un kathahi ngangge têmbung paprênahan, kados ta: raka para, anak para, pun kakang, pun bapa, si adhi, sapanunggilanipun. Dados ngirangi têmbung: kowe, aku, kula, panjênêngan, sapiturutipun. Makatên punika supados lampahing rêrakêtan botên kraos wadhag. Kajawi manawi nuju sêrêng, utawi ginêm gêgujêngan (sêsêmbranan), ingkang tumrap pangêla-êla, pamanuhara, pamuji tuwin cêcamah, pangerang-erang, punika mawi kaslundhingan têmbung Kawi (kasêbut ing nginggil wau, gêlaranipun sagêd katitik wontên ing wingking: bab ginêm tuwin ucap-ucapan).
Basa ingkang kangge ucap-ucapan punika jêjêripun basa ngoko. Nanging dipun salundhingi krama sawatawis, tuwin basa Kawi, sadaya sêsêbutan sarta unggah-ungguh tumrap para luhur ing ngriki mawi krama inggil.
Bathara Guru dhatêng para dewa: ingsun - sira, dhatêng narada: manira - pakênira.§ Wêwaton saking pasinaon padhalangan ing Surakarta: ulun - kita, nanging sarèhning têmbung kêkalih wau ing samangke sampun sanès têgêsipun, mila prayoginipun angangge: manira - pakênira.
Duryudana dhatêng lawananipun (Durna, Sangkuni) ing salêbêtipun pathêt 6 ngangge: manira - pakênira.
Krêsna utawi ratu sanès-sanèsipun dhatêng lawananipun, manawi ngoko: sira - ingsun.
Patih sami patih, tumrap krama lan ngoko:
utawi para nèm dhatêng ratu ingkang kaprênah sêpuh, tuwin dhatêng para luhur punika: kula - paduka.
Sanèsipun ingkang kasêbut ing nginggil wau, unggah-ungguhipun ngangge wêwaton basa ingkang sampun kêlimrah.
Ingkang dipun wastani carita punika wicantêning dhalang angucapakên kawontênaning ringgit ingkang dipun tindakakên, tuwin anggancarakên sadaya lampahan sarta pangudaraosing ringgit. Dados bab carita punika panggancaring dhalang tumuju dhatêng ingkang ningali ringgit.
Inggih punika mêmatut, anyèplêsakên suwantêning (kêdal) ringgit satunggal-satunggal. Peranganipun badhe kapratelakakên ing wingking.
Bab 5, 6 lan 7 badhe katêrangakên ing wingking.
8. Bab lampahing suraos ingkang kandêl dhatêng tipis, tipis dhatêng
pangraos, sagêd nênangi raosing tiyang ningali. Inggih punika ingkang dipun wastani: lêbda.
Lêngganan nomêr 3671 ing Cangkring (Jênggawah). Bab titêl utawi sêsêbutan Bale Pustaka botên sagêd minangkani. Prayogi panjênêngan nyuwun piyambak dhatêng ingkang wajib. Dene prakawis almênak, manawi têmên botên tampi, sagêd gugat dhatêng Bale Pustaka, sarta inggih badhe dipun lintoni, nanging sampun kêdangon.
Ing basa Jawi wontên ingkang kawastanan busananing basa. Mênggah ingkang kawastanan makatên wau, inggih punika: têtêmbungan utawi ukara ingkang limrahipun namung dados rêrêngganing basa kemawon. Tiyang anggènipun ngrêngga basanipun amrih saenipun, botên beda kados anggènipun ngrêngga badanipun piyambak.
Tiyang ingkang rêmên suka pangapuntên dipun wastani: jêmbar manahipun. Jêmbaring manah kagambar kados sagantên, pramila lajêng wontên têtêmbungan: mugi karsa anglubèrakên ombaking samodra pangaksama, utawi: mugi karsa ambêdhah tambaking udaya pangaksama.
Tiyang nyênyanggi punika botên kenging miring-miring, manawi makatên tamtu dhawahipun. Padamêlan utawi têtanggêlan ingkang botên kenging ginampil, sanès baèn-baèn, punika lajêng dipun têmbungakên: botên kenging sinôngga miring.
Bingah utawi susah, asring kagambar kadosdene sandhangan, upami ing têtêmbungan: bubuhane manungsa iku kaslendhangan bungah lan susah. Ing ukara ngriku, bungah lan susah kagambar kadosdene slendhang.
Ukara-ukara ingkang kados makatên wau ing basa Jawi kawastanan: ukara anjogèd. Ing ngandhap punika panunggilanipun ukara anjogèd.
Ing pakêm padhalangan manawi kula botên kalèntu wontên têtêmbungan makatên:
Sanajan akèh kawula manira, ingkang pinangku jêjenggote, sakêpêl kumbalane, ingkang anom ngungkuli sira ana, ingkang tuwa luwih ing pakênira boya kurang, nanging boya ana prayoga imbal wacana lan manira, kajaba mung sira, patut ambabadi kang asukêt, angobori ing pêpêtêng. Punika têgêsipun: botên wontên tiyang sanès ingkang patut dipun jak rêmbagan, kajawi ingkang sawêg dipun jak ginêman.
Kawula nuwun sarêng kawula tampi timbalanipun kangjêng sinuhun, wontên ing jawi guguping manah kawula lir tinubruk ing
caruk awor maras guguping manah kawula, sarêng dumugi ing ngarsanipun kangjêng sinuhun, botên darbe kuwatos, kawula nuwun-nuwun. Têgêsipun ingkang baku: sarêng tampi timbalan kawula sampun ngadhêp ing ngarsa nata, botên maras.
adhi badhe nambut silaning akrama. Têgêsipun: mirêng [mi...]
[...rêng] pawartos ingkang dèrèng kenging pinitados, manawi pun adhi badhe krama.
Dêlap kawula mugi kalilana anuwila gônda, têmbung ngawu-awu, lêpata ing saru siku, dene kumapurun rumakit krama raka dhatêng paduka. Sayêktosipun kawula punika têbih-têbih inggih taksih kantênan prênahipun, lamat-lamat inggih taksih katingal kukusipun, kentar-kentaring maruta inggih taksih mambêt gandanipun (taksih kantênan talêripun).
Têgêsipun: nyuwun pangapuntên dene purun nyêbut raka, saèstunipun taksih kaprênah sadhèrèk, sanajan sampun têbih.
Mênggah tiyang nglairakên krêntêging manahipun, pikajêngan utawi raosing manahipun, wontêna ing pawicantênan, wontêna ing sêrat, sasagêd-sagêd mêsthi murih cêtha, luwês, manis, urut tuwin botên wor-suh. Awit saking punika pamilihing têmbung-têmbungipun kêdah ingkang patitis, runtut, mapan utawi lênggah, utaminipun rêsik.
Kajawi makatên, kangge ingkang bêsus ing sastra, têtêmbungan utawi ukara minôngka rêrênggan, supados sakeca dipun mirêngakên. Têtêmbungan ingkang makatên punika ingkang kawastanan busananing basa.
Busananing basa punika warni-warni sangêt, wontên ingkang kangge ing pawicantênan, wontên ingkang kangge ing sêrat-sêrat, tuwin wontên ingkang kangge ing padhalangan.
Wasana karangan punika kula cugagjugag. samantên kemawon rumiyin.
Sampun sawatawis wulan ing panggenan kula, para tiyang ing padhusunan katingal sami ribut anggènipun sami ngupakara jamur dipa, kados ing sanès panggenan inggih sampun wontên. Ingkang kula gumuni punika botên wontên malih namung anggènipun tumuntên sagêd wradin, saking kathahipun ngantos sabên tiyang jagongan, ingkang dipun rêmbag inggih jamur dipa.
Kados botên wontên awonipun kula andharakên wontên ing udyana Kajawèn ngriki. Mênggah wujudipun jamur dipa punika pêthak kadosdene srabi, anggadhahi daya kêcut kados cokak, miturut cariyosipun têtiyang ingkang sami ngyêktosi sagêd ngindhakakên kêkiyatan dhatêng badan, lêrês lêpatipun nyumanggakakên. Namung anggèn kula ngyêktosi piyambak, murugakên gampil ambêbucal sagêd lêmês, kados manawi mêntas nêdha tela gantung.
Pangupakaranipun kêdah kadèkèkakên wontên ing wedang tèh ingkang sampun asrêp, kasaring sampun ngantos katut ampasipun, kadèkèkakên wontên ing lodhong. Dangu-dangunipun sabên gangsal dintên sapisan kêdah dipun santuni wedang tèh enggal, lodhong sarta jamuripun dipun rêsiki, jamur sagêd enggal agêng, manawi ngantos langkung saking gangsal dintên, toyanipun kêkêcutên, sarta jamuripun dangu mindhakipun agêng. Dene jamur wau namung manut wadhahipun, manawi wadhahipun alit inggih alit, manawi wadhahipun agêng inggih sagêd agêng. Antawisipun sêdasa dintên jamur wau sampun kandêl, ing ngandhap katingal badhe thèthèl, punika lajêng kapêndhêt kenging kangge wiji, malah rêrêgêdipun ingkang pating klêthêr punika kemawon sagêd dados agêng.
Saupami jamur wau agêngipun sami lepekan alit, lodhongipun ingkang cêkapan, wedangipun sêtêngah, punika sadintên sadalu sampun kraos kêcut. Manawi ngunjuk kêdah mawi gêndhis pasir utawi batu, langkung prayogi gêndhis wau dipun êmor pisan dipun cêncêm sarêng kalihan wedang, sabên ngunjuk kantun nyaring kemawon, raosipun kados badhèg (lêgèn), mathukipun manawi kaunjuk ing wanci siyang, sêgêr.
Wontên pêpèngêtipun sakêdhik, jamur wau manawi dipun dèkèkakên ing lodhong sampun katutup rapêt, kêdah angsal hawa, utawi manawi wedangipun taksih angêt lajêng pêjah botên sagêd mindhak agêng.
Ing sarèhning bab punika kula dèrèng sagêd nyumêrêpi saking pundi aslinipun, sarta punapa wontên dayanipun sanès malih, bokmanawi para maos wontên ingkang nguningani, mugi kaparênga ngandharakên wontên udyana Kajawèn ngriki, supados kauningan ing ngakathah, sarta sagêda mêwahi sêsêrêpan sawatawis.
Sampun sawatawis wulan Kajawèn nate ngêwrat bab parêpatan wanita ingkang ngrêmbag badhe adêging griya pangupakara lare yatim. Bab punika wontên pawartos saking sêsêpuhing pakêmpalan wanita nama wara Sri Suwarsa, bilih sapunika Roekoen Isteri, inggih punika namaning pakêmpalan wanita,
dari Roekoen Isteri. Manggèn ing gang Sêntiong nomêr 51 Batawi.
Lare-lare yatim ingkang nuju dipun sinaoni ulah raga dening wara Sri Suwarsa.
Lare-lare yatim ingkang dipun upakara wontên ing ngriku punika ingkang kathah asli saking sajawining kitha Batawi. Tamtu kemawon gênging pigunanipun griya wau lajêng saya katingal. Kajawi punika, warganing pakêmpalan inggih tansah ngudi pados lare-lare lola, ingkang ugi lajêng kathah tiyang ingkang nglêbêtakên lare.
Kathah tiyang èstri ingkang dipun tilar ngajal dening gurulaki lajêng sangsara gêsangipun, nêdhanipun kemawon botên sagêd ajêg, môngka gadhah têtanggêlan lare kathah, wusana lajêng gadhah panêmbung dhatêng pakêmpalan, supados anakipun sagêd dipun pondhokakên wontên ing ngriku, murih sagêd angsal tuntunan prayogi.
Mirid kawontênan ingkang kados makatên punika, sanadyan botên kapratelakna panjang, kados para maos sampun sagêd anggalih piyambak mênggahing pigunanipun darma dhatêng griya pangupakara wau.
Kados-kados kala ing jamanipun rumiyin, tindak kados makatên punika dèrèng wontên, nanging pinanggihipun wontên ing jaman kamajêngan, pambudidaya ingkang nuju dhatêng kautamèn, tansah lumintu wontênipun. Mila sarêng kalampahan ada-ada damêl griya pangupakara lare punika sagêd ngadêg, umumipun tiyang lajêng angajêngi saha ngalêmbana.
Wusana namung pinuji sagêda widada ing salajêngipun.
Garèng: Ambanjurake rêmbugane lagi dina Sabtu kang kapungkur ing bab inuman kêras. Dadi yèn aku ora kaliru tômpa mungguhing katêranganamu ing ngarêp, kalawarti Kajawèn kuwi ora nocogi bangêt, ta, karo wong ngombe inuman kêras kuwi, mêngkono uga mêsthine iya ora amrayogakake ta. Dadi têmtune nyang wong ngombe bir, Kajawèn iya ora mathuk, ta, awit bir kuwi wong iya kalêbu nyang inuman kêras.
Petruk: Iya wis mêsthi bae, yèn Kajawèn ora rujuk, ora cocog, ora sênêng, lan ora mathuk, sanadyan bir kuwi alkohole mung sathithik, nanging sanadyan alkohole mung sathithik, wong ngombe bir kuwi rak gampang mabuke, ta.
Garèng: Ngrungokake: he, he, he, omongmu: hu, hu, hu, kuwi: hi, hi, hi, aku: hu, hu, hu, kok gumun: hun, hun, hun.
Petruk: Wayah, ana guyu kok nganggo matèningêna barang kiyi apa modhèl jaman mêlèsèd kiyi.
Garèng: Anggonku angguyu nganti ngêtokake modhê kuwi jalaran saka gumunku, Truk. Awit katêranganamu sing kaya mêngkono mau banjur ngelingake aku nyang lêlakon rong rupa ing jaman biyèn, yaiku: 1e. dhèk biyèn ana mantri guru kasuwur bangêt anggone kêrêng, para muride kabèh dilarangi kêras: ora kêna dhir-dhiran, jirak, utawa adu kêcik sing pancèn nganggo totohan, larangan sing mêngkono kuwi pancèn iya utama bangêt. Bocah wis mêsthine kudu wiwit cilik disinau aja nganti dhêmên ngabotohan. Nanging bêndara mantri guru dhewe, nèk dina Sabtu saka sêkolahan, ora kondur nyang dalême, nanging banjur tindak nyang dalême
dina Sênène. [Sênè...]
[...ne.] 2e. Ana sawijining priyayi luhur nglarangi bangêt nyang bawahe nômpa punjungan saka rerehane. Ing sawijining dina ana wong sowan munjung tômbra sakempol gêdhene, wis mêsthi bae yèn sanalika kono priyayi luhur mau
wong-wong padha munjung nyang lurahe. Trayoli, kur ... rang ajar, ayo ... digawa nyang buri.
Petruk: Kang Garèng, lo samono yèn kowe arêp ngrêti abote wong dadi guru, yèn arêp nêtêpi kuwajibane sing têmênan, yaiku mulang lan mituturi para muride sing dadi têtanggungane. Anggone nganti nglakoni main sadina rong bêngi mau, kowe aja ujug-ujug banjur ngarani ala bae, sapa wêruh bokmanawa anggone dilakoni ngabotohan dhewe mau, prêlu arêp angyêktèkake dhewe mungguh alane wong main, supaya ing têmbe anggone mulang lan mituturi muride bisa kanthi kayakinan sing têmênan. Dene anane priyayi luhur nglarangi bawahe nômpa punjungan, nanging slirane krêsa diaturi apa-apa dening rèh-rèhane, kuwi jalaran panjênêngane wis prêcaya nyang salirane dhewe, yèn sakèhing
nganggo duka-duka, kuwi krêsane rak arêp ngetokake yèn sabênêre ora krêsa nômpa punjungan, ing wusanane banjur krêsa nômpa, kuwi rak saka wêlase anggone wong sing atur-atur mau wis kangelan anggawa tômbra doh kana doh kene.
Garèng: Utawa tambrane sajake katon gamol bangêt. Wis, wis, kok banjur liya bab sing dirêmbug. Ngrêti, Truk, sababe apa aku mau gumuyu kêpingkêl-pingkêl nganti untuku mèh kêslilitên ilatku dhewe, lo, kuwi saka gumuning atiku. Kowe mau rak kôndha, yèn Kajawèn ora rujuk bangêt nyang inuman kêras, dadi mêsthine iya ora mathuk nyang ombèn-ombèn bir. Nanging genea Kajawèn sabên-sabên têka macak pariwara bab bir, sing kaya ngono kuwi rak banjur kayadene Kajawèn ajak-ajak nyang langganane mangkene: He, sadulur-sadulur, ayo padha lim-liman, ning aja milih ombèn-ombèn liyane kajaba bir, awit bir kiyi rasane sêgêr, gandêm, nang awak mak pyar ...
Petruk: Kang Garèng, kanggone aku dhewe pancèn iya sêpêt rasane andêlêng pariwara bab bir ing sajêrone kalawarti Kajawèn kiyi. Nanging kowe kudu ngèlingi nyang lakune layang kabar utawa kalawarti kuwi, sing nindakake murih layang kabar utawa kalawarti bisa lêstari urip, kuwi ana rong golongan, yaiku golongan redhaksi lan golongan administrasi.
Garèng: Wèh kathik mêtu têmbung-têmbunge sing pating krêsi, ewasamono dhasare aku kiyi pancèn wong cathekan, iya mêsthi bisa anêgêsake, iya kuwi mangkene: re ... dhak ... si, kuwi kiraku golongan sing kudu reka-reka andhadhagi isining koran, dene
adminisêtrasi, ing sarèhne ing kono ana têmbunge mêni-mêni mêngkono, yaiku basa
ngawur bae, nanging iya ana bênêre sawatara, pancèn iya mula mangkono, redhaksi kuwi sing kajibah ngisi korane, adminisêtrasi diwajibake golèk dhuwit. Nèk andêlêng kuwajibane bae wis beda-beda, wis mêsthi bae yèn ancase iya banjur beda-beda, redhaksi karêpane iya mung arêp ngêmot apa-apa sing pancèn migunani lan murakabi tumrap sing maca, nanging si adminisêtrasi biyasane sok mata dhuwitên bangêt, pathokane mung anggêre olèh dhuwit, apa migunani utawa ora tumrape sing maca, iya ora pati ambil kêpala pusing.
Garèng: Wah, saya ora ngrêti babarpisan aku. Jarene wêtune Kajawèn kuwi ora niyat golèk bathi, mung sumêdya awèh panêrangan marang wong-wong sing padha maca, lan ing sarèhne sing ngêtokake Kajawèn kuwi rama prabu guprêmèn, panêrangane mau iya wis mêsthi bae yèn ora ngajak bithèn utawa êmbek-êmbekan, nanging sabisa-bisa iya kudu alus, sèh. Dadi nèk koran liya-liyane padha muring-muring banjur bêgita-bêgitu lan brigah-brigih, bangêt-bangête Kajawèn bisane mung: plêrak-plêruk, kê ... prèt. Lo, saiki jêbul ana cacritan, yèn Kajawèn uga golèk phulus.
Petruk: Ancase Kajawèn iya isih tulus kaya biyèn
têlung sasine 13 iji kok mung rêga f 1.50, dadi siji-sijine rêgane rak luwih murah katimbang mi gorèng sapiring. Mulane nèk mung anjagakake dhuwit langganan bae, rugine iya bakal sasayahe têmênan. Sanyatane mono kabèh layang kabar ora bakal bisa urip têrus, yèn mung anjagakake dhuwit langganan bae, kudune iya nganggo ditulungi saka olèh-olèhane pariwara. Dadi cêkakane wong ngêtokake layang kabar utawa kalawarti kuwi kudu duwe tindak rong prakara, kang kapisan awèh panyuluh marang sing padha langganan, kang kapindho kudu nindakake among dagang. Ing môngka sing bisa nyugihake kuwi sabênêre olèh-olèhane saka
Lêngganan nomêr 3740 ing Tanjung Morawakiri. Botên sade buku kados ingkang panjênêngan dangokakên.
Lêngganan nomêr 3539 ing Klampok. Ingkang dipun wastani saking kiwa, punika kiwanipun ingkang ningali.
Kawontênanipun arta nagari. Wontên kabar, kawontênanipun arta nagari samangke sampun katingal ragi anyênêngakên.
We, la, sajakipun punika têka kenging dipun uthut. Sanajan labasipun namung ijêm, mêksa sampun lumayan.
Economische commissie. Aneta angsal pawartos, bilih ing salêbêtipun commissie economie, sanadyan namung ing panging commissie kemawon, kacariyosakên manawi botên badhe nampi para panuntuning pakêmpalan-pakêmpalan ingkang ngandhung pulitik.
Yak, ambok inggih sampun anjawèkakên umat.
Sêrat-sêrat kabar enggal. Wontên pawartos "bilih benjing tanggal 1 Januari ngajêng punika ing Bêtawi badhe mêdal sêrat-sêrat kabar enggal, inggih punika "Het Dagblad" tuwin "Menara".
E, la, nekad wikrama saèstu, ingatasipun samangke jamanipun sawêg pating kriyêg makatên, têka badhe ngêdalakên sêrat kabar. Nanging sintên sumêrêp bagjaning tiyang, manawi-manawi sêratipun kabar wau lajêng sagêd pajêng kados ... gêthuk cothot.
Film wicantên. Ing pundi-pundi panggenan dumugining samangke sampun dipun pitontonakên film ngocèh wêdalan saking Europa
ngocèh thok, nanging sagêd wicantênan sayêktos, têgêsipun film ingkang sagêd dipun rêtosi dening têtiyang ngriki. Dene ingkang badhe dipun pêndhêt lampahan: Nyai Dasima. Kintên-kintên salêbêtipun wulan punika film wau sampun sagêd dipun mainakên wontên ing Bêtawi.
Benjing punapa sagêd adamêl film wicantên ringgit tiyang ngantos tutug. Bokmanawi film ingkang makatên punika botên amung badhe sagêd pajêng wontên ing tanah ngriki kemawon, sanadyan ing tanah manca kintên-kintên inggih badhe kathah ingkang mrêlokakên ningali. Jalaran kagunan Jawi, langkung malih ing bab jogèd, kados-kados sampun kasuwur ing pundi-pundi. Manawi ringgit tiyang sagêd kadamêl film, ingriku rak sampun sagêd mêpaki sadaya, inggih jogèd, gêndhing punapadene têmbangipun bangsa Jawi.
Kopêrasi dhêdhasar Islam. Ing Bêtawi wontên pakêmpalan saking ada-adanipun golongan ahli agami, dipun pangajêngi Tuwan Achmad Sanusi, satunggiling guru agami. Pakêmpalan wau ngêdêgagên kopêrasi adhêdhasar Islam, sapunika sampun gadhah pang sawatawis, inggih punika ing Bêtawi, Cibadhak, Purwakarta, Sukabumi tuwin Cianjur.
Mênggah ingkang dipun wastani kopêrasi dhêdhasar Islam, punika para warganipun kêdah têtiyang ingkang ngrasuk agami Islam. Tiyang ingkang gadhah agami sanès inggih kenging lumêbêt dados warganing pakêmpalan wau, nanging ingriku botên gadhah wênang tumut ngrêmbag punapa-punapa. sayêktosipun nggumunakên, ingatasipun ada-ada pados fulus kemawon, têka mawi ambedak-bedakakên agami. Nanging inggih lêrês, awit cara-caraning among dagang têtiyang ingkang gadhah agami sanès, punika sok wontên ingkang dados awisaning agami Islam.
Panggaotan tiyang siti. Ing Purwokêrto sapunika wontên tiyang siti ingkang gadhah ada-ada adamêl sabun umbah-umbah, kecap tuwin êmi. Panggaotan tiyang siti ing Ajibarang nyadhiyani tèh. Wartosipun dêdamêlanipun wau botên kawon kalihan damêlan ngamanca.
ing Purwakarta, suka sêrat dhatêng comite kasêbut nginggil, bilih pabrik tèh wau ngintunakên tèh pintên-pintên èwu bungkus wêdalan saking pabrik ngriku piyambak, minangka tandha katrêsnan dhatêng Ir. Soekarno lumantar P.C.I. ing Plampitan 20, Surabaya, supados dipun sadèkakên. Angsal-angsalanipun ingkang 30% kadarmakakên kangge Ir. Soekarno.
Dêrma ingkang makatên punika, sagêd angsal-angsalan kalih
Tuwan Cokorde Gde Rake Sukawati, têtêp dados warga raad kawula, sanadyan sampun tilar tanah ngriki salêbêtipun 8 wulan.
Museum ing Malang. Ing Malang sampun kalampahan ambikak museum barang kina. Ingkang anjênêngi kathah. Ingkang bupati ing Malang mratelakakên ing bab adêging museum wau tuwin kajêngipun. Wusana mratelakakên tumindaking damêl babagan museum wau badhe kapasrahakên dhatêng golongan partikêlir. Gêgayutan kalihan bab wau, ing Malang badhe ngêdêgakên pakêmpalan ingkang ancasipun ngajêngakên kawruh tuwin kasusilan Indu-Jawi tuwin Jawi kina.
Wontênipun museum punika pancèn inggih prêlu, awit ingriku sagêd ningalakên kawontênan-kawontênan ing jaman kina, dene wontênipun pakêmpalan enggal kasêbut nginggil ... yak, punapa badhe mangsuli jaman Majapaitan malih?
Pangingahan ulam loh toya tawa. Sawênèhing kaji ing bawah Cibadak, Sukabumi, ingkang gadhah blumbang pangingahan ulam sagêd angsal wiji turunanipun ulam mas limrah ingkang dipun blastêrakên kalihan ulam mas Eropah. Kacariyos ulam mas wau raosipun langkung eca sangêt, sirahipun alit, kathah dagingipun, rinipun sakêdhik.
Wiji enggal punika mugi tumuntêna sagêd tumular lan sagêda sumarambah dhatêng papan sanès-sanèsipun, ingkang dèrèng wontên cara ngingah ulam.
Congres bestuur tiyang siti ingkang kaping tiga. Bestuur pakêmpalaning para bupati "Sedyo Moeljo" nggêlêngakên rêmbag badhe ngawontênakên congres ing taun 1932, sarta badhe sêsarêngan ngangkati damêl kalihan P.P.B.B. tuwin pakêmpalan-pakêmpalan priyantun sanès-sanèsipun.
Rêmbag ing congres sagêdhagan tamtu wigatos sangêt.
Tanah ngriki kabêgjan. Gêgayutan kalihan mandhaping rêgi arta pond Inggris, ing mangsa punika kanthi pitulunganing parentah, Nederlandsche Bang nyade arta pond rimatanipun dhatêng parentah tanah ngriki kanthi pambayaran lumintu miturut kurs sapunika, jalaran saking arta pond wau, parentah tanah ngriki badhe sagêd ambayar sambutan ingkang kêdah kabayar wontên ing tanggal 15 Juli 1932 cacah 5 yuta rupiyah, tuwin tanggal 15 Augustus 1933 cacah 6 yuta rupiyah.
wontên punggawa ingkang kakèndêlan jalaran katrajang pangiritan. Sabên warga katêtêpakên ambayar arta f 2.-
Yak, sarêng sampun bênjut, kok sawêg bobokan, nanging katimbang botên ada-ada punapa-punapa, rak inggih aluwung makatên.
Awisan ngabotohan tuwin sumbangan. Dèrèng dangu parentah kasunanan andhawuhakên waradin dhatêng para ingkang wajib, ingkang kajêngipun: 1. Supados têtiyang ing bawahipun manawi gadhah damêl sampun nindakakên kados cara lami kanthi ngawontênakên sumbangan. Makatên ugi ngawisi ngabotohan kanthi toh agêng, sanadyan alit-alitan pisan sasagêd-sagêd inggih dipun sinkirana.singkirana. 2. Tumrap abdi dalêm bilih wontên ingkang ngabotohan, badhe kapèngêtan wontên ing conditiestaat.
Tumrap sawênèhing tiyang awisan kalih warni wau inggih botên nyênêngakên sayêktos, awit pamanggihipun: "la wong jagong kok ora olèh main, apa ya dikon ngantuk karo comak-camik bae. Apa manèh nyumbang kok ora kaparêng, sing duwe gawe rak ya bangkrut têmênan." Lêrês, nanging tiyang jamanipun sawêg makatên inggih kêdah ingkang ngatos-atos pambucalipun arta, sampun namung badhe royal-royal kemawon, mangke rak kêlampahan nyêpêng batok têkênan turut margi sayêktos.
Tiyang ingkang manggih kabêgjan agêng. Kawartosakên, ingkang angsal pamênang lotrij f 100.000.- wêkdal punika Tuwan Oen Djoen Tjiang ing Bandung. Tiyang wau lajêng darma tumrap bêbaya bêna ing Tiongkok f 1000 dollar.
Sayêktos kabêgjan agêng. Nanging cariyosipun Petruk makatên: "O, le dêrma kok mung 1000 dollar, la nèk aku sing tak buwang rak ya sêparone dhewe, yaiku kanggo gêdhong, motor, gamêlan rong prangkat, dalasan bojo bae ya papat". Yak, rak lajêng kangge sliranipun piyambak, botên kangge amal.
Yubileum Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana ing Surakarta. Kawartosakên, K.T. Ingkang Wicaksana Guprênur Jendral badhe utusan ajudant dalêm, anjênêngi paargyan mèngêti jumênêng dalêm ingkang wicaksana ing Surakarta têtêp 40 taun. Paargyan wau badhe dhawah ing salêbêtipun wulan Januari 1932.
Bab punika Kajawèn botên kantun, ugi maargya badhe ngêdalakên Kajawèn mirunggan, ingkang namung isi bab kawontênan wau. Wah, cêkakipun menginakên.
Pangiritan pangajaran. Kawartosakên, N.I.O.G. tuwin P.G.H.B. sêsarêngan ngawontênakên parêpatan umum wontên ing Bêtawi, kangge panduwa kajênging pangiritan pangajaran, ingkang sapunika nêdhêng dados rêmbag wontên ing sêrat-sêrat kabar. Sasampunipun punika, ing pundi-pundi inggih badhe dipun wontênakên parêpatan.
Pakêmpalan kêkalih punika manawi dados satunggal. We hla, barongan.
Sang Gandhi badhe wangsul. Ing tanggal 5 wulan punika Sang Gandhi bidhal saking London lan tanggal 14 ugi wulan punika numpak kapal ing Brindisi lajêng dhatêng India.
Wangsuling panuntun kabangsan saking Inggris punika têmtu nuwuhakên pangajêng-ajênging rakyat ing nagaripun, awit tumraping rakyat rinaos wigatos sangêt.
Panguburipun suwargi Tuwan Edison. Ing Kajawèn sampun mêntas ngêwrat ing bab sedanipun Tuwan Edison. Inginggil punika ngêwrat gambar nalika panguburipun. Dene anggènipun ngubur wontên West Oranye. President Hoover ugi anjênêngi.
Kaluhuran ingkang kados makatên punika mugi sagêd tumular dhatêng tanah ngriki.
awit kasamaranira / Sri Kawantisa ngèngêti / kalamun Prabu Elala /
ing mangkya narendra putra / pamupusira ing galih / linipur lan anggêgulang / maring kang para prajurit / amrih ing têmbe dadi / prajurit kang sarwa punjul / kawawa ananggulang / mungsuh kang prawira sakti / têmbe
dadya kaananira / mung mawèh marêming gusti / ing pangira datan kuciwa ing karya //
dupi wus katon mangkana / pangeran marêk narpati / arsa ngosikakên rama / kadya wigati ing ngarsi / umatur tatag wani / nuwun kangjêng rama prabu / tinêbihna dêduka / dene
karsanira iki / nêtêpi ing ambêgira / tuhu satriya linuwih / sira pantês pinuji / calon prajurit pinunjul /
dhawuh narpati / ing sakala mung tumungkul rawat waspa //
amung ing galih karasa / kang raras kadya tinampik /
panggalih / nanging nulya luluh umèngêt ing rama //
awit tuhu sri narendra / dahat marma marang siwi / kang mangkana wus kanyatan / lamun raosing
nanging dupi sang pangeran / riwusing tata ing galih / saya sru pangudinira / mrih sanggyèng para prajurit / langkung kadi ing nguni / tanduking sudiranipun / ing satêmah kanyatan / kalamun wohing pamardi / pan pinangguh wêwah kalangkunganira //
dadya pamênggaking rama / tan pisan rinasa sisip / nanging dupi wus sawarsa / pangeran
mugi sri nata marêngna / ing mangkya lumawan jurit / baya ta wus sêdhêngira / awit dènnya nganti-anti / pan wus kalangkung lami / nanging têtêp dêrêngipun / nanging sri naranata /
saking ngarsa nata / araos jêbol jajane / dening kaduk ing bêndu / nanging lumuh yèn ta mabêni /
pisungsunging putra / kang arasa ngrèmèhake / dene sajatinipun / sri narendra dènnya
wayang ing tangga desa ora adoh saka greja. Dhalange Ki Hadi Sugito, dhalang sing wis dak senengi sanadyan aku isih cilik. Lakone Semar Mbangun Khayangan. Jarene Bapak, apike aku turu dhisik, kira-kira pas Gara-gara mengko lagi budhal nonton. Aku manut bae. Tekan ngomah banjur mapan turu. Udan grimis, kepenak banget kanggo bablas
Pangarep-arepku mbokmenawa isih komanan perang. Bapak ora kersa. Aku nangis gulung-gulung karo muring-muring. Sidane Bapak terus nyandhak sepeda onthel mboncengake aku mangkat menyang nggone sing nanggap wayang. Esuk iku isih grimis. Ning pokoke mangkat.Seka
enggal tekan. Bapak anggone ngonthel pit rada banter. Grimis lan lunyune dalan ora digubris. Nanging
Lurah Semar, sing banjur diterusake Tancep Kayon! Getunkuuuuu.... Mangkelkuuuuuu... tekan ubun-ubun! Menyang mulih karo mbrambangi. Tekan ngomah aku nesu, ngambeg sedina! ***Kasenenganku karo wayang kulit wus diwiwiti rikala aku isih cilik. Sak sedulur, wiwit seka simbah nganti tekan putu-putune sing lanang, kabeh padha seneng wayang. Simbah karo Bapak senengane Ki Timbul Hadiprayitna. Aku lan anak-anake mBokdhe senenange Ki Hadi Sugito. Sasat saben bengi radio ora tau kendhat mung disetel siaran wayang kulit. Dolanan wayang wiwit saka gambar umbul, gawe wayang seka papah jendal (
pancen dak senengi, jalaran lucu! Apa maneh yen sing ndhalangake Ki Hadi Sugito! Jan, kaya urip temenan kae.Dak akoni, sing marahi aku seneng karo wayang kulit ora liya kajaba Ki Hadi Sugito sing anggone nyanggit marakake gampang ditampa dening sapa bae. Ing atase aku cah cilik bae isa dadi kepranan. Suwarane gandem, antawacanane titis, antarane tokoh siji lan sijine katon urip. Ora nonton langsung wae, pamiarsa isa kagawa ing imaginasi donyaning pewayangan. Alur critane gampang ditutake tanpa kelangan enggok. Lan sing ora bakal dilalekae: dhagelane. Gaya dhagelane Pak
kambil, tela munthul, ndhog bebek enthit-enthitan... sasat kabeh ora kliwatan dening kawigatene Pak Gito. Dhagelan sing kawetu ing bagian ngarep, isih nyambung ing adhegan buri. Pak Gito pancen dhalang sing dak anggep cerdas
iku ana jargon, wayang iku dadi tontonan lan uga tuntunan. Nanging, ranah hiburan sajake luwih dikatonake: jatah wektu kanggo Limbukan lan Gara-gara luwih akeh tinimbang liyane. Artis-artis padha dilibatake. Unggah-ungguhing pakeliran sok ora digatekake, ngalahi marang eksperimen supaya wayang disenengi dening kawula mudha lan kabeh kalangan, klebu saliyane wong Jawa. Alur crita dadi kasigeg lan kadhangkala sok "njeglek".Ki Hadi Sugito ora kersa keli marang kahanan iku. Unggah-ungguhing pakeliran isih dicekeli kenceng. Filosopi wayang uga isih diugemi. Mula Pak Gito wektu iku anggone mayang ing televisi isa dietung jenthik.Saiki, Pak Gito wis tutup yuswa. Dina Rebo, 9 Januari 2008 wingi piyambake wis dipundhut Gusti lantaran gerah. Para pandhemen lan kalangan pedhalangan mesthi bae rumangsa kelangan. Donyaning seni wus kelangan siji maneh pelaku budaya sing mumpuni. Muga-muga Gusti Kang Akarya Jagad nampa Pak Gito ing alaming kaswargan, lan paring berkah marang sapa bae sing dadi
Mas Kandar, ndherek biyoworo, sampun sumadiyo video wayang kulit wonten ing youtube.com, kanthi cariyos Wahyu Ekajati jangkep ( wonten 35 seri video). Alamat website lengkapipun : http://www.youtube.com/pajecko , Maturnuwun, lan sugeng mriksani kagem sedoyo mawon poro pandhemen
pengurus, pripun niku wonten penggembira…lek menurut kulo nggih monggo mawon asal tumut prosedur pengurus,,,mboten ngoten
nora nglegawa,Sangsayarda deniro cacariwis,Ngandhar-andhar angendhukur, Kandhane nora kaprah,saya elok alangka longkanganipun,Si wasis waskitha ngalah,Ngalingi marang si pingging. Si dungu tidak
Menutupi aib si bodoh.5)Mangkono ngelmu kang nyata,Sanyatane mung weh reseping ati,Bungah ingaran cubluk,Sukeng tyas yen denina,Nora kaya si punggung anggung gumrunggungUgungan sadina dinaAja mangkono wong urip.
Sejatine kang mangkana,Wus kakenan nugrahaning Hyang Widhi,Bali alaming ngasuwung,Tan karem karameyan,Ingkang sipat wisesa winisesa wus,Mulih mula mulanira,Mulane wong anom sami.
pramila ingkang badhe ngersaaken komplitipun serat Wedhatama (terdiri 100 pupuh) sumonggo katuraken pinarak wonten lesehan kawula:
AWAN iku Bapak katon mempeng anam ténggok ing ngisor wit rambutan ngarep omah. Jaréné, ténggok mau bakal kanggo wadhah gabah lan jagung mengko ing mangsa panèn. Ténggok sing biasané dianggo wadhah rikala panèn wingi wus bodhol dasarané, wong pancèn wus bola-bali rusak lan mung ditèmbèli waé.“Lha kok boten mundhut kémawon toh, Pak? Rak boten perlu répot-répot, wong reginipun ugi boten awis, tur ngirit tenaga kalihan béaya,” mengkono ujarku.“Bocah saiki mono ngertiné apa-apa tuku! Lha yèn bisa gawé dhéwé, kanangapa kudu tuku? Mbok dadi wong mono aja mung seneng golek kepénak, ngertiné kabèh wis sarwa cumepak. Isané mung nyawang, milih, njupuk lan mbayar! Sing wigati iku ora mung ténggoké, Lé, nanging luwih-luwih semangaté. Kéné, yèn gelem sinau dak ajari gawé ténggok, supaya mengko ing pasar ora kentèkan bakul kranjang lan ténggok!”“Ah, paling mangkih dadosipun malah boten karuan, Pak!”“Lha…lha…lha…, durung-durung rak wis miyur atiné, wis kena virus ko-gèk! Mengko gèk ngéné, mengko gèk ngono….. anané mung wedi nyoba. Kuwi penyakit, Lé!”“Kados pundi anggen kula boten ajrih, menawi lepat mangkih Bapak duka…”“Dadi saka rumangsamu Bapakmu iki tukang nesu ngono pa, Lé? Kok nganggo wedi barang, kaya-kaya Bapakmu iki memedi waé. Cilaka yèn dadi wong kok diwedèni liyan, bakalé adoh rejekiné merga wong-wong padha mlayu! Sanadyanta nesu iku sejatiné ya ana gunané, nanging yèn bener sebabé, pener wektuné lan pener tumanduké.”“Lha bab ténggok wau, kados pundi Pak?”“Mula jajalen gawé sabisamu. Mengko yèn pancèn apik ya bakal dak alem. Déné yèn kurang apik, anggeré isih kena dianggo rak ya ora kurang gunané. Sing penting kuwi kekarepan lan tékad dhisik, Lé. Yèn wis kulina nandangi, wong iku bakal saya trampil lan wasis. Mula sing jeneng karep iku gedhé ajiné. Ora sapantesé yèn ana sing matèni kekarepané wong liya kanthi nganggep dhèwèké ‘ora isa’.Mangertia Lé, lemahé Eyangmu iku seprana-sepréné mènèhi hasil sing akèh ora merga digarap wong-wong sing pinter kok, nanging merga sing nggarap nduwèni kekarepan sing peng-pengan tenan. Kowé rak weruh dhéwé. Dak kira awaké dhéwé iki perlu matur nuwun merga duwé sedulur-sedulur kang kaya mangkono mau," ngendikané Bapak karo tetep ugleg nerusaké anggoné anam ténggok."Bapakmu iki isané gawé ténggok merga sinau saka sedulur-sedulur ing kidul gunung kaé jaré. Asilé… ténggok gawéanku ora kalah rapet tinimbang karo ténggok tukon pasar. Yèn dianggo wadhah gabah ora ana kang cicir. Gèk ndang ayo, njajal gawéa ténggok, Lé!” [skd]*) Tulisan 8 saka 9.
nderek dados penggemar situs meniko. nuwun semu menopo kaosipun mboten
Si laptop sudah sehat, tapi ya itu.. ga bisa diajak jalan-jalan, hehe
Lokasi : banyuwangiPost n°2 Re: Banyuwangi Festival 2012
MANUNGGAL KAWULO GUSTI: MANUNGGAL KAWULO GUSTI
sing ndok omah koyok ngene iki, kapan awakke dewe nyambut gae,.... Woooo sodron tenan.
yogyapara, kanggo ing tata prunggu zie Na, kaya ta Radèn Carangwaspa.
apadene lakuning pangantèn, nyingkirana naga, luwih manèh yèn naga karo pisan nuju awor, iku ampuh bangêt,
Iki kawruhana lakune naga jatingarang lan rijalulah, uga kanggo yèn
jatingarang ana kidul, êndhas naga ana kidul wetan, pêthite ana têngah, wêtênge ana lor wetan, gigire ana kidul kulon, nglirik mangulon, rijalolah ana wetan.
Rêjêp, Ruwah, Pasa: jatingarang ana kulon, êndhas naga ana kidul kulon, pêthite ana têngah, wêtênge ana kidul wetan, gigire ana lor kulon, nglirik mangulon, rijalolah ana kidul.
Sawal, Dulkangidah, Bêsar: jatingarang ana lor, êndhas naga ana kidul kulon pêthite ana têngah, wêtênge ana kidul kulon, gigire ana kidul wetan, nglirik mangetan, rijalolah ana kulon.
kadadiane Sang Hyang Sindhula, naga raja ing sagara kidul P.R. II 59-6.
Nabi Ayub, kapundhut ing Allah, Nabi Ayub dadi mlarat sarta banjur nandhang lara barah, b. Nabi Suleiman kalungsur saka karatone, c. para nabi dipatèni dening wong
Nabi Lut, jalaran bumi kang diênggoni anjêmbêlong, b. wong Nasarani nêmatus padha dadi cèlèng, c. wong Yahudi sawatara padha dadi kêthèk, d. Nabi Jakaria seda digraji ana sajroning kayu dening wong Yahudi
5. tanggal ping 2 id: a. miyose Raja Pirngon, b. Raja Pirngon seda kêtangkêp ing banyu sêgara, pêrang lan Nabi Mungsa, c. para wadyabalane Raja Pirngon kêtêkan wêwêlake Nabi
Musa, iya iku banjir gêdhe, walang, tuma, kodhok, sarta gêtih
6. tanggal ping 24 id: a. Raja Namrut ambêdhèli wêtêngane wong wadon cacah pitung puluh, b. Nabi Ibrahim
1. Nabi Adam nalika tinurunake saka ing swarga, dina Sêtu tanggal ping 13 sasi Saban (Ruwah) ing taun Ehe. 2. Nabi Nuh, nalika kinêlêm jagade dening Allah tangala, saka murtating umate, nuju ing dina Rêbo tanggal ping 5 sasi Jumadilawal ing taun Wawu. 3. Ibrahim nalika ingobong marang Raja Namrut, nuju ing dina Kêmis tanggal ping 11 sasi Sapar ing taun Alip. 4. Nabi Yusup nalika linêbokake ing sumur marang kang para sadhèrèk, nuju ing dina Jumungah tanggal ping 16 sasi Sawal ing taun Be. 5. Nabi Yunus nalika inguntal ing iwak nun, nuju dina Salasa tanggal ping 24 sasi Dulkangidah ing taun Be. 6. Nabi Mungsa nalika tinukup ing pêrang marang Raja Pirngon, olèh pitulunging Allah malêbu ing sagara banyune piyak, Raja Pirngon anututi kêtangkêp ing banyu kabalabak sabalane mati kabèh, nuju ing dina Sênèn tanggal ping 1221. sasi Ramêlan ing tau. 7. Nabi Mukhammad nalika umpêtan ing guwa kasêsêr ing prang, ginolekan marang balaning mungsuh ratu kapir, ginutuk ingkang waja nalika ing dina Sênèn tanggal ping 25 sasi Rabingulawal (Mulud) taun Dal.
voor sasi II. Ing ngisor iki naasing para nabi jaman kuna. Naas iku têmbung Arab, têgêse: sangar kw, dene:
nalika Nabi Yusup kalêbokake ing sumur. zie I bov. (4)
3. Jumadilawal tanggal ping 5 nalika banjir patopan, Gusti Allah ngêlêm wong kapir, jamane
Sawal tanggal ping 3 nalika Nabi Adam katurunake saka swarga. zie I bov (1)
6. Dulkangidah tanggal ping 24 nalika Nabi Yunus diuntal ing iwak nun. zie I bov (5)
7. Bêsar tanggal ping 25 nalika Nabi Mukamad kagutuk ing watu ingkang waja marang balane ratu kapir. zie I bov (7)
Mukhammad ingkang sinêlir / ginutuk sela wong kopar / rêntah kêkalih wajane / dene kang kikrik ing petang / sabên wulan kewala / janji tanggalnya panuju / kadi kang kawahyèng ngarsa // zie Tjent. I
tanggal, nanging mawa rangkêpan pasaran, patrape padha bae karo kang wis kocap ing dhuwur, apa tibaning tanggal sapisan ana dina apa, iku kagathukake karo lakuning pasaran,
lan sunatan - Yusup bêcik kanggo tingkêban - Ngijrail samubarang gawe: ala
canuk, jêkakang, saka: jêngkang, pêthènthèng, saka: pênthèng, badhêdhêg, saka: badhêg. Nanging akèh kang ora kasumurupan linggane, kaya ta cêkekal, jêbabah, mêkongkong, bêthuthut.
6. pasangan ca cilik, ana sangisoring aksara: nya, talawya utawa liyane kang dadi sêsigêging
voorb.: // Sang Baladewa Narpati / tuwin Narèswara Krêsna / kalangkung ing trêsnanira / marang Dyah Banoncinawi / môngka pisah
luwih = namaning mangsa satunggal roning godhong mèdi jubur iku buntut dara pêksi dara. janma wong eka satunggal = wiji = tuduh
IV. wedang banyu panas, sêgara banyu ngidêri jagad, karti banyu sumur suci banyu padasan, jaladri banyu rawa = sêgara nadi banyu kali hèr banyu pucuking gunung nawa banyu adhêm, samudra banyu têlêng jalanidhi banyu angêdhung warna banyu sawangan toyadi banyu jêmbangan, wahana banyu udan waudadi banyu deresan = pancuran, sindu banyu susu warih banyu krambil dik padon sakawan tasik banyu oyod = sêgara caturyuga keblat papat = namaning môngsa sakawan pat sakawan.
têbih ing langit, ing langit ana tan katon tan kagayuh windu tumbuking taun anèng wiyat langit kang amor lan
candhi Sèwu ing Prambanan kang yasa Radèn Bandung, sinangkalan saliraning ratu sirna iku, padha karo ing dhuwur 1018.
janella, candhelaning omah isih mênga nuju wêtuning candhikala. Wiwite ana candhela kaca nalika taun 1350 D.k 1907 no. 90
Cundha = linangkung, mani = mundhangka of sêsotya cundhamani = musthika (of sêsotya) linangkung.
Dhapuring kêris condhong campur bênêr nganggo kêmbang kacang, lambe loro, grènèng, gusèn, sogokan banjur.
Canthèl iku ditandur ana ing patêgalan, panandure ing môngsa labuh kapat, yèn wis patang sasi kêna kaundhuh. Pangupakarane kayadene pari digaringake dhisik banjur disosok. Wusana banjur diolah dadi bangsaning panganan masa adu gula krambil.
Têgêse gawe banyolan kang bisa nglêgakake atining wong.
saklungsu, uyah wuku sakojong, kabèh pinipis lêmbut, kajamokake sapasar sapisan.
Tumbak dhapur cacing kanil luk 5 gilig anjêbèr ing ngisor.
cur, karlaka, wragna, lipasa.
Coro iku dadi usadaning kuwat, Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. IX sêpta bangêt marang coro ginorèng kaya dene gangsir. Coro iku ora bisa mati yen mung brodhol ususe bae, kajaba tinugêl êndhase, ewadene isih bisa urip suwe, wis dinyatakake di tugêl gulune ing wayah sore banjur tinutupan gêlas supaya ora rinubung ing sêmut, esuke dibukak, awaking coro isih bisa obah, iku nilakake
ri pandhan. b. Dhapuring kêris carita luk 13, nganggo sogokan loro ing ngarêp nganggo kêmbang kacang sarta lambe gajah gônja ing buri nganggo grènèng. Yasane Sri Mahapunggung ing Purwacarita, kang kinon gawe Êmpu Sarpadewa,
kuwalik tanpa gônja tanpa pejetan nganggo tikêl alis ing mburi grènèng. Yasane Sri Mahapunggung ing Purwocarita. Kang
Sastradiningrat, lungguh bumi 24 jung. Taun 1837 katarima pasuwitane ing sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan PB X seda sumare
nganggo sogokan loro, ing ngarêp nganggo kêmbang kacang, lambe gajah, gônja ing buri nganggo grènèng. Yasane Sri
Panatah wayang purwa dhèk jaman Kartasura panjênêngane Ingkang Sinuhun Pakubuwana II tutug jaman Surakarta awal, uga panjênêngane Ingkang Sinuhun Pakubuwana II mau, kang misuwur têtêlu Cêrma(Gônda) Pangrawit sarta Cêrmajaya
Jayalêngkara ing Purwacarita, yasa gamêlan niru gamêlane wong ing Bali, katêlah tumêka saiki ingaran: carabalèn, sinangkalan dhuwuring gapura
1. Sarungan, warni baludru dhapur gilig, wiwit ing juluk mawi timangan mas, mangandhapipun dumugi ngandhap kuping kapal mawi êpang, nama sumping, pucukipun mawi sêkar songa jambon kaanam saha kapuntu. Mangandhap malih
cantholan kêndhali, sanginggiling banyak wau mawi panggathuk ngiwa nêngên nama ilu-ilu. Sanginggiling walangkadhak ugi mawi
patrapipun katangsulakên ing juluk mangandhap angsal kêndhali gêlangan ingkang nglêbêt, ananging gathukipun kêndhali mawi undhan-undhan warni kawat slaka.
3. Klanthe, tunggil warni akalihan sêsêr, namung beda patrapipun mawi mêdal sangandhaping tênggok, ugi mawi undhan-undhan.
4. Apus panyandhak, warni cindhe katampar tigan, patrapipun angsaling kêndhali mawi godhèg
mas, panunggul mirah utawi magori, patrapipun wontên ing kapal kumalung pucuk gulu, mawi canthelan angsal juluk, ing ngandhap mawi timangan mas.
6. Munce, warni rante wêsi bundêr, patrapipun ing pucuk
saha kapuntu, katangsulakên ing godhèg alit, godhèg wau lajêng cumanthèl ing bongkotipun munce,
pucuk kiwa têngên mawi sêkar songa, kaanam saha kapuntu.
9. Apus buntut, tunggil warni apus dhadha, katangsulan angsal duga-duga ing
mas panunggul musthika toya, sangajêngipun wangkong mawi kadhal mas, pucuking apus buntut kumlèwèr nama ole-ole, saha mawi sêkar songa kaanam saha kapuntu.
10. Cêkathakan, warni kajêng jaran karugmi slaka, ing ngajêng ingkang mangul nama kêpun, kiwa têngênipun nama kupingan, têngah kapara wingking nama panumpak, wingkingipun malih ingkang buwêng nama tanggalan,
kangge nangsuli apus dhadha buntut utawi èbèg, sangajêngipun panumpak mawi katumpangan langkung, warni wêsi, pirantos
mripat saha katrètès sela pasèt, ulur-ulur mas mawi suh dhapur bèjèn utawi sêkar tanjung, sela pacèt patrapipun kacanthèlakên ing langkung wau.
12. Talikêpuh, tunggil warni sêsêr, ananging bongkotipun mawi kolong ing pucuk mawi bedhor, patrapipun [patrapi...]
[...pun] katangsulakên duga-duga sangajêng kêpuh, bilih larapipun sampun kapasang, tali kêpuh lajêng kagubêdakên ing kêpuh.
13. Talikapa, tunggil warni sêsêr, bedanipun kaot alit ananging panjang, patrapipun amung kaikal anunggil duga-duga wingking.
14. Èbèg, warni cucal banthèng, kapulas dhasar pêthak adêg-adêg cêmêng, ingkang
kalèn saha widhêng, kasuran wontên ing nginggil, rangkêpan ngandhap lurik gêdhog madu.
16. Ambên kuswaraga, warni lawe kaanam saha mawi orean, patrapipun kasabukakên wontên ing wêtêng lajêng angsal timangan ing langkung.
17. Ambên tumpang, warni lawe kaanam sisik, patrapipun kasabukakên wontên sangandhaping larap, pungkasanipun wontên ing wêtêng
patrapipun wontên kiwa têngêning kêpuh, utawi mawi jêmparing kawadhahan endhong, patrapipun wontên sangandhaping srimpak kiwa têngên, larapipun kacuki warêg, botên mawi kalèn saha widhêng. Plisiripun radi cêkak, aliya punika sadaya sami akalihan prabot watangan èbèg bintulu.
Kula nuwun, ingkang kasêbut nginggil punika sadaya namung saking èngêt-èngêt kemawon, amila prayogi kacocogakên akalihan nyatanipun, bilih wontên kakiranganipun pratelan kula wau, nyumanggakakên.
Anane buta cakil = panyarèng iku yasane Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Sudha Anyakrawati kang seda krapyak, nalika taun 1552 zie Nyakrawarti. en zie panyarèng
' = thukul. Cêcukulan kang mawa wisa zie wisa
Cèkèl baluluk (kawruh êmpu):
jaran, kayu kuwèni, kayu têmpaos sapêpadhane kang anduwèni bobot ènthèng, kagawe tipis, ing ngarêp nyênthang ing buri ômba, pinggire ginawe mayat munggah wangun anglambe dang (verk. v. lambe dandang) dilarapi jarit nganggo isèn kapuk, ing pinggir diplisiri nganggo wiron, sarungane gilig kayadene sarungan kapa, nanging iki wuwuh nganggo gombyok, patute kang
nganggo priyayi basahan. Ing jaman kuna cakathakan iku kang mêsthi kanggo praboting
Wiwite ana kasukan catur, saka Prabu Krêsna Dwipayana, ingkang para putra: Dhastharata, Pandhu sarta Yamawidura padha kinon ulah budi, kang onjo pangêrtine Pandhu.
Wiwite ana kasukan catur kanggo ing tanah Eropah saka anggite sarjana ing nagara Pèrsi nalika taun 975. D.k. 1907 no. 90.
Patrape masang clili disèlèhake ana ing grumbul kang sok diênggoni manuk gêmak kang kabênêr lawangan dirêsiki kang rada dawa. Babadane kasingkirke marang kiwa têngêne. Ditunggu ing wong ana sacêdhaking babadan iku. Mênawa ana manuk gêmak katon saba ing kono banjur digiring. Awit manuk gêmak iku ora gêlêm mabur, mung anjrunthul bae. Panggiringe diaraha malêbu marang clili ngambah ing panggonan kang dirêsiki mau. Adate iya mangkono mêsthi ngambah dalan kang dirêsiki mau, ora gêlêm nêlusup ing bêbondhotan, wusana kalêbu ing kala. Kang masang bungah karo
Wisaya iwak kali ingaran cedhok, panganggone sabên môngsa udan kali wis gêdhe sarta buthêk, patrape kang golèk, nunggang prau tembo kailirake, cedhok kacêmplungake ing banyu, garane dicêkêli saka ing prau, arêpe miturut ilining banyu, yèn cedhok mau kinira wis olèh iwak, banjur diêntas, adate olèh-olèhane iwak kada, wadêr cilik-cilik utawa lêmpuk, tarkadhang olèh badhèr,
Seda ing Krapyak, nalika taun 1552 sarta anane cêmpurit sungu banthèng saka anggite Ingkang Sinuhun Sultan Agung nalika
Cumbana wong silitan, jaran matil, kêbo sapi enz wajangan, kucing gandhik, asu ganthèt
Dhapuring kêris campur bawur luk 3 sogokan
dawane nganggo ukuran, ukurane dudu kilan utawa kakèn, lumrahe kêpêl, kang bêcik camêthi iku kang tinêmu ukurane 11 kêpêl, wujude ana rong rupa, siji tamparan
sijine giligan, sanadyan sing giligan pucuke iya kudu sinambungan tamparan, dawane
yèn digêbugake luwih lara tinimbang kang tanpa bundhêlan. Kajaba mêngkono tumraping camêthi katon pating prênthil iku marahi sêmu. Pucuking tamparan kang kêlumrah nganggo karêngga ing jêmbul, bakale lawe utawa songa. Cêkêlaning camêthi agême para gêdhe akèh sing diponthang ing êmas utawa suwasa, yèn wong cilik salaka, dawa cêndhake garaning
of kêcubung 257. Cubung putih utawa cubung wulung, rupane padha bae, mung warnane kang beda, putih karo wulung,
matèni rasa, nanging yèn pinangan utawa winorake ing wedang kopi sawise binubuk angêndêmi, ngomyang lali ora duwe kaelingan pisan-pisan, sanadyan ditari arêp dibêlèh angguyu bae, iku dadi sarananing durjana, diarani nyubung wong. Nanging wong mêndêm cubung tanpa
Godhong cubung kêna ginawe tapêl utawa pupuk bayi lara racakracêk. mêndhak kêrmi mati.
Ing ngisor iki cangkrimane Prabu Sri Maharaja Beraja marang Sang Hyang Wisnu.
iku sabên tibaning gong ora ngalih-ngalih mung manggon siji bae, iku aran: cengkok siji. Yèn tibane ngalih marang wilahan loro, iya
pênêr têpak, taline diolèhake ing gulu ambêlandhit bali diolèhake
sangisoring cangklakan malêbu marang bolongan pring manèh, turahane kumlawèr dicêkêli marang kang ngiringake.
' = terong (padhalangan). Anane buta congklok, wong akèh ngarani: buta terong, iku anggite Ingkang
Gendéra Bonaire nduwèni segitelu biru kang gedeh ing pucuk tengen ngisor lan segitelu kuning cilik ing pucuk kiwa ndhuwur. Kaloroné segitelu dipisahake dèning garis putih, ing sakjroning ana kompas werna ireng lan bintang berujung enem . Segittelu biru lan kuning nandakake segara lan srengéngé sauntara garis putih nandakake langit. Werna abang, putih, lan biru uga nampilake katresnanan Bonaire ing Kerajaan Walanda. Kompas ireng ngelambangake pendhudhuk Bonaire kang asal-usulé saka papat panjuru donya.Bintang kang ana pucuké kanthi cacah enem kanthi pralambang enem pulo ing Antillen
Aruba • Walanda • Curaçao • Sint Maarten
lingga, aran: lingga andhahan = substantief bisa luluh lan aksara purwaning lingga utawa ora, kaya ta: padu, luluhing: paadu, saka:
aran: lingga andhahan, substantief tumrap ana sangarêping têmbung lingga, bisa luluh lan aksara purwaning lingga utawa ora, kaya ta: pidak, saka: piidak, upama saka: pa, muni: pedak saka: paidak, piala enz. 4. pi neuskl
saka têmbung Malayu: pohon iku ditandur ana ing patêgalan, utawa ana ing pakêbonan, panandure ing môngsa labuh kapat, lêmah wis rada têlês mangisor, yèn wis pitung sasi kêna kadhudhuk, mung pohung dhewe kang dadi lêliruning rijêki kêna diolah ing sakarêpe sarta kêna dipathi. Pohung duwe aran manèh: katela jendral utawa kaspe.
Wiwite wong nulis nganggo pèn lar, utawa kalam suwa arèn, wis dhèk taun 550 D.K. 1907 no 90.
jung, kuwajibane dadi sor-soraning panatus, iya ngêrèhake palaku utusaning nagara.
Wong mènèk ing wayah têngange, wong mènèk bola-bali dadi pangane Bathara Kala.
zie sor en tukang ngêmbang en dadi abdi dalêm wadon no. 35.
zie abdi dalêm kêmasan letl. c. Kadipatèn letl. o. Panatah iku gêgamane mung tatah lan pêthik, nanging tatahe akèh sarta rupa-rupa: apangkat têlu, gêdhe cilik lan
nganggo kêmbang kacang, lambe gajah loro, sogokan, sraweyan sarta grènèng. 2. Kêris dhapur panimbal manèh luk sanga,
kacang. 5. Kêris dhapur sabuk intên, luk têlulas, nganggo sogokan loro, ing ngarêp nganggo kêmbang kacang, nganggo lambe gajah, nganggo jalèn, gônja ing buri nganggo grènèng. 6. Kêris dhapur mundarang, bênêr, ing ngarêp nganggo kêmbang kacang, nganggo lambe gajah, gônja ing buri nganggo ri pandhan. 7. Kêris dhapur buta ijo, luk têlulas, nganggo pejetan sathithik, nganggo tikêl alis, ing ngarêp nganggo kêmbang kacang, sêpang tanpa grènèng. 8. Kêris dhapur anoman, luk lima, nganggo sogokan loro, nganggo tikêl alis, ing ngarêp nganggo kêmbang kacang, nganggo lambe gajah, gônja ing buri nganggo grènèng, nganggo rôndha nunut. Kêris dhapur pitu (2 t/m 8) ing dhuwur iki yasane Prabu
panguntur tangkil) sapisan, nganggo tratag rambat ing pagêlaran, Prabu Wisnupati ing Mêndhangkamulan, sinangkalan: wedha karya uga (443) P.R.II. 198-9 v.o.
Sri Maharaja Budha (Sang Hyang Guru) ênggone siniwaka, angadili kawula: 1. Ana tanah warata sajroning nagara, angadili manungsa. 2. Ana têngah alas, angadili buron alas, sato kewan. 3. Ana pucak gunung kang dhuwur dhewe, angadili manuk sarta bôngsa ibêr-ibêran. 4. Ana têpining samodra, kang parêk lan sawangan kali bêngawan, angadili mina. 5. Ana sajroning guwa kang urut ana iringing jêjurang, utawa gampèng, angadili
sarwa gumrêmêt, kang nalosor lan kang nalolor sapêpadhane. Mulane aran pôncaniti, dening kang angadili panjênêngan ratu, patih, brahmana, senapati lan jaksa.
Layang pôncaniti iku adêging karaton saka panjênêngan ratu, patih lan senapati, apadene jaksa, pangulu sarta pujôngga, nanging ananing senapati mung yèn ana gawe pêrang saka pamilihing ratu amèk putra sêntana dalêm, banjur kaadêgake senapati, wiwit adêging karaton ing Mêndhangkamulan tutug ing nagara Surakarta.
Ing jaman kuna: ratu, patih, brahmana sarta pujôngga.
Ing jaman saiki: ratu, patih, jaksa, pangulu sarta pujôngga. Dene ugêre ana panjênêngan nata, kang dhisik nagara ing
1. Prabu Dewata Cêngkar jumênêng ratu ing Mêndhangkamulan nalika taun 1023 olèh 7 taun. Patih Adipati Gêntang 2 taun. Kagêntenan Adipati Tênggêr 5 taun. Brahmana Rêsi Budha 7 taun. Pujôngga Êmpu Wilasaya 7 taun.
2. Ajisaka jumênêng ratu anggêntèni Prabu Dewata Cêngkar ana nagara Mêndhangkamulan, ajêjuluk Prabu Widayaka, nagara ingêlih aran ing Purwacarita, nalika taun 1030. olèh 14 taun
Patih Brahmana papat: Rêsi Brahandang, Rêsi Braradya, Rêsi Branting sarta, Rêsi Cathakasandi ... 14 taun
Pujôngga isih Êmpu Wilasaya olèh 14 taun
3. Prabu Suwelacala jumênêng ratu, nalika taun 1044 mung olèh 2 taun, Patih Arya Subrôngta 2 taun, Brahmana papat id. 2 taun, Pujôngga id. 2 taun.
4. Radèn Daniswara jumênêng Ratu ajêjuluk Sri Maha Punggung, nalika taun 1046 olèh 15 taun, Patih Raja Dwitarota 6 taun, kagêntenan Patih Raja Sangkaya 9 taun, Brahmana Rêsi Sumitra 15 taun, Pujôngga id. nanging banjur sumèrèn marang Êmpu Bisama, sumèrèn manèh marang Êmpu Windupaka, dene Êmpu Wilasaya (no. 2 en 3.) isih lêstari tinari- tari ... 15 taun
5. Jaka Kandhuyu jumênêng Ratu Adil ping pindho uga ajêjuluk Prabu Sri Maha Punggung, nalika taun 1061 olèh 23 taun, Patih Raja Gusti Jugulmudha 23 taun, Brahmana Rêsi Mahewa 23 taun, Jaksa Tumênggung Rajaniti 23 taun, Pujôngga Êmpu Madura olèh 23 taun.
6. Kandhiawan jumênêng Ratu ajêjuluk Prabu Jayalêngkara, nalika taun 1084 mung olèh 6 taun
Patih Raja Kunthara iya Jayasêngara 4 taun, kagêntenan Patih Mandayasraya 2 taun, Brahmana Rêsi Gana 5 taun, Kagêntenan Rêsi Manulagar 1 taun, Jaksa Tumênggung Senapura 6 taun
7. Prabu Jayalêngkara pindhah saka Mêndhangkamulan marang Majapura, nalika taun 1090
nalika taun 1144 olèh 17 taun, Patih jaba Pangeran Tumênggung Sindusena olèh 7 taun, kagêntenan Panji Sinompradapa iya Padmanagara 10 taun, Patih jêro
Prabu Suryaamiluhur, nalika taun 1161 mung olèh 2 taun, Patih Jaba Arya Pêpati 2 taun, Patih Jêro Arya Kapirombang 2 taun, Brahmana id. 2 taun, Jaksa id. 2 taun, Pujôngga id. 2 taun
Sakêlême nagara ing Jênggala, Prabu Suryaamiluhur pindhah marang Pajajaran, sarta salin jêjuluk anama Prabu Maesatandrêman, nalika taun 1163 olèh 20 taun, Patih Adipati
nata nalika taun 1183 mung olèh 3 taun, Patih id. mung olèh 3 taun, Brahmana id. mung olèh 3 taun, Jaksa id. mung olèh 3 taun, Pujôngga Êmpu Widura, mung olèh 3 taun
Prabu Banjaransari ngalih kadhaton marang Galuh nalika taun 1186 olèh 20 taun, Patih Adipati Satama, murca karo somahe Nyai Satomi, padha dadi mariyêm, Kyai Satama ana ing Batawi, Nyai Satomi ana ing
nata nalika taun 1206 olèh 18 taun, Patih Adipati Tamsir 18 taun, Brahmana id. 18 taun
Pujôngga Êmpu Dilangu (zie IV) 18 taun
14. Prabu Dewamantala jumênêng nata nalika taun 1224 mung olèh 5 taun, Patih Tumênggung Ajibarang 5 taun, Brahmana Rêsi Prahiwaka 5 taun, Jaksa Tumênggung Nitipraja 5 taun, Pujôngga id. 5 taun
15. Prabu Mundhingsari jumênêng nata ing Pajajaran nalika taun 1229 olèh 11 taun, Patih Adipati Sangki 11 taun, Brahmana Rêsi Nuluktunggal 11 taun, Jaksa Tumênggung Rajaniti 11 taun, Pujôngga Êmpu Hartati 11 taun
16. Prabu Mundhingwangi jumênêng nata, nalika taun 1240olèh 9 taun, Patih Arya Tanudatra 1 taun, kagêntenan Arya Gêndaradesa 7 taun, Banjur kagêntenan Adipati Suranadi 1
olèh 33 taun, Patih id. 10 taun, Kagêntenan Adipati Sukarta 11 taun, banjur kagêntenan Burasngura iya Adipati Utara Bumi 12 taun,
ing Majapait, ajêjuluk Prabu Brataka, nalika taun 1283 olèh 15 taun, Patih Arya Wahan 15 taun, Brahmana Rêsi Gopa 15 taun, Jaksa Tumênggung Yudanagara 15 taun, Pujôngga id. 15 taun
20. Prabu Brakumara jumênêng nata nalika taun 1298
mung olèh 2 taun, Patih Tumênggung Ujungsabata 2 taun, Brahmana id. 2 taun, Jaksa id. 2 taun, Pujôngga Êmpu Pararta 2 taun.
21. Prabu Brawijaya I. jumênêng nata nalika taun 1300 olèh 15 taun, Patih Arya Udara 15 taun, Brahmana Ajar Têngguru 15 taun, Jaksa Tumênggung Yudasara 15 taun, Pujôngga id. 15 taun
22. Rêtna Dèwi Subasiti, jumênêng ratu ajêjuluk Ratu Ayu, nalika taun 1315 mung olèh 4 taun, Patih Adipati Logêndèr 3 taun, Kagêntenan Patih Arya Tanggu 1 taun, Brahmana Kyai Lelung 4 taun, Jaksa id. 1 taun kagêntenan Arya Darmaraja 3 taun, Pujôngga id. 4 taun.
23. Prabu Brawijaya II jumênêng nata, nalika taun 1319 olèh 36 taun, Patih Arya Panulahar 18 taun, Kagêntenan Arya Darmawulangun 12 taun, Nuli lowong 6 taun
(Sajrone lowong mung nganggo têtêngêr gêntha kadokok ing gawar kapasang ing alun-alun, yèn ana wadya kang saos atur, utawa ngaturake prakara, anggoyang gêntha iku, banjur kauningan ing sang nata).
Brahmana Rêsi Supal 36 taun, Jaksa Tumênggung Rajaniti 36 taun, Pujôngga id. 36 taun
24. Prabu Brawijaya III jumênêng nata, nalika taun 1355 olèh 15 taun, Patih Tumênggung Dêmungwular 15 taun, Brahmana id. 15 taun, Jaksa Ngabèi Nitipraja 15 taun, Pujôngga lowong
25. Prabu Brawijaya IV jumênêng nata, nalika taun 1370 mung olèh 4 taun, Patih id. 1 taun
Kagêntenan Adipati Gagakpranala 1 taun, Kagêntenan Adipati Singabarong 1
ratu adil kang kaping têlu ing tanah Jawa wiwit agama Islam nalika taun 1439 mung olèh 6 taun, Patih Tumênggung Mangkurat 6 taun, Jaksa
30. Ratu Tunggal ing Giri makili karaton ing Demak, nalika taun 1480 olèh 23 taun,
Sultan ing Pajang, sarta ing Pajang sinalinan aran ing Ngawantipura, nanging ora bisa karan nalika taun 1536 mung olèh 3 taun, Patih Adipati Ngawôngga 3 taun, Jaksa id. 3 taun, Pangulu Pangeran Pôncawati 3 taun, Pujôngga id. 3 taun
33. Pangeran Bênawa jumênêng Sultan ing Pajang, ajêjuluk Susuhunan Prabu Wijaya nalika taun 1539 mung olèh sataun,
Sutawijaya jumênêng ing Mataram, ajêjuluk Panêmbahan Senapati ing Ngalaga, nalika taun 1540-1618-9 olèh 13 taun, Patih Adipati Môndaraka 13 taun, Jaksa id. 2
35. Radèn Mas Jolang, iya Kangjêng Gusti Adipati Anom, ing Mataram, jumênêng nata ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Adi Prabu Anyakrawati Senapati Ngalaga Mataram, nalika taun 1553-1631-2 olèh 12 taun,
Rangsang, iya Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, ing Mataram, barêng jumênêng nata ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma, Senapati ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama nalika taun 1565-1643-4 olèh 15 taun, Patih jaba id 9 taun, Patih jêro Tumênggung Singaranu 6 taun. Salèrène Patih jaba Adipati
Kangjêng Susuhunan Mangkurat, Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama, (seda sumare ing Têgalarum) jumênênge nalika taun 1578-1655-6 olèh 22 taun, Patih
Adipati Anom, ing Mataram, barêng jumênêng nata ana ing Kartasura ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Mangkurat nalika taun 1601-1678-9 olèh 26 taun, Patih Adipati Môndaraka 1 taun, kagêntenan Arya Nrangkusuma 7 taun, kagêntenan Arya Sindurêja 16 taun, kagêntenan Adipati Sumabrata 2 taun, Nganggo patih jêro Tumênggung Wiraguna 2 taun, Jaksa Ngabèi Sêndhi 26 taun, Pangulu Tapsiranom 26 taun, Pujôngga Ngabèi Wirasastra 26 taun
40. Radèn Mas Sena, iya Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, ing Kartasura, barêng jumênêng nata ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Mangkurat Mas nalika taun 1627 mung olèh 3 taun, Patih id 3 taun, Jaksa Arya Urawan 3 taun, Pangulu Kyai Tangkilan 2 taun,
Kagêntenan Pangulu Mubin 1 taun, Pujôngga id 3 taun.
ana ing Kartasura, Sinuhun Ngalaga kalungsur, wusana jumênêng nata manèh ana ing Kartasura, ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kapisan nalika taun 1630 olèh 13 taun, Patih
42. Radèn Mas Surya, nama Radèn Suryaputra, banjur dilih marang kang raka ipe (40) nama Wôngsataruna, sajumênênge kang rama banjur nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, barêng jumênêng nata ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Mangkurat Jawa, Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama Kalipatullah, nalika taun 1642-1717-8 olèh 9 taun
43. Radèn Mas Sandi, pêparab Radèn Mas Prabayasa, nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, barêng jumênêng nata ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B.II. nalika taun 1651-1726-7 olèh 16 taun, Patih id 4 taun, kagêntenan Adipati Natakusuma 8 taun, kagêntenan Tumênggung Wirarêja 4 taun, Jaksa id 6 taun, kagêntenan Kyai Gambuh saka Kêdhunggudèl 10 taun, Pangulu id 5 taun, kagêntenan Pangulu Godhong 11 taun, Pujôngga Tumênggung Tirtawiguna 16 taun
44. Radèn Mas Garêndi, jumênêng ratu saka pangangkate bôngsa Cina, ajêjuluk Sinuhun Mangkurat Prabu Kuning: nalika taun 1667-1742-3 mung olèh sataun, Patih Tumênggung Mangunonêng aran Adipati Pathi, Jaksa id. Pangulu Patih Ibrahim, Pujôngga id.
(-) Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B.II. kondur saka Panaraga jumênêng ing Kartasura manèh nalika ing taun 1668-1743-4 olèh 2 taun, Patih jaba Adipati Pringgalaya 2 taun, Patih jêro Adipati Sindurêja 2 taun, Jaksa, Pangulu, Pujôngga, id (43) a 2 taun.
(-). Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B.II. pindhah kadhaton ing Surakarta nalika taun 1670-1745-6 olèh 5 taun, Patih jaba jêro id a 5 taun, Jaksa id 5 taun,
Mas Surat, iya Urèt, tuwin Sêmbada, nama Radèn Mas Gusti Suryakusuma, banjur nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, barêng jumênêng nata ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B.III. (Suwarga) nalika taun 1675-1750-1 olèh 39 taun,
Adipati Jayaningrat 4 taun, Jaksa Kyai Ngabèi Natayuda 39 taun, Pangulu Jakariya 39 taun, Pujôngga papat, Pangeran Wijil ing Kadilangu, Pangeran Anèh, Sastrawijaya sarta Ngabèi Yasadipura a 39 taun.
46. Radèn Mas Gusti Sumadya, nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipadi Anom, barêng jumênêng nata ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B.IV. (Bagus) nalika taun 1714-1787-8 olèh 33 taun, Patih id 8 taun, kagêntenan Adipati Mangkupraja (ayah) 8 taun, kagêntenan Adipati Danuningrat 6 taun, kagêntenan Adipati Cakranagara 6 taun, kagêntenan Kangjêng Radèn Adipati
Sugandi, nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, barêng jumênêng nata ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B.V (Sugih) nalika taun 1747-1820-1 mung olèh 4 taun
Patih, Jaksa, Pangulu, Pujôngga ... id. a. 4 taun
48. Radèn Mas Sapardan, barêng jumênêng nata ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. VI (Ambangun Tapa) nalika taun 1751- mung olèh 6 taun, Patih id 6 taun, Jaksa id 6 taun, Pujôngga id. salin aran
Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B.VII. nalika taun 1757-1830-1. olèh 29 taun, Patih id 18 taun, kagêntenan Adipati Sasradiningrat (
ingkang rayi P.B. VII nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Angabèi (putra P.B. IV) barêng jumênêng nata ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. VIII (Ngabèi) nalika taun 1786-1858-9 mung olèh 4 taun, Patih id 4 taun, Jaksa id 1 taun,
Kagêntenan R.T. Amongpraja (Kêndhuruwan), En R.Ng. Yudadipraja ... 3 taun, Pangulu id. 4 taun, Pujôngga id. 4 taun
51. Radèn Mas Duksina nama Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabu Wijaya, sasurud Dalêm P.B. VII banjur nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, barêng sasurud Dalêm P.B. VIII banjur jumênêng nata ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. IX (Prabu Wijaya) nalika taun 1790-1861-2,
olèh 32 taun, Patih id 4 taun, Kagêntenan K.R.A. Sasranagara (Manang) 22 taun, kagêntenan Rms. A. Mangunkusuma 3 taun, kagêntenan Kangjêng Radèn
Gusti Pangeran Adipati Anom, barêng jumênêng nata ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B.X. nalika taun 1822-1893-4 olèh taun, Patih id,
sadulur wadon loro, lanang siji ana ing têngah P.R.I. 196.
(= panggung panguripan) zie P.J.
Ciri pôncakali, jaran pancal sikile têlu, iku luwih prayoga, dadi titihane panjênêngan ratu, kagêm mangsah ing paprangan, yèn dadi tunggangane wong cilik, nêmu slamêt, yèn kanggo mangsah prang ora kêna ing gêgaman, mungsuhe padha wêdi asih.
a. Gardhèning mripat cacah 3. b. Wujud têngah mripat 3 ... kang bisa mêcah pêpadhang (sorot).
Gardhèning mripat kang jaba dhewe aran: kêndhangan mripat, rupane putih
manèh kulit tipis, arane ing têmbung Walônda: iris, iris iku rupane ana kang biru, ana kang abang tuwa utawa klawus, ing têngah bolong, bolongan iku kêna diambakdiambakake. utawa diciyutake, arane: manik, saburining manik ana barang sarupa kaca kanggo anggêdhèkake pandêlêng arane ing têmbung Walônda: lènês lens ing burine manèh ana barang cuwèr bêning kaya kaca wusana ing buri dhewe ana otote alus kang saka ing utêk, dene pucuking otot kaya jala kalapis ing
kêndhangan alus, ing kono ana rêrupan kang awujud irêng, mulane manik iku dadi katon: irêng.
Tlapukan iku bisa andadèkake kêdhèping mata. Idêp kanggo anjaga
Mripat wong iku kaawasane ora padha, wong kang mripate bêcik bisa andêlêng cêtha antarane saka maripat 30 utawa 35 sènti mètêr, ana uga kang luwih saka 35 sènti metêr.
b. Kuping iku piranti angrungokake apa-apa, ana rong perangan, iya iku kuping karo pisan dalah pirantine kang ana ing jêro, ing kono ana kêndhangane tipis akiyat, yèn ana swara katut ing hawa nampêg marang kêndhangan mau: banjur gêtêr kaya tambur, katampan ing otot alus munggah marang utêk.
c. Irung iku gawene rong prakara, kanggo ambêkan lan kanggo anggêgônda, yèn ana gônda kasabêt ing hawa malêbu ing irung banjur katampan ing otot alus munggah marang utêk, irung banjur duwe rasa ambuning apa.
d. Yèn awak kacocog apa-apa utawa sikil kêsandhung ing watu, amêsthi krasa lara, dene rasa iku anyrambahi awak sakojur. Lan manèh yèn wong anggrayangi utawa nyêkêl apa-apa, kaya ta: barang kang adhêm utawa panas, tuwin kang êmpuk, utawa atos, amêsthi banjur sumurup apa kang digrayang utawa dicêkêl mau dening kagawa ing otot alus kang munggah marang ing utêk, panggrayang iku bêcik dhewe dumunung ana pucuking dariji.
e. Wong bisa ambedakake rasaning pangan kang enak, utawa kang ora iku saka ing ilat, katampan ing otot alus kang banjur munggah marang ing utêk. Lumrahe pangan kang enak mau, ambune iya enak, mulane saupama wong mêmangan kang enak, nanging irunge dipithês, supaya ora bisa ngambu, amêsthi tanpa rasa, utawa padha bae karo kang ora enak zie S.D. 1834-blz. 126.
Pôncasuda iku nêptuning dina pasaran kakumpulake dadi siji, kabuwang pitu utawa pitu-pitu, nanging nêptuning dina kang lêlima: owah, ana kang winuwuhan, ana kang sinuda, sarèhning owah lima mulane ingaran: pôncasuda kanggo metung bêgja cilakaning wong lêlungan, utawa wong
4. Sumur sinaba, angsare akèh dorane, nanging padhangan atèn, mupangate anggêgurua piwulang gêlis bisa,
Mupangate aja sok malèhake wadining liyan, mundhak kajodhèran wadine dhewe. Watêke isinan sarta nistha, dhêmên mirangake wong
bodho nanging antêpan, mupangate ngadêgake panggêdhening desa: bêcik, lêlungan iya bêcik. Watêke pêtêngan atèn.
7. Lêbu katiyub ngangin, angsare bablas kang dikarêpake, lan bablas parane. Mupangate ngrêsiki sumur gêlis rampung. Watêke kêsusu sabarang gawe.
kapêtak, 7. Lêbu katiyub ngangin ... ala§ Isarat.
Yèn wong arêp lêlungan kang ora kêna sinarèhake, utawa arêp duwe gawe kang ora kêna ingundur lan ingajokake apadene anglakoni ayahaning nagara kang kudu nêrak tibaning dina ala, iku prayoga
ngisor iki pôncasuda, nêptuning dina pasaran ora owah kinumpulake dadi siji sarta banjur binuwang pitu utawa pitu-pitu, yèn tinêmuning petung tiba ala, kêna binuwang sapuluh yèn turahing petung kari pitu sapangisor, nanging yèn luwih saka pitu
iya kanggo pamilihing dina pasaran yèn wong arêp lêlungan utawa wong arêp duwe gawe, nêptu iku kinumpulake dadi siji, banjur
3. Sanggar waringin: kukuh = 6.
Ing ngisor iki pôncasuda nêptuning aksara rongpuluh, kaya ta: bocah aran: Suwardi =
wuruking ratu = 1567.Sengkalan: pandhita carêm wuruking ratu (1567 A.J., 1645/46 A.D.). Mariyêm iku yasane Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma ing Mataram, kang gawe Walônda saka ing Jakarta nalika taun 1567 - 1629.
saka Mataram, ginawa marang Surakarta, sinangkalan, karasa êndhase kinêthok ing ratu (1616).Sengkalan: karasa êndhase kinêthok ing ratu (1616 A.J., 1692/93 A.D.).
' = Pandhawa, sadulur lima lanang kabèh P.R.I. 197 (26).
sapucuking kuping kang kiwa, matane yèn andêdêlêng kaya kitiran, watêke ala, yèn ginawa prang lupute kang nunggangi iya kang ditunggangi: kêtaton, ing salah sawiji mêsthi nêmu sangsara, tarkadhang karo pisan.
Wisaya iwak kali ingaran pancing kalar, prayogane kanggo ing môngsa udan, kali wis gêdhe sarta banyune wis buthêk. Patrape wong mancing kalar nunggang prau tembo milir, pancinge dicêmplungake ing banyu, pakane sêsukêr diulêd karo lêmpung. Yèn pancinge wis krasa digawani, ditutake saparane sarana talining pancing dikalarake, yèn iwak wis êntèk karosane ditarik minggir banjur dicêkêl gampang bae, adat olèh-olèhane iwak jambal, tagèh, lêmpuk, utawa badhèr
Wisaya iwak kali ingaran pancing kopyok, kang digawe wêsi utawa kuningan, taline rami dawane sadhêpa, nganggo digodhog karo klikaning turi, supaya bisa
kaku sarta ora nêsêp banyu, tali sadhuwuring pancing didokoki
cangkol talining pancing kajêpit ing jêmpolan sikil, yèn digawani ing iwak, cangkole ucul saka ing jêmpolan, adat olèh- olèhane iwak wadêr: utawa badhèr.
Wisaya ingaran: pancing wêlut, mung sarana tali dicêkêli ing tangan bae, pakane cacing ditugêl-tugêl, pancinge dilêbokake ing awak cacing supaya ora katon, banjur ditibakake ing êcoping wêlut, samôngsa pancinge dipangan, taline diulur, yèn kirane wis diulu
padha karo pancing kalar, nanging kacèk kêna ginawe mancing saka pêntasan.
Dhapuring tumbak pandhu luk 3. ngisor nganggo naga loro, luk têkan pucuk.
Ing ngisor iki kawruh êmpu bab panggawening tumbak kêris dalah sapirantine, kaimpun ing Pahêman Radyapustaka nalika taun 1910 saka ature Ngabèi Jayasukadga abdi dalêm panèwu pandhe ing Surakarta Adiningrat.
Wong kang bisa gawe gêgaman ing jaman kuna iku diarani: êmpu, panyambutgawene diarani: pandhe, malah êmpu ing jaman saiki mung disêbut: pandhe, têmbung: pandhe, kaya-kaya panjupuke saka têmbung Malayu: pandei, têgêse: pintêr, êmpu ing jaman kuna ora mung gawe kêris bae, gawe gada, bindi, alugura, sapanunggalane, gêgaman jaman Purwa, dene pandhe ing jaman saiki mung gawe gêgaman kêris, pêdhang rupa- rupa, tumbak, bêdhil, (saiki pandhe wis ora gawe bêdhil), lan gawe pirantine wong amongtani, kaya ta: kudhi, pacul, linggis, wadung, pêthèl, arit sapêpadhane, kang isih lêstari dadi adi-adining pandhe nagara, mung gawe kêris, bênêr utawa luk, pandhe desa gawe pirantine wong amongtani, mungguh pirantine wong pandhe kaya ing ngisor iki:
Ombak-ombak, piranti ngobahake angin mênêng zie ububan.
Ububan, piranti gawe panas urubing gêni ing prapèn, ububan iku bumbung kayu jèjèr loro, gêdhene sakilan, dhuwure 3 kaki, ing dhuwur nganggo suh wêsi kaganthèt ngiras wêngku ing ngisor manjing marang kayu tadhah, kandêle ½ kaki, dawane kaadêgan bumbung loro turah ½ kaki sisih, ambane kaadêgan bumbung siji turah 2 dim sisih, iringe karo pisan dibolong têrus olèh bolonganing bumbung loro mau, padha disrumbung ing wuluh wêsi kumpul dadi siji manjing marang pêthenan kayu, tutupe nganggo lorogan, sumèlèh ing lêmah, bontosing pêthèn mau sasisihe kasrumbung ing wuluh wêsi manèh, siji dawane 2 kaki, wuluh mau kang sasisih manjing marang watu miring [mi...]
[...ring] ambane sakaki pasagi, didokoki watu manèh ambane ½ kaki, dawane sakaki, kandêle ¼ kaki, kairingake jèjèr karo watu ing dhuwur
iku panggonaning gêni pangobongan wêsi, pirantine angobahake angin sajroning ububan kayu, bundêr loro buwênge nganggo bantalan, digarani pring utawa kayu ing têngah dadi kaya isthane tabuh gambang, sarta kudu srêg
kanggo anggarap barang gêdhe sarta karo ngadêg, bangkune kanggo tumpangan bêkakas.
Cathok cilik, bakale sarta dhapure padha bae karo cathok gêdhe, dêdêge mung ¾ kaki, ambaning cangkême 2½ dim, dawaning bangkune mung 2 kaki, ambane 1½ kaki, kandêle 3 utawa 4 dim, nganggo sikil papat, dawane mung ngrong dim, kukuhing cathok mau disêkrup olèh bangku, olèh ing ngiringan sarta ing lumahing blabag, cathok mau piranti anggarap barang cilik-cilik karo linggih.
Cathok cilik rêgêman, rupane ora beda karo cathok gêdhe, nanging tanpa piranti dhingklik, awit iku cêkêlan lirune kang kudu cinêkêl ing tangan, dene cathok gêdhe ing dhuwur mau, kanggo ngrêgêm yèn arêp ngikir
utawa nyiku gusèn gêdhe, cathok cilik kanggo ngrêgêm yèn arêp ngikir, natah masah utawa liya-liyane kang kudu nganggo rêgêman kêncêng.
Kêruk. Kêruk iku dhapure kaya cethok, kacèk wêsine jêjêg, gêgêr kandêl anggligir, pucuk nyênthang, landhêpe mubêng, ing dhuwur gusèn, wungkalane saka ngisor, dhadha kruwingan tundha têlu, sing gêdhe dhewe, sajêmpol, banjur sadriji, banjur sajênthik, sing cilik dhewe: satêngah nyari, iku lancipe ora pati nyênthang mung mêmbat sawatara, kabèh mau nganggo garan, lan kanggo ngrêsikake barang kang mêmêl, kruwingan sarta kang lukik-lukik.
1. kikir gêdhe kanggo anggrabahi, a. gèpèng kanggo ngikir samubarang kang papak, b. dhadha walang tundha têlu, dawane 1½, 1¼ lan 1 kaki, kanggo ngikir samubarang
4. Kikir têpak, a. Kikir têpak gêdhe, dhapure kaya cethok, nawing kandêl,
ing ngisor mulu sarta dicacah, gêdhene sanyari kanggo ngikir kruwingan, b. Kikir têpak cilik, dhapure kaya êndhas cêcak, gèpèng, kang
utawa saprapat driji, kanggo ngikir sogokan, tikêl alis sarta kruwingan kang cilik-cilik.
Kabèh kikir mau wêsine lancip sarta manjing ing garan kayu.
Kêbyok. Kêbyok iku mêrang digêbung nganggo garan kayu dawa, piranti nyirêp urubing gêni ing prapèn yèn kêgêdhèn, kêbyok iku diclubake ing banyu banjur dikêbyokake ing gêni, gêni mari ngalad-alad, ora manasi wong kang nyambutgawe.
dim, nanging gêdhe cilike ora padha, kang gêdhe dhewe ½ dim, kang cilik dhewe 3 sêtrip, kabèh mau kanggo piranti anggarap balumbangan sarta kruwingan, apadene kanggo natah kang arêp dipasangi kêncana.
Sikon. Sikon iku waja gèpèng, ambane 2 dim, dawane 1 kaki, nganggo kasambungan balabag, ômba dawane iya samono, sambunge sing agawe pojok bênêr, iku piranti kanggo nyiku alat lungguhing kêris.
Supit. Supit wêsi, dhapure kaya gunting cangkême kaya cocor bèbèk, diarani kayu dawa, piranti nyupit wêsi kang diobong sarta dipalu nalika isih
punika ingkang nelakakên sungu kalih, dede maesa kalih. loro, golèk kang dawane padha 1½ kaki, disunduk ing wêsi gilig malang ing têngah, dawaning sunduk 1½ kaki, kiwa têngên kajêbèrake, sèlèhing sungu dadi mêkungkung, ing dhuwur kagêthak-gêthak kaya tataran, anjinging wêsi kang arêp ginarap: logro, pêrlune kêna kaungkrêd lan
nganggo garan kayu, wawal mau tundha têlu, kang gêdhe dhewe ½ dim, banjur kasuda rong sêtrip, kasuda manèh rong sêtrip, iku piranti nusuki tilasing pasah kikir supaya katon alus.
Wungkal, a. wungkal gêdhe kasar, kanggo anggrabahi gêgaman (piranti), b. wungkal gêdhe alus, kanggo mungkal gêgaman (piranti) gêgaman (wêsi aji), c. wungkal cilik alus, kanggo mungkal gêgaman (wêsi aji) yèn wis arêp ambakar sarta kanggo nyangir, apadene yèn mucuki, patrape: wungkale kang digosokake ing gêgaman, dudu gamane.
pacal kang gêdhe, kacèk paningkas papak bae, kang ginawe: waja, nganggo gapit pring kaya paju, piranti mratakake gêthakan, kaya ta: nyaloni wêsi yèn mung kalawan palu bae ora nganggo paningkas, ora bisa rêsik, dening ora bisa malu kang cêdhak pojok, yèn pamalune nganggo paningkas bisa olèh pasikone, b. Paningkas kêmbang kacang, cilik, kacèk ing têngah lêgok, sarta tanpa gapit, piranti ngêluk kêmbang kacang sarana dithuthuk.
Pacal. Pacal iku mèmpêr kaya paju, kacèk pacal cilik sarta landhêp, kang ginawe: waja, pacal gêdhe dawane 4 dim, ambane ½ dim. Pacal cilik, dawane 4 dim, ambane 2 sêtrip. Padha tanpa gapit, piranti gawe untu graji, sarta cacahan kikir sarana kathuthuk, utawa kaya wong nênatah.
Paron. a. Paron gêdhe dhapure sairip kaya pipisan, nanging ciyut sarta anjinggring, kang ginawe waja, gêdhene 1½ kaki, dhuwure 1 kaki, ambane 6 dim, nganggo canthik dawane ½ kaki, ing dhuwur papak karo lumahing paron, poking canthik kiwa têngên suda saka ambaning paron, antara 2 dim sisih, ngisor nganggo ênggik-ênggikan ing sikiling paron nancut munggah têkan pucuk gilig mulu, têngah-têngahing canthik bolong bundêr ambane ½ dim, piranti tadhah
lagi mêntas saka ing prapèn, isih êmpuk ginèpèng utawa ginilig dadi sakarêpe, canthike minôngka sunglon: yèn ngarah
b. Paron cilik, bakale wêsi bae, ora waja kaya paron gêdhe, piranti pamepehan, dêdêge 1 kaki, bontose ing dhuwur 4 dim pasagi papak nganggo dibêlèk ngalèn ambane ¼ din,dim. jêrone 2 sêtrip, piranti kanggo tadhah yèn macak arêp ngêngêthok.
Pasah. Pasah iku waja gèpèng, dawane 4 dim, ambane 1 dim, kandêle 3 sêtrip, landhêpe mung gusèn sasisih, pasah iku rupa loro, siji pajêg, sijine sawatara nguku, undhuke wêsi dawane 1½ kaki, pucuke kiwa têngên nganggo cêkêlan kayu, ing têngah bolong dawa, kang dianjingi pasah, kukuhe nganggo têtêgan wêsi. Dene pasah waja mau kanggo masah ngrata kruwingan utawa ngrata kang ambarênjul.
Palu. Palu iku waja, dhapure: rai papak bundêr gilig têkan ing tênggok, sirahe pasagi, ing dhuwur tênggok bolong kaanjingan garan kayu, palu ana têlu, kaya ta:
a. Panimbal kêmlaku bobot 2 kati,
panjak, utawa kanggo malu barang cilik kanthi pangarah.
c. Panimbal pepehan, bobot 1 kati, kanggo mèpèh wêsi utawa kanggo malu barang cilik kanthi pangarah.
Paju. Paju iku waja, dhapure kaya tatah gêdhe, paju gêdhe dawane ¾ kaki, ambane rong dim, kandêle ½ dim, landhêpe gusèn kiwa têngên anglimpa, kagapit ing êpring dawa minôngka cêkêlan, sacêdhaking paju nganggo suh wêsi, piranti maju mêcah pamor.
Paju cilik, suda saka paju gêdhe, dawane ½ kaki, piranti ngêthok utawa maro wêsi utawa waja kang mêntas binakar isih mrêngangah.
Pêthil. Pêthil iku palu cilik mung ½ dim, sirahe gèpèng rai mulu alus, kanggo thuthuking tatah wêsi iras, tanpa garan kayu.
Jara mau dadi rong perangan, jara gêdhe lan jara cilik, jara gêdhe purusane sapanuduh, suda-suda nganti têkan jara sing cilik dhewe, jara gêdhe manggon ing piranti bandhul gêdhe, jara cilik manggon ing piranti bandhul cilik, bandhul iku wêsi gilig dawane 1½ kaki, kang sasisih bolong piranti anjinging purus jara, pamasange cupêt saka ing bontos 1 dim, nganggo timbêl bundêr gêdhe bobot 4 kati, ing sisih bolong panggonan tali, nganggo palang kayu, dawane 1½ kaki, ing sisih bolong dianjingi ing wêsi mau, sasisihe kang dawa nganggo tali jangêt olèh
Jôngka, iku kang ginawe waja cawang loro padha dawane (sacêngkang) ing pucuk lancip, ing bongkot manjing kokotan, dadi siji lancip loro kayadene gunting, kêncênging kokotan nganggo dikêling sêrêt, bisa mêgar mingkup, kanggo piranti anjôngka
banjur adhine, adhine tutug kang cilik dhewe 2 sêtrip, kanggo piranti natah sogokan sarta
Gandhèn. Gandhèn sungu kêbo kang pucuk ½ kaki, nganggo digarani pring, ginawe nuthuk kêris nom, utawa kêris tuwa kang bengkong utawa ngelo.
Grenda. Grenda iku wungkal pangasahan, dhapure bundêr gèpèng nganggo andhên ing têngah mubêng sêsêr, gêgaman kang diasah mung kari nèmpèlake bae, kang mubêng wungkale.
Graji. Graji iku waja pir dawane mung sakaki, dipênthang ing wêsi malêngkung, nganggo wêsi banjur digarani, untune angri pandhan utawa pacalan, iku piranti angêngêthok, utawa ambêbêlèk gêgaman, graji kang cilik waja mung sapucuk sada, untune pacalan mubêng, iya nganggo pênthangan kaya ing dhuwur mau, piranti anggraji kêmbang kacang utawa panji karongron.
Bêsalèn. Bêsalèn iku omah prapèn kang ginawe nyambut gawe pandhe, dawane kang akèh pêcak salapan.
Blak. Blak iku kanggo ngukur pasikutaning tumbak kêris bênêr utawa luk, miturut
brahmana, yatiwara maharêsi mahamuni bramana zie pujôngga.
têmbunging ... Pamanggihing tiyang botên kenging kasami, sanès pandhita sanès wêjangan, utawa: sapandhita sapanêmu zie wali. Têgêse pandhita: guru gêdhe kang sarwa putus.
baturing ... enz. Ing ngisor iki araning bature pandhita sapanunggalane dalah kuwajibane dhewe-dhewe, kaya ta:
Cèkèl, juru nênandur sarta jaga patêgalan.
Rêsi, têgêse: sarwa suci, iya iku bôngsa sogata kang pêpangkatane dhuwur dhewe, yèn katarima unggahe dadi dewa.
Wiku, kang wêruh saliring kaanan kabèh, utawa pancèn ora kasamaran sawiji-wijining dumadi.
Wasi, utawa wawasi, kang dadi juru pangadilan angrampungi sarupaning prakara ing
Manguyu, juru nabuh gêntha kêkêlènging pamujan.
Galuntung, kang wis omah-omah nyagatpat,nyagakpat. pagaweane ngusung-usung utawa mêmikul apèk kayu tuwin banyu.
Brahmana (= pandhita sabrang) dene têgêse: bèrbudi, wicaksana tansah ulah kalêpasaning budi, ambabarake cipta mana, iya iku wêwulang
Dhapuring kêris Pandhawa luk 5 nganggo kêmbang kacang, ri pandhan, sogokan, sraweyan, lambe gajah siji.
1. Kêris dhapur Pandhawa luk lima nganggo pejetan,
nganggo sogokan loro, nganggo kêmbang kacang ngarêp buri, nganggo lambe gajah, gônja ing buri nganggo grènèng. 3. Kêris dhapur Bimakurda luk sangalas, nganggo pejetan, ing ngarêp nganggo kêmbang kacang, nganggo jenggot, gônja ing buri nganggo grènèng, nganggo rôndha nunut. Kêris warna têlu mau yasane Prabu Gêndrayana ing Mamênang,
Dhapuring kêris Pandhawa Bocah luk 5 nganggo kêmbang kacang, ri pandhan, lambe siji, luk kêmba.
Iku pangkating sêntana wayah buyuting ratu, lan sêsêbutane abdi dalêm prajurit kang apangkat upsir munggah tutug mayor kang dudu wayah dalêm, apadene araning sabate pandhe gamêlan.
Kêris dhapur panji sêkar bênêr, nganggo kêmbang kacang, nganggo lambe gajah, gônja ing buri nganggo grènèng. 2. Kêris dhapur carangsoka, luk sawêlas, nganggo pejetan, nganggo tikêl alis, ing ngarêp nganggo kêmbang kacang, nganggo lambe gajah, gônja ing buri nganggo grènèng. 3. Kêris dhapur panji sinom: bênêr, nganggo sogokan loro, ing ngarêp nganggo kêmbang kacang, nganggo mata widhêng, nganggo lambe gajah, gônja ing buri nganggo grènèng, nganggo rôndha nunut.
Kêris warna têlu ing dhuwur mau yasane Prabu
nindakake parentah enggal-enggal, kaparingan lungguh bumi desa 350 karya, utawa 87½ jung.
Endrakila (Bayalali), 13. Radèn Mas Arya Sasrakusuma, ngalih nama Radèn Mas Arya Prawiranagara IV, munggah dadi
kalakokake ana ing nagara Purwacarita, sinangkalan: gapura loro dhuwur rupane (1029).
Sirnane dhuwit picis dhèk jaman Mataram, panjênêngane Ingkang Sinuhun Sultan Agung, liniru dhuwit têmbaga yasaning Kumpêni ing
(= garacul). Ing jaman kuna wong wadon iya atêtanèn, nganggo garacul, dorane
1. zie wit, 2. (têmbang) têgêse: pucuk, utawa wit kaluwak, kang nganggit Sunan
3. Wangsalan Tjent. sêlaning manggar, olèh dening mancung.
4. (wit). Pucung utawa wit kaluwak, wohe kang isih nom, matênga mêntaha yèn pinangan angêndêmi, êndême anggliyêr abot ora duwe kaelingan, sarta nganggo mutah, panawane durung kasumurupan, nanging yèn wis tuwa kêna ginawe bumbu pindhang, utawa kêna sinambêl, nanging kudu ginawe tapatape. dhisik, sarana diblêsêkake ing pacêrèn antara satêngah sasi, banjur dipêndhêm ing awu antara pêndhak dina, wusana banjur digodhog, iku dadi
lumrah, para, prênah. 3. Atêr-atêr = lingga andhahan substantief mung bisa tumrap ana sangarêping têmbung lingga kang ora apurwa: ha, kaya ta: prakara. pra neuskl.
Atêr-atêr: pra, tumrap ana sangarêping rimbag tanduk neuskl. kang wis tinêmu mung ana siji, iya iku: pranata.
Atêr-atêr: pra, tumrap ana sangarêping têmbung lingga olèh panambang: an, bisa luluh lan aksara purwaning lingga, utawa ora,
pala, mung bisa tumrap ana sangarêping têmbung lingga, têgêse: duwe, kaya ta: para (of pala)marta = duwe marta enz. 2. W.H. bagi, têgêse: perangan utawa pandum. 3.
sadhuwuring pari. 7. Omah lêsung panggonan nutu pari kudu mawa payon, sarta ing palêsungan kudu kasaponan rêsik. 8. Yèn nutu pari, sadurung lan sawise: akothèkana, iku karêmêne Dèwi Sri, iki bêtuwah pangandikane Dèwi Sri marang Buyut Warahas = Buyut
Paron nagara Surakarta lan Ngayogyakarta, Pangeran Mangkubumi bêdhami pêpanggihan lan ingkang putra P.B. III. ana ing desa Lêbak Jatisari, sinangkalan:
Iku bangsaning manuk, dumunung ing sêgara ngêndi-êndi, manuk iku kanggo têtêngêre wong nglakokake prau kapal, samôngsa manuk iku mencok ing
bawang sarta sawang sathithik, sawise lêmbut banjur diulêd karo cacahan cacing, bubukan pêron sabagean, cacahan cacing rong bagean, banjur dicêmplungake ing kêdhung kang kinira akèh iwake iku kang minôngka pakane, ora nganti sajam, iwake pating krampul padha mati kêna wisaning pêron mau, mung kari anjupuki bae.
Wit pêron iku ora tuwuh ing alas, tuwuh ing pakêbonan, tarkadhang tinandur pinêncarake, gawene iya mung bakal kanggo misaya iwak kali bae, uwite marambat, godhonge kaya godhong gêmbili, nanging rada wungu sarta kandêl, wohe dhêdhompolan
lor: utara, kidul: duksina, wetan: purwa, kulon: pracima, lor kulon: nurwitri, kidul wetan: byabya, lor wetan: narasunya, kidul kulon: kaneya
dunung). 31. Wuruk = kusiring padhati. 32. Panatus, lungguhe 100 karya. 33.
Pituture Sri Trênggana putrine Prabu Brawijaya ing Majapait, kang murtat ing agama Islam, banjur mêrnyanyang ana ing alas Bago (Blitar) marang Jayèngrêsmi (Sèh Amongraga) yèn ana prênjak muni ana:
Kidul, muni barêng nganti suwe: bêcik, ngalamat arêp
aran: pradôngga, Prabu Kano (= Kanwa).
Prèt iku dumunung ing tanah Eropah, môngsa bangsaning kewan cilik, prèt iku sok malêbu ing êronge têrwèlu, yèn têrwèlune bisa kêcandhak banjur disêrot gêtihe, nganti mati.
Prèt iku wulu lan kulite alus kayadene hèrmêlim lan martêr, sok dianggo rangkêpaning kulambine bôngsa Eropah [Ero...]
[...pah] ing môngsa bêdhidhing, lan dianggo
nganggo, kineringan wong sanagara, ingandêl ing wong akèh, lumintu rêjêkine, gêlis olèh kalungguhan, tulak bilaine kang nganggo, ngluwihi dening ampuhe upasing ula mandi, yèn dianggo pêrang ora ana mimis kang bisa tumama. Pangane: cucuking manuk platuk
1. Kêris wêsi mangang kang wadon 2. Kêris wêsi katum ... iki kang dadi pêpatihe.
3. Tumbak wêsi kamboja, iki bisa nyugihake. 4. Kêris wêsi ambal, iki kang jaga sarupaning wêsi iku mau kabèh.
Wêsi purasani campur lan wêsi nêm prakara ing ngisor iki kaya ta: campur lan wêsi: ambal, katum, kamboja, sinduaji, wêlulin lan mangangkang wadon, iki ing salah sawijine dadi wêsi bêcik, nanging yèn kamomoran lan wêsi liyane dadi wêsi ala, watêke panas kang kanggonan, ora kêna dianggo ing wong gêdhe.
Wêsi purasani campur lan wêsi tumpang, rupane isih kaya wêsi
Wêsi purasani campur lan wêsi sinduaji, rupane ijo sêmu biru, sêrate alus kaya bludru, lan katon mêdèni, yèn dithinthing unine: gung, dhung, ambrangêngêng, iku isih dadi wêsi bêcik, dadia dhapur luk utawa bênêr: watêke golèk kaluhurane kang nganggo, nanging wong arang kang kêlar nganggo, sabab wêsi loro iku barêng campur dadi wêsi ratu, gêdhe wilalate, wong cilik ora kêlar kanggonan, mung wong gêdhe kang kêlar kanggonan, kang mêsthi: ana ing ratu, utawa senapatining pêrang.
watêke ora kêna dianggo ing wong gêdhe, bisa ngolèhake kalungguhan, nanging wusanane nêmu bilai.
Wêsi purasani campur lan wêsi wêlingi,
iku dadi wêsi ala, rupane biru amêrkutuk, cêkêle kasap, yèn didêlok suwe-suwe katon bagus, nanging banjur ilang cahyane, yèn dithinthing unine: thong gung, dadia dhapur luk, utawa bênêr: yèn ginawe ngawula bêcik ngarêp, ala buri, amarga ana cirine, sabab
lan wêsi mangangkang, rupane wungu sêmu biru, sêrate wadhag gilap kaya kaca, yèn didêlêng utawa dicêkêl suwe-suwe katon sêpi, yèn dithithing unine: gur, dhung, landhung swarane, sapa kang nganggo dadi lara, utawa putungan atèn, panas angluwihi, sabab campur wêsi iku dudu jodhone, sarta gêlis dadi putung.
a. 1. Kyai Agêng Tarub, putra wayah utawa têdhake ora kalilan nganggo tumbak kêris kang awak waja sarta mangan daging sapi apadene ngingu wong wandhan, zie W.R. 64-5. v.o. nanging ing layang B.T.D. 42-9, muni Radèn Bondhan Kajawan, têdhake ora kêna
têdhake ora kêna nunggang jaran bêndana, lan nganggo tumbak landheyan kayu wêrgu, apadene ora ingakên darah yèn ora bisa marang têmbang kawi (= gêdhe) W.R. 65-4 v.o. 5. P.B. I. têdhake ora kalilan nunggang gajah W.R. 66-3. 6. Pr.M.R. ing Kartasura, têdhake ora kalilan ngujung astana ing Butuh, lan kêrisan tanpa pêndhok yèn nunggang jaran, W.R. 66-7. 7. P.B. II. têdhake kalarangan mangan apyun W.R. 66 - 4 v.o. 8. P.B. III. têdhake ora kêna mitaya marang wong seje jinis W.R. 67 - 5.
b. 9. Prasapane Radèn Dananjaya, têdhake ora kêna ngambah alas [a...]
kêna ajang piring watu, lan ajang godhong plasa, apadene mangan daging kidang W.R. 68 - 8.
Wayang purwa iku gamêlane salendro, pananggape mung ing wayah bêngi bae, kajaba kanggo ngruwat tuwin brêsih desa, iku pananggape ing wayah awan, sarta lakone mung siji.
Wayang purwa iku gambar ginawe wujud miring, kang digambar wiwit jamane Bathara Guru, tutug jamane Prabu Jayamijaya ing Yawastina. Kang digambar para jawata, para widadari, para ratu sagarwa putra wayahe, patih, nyai tumênggung loro, panakawaning putra: papat, para nyaining putri: têtêlu, panakawaning pandhita: cantrik, para nyaine: endhang, ratu buta nganggo patih wadon, bupati [bupa...]
[...ti] buta nganggo panakawan loro, buta dhagêlan rupa-rupa tanpa prabot, ingaran: setanan, gambar kewan, kaya ta: jaran, gajah, macan, kêbo, warak, ula, kewan cilik iya ana sawatara, lan gambar manuk pitik iwèn iya uga ana sawatara, gêgaman kaya ta: gada, bindi, alugora, panah, kêris, nanging tumbak liyane Cêkruktruna: ora ana. Gambaring prajurit kadhapur prampogan, nganggo tumbak, sawênèh nyêkêl pêdhang, asikêp tamèng, nanging kabèh mau mung ginawe gatra bae kagambar dadi siji wujud prampogan mau. Gêgaman cundrik utawa cis, kanggo ing para jawata, utawa pandhita.
Wujuding wayang purwa iku ana limang perangan: 1. Wayang cilik tatahane gayaman. 2. Wayang cilik kang wis salong ana kagêmpur, tatahane ingaran: kidang kêncanan. 3. Wayang padhalangan, mundhak gêdhe tinimbang karo wayang kidang kêncanan. 4. Wayang jujutan sapisan, luwih gêdhe tinimbang karo wayang padhalangan. 5. Wayang jujutan kaping pindho, luwih gêdhe manèh tinimbang karo wayang jujutan sapisan. Wayang ôngka 3, 4, lan 5, iku tatahane kudu gêmpuran, kang katêmbungake: gêmpur, iku corèking jarit, utawa dodot sapêpadhane padha
ditatah kabèh, apadene praboting wayang, jamang, sumping, kalung,
zie taun (2) (purwa madya wusana).
' = Ajisaka. Kang jumênêng nata ing Purwacarita iya ing Mêndhangkamulan:
1. Prabu Dewata Cêngkar rusuh kaya buta, karsa dhahar wong, sirna dening
pangandikanira ris / sarate iku / pujanên dèn waspada / dadya tan ngawur / kabèh kang wêrit-wêrit / iku dèn eling / ri tumungkul anêmbah //
dhalang kudu bisa maca, dadi bisa nyumurupi layang pêpakêm sarta liya-liyane kang kêna ginawe suluk sarta grêgêt saute. Têgêse paramasastra: = pakumpulaning sastra tuwin têmbung, dadi
kutha Prambanan: 1. Prabu Karungkala sinangkalan: netra sirnaning gapura (902). 2. Prabu Baka (garwane Rara Jonggrang, Rara Jonggrang sadhèrèke Prabu Karungkala) sinangkalan: janma sirna luhuring nata (1001) zie Candhi Sèwu.
Têgêse bisa nandukake têmbunging jawata, rêsi: marang manungsa, tuwin ratu marang putra sêntana, apadene marang wadya punggawa jalu lan wanita lan marang sapêpadhane tuwin kosokbaline, bineda-
iya iku kang kabubuhan ambêbênêri prakarane wong cilik ing padesan, lungguhe saparoning bêkêl.
layar. kaya ta: mra (mar) babak enz. dadi aran: margasa, kajaba wis kalumrah, iya wis bênêr.
kangjêng ratu ... zie Img. no. 127.
parangkusuma. kang muni ing layang karangane Proffessor Raufaer bab kawruh babad dunya amèk saka rupane manuk Albatras.
Ing tanah Papuwah lan pulo Moloko, ana bangsaning manuk rawa sarta bisa nglangi kayadene mliwis, aran: Albatras bêcik rupane, lare dadi pasrèning panganggo tuwin rêrêngganing omah dalasan gêgamaning prang rinêngga ing êlar iku dening wong ing pulo- pulo mau.
Kacarita Radèn Bondhan Kajawan, putrane Prabu Brawijaya ing Majapait, kang patutan saka putri ing Wandhan (kulit irêng) kagungan karsa nulad rupaning wulune manuk Albatras ginawe bathikan, iya iku anane jarit parangrusak, dadi laranganing panganggone wong cilik. Têmbung: Bondhan = Bandhah Kajawan = Jawa. Bondhan Kajawan trahing bôngsa Bandhah kang lair ing tanah Jawa J.I. 1907 No. 48.
kêmbang: iku pêrang kang nganggo pêpati, sarta wis salin pathêt sanga, nanging ora sabên pêrang kêmbang nganggo pêpati, ana
ri pandhan, zie tilamsari (2).
Kang diarani pêrang sampak, iku pêrang pungkasan ing wayah esuk, wis salin pathêt panyura, wayang ngalumpuk banjur bubaran tancêb kayon.
a. Kangjêng Pangeran Arya Prabu Prangwadana (wayah M.N.I.) wayang wong yasane kang eyang kabubarake, dalasan [dalasa...]
pacar wutah marang Kangjêng Pangeran Arya Prabu Prangwadana, saiba wonge kang dipacar wutah olèhe anjola, wiwit iku bubare wayang wong ing Mangkunagaran.
b. Sabubare wayang wong ing Mangkunagaran, banjur diimpu marang nyonyah Walônda ing Lojiwetan, kalumpuke nganti ana wong sawidak, adêging wayange ora kurang wong 52, niyagane wong 12, nanging wayang wong mau kabèh padha nganggo topèng sarta nganggo wandaning wayang
radèn ngabèi ... zie Kretje no. 6.
radèn ayu ... zie Kretje. no. 5.
Kangjêng pangeran arya ... putra dalêm P.B.IV. (Bagus) sarta ingkang putra, Pangeran Arya Pringgalaya II padha sumare ing Krecekan (Kartasura) zie Kretje. no. 1 en 2.
patih adipati ... (zie P.B.II.) en 44.
Radèn adipati ... pêpatih ing Kartasura wêkasan, sarta pêpatih ing Surakarta wiwitan (P.B.II 8 t. en P.B.III. 8 t) iku
ing Mataram. Zie patih no. 16.
Kang diarani prang gagal iku prang kang tanpa pêpati, isih pathêt nêm sabubaring jaranan, ananging ora sawiyah lakon ana prange gagal, kang pancèn ora ana prange gagal iya mung prang kêmbang bae, yèn wis salin
Gusti Pangeran Adipati Suryasasraningrat = P.A.III (1787) putra P.A.II. 4. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Suryasasraningrat = P.A.IV (1793) wayah P.A.II ingkang rama pambajênge kang eyang: seda ngrumiyini. 5. Kangjêng Pangeran Arya
nelakake yèn jaran lagi anyak bisa nyirig. b. Genggong singadarpa, iku pêkakan kang andhêging jaran anjêgèg mangiwa, sikile buri mêndhak, iku jaran kang wis andadi sirige. c. Genggong samaduna, iku pêkakan kang andhêging jaran sikile buri ambarêngi lan kêpyaking kêndhali, jaran dipêkak andhêge wis anggenggong samaduna mau jaran sing wis gambuh sirige.
Pêkik (padhalangan): [(...]
Nalika Pangeran Ratu Pêkik, ing Surabaya, ambabarake caritane layang Damarwulan, dianggit dadi wayang krucil, tanpa kêlir, mung katanggap ing wayah awan, tabuhane rêbab, saron, kêthuk, kênong, kêndhang, kêmpul, gêndhinge mung siji ingaran: playon bango-bango mati, pathêtan lan grêgêt saute laras miring, lan têmbang kang kanggo ing kidung, wayang mau sumrambah dadi tanggapane para kawula cilik, sinangkalan: swara misik marga tunggal = 1557Sengkalan: swara misik marga tunggal (1557 A.J., 1635/36 A.D.).
Garwa dalêm Kangjêng Ratu Mas, saka Kapurbayan.
Wiyosan dalêm ing dina Salasa Pon tanggal kaping 19 sasi Sawal, wuku Mrakèh
taun, kèngsêr marang Panaraga, iya iku dhèk jaman Pacina, nuju ing dina Sêtu Wage wayah lingsir kulon, tanggal ping 27 sasi Rabingulakir taun Alip ôngka 1667.
Kondur dalêm saka ing Panaraga nuju ing dina Jumungah Lêgi tanggal ping 15 sasi Sawal isih tunggal taun Alip mau, etung 7 sasi kondur.
Pindhah kadhaton marang ing Surakarta nuju ing dina Rêbo Paing wayah esuk, tanggal ping 17Sengkalan:
sasi Sura wuku Julungpujut, windu Adi taun Alip ôngka 1675. Dadi lagi yuswa 41 taun.
Sajrone gêrah nuju pêrang gêdhe pangramane ingkang rayi Pangeran Mangkubumi (= M.B.I) Ingkang Sinuhun kaaturan sèlèh marang ingkang putra Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom (P.B.III) muni ing layang Babad Giyanti kaya ing ngisor iki:
sampun tan kabangkat / inggih sang aprabu / anuntên paduka pasrah / ing karaton dhatêng putra paduka ji / pangeran adipatya //
Kalakon ingkang sinuhun sèlèh kaprabon marang ingkang putra Pangeran Adipati Anom, ana tanggal ping 4, surud dalêm tanggal ping 10 Sura Wawu 1675. Dadi mêningi jumênênge ingkang putra: sajrone santêring gêrahe: 7 dina.
a. Jumênêng dalêm ing Kartasura, karsa yasa wayang purwa, wayang kang padha anduwèni wônda, dipêpaki wandane, wayang wadon liyêpan kajait, wayang lanyapan dêdêge sangkuk, wayang sumpingan kiwa kang pancèn wandane rangkêp kaya ta: Buta Raton, [Ra...]
[...ton,] utawa liya-liyane, sanadyan dudua wayang sumpingan, yèn anduwèni wônda rangkêp, iya padha kaganêpan wandane. Kacarita Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan karsa ngasta nyorèk lan natah piyambak, dene abdi dalêm panatah kang ngladèni wong têtêlu, Carmapangrawit, Carmajaya lan
mata siji tangan loro, nganggo kêris warôngka gayaman, ing padhalangan diarani: Buta Congklok, nanging wong akèh padha ngarani: Buta Terong, unining sangkalan: buta lima ngoyak jagad = 1655.Sengkalan: buta lima ngoyak jagad (1655 A.J., 1730/31 A.D.).
b. Tumuli karsa mangun kagungan dalêm wayang gêdhog Kyai Banjêt, wayang lanang wadon kang padha anduwèni wônda: dirangkêpi wandane, ngirib wandaning wayang purwa, kaya ta: Kalana, Panji, Gunungsari sapanunggalane, kang minôngka sangkalan gambar Bathari Durga nganggo kulambi sarta sêpatu lan nganggar pêdhang, nanging dêdêg pangadêge isih ambajujag
kayu, wujude mirib yasane Pangeran Ratu Pêkik, ing Surabaya, dhèk jaman Mataram, wandane mirib wayang gêdhog, tangane walulang, busanane padha kayadene wayang gêdhog, mung wayang wadon sampuran sarta ngore rambut, tanpa
gêlung lan ora nganggo buta, kêthèk sarta dewa, mung nganggo pandhita bae, kaparingan gambar sangkalan: kayon ing têngah sinungan kori, ing dhuwur kori panah kaplawungake: têlu sisih, unining sangkalan: trus naratas rêtuning jagad = 1659. Sengkalan: trus naratas rêtuning jagad (1659 A.J., 1734/35 A.D.). Yèn kagêm ing karaton tabuhane kaya wayang gêdhog, sasuluk lan gêndhinge, barêng wis antara lawas, para dhalang padha nganggo wayang krucil, sumrambah ing ngêndi-êndi padha niru gawe wayang krucil, kang ginawe kayu, tangane walulang, banjur lumrah ingaran: wayang klithik, têtabuhan sasuluk gêndhinge ora owah isih kaya dhèk jaman Mataram.
2. Kangjêng Ratu Kêncana (Bêruk).
Wiyosan dalêm ing dina Sêtu Wage tanggal ping 27 sasi Ruwah, wuku Môndhasiya,
Ingkang rama isih sugêng sajroning gêrah: 7 dina seda.
Jumênêng olèh 39 taun seda, nuju ing dina Jumungah Pon tanggal ping 4 sasi Bêsar wuku Prangbakat, windu Adi taun Jimakir ôngka 1714. Dadi yuswa 58 taun.
a. Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, karsa anggêbal wayang purwa Kyai Pramukanya, sarta wayang gêdhog Kyai Banjêt, sarampunge sinangkalan: trus rêsi kawayang tunggal = 1679.Sengkalan: trus rêsi kawayang tunggal (1679 A.J., 1753/54 A.D.). Wiwit wêktu iku yasan dalêm wayang purwa sarta gêdhog, ora nganggo sangkalan gambaring wayang, mung katulis ing aksara bae.
b. Tumuli karsa yasa wayang kalithik, babon yasan jaman Kartasura, kang
jamang, kalung, kroncong, padha ingukir, kang kadhawuhan anglakokake abdi dalêm dhalang ing kapatihan aran Widiguna.
c. Dhèk samana dhalang ing desa akèh kang padha niru gawe wayang klithik, nanging kang ginawe kayu kêmiri utawa sêntul, lan ora kaukir, mung kapêtha ing
pulas bae. Mungguh wujud lan cêcangkokane wayang klithik mau kagawe miring kayadene wayang walulang.
d. Tumuli karsa yasa topèng wandane mirib kayadene wayang purwa, kang ginawe kayu mêntaos, kang dikarsakake anggarap abdi dalêm tukang gawe aran Robyong sarta Mothi. Mangkono manèh karsa nganggit angganêpi lêlakoning topèng,
Kangjêng Ratu Kêncana saka Madura (pêputra P.B.V.), nanging ora tutug banjur seda.
2. Kangjêng Ratu Kêncana uga saka Madura (pêputra P.B.VII.) iku kaprênah ingkang rayi piyambak, dadi Ingkang Sinuhun krama ngarangulu ipe nèm.
windu Adi taun Jimakir ôngka 1714. Jumênêng olèh 33 taun, seda nuju ing dina Sênèn Paing tanggal ping 23 sasi Bêsar wuku Mrakèh, windu Kunthara taun Alip ôngka 1747. Dadi yuswa 53 taun.
a. Jumênêng dalêm nalika taun 1714 karsa yasa wayang purwa babone Kyai Mangu, kang kakarsakake natah wayang sumpingan kiwa têngên:
pandhita raja = 1714.Sengkalan: dadi warna pandhita raja (1714 A.J., 1787/88 A.D.).
b. Tumuli karsa yasa wayang purwa manèh, babone Kyai Kanyut, kajujut padha lan Kyai Jimat, nanging diundhaki gêdhening dêdêge, wayang katongan padha makuthan, wandane rangkêp- rangkêp, wayang wadon kajujut kapantês gêlung lan prabote, sarta yasa blencong mamas kacithak carate loro, barêng wayang wis dadi kaparingan aran: Kyai Kadung. Dhèk samana [sama...]
[...na] yèn karsa ngringgit, para putra sêntana sarta abdi dalêm wadana kaliwon, padha ingandikakake saos bêkti nonton: sarimbit. Kacarita nganti têkan ing jaman saiki ora ana wong kang bisa yasa wayang jujutan angèmpêri kaya Kyai Kadung; sanadyan para dhalang sumurup marang Kyai Kadung: amêsthi gawok, awit wayang jujutan kasawang karo wadonane isih katon sèbêtan, kaya wayang kang durung dijujut, luwih manèh tantinge ora môntra yèn wayang wis
karo kagungan dalêm wayang purwa, dêdêg pangadêge
ana karsa dalêm muwuhi pakêm wayang purwa lan wayang gêdhog.
karsa yasa wayang manèh, babone wayang Kadipatèn, dijujut mung sawatara, prabote katongan kaya Kyai Kadung, bareng wis rampung kaparingake marang ingkang putra Kangjêng Pangeran Angabèi (= P.B. VIII)
barêng lan kagungan dalêm wayang Kyai Kanyut, kaparingake marang ingkang putra Kangjêng Pangeran Arya Kusumayuda, Kyai Mangu: marang Kangjêng Pangeran Arya Natapura, sinangkalan: janma guna kuncarèng praja = 1731.Sengkalan: janma guna kuncarèng praja (1731 A.J., 1804/05 A.D.).
1. Palêmahaning wayang duwèke para abdi dalêm, utawa wong cilik, apadene bôngsa sabrang, ora kêna ingêcèt irêng, awit iku padha palêmahane kagungan dalêm
Garwa dalêm. 1. Radèn Ayu Adipati Anom (putrane Radèn Mas Adipati Jayaningrat) barêng ingkang raka wis jumênêng nata kaangkat nama Kangjêng Ratu Mas, sasedane ingkang raka kapunjung nama marang ingkang putra: P.B.VI ajêjuluk Kangjêng Ratu Agêng. 2. Radèn Ayu Adipati Sêpuh (putrane Radèn Mas Arya Kusumadiningrat, Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya Kaliabu) barêng ingkang raka
windu Adi, taun Dal ôngka 1719. Barêng yuswa 29 taun, jumênêng nata, nuju ing dina wiyosan dalêm Anggara Kasih tanggal ping 2 sasi Sura, wuku Môndhasiya, windu Adi, taun Ehe ôngka 1748. Jumênêng lagi olèh 2 taun: seda, nuju ing dina Jumungah Kliwon wayah awan, tanggal ping 28
Wiyosan dalêm ing dina Ngahad Wage tanggal ping 18 sasi Sapar, wuku Warigalit, windu Sancaya taun Je ôngka 1734. Barêng yuswa 17 taun, jumênêng nata, nuju ing dina Sênèn Kaliwon tanggal ping 1 sasi Sura wuku Warigalit, windu Adi taun Dal ôngka 1751. Jumênêng 6 taun, kendhang marang Ambon, nuju ing dina Kêmis, windu Sêngara, taun Jimawal ôngka 1757. Kendhang olèh 20 taun, seda, sumare ana ing Ambon, nuju ing dina Ngahad Pon tanggal ping 12 sasi Rêjêp wayah jam 5 esuk, wuku Dhukut, windu Kunthara, taun Wawu ôngka 1777. Dadi yuswa 43 taun, kang putra (no. 2. bov.) durung jumênêng nata, isih nama Kangjêng Gusti Pangeran Prabu Wijaya. zie P.N. no. 48.
Garwa dalêm. 1. Radèn Ayu Adipati Purbaya,
Wiyosan dalêm ing dina Kêmis Wage wayah esuk, tanggal ping 16 sasi Sura, wuku Julungpujut, windu
Wiyosan dalêm ing dina Sênèn Kaliwon wayah esuk, tanggal ping 25 sasi Rêjêp, wuku Wayang, windu Kunthara, taun [ta...]
[...un] Alip ôngka 1715. Barêng yuswa 71 taun, jumênêng nata, nuju ing dina Sênèn Pon tanggal ping 4 sasi Sawal, wuku Sinta, windu Kunthara taun Jimakir ôngka 1786. Anggêntosi ingkang rayi (P.B.VII). Jumênêng olèh 4 taun: seda, nuju ing dina Sêtu Wage tanggal ping 25 wayah jam satêngah têlu awan, sasi Jumadilakir taun Je ôngka 1790. Dadi yuswa 75 taun. zie P.N. no. 50. zie Img. no. 192.
a. Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, karsa kalangênan topengan ana ing kori Talangpatèn, sarta karsa yasa topèng angganêpi yasan Singasarèn kang padha kêtriwal, kang dikarsakake anggarap Radèn Mas Panji Jayawidagda sarta Radèn Tumênggung Purwadiningrat II. Bupati kaparak têngên, kang wis misuwur kapintêrane ngukir, iku dikarsakake gawe topèng balane Klana Bacingah buta lan manungsa, barêng wis dadi andadèkake parênging karsa dalêm, awit salawase durung ana Buta Cakil topèng wandane padha karo Buta Cakil wayang purwa, sing kêlumrah Buta Cakil topèng iku lambene kang ngisor: nonong, lambene kang dhuwur: copèt, iki ora mêngkono, yèn disawang saka ngiringan wis nyamlêng kaya buta cakil sabrangan duwèke Dêmang Rêdisuta.
Lan manèh gone gawe Buta Terong, nunggal babone karo Buta
Kang Mangkono iku nuwuhake panggagas yèn wayang purwa iku têtela babone: arca. Saiki bae wayang purwa miring yèn dibalèkake paraupane methok ora owah kaya wandaning babone.
Apadene manèh ênggone nyilikake Patih Ujung Sabata, bisa padha karo topèng kang akèh-akèh, panganggone iya mung dicakot bae, mangka ing kuna ora mêngkono, nganggo dirangkêpi canthelan utawa tampar, iya awit saka gêdhening topèng.
b. Tumuli ana karsa dalêm nganggit busananing topèng, dodot, clana, rapèk, kathok panji-panji. Bala sabrangan nganggo
Garwa Dalêm, Kangjêng Ratu Pakubuwana, putrane Kangjêng Pangeran Harya Adiwijaya saka garwa Kangjêng Ratu Bêndara, putri dalêm P.B.VIII pêputra P.B.X. sasedane Kangjêng Ratu Pakubuwana, ingkang Sinuhun ngunggahake garwa paminggir: Radèn Rarasati, putrane Radèn Mayor Apanji Puspawinata, Radèn Tumênggung Sasrawijaya
Rajaputra Narendra Mataram. Yuswa 25 taun, krama. Barêng yuswa 27 taun, jumênêng nata, nuju ing
wus dèn goni manungsa / lan kang wus padha mangarti / pranatanira sami / ing satanah- tanahipun / mawa kapara-para / binagi kang ngawasani / andarbèni apa ing pamêdalira //
lan mêngkoni samudaya / barang kang samya umancik / ing bumi kawasanira / wênang anata sakapti / anane jaman mangkin / mèh tan wontên siwahipun / ing tata myang pranata / bumyèku binagi kalih / kang
lit / luhur binagi kalih / kêkalih pandumanipun / siji ratu ingaran / kalih ran punggawa mantri / yèku samya
nèng praja miwah ing dhusun / miturut kang dinagang / lumakune kang lêstari / de mong tani iku dêdunung ing desa //
mungguh kang jênêng narendra / yèku sapa kang darbèni / bagiyaning pangawasa / ing bumi sabilik-bilik / dene punggawa mantri / yèku wargane sang prabu / myang janma kang pinatah / pinarcaya ing sang aji / anindakkên apa ing kawasanira //
kang aran bôngsa mong dagang / janma kang samyandarbèni / pakaryan acandhak kulak / tansah mardi pamèt
mêngkoni ing alit / kang alit iku wajib / sumurup ngaup kang luhur / lumrah sapramudita / marma bêcik dèn elingi / kang supaya sumingkir dhiri ngrêsula //
kanthi môngka cihnanipun / wong agung kêrêp sêsanti / ribêt
alit wajibe / kadi ingkang wus winêdhar / mangke rinasa-rasa / kalaras-laras ing kalbu / mawa liniling winijang //
janma luhur iku dadi / kagawa karêping dunya / mêsthi lan kudu anane / nora bisa datan ana / marga kang saupama / tanpa kang ginawe luhur / kadiparan dadyanira //
sapa ingkang anulungi / marang janma lit sadaya / yèn lara ati
lan sapa kang ngaji-aji / miwah sapa kang mêmulya /
dene jaman luhur sami / minôngka pikukuhira / kang tinitah alit kabèh / dadi
ing sawusira gambuh / nyumurupi katêranganipun / wêwijangan wajibe janma gêng alit / kang wus kawuryan ing dangu / dadya samangke rinaos //
yèn tan prayoga tuhu / ambêg dhiri tumraping ngaluhur / myang ngrêsula tumrap tyasira ing alit / marga têgêse amêngku / panjang gancare kang raos //
têmbung amêngku iku / bokmanawa jukuk purba wêngku / wêngku iku pikuwat tumraping pinggir / yèn bundêr
alit / marma kapriye ngaluhur / yèn darbe dhiri ing batos //
pikuwat têgêsipun / dudu pikuwat tumraping wujud / anging tumrap pikuwat sajroning ati / pikuwating ati iku / yèku piandêling batos //
andêling nala iku / pitayaning ati raosipun / datan ana sumêlang sajroning pikir / marga sing karêksanipun / ing badan miwah ing batos //
ing badan tumrapipun / kênèng lara wit pandamêlipun / saking sato miwah saka ing sêsami / myang saka hawaning wêktu / dene kang tumraping batos //
nungkul mring kang luhur / susila têrus ing batos //
kalawan gêdhe / kadi kang wus dèn ulur / wêwijangan kawiji-wiji / sarta amawa tôndha / lir kocap ing dangu / samangke
saking warnane ngrêsula / kang rasa ngêsah atine / mawa kaworan napsu / bêbukane datan darbèni / wiji sabar narima / ing sajroning kalbu / marang sabarang linakyan / lawan
wau anane / ing mangke dayanipun / tyas ngrêsula myang ambêk dhiri / nglaras kang wus kalakyan / ambêg dhiri iku / ngrakêtkên ing watak êdak / ladak
marênguting naya / rêna rakêt ing tindak rêncanèng budi / adoh nala prasêtya //
kanthi pamêksaning kayun / kayuyun dera mahapti / lumaksana ing paminta- / nira kang
dènya sami mêmudya yu / mêminta marang Hyang Widhi / tan lyan amung muga-muga / gusti kangjêng sri bupati / pinanjangna ingkang yuswa / prasidha lulus basuki //
winantu kamulyanipun / myang kaharsayaning galih / kasambadan ing sakarsa / rêncana
karsanira dadi / bandhane ngalèbi / tan kuciwèng kayun //
ing saparan tansah manggih aji / dèn èdhêp sapakon / tan sajuga nywalani kaptine / angidhupuh sadaya anangkil / mêmundhi mêmuji / ing kamulyanipun //
kang mangkono pangiraning alit / yêktine marojol / sira wruha lugune tan pae / gêdhe cilik padha andarbèni / bungah sênêng sêdhih / gêtun lan kaduwung //
miwah tan aringan / sanityasa siyang ratri / amêmikir budaya angarah arja //
kang tumanduk marang sanggyaning tumuwuh / ing jagad wiryawan / kang sami dipun wêngkoni / ywa sajuga nêmwèng tiwas pangrêncana //
ugêr tuwuk kêbaking udharanipun / myang ugêr anyandhang / kang bangkit nutupi warjiparji. / wus tan ana rinasa jroning wardaya //
tanpa nanggung barang kang dudu bèkipun / lan datan kajibah / laraning badan sasami / ugêr waras ing badanira priyangga //
dêstun namung tumrap kulawarganipun / pinikir rinasa / sumêla nêsêl sumêling / anging uga sarampunging
tumiba / ing raga tanapi galih / marga wus lakuning jagad //
kudu ana kang dadya gêng miwah alit / karone
bôndha bandhu santosa badan myang budi / kajèn kaèringan / ing nata liyan nagari / misuwur sajagad
siniwèng punggawa / pujôngga pandhita rêsi / pêpêg anèng ngabyantara //
prabu tanya marang sang anindya mantri / paran wartanira / para nata liyan
kangjêng dewaji / sing midhangêt amba / myang aturing para têlik / pranata ing ngarcapada //
dèrèng dumugi sang patih / aturira ing sang nata //
sang pandhita sumêla matur ring aji / pukulun sang nata /
mêngsah tuwan kang yun ngasorkên sang aji / maksih nèng wêtêngan / ing warsa punika lair / jalu pêkik warnanira //
miwah tanah kang kawêngku ing sang aji / sarupaning janma / kang darbe suta bêbayi / kang lair warsa punika //
kalakyan karsèng narpati / pra bayi jalu pinatyan //
nèng têpi narmada / uninga kandhaga nuli / ngagya ing cèthi acandhang //
yu / ing gusti sri narendra / mêdharing rèh saarsa rasaning kalbu / kang lumèngkèt ing
mêmayu / prajendra ing Surakarta / amêngku kamulyan lêwih //
kaonang-onang ing jana / amumpuni ulah kridhaning nagri / ambêk mantanira nulus / sudibya sudagnyana / dumadia sudarsananirèng wadu / yayah
kidung / ladrang pangkur paripurna / mrih purna pranawèng kawi // Tembang Pangkur halaman ini sama dengan hal. 1406.
kapungkur dêrênging cipta / arsayèng tyas antuk sarana jati / derarsa mudyastawa yu / ing gusti sri narendra / mêdharing rèh saarsa rasaning kalbu / kang lumèngkèt ing
dwijawara nêmbah ngèsthi narpati (Respati Madu, 21 Rejeb 1827 A.J., Kamis 16 Desember 1897 A.D.). / ing ari mangke panuju / wiyosan jêng iswara / tumbuk ingkang
kotamanta kontap dènira mêmayu / prajendra ing Surakarta / amêngku kamulyan lêwih //
paripurna / mrih purna pranawèng kawi //
Pratelanipun putra dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping
13. Radèn Côndrarukmi. 14. Radèn Purnamarukmi. 15. Radèn Trangganarukmi. 14. Radèn Mandayarini, sampun kawêdalakên. 15. Radèn Rênggarukmi, ingkang kaping kalih. 16. Radèn Côndrarukmi. 17. Radèn Ayu Tejarukmi. 18. Radèn Côndrarukmi. 16. Radèn Pradaparukmi. 19. Radèn Côndrarukmi. 20. Radèn Purnamarukmi. 17. Radèn Pandamrukmi, ingkang kaping kalih. 21. Radèn Susilarukmi, sampun kawêdalakên. 18. Radèn Côndrarukmi. 19. Radèn Suprabarini, sampun kawêdalakên. 22. Radèn Susilastuti. 20. Radèn Sudamarukmi. 23. Radên Côndrarukmi. 21. Radèn Kiranarukmi, ingkang kaping kalih. 24. Radèn Susilarukmi, sampun kawêdalakên. 25. Radèn Ajêng Kaliwon Ruwiyastuti. 26. Radèn Pandamrukmi, ingkang kaping kalih. 22. Radèn Kiranarukmi, ingkang kaping kalih. 23. Radèn Sumintarukmi. 24. Radèn Suprabarukmi. 25. Radèn Suprabarukmi.
52. Bandara Radèn Mas Suyitna, seda. 53. Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton Kustiyah. 54. Bandara Radèn Ajêng Kusduryatinah. 55. Bandara Radèn Mas Suranta.
26. Radèn Pandamrukmi, ingkang kaping kalih. 27. Gusti Kangjêng Ratu Êmas. 28. Radèn Kiranarukmi, ingkang kaping kalih. 27. Radèn Suprabarukmi.
...9 halaman kosong tanpa nomor halaman dan teks.
sadulur lima, lanang papat, wadon siji. P.R.I. 197-(28).
antaka, ajal, surud, seda, lina, lalis, pralina,
Ing ngisor iki pratelane para panjênêngan pêpatih sarta kang nêrahake. Wiwit karaton ing Dêmak tutug karaton ing Surakarta.
Wirabumi, Radèn Tumênggung Wôngsadirja ing Bagêlèn, Pangeran Bumidirja, Kangjêng Susuhunan Adi Prabu Anyakrawati sumare Krapyak. 27. Kangjêng Radèn
dhawuh saka sang prabu, banjur kadhawuhake marang kalèrèhane, yèn ing dina Sênèn Kêmis seba magêlaran, pangwasane marentah para wadya punggawaning ratu kabèh, lan nampurnakake saulahing pranata praja, kaparingan
Arjuna / Nata Prabu Yudhisthira / katri Sang Narpati Krêsna //
Pitik iku bangsaning manuk, nanging ora bisa ibêr kêkêjêr utawa kalangan ana ing awang-awang, sanadyan ayam alas, K.N. iya ora bisa ibêr kayadene manuk, ibêre mung nuju ênêring karêpe banjur mencok, pitik iku wulune rupa-rupa, ana abang, ana putih, ana irêng, ana kuning, lan antaraning rupa papat mau kaya ta:
kuthuk, yèn wis rada gêdhe diarani wayah: kêmanggang, rada gêdhe manèh kang lanang aran: jagoan, kang wadon: dhere, banjur dhara, yèn wis tuwa kang lanang aran: jago, kang wadon aran: babon.
sarta mawa cahya gilap, wuluning gulu yèn tarung mêkrok kaya gagar mayang, nganggo duwe jalu lancip minôngka gêgamane yèn tarung, bisa micakake mungsuhe saka tancêbing jalu iku tarkadhang tumancêp ing êndhas andadèkake patine mungsuhe ing ênggon.
Jago iku asih bangêt marang babon, tansah rêruntungan ora tau pisah, yèn jago iku olèh thotholan nuju pisah sathithik banjur muni kêruk-kêruk ngundang babone, babone iya nuli têka sarta banjur nucuk thotholan kang isih ana cucuke, yèn ana jago liya tanpa nalar banjur tarung, mari-mari yèn wis kalah salah sawiji sarta nganti bocok, nanging
iku dadi adon-adon kang bêcik dhewe, ora mung ing pulo Jawa têngahan, Jawa kulon lan wetan, iya padha kalangênan ngadu jago, sarta ditohi akèh.
Pitik iku akèh warnane kaya ta: cadhong (wulu suwiwi ana kang malik), rop (wulu alus padha malik), trondhol (ana kang ora kathukulan wulu), tukung (tanpa buntut), walik (wulu kasar padha malik), jambul (wulu dawa sadhuwuring êndhas), brumbun (wuluning suwiwi rontog mung kari sadane bae),
Babon iku yèn ngêndhog ana ing patarangan (= susuh), gaweaning manungsa, sadina mung siji, tarkadhang sok êlêt, yèn wis ngêndhog ping lima lan kurang luwih sathithik, lèrèn sarta banjur dingrêmi, ing dalêm têlung Jumungah bisa nêtês, nanging yèn ora dilongi êndhoge sok gagar ora bisa nêtês kabèh dadi wukan, ora enak pinangan, dene yèn ora disuprih anake mung digawe êndhog-êndhogan, yèn wis ngêndhog loro dijupuk siji, ngêndhog manèh dijupuk manèh, mêngkono ing sabanjure, iku ora gêlêm angrêm-angrêm, nganti bisa ngêndhog ping salawe utawa têlung puluh tarkadhang nganti patang puluh utawa sèkêt, mawa-mawa kuwat lan ringkihing babon, nanging iya nganggo êlêd nganti sapasar utawa wolung dina, wusana babon iku dadi rusak kuru awake tarkadhang banjur gêring, dadi ora bêcik yèn wong ngingu pitik ginawe êndhog-êndhogan.
Babon iku gumati bangêt marang anake, yèn isih esuk utawa udan, dikêmuli ing suwiwine dibèbèr sarta andhêkêm, anak-anake padha andhêsêl malêbu sajroning suwiwi utawa ngungsêl-ungsêl ing wuluning biyangne, nganti padha ora katon kabèh, yèn wis awan: dijak saba ana ing pawuhan sarta acêcèkèr, yèn olèh kêkeceran ora banjur dipangan dhewe, diwèhake anake nganggo muni: kruk-kruk, cêk-cêk, isthane nawakake pakolèhe kêkeceran mau, sarta banjur dirêbut marang anak-anake, êndi sing dhisik bisa pakolèh, mulane pitik anak-anak, yèn ora olèh pakan saka kang ngingu ora warêg mangan saka pangupayane dhewe, beda karo pitik kang
ora lèrèn mung golèk cucukan, yèn ana bêbaya wolung arêp nyambêr, biyangne enggal anglumpukake anake muni kruk-kruk, nyasmitani yèn ana bêbaya, kuthuk iku banjur nglumpuk andhêlik malêbu ing pandhêkêming biyangne.
Êndhog pitik iku maedahi bangêt marang manungsa, enake luwih sapêpadhaning êndhog ing alam donya, kêna ginawe woworan kuwih-kuwih utawa bêrgêdèl, putihe ora dikatutake awit marai amis, lan manèh ginawe tômba kuwat iya kêna, diuntal mêntah, utawa diubêk karo konyak, nganggo didokoki mrica pala, putihe dibuwang, utawa dicêplok madon iya maedahi, nanging wong Jawa ora nêngênake marang êndhog pitik, milampu êndhog bèbèk, sing nganggit iya milih êndhog bèbèk, amarga gêdhene mèh tikêl sarta rêgane murah, paedahe ora rinasakake mung waton warêg dhuwite sathithik, bôngsa Eropah ora nganggo êndhog liyane êndhog pitik. Ing tanah Eropah êndhog pitik mung digodhog madon pinangan karo uyah, ora ana carane didadar utawa dicêplok, rêgane ing ngêndi-êndi padha bae: nglimang sèn.
Ing ngisor iki araning pitik sawatara dalah wulu sarta cènggère, kaya ta: Ayam alas,
c. d ... nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah sisih lor.
e. Pitik rawa, nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah, pasabane ing rawa, panguripane iya mangan iwak rawa.
f. Pitik salju nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah kang hawane adhêm.
g. h ... Pitik patris, nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah pasabane ing sawah utawa ing patêgalan tuwin ing ara-ara, lan ora bêtah marang ing adhêm.
i. Pitik motyara, nêtês sarta dumunung ing tanah Jêpan, utawa ing nagara Cina, kêna diingu ing wong.
j. Pitik banyu, nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah, pasabane ing banyu sarta bisa nglangi kaya bèbèk, panguripane mangan iwak cilik-cilik.
k. Ayam alas, nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah, ayam alas sabên têmpuk karo bangsane anaa ing ngêndi-êndi amêsthi tarung, tanpa sabab.
kêbo sapi dikandhangake ana sajroning omah, patarangan pitik ana ngomah, ora ilok.
Yèn cawang ditancêbake ginawe lantaran panggèndènging prau diarah minggire, diarani: matil.
anduwèni têgês rambah, ginawe luwih rambah manèh, kaya ta: Krêmbyah, dadi: pating krêmbyah. Klolor, dadi pating klolor enz.
dhawah dintên Akad sasampunipun tanggal kaping 21 Marêt, ingkang anglêrêsi wulan Jawi tanggal kaping 15. Kawastanan purnama, utawi dintên Akad salêbêtipun April sasampunipun purnama, jèrènganipun:
Manawi tanggalipun 21 Marêt, sawêg tanggal 1 dumugi ping 14 wulan Jawi, punika sanadyan salêbêtipun 14 dintên wontên dintênipun Akad, dèrèng dipun angge pasên, ananging ngêntosi dintên Akad salêbêtipun April ingkang nglêrêsi wulan Jawi sasampunipun purnama, kados ta: manawi tanggalipun Jawi:
Akad, tanggalipun Walandi 21 Marêt, punika pasênipun wontên Akad ping 22 Jawi, dados wontên wulan April ping 11.
Manawi tanggal 21 Marêt, Jawi ping 14, pasênipun dhawah ping 22 Marêt, utawi ping 15 Jawi, purnama.
wetan. / Paing - Bathara Kala - kidul. / Pon - Bathara Brama - kulon. / Wage - Bathara Wisnu - lor. / Kliwon - Bathara Guru - ngisor dhuwur.
Pasaran iku duwe nêptu dhewe-dhewe, pêrlune diworake lan nêptuning dina pêpitu (= saptawara) kanggo anggolèki tibaning dina bêcik,
apalane sinawung ing têmbang zie dina.
Wiwite ana pasar saka Prabu Basupati nalika yasa kutha ing Wiratha, wong nyambut gawe padha jajan mrono, tinulad têkan saiki taun 52 P.R.III. 281-5.
Wiwite wong Jawa ing jaman kuna gawe pasetran = ara-ara pitara, ginawe panggonan wangkene wong mati, ora kapêndhêm, mung kalinggihake bae, nalika taun 64 P.R.I 99-8.
Puspasari iku ditandur ana ing patêgalan, utawa ana ing pakêbonan, panandure ing môngsa labuh kapat, lêmah yèn wis rada têlês mangisor, yèn wis pitung
abdi dalêm wadon no. 15, 16, en 17, pawon marêp mangetan, utawa mangalor sarta wong duwe gawe mênyang pawon, dadi pangane Bathara Kala.
wong lêlaku arêp tinêkakake ing janji sapêpadhane, iku wis kapathok kalakone ana ing wayahe dhewe-dhewe ing
kang muni ing layang Tjent. Tjeb. sawise Sèh Amongraga têmu lan Kèn Tambangraras, ana ing dhukuh Wanamarta, kaya ing ngisor iki:
Nôngka, Carême, Cêpêdhak, Rambutan, Kêcapi, Kurma, Kokosan, Kuwèni, Kuwèlêm, Kawista, Kaleca, Kaluwih, Kaluwak, Kilayu,
wohe kêna ginawe urus-urus, nanging yèn kakehan ambilaèni.
Araning pala kasimpar kang muni ing layang Tjent. Tjeb. sawise Sèh Amongraga têmu lan Kèn Tambangraras, ana ing dhukuh Wanamarta, kaya ing ngisor iki: Otèk, Nanas, Cipir, Kacang,
Wijèn, Laos, Lombok, Pare, Dhêle, Gudhe, Bêstru, Bligo,
Araning pala kapêndhêm kang muni ing layang Tjent. Tjeb. sawise Sèh Amongraga têmu lan Kèn Tambangraras, ana ing dhukuh Wanamarta kaya
gadhung, gêmbili, gêmbolo, bêsusu
Araning pala gumantung kang muni ing layang Tjent. Tjeb. sawise Sèh Amongraga katêmu lan Kèn Tambangraras, ana ing dhukuh Wanamarta, kaya ing ngisor iki:
Katès = katela gantung. Gêdhang enz.
Kang aran pala kasimpar iku samubarang kang lumrah tinandur (= ingulurake) kalawan wijine ana ing patêgalan, utawa ing pakêbonan, wohe sumèlèh ing lêmah, kaya ta: krai, timun, yèn tinandur ana ing pakêbonan, ana kang dilanjari.
samubarang kang lumrah tinandur ana ing patêgalan, utawa pakêbonan, kang pinurih wohe ngisor, kaya ta:
Arèn, nanas, katès utawa katela gantung, gêdhang enz. J.Z.I. 75-5.
Ing ngisor iki araning pala kasimpar, pala kapêndhêm, pala gumantung, pêthikan saka layang Cênthini sinawung ing wangsalan, nalika Sèh Amongraga mênyang
ngangkrok ing wit-witan, mangan ulêr cilik-cilik, kang ana sajroning kayu garing, panggolèke sarana landhêp sarta kuwating cucuke nganti bisa nugêlake panging kayu kang gêdhe- gêdhe. g. h. i ... id. mung seje wulune sawatara.
Dhangkèl plisa iku kalêbu ing wisa uga, sarta durung kasumurupan gawene.
wangsalan Tjent. kayu pinasah = alus.
dhangkèl plasa kuning sok pinangan ing wong, amarga kliru kinira dhangkèl plasa lumrah, iku pancèn enak pinangan,
lumrah kêmbange abang. Kayu plasa kuning yèn ginawe olah-olah kukuse anglarani mripat.
Iku bangsaning manuk, dumunung ing tanah Mêsir, pasabane [pasa...]
[...bane] ana ing pasisir utawa ing rawa, panguripane môngsa iwak.
zie abdi dalêm palawija. Têmbung: palawija camboran, pala = woh, wija = kasênêngan, têgêse: tanduran kang
Oyod pule pandhak, iku kêna ginawe tômba cacingan, utawa racêk, tumrap ing manungsa utawa khewan, ingatase oyod pule pandhak kang gêdhene sajênthik, tumrap marang wong tuwa 1 dim, tumrap marang bocah ½ dim, tumrap marang jaran enz. 2 dim.
Iku dumunung ing tanah Eropah, mangan daging mêntahan drêmba bangêt.
Iku bangsaning manuk, nêtês sarta dumunung ing nagara Mêsir, pasabane ing bêngawan Nil, mangan iwak kali. Lan manèh manuk plaminggu iku dianggêp dewane wong ing nagara Mêsir, awit bisa nyirnakake ula kang mawa wisa.
Iku bangsaning manuk, nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah têngah, pasabane ana saurute gunung Alêp. Palêg iku bisa cumbu kayadene manuk dara, yèn digêtak banjur mabur kalangan, baline nganggo ambandhang utawa nyangkêrêm manuk liyane. Ana bangsaning palêg manèh patang warna: mung seje wulu
wilah, Sorogane 2 wilah, Rêbab 1, Gambang 18 wilah, Sorogane 3 wilah, Kêndhang gêdhe cilik 3 iji, Clêmpung 1, Gong sarakit = 2 iji, Kêmpul 1, Kêtipung 1, Suling 1
mirah ingwang / jaman katon sajroning wong nendrane / kadyèng ngimpi ngangge langsaranira
patih jaba arya ... P.N. no.11.
of gandhik. 1. Nugêlake pipisan utawa gandhik, 2. mipis: barange dijupuk saka ngarêp, 3. nglumahake pipisan, racikane kang arêp pinipis durung miranti, 4. mipis marêp mangalor utawa mangidul, dadi pangane Bathara Kala.
Pangantèn kêtêmu misan, nganggo isarat macul pipisan (liniru tumpêng) yèn ora mêngkono: dadi pêgatan, zie nut Jêmbawan.
sadulur lima wadon papat, lanang siji P.R.I. 197 (27)
Sêsiratan nyika gancak anda: tinarik ing jaran papat.
Sêsiko swanidho: tinarik ing jaran loro.
Gintha tinarik ing gajah. zie kareta.
wangsalan Tjent. palanging wong ambathik = gawangan.
Ampilan dalêm pêdhang rupa-rupa cacah 9 iji zie
Kang jumênêng nata ing Pajajaran: 1. Prabu
ngundhung-undhung saka dhawuhe Dèwi Sri nalika sare ana ing
môndhakiya, pakasutan van suta zie turu.
dadi pujôngga iku kudu sumurup sarta bisa marang kaluwihaning sastra satêmbunge, tuwin kudu bisa marang sastra kuna-kuna kang kalaku ana ing tanahe dhewe-dhewe.
2. Paramakawi, têgêse: pakumpulaning têmbung Kawi lan sastrane, dadi pujôngga iku kudu bisa marang kaluwihaning têmbung, iya iku têmbunge wong kuna kang ingaran: Kawi utawa Sangskrita, kang wus kaanggit dadi wyakarana.
3. Mardibasa, têgêse: pranataning têmbung, dadi pujôngga iku kudu bisa gawe adangiyah matrapake têmbung: krama, madya utawa: ngoko, apadene basa kadhaton, sarta tumindaking silakrama.
4. Mardawalagu, têgêse: pakumpulaning têmbung kang rinêngga ing têmbang, dadi pujôngga iku kudu bisa marang petunganing
ing jaman kuna-kuna kang kocap ing layang-layang utawa kandhane wong tuwa-tuwa.
7. Nawungkridha, têgêsipun:têgêse. duga watara, dadi pujôngga iku kudu bisa mirasat kang dadi jawab marang pitakone wong liya kang durung kêlair.
8. Sambegana, têgêse: elingan, dadi pujôngga iku kudu eling marang lêlakon kang wis kalakon, utawa
Jayèngrana ing palagan, yèn ginawa prang unggul jurite.
Ciri pujôngga ngumbara, jaran wulu irêng duwe unyêng-unyêngan ing lambe dhuwur, iku gêdhe prabawane, Senapati Jayèngrana singa kang katrajang gêmpur, iya iku titihane, kaya ta: Bathara Wisnu, luwih jayane.
Payasa dhaharane para dewa P.R. III 31-9 v.o.
zie abdi dalêm pangrêmbe II. Ing ngisor iki anane payung kuna:
5. Êndhog satugêl (ing dhuwur putih, ngisor kuning
ing dhuwur kuning atal, ngisor putih banjur sèrèt) agême putra dalêm kakung putri saka ampeyan.
3. Padhang bulan gilap (ing dhuwur gilap, ing ngisor putih banjur sèrèt) agême putra dalêm kakung pambajêng saka buri.
8. Padhang bulan ijo (ing dhuwur gilap, ngisor ijo banjur sèrèt) agême kangjêng radèn adipati.
2. Gilap ora têrus, ruji, dhandhan sarta simbare kalilan nganggo kêncanan, nganggo manuk dewata, nanging nganggo sikil, iku agême: a. Garwa dalêm kangjêng ratu. b. Kangjêng gusti pangeran adipati anom. c. Putra dalêm kakung putri saka ngarêp kang wis jumênêng pangeran (kangjêng gusti pangeran arya) sarta Kangjêng Ratu. d. Putra dalêm kakung putri saka buri yèn kaganjar nama panêmbahan, utawa adipati (anane saiki Kangjêng gusti pangeran arya) apadene kangjêng ratu alit. e. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara.
1. Gilap têrus nganggo bara, ruji dhandhan sarta simbare: kêncanan (prada) nganggo manuk
ijo, corèk lunglungan, dhandhan cèt-cètan, santana nganggo tunjung, dudu santana ora nganggo tunjung.
Ing ngisor iki araning pamor tumrap ing kêris sawatara, kaya ta:
Pamor: udanmas, adêg têlu, adêg sapu, ujung gunung, ombak mas, ombak banyu,
Iris-irisan pandhan, Udan mas, Adêg kurung, Adêg sapu, Ujung, Ujung gunung, Ombak banyu, Roning siwalan, Rondhuru kênanga
têgêse: bisa gawe ngêsing wayang kang nuju dadi lêlakon.
wangsalan Tjent. kang tansah jurit = prang.
Iku bangsaning kalong, dumunung ing tanah Indhu, mangan wowohan, ananging wong ing tanah Indhu nyaritakake yèn pamping iku sok nyêrot gêtihing wong utawa
ginawe sangkalan: yasa buta wadon, mripat siji tangan loro, dipraboti kaya panganggone buta lanang nganggo clana, nganggar kêris, dadi wis kaya buta lanang, dhasar yèn jagongan nganggo malangkêrik, ing padhalangan angarani buta: kênya wandu,
cocor kayadene bèbèk, kalêbu bangsaning trênggiling, dumunung ing tanah Ustraliyah, pasabane ing rawa, mangan iwak loh.
Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. III. pêpanggihan lan ingkang paman Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan H.B. I ana ing desa Giyanti bêdhami lèrèning prang taun 1682.
Iku bangsaning manuk, nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah, sabên manuk iku katon agawe kêkêsing atine wong, awit sok banjur ana pagêblug.
nyai agêng ... zie Sel. no. 3.
diarani pathêtan iku cengkoking rêbab. Pathêtan iku lungguhe ana ing gamêlan slendro, padhane: sêndhon, lungguhe ana ing gamêlan pelog.
mundhak sêsêg tinimbang karo playon nêm. 3. Yèn wis wayah mênêng jam 3, playone aran: srêpêgan sanga, iramane mundhak sêsêg manèh tinimbang karo playon prang
ing wayah bêdhug têlu (= satêngah papat) têkan byar, nanging pathêt manyura gêdhe kêna sinilih ing wayah sore (= pathêt nêm) yèn nuju kadhatonan, utawa paseban jaba, apadene babak unjalan.
b. Kang diarani: babak unjalan iku yèn nuju jêjêr utawa adêgan liyane, môngka ana wayang kang têka, muni gêndhing utawa ladrangan, iku kang diarani babak unjalan mau.
c. Kang diarani: playon pathêt manyura, iya aran: playon
d. Ping nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah têngah, mangan wowohan, swarane bêcik bangêt, sarta yèn diingu bisa cumbu, lan supaya wuwuh ing bêcike swarane mripate karo pisan diwêsi bang, supaya picak.Kelanjutannya pada hal. 1474.
Araning panganan kang muni ing layang Tjent. Tjeb. sawise Sèh Amongraga têmu lan Kèn Tambangraras, ana ing
sarta olah-olahan zie abdi dalêm wadon no. 14.
Wiwite putrane panjênêngan ratu saka ampeyan, yèn dadi pangantèn têmu ana ing kapatihan, nalika jumênênge Prabu Basukèsthi ing Wiratha, sinangkalan: barakan tataning gati (550) P.R. IV 61- 3.
Wiwite pangantèn sapasar kaundhuh saka Prabu Brahma Raja ing Gilingwêsi besanan karo kang rayi Prabu Wisnupati ing Mêndhangkamulan, têmuning pangantèn barêng wis sapasar: kaundhuh, kanggo tuladan tumêka saiki, sinangkalan: bayu bahni toya muksa (435) P.R.II. 191-4 v.o.
Wiwite ana pangantèn têmu banyu mili, saka Prabu Brahma Raja ing Gilingwêsi, besanan karo kang rayi Prabu Wisnupati ing Mêndhangkamulan, putra loro têmu seje dina, tinulad tumêka saiki P.R.II. 214-5.
Têmuning pangantèn nganggo isarat, kang lanang nganggo nglangkahi jôntra, wusu, likasan sarta kukusan, iyan, ilir, enthong. Kang wadon anglangkahi garu, waluku, sarta pacul, linggis, iku miturut agama Sambo P.R.II. 23-7 en 8.
zie gend. en zie rawit. Bangsal pangrawit iku gawan saka Kartasura panggawane barêng lan têdhak dalêm pindhah marang Surakarta, sinangkalan: barakaning pandhita
kaya ta: bêras, kayu, lênga, pari, uyah, kapuk, kopi sapanunggalane, apa manèh bumi kang kondur sumampir ana kabupatèn pangrêmbe, dadi pajêg dhuwit iku minôngka pêpancène kalangênan dalêm kang wis ambobot, yèn wis miyos kaparingake dadi lungguhe ing putra, banjur diunus saka pangrêmbe manèh, dadi lungguh kasêntanan, mêngkono sapêpadhane, dadi têmbung: pangrêmbe mau duwe murad: pangrêrêm, utawa: panandhon, anane bumi pangrêmbe dhèk jaman Mataram, jumênênge Ingkang
antuk adiling Hyang / ukume sadulur mami // B.P.
kagawa saka lungguhe 25 karya, utawa 6 1/16 jung, kuwajibane dadi sor-soraning panèkêt, iya uga ngêrèhake palaku utusaning nagara.
anggugat ora têka ing dina kang ditamtokake, banjur kaibrakake J.W.
mangan satêmune bêcik mangan saluwene. Sabêcikane mangan saluwene bêcik puwasa sakuwasane P.R.III. 163-1.
1. Wong mangan ajang godhong pucukan. 2. Karo têturon. 3. Karo lumaku. 4. Karo ngore rambut. 5. Sêga isih panas ... Kabèh dadi pangane Bathara Kala.
(W.H.). Kang diarani: wong pinggir, iku asline wong desa Makamhaji, mula-bukane mangkene: dhèk timure Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B.I. (Mataram akir) diinyakake marang wong liya- liyane ora karsa nêsêp, barêng wong pinggir banjur karsa, barêng jumênêng ing Kartasura wong pinggir kamijèkake macung ing ngarsa dalêm dhewe, utawa sabên ana babaran putra nganggo ngladèkake inya lêstari tumêka saiki, dene parentahane kasusupake marang Kabupatèn
Iku bangsaning manuk, nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah sisih lor, pasabane ing sagara anjêndhêl, ngupaya pangan iwak.
1. Wiwite ana panggung dhèk Karaton Ngastina panjênêngane Prabu Dwipakeswara = Palasara, sinungan gathita ing dhuwur pisan, tinulad kayadene karaton ing jaman saiki, sinangkalan: rasaning waudadi karungu muluk (646). 2. Dadine panggung Surakarta jumênêng dalêm P.B.III sinangkalan: naga
Panataning wayang tinancêbake ana ing gadêbog aran: panggungan, kang nata aran: nyumping, utawa: panggungan = sumpingan. Panyumpinge kudu urut kang gêdhe dhisik saka pinggir banjur maju ma-Dilanjutkan pada hal. 1487b.
W.H. Ing ngisor iki sêsêbutan utawa pangkat lan kuwajibane para putra santana sarta punggawaning ratu ing jaman kuna ingaran: waduaji, kaya ta: 1. Ôndhamoi Wbk. = tôndhamoi W.H. têgêse: limpad marang pakarti, kapatah amêminta pagaweaning abdi dalêm kriya. 2. Arya, têgêse: luhur utawa
panèwu utawa panglawe. 11. Adipati, têgêse: panggêdhening parentah. 12. Adipati kupu, têgêse: adipati kang wis mardika. 13. Ulubalang, têgêse: pangarêping pacalang utawa juru nglakokake layang marang ngamônca praja. 14. Umbul, têgêse: pêpundhèn, pangkate panatus. 15. Nayaka, têgêse: panunggul. 16. Rahadèn, têgêse: sêsotya,
utawa bagus. 17. Radèn Mas, têgêse: sêsotya êmbanan kêncana. 18. Radèn Bagus, têgêse: sêsotya bêcik. 19. Ratu,§
pituwa. 32. Kabayan, kapatah dadi lantaran. 33. Kangjêng, têgêse: ingkang suku. 34. Daksa utawa: jaksa, têgêse: sujana utawa: wicaksana, kabubuhan anggarap prakara. 35. Dêmang, têgêse: bêbundhêl. 36.
pikuwat, iya iku prajurit jaba. 52.
bôngsa linuwih. 70. Pragak, têgêse: tugu, kawajibane ngrampungi prakara cilik ing desa kang kêna dirukun, lungguhe
Kang jumênêng nata ing Pêngging: 1. Prabu Kusumawicitra ing Mamênang jêngkar marang Pêngging sinangkalan: swaraning pandhita kasalira (877) boyonge
muluk ing jagad (1055) Dal. 7. Prabu Andayaningrat II, sinangkalan: ratu ngrasa luhuring jagad (1061) Jimawal. 8. Kalana Prabu Tunjungseta, sinangkalan: tanpa swara tanpa rupa (1070) Je.
Umbul Pêngging kaêjogake ing kadhaton Surakarta nalika taun 1708.
putra sami / padha sira dandana // B.M.
Dhandhanggula têgêse: ngajab mêmanis, utawa godhong kanggo paès, kang nganggit Susuhunan Kalijaga J.k. 1900 no. 63.
Mariyêm Kyai Dhukun, iku pisungsunge Tuan Jendral Pan dêr Lim ing Batawi, marang Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma ing Mataram, nalika taun 1645. Utawa taun Jawa 1573.
Iku bangsaning manuk, nêtês sarta dumunung ing tanah Amerikah, mulane manuk iku diarani mangkono, awit yèn ana wong lara korèng, môngka nyêdhakake manuk mau, korènge amêsthi gègrèg, saka kataman daya prabawane manuk dhukun korèng.
Ciri dhukun maspikula, jaran wadon wulu abang duwe unyêng-unyêngan ing uwang, watêke bêcik, kang ngingu nêmu raharja.
Kadhatone ratu Jawa iku kang ditelad kadhatone Bathara Endra, aran-arane kaya ing ngisor iki:
Kori ijo kidul, kang malêbu marang kaputrèn, saiki aran: Wiwarakênya.
Ciri dhandhang aring-aring, unyêng- unyêngan jaran ana ing pok kuping, watêke luwih dening panas, ora bêcik dèn ingu.
Ciri dhandhang susumping, unyêng-unyêngan jaran ana ing kuping, lêt sanyari karo poking kuping, watêke ala,
Ciri dhèndhèng wong, unyêng-unyêngan jaran manggon ana prênahing sangga wêdhi, iku ala bangêt, anyilakani.
Ciri dhandhang mangayah, jaran wadon wulu irêng duwe unyêng-unyêngan ana ing sikil kiwa, watêke: ala, kang ngingu utawa kang
Galungan, ing dalêm têlung dina: Ngahad, Sênèn lan Salasa, iku padha tiba kala, muni ing layang Cênthini kaya ing ngisor
96 (12 enz.) x 4.
Yèn arêp ngarah bisane lumaku andhandhang zie laku letl.g.
blankReferencesCEA: ING5, CB: 6408, ERREBI: ING3, HD: IG3, JMA: ING-S, Orion: IGL14, Silca: ING5, RST: I269.
Bapakku asmane Antonius Sugiman. Wis tau dadi PNS ana ing Dinas Pendapatan Daerah Kabupaten Kulonprogo, Jogja, ngasta ana ing pasar minangka juru tarik karcis marang bakul-bakul. Udakara wis meh setahun iki pensiun. Kelahiran tahun 1947 sakjane isih katon nom. Dhasare ya isih seneng nyambut gawe, dadi sanadyan wis pensiun ya ana wae sing ditindakake saben dinane. Sing mesthi kuwi garap sawah lan ngrumat kewan. Yen didangu priyayi liya anggone ngasta saiki nang ngendi, biasane Bapak anggone atur wangsulan kanthi bangga, "Kantor kula sapunika wonten sabin! Hehehe..."Pancen, saben dina Bapak mesthi tindak sawah: esuk, awan, sore, kepara kondure sok nganti wayah surub. Yen ora niliki tanduran pari, ya ngarit karo angon wedhuse sing saiki cacah papat. Foto ing dhuwur iku kajupuk dina Sabtu, 10 Nopember 2007 wingi, mapane ana pekarangane tanggaku sing wujud lapangan kanggo meme cengkeh ana ing ngarep omahku. Saiki lagi mangsane padha bubar plabuh, mangsane ngrabuk lan ana sing wis matun. Mulane wedhuse Bapak mung dicencang ana ing pekarangan iku wae.Bab ngingu lan ngupakara wedhus, Bapakku klebu gemati banget. Ora maidu yen wedhuse lemu-lemu. Lha wong pakane wae sok aneh! Ora trima mung suket lan ramban. Saben esuk lan sore Bapak mesthi nyacah gori (nangka nom), pentil kates, jantung gedhang, utawa sayuran liyane sing lumrahe dipangan manungsa. Nanging iku mau kabeh diolah bapak kanggo makani wedhuse! Dibumboni, digeneni barang kaya lumrahe wong nyayur! Coba! Ning wedhuse ya padha doyan lan mangan jangan olahane Bapak iku kanthi ngethamul sajak ndemenakake tenan. Terkadhang sok diwehi bekatul campur uyah sacukupe. Malah sok dijamoni ndhog pitik barang. Hehehe... yen ora kober ngarit suket utawa golek ramban, kaya mangsa ngrecih udan kaya saiki iki, Bapak ora pati kuwatir. Isih ana pakan wedhus alternatif!Kelangenan ngingu kewan kaya iku wis dilakoni Bapak wiwit isih cilik. Liyane wedhus wis tau kebo, sapi, bebek, lan manuk. Sing durung tau marmut lan kelinci. Tanggung, jarene. Kamangka biyen sing sok dipasrahi ngrumat kewan-kewan iku aku. Bapak sok duka-duka yen nganti kewan ingone gembrat-gembret marga kapiran ngelih. Hehehe...aku pancen kadhang sok memeng. Ngingu kewan kok sing gedhe-gedhe wae. Mbok pisan-pisan sing cilik-cilik kaya trewelu kareben anggone ngarit ora susah akeh-akeh. Nanging pepinginanku iku ora dadi kersane Bapak. Mengko mundhak aku malah dadi wong keset.Sing ditindakake Bapak kaya ngono iku ora krasa wus ndadekake aku kaya saiki-iki. Anggonku ngonceki tekan bab seserepaning urip. Yen dilelimbang, urip minangka wong tani desa iku kebak ing kawruh kanggo sangu urip. Saka Bapak aku diajari bab sikap "gemati", "jujur" lan "sregep" marang apa wae kang dadi tanggung jawabe. Kewan iku ya titah, sing saiki dipercayakae marang aku supaya dirumat kanthi gemati. Yen wis kulina ngrumat kanthi sikap mangkono, besuk yen wis dadi wong tuwa wayahe ngrumat kulawarga lan wong liya bakale ora kangelan. Mangkono ngendikane Bapak muruki aku.Gemati: pamrihe supaya saktandang tandukku marang kewan ora ninggalake atiku minangka jejering manungsa. Kewan uga butuh katresnanku. Apa maneh samengkone ana ing pasrawungan karo wong liya sing padha-padha manungsa!Jujur: pamrihe supaya anggone ngrumat kewan iku ora mbilaheni darbeke wong liya. Yen pas diengon, kewan-kewan iku kudu tansah diulatake. Samangsane nedhak (mangan utawa ngrusak tanduran) kudu enggal digusah lan digiring ana ing papan sing samesthine. Kewan iku ora ngerti tembung "nyolong"! Mung manungsa sing ngerti, mula kudu nggenahake lan menerake sing prayoga.Sregep: pamrihe supaya dadi wong mandhiri, ora mung "dhat nyeng", keset utawa "manja" (ngadi-adi). Saben pagawean lan tanggung jawab samesthine ditindakake kanthi tumemen. Sing dipentingake dudu kepenaking awak, nanging tandang-tanduk sing mrantasi gawe. Mesthi wae ora mung kanggo awake dhewe nanging uga kanggo sapadhaning titah. Jarene simbah, wong keset iku dadi bature setan!Marga wis tau diajari Bapak ngingu lan ngrumat kewan iwen iku, aku duwe pengalaman dadi "wong angon". Maune mono mung angon wedhus, kebo, sapi, utawa bebek. Nanging saiki pengalaman iku dak rasa-rasakake wus menehi dhasar kang bisa dicakake ana ing donyaning pasrawungan agung. Mula ana tembung "pangon" sing kajupuk saka donyaning ngrumat kewat iwen, kanggo nyebut jejering pemimpin. Dudu kewan maneh sing dipimpin; dudu kewan maneh sing diladeni, nanging sapadhane manungsa. Ora mung wong liya sing diengon, nanging sajatine uga ngengon awake dhewe, klebu kulawarga dhewe (bojo lan anak, uga sedulur, kakang lan adhi). Matur nuwun nggih Pak... ***
BOTEN nampi sumbangan awujud sembako! Menawi ngersaaken nyumbang, kaaturan nge-KLIK IKLAN ing halaman punika utawi iklan google ing Wallpaper4You utawi
utowo dhohir iku awake dewe seng ngrasakno wong liyo gak melok ngrasakno.lak penyakit bathin iku awake dewe ora ngrasakno ta wongliyo seng ngrasakno“
mlipis. Nek wong Jowo itu kan biasane luwih seneng
TheKiFOT: BAHASA JAWA | CERKAK: Sing Nandur Bakal Ngundhuh
Esuk iki langite katon isih peteng, pedhute kandel banget, lan hawane
uga adhem banget. Nanging, kuwi kabeh ora nyuda kekarepane Bu Umi kanggo dodol pohong menyang pasar. Sanadyan gaweyan iku abot, nanging Bu
Umi ora tau nggresula. Bu Umi saiki mung urip karo putrane sing isih kelas I SMP. Bu Umi ditinggal bojone wis pitung taun suwene, amarga bojone Bu Umi duwe bojo liya. Kuwi uga dadi pawadan Ilham, putrane Bu Umi, luwih milih urip melu ibune.
Bu Umi biyasane menyang pasar jam setengah lima esuk. Ilham saben dina ngrewangi ibune nggawa dagangan
menyang pasar, amarga pohung sing digawa kira-kira setengah kwintal. Sawise ngeterake dagangan, Ilham bali menyang ngomah kanggo siyap-siyap mangkat sekolah. Ilham kalebu bocah sing pinter lan sregep, saengga Ilham bisa sekolah ning SMP sing mutune paling apik lan dadi sekolah unggulan ing kabupaten.
Dina iki dagangan Bu Umi lagi sepi, amarga
lagi mangsa rendheng saengga akeh pohung sing kebanjiran lan dadi ora enak dipangan. Wektu iki Ilham lagi butuh bayaran kanggo tuku buku lan seragam anyar. Bu Umi mung bisa sabar ngadhepi kuwi kabeh mau lan ngupayakake golek gaweyan liya sing bisa disambi dodol pohung. Bu Umi wis siyap-siyap ngukuti dagangane amarga wis jam sanga esuk. Nanging, Bu
Umi mandheg sedhela amarga ana bocah cilik sing nangis neng ngarepe. Bu
PENULIS: Kusmira Dwi Ayuani, Mahasiswa Program Studi Pendidikan Bahasa Jawa Universitas Sebelas Maret
Dhek mau malah borovers dari ngawi melu kumpul
< Wb‎ | jv‎ | Tembang‎ | MacapatWb > jv > Tembang > Macapat > Mijil
Mijil iku tegesé lair utawa metu. Ing jajaran tembang macapat, Mijil umumé diselehké ing ngarep. Saben pada, tembang iki ana enem gatra (larik), kanthi guru wilangan lan guru lagu :
Bu Tutik: Wekdal menika kula usaha ternak ayam potong ( broiler ) saking yahun 1990
masyarakat saben tahunipun saya mindhak, awit saking menika kula nggadahi krentek nyobi ternak ayam broiler saking sekedik, lan Alhamdulillah ngantos wekdal menika saget ngrembaka lan lumampah kanthi lancar.
Bu Tutik: “Pangopenipun dipun paringaken kandang piyambak, kandang menika kedah dipun resiki pendak dintenipun lan dipun semprot ngagem desinfektan supados kandang wau steril. Masalah pakan, kedah dipun titi priksa lan dipun paring nutrisi ingkang sae. Babagan oabt-obatan kedah rutin, obat saha tedanipun mundut saking poutry saha saking pabrik.
Bu Tutik: Pembinaan sampun mlampah kanthi sae,
sekedik, lan Alhamdulillah ngantos wekdal menika saget ngrembaka lan lumampah kanthi lancar.
Gak moco yo gak opo-opo mas, lek gak sempat moco yo bukune iku wae sing sampeyan campur karo kopi trus di maem bareng…he..he..he…Lek nang Gresik
lha sing gelem mangan ulo rak ono, cah bengawan doyane bekicot… hua ha ha
kangen mlaku-mlaku singosaren – klewer trus nongkrong neng ngisor ringin
gendhak-an ae adoh-adoh nang kelud, opo semampir wis tutup toh kang …..
Toby L, on 8 November 2007 at 3:51 pm said:	oalaah mas bejo-bejo…yo mesti wae sampeyan ra mudeng, wong utek sampeyan mek nggo golek panggon nggo gendhakan..
jok ngisin-ngisinke wong Kediri yo…he..he
Pekalongan Community: Jelangkung = Tukang Kredit Panci !!
» Pekalongan Community: Jelangkung = Tukang Kredit Panci !!
anyar sasarane...soale member lawas wis akeh sing ra
dilêbokake (didudulake) nganti bolong; kc. amblong, blong.
(êbuh): di-[x]-ake kn dibubuhake marang, dipasrahake (tmr.
dilapis ing êmas lsp; di-[x]-i: disirami ing banyu; kc. adus, dus.
(êdoh): ng-[x] n. nêbih k sumingkir adoh; kc.adoh, doh.
(êdol): di-[x] didol; kc. adol,
pamomong; 2 wong kang dadi sêsulih nindakake (marga kang baku nindakake isih durung umur); [x]-[x]: slendhang; [x] cindhe [x] siladan pr: ora adil pangrêngkuhe; di-[x]: digawa nganggo slendhang didokokake ingiringan ut. ing ngarêp; ng-[x] dhawuh br: nglantarake dhawuh; di-[x] ojong(-ujung): (bocah) diêmban sikile karo pisan nggêjojor dadi siji; di-[x] pèkèh: (bocah) diêmban sikile ngêthapêl; di-[x]-i: 1 diêmong ing: 2 dilagani (disulihi) ênggone nindakake pangkat marga
ing kreta, grobag lsp; 2 dipacak ing (koran, layang); kc. amot, momot.
pèn iki [x]-e bêcik; 4 pc. bisa murub (bisa kobong); [x]-[x]: 1 urub-urub (apa-apa sing dianggo ngurubake); 2 bêbuka ut. jalaran ing gunêman (rêmbugan); nganggo [x]-[x] ut. nganggo [x] papan pr: nganggo dirêmbug dhisik apa (sapa) kang bakal dijak rêmbugan
êmping: kn ar. panganan sing digawe pari ênom, mlinjo lsp. digaringake; di-[x]: dijaluk sêthithik bayarane (sadurunge rampung garapane); di-[x]-i:
kn ar. manuk bngs. manuk glathik, greja lsp.
êmprit-gantil: kn 1 manuk kêdhasih; 2 rêrêngganing tumpang omah joglo dumunung ing
ingkang) pundi k pitakon nggênahake barang, up. [x] wonge, dhuwite; ingêndi n. ing pundi k: pitakon nggênahake panggonan.
ditinggal (tmr. pagawean); 2 (ut. dikêndhakake) dituturi lsp. supaya suda nêpsune (kakêndêlane, kawanène); kc. kêndhak, mêndhak.
êndhak-êndhak cacing: kn ar. jamu dianggo ngilangake cacing ing wêtêng.
êndhas: n. sirah k. mustaka ki: 1 peranganing awak kang dhuwur (gandhèng karo gêmbung sarana gulu); 2 (ut. [x]-[x]-an) perangan kang ngarêp (ut. kang dhuwur) tmr. piranti lsp; 3 kang cêdhak karo tuke (
cêndhak; 2 cêndhèk; [x] amun-amun: blêdug ing awang-awang (ombaking hawa kang katon ing panasan); [x]-[x]: rêrêgêd ing barang cuwèr sing tumandhêk ing dhasaring
dijupuk saka ing (banyu, anglo, pamemean lsp); 2 dipitulungi (saka rêribêd, bêbaya); 3 ak. diomah-omahake; di-[x]-i ak:
êntèk: n. têlas k 1 wis rampung kabèh (tanpa ana turahane); 2 (ut.[x]-[x]-an) ilang (dianggo, dicolong lsp) kabèh; 3 wis rampung (tmr. pagawean); 4 ênggone nanjakake (ut. mangan), up. ênggone jajan [x] 35 sèn; wis ng-[x] pc: mumpuni (kawruhe), wis katog; di-[x]-ake: digarap (dipangan, ditindakake lsp) nganti êntèk.
êntèk atine: n. têlas manahipun k
banjur dirèrènake sêdhela supaya adhêm lan gampang dikêdhuk (tmr. liwêt); di-[x]-i: ditibani ing barang kang abot; di-[x]-ake: 1 ditibakake ing (tmr. barang kang
ênggih bêton: pc sumaur iya (saguh) nanging ora ditindakake.
ênggik: I êngg. pc kaprênah ing. II ng-[x]-[x] kn: kuru bangêt; di-[x]-ake ak: digawe
disibarake ing tênggok; di-[x]-[x]-i: disibari tamba ing tênggoke.
ênggon: n. ênggèn k 1 papan kang didunungi; 2 kaprênah ing; 3 (-e, -ku, -mu) kanggo ing ukara kang mratelakake têmbunge kriya didadèkake aran ut. dipêrlokake, up. [x]-e nulis ora bêcik; di-[x]-i: didunungi; [x]-[x]-
lêmês (tmr. ndadah bayi); 2 disiya-siya, diplêtêr ing gawe, dikalahake nganti ora bisa apa-apa.
(êngkup): di-[x]-ake pc diingkupake.
êngko: êngg. pc mêngko.
(êngkok): di-[x]-i (-dhewe) kn 1 ak. didhaku dadi duwèke dhewe; 2 diakoni (didhadhagi) tmr. kaluputan lsp.
(êngkrêng): di-[x]-ake kn ditumpangake
cilakane (nganggo sarana petungan kêrtu lsp).
êpan: I êngg. kn wêruh (ngêrti). II kn: panggangan roti (digênèni saka ingisor lan saka ing dhuwur); di-[x]: dipanggang ing êpan.
iwak loh sing lancip-lancip; ancik-ancik ing pucuking [x] pr: cêkêl gawe kang tansah ngandhut kuwatir;
bangsaE e eba senengekanca tani yen nyawang tanduranenyambut gawe awak sayah seneng atineparine lemu-lemupalawija lan uga sak wernanekaton subur kabeh tuwuh tansah loh tinandurPanyuwunku tinebihna saking sambekalaSihing Gusti
negaraneBawa Dhandhanggula pancen asring kanggo buka sawernaning tembang Jawa. Surasane pada sing rinakit bisa awujud dedonga, pamuji, panyuwun utawa panuwun, pangalembana, ngudhar kahanan, lsp. Yen dibawaake kanthi ngujiwat, mesthi marahi ati kasengsem, kena prabawa endahing sekar sing karipta. Paling ora mangkono sing isa dak rasaake saka sekar Dhandhanggula Kanca Tani ing dhuwur iku.Aku mirengake tembang Dhandhanggula Kanca Tani iku sepisanan lumantar saka swarane Mbak Evie Tamala. Kang Manthous wektu iku yasa album pop Jawa mligi kanggo Mbak Evie kanthi tembang unggulan "Kangen". Ora let suwe banjur Kang Manthous yasa album campursari . Tembang-tembang ing album iku uga
milieu utawa donyaning tetanen. Wong tani iku cedhak karo alam, lemah, banyu lan tetanduran. Uripe akrab karo mangsa sing magepokan karo olah tetanen. Ora maidu yen sedulur-sedulur tani iku bisa duwe sesambungan raket karo Sing Gawe Urip, ya Gusti piyambak sing nguwasani alam sawegung iki. Sorwa-sarwi sakubet-liwering olah tetanen mesthi kinanthen puji lan panyuwunan marang Pangeran. Mula akeh upacara-upacara diadani minangka talining sesambungan antarane titah lan Gustine. [skd]01. Gethuk.mp302. Iki Weke Sopo.mp303. Jangkrik
estu kawulo mboten saget boso jawi kados Mas Kandar, Njenegan wontwn Jakarta, pinter boso jawi lan Inggris. Kulo Namung pitulong menawi wonten kamus bojo jawi, sageto boso kados Mas Kandar he....
Nuwun Sewu Maz..dalem Budi, Saking Tegal, nyuwun pirsa nek Walang Kekek mboten saged dipun unduh nggih,monggo supados dicek malih..suwun
Pokoke Joss Gandos Kotos Kotos Nganti Bledos..mangga ms Kandar dipun lajengaken nguri uri kabudayan jawi, kulo dukung 100%...nggih mas leres..walang
Nglakoni urip ing Jakarta udakara limang tahun, kaya-kaya banjur akeh bab sing maune lumrah ing tlatah pedusunan dadi katon istimewa. Yen ing Jogja, sawah lan pegunungan iku wus dadi sesawangan saben dina, sasat saben jumangkah metu saka ngomah weruh sawah lan gunung. Nanging ing Jakarta, ana sawah saumrit ing pinggir kali ing tengah-tengah kampung panggonanku dadi katon endaaaah banget. Yen ing ngomah Nanggulan kana kandhang wedhus ambune sasat wis ora digape, balik ing Jakarta kene aku bisa kasengsem karo ambune kandhang wedhus ottawa kagungane pawongan ing pinggir kampung! (Hehehe... yen bojoku sing biasane mlakune alon dadi nggendring marga enggal kepingin nglungani kandhang kuwi, aku malah alon-alon sajak mat-matan kae!) Ambu prengus bisa dadi obat kangen ngomah!Ndilalahe omahku ing desa kana cedhak karo kalen (kali cilik). Ing papan kono biyen aku sok tawu utawa nyeser iwak. Ya ing kalen kulon omah iku uga aku bubar angon banjur dus-dusan ngiras pantes ngguyang kebo karo kanca-kanca. Yen pas mangsane ora
Pakdheku ya melu ambyur, ngajari ciblon (dolanan banyu nganggo tangan gawe swara sing harmonis memper swara kendhang). Bungahe bocah-bocah rikala iku ora bisa kagambarake maneh. Ana sing ngajak tandhing suwe-suwenan lehe nyilem, suwe-suwenan anggone mbathang, ngambang, utawa adoh cepet-cepetan anggone nglangi. Ambyur njempalik utawa salto saka ngebuk uga dadi ketrampilan sing bisa ditandhingake kalawan kanca-kancane. Jaaan... pokoke kalen kulon omah kae wis tau dadi kaya arena pertandingan sing nyenengake, arepa ora padha karo ing stadion utawa gymnasium.Dipenginga kaya ngapa, sing jenenge dus-dusan ing wayah awan tetep dilakoni. Yen durung nganti cathuken lan epek-epek padha kisut mengkerut ya durung mentas. Arepa bubar kuwi kulite dadi mbekisik - isa kanggo nulis marga dhangkale (daki) nglothok - nanging tetep wae ditindakake. Kala-kala sok kanthi sesidheman aja nganti Bapak priksa! Bab mbekisik, mengko dibilasi adus ing sumur nganggo sabun wangi, beres!Sensasi kaya mangkono iku mau kaya-kaya
lan kathok banjur bergaya ambyur ing kali saka jembatan. "Barange" kawir-kawir disawang wong akeh sing liwat dalan gedhe ing pinggir kali ya ora dadi isin. Bocah umuran semono kuwi pancen ya ra duwe isin. Undang-Undang Pornografi tidak berlaku, ora kanggo! Soale malah marakake ngguyu sing
Nanggulan pancen duweni sakabehe, Mas. Sawah, kandhang wedhus, lapangan bal-balan, punthuk cilik, pasar tradisional, bakul geblek lan dhawet, wangan (saluran irigasi). Biyen aku yen mangkat ngarit, adus dhisik ing wangan. Golek kang rada jero, trus ambyur! Byurr...! Lha, yen wus
ning kali, nanging yen ngotori kali nalika weteng lara asring
Nderek ngunduh nggih Mas.Nuwun sewu nderek Nitip kados panjenengan kolowingiMaturnuwun
hehehehe... wah jawi tulen iki... sugeng rawuh ing bondo blog kawulo enggal klik www.master-blog-ayiek.blogapot.com ... hehehe.. sampun bener nopo dereng
digawe.... iraReplyDeleteRepliesZulfa13 March 2015 at 15:24Ojok dibayangno mbak. mbelarah ora doyan maem. matur nuwun mbak diilingno. Mabengi waktu nulis, tak
Mintaraga - tokoh wayang purwa Jawa.	Srikandi - tokoh wayang.	Bima - tokoh wayang.	Daftar Gambar Wayang Purwa
ngono kuwi ?DeleteMohammad IsnaeniDecember 19, 2013 at 8:45 AMhahahaha, sampean ngerti wae cak ..DeleteAgus SetyaDecember 19, 2013 at 10:24
Nampa ID, black australian labradoodles Nampa ID, black labradoodle puppies Nampa ID, black
Nuwun Nggih Mas, Mbok menawi wonten Sopwer Sing Portabel Di Posting yo Mas,,,?
pas mlaku dewekan hambok dikepruk ndase nganggo helem lak yo meneng ae, kendel mergo rame-rame (biasane) tipikal
IndonesiaSave"Ojo macem macem ning kene.. Nek gak kepingin wethengmu di leboni wajan... Wkwkwkwkwkw
nanging yo kuwi kendalane be akeh, yo ra?
By: l nindyawati on Januari 28, 2010 at 8:19
Kawula Radèn Ngabèi Rônggawarsita, abdi dalêm kaliwon ing kadospatèn. Angaturi uninga ing panjênênganipun kyai bêkêl, kangmas Rahadèn Angabèi Purwadipura. Kala ing dintên Sênèn tanggal kaping 25 wulan Mukharam ing taun Jimakhir punika 1770, kawula kadhawahan timbalan dalêm. Awit saking karsa dalêm ingkang sinuhun, kawula dipun pêthil kaparingakên
taksih amêmulang dhatêng Tuwan Pandhita phan Dhêr Plis wau, karsa dalêm kalêpatakên ing tênggak saos, utawi samukawis ing padamêlan kawula, dèntên manawi môngsa pasamuwan, garêbêgan sasaminipun. Punika kawula kenging sohan.sowan (dan di tempat lain).
Mênggah ingkang angêmban timbalan dalêm, êmbah Mas Angabèi Yasawijaya, abdi dalêm panèwu lêlurah carik ing kadospatèn. Ingkang kakêrsakakên kapiji sohan wontên ngarsa dalêm ing panêpèn. Kadhawahakên dhatêng panjênênganipun kyai lurah,
angaturi uninga dhatêng panjênêngan sampeyan, wêradinipun sakônca sadaya kaborongakên ing panjênêngan sampeyan. Ingkang dipun utus priyantun kônca kawula kaliwon ing kadospaten. Rayi sampeyan kangmas Radèn Angabèi Wirayuda.
Ingkang punika sarèhning lampah sampun têrtib botên kêkirangan, atur kawula inggih sandika anglampahi, lajêng kalampahan kawula sohan dhatêng loji residhenan sabên dalu lêt sadalu dumugi sapariki taksih tumindak.
inggih punika pényakit ingkang nular saha nyébar ngélampahi populasi manungsa ing kuwasaan ing jawi, tuladhanipun bawana utawi ing sédaya donya. Pényakit endemik luas saha stabil ing pintné-pintén tiyang ingkang gréah saking botén pandémi. Saklajéngipun, pandémi flu kéjaba flu musiman, kéjaba musim flu inggih punika pandemi. Pandemi ingkang langkung enggal kalebet pandemi HIV lan pandemi flu 2009. Pandemi inggih punika epidemis penyakit nular ingkang nyebaraken ngelampahi populasi manungsa ing laladan ingkang jembar, tuladhanipun bawana, utawa ing sadaya donya. Penyakit endemik ingkang jembar lan stabil ingkang katah tiyang ingkang gerah saking punika boten pandemi. Saklajengipun pandemi flu gejaba flu musiman, sanesipun musim flu inggih punika pandemi. Jumlah pandemi kadasta cacar, saha TBC. Pandemi ingkang langkung enggal kalebet pandemi HIV lan pandemi flu 2009.[1]
Organisasi Keséhatan Dunia (WHO) sampun mroduksi mmenawi klasifikasi enem tahap ingkang gambaraken proses ing pundhi virus novel influenza gerak saking infeksi kawiwitan ing manungsa ngelampahi pandemi. Punika dipunwiwiti kaliyan virus nginfeksi kewan, kanti pinten-pinten kasus ing pundhi kéwan nginfeksi tiyang, lajeng gerak ngelampahi tahap ing pundhi virus wiwit nyebar secara langsung antawis tiyang-tiyang, lan pungkasan kaliyan pandemi punika nginfeksi saking virus enggal sampun nyebar ing dunya. Penyakit utawi kahanan boten pandemi namung punika ya iku jembar utawi bunuh tiyang katah, ugi kedhah nular, dados tuladhane kanker tanggel jawab ingkang katah kapejahan ananging boten kaanggep pandemi amergi penyakit punika boten nular. [1]
Sebapipun Flu[besut | besut sumber]
Epidemis utawi epidemics flu, dipunsebapake déning galur-galur enggal virus influenzaingkang secara genetis cekap benten saking galur-galur sakderengipun pramila manugsa arang kebal kaliyan flu. Ingkang nyebapaken tukule penyakit virus inggih punika nyebare virus saking populasi manungsa ingkang alit saha terisolasi. Tuladhane AIDS boten gadahi asma saha boten gadahi dasar ing pinten-pinten dasawarsa. Penyakit virus enggal ing manungsa inggih punika nyabaraken virus ingkang sampun wonten saking kéwan sanes. Kéwan ingkang dados ingang lan saged nularake virus katamtu namung umumuipun boten kapengaruh déning virus punika dipunsebat dados virus reservaor alami virus. Epidemi flu punika tuladha ingkang sae saking efek virus ingkang pindah saking setunggal spesies ing spesies sanesipun. Wonten tiga virus influenza: tipe B saha C, ingkang namung nginfeksi manungsa saha boten nate nyebapaken epidemi, lan tipe A, ingkang nginfeksi pinten-pinten jinis kewan, ingkang kagolong inggih punika manuk, babi, kuda, manungsa. Galur influenza A ingkang nyebapaken 3 epidemi.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pandemi&oldid=1078212"	Kategori: Lelara	Menu navigasi
Esuk iki atiku bungah. Kaya biasane esuk ngurupake komputer terus niliki blog iki. Eh, ana priyayi sing
Trah Karijodinomo, Links marang situs-situs Jawa liyane.Aku nyelakake wektu nonton photo-photo ing folder Suriname. Pengen rasane mangerteni swasana desa ing kana. Jebul katon ora adoh bedane!
Tegese aku ora mangerti. Nanging disawang saka photo-photo sing kapasang ing kana, sajake iku nuduhake trahe Simbah Karijodinomo. Atiku sumedhot. Yen nitik asma kang kaagem, nuduhake gagrag jaman biyen. Pikiranku kumeplas marang jaman rikala simbah-simbah biyen padha dibuwang menyang Suriname, papan sing adooooooh banget karo sanak sedulure. Ewa semono isih padha bisa tahan nganti tekan saiki, lan malah kawentar menawa Suriname iku identik karo wong Jawa! Kahanan ing tanah pembuangan sing dak bayangake, mbokmenawa memper karo kahanane bangsa Israel rikala ana ing pembuangan ing tanah Babylonia! Kangen marang tanah leluhur!Aku yakin banget, sing marahi tetep urip mung pangarep-arep kang kandel lan mesthine pasrah marang Sing Karya Urip. Iku kang ana ing bayanganku, mula sedulur-sedulur Jawa ing Suriname malah dadi lan ngrembakane kaya saiki!Anane Siaran Radio
jaman aku isih cilik: Mus Mulyadi lan Waljinah si Walang Kekek. Ana sawetara sing anyar kayata albume Mas Didi Kempot.
tumuju marang sanak-kadang ing kana, mligine Suriname.Pandongaku, muga sedulur-sedulur kabeh tansah binerkahan dening Gusti kang Mahatresna, pinaringan rahayu lan bungah sakabehe. Amin. ***
menang kontes! lan KapanLagi.com - Akeh sing padha takon.KapanLagi.com
lakon yang diainkan pada pementasan topeng Dhalang diantaranya; Arjuna Kembhar, Romo Gandrung, Gatotkaca Palsu, Romo Panganten, Pandhaba Uma, Kresna Toron, Sumbodro Tondhung, Prabu
Uwuh kalih. Adem je bengi niki Bu..”
“Injih leres Pak Besar.. Radi adem wengi niki.. Pas niku nek ngunjuk wedang uwuh..
bonjok wetan,dadi pengin bali arep dus dusan
By: kusno sudarwadi on Juni 28, 2008 at 12:39 pm
Pandhu gangsal, ingkang sinêbut Pandhawa, anggènipun prang mêngsah kadang kaprênah nakdhèrèk, têdhakipun Kuru, ingkang sinêbut Kurawa. Pandhawa wau gangsal pisan sami anggarwa Dèwi Drupadi, panêngahipun akêkasih Arjuna, ibunipun Dèwi Kunthi, pêparap Sang Dyah Prita. Sadèrèngipun paguting prang, Arjuna wiraosan kalihan Narendra Krêsna, ingkang sawêksawêg. angusiri ratanipun, Sri Krêsna punika satunggaling Awatara. Tumimbulipun utawi panjanmanipun Bathara Wisnu.
Lah punika para senapati agêng ingkang ngirit, wadya sikêp jêmparing kados ta: Bima tuwin Arjuna ingkang sami sudira ing ayuda,
atmajaning Sumbadra tuwin ingkang ambêg sura pun Utamuya, sutanipun Drupadi, sami awahana rata.
Dhuh Sang Dwija (ingkang sampun kalairakên kaping kalih)§ Tiyang Hindhu anggadhahi panganggêp, bilih bôngsa luhur, kados ta: Brahmana, Satriya, Wiswa, katiga pisan wau sampun kalairakên kaping kalih, mila lantip panggraitanipun, dene bôngsa Sudra, nêmbe kalairakên sapisan, mila bodho. sintên antawisipun sadaya têtindhih wadyabala kula, ingkang prayogi padupaduka. tuduh, murih kula lajêng anjunjung ing panjênênganipun.
Paduka pyambak punapa Sang Bisma (senapati Kurawa kaprênah eyangipun Duryudana utawi Pandhawa (punapadene Karna) putranipun Dèwi Kunthi ingkang pambajêng, tuwin Krapa. Sami pilih tandhingipun ing ayuda, Aswatama sarta Wikarna, punapadene atmajaning Samadati).
Saha para senapati sanès-sanèsipun malih, awit sangking trêsnanipun
Sangking anggènipun nêdya anyênêngakên panggalihipun Prabu Duryudana, pinisêpuhipun Kurawa (Sang Bisma) lakar kaprênah eyang sarta
wau ing sawarnining suling, napiri, tambur, bêdhuk, miwah salomprèt sami kaungêlakên sadaya, suwaranipun gumaludhuk anggêgêtêri.
Risang mangrèh karsa, Trisikesa (jêjulukipun Krêsna) angungêlakên salomprètipun ingaran singating rasêksi, dene risang tunggul lawan kasugihan§ Bokmanawi punika kapêndhêtakên sangking têgesipun nama Danangjaya, ringkêsing têmbung, dana kang jaya, awit dana utawi sardana, wardanipun (wardinipun) arta, utawi sugih, kang jaya, kang unggul. (Dananjaya, sêsêbutanipun Arya Arjuna) salomprèt ganjaraning dewa, punapa malih sang ambêk baruwang,§ Lugunipun mungêl, atining asu ajag, bokmanawi sangking anggènipun anêgêsi nama: Wrêkudara, awit wrêku, wontên ingkang mardèni sêgawon ajag, dara utawi udara: wardinipun têngah utawi padharan. Mila pantês yèn têmbungipun Jawi kasêrat: ambêg baruwang. sêsêbutanipun Wrêkudara, angungêlakên salomprètipun ingkang sakalangkung agêng nama: Paondra, têmahan damêl mirising kathah.
Prabu Yudhisthira angungêlakên salomprètipun kang nami: Sarwamênang. Salomprètipun Nangkula Swaraarum, dene Sadewa kawastanan
Sumbadraputra ingkang pilih tandhingipun, dhuh ratuning bawana (aturipun Sanjaya dhatêng Prabu Dritarasta) sami ngungêlakên salomprètipun piyambak-piyambak.
Aturipun Sanjaya, Gusti, ing ngriku Arjuna lajêng matur dhatêng
wadyabalanipun mêngsah tuwin rowang, murih kula sagêd nyumêrêpi sintên ingkang umagut prang, utawi sintên ingkang kêdah kula papagakên.
Kula kapengin pirsa, ingkang sami sêdya mangun yuda, inggih ingkang sampun samêkta ing ngriku sadaya, angajap enggala campuh amung
Mangrèhkarsa (jêjulukipun Sri Krêsna) miyarsa pangatagipun Sang Mardiwèni (Gudhakesa, sêsêbutanipun Arjuna) ugi dipun jarwèni: gustining tilêm, panjênênganipun inggal angajêngakên ratanipun, sarta
kadang, ingkang kaprênah: rama, eyang, guru, paman saking ibu, sadhèrèk, putra, wayah tuwin kônca, marasêpuh, saha mitranipun piyambak, ingkang sami mungging antawising wadyabala ing kalih-kalihipun wau.
Dhuh Kesawa (jêjulukipun Krêsna) punika sangking pangraos kula kadi sasmita awon, badhe botên prayogi kadadosanipun, manawi kula amêngsah kadang kula piyambak.
Pukulun, kula botên kapengin mênang,
warga, môngka samangke piyambakipun sami umangsah prang, kalayan anglilahakên gêsangipun, saha raja darbèkipun.
Dhuh Pangruwataning Manungsa (Danardana ugi jêjulukipun Krêsna) kados pundi anggèn kula ngraos bêgja,
ingkang andhatêngi dhatêng jasat kula, mila botên prayogi bilih kula anyirnakna Kurawa, inggih punika kadang kula
Manawi piyambakipun botên rumaos dosa anyirnakakên trahing lêluhuripun, [lêlu...]
[...huripun,] sarta botên rumaos awon mêngsah mitra tuwin kadang piyambak, punika kabêkta saking manahipun kandhih dening kamelikan.
Campuring bôngsa wau têmahan murugakên naraka tumanduk ingkang risak miwah ingkang rinisak trahing bangsanipun, sabab para lêluhuripun sami kacêmplung ing naraka, karantên botên angsal sêsajèn (kurban) dhêdhaharan miwah toya.§ Bilih para lêluhur botên dipun sajèni ingkang makatên wau, badhe katurunakên saking sawarga.
Aturipun Sanjaya, satêlasing aturipun Arjuna, sarwi ambuwalambucal.
gandhewanipun, saha jêmparingipun, tuwin lajêng ngalosot wontên jarambah ing rata kalihan trênyuh ing panggihlihipunpanggalihipun. sangêt karêrantan.
Bagawatgita ingkang suci punika, wonipunwontênipun. ing piwulang wados (opanishad), winastan kawicaksananing Brahma. Sêrat piwulang panunggal, inggih wiraosipun Sri Krêsna kalihan Arjuna.
Aturipun Sanjaya: Sang Pangrurahing Madu§ Madu punika namining rasêksa (ditya). (jêjulukipun Krêsna) andhawuhi dhatêng Arjuna, ingkang sawêg rangu-rangu saha karêrantan, kalihan netranipun akêmbêng-kêmbêng nênggak waspa, awit saking rudahing panggalihipun.
Pangandikanipun Krêsna: Saka ing ngêndi pinangkane kêkêsing ati ingkang tumanduk maring sira Arjuna, iku dudu wêwatêkaning para Arya, ora marakake ing swarga, malah anuntun marang kanisthan.
Hèh atmajaning Prita, aja ngalumpruk,
Awit kula botên pariksa, punapa sarananipun ingkang sagêd amberat prihatos ingkang angrêrujit manah kula, sinaosa kula badhe tampi ganjaran angrèh ing dunya tanpa
ingkang makatên wau, Arjuna nulya anjêtung.
Aturipun Sanjaya dhatêng Prabu Dritarasta: Risang
Pangandikanipun Krêsna:§ Ing ngriki wêkasaning purwaka, wiwit peranganing kawruh kasuksman. Sira angucapake
Ana iku tinêmu saka ora ana, mangkono uga ora ana tinêmu saka ana, tumindake sakaro-karone mau wêkasan amung kasurupan dening sujanma kang amêruhi kaankaanan. batin (tatwam).
Ananging sêsurupa, mungguh ing dat kang (atma) anglimputi iki kabèh ora bisa sirna, ora ana manungsa kang bisa ngrusak ana ing dat kangkangingkang. langgêng mau.
mangkono mau, sira wus sumurup, mulane ora parlu disusahake.
Amarga saka lair, mulane mêsthi mati, lan kang mêsthi lair iku saka ing pati, rèhning wis ora kêna disingkiri, mulane sira aja sidhih.sêdhih.
Kang winaragad sajrôning badakbadan. sawiji-wiji, iku ora pasah dening gêgaman, pedah apa Arjuna, sira anusahake sawiji mau.
Yèn sira angèngêti kawajibanira dhewe, mêsthi yèn banjur ora sêmang-sêmang, awit ora ana kang luwih prayoga ing atase prajutprajurit. kaya pêrang kang wus sah.
Hèh têdhaking Barata (panguwuhipun dhatêng Arjuna) bêgja prajurit kang nglakoni pêrang, marga yèn dheweke tiwas bakal kawênganan lawanging suwarga.
Lan akèh têtêmbungan kang ora prayoga diunèkake, kang bakal diucapake dening mungsuh kanthi ananacadaanênacad. marahmarang. jirihira,
Mulane ora ana pitunane, sanajan kang wiwit anyoba iya ora
wujude mung kakêncênganing ati, ananging wong kang tanpa kakêncêngan: Hèh têdhake Barata, iku pikire anèhakèh. pange, lan tanpa wêkasan.
I. Pusthinên pêpasthènira maring kakêncênganing ati, manungsa kang melik marang kamuktèn, lan kawibawan, lan sapa sing pikire korop dening iku, pratôndha ora sêmadi.
kosokbali,§ Pikajêngipun sampun bingah sampun susah, sampun rêmên sampun gêthing, sapanunggilanipun. têtêp santosa ing dalêm
Ing atase para Brahmana ngarani mungguh gêdhening pigunaning sakihingsakèhing. layang Wêddha iku kadidene mêgunge talaga kang kêjogan banyu saka ngêndi-êndi.
I. Hèh kang unggul lawan kasugihan, santosakna ing panunggal, cukup saka panggawe sawuse anglilakake kamelikan. Sarta nganggêp bêkja lan cilakakacilaka. padha bae, ingaran ngadil, iya iku panunggal.
Para wicaksana bisane anunggal sarana budine, ora maèlu woh kang mêtu saka panggawene, banjur luwar saka bêbandaning kalairan, iya iku tumuju marang
nora mobah jroning sêmadi, sira nuli têkan ing panunggal.
Aturipun Arjuna: Dhuh Guru, punapa titikanipun tiyang ingkang sampun jênjêm budinipun, têtêp sêmadinipun, kados pundi panêngêraning ucapipun, lênggahipun, sarta lampahipun kang santorasantosa. pikiranipun wau.
sukci): sujana kang santosa pikire.
Apa kang dikarêpake bakal tumiba saka jiwane kang santosa mau, mung kari rasaning ilat, sanadyan rasaning ilat pisan iya bakal ilang, manawa kang Maha Luhur wus bisa katonton.
Manungsa kang mung ngèngêti marang karêpe, iku anuwuhake dhêmêne, saka dhêmên nganakake melik, saka melik nganakake nêpsu, [nê...]
[...psu,] saka nêpsu banjur nasar, saka nasar êntèk elinge, ilange kaelingane nuli sirna budine, marga sirnaning
tumindaking sêdya wus katêlukake, iku bakal tumêka ing katêntrêman.
Sajroning têntrêm sirna sakèhe prihatine, sing sapa wus têntrêm pikire, batine nuli ngisabisa. timbang (ngadil).
Pangandika paduka ingkang ngodhêngakên manah, punika namung ambajurakênambanjurakên. panampi kula, mila andhawuhna pêpuntonipun, kadospundi sagêd kala anggayuh karahayon.
I. Pangandikanipun Krêsna: Kang dhingin ing donya iki sun arani ana dalan loro, minôngka pangruwating dosa, iya iku saka panunggal [panungga...]
[...l] asarana kawruh (sangkya) utawa nunggal asarana panggawe.
Sabab sanadyan manungsa watara, ora ana manungsa kang ora nindakakinindakake. panggawe, marga lakune kabèh iki ora kalawan kinarêpake, wus kanawakagawa. saka prakditiprakriti. (wiji ingkang gumêlar ing jagad).
I. Nanging sing sapa nêlukake karêpe sarana pikire, Hèh atmajaning Kunthi iya iku sinêbut bisa anunggal sarana panggawe, manggamangka. ora karêm marang panggaweane.
Wus cukup sira anindaki panggawe bênêr, sabab arkuaku. luwih prayoga tinimbang ora tumindak ing gawe, lan pangrêksane jasatira ora prayoga, yèn ora nglakoni panggawe.
Krêsna ngandika malih: Sawuse manungsa anyajèkake kurban, pangandikanipun Krêsna (Prayapati) sarana iku sira bisa anganakake kang dadi pangajapanira, iya iku sapisêpi. pangarêp-arêp.§ Upami lêmbu kang dipêrês, tamtu ngêdalakên ingkang dipun kajêngaken, (inggih punika puhanipun).
Angaturakên dhaharaning dewa (kurban). Sarana
pinaringan kasênêngan kang dadi pangarêp-arêpira, sing sapa ora sarana kang mangkono mau, wêwalêsing dewa kasênêngan marang dhèwèke iku têtêp ganjaraning durjana (panglulu).
Kawruhana, yèn panggawe iku tuwuh saka Brahma,§Ugi sampun kasêbut ing Weddha. lan Brahma saka langgêng, iya Brahma kang rumasuk ing kaanan iki kabèh, amakarti ana sajroning kurban.
Sarana panggawene manungsa bisa andarbèni Janaka,§ wahyudyatmika. (kawicaksanan) utawa kasampurnan sapanunggalane. Mangkono uga sajroning sira midêr amiling-miling nêdya angayomi manungsa, iya isih kudu anglakoni panggawe.
Saka lakuning prakriti, ananging kang gumêlar iki kabèh padha nindaki panggawe, tuwuhing angkara,§ kumingsun. kang anjalari sasar banjur mikir anggane pribadi, iku ananingsun.
Sing sapa kagawa wataking prakitiprakriti. kaliru tumindaking lakune, nganti dadi karêm. Lan sapa kang ora mêruhi kang marakake bingunge, iya iku kawruhe durung sampurna.
Luwih bêcik anêtêpi kuwajibane dhewe (darmma) sanadyan durung bisa sampurna,
Hèh Pandhutanaya: Kawicaksanan iku linimputan dening mungsuhe kuna-makuna. Iya iku kang wujud kamelikan, utawa saka pangobiringpangobaring.
Pangandikanipun Krêsna: Piwulang panunggal iki nguni sun wêdharake marang Wiwasdan, [Wiwasda...]
[...n,] Wiwasdan marah marang Manu, apadene Manu kang anggêlarake piwulang mau marang Ikwasku.§ Asma-asma ingkang kapratelakakên ing nginggil punika, jêjulukipun para narendra têdhaking surya.
Sanadyan ingsun ora manjalma, iya jumênêng dat kang langgêng, utawa gustining dumadi kabèh, mangkono uga sanadyan wus mangrèh prakritiningsun pribadi, ewadene
lêstari kaanane, ewadene ingsun ing têmbe iya bakal manjalma rambah-rambah.
Sing sapa wêruh kamulyaning manjalma lan panggaweningsun, dadi ing dalêm batine wis sumurup, sawuse ninggal ragane, Arjuna iya iku kang bisa têkan maring ingsun, ananging ora linairake manèh.
Kabèh padha nyirnakna angkara, wêdi lan kanêpsone, tansah angelingana ingsun, amitulungana ingsun, sarana bantêring pangudi (tapan) kirang langkung kadi para pandhita§ Bokmanawi kajêngipun tapa brata. sarta sêsuci, lantaran kawicaksanan, ing kono bakal têkan ing kaananingsun.
Bôngsa papat pisan,§ Inggih punika bramana, wiswa, tuwin sudra. iku saka ingsun pinangkane, marga saka
Sawuse karême marang wohing panggawene wus linilakake, tansah narima, sarta ora nêdya unjat,uncat. iku dhèwèke ora manggawe, sanadyan nambutgawea.
nindaki panggawe ala, iku wus kalis ing dosa, sarana kang mangkono mau bakal bisa têntrêm, wus ora duwe sisihan kang kosokbali, ora drêngki lan bisa madhakake bêkja utawa cilaka. Iya mung dhèwèke bae, sanadyan nindaki panggawe kang wus ora kabônda.
panunggal, lan kurban pangungsêd kawicaksanan, kanthi antêping budi.
sakit, sampun tamtu sèlênipun botên nyambutdamêl salêrêsipun, kosokwangsulipun manawi sèlên wau nyambutdamêl samêsthinipun, ingkang karaos sakit lajêng saras, mênggah rekanipun angêrèh sèlên supados purun nyambutdamêl, wontên tigang prakawis, kados ing ngandhap punika:
I. Angintunakên prana, utawi daya ingkang angsung gêsang, dhatêng peranganing badan ingkang
Manawi anggarap tiyang sakit sarana ginarayang ing asta, kalanipun asta agrayang peranganing badan ingkang sakit, angèsthi
Tiyang sagêt dipun antuk prana sangking tatêdhan. Ombèn-ombèn sarta hawa ingkang kasêrot kalanipun napas malêbêt. Sèlên ingkang wontên ing badan sadaya isi prana, manawi [ma...]
[...nawi] prananipun amung sakêdhik lajêng angwontênakên sêsakit, sagêdipun saras manawi kaêjokan prana, sadaya ingkang sagêt anambahi prana, sarta anyukakakên prananipun dhatêng tiyang sanès satêmah tiyang ingkang dipun sukani wau lajêng saras.
Ingkang dados uwosipun anjampèni sarana cipta punika angêjogi sèlên ingkang kakirangan prana utawi daya ingkang asung gêsang, têmahanipun sèlên
abab utawi angababi, sarèhning pangintunipun prana punika sarana kakiyataning cipta. Dados manawi ngintunakên kêdah cipta niyat ngintunakên, ing môngka ingkang minôngka dados marginipun punika mripat, amila manawi anyipta ngintunakên prana, mripat kêdah tumuju dhatêng papan ingkang badhe dipun kintuni. Anjampèni tiyang sakit dadi asta kaungkulakên wontên peranganing badan ingkang sakit punika langkung dening mandi, manawi kalanipun angungkulakên asta sarwi amêlêng cipta lajêng niyat prana kakintunakên mriku (dhatêng panggenan ingkang sakit) punapadene mripatipun kêdah kapêlêngakên kangge mirsani ingkang sakit, sarta dhatêng sèlên supados sagêd nyambutdamêl samêsthinipun.
Manawi ingkang sakit linggih asta kalih pisan sarta drijinipun kaêgarakên kaungkulna ing sirah, lajêng asta kêkalih wau alon-alon kapêngandhapakên mêdal ing ngajêngipun (sakcêlaking rainipun) trus mangandhap ngantos dumugi ing dhêngkul, manawi sampun dumugi ngriku
urut kiwa têngênipun, sariranipun ingkang sakit nanging darijining asta kêdah kaingkupakên sarta èpèk-èpèke madhêp dhatêng badanipun, manawi sampun dumugi sanginggiling sirah lajêng wasulwangsul. malih kadi kasêbat ing ngajêng mangandhap ngantos dumugi ing dêngkul, salêbêtipun makatên angêningangêningakên. cipta sarta anyipta angêlèkakên prana ingkang mêdal sangking pucuking darijinipun dhatêng badanipun ingkang sakit sakojur, ingkang makatên wau kalanipun asta mangandhap asuka daya asrêp tuwin têntrêm, dene lampahing asta ingkang manginggil madal ing ngajêngipun ingkang sakit asuka daya adhêm sarta beraging manah.
Wontên malih patrap angungkulakên asta sanès gagrak makatên, kawontênanipun kadi ingkang sampun kajarwa ananging botên minggah mandhap amung mandhap kimawon sarta katungkulna sanginggiling peranganing badan ingkang sakit kadosta sirah, asta, pêdhaharan utawi sanès-sanèsipun, ananging pemapoma. sampun ngantos kasupèn lampahipun amung sangking nginggil mangandhap, sarta salêbêtipun patrap makatên angèsthia anglunturakên prana sangking pucuking dariji dhatêng peranganing badan ingkang sakit. Dene darijining asta kêdah kajêbèhakên sarta èpèk-èpèk madhêp mangandhap, manawi lampahing asta mangandhap darijining asta kêdah kajêbèbèhakên, nanging manawi manginggil sarta urut kiwa têngênipun ingkang sakit, darijining asta kakincupakên sarta èpèk-èpèk kaajêngakên dhatêng ingkang sakit. Dene têbih cêlakipun sangking asta dhatêng peranganing badan ingkang sakit punika kakintên-kintêna piyambak, ananging limrahipun sak dhèsimètêr, punika ajalari ingkang sakit karaos sêgêr: têntrêm sarta suda panyakitipun, ananging manawi lampahing asta wau alon-alon, manawi lampahing asta radi rikat satasarta. têbihipun sangking ingkang sakit wau tigang dhèsimètêr punika murukakên manah sarêng dhatêng panggayuh, sarta raos bigar, manawi lampahing asta saya karikatakên sarta têbihipun satêngah mètêr punika, saya prayogi pikangsalipun, awit amurukakên sae lampahing êrah sarta anggigah sagunging pirantos ingkang suwaunipun sami botên nyambutdamêl yêktosan.
Wontên malih lampah ingkang prayogi inggih punika èpèk-èpèk kaadhêpna ing ngajênging peranganing badan ingkang [ing...]
[...kang] sakit (voorkauden) ananging satunggal kimawon dados botên kalih pisan, kakèndêlna sawatawis mênit, dene têbih cêlakipun kintên-kintên satunggal satêngah dhèsimètêr, punika sagêt amurukakên kiyat sarta raos ayêm tuwituwin. sênêng. Panunggilanipun malih inggih punika driji kaadhêpna ing ngajênging peranganing badan ingkang sakit têbih cêlakipun satunggal satêngah dhèsimètêr. Kakèndêlna sawêtawis dangunipun sarwi angêningna cipta supados prana utawi daya ingkang asung gêsang sagêta mêdal pucuking dariji dhatêng peranganing badan ingkang sakit. Patrap kadi makatên punika agêng sangêt damêlipun.
sakit, manawi angusap utawi anggrayaanggrayang. badan ingkang alon-alon trapipun, lampahipun sangking nginggil mangandhap, sarta mêdal sampun ngantos sangking ngandhap manginggil, sarta malêbêt, punapa dene namung kêdah sakturusan, têgêsipun botên kenging mrika-mriki, pucuking driji kêdah amung anggang-aggang panggêpoking badan, sok anggêr nèmplèki mawon. Dados asta botên kapênêtakên ing badaning ingkang sakit sarta amaosa
Manawi agrayang utawi angusap badan sakojur prayogi kabagia dados kalih inggih punika sangking sirah dumugi pusêr, sangking pusêr dumugi suku, manawi anggrayang utawi angusap badan sakojur ingkang prêlu kasalêsihakên panggenan dhadha sarta pêdhaharan awit badhe anjalari sadaya
sabab saking soraning panggrayang ananging sangking êninging cipta, sarta ingkang anyababakên saras punika botên sangking pijêt, ananging sangking daya ingkang asung gêsang (prana) patrapipun anggrayang makatên, èpèk-èpèk sarta driji ingkang bagean ngandhap ingkang kanggè grayang dados pucuking driji botên katut.
Kangge anjampèni sakit rimêtik ugi prayogi, apijêt utawi dipun ulèni, ngulèni punika wontên tigang warni, I kulit kajiwita mawi jêmpol
nyoblos ya mereka berdua sendiri.. emang kita-kita boleh ikut nyoblos pas malam pertama… jiakakakaka.. sumpah aku ra isa nahan iki… nulis komen karo guling-guling… asem.. kang andi ki yo isa ae golek poto nyeleneh kaya ngene ki….. wkwkwkw.. suwun kang marai
menawi sampun pikantuk jawaban, Panjenengan kawula paringi pirsa”,
Mijil Kethoprak - Palaran Dhandhang Gula Lik Suling Pl6
Mirengaké gendhing iki marahi kèlingan jaman cilik. Swargi simbah putri, utawa biyung sok ura-ura karo nggéndhong adhiku. Kersané karebèn adhiku turu ing géndhongan, karo diléla-léla. Hmmm... ing batin saiki-iki aku dadi isa ngalembana marang swarané simbah lan biyungku, sing yèn dak biji antuk 8! Hahahaha.... mergané aku bisa mesthèkake menawa ing jaman saiki wis langka si biyung ngléla-léla putrané srana tetembangan kaya iku. Mula aku rumangsa begja banget, kaparingan warisan pengalaman kaya mangkono saka simbah putri lan biyungku.
Mula minangka atur panuwun, iki dak aturaké MP3 Mijil Kethoprak, kasambung Palaran Dhandhang Gula marang para sutresna. Sapérangan seratan tembangé dak tulis kanggo cathetan, mbokmenawa ana sing ngersaaké. Manggaaaa.... dipun rahabi. [skd]
Apa cidrèng janji, dora mring wak ingsun.
lan guru swaranipun wonten ingkang lepat. Kersaa madosi leresipun. Nuwun.
Remen, taksih wonten rencang ingkang nguri-uri Budaya.Kula nggih nyobi: http://
penggalih... Kulo tak ngangsu kawruh bab Macapat.. Matur suwun... Ugi dalem aturaken wilujeng dinten
sare!" - BornJavanese menang kontes! lan KapanLagi.com - Akeh sing padha takon.KapanLagi.com
ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri handayani. 5) Interferensi Interferensi
Wawasan Tumrap Sêrat-sêrat Anggitan Mangkunagara IV, Kajawèn, 1927, #1966	Katalog:Wawasan Tumrap Sêrat-sêrat Anggitan Mangkunagara IV, Kajawèn, 1927, #1966Sambung:-
Candhakipun Kajawèn ôngka 33.Kajawèn Ôngka 33 belum ditemukan.
Karangan dalêm ingkang ngrêngga kawontênaning purug wau sadaya sami sinawung ing sêkar, nyariyosakên anggènipun tindakan piyambak utawi sawênèhing putranipun, ingkang kathah namung têdhakan nitih kreta utawi kapal dhatêng salah satunggiling pasanggrahan bawah Mangkunagaran ugi.
sarta panggèn-panggenan ingkang dipun langkungi punapadene dipun [dipu...]
Sêrat-sêrat anggitan dalêm swargi Kangjêng Gusti Mangkunagara IV ingkang pantês dipun aji-aji sangêt inggih punika ingkang nelakakên
nganggit-anggit mawi rinêngga ing busananing basa. Kalangkunganing anggitanipun Kangjêng Gusti Mangkunagara IV punika bakunipun ing prakawis mardawalagu sarta busananing basa. Tumrap ing jaman enggal Kangjêng Gusti Mangkunagara IV wau pancèn kenging kawastanan ahli rumpakan kratonan ingkang pinunjul piyambak, anggit-anggitanipun nama dados têtunggul tumraping babadipun kasusastan Jawi, têtêp ngantos dumugi ing titimôngsa punika taksih dados tuladan.
pangagênging parentah karaton, katur wadananing putra santana dalêm têngên.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, kula anampèni dhawuh timbalan dalêm kawrat ing nawala ing dintên Rêbo tanggal kaping 2 wulan Saban taun Jimakir, angkaning warsa 1866, suraosipun, kaparênging karsa dalêm, sarèhning putra santana dalêm, manawi gêrah sampun wontên abdi dalêm dhoktêr, ingkang wajib amriksa sarta ngupakara, kalayan lêlahanan, mila ing mangke manawi putra santana dalêm, wontên [wo...]
[...ntên] ingkang ngangge dhoktêr ingkang mawi bayaran ingkang sanès kaparêng dalêm, waragadipun supados kabayar piyambak.
wiyosipun, sêrat katitimasan kaping 21 Nopèmbêr punika, ôngka 219/K.T./17 sampun kula tampèni, mênggah bab anggèning mitêrangakên, saupami wontên putra santana dalêm gêrah utawi sakit, ingkang kêdah kagarap wontên ing pantiroga,§ Kagungan dalêm pantiroga. makatên malih ingkang gêrah utawi sakitipun kêdah kagarap dhoktêr sanès, utawi kêdah mawi kungsul, sapanunggalanipun kados ingkang kawrat ing sêrat, mênggah ingkang makatên wau waragadipun inggih kêdah kabayar piyambak, awit saking punika mugi andadosakên ing kauningan.
wulan Sèptèmbêr saha Oktobêr 1935 angêwrat wêdharing pamanggihipun sadhèrèk Trêsnapraja, tumrap dhatêng sêrat paturanipun Narpawandawa [Narpawa...]
[...ndawa] katitimasan kaping 31 Agustus 1935 ôngka 39/497 bab pêpatih dalêm ing Surakarta, suraosipun karingkês dados 4 bab.
I. Bab suwaking blônja f 1000,- saking guprêmèn.
III. Bab watêsan jumênêngipun 5 utawi 8 taun lajêng lèrèh.
VI. bab gêgêntosipun sampun ngantos anggalih mêndhêt saking turun, ananging kêdah pêpiridan saking saening kalakuan.
Sadhèrèk Trêsnapraja wau sakalangkung andhèrèk mangayubagya, amargi inggih tanduk makatên punika, ingkang nama sajatining rumêksa praja saha ing panjênêngan ratu, ewêt- pakèwêdipun lêlampahan, tansah winekanan kalayan pratitis lan maton, amila namung mêmuji, pamanggihipun Narpawandawa ingkang saenipun samantên punika, mugi sinêmbadan ing Pangeran.
Sasampunipun sadhèrèk Trêsnapraja nglairakên anggèning mangayubagya sarta amêmuji kados ing nginggil punika, lajêng nglairakên saraosing manahipun, tumrap pamanggih 4 bab wau sanadyan sampun sami prayogi, ananging ingkang kaanggêp parlu piyambak, ingkang kasêbut adêg-adêg III inggih punika bab têtêpipun pêpatih dalêm kêdah winatêsan, dene panglarasipun sadhèrèk Trêsnapraja makatên:
Inggih kados ingkang sampun katêrangakên ing sêrat paturan, bilih wajib padamêlanipun pêpatih dalêm punika sakalangkung awrat, dening ngasta bangbang pangalum-aluming praja, ing môngka kawontênanipun praja punika lampahipun tansah ewah-ewah manut pikajêngipun jaman, awit saking makatên, dados manawi botên mawi watêsan, saèstunipun inggih badhe wontên kadadosan, kawontênanipun praja utawi kajêngipun jaman, botên sagêd anocogi kalihan panggalihipun pêpatih dalêm, manawi wontên lêlampahan ingkang kados makatên saèstu, ingkang badhe nandhang kapitunan agêng inggih namung para kawulaning praja dening têmtu badhe nêmahi lêlampahan ingkang botên laras kalihan pikajêngipun para kawula utawi jaman. Beda manawi mawi watêsan, badhe gêgêntosipun sagêd amawas sadèrèngipun sarana larasan ingkang cocog kalihan pikajêngipun [pi...]
[...kajêngipun] para kawula utawi kawontênanipun jaman, ingkang ugi atêgês nocogi kalihan kabêtahanipun praja, têrangipun makatên.
Na: manawi para kawula sami rêkaos anggènipun angupaboga sarta manggaota, lajêng kapêndhêtakên priyantun ingkang gadhah dhêdhasar mumpuni dhumatêng bab panggaotan, tuwin mangrêtos ugi, dhumatêng lampahing among dagang.
Ca: manawi ombyakipun para kawula sami majêng dhumatêng bab politik pangêmbat praja saha kabangsan, lajêng kapêndhêtakên priyantun ingkang putus dhumatêng kridhaning politik, ingkang dhêdhasaripun panggalih mêmbat, pakangsalipun têmtu badhe nêntrêmakên adêging praja.
Makatên salajêngipun, manawi sagêd kados makatên, saèstunipun adêging praja badhe prayogi, mila makatên, amargi sampun cêtha sangêt, bilih pêpatih dalêm punika dados bapa babunipun para kawula, sarta panuntun ingkang ôngka satunggal, manawi botên laras, têmtu badhe nênarik kirang prayogi tumrap adêging praja, makatên panglaras kula wontênipun kula angrujuki têtêpipun pêpatih dalêm kêdah winatêsan wau. Namung kemawon sarèhning lampah makatên punika sajakipun mêndhêt larasan saking cara kilenan, sagêdipun ngadil utawi runtut, ingkang kawatêsan wau inggih kêdah botên namung pêpatih dalêm kemawon, nadyan nayaka dalêm inggih kêdah mawi watêsan, amargi nayaka dalêm wau mênggahing cara kilenan para ministêr, tumrap ing ngrika ugi mawi watêsan, nanging sarèhning praja Kajawèn ngriki punika dèrèng sagêd angêplêki kados tatanan ing kilenan, sayoginipun ing sasagêd-sagêd inggih kêdah lajêng dipun turutakên, dene panglaras kula pêpatih dalêm punika upami kula anggêp kadosdene paduka guprênur jendral, nayaka dalêm para dhirèkturing dhepartêmèn, dados kajawi kêdah sami winatêsan wau, ingkang langkung prayogi malih punika, nayaka dalêm, inggih kêdah lajêng katata miturut larasan cara kilenan pisan, inggih punika mangagêngi satunggal-tunggalipun [satunggal-tunggalipu...]
[...n] golongan, kados ta: urusan siti wajibipun nayaka bumi, urusan arta nayaka gêdhong, urusan prajurit, nayaka kaparak, makatên salajêngipun, awit sanadyan cara Jawi pisan, miturut sêrat-sêrat babad, adêgipun para nayaka wau, inggih sampun katata kados makatên, dados saupami lajêng dipun tindakakên makatên, kajawi inggih botên nama bêbadhe, nanging namung anglurèkakên tatanan kina ingkang sampun prayogi, ingkang langkung parlu malih punika, nayaka dalêm wau lajêng botên wontên ingkang mastani sakêdhik parlunipun, ingkang tundonipun lajêng kaprayogèkakên dipun suda kados sanjangipun sêrat-sêrat kabar, tur gandhèngipun kalihan sawêg pinuju kêkirangan arta makatên punika, inggih prayogi sangêt, dening têmtunipun lajêng sagêd angirit wêdalipun arta waragading praja.
Amangsuli bab wêwatêsan, manawi larasanipun kalihan parlu-parlunipun rêmbag ing nginggil, watêsanipun wau prayoginipun kêdah 8 taun, amargi petangan 8 taun punika mênggahing cara Jawi, kenging inganggêp sajaman, amung kemawon, sarèhning praja Surakarta punika botên kagungan panggaotan, manawi katata mawi watêsan kados rêmbag punika, punapa artanipun praja sagêd anyêkapi, amargi bilih saèstu mawi watêsan wau, têmtunipun para ingkang sampun lèrèh, inggih kêdah angsal pêpancèn ingkang pantês, môngka têmtunipun badhe botên sakêdhik ingkang sami lèrèh sarana pènsiyun, sanadyan têmtunipun inggih kapêndhêtakên saking bôndha pènsiyun ingkang sadaya wau ugi sampun kacêngklong, nanging manawi ngèngêti pènsiyunan agêng-agêng ingkang botên sakêdhik pêpetanganipun, sayêktosipun raosing manah kula botên sagêd tanggêl kacêkapipun, wontên ing ngriki punika gawatipun ulah kaprajan, dhasar praja ingkang kêkirangan arta, sarta botên kagungan panggaotan, sabên badhe anglaras supados sae, têmtu inggih lajêng kanggêg wontên ing ngriku punika, ewadene sarèhning punggawaning praja dalah putra-putra dalêm sampun sami mumpuni dhumatêng kridhaning pangêmbat praja, dados kula inggih sampun pitados, têmtu botên badhe kewran amudhari ruwêt rêntêngipun kawontênan kados ingkang kula manah sakalangkung gawat punika, botên langkung pamuji kula ing ngriki,
sampun saeka kapti, inggih punika ingkang sinêbut kêmpaling kawula gusti. Amin.
Makatên wêdharing pamanggihipun sadhèrèk Trêsnapraja, ingkang kawrat wontên ing Kumandhang Garap. Mênggah wontênipun panjurung punika kapêthik lajêng kaêwrat wontên ing organ ngriki, prêlunipun inggih bokmanawi amêwahi isining panggalihanipun para warga Narpawandawa, supados saya wêwah utawi saya wiyar wawasanipun, wasana namung nyumanggakakên.
Nalika jamanipun taksih sarwa gampil samudayanipun, angên-angênipun para anak putu kita ingkang taksih wontên salêbêting pasinaon, mèh racak panjangkanipun katujokakên dhatêng suwita gupêrmèn sarta purtikêlir sasaminipun, dene ingkang gadhah panjôngka suwita kraton, namung sakêdhik sangêt. Mênggah pikajênganipun para anak putu ingkang kados makatên punika, botên gampil jinawab ing sok tiyanga, namung kula sagêd ngaturi katrangan ingkang gampil, wontênipun para anak putu nalika jaman samantên niyatipun sungkan suwita ing kraton, sabab namung saking dêrêng ombaking jaman kemawon, tôndha pasêksènipun sarêng jamanipun malik garembyang inggih lajêng kathah ingkang purun suwita, parentah sampun botên susah kecalan arta adpêrtènsi, para inggiling pasinaon sampun sami gumrudug nyuwun suwita ing kraton saking kajêngipun piyambak, malah ugi kathah ingkang namung narimah magang dèrèng nampèni pituwas, dene anggènipun sarwa ènthèng para luhuring pasinaon suwita ing kraton wau, bêbasanipun alit rêdi Himalaya gênging manah kula, amargi kiyasing manah kula, ingkang sagêd damêl jaman modhèrên punika, botên sanès namung dumunung tiyang ingkang luhur pasinaonipun, ing môngka dumugi dintên punika botên sakêdhik para inggiling pasinaon ingkang sami suwita ing kraton, mila miturut ing nalar, sampun tamtu kemawon praja Surakarta botên dangu malih calon modhèrên samudayanipun.
Saking kêbaking kapitadosan kula dhatêng para luhuring pasinaon anggèning badhe [ba...]
[...dhe] mulyakakên praja Surakarta dalah sakukubanipun, atur kula mugi anggènipun purun suwita wau, sampun namung kangge ngaso wêkdal môngsa rêkaos punika kemawon, amargi manawi makatên kajawi angsal sasêbutan, mung kanggo salirane dhewe, ugi lajêng nama tiyang ingkang botên antêpan, la tiyang ingkang botên antêpan punika inggih dhatênga jaman pundi kemawon, kajawi lajêng dipun ênjêti ingkang salajêngipun botên badhe angsal kapitadosan, ugi tamtu badhe lajêng bobrok morilipun. Mila panyuwun kula punika mugi sagêda anjalari luhur lan utaminipun para inggiling pasinaon saumumipun, ingkang salajêngipun sagêd amêmayu hayuning praja, dene atur kula dhumatêng parentah ingkang wajib, murih wilujêng lan manggih kamulyan sadayanipun, mugi kêparênga anintingi ingkang taliti, sampun ngantos surêm dening gêbyaring (dhiploma) partisara.
Kula nuwun, mênggah suwantên kula ingkang tansah ngangkang wontên ing organ punika, botên kok kula mêmulang sasamènipun, nanging muhung saking kêdah-kumêdah kula badhe anêtêpi anggèn kula dados sêntananipun panjênêngan dalêm nata, amargi saking kayakinan kula ingkang mêdal saking manah suci, kula kaparingan ampilan pikukuh santana dalêm punika, botên namung badhe kula angge sombongan ambêg sawênang-wênang, angêdak-êdakakên, rumaos langkung inggil, sêsongaran sasamènipun, punika kula botên pisan-pisan, amargi upami wontên tindak makatên punika malah lajêng
kita dipun paringi ampilan pikukuh, kita kêdah têtêp rumêksa ing kaluhuranipun panjênêngan dalêm nata sakukubanipun. Mênggah ingkang kula kajêngakên rumêksa wau, dede bangsanipun rumêksa ingkang kangge badanipun piyambak, utawi dede bangsanipun rumêksa ingkang namung mêndhêg- mêndhêg nun inggih lan kasinggihan, nanging sajatosing rumêksa ingkang kula kajêngakên, dene sajatosing rumêksa wau botên susah kula gamblangakên, ambokmanawi para maos langkung malih juru pamongipun Narpawandawa, tamtu botên badhe kêkilapan,§ Pangandikanipun satunggiling sarjana, mênggah bakunipun, sajatining rumêksa
pambêngok kula punika, tamtu botên badhe wontên kadadosan para putra santana utawi abdi dalêm ingkang nêmaha damêl kapitunaning
majêngipun amung kalayan lenggot raga, têgêsipun saengga ngigêlakên badanipun sarwi nguswa carakipun
unduripun sarana angêntosi wiyosing dhawuh pangandika dalêm, ugi sami lenggot raga, salêbêting sumiwi ing ngarsa nata wau, wadana sapanêkaripun sadaya tanduking têmbung inggih sami ngangge wêwaton tatakrami piyambak-piyambak, kados ta: ngrêmbag camêthi winastan têmbung ngrêmbag tali utawi dhadhung winastan tambang sasaminipun sadaya.
2. Ingkang kaping kalih, wêwatonipun abdi dalêm yaga, sapanêkaripun, ingkang nampèni dhawuh sasmita dalêm punika, abdi dalêm prikônca kalonthangan, inggih punika kalanturing bêbasan sinêbut canthang balung, dene manawi anampèni dhawuh sasmita dalêm sauripun santak, têgêsipun sêndika angagètakên, dhumawuhipun dhatêng kônca yaga inggih sami ngangge têmbung kadhaton.
3. Ingkang kaping tiga, wêwatonipun abdi dalêm juru panuksma, manawi jaman sapunika winastan abdi dalêm mantri kajinêman, ing ngriku saupami badhe binijig ing karya, dipun duta nêlik pabaratan mêngsah sarta satataning liyan praja,
pakartining margi, manawi sampun tinanggênah ingkang dados parênging karsa nata, lajêng kerit sumiwi ing ngarsa dalêm, ing ngriku wêwatonipun abdi dalêm juru panuksma wau, manawi sampun anampèni dhawuh dalêm, [da...]
[...lêm,] angkating juru
tanpa pariwara, mila kêdah tinanggênah sadèrèngipun sowan.
4. Ingkang kaping sakawan, wêwatonipun abdi dalêm sarati, mila sakancanipun sami rinilan angangge têmbung kadhaton, awit ing kina dipôngga punika kagêm dados titihaning nata, mila botên pisah wontên ing ngarsa dalêm kemawon, dados ingkang dipun angge pagunêman sakancanipun inggih kados ingkang kasêbut ing wêwaton têmbung kadhaton.
5. Ingkang kaping gangsal, mila wadana anggandhèk sapanêkaripun sami angangge têmbung kadhaton punika, margi kala jaman kina anggandhèk wiyosing pangandika dalêm nata, sarta ing dalêm sadintên sadalunipun ingkang caos anyêpak ing srimanganti cumadhang dhawuh dalêm ing sri narendra.
Wiyosipun, mênggah ingkang kapratelakakên ing wêwaton tatakrami têmbung kadhaton sadaya wau, sayêktinipun wajib sami angèngêti sasamining wêwaton satunggal- tunggalipun, kados ing nginggil punika wau sadaya, wondene sanadyan botên parlu, nanging wajib kaangge papèngêt-èngêt salamènipun, ingkang pancèn sami kagungan wêwênang, têgêsipun kaliwon sapanginggil, awit nalika jumênêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping kalih, lajêng amung
yaga, juru panuksma, sarati, sadaya wau inggih kenging angèngêti, awit panèwu mantrinipun dumugi lurah bêkêl jajar ingkang kalêbêt ing
ing parluning karaton, dados abdi dalêm agêng alit punika manawi sampun kulina tuwin apil botên wangwang panganggenipun.
Punapa priya ingkang manahipun anggung sumêlang, sagêd rumaos bêgja saha têntrêm manahipun. Priya botên badhe miturut dhatêng semahipun, manawi amung sarana ngucapakên môntra. Kakangbok saèstunipun sampun nate mirêng, sakit anèh-anèh ingkang tuwuh saking pandamêling mêngsah. Tiyang ingkang ngangkah pêjahing tiyang, sarana wisa ingkang dipun tunggilakên samukawis, lajêng kasukakakên ing tiyang ingkang nêdya dipun pêjahi, sarana kaborèhakên punapa katêdha, murih tiyang wau sagêd pêjah, utawi ngangkah sagêdipun abuh, budhug, lumpuh, dhêngglêng, wuta tuwin budhêg. Tiyang ingkang purun anglampahi pandamêl makatên, adhakanipun ugi lajêng purun niksa dhatêng lakinipun, sarana pandamêl makatên wau, nanging pamuji kula sampun ngantos wontên pawèstri ingkang purun nyidra priyanipun. Suwawi kakangbok dipun piyarsakna aturipun Drupadi, anggèn kula sabên-sabên angladosi para Pandhawa. 1 Adigunging manah kula tansah kula angkah sirnanipun. 2. Pêpenginan saha kanêpson kula tansah kula têlukakên, dados anggèn kula ngladosi para Pandhawa dalah para warganipun, punika kanthi raos bêkti. 3. Sujananing manah, kula sirnakakên. 4. Sawarnining tindak-tanduk salêbêting ngladosi kanthi pangatos-atos. 5. Manawi dipun parêngakên wawan pangandika, kula botên nate nyariosakên ingkang awon tuwin botên nyata, 6. Kula botên nate mandêng Pandhawa ngantos dangu, ingkang lajêng nuwuhakên raos botên sakeca, awit kula priksa manawi para Pandhawa punika
wulan purnama, dados manawi Pandhawa wau ngantos mêngku bêndu, tamtu sagêd damêl sirnaning samukawis, namung sarana kapandêng kemawon. 7. Kula botên adus, manawi laki kula dèrèng siram. 8. Kula dèrèng tilêm manawi laki kula dèrèng sare. 9. Kula botên nêdha manawi laki kula dèrèng dhahar, malah awis tilêm, saha nêdha kula, punika manawi sadaya para cèthi parêkan, sampun adus, tilêm tuwin nêdha, 10. Manawi laki kula kondur saking paprangan, saking ambêbêdhag, punapa saking pundi kemawon,
sadaya pirantos, punapadene sabibaring dhahar, enggal kula rêsiki, kanthi pangatos-atos. 12. Anggèn kula ngratêngi dhaharipun, anggèn kula ngladosakên inggih botên nate kasèp. 13. Kula botên nate ngoso tuwin garundêlan, 14. Kula botên pindhah-pindhah nulat ing patrapipun pawèstri awon. 15. Kula botên nate purun tumindak ing damêl
anguk-anguk wontên ing regol. 18 Botên nate kêkaring wontên ing patamanan ngantos dangu, manawi taman wau cêlak griya. 19. Kula botên nate nywantên saha gumujêng sora, utawi mambêng sadhengah ingkang damêl kawirangan. Dhuh, kakangbok, sadhèrèk kula sêpuh èsthining manah, badan kula amung nêdya kula angge ngladosi priya kula, mila kados punapa risaking manah manawi ngantos pisah lan panjênênga
tuwin tasik, kula cêgah umbèn-umbèn, tatêdhan, utawi nglampahi punapa kemawon. Ingkang laki kula botên karsa ngunjuk, dhahar, tuwin nindaki. Kanthi sêtyatuhuning manah, anggèn kula tansah nêdya damêl punapa ingkang anjalari karaharjanipun para laki kula. Taksih wontên sambêtipun.
1. Turunan dhawuh bab bayaran dhoktêr ... kaca 1 | 2. Bab pêpatih dalêm ing Surakarta ... kaca 2 | 3. Prihatos ... kaca 6 | 4. Sêrat wêwaton tatakrami têmbung kadhaton ... kaca 8 | 5. Aturipun Dèwi Drupadi ... kaca 10 | 6. Pananggalan ... kaca 12 | 7. Nitik
tandur : nata karo mundur kuping : kaku njepiping
Junai Kaden - Tanha (ZKL Remix)
MITIGASI PASCA BENCANA TSUNAMI WILAYAH KEPESISIRAN SIUNG KABUPATEN GUNUNGKIDUL
Aktuator Tenaga Pneumatik utawa aktuator Pnèumatik dasaré mèmper kaliyan Aktuator Tenaga Hidrolik, ya iku nganggé konsèp panggerak Fluida (cairan) kanggo sistem gubahaé. Aktuator pnèumatik nganggo komprèssi udara lan gas, bèdha kaliyan hidrolik sing nganggo oli. Keuntungan nganggo pnèumatik ya iku kemudahan ing nyediakaké tenaga utawa Torsi sing gedhi mlebu tenaga ing sakdurungé nyimpen tenaga iki ing wujud komprèsi.
Aktuator Pnèumatik gubah ènergi (biasané komprèsi udara utawa gas) dadi gubahan mekanikal. gèrakan
terdiri saka Piston, tabung silinder (silinder), katup lan port. Piston ditutup karo diafragma, utawa sègel sing njaga udara ing ndhuwur tabung (silinder),
ndhuwèni 1 tempat kanggé lubang udara, isa ndhuwur, isa ngisor gumantung kabutuhané. katup mbutuhaké sitik tekanan kanggĥ panekanan luwih. saya gedhi piston sing dianggo lan silinderé, saya gedhi uga tenaga (output) kasilé. Nduwèni piston sing gedhi uga apik kanggo tekanan sing luwih gedhi lan udara sing luwih sitik.[1] tekanan sing nganggo udara sitik waè nalika pistoné gedhi isa ngerusak sillinder paralon, mula biasané silinder (tabung) nganggo bahan dasar wesi. 100 kPa tenaga tekanan piston isa ngangkat mobil cilik (nganti 1000 lbs / 453,5 Kg) lan iki nganggoné katup pnèumatik cilik. Nanging, nalika tenaga kasilé gedhi lan silinderé cilik, sistem iku isa ngerusak silinder.[1]
Aktuator jininsing silinder iku biasané dianggo nganggo kompréssor, ing industri robotika, aktuator iki dianggo dèning robot angkat abot, utawa robot
Uga ndelok[besut | besut sumber]
^ a b c "Aktuator Pneumatik". Dijupuk 2013-01-12. Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Aktuator_Tenaga_Pneumatik&oldid=1097364"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Rintisan mawa topik tèknologi	Menu navigasi
aslinipun sêratan aksara Jawi, cacahipun 12 jilid, kandêlipun langkung saking 3.500 kaca. Sêrat ingkang asli sumimpên ing Sanapustaka kraton Surakarta. Dene ingkang wontên ing Rêksapustaka Mangkunagaran, Pahêman Radya-pustaka Sriwêdari. Museum Sana Budaya Yogyakarta. Museum Gêdhong Gajah Jakarta lan sanès-sanèsipun punika sadaya turunan utawi turunaning turunan.
Sêrat Cênthini jangkêp 12 jilid dumugi sapriki dèrèng nate kawêdalakên sarta kacetak aksara Jawi utawi
Wetenschappen', cetakan Firma Ruygrok & Co ing Bêtawi cacahipun 4 buku isi 8 jilid, jilid 1 dumugi 8, ananging cetakan Latin wau sayêktosipun 'pêthikan' saking aslinipun jilid 5 dumugi 9. Dados, pêthikan ing têngah lan botên kenging kawastanan jangkêp. Cêthanipun. Sêrat asli jilid 1 dumugi 4 tuwin jilid 10 dumugi 12 botên kawêdalakên. Katrangan bab Sêrat Cênthini pêthikan wau badhe kaaturakên ing wingking.
Dumadosipun Sêrat Cênthini wau awit saking karsanipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara III, putra Ingkang Sinuhun Pakubuwana IV (jumênêng 1788-1820 M) ing Surakarta. Kangjêng Gusti wau ing têmbenipun jumênêng Sinuhun Pakubuwana V (1820-1823 M) ingkang ugi sinêbut Sunan Sugih.
Ingkang pinatah mandhegani anggubah Sêrat Cênthini wau abdidalêm kliwon carik kadipatèn wasta Sutrasna ingkang ugi sinêbut Ki Ngabèi Ranggasutrasna, dipun kanthèni:
Sastranagara), abdidalêm bupati pujangga kadipatèn;
2. Radèn Ngabèi Sastradipura, abdidalêm kliwon carik kadipatèn.
3. Kyai Mohamad Minhad, ngulama agung ing Surakarta.
Wondene ingkang minangka lajêring cariyos lêlampahanipun Jayèngrêsmi inggih Sèh Amongraga. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom maringakên sêrat 'Suluk Jatiswara', kadhawuhan ambabar tuwin ambèbèr kanthi moncèr. Dene 'Suluk Jawiswara' wau miturut candrasangkala panyêratipun 'Jati tunggal swara raja' (1711 Jw.), punika jamanipun Ingkang Sinuhun Pakubuwana III, mila wontên pandugi sêrat wau yasandalêm PB III. Kathah para ahli ingkang, kadhawuhan ambiyatu ing babagan kawruhipun piyambak-piyambak, kalêbêt Kangjêng Pangulu Tafsiranom ing bab agami Islam. Para ahli sanès-
dongèng, babad, dhuwung dalah ciri-cirinipun, bab kuda, pêksi, wisma (undhagi), karawitan, gêndhing, bêksan, tanêm tuwuh, têtanèn, jampi-jampi lan taksih kathah sanès-sanèsipun, kalêbêt lêlucon ngantos bab carêmêdan (awon, rêsah). Sadaya karêmbag muyêg, lêbêt lan nêngsêmakên bab kawontênan ing rêdi-rêdi, guwa, pasisir lan sasaminipun wêwaton palapuranipun para bupati pasisir. Utusan-utusan sami ngyêktosakên papan-papan ingkang kramat tuwin wingit, kadhawuhan damêl pèngêtan minangka dhasaring panggubah. Parandene Sang Pangeran Adipati Anom ugi nyarirani tumut anggarap lan naliti sadaya isinipun.
Wiwiting panggarap Sêrat wau ing dintên Sabtu Paing, tanggal 26 Sura, sinêngkalan 'Paksa suci sabda ji', taun Jawi 1742 utawi taun Masèhi 1814. Dados umuripun sampun 171 taun. Sarêng sampun dados, sêrat wau kaparingan nama 'Suluk Tambangraras' ingkang umumipun sinêbut 'Sêrat Cênthini'. Dene nama 'Cênthini' wau mêndhêt namaning cèthi-abdinipun Nikèn Tambangraras ingkang dados garwanipun Sèh
sampun kaaturakên bilih Sêrat Cênthini Latin wêdalan Bêtawi taun 1912 punika 'pêthikan', mila botên jangkêp kadosdene aslinipun. Dene larah-larahipun, Sinuhun Pakubuwana VII (1830-1855 M) dhawuh nêdhak Sêrat Cênthini asli jilid 5 dumugi jilid 9. Ing jilid 5 kadhawuhan nambahi 'bêbuka' dening pujangga Radèn Ngabèi Ranggawarsita. Bêbuka wau arupi sêkar Dhandhanggula 17
Wetenschappen'. Lajêng kawêdalakên aksara Latin ing Bêtawi. Sadèrèngipun kacetak, kataliti dening Radèn Ngabèi Suradipura, Radèn Prawirasuwignya tuwin Radèn Wirawangsa, sarta dipun sukani 'Katrangan minangka bêbuka' dening Radèn Mas Arya Surya Suparta, jurubasa Jawi ing Surakarta ingkang têmbenipun jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara VII (1916-1944) ing Surakarta.
Sêrat Cênthini ingkang umuripun sampun 171 taun lan isinipun sakalangkung kathah sarta pêpak bab kawruh, pangawikan utawi kabudayan Jawi punika satunggaling warisanipun lêluhur Jawi ingkang wênang sinêbut adiluhung, jêr sêrat punika babon
utawi sumbêring kabudayan Jawi. Sêrat-sêrat Jawi kathah sangêt ingkang mêthik isinipun Sêrat Cênthini, nanging botên nyêbut sumbêring pêthikan. Pramila Sêrat Cênthini punika sakalangkung pêrlu dipun sinau lan dipun pahami dening para satrêsnasutrêsna. lan para pangudi, wêkasan sagêd dados ubarampe sarta urun dumadosipun Kabudayan Nasional Indonesia.
Sagêdipun para sutrêsna lan para pangudi nyinau Sêrat Cênthini wau namung bilih sêrat wau kacetak lan kawêdalakên ing aksara Latin, amargi cetakan aksara Jawi botên wontên: ingkang Latin jangkêp ugi dèrèng wontên. Ingkang nate kawêdalakên kadosdene wêdalan taun 1912 sampun botên wontên ingkang nyade, tur ejaanipun sampun beda kalihan ejaan jaman sapunika. Awit saking punika Sêrat Cênthini Latin punika karaya-raya kawêdalakên.
Ingkang ambudidaya wêdalipun Sêrat Cênthini punika 'Yayasan Cênthini' (Yasni) ing Yogyakarta, satunggaling bêbadan ingkang mligi anggarap Sêrat Cênthini Latin dumugi sarampungipun, sukur bage ing têmbe sagêd ngêdalakên Sêrat Cênthini basa Indonesia.
Pêrlu kauningan, bilih tuhunipun Yasni punika nglajêngakên ada-adanipun 'UP Indonesia' ing Yogyakarta ingkang wiwit taun 1975 sampun ngêdalakên:
dados 4 jilid; jilid 5 lan 6 punika sapalihipun jilid 2 asli. Dene 'Serat Centhini dituturkan dalam bahasa Indonesia I-A dan I-B' punika 'saduranipun' jilid 1 asli.
andhapuk 'Yayasan Centhini' (Yasni) ingkang mligi anggarap Sêrat Cênthini Latin, sukur sagêd dumugi ing wêdalan basa Indonesia.
UP Indonesia sampun masrahakên naskah Sêrat Cênthini Latin 12 jilid, kathahipun 5.138 kaca tik folio, babon saking sêratènsêratan. Jawi kagunganipun Kangjêng Radèn Mas Arya Suryasurarsa ing Mangkunagaran Surakarta, sadaya wontên 3.216 kaca folio. Sêrat babonipun wau sumimpên ing Balai
Ing wiwitan punika Yasni angsal pambiyantunipun Ford Foundation cabang Indonesia ing Jakarta ingkang pusatipun wontên ing Amerika Serikat. Sanadyan pasumbang wau botên nyêkapi kangge ngêdalakên Sêrat Cênthini Latin dumugi satamatipun, nanging pambiyantu wau sakalangkung agêng paedahipun, jêr sagêd minangka pancadan wêdalipun jilid-jilid kawitan, salajêngipun mugi sagêd sambêt-sumambêt saking angsal-angsalan panyadenipun Sêrat Cênthini Latin jilid-jilid kawitan kasbut.
Awit saking punika Yayasan Centhini ngaturakên gunging panuwun dhatêng Ford Foundation lan sadaya ingkang sampun nyêngkuyung wêdalipun sêrat warisaning lêluhur Jawi punika, kalêbêt para pambiyantu anglatinakên Sêrat Cênthini tuwin para sutrêsna tuwin para maos ingkang sampun maringi 'toya panggêsangan'.
Mugi-mugi gêgayuhan kasbut pinaringan barkah dening Gusti Allah. Amin.
2. Pangalih-aksara muhung miturut aksara Jawinipun. Pramila wontên
7. Angka urut kaca isining buku kawiwitan ing jilid 1 angka 1 satêrusipun dumugi tamating jilid I, kaca 332. Ing jilid II angka kaca wau kalajêngakên, wiwit kaca 333 lan salajêngipun angkaning kaca katêrusakên ngantos tamat jilid XII. Dene 'Isinipun buku' sarta katrangan sanès-sanèsipun, - bilih wontên, - migunakakên angka Rumawi.
( ): kangge ngapit perangan wêwahan, kadosta: (m)botên. (ng)gèr, (n)dadosakên.
(?): têtêngêr perangan ingkang botên cêtha utawi ingkang risak.
Sêrat Cênthini jilid I isi 87 pupuh, wiwit pupuh 1 dumugi pupuh 87 ... kaca 1-332
Kangjêng Pangeran Adipati Anom (Prabu Amêngkunagara III putra Sinuhun PabubuwanaPakubuwana. IV) dhawuh dhumatêng carik (kapujanggan) Sutrasna supados nganggit sêrat sinawung ing sêkar ingkang isi sadaya bab Kawruh Jawi, sagêda minangka babonipun sanggyaning Pangawikan Jawi. Dene lajêring cariyos bab lêlampahanipun Radèn Jayèngrêsmi. Wiwitipun nganggit sêrat wau
ulama saking nagari Juddah angajawi, njujug ing Ngampèl (Grêsik, Jawi Wetan), lajêng dhatêng Banyuwangi. Putri Prabu Blambangan pinuju gêrah santêr. Awit saking aturipun Patih Samboja, sang prabu mundhut pitulunganipun Sèh Wali Lanang. Sang putri sagêd waluya, lajêng kadhaupakên kalihan Sèh Wali Lanang. Prabu Blambangan kasuwun ngrasuk agami Islam, nanging botên kêrsa saengga Sèh Wali Lanang lolos. Patih Samboja kadukan, lajêng kesah suwita ing Majapait. Garwanipun
kacaosakên Nyi Samboja ingkang sampun warandha lan botên kagungan putra. Bayi kapundhut putra,
kaparingan pêparab Prabu Sètmata lan Santri Bonang kaparingan kêkasih Prabu Anyakrakusuma. Santri Giri wêkasanipun jumênêng Sunan Giri. ... kaca 1 - 4
2. Prabu Brawijaya ing Majapait botên rêna wontênipun kawaliyan ing Giri, mila utusan Patih Gajahmada sawadyabala nêlukakên Giri. Wadya Majapait kasoran jalaran dipun amuk dening dhuwung kadadosan
panyêratanipun Sunan Giri. Dhuwung wau lajêng kaparingan nama Kalam-munyêng. Sunan Giri seda kagantos putranipun (Sn. Giri Kadhaton). Putra seda, kagantos wayah, jêjuluk Sn. Giri Prapèn. Prabu Brawijaya ngambali malih anggènipun badhe nêlukakên kawaliyan Giri, nanging ugi botên kalêksanan jalaran wadyabalanipun kabujung kombang maèwu-èwu ingkang mêdal saking pasareyan Sunan Giri. Wêkasanipun Majapait malah risak dening putranipun piyambak, i.p. R. Patah. Sunan Giri Prapèn nyarati jumênêng ratu (-ning agami) 40 dintên, praja lajêng kapasrahakên R. Patah, jumênêng ratu ing Dêmak. ... kaca 5 - 9
3. Panguwaosing tanah Jawi ing Dêmak lumintir dhatêng Pajang. Ingkang jumênêng Sultan Adiwijaya, sowan Sunan Giri Prapèn ing nalika sineba para bupati Bang-wetan. Sultan Pajang kadhèrèkakên
Kiagêng Pamanahan ingkang kawêca dening Sunan Giri bilih têmbenipun badhe nurunakên ratu mêngku tanah Jawi, kalêbêt Giri. Sasedanipun Sultan Pajang, panguwaosipun tanah Jawi kaasta Panêmbahan Senapati ing Mataram. Sasampunipun seda kagêntosan dening putranipun Sultan Anyakrawati ingkang lajêng kagêntosan dening
Sunan Giri ngêndêlakên murid sarta putra-angkatipun, satunggaling prajurit Cina Islam nama Endrasena.
Nalika rame-ramening pêrang, putra Giri saking ampeyan ingkang wasta Radèn Jayèngrêsmi atur panrayogipamrayogi. supados ingkang rama botên lumawan Sultan Agung. Aturipun botên dipun paèlu, putra lajêng lolos kadhèrèkakên santri Gathak lan Gathuk. ... kaca 15 - 31
5. Wadya Surabaya kalindhih, nanging lajêng pêpulih dipunsenapatèni Ratu Pandhansari. Kocap, tiga putra-putrinipun Sunan Giri sami lolos nalika rame-ramening pêrang R. Jayèngrêsmi kadhèrèkakên abdi lan R. Jayèngrêsmi tuwin rayi Nikèn Rancangkapti ugi kadhèrèkakên
wana Lodhaya, ningali gong Kyai Pradhah. Têrus dumugi dhusun Pakèl kapanggih Ki Carita ingkang nêrangakên bab kêpèk dalah isinipun ingkang sumimpên ing tajug satêngahing wana Lodhaya. Ing Lodhaya nyumêrapi sima gadhungan. Dumugi ing Tuban têrus dhatêng Bojanagara. Ing wana Bagor kapanggih lêlêmbat Ratumas Trêngganawulan ingkang suka katrangan bab ngalamatipun pêksi dhandhang, pêksi prênjak, sato tukang tuwin kasiatipun pêksi platukbawang ... kaca 52-65
2. Lajênging lampah nglangkungi rêdi Pandhan dumugi ing Gambiralaya, ningali tilas pêrtapanipun Dèwi Gêndrasari. Angsal katrangan saking Ki Padhang bab rêca Ki Drêpa ingkang dongèngipun kasmaran dhatêng Dèwi Gêndrasari kanthi sumpah manawi botên kalaksanan, pajalêranipun badhe katigas. Kalampahan Ki Drêpa pêjah dados rêca mangku pajalêranipun. ... kaca 66-68
3. Lampahipun dumugi ing dhusun Dhandhêr pinanggih kêpala dhusunipun ingkang nêrangakên bab latu pakayangan, ukuran dhuwung sarta ukuran landheyaning tumbak. Dumugi ing Kasanga pinanggih Ki Jatipitutur ingkang dongèngakên bab Prabu Jaka ing Mêdhangkamulan mêjahi sawêr dumugi kagungan putra wujud sawêr wasta Jaka Nginglung ngantos mulabukanipun wontên sumbêr-sumbêr lisah. ... kaca 69-83
4. Dumugi ing dhusun Sela kapanggih Kyai Pariwara ingkang paring katrangan bab: 1. Pêpalinipun Kiagêng Sela; 2. Dongèngipun Kiagêng Sela nyêpêng
blêdhèg; 3. Panênuning lurik lss. Lampahipun dumugi ing Gubug
pasareyanipun Sunan Muryapada. Kapanggih Buyut Sidasêdya ingkang anggêlarakên bab: 1. Petangan
jabangbayi lan pêcating nyawa; 6. Ukuraning pemahan; 7. Ukuran saka lan usuking griya; 8. Ukuraning pagêr; 9. Lêting pandhapi kalihan griya; 10. Petangan damêl gêdhogan; 11. Nututakên kewan ... kaca 100-121
pribadining manungsa tuwin napsu sakawan. Lampahipun lajêng dumugi rêdi Sawal pinanggih Rêsi Narawita, bantah ngèlmu wêkasan prang tandhing abên kasantikan. Sang rêsi kawon lajêng muksa ... kaca 122-141
7. Dumugi ing rêdi Cêrme pinanggih Rêsi Singgunkara ingkang mêdharakên bab: "1. Wariga-gêmêt, awon saening dintên miturut Wuku 30; 2. Petang Nagajatingarang kangge tiyang ngalih griya. Lampahipun kalajêngakên dumugi rêdi Tampomas, pinanggih
Sèh Trênggana dalah semahipun wasta Sitarêsmi lan anakipun
satunggal-satunggaling têmbung sarta panggubahing candrasangkala; 4. Wataking tanggal 1 dumugi 30. Dumugi ing Bogor pinanggih Ki Wargapati ingkang mêdharakên bab lampah pujidina murih umur panjang. R. Jayèngrêsmi suka katrangan bab jaman dahuru kiyamat kubra. Wasana nglajêngakên lampahipun ningali tilas kraton Pajajaran.
Karang ingkang wasta Sèh Ibrahim sungkawa jalaran putranipun kesah tanpa pêpoyan. Angsal wangsit supados amboyong Jayèngrêsmi, punika minangka gêgêntosing putra. R. Jayèngrêsmi kaboyong dening Kiagêng Karang, winulang samodra-rahmat. Wêkasan GuthukGathak. Gathuk nusul dhatêng Karang. ... kaca 200-207
IV. Lampahipun R. Jayèngsari dalah Niken Rancangkapti
1. Lampahipun kadhèrèkakên santri Buras dumugi ing pêsantrènipun Amat Sungèb ing Sidacrêma, nanging dalunipun lolos, laju mangetan jalaran kuwatos kawanguran dening wadya Surabaya. Lêrêm sawatawis [sawa...]
[...tawis] ing Sêndhang Pasuruhan, Tlaga Gati, Banyubiru, lajêng minggah sukunipun rêdi Tênggêr. Dumugi Singasari ningali candhi Singasari ngantos dumugi sumbêr Sanggariti, têrus dhatêng candhi Kidhal. ... kaca 207-215
2. Ing rêdi Tênggêr, wontên ing dhusun Tasari pinanggih Buyut
panguluning agami Budha ingkang nyariyosakên bab tatacara agaminipun sarta wontênipun agami-agami kadewan: Sambo, Brama, Wisnu, Indra, Bayu tuwin Kala dalah tatacaranipun. ... kaca 216-230
3. R. Jayèngsari nyariyosakên bab agami-agami kanabiyan: Adam, Sis, Nuh, Ibrahim, Dawud, Musa tuwin Ngisa dumugi
nanging sagêd kacabarakên dening Ki Wrigu ingkang nindakakên sarat sarana miturut pitêdahipun Dèwi Sri, ngantos
lan abdi nglajêngakên lampah dumugi ing dhukuh Klakah sipêng ing griyanipun Umbul Sadyana nyumêrêpi urubipun rêdi Lamongan ing wanci dalu. Nêrusakên lampah dumugi dhusun Kandhangan bawah Lumajang, pinanggih Sèh Amongbudi ingkang nêrangakên bab wudu tuwin salat. Ing Argapura pinanggih Sèh Wahdat ingkang mêjang bab: 1. Dat, Sipat, Asma lan Afngaling Pangeran; 2. Pêprincènipun Sipat Kalihdasa. ... kaca 247-265
napsu Mutmainah ingkang mênang ... kaca 265-281
6. Ing Banyuwangi ningali candhi Sela Candhani ingkang miturut dêdongengan ing kinanipun panêpènipun Prabu Menakjingga ing Blambangan, rumiyin nama candhi Macan-putih. Lajêng dhatêng griyanipun Ki Menak Luhung jurukuncinipun candhi kasbut. Wontên ing ngrika kapanggih Ki Hartati, juragan saking Pêkalongan ingkang nêmbe dhatêng saking Bali. Ki Hartati botên kagungan putra, mila R. Jayèngsari lan Nikèn Rancangkapti lajêng kapundhut putra, kaboyong dhatêng Pakalongan. Putra kêkalih katanpikatampi. dening Nyi Hartati kanthi suka rênaning manah lan kawulang kawruh warni-warni, kadosta bab petangan wilujêngan tiyang tilar donya lan wêrdinipun driji gangsal. Nyi Hartati tilar donya. Kalêrês sèwu dintênipun kasusul dening Ki Hartati ... kaca 281-300
7. R. Jayèngsari dalah rayi sarta abdi linggar saking Pakalongan, ngidul ngetan minggah rêdi Prau, lajêng mandhap dumugi Diyèng kapanggih lurahipun wasta Ki Gunawan. Sami mriksani candhi-candhi ing Diyèng. Satunggal-satunggalipun katêrangakên maknanipun dening Ki Gunawan, kadosta: Pambêkanipun para Kurawa, pambêkanipun para Pandhawa gangsal tuwin prabu Krêsna, pambêkanipun garwanipun R. Arjuna; i.p. Wara Sumbadra, Dèwi Ulupi, Dèwi Manuara, Dèwi Gandawati tuwin Wara Srikandhi. Lampahipun kalajêngakên dhatêng Sokayasa ing sukuning rêdi Bisma, talatah Banyumas. Lampahipun kaatêrakên dening Ki Gunawan, laju sowan Sèh Akhadiyat. Sèh Akhadiyat dalah garwanipun [gar...]
[...wanipun] Siti Wuryan sawêg nandhang sungkawa, jalaran putranipun ingkang wasta Mas Cêbolang kesah tanpa pamit. Dhatêngipun R. Jayèngsari lan Nikèn Rancangkapti kaatêrakên Ki Gunawan sagêd dados panglipuring sungkawa. Sakalih-kalihipun lajêng kapundhut putra sarta cumondhok ing
1. Sri narpadmaja sudigbyasudibya. | talatahing nuswa Jawi | Surakarta Adiningrat | agnya ring kang wadu carik | Sutrasna kang kinanthi | mangun rèh caritèng dangu | sanggyaning kawruh Jawa | ingimpun tinrap kakawin | mrih tan kêmba karya dhangan kang miyarsa ||
wibawa lakuning gêni | windu Adi Mangsamangsa. Sapta | sangkala angkaning warsi | Paksa suci sabda ji |§ Taun Jawi 1742 [A.J. 1814-5 A.D.]. rikang pinurwa ing
nanging tan ngantya lama | linggar saking Ngampèlgadhing | ngidul ngetan anjog nagri Balambangan ||
Walilanang | sangking ing Juddah nagari | ing Purwasata kampir | yèn pinarêng tyas pukulun | prayogi
Sêratanipun aksara Jawi / sanga prabu /, lêrêsipun miturut Paramasastra kêdah kasêrat / sang aprabu /. Kadjawi punika têmbung /
tilaranipun | lastantun ingkang garwa | kacêluk Nyi Randha Sugih | angluwihi samoaning wong dêdagang ||
13. Mangsuli ing Balambangan | rajaputri kang (ng)
Binuka ingkang gêndhaga | isi jabang bayi pêkik | ingaturkên mring nyi randha | langkung trusthanirèng galih | dhasar datan
dalu tan pisah | lan putra ing Ngampèlgadhing | kang sinung ran ingkang rama Santribonang ||
sêdyanira rajasunu | dumugèkakên karsa | lajêng mring Mêkah nagari | Walilanang sakalangkung datan rêmbag ||
mitrèngsun saeka kapti | ing pangawruh lair batin tan sulaya ||
21. Lah jêbèng sira muliya | maring ing ngasramèng Giri | kawruhanamu renanta | ing samêngko nandhang sakit | tumêkèng ngajalnèki | mung nganti têkamu kulup | renanta yèn palastra | kuburên anèng ing Giri |
linuhung | sinuhun sak-rat Jawa | kabèh padha wêdi asih | kalêngkèngrat sinêbut raja pandhita ||
ngraup pada | lèngsèr saking Ngampèlgadhing | tanpa kanthi gancanging cariyos prapta ||
1. Ing Giri apan wus tundhuk | kang ibu grahe ngranuhi | rinubung sakèh juragan | rawuhe Jêng Sunan
'an | kathah kang iyasa masjid ||
10. Gêmah arjane kalangkung | tan ana kang laku juti | samya cêkap nyandhang mangan | adoh ingkang dadya miskin | têntrêm ciptane raharja | wong ngamanca kathah prapti ||
11. Kabanjur tan arsa mantuk | kalajêng wisma ing Giri | raja pandhita Sètmata | jujuluk Susunan Giri | Gajah Kadhaton minulya | kawêntar ing liya nagri ||
12. Miwah wus pinundhut mantu | ing
17. Tiyang alok mungsuh rawuh | sumêdya ngrisak ing Giri | kalam ingkang kagêm nyêrat | anulya binucal aglis | andodonga ing Pangeran | sinêmbadan ing sakapti ||
18. Kalam lajêng dadya dhuwung | cumlorot ngamuk pribadi | pra wadya ing Majalêngka |
tempat lain). | miyat dhuwung kuthah gêtih | dahat panalangsanira | dyan dodonga mring Hyang Widdhi | mugi Allah ngapuntêna | solah amba ingkang sisip ||
21. Sang pandhita ngandika rum | marang ing wadyanirèki | kabèh padha piyarsakna | myang
kang sumêndhi | Sunan Waruju ragilnya | wau ta ingkang winardi ||
28. Sasampunira pangubur | kumpul para wadya Giri |
tan mashur ing panjênêngan | Jêng Sunan wus praptèng jangji ||
30. Kundur mring rahmatolahu | ugi sumare ing Giri |
gumantya | kêmpal sakèhe kang dasih | Sunan Parapèn ingangkat | linuwih lir eyang swargi ||
liyan praja | tan pêgat kadya ing nguni ||
1. Ya ta wau sang prabu ing Majalangu | sampun amiyarsa warti | lamun Sunan Giri
kinanthèn pra siwi | angirid wadyabala gung | kinèn ngrabasèng ing Giri | wus samapta nulya bodhol ||
4. Sunan Prapèn wus mirêng badhe ginêmpur | mring sang prabu Majapait | wus budhal carakèng prabu | kya patih myang rajasiwi | balane lir samodra rob ||
5. Sunan Prapèn sampun sanega ing pupuh | karsanira nanggulangi | mring carakèng Majalangu | tan dangu mêngsah kaèksi | nulya pinapak prang popor ||
6. Wadya Giri kasoran ing yudanipun | kathah ingkang
sapinggiring laut | binasmènan kitha Giri | sadaya wus dadya awu | rajabrana dènjarahi | rajaputra tindak alon ||
8. Dhumatêng ing astananira sang wiku | Sunan Giri kang wus swargi | ingkang rumêksa ing kubur | tyang kakalih samya dhêngkling | rawuhe sang
10. Kalesedan sambat ngadhuh-adhuh lampus | kang kantun kalangkung giris | bramantya sang rajasunu | tumandang pribadi ajrih | merang lamun tan kalakon ||
11. Dadya dhawuh marang tyang kalih kang tunggu | kinèn andhudhuk dèn aglis | binilaèn yèn tan purun | pasthi tumêkèng ing lalis | kinarya coban kris waos ||
12. Tyang kakalih tan suwala nulya (n)dhudhuk | dupi prapta blabak jati | tutuping tabêlanipun |
16. Sang aprabu Brawijaya langkung gugup | tan kawawa nanggulangi | dadya tilar prajanipun |
20. Kawlasarsa anèng satêpining laut | tyang kalih marêk tur uning | ing mangkya mêngsah wus larut | jalaran tinêmpuh dening | kombang ingkang
ingkang tinolih | swarane pating galêmbor ||
22. Sampun katur ing purwa wasananipun | dalah waluyaning dhêngkling | sang wiku kalangkung sukur | (n)dêdonga marang Hyang Widdhi | rahayu ywa na pakewoh ||
23. Nulya kundur tan cinatur laminipun | wus paripurna ing nguni | eca tyase para wadu | satêngah ana kang kibir | sajêg tan na mungsuh rawoh ||
24. Sunan Giri datan samar jangkanipun | lamun kraton Majapait | wus andungkap sirnanipun |
mungkasi | ing Dêmak nagari | ngrèh wadya sawêgung ||
6. Kangjêng sultan Pajang kang winarni | wusing madêg katong | karsa nyuwun idi
ywa na walangatos | dèn narima marang ing papasthèn | ing samêngko ki Pajang dipati | ingsun wus ngidèni | ing jumênêngipun ||
11. Sultan mêngku ing Pajang nagari | sudibya kinaot | binathara tan ana samine | babundhêle ing satanah
kabèh | atur paksi sakèhing bupati | mangayubagyani | dhawuhing sang wiku ||
13. Nulya mundhut dhahar wus umijil | saking jro kêdhaton | tinata ing pandhapa madyane | Sunan Prapèn sultan Pajang tuwin | kang para bupati | wus bujana kêmbul ||
14. Sang pandhita angandika malih | dhuh pra
kabèh | ênggonira akêkadang kaki | ywa salayèng budi | di atut arukun ||
15. Raharjèng tyas sukur ing Hyang Widdhi | karsane Hyang Manon | ana kang tinitah dadi gêdhe | ana kang tinitah dadi cilik | papasthèning Widdhi | basane asnapun ||
16. Datan luwih sun têtèdhèng Widdhi | anak putuningong | donya akir salamêta kabèh | kang
ing têmbe | ingkang tansah pinancêr ing liring | Ki Agêng Mantawis | cahyanya umancur ||
18. Angandika Jêng Susunan Giri | mring jêng
wus pinasthi | angrèh sakèhe wong | ing satanah Jawa iki kabèh | nadyan Giri kene têmbe ugi | ngidhèp ing Mantawis | kyagêng lajêng ngujung ||
22. Konjêm siti nênêdha Hyang Widdhi | widadaning dhawoh | saha matur mring Sunan Parapèn | sakalangkung sru nuwun kapundhi | lulusing sabda ji | têtêpe
Pajang risakipun | pindhah ing Mantaram | ingkang jumênêng narpati | putranira nênggih Ki Agêng Mantaram ||
5. Risang Sutawijaya jujulukipun | Kangjêng Panêmbahan | Senapati ing Mantawis | lulus wirya gêmah arja prajanira ||
6. Panêmbahan Senapati ing Mantarum | ngyêktèkkên wirayat | dhawuhe Susunan Giri | ing nalika sowannya jêng
Mantaram ing têmbenipun | ngrata tanah Jawa | sanadyan ing Giri iki | uga têluk marang ing nagri Mantaram ||
11. Lokilmakpul tan kêna owah sarambut | jamane walikan | kawula dumadya gusti | ingkang gusti sayêkti dadi kawula ||
12. Pratandhane wus katon Pajang Mantarum | iku dadya cihna | utusan wus nyuwun pamit | mantuk marang Mantaram agêgancangan ||
jinujug | ing nagari Japan | sagunging para bupati | ing bang-wetan wus kumpul anèng ing Japan ||
15. Kacariyos ing Giri sang maha wiku |
pupuh | Jêng Sunan ing Arga | utusan akanthi tulis | tyang sadasa gêgancangan marang Japan ||
17. Praptanipun ing Japan nulya kinumpul | wong agung
Layangingsun Jêng Sunan Giri dhumawuh | marang putraningwang | Senapati ing Mantawis | lan mring
pinasthi | pan tinêmu ing samêngko durung mangsa ||
23. Balik padha nganggoa budi rahayu | lêstari kêkadang | sun asung babasan kaki |
karsanira | andikane panêmbahan ing Giri | mung yayi kalawan ingsun | kang tumraping nawala | kinèn milih wadhah lawan isinipun | pundi ta
Ngalaga ngandika ris | yayi kula wadhahipun | inggih sampun narimah | dutèng Giri atas pamiyarsanipun |
Mantawis | wong agung bang-wetan sampun | umantuk sowang-sowang | tan cinatur dutèng Giri lampahipun |
Kangjêng Senapatya | Surawèsthi kang pinilih isinipun | wadhahipun Panêmbahan | narimah atampi isi ||
tan manut marang | ingkang adarbe nagari ||
8. Sayêkti tan kêna ngambah | yèn ambadal sayêkti têkèng pati | dadi kudu amiturut | marang kang duwe
pan namung tigang warsi | lajêng puput yuswanipun | ginantyan ingkang putra | Pangran Adipati Anom
11. Prabu Anyakrakusuma | duk punika Pangeran Surawèsthi | anyêdhahi pra tumênggung |
ngandika ris | dhuh babo atmajaningsun | paran kang dadya karsa | dene padha tumêka ing
wus sarêmbag arsa ngrabasèng Mantarum | nyuwun idi sang pandhita | miwah pangestu basuki ||
15. Jêng sunan aris ngandika | ing samêngko pan durung
16. Ing samêngko wong bang-wetan | malah padha ngungsia kang prayogi | tan wurung binoyong besuk | marang nagri Mantaram | Pangran Surawèsthi tan kêndhak tyasipun | myang sagunging pra dipatya | wusing ngujung ing sang rêsi ||
17. Ngandika sang wiku raja | yèn mangkono padha karsanirèki | dèn angati-ati kulup | ingsun
sakuthu | ajrih asih mring narendra | samya tuhu lair batin ||
21. Nahan raharjaning praja | yèn ginunggung sawêngi datan uwis | ing
inggih uwa Purbaya pawartosipun | Pangeran ing Surabaya | ing mangke pan sampun lalis ||
23. Kang kantun mung anakira | Ki Mas Pêkik pambajênge kang siwi | uwa punika karsèngsun | timbali mring Mantaram | ingsun arsa uninga ing warninipun | panêmbahan aturira | punika langkung utami ||
24. Ulun umiring sakarsa | sri narendra pangandikanya aris | Alap-alap ingsun utus | marang ing Surabaya | timbalana Pangran Pêkik Surèngkewuh | têlas ingkang pangandika | jêngkar anggambuh tinangkil ||
1. Wus lêpas lampahipun | Alap-alap praptèng Surèngkewuh | laju maring Ngrarêmpah dhukuhirèki | Pangran Pêkik gupuh-gupuh | amêthuk carakèng
3. Jêng pangran sowan ulun | pan ingutus rakanta sang prabu | Gusti Kangjêng Sultan Agung ing Mantawis | maringakên kang pangèstu | mring andika sakaloron ||
4. Jêng pangran matur nuwun | sasampuning maringkên pangèstu | dhawuh nata paduka dipun
dhadhawuh | marang garwa sakulawargèku | kinèn samya pradandosan sadayèki | yun sumiwèng mring Mantarum | ribut samya dandos-dandos ||
10. Ki Alap-alap gupuh | nuding wadu nimbali tumênggung | Surabaya Ki Sapanjang kang wawangi | tan dangu anulya rawuh | Ki Sapanjang dhawuh katong ||
11. Jêng pangran sowanipun | mring Mantaram
sakèhe wadu | abusêkan sakèh wadya Surawèsthi | wus mirantos sadayèku | enjinge anulya bodhol ||
13. Lon-lonan lampahipun | ing lamine lampah tan winuwus | praptèng dhusun Butuh arèrèh saratri | kangjêng pangran dalu ngujung | marang ing astana
Jawi | ngrèh wadya bacingah agung | nanging angalih kadhaton ||
16. Mring tanah Pajang iku | sakulone kutha prênahipun | aran
Datan kawarnèng ngênu | wus angancik ing kitha Mantarum | ki tumênggung Alap-alap ngrumiyini | atur uninga sang prabu | sigêg gantya winiraos ||
21. Sang prabu ing Mantarum | ri tinangkil munggèng siti luhur | Panêmbahan
putranipun | Ki Sapanjang sawadya tut pungkur | suka ing tyas sang prabu ngandika aris | lah uwa Purubayèku | kadipundi kang linakon ||
24. Mangke sadhatêngipun | dhimas Pêkik napa bêkti ingsun | utawine piyambake ingkang bêkti | Purubaya nêmbah matur | kinanthèt lawan suraos ||
1. Sangking ing pamanah ulun | pangeran ing Surawèsthi | ingkang
ing rat Jawi mung satunggil | kalihdene tinimbalan | datan sawala ing kapti | sampun kalampahan sowan | ing ngabyantara narpati ||
3. Asrah jiwa raganipun | kangjêng sultan duk miyarsi | aturipun ingkang uwa | kalangkung trustha ing galih | nahan
Kasujanan ambêg sadu | linangkung kasusrèng bumi | sumbagèng rat pinasthika | waskitha ngrèh ing patitis | kongas ing ganda angambar | kinasihan ing Hyang
suku kata: Muhkammadin angajawa. ngrênggani nagri Mantawis ||
12. Dhuh jêng gusti sang aprabu | sowanipun ingkang abdi | angaturkên pêjah gêsang | awit rumaos gêng sisip | katungkul ing kawiryawan | labêt mudha
ingkang martasih | o gusti satuhu mudha | cêplik tangèh wruh ing bêcik ||
15. Manawi kangjêng pukulun | tan paring aksamèng
Sosotyadi apan kudu | tumrap ingêmbanan rukmi | upama ingsun pancuran | sira talaga nadhahi | yayi kang minangka wadhah | ingsun kang minangka isi ||
20. Pasêmon kang ingsun wuwus | têgêse uwus ginaris | yèn sira bakal tan pisah | mèlu nurunake benjing | para ratu tanah Jawa | yayi ingkang urun èstri ||
21. Manira kang urun kakung | ing samêngko karsa mami | sira wisma na Mantaram | ana
ing Mantarum | aywa taha-taha yayi | ing panganggêp dipun padha | ya Mantaram Surawèsthi | Pangran Pêkik lêjar
ingsun timbali | warahên ingsun gêrah ||
4. Nulya mentar utusan narpati | sampun praptèng ing Kasurabayan | jêng pangeran
sumangga ing asta kalih | tan kenging lêngganaa ||
6. Dhuh jiwaku umarêka aglis | sampun kerit praptèng ngarsa
7. Kangjêng sultan angandika aris | dhuh riningsun luwih sangking lara | ana ing ati ênggone | sakèh usada wangsul | yèn sun rasa saya ngranuhi | dene ana pandhita | ing Giri dumunung | durung gêlêm nungkul mringwang | iya iku kang dadi laraning ati | tambane durung ana ||
8. Liya Giri wong satanah jawiJawi. | nora ana barênjul mêrêngkang | padha ngidhêp mring sun kabèh | amung ing Giri iku | ingkang durung ingsun
10. Pangran Pêkik nganti nèng pandhapi | sarawuhe sang ratu pinapak | binêkta mring dalêm age | jêng ratu ngraub suku | sang pangêran (
ngandikanipun | lamun ingsun wêruha dhingin | karsane kangjêng sultan | mundhut rusakipun | ing Giri sunanne seba | baya uwus dak cangking ing nguni-uni | sebaku mring Mantaram ||
13. Pan ing Giri wus nèng asta mami | yayi ingsun ingkang maluyakna | rakanta nahan rêntênge | sèwu wirang satuhu | yèn tan bisa ngrabasèng Giri | isin anon baskara | nèng donya tan arus | apa kang dak walêsêna | ing sih nata kajaba murdaku yayi | kunjuk dadya timbangan ||
14. Payo yayi sowan marang puri | nyuwun pamit ing rakanta sultan | mangkat ing sadina kiye | sarimbit nulya laju | sowan maring sajroning puri | sang nata duk tumingal | pangran sowanipun |
kang dadya karêpmu mangke | ing Giri durung nungkul | nora sarju nêmbah mring mami | ingsun borong adhimas | ing
kalamun tan kalakyan | Giri bêdhaipunbêdhahipun. | suka matiya palagan | nuwun gusti ingkang abdi nuwun pamit | bidhal ing sapunika ||
17. Botên langkung ingkang amba pundhi | pangèstu sang nata binathara | kalampahana karsane | namung rayinta prabu | amba tilar anèng Mantawis | rèh ayun mangun aprang | ing tyas
budhal sangking ing Mantaram | brokoh nèng ngajêng lampahe | datan kawarnèng ngênu | lampahira sampun dumugi | ing nagri Surabaya | Ki Sapanjang mêthuk | wusing lêrêm sawatara | kangjêng pangran pinarak anèng pandhapi | andhèr para punggawa ||
22. Pangran Pêkik ngandika mring dasih | hèh sakèhe bocah Surabaya | padha piyarsakna kabèh | dhawuh dalêm sang prabu | mula ingsun linilan mulih | marang ing Surabaya | lawan garwaningsun | ingutus kinèn magut
tan kêna kinarya ayu | yuwana sumiwèng aji | kêkah dènnya karsa mirong ||
3. Ingkang abdi kewala pan sampun rampung | ngrabasèng
4. Nanging ulun mirêng pawartos satuhu | ing mangkya Jêng Sunan Giri | kêndho kawalènanipun | saprapat yun animbangi | kalipah Mantaram katong ||
5. Darbe murid nagri Cina aslènipun | kabar maksih trah narpati | ing mangkya pinundhut sunu | sampun
wadyanèki | kang ginala aprang pupuh | punika ingkang ngêncêngi | pinrih (m)balela ing katong ||
pinangguh | pribadi lan anak Giri | wurung sidaning prang pupuh | sawuse ingsun pinanggih | apa anane ing kono ||
10. Balik padha sadhiyaa ing prang pupuh | kêrigên sawadya mami | manawa dadi prang pupuh | gustimu sêdya (n)jênêngi | jurite wong
yèn bangga ginêpuk jurit | ngrusak ing Giri Kadhaton ||
14. Kang dènutus rama Pangran Surèngkewuh | nanging tikêl tuwa mami | amung bapak-bapak awu | garwa ratu Pandhansari | mèlu nanggulang pakewoh ||
15. Kaya priye kulup kang dadi kêncêngmu | ing mêngko ingsun
minangka satuhu | pupundhèn ing tanah Jawi | Waliyolah cucu Rasul | kang wus linilan Hyang Widdhi | sadhengah kinarsan klakon ||
18. Sultan Agung baya ingkang dèrèng ngrungu | kalamun karaton Giri | kanggonan prajurit punjul |
mêjanani Sultan Agung | bok iya têka pribadi | ing kono tandhing lan ingong ||
20. Sampun sampun kangjêng rama karsa nungkul | pantês sultan ing
kagyat mangsuli | ngalaikum wasalamu | gupuh mêthuk gya kinanthi | wus lênggah satata karo ||
lumadyèng ngarsi | sumangga sawontênipun | sumapala atur bêkti | gampil anak tan pakewoh ||
24. Dhuh jêng rama dene rawuh dalu-dalu | sawiji tan na umiring | kagyat ing tyas sakalangkung | punapi de awit gati | mocung mring Giri Kadhaton ||
wikara nir baya têtêg ing nala ||
3. Datan ana tinaha ing galihipun | pangran Surabaya | yèn sinawang (ng)gigirisi | wingwrining tyas kadya anon singa krura ||
rum | hèh hèh Sunan Arga | pinarsakna§ Prayoginipun / piyarsakna /. wuwus mami | Sultan Agung iku ratuning rat Jawa ||
sebaku marang Mantarum | yèn sira ngèstokna | ing pituduh ingsun pasthi | tutug têtêp mulat baskara sasangka ||
11. Yèn tan anut marang ing pituduhingsun | apa kang kok arsa | tanpa sesa praptèng lalis | nagri Giri sirna dadi karang jingga ||
12. Gustiningsun Anjayèngbumi satuhu | marta parikrama | ing jagad
22. Wus waradin kang bêndhe munya angungkung | panêngran bidhalan | kang dadya
wotsêkar matur ing rama | dhuh rama pupundhèningong | paran têmahaning karsa | langkung sandeyaning tyas | arsa ngayomi prang pupuh | mêngsah sultan Ngèksiganda ||
5. Atur kawula rama ji | lêpata ing ila-ila | kamipurunipun lare | mudha punggung tan wrin gatya | yèn kaparêng ing karsa | prayogi sami sumuyut | mring Sultan Agung Mantaram ||
6. Sampun ta asalah kardi | kula amiyarsa warta |
Endrasena aturipun | wadya Giri wus siyaga ||
11. Ngantos timbalan rama ji | dhuh sutèngsun Endrasena | apa kang pinikir
rumuhun | wadyane sang Endrasena ||
14. Kalih atus winatawis | samya asikêp sanjata | nyothe sêking (ng)gendhong towok | panganggene sarwa pêthak | wus samya masuk Islam | sabilollah unènipun | ing wuri sang Endrasena ||
sadarum | panganggene sarwa pêthak ||
17. Sayuk samya ambêg pati | wus samya ayun-ayunan | wadya Giri
Surabaya | kathah ingkang kabranan | tanapi tumêkèng lampus | wadya Giri sru gambira ||
22. Kang pêjah mung sawatawis | yata
aprang sadina | kasoran wong Surawèsthi | mundur tansah tinututan | apan ta saputing ratri | wong Giri kang nututi |
wus samya wangsul sadarum | wong Giri
pandhitaraja ing Giri | manêmbah tur udani | lamun wadya Surèngkewuh | wus mundur palarasan | tan ana kang mangga pulih | kathah pêjah gustine datan karuwan ||
3. Wau sang rajapandhita | langkung sukanirèng galih | kalimput ing tyas angrêda | ngraos karilan ing
gantya wau kang winarna | ingkang kaplajêng ing jurit | Jêng Pangran Surèngwèsthi | lawan garwanya jêng ratu | wus
yudanipun | miwah prajurit Ngarga | naracak kêndêl ing jurit | ambêg pati ngamuk lir banthèng katawan ||
11. Abdidalêm Surabaya | sadaya turipun sami | ngraos sampun botên bangkat | tan anêdya pulih gêtih | ing tyas wus samya wingwrin |
ugi kangmas nglilani | manawi ta manawi | sagêt mulihakên purun | mangkana duk miyarsa | jêng ratu rinangkul aglis | tuhu yayi jajimating Surabaya ||
15. Lah apa sakarsanira | ingsun tan sawalèng kapti | ing samêngko muhung darma | magondhal ing sira yayi | sakarsa-karsa dadi | wus pasrah jiwa ragèngsun | ing dalu tan winarna | kunêng kawuwusa enjing | Ratu Pandhan pinarak lawan kang garwa ||
sadaya | jêng ratu ngandika malih | wadyaningsun kabèh kang tampa ganjaran ||
18. Wus katongton antêpira | tuhu ring gusti kaèsthi |
dak walêsa satus mene durung mandra ||
19. Yayah mamriha wiryawan | pamalêsku mung papèki | paran minangka mulyakna | tan ngupakara mring
maring gusti | tan tiwas sangking sirèku | ingsun lan kakangêmas | iku dununge kang sisip | pira-bara muwuhi ing kawiryawan ||
22. Mungguh ing panyaurira | wus kalakon tur ngêlêbi | ingsun ingkang kapotangan | kacihna nalika jurit | campuh lan santri brai | akanthi prajurit punjul | Cina samya mualap | prabawane angungkuli | parabaku§ Prayoginipun / prabawèku /. prajurit ing Surabaya ||
23. Kêna prabawa arêbah | rumaras tipis kang ati | tan luput saka ing sira | manawa wus karsèng Widdhi | ing mêngko Surèngwèsthi | ginawe beda lan dangu | nguni ing sa-bangwetan | pangaubaning prajurit | manggalèng prang prajurit
tanah Jawi | mundur aran sukanipun | iku dhèk jaman kuna | sarèhning [sarèh...]
[...ning] waktu saiki | akèh mungkur lalabuhan kuna-kuna ||
1. Lah sagung pra wadyaningwang | dadi luwih bêcik lalakon iki | tur tan sumêlang yèn lampus | kataman ing gagaman | nadyan kucêm nanging isih mamah-mumuh | nora keguh ing rarasan | waton (n)dêrbala lêstari ||
2. Payo lah padha bubaran | ingkang agung apuranira sami | marma mêngko sadayèku | padha nuli muliya | mring wismamu dene ta ganjaranipun | gawenên sangu nèng marga | ingokna mring anak-rabi ||
3. Ingsun mulih mring Mantaram | munjuk marang kakang prabu Mantawis | ngaturkên pati-uripku | lan kangmas adipatya | tiwas ing prang mungsuh wiku tuwa pikun | biniyanton wong mualap | Cina nênêka ngajawi ||
4. Gagamane mung salumrah | santri mêri
ingsun lan kangmas tumangguh | aywa mèlu-mèlu padha | lah uwis andum basuki ||
6. Kunêng jêng ratu lingira | para mantri
pamriye pra wadya | angantosa yèn mêngko tuhu sêkti | didimèn têlas pukulun | sagung wong Surabaya | têkèng pêjah wadyanta ing Surèngkewuh | datan ngrêmpêlu sadaya | yèn ngeman-emana pati ||
8. Kalakyaning karsa tuwan | yèn kacuwan luwung tumpêsing jurit | urip apa karyanipun | tan pêcus karya rêna | ing karsane jêng gusti têka tan dhaup | yèn uripa kêna ngucap | dhasar
9. Ewa kabèh kang tumingal | jêr wong Surawèsthi kang (n)jêjêmbêri | apan nisthane kalangkung |
satru | yèn dèrèng kalampahan | pulih awon dhatêng paduka gustiku | Jêng Ratu Pandhan myang garwa | suka ing tyas duk
punggawa | samya madêg kasuranirèng galih | prasêtyanira trus kalbu | datan lamis ing ujar | sru kumruwuk nyuwun lilah magut pupuh | mangrurah kraton Prawata | rampung ing sadina mangkin ||
15. Sunanne dadya tawanan | amboyongi dunyarta garwa siwi | Ratu Pandhan ngandika rum | yèn sira magut ing prang | ingsun arsa uning tingkahing apupuh | yèn têtêp asoring yuda | padha barêng angêmasi ||
16. Para wadya matur nêmbah | dèn pitados risaking kraton Giri | prayogi jêng gusti kantun | wontên ing
18. Mungguh gêlaring ngayuda | bocahingsun sikêp ing Surawèsthi | nganggoa gagaman pupuh | ana ing ngarsaningwang | kang minangka titindhih kangmas lan ingsun | kabèh padha singitana | lamun wus têmpuh ing jurit ||
19. Ingsun aparing têngara | yèn pistulku wus muni kaping katri | sêdhêng
alit ing manahipun | sadaya samyambêg pêjah | gambira wong Surawèsthi ||
21. Sampun anêmbang têngara | bidhalira wadya ing Surawèsthi | kuli minangka panganjur | binusanan mawarna | abang kuning irêng putih ijo wungu | mandhi watang
ingurung-urung wadya | magêrsari prajurit wuri sumambung | solahe lir singa krura | tan nêdya mundur ing jurit ||
1. Lampahira ing ngênu datan winarna | wadya ing Surawèsthi | wus ngancik jajahan | ing Giri kagègèran |
miyarsa | tandang ulun ing ngajurit | kasêktèn amba | sayêkti lajêng miris ||
5. Dèrèng dangu dènnira imbal wacana | kasaru gègèr jawi | alok mungsuh prapta | anganggo mancawarna | tindhihipun nitih joli | munggèng ing wuntat |
wong Giri tan ana uning | yèn mêngsah wêwah | prajurit Surawèsthi ||
19. Kiranira kantun kang katon kewala | jroning tyas agung kibir |
lumayu (ng)guwang gêgaman | samya angungsi urip | (ng)galundhung ing jurang | singidan malbèng guwa | ana ingkang (ng)gêbyur tasik | minggah ing arga | sinurak saya giris ||
23. Wadya Giri siji tan ana katingal |
saking Giri madosi kang rayi | tambuh kang sinêdya | tan ana kang ngudanèni | lêpas lampahe rahadyan ||
4. Kawarnaa wau Radèn Jayèngsari | tan pisah kalawan | rinta Nikèn Rancangkapti | ngupadosi
nuli pangkat ing saiki | kang rayi turira | kakang aku dandan dhisik | karo nglumpukke dolanan ||
22. Kangjêng ratu lawan garwa sang dipati | minggah marang Arga | jinajaran pra prajurit |
wor tangis | lae gusti pundhèn amba ||
25. Karsa rawuh anèng padhêkahan Giri | sèwu kanugrahan | pindha kêdhawahan sari | wijile
pandhita ing Giri | ywa tumêkèng lalis | sru panuwun ulun ||
2. Sèstunipun putranta ing Giri | katarik wiraos | kêni bujuk rum manis têmbunge | anglimputi utamaning rêsi | têmah (m)bêbayani | tiwas ing tumuwuh ||
3. Endrasena eblis angêjawi | rêraton nèng dhepok | têka badhe ngêmbari dhèwèke | ing sang ulun kang mêngku rat Jawi | satêmah ngêmasi | (ng)gêgawa sang wiku ||
4. Putra tuwan saèstune sêpi | balela ing katong | lah punapa kang dèn andêlake | dhuh jêng gusti saèstu tur mami | dèn pracayèng galih | Gusti atur ulun ||
5. Pangran Surawèsthi ngandika ris | aywa walangatos | lamun mêngko wus eling atine | gêlêm nungkul marang ing Mantawis | atur pati-
mamalatsih | dhuh jawataningong | rama tuwan kalawan garwane | Gusti Kangjêng Ratu Pandhansari | rawuh wus nèng jawi | (m)bêkta prajurit gung ||
12. Dhawuhipun dhumatêng pun patik | gusti wantos-wantos | ywa kadaut paduka kasupèn | bilih karsa nungkul mring Mantawis | tanggêl Pangran Pêkik | ing rahayunipun ||
13. Slira tuwan sagarwa putrabdi | tulus angadhaton | anèng Giri saturun-turune | bilih datan makatên wus pasthi | risak prajèng Giri | tumpêsan sadarum ||
14. Jêng paduka tinimbalan mijil | dangu wus ingantos | yèn taledhor bok dados dukane | pan dinalih ngrungkêbi si eblis | mangga sowan gusti | sampun ngagêm dhuwung ||
pungkasaning lakon | kadiparan karêpmu ing mangke | kêkêtogan aywa mindho kardi | êndi kok antêpi | mati apa nungkul ||
18. Lamun nungkul dak gawa saiki | marang nagriningong | sabojomu myang anakmu kabèh | rajabrana saisining Giri | sawadyanirèki | aja na kang kantun ||
19. Sabanjure angidêpa maring | jêng sultan kinaot | ingsun ingkang bakal nyebakake | sang pandhita aturira aris | tan lênggana gusti | andhèrèk sakayun ||
20. Sampun ingkang dhumatêng ing sakit | nadyan praptèng layon | tan gumingsir sumarah abdine | muhung nyadhong parênging narpati | amba angèngêti | wawêca ing dangu ||
21. Karsaning Hyang buwana binalik |
22. Ngandika lon hya sumêlang kapti | ingsun kang tumanggoh | dèn pracaya marang Sang Murbèng rèh |
cicir | jêng pangeran bodhol | ingkang rayi wahana joline | Sunan Giri tinandhu nèng ngarsi | lan garwa myang siwi | jinagan wadya gung ||
24. Wadya Surawèsthi abibisik | marang sang wiranom | prayogine Sunan Giri mangke | yèn sambada ing karsa jêng gusti | rèh karya papati | anggambuh prang pupuh ||
1. Kalakyan aprang pupuh | dados damêl kapitunan agung | aminihi kasangsarane tyang alit | (
imane sampun têkiyur | ical sumungkêm ing Manon ||
3. Mumpuni kajêngipun | jawi lêbêt sêdyanya rinangkut | tan rumaos kungkulan dhampar narpati | wikuning antigan èstu | pathaknyapêthaknya. jawi kemawon ||
4. Ing mangkya mupung ngumpul | wontên ngajêng kadrèl sangking pungkur | Pangran Pêkik gumujêng ngandika aris | bênêr kabèh ing aturmu | wus kosus tinumpês mangko ||
5. Ananging saka dhawuh | dalêm Gusti Kangjêng Sultan Agung | ingsun nora winênang lamun matèni | pan dudu bubuhaningsun | luwih karsane sang katong ||
6. Wirayate pra luhung | yèn samêngko durung waktunipun | besuk ana kang ngrêmêg kadhaton Giri | darahe Jêng Sultan Agung | campur lawan
wadu | samya (n)dhêku langkung cuwèng kalbu | marêming tyas têmbe kalakon sêdyèki | yata lajêng lampahipun | wus prapta ing Surèngkewoh ||
8. Pinêrnah pondhokipun | Sunan Giri sawadya kinumpul | myang jinagan ing prajurit Surèngwèsthi | kangjêng ratu
purugipun | tunggil biyang tiga pisan sangking wingking | jêng pangran nulya dhadhawuh | marang
kapangguh | rihrihên dèn nganti klakon ||
13. Sebakna mring Mantarum | yèn ambandakalani tan purun | aywa wangwang (ng)gonira anyantosani | yèn abota sangganipun | matura ing jênêngingong ||
14. Ki Sapanjang wus ngutus | wadya Surèngkewuh ingkang ngruruh | pan sinêbar ing paran datan anunggil | sigêgên dènnya angruruh | enjinge dènnya yun bodhol ||
15. Sowan maring Mantarum | wus samêkta
17. Ingayap wadyanipun | jinajaran myang dèn urung-urung | kang sumambung
jinajaran myang dèn urung-urung | ginarubyuk prajurit ing Surabanggi | samya prayitna ing kewuh | samarga-
22. Lo dene uwus thuyuk | apa ingkang dèn andêlkên iku | ah wong wiku manawa dongane mandi | lan duwe saraya jadhug | Cina mualap sabagor ||
23. Ing mêngko wus kinrucuk | ing jêng ratu kagêm sambêl wandu§ Prayoginipun / sambêl windu / = sambêl wayu. | pinakakkên maring sakèhe wong Giri | satêmahe padha mupus | rajane kêna binoyong ||
24. Wau ta lampahipun | kangjêng ratu
pinêngkul janggane | kinanthi lampahipun | wusing lênggah cakêt sang aji | arum wijiling sabda | adhuh ariningsun | lakumu myang garwanira | ingsun utus ngêndhakkên pandhita Giri | apa padha raharja ||
3. Lakinira mêngko ana ngêndi | kangjêng ratu matur saha nêmbah | kakang prabu pangèstune | mundhi dhawuh pukulun | amba miwah kangmas dipati | myang wadya Surabaya | sadaya rahayu | ingutus wus antuk karya | Sunan Giri ing aprang sampun kapilis | ing mangkya kula bêkta ||
4. Laki ulun ngêntosi nèng jawi | cumadhong ing dhawuh sri narendra | jêng sultan utusan age | nimbali ipe prabu | Pangran Pêkik sampun
6. Nuwun sampun kawula tinuding | (n)dhawuhakên timbalan narendra | dhatêng Sunan Giri Prapèn | supadi ywa kadaut | kajêngipun ingkang nalisip | tan ayun sumuyuta | ing pada pukulun | sakawit patik
mualap | kalih atus prajurite | sampun Islam sadarum | lurahipun pinêndhêt siwi | ingaran Endrasena | saèstu pinunjul |
bilih amba minggu | tan wontên wênganing manah | ngandika rum dhatêng amba [am...]
mung sadarmi (n)dhèrèk kang abdi | anulya mundhut reyal | cacah wolungatus | busana maneka
anèng pungkur | numpak kapal datan cumuwit | gêlaripun ngayuda | garudha maniyup | kuli
Maksih ngamuk dhuwung tangan kering | gya pinistul
tri ing pamistul | sukunipun kang kataman | lajêng dhawah sarêng kêrbêting§ Prayoginipun / kêbêting suwiwi. suwiwi | wadya ing
kadhatun | praptèng jawi garwa sang yogi | umarêg ngraup pada | asru tangisipun | nyuwunakên pangaksama | gêsangipun lakinya
22. Kangjêng sunan angandika malih | seje waktu ingsun yun apanggya | lan wiku Giri Parapèn | ing mêngko jakkên mantuk |
5. Ing sanginggilira kori | sinungsun tinumpang-tumpang | mancut rêmit pangukire | ing sapucaking gapura |
wanci bangun ngundhuh santun | kakaring ing patamanan ||
10. Marang ngêndi sira yayi | rahadyan sabil ing nala | tyas pinupus nulya ngalèr | umiyat kanang kuburan | rahadyan uluk salam | karêngèng wangsulanipun | ya radèn ngalekumsalam ||
11. Jèngrêsmi lan abdi kalih | guyup samya
ing panrimaningwang | anèng ngriki kewala | ngiras nêtêpi katèngsun | ngalap barkahing minulya ||
17. Nuninggih langkung prayogi | dhasar panêpèn punika | lamun malêm (ng)Garakasèh | kathah para manca prapta | mawarna kang sinêdya |
19. Ki Purwa turira aris | punika ingkang gapura | Waringin-lawang wastane | balumbang kang kalangênan | Sang Prabu Brawijaya | putri Cêmpa kang
dèrèng ningali | ing mangke dalu kewala | ulun ingkang (n)dhèrèkake | wêktu Mahrib wus andungkap | Gathak Gathuk gya
umatur malih | wontên malih candhi endah | Bajang ratu (ng)gih namane | ananging klêbêt sirikan | yèn wontên kang umiyat | tan kadugèn kajêngipun | miwah
enjang | ayun (n)dumugèkkên laku | ngupaya
inggih | sumangga sakarsa tuwan | dalu datan winiraos | wanci pajar gidib nulya | angambil toya kadas | paragading waktu Subuh | rahadyan aris ngandika ||
28. Paman kantuna basuki | Ki Purwa aris turira | rahadyan lajêng lampahe | samarga arawat waspa | nanêdha ing Pangeran | rahayuning arinipun | rama miwah kulawarga ||
29. Lêpas lampahnya dumugi | candhi Panataran Blitar |
30. Radyan gya minggah ing candhi | tundha pitu praptèng pucak | udhunira alon-alon | Gathak Gathuk barangkangan | tyas agung tarataban | têkèng ngandhap Gathuk muwus | Gathak mau gambar apa ||
31. Kang ingukir pinggir candhi | lunglungan cêplok kêmbangan | mèmpêr wayang buta kêthèk | Gathuk ing pangiraningwang |
warsa | nalikane akarya | ing sanggar pamujan iku | manthuk-manthuk Gathuk Gathak ||
34. Tapis dènnira mirsani | mentar
nyunyuwun ge susuta | sarat lênggah kalihipun | ngungkurakên kyai rêca ||
1. Lah punika palanangan | ingkang ngadêg sipat grananya kyai | ingkang samya anunuwun | sawusing adudupa | nulya matur punapa sakajatipun | lamun nyuwun ge susuta | kalihe samya nglinggihi ||
2. Ing pucuking palanangan | kang wus klakyan tumuntên darbe siwi | Gathak Gathuk angacêmut | i tobat nora nyana |
4. Kula mung kampir kewala | kadipundi dene gong nèng wanadri | jurukunci sauripun | sampun kina-makina | pan dumadya pupundhène tyang sadhusun | naminipun Kyai Pradhah | sintên ingkang darbe kardi ||
5. Mawi anabuh gamêlan | tamtu ngangge êgong Pradhah Kiyai | yèn tan makatên saèstu | bilai
jurukunci | nulya lajêng lampahipun | lumêbêt padhêkahan | aningali wisma alit dhapur tajug | ngandika mring Gathuk Gathak | payo ngaso maring masjit ||
gumrumung | Gathuk enggar tyasira | ririh angling Gathak payo padha mêtu | nêmoni janma kang nywara | baya iku
maring langgar | jêbul sima kathah guling ||
11. Cacahipun tan kantênan | lèsèh anjrah kadya babadan pacing | mangke mênèk samya wungu | tan wurung anêmpuh byat | (m)barakoti angêmah-ngêmah mring ulun | rahadyan mèsênmèsêm. ngandika | sira ywa padha kuwatir ||
Hyang Agung | kawula amung sadarma | lir sarah anèng jaladri ||
13. Wis Gathak Gathuk turua | ingsun ingkang ngêlèki
titiga juga binagus | rêspati mawa cahya | winatara sadalu manggèn nèng ngriku | ki lurah gawok ing driya | wus anarka yèn wong luwih ||
17. Parentah mring rabinira | hèh Rubiyah sadhiyaa dèn aglis | bucu kang apik sananjung | iwak dhèndhèng manjangan | bayêm ati gudhang pon-êmpon myang timun | siwalan ingkang dawêgan |
20. Mila kula gupuh sowan | de rumiyin tumêka ing samangkin | tan ana janma kang purun | lumêbêt maring sanggar | mung
dhahar watara sak kluwak | dhèndhèng manjangan sacuwil ||
22. Atobbe ambal-ambalan | wus dumugi rampadan gya cinarik | dhaharan lumadyèng ngayun | siwalan myang dèrèsan | Radèn dhahar siwalan tanapi nginum | dèrèsaning kang
pakantuk | (ng)gih wakne ywa sumêlang | Gathak Gathuk (ng)gènnya nêdha angathêkul | kalihe wus tuwuk samya |
inggih sangking gotèkipun tiyang sêpuh | griya winastanan sanggar | pamujan kala rumiyin ||
kacariyos kagungan dalêm GusthiGusti. | Kangjêng Nyai Rara Kidul | sabên taun sapisan | kulabêkta dhumatêng ing wismaulun | mariksa jangkêping cacah | sarta ngiras angisisi ||
27. Sampuning jangkêp kang cacah | lajêng wangsul marang ing sanggar malih | nalika pamêndhêtulun | tuwin wangsuling barang | sampun tamtu wontên sima kang tut pungkur | nanging sangking katêbihan | punika sima kang jagi ||
28. Sabên dalu tiga-tiga | bilih siyang sami awarni janmi | wit pakèl sangajêngipun | ing sanggar kalih pisan | miwah uwit durèn kakalih puniku | anèng kiwa têngantêngên. langgar | tanêmanipun Jêng Gusti ||
29. Panêmbahan Senapatya | mila sabên woh katur mring Mantawis | Gathak Gathuk ririh muwus | wakane napa ingkang | dèn arani sima-gadhungan puniku | de tyang datan mawi tungkak | (ng)gih
prapta ing tanah Tuban | aso anèng ngandhap randhu-wana agung | Gathak Gathuk gawok mulat | agênging
nora krami | dhuh risang linuwih | ruwatên pukulun ||
4. Ing munajat satuhu karya gring | marang wadyaningong | radyan mèsêm aris ngandikane | babo
Brawijaya pungkasan pamase | kang mandhirèng kraton Majapait | rusaking nagari | salin srengat Rasul ||
6. Ulun datan kaduga nglakoni | ing agama kaot | banjur maring wana Bagor kene | atatruka karsaning Hyang Widdhi | kinèn angratoni | sagunging lêlêmbut ||
7. Ingkang manggèn nèng Bagor wanadri | de kêkasih ingong | Jêng Ratu Mas Trangganawulane | sêndhang iki apan
marang jênêng mami | saranane mawi | tirakat sadalu ||
9. Ing malême ari Sukra Manis | pasthi ingsun rawoh | sarta asung apa sasêdyane | ing
13. Nèng Tunjungbang kono (ng)gonne dadi | banjur atatêmon | aywa kêmba lakunira radèn | nyanyaloni dadining ngaluwih | radèn Jayèngrêsmi | ana marêmipun ||
14. Lah Ratu Mas buron apa iki | kang padha mathangkrong | anèng êpang tan katon raine | kaya munyuk buntute tan kèksi | Ratu Mas lingnya ris | tukang arannipun ||
muni | kêna dèntitèni | kandhane wong sêpuh ||
16. Lamun ana paksi dhandhang muni | sangking wetan ngulon | nglamat bêcik tamuwan badhene | ing pandhita utawa wong luwih | lamun dhandhang muni | sangking wetan kidul ||
17. Yèku bêcik ing alamatnèki | barang karya dados | lamun ana dhandhang munya mangke | saka kidul bênêr prênahnèki | ngalamat rêjêki | ingkang karsa rawuh ||
18. Lamun ana paksi dhandhang muni | sangking kidul
sangking lor kulon | dhandhang muni ala ngalamate | apan arsa kagêringan ati | dèn angati-ati | awas lawan emut ||
20. Atobata maring ing Hyang Widdhi |
wetan sangking | ngalamat tan awon | yun katêmu ing prasanakane | miwah kadang ingkang wisma têbih | lamun
23. Wangsiting Hyang lamun prênjak muni | iku dèn waspaos | kang nglamati bêcik lan alane | wus
ngalamating pêksi | kang bêcik kang awon | iku ingkang ingsunèstokake | bênêr luput karsaning Hyang Widdhi | ingsun darma manggih | ing kaol rumuhun ||
30. Radèn Jayèngrêsmi ngandika ris | sang ratu kinaot | buron apa kang na
ing sanjata dening | utêke dènuwor | barang lênga dene panganggone | apa gawe cinampur ing dhiri | watêk têguh nênggih |
dènkosokakên janmi | dadi kaku kang wong | dèn (ng)go sipat nênggih gêgêtiye | barang ingkang aningali asih |
go nênggih sa Allahe | dènkasihi wong lanang wong èstri | wus titi nikmati | sato muka lutung ||
40. Ana maning sarah ingkang paksi | platukbawang kaot | luwih akèh tinimbang tukange | wulu daging jroan balungnèki | kabèh mupangating | kanthi pedah luhung ||
1. Lah pirêngna radyan ulun | amarna sarahing pêksi |
cucukipun ingkang nginggil | karya sêpuhing gagaman | gagaman sakalir-kalir | sawabipun datan ana | wong têguh tan pasah titis ||
6. Lan kabuka ngelmunipun | apêruninpunapêrunipun. upami | winor lan minum-minuman | miwah winor lawan jampi | sawabe rikat lumajar | pringsilanipun
sawabipun | mring wanodya lawan malih | kinasiyan mring pandhita | miwah maring para wali | dhadhaning pêksi dhinahar | sawabipun lamun sakit ||
8. Enggal ing waluyanipun | brotol binukti pawèstri | sawabipun kinasiyan | dyah ika maring ing laki | buntut winor lan gulunya | binasmi nulya binukti ||
9. Ing pawèstri sawabipun | linuwih samining èstri | laripun kinarya gêlang | elingan sabarang kardi | lawan malih ingkang êlar | winor ing sabuk prayogi ||
10. Kinasiyan sawabipun | lamun suwitèng narpati | yèn sinèlèh soring bantal | patilêman sawabnèki | tiningalan sarwa endah | tur rinêksa ing Hyang Widdhi ||
ingkang sahwat | sirna sagunging sasakit ||
13. Suku kalih sawabipun | lamun pinêndhêm ing sabin | myang sakèhing tatanêman | tulus wohipun andadi | lamun malih ingkang manah | ginêlangakên ngastèki ||
14. Wisa tawa sawabipun | isining wisma
Ingkang ilat kinaryèku | jimat sawabe tan kenging | ing luwe bêtah alapa | lawan kulitipun malih | tinalèkakên padharan | yèku bêtah luwe malih ||
16. Kêpalanira kang manuk | kinarya jimat ngajurit | kinajriyan marang mêngsah | yèn wontên wisma upami | panas tan kêna kanggonan | pinêndhêman êlarnèki ||
17. Panjawat kang têngênipun | wolung lêmbar aja luwih | pêpadonipun lor wetan | dadya tawa panasnèki | gêtih dènakingkên ika |
myang yèn arsa | sugih lan yèn arsa dadi | barang ingkang tinanêman | puwasaa tigang ari ||
20. Dèn kadya puwasa agung | winatêka donganèki | puniki mèle kang donga | Allahuma barkat saking | Gusti Bagendha Suleman | mung iku tan ana malih ||
21. Kang pinangan atinipun | ingolah sakalir-kalir | yèn wus
ilat winor barang | olah-olahan binukti | lamun arsa matènana | ing wong durjana mamaling ||
23. Ingkang kiwa tapakipun | sinundêp ing cucuk nênggih | insa Allah pêsthi pêjah | lamun arsa sugih ngèlmi | tyas binukti lawan uyah | gorèng wus titi
Ratu Mas turira aris | luwih karsaning Hyang Suksma | ingsun iki mung sadarmi ||
26. Kabèh kang wus ingsunwuwusingsun wuwus. | iku darbèkmu pribadi | amung kang mêdharkên ingwang | sarèhne wus lingsir akir | sun pamitan lilanana | mantuk mring kahyangan mami ||
27. Wus tan katon kangjêng ratu | Gathak Gathuk nuli tangi | sarya matur mring rahadyan | kawula satêngah ngimpi | mirêng swara tanpa rupa | amung ganda mamrik minging ||
28. Lir tindhihên raosipun | sruwing-sruwing
iku ratuning dhadhêmit | ngadhaton ing Bagor wana | ing nguni putri narpati ||
30. Sang Aprabu Majalangu | Brawijaya kang sisiwi | anggêntur amatiraga | tan sarju salin agami | katrima panêdhanira | bisa jumênêng narpati ||
31. Ngratoni sagung lêlêmbut | sajroning
Subuh | paragat dènnya ngabêkti | linggar sangking Sugihwaras | ngancik suku Pandhan wukir | manjat manginggil wus prapta | ing dhusun Kadhaton nami ||
33. Nyabrang lèpèn mili ngidul | toyanya nyarong awêning | miyat balung langkung kathah | agêng-agênge nglangkungi | lajêng
dasa langkung kalih | (n)jawi tanggul kidul wetan | wontên rêca sela langking | patrape lir janma priya | mangku palanangannèki ||
36. Wus pisah lan badanipun | mung sapucang agêngnèki | Gathak Gathuk latah-latah | ana manèh angungkuli | duwèke rêca Ki Gaprang | kalah dawa gêdhe iki ||
37. Rahadyan nulya tumurun | ngalèr ngèrèng-èrèng wukir | anon balung agêng panjang | tikêl pat lan kang rumiyin | praptèng ngare angandika | lir mas tumimbul ing
macem macem gara-gara gak dilulusin sama Pak Wir, nanti saya yang ngadepin… kekekeke (mentang mentang badan ane gede…)
Semanten rumiyin atur kawula, mugi Gusti tansah paring kawilujengan lan karahayon dumateng panjenengan lan
Amarga asam amino nduwèni gugus aktif amina lan karboksil sisan, dat iki dianggep minangka asam lan basa (yèn sabeneré pH alaminé biyasané diprabawai gugus-R kang diduwèni). Ing pH tinentu kang disebut
–COO-). Titik isolistrik iki spésifik gumantung ing jinis asam aminoné. Ing kahanan iki, asam amino nduwèni wangun zwitter-ion. Zwitter-ion bisa dièkstrak saka larutan asam amino kang dadi struktur kristal putih kang nduwèni titik lebur kang dhuwur merga sipat dipolaré. Akèh-akèhé asam amino bébas ana ing wangun zwitter-ion ing pH nétral uga pH fisiologis kang cedhak netral. Amarga duwé muatan négatif lan positif, asam amino bisa ngalami réaksi marang asam uga basa.[1]
dhasar sapérangan senyawa wigati ing metabolisme (utamané vitamin, hormon lan asam nukleat).
Kanggo manungsa, ana 8 (ana kang nyebutaké 9) asam amino esensial
+ “opo sing nyebabke banjir le ?”
– “Lah nggih toya rak ngoten to Pak Dhe ? Lah trus carane ngatasi, pripun Pakdhe ?”
+ Buang wae !!! Tapekno carane sing
Giżycko (Jerman Lötzen) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Mulih soko Gresik ojo lali gowo Pudak yo? Karo Kethu/
DEDEL DHUWEL pkok’e!
pkok’e ISL taon iki!
mergane taon ngarep soyo akeh kontestane div.utama,dadi gilo aq ndeleng’e.
said:	Ak iki sali wong kuwu dadi mendinane delok bledug
menurut ak nak iso diwenehi legenda asal usul bledug
Ketoprak Dalam Lakon Sri Huning Mustika Tuban.
tayang Live nang tipi. NET TV. Sampeyan isok nontok wajahku sing ngangenin
iki. Iku looo sing biasane nampilin video travelling ku”
“Oh yo? Kebeneran Ibu wis nang ngarep TV iki
“Yo wis. he eh, Duangakno lancar yo, Bu. Interviewnya
@ Yen ora iso boso jowo bukao kamus..
please do something 4 stop global warming
irano moreno, on 27 Mei 2008 at 11:54 pm said:	iki opo maksudte????
BBM munggah mneh regane!!!!
kayak tentang kisah2 tentang kehidupan yg sekarang gi marak / tren di tipi, ciklet, rahasiaku, si doel anak gedongan…..:)>-
29 Oktober 2005 at 12am Sayang nang mediun sing iso SCTV mung sitik, sing daerah dhuwur karo sing duwe parabola. Yen aku iki mesti ra iso ndelok, lha nang tengah
Cithakan:Terorisme ing Indonésia Ing wengi malem Natal 24 Desember 2000, kedadeyan sarentetan serangan bom ing sawetara gréja ing Indonésia. Serangan kasebut diduga diayahi déning klompok Jamaah Islamiyah.
(id) "Jamaah Islamiyah", Tempo Interaktif
(id) "Catatan jejak-jejak bom Dr.Azahari", ANTARA
aku mlebu ing sawijining komunitas utawa forum, biasane ana wektu kanggo pitepungan. Apese ana lembaran daftar-hadir sing diisi kanthi gilir. Ana kolom jeneng, alamat, nomor telpun, pakaryan, lsp. Lha, saben ngenalake awakku sacara lisan utawa tulisan, aku mesthi dielingake kekudangane wong tuwaku rikala maringi tetenger marang aku. Sanadyan mung saktleraman, ananging kanggoku iku ana wigatine. Sebab rikala bapak-simbok nemtokake jeneng kanggoku mesthine ora mung sakecele. Ana unen-unen "nama kirnarya japa" - jeneng iku mujudake dedonga tumrape kang nganggo. Mesthi wae dongane apik! Apa ana wong tuwa kang memuji ala kanggo para putrane?Kejaba donga, jeneng uga dadi "pusaka". Mula, menehi jeneng marang bocah sok disebut "maringi pusaka asma". Kamangka sing kaaran pusaka iku
banget. Bapak-simbok mbokmenawa pancen dudu golongane wong sugih bandha lan pangkat. Sing diduweni mung warisan arupa "kekasih" yaiku awujud katresnane bapak-simbok marang awakku. Katresnan sing kinanthen donga lan disandhangake minangka tetenger tumraping uripku, sabanjure dadi kekuwatanku anggone andon laku urip ana ing bebrayatan agung. Katresnan sing kinanthen donga iku pinercayaake marang aku supaya diwujudake lan dicakake ana ing urip padinan. Dadi, wis samesthine menawa pusaka asma kang dak sandhang iku merbawani mligine kanggo uripku dhewe dhisik.Mula prayoga yen aku panjenengan kabeh mangerteni apa ta werdine jeneng utawa asma kang wus kasandhang. Perlune supaya tansah eling marang kanugrahan asma iku lan gegayuhan luhur kang dipasrahake marang
Indonesia, "kandar" kuwi tegese "sopir"! Ah, kabeh apik! "Katresnan sing becik" utawa "sopir sing becik" loro-lorone padha apike. Dhasare aku iki anak barep, dadi ya memper yen kudu dadi sopir utawa ngesuhi tumraping adhi-adhiku, munggahe tumrap kabeh wong sing dipercayaake marang aku! Sopir sing
wae, awit jenengku itu dedongaku uga. Gusti lak ya tansah paring kekuwatan marang aku.Hayo... kagungane asma apa werdine? Yen durung priksa, nyuwuna priksa marang bapak-simbok utawa...simbah! Hehehe...Aku percaya, asma panjenengan dongane mesthi apik!Salam, lan berkah Dalem Gusti!
Wah sae punika wonten blogger ingkang isinipun ngajak para pamirsa supados nguri-uri kabudayan Jawi, sacara pribadi kula rumaos remen tur mongkok ing manah awit kados pundi kemawon ing zaman punika namung sakedhik ingkang taksih kagungan sedya nguri-uri kabudayan Jawi, bok menawi saged dipun etang mawi driji.Babagan Basa Jawi (kabudayan Jawi)panci kathah maknanipun. Menawi ing wekdal
Widodo", mesthinipun ugi wonten maknanipun. Menawi kula nyobi gathukaken bok menawi tetenger punika kagungan arti "anak kaping kalih ingkang dipun paringi ganjaran keslametan", milanipun kula tansah dipun emutaken supados tansah ngucap puji syukur kaliyan Gusti amargi sampun rena paring gesang dhumateng kula pribadi ngantos dugi sapunika.Mugi-mugi kanthi punika kula saged nyumbang kathah kagem tiyang-tiyang ing sakiwa tengenipun kula. Kanthi mekaten punapa ingkang dados kekarepanipun tiyang sepuh anggenipun paring tetenger dhateng kula saged kula ginaaken kanthi leres lan boten damel cuwa manahipun tiyang sepuh kula.Punika ingkang saged kula aturaken minangka pambuka diskusi wonten media blogger punika. Nuwun.
layar kaca semitv21cinemaindo onlinelayar kaca 21 18film layar kaca 21animeindo 18layar kaca 21
Rêginipun ing dalêm satêngah taun 3 rupiyah, sarta kêdah kabayar rumiyin. Ingkang anggadhahi Sasadara Pahêman Radyapustaka. Ingkang nyithak sarta ngêdalakên Firma Vogel v. d. Heijde & Co. Juru pangripta Ngabèi Wirapustaka.
Wulan Mulud taun Wawu ôngka 1833, taun Hijrah 1321.
Salêbêtipun wulan Mulud Wawu punika wontên têtaga.têtiga.
1. Dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 8 wuku Galungan, dewa Sri, Wurungkung, dadi, lampahing lintang, satriya wibawa, sêngkaning srigati, rakamipun dhawah sanggar waringin saenipun kangge yêyasan sabarang, sangatipun wiwit jam 8.25 mênut, dumugi jam 10.48 mênut, Yusup rijêki.
2. Dintên Sêtu Kliwon tanggal kaping 17 wuku Kuningan, dewa Endra, mawulu, dadi, lampahing bumi, tunggaksêmi, rakamipun dhawah sanggar waringin, saenipun kangge yêyasan sabarang, sangatipun wiwit jam 6 dumugi jam 8.24 mênut, Jabarail rijêki, utawi wiwit jam 3.27 mênut dumugi sadalu
rakamipun dhawah macan katawang, saenipun kangge damêl regol sarta pawon, sangatipun wiwit jam 10.49 mênut, dumugi jam 1.12 mênut, Amad rijêki.
Wêwaton sêrat pawukon, wulan Mulud punika mênawi kangge ngêdêgakên griya: awon, watakipun asring [a...]
[...sring] kasripahan, mênawi kang kangge. alih-alihan griya watakipun gêringan asring tiwas, wêwaton ungêling kadis Marpuk, mênawi kangge salakirabi awon, watakipun asring pisahan utawi kawon salah satunggal.
kêkesahan, ngangge-angge, pêpaès, ningkahan, nanêm wit-witan, damêl sumur ngêdêgakên griya.
(Sambêtipun ôngka I kaca 36, taun IV)
Napas utawi hawa ingkang malêbêt dhatêng margi napas punika, lajêng malêbêt dhatêng paru kiwa têngên, ing ngriku margi napas wau lajêng pang kathah ngantos andadosakên pang alit-alit, ingkang pucukipun sami malêndhung, saha kagubêd ing margi rah, wontên ing ngriku rah rêgêd karêsikakên saking dayanipun hawa ingkang wontên ing salêbêtipun palêndhungan-palêndhungan wau. Hawa ingkang malêbêt wau ingkang pêrlu piyambak, inggih punika: kulsêtop koolstof sursêtop zuurstof watêrsêtop waterstof saha sêtiksêtop stik stof dene ingkang mêdal toya, kadadosan [kada...]
[...dosan] saking woworanipun sursêtop kalihan watêrsêtop, saha kulsur koolzuur kadadosan saking kulsêtop kalihan sursêtop.
Satunggal-tunggalipun untu punika peranganipun nyakawan warni, kados ta: lapis, balung, untu sêmèn, saha kalèn (bolonganipun).
Kulit tiyang punika sap tiga, sap ingkang sapisan nama kulit ayam, kulit sap sapisan saha kalih, botên wontên marginipun rah tuwin otot pangraos, dados sami kalihan rambut saha kuku, amila bilih kulit wau babak namung sapipun sapisan saha kalih, utawi rambut tuwin kuku dipun kêthok, botên karaos sakit, dados margi rah saha otot pangraos wau namung dumugi ing kulit sap ingkang katiga. Dhangkèl wulu tiyang punika wontên ingkang wontên ing kulit sap kaping kalih, wontên ingkang wontên ing kulit sap kaping tiga. Lisah wêdalipun saking bolongan wulu, punika pirantosipun damêl. Wontên ing kulit sap kaping kalih, dene pirantos pandamêlipun kringêt, wontên ing kulit sap katiga.
Kulit sap kaping kalih punika dhasaring kêkulitanipun tiyang, têgêsipun wontênipun tiyang punika pêthak, jêne,
abrit, utawi cêmêng, punika margi saking warninipun kulit sap kaping kalih wau.
Sasumêrêp kula tiyang ing dunya punika, kaperang dados 6 bôngsa.
1. Bôngsa Kaokasus, angênggèni ing tanah Eropah têngah saha kidul.
2. Bôngsa Eteopiah, angênggèni tanah Amerikah, kajawi ing pasisiripun.
3. Bôngsa Monggol, angênggèni tanah Eropah wetan, saha sakilènipun Mansuri.
4. Bôngsa Malayu, angênggèni tanah Malakah,
Tiyang punika pirantosipun kathah sangêt, saperang-peranganipun badan, sami wontên damêlipun piyambak-piyambak. Sadaya wau kadadosan saking sèl- sèl, saha beda-beda atosipun, dene ingkang atos utawi anjêndhêl, kados ta: balung, balung nèm, kuku, rambut, kulit, daging, otot sasaminipun, ingkang cuwèr inggih punika rah sapanunggilanipun. Ingkang anjêndhêl wau kabedakakên malih mirit saking atosipun, ingkang atos piyambak inggih punika balung, wangunipun kabedakakên dados tiga: balung panjang, wiyar saha cêlak. Balung ingkang panjang punika ing bongkot tuwin pucukipun langkung agêng tinimbang ingkang têngah, saha ingkang limrah wangunipun gilig utawi prismah, ing lêbêt bolong isi sungsum, kados ta balung lêngên ngandhap nginggig,nginggil. balung pupu sapanunggilanipun.
Balung ingkang wiyar punika ukuranipun: botên wontên ingkang sami, kados ta balung sirah, walikat, dhadha [dha...]
Balung ingkang cêlak punika wangunipun gilig, utawi kadosdene wujud ingkang kathah rainipun, kados ta: balung ula-ula, balung dariji sapanunggilanipun. Balung-balung sadaya wau andadosakên ragangan, nama sêkêlèt seclet.
Gathukipun balung satunggal kalihan satunggalipun, wontên ingkang kenging kaebahakên, wontên ingkang botên, saha ebahipun wau wontên ingkang gampil, wontên ingkang angèl. Têpangipun balung kalih ingkang kenging kaebahakên wau nama athik-athikan, saha kaperang dados tiga, inggih punika:
1. Athik-athikan ingkang balungipun kenging kaebahakên mangandhap manginggil, kados la ta. athik-athikan balung lêngên ngandhap saha nginggil, balung pupu kalihan balung garês, balung- balung dariji.
2. Athik-athikan ingkang kenging kaubêngakên, kados ta athik-athikan balung bau.
3. Athik-athikan ingkang namung kenging kaebahakên sakêdhik, kados ta ros-rosan balung gêgêr.
Bilih têpangipun balung kalih wau andadosakên athik-athikan, ingkang satunggal bundêr ingkang satunggal lêkok,
kados ta: athik-athikanipun balung pupu kalihan balung sakrum sacrum balung cêthik (saha sami kabalêbêt ing sawarni balung nèm ingkang wulêd, balêbêd wau kalapis ing kêndhangan, ingkang angwêdalakên cuweran nama sinopiah sinovia damêlipun kangge anggêmuk, supados athik-athikan wau lunyu, kajawi saking punika wontên malih wujud-wujud ingkang kadosdene tangsul, pêrlunipun kangge anyantosakakên athik- athikan kasêbut ing nginggil wau.
Balung sirah punika caraning sambêtanipun botên sami kalihan ingkang kasêbut ing nginggil, namung unton-unton kadosdene graji, dados untuning balung ingkang satunggal, manjing ing godhaganipun unton-unton balung satunggalipun, sambêtan wau dipun wastani: dondoman naad.
Balung bathuk punika kadadosan saking balung kalih, bilih lare taksih alit, balungipun bathuk kalih wau dèrèng gathuk, ananging bilih sampun akil (diwasa) balung kalih wau dados satunggal.
Sêkêlèt utawi ragangan balung punika perangkaperang. dados tiga, balung sirah, badan, saha balung anggota. Balung sirah kapilah malih, balung rai saha cumplung. Balung cumplung punika perangan sirah ingkang nginggil, inggih punika anjing-anjinganipun balung-balung ingkang trapipun dipun wastani
dondoman, saha andadosakên satunggaling wujud ingkang kadosdene kothak, isi utêk, ing ngandhapipun sami bolong alit-alit, inggih punika margi otot rah saha otot pangraos, tuwin wontên satunggal ingkang sawatawis wiyar, inggih punika margi lêbêtipun sungsum dhatêng sirah. Taksih wontên sambêtipun.
Pun Prawirawiyata. Abdi dalêm carik ôngka II kabupatèn pulisi Surakarta.
(Sambêtipun ôngka I kaca 32, taun IV)
Bab 23. Sakit salêbêting wadhah bayi ingkang rêkaos sangêt.
Wontên nyonyah nandhang sakit padharan sampun sawatawis lami, saking cariyosipun dhoktêr ingkang jampèni, salêbêtipun wadhahing bayi nyonyah wau wontên sêsakitipun sawarni wudun, sarta sêsakit wau sabên dintên mindhak agêngipun, dene amrih sagêdipun mantun nyonyah wau padharanipun kêdah dipun bêdhèl, ananging nyonyah [nyo...]
[...nyah] botên purun, sarta wontên tiyang ingkang cariyos bab istijapipun jampi toya, mila nyonyah lajêng anglampahi adus rêmdhêman padharan, dipun gontas-gantos kalihan adus rêndhêman murad. Nalika sawêg angsal 2 dintên kemawon, sakitipun sampun wontên antawisipun
sabarang lender sawarni wacucal alus, utawi kados riyak saking kuwadonan, agêngipun mèh satigan, dene anggènipun ngêdalakên makatên punika ngantos 23 dintên, sarta saupami dipun kalêmpakna wêwarnèn ingkang kados riyak wau bokmênawi wontên saèmbèr alit. Ing satunggal dintên nyonyah kêraos mêdhun padharanipun, lajêng enggal-enggal kengkenan angundang dhoktêr, sadhatêngipun dhoktêr: aningali wêwarnèn ingkang mêdal saking kuwadonanipun nyonyah sakalangkung gumunipun, awit salaminipun dèrèng sumêrêp wêwarnèn ingkang kados makatên. Sayêktosipun ingkang mêdal punika dede wadhahing bêbayi, wêwarnèn ingkang
sampun uwal saking anggènipun sêsangkutan, lajêng sagêd mêdal ingkang kados makatên wujudipun punika, katimbang dening dhoktêr wawrat 4½ pon, sasampunipun nyonyah ngêdalakên ingkang kados gulungan wacucal lêmês wau badanipun katingal sêgêr sarta saras sêsakitipun, awit saking punika nyonyah sampun anyatakakên piyambak dhatêng dayanipun adus rêndhêman padharan tuwin rêndhêman murad, ingkang dipun gontas- gantos anggènipun anglampahi, ing dalêm sadintên rambah kaping 2 utawi 3 mila nyonyah salaminipun taksih asring
Wontên nyonyah umur 58 taun, sampun lami anggènipun sakit sêsêg ambêkanipun, punapa malih dhadhanipun ingkang sisih têngên ugi karaos sakit, saya lami sakiting dhadhanipun saya mindhak sakit, sarta sacêlaking gulu ingkang sisih têngên wontên ototipun ingkang mênjêlut, pintên-pintên dhoktêr ingkang anjampèni satunggal [satung...]
[...gal] botên wontên ingkang tulung, malah saya mindhak rêkaos sakitipun, awit
lumampah langkung saking 10 tindak, awit badanipun lajêng kêraos cape. Sarêng nyonyah anglampahi adus rêndhêman murad kaping 3 sadintên, angsal 8 dintên sakitipun sampun kathah mayaripun, sarta badanipun kêraos ènthèng. Sarêng angsal 15 dintên ototipun ingkang manjêlut sagêd ical, sakitipun manah ugi lajêng sagêd mantun, dene sarêng anggènipun adus rêndhêman wau angsal 23 dintên, sadaya sêsakitipun sampun saras babarpisan, môngka saking pambatangipun para dhoktêr ingkang sampun sami anjampèni, nyonyah wau tangèh sagêdipun angsal jampi ingkang sagêd nyarasakên sêsakitipun.
Bab 25. Sêsakit ingkang andadosakên bengkonging ula-ula.
Wontên nonah umur 14 taun sakit jêngkêring (roodvonk)? Sasampunipun dipun jampèni dhoktêr sarta saras sakitipun jêngkêring, pupunipun ingkang kiwa lajêng bengkong tuwin mangkêrêt, dados panjang sisih, punapa malih tanganipun [tanganipu...]
[...n] ingkang kiwa sarta ula-ulanipun tumut kêtarik ugi dados bengkong, dene tanganipun kiwa ingkang balungipun bengkong wau lami-lami sacêlaking pundhak lajêng abuh sawatawis sangêt, awit saking punika pamanggihipun dhoktêr ingkang anjampèni abuhing bau wau badhe dipun bêdhèl, ananging tiyang sêpuhipun nonah botên suka. Salajêngipun dipun suwunakên pitulung dhatêng Tuwan Kihnê, sasampunipun dipun priksa sêsakitipun, Tuiwan Kihnê lajêng ngandika: bilih sakitipun jêngkêring (roodvonk) nonah punika sayêktosipun dèrèng mantun, sarta badhe mêdal malih, utawi badhe mêdal wudunipun ingkang langkung agêng wontên ing tanganipun, dene samêcahing wudun anjalari wêdalipun sakathahing rêrêgêd ingkang wontên salêbêting badanipun, nonah lajêng dipun dhawuhi adus rêndhêman padharan kaping 2 dumugi kaping 4 ing dalêm sadintên, ananging kêdah katimbang kalihan bêntèring badanipun, nalika anggènipun anglampahi kapusadus. rêndhêman padharanapadharan. angsal 8 dintên, abuhing tanganipun ragi suda sakêdhik, sêsakitipun ugi wontên mayaripun, sarêng watawis langkung satêngah wulan baunipun ingkang sakit saya tambah rêkaos, sarta katingal mênthêng-mênthêng atos, inggih punika badhe thukul wudunipun, salajêngipun baunipun ingkang badhe thukul [thu...]
[...kul] wudunipun punika dipun êdusi tangas, sadintên sapisan utawi kaping kalih, ananging rèhning nonah wau kirang kuwawi badanipun, sabên dipun êdusi tangas badanipun lajêng ngalêmprêk tanpa bayu, mila adus tangas lajêng dipun kèndêli, tanganipun santun dipun komprès ing wedang angêt (dipun opyok-opyok ing wedang angêt) sabên satêngah jam dipun santuni, sarêng angsal 33 dintên wudunipun thukul tiga, sarta namung sawatawis dintên wudun-wudun wau lajêng mêcah, dene pangomprèsipun dipun lajêngakên ngantos 8 dintên, sasampunipun pulih tatuning wudun, sadaya sêsakitipun ugi lajêng saras
tiyang jalêr gadhah sakit mutah-mutah ing dalêm 8 dintên sapisan utawi kaping kalih, nanging sabên mutah-mutah ngantos sadintên muput, dene laminipun anggèning gadhah sêsakit makatên punika sampun 12 taun, sarta sampun pintên-pintên jampi ingkang kajampèkakên botên wontên ingkang mitulungi. Mênggah ingkang dados tlajêring [tla...]
[...jêring] sêsakitipun botên sanès salêbêting paru-parunipun wontên sêsakitipun. Tiyang wau lajêng anglampahi adus rêndhêman padharan ngantos 14 dintên, nanging botên wontên antawisipun sakeca, lajêng santun adus rêndhêman murad sadintên kaping kalih, angsal 14 dintên sakitipun lajêng saras. Taksih wontên sambêtipun.
(Sambêtipun ôngka I kaca 27, taun IV)
Sêrat Paramasastra Jawi: amratelakakên bilih têmbung koyan, punika têmbung Cina.
Yan, têgêsipun pagêlaran, utawi tharikan, trangipun, cadhahing wadhahing. pagêlaran, utawi tharikan, inggih punika petangan cacahing pantun, uwos, sarêm sapanunggilapun.sapanunggilanipun.
Tiyang Jawi tumut ngangge têmbung koyan wau.
Sakoyan punika ingkang limrah: 30 dhacin, ananging ing:
Bilih sarêm 18 karung, wawrat 30 dhacin kapetang sakoyan.
Sarêng ing tanah Jawi wontên kreta api, tiyang Cina mênawi ngetang: awis ingkang mawi têmbung: koyan, kasantunan têmbung: jyah, têgêsipun kreta.
Satunggaling abdining ratu, ing kitab Cina winastan: Itkosin.
Wulu ayam utawi sawung, ingkang dipun sunduki bênang, rinèntèng ginubêdakên ing pênjatos, kaangge ngêbuti blêdug, ing têmbung Cina winastan: kemajing.
Tiyang Jawi wontên ingkang niru damêl tuwin sade kemajing
wau, ananging kêlantur dados kêmocing, utawi wontên ingkang mastani: sulak.
Wiwit taun 1898 ing Pacinan Surakarta, wontên para babah-babah ngangge kêmocing, damêlan saking Samarang, pèni pandamêlipun, sarta wulunipun dipun tèrês, wontên ingkang warni kuning utawi tri warna.
Satunggaling dhaharan ing nagari Cina, ulam ayam dipun cacah-cacah, mawi bumbu: mrica pêthak ingkang sampun kadhêplok lêmbat, sarêm tuwin tigan ayam, lajêng dipun glindhingi satunggal-satunggal, sasampuning kagodhog, nuntên
kadosdene: sop, punika ing têmbung Cina winatsan: kimlo.
dhaharan kimla wau, tuwin kawêwahan kole, slèdri tuwin kapri, inggih winastan: [wi...]
[...nastan:] kimla, anging kêlantur dados kimlo.
Ing nagari Cina, ingkang murwani yasa dêdamêl tosan, ingkang winastan: hu, utawi hukin, utawi budau, pirantos kaangge nêgor kajêng ing wana, inggih punika Raja Wite, ingkang awitipun jumênêng raja ing taun 2838 sadèrèngipun wontên taun Mèsèhi.
Sêrat-sêrat têmbung Cina (ingkang kathah Sêrat Babad Tongcyu Lyat Kok) ing taun 770 dumugi taun 247 sadèrèngipun wontên taun Mèsèhi, wontên pitêmbungan:
Gambak, têgêsipun katigas sarta kagêbag.
Kala tiyang Cina angajawi, wontên ingkang ambêkta dêdamêl: hu, utawi budau wau, kaangge nênêgor kajêng ing wana, tuwin kaangge dêdamêl mênawi wontên ara-uru.
Mênawi wontên ara-uru wau, lajêng sami sikêp dêdamêl budau, utawi abir, sarana nyuwara: gambak, gambak, maksudipun: ayo kônca tigasên lan gêbugên.
Têtiyang Jawi ing jaman rumiyin gadhah pangintên, bilih dêdamêl [dêdamê...]
[...l] wau winastan kampak, mila ing têmbung Jawi wontên ungêlan makatên: wadung Cina jênênge kampak.
Lami-lami durjana ing nahtanah. Jawi, ingkang linampahan pêpanthan langkung 10 tiyang, mawi ambêkta obor, tuwin dêdamêl ingkang winastan kampak wau, alampah sarana pangrisak, punika sinêbut ngampak, durjana wau winanastanwinastan. kampak.
Sêrat Babad Tanah Jawi, wiwit saking Nabi Adam, dumugi ing taun 1647 ingkang kaêcap wontên
Tuwin ing kaca 539: Panji Kartayuda ingkang bêbaris ing kitha Kadhiri, kala samantên mantuk dhatêng Surabaya lan sabalanipun kalih èwu, nanging botên lumêbêt ing kitha, balanipun pinarapat, lajêng angriwuk bala ing Kartasura ingkang sami baris wontên ing dhusun Panjang, ingkang wontên sajawining biting sabên dalu sami dipun kampaki.
dhawahing dintên pitu utawi dintên gangsal, kaetang awit tanggap warsanipun kala ing taun satunggal, dintênipun pitu dhawah Rêbo, dintênipun gangsal dhawah Paing, mênggah etangipun dhawahing tanggap warsa lumampah ing salajêngipun dumugi sapariki, ing ngandhap punika pangetangipun.
Ingkang kaetang rumiyin, lampahipun dintên pitu dhawahing tanggap warsa, punika sabên taun ingkang kapêngkêr nuju Wastu, dhawahing taun ingkang tampi wêwah 1, têgêsipun majêng sadintên, dados tumapak kalih dintên, upami taun ingkang kapêngkêr wau tanggap warsanipun ing dintên Rêbo, tanggap warsanipun ingkang sawêg tumapak dados dhawah Kêmis. Yèn taun ingkang kapêngkêr nuju Wuntu, dhawahing taun ingkang tampi wêwah 2 têgêsipun majêng kalih dintên, dados tumapak tigang dintên, upami taun ingkang kapêngkêr wau tanggap warsanipun ing dintên Kêmis, tanggap warsanipun taun ingkang sawêg tumapak langkah sadintên dados dhawah Sêtu, kados makatên ing salajêngipun ngantos dumugi ing taun [ta...]
[...un] 60, ananging yèn anyak ing taun 61, lampahing dintên pitu saking taun sawidak ingkang sampun kapêngkêr, dhawahing tanggap warsa ing taun 61, wêwah satunggal, têgêsipun majêng sadintên, dados tumapak kalih dintên, upami taun 60 ingkang kapêngkêr wau tanggap warsanipun ing dintên Ngahad, tanggap warsanipun taun 61 ingkang sawêg tumapak dados dhawah Sênèn, ing sapanginggilipun makatên.
Wondèntên lampahipun dintên gangsal, dhawahing tanggap warsa, punika sabên taun ingkang kapêngkêr nuju Wastu, dhawahing taun ingkang sawêg tampi botên wêwah, têgêsipun tunggil kalihan tanggap warsanipun taun ingkang kapêngkêr, upami taun ingkang kapêngkêr wau tanggap warsanipun ing dintên Paing, tanggap warsanipun taun ingkang sawêg tumapak inggih dhawah Paing. Yèn taun ingkang kapêngkêr nuju Wuntu, dhawahing taun ingkang sawêg tampi wêwah 1, têgêsipun majêng sadintên, dados tumapak kalih dintên, upami taun ingkang kapêngkêr wau tanggap warsanipun ing dintên Paing, tanggap warsanipun taun ingkang sawêg tumapak dados dhawah Pon, kados makatên salajêngipun ngantos dumugi ing taun 60 sarêng nyandhak taun 61 lampahing dintên gangsal saking taun sawidak ingkang sampun kapêngkêr, dhawahing tanggap warsaning
taun 61 botên wêwah, têgêsipun tunggil kalihan tanggap warsanipun taun ingkang kapêngkêr, inggih punika wangsul dhatêng Paing, kados kala ing taun satunggal, ing sapanginggilipun makatên.
Mênggah pratelanipun dhawahing tanggap warsa, dintên pitu utawi dintên gangsal wau, inggih punika tanggal kapisaning môngsa kartika, utawi môngsa kasa sadaya, yèn sanèsipun ing môngsa kasa, dhawahipun ing tanggal pisan, lampahipun ing ngandhap punika:
Ingkang kaetang rumiyin lampahing dintên pitu dhawahing tanggal pisan, punika sabên môngsa ingkang kapêngkêr nuju umur 30 dintên, dhawahing tanggal môngsa ingkang sawêg tumapak wêwah 2 têgêsipun majêng kalih dintên, dados tumapak tigang dintên, upami môngsa ingkang kapêngkêr wau tanggalipun ing dintên Rêbo, tanggalipun môngsa ingkang sawêg tumapak langkah sadintên dados dhawah Jumungah, kados makatên ing salajêngipun. Yèn môngsa ingkang kapêngkêr nuju mawi ari radin gangsal dintên, etangipun umur 35 dintên, punika wêwahing tanggal môngsa ingkang sawêg tumapak botên wêwah, têgêsipun sami kalihan tanggaling môngsa ingkang sampun kapêngkêr, upami môngsa ingkang kapêngkêr umur 35 dintên wau tanggalipun ing dintên Rêbo, tanggalipun môngsa [mông...]
[...sa] ingkang sawêg tumapak inggih dhawah ing dintên Rêbo. Yèn môngsa ingkang kapêngkêr nuju mawi ari radin nêm dintên, etangipun umur 36 dintên, dados tumapak kalih dintên, upami môngsa ingkang kapêngkêr umur 36 dintên, punika dhawahing tanggal môngsa ingkang sawêg tumapak wêwah 1 têgêsipun majêng sadintên, dados tumapak kalih dintên, upami môngsa ingkang kapêngkêr umur 36 dintên wau tanggalipun ing dintên Rêbo, tanggalipun môngsa ingkang sawêg tumapak dados dhawah Kêmis, kados makatên ing salajêngipun.
Wondèntên lampahing dintên gangsal dhawahipun ing tanggal pisan, punika sabên môngsa ingkang kapêngkêr nuju
môngsa ingkang sampun kapêngkêr, upami môngsa ingkang kapêngkêr umur 30 dintên, utawi 35 dintên wau tanggalipun ing dintên Paing, tanggalipun môngsa ingkang sawêg tumrap inggih dhawah Paing, kados makatên ing salajêngipun, amung yèn môngsa ingkang kapêngkêr nuju mawi ari radin nêm dintên, etangipun umur 36 dintên, dados tumapak kalih dintên, upami môngsa ingkang kapêngkêr umur 36
dintên wau tanggalipun ing dintên Paing, tanggalipun môngsa ingkang sawêg tumapak dados dhawah Pon, kados makatên ing salajêngipun.
Mênggah sasêrêpanipun lampahing dintên pitu utawi dintên gangsal dhawahing tanggal môngsa wau, pratelanipun satunggal-tunggal sami katata ing pratôngka, saptawaranipun akalihan pôncawaranipun sami kaetang piyambak-piyambak, pangetangipun makatên,
kabucala pitu, kumpuling pôncawara yèn langkung saking gangsal kabucala gangsal, lajêng kaetang saking bêbukanipun purwaning taun kados ing ngandhap punika.
(Sambêtipun ôngka XII kaca 522, taun III)
16. Kangjêng guprêmèn kagungan karsa yasa pamulangan punika pêrlunipun punapa.
Bôngsa kula têtiyang Jawi punika, taksih kathah sangêt ingkang dèrèng mangrêtos dhatêng pikajênganipun bôngsa Walandi, kados ta: pêrlunipun angwontênakên pamulangan Jawi, Walandi tuwin sanès-sanèsipun, punapa malih tiyang pakampungan saha padhusunan, kenging dipun wastani mèh babarpisan botên ngrêtos dhatêng pêrlunipun pamulangan wau. Caranipun pakampungan utawi padhusunan, ingkang kathah bilih gadhah anak, nalika taksih alit panggulawênthahipun sae, mèh kadosdene bôngsa Walandi, inggih punika bab têdhanipun, pangangge saha badanipun sabên dintên kaparsudi saenipun, ananging bilih lare wau sampun sawatawis agêng, umur 4, 5 utawi 6 taun, panjaginipun wiwit kirang, kauja sapikajênganipun lare. Awit saking tisna saha asihipun dhatêng anak, punapa malih tiyang sêpuh wau sumêlang bilih anakipun ngantos nangis, dados punapa kemawon ingkang dipun têdha utawi dipun kajêngakên, botên pisan-pisan [pisan-pisa...]
[...n] dipun pênggak, utawi botên dipun dugèni, pamanahipun namung waton anakipun kèndêl, awit bilih ngantos nangis, manahipun lajêng sêdhih, saha lajêng botên sagêd nyambut damêl, awit pêrlu nulung anakipun ingkang ambêbana wau. Sanadyan sampun sumêrêp, bilih punapa ingkang katandukakên anakipun wau botên pantês, utawi botên badhe andadosakên bagasing badanipun, ugi botên dipun pênggak, kados ta: bilih lare wau nêdha têtêdhan, ingkang botên pantês katêdha ing lare, punika dipun turuti kemawon, awit sumêlang, bilih botên dipun sukani tamtu lajêng nangis, utawi bilih wontên têtingalan, wayang, talèdhèk sapanunggilanipun, kajawi saking kajêngipun lare, tiyang sêpuhipun pancèn rêmên sangêt dhatêng têtingalan, satêmah anakipun kagendhong kabêkta ningali, ngantos langkung saking têngah dalu, utawi ngantos mèh sadalu natas: dèrèng mantuk, sabab tiyang sêpuh wau rêmên dhatêng cariyos-cariyos ingkang mokal-mokal, saha dhatêng tanduk ingkang botên prayogi, ngantos botên èngêt saha wêlas dhatêng anakipun ingkang tilêmipun wontên ing gendhongan kirang sakeca, saha kenging angin. Sabab saking punika kathah lare ingkang taksih alit, sampun ngrêtos [ngrê...]
[...tos] dhatêng lêlampahan ingkang botên pantês dipun lampahi lare alit, saha botên angajèni utawi botên ajrih dhatêng tiyang sêpuhipun. Dene tandukipun tiyang sêpuh ingkang makatên punika, tumrapipun dhatêng anak, kenging kawastanan wêlas wêkasan lalis.
Cara pakampungan saha padhusunan, bilih anakipun sampun umur 9 utawi 10 taun, sampun wiwit dipun patah nyambut damêl, amitulungi tiyang sêpuhipun, kados ta: angèn, ngrêmbat kajêng, ngangsu, ngarit sapanunggilanipun, dene bab sampurnaning gêsangipun botên pisan-pisan dipun manah, ing wusana sarêng lare wau dados tiyang sêpuh, lêstantun bodho rêkaos anggènipun pados têdha. Anggènipun botên purun anglêbêtakên sakolah: ingkang kathah botên margi saking kacingkranganipun, sayêktosipun saking dèrèng ngrêtos dhatêng niyatipun piwulang, ingkang katampèn wontên ing pamulangan. Sumêrêpipun wau namung saking mirêng-mirêng kemawon, bilih lare malêbêt sakolah punika pêrlunipun namung supados sagêda nyêrat, maos, saha petang sawatawis. Tiyang ingkang gadhah pamanah makatên wau têtela bilih botên angsal piwulang ingkang prayogi utawi sampurna, sabab punika inggih botên [botê...]
[...n] andungkap dhatêng pikajêngipun piwulang. Malah wontên sawênèhipun tiyang ingkang gadhah pamanah, bilih etang, ngèlmu bumi saha ngèlmu sanès-sanèsipun punika tanpa damêl, ingkang pêrlu namung nyêrat saha maos, awit sanadyan tiyang Jawi upami kasagêdanipun amapaki bôngsa Walandi, ugi botên badhe sagêd dados amtênar Walandi, awit saking pamanah pamêpêr wau, sampun tamtu kasagêdanipun botên badhe mindhak, saha botên amaèlu dhatêng piwulang. Amila sanadyan anakipun sami kalêbêtna sakolah, saking pamanahipun cêkap namung sagêda nyêrat kemawon, wontên malih ingkang anggènipun nyakolahakên anakipun, namung saking bilih lare wau wontên ing griya: nakal, utawi saking sabab sanèsipun.
Ing sapunika sampun ragi kathah tiyang Jawi ingkang mangrêtos dhatêng pikajênganipun piwulang, tandhanipun, anak- anakipun wontên ingkang kalêbêtakên sakolah Walandi, utawi ing pamulangan têngahan (Hoogere Burgersschool) utawi pamulangan sanèsipun.
Ingkang kathah lare-lare ingkang sami malêbêt ing pamulangan Jawi, bilih sampun sagêd nyêrat Jawi saha Walandi sawatawis, saking raosing manahe tiyang sêpuhipun sampun [sampu...]
[...n] anyêkapi, amila lajêng kapurih mêdal. Kasagêdan samantên wau lajêng kangge garan angupados têdha, sampun tamtu anggayuh-gayuh tuna anyandhak-nyandhak lêpat, awit punika têmênipun sanès wosing garanipun tiyang pados têdha. Taksih wontên sambêtipun
(Sambêtipun ôngka I kaca 12, taun IV)
Êmban ingkang watêkipun sae ugi wontên, ananging awis-awis, awit sabab punapa tiyang gadhah anak asring anggugah dhatêng êmban ingkang patrapipun botên pantês, sarta kenging punapa ingkang jalêr mênawi dalu botên anggêntosi pandamêlaning êmban.
Kalimrahanipun bilih mêntas gadhah anak sawêg 2 utawi 3 dintên, botên sagêd ambêbucal, bilih sawêg samantên dangunipun botên dados punapa, ananging bilih
sampun kajampenan jampi ingkang sampun kacawisakên mêksa botên tulung, prayogi rêmbagan kalihan dhukun jalêr, ingkang salêbêtipun 3 dintên taksih nuwèni dhatêng ingkang gadhah anak, wontên èstri ingkang nêmbe manak sapisan, utawi ingkang botên sagêd ngwêdalakên toyanipun susu, bokmênawi sabab anggènipun manak ing dalêm 24 jam botên sagêd wawratan, môngka sampun kacoba ngangge jampi ingkang kacawisakên, kados ta: ngangge kain panas, padharan kaêplas sarta ngangge lisah Haarlemmer botên amitulungi, punika lajêng angundanga dhoktêr kemawon, bokmênawi lajêng kapurih mawi pêthi wadhah sêsukêr, sarta andadosakên ènthèngipun ingkang botên sagêd wawratan, punapa malih bilih têtoyan ingkang botên kenging kaampêt, inggih lajêng angundanga dhukun jalêr.
Nalika sawêg wawrat susu sampun agêng, mundri ugi mindhak agêng sarta panjang, bilih sampun wawrat sêpuh susu kapêrês mêdal toyanipun, sasampuning manak wêdaling toya susu sangsaya kathah, lêt sawatawis jam sasampunipun bayi lair dipun susoni sampun purun angênyut, sarta lajêng lêstantun dipun sêsêpi, toya susu dados kênthêl sarta warnènipun pêthak sêmu jêne, punika sae sangêt [sa...]
[...ngêt] dados têdhaning bayi. Dene bilih botên sagêd anêsêpi kalih utawi tigang dintên, susu dados mênthêng-mênthêng sarta ambanggal, môngka
Mênawi gadhah anak sampun tiga utawi 4 dintên, kêdah nêdha sakêdhik, têtêdhanipun ingkang pancèn enggal sagêd ajur, kados ta: roti kalihan toya susu lêmbu, sêkul kalihan rosin rozijn kumkuman roti kalihan pruim sanadyan kêkiyataning badan prasasat sirna, mila kêdah nênêdha kados ingkang kasêbut ing nginggil wau, kêkiyatanipun supaos pulih, ananging botên kenging nêdha tigan, sop ingkang mawi daging alot Zoorkoot kalihan gajih, boncis kalihan sosis, toya ingkang kaunjuk saking sumur ingkang kawadhahan karap wontên ing sênthong, utawi botên kenging ngunjuk, ing dalêm 2 jam sapisan, ugi kenging ngunjuk toya kaworan anggur sakêdhik, toya kalihan puwan, kopi sarta tèh sacangkir.
Bilih sakit bêntèrtis môngka sampun ical, sarta bayi sampun sagêd nêsêp toya susu sae, lêt tiga utawi [uta...]
[...wi] kawan dintên kenging nêdha têtêdhan ingkang nuwuki, ngunjuk bir sarta anggur abrit ingkang sae, dene mênawi tanpa sabab punapa-punapa kenging nêdha têtêdhan sabên dintên, ananging botên kenging nêdha sarta ngunjuk ingkang bêntèr-bêntèr.
Sawênèh wontên tiyang wicantên, bilih tiyang wawrat utawi nêsêpi kêdah nêdha sami kalihan tadhahipun tiyang kêkalih, cariyos makatên punika anggumujêngakên, awit saupami kapurih nêdha kathah tamtu andadosakên sakit, wontên têtêdhan ingkang andêrêsakên toya susu, inggih punika bubur karnemelk utawi gort bubur karnemelk galêpung sarta kismis, jênang sagu kalihan puwan, para tiyang nêsêpi punapa ingkang dipun têdha kêdah ngatos-atos tinimbang kalihan ingkang botên nêsêpi, awit sakitipun êmbok anulari dhatêng anak, mila sampun nêdha têtêdhan ingkang dangu ajuripun, utawi ngunjuk ingkang andadosakên sakit dhatêng padharan, kados ta limunadhê ingkang kadamêl saking Zwavelznur utawi Zoutzuur botên namung saking toya jêram tulèn.
Dene panganggenipun sandhangan inggih kêdah ingkang ngatos-atos, langkung malih bilih mêntas gadhah anak enggal, sampun ngangge sandhangan ingkang andadosakên asrêp dhatêng padharan, salêbêtipun pitung dintên sasampunipun [sasampuni...]
[...pun] gadhah anak, kêdah taksih ngangge singêp kados ingkang kacariyosakên ing ngajêng, ananging botên kaangge kadosdene bêngkung, kangge singêp namung kangge ambêntèri padharan, bilih môngsa asrêp kêdah ngangge clana pronèl ingkang mawi bênikan, sampun mawi clana ingkang koloripun ing ngandhap mênga, panganggenipun rasukan kêmeja borstrok (entrok) kêlèpipun sampun ngantos mipit susu, sandhangan wau prayogi kadamêl wangun makatên, sabên anêsêpi susu sampun ngantos katingal sadaya. Caranipun ing nagari Wlandi para nêsêpi mawi tutup dhadha ingkang kalapis kapuk.
Para èstri ingkang mangêrtos anggènipun anêsêpi anak botên ngantos langkung saking sanga utawi sadasa wulan. Bayi lair botên mawi untu, mila dèrèng sagêd nêdha têtêdhan ingkang atos, kêdah nêdha têtêdhan ingkang cuwèr, inggih punika toya susu saking êmbokipun.
Salêbêtipun nêm wulan bayi lajêng mêdal untunipun, nanging dèrèng mêdal kathah. Manungsa gadhah untu warni kalih, wontên ingkang kados untuning kewan ingkang nêdha daging, wontên ingkang kados kewan ingkang nêdha gêgodhongan tuwin rumput, mila manungsa kêdah nêdha têtêdhan warni-warni. Dene untuning bayi ingkang thukul salêbêtipun nêm wulan wau: inggih punika untu ingkang kenging kangge nêdha daging, kajawi [ka...]
[...jawi] toya susu bayi sampun kenging nêdha bêstik sarta brêgêdèl, bilih sampun thukul êbamipun punika sampun mangsanipun kenging nêdha roti, sêkul sarta kênthang, ing salajêngipun kêdah dipun gêgulang nêdha têtêdhan ingkang atos-atos, amargi sampun sagêd ngrêmêkakên têtêdhan piyambak, êmbok ingkang taksih nêsêpi nalika bayi sampun mêdal untunipun anyêkapi, punika kalêbêt angrisak badanipun piyambak, awit bilih nêsêp langkung dangu adamêl lêsuning badanipun, sarta badaning bayi inggih botên sae. Ingkang tamtu bayi taksih purun kemawon dipun sêsêpi, awit dèrèng mangêrtos barang punapa ingkang andadosakên sae dhatêng badanipun, namung kothonging padharan ingkang botên isi têtêdhan sanèsipun, punika ingkang andadosakên lêsu sarta kêra badanipun, botên sagêd walagang, sadaya wau saking kalèntuning êmbok, ingkang dipun wastani dados sae salêrêsipun adamêl sangsaraning anak. Taksih wontên sambêtipun.
(Candhakipun Sasadara ôngka I kaca 17)
lajêng dhatêng nagari Pringgandani kêpanggih kalihan ingkang rayi Radèn Gathutkaca anyariyosakên sasolah tingkahipun nagari Dwarawati miwiti mêkasi, wêkasan ingkang rayi pinalar sih supados angupadosi ingkang garwa, Radèn Gathutkaca lajêng utusan ingkang paman Arya Brajamingkalpa,§ Ing padhalangan: nama Ditya Kalabêndana, tuli sangêt, sarta pelo, anamung prawira sagêd manjing ajur ajèr, wayanganipun ingkang
ngupadosi bêbasan ngantos anjajah dhusun milang kori, mêksa botên angsal pawartos, wêkasan antuk pawartos yèn ingkang kaupadosan wontên nagari Wiratha kapundhut mantu ing Prabu Matswapati, Arya Brajamingkalpa lajêng dhatêng Wiratha anjujug ing kaputrèn, anglêrêsi Prabu Anom Wirabatana lênggah kalihan ingkang garwa Dèwi Utari sawêg padudon karsa dening kawarti Sang Prabu Anom sampun kagungan garwa putri ing Dwarawati, Sang Prabu Anom prasêtya yèn dèrèng kagungan garwa sarya anandukakên basa sadhara manuhara, wau ta lêbêtipun Arya Brajamingkalpa sampun ngrucat sêsilumanipun tanpa rêringa lajêng matur yèn dinuta ing Radèn Gathutkaca kinèn ngupadosi Sang Abimanyu yèn kapanggih lajêng kapondhongana dhatêng Pringgandani ingkang garwa
Dèwi Siti Sundari wontên ing ngriku sangêt onêngipun, Sang Prabu Anom api botên miyarsa amung angrêrêpa ingkang garwa kemawon, nanging Sang Arya Brajamingkalpa sangsaya sru aturipun, sang rêtna kagyat ningali dênawa lajêng lumajêng, Sang Prabu
amrih lilih ing krodhanipun saha ingaturan kondur dhatêng Pringgandani, Sang Prabu Anom sangsaya riwut dêdukanipun tansah amarwasa,
kemawon, praptaning Pringgandani nuju ingkang putra lênggah kalihan Dèwi Siti Sundari, sang rêtna malarsih kinèn nusulakên dhatêng Wiratha dening sampun têtela misuwuring pawartos yèn ingkang garwa wontên ing ngriku, Radèn Gathutkaca anggung angêngimur amrih sarônta ing karsa kantênanipun angêntosi utusanipun ingkang ngupadosi, lêbêtipun Arya Brajamingkalpa matur sasolah tingkahipun nalika kêpanggih wontên ing nagari Wiratha sawêg lênggah kalihan garwa wontên ing kaputrèn, Radèn Gathutkaca anggung anêpak supados kèndêla amrih sampun ngantos kapyarsa ing Dèwi Siti Sundari yèn ingkang garwa krama, ananging Arya Brajamingkalpa botên tampi sasmitaning putra taksih anglajêngakên [anglajêngakê...]
[...n] atur cariyosipun, sang rêtna atas pamiyarsanipun langkung sungkawa kesah sarya karuna Radèn Gathutkaca langkung duka ingkang paman tinêbak jajanipun pêjah kapisanan§ Ing padhalangan: pêjahe dipun pêthot gulunipun. Radèn Gathutkaca sanalika
turasan lajêng nungkêmi kunarpa sêdya ngabêkti, ananging kunarpa lajêng muksa sarwi atilar swara amêlingi karna apêpèngêt yèn sedanipun benjing saking Prabu Karna salêbêting prang Bratayuda dening jêmparing Wijayadanu, ing ngriku kapurih ingkang èngêt sampun sandeya, ingkang awas sampun was-was, ujêr sampun jangjining dewa,§ Kacariyos ing padhalangan, kunarpaning Kalabêndana sarêng
nalika prang kalihan Prabu Karna, Prabu Karna karepotan lajêng nglêpasakên jêmparing Wijayadanu, pancèn botên dumugi, lajêng kagêtak dening yitmaning Kalabêndana dados tumanduk ing
dewa. Kasaru rawuhipun ingkang uwa Prabu Baladewa mitêmbung mundhut Dèwi Siti Sundari, Radèn Gathutkaca angêkahi dados pôncakara, Prabu Baladewa karepotan, lajêng ngayat jêmparing lumêpas angengingi Radèn Gathutkaca katub kabuncang kombul ing tawang, Prabu Baladewa langkung suka [su...]
[...ka] lajêng manjing pura angupadosi Dèwi Siti SudariSundari. nanging sampun botên wontên, lajêng mundur asmu sungkawa kondur dhatêng Mandura. Mangkana lolosipun Dèwi Siti Sundari nyarêngi kabuncangipun ingkang rayi Radèn
ing kasugihanipun, mila Kae Jagalwalakas sasemahipun sangêt anggèning sih marma angêla-êla, ing batos sami anggusthi anggêpipun.
Ingkang mungêl ing Sêrat Urapsari, karanganipun Ki Padmasusastra bab têmbung wrêdhakrama, ing ngajêng gagas kula bokmênawi namung saking pangathik-athikipun Ki Padmasusastra piyambak, dening kabaudanipun aminta-minta têmbung dados botên saluguning [sa...]
[...luguning] kanggenipun, manah kula taksih sêmang-sêmang, ananging badhe maibên ajrih mênawi kêjlungup, pupusan kula namung kèndêl, anggêga: botên, maibên: inggih botên, wusana kula pikantuk têtêdhakaning dhawuh timbalan dalêm sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana IX dhatêng Kangjêng Pangeran Arya Pringgalaya, ikêtaning têmbung wrêdhakrama cocog kados ikêtanipun Sêrat Urapsari, botên wontên ingkang nalisir sarambut (têmbung
sumawur kataman ing aliwawar ananging sarèhning satunggal dèrèng wontên ingkang suka panarimah dhatêng sampeyan,
wrêdhakrama, mudhakrama sarta kramantara, punapadene sanès- sanèsipun sawatawis, punika saking wêwarahipun Sêrat Urapsari, sanadyan tumindak kula taksih kados angganing bayi tinetah, ananging kula rumaos
Rekanipun punika ikêtan kramantara, mawi têmbung: sampeyan, suka, manah, panêdha, punapa inggih sampun lêrês makatên, sarta malikipun dados mudhakrama punapa linintu: panjênêngan sampeyan ngaturi, galih, panuwun.§ Sampun lêrês, saha sangêt ing panuwun kula, panjênêngan sampeyan kula alêm sampun baud ambedakakên têmbung krama zie S.D. taun III blz. 221. Red.
Ingkang rumiyin salam taklim kula dhumatênga rama Pangeran Ariya
Purwakusuma, ing kampung Singasarèn, sarta rama anthawuhnaandhawuhna. dhatêng waris ing Singsarèn, tuwin têtiyang ingkang taksih sami gêgriya ing pasitèn ngriku, têtêpe mangindhung dhatêng Pangeran Ariya Adikusuma.
Ing samangsane rama nampèni pasrahan saking Adipati Sasranagara, lajêng kapasrahna dhatêng Pangeran Ariya Adikusuma, sarta
ngaturaken puja-puji syukur wonten ngarsanipun Gusti Allah SWT ingkang sampun paring berkah karaharjan, kanikmatan, saha kasarasan, saengga kita sadaya saged kempal wonten ing pahargyan pepisahan siang punika, kanthi wilujeng mboten wonten alangan satunggal punapa..
Keparengan ing mriki kula minangka sesulihipun putra-putri kelas IX, badhe matur wonten ngarsa panjenengan sami.
Bapak saha ibu guru sekaliyan, utaminpun bapak kepala sekolah, wonten ing kalodhangan punika kula sakanca ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa upami dhumateng panjengan sami, awit saking sih katresnan, sadangunipun tigang tahun, dipun gulawenthah kanthi manah ingkang sabar, ikhlas, kebak raos tresna lan asih. Ngantos karaosaken boten wonten bentenipun kaliyan
Semanten agenging lelabetan kalawau, pramila, kula sakanca tansah dedonga, mugi-mugi lelabetan panjenengan sami pikantuk ganjaran lan pepulih ingkang matikel-tikel saking Gusti Allah SWT.
Saestunipun awrat anggen kula badhe matur, amargi, salebeting batin kepingin sanget tansah cecaketan kaliyan bapak saha ibu guru, ngangsu kawruh ngantos dumugi salaminipun. Nanging temtu kemawon sadaya kalawau boten badhe kelampahan, jer kula sakanca, nggadhahi ayahan lan jejibahan ingkang langkung awrat, inggih punika ngudi kawruh wonten ing pawiyatan ingkang langkung inggil. Pramila pudya pangastutinipun bapak saha ibu guru kemawon ingkang tansah kula suwun, mugiya dadosa jimat ingkang tansah nyurung lan nuntun dhumateng lampah kula ngudi gegayuhan minangka sanguning gesang ing bebrayan agung.
Kula sakanca, ingkang badhe nilaraken pawiyatan SMP 1 Wonopringgo punika, mbok bilih sadangunipun sesrawungan kathah tindak tanduk saha atur ingkang nguciwani lan kirang mranani, nyuwun agunging samodra pangaksami. Mekaten ugi dhumateng
anggenipun sinau, saha miturut punapa ingkang dados dhawuhipun bapak lan ibu guru.
Minangka pungkasaning atur, mbok bilih namung makaten anggen kula saged matur dhumateng bapak ibu guru sarta adhik-adhik, sumrambahipun para rawuh sadaya. Boten kesupen kula pribadi menawi wonten klenta-klentu anggen kula
Muhammad SAW, ingkang tansah kita entosi syafa’atipun ing dinten yaumil qiyamat mangke.
Ing dalu punika tanggal 26 Pebruari 2010, utawi tanggal 12 Robiulawal 1431, sadaya umat Islam kabikak manahipun, kadhodhog jiwanipun, kagugah badanipun, saperlu ngaji lan
meng “ kaji “ ) Miyosipun Kanjeng Nabi Muhammad SAW, utawi ingkang limrah dipun sebat Maulid Nabi Muhammad SAW, Rosulullah junjungan kita sadaya.
Kula minangka ketua panitia pengetan Maulid Nabi ing Masjid mriki, ngaturaken sugeng rawuh dhumateng jamaah sadaya, ingkang sampun
Kula kinten menggah atur pambuka punika kula cekapi semanten kemawon, …lan salajengipun pengetan Maulid Nabi ing dalu punika sumangga kita bikak kanthi waosan “ Bhasmallah “ …..Bhismillahir rohmanir rohim….
Nata jasa taun Djawa, awewaton taun Kamariah ija iku taun mitutut petungan rembulan, kang bisa njakup antarane kabudajan.
nujum, bandjur wiwit katindakake tumapake ana ing nusa Dja lan madura (kadjaba ing
tanggal"Anggoro ke Anggodo (24 Juli 2009)"Yo pokoke
mbah paijo - SOLD ke Metro Lampung
6. Kenwood TH75 - Mbah Paijo - SOLD ke Malang
"Gèk apa kersané Gusti?!"
ANA pengalaman cilik sing ngosik atiku wingi pas konsultasi ing dalemé tukang sablon kaos BornJavanese Edisi Pucung. Soré iku ing kana wus ana priyayi setengah baya sing uga gawé kaos kanggo komunitasé. Kenalan singkat sing tanpa nyebut asma ndadèkaké aku ngerti menawa priyayi iku asli saka Padang."Bapak asli mana?" pitakonanku mung kanggo basa-basi."Dari Padang..." wangsulane
ngendikané ngatonaké ati sing sajatiné njola. Pitakonan iku ora gampang dijawab. Aku dhéwé banjur mung meneng, rumangsa ora prayoga nerusaké diskusi bab iku ing kalodhangan kaya mangkono. Rembugan dak engokaké marang desain kaos sing dipesen Bapak iku.Turut dalan mulih ngomah, pikirku mung umyeg déning pitakonan Bapak seka Padang iku mau: Kenangapa kok bencana lindhu ing Padang Pariaman ndadak digandhèng-gandhèngaké karo tiwasé Noordin M. Top? Bapak mau sajak ora trima, kok sedulur-seduluré sing ‘tanpa dosa’ sing ‘kudu’ nemahi pralaya merga lindhu gedhé iku?! Kok dudu wong liya sing cetha-cetha penjahat sakaliber Noordin M. Top umpamane?! Gèk apa kersané Gusti?!Pitakonan iku tumuju marang Gusti Mahakuwasa, apa wenangku? Pitakonan kaya mangkono iku pitakonan ‘terminal’, pitakonan ‘perbatasan’, pitakonan ‘krisis’. Ana kekeran sing siningit sajroning kasunyatan-kasunyatan ing donya iki, sing aku manungsa bisané mung gagap-gagap, neges supaya cipta-rasa-karsa iki ora tansah nggrangsang lan nubras-nubras. Tuna luputé balik dadi pribadi sing mégos kapitayané marang Sing Gawé Urip! “Ah,
Pepati, musibah, kasangsaran lan lelara wus wiwit jaman Nabi Adam dadi prekara sing tansah ngosik pikiran lan atiné manungsa. Awit patang prekara iku ngèdhepaké manungsa marang kasunyatan menawa dhèwèké iku titah sing winates, ringkih, lan dudu mahakuasa. Sanadyanta sugih mblegedu, utawa dadi ratu pisan, kapinterané sundhul langit, nanging rikala ngadhepi pepati, musibah, kasangsaran lan lelara dadi ora adoh sungsaté karo wong mlarat, pidak pedarakan, utawa wong bodho sing ora tau mangan sekolahan!Kasunyatan iku sejatine mènèhi pratandha yèn prakara-prakara iku bisa nyawijèkaké umat manungsa, ora mawas marang drajad, pangkat lan kalungguhané, ora ndulu marang status lan atribut-atribut sosialé, lan uga ora mertimbangaké becik-alané! Ing kéné dadi ana tembung ‘pepadha’.Nanging sing luwih trawaca tumrap aku ngenani musibah lindhu ing Padang sakiwa-tengené lan musibah-musibah sarupa ing papan liya, yaiku kasunyatan menawa urip iki dadi luwih krasa pengaji banget. Wektu samenit, kepara malah mung sakedhèping nétra, nyata-nyata wujud kanugrahan sing patut disyukuri, dipertanggungjawabaké, lan diperjuangaké. Sabanjuré, sumangga kersa Dalem Gusti, awit kabèh samubarang Gusti Allah sing kagungan. [skd]
carios ingkang estu migunani KangMas, saged kagem pepenget dhumateng kita sami...matur sembah nuwun...
wah blog jowo ! kulo seneng niki , ms kulo nyuwun dateng blog kulo, dos pundi supados blog kulo meniko saget dipun kunjungi kalian tiang katah?
Sing klebu tuladhane tembung panggandheng yaiku A.apa,pira,kaya B.apik,resik,padhang C.karo,naliko,lan D.loro,akeh,sepuluh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kvitsøy&oldid=1012215"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Mrono mrene, dolanan cah telu.. DIDI
Segara Wedhi , Taman Nasional Bromo Tengger Semeru (TNBTS) . Segara Wedhi
maton iku mathuk, yen waton iku ngawur.
Dadine yen alon-alon waton kelakon iku mesti wae hasile yo ora apik, lah piye leh arep apik wong le ngelakoni yo waton (ngawur).
lagi ? *ketok e PR e rodo akeh kie nek pengen duwe anak..*.. ehh.. kudu golek calon Ibune ndisik dink.. *njegur jurang*
Wulang Gandrung Asmara, Padmasusastra, 1898, #209	Katalog:Gandrung Asmara, Padmasusastra, 1898, #209Sambung:-
wadya lit | wicaksanèng sasmita | putusing rèh ayu | mung cacade gustiningwang | durung antuk timbangan rumêksèng puri | eman yèn tan tulusa ||
5. sapa baya kailangan gusti | tan lyan amung sang atmajèng nata |
pangèsthining wadyanta jalu [ja...]
[...lu] lan èstri | ywa kongsi mong asmara ||
7. bisikane sang prabu ing Dêmis (umum) | apan wus umum ingkang pawarta | gustiku lumuh dasihe | punapa ta saèstu | awacana durung kawijil (ngudarasa) | apa yêkti tan arsa | marang dasihipun | braja pangapit jajaran (panurung) | nora wurung dasihe kawêlas asih | pa sayoga kelangan ||
1. mung dadia kanthiningsun | dhuh gusti rêtnaning èstri | myang Hyang Hyanging jagad traya | musthikaning wanitadi | kumalaning sanagara | dununging tyas saprajadi ||
2. panuwune dasihipun | tulusa dadia abdi | ing dunya
6. dumadi tan pêgat gandrung | yèn gusti tan sih ing dasih | wêlasana asihana | dimèn tulus andêdasih | kang kinawi jae wana (lêmpuyang) | dimèn mari poyang-paying ||
7. kahyangane Sang Hyang Wisnu (Ngutara) | sun watara sira gusti | cuwa ing tyas sawatara | labêt pugale kang abdi | dhuh-dhuh gusti ngapuraa |
8. mung owêlên susahipun | kawulanta sanagari | kang rumojong ing sakarsa | supaya tulusa dadi | pangaubaning rat Jawa | ywa kongsi cuwa ing kapti ||
1. titikanên adhuh gusti dasihipun | dêdimène aja | kêbanjur rudah ing kapti | pêcuk seta (kontul) tolihên kêkasihira ||
iku kang kinapti | lêluhuring dangu ||
3. dandanan loro dadi sawiji | wijiku wus jumboh | nirmalèng tyas tanna sangsarane | iku ingkang sinêdyèng sanagri | dhuh-dhuh mila gusti | wêlasa riningsun ||
lan mintuna ugi | tan sawalèng kayun ||
8. patra wisa gusti kang kinawi (kêmadhuh) | adhuh-adhuh babo | sabrangane wong Kadhiri
mungup-mungup | isthane kadi ngungak | anginguk kang nahên kingkin | kartika byor ambyar abyor gêbyar-gêbyar ||
8. kilat thathit kêthap-kêthap | kadya sung
sasmitèng gusti | sèn-isèn jagad sadaya | umiyat samya ngèstrèni |
wiwitan | wiwitane tan dhinangir | dhangire ujar utama ||
5. utamane lêkêta janma kang luwih | tur luwih utama | utamèng janma dumadi | dadi unggul salaminya ||
6. narambahi ing driya awuwuh wêning | ing cipta narawang | barang kang sinêdya kêni | tur ta kang cinipta ana ||
9. kanugrahan padhanging tyas ingkang wêning | kang tan kasamaran | nistha madya lan
satus taun | môngsa anaa kang mirib | lan sira woding tyas ingong ||
6. yèn anaa nanging kiraning tyas ingsun | maksih kalah anjêkining |
ajana wong milu-milu | sun dhewe kang ngamulèni | ing dunya praptanirèng don ||
1. wus katêkan ciptaning tyas muni | sang narendra anom | nanging
saking lare | praptèng mangke jumênêng narpati | ing tyas tan kagimir | tan cipta lyanipun ||
rama ingkang wus suwargi | sinungan kamuktin | bok ayu tan tumut ||
8. tiwas têmên raganingsun iki | yèn tan bisa jumboh | dhuh bok
gupita | ing langên adi rênggane | winangun kinôntha-kôntha | muwah ingkang wanita | naracak nom ayu-ayu | endah rinênggèng busana ||
antuk mangan turu | mung gusti ingkang kacipta ||
7. kadêrêng adrêng mrih dadi | têtimbangan sang juwita | têkèng salawas-lawase | ywa pêgat praptèng
kulo nggih saged kromo inggil … purun ngajari. nggih purun
stadion megah,buat nyambut ISL biar wuuuuaaaaahhhhh!!!
kang Yoto,nak ra ono dana,minyake di dol dwe wae,cik sugi keno di gae mbangun stadion!!!!
sapisan. Rêginipun ing dalêm satêngah taun 3 rupiyah, nanging mênawi sampun dados lêngganan ing
Siti punika kaperang dados kawan warni: 1. Siti lêmpung
sami kalihan: amês (= siti têlês). Humusgrond
1. Siti lêmpung punika, siti ingkang lêmpungipun wontên 75 % utawi
punika, siti ingkang pasiripun wontên 75 % utawi langkung, punika botên sagêd ngandhêg toya, tansah ambrabas, mênawi kabêntèrên mawur langkung bêntèr.
3. Siti woworan punika, siti ingkang lêmpung tuwin pasire sami kathahipun, inggih punika ingkang sae.
4. Siti imês punika, siti ingkang kadadosan saking bosokaning badan tanêman tuwin khewan (siti lêmèn) punika kirang prayogènipun mênggah ing tanêman, amargi dadosipun kêsuburên (kêlêmon) sagêd rêbah.
Ingkang prayogi punika mênawi siti woworan wau, lajêng [la...]
[...jêng] kauworan imês, badhe dipun tanêmi punapa kemawon, tamtu sae.
Siti lêmpung mênawi badhe kadamêl sae, rekanipun kados ingkang sampun kasêbut ing Candrakanta VIII taun II kaca 268 cêkakipun makatên: pasitèn wau sakothak-kothakipun kadamêla balumbangan ingkang lêbêt wiyaripun tigang kaki, dene panjangipun miturut panjanging galêngan, sabên lêt 4 kaki kadamêla balumbangan ingkang sampun, ngantos waradin sakothak, siti dhudhukan kadèkèk ing sêla-sêlanipun, pinggiring kothakan kasukanana kalèn kangge mêndhêt toya saking lèpèn, ngilèni balumbangan wau, supados angsal pasir, kados gambar punika:
Mênawi sampun pikantuk pasir lajêng kaurugana siti sakiwa têngênipun, kados panggenan ingkang waunipun dede blumbang sagêd angsal pasir. Mênawi sampun kaisèn pasir sadaya, lajêng kacarub sagêda dados siti woworan.
Siti pasir mênawi badhe kadamêl sae, inggih ugi kadamêlakên [kada...]
[...mêlakên] kalenan, kangge ngilèkakên toya saking panggenan siti lêmpung, dumugi ing ngriku, siti lêmpung wau dipun paculana kalêbêtakên dhatêng kalenanipun, anuntên dipun kudhêg-kudhêg (kaadhug-adhug) ngantos dados leleran (bubur awor toya) sarta toyanipun buthêg, sadumugènipun ing panggenan siti pasir, toya kaênêbakên supados siti lêmpung ingkang sampun awor toya, rumêsêp ing salêbêting pasir, makatên wau kêdah dipun talatosi, lami-lami sagêd dados siti woworan.
Siti ingkang kathah imêsipun, kêdah dipun pêndhêtakên siti woworan (prayogè (5) nipun kêdah siti ingkang woworan pasir alus), supados sampun ngantos kêkathahên imêsipun, pamrihipun tanêman botên kêsuburên, ewadene mênawi badhe dipun tanêmi ingkang dipun suprih godhong uwitipun, kados ta: kobis, lobak, sapanunggilanipun, punika prayogi ingkang kathah imêsipun, ananging mênawi ingkang kasuprih wijè (5) nipun, kados ta: pantun, jagung, sapanunggilanipun, punika kêdah ingkang cêkapan kemawon.
Ing ngajêng sampun kapratelakakên mênawi hawa tuwin bêntèring surya punika pêrlu sangêt sagêdipun lumêbêt ing siti, kangge [kang...]
[...ge] matêngakên têdhaning tanêman, pramila mênawi macul utawi maluku, sitè-(5) nipun prayogi ingkang garing (sampun mawi toya) ananging mênawi sitè-(5) nipun atos sangêt, rêkaos pamacul utawi pamluko-(5) nipun, kenging ugi kaêlêb rumiyin 2 dintên, ing wanci sontên kaêsata babar pisan, enjingipun lajêng kapacul utawi kawluku ngantos rampung, punika têrus kaêsat dumugi kapacul kaping kalih, yèn taksih atos, inggih kaêlêb toya malih, ananging mênawi badhe kapacul, kaêsata ngantos dumugi anggaru. Mênawi anggaru kêdah mawi toya, supados sitè-(5) nipun sagêd ajur saha waradin, sarta toya wau kangge wawas mêndhak mêndhukulipun siti, pundi ingkang botên kaclapa-(?) n toya, tôndha mêndhukul (inggil) ingkang toyanipun lêbêt punika panggenan lêgog, pêrlu sangêt siti wau kêdah waradin (watêrpas) pamrihipun yèn dipun ilèni toya sagêd racak lêbêtipun.
Mênggah kajêngipun siti dipun pacul, dipun waluku, sarta dipun garu ngantos êmpuk dados lêndhut§ lêndhut, ing Surakarta botên wontên, punapa sami kalihan êndhut. sapisan: hawa tuwin bêntèring surya sagêd gampil rumasukipun dhatêng siti, punapa malih toya gampil rumêsêpipun. Kaping kalihipun supados oyoding tanêman gampil lampahipun, sarta sagêd nunjêm lêbêt, sadaya tanêman mênawi oyodipun [oyo...]
[...dipun] panjang akathah punika sae, amargi pangisêpipun têtêdhan kathah.
Pasabinan ingkang sitè-(5) nipun lêndhut cêthèk, bilih katanêman pantun, waktu matun katingal ijêm, mênawi sampun mapak godhongipun katingal abrit, amargi oyodipun sampun dumugi ing siti ingkang atos, punika hawa tuwin bêntèring surya botên sagêd têrus, pramila tanêmanipun lajêng kêra. Damêl titikan ingkang gampil, mênawi nuju nanêm palawija ing môngsa katiga, damêla balumbangan ing môngsa rêndhêng kaurug, lajêng katanêman pantun, ing ngriku lajêng katingal kemawon, panggenan tilas balumbangan tanêmanipun tamtu ijêm anggênggêng, sanèsipun abrit anglêntrih, sabab tilas balumbang wau sitinipun ingkang êmpuk lêbêt, oyodipun panjang taksih manggèn ing siti êmpuk, têtêdhanipun kathah, panitikan ingkang kasêbut ing nginggil, sagêd anggugah panggraitanipun kônca tani, adamêl saening siti murih prayogè-(5) nipun dhatêng tanêman.
Rumput-rumput punika dados mêngsahing tanêman ingkang pinulasara, sabab rumput ugi nêdha têtêdhan ing siti, pramila sarananipun kêdah kasirnakakên (kawatun) supados têtêdhanipun mligi katêdha dhatêng tanêman ingkang
sampun ngantos kapêndhêm ing siti ngriku, anjawi sagêd thukul malih, mênawi bosok andadosakên sirên, zuren ambêntèri oyod.
Sanajan patrapipun adamêl saening siti, sampun kula sorahakên, pandugi kula para tani ingkang taksih kasêngsêm dhatêng kawruh kina, dèrèng pitados amargi dèrèng kathah sasêrêpanipun kahanan ing jagad ingkang agal miwah alus, saha dayanipun satunggal-tunggaling kahanan, mila pêrlu sangêt kêdah kula sorahakên. Ing awang-uwung sajêmbaring ngantariksa punika kaisi kahanan ingkang alus, 4 warni kados ingkang sampun kacariyos ing perangan 2 inggih punika, 1. Oksigenium, 2 karbonium, 3. Nitrogenium, 4. Hidrogenium, kahanan kawan warni wau sinêbut hawa utawi angin, iku migunani sangêt dhatêng gêsang kita tuwin tanêman, kahanan kawan warni wau sanèsipun karbonium, wontên ing ngantariksa sami wor-winoran nanging botên nunggil kahanan (sabadan sanyawa), awit mênawi sami nunggil kahanan lajêng sanès warni, kados ta:
[...um] kalih bageyan, punika lajêng dados toya katingal, inggih toya jawah tuwin toya ingkang kula ombe sabên dintên. Toya mênawi kaêpe: lajêng udhar saking panunggiling kahanan, wangsul ing asalipun piyambak-piyambak (musna botên kêtingal) wontên ugi ingkang sampun nunggil kahanan ananging taskih botên kêtingal, inggih punika kulsir salpètêrsir, koolèuur salpetelèuur, tuwin amoniak amonia nanging namung sakêdhik.
Mênggah satunggal-tunggaling kahanan wau sapunika kula gancarakên.
Sambêtipun Candrakanta ôngka XV kaca 320.
Pêlikan punika ugi anggadhahi sikêp warni-warni kados dene jasad sanès-sanèsipun, inggih punika cêpêng utawi [uta...]
[...wi] ikêripun balêgêring jasad ingkang awujud satunggal, sikêp, cêpêng utawi ikêripun balêgêring jasad wau angwontênakên wawrating dhasar, upaminipun pêlikan warni kalih kadota: jêne, kalihan têmbagi ingkang sami agêngipun, punika mêsthi botên sami mênggahing wawratipun, makatên punika ingkang dipun wastani wawrating dhasar, awit saking punika wawrating dhasaripun satunggal-tunggaling jasad wau mawi dipun watoni miturut timbangan toya pahatan ingkang bêntèripun 4 grad sèlsius (40o C) sarta dipun wastani dhasar miturut timbangan toya, ing têmbung walandi kawastanan soortelijk gewicht (sor têlêkgêwich = wawrating dhasar, ing piwulang kawruh etang sarta wangun (vormleer) sasaminipun ugi asring dipun wastani specifiek gewicht mênggah têrangipun makatên, mênawi badhe namtokakên wawrating
toya pahatan ingkang sami kathahipun ingkang bêntèripun (40o C) sapintên wicalanipun ingkang pinanggih paran punika nêdahakên wawrating dhasaripun jasad wau pranataning timbangan, takêran sarta ukuran ingkang kangge karajan Nederlan punika kawatonan paugeran mètêr (meter) saha dipun wastani metrik stelsel (Metriek-Stelsel) sapara dasanipun satunggal mètêr winastan satunggal dhèsi mètêr utawi palêm, toya rêsik [rê...]
[...sik] inggih punika toya pahatan satunggal dhèsi mètêr kubuk utawi satunggal palêm kubuk (cubieke) (decimeter = d. M. d M3) punika dipun angge paugêran wiwiting petang takêran saha timbangan, saminipun mètêr kangge paugêran wiwiting petang ukuran, sadasa mètêr dipun wastani satunggal dhekamètêr (decameter) saparadasanipun satunggal mètêr dipun wastani satunggal dèsimètêr, (decimeter = d.M) barang cuwèr ingkang
saparadasanipun satunggal litêr nama sadhèsilitêr enz enz, wawratipun toya pahatan satunggal (dhèsimètêr kubuk, 1 dM3) ingkang bêntèripun 40C punika dipun wastani satunggal kilogram utawi pon (pond) kados upaminipun timbêl satunggal dhèsimètêr kubuk wawrat 11352 kilogram, punika nêdahakên bilih wawrating dhasaripun timbêl (specifiek gewicht) wontên: 11352 amargi takêripun timbêl sarta toya wau sami 1 dM3 nanging wawratipun tinimbang toya 1 dM3 utawi 1 Litêr (L) sampun langkung, yèn makatên specifiek gewicht of sortelijk gewicht punika kenging kula wastani wawrating dhasar miturut timbangan toya.
Sarèhning jasad punika sanadyan botên tunggil bôngsa saking pangrekadaya sagêd sami wawratipun, pramila kawruh nyumêrêpi
wawrating dhasar (Specifiek gewicht) punika agêng sangêt paedahipun kangge ambedakakên bangsanipun, ing ngandhap punika pratêlanipun wawratipun dhasaripun pêlikan sawatawis ingkang pêrlu kasumêrêpan.
1. Platina§ platina punika klêbêt dhatêng golonganipun logam ingkang adi utawi logam rajapèni, têgêsipun ingkang kathah pangaosipun: sami-sami logam kalêbêt awrat piyambak, warninipun pêthak klawu kados dene waja sulak klawu, platina, punika saking têmbung Sêpanyo plata, pikajêngipun salaka, dene têmbung platina pikajêngipun kados salaka = mèmpêr salaka, wondene ingkang nyumêrêpi wontênipun platina rumiyin piyambak punika tiyang Sêpanyol ingkang sami bubak jêne kala taun 1748 wontên ing tanah Amerikah sisih kidul, Mangkudimêja. gêmblongan: 22069, gêbagan: 20337, êmas: 19362, timbêl: 11352, salaka: 10474, têmbagi: 8878,tosan: 7788, rêjasa (tin): 7291, sing: 6861, walirang: 2038.
Tiyang nanêm gudhe punika ingkang limrah namung kangge mêmanising patêgilan kemawon, kaplisirakên wontên pinggir minôngka pagêring têtanêman utawi kalarikakên wontên ing têngah,
ewa samantên mênawi katanêm ing siti ingkang wiyar inggih kenging, sarta sasêlaning gudhe kenging katanêman katela pohung, nanging pananêmipun mênawi gudhe sampun thukul ing nginggilipun kalih wêlas dim reinlan, wohipun gudhe punika kenging kasade taksih nèm, kangge janganan, mênawi kasade sampun sêpuh ingkang ngantos garing wosenipun, kangge pêpanganan, sadangan pajêng tigang dasa sèn.
Siti patêgilan kawaluku ingkang lêbêt lajêng kagaru ingkang alus, sarampungipun lajêng kagula-gula wiyaripun kawan kaki lajêng kasêbaran wijèn, ingkang prayogi wijèn pêthak punika kathah rêginipun, ing dalèm sakati pangaos gangsal sèn.
Nanêm sêdhah punika prayoginipun ing môngsa sakawan sampun wiwit nanêm lanjaran, dene lanjaran sêdhah punika ingkang sae kajêng kelor, amargi dhatêng sêdhah botên angayomi warninipun jêne, raosipun pêdhês.
Dene pratikêlipun nanêm kajêng lanjaran amiliha panggenan ingkang tênggar, ananging sêsagêd-sagêd ingkang cêlak toya, dados botên rêkaos ing panyiramipun, siti ingkang kapilih wau lajêng dipun dhudhukana; 8 cM, lêbêt wiyaripun, dene panjangipun dipun dugia badhe sapintên kathahing pananêmipun, ing têngah kadhudhuka malih 50 cM lêbêt wiyaripun, kakintêna sacêkapipun kajêng lanjaran ingkang badhe katanêm, lajêng kacêmplungna saha lajêng dipun urugana siti dhudhukan wau, amung mênawi wontên brangkalipun saha banon alit-alit kapilihana, sampun ngantos katut kaurugakên, dene ingkang dipun urugi namung 50 cM. Ingkang katanêman kajêng lanjaran wau sêsampunipun kaurug lajêng dipun ênêta saha dipun idak-idaka supados madhêt, sabên enjing sontên kajêng lanjaran ingkang sampun katanêm kasirama ing toya, supados enggal gêsang utawi lajêng sêmi, mênawi kajêng lanjaran wau sampun wontên antawisipun gêsang, luwangan ingkang 80 cM. Kadhudhukana badhe kangge nanêm sêdhah wau, pandhudhukipun dipun kintêna 10 cM têbihipun saking kajêng lanjaran, supados sampun angongkalakên, lêbêt wiyaripun antawis 25 cM mênawi sampun rampung ing pandhudhukipun lajêng amêndhêta wiji sêdhah, amilaha êlung (golor) ingkang agêng saha ingkang warninipun ijêm sulak pêthak, punika ingkang sae
katanêm, amargi mênawi pamêndhêtipun wiji wau kalintu ingkang golor sulak abrit kurang sae, inggih punika ingkang dipun wastani golor cacing, enggal gêsang saha kathah indhikipun ananging botên sagêd carangan, manawi sampun pamêndhêtipun wiji lajêng katanêma ing luwangan wau, patrapipun pananêm makatên: papan ingkang badhe kangge nanêm sêdhah wau lajêng kaurugana ingkang 10 cM lajêng kasukanana toya sawatawis, siti lajêng kapênêda ingkang lêmbat, sasampunipun wiji sêdhah kacêmplungna ing luwangan, ananging dipun lêkêra watawis 2 utawi 4 êros supados kathah tuwuhing oyodipun, lajêng kablêsêkna ingkang tandhês, sarta kaurugana ing siti dhudhukanipun siti wau kalayan dipun wowori lêmèn (rabuk) kakintêna saparasakawan, pangurugipun kalayan dipun sarêngi toya supados madhêt ngiras kangge nyiram, sêdhah ingkang katanêman katangsulana ing gadêbog garing angsal kajêng lanjaran sarta lajêng anglothokana gadêbog ingkang taksih sae lajêng katutupna ing sêdhah, ingkang ngandhap katancêbna, sabên enjing sontên sêdhah wau kasiramana, mênawi sampun wontên antawisipun gêsang, gadêbog tutup wau kabucala supados sêdhahipun angsal hawa bêntèr, sabên 15 dintên pucukipun sêdhah wau katangsulana angsal kajêng lanjaran, supados lêstantun marambat watawis 6 utawi 7 wulan tamtu sampun carangan [ca...]
[...rangan] sarta sampun kenging kaundhuh.
Wondene pangundhuhipun caranganing sêdhah mênawi sampun godhong 3 utawi 4 lêmbar, ingkang salêmbar ing ngandhap piyambak kangèngèhna supados lajêng sagêd tuwuh caranganipun malih. Punapadene pamêndhêtipun kêdah ajêg, kados ta: saupami ngèngèhan punika thukul caranganipun malih ngantos 3 utawi 4 lêmbar pangêthokipun inggih ingkang mêntas kapêndhêt rumiyin wau, amêsthi raosing sêdhah ingkang mêntas kaundhuh lajêng sagêd agêng saha tuwuhipun carangan kathah, dene pêmêndhêtipun kadah ing wanci enjing utawi sontên dados sêdhah botên kantrak, mênawi sêdhah wau sampun inggil amurih sampun ngantos risak pangundhuhipun mawi pirantos ôndha pangantèn dene patraping panyandhik sarta pamêthik punapadene panyimpênipun, sarèhning punika kagolong garapanipun tiyang èstri kula botên sagêd angaturakên, botên langkung muhung kula sumanggakakên.
Saking kawula dalêm pamagang ingkang gumadhuh ing kabupatèn Ngimagiri pun Suwarta.
Sami-sami tanêman klapa punika langkung maedahi dhatêng manungsa tinimbang kalihan tanêman sanès-sanèsipun, kados ta: pêlêm, kuwèini, pakèl, sabên taun namung awoh sapisan, tarkadhang namung pradapa. Wiwiting pananêm dumugining pangundhuhipun 8 taun, mênawi sampun awoh tumaruntun botên wontên kêndhatipun, mila mênawi dipun ingah sêpuh, sabên wulan sagêd ngudhunakên saudhunan sakêdhikipun kathahipun 15 iji mawi awon saening siti ingkang katanêman wit kalapa saking papan tênggar utawi ayom, kapêndhêt têngah-têngahipun, satunggaling wit kalapa ingkang sae ing dalêm sawulan sagêd ngudhunakên 10 iji 1 rêgi 5 sèn x 10 = 50 x 12 = f 6. Dados wit kalapa satunggal ing dalêm sataun mêdal nipkahipun f 6 rupiah. Mênawi wit kalapa sadasa inggih f 60 rupiah, lo kok kathah.
Sami-sami sêkar asor, sêkar pacarbanyu punika kalêbêt agêng piyambak pamêdalipun, pasitèn ingkang wiyaripun 12 kaki kubuk
Gunggunging dalêm sataun 6 rupiah, dene [de...]
[...ne] ingkang ragi kathah pêpajênganipun sabên malêm jumungah sarta malêm anggara kasih kangge bucalan dhatêng panggenan ingkang kiwa-kiwa, supados ingkang ambaurêksa ing ngriku botên salah damêl angganggu. Dene pananêmipun sêkar pacarbanyu gampil kemawon, wijinipun ingkang sampun cêmêng kasêbarakên sami thukul
gêsangipun, nanging têtuwuhaning wijinipun saya angêrda, kuciwanipun botên kenging dipun rosani pananêmipun, saupami nanêm sêkar pacarbanyu kados pananêming sêkar sumba: badhe bubruk.
Kajêng ingkang pinilih dening têtiyang damêl arêng punika ingkang sae piyambak amung kajêng kasambi, sanèsipun kajêng kasambi asor sadaya.
Tiyang damêl arêng punika kêdah damêl tobong (pawon) ingkang kadamêl sela ingkang agêng-agêng kajèjèr katumpuk-tumpuk inggil 1/2, panjang 1 1/2, wiyaripun 1 mètêr, mênawi badhe katanêman kajêng ingkang ngandhap pisan kadhasarana awu, pêrlunipun garing.
Kajêng ingkang badhe kabêsmi kakêthokana panjang cêlakipun kaukura sacêkaping pawon, sarampunging pangêthok, kajêng lajêng katata sap-sapan katumpuk ingkang rampak, sadèrèngipun katatanan kajêng, latu wiwit kadadosakên, rampung panatanipun kajêng sanginggiling kajêng wau kasukanana aram§ punapa êram, mênawi dede êram kula dèrèng sumêrêp têgêsipun Red. godhongan ingkang taksih têlês sarta ingkang kandêl, lajêng kaurugana siti lêmbat, ugi ingkang kandêl pêrlunipun sampun ngantos amblêg sisih, sanadyan amblêga inggih ingkang rampak, tamtu kajêng ingkang kabêsmi wau dados arêng sadaya, mênawi amblêgipun amung sisih kajêng ingkang dipun bêsmi: mogol mêntah matêng. Danguning pambêsminipun arêng sadintên sadalu, lajêng kadhudhah.
Pandhudhah arêng kêdah ngangge pirantos kados ta: sorok tosan tuwin toya, sorok punika kangge nyingkirakên awunipun aram utawi awu ingkang tumumpang ing aram, punika sampun lajêng dados satunggal kalihan arêngipun, amila kangge nyingkirakên awu, sasampuning awu
1. Mênawi wontên gonja dhuwung ingkang mangkêluk, kacublêsna ing kajêng dhadhap srêp, kaêlak-êluka amêsthi manut kemawon. Enggalipun sakajêngipun ingkang gadhah sagêd kalaksanan.
2. Mênawi bêdhe jagong dhatêng sanès panggenan, bidhala saking dalêm kaangkah antawis kintên kirang kalih jam kalihan wiwiting unjuk-unjukan ing panggenan pakêmpalan wau, badhe mangkat bidhal angunjuka jênèwêr utawi brandi sagêlas alit, kêdah têlas sanalika, mênawi sampun dumugi ing pakêmpalan ngriku, ngunjuka sapintên kemawon, Insyallah botên sagêd wuru, ananging pangunjukipun botên kenging campuran. Mênawi saking dalêm ngunjuk jênèwêr, wontên ing ngriku inggih kêdah ngunjuk jênèwêr kemawon botên kenging ngunjuk brandhi, kosok wangsulipun, mênawi saking dalêm ngunjuk brandhi, wontên ing ngriku botên kenging ngunjuk jênèwêr.
3. Amêndhêta wiji sêmôngka ing sawatawis, lajêng kaisèkna ing cangkoking tigan ayam, ingkang namung bolong sawatawis ing pucukipun, bolonging cangkok kadalita mawi dalancang ingkang ngantos rapêt, sasampunipun lajêng kakêmpalna kalayan tigan ayam sanèsipun ingkang sawêg
enggalipun mênawi ayam mau botên saba inggih kêdah siyam. Laminipun engga§ ngantos. dumugi panêtêsipun, mênawi sampun nêtês, cangkok ingkang isi wiji sêmôngka wau enggal kapêndhêta.
Tiyang ingkang anglampahi kados makatên, amêsthi sagêd nyulap damêl sêmôngka namung ing dalêm saprapat jam, wiwit nanêm wiji dumugi awohipun. Pratikêlipun makatên: anyèlèha siti sawatawis ing meja, wiji sêmôngka wau ingkang satunggil kadhêdhêra ing ngriku, lajêng katutupana mawi rinjing§ kados
mulur panjang, salajêngipun makatên, ngantos rambah-rambah, dangu-dangunipun saprapat jam, wit sêmôngka
wau amêsthi sampun awoh nanging namung satunggal. Agênging woh raosipun botên beda kalayan sêmôngka ingkang kapêndhêt wijinipun rumiyin. Ananging kauningana, ing dalêm sadintên sadalu botên kenging andhêdhêr wiji langkung satunggil. Sarta ingkang andhêdhêr kêdah tiyang ingkang anglampahi tarekah ing nginggil wau.
Kawruh ing nginggil wau sanajan anglêngkara, ewasamantên kula kadugi tanggêl mênggah ing yakininipun, mila kula ngantos purun nyundhukakên ing ukêlipun rara Candrakanta, sintên ingkang sampun kalampahan nyoba
Kula sampun maos pandangunipun Rama Bagus Ngardah, abdi dalêm ngulama ing Surakarta, kamot wontên Candrakanta ôngka XV kaca 327 wêdalipun ing wulan Jumadilawal Besar punika. Suraosipun mundhut katrangan mênggah kawontênanipun kitab Tanajultarki, ingkang kula angge wêwaton anggèn kula mangsuli pitakènipun Radèn Munandar, bab prakawis wilujêngan Ngêsurtanah saha nigang dintên sêsaminipun. Mênawi panjênganipun rama badhe uninga kitab wau, salugunipun kula botên sumêrêp ingkang anggadhahi anggit, manawi têmbung Jawi saha dèrèng kaêcap, taksih sêratan kemawon. Namung kawontênanipun sêratan Ngarab kapara kula sawatawis mayar, amargi botên susah anjawèkakên, tuwin botên susah nyêrat aksara Walandi, amargi kula punika: nyêrat aksara Walandi malih yèn sagêda, tiyang ngungêlakên kemawon: jimbit§ bilih sayêktos, mênggah ing jaman sapunika anèh, nanging mênawi mirit brêgasing angkanipun Walandi sarta rum botên anèh, wah baud gondhil pegon saya: jamak. mila panjênênganipun rama
sok sampuna priksa. Dene pêthikanipun kados kula aturakên ing ngandap punika, lugunipun:
I. Punika bab kasiyate wong mati mulane dèn surtanah iku, ananahakên jisime lan olêse lan ngisêr tanahe, kang mau
pêndhak sapisan, iku sampurnaning kulit, daging, sungsum lan jêroan.
VII. Mulane wong mati dèn pêndhak pindho iku sampurnaning kaanan kabèh rupa kulit, gêtih, sungsum, mung kari kaananing balung.
VIII. Mulane wong mati dèn sèwu dinani iku
Kajawi ingkang kula aturakên kasêbut ing nginggil, mênggah kawontênanipun Tanajultarki wau bangsanipun Adam sarpin, mila kula sumôngga panjênêganipun rama Bagus Ngardhah, botên langkung bilih wontên kalêpatan kula ugi sampun kirang papuntên.pangapuntên.
Kêrtu alit ingkang kangge kasukan cêki tuwin pèi, punika mula bukanipun ingkang yasa sintên ?, sarta kados pundi kajêngipun dene sagolong-golonganing kêrtu warni tiga, kados ta:
plompong, dèngkèk, rocina, tambur lincip§ ing Surakarta: tiga tambur. Pitakênipun Radèn Munandar ing nginggil punika, kados awis ingkang sagêd narbuka, sukur wontên. Pamanah kula ing atasing namanipun barang sajagad, punika sakawitipun amêsthi wontên ingkang namakakên, botên jumênêng pribadi, ananging sintên? Punika namung Nabi Kilir piyambak ingkang sagêd
ingkang sampun kasumêrêpan namanipun prasasat botên wontên barang ingkang botên mawi nama, suprandosipun têtiyang: kathah ingkang sagêd èngêt, kabêkta saking gêsangipun, botên saking piwulangipun bapa biyung sarta gurunipun, punika botên makatên anggèr Krama (Rêksa) Wiyata ? Red. gunung, têlu cina} salajêngipun.
Mênggah anggèn kula nyuwun pitakèn bab sapele ing nginggil punika mugi sampun kagalih punapa-punapa, sayêktosipun namung katarik saking kadêrênging manah badhe sumêrêp.
Ing sêrat kabar Rêtnadumilah rumiyin wontên pambantu ingkang ngarah bab sorahipun agami Budha, wiwit saking lairipun Bathara Buda, ngantos dumugi sedanipun, cêcariosanipun sangêt anêngsêmakên.
Ingkang punika bilih para mitra, lênggananipun Sasadara wontên ingkang simpên têtêdhakanipun, mugi karsaa anglêbêtakên ing taman Sasadara utawi ing Candrakanta, supados kenginga kangge simpênan sadaya para lêngganan, punika badhe sapintên gênging panuwun kula utawi para lêngganan sanèsipun ingkang dèrèng kagungan, sukur badhe sèwu rama juru pangripta piyambak kagungan, mugi karsaa lajêng kacithakakên (kula sêpên Red).
Saking kula ingkang sangêt angajêng-ajêng, Suwarta, mantri guru ing Dêmak.
Pitakèn kula ingkang dhatêng radèn Wiryasubrata kamot ing Sasadara ôngka VII taun Dal ôngka 1831. Bab panili, ngantos sapunika dèrèng pikantuk katêrangan, bok mênawi Radèn Wiryasubrata sami pêtêngipun kados kula. Ananging kula nyuwun gunging pamêngku, botên pisan niyat anyoba dhatêng Radèn Wiryasubrata wau, mila pitakèn sawantahipun.
Ing sarèhning sapunika kula sampun manggih katrangan saking sêrat TIJDSCHRIJFT DE NATUUR dados pitakèn kula wau kula wangsuli piyambak, mugi sagêda amaedahi dhatêng para mitra lênggananipun Sasadara punika.
Bilih wontên wit panili sampun mangsanipun awoh, môngka dèrèng sêkar, utawi bilih ingkang gadhah wit wau niyat ngenggalakên sêkaripun, ing panggenan sêlaning gantèlan§ gantilan. godhong kalihan wit ingkang ngêdalakên godhong wau. Pundi ingkang katingal badhe mêdal trubusipun, punika kanyunyukana mawi tosan bêntèr, tosan kabêsmi ngantos mangah-mangah§ = mangangah Maar ulat mangah-mangah Red.
Jan Tinbergen (Den Haag, 12 April 1903- Den Haag, 9 Juni 1994) inggih punika salah satunggaling ilmuwan Walanda ingkang pikantuk bebungah Nobel wonten ing bidang ékonomi ingkang angka pisanan taun 1969, ingkang dipuntampi sesarengan kaliyan Ragnar Frisch. Penghargaan punika dipunparingaken saking kasil kerjanipun ingkang
Jan Tinbergen inggih punika putra mbarep saking gangsal sadhérék. Bapakipun ingkang nama Dirk Cornelis Tinbergen, satunggaling guru Basa Walanda. Ibunipun, Jeannette van Eek kagungan profesi guru. Kakang saking Nikolaas Tinbergen ugi minangka satunggaling pamenang hadhiah Nobel wonten ing bidang fisiologi nalika taun 1973. Rayi ragilipun, Luuk Tinbergen dados satunggaling ahli ornotologi ingkang lumayan misuwur. Jan palakrama kaliyan Tine Johanne de Wit ingkang dipunparingi sekawan putra.[2]
Jan Tinbergen sinau matematika lan fisika wonten ing Universitas Leiden sangandhapipun bimbingan saking Paul Ehrenfest. Nalika taun 1926, Jan nolak wajib militer lan minangka paukuman piyambakipun kedah nindakaken pedamelan-pedamelan sosial. Sadangu periode 25 wulan punika, Jan nyinaoni ilmu ékonomi. Piyambakipun minangka salah satunggaling anggota ingkang lumayan fanatik saking parté buruh sosialis. Jan kagungan pamanggih bilih ilmu fisika kirang kagungan mumpangat minangka anggota parté. Saking punika, piyambakipun lajeng sinau ilmu ékonomi ugi.[3]
Jan pikantuk gelar PhD nalika taun 1929 kanthi karyanipun ingkang judul "Minimuumproblemen in de natuurkunde en economie" (Minimalisasi Problem wonten ing fisika lan ékonomi). Piyambakipun makarya wonten ing Badan Statistik lan minangka profesor wonten ing Universitas Erasmus Rotterdam saking taun 1929-1945. Wonten ing periode punika, piyambakipun ugi dados anggota Liga Bangsa-Bangsa, sawijining badan internasional ingkang kagungan ancas ningkataken katentreman lan kamulyan donya.
Nalika taun 1945-1955, Jan Tinbergen ndhirikaken Lembaga Pembangunan dan Perencanaan Nasional Walanda lan dados direkturipun ingkang angka pisan.
Jan Tinbergen kathah mikiraken babagan keadilan lan distribusi pendapatan. Norma Tinbergen inggih punika salah satunggaling pamikiranipun ingkang nyatakaken bilih bedanipun antawis penghasilan tertinggi lan terendah ing satunggaling perusahaan langkung saking rasio 1:5, hal punika badhé ndadosaken kontraproduktif.[4]
opo paukuman kuwi ono 2 siji neng alam ndoyo kapindo neng akherat coba,den glenggono
Palapuranipun pangrèh Narpawandawa ing taun 1934 wiwit sasampunipun parêpatan agêng taunan, kala kaping 8/9 April 1932 dumugi dalu punika.
Pangarsa B.K.P.H. Adiwijaya, nanging sarêng dumugi tanggal kaping 25 Sèptèmbêr 1932 mundhut lèrèh, amargi katêtêpakên dados gedelegeerde lid rad kawula.
panitya: 1. R.M.H. Cakrawinata.
II. Pangrèh damêl parêpatan rambah kaping 8 damêl pêpanggihanipun
III. Kawontênanipun padamêlan ingkang katindakakên, sarta ingkang prêlu kauningan ing para warga, kados ing ngandhap punika:
Andhatêngi pêpanggihan ingkang dipun ajangi pakêmpalan B.O. ngrêmbag bab indhaking pasewan pêkên-pêkên kagunganipun nagari, saha nyuwunakên sakolah lêlahanan tumrap lare-lare anakipun tiyang kêkirangan.
Andhatêngi pêpanggihan ingkang dipun ajangi pakêmpalan Muhamadiyah, ngrêmbag bab sakolahan.
Andhatêngi pêpanggihan ingkang dipun ajangi pakêmpalan Trêsnapraja, ngrêmbag bab Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, pinanggihing rêmbag lajêng macak atur dhatêng pêpatih dalêm, suraosipun kados ingkang kawrat organ taun 1934 ôngka 5.
2. Matah R.T. Sastrawadana (sapunika asma K.R.T. Yudanagara) dados pangarsaning panitya bôndha pasinaon, anggêntosi B.K.P.H. Suryaamijaya, kasêbut kêkancinganipun pangrèh kaping 9 April 1932 ôngka 47/363 (kawrat ing organ taun 1932 ôngka 6).
3. Sêrat kaping ... April 1932 ôngka 49/363 dhatêng sèkrêtaris
Atmasutirta, 3. R.M.Ng. Wiraatmaja, sami kapatah mariksa arta kas, palapuranipun sampun kawrat ing organ taun 1932 ôngka 6.
6. Sêrat kaping 27 April 1932 ôngka 53/365, dhatêng tuwan gewestelijk sèkrêtaris ing Surakarta, ngaturakên organ ingkang ngêwrat bab bale agung.
7. Sêrat kaping 30 April 1932 ôngka 54/366, kanthi paring dalêm têtêngêr tumbuk dalêm jumênêng 40 taun cacah 8 dhatêng R.M.Ng. Kartapraja.
8. Sêrat kaping 4 Mèi 1932 ôngka 56/367, suka katrangan dhatêng Tuwan Kohyo, bilih gambar-gambar nalika parêpatan agêng sampun kapacak ing wara-wara wontên organ.
9. Sêrat kaping 13 Mèi 1932 ôngka 59/368, ngenggalakên dhatêng panitya ingkang kapatah ngudi wontênipun pitulungan dhatêng para santana dalêm ingkang lola, kadospundi pinanggihing rêmbagipun panitya wau, dèrèng angsal wangsulan.
10. Sêrat kaping 13 Mèi 1932 ôngka 62/369, dhatêng raad van beheer kabudidayan kagungan dalêm, ngintunakên sêratipun sadhèrèk Sastrasutirta, bab nyuwun dados punggawa, sampun angsal wangsulan saking tuwan sèkrêtaris, raad van beheer turunanipun lajêng dipun kintunakên dhatêng sadhèrèk Sastrasutirta, kawrat sêrat kaping 17 Mèi 1932 ôngka 78/377.
11. Sêrat kaping 31 Mèi 1932 ôngka 65/371 dhatêng panitya bôndha pasinaon bab bayaranipun R. Alimarsaban.
12. Sêrat kaping 1 Juni 1932 ôngka 66/372 dhatêng pangrèh B.P.P. bab anggènipun Narpawandawa botên ngintunakên wakil, amargi sampun kaslêpêk tampinipun sêrat sêdhahan.
13. Sêrat kaping 2 Juni 1932 ôngka 68/372, dhatêng sadhèrèk Sasrakusuma ing Wanasaba, katrangan bab pawartos wontênipun P.K.S. tumrap Narpawandawa botên manah punapa-punapa, dening sampun damêl lokal komite.
14. Matah panitya ingkang manah runtutipun sasêbutan, tumrap para santana saha abdi [a...]
[...bdi] dalêm, kasêbut kêkancinganipun pangrèh kaping 3 Juni 1932, ôngka 69/372, sampun kaenggalakên, kawrat sêrat kaping 5 Sèptèmbêr 1932, ôngka 97/390 dèrèng nglapurakên.
15. Sêrat paturan kaping 2 Juni 1932, ôngka 71/374 katur pêpatih dalêm, bab nyuwunakên lilah dalêm tumrap para santana ingkang sami dados abdi dalêm, kalilana sami ngangge kandêlan kêmalo abrit. Sampun kaparêngakên kawrat sêrat dhawuh kêkancingan nagari katitimasan kaping 7 Agustus 1932 ôngka 45 A1/I. (Kawrat ing organ taun 1932 ôngka 9).
16. Sêrat kaping 2 Juni 1932 ôngka 72/374, dhatêng panitya bôndha pasinaon tumbuk dalêm, mitêrangakên bab pranatanipun.
17. Matah dhatêng R.M.Ng. Sasrasunarya dados panitraning panitya bôndha pasinaon, anggêntosi K.R.T. Côndranagara, kasêbut kêkancinganipun pangrèh kaping 3 Juli 1932 ôngka 80/378 (kawrat ing organ taun 1932 ôngka 8).
18. Matah R.M.T. Atmadipura dados pangarsaning panitya ingkang ngudi wontênipun pitulungan dhatêng para santana dalêm lola. Kasêbut kêkancinganipun pangrèh kaping 16 Juli 1932 ôngka 83/380 (kawrat ing organ taun 1932 ôngka 10) sampun kaenggalakên kawrat sêrat kaping 5 Sèptèmbêr 1932 ôngka 95/388 dèrèng nglapurakên.
19. Sêrat kaping 24 Juni 1932 ôngka 86/381 dhatêng sèkrêtaris Java Instituut mitêrangakên bab kontribisi.
20. Sêrat kaping 3 Agustus 1932 ôngka 87/382 dhatêng pangrèh P.K.V.B. ing Kaliyasa, suka sumêrêp nalika pambikakipun poliklinik Kaliyasa,
prayoginipun pèdhêrasi praja Kajawèn, miturut putusan, opênbar pêrgadêring kala kaping 20/21 Juni 1932 (kawrat ing organ taun 1932 ôngka 9), sampun angsal dhawuh katrangan kawrat sêrat katitimangsan kaping 8 Nopèmbêr 1932 ôngka 909 C/4/I, kapacak ing organ taun 1932 ôngka 12.
22. Sêrat kaping 22 Agustus 1932 ôngka 90/385 dhatêng kantor sasanapustaka, ngaturakên [ngaturakê...]
[...n] organ kangge simpênan ing kantor sasanapustaka karaton.
24. Sêrat kaping 2 Sèptèmbêr 1932 ôngka 93/388 dhatêng R. Sumaharja, ing Candhirata (Kêdhu) Narpawandawa pakèwêd anglajêngakên suwunanipun R. Sumaharja, sabab sampun wontên pakêmpalan darah Mangkunagaran.
25. Sêrat kaping 21 Sèptèmbêr 1932 ôngka 99/391 katrangan dhatêng R. Sastrasucitra, bab kawajibanipun warga Narpawandawa sarta lampah-lampahipun bilih badhe malêbêt dados warga.
26. Sêrat paturan kaping 20 Oktobêr 1932 ôngka 104/394 katur pêpatih dalêm,
kadipatèn Mangkunagaran, nyuwun lilah badhe ngangge pêndhok kêmalo abrit, kaprayogèkakên dèrèng kalilan.
27. Sêrat kaping 26 Oktobêr 1932 ôngka 106/395 dhatêng pangrèh Putri Narpawandawa, katrangan ingkang kawrat sêratipun
ngangge pos kwitansi, amargi kathah wragadipun.
29. Sêrat kaping 10 Nopèmbêr 1932 ôngka 109/397 dhatêng pangrèh P.P.P.K. bab Narpawandawa botên sagêd ngintunakên wakil ing konggrèsipun, sabab nyarêngi parlunipun Narpawandawa piyambak, dados namung kintun pamuji kemawon.
30. Sêrat kaping 10 Oktobêr 1932 ôngka 110/397 dhatêng K.R.T. Mr. Wôngsanagara, kapatah mêdhar sabda wontên ing openb. comb. verg tanggal kaping 25/26-11-'32 ngrêmbag bab bale agung.
31. Sêrat kaping 17 Oktobêr 1932 ôngka 111/398 dhatêng pangrèh Putri Narpawandawa, katrangan ingkang kawrat sêratipun kaping 9-11-'32.
32. Sêrat paturan kaping 7 Dhesèmbêr 1932 ôngka 112/399 katur pêpatih dalêm, katranganipun ingkang kawrat sêrat dhawuh nagari kaping 8 Nopèmbêr 1932 ôngka 909 C/4/I minôngka pambengkasing sêling-sêrêpipun konpêrènsi, supados ngrêsikakên ing pamawas. (Sampun kawrat ing organ taun 1933 ôngka 1).
33. Sêrat kaping 22 Dhesèmbêr 1932 ôngka 114/404 dhatêng sèkrêtaris P.P.S. ngintunakên arta f 12,08 urunan
38. Sêrat kaping 24 Januari 1933 ôngka 6/408 dhatêng B.K.P.H. Kusumabrata, badhe kacalonakên dados pangarsa bale agung, sasampunipun katrangakên kawrat sêrat kaping 8 Marêt 1933 ôngka 19/415, katrangan
pranatan gupêrmèn tumrap para putri santana dalêm, ingkang imah-imah angsal abdinipun gupêrmèn, [gu...]
[...pêrmèn,] ingkang botên angsal sêsêbutan punapa-punapa, turunipun badhe botên angsal sêsêbutan samasthinipun, kados ingkang tumindak wontên ing bawah dalêm Surakarta ngriki. Makatên wau kajawi para putri santana dalêm rumaos kecalan wêwênang, ugi badhe ngrèmèhakên jumênênging panjênêngan dalêm nata, sampun tampi dhawuh wangsulan saking nagari kaping 18 Pèbruari 1933 ôngka 74 C/1/I bab punika sawêg dados panggalihan (sampun kawrat ing organ taun 1933 ôngka 3.4.)
41. Sêrat kaping 27 Januari 1933 ôngka 11/411 katrangan dhatêng M.Ng. Wignyamargana, bab usulipun
cacahing warga ingkang manggèn sajawining kitha Surakarta dèrèng sapintêna.
42. Sêrat kaping 3 Pèbruari 1933 ôngka 15/413 dhatêng Putri Narpawandawa, katrangan kawrat sêratipun kaping 7 Nopèmbêr 1932.
43. Sêrat kaping 4 Pèbruari 1933 ôngka 17/414 katrangan dhatêng R.M.Ng. Sastrasewaya, bab kupi suwunan suwakipun balônja warisipun para santana dalêm, botên wontên. Wontênipun namung pèngêtan rêmbag ing parêpatan agêng kala kaping 30 Agustus 1920.
44. Sêrat kaping 18 Mèi 1933 ôngka 20/416 dhatêng R.M.H. Panyangkringan, bab anggènipun R.Aj. Yasadimêja manggèn ing pawèstrèn masjid Agêng, kadospundi sagêdipun lajêng pindhah saking pawèstrèn wau. Sampun angsal katrangan bilih R.Aj. Yasadimêja lajêng kabêkta mantuk dhatêng ing griyanipun R.M.H. Panyangkringan.
45. Sêrat kaping 28 Mèi 1933 ôngka 21/416 dhatêng K.P.P. Suryadipura saha K.P. Arya Panular, sami katêtêpakên dados pangrèh kangge sawatawis môngsa (voorloop, bestuur) Narpawandawa.
46. Sêrat kaping 10 Juni 1933 ôngka 23/417 katur B.K.P. Angabèi, bab kasuwun
Kajawèn, kados ingkang kawrat sêrat paturan katitimasan kaping 16 Agustus 1932 ôngka
88/382. Angsal dhawuh katitimasan kaping 24 Juli 1933 ôngka 464 C/4/1 sampun sami kawrat ing organ taun 1933 ôngka 8.
48. Sêrat kaping 11 Agustus 1933 ôngka 28/419 dhatêng pangrèh P.K.N. mratelakakên bilih Narpa botên
Prajakintaka, katrangan kawrat sêratipun katitimasan kaping 12 Agustus 1933.
51. Sêrat kaping 3 Sèptèmbêr 1933 ôngka 31/420 dhatêng R. Supadma, bab anggènipun nêdha pitulungan nyuwunakên santunipun pikêkah santana R.Aj. Supadma, saha pikêkah tumrap anakipun èstri, tuwin pikêkah sêsêbutan radèn dhatêng R. Supadma piyambak, sagêdipun pangrèh namung ngaturi karigênan.
52. Sêrat kaping 9 Nopèmbêr 1933 ôngka 34/422 katur kumandhaning prajurit dalêm, punapa lêrês andhawuhakên kados pakabaran D.K. ôngka 245 ngawisi para abdi dalêm prajurit malêbêt pakêmpalan politik, sampun tampi wangsulan bilih botên ngawisi, kajawi pakêmpalan ingkang dados
54. Sêrat kaping 19 Nopèmbêr 1933 ôngka 36/423 dhatêng warga sawatawis, kasuwun darma wragad adêgipun tugu kabangsan, pikantukipun arta darma f 21,27½ jangkêpipun dados f 30,- kawêwahan saking kas, sampun kalampahan kadarmakakên dhatêng komite, katampèn kawrat kwitansi kaping 21-22-'33 ôngka Bl. 64.
55. Sêrat kaping 22 Pèbruari 1934 ôngka 5/430 dhatêng komite pangangguran ing Surakarta, ngintunakên arta darmanipun para warga Narpawandawa dhatêng para sadhèrèk Jawi ingkang sami nganggur, kathahipun f 30,- (sampun kawrat ing organ
57. Sêrat kaping 22 Pèbruari 1934 ôngka 7/431 katur komandhaning prajurit dalêm, bab abdi dalêm prajurit gadhah tindak murang kasusilan, sampun angsal katrangan kawrat sêrat kaping 12 Dulkangidah Be 1864 ôngka 166/2 Ha V bilih bab punika sampun kadhawuhan nyorahakên dhatêng para abdi dalêm prajurit, supados sampun sami nêrak kasusilan.
58. Sêrat kaping 16 Marêt 1934 ôngka 3/428 katur B.K.P. Angabèi, pangrèh nyuwun pêpanggihan kalihan para bandara
agêng Pèrdhi, bab anggènipun sadhèrèk Yusup Yahya kapriksa ing pangadilan. Prakawis persdelict, mawi dipun kêcrèk sarta dipun panganggèni sandhangan tiyang ukuman.
Kawontênanipun warga dumugi parêpatan taunan kapêngkêr wontên 550 tilar donya 10 mêdal 2, amargi sami pindhah padamêlan, lajêng katambahan warga anyar 50 dados mindhak 38.
Mênggah anggènipun pangrèh nindakakên padamêlan, salêbêtipun taun kapêngkêr dumugi sapunika wilujêng.
Kasêrat tanggal kaping 14 Mèi 1934. Taksih wontên sambêtipun.
Dhawuh dalêm, para santana dalêm kalilan andhèrèk sinau putri dalêm Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton Kustiyah, dene ingkang katampèn namung murid 6, ingkang sampun tamat pasinaonipun wontên pamulangan H.I.S. utawi pamulangan saminipun H.I.S. wêdalan taun 1933, sarta taun 1934, mawi bayaran sakolah. Ingkang karumiyinakên santana dalêm wayah lajêng buyut sapiturutipun, [sapituru...]
[...tipun,] amila sintên ingkang sumêdya nyuwun dhèrèk sinau putri dalêm Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton Kustiyah, supados macak sêrat suwunan dhatêng B.K.P.H. Kusumabrata, kanthi ampilanipun pikêkah saha sêrat pêrklarêng saking pamulanganipun, suwunan wau manawi langkung saking tanggal kaping 23 Juli ngajêng punika badhe botên katampèn. Ingkang punika kumisi nyuwun pitulunganipun pakêmpalan Narpawandawa, badhe wontênipun pasinaon wau, supados kawarak-warakakên wontên organ Narpawandawa.
Mênggah ingkang kasêbut ing nginggil punika, bokmanawi wontên warga ingkang kaparêng badhe andhèrèkakên anak putranipun sinau Huishouding lajêng ngladosna sêrat suwunan, nêtêpi wara-wara kasêbut ing nginggil.
Noot. Mugi sampun andadosakên panggalihipun komisi, pamacakipun wara-wara ing nginggil punika kapacak rambah kaping kalih, amargi dhatêngipun sêrat kala samantên kupi-kupi sampun kalajêng dipun cithak, dados sagêdipun kacêkap kapêksa kabage kalih.
Nyuwun dhatêng ingkang wajib supados kawontênaning organ kita Narpawandawa dipun tata kados ing ngandhap punika:
I. Ing tapihing organ bagean jawi utawi nglêbêt supados dipun sukani katrangan cêkakaning isinipun. Dene paedahipun, manawi wontên parlu sawanci-wanci badhe ambêtahakên isinipun organ, gampil anggènipun madosi.
II. Nyuwun dipun wontêni dhamêsrêbrik, manawi sagêd dipun wontênana rêdhaksi wanita piyambak, botênipun inggih kumisi phan rêdhaksi, kapasrahakên pangrèhing Putri Narpawandawa.
III. Nyuwun ajêg dipun isèni pêthikan riksêblad, dados para warga sagêd nyumêrêpi pranatan -pranatan ingkang kawrat ing riksêblad.
IV. Nyuwun dipun isèni dêdongengan (pèlêton) ingkang laras kalihan jaman sapunika.
V. Nyuwun dhatêng para warga ingkang kagungan kawruh ingkang asli pangangsu saking kawruh kilenan, kaparênga saking
atminisêtrasirèh, bêrgêlêkrèh, biologi, phisologi tuwin bab koopêrasi, saha sanès-sanèsipun ingkang dèrèng kalêbêt cathêtan punika. Awit kula gadhah pamanggih kita warga N.W. parlu sangêt sagêd mangrêtos dhatêng kawruh-kawruh wau.
VI. Dalancangipun, organ nyuwun dipun saeni kados nalika tapihipun jêne, amargi rêgining dalancang sampun suda sangêt.
VII. Tagihan kuntribisi tuwin rêgining organ, ingkang tumrap sajawining kitha, nyuwun sagêda kakintunan balangko pos wisêl ingkang sampun dipun isi cacahing arta ingkang badhe kabayar (tagihan) murih botên kêkathahên pambayaripun, inggih sabên taun kemawon, apêsipun inggih sabên kalih taun, awit manawi ngantos langkung saking kalih taun punika lajêng kêkathahên.
Wusana sadaya wau sagêdipun kalampahan kula amung sumôngga.
Manawi miturut kawruh kodrat, dhêdhasaring wêwatêkan punika botên sagêd ewah. Upaminipun, manawi dhêdhasaring wêwatêkanipun culika, bok inggih dipun jujua kawruh adi luhung kadospunapa kemawon, dhêdhasaring kaculikanipun inggih taksih kemawon. Mila ngantos dados rêmbag, dhasar punika kalihan ajar mênang ingkang pundi.
Ing tanah Eropah wontên dêdongengan, satunggiling pastur gadhah anak kalih jalêr sadaya. Anak kalih wau sami dipun sinaokakên dados pastur. Nanging wusananipun ingkang satunggal malah dados pangagênging durjana. (Benggoling koyok), [koyo...]
[...k),] dados têgêsipun, ing ngriki sagêd ambuktèkakên, manawi dhasar punika kalihan ajar mênang dhasar.
Nanging kawuningana, sadaya tumindak ingkang ajêg punika lajêng dados pakulinan, sabên sampun kulina lajêng nama matuh. Manawi sampun matuh lajêng angèl ewah-ewahanipun. Ing ngriku punika ingkang lajêng sagêd têtêp kabasakakên watêk susulan, mila bôngsa Walandi lajêng sagêd nêtêpakên, adat ingkang sampun matuh punika lajêng dados watak susulan. (Gewoonte is de tweede natuur).
Mênggah suda lumungsuripun kawontênan punika saking pamanggih kula ugi sagêd ngewahakên padatan, kados upaminipun jaman ingkang taksih kita idaki punika, ingkang umumipun dipun wastani jaman awis arta utawi malèsê, punika ugi sagêd ngewahakên dhêdhasaring watêk kita.
Ewahing wêwatêkan ingkang jalaran saking pakulinan punika wau, miturut kodrat (natuur) manawi ewahipun wau dhatêng babagan ingkang sae-sae utawi golonganing kautamèn, punika adatipun mêsthi angèl. Nanging manawi ewahipun wau lajêng katuntun dhatêng ingkang sanès kautamèn, punika adatipun gampil tur mawi sangêt.
Awit saking makatên punika wau, sumantuning jaman malèsê punika, kula pêpuji sampun ngantos ngewahakên
mila bab lairipun jaman malèsê punika, manawi kita kirang waspada sagêd ngalentokakên trajang kita, inggih punika lajêng supe dhatêng watak kasatriyan kita, nanging santun rêmên dhatêng arta, kabêkta sulap dhatêng jaman awis arta punika wau.
Kula kala wau matur rêmên dhatêng arta. Rêmên ing ngriki kula têgêsi rêmên thok, botên kaparêng nindakakên dayaning arta ingkang mêdal margi dhêdhasar kasatriyaning panggalih, awit tiyang ingkang rêmên arta punika lacutipun lajêng nama mangeran dhatêng arta. Punika adatipun malèsètipun lajêng malêbêt dhatêng watêk waisa. Manawi sampun ngancik dhatêng laladan mriku, dhêdhasaring kasatriyan lajêng saya katutup, ingkang wusananipun lajêng sagêd ical babarpisan. Ing ngriku watêk ingkang amung buru bêtahipun piyambak (egoisme), pintêr dhewe, brêgas dhewe, sugih dhewe, etc. saya kandêl, sampun [sampu...]
[...n] malih sanak sadhèrèk piyambak botêna kolu, cacak badanipun piyambak dipun rèkêning, samantên agênging pangaruhing kawontênan ingkang pancèn anggadhahi daya, bab punika kados inggih botên andupara, amargi sontan-sumantuning kawontênan punika ugi kalêbêt golonganing panggulawênthah (didikan) tumrap kita ngagêsang.
Bab punika bokmanawi panjênênganipun sadhèrèk Sukisman, ingkang badhe sagêd paring sêsuluh katrangan mênggah pilah-pilahing awon lan saenipun watak kalih warni wau, inggih punika watak: satriya tuwin watak waisa awit kula sampun nate dipun ngandikani manawi watak waisa punika inggih wontên saenipun.
Wasana sadèrèng sasampunipun kula ngaturakên gênging panuwun kula dhatêng panjênênganipun sadhèrèk Sukisman.
Nalika parêpatan agêng Narpawandawa ingkang nêmbe kapêngkêr punika, wontên ing dalêmipun Kangjêng Pangeran Arya Panular. Kula ngaturi prayogi dhumatêng parêpatan, murih langkung prayogi saha runtutipun, manawi pinuju parêpataning Narpawandawa, sampun ngantos mawi kalênengan saha lêlangên, dene anggèn kula ngaturi pamrayogi supados botên mawi kalênengan saha lêlangên wau botên kok kula gêthing dhatêng wontênipun kalênengan saha lêlangên, punika babarpisan botên, amargi parêpataning Narpawandawa punika, saking pamanggih kula (Cakrapangarsa), inggih punika sêsaringaning rêmbagipun para putra sêntana, kajawi ngrêmbag bêtahipun putra sêntana saha kawula, ingkang langkung wigatos angluhurakên gusti pêpundhèn kita sahandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun, saha santosaning adêgipun karaton. Ing môngka lajêng kamangsak campur kalihan kalênengan, sampun tamtu kemawon rêmbag ingkang pêrlu wau lajêng burcangak, mila panyuwun kula dhumatêng
supados ing têmbe manawi kita sampun murut dhatêng jaman kalanggêngan botên dipun uring-uring ing anak putu kita. Botên langkung lêrês utawi lêpating atur pamrayogi [pamrayo...]
[...gi] kula kasêbut nginggil, amung kula sumanggakakên ing kawicaksananipun
bapa ingkang pakantuk / ingagêm kaca bênggala / liripun makatên gusti //
yèn janma kang kirang sêtya / nadyan ciptanira ingkang sakawit / nêdya tama myang rahayu / nanging dumuginira / ing wusana tundonipun dadya santun / têmah wangsul dadya ala / makatên ingkang waradin //
nanging janma kang utama / datan arsa nyalèwèng ing pakarti / mantêp têtêp ing
adatipun tan antêpan / pangucape mung tansah ngudi pamrih / sêsambène rêmên gunggung / ngalêm ngonggrong myang ngumpak / yèn tinantun adate cêkap anggandhul / rêrewa pados pikiran / nanging jatine mung nglirik //
maring kang mundhut timbangan / yèn wus katon sêmune dèn condhongi / nuju prana rekanipun / jatine mung angalar / ala bêcik masa bodho dudu ingsun / sok uga ngong antuk pangan / asile mung tansah mintir //
kang makatên wong musibat / botên pantês anggèr lamun kinathik / kalawan anggèr kalamun / wontên
puniku / manuswa ingkang dawa / wêwatêkan kadi lêlampahanipun / sangsam kalihan sardula / kang sampun kawahyèng ngarsi //
margi kalih-kalihira / sami mantêp dhatêng ing tyas utami / tuwin timbang labêtipun / makatên têgêsira / pun sardula sapisan wêwalêsipun /
ingkang akarya / sima sêpuh anèng sajroning bakungkung / ugi luwar saking sangsam / gunggung labêt kaping kalih //
pun sima nêdya / tan badhe mamôngsa malih //
maring turunipun sangsam / dadya malah langkung saking utami / pun sardula labêtipun / mila kulangge timbang / labêtipun kêkalih punika wau / samya nêtêpi utama / mantêp maring rèh arjanti //
yèn mirit lakyan punika / dene sami sato kewan wanadri / darbe tyas ingkang linangkung / lah punapa manungswa / nadyan sami titahing jawata luhung / ananging kinarya
kasaenanipun / sadhengah ingkang karya / kabêcikan wajib winalês rahayu / nadyan mêngsah bêbuyutan / yèn patrape wus utami //
kêdah winalês utama / adatipun anggèr ing têmbe wingking / manggih kaluhuran agung / dene agung sinihan / dening janma ing sakanan keringipun / karobaning sabda tama / têmah dudukwuluh sami //
Dintên sae wiwit têngah- têngahaning wulan Mulud dumugi wulan Rabingulakir, amung 1 inggih punika
wiwit jam 10.48 dumugi jam 12 Amad rijêki.
Dene salêbêtipun wulan Rabingulakir punika suwung Anggara Kasihipun, dados sawulan punika botên sae kangge gadhah damêl mantu sapanunggilanipun.
1. Sambêtipun pèngêtan parêpatan agêng ... kaca 93 / 2. Sambêtipun wara-wara saking kumisi ... kaca 101 / 3. Pursêtelan ... kaca 102 / 4. Pakulinan dados watak susulan ... kaca 103 / 5. Damêl kagèt ... kaca 105 / 6. Dongèngipun Bagawan Wasusarma ... kaca 106 / 7. Dintên sae ... kaca 107 / 8. Pananggalan ... kaca 108
JelajahiDuniaEly´s last blog post..………….. ?
Loh… piyantun Solo tho??? katuran pinarak menawi wangsul mas!
Setuju… becak way, hehehe ada-ada aja!
sopo ngerti nang hotel kuwi sesok iso dinggo pesta kawinan kan aku iso melu nggolek duit nang kono, hehehehe…
sanget, rencang2 ingkang maos sampun mumet rumiyin, mboten kiyat mangsuli…🙂
Wah. Sugeng ndalu Dèn Andy. Panci leres menawi radi kepanjangen. Ewo semanten lir -ipun mbokbilih wonten ’empan papan-ipun’. Amargi menawi sasaranipun para putri kenyo ngujiwat ingkang marnis dasar dekik pipinipun…… sok ‘mbalak’ sakalangkung remen menawi bongso ingkang ‘panjang2’….uhkx.
Lha inggih. Jan -ipun kita menika semakin prihatos-was2-lan sangsoyo pesimis….. Amargi
formal-ipun. Crito kulo kapengker puniko hamung ngaturaken kahanan ingkang sampun
Ah nggih sampun. Mugi2 hing malem Jum’at punika poro Leluhur kersaa sami nglenggahi panjenengan sedaya.hiii. uhk.
(doh) ngaten mawon mbah Rekso… komentar panjenengan kula tulis malih dados artikel anyar… setuju???
prayagung bupati nayaka gêdhong têngên, wadana parentah ing Kapatihan, salajêngipun konjuk ing kangjêng parentah agêng kula nuwun sumôngga.
Sarèhning sêrat wau agêng paidahipun tumrap tiyang mardi basa, punika kula unjukakên ing
jadi kangen ma figur pak karno (
ben ketok kemaruk’e, ngoten mboten pak dhe…?
ndemok bathuk nggedruk bumi …… wong mumet ra duwe
tingkeban/mitoni, ben lair maneh pemerintahan anyar sing luwih apik… (iso rak yo?)
Begawan Ciptaning atau Begawan Mintaraga - tokoh wayang purwa Jawa.	Srikandi - tokoh wayang.	Bima - tokoh wayang.	Daftar Gambar Wayang Purwa Dengan Resolusi Tinggi.	Pandawa Muda & Pandawa Tua - tokoh wayang.
ruhut sitompul, ruhut sitompul, ruhut sitompul demokrat, ruhut sitompul sindir
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bærumsmarka&oldid=1012599"	Kategori: Dhaftar desa ing Norwegia	Menu navigasi
nynorskNorsk bokmålSvenskaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.38, 6
marang kang aran Radèn Aji, kang rumiyin dados tumênggung kang sêpuh ing Têtêgil, kang sampun dhongkol, lèngsèr sangking Kumpni, ing mangke migat, ing salêbêting siti ratu-ratu, yèn kapanggih sami dipun cêpênga, sarta pasrahakên [pasraha...]
[...kên] dhatêng Wêlandi drêundêr, punika kang dados utusanipun tuwan upêrup wau punika, nanging inggih têksiha dipun kanthèni têtiyang Jawi, ingkang prayogi, sampun karantos ingkang dipun cêpêng wau sagêd ucul malih, nuntên dipun bêktaa dhatêng ing Surakarta, poma-poma pacuwan- pacuwan, padha anglakonana saunine layang
Wuih… wes tekan englais. Tapi moco tulisane malah puyeng. :-&
Hadoh, puyeng tenan iki. Ditambah eisntein pisan.
aku yo melu bingung pak. durung tekan je
mudik ae sampean iki... ReplyDeleteRepliesZulfa1 June 2016 at 14:02Hahahah. Tosssss kok podo seneng Rujak cingur. Yo wis mene
iku .... Nang Batam kene onok sing dodol rujak cingur, tapi cingure mesti diganti, nek gak cecek yo kikil.. Soale jare nek nggae cingur, wong kene akeh sing gilo, hehehehe.. gak ngerti yo.. padahal justru iku sing wueeeennaaaak!DeleteZulfa1 June 2016
Kabupaten RembangJateng Rembang • Bulu • Gunem • Kaliori • Kragan • Lasem • Pamotan • Pancur •
Kawruh Teyosopi, Leadbeater, 1934, #996 (Hlm. 064-135). Agama dan Kepercayaan | Kebatinan dan Mistik #834.
Tumapaking kawruh Teyosopi: Kapêthik saking karanganipun tuwan S. W. Lit Bètêr tuwin sanèsipun.
Ingkang sampun kangge pasinaonipun para sadhèrèk inggalenggal (
teyosopi, saha kula asring mirêng pitakènipun ingkang sami rêmên kawruh wau, sêrat punapa ingkang kêdah kawaos tuwin kasinau murih sumêrêpipun dhatêng teyosopi.
Saking kathahipun sêrat-sêrat teyosopi, prasasat kados puspita môncawarna, mila ambingungakên ingkang sami wiwit sinau ngantos botên pirsa pundi ingkang badhe kapêthik rumiyin. Awit ingkang kathah tiyang kirang karêkatipun, kirang kajêngipun utawi kirang kobêripun ambêlandrêng sinau sêrat-sêrat wau, sarèhning sadaya punika katingal ambawurakên. Pramila kaniyatanipun tiyang badhe nyumêrêpi kawruh teyosopi asring lajêng sirna ing nalika wiwit thukulipun kaniyatan wau, saya malih ingkang amêgahakên punika, dene thukuling wiji ingkang pancèn badhe sagêt agêng inggil. Wêkasan punggêl dening pangerangipun tiyang ingkang dèrèng sagêt tampi sakêdhik-kêdhika dhatêng sunaring kawontênan ingkang langkung luhur, awit saking taksih kandhapên dalajating budinipun. Utawi balêrêngên paningalipun dening pikajêngipun dhatêng barang wadhag.
Mênggah sêdya kula angarang sêrat punika ingkang sapisan kangge anuntuni [a...]
[...nuntuni] dhatêng ingkang sami rêmên sinau dhatêng kawruh teyosopi.
Ingkang kaping kalih, kangge anglipur tiyang ingkang nandhang duka cipta kadosdene kula, ingkang kaoncatan mêmaniking paningal, ingkang kinintên langkung adi pyambak,piyambak (dan di tempat lain). ing salumahing bumi punika, jalaran saking kasripahan saking kabilaèn utawi sadhengaha jalaranipun, supados sagêda têntrêm tuwin jênjêm malih manahipun. Sarta sagêd andumugèkakên lampahipun wontên dunya punika.
Ingkang kaping tiga, anêdahi dhatêng ingkang angudi tuwin ingkang rangu-rangu, miwah ingkang nandhang prihatos ing atasipun ênêring pamikir dhatêng bab panganggêpipun ing dunya punika, ingkang supados bokmanawi sagêd andadosakên pamarêmipun, sarta anênangi manahipun, supados anglajêngakên pamariksanipun dhatêng sajatining kawruh enggal punika, mênggah sêdya kula amung punika nguningakakên dhatêng rosipun sajatining ngèlmi kasampurnan wau.
Dene niyat kula ingkang wêkasan, sarèhning sêrat-sêrat teyosopi punika sakêlangkung kathah, dados sanadyana mirah rêginipun, ewadene awis ingkang kuwawi tumbas sêrat-sêrat sadaya wau, mila samangke kula angarang sêrat satunggal, ingkang isi papêthikan saking rosipun sadaya ingkang [ing...]
[...kang] kasêbut sêrat-sêrat ingkang pancèn tumrap dhatêng ingkang sawêg wiwit sinau dhatêng kawruh teyosopi.
Sêrat punika kula wastani papêthikan, awit sayêktosipun kula botên sagêd namakakên sanèsipun kajawi punika, amargi kula amung anglêmpakakên sadaya ingkang prêlu-prêlu, ingkang kasêbut ing sêrat-sêrat anggitanipun para warga teyosopi ingkang sampun linangkung, dene pamanggih kula pyambak botên kula lêbêtakên. Sabab kula rumaos botên mungguh yèn tumut-tumuta angrêrêpi kalihan para agung ingkang sampun winasis. Ingkang sampun nguningani pyambak kanyataanipun kawruh teyosopi, utawi ingkang angsal panuntun utawi piwulang sangking para guru minulya ingkang kagungan kawruh sanyata.
Makatên ugi kula botên sumêdya anyantuni piwulang wau sarana tatêmbungan kula pyambak, supados katingala bilih karangan punika mêdal saking èngêtan kula pyambak. Awit kula sampun rumaos botên sagêt adamêl karangan punika, sarta saupami kula ngangge têtêmbungan kula piyambak ambokmanawi botên sagêt têrang malah saya ambingungakên dhatêng ingkang karsa maos.
Pramila ing sasagêt-sagêt, kula angangge tatêmbunganipun para ingkang sampun sami kontap anggitanipun dhatêng bab kajatènipun kawruh teyosopi, awit anglêngkara kula sagêt [sa...]
[...gêt] nyariyosakên kawruh teyosopi langkung têrang tinimbang para ingkang sampun sampurna kawruhipun.
Ingkang punika kula amung anata uruting piwulangipun para linangkung wau, miturut pamanggih kula ingkang kula kintên sagêt anêrangakên kawruh teyosopi ingkang prêlu, dados kula amung angangkah nata sagêtipun urut saha mangrêtosipun dhatêng para ingkang sami wiwit sinau teyosopi, supados sagêda sumêrêp gêdhonging kawruh kawicaksanan kina, awit prêlunipun angudi ngèlmi kasampurnan punika botên kok amung amangun kawruh kasunyatan ingkang wiyar, ananging kêdah angangkaha kacakêpipun kawruh ingkang wontên ing gêdhong wau, sanadyan sakawit katingal alamat-lamat, ananging manawi saya bêblês anggènipun anglêbêti saèstu badhe saya katingal cêtha. Kula punika amung ngupadosakên wangsulan pitakènipun tiyang ingkang mikir sayêktos, inggih sadhengah agaminipun tiyang wau, awit botên wontên para ngulami tuwin kitab-kitabipun agami punapadene tiyang mardika ing budi, ingkang sagêt asuka wangsulan ingkang nyêkapi ingatasing pitakènipun.
Ingkang sapisan, sabab para ngulami punika sampun sami botên pirsa dhatêng wosing piwulangipun agami, kaping kalih sabab sampun botên wontên tiyang ingkang mangrêtos têtêmbunganipun [têtêmbung...]
[...anipun] piwulang ingkang kadhapur pasêmon. Murih sagêd anêrangakên piwulangipun kêkêran. Dene para tiyang ingkang mardika ing budi, anggènipun nêrangakên amung mirit sangking kawruh kawontênaning donya ingkang wadhag punika, pramila samôngsa anggêpok babaganing roh lajêng bingung.
Mênggah pangajêng-ajêngipun ingkang ngarang sêrat punika amung supados pandamêlanipun sagêd maedahi dhatêng ingkang sami marsudi kawruh teyosopi, sarta sumêdya biyantu sagêda kadumugèn karsanipun para guru anggènipun angangkat tuwin anuntun manungsa wontên ing margi ingkang anjog dhatêng kawilujêngan tuwin kalanggêngan. Amin.
Kathah ingkang sampun sami nyumêrêpi karana saking pamarsudinipun piyambak, bilih piwulang teyosopi punika wiyar sayêktos, ananging anggèn kula mratelakakên makatên punika botên murih supados dipun pitajênga, amung supados karsaa sami nyatakakên ingkang sampun kula sumêrêpi, kula botên angudi tiyang murih santun pangidhêp. Kula botên pisan amêrdi tiyang supados pitadosa punapa ingkang kula cariyosakên. Pasajanipun kula amung mratelakakên pathokaning piwulang, saking pangajêng-ajêng kula supados kapêthika tuwin kadumugèna tumraping saliranipun piyambak.
1. Pangandikanipun sang bundha ingkang kasêbut ing sêrat, anggutanikaya, makatên
Aja ngandêl marang pituturing wong, mung amarga wus dikandhakake marang kowe, aja ngandêl marang wirayat. Mung sabab wus lawas anane ing kowe, aja ngandêl marang pawarta sarta marang layang-layange para wicaksana, mung amarga para wicaksana mau kang angarang layang iku, aja ngandêl marang carita, kang kêna kokkira yèn iku wasitaning dewa, aja ngandêl marang kira-kira, pêpiritanpêpiridan. saka kanyataan kang kapinujon. Kang pancèn kêna kokgawe dhewe utawa mung sabab katone cocog, tuwin aja ngandêl mung waton rèhning iku lurumu, awit gonku mulang iki ora mung supaya diandêla, amarga wus korungokake, ananging supaya dilakonana sarta sabisa-bisa kang nocogi, samono iku yèn kowe wus angyêktèkake marga wus karasa ing atimu.
Ingkang maos sêrat punika saèstu sampun nate maos utawi mirêngakên bab teyosopi, kathah ingkang sami pitakèn. Teyosopi punika punapa:
Sadaya ingkang dèrèng ngawuningani, ingkang kawastanan teyosopi badhe kula cariyosakên sawêtawis. Punapa ingkang nama teyosopi wau, supados anênangi tuwin [tuwi...]
[...n] anglajêngakên piyambak pamariksanipun. Prakawis punika sayêktosipun prayogi sangêt kapariksa.
Têmbung teyosopi punika asalipun saking têmbung Grik, kalih têmbung, inggih punika, teyos (Allah, utawi dewa), kalihan sopiyah (kawruh), dados teyosopi, têgêsipun kawruh ing atasipun Allah, utawi kawruhing para dewa, têtimbanganipun kawruh bab kawontênaning manungsa, ingkang sampun kanyatakakakên kalayan sajati.
Kawruh kawontênaning manungsa wau kagolong kawruh wawêngkoning kodrat. Inggih wawêngkoning bumi ingkang dipun ênggèni manungsa punika, ananging kawontênanipun jagat punika botên ngêmungakên donya punika kemawon. Taksih wontên alam sanèsipun ingkang langkung aus. Dados teyosopi punika kenging kawastanan têrusanipun kawruh ing atasing donya ingkang kasar punika.
Sintên ingkang sawêg angudi kagunan sawatawis prayogi sangêt saupami lajêng angambah kawruh teyosopi, awit badhe lajêng sagêd amiyarakên ngèlmi ingkang sawêg kaparsudi sapunika.
Kawruh teyosopi punika botên wontên têlasipun, awit saya sangêt pangudinipun saya kathah kawruh ingkang pinanggih wontên ing sakathahipun alam.
Sintên ingkang botên amarsudi sawênèhing kawruh kagunan, punika jalaran saking anggènipun sinau kawruh teyosopi badhe wiyar polatanipun, paningalipun dhatêng sadaya kawontênaning donya punika badhe beda sangêt tinimbang kalayan sadèrèngipun ngambah kawruh teyosopi, badhe karaos langkung bêgja tuwin saya kuwawi anyanggi sakathahing kasangsaran ing lêbêting gêsangipun, sarta malih badhe mangrêtos wêkas-wêkasaning tumuwuhipun wontên ing bumi. Ingkang kados cangkriman ingkang sakêlangkung angèl. Saha badhe botên ajrih dhatêng pêjahipun, dene manawi ingkang dipun trisnani tilar donya, botên badhe risak manahipun jalaran saking mêlang-mêlang, sarta lajêng badhe sumêrêp kuwajiban ingatasing pitulunganipun dhatêng ingkang sampun oncat saking donya punika, saupami sakathahing kawruh ingkang kaêsokakên dening teyosopi kaanggit sadaya, saiba kathahipun sêrat-sêrat bab punika, ewadene sakêdhik sangêt cacahipun tiyang ingkang purun tampi sarta purun rêkaos marsudi kawruh teyosopi.
Kathah ingkang sampun wiwit marsudi, ananging lajêng kèndêl, jalaran kabidhung ing pangraos utawi pamanggih ingkang botên nyata,
sarta lajêng botên gadhah daya tuwin karêkat anglajêngakên pamarsudinipun.
Tiyang botên susah nganggêp kawruh teyosopi sadèrèngipun kasumêrêpan. Sok anggêr purun utawi rumaos wajib andugèkakên pangudinipun kalayan tawêkal tuwin titi, sarta satunggal-tunggaling rêmbakrêmbag. kêdah kasarèhna rumiyin ngantos sagêt têrang sadayanipun. Sarta sampurna panitinipun bab ingkang kawulangakên teyosopi.
Sampun pintên kemawon, tiyang ingkang sami maos sêrat-sêrat teyosopi, sawatawis lajêng rumaos sampun kathah sasêrêpanipun bab teyosopi, sarta angintên sampun sagêt nimbang kawontênaning kawruh ingkang sakêlangkung rowa punika.
Upami wontên ingkang tumut-tumut tiyang ingkang gêmbar-gêmbor amancahi dhatêng teyosopi, kados pambaungipun sagawon ajag, ingkang botên mangêrtos pyambak sababipun anggèning baung. Saèstu lajêng sagêtsagêd (dan di tempat lain). anggagas lêpatipun ingkang mancahi, awit naminipun kemawon kawruh ingkang dipun pancahi wau botên pirsa.
Tiyang ingkang makatên punika kathah piawonipun, botên kados tiyang ingkang purun amariksa kalayan têmên-têmên, ing saprêlunipun ingkang kapariksa, mila lami-lami kathah kasaenan [kasa...]
[...enan] ingkang ical. Kamajênganing kawruh inggal punika dados kandhêg. Sampun makatên padatanipun sabên wontên samukawis ingkang inggal.
Ingkang kathah anggènipun tiyang sinau kawruh punika botên sampurna ngantos sagêt animbang kalayan lêrês. Dene ingkang ngudi yêktosan punika namung sakêdhik. Kula sadaya ingkang
Pramila saking pangajêng-ajêng kula mugi sadaya ingkang ngasta sêrat punika sampun amung anglajêngakên kemawon pamaosipun. Ananging ingkang ngantos putus anggènipun sinau sêrat wau, supados nyumêrêpana bilih teyosopi punika kawignyan ingkang prêlu sangêt. Ingkang kathah piwulangipun bab kawontênaning manungsa tuwin bab kawontênaning donya ingkang sami kula ênggèni.
Dados teyosopi punika wêrdènipun, jèrènganing kawruh kawontênaning jagat ingkang gumêlar punika.
Tiyang ingkang yêktosan anggènipun sinau sampun tamtu botên wontên ingkang sagêt nyukani wangsulan pitakèn ing jêngandika, bab teyosopi sanèsipun ingkang kasêbut ing
nginggil wau amung tiyang ingkang botên putus pirsanipun dhatêng teyosopi, punika rekanipun sagêt nyariyosakên teyosopi dhatêng ing jêngandika, mawi tatêmbungan sawatawis ingkang sajak ngèlmi, ananging sampun pisan ing jêngandika anggêga, tuwin sampun purun kaloropakên ingkang dados kaniyatan ing jêngandika dene manawi sampun sangêt anggèn ing jêngandika sinau tuwin sampun matêng anggènipun anggalih. Punika lajêng kagungan panimbang piyambak.
Mênggah gumêlêngipun sadaya kawruh teyosopi punika, rak namung dumunung wontên ing Gusti Allah, kadospundi kok tiyang purun-purun anamtokakên ingkang dipun uningani ing Gusti Allah, kawêdharakên manawi têmbungipun manungsa, inggih sadhengaha wangsulanipun ing bab kawruh teyosopi punika, botên liya amung andhatêngakên gambaring pangawikanipun Pangeran ingkang tanpa warna sarta tanpa swara, dumunung wontên ing budinipun manungsa.
Satunggal-tunggaling agami sami ambêkta pawartos tuwin kapêrcayan pyambak-pyambak, dhatêng bôngsa ingkang badhe tumuwuh, sarta sadhengah tiyang anganggêp bilih agami ingkang rumiyin punika dhasaripun beda kalihan ingkang inggal. Pramila para tiyang ingkang ngisêp dhatêng satunggaling agami sami misah kalihan para tiyang ingkang [ing...]
[...kang] angidhêp dhatêng agami sanès. Sarta sadhengah tiyang ingkang alus ing bêbudènipun amargi sangking sawabipun salah satunggaling agami, punika sami mamêngsahan kalihan tiyang ingkang anggadhahi kasagêdan sanès-sanèsipun ing donya punika, dene bedaning agami utawi piandêl wau anuwuhakên bedaning pangraos. Mila lajêng angwontênakên pasulayan.
Mênggah kalampahanipun makatên punika sampun atusan taun. Sarta amargi sangking
pangraosipun, wêkasan jalaran saking anggènipun gêgosokan pamanggih tuwin sangking anggènipun sinau dhatêng sêrat-sêratipun, lajêng sami sumêrêp bilih agami punika kathah ingkang cocok pangêrtosipun.
Para sarjananipun bôngsa ingkang sampun alus sami sinau dhatêng agami kina, dene pinanggihipun ugi sarujuk, ananging tiyang sami kirang pitados bilih agami punika mijil saking Gusti Allah, murih sagêtipun nyatakakên bab punika lajêng aniti samukawis minôngka sinaunipun sawarnining kawruh kagunan, awit saking sahipun anggèning nyatakakên ingkang tansah kinging kawatonakên, kanthi pasêksèn,
lajêng kathah ingkang sami nyimpang saking talêcêripun agami ingkang kaênut dumugi samangke, wêkasan para ingkang sami angudi kawruh bangsaning wadhag punika lajêng sami dados mêngsahipun sakathahing agami, mênggah pamadanipun sakathahing agami punika damêlanipun tiyang ingkang dèrèng diwasa.pamadhanipun. sakathahing agami punika damêlanipun tiyang ingkang dèrèng diwasa.
Samangke kita kataman ubaling kawruh ingkang saèmpêr agami, inggih punika pambanguning kawruh kasuksman, dene ubaling kawruh wau ingkang anarik para priya tuwin wanudya ing pundi-pundi ingkang sami mikiran. Anggènipun sami anunggil pamanggih ing atasing wêwaton ingkang ginêlarakên.
Mênggah aslinipun kawruh wau sangking tanah Asiyah, dene tumêngkaripuntumangkaripun (dan di tempat lain). wontên ing tanah Eropah mawi ciri ingkang têrang bilih punika ngèlmi kasampurnanipun bôngsa Asiyah, mênggah tumêngkaripun wontên ing tanah Eropah wau botên mawi rinêngga ing têmbung Asiyah, ananging matêmbungmawi têmbung. Eropah, saha witipun kawulangakên têmbung Inggris, ingkang sampun maratah kangge ing sangalam donya. Wontên ing tanah Eropah tuwin tanah Asiyah, dados ingkang makatên punika têmpukipun tanah wetan kalihan tanah kilèn, inggih punika ciptanipun bôngsa Asiyah mêngangge cara Eropah, ngèlmi kasampurnanipun bôngsa Asiyah ginêlarakên dening para guru bôngsa Eropah.
Sawêg punika kula nyumêrêpi lêlampahan ing donya ingkang anèh, dene paugêraning pikiranipun bôngsa kêkalih, inggih punika ngèlmi kasampurnanipun bôngsa Asiyah, têka kawêdharakên agêgandhengan dados satunggal kalihan kawruh kagunanipun bôngsa Eropah ingkang tumindak. Inggih punika kawêdharakên kajatènipun agami, awit teyosopi ing têmbe badhe anelakakên anggènipun botên sulaya kalihan kawruh kagunan, malah anjêmbarakên polatanipun kawruh punika, sarta anêdahakên margi ingkang kalêrês dhatêng ingkang sami kasasar.
Teyosopi botên ngêmungakên badhe nyarêngi lampah kalihan kawruh kagunan. Ananging ugi badhe angrukunakên agami ingkang tansah mamêngsahan kemawon. Teyosopi punika botên wontên ingkang ngadêgakên, namung angangge nama ingkang têgêsipun kawicaksananing para jawata utawi para nabi, sabab teyosopi anganggêp bilih sadaya agami punika aslinipun saking teyosopi, dados sawarnining agami punika tukipun satunggal,
dhawuhipun Gusti Allah dhatêng ing dunya, teyosopi botên anyatru dhatêng sadhengaha agami, botên wontên agami satunggal ingkang dados mêngsahipun. [mêng...]
[...sahipun.] Teyosopi punika dados juru palados, tuwin mitranipun agami, awit teyosopi ingkang badhe ngatingalan malih kajatèn ingkang kinêkêr ing sadhengah agami, salajêngipun ugi badhe anêdahakên, bilih kajatèn ingkang dumunung ing satunggal-tunggaling agami, punika ugi pinanggih wontên ing agami sanès. Sanadyan kajatènipun wau kinêkêr ing sawarnining têmbung pasêmon tuwin upami (pralambang, tuladha).
Amargi saking punika teyosopi badhe angrakêtakên para ingkang ngidhêp dhatêng agami warni-warni, sami aos-ingaosan. Wêkasan anuwuhakên pasadherekan tumrap ing ngakathah mawi-mawi anggènipun nyumêrêpi, bilih satunggal-tunggaling manungsa punika sami kadunungan palêtiking cahyanipun Pangeran, inggih punika Roh Suci (Nur).
Ingkang punika ing têmbe badhe dados punapa mêsthinipun, liripun dados têtangsul ingkang anggandhèng sadaya tiyang, dados botên kangge amisahakên satunggaling bôngsa kalihan bôngsa sanès. Sarta kala rumiyin sakathahing agami punika ingkang misahakên para tiyang, mila ing wingking manawi tiyang sampun anganggêp bilih sawarnining agami punika tunggil, saèstu badhe andadosakên kêmpalipun sadaya bôngsa.
Paedahipun teyosopi ingkang kaping kalih, inggih punika [pu...]
[...nika] dene teyosopi wau angêmpalakên para tiyang ingkang beda-beda agaminipun. Ingkang sakadugi amiyarakên panampi tuwin purun momot asih-sinihan gêsangipun kalihan para tiyang ingkang botên tunggil agami, tuwin ingkang botên gadhah agami, sintên ingkang lumêbêt dados warganing pakêmpalan teyosopi, kalêstantunakên anggènipun ngantêpi agaminipun pyambak. Sarta saking anggènipun sinau dhatêng sakathahipun agami sanès. Badhe mangêrtos tuwin ngaosi dhatêng agami sanès. Amargi teyosopi badhe ngatingalakên piwulang ingkang sami ing sakathahipun agami wau, sarta badhe mulangakên ingkang sami saenipun ing bab panyipta ingkang nunggil.
Manawi tiyang punika sangêt anggènipun sinau, saèstu badhe pirsa bilih agami punika ingkang beda amung lairipun, batosipun botên. Sarta pirsa bilih ingkang beda punika amung namanipun, punapa malih badhe mangêrtos, bilih wontên kawicaksananing para jawata tuwin para nabi ingkang dados tukipun sadaya agami, sarta badhe angêmpal kalihan para tiyang ing salumahing bumi, supados sagêd amiyarakên panampènipun dhatêng agaminipun pyambak. Kawicaksananing para jawata tuwin para nabi wau ingkang badhe amiyarakên mêmanahanipun, anyirnakakên anggènipun [anggènipu...]
[...n] botên momot manahipun. Tuwin anuntun dhatêng manungsa supados ing sasêlot-sêlotipun sagêt karaos amêmitran tuwin apasadherekan. Kalihan para ingkang sami angidhêp agami sanès. Dados teyosopi punika minôngka juru ngrukunakên sawarnining agami.
Paedahipun ingkang kaping tiga, inggih punika anggènipun asuka katrangan piwulangipun agami ingkang angèl-angèl, ingkang lami-lami ical têgêsipun.
Sadaya bôngsa ing donya punika ingkang kathah sami botên mangêrtos dhatêng agaminipun pyambak. Dhatêng kitab-kitabipun pyambak, tuwin dhatêng cara-caraning agaminipun, awit wontên piwulangipun agami ingkang pêtêng, ingkang botên katêrangakên pikajêngipun, angèl pangêrtosipun,pangêrtosanipun. ingkang lêstantun botên kacêthakakên, suprandosipun lajêng sami ngandêl kemawon. Kathah tiyang kalêbêt para sagêt, ingkang sami botên dhatêng ing masjid, greja sapanunggilanipun, sabab anggèning kasêrêpakên kajatènipun agami mawi lêkas, ingkang botên sagêt manjing ing budinipun. Amargi manggihipun piwulanging agami wau awaton gugon tuhon, botên pisan awaton kanyataan, awit pamanggihipun botên sagêt anganggêp dhatêng piwulang wau kasarêng kalihan anggènipun sinau kodrat.
Para sagêt wau anggènipun sinau dhatêng kodrat mawi pathokan pyambak, punika ingkang angwontênakên kawruh kagunan. Ingkang tansah mamêngsahan kalihan agami, samangke teyosopi ingkang amulang dhatêng para sagêt wau, bilih wontên kanyataaning kodrat ingkang piningit dening agami, ingkang kenging kayêktosakên.
Piwulangipun teyosopi, mênggah pangintênipun tiyang bilih kanyataaning alam ingkang botên katingal punika botên kenging kaudi dening manungsa, sarta angintên bilih kajatènipun agami punika watonipun amung wontên piandêl tuwin wirayat. Punika botên lêrês, teyosopi mratelakakên, bilih kajatèn punika watonipun wontên kawruh sarta kanyataan ingkang kingingkenging (dan di tempat lain). kaudi.
Agami ing jaman samangke sampun kaecalan kawruh patrapipun ingkang kangge angudi kanyataan wau, ananging kawruh wau botên ical, sanadyan samangke sampun botên katingal, teyosopi ingkang badhe mangsulakên kawruh wau dhatêng manungsa, sarta anuntun dhatêng manungsa supados angudi pyambak, sarta supados sampun amung gêga kemawon, punapa ingkang kacariyosakên kala rumiyin, ananging ugi sagêda angsal kanyataan ingkang kawulangakên dening agami.
Sadaya guru agami kêdah putus dhatêng kawruh bab kawontênanipun [kawontênani...]
[...pun] jiwa, sarta kêdah sagêd angudi kajatènipun agami ingkang kawulangakên, saking kawruhipun pyambak, punapa malih kêdah anggadhahi kawruh ingkang mijil saking para guru ingkang taksih sugêng, sampun amung kawruh papêthikan saking sêrat ingkang kalèntu anggènipun nampèini,nampèni. awit sêrat-sêrat wau damêlanipun tiyang, dados sagêt kalèntu, pramila prayogi anggayuha kawruh ingkang kangge watonipun sêrat-sêrat wau, dene bêbaya badhe botên sagêt anggonjingakên piandêl ing jêngandika dhatêng kajatènipun agami, sabab ing jêngandika sampun macung asrawungan kalihan guru agêng, ingkang amaringi agami dhumatêng ing jêngandika. Teyosopi badhe nyukani kawruh ingkang sakêlangkung prêlu, anggêripun ing jêngandika karsa tampi.
Mênggah paedahipun ingkang kaping sakawan, dene teyosopi punika têpang kalihan kawruh kagunan, sawatawis taun ingkang kapêngkêr, para sagêt dhatêng kawruh kodrat sami marsudi sagêdipun nyumêrêpi sawarnining bôngsa wadhag, sami angudi bab têtuwuhan, kewan, tuwin janma jaman kina, bab patilasaning kagunanipun tiyang kina ingkang sampun kapêndhêm, dados sadaya barang ingkang kaudi punika namung ingkang kenging tiningalan, kagrayang sarta ingkang kenging kaukur kemawon.
Beda sangêt kalihan samangke sarêng sampun wontên teyosopi, [teyo...]
[...sopi,] pangudinipun kagunan ing ngalam donya punika papanipun lajêng ngalih wontên ing alam ingkang dhêdhasaring kawontênanipun botên kasatmata, botên kenging kabobot, inggih kawontênan ingkang botên
namung sarana budi, dados kagunan ingkang lumimbang sangking paham ingkang kasatmata dhatêng ing alam ingkang botên kasatmata, kados ta: ing jaman samangke para sagêt sampun botên angudi wijanging kawontênan ingkang winastan atum, ananging lajêng anyatakakên kawontênaning atum wau.
Teyosopi badhe anuntun sadaya kawruh kagunan ing donya punika, badhe anêdahakên margi kamajênganing sadaya kawruh kagunan ing donya, teyosopi amulangakên sadaya kajatèn ingkang sampun kasêksenan, dening para ingkang sami anggêgulang, kados ta: bab tumimbaling èngêtanipun. Satunggaling tiyang dhatêng tiyang sanès. Tiyang ingkang ahli kawruh donya, ingkang kasar ing jaman samangke sampun wiwit nganggêp, lah kawastanan sampun kanyataan. Pujôngga anama Tuwan Oliver Loge amulangakên bilih angên-angên agêng ingkang dumunung wontên ing sawijining badan kita, ing môngka bab punika têtela teyosopi sampun amulangakên, sadaya [sa...]
[...daya] ingkang bakal kawiyak denidening. kawruh donya ingkang kasar punika.
Kagunan ing donya sampun mêsthi ing têmbe badhe anêtêpakên sadaya kajatèn ingka kangwulangakêningkang kawulangakên. dening teyosopi. Tuwuhipun teyosopi punika supados nyantosakakên dhatêng agami anggènipun mamêngsahan kalihan tiyang ingkang piandêlipun amung dhatêng bangsaning wadhag. Supados sagêd angayomi tuwin anêtêpakên sadaya kajatèn ingkang kawulangakên dening para guru agami, Teyosopi nêdahakên bilih sih, adil sarta kasucian punika ugi wontên anggêripun piyambak. Ingkang sami tamtunipup.tamtunipun. têtêp
wontên ing alam kaalusan wau, ingkang sami mêsthinipun kados wontên ing alamipun kodrat, sarta sabarang kalakuan kita kêdah angèngêti anggêring gêsang kita ing alam ingkang langkung alus. Kadosdene anggèk kita angèngêti kalakuan kita wontên ing alam wadhag punika, awit sintên ingkang nêrak anggêring alam ingkang alus, punika langkung lêbêt tinimbang ingkang nêrak anggêring alam ingkang wadhag.
Samangke kita nyumêrêpi bilih paedahipun teyosopi [teyo...]
[...sopi] punika warni-warni, sarta sagêd asuka piwulang ingkang prêlu kasinau.
Pangraos kita dèrèng mindhak ngantos mangêrtos. Sapintên gênging gêgadhangan kula, awit kula sadaya amung sami manah dhatêng badan pyambak, dèrèng rumaos bilih kula sadaya punika minôngka talangipun gêsang ingkang langkung agêng, sayêktosipun kathah anggèn kita manah dhatêng badan pyambak tinimbang dhatêng gêsang ingkang luhur.
Ing pakêmpalan Losê kita kêdah angangkah ingkang kathah panggagas kita dhatêng gêsang ingkang luhur, botên ngamungakên anggagas dhatêng Losê kemawon. Ananging ugi dhatêng ing sakukubanipun.
Kêmpaling sadaya warga wontên ing Losê punika sagêd anglêpasakên èngêtan ing akasa, ingkang lajêng angisèkakên gêsang langgêng sarana èngêtan wau dhatêng ing greja utawi masjid (panggenanipun para tiyang sami sêmbahyang), dhatêng pamulangan panggenanipun para lare sami sinau, dhatêng panggenanipun tiyang ingkang sami nyambut damêl, sarta ingkang sami anindakakên panggaotanipun, tuwin panggenan anggènipun ngupajiwa ing donya punika, awit èngêtan kita wau badhe dados lantaran ilining gêsang luhur, ingkang amênuhi, amargi sangking punika sadaya badhe sinukman kalayan èngêtan ingkang [ing...]
[...kang] luhur, wêkasan tiyang badhe sagêd manah ingkang prayogi, dados sagêt adil tindakipun, dhatêng sêsamining manungsa, sadaya punika dados pandamêlanipun Losê teyosopi.
Botên sapintêna anggèn ing jêngandika badhe anglampahi, lantaran ing jêngandika, sok anggêr ing jêngandika purun dados lantaranipun. Ingkang rumiyin ing jêngandika
gêsangipun. Manawi nyata sampun anglampahi pandumaning pandamêlan kita, saèstu para guru wau lajêng anindakakên pandamêlanipun. Sarta ing jêngandika badhe
kapandhitan. Inggih punika têmahanipun anggèn kita angêdêgakên Losê.
Sarèhning kula sami dados tiyang ingkang marsudi kawruh Teyosopi, mila sampun amung angèngêti dhatêng badan piyambak. Ananging inggih kêdah mitulungi dhatêng tiyang sêsarêngan kita gêsang, sarta kêdah anggraita bilih kita amung sami angèngêti dhatêng badan pyambak-pyambak, punika sakêdhik paedahipun. Mila kula sadaya kêdah tansah nyanggêmi nindakakên [ninda...]
[...kakên] pakaryan sumêrêp anggèn kita angurbanakên dhiri dhatêng manungsa ingkang dados gêgolongan kita.
Kita botên sagêt rumaos bêgja sayêktos. Manawi para sadhèrèk kita botên tumut angsal kabêgjan wau, awit kabêgjan ingkang pisah punika winastan kabêgjan ingkang taksih kuciwa, manawi katandhingakên kalihan kabêgjan ingkang sumrambah ing sakanan keringipun, inggih punika ingkang dados niyatipun warga teyosopi, salajêngipun kita sadaya badhe dados pirantos ingkang prayogi tumrapipun gêsang agêng ingkang wutah amargi saking kajêng kita.
Pakêmpalan teyosopi wiwit ngadêg dumugi samangke tansah angangkah ngêmpalakên watoning pasêksèn, supados sagêt anelakakên, bilih sakathahing agami punika amot piwulang ingkang aslinipun saking Gusti Allah.
Pakêmpalan teyosopi anglêmpakakên para sagêt ing atasipun agami, tuwin kawruh sanès-sanèsipun, ingkang sami anyondhongi punapa ingkang kawulangakên. Pramila tansah saya ambèbrèk wawêngkonipun pakêmpalan para ingkang sami kadugi biyantu ing atasipun pasinaon anandhingakên agami.
Sarèhning sampun kaanggêp, bilih sadaya agami punika rêmbêsan saking tuk satunggal, pramila pakêmpalan teyosopi amastani bilih sadaya manungsa punika ugi anunggil wiji sarta anganggêp bilih manungsa ing donya punika dados sagotra ingkang agêng, ingkang punika sadhengaha ingkang kalilan dados warganing pakêmpalan teyosopi kêdah aprajanji purun apasêdherekan kalihan sadaya tiyang, kados ingkang dados pangudinipun pakêmpalan.
Paedahipun ingkang kaping kalih inggih punika dene pakêmpalan wau dados têlêngipun pangulahing kapandhitan. Tuwin minôngka wijining thukulipun kasuksman. Pakêmpalan teyosopi punika wiji utawi galihipun sawarnining agami, têlêngipun dayaning gêsang, ingkang tumindak ing damêlipun sarana saking sadaya agami, pakêmpalan teyosopi kenging kaupamèkakên minôngka pangrêtêg godhagipun satunggaling agami kalihan agami sanès. Anyuda wrêngkêngipun ingkang sami angidhêp dhatêng satunggal-tunggaling agami, supados sami momota manahipun, tuwin puruna anganggêp saening agami sanès-sanèsipun.
Pakêmpalan wau badhe dados têlêngipun pasinaon tuwin pamariksa dhatêng ing atasing kitab-kitabipun agami, sarta piwulangipun para nabi tuwin para jawata, ingkang kawrat [ka...]
[...wrat] ing sêrat wau, dados badhe wêwah-winêwahan, botên badhe mamêngsahan arêbut unggul.
Pakêmpalan teyosopi botên ngamungakên dados wijining kamardikanipun agami, ananging ugi anuksmani tuwin anggêsangi agami, ing pundi-pundi ingkang wontên teyosopi, agami badhe saya wêwah gêsangipun, saya tumindak sayêktos, saya maedahi tuwin saya santosa.
Sakathahing nagari ingkang kaluberan piwulang teyosopi, punika agaminipun ing nagari ngriku badhe gêsang malih, awit piwulang teyosopi ingkang anênangi dhatêng tiyang ingkang sampun botên manah dhatêng agaminipun.
Pakêmpalan teyosopi ingkang angrakêtakên bôngsa Asiyah kalihan bôngsa Eropah, kaêmorakên dados satunggal, sarta asung samukawis ingkang maedahi tuwin ingkang adamêl karahayonipun bôngsa kêkalih wau miturut watêkipun, saha amulang kasusastran tuwin kawruh kodrat, punapa malih anuntuni anggènipun ngraosakên agaminipun kalayan rêsik, manut kadospundi pangraosipun bôngsa wau pyambak, dados botên kadamêlakên agami inggal, ingkang cêcamboran, ingkang botên dadosakên sênêngipun tuwin karaosing manahipun. Lah punika paedahipun pakêmpalan teyosopi ingkang agêng.
Gêsanging roh punika kêdah mêdal saking kêmpaling warga, kadosdene dayaning gêsang ingkang mili sangking surya.
Mênggah niyatipun anggèn kula sami paklêmpakan wontên ing Losê teyosopi, sampun saèstu kula sadaya kêdah matitisakên punapa têgêsipun dhatêng wontên ing Losê, tuwin kêdah mangêrtos punapa sababipun angwontênakên Losê, sarta Losê punika kêdah anindakakên punapa, tuwin punapa damêlipun, punapa pitulunganipun dhatêng para warganipun, sarta katêrangan punapa ingkang badhe kagiyarakên dhatêng ing akathah.
Losê punika kêmpaling warga jalêr tuwin èstri ingkang sami anggêgulang kawruh teyosopi, sarta ambudidaya sagêdipun piwulang teyosopi sumêbar dhatêng ing pundi-pundi, ugi adana pitulungan dhatêng sadhengah tiyang ingkang lumêbêt warga kalayan sêdya ngupados kamajênganing roh, manawi kita kêmpal dados satunggal wontên ing Losê kalayan rukun sami sêsarêngan angudi kawruh, sampun tamtu angsal-angsalanipun badhe langkung kathah tinimbang manawi angudi pyambak-pyambak. Manawi angudi kita mung tansah pyambak-pyambak, sampun tamtu satunggal-tunggaling [sa...]
[...tunggal-tunggaling] warga badhe gadhah panggenan tuwin pandamêlan pyambak. Gadhah têtanggêlan tuwin kuwajiban pyambak-pyambak ing donya punika, ananging manawi kita kêmpal dados satunggal, angsal-angsalaning pambudi kita badhe langkung kathah tinimbang kalayan gunggunging angsal-angsalanipun satunggal-tunggaling warga ingkang angudi pyambak-pyambak, upaminipun kados ta badanipun tiyang gêsang, punika pandamêlipun langkung kathah tinimbang gunggung pandamêlipun sadaya peranganing badan. Awit salêbêting badan wau wontên jiwanipun ingkang angêrèh dhatêng badan. Makatên ugi ingkang winastan grêngipun Losê inggih punika kalêmpaking para warganipun sadaya, dados dene griyanipun pakêmpalan. Dene gêsang ingkang dumunung wontên ing Losê wau inggih punika gêsangipun para guru, kados ta para nabi, para ingkang sinêbut Budha, tuwin sanès-sanèsipun, ingkang sami angagêm Losê wau minôngka badan tuwin pirantos kangge dumugèni karsanipun. Mênggah ingkang dados karsanipun inggih punika amêncarakên gêsangipun tuwin kawicaksananipun Pangeran dhatêng sadaya manungsa, amitulungi manungsa supados enggala mindhak sampurnanipun.
Inggih gêsang ingkang sampun luhur sarta mulya wau ingkang ngupadosi pirantos wontên ing donya ingkang asor punika, dene pirantos wau inggih punika pakêmpalan teyosopi,
dados Losê punika botên liya amung pakêmpalan teyosopi ingkang alit. Dene kuwajibanipun anampèni gêsang luhur ingkang kaêsokakên ing Losê, lajêng kapêncarakên ing kitha ingkang dipun dunungi, mila manawi kita dhatêng ing pakêmpalan Losê, kita kêdah mangêrtos, bilih dhatêng kita wontên ing Losê wau badhe kinaotan anggèn kita pinaringan wawênang ingkang agêng tuwin mulya, dene wawênang ingkang kinaot wau badhe dados ilèn-ilènipun gêsanging karohan ingkang anjog ing sakukubanipun panggenan pakêmpalan.
Kadosdene ilining lèpèn saking sêndhang dhatêng ing sabin ingkang sawêg kaolah, makatên ugi ilining gêsangipun roh sangking têtandhon agêng lumantar ing Losê anjog ing sakukubanipun.
Wontên salah satunggaling guru agêng ingkang sampun angandika, bilih Losê punika pakêmpalan anêtêpi wajibipun, punika ing sakanan keringipun Losê wau badhe botên wontên tiyang bodho, tiyang malarat tuwin tiyang sangsara, dene kadadosanipun ingkang makatên punika, manawi santunipun kawontênan ing lair wau jalaran saking para warga ingkang sami anyambut damêl piyambak-piyambak. Wontên kirangipun tinimbang manawi jalaran saking gêsang agêng ingkang sagêt mili dumugi [du...]
[...mugi] ing sakukubanipun Losê, ingkang lajêng anênangi dhatêng sakathahipun tiyang ing sakanan keringipun ngriku, supados prayogi gêsangipun. Sami asih-sinihan tuwin supados sami mangrêtos pêrluning agêsang, inggih punika pandamêl ingkang dados kuwajibanipun, Losê pakêmpalan teyosopi.
6. Kadospundi lampahipun tiyang marsudi kawruh, sarta punapa paêdahipun. Pêthikan sêrat Swaraning Asêpi, (ngulinakna anjêmbarake kawruh, sarta kawicaksanan, apa kang winulangake ing paningal, lan ing ati)
Punapa prêlunipun tiyang kêdah sinau ing kawruh, awit sinau punika anjalari indhaking budi, ingkang kenging kangge pitulungan dhatêng ing sanès.
Kaindhakan punika kadadosan saking panggulang, manawi budi kita botên kagulang, ugi badhe botên sagêt mindhak punapa-punapa.
Sampun saèstu dayaning budinipun satunggal-tunggaling manungsa punika beda-beda, wontên sawênèhipun tiyang ingkang sagêt sinau langkung saking tiyang sanès. Ananging ingkang makatên punika botên prêlu kagalih, sanadyan kados punapa kemawon kawontênanipun samangke, inggih badhe sagêt mindhak, ingkang makatên wau sampun ngantos kasupèn.
Manawi kula nyawang ngiwa nêngên, lajêng pirsa tiyang ingkang budinipun langkung tuwin ugi wontên ingkang kirang tinimbang kalihan kula.
Sakathahing manungsa punika kenging kaupamèkakên kados tôndha anggêngôndha agêng. ngadêg wontên ing bumi, ingkang inggilipun ngantos sundhul ing awiyat. Botên prêlu kula amanah untuning ôndha ingkang kula ênciki, liripun dumugi ing pundi prênahipun pamènèk kula, aluwung kula anglampahana punapa ingkang kenging linampahan ing padunungan kula wau, dene kuwajiban kula ingkang sabagean, inggih punika angindhakakên budi kula rumiyin sampun atusan taun laminipun, anggèning mindhak budi kula, ing têmbe ugi taksih atusan taun, indhakipun malih, pramila botên prêlu kula angrêkaosakên manah dene inggah kula sawêg dumugi panggenan ingkang kula ênciki, ananging kula kêdah angangge sakathahing kêkiyatan kula, murih sagêdipun angindhakakên budi wontên ing dunung kula samangke, angèngêtana bilih manggènipun manungsa wontên ing satunggal-tunggaling tataranipun kaindhakan, punika prêlu ing atasipun Gusti Allah.
Dados kula kêdah sinaua murih indhaking budi kula, supados ing têmbe manawi kula ngalih sangking gêsang kula samangke punika dhatêng gêsang ingkang langkung bawera, sagêda samêkta tandhon ingkang kathah, langkung sangking bêktan kula nalika dhatêng wontên [wo...]
[...ntên] ing donya punika, samangke kula anyêbar wiji bêktan kula kala rumiyin. Manawi saya wiyar sabin ingkang kula sêbari, inggih saya kathah badhe panenan kula wontên ing dêlahan. Dados ing donya ngriki kula kêdah anglêmpakakên wiji supados wohipun kenging kaolah wontên ing alam akir, pramila manawi kathah anggèn kula sinau, inggih badhe saya kathah kalêmpakipun bôndha ingkang kagarap wontên ing dêlahan.
Manawi kula sinau, satilar kula ing dunya budi kula badhe sêsrawungan kalihan budinipun para tiyang, ingkang sêrat piwulangipun kula sinau, pramila kêdah ngatos-atos pamilih kula sêrat-sêrat wau, awit manawi kalintu badhe sakêdhik paedahipun, anggèn kula sinau.
Manawi kula sinau sêrat-sêrat karanganipun para ingkang linangkung budinipun, saèstu budi kula badhe sêsrawungan kalihan budinipun para linangkung wau, mênggah sinau kula punika botên amung amaos sêrat thok. Ananging kêdah sinau ingkang sayêktos mawi patrap ingkang badhe kula cariyosatêncariyosakên. ing wingking. Dene ing alam ingkang langkung luhur kula anyambêt èngêtan kula kalihan èngêtanipun para linangkung wau, kula lajêng sagêt sêsrawungan, anunggil larasing swantênipun, budinipun kalihan budi kula lajêng sami salanggapan,
kula nuntên anggêpok kalihan lamuk ingkang mêdal saking badanipun winastan,
para linangkung wau, wêkasan wangsuling gêtêr ambêta kasaenan, kawicaksanan sarta kasucian wontên ing donya punika, dados badhe sagêt maedahi, awit kula lajêng sagêt têtulung dhatêng tiyang sanès.
Ing salêbêtipun kula angêgungakên tuwin anyaèkakên sabageaning gêsang ingkang sumarambah ing kula sadaya, saèstu sadaya badhe kailèn gêsang ingkang prayogi, mênggah santunipun dados prayogi wau sakathahing tiyang sami karaos.
Satilar kula ing donya, gêgancênganinggêgancanganing. budi ingkang sampun kula rakit rumiyin. Punika ingkang badhe anarik kula katunggilakên kalihan suksmaning para linangkung, ingkang budinipun sampun nate salanggapan kalihan kula, rikala kula taksih kinurung ing badan wadhak, dados kula badhe kalêbêt ing wicalanipun para ali budi tuwin para juru ngarang, ingkang rumiyin sami kados guru kula, kala kula taksih gêsang wontên ing donya, salajêngipun saking anggèn kula salanggapan wau kula sagêt angsal paedah sakalangkung kathah, jalaran saking piwulangipun.
Awit saking anggèn kula mêmitran kalihan para linangkung ingkang dumunung ing alam kaalusan. Nalika kula taksih wontên ing donya, ingkang makatên punika badhe adamêl mulyaning gêsang kula wontên ing alam kaalusan, punika nalaripun anggèning kêdah sinau.
Sangking sinau anggèn kula anglêmpakakên kawruh ingkang anjalari sagêt kula mitulungi dhatêng manungsa sêsami kula, awit amargi saking anggèn kula ngindhakakên kawruh, kawruh wau badhe mili naratas ing sakathahing badanipun manungsa, manawi kula botên purun sinau salêbêting gêsang kula punika amargi saking kêsèt utawi sungkanan. Dados kula botên anglampahi satunggal punapa kajawi amung anyarèhakên pandamêlan ngantos benjing tumitahipun malih, ing môngka kula sadaya punika kêdah miwiti ing damêl. Samantên wau manawi botên kalajêng anggènipun ngêsèd. Yèn makatên punapa kula sadaya dèrèng pantês angudi kamajêngan ing manwatara, (Manvantara) têgêsipun gumêlaring jagat, jaman samangke punika, dados kêdah kasrantosakên benjing gumêlaring jagad malih, ingkang makatên punika, nama kabêsturon, kula sadaya sampun ngantos nganggur botên sinau kajawi manawi wontên pambênganipun ingkang sayêktos, mila manungsa punika wajib sinau kalayan sênêng.
Punapa liripun sinau, liripun sinau punika botên namung anglajêngakên maos sêrat kemawon, manawi sampun têlas pamaosipun sêrat satunggal lajêng mêndhêt sêrat sanèsipun malih, inggih punika nalaripun anggèning bôngsa Eropah nêdha sêrat-sêrat waosan inggal-inggal kang saklangkung kathah warninipun.
Anglanyahakên satunggal sêrat ingkang pancèn prayogi kasinau, punika langkung prayogi sarta kathah pikantukipun, tinimbang maos sêrat lajêngan sakêlangkung kathah ingkang botên wontên prêlunipun.
Manawi maos sêrat prayogi sampun rikat-rikat. Sarta ingkang mêndêng sampun ngantos nyalèwèng utawi kirang satiti, sanadyan pamaosipun sabên dintên namung angsal sakêdhik. Ananging punapa ingkang sampun kawaos wau sagêda apil. Dados lastantun manjing wontên ing budi, punapa malih manawi maos mawi kagagas sarta kawantonana panggalih, supados ingkang kawaos wau sasampunipun kagalih sagêt langkung tinimbang sawêg kala kawaos. Botên prêlu sinau kathah-kathah, langkung prayogi maos sakaca mawi kamanah dangu tinimbang maos warni-warni rikatan.
Maos punika têgêsipun botên ngamungakên angimpun èngêtaning tiyang sanès. Kados pangintênipun tiyang ingkang [ing...]
[...kang] kathah-kathah, inggih lêrês tiyang angsal kawruh sangking anggènipun maos, ananging punika nama kawruh ingkang sampun tumimbal. Dados amung tular-tumularing pawartos. Mênggah èngêtaning liyan punika amung kadamêla ular-ularing sinau, salajêngipun kawêwahana pamanahipun pyambak, dados èngêtan wau botên lastantun dados gadhahipun tiyang sanès, ananging dados gadhahan kula, punapa malih kula kêdah anut pikiranipun ingkang ngarang sarta sampun ngantos wontên pambudi utawi pangêrtos ingkang cèwèt utawi kalangkungan dèrèng ngantos mangêrtos, manawi kula nrênjuhi ingkang angèl-angèl kêdah kèndêl ing ngriku rumiyin, sarta lajêng amêsu murih sagêdipun ngudhari ingkang angèl wau, dene manawi budi kula botên gadug,gaduk. punika sawêg anêdha tulung dhatêng para sagêd, ananging sampun enggal-enggal anêdha tulung saking ngupados gampil. Awit kula kêdah sumarah dhatêng manas kula luhur, supados amulanga utawi amaparana dhatêng manas kula asor: sarana budi kula.
Sabên wontên ingkang angèl utawi ingkang lêbêt suraosipun, pamaos kula kêdah kèndêl ingkang dangu, supados kula sagêt tampi têgêsipun ungêl-ungêlan ingkang lêbêt wau, ingkang makatên punika angolah cipta sasmitaning manah, pramila kêdah nastiti sangêt. Sarta kêdah mantêp tuwin [tuwi...]
[...n] jatmika ingkang budi, supados angên-angên ingkang luhur amangsita, awit pangulah ingkang makatên punika upami kados angrêtêg jurang longkanganing angên-angên ingkang luhur kalihan ingkang asor, saèstu kula sadaya badhe karaos, bilih budi kita ing sadintên-dintênipun badhe saya mindhak sagêt nyakêpi dhatêng kajatèn, tuwin saya kathah kawruh ingkang katampèn. Dene kawruh ingkang angèl-angèl ingkang kula botên sagêt tampi kajêngipun, punika kêdah kapemutan sarta lajêng karêmbaga kalihan tiyang ingkang langkung mangêrtos. Manawi makatên budi kula botên ngamungakên badhe mindhak saking èngêtanipun tiyang sanès, ananging ugi mindhak saking èngêtan anggèn kula manah dhatêng ingkang kula waos. Mila prayogi sakêdhik ingkang kawaos wau, ingkang nama sinau, botên susah kathah-kathah sêrat ingkang kawaos, ananging sapintên sêrat ingkang sampun kawaos punika sagêda cumanthèl, sayêktosipun tiyang punika rêmên maos sêrat-sêrat enggal tinimbang maos sêrat-sêrat lami.
Budining tiyang ingkang kirang kulina katamtokakên dhatêng satunggal bab, tuwin kalampahakên ing saturuting aluran kemawon, rêmênanipun sabên-sabên nyalèwèng dhatêng aluran sanès. Ingkang makatên punika pancèn lêpat. LêrêsisapunLêrêsipun. [Lêrêsisapu...]
[...n] kêdaha wali-wali ambudi dhatêng saprakawis ingkang ngantos mangêrtos, sayêktos suraosipun, dene ingkang prayogi kangge cobèn inggih punika kêdah ngangkaha mangêrtosakên dhatêng tiyang sanès, sabab tiyang botên sumêrêp manawi sêsêrêpanipun sêrat sakêdhik, manawi dèrèng ngangkah mulang dhatêng tiyang sanès, dèrèng katitik pangêrtosipun, dene manawi sampun ngangkah mulang, punika sawêg pirsa sapintên ingkang botên dipun sumêrêpi, sarta asring gumêlêngipun ing bab ingkang dipun manah punika katingal wontên katrangan tuwin têgêsipun malih.
Ing sasêlot-sêlotipun kula sadaya kêdah ambudi murih langkungipun saking ingkang kasêbut ing sêrat-sêrat, sarta sagêda anyumêrêpi piyambak, sampun tansah lumèngkèt dhatêng kawruh angsal-angsalanipun ingkang dipun sumêrêpi tiyang sanès. (sampun marêm dhatêng cariyosing liyan).
Mênggah rosipun ingkang kêdah kasêdyakakên para warga teyosopi punika, botên supados angsala piwulang ingkang cêthèk, liripun amung kèndêl atiru-tiru èngêtanipun tiyang sanès kados saungêling paksi menco, ananging kêdah angindhakna dayanipun piyambak ingkang ngantos sagêt sinau sangking sêrat pêpakêming jagad, ingkang sinêbar dening guru ingkang binathara wontên sangajênging paningalipun manungsa.
Sadaya sêrat kêkaranganipun manungsa punika, amung papêthikan sawatawis saking pakêming jagad, mila anggènipun para warga teyosopi sinau sêrat-sêrat papêthikan wau supados mindhak kadayanipun ngantos sagêt amaos piyambak.
O punapa inggih sagêt kalampahan anggrayang punapa-punapa botên sami sanalika angebahakên sadayanipun ... sadaya punika sami atêpang watês. Sami senggolan. Sami kawontênanipun, tuwin sami dunung ing sakalir.
(Ing nginggil punika papêthikan saking karanganipun kang sêsilih, Multatuli): bab kêmpaling agami: nalika ing taun 1898: Nyonyah Anibesan anglairakên wicara kados ngandhap punika.
Sintên-sintêna ing satêngahing jêngandika ingkang sampun tumut kamajênganing pikiranipun bôngsa Eropah salêbêtipun kalih dasa taun punika, sampun tamtu uninga bilih wontên satunggaling pasinaon ingkang ancasipun kathah kaangge damêl anggènipun mamêngsahan kalihan agami, inggih punika pasinaon bab basa tuwin agami ing tanah Asiyah.
Para sarjana ing sakathahipun nagari tanah Eropah sami sinau kitab-kitabipun suci bôngsa Tyonghwa, tiyang Hindhu tuwin tiyang
Mêsir, sarêng sampun aniti pariksa dhatêng sakathahipun agami wau lajêng sami pirsa, bilih kawontênaning agami punika pancèn sami pangidhêpipun.
Nalika para sarjana wau amaos sawarnining sêrat-sêratipun tiyang Tyonghwa, tiyang Pèrsi tuwin tiyang Mêsir, sami angyêktosi bilih sêrat-sêrat wau nunggil piwulangipun. Tuwin nunggil patrapipun anggèning nyariyosakên kawontênanipun Gusti Allah, sêrat-sêrat wau angucapakên bilih Gusti Allah punika amung satunggal, asipat Êsa, angucapakên bilih kawêdhar sarta gumêlaripun Gusti Allah dados tiganing atunggil. Satunggal-tunggalipun sami kagungan watak pyambak-piyambak. (Trimurti).
Punapa malih sêrat-sêrat wau anyariyosakên bilih wontênipun manungsa dalah dhêdhasaripun, amulangakên bilih jiwaning manungsa punika tan kenging ing pêjah, sarta amulang bilih dhêdhasaring manungsa punika abên-abênan, dene murih sagêtipun mangêrtos, abên-abênanipun kêdah mawi kasinau, sarta sêrat-sêrat bab kamajênganing manungsa wau inggih amulangakên bab kamajênganing jiwa, ingkang gumêlaring rohipun dumunung wontên ing manungsa.
Sêrat-sêrat wau anyariyosakên bilih wontên sujanma
sawatawis ingkang sampun putus kamajênganipun, kaindhakanipun anggèning dados manungsa karohan wau sampun sagêt angrampungakên kalayan sampurna, jumênêng sujanma linuhung ingkang pambêkanipun, bêbudènipun tuwin panggalihipun sampun kados Gusti Allah, sarta sêrat-sêrat wau amulangakên bilih para tiyang ing jaman samangke inggih sagêt mindhak kalantipanipun. Kadosdene indhaking kalantipanipun manungsa ing jaman kina, makatên ugi sagêt sampurna asarira bathara, punapa malih sangking sakêdhik manawi sampun rambah-rambah anggènipun tumitah badhe sagêt udhar utawi uwal, dados sadhengah tiyang sanadyan bodhoa kados punapa ugi sagêt mindhak sampurna dados manungsa sarira Gusti.
Samukawis ingkang makatên punika kawulangakên wontên ing sêrat-sêratipun sawarnining bôngsa, sarta sarêng sêrat-sêrat wau sampun kasantunan ing sawarnining basa Eropah lajêng sami mangêrtos, bilih agami ing alam donya punika kathah ingkang nunggil, sarta ingkang kathah pathokaning piwulangipun satunggaling agami, sok pinanggih wontên ing agami sanès. Kados ta piwulangipun agami Kristên, ugi pinanggih wontên ing agami Hindhu, agami Buda, wontên piwulangipun Konghucu tuwin Locu, saking sarujukipun agami wau ngantos [nga...]
[...ntos] tiyang botên sagêt misahakên satunggiling agami sangking agami sanès.
Nalika para sarjana wau uninga bab punika, saha sarêng sêrat-sêrat wau sampun kasantunan ing basa warni-warni, tuwin para tiyang wiwit maos sarta angrêmbag sêrat-sêrat wau, mênggah karampunganing pamanggihipun, sakathahing agami punika nunggil waton. Kêdah anggadhahi wêwinih satunggal, ananging botên kadunungan wahyuning Allah, kêdah wontên tukipun sanès ingkang udalipun ngawontênakên sawarnining agami wau.
Para sarjana ing samangke botên mathuk dhatêng agami sami ngangkah nyirnakakên sakathahipun agami sarana ngangge sasêrêpanipun wau, dene wicantênipun makatên. Sakèhe agama iku pinangkane saka wong bodho saka patrape ênggone manungsa waspadakake kodrat. Dene kodrat iku nuli kacipta awujud manungsa, sarèhning wujud mau luwih kawasa tinimbang dhèwèke, mulane banjur sinêmbah-sêmbah.
Punapa malih para sarjana wau sami amratelakakên, bilih thukulipun sakathahing agami punika saking manungsa ingkang bodho, tumangkaripun sarana panyipta, wêwinihipun saking panêmbah dhatêng brahala, saha agami punika botên anggadhahi landhêsan ingkang linuhung, kajawi amung saking kabodhoaning manungsa, sêsêrêpanipun utawi pangrêtosipun [pangrêtosi...]
[...pun] agami ingkang katanjakakên dhatêng kodrat. Ingkang pamariksanipun kirang sampurna sarta anggènipun mangêrtosakên wau botên cêtha.
Sawênèhing pamulangan anganggêp bilih sasêmbahan dhatêng surya tuwin lintang punika ingkang minôngka sorogipun sakathahing agami, dene pamulangan sanèsipun angakêni bilih pamundhi-pundhi dhatêng linggam (inggih punika gambar pajalêran kadamêl saking kajêng utawi sela), minôngka pasêmoning kakuwatanipun kodrat anggèning anak-anak sakawis. Punika ingkang dados tukipun agami.
Kadosdene ingkang taksih kalampahan samangke, mênggah anggènipun tiyang kasar amujudakên dhatêng kakuwataning kodrat, kados ta anyêmbah dhatêng kayu watu lêmah sangar, pêdhanyangan sapanunggilanipun, punika kabêta saking ajrih, kapengin kabodhoan tuwin eramipun. Sarèhning tiyang kasar wau sami ajrih tuwin gadhah pangajêng-ajêng, mila para ngulama lajêng anandukakên patrap salah anggêlarakên ingkang pêtêng-pêtêng tuwin
sarèhning wontênipun waton adat tunggil, mila angsal-angsalanipun inggih sami cocog.
Mênggah anggèning para sarjana damêl waton ingkang nyulayani ajining agami punika kathah awonipun. Awit katingal amung landhêsan ingkang kanyataan, inggih lêrês sakathahing agami punika piwulangipun sami, tuwin anunggil panyipta ingkang ginêlarakên, sarta lêrês sadaya, para guru agêng pangandikanipun sami, punapa malih kanyataan ingkang kapêthik para sarjana wau inggih lêrês, ananging kêkiyasanipun ingkang lêrês.
Sadaya bôngsa ingkang ngandêl dhatêng agami sami kèndêl botên purun amangêni, tuwin botên dadosakên karaosing manahipun dening dipun krutugi pasêksèn tuwin katêrangan. Piyambakipun sami botên sagêt mukiri cocoging pamanggihipun para sarjanana,sarjana. ananging sami karaos cêmplanging panyêngguhipun ingkang botên maton. Mila pangudaraosipun makatên. Apa iya nyata pangarêp-arêping manungsa kang ditisnani dhewe, sarta ciptane kang bêcik dhewe iku tinêmune nglambrang ing ipène lan bodhone, apa para nabi kang minôngka pangiriding bôngsa kang agung para kang padha siniksa saka
kakuwatane kodrat iku ana wujude wong-wongane, sarta mung nglabuhi gambare lekohane [lekoha...]
[...ne] wong kang kasar, awit saking punika mila para tiyang ingkang sami botên sagêt tuwin botên nyuwawèni kajêngipun para sarjana wau.
Sarêng antawis pintên-pintên taun laminipun anggèning manungsa sami kèrêm wontên rangu-ranguning manah dhatêng bab ajining agaminipun, tuwin kathah ingkang sami gumampil anglirwakakên agaminipun ingkang suka kawajiban warni-warni dhatêng pyambakipun, sarta bêbudènipun manungsa katingal badhe dados kados kewan, mila lajêng kadhatêngan teyosopi ingkang amêdharakên kados ing ngandhap punika.
Sayêktosipun sadaya agami punika piwulangipun sami, awit sadaya wau wêwinihipun amung satunggal. Amung anggadhahi tuk satunggal. Dene tuk wau inggih pusaka pangawikaning Allah, ingkang sinimpên wontên pakêmpalaning para kadang ingkang sami jumênêng guru rohkhani ing linuhung, para guru wau sami anglampahi pandamêlan dados juru amulang utawi juru anuntuni manungsa ingkang dunung ing bumi punika, amulang dhatêng bôngsa tuwin jinising manungsa bab kajatèn ingkang minôngka talêsing agami, kadhapur ingkang nyamlêng tumrap dhatêng sakathahing tiyang ingkang sami anampèni.
Dados sanès kabodhoanipun manungsa ingkang anjalari agami punika sami kadosdene pangintênipun para sarjana, ananging pangawikaning Allah ingkang sabên-sabên kawutahakên dhatêng sakathahing bôngsa punika sababipun sami, dene pangawikan wau kaasta wontên para sujanma kêkasihing Allah, ingkang sampurna lajêng kaparingakên dhatêng manungsa.
Mênggah pangawikaning Allah wau kamot kawruh samukawisipun kawontênan. Sarta pangawikan wau ingkang sabagêan kala-kala kaparingakên dhatêng manungsa, dene kathah kêdhikipun ingkang kaparingakên gumantung wontên alusing bêbudènipun bôngsa, gumantung wontên ing watêking bôngsa ingkang anggadhahi kawruh wau, tuwin gumantung wontên ing ing daya marsudining cirinipun.
Amurih cocogipun kalihan sadaya wau, amila patrapipun anggèning maringakên pangawikan tansah beda-beda, dene patrapipun amaringakên wau ingkang winastan agami, ananging dhêdhasaripun sami kemawon, sabên-sabên amulangakên bilih kawontênaning Allah punika asatunggal. Ingkang gumêlar dados kêmpaling têtiga utawi trimurti, tuwin amulangakên, bilih manungsa punika kawontênanipun rangkêp tiga sami kados Gusti Allah, salajêngipun manungsa wau kenging kaperang kalih, wêwinihipun rangkêp tiga, dene
kaindhakanipun dados rangkêp pitu, sarta amulangakên bilih manungsa punika tan kenging ing pêjah, badhe botên sirna, punapa malih amulangakên bilih manungsa sampun rambah-rambah anggènipun tumitah badhe saya mindhak sampurna tuwin saya thukul graitanipun. Sarta wontên sujanma sawatawis ingkang sampun sagêt anggayuh kasampurnan saha lajêng jumênêng guruning bôngsa manungsa.
Para sujanma ingkang sampun sampurna wau kala rumiyin inggih sami kemawon kados tiyang limrah punika, sami apês sarta anggadhahi dosa tuwin botên sampurna kados manungsa samangke, ananging lajêng mindhak-mindhak sampurnanipun kadosdene manungsa jaman samangke ugi sagêt mindhak, tuwin lajêng thukul panggraitanipun. Wêkasan dados kiyat anggayuh kasampurnan. Kadosdene kula sadaya punika inggih sagêt anggayuh kasampurnan manawi purun. Sarêng para sujanma wau sampun sami sampurna, lajêng wiwit amulang dhatêng para manungsa sêsaminipun, tuwin lajêng andamêl pêkêmpalaning para kadang ingkang sami jumênêng guru agêng, kala-kala para guru agêng wau wontên salah satunggal ingkang tumurun andhatêngi manungsa, supados sagêd amaringi agami dhatêng satunggal-tunggaling bôngsa, supados satunggaling trah, satunggal-tunggaling bôngsa katampi agami, ingkang pancèn tumrap kangge pitulungan tuwin [tu...]
[...win] piwulang dhatêng bôngsa wau, sarta kathah para sujanma beda-beda pêpangkatanipun, ingkang sami manjing pakêmpalaning para kadang wau mawi-mawi kaindhakaning kasampurnanipun. Kados ta para pandhita, para tiyang ingkang linangkung panggraitanipun bab karohan. Tuwin linangkung kawruhipun kasampurnan utawi linangkung kawicaksananipun. Dene para ingkang sampun sami linangkung wau dumugi samangke sami anuntuni dhatêng sakathahipun bôngsa, aparing tuladhaning paprentahan, anamtokakên anggêripun, sawênèh jumênêng nata amarintah dhatêng bôngsa, dados tiyang sampun ingkang amulang dhatêng sakathahing bôngsa, tuwin dados para pandhita ingkang sami anuntuni dhatêng bôngsa wau.
Sakathahing bôngsa ing jaman kina sami anêdahi para tiyang sêkti, para maharsi tuwin para prawira, ingkang kados makatên wau, sarta akèn marsudi kawruhipun bab sêrat-sêrat waosan, bab yayasan griya sapanunggilanipun. Bab anggêr-anggêr pranataning nagari, tuwin sanès-sanèsipun.
Angèl amaibên têmênipun bilih para sujanma ingkang minulya wau taksih sami sugêng, awit wirayat kina ingkang sampun ngêbyah ing akathah, sêrat-sêrat patilasan jaman kina ingkang samangke taksih salong sampun dados jugrugan, sadaya punika minôngka saksinipun, sakathahing sêrat-sêrat tuwin lêlampahan, [lêlampah...]
[...an,] ingkang nêdahakên kaindhakan ingkang sakêlangkung luhur wau, nglêngkara kenging kula kintên damêlanipun tiyang ingkang taksih andhap tataraning kaindhakanipun. Botên angintên bilih yasanipun para panuntun karohan ingkang luhur, anggèn kula ngangge pasêksèn sêrat-sêrat tuwin patilasan wau supados botên angucapakên pasêksèn sanèsipun. Ingkang dipun tampik tiyang ingkang botên sumêrêp.
Ing mangke mênggah nalaripun mila saka ing piwulangipun agami punika sami, awit pinangkanipun sadaya piwulang wau anunggil asli, sami saking pakêmpalanipun para sujanma sampurna ingkang sami pasadherekan.
Wontên ing tanah Grik, sakathahing piwulang wau sakawit kanamakakên teyosopi, têgêsipun botên liya inggih punika pangawikaning para dewa, dene tiyang Grik, botên ngamungakên andhapuk pangawikan, ananging ugi andhapur ngèlmi kasampurnan tuwin kawruh kagunan. Sarta sarèhning pangawikan wau ingkang dados wêwinihipun dhêdhasaring sakathahipun agami, amila teyosopi punika botên sagêt yèn kadadosna mêsahipunmêngsahipun. sawênèhing agami, malah ingkang ngrêsikakên agami, anggêlarakên ajinipun piwulang batos. Ingkang sampun kasantunan warni dados maujut ingkang katingal saking pandamêlipun tiyang bodho ingkang brêngkêlo, [brêngkê...]
[...lo,] tuwin saking tuwuhipun gugon tuhon. Sarta teyosopi ingkang ngangkah ambuka kawicaksanan ingkang piningit ing salêbêting piwulang agami, sarana angemuti kawicaksanan ingkang dumunung ing piwulang wau tuwin ingkang angayomi tumrap sadhengah tiyang.
Tiyang ingkang lumêbêt warga teyosopi, botên susah nilar agaminipun, manawi ingkang lumêbêt warga wau bôngsa Kristên. Inggih lêstantun Kristên, manawi bôngsa Hindhu inggih lêstantun agami Hindhu, manawi bôngsa Islam, inggih lêstantun agami Islam, awit ingkang lumêbêt warga amung badhe kasinungan panggraita ingkang lêbêt ing atasing agaminipun pyambak. Tuwin angsal gondhelan ingkang santosa ingatasipun kajatèning agaminipun. Ical sasêrêpan ingkang wiyar ing bab piwulangipun ingkang winados.
Kala kina teyosopi ingkang angwontênakên agami, samangke ingkang angadili tuwin ingkang angayomi agami wontên ing ngarsanipun pangadilan. Tuwin ingkang amangmulakên malih pangajêng-ajêngipun sarta prasêtyanipun manungsa dhatêng Gusti Allah.
Tiyang kêdah angèngêti bilih dayaning jiwanipun manungsa punika botên ginadhang kangge nyumêrêpi ingkang gaib-gaib. Supados adamêl misuwuripun tuwin sugihipun ingkang nyumêrêpi
wau, upami kakuwataning jiwanipun manungsa badhe kangge nyumêrêpi ingkang gaib-gaib wau, punika kêdah amung kangge murih wilujêngipun tiyang, punapa ingkang katampèn ing tiyang punika prêlunipun supados kanggêa mitulungi tuwin angladosi dhatêng tiyang kathah.
Teyosopi angginêm kawontênanipun Gusti Allah tuwin bab anggènipun manungsa macung magêpokan kalihan Gusti Allah, amulangakên bilih kawontênipun Gusti Allah punika amung satunggal. Inggih punika nyawanipun sadaya ingkang sipat gêsang, amulangakên bilih jumênêngipun Pangeran punika amung satunggal (maligi, pribadi) pandamêling Pangeran punika satunggal, wontên kakuwatan satunggal ingkang angèbèki ing sangalam donya, amulangakên bilih ing pundi-pundia panggenan ingkang kenging kaambah ing manungsa, ing ngriku ugi wontên gêsangipun jiwa, sugêngipun Pangeran inggih jumênêngipun Gusti Allah dumunung wontên ing sadhengah panggenan ing pundi anggènipun sawarnining kewan sagêd angraosakên utawi anggènipun manungsa amanah, makatên ugi ing alaming bôngsa têtuwuhan. Ing ngriku gêsanging Pangeranipun amitulungi angupakara tuwin ambêtahakên dhatêng samukawis. Cêkakipun ing alam donya sadaya botên [bo...]
[...tên] wontên gêsang ingkang tanpa angsal prabawa kasugênganipun Gusti Allah.
Kawontênan satunggal punika dumunung dados dhêdhasaripun samukawis ingkang kasumêrêpan ing manungsa, mila teyosopi amiwiti mulangakên bilih dhêdhasaripun sadaya titah punika amung satunggal, amulangakên anggêr-anggêr bab panunggaling kawontênan. Bab kawontênan satunggal ingkang anglimputi ing pundi-pundi, panunggal punika tuwuhipun sangking Gusti Allah, inggih punika tukipun saking sadaya rumaos, mênggah kaindhakaning rumaos salêbêting manungsa tuwin thukuling budinipun, sadaya punika wêwinihipun wontên ing Gusti Allah.
Sadaya rumaos ingkang mindhak-mindhak alusipun ngantos dados panggarjita utawi graita, punika tuwuhipun saking tuk satunggal utawi wêwinih satunggal. Sadaya rumaos punika amung satunggal, rumaos satunggal wau botên kenging kapisahakên saking sanèsipun, sarta botên kenging sakathahing manungsa sami kapisah-pisah kados anggadhahi adêg pyambak, manungsa punika pinangkanipun nunggil sami sapancêr, dene anggènipun manungsa sami anggadhahi rumaos punika pinangkanipun saking gêsang satunggal. Inggih manungsa sadaya punika kawêdharing kawontênanipun Pangeran. Inggih
panunggilipun rumaos wau, babaripun anggêr-anggêring panunggal ingkang angrèh ing sapramudita.
Botên ngêmungakên sadaya rumaos punika satunggal. Ananging sadaya kakuwatan ugi amung satunggal. Satunggal-tunggaling kakuwatan punika tuwuhipun saking tuk satunggal. Bab punika kawruh kagunan cocog kalihan teyosopi, ing dunya punika amung wontên pakarti agêng satunggal. Sadaya wujuding pakarti tuwin kakuwatan ingkang sami kula sumêrêpi punika dhêdhasaripun satunggal. Pakarti kenging kalintu dados kakuwatan. Kakuwatan kalintu dados pakarti, sadaya wujuding pakarti ingkang kasinau para marsudi kagunan, tuwin sadaya kakuwatan ingkang katingal wontên ing sakukuban kita, sanadyan ingkang wontên ing alaming bôngsa papêlikan dalah sawarninipun ingkang katingal tanpa nyawa, utawi ingkang wontên ing alaming têtuwuhan, sanadyan wontên ing kewan utawi manungsa, sakathahing kakuwatan wau dhêdhasaripun satunggal, amung kawêdharipun tuwin patraping gumêlaripun ingkang beda-beda, manawi kapariksa kalihan titi kayêktosanipun sadaya wau amung satunggal.
Mênggah ingkang kawastanan bôngsa wadhag utawi jasmani punika pikajêngipun [pi...]
[...kajêngipun] sawarnining maujud ingkang kenging kagrayang tuwin tiningalan sarana pôncadriya, kados ta siti, toya, latu, lêbu sapanunggilanipun, sadaya punika yèn ing têmbung Walandi kawastanan sêtof, (stof), dene sêtop utawi wadhag wau sanadyan wujudipun beda-beda ananging kawontênanipun ugi amung satunggal, inggih punika badhe utawi bakal. Ingkang kangge adamêl sawarninipun anasir, samukawis ingkang katingal ing sakukuban kita, kados ta, bôngsa atos, bôngsa cuwèr, bôngsa kang ngukus, ngamun-amun. Sadaya punika dhêdhasaripun tunggil, amung beda-beda wêwijanganing bageyanipun. Ing sangalam donya punika kawontênanipun amung nyatunggal-nyatunggal. Rumaos satunggal, gêsang satunggal, bôngsa wadhag satunggal, inggih tiga-tiganing atunggil punika gumêlaring kawontênanipun Pangeran. Sadaya punika pinangkanipun saking gêsang satunggal. Jumênênging Gusti Allah.
Sarèhning bôngsa wadhag wau amung satunggal, kakuwatan amung satunggal, tuwin rumaos amung satunggal, mila sawarninipun ingkang sipat gêsang punika dados pasadherekan satunggal. Sadaya wau kadamêl saking badhe satunggal, sami
kadunungan kakuwatan satunggal, sadaya sami majêng utawi mindhak-mindhak rumaos, ingkang anunggil wau.
Ing sangalam donya punika dados sagotra agêng, ing ngriku sawarnining titah sami beda kaindhakanipun. Ananging sadaya punika sami gandhèng dados satunggal karana jasmaninipun. Kakuwatan tuwin rumaosipun, ingkang anunggil wau, mênggah mangêrtosipun sagotra punika lêlajêripun ugi wontên panunggiling dhêdhasar ingkang anglimputi ing pundi-pundi, dene teyosopi amulangakên bilih manungsa punika dados sabagêyanipun gêsang ingkang nunggil. Botên kenging kamèrèkakên dhatêng ing sanès.
Manungsa punika kêdah dados sagolongan ingkang sami sae sadaya, kêdah dados golongan ingkang sami majêngipun, kêdah sami golong kaniyatanipun dhatêng sadaya ingkang dipun angkah, dene wontênipun manah kumèrèn tuwin sêsatron, ingkang lêrêsipun pancèn kêdah tulung-tinulung tuwin kêkadangan. Punika kabêta sangking botên sumêrêpipun dhatêng kawontênaning Pangeran tuwin kawontênaning manungsa.
Satunggal-tunggaling tiyang anguwalakên sabageyan alit saking badanipun, tuwin anampèni sabageyan alit ing
salêbêting badanipun ingkang kauwalakên dening tiyang sanès, mênggah kêlampahanipun ingkang makatên wau samôngsa wontên tiyang sawatawis sajajagongan, ing ngriku botên kêndhat sami alintu jasmani ingkang alit sangêt. (stof lêêltjês). Dados ingkang makatên punika angwontênakên pasadherekan ing ngantawising manungsa kabêkta saking jasmaninipun, sarèhning manungsa sami alêlintonan sabageyan alit-alit saking jasadipun. Amila purun botên puruna kula sadaya sami dados sadhèrèk miturut kawontênanipun badan.
sae, tiyang saras amêncarakên kasarasan, dhatêng pundi ingkang dipun purugi, tiyang sakit amularakên sêsakitipun ing pundi-pundia ingkang dipun dhatêngi.
Linta-lintunipun tuwin tumimbalipun jasmani wau ingkang anggandhèng dhatêng kula sadaya, ingkang andadosakên sabab, bilih kawilujênganing badan, sêsami kula manungsa punika prêlu tumrapipun kula sadaya.
Ananging botên angêmungakên pasêdherekan ing atasing badan kemawon ingkang anggandhèng dhatêng kula sadaya, ugi
taksih wontên pasêdherekan ing atasing raosipun manah tuwin karaosing badan, sadaya manungsa punika sami sawab-sinawaban ing atasing raosipun manah tuwin karaosing badan. Punapa ingkang karaos ing satunggiling tiyang ugi tumanduk dhatêng ing sanès. Ing ngawang-awang punika kaèbêkan gêtêring swasana, (ether), amargi sangking punika manungsa sami sawab-sinawaban ananging sami botên rumaos.
Manawi ing pajagongan wontên tiyang ingkang awon watêkipun. Pambêkan awon wau sumêbar dhatêng ing sanès. Makatên ugi manawi salêbêting griya wontên tiyang ingkang brangasas,brangasan. punika inggih anuwuhakên pamuring-muring sangêt utawi sawatawis dhatêng sadhengah ingkang wontên ing ngriku.
Wontên ingkang atêtunggilan kalihan sawênèhing tiyang karaos têntrêm tuwin jênjêm manahipun. Kados gampil tumindakipun samukawis, tuwin wontên ingkang katrênjuh tiyang sanès lajêng karaos giris miris sarta samukawis sangking pamanggihipun ribêt tuwin angèl, mênggah ingkang jalari makatên punika amargi saking raosing manah, mila kalampahan makatên, awit manungsa punika kajawi anggadhahi badan kasar utawi jasmani ugi anggadhahi badan rohkani, inggih punika badan kadadosan saking jasad ingkang alus. Ingkang karaosan sangêt kataman gêtêr kang alus.
Wontên malih patraping pasêdherekan sanèsipun. Inggih punika ing atasipun budi, manawi tiyang amikir, pikiranipun wau anyawabi dhatêng èngêtanipun tiyang sanès ing sakiwa têngênipun. Badanipun manungsa ingkang langkung alus, ingkang dipun dunungi èngêtanipun, punika angêdalakên gêtêr, ingkang anggêtêrakên badanipun tiyang sanès, ingkang sami alusipun, asring kemawon wontên tiyang ingkang wicantên punapa-punapa, lajêng dipun wangsuli tiyang sanès makatên. Lo: aku kok iya bênêri anggagas bab iku, mênggah ingkang makatên punika têmahanipun tumanduking pikiran wau anulari tiyang sanès.
Têmbung teyosopi punika aslinipun saking têmbung Grik, teyos (Gusti Allah), sopiyah (kawicaksanan), dados têgêsipun teyosopi, kawicaksananing Pangeran, utawi kajêngipun, kawicaksananing para jawata, para nabi sapanunggilanipun, ingkang sami asarira bathara, ing têmbung Sangkrita winastan bramawidya.
Titi mangsanipun wontên nami teyosopi, kala ing salêbêting taun tigang atus kapetang saking wiyosipun Kangjêng Nabi [Na...]
[...bi] Ngisa, dene ingkang ngawiti ngangge nama wau satunggaling guru nama Amoniyus Saklas, kalihan para muridipun, ingkang kanamakakên Neyo Platonistên.
Teyosopi punika kawruh kawicaksanan ingkang sampun kina-kumina, inggih piwulang amung tumrap dhatêng para linangkung, ingkang sampun kasumêrêpan ing satunggal-tunggaling nagari kala kina, ingkang têtiyangipun sampun sagêd-sagêd. Inggih dhatêng ngèlmi kasuksman ingkang sampurna, inggih tuking sakathahipun agami.
Teyosopi punika kinging kaanggêp agami, ingkang tumindak salêrêsipun. Inggih agami ngiras kawignyan, inggih agami ingkang botên murih supados manungsa angajêng-ajêng kamulyaning gêsangipun ing têmbe, wontên ing sadhengah panggenan. Ananging kadadosanipun, kenging kawaratakakên ing salêbêting badan punika wontên ing bumi ngriki, sarana ambuka warananipun. Sarana angêlih kaèngêtanipun timbal-tumimbal saking satunggaling alam dhatêng alam sanèsipun, ngantos dumugi ing alamipun para guru agêng ingkang minulya.
Mênggah sêdyanipun teyosopi punika, angrukunakên sadaya agami tuwin sawarnining bôngsa mawi pathokaning piwulang kasusilan ingkang sami, awêwaton kajatèn ingkang langgêng, teyosopi nêdya anêdahakên, bilih sakathahipun [sakathahi...]
[...pun] agami punika rêmbêsan saking kawruhipun para sujanma utawi ingkang sami golong pawong mitra, ingkang samangke taksih sami dados juru panuntuning manungsa.
Para teyosup sami amastani bilih wontên pathokaning piwulang ingkang wiyar, tuwin pathokaning kawruh kasampurnan, kawignyan tuwin akasa, ingkang dados watonipun samukawis, tuwin amot samukawis, ingkang kanyataan wontên ing ngèlmi kasampurnan. Kawignyan tuwin agami ing jaman kina tuwin samangke.
Salugunipun piwulang wau kathah iribipun dhatêng ngèlmi kasampurnan tuwin dhatêng kawignyan tinimbang dhatêng agami, awit dede piwulang ingkang amêrdi supados tiyang anganggêp, mawi anggantungi ukuman naraka utawi sanèsipun dhatêng sintên ingkang botên purun nganggêp. Kadosdene tindakipun sawarnining agami.
Inggih lêrês pathokaning piwulang wau kenging kaanggêp agami, manawi ingkang winastan agami punika, têgêsipun kawêngkuning agêsang dhatêng cipta ingkang mulya, ananging piwulangipun kêdah kenging kanyatakakên. Botên amung misesa manawi tiyang nyujanani utawi mukiri dhatêng agami lajêng kawastanan anyênyerongi kasucian, sadhengah tiyang ingkang angudi,
botên badhe maibên bilih kala kina wontên pathokaning piwulang linuhung, ingkang turun-tumurun dumugi samangke.
Pangandikanipun Kangjêng Nabi Ngisa dhatêng sakabatipun makatên. Kowe iku wus padha kaparingan sumurup marang wêwadining karatoning Allah, dene wong kang ana ing jaba, kabèh padha kudu ginawèkake pasêmon. (Anggitanipun Markus bab kaping 4, ayat 11).
Karsanipun Kangjêng Nabi Ngisa, ngandika makatên punika aparing pitêdah, bilih manungsa punika sami kawênangakên nyumêrêpi wêwadosipun dumadosing jagad (karatoning Allah), anggêripun purun kangelan angudi dhatêng wêwados wau, ananging tiyang ingkang kathah-kathah, ingkang taksih tidha-tidha ing budi punika anggènipun kaparingan kawruh kalayan pasêmon. Supados sami pirsa dhatêng Gusti Allah tuwin karsanipun.
Teyosopi ingkang wênang ngêbèki dhatêng kawicaksanan winados. Inggih pathokaning piwulang linuhung wau, dene anggènipun teyosopi wau anggadhahi rajabrana ingkang linangkung punika, manawi winêwahan kalayan angsal-angsalaning titi pariksanipun para waskitha, tuwin para wicaksana, kayêktèn saking pintên-pintên pratôndha ingkang botên kenging dipun pabêni dene kawicaksanan wau samangke tuwin kala kina-kinanipun dumunung wontên pakêmpalaning pasadherekan,
ingkang warganipun samangke taksih sami sugêng, inggih punika ingkang sinêbut para adhèp, para arhat, para nabi, tuwin para mahatma, ingkang kamindhakaning rohipun sampun dumunung ing tataran kang luhur angungkuli tiyang ingkang kathah-kathah, mênggah têmênipun ingkang
Sambêtipun Candrakanta ôngka I kaca 278 taun II
Pêksi èstri punika, awit saking kalowakah dumugi ing sangandhapipun maras, wontên kanthongan utawi usus-ususipun, inggih punika margi tigan, pokipun wontên ing sangandhaping maras, nama oparium Ovarium isi uritan ingkang warninipun beda-beda. Uritan ingkang sampun ragi agêng warninipun jêne, walipun saking oparium lajêng malêbêt ing usus-usus wau, inggih punika jênenipun tigan, salajêngipun anggalundhung saya mêdal saha sadangunipun anggalundhung wau, angsal balêbêt cuweran pêthak, ingkang mêdal saking dayaning pirantos kang nama klir klier ing usus-usus wau, cuweran ingkang mêdal saking klir wau ugi andadosakên pêthakipun tigan saha galabad sanèsipun, bilih tigan wau mèh dumugi ing pungkasanipun usus-usus lajêng pikantuk balêbêd cuweran ingkang kathah kapuripun, ingkang watêkipun enggal atos saha enggal garing, salajêngipun tigan wau mêdal saking usus-ususipun, malêbêt ing kalowakah lajêng mêdal, wontên ingkang satunggal dintên wontên ugi ingkang mawi lêt satunggal utawi kalih dintên.
Paniganipun pêksi wau botên mêsthi, wontên ingkang namung nigan kemawon ngantos kathah botên dipun êngrêmi, wontên ingkang nigan sataun sapisan, wontên ingkang nigan saha salajêngipun angrêm, kados ta: ayam, wontên ingkang angrêm gêntas-gêstosgêntas-gêntos. jalêr èstri, kados dene pêksi dara, wontên ugi ingkang namung jalêripun kemawon ingkang angrêm, inggih punika pêksi suwari, ananging pêksi suwari wau anggènipun angrêm namung pêndhak dalu, bilih siyang katilar sabab punika kathah tiyang amastani, bilih nêtêsipun tigan suwari wau namung jalaran saking bêntèripun surya. Kajawi saking punika wontên malih pêksi ingkang tiganipun dipun êngrêmi pêksi sanèsipun.
Pêksi punika anggènipun angrêm, dumugi panêtêsipun, laminipun botên sami, kados ta: tiganipun pêksi alit-alit, sawêlas dintên kemawon sampun nêtês, ayam anggènipun angrêm ngantos salikur dintên,§ ing Surakarta nêtês ing ayam, têtiyang mastani tigang Jumungah = 21 dintên, cocog namung sanès têmbung kemawon. pêksi suwari ngantos sèkêt dintên utawi langkung. Sadangunipun pêksi dèrèng nêtês ingkang dados têdhanipun pêthak saha jênenipun tigan, amila jasad kalih warni wau lami-lami têlas, sabab saking punika godhagipun panggenan hawa ugi mindhak [mindha...]
[...k] wiyaripun, saha kaisenan hawa mêdal ing bolongan cangkokipun, ingkang pêrlu kangge napasipun pêksi ingkang dèrèng nêtês supados tigan wau sagêd dados pêksi saha nêtês sampurna, bêntèripun kêdah 35 dumugi 40 grad sèlsius celcius saha kêdah kalêbêtan hawa bêntèr. Bilih botên sagêd kalêbêtan hawa bêntèr, utawi bêntèripun langkung saking 44 grad sèlsius, maripat utawi asalipun pêksi wau pêjah.
Pêksi ingkang nêmbe nêtês punika, wontên ingkang gundhul, wontên ingkang sampun gadhah wulu, ingkang warninipun kados kapuk utawi rambut kados pêksi dara, wontên ugi ingkang nêtês sampun mawi êlar kados pêksi ingkang sampun agêng, inggih punika ayang sêsaminipun, saha pêksi ingkang nglangi. BangsaninBangsaning. ayam bilih nêtês lajêng sagêd malampah saha kapadosakên têdha tut wingkinging babonipun, dene pêksi ingkang nêtês taksih gundhul punika botên sagêd malampah utawi mabur, dados kêdah dipun loloh ngantos sagêd mabur saha pados têdha piyambak.
Pêksi punika ingkang kathah jêjodhoan wontên ingkang salaminipun gêsang, kados ta pêksi dara, wulung, bango, sapanunggilanipun, wontên ingkang anggènipun jêjodhon [jêjo...]
[...dhon] wau namung sadangunipun nigan, dumugi sapanêtêsipun, upaminipun, pêksi gareja, wontên malih pêksi èstri sawatawis ingkang jalêripun namung satunggal, kados ta: ayam sêsaminipun.
Pêksi-pêksi wau sadaya sami nusuh, ananging susuhipun botên sami, wontên ingkang pandamêlipun sae saha alus, wontên ingkang awon, kasar utawi sajak groboh, saha wontên ingkang pandamêlipun sarana pranata, wontên malih ingkang pandamêlipun namung sarana kacèkèr ing wêdhi utawi uwuh sêsaminipun.
Ing sagolong-golonganipun pêksi wau pandamêlipun susuh sami kemawon, saha awit jaman kina dumuginipun sapunika botên wontên ewah utawi indhakipun, wontên malih sawênèhipun pêksi ingkang andamêl susuhipun sarana siti katèmplèkakên wotên ing tembok utawi ing karang-karang, kados ta: pêksi sriti saha sêndawa. Kajawi saking punika wontên pêksi ingkang panusuhipun sarana ngêrong kados ta: pêksi cucuk urang utawi urang-urangan, saha wontên ingkang anggowok ing kêkajêngan ingkang gapuk sêsaminipun, kados ta: pêksi êngkuk, platuk sêsaminipun.
Lar pêksi punika kaperang dados tiga, inggih punika: lar
ingkang lêmbat-lêmbat utawi wulu luwak, lar panutup saha lar suwiwi tuwin buntut satunggal-tunggaling lar suwiwi kaperang malih dados tiga kados ta: sêpul Sepoil punika perangan ingkang ngandhap ingkang warninipun bêning, sêkaph Schaft perangan ingkang nginggil ingkang warninipun pêthak, saaphlah vlag utawi gêndera, inggih punika perangan ingkang wontên ing saturutipun sêkaph, ing salêbêtipun sêpul, wontên kulitipun ayam ingkang sampun sami garing. Sêkaph punika isi jasat ingkang warninipun pêthak, dene gênderanipun kadadosan saking pang-pangipun sêkaph ingkang sami pang malih, pang ingkang alit piyambak manangkung saha anggrèthèl ing pang sanèsipun, lar panutup punika kawontênanipun sami kemawon kalihan lar suwiwi namung kaot agêng kalihan alit, dene wulu luwak, peranganipun ingkang nginggil tipis sangêt saha malêngkung, sabab saking punika wulu wau êmpuk saha alus.
Sabên taun lar pêksi punika santun, wontên ingkang sataun sapisan wontên ingkang sataun kaping kalih, dene lar ingkang enggal cukulipun wontên ing sangandhapipun lar lami saha ngantos sagêd anjêbolakên lar ingkang lami wau. Lar enggal punika warninipun sami kalihan ingkang dipun sulami ananging wontên ugi ingkang langkung utawi kirang sae tinimbang [tini...]
[...mbang] lar ingkang lami wau, suku pêksi punika wontên ingkang cukuling laripun ngantos dumugi ing cakar.
Prawirawiyata, abdi dalêm carik ôngka II kabupatèn pulisi Surakarta
A. Turunipun tiyang sagêd kalihan turunipun tiyang ingkang dèrèng nate kasrambah ing piwulang, upami sami-sami dipun parsudi ing kawruh, sagêdipun rumiyin ingkang pundi, sarta punapa sababipun.
B. Babon punika bilih badhe nigan sarta sasampunipun ngêdalakên tigan, mawi pêtog, punika punapa kajêng sarta sababipun.
Pitakènipun Mas Prawirawiyata, ingkang katêngêran aksara A ing nginggil punika (zie candrakanta XII blz. 259) sampun rampung mênawi kajawab: bab punika dèrèng mêsthi, awit sintên ingkang sumêrêp prakawis gaib ingkang taksih kinêkêr ing asamar. Nanging wangsulan makatêmakatên. punika mênawi tumrap dhatêng tiyang ingkang rêmên nimbang bab kadadosaning alam sampun saèstu botên adamêl marêming manahipun. Arak inggih: ta, rama Red§ marêm punika ing dunya namung wontên saprakawis, suwawi kula aturi mêthèk.
Amila suwawi Mas Prawirawiyata midhangêtna atur kula ing ngandhap punika, bokmênawi sawatawis adamêl marêming galih sampeyan, nanging bilih botên cocog kalihan pamanggih sampeyan kemawon sampun duka: lo.
Kasêbut ing sêrat OEMA-JONFAL Ie deel, blz 95 pêthikan saking sêrat padhalangan saha cariyos warni-warni, ingkang kajarwakakên dening Mas Ngabèi Prawira ing nagari Madiun, wontên cariyos kula cêkak kados ing ngandhap punika:
Wontên pêksi gagak sajodho, nusuh ing sapucukipun rêdi inggil, kalih-kalihipun sami karahayon sarta botên kêkirangan, sangêt anggènipun sih-sinihan salakirabi, andadosakên têntrêm lan sênênging gêsangipun dumunung ing ngalam dunya.
ing dintên satunggil wulung jalêr èstri kesah ngupados mêmangsan, piyikipun katilar wontên ing susuh, wusana wulung jalêr èstri ngantos dangu dèrèng mantuk, awit dèrèng angsal bêburukan, piyik ingkang tinilar sangêt kêluwèn, dados tansah ngolang-aling talusuran wontên sapinggiring susuh, têmah andhawah. Kalanipun sawêg cumalorot lajêng kasambêr ing pêksi gagak ingkang nusuh ing rêdi [rê...]
[...di] wau nuju ngumbara: ugi ngupados mêmangsan. Piyik wulung dipun cangkêrêm ing gagak kabêkta dhatêng ing susuhipun. Sarêng dipun sèlèhakên gagak sangêt kagèt sarta eram, awit ing sawau kakintên tikus, jêbul kalintu piyik. Dangu-dangu eramipun ical dados bingah, pangartikanipun: baya iki parentahing dewa kang mulya dhawuh angêntas marang kasangsaraning liyan, cêkakipun piyik wulung dipun opèni tunggil kalihan piyikipun piyambak.
Ing alami-lami piyik wulung dados agêng, êlaripun mêpêg wiwit sagêd mibêr, nalika punika wulung wiwit gadhah cipta kapengin kesah saking susuhing gagak, sumêdya ngupados kasênêngan tuwin bêburukan piyambak sacêkaping gêsangipun. Wulung botên pisan-pisan gadhah pangintên bilih pêksi gagak punika dede bapa biyungipun piyambak, nanging eraming manah botên têlas-têlas punapa piyambakipun têka anggadhahi karosan sarta cukat tarampil angungkuli anak-anaking gagak ingkang sampun manjing dados sadhèrèkipun. Kajawi punika wulung gadhah cipta, punapa sababipun wêwangunaning awak, cara saha kalakuanipun têka bènèh kalihan anak-anaking gagak.
Sarèng wulung kêrêp kadunungan angên-angên makatên, sirna têntrêming manah, sabên dintên pasêmonipun kados nandhang prihatos. Gagak aningali anakipun pupon nandhang susah, lajêng
pitakèn ingkang dados sababipun, wulung walèh sababing susah: awit sampun botên kraos adêdunung wontên
gagak mirêng wicantêning wulung, sangêt gêtêr lan susah manahipun. Wulung lajêng dipun pituturi kathah-kathah sarana têmbung manis, sarta
wulung, dangu-dangu mupus ing pêpêsthèn ciptanipun: upama êndhoge gagak ginawa ing mêrak sarta banjur diêngrêmi, yèn nêtês iya isih dadi gagak bae.§ punika lêrês. Lan manèh upami gagak diwènèhana wowohan kang bangêt mirasane wêton saka patamanan pirdos, mêsthi dipilih amangan bathang.§ ingkang gadhah cipta makatên dede gagak, dados botên kenging kadamêl tuladhaning gagak, sinaos marsudi raos. Sarêng bêbolèhing gagak ingkang kathah-kathah botên migunani, panêdhanipun wulung dipun lilani sarana tangis, wulung sangêt bingah, lajêng cucup-cucupan kalihan para sadhèrèkipun têmon saha pamitan. Botên antawis dangu
ayam alas mono, êndhas tumêkane cakare ora ana sing kêbuwang, dudu-dudu kacèke yèn katimbang karo bathang. Saiki têtela ing sumurupku, yèn daging mangkene rasane mêmangsan kang munphangati tumrap ing awakku, dadi ora kaya daging buthuk kang dicawisake ing aku ana ing susuh pêtêng kae. Yèn mangkono para sadulurku kang padha karasan ana ing susuh kang mangkana sêsake ika, kalêbu wêwilangane manuk asor. Sukur têmên dene saiki aku wis mardika, bakal ora sêpi ing pangarêp-arêp bisaku olèh kauntungan kang luwih gêdhe. lan aku bakal bisa têtunggalan kambi manuk bôngsa luhur, kang kalakuwane padha karo aku. Sigêg
Mênawi manut suraosipun piritan ing nginggil punika sampun têtela bilih turunanipun tiyang sagêd punika ing sadèrèngipun kawulang sampun ambêkta dhasar kawruh pikantuk saking bêsutaning jiwa ragane bapa biyungipun, amila mênawi kawulang inggih tumuntên sagêd, turunipun tiyang ingkang dèrèng wanuh dhatêng piwulang, sadèrèngipun kaparsudi ing kawruh, inggih sampun ambêkta dhasar, pikantuk saking bêsutane jiwa ragane
bapa biyungipun, nanging dhasar kabodhoan, amila mênawi kawulang inggih dangu utawi lami sagêdipun, têrkadhang ... Wiji latêng sanadyan katanêma ing siti ingkang dipun lawêd, thukulipun inggih taksih latêng kemawon. Beda kalihan wiji pantun, sanadyan kasêbara wontên ing siti dhaas, mênawi sagêd thukul, inggih mêksa wujud pantun, wohipun eca katêdha. Makatên ugi mariyêm dêdamêlanipun tuwan Kroepp ing nagari Duitschland mênggah awig santosa sarta awising rêginipun, inggih ngungkuli mariyêm dêdamêlanipun Sadrana pandhe ing Tawang gunung bawah Gêduwang. La rak inggih ta, Kyai Jalela. Sampun malih bedaning wiji botêna anjalari bedaning kadadosan, la tiyang sami-sami wiji, nanging pananêmipun gèsèh (pêlênging cipta gèsèh kadadosanipun inggih gèsèh). Kayêktosanipun:
Bagawan Wisrawa ing Lokapala, sasampunipun amêjang ngèlmu kêkêraning jagad, inggih winastanan Sastrajendrayuningrat, dhatêng Dèwi Sukèsi wontên ing taman Argasoka, lajêng sami andhatêngakên karsa. Punapa§ bab punika sampeyan nyuwun pitêdah dhatêng Rms Suwita, kondhanging juru pangripta Sasadara, awit panjênênganipun punika satunggiling prayantun ingkang ahli maos pakêm ringgit.H.H. sarêng sang dèwi sampun anggarbini mêdal putra, gêgalihanipun têka
Saupami pitakèn punika pinuju dhatêng Sang Prabu Anglingdarma, raja ing nagari Malawapati, sampun saèstu lajêng pikantuk wangsulan ingkang patitis, botên angaping kalih damêl, awit panjênênganipun Prabu Anglingdarma kagungan aji Suleman, dayanipun sagêd sumêrêp dhatêng basaning sato kewan. La wangsul tumuju dhatêng kula, inggih namung pikantuk wangsulan wêwaton dumugi-dugi kemawon, ing ngandhap punika:
Darunanipun babon mênawi badhe utawi sasampunipun nigan lajêng pêtog, kados botên beda kalihan tiyang èstri badhe rencang lare: sadèrèng utawi sasampunipun jabang bayi mêdal, biyungipun asêsambat ngaruara, jalaran ngraosakên sakit. Nanging nalika jabang bayi nêdhêngipun badhe mêdal, biyungipun kèndêl kemawon sabab mêgêng
B. Mênawi saking botên sumêrêp sampeyan kemawon: botên
B. Swargi sarjana Tuwan Archimedes ing Yunani, punika nyumêrêpi rumiyin wontênipun cacah L (vormleer) saha timbanganing bobotipun barang (Soortelijk-
Kyai Jalela lêbda dhatêng pasanging basa Jawi§ kula kalêbêt ing tarka, wala-wala kuwata, tujunipun botên ngrumiyini, anua kadospundi. Tuwan Kroepp kasêbut rajaning mariyêm. Saha wontên malih tiyang ingkang sampun pikantuk sêsêbutan Mr tuwin Dr ngantos kula botên sagêd mastani, awit saking kathahipun.
A. Inggih lêrês, nanging tuwan Kroepp punapa sagêd geronganing gêndhing gambir sawit. Utawi Kyai Jalela punapa sagêd dhatêng kawruh abên-abênan jampi kêkuwataning badan kados anak mudha: Mas Prawirawiyata (cabe
prayantun Surakarta ingkang putus bab punika, punapaa botên sagêd.
A. La wetik Kang Jadrana, Inthuk ing … kaparsudia kawruh damêl mariyêm kados Tuwan Kroepp punapaa botên sagêd. Utawi Kyai Jalela rikala taksih anak mudha karsa angudi kados Mas Prawirawiyata, kathik botên sagêd punika sababipun punapa,§ kathah. kados malah sinêbut, Dr§ bendhalaos. yèn anggèn kula mastani ing agêsang punika nama sami-sami§ punika pathine kawruh têpaning agêsang. awit pun suta sagêd bab A, nanging bab B botên sagêd, môngka bab B punika bilih tumrap dhatêng punaya:punapa. kawruh sapele. Makatên salajêngipun.
B. Yèn makatên, dados ingkang dipun wastani tiyang pintêr punika ingkang pundi.
A. Coba sampeyan nyuwun pirsa dhatêng rama Red. Bokmênawi lajêng kaparingan katêrangan§ ingkang nama tiyang pintêr punika ingkang rumaos taksih kirang, kula urak-urakakên
Sêratipun Mas Arjautama punika kula lugokakên kemawon, anggènipun anglulu dhatêng kula mawi: na, gondhèl, punika sampun dangu, Red.
Sambêtipun Candrakanta ôngka I kaca 271 taun (II)
Mênawi badhe nyoba nyatakakên sarana rekadaya ingkang langkung pasaja, punapa yêktos pêlikan punika kenging kawujudakên adhapur kristal, makatên: toya ingkang sampun kawoworan tawas kawadhahan ing gêlas utawi ing wadhah sanèsipun, kaclupan bolah sawatawis êlêr, botên dangu tamtu lajêng katawis bilih ing bolah ingkang kaclupakên ing toya tawas wau wontên pringkilanipun tawas ingkang adhapur kristal, ingkang kenging kangge tôndha pasaksèn malih, kados ta: jejeran walirang bilih kaêlèr langitanipun lajêng [la...]
[...jêng] ngintip, sanadyan intipipun wau bilih katingalan ing sanalika botên rampak, ewadene bilih kawaspadakakên dangu-dangu inggih adhapur kristal ugi, ing ngatasipun para marsudi dhatêng kawruh pêlikan, kawruh amujudakên kristal kados ingkang kasêbut ing nginggil punika dèrèng pisan-pisan anyêkapi, nanging sampun kenging kangge pasaksèn ing bab wêwangunanipun pêlikan, sagêdipun bangsaning pêlikan wau kadhapur kristal ingkang rampak, sarta ingkang sae wujudipun, kêdah satiti sarta ngatos-atos panggarapipun, sabab kathah sangêt pangkalanipun ingkang murugakên botên sampurna wujuding kristal, kados ta: botên anggadhahi lumah trèpès waradin, nanging mêndhak mandhukul, ngantos angicalakên sipating kristal, asring wontên ingkang dhapuripun kados êdom, utawi kados kawat, dados dèrèng mêsthi sami, jalaran saking sabab warni-warni, sanadyan makatêna ewadene mêksa kenging kawatonan miturut dhapuripun ingkang baku, awit saking kawruh pameranging pêlikan ingkang dhapur kristal kalihan ingkang dede, tiyang lajêng sagêd angsal sêsêrêpan ingkang gampil ing bab pamerangipun pêlikan mirurut dhasaripun ingkang baku.
Kajawi kawruh ingkang kasêbut ing nginggil ugi têksih wontên kawruh sanèsipun kangge anitik bedaning dhasaripun pêlikan, inggih punika miturut wêwatêkanipun ing kodrat, kados [ka...]
[...dos] ta: rêrakêtanipun, upami pêlikan ingkang adhapur kristal kapisah-pisah nurut ênêring gêlitanipun awak-awak, ingkang mêsthi taksih anggadhahi lumah lètèr malih, wontên ugi ingkang lumahipun ragi barênjul sawatawis, nanging botên sapintêna, dene pamisahipun wau wontên ingkang angèl, wontên ingkang gampil, ingkang gampil panyigaripun punika dipun wastani pêlikan kenging kasigar, bangsaning pêlikan ingkang dipun wastani ghlimêr (glimmer) inggih punika peranganing cêcamboranipun ghranit (Graniet) gampil sangêt panyigaripun, ngantos kenging kasigar-sigar lêmbat, granit (graniet)
dhasaring abên-abênanipun abahan pandamêling griya gêdhong.
Anjawi ingkang kasêbut ing nginggil, taksih wontên malih kawruh pamrincining pêlikan manut atosipun, sawênèh ing pêlikan wontên ingkang atos, ngantos botên sagêd barut kinikir sarana kikir ingkang landhêp sangêt.
Sambêtipun Candrakanta ôngka XI kaca 229
Mênawi sampun waradin anggènipun ambanjarakên, lajêng awit nanêm wiji wau, dene opahipun tiyang tanêm punika ing dalêm tiyang satunggal 5 sèn, wondene awitipun jam enêm enjing dumugi jam 9 siyang, yèn sampun rampung pananêmipun, sabin punika kêdah dipun sat kemawon. Bilih tanêm punika sampun anglilir sawêg dipun lêbi, yèn tanêm wau nalikanipun kaêlêb katingal sakintên (lodhoh utawi bacêg) lajêng dipun sat babar pisan, samôngsa sitinipun punika sampun nêla, punika sawêg dipun lêbi malih. Nanging pangêlêbipun kêdah nyèmèk-nyèmèk kemawon, supados sampun sakitên malih, mênawi tanêm punika sampun umur 40 dintên, jawan saha rumput ingkang sami thukul ing tanêman kêdah kawatun, dene bilih badhe awit matun, popokanipun galêngan kêdah dipun tampingi, tuwin bocoranipun dipun jêjêti supados toyanipun sagêd mêgung. Mênawi sampun lajêng awit matun, mênggah pratingkahipun matun punika makatên: jawan tuwin rumput ingkang sami thukul wontên ing tanêman punika dipun bêdholi kabucal, mila jawan saha rumput kawatun, jalaran bilih botên kawatun asring minangkani kirang lêma dhatêng tanêman. Yèn tanêman punika sampun mêtêng, bilih sampun jêbrol sadaya, sabên pojokan kêdhokan prayogi dipun dèkèki bêdhiyan, dene ingkang kadamêl saking mêrang sarta rambut pantun, supados sampun ngantos kaambah dening walang sangit, amargi tanêm punika bilih sampun sami jêbrol, yèn dipun ambah walang sangit punika asring kathah ingkang gabug, jalaran sêkaripun dipun têdhani. Mênawi pantunipun sampun kuning, pasitèn sacêlaking kalèn punika kêdah dipun paliri malih, supados sampun ngantos kilenan toya, amargi yèn tansah kilenan toya pantun wau dangu sêpuhipun, katimbang kalihan ingkang botên kilenan toya, tuwin pamêndhêtipun damèn kirang gampil. Samôngsa pantun punika sampun sêpuh lajêng dipun pêndhêti (dipun ênèni) mênggah bêrahanipun tiyang ani-ani punika mara wolu kalihan pikantukipun.
Kaanggit dening Radèn Sayid Budiman warga mardiguna ing Klathèn
Pitakènipun Sumitra Radèn Munandar, ingkang kawrat ing Candrakanta XI kaca 225 wêdalipun wulan Sura taun Be1832, punika mênggah atur panjarwa kula kados ing ngandhap punaka:punika.
Ngêsurtanah têgêsipun mingsêr saking tanahipun, amargi kita punika sawaunipun gêsang, dumunung wontên ing alam sahir, sarêng dumuginipun tilar dunya, mingsêr wontên ing alam kabir.
Niga dintên, têgêsipun panglêmpaking bêktan ingkang saking biyung tuwin bapa dadosipun jisim, jalaran sadaya wau nglêmpak awit badhe sampurna.
Nyèwu dintên, têgêsipun nyirnakakên gônda kalihan rasa.
Wondene wontênipun sadaya wilujêngan punika namung kangge srengat, mênggah sasêrêpan kula punika kawaton saking kitab Tanajultarki, mila bilih panjênênganipun sumitra Radèn Munandar badhe nguningani sadayanipun, prayogi maosa kitab kasêbut nginggil, botên langkung mênawi wontên sadaya kalêpatan kula sampun kirang pangapuntên.
Roti kalih iris, kausar-usaran mantega§ ing Surakarta: mêrtega. katumpangan jênang nanas utawi irisan kèju, utawi malih irisan daging gorèng, nuntên kairis pinara sanga, wedangipun kopi utawi soklat mawi puhan, punika mathuk.
panêdhanipun mêntas tangi tilêm punika ugi mathuk.
Sêkul tim sapiring, pisang raja kalih êlêr, kagorèng mawi mantega, katêdha kalihan irisaning daging gorèng utawi ulam ayanayam. gorèng ingkang kasiram anggur, punika eca.
Sêkul liwêt lawuhipun dhèndhèng, utawi blênyik bakaran, sambêlipun praos saking Rêmbang, punika inggih eca.
Kasapah (pohung) utawi katela rambat, kagodhog lajêng karajang nuntên kaurak [kau...]
[...rak] lan parudana kalapa mawi sarêm sakêdhik, punika inggih ugi eca.
Talês utawi kimpul sasampunipun dipun oncèki rêsik, kapanggang ing latu arêng, kakêpyokana toya sarêm wedangipun kopi punika prayogi sangêt kangge sarana minggah ing rêdi Murya botên susah rêrambatan.
Wit ingas punika kalêbêt golonganipun kajêng taun, amargi witipun sagêd agêng sarta gêsangipun atêtaunan, mênggah rupinipun ron kados ron pakèl, ananging wangunipun wit kados randhu wana. Dados mênawi dipun tingali saking katêbihan saèmpêr randhu wana, yèn dipun cêlaki angèmpêri wit pakèl, rupining ron ijêm sêpuh, wangunipun panjang aciyut, kandêlipun sami kalihan roning mlinjo. Ingkang wontên wit ingas punika limrahipun ing pinggir dhusun utawi ing pinggir lèpèn, sapunika kathah ingkang sampun agêng-agêng, amargi botên wontên ingkang purun nêgor, jalaran ajrih kataman ing wisanipun, dene ingkang kula wastani wisa punika sayêktosipun: lugut. Wit ingas punika wontên lugutipun lêmbat-lêmbat, makatên ugi ron pangipun, saking lêmbating lugut, ngantos gampil kaburipun môngka samôngsa tumèmpèl ing panganggenipun tiyang, inggih lajêng têrus dhatêng badan, badan ingkang katempelan lugut wau, sanalika karaos gatêl akanthi risi, mênawi dipun kukur: kulit lajêng lonyoh, tur lajêng tumular angradini badan, amargi saking punika kathah tiyang ingkang ajrih nêgor wit ingas wau. Sampun malih nêgor, nyêlak wontên ing ngandhapipun kemawon ajrih inggih saking
punika badanipun sakojur lajêng nyènyèh, (kathah korèngipun) môngka tatu wau raosipun tansah gatêl, dados sampun tamtu kemawon adamêl susah sarta rêkaosipun ingkang nandhang sakit, yèn botên kakukur kraos gatêl, mênawamênawi. dipun kukur saya nyènyèh. Para tiyang ing dhusun kathah ingkang sampun ngupados jampinipun wontên ingkang dipun ênjêti, dipun wêdhaki sapanunggalanipun tarekah ing têtiyang dhusun, sawênèh wontên ingkang nyuwun usada dhatêng dhoktêr, nanging inggih botên mitulungi (bokmênawi pancèn dèrèng jodho). Dene ingkang sampun wontên kêtatalanipun mitulungi ingkang kathah dipun jampèni mawi bangsaning lisah.
kawastanan lisah wangi, mênggah ingkang sade lisah wangi punika tiyang sade sêkar, ingkang
latoni rumiyin wontên ing wajan, mênawi sampun umob, lajêng kacêmplungana lilin cêmêng, kathahipun kakintên-kintêna mangke yèn asrêp sagêda kênthêl sarta atos, sampun ngantos lêstantun cuwèr kemawon, mênawi lilin sampun kacêmplungakên tumuntên kacêmplungana ron jati ingkang nèm, pêrlunipun supados rupining lisah wangi wau botên katingal rêgêd saha sagêda katingal sêmu abrit, amargi saking lunturing ron jati, mênawi sampun luntur ron jati wau kaêntasa (kabucal) sarêng sampun lajêng kaêntasa, lisahipun kaêsoka ing wadhah sanès (tatakan utawi mangkok) bilih botên kirang lilin sasampuning asrêp lisah wau ugi lajêng kênthêl tur ragi atos, rupinipun cêmêng mêlêng-mêlêng sulak abrit.
Wondene anggènipun anjampèkakên: tatu tatu utawi badan ingkang karaos gatêl, kausap-usapana lisah wau ngantos waradin, kapara dipun kandêlana, supados mênawi kasenggal-senggol botên enggal têlas, sadintên kaping tiga utawi kaping sakawan, bilih pikantuk pitulunging Allah, salêbêtipun tiga utawi kawan dintên kemawon sagêd saras, ananging wadosipun sadanguning sakit, sampun ngantos adus, sabab mênawi dipun dusi sagêd anular ing kulit ingkang saras, mênawi jampi wau badhe dipun santuni, namung kapêtêlna kemawon mawi sinjang ingkang rêsik saha garing, pamêtêlipun kêdah alon, saha dipun usapakên ingkang lirih, sampun ngantos ambabakakên, dados sagêd rêsik sarta tatu-tatunipun botên sakit.
Bokmênawi rama juru pangripta anglilani, ing ngandhap punika kula urun wudhu bab dayaning dhasar lan ajar kados dene ingkang sampun dipun andharakên dening rama kasêbut ing Candrakanta: ôngka XI kaca 235.
Wontên satunggiling tiyang èstri dados garwa gundhikipun satunggaling asistên residhèn ngantos patutan kathah, jalêr tuwin èstri, dumugining môngsa kangjêng tuwan wau [wa...]
[...u] nyuwun pènsiun. Saking gêng katrêsnanipun kangjêng tuwan, tiyang èstri wau kadhawuhan andhèrèk dhatêng nagari Walandi, sarta kasagahan badhe kaningkah sinêngkakakên dados garwa padmi, ananging tiyang èstri wau solèh, pawadanipun taksih awrat sangêt nilar agaminipun Islam, awit bilih piyambakipun dados garwa padmi, tamtu kêdah gantos agami Kristên. Tiyang èstri wau kalampahan katilar ananging kaaringankaparingan. bôndha sakalangkung kathah, dene putra-putranipun kangjêng tuwan wau kabêkta sadaya. Sasampunipun makatên, tiyang èstri wau lajêng imah-imah pakantuk santri, tumuntên kalih-kalihipun sami mangkat minggah kaji, ananging anguciwani sangêt, amargi ingkang jalêr sakalangkung andugal, ngantos bandhanipun ingkang èstri mèh katêlasakên sadaya, wusana lajêng perakan§ ing Surakarta: pêgatan. tiyang èstri wau tumuntên imah-imah malih ugi pikantuk kaji,§ pancèn cècèg dhatêng rama kaji. lan sagêd ujub ngantos gêndhon arukon, sapunika ugi taksih sami gêsang kalih-kalihipun, ananging kula ajrih badhe amrasajakakên namanipun, awit bokmênawi botên dados rênanipun.
Kacariyos sarêng sampun watawis lêt gangsal wêlas taun, kontroliripun ing kitha ngriku gantos enggal, nyonyah ibunipun tuwan kontrolir ngêtutakên putranipun, sarèhning dalêmipun tuwan kontrolir wau ajêng-ajêngan kalihan kaji wau, wah malih mila rumiyin kala taksih dados garwa gundhikipun kajêngkangjêng. tuwan asistèn sampun têpang sae, dados inggih lajêng sagêd têpang malih. Ing ngriku nyonyah mau cariyos bilih anakipun nyai kaji sapunika sampun mêncar, malah sampun wontên ingkang dados kontrolir, lan anakipun èstri wontên ingkang dados garwanipun administratur ing pabrik ing Jawi wetan, sasampunipun nyonyah ibunipun tuwan kontrolir amrasajakakên nama tuwin dununging anakipun nyai kaji, nyai kaji lajêng agahan akintun sêrat mêdal ing ponpos. dhatêng anakipun èstri suraosipun asuka wuninga bilih piyambakipun sapunika sampun imah-imah pikantuk kaji, ugi amrasajakakên nama tuwin dunungipupun,dunungipun. botên antawis lami piyambakipun
Sasampunipun nyai kaji tampi wangsulan makatên sangêt lêgêgipun ing batos sêmu isin, awit botên nyana bilih anakipun amurang krama makatên, wusana botên antawis wulan, nyai kaji wau tampi wèsêl 60 rupiyah, inggih sakingTeks asli hlm. 306.
anakipun wau kanthi sêrat ingkang suraosipun amêmalat sih, saha anakipun ing samôngsa-môngsa sagah anuwèni ing padununganipun, wiwit kala samantên ing salajêngipun nyai kaji mèh sabên wulan tampi kintunan yatra.
Mênggah saking pamanggih kula sêrat wangsulan saking nyonyah anakipun nyai kaji, ingkang rumiyin punika anartani dhasar, dene sêrat ingkang kantun ingkang dipun kanthèni kintun arta, anartani ajar, awit limrahing akathah punika mênawi tiyang tinakdir luhur utawi mulya, môngka tiyang sêpuhipun bôngsa sudra papa, punika asring botên dipun akên, awit saking pangarosipun mindhak angatingal-ngatingalakên têmbaginipun, jalaran piyambakipun sampun ngakên mas lapisan ingkang sakalangkung rêmit panggarapipun, angantos tiyang-tiyang botên sami sumêrêp bilih piyambakipun mas lapisan kemawon, ing lêbêt dipun isèni têmbagi. Adhuh tiyang ingkang makatên punika punapa botên mathuk bilih kawastanan tiyang murang krama utawi tiyang murtad, awit supe dhatêng kamulyaning tinitahakên ing ngalam donya, lan botên rumaos bilih kaluhuran ingkang dipun awaki punika saking saening pamarsudining tiyang sêpuh kanthi puji pangèstunipun, awit kathah ngirangi dhahar nendra, nuwun barkahing Pangeran supados anakipun sagêda mulya, utawi luhur darajatipun, lah: punapa sagêd lêstantun tiyang mulya utawi luhur ingkang ngawiyah dhatêng bapa biyung, saking pangintên kula botên, awit sêkêling manahipun tiyang sêpuh punika têmah badhe milalati dhatêng anak.
Sêratipun nyonyah ingkang kaping kalih punika kabêkta saking dayaning ajar ingkang sae. Lêrêsan nalika kyai dhasar lajêng kemawon mêdal saking lesan anguman-uman dhatêng tiyang ingkang angasor-asorakên dhatêng saliringipun, amargi mila sampun ngamping kemawon wontên ing pucuking ilat, wangsul sarêng Kyai Ajar Budiman, miyos saking sanubari, anjalèntrèhakên kahanan kita wontên donya punika, kyai dhasar lajêng pêpêr galihipun, lan rumaos ing lêpatipun, wusana lajêng nalôngsa sarta manut ing
ati kaya pratingkahe wong tanpa budi. Yèn kowe eling mangkono nêsumu banjur bae ambêlas§ ing Surakarta ablas, utawi bablas. tanpa pamit, ora-orane iya banjur sarèh. Kawruhanamu kyai yèn wong nêsu tan eling marang kanêpsone, iku sok dadi kadalurung, awit wong nêsu niku sêlang sêbab bae karo wong kagèt, yèn kadrawasan bisa nêkakake bilai gêdhe utawa lêlara dadakan
ORA KATON ING PANINGALIPUN GUSTI ?
Persekutuan Doa ANA TA KANG ORA KATON ING PANINGALIPUN
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kayu_Putih,_Pulo_Gadhung,_Jakarta_Wétan&oldid=1040568"	Kategori: Pulo Gadhung, Jakarta WétanKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh kalurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Tapi lek dimasukno pelajaran SD opo gurune yo iso nggawe Damarkurung…dadi gurune mesti
mas, sing isine soal Gresik lan sak isine. Moderatore sopo, sing ngisi sopo, kan isok diomongno maneh. Kopdar !!!!!!!!!
Warunge cak Ri ku nag endhi to ? Aku yo seneng ngopi tapi nang alun-alun nggone p.Guru Jefri, kadang yo nang belokan kebon, nggone pak To. ngarepe omahe Gopar arek ultras mbiyen.
Balas	ziegrusak said, on Januari 11, 2008 at 11:34 am @ watuitem : warung cak ri neng randu agung bos…
dodolan damar kurung, trus akeh maneh pokoke. kiro2
iso urip, tur “survive” koyok sampeyan iku lho…opo ora hueeebaat murite Pak Timin (nek ulangan sastra mesti nakokno Siti Nurbaya kambek Layar Terkembang,…yo terpaksa pinter-pinteran ngerpek nggae catetan
TamanSiswa), terus nyritakno Gurune awake dhewe ndisik sing
dhuwur mendem jero), utowo mbok Bon cedhek parkiran sepeda sing gak sugih-sugih mergo bocah-bocah nek mangan ngglembuki teruss…hi..hi…Wis sakmene disik yo dik, donga dinonga podho slamet kabeh, salam kanggo kabeh
mas admin sering menang kontes, sayang
gak ngerti artinya ya?, hehehehehhe
Reply	De hoppus	March 3, 2012 at 2:38 pm	Kun = dadio sopo siro
wala Takun = Lan ojo dadio sopo siro
wulan gurita khan.😀 (dance) (doh)
aku milih kerang wae, dimasak asam manis tur segone anget ngombene teh anget udud e djisamsoe kretek (lmao)
at 8:54 AMbeuh nduwi putro siji wae ilmune wis manteb, opo meneh lak anake pitu tips-tipsnya
6. kalihe samya angambil (171) | gampil pinêthik kemawon | Jayèngraga sigra mundhut wêdhung | mring
10. anèh lan nangka sakèhing (172) | lumrah nyamplung nganggo bêton | kie nora nana bêtonipun | pa wus adatnèki | wêringin awoh nangka | mung ing Pêdhali kewala ||
11. kang rayi umatur ari§ prayoginipun: aris. | duka dalêm mangsa
woh | sêdaya woh nangka kitranipun§ prayoginipun: kitrinipun. | tan ana kang kari | Jèngrêsmi Jayèngraga | samya angungun tumingal ||
14. Jèngrêsmi nyathêt ing galih | sèstu sasmitèng Hyang Manon | tyas lêjar sumringah suka
Kulawirya gya tangi | myang Nuripin gregah lunggoh | Jèngrêsmi ngling paman wawi wulu | ing wêktu mèh akir | nulya samya mring jurang | siram ing kali
ingkang liningan agipih (175) | dadèn gêni obor-obor | padhang jroning gua sambènipun | ambênêm kimpul wi | jagung lawan kêtela | pan sarwi anggodhog wedang ||
21. kêndhi sinapit ing êpring | kliang kêmadhuh ginodhog | bumbung kinêrêtan
2. cèrèt cangkire bungbungan (176) | ajange godhong wêwanan | arumat nora kuciwa | yèn
maring swarga | pênarikan mring nêraka | tan wus pêsthi tibanira | ing salah sawijinira | tan kenging botên ngagêsang ||
linuri utamanira | mila putranta kakang mas | Sèh Mongraga kang wus keblat | tabiat mring kaluhuran | mrih ingkang tan kêgêlan§ kirang sawanda, kawêwahan: tang [kêtanggêlan]. | wus man ing dunya akerat ||
13. inggih ta mangsa wontêna (180) | kang kadya putranta kangmas | susungut wahyu ulia | rèhning kita rumaos
dènya suhul ing Hyang | wayah ing pajar gidiban | luaran dènira bengat | kang raka alon ngandika | wungunên
wiridira | praptèng byar enjing hyang surya | pênthèng§ prayoginipun: pênthèr. rumangsang dènira | bakda dikir kang wiridan | luar panjuming kanthetan ||
1. Ki Jayèngrêsmi asêgu | mring paman ngandika aris | kadipunêndi kang kêrsa | ing rêmbag paduka mangkin | punapa inggih lajênga |
3. inggih sumangga ingriku | yèn mênggah kula pribadi | anjawi kêrsanta kangmas | prayogi ingkang dumugi | ngupaya ngiras tirakat | pikantuk kalih prêkawis ||
4. kang raka aris amuwus | abênêr yayi Jèngragi | satutuging paran§ kirang kalih wanda, kawêwahan: ia. | mênawa antuk pawarti |
sinêdyèng kapti | ing pundi sêsanèng wuntat | lan ingkang sinambat wangi | Jèngrêsmi nauri sabda | manirèki samya santri ||
9. dene sêsanèng ngong pungkur (186) |
sêkawan asêsambêran | pan sampun adatirèki ||
12. wus dados prêtandhanipun (187) | yèn wontên tiang nênêpi | anèng ing Pêdhali gua | yèn kathah-kathah kang pêksi | yèn kêdhik ingkang tirakat | pêksi mring Pêdhali kêdhik ||
13. yèn sêpên pan inggih samun | tan wontên pêksi sêtunggil | tyas kaula kêdah dhangan | enjing punika mêriki | kêlamun parêng ing kêrsa | paduka kaula tura ||§ prayoginipun: turi. [Guru lagu seharusnya: 81, paduka kaula turi].
14. pinarêk ing dhusun Tajug | rèrèh wismamba prayogi | nadyan wangsul marang gua | ing mangke inggih utami | ngawirya parêng ing kêrsa | mring dhusun Tajug miranti ||
15. mêngkana samya umêtu | saking ing gua Pêdhali | Sinduraga anèngarsa |
19. dha-usuk nom tuanipun (189) | kang dèrèng wruh tan kêtawis |
patut padha antêngipun | Ni Wasita gumuywangling | sijine kae kang jagong ||
pating guligik | kadulu ing dhayoh saru | jamak kang antêng abêcik | malah padha nganggo-anggo ||
10. mêngko lamun manèh ngladèni mring ngayun | kang rada mriayi thithik | ywa kaya anaking jagul | bapamu dèn kyai-kyai | mring wong pirang-pirang dhukoh ||
11. kang sinêndhu samya jrih mring biangipun (192) |
sutanira manut pituturing biung | ya ta kang sami alinggih | anèng ing pêndhapanipun | sami rênaning apanggih | Ki Sinduraga
5. bisa nyukur lèmpèr panjang piring tuwung (196) | lir bathuk pêngantyan | barêsih
9. munyung-munyung maring wong nora angingus (197) | yèn wis mamah-mamah | warêg wadhuke malênthi | kaya kundhi kêlarisan
janggute iku | lir wong kêsurupan | mêngko ngong sêmbur ing kêndhi | Ki Nuripin kumrengkang mêdal ing jaba ||
kêlantih | kang cinaran ngling inggih ngangkah punapa ||
17. samya mundhut nyamikan sasênêngipun (199) | aroyom karênan | Jayèngrêsmi ngandika ris | mênggah gua Pêdhali puniku paman ||
18. sajronipun wontên gua malih têlu | kang wetan sêtunggal | kidul myang kilèn sawiji | langkung nyurêng sumingêb pêtêng tiningal ||
19. alon matur inggih kang ngalur§ prayoginipun: ngalor. puniku | kang ngidul lajêngnya | trus ing gua Bayangkaki | ingkang wetan trus guardi Padhangean ||
20. kang ngilèn trus gua ardi Wijil nêngguh | tanah ing Pepedan | yèn wontên ingkang nglampahi | têmtu inggih ingriku têrusanira ||
21. pan puniku dadya ing pangungsènipun (200) | yèn wontên prêkara | gègèr wong kutha angili | mring Pêdhali sêpintên kamot kewala ||
pan sêdaya awoh nangka | sêdene kang nangka yêkti | Sinduraga turnya ris | kêlangkung prayoginipun | punika pan idayat | sêkadaripun dumugi | pan wus adatipun ing
pêsareanipun gusti | Bêthara Katong minulya | gothèkipun duk inguni | jaman dipati Panji | Pranaraga puranipun | pura
8. pan aran pura Katongan (203) | ing alami gusti lalis | sinêkar sajroning pura | dadya astana miwiti | putra wayahirèki | gumantya kamuktyanipun | Jayèngrêsmi ngandika | Bêthara Katong puniki | saking pundi kawijilane waunya ||
9. Ki Sinduraga turira | Bêthara sêjarahnèki | saking nêgari Bintara | warti putrane sang aji | dhukuh nèng Lèpèntangi | ing Katong wastaning dhusun | kawit alit binucal | mring sultan nèng Lèpèntangi | inggih asring Bêthara mring Pranaraga ||
10. mimitra mring Kyagêng Mirah (204) | Ki Agêng Mirah puniki | kang miwiti gama Islam | santrinipun misih kêdhik | Bêthara Katong kait | lan Kyagêng Mirah ing
anjurungi | katrima pêndonganira | bêdhahipun Pranaragi | kados wau puniki | mêkatên gogothèkipun | Ki Kulawirya lingnya | mêngkono jawane iki | lah kêprie kêpatèn lacaking warta ||
12. kang putra kêkalih nabda (205) | pan
kang rama | ngawirya kalih puniki | inggih kaka kula kang sêpuh piambak ||
13. Jêng Kyaa§ lêrêsipun: kyai. Bayipanurta | guru gêng tan ana nyami | madhêkah ing Wanamarta | pinartikakakên§ prayoginipun: pinardikakakên. dening | Wirasaba dipati |
gapyak dènira ngling. [...] |§ kirang sêlarik: kawêwahan: datan nyana sayêkti. adhuh mas sutèngsun bagus | putrane kang Rundaya | dene
angèsèd yèn dinuta | ing mangke punapa têksih | ngawirya tri asuka gambuh ing dria ||
1. sarêng dènya gumuyu | Ki Kulawirya latah
katranipun§ prayoginipun: katrinipun. | sêkala samya pênganggêpipun | asrêp ing tyas lir dhatêng Jêng Kyai Bayi | mring Ki Sinduraga ing hyun |
4. mangke dados pêngulu | mêngkoni sakèh ngibadahipun | dhusun kang kêbawah
ibunipun puniki anakmas kalih | Sinduraga manthuk-manthuk | karênan myat ing dhêdhayoh ||
7. Ki Wirya malih muwus | ing Lêmbuasta sintên kang Sindu |
namanipun lan dhusunipun ing pundi | ngling inggih puniku wau | Kidangwiracapa kang wong ||
8. akêndêl ing pêkewuh | ing prêkara tinuduh glis rampung | ingkang dadya wat-wate sakèhing santri | mung Kidangwiracapèku | priangga ingkang pitados ||
9. Nglêmbuasta puniku | tanah ing Kalangbrèt dhusunipun | Jayèngrêsmi anambung wuwusira ris | Ki Wargasastra puniku | ing pundi sananing dhukoh ||
10. Ki Sinduraga matur (211) | inggih tunggil sami ngrikinapun§ prayoginipun: ngrikinipun. | tiang WêngkrêWêngkêr. ingkang adhepok nèng ardi | Padhangean pucakipun | singriki tan pati adoh ||
langkung kulinanipun | Pangran Rangga sasêntananipun | ingkang samya mêmasah ing prama kawi | kawi rêjaning sastra gung | kasusilan
2. acèkli nèng pucak wukir (214) | wukir pupunthuk sêdhêngan | kang wisma nèng gunung kabèh | wêwah pênêde
inggih luwure wong Tajug | atangkar dadya sêdesa ||
4. kula puniki nèngriki | inggih mambêt brayat kadang | katut wong tua katêmpoh | kula
kenging sinarêman | yèn mênggaha bêngawan | sampun nyungap samudra gung | kalaban nugrahaning Hyang ||
9. bisa wor tawa mring asin | mangsa si tawa wangsula | mring
kawistara raosing tyas | sindhêt kaol kaula | Jayèngrêsmi mèsêm muwus | mindhak wèh têkabur mringwang ||
10. tiang mêkatên tan kenging | kathah mênthèking pêthèkan | apês mupangat ing kaol | kaula tanya pêsaja | saking rumaos ngaral | supaya indhaking kawruh | rèhning ngam kêdah ihtiar ||
11. Ki Sinduraga ngling aris (217) | ingkang kêpanggih tyas kula | babaring kasidan rêke | wontên ing dalêm iktekad | ingkang êkas ing salat | tangat sunat lawan pêrlu | panarikaning olia ||
12. rêrambatan saking mukmin | mukmin ngam kang bangsa riah | salate ngaral kemawon | mêksih nganggo jamak kala | lawan ingkang pinangan | mêksih kalabêtan mêkruh | punika mukmin bangsa ngam ||
13. inggahipun mukmin ngabid | anucèkên kang pinangan | kang kalal makruh karamèng | wong kang karya kathah-kathah | nglampahi pêrlu sunat | munggah mukmin salih nêngguh | wong karya pakêrti tama ||
14. bênêr patut anglakoni (218) | wajib pêrlu lawan sunat | sêdaya yèn wus kêlakon | gya
nulya malih inggahipun | mukmin ngasik wastanira ||
17. wong kang brangti mring Hyang Widi (219) | kewala namung Pangeran | ing
minggah aolia Allah | sèstu ingkang kinêrsan | kula punika sang bagus | sagêd miraos kewala ||
19. dèrèng sagêd anglampahi | pan amung awirayatan | yèn wontên ingkang kêcangkol | Jèngrêsmi karênan ing tyas | myarsa wirayatira | Jèngrêsmi nauri wuwus | pangkating mukmin punika ||
kang mungguh | dhayohmu padha ngulama ||
25. kang èstri nauri inggih | Ki Sindu mring pêkarangan |
27. kang rayi umatur aris (222) | inggih paman Sinduraga | kados yèn lamun ginuron | eca pinikir wong tua | tekad sarak utama | mituhu sarengat rasul | dèrèng mèngèng saking kitab ||
28. Ki Kulawirya nauri | ia
13. sumangga paduka samya wanting | krana'llah kemawon | nuwun maklum sawontên-wontêne | kang ingacaran samya
nganggo jondhil]. lir indha binandhil | tandange aibut ||
19. wusnya têtêbah ingkang ngladèni | nyamikan sinaos |
sêdulur yêktine | kang liningan amangsuli inggih | kêlangkung utami | sami ngawu-awu ||
25. Jayèngraga angling jroning galih (231) | ho ah
iriban liring | samur nyakot panganan ||
3. ingkêmira ngiras angèsêmi (236) | Jayèngraga angling jroning nala | gampang mana bocah kuwe | kaya untu mèh
mèksi | kaya nubruk-nubruka | anglêthuk angrêmus | mring baguse Jayèngraga | ingkang dhegus alus bêsus mêsigit |§
angimani (240) | gupuh ngangkat pêrlu niatira | usali praptèng takbire | wus ing patikahipun§
andika rumiyin | kula mangke sêkêdhap ||
13. Sinduraga mudhun ngrumiyini (241) | angrukti sugata sèsèmèkan | kang lah-olah kinèn age | ramut sêdaya sampun | ya ta ingkang wontên ing masjid | Nuripun ngudhar-udhar | bubuntêlanipun | Ki Wirya ngling iku apa | matur inggih ambrêkat nyamikan kêdhik | puniki hajêg§ limrahipun: gajêg. eca ||
14. Kulawirya gumuyu ambêkis | apa kapiran singra§ prayoginipun: sira. tan mangan | durung wruh rasane kuwe | kang dablog sapa mau | dene
praptèng wisma Sinduraga gêpah | amrênahakên lungguhe | wus tata anèng salu | Sinduraga nuduh mring siwi |
kèngêtan mring kang puputra | ramanta kang Arundaya ||
17. ing dangu akêkadangan (249) | tan wontên rasa-rinasa | kula mèksi ing anakmas | sasat
saking sêpasar | wontên marême tyas kula | ngawirya samya noraga ||
19. langkung lênggana minarma | ngling malih Ki Sinduraga | mênggah anakmas ngupaya | kadange ingkang lêlana ||
20. kang wasta Sèh Amongraga | tan kêna ginanaling tyas | wus tan samèng janma jamak | anèng jaman kaênêngan ||
21. yèn sirnane botên sirna | kados sampun kinêwasa | wus praptèng piambêkira | namung punika anakmas ||
22. dede pêthèk dede batang | grunêking manah kewala | mênawi mèmpêr ing benjang | tinitèn won pêngangguran ||
23. Jèngrêsmi lon angandika (250) | yèn parêng Ki Sinduraga | wontêna pitulungira | sawiji anguntapêna ||
24. maring dhepok Padhangean | Ki Sindu langkung lêgawa |
3. samya mangu ngangukangun§ prayoginipun: nganguk-anguk. | sing lawang dhadhahirèki | ya ta kang mahawèng mêrga | wus kaampingan tan kèksi | ing wanci suya§ prayoginipun: surya. rumangsang | gumatêl pantog ing enjing ||
bondhol gulathik prit pêking | sinulakan§ prayoginipun: sinurakan. kukuk giak | nèng ranggon
17. punika wastaning dhusun | inggih ngastana Pakuncin | apan siti pamêthakan | pupundhèn ing
sarèh ing wisma kaula | sampun amba sêsaosi ||
29. inggih ing sawontênipun (257) | kang mugi paduka kampir | Jèngrêsmi nauri sojar | ênggèh
cinamik nèng mêrgi | gêdhang nulya tinampanan | ngling Allah niki utama ||§ prayoginipun: utami. [Guru lagu seharusnya: 8i, ngling
prayoginipun: adheang [adheang-dheang]. atob hak huk | wus tan ngari-ngari | ing lampahnya gya nabra§ prayoginipun: nabrang. |
jêwawut kêrai | wus langkung ing Kategan ing Kategan§ langkung kawan wanda, kabucal: ing
anèng sandhaping waringin | lênggah munggèng watu towok | kêraos sayahnya suku rapuh | karênan sumêni |
dhêdharan sumaos | dhahar pêpanganan krêtan têbu | pisang raja kuning | lawan rujak dawêgan | myang tambo brêm sinantênan ||
25. nangka dhuwêt jambu isi | cêmplung gabu kêtan komoh | tan salak juadah lawan madu | pikantuk binukti | pan samya winêratan | Ki Kulawirya ris mojar ||
26. dene saji kang pêtinggi (266) | ka§ prayoginipun: kang. liningan matur alon | inggih pinarêngan badhe sungsung | sanak
pinaringkên marang santrinipun | wong rolas Nuripin | tuwuk sêdayanira | Jèngraga ngling§ kirang
inggih won-awon | pan pun Narakosa ngling gih langkung | pênrimane sami | dènya sung sih prayoga | matur tan rumaos gadhah ||
29. Ki Wirya nambung ngling aris | puniki watu lir towok | prèhipun waunya
towokipun sela gih puniku | dede waja wêsi | iba landheanira | towok ambane pat pêcak ||
33. ki pêtinggi nolih angling (268) | wikana sawêg carios | sami tan uninga towok watu | wêsi lan wajèki | mung angluri kewala | brêkat criose wong kuna ||
34. Ki Wirya lingira aris | kadèk ujaring wong-uwong | towok yèn olèha anggonipun | wong ahli wanadri |
gawean ing Jênangan | jawane kie kang mawa ||
35. gih mêkotên kang pêtinggi | Narakosa matur kados | Jèngrêsmi lon nabda lah ta sampun | man manira amit | sami andum waluya | ngong mangkat mring Padhangean ||
36. linampahan sakingriki (269) | punapi botên kêdalon | matur Narakosa botênipun | kêdalon ing mêrgi | apan sampun acêlak | punika ingkang
etung patut saru (272) | mung sok olèha jabloganipun | Ki Nuripin enak-enak angucêmil | dinukan nora rinungu | sarwi menggos
kirang kalih wanda, kawêwahan: ingong.
11. e nora kegah-keguh | [...] |§ kirang sêlarik, kawêwahan: ngenak-enak dènira amuluk? yèn
mau | matur inggih lêbêtipun anglangkungi | tan paja kandhas ing suku | thawe-thawe mêksih ngongkong ||
gupuh | mung klambi malêm inganggo ||
36. alaju lampahipun | wanci andhap surya nawang lambung | kawistara ron kitri
mulanya (280b) | kang sinungling wus mangêrti | Pakujiwa Pakuraga | umatur mring kang palinggih | punika wontên janmi |
linggih | sarwi winor ing guyu mêmanis sabda ||
8. agêpah ingkang cinaran | alênggah ing salu pranti | Jèngrêsmi
marang andika sami | adyaaywa. pae ing pangrêngkuh | kaula lan ramanta | wus nunggil saliring kapti | ing panganggêp mring sun ywa bineda-beda ||
16. samya tumungkul noraga (284) | kang liningan ngawirya tri | nadesêm èsmu lêjar tyas |
kados botên pai-pai | lan rakanta jêng kyai | sami ugi ing pasukur | ingalaping pamulang | paduka marang ing kami | Ki
mawarni | anèng salu miranti | ya ta kang salat bakda wus | mudhun saking ing langgar | paraptèng wisma tata linggih
20. ambungkuk ingkang liningan | sarêng dènira wiwijik | adan lêkas samya nadhah | ki sèk datan kêmbul bukti | namung sairis uwi | lêgi pala kang pinuluk | ingkang samya anadhah | rampadan ulam mawarni | parandene
Sidalaku ris nabda (287) | sumangga pamangsêg bukti | sanambi§ prayoginipun: sinambi. lan rêraosan | kang ingacaran nuwun sih | arum wijiling angling | adhuh babo wong abagus | kêna siptaning jana | tirakat angèl winardi | kêdah nglingling sawirasaning korasan ||
24. nadyan pratisthèng asimpar | yèn tan wruh sawadyakaning | ngasêpi yèku
ing Widi dhustha | mamrih untaping kêdadin | Ngèksiganda dènya wit | akarya wêkasanipun | pralambanging agêsang | dening padudon bawani | ing sabumi-bumi saha rêbut basa ||
27. amiwal sêmune padha | pêndhita pandhingan dhiri | kang anèng wana
jatining êning nis | lir trênggana lan sasi | ing jaman kêjatinipun | puniku pipingitan | tan kenging
prasiptèng wangsit | sasmitanya anjurudêmung ing sastra ||
1. mêngkana siptaning nala (290) | nalika winawèng wuwus | marang Ki Sèk Sidalaku | kathah kêcathêt ing dria | tan inang lèlèjêmipun | ing wanci wus sirêp janma | Ki Sidalaku amuwus ||
kathah tilasing prêtapan | kang wau duk kinanipun ||
3. têksih dêlasan samangkya | pan prêtapan kathahipun | pitung dasa langkung pitu | nèng
6. antara jro satirisan | kathah guguthêkanipun | anjêrambah ombèr samun |
7. prapta sajronirèng gua (292) | sêdaya samya kadulu | pasang rakit ronganipun | kang
12. kang angegos kang sumungsa§ prayoginipun: sumungsang. | kang dhêkok miwah mêndhukul | kang karang curi pêparung | ingkang miring miwah lêmpar | pan akathah warnanipun | tinaman kabèh jinajah |
sasênêngipun | Jèngrêsmi pêtanyanipun | kaula nuwun pêpajar | ingkang patilasan wau | sapa sintên kang atilas | Ki Sèk Sidalaku muwus ||
15. gua pun Sêntor punika | inggih pasênêtanipun | nyai gêng Jênangan nêngguh | sang raja pêndhita rara | Kilisuci kadang prabu | lamun nêgês pamêlêngan | ingriku prêtandhanipun ||
16. ing Sêntor minangka wisma (295) | dene paninisanipun | puniki pupucak gunung | namung galih§ prayoginipun: kalih. gèn punika | dhepoke sang Kili wiku | tan susah
prayoginipun: tumênggung. | Klana Jayakusumèku | mangun prang arsa ambêdhah | marang nêgari ing Wangsul | sêkadang kadeanira | samya nunungku sêdarum ||
19. nèng ngrikyardi Padhangean (296) | dene sang adi tumênggung | nèng gua Sêntor
wasistha nung nanggulang nungkul ing mungsuh | pakarti sampe§ kirang sawanda, kawêwahan: ka [sampeka]. |
lêgawèng pagut sasiki | suka pahêm ing pahuman tumamama ||
sih nata | punika gogètèknèngki§ prayoginipun: gogotèknèki. | jayaning prang dhedhepok nèng Padhangean ||
10. milanipun kathah prêtapan ingriku | ki putra Jênggala | winongwong ing bêthara di |
prasendhe ihtiaripun | tinarimèng Suksma | rampunga pakartèng kalbi | tyasnya purna anèng gua Padhangean ||
14. alon matur Jèngrêsmi mring sang awiku | gih talah punika | dhaupe kadipunêndi | lawan ngèlmi sarak
17. wus têrtangtu manungsa kang bangsa luhur (300) | punjul ing tumitah | wontên antaraning budi | panggayuhing marêk
tan wruh ing têkdir | tar wrèng budi namung badan kinawruhan ||
21. kawruhipun tan wor ingkang bangsa luhur | têlênging tyas tama | tumama maring kêdadin | kang utama tansah brangtanirèng Suksma ||
1. wong kang prawira ing budi (301) | tan mèngèng paningalira | sura lêgawèng patine | saking kumandêl ing Suksma | wus amisesa badan | kang budi widagdya luhung | nunggal kêrsaning Hyang Suksma ||
2. kawibuhan ing Hyang Widi | pêpêsthèn kang winaskitha | tan jumangkah lamun dèrèng | tumindak takdiring jangka | dadya wruh ing wêkasan | mangsaning sèstu lan uwuk | kang winawas sajroning tyas ||
3. babagan kalih prêkawis | kang luhur kêlawan andhap | pandum budi lan badane | wus pae paekanira | kangbuhan§ prayoginipun: kabubuhan. nrang sipta |Kurang satu suku kata: kabubuhan nrang cipta. kang bangsa badan akudu | sarat takiar prantinya ||
4. punika dhauping ngilmi | agami Buda lan sarak | tandha ahli kaluhure | munajat lawan mumuja | sami bangsa Pangeran | tan kêna sor kulanipun | wus wasis ing
tan ana bubundhêle | sinung gampang ing pangucap | datan ming kalih sabda | pitulung kamulyanipun | kêraton jaman
kiai | mênggah srat Panitisastra | inggih punapa pedahe | nauri Ki Wargasastra | puniku panêngêran | ing ngilmi ingkang
kathah | kucêm seta lathinya | ingkang mêkotên puniku | yèn wontên rêrasan sastra ||
25. arsa ngucap no§ kirang sawanda,
36. yèn ta angalapa krami | kèh lumuh kalungsèn mangsa | nora sêwawi karêpe | dèn kang aran janma dika | ingkang ngrêsêpi manah | mring saroangira lungguh | datan kaêntèn wêcana ||
37. kang tansah dènya dudugi | marang sanityaning janma | tan pinurikan dening wong | tan susah kasrambèng rucah | angrêsi tyas sujana | kêlawan bisa mumungu | ing kêwanènaning janma ||
38. ing rèh pangulahing jurit (310) | mumpuni ambêning ujar | tan ana rêngat tyasing wong | sakèhing janma karênan | samya angalêmbana | lan malih sayogyanipun | kakung yèn parêk
galaking sarpa lan mandinipun | kêna ilang wisanèki | saking japa mantra nêngguh | galaking macan pan kenging | ilang dening japaning wong ||
yèn wus mati | lan nêpsuning durjanandon ||
4. ngigit-igit tan mari pangincimipun | dening japa lan mantrèki | sasat
ngalênggêr dènya yêktèni | sangking kasinggihanipun | tamsile wong ulah juti | kadi tan ana bêrojol ||
ririh | tan bêrabah ing wiraos ||
8. momot tyasnya sêsamine ing tumuwuh | tulus tan amrih rusaking | puniku pracihnanipun | janma jati kula singgih | kadya ta kang winiraos ||
9. ran pêndhita sastra gênya ing liripun | tan
prayoginipun: nuduhakên. ring patanyan mudha punggung | amadhangi tyas ngasêdhih | wruh wirasaning sastra gung | tan karya sak-
nyana panjang tuwuhnèki | kêlawan malih wontên wong ||
13. wus limpad ing sastra tur ta sampun wêruh | ing sakramaning nêgari | mangka lakune têka nut | mring durjana dadinèki | padha lan kang nora wêroh ||
14. dènya tanpa karya ing kabisanipun | sami lan kang nora bakit | wontên wong wus tua pikun | tur dawa ngumurirèki | tan karêp ing bêcik kang wong ||
pinangan dagingipun | padhaning wong kang kadyèki | de kang kaonang ing wuwus | cêndhala kawan prêkawis | gadarba yèn ing buburon ||
17. pêksi ingkang cêndhala dhangdhang lan puyuh (314) | lamun ta mungguhèng budi | ingkang kocap cêndhala dur | tan karêp pênggawe bêcik | tinggal bêkti mring Hyang Manon ||
18. nguciwani mring pawong sanakirèku | ngungkuli tri cêndhalèki | pêcat budine rahayu | tunggal babaganirèki | lan kang nistha sor pra awon ||
19. wong miskin pan akèh-akèh bawanipun | mrih pakolih pangan pokil | lan mêngkana malihipun | wong kang ala rupanèki | kèh tênagane mrih katon ||
20. ing baguse yèn wadon mrih katon ayu | lan jalma tan anut maring | sawirasaning sastra gung | saujare sugal sêkil | kawijilaning wong
8. ingkang katon kaluwihanèki | kang tanggon katêmpoh | atirua duk sang naga gêdhe |
14. kang punika palupining janmi (318) | srayotamèng tanggon | Jèngrêsmi mèsêm sasmitèng rine | miwah marang kang paman sarya ngling | jawènipun ugi | ngagêsang puniku ||
15. wus cinupan ing sastra ngingkêti | pênêd lawan awon | tan
wuwuse | inggih wontên malih ondhenèki | kang kocap ing jilid | Jawi jarwanipun ||
18. tingkahing anak yogya manuti (319) | wong tuane karo | lir ta
krama sêprandene | yèn wus tua tinggal solahbawi | awiji pribadi | arang ingkang tiru ||
21. anaking durjana kadhang dadi | pêndhita kinaot | kadhang anaking pêndhita gêdhe | dadya durjana julig ajuti | dene ta tan kadi | wong atuanipun ||
dodot | lamun pangan kang linuwihake | ing brêmana pan puhaning sapi | tan amangan daging | alit milanipun ||
27. sapi kang pinangan puhanèki (321) | pan ingakên êmbok | mungguh sujana ingkang pinilèh | saringaning sabda kang linuwih- | akên
wulange | krana sang pêndhita pakartèki | ingkang dèn guyoni | anggulang sastra gung ||
tamaning utami | yèn angsal arta gung ||
31. jêjarahan saking mênang jurit | mrêp ripu amboyong | kasêbut digdaya misuwure | yèn mangun prang ngangge pat prêkawis | kang upaya sandi | maring madyanipun ||
32. dhêndha pariksa apura tuwin (322) | dana utamèng don | pangadêging prang lawan danane | yèn wus
kenging katon jrihira dhewe | kawruhan ing mungsuh myang wadyèki | têmah angêkêsi | mring roang kang purun ||
34. acawisa barang ingkang dadi | nangèkên roang wong | mamrih galak mring mungsuh pamrêpe | ywa nênantang mêmanas ing jurit | kang prayitnèng wèsthi | amawas ing mungsuh ||
35. anganggea mamedaning agni | sing kêparag gosong | mungguh pawong sanak
tyas ing wong | ingkang dadya satruning uripe | yèn ing sêktining sêjagad iki | datan angluwihi | pra jawata luhung ||
37. yèn ing pêksi kang linêwih bêcik | namung pêksi beyo | bisa ngucap tur bagus rupane | munggyèstri kang
mring Wargasastra | kadipundi wau kakang | kang mawi dunya punika | nistha madya lan utama | nistha
ing randha | rong dalu nèng pasipêngan ||
4. randha pradhah sugih dunya | kêlangkung kula ingêma- | êma ing randha punika |
pêndhita | tandha nèng pangabêktinya | panggah ing sêmbah maring Hyang |
kanglamun§ prayoginipun: kalamun. asat | tan sinabèng pêksi rawa | wong kang sugih arta garwa | lamun mati tan
kang tuwuh mungguh ing janma | kang abagus warnanira | sarta prayogi kulanya | pinilih marang narendra | utami ingkang susastra | ing prasêmon tan katiwang ||
21. lawan kang para sujana | limpad sawêrdining sastra | ngrêsêpi tyas sang siniwa | bisa mung kêrsa mrayoga | pariksaning ratu tama | marang wadya tantranira | patang prêkara lirira | dhihin trap susilanira ||
22. ping ro ing kagunanira (330) | kaping tri pakaryanira | kaping
nabda (334) | mring kang putra kalihira | jawane wong tanpa karta§ prayoginipun: arta. | tiwas kauripanira | tan rinakêt ing
ing aksara | wruhakêna ing yyanjana | mwang swara yeka yêktinya | têgêsing sattra§ prayoginipun:
56. kang aksara mawi cêcêk (340) | dyanatinya§ prayoginipun: dyanyaktinya. kadya basa | tumênggu'ngganggêng gung gawe | ca'nggèh pa'ngguh ta'ngkul ta'ngkil | akyèh lwirnya tang nung swara | sêpadhanya kang acêcêk | yèn ngajêngakên§ langkung sawanda,
nung swara | nèng dirga mutêk umure | myang nèng dirga mêlik mêndut | awèng swara amardawa ||
70. nihan lwih saking nung swara | yeka
Fira Basuki ya iku panulis novèl kang wis kawentar[1]. Salah siji novel kang ndadèkaké misuwur ya iku novèl Pintu. Fira Basuki naté golèk ngèlmu ana ing nagara liya. Crita kang ditulis iku akèh mbabar babagan budaya, kayata budaya Jawa, Cina utawa Feng Shui, budaya Thailand, lan budaya Barat. Budaya iku nyinggung basa kang dianggo, adat, lan kesenian. Saiki Fira Basuki lagi nggarap novel kang bakal kababar. Novel iku nyritakaké kahanan nalika katulis ing twitter. Dadiné, novel iku arupa kumpulan statusé ing twitter. Biasané status iku arupa tulisan kayata surupé srengéngé, wiwité dina, lan kegiatané saben dina. Karya utawa novel kang pisanan digawé ya iku trilogi saka Novel Jendela-Jendela, Pintu, lan atap. Novel Jendela-Jendela wis ditransletake ing basa Inggris, sahingga novel kui iso diweruhi bangsa luar
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.10, 21 Oktober 2016.
aku jadi merinding nich,aku ida usiaku kini 20th,Mahasiswi Fak.Kedokteranmoso wong ayu fotone meseam﻿ ne guyu apik﻿ tenan mbamosok wong
“Nganu Istriku… tadi lali jiwo. Liat maeman sek enak-enak di situ njuk mung ndomblong. Kok ketok e enak kabeh. Nganti lali wektu.” Mister
darma | Jêng Gusti Pangran Dipati | Arya Mangkunagara ingkang kaping pat ||
2. hèh sagung pra siswaningwang | kang sami dadya prajurit | aja wiyang ing wardaya | rèhning wus sira lakoni | balik dipun nastiti | marang ing kawajibamu |
owêlên sariranta | rêksanên luhurmu sami | yèn kuciwa wèh alun alaning raga ||
wong dadi prajurit | karyane abot priyôngga | wruhanta sagung pakarti | kabèh dunya puniki | tan ana prabedanipun | kang dagang nèng lautan | miwah ingkang among tani | sumawana kang suwita ing narendra ||
5. myang kang tapa jroning guwa | kang manusup ing asêpi | lakone padha kewala | awit iku
nora sêmbahyang kewala | kang dadi parênging Widhi | sakèh panggawe bêcik | kang mantêp suci ing kalbu | uga
wisaya | sayêktinira Hyang Widhi | tan karsa mitulungi | marang wong kang datan laku | nir ngamal myang panêmbah | kumudu dipun turuti | ngêndi ana Gusti rinèh ing kawula ||
8. kang mangkono andupara | lamun jinurung ing kapti | malah nandhang duka cipta | kasiku angrèh Hyang Widhi | marmanta sira sami | aja kasusu panggayuh | manawa durung ngrasa | duwe ngamal kang nglabêti | bêcik sira angona lakuning praja ||
9. dene sira iku agya | antuk kawiryawan mangkin | yêktine katut prabawa | saking lêluhurmu sami | nguni wus potang sakit | dadya ing kapenakipun | tumiba marang sira | marma dèn sukur ing Widhi | tarimanên brêkahe
labêtingtabêting. we maksih arum | kang môngka sudarsana | Jêng Gusti Pangran Dipati | Arya Mangkunagara ingkang kapisan ||
11. duk bêbadhe murwèng yuda | nèng alas limalas warsi | sèwu lara sèwu papa | ngupaya mulyaning dhiri | antuk pitulung Widhi | katutugan karsanipun |
piangkuhira | kasiku marang Hyang Widhi | dadi tuna duwe turun kang mangkana ||
17. lamun yêkti saking sira | pribadi [pri...]
[...badi] tandhane êndi | apa wus munjuli sira | marang samaning dumadi | saking ing kramaniti | lawan apa wus misuwur | ing guna prawiranta | kang kanggo marang nagari |
ingkang wuri | dhapur kaputungan laku | salagi têmbe bisa | antuk kang darajad malih | sêsambungan yêkti bêcik kang widada ||
20. upama nora punggêla | jêr nora ngupaya malih | yèn wus punggêl nadyan sira | sêmèdi ing sabên ratri | antuke durung mêsthi | tiwas angêngècèr laku | marma dèn èngêt sira | sajrone
lumakwèng kardi | pangrêksamu ing drajad aywa pêpeka ||
21. dene jêjêre wandanta | ing mêngko dadi prajurit | maju baris lawan jaga | tiyori lèsan sêpèksi | iku dudu pakarti | ajar-ajar jênêngipun | wus dadi wajibira | prajurit dipun gêladhi | pêpadhane santri ingajar sêmbahyang ||
22. sinung ukum sawatara | yèn nglirwakkên marang wajib | iku wus lakuning praja | jêjêge kalawan ngadil | sanadyan liyan janmi | duk nèng yayah remanipun | yèn luput rinêngonan | utawa dèn jêmalani | dadi iku winêruhkên tatakrama ||
23. mangkono uga yèn bisa | piturut sarta nglakoni | tamtu dèn opahi uga | wit gawe lêganing ati | akèh tuwin sathithik | minurwat lan karyanipun | tan beda patrapira | prajurit jinunjung linggih | myang ingundur iku adil jênêngira ||
24. yèn tan bisa samêktanya | nora jumênêng prajurit | gawe tuna marang praja |
wèh lingsêming narapati | amung sira pribadi | kang dhuwurkên ing piangkuh | mung lagi bisa aba | anggêpmu butuhkên nagri | ywa kabanjur duwe cipta kang mangkana ||
25. wruhanta lêlakonira | sajatine wus angêmping | mring praja miwah narendra | awit durung potang kardi | sira wus dèn paringi | sandhang pangan nora kantu | sinuba kinurmatan | punjul sêsamaning abdi | môngsakala
kamulyan anèng nagari | ingajenan mring sêsama | nyawabi mring anak rabi | nadyan para maharsi |
upamane raganira | nora dadia prajurit | iya misih mangan sêga | apa dene nginum warih | saking wêtuning bumi | uga kagunganing ratu | lan sira ingayoman | rinêksa
28. marma dèn sumurup sira | mring sih kamulèning Gusti | benjang yèn tinuduh sira | lumawat ngadoni jurit | yèku karyanta yêkti | pangudangirèng gustimu | kono aja pêpeka | dèn madhêp marang sawiji | nanging cipta sêdyakna malês mring praja ||
29. praptèng papan cumadhanga | ing parantahpare
nora wênang duwe karsa | ragane pama jêmparing | kang musthi senapati | ing sakarsa kang pinanduk | linêpas ywa sarônta | angsahira dèn mranani | marang
Yudhisthiraji | sukaning tyas tan sipi | dupi rinoban ing mungsuh | kèsthi trahing [trah...]
padha ingaran utama | ing pakaryan mangun jurit | iku kang luhur priyangga | wus kasêbut kanang sruti | yèn tapaning prajurit | ngasorkên tapaning wiku | wit sumungkuning puja | nèng pucuking gunung Wêsi | sang pandhita nèng
marganipun | ala mati nèng wisma | bêcik mati kang utami | tur sumbaga dadi ngamale trahira ||
35. wus ana kayêktènira | Sang Partasuta ing nguni | palastra anèng palagyan | lawan
sakêthi | yèn tan was-was ing wardaya | sayêkti nora ngênani | amung sajroning jurit | aja sira darbe kayun | ing lair amanuta | ing sakarsa
dipun pratitis | awit wong murwèng jurit | ana pêpangkatanipun | nistha madya utama | yèn kobêr dipun èngêti | kanisthane wong kasêbut nèng ranangga ||
papan nora kuciwa | gêgaman samêkta sami | atandhing padha kèhira |
larasanlarapan. | mung labêt kêkêsing ati | kang mangkono antuk dosa tri prakara ||
40. dhihin marang ing narendra | dènira cidra ing janji | kapindho ngasorkên praja | kang mulyakkên marang dhiri | katri marang Hyang Widhi | ngukuhi gadhuhanipun | kokum pantês linunas | padhane sato wanadri | yèn janmaa pasthi ana tekadira ||
prajurit | kang dhihin nalurinipun | tan kêna trahing sudra | kapindhone bumi kalairanipun | kang maksih tunggal sapraja | katri tanpa cacad dhiri ||
3. papat otot balungira | ingkang tigas lima tanpa panyakit | ênêm
pamilihira | pamintane mring wong sawiji-wiji | pinantês cêkêlanipun | rujuke lan sarira | pangulahe warastra
ywa kongsi rikuh | rikate dènnya
tandangipun | iku sinung sanjata | watak nora kewran sabarang pakewuh | mudhun jurang munggah arga | aluwês tur
lan tukang marakas | mirantèni bêkakasing prajurit | pandhe miwah tukang kayu | mranggi lawan kêmasan | ingkang karya gêgamaning aprang pupuh | sadaya dipun samêkta | rèhning rumêksèng prajurit ||
12. liya kang wus kanggwèng wadya | aja sêpi andhungan tikêl kalih | gêgaman saprantinipun | tuwin busana wastra | obat mimis kang cukup dèn anggo nglurug | awit rumêksa ing praja | tan [ta...]
[...n] wruh sangkaning bilai ||
13. ri wusing pamintanira | lan piranti kang kanggo nèng prajurit | mangkana pangrêksanipun | dipun titi ing bala | sandhang pangan ing saari aywa kantu | sukêr sakit kinawruhan | dèn bisa ngenaki kapti ||
14. ywa pêgat pamulangira | saniskara wajibirèng prajurit | wêruhna sadurungipun | nistha madya utama | myang pêpacak pacuwan kang wus tinamtu | kang kanggo nèng pra prawira | dununge sawiji-wiji ||
Ing nginggil punika gambar dalêm Sri Bagendha Maharaja Putri nitih rata karajan, nalika badhe rawuh ing
sadèrèngipun nyambêti pawartos ing bab pasulayanipun praja kêkalih Jêpan lan Tiongkok, kados ingkang sampun kapratelakakên ing Kajawèn kapêngkêr, ing ngriki nyêlani katrangan sakêdhik ing bab kawontênanipun kapitan bôngsa Jêpan nama Nakamura, ingkang nêmahi tiwas wontên ing laladan Tiongkok. Punika sasampunipun nêmahi tiwas, anuwuhakên pasulayaning pamanggihipun praja kêkalih wau, Jêpan anganggêp Kapitan Nakamura punika satunggaling militèr, ingkang wajib angsal pangaji-aji dening golongan sanès. Nanging tumrap Tiongkok anganggêp satunggiling sêpiyun, botên wajib angsal pangaji-aji kados kajêngipun Jêpan. Lan malih kala punika Kapitan Nakamura botên mangangge militèr tuwin botên ambêkta sêrat ingkang dados pratandhanipun militèr.
Pêpucuking pêrang kados ingkang sampun kacariyosakên, botên kenging tinampi, bilih tindakipun Jêpan punika namung ngarah apa, upaminipun tiyang kasukan lajêng bali kasut. Nyatanipun sarêng wontên pasulayan kados makatên, Jêpan lajêng ngêrigakên bala ngangsêg dhatêng Harbin, wadya Jêpan lajêng dados agêng dadakan, ngantos adamêl kagètipun praja Tiongkok. Dene nyatanipun, tindakipun Jêpan ingkang makatên wau lajêng katingal wigatosing kajêngipun, inggih punika anjagi margi sêpur Chinese Eastern Railway ingkang anggampilakên marginipun Ruslan gêgandhengan asta kalihan Tiongkok.
Sampun tamtu kemawon tindakipun Jêpan ingkang kados makatên punika anênangi dhatêng kasabaranipun Tiongkok, tuwin jamanipun sampun santun, bôngsa Tionghwa botên namung angalepus tilêm, malah lajêng wontên ucap: aluwung ngurbanakên jiwa 20 yuta tinimbang kecalan Mansuriyah.
Bab makatên punika tumraping tôngga watês, ugi kêpêksa amigatosakên, bêbasanipun kados dolanan lading, sisip sêmbiripun sagêd ambêlèr tanganipun piyambak, mila Ruslan inggih lajêng ngêmori bab punika, suka sumêrêp dhatêng Jêpan tuwin Tiongkok, bilih Ruslan botên sagêd namung badhe ngèndêlakên pasulayan punika, ugi kêdah tumut cawe-cawe.
Ing sapunika gêntos Polkênbon, sarêng pinanggih wontên lêlampahan kados makatên, ugi ragi gumun dhatêng Jêpan, dene têka botên lajêng mratelakakên tumuntên ing bab lêlampahan ingkang pinanggih ing Mansuriyah. Kalampahan bab punika lajêng dados rêmbaging para wêwakil karajan ing Polkênbon, prêlu ngrêmbag sampun ngantos kalajêng-lajêng ing bab pasulayan punika. Nanging wêwakil Jêpan tuwin Tiongkok, anggèning nêrangakên sabab-sababing prakawis, sami kanthi kêrot-kêrot, wusana inggih tansah dados rêmbag rame kemawon, saha rêmbag wau dipun dumugèkakên dhatêng Amerikah [A...]
Sasampunipun makatên, Polkênbon lajêng ngudhal rêmbag ing bab-bab prakawisipun Jêpan kalihan Tiongkok, satunggal-satunggalipun nagari wau nêdha supados angsal panimbang kanthi ngadil.
Nanging wantunipun sampun nama pasulayan, sanadyan rêmbag ingkang badhe andadosakên kawilujêngan punika sawêg nêngah-nêngahi tumindak, nanging prakawis rêrêmpon inggih lajêng, wadya Jêpan têrus ngangsêg dhatêng margi sêpur ingkang anjog dhatêng Monggali.Monggoli. Malah salajêngipun sagêd malêbêt dhatêng Monggoli, makatên ugi golongan wadya Tiongkok, sanadyan sabara pisan, inggih mêksa lumawan, ngantos adamêl pêpêjah sawatawis kathah.
Sarêng wadya Jêpan sampun angêbroki Mukdhên, senapati Jêpan ingkang ajêjuluk Jendral Honyo, lajêng ngatingalakên panguwaosipun, nanggêlakên kawilujênganing rakyat ing ngriku, nanging sadaya wontên panguwaosing Jêpan, sintên ingkang nêdya lumawan badhe dipun ukunukum. awrat. Makatên ugi Jêpan uugi. botên tilar kaprayitnan, tansah mulat dhatêng tindakipun Ruslan.
Parentah Tiongkok sarêng sampun manggih lêlampahan kados makatên, lajêng andhawuhakên waradin dhatêng rakyat, supados sami migatosakên dhatêng kawontênan ing wêkdal punika, saha ambiyantua sêsarêngan dhatêng tumindaking parentah anggènipun nanggulangi panêmpuhipun Jêpan.
Mênggah kawontênanipun nagari Tiongkok ing wêkdal punika kenging dipun wastani sawêg manggih cobi agêng, sapisan, sampun dangu ing Tiongkok tansah pêpêrangan kalihan bôngsa piyambak, botên wontên sampun-sampunipun, kaping kalih lajêng kadhatêngan bêbaya bêna agêng, ngantos adamêl pêpêjah yutan, pasitèn ingkang botên kamêdalan prasaksat tanpa wicalan, punapa malih karisakan [karisa...]
[...kan] sanès-sanèsipun. Wusana ingkang kaping tiganipun lajêng tinêmpuh ing mêngsah santosa, ingkang panêmpuhipun sampun mapan.
Sarêng sampun wontên lêlampahan prajanipun tinêmpuh ing mêngsah, lajêng kêpêksa sami èngêt, bêbasan tiyang tunggil darah punika manawi dipun jiwit karaos tumut sakit.
Raos pangraosing tiyang punika beda-beda, sanadyan wontêna ingkang sami, inggih sawêg panuju kemawon, mangke inggih lajêng beda malih, nanging ing ngriki botên badhe nyariyosakên beda-bedaning pangraos ing bab satunggal-satunggalipun tiyang, namung badhe nyariyosakên bedaning pangraos kala ing jaman sèkêtan taun kalihan jaman sapunika.
Ingkang kaandharakên ing ngriki ing bab raosing dêdongengan, pinanggihipun ing kala jaman samantên, limrahipun namung bangsaning jalêr dhaup kalihan èstri, dêdongenganipun mêndhêt Dèwi Limaran kalihan Radèn Putra. Dèwi Limaran punika Dèwi Candrakirana, dene Radèn Putra punika Radèn Panji, dados lêlampahanipun mêndhêt saking jaman Jênggala.
Dêdongenganipun mêndhêt lêlampahan pêpisahanipun putra lan putri wau. Putrinipun dhawah sangsara, wusana sagêd pinanggih kalihan Radèn Putra malih. Dene sangsaraning putri wau mawi malih warni utawi santun nama, ingkang wêkasanipun badhar.
Dongengan ingkang kados makatên punika, tumrapipun ing kala jaman samantên inggih sampun nama sae, sagêd damêl sêngsêmipun ingkang sami dipun dongèngi.
Kajawi dongèng kados makatên punika, wontên malih dongèng ingkang dipun anggêp lucon, nanging lucon wau limrahipun bangsaning lekoh. Ewadene tumrapipun kala jaman samantên, dêdongengan sadaya wau dipun anggêp sae kemawon.
Limrahing dongèng punika dipun tindakakên dening tiyang sêpuh èstri, limrahipun biyung, kangge andêdongèngi lare alit badhe tilêm, dados manggèn wontên ing patilêman, dipun wastani kêlon.
Raosing dongèng wau, bokmanawi kala jamanipun samantên dèrèng katanjakakên dados wulang ingkang atêgês andhêdhêri wiji, namung lugu nama dongènging lare, prêlu kangge sarana nilêmakên.
Kawontênan ingkang kados makatên punika, manawi dipun wawas kanthi pêpiridan panggulawênthah, saèstu nyamari sangêt, awit ing ngriku kathah sangêt ucap-ucapan ingkang botên pantês, saya malih tumraping lare alit, saya botên pantês [pantê...]
[...s] tumut ngucapakên. Nanging wontên anèhipun sakêdhik, tumraping lare ingkang dipun dongèngi kala jaman samantên, manahipun taksih suwung sangêt, sanadyan kêpêthuk ing têmbung crêmêdan inggih sajak botên patos dipun wigatosakên, sanadyan tumuta ngucapakên pisan, inggih botên punapa-punapa. Beda ingkang pancèn sanyata ginêm carêmêdacarêmêdan. salugu, ingkang botên kauworakên ing dongèng, punika cêtha awonipun.
Bab makatên punika wontên tôndha saksinipun sakêdhik mirid saking cariyosipun tiyang èstri ingkang mêningi dêdongengan kala jaman samantên kacocogakên kalihan jaman sapunika, punika ngrumaosi gumun piyambak, kados ta lare kala jaman samantên nirokakên dongèng bangsaning crêmêdan wau têka inggih sakeca kemawon, nanging sarêng ing jaman sapunika, babarpisan sampun botên kadugi anglampahi. Katrangan makatên punika miturut saking wicantênipun tiyang ingkang nglampahi piyambak.
Bab carêmêdan punika sampun kacariyosakên salugunipun lucon, mila pinanggihipun kajawi wontên ing dongèng, ugi limrah dipun tindakakên ing badhut utawi luconing dhalang. Mila lêluconipun inggih kêrêp ngambah dhatêng crêmêdan.
Nanging pinanggihipun wontên ing jaman sapunika, sampun malih ingkang nama carêmêdan, sawêg ginêm ingkang raosipun kasar kemawon sampun botên dipun ajêngi. Punika cêtha manawi dados tandhaning ajêngipun kasusilan, lan sadaya wajib kêdah sami nyumêrêpi, têgêsipun botên mawi pilih tiyang, amargi manawi dipun trajang lajêng manggih ucap botên sae. Malah sampun nate wontên lêlampahan tiyang gadhah damêl mawi pasamuan ringgitan, dhalangipun sae, dipun rênani ing para tamu, nanging sarêng ngêdalakên lucon, kêtrucut carêmêdanipun, ing ngriku para tamu lajêng anjingkat kados kagèt, kêlampahan kathah ingkang lajêng wangsul. Wiwit punika dhalang wau lajêng dipun cirèni botên pantês dipun tanggap ing para priyantun.
Manawi ngèngêti ajênging kasusilan ing jaman sapunika, lajêng cêtha sangêt wujuding tata ngadat ingkang sampun botên pantês dipun lampahi malih. Awit saupami tata ngadat ingkang sampun botên salaras kalihan jamanipun wau dipun tindakakên, lajêng sagêd nuwuhakên raosing akathah, ingkang araos anggigoni.
Nanging sarèhning kasusilan punika pancèn satunggiling lampah ingkang kenging dipun wastani wêrit, tumindakipun inggih pancèn angèl sayêktos, awit mênggahing kasusilan, nyatanipun botên sagêd pisah kalihan kasusilaning batos. Nyumanggakakên.
Ingkang pinanggih ing jaman sapunika, sawarnining papan têtingalan ingkang umum dipun tingali ing tiyang kathah, kados ta Pasar Gambir, Sakatenan, pasar malêm tuwin sanès-sanèsipun malih, mawi dipun êdêgi papan ingkang kangge mitongtonakên ing bab lampah katabêrèn, têtukangan, têtanèn tuwin taksih wontên sanès-sanèsipun malih, wosipun sadaya wau murih nênangi dhatêng manahipun têtiyang ingkang sami ningali. Dados sanadyan ningali, ugi wontên pigunanipun.
Kados ta ing bab anam-anam, punika ing jaman rumiyin, limrahipun namung dados kagunanipun tiyang padhusunan, nanging sarêng wontên cara mitongtonakên padamêlan kados makatên wau wontên ing pasar malêm sapanunggilanipun, sagêd nênarik dhatêng manahipun têtiyang ingkang sami ningali. Wêkasan kathah ingkang niru, jalaran saking kadugi, dening gampil.
Bab nênun, rumiyinipun ugi makatên, nanging sapunika ajênging padamêlan nênun kenging dipun wastani enggal sangêt, wah sagênsagêd. nindakakên kanthi pirantos ingkang sampurna.
Makatên ugi kawruh têtukangan, sintên ingkang nyumêrêpi ing padhasaran kalanipun wontên têtingalan, tamtu gawok, dening kawontênanipun sarwa mêpêki, bab patukangan punapa kemawon.
Ing nginggil punika ngêwrat gambar asil têtanèn ingkang dipun pitongtonakên wontên salêbêting Jaarmarkt ing Surabaya. Sadaya mawi katrangan ingkang mikantuki tumrap para ulah têtanèn.
Satunggal-satunggaling gêndhing kanggenipun wontên ing pawayangan wontên tatananipun piyambak-piyambak, awêwaton adêganing ringgit ingkang adhakan, utawi kajumbuhakên kalihan kawontênaning ringgit nalika nandhang susah, sakit, bingah, sapiturutipun.
Ing ngandhap punika namanipun gêndhing slendro ingkang kêlimrah kaangge ing pawayangan:
1. Gêndhing talu. Gêndhing talu punika gêndhing golongan manyura, ingkang kêrêp kangge: 1. cucur bawuk, 2. miling, 3. lambangsari, 4.
2. Gêndhing jêjêr. Pamatrapipun kados ing ngandhap punika.
Gêndhing krawitan kangge jêjêr sapisan, wêdalipun raton kadhawahakên gong laras nêm alit. Sadèrèngipun ngêdalakên raton wau, parêkan (nyai tumênggung
Nuntên katungka punggawa, putran utawi tamu ingkang sarêng mêdal. Lampah ingkang kados makatên wau ngantos satunggal satêngah gongan, dados tancêban ingkang kantun piyambak mêdalipun sasampuning kênong 1. kalihan anêsêgakên gêndhing. Panjanturipun wontên antawising kênong satunggal kalihan gong. Anggènipun andhawahakên ladrangan, yèn sampun têlas ucap-ucapan, saking gong laras nêm ingkang botên anglèrèg dhatêng laras têngah.
Gêndhing krawitan kangge jêjêran punika sok dipun bukani saking ayak-ayakan. Dene
Tumrap gêndhing kabor ingkang kangge jêjêran sapisan, wêdalan tuwin tancêbing ringgit, têturutanipun kados ingkang tumrap ing gêndhing krawitan. Panjanturipun saking ngajêngakên kênong satunggal, gong laras gangsal. Anggènipun nginggahakên gêndhing ugi saking ngajêngakên kênong satunggal, gong laras gangsal. Gêndhing
lajêng dhawah ladran krawitan, ngantos suwuk, kasambêt pathêt nêm agêng, têrus ada-ada girisa.
Ingkang tumrap gêndhing kawit, lampah-lampahipun kados gêndhing kabor. Anjantur utawi andhawahakên wontên ing gong laras gulu.
Jêjêr sanèsipun: 1 lan 2: gêndhing: krawitan minggah ladrangan.
3. Gendhing tamu salêbêtipun jêjêr (ugi kawastanan: babak unjal).
Gêndhing babak unjal punika gêndhing ladrangan. Ngajêngakên kênong satunggal kasêsêgakên, kênong tiga tamu utawi kengkenan kawêdalakên, kênong satunggal malih sampun kasirêp. Ringgit ingkang dhatêng wau enggal katancêbakên. Manawi tamu katongan utawi para luhur tuwin pandhita, ratu ingkang jinêjêr kabêdhol dhapur angurmati, kasarêngan kalihan wêdalipun tamu. Wangsulipun nancêp ugi kasarêngakên. Sadèrèngipun nancêb punika ingkang katamuan ngacarani lênggah. Sasampunipun nancêb gêndhing tangi malih (ungêling gôngsa kados manawi botên kajantur). Watawis sagongan kasêsêgakên,
Lampah ingkang kados makatên punika ugi tumrap tamu ingkang botên mawi dipun kurmati, dados ratu ingkang jinênêr botên mawi kabêdhol.
Gêndhing babak unjal sanès-sanèsipun ngantos dumugi wanci laras manyura, lampah-lampahipun sami kados wontên ing jêjêran sapisan.
1. Tamu ratu Ngamarta, gêndhing: ladrang mangu.
2. Nangkula Sadewa, gêndhing: ladrang
10. Patih sabrang, gêndhing sobrang, palupuh.
11. Danawa, pêksi, gêndhing sobrang, palupuh.
Yèn ringgit gusèn: sobrang, gupuh-gupuh
Yèn ringgit thêlêngan: moncèr, palupuh.
Yèn ringgit gabahan, putrèn: kêmbang pepe, wêling-wêling, sawunggaling, lan sanès-sanèsipun ingkang patut kalihan wujuding ringgit.
Ing Kajawèn ôngka 78 ingkang kapêngkêr punika, bab ada-ada taksih wontên kirangipun, inggih punika: 16. ada-ada manyura wantah, 17. manyura jugag, 18. manyura alit, 19. manyura agêng. Kajawi punika sadaya kêkirangan tuwin ingkang cèwèt-cèwèt ing karangan punika, benjing yèn kalêksanan dados buku badhe kapatitisakên malih.
Sanadyan dèrèng nate tindak dhatêng Madura, kula pitados, saking gêthok tularing pawartos, sadhèrèk Jawi Têngah têmtu sampun kathah ingkang mirêng têmbung Madura: kêrapan. Kêrapan punika balapan lêmbu. Rèhning têtingalan kêrap wau mêngku pedah agêng ingatasipun pamiyaran lêmbu tur pasang rakitipun, tumrap sadhèrèk Jawi Têngah, têmtu kathah ingkang dèrèng dhamang, ambokmanawi botên wontên awonipun Kajawèn macak andharan kula bab wau, saking gagasan kula sapisan badhe wêwahing sêsêrêpan, jalaran lajêng sagêd nguningani kawontênan sanès praja, kaping kalihipun mahanani jêmbaring polatan tuwin kawruh, punika pikantukipun ingkang kêsdu maos andharan kula wau.
Sapunika kula pucuki ngrêmbag lêmbunipun. Manawi badhe dipun wêdalakên wontên ing pasamuwan kêrap, lêmbu-lêmbu wau dipun pacaki brêgas, raosing manah kaemba dipun pangantènakên, utawi kaemba senapati badhe mangsah ing prang, katôndha bidhalipun saking griya ginrubyug dening tiyang sapangiringipun, dipun jajari rontèk 6 sasisih utawi langkung, lajêng tabuhan botên kasupèn malih, samargi-margi kaungêlakên kanthi surak-surak, punika ingkang murugakên rame tuwin sêmuwa. Langkung-langkung ing panggenan kêrap ombyaking têtiyang ningali kados gabah dèn intêri, sarta malih ing ngriku klêmpakipun wontên 150 pasang kapara langkung, ramenipun sagêd kajuwara ing sanès
mratelakakên lêmbu ingkang badhe kakêrap wau. Lêmbu wau dipun rakiti mawi pasangan, botên prabeda kados badhe dipun midamêlakên, kaot rêrêngganipun kathah sarta namung dipun canthèli: klèlès. Klèlès punika mèmpêr garu namung tanpa unton-unton, dados ingkang numpaki inggih wontên ing klèlès ngriku. Ngadêg, suku kiwa napak, suku têngên
ngatawisi lêmbu kêrapan punika pasangan ingkang dipun tancêbi umbul-umbul pêthak 3 iji, 1 ing têngah, liyanipun wontên ing iring kiwa têngên, kajawi punika ing prabot kathah sangêt krincinganipun, pramila kumrincing sangêt kala lumajêng balap wau. Nalika kairit, ingkang ngalang ing ngajêng tiyan 2, nyêpêng tangsul kalar satunggil edhang. Wontên tangsul kalar malih panjangipun wontên 30 m. Punika ingkang cinêpêng dening juru tumpak, panyêpêngipun ambakêm kalihan tumindak ngênut iramaning gêndhing tabuhan srunèn (kados tabuhan reyog ing ngriki).
Sapunika nyariyosakên nalika anjog ing papan balap. Sasampunipun ngaso lajêng dipun arak mubêng ing alun-alun kêrap, punika mèmpêripun murih lêmbunipun nyumêrêpi glagat ing ngriku. Badhe kasambêtan.
Garèng: Wah, Truk, lagi dina Sêtu
ngomong manèh: Mas, Bale Pustaka, punapa kula kaparêng pinanggih kalihan Dèn Bèi Kenthol Ngantèn
mêsthi bae ta, yèn kowe banjur digêguyu, jalaran 1e. Bale Pustaka kuwi kantor, dadi iya ora mathuk yèn kok sêbuta: mas, lan 2e. anggonmu ngundang jênêngku kuwi ana sêsêbutan pirang-pirang têka kok borong dadi siji bae.
Garèng: Hla iya wis ngrêti yèn Bale Pustaka kuwi kantor, nanging sing nampani tilpun kuwi rak iya uwong, ta, ing sarèhning aku arêp olèh, yaiku arêp anjaluk tulung, mêsthine aku rak iya kudu ngênggoni tatakrama, ta. Dene anggonku ngundang jênêngmu sêsêbutan sapirang-pirang tak borong dadi siji, kuwi cikbèn aja nganti aku diarani wong ora ngrêti tata. Nèk tak sêbuta: mas, ing môngka radèn, polatane sanalika banjur anjèmblêm, nèk tak undang dèn, ing môngka dudu, rumasane tak onggrong, hara, apa ora angèl kuwi. Mulane aja maido karo bangsaning Walônda, kuwi yèn nakokake bangsane dhewe nyang wong Jawa, sanadyan sing ditakokake mau mung pangkat klèrêk, pitakone iya mêsthi mêngkene: Mana Tuwan Wèllêm, nanging nèk sing ditakokake mau uwong Jawa, sanadyan pangkat komis pisan, saupama jênênge Karja, iya mung: Mana Karja. Lo, kuwi bokmanawa iya jalaran saka angèle sêsêbutane, apa iya: mas, radèn, utawa radèn mas, mulane nèk jênêng wong Jawa iya banjur main dijangkari bae.
Petruk: Yah, iki rak mung omong kosong bae, mungguhing jaman saiki, yèn kowe kêpengin diarani wong sing pangajaran lan ngrêti tatakrama, [tata...]
[...krama,] sing kok takokake ora prêduli bôngsa Walônda, Tionghwa utawa Jawa, tumrape wong sing pantês diajèni, kudu kok sêbut: tuwan. Nanging bab kiyi ora prêlu dirêmbug dawa-dawa, aku saiki tak carita nalikane dina Sabtu. Pancèn iya nyata, jam 10 aku wis ora nang kantor, jalaran aku arêp lunga nyang Cibadhak, yaiku sawijining dhistrik antarane Bogor lan Sukabumi. Ing sarèhning ing kono kuwi sabên awan sathithik mêsthi udane, mulane pangkatku saka Batawi tak prêlokake rada esuk, cikbèn aku bisa wêruh cêtha kaanane ing
jaman saiki kiyi akèh priyayi sing padha gêmêtêr jalaran pamêtune padha dipèprèli, kowe têka lunga nyang Cibadhak wani nganggo motor, mêsthine bayarane rak ya kêna kanggo ngliwêt aku sathithik-sathithike sêpuluh dina.
Petruk: Lo, kuwi mangkene, Kang Garèng, sadulurku nunggal sèh sing dadi opsir laut, kuwi saikine lagi pêrlop têlung sasi lan mênyanggrah ana ing Cibadhak prêlu arêp ngaso. Hla kuwi lagi dina Jumuwah ngulêmi aku lan adhimu Makne Kamprèt tilik nyang pasanggrahane kana. Sauwise banjur padha rêmbugan bakale sing arêp
Garèng: Wèh, kathik kaya bêndara priyayi nèk tindakan didhèrèkke lurah sing sugih kae, kuwi kadhangkala ana sing nèk arêp nyêpur dhawuh nyang lurahe mau mêngkene: Rah, tumuli tukua karcis, kanggo aku klas loro, ya. Nanging mung dhawuh bae, ora ambukak dhompète dhewe. Utawa nèk nitih andhong: Rah, andhonge bayarên dhisik, nanging ora tau dilironi.
Petruk: Wiyah, kuwi rak mung omongmu dhewe, masa iya ana priyayi drêmis mêngkono. Mêngko rak kalakon ilang
Garèng: Wayah, iki arêp carita apa arêp dolanan, iya ora janji aku yèn mêngkono kuwi. Wis, tumuli caritakna, apa sing kok wêruhi ana ing sadalan-dalan.
Petruk: Kang pêrlu tak caritakake nyang kowe, Kang Garèng, yaiku
loro utawa têlu, sing kajibah angulat-ulatake lakuning motor, luwih-luwih oto bis, kiyi pancèn iya dijingglêng têmênan. Kuwi mula iya bênêr bangêt, awit wis pira bae oto bis sing nêmoni kacilakan. Sajake saiki lakuning oto bis kuwi pancèn
bis iya ora luwih saka samono. Kajaba iku kaanane oto bis ora akèh kaya biyèn-biyèn, jarene akèh sing dilarangi mlaku, jalaran rème kurang bêcik, motore wis bobrok bangêt, lan sabab liya-liyane. Ana manèh alangane sing nyababake ora akèh oto bis mêlaku, yaiku pajêge diundhaki sasayahe. Jalaran saka iku mau kabèh, mulane sing padha nglakokake oto bis banjur kapêksa padha ngundhakake sewane, kang anjalari sêpur Batawi Bogor banjur payu manèh.
Garèng: We, hla kok banjur nyêmoni, nanging bab kiyi padha dilèrèni samene bae dhisik, liya dina padha dibanjurake manèh.
Ing nginggil punika gambaring para bêstiring Jaarmarkt ing Surabaya, dipun gambar wontên sacêlaking umbul. Para maos sagêd nandhing kalihan kawontênanipun umbul toya ing Pasar Gambir. Pundi ingkang dipun sênêngi.
Sudan blanja ing Provincie Jawi Kilèn. Miturut pawartos, para ambtenaar tuwin beambtening kantor-kantoripun Provincie ing Jawi Kilèn sami dipun suda blanjanipun 5%, dipun wiwiti tanggal 1 October punika.
Tumrap tiyang ing Jawi ingkang botên nyumêrêpi thêk-liwêripun ing kantor-kantor Provincie, têmtunipun lajêng sami pitakèn: punapa priyantuning Provincie punika dede priyantuning Gouvernement, têka sawêg ing wulan punika anggènipun wiwit dipun cêngklong blanjanipun? Pancèn inggih dede. Kauningana, bilih Provinciale Raad punika satunggiling bêbadan ingkang madêg piyambak, sanadyan taksih dados urusanipun nagari. Bokmanawi anggènipun nyêngklong blanjaning punggawanipun sakalangkung kasèp, punika namung ngatingalakên anggènipun madêg piyambak.
Mr. Sumardi. Wontên kabar, bilih Mr. Sumardi nyuwun lèrèh saking kalênggahanipun dados Wethourder ing Gemeenteraad Sêmarang, jalaran badhe nilar kitha laminipun 3 wulan. Ing sarèhning Mr. Sumardi dipun
verlof pangkatipun Wethouder sagêda dipun wakili ing tiyang sanès. Nanging Mr. Sumardi amêksa nyuwun kèndêl, ingkang ugi lajêng kalêksanan. Jalaran saking punika ing samangke kêdah lajêng ngupados malih ingkang dados gêgêntosing dados Wethouder wau.
Têka anggumunakên, dene B. en W. sajak anggondhèli sangêt dhatêng lêstantunipun Mr. Sumardi dados Wethouder. Punapa botên wontên sanèsipun ingkang kakintên anyêkapi nindakakên padamêlanipun Wethouder wau? Punapa B. en W. sampun kasupèn dhatêng Wethouder lami, inggih punika R. Slamêt?
Para patih enggal. Kawisudha dados patih ing Grêsik: Mas Notopawiro; ing Ponorogo: Radèn Purwodinoto; ing Bangil: Radèn Sosroadisubroto. Tiga-tiganipun ingkang suwau sami ngasta wêdana.
Botên amung Kajawèn ngaturakên: sugêng benoemd.
Kathahing wos lan pantun ing Sukabumi. Wontên pawartos, bilih ing pintên-pintên dhusun tuwin district-district ing bawah Sukabumi para prabot dhusun katingal sami mlêbêt mêdal pakampungan prêlu anyathêti punapa wontênipun wos tuwin pantun utawi têtêdhan sanès-sanèsipun sagêd anyêkapi kangge têdhaning tiyang kukuban ngriku. Mênggah wohing panitipriksa kabaripun kawontênaning wos tuwin pantun kathah.
Dhusun kapratelakakên kathah wosipun, punika dèrèng têmtu manawi atêgês ingriku gêsangipun tiyang botên rêkaos. Awit kathahing uwos punika trêkadhang namung dumunung wontên ing tiyang satunggal kalih. Ing mangka jaman samangke punika sawêg awis arta. Tumrap ingkang botên gadhah uwos utawi sinpêm têtêdhan sanès, punapa inggih kenging nêdha kemawon dhatêng ingkang gadhah utawi ingkang simpên?
Kuli Dèli. Wontên kabar baita kapal "Op ten Noort" ingkang kala tanggal 1 October ingkang kapêngkêr saking Medan pangkat dhatêng tanah Jawi, ambêkta kuli contract kathahipun 919.
Saya pêtêng kawontênanipun jagad Indonesia, dene saya wêwah kathahing têtiyang ingkang botên sami anggadhahi pangupa-boga.
Dr. Rajiman wangsul ing Indonesia. Sasampunipun Dr. Rajiman anjajah dhatêng tanah Europa tuwin Amerika laminipun 18 wulan, prêlu anjêmbarakên kawruhipun kadoktêran, samangke sampun wangsul dhatêng tanah Indonesia malih.
Para maos kados sampun sami anguningani, bilih Dr. Rajiman utawi Dr. R.T. Widiodiningrat punika amangagêngi griya sakit kagungan dalêm Ingkang Sinuhun ing Surakarta. sawangsulipun ing Sala têmtunipun inggih lajêng tumuntên nindakakên padamêlanipun lami malih. Dr. Rajiman wau kajawi sampun kasuwur satunggiling doktêr ingkang pintêr ugi kacêluk satunggiling ahli raos Jawi. Kajawi punika wangsulipun Dr. Rajiman wontên ing Indonesia punika ugi adamêl bingahing para kaum pêrgêrakan, langkung malih tumrapipun pakêmpalan Budi Utama, jalaran salami-laminipun Dr. Rajiman tansah dados panganjuring pakêmpalan wau. Malah sampun nate dados pangarsaning pangrèh agêng. Kabaripun botên watawis lami malih Dr. Rajiman wau badhe bidhal malih anjajah ing sanès praja.
Pabrik tèh. Saking Medan kawartosakên, bilih H.V.A. sampun ambikak pabrik tèh ingkang kawitan ing Korinci, inggih punika ing onderneming Kayuaro.
Satunggiling kawontênan ingkang tanpa upami. Ingatasipun ing jaman malèsèt punika kathah pabrik tèh ingkang kapêksa katutup, kados ta ing Priyangan, jalaran saking sudaning rêrêgènipun tèh, têka wani ambikak pabrik tèh enggal.
Sudan blanja 10% dipun ajêngakên. Miturut pawartos ingkang sampun dipun pirêngi ingakathah, parêpataning para pangagêng Departement, sasampunipun mirêngakên rêmbag saking directeur babagan arta praja, ingkang awêwaton kawontênanipun arta nagari, wontên usul supados sudan balanja 10% tumrap punggawa nagari katindakakên wiwit 1 November punika. Awit tumindaking rêrigên makatên wau badhe sagêd ngirit 1 1/2 yuta.
Pawartos ingkang kados makatên punika, tumrap sintên kemawon ingkang badhe kataman, têmtu tumratab ing manah kados upaminipun botên sumêrêp gêbyaring gêlap, mirêng-mirêng sampun wontên dhèripun. Nanging têtiyang taksih pitados dhatêng têtêping bêbasan: sabda pandhita ratu, têgêsipun sabda punika manawi sampun dhumawah sapisan botên badhe sagêd oncad. Ingkang kaupamèkakên makatên wau ing bab têtêping rêmbag sakawit, bilih sudan blanja 10% badhe kawiwitan ing tanggal 1 Januari 1932. Nanging bêbasan wau tumrapipun ing jaman samangke têtêp utawi botên,
Wontên pawartos saking Bogor, bilih pasinaon Keurmeester pamragatan rajakaya ugi kabikak tumrap bangsa sanèsipun tiyang siti.
Bab punika dados satunggiling margi ingkang mikantuki sangêt tumrap ing jaman samangke. Nanging kauningana, tiyang ingkang katampèn sinau wau, namung tiyang ingkang kapilih dening Locale Radèn. Ing salêbêtipun sinau mawi ambayar f 100.- dèrèng waragad sanès-sanèsipun. Dados bab pasinaon wau mênggah nalaripun, dados bêtahipun ingkang badhe nyinaokakên. Sampun sami kalintu tampi.
Pasamuwan jumênêngan nata 40 taun. Wontên pawartos, benjing dhawahing dintên pamaargya jumênêngan dalêm Ingkang Sinuhun ing Surakarta 40 taun, namung dipun paargya prasajan kemawon. Pakêmpalaning kabudidayan-kabudidayan, ingkang [ing...]
[...kang] rumiyin janji badhe maargya agêng-agêngan, sarèhning jaman malèsèd, namung badhe adamêl pangèngêt-èngêt awarni gapura tigang panggenan, minangka pisungsung. Tumrap golongan Jawi damêl pèngêtan angêdêgakên pamulangan dagang.
Pèngêtan ingkang dhapur pisungsung kalih warni punika kadosdene kosok wangsul, ingkang satunggal tumanja dados kabêtahaning rakyat, satunggalipun namung dados pêpasrèn praja, tur wragadipun kintên-kintên kathah ingkang dados pêpasrèn, awit botên kakirangan arta. Namung sukur ada-adanipun golongan Jawi anggènipun damêl pèngêtan sagêd badhe migunani agêng.
Angsal-angsalanipun pabeyan (douane). Angsal-angsalanipun pabeyan ing Sêmarang ing wulan Sèptèmbêr wontên f 926.376.-, dene Januari dumugi Sèptèmbêr 1931 wontên f 7.706.390.-. Tumrap ing taun kapêngkêr papetangan wau wontên f 994.511 tuwin f 9.708.976.
Ing mangsa punika mèh sadaya pamêdal sami suda saking padatan, tur botên sakêdhik. Mila kawontênan ingkang kados makatên wau andadosakên jalaraning nagari kêkirangan arta, bêbasan ngantos mèh botên kuwawi ambalanja dhatêng punggawanipun. Ingriki namung mêmuji, praja tumuntêna manggih têntrêm kados ingkang sampun.
Jurnalis andon lampah. Kawartosakên, sadaya para pangagêng nagari sami dipun paringi sumêrêp dening ingkang wajib ing bab Tuwan Henry Champly, satunggiling correspondent sêrat kabar Perancis "Le Temps", ingkang sapunika nuju andon lampah wontên ing Indonesia.
Têtela bilih dados juru kabar punika wajib alêlana anjajah praja, pêrlu kangge anjêmbarakên kawruhipun, sampun namung kadosdene babon angrêm wontên ing pêtarangan. Lan ugi wajib dipun sumêrêpi, bilih juru kabar, inggih punika jurnalis, ugi dipun aosi dening sintên kemawon, ingkang gêgayutan kalihan pêrlunipun; malah tumrap pamarentah piyambak ugi nindakakên pangaji-aji kados makatên. Mila ing bab punika hoofdredacteuring Kajawèn tuwin Petruk asring sok nilar mejanipun pasêratan, amayêng-mayêng dhatêng pundi-pundi, inggih pêrlu anjêmbarakên sêsêrapanipun, lan ing kalanipun kêkesahan wau ugi kêrêp manggih pangaji-aji sairib kados correspondent sêrat kabar Perancis kasbut nginggil.
Locomotief kuwalik. Ing papan lingsir sêpur ing Tagogapu wontên locomotief kuwalik, jalaran saking lêpatipun wissel. Lampahing sêpur ngantos kasèp 40 mênit.
Lo, ingatasipun jaman malèsèd punika tansah adamêl kasusahan tuwin kasangsaran, têka inggih taksih wontên ingkang angsal extra.
Pêpanggihan agêng dipun umumakên. Awit saking ada-adanipun P.S.I.I. ngumumakên lan nêtêpakên, bilih meeting agêng kados ingkang sampun dados rêmbag ngajêng, katêtêpakên wontên ing tanggal II wulan punika ing pundi-pundi panggenan. Ingkang badhe dados rêmbag: ing bab ngrèmèhakên agami
Ing bab punika kados kenging kangge pêpèngêt, têtiyang sampun anggêgampil ngucapakên babagan agamining liyan, awit pinanggihipun ing jaman samangke, raos-
wulan November ngajêng punika badhe dipun wontênakên pandadaran Klein-ambtenaar wontên ing Sala.
Manawi nitik kawontênanipun lare-lare wêdalan H.B.S., M.U.L.O. lan sasaminipun kathah ingkang sami glandhungan botên angsal padamêlan, lajêng badhe dhatêng pundi purugipun lare-lare ingkang
sampun lajêng alit manahipun, nanging mugi sayaa kêncêng anggènipun ngudi dhatêng kamajêngan. Jalaran sanadyan diploma wau samangke botên pajêng, rak inggih sampun gadhah cêpêngan ta.
Pasulayanipun bangsa Hindu tuwin Islam. Aneta Nipa martosakên, ing Srinegar, Kashmir, wontên pasulayanipun bangsa Hindu kalihan bangsa Islam. Wontên bangsa Islam cacahipun 15000, sami ambalela lumawan Maharaja Sir Hary Singh, bangsa Hindu. Ing wasana nagari lajêng dipun jagi dening wadya 13.000. Tuwuhing ura-uru punika jalaran saking pandamêlipun Inayatulah, sadhèrèkipun Prabu Amanullah, tilas Nata Afghanistan, ingkang nêdya ngrêbat praja Kashmir. Nanging wontên pawartos malih, jalaran saking gêgayutan ebah-ebahan Islam.
Jaman manawi sawêg nuju rame, saênggèn-ênggèn tansah tuwuh sabab warni-warni, ingkang wohipun namung damêl botên têntrêm.
Jêpan kalihan Tiongkok. Jalaran saking wontênipun têtêping rêmbag saking Jêpan tuwin Tiongkok, Raad Volkenbond sagêd ngrampungi pasulayanipun praja kêkalih wau. Têtêping rêmbag wau ngêmot sawarnining jawabanipun Jêpan tuwin Tiongkok, miturut panêdhanipun Volkenbond. Suraosipun: Jêpan angakêni badhe miyarakên jajahanipun ing Mandsuriye, tuwin bab tindakipun Jêpan ngundurakên wadya; Tiongkok nanggêl dhatêng jiwa tuwin barang-barang gadhahanipun têtiyang Jêpan ing sajawining margi sêpur, ing wusana nêtêpakên Jêpan Tiongkok badhe nyêgah murih ura-uru botên andados.
ngrêmbag ing bab golonganing agami ingkang sami pasulayan wontên salêbêting parlement India enggal. Sang Gandhi pratela, bilih panjênênganipun badhe mêdal saking commissie wau. Pamanggihipun Sang Gandhi kamardikan India punika kêdah katêtêpakên wêwaton undhang-undhang, ingkang mawi asuka wanci tumrap ing India kangge nindakakên rêrêmbagan piyambak ing bab agami. Premier Mac Donald badhe
Rêgining gêndhis badhe mindhak. Wontên pawartos saking Den Haag, rêgining gêndhis badhe mindhak, têmtunipun gêndhis ing tanah Jawi botên kantun, inggih tumut mindhak.
Ing sadèrèngipun amanah panjang, ingriki namung ngucap sukur, dene rêgining gêndhis mindhak. Awit indhaking rêrêgènipun padagangan punika ugi atêgês ajênging panggêsangan.
Tuwan wau sajatosipun anggènipun dhatêng nagari Walandi nuju pêrlop, dèrèng pènsiun. Nanging ing sarèhning mila sampun wancinipun nêdha pènsiun, ing mangka wontên ingrika angsal kanugrahan, sagêd ugi lajêng têrus nêdha pènsiun. Dados tiyang punika manawi sawêg tinêngga ing bêgja, salami-laminipun dhatênga ing pundi kemawon, inggih manggih bêgja.
Ananging duk sarira ngalêntrih / sang awiku pan maksih kawawa / sumêmbah maring dewane / yèku panêmbahipun / maring dewa ingkang mêkasi / tanapi amêmuja / rinungu gumrumung / ngucap puja satus warna / kang cinathêt dening kang
marang sri bupati / suci ing batosira //
ing satêmah pra janma mangrêti / kanthi ngungun eram mring sri nata / dene têgêl nindakake / ngukum janma tan luput / lan kang dadya guru sajati / tinrapan siksa siya / winirangkên langkung / nanging wantuning kawula / datan
malah kalangkung sukur / agêngira anêpatani / maring nata ing Kelan / tan pisan tinêmu / malah kabatosanira / langkung wêlas ing
anggung tuwuh rasa ngadhêmi / mawèh arjaning jagad / myang saisinipun / sumawuring namanira / anggônda rum tanpa kêndhat
tan ana swara kapyarsi / mung tangis ingkang sumêla / mawor ing lisah umobe /
samodra / mrih ywa nyangari praja / sadaya kang tampi dhawuh / tumandang kanthi udrasa //
wênèh kadi tan kadugi / tumindak gawe mangkana / kang kalangkung ing awrate / dening non sangsayanira / kang murwèng ing kasidan / samar
dhawuhing ratunira / marma nadyan arawat luh / tumandang kanthi arila //
ing batin kanthi mêmuji / sampurnanirèng sang dwija / ywa mangguh ucap
tan pisan mêndha / malah kalangkung dukane / nulya umanjing ing pura / maksa mring garwa nata / uga arsa antuk ukum / kang timbang lan dosanira //
kaparêngira sang aji / kang môngka pidananira / arsa cinêmplungkên mangke / ugi marang ing
Ing nginggil punika sawanganing palabuhan Tanjungperak, Surabaya.
Piandêling manah punika mênggahing cara bodhonipun, kathah ingkang lèrèg dhatêng kawilujêngan. Awit tiyang ngawontênakên piandêl punika atêgês suci manahipun. Piandêl wau trêkadhang wontên ingkang pinanggih kanthi nalar, wontên ingkang botên, nanging piandêling tiyang punika manawi dipun gathukakên kalihan nalar, malah lajêng asring tipis, wêkasan suda malah trêkadhang lajêng ical babarpisan. Dados ingkang kanyatan, piandêl wau ingkang prêmati, dumunung wontên ing tiyang ingkang manah yutun.
Ing jaman kina kathah cêcariyosan ingkang anèh-anèh, ingkang wosipun atêgês ngantêpakên piandêl. Kados ta wontên tiyang ngumur ngantos satus taun, sarêng dipun pitakèni, punapa ingkang dados sarananipun tiyang umur panjang. Wangsulanipun, sarananipun botên wontên malih namung sabar ing manah.
Tiyang ingkang mirêng wangsulan kados makatên wau rumaos gampil anulad, namung mêndhêt pathokan sabar. Nanging sabar punika kêdah tumindak kadospundi, sok botên sumêrêp sèlèhipun. Upaminipun kemawon tiyang nêdha, tumrapipun tiyang kina dipun lampahi kanthi sabar, manawi têtêdhanipun taksih bêntèr, dipun êntosi asrêpipun rumiyin, panêdhanipun sarwa alon, mênggah pikantukipun sagêd nyuda ngangah-angahing napsu. Dene tumrap panganggêping sanès, kasabaranipun tiyang nêdha punika, saupami têtêdhanipun sampun asrêp, kapurih ngêngêt rumiyin, wêkasan panêdhanipun sagêd mapan lan sakeca. Kosokwangsuling raos kasabaran wau malah lajêng dipun tumpangi ing pasaksèn, nêdha sarwa angêt punika nêbihakên sêsakit. Punika pancèn lêrês, nanging sèlèhing kasabaranipun lajêng ngicalakên piandêl, awit piandêlipun pun yutun, tiyang nêdha sarwa asrêp punika manjangakên umur, sampun, botên dipun kanthèni pangraosan punapa-punapa malih. Môngka mênggah kasabaran ingkang dipun tindakakên punika taksih kathah sangêt. Ewadene tindak ingkang kados makatên punika taksih nama gêgayutan kalihan nalar.
Sapunika tumrap cêcariyosan ingkang marojol saking nalar, wontên tiyang sêpuh pènsiunan saradhadhu, umuripun sampun wolung dasanan, badanipun taksih kiyat, botên kawon kalihan tiyang anèm ingkang kripik-kripik kemawon. Tiyang wau ngantos dipun gumuni ing tiyang kathah, malah wontên ingkang pitakèn makatên: bah, saratipun punapa, dene sampeyan punika sampun sêpuh taksih rosa, wah sampun nate dados saradhadhu, punapa botên nate dipun icipi mimis, bah, botênipun inggih dipun kalewang ing mêngsah.
Tiyang ingkang dipun pitakèni wau mangsuli kalihan gumujêng: anggonku dadi saradhadhu bae lawase wis têlung puluh loro taun, mêndhaliku wis êmas, anggonku pêrang wis rambah-rambah. Malah wis tau [ta...]
[...u] kupingku kêsliring mimis nganti mak nging, nanging iya slamêt bae.
Ginêm ingkang kados makatên wau sagêd nuwuhakên pitakènan warni-warni saking tiyang sanès, wah malih watak gugon tuhon, inggih lajêng nuwuhakên pitakènan ing bab jimat-jimat tamtu inggih ngandhut. Tiyang pènsiunan wau lajêng cariyos: satêmêne aku iya duwe jimat pêngpêngan bangêt, salawase tansah tak kandhut, ora tau pisah, saprene iya isih tak kandhut.
Tamtu kemawon ingkang pitakèn saya mêmpêng, nêdha badhe sumêrêp warni punapa. Tiyang wau lajêng ngrogoh kandhutan, mêndhêt buntêlan awarni mori pêthak ingkang sampun malih dados cêmêng, jalaran saking sampun dangu tuwin kêrêp dipun kutugi, saha sarêng dipun bikak awarni godhong ringin sajodho, wujudipun sampun cêmêng. Tiyang wau nêdahakên kalihan mungêl: iki godhong ringin kurung alun-alun Surakarta, lumah kurêp, anggonku anjukuk nalika aku malêbu dadi saradhadhu. Awit aku dikandhani wong tuwa, jare sapa sing ngandhut godhong ringin kurung lumah kurêp, kalis ing bêbaya, dawa umure. Nyatane iya tinêmu ana awakku iki.
Tiyang ingkang mirêng rumaos gumun sangêt, dene kapitadosan kados makatên têka andayani yêktos. Môngka manawi dipun manah, botên wontên nalar ingkang sagêd gathuk. Dados kenging karingkês bab wau namung tuwuh saking piandêling manah.
Nanging cêcariyosan ingkang kados makatên punika punapa namung pinanggih wontên ing tanah ngriki kemawon, ingkang limrahipun dipun wastani panggenan gugon tuhon. Katranganipun botên sanadyan ing Eropah ugi wontên.
Kacariyos ing Bulgari, jaman sapunika wontên tiyang nini sampun umur 152 taun nama Milova. Panjanging umuripun nini wau adamêl gumunaninggumuning. ngakathah. Kalampahan ngantos wontên tiyang ingkang mitakèni, punapa ingkang dados sarananing umur panjang. Wangsulanipun nini-nini wau, sarananipun namung kênthang. Dene patrapipun nini-nini wau ing salaminipun botên nate tilar kênthang ing gembolan, cacahipun namung satunggal iji. Manawi tilêm, kênthang wau botên nate pisah. Miturut piandêlipun, kênthang punika nêbihakên sarap sawan, setan botên doyan dhêmit botên andulit. Tindak makatên wau dipun lampahi ing salaminipun.
Dados têtela, tindak gugon tuhon punika ugi pinanggih ing pundi-pundi, makatên ugi piandêling manah, ing pundi-pundi inggih wontên, punapa botên nyata piandêl ingkang sayêktos punika mitadosi.
Wêwarah ing nginggil punika sajakipun wigatos, nanging sajatosipun botên, salugu namung badhe nyariyosakên dêdongengan.
Ingkang kasêbut ing cêcêriyosan kina, utawi ing sêrat-sêrat, adêging praja punika mawi watês, têgêsipun mawi risak, dene ingkang dados risaking praja, kabêkta saking ratunipun. Ing samôngsa praja wau badhe risak, wontên kemawon ingkang dados jalaran ingkang tuwuh saking ratunipun. Cobi kaurutakên sawatawis, idhêp-idhêp kangge ngramèni ginêm.
Kados ta kala jaman praja Ngalêngka Prabu Dasamuka kados punapa kaluhuraning nagarinipun ngantos botên wontên ratu sanès ingkang kadugi nandhingi praja Ngalêngka. Nanging sarêng sampun dhumawah ing apês, Prabu Dasamuka têka kagungan tindak melikakên Dèwi Sinta, tur kintên-kintên ing praja Ngalêngka sampun botên kêkirangan wanodya ingkang kinyis-kinyis, dalah sang prabu piyambak inggih sampun agarwa widadari tur tindakipun sang prabu wau inggih sampun botên kirang ingkang ngèngêtakên, bilih tindak wau lêpat badhe damêl karisakan. Tiyang inggih badhe risak, badhe dipun aturi pêpèngêt punapa malih, tamtunipun sawarnining pamrayogi malah namung dados êmpan-êmpaning kamurkan. Wêkasanipun kadospundi, inggih karisakan sayêktos ratu saprajanipun sirna, lajêng nama cuthêl.
Manawi jamanipun Ngastinan, sabên tiyang ingkang mangrêtos ringgit tamtu sami dhamang, kados punapa kaluhuranipun praja Ngastina, dhasar sugih bôndha, sugih bala santana. Cêkakipun manawi kasugihanipun praja Ngastina, wah, manawi jaman sapunika kemawon botên wontên ingkang nyundhul, pundi wontên tiyang clanan cindhe sabên dintên kados Kangjêng Pangeran Citraksi, athik pangagêmanipun sarwa mas intên pating galêbyar. Mila botên anèh manawi nagari Ngastina punika dipun sêbuta nagari intên. Nanging eman têmên, dene ratunipun botên kagungan kasantosan ing panggalih, salaminipun tansah andhahar aturing warôngka nata ingkang ambarênggèl kados pace. Tur sayêktosipun Prabu Suyudana inggih èngêt, nanging trêkadhang inggih botên. Èngêt, botên, dangu-dangu botên sayêktos. Sarèhning sabab ingkang anjalari kalêpatan tansah tuwuh, inggih punika kamurkan, sampun botên pasah dipun èngêtakên, mênggah caraning nyambut inggih kêpêksa nyaur, inggih punika nyaur karisakan.
Tumrapipun nagari ing Pêngging Prabu Kusumawicitra, punika mênggahing cêcariyosan, cêtha wiwit nalika kadhawahan wahyu kabinatharaning karaton, ing nalikanipun sawêg dhumawah, kathah para nata sanès ingkang anggêni ing panggalih, ngantos kolu nyidra dhatêng sang prabu, nanging para cidra wau botên wontên ingkang sagêd namani nata ingkang sawêg winongwong ing jawata, sadaya ingkang cidra malah sami manggih kapitunan. Nanging sarêng sampun dhawah ing titimôngsa, inggih wontên kemawon ingkang andadosakên jalaranipun [ja...]
[...laranipun] kalêpatan, inggih punika putra dhawah kêplèsèt kemawon andadosakên pamuring-muring dalêm, lajêng duka ngômbra-ômbra, sintên-sintên kêdhawahan bêndu, pundi-pundi dipun obrak-abrik. Ing ngriku lajêng nuwuhakên sêling-sêrêpipun ingkang sami kataman, môngka salugunipun saking sang prabu piyambak ingkang kirang titipriksa, wêkasan prajanipun tinêmpuh ing banjir bandhang, ngantos sirna, sang prabu ngili, tujunipun angsal pangaksama.
Manawi cariyos Menak-menakan pinanggih wontên ing Prabu Nursirwan nata ing Madayin, punika luhuring karaton ngantos botên kenging kinintên, ratu ngêrèh sasamining ratu, manawi siniwaka palênggahanipun sarwa kancana sadaya, saking sangêting sugih dalah wadêripun ing balekambang kemawon mawi dipun sinthingi êmas. Bab jumêrut nila widuri, manawi praja Madayin namung limrah dados idak-idakanipun tiyang bubulên. Tiyang inggih nata sawêg kalêrêsan, pêputra putri kemawon inggih mêdal pinunjul, ingkang pikantukipun andadosakên jalaran saya mumbuling kaluhuran, wah lajêng dipun garwa ing Sang Kalanajayadimurti, satriya prajuriting jagad, nanging inggih punika wau karaton manawi badhe risak, Prabu Nursirwan têka botên mathuk kagungan mantu kados makatên, gèk badhe pados mantu ingkang kados punapa, malah lajêng tansah madosakên mêngsah kemawon. Dangu-dangu Prabu Nursirwan dhumawah papa piyambak.
Manawi tumrap ing jaman neneman pinanggih wontên ing jaman Mataram badhe pindhahipun dhatêng Kartasura, punika nalika wahyuning karaton badhe pindhah, inggih wontên kemawon ingkang dados jalaran.
Lêlampahan-lêlampahan sadaya wau manawi dipun urutakên, pinanggih ing nalika wiwit dhumawahing kabêgjan dumugi oncatipun, dene ing antawising lêlampahan wau tamtu wontên lêlampahan ingkang kadosdene sasmita dhumawah ing karisakan. Sayêktosipun lêlampahan ingkang kados makatên wau botên namung dhumawah ing panjênêngan nata kemawon, sanadyan tiyang limrah inggih gadhah lêlampahan kados makatên. Dados ing gampilanipun, lêlampahaning tiyang punika inggih mawi watês, kilap enggal dangunipun inggih badhe pinanggih.
Punika namung kangge pangèngêt-èngêt tuwin pamarêm, bilih lêlampahaning tiyang punika tansah ewah gingsir, mila prayogi niti dhatêng dhumawahing sasmita ingkang nyata.
Pamatrapipun: Tumraping gêndhing Titipati lan sadaya kêthuk kalih kêrêp, kênong sakawan gong (ugi kawastanan gêndhing: kênong tiga,
dhapur mlampah, angsal sagongan lajêng katancêbakên mèpèt ing sisih kiwa ing gêdêbog paseban. Katungka wêdalipun Cangik, kapatrapakên kados Limbuk wau, nuntên wêdalipun putri-putri ingkang prêlu ngadhêp tuwin lalênggahan, sami kapapanakên ing kiwa saprayoginipun. Dados lampah-lampah wau sagêd 3 utawi gongan. Ngajêngakên kênong 3 badhe wêdalipun pramèswari (= têtunggiling palênggahan ing ngriku),
putri-putri wau tata lênggahan malih, nanging sang ratu dumunung ing kiwa ajêng-ajêngan lan pramèswari. Gôngsa lajêng suwuk. Pathêtipun nêm wantah.
Yèn gêndhing Damarkèli, lampah-lampahipun kados gêndhing Titipati. Nanging pambêdholing gunungan sangajêngipun kênong 2, wêdaling Limbuk nyarêngi kênong kalih. Manawi badhe anjantur saking sasampuning kênong 3, manawi andhawahakên sasampuning kênong kalih. Pathêtipun manyura agêng.
Gêndhing: Gantalwêdhar, kêthuk 4 kêrêp. Lampah-lampahipun kados gêndhing Damarkèli, andhawah saking gong laras gulu agêng.
Gêndhing: Jômba, kê: 4 krêp. Lampah-lampahipun kados gêndhing Damarkèli, andhawah saking gong laras 6.
Gêndhing: Kadukmanis, kê: 4 kêp.§ Katêrangan swargi Purwa Pangrawitan, gêndhing Kadukmanis punika kêthuk kalih awis, nanging satêmênipun, pêpetanganipun panjang cêlaking gong-gongan botên beda kalihan kêthuk 4 kêrêp. Lampah-lampahipun kados gêndhing Damarkèli, andhawah saking gong laras 5.
Gêndhing: Kanyut, kê: 4 krêp. Lampah-lampahipun kados gêndhing Damarkèli, andhawah
saking gong laras gulu agêng. Sarèhne punika sagongan isi 5 kênongan, mila panjantur tuwin andhawahakên kêdah nglèrèg ing kênong wingkingipun.
Gêndhing: Titisari, kê: 4 krêp. Lampah-lampahipun mirsanana gêndhing Damarkèli.
Gêndhing: Mrak Kasimpir, kê: 2 krêp, kênong 1 kalih gong. Lampah-lampahipun kados gêndhing Titipati, nanging panjanturipun saking sasampuning gong, andhawahipun saking gong lararlaras. 6.
Gêndhing: Laranangis. kê: 2 krêp. Lampah-lampahipun kados gêndhing Titipati, andhawah saking gong laras gulu agêng.
Gêndhing: Larasati, kê: 2 krêp. Lampah-lampahipun kados gêndhing Titipati, andhawah saking gong laras 6.
Gêndhing: Puspawêdhar, kê: 2 krêp. Lampah-lampahipun kados gêndhing Titipati, andhawah saking gong laras panunggul alit.
Gêndhing: Damarkèli, Mrak Kasimpir, kangge pramèswari Banowati.
Gêndhing: Titipati, Kadukmanis, kangge pramèswari ing Dwarawati.
têtungguling pasowanan jawi nyarêngi gong, manawi andhawahakên wiwit saking sasampunipun gong ingkang laras gulu sêdhêng. Nêsêgakên badhe anjantur wontên sasampunipun kênong kalih, sirêpipun nyarêngi kênong 1.
Gêndhing Bolang-bolang, kê: 2 krêp. Pambêdholing gunungan wontên ing ngajêngakên kênong 2 wêdalipun têtungguling pasowanan jawi nyarêngi kênong 2. Wiwiting panjantur saking sasampunipun kênong 3, sirêping gêndhing wontên ing antawising gong kalihan kênong 1.
Gêndhing: Dhandhun, lampah-lampahipun kados gêndhing Lokanônta, andhawah saking gong laras gulu sêdhêng.
Gêndhing: Prihatin, kados Lokanônta, andhawah saking gong laras 5.
Gêndhing Mandulpathi, kados Lokanônta, andhawah saking gong laras nêm.
Gêndhing: Kadhatonbêntar, kados Lokanônta,
Gêndhing: Capang, kados Lokanônta, andhawah saking gong laras gangsal alit.
Gêndhing-gêndhing pasowanan jawi sadaya punika suwukipun sêsêgan, kasambêt ing ada-ada girisa.
Gêndhing: Dhandhun, kangge Arya Wrêkodara, utawi Bratasena.
Gêndhing: Sêmukirang, Kêdhatonbêntar, kangge Arya Dursasana.
Gêndhing: Sêmukirang, Mandulpathi, kangge sadaya ringgit gusèn tuwin braokan.
Gêndhing: Capang, Lokanônta, kangge Sri Baladewa.
Gêndhing: Bolang-bolang, kangge Arya Burisrawa.
Gêndhing: Turirawa, kangge pasowanan jawi para dewa.
Gêndhing: Sêmukirang, Prihatin, Kêdhatonbêntar, punika kangge srambahan sadaya.
Limrahipun bôngsa Jawi ing jaman salawe taunan sapriki, tindak wilujêngan punika dipun wigatosakên sangêt, nanging sajatosipun sanadyan ing jaman sapunika inggih taksih, nanging sampun botên kados kala rumiyin, awit kala rumiyin, tiyang abale griya punika manawi botên wilujêngan ing kalanipun môngsa wilujêngan, rumaos isin kalihan tôngga têpalih. Dene limrahipun tiyang ingkang wilujêngan punika tiyang ingkang sampun jêjodhoan, awit sampun nama dados tiyang sêpuh.
Sajatosipun ing bab wilujêngan punika ing dalêm sataun tansah lumintu kemawon, tur botên cêkap waragad sakêdhik, awit kajawi mujudakên ambêngan ingkang dipun kêpung ing tiyang kathah, ingkang kaujubakên dados bakuning wilujêngan, ugi mawi wèwèh-winèwèh. Ing kalanipun nuju wulan wilujêngan wau, ing margi-margi kathah têtiyang ambêkta barang wewehan mrika-mriki.
Wilujêngan punika ingkang baku angawaki tiyang èstri, mila umumipun lajêng dados wajibipun tiyang èstri, nyanggi bot repot pangupadosing bêtah, olah-olah ngantos sarampungipun sadaya. Mila tumraping tiyang èstri, manawi nuju wulan makatên wau, gadhah wajib angrêgiyêg yêktos. Tindak makatên wau botên ngêmungakên ing kitha kemawon, dalah ing padhusunan ugi makatên.
Sayêktosipun wilujêngan kala samantên nama botên baèn-baèn. Mênggah warni-warnining wilujêngan wau kados ing ngandhap punika:
1. Sabên ing wulan Sura, dhawah ing brahat tanggal kaping 8, wiwit kenging wilujêngan ngantos dumugi tanggal 30. Ambênganipun sêkul Jawi mawi kalapis ing sêkul wuduk, lawuhanipun ulam maesa
ulam warni-warni, tuwin dadar tigan karajang lêmbat, pangambêngipun jênang wau dipun takiri. Ingkang dipun saosi dhahar Bagendha Kasan Kusèn. Wilujêngan punika mawi wewehan, limrahipun ingkang dipun wèwèhakên jênang kadèkèk ing piring, dipun pupuki ulam sawarninipun. Ingkang dipun wèwèhi tôngga têpalih, sanak sadhèrèk tuwin kuwanuhan.
Kêndhurèn wilujêngan dhauping pangantèn, ing Pontianak
2. Sabên ing wulan Mulud tanggal kaping 12, sidêkah mêmule, inggih punika dintên agêngipun têtiyang Jawi ing bakda garêbêg Mulud, anuju wiyosanipun taun Kangjêng Nabi Rasulollah, ambênganipun sêkul wuduk, ulam lêmbaran, lalaban lombok, sarêm kêdhêle, tuwin taksih wontên rêrangkènipun malih, makatên ugi pisang raja têmên. Punika ugi mawi wèwèh, nanging botên patosa.
3. Sabên ing wulan Ruwah, dhawahing brahat tanggal 15, wiwit kenging sidhêkah, ngantos dumugi tanggal 29, ambênganipun sêkul Jawi, lawuhanipun ulam maesa kados ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil, sarta ambêngan malih awarni apêm. Ingkang dipun saosi
ratu ingkang sumare ing tanah Jawi sadaya. Punika mawi wewehan sumrambah.
4. Sabên ing wulan Siyam, wiwit tanggal kaping 21. 23. 25. 27 tuwin 29. Asung dhahar Kangjêng Nabi Rasulollah, anyênyadhang konduripun kala ingandikan Allah minggah dhatêng
tanggal 1, sidêkah mêmule tuwin riaya, inggih punika dintên agêngipun tiyang Jawi ing bakda garêbêg Siyam, ambênganipun sêkul pulên ing nginggil mawi kalapis sêkul punar, lawuhanipun ulam maesa, punika milujêngi badanipun piyambak, anggènipun sagêd dumugi siyam sawulan muput. Botên mawi wewehan.
6. Sabên ing wulan Bêsar tanggal kaping 10, sidêkah mêmule, awarni sêkul golong, pêcêl pitik, jangan mênir. Inggih punika dintên agêngipun tiyang Jawi ing bakda garêbêg Bêsar. Botên wewehan.
Wilujêngan-wilujêngan sadaya wau sampun kêlimrah, sanadyan tiyang dèrèng sumêrêp lêrês lêpatipun, inggih lajêng nindakakên.
Kajawi wilujêngan kados ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil, taksih malih wontên wilujêngan tiyang wawrat, wêdalan, brêsih dhusun, tuwin sanès-sanèsipun malih.
Kawontênan ingkang kados makatên punika punapa botên awrat. Nanging kala jaman samantên, raos awrat punika botên nate kalair. Dangu-dangu lajêng wontên
Mênggah caraning wilujêngan tumrap satunggal-satunggalipun nagari punika beda-beda wujuding ambêngan.
Dados pinanggihipun ing jaman sapunika, sudaning cara ingkang kados makatên wau, inggih atêgês sudaning kaborosan.
Garèng: Ora, Truk, mara saiki caritkna mungguh kaanane ing Cibadhak. Nèk Cibadhak kuwi rak iya desa kluthuk kae, ta. Mêsthine wong-wonge padha wêruh kowe lan Makne Kamprèt, padha gumun, mêndongong lan malompong, kayadene lumrahe wong desa yèn wêruh wong kutha kae, anggone nyawang mêsthi ora kêdhèp-kêdhèp saka dene gumune, bokmanawa ing batin padha muni mangkene: Wèh, wong kutha kuwi nèk manganggo, nèk lanang katon brêgas-brêgas, luwês, kawuwuhan dhèmês, apamanèh yèn wadon, wadhuh, anggone nêrapake panganggo kuwi le: srêg, sapolah tingkahe le katon: mêrak ati, sêdhêp. Seje karo wong desa, nganggoa apa-apa iya katon: sênêp, cêmplang, sayub ...
Petruk: Wiyah, wong manganggo kok diunèkake cêmplang lan sayub, nèk têmbung loro kiyi rak mungguhing jangan. Jangan cêmplang, ya kuwi jangan sing kurang uyah, jagan sayub, nèk têlung dina ora diêngêt-êngêt kae. Kang Garèng, tak omongi, ya, anane wong desa sok nyênyawang wong kutha nganti ora kêdhèp-kêdhèp, kuwi iya bênêr nèk kok aranana padha gumun, nanging gumune mau aja kok anggêp, yèn sabab saka apiking panganggone wong-wong kutha mau, lo, kuwi ora mêsthi, Kang Garèng, kadhangkala anggone gumun kuwi, jalaran saka anggone sok nganèh-anèhi panganggone wong kutha. Apamanèh panganggone wong wadon, lo kuwi sok kakehan modhèl, nganti ora kalêbu nalar babarpisan. Kaya ta: nganggo klambi jambon, lêngêne digawe jambon ênom thik tipis bangêt, dadi nèk didêlêng saka kadohan sathithik, kaya nganggo klambi buntung. Nèk lêngêne pancèn gilig lêmu tur kulite kuning, nang pandêlêngan iya mung katon kaya wong nganggo klambi sing kurang bakal, balik
We, hla sêmbrana, kathik banjur anggarap, dadi mungguhing panêmumu wong desa anggone
sok nyawang bae karo panganggone wong kutha, sabab gumun saka anggone nganèh-anèhi, ora sabab saka brêgase, dadi nèk rumasamu wong desa nyawang nyang wong kutha, kuwi padha bae karo kowe aku upamane nyawang nyang wong sing manganggo klambi bagor. We, hla sêmbrana ora êntèk-êntèk têmênan. Wis, wis, saiki wangsulana bae pitakonku dhisik, yaiku: apa Cibadhak kuwi desa kluthuk, apa isih rada mambu-mambu kutha sathithik.
Petruk: Cibadhak kuwi sanyatane kutha kadhistrikan, ewasamono ramene ora kalah karo sawênèhing kutha apdhèling. Bokmanawa bae jalaran saka akèhe ondêrnèmêng-ondêrnèmêng tèh ing kiwa têngêne. Mulane ing kono iya akèh bangêt Walandane. Kabare cacahe Walônda kang manggon ing Cibadhak kono kurang luwih ana wong satus, nganti ing kono iya ana pamulangan Walônda barang. Mung bae ing Cibadhak kuwi Walandane rada beda sathithik karo sing padha manggon ana ing kutha sing gêdhe-gêdhe, têgêse: ora pati dhinês-dhinês panganggone kaya Walônda sing manggon ana ing kutha-kutha sing gêdhe. Nganti aku mèh ora bisa ambedakake bôngsa Walônda karo wong bumine, saupama aja kulite putih lan irunge bukung. Wong panganggone kuwi mèh padha bae, apamanèh nèk partikêlirane, bôngsa Walônda iya wong bumine kabèh-kabèh padha nganggo: hancinco, clana tidhur, thik padha ora nganggo sêpatu. Sing lucu bangêt tur ngêgèt-êgèti kuwi panganggone para tukang grobag, nèk esuk mono iya barès manganggo kaya lumrahe tukang grobag, nanging nèk sore, apamanèh yèn arêp plêsir-plêsir, hla kuwi panganggone iya padha sêtelan, sêpatune sing kiyèt-kiyèt kae, thik ora lali anggone nganthongi: phulpèn, potlot, buku cathêtan, lan sapadhane, cêkake nèk wong sing ora sumurup,
mêngkono, apa ora kêna wong manganggo sakarêp-karêpe, saiki kiyi wis dudu jaman Majapaitan kae, ana panganggo sing dadi larangan barang. Sanadyan arêp manganggoa sing pating krêmbyah kaya barongan pisan, nèk jaman saiki kiyi wis ora ana larangane babarpisan. Tujune kowe kuwi ora tinakdirake duwe panguwasa, kiraku upama iyaa mêngkono, mêsthine sanalika banjur ngubêngake sirkulèr nyang bawahe, sing muni mangkene upamane: para priyayi, ing sarèhning padha priyayi Jawa, kudu sing nêngênake bangêt nyang tatakrama. Sanadyan aku ora kumudu diajèni sing nganti kêladuk kae, ewasamono aku ora sênêng yèn ana priyayi sing kurang ajar, mulane anggone padha manganggo iya sing kanthi pangaturan ...
Petruk: Sêtop, sêtop, kowe aja kaliru tômpa Kang Garèng, aku ora kok arêp nyeda, mêmoyok utawa elik-elik nyang panganggone siji-sijining wong, pancèn iya bênêr ing bab panganggo, wong kudu dimardikakake [di...]
[...mardikakake] sakarêp-karêpe dhewe. Nanging dupèh kêna sakarêp-karêpe, sing arêp nganggo-anggo rak iya kudu anjaga kapantêsane utawa duga prayogane, prêlune iya supaya aja diarani nganèh-anèhi mau, apa dupèh kêna manganggo sakarêp-karêp, banjur manganggo mangkene upamane: sêtelan, nanging jase bêskap cara Sala, kawuwuhan nganggo kêthu modhèl Turki, hara, apa ora pantês saupama wong kiyi dilêbokna ana ing romah sakit: Cikêmêh (Bogor) utawa ing Kramat (Magêlang). Wis, wis, saiki tak ambanjurake caritaku kaanane ing Cibadhak kana. Nèk didêlêng saklebatan, sajake Cibadhak kuwi ora kambah ing jaman malèsèd babarpisan, sabab wong-wonge ing kono sawangane pancèn iya katon: lêmu-lêmu lan waras-waras, apamanèh wong-wonge wadon, sing kulite kuning pancèn iya katon padha mênis-mênis, sing kulite irêng padha manis-manis. Lan sing anèh manèh, panganggone kuwi sing disênêngi têka sing ulêse ngêgèt-êgèti kae, kaya ta nganggo klambi iya sing ulêse: abang mêngangah, biru kêcu, kuning ambrining, nganti nèk didêlêng saka kadohan, saèmpêr karo ulêsing ... wedang sêkotêng.
Garèng: Iya sabab sing kaya mêngkono kuwi anggone bôngsa mônca tansah angalêmbana mênyang kaanane wong-wong wadon ing Priyangan, diarani: yèn wong-wong kana kuwi padha pintêr macak, pintêr mêmantês nyang awake, beda bangêt karo wong-wong wadon ing Jawa Têngah utawa Jawa Wetan, panganggone padha sarwa irêng-irêngan, tumraping bôngsa mônca nyang pandêlêngane katon: surêm lan ora ngrêsêpake. Hla wong rasane wong mônca kuwi pancèn beda bangêt yèn dipandhing karo rasane kowe aku kiyi. Ing môngka nèk kanggone aku kowe panganggo sing
Petruk: We, hla ora ana sing dicacadane. Wis, wis, sanadyan isih akèh sing pantês tak caritakake nyang kowe bab kaanane Cibadhak, ewadene rêmbuge padha dicuthêl samene bae, liya dina padha rêmbugan bab liyane manèh.
Botên ngêmungakên ing kitha agêng-agêng kemawon ingkang wontên pakêmpalanipun bal-balan, sanadyan ing kitha alit ugi wontên. Ing nginggil punika gambaring para juru bal-balan nama V.V. Oranje ing Namlea (Buru). Adêging pakêmpalan wau sampun kalih taun, dipun pahargya kanthi pasamuwan.
Ambegal arta ing margi. Wontên kintunan arta saking Pondhok Gêdhe, Bêtawi, badhe kakintunakên dhatêng kêbon, lampahipun lori wau sarêng dumugi margi ingkang sêpên, lajêng kaêndhêgakên ing tiyang, lori kagolingakên, arta f 430.- karêbat.
We, la tindak nekad sayêktos. Bokmanawi kemawon jalaran karupêkan saking rêkaosing anggènipun ngupados têdha, ngantos lajêng kasupèn dhatêng paribasan: sapa salah sèlèh. Awit kenging katêmtokakên, bilih botên dangu malih mêsthi lajêng kacêpêng ing pulisi.
Padagangan partikêlir. Miturut cathêtan saking Centr. kantor voor de statistiek, wontênipun barang padagangan partikêlir ingkang malêbêt dhatêng Indonesia:
Augustus 1931 wontên 156 ton rêgi 41 yuta
Dene ingkang mêdal saking Indonesia, miturut pêpetangan kados inginggil:
pinanggihipun têtandhingan suda kathah, botên baèn-baèn.
Sudan balanja. Wontên pawartos, parentah sawêg nimbang badhe sudaning blanjanipun punggawa ingkang f 2.- dumugi f 50.-
Tatanan enggal tumrap klas ing kapal. Miturut pawartos, saking dhawuhipun minister jajahan, nêtêpakên para punggawa nagari ingkang numpak kapal-kapal mil, wiwit benjing tanggal 1 Januari 1932 tumrap tiyang ingkang balanja f 775.- minggah manggèn ing klas 1; ingkang balanja f 350.- dumugi f 775.- manggèn ing klas 2; ingkang balanja f 160.- dumugi f 350.- manggèn ing klas 3; kirangipun saking f 160.- manggèn ing klas 4. Tumraping guru ingkang nggadhahi hoofdacte, wontên tatanipun sanès, inggih punika sanadyan blanjanipun kirang saking f 35.- wênang manggèn ing klas 2.
Ing sadèrèngipun wontên tatanan kados makatên, ugi wontên tatanan ingkang kangge mbedakakên klas, inggih punika tumrap opsir tuwin punggawa ingkang asli wêdalan saking pamulangan luhur, sanajan balanjanipun sawêg sakêdhik ugi wênang manggèn ing klas 1, tumanja minangka pangaji-aji. Dados tatanan ingkang kados sapunika nama satunggiling kapitunan tumrap golongan kasêbut wau.
Kuli kontrakan wangsul. Aneta nampèni pawartos saking Medan, bilih kapal Plancius ingkang dhatêng tanah Jawi, mbêkta wangsul kuli kontrak 1835.
Hêm, têtiyang wau wontênipun ing nêgarinipun gèk lajêng badhe kadospundi?
Dr. Sukiman ing kalangan S.I. Wontên pawartos, benjing ing wulan December ngajêng punika, ing Bandhung badhe
pamuji sagêda anunggil damêl kalihan pakêmpalan sanès-sanèsipun.
Immigratie bangsa Tiong Hoa. Kawontênanipun bangsa Tiong Hoa ingkang dhatêng ing tanah Jawi ing sapunika saya mundur, dene ingkang wangsul saya kathah. Wontênipun bangsa Tiong Hoa sami kêtarik ing manah wangsul dhatêng nêgarinipun, amargi rêgining pasitèn tuwin barang têtêdhan ing nêgarinipun sampun mirah. Kakintên sudaning immigratie ing taun punika wontên 50%.
Sudanipun bangsa Tiong Hoa ingkang malêbêt dhatêng tanah Jawi punika ndadosakên kapitunan utawi botên, namung kasumanggakakên. Namung tumrapipun tanah Amerika, bab wontênipun tiyang dhatêngan saking tanah ngamanca, saya malih tumraping bangsa Tiong Hoa tuwin Jêpan, punika dipun ngèl-ngèl, awit bangsa ingkang malêbêt dhatêng nêgarinipun wau sok wontên ingkang ndadosakên kirang prayogi, jalaran kêjawi sok kalêbêtan tiyang ingkang botên sae, ugi anjalari sudaning ajinipun para tiyang nyambut damêl.
Nyuda arta subsidie tumrap dhatêng para raad. Parentah aparing sêrat dhatêng para pangarsaning Provinciale raad,
kawontênanipun ing sapunika kados makatên, parentah kapêksa miyarakên têbaning pangiridan. Mila kapêksa badhe ngirid arta subsidie ingkang sampun katêtêpakên utawi ngirid arta pitulungan sanès-sanèsipun, ingkang kaparingakên dhatêng locaa-locaal. Wiwit sapunika kaparingan sumêrêp, mbokmanawi subsidie wau badhe dipun suda sawatawis prêsèn, utawi sagêd ugi kasuwak babar pisan.
Pamrayoginipun parentah ingkang kados makatên punika têka ngèmpêri kados raosing bapa dhatêng anak.
Rantaman wragad Jawi Kilèn. Provincie Jawi Kilèn manggih sabab warni-warni ing bab rantaman wragad taun 1932, prakawis wau kêdah sumadhiya ing Prov. Raad salêbêtipun wulan punika. Sagêd ugi rantaman punika badhe katrajang pangiridan kados kaparênging parentah ingkang kantun punika. Ing bab punika taksih salêbêtipun dados têtimbangan, wontên lampah kalih prakawis, inggih punika tarimah nampèni rantaman makatên, punapa sumados badhe ngêsahakên rêmbag rumiyin, murih sagêd angewahi.
Bab punika tumraping ngakathah têmtunipun namung gadhah pangajêng-ajêng milih ingkang badhe damêl sakeca.
Wanci minggah kaji. Kawartosakên, wontênipun tiyang minggah kaji ing wêkdal punika katingalipun tumraping Indonesia suda tinimbang taun kapêngkêr. Kapal kaji ingkang bidhal rumiyin piyambak, kawiwitan benjing tanggal 17 wulan punika. Kongsi 3 nyadhiyani kapal 5. Candun, Tarakan, Kota Nopan, Kota Agung tuwin Memnon.
Mirit kawontênanipun jaman malèsèt, punapa sakintên wontênipun tiyang minggah kaji ingkang badhe kalampahan punika botên saya suda? Ingkang punika mugi dadosa pêpèngêtipun pakêmpalan Mohamadiyah ingkang kabaripun gadhah kajêng badhe ngadani baita kaji piyambak.
Bupati badhe minggah kaji. Wontên pawartos, ingkang bupati ing Bojanêgara mêntas rawuh ing griyanipun Kyai Jaenuddin ing Nganjuk, prêlu ngajak sêsarêngan minggah kaji.
Kaparêngipun ingkang bupati badhe minggah kaji punika, anêtêpi raos kalanipun pangkat bupati punapa taksih awujud dados pangagênging tiyang Jawi, bilih bupati punika ugi dados pangajênging babagan agami.
kasarasan. Dene ingkang gumantos Mr. L.J.A. Trip, tilas President Javansche Bank, ingkang sapunika dados pangarsa
Sêsakit pèst punika têtela ambêbayani, kados tumraping
wajib dipun èstokakên. Nanging sarèhning ugi kêrêp wontên garunêng ingkang tuwuh saking ngandhap, ingkang gêgayutan kalihan bab punika, mugi ingkang wajib ugi nggaliha prayogining lampah, murih botên ndadosakên sêling sêrêping tiyang ingkang kirang mangrêtos.
Pêpajêngan sarêm. Kawartosakên saking Sêmarang, pêpajêngan pakaryan sarêm ing salêbêtipun wulan Sèptèmbêr, tumrap sarêm pak-pakan wontên f 340.000.- Sarêm eceran wontên f 3.110.000.- Dene Januari dumugi Sèptèmbêr 1930 wontên f 3.170.000.- Dados sudanipun wontên f 60.000.-
Pancèn inggih nggumunakên, ingatasing sarêm punika dados kabêtahanipun sabên tiyang, ewadene sarêng jaman malèsèd, têka pêpajênganipun inggih suda.
Para Resident ing Jawi Kilèn. Dados resident ing Bêtawi Tuwan Van der Hoek, rumiyin Resident Bogor. Ing Bantên Tuwan de
Kabantokakên dhatêng Gupêrnur Tuwan De Vos. Wisudhan pangagêng punika tumraping andhahan atêgês dados pamêcut, awit kêdah nyumêrêpi kadospundi mênggahing panggalihanipun pangagêng enggal wau.
Pêpajêngan candu. Pêpajênganipun candu ing sapunika pinanggih saya mundur. Sudanipun sabên wulan mèh 8 ton, tinimbang padatan. Pêpajênganipun ing taun punika ingkang tapsiranipun 37 yuta, kintên-kintên badhe mêlorot kantun 27 yuta.
Sanadyan suda kathah, manawi tumrap padagangan satunggal punika, umumipun
sanès-sanèsipun ingkang malêbêt dados juru paniti katêntrêman margi (Verkeerscontrole), sami kapatah nindakakên wajib wontên ing margi, nyathêti têtumpakan ingkang langkung ingriku, sabên kalih jam pindhah panggenan. Balanjanipun sadintên f 1.-, manawi dhatêngipun kasèp kadhêndha f 1.-
Dhuh samantên awratipun tiyang pados têdha wontên ing jaman sapunika.
Sultan Johor drêma arta. Wontên pawartos, Sultan Johor drêma arta 5000 pond sterling dhatêng parentah Inggris, minangka kangge pitulungan dhatêng kasusahan ingkang pinanggih ing karajan Inggris.
Sarèhning arta 5000 pond sterling (1 pond sterling ing jaman malèsèd kirang langkung rêgi f 10.-) punika sajatosipun inggih kathah,
mratelakakên supados lêbêting arta paos langkung enggal tuwin ajêg. Tumrap aanslag warni-warni ing taun 1932 kêdah kawêdalakên tumuntên.
Kêkêncêngan pamardi bab paos, têka angèl têmên sagêdipun jumbuh kalihan ingkang dipun pêrdi.
Pêpetangan wêdaling asil siti ing tanah Jawi lan Madura. Miturut cathêtan saking kantor Statistiek wontênipun asil siti ingkang mêdal saking tanah Jawi tuwin Madura ing salêbêtipun wulan
Sadhiya kapal pêrang. Jalaran saking sumpêkipun kawontênan ing Tiongkok lèr, kumêndhaning marine Jêpan tampi dhawuh mèh mêsthi, supados nyadhiyakakên kapal pêrang Tokiwa, rumantos bidhal sawanci-wanci. Malah manawi prêlu, taksih nyadhiyani kapal pêrang sanès-sanèsipun malih tuwin mêsin mabur.
Cobi, pundi titik ingkang badhe dados jalaraning têntrêm?
Tiyang badhe dhatêng pavilyun Walandi ing Paris. Kawartosakên ing pavilyun Walandi ing Paris, sampun kaping kalih wontên tiyang badhe malêbêt ing pavilyun mêdal nginggil. Sapisan bangsa Pool, kaping kalihipun bangsa Prancis. Mênggah kajêngipun punapa dèrèng kasumêrêpan.
Kawontênan punika manawi sawêg dados rêmbag, inggih tansah wontên kemawon lêlampahan ingkang thukul.
sri narendra kalangkung sêkêl ing kalbu / kongsi tan sagêd anggalih / paran ing prayoginipun / mrih
titik / dènnya nayogyani rêmbug / miwah urun pamrayogi / sadaya mung sarwa borong //
adangu kawuryan wiku wus sêpuh / pasêmonira katitik / cinakêtan ing kêkuwung / dadya tandhaning aluwih / nulya
têmah sri nata mangsuli / kanthi nalôngsa ing batos //
ywa pakewuh andika umêdhar wuwus / kang tuwuh saking tyas suci / kula mung arsa angrungu / kang rasa anayogyani / ing galih aywa pakewoh //
sang awiku nulya angambali wuwus / dhuh-dhuh wiyosipun gusti / kang môngka sarananipun / sirêp krodhanirèng warih / mugi kaparênga katong //
negakakên putri nata môngka tawur / linarunga ing jaladri / môngka tôndha bêktinipun / mring dewaning jalanidhi / kang ing mangkya krodha kaot //
lamun nyata sri nata rila ing kalbu / atêtawur putri luwih / bokmanawi antuk tulung / krodhaning kang jalanidhi / suda tan ngêlêm kadhaton //
myang ngayomi mring praja wêwêngkonipun / ingkang dèrèng kambah warih / sakala nata anjêtung / nanging nulya nabda ririh / kakang kula amung borong //
kang sanyata ananira mawèh trênyuh / dening putri mung sawiji / kang ing warna
sumiwi ngarsa prabu / ing sêmu dahat katitik / dènnya duhkita kalangkung / nglayunging wadana kèksi / lir surêming wulan ngayom //
dening kasok dènnya kaputêkan kalbu / dènira anggung anggalih / marang sedanirèng ibu / akanthi siksa linuwih / mung tansah tumanêm batos //
pra kawula lan bumi / miwah têtêping karaton //
sang suputri duk umirêng dhawuh prabu / tan kraos kagèt ing galih / malah
sajatinipun / angrasa kapêsan galih / dening sedanirèng ibu / tan wontên kacipta malih / mung anggung anyipta layon //
tan antara wus samapta sanggyanipun / ingkang môngka upakarti / anglarungira sang ayu / ing mangkya namung anganti / mêmanising pura
dadi prajurit / karyane abot priyôngga / wruhanta sagung pakarti / kabèh donya puniki / tan ana prabedanipun / kang dagang nèng lautan / miwah ingkang among tani / sumawana kang suwita ing narendra //
myang kang tapa jroning guwa / kang manusup ing asêpi / lakone padha kewala / awit iku dadi margi / mrih katêkaning kapti / sapangkate pandumipun / nanging sarananira / mantêp têmên
kabèh panggawe bêcik / kang mantêp suci ing kalbu / uga dadi panêmbah / yèn katrima iku sami / sinung rahmat samurwate badanira //
lamun tan mawa sarana / paran katêkaning kapti / lir bêdhag tanpa sanjata / ingatasira Sang Hyang Widi / tan karsa mituruti / marang wong kang tanpa laku / nir ngamal myang panêmbah / kumudu dipun turuti / ngêndi ana gusti rinèh ing kawula //
nalikane dèn idhamkên nguni / wohing anggur rujakane baya / ala nganggur sajakane / yèn nyandhang sarwa patut / malah katon nyontok kapati / ingsun
kathik galenggengan nganti kaya arêp ambêdhah-bêdhaha kêndhangane kupinging tôngga-tanggane. Wong ura-ura wayah mene kiyi, nèk ora mung arêp ngayêm-ayêmi awake sabab kêndhile mêngkurêb, iya ngatonake yèn wong umuk, têgêse: arêp nuduhake tôngga-tanggane, yèn lagi kuwarêgên, mulane iya ayêm, banjur bukak suwara.
Petruk: We, hla, Kang Garèng kiyi, andakwa rong prakara kathik ala kabèh. Kang kapisan, dumèh jaman malèsèd, didakwa yèn sok ora bisa mangan babarpisan, Kang Garèng, sanadyan saiki blanjaku dipotong, nanging kaananku iya durung yèn nganti sêmono kuwi. Kang kapindho andakwa nyang rakuse awakku, yèn wis mangan, mêsthi nganti kudu dikêruki enthong. Nèk aku ora mangkono, Kang Garèng, salawase tansah [ta...]
[...nsah] migatèkake bangêt nyang lakune para wali, yaiku: yèn mangan lagi enak, ora tak banjurake, nanging tak lèrèni, cikbèn warêgku mau mung mônda-mônda bae, mulane anggonku mangan iya tak pranata bangêt, ya kuwi: sabên jam.
Garèng: Wah, iya prasasat celenganane. Ora Truk, sing kok anggo ura-ura, barêng tak rungok-rungokake kaya-kaya kok mêthik saka layang: Pêpeling lan Pamrayoga, anggitane Jagawinatan kae. Lo, kathik dingarèn, ura-ura bae mêthik sakal layang barang, sabêne nèk ura-ura kok anjupuk lagu: kroncong utawa cokèk.
Wujude lurik ana ing kamarbolah Panti Arja Magêlang, nuju ana sêtèlêngan.
Petruk: Wiyah, nèk ngroncong utawa nyokèk, kuwi jênênge rak: mênyanyi utawa singên-singên. Ora, Kang Garèng, anggonku ura-ura mêthik saka layang mau, sanyatane saiki kiyi aku lagi kapranan marang pambudidayaning sawênèhe para panuntun anggone arêp ngajokake ing bab lurik. Lo, kuwi sajake kok dipêng têmênan, ing ngêndi-êndi ora mung dianakake propagandhah bae, nanging uga ngêdêgake sêtèlêngan barang, sing mung maligi arêp mitongtonake anane bakal lurik bae. Kaya ta durung suwe kiyi ing Magêlang iya mêntas nganakake sêtèlêngan sing kaya ngono kuwi. Lo, kuwi mungguhing aku, yèn lurik mau bisa maju têmênan, tumrap tanah Jawa lan wong-wonge, pancèn iya bakal gêdhe lan akèh bangêt gunane. Kaya ta: nguntungake tumraping panganggo, anggêdhèkake rasaning kajawène, nyuda kaborosane, ngundhakake kabudidayan, muwuhi pagaweane wong, lan liya-liyane.
Garèng: Wèh, sajake gunane yèn lurik kuwi bisa maju têmênan, têka tharik-tharik rete-rete bangêt, mara Truk, supaya utêkku bisa padhang trawangan, saiki coba andharna saka siji.
Petruk: Hla, kuwi mêngkene, Kang Garèng. Anggonku ngarani: nguntungake, awit lurik kuwi kang kapisan: murah, kapindhone: awèt, kaping têlune: barès, nanging nang pandêlêngan katon luwês lan pantês.
Garèng: Wiyah, omonganamu kiyi aku ora mupakat babarpisan, kaya ora ana lurik sing rêgane f 10.- nganti f 15.- ing saklambine, apa kiyi ora mèh padha karo rêganing klambi gabardhin utawa palêmbeyak. Apa sing kok unèkake murah kuwi jalaran bisa ngirit panatone. Nèk kiyi iya pancèn bênêr, jalaran bangsane lurik kuwi sanadyan ora kambon banyu ganêp sêsasi, mêksa iya isih katon rêsik bae, nanging ambune, sèh, mêsthine iya a ... mlêkiki.
Petruk: Hla, kok anèh, nèk dipikir mêngkono, iya ana bae lurik sing rêgane nganti f 25 utawa luwih, iya iku sing panênune nganggo bênang êmas kae. Ewasamono aku iya mêksa ngarani murah. Jalaran iya sabab bisa awèt kuwi, seje karo bangsane lena kae, bênêr murah, nanging dikumbahana kaping lima utawa ênêm bae, iya wis ambêdhêl. Bab nganggo klambi, sing ora kambon banyu nganti sêsasi, yak, nèk kaya ngono kuwi rak padha karo klambèn srêbèt lampu, aliyas pak kêmproh.
Garèng: Saiki unimu, nganggo lurik kok arani barès, nanging luwês lan pantês. Yah, kiyi rak omong kosong bae. Wong aku wis tau mrangguli wong, badane gêring lambene biru, thik manganggo lurik-lurikan, wah, hla kuwi wujude iya kaya wong sing lagi lara murus têmênan.
Petruk: Wiyah, wiyah, bok aja sok dhêmên anggarap wong. Kang Garèng, rêmbugane padha dicuthêl samene bae dhisik, liya dina padha dibanjurake manèh, nanging kowe aku bêcike padha manganggo lurik-lurikan, padha disawang, apa iya pantês lan dhèmês, apa ora.
Ing sisih punika gambaripun têtiyang main pêncak wêkdal wontên pasamuwan ing Sinabang, pulo Simalur, Acèh. Tumrapipun wontên ing tanah Sumatrah, pêncak punika kêlimrah sangêt, mèh sabên wontên pasamuwan, mawi têtingalan pêncak.
Ucap-ucapan mirah utawi awising arta punika asring nuwuhakên têmbung srekalan, awit sajatosipun sami kemawon, têgêsipun tumrapipun arta sarupiyah, wontênipun ing Indhonesiah inggih namung rêgi satus sèn, botên nate langkung utawi botên nate kirang. Dene ingkang nyata, rêrêgèning tumbasan, punika ingkang beda-beda, upaminipun satunggiling nagari ingkang têtumbasanipun awis, tiyang jajan limrah sagêd nêlasakên satêngah rupiyah saêndhêgan. Kosokwangsulipun manawi wontên ing nagari ingkang sarwa mirah, tiyang jajan têlas sadasa sèn kemawon sampun tuwuk. Kajawi manawi bab arta ingkang gêgayutan kalihan nagari ngamônca, punika wontên pêpetanganipun piyambak. Nanging ing ngriki botên kacariyosakên.
Mirid andharan kados ingkang kasêbut ing nginggil wau, dados dayaning arta ingkang kangge têtumbas ingkang beda. Nanging manawi dipun manah malih, ingkang dipun wastani mirah awising arta punika, kados-kados manut kabêtahanipun, sabên tiyang saya ngagêngakên kabêtahan, ajining artanipun inggih lajêng karaos suda, sajak namung rêgi sakêdhik. Punika sagêd miridakên kalihan caraning panggêsangan ingkang pinanggih kala jaman rumiyin kalihan jaman sapunika. Kacariyos gêsangipun tiyang jaman rumiyin punika prasaja sangêt, manawi nyandhang ngangge sarwa lurik, bêdhahaning rasukan sarwa barès, manawi rêgêd cêkap dipun kumbah mawi lêrak, dipun pe, sampun rampung. Sadaya wau kapetang mangangge sarwa irit. Nanging sarêng jaman sapunika, rasukan kêdah ingkang badhenipun wêdalan saking ngamônca, kêdah dondomanipun grêji ingkang pêng-pêngan, awit ingkang ngangge sagêd ngraosakên dhatêng bêdhahan ingkang sakeca utawi botên. Dene manawi rêgêd, dipun sêtlika, tur inggih milih sêtlikan ingkang sae. Kadospundi anggènipun arta botên araos awis. Punika sawêg saêbab ing bab rasukan, malah salajêngipun bab rasukan wau lajêng dados matuh, tiyang botên rêmên ngangge rasukan lurik, manawi wontên tiyang ngangge rasukan lurik malah sajak dipun gêgujêng. Tujunipun taksih wontên ingkang purun ngangge lurik, ingkang sajak-sajakipun salaras kados badhe nyumêrêpi ajining arta. Punika pinuji dadosa têtuladaning ngakathah.
Sapunika ing bab têtêdhan, cara kapalipun inggih anjojog nyongklang kemawon, kajêngipun inggih mèh sami kalihan caraning nyandhang ngangge. Sadaya kêdah sarwa sae, eca sapanunggilanipun, awit manawi botên makatên, botên sagêd srêg dhatêng manah. Bab punika manawi dipun jèrèng, tamtu panjang angalawèr. Mila inggih lajêng ngringkês arta.
Saya bab kalimrahan, punika gênah manawi ngringkêsakên ajining arta, awit sawarnining kalimrahan, namung sarwa kanthi arta. Upaminipun tiyang
gadhah damêl, punika sajatosipun ngringkês arta, awit tumindakipun ing ngriku namung kêdah sarwa ambêborosi, upami cêkap ringkêsan, isin manawi botên rowa, kêdah mawi jênggur-jênggur.
Tur sajatosipun ingkang gadhah sêdya kados makatên punika dèrèng tamtu manawi botên sarana ngaya-aya, trêkadhang mawi tindak nyambut nêkuk nikêli. Wusana dhawahing ngêndon sok amanggih pakèwêd ing wingking. Punika dèrèng tarimah makatên, sagêd ugi mawi èmbèl-èmbèl ngatutakên tiyang sanès tumut angraosakên manggih rêribêd, dening kabêtahanipun dipun long kangge ambiyantu adêging prêlu wau.
Mênggahing tiyang gadhah damêl, sajatosipun inggih sampun mangrêtos, manawi dipun tindakakên cara ngaya-aya, inggih adamêl rêkaos, namung ing batos adhakan kêdhêdhêran wiji pangajêng-ajêng wangsuling arta wau saking pasumbangipun sanak sadhèrèk, malah trêkadhang wontên ingkang methok sangêt pangarahipun. Nanging wantunipun tiyang punika saya mangrêtos dhatêng mirah awising arta, inggih sok kapèlèsèd ing tangguh, wontên ingkang nyumbang namung sakêdhik, malah tumrap ingkang rikuh nyumbang sakêdhik, aluwung botên dhatêng babarpisan. Wêkasan susah. Punika inggih dados jalaraning awis arta.
Manawi dipun manah salêrêsipun, awising arta ingkang tuwuh jalaran saking tiyang gadhah damêl, punika wontên warni kalih, sapisan jalaran angèngêti isin kabêkta saking kadrajatanipun, awit tiyang ingkang limrahipun gêsang katingal, sugih sêsrawungan, punika adhakan pakèwêd anindakakên gadhah damêl namung ringkêsan. Kaping kalihipun inggih jalaran saking gadhah pamrih wau. Sabab kalih warni wau dangu-dangu katingal saya suda, nanging bab ingkang kaping kalih, sarèhning mawi wiji kamelikan, mêksa taksih kathah ingkang nindakakên, sanadyan sampun sumêrêp, bilih tindakipun wau sampun botên kêlimrah, malah akêkudhung namung jalaran saking angèngêti isin. Nanging nyataning pangunthêting wêwados wau katingal samôngsa sampun bibar damêl, manawi angsal-angsalaning pasumbang langkung saking waragad gadhah damêl, mastani bathi, dene manawi kirang, lajêng sêru panjêlèhipun asêsambat tuna. Dados utamining utami tumraping tiyang gadhah damêl, namung manawi nyamuwakakên prêlu, botên kanthi ngawontênakên pasumbang. Nanging tindak kados makatên punika taksih jitus ingkang purun anglampahi.
Dene ingkang nama awrating awrat, punika botên kados awising arta ingkang kangge anjôngka utamèning donya, upaminipun rumêksa kasarasan, nanggêl dadosing sae kukuban, punika kasêmbadanipun namung kêdah nindakakên daya awising arta, awit saupami sagêd, môngka ajrih nindakakên makatên, ing têmbenipun badhe kapitunan. Dene tumrapipun ingkang dhumawah apês, pangajêng-ajêng dhumawahing kabêgjan ingkang lantaran saking dayaning arta, nama koncatan babarpisan. Ing ngriku ugi cêtha mênggahing daya awising arta. Badhe kasambêtan.
sarwi ngucap kang linut ing rasa suka, kanthi sukur ngluhurkên asmaning Suksma.
Dhuh pêpadhang kang ngayomi mring jiwaku, kang ngenaki marang tindak kang kalaku, mawèh tuduh mring bênêr luputing laku, mangkya sira arsa ngoncati awakku.
Ingsun ngucap sèwu sukur marang sira, dene tansah angawruhi sabên dina, anggêgulang
tulusing kang sarwa wiji, kang satuhu asung walês makolèhi.
Kabèh iku tan lyan mandom maring laku, kang tinêmu kalaning siyang lan dalu,
tanggal 8, Jawi 5 Siyam Wawu 1857, Sangara, Bala, môngsa kasadasa.
Praja ingkang pasulayan sami praja, punika tamtu tansah dados ginêmipun tiyang sajagad, wiwit ingkang nama praja ngantos dumuginipun tiyang limrah pisan, inggih sami angraosi. Manawi tumraping praja, anggènipun angraosi botên cêkap namung kangge sêkar ginêm kemawon, nanging ugi ngrêmbag ingkang gêgayutan kalihan prajanipun, awit satunggiling pasulayan, punika gampil sangêt kêtuwuhan sabab ingkang lajêng gêgayutan kalihan praja sanès, saya manawi dados paprangan, inggih lajêng kêpêksa sumadhiya ing damêl, apêsipun rumêksa praja tuwin jajahanipun piyambak.
Tumraping praja sanès wau nadyan nyatanipun inggih botên tumut punapa-punapa, nanging ugi kêpêksa kasrambah ing sabab sanès-sanèsipun, kados ta bab gêgayutaning among dagang, ingkang lajêng nuwuhakên suda lumungsuring rêrêgèn arta, kandhêging padagangan, tuwin taksih wontên sanès-sanèsipun malih ingkang dados kawigatosaning praja.
Ing môngka ing sapunika wontên pasulayaning praja agêng, inggih punika praja Jêpan kalihan Tiongkok, punika tamtu kemawon lajêng nuwuhakên kawigatosaning praja sanès, tuwin nuwuhakên pamanahaning ngakathah. Tumraping among dagang, wiwit ingkang adêdagangan alit, sampun tumut ngraosakên, sanadyan dèrèng mangrêtos dhatêng larah-larahipun, inggih sampun kuwatos manawi padaganganipun badhe botên majêng, saya malih tumraping among dagang agêng punapadene bang-bang, punika ingkang sakalangkung amigatosakên, awit bêbasanipun, upami tiyang ngadêg, adêgipun ingkang cêlak piyambak kalihan urubing latu, mila tansah botên tilar kaprayitnan.
Manawi dipun manah kanthi mirid kawontênanipun pawartos ingkang lumintu tansah dhatêng sabên dintên, tangèh manawi pasulayan wau lajêng sagêd jugar samantên kemawon, caraning totohan, purun ngapit, kintên-kintên tamtu dadosipun pêrang. Inggih kadospundi anggènipun sagêd amastani lajêng sagêd cuthêl samantên, awit salêbêtipun taksih pasulayan rêbat lêrês, dados dèrèng nama paprangan, punika tansah wontên kemawon dhadhakan ingkang tuwuh saha lajêng dados sabab mêwahi ramening pasulayan. Kados ingkang sampun nate kacariyosakên ingkang andadosakên sababing pasulayan, gênah manawi Jêpan punika manggèn wontên ing bumining tôngga, têka lajêng ngajak pabên kalihan ingkang gadhah griya. Nanging tumraping praja botên kenging lajêng dipun tudingi ing kalêpatanipun, awit praja punika ugi gadhah pulitik ingkang wosipun badhe mikangsalakên prajanipun, inggih sanadyana tumindaka kadospundi, tamtu inggih gadhah wêwaton ingkang minôngka panduwa.
Ing sapunika sampun cêtha pasulayanipun praja kêkalih wau sampun pangawak paprangan, praja sanès [sa...]
[...nès] sampun wontên ingkang angêmori, Polkênbon tansah ngrêmbag murih pinanggih rukun, nanging inggih taksih iyon kemawon. Dilalah lajêng wontên dhadhakan anglayoni, praja Mansuriah ingkang sampun sêpên ing ucap ingatasing karajanipun, dening sampun kawêngku pangawak Tiongkok, lajêng nêdya madêg pribadi, dipun angkati dening darah têdhaking praja ngriku. sarèhning ing Mansuriah punika nama laladan Tiongkok, têmtu kemawon adêging bêbadan ingkang kados makatên punika tumraping Tiongkok saksat manggih mêmala wontên ing baunipun piyambak, lan malih sarèhning ing wêkdal punika nama sawêg pasulayan kalihan Jêpan wontên ing laladan ngriku, lajêng kêncêng gadhah pandakwa manawi bab punika tuwuh saking pandamêlipun Jêpan. Nanging Jêpan sêru gèdhègipun.
Bab punika Syang Sèh Li, inggih punika pangagêng ingkang kawogan, lajêng kintun tèlêgram dhatêng pusêring paprentahan Tiongkok, nglapurakên ing bab tindakipun Jêpan anggèning mardikakakên Mansuriah, parentah kaparênga nyêgah tindak punika. Ing ngriku pusêring parentah Tiongkok lajêng marak-marakakên piawonipun Jêpan ing bab Mansuriah dhatêng laladanipun, tuwin salajêngipun kawarak-warakna dhatêng môncapraja. Malah salajêngipun lajêng nyêrêg dhatêng parentah Jêpan ingkang langkung inggil, bilih salaminipun wadya Jêpan manggèn ing Mansuriah tansah damêl tindak botên sae, golongan Jêpan wajib nyanggi kalêpatanipun. Mênggah wangsulanipun Jêpan, bab tumindaking pulitik ingkang kados makatên [makatê...]
[...n] punika, botên badhe munasika. Dene ing bab sêdya mardika ing Mansuriah, punika nandhakakên bilih parentah Tiongkok botên dipun wigatosakên dening Mansuriah.
Ing sapunika pandakwa wau saya cêtha, Jêpan angêmori bab kamardikanipun Mansuriah, pusêripun manggèn wontên ing Kirin, wêkasan paprentahan Tiongkok ing Kirin dipun pindhah dhatêng Arbin, prêlu kangge nanggulangi sêdya wau. Pangagêng Tiongkok dhawuh dhatêng ingkang sami kajibah ing damêl, saha nyukani wêwaton, manawi wontên wadya Jêpan nêmpuh laladan Tiongkok, supados dipun lawan. Kajawi punika wontên pasulayan nusuli malih, inggih punika bôngsa Rus ingkang dipun wastani Rus pêthak, nêmpuh wadya Rus ingkang wontên laladan Mansuriah, inggih punika wadya Rus golongan abrit. Wusana lajêng wontên katrangan, bilih wadya pêthak wau dipun biyantu dening Jêpan. Kados makatên pinanggihing gêlar pasulayan.
Ing nginggil sampun nyariyosakên bilih praja punika gêgayutan kalihan among dagang, awit lampah dagang punika dados otot balunging praja. Môngka ing bab punika sarêng barang Jêpan dipun amohi dening Tiongkok, Jêpan ngraosakên yêktos, wusana lajêng muring-muring, saha lajêng gadhah panêdha dhatêng Tiongkok kanthi anggêgiri, supados nyuwak tindak ambekot. Bilih botên katindakakên, Jêpan badhe nindakakên kawigatosan ing bab panguwaosipun ing Tiongkok. Makatên ugi tumrap dhepartêmèn dharatan lan lautan, usul badhe ambidhalakên wadya tuwin kapal pêrang kathah, prêlu badhe nyirêp bekotan ing Tiongkok.
Kadospundi, bab sulayan punika punapa botên tansah ngêlawèr. Tur punika sawêg mirid saking kawontênan ingkang sumêla.
Sasisih punika gambaripun oto panyadean buku Bale Pustaka ingkang ngêmungakên
Wiwit kina makina, sêmbah dhodhok punika sampun dados tata-caranipun tiyang Jawi. Nanging mênggahing kula ingkang baku suwau-waunipun namung sêmbah, dene wontênipun dhodhok punika namung dados èmbèl-èmbèlipun sêmbah wau, inggih punika amrih sampun ngantos ngungkuli dhatêng ingkang wajib dipun sêmbah.
Kintên kula tuwuhipun tata cara sêmbah, punika namung saking anggènipun badhe anglairakên utawi ngatingalakên gênging panarimahipun. Amila caranipun tiyang nyêmbah punika tanganipun kalih pisan kadadosakên satunggal kadosdene wontên barang ingkang dipun raup lajêng katèmpèlakên wontên ing sapucuking grana, ingkang atêgês sadaya dhawuh tuwin pangandikanipun katampi kanthi suka lan rênaning manah saha kapundhi-pundhi. Nanging punika inggih namung saking pangothak-athik kula piyambak, lêrês botênipun nyumanggakakên.
Jalaran saking punika kula lajêng anggadhahi gagasan, bilih ingkang pantês dipun sêmbah wau, kajawi Ingkang Maha Kuwasa, bakunipun inggih namung wontên sêkawan golongan. Inggih punika:
1e. Golonganing ratu. 2e. Tiyang sêpuh. 3e. Guru lan 4e. Marasêpuh.
Golongan ratu, inggih punika ingkang dados lantaran maringi sandhang têdha, dados inggih pangagêng lan sasaminipun, kula anggêp wajib dipun sêmbah, botên sabab anggènipun dados lantaran maringi sandhang têdha wau, jalaran ngrikinipun rak sampun dipun pêndhêt damêlipun, nanging ingkang dipun sêmbah wau: panganggêpipun ingkang sae, sih parimarmanipun, adilipun lan sanès-sanèsipun ingkang murakabi dhatêng gêsangipun. Inggih sêmbahipun punika ingkang minangka anggènipun badhe anglairakên gênging panarimahipun dhatêng pangagêng wau.
Tiyang sêpuh wajib dipun sêmbah, jalaran kajawi dados têturutaning gêsangipun ingalam donya, inggih ingkang anggulawênthah, mulasara, nyandhang tuwin nêdhani sarta sanès-sanèsipun malih, ingkang wosipun tansah amrihatosakên murih saening kadadosanipun. Amila mênggahing kula piyambak inggih tiyang sêpuh wau ingkang wajib nomêr wahid dipun sêmbah ngungkuli sanèsipun.
Guru, punika ingkang nyukani piwulang murih lare angsal kasagêdan ingkang anyêkapi kangge sangunipun gêsang ing têmbe wingking. Amila inggih pantês sangêt, bilih guru punika wajib kêdah dipun sêmbah.
Marasêpuh dene sampun angrilakakên dhatêng bandhanipun ingkang agêng piyambak, inggih punika anakipun, dados têtimbanganing gêsangipun, ingkang nyanggi sakit lan sakecanipun tiyang kêkalih. Dados inggih sampun têmtu, bilih marasêpuh inggih kêdah tampi sêmbah wau.
Nanging mênggahing jaman samangke, inggih jaman apus-apusan punika, kajênging sêmbah wau jêbul cawang dados sêkawan, inggih punika ingkang kula wastani: sêmbah suci, sêmbah pasrèn, sêmbah panutup tuwin sêmbah pados pêndhok.
Mênggah pikajêngipun sêmbah suci, punika ingkang tuwuhipun kalihan lêgawaning manah sayêktos, dados tuwuh saking manah suci.
Sêmbah pasrèn, punika manawi gangsaa makatên inggih gongipun. Sabên sapada mawi dipun padalungsèni sêmbah. Malah ingkang bêsus, panyêmbahipun wau mawi dipun sêrot ngantos mungêl: sêntlup.
Sêmbah panutup, punika sêmbah ingkang kaduk kêrêp prêlu kangge nutupi kalêpatanipun supados ingkang dipun sêmbah wau kasupèn dhatêng kaprêluwan, ngêmungakên tungkul ngraosakên nikmatipun tampi sêmbah ingkang rindhil wau.
Dene sêmbah pados pêndhok, punika ingkang sêmbahipun maligi namung badhe kangge gêgaran anggènipun angsal kapitadosan tuwin katrêsnan.
Ingajêng sampun kula pratelakakên, bilih ing jaman samangke punika jaman apus-apusan, punika sababipun dene ingkang kula wastani nomêr wahid ingkang kêdah dipun sêmbah, inggih punika tiyang sêpuh, prasasat botên wontên ingkang dipun sêmbah malih. Makatên ugi guru lan marasêpuh. Dados sêmbah wau samangke kantun tumrap dhatêng para pangagêng kemawon. Sajakipun kiranging sêmbah dhatêng tiyang golongan wau, ing samangke malah sampun kaborongakên dipun gamblokakên pisan dhatêng para pangagêng. Amila mênggahing kula wontênipun ada-ada samangke angudi murih icaling sêmbah, punika kados wontên èmpêripun, bokmanawi jalaran wontênipun sêmbah ingkang taksih kalampah samangke punika prasasat mèh palson sadaya, ingkang kathah-kathah sêmbahipun wau namung kantun sêmbah panutup lan sêmbah pados pêndhok, ingkang kadadosanipun sok namung mahanani dhatêng lêlampahan pêtêng kemawon, têgêsipun ingkang ngandhap anggènipun nyêmbah namung pados pêndhok lan nutupi kalêpatanipun, ingkang nginggil manawi botên dipun sêmbah muring-muring.
Nitik wontênipun sêratan inginggil, ngriku cêtha, bilih sêmbah punika ingkang kathah-kathah nama palsu. Ing sarèhning dipun wastani palsu, punapa inggih taksih badhe dipun lêstantunakên kagêm? Para maos kados sampun anguningani, bilih barang punapa kemawon manawi palsu botên prayogi sangêt dipun agêm. Malah kadhang kala barang
ingkang palsu punika sok ambêbayani. Kados jampi-jampi wêdalan apotheek, punika manawi ngantos dipun palsu, inggih sagêd andrawasi sayêktos. Makatên ugi sêmbah, manawi tumandukipun palsu inggih badhe ambêbayani tumrap ingkang anampèni sêmbah. Amila kula inggih anayogyani sangêt dhatêng icaling sêmbah wau.
Nanging kadospundi pambudidayanipun amrih sêmbah punika sagêd ical, jalaran dipun sêmbah punika pancèn: sèwu eca dados satunggal. Raos: gurih, lêgi, manis, nyamlêng, gandêm, nikmat, punika sadaya dipun borong. Amila wontên raos inggih anglêr sangêt. Ing mangka miturut piwulangipun para sêpuh, adamêl nikmat lan lêganing liyan punika satunggaling ganjaran ingkang agêng sangêt. Ingkang punika sakathahing tiyang lajêng sami nglumuhi anêtêpi piwulang inginggil, punapa malih kadar sêmbah punika botên kanthi kecalan arta, dados mila inggih gampil sangêt tumindakipun.
Jalaran ingkang makatên wau, ada-ada badhe angicali sêmbah punika inggih lajêng angèl sangêt. Sagêdipun kalêksanan botên namung saking golongan ngandhap, sanadyan golongan nginggil ugi kêdah ambantu kanthi yêktosan. Langkung-langkung golongan ngandhap tuwin golongan nginggil, punika sami gadhah kayakinan piyambak-piyambak ingkang ugi anjalari angèling icalipun sêmbah wau. Kados ta: tumraping ngandhap, punika tumanduking sêmbahipun, mêngku kajêng kalih warni. Sapisan saking anggènipun ngrumaosi golongan alit utawi ênèm, dados anggadhahi wajib anyêmbah dhatêng ingkang langkung luhur utawi ingkang langkung sêpuh, murih sampun ngantos dipun anggêp tiyang ingkang botên mangrêtos dhatêng tatakrama. Kaping kalih jalaran rêmên, sêbab badhe anglênggahi dhatêng kajawènipun.
Bab ingkang kapisan, punika inggih pancèn nama utami, dene nêtêpi tatakrama. Nanging tatakrama wau sampun ngantos kêladuk, saangsal-angsal ingkang sagêd salaras kalihan jamanipun. Dene ingkang kaping kalih, badhe anglênggahi kêjawènipun, punika satunggiling raos kêbangsan ingkang luhur sangêt. Nanging inggih kêdah angèngêti dhatêng gêgayuhaning jaman. Tatacara utawi padatan ingkang pancèn sae lan mathuk kalihan jamanipun, punika inggih pancèn pantês sangêt dipun gondhèli, nanging tatacara tuwin padatan ingkang sampun botên anjamani, punapa malih ingkang kintên-kintên badhe ngasorakên drajating bangsa, punika sagêd-sagêd inggih kêdah dipun bucal.
Mênggah tumraping nginggil lêstantunipun sêmbah wau ngriki botên prêlu kaandharakên panjang-panjang, awit dipun sêmbah punika, kados ingkang sampun kacariyosakên inginggil, pancèn inggih: sèwu eca dados satunggal.
Ewasamantên kula pitados bilih sêmbah, makatên ugi inthilanipun, inggih punika: andhodhok, danguning dangu saking sakêdhik têmtu badhe ical. Jalaran kula pitados sangêt dhatêng ombaking jaman, sanadyan jaman punika gêsangipun saking ebah-ebahan utawi saking budidaya miwah pakartining manusa, nanging bilih jaman wau sampun wiwit mubêng, punika lampahipun lajêng mbalik amêngku dhatêng têtiyangipun, mila lajêng wontên ungêl-ungêlan: "Janma iku kawasesa ing jaman."
Dados saupami lampahing jaman sampun tumindak, kula sadaya botên wontên ingkang sagêd angêndhakakên lampahipun; dipun gondhèlana inggih mêksa ambêrung, malah manawi dipun rosani anggènipun anggondhèli, lampahipun saya badhe rikat sangêt.
Paribasanipun para sêpuh ingkang mungêl: "Sapa wêruh ing panuju, sasat sugih pagêre wêsi," punika pancènipun dados pusaka ingkang kêdah dipun pêpêtri.
Ingriki botên prêlu anyêrati kathah-kathah ingkang wosipun namung atêgês pangalêmbana, sumangga para maos sami kula aturi nolèh nyawanga sakêdhap dhatêng wontênipun karajan kadipatèn Mangkunêgaran, punapa sababipun dene saya wêwah-wêwah kaluhuran tuwin saya dipun suyudi dhatêng para kawulanipun? Punika botên sanès inggih jalaran sagêd nuju dhatêng pikajênging jaman. Sampun wiwit kala alamipun suwargi K.G.P.A.A. Mangkunêgoro VI, ing praja Mangkunêgaran anggènipun angirang-irangi bab lampahing sêmbah dhodhok. Para kawula sami dipun parêngakên namung nyêmbah kaping kalih, inggih punika nalika marak kalihan nalika unduripun kemawon, dene nalika matur utawi tampi dhawuh namung saanggatosakên (tanpa sêmbah). Sêmbah cara makatên punika lajêng kenging dipun samèkakên kalihan patrapipun saradhahdu suka urmat dhatêng pangagêngipun, inggih punika ingkang dipun wastani: saluweer. Dipun sawang katingalipun inggih: brêgas, srigak, tur inggih amantêsi.
Ing sarèhing tatacara saha bab lampahing sêmbah dhodhok ingkang sampun tumindak wontên ing praja Mangkunêgaran, punika têtela anjamani sangêt ingatasipun jagading kabangsan Jawi, tumrap laraping kalamangsanipun andadosi kawontênan, saha ingkang pantês pinuji ing jagad, lah punapa para priyagung Gupêrmènan ingkang sami ngasta pangawasa saha kawajiban nata tatatêntrêming têtiyang bawahanipun, botên prêlu sami kaparêng nelad lêkas ingkang langkung utami utawi ingkang sampun nyata sae lan miraos wohipun punika? Kados prêlu sangêt.
Tutuping obrolan kula punika kula sumanggakakên dhatêng panggalihipun para pangajêng ingkang sami ambudidaya murih supêkêting golongan ngandhap kalihan nginggil, saha ingkang tansah amêmulih murih rahayuning jagad.
ing Dhigul. Miturut palapuranipun Dr. W. Mooy, ingkang kapiji nindakakên damêl, mratelakakên ing sapunika ing Dhigul
kalamangsa kalihan wangsuling têtiyang ingkang sami kaparêngakên wangsul dening parentah. Punika kawilujêngan ingkang saèstu.
Sêdya utami. Wontên pawartos, bilih Tuwan R.M. Notokusumo klerk kantor dagang ing Cilacap, wiwit wulan November ngajêng punika badhe nyèlèhakên padamêlanipun, jalaran badhe ngadani pakêmpalan cooperatie gadhahaning bangsanipun piyambak.
Sajakipun samangke raos kabangsan saya rumasuk ing balung sungsum. Ingatasipun sampun gadhah padamêlan ingkang maton, têka dipun glèthakakên kanthi wani kemawon, prèlu ngadani pakaryan ingkang dèrèng têmtu mênggahing pangajêngipun. Mugi-mugi pangurbanipun R.M. Notokusumo wau sampun ngantos damêl kaduwung ing têmbe wingkingipun, nanging malah sagêda adamêl lêganing manahipun.
Patih Rêmbang. Kawartosakên, bilih wiwit tg. 30 November 1931 punika, panjênênganipun Radèn Harun Citrasoma Patih ing Rêmbang, badhe nyèlèhakên kalênggahanipun.
Wah, mêsthi kathah para wadana ingkang sami dhêg-dhêgan. Sintên kintên-kintên ingkang badhe nguthut?
Pambikakipun Volksschouwburg ing Sêmarang. Kala malêm minggu kapêngkêr, Volksschouwburg gadhahanipun Volkskunstvereeniging "Subokarti" ing Sêmarang, sampun kabikak mawi paargyan, kathah ingkang sami rawuh, tuwan gouverneur tuwin resident ugi rawuh.
Saudagar Indonesia) inggih punika pakêmpalanipun para sudagaring Fort de Kock (Sumatra) samangke sampun ngadêgkaên satunggiling bank ingkang dipun wastani: "Abuan Saudagar". Mênggah Bank wau anggadhahi pawitan f 25000.-
Ing Surabaya sampun wontên Bank Nationaal, ing Fort de Kock "Abuan Saudagar". Pundi malih?
Taman-pustaka Islam. Miturut sêrat kabar "Waktu", inggih punika sêrat kabar ingkang kakintên badhe kawêdalakên benjing tanggal 1 Januari 1932, ing Bêtawi badhe dipun wontênakên taman-pustaka Islam, ingkang badhe dipun wastani: Wakaf Annadil Islam. Mênggah rancanganipun ingkang kangge wragad f 200.000.- inggih punika arta angsal-angsalanipun saking drêma.
Wah, manawi taman-pustaka punika sayêktos sagêd ngadêg, inggih pancèn kenging dipun sêbut: kampi dalah jêmpol pisan. Jalaran taman-pustaka punika pancèn agêng gunanipun tumrap umum. Nanging ing sarèhning jamanipun sawêg rêkaos makatên, manawi saèstu sagêd angêmpalakên arta f 200.000.- punapa botên langkung sae arta wau dipun pigunakakên dhatêng kabudidayan sanès-sanèsipun rumiyin? Kados ta ngêdêgakên bank Islam, ngiyati ada-adanipun: Mohamadiyah anggènipun badhe ngadani ing bab baita kaji piyambak, lan sanès-sanèsipun.
Jaarmarkt Surabaya. Kawartosakên bilih angsal-angsalanipun Jaarmarkt ing Surabaya manawi kapandhing kalihan angsal-angsalanipun ing taun kêpêngkêr, sayêktos kirang sangêt, sanajan angsal-angsalanipun arta karcis langkung kathah katimbang tapsiranipun. Mênggah angsal-angsalanipun Jaarmarkt wau ing taun punika gunggungipun kêmpal wontên f 106.500.- manawi kapandhing kalihan kala ing taun ingkang kapêngkêr, angsal-angsalanipun suda f 20.000,-
Yak, pancènipun rak kêdah ngucap: bole bilang untungnya, ingatasipun jaman sawêg rêkaos makatên, têka sagêd angsal arta samantên kathahipun. Dene botên kapêksa anggulung gêlaran, lo punika rak sampun: alkhamdulillah rindhil sayêktos.
Mohammat Hatta. Wontên pawartos, bilih Tuwan Muhammat Hatta botên dangu malih dumugi ing Bêtawi, saha lajêng tumuntên badhe nyambutdamêl wontên ing panggaotan gadhahaning bangsanipun piyambak.
Pawartos punika adamêl bingahing akathah. Jalaran Tuwan Muhammat Hatta punika pasinaonipun wontên ing pamulangan luhur babagan among dagang. Dados tuwan wau anggêbyur wontên ing jagad panggaotan, punika pancèn inggih nama mathuk sangêt. Kajawi punika tanah Indonesia punika samangke taksih bêtah sangêt kalihan panuntun ing bab ilmu dagang tuwin panggaotan. Amila manawi Tuwan Moh. Hatta purun nyèlèhakên kapulitikanipun, lajêng ngêmungakên suka tuntunan ing babagan panggaotan, badhe agêng sangêt gunanipun tumrap tanah Indonesia.
Bidhal dhatêng Surabaya. Awit badhe ngrêmbag wontênipun congres Indonesia Raya, tuwan-tuwan Thamrin tuwin Mr. Sartono badhe bidhal dhatêng Surabaya ing dintên Minggu ngajêng punika.
Mugi-mugi wontênipun congres Indonesia sagêda anjalari rukun saha saiyêging pakêmpalan ing tanah Indonesia sadaya. Sampun tungkul namung cakar-cakaran kemawon, mindhak
ing Tasikmalaya wontên tiyang siti badhe ngêdêgakên satunggiling N.V. kanthi pawitan f 50.000.- kangge panggaotan nênun. Sanadyan bab punika sawêg ada-ada, sampun kathah rêmbag ingkang mrayogèkakên sakecaning lampah, murih botên damêl kapitunan ing wingking.
Wohing kamajêngan jaman sapunika, ing bab punapa kemawon, prêlu ngramèkakên rêmbag ingajêng, dening saking sampun kulina ngraosakên eca ingajêng, anggarêndhèl ing wingking.
Tindak pamrayogi. Kawartosakên, Mr. C.W. Wormser, pangarsaning Ned. Ind. Plantersbond, ngaturakên sêrat paturan dhatêng Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, nyuwun badhe sowan audentie. Ing sêrat paturan wau mratelakakên ing bab kasamaraning golongan punggawa kabudidayan. Manawi panyuwunipun sowan punika kaparêngakên, badhe mratelakakên ing bab pitulungan ingkang sakintên sagêd katindakakên dening parentah, murih botên kêlampahan angèndêli punggawa kabudidayan kathah utawi nindakakên pitulungan dhatêng kulawarganing punggawa ingkang sampun dipun kèndêli. Sapunika wontên pawartos panyuwunipun audentie wau kaparêngakên.
Sadaya tindak ingkang nocogi kalihan kalamangsanipun, sanajan wohipun dèrèng têmtu, nanging sagêd damêl sênêngipun tingkang ambêtahakên.
Suduk-sudukan jalaran rêbatan waranggana. Ing Bêkasi mêntas wontên tiyang kêkalih suduk-sudukan wontên ing papan pasamuan, jalaran rêbatan ringgit.
Yak, punika kalêbêt pakabaran ngisin-isini, sampun sanès jamanipun. Ewadene, lêlampahan kados makatên wau sok têksih thukul. Tindak makatên punika prayogi: stop.
Cooperatie P.K.N. Ing dalêmipun B.P.H. Hadiwinoto, Ngayogya, mêntas dipun wontênakên parêpatan umum, ngrêmbag bab adêging cooperatie P.K.N. pintên-pintên panggenan ingkang kagolongakên dados satunggal, kanamakakên "Condhong Campur". Ingkang ngrawuhi ing parêpatan gangsal utusan ugi kathah para bandara pangeran ingkang rawuh.
Ing jaman sapunika para luhur ugi kaparêng ngêmori damêl ingkang kados makatên, nyata dados satunggiling kamajêngan.
Pangiridan ing K.W.S. Wontên pawartos, wiwit tanggal 1 wulan punika, para murid K.W.S. ingkang sampun lami angsal arta pitulungan kangge sinau, sapunika dipun sowak. Kajawi punika taksih wontên tatanan malih, inggih punika angka rapport 5 ingkang rumiyin kapetang nyêkapi, sapunika namung kapetang mèh nyêkapi, tuwin lamining sinau kawêwahan sataun, sapunika dados 5 taun.
Jalaran saking wontênipun tatanan ingkang kados makatên punika, tumrap murid anakipun tiyang kacingkrangan, ingkang rumiyin angsal urunan waragad saking parentah, kapêksa lajêng mêdal saking pamulangan.
Malèsèd ing siti Karajan Jawi (Vorstenlanden). Miturut pawartos saking Sur. Hbld. indhaking sewan siti kabudidayan-kabudidayan ing karajan Jawi ingkang sampun tumindak 10 taun sasampunipun kawontênakên pranatan enggal ing bab siti, ing sapunika dados rêmbagipun gouverneur-gouverneur kalihan tuwan-tuwan
Inggih sawêg pinanggih wontên ing jaman malèsèd punika, kabudidayan ngraosakên kawratan nyanggi pasewan siti ing karajan Jawi.
Gunggungipun têtiyang ingkang tiwas jalaran sakit pèst. Kawartosakên saking Bogor, wiwit tanggal 9 Augustus dumugi tanggal 5 Sèptèmbêr 1931, gunggungipun têtiyang ingkang tiwas jalaran sakit pèst wontên 240, lan miturut petangan kados makatên ing taun 1930 wontên 201. Gunggungipun têtiyang ingkang tiwas sadaya ing wiwit tanggal 1 Januari 1931 dumugi 5 Sèptèmbêr 1931 wontên 2579, dene pêpetangan kados makatên ing taun 1930 wontên 2129.
Pinuji, sêsakit punika tumuntên sirêp.
Paboyongan bangsa Jawi. Benjing salêbêtipun wulan November ngajêng punika Comite paboyongan badhe ngaturakên palapuran ing bab kawontênanipun paboyongan bangsa Jawi ing tanah sabrang. Palapuran wau ngêwrat pratelan cara-caranipun ngajêngakên paboyongan. Sapisan mawi ngawontênakên sêsorah ingkang sae, tuwin kaping kalihipun kalayan ngawontênakên tatanan murih wragad-wragad paboyongan ing papan enggal sagêd irid.
Sukur manawi tindak ingkang adamêl prayogi botên kandhêg dening awoning jaman.
Irrigatie ing Lampung. Ing sapunika irrigatie ing Way Tebu, Telok Betong sampun kabikak. Padamêlan wau katindakakên sampun 4 taun, waragadipun têlas 1.2 yuta rupiyah. Ing sapunika pamboyongan Jawi ing Gêdhong Tataan badhe sagêd nggarap siti botên kêkirangan toya.
Punika satunggaling kabêgjan tumrap tiyang paboyongan, têmtu botên tilar piwalês sae ing têmbe wingking.
Sêgawon ajag. Golongan pangrèh praja ing Malang tampi palapuran saking têtiyang dhusun, bilih ing wana tutupan ing rêdi Arjuna kathah grombolan sêgawon ajag. Grombolan sêgawon wau asring nêmpuh maesa tuwin kidang. Satunggiling kapal kabudidayan ingkang kablasuk dhatêng wana ngriku, dipun têmpuh saha lajêng dipun mangsa dening grombolaning sêgawon ajag wau.
Punapa sêgawon ajag wau ugi panunggilaning katrajang jaman malèsèd; ugi mèmpêr, nanging atêgês kêkirangan têdha ing wana.
Angsal-angsalan N.I.S. Angsal-angsalanipun N.I.S. ing wulan Sèptèmbêr wontên f 1.274.000.- Sèptèmbêr 1930 wontên f 1.671.000.- Wiwit Januari dumugi Sèptèmbêr 1931 wontên 10.156.000.- Januari dumugi Sèptèmbêr 1930 wontên 11.739.00.-
Tumrap N.I.S. sudaning angsal-angsalan wau, sagêd ugi ingkang saperangan agêng saking munduring gêndhis, awit N.I.S. punika lampahipun ngambah pagêndhisan. Makatên ugi saking kathahing autobus, ingkang nunggil lampah kalihan spoor N.I.S.
Pakêmpalan kakisruhan arta. Pakêmpalan Arta Nimpuna, inggih punika satunggiling pakêmpalan para guru ing Juwana anglêmpakakên arta, salêbêtipun 4 taun sampun gadhah arta f 6000.- ancasipun kangge mitulungi para warganipun ingkang prêlu. Wusana sarêng dipun priksa, kasipun kothong, arta ingkang f 3200.- pinanggih aluring tanjanipun, dene sanès-sanèsipun botên kantênan.
Ingkang mêjahi kapitan Nakamura. Sêrat kabar Tiong Hoa martosakên, Jendral Kuan Yu Hang, ingkang kadakwa amêjahi Kapitan Nakamura, ocat saking Mukden dhatêng Peiping. Wadya Jêpan mêjahi tiyang ingkang warninipun mirib jendral wau.
Dhêdhêran wiji awon punika adhakan nuwuhakên tindak sêling sêrêp.
Kawigatosakên ingkang ngantos dados rêmbag kalihan liyan praja, mugi maedahana agêng tumrap Indonesia.
Mantsyuriye. Saya damêl kasamaran malih sarêng wontên katrangan bilih sêrat saking Jêpan mratelakakên botên purun wawan rêmbag kalihan Volkenbond, amargi Volkenbond botên nampi katrangan jangkêp.
Sawung ingkang nêdya sulaya, punika inggih tansah wontên kemawon ingkang kangge jalaran.
Amerika nyamarakên. Departement sajawining praja ing Amerika Sarikat, nyamarakên sangêt dhatêng panantangipun Tiongkok dhatêng Jêpan anggèning badhe ngajak pêrang. Bab punika manawi Volkenbond weya, tamtu badhe kadadosan. Pakabaran punika tumrapipun Amerika kaanggêp ingkang wigatos piyambak. Minister Stimson lajêng nindakakên rekadaya badhe nyirêp bab punika.
Kadospundi dayanipun Amerika ing bab punika, kintên-kintên lajêng katingal.
kancana luwih / mung ijèn tanpa rowang / tuhu mamlasayun / punang baita kancana / kang rinêngga-rêngga ugi
srêngenge / nyurêmkên sanggyanipun / lan ing palwa tinrapan tulis /
punika / putranirèng ratu / kang jumênêng praja Kelan / kang jêjuluk Sri Tisa narendra luwih / dadya
wusing manjing ing palwa sang putri / dyan lumembak kang palwa nèng tirta / alon mung sasêkecane / lumembak ingkang
prau / ingkang amung alit aprêkis / êsrêg sariranira / parandene tuhu / tan katon wèh kasamaran / ing saparan kadi
awit nyata sang putri wus uning / marang gunging dosanirèng rama /
sanadyan ta tuwuhan ing bumi / kang katrajang ombak sirna kentas / rêsik tan ana tabête / mung katon êndhut-êndhut / sagon-ênggon nutup mratani / dene
maksih katon ngrasa susah ing salami / kadi tan bisa owah //
kang mangkana mung kadayan saking / tumanduking laku kaluputan / kang dèn tindakkên ratune / sangsayanira tuhu / angênani praja myang janmi / sanadyan wus tinambak / tawur putri punjul / parandene tabêtira / maksih katon nèng praja angêrês-rêsi / têmah nyirèni praja //
cinarita sri nata ing mangkin / putêking tyas anggung saya krasa / ing salami datan supe / sanggyaning laku luput / krasa kadi maksih sumandhing / linali datan kêna / nèng tyas anggung tuwuh / de mèngêt lêlakonira / ing satêmah sri nata anggung anggalih / raosing kasangsaya //
wus rumaos dènnya madêg aji / lir sinrêtu dinohan ing suka / wêkasan sri nata mangke / kadadak katon sêpuh / nèng kadhaton
suka / malah nyênyêt ing samangke / surak ingkang gumuruh / nulya sirêp datan nabêti / dene parêng narendra / tindak kang tinuju / mring candhi kang
pandhita tama / kang sanyata pandhita suci linuwih / mangkya aran wus purna //
wus palêstha caritèng Kelani / kang arasa wêwarah utama / mruhi marang tindak dede / sanadyan ratu agung / lamun tuhu anandhang sisip / tan pae antuk siksa /
bisa nglêbokake dhuwit sèn saka mripat mak blas ilang ora karuhan, ora antara suwe banjur ditokake manèh saka mripat, mak cring tiba ana ing piring. Wah sêmono pintêre tukang sulap iku, nanging katrangane jêbul mangkene:
Tukang sulap nyêkêli piring siji ing tangan kiwa, dene patrape
mripat mau disèlèhake ana piring, sawise mangkono banjur dijupuk katarik minggir ditibakake ing èpèk-èpèk, nanging kudu rikat aja nganti kêtara. Tangan sing ethok-ethok anjupuk dhuwit mau banjur ethok-ethok anglêbokake dhuwit mênyang mripat, tangane nuli diculake mak byur, sajake dhuwite wis ilang tênan.
Piring sing disôngga driji mau banjur disèlèhake ing èpèk-èpèk, dadi dhuwit sing ana èpèk-èpèk mau kêtutupan piring, mula piringe dituduhake wong-wong sing padha nonton wis ora ana barange. Tukang sulap tumuli nyèlèhake piring mau ana ing meja dhuwur, nanging dhuwite ora disèlèhake, sarta tangan kiwa sing nyêkêli dhuwit mau anjupuk têkên pênjalin cilik dawane kurang luwih samètêr, sing wis disêdhiyakake ana ing dhuwur meja, dadi ketoke mung kaya nyêkêli têkên pênjalin mau.
Sawise sawatara suwe dhuwite arêp ditokake manèh, têkên pênjalin sarta dhuwit sing dicêkêli tangan kiwa, diêlih tangan têngên. Piring sing ana meja dijupuk sarta dituduhake wong-wong sing padha nonton manèh kothong ora ana dhuwite. Têkên disèlèhake ing meja, nanging dhuwite isih kèri dicêkêli, banjur ethok-ethok anjupuk dhuwit saka mripat, piringe ditadhahake ngisore dohe watara sakaki, dhuwite diculake mak cring tiba ing piring.
Patrape tukang sulap kaya ngono mau, wong-wong sing padha nonton mêsthi iya ngandêl bangêt, amarga durung wêruh wêwadine.
Dene kang diwulangake warna-warna. Pêcak sapisan kabèh dikon anggambar sakarêpe dhewe, ana sing anggambar manuk, kêmbang, pitik sapiturute, kabèh mau mung dièmpêr-èmpêr bae, sanyatane manawa didêlok bocah gêdhe mêsthi diarani orek-orekan bae. Aku uga anggambar, nanging durung kulina nyêkêl grip, panulisku mung tak gêgêm bae, lan sing tak gambar, rekane anggambar kar tanah Borneo, jêbul-jêbul dadi gambar susur. Barêng kabèh dibijèni, aku olèh biji rupane kaya kursi.
suwe nuli diwulangi singên (ura-ura), kabèh mèlu muni kaya Si Kasrija mau, aku uga mèlu, nanging mung, mi, dho, midhun. Mi, ring ... sol ... wah, aku nuli rumasa kaya sinyo cilik. Manawa ing saiki, aku mêsthi ngêthoprak bae.
Barêng wis watara kêsêl nuli padha ngaso. Aku
wis wani, iya tak lêbokake. Arêp disambung.
Bocah-bocah kang padha dhêmên ingon-ingon, mêsthine sênêng nonton gambar ing dhuwur iki. Iki gambare bôngsa landhak cilik, padha didokok ing èpèk-èpèk.
Ana wong tani sugih, lumbunge nganti sapirang-pirang, padha kêbak isi pari, malah isih lubèr, parine didokok ana pandhapa, gandhok, lan liya-liya panggonan manèh. Wah cêkake parine mau cukup dipangan lan kanggo butuh pirang-pirang taun. Batine pak tani: Pariku iki akèh bangêt, upama tak dol, kêna tak ênggo tuku oto sing gêdhe bangêt. Yèn
tansah dicolongi tikus, saka kèhe sing kalong lan mowat-mawut, pak tani nganti ngrasakake sêdhih. Suwe-suwe duwe
Kêbênêran, pak tani bisa olèh kucing lanang, ulêse kêmbang asêm, rupane nganti kaya barongan, pantês-pantêse yèn mangan tikus, saêndhêgan bisa êntèk sapuluh.
Kucing mau banjur dipakani, dilêlithing nganti kaya bocah, dijênêngake Si Jlamprang, malah saka sênênge, pak tani yèn ngundang kucinge mau kaya ngundang bocah, nganggo didokoki têmbung thole barang.
Ing wayah sore pak tani ngundang kucinge: Thole Jlamprang, thole Jlamprang. Barêng têka banjur diêlus-êlus karo dikandhani kaya bocah: Kowe sing ngrêti, yèn ana tikus kêmah-kêmahên sing nganti mêmêt. Wis, kana lunga. Pak tani anggone muni mangkono mau karo anjorogake kucinge.
Jlamprang kuwi satêmêne kucing kêsèd, mung jênênge bae kucing, nanging ora mrêduli mênyang tikus, malah tau nuju turu wêtênge disrondhol tikus iya mênêng bae. Wah manèh Jlamprang kuwi anane ing kono kopèn bangêt, yèn mangan wêtênge nganti minthi-minthi. Yèn wis mangan banjur turu. Dadi anggone mangan warêg mau mung kanggo sangu turu, mula tinêmune ana ing awak iya banjur ketok.
Dhisike pak tani ora tau anggatèkake mênyang kaanane Si Jlamprang, dikira kaya kucing lumrah bae. Nanging barêng wêruh tikus ora suda, banjur dititi, tinêmune jêbul Si Jlamprang kuwi mung dadi kucing tukang turu. Wah, pak tani nêpsu bangêt, Jlamprang banjur dijêjêgi, karo diunèn-unèni: Kowe kucing kêsèd bangêt, diingoni sabên dina, awake nganti thipluk-thipluk ngono, gawene mung turu bae.
Jlamprang banjur disawatake mêtu, arêp bali diagag-agagi pênthung. Suwe-suwe kêpêksa wêdi, ora wani mulih.
rêmbagipun ing bab palapuran bathik ingkang ôngka 3, ing ngriki kados prêlu anyariyosakên sawatawis mênggah kawontênanipun panggaotan bathik ing Porong tuwin Bangil.
Ing palapuran wau anyariyosakên kanthi jalèntrèh ing bab risakipun panggaotan bathik ing laladan kalih panggenan kasbut nginggil ing salêbêtipun sawatawis taun kemawon. Ing môngka panggaotan bathik kêkalih punika, ing suwaunipun wontên ing tanah Jawi, punapadene wontên ing sajawining tanah Jawi, namanipun kasuwur sayêktos. Dene ingkang ngrisak panggaotan wau, ingkang baku mêdhaking rêrêgèn mori, nalikanipun bibar pêrang agêng punika. Ingkang nganèh-anèhi, dene mèh sadaya têtiyang ngriku sami ngalêmbana dhatêng patrapipun para juru potang bôngsa Arab, ingkang limrahipun sami numbasi bathikanipun têtiyang ingkang sami nyambut wau.
Kawontênanipun ing ngriku têtela, bilih kamunduranipun panggaotan bathik punika saklangkung mutawatosi, jalaran sadaya bêbêrah ingkang asli saking sanès panggenan, sami dipun kèndêli saking padamêlanipun, ing môngka cacahipun botên kirang saking 400 tiyang.
Ing ngriku para tukang ngêcap sami dipun papanakên wontên ing griya pondhokan ingkang katutup rapêt: kawontênanipun ing griya ngriku amila inggih awon sangêt, bêntèr, sumpêg, thik kirang padhang. Malah ing ngriku wontên papan pambathikan ingkang kenging dipun samèkakên kalihan kandhang maesa kemawon.
Sadèrèngipun nyariyosakên kawontênanipun panggaotan bathik ing Tulungagung utawi ing Panaraga, ing ngriki kados prêlu ngandharakên mênggah bedanipun panggaotan bathik ing kalih panggenan wau, inggih punika, bilih ing Panaraga, kadhangkala tiyang sagêd amrangguli panggaotan bathik gadhahanipun tiyang siti, ingkang katingal majêng, ngantos panggaotan gadhahanipun bôngsa Tionghwa botên sagêd babarpisan angêjori. Kosokwangsul kalihan ing Tulungagung, ing ngriku panggaotan bathik gadhahanipun tiyang siti, gêsangipun prasasat gumantung saking para juragan bathik bôngsa
Ing kala rumiyin, bathikan wêdalan Tulungagung punika, botên ngêmungakên wontên ing Jawi Wetan kemawon, sanadyan wontên ing Jawi
Kilèn ugi pajêng sangêt, ing dhusun Kalangbrèt, ingkang ing suwau kathah panggaotanipun têtiyang siti, samangke kenging dipun anggêp kadosdene pêpanthaning papan pambathikan ingkang dipun bandhani dening têtiyang Mataram.
Jalaran tansah dipun êjori dening bathikan saking pundi-pundi, langkung-langkung saking Panaraga, kawontênanipun panggaotan bathik ing Tulungagung wau, sangêt munduripun.
Têtiyang kuli ingkang sami nyambut damêl wontên ing panggaotan bathik gadhahanipun têtiyang siti, punika kathah ingkang sami sangsara jalaran dening patraping panyêlêpipun ingkang taksih cara kina, inggih punika ingkang gampil sangêt lumêbêting wisanipun nila dhatêng tanganipun. Tanganipun lajêng katingal ambêdhudhug, tuwin ngapal ngantos kadosdene kuliting gajah. Kajawi punika ugi lajêng katingal bêrut-bêrut.
Manawi tiningalan, tanganipun tukang cêlêp ingkang makatên wau, kulitipun ingkang sampun dados sakit ngapal wau, kados pisah kalihan dagingipun, wujudipun kadosdene tiyang ngangge sarung tangan ingkang kagêngên sangêt, saha miturut cariyosipun, tanganipun wau sampun pêjah raosipun, driji kraos kakên, rêkaos sangêt kangge nindakakên padamêlanipun.
Tumrap pondhokanipun para bêrah, katingalipun botên patos kamanah. Saupami lajêng dipun dandosi, kados sampun mêsthinipun, langkung prêlu malih saupami papanipun ambathik mawi dipun singgêt utawi dipun guthêk saking papan patilêman.
Makatên mênggah kawontênanipun panggaotan bathik ing Tulungagung ing wêkdal samangke. Kosokwangsul kalihan kawontênanipun panggaotan bathik ing Panaraga.
Wiwit ing taun 1929, Panaraga katingal majêng sangêt, ingkang makatên punika andadosakên kauntunganipun panggaotan-panggaotan bathik gadhahanipun têtiyang siti. Sanadyan saindênging tanah Jawi sami rêngkêng-rêngkêng dening kataman ing jaman malèsèd punika, nanging têtiyang ing Panaraga anggènipun ngadani bathik kanthi dipun kiyati sayêktos, kadosdene botên wontên jaman rêkaos makatên, lan botên namung ambathik kemawon, nanging ugi sagêd nyade bathikanipun. Sinjang Panaraga punika kasuwur kirang sae, enggal sangêt malih, nanging rêginipun mirah sangêt. Ing sarèhning polanipun punika sagêd maneka warni, amila tiyang siti lajêng kathah ingkang sami rêmên.
Nanging jalaran sudaning pêpajênganipun bathikan umumipun, ugi andayani dhatêng kawontênanipun panggaotan bathik ing Panaraga. Para sudagar bôngsa Tionghwa kathah ingkang sami nyuda dêdaganganipun ngantos 35%, antawisipun tukang cap 400 saking Tulungagung, ingkang dipun kèndêli kirang langkung wontên 300.
Para sudagar Surakarta kathah ingkang sami kilak sinjang wontên ing Panaraga, saha pambêktanipun dipun êmot mawi oto bis. Sa-oto bis punika asring sok sagêd ngêmot sinjang 200 ngantos 250 kodhi. Ing dalêm sawulanipun, sinjang ingkang kakilak dening para sudagar Surakarta, punika botên kirang saking 6000 kodhi. Dados ing dalêm sataunipun, pêpajênganing sinjang Panaraga punika kirang langkung wontên 1 yuta rupiyah.
Botên beda kalihan ing sanès-sanès panggenan, ing ngriku ugi kathah para bêbêrah ingkang bayaranipun awis-awis, botên sabab saking pintêring panyambutdamêlipun, nanging ngêmungakên sabab sampun kulina kemawon.
Radin-radinipun para bêrah èstri punika bayaranipun sadintên f 0.40.-. Blanjan wulanan utawi taunan, punika pambayaripun botên dipun têmtokakên, limrahipun manawi wontên bêbêrah ingkang nêdha, sarta manawi dening juraganipun kaanggêp prêlu, bilih kuli wau kêdah angsal êmpingan saking padamêlanipun ingkang sampun dipun garap, ing ngriku lajêng sawêg dipun bayar.
Ing sawênèhing panggaotan bathik ing ngriku para bêbêrahipun botên sadaya dipun bayar mawi arta, nanging sabagian mawi barang-barang kaprêluanipun têtiyang gêgriya. Awit ing ngriku bojoning juragan sok lajêng ngêdêgakên toko. Ingkang punika para bêbêrahipun inggih sok lajêng kapêksa kabayar mawi barang-barang kemawon. Ing palapuran ngriku mawi dipun saranani tuladan warni-warni.
Wontên ingkang nyariyosakên, bilih ing Panaraga kirang langkung wontên bangsaning planyahan 200, ingkang gêsangipun namung saking para tukang ngêcap dhatêngan saking Tulungagung wau. Awit para tukang ngêcap wau, ingkang kathah sami botên ambêkta semahipun, sarêng wontên ing Panaraga lajêng sami main royal.
Ingkang andêmênakakên lan pantês pinuji, punika mênggah sêsrawunganipun juragan kalihan para bêbêrahipun, salaminipun tansah sae, botên anguciwani.
Minôngka kangge amungkasi wawasan ing bab kawontênanipun panggaotan bathik ing Jawi Wetan, ing ngriki kados prêlu nyariyosakên sawatawis kawontênanipun ing Pacitan.
Ing Pacitan umumipun panggaotan bathik punika sami dipun tindakakên wontên ing griya. Limrahipun têtiyang èstri padhusunan sami numbasi mori tuwin malamipun wontên ing kitha Pacitan kanthi bayar kropyok. Anggènipun ngèngrèng tuwin nêrusi, punika katindakakên wontên ing dhusunipun piyambak-piyambak. Dene manawi sampun rampung dados bathikan, lajêng kasade wontên ing kitha. Miturut petangan, angsal-angsalaning panyadenipun bathikan wau, sadintên-dintênipun botên langkung saking 5 sèn, ewasamantên kathah kemawon ingkang kêdah lumampah wongsal-wangsul langkung saking 24 pal. Dados angsal-angsalanipun punika botên ambêjaji sangêt manawi katimbang kalihan rêkaosing
nanging samangke namung narimah ngingah gangsal nêm kemawon. Mênggah pambayaranipun para pangobèng wau, sadintên-dintênipun botên langkung saking 10 sèn utawi 15 sèn.
Kados ingkang sampun nate kawrat wontên ing kalawarti Kajawèn ngriki, manawi ing Surakarta sampun madêg bêbadan adêgan (komite) ingkang sêdyanipun badhe ngèngêti sedanipun ingkang sampun swargi Radèn Ngabèi Rônggawarsita, pujôngga agêng ing karaton Surakarta Adiningrat.
Ônggapradata (pangarsa), R. Yasawarsita (mudha pangarsa), Dr. R. Sutarna (artaka I). II. Ingkang ngadêg, sadaya dados panitya: K.M.
asmanipun ingkang sampun swargi, kaluhuranipun sarta lêlabêtanipun ing bab basa sarta kasusastran Jawi, adêging komite sagêd angsal pambiyantu saking sih kadarmanipun para gusti, para luhur saha para priyantun warni-warni.
Têmpuking damêl badhe dhawah ing pèngêtan wau dumugi wêkdal 60 taun saking sedanipun, inggih punika dhawah benjing ing dintên Ngahat Lêgi ping 5 Dulkangidah 1862 utawi ping 13 Marêt 1932. Lampah-lampahing pèngêtan ing sawatawis badhe
excursie) dhatêng pasareanipun ingkang swargi, ing dhusun Palar kaondêran Pucuk Klathèn (dhusun Palar punika saking sêtatsiyun Cèpèr têbihipun watawis tigang pal).
Kajawi punika, komite ngadani damêl buku babadipun swargi Radèn Ngabèi Rônggawarsita, ingkang dumugi samangke awis sangêt ingkang nguningani. Panggarapipun buku wau samangke sampun mèh rampung, ingkang botên watawis dangu malih tumuntên ambabar.
Kajawi ingkang kasêbut ing Kajawèn nomêr 83 punika taksih wontên nagari sanès-sanèsipun malih ingkang nindakakên arta sanèsipun sèn kados ingkang tumindak ing sapunika, malah rumiyin ing Banjarmasin wontên arta ingkang dhuwitan, nanging kalangkung gopok, garapanipun kasar, tipis, mawi sêratan Arab, wontên ingkang mungêl jaman murah.
Mirid ungêl-ungêlan jaman murah ingkang dipun êtrapakên wontên ing arta wau, atêgês kala jaman pajêngipun arta wau, kawontênanipun pinanggih sarwa mirah.
Dados pinanggihing ucap-ucapan mirah awising arta punika, wontên ingkang pinanggih wontên ing panganggêp, lan pancèn pinanggih nyatanipun.
Mirid tatacara kina, sajak-sajakipun arta punika botên patos dipun wigatosakên, saya tumraping bôngsa priyantun minggahipun dhatêng bôngsa luhur, awis-awis ingkang gêgayutan prakawis arta, awit mênggahing arta, tumrap tiyang jalêr alitipun ngraosi, agêngipun anggembol, punika sampun kawical nistha, sadaya namung kawajibakên dhatêng tiyang ingkang pinitados.
Tata ngadat ingkang kados makatên punika manawi dipun wawas wontên ing jaman sapunika, pancèn inggih ragi anggumunakên, dene kapitayanipun tiyang ingkang gadhah panguwaos ngantos samantên. Saya tumraping babagan arta ingkang gêgayutan kalihan karajan Jawi, punika bêbasanipun ngantos botên kasumêrêpan sapintên cacahing arta, nanging gêlêngipun kenging dipun wastani sugih, sumrambah sadayanipun.
Sayêktosipun kawontênan ingkang kados makatên punika botên kenging dipun paibên, awit pinanggihipun kala jaman samantên, gampilanipun kala jaman kina, samukawis taksih sarwa mirah, ing ngrika-ngriki botên kêkirangan têdha. Wontênipun makatên, bokmanawi jalaran kabêtahaning tiyang dèrèng kados ing jaman sapunika, inggih jalaran saking kathahing kabêtahan wau, ingkang tiyang lajêng mastani awis arta.
Manawi mirid dêdongengan, ing jaman kina dèrèng wontên arta, caranipun tiyang nindakakên kabêtahan namung sarana urup-urupan, dados taksih prasaja sangêt. Malah sanadyan ing jamana sapunika pisan, tumraping papan ingkang sêpên, punapadene nagari ingkang tiyangipun taksih sarwa prasaja, arta wau dipun anggêp botên sapintêna pigunanipun, awit kabêtahanipun cêkap dipun tindakakên kanthi sasêkecanipun. Nanging ingkang pinanggih wontên ing jaman arta, inggih punika ing jaman sapunika, arta punika ngantos dipun anggêp narendraning bumi, tiyang tanpa arta badhe tanpa aji gêsangipun, ngantos wontên uran-uran ingkang dipun apali ing ngakathah, mêndhêt saking Sêrat Darmalaksita,
anggitamanggitan. dalêm suwargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara IV, ungêlipun makatên:
ukumira / wong nglirwakkên tuduh / angilangkên budidaya / têmah papa asor dènira dumadi / tan amor lan sasama //
Suraosing uran-uran ing nginggil wau, atêgês tiyang dipun tilar ing arta punika sakalangkung sangsara, jalaran saking nglirwakakên pitêdah. Mênggahing gampilanipun kenging dipun pêndhêt, kajêngipun tiyang punika kêdah sumêrêp dhatêng tanjaning arta, awit tiyang ingkang sumêrêp dhatêng tanjaning arta, cêtha anggènipun nacahakên, bilih sarupiyah satus sèn, sèlèhing pangglindhingipun sagêd prênah.
Mênggahing bab mirahing arta kados ingkang sampun kapratelakakên ing Kajawèn ingkang sampun kapêngkêr, punika dèrèng ngiribi kados ingkang kasêbut ing sêrat babad, ingkang pinanggih kala ing abad 16. Kacariyos kala ing jaman samantên ing tanah Jawi wontên arta, ingkang asli saking pambêktanipun bôngsa Tionghwa ingkang sêsrawungan among dagang wontên ing Bantên, artanipun wau timah bolong têngah, sabên sèwu namung pangaos kalih dasa sèn, arta wau dipun wastani picis. Mirahing arta ingkang kados makatên, anêrusi kalihaskalihan. mirahing têtumbasan. Arta ingkang mirah sangêt aosipun wau sumrambah satanah Jawi lan dipun sênêngi ing tiyang, punika nelakakên, bilih ing tanah Jawi mirah têdha, tuwin gêsanging bôngsa taksih prasaja sangêt. Malah kacariyosakên, tumrap rencang tumbasan, sadintên cêkap namung nêdha pangaos kawan sèn.
Kados makatên mênggahing pangintên bab raos awis mirahing arta.
Sawangan ing sapinggiripun sagantên ing Gorontalo. Sela-sela pating janggêlêg, tansah dipun têmpuh ing alun tanpa kêndhat. Swara lan sawangan ingkang pinanggih ing ngriku adamêl sêngsêming tiyang ingkang lêlangên.
Wiwit madêgipun pakêmpalan, para pangrèh sampun angrancang badhe adamêl gêdhong kangge ajang anggêlar kagunan, ananging sarèhning kabujêng ing prêlu sanès ingkang kêdah dipun wontênakên, satêmah ngantos sawatawis taun katalompèn. Katalompènipun wau jalaran wontên sabab saking sampun angsal papan panggenan ingkang ragi prayogi tumrap kangge ngawontênakên têtingalan tuwin sanès-sanèsipun ingkang minôngka pambabaring kagunan.
Ing salêbêtipun gangsal taunan dumugi titimongsa punika, para pangrèh anyantosani pangrancangipun mamrih Sabakarti tumuntên sagêda gadhah gêdhong piyambak. Rekadaya kadospundi sagêdipun kalêksanan. Ing ngriku para pangrèh ambudidaya, angaturakên sêrat panyuwunan dhatêng pamarentah, nyuwun bagean arta lotre agêng. Ing wasana kasêmbadan panyuwunipun,
kathahipun 5.000 rupiyah. Kagunggung kalihan arta saking darma-darma saha saking sanès-sanèsipun, sampun wontên kirang langkung 30.000 rupiyah. Arta samantên wau kamanah sampun anyêkapi petanging cêngkorongan kangge iyasa gêdhong. Pramila sapintên gênging panuwun tuwin kabingahanipun para pangrèh sumarambah dhumatêng
maluwa ingkang wiyaripun kirang langkung wontên 4000 mètêr pêsagi, inggih punika, siti gêmintê ingkang dumunung wontên ing Karênwèh. Sanadyan ing wêkdalipun samangke papan panggenan wau dumunung ing salêbêtipun kitha ragi kapering mangetan, ananging saking pangintên ing têmbe botên ngantos sadasa taunan êngkas, sampun tamtu dados têngah-têngah. Amargi mêlaripun kitha Sêmarang wau ing sêmu lèrègipun mangetan. Ing ngriku
maluwa wau dipun adêgi gêdhong kanthi kêkancingan 75 taun.
kaping 15 wulan Marêt 1931, wiwit bikak siti sarwi amasang talêsaning saka guru kalayan ananêm wit waringin sakêmbaran, mawi kajumênêngan para pangagêng sawatawis tuwin utusan saking pangrèh praja Kasunanan saha saking Mangkunagaran ing Surakarta, sarta wêwakiling pakêmpalan-pakêmpalan. Sadaya wau sami amêmuji widadanipun. Wiwitan lan pungkasaning pakurmatan, wontên pratôndha suwara gumalêgêr kaping tiga. Badhe kasambêtan.
10. Gêndhing kangge adêgan danawa prêpat utawi danawa wanan, punapadene kewan ingkang badhe kangge prang sêkar.
Tumrap danawa prêpat gêndhing Jangkrik Genggong, lampah-lampahipun dipun wiwiti irama lancaran, lajêng kajantur dados gêndhing
Kagok Madura tuwin Babat Kêncêng wau panjanturipun sasampuning kênong satunggal.
Gêndhing Jangkrik Genggong, Kagok Madura kangge danawa prêpat utawi danawa wanan.
Gêndhing: Babat Kêncêng, kangge kewan.
7. Gêndhing: Senapati, kê: 2 krêp, kênong 4 gong.
Sadaya gêndhing ing nginggil punika lampah-lampahipun kados gêndhing Gambirsawit (utawi kados gêndhing Lana ing adêg sabrangan dede danawa).
Gêndhing: Galagethang,Galagothang. kangge danawa raton.
Gêndhing: Gègèr sore, kangge Sri Baladewa.
Gêndhing: Kêncèng Barong, Senapati, Genjong Goling, kangge ringgit bapangan utawi gusèn.
Sanès-sanèsipun wau kangge ringgit gabahan utawi putrèn.
Kasêbut ing gêndhing bibar prang sêkar wau, manawi wancinipun sampun botên longgar, prayoginipun ngangge gêndhing ladrangan kemawon, inggih punika gêndhing: Uluk-uluk,
Sadaya wau lampah-lampahipun kados gêndhing Gôndakusuma, nêsêgakên utawi anjantur wontên sampuning gong. Gêndhing-gêndhing ladrangan punika ugi kangge babak unjal ing pathêt sanga, lampah-lampahipun kados kasêbut ing ngajêng.
12. Gêndhing salêbêtipun pathêt manyura.
2. Gêndhing: Pujôngganom, andhawah saking gong têngah.
4. Gêndhing Runtik, andhawah saking gong gulu.
6. Gêndhing Capang, andhawah saking gong 5 alit.
9. Gêndhing Kuwung-kuwung, andhawah saking gong têngah.
lampahipun ing kê: 2 krêp, kê: 4 krêp, lan sapanunggilanipun wau, kados ing gêndhing pathêt sanga.
Wondene manawi wanci sampun botên longgar, prayogi ngangge gêndhing ladrangan kemawon, kados ta: 1. Kôndhamanyura, 2. Ladrang Manis, 3. Ladrang Randhat, 4. Sawunggaling, 5. Lipursari, 6. Talakbodin, 7.
Pakêmpalan wanita ingkang namanipun kasêbut ing nginggil, mêntas parêpatan manggèn wontên ing gêdhong Pêrmupakatan Gang Kênari, Batawwi, kathah ingkang sami ngrawuhi.
Nyonyah S.Z. Gunawan (kêkudhung) sêsêpuh, murwani
mratelakakên ing bab adêging griya lare lola, angsal wawênang saking notaris Mr. Ophuysen kanthi lêlahanan. Adêging griya wau namung apawitan arta f 425.- saking kadarmaning ngakathah. Mila salajêngipun ngajêng-ajêng pitulungan saking kadarmanipun para golongan Islam.
Wusana lajêng mratelakakên ing bab arta kas masjid, mirid katrangan, pigunaning arta wau prêlu kangge lare-lare lola, ngubur mayit ingkang tanpa waris, tuwin sanès-sanèsipun, nanging pinanggihipun ragi sulaya. Sêsêpuhing griya lola wau inggih sampun ngaturi sêrat dhatêng para ingkang wajib ing bab arta kas masjid satanah Jawi tuwin Madura, kajawi Surakarta lan Ngayogyakarta, prêlu nyuwun pitulungan, sadaya wontên 75 panggenan. Nanging ingkang sagah nguruni namung Bojanagara, sabên wulan f 5.-
Lajêng dipun sambêti Nyonyah Mangun Puspita, sêsorahing bab wajibing ngagêsang. Gêntos Nyonyah N. Badjenet Effendi (ing ngandhap) bôngsa Arab, mratelakakên bab pangangge
kanthi sewan f 5.-, dene arta sewan wau kadarmakakên dhatêng griya lare lola. Kajawi punika taksih tampi darma saking sanès-sanèsipun malih. Wusana bibaran wilujêng.
Para maos kados sampun sami pirsa bilih pangêcapan: De Bliksem ing Surakarta ngêdalakên Sêrat: Mardi Kawi. Ing pangangkah kadamêl tigang jilid, ingkang sampun wêdal kalih jilid. Wondene miturut ngalamat, isinipun jilid I: Wyakarana Kawi, jilid II: Waosan Jawi, jilid III: Kawi-Jarwa.
Mênggah kajêngipun Tuwan W.J.S. Purwadarminta ngêdalakên sêrat: Mardi Kawi wau miturut ingkang kawrat wontên ing: purwaka, rèhning nitik gêdêring swara, basa Jawi punika niyat badhe dipun ajêngakên, awit kamanah basa punika sarana ingkang prêmati kangge anggayuh dhatêng luhuring bôngsa, môngka saking rumaosipun Tuwan W.J.S. Purwadarminta: kasusastran Jawi punika pangudinipun kêdah mawi anyumêrêpi basa Jawi ingkang sampun sêpuh-sêpuh, inggih punika basa Kawi, jêr ing jaman samangke basa Kawi wau taksih kathah ingkang kêrêp kasrambah wontên ing sêrat-sêrat waosan. Dados ancasing sêdya sêrat Mardi Kawi wau kapanjurungakên dhatêng tiyang kathah, lowung kadamêl ular-ular, kangge sarana anggayuh kasusastran ingkang dhêdhasar sêsêrêpan.
Kula tumut mangayubagya. Mêmuji sagêdipun kalampahan punapa ingkang dipun kajêngakên.
Pasinaon basa Jawi Kina punika ingkang amiwiti utawi damêl kapenginipun tiyang kathah Sang Minulya Prof. Kern, ramening pamarsudi, ingkang sakawit inggih namung muthêk dhatêng para sarjana bôngsa Walandi, pabên-pabênan, sarasehan utawi katêrangan-katêrangan panyêratipun ingkang kathah inggih mawi basa Walandi. Tumrap bôngsa Jawi ingkang botên sagêd basa Walandi, rêmbag-rêmbagipun para sarjana Walandi ing bab kasusastran Jawi Kina, botên angêrtosakên, mila wontênipun sêrat Mardi Kawi wau pancèn inggih prayogi. Punapa ingkang dados pamanggihipun para sarjana ingkang sami kawrat wontên ing:
Kapêndhêt saprêlunipun katata sae, mikantuki kangge ular-ular marsudi basa Jawi Kina.
Jilid I ngrêmbag bab paramasastra Jawi Kina, kaperang dados 29 perangan. Jilid II isi waosan cacah 18, pêthikan saking sêrat-sêrat Jawi Kina, mawi dipun sisihi jarwanipun. Dados kenging kangge nocogakên lêrês lêpating panyuraos.
Rèhning jilid III punika tumrapipun jilid I sarta II prêlu sangêt, prêlunipun kaangge madosi têgêsipun satunggal-satunggaling têmbung, mila ing pamuji mugi-mugi enggala kawêdalakên.
Garèng: Andharanamu lagi dina Sabtu kang kapungkur kae, aku iya wis akur. Hla, saiki kapriye, dene kowe ngarani, yèn wong Jawa wis rata padha ngênggoni lurik-lurikan, jarene banjur bisa ngundhakake kabudidayan.
Petruk: Lo, kuwi mêngkene, Kang Garèng, lagi anu aku rak ngandhakake, yèn suwe-suwene nênun kuwi dadi pagawean sambèn, têgêse saomah-omahe, anggêre kabênêr nganggur, wong-wonge wadon sing ênom-ênom banjur padha nênun, nanging têmtune sing mangkono kuwi iya ora kabèh, mêsthine iya ana bae sing ora kobêr babarpisan, jalaran saka pakulinane sabên dina. Kaya ta: garwa utawa para putrine priyayi-priyayi jaman saiki kiyi. Lo, kuwi pakulinane sabên dina wis beda bangêt karo wong-wong lumrah, dadi iya wis ora kobêr babarpisan saupama dikon nênan-nênun kuwi. Mara ta pikirên bae, bisane kobêr nênun wayah apa, nèk garwaning priyayi kuwi. Esuk jênggèlèk wungu, banjur siram, salêbare siram, banjur busana, tasikan. Môngka wiwit siram tumêkane rampung busana lan tasikadtasikan. barang mau, rikat-rikate iya ana karotêngah jam dhewe. Sauwise banjur ngladosi pangunjukane kopi lan dhahare sarapan kang raka, lo, kiyi iya ora kurang saka sajam dhewe. Nèk rakane wis pangkat nyang kantor, banjur amanggalih anggone rêrêsik kamar. Hla, kiyi anggone andhawuhi babu karo anggone andukani, maido barang, kurang luwih iya ana satêngah jam, sauwise banjur dhawuh koki supaya balônja nyang pasar. Lo, kiyi sanadyan le
dhewe, jalaran sêmang nganggo nêrang barang dhisik: Apa isih duwe lombok, uyahe apa isih cukup, trasine apa ora kurang,
Garèng: Wiyah, ana sakèhing majakan kok dhawuh nuku, apa arêp nyêkoki kang raka.
Petruk: Lo, aku mung arêp ngandhakake pêpaking blanjane. Sauwise rampung anggone dhawuh-dhawuh mau, banjur sônja utawa disanjani. Lo, kiyi iya sok nganti jam-jaman, jalaran sok akèh lan rupa-rupa bangêt sing dirêmbug, kaya ta: mundhak mudhune rêrêgan pasar, rêkasane pagaweane ingkang raka, nisthane tôngga têparone ...
Garèng: Hla, nèk kaya ngono kuwi rak banjur jênêng ngrasani tôngga, nèk tumrape para putri jaman saiki, sing akèh-akèh wis padha pangajaran, wis mêsthi ora krêsa yèn ngêngrasani alaning tôngga kuwi, awit kiyi rak panggawe sing ora bêcik bangêt. Ngrêtia Truk, nèk para putri jaman saiki kiyi ora bakal kurang rêmbug, wong pancèn iya padha sugih kawruh lan sugih kapintêran, seje, sèh, nèk dipadhakake karo para putri jaman biyèn kuwi, umume rak bodho-bodho, mulane iya padha nurut-nurut. Hla nèk jaman saiki para putri wis padha pintêr-pintêr, aja manèh si kakung nganti pêtingkah karo putrine, lagi ngandika jangane rada anyêp bae, rak sida kalakon diprênguti pêndhak dina têmênan.
Petruk: Wiyah, wiyah, kok banjur dipukul gambang sama rata mêngkono, bab wani utawa lantape wong wadon nyang wong lanang, kuwi ora saka bodho utawa pangajaran, nanging pancèn iya wis dadi dhasar. Awit akèh bae wong wadon sing pancèn bodho, nanging nyang laki kaya tungkul arêp anglêthak-ngalêthaka, kosokbaline akèh bae wanita sing dhuwur pangajarane, nanging nyang laki bêkti bangêt. Nanging ora bab kiyi sing lagi dirêmbug, mulane saiki padha ambalèni rêmbuge ngarêp. Kowe saikine rak iya ngrêti, ta, yèn priyayi putri sing tak kandhakake ing ngarêp, gênah ora kobêr babarpisan, ing môngka isih akèh manèh pagaweane sing durung tak kandhakake, kaya ta: main tènis, maca roman ...
Garèng: Iya, iya, wis ngandêl aku, yèn para putri kiyi padha akèh bangêt pagaweane, nganti ora kobêr apa-apa.
Petruk: Dadi iya ora kobêr nênun. Tumrap para priyayi putri kiyi, sing cacahe mêsthine iya ora sathithik, têmtune banjur dianakake pabrik lurik sing gêdhêm kae, sing bisa yasa lurik sing apik-apik, sing brêgis-brêgis, cêkake sing bisa
awit ladènane para priyayi putri kuwi umume sok angèl, apamanèh priyayi putri jaman
mêngkene. Mulane [Mula...]
[...ne] iya prêlu bangêt, mêngkone pabrik lurik mau kudu bisa gawe modhèl-modhèl sing nganti ora karu-karuan kae.
Petruk: Iya mula mêngkono, Kang Garèng, mulane wusanane pabrik lurik iya banjur akèh. Yèn wis akèh pabrik lurik, mêsthine banjur akèh wong tani sing mrêlokake nandur kapas, kang bakal digawe lawe bakal tênunan, ing môngka wit kapa kuwi ora milih lêmah, ana ing salêmah-lêmahe bisa trubus, hara, apa kiyi ora untung bêsar tumrape wong tani, awit lêmah sing maune diêmprahake, sabab bêra, saikine banjur kêna dijukuk kasile, jalaran banjur ditanduri kapas mau.
Garèng: Tumraping nagara iya bêgja bangêt, jalaran bakal mundhak karaharjaning praja, kang atêgês mundhak ... pajêge.
Petruk: Wiyah, wiyah, bok aja anggêdabrul mêngkono. Nèk wis samono playune, têgêse: wong Jawa wis warata padha sênêng nganggo lurik-lurikan, kang anjalari akèh pabrik lurik, akèh wong nênun minôngka kanggo pagawean sambèn, akèh wong tani padha nênandur kapas, saikine mêsthi banjur butuh wong-wong sing padha agawe kapas mau dadine lawe, yaiku sing diarani tukang ngantih. Hara, tuwuhing golongan tukang ngantih ana ing donya Jawa kiyi, apa ora nyuda cacahe wong-wong nganggur. Jalaran saka apa sing wis dak andharake kabèh kiyi, yèn wong Jawa wis umum padha dhêmên nyang lurik-lurikan, rak cêtha bangêt gêdhening pigunane tumrap nagara wutah gêtihe lan wong-wonge. Nanging rêmbuge bab kiyi padha dicuthêl samene bae, liya dina rêmbugan bab liya manèh.
Ing nginggil punika gambar sawangan palabuhan ing Gorontalo, dipun tingali saking nginggil rêdi.
Kawêdalakên saking Indonesia. Kapal J.C.J. Linjn ingkang mêntas bidhal
saking Sumatra Kilèn, 3 saking Borneo, 4 saking Bêtawi, sami kawêdalakên saking Indonesia, jalaran botên gadhah sêrat immigratie.
Tindakipun tiyang ambalithuk, wosipun kintên-kintên inggih namung jalaran badhe pados kêmayaran.
Pangiridan ing D.S.M. Dèli Spoorweg Maatschappij inggih botên kantun nindakakên pangiridan tur kêncêng. Ingkang badhe dipun irid arta kilo mètêr, standplaatstoelage, wragad pindhah tuwin premie panganggening arêng, sadaya kasuda 50%. Nanging blanja têtêp. Tuwin manawi wontên punggawa pènsiun, botên dipun têtêpi malih.
Panyudanipun wau, cêthanipun namung nyuda balêdug. Nanging kadosa pundi kemawon, ingkang nama nyuda,
suraosipun ngrêmbag bab sudaning balanjanipun jongos sêkolahan angka kalih. Panyuda wau badhe tumindak wiwit wulan Januari 1932. Pangiridan wau tumrap satunggil-satunggiling tiyang botên sapintêna, nanging kêlêmpakipun ing dalêm sabên sêtaun wontên f 36.000.-
Pangiridan sêpur. Wontên pawartos, jalaran kabêkta saking mangsa kados makatên, wiwit benjing tanggal 1 Mèi 1932 sêpur-sêpur têruthuk ing bagean kilèn, wontên ingkang kasuda lampahipun.
Ingkang pakaryan sêpur sagêd katrajang pakèwêd kados makatên; tumraping gêsang limrah punapa inggih botên badhe ngrancang sudaning kabêtahan?
Pakêmpalan wanita ngrêmbag babagan siti. Ing Padang Panjang mêntas wontên parêpataning para wanita saking golongan pakêmpalan warni-warni, saha lajêng madêg komite. Ingkang dhatêng ing parêpatan kirang langkung wontên wanita 1500. wosipun ngrêmbag kawrataning manah ing bab panyuwunipun I.E.V. dhatêng parentah ing bab siti ing Indonesia. Rêmbag ingriku anglairakên wêwaton ingkang salaras kalihan raos kawrataning manah. Gêlênging rêmbag damêl
Sobokarti, Sêmarang, kanthi paargyan, prêlu mèngêti adêging pakêmpalan sampun 26 taun. Kathah tamu ingkang sami rawuh. Doktêr Munandar sêsorah ing bab kawontênanipun pakêmpalan doktêr bangsa Indonesia. Pakêmpalan wau kala taun 1909 dipun êdêgakên dening Dr. Tehepeory wontên ing Bêtawi, inggih panjênênganipun wau ingkang anduwa kaparêngipun parentah badhe nglorot drajating Stovia. Wusana parentah botên anglajêngakên kaparêngipun,
utami kanthi kasantosaning ngakathah, nêtêpi kados bêbasan ngamanca: "rukun agawe santosa". Benjing punapa sayukipun sami ngêdhakakên tarip?
hoofdagent politie, Tuwan Louw, nyonyahipun tuwin Nyonyah Tiong Hoa sanèsipun kêkalih, wusana ingkang ngamuk nyênjata badanipun piyambak lajêng ambruk. Tuwan Lauw kalajêng tiwas, sanès-sanèsipun taksih dipun upakara wontên griya sakit, sami rêkaos. Jalaraning ngamuk, jongos wau mirêng badhe dipun kèndêli anggènipun nyambut damêl.
têtiyang bucalan ing Digul ingkang sampun sami kaparingan pangapura wangsul dhatêng tanah Jawi, sami gadhah panuwunan dhatêng nagari, supados kaparêngakên wangsul dhatêng Digul malih, amargi wontênipun ing tanah Jawi sami rêkaos pados têdha, beda kalihan wontên ing Digul, wontên ing ngrika sagêd nênanêm, sagêd dados pambantu panyêgah pênyakit malaria tuwin sanès-sanèsipun. Malah manawi dados tiyanging parentah dipun paringi têdha.
Cobi, wolak-waliking jaman sagêd malik lêlampahan kados
Indonesia. Kawartosakên, sasampunipun kaetangn malih, Tuwan van der Bussche, Directeur babagan arta praja, mratelakakên bilih kêkirangan arta ing Indonesia lêrêsipun namung f 182.400.000.-
Manawi makatên kirang saking pangetang rumiyin, ewadene mêksa sahohah.
Panggêsangan ing Jawi Kilèn. Ing Bantên kathah kabudidayan karèt katutup. Têtanèn ing Bêtawi kêkirangan toya,
kala malêm Kêmis kapêngkêr, wanci jam 10 dalu, wontên bakul nama Bok Wiryosudarmo, numpak andhong wangsul saking nagari badhe mantuk dhatêng Kuthagêdhe, wontên margi dipun goncèngi ing tiyang lajêng ngrêbat bêbêktanipun, Bok Wiryosudarmo ngantos dhawah, botên wontên tiyang nulungi, amargi têbih padhusunan. Botên dangu wontên auto, nanging jêbul malah tumpakanipun durjana. Wusana durjana wilujêng oncat numpak auto. Barang ingkang kabêkta durjana rêrêgèn f 4812.
Durjana kacêpêng. Kados sampun ingkang kapratelakakên ing K. No. 85 ing bab pulisi kêkalih ing Brêbês ingkang dipun tatoni ing durjana. Ing sapunika mantri pulisi ing Banjaraja kanthi pulisi sanèsipun sampun sagêd nyêpêng tiyang nama Wangsabêrata tuwin Nalim sami ing dhusun Cikakak, saha sampun sami ngakêni, piyambakipun ingkang natoni pulisi kêkalih, awit saking sakit ing manah, mêntas nyolong kajêng ing wana dipun cêpêng dening pulisi kêkalih wau. Sapunika tiyang kêkalih ingkang kacêpêng, sampun sami dipun kunjara ing Brêbês.
Sami-sami durjana, kêrêp adamêl kasusahaning pulisi. Saya tumrapipun wontên ing mangsa kados makatên.
Ngusum têtingalan jêmpol. Ing Bêtawi ing wêkdal punika wontên têtingalan jêmpol, 1 Opera Dardanella, wiwitipun main wontên tanggal 30 wulan punika, 2 Miss Ribut, wiwitipun main ugi tanggal 30, jèjèr kalihan Opera Palestina, ingkang sampun main sawatawis dintên. Têtingalan tigang warni wau sajakipun sami jor-joran anggèning badhe ngêtog kagunan.
Bêbathèn tuwin kauntunganipun kintên-kintên badhe botên malèsèd, dene kapintunanipunkapitunanipun. cêkap dipun sanggi ing para sadhèrèk kampung.
BubatiBupati. ngêmori rêmbag bab Jumungahan. Tuwan Suwita mêntas dipun timbali ingkang bupati ing Batang, prêlu kadangu prakawis adêging Jumungah ing kantor P.S.I.
Bab punika prayogi dipun êntosi, kadospundi kawusananipun.
Balanja Resident. Kawrat kêkancingan Gouvernement tanggal 15 October 1931 No. 21, ngêmohi B.B.L. miturut ewah-ewahan padamêlan tumrap priyantun bangsa Europah tuwin tiyang siti tanah guprêmèn ing pulo Jawi tuwin Madura. Ewah-ewahan wau ingkang wigatos ing bab balanja tumrap para resident. Dumuginipun sapunika, wiwiting balanja resident tumrap pangagêng afdeeling sawulan f 1350.- tumrap resident ing kitha ingkang agêng f 1500. Ing sapunika dipun ewahi, resident pangagêng afdeeling wiwit balanja f 1500.
Kina Hindia kakintunakên dhatêng Tiongkok. Doktêr Tiong Hoa têtiga ingkang kakintunakên dening parentah Hindia kangge mitulungi Tiongkok sampun dumugi Hankow. Dr. Sie Boen Liang têrus tumindak ing damêl, mariksa pagêblug sêsakit malaria. Salajêngipun kakintun telegram dhatêng D.V.G ing Hindia, supados ngintunakên kenine 2 ton. Dene kawontênanipun tiyang ingkang tiwas pinanggih atusan.
Sintên ingkang botên ngalêmbana dhatêng asiling siti ing Hindia, sawêg keninenipun kemawon sampun murakabi pundi-pundi. Têtêp nama bumi êmas.
Tuwuh ama tikus. Ing bawah district Tanjung tuwin Banjaruja, Brêbês, ing wêkdal punika tuwuh ama tikus. Tikus wau sami nêmpuh ing sabin utawi patêgalan, ngantos adamêl risaking têtanêman.
Ama ingkang tuwuh wontên ing mangsa kados makatên punika nama nyurunyaru. wuwus.
Congres P.P.I. Wontên pawartos, bilih "Perserikatan Perkumpulan isteri" angèngêtakên rêmbag, ngundurakên anggènipun badhe ngawontênakên congres, saèstunipun benjing salêbêtipun wulan April 1932, manggèn ing Surakarta.
Unduring congres punika nyêkapi kangge tata-tata badhe adêging para wanita, mila benjing têmpuking damêl pinuji sampun ngantos nguciwani.
Bangsa Tiong Hoa ing Canada. Bangsa Tiong Hoa ing Canada, ingkang gadhah sêdya badhe ngintunakên golongan wadya dhatêng Tiongkok, dipun pambêng dening parentah tuwin pulisi, awit tindak makatên punika botên dipun kengingakên dening undhang-undhang Canada. Tumrap sabên lampah militèr ingkang bidhal saking Canada, atêgês nêrak undhang-undhang Canada, kajawi manawi lampah militèr wau saking tatananipun parentah Canada.
Sawarnining tindak ingriki raos winêngku, inggih kêdah mawi ngèngêti tatanan praja.
Gambaripun ingkang bupati ing Pathi nalika badhe malêbêt ing Ridderzaal.
sapraptanira ing praja / wus dhêdhêt janma anganti / samya arsa amahargya / marang rawuhirèng gusti / awit warta wus wradin / kalamun mangkya sang prabu / prapta amboyong garwa / pêparinging dewa luwih / marma
wantunira tyas ambêg linuwih / datan mangguh awon / pra kawula samya asih kabèh / winor ajrih maring jêng supadmi / ing salami-lami / mung anggung anggunggung //
lawan malih sori Mahadèwi / dahat ing wigatos / nêngênakên marang agamane / datan ana tindak kang kasilib / atanapi lali / maring bêktinipun //
myang sri sori darbe ambêg asih / mring sasamaning wong / datan pisan yèn ambedakake / nadyan
ing bab darma luwih / pahêman gumrunggung //
sanalika lu-uluning rêsi / duk uning kang rawoh / anggung mandêng tan ana kêdhèpe / ing wusana nyakêt matur ririh / araras bêbisik / linut taklimipun //
ulun matur mring sori sayêkti / katon ing pasêmon / padukyarsa antuk suka gêdhe / datan wontên nugraha kang mirib / kadi kang katitik / nèng pasêmon langkung //
praptanira kang kabagyan yêkti / têtêp sampun manggon / tuwuh saking tindak kotamane / dene nyata paduka nyêtyani / mring agama luwih / anêrusi
Tembung_saroja&oldid=492810"	Kategori: Tembung	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.01, 28 April 2011.
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal
Yogyakarta: Bantul Gunung kidul, Kulonprogo, Sleman,Yogyakarta
Purwodadi, Rembang, Tuban, Magelang, Pati, Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo,
“Tomcat kuwi kewan kaya semut, lancip tapi warnane selang-seling oranye ireng. Sing marahi
iki tak nggo aku dewe .Kanggo pepeling wae, lan kanggo pathokan lakuning urip..Weton: Minggu WageMongso: DestaWuku: Wayang1. Weton
Kinudang neng pepanggungan, neng kelir denira ngringgit, arja tali banyunira, padhanging panggungireki, damar surya lan sasi, kelirira alam suwung, ingkang ananggap cipta, bumi gadebogireki, adegira wayang sinangga
sepurane lagi mampir kang, nyuwun agungin pangapuro mbokmenawi kathah lepat
Campursari iku sawijining jinis tembang cara Jawa sing sajatine campuran saka gamelan Jawa lan piranti musik modern.Campursari kang ngemot pirang-pirang aspek seni (sajroning lelagon pepak banget). Katitik saka lagu kang kerep dianggo campursari bisa awujud: lagu dolanan, langgam, macapat, tembang gedhe, sekar gendhing, bawa, umpak-umpak, lan liya-liyané. Tokoh campursari sing kondhang, ya iku Manthous saka Gunung Kidul. Katitik saka instrumen kang dianggo bebarengan kanthi trep, nganti kepenak dirungokake. Gabungan instrumen kasebut diangkah supaya tinemu harmoni seni campursri. Instrumen campursari kang kerep kanggo kayata
kerep kanggo nglipur ing pahargyan, embuh iku mantenan, sunatan, tasyakuran lan liya-liyane.Campursari uga asring dianggo déning pendhagel, gara-gara ing wayang kulit, utawa wayang wong, limbukan wayang kulit, dhagelan
Artikel perkawis musik Indonésia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
oldid=1054543"	Kategori: Kesenian JawaCampursariLaguRintisan mawa topik musik saka Indonésia	Menu navigasi
Basa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.30, 26 Maret 2016.
jane pas iki aku yo dijak meh melu lho… karo cah2 loenpia… tapi apa daya, meh mangkat rak tegel… okeh gawean TT
[Reply]	gusleon October 1, 2010 at 10:04 pm
Posisi bek kok gak tambah to mbah.. Mosok ijek apik n luwih akeh
kabeh iku tikus2 pssi sing arep di jur karo arifin panigoro nganggo aji2 LIGA PRIMER
blayer-blayeran….,wis sak karepem seneng-senengo tapi tetep eling lan waspodo…! Suwun..
dewe durung masang nang ngarep omah, tonggoku wis masang :)DeleteReplyCumilebay MazToro20 June 2016 at 22:59Duch jadi kangen kampung halaman,
Jeneng liya ing tlatah Indonésia ya iku bakut, bakutut, belosoh (jeneng umum), boso, boboso, bodobodo, iwak bodho, gabus bodho, ketutuk, iwak malas, iwak hantu lsp. Jroning basa Inggris disebut marble goby utawa marble
Indonesia: Sumatra, Kalimantan, Sulawesi lan Maluku.[1][2] Ditemoni uga ing Jawa.[3] Diintroduksi menyang Singapura, Taiwan, Cina, lan manawa uga menyang Fiji.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Betutu_(iwak)&oldid=1010186"	Kategori: IwakRintisan topik kéwanKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Golek musuh lwih gampang,timbang golek konco…
Indonésia ing Kabinet Indonésia Bersatu II.[1] Saliyané iku, Linda uga dadi
ing Kabinet Gotong Royong lan tokoh militer lan pulitik Indonésia.[1] Linda Amalia iku maratuwané atlet badminton nasional kang jenengé Taufik Hidayat.[1] Linda iku anak saka pasangan Ahmad Tahir kang asalé saka Salatiga lan ibuné jenengé Rooslila Tahir kang asalé saka Pariaman.[2] Bapaké kerja dadi TNI AD lan tau njabat dadi Mentri Pariwisata, Pos, lan Telekomunikasi.[2] Dene ibune uga aktif ing organisasi, kayata dadi anggota DPR RI lan Dewan Kesenian.[2] Ibuné iku seniman lan wartawati. Jeneng Linda iku asale saka tembung basa Spanyol kang tegese manis.[2] Dene amalia tegesé bocah kang nggatekaké wong kang lagi kangelan lan seneng amal.[2]
Linda aktif ing organisasi Kongres Wanita Indonésia (Kowani).[3] Linda uga tau dadi anggota DPR lan MPR nalika taun 1992-1997.[3] Linda nduwé anak loro kang jenenge Haris Khaseli Gumelar lan Armi Dianti Gumelar.[3]
Linda_Amalia_Sari&oldid=1062412"	Kategori: Tokoh BandungMantri Daya Wanita lan Payoman Anak IndonésiaMentri Kabinèt Indonésia Bersatu II	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBaso Minangkabau	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.40, 21 Juni 2016.
taun Wawu ôngka 1833, taun Hijrah 1321.
Salêbêtipun wulan Jumadilawal taun Wawu punika wontên kêkalih,
1. Dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 19 wuku
saenipun kangge yêyasan sabarang, sangatipun wiwit jam 10.49 mênut, dumugi jam 11.12 mênut, Amad rijêki.
2. Dintên Sêtu Kliwon tanggal kaping 28 wuku Wuye, dewa
sabarang, sangatipun wiwit jam 8.25 mênut, dumugi jam 10.48 mênut, Yusup rijêki.
Wêwaton sêrat pawukon, mênawi kangge ngêdêgakên griya wulan Jumadilawal wau watakipun kathah bêgjanipun, saha sugih môngsa kathah kajêngipun, mênawi kangge alih-alihan griya watakipun kathah ingkang asih.
Wêwaton ungêlipun kadis marpuk, mênawi kangge salakirabi watakipun tukaran, tansah ngucap awon, asring kapandungan, tarkadhang kaangkah rabinipun.
Ing dintên Kêmis tanggal kaping 5 wulan Jumadilawal punika nangasipun Kangjêng Nabi Nuh kinêlêm.
(Candhakipun Sasadara ôngka III kaca 89, taun IV)
Ukuran kajêng mrapat punika ingkang kadamêl kajêng gèpèng kêkalih ingkang wradin saha alus, tuwin lêmpêng, panjangipun watawis 3 kaki, wiyaripun 3 dim, kandêlipun sadim, lajêng kaêtrapakên prapatan têngah lêrês, dados cawangan sakawan kados gambar ôngka 18 punika, lumahipun
Ing wêkasanipun kajêng prapatan wau sakawan pisan, têngah lêrês dipun
ancêr (purusan). Gathukipun garis kalih ingkang katarik ing antawisipun panitis kalih ingkang ajêng-ajêngan, kêdah andadosakên pojok sikon 4. Mênggah inggilipun panitis [paniti...]
[...s] wau sadaya kêdah ngungkuli purusanipun cagak ingkang amblusuk ing kajêng mrapat.
Sukonipun kajêng mrapat punika kados anjir, panjangipun watawis 4 kaki, ngandhap mawi tunjung, nginggil wontên purusanipun utawi ancêr, sagêda lumêbêt ing bolonganipun kajêng mrapat sampun ngantos logro, namung sagêda mingar-mingêr kemawon.
Kajêng mrapat kangge andamêl pojok sikon wontên ing pasitèn.
Sipatan ing antawisipun anjir kêkalih ingkang sami katancêbakên ing pasitèn punika mêsthi kêncêngipun. Mênggah
sipatanipun AB ing gambar ôngka 19 punika. Ing A kalihan B sampun dipun anjiri: badhe masang anjir C dumugi ing saantawisipun anjir A kalihan anjir B, sagêda ACB kêncêng dados sagaris. Tiyang satunggil kêdah ngadêg lêrês ing sawingkingipun anjir A, mawas dhatêng anjir B, lajêng akèn tiyang satunggil
[...dêgipun] wontên saantawisipun A kalihan B tiyang ingkang ngadêg ing sawingkingipun anjir A wau lêstantun pamawasipun, punapa anjir tiga wau sampun katingal dados satunggil. Mênawi dèrèng katingal satunggil, ingkang ambêkta anjir C kêdah ngêlah-ngêlih anjiripun ngiwa utawi nêngên, manut sasmitanipun ingkang mawas, sarana kumlawening tangan mangiwa utawi manêngên, awit mênawi dipun abani ing têmbung, yèn têbih kenging ugi botên kamirêng utawi adamêl sayah.
Mênawi anjir tiga katingalipun sampun dados satunggil, pratôndha yèn sampun lêrês pamasangipun, ingkang mawas kêdah nyasmitani malih, supados ingkang ambêkta anjir wau nancêbakên anjiripun.
Makatên rekanipun sagêd nancêbakên anjir kalih utawi langkung ing saurutipun sipatan ing pasitèn, sadaya sagêd kêncêng dados sagaris. Mênawi lêrês anggènipun nyèlèhakên, anjir wau sapintêna kathahipun, mênawi kawawas saking sawingkingipun anjir A, mêsthi katingal satunggil.
Mênawi badhe manjangakên sipatan ing pasitèn inggih kêdah sarana anjir, upaminipun ingkang badhe dipun sambêti [sa...]
[...mbêti] sipatan EF ing gambar ôngka 20 badhe dipun sambêti sipatan FG. Ing E kalihan F dipun anjiri, tiyang satunggil angadêga ing sawingkingipun anjir E mawas dhatêng anjir F, nuntên akèna tiyang
sipatan EF, sipatan EG sampun dados sagaris, anjir têtiga wau kawawas amêsthi katingal dados satunggil. Mênawi dèrèng katingal satunggil, anjir G inggih kêdah kaêlah-êliha manut sasmitanipun ingkang mawas, sarana kumlawening tangan ngiwa utawi nêngên, sabên-sabên kaêlih, inggih lajêng kawawasa. Mênawi kawawas sampun dados satunggil, pratôndha sampun lêrês, sipatanipun EG kêncêng, ingkang mawas kêdah nyasmitani manthuk utawi sanèsipun, supados anjir G lajêng katancêbakên.
Rante ingkang badhe kangge ngukur kapriksa rumiyin, bokmênawi wontên ingkang mangkêluk utawi mênthalit kêdah kalêrêsakên.
Sipatan ingkang badhe kaukur kêdah dipun anjiri. Mênawi [Mê...]
[...nawi] sipatanipun panjang sangêt, inggih kêdah kakêthok-kêthok, dipun dèkèki anjir, anjir-anjir wau kêdah kêncêng dados sagaris, pêrlunipun dipun kêthok-kêthok punika supados cêtha katingalan, sampun ngantos damêl samaring pamawas. Dene rekanipun anganjiri sipatan kados ingkang sampun kapratelakakên sarana gambar ôngka 19.
Upami ingkang badhe kaukur sipatan AB ing gambar ôngka 21. Ingkang ngukur kêdah tiyang kalih, upami kasêbut tiyang ôngka satunggil kalihan tiyang ôngka 2. Tiyang ôngka satunggil wontên ing wingking, ôngka 2 wontên ing ngajêng.
Tiyang ôngka 1 andèkèkakên pungkasaning gêlangan rante mèpèd ing anjir ingkang sampun katancêbakên ing A (anjir A), sarta kêdah sumèlèh ing siti, kacêpêngana ingkang kêncêng. Tiyang ôngka 2 tanganipun satunggil nyêpêngi gêlanganing rante sisihipun, satunggilipun ambêkta sujèn ingkang sampun katamtokakên kathahipun. Rante kapanthêng kêncêng ngênêr anjir ingkang sampun katancêbakên ing B (anjir B). Tiyang ôngka 1 mawas, punapa lêrêsipun rante wau sampun ngênêr dhatêng anjir B, mênawi dèrèng lêrês [lêrê...]
Têmbung ambatêk sarta amêlagi mugi katêrangna ing têmbung sanès, badhe kula kalêmpakakên kalihan panunggilanipun. Red. supados rante kêncêng. Mênawi wontên têtuwuhan utawi sanèsipun ingkang mêlagi§ Têmbung ambatêk sarta amêlagi mugi katêrangna ing têmbung sanès, badhe kula kalêmpakakên kalihan panunggilanipun. Red. kêncênging rante, inggih kêdah kabucala.
Mênawi rante sampun lêrês sumèlèhipun, tiyang ôngka 2 nancêbakên sujènipun ing pungkasanipun gêlangan ingkang kacènèng wau, mênawi sitinipun atos, kenging kagaritakên kemawon, sujènipun katilar ing ngriku. Punika kangge ngetangi anggènipun andhawahakên rante sampun angsal pintên dhawahan.
Sasampunipun makatên, tiyang kêkalih wau sami ngangkat rante, tiyang ôngka 2 anggèrèd rante ing saurutipun sipatan AB wau. Tiyang ôngka 1 nyèlèhakên gêlanganing rante ing sujèn ingkang nancêb utawi ing garitanipun, sarta nyipat dhatêng B punapa tiyang ôngka 2 wau dunungipun lêrês ing saurutipun sipatan. Mênawi sampun lêrês, tiyang ôngka 2 ambatêk rante sarta lajêng nancêbakên utawi [u...]
[...tawi] anggaritakên sujènipun malih kados ingkang sampun wau. Sasampunipun makatên tiyang kêkalih wau sami ngangkat rante, tiyang ôngka 1 kalihan mêndhêt sujèn ingkang tumancêb utawi sumèlèh wau.
Kados makatên pangukuripun kêdah kalajêngakên ngantos sarampungipun, tiyang ôngka 1 lumintua anggènipun mêndhêti sujèn, ingkang katancêban dening tiyang ôngka 2 kathahing sujèn ingkang dipun pêndhêti tiyang ôngka 1 punika nelakakên wontên pintên rante ukuran têbihipun ingkang sampun kaukur.
Mênawi têbihipun AB langkung saking 10 dhawahan, sujèn ingkang kabêkta ing tiyang ôngka 2 mêsthi sampun têlas, mila sabên anggènipun nyèlèhakên rante sampun kaping sawêlas, tiyang ôngka 2 kêdah nêdha sujèn sadaya dhatêng tiyang ôngka 1 mênawi sujèn kaetang jangkên,jangkêp. cacahipun tiyang ôngka 2 nancêbna sujèn satunggal êngkas ing pungkasaning rante ingkang kaping sawêlasipun.
Nalikanipun tiyang ôngka 1 masrahakên sujèn, punika kêdah kapèngêtan ngangge corekan ing dêlancang utawi cêklekan siladan, utawi sanèsipun, supados dados pangèngêt-èngêt, sampun ngantos kasupèn. Mila sadangunipun angukur wau,
sigaran ingkang panjangipun sacêngkal, punika sabên-sabên kasèlèhakênakasèlèhakên. majêng saurutipun sipatan, pungkasanipun wingking anggêntosi tilasipun pungkasan ngajêng. Taksih wontên sambêtipun.
Kaimpun dening Mas Martadiharja. Mantri guru ing Bagi.
(Sambêtipun ôngka III kaca 128 taun IV)
Ing ngajêng sampun kacariyosakên, bilih dhukun anitipriksa dhatêng tiyang nyakiti badhe manak, môngka pinanggih mapanipun bayi kalinkalihan. sirah, anggènipun wicantên kalihan ingkang nyakiti: mapanipun bayi lêrês, ananging bilih pinanggih mapan ing jubur, dhukun botên purun wicantên punapa-punapa, awit mênawi kacariyosakên sawantahipun dhatêng ingkang nyakiti, sampun mêsthi sagêd anjalari maras manahipun, saya malih bilih pinanggihipun bayi mapan malang, mila lajêng arêmbagana kalihan bojo sadhèrèk saha êmbokipun ingkang nyakiti, bilih piyambakipun [pi...]
[...yambakipun] kêpêksa malik bayi ing kanthongan ingkang sampun dumugi ing môngsa. Êmbok sarta bojonipun arêmbagana, awit ingkang ugêr kêdah ngrêbat umuripun ingkang nyakiti, mila sami pasraha dhatêng dhukun, ing bab panandukipun pambudidaya murih karaharjan kalih-kalihipun. Wontên ugi ingkang nyakiti kêkathahên rèwèl, ngantos adamêl pêgêling manahipun dhukun, tur ingkang makatên wau namung mêwahi kasangsaraning badanipun piyambak, ananging èstri ingkang sampun kawêngan budènipun anurut kemawn dhatêng sapangêrèhipun dhukun. Dene patrapipun angrekadaya makatên: ingkang nyakiti kapurih tilêman malang wontên ing patilêman, suku kalih pisan kasèlèhakên ing kursi utawi sanèsipun ingkang kados makatên, wingkingipun ingkang jalêr utawi rencang èstri, ingkang nyakiti kêdah angrangkul bangkekanipun tiyang kêkalih wau, sirah kasèndhèkna dhatêng salah satunggalipun ingkang têtulung, dhukun linggih utawi jèngkèng wontên sangajêngipun ingkang nyakiti, bilih patilêmanipun andhap tanganing dhukun kasèlèhna padharanipun ingkang nyakiti, satunggalipun anyidikakên ing kanthongan bayi, badhe anyêpêng sukunipun kêkalih, mênawi sampun cêtha suku kêkalih wau kawalik mangandhap, tangan sarta
sirahipun wontên nginggil, dhukun lajêng angwêdalna tanganing bayi supados sagêd lair piyambak, sarta katulungan sarana katarik saking suku saurutipun dumugi sirah.
Bilih wontên sabab ingkang makatên, dhukun atêtulunga dhatêng tiyang nyakiti ugi kados ing nginggil punika patrapipun, mila sami acêcawisa pirantos japit, bilih anyakiti sakalangkung dangu,
bilih kenging sawan, dhukun anamtokakên panganggenipun japit, bilih sampun andungkap bayi badhe lair ingkang nyakiti sampun mawi kuwatos, dupèh japit landhêp sarta mêwahi sakit, namung pitadosa dhatêng kaprigêlaning dhukun, awit mênawi bayi kawêdalakên sarana japit, sumêrêp-sumêrêp bayi sampun wontên jawi, Japit wau bilih dipun angge dhukun ingkang mangrêtos, sagêd dados pitulunganipun para têtiyang manak. Dene panganggenipun japit patrapipun makatên: ingkang nyakiti tilêman malang ing patilêman, kados bilih amalik bayi ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil, japit kapanggang murih bêntèr sawatawis, bilih ingkang nyakiti sampun mapan tilêman lêrês, sarta jubur sampun [sa...]
[...mpun] dipun ganjêl ing bantal alit, japit sasampunipun dipun lisahi lajêng kalêbêtakên, sarta yèn sasisihipun sampun kalêbêt lajêng dipun kancing, dene anggènipun matrapakên japit, nalika kraos nyakiti kaping kalih, sarta dhukun amêling dhatêng ingkang nyakiti, kêdah kapurih cariyos mênawi kraos malih, sarêng sampun kraos sirah kagèrèt mêdal, badanipun tumut mêdal piyambak, sapiturutipun lajêng kados tiyang gadhah anak limrah. Taksih wontên sambêtipun.
(Sambêtipun Sasadara ôngka II kaca 65, taun IV)
Niyatipun piwulang punika anggulawênthah lare, supados sagêda dados tiyang ingkang sumêrêp ing unggah-ungguh, ambangun turut, sagêd saha bagas kasarasan. Cêkakipun supados lare wau pawingkingipun, panggêsangan utawi pangkatipun amigunanana dhatêng badanipun saha dhatêng ing sanès, inggih punika sagêda dados tiyang ingkang sampurna ing gêsangipun.
Kathah tiyang ingkang angintên, bilih niyatipun piwulang wau namung mulangakên kawruh sawatawis, kados ta: nyêrat, [nyêra...]
[...t,] maos, petang sawatawis, ananging pangintên ingkang makatên wau lêpat, awit kawruh maos, nyêrat sapanunggilanipun wau namung minôngka wodipun kemawon, supados lare wau sagêda nimbang ing salêrêsipun, ananging têka kalêrêsan sangêt, dene wod wau ing têmbe badhe kangge sangêt. Sabab saking punika, kawruh warni-warni wau ugi pantês dipun sumêrêpi, awit dados panuntunipun lampah kasaenan, sabab sêrat-sêrat anggitan sasaminipun, wosipun botên sanès namung angindhakakên kawruh ingkang anuntun dhatêng kautamèn, saha panimbang awon saenipun lêlampahan, ananging wod wau botên kenging dados niyatipun piwulang.
Sadaya pandamêlan ing pamulangan, kados ta: bab kêkêmpalanipun lare kalihan kônca-kancanipun saha kalihan guru-gurunipun, trêtib saha pranatanipun pamulangan, punika sadaya ugi amêwahi saening kalakuanipun lare, angicalakên watakipun ingkang kirang prayogi.
Guru ingkang gadhah pangintên, bilih kuwajibanipun sampun cêkap, waton sampun mulang maos, nyêrat petang sapanunggilanipun, punika dèrèng kenging kasêbut guru utami, awit anglirwakakên wajibipun ingkang
awrat piyambak, ing wingking muridipun bokmênawi dados tiyang ingkang sagêd, ananging botên dados tiyang ingkang ambangun turut, suci manahipun, saha andhap asor, cêkakipun botên badhe dados tiyang ingkang wilujêng ing gêsangipun.
Tiyang ingkang kenging dipun wastani wilujêng gêsangipun punika, inggih punika tiyang ingkang andhap asor, sagêd sumêrêp ing tatakrama, saha bagas kasarasan.
Bilih wontên ingkang sagêd, sumêrêp ing tatakrama, saha bagas kasarasan, ananging manahipun awon, kasagêdan saha kakiyatanipun asring kangge anindakakên pandamêl ingkang kirang sae. Bilih makatên, kasagêdanipun wau botên kangge ing damêl, mandar anuwuhakên kacilakan saha kapitunan ing badanipun saha ing tiyang sanès.
Bilih wontên tiyang ingkang sae manahipun, sumêrêp ing tatakrama, saha bagas kasarasan, ananging cêkak budinipun utawi bodho, punika asring anandukakên nalar ingkang kirang prayogi, sabab botên sagêd nimbang pundi ingkang sae saha ingkang awon. Bilih tiyang ingkang makatên wau kakêmpalan kalihan tiyang ingkang sagêd, ananging awon manahipun, sampun tamtu kêrêp dipun apusi, [a...]
[...pusi,] utawi dipun ojok-ojoki nindakakên pandamêl ingkang kirang sae.
Mênawi wontêyangwontên tiyang. ingkang sae manahipun, sagêd, saha bagas kasarasan, ananging botên sumêrêp ing unggah-ungguh, kasar utawi kirang ajar, punapa pikajênganipun asring botên kadumugèn, awit sanadyan niyatipun bokmênawi sae, ananging saking kathahipun tiyang ingkang ewa, dados niyatipun wau botên wontên tiyang ingkang anyondhongi.
Mênawi wontên tiyang sagêd, sae manahipun, andhap asor utawi sumêrêp ing tatakrama, ananging tansah sêsakitên, sampun tamtu gêsangipun kirang sampurna, awit tiyang punika kakirangan sanguning badan ingkang maedahi sangêt, inggih punika kabagas kasarasan.
Sabab saking punika, pandamêlan guru punika têmênipun pancèn awrat, sabab kêdah anggulawênthah lare supados ing têmbe sagêda dados tiyang ingkang sampurna gêsangipun, amila guru ingkang sagêd anindakakên kawajiban ing salêrêsipun, kêdah tiyang ingkang andhap asor, sagêd sumêrêp ing unggah-ungguh, saha bagas kasarasan. Kajawi saking punika kêdah ajêg, sabar, têmên, punapa malih murid saha kuwajibanipun kêdah dipun [di...]
[...pun] tisnani. Bilih guru botên tisna dhatêng kuwajibanipun, sadaya kêkajênganipun tanpa damêl. Wontêna ing pundi kemawon, guru punika kêdah dados tuladhaning lampah tatakrama, saha watak ingkang sae, punapa malih andhap asor saha barès, dados botên angkuh, anggêp utawi kumingsun.
Bilih tiyang sêpuhipun lare-lare wau kacêkapa kasagêdanipun, saha kobêra anggulawênthah anakipun, ngantos ing têmbenipun sagêd dados tiyang ingka sampurna ing gêsangipun, kangjêng gupêrmèn botên pêrlu angwontênakên pamulangan, ananging panggulawênthah ingkang makatên wau rêkaos sangêt tumraping tiyang sêpuhipun, sabab saking punika kangjêng gupêrmèn lajêng paring pitulungan dhatêng abdi saha kawulanipun, angadêgakên pamulangan, wontên ing pundi-pundi panggenan ingkang angsal-angsalanipun
Abdi dalêm juru sêrat II kabupatèn pulisi Surakarta.
(Sambêtipun ôngka II kaca 55 taun IV)
Ing tanah Jawi (ingkang kathah ing Sêmarang) wontên ringgit talèdhèk, asêsindhèn mawi gêndhing, ingkang winastan: kongbun. Kados ayun-ayun lajêng kadhawahakên palaran.
Kongbun punika têmbung Cina, ingkang kêlantur, lêrêsipun: kohbun. Wastaning pakêmpalan sêrat-sêrat karanganipun para sagêd ing nagari Cina kala jaman kina.
Bun, têgêsipun sêrat ingkang ukaranipun inggil, utawi alus.
Têrangipun, sêrat kina ingkang inggil utawi alus ukaranipun.
Sêrat sastra Cina wontên ingkang ngalamat: Kohbun sigi utawi Kohbun Cinggan.
Awit tiyang Cina mênawi maos Sêrat Kohbun, kados tiyang Jawi manawi maos sêrat ingkang mawi kasêkarakên, ing jaman rumiyin tiyang Jawi nganggit gêndhing mirit kados swaranipun tiyang Cina maos Sêrat Kohbun wau, ananging kêlantur dados: Kongbun.
Sêrat Pustakaraja Purwa, ingkang kaêcap dening Tuwan H. Buning, ing Ngayogyakarta, taun 1884, jilidan ôngka 1 ing kaca 254, nyariyosakên, ing salêbêting taun côndrasangkala§ Têmbung sangkala punika asalipun saking têmbung saka kala, jarwanipun, petanging taun saka, punika tiyang Jawi amastani: Aji Saka.¶Lami-lami ewah dados sangkala, awit têmbung Sangskrit punika wontên ing Jawi kathah ingkang ewah ... (Zie Rêtna Dumilah, 14 Sèptèmbêr 1900). Tj. Tj. Kw. 287, Sang Hyang Endra karsa yasa tabuhan, winastan tabuhan surendra, ricikanipun amung gangsal prakawis.
1. Gêndhing (= rêbab).2. Kala (kêndhang).3. Sôngka (êgong).4. Pamatut (= kêthuk).5. Sauran (= kênong).
Ing samangke gamêlan surendro wau, ricikanipun kados ing
gantung.1 gambang.3 kênthong (4, utawi 5).1 kêthuk.2 kêmpyang (utawi winastan: kêmong).2 gong agêng.1 gong suwukan.1 gong kêmpul (punika manut kênongipun, mênawi kênong 3 kêmpulipun inggih 3).2 kêmodhong, utawi 3.1 clêmpung.1 suling.2 dêmung.2 saron.1 panithil (saron alit).
Gêndhing ingkang kadamêl kawitan, winastan: Gambirsawit, saya lami mindhak kathah gêndhing enggal, sarta wontên gêndhing teladan saking gêndhingipun sanès bôngsa, kadosdening gêndhing Kongbun tuwin sanèsipun.
Ingkang sampun-sampun, pasamuwaning pangantèn panggih mawi bêksa, gêndhingipun Boyong, sarta pasamuwan sapêkêning pangantèn, mênawi bêksa gêndhingipun Bondhèt utawi Êla-êla.
Gêndhing Ladrangmanis tumrap ingkang bêksa kaping kalih, saha lajêng sanès-sanès gêndhing, kados ta:
Jangkrik Genggong, Gambirsawit Pacarcina, Gambirsawit Samarangan, Kêbogiro Janturan, Kêbogiro Kêdhu, Gunungsari Prabalingga, Kagok Madura, Loro-loro, Bribil, Grompol, Samiran (lêrêsipun Sairan, inggih punika Dhendhang Mlayu), Ayun-ayun, Sumyar tuwin sanès-sanèsipun.
(Sambêtipun ôngka III kaca 98, taun IV)
Bab 34. Sakit tèrêng (belaseni?)
Wontên tiyang jalêr umur 49 taun, padamêlanipun bêrah mêlik, tiyang wau sampun 3 taun sakit paru- parunipun, lami-ami ngantos dados sakit tèrêng. Salêbêtipun sakit punika sampun pintên-pintên dhoktêr ingkang dipun suwuni pitulungan anjampèni, ananging sadaya jampi madal kemawon, botên wontên ingkang mitulungi, salajêngipun tiyang wau sowan dhatêng dalêmipun Tuwan Kihnê, sasampunipun dipun priksa sêsakitipun, tiyang wau lajêng dipun dhawuhi adus rêndhêman murad sadintên kaping 1 dumugi kaping 3, tiyang ugi lajêng angèstokakên, nalika sawêg anglampahi adus rêndhêman murad sapisan kemawon, sampun wontên antawising suda sêsakitipun, sarêng angsal 23 dintên, saya kathah sakecanipun, sarta lampahing kêmahipun ugi lajêng sae, punapa malih [ma...]
[...lih] badanipun sabên mindhak dintên mindhak katingal sêgêripun, guwayanipun katingal sumringah, wusana sarêng angsal 2 wulan, tiyang wau sampun sagêd nyambut padamêlanipun malih.
Wontên tuwan-tuwan anandhang sakit busung, tangan tuwin sukunipun sami abuh, punapa malih sampun pintên-pintên taun lampahing kêmahipun kirang sae, dene salaminipun nandhang sakit tuwan wau sampun pintên jampi asontan-santun ingkang dipun jampèkakên, ananging satunggal botên wontên ingkang amitulungi. Sarêng anglampahi adus rêndhêman padharan gontas-gantos kalihan adus rêndhêman murad, angsal satêngah wulan sêsakitipun sampun sagêd sirna sadaya, ngantos andadosakên ngunguning manahipun piyambak, awit botên gadhah nyana bilih sakitipun sagêd saras.
Bab 36. Sakit lumpuh tuwin sakit bazal (roos)?
Wontên nyonyah umur 35 taun, sakit abuh sangandhaping dhêngkulipun ingkang kiwa, galigir atêmu gêlang, warninipun abrit, raosipun sakit sangêt,
dipun jampèni dening dhoktêr botên sagêd mantun, malah sukunipun ingkang têngên nututi abuh, raosipun ugi sakit, awit saking punika lami-lami nyonyah wau lajêng botên sagêd ebah, amargi badanipun sakojur kêraos lumpuh, mila lajêng kapêksa tilêman kemawon, punapa malih gêgêripun lajêng mêdal malanipun tansah mili toya kalihan nanah, raosipun ugi sakit sangêt ngantos botên angangsalakên tilêm. Sarêng nyonyah wau anglampahi adus rêndhêman murad kaping 3 sadintên, ing dalêm 2 dintên, sêsakitipun sampun wontên sudanipun, dumugi 14 dintên, malanipun ing gêgêr katingal mingkup, saha lajêng sagêd ngadêg, wusana sarêng angsal sawulan, sadaya sêsakitipun sampun saras babarpisan.
Wontên rare èstri umur 13 taun, sakit dhêmêm kuning demem Koening? sarta badanipun sakojur kados dipun cèt ing toya kunyit Koenjit? tuwin badanipun lêmês kados rare botên gadhah bayu, punapa malih sirahipun mumêt sarta awrat. Sarêng anglampahi adus rêndhêman padharan gontas-gantos kalihan adus rêndhêman murad kaping 3 sadintên, ing dalêm 14 dintên, sakitipun sampun [sampu...]
Bab 38. Sakit padharan sekat? Bêbucal botên sagêd lêga.
Wontên nyonyah umur 20 taun, sakit padharan sarta bilih bêbucal botên sagêd lêga, sakitipun wau dipun jampèni punapa-punapa botên sagêd mantun, sarêng anglampahi adus rêndhêman padharan sarta nyirik têtêdhan ingkang pancèn botên kenging katêdha: angsal 3 dintên, sakitipun sampun saras babarpisan.
Bab 39. Sakit ototipun ingkang alus-alus
Wontên nyonyah umur 18 taun sakit ototipun ingkang
punapa-punapa, jalaran panonipun komêt. Nonah wau lajêng anglampahi adus rêndhêman murad kaping 3 sadintên, dene dangunipun anggèning adus ½ utawi ¾ jam, ing dalêm 8 dintên nonah sampun sagêd lumampah, watawis 3 utawi 4 wulan, sakitipun sampun saras babarpisan, sarta lajêng sagêd nyambut damêl kados padatanipun, punapa malih [ma...]
[...lih] lampahing kêmahipun ugi sagêd pulih kados nalika dèrèng sakit. Taksih wontên sambêtipun.
(Sambêtipun Sasadara ôngka III kaca 110 taun IV)
Ulam punika kewan gadhah ragangan, rahipun asrêp. Tuwin salaminipun ambêkanipun mêdal ing angsang. Ingkang dados pirantosipun angebahakên badanipun: kèpèt, manahipun namung wontên kothakanipun kêkalih, badanipun katutup ing sisik, sami ugi kalihan pêksi, ulam punika inggih nigan. Tiganipun kawastanan crubuk, sawênèhipun ulam gadhah ragangan balung sêpuh, sawênèh balung nèm, sadaya ulam ingkang baud anglangi, punika sami gadhah impês ing padharanipun, namanipun plêndhungan, mripatipun ulam punika agêng, awis-awis ebah, botên gadhah tlapukan. Godhoh, kuping ugi botên gadhah. Ingkang kathah ulam punika môngsa kewan alit-alit.
1. Ulam ingkang gadhah balung sêpuh 2 ulam ingkang gadhah balung ênèm, ulam ingkang gadhah balung sêpuh wontên kalikalih. warni 1 mawi patil kakên 2 mawi patil lêmês, dene ingkang gadhah balung ênèm ugi warni kalih, 1 angsangipun sagêd mêlar mingkup 2 angsangipun pajêg.
1. Ulam mawi patil kakên, punika ulam gadhah balung sêpuh, ingkang gêgêripun cringih-cringih kados graji, bangsanipun punika ingkang sampun kasumêrêpan ulam barês.
2. Ulam mawi patil lêmês punika ulam gadhah balung sêpuh ingkang kèpètipun ing gêgêr kados sorot nanging lêmês, tuwin wujud ros-rosan kathah, ingkang sampun kasumêrêpan, ulam klayar, salêm, sênuk, aring, kabêl yao tuwin paling.
3. Ulam ingkang angsangipun ebah punika ulam ingkang balungipun ênèm, ingkang angsangipun kadosdene ulanulam. ingkang balungipun sêpuh, gumantung ing longan angsang, katutup ing tutup angsang. Ingkang sampun kasumêrêpan: sêhir ingkang ngantos wawrat 200 kilogram, tiganipun kawastanan: kaphiyar, ngantos sok wawrat 50 kilogram, plêmbunganipun kenging kadamêl ancur: sae sangêt, nglangkungi damêlaning tiyang.
4. Ulam ingkang angsangipun kêkah, punika ulam balung ênèm ingkang angsangipun gandhèng kalihan kulit ing jawi, tuwin botên wontên tutupipun, ingkang sampun kasumêrêpan, ai, utawi ulam ingkang mosa môngsa. jalma. Ulam graji tuwin ulam roh.
Ragangan punika perangan ing salêbêtipun badaning manungsa. Punika kalêmpakaning tosan pintên-pintên, ingkang sagêd ebah, tuwin ingkang botên sagêd ebah punapa malih sami gêgandhengan. Tosan sadaya wau kaperang dados tigang perangan ingkang agêng.
1. Ragangan sirah, punika dipun wastani: cumplung tuwin wontên [wo...]
1. Wadhah utêk, ingkang ing nglêbêt isi utêk kemawon (herzen).
2. Rai: mawi bolongan mripat, irung tuwin cangkêm. Ing sanginggilipun wadhah utêk punika botên wontên bolonganipun. Punika kaperang tiga, 1. tosan bathuk, 2. tosan ing wingking, 3. tosan pilingan kalih, kalihan tosan rai kalih. Tosan sadaya wau gandhèng-gandhengan sarta sami sagêd ebah.
Dene cumplung punika ingkang ngandhap kathah bolonganipun, inggih punika:
1. Tosan talingan, ing nglêbêt dumunung ing pamirêng.2. Tosan bathuk sakêdhik.3. Saperanganipun tosan sirah ingkang wingking.4. Tosan malang (sipbeen) kalihan tosan athik-athikan (wichtbeen) mênggah bolongan ingkang dumunung ing cumplung wau ingkang agêng piyambak, bolongan ing tosan ingkang wingking, inggih punika gathukipun sungsum ing gêgêr kalihan utêk.
Tosan rai punika, uwang ing ngandhap, kalihan uwang nginggil, uwang nginggil punika botên sagêd ebah, tuwin kagandhèng kalihan tosan cumplung. Tosan
mlêngkung, ingkang anggandhèng uwang nginggil tuwin tosan pilingan ingkang dumunung sangandhaping mripat, punika kawastanan tosan plêngkung kemawon, bolongan irung ingkang dumunung wontên ing uwang nginggil, wontên ingkang katutup ing tosan alit kalih, punika kawastanan tosan irung. Bolongan irung wau mila dados kalih, dipun êlêt- êlêti tosan janur. Dene bolongan ing saantawisipun irung kalihan cangkêm, dipun êlêt-êlêti: cêthak.
Uwang ngandhap punika sagêd ebah, kagandhèng kalihan pilingan, perangan ingkang ngajêng kawastanan janggut. Tosan ingkang gandhèng kalihan pilingan kawastanan athik-athikan. Ing salêbêtipun uwang ngandhap tuwin nginggil, wontên wadhahipun untu, ing nglêbêtipun katancêban untu.
2. ragangan gêmbung dalah gulu punika kaperang dados tiga, 1. Tosan ula-ula. 2. Tosan iga. 3. Tosan dhaha.
Tosan ula-ula, punika tumpuk-tumpuk, ing satunggil-tunggilipun tosan kabedakakên ing nama, inggih punika: crèngkèh êri, crèngkèh malang tuwin [tuwi...]
[...n] crèngkèh mayat, tumpuk-tumpukipun tosan ula-ula punika, lajêng dados kalenan, ing salêbêting kalèn wau wontên sungsumipun, ingkang lajêng gathuk kalihan utêk, gathukipun wontên ing bolongan sirah ing wingking. Ing saantawisipun kolong-kolonganipun tosan ula-ula punika wontên bolonganipun, inggih punika margi pangraos Zeenuwen ingkang saking sungsum gêgêr dhatêng sawarninipun peranganing badan sadaya.
1.Tosan gulu.2. Tosan gêgêr utawi dhadha.3. Tosan bangkekan.4. Tosan rongkong (heiligbam)5. Tosan silit kodhok utawi buntut.
Tosan gulu, tiyang punika gadhah tosan gulu: pitu. Ingkang nginggil piyambak botên gadhah awak-awak tuwin botên gadhah crèngkèh mayat, nanging ingkang ngandhap tuwin ingkang nginggil wontên rosipun kalih wradin kemawon, namanipun atlas (plêngkung), ing salêbêtipun plêngkung wau wontên pêndholipun ingkang sagêd mubêng ing kolongan ingkang kaping kalih.
Tosan ula-ula tuwin dhadha, punika wontên kalih
wêlas kolong, ing sabên-sabên kolong wontên iganipun kalih. Punika namung sagêd ebah sawatawis.
Tosan bangkekan punika wontên gangsal kolong, punika langkung agêng katimbang kolongipun tosan ula-ula, tuwin botên wontên iganipun, kadosdene tosan gulu kemawon.
Tosan rongkong (hieg) wontên gangsal kolong, nanging gandhèng dados satunggil, mila rupinipun kados tosan amung satunggil.
Tosan silit kodhok utawi buntut, punika wontên kawan kolong, gandhèngipun sagêd ebah namung sawatawis, nanging ing nglêbêt botên ngalèn, sadaya wau kawastanan tosan buntut.
Kanthi mencet tautan persis ing ngandhap seratan punika,
maca aksara Jawa ing tingkat kecamatan. Aku grogi lan ora pe-de. Nanging bapak lan simbah cilikku nyengkuyung lan sumadhia mbiyantu. Ndilalahe nang omah bapak isih kagungan buku crita nganggo aksara Jawa. Aku isih kelingan buku iku nyritaake lakone Damarwulan lan Menakjinggo, Naya Genggong lan Sabda Palon. Bukune wus kucel, samake wis ilang. Saben
barang, wong dhasare ing buku kuwi akeh pada tembange. Mbokmenawa marga dipleter simbah cilik lan bapakku, anggone melu lomba malah tekan kabupaten! Mbuh menang apa ora, wektu iku aku malah ora ngerti hasile, nanging apese aku wus ngetog kabisan wulangane simbah cilik.Nanging kuwi biyen.....Yen saiki aku dikon maca buku aksara Jawa maneh, hihihi... mesthi nunak-nunuk! Dak kira ora mung aku sing nunak-nunuk - iku wae isih mendhing - akeh sedulur (perangan gedhe, meh kabeh?) yen nyipati tulisan pating kluwer iku wae wis ora mudheng. Bener?Ora maidu, jalaran aksara Jawa wis ora dianggo ing salumrahe tulisan jaman iki. Yen isih, iku mung ana ing kitab-kitab, literatur-literatur utawa kasusastran kuna lan prasasti. Yen nang kutha Ngayogyakarta isih lumayan kanggo nuduhake jeneng dalan! Aksara Jawa sithik mbaka sethithik mlebu ing kothak sejarah.... Aksara Jawa dadi kagunan (kabudayan) sing anane ora ing caturan saben dina, nanging ing donyaning seni: dadi tulisan ing souvenir, kaos lan pernak-pernik liyane sing gegayutan karo citarasane wong Jawa. Cekake, aksara Jawa wus mlebu ing gedhong pusakane wong Jawa sing kalamangsane dibukak, diudhari, dielus-elus nganti resik, dijamasi, syukur-syukur didudut wedharan falsafahe sing adiluhung, banjur dilebokake maneh ing gedhong...Apa maneh aksara Jawa, lagi basa Jawa wae wus ora diugemi sacara ganep miturut pranatan unggah-ungguh lan paramasastrane. Angil lan mambu-mambu feodalisme! Mangkono sing biasane dadi pawadan kenangapa kok bocah-bocah saiki yen nggunaake basa Jawa pating trunyuk ora karuan! "Wis maem durung, Le?" "Dereng, Mbah, kula dereng dhahar!" Karepe arep basa alus nanging malah ora sopan! Aaaah... angil!
ditampa apa ora, urusan mengko.....Aksara lan basa Jawa dianggep malah ngengel-ngel komunikasi. Arep ngomong wae ndadak mikir
ndulu marang gagasan praktis, saperangan lan apa prelune, aksara lan basa Jawa ing jaman saiki pancen dadi ora populer. Pranatane luwih komplek tinimbang basa Indonesia utawa Inggris.Nanging, yen wong kepingin nggegulang komunikasi sing wutuh (cipta-rasa-karsa) basa Jawa patut digatekake. Awit, sing jenenge komunikasi iku ora mung transfer gagasan praktis thok, nanging pribadi wutuh sajiwa-raga. Ana unen-unen kuna, "Ajining dhiri gumantung ana ing kedaling lathi! Ajining raga gumantung ana ing rasuk busana!" Yen basa iku klebu kagunan (tegese sing digunakane), ateges uga basa iku klebu busana! Arepa kere gombal yen wicara basane alus, sowan marang Sri Sultan mesthi bakal gawe sengsem Panjenengane!Dak akoni, ing urip saben dina aku arang nganggo basa Jawa sing genep. Apa maneh ing pertemuan resmi. Nanging pengalamanku nggegulang lan digegulang marang olah basa Jawa ndadekake aku luwih nggenah lan ngati-ati anggone mapanake awak ing madyaning pasrawungan agung.Odysseus (tokoh epik Yunani) ngendika marang Telemachus putrane, "Ngger, nesu iku gampang! Nanging nesu marang wong sing samesthine, kanthi pawadan sing bener, cara sing pener, ing papan lan wektu kang trep, iku ora gampang! Lan iku sing bakal ndadekake sliramu nduweni martabating manungsa sing wicaksana!"Sanadyan aku bocah Jawa, aku bisa sarujuk lan gampang nampa kawicaksanane wong sabrang iku! [skd]Website sing patut dirawuhi: Situs Resmi Aksara Jawa |
Upami kula rumiyin (taksih sekolah ing SD lan SMP), uger badhe wiwit wulangan basa Jawa, langsung mumet yen dumugi huruf Jawa. Cleng...cleng! Yen ujian, boten nate pikantuk sae. Punika sampun kula rewangi nurun rencang sanes! Sapunika? Tansaya bubarrr....!(Wah...nemu blog Panjenengan iki, aku sejatine banjur bisa latihan nggawe ukara Jawa lho Mas) Ngaras-ngirus sinau maneh.
Nanging saged... hehehe.Anak lanang sampun saged mesam-mesem, ngguyu lan tanggap ing pangliling. Saya tembem je... ngentutan barang! Hahaha... Pangestunipun kemawon, Mbah Suro.@Aku-Peziarah: Hihihi... jebul... Syukur yen lajeng kakethik malih. Eh, ing Multiply kathah kanca, lho! Gadhahan kula ing mriki: [KLIK].
Lha...Blog kados punika ingkang sampun dangu kula goleki.Nggih, mugi-mugi tiyang jawi mboten lali kaliyan jawinipun.Nuwun.
mas kandar....menawi wonten kidungan dandanggula nopo pangkur dipun upload wonten mriki. kulo browsing kok boten wonten nggih. sakderengipun maturnuwun.nuwunbudi sleman
@OTODA: sampun wonten kok, Mas, sawetawis. Dipun ketik kemawon Dhandhang gula ing nginggil punika... utawi ugi wonten ing mriki.
hehehehDeleteAgus SetyaJuly 18, 2013 at 12:17 PMsugeng enjang mbak is, lha monggo kerso nek badhe tindak
ING., STOTKIEWITZ, HERBERT, DIPL.-ING., , WILKE, DR. BERND, DIPL.-ING., ZIMMERMANN, SABINE, LEMKE, KUNOVOEGELE, GUENTHER, DIPL.-ING.
wong wis dikandani karo si mbah biyen toh…
Ngger menowo lowe arep mlaku sak mlaku, berbuat opo wae ojo lali ngucap ” Bismillah Hirrohman Nirrohim “. Opo
Ater-ater iku wuwuhan kang dumunung ing sangareping tembung lingga ing pacelathonan [1][2] . Yèn ing basa Indonesia diarani awalan, yèn ing basa Inggris diarani prefix [3]. Tembung "prefix" kadadéyan saka tembung lingga fix kang nduwèni teges "nambahi" lan ater-ater "pre-" nduweni teges "sadurungé" [4].
Tuladha: daktuku = dak + tuku = aku sing tuku
Ing basa Jawa, ater-ater iki kabagi dadi telu, ya iku: hanuswara, tripurusa, lan ater-ater liya [1].
Hanuswara[besut | besut sumber]
Ater-ater hanuswara uga diarani ater-ater kang nganggo swara irung amarga swarané kang mbrengengeng [1]. Kang kalebu ater-ater hanuswara ya iku an, any, am, ang [5]. Ater-ater hanuswara lumrahé ateges solah tingkah utawa nindakaké pagawèyan [1]. Ater-ater uga
Paramasastra Gagrak Anyar. Yogyakarta: Duta Wacana University Press. ISBN 979-8139-23-2
^ a b c Kurniati, Endang. 2009. Sintaksis Basa Jawa. Semarang: Griya Jawi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ater-ater&oldid=1073416"	Kategori: ParamasastraBasa Jawa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.04, 29 Agustus 2016.
ambetul mas biasa wong jenenge komentator wkwkwkw aku golek modem eangel mas akeh sing
pemain alon2 sing penting kelakon,ora usah grusa grusu manajemen masih nego ditunggu saja….tapi nek stadion di alon2 opo di cepetke tetep pancet ngunu kuwi.oh SLS nasibmu….isin karo lamongan tapi santai sing isin wong sak bgoro ora aku dw…..
Menak) 67. Panitisastra(Piwulang) 68. Sasana sunu (piwulang) 69. Wicara keras (piwulang) 17
70. Arjunasastra 71. Kawi Dasanama (kata-kata Kawi) 72. Wulangreh (piwulang) 73. Wulang sunu (
6. Asmaning salat kagêntin | marang apngaling asalat | salat wujude Hyang Manon | mangkono ingkang wus kawas | wusira ka-antêngan | alon amaca Alkamdu |
tangatipun | nulya tatrap wiritira ||
12. Amupit ing isbat napi | nakirah utamasitah§ Prayoginipun / mutawasitah /. | muta-awilah junune | panaul ing dalêm dad hak | sipat asih ing asma | asma ulkusnihi-nipun | makluk
anarima ing titahe | kandêl pangandêling Sukma | kang wujud
linggar saking langgar | alon kondur mring dalême | yata kang anèng pêndhapa | Jèngwèsthi Jayèngraga | karsa sêsamuring dalu | ngandika mring Jamil Jamal ||
17. Payo ala nganggur Jamil | lêlagonan singir Jawa | sira empraka wong loro | kang liningan tur sandika |
kang mêksèh | matur gus Dawud Madiman | Amad-asra gus Nurya | kanca santri ingkang kantun | kados wontên tigangdasa ||
wuluh rawi | dening kukusing sanjata | lah tobata sauripe | mupung sira anèng donya | jaman kudhi upama | myat ing wuri sawah gunung | arahên olèh swarga ||Kurang satu suku kata: arahên olèh sawarga.
26. Jayèngraga dènnya singir | piyambak lan Sênu Surat | amèpèt anèng wurine | tan koningan ing ngakathah |
tyasnèki | manêmbah matur ing raka | inggih kawula wiyose | namung jrih sarèhne datan | tate cêlak ing priya | ing jaman dèrèng sumurup | lan dèrèng wontên tyas amba ||
37. Tan liyan kawula kapti | namung sih nugrahaning Hyang |
rong rêkangat tri rêkangat | [...] |Kurang satu baris: 7a. takrul lesan kir'atipun | wawacan ingkang pasekat ||
Mahribipun | Ngisa Subuh wêktunira ||
43. Ywa Luhur yèn durung manjing | ywa Luhur yèn pot wayahnya | ing wayah ana watêse | Lohor pêcak ro ing siyang | kang Ngasar pêcak sanga | Mahrib suruping suryèku | pote sorote kang abang ||
ing pratingkah | kaworan obah-obah | obahe sajabanipun | ing salat batal badannya ||
46. Mung obah salat pribadi | tan kêna liyane
47. Poma yayi ingkang suci | sucèkêna badanira | iya iku pratandhane | kalbu mukminin
ing donya | kang asih akeratipun | kalawan malih ing ngarsa ||
50. Malikiyao-midini | têgêse ratuning dina | kiyamat basa ing têmbe | sakèhing
ngalèhim-nya | mugi Tuwan sung pitulung | mulyane ilat kawula ||
54. Ngalèhim têgêsirèki | ing Tuwan anuduhêna | imaning pra Nabi kabèh | lan
Tuwan kasihi sadarum | asiha Tuwan mring amba ||
55. Tuduhna marganing Nabi | sadaya para ambiya | lapal gèril-maklubi-ne | têgêse mugi dinohna | ing cipta ingkang liya | lir wong kapir Yahudi yun | kang sami tampi dêduka ||
56. Kang amungsuh Kangjêng Nabi | Musa kapir Yahudiya | amaido ing kitabe§ Kalih gatra kacetak miring punika, ing Serat Centhini babon ingkang kalatinaken boten wonten. Punika pethikan saking Serat Centhini-Pisungsung. | ing kitab Torèt punika | wong maido ing kitab | kapir sasat kapir nêngguh | ing kitab satus sêkawan ||
57. Lapal ngalèhim walalin | atas kang
58. Sapa kang maido maring | Nabi sawiji prasasat | kapir mring pra Nabi kabèh | wajibe mukmin sadaya | iktidal mring Pangeran | mugi Gusti ingkang Agung | angapura ing atobat ||
59. Mangkono yayi dèn-eling | yèn sira mulya ing salat | yêkti
iktidal ing Hyang | lawan tumaninahipun | samya wali§ Prayoginipun / mali /. pituwêlas ||
malèh | wajib mukmin tur ruruba | ing dalu lawan siyang | mring Pangeran ingkang Agung | têgêse tahyat akirnya ||
lan ingkang muga | mukmin agamislam kabèh | muga Tuwan ngapura-a | ing mukmin sadayanya | iku yayi kang kacukup | mukaranahing asalat ||
67. Yèn ta durung angawruhi | ing sidiking mukaranah | salate mung èstri
69. Midak tapake kang dhingin | ing wuwuri kang wus tama | lire amidak tapake | tapake wong ahli swarga | tapake nèng jilidan | jilid kang kawuwus wau | satus-sakawan kang kitab ||
70. De yayi sorahing Kadis | sing sapa bêndu wong ika | mring wong alim sawijine | aprasasat bêndu marang | (n)Jêng Nabi Rasullolah | sing sapa bêndu mring Rasul | sasat bêndu marang Allah ||
71. Sing sapa bêndu ing Widi | (ng)gonne pêsthi nèng naraka | sing sapa ngujung maring wong | alim sawiji prasasat | ngujung (n)Jêng Rasullolah | sing sapa ngujung mring Rasul | sasat ngujung marang Allah ||
72. Sing sapa nêmbah ing Widi | (ng)gonne pasthi nèng suwarga | kang muslim rasa tokite | sapa asih mring wong Islam | sasat sih raganira | kang sêngit mring wong Islam wus | sêngit ragane priyangga ||
mangkono lakunira | tuladan kang wus minule | laku kang luwih utama | tandhane kinasihan | Kadis Juwahir pitutur | sing sapa mukmin kang kêras ||§ Prayoginipun / kêrsa /.
78. Sapocapan ing Hyang Widi | amaca-a Kur'an uga | kang bisa lohad murade | iya
saking Nur Muhamad. apan kathah jujuluke | kang nama êgar§ Prayoginipun / ênur /. Muhamad | ingkang rumiyin akyan | -sabitah jujulukipun | dene kaping kalihira ||
kapi kaping pitu | badrul-ngalimu wolunya ||
82. Adam awal sanganèki | kalam kang kaping sadasa | dene kaping sawêlase |
ingkang nyata | (n)Jêng Nabi Rasullolah | asale puniku nênggih | saking sipat jalal jamal ||
jamal kalihipun | dene wêdale kang nyawa ||
87. Saking sipat kahar nênggih | lawan iptikar punika | sababe wus nunggal dene | ing maklukira Hyang Suksma |
kang sipat | manjing istigna puniku | kasugihaning Hyang Suksma ||
Prayoginipun / iptikar /. istigna | mungguh asmaning Allah | karya ngalam sadayèku | nora wajib nora mokal ||
92. Kewala mung wênang ugi | mungguh Hyang Agung akarya | ing alam kabèh marmane | nama sugih Hu Tangala | tan kêna
Allah kawasa | pan ora ana ingkang | kinarya dadi rumuhun | pan namung Ênur Muhamad ||
96. Nyawa Rasul dènaranni | gêdhong
Johar-awal kinèn kardi | ngalam kabèh nora bisa | wus angrasa ing apêse | nulya sujud johar-awal | mring Allahu Tangala | kaping lima sujudipun | sasampunira mangkana ||
98. Kinarya dewa Hyang Widi | ingkang roh lawan
minangka gagawaripun | wajibe Rasul titiga ||
105. Kang sidik amanat haglig§ Prayoginipun / tablig /. | yèku
saking barkah (n)Jêng paduka ||
108. Angsung ladhang ing ngarungsid | angsung panggih ing ngaical | lan asung gampiling ewoh | pêtêng tyas amba ing mangkya | sinung padhang nêrawang | têkabul amba ing wau | dèrèng uning ing wêkasan ||
109. Ing mangkya tuwan minihi | angoyod
110. Amba tan nêdya miyarsi | liyaning wuwulang tuwan | sanadyan dalil Kadise | yèn dèrèng dados karsanta | kalangkung jrih kawula | sumanggèng karsa sakayun | ngong kumambang ing wisesa ||
111. Angga kawula sadarmi | ing donya
kinuwatna | yayi ibadahirèku | lan têtêpe imanira ||
113. Kang rayi konjêm ngabêkti | ing raka sukur ing Suksma | alon matur ing kakunge | inggih mugi nastijaba | sabda tuwan ing amba | kawula kalangkung nuwun | narima amba ing tuwan ||
114. Yata ni cèthi Cênthini |
tumindak ngaos Têpsir | sakêdhik maksih kuciwa | dèrèng parigêl murade | myarsakkên paduka mulang | mila punika anak | pan mindhak sumêrêpipun | kathah ingkang kacathêtan ||
118. Yèn mangkono iku yayi | ing sabên sira ngong wulang | konên angaji Têpsire | manira kang angsung murad | marang sira supaya | dhèwèke milu sumurup | sasat sira kang wèh wulang ||
salong kêdhik ingkang kantun | lurah lèrèhan
sigra | kinanthi astanira | sêlir tri umiring pungkur | lan parèstri rencangira ||
126. Kang raka gumujêng angling | nadyan wong sadonya wiyah | ngrawati mataning
dhasare radi kêbacut | rinta lir wong tan kaopan ||
128. JayèngsèsthiJayèngwèsthi. gumuyu ngling | ugungên wae rinira | brêkate wong anom mono | wau kang rayi Jèngraga | samarga priyêmbada | dhuh wong ayu mirahingsun | sangêt
analusur lambung. prênahe kêndhit pungkuran ||
131. Wus tetela yèn turanggi | kagyat kang raka têtanya | lo apa sira iki kèl | angglong jaja kadhung ing tyas | kang garwa lon turira |
jrih ing raka èsmu (ng)guyu | inggih sawêg magut wulan ||
132. Kèndêl jumênêng pan mêksih | kang rayi
iriban ing wong | Jèngraga sangêt dènnyarsa | kang garwa kagunturan | samya kadung kalihipun | kapalang dening lambaran ||
137. Alon kondur ing wismèki | ingêdhunakên kang garwa | maksih kang asta têngêne | kêkêt ing warastra maksa | kang raka lon lingira | senggane bok ngalang banjur | aran wong mêkruh kewala ||
138. Kang garwa umatur ririh | paduka marahi rêsah | kados kirang dintên malih | kang raka ngling sapuluha | wong kaya
wae wus | kang garwa gumujêng turnya ||
142. Pun Giyah puniku wingi | tingal kula mapag tanggal | wikan punika
maring ro sêlirira | ro kinayuk jangganipun | binêkta mring gandhok wetan ||
paduka | numpu roro sêlirnya | kang raka ngling wong kêjujur | yèn sira marahi beka ||
155. Mawi kula kados pundi | ngling ambêkuh hih kêtula | -tula padha buntu kabèh | tan ana kang kuwarasan | undangên kabèh padha | nulya tinimbalan sampun | sêlir têtiga gya mara ||
ing banyu kang atis | dimène mari (m)bêngkayang | Jayèngraga sru guyune | mara cobanên manawa | yèn kaya dongèngira | gya mundhut toya prapta wus | ing bokor nulya kinambang ||
anggèr | sesuk yèn mapag pangantyan | sore ing wayah Ngasar | pêrabot ing sadhêmênmu | sun kang paring mring ing sira ||
176. Mulês sadintên tan mari | pan botên kèndêl wawratan | mila ywa dangu kemawon | yèn kenging nyuwun apura | maklum dalêm kewala | manawi têmahan saru | kawula jrih ing paduka ||
177. Jèngraga osiking galih | iki wong katula-tula |
mijil lampahira alon | panggih lan Sênu wuwusnya | kêsuwèn têmên sira | sarwi nothok bathukipun | dèn age sira mreneya ||
179. Wus prapta ing rusban kanthil | ing karsa ragi kasêsa | cinêcêp lathi pipine | gênti ing pangarasira | jinèjèr lan gus Surat | Sênu pinungkurkên wau |
pra santri kang samya adan | kidul lor kulon wetan | Jayèngraga tyas kêsusu | dènnya pèpèt wus luwaran ||
anggantêr asru | cocak kêkroyokan | kuthilang imbal kudhasih§ Prayoginipun / kêdhasih /. |
Kartiraga | umatur mring Jayèngragi | inggih sampun kula artini§ Prayoginipun / artèni /. sêdaya ||
32. Tiyang dhusun taksih dèrèng wontên mantuk | lamun wontên karsa | ingkang dadakan kadyèki | sampun kantos dados
tuwuhan têbu | rêjuna lan pisang | raja lawan cêngkir gadhing | Jèngraga ngling mring Madasra Amaddiman ||
36. Ya sirèku wong roro dene karyamu | sakèh pêpragatan | rampunga dening sirèki | kêbo sapi wêdhus miwah bèbèk ayam ||
wus miranti | mulih ngirit ting karêngkèt buruh rolas ||
52. Praptèng ngayun wus tiniti tukonipun | Nikèn Rarasatya | ngandika marang kang bibi | lah inggih punika bibi Kulawirya ||
53. Kula sampun pasrah mring bibi sêdarum | kang dadiya kulmak | mandhegani nambut-kardi | rampungipun ing sêkul ulam panganan ||
57. Rakitipun ing pêpajangan puniku | inggih kang prayoga | nini pasanging tilam mrik | Nyai
tilaming sang pinangantyan sarwa seta ||
59. Alon muwus Jèngraga inggih puniku | nini aprayoga | sawiji (ng)
68. Ingkang mupuh ulam sawênèh amarut | ngoncèki bêrambang | bumbu sate age arih | Jayèngraga
72. Lingira rum kêndhangmu aturna gupuh | mring man Kulawirya | nulya
kang winiyak pupuhipun | kang sêkar Sardula | Wikidhriya§ Prayoginipun / Wikridhita /. dènwiwiti |
kalih / ingkang-kapisah / ka / kalebet gatra ngajengipun. Pada 90-92 punika pethikan saking Brata Joeda Kawi pupuh 9 pada 1 (
dhalang | layang Bratayuda kawi | nadyan padha kawi aja layang jarwa ||
mugi angsala pangidin | sawab bêrkah ing wuwulang (n)Jêng paduka ||
98. Inggih nuwun bêndara kawula sinung | wulang mrih pralêbda |
inggih puniku | lampahe kang sêkar | Sardula wilangannèki | lampahipun sapada lingsa sangalas ||
101. Angkatipun nênêm ping ro nuli pitu | gunggung sapadanya | pitungdasa gangsal nênggih | ukaranya kang nêm ngangkat rong aksara ||
103. De yèn wolu pan sêkawan angkatipun | sênadyan kang sêkar | kidung macapat tan pahi | inggih sami yèn angkating wiwicalan ||
104. Manthuk-manthuk Kulawirya dèrèng surup | ah manira wêgah | nora têlatèn nitèni | payo padha klênèngan bae kapenak ||
105. Nanging iku ana kojahe kang muwus | yèn wong kalênèngan | nganggo kêndhang tan dèn-gongi | rada ora ilok ingaran kêmangga ||§ Prayoginipun / kemaga / =kuciwa.
Alon matur lêrês pangandikanipun | paman jêngandika | sami lan pituturnèki | jênatipun gêbal sampeyan pun bapa ||
beda yèn sêmbahyang | Jumungah watuke (ng)gigil | nganti bakda isih cakra§ Prayoginipun / cokro /. ambranahan ||
127. Swara muluk gêtas rênyah manis arum | alêpas napas tyas | wiwiting pada puniki | ungêlipun ingkang kagagas ing driya ||
128. lajêng sarone§ Prayoginipun / sarune /. kagunganing ki Salu | datan ana§ Prayoginipun / -kat tan ana /. bisa | matut amung Jayèngsari | lajêng kang bisa matut gêndhinging gambang ||
129. Lajêngipun ngajêng ing salukatipun | nulya
yèn ngaji | kang kêdanan maca kêdanan yèn têgar ||
133. Èsmu (ng)guyu Jèngraga lingira arum | sampeyan punika | (n)dadak ngumpak-
kabèh kowe kono sami | bokmanawa ngong dènaranni angompak ||
135. Samya matur nun inggih sayêktosipun | Crêmasana turnya | inggih pun Widiguna sring | anggêgobra ngakên dados palawangan ||
136. Ngipuk-ipuk sring angsal pawèwèhipun |
Jèngraga | sarya ngling wis kênèng baring | kadèkne wong sring prapta matur sunundang ||
puniku supami | natap gangsa pelog siyange kewala ||
145. Kang paman gumujêng ngling amanthuk-manthuk |
apa wong wis lungse | ya (ng)ko Asar bae suwuking gamêlan ||
146. Payo gupuh Widiguna sakancamu | ngusunga gamêlan | pelog si Alun-jaladri | pêparinge ki dipati Wanasaba ||§ Prayoginipun / Wirasaba /.
147. Jare iku brêkatan bêtuwahipun | ing eyange swarga | têdhak dalêm pra bupati | ing Bintara gangsa saking Giripura ||
148. Inggih tuhu nanging ingkang maksih lugu | bonang kênong gangsa | inggih pun Alun-jaladri | ricikipun pêpak anèng Wirasaba ||
Tunggilipun kang wontên kangmas puniku | slendro pun Samodra | bonang kêndhang gong satunggil | asring pêcah botên
jumêgur andule bisa gumuyu | wadone angombak | banyu sringe§ Prayoginipun / srenge /. lwih mawingit | ingkang
161. Garwa matur pan inggih ing swaranipun | botên wontên liyan | gangsa kadya Lun-jêladri |
163. Dhine iku têka wani-wani nabuh | apa wis kalilan | mring kangmase Amongragi | lamun ora sêbabe wani anatab ||
164. Kang tinuduh santri Luci sigra mêtu | praptèng wismanira | Jayèngwèsthi
mring paduka milanipun | rinta Jayèngraga | natab pelog Lun-jaladri | punapa wus kinalilan ing
praptèng Kajèngragan | anuju suwuk kang gêndhing | Luci prapta ingawe mring Jayèngraga ||
170. Na gawemu dene agupuh lakumu | santri Luci turnya | kawula ingutus dening | rakanta lan sarta rama jêngandika ||
171. Kinèn (n)dangu ing paduka marmanipun | anatab
myang (n)Jêng Kyai | yèn sun nuwun pangapuntên sêkaliyan ||
173. Myang maring Sèh Amongraga nuwun maklum | mung siyang kewala | mêngko yèn
rinukmi-rukmi | ting saliri anggili kang lunga têka ||
179. Tangkêbipun wong nyumbang lir winginipun | priya mring
bêrkahipun (n)Jêng Kyai Bayi Panurta ||
183. Gya sinuguh kang nyumbang sêdayanipun | myang ancak brêkatan | mangkana sadayanèki | ingkang anèng pandhapa para lanangan ||
184. Kang martamu samuwa pênganggenipun | matur mring Jèngraga | punika kula nyaosi | panumbasing apu sapala katura ||
185. Sumbangipun sareyal ngrong reyal nêlung | reyal Sênu Surat |
ingkang kinèn anampèni | ngandika rum ya bangêt
188. Ingkang wungkul dadya (n)dêngkèng lampahipun | sadaya wiraga | kèh dol ayu adol sigid | Kulawirya mèsêm ningali wong kathah ||
189. Alon muwus lah ta wong urip puniku | yèn ana samuwan | angrungu gamêlan muni | sasolahe mulih tênaganing Buda ||
190. Alon matur alêrês paduka muwus | pan sadasa-dasa | titiyang Jawi dospundi | yèn gamêlan punika bintuwah Buda ||
Milanipun kathah ngalap sawahipunsawabipun. | mring gangsa punika | sakêdahipun (m)brêkati | sanès lawan pun Samodra tanjêgira ||
193. Adatipun yèn sinambut tiyang mantu | kêdhik ingkang nyumbang |
rarase gêdhe rum manis | têka duwe meda mangkono geneya ||
195. Inggih sampun ila-ila waunipun | gèdhèg Kulawirya | Jèngraga ngandika aris |
ladak tingkahnèki | labête ugunganipun | nanging putus piyambak | dhasar landhêp tyasirèki | ngèlmu bantas§ Prayoginipun / buntas / = têlas. ing kukum yudanagara ||
3. Andêle ing Wanamarta | pan amung awirya kalih | Jayèngraga Kulawirya | keringan
kèri | namung niyaga kewala | ingkang kantun nèng pandhapi | wus antara kang sami | asalat Luhur bakda wus | wangsul sewang-sewangan | punapa garaping kardi | kang mring pawon mring kêbon kang mring pêndhapa ||
anudingi | o nglêburi babon dimène§ Prayoginipun / dhemene /. andhêndha ||
8. Ngandika mara unèkna | lirihan wae kang gêndhing | lima rêbab Kombangmara | KêmbangmaraKombangmara (
ris | lah wis padha singgahêna | panganan brêkatên mulih | para niyaga nuli | langusungangusung. gamêlanipun | mring dalêm pasimpênan | wus têlas samya nèng ngarsi | ngandika rum wis padha muliha dandan ||
13. Kang liningan tur sandika | nêmbah mundur samya mulih | Jèngraga malih ngandika | kabèh sanak-sanakmami | padha dandana mulih | nganggoa kang sarwa luhung | saduwèk-duwèkira | kurmat pangantèn kang prapti | kang liningan matur sandika sadaya ||
14. Mangkana bubar sadaya | sudagar myang magêrsari |
ingundhangan | badhe sêlawatan dhikir | Kulawirya wus mulih | Jayèngraga maring tajug | asalat waktu Ngasar | lan para santri kang bumi | wusnya bakda kundur malêbèng ing wisma ||
pêlung panji kalunglungan | talêpok banyu mas kuning | ing nganti langkung apik | kêpuh tundha ngayu-apu | amungsêr mêdhok atap |
kêlir | ingkang garwa èsmu (ng)guyu | sasmita mring kang raka | Jayèngraga amaguti | ing liringe ing rayi mèsêm ngandika ||
Acundhuk mêntul mutyara | wor godhining§ Prayoginipun / podhining / = inten las-lasan. garudha
ana mêncil | angumpul mring Kulawirya | nèng pêndhapa jèjèr linggih | anulya ingkang [ing...]
ing pêndhapi | jinèjèr rèrèhanipun | nulya Ki Wiradhustha | prajuritan nyamping bathik | parang
kang bukak anyar | kang munggeng rèrèhanèki | marang Wiradhusthèki | sadaya panganggenipun |
mirah abrit | udhêng tabur-tabur wungu | têlangkupan pencongan | sadaya rèrèhanèki | kang wong jagal pan anggêr bêlantik kewan ||
36. Sawarnining ngon-ingonan | turangga myang kêbo sapi | wêdhus bèbèk banyak ayam | ingkang samya binêlantik | kabèh rèrèhanèki | sadaya pênganggenipun | cara Bugis sêdaya | tan
ana ingkang mênèhi | pênganggone undha usuk ingkang kuwat ||
37. Sêmbagi lurik cêlêpan | wus lênggah anèng pêndhapi | nulya Panamar kang prapta |
nulya ingkang sami rawuh | para jadhug sudagar | sarênti praptane (ng)gili | jor-jinoran
Prayoginipun / Ngadêg-ngadêg /. nora bisa | kangèlan solahirèki | ginaguyu ing wong kathah |
ambarêngkut sira | kaya canthèlan sirèki | dene sarwa mêpêki | kaya wong dodolan dudu | jêg kaya wong nyênyêlang | jêg kaya wong
sisan cèrètku Nuripin | gawakêna ngling Nuripin alah tobat ||
55. Gêr ginuyu ing wong kathah | (ng)guyu wêlas mring Nuripin | ngling malih wis
layake bae iya wus | dene tan manèh prapta | kang putra nauri inggih | nulya angandika marang Sênu Surat ||
ana kusud sawiji | lir sinuntak donyane wong Wanamarta ||
61. Parèstri kang anèng ngarsa | prapta dalême Jèngwèsthi | kang wingking lagya
lir sêkar sêtaman asri | mangkana Jayèngwèsthi | lênggah ing pêndhapanipun | lakampuhakampuh. latar pêthak | sawat
66. Amadasra Amaddiman | katêlu si santri Luci | angatag sinomanira | mring pawon ngusung kêndhuri | sêkul nèng panjang giri | sarta lan rampadanipun | miwah
ngladèni | ambêng pan samya rinampad | wus cinarakakên sami | nulya sami wêwanting | ingkang tuturuh wiwisuh | wênèh angumbah tangan | kang
cilik andum brêkat | bocah papat kang nuwani | andum brêkat padha bocah | kiwa
74. Ing pêndhapa wis luwaran | ing wisma kang lagya bukti | Mongraga lan ingkang garwa | Turida lan Rarasati | kêmbul sarêng abukti | myang pra wadonan sêdarum | samya anadhah eca | Mongraga tanpatuk§ Prayoginipun / tanpantuk /. bukti | yèn cêlakan lan èstri tan pati rêna ||
wau Ni Rarasatya | umatur ing raka aris | kang punika bokayu lampah kawula ||
76. Anuwun sang pinangantyan | pangundhuh kawula
77. Nuwun ing sang sêkaliyan | pangundhuhipun ngurmati | wilujêngipun paduka | sira Ki Sèh Amongragi | nauri rum amanis | inggih punapa sakayun | nulya kang rayi prapta | Jayèngwèsthi angaturi | mring
sing wisma umijil | sira Sèh Amongragi | jumênêng lan garwanipun | maksih busananira | tan ewah kadya duk
limanipun | wus ngêrti wartinira | yèn pangantyaning (n)Jêng Kyai | putra ari angundhuh
Jayèngraga ambagusi | lumampah anèng ing têngah | dèn-iring pra bagor sigid | lir pendah wayang klithik | aborèh kuning sumunu |
Terusno olehmu mlaku JEJEG…..gak sampek 2 tahun klu kuwi wis jatahmu yo bakal KECANDHAK….
kepanjangane Cah Wetan Masjid… sangar to kang??? btw kae nang bengawan.org kok isine mung jenenge awake dewe…durung sido dadi
ngono iku piye hukume, cah ?".
durung kenal sing disembah iku yo percuma, mek nggugurne kewajiban tpi ra oleh opo2,,,Sopo sing mok sembah, opo sing mok sembah?? 5 wektu, nypo kok mek 5 wektu???SalamBalasHapusAgus Tri Atmadi17 Juli 2014 10.20
mobah jroning ambegan, Allah mosi k jroning ati, yo roso, ya rasul, Ya rasaning Pangeran, Duh Pangeran kulo nyuwun gampil,
kang kerawatan kang ora kerawatan Kang metu bareng sedino lan ora metu bar eng sedina Lan sedulurku kabeh bae Bapanta ana ngarep Ibunta ana mburi Mara buka ken geongku Maju pat kangh ana ing kiblat papat kalima tengah Ayo podo tumandang o bebarengan Podo gawanen kalumpukno dadi siji. Saking kersane Allah Laa ilaaha illallah Muhammadurusulullah. (
maringi, Ya rasaning Pangeran Ya Rasul kang dadi wasilah lantaran mukti mulyo kecukupan, Duh Pangeran kulo nyuwun gampil, g angsar pados sandhang, tedho, kebeneran kamulyan tansah lumintu
Gusti Allah SWT " Duh Gusti Allah SWT Lumantar meniko Kawulo Ny uwun supaya........lan mboten diganggu usaHa kawulo meniko kaliyan sakabeh makhl uk ingkang bade gawe cilaka kawulo lan badan sarira kawulo. Ku kersaning
“Niki lokasi wekdal truk muter endas-e Mas. Soale pas mogok teng tanjakan, mboten saged mundur utawi muter. Mangkane, dipun pekso mlampah dugi mriki, pados dalan ingkang saged
“Nanging sakniki masyarakat malah salah kaprah. Alas niki didadoske panggonan kagem golek pesugihan. Ngregeti sucine alas Bonggan mriki!” curhat
xitalho	Desember 10th, 2009 at 12:07 pm
Pingin nggagas event mbeleh wedhus massal sak Endonesa sing ora pas Idul Adha carane piye
gak tau tak gawe, saiki mabikan karo windos pak🙂
penting aku wis enek neng sidebar gek neng nduwure Tjiwir (
7. Sing sapa nalika ana donya ngelakoni kabecikan senajan mung saboboting semut bakal weruh ganjarane.
8. Sing sapa ngelakoni ala, senajan mung
Dr. Wangari Muta Maathai (lair ing Nyeri, Kénya, 1 April 1940 – pati ing Nairobi, 25 Sèptèmber 2011 ing yuswa 71 taun) inggih punika salah satunggaling aktivis lingkungan hidup lan pulitik. Nalika taun 2004, piyambakipun dados wanita asal Afrika ingkang kapisanan ingkang dipunanugrahi Penghargaan Perdamaian Nobel kangge sumbanganipun wonten ing bidang pembangunan berkelanjutan, dhémokrasi, lan perdamaian. Piyambakipun minangka anggota Parlemen Kenya sarta nate dados Asisten Menteri Lingkungan Hidup dan Sumber Daya Alam wonten ing pamarentahanipun Presiden Mwai Kibaki antawising taun Januari 2003 dumugi November 2005.
Dr. Maathai miyos wonten ing Désa Ihithe, Divisi Tetu, Distrik Nyeri, Kenya saking kulawarga etnis Kikuyu. Piyambakipun pikantuk gelar sarjana wonten ing biologi saking Benedictine College, Atchison nalika taun 1964 lajeng dipunlajengaken wonten ing Universitas Pittsburgh saderengipun wangsul malih dhateng Nairobi. Wonten ing Universitas Nairobi, piyambakipun pikantuk gelar Ph.D. ingkang angka pisan tumrap wanita asal Afrika Timur wonten ing bidang kadhokteran kewan. Piyambakipun dados dosen anatomi kéwan ing universitas kasebut nalika taun 1971 lajeng dados dekan. Nalika taun 2002, piyambakipun pikantuk posisi minangka Visiting Fellow wonten ing Institut Global kangge Kehutanan Berkelanjutan wonten ing Universitas Yale.[1]
Pagesangan Kulawarga[besut | besut sumber]
Wangari Maathai minangka ibu saking 3 putra: Waweru, Wanjira lan Muta. Nalika taun 1980an, piyambakipun pisahan kaliyan garwanipun, Mwangi Mathai, ingkang ngendika babaganpiyambakipun bilih "langkung kadhidhik, langkung kiyat, langkung sukses, lan langkung awrat dipunatur." Piyambakipun lajeng dipunlebetaken dhateng kunjara amargi nentang hakim sarta dipunlarang migunakaken nama garwanipun malih. Minangka panolakan, piyambakipun namung newahi namanipun kanthi nambahaken setunggal huruf “a” dados Maathai.
Nalika taun 1977 piyambakipun mbiyangun Gerakan Sabuk Hijau, sawijining organisasi akar rumput nonpamarentah ingkang ancasipun njamin sumber panyengkuyung kayu bakar lan nyegah erosi lemah. Kampanye punika nggerakaken wanita miskin lan nanem langkung saking 30 juta wit dumugi sapunika. Sadangunipun taun-taun kalampahan, penebangan liar sampun nyebabaken kirangipun toya seger lan kayu bakar sarta mutu lemah ingkang samsaya mandhap. Maathai saged maringi motivasi kangge ibu-ibu saking anak-anak ingkang kekirangan gizi saperlu ngempalaken bibit tandhuran, ngedhuk sumur, njagi semaian saking kewanlan manungsa. Amargi jasa-jasanipun, piyambakipun dipunparingi gelar Mama Miti (basa Swahili: Ibu saking tetuwuhan).[2]
Nalika Desember 2002, Maathai kapilih dados anggota Parlemen Kenya kanthi 98% swara. Nalika taun 2003 piyambakipun dipunangkat minangka Asisten Menteri Lingkungan, Sumber Daya Alam, dan Margasatwa. Nalika taun ingkang sami, piyambakipun ugi ndhirikaken Mazingira Green Party of Kenya.[3]
Kejawi Hadhiah Nobel Perdamaian, Maathai ugi nampi sajumlah penghargaan sanes kalebet
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.50, 19 Oktober 2016.
melih pa’Dhe, nek lempeng tekt0nik niku kok saged mlampah2, nopo gadah sikil to pakDhe??
–> Ga nganggo sikil, deweke berenang-renang, nglangi sakduwure lautan mantle atas🙂
satuiku, on 1 November 2010 at 2:35 pm said:	wah…
Kagunan Kawruh Ambathik (Nyêrat), Kajawen, 1938, #1671	Katalog:Kawruh Ambathik (Nyêrat), Kajawen, 1938, #1671Sambung:-
Kajawèn: Ôngka 20, 18 Pasa taun Jimakir 1858. 10 Marêt 1928. Taun III
Alusing sêratan, punika kajawi saking alusing canthing, ugi saking caking tangan, malah caking tangan punika
ingkang nama baku piyambak. Sayêktosipun tiyang sagêd nyêrat sae punika saking pakulinan, awit botên kirang tiyang ingkang baut nyêrat, ingkang sêratanipun awon. Ingkang makatên punika jalaranipun saking sampun kêtlêtuh rêmên nyêrat rikatan, mila tiyang sinau nyêrat punika kêdah alon, mangke manawi sampun matuh sanadyan nyêrat rikat, inggih sae.
Sêpuhing cêlêpan punika gumantung wontên saening nila, dene sêratan sasampunipun dipun cêlêp, lajêng dipun kumbah (kêrok) utawi dipun bironi. Ngumbah punika prêlu ngicali malam ingkang tilasipun badhe kêtumpangan soga, tuwin ambironi punika nyêrat prêlu nutup labêting nila. Dados têrangipun, tembokan punika badhe andadosakên pêthak, kêrokan adamêl panggenan soga, tuwin ambironi punika nutupi
sasampunipun dipun soga punika sampun rampung, manawi sampun dipun lorod (dipun icali malamipun), nama sampun dados sinjang.
Kajawèn: Ôngka 49, 11 Sura taun Ehe 1860. 19 Juni 1929. Taun IV
Mênggah padamêlanipun tiyang èstri, saya tumrap ing nagari Surakarta tuwin Ngayogyakarta, agêng alit sami nyêrat sinjang bathik, kangge panggaotan, utawi namung pangangguran, dipun angge piyambak, prasasat botên wontên tiyang èstri ingkang botên sagêd nyêrat sinjang. Ananging ing ngriki namung nyariyosakên pêpiridan ingkang tumindak ing nagari Surakarta.
Nyêrat sinjang punika mawi gawangan, ingkang kadamêl dêling apus panjangipun 4 1/2 kaki, mawi suku sami dêling apus, dipun balêngkukakên, ing têngah mawi kakrowok rangkêp sacêkaping dêling, ing nginggil dipun taksihakên kulitanipun kemawon,
sisihipun, dene gawangan ingkang alusan, kajêng jati mawi gledhegan.
Tiyang nyêrat punika ugi mawi pirantos ingkang dipun wastani bandhul, ingkang kadamêl kajêng crèngkèh, ingkang nginggil cêlak, ingkang ngandhap panjang, mawi tangsul kangge nangsuli cuwilan banon, inggih punika ingkang nama bandhul kangge nyêrat. Dene ingkang kadamêl pèni, tosan utawi kuningan dipun balêngkukakên, tangsulipun rante, bandhulipun marmêr utawi jobin pêthak dipun ukir kapêtha woh manggis
Malam ingkang kangge nyêrat ingkang prayogi: nyawo matêng, abênipun: malam cêmêng sabagian, malam pêthak limrahipun dipun wastani malam kote, inggih punika malaming tawon, sabagian lancêng sabagian, lajêng dipun jèr wontên ing wajan pambathikan, wajan siti utawi waja, dene manawi damêl kathah dipun godhog ing kuwali kadadosakên satunggal, nama jeboran. Bilih sampun luluh dipun saring, lajêng dipun dhêmakên. Punika sampun dados malam nyawo matêng, panganggenipun namung kantun nyuwili kemawon, kalêbêtakên ing wajan kangge nyêrat.
Nanging tumrap ingkang adèn yêktos, sêratan ingkang sae punika namung ngangge malam pêthak thok, dipun colok ing lancêng, punika dadosing sinjang langkung sae, saya tumrap sinjang latarpêthak, pigunaning lancêng watu namung dados sarana ngrakêtakên. Dene manawi kangge nêrusi, inggih punika sêratan sawalikipun, cêkap ngangge malam jeboran. Nembok ambironi ngangge malam cêmêng, inggih punika malam ingkang awon piyambak. Asli saking malam godhogan ingkang sampun kangge nyêrat sinjang, inggih punika malam kêrokan utawi malam babaran.
Ingkang kadamêl nyêrat sinjang nama canthing, dhapuripun bundêr ing nginggil
panjangipun 4 dim dumugi pucuk, cucuking canthing pokipun tumumpang pucuking ongotan galonggong ing ngandhap ingkang nyanggi awaking canthing, dipun tangsuli sêrating sêpêt, warnining canthing punika: 1. Carat kalih, inggih punika cucuk kalih dhèmpèt ngandhap nginggil. 2. Canthing ngengrengan. 3. Canthing isèn-isèn, tuwin 4. Canthing tembokan utawi biron.
Canthing kawan warni punika sampun nyêkapi kangge prêlunipun tiyang nyêrat, nanging taksih wontên malih canthing sanèsipun, kados ta carat tiga, carat gangsal, malah wontên ingkang carat pitu, dene kanggenipun kangge nêcêki, prêlu nyuda padamêlan, awit cêcak tiga, gangsal tuwin sanèsipun, pancènipun cêkap namung ngangge canthing cêcêk satunggal, nanging panêcêkipun rambah-rambah. Makatên ugi carat ingkang jangkêp, punika prêlunipun inggih namung kangge ngenggalakên lampahing panyêrat utawi ajêging lampah rangkêp. Wontên malih dipun wastani canthing nitik, punika canthing ingkang bolonganing cucukipun pasagi, prêlu kangge nyêrat nitik, bêtahan manawi botên gadhah, sagêd ngangge canthing carat kalih dipun dhèmpètakên.
Kajawèn: Ôngka 50, 14 Sura taun Ehe 1860. 22 Juni 1929. Taun IV
Mori ingkang kasêrat winastan mori muslin, punika wontênipun warni-warni, manut kawontênanipun satunggal-satunggaling nagari piyambak-piyambak, pundi ingkang dipun wastani sae.
Pêpetanganing mori ingkang badhe dipun sêrat punika kacon, botên elon, pilah-pilahipun makatên.
3. Ikêt sakacu langkung satêbah, manawi dipun pêsthi namung sakacu dadosipun ikêt: cawak (botên gathuk lêrês).
4. Kêmbên 2 1/2 kacu, kasuwèk ing têngah dados kêmbên kêkalih.
Mori sasampunipun dipun suwèki lajêng kakumbah, lajêng dipun plipidi ing lêrês suwèkanipun, ingkang sae plipidan punika dipun dondomi tangan, namung anjalirid sakêdhik, manawi dipun plipidi ngangge mêsin, kêtingal ambêdhudhug kêkandêlên. Dene plipidan wau ugi kangge têngêr, ing sajawining plipidan kangge ngengrengan, ing nglêbêt lêrêsing plipidan kangge têrusan. Dados têngêraning ngengrengan punika kajawi ningali saking saening wujudipun, ugi sagêd nitik saking plipidan, saupami wontên sinjang ngengrenganipun dhawah prênah salêbêting plipidan, sanadyan nama botên awon, nanging nama groboh, utawi klintu panyêratipun, lan malih tumrap gampilaning tiyang miru sinjang, cêkap nitik saking plipidan wau.
Mori wau sasampunipun dipun plipidi lajêng dipun godhog mawi woworan godhong dêling utawi godhong tela gantung, utawi namung kalihan tawas. Mori ingkang dipun godhog makatên punika kajawi ngindhakakên sae ing wujud, ugi paedah manawi dipun sêrat pêrêt.
Sasampunipun makatên, mori wau kaulêd kalihan bêninganing lôndha awu tuwin lisah jarak, lajêng dipun pe. Bilih sampun garing dipun ambali malih ngantos rambah-rambah, manawi sampun kêtingal mêmês dipun kèndêli, lajêng dipun godhog. Bilih sampun tanak panggodhogipun kintên-kintên sampun mrasuk, lajêng dipun êntas sarta lajêng dipun kumbah ingkang ngantos rêsik, lajêng dipun pe.
Manawi sampun garing lajêng dipun sêkuli, sêkul punika glêpung dipun jênang mawi tawas sakêdhik, mori dipun ulèni ing tangan wontên ing pangaron utawi sanès-sanèsipun ngantos waradin lajêng dipun pe, manawi sampun garing dipun dhêm rumiyin.
Mori ingkang sampun kados makatên punika nama mori loyoran, murugakên saening babaran, awit bumbuning soga sagêd tumama sae.
Sapunika lajêng ngudi alusing mori murih sakeca dipun sêrat, inggih punika dipun kêmplongi, patrapipun mori dipun lêmpit panjang, dipun tumpangakên ing kajêng kêmplongan, dipun thuthuki gandhèn, kaangkah namung andhawahi, nanging ingkang waradin, ngantos alus, mori ingkang sampun dipun kêmplongi punika pikantukipun manawi dipun sêrat sakeca, sagêd anglêr tanpa grag-grêg.
Sasampunipun makatên, mori lajêng dipun garisi, dene anggarisi punika manut punapa badhe sêratanipun, punapa kangge cêplok, garis miring, tambal tuwin sanès-sanèsipun. Patrapipun anggarisi punika mori dipun jèrèng wontên ing papan waradin, prayoginipun wontên ing plêsteran, pirantosipun ngangge blêbês, inggih punika kajêng panjang gèpèng, minôngka jidharan, dipun garisi potlot.
Dene tumrap anggarisi ikêt, ingkang garis miring, punika wontên ingkang dipun garisi têrusan malang, wontên ingkang dipun perang dados kawan guthêk. Dene dadosipun sae ingkang dados kawan guthêk, awit manawi kangge ikêt-ikêtan garisanipun sagêd kêtingal têrusan saking ngajêng dumugi wingking. Dipun ingar-ingêra panglêmpitipun ajêg sami kemawon, beda kalihan ingkang dipun garisi malang, wolak-waliking
Kajawèn: Ôngka 53, 25 Sura taun Ehe 1860. 3 Juli 1929. Taun IV
Ingkang nama polan, punika panyêratipun manut pola ingkang sampun dipun damêl lêmbaran, limrahipun sinjang sêmèn-sêmenan, latarpêthak utawi latarcêmêng.
Patraping panyêratipun tiyang mola, kêdah manggèn papan ingkang nawangakên padhang, pola dipun tèmplèkakên ing mori dipun êdomi ing dom bundhêl, pola wontên ing jawi. Wayanganing sêratan ing pola lajêng dipun sêrat. Manawi pamolanipun sampun kacakan sadaya, pola lajêng dipun pêndhêt, dene salajêngipun cêkap nêkuk mori ingkang sampun dipun sêrat, dipun pola malih. Sairib kados patrapipun mola sakawit, bal-tumimbal ngantos dumugi sakêmputing mori sadaya.
Mênggahing gampilanipun tiyang ngèngrèng polan ingkang kados makatên punika sampun nama sae, nanging tumrap tiyang ingkang sampun nama sagêd, pamolanipun wau taksih mawi ngewahi mêndhêt pantêsipun, upami wontên jêjêring sêratan kêkêrêpên utawi kosokwangsulipun, punika dipun wangun malih, makatên ugi tiyang mola punika ingkang prayogi kêdah mangun sêratanipun ing pinggir sacêlaking sèrètan, kaangkaha sampun ngantos kêbênggangên kalihan sèrètan utawi sampun ngantos kêmèpètên, inggih manawi sinjangipun latarpêthak, botên katawis, awit têbih cêlakipun kalihan sèrètan lajêng kêsamar ing unthêr utawi tembokan, nanging manawi latarcêmêng, kêtingal awonipun.
nganut lampahing garisan, nanging lugunipun inggih padamêlanipun tiyang ingkang sagêd ngèngrèng rujagan.
Sasampunipun rampung anggènipun damêl ngengrengan, lajêng dipun isèn-isèni. Isèn-isèn punika: sawut. Cacah gori, cêcêg, sisik, sisik mêlik, tuwin wontên sanès-sanèsipun malih, nanging mênggah isèn-isèn sêratan kina, limrahipun namung kados makatên wau.
Kajawèn: Ôngka 55, 2 Sapar taun Ehe 1860. 10 Juli 1929. Taun IV
Sawut punika isèn-isèn namung kagarit-garitakên, ing têmbenipun dados sogan, sawut ingkang alus punika lêripun alit-alit (manut canthingipun) tuwin ajêg, jalaran saking ajêg tuwin alusing canthing, manawi dipun tingali sabrèbètan ngantos kados jêmbêlokan, nanging manawi dipun tamatakên kêtingal cêtha galêr-galêripun, dene ing sapunika malah wontên gagrag, isèn-isèn ingkang lêrêsipun sawut wau namung dipun jêmbêlok kemawon, inggih lêrês sabrèbètan sami kemawon, nanging manawi dipun tamatakên kêtingal grobohipun. Sawut punika kangge isèn-isèning sêratan, mathukipun bilih ingkang dipun isèn-isèni dhapur panjang.
Punika sairib kemawon kalihan sawut, nanging panyêratipun malang-megung, kadosdene cakipun tiyang nacah gori, manggènipun kangge ngisèn-isèni sêratan ingkang dhapur bundêr.
Ingkang nama cêcêg punika dhawahing canthing carat satunggal sadhawahan, lajêng kenging dipun wangun warni-warni, kados ta: cêcêg tiga, gangsal tuwin pitu, benjing dadosipun pêthak manggèn ing biron, mathukipun kangge ngisèn-isèni sêratan ingkang alus, manggènipun wontên sacêlaking sawut, malah trêkadhang dipun sêling kalihan sawut, dipun wastani isèn-isèn cêcêg sawut.
Sisik punika isèn-isèn ingkang wangunipun kados sisik ulam, ing lêrês bundêran dipun tembok, dadosipun pêthak tembokan, manggènipun kangge isèn-isèn ingkang dhapur panjang.
Nembok punika sanadyan padamêlan gampil, nanging kêgolong kikrik, awit botên kenging kalintu nembok ingkang lêrêsipun botên kenging katembok, manawi ngantos kêlintu, kêtingal sangêt awonipun, lan malih dhawahing malam botên kenging lubèr anglangkungi watêsing sêratan ingkang dados kalowongan.
Sasampunipun rampung anggènipun nembok, kêdah dipun taliti, manawi wontên ingkang kalangkungan dipun wêwahi, tuwin prayoginipun inggih kêdah naliti sêratan sampun tembokan wau, awit
sêratan tembokan punika nama sêratan ingkang sampun rampung, manawi ngantos wontên ingkang kècèr utawi klintu-klintu sampun botên kenging dipun ewahi malih, amargi lajêng badhe kalêbêt ing gagrag sanès, inggih punika dipun wêdêl.
Prayoginipun sêratan sampun dados tembokan punika kêdah dipun lèlèh rumiyin, saya tumrap sêratan ingkang sampun dangu kêdah katindakakên makatên, awit malam ingkang kêdangon tumèmplèk ing mori, punika gampil thèthèlipun, mila kêdah dipun lèlèh rumiyin. Patrapipun anglèlèh makatên: sêratan dipun pe wontên ing bênteran, kêdah dipun jagi yêktos, malah prayoginipun, ing salêbêtipun nindakakên padamêlan wau sampun ngantos kêsêlan padamêlan sanès, prêlunipun anjagia lèlèhing malam ing sêratan sampun ngantos kêsangêtên, sabên sampun waradin lèlèhipun lajêng kapêndhêta ing tiyang kalih dipun lih wontên ing papan ingkang aub. Dados prêlunipun anglèlèh punika ngrakêtakên malam ingkang sampun sami kêndho, dene
panindakipun, inggih punika panglêmpiting sêratan nalika badhe dipun wêdêlakên, kaangkaha sampun ngantos kêlèt, mila ing pundi lêrêsing gathukipun lêmpitan prayogi dipun lêt-lêti ing godhong pisang, wontên sawênèhing tiyang ingkang cariyos, sae ngangge dalancang sêrat kabar, awit sanadyan nalika dipun kalèthèk wontên ingkang kantun, badhe sagêd uwal piyambak nalika wontên cêlêpan, dene ingkang prayogi, nyêlêpakên sêratan punika dipun gulung, dipun dèkèk ing klothokan dêbog ingkang têlês, punika sagêd damêl ayêming sêratan.
Kajawèn: ôngka 62, 28 Sapar taun Ehe 1860. 5 Agustus 1929. Taun IV
Nanging tumrap nyêrat odholan (kasar) sinjang ciyut utawi ikêt, punika malah sagêd gancang, kathah tiyang ingkang sagêd nindakakên: enjing nyêrat, sontên mêdêlakên ngiras nyambut arta kangge tumbas mori malih. Enjingipun dipun sêrat, sontên mêdêlakên dipun sambutakên kangge mêndhêt wêdêlan kapisan. Enjing dipun garap, sontên dipun sogakakên kalihan nyambut arta, kangge mêndhêt wêdêlan nomêr kalih. Enjing dipun garap, sontên kasogakakên mawi nyambut arta kangge mêndhêt ingkang dipun sogakakên kapisan: têrus kasade, nama sampun ngundhuh wohing bêbathèn salêbêtipun kawan dintên, lan gadhah sêratan wontên ing sogan, makatên salajêngipun. Kados makatên mênggah gampiling pêpetangan.
Ing sapunika nglajêngakên bab ngumbah ambironi. Sinjang sasampunipun dipun pêndhêt saking wêdêlan, lajêng dipun kum ing toya tawa, supados ambaludhuk, manawi sampun watawis dangu lajêng dipun kêroki, patraping ngêrok, ngicali malam ing sêratan ingkang badhe kêtumpangan soga, upaminipun
ingkang lêrês sawut, sampun ngantos wontên ingkang kalangkungan. Prayoginipun ingkang kangge ngêrok punika lading kêthul, supados botên angamohakên sinjang, lan sakecaning ngumbah, sinjang katumpangna ing gawangan, ing ngandhap dipun pasangi pangaron isi toya. Salêbêtipun ngêrok sakêdhap-sakêdhap ing panggenan ingkang dipun kêrok kasirama toya, sampun ngantos garing. Sarampunging ngumbah lajêng dipun isis, manawi sampun garing lajêng dipun bironi.
Kajawèn: ôngka 63, 18 Sapar taun Ehe 1860. 24 Agustus 1929. Taun IV.
Bab wau pamanggih kula ing ngriki prêlu sangêt kêdah dipun wontênakên katêrangan kawontênanipun ing sapunika tumrap Surakarta. Kawuningana mênggah tumrapipun ing nagara Surakarta, pangupajiwa tumrap tiyang ambathik kados ingkang kapratelakakên ing Kajawèn wau, dumugining wêkdal sapunika kenging dipun wastani sampun pêjah babarpisan, awit
paja-paja sagêd dumugi bilih badhe dipun tangkarakên kadamêl tumbas mori malih kados ingkang kacariyosakên ing Kajawèn. Lêrês jaman rumiyin pangupajiwa makatên wau pancèn kalampah sangêt tumrap ing Surakarta, prasasat mèh sabên kampung kemawon tiyangipun ingkang bôngsa bau sèkèng, panggêsanganipun sami ambathik padintênan sagêd andadak ngundhuh wohipun tur lumintu miwah kauntunganipun inggih lumayan yêktos, awit sapisan: rêgining mori ikêt satunggal ingkang sae namung 30 awis-awisipun 35 sèn, ingkang mori andhap dumugi cêkapan, racak-racak namung rêgi 20 sèn, nyêngkanipun 25 sèn. Kaping kalih: jaman samantên dèrèng wontên sudagar bathik ngêcakakên utawi damêl canthing cap bathikan modang tuwin umpak warni-warni kados sapunika. Kaping tiganipun, têtiyang ngangge ikêt taksih lêmbaran wêtah, dèrèng dipun balangko kêthu namung sapalih kados sapunika, mila taksih kathah sangêt ingkang sami rêmên ngangge ikêt modang utawi umpak ingkang bathikan tangan. Awit saking punika pêpajênganipun bathikan ikêt ingkang sagêd andadak garapan sadintên rampung, inggih laris sangêt ngantos dipun cêgati bakul-bakul ing margi-margi kathah sangêt, botên ngantos dumugi pêkên sampun dados rêbatan para bakul. Sumôngga ta kula aturi anggalih, udhêng bathik modang utawi umpak, rumiyin waragadipun rêsik sampun dumugi babaran kantun nyuda: namung 60 sèn kirang langkung sakêdhik, pêpajênganipun bilih môngsa kêncêng bathik sagêd dumugi 1 rupiyah 75 sèn, bilih môngsa magak 1 rupiyah 40 sèn, ing môngsa kêndho sangêt taksih sagêd pajêng 1 rupiyah 10 sèn. Makatên andha-usukipun
kirang langkunga namung sèn-sènan. Dene angsal angsalanipun sambutan bilih sawêg mêdêlakên 50-60 sèn, bilih sampun nyogakakên 75-100 sèn, kangge ikêt bathik satunggal-satunggalipun. Dados katanjakakên kangge tumbas mori samalamipun sampun kobèt.
Wangsul jaman sapunika, sampun beda dede amput-amputipun. Rêgining mori saikêt ingkang andhap taksih 45-50 sèn, ingkang inggil 60-100 sèn. Kula cêkak kemawon, ikêt satunggal ingkang kagarap sadintên rampung sawêg dumugi tembokan, wragadipun rêsik sakêdhik piyambak dumugi ambabar 1 rupiyah tarkadhang ngantos 1 rupiyah 10 sèn, sanès bau panggarap dèrèng kapetang, môngka sarêng kasade tumrap dagangan, racak-racak namung pajêng 1 rupiyah 25 sèn, malah bilih môngsa kêndho bathik nyêngkanipun namung pajêng 1 rupiyah, môngka wiwit anggarap dumugi ambabar laminipun kadamêl rancag 2 dintên, mila sapunika lajêng sampun pêjah sêg. Wontênipun makatên wau jalaran sudagar ngêcakakên cap-capan ikêt modang, umpak sasaminipun, sapunika sampun atusan,
racak-racak ingkang sae namung 1 rupiyah 25 sèn, tumbas salêmbar kasigar sagêd dados kalih lajêng kadamêl kêthu balangkon.
Wondene ingkang kathah saperangan agêng, tumrap padamêlan utawi pangupajiwa ambathik ing Surakarta jaman sapunika, I. Sudagar ngêcapakên bathik warni-warni, II. Juragan bathik sêratan tangan, ngingah
ngumbah saking cap-capan, punika ewon gunggung kêmpalipun. Sanèsipun tigang bab wau, namung bathik kadamêl sambèn sasêlaning ngopèni griya, nanging namung satunggal kalih wontênipun.
Awit saking punika, supados botên têdha-têdha ingkang sami manggalih babagan bathik, mila prêlu katrarangakên kawontênan ing jaman sapunika kadosdene andharan kasêbut nginggil, kawuningana.
Kajawèn: ôngka 87, 26 Jumadilawal taun Ehe 1860. 30 Oktobêr 1929. Taun IV.
Sarèn jawi tumrap sinjang 5 sawit: Gêndhis têbu, rêgi 5 sèn. Apu 5 kluwak. Kaulêt kalihan toya namung dipun pêndhêt bêningipun.
Soga jambal, wawrat 100 kati. Tingi kripik, wawrat 5 reyal.
Dipun dhêplok rêmus lajêng kagodhog kangge namung rambah kaping tiga sampun kandêl, lajêng kasarèkakên, sarènipun kaudhak, lajêng
babadipun kabudidayan bathik. Ing taun 1914 tuwuh pêrang agêng ing Eropah. Kala samantên bôngsa
kabudidayan bathik. Bawanipun bôngsa Tionghwa punika umumipun sami sugih arta, ngupadosipun pêngobèng ingkang pintêr-pintêr inggih sarana margi gampil. Malah saking wêgigipun bôngsa Tionghwa, ingkang sami anggadhahi kabudidayan bathik wau, ngantos sagêd andarbèni pola-pola damêlanipun kabudidayan-kabudidayan bôngsa Eropah.
Ing kala punika kathahing kabudidayan bathik ingkang sami dipun êdêgakên, prasasat tanpa wicalan, makatên ugi têtiyang pribumi, inggih sami botên purun kantun. Jalaran saking punika, pangobèng ingkang pintêr-pintêr lajêng tansah dados rêbatan, ingkang anjalari epahaning pêngobèng punika saya mindhak, ngantos kenging dipun wastani, bilih pamêdalipun tiyang èstri punika sok asring langkung kathah katimbang tiyang jalêr. Ingkang makatên punika, sok lajêng kalampahan, kanthi migunakakên têtêmbungan ing palapuran bathik wau, bilih: èstri kangge jalêr, jalêr kangge èstri. Mênggah pikajêngipun: tiyang èstri ingkang ngupados pangupaboga, tiyang jalêr ingkang wontên ing griya, kapasrahan: momong lare, rêrêsik, bokmanawi malah ngliwêt, anjangan barang.
Nanging kawontênan ingkang makatên punika botên sagêd lêstantun dangu, jalaran saking tuwuhipun jaman malèsèd ing kala punika, kawêwahan sumêbaripun abên-abênan bathik enggal, makatên ugi jalaran saking kawêgiganipun bôngsa Tionghwa ing bab punika. Ingkang makatên wau, kawontênanipun kabudidayan bathik têtiyang pribumi saya dangu saya kaêsur ing kabudidayan bôngsa Tionghwa ingkang wusananipun lajêng kathah kabudidayan pribumi ingkang kapêksa katutup.
Wiwit punika kenging dipun wastani, bilih padagangan bathik ing saindênging paresidhenan Banyumas, kacêpêng ing bôngsa Tionghwa. Samangke ngrêmbag sawatawis mênggah ingkang kalêbêt ing:
Mèh saindênging paresidhenan Banyumas ingkang sisih lèr, têtiyangipun sami nindakakên kabudidayan bathik. Dene ingkang dados têlênging kabudidayan-kabudidayan wau, ing kitha-kitha: Banyumas, Purwarêja (Tlampok) Sukaraja, Purbalingga tuwin Purwakêrta. Manawi kapandhing kalihan tanah-tanah sanèsipun ing Jawi Têngah, paresidhenan Banyumas punika pancèn inggih beda piyambak, jalaranipun botên sanès inggih sabab saking kiranging sambêtanipun kalihan sanès-sanès panggenan. Ing kala rumiyin, jalaran saking botên wontênipun margi-margi ingkang sae, têtiyang Pasundhan punapadene têtiyang karajan Jawi angèl sangêt sagêdipun dhatêng Banyumas.
Ing sarèhning margi-marginipun ing ngriku botên kenging kaambah ing grobag, mèh sadaya pamêdalipun siti, ingkang saperangan agêng lajêng botên sagêd mêdal saking wêwêngkon ngriku.
Nalikanipun ing paresidhenan Banyumas dèrèng wontên sêpur utawi trèm, pangusunging sadaya pawêdalipun siti punika mêdal toya, inggih punika anglangkungi lèpèn Sêrayu, utawi sarana dipun êmot ing kapal, maesa utawi lêmbu, dene kalêmpakipun barang-barang wau sadaya wontên ing kitha Banyumas.
Ananging sarêng dipun yasani margi sêpur utawi margi sanès-sanèsipun, kados ta: margi sêpur ingkang lumampah saking Bandhung dhatêng Ngayoja, utawi saking Cirêbon dhatêng Kroya, kitha Banyumas botên kaambah babarpisan, ingkang anjalari kitha wau saya dados sêpên sangêt. Jalaran saking punika ing salêbêtipun kitha inggih lajêng saya kirang wontênipun padamêlan galidhigan. Wêwah-wêwah sarêng wontên ewah-ewahan tataning pangrèh praja, ingkang anjalari wontên sawatawis amtênar bôngsa Walandi pindhah saking ngriku, punika ugi andadosakên
sabab kathahing jongos, babu tuwin tukang kêbon sami botên gadhah padamêlan.
Jalaran saking awoning tanêm tuwuh ing antawisipun taun 1929 lan 1930, nuwuhakên aliting manahipun têtiyang ing padhusunan. Sawênèh sami rêraosan, bilih karaharjaning nagari sabên taun tansah saya mundur kemawon. Dening têtiyang Banyumas, kamunduraning karaharjanipun nagari wau ngantos dipun timbangakên: sabên taun saya buncit.
Ing Banyumas tiyang glidhig ingkang sagêd ajêg angsal epahan f.3,- ing sawulanipun, kenging kawastanan bêgja sayêktos. Ing dhusun-dhusun malah kathah têtiyang ingkang babarpisan botên gadhah padamêlan. Dene manawi têtiyang wau dipun takèni, kadospundi mênggah gêsangipun ingkang kathah, wangsulanipun têmtu lajêng: sabab semahipun bêrahan bathik.
Wangsulan ingkang makatên wau sayêktos nganèh-anèhi, punapa malih manawi angèngêti, bilih epahanipun ambathik punika sayêktos sakêdhik sangêt, ewasamantên kathah têtiyang dhusun ingkang amastani, bilih bêrah ambathik punika sagêd nyambêt gêsangipun. Dene manawi tiyang sabatih sagêd angsal bêrahan bathik sadaya, punika botên badhe kuwatos bilih ing têmbe wingkingipun badhe kapintên.
Beda kalihan ing Purbalingga. Têtiyangipun ing kitha sami sagêd angsal bêrahan ingkang nyêkapi, kados ta: bêrah nglinting sês, nguli wontên ing gudhang sata, wontên ing toko-toko lan sasaminipun. Cêkakipun ing kitha Purbalingga kenging dipun wastani botên badhe kêkirangan padamêlan. Amila sanadyan ing Purbalingga piyambak ugi sami yakin, bilih ing kitha Banyumas upami kabudidayan bathik ngantos ical, têtiyangipun têmtu badhe kathah ingkang sami nandhang sangsara. Inggih lêrês, bilih ing ngriku ugi wontên kabudidayan alit-alit, kados ta: damêl banon tuwin gêndhèng, ngobong kapur, kêmasan, lan sasaminipun, nanging sadaya wau botên sagêd mitulungi panggêsanganipun têtiyang dhusun.
Ing sarèhning kawontênanipun kabudidayan bathik punika agêng sangêt dayanipun tumrap panggêsanganing têtiyang ing Banyumas, kados ing ngriki prêlu anyariyosakên sawatawis mênggah:
Ing ngandhap punika dipun wontênakên dhaptar kawontênanipun kabudidayan-kabudidayan bathik ing salêbêtipun paresidhenan Banyumas sisih lèr.
Sêtat kawontênanipun kabudidayan bathik ing paresidhenan Banyumas sisih lèr
Nitik wontênipun sêtat ing nginggil, têtela sangêt bilih kabudidayan bathik ing Banyumas punika, mèh sadaya gadhahanipun bôngsa Tionghwa, ngêmungakên satunggal kalih ingkang taksih kacêpêng ing tiyang siti.
Kabudidayan-kabudidayan bôngsa Tionghwa, punika ingkang kathah langkung-langkung ing kitha Banyumas, panggarapipun bathik wau botên wontên ing griyanipun piyambak, nanging lajêng kapasrahakên dhatêng têtiyang Jawi ing dhusun-dhusun kanthi prajangjian mawarni-warni, kados ta: sadaya pirantosing ambathik kabudidayan ingkang nyukani, lan sasaminipun. Kadospundi panggarapipun, juraganing kabudidayan wau botên nyumêrêpi punapa-punapa, sumêrêpipun namung manawi sampun rampung kemawon. Dados padamêlanipun têtiyang dhusun wau kenging dipun anggêp amborong padamêlan bathik, amila têtiyang wau lajêng dipun wastani:
Tumrapipun ingkang gadhah kabudidayan bathik, nyambut damêl lumantar anèmêr, punika langkung sakeca katimbang sadaya-sadaya dipun adani piyambak. Jalaran pun juragan lajêng botên kangelan punapa-punapa, têgêsipun: botên kangelan ngawontênakên tiyang, ingkang kêdah ngulat-ulatakên panyambutdamêlipun
angrêmbag. Kajawi punika pambayaripun pajêg inggih botên badhe kêkathahên.
Sintên tiyangipun ingkang botên anggadhahi watak kados Dasamuka anggènipun têgêlan, ing atasipun kalihan sadhèrèk piyambak, inggih punika Radèn Kumbakarna, mêksa têgêl angundhat-undhat kalanipun mêntas dipun bojana dhahar, utawi botên anggadhahi watak kados kirun wana kirun, ingkang tega sangêt anggadani manusa kadosdene kula ambêbêk kacang kangge bumbu pêcêl kemawon, sampun têmtu badhe anggrantês manahipun, manawi maos palapuran bathik, ingkang kawêdalakên dening kantor pakaryan (Kantoor van Arbeid). Ingatasipun paprentahan ngriki
pancèn anggènipun tansah anjagi kawilujênganing para kawulanipun têtiyang pribumi, têka wontên lêlampahan-lêlampahan tindak siya, sawênang-wênang kadosdene ing kabudidayan-kabudidayan bathik ing tanah wawêngkon ngriki, langkung malih ing kabudidayan bathik ing Lasêm.
Ewasamantên pamarentah ing bab punika mêksa botên kenging dipun paibên sangêt-sangêt, jalaran ingkang nindakakên paprentahan punika dede tiyang satunggal, nanging sarana kabantu dening punggawa pintên-pintên èwu. Lan ing donya punika sampun limrah, bilih têtiyangipun wontên ingkang sae, nanging ugi wontên ingkang awon, wontên ingkang suci manahipun, nanging ugi wontên ingkang jail-mêthakil. Makatên ugi para punggawa nagari, saking kathahing cacahipun ingkang têmtu inggih wontên ingkang sae, nanging ugi wontên ingkang botên sae, wontên ingkang luhur panggalihipun, nanging ugi wontên ingkang … botên makatên. Kadosdene banjiring lèpèn, punika murih sampun ngantos ambêbayani, kenging dipun tambak mawi bêndungan, makatên ugi pandamêl awon, murih botên ambêbayani tumrap ingkang anglampahi, kadhangkala ugi sok kenging dipun tambak mawi … kêrtas awarni-warni. Sanadyan makatên ewasamantên inggih mêksa eman sangêt, dene ing ngriki sagêd kalampahan tindak ingkang makatên punika, tur tumindakipun wau sagêd kalampahan ngantos pintên-pintên dasa taun laminipun, tanpa kauningan ing pamarentah.
Gambar ing têngah, punika pangobèng angsal pêparab "Bathang" sanadyan badanipun nandhang karisakan kados makatên, mêksa taksih sok dipun pisakit.
Ing ngandhap punika nyariyosakên sawatawis tindak ambêg siya ing kabudidayan ing Lasêm. Dene ingkang kula cariyosakên punika lugu namung mêthik saking kawontênan ingkang kaêwrat ing palapuran bathik kasbut nginggil.
Mênggah wontênipun pranatan dhêndhan utawi potongan ingkang katindakakên ing sawênèhipun kabudidayan bathik, punika botên angêmungakên kenging kawastanan culika, nanging ugi kenging kawastanan tindak dosa dene kalêbêt ewoning siya tur amêrês dhatêng kringêtipun tiyang sanès.
Sampun nate kalampahan, saupami wontên ayam kêcêgur ing sumur utawi ing kakus, ingkang lajêng ngantos dados pêjahipun, punika sadaya pêngobèng kajibah nglintoni. Jalaran para pangobèng wau pancènipun rak sagêd ngalang-alangi murih ayamipun sampun ngantos manggih kacilakan. Malah ingkang gadhah kabudidayan bathik sok lajêng andakwa dhatêng pêngobèng-pêngobèngipun anyêmplungakên ayam wau wontên ing sumur. Makatên ugi sampun kalampahan: pêngobèng-pêngobèng sami dipun suda epahanipun, jalaran ing patarangan botên wontên ayamipun ingkang nigan.
Ing ngriku sang majikan botên angèngêti dhatêng kalamangsanipun ayam nigan, ing pamanahipun langkung gampil andakwa pêngobèng-pêngobèngipun sami nyolong tigan.
Manawi tembok wontên ingkang gêmpal jalaran katanggor ing gawangan, ingkang nggêmpalakên punika lajêng dipun dhêndha, lan dhêndhanipun wau botên murwat kalihan pangaosing risak.
Manawi wontên bathikan kacipratan mawa anglo ingkang kangge ngêntêpakên wajan, pêngobèngipun inggih lajêng dipun dêndha, dene manawi bathikan
Manawi wontên pangobèng anggênènipun wajan mawi kajêng jatos, ingkang pancènipun kangge nglorod sinjang, pêngobèng wau inggih lajêng dipun dhêndha, makatên ugi pêngobèng ingkang purun mêndhêt kajêng bucalan wontên ing prakawisan ngriku kangge ngliwêt upaminipun, punika inggih lajêng dipun suda epahanipun.
Ing satunggiling dintên wontên majikan kadhawahan ukuman dhêndha dening pangadilan, jalaran botên sadhiya wadhah uwuh wontên ing ngajêng pakawisan, ingkang anjalari uwuhipun dening pêngobèng-pêngobèngipun kapêksa lajêng dipun undhung-undhung wontên ing pakawisan. Para pêngobèng wau ingih sami dipun dhêndhani sadaya, awit anggènipun sang majikan kadhêndha ing pangadilan punika, rak
misakit tiyang. Wontên ing ngriku ugi sang majikan nêdha buku cathêtaning sambutanipun pêngobèng kalih ingkang ngrepotakên wau, prêlu ngisi buku ngriku, bilih satunggal-tunggaling tiyang sami wêwah sambutanipun nyaringgit, kanthi dipun sukani irah-irahan:
ngêthèl, ewasamantên inggih sami dipun dhêndha sadaya.
Manawi wontên lilin ical sakatos, sanadyan rêginipun namung f 0,50,- pandhêndhanipun ngantos f1,-.
Manawi wontên bathikan kêcanthol ing gawangan, sanadyan bathikanipun botên risak babarpisan, nanging pun pêngobèng inggih katrapan dhêndha f1,-.
Satunggiling dintên wontên sinjang pangaos f 7,- ical, sadaya pêngobèng cacahipun wontên 20, sami kadhêndha ambayar nyarupiyah. Manawi ingkang ical wau bathikan kasar, pandhêndhanipun nyatêngah rupiyah.
Tindak ingkang makatên punika ugi kaêtrapakên dhatêng satunggiling koki, ingkang suwaunipun ugi dados pêngobèng, nanging jalaran saking kathahing sambutanipun lajêng kadadosakên kuli taunan, sarta dipun pasrahi padamêlan wontên ing dhapur. Koki wau manawi anggorèng kopi ngantos gosong, dipun dhêndha 50 cent; manawi kirang pangatos-atos panyêpêngipun lisah klêntik, dipun dhêndha 30 cent; manawi wontên kêndhurèn, panganggenipun gêndhis ragi kêladuk, pandhêndhani
piring utawi cangkir f1,- makatên sapiturutipun. Manawi padamêlanipun wontên ing dhapur sampun rampung, koki wau lajêng kêdah ambantu ambathik tanpa mawi bayaran. Nalika bathikanipun piyambak, cacahipun sakawan, ical wontên ing papan pambathikan ngriku, sambutanipun lajêng dipun indhaki f 14,-. Mênggah rêmbagipun ngajêng, koki wau ing dalêm sataunipun nampi epahan f 30,- mawi angsal têdha. Kanthi sapurun-purunipun piyambak pun majikan nyuda blanjane koki wau ngantos dados f 12,-. Nanging arta ingkang f 12,- punika pun koki ugi botên nampi babarpisan, jalaran tansah kapotong ing sambutanipun. Ewasamantên sambutanipun botên suda nanging malah saya wêwah kathah. Kados sampun cêkap samantên kemawon pêthikan kula saking sêrat palapuran wau. Sajatosipun taksih kathah malih lampahan-lampahan ingkang langkung mêmêlas, ingkang tuwuhipun saking tindak siya tuwin sawênang-wênang, nanging samantên kados sampun cêkap. Tujunipun botên sadaya kawontênanipun makatên wau, wontên ugi ingkang pantês ingalêmbana. Ing ngandhap punika nyariyosakên sawatawis kabudidayan bathik ing tanah krajan Jawi. Ing ngriki kula inggih namung mêthik punapa ingkang kawrat wontên ing sêrat palapuran wau, inggih punika makatên:
Tangkêpipun kaum majikan kalihan kaum bêrah. Mênggah tangkêpipun kaum majikan kalihan kaum bêrah, punika kenging dipun wastani sae. Sayêktos andadosakên bingahing manah, dene kawontênanipun tiyang nyambut damêl wontên ing kabudidayan bathik bôngsa pribumi, langkung-langkung ing tanah karajan Jawi, sae, langkung sae katimbang pangintênipun tiyang dumuginipun sapriki. Ing bab punapa kemawon ing tanah karajan Jawi punika tumraping gambar tanah Jawi sajak kadosdene papan ingkang pêtêng, lan kaum bêrah Jawi ingkang nyambut damêl tumut bangsanipun piyambak punika dipun anggêp kirang sênêngipun. Ananging karampunganing panitipriksa punika têka sanès sangêt kawontênanipun.
Para babu bathik ing tanah Karajan Jawi, pating pêtèngtèng, katingal sami sênêng.
Sanadyan epahanipun namung sakêdhik, makatên ugi sanadyan anggènipun nyambut damêl kirang têtêpipun, ewasamantên sajakipun para kaum bêrah wau sami katingal sênêng. Buktinipun: têtiyang ingkang sami nyambut damêl wontên ing kabudidayan pribumi ing Ngayoja utawi ing Sala, punika saking katêbihan sampun kapirêng têmbanganipun ingkang galik-galik. Wontên ing ngriku têtiyang wau sami sênêng, botên anggadhahi manah èwêd-pakèwêd, tangkêpipun kalihan majikan sami kemawon kalihan kanca-kancanipun piyambak, cêkakipun wontên ing ngriku têtiyang wau sami ngrumaosi kadosdene wontên ing griyanipun piyambak.
Ing kabudidayan-kabudidayan wau asring sok wontên majikanipun ingkang ngawisi têtiyangipun sami nyêrèt utawi main. Majikan sanès malih, ingkang pancèn nêtêpi agaminipun, kados ta siyam ing salêbêtipun wulan Ramêlan, punika sok purun nyukani wêwahan epahan sakêthip ing sadintênipun dhatêng punggawanipun ingkang ugi tumut siyam. Manawi wontên punggawanipun gadhah kaprêluan: upaminipun gadhah damêl, kasripahan lan sapiturutipun, majikan wau purun nyumbang f 2,50,- ngantos f 5,-.
Tiyang ingkang sakit sok dipun sukani jampi kanthi lêlahanan. Dene manawi badhe bakda Sawal, têtiyangipun sok dipun plèlèr sinjang lan sasaminipun. Manawi kadhangkala kathah padamêlan ingkang kêdah rampung, ingkang anjalari têtiyangipun kapêksa
kêdah sami nglêmbur, sadaya wau lajêng sami angsal bêbingah (angsal pêrsèn).
Kados kêkathahên saupami kula andharakên sadaya mênggah saening tangkêpipun kaum majikan kalihan kaum bêrah ing tanah karajan Jawi kados ingkang kawrat wontên ing sêrat palapuran wau. Amila cêkap samantên kemawon.
Jalaran saking punika trajangipun para kaum majikan ing tanah karajan Jawi dhatêng bêrah-bêrahipun wau pantês ingalêmbana saha prayogi sangêt dados tuladan; sabab angèngêti ebah-ebahaning jaman, sadaya-sadaya sami kapengin dhatêng,, Selfhelp", inggih punika rumagang ing damêl piyambak tanpa ngêjibakên pitulunganing liyan, punika sakawitipun kêdah botên anêngênakên balônja utawi pamêdal agêng, watonipun sampun anyêkapi kabêtahanipun kêdah dipun lampahi kalayan sênêng lan santosaning manah, prêlunipun sagêda tumuntên kasêmbadan sêdyanipun. Bilih bôngsa kula sampun kathah ingkang sami migatosakên bab lampahing pitulungan makatên wau, têmtu badhe enggal ngundhuh
VI. Kajawi nyambutdamêl siyang para bêbau wau ugi asring kapêksa kêdah
Ing sawênèhing kabudidayan bathik para pêngobèngipun ugi sok asring sami nyambut damêl ing wanci dalu. Ing dhusun-dhusun para pêngobèng salêbaripun jam 10 kathah ingkang taksih sami ambathik. Ing panggenan nyambut damêl gadhahanipun anèmêr-anèmêr bathik salêbaripun jam 10 dalu ugi sok wontên ingkang taksih sami nyambut damêl, nanging manawi sampun rampung lajêng sami mantuk.
Para bêbau ingkang sawêg nyambut damêl anglorod, ing Pakalongan
Mênggahing pamanggihipun tiyang Jawi, tiyang èstri nyipêng wontên ing kabudidayan bathik gadhahanipun tiyang Jawi, punika botên dados alangan. Kosokwangsulipun manawi nyipêng wontên ing kabudidayan bathik gadhahanipun bôngsa Tionghwa. Tiyang sêpuh ingkang taksih ngrêgèni badanipun, botên rila sangêt manawi anakipun èstri ngantos nyipêng wontên ing kabudidayan bathik gadhahanipun bôngsa Tionghwa. Amila manawi wontên tiyang èstri dados pêngobèngipun bôngsa Tionghwa, ing môngka lajêng manggèn wontên ing ngriku pisan, punika dipun anggêp tiyang èstri ingkang sampun ucul.
Nyambut damêl ing wanci dalu punika dipun wastani: nglêmbur utawi srêmpêngan. Anggènipun para bêbau sami nyambut damêl ing wanci dalu punika jalaran saking kiranging pamêdalipun.
Tumraping juragan punapa ugi bêbau, nyambut damêl dalu punika pancènipun botên sae. Jalaran bêbau wau, ing sarèhning dalunipun kirang tilêm, siyangipun inggih lajêng botên sagêd nyambut damêl kadosdene punapa mêsthinipun. Kajawi punika, jalaran saking kirang padhanging dilah, mripatipun bêbau wau gampil sangêt dados risak. Ewasamantên ingkang makatên punika mêksa dipun lampahi, awit, miturut katranganipun salah satunggiling juragan, saking panêdhanipun para bêbau piyambak jalaran saking kiranging pamêdalipun manawi ngêmungakên nyambut damêl siyang, lan pun juragan wau botên ngrumaosi, bilih bakunipun piyambakipun piyambak ingkang mêksa bêbaunipun kêdah sami nyambut damêl ing wanci dalu, sabab saupami anggènipun nyukani epahan mèmpêr, têmtunipun botên badhe kalampahan makatên.
Samantên rêkaosipun têtiyang nyambut damêl wontên ing kabudidayan bathik murih sagêd angsal têdha ingkang nyêkapi. Ewasamantên taksih tangèh sangêt sagêdipun nyêkapi. Ingkang punika lajêng kapêksa anak-anakipun ingkang dèrèng ngumur kapurih ngrêrencangi. Amila ing ngriku lajêng kathah sangêt:
Ing kabudidayan bathik gadhahanipun bôngsa Tionghwa, ingkang ngêmungakên anggarap bathikan ingkang alus-alus, botên wontên lare-larenipun ingkang sami nyambut damêl. Kosokwangsulipun ing dhusun-dhusun kathah sangêt lare èstri ingkang dèrèng umur 12 taun sampun sami tumut nyambut damêl kalihan biyungipun. Limrahipun lare èstri Jawi punika wiwitipun sinau ambathik umur 6 taun. Manawi sampun umur 8 taun sampun sagêd ngrencangi biyungipun kanthi ajêg. Dene manawi sampun ngajêngakên umur 12 taun sampun sagêd angsal pamêdal piyambak. Lare-lare èstri ingkang umuripun samantên wau, kathah kemawon ingkang wasisipun ambathik botên kawon kalihan tiyang èstri ingkang sampun diwasa.
Samangke kados prêlu nyariyosakên sakêdhik mênggah kawontênanipun:
Ing sarèhning mèh sadaya ingkang dipun garap ngêmungakên sêratan carik, lan para bêbaunipun ingkang kathah sami anggarap padamêlanipun wontên ing dhusun botên wontên ing papan nyambut damêl ngriku sarta sakêdhik
sangêt ingkang nyipêng wontên ing ngriku, umumipun kabudidayan-kabudidayan bathik wau inggih sami katingal sae lan rêsik. Manawi kapandhing kalihan kabudidayan bathik ing sanès-sanèsipun panggenan ing tanah Jawi ngriki, ing Banyumas kenging dipun wastani sae piyambak.
Kamar-kamaripun para bêbau ingkang sami dêdunung wontên ing ngriku, mèh sadaya kenging karan sae. Papan patilêmanipun jêmbar anyêkapi, ambèn, gêlaran tuwin bantal, limrahipun dipun sukani dening juraganipun. Sasagêd-sagêd sabên batih satunggal angsal kamar piyambak. Malah ing sawênèhing kabudidayan bathik para bêbaunipun sami dipun sadhiyani pakiwan piyambak-piyambak.
êrong-êrongan papan patilêmanipun para pêngobèng tiyang èstri ing Lasêm.
Ing paresidhenan Banyumas tangkêpipun juragan kalihan bêbaunipun punika kenging dipun wastani sae. Dalasan ing panggenan-panggenan ingkang wangsulipun pêngobèng ingkang ambangkang kanthi kapêksa mawi kairit ing pulisi dhusun, tiyangipun botên wontên ingkang ngraosi awon dhatêng juraganipun. Nabok punapadene nyakiti bêbaunipun ing ngriku prasasat botên nate tumindak. Sawatawis taun ingkang kapêngkêr wontên juragan ingkang kacêluk cêngkiling. Ing wusana kasumêrêpan, bilih juragan punika lugunipun tiyang ingkang sakit naratab, lan wiwit punika inggih lajêng kesah saking ngriku.
Bôngsa Tionghwa ing Banyumas punika dipun cariyosakên alus pitêpanganipun. Tumrap bêbaunipun botên purun mêmisuh utawi migunakakên têmbung ingkang kasar.
Pondhokan kangge bêbaunipun kados ingkang sampun kacariyosakên ing ngajêng, kadamêl sae-sae lan rêsik.
Para pêngobèng ingkang sami mondhok wontên ing ngriku, botên pisan dipun alang-alangi manawi badhe kesah dhatêng pundi-pundi.
Para pêngobèng ingkang asli saking Têgal, sabên bakda riyadi angsal liburan 14 dintên, kangge tuwi sanak sadhèrèkipun. Wragading lampah, sadaya utawi sapalih, ingkang ambayar juraganipun. Para pêngobèng ingkang griyanipun cakêt-cakêtan, sabên 40 dintên sapisan kenging tuwi mantuk, nanging inggih botên kenging langkung saking 2 dintên dangunipun. Mênggahing bab cadhongipun sêkul, punika sae tur anyêkapi. Miturut katranganipun para juragan, ingkang pancèn lêrês sangêt bêbau ingkang botên tuwuk panêdhanipun, punika panyambutdamêlipun inggih botên sae. Amila ing sawênèhing kabudidayan bathik botên ngêmungakên pêngobèng kemawon, sanadyan tukang cap, ingkang blanjanipun anyêkapi, ugi asring sami dipun sukani têdha.
Kajawèn: ôngka 88. 22 Jumadilakir taun Je 1862. 4 Nopèmbêr 1931. Taun VI.
Ing Kajawèn ngriki kados sampun cêkap anggènipun adamêl wawasan kawontênanipun palapuran bathik ingkang dipun damêl dening panjênênganipun Tuwan P. de Kat Angelino. Ing ngriku para maos sagêd anguningani piyambak, kadospundi botên prayoginipun kawontênan-kawontênan ing panggaotan bathik umumipun, langkung malih kabudidayan bathik ing Lasêm, ngantos ing pundi-pundi dipun wontênakên parêpatan, prêlu anglairakên panyaruwe ing bab kawontênanipun panggaotan bathik wau. Samangke ing ngriki kados prêlu nyariyosakên sawatawis mênggah pamrayoginipun Tuwan de Kat Angelino dhatêng nagari, ing bab panatanipun panggaotan bathik, murih saya saenipun. Miturut pangandikanipun tuwan de Kat Angelino kasêbut ing
Wontênipun palapuran batik punika, botên ngêmungakên adamêl padhang mênggahing kawontênanipun panggaotan - panggaotan ingkang ngengingi pintên-pintên dasa èwu tiyang jalêr tuwin tiyang èstri, nanging samangke tumrapipun ingkang wajib ugi lajêng sagêd adamêl tatanan kanthi pangatos-atos, jalaran sampun anyumêrêpi dhatêng sadaya kawontênanipun padamêlan ing ngriku. Sampun têmtu anggènipun badhe adamêl tatanan wau, inggih botên kenging saupami lajêng ujug-ujug badhe dipun saèkakên sangêt, ngantos kadosdene tatanan ingkang sampun sae-sae sayêktos cara Eropah, nanging kêdah angèngêti dhatêng galagadipun kawontênan ing ngriki. Malah sanadyan namung adamêl rancangan tatanan cara ngriki kemawon, inggih mêksa kêdah ngatos-atos sangêt, tumindakipun kêdah kanthi alon-alonan. Tatanan ingkang sakintên sagêd adamêl kapitunanipun panggaotan bathik umumipun sampun guru-guru katindakakên, makatên ugi tatanan samangke ingkang dipun anggêp awon, punika inggih mêksa botên kenging saupami lajêng ujug-ujug dipun bucal, jalaran ingkang makatên punika sagêd ugi adamêl ambruking panggaotan.
Wontên malih angèlipun tumrap ingkang wajib anggènipun badhe damêl tatanan mênggahing panggaotan bathik, inggih punika ing bab kaanehan, warni-warnining jinis, punapadene kathahing wujudan mênggahing panggaotan wau, kados ta:
Caranipun manggaota bôngsa kilenan, punika limrahipun wêdaling waragad kathah sangêt, upaminipun: ngawontênakên pabrik, mêsin-mêsin, têtiyang ahli ingkang dipun patah dados juru panaliti. Kajawi punika kêdah miturut pranataning nagari, ingkang ugi kanthi waragad
agêng. Lajêng kasamèkna kalihan kawontênanipun panggaotan bathik, ingkang pirantos-pirantosipun namung sarwa prasaja. Amila para bêbêrahipun inggih gampil angsalipun. Tumraping juragan ingkang makatên punika inggih kalêrêsan sangêt, jalaran kathah kauntunganipun dening lajêng sagêd tansah anyuda epahaning para bêrahipun wau. Dados saupami badhe ngalitakên utawi ngagêngakên panggaotanipun, inggih kanthi gampil kemawon, pangangge lan angêdalakên tiyang inggih sagêd kanthi sapurun-purun.
Jalaran saking kawontênanipun ingkang makatên punika, kawontênanipun panggaotan bathik lajêng botên sagêd ajêg, ingkang samangke sagêd tumindak sae, sagêd ugi enjingipun lajêng ambruk. Makatên ugi panggaotan ingkang samangke sagêd nindakakên ingkang dados tatananipun kanthi lêrês, enjingipun sagêd ugi anganggêp bilih tatanan wau awrat sanggènipun.
Inggih ingkang makatên punika ingkang andadosakên kawratanipun ingkang wajib angrancang tatanan ingkang sagêd mathuk katindakakên wontên ing panggaotan bathik wau.
Tujunipun samangke kenging dipun ajêng-ajêng, bilih panggaotan bathik ingkang kawontênanipun pancèn awon sangêt, botên watawis dangu malih mêsthi badhe ical piyambak, botên jalaran lajêng dipun wontêni pranatan, nanging jalaran anggènipun tansah dipun titipriksa lan dipun ulat-ulati dening para priyantun pangrèh praja tuwin para priyantun kantor pakaryan.
Tumrap panggaotan-panggaotan ingkang prêlu sangêt kêdah dipun wontênakên tatanan tuwan de Kat Angelino ngaturi ancêr-ancêr, kadospundi caranipun ingkang wajib anggènipun badhe adamêl tatanan wau. Ingkang punika amila lajêng kêdah adamêl wawasan cêkakan mênggah kawontênanipun panggaotan bathik ingkang prêlu kêdah tumuntên dipun wontênakên tatanan, mawi adhêdhasar pamrayoginipun ingkang adamêl palapuran bathik wau.
Dene ingkang prêlu sangêt kêdah tumuntên dipun tata, inggih punika ing bab epahaning bêrah, pambayaripun, panyathêtipun epahan,
padamêlanipun para bêbêrah wontên ing ngriku ingkang botên sakeca sangêt. Kajawi punika tumindakipun padamêlan ing wanci dalu tumrap tiyang èstri, punapadene panyambutdamêlipun lare-lare ingkang sami dèrèng umur, inggih pantês kêdah enggal-enggal dipun wontênakên tatanan.
Nanging sadèrèngipun angandharakên pamrayoginipun ingkang adamêl palapuran wau, langkung rumiyin tuwan kasbut adamêl wawasan sawatawis, kadospundi cara-caraning pamarentah anggènipun badhe angayomi para bêbêrah umumipun, ingkang sami nyambut damêl wontên ing panggaotan bathik.
Awit kêdah angèngêtana, bilih juragan ing panggaotan bathik punika, dumuginipun samangke, dipun sakajêng kemawon, salami-laminipun botên nate dipun têdahakên ing kuwajibanipun, supados patrapipun dhatêng para bêbêrahipun ingkang sae, sampun sapurun-purun. Ingkang dados juragan ing jaman samangke, punika taksih sami kemawon kalihan ingkang rumiyin, sêsêrêpanipun botên beda kalihan kuli-kulinipun, ingkang dados juragan wau sami botên mangrêtos, bilih sae tangkêpipun dhatêng para bêbêrahipun punika satunggiling kuwajiban ingkang prêlu piyambak.
Ing jaman samangke, pangrêksanipun dhatêng kaum bêrah, kados ta: rêsik lan sarasing papanipun nyambut damêl, sênênging para bêbêrah, lan sasaminipun, punika kêdah dipun wigatosakên. Ing môngka ing bab punika nagari botên krêsa cawe-cawe, makatên ugi nagari botên angwontênakên bêbadan ingkang dipun wajibakên aparing sêrêpan utawi pamrayogi ingatasipun bab punika. Ing sarèhning kados ingkang sampun kacariyosakên ing nginggil, kaum juragan punika taksih kathah ingkang dèrèng mangrêtos, amila inggih sampun lêrês kemawon, bilih tindak ingkang makatên wau tansah ajêg.
Mênggah saking rêmbagipun ingkang adamêl palapuran bathik, angaturi pamrayogi supados nagari, manawi angwontênakên tatanan, adhêdhasar panuntun saha pamardi dhatêng para juragan, murih patrapipun dhatêng kaum bêrah sagêda sae pangopènipun. Jalaran wontênipun bêrah ing panggaotan bathik ingkang kirang prayogi, punika kathah kemawon ingkang sajatosipun botên sabab dipun têmaha, nanging namung saking botên mangrêtosipun. Ewasamantên inggih kathah kemawon, kaum juragan ingkang sêngaja anyawiyah dhatêng bêbêrahipun saha namung mikantukakên badanipun piyambak. Mênggahing juragan ingkang atrajang makatên punika, sampun mêsthinipun kêdah dipun
wau. Dene ing têmbe ingkang wajib kêdah ngulat-ulatakên mênggah tumindaking pranatan wau, para amtênar ing kantor pakaryan.
Tumrap panggaotan, ingkang juraganipun sêngaja botên purun ngèstokakên dhatêng tatanan nagari wau, kêdah lajêng dipun pidana samurwatipun.
ingkang ambawahakên, dipun paringana wêwênang tansah anitipriksa punapadene ngulatakên ing sadayanipun. Kados ta: wênang amêksa dhatêng kaum juragan samôngsa ambayari dhatêng bêbêrahipun, sagêda para amtênar wau anênggani. Manawi dipun manah prêlu ugi dipun paringana wawênang lajêng anutup panggaotan wau kangge sawatawis môngsa. Awit ingkang makatên punika sampun nama satunggiling paukuman agêng tumrap kaum juragan, jalaran inggih salêbêting panggaotanipun dipun tutup wau, sampun têmtu kathah sangêt kapitunanipun.
panyorèkipun botên tamtu wontên ing dlancang, trêkadhang kacorèk ing montên awon, sarta kasêrat (bathik) mawi lilin (malam). Kajawi punika, upami sêpêning pola, taksih sagêd pitakèn nêdha katrangan, jalaran bathikan kina punika satunggal-satunggaling cakrik, mawi nama piyambak-piyambak, upaminipun: bathikan cakrik makatên punika, namanipun makatên. Namung nama-nama wau tumraping satunggaling panggenan sanèsipun sagêd cocog punapa botên, punika nyumanggakakên.
Mênggah dhasaring sinjang bathik punika, grêbanipun wontên warni kalih, inggih punika ingkang limrahipun dipun wastani: latar-pêthak, lan latar-cêmêng. Latar-pêthak wau wontên warni kalih, kawastanan: latar-pêthak bledhak saha latar-pêthak unthêr. Makatên ugi latar-cêmêng, punika inggih warni kalih, latar-cêmêng sogan tuwin latar-cêmêng kêlêngan. Wondene wujuding sinjang babaran ingkang dhasar latar-pêthak bledhak utawi unthêr, punika warninipun beda, inggih punika tumrap wêdalan ing Surakarta, babaranipun: jêne sêpuh kados êmas. Tumrap wêdalan ing Ngayogyakarta, babaranipun: pêthak mêmplak, kados salaka. Dene ingkang wêdalan kitha sanèsipun babaranipun: jêne sêmu abrit, kados suwasa.
Dene nama-namaning sinjang bathik sêratan (carik) punika kathah sangêt, ingkang sampun kula mirêngi kemawon, tumrap sinjang bathik carik (sanès cap-capan) ingkang bangsaning garis miring utawi lèrèng parang-parangan, nama: udan-riris, rujak-senthe,
ingkang corak bangsaning cêplok, nitik utawi sulaman lan sapanunggilanipun,
wontênipun kula aturakên ing ngarsanipun para maos, namung kangge ngêbyungi rêmbag ing bêbukanipun sadhèrèk Siti Mariyam. Wasana manawi wontên sarusiku, mugi sampun kirang pamêngku, dhumatêng kula pun:
Kajawèn: ôngka 80, Rê, Wa, 1 Ruwah Ehe 1868. 6 Oktobêr 1937, taun XII.
Udan-ririsCêthanipun, tumraping sinjang, punika upami anggambarakên mênjangan, wujudipun pating plunthêr, tanpa wontên èmpêripun babarpisan, nanging saupami dipun wujudi gambar kados mênjangan saèsgu, tumraping sawangan lajêng: sêg, pêjah babarpisan.
Kajawèn: ôngka 76, Rê, Kli, 17 Rêjêp Ehe 1868. 22 Sèptèmbêr 1937, taun XII.
Parang-rusakAslining nama warni-warni wau, ingkang pinanggih mèmpêr namung tumrap cariyos ingkang gêgayutan kalihan Sinuhun Sultan Agung. Dêdongenganipun: nalika Sinuhun Sultan Agung amasuh sarira wontên têpining sagantên kidul, angambah jurang pêpèrèng urut têpining sagantên wau. Ing ngriku kathah wêwarnèn ingkang adamêl karênaning panggalih, manawi mariksani mangidul, katingal sagantên angêlangut tanpa têpi, têmpuking alun gumalêgêr ngantos ngumandhang dumugi langit, pêcahing toya sumawur kados awun-awun. Parangcuri ing sapinggiring sagantên sami rêmbês, kalêmpakaning toya tumètès andhawahi parangcuri, lajêng katingal pating jalarèh.
Ing sasagêd-sagêd, ing Jagading wanita ngriki, manawi kaparêngakên, badhe macak gambaring sinjang-sinjang, ingkang baku kina. Ingkang kacêtha ing gambar punika sinjang parang-rusak-
kagolong sêratan latar cêmêng ingkang kêlêm, mila tumraping para anèm botên rêmên. Nanging mênggahing wujud sarwa mantêsi, katingal prasajanipun, mungguh sangêt dipun angge ing priyantun sêpuh, sanadyan dipun anggea taksih babaran pisan, wujudipun botên ngêgètakên.
Sinjang CakarSinjang cakar wau sanadyan wujudipun prasaja, nanging golongan dados sêratanipun tiyang ingkang sampun sagêd nyêrat, awit sêratanipun kêdah cêtha tuwin wijang.
Ingkang dipun wastani cêtha tuwin wijang wau mênggahing caking canthing tuwin isèn-isènipun. Caking canthing kêdah ajêg, awit mênggahing sinjang cakar, mèh sêratanipun sadaya kêmbar ing sogan. Dene isèn-isèn, ingkang wujut tembokan tuwin cêcêgipun, punika prêlu ingkang cêtha awijang, awit isèn-isèn wau dados rêrênggan cêtha.
Wêtahing nama, salugunipun cakar wau cakar ayam, awit pêpêthanipun mirid kados cakaring ayam, nanging lajêng kacêkak nama cakar kemawon. Makatên ugi tumraping sinjang, punika namanipun dipun antukakên ingkang mawa kajêng. Upaminipun kados sinjang cakar wau, supados ingkang ngangge sagêda cêcèkèr, kajênging cêcèkèr punika sagêd pados têdha. Pikajêngan makatên wau sampun nama dados têmbung limrah, ingkang raosipun namung kados parikan kemawon, nanging lèrèg dhatêng pamuji. Upaminipun lare nêdha ulam ayam, punika manawi nêdha cakar, tiyang sêpuhipun mungêl: bèn bisa cèkèr-cèkèr. Manawi nêdha êndhas: bèn bisa cucuk-cucuk. Manawi nêdha suwiwi: bèn bisa kêkêbêt. Wosipun sadaya wau dados pamuji sae.
Kajawèn: ôngka 100, Rê, Wa, 12 Sawal Ehe 1868. 15 Dhesèmbêr 1937, taun XII.
Sinjang Bolu-rambatNama bolu (bulu)-rambat, punika mirid saking wontêning wit bulu ingkang mrambat, awit bulu punika wontên warni kalih, inggih punika wit bulu agêng, godhongipun saèmpêr godhong karèt, botên dipun tanêm ing tiyang, limrahipun thukul wontên ing papan bawera, tuwin namung limrah dados ayang-ayanganing dhusun. Ingkang dipun wastani ayang-ayangan dhusun wau makatên: satunggiling dhusun, punika ingkang limrah wontên wit-witanipun ingkang agêng, wit agêng wau sagêd katingal saking panggenan têbih, kenging kangge ancêr-ancêr, bilih uwit ingkang katingal wau, wit anu ing dhusun anu, dados tiyang sampun sagêd mastani dhusun anu, nitik saking wontêning wit ingkang katingal, punika nama ayang-ayanganing dhusun. Dene bulu rambat, thêthukulan marambat sairib kados papasan, wontênipun kapirid wontên ing sêratan, awit wujuding godhong tuwin suluripun sae.
Kajawèn: ôngka 10/11, Stu, Lê, 5 Bêsar Ehe 1868. 5 Pebruwari 1938, taun XIII.
Kawung robyong punika kenging dipun wastani pamoring kawung pêthak tuwin kawung cêmêng punapadene kawung ingkang mawi sogan, isi sawut cêcêk. Sinjang makatên punika manawi kalêrêsan panyêratipun, wujudipun sakalangkung pèni, awit sadaya sarwa katingal cêtha. Dene pèninipun yêktos, manawi cêmêngipun wau dipun angge biru ênèm, inggih punika wêdêlan ênèm (wêdêlan dèrèng sêpuh).
Kawung RobyongPandamêling wêdêlan biru ênèm punika makatên: sakawit sêratan dipun wêdêlakên namung sakêdhap, dados botên prêlu ngantos sêpuh. Sasampunipun makatên lajêng dipun bironi, inggih punika biru ingkang kangge ênèm wau dipun tutup ing lilin kadosdene nembok, lilinipun lilin cêmêng. Lilin cêmêng punika lilin campuran, asli jênangan saking lilin lorodan. Ingkang dipun wastani lilin lorodan, punika lilin asli saking luluhaning lilin sinjang nalika dipun babar, ambabar sinjang punika dipun wastani: nglorod.
Manawi anggèning nembok biru ênèm wau sampun rampung, lajêng dipun wêdêlakên malih, supados tumrap wêdêlan ingkang kangge sêpuh dados sêpuh yêktos.
Nama robyong, punika têgêsipun wêwarnèn ingkang rembyak-rembyak, makatên ugi ing bab sinjang kawung robyong, ugi gadhah kajêng makatên. Sinjang wau manawi dipun tingali sadlerengan katingal pating pênthalit alang-ujuripun, nanging manawi sampun dipun tamatakên lajêng katingal bakunipun ingkang adamêl sae, inggih punika wontên ing jêjêr ingkang lajêng dados mrapat. Ing ngriku katingal pranatan wau pinanggih thukul saking latar pêthak, latar cêmêng tuwin sogan.
Sinjang kawung robyong punika kêgolong sêratan anggitan enggal, sagêd ugi tuwuhipun sasampunipun wontên kawung latar cêmêng. Dene bab pamangunipun sêratan, punika tumrap ingkang mangrêtos, sagêd damêl wangun piyambak.
Sayêktosipun nyêrat kawung kados makatên punika, makatên ugi nyêrat kawung limrah, asring dhumpyuk, mila panyêratipun kêdah ngatos-atos.
Namung mênggah luguning manggènipun, sinjang kawung robyong wau dados anggèn-anggèning para anèm, manawi dipun angge ing para sêpuh,
wontên latar cêmêngipun, wontên latar pêthakipun. Golongan sinjang luwêsan dipun agêm priyantun kakung tuwin putri pantês kemawon. Kangge pameran kenging, kangge padintênan botên ngêgètakên.
Sinjang Lung-kêstlopTumrap jodhonaning pangangge dipun mori punapa kemawon purun, upami dipun ênggèni rasukan dhêdhasar pêthak (tumrap putri) sagêd malela dening wontên latar cêmêngipun. Manawi dipun ênggèni rasukan dhêdhasar cêmêng, katingal cêthaning latar pêthakipun. Sinjang lung-kêstlop punika kêgolong sinjang alusan. Dumugining masêmipun, manawi dipun agêm padintênan golongan putri, ngatingalakên prasajanipun.
Namung tumraping sinjang kados makatên punika limrahipun namung dipun rêmêni ing priyantun Surakarta piyambak, tumrap wontên sajawining Surakarta, bangsaning cêplok punika botên dipun rêmêni, amargi dipun wastani sinjang ingkang botên wontên
bilih namaning sinjang punika nama enggal. Punika pancèn nyata.
Sinjang AmerikanDene nyatanipun, sinjang amerikan punika pêndhêtan jaman nalika enggal-enggalanipun ing ngriki wontên obin tègêl saking Eropah. Ing ngriku kathah sangêt wanguning (sêsêkaran) tègêl ingkang pèni-pèni, ing ngriku lajêng wontên ingkang katelad kadamêl sêratan, saha lajêng dipun namakakên amerikan.
wujudipun prasaja, nanging katingal ngrawitipun, wujudipun ngêngrêng. Malah pinanggihipun wontên ing sawangan, pantês dados pangagêmanipun para agêng ingkang sampun yuswa.
Sinjang KakrasanaNama Kakrasana, punika sampun cêtha bilih pêndhêtan saking namaning ringgit, nanging lajêng kapirid saking wujud ingkang pundi, awit botên wontên ingkang mèmpêr wujuding ringgit Kakrasana.
Sinjang Kakrasana punika golonganing sêratan ingkang ngrawit, kathah lêluwêsanipun ingkang anjalari pantês, soganipun nyarambahi ing sêratan, cêmênging lataripun pinanggih sumêblak. Mila tumrap sinjang kados makatên punika kêdah dipun ugi yêktos murih cêmênging wêdêlanipun.
Namung sarèhning raos dhatêng sinjang punika cocogan, namung kasumanggakakên.
sinjang katèmplèkakên ing montên, ingkang wujudipun kados gambar punika, nanging pamolanipun namung dumugi sapalihing êlar tugêl sapalih ing sêratan ingkang wangun sikon, salajêngipun dipun têkuk malih, dipun êblakakên saking palihaning êlar wau, salajêngipun têrus dipun êblak minggah mangandhap tuwin mangiwa manêngên. Dados wujuding gambar punika kapêndhêt wêtahipun, murih pantêsipun kemawon.
Têmtung cuwiri, punika têgêsipun: ukir-ukiran, lung-lungan tuwin ngrawit. Miturut gotèk, ing kinanipun sinjang wau namung kagêm wontên salêbêting karaton. Dados pancèn sinjang adèn. Sinjang wau sarwa luwêsan, mathuk dipun kanthèni pangagêman punapa kemawon, botên pilih kakung putri.
Sinjang SidarajaManawi miturut wujuding sinjang, katingal prasaja, nanging sajatosipun katingal muyêg, awit ing ngriku isi jêjêr warni-warni, wontên laripun, tuwin sanès-sanèsipun.
Kajawèn: ôngka 68, Rê, Lê, 27
Ingkang kacêtha ing gambar punika kêgolong slobog cukèn. Cuki punika mêndhêt saking dolanan, nama cuki, bangsaning dham-dhaman. Ingkang dipun pêndhêt kangge pola wau papanipun dolanan.
Sinjang SlobogSlobog ing gambar punika mawi cêcêg, wontên ingkang cêcêgipun wau dipun santuni cacah gori, inggih punika sawud malang-megung, kados patrapipun tiyang nacah gori badhe dipun kêla.
Sinjang slobog punika kêgolong sinjangipun tiyang sêpuh, upami tiyanga sampun botên gadhah kaberagan.
Miturut dêdongengan, nalika Gusti Kangjêng Ratu Kancana (Kangjêng Ratu Bêruk) ing Surakarta taksih dados manggung, sare wontên ing dalêm Prabasuyasa, wanci dalu kadhawahan wahyu, ngagêm sinjang Slobog. Mila dhawuh dhatêng putra wayah, supados sampun nyêpênakên sinjang Slobog. Makatên ugi miturut dêdongenganipun êmbah-êmbah, tabe-tabe sèwu, jaman sampeyan dalêm ingkang sinuhun kaping sanga, asring kaparêng ngagêm nyamping slobog, paningsêt mori pêthak, èpèk cêmêng. Ing ngriku dipun côndra: baris pêndhêm.
Kajawèn: ôngka 80, Rê, Pn, 10 Ruwah, Jimawal 1869. 5 Oktobêr 1938, taun XIII.
GringsingSinjang gringsing punika bakunipun dhêdhasaring sinjang latar pêthak, dene sêratanipun kenging sakarsa-karsa. Wanguning gringsing punika warni-warni, kados ta: gringsing ringgit, gringsing klungsu tuwin gringsing sisik. Dene gringsing ingkang kacêtha punika gringsing sisik.
Gringsing sisik punika ingkang dipun emba sisiking ulam, mila wujudipun sap-sapan kados tumpang-tumumpanging sisik. Manawi panggarapipun kalêrêsan,
pêthakipun sagêd sumêblak, dados bakunipun sinjang gringsing sisik punika ngangkah pêthaking gringsing, botên ngangkah gumêbyaring sogan.
Mênggahing côndra pinanggih wontên ing Sêrat Pranacitra: Rara Mêndut
pakulitanipun jêne, sinjangipun latar pêthak, kêmbênipun jingga pinarada. Punika wontênipun namung mujudakên sarwa ngegla padhang, bokmanawi kados rêmbulan nuju tanggal kawan wêlas, kêpêncil wontên ing langit biru. Kula aturi manggalih piyambak.
dipun tingali sabrebetan, katingal sêratan prasaja sangêt, awit namung wujud pasagèn mencos tuwin mawi plênik sakêdhik, saha ing gambar punika katingal bilih pèninipun pinanggih wontên ing sêkaranipun. Dados sêratan lapis wau dipun anggêp dhêdhasar. Dene nama lapis, punika mêndhêt saking wêwangunan iris-irisan kuwih lapis.
Sinjang LapisTumrap para ahli nyêrat, sagêd amastani sinjang lapis ingkang kados makatên punika kêgolong kasar, saha ingatasing para ahli, lumuh anindakakên padamêlan kasar wau, punika sampun kêtarik dados wêwatêkanipun tiyang ingkang sagêd nyêrat, lumuh nindakakên padamêlan groboh.
Sinjang lapis kados ingkang kacêtha ing gambar, punika sampun kalêbêt cêkapan, manawi dipun agêm ing wanita, sampun pinanggih sae wontên
Sinjang TambalNamaning sinjang sampun amastani kados wujudipun, inggih punika pating trambal, dados kados pêpêthaning sinjang ingkang dipun tambal-tambal.
Dene sinjang tambal miring, punika bakunipun
dipun agêm ing priyantun kakung ingkang pupuk ing sarira, dêdêg inggil. Upami dipun agêm ing priyantun andhap alit,
sinjang punika manawi sampun dumugi nembok, kenging dipun wastani sampun mèh rampung. Kajêngipun rampung ing ngriki, sampun pajêng dipun sade, nama sade tembokan.
Sinjang TembokanPinanggihipun wontên ing nagari panggenan padagangan sinjang, upaminipun: Surakarta, Ngayogyakarta tuwin Pakalongan, wontên sudagar ingkang damêlipun numbasi sêratan tembokan. Manawi tumrap tiyang nyêrat badhe dipun angge piyambak, sêratan ingkang sampun dados tembokan punika pinanggih luwêsan, manawi lumuh
Sasampunin rampung yêktos, kêdah dipun lèlèh rumiyin, inggih punika sinjang dipun gêlar wontên ing bênteran, ngangkah lilinipun lèlèh, prêlunipun, sarèhning nyêrat punika sok ngantos dangu, tumrap lilin ingkang sampun tumemplok ing montên, asring kêndho, mila sarêng lèlèh lajêng kêncêng malih. Nglèlèh punika kêdah ngatos-atos, botên kenging kasèp, tuwin manawi anggèning nyêrat botên dangu, inggih botên prêlu dipun lèlèh. Wusana lajêng dipun wêdêlakên.
Kajawèn: ôngka 9, Sla, Lê, 10 Bêsar, Jimawal 1869. 31 Januwari 1939, taun XIV.
Gambar 1: Biron TuwinSampun Dados SinjangIng ngajêng sampun kacariyosakên ing bab nyêrat sampun dumugi mêdêlakên. Ing salajêngipun, samêdaling saking wêdêlan, namung awujud cêmêng. Ing ngriku lajêng dipun garap malih, nama dipun kumbah, inggih punika ngêriki lilin ing sêratan ingkang kalêrês badhe kenging soga, wujudipun, kados ingkang kacêtha ing gambar 1. Panggarapipun kêdah titi.
Gambar 2: Biron TuwinSampun Dados SinjangSasampunipun makatên lajêng dipun bironi. Ambironi punika nutupi plataraning sinjang ingkang kadamêl biru, kajênging biru punika badhe ngatingalakên biru (cêmêng) nging wêdêlanipun, mila tumrap sinjang ingkang badhe kangge pêthak ingkang sanès tembokan, upaminipun cêcêg, nalika ngumbah dipun kêrok ngantos rêsik, mangke lajêng dipun tumpangi ing lilin biron malih kawaradin kalihan bironipun, kados wujuding gambar ing plataraning sinjang. Ingkang namung wujud cêmêng, punika sajatosipun isi cêcêg. Tumrap ingkang tembokan dipun titi, manawi wontên ingkang thèthèl, dipun tambal. Tembokan punika benjing dadosing sinjang awujud pêthak, nanging pêthakipun wau beda kalihan pêthaking cêcêg wau, sanadyan pêthak, ugi kêtlêsêpan soga. Sarampunging panggarap, sinjang wau dipun cêlupakên ing toya ingkang dipun wênyêti godhong randhu dipun dèkèki gêndhis arèn sisiran, punika murugakên lêmês tuwin nyaèkakên sogan. Sasampunipun kaisis garing, lajêng dipun sogakakên. Pêthanipun wujud sinjang ingkang sampun dados kados gambar 2.
Kajawèn: ôngka 16, Ju, Kli, 5 Sura, Je 1870. 24 Pebruari 1939, taun XIV.
Soganipun kathah, cêmêngipun katingal ngalela. Sanadyan dhapuring cêplon agêng, nanging jalaran saking muyêgipun, ngantos sagêd nyamarakên agênging cêplok, punika nandhakakên manawi sêratan luwês.
Sinjang PakuningratSinjang ingkang sampun nama luwês, punika dipun anggea ing tiyang pawakan kados punapa kemawon inggih namung pinanggih pantês. Makatên ugi tumèmplèka ing pakulitan ingkang cêmêng, jêne, bang-bang awak, namung sarwa purun.
Sayêktosipun tiyang mangangge punika sagêdipun pinanggih mapan wontên ing sawangan, pancèn angèl. Nanging umumipun, ingkang dipun wastani nyandhang ngangge sae (ingkang dipun wastani nyandhang ngangge sae punika wontên ing sêmbêt, sanès mas intên) punika ingkang sakeca wontên ing sawangan. Kajawi ingkang sampun gadhah karêmênan: sinjang latar pêthak, dipun ênggèni rasukan jêne kêpodhang, punika pancèn anjarag supados adamêl sulaping mripatipun tiyang sanès, saha katingala ngalela wontên ing sawangan. [sawa...]
Lampiran Kajawèn: nomêr 1 taun III.
Sami-sami sinjang, kawung punika kêlimrah sangêt, kenging dipun wastani: sabên diyang sumêrêp ingkang dipun wastani sinjang kawung, makatên malih sinjang kawung punika limrahipun dipun rêmêni ing tiyang. Wontênipun makatên kabêkta wujudipun sae, dipun cêlaki, dipun têbihi, wujudipun sami kemawon. Mila tumraping sinjang kawung, agêng aliting sêratan prayogi ingkang cêkapan.
Sinjang kawungManawi wujuding sinjang kawung, jêjêripun sami kemawon, bedanipun namung wontên ing agêng alit tuwin bundêr pasagining wangun, adêgipun punapadene isèn-isènipun ing tembokan tuwin ing mlinjon. Beda-bedanipun wangun wau anjalari wontêning nama piyambak-piyambak, kados ta: kawung picis, kawung sari, kawung garèng tuwin sanès-sanèsipun.
Bakuning kawung punika saêblêging sinjang dipun sêrat kawung sadaya, nanging lajêng wontên ingkang kaanggit mawi buntal, bokèt, êlar tuwin sêratan sanès-sanèsipun. Sêsêlan wau lajêng nama rêrênggan, ingkang adamêl asrining sinjang kawung. Nanging sawênèh wontên ingkang rêmên sinjang kawung lugas. Ingkang makatên wau namung gumantung dhatêng kaparêngipun ingkang ngagêm.
Sinjang kawung punika tumraping karaton dalêm Ngayogyakarta dados awisan, botên beda kados awisan sinjang parangrusak.
Tumraping sinjang, mênggahing baku, kenging dipun pêndhêt asli saking Surakarta tuwin Ngayogyakarta. Sinjang wêdalan nagari kalih wau sampun gadhah wangun utawi gêbyar piyambak-piyambak, inggih punika wanguning sêratan tuwin gêbyaring sogan.
Sinjang wêdalan Surakarta soganipun gumêbyar kapara abrit, dipun pindhakakên kados parada.
Dene sinjang wêdalan Ngayogyakarta, sarwa pandhês, rêsik gumrining. Mila tumraping sinjang kawung, ingkang dados pilihan, wêdalan Ngayogya, gêbyaripun mênang rêsik, tuwin tumrap tiyang ahli sinjang, sampun sagêd angyêktosi namung saking ningali sabrebetan kemawon.
Sinjang kawung punika luwêsan, dipun angge ing tiyang pakulitan cêmêng utawi pakulitan jêne sami pantês kemawon, namung tumraping èstri prayogi ingkang cêkapan agêng aliting sêratan. [sêrata...]
Lampiran Kajawèn: nomêr 2, 13 Januwari 1939, taun IV.
Kados para maos sampun kathah anggènipun nguningani gambar-gambar sinjang ing Kajawèn Jagading Wanita ngriki. Ing sapunika prêlu badhe ngandharakên ing bab patraping nyêrat sawatawis, namung prêlu badhe nêdahakên ing bab panganggening sogan tuwin wêdêlan.
Ingkang kacêtha ing gambar punika wujuding sêratan cuwiri, ingkang ing ngajêng ugi sampun kawujudakên wontên ing Kajawèn Jagading Wanita.
SinjangSêratan punika taksih lugu mindhakakên lilin (malam) wutah saking canthing dhumawah ing montên pêthak, lajêng wujud kados makatên punika. Inggih punika sêratan (bathikan) ingkang taksih lugu.
Sêratan punika dèrèng katingal, pundi ingkang badhe dados wêdêlan, pundi ingkang dados sogan, tuwin pundi ingkang dados pêthak. Dados bakuning warni mênggahing sinjang punika: cêmêng, abrit (abriting sogan) tuwin pêthak.
Sawarnining sêratan, punika kala pinanggihipun wontên ing montên lastantun pêthak dumugining badhe dipun wêdêlakên, punika nandhakakên badhe dados cêmêng. Sawarnining tembokan, punika dados pêthak (pêthaking tembokan). Sawarnining cêcêg, dados pêthak (pêthaking biron). Sawarnining sawut (garit-garit) tuwin sêratan sanèsipun, sami sogan.
Katrangan punika tumrap ingkang dèrèng uninga dhatêng caraning nyêrat, tamtu dèrèng dhamang.
Murih ragi cêtha, badhe kapratelakakên ing Kajawèn Jagading Wanita wêdalipun Salasa ngajêng. Dados ing ngriki sawêg nêrangakên patraping tiyang nyêrat dumugi ngengrengan, inggih sawêg kêlowongan, sawêg dumuginipun isèn-isèni, dèrèng
dipun tingali sabrebetan botên wontên sêmunipun, awit namung wujud pasagèn garit-garit. Dene nyatanipun, sinjang wau manawi kalêrêsan soganipun tuwin sêpuh wêdêlanipun, sagêd katingal rêsik sumêblak, cêthaning cêcêg sagêd adamêl malelaning sêratan, tur katingal prasaja.
Miturut tatakramanipun tiyang mangangge, pinanggihipun pancèn ragi angèl, botên dumèh sagêd ngawontênakên, lajêng ngangge sapurun-purunipun.
Upaminipun tiyang nglayat, punika manawi ngangge sinjang babaran, botên pantês, awit katingal anggènipun sajak botên bela sungkawa.
Kosokwangsulipun manawi jagong tiyang gadhah damêl, punika manawi ngangge sinjang sampun lungsêt
dipun wastani tiyang botên ngajèni dhatêng ingkang gadhah damêl.
Makatên ugi tumraping tiyang mara damêl, inggih botên prayogi manawi tansah ngangge sinjang babaran, kêdah ungak-ungak kawontênanipun.
Mirid kawontênan ingkang kados makatên punika, dados satunggal-satunggaling sinjang, punika wontên anggenipun piyambak-piyambak.
Ing ngriki kula tumut udhu ing bab nyêrat. Saèstunipun padamêlan nyêrat punika kêgolong satunggiling padamêlan ingkang kêdah katindakakên kalayan mungkul, tumraping wanita ingkang sampun nyêpêng bale griya. Dene katingalipun namung dados sambèn, tuwin kapetang padamêlan rêgêd, samantên punika manawi dipun tandhing kalihan padamêlan ngrenda sapanunggilanipun. Namung tumraping raosipun wanita Jawi ingkang kêgolong kina, padamêlan nyêrat punika malah kêgolong dados baku tatakramaning tiyang gêgriya.
Ing sapunika prêlu mratelakakên sakêdhik ing bab ingkang dipun wastani sinjang parangrusak, punika dêdongenganipun mêndhêt saking wujuding parang sapinggiring sagantên ingkang sami risak, wujudipun lajêng kapêtha, kawangun dados kados wujuding sinjang parangrusak, ingkang kacêtha ing gambar, punika parangrusak tiron.
Parang RusakSawarnining sinjang bangsaning parangrusak, punika mawi mlinjon, inggih punika ingkang wujud pasagèn miring gandhèng-gandhengan. Dene mênggah aliting sêratan, tuwin ewahing wangun, lajêng ngewahakên namaning sinjang, nanging taksih baku parangrusak, upaminipun parangrusak ingkang sêratanipun agêng-agêng sangêt, dipun wastani parangrusak barong, sabên suda agêngipun, namanipun inggih santun.
Sinjang parangrusak punika dipun wastani sinjang garis miring, wujuding garis-garis dhoyong botên manut adêging sinjang. Sinjang punika tumraping nagari karajan Jawi, kalêbêt dados awisan. Ingkang wênang ngagêm namung para bandara. Wontên ingkang cariyos awisan wau dumunung wontên ing malinjonipun, botên jalaran saking anggèning garis miring. Nanging tumraping sinjang garis miring, punika inggih sampun dipun anggêp dêksura manawi dipun angge sowan ing pangagêng.
Lampiran Kajawèn, nomêr 37, 21 Sèptèmbêr 1938, taun III.
Sinjang kahwa pêcah punika manawi dipun tingali nyatanipun, awujud taruntum latar pêthak, golongan sêratan gampil, nanging panggarapipun kêdah kikrik, awit ngangkah supados dados sinjang sagêd waradin pêthakipun, manawi ngantos pating balêntong tabêt lêmpitan utawi gogrog, lajêng katingal awon.
Kahwa PêcahTumrap sinjang adhêdhasar latar pêthak, punika kenging dipun isèni rêrênggan ingkang murih saya katingal muyêg, inggih punika bangsaning bokèt (wangun sêsêkaran grombolan), buntal (sêsêkaran kadamêl malang-megung), utawi dhapur wêwangunan, pêksi sapanunggilanipun. Nanging sadaya wau dhêdhasaripun nama botên ewah, upaminipun kawung buntal, punika sinjang kawung ingkang mawi buntal, kahwa pêcah buntal, sapanunggilanipun.
Nama kahwa pêcah, punika mêndhêt saking isi kahwa (kopi) pêcah, mila wujudipun pating jlarèh.
Sinjang kahwa pêcah punika sae, nanging tumraping golongan ahli nyêrat, anganggêp sêratan groboh. Mênggah raosing mangangge, tumrap ingkang mangrêtos, botên marêm kados manawi ngangge sinjang ingkang sêratanipun ngrawit. Nanging gêbyaripun sampun nyêkapi dipun sawang wontên ing pajagongan.
Sinjang SidamuktiSinjang Sidamukti punika kêgolong sinjang ingkang sêratanipun ngrawit, nama sinjang latar pêthak. Tumraping para kina, sinjang Sidamukti punika dipun pilala, bokmanawi kêbêkta anggènipun nama Sidamukti wau, kajêngipun sampun mastani, utawi dados pangajab sae, mêndhêt saking têmbungipun.
Manawi mirid bakuning sêratan, ingkang dados nama Sidamukti, punika mêndhêt saking sêratanipun ingkang wujud malang-megung kados uwit, dene sêratan sanèsipun, namung dados rêrênggan.
Mênggah ingkang dipun wastani sinjang latar pêthak, punika bakunipun namung salugu mêndhêt saking palataraning sinjang, inggih punika sasêla sêlaning jêjêr, inggih punika ingkang dipun wastani latar, dipun isèni pêthak. Dene isèn pêthak wau warni-warni, wontên ingkang kadamêl unthêr, wontên ingkang bledhak, tuwin tembokan lugu. Dados sinjang ingkang lataranipun kados makatên punika nama sinjang latar pêthak, namung limrahipun, ingkang dipun wastani latar pêthak punika namung sinjang ingkang mawi unthêr.
Lampiran Kajawèn, nomêr 48, 7 Dhesèmbêr 1938, taun III.
nanging sajatosipun sêratan ngrawit, awit sadaya caking canthing kêdah sarwa cêtha, awit cêthaning sêratan wau ingkang murugakên sae, dipun wastani nêtês. Dados sêratan ingkang kados makatên punika, yêktosipun kêdah dipun awaki ing tiyang ingkang sampun sagêd nyêrat.
Sinjang Kêmbang-jarakKajawi nêtêsing sêratan, saening sinjang ingkang kados makatên punika kêdah sêpuh wêdêlanipun tuwin sêpuh soganipun, ingkang soga gènês.
Mirid wujuding sinjang, punika kêgolong sinjang prasaja, dados pantês tuwin mapanipun inggih dipun agêm ing priyantun ingkang rêmên mangagêm prasaja. Malah bokmanawi tumrap priyantun ingkang rêmên mangagêm ingkang sarwa gumêbyar botên sagêd kêtarik dhatêng sêratan ingkang kados makatên punika.
Nanging sajatosipun, sinjang kados makatên punika manawi kalêrêsan anggènipun ngêtrapakên, manawi tumraping kakung, namung sarwa pantês. Manawi tumrap putri, prayogi kagêm ing pakulitan jêne, rasukan dhasar cêmêng, ingkang kapara kirang sêkaranipun. Manawi kagêm prasajan, pantês dipun agêmi rasukan lurik ingkang dhêdhasar kêlêm. Patrap pangangge makatên punika sagêd kalêbêt ing golongan: macak barès ngayang batin.
Tumrap raosing mangangge prasaja, sinjang kêmbang jarak punika, masêmipun purun dipun ajêngakên ing pasamuan.
Sinjang BolurambatSinjang Bolurambat punika golongan sinjang cêplok, latar cêmêng, panyêratipun mawi garisan. Tumraping ahli nyêrat, kêgolong sêratan ingkang enggal rampungipun, amargi kathah sêratanipun ingkang dipun sêrat ngangge canthing carat kalih (cucuking canthing rangkêp), kajawi punika, sinjang ingkang tanpa cêcêg, punika nyudakakên padamêlan kathah.
Nama Bolu (bulu) rambat, punika mirid saking wontêning wit bulu ingkang mrambat, awit bulu punika wontên warni kalih, inggih punika wit bulu agêng, godhongipun saèmpêr godhong karèt, botên dipun tanêm ing tiyang, limrahipun thukul wontên ing papan bawera, tuwin namung limrah dados ayang-ayanganing dhusun. Ingkang dipun wastani ayang-ayangan dhusun wau makatên: satunggiling dhusun, punika ingkang limrah wontên wit-witanipun ingkang agêng, wit agêng wau sagêd katingal saking panggenan têbih, kenging kangge ancêr-ancêr, bilih uwit ingkang katingal wau, wit anu ing dhusun anu, dados tiyang sampun sagêd mastani dhusun anu, nitik saking wontêning wit ingkang katingal, punika nama ayang-ayanganing dhusun. Dene bulu rambat, têthukulan marambat sairib kados papasan, wontênipun kapirid wontên ing sêratan, awit wujuding godhong tuwin suluripun sae.
Sinjang Bolurambat punika prasaja, pantês dipun agêm ing priyantun kakung tuwin putri, wujudipun mramo dening kathah soganipun. Nanging mapanipun dipun agêm ing priyantun putri ingkang kaparêng dhatêng pangagêman kêlêm-kêlêman, ing ngriku katingal prasajaning sinjang ingkang lugunipun wujud mramong. Namung sarèhning tumraping pangagêman punika cocogan, bab pangagêman punika botên kenging dipun êbabi.
Lampiran Kajawèn, nomêr 49, taun II.
Sinjang Kêmbang-kapasSinjang Kêmbang-kapas punika satunggiling sinjang ingkang sêratanipun ngrêmit kaduk kathah sogan tuwin tembokanipun, mila sanadyan dhêdhasaripun latar cêmêng, wujudipun katingal mramong.
Sinjang Kêmbang-kapas punika pantêsipun dados agêm-agêman putri, ingkang pawakan alit. Pamantês makatên wau namung kapiridakên saking alusing sêratan, tuwin alit-aliting sêkaranipun. Rasukanipun dhêdhasar kêlêm ingkang sêkaranipun alit-alit, nanging cêtha.
Tumrap para wanita ingkang rêmên ngadi busana Jawi, tamtu sagêd mêmantês piyambak dhatêng traping pangagêmipun.
Kajawèn: ôngka 90, Ju, Pn, 8 Sawal, Dal 1871. 8 Nopèmbêr 1940, taun XV.
Kawruh ing bab pandamêling sinjang punika sampun kathah, nanging kados ing Kajawèn pêrlu ngêwrat andharan bab punika.
Nggodhoga toya ngantos umob, lajêng dipun cêmplungi sabun kumbahan sacêkapipun, saha dipun cêmplungi untilan mêrang ingkang ngantos suk-sukan.
Manawi sabunipun sampun ajur, montên ingkang sampun dipun kum toya sadalu lajêng dipun cêmplungakên ing godhogan wau, têrus dipun udhêk-udhêk, antawis 25-30 mênit, yèn sampun mukêt lajêng dipun êntas kawadhahan ing bak utawi tong.
Manawi montên wau sampun asrêp lajêng dipun ulèni (dipun ingêl-ingêl) ingkang ngantos mukêt. Yèn kanjining montên wau sampun rêsik, lajêng kagirah toya limrah ngantos rêsik, lajêng dipun kanji.
Panganjinipun ingkang tipis kemawon. Sasampunipun lajêng dipun jèrèng wontên papan pamepean montên. Dene panjèrèngipun wontên papan pamepean wau ingkang radin, supados garingipun montên botên sami pating clêkêthut.
Sasampunipun montên dipun êntasi lajêng dipun yêm wontên papan ingkang hawanipun asrêp sadalu, supados lêmês.
Manawi montên sampun lêrêm yêktos, lajêng dipun gulung ngantos madhêt sagulungipun 5 dumugi 20 lêmbar, lajêng dipun tangsuli tiga: kiwa, têngên tuwin têngah.
Salajêngipun dipun tumpangakên ing kajêng balokan ingkang alus. Agêngipun kajêng antawis 20 cm utawi 25 cm pasagi. Montên dipun tangsuli tiga angsal balokan.
Montên lajêng dipun thuthuki gandhèn kajêng, nama dipun kênglongi. Panuthukipun kêdah waradin. Manawi sampun kêndho, dipun udhari, kagulung malih ingkang kêncêng, lajêng kathuthuk malih.
Manawi montên sampun katingal alus, lajêng kagulung kêncêng wontên ing kajêng gilig, supados ical lêmpitanipun. Prêlunipun yèn dipun cap sagêd waradin.
Lôndha mêrang ingkang ayit 1 blèg (20 litêr),
Sasampunipun dipun ulèni satunggal-satunggal, lajêng dipun jèrèng, kaêpe ing papan pamepean montên.
Manawi sampun garing lajêng dipun kum malih dhatêng lôndha campuran lisah wau, lajêng dipun ulèni saha kajèrèng, kaêpe kados ingkang sampun. Dangunipun anggènipun ngulèni kantun sakarsa. Manawi ngangkah alus lan rêsik sangêt, dipun ulèni apêsipun 8 rambahan.
Montên wau lajêng dipun rêsik, makatên:
Damêl lôndha ingkang mandi (ayit), montên wau lajêng dipun kum ing ngriku. Manawi sampun akum, lajêng dipun ulèni satunggal-satunggal supados lisahipun ical, lajêng dipun girah ngangge toya limrah saha lajêng dipun godhog. Dene panggodhogipun:
Wedang kacampuran sabun sakêdhik, danguning panggodhog saprayoginipun, lajêng dipun êntas kacêmpungakên dhatêng toya asrêp, lajêng dipun girah, salajêngipun dipun girah malih santun toya. Sasampunipun lajêng dipun sampirakên ing gawangan supados atus. Manawi sampun atus lajêng kajèrèng ing papan pamepean.
Dene montên punika manawi badhe kaêcap utawi kabathik, kêdah dipun kanji utawi dipun kêmplongi rumiyin.
Ngêthèl ngangge lôndha kacampuran lisah, punika supados rêsik utawi supados soga, cêlêpan sapanunggilanipun sagêd manjing.
Dayaning lôndha punika sagêd ngicalakên rêrêgêd utawi kanji ingkang tumèmpèl wontên montên. Nanging kanji ingkang manggèn wontên salêbêtipun drat montên icalipun manawi landhanipun kacampuran lisah, awit lisah punika manawi tumèpès dhatêng montên, lajêng mrèmèn ngantos dumugi ing salêbêtipun drat montên, anjalari dados marginipun lumêbêting toya lôndha.
Kajawèn: ôngka 93, Sla, Wa, 19 Sawal, Dal 1871. 19 Nopèmbêr 1940, taun XV.
Manawi sampun waradin lajêng dipun êntas sarta dipun klumbrukakên ing siti utawi ing mêstèr dipun lambari kepang utawi sanès-sanèsipun.
Manawi toya sari wau sakintênipun sampun katingal sami rumêsêp waradin, lajêng dipun sari kuning.
Sari kuning 1 1/2 kati, têgêran 1 1/2 kati, tawas 1 1/2 kati, jêram pêcêl 4 glundhung, gêndhis batu 1/4 kati.
Abênan gangsal warni punika kagodhog dipun toyani 1 1/2 blèg (30 l.). Panggodhogipun ingkang ngantos umob sêpuh, kakantunakên 1 blèg (20 l.). Dene anggènipun ngêcakakên, mangêt-mangêt, namung katimbang kabênteran aluwung radi asrêp. Nganggenipun makatên:
Mêndhêt barang ingkang sampun kasari gamping dipun wiru lajêng dipun cêlup dhatêng sari kuning kanthi dipun ênyêt-ênyêt ngantos waradin. Manawi sampun lajêng dipun êntas kasampirakên dhatêng gawangan. Manawi sampun atus lajêng kajèrèng ing papan pamepean supados kanginan, botên pêrlu garing lajêng dipun kum toya limrah kanthi dipun iwir-iwir. Manawi sampun lajêng dipun kêbyok (kagodhog).
Sasampunipun kakêbyok lilin rêsik, lajêng kaêntas kacêmplungakên ing toya asrêp, lajêng kagirah. Sasampunipun kagirah rêsik, lajêng kagirah toya ngangge tawas, ukuranipun kintên-kintên raos kêcut sakêdhik (mônda-mônda). Sasampunipun kagirah toya tawas, lajêng kagirah toya limrah, punika sampun dados sinjang babaran.
Kagodhog dipun toyani 10 blèg (200 l.). Panggodhogipun ingkang umob sêpuh. Kakantunakên 7 blèg (140 l.). Anggènipun nggodhog 3 rambahan, ugi mawi dipun lêrêmakên kados ingkang kasêbut bab 2. Dene caranipun nyêlup (nyoga) sarta pangênyêtipun saugi kados caranipun kasêbut bab 2, nanging bab nyêlupakên wau namung ping 6 utawi 7 rambahan, lajêng kasari gamping. Dene pandamêlipun sari gamping kados ing ngandhap punika:
Gamping 1 kati dipun toyani 8 blèg (160 l.), lajêng kaudhêk, lajêng kacêmplungakên jur-juran gêndhis klapa kathahipun 4 tangkêp, lajêng kaudhêk supados mênêpipun bêning, lajêng barang sogan ingkang sampun kasari gamping wau dipun soga malih 1 rambahan ngangge soga angêt, kajèrèng ngantos garing, lajêng dipun sari kuning kacampur soga.
Sari kuning 3/4 kati, têgêran 1/2 kati, tawas 3/4 kati.
Kagodhog dipun toyani 1 1/4 blèg (25 l.). Panggodhogipun ingkang umob sêpuh, kakantunakên 1 blèg (20 l.), lajêng kailing dhatêng papan sanès, sarta lajêng kacampuran soga 2 blèg, kaudhêk ngantos campur lêrês. Yèn sampun mangêt-mangêt barang ingkang mêntas dipun soga wau, lajêng dipun cêlup dhatêng sari kuning campur soga wau, ugi dipun ênyêt-ênyêt kados ingkang sampun, lajêng dipun êntas kasampirakên wontên gawangan. Manawi sampun atus lajêng kajèrèng dhatêng papan pamepean ngantos satêngah garing, lajêng dipun sari gamping.
Gamping 1 kati dipun toyani 4 blèg (80 l.) lajêng kaudhêk, sarta dipun cêmplungi jur-juran gêndhis klapa 2 tangkêp supados mênêp, lajêng barang ingkang mêntas dipun cêlup dhatêng soga campuran sari kuning wau kacêlup dhatêng bêninganipun toya sari gamping dipun ênyêt-ênyêt ngantos waradin.
Manawi sampun waradin, lajêng kaêntas sarta kaklumbrukakên. Manawi nglumbrukipun sampun sawatawis, toya sari gamping sampun katingal sami rumêsêp, lajêng dipun girah toya limrah, panggirahipun kajèrèng wontên
Sari kuning 1 kati, têgêran 1/2 kati, tawas 1 kati. Kagodhog dipun toyani 1 1/4 blèg (25 l.), panggodhogipun umob sêpuh, kakantunakên 1 blèg (20 l.) utawi kailing dhatêng papan sanès. Manawi sampun asrêp (mangêt-mangêt) lajêng barang ingkang mêntas dipun sari gamping wau, lajêng dipun cêlupakan sari kuning punika, ugi dipun ênyêt-ênyêt kados ingkang sampun. Manawi pangênyêtêipun waradin lajêng dipun sampirakên ing gawangan.
Kajawèn: ôngka 95, Sla, Lê, 26 Sawal, Dal 1871. 26 Nopèmbêr 1940, taun XV.
(Sambêtipun K. No. 93.)
Manawi sampun atus lajêng dipun kum dhatêng toya tawa kanthi dipun udhal, lajêng dipun kêbyok (godhog). Yèn lilinipun sampun rêsik, lajêng kacêmplungakên
sampun lajêng dipun bilasi toya tawa, punika sampun dados sinjang babaran.
panggodhogipun umob sêpuh, dipun kantunakên 6 blèg (120 l.). Panggodhogipun 4 rambahan, lajêng kalêrêmakên kados ingkang sampun kasêbut. Pangêclupipun namung 3 rambahan. Caranipun ngênyêt kados ingkang sampun kasêbut ngajêng.
Barang sasampunipun kasoga ping 3, lajêng dipun sari gamping. Pandamêlipun sari gamping kados ing ngandhap punika:
ingkang sampun kacêlup soga wau dipun cêlup dhatêng toya sari gamping punika.
Dene ngêclupipun wau wontên tong, barang wau lumêbêtipun dhatêng toya sari gamping kanthi dipun udhal, sarta lajêng dipun idak-idak,
dipun wolak-walik ngantos waradin, lajêng dipun sampirakên dhatêng gawangan supados atus.
Kagodhog dados satunggal. Panggodhogipun ngantos umob sêpuh, lajêng kailing dhatêng papan sanès. Manawi sampun mangêt-mangêt, barang ingkang nêmbe dipun sari gamping wau lajêng kacêlup dhatêng soga campur punika, lajêng kajèrèng ing papan panjerengan ngantos satêngah garing, lajêng dipun sari gamping kados ingkang sampun, lajêng dipun sari kuning.
Pandamêlipun sari kuning makatên: sari kuning 1 kati, têgêran 1/4 kati, tawas 1/2 kati.
Kagodhog dipun toyani 1 1/4 blèg (25 l.). Panggodhogipun ingkang sêpuh kakantunakên 1 blèg (20 l.), lajêng kailing dhatêng wadhah sanès. Manawi sari kuning wau sampun asrêp, barang ingkang nêmbe kasari gamping wau lajêng kacêlup dhatêng sari kuning punika. Manawi sampun waradin lajêng dipun kêbyok (kagodhog).
Dene manawi lilinipun sampun katingal rêsik, lajêng kaêntas sarta kagirah toya tawa. Sasampunipun rêsik lajêng kagirah toya tawas kacampuran sari kuning raos kêcut mônda-mônda.
Dene manawi nyampuri sari kuning dhatêng toya tawas wau kuningipun mônda-mônda, manawi sampun lajêng dipun girah toya tawa. Punika sampun dados sinjang babaran.
Soga (jambal) 30 kati, tingi 15 kati, têgêran 5 kati, kêmbang pulu 4 kati. Kagodhog dipun toyani 5 blèg (100 l.). Panggodhogipun kêdah umob sêpuh, kakantunakên 3 blèg (60 l.). kagodhog 3 rambahan, kalêrêmakên.
Pangêclupipun soga 16 utawi 17 rambahan, lajêng dipun jèrèng. Dene panjèrèngipun kados ingkang sampun, lajêng dipun sari gamping.
Gamping 1 kati dipun toyani 2 blèg (40 l.) lajêng kaudhêk, kacêmplungan gêndhis klapa 1 tangkêp ugi lajêng kaudhêk. Manawi sampun mênêp, bêningipun dipun iling dhatêng wadhah sanès. Dene kênthêlanipun dipun jogi toya malih 2 blèg (40 l.), lajêng kaudhêk. Kacêmplungan gêndhis klapa malih 1 tangkêp ugi kaudhêk. Manawi sampun mênêp, ugi kailing dhatêng wadhah sanès.
Sasampunipun barang ingkang sampun kasoga wau lajêng kacêlup dhatêng toya sari gamping ingkang ilingan sapisan, ugi dipun ênyêt-ênyêt kados ingkang kasêbut ngajêng. Manawi sakintênipun toya sari sampun katingal rumêsêp waradin, lajêng kaêntas kacêmplungakên dhatêng toya sari gamping ingkang ilingan kaping 2. Manawi sampun waradin lajêng kaêntas kasampirakên dhatêng gawangan sarta kaudhal. Manawi sampun lajêng kajèrèng satêngah garing. Lajêng dipun toyani toya tawas kacampuran gêndhis batu.
Tawas 1/4 kati, gêndhis batu 1/8 kati, jêram pêcêl 2 glundhung. Kagodhog dipun toyani 1 1/2 blèg (30 l.). Panggodhogipun ngantos umob sêpuh. Manawi gêndhis, tawas sampun katingal ajur lajêng dipun êntas. Manawi badhe kangge kêdah ngêntosi manawi sampun asrêp, barang ingkang sampun kasari gamping wau lajêng kacêlup dhatêng toya campuran tawas, gêndhis, jêram sarta kaulêt-ulêt ngantos waradin, lajêng kagirah toya tawa, lajêng dipun kêbyok (kagodhog). Manawi lilin sampun katingal rêsik, lajêng kaêntas saking panggodhogan têrus kacêmplungakên dhatêng toya asrêp kagirah rêsik. Punika sampun dados sinjang babaran.
Anggodhog soga kangge babaran Banyumas sacara dhagêl (cêkapan):
Soga (jambal) 35 kati, têgêran 1 kati, kêmbang pulu 1 kati. Kagodhog dipun toyani 5 blèg (100 l.). Panggodhogipun ingkang sêpuh, kakantunakên 3 blèg (60 l.). Panggodhogipun kaping 3 utawi 4 rambahan ugi mawi dipun lêrêmakên kados kasêbut ngajêng. Barang biron lajêng kasoga ping 8, panyoganipun dipun ênyêt-ênyêt kados ingkang sampun, lajêng dipun sari gamping.
barang ingkang sampun dipun soga wau lajêng kacêlup dhatêng bêninganipun toya sari gamping punika, ugi dipun ênyêt-ênyêt kados kasêbut ngajêng ngantos waradin. Manawi sampun lajêng tilêmakên dhatêng siti utawi mêstèr kanthi dipun lambari kepang. Manawi toya sari wau sampun katngal sami rumêsêp waradin, lajêng dipun girah. Panggirahipun wontên papan ingkang waradin, panggirahipun kanthi kasikat alon-alon. Manawi sampun lajêng kasampirakên dhatêng gawangan. Manawi sampun lajêng kacêlup soga angêt sarambahan, lajêng kajèrèng wontên papan pamepean ngantos garing, lajêng dipun sari gamping.
Gamping 1 kati dipun toyani 2 blèg (40 l.) lajêng kaudhêk, kacêmplungan jur-juran gêndhis klapa 1 tangkêp, ugi kaudhêk. Manawi sampun mênêb, lajêng barang ingkang sampun kasoga wau kacêlup dhatêng bêninganipun sari gamping punika. Caranipun nyêlup kados ing ngajêng. Manawi sampun lajêng kaklumbrukakên mawi dipun udhal-udhal wontên siti, utawi wontên mêstèr mawi kalambaran kepang utawi barang sanèsipun, supados botên rêgêd. Manawi toya sari wau sampun sami rumêsêp, lajêng dipun cêlup dhatêng toya tawas kacampuran gêndhis.
Tawas 1/4 kati, gêndhis batu 1/8 kati dipun toyani 1 1/2 blèg (30 l.). Kagodhog ngantos umob sêpuh. Manawi sampun asrêp, lajêng barang ingkang sampun dipun sari gamping wau lajêng dipun girah kalihan toya tawas campuran gêndhis wau kanthi kaulêt-ulêt ngantos waradin. Manawi sampun lajêng dipun sampirakên wontên gawangan. Manawi sampun atus lajêng dipun cêlup toya limrah, lajêng kakêbyok (kagodhog). Manawi lilin sampun rêsik, lajêng dipun cêlup dhatêng toya asrêp têrus kagirah rêsik. Toya ingkang kangge nggirah wau mawi kacampuran tawas, kathahipun tawas ngantos raos kêcut mônda-mônda. Punika sampun dados sinjang babaran.
Anggodhog soga kangge babaran Banyumas kasaran: tingi 100 kati, soga (jambal) 10 kati. Kagodhog dipun toyani 7 blèg (140 l.) panggodhogipun ingkang ngantos umob sêpuh, kakantunakên 5 blèg (100 l.). Panggodhogipun 4 rambahan, lajêng dipun lêrêmakên kados ing ngajêng. Manawi sampun, barang wau dipun cêlup 4 utawi 5 rambahan, ugi dipun ênyêt-ênyêt kados ingkang sampun, lajêng kasampirakên dhatêng gawangan. Manawi sampun lajêng dipun sari gamping.
Gamping 1 kati dipun toyani 2 blèg (40 l.), kaudhêk lajêng kacêmplungan jur-juran gêndhis klapa 1 tangkêp ugi kaudhêk ngantos campur. Manawi sampun mênêp, barang ingkang sampun kasoga wau lajêng kacêlup dhatêng bêninganipun toya sari gamping wau, ugi dipun ênyêt-ênyêt.
Manawi toya sari gamping wau sampun katingal sami rumêsêp, lajêng kagêlar ing siti utawi mêstèr mawi dipun lambari kepang utawi sanès-sanèsipun, supados botên rêgêd. Manawi sampun lajêng kajèrèng dhatêng papan pamepean. Manawi sampun atus, lajêng kacêlup soga sapisan, lajêng kajèrèng ing papan pamepean ngantos garing. Manawi sampun lajêng dipun sari gamping.
Ampas lungsuran sari gamping ingkang mêntas kangge wau dipun jogi toya 1 blèg (20 l.) lajêng
wau dipun cêlup dhatêng bêninganipun toya gamping punika, ugi dipun ênyêt-ênyêt ngantos waradin. Manawi sampun lajêng kagirah toya kacampur tawas.
Tawas 1/4 kati dipun toyani 1 1/2 blèg (30 l.). Manawi sampun lajêng dipun sari gamping.
sampun kasoga wau lajêng kaêclup dhatêng bêninganipun toya sari gamping wau, ugi dipun ênyêt-ênyêt. Manawi toya sari wau katingal sami rumêsêp, lajêng kaêntas kagêlar ing siti utawi dhatêng mêstèr, dipun lambari kepang utawi sanès-sanèsipun supados botên rêgêd. Manawi sampun lajêng kajèrèng dhatêng papan pamepean. Manawi sampun atus, lajêng kacêlup soga sapisan, lajêng kajèrèng ing papan pamepean ngantos garing. Manawi sampun lajêng dipun sari gamping.
Ampas lungsuranipun sari gamping ingkang mêntas kangge wau dipun jogi toya 1 blèg (20 l.) lajêng kaudhêk sarta kacêmplungan gêndhis klapa 1/2 tangkêp ugi dipun udhêk. Manawi sampun mênêb, lajêng barang ingkang mêntas kasoga wau lajêng dipun cêlup dhatêng bêninganipun toya gamping punika, ugi dipun ênyêt-ênyêt ngantos waradin. Manawi sampun lajêng kagirah toya kacampur tawas.
Kajawèn: ôngka 103-104, Ju, Pa, 28 Dulkangidah, Dal 1871. 27 Dhesèmbêr 1940, taun XV.
Tawas 1/4 kati dipun toyani 1 1/2 blèg (30 l.) kagodhog ngantos umob sêpuh. Manawi sampun asrêp, lajêng barang ingkang mêntas dipun sari gamping wau kagirah kalihan toya campuran tawas wau kanthi dipun ulêt-ulêt ngantos waradin. Manawi sampun lajêng kakêbyok (kagodhog). Manawi lilin
Anggodhog soga kangge babaran Solo alus gênès.
Soga (jambal) 30 kati, tingi 6 kati, têgêran 24 kati, sêkar pulu 6 kati.
Kasêbut nginggil punika kadadosakên satunggal lajêng kagodhog dipun toyani 8 blèg, panggodhogipun umob sêpuh, kakantunakên 5 1/2 blèg; panggodhogipun 3 rambahan, kalêrêmakên dangunipun 3 dalu. Pangêclupipun soga kaping 25 utawi 30 rambahan. Dene caranipun nyoga makatên:
Sasampunipun talawah kaisenan soga, lajêng mêndhêt barang biron ingkang badhe kasoga kalêmpit wiron lajêng kacêlup soga dhatêng talawah wau, lajêng dipun ênyêt-ênyêt. Manawi sampun lajêng kasampirakên ing gawangan ing sanginggilipun talawah ingkang kangge ngênyêt-ênyêt soga wau supados atus. Manawi sampun atus lajêng kapêndhêt kagêlar ing siti utawi mêstèr kanthi dipun lambari kepang utawi sanès-sanèsipun supados botên rêgêd, dangunipun 1 dumugi 1 1/2 jam, lajêng kajèrèng wontên ing papan pamepean.
Manawi sampun garing lajêng kacêlup malih kanthi dipun ênyêt-ênyêt ngantos waradin, lajêng kasampirakên dhatêng gawangan wau. Manawi sampun atus, lajêng dipun gêlar malih kados ingkang sampun, dangunipun sami kalihan ingkang sampun. Manawi sampun lajêng kajèrèng kados ingkang sampun. Manawi sampun garing lajêng kacêlup soga malih têrus kasimpên wontên talawah ngantos sadalu, enjingipun lajêng kacêlup soga malih, caranipun kados ingkang sampun.
Sabên dalu mêsthi dipun rêndhêm (cêncêm) ngantos 5 rambahan. Soga wau sabên enjing kêdah dipun êngêt. Manawi sampun kaping 25 utawi 30 rambahan, lajêng dipun sari gamping.
dipun jur kalihan toya rumiyin sacêkapipun. Sasampunipun jur-juran gêndhis kacêmplungakên lajêng kaudhêk. Manawi sampun mênêb, bêninganipun kasaring dhatêng wadhah sanès, dene loyoranipun gamping wau dipun jogi toya malih 10 blèg, ugi kacampuran gêndhis klapa 3 tangkêp. Manawi sampun, barang ingkang sampun kasoga 25 utawi 30 rambahan wau, lajêng kasari gamping punika. Dene panyêlupipun sari makatên:
Barang sogan wau kacêlup dhatêng bêninganipun toya sari gamping ingkang saringan sapisan, dipun ênyêt-ênyêt ngantos waradin. Manawi sampun waradin lajêng dipun êntas kacêmplungakên dhatêng sari gamping ingkang saringan kaping 2 kanthi kaêkum dangunipun 10 mênit, lajêng dipun ulêt-ulêt ngantos waradin. Manawi sampun lajêng kagirah toya limrah. Manawi sampun lajêng kacêlup ing toya campuran tawas, gêndhis batu, jêram pêcêl, lan têgêran.
Sari kuning 1/8 kati, tawas 1/4 kati, têgêran 1/8 kati, gêndhis batu 1/8 kati, jêram pêcêl 2 glundhung.
Kasêbut nginggil sadaya wau kagodhog sarêng dipun toyani 1 blèg, kagodhog ngantos umob sêpuh, barang ingkang sampun dipun sari gamping wau lajêng dipun cêlup dhatêng toya tawas campur sari kuning, têgêran, gêndhis batu, sarta kaênyêt-ênyêt ingkang waradin, lajêng kasimpên kawadhahan ing talawah karêndhêm sadalu, enjingipun lajêng kagirah toya limrah, lajêng kakêbyok (kagodhog). Manawi lilin sampun katingal rêsik, lajêng kaêntas kagirah kalihan toya limrah, sarta lajêng kagirah toya tawas. Dene pandamêlipun toya tawas wau takêranipun namung raos kêcut mônda-mônda.
satunggal lajêng kagodhog, dipun toyani 6 blèg. Dene panggodhogipun umob sêpuh, kakantunakên 4 blèg. Panggodhogipun kaping 3 rambahan kanthi dipun lêrêmakên kados ingkang sampun-sampun. Lajêng barang ingkang badhe kasoga dipun lêmpit wiron, lajêng kacêlup soga ing talawah, sarta dipun ênyêt-ênyêt kados ingkang sampun, lajêng kajèrèng ngantos garing. Panyêlupipun soga 6 rambahan, mawi karêndhêm sadalu sapisan, dados kaetang 7 cêlupan. Sasampunipun lajêng dipun sari gamping.
Kajawèn: ôngka 2, Sla, Pn, 9 Bêsar, Dal 1871. 7 Januari 1941, taun XVI.
(Sambêtipun K. No. 103-104).
Gamping 1 kati (kapur) dipun toyani 4 blèg (80 l.), lajêng kaudhêk sarta kacêmplungan gêndhis klapa 2 tangkêp ugi kaudhêk. Manawi sampun mênêp, barang ingkang sampun kasoga kaping 7 wau lajêng dipun cêlup dhatêng bêninganipun sari gamping punika. Manawi sampun lajêng kaêntas sarta dipun klumbrukakên dhatêng siti utawi dhatêng mêstèr kanthi kalambaran kepang utawi sanès-sanèsipun supados botên rêgêd. Manawi sampun lajêng kagirah alon-alon, saha lajêng kajèrèng ing papan pamepean. Manawi sakintênipun sampun atus, lajêng dipun soga malih sapisan, panyoganipun ngangge soga angêt, lajêng dipun jèrèng ngantos garing. Manawi sampun lajêng dipun sari gamping, kacampuran sari kuning, tawas, têgêran.
Sari kuning 3/4 kati, têgêran 1/2 kati. Barang kalih kasêbut punika sarêng-sarêng kagodhog, dipun toyani 1 blèg (20 l.), kagodhog ngantos umob sêpuh. Manawi sampun lajêng kacampuran kalihan bêninganipun toya sari gamping, ukuran gamping 1 1/2 kati, gêndhis klapa 1 tangkêp, toya 6 blèg (120 l.), kacampur ingkang ngantos campur lêrês, lajêng barang ingkang sampun dipun soga wau kacêlup dhatêng toya sari gamping ingkang sampun kacampur kalihan godhogan sari gamping, tawas wau, lajêng dipun ulêt-ulêt ngantos mukêt. Manawi sampun lajêng karêndhêm sadalu wontên talawah utawi bak. Enjingipun lajêng kagirah toya kacampuran tawas lan gêndhis batu.
Pandamêlipun toya tawas kacampur gêndhis batu kados ing ngandhap punika:
Tawas 1/4 kati, gêndhis batu 1/8 kati. Barang warni kalih punika kagodhog sarêng-sarêng, dipun toyani 1 1/2 blèg (30 l.). panggodhogipun umob sêpuh. Manawi sampun asrêp barang rêndhêman wau dipun girah kalihan toya tawas campuran gêndhis punika. Manawi sampun lajêng kakêbyok (kagodhog). Manawi lilinipun katingal rêsik, lajêng kaêntas kagirah dhatêng toya limrah. Manawi sampun lajêng kagirah malih dhatêng toya tawas ingkang ukuranipun namung raos kêcut mônda-mônda, lajêng dipun girah toya limrah ngantos rêsik. Punika sampun dados babaran sinjang.
Anggodhog soga kangge babaran Solo kasaran: tingi 95 kati, soga (jambal) 5 kati, têgêran 2 1/2 kati. Barang tiga punika dipun godhog sarêng-sarêng, dipun toyani 10 blèg (200 l.). panggodhogipun umob sêpuh, kakantunakên 7 blèg (140 l.).
Panggodhogipun 4 rambahan, kalêrêmakên kados ingkang sampun, lajêng barang ingkang badhe kasoga dipun lêmpit wiron, lajêng kacêlup soga ing talawah sarta dipun ênyêt-ênyêt ngantos waradin. Lajêng kasampirakên ing angklèk (gawangan). Manawi sampun atus, lajêng dipun jèrèng dhatêng papan pamepean ngantos garing. Anggènipun nyêlup soga 4 rambahan, manawi sampun lajêng dipun sari gamping, kacampuran tawas lan sari kuning. Pandamêlipun makatên:
Tawas 1/2 kati, têgêran 1/2 kati, sari kuning 1/2 kati. Barang warni tiga punika kagodhog dados satunggal, dipun toyani 1 blèg (20 l.). anggènipun nggodhog ngantos umob sêpuh. Manawi sampun lajêng bêninganipun sari gamping wau kacampur kalihan godhogan sari kuning lan tawas punika, lajêng kaudhêk ngantos campur lêrês. Manawi sampun, barang ingkang sampun dipun cêlup soga kaping 4 wau lajêng dipun cêlup dhatêng sari gamping campuran punika, kaênyêt-ênyêt utawi kaulêt-ulêt ngantos waradin. Manawi sampun lajêng dipun kêbyok (kagodhog). Manawi lilinipun sampun rêsik, lajêng dipun girah toya tawas, takêran namung raos kêcut mônda-mônda. Manawi sampun lajêng dipun girah toya limrah ngantos rêsik. Punika sampun dados babaran sinjang.
Kajawèn: ôngka 16, Sla, P, 28 Sura, Be 1872. 25 Pebruari 1941, taun XVI.
Sasampunipun dipun kum, lajêng dipun gêlar wontên mêstèr sarta dipun gosok kalihan sikat alon-alon ingkang waradin. Lajêng dipun jèrèng wontên ing papan pamepean. Manawi toyanipun sampun katingal atus, lajêng
angklèk (gawangan) supados atus. Manawi sampun atus, lajêng kajèrèng ing papan pamepean malih ngantos garing. Dene panyêlupipun dhatêng soga kajêng wau kaping 3 utawi 4 rambahan. Manawi sampun lajêng dipun sari gamping.
Gamping 1 kati dipun toyani 3 blèg (60 l.), lajêng kaudhêk. Sasampunipun lajêng dipun cêmplungi jur-juran gêndhis klapa 1 1/2 tangkêp, ugi kaudhêk. Manawi sampun mênêb, kailing bêninganipun dhatêng wadhah sanès. Lajêng barang ingkang sampun kacêlup ing soga kajêng wau bêninganipun sari gamping wau kanthi kaulêt-ulêt ngantos mulêt waradin. Manawi sampun, lajêng kaêntas kaklumbrukakên dhatêng siti utawi dhatêng mêstèr sarta kalambaran kepang utawi sanès-sanèsipun supados botên rêgêd. Manawi toya sari gamping wau sampun katingal rumêsêp, lajêng dipun cêlup dhatêng godhogan toya tawas. Pandamêlipun godhogan toya tawas kados ing ngandhap punika:
Sari kuning 1/4 kati, tawas 1/4 kati, têgêran 1/8 kati. Barang 3 warni punika dipun godhog sarêng-sarêng, dipun toyani 1 1/2 blèg (30 l.). panggodhogipun umob sêpuh. Manawi sampun lajêng kailing dhatêng wadhah supados asrêp. Manawi sampun asrêp, lajêng barang ingkang kacêlup dhatêng toya sari gamping wau, dipun cêlup dhatêng godhogan sari kuning ingkang sampun asrêp wau, kanthi kaulêt-ulêt ngantos waradin. Manawi sampun lajêng kacêlup dhatêng toya limrah têrus dipun kêbyok (kagodhog). Manawi sakintên lilin sampun rêsik, lajêng dipun girah toya asrêp ngantos rêsik. Punika sampun dados babaran sinjang.
Bironan bathik kados ingkang sampun kasêbut ing ngajêng kacêlup naptal. Manawi sampun lajêng dipun jèrèng dhatêng sampiran supados atus. Sasampunipun atus, lajêng dipun cêlup dhatêng sarêm. Manawi sampun lajêng dipun girah toya ngangge sabun. Salajêngipun dipun girah toya limrah ngantos rêsik. Caranipun nggirah kêdah dipun êlon-êlon supados lilin botên risak. Manawi sampun lajêng dipun jèrèng wontên papan pamepean ngantos atus. Manawi sampun atus, lajêng dipun cêlup soga kajêng sarta kajèrèng ngantos garing. Panyêlupipun soga wau ngantos kaping 3 utawi 4 rambahan. Manawi sampun lajêng kacêlup dhatêng toya sari gamping kacampur tawas lan gêndhis batu.
Tawas 1/4 kati, gêndhis batu 1/8 kati. Barang kalih warni wau kagodhog sarêng-sarêng, dipun toyani 1 blèg (20 l.). panggodhogipun umob sêpuh, lajêng kailing dhatêng wadhah sanès supados asrêp.
Gamping (kapur) 1 1/2 kati dipun toyani 4 blèg (80 l.), lajêng kaudhêk. Manawi sampun lajêng dipun cêmplungi jur-juran gêndhis klapa 2 tangkêp, ugi dipun udhêk. Manawi sampun mênêb lajêng kacampur toya godhogan tawas lan gêndhis batu, kacarub ngantos campur. Manawi sampun barang ingkang sampun kasoga wau lajêng kacêlup dhatêng bêninganipun toya sari gamping ingkang kacampuran tawas lan gêndhis batu wau, lajêng dipun ênyêt-ênyêt ngantos waradin.
Manawi sampun lajêng kaêntas kaklumbrukakên ing siti utawi mêstèr dipun lambari kepang utawi sanès-sanèsipun supados botên rêgêd. Manawi toya sari wau sampun katingal waradin (rumêsêp), lajêng dipun cêlup dhatêng godhogan sari kuning lan tawas sarta gêndhis batu. Panggodhogipun sari kuning kados ing ngandhap punika:
Têgêran 1/4 kati, tawas 1/4 kati, sari kuning 1/4 kati, gêndhis batu 1/8 kati.
sudirman no 31-33Kanca BRI Luwuk - jalan jemdral A.Yani No 179 Kanca BRI ternate - jalan pahlawan revolusi no 234 Kanca BRI
nggawe weblog kanggo freemag… nuwun… (worship)
.-= sedulur itempoeti menampilkan tulisan..Antara Bulog Gate dan Century Gate =-.
Greetings Cards Gandhi Jayanti 2015 Shayari Gandhi Jayanti 2015 Funny Photos Gandhi Jayanti 2015 Funny Wishes Gandhi Jayanti 2015 Devotional mp3 Songs Videos Clips Gandhi Jayanti 2015
kencur, kunci, asam, kedawung, jahe, kapulogo, gula02.Payah/pegalberas, kencur, kedawung, jahe, asam kawak, gula03.Pegal, nafsu makanberas, kencur, gula, asam kawak04.
ora tekan sing onlen2, mung soal sing cetak-cetak wae…
wah mantan preman tenan iki :))
.-= sedulur wongsableng menampilkan tulisan… Kompetisi Risa Amrikasari
lobah, wong mati ora obah, yen obah medheni obah, wong urip golek’o duit”.
Sugeng pinanggihan pak Wir, punapa saged kawula nyuwun alamat emailipun pak wir, wonten badhe kula tangletaken kalihan pak Wir namung mboten sekeca yen wonten papan publik punika. Bingah manah menawi dalem saged diparingi alamat email pak wir. Matur Nuwun sakderengipun, bilih
Ketoke kabeh .... sing gak ono gorden koco ngarep
piye nyetire lek koco ngarep diwenehi korden?
akhire gak sido tak dholl...lha wong tak nggo bonus mobile wae nek payu....meh dituku po mobile..mengko kordene isoh dicopot...hehehe
mobile wis tak iklanke juga nang kene lho..
Ing desa kang tansah edipeni kuwi, ana manungsa manungsa kang sae
Kanthi mencet tautan persis ing ngandhap seratan punika, panjenengan sampun nyengkuyung
nyuwun sewu mas kandar....ingkang 3B, 6B, 8B kok mboten saget nggih?ujaripun mekaten..."The file link that you requested is not valid."
Matur nuwun, Mas Wisanggeni atas informasinipun. Sajakipun wonten ewah-ewahan saking 4Shared. Rumiyin saged kok... Cobi samangke kula dandosi rumiyin...
Sampun kula dandosi malih, Mas Wisanggeni... Mangga dipun lajengaken
Mas Kandar, maturnuwun sanget kangge 10 lakon Ki Hadi Sugitonipun,Kula sampun ngundhuh 9 lakon (tp blm komplit)Nyuwun
tombo kangen jogja menawi dalem dolan-dolan..mas kandar wonten lakon bagong kembar saking Ki Hadi Sugito?
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mithila&oldid=996376"	Kategori: Kutha ing IndiaRamayanaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
bacc.ing.aedifuniv.bac.ing.aedif-sveučilišna prvostupnica...bacc.ing.aedif.bacc. ing. aedif.Bacc. ing. aedifuniv.bacc.ing.aedifuniv.bacc.ing.aedif.Bacc.ing.
Born Javanese: Semar Mbangun Kahyangan - MP3 Wayang Ki Hadi Sugito
Semar Mbangun Kahyangan - MP3 Wayang Ki Hadi Sugito
Ing ngisor iki dak aturake lakon kaping loro sing bisa di-download, yaiku "Semar Mbangun Kahyangan"
seneng aku, padha balapan!Tanceeeeep...!
Mas link 08 - Semar Mbangun Kayangan - 4B.mp3 kok ra iso, aku mbok dibantu, mung kurang siji kui jeMatur nuwun nggih
@M.Boedi Soetanto: Cobi mawi link
menopo panjenenengan sumerep Godean mas? kula lair, ageng, sekolah... ten nGayogjakarto. Nanging sa'meniko manggen pados menir wonten Jakarta. Estu remen kula saget tepang panjenenganipun
Menawi ingkang meniko jan..estu ingkang kulo padosi. Wiwit alit kulo remen kaliyan Ki Dalang Hadi Sugito , lucu ...pokok e joooss. Saged damel rungon-rungon sinambi leyeh2 ngeling-ngeling jaman mbiyen. Naliko
player menopo ingkang cocok kagem memainkan file meniko, mangsud kulo ingkang hasil suantenipun paling gandem. Sinten ngertos mangkeh wonten tanggapan. Suwun
@Mas Ipung: Kula biasa ngangge JetAudio, Mas. Dipun cobi kemawon, mugi-mugi dados kersanipun... Matur nuwun sampun kersa rawuh ing mriki saking Berbah (``,).
enyong wong purbalingga banyumas,nanging aku seneng banget pas nemukena blog kiye,matur nuwun pisan, kanggo tamba kangen wayangan,Ki Hadi Sugito mpun suwargi, namung lelucone mboten enten sing madani, saestu niko,temenan
oalaaahh mas, gek pripun niki kok dadi ra mandeg2 olehe nyedot...wong wes oleh Anoman Takon Surga, njuk nambah Suryatmaja Maling... eee lha kok weruh Semar arep dandan2 Kahyangan dadi kepingin nyedot maning...hehehehe... nuwun sanget lho mas, isone jik mung ngrepoti niki :-)bravo kagem njenengan mas...
Hehehe.... Mas Agung, pancen Ki Lurah Semar nembe dados figur ingkang nyengsemaken lan kaantu-antu... Mangga dipun sekecakaken anggenipun nyedhot, satutugipun! (``,)
antareja mbalelanipun kok mboten saged dos pundi nggih.
Mas, file No. 15 - Semar Mbangun Kayangan - 8A.mp3 kok mboten saget diunduh? Sampun dicobi kaping sekawan gagal (sampun 99%, gagal). Saget di upload malih mboten?
Sugeng Mas..Kulo tiyang Jawi mBoro Kulon Progo. ingkan manggen wonten ing Sumatra (Baturaja). Badhe midanget wayang Hadi Sugito ngangge internet Ceria kok Uangel nggih .Menopo kedah ngangge internet kabel?
priyantun mBoro. Sugeng pepanggihan ing mriki, Mas. Mangga dipun prayogaaken lenggah. Pancen saenipun dipun download rumiyin file-file MP3-nipun. Mugi-mugi sadaya saged dipun undhuh kanthi sukses! (``,)
kulo nuwun mas.....nderek pitepangan mas..... kulo piantun saking kutoarjo, jawa tengah. Waaah..... bingah sanget manah kulo mas sanget kepanggih panjenengan wonten mriki. matur nuwun sanget mas pasugatan download ringgit purwo saking Ki Hadi Sugito
nyuwun sewu bade urun uninga dumateng sdulurku lanang kang
tetep seneng gaya logate, malah duwe koleksi akeh.
NUWUN SEWU, badhe dherek ngunduh,
ngeklik sing njedhul iklan, ing pojok tengen ndhuwur ana "skip this add", lhaaaa.... di-skip wae. Ngonoooo.... (``,)
mas,semar mbangun kayangan sing nomer 8A.ra
Sawal taun Wawu ôngka 1833, taun Hijrah 1321.
Salêbêtipun wulan Sawal taun Wawu punika wontên sakawan.
1. Dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 11 wuku Galungan, dewa Sri, wurukung, dadi, lampahing lintang, satriya wibawa, sumêngkaning srigati, rakamipun dhawah sanggar waringin, saenipun kangge yêyasan sabarang, sangatipun wiwit jam 6 dumugi jam 8.24 mênut, Ahmad pitutur,
rakamipun dhawah sanggar waringin, saenipun kangge yêyasan sabarang, sangatipun wiwit jam 10.19 mênut dumugi jam 12.19
lampahing latu, rakamipun dhawah macan kêtawang, saenipun kangge yêyasan pandhapa regol, sangatipun wiwit jam 6 enjing dumugi jam 8.24 mênut, Jabarail rijêki, utawi wiwit jam 3.37 mênut, dumugi sadalu pisan, Ahmad wilujêng.
4. Dintên Sênèn Wage tanggal kaping 29 wuku Môndhasiya, dewa Guru, wurungkung, dadi, lampahing latu, wasesa sêgara, rakamipun dhawah sanggar waringin, saenipun kangge yêyasan pandhapa masjid, pawon, sangatipun wiwit jam 10.49 mênut, dumugi jam 1.12 mênut, Ahmad rijêki.
Wêwaton sêrat pawukon, wulan Sawal wau mênawi kangge ngêdêgakên griya watakipun enggal alihan, mênawi kangge alih-alihan griya: awon, watakipun asring kaangkah ing tiyang.
Wêwaton ungêlipun kadis Marpuk, mênawi kangge salakirabi kirang prayogi, watakipun sugih sambutan.
Ing têmbung Cina wontên têmbung tèk, têgêsipun andèlèhakên, nindhihi, utawi sadaya maujud ingkang saking nginggil angêbruki ing ngandhap, winastan: tèk.
Tiyang Cina mênawi ngabotohan pasang lyanpo, utawi capjikiyah, winastan tèklyanpo, utawi tèkcapjikiyah.
Tiyang Jawi nyangkok têmbung tèk wau, dados êtèk, utawi ngêtèk, tek-tekan = kasukan utang-utangan,
kêtekan = nyambut, têmbung tèk punika: ing têmbung Jawi tinêgêsan: angewahi pangasuting kêrtu, wondene tiyang ngabotohan ingkang botên sagêd bayar pikawonipun, kathah ingkang mastani: kêtekan.
Griya ingkang kaangge ngabothan lyanpo, tiyang Jawi amastani: griya pêtèkpon.§ Griya ngabotohan ing têmbung Cina winastan: kyuking.
Sêrat ingkang ngalamat: Layang Bêbasan lan Saloka ingkang kaêcap ing kantor pangêcapanipun kangjêng guphrêmèn ing Batawi, taun 1883 bab 12 wontên ungêl-ungêlan makatên:
Tukang angêtèkake dhuwit, tuwin dhuwit tekan sapuluh rupiyah.
inggih punika tumbuk ing dintên 4 utawi 5 wulan April, têtiyang sami dhatêng bêbrêsih kuburaning lêluhuripun, saha kuburan wau kadekekan krêtas: kochwa tiyang ing ngriki amastani: krêtas tatahan, lêlampahan punika ing têmbung Cina winastan: tèkchwa.
Rikala sang prabu sampun jumênêng pribadi ing krajan nagari Cina, ing sarèhning sang prabu asalipun tiyang alit, sarta kala taksih timur sampun katilar ingkang rama, sang prabu botên pirsa pundi kuburanipun ingkang
kawulanipun sadaya sami angèstokakên, wusana lajêng pinanggih satunggaling kuburan botên wontên krêtasipun, inggih punika pinanggih ing kuburanipun ingkang rama sang prabu.
Cèrèt ingkang kaangge anggodhog wedang, ing têmbung Cina winastan teka.
Satunggaling jinis grabah alus awarni abrit, wujudipun nyêmpluk, ing nginggil mawi tutup, ing ngajêng mawi cucuk tuwin ing wingking mawi cêpêngan, winastan: tekwan, kaangge wadhah ngêcuri godhong tèh sarana wedang, sasampunipun luntur, lajêng dipun curakên ing cangkir, nuntên kaunjuk.
Tekwan wau, ingkang dhapuripun jinggring, damêlan ing Kundhèn ingkang cinirèn sastra mungêl suting, tuwin ingkang dhapuripun nyêmpluk, damêlan ing Kundhên ingkang cinirèn sastra mungêl bingsin.
Bingsin punika namaning tiyang ing jaman kina ingkang misuwur pandamêlanipun tekwan.
Sapêngkêripun tiyang Cina angajawi, tiyang Jawi lajêng tumut ngangge tekwan wau, tuwin ngombe wedang tèh ananging nama tekwan, kalantur dados teko. Bingsin kêlantur dados bingsing.
Teko bingsing wau dhapuripun nyêmpluk, tiyang Jawi anamèkakên teko gondhok.
Tiyang Cina ing nagari Cina tuwin ing tanah Jawi: kathah ingkang karêm êtèh, pramila teko wau mênawi sae [sa...]
[...e] tuwin sampun kangge lami, sarta ing lêbêtipun sampun anglêka, punika awis rêginipun, punapa malih tiyang ingkang sangêt rêmên dhumatêng teko wau: tansah ngisik-isik tuwin liniling-liling, sarana binpa: inggih punika ingkang kêlanturing têmbung Jawi dados: gempo.
Êmbah kula swargi Babah Ciyukjikwi, rêmên sangêt dhatêng teko wau, amulang rekanipun tiyang ngiling wedang tèh dhumatêng kula, kadosdene ingkang kula jarwakakên ing ngandhap punika:
Ing nagari Cina, wontên toya ingkang winastan: samkyapcuwi: mênawi dipun godhog kadamêl wedang, tuwin kadamêl ngiling êtèh, sakalangkung nikmataosipun,
samkyapcuwi wau têbih panggenanipun, toya jawah kemawon ingkang rêsik, inggih sampun eca.
Mênawi anggodhog wedang, prayogi ngangge arêng kusambi, sampun ngangge arêng gopok, awit asêpipun kumêlun, andadosakên botên eca raosing wedang.
Mênawi toya wedang sampun umob, nuntên latunipun [latuni...]
[...pun] kaalitna sakêdhik, punika winastan: bunbuhwe, têgêsipun latu silip tuwin militèr ananging taksih kaêntêpakên sakêdhap malih nuntên kaêntas, mênawi
kyatlo: têgêsipun nglêka (lêkaning cèrèt, winastan cwisya).
Mênawi ngumbah tekwan wau, ing lêbêtipun sampun dipun gêbêg, namung kasirama toya wedang kemawon, tuwin mênawi badhe kacêmplungan tèh, ing lêbêtipun kêdah dipun suri wedang panas rumiyin, kalih utawi tigang rambahan, nuntên godhong êtèh kalêbêtakên tuwin lajêng dipun surana wedang panas wau ingkang ngantos baludag, supados unthukipun sagêd ical.
Sasampuning unthukipun ical, lajêng kaêtrapan tutupipun, tuwin jawinipun kaêcurana wedang malih tigang rambahan, kasrantosakên tiga utawi kawan mênut, nuntên kailing ing cangkir.
Mênawi damêl wedang êtèh syocyong, makatên:
Ingkang sarambahan, toya wedang kaêcurna ngantos baludag.
Ingkang kalih rambahan, toya wedang kaêcurna satêngah [satê...]
Ingkang tigang rambahan, toya wedang kaêcurna kalih pratigan.
Ingkang kawan rambahan, punika kawêwahana êtèhipun, lajêng kaêcurana toya wedang ingkang panas, kasrantosakên tiga utawi kawan mênut, nuntên kailing ing cangkir.
Êtèh syocyong punika, sampun kaunjuk kathah-kathah, awit ujaring
Sundha Bêrita, wontên panjurungipun Mas Ajêng Wiryadipura ing Bandhu,Bandhung. bab anirahakên yatra balônja ingkang kalayan sah, suraosipun kados ing ngandhap punika:
Ingkang kathah sanak sadhèrèk kula èstri tiyang bumi, ingkang tampi balônja saking ingkang jalêr, botên angêmungakên [angê...]
[...mungakên] kangge tumrap piyambakipun kemawon, ananging ingkang pêrlu kangge kabêtahanipun ing griya. Bilih balônja kathah botên dados punapa, ananging bilih namung sakêdhik, ingkang saèstu pakèwêd anggènipun ngangkah supados tiyang jalêr sampun ngantos kapêksa pados yatra kadamêl anyêkapi kêkiranganipun, ananging bilih anggènipun nanjakakên kalayan sabar sarta dipun manah sanadyan balanjanipun namung sakêdhik, ingkang saèstu botên badhe ngantos andadosakên kasusahan, ingkang sapisan, kêdah amanah pêrlunipun tiyang gêgriya, ingkang pêrlu piyambak inggih punika uwos, dados kêdah dipun wontênakên sarta kamanah cêkapipun kangge sawulan, kajawi punika ugi kêdah amêrlokakên angwontênakên kados ta kajêng, bumbu- bumbu, sarta sata,
sanès-sanèsipun. Simpênan yatra ingkang kangge punika sampun kaewah-ewah. Sadaya pêrlu kêdah katimbakatimbang. kalayan balanjanipun tiyang jalêr, dados têrang utawi langkunga sakêdhik. Bilih wontên yatra langkungan, sanadyan sakêdhika prayogi katanjakakên ing pangangge saha praboting griya, bilih kirang [ki...]
Bilih yatra langkungan wau namung sakêdhik, botên cêkap kadamêl pawitan, prayogi kawêwahan kalayan pawitan rekadaya, kados ta: sampun mokal bilih botên gadhah atêtêpangan ingkang botên gadhah dagangan, amêndhêta dagangan ing ngriku, kabêktaa dhatêng panggenaning têtêpangan sanèsipun, kapurih numbas, ananging pamêndhêtipun bathi sawatawis kemawon, dados namanipun pajêng. Kajawi saking punika bilih gadhah kasagêdan, kêdah anyumêrêpi watak-watakipun tiyang ing môngsa punika, barang warni punapa ingkang sawêg pajêng, kasagêtna ing wêdal punika, ingkang saèstu pêpajênganipun botên badhe anguciwani.
Kasagêdan anyêrat (ambathik) punika tumrap tiyang èstri ing ngriki pêrlu sangêt kaudi sagêdipun sarta kêdah anindakakên, sanadyan sadintênipun namung nyêrat satêngah jam upaminipun, ananging kêdah anglampahi.
Anggènipun tiyang jalêr pados têdha ingkang kalayan rêkaos punika, kêdah dipun rancangi, sampun angunggul-unggulakên, dupèh tiyang jalêr sampun gadhah kaya utawi pamêdal, [pa...]
[...mêdal,] lajêng namung angeca-eca jêjungkatan, nginang, pupuran, amêndhêt manahipun tiyang jalêr, supados dipun sihi, punika dede pandamêlipun bojo, pandamêlipun tiyang èstri ingkang andagangakên badanipun, tiyang jalêr ingkang dhatêng saking nyambut damêl, sanadyana narimah dipun sadhiyani punapa-punapa, ingkang botên timbang kalayan balônja ingkang dipun tampèkakên (upami tiyang èstri petangipun sadintên tampi balônja pawon sarupiyah, wusana yatra wau lajêng dipun ageangge. tumrap pêrluniwunpêrlunipun. piyambak, ngantos kirang ingkang kadamêl balônja pawon, amila lajêng namung anyadhiyakakên sêkul kalayan jangan kemawon) tiyang èstri wau pantêsipun kêdah gadhah isin dhatêng pandamêlipun ingkang makatên wau. Tiyang èstri ingkang saèstu sagêd anirahakên balônja, awit saking reka, watonipun tabêri nyambut damêl, upami angrajang lombok isinipun katanêm ing pakarangan utawi pot, ing têmbe wohipun ingkang saèstu kenging kadamêl wêwahing bumbu. Bilih makatên punapa tiyang èstri botên badhe anyudakakên balanjanipun, têtêdhan ingkang pantês kasimpên, kasimpêna, sarta bilih kenging kadamêla warni sanès, amêrlokna ngingah babon, awit kenging dipun ajêng-ajêng tiganipun, [tiganipu...]
[...n,] ananging anggènipun nanjakakên sampun kasêsa, sadangunipun balônja taksih anyêkapi, sampun ananjakakên tigan wau, awit lami-lami sagêd nêtês, bilih tumbas daging, prayogi sabên- sabên sanadyan namung sakêdhik angêlonga, pêrlu kadamêl dhèndhèng, lami-lami ingkang saèstu sagêd angsal anyêkapi kadamêl sadhiyan kalih, tiga utawi kaping pintên-pintên ajêngan, sarana lampah ingkang makatên wau, ingkang saèstu tiyang èstri sagêd anirahakên balônja kalayan sah, sanadyana badhe katumbasakên punapa-punapa, botên wontên tiyang ingkang ngarubiru. Anêbihna pêpenginan ingkang kintên-kintên adamêl rêkaos, bilih tiyang èstri adamêl makatên, ingkang jalêr sampun tamtu angyêktosi, tisnanipun botên badhe enggal sirna, kajawi kabujêng saking asih, sarta amêndhêt
ing Surakarta ngriki, sampun kathah ingkang nindakakên makatên, kayêktosanipun gêsangipun inggih wilujêng. Ananging ingkang amratelakakên, bilih balanjanipun kathah botên dados punapa, kajawi para luhur, kula kirang conthong, condhong. [co...]
[...nthong,] awit pamanah kula ingatasipun tiyang gadhah balônja, kathaha sakêdhika, kêdah katindakakên kadosdening wêwarah wau, awit tiyang ingkang balanjanipun kathah, kêkajênganipun inggih kathah, kabêtahanipun utawi rêrêngganipun, punapa malih sêsanggènipun ugi kathah, dados ingkang saupami botên katindakakên kadosdening wêwarah wau, ingkang saèstu ugi badhe anêmahi kasusahan saking sambutan. Ananging ingkang makatên wau kathah ingkang botên sagêd anindakakên utawi anglêksanani, awit saking panggodhanipun tiyang jalêr utawi sanès-sanèsipun, cacadipun tiyang èstri kados ta:
I. Saking kirang kasagêdan utawi katabêrèn (kêskil).II. Watak borosan.III. Saking siyanipun tiyang jalêr.IV. Saking pandamêl utawi lêpatipun tiyang jalêr.Lêpat utawi pandamêlipun tiyang jalêr wau warni-warni, kados ta:
1. Kirang sagêd utawi kirang kalêrêsan pamilihipun badhe semah.
3. Saking karoyalanipun piyambak, kados ta royal dhatêng èstri, main, ngombe, punapa malih madati.
I. Kirang kasagêdan utawi katabêrèn wau sagêd sirna saking pandamêlipun ingkang jalêr, watonipun botên sah amrih wilujênging gêsangipun, ingkang saèstu tiyang èstri miturut.
II. Watak borosan punika kenging dipun têmbungakên, botên kenging dipun sirnakakên, sirnanipun namung saking reka, tiyang kêkalih laki sarta rabi kapiliha pundi ingkang langkung sagêd nyêpêng yatra, têgêsipun ingkang gêmi, bilih ingkang jalêr langkung gêmi, botên watak borosan kados ingkang èstri, yatra balônja wau prayogi kacêpênga dening ingkang jalêr piyambak, ingkang èstri kapancia kemawon sabên dintênipun, kajawi ingkang sampun katanjakakên ing wos sasaminipun, ingkang anyêkapi katêdha sawulan, awit bilih botên makatên, watak boros wau ingkang saèstu botên sagêd ical. Bilih kalih-kalihipun watak borosan sadaya, amitadosa ing waris, ingkang sagêd nyêpêng yatra sarta nanjakakên ingkang kalayan gêmi.
III. Siya, têgêsipun adamêl sapurun-purun, botên anganggêp semah, botên gadhah wêlas punapa malih botên gadhah tisna utawi asih sarta rêmên, ingkang saèstu tiyang èstri ugi lajêng ngalokro botên purun ambudidaya wilujêngipun jêjodhoan.
1. Kirang sagêd utawi kirang kalêrêsan pamilihing èstri ingkang badhe kadamêl bojo punika, botên pêrlu kula pratelakakên, awit sampun dados kalimrahanipun, tiyang Jawi amêndhêt semah punika namung wêwaton saking petangan wêdalan saha saking sami sênêngipun, dados namung wêwaton saking warni, botên mawi wêwaton condhonging manah kadosdening bôngsa kulit pêthak, kapara wontên ugi lare èstri purunipun laki wau amung ajrihipun dhatêng tiyang sêpuhipun, dados awis ingkang anêtêpi piwulang ing Sêrat Darmawasita: yèn kowe arêp rabi, matamu êlèkna kang ômba, yèn wus kalakon êrêmna.
2. Kirang tabêri anggrètèhi tiyang èstri punika ugi dados kalêpatanipun tiyang jalêr, sanadyan ingkang jalêr wau kawon kasagêdanipun, ananging kêdah asuka sêsêrêpan, utawi pratikêl, awit bilih botên makatên, lami-lami ingkang limrah tiyang èstri rumaos [ru...]
[...maos] unggul, kadadosanipun asring kirang prayogi, awit lajêng angêpak dhatêng tiyang jalêr, satêmah adamêl sawiyah-wiyah ing tata têntrêming griya.
3. Kalêpatanipun tiyang jalêr saking sadaya karoyalan, ingkang limrah ambibrahakên utawi anggugurakên kautamènipun tiyang èstri. Ingkang saupami tiyang èstri sampun anindakakên wêwarahipun Mas Ajêng Wiryadipura, ananging ingkang jalêr lajêng gadhah patrap salah satunggaling karoyalan kasêbut ing nginggil, ingkang saèstu kautamènipun wau lajêng ical, lêpata lajêng angêmbari ambucal yatra sasaminipun, inggih lajêng kèndêl botên purun angudi utawi ambudi amrih wilujênging gêsangipun tiyang salakirabi.
Amung samantên sasêrêpan kula, bilih wontên cèwèt utawi kêkiranganipun, kula anyumanggakakên ing para kawogan, ingkang sami kaparêng lêlangên ing wimbaning sêrat kabar Sasadara punika, awit sasumêrêp kula amung ing sêrat kabar Walandi tuwin Malajêng ingkang wontên panjurungipun para èstri, ing sêrat kabar Jawi dèrèng wontên, amila sapunika kula amucuki, supados sagêda dados lêlantaran kaindhakaning [kaindha...]
[...kaning] kautamènipun para èstri.§ Dhasar dèrèng wontên têtiyang èstri ing Jawi Têngahan, ingkang tuwuh budinipun gadhah anggitan kapacakakên wontên ing kabar, kajawi sawêg Radèn Ayu Prawirawiyata punika, anggitan wau botên kula manah awon saenipun, ananging kula amastani agêng phaedahipun, mila kula tampèni kalayan panuwun saha kula aosi kanthi kautamèn, pamuji kula Radèn Ayu Prawirawiyata dadosa têturutanipun para pawèstri ing Jawi Têngahan, amêncarakên budi
angirib-iribi lêlabuhanipun pawèstri bôngsa Eropah, punika ingkang sampun têtela sampurna gêsangipun sarta sami êmbyakipun kalihan jalêripun.¶[354]¶Ing abipraya sampun nate wontên pakumpulan para warga pawèstri garwanipun para priyantun warganing abipraya, namung sakêdhap, kèndêlipun botên pakumpulan malih kula kirang têrang.¶Wiwitipun ing Surakarta wontên lare Jawi dipun sêkolahakên Walandi, punika
kathah ingkang dipun sêkolahakên Walandi.¶Lah sapunika wiwit malih anak èstri dipun sêkolahakên Walandi, kajawi putra wayah dalêm, tuwin putranipun para agung, bilih anakipun parabdi[para abdi] dalêm saha têtiyang alit, kados dèrèng wontên sawêg wontên satunggal anakipun Jayakartika kawula dalêm magang ing Kapatihan, anèh tur sampun minggah dhatêng pamulangan Messe school badhe baud cara Wlandi, kadamêl punapa? Wikana.¶Sapunika Radèn Ayu Prawirawiyata amawiti[amiwiti] pawèstri anganggit-anggit, sumôngga para garwanipun
mupung padhang rêmbulanipun, jêmbar kalanganipun, surakipun angêstosi[angêntosi] rawuh sampeyan. Red.
Abdi dalêm carik ôngka II ing kabupatèn pulisi nagari Surakarta.
ing kakung / dimèn antuk kanugrahan / ninging cipta sampurna donyèng kerati / rat pramudita mulya //
Darmawisata III (Kothong Jatining Kôndha)
(Bramartani ôngka 94, taun 1833)
Dintên Jumungah Kliwon tanggal kaping 29 wulan Ruwah ing taun Wawu sinangkalan kumukusing ujwala samadyaning jagad = ôngka 1833, nuju awaling môngsa kanêm ngumur 11 dintên sampun wiwit kathah jawah, kalêrês dintên padusan rêrêsik sarira badhe anglampahi pêrlu puwasa ing wulan Ramlan, saha kalêrês dintên libur botên sowan anggarap padamêlan para waduaji (= abdi dalêm) saekapraya
badhe angenggar-enggar manah baitan dhatêng ing bênawi, sêdyanipun botên namung dhatêng kabingahan, inggih ugi ambiyantoni untabipun kawula dalêm ingkang sami badhe adus dhatêng ing bênawi, yèn padamêlan punika kalêbêt kamajênganing praja, anglêluri dintên ingkang dipun mulyakakên, bêdhaminipun pakêmpalan wontên pasanggrahan ing Purwantara, inggih bale nimpuna (= panampi arta) dhudhuk lumpur bawah kabupatèn Sèwu, gadhahanipun Mas Ngabèi Wimbapranata.
Ing wanci enjing lamuk kawuryan amradini jagad kumukus manginggil, dening ing dalunipun mêntas jawah dêrês, agraning rêdi Lawu katingal padhang sumêblak, botên katawêng ing imalaya, angantawisi yèn dintên punika badhe têrang botên jawah. Laron liwêran kumêbul mêdal saking guthakanipun, kados inggih badhe among suka, akêkalangan wontên ing gêgana tanpa sêdya, botên sumêrêp badhe manggih bêbaya agêng dening pamunahing ripu binutuh-butuhakên ing lare sarwi asabawa: êndhèk èrèk dhuwur kêncur cinathokan kalêbêt ing bumbung badhe dados dadar, sawênèh cinucuk ing ayam, wah trondhol, kalêbêt ing têlih, ingkang sagêd oncat andêdêl ngumbara silum, tinangkêp ing kuthilang ingkang wontên panging wit turi, sawênèh
srigunting nyêgat mencok wontên pucuking pring ori, botên talompe panyambêr pindha
dèrèng matêng, sawêg tumbas tèh ramês sabuntêl, rèmèh. Andungkap satêngah sanga wontên warga kêkalih angampiri, lajêng mangkat saking Cakrakêmbang numpak kareta pirman, anèh, dumugi ing WurwantaraPurwantara. kèndêl pukul 9 para waduaji sampun jibêg pating prangangah, nanging botên ngajrihi, kalêmpakipun wontên warga 14 wontên malih warga enggal, inggih wadu: nanging tanpa aji, agêng alit caruk toya cacah sirah nênêm gigipoetih botên wontên kathah ingkang cuwa.
Bale nimpuna punika manggèn ing pungkasanipun margi agêng ing Bêton, wontên ing babagan kilèn bênawi
pangêrêt kasinggêt dados kamar wetan kilèn, kori wontên têngah, candhela wontên lèr, sarèhning ingkang kasinggêt namung watês pangêrêt, dados angwontênakên èmpèr kêkalih ngajêng wingking, saha sarèhning ingkang kapêpêt sarta kapasangan inêb wiwit balandar wingking, mila angwontênakên jrambah têngah katingal bawera dening têpang dados satunggal kalihan èmpèr ngajêng, lowung kangge pakèndêlan, ing ngriku sampun kapasangan kursi tanganan sarta goyang, punapadene dhingklik panjang patèn wontên ing topengan, ing têngah kapasangan meja bundêr, minuman pait sampun sudhiya, sarta kalênengan sampun mungêl.
Jam satêngah sadasa bidhal numpak baita mudhik, baita ingkang dipun tumpaki namung jungkung mardaya, kados ingkang sampun kacariyos wontên ing Bramartani, kêmba bilih dipun kaping kalihi, sakaning payon baita kinayu apu binuntêl binuntal ing patra, pindha têtuwuhaning pangantèn ingkang kinarirêngga, canthiking baita mawi sirah naga praba, paring dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. X ing jrambah kagêlaran babut kêmput
angrangin dipun sindhèni wadu barat agêntos- gêntos laras kaping sakawan, samargi-margi dados tontonaning kathah, lajêng wiwit
kucapah, kupat gudhêg bubuk dhêle: pêcutipun sambêl gorèng, wêdalan ing Cakrajayan, miraos sayêktos, pangunjukanipun toya èis, wedang tèh kapanggung nyamikanipun lêmpêr, tumpêngipun dèrèng ewah, angêntosi pikantukipun panjaringing ulam: kaki
sawatawis agêng wah baita mudhik mawi kagandhèng, sarêng anglangkungi bantaran kapisah sakêdhap, wusana lajêng kagandhèng malih, mila sakalangkung rêmbên lampahipun.
Ing bênawi sakalangkung kathah ingkang sami among suka baitan, para priyantun sarta para sudagar tuwin para Cina sawatawis [sa...]
[...watawis] inggih wontên, saha kathah ingkang ambêkta kalênengan mawi kasindhenan ing ringgit, sawênèh wontên ingkang mawi harmonikah, bilih nuju kaungêlakên, sêsarêngan kalihan ungêling gongsa: ragi kisruh.
Têpining bênawi ingkang iring kilèn kathah têtiyang ingkang sami ningali, malah wontên lintang panjêrina (kartika mabangun)
Lampahing baita nusul dumugi panggenanipun warigaluh, dipun pitakèni: punapa sampun pikantuk ulam, wangsulanipun: dèrèng, wut, bilai tumpênge botên, môngsa wontêna ingkang karsa anggadho tumpêng, botên.
Andungkap satêngah gangsal, baita dumugi ing Bacêm, ingkang taranggana sumyar sampun angrumiyini dhawah wontên imbanging pasanggrahan Bacêm, sarêng sampun
dados 15 enggal sinugata dhatêng among tamu, ngunjuk konyak sarta sês srutu, namung sêgah sanèsipun minuman sampun têlas, kantun tumpêng thok, ajrih ngaturakên tawi, punapa botên makatên?.
sangsayanipun, wadu barat ingkang pinunjul ing warni kadhawahan jogèd wontên ing têngah,
Purwantara sampun pêtêng, dilahing pasanggrahan katingal ambalêrêt dhasar sumbunipun namung sapalih, kados punika dilah [di...]
[...lah] panjêran, gêmi namanipun, punika prayogi, dene dilah triyum inggih wontên, nanging botên kasumêd, kados kangge pameran, punika inggih prayogi malih.
Pêthukan kareta sampun sami dhatêng, lajêng bidhalan mantuk sowang-sowang. Ingkang ngayangan dhatêng Cakrakêmbang dipun papagakên rujak parêngut, nanging inggih sêgêr.
(Sambêtipun ôngka III kaca 102, taun IV)
Mênggah taun ingkang kasêbut ôngka 2, 6, 10, 14, 18, 22, 26, 30, 34, 38, 42, 46, 50, 54, 58, sadaya punika sami tataun. sanèsipun sami taun Wuntu.
Wondèntên pratangkanipun ing môngsa ingkang kakumpulakên kalihan pratangkanipun ing taun, mawi kaupadosan taun ingkang lumampah, yèn nuju Wastu inggih amêndhêt pratangkaning môngsa ing taun Wastu, yèn nuju ing Wuntu inggih amêndhêt pratangkaning môngsa ing taun Wuntu, ing ngandhap punika pratelanipun.
Ingkang kaping kalih amratelakakên môngsa purwa ingkang kalampahakên ing têtiyang agami Brama, lampahipun mawi wedha kaping kalih ing dalêm sataun, laminipun anggangsal dintên, dados 10 wedha kaping kalih wau: ing taun Wastu Wuntu sami kemawon ing sabên wedha 5 dintên, inggih kawastanan ari radin, ing nalika punika têtiyang agami Brama sami sidêkah mêmule dhatêng para dewa, mênggah panggenanipun ing ari radin wau kados ing ngandhap punika:
1. Ing taun Pratiwi, wedha sapisan wontên wêkasaning môngsa kartika utawi kasa, ing dalêm 5 dintên wedha kaping kalihipun, wontên wêkasaning môngsa palguna utawi kapitu, ing dalêm 5 dintên.
2. Ing taun Prayana, wedha sapisan wontên wêkasaning mongsa pusa utawi karo, ing dalêm 5 dintên wedha kaping kalihipun wontên wêkasaning môngsa wisaka utawi kawolu, ing dalêm 5 dintên.
3. Ing taun Brahma, wedha sapisan wontên wêkasaning môngsa manggasri utawi katiga. Ing dalêm 5 dintên, wedha kaping kalihipun wontên wêkasaning môngsa jita utawi kasanga, ing dalêm 5 dintên.
4. Ing taun Gangga, wedha sapisan wontên wêkasaning môngsa sitra, utawi kapat, ing dalêm 5 dintên, wedha kapingkapingkaping. kalihipun wontên wêkasaning môngsa srawana utawi kasapuluh, ing dalêm 5 dintên.
5. Ing taun Bayu, wedha sapisan wontên wêkasaning môngsa manggakala utawi kalima, ing dalêm 5 dintên wedha kaping kalihipun wontên wêkasaning môngsa asuji, utawi sadha, ing dalêm 5 dintên.
6. Ing taun Uma, wedha sapisan wontên wêkasaning môngsa naya utawi kanêm ing dalêm 5 dintên wedha kaping kalihipun wontên wêkasaning môngsa asuji, utawi sadha ing dalêm 5 dintên.
7. Ing taun Sri, wedha sapisan wontên wêkasaning môngsa kartika utawi kasa, ing dalêm 5 dintên wedha kaping kalihipun wontên wêkasaning môngsa palguna utawi kapitu, ing dalêm 5 dintên.
8. Ing taun Kala, wedha sapisan wontên wêkasaning mongsa pusa utawi kasa, ing dalêm 5 dintên wedha kaping kalihipun wontên wêkasaning môngsa wisaka utawi kawolu, ing dalêm 5 dintên.
9. Ing taun Marga, wedha sapisan wontên wêkasaning môngsa [mông...]
[...sa] manggasri, utawi katiga, ing dalêm 5 dintên wedha kaping kalihipun wontên wêkasaning môngsa jita utawi kasanga ing dalêm 5 dintên.
10. Ing taun Garura, wedha sapisan wontên wêkasaning môngsa sitra utawi kapat, ing dalêm 5 dintên wedha kaping kalihipun wontên wêkasaning môngsa srawana utawi kasapuluh ing dalêm 5 dintên.
11. Ing taun Baruna, wedha sapisan wontên wêkasaning môngsa manggakala utawi kalima, ing dalêm 5 dintên wedha kaping kalihipun wontên wêkasaning môngsa padrawana utawi dhastha, ing dalêm 5 dintên.
12. Ing taun Kirana, wedha sapisan wontên wêkasaning môngsa naya utawi kanêm, ing dalêm 5 dintên wedha kaping kalihipun wontên wêkasaning môngsa asuji utawi sadha, ing dalêm 5 dintên.
Candhakipun Sasadhara ôngka VII kaca 265
Punika putranipun wanara Raja Subali, patutan saking Dèwi Tara, kapundhut putra ing Sri Bathara Ramawijaya. [Ramawi...]
[...jaya.] Lairipun wontên ing kadhaton Guwakiskêndha, kala Sri Bathara Ramawijaya têdhak ing Guwakiskêndha mêntas unggul ing prang kalihan wênara Raja Subali, kaaturan uninga yèn wênara Raja Subali tilar putra satunggal jalu, lajêng kapundhut putra, sarta lajêng kapundhutakên êmban, Prabu Sugriwa ngaturi kapi Druwenda punggawa agêng. Ing sadiwasanipun lajêng pinacak punggawa satriya, ingkang ngêmbani lêstantun kapi Druwenda. Warnanipun Radèn Anggada angajrihi, dêdêg agêng inggil, acancut rowa arikat, netranipun kados srêngenge, yèn sêgu kados galudhug, sêmbada kaprawiranipun pinuji ing tigang jagad, anuruni turasing prajurit punjul, wantêring manah limpad pasanging graita, wadya wênara agêng alit ajrih asih sadaya. Nalika Sri Bathara Ramawijaya masanggrahan wontên ing Suwelagiri angrêmbag lulusing kautamèn anggèning badhe ngantêp dhatêng Prabu Dasamuka punapa aprang punapa amrih rahayu, mênawi nêdya rahayu angaturna Dèwi Sinta, yèn botên angaturakên badhe kagêbag ing prang, punika sintên prayoginipun ingkang kautus, sadaya namung sami nyumanggakakên kaparênging karsa kemawon, Sri Bathara Ramawijaya [Ramawi...]
[...jaya] kèndêl marsudi budi, wêkasan lajêng dhawuh Radèn Anggada ingkang piniji ing damêl, sadaya sami nayogyani, Radèn Anggada langkung suka, sasampuning
bajra lesus kados pinusus, amarêngi Prabu Dasamuka lênggah siniwi ing para wadya raksasa agêng
dhêdhêt anglimputi praja, kasaru dhatêngipun Radèn Anggada niyup saking gêgana lêbu kabuncang ing angin byar
singa krura lampahipun, sagunging para punggawa ingkang sewaka mèh kapidak sirahipun, cingak sadaya ningali Radèn Anggada dening botên wontên ingkang tinaha, ingkang pinandêng amung Prabu Dasamuka kemawon, lajêng lênggah cêlak ing singangsana, solah ganggas ulat galak alon têmbungipun anggèning amêdharakên sagatining karya. Ing ngriku Prabu Dasamuka sangêt duka amangsuli yèn nêdya mapag prang, sarta
kathah-kathah anggènipun nguwus-uwus dhatêng Radèn Anggada têka botên amrih
amangsuli wuwus candhala tanpa rêringa, lajêng mêsat ing gêgana mantuk dhatêng Suwelagiri matur ing sasolah tingkahipun sadaya miwiti mêkasi. Sri Bathara Ramawijaya sanalika lajêng dhawuh ambidhalakên wadya wênara anglurugi kitha Ngalêngka, dados prang agêng, wênara kalihan dênawa. Kacariyos Radèn Anggada kathah anggèning amêmêjahi para punggawa ditya, wontên samadyaning prang. Kala angsahipun Arya Kumbakarna para wadya wênara kathah ingkang
gusis, krodha madêg anjrit kados gêlap saking katêbihan swaranipun atri amituturi dhatêng wadya ingkang sami ngucira ing prang, kasêrêpakên dhatêng nistha madya utamining pêjah, ingkang utami piyambak punika amung pêjah prang, minôngka patukuning swarga turasipun ing wingking sami manggih kamulyan, yèn [yè...]
[...n] ajrih ing pêrang amanggih naraka, turasipun ing wingking sami kaèsi-èsi. Para wadya wênara sarêng mirêng wêwulangipun Radèn Anggada sanalika èngêt
kalihan Prabu Sugriwa sawadya sami dhèrèk muksanipun Sri Bathara Ramawijaya.
Punika putranipun Prabu Dasamuka saking garwa paminggir, kala prang agêng ing Ngalêngka pêjah dening Radèn Anggada.
Punika nenemanipun Prabu Salya ing Mandraka = Madraka zie Salya.
Bab Pangrêngkuhipun Anak Dhatêng Tiyang Sêpuhipun, Miturut Buku de Civiliatie of de Wellevendheid
Sambêtipun Sasadara ôngka VII kaca 251.
Saking kiranging pamêrdi kathah kemawon lare ingkang kirang taklimipun dhatêng tiyang sêpuhipun, ingkang kasêbut ing bêbasan: ajènana bapa biyungmu, amêsthi kowe kadunungan [kadu...]
[...nungan] barkah ana ing dunya, punika para lare botên kenging kasupèn, para lare bilih tinakenan dhatêng tiyang sêpuhipun, sampun bêkis ing wangsulanipun, sampun tumut-tumut ing ginêmipun tiyang sêpuhipun bilih botên tinakenan, dene mênawi sinaruwe utawi tinakenan, tumuntên amangsulana ingkang cêtha, sarta patitis, sampun èsmu isin, punapa malih lingak- linguk ningali ngiwa nêngên, mênawi tiyang sêpuhipun utawi sanèsipun pinuju nêdha, para lare sampun anggadhahi panêdha, angantosna mênawi dipun sukani, ingkang kêdah katampèn tumuntên, sampun mengkak-mengkok, yèn pancèn botên ajêng aluwung katampika, bilih pawèwèhipun namung sakêdhik utawi sanès ingkang dados pangajêng-ajêngipun, sampun mawi anêdha lintu, punapa malih mênawi botên dipun sukani punapa-punapa, prayogi kèndêla kemawon, sampun tudang-tuding utawi bêbisikan kalihan tunggilipun lare, angraosi têtêdhan ingkang wontên ing ngriku, awon sangêt bilih lare ngantos anglairakên panêdhanipun ingkang awarni têtêdhan sapanunggilanipun, saya saru bilih sawêg kalêrês wontên tamu.
Ingkang dados kuwajibanipun para lare kêdah amundhi dhatêng tiyang sêpuhipun, bilih dipun kèngkèn kêdah ingkang lêga [lê...]
[...ga] ing manah, sarta cukat anggènipun anglampahi, sampun mawi ambasêngut, para lare sampun ngantos gadhah rumaos isin ingkang margi saking andhaping asliasil. utawi saking kamlarataning tiyang sêpuhipun, punapa malih saking kacingkranganipun dhatêng tatakrama, malah ngagêngna panarimahipun, dene manggih kadarmaning tiyang sêpuhipun ingkang angudi dhatêng anakipun, dipun wulangakên ngantos angungkuli sêsêrêpanipun, para lare mêsthi sami trêsna rumakêt sarta têmên-têmên angandêl dhatêng tiyang sêpuhipun, sampun angandhut wados, mênawi wontên kalêthiking manah lajêng kaprasajakna, sampun ambêk lêrês dhatêng sabarang kalêpatanipun, supados angsala pangapuntên, dene trêsnaning lare dhatêng tiyang sêpuhipun kakanthènana gumatos, mênawi para lare sumêrêp bilih tiyang sêpuhipun gadhah kajêng punapa-punapa tumuntên angladosana, punapa malih mênawi tiyang sêpuhipun kalêrês sakit, ingkang sarêgêp anggènipun anggumatosi, sarta angatingalna anggènipun ambelani kasusahanipun, utawi ing sasagêd-sagêd angudia ingkang dados panglipuring tiyang sêpuhipun, mênawi tiyang sêpuhipun pinuju muring-muring jalaran saking anggènipun anandhang sakit, utawi saking nalar
piandêlipun, nanging sanadyan makatên tiyang èstri sampun pisan-pisan andhêdhês sabarang wadosipun ingkang jalêr, anggènipun botên purun amasajakakên awit katarik [ka...]
[...tarik] saking pêrlunipun piyambak, saking sêca tuhuning pamitran, utawi saking nalar sanèsipun.
Tiyang èstri sampun angucap ingkang saru, sanadyan ingkang mirêng namung ingkang jalêr piyambak, kosokwangsulipun ugi makatên, jalêr èstri ing
satunggalipun, sasampuning jêjodhoan sampun angetang asal-usulipun, para èstri kêdah angangkah tulusintulusing. keringan dhatêng ingkang jalêr, makatên ugi kosokwangsulipun, tiyang jalêr kêdah sarèh, sabar sarta kathah pangapuntênipun dhatêng sisihanipun, sanadyan sisihanipun sawatawis kèthèr dhatêng wêwêngkonipun bab tumindaking agêgriya, utawi ragi kadunungan watak kirang gêmi, ingkang jalêr kêdah ajêg tabêrinipun, bokmênawi saking sakêdhik sagêd atiru-tiru ingkang jalêr, patrap ingkang makatên punika amurih tulus saha indhaking rahayuning ahlinipun, ewadene tansah agolong rêmbag rumiyin kalihan sisihanipun bab sabarang anggènipun sumêja badhe anindakakên prakawis lampahing agêgriya utawi sabarang ingkang murih rahayuning kulawarga, bokmênawi sisihanipun gadhah pamanggih sanès ingkang langkung prayogi, [pra...]
[...yogi,] salakirabi kêdah condhong ing rêmbag sami trêsna akanthi taklim, sampun sok nandukakên saradan sapanunggilanipun ingkang badhe dados wêwinih crahipun susilaning akrama, tiyang èstri sampun rêmên saradan muring-muring dhatêng ingkang jalêr, makatên ugi ingkang jalêr.
Ing salêbêting griya sampun ngantos wontên sêsawanganipun ingkang akuciwa, sarta sampun ngantos mambêt gônda ingkang awon, sakêdhap kemawon ingkang nyawang lajêng sagêd angintên watêk, padatan sarta pratingkahipun ingkang ngênggèni, mila ing sasagêd-sagêd anyingkirana dhatêng pangintên ingkang makatên wau.
Bêkakas rêrêngganing griya ingkang mantosngantos. kêkathahên, sarta kasaenên, botên ngurwatmurwat. kalihan griyanipun, punika katingalipun botên sae, malah angewak- ewakakên, asring dados gêgujênganipun para ingkang lêbda dhatêng pamacaking griya, bêkakas ingkang asring mirah pangaosipun, kados ta: rêca-rêca, sêsêkaran, gambar pigurah tuwin sanès-sanèsipun punika andadosakên asrining rêrênggan, sanadyan bêkakas rêrênggan [rêrêng...]
[...gan] wau botên kathah, sarta pasaja kemawon, mênawi ingkang gadhah sumêrêp dhatêng caraning panatanipun amêsthi katingal samuwa.
(Sambêtipun Sasadara ôngka VII kaca 324, taun IV)
Usus kandêl punika kaperang dados kalih, 1. usus bandhang (pating prêngkêl), 2. usus bol, usus bol punika pantogipun wontên ing jubur. Ing salêbêtipun usus drijèn kalih wêlas, sadaya têtêdhan ingkang sampun ajur, katampèn ing kuwaya, kalihan duduh daging. Dene kuwaya punika wêdalipun saking manah.
Manah punika wujud ingkang agêng ing salêbêtipun padharan ingkang sisih têngên, tumèmplèkipun ing tosan têngah (middenrif) sarana kêndhangan padharan.
Ing saantawisipun gêmbesan jêne, ingkang wontên manahipun punika êpang. 1. bayu manah, ingkang angilèni manah, 2. bayunipun kori ingkang mêndhêt êrah saking ing wangsulipun margi têtêdhan ing salêbêtipun padharan, 3. usus kuwaya, ingkang mêndhêt kuwaya, ingkang kaêlêtan bayu kori, [ko...]
[...ri,] 4. wadhah toya, 5. pangraos Zenuwen.
Plêmbungan kuwaya punika gathuk kêkah kalihan manah. Saking ing plêmbungan kuwaya, mêdal ing usus-ususan kuwaya dhatêng ing usus drijèn kalih wêlas, dene usus-ususaning manah, gathuk kalihan usus- ususaning kuwaya, gathukanipun ing ngriku kawastanan: usus kuwaya. Makatên ugi wontên usus-ususan daging dhatêng ing usus drijèn kalih wêlas.
Awit saking pangolahipun duduh-duduh têtêdhan, sadaya têtêdhan wontên ingkang santun rupi, wontên ingkang botên, dene ingkang botên sagêd santun rupi punika ingatasipun têtêdhan botên maedahi dhatêng ing badan, tuwin lajêng kawêdalakên saking ing badan dados sêsukêr.
Dene têtêdhan ingkang sagêd santun rupi, punika dipun sêsêp ing bayu alit-alit pintên-pintên saking ing usus, dene bayu punika namanipun kalenan duduh têtêdhan (chijlvaten) dene duduh ingkang dipun sêsêp namanipun duduh têtêdhan.
Duduh têtêdhan punika rupinipun mèh kados powan, tuwin anjawi saking kathah toyanipun, wontên malih tètès kados gajih, punika dangu-dangu malih
ngalêmpak dados pintên-pintên, andadosakên kanthongan agêng, kawastanan kanthongan dhadha, utawi kanthongan têtêdhan. Mênggah lampahipun: saking ing padharan anrajang ing têngah, dhatêng lowokan dhadha, tuwin anggiring duduh têtêdhan dhatêng ing bayu, ingkang mlampah ing sangandhapipun tosan sorogan ingkang kiwa, makatên lampahipun têtêdhan ingkang maedahi dados êrah.
Duduh êrah punika warninipun ragi jêne, dene kawontênanipun saking toya ingkang nyantuni rupi, gajih tuwin sanès-sanèsipun (vezelstof).
Êrah punika kaperang dados kalih 1. êrah abrit, 2. êrah pêthak, êrah ingkang ngabritakên êrah-êrah sadaya punika alit-alit katimbang kalihan ingkang pêthak, nanging [na...]
Êrah pêthak punika botên liya saking duduh têtêdhan, dangu-dangu inggih malih dados abrit, duduh têtêdhan punika dados sagêd malih dados êrah. Yèn êrah punika kapêndhêt saking ing badan lajêng kênthêl kadosdene jênang, mênawi ilinipun sampun pampêt êrah wau wontên ingkang garing, wontên ingkang têlês, inggih punika dados angintip kados jênang (bloedwei) 21 êrah ingkang ngintip punika saking êrah kalihan intip, êrah ingkang kados jênang saking êrah tanpa intip. Sadaya peranganing badan punika, kailenan êrah, dados êrah punika mili angubêngi badan sakojur. Taksih wontên sambêtipun.
Radèn Dêmang Citrasantana. Dêmang guru ing Mangkunagaran.
(Sambêtipun ôngka VIII kaca 333)
Bab 58. Sakit gabagên, tuwin sakit maripat
Wontên rare jalêr umur 8 taun, sakit gabagên, kamar ingkang dipun ênggèni rare wau kontênipun botên dipun [di...]
[...pun] inêb rapêt, candhelanipun ugi dipun êngakakên sakêdhik, ingkang supados sagêda kêlêbêtan hawa, dene bilih rare wau wiwit kêraos panastis utawi bêntèr badanipun, lajêng dipun êdusi rêndhêman murad, dangunipun ngantos satêngah jam, dene sasampunipun adus rare wau lajêng sagêd tilêm sarta ngêdalakên karingêt kathah, makatên salajêngipun, sarêng angsal 4 dintên, sakitipun panastis sampun ical, ananging maripatipun lajêng sakit, êluhipun tansah narocos, saking sangêt kathah wêdaling luhipun, maripatipun ngantos botên kenging dipun êlèkakên, dene anggènipun adus rêndhêman ugi taksih dipun lajêngakên, botên antawis lami maripatipun lajêng sagêd saras, paningalipun sagêd pulih kados ing nguni-uni.
Sasarasipun rare wau sakitipun gabag lajêng nular dhatêng adhinipun, ugi lajêng dipun jampèni sarana adus rêndhêman, ananging toya asrêp kemawon, mênggah ingkang makatên punika tiyang sampun botên sumêlang bilih anakipun kenging sêsakit jalaran saking hawa asrêp.
Bab 59. Sakit wadhahing bayi ngêdalakên êrah
Wontên tiyang èstri sakit wadhahipun bayi ngantos rêkaos [rêka...]
[...os] sangêt, jalaran sawulan muput tiyang èstri wau tansah angêdalakên êrah. Nanging sarêng anglampahi adus rêndhêman padharan sadintên kaping- kapingkaping. kalih, sarta rêndhêman murad sadintên kaping tiga, punapa malih adus tangas badanipun sakojur ing dalêm 8 dintên sapisan, angsal 15 dintên, sakitipun sampun sagêd saras babarpisan.
Bab 60. Sakit budhêg tuwin sakit bokongipun
Wontên rare jalêr sakit budhêg, laminipun sampun 1½ taun, dipun jampèkakên dhatêng para dhoktêr sampun madal kemawon, sarêng anglampahi adus rêndhêman padharan, ing dalêm sawulan budhêgipun sampun mantun sarta sadaya sêsakitipun ugi sagêd mantun sadaya.
Kajawi rare jalêr wau biyungipun ugi sakit bokongipun, sarêng tumut anglampahi adus rêndhêman padharan, rambah kaping kalih sakitipun lajêng saras babarpisan.
Wontên bayi sawêg umur 3½ wulan, sakit bathukipun ngantos rêkaos sangêt, bayi wau sabên dintên dipun êdusi rêndhêman padharan, kalihan dipun gosok padharanipun, ananging namung sakêdhap, dene mênawi
dalu dipun kêloni biyungipun kalihan dipun rakêtakên ing badan, satêmah bayi wau sagêd mêdal karingêtipun kathah ing dalêm 12 dintên, sakitipun bathuk sampun sagêd saras, sarta badaning bayi katingal sêgêr.
Sarèhning ingkang sakit punika taksih bayi, mila anggènipun angêdusi rêndhêman pakèwêd sangêt, sarta botên sagêd dangu kados limrahipun tiyang adus rêndhêman, sanadyan anggènipun angêdusi wau namung sakêdhap, ewadene taksih katingal sangêt dayaning toya ingkang dipun angge jampi wau.
Wontên tuwan sakit mangsur ngantos rêkaos, lajêng anglampahi jampi adus rêndhêman padharan tuwin rêndhêman murad kaping 4 utawi 5 sadintên, sakitipun lajêng sagêd sakeca, nanging nalika sawêg angsal 2 utawi 3 dintên, tuwan wau taksih kêrêp anggènipun bêbucal, jalaran anggènipun nêdha botên miturut awisanipun Tuwan Dhoktêr Kihnê, dene sarêng purun nyêgah têtêdhan ingkang pancèn botên nêdha, sarta namung nêdha roti ingkang pangolahipun miturut kadosdene ingkang sampun kasêbut ngajêng, botên watawis dintên sakitipun mangsur tuwan wau sampun saras babarpisan.
1. Pawarsakan ... blz 336.2. Dintên
tahu macem OS, semakin nyenengkeh!… betewe, myenginering.com keren bangets! (worship)
wkwkwkwkwk… lha sampean ki nangendi kang?
Bareng sing dipajang fotone dewe, ora dipasangi tulisan miring…
Nek gelem tak angkat dadi anak, ben nek aku kesel ono
Paling2 nek aku ngrembug Matematika Diskrit yo Pak
Pak Andy rak ngerti nek tak apusi… Sumpah!!!).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lubień_Kujawski&oldid=1091032"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
wayang golek, wayang kulit, , wayang kardus, wayang rumput, wayang janur, topeng, boneka, wayang
Ora nyono ora ngiro,yen ngene dadine
saiki wis tekan masa rusake Kraton Majalengka, umure wis satus telu taun, sakan panawangku, kang kuwat dari Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe, rembugku rusaken Kraton Majalengka, nanging kang sarana alus, aja nganti ngetarani, sowana besuk Garebeg Maulud, nanging rumantiya sikeping perang : 1. gaweya samudana, 2. dhawuhana balamu para Sunan kabeh lan para Bupati kan wis padha islam kumpulna ana ing Demak, yan kumpule iku arep gawe masjid, mengko yen wis kumpul,
Samengko ingsun tutur, Sembah catur supaya lumuntur, Dhihin: raga, cipta, jiwa, rasa, kaki, Ing kono lamun tinemu, Tandha nugrahaning manon [Serat Wedhatama, Gambuh]
sampun kawruhan reke, artadaya puniku, Data kena cinakreng budi, anging kang sampun prapta, Ing kuwasanipun, angadeg tengahing jagad Wetan kulon lor kidul ngandhap myang nginggil, kapurba wisesa
Bumi sagara gunung myang kali, Sagunging
WOHING rambutan ing ngarep omah wiwit semburat, rasané wis legi sanadyan kurang mbanyu. Sedhéla manèh rambutan mau bisa dipanèn. Kadhangkala Bapak kerèpotan anggoné ngurus rambutan mau, awit panènané pancèn akèh. Mèh kabèh pekarangané Simbah ana wit rambutané.Mula rasa gambira ing mangsa panèn uga kerep dibarengi rasa kuwatir. Papan kang adoh mujudaké salah sijining bab kang ndadèkaké angèl anggoné arep nggatèkaké kabèh kanthi premati. Paling mung sepisan sajroning selapan dina Bapak bisa tindak niliki lemah-lemah mau lan rerembugan karo para sadulur kang ana ing kana. Mesthi waé kuwi durung nyukupi lan dirasa kurang. Tau kedadéan woh kang siap dipanèn mau dicolong maling. Kadhang uga sapérangan bosok ing wit marga ora énggal diundhuh, lan ora langka wité kaserang ama kang ndadèkake wohé bangkak utawa bungkik. Mesthi waé Bapak dadi sedhih yèn mriksani bab-bab mau. Mula Bapak tansah ngajak supaya kabèh sedulur luwih gemati anggoné ngupakara lan ngopèni woh-woh mau karebèn aja nganti ana kang muspra nadyan mung siji waé.Nanging saka rumangsaku kang ndadèkaké Bapak luwih sedhih yaiku menawa kedadéan salah paham, antarané Bapak dhéwé karo para sedulur kang ngupakara, utawa ing antarane para sedulur sing padha-padha ngupakara mau. Dhadhakaning perkara kadhang mung sepélé. Umpamané, Bapak kagungan ‘usul’ bab cara ngupakara woh-wohan mau, nanging jebul usul iku mau ditampa minangka ‘dhawuh’. Lha, rak dadi béda kedadéane!Pancèn ana sawetara sedulur ing papan-papan tertamtu sing kudu dibiyantu, dituntun siji mbaka siji, anggoné olah tetanduran. Nanging ana uga kang wus trampil lan luwih pana tinimbang Bapak merga pasrawungan lan seserepan bareng Simbah biyen. Mung waé terkadhang padha sungkan arep nyoba cara kang béda tinimbang usulané Bapak. Uga ana kang wus marem marang apa sing ana, ora perduli apa wus ana peningkatané apa ora, ora rumangsa kepengin nuladha sedulur-sedulur ing papan liya kang bisa nggarap lemah kanthi luwih apik.Pancèn Bapak banjur sarwa kèwuhan marga wus kadhung dianggep ‘kang kagungan lemah lan tetanduran’. Kamangka Bapak saben-saben ngendika, “Sabeneré ora mung aku kang duwé lemah lan tetanduran iki, ananging awaké dhéwé kabèh, kang ngundhuh lan ngrasaaké wulu wetune ya awaké dhéwé kabèh.” [skd]*) Tulisan 4 saka 9.
menang, tp sing luwih penting 8 bsar iso dilakoni
maneh to mbakyu? Nuliso maneh yo tak tunggu lho yo, pok men nulis opo wae sing penting kudu lucu. Oke oke :)
Lumumpata kayu mati, ndelika marang kayu badati
Tak seblaake marang jabange…..(sebut namanya)
Tiramisù (Tiramesù) ya iku roti keju kang diwur-wuri bubuk kakao ing dhuwure.[1] Roti iku dadi panganan trakhir kang dipangan karo sendok, saengga kelebu panganan "al cucchiaio" (karo sendok) Roti iki ora digawe saka adonan lan ora dipanggang.[1] Bahan kanggo nggawe ya iku biskuit kang wis dikum ing banyu kopi lan keju mascarpone.[1][2] Biskuit disusun lan dilapisi karo krim kocok sadurunge diademake ing njero lemari es supaya wujude roti ora remuk rikala disugatake.[1][2] Sing dadi tandharoti iki ya iku tekstur roti kang lembut karo rasa kopi lan keju kang kuat.[2] Biskuit kang diarani biskuit Savoiardi, endhog pitik, gula, kopi lan bubuk kakao iku bahan utama kanggo resep tiramisu asli.[2] Miturut resep asline, roti iki wujude bunder lan ora dicampuri ombenan kang ngandhut alkohol kaya dene rum, anggur, Marsaka utawa konyak amerga pisanane digawe kanggo bocah cilik lan wong tuwa.[2][3]
Asal-usul lan panggawe tiramisu kereb dadi bahan padudon, nanging dikira-kira dadi roti panemuan kang anyar.[3] Tiramisu ora kasebut ing njero literatur kuliner nganti tahun 1983.[3] Ana ing buku La marca gastronomica kang diterbitake tahun 1998, Fernando lan Tina Raris nulis yèn Tiramisu iku roti panemuan anyar.[3] Senajan kaya ngono, wong kaloron iku ngarani yèn resep tiramisu arep padha karo resep roti sugatan pungkasan kang ana ing buku masak Yunani.[4] Saliyane iku, Fernando lan Tina Raris ngutip saka artikel kang
jenenge "Le Beccherie" ing Treviso mawa panemu tiramisu.[4] Cerita liya ngomongake roti iki asale saka kutha Siena.[4] Ana uga ahli roti liyane kang nyebutake tiramisu digawe kanggo ngurmati marang Cosimo III kang arep teka ing kutha Siena.[4]
Resep Tiramisu[besut | besut sumber]
ditim karo diudheg nganggo mixer nganti ngembang lan wernane maleh pucet.[5][6] Tambahake ½ perangan liquer diudheg nganti rata banjur dientas lan diademake.[5][6]
Gula lan keju dikocok nganggo mixer nganti lembut.[5][6]
Krim kenthel dikocok nganggo mixer nganti kaku. Adonan kuning endhog lan adonan keju dilebokake banjur diudheg nganti rata.[5][6]
Turahan liquer mau diudheg barung kopi encer. Biskuit dikum ana jerone nganti empuk.[5][6]
Sendhokake adonan keju lan biskuit gentenan ing gelas.[5][6] Dipungkasi karoo lapisan keju. Gelas ditutup karo plastik.[5][6] Ademake ing lemari es nganti arep disugatake.[5][6]
Wur-wuri coklat bubuk ing dhuwur tiramisu mau.[5][6]
Gambar Tiramisu kang wis dadi[besut | besut sumber]
^ a b c d (id)ngobrolin Tiramisu (dipunundhuh
katon dobel jangkah saka wutah ing waktu liya UK ekonomi katon dobel jangkah saka wutah ing waktu liya
Masa depan is looking luwih apik kanggo Inggris manufaktur sarta, karo pesenan buku ing Juli ing sing paling kuat supaya adoh taun, miturut menyang survey long-mlaku dening Confederation wong British Basa Industri.
Ing ONS dadi pambuka prakiraan saka GDP ana ing antarane pisanan dirilis ing Uni Eropa, lan adhedhasar partly ing kira data. On rata-rata, lagi diubah dening 0,1 nilai persentasi munggah utawa mudhun dening wektu owahan kapindho iki diterbitake rong sasi mengko, nanging ageng gerakane ora ora umum.
Sing bakal kaping pindho ing jangkah saka wutah ing kawitan telung sasi taun. Ing kawentar ing ékonomi Britania contrasts karo liyane Eropah, ing ngendi akèh negara sing berjuang kanggo tuwuh utawa sing macet ing resesi.
Bank anyar saka Inggris pangareping Tandhani Carney bakal welcome pratandha sing Britain kang ekonomi punika edging nyedhaki apa wis kasebut “uwal kecepatan”, utawa sustainable wutah.
Nanging isih kamungkinan kanggo ngadili sing perlu ekstra Ndeleng kanggo wonten, utamané karo negara iku tombol partners dagang ing zona euro ing banget kuwi wangun.
Resmi statistik, panutup mung bagean periode, wis liyane campuran, kanthi wiyar flat industri lan construction output lan kuwat layanan sektor.
Upbeat perusahaan warta minggu iki wis dikiataken pangertèn saka ekonomi ing mend.
Pub chain JD Wetherspoon ngandika iku kang nyepetake anyar lowongan Pub taun sabanjuré, mbantu dening swasana ati luwih antarane pelanggan, nalika pangembang Inggris Tanah wis nandur modhal 512 yuta kilogram ing situs pitukon wiwit April.
Bank ing Carney iki digunakake samesthine kanggo miwiti nyediakake rincian saka panuntun dhumateng wulan ing suwene kapentingan tarif bakal tetep kurang, ing gaweyan kanggo kasurung konsumen nyawisaken lan bisnis kanggo borrow lan nandur modal.
Sawetara Analysts panginten wutah ing waktu liya bakal dadi kuwat minangka 0,8 persen sawise senar saka buoyant survey bubar, kayata Jajak Pendapat saka Purchasing Managers.
Dibandhingake karo taun sadurungé, ing tingkat saka wutah wis samesthine wis kanggo mlumpat 1.4 persen saka 0.3 persen ing waktu kawitan. Sing bakal dadi paling cepet nambah wiwit awal 2011.
“We are ngiro-iro sing kabeh papat judhul saka sektor ekonomi – layanan, industri, construction lan tetanèn – ditambahi sak Q2, kang bakal dadi sing pisanan iki wis wonten wiwit 2010 Q3,” said ngirit ing Investec.
Konsumen, a engine tombol saka Britain kang ekonomi, sing perking munggah banget. Padha liyane optimistis ing ekonomi saka ing sawayah-wayah wiwit April 2010, minangka diukur anyar konsumen indeks kapercayan dening pasar peneliti YouGov lan Pusat kanggo Ekonomi lan Business Riset.
Britain kang ekonomi sing mbokmenawa ditambahi luwih cepet ing waktu liya saka ing kawitan, mbantu dening akeh kapercayan antarane konsumen lan perusahaan pratandha sing wis siyap kanggo borrow lan nglampahi liyane.
Resmi statistik amarga metu ing 0930 BST ana sing samesthine kanggo nuduhake yen wutah teka 0.6 persen ing wektu kanggo April-Juni-dibandhingake karo waktu sadurunge, miturut polling Reuters saka ngirit.
Category: Google News Tags: UK ekonomi katon dobel jangkah saka wutah ing waktu liya ←
google terjemahan bhs indonesia ke basa sunda basa krama nulis, basa krama ngombe, kawruh basa jawa krama alus, kumpulan contoh ngoko alus, krama aluse nulis, bahasa jawa krama nulis, krama alus nulis, kawruh basa jawa krama, bahasa krama nulis, krama inggil nulis Artikel '
pihak2 asing atawa sing g seneng. Kui ning ngisor enek wong teko kudus kasih comment, padune g duwe blog dewe ae kok
kaur kesra lo nge-ande. Dadi kudu perhatekne kesejahteraan anggota/rakyat, piye? wis ketemu ki pengurus siji
Bapak: “Le, awakmu iku tugase mek belajar ae. Wis ojok mikir dhuwik, ojok mikir bandha, engko Bapak ae sing mikir…”
Wis kono golek kerjo sing bener, ben wong tuwo rodo entheng sanggane. kan biso dinggo adimu nek misal kowe wis oleh gaweyan to….
Lah aku ono gaweyan opo kowe gelem…??
Bali saurutipun. Awit kitha ing Jamburana, mangetan nêkuk ngalèr ngilèn, dumugi kitha Bulèlèng, sarta anyariyosakên nagari-nagari tanah ngriku sadaya.
Kaêcap ing kantor pangêcapan guphrêmèn ing nagara Batawi ing taun 1875.
1. Anyariyosakên lampahipun ingkang ngarang, sangking kitha Banyuwangi dumuginipun kitha Jamburana saubêngipun, dumugining kitha Tabanan ing kaca 1-9.
2. Nyariyosakên kitha Tabanan, sarta anyariyosakên kawontênanipun kitha ngriku, salajêngipun dumugi kitha Mênguwi, ing kaca 9-23.
3. Nyariyosakên kitha Mênguwi, sarta anyariyosakên punapa kawontênanipun, lajêng lumampah mangidul dumugining kitha Badhu, ing kaca -29.
4. Nyariyosakên kitha Badhung sarta anyariyosakên anggènipun lumampah mangetan dhatêng ing kitha
5. Nyariyosakên kitha Gianyar, sarta anyariyosakên punapa kawontênanipun kitha ngriku, lajêng lampahipun dhatêng kitha Klungkung, ing kaca 35-47.
6. Nyariyosakên kitha Klungkung, sarta nyariyosakên punapa kawontênanipun, lajêng lampahipun mangetan dumugi kitha Karangasêm, ing kaca 47-56.
7. Nyariyosakên kitha Karangasêm, sarta nyariyosakên punapa kawontênanipun, lajêng lampahipun ngalèr ngilèn dumugi kitha Bangli, ing kaca 56-62.
8. Nyariyosakên kitha Bangli, sarta nyariyosakên punapa kawontênanipun, lajêng lampahipun mangalèr ngilèn dumugi kitha Bulèlèng, ing kaca 62-66.
9. Nyariyosakên kitha Bulèlèng, sarta nyariyosakên punapa kawontênanipun, lajêng lampahipun mantuk wangsul dhatêng Banyuwangi malih, ing kaca 66-70.
10. Nyariyosakên kalakuan, tuwin agami sastra, pangangge sêsamènipun, miwah nyariyosakên adat-adatipun, ing kaca 70-102.
11. Cariyosipun ingkang ngarang, mawi kasêkarakên têmbung Mlajêng rêndhah, ing kaca 102-106.
1. Nyariyosakên lampahipun ing margi-margi dumugining kitha Jamburana tanah Bali
Kula Radèn Sasrawijaya, tiyang asal saking nagari Ngayogyakarta, dados santri wontên pondhok ing dhusun Sêpanjang, bawah kitha Malang, ingkang sampun lumampah nyantri, lumêbêt dhatêng pulo Bali saurutipun. Lampah kula saking kitha Malang dharat kemawon, ambêkta kônca santri 4, kula anjog nagari Banyuwangi, ing ngriku pulo Bali kula tingali saking plabuhan katingal kemawon, sarta inggih cêlak. Kula lajêng nyewa baita jukung sakônca kula santri 4 wau, nalika ing dintên Sênèn tanggal kaping 31 wulan Januwari taun 1871 ing wanci jam 12 dalu, lampah kula saking Banyuwangi mangetan. Sarêng jam 11 siyang, dumugi
dhusun Prancak bawah kitha Jamburana pulo Bali, jukung wau lajêng dipun inggahakên, nungsung lèpèn Prancak, saking sagantên lêrêsipun mangalèr, lajêng dumugi ing kitha Jamburana, ing ngriku lèpèn Prancak saking sagantên saurutipun minggah, kathah sangêt baita sagantên mudhik dumugining kitha. Wondèntên imbalanipun, anggèn kula nyewa jukung, saking Banyuwangi dumugining Jamburana, 1 tiyang 1½ rupiyah, sasampuning kula mêntas, kula lajêng sowan dhatêng kantor, anèkênakên sêrat kula pas laut, ingkang saking kantor Banyuwangi wau.
Ing ngriku kitha Jamburana kula tingali botên mèmpêr kitha, maksih kados padhusunan kemawon, ugi punika sampun kaasta ing Kangjêng Guphêrnêmèn, anaming dèrèng sae, malah kantoripun maksih alit sangêt, majêng mangilèn wontên sawetaning margi agêng kang mujur mangalèr, salèring margi kang mujur mangetan. Wau kantor dipun tingali saking radinan, kados gardhu kemawon. Salêbêting kantor ingkang nyambut damêl namung Tuwan Kontrolir thok,
Tuwan Kontrolir paring priksa sarta piwulang kathah-kathah, bab kalakuwanipun para raja-raja ing tanah Bali, maksih asring purun damêl rêrêsah dhatêng bôngsa sanès ingkang lumampah tanpa dagang, kula kapurih ngatos-atos, ugi kula lajêng
kantor mangidul kêdhik dhatêng radinan prapatan, sawetan radinan wontên griya panjang, bêbaturipun inggil, payon duk mujur mangalèr, kula pitakèn punika griya kasêbut Bale Agung, pirantos panggenanipun tiyang Jamburana manawi sidhêkah Galungan.
dalêmipun Patih, ingkang kasêbut nami Gusti Ngurah Made Prancak, dalêmipun wontên sakidul margi, kalih alit-alit sami payon kambêngan. Kula lajêng lumêbêt sêsowan lênggah wontên ngandhap, Gusti Patih botên marêngi, kula kapurih lênggah jajar wontên ngambèn. Sasampunipun kula dipun bagèkakên kathah-kathah, kula nyuwun priksa barang aturanipun kitha Jamburana, sarta kula nuwun idin badhe mubêng-mubêng salêbêtipun kitha ngriku supados sampun wontên tiyang ganggu.
Ing waktu samantên, kitha Jamburana rajanipun pinuju lowong, namung wakil kimawon, kasêbut nami Gusti Made Rai, kula badhe sowan botên angsal, amargi sawêg pinuju gêrah, kula lajêng têrus dhatêng kampung Lolowan, panggenanipun tiyang Islam kang sami sugih-sugih, ugi sampun sami yasa masjid agêng sae, pagêr banon payon gêndhèng, pandamêlipun sami urunan. Wondèntên tiyang Islam kang sami gêgriya ngriku bôngsa tiyang Mandar utawi Bugis, tiyang Jawi awis. [awi...]
[...s.] Kula lajêng mubêng dhatêng pêkên agêng masih kados wande kemawon, Cina-cina namung satunggal kalih, tiyang wêwadean botên kathah.
Mênggah kawontênanipun priyantun ingkang cêpêng damêl kitha ngriku 1 wakil raja, 1 patih, 2 iji padhêndha, ingkang kuwasa agami ngiras jaksa, 1 malih pambêkêl agêng. Dèntên ingkang nami Jamburana punika lêrêsipun watawis saking kathah lêt sabin ragi kapara têbih, kadugi 1½ pal, ing kontrolir punika kasêbut nêgara.
Mênggah kawontênanipun paos sabin, ugi sampun lumados dhatêng Guphêrnêmèn, anaming pambayaripun tiyang alit warni pantun, ing sabên môngsa panèn sabin, angetang saking winih, ingkang saupami tiyang sêsabin waniyan 1 sêt = utawi
gangsalan saking winih, tiyang alit botên kenging paos sanèsipun, punika Guphêrnêmèn masih nglastantunakên panariking paos cara kina, mila ing sabên dhusun-dhusun Guphêrnêmèn kagungan lumbung, wau pantun paos yèn sampun môngsa awis dipun lelangakên, [lelang...]
[...akên,] katumbas ing tiyang kathah klayan yatra bolong = utawi gobog. Dèntên pakwade apyun kang nyêpêng tiyang Islam, bayar paos dhatêng Guphêrnêmèn, ing dalêm 634 ringgit, ugi bayar yatra gobog, mila manawi ing kantor sampun kathah gobog, lajêng dipun sambut-sambutakên dhatêng
Kitha ing Jamburana punika tanah Bali ingkang kidul kilèn piyambak, pasitènipun sami-sami tanah Bali kalêbêt loh piyambak, toya-toya botên kirang, tur langkung siti kirang tiyang, mila pangaosing uwos pantun mirah sangêt, ngantos sami dipun bêkta dhatêng nagari sanès. Mênggah watêsipun kitha ing Jamburana punika kang wetan lèpèn Belukpoh, dados watês kalayan kitha Tabanan, trus mangalèr pindhah dumugi rêdi Batukao, watês ingkang lèr rêdi Kuthul mangilèn dhatêng rêdi Malang Tandhês sagantên kilèn, dados watês kalayan kitha Bulèlèng, [Bulè...]
[...lèng,] ingkang kilèn sagantên kilèn, watês ingkang kidul sagantên kidul utawi plabuhan Prancak, dèntên lèpèn ingkang agêng namung 3, 1. lèpèn Prancak salêbêt kitha, 2. lèpèn Sumbul, 3. Lèpèn Belukpoh, kang wetan piyambak wau, sadaya lèpèn kang sampun kacariyos ngriki, punika sami mili mangidul dhatêng sagantên, dèntên lèpèn kang alit-alit inggih kathah.
Kula wontên kitha Jamburana pikantuk 4 dintên, ing dintên Jumungah wanci jam 7 enjing, kula lumampah mangetan, badhe dhatêng kitha Tabanan, lampah kula nyarêngi tiyang Jawi badhe kesah
wontên pasanggrahan, sapinggir lèpèn Sumbul [Sumbu...]
[...l] ugi pinggir sagantên, punika pasanggrahan prantosipun Tuwan Risidhèn Toyawangi kèndêl wontên ngriku, malah asring nyare, yèn mêntas papriksa tanah Bali, anaming griyanipun masih awon sangêt, namung dipun jagi tiyang 1, tur kanan kering tanpa wontên dhusun. Wontên ngriku kula dipun criyosi dhatêng kang jagi pasanggrahan, cariyosipun para raja-raja tanah Bali saurutipun asring purun damêl rêrêsah dhatêng tiyang kang tanpa bêkta dagangan, awit dipun wastani badhe mangangkah awon, dados kula manah cocog lan piwulangipun Tuwan Kontrolir, wontên ngriku kula lajêng damêl sêrat palsu, mawi kula cap sarana ringgit kula panggang ing dilah, sêratipun kula ungêlakên priyantun agêng tanah Jawi angutus dhumatêng kula ngupados bathok kalapa mripat satunggal, sipêng sadalu enjing kula mangkat mangetan, ugi
lèpèn kula kawit mêningi dhusun, lampah kula lajêng ngalèr ngetan [ngeta...]
[...n] marginipun malah saklangkung angèl, tur botên wontên palanipun. Kula sipêng malih sadalu, enjing pangkat ugi botên sisah lan kônca kula santri 4, sarêng ing dintên Ngakhad wanci jam 12 siyang kula dumugi kitha Tabanan, dados lampah kula saking Jamburana dumuginipun kitha Tabanan, kula sipêngi kalih dalu margi, awit lampah dharat.
piyambak ingkang kapurih maos, pambêkêl alit ingkang nêmbungakên Bali, sasampuning têrang, kula lajêng gadhah atur nuwun saos bêkti dhatêng raja Gusti Ngura Agung, sarêng dipun aturakên, raja botên marêngi, amargi sawêk pambêng muja sêmadi, badhe mlabuhi = utawi ngobong layonipun ingkang garwa sêlir seda sampun têtilar putra, ananging kula kalilan lumêbêt salêbêting puri, sarta kairid dhatêng
regolipun kasêbut lawang crancang, dipun jagi tiyang 20 sisih, purinipun banon siti mêntah, dipun sêling-sêling banon wadhas, kalepa ing siti kemawon, kandêlipun kadugi 3 kaki, inggilipun 14 kaki, wau pagêr banon kang nginggil
pangidulipun 300 jangkah, kula lajêng dipun irid lumêbêt mangilèn, lumêbêt ing regol sapisan, warninipun inggil tur ciyut, botên mèmpêr lan inggilipun, punika kasêbut lawang agung, sarêng kula lumêbêt malih wontên kori kasêbut lawang Kandhêg, panggenanipun para punggawa sami mangangge kampuh manawi badhe lumêbêt, tumuntên lumêbêt wontên regol malih, kasêbut lawang Burdhamanik, panggenanipun tiyang nyambut damêl ngukir ukir, lumêbêt malih nuntên lawang kêmbar, tumuntên lawang mas, ing ngriku lajêng wontên griya alit, tos-tosanipun sarwa dipun praos, sakanipun ing têngah satunggal, kasêbut Bale Purdhamanik, payonipun sirap pring, punika prantos raja
laksmi = utawi para sêlir. Aliya saking punika pintên-pintên griya ingkang wontên naminipun piyambak-piyambak têmbung Kawi, punapa malih antawising regol-regol wau ugi wontên [wontê...]
[...n] naminipun, anaming sadaya regol-regol botên nate mênga, yèn botên wontên damêl agêng, dèntên ingkang kadamêl langkung padintênan, mêdal kiwanipun,
sabarang aturanipun nagari ngriku, ugi Krêta suka pitêdah klayan salêrêsipun, anaming sarêng kula pitakèn cacahing tiyang, miwah kathah kêdhiking paos, Krêta Agung lajêng jêginggat sêmu sujana dhatêng kula, kula inggih lajêng kèndêl sarta sangêt ajrih.
Kitha Tabanan punika kalêrês wontên sukunipun rêdi Batukao ingkang kidul wetan, mênggah bawahipun kalêbêt wiyar, ing dhusun-dhusun sawangsinawang. rêgêng tur griya-griya kathah, pasitènipun sêmu abrit, kawontênanipun têtanêman pantun sêdhêng kemawon, mênggah panariking paos sabin dhatêng tiyang alit warni pantun, ugi botên sanès lan panariking paos kitha Jamburana kang sampun kula cariyosakên ngajêng, anaming tiyang alit tanah Tabanan sabên taun kenging yatra panulis dhatêng raja, 1 tiyang [ti...]
[...yang] 25 gobog, dèntên paos pak wade candu raja amundhut ing dalêm têlasipun apyun saglondhong 1 bêku = utawi 1000 gobog.
Wondèntên watêsipun kitha Tabanan punika, ingkang kilèn lèpèn Belukpoh, nurut mangalèr dumugining rêdi Batukao, inggih punika watês lan kitha Jamburana, watês ingkang lèr rêdi Sênggayang, dados watês lan kitha Bangli tuwin kitha Bulèlèng, kang wetan lèpèn Sungi, dados watês lan kitha Mênguwi,
sawarnining para raja-raja kang alit-alit wau sami kuwasa nyêpêng khukum piyambak-piyambak.
Mênggah paukumanipun kitha Tabanan, kula sampun nyuwun priksa dhatêng Krêta Agung, cariyosipun ingkang saupami wontên durjana raja pêjah, saèstu inggih ukum pêjah, sarana dipun tuwêk, panggenan dhadha sangandhaping
susu kang kiwa. Manawi wontên durjana kadakwa mandung, ukumipun pandung kapurih mangsulakên tikêl tiga saking trêka, wau tikêlan lajêng dipun bage 3, ingkang saduman kagadhah dhatêng Krêta sakancanipun para Lid Landrat, ingkang kalih duman kaparingakên tiyang kang gadhah barang, dèntên manawi durjana botên sagêd anglintoni tikêl tiga, lajêng
MawiManawi. wontên tiyang mêmandung kagunganing raja miwah gadhahaning punggawa, siyanga dalua kathaha sakêdhika, saèstu ukum pêjah. Manawi wontên tiyang jina utawi rêmênan, ukumipun ingkang jalêr kadhêndha arta 2 bukus,bungkus. 4 bêku, 500 kèpèng§ artosipun 1 bungkus = 12 ringgit, 1 bêku = 1000 gobog. yèn botên sagêd bayar saèstu ukum pêjah, katingalakên ing kathah. Manawi wontên tiyang sêlang sambut barang kang pangaos, môngka ical, dèntên tiyang sêlang sambut yatra botên sagêd nyaur, saèstu tiyang kang gadhah sambutan kapasrahakên dhatêng tiyang kang nyambutakên, kapurih made [ma...]
[...de] ing pundi panggenipun pajêng. Manawi wontên prakawis alit, kados ta: botên jagi sêsaminipun, saèstu ukum
Wondèntên sahing khukum kitha Tabanan namung kalih prakawis: 1. Dakwa, 2. Sumpah, punika saking cariyosipun Krêta Agung amêndhêt wêwaton saking ungêlipun rontal agami paukuman, ingkang sampun kaagêm para raja-raja ing jaman kina dumuginipun samangke. Dèntên manawi para raja kang alit-alit badhe ngukum tiyang durjana sasaminipun, inggih ugi mêndhêt wêwatos saking rontal agami paukuman, anaming durjana kêdah katantun, trimah lan botênipun, yèn botên trimah inggih kaladosakên dhatêng raja agêng, anaming sakathahing durjana kathah kang narimah dipun ukum ing raja alit, amargi botên nate sulaya lan paukumanipun raja agêng.
Raja Tabanan punika manawi seda botên kenging sabên putra saking padmi anggêntosi karajan, yèn dede [de...]
[...de] wêdalanipun putri ingkang saking kitha Krambitan bawahing Tabanan.
Wondèntên dhaharing raja, ingkang liya saking paos sêsaminipun, warni sabin pintên-pintên panggenan, siti
Tabanan kalêrêsan sumêrêp badhe = utawi bakakas ingkang badhe kadamêl ngobong layon garwa sêliring raja, kula pitakèn dhatêng Krêta Agung anggènipun ngajal sampun 8 wulan, wau layon dipun buntêl ing sinjang tuwin gêlaran enggal, karut-rut ing tampar, dipun wadhahi salêbêting bandhosa, karimatan wontên salêbêting dalêm.
Dèntên anggenipun andamêlakên badhe = utawi bêkakas wau saklangkung sae, mawi amben-ambenan pring sungsun 3, kula ukur wiyaripun 25 kaki pêsagi, sami dipun pantèki kajêng ukir-ukiran, tuwin bubut-bubutan, satêngahing ambèn-ambèn dipun pasangi pucang kasigar-sigar ingkang wiyaripun 4 dim, pintên-pintên [pintên-pintê...]
[...n] atus sami kasambêt-sambêt, mawi dipun rut-rut ing panjalin, kula oyag saklangkung kêkah, ingkang ngandhap
saking sainggil amben-ambenan dumugining wêkasan kang nginggil piyambak, wau adêg-adêg
mawi ancur, sinjang ingkang pêthak mawi dipun sêrat gambar-gambar ringgit purwa, wau badhe pojokanipun 4, sabên pojok dipun pasangi gambar kranjang estha liman mawi lar, kasungging-sungging saklangkung lêmês, sangandhaping ambèn ugi wontên gambar kranjang estha dênawa mawi lar, saklangkung agêng, kaupamèkakên ingkang gendhong badhe wau, mila gambar dênawa punika kasêbut Wilmana, sanèsipun punika rarupèn pintên-pintên warni, wontên kang kados joli, tandhu, krêmun, lan wontên kang kados cêngge [cêng...]
[...ge] pramainan Cina, liyanipun malih kados ta: ancak jodhang, lan jatingarang langkung kathah, punapa malih kajêng-kajêng tilaran kang badhe kadamêl ngobong sampun dipun kêthok kapapak ugi kathah kados rêdi. Sadaya bakakas wau manawi tiyang Bali kasêbut bade.
Saking cariyosipun wau layon kang wontên salêbêting bandhosa, yèn sampun dumugi dintên kang katamtokakên, dipun tumpangakên nginggil sabandhosanipun, angsalipun numpangakên sarana mènèk ôndha, ingkang sami inggilipun, sasampuning layon kapasang lajêng dipun pasangi tumpang malih, mila dados sadaya sungsun 14, saking ngandhap dumugining nginggil, wau bandhosa kang isi layon dipun mori yatra gobog 5 bêku tuwin langkung. Dèntên warninipun badhe kula tingali calêk,cêlak. saèmpêr sêkaranipun Tuwan Jendral Mayur Makilês ing Batawi, mênggah inggilipun Badhe punika 20 dhêpa.
Kula pitakèn wragatipun Badhe ingkang makatên punika ngantos têlas 2000 ringgit, malah-malah punika badhe namung nomêr 3, amargi garwa sêlir, manawi garwa padmi
tuwin layoning raja sêsaminipun ingkang bôngsa inggil, saèstu wragatipun langkung saking punika, sabab layoning raja anggènipun damêl Badhe botên kenging wontên sajawining puri, kêdah wontên lêbêt kadhaton, sarta wêdaling Badhe botên kenging mêdal ing regol, kêdah kadamêlakên krêtêg tumumpang sanginggiling gapura, saking kadhaton dumugining jawi.
Wau layon manawi sampun dumugi dintên kang katamtokakên, sarta sampun kapasang ing Badhe lajêng dipun usung kabêkta ing tiyang langkung 300 dhatêng ing sêma = utawi kuburan, dèntên ingkang dhèrèk raja agêng sagarwa putranipun sadaya, tuwin para raja pambêkêl sapangandhap jalêr èstri. Angkatipun badhe mawi dipun arak bôngsa sruni têtabuhan warni-warni, tuwin urmat sanjata Mriyêm saklangkung rame. Bilih sampun dumugi ing sêma wau badhe lajêng dipun tumpuki kajêng-kajêng saubêngipun, tumuntên dipun sêmbahyangi, kasêbut sêmbahyang Muspa, dening para sêpuh miwah raja pandhita, sasampuning rampung sêmbahyang lajêng raja pandhita angujubakên kathah-kathah ekraripun, amêndhêt saking ungêling rontal kamuksan [ka...]
[...muksan] = utawi kitabipun, tumuntên kajêng dipun sumêt ing brama maju sêkawan, sarta siniram ing lisah klapa, lan raja pandhita angujubakên malih
sami katêdha ing tiyang kathah, tuwin dipun pakakakên sagawon kathah, wontên kang pancèn dipun tilar wontên ing Sêma.
Sasampuning Badhe wau têlas katêdha ing brama, awuning layon dipun pêndhêti malih dipun wadhahi cêngkir gadhing, lajêng kawadhahan ing bokor pêthak. Lêlangkunganipun awu kawadhahan sinjang pêthak. Dipun sandhingakên ing cêngkir gadhing, tumuntên dipun sandhingi busana sinjang kang sae-sae, lajêng dipun sukani nami, nuntên kabêkta kondur, sawatawis dintên awu kalabuh ing sagantên. Panglabuhing awu mawi dipun sidêkahi malih, ugi kathah wragadipun, mèmpêr kala pangobongipun, punika kasêbut sidêkah (petra wedana), watawis dintên malih
ingkang rampung sami sadintên. Sarta sawarnining tiyang kang ocal-ocal kêdah milih, upami tiyang kithing, tiyang ina, tiyang cekot, sasaminipun botên kenging tumut ucal-ucal. Inggih punika ingkang kasêbut sidêkah (dewa yadnya).
bumbu-bumbu sasaminipun. Kula sipêng wontên ngriku 4 dalu, ing dintên Kêmis wanci jam 7 kula wêling atur nuwun pamit dhatêng raja, kula lajêng dipun paringi sangu yatra
ing ngriku marginipun dipun sangkrahi romot-romot, miwah êri-êri ngantos sap 3, kontênipun namung brobosan kemawon. Sarta ing kiwa têngên margi dipun jagèni tiyang kathah kanthi kêpala sumaktasamêkta. sadêdamêlipun. Kula lajêng nyalêknyêlak. pitakèn
punapa sababipun. Dene radinan dipun sangkrahi sarta kajagi, cariyosipun, sampun dangu raja Tabanan sulaya klayan raja Mênguwi, manawi tiyang bawah Tabanan dhatêng bawah Mênguwi dipun pêjahi, tiyang Mênguwi dhatêng Tabanan samantên ugi, yèn tiyang alit kawastanan têlik, yèn pambêkêl sapanginggil kawastanan badhe damêl rêrêsah, malah-malah ing môngsa-môngsa asring papêrangan. Ngantos kathah pêpêjah, tumuntên kula nêdha pramisi dhatêng pambêkêl kang jagi badhe langkung sarta kula cariyos utusan. Ugi lajêng dipun wêngani kontên. Kula lajêng têrus mangetan. Sawetan dhusun Snawang punika lèpèn Sungi, watês kitha Mênguwi lan kitha Tabanan. Anaming lèpènipun alit. Kula lajêng minggah mangetan dumugi dhusun Suralaga sampun bawah kitha Mênguwi, marginipun ugi dipun sangkrahi êri-êri sap 3 sarta mawi dipun jagang lêbêt. Ugi wontên ingkang jagi, malah waosipun dipun liga, kula lajêng bêngok nêdha kontên. Tumuntên waosipun ligan dipun acungakên. Saha pitakèn songol. Saking ajrih kula, kula bêngokakên utusan [u...]
[...tusan] saking Batawi, ugi inggal-inggal kontên dipun bikak. Tumuntên kêpalanipun takèn sêrat kula, sarêng sêrat kula dêdahakên, pambêkêl priksa wontên capipun ringgit, sadaya tiyang kang ningali sêmu ajrih, kalêstantunakên lampah kula, anaming tiyang ingkang bikak têtêg kontên jawab ngêmis 1 tiyang 1 gobog. Rèhning kula tiyang 3, inggih 3 gobog. Kula lajêng têrus mangetan. Sarêng wanci jam 2 siyang kula dumugi kitha Mênguwi.
Wontên kitha Mênguwi kula anjujug ing griya agêng satêngahing radinan. Wau griya mawi sungsun kados masjid. Kasêbut Bale Pasabungan. Ing ngriku salêbêting bale tiyang
ngriku, sêrat kula palsu dipun tingali, inggih lajêng sami pitados kemawon. Nuntên kula gadhah atur badhe nuwun saos bêkti dhatêng raja gusti
dados kula namung nêdha prêmisi mubêng-mubêng sajawining puri kemawon.
Dalêming raja Mênguwi punika majêng ngetan. Wontên pojok margi prapatan kang kidul kilèn, gledheganipun kalih, lèr satunggal wetan satunggal. Purinipun mujur mangilèn. Kula jangkahi klayan lumampah pangilènipun 300, pangidulipun 210 jangkah, banonipun sae sangêt. Amargi wadhas kang dipun angge, ing
miwah rêca-rêca kathah, kori kang lumêbêt dalêming raja sap 3, ugi wontên naminipun piyambak-piyambak. Sarta sabên regol kajagi tiyang 15.
Wontên ngriku kula lumêbêt ing pura padewaning raja, panggenanipun kalêrês wontên lèr
Korinipun 3 pangkat. Kori kang lêbêt wontên mriyêmipun, dhasar prunggu, ing pucuk ngangge gambar bajul. Cariyosipun punika mriyêm, sampun kina kumina, ing bokotbongkot. wontên sasêratanipun sastra Bali, mriyêm kang wetan mungêl arda côndra, kang kilèn mungêl Sarabala, anaming wau sastra, pandugi kula susulan sasampuning mariyêm dados.
Kitha Mênguwi punika papanipun kalêbêt radin. Pasitènipun sêmu pêthak. Wêdaling têtanêman sêdhêng kemawon, [ke...]
[...mawon,] mêgahmênggah. panariking paos sabin dhatêng tiyang alit botên sanès lan kitha Tabanan. Anamung tiyang wade candu botên kenging paos. Kajawi naming raja gusti dhaharipun sês agêng botên tumbas. Tansah mundhut kemawon, gagêntosan salaminipun. Dhatêng sawarnining tiyang kang wade candu, dèntên bawah kang lèr kathah tiyang sami nanêm kopi saking kajêngipun piyambak. Ugi sami kenging paos dhatêng raja, ing dalêm kopi 1 pondhong = utawi wawrat 160 kaki, kenging waos 250 gobog.
Wondèntên watêsipun kitha Mênguwi punika, kang wetan dhusun Jagapati, dados watês lan kitha Gianyar, ingkang bang lèr dhusun Catur, dados watês lan kitha Bangli, kang kilèn lèpèn Sungi, dados watês lan kitha Tabanan. Kang kidul kilèn sagantên kidul. Kang kidul lêrês dhusun Sêmpidhi, dados watês lan kitha Badhung. Kitha ngriku punika botên gadhah bawah rêdi kang agêng, tuwin lèpèn kang agêng-agêng inggih botên gadhah.
Kitha Mênguwi wau ambawahakên raja 9 kang agêng-agêng kemawon, kados ing ngandhap punika,
1. kasêbut kitha kapal, ingkang kuwasa kasêbut raja
2. kasêbut kitha Sibang ingkang kuwasa kasêbut raja
3. kasêbut kitha Kabê-kabê, ingkang kuwasa kasêbut raja
4. kasêbut kitha Panarungan, ingkang kuwasa kasêbut raja
5. kasêbut kitha Blayu, ingkang kuwasa kasêbut raja
6. kasêbut kitha Carangsari, ingkang kuwasa kasêbut raja
7. kasêbut kitha Taman, ingkang kuwasa kasêbut raja
8. kasêbut kitha Buwang, ingkang kuwasa kasêbut raja
anaming sadaya putusan inggih kêdah lapur dhatêng raja agêng. Punapa malih para raja wau bawahipun sangêt ciyut, kula tandhing klayan bawahing para dhistrik ing tanah Jawi botên sapalihipun.
Kula lajêng nêdha priksa dhatêng pambêkêl agêng mênggah patraping paukuman kitha Manguwi, ugi botên sanès lan paukuman kitha Tabanan ingkang sampun kula criyosakên. Naming kaotipun kitha Mênguwi
yèn wontên tiyang ngrojèng = utawi nyolong pantun, dipun kêthok tanganipun ingkang têngên, sukunipun ingkang kiwa trakadhang dipun prithili jênthikipun sadaya.
Sasampuning têrang anggèn kula nêdha priksa bab ing ngajêng wau sadaya, kula lajêng dipun pondhokakên griyaning pambêkêl alit. Sarta kula dipun sukani sêgah sarwa mêntah, uwos, ayam, bumbu sasaminipun, wicantêning pambêkêl agêng, wau sasêgah pêparinging raja gusti, sabab sampun adat. Yèn wontên utusan, saèstu kaparingan sêgah, sanadyan dede utusan, manawi tiyang bôngsa sanès, manawi wontên ngriku ugi pikantuk têdha saking raja gusti. Wontên kitha Mênguwi kula sipêng 2 dalu, raja gusti maksih dèrèng kondur. Sarêng
jawabipun, ugi saking pêparingipun raja gusti. Sarêng wanci jam 10, kula mangkat mangidul ragi ngetan sakêdhik, radinanipun ragi sae sarta radin. Anaming minggak-minggok [ming...]
[...gak-minggok] sarta ciyut. Sarêng wanci jam 4 siyang, kula dumugi kitha Badhung, dados saking Mênguwi kula botên sipêng ing margi.
Kitha Badhung punika rajanipun agêng 2, tunggil sadhèrèk. Dalêmipun ragi têbih, wetan lan kilèn. Kadugi têbihipun ½ pal. Lêt lèpèn alit. Ingkang kilèn kasêbut nami Raja Gusti Ngurah Gêdhe Dhanpasar, kang wetan kasêbut nami Raja Gusti Ngurah Agung Pamêcutan. Wondèntên panyêpênging bawah, sami ngêrèh kemawon. Naming wulu wêdal tuwin paos sasaminipun kapalih.
Raja kêkalih wau sami kagungan krêta agung piyambak-piyambak. Manawi mutus prakawis sami ngalêmpakakên satunggal rêmbag. Anaming krêtanipun agung ingkang agêng piyambak kasêbut nami krêta Agung Kêthut
jangkahi klayan lumampah 260 jangkah pangetangipun, pangalèripun 200 jangkah. Dèntên ingkang nami kitha Badhung punika sapinggir laut kidul. Saha wontên rajanipun piyambak kasêbut Dewa, anaming inggih kêbawah dhatêng raja Dhanpasar tuwin dhatêng raja Pamêcutan.
Mênggah têbihipun saking Dhanpasar, dumugining Badhung pinggir sagantên, udakawis 7 pal. Wontên Badhung kula sowan dhatêng raja ingkang kawasa ngriku, kula dipun takèni botên ngakên kautus. Namung ngakên pados sadhèrèk kemawon. Mila makatên, amargi tiyang ing ngriku sampun wontên tiyang satunggal kalih ingkang sagêd sastra Mlajêng Arab tuwin Walandi, kula wontên Badhung mondhok griyaning [gri...]
[...yaning] juru basa, ugi kula mubêng-mubêng wontên ngriku, mila inggih pantês yèn dipun wastanana kitha, amargi ragi rame, tontonan botên wontên latipun. Tiyang wêwadeyan rintên dalu gumêlar, Cina-cina inggih kathah sarta sami griya gêdhong agêng-agêng, punapa malih manawi tiyang Cina wangkang sami labuh wontên ngriku, saklangkung mirah yatra, dados cok makatêna, sawarnining yatra gobog. Ingkang kalampah wontên ing pulo Bali punika saking pambêktanipun tiyang Cina, cok makatêna, ing tanah Jawi kala jaman Maospahit inggih yatra gobog saking nagari Cina, awit dhasaring gobog, miwah sasêratanipun sami, sarêng bôngsa kulit pêthak sami dumunung wontên tanah Jawi, punika kawitipun wontên yatra têmbagi warni-warni miwah yatra pêthak sasaminipun.
Ing Badhung punika wontên plabuhanipun. Kasêbut plabuhan Srangan. Anaming cariyosipun para juragan laut, plabuhan Srangan wau kalêbêt rumpil sangêt, mila sampun kathah baita dagang ingkang kandhas wontên ngriku, kula namung sipêng sadalu,
mèh botên sanès lan kitha Mênguwi miwah Tabanan. Kaotipun namung manawi wontên durjana pandung, botên sagêd nglintoni tikêl 3 saking trêka, saèstu raja agêng ingkang nglintoni, anaming durjana dipun tundhung saking bawah ngriku salaminipun gêsang, yèn ngantos ngatingal malih saèstu ukum pêjah. Dèntên manawi prakawis alit sasaminipun, patraping paukuman dipun rante jangganipun. Kacancang ing saka, botên kenging kesah-kesah, wontên pinggir margi prapatan.
pasitèn tanah ngriku punika kalêbêt sae, [sa...]
[...e,] têtanêman inggih lêma-lêma, tur botên kirang toya, anaming sitinipun wêdhi, amargi kaetang pinggir sagantên. Mênggah panariking paos sabin dhatêng tiyang alit warni yatra, ugi angetang saking winih,
salaminipun, botên mindhak botên mêdhun. Kitha Badhung punika botên gadhah bawah rêdi, botên gadhah bawah lèpèn kang agêng, namung 1 lèpèn dawa ingkang mili dhatêng plabuhan Srangan. Wondèntên watêsipun, kang wetan antaraning dhusun Batubulan, watês lan kitha Gianyar, kang lèr dhusun Sêmpidhi, watês lan kitha Mênguwi, ingkang kilèn kula botên têrang, anaming ugi têpang watês lan Mênguwi dumugining sagantên kidul. Nêkuk mangetan dumugining plabuhan Srangan. Ingkang sampun kula criyosakên ing ngajêng wau.
Kitha Badhung wau angêrèhakên raja kang agêng-agêng 5, kados ing ngandhap punika,
1. kasêbut kitha Badhung, ingkang kuwasa kasêbut raja
2. kasêbut kitha Petangan ingkang kuwasa kasêbut raja
3. kasêbut kitha Pêguyangan, ingkang kuwasa kasêbut raja
4. kasêbut kitha Padhang Sambeyan, ingkang kuwasa kasêbut raja
5. kasêbut kitha Kêsiman, ingkang kuwasa kasêbut raja
Kula wontên kitha Badhung sipêng 2 dalu,
Dumugi dhusun Batubulan ingkang kabawah kitha Gianyar, ing ngriku wontên bètèngipun. Sarta
saking kitha Badhung, ugi ing môngsa-môngsa sami papêrangan. Ngantos kathah papêjah, wontên ngriku kula namung kèndêl sakêdhap. Lajêng têrus mangetan. Ing dintên Sênèn wanci jam 3 siyang kula dumugi kitha
sukunipun kalih pindhah kabêlok. Sarta jangganipun dipun rante, kacancang klayan bêlokan. Kalêrêsan wontên tiyang mandar sampun gêgriya ngriku lami, kula pitakèn prakawisipun tiyang kang dipun bêlok wau, cariyosipun, tiyang climud, sampun kêrêp sangêt konangan mandung tanêman kagunganing raja, ingkang antuk pangapuntên kemawon sampun kaping 3, sarta tiyang mandar wau suka priksa dhatêng kula, yèn benjing-enjing pasakitan punika badhe kapatrapan ukum pêjah, kula sangêt bingah, amargi badhe sumêrêp patrapipun. Kula lajêng sipêng sakônca kula santri 4, wontên griyanipun tiyang mandar wau, sarêng
enjing wanci jam 9, kula lajêng dipun jak nonton, lumampah dhatêng bale pêsabungan. Botên dangu Raja, Krêta, Pambêkêl, lan Panyarikan, sami mêdal saking puri, kadhèrèkakên tiyang kathah, sumakta ing dêdamêl. Lajêng têrus sami tindak dhatêng sêma = utawi kuburan. Pasakitan ugi kabêkta tanpa dipun tangsuli, sarêng sampun dumugi ing sêma, krêta dhêdhawuh dhatêng pêngayah = utawi kuli, kapurih damêl luwangan mujur ngalèr ngetan kados adat. Sarêng rampung, pasakitan dipun ajêngakên sarêng-sarêng klayan semahipun ngêmban anak, dhatêng ngarsaning raja tumuntên krêta andhawuhakên putusing prakawisipun.
Ing ngriku kula sumêrêp gumun sangêt, ningali wujuding pasakitan kang badhe nampèni ukum. Pyambakipun mawi nginang mèngèr-mèngèr sarta mèsêm-mèsêm. Cahyanipun botên pucêt. Dipun tangisi semahipun kang ngêmban lare malah gumujêng-gumujêng, kula pitakèn, criyosipun sampun adat, supados sampun ngantos dipun wastani tiyang alit manah ajrih pêjah, lajêng pasakitan dipun sèndhèhakên ing kajêng,
pucuking dhuwung, lajêng juru tuwêk angêmèk dhadhaning pasakitan ingkang kiwa, tumuntên pucuk dhuwung katèmpèlakên ing dhadha sangandhap susu ingkang kiwa, pasakitan malah tumungkul ningali pucuking dhuwung kang tumèmpèl. Sasampuning pranah dhuwung lajêng dipun urêkakên dening juru tuwêk. Suwaranipun (krêk) lajêng dhuwung dipun sêndhal. Ing ngriku pasakitan masih mèsêm-mèsêm. Malah rah kang dlèdèg kadumuk ing driji, dipun tutul-tutulakên pilinganipun kiwa têngên, miwah ing bathukipun. Sarêng sampun tanganipun kalih pindhah dipun raupakên rah kang dlèdèg. Lajêng dipun borèhakên waradin ing rêraènipun piyambak. Ing ngriku kula ningali ngantos sêmêngêrên, sumêrêp solahing pasakitan. Sarta mirêng swara tangisipun ingkang èstri, sanalika ngriku kula kados supêna, ngantos watawis dangu pasakitan botên pêjah-pêjah. Lajêng raja dhêdhawuh kapurih nuwêk mawi waos. Ugi lajêng dipun laksanani, kawaos panggenan jôngga iring nginggil pundhak kang
têngên. Sarana waos ngadêk, lajêng pêjah, tumuntên bangke kalêbêtakên kluwat. Dipun urugi kados adatipun. Botên dangu lajêng bibar,
pitakèn griyaning juru basa, raja botên kagungan. Namung wontên 1 pambêkêl agêng, kasêbut nami juru Made Pasêk. Punika sagêd cara Mlajêng, tur ingkang kapitados jawi lêbêting karajan. Punapa malih pyambakipun sampun kajuwara, kang têbih-têbih saantero tanah Bali, mênggah kasêktènipun juru
Amargi saking kaprawiranipun juru Made Pasêk wau, ngantos sabên tiyang kang têbih-têbih sumêrêp namanipun alit wasta pun Cedhok.
Punika kula lajêng dhatêng griyanipun. Kula sowan lênggah [lêng...]
[...gah] ngandhap. Juru Made Pasêk botên suka, kêdah kula kapurih lênggah tunggil sakasur, kula lajêng criyos manawi lampah kula dipun utus priyantun agêng ing tanah Jawi kapurih ngupados bathok mripat satunggal. Sarta kula badhe nuwun saos bêkti dhatêng raja Gusti, tumuntên kula kapurih ngaso rumiyin. Kapondhokakên griya adating tamu saha kula dipun sêgah klayan sae, sarêng kula sipêng 2 dalu wontên ngriku, enjing raja Gusti andhawuhakên. Kula klilan lumêbêt dhatêng puri ing
pinanggih lênggah ing pandhapi jawi majêng mangilèn. SêsèdhènSêsèndhèn. saka ingkaingkang. lèr wetan. Sarta dipun apit-apit para laksmi kalih sisih, lênggahipun botên mawi lèmèk punapa-punapa, dèntên ingkang angsal lênggah jajar tunggil sak bêbatur pandhapi para sadhèrèk,
Surakarta lan nagari Ngayoyakarta, kula inggih ngaturakên punapa ingkang kula sumêrêpi kemawon.
Gianyar wau kalêbêt rame, Cina-cina kathah sami gêgriya sapinggir radinan. Punapa malih ing dhusun-dhusun Cina inggih kathah, pating slêmpit
piyambak bawahipun. Kula pitakèn cacahing tiyang 50.000 jiwa tiyang kang kuwawi ing damêl [damê...]
[...l] kemawon. Mila namung samantên, amargi para raja kang alit-alit angladosakên tiyang namung sapalih, dèntên pambêkêl dhusun, ngladosakên tiyangipun dhatêng raja alit inggih namung sêpalih saking cacah, môngka kula tingali ing dhusun griyanipun pipit isi tiyang, ing wusana namung wontên itangipun samantên sangêt sakêdhikên. Sarêng para raja sapêngandhap sami ngêlong sêpalih-sêpalih inggih mèmpêr, tiyang bawah kitha Gianyar saubêngipun. Ing waktu kula wontên ngrika sangêt sami susah, amargi tiyang gêgramèn botên sagêd mêdal dhatêng nagari sanès. Awit rajanipun sawêk sami mamêngsahan lan para raja kanan kerinipun, kados ta: kang bang wetan mêngsahan lan raja Klungkung, kang lèr raja Bangli, kang kilèn raja Mênguwi, kidul kilèn raja Badhung, kang môngka tiyang Gianyar manawi langkung bawah ngriku saèstu dipun pêjahi tanpa landrat.
Wondèntên pasitinipun bawah kitha Gianyar warni-warni, wontên kang siti abrit, pêthak lan siti cêmêng, kawontênanipun tanêman pantun inggih sêdhêng, mênggah panarikipun paos sabin dhatêng tiyang alit warni pantun
amêndhêt para sadasa saking angsal-angsalanipun tiyang sasabin. Dèntên paos pak candu raja botên mundhut. Namung paos plabuhan, sampun katêbas dhatêng bandar Cina, ing dalêm sataun bayar paos 1400 bêku, kitha Gianyar punika botên gadhah bawah rêdi kang agêng, dèntên lèpènipun namung 2, lèpèn Sangsang lan lèpèn Dhanu. Wondèntên watêsipun kitha Gianyar wau, kang wetan lèpèn
kitha Bangli, kilèn dhusun Batubulan, watês lan kitha Badhung, kang kidul sagantên kidul utawi plabuhan Lêbe.
Raja kitha Gianyar punika kasêbut nami raja Gusti Anake Agung Manggis. Ing ngriku ambawahakên raja 11 ingkang agêng-agêng, kados ing ngandhap punika,
1. kasêbut kitha Banjarangkan, ingkang kuwasa kasêbut raja
2. kasêbut kitha Tlikut ingkang kuwasa kasêbut raja
3. kasêbut kitha Playatan, ingkang kuwasa kasêbut raja
4. kasêbut kithaTêgalalang, ingkang kuwasa kasêbut raja
5. kasêbut kitha Payangan, ingkang kuwasa kasêbut raja
6. kasêbut kithaTampatsiring, ingkang kuwasa kasêbut raja
7. kasêbut kitha Siyangan, ingkang kuwasa kasêbut raja
8. kasêbut kitha, Sokawati ingkang kuwasa kasêbut raja
9. kasêbut kitha Bêbatu, ingkang kuwasa kasêbut raja
10. kasêbut kitha Nagara, ingkang kuwasa kasêbut raja
11. kasêbut kitha Abyanbasi, ingkang kuwasa kasêbut raja
Aliya saking punika masih kathah kitha kang alit-alit, ugi angsal sasêbutan raja, anaming botên kacriyos ing ngriki. Dèntên ingkang ngasta khukum kitha Gianyar
sanès lan kitha Badhung, kaotipun namung manawi wontên durjana botên sagêd bayar tikêl tiga, punapa malih
wananipun. Kapurih sêsabin dipun têdha piyambak. Manawi lami-lami sampun sagêd bayar saèstu kenging mantuk.
Wondèntên yatra dhêndha-dhêndha wau dipun para gangsal, ingkang 2 duman kapundhut dhatêng raja, ingkang 2 duman kagadhah dhatêng krêta agung sakancanipun para lid landrat, ingkang 1 duman kaparingakên tiyang kang gadhah dakwa. Mênggah paukumanipun prakawis kang alit, durjana dipun sapu sarana panjalin. Wangênipun ingkang ngantos lêmpe-lêmpe. Dèntên ingoning pasakitan raja ingkang pêparing.
Wontên kitha Gianyar kula nyuwun prêmisi ningali pêpundhènipun raja gusti ingkang wontên kitha lami, samangke kasêbut dhusun Pèjèng, pramisi kula wau raja inggih marêngi, sarta kula dipun kanthèni brahmana kêkalih, kakêrsakakên ngatêr kula saking kitha Gianyar mangilèn. Kula kintên têbihipun 5 pal. Ing ngriku pêpundhèn, kalêrês wontên salêbêtipun padewan. Ing jawi mawi dipun pagêr banon 2, panggenaning pêpundhèn mawi dipun cungkup. Bêbaturipun kapara inggil. Tur mawi undhak-undhakan. Wau pêpundhèn majêng mangidul. Dipun
inggih nyêmbah kaping 7, sarêng dipun [dipu...]
[...n] bikak wau pêpundhèn, warninipun bundêr gèpèng, agêngipun sadhêpa midêr, ing wingking mawi pênthol panjang sarta bolong, saèmpêr rodha bêkakas gilingan. Anaming dhasaripun prunggu, dipun sêrat lung-lungan saklangkung lêmês. Saking pangintên kula tiyang bodho ningali alus-alusipun ing dhasar, kados dipun cithak. Dhasaripun prunggu saèmpêr tunggil jinis klayan yatra gobog. Ing ngriku wontên ingkang têngga 1 tiyang jalêr sampun sêpuh kasêbut raja pandhita, inggih punika ingkang sagêd gancarakên.
Saking cariyosipun raja pandhita, punika pêpundhèn kinanipun dhawahan saking langit. Pêparingipun Sang Hyang Siwah Buja, ingkang dipun paringi kasêbut Sang Hyang Panik Gumawang, inggih punika putranipun Sang Hyang Pasopati ing rêdi Mahmeru tanah Jawi, mila pêpundhèn wau kasêbut Bulan, amargi dhawahipun saking langit. Sarta panjang cariyosipun ingkang
dhatêng kitha Gianyar, kula sipêng wontên kitha ngriku 4 dalu, sarêng malêm Sêtu kula wêling atur nyuwun pamit, yèn ing dintên sêtu enjing kula badhe têrus. Anglajêngakên lampah dhatêng kitha Klungkung, ing dalu ngriku juru Made Pasêk suka èngêt dhatêng kula kathah-kathah, sabarang adatipun kitha Klungkung, sarta êsih asring sangêt anggènipun damêl rêrêsah dhatêng kawulanipun piyambag. Punapa malih kula dipun criyosi kapurih mêdal radinan alit kemawon. Botên suka mêdal radinan ing Banjarangkan. Amargi punika
menggok mangalèr dumugi bawah kitha Klungkung, sarêng wanci jam 5 kula dumugi ngriku, dados saking Gianyar kula botên sipêng ing margi.
Wontên kitha Klungkung kula jujug plataraning raja ingkang jawi piyambak. Kalêrêsan sadhèrèking raja ingkang tunggil bapa pinuju lênggah wontên ngriku, kula lajêng sowan, kula lajêng sowan gadhah atur, pyambakipun botên
criyos, yèn lampah kula dipun utus priyantun agêng ing tanah Jawi, ugi lajêng dipun aturakên dhatêng raja
Rai mêdal saking kadhaton. Kula kairit dhatêng dalêmipun. Ugi sakônca kula santri 4, sarêng kula sampun sami lumêbêt ing kontên, lajêng kori dipun tutup. Kajagi ing tiyang sumêkta ing dêdamêl. Tumuntên dhuwung kula sêdaya kapundhut. Lajêng [La...]
[...jêng] kula katimbalan majêng, dipun dangu cara papriksa pasakitan. Kula inggih angaturakên cocogipun lan sêrat kula kemawon. Anaming botên kapitados. Kula kagalih tiyang bôngsa êncik. Sarta kalih têlik
kakêrsakakên mondhok wontên kampung Lêbak, panggenanipun tiyang Bali ingkang sampun manjing agami Islam. Sarêng enjing kula wêling atur nuwun saos bêkti dhatêng raja agêng, timbalanipun botên kenging.
Raja Klungkung punika sasêbutanipun raja Gusti Cakurdha Dewa Agung Putra, inggih punika raja ingkang agêng piyambak sak antero pulo Bali, mila ing môngsa-môngsa sawarnining para raja-raja tanah Bali sadaya sabên taun sami saos bêkti, amargi kitha Klungkung punika kacariyos sêpuh piyambak. Têturunan saking Maospait tanah Jawi, cariyosipun para brahmana ngriku makatên. Prabu Ayamwuruk, ratu ing
Maospait punika putranipun 4, kakung 3, putri 1, ingkang pamade = utawi pandhadha tumêngkar dhatêng pulo Bali, lajêng jumênêng ratu kasêbut nami Prabu Samplangan, inggih punika ingkang miwiti tanah Bali wontên panjênêngan ratu, lajêng anurunakên para raja ing tanah Bali sadaya, anaming ingkang sêpuh piyambak kitha Klungkung wau, punapa malih sawarnining pusaka-pusaka ing jaman kina babêktan saking Maospait: paos dhuwung miwah wadhah gantèn kêncana inggih wontên ngriku.
Wondèntên dalêming raja majêng mangilèn, kasêbut kadhaton. Saking plataran lumêbêtipun dhatêng kadhaton mawi kontên 3, ing sabên kontên saking jawi lumêbêt mawi undhak-undhakan tumêdhak. Lajêng menggok mangetan dumugi dalêming raja majêng mangilèn. Wau kontên ingkang jawi piyambak banonipun saklangkung inggil. Saantero tanah Bali botên wontên ingkang nyamèni, punika kontên kasêbut lawang agung, gledheganipun wontên êlèr, purinipun mujur mangidul. Tur inggih agêng sarta wiyar, anaming pagêripun banon awon sangêt, ugi siti kemawon
tur tanpa payon. Malah dipun tingali saking radinan pagêripun banon botên katingal. Amargi ing jawi banon sami dipun griyani para punggawa tuwin tiyang kathah.
Kitha Klungkung punika sangêt wêritipun. Ing margi-margi tiyang jalêr botên kenging slanggapan ujar lan tiyang èstri, ing pêkên-pêkên botên kenging tiyang jalêr lumêbêt tuwin têtumbas dhatêng panggenanipun tiyang èstri, mila pêkênipun ngagengangge. dipun watêsi, sarta kajagi ing tiyang, ajêg salaminipun. Wondèntên pasitènipun kalêbêt awon. Têtanêman kathah kang kêra-kêra, tur papanipun miring-miring, môngsa rêndhêng jêblok sangêt. Dèntên bawahipun sangêt ciyut. Sami-sami para raja ing tanah ngriku ciyut piyambak. Namung isi tiyang 15.000 ingkang kuwawa ing damêl. Mênggah panariking paos sabin warni uwos, ing sabên mêntas panèn sabin. Ugi angetang saking tiyang kang baku sabin kemawon. 1 tiyang 1
sawulan 500 bêku, paos mêdalipun pulo Nusa ing dalêm sawulan [sawu...]
[...lan] 200 ringgit. Amargi pulo Nusa wau mêdal sarang burungipun. MêgahMênggah. watêsipun bawah ngriku kawetan lèpèn Yaundha, dados watês lan kitha Karangasêm. Ingkang lèr dhusun Magêlan, dados watês lan kitha Bangli. Ingkang kilèn lèpèn Yahbubuh dados watês lan kitha Gianyar, watês kang kidul sagantên kidul utawi plabuhan Kêsamba.
Kitha Klungkung punika namung ambawahakên kitha 4 tur alit-alit, kados ing ngandhap punika,
1. kasêbut kitha Kasatrayan, ingkang nyêpêng kasêbut raja
2. kasêbut kitha Kanginan ingkang nyêpêng kasêbut raja
3. kasêbut kitha Sulang, ingkang nyêpêng kasêbut raja
4. kasêbut kitha Kêsamba, ingkang nyêpêng kasêbut raja
Liya punika pulo Nusa satêngahing sagantên, Klungkung isi tiyang 4000 jiwa, anaming tiyang bucalan sangking Klungkung, ugi sampun wontên pambêkêlipun agêng. Kitha ngriku sampun kathah kang sami lumêbêt agami Islam. Ing dhusun Gèlgèl wontên tiyang 80, salêbêt kitha [ki...]
[...tha] wontên tiyang 30, malah satunggal kalih sampun wontên tiyang kang sampun khaji saking Mêkah, mênggah Islamipun wau saking pagèndèng-gèndèngipunpanggèndèng-gèndèngipun. tiyang bôngsa Ngarab, kang sami gêgramèn wontên ngriku.
Kula wontên Klungkung 2 dalu, kula dipun timbali dhatêng ingkang rayi raja agêng, kula dipun takèni isaka Jawi, kala kula wontên Klungkung marêngi wulan Dulkangidah taun Dal ôngka 1799 isaka Jawi. Lajêng dipun sêrati, sarta andangu malih kathah-kathah, wiwitipun wontên sastra Jawi tuwin isaka Jawi, kula inggih lajêng ngaturakên punapa saksumêrêp kula, kang mungêl wontên ing sêrat babad nagari Mêdhangkamulan saurutipun. Kula lajêng nyuwun priksa dhatêng brahmana bab isaka Bali, kala isaka Jawi ôngka 1799, isaka Bali ôngka 1793, cariyosipun amêndhêt saking sasêratan sela kang wontên salêbêting pura Padewan rêdi Agung, ingkang samangke dados papundhèn. Dèntên ingkang miwiti anganggit sastra Bali punika cariyosipun inggih brahmana saking tanah Jawi, wontên Bali anjujug ing rêdi Agung, kasêbut nami Sang Hyang Eka Jayasari,
ugi kathah-kathah cariyos ingkang kasêbut ing rontalipun. Tumuntên kula kadangu lampahing pawukon. Tiyang Bali kasêbut paokun. Kula lajêng andêdahakên sêrat pananggalan. Inggih cocog kemawon lan pawukon Bali, namung
lampahing môngsa kang lêrês, ingkang sampun kapacak ing sêrat almanak, para brahmana botên narimah, kula inggih lajêng kèndêl. Sarêng sampun rampung pandangunipun, kula lajêng kalilan wangsul dhatêng pondhokan malih.
tiyang durjana ingkang rêraja pêjah, botên sanès kaliyan kitha Gianyar. Naming ukumipun tiyang durjana mêmandung botên ajêg. Ingkang kathah sami kabucal dhatêng pulo Nusa, ingkang sampun kula criyosakên wau, mênggah wangênipun, [wa...]
[...ngênipun,] wontên kang salami gêsang, wontên kang mawi wangên. Lan sawênèh malih wontên kang dipun dhêndha, arta kaparingakên sadaya dhatêng tiyang kang gadhah dakwa. Dene yèn wontên tiyang kadakwa rêmênan, saèstu jalêripun kaukum pêjah, èstrinipun kabucal dhatêng nusa 1 taun. Anaming angsalipun mêjahi dhatêng tiyangipun jalêr kang kadakwa rêmênan wau, pêjahipun trakadhang dipun colong kemawon. Ing wanci dalu raja utusan juru tuwêk, kapurih ngupadosi tiyang jalêr ingkang sampun dipun dakwa, ing pundi gènipun kapanggih saèstu pêjah.
Wondèntên manawi prakawis alit, ukumipun karante tanganipun kalih pindhah, dipun rangkulakên ing kajêng agêng, kang wontên satêngahing pêkên. Wangênipun sadintên sadalu, trakadhang mawi dipun bruki sêmut rangrang, wontên kang dipun wudani kangtongtonkatonton. ing kathah, wontên kang dipun tabuhi mubêng-mubêng ing pêkên-pêkên. Lan wontên kang dipun sapu, walak-walak awrat ènthènging prakawisipun. Wontên ngriku kula inggih sumêrêp, raja matrapi ukum pêjah dhatêng 1 tiyang èstri, prakawisipun kadakwa ngingah leak utawi setan.
Sampun adamêl pêjahing lare èstri, anaking têtangganipun, ingkang sawêk lare ngumur 2 taun. Cariyosipun, kala tiyang èstri wau dèrèng mriku, lare saras. Sarêng tiyang èstri punika sanja mriku, lare lajêng macicil mripatipun. Dumugi sadintên sadalu lare ngajal. Sliranipun sakojur gosong, punika tandhanipun yèn tiyang èstri wau ngingah leak. Sarta malih kathah saksi-saksi kang sumêrêp, yèn tiyang èstri wau sanja mriku, sadaya kang nêksèni sampun sami sumpah, wau tiyang èstri mila sampun lami dados kabar yèn ngingah leak. Tumuntên tiyang kacêpêng, dipun priksa mungkir, dangu-dangu kêni, punika ingkang kapatrapan ukum pêjah, ugi dipun tuwêk sarana dhuwung, patrapipun botên sanès kados patraping ukum raja kitha Bêbatu bawah Gianyar, ingkang sampun kula criyosakên ngajêng, kula wontên ngriku sipêng 5 dalu, sarêng ing dintên Rêbo enjing kula lajêng nuwun pamit, badhe anglajêngakên lampah dhatêng
dumugi kitha Karangasêm. Mila ngantos lat, sabab marginipun langkung rumpil sangêt. Tur sela-sela kathah sangêt. Wontên ing Karangasêm, kula jujug kampung Bangrus. Panggenanipun tiyang Islam, dados kula saking Klungkung botên sipêng ing margi.
Kitha Karangasêm punika tanah Bali ingkang wetan piyambak. Kalêrês wontên sukunipun rêdi Agung ingkang kidul. Mila kitha wau sangêt parêdèn. Ugi dipun apit-apit rêdi, kados ta: kang wetan rêdi Srasa, kang lèr rêdi Agung wau, kang kilèn rêdi Tênganan.
Kitha ngriku punika rajanipun 3 tunggil sadhèrèk jalêr, dèntên ingkang ngênggèni puri agêng, sadhèrèk ingkang sêpuh piyambak, kasêbut nami raja Gusti Gêdhe
Oka, dèntên panyêpênging bawah botên kabage, tansah sami mrentahi kemawon. Mênggah wulu wêdaling nagari inggih
purinipun mujur ngalèr, banonipun sae, anaming alit sangêt. Kula wontên ngriku botên ngakên utusan. Amargi mirêng pawartos, yèn raja ngriku botên patos gupuh yèn wontên utusan. Sampun ingkang utusaning priyantun Jawi, utusanipun Tuwan Residhèn Banyuwangi raja botên patos praduli, punapa malih kula ajrih ing pawayangan. Yèn raja ngriku sangêt anggènipun damêl sawênang-wênang dhatêng rencangipun piyambak. Sanadyan tiyang bôngsa sanès, kados ta tiyang Cina, tiyang mandar sêsamènipun. Yèn minggah kalêpatan wontên ngriku, ukumipun langkung awrat saking tiyang siti.
Pasitèn bawah Karangasêm saanteronipun kalêbêt loh sangêt. Tiyang panèn lumintu kemawon botên wontên latipun. Saèmpêr tanah Kêdhu, awit lèpènipun
dhatêng tiyang alit botên sanès kadi dening kitha Klungkung.
Dèntên watêsipun bawah kitha Karangasêm, kang wetan sagantên wetan, nêkuk ngalèr lajêng ngilèn urut pasisir ngantos dumugi rêdi Êngis, watês lan bawah kitha Bulèlèng, ingkang kilèn lèpèn Yahundha, dados watês lan kitha Klungkung, kang kidul ugi sagantên kidul, utawi plabuhan Culipadhang, lan plabuhan Tyanyar, wondèntên etangipun tiyang ingkang jêjêr pangayah = utawi kuli,
Ing ngriku sampun wontên tiyang Islam. Ingkang kawastanan kampung Bangras. Anaming Islamipun sampun kina kumina, punapa malih sêmbahyangipun nangmungnamung. 3 waktu, ing waktu magrib, ngisa, lan waktu subuh, luhur tuwin ngasar botên nate sambahyang.
Ing ngriku kitha Karangasêm botên gadhah bawah ingkang kasêbut raja, kajawi namung pambêkêl agêng kemawon,
anaming pangwasanipun para pambêkêl agêng wau mèh sakèmpêr kuwasaning raja, kenging ngukum tiyang durjana, dèntên dhusunipun ing ngandhap punika,
Liya saking punika kathah para pambêkêl agêng kang botên kacriyos ing ngriki. Wondèntên ingkang kuwasa ngasta ukum kitha Karangasêm
Tiyang mêmandung ingkang kacêpêng, kathah kang sami dipun ukum pêjah, trakadhang prakawis kabar kemawon inggih ukum pêjah, mêmandung siyang miwah dalu ukumipun sami kemawon. Tiyang jina ugi ukum pêjah, malah angsalipun mêjahi asring dipun kêthok-kêthok saking suku dumugining jôngga, dèntên tiyang sêlang sambêt, miwah wontên [wo...]
[...ntên] prakawis kang alit-alit ukumipun botên sanès lan kitha Klungkung.
Kula wontên kitha Karangasêm ngantos 8 dintên. Amargi kula midhangêt wartos, yèn panjênênganipun raja badhe matrapi ukum pêjah tiyang 2, jalêr èstri tur sadhèrèkipun cêr tunggil bapa biyung, prakawisipun kadakwa rêmênan lan
lan para pambêkêl, miwah tiyang sawatawis sami sumêkta ing dêdamêl. Kula tumut ningali saking katêbihan. Sarêng sampun dumugi pinggir sagantên, wau pasakitan kalih lajêng dipun tangsuli dados satunggal. Ing
tanggal kaping 7 wulan Marêt masih taun 1871 wanci jam 7 enjing, kula mangkat saking kitha Karangasêm, sumêdya badhe dhatêng kitha Bangli,
lampah kula saking Karangasêm mangalèr mêdal sukunipun rêdi Agung ingkang kidul. Marginipun sangsaya sangêt rumpil tur wana agêng, wontên margi kula mampir ningali pêpundhènipun para raja-raja ing tanah Bali sadaya, inggih punika ing dhusun BêkasihBêsakih. bawah kitha Karangasêm. Wontên sukunipun rêdi Agung, dados rêdi Agung punika sadaya bawah kitha Karangasêm, sarêng kula ngaso wontên ngriku, kula pitakèn. Sanggar
inggih kathah, dèntên ingkang dipun pundhi-pundhi 1 sela dipun sêrat sastra Buda wontên bang wetan majêng mangilèn, sarêng kula nyalêk,nyêlak. ingkang jagi ngriku botên suka, dados
bawah Klungkung malih ingkang bang lèr, sipêng wontên margi sêdalu, enjing [e...]
[...njing] wanci jam 11 dintên JumungahRêbo. kula dumugi kitha Bangli, dados lampah kula saking kitha Karangasêm dumuginipun kitha Bangli namung kula sipêngi sadalu mrêgi.
Kitha Bangli punika ingkang dipun ênggèni dhusunipun agêng sangêt. Rajanipun ingkang agêng 1 kasêbut nami Raja Gusti Dewa Gêdhe
dumugi wêkas lèr saklangkung wiyar, sarta inggih kalêbêt sae, sapinggir radinan kathah gardhunipun. Ing wanci dalu kajagi ing tiyang, kula wontên ngriku badhe sowan dhatêng raja Gusti
[...turanipun] lithakitha. Bangli wau namung takèn-takèn kemawon dhatêng para idha kang sami nyêrèt wontên ngêpakan.
Kitha Bangli bawahipun parêdèn, tur saklangkung wiyar anaming rêdinipun alit-alit. Ingkang agêng namung rêdi satunggal bang lèr, kasêbut rêdi Batur. Dèntên pasitènipun bawah ngriku ugi wiyar, anamung saklangkung cêngkar sangêt. Kathah sabin-sabin ingkang botên angsal toyan ilèn. Amargi bawah ngriku botên gadhah lèpèn kang agêng, wontên satunggal kalih, anaming jurangipun saklangkung lêbêt. Tur toyanipun alit. Tiyang kang bawah ler-leran, pangupajiwanipun sami gagi, naming wêdalipun pantun sangêt asor.
Mênggah panariking paos siti, raja dhatêng tiyang alit, 1 tiyang kenging 1 bêku = utawi 1000 gobog ing dalêm sataun. Sawarnining tiyang parêdèn botên kenging paos. Namung manawi wontên damêl agêng utawi pêrang, tiyang parêdèn ingkang dados prajurit. Mênggah paos pak wade candu, raja ugi narik. Ing dalêm 1 pak, katarik 2 atak = utawi 400 gobog ing dalêm sawulan. Kula pitakèn kawontênanipun [ka...]
[...wontênanipun] jiwa tiyang tanah ngriku, botên sagêd têrang, wontên ingkang criyos botên mèmpêr sangêt.
Wondèntên watêsipun bawah kitha Bangli wau, kang wetan têpang klayan bawah kitha Karangasêm. Kang lèr rêdi Ngis. Dados watês lan kitha Bulèlèng tuwin kitha Karangasêm. Ingkang kilèn rêdi Sênggayang, watês lan kitha Tabanan. Kang kidul dhusun Catur watês lan kitha Mênguwi, têrus mangetan dumugi ardi Tampatsiring watês lan kitha Gianyar, watês lan kitha Klungkung dhusun Magêlan.
Raja kitha Bangli punika angêrèhakên raja 7 kados ing ngandhap punika,
1. Kasêbut kitha Pênidha, ingkang kuwasa kasêbut raja
2. Kasêbut kitha Susut, ingkang kuwasa kasêbut raja
3. Kasêbut kitha Bunuhan, ingkang kuwasa kasêbut raja
4. Kasêbut kitha Sidhumbulih, ingkang kuwasa kasêbut raja
5. Kasêbut kitha Bukit, ingkang kuwasa kasêbut raja
6. Kasêbut kitha Bangbang, ingkang kuwasa kasêbut raja
7. Kasêbut kitha Kalibi, ingkang kuwasa kasêbut raja.
Liya saking nginggil wau, ugi masih kathah kitha kang alit-alit, ingkang angsal sasêbutan raja.
Kula wontên kitha Bangli namung sipêng 2 dalu, ing dintên Ngakhad wanci jam 7 enjing kula mangkat mangalèr, sumêdya badhe dhatêng kitha Bulèlèng, wontên margi sipêng sadalu, wanci jam 11 kula dumugi rêdi Batur, punika masih bawah kitha Bangli, wau rêdi Batur wontên salèr kilènipun rêdi Agung, mila katingalipun andhap. Anaming ing pucak mêdal bramanipun kapara
têpung gêlang saubênging rêdi, ingkang kidul wetan wontên tlaganipun, gubêd nênêkuk ngalèr ngilèn, botên wontên bêdhahanipun. Punika kasêbut dhanudhano = danau. Batur, sadaya punika masih kabawah kitha Bangli, wontên ngriku saklangkung awis toya, kula sipêng badhe ngliwêt, toya mawi tumbas. Lampah kula lajêng ngalèr ngilèn. Ing margi-margi tanah ngriku kula kêrêp kapêthuk tiyang jalêr èstri gulunipun [gulu...]
[...nipun] sami gondhok. Sapangilèn pindhah dumugi parêdèn bawah kitha Bulèlèng, sangsaya kathah tiyang gondhok. Kula sipêng malih kalih dalu, sarêng ing dintên Rêbo wanci jam 12 siyang tanggal kaping 14 wulan Marêt 1871 kula dumugi kitha Bulèlèng, jujug kampung Pabeyan salèr kitha pinggir laut griyaning Puadhuk = utawi kêpala kampung Islam tiyang Mandar, dados lampah kula saking kitha Bangli dumuginipun kitha Bulèlèng kula sipêngi 3 dalu mêrgi.
Kitha Bulèlèng punika tanah Bali ingkang pinggir pasisir lèr piyambak. Botên wontên jajaripun kitha malih-malih, ing sapunika sampun kaasta Kangjêng Gupêrnêmèn. Sarta sampun katanêman priyantun Walandi pangkat Asitèn Risidhèn. Tuwin sampun wontên jaksanipun. Dèntên rajanipun 1 kasêbut raja Gusti Ngurah Kthut Jlanthik. Dalêmipun majêng mangalèr, tur sampun sae [sa...]
[...e] sangêt, payon gêndhèng
pagêripun banon, andhap tur awon sangêt. Anaming pandhapining raja sampun sae sangêt. Kula tandhing klayan para raja ingkang dèrèng kabawah ing Gupêrnêmèn. Dèntên ngasistenan saking karajan mangilèn. Dalêmipun sampun sae, ugi majêng mangalèr, ing ngriku kasêbut kampung Singaraja. Ing kampung Pabeyan sapinggir plabuwan wau wontên pêkênipun agêng tiyang wêwadeyan barang sabrang kalêbêt kathah, punapa malih Cina-cina kang sami gêgriya pinggir pêkên inggih kathah, tur sami griya gêdhong, malah sampun wontên kapitanipun Cina.
Ajawi punika tiyang Arab tiyang Mandar kathah kang sami griya gêdhong awit cêkap
paos raja dhatêng tiyang alit ugi angetang saking bibit. Ingkang saupami sabin winihan 1 ênah = utawi
lêmbu ing dalêm sataun 1.000 ringgit. Mênggah sawarnining paos-paos ing nginggil wau sadaya dados kagunganing raja, Gupêrnêmèn botên nampèni, namung ing sabên wulan raja angaturi 1000 ringgit dhatêng Gupêrnêmèn. Dèntên paos ingkang sampun katampèn dhatêng Gupêrnêmèn namung paos plabuhan lan paos baita kemawon.
Pasitèn bawah kitha Bulèlèng punika ingkang loh langkung saking loh, ingkang cêngkar langkung saking cêngkar, dhusun-dhusunipun ingkang sae namung nglèthèng urut pasisir, ingkang
bang kidul wana agêng, sarta inggih dhusunipun awis-awis. Pating slêmpit wontên ing wana-wana, miwah ing rêdi-rêdi. Wondèntên watêsipun bawah ngriku, kang wetan ardi Ngis. Watêsipun kitha Bulèlèng Karangasêm, lan kitha Bangli. Ingkang kidul wetan rêdi Baturiti, trus minggah dumugining rêdi Batukao
kitha Jamburana, watês kang lèr sagantên, utawi plabuhan Têmukus lan Bulèlèng.
Kitha Bulèlèng wau namung ambawahakên raja 1 kasêbut kitha Banjar, anaming rajanipun sampun kabucal saking ngriku, samangke katanêman pambêkêl agêng kemawon. Dèntên sabarang paukumanipun kitha ngriku sampun anglampahakên ukum Guphêrnêmèn.
Kula wontên kitha Bulèlèng namung 5 dintên. Sarêng ing dintên Sênèn kaping 19 Marêt 1871, wanci jam 7 enjing kula mangkat mantuk, ugi sakônca kula santri 4 sami nyewa jukung saking plabuhan Têmukus. Sipêng sêdalu wontên nglaut. Dintên Slasa wanci jam 4 siyang dumugi [du...]
[...mugi] ing Banyuwangi, embalanipun 1 tiyang saringgit. Kula lajêng mantuk dhatêng kitha Malang malih.
10. Mangsuli Cariyos, Anyariyosakên Adat, Agami, Sêsandhangan, Tatêdhan, lan Kalakuwanipun Sadaya Warni-warni.
Kula ingkang sampun sumêrêp sawarnining kitha-kitha ing tanah Bali saurutipun. Awit saking kitha Jamburana dumugining kitha Bulèlèng, wontên ing margi-margi tuwin wontên pondhokan. Botên sah-sah anggèn kula nênitèni miwah takèn-takèn. Ing kalakuwanipun para priyantun agêng alit, saha ing
saèning kalakuan. Kados ingkang kula criyosakên ing ngandhap punika.
Tiyang Bali punika agaminipun masih Buda utawi agami kina, ngantos dumugi jaman samangke dèrèng santun-santun. Dèntên manawi sambahyang sabên dintên pêkênan Kliwon. Trakadhang inggih wontên kang sabên dintên. Sami mêdal saking salêbêting griya, mila sawarnining griya-griya ing kêbon wontên gubugipun alit-alit kados bêgupon dara, ing dalêm 1 griya gadhah 2, agêng ngantos 5, 6, punika kasêbut sanggar, dalasan para priyantunipun agêng inggih sami-sami gadhah, botên angêmungakên wontên pura padewan kemawon. Sambahyangipun majêng mangetan. Sasampuning maos mantra tumuntên majêng manginggil nyêmbah kaping 3, ingkang dipun sêmbah Sang Hyang Siwah Buja = utawi Bathara Guru, ing sabên tiyang makatên. Botên wontên tiyang kang botên sambahyang, dèntên sanggaripun tiyang kathah kasêbut pura Padewan = utawi masjid. Punika panggenan pakumpulan. Yèn marêngi dintên wuku Galungan, [Galu...]
[...ngan,] dhawahipun sataun kaping 2, ing ngriku sadaya tiyang sami bantênan = utawi sidêkah sêkul ulam, dhêdhaharan warni-warni sami dipun tumpuk wontên ing Bale Agung = utawi srambi, wondèntên tiyang èstri-èstri ugi sami sambahyang, naming wontên pura padewanipun piyambak. Mantrinipun botên sanès kados tiyang jalêr, anaming kang dipun sêmbah kasêbut Bathari Durga. Dèntên sawarnining dhahar-dhaharan bantênan wau kathah sami katêdhakakên sagawon. Cariyosipun dados pratôndha eklasing sidêkahipun, sintên-sintêna kang nêdha botên sanès tiyang Bali punika manawi sêsemahan botên ngangge ningkah, dèntên paningkahipun sênêng kalih-kalihipun ing tunggil, jalêr dalah èstri manawi sampun dados bojo botên wontên caranipun tiyang papêgatan. Margi panganggêpipun dados bojo ing donya rawuh ngakherat. Tiyang Bali punika jalêr èstri sami tindhik kupingipun kiwa têngên. Manawi sampun didasadiwasa. inggih mawi pasah untu, botên wontên caranipun sunat. Amargi sampun kacariyos ing dalêm kitabipun.
Sumpah anah ngriku namung ngombe sarana toya nglantingan. Toyanipun trakadhang mêndhêt toya sumur padewan. Sawênèh mêndhêt ing lèpèn. Mênggah kêmandènipun kacariyos botên sanès pundi ingkang dora saèstu manggih cilaka.
Sawarnining têtiyang tanah Bali sadaya manawi ngajal layonipun dipun obong, mênggah pangobongipun botên sanès kadi dèntên badhenipun raja Tabanan. Ingkang sampun kula criyosakên ing kaca ôngka 24 dumugi kaca ôngka 31, anaming manawi tiyang alit inggih sakêdhik wragatipun, sarta badhenipun inggih alit.
Wondèntên manawi panjênênganipun raja kakung ingkang seda wragatipun langkung saking kathah, amargi sawarnining sinjang-sinjang ingkang kadamêl bakakas sarwa sutra sadaya, kajêng-kajêng amben-ambenan mawi dipun cet miwah prada. Punapa malih manawi raja, garwa sêlir asring kathah kang tumut bela obong, patrapipun makatên. LêsabêtipunSalêbêtipun. badhe utawi bakakas dipun damêl, wau èstri ingkang badhe bela botên sah-sah, sadintên-dintênipun [sadintên-dintêni...]
ungêlipun rontal-rontal agami kamuksan. Kacariyos, tiyang bela ing laki dintên kamuksan manggih sawarga agung, kang
sae, kang enggal-enggal lan kang suci-suci, manawi brama sampun mulad-mulad, èstri lajêng minggah dhatêng andha pring, ingkang inggilipun sami klayan Badhe, yèn sampun wontên
lajêng mèsêm. Amargi brama kang mulad-mulad wau katingalipun warni toya, saking dene agêng kantêpanipun. Sarta bingah ing manah katongton tiyang kathah, mila adamêl pratôndha eklasing pêjahipun. Sarêng dumugining mangsa, raja pandhita angabani kados adatipun. Èstri ingkang badhe bela, lajêng inggal-inggal [inggal-ing...]
antawis lajêng anjlog. Paksi titiran dipun culakên mabur, ing ngriku tiyang èstri sadhawa ing brama enggal-enggal dipun siram ing lisah klapa pintên-pintên wadhah, brama sangsaya mulad-mulad. Inggih punika tiyang èstri ingkang kasêbut sêtya masêtya, dèntên manawi kathah tunggilipun, tiyang èstri kang badhe sêtya, lêbêtipun ing brama gêgêntosan. Patrapipun botên sanès. Môngka manawi raja agêng ingkang seda, saèstu tiyang èstri kang masêtya kathah, alitipun 3 iji, agêng ngantos 15 iji, malah carakan = utawi punakawan, ugi wontên ingkang asring tumut sêtya-sumêtya.
Saking bab èstri kang sami sêtya wau kados makatêna, amargi sami bilih mirêngakên ungêling rontal agami kamuksan. Langkung agêng ganjaraning dewa dhatêng tiyang èstri kang sêtya, ingkang kaping kalih, ngraosakên susah, yèn randhaning raja botên kenging semah
salaminipun gêsang, sarta botên kenging kesah-kesah saking salêbêting puri. Kang môngka garwa sêliring para raja-raja ing tanah Bali punika kalêbêt kathah, ngantos 30 agêng 60 iji.
Wondèntên tiyang alit ing dhusun-dhusun sêsaminipun, inggih asring kathah èstrinipun sêtya dhatêng ingkang jalêr, patrapipun agêng alit botên sanès. Pramila tiyang tanah ngriku punika awis ingkang sugih, amargi tiyang ngobong ingkang miskin sangêt wragadipun ngantos têlas 500 ringgit. Ewadèntên sabên tiyang sami sagêd mragadi, saking dene tumêmênipun. Kanthi prihatos anggenipun ngupados wragad.
Ingkang saupami tiyang kang sangêt kamlaratanipun, môngka tiyang sêpuhipun ngajal, inggih
inggih wontên tiyang kang ngandhêl.ngandêl. Pamêndhêming layon mujur ngalèr ngetan. Sasampuning kapêndhêm dipun sêmbah kaping 3, lajêng sami katilar mantuk.
Dèntên manawi warisipun sampun gadhah wragad, wau bangke dipun dhudhuk malih, sawarnining tosan kapêndhêtan sadaya, dipun wadhahi ing bandhosa, tumuntên kaobong, ugi kados ing nginggil wau wragad miwah patrapipun.
Ingkang saupami sampun kalamèn sangêt, môngka badhe kaobong, botên susah mêndhêti tosanipun. Namung kadamêlakên gambar sarana alang-alang, dipun êstha tiyang, lajêng dipun sukani nami, dipun cipta warisipun kang sampun ngajal, tumuntên dipun obong.
Ingkang saupami tiyang ngajal, ingkang pêjahipun magihmanggih. paukumaning raja, sabab saking dosa, botên kenging dipun obong tumuntên. Yèn dèrèng laminipun 11 taun. Dèntên pangobongipun inggih namung kagambar alang-alang kados ing nginggil wau punika.
Wondèntên kalakuwan agami kang sampun kasêbut ing nginggil wau sadaya, ugi amêndhêt saking kitabipun. Ingkang têturunan saking kitab jaman kina, tiyang Bali kasêbut rontal agami, saking karanganipun Sang Hyang Wisnu lan Êmpu Krêta, kang wontên ing tanah Bali.
Dèntên sawarnining rontal agami, kados ta rontal agami paukuman, rontal kamuksan, sasamènipun, punapa malih rontal cariyos ingkang mawi sêkar, kados ta rontal wiwa = utawi Wiwaha, rontal RamiyanaRamayana (dan di tempat lain). = utawi Rama, sasamènipun sasêratan sadaya sastranipun Jawi, naming wontên sanèsipun ing warni sakêdhik. Anaming sastra Bali punika tumrapipun wontên carakan namung 18 iji makatên: ha na ca ra ka, ga tha ma nga ba, sa wa la, pa dha ja ya nya. Dados ingkang botên wontên sastra kêkalih: 1. Sastra da, 2. Sastra ta, anaming ing rontal-rontalipun inggih wontên sastranipun da lan sastra ta, naming kêcapipun ing lesan sami kemawon. Sastra da inggih kêcap dha, sastra ta kêcap tha. Dèntên anggènipun mrabedakakên sastra da lan ta, manawi tumrap wontên ing rontal têmbung kawi kawi, yèn tumrap wontên têmbung krama botên wontên sanèsipun, da inggih kêcap dha, ta inggih kêcap tha. Mila tiyang Bali sastra da kawastanan dha rambat, sastra dha
kalêbêtakên ing sastra suwara amargi da lan ta botên lumêbêt wontên carakan.
Wondèntên sêsandhanganing sastra sami kemawon warninipun. Naming angsalipun mastani sandhangan wau sanès lan jawi.
kados ta: [...]cakra. tiyang Bali kasêbut mêgung macêlêk
kados ta: [...]cakra. tiyang Bali kasêbut mêgung
kados ta: [...]wignyan. tiyang Bali kasêbut bisah
kados ta: [...]pengkal. tiyang Bali kasêbut nanya
kados ta: [...]layar. tiyang Bali kasêbut surang
kados ta: [...]pangkon. tiyang Bali kasêbut mathêgul.
Aliya saking punika botên wontên sanèsipun ing warni miwah naminipun. Dèntên bab ôngka-angkanipun botên sanès.
Mênggah sawarnining rontal-rontalipun tiyang Bali wau, kula pitakèn, cariyosipun kathah ingkang têmbung kawi [ka...]
[...wi] kêling, tuwin Kawi Bumi = utawi Kawinipun piyambak. Dèntên sêkaripun, kathah ingkang mingagemangangge. Sêkar Agêng. Pramila sabên tiyang kang sagêd sastra, masthi sumêrêp têmbung Kawi lan Sêkar Agêng sasaminipun.
Tiyang Bali punika yèn mangangge sandhangan bêbêd jigrang sanginggil dhêngkul. Wirunipun kangsrakangsrah. ing siti, manawi badhe sowan dhatêng priyantun, punapa malih para priyantunipun. Bêbêdan wau lajêng dipun sasabi kampuh, lajêng dipun sabuki lawe wênang sagêmuh, botên wontên caranipun tiyang ngangge rasukan tuwin sruwal. Tiyang udhêng-udhêngan botên kalampah tansah namung gagêlungan kemawon. Sarta dipun ubêd-ubêdi suwekan sinjang wiyaripun 3 nyantun. Yèn tiyang Jamburana tuwin Bulèlèng, satunggal kalih wontên kang purun mangangge udhêng pradan. Manawi botên pradan, botên purun ngangge.
Tiyang èstri-èstri agêng alit, ugi botên wontên sami ngangge rasukan, tur tanpa kakêmbênan. Tapihipun rangkêp kalih, ingkang jawi kasêbut
Tiyang Bali punika manawi nêdha kathah sangêt. Angungkuli saking tiyang Jawi, tur inggih tanpa mangsa, lawuhipun sarana jangan kemawon. Kang dipun jangan gêgodhongan, namung dipun sarêmi thok. Awis sangêt tiyang nêdha wontên griyanipun ngangge lawuh ulam. Tansah lalap sarêm lan lombok kemawon. Ingkang kathah inggih lawuh lingsah klapa dipun sarêmi, agêng malih ngangge lisah babi, wondèntên ajangipun manawi nêdha, sami ngangge dhulang kang mawa suku, awis ngangge ajang pinggan piring, dalasan para priyantunipun awis kagungan
kang dipun wadhahi tansah ngangge [ngang...]
[...ge] dhulang miwah godhong. Punapa malih para priyantun agêng sangandhap pindhah, botên wontên caranipun wêwedangan. Ing Jamburana wontên priyantun kang dhaharngunjuk. wedang naming pateyanipun awon sangêt.
Tiyang tanah ngriku sadaya agêng alit sêpuh anèm, sami sês candu, wontên ingkang sarana bakal, wontên ingkang ningko = utawi sês candu thok. Saking dene mirah sangêt rêgining candu, kados ta candu 1 tail naming argirêgi. saringgit. Amargi tiyang Cina saking Singgapura kathah ingkang sami dhatêng pulo Bali wade apyun. Mila ing dhusun-dhusun kathah sangêt tiyang wade candu, tur inggih saklangkung mirah, punika marginipun tiyang Bali lambenipun sami biru-biru saking dene kêkathahên panêdhanipun candu, mila tiyangipun sami kêsèt-kêsèt. Awit tiyang tangi tilêm enjing, punapa malih para raja, yèn wungu sare inggih wanci jam 12 siyang, trakadhang langkung saking samantên.
Tiyang Bali punika dêdamêlipun botên sanès lan tiyang Jawi, kados ta waos, dhuwung, wêdhung, lan cundrik. [cundri...]
[...k.] Sarta kathah tiyang ngangge tulup, kang ing pucuk mawa waos, mimisipun sarana pasêr.
Dèntên dhuwung-dhuwungipun sami agêng-agêng, angungkuli dhuwung ing tanah Jawi, wangunipun inggih sae, gêbaganipun
tiyang ngangge kandêlan. Dèntên manawi para pambêkêl agêng sapanginggil, ukiraning dhuwung sami jêne sêpuh. Sabên tiyang botên sahpisah. dhuwung, kesah saking kang dhuwung botên kantun-kantun, saking agêng sujananipun.
pirantosipun têtanèn kados ta: wluku, garu, pacul, sasamènipun. Botên sanès lan tiyang Jawi, anaming wlukunipun tanpa kêjèn wêsi, ingkang kadamêl kêjèn ruyung kemawon. Garunipun tanpa ruji, tansah blabag wêtahan kemawon. Paculipun ngage ruji wêsi,
kados tatah, ing dalêm 1 pacul mawi ruji 5, 6 ingkang supados siti kapacul sagêd ajur.
Tiyang Bali punika kathah ingkang sami rêmên ingah-ingahan kados ta: ngingah maesa, lêmbu, kapal, menda, babi, lan ngingah sagawon miwah pitik iwèn sasaminipun. Anaming lêmbunipun wêdalan ngriku, sanès sangêt mênggah warninipun klayan lêmbu wêdalan tanah Jawi, prainipun lêmbu Bali wau saèmpêr praèning kidang, sarta sukunipun sêkawan pindhah ajêk pancal panggung ing
saha mirah ing pangaosipun. Amargi tanah ngriku awis tiyang purun nyunati lêmbu, sabab kalêbêt dados cacêgahaning
Wondèntên tiyang ngingah menda, manawi tanah Bali kang bang kilèn awis. Kajawi tiyang bawah kitha Karangasêm, ingkang kawastanan dhusun Praya saurutipun. Punika langkung kathah sangêt tiyang ngingah menda, 1 tiyang ngantos ngingah 50 iji, agêng ngantos 300, ngantos 500, mila pangaosing menda tanah ngriku mirah sangêt. Punapa malih wau menda ngantos sami dipun ujagakên = utawi dipun wanakakên. Dèntên tiyang ngingah babi sami botên purun
tiyang sami ngingah babi. Mênggah pangingahipun sagawon saklangkung kathah, ngantos tiyang satunggal ngingah 3, agêng ngantos 8, tur inggih crobo, satêngah gagêntosan kimawon, patilêmanipun [patilêmani...]
[...pun] kadamêl tilêm sagawon. Tiyang ngingah bèbèk, ayam, paksi titiran utawi prakutut inggih kathah.
Tiyang Bali punika pangupajiwanipun ingkang kathah sami têtani, nanêm pantun, palawija, sasamènipun. Awit tiyang nglampahi dagang saba laut.
Tiyang Bali punika manawi badhe semah jaka antuk prawan, botên mawi dipun têmbung dhatêng ingkang sêpuh, tansah lare sami lare, rêrujuk wontên ing margi-margi, tuwin wontên ing tongtonan wanci dalu, manawi sampun sami sênêng, ing satunggal dalu lare èstri dipun colong, kabêkta kesah siningidakên ing panggenan kang têbih. Sarêng tiyang sêpuhipun lare èstri sumêrêp ing wanci dalu anakipun botên wontên, lajêng enggal ngungêlakên [ngu...]
[...ngêlakên] kênthonganing pambêkêl kang wontên ing margi, tuwin lajêng rêpot dhatêng pambêkêlipun.
Tumuntên krabat-krabating lare èstri saking bapa saking biyung sami ngupadosi ing wanci dalu wau, sami sumêkta ing dêdamêlipun. Ingkang saupami pinanggih, saèstu lare jalêr dipun pêjahi, botên kirang-kirang tiyang pêjah kang prakawis makatên.
Anaming manawi kitha Bulèlèng lan ing Jamburana ingkang sampun kabawah ing Gupêrnêmèn sampun botên kenging damêl pêpêjah ingkang jalaran makatên. Ing samangke sampun sami mituhu ing parentah, inggih ugi yèn gadhah anak ical malih kaupadosan. Anaming pangupadosipun botên sumêngit sarta botên tumêmên. Malah manawi mirêng kabar lorogipun mangalèr lajêng kaupados mangidul. Supados sampun ngantos bênthuk.
Sarêng sampun watawis dintên lare jalêr kang nyolong lare èstri wau manggihi dhatêng bapaking lare èstri, anêmbung badhe mêndhêt semah dhatêng anakipun kang sampun kabêkta kesah, bapakipun lare èstri inggih
sumarah kemawon. Punika lare jalêr lajêng bayar wragad warni yatra, sapintên adating tiyang sêpuhipun kang sasamènipun kalampah rumiyin-rumiyin. Adat alitipun arta 2 bukus, agêng ngantos 5 bukus. Dèntên manawi tiyang Bulèlèng, badhe bayar yatra kathah botên sagêd, lare èstri kabêkta dhatêng pambêkêl agêng, dipun tumbas klayan mirah, yatra katampèn dhatêng pambêkêl. punika tiyang sêpuhipun lare èstri miwah karabatipun sadaya sami anyawakakên dhatêng anakipun sakaliyan wau, kapêthuk ing margi-margi botên purun aruh-aruh salaminipun gêsang.
Tiyang Bali manawi gadhah bayi, larenipun botên mawi dipun dadah, dèntên yèn ngêdusi kabêkta dhatêng lèpèn dipun rambang, kang têbih lèpèn dipun rambang ing têmbilung upih, anggènipun suka nami dhatêng bayi manawi sampun ngumur 3 wulan.
Ingkang saupami wontên bayi lahir mêdal kêmbar, kêmbaripun jalêr èstri, wau bayi sak tiyang sêpuhipun jalêr èstri dipun bucal ing wana, botên kenging momoran
klayan tangganipun. Mênggah laminipun wontên bucalan 40 dintên. Sawênèh nagari wontên kang 100 dintên. Yèn sampun dumugining wangên inggih kenging mantuk. Yèn sampun dumugi bale griyanipun kapurih mêmule sêkul ulam, dipun kêpangakên tiyang sakiwa têngên ngriku, inggih punika sidêkah kasêbut pangrurah. Punapa malih manawi wontên lare lahir nyarêngi sadintên dhawahing grahana surya miwah rêmbulan, ugi kabucal kados ing nginggil wau.
Wondèntên pangkating lare tanah Bali, 1. Pambajêng kasêbut Wayan, 2.
manawi wontên tiyang kacakot ing sawêr sawa, wau tiyang inggih dipun bucal dhatêng wana, ngangge dipun sandhingi kênthongan. Ing môngsa-môngsa kapurih nabuh, dèntên ingkang suka têdha ing sadintênipun inggih warisipun piyambak. Mangke samôngsa dipun kintukintun. ingkang ngintungintun. mawi nabuh kênthongan wau supados yèn pinuju kesah saking ngriku mirêng kênthong lajêng wangsul.
Manawi sampun dhatêng botên purun slanggapan ujar sakêcap. Mèsêm kemawon botên kenging. Dèntên manawi sampun dumugi ing wangên laminipun, wau tiyang ngangge dipun
cakot sawêr sawa wau botêna wontên tiyang kang sumêrap, pyambakipun pyambak inggih cariyos dhatêng tôngga-tangganipun, supados kabucal dhatêng wana kados ingkang sampun-sampun.
Manawi wontên tiyang sakit wudhug = utawi busik, tuwin manawi wontên tiyang sakit buntal = utawi bêlang pêthak, wau tiyang botên kenging ngambah kitha-kitha, sanadyan dhusun-dhusun inggih sangêt botên kenging, sapurug-purugipun kasungkrah-sungkrah cariyosipun, andadosakên sangaring siti kang dipun ambah tiyang sakit bêlang miwah wudhug wau. Pramila ingkang kathah tiyang kang gadhah manèk makatên wau lajêng gadhah atur dhatêng raja, nuwun obong
sumêt ing brama, samôngsa sampun dados, tiyang kapurih brangkang lumêbêt ing tabêla, wontên nglêbêt lumumah. Yèn sampun têlas katêdha ing brama, awunipun kapêndhêt, dipun wadhahi gêlaran enggal, miwah sinjang-sinjang kang sae, lajêng dipun labuh ing lèpèn agêng, dèntên sidêkahipun ugi raja ingkang ngrêngga.
Tiyang Bali saurutipun kathah ingkang sami rêmên kasukan, kados ta: main kartu cina, kartu agêng, kubuk, lan pramainan abên sawung tajèn. Mênggah tohipun inggih kalêbêt agêng, sanadyan para raja sakpêngandhap dumugi tiyang alit ing dhusun-dhusun sami rêmên ngabotohan. Anjawi saking ngabotohan, amêng-amênganing para raja inggih kathah, kados ta: bôngsa agêng alit, gabuhan = utawi bêksan, lêlampahan panji, bêdhayan, rigitringgit. purwa wacucal, tlèdhèk sasaminipun inggih [ing...]
wontên. Dèntên wanguning ringgit purpurwa. inggih sae-sae. Anaming praèning ringgit sami methok-methok, botên miring kados ing tanah Jawa. Dèntên tlèdhèkipun kalêbêt sae-sae sangêt. Tur kathah ingkang alit-alit, anaming wau tlèdhèk botên kenging dipun sênêngi ing tiyang, amargi tlèdhèk sami gadhah semah sadaya, dados ingkang dipun wade namung jogèdipun kemawon.
Tiyang tanah Bali sak anteronipun, awit kina mila dumugi samangke masih kathah tiyang wade tinumbas tiyang, ingkang kawade wau warni-warni jalaranipun. Wontên jalaran kenging dhêndha, katikêl sambutan, angicalakên baranging liyan, lan wontên jalaran saking kawon ngabotohan. Punika kathah tiyang kang narimah dipun sade tuwin dipun gantos. Narimahipun trakadhang saking paksaning khukum. Trakadhang rêrukunan piyambak. Mila kathah sangêt tiyang jalêr èstri sami dipun tumbas dhatêng Cina wangkang, punapa malih dhatêng tiyang ngriku sami ngriku. Pramila tiyang kang sami kaya-kaya ing tanah ngriku kathah sami gadhah tiyang tumbasan. Môngka patrapipun [patra...]
[...pipun] ing damêl kalêbêt pêksan. Tur ingonipun botên patos tuwuk. Angêcakakên damêl kados dene dhatêng bangsanipun piyambak. Môngka tiyang wau tanpa wangên laminipun. Kang lepa ngangguripun saking damêl namung sakêdhap, yèn mêntas panèn sabin kemawon. Sadangunipun kèndêl, upami dêdamêl punapa-punapa inggih lajêng dipun akên dhatêng kang gadhah tiyang, kula ningali cariyosipun ngantos angrês manah kula. Môngka ingkang kalêrês dados tiyang tumbasan wau ingkang kathah jalêr èstri, mangke manawi gadhah anak, salêbêtipun wontên panganing tiyang, saèstu botên rumaos gadhah, sinaosa wau lare dipun sade, bapak biyangipun botên kenging ngêkahi, mila inggih kathah ingkang manak-manak kasade manak-manak kasade, trakadhang kapêndhêt sêlir, trakadhang kadamêl dêdolanan kemawon. Amargi sampun dipun sahakên, ingkang kasêbut ing rontal agaminipun. Mila tiyangipun ingkang kawade inggih lajêng manut. Yèn wontên ingkang
miruda, lêpatipun dipun pêjahi inggih dipun tikêl ing damêl, malah sangsaya tambah sangsaranipun.
Ing waktu samangke sawarnining para raja ing tanah Bali sadaya, sampun dipun èngêtakên dhatêng Gupêrnêmèn. Kadhawuhan botên kenging wade tiyang numbas tiyang, anaming botên patos dipun gêga, namung raja kitha Badhung ingkang sawatawis gêga, anaming ing dhusun-dhusun, punapa malih para raja ingkang alit-alit, têsih sami anglampahakên ukum sade tiyang tuwin sêlang sambut sasaminipun. Manawi kitha Bulèlèng sampun tumindak. Botên kenging pindhah-pindhah, malah-malah sawarnining tiyang Islam, ingkang sami tumbas tiyang kala dèrèng wontên dhawuh, samangke sampun dipun luwari sadaya, kapurih mantuk dhatêng bale griyanipun lami, yèn botên makatên inggih kapurih nyukani gajih, ingkang klayan sami sênêngipun. Yèn botên purun botên kenging mêksa. Anaming ingkang asli tiyang Bali dèrèng wontên ingkang dipun lêpas. Mila pambêkêl dhusun Pangastu lan bawah Bulèlèng, masih kathah anggènipun ngingah tiyang tumbasan. Kula pitakèn wontên saking tiyang 140 iji, inggih punika nak kêmanak. [kêma...]
[...nak.] Dadosipun samantên wau, mênggah sawarnining tiyang tumbasan sadaya ugi sampun sami sumêrêp, yèn Kangjêng Gupêrnêmèn sampun ambatalakên tiyang sade tinumbas tiyang, lajêng wontên satunggal kalih ingkang lumajar dhatêng kantor, wau tiyang lajêng kapasrahakên dhatêng raja kapurih ngrêmbag. Sarêng dumugi panggenaning raja, wau tiyang dipun ajrih-ajrihi kathah-kathah, dados tiyang sangêt ajrihipun. Dangu-dangu tiyang nuwun wangsul malih dhatêng bêndaranipun. Raja lajêng angrêpotakên dhatêng kantor, yèn tiyang ingkang nyuwun mêdal saking tumbasan botên èstu.
Saking pandugi kula, pamrihing raja makatên wau botên punapaa, namung wêlas dhatêng sawarnining tiyang kang sampun kalajêng tumbas kathah kala sadèrèngipun wontên dhawuhing Gupêrnêmèn.
Watêkipun tiyang Bali punika sami têmên-têmên. Awis sangêt tiyang purun adamêl-damêl. Mila samôngsa-môngsa sampun gadhah atur dakwa dhatêng tiyang durjana sasaminipun, sarta sampun purun kasumpah, saèstu raja lajêng pitados kemawon. Mila sami ajrih-ajrih nêrak [nêra...]
[...k] sabarang lampah ingkang awon. Mila tiyang durjana inggih kalêbêt awis.
Têmênipun ingkang kaping kalih, manawi nurun rontal = utawi sêrat, botên purun sangêt angewahi gandhènging sastra miwah têtêmbunganing basa, saking botên mangmang ing panganggêpipun. Dados sawarnining cariyos miwah kawi-kawi botên wontên ingkang ewah, awit jaman buda dumugi samangke sami ajrih ngewahi têtêmbungan. Mila sawarnining rontal, kados ta: Wiwaha, Bratayuda, lan rontal Ramiyana sasamènipun, sabên kitha inggih kathah, sabên dhusun inggih wotên. Tur inggih sami kemawon sabarang cariyosipun, têmbang miwah kawi-kawinipun sadaya, botên sanès sêrat dhusun lan sêrat nagari, inggih punika mratandhakakên katêmênanipun. Sanès kados kula tiyang Jawi, manawi nurun sêrat asring kula ewahi, têtêmbungan miwah gandhènging sastra, tur kathah ingkang botên lêrês. Mila sêrat Jawi ingkang sêratan jaman samangke kathah kang sulaya, sampun ingkang sanès nagari, tunggil sanagari kathah kang botên cocog. Amargi anggèn kula
nyêratakên sagêd ing kawi-kawi, ngakên putus ing têtêmbungan. Wêkasan awis ingkang kenging dipun pitados. Sarêng tiyang Bali botên makatên. Mila sabarang rontalipun kula ngandêl. Sanadyan sêratipun dora, inggih goroh saking kina-kinanipun pindhah
Ing sawarnining dhusun-dhusun tanah Bali mèh wradin wontên rontalipun, ingkang nyariyosakên mula bukanipun kang akal bakal. Sarta asaling naminipun dhusun, miwah nalar-nalaripun, margi dipun sukani nami dhusun nganu.
Dèntên warninipun dhusun kula tingali inggih sae-sae, klapanipun kathah, kajêng agêng-agêng inggih wontên. Tur satêngahing dhusun mawi radinan agêng prapatan. Ing pinggir katanêman kajêng bulu, sabên griya-griya mèh wradin pagêripun dhadhah banon siti mêntah, tipundipun. lepa alus cara labur, kathah tiyang sami mangku regol agêng inêp gêbyog.
Anaming wau radinan samôngsa sampun mêdal saking dhusun saklangkung awon sangêt, botên pindhah-pindhah purun dangdosi radinan. Wradin saurutipun makatên.
Tiyang Bali kathah sami sagêd damêl rêca-rêca, miwah lung-lungan tumrap wontên sela tuwin wontên kajêng-kajêng saminipun. Punapa malih kathah tiyang sagêd damêl gambar ringgit.
Tiyang Bali yèn anggarap sabin saklangkung sae, angungkuli saking tiyang Jawi, amargi siti sampun dados leleran winih sawêk dipun sêbar, angêntosi sêpuhing winih, botên kèndêl-kèndêl pangulêtipun leleran, tiyang dipun sambat gêgaru sabin, sami macak pangangge kang sae-sae, sarta lêmbunipun mawi dipun
dipun pasangi klonthangan langkung agêng, watawis sagênthong, mila suwaranipun pating jrêngglung kados lêsung, angsalipun pêcat ngantos jam 1 siyang, yèn sampun dados leleran, ingkang tanêm tiyang jalêr, manawi môngsa panèn angsalipun bawoni tiyang kang dêrêp namung mara tiga, yèn damêl griya wadhah pantun saklangkung inggil. Kêdah ikangingkang. ngungkuli griya, dèntên griyanipun sami majêng ngalèr miwah ngidul. Tur sadaya griya-griya [griya-gri...]
[...ya] alit-alit. Sabab botên kenging damêl griya agêng tuwin inggil kang ngungkuli lan inggilipun griya pura padewan. Sanadyan dalêming para raja inggih alit-alit, ugi andhap-andhap. Naming manawi raja kenging damêl griya majêng ngilèn miwah ngetan. Tiyang jalêr dhusun-dhusun botên
rambut, manawi rajanipun agêng seda, tiyang-tiyang sami cukur yèn raja Klungkung kang seda, sadaya tiyang tanah Bali awit ing Jamburana dumugining Bulèlèng sami kurmat cukur. Tiyang alit
mêndhêt èstri tiyang alit. Sêmbahipun tiyang Bali tanganipun kalih dipun cathokakên. Manawi kêkesahan calêkacêlaka.
agêng alit, sami purun nyêrèt wontên patikèn. Purun jajan wontên ing wande-wande. Kathah tiyang sami nglampahi tirakat. Sami cêgah sarêm, cêgah sêkul, lan cêgah tilêm. Ing Jamburana wontên tiyang èstri wadat botên purun semah kasêbut nami sang Dewayu, inggih punika dados padhukunan.
Wondèntên tiyangipun èstri ing tanah Bali punika sami bêkti-bêkti ing laki, manawi ingkang jalêr dhatêng saking kêkesahan, lajêng dipun wisuhi sukunipun. Tumuntên dipun wêdhaki miwah dipun borèhi, malah yèn katilar kesahan kang èstri botên purun nêdha-nêdha, sadintên-dintên kabawah prentahipun ingkang jalêr. Tiyang èstri manawi dipun srêngêni dening kang jalêr, botên purun mangsuli, sanadyan lêrêsa prakawisipun, inggih narimah kemawon. Dipun wayuh 2 agêng ngantos 5 botên purun sami pabên lan marunipun. Tansah sami rêrukunan kados sadhèrèk kemawon. Ingkang saupami tiyang jalêripun ngajal, môngka èstri botên tumut obong, margi momo anak, inggih botên [bo...]
[...tên] purun semah salamining gêsang, tiyang èstri dipun gantosakên dhatêng ingkang jalêr, kadamêl kawon ngabotohan inggih purun kemawon. Môngka wontên gêntosan, kapatrapakên ing damêl kados dèntên tiyang tumbasan. Botên kirang tiyang Jamburana lan Bulèlèng anggantosakên ingkang èstri kadamêl kawon ngêbotohan.
Tiyang èstri awis ingkang purun lampah awon, inggih ugi sabarang tandang tênaganipun sami kênès-kênès. Anami botên kenging dipun sêmbranani ing tiyang sanès. Mênggah panggaotanipun tiyang èstri botên wontên. Kajawi satunggal kalih alongsalong. wontên sami wade grabadan. Naming botên mêdal saking nagarinipun piyambak. Manawi tiyang èstri-èstri bawah Karangasêm lan bawah Bangli, kathah sami tumut ingkang jalêr kilak barang sabrang dhatêng kitha Bulèlèng kabêkta lumêbêt dhatêng nagarinipun.
Aliya saking kalakuwan ingkang sampun kacriyos ing nginggil wau sadaya, kathah rèmèh-rèmèh, kang botên kacriyos ing ngriki.
11. Wasitanipun ingkang ngarang mawi têmbang-têmbung Mlajêng
sunggu-sunggu anak cucu mami / ini crita dhari lain tampat / sopaya mênjadhi kowe /
kerep dikenal minangka 'Count Rumford' lair tanggal 26 Maret 1753 – tinggal donya 21 Agustus 1814 nalika umur 61 taun) ya iku penemu, ilmuwan, negarawan, lan tentara misuwur saka
alikaBenjamin Thompson umur 2 taun.[1] Ibune, Ruth Simonds kawin manèh karo Josiah Pierce ing wulan Maret 1976.[2] Nalika isih cilik, Benjamin Thompson duweni kekurangan kanggo ragad sekolah mula nalika cilik dhèwèké kerep sinau dewean lan teruse éntuk akèh pengetahuan saka kanca lan kenalane.[1] Nalika umur 13 taun, Benjamin Thompson wiwit nindakake pirang-pirang gawéan kayatajuru tulis, importer, pedagang bahan garing, lan magang ing Doctor John Hay of Woburn.[1] Ing kono, Thompson éntuk akèh pengetahuan tentang elmu medis.[1] Bakat Thompson nalika nyambut gawé nganggo pirabti mekanis lan keprigelan basane kang apik, ndadekake John Fowle, salah sawijining guru lulusan Harvard, mbantu dhèwèké nalika sinau marang Professor John Winthrop ing Harvard.[3] Ing taun 1772, Thompson ninggalake kutha kelahirane lan mulang ana ing salah sawijining sekolah ing Bradford, Massachusetts.[3]
tèknologiKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
2.11.3 / 14 April 2010 (2010-04-14), 2432 dina kepungkur
nyimpen kasil dados katalog. Kriteria Pencarian ajeg kalet ing salebeting katalog pramila saged memperbarui ing wanci ingkang
halaman 35-36. Diakses pada 24 Nop 2012.
^ Gnome.org, Fitur gThumb. Diakses pada 01 Juni 2010.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=GThumb&oldid=1101649"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016GNOMEPerangkat lunak pembaca gambarRintisan mawa topik piranti alus	Menu navigasi
Sugeng! Panjenengan sampun damel satunggaling pancasan ngewahi gesang! Mbok menawi panjenengan taken, “Sapunika kados pundi? Kados pundi anggen kawula miwiti lelampahan kawula kaliyan Gusti?” Wonten gangsal langkah ingkang kasebat ing ngandap ingkang kaparingaken panjenengan langsung saking Kitab Suci. Menawi panjenengan gadah pitaken wonten ing lelampahan panjenengan, kersoa nuweni - https://gotquestions.org/Jawi.
1 Yokhanan 5:13 nyariosaken dhumateng kita, “Anggonku nulis prakara iki mau kabeh marang kowe iku, supaya kowe kang padha pracaya marang asmane Putraning Allah padha sumurupa, yen kowe kabeh iku padha nduweni urip langgeng” Allah ngersakaken kita mangertos bab kawilujengan. Allah ngersakaken kita gadah kapitadosan tumprap pangertosan ingkang ngyakinaken bilih kita punika sampun kawilujengaken. Cekakipun, mangga kita sami ningali kunci pokok saking kawilujengan:
(d) Gusti Allah maringi pangapunten lan kawilujengan dhumateng sadaya tiyang ingkang masrahaken kapitadosanipun wonten ing Yesus – pitados bilih sedanipun Yesus kangge ngruwat dosa kita (Yokhanan 3:16; Rum 5:1; Rum 8:1).
Tujuan ingkang kapindo saking gereja inggih punika mucal bab Kitab Suci. Panjenengan saged sinau kadospundi migunakaken pepakening Gusti Allah ing gesang panjenengan. Kitab Suci punika ngawrat werdining gesang Kristen ingkang rahayu miwah santoso. 2 Timotius 3:16-17 nyariosaken, “Sakehing tulisan kang diwangsitake dening Gusti Allah iku pancen migunani kanggo memulang, kanggo melehake, kanggo mbangun wewatekan tuwin kanggo nggulawenthah ing sajroning kayekten. Marga saka mangkono saben wong kagungane Gusti Allah iku disamektani kanggo nindakake samubarang kang becik.”
Tujuan kaping tiga saking gereja inggih punika pangibadah. Pangibadah punika wujuding pamaturnuwun dhumateng Gusti Allah tumprap sadaya ingkang sampun katindakaken dening Gusti! Gusti sampun milujengaken kita. Gusti ngasihi kita. Gusti nyawisaken Saliranipun kangge kita. Gusti nuntun lan mimpin kita. Kadospundi dene kita mboten ngaturaken panuwun dhumateng Panjenenganipun? Gusti Allah punika suci, adil, maha asih, maha mirah, lan kebak ing sih rahmat. Wahyu 4:11 nyariosaken, “Duh Pangeran saha Gusti Allah kawula, Paduka ingkang sayogya tampi pamuji sarta kaurmatan sarta panguwaos, amargi Paduka sampun nitahaken samukawis, sarta amargi saking karsa Paduka, samukawis punika wonten lan dumados.” 3. Cawisaken wekdal saben dinten sumaos ing Gusti Allah.
Migunani sanget tumprap kita nyawisaken wekdal saben tinden sumaos ing Gusti Allah. Sawenehing tiyang nyebat “wekdal wening”. Sanesipun nyebataken “kewajiban,” amargi punika satunggaling wekdal ing pundi kita nyawisaken diri kita namung tumuju dhumateng Gusti. Sawetawis tiyang langkung remen nyawisaken wekdal ing wanci enjing, saweneh tiyang langkung remen ing wanci sonten. Punika mboten dados prakawis punapa kemawon panjenengan nyebataken wekdal punika utawi kala punapa panjenengan nindakaken. Prakawisipun inggih punika bilih panjenengan sacara tetep nyawisaken wekdal kagem Gusti. Kawontenan ingkang kados pundi ingkang damel kita nyawisaken wekdal kagem Gusti?
(b) Maos Kitab Suci. Kangge nambahi wewucal bab Kitab Suci ing gereja, Sekolah Minggu, lan/utawi pasinaon Kitab Suci – panjenengan perlu maos Kitab Suci piyambak. Kitab Suci isi sadaya bab ingkang panjenengan betahaken kangge seserepan supados rahayu ing gesang kakristenan. Kitab Suci isi panuntuning Gusti Allah kadospundi mendhet pancasan ingkang wicaksana, kadospundi nyumurupi kersaning Gusti, kadospundi ngladosi sesami, lan kadospundi ngindakaken sacara karohanen. Kitab Suci punika Sabdanipun Gusti tumprap kita. Kitab Suci punika saestunipun buku piwucaling Gusti Allah bab kadospundi kita gesang ngremenaken Panjenenganipun lan ndadosaken kabingahan tumpraping tiyang pitados.
1 Korintus 15:33 nyariosaken dhumateng kita, “Kowe aja padha kesasar: Sesrawungan kang ala iku ngrusak padatan kang becik.” Kitab Suci punika kebak ing pepenget bab pangaribawa awon ingkang saged katularaken sesami dhumateng kita. Nelasaken wekdal kaliyan tiyang ingkang tumindak dosa bade murugaken kita kagoda nindakaken padamelan dosa ugi. Sipat makaten ingkang wonten ing sacelak kita bade “kaseka ngantos resik” saking kita. Punika sababipun dene bab punika penting sanget kangge kita sesambetan kaliyan sesami ingkang ngasihi Allah lan ugi setya dhumateng panjenenganipun.
Kathah tiyang pamanggih ingkang klintu tumprap baptis. Tembung “baptis” artosipun kacemplungaken ing toya. Baptis punika nelakaken ing ngajeng tiyang kathah sacara Kitab Suci, kapitadosan enggal panjenengan wonten ing Kristus lan prasetya panjenengan nderek Panjenenganipun. Padamelan nyemplungaken ing toya nggambaraken kakuburaken sesarengan Kristus. Padamelan ngentasaken saking toya gambaran wungunipun Kristus. Kabaptis punika nepangaken panjenengan kaliyan sedanipun Gusti Yesus, kakubur, lan wungu malih (Rum 6:3-4).
Baptis mboten milujengaken panjenengan. Baptis mboten ngruwat dosa penjenengan. Baptis punika langkah mituhu ingkang prasaja/gampil, nelakaken ing ngajenging tiyang kathah kapitadosan panjenengan wonten ing Sang Kristus piyambak tumprap kawilujengan. Baptis punika penting amargi nelakaken pamituhu – nerangaken ing ngajenging tiyang kathah kapitadosan wonten ing Sang Kristus lan prasetya panjenengan dhumateng Panjenenganipun. Menawi panjenengan sumadiya kabaptis, panjenengan kedah matur dhateng pandita.
tumuju marang urip kang kebak ing pangarep-arep lumantar wungune Gusti Yesus Kristus saka ing antarane wong mati.
menuju kene melalui google lho iki. sedulur kecakot pancen oye…
.-= sedulur endar menampilkan tulisan..Mango, open source M2M =-.
owalah… jebul sing digoleki mung sudo nautilus kuwi to?🙂
lha genah iyo.. ketoke comand kuwi akrab banget nganggo til til ngono. tapi piye maneh, jenenge yen lali kuwi ra kelingan (doh)
ANA TA KANG ORA KATON ING PANINGALIPUN
Lêlampahanipun Ki Padmasusastra dhatêng Nagari Nèdêrlan, nalika taun Masehi 1891.
Babonipun sêrat punika, karangan sarta tapak astanipun Ki Padmasusastra piyambak. Panyêratipun Ki Padmasusastra wontên ing Lamongan, nalika kaping 1 April 1893, taun Jawi 1822.
Cariyos Lêlampahanipun Ki Padmasusastra dhatêng nagari: Nèdêrlan.
1891 Sèptèmbêr 14. Tanggal kaping 14 Sèptèmbêr 1891 wanci
numpak kareta latu dhatêng Samarang, dumugi ing Samarang kèndêl wontên ing losmèn, kèndêl tigang dalu ngêntosi dhatêngipun kapal api.
Sèptèmbêr 17. Tanggal kaping 17 Sèptèmbêr bidhal saking Samarang numpak kapal nama Prinses Wilhèlmina panjangipun kintên-kintên 400 kaki, wiyaripun 60 kaki, kula tumut manggèn wontên kamar ôngka 1. Tilêm ing jrambah, jrambah punika dipun gêlari babut dhamas, isi kamar 36. Kamar agêng isi pasarean 2, kamar alit 1, kula wiwiti saking pungkasan wingking, punika
punika ingkang anjog ing dhèg badhe kula pratelakakên ing wingking. Sangandhapipun undhak-undhakan wau wontên undhak-undhakanipun malih, rinuji tosan lugas, punika panggenanipun para jongos tiyang 24. Rêrêngganing kamar sami kaukir awig pakirtyanipun ing jawi kaêcèt gadhing lisipun sawo matêng, ing lêbêt biru laut byur, mesi pasuryan sarta kaca, jandhelanipun bundêr ing pinggir kalapis kuningan, mawi krepyak saking nglêbêt, mawi tutup dhamas ijêm, sinungan tèdhèng tadhah angin, dados salêbêting kamar botên anggadhahi raos sumuk
[...ningan] rajangan pandhan, tutupipun kontên dhamas ijêm mawi kasongkèt ing sêsêkaran dalah ronipun, gardhènipungordhènipun.
salon, punika angeram-eramakên sangêt, saubêngipun kaêcèt gadhing, mawi corak pating krêlip kapindha kodrat, gilap
tuwin lêmari adhapur piano dados wujud kêmbaran, punika panggenanipun sêrat waosan, bokonganing sêrat mawi sasêratan parada nêdahakên namaning sêrat satunggal-tunggal, têmbung Walandi, Prasman, Inggris, tuwin sanès-sanèsipun, sintên ingkang rêmên maos mêsthi botên kacuwan, ing têngah kapasangan meja ôngka 1, kiwa têngênipun meja ôngka 2, panggenanipun tuwan-tuwan ingkang taksih yuswa nèm sarta lare-lare, pangagêngipun kapitan kapal sinêbut Komêndhan, Kolonèl, Residhèn, tuwin sanès-sanèsipun para agêng, lênggahipun kasor dening Komêndhan wau, pangagêngipun ingkang ngladosi ruwimèstêr, akalihan jongos tiyang Madura kalih wêlas, ingkang mirantosi têdhaking lare: jipro, kursinipun patèn lajuran mawi pir,
nginggil wau. Wêdalipun saking bale buja kontênipun kêkalih, ingkang wetan wontên kamaripun sakawan, ôngka 1, 2, kamar ôngka 100 mawi ngalamat W.C. Dames W.C. Heeren. Ôngka 3 panggenan asah-asah piring, ôngka 4 pondhokanipun Masinis, sisihanipun ingkang kilèn ugi wontên
Maatschappij dalah piring gêlas, cangkir sadaya mawi ciri, sanadyan wadhah dhaharan ing
èlêktrèsitèit, kurunganing kawat ingkang minôngka ucêng-ucêng pindha kudhuping sêkar lumbu, dadosipun kapal Prinsès Wilhèlmina kala ing taun 1882 wujuding kapal taksih enggal, sarta taksih santosa, ingkang rumagang ing damêl sadaya bôngsa Walandi Nèdêrlan, namung jongosipun sadaya
dhèg, pungkasaning dhèg ingkang ngajêng dipun pasangi salon, panggenan pirantos main kartu tuwin
ing paris, saubêngipun kapasangan rêsban patèn, buntêling kasuripun kulit mêmês saengga sinjang. Bêkakasing masinê ingkang nglampahakên kapal wontên têngah lêrês, wingkingipun awon, wingkingipun malih pirantos adamêl ès, ing gêdhong ès kangge pasimpênan tatêdhan, kados ta: daging mêntah, sayuran [sayur...]
[...an] tuwin wowohan, punika botên sagêd mambêt utawi bosok, tur toyanipun kangge ngunjuk para agêng. Kiwa têngêning panggenan wau, ingkang ngajêng saurutipun kamar ôngka 2 ingkang wingking lolowahan panggenan jagi-jagi para ingkang sami manggèn kamar ôngka 2. Ing ngandhap inggih wontên kamaripun, ôngka 2 têngahipun bale buja, mênggah kamar ôngka 2 wau wontên ingkang dados panggenan apotèkêr tuwin bale mata, punapadene panggenanipun para garap, panggenanipun Kumêndhan wontên têngah sangandhaping panggungan, panggungan punika panggenanipun para ondêr kaptin (juru kêmudhi), ingkang nglampahakên baita, wusana ing ngajêng pisan ngandhap nginggil panggenanipun para matrus, cêkakipun cariyos kula punika botên sagêd salêsih, awit saking guthat-guthitipun kêkathahên.
Sèptèmbêr 18. Tanggal kaping 18 kèndêl wontên ing Losari (Pamanukan), prêlu momot uwos.
Sèptèmbêr 19. Tanggal kaping 19 dumugi ing Bêtawi labuh jangkar, kèndêl ngantos 3 dintên, tumbas têtêdhan sacêkapipun badhe lêlampah têbih.
Sèptèmbêr 20, 21, 22. Tanggal kaping 20, 21, 22 } wontên ing Batawi, kula kèndêl ing pondhokanipun Radèn Mas Sudirja ing kampung Prapatan, sarta ing griyanipun mitra kula Mas Anggawinangun, Mantri Guru ing Mèstêr Kornèlis.
Sèptèmbêr 23. Tanggal kaping 23 bidhal saking Batawi ngambah lautan agêng, manah kula kados dipun iris-iris, rumaos kula kados tiyang kalap, tansah kaca-kaca sarta tansah kèngêtan anak bojo sarta putu-putu kula.
wontên têngêning lampahipun kapal, kula bingung prênahipun, warnaning rêdi Krakatau lincip, kadosdene tumpêng, sarta botên patos agêng, botên ngiribi kalihan [ka...]
[...lihan] agêngipun rêdi Marapi, suprandosipun kala ambalêdhos ngeram-eramakên santêripun, ngantos adamêl karisakan agêng, sapunika botên katingal kumukus, bok manawi taksih mutawatosi.
Sèptèmbêr 25. Tanggal kaping 25 dumugi ing pulo Padhang kèndêl kalih jam, kathah baita agêng-agêng sami ngêmot barang, lajêng kasudhah dhatêng kapal, warni kulit maesa lêmbu tuwin sanès-sanèsipun, makatên malih kathah para tuwan sagarwa putranipun ingkang badhe kondur dhatêng nagari Walandi, wontên Kolonèl ing Padhang ingkang badhe kondur ing nagari Walandi awit sampun yuswa angsal dhahar pancèn (pènsiyun). Rawuhipun ing kapal mawi pakurmatan agêng, kadhèrèkakên para militèr agêng alit, sarta mawi musik, wangsulipun ingkang sami ngaturakên ngubêngi kapal rumiyin ngantos kaping tiga, mawi sêndhon laguning gêndhing musik,
Sèptèmbêr 26. Tanggal kaping 26 bidhal saking Padhang ngambah lautan agêng, sampun botên mêthuki pulo malih-malih, ombakipun botên patos agêng nanging para tuwan sarta para nyonyah kathah ingkang sami luntak-luntak wuru laut, langkung malih lare-lare kathah ingkang lajêng sakit, nanging botên ngantos dangu lajêng sami bagas botên wontên labêtipun yèn mêntas sakit, mênggahing kula têka botên karaos punapa-punapa, malah eca anggèn kula nêdha.
Wanci sontên srêngenge badhe angslup ing toya, wontên katingal lawa pêthak mêdal saking toya, pados mêmangsan nyambêr unthuking toya ingkang kaworan rêrêgêd, lajêng angslup ing toya malih, pintên-pintên kathahipun sarta apanthan kula pitakèn punapa punika lawa [la...]
[...wa] laut, wangsulanipun dede lawa, nanging ulam laut ingkang sagêd mabur. Wontên malih ingkang anggumunakên manah kula, sabên-sabên wontên paksi toya pados mêmangsan ulam alit-alit ingkang sami kumambang, gumun kula wau dene lautan sampun lampahan pintên-pintên têka taksih wontên paksi saba kèndêling encokanipun dhatêng pundi, ingkang kathah pundi ingkang cêlak pulo, punika wontên saha kathah paksinipun saba. Wusana paksi-paksi wau sabên sayah aburipun lajêng ngambang
sanginggiling toya, kalayan nusuh kadosdene barang warnining paksi kados trinil. Wontên malih ingkang anggumunakên manah kula, salêbêting kapal punika wontên paksinipun ingkang tut wingking, winastan thilang laut, warninipun kados galathik wingka, saba salêbêting kapal, gêsangipun saking samukawis kêkeceran têtêdhan.
Sèptèmbêr 27, 28, 29, 30. Tanggal kaping 27, 28, 29 30 } ngambah lautan agêng.
Oktobêr 1. Tanggal kaping 1 } Nglangkungi Selon.
Oktobêr 2, 3, 4, 5 6, 7, 8,9. Tanggal kaping 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9. } Ngambah lautan agêng.
Oktobêr 10. Tanggal kaping 10 dumugi ing muwara Adan, panggenanipun tiyang Arab, sampun kabawah Kangjêng Guprêmèn Ènggris,Inggris. [Ènggri...]
[...s,] prêlu tumbas arêng sela, ing ngriku nuju wontên kapal gangsal ingkang sami kèndêl, inggih prêlu tumbas arêng sela. Sarèhning kula nêmbe sumêrêp dhatêng tiyang Adan, sangêt ing pangungun kula ningali dhapur pangangge sarta adatipun, wicantênipun kados swaraning paksi, lare pintên-pintên ingkang sami numpak baita tembo nyêlaki kapal, panganggenipun sami bêntingan kacawêtakên, prêlunipun sami ngêmis, têmbungipun pating cruwèt, sarta suka pratôndha kalayan tanganipun, sintên ingkang karsa pêparing yatra kadhawahna wontên ing laut, para tuwan para nyonyah kathah ingkang sami pêparing, dipun sêbarakên wontên ing laut, tumuntên lare-lare wau sami nylulupi, sapintên kathahing yatra ingkang kasêbarakên botên wontên ingkang botên kacakup, tandhanipun katadhahan wontên ing gêgêmanipun, sarta dipun cakot. Panglanginipun tiyang Adan, botên kados limrahipun tiyang nglangi, nanging sampun prasasat kados ulam toya kemawon, kumampul alembak-lembak kalihan wicantên pating cruwèt, tanganipun suraweyan, awakipun kumambang kados tanpa bobot, ebahing tangan sarta sukunipun sampun prasasat wêlah, sarèhning tiyang Adan sampun karèh dhatêng Guprêmèn
griya alit-alit, môngka rêdi-rêdi ing Adan tanpa cêcukulan, dados sakalangkung panas, mila têtiyang Adan kados minangsi.
Oktobêr 11, 12, 13. Tanggal kaping 11, 12, 13 } ngambah laut Merah punika panasipun anggêgirisi, pangangge kula ngantos kalêpèh, saupami nglugas raga tanpa rasukan botên kenging, awit kalêbêt digsura mênggah tatakramanipun [tatakra...]
Oktobêr 14. Tanggal kaping 14 langkah saking laut Merah, mantun panas.
Oktobêr 15. Tanggal kaping 15 dumugi Suwès labuh jangkar. Ing ngriku kula eram ningali kathahipun griya sae-sae, wontên têpining banawi atharik-tharik, sami wontên lotèng sungsun tiga utawi sakawan, botên wontên ingkang cara mawi èmpèr, sarta wontên sêpuripun dumugi Porsaet, lampahing kapal saking Suwès dumugi Porsaet wau sadintên sadalu lumampah rindhik, wusana lajêng laut agêng malih. Pasitèn ing Suwès punika ingkang kasudhèt dados banawi agêng dumugi ing Porsaet wau, sadaya wêdhi utawi padhas curi sanadyan
mênggah banawi wau ing sabên saonjotan wontên haltênipun, lajêng sêtatsiyun, ing ngriku mawi lengkongan pêthukan kapal, pundi ingkang dhatêng rumiyin ngêntosi kapal ingkang badhe dhatêng kantun, sumêrêpipun saking tèlêgraph, awit kapal ingkang langkung botên wontên kèndêlipun, langkung malih baita layar tuwin sêkoci punapadene klinyèt (kapal api alit) punika anggili kemawon, botên wontên pêdhotipun, lampahipun sumisih wontên kiwa, sawarnining haltêh tuwin sêtatsiyun wau kiwa têngên sarta wingkingipun griya-griya sampun kathah saha bagus-bagus, nanging botên sungsun, punapadene sampun kenging dipun tanêmi wit-witan agêng ingkang sagêd gêsang wontên ing ngriku, kados ta: cêmara, siwalan, tuwin sanès-sanèsipun, katingal asri polatanipun, sarta wontên panjêranipun bandera, tôndha manawi wontên kapal langkung, kapal kêruk sabên saonjotan satunggal, mila dipun kathahi amargi siti wêdhi tansah longsor bilih
nuju jawah, tur têpining banawi saurutipun sampun dipun batur sela mayat, awig pakirtyanipun, botên angêbosiangêbosêni. tiningalan, awit êtraping sela tuwin padhas pêthak pinindha kahananing kodrat. Têbaning banawi pakèndêlan kapal, punika mawi kapasangan ting mubêng wontên satêngahing toya mawi pal, ramipun ijêm, kuning tuwin sanès-sanèsipun, inggilipun ting saking toya antawis gangsal
kados sêkar sataman, adamêl lamlamipun ingkang nêmbe sumêrêp, dene sauruting banawi inggih kapasangan ting pal, cêlak kalihan tosan cagak tèlêgraph, sanadyan kathahing dilah tanpa wicalan, panyumêtipun botên rêkaos, amargi dilah-dilah wau elêktrèsitèit sadaya. Kapal ingkang kula tumpaki: ing ngajêng mawi dipun pasangi ting elêktrèsitèit, agêngipun satenong padhangipun angêcaki sawiyaring banawi, têbihing sorotipun antawis sapambêdhil, mila mubyaripun saengga raina.
Oktobêr 16. Tanggal kaping 16 wanci jam 5 enjing dumugi sêtatsiyun Alèksandêr, ing ngriku kathah griya bagus-bagus.
Mangkat saking Alèksandêr antawis saonjotan dumugi haltêh Nablê, inggih kathah griya bagus-bagus, sarta wontên pêkênipun prênah wetan banawi, pintên-pintên unta tuwin kemar ingkang sami momot barang dagangan tuwin têtêdhan, ingkang kula ngunguni punika dene tanpa aub-aub, sitinipun wêdhi panasipun angudubilahi, tiyang sêsadeyan têka tanpa wicalan kathahipun, dhusun-dhusun botên wontên katingal satunggil-tunggila, jêbul riyêl kemawon sami gêgriya wontên têngahing ara-ara tuwin ing pêpèrèng, pating grombol griya alit-alit kados sudhung cèlèng, pangintên kula saupami wontên tiyang ngadêgakên griya inggil, amêsthi risak kabuncang ing lesus, awit ing ngriku anginipun sakalangkung agêng. Têtiyang wau punika tasih kagolong tiyang
Arab, kulitipun cêmêng-cêmêng, kados tiyang Adan, sami karèh dhatêng Kangjêng Sultan ing Turki. Wanci jam 5 sontên dumugi ing Porsaet, lajêng labuh jangkar tumbas arêng sela, sangêt eram kula ningali kathahing kapal ingkang sami labuh jangkar kèndêl tumbas arêng sela, kula wical wontên nêmlikur kapal, dados pintên èwu tiyang ingkang sami kêkesahan tuwin among dagang, dene baita layar, sêkoci tuwin kêlinyèt pintên-pintên kathahipun, kula botên sagêd mical, para tuwan para nyonyah ingkang wontên ing kapal sami mudhun dhatêng dharat, mipik agêm-agêman suwèk ingkang adi-adi, awit ing ngriku kondhang saening daganganipun, sadaya sami dêdamêlan ing Turki, kathah ingkang sami sinongkèt ing bênang mas. Rampung pangêmoting arêng sela wanci jam 7 sontên bidhal saking Porsaet.
Oktobêr 17, 18, 19. Tanggal kaping 17, 18, 19 ngambah lautan agêng.
Oktobêr 20. Tanggal kaping 20 lampahing kapal wontên antawising pulo agêng ing Karsinah, sukuning rêdi-rêdi saurutipun ingkang ngongkang laut pintên-pintên griya sungsun bagus-bagus, sarta pabrik-pabrik katingal kukusipun kumêlun, lan lambunging rêdi katingal wontên sêpuripun lumampah rikatipun kados angin. Ing parêdèn punika botên wontên wit-witanipun agêng, namung katingal anggamêng cêmêng, jêbul punika tanêman anggur pintên-pintên èwu bau. Lajêng ngambah lautan agêng.
Oktobêr 21. Tanggal kaping 21 dumugi ing Genowah, inggih punika simpangan lampahan dharat dumugi ing Nèdêrlan, kalayan sêpur blêdhèg sagêd dumugi kalih gêthèk, para tuwan agêng-agêng sagarwa putranipun mandhap wontên ing ngriku lajêng badhe nitih sêpur. Nanging kula botên sagêd dhèrèk mudhun tumut tindakipun Tuwan dhê Nowi, awit kula ginanjar sakit panas, dados kapêksa kèndêl wontên ing kapal, [ka...]
[...pal,] manah kula kados dipun jahit, dene sande botên sagêd ningali nagari pintên-pintên ingkang badhe kalangkungan dening sêpur, môngka namung kirang kalih gêthèk dumugi, badhe kalih wêlas dintên dumugi. Tambanganipun sêpur ing Genowah wau dumugi ing Nèdêrlan 75 rupiyah. Dados kula namung nyariyosakên ing Genowah kemawon tur saking katêbihan. Ing ngriku pakèndêlaning kapal, nalika samantên wontên kapal 18 baita
inggih punika pêthukan sêtatsiyun agêng, têpining muwara kaparigi ing sela rêdi grajèn antawis sajobin
sarta panjêran bandera katingal munggul, ing ngriku wontên candhi sela ingkang kamulyakakên, cariyosipun candhinipun sang prabu ing Genowah, bètèngipun ngongkang laut, katingal santosa, musikipun kêmirêng saking kapal adamêl gambiranipun para matrus Walandi ingkang sami nyambut damêl, namung kula piyambak ingkang tansah prihatos, badhe ngambah lautan agêng ing Sapanyol ingkang kawartos anggêgirisi agênging ombakipun, parêdèn saurutipun pasisir botên wontên wit-witanipun, inggih namung katanêman anggur, [ang...]
[...gur,] ing lêlêbak katanêman kênthang tuwin sayuran. Wanci jam 10 sontênenjing. mangkat saking Genowah.
Oktobêr 23, 24. Tanggal kaping 23, 24 } ngambah lautan
nanging sumêmpyoking alun toyanipun taksih sagêd lumêbêt sumawur kados jawah, langkung malih sumribiting angin ambêkta hawa asrêp, punika ingkang nobilakên, panataning dhahar piringanipun dipun gapit, gêlasipun dipun lêbêtakên ing bolongan kajêng gèpèng panjang narithik, suprandosipun dhêdhaharan taksih kathah ingkang mowat-mawut, kawan dintên kawan dalu, têtiyang ingkang dèrèng nate sami botên sagêd tilêm sakeca, amargi tansah kêglundhung saking gonjing kapal, lah punika tibaning antaka kula, mêndêm sarta mutah-mutah ngantos satêngah pêjah, enjingipun sampun anglangkungi lautan Sêpanyol, ombakipun sampun suda.
Oktobêr 29. Tanggal kaping 29 ombakipun kèndêl.
Oktobêr 30, 31, Nopèmbêr 1. Tanggal kaping 30, 31, 1 } katêmpuh ing ombak malih, nanging botên sangêt kados lautan Sêpanyol.
Nopèmbêr 2. Tanggal kaping 2 ombakipun kèndêl.
Nopèmbêr 3. Tanggal kaping 3 dumugi Amodhê, inggih punika muara Nèdêrlan, ingkang kasudhèt dados banawi agêng dumugi ing kitha Amstêrdham, ing ngriku pintên-pintên griya jêjêl apipit sungsun timbun, sarta wontên sêtatsiyunipun,
kaparigi ing sela rêdi grajèn, ing nginggil katutup ing sela wêtah grajèn mawi sêsêkaran agêgêrêtan, sarta mawi kolongan tosan ingkang jinêpit ing sela pirantos cancangan baita, saurutipun banawi inggih mawi haltê tuwin sêtatsiyun, kados denè ing Suwès, sarta inggih mawi kabatur ing sela tuwin padhas katata rampakipun. Lampahing kapal botên sagêd lajêng ing wanci dalu, amargi ing wêkdal punika amanggih pêdhut alimêngan, dados kapêksa kèndêl wontên ing Amodhê sadalu, enjing lajêng bidhal.
Nopèmbêr 4. Tanggal kaping 4 samargi-margi kula tansah lamlamên ningali pasitèn sarta padhusunan, punapadene griya-griya ingkang kamargèn. Pasitèn ing wêkdal punika sawêk kapulasara sarta manawi sampun rampung lajêng kakèndêlakên ngantos dumugi ing môngsa bêntèr sawêk katanêman, ingkang sampun rampung panggarapipun katingal ngilak-ilak, pasitèn ing ngriku wradin sangêt, amargi saking rineka pêpunthuk sami kagêmpuran kaurugakên dhatêng ingkang lêdhok, panjang wiyaring kêdhukanipun kasami, galênganipun lêncêng,
munggul, cêlak kalèn ilining toya ingkang angoncori sabin, padhusunanipun anggrêmbêl, ing pinggir katanêman turus kajêng, sami warninipun, sarta sami longkangipun, griyanipun atharik-tharik sami tembok sarta sami payon gêndhèng, lumbung sarta wadhah rumput garing ingon raja kaya kadamêl kados gudhang, candhelanipun katingal mawi klambu, tur punika griyanipun tiyang alit. Sarèhning sampun wiwit môngsa asrêp, gêgodhongan sami anggègrègi, gagangipun pating crongat katingal mêmêlas, kados upaminipun [upami...]
[...nipun] priya tinilar ing kalulutipun, angarang tanpa bayu. Wanci jam 10 enjing dumugi ing Amstêrdham, inggih punika kitha agêng (
prasasat kula supêna. Banawi agêng wau kapêcah dados kalih, kangge pakèndêlanipun kapal tuwin baita agêng-agêng maripit ing pinggir sagêd nyudhah barang dhatêng dharat lajêng kalêbêtakên ing gudhang agêng ingkang wontên antawising banawi cawang kêkalih wau, utawi lajêng kenging kamot ing sêpur ingkang pancèn lajêng kabêkta malêbêt dhatêng nagari. Têpining banawi saurutipun sami
marginipun kasrasah ing sela tugêlan ingkang agêngipun satêngah kaki kubuk, èmpèring margi kasrasah ing banon miring rajangan pandhan pancèn margining tiyang. Rilipun ingkang anjog ing sêtatsiyun agêng kapapak kalihan inggiling sela, dados katingal waradin sarta kenging kaambah ing kareta. Gudhangipun panjang sangêt, antawis wontên 300 kaki, bêkakasipun tosan sadaya, antawising sungsunanipun katutup ing ram, ram wau katutup ing kawat tosan anaman jala, jandhelanipun katutup ing ram wêtahan mawi rangkêpan krepyak, kontênipun rangkêp ing jawi kajêng rajangan pandhan, ing lêbêt kaca wêtah, tembokipun banon, banonipun dipun katingalakên, dados botên kalepa, pamasangipun banon kasêling mujur sadaya akalihan malang sadaya, dados suluhanipun katingal botên wontên ingkang dhompo. Kantor Matsêkapei, panggung griya kojor, sêtatsiyun agêng sarta los-losipun tuwin gudhang-gudhangipun, [gu...]
[...dhang-gudhangipun,] punapadene griya-griya ingkang kadalêman para tuwan tuwin toko-toko, sadaya bagus-bagus, botên wontên ingkang ngupamèni ing atasipun griya-griya ing pulo Jawi, awit sanès lagu sarta sanès wangunipun, lan botên wontên griya ingkang botên sungsun, nanging botên wontên griya ingkang mawi èmpèr, jamban, kakus, pawon, wontên salêbêting griya, sumur botên wontên, nanging sabên griya wontên pancuranipun mêndhêt saking urung-urunging sumur bur, dumunung ing pawon tuwin ing jamban, punapadene ing jawi kangge ngumbah griya sarta wradinan, adi sarta rêsiking wradinan badhe kacariyos malih wontên ing Dhen Hah utawi Sêgrapênhagê. Pawon wontên salêbêting griya
mawi pipa kadunungakên ing longkangan manggèn, sarta mawi aling-aling wiron sinjang pêthak sêtrikan, kajêngipun arêng sela, kokinipun ayu-ayu sarta limrah taksih lamban, panganggenipun gumrining. Karêtêgipun mèh sadaya karêtêg tosan, adi sarta anèh-anèh modhèlipun, banawi wau têmpuk lèpèn agêng saking Dhèn Hah, kenging kalampahan baita amot barang.
Ing wanci dalu kula dolan dhatêng kitha badhe tumbas kêrtas patikêlir, ing ngriku kula sumêrêp griya-griya ingkang kadalêman para tuwan tuwin toko-toko punapadene untabipun tiyang ewon ingkang sami midêr-midêr tuwin têtumbas barang ingkang gumêlar salêbêting griya katingal saking jawi, amargi saking ram kaca salawang-lawang, kula ngantos sumlêngêrên, abyoring dilah gas ing Amstêrdham, [Amstêr...]
[...dham,] kados upaminipun lintang sumêbar ing siti, sintên ingkang sagêd mical lintang ing langit, inggih sagêd mical dilah ing Amstêrdham, kula malêbêt ing toko-toko barang-barang ingkang gumêlar sampun mawi tôndha sasêratan arginipun, kêrtas patikêlir saomplopipun kawadhahan dhus adi namung rêgi 30 sèn, sarèhning botên cara awis-awisan, inggih lajêng kula bayar kemawon, punika kula mawi dipun sukani sêrat pêthuk sacuwil sampun drig-drigan, punika kula têdhak kados ing ngandhap punika:
tosan, banonipun katingal botên dhompo suluhanipun, kontên sarta jandhelanipun sami
sampun rampung panggarapipun, katingal angilak-ilak, galênganipun lêmpêng katuwuhan rumput ijêm-ujêm sênên tiningalan, kêkêdhokanipun kasami panjang wiyaripun, ilining toya kumriwik turut margi agêng, lêmbu agêng-agêng sami wontên pangenan tanpa katêngga, ing pangenan ngriku wontên kandhangipun acèkli payon gêndhèng, pirantos pangauban bilih wontên jawah, lêmbu-lêmbu wau botên wontên ingkang dipun madamêlakên, namung kadamêl lêmbu pêrêsan kemawon, ingkang kangge maluku kapal agêng-agêng kados ingkang sampun kacariyos ing ngajêng, pakêbonan ingkang katanêman wowohan taun pintên-pintên kathahipun katingal anggarêmbêl, sarêng kula sawang witipun atharik-tharik, dados pancèn sinipat kala pananêmipun, dene griya-griya ingkang kalangkungan sarta pabrik-pabrik, kula botên sagêd nyariyosakên, amargi saking kathahipun, nanging kenging kula gêrba sadaya bagus-bagus, saking kula botên nate mrangguli griya-griya awon, sanadyan griyanipun tiyang alit acèkli pagêr tembok, nanging botên kasungsun, payon gêndhèng, kontên jandhelanipun sami mawi ram alit sarta krepyak, ing lêbêt limrah mawi tutup kêlambu.
Dumugi kula ing Dhèn Hah wanci pukul 6 sontên, dados namung lampahan 2 jam, ing wêkdal punika mangsanipun sampun pêtêng kados wanci têngah dalu, sampuna kasongan dening abyoring
saking kareta latu ing sêtatsiyun tiyang atusan, nanging kula botên gadhah sumêlang bilih botêna kapanggih Tuwan dhê Nowi, anggêripun kula botên kesah-kesah, bibaring tiyang amêsthi Tuwan dhê Nowi badhe katingal angantuni, sarêng tiyang-tiyang wau sampun gusis,
tiyang ingkang sagêd cara Mlajêng. Nyêlani cariyos, punapa sababipun dene ngantos kêtlisiban, punika saking kalintunipun ing lampah kula, ingkang kula tumpaki sêpur Guprêmèn, lêrêsipun sêpur Matsêkapèi, Tuwan dhê Nowi nyêgat wontên ngriku, mila botên kapanggih kalihan kula, saking sumêlangipun Tuwan dhê Nowi manawi kula manggih sangsara, lajêng kithok kawat dhatêng Amstêrdham, pitakèn kawontênan kula sarta dhatêng dhèlêp tuwin Leidhên dhatêng pangagênging sêpur, manawi wontên tiyang Jawi numpak sêpur kèndêl wontên ing ngriku dipun andhêga sarta dipun saènana, kinintên bilih panumpak kula kalajêng, nanging sadaya wau botên sagêd angsal katrangan, wusana lajêng lapor dhatêng kantor pulisi bilih kecalan tiyang, pulisi lajêng utusan madosi kula, nanging inggih botên sagêd pinanggih, amargi kula sampun kesah saking sêtatsiyun.
Mangsuli lampah kula, sarêng ing sêtatsiyun sampun gusis botên wontên tiyang, namung para garap kemawon, kula lajêng kesah saking ngriku, botên [bo...]
[...tên] kantênan sêdya kula sarta tansah prihatos, angèngêt-èngêt kèndêl kula badhe wontên pundi, awit botên sagêd kèndêl saênggèn-ênggèn saking atisipun, saupami tiyang kèndêl wontên sajawining griya amêsthi badhe pêjah kakên saking katisên, awak kula sampun dados gêdêbok, suku kula tansah wel-welan, sumôngga kula aturi anggalih sêdhihipun manah kula, sarta awak kula botên rampung kula tangisi. Dangu-dangu salêbêtipun kula lumampah tanpa sêdya anglangkungi lêsmènlosmèn. agêng, sawêg punika tuwuh manah kula badhe sagêd angsal pitulungan, amargi sangu kula taksih f 10 (sadasa rupiyah) cêkap kadamêl
wontên lusmèn, lêbêt kula dipun tingali tiyang kathah sarta lajêng dipun papagakên dhatêng Walandi ingkang nyêpêng lusmèn, kula wicantên cara Mlajêng botên mangrêtos, nanging para tuwan ingkang sami lêlênggahan wontên ngriku kathah ingkang tuwan-tuwan saking pulo Jawi, dados sami sagêd anjuru basani dhatêng tuwan ingkang nyêpêng lusmèn, bilih kula nêdha kèndêl, kula lajêng dipun tampèni sae kados tiyang agêng, lêlênggahan kalihan para tuwan ingkang sami among suka sarta ngunjuk minuman, wanci dhahar kula inggih lajêng tumut nêdha. Adhuh sawêk punika kula nglampahi mukti wibawa, dhaharan sarta minuman adi-adi, barangipun alus sarwa salaka, ingkang
ing lêbêt mawi kain panas, lajêng dipun gubêdakên ing kasur, dados manawi tilêm malêbêt sêlanipun, supados botên kenging asrêp, salêbêtipun kula mapan tilêm tansah kalisikan, ngakênakên badhe lêkasipun manah kula, awit saupami kula madosi pondhokanipun Tuwan dhê Nowi ngantosa sawulan môngsa sagêda kapanggih,
katrangan, awit Tuwan dhê Nowi sawêk nêmbe dhatêng awis ingkang sumêrêp, pinanggihing manah kula badhe nyuwun pitulung ing
wanci dalu, prênahipun kantor pulisi, inggih lajêng dipun têdahakên, kula lajêng lumampah, sadumugi kula ing kantor pulisi lajêng nothok kontên, priyantun ingkang wontên ngriku lajêng micantêni dhatêng kula têmbung Wlandi mawi Padma manah kula asrêp, dene sampun priksa nama kula, kula botên sagêd mangsuli sakêcap, jêbul tuwan pulisi punika sampun nampèni lapuranipun Tuwan dhê Nowi, kula lajêng dipun irid dhatêng agèn, kula inggih nurut kemawon, tumut salampahipun, nanging dhatêng pundi purugipun sarta kados pundi kajêngipun, kula botên sumêrêp, dangu-dangu
anyar. Kula kadangu nalar-nalaripun, kula inggih lajêng matur kados ing nginggil wau, Tuwan dhê Nowi sangêt anggènipun gumujêng akanthi pangungun, sarta ngandika bab rumêksanipun dhatêng kula kados ingkang sampun kula cariyosakên ing nginggil wau. Sarèhning griya ingkang kasewa Tuwan dhê Nowi namung isi kamar 8 kangge sariranipun sagarwa putra 6, kangge kêponakanipun 1, koki 1, dados kula kadhawahan manggèn wontên ing losmèn alit nama Volk Kost Huis ngantos dumugi sapunika, sabên enjing kula sowan nyambut damêl, anggarap bau sastra têmbung Jawi têngahan ingkang sulaya kalihan têmbung Surakarta, wanci pukul 6 sontên wangsul dhatêng lusmèn malih, makatên ing sabên dintênipun, têdha kula kopèn sangêt, punapa ingkang dipun dhahar Tuwan dhê Nowi kula tumut nêdha, dalasan srutu tuwin minuman alus inggih kaparingan, panêdha kula wontên ing meja alit mawi taplak sêtrikan
kasangsara kapanduking atis, godhongipun sami gègrèk, gagangipun pating crongat sami ngacung saengga kajêng sampun pêjah, salju sumawur mradini kados intên dhawah saking langit, lajêng ajèr dados toya, prasasat badhe ngêlêm jagad, ebahing wit-witan katrajang ing samirana ngidid ingkang mawa wisa asrêp, lenggêg-lenggêg kados upaminipun wanudya kalêlêp ing kêdhung, ebahing êpang ingkang minôngka tangan ngawe-awe nêdha tulung, srêngenge tansah nêbih, [nê...]
[...bih,] sorotipun botên purun manasi, sêmunipun ewa, parêntuling êbun ingkang wontên pucuking gagang sarta ingkang sampun dhumawah ing siti, kados luh amarawayan, kudhupipun pênduling mripat saking sangêting tangisipun.
gulunipun inggih dipun kêmuli, namung suku ingkang botên, kapal ing nagari Walandi agêng inggilipun sami kalihan kapal tèji, nanging mênang lêma, saking lêmanipun apus buntutipun ngantos kacêp, saha kapal-kapal wau kathah ingkang jilma, mlampah mandhêgipun namung sarana dipun abani kemawon, têtiyang sade sayuran tuwin wowohan sami kaidêrakên kaêmot ing cikar, katarik ing kapal. Limrahipun, bilih botên katarik ing kapal inggih katarik ing lêmbu, punika botên, sêgawon agêng-agêng ingkang dados pangirid, punika sami dipun rakiti kadosdene kapal, cangkêmipun kabrongsong ing kawat tosan, rikating lampahipun botên sanès kalihan kapal, manawi kula ningali sok angguyu piyambak, têka wontên sêgawon dipun pêndhêt damêlipun, ing nagari Walandi botên wontên barang ingkang tanpa paedah, sinjang momohan, pêcahan bala pêcah, têgêsan srutu tuwin kulit kacang lan sapanunggilanipun sami pajêng kasade.
Sanadyan ing môngsa bêdhidhing sarta rintên dalu tansah jawah, nyêlani cariyos, jawah ing nagari Walandi punika beda kalihan jawah ing pulo Jawi, botên wontên jawah dêrês, utawi pating tlêthok katingal wijang, jawahipun namung kados bun, utawi [u...]
[...tawi] lamuk kadosdene pêdhut, nanging nglandêng tanpa kèndêl, ngantos sapêkên utawi wolung dintên, tarkadhang ngantos satêngah wulan, namung têrang sakêdhap-sakêdhap, dalah galudhug tuwin balêdhèg botên wontên, wontênipun mawi môngsa kala, cariyosipun benjing wulan Juli utawi Agustus punika wontên, manawi nuju wontên galudhug tuwin balêdhèg, têtiyang ing nagari Walandi sami ajrih kathah ingkang tutup kontên, tur botên patos galak kados balêdhèg ing tanah jawi, punapa amargi botên wontên rêdi, dalasan mega utawi mêndhung inggih beda ugi, botên wontên mega utawi mêndhung kèndêl, kados ing pulo Jawi, nanging tansah lumampah sarêng kalihan dhawahing jawah. Ing sasêlaning padamêlan, kula tansah mubêng-mubêng salêbêt sarta sajawining kitha, pintên èwu griya ingkang sampun kula sumêrêpi, sayêktos botên wontên ingkang awon, sadaya bagus-bagus sarta gumrining, saha tiningalan botên angêbosêni, modhèlipun sanès-sanès abêbanjêngan, dene griya-griya ingkang ragi têbih saking kitha sami miyambak, botên bêbanjêngan kados griya salêbêting kitha, sarta mawi gadhah wawêngkon satamanan, [Footnoot: patamanan] punika ingkang sangêt nyênêngakên, kuciwanipun sawêg môngsa bêdhidhing, witing sêsêkaran sami dipun kêmuli ing uwuh garing, dados kirang nyênêngakên, pagêripun limrah sadaya tosan rujèn, mawi cêplok sarta bungkul sasêkaran.
Ubênging kitha Dhèn Hah lampahan 3 jam, utawi 9 pal, punika kêbak griya sae-sae. Palis utawi kadhaton ing Sêgrapênhagê,
inggih punika ingkang kadalêman Sri Bagendha Maharaja Putri saha ingkang Ibu Kangjêng Ratu Pramèswari, punika sakalangkung adi, cêkakipun kula
grajèn ukir-ukiran ingkang inggilipun kalih dêdêg, panjangipun naracak ngalih dhêpa, kêmput saubênging kadhaton, lajêng
agêng tuwin adi sangêt, mawi wontên mênaranipun panggenan jam sarta wontên worgêlipun ingkang
bilih ungêling worgêl dangu punika tôndha jam ingkang badhe mungêl, swaranipun agêng sarta sora, bilih ungêling worgêl sakêdhap, punika tôndha jam têngahan ingkang badhe mungêl, swaranipun alit cumêngkling nanging
ungêlipun botên namung sapisan, manut wancining jam, mungêl 12 tôndha satêngahjam. kalih wêlas, mungêl sapisan, tôndha satêngah satunggal, makatên salajêngipun, lan wontên gênthanipun kêkêleng agêng katabuh sabên dintên Ngahad, wiwit pukul 6 enjing sampun kagoyang, ngalêmpakakên para tiyang ingkang sami badhe sêmbayang dhatêng greja, pintên-pintên ewu tiyang jalêr èstri tuwin lare-lare ingkang sami nêtêpi agami malêbêt dhatêng greja, panganggènipun sami pameran, pangulunipun mawi singir binarung dening para sakabatipun, swaranipun layung-layung angêrês-êrêsi manah, gambaripun Kangjêng Nabi Ngisa kala mapatipun badhe seda katingal nandhang brana awit saking pandamêlipun tiyang Yahudi kapasang wontên sacêlaking misbyah.
Sacêlaking kadhaton wontên sagaranipun sinarisig ing sela grajèn, ing têngah mawi pulon, kathah paksinipun toya ingahan, sami wontên pulon mêlangkring ing wit-witan, maliwisipun sami ngambang wontên ing toya, adamêl jênakipun tiyang ningali. Botên patos têbih saking ngriku tumuntên
wau lèpèn mubêng, ing têngah siti mênggir, utawi rêdèn, kathah wit-witanipun agêng-agêng apindha wana, nanging tuwuhing wit-witan katata atharik-tharik, margining tiyang gasik katingal anglangut, kula ngantos lam-lamên kados ningali wontên salêbêting supênan.
Wontên malih panggenan sawatawis têbih saking kitha, tiningalan kados wana grêng, nanging wontên [wo...]
[...ntên] marginipun bagus amrapat, saking lèr kidul, wetan kilèn, têmpuk ing têngah, sarèhning kêkajêngan agêng-agêng tanpa katata tuwuhipun, dados sampun jiblês wana, saking katêbihan kula botên sumêrêp bilih ing ngriku wontên marginipun bagus, awit kayoman dening kêkajêngan agêng-agêng wau, jêbul ing ngandhapipun katingal gasik, amargi dipun saponi sabên enjing dening tiyang ingkang kapatah rumêksa ing ngriku. Sacêlaking margi prapatan, utawi têngahing wanan, wontên griyanipun agêng adhapur bundêr botên kasungsun, tinutup ing gêdhah têpung gêlang, ngajêngipun antawis kalih pambalang wontên têlaganipun kêkalih akimplah-kimplah, kathah ulamipun, nanging
kursi kintên-kintên botên kirang sèwu, kênap alit inggih kathah, sangandhaping wit-witan dipun pasangi dhingklik panjang cagak tosan patèn pintên-pintên dasa, malah saking pangintên kula langkung satus, kula pitakèn dhatêng mitra kula ingkang ngêtêrakên kula sarta sagêd têmbung Mlajêng, jêbul punika panggenan kalangênan musik agêng, nanging wontênipun namung bilih ing môngsa bêntèr ing wanci dalu nuju padhang bulan, têtiyang salêbêting kitha sami among suka wontên ngriku ngantos pintên-pintên èwu jajan dhaharan sarta
ingkang kathah jaka akalihan prawan, walanjar inggih mrêlokakên, sasat pirantos jelungan badhe ngumpulakên balung apisah. Pungkasing margi ingkang
sadaya sami kasrasah ing sela tugêlan ingkang agêng sarta kandêlipun nracak satêngah kaki kubuk, margi sacêlaking kadhaton dipun mêstèr, têpining margi sela grajèn, panjangipun kalih elo, agêngipun sakaki, sambêtanipun mawi antup-antupan, punika ingkang minôngka rolak, lajêng banon miring rajangan pandhan, punika marginipun tiyang cakêt kalihan griya abêbanjêngan, kontên tuwin jandhelanipun ram, ing lêbêt katingal barangipun toko ingkang dipun dhasarakên, dilahipun gas sarta èlêktrèsitèit. Wontên malih ingkang ngeram-eramakên, cuwilan marmêr warni-warni, wontên pêthak, cêmêng, jêne, abrit tuwin sulak sanès-sanèsipun, agêngipun sak dim, punika dipun pasang ing radinan, nama pasasi, panatanipun dhapur lunglungan sarta sêsêkaran, ing ngriku botên kenging kaambah ing kareta bèndi tuwin kapal, kula gumun ingkang gadhah anggit, dene têka tabêri nglêmpakakên cuwilan marmêr samantên kathahipun, sarta dipun sami agêngipun, saèstunipun inggih saking pirantos pabrik, [pa...]
[...brik,] nanging kok kêprêlon têmên, ing pasasi punika paklêmpakaning para sudagar agêng ingkang sami bikak toko wontên ngriku, saening griya botên susah kula pratelakakên, mindhak ngêbosêni, namung sanginggiling margi têpangipun griya sungsun tiga wau punika kiwa têngên, punika dipun tutup ing gêdhah, wêngkunipun kajêng amalêngkung, dados tiyang lumampah ing ngriku bilih wontên jawah: botên kajawahan, tur padhang, panjanging griya pasasi ingkang marginipun kasrasah ing marmêr cuwilan, sarta nginggil katutup ing gêdhah, supados têrangipun cariyos kula upami wringin sêngkêran lèr, punika prapatanipun, ngalèr ngidulipun tuwin ngetan ngilènipun, punika marginipun lajêng têpang kalihan margi sanès, sumangga ta kagaliha, rak kathah
griya baturipun wontên pancuripun saking sumur bor, pambucaling tiyang dhatêng urung-urung têpining margi ingkang tinutup ing balebekan tosan trancangan, manawi wontên rêgêdipun katingal, gampil anggènipun ngrêsiki.
Salêbêting kitha wontên lèpènipun agêng kenging kaambah ing baita dumugi ing Amstêrdham, pintên-pintên baita ingkang amot barang sarta têtêdhan, mudhik milir botên wontên kèndêlipun, têpining lèpèn kaparigi ing sela grajèn sarta katutup ing sela tablêgan, ngantos dumugi sajawining kitha, krêtêg-krêtêg sami putêran [putêra...]
[...n] sadaya, sabên wontên baita langkung, krêtêg kaubêngakên dados mujur, kiwa têngênipun kenging kalampahan baita, sanadyan karêtêgipun agêng sarta bêkakasipun sarwa tosan, ewadene ingkang ngubêngakên namung tiyang satunggal wontên têngah ambikak tutup tosan panggenan obelan, namung mak
ningali kemawon bingung, saking kathahing barang ingkang kasudhah sarta kainggahakên saking baita.
Salêbêting kitha kareta bendi tuwin cikar botên kantênan kathahipun, kareta sewan inggih kathah, nanging botên kenging katitik punapa kareta sewan punapa preman, inggih saking saening kapal, pakeyan tuwin karetanipun, tiyang radinanipun dipun kumbah, sampun malih ingkang nama kareta. Glindhinganing kareta preman kathah ingkang dipun rangkêpi karèt, inggih amung punika panitikipun, dados lampahipun ngambah sela botên mungêl
Ing salêbêting kitha wau botên namung rame dening swaraning kareta bèndi kemawon, trèm wèi ingkang pangirid kapal botên wontên kèndêlipun, wiwit pukul 6 enjing dumugi bêdhug dalu sawêg kèndêl, sawarnining margi mèh tambah dening trèm wèi sadaya. Ingkang ambawani trèm wèi wau punika matsêkapei agêng, kathahing kapal panarik trèm 600 iji, punika kacakan kangge sadaya.
Griya-griya ingkang sampun kocap ing nginggil [nginggi...]
[...l] wau sadaya, sanadyan sampun sungsun-sungsun, ewadene ing ngandhap pisan mawi guwan pirantos wadhah barang tandhon,
Dhesèmbêr. Ing wulan Dhesèmbêr punika môngsa rêndhêng jawahipun angrêcèh mênggaha ing pulo Jawi, wangsul ing Nèdêrlan, botên nama ngrêcèh, nanging nglandêng, awit botên wontên katingale tètèsipun saking langit, namung kados pêdhut kemawon, agêng-agêngipun namung kumêpyur kados ingkang sampun kacariyos ing ngajêng, suprandosipun ngantos ilèn-ilèn, lèpèn dados agêng, nanging wontên gongipun, inggih punika dhawahing salju toya anjêndhêl kados kapuk, agêngipun saklungsu-klungsu, manawi ngengingi rai ngantos sakit, nanging wontên
ngantos ajrih lumampah ing radinan, kajawi saking atis sangêt, sagêd angrungkêbakên tiyang lumampah, sarta kathah ram kaca sumyur, wit-witan sampuna barindhil godhongipun, amêsthi rêbah kados dipun saponi, punika kemawon pintên-pintên wit-witan ingkang sami sol, nanging wit-witanipun gampil gêsangipun, sanadyan sampun rungkat, oyotipun dipun pêndhêm malih inggih sagêd gêsang, sarta botên namung wit-witan alit, sanadyan agêngipun saprangkul botên wontên sanèsipun.
Sapunika dèrèng wontên ès, sawêk bribrik-bribrik, môngka sapunika kemawon kula sampun satêngah pêjah, tansah api-api wontên sangajênging kagêl (padhiyan), sampuna makatên sampun pêjah kakên, ewadene tiyang ing Nèdêrlan prasasat botên dipun damêl raos, lare-lare sami pêplajêngan, saking ringkih kula saupami kula dipun ladaki ing lare dipun jak gêlut, kula rumaos ajrih, awit saking basanipun anjunjung kuping kula kemawon botên sagêd.
Kt Surakarta Demak Wonogiri Magelang Kudus Kt Salatiga Tegal Karanganyar
Surakarta Demak Wonogiri Kudus Magelang Kt Salatiga Tegal Karanganyar Kendal Sragen Banyumas Jepara
Cilacap Banyumas Kebumen Wonosobo Bj negara Sragen Surakarta Kr.anyar Purworejo Magelan g J A T I M
Chikungunya (ing basa Makonde tegesé "kang nglengkuk mandhuwur") ya iku salah sawijiné jinis penyakit kang disebabaké dèning virus serangga-borne saka genus Alphavirus.[1] Penyakit iki ditularaké tumrap manungsa lumantar cokotan lemut Aèdès aégypty. Chikungunya njalari penyakit kanthi gejala kang arep padha karo demam berdarah dengue, kanthi fase demam akut mung rong dina nganti limang dina kang
gegayutané karo infèksi chikungunya saka sendi kadadéyan sawatara mingggu utawa sasi, utawa ing
iku rong dina nganti oatang dina. Gejala penyakit ik kalebu demam, ruam petekie utawa makulopapular saka sawatara pérangan awak lan artralgia utawa artritis kang mrabawani sawatara sendi.[4] Gejala nonspesifik liya bisa kalebu ngelu, infèksi konjungtiva, lan fotofobia enthèng. Padatan, demam kadadéyan rong dina suwéné banjur rampung dumadakan.[4] Nanging, ana gejala liyané ya iku ngelu banget, insomnia, lan tingkat ekstrim kang kadadéyan kira-kira limang dina nganti pitung dina.[4]
Chikungunya ing Indonesia[besut | besut sumber]
Penyakiy chikungunya sepisanan dicathet ing Tanzania, Afrika ing taun 1952, banjur ing Uganda taun 1963. Ing Indonesia, kejadian luar biasa (KLB) Chikungunya dilapurakéing taun 1982. Demam chikungunya sepisanan dilapuraké ing Samarinda taun 1973.[5], banjur kejangkit ing Kuala Blethok, Martapura, Ternate, Yogyakarta (1983), Muara Enim (1999), Aceh, lan Bogor (2001). Sawijining wabah Chikungunya ditemokaké ing Port Klang ing malaysia taun 1999, banjur ngrembaka ing dhaérah-dhaérah liya. Wiwitan taun 2001, kadadéyan luwar biasa demam Chikungunya kadadèn ing Muara Enim, Sumatera Kidul, lan Aceh. Disusul ing kutha Bogor ing sasi Oktober. Setahun saterusé, demam Chikungunya kejangkit manèh ing Bekasi, Jawa Kulon, Purworejo, lan Klaten. Diprakirakaké sasuwéné taun 2001 nganti 2003, gunggungé kasus Chikungunya nganti 3.918 jiwa lan tanpa pati kang dijalari penyakit iki.
^ a b c (id)Chikungunya(diundhuh 31 Januari 2013)
kajurungArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
SagiraAugust 16, 2012 at 3:57 AMjenenge wae wong mumet, ngene kui..DeleteRawinsAugust 16, 2012 at 4:07 AMyang penting...DeleteAy
sugihnèki | pangusène§ prayoginipun: pangungsène. tiang urut pêgunungan ||
3. mila sampun inggih rêrêmênanipun | anatab gamêlan | tan towong ing siang ratri | langkung asih mring tiang sagêd gêndhingan ||
utawi: sinamur. | sihing pêkarêman | nuruta§ prayoginipun: nuruti. pênggawe sirik | dene uwus sumurup pitutur tama ||
7. yèn angrungu gamêlan tan etang-etung | lir uwus tan arsa | kêlepetan ing agami | padha dene tua anom kaya bocah ||
8. langkung ngungun pinupus kalbu wus sukur | pêngulu turira | punika wau mring pundi | lan kaprênah punapa lawan paduka ||
9. alon muwus pan ariningong waruju | siji paman ingwang | manira duga tan bali | kalih pisan padha dhêmêne gamêlan ||
10. pandugèngsun tan wurung yèn kongsi esuk (595) | maklume pun paman | pêngulu umatur inggih | pan
12. langkung cêguk balilu dadya pêngulu | panuwun kaula | bab pitrah myang bêlèh pitik | inggih
ing liripun kang têlung prêkara niku (596) | dene ingkang kalal | rijêki ingkang wus wajib | mring pêngulu rijêki suci pinangan ||
16. malihipun kang saduman ngaran mêkruh |
puniku gumantung | driah lan sidêkah | dede wajibe ki kali | yèn pinangan ing pêngulu dadi riba ||
19. yèn tan purun pepeka ingkang rong pandum | sapadhaneka§ kirang sawanda, kawêwahan: pê [sapêpadhaneka]. | kadya§ prayoginipun: dadya. suci kang
nêmbung pênginêpan | mring wismane randha sugih ||
2. sigra Nuripin lumaku | Jèngraga nganti nèng kori | Nuripin praptèng pêndhapa | tunggil lan niaga linggih | bibisik wus tinakonan | ni randha Sêmbada mêksih ||
3. ngling tanya marang kang nabuh (598) | ku
Kulawiryèki | nulya prapta ing pêndhapa | gêlaran sampun rinakit | anèng ing bale watangan | kang kêlasa alus putih ||
randha malih turira | lah inggih ta ingkang pundi ||
9. arinya jêng kyai guru | ing Wanamarta pinundhi | kang kalok ingrika-ngrika |
punika arinya | kadang nêm kula wuragil | sampun kirang pangaksama | kula sêdya nunukêri ||
11. salu prantine sêdalu (600) | ni randha nauri aris | inggih sumangga kewala |
lamun wus tua | mêksih lir mêndère nguni | nulya ni randha Sêmbada | ngangge-angge ambêsusi ||
mêksih licit | kang wau dènira randha | wanci darbe anak siji | ing mangkya wus luas ing rah |
3. polahe salah kêdadyan | dêstun wong tan nganggo nêbut | nora pikir angon tuwuh | wong kaya gogosèk
angujiwat | amêmêdèni wong ngantuk | nora ngon kosok wong iku | ni randha wus dènya tata | umatur mring tamunipun | kaula saos sugata | sumapala tiang gunung ||
5. katur sumangga ing kêrsa (604) | inggih paduka tuturuh | kang ingacaran agupuh | kalihnya
marang ngandhap§ kirang sawanda, kawêwahan: i [ing ngandhap]. | Nuripin pêmanganipun | arosa nêmên asêngkud | kadya ro§
saking gawoke tumingal | Jèngraga pangrêbabipun | miwah ing pangêndhangira | karone apik abêsus ||
15. sira ni randha Sêmbada (607) |
baguse ingkang ngrêbab§ kirang sawanda, kawêwahan: a [angrêbab]. | lan bagus kang ngêndhang iku ||
18. ragèngong mangsa uncata (608) | binut ro ing siang dalu | mring sang bagus kang mratamu | sok uga kêrsaa mringwang | salulut kalaning dalu | manira tadhah sumarah | apa bae kang
gêndhingan | wus niba anulya suwuk ||
20. ngaturan dhahar dêdharan | myang nyaga pangananipun | samya sêsambèn
polahnèki (609) | buntayangan sangêt brangtanira | mring kang mrêtamu karone | ngundang randhanomipun | ingkang asring dadya pênangi- | ning wong ingkang anggarap | saluluting dalu | malêndhèk sinopak randha | supayane bêncolèng bisaa tangi | ngalih mring Ni Sêmbada ||
2. randha Sêmbada wus karêmnèki | andêlajah wong lanang nom tua | tan pilih agêng alite | anggêr kewala purun | nanging arang ingkang nêdhasi | yèn tan pancèn acêngan | cua kalihipun | mila sinopaking randha | mudha mêndhèr ginarap jinajar guling | amrih
randha mèsêm matur aris | inggih wontên nanging bêbêtahan | sagêd sindhèn dede ronggèng | punika tiangipun | biang Kacêr asring nyindhèni | sami agogonjakan | lan kang sami nabuh | bêrkat asring dalu siang | inggih sagêd kêdhik-kêdhik anyindhèni | kang gampil gêndhingira ||
8. Kulawirya gumujêng nauri (612) | inggih bibi lah bok dipun coba | biang Kacêr kinèn
swara mot jroning kawat | rêbab lan sindhèn rum | atungtum lungiding raras | yakmakaning§ prayoginipun: yatmakaning? gêndhing
Jayèngraga mèsêm nauri suawi | wong ro gya malbèng wisma ||
16. prapta jroning wisma linggih kalih | Kulawirya biang Kacêr ngandhap | Ki Kulawirya wuwuse | êndi kang ngundang mau | dene nora katon alinggih |
17. têmahipun ambeka prêkawis (616) | anyênyangkol ing lampah paduka | yèn tan tinêkan kayune | lamun parêng ing kalbu | luhung linampahan
nanging inggih sinarudhah | bêrkatipun tiang sugih anyukupi | dunya dadya sêrana ||
19. yèn ta sampun asugih pun nyai (617) | mangsa wontêna kang purun garap | saking lungse sêdayane | yèn wontên ingkang ambruk | angêlumpruk têngahing kardi | sring kula kinèn nyopak | kang dados panuntun | yèn sampun kêngkêng malembang | mring ni randha
kêpencut rarasing kang sih (620) | adhuh lae-lae kenthol | kêrsaa sêkêdhap ing lulut§ kirang sawanda, kawêwahan: sa [salulut]. | mring wong kawlas-asih | sira Ki Kulawirya | langkung rikuh manahira ||
10. tyase jêg têgêg jêg wigih | êgag dangu kadho-kadho | ni randha Sêmbada guntur
jarit ting dalêmok | nyai randha Sêmbada ature | inggih kewala dipun kêsudi | ing sinjang kang mêksih | aking karya kêsud ||
ingkang dhêmèl ing rawis wus rêsik | kalihe wus aking | kang ngêmbêr kinêsud ||
6. Kulawirya mêksih wuda sarwi | andhodhok mêkongkong | anèng kasur wangi ginêmatèn | nyai randha tansah ngarih-arih | sarwi ngambil nyamping | dhêsthar lawan sabuk ||
7. nèng pênampan ingaturkên aris (625) | lah punika kenthol | pundi ingkang kinêrsan sinjange | bathik lurik tuwin ingkang kêling | pundi kang prayogi | rêrêmênanipun ||
8. sêdaya tan ngraos andarbèni | sumangga kemawon | mung sok uga nuruti ngong
mungguh rasane kang gêdhe cilik | panjang cêndhaknèki | miwah kang mucuk bung ||
14. kang sawiji rinogohakên ing tapih | praptèng pok wêlakang | suku sawiji niwêli | midih-midih
sarwi anggêligik | sarya gêlo ngogak | dede amput-amputnèki | mung sêpalihe punika ||
22. nanging inggih wontên têngène sêkêdhik (634) |
raose gih puniki | bok inggiha sang abagus | sablêsêkan kewala | Jayèngraga alon dènira amuwus | lah ya ing mêngko kewala | ambungana
prayoginipun: ingogak. | kasêlak jêbrot tan kongsi ||
9. anggarap marang ing sira | biang Kacêr tangane kang sawiji | ngucêk-ucêk
patirtanipun | Jèngraga siram nèng kulah | Ni Kacêr malbèng wismèki ||
13. anggugah mring nyai randha (638) | nyai randha pan mêksih
adhuh lae-lae kenthol wong sigit | suawi malih pulang hyun | inggih sêpisan êngkas | botên kêdah dangu mung sêtuwukipun |
Kulawirya | ni randha ingarih-arih | ingarasan pinindhanom rekanira ||
4. alon matur ni randha inggih wong bagus | panuwun kaula | kèndêla ing tigang ari | anèngriki têksih cua tyas kaula ||
ing wêktu subuh kêsusu | bibi alim dika | pundi patirtanirèki | nyai randha matur punika ing kulah ||
8. lamun sampun anutên§ prayoginipun: anuntên. paduka wangsul | sabakdaning salat | sukur yèn tan salat enjing | ngong ladosi kewala anèng ing wisma ||
inggih namung sabên mahrib salatipun (644) | turene Duljaya | yèn santri têksih nglampahi | limang wêktu salate santri gorekan ||
12. têksih kumprung dèrèng têdhas ngèlminipun | jêngèk Kulawirya | gih mangke kula manggihi | mring kaum dika kang gadhah pangrêmêkan ||
13. rada gêcul kintêne kaum puniku | nulya mring patirtan | adus jinabat wus suci | laju marang pêndhapa panggih
kang dadya kaum ingriki | tan doyan ngaji sêmbahyang | apa nora durakani | Duljaya matur ajrih | inggih ing sayêktosipun | kula kaum pêpêksan | saking kêrsanipun nyai | tan sagêd ngaos namung apal-apalan ||
7. donga pan namung rajukna | lan donga nêmbêlèh pitik | liane punika datan | wontên kang kula sagêdi | mènjêp Kulawiryèki | sira iku dadi kaum | mung kaum bêbêlehan | wis sira tan bisa
sêpalih saprêtêloning | inggih kaula punika | asring-asring kèn nilêmi | kajiat dara nyai | randha Sêmbada kêlangkung | drêmbane mring wong
randha | kadèkne wêdi ing masjid | umatur kang sinungling | inggih saking wrat-wratipun | tiang angungsi têdha | mikantukên anak rabi | Jayèngraga angglêgês myat ingkang paman ||
11. sarwi bibisik wuwusnya (650) | dene ana kang
kalihira | Jèngraga Kulawiryèki | gumuyu alatah-latah | we-uwe anggigilani | nyata ala sayêkti | kan gigire kêbak wulu | lir tikus wirog kawak | layak kanggo mring si nyai | iba yèn mêtotong gêdhene sêpira ||
14. nulya enggal sinasaban (651) | ginuyu pating cukikik | ya wis muliha Duljaya | mênawa nuli pinanggil | mring gayêramu nyai | kang liningan sigra mundur | Ki Kulawirya nabda | mring putra Ki Jayèngragi | iki ana rêmbug pêkewuh ing manah ||
15. karêpane nyai randha | anggendholi laku iki | rêrêm nèng kene tri dina | kaprie rêmbugirèki | mangsa bodhoa nanging | thithik lagyana kêrsèngsun |
puniki | ing lampah kaula tilar | paman kantuna nèngriki | Kulawirya nauri | tan tuk dene jaluk rêmbug | yèn ajaa kèlingan | tuk§ prayoginipun: tut. wuri marang Jèngrêsmi | gêlêm bae manira yèn sira tinggal ||
17. tètèkan§ prayoginipun: tetekadan. rêbut paran |Kurang satu suku kata:
mêsthi bae lamun runtik | singa pisan iki ngalang | sêwêngi êngkas nuli wis | aywa bèncèngi pikir | padha ngênggo gêcul
ngangge dèn praboti | tiang dhasar sampun niat | asipêng malih sêwêngi | suawi ngong labuhi | supaya paman pikantuk | kêdugèn ing sakêrsa |
esuk | ingantos-antosan dangu | anulya kang ingaturan | samya mudhun saking tajug | praptèng pêndhapa alênggah | Ki Jayèngraga andulu ||
10. mring randha enyor tumingal (656) | tanpa ngrasa wong kêpaung | wus
uningèng sêmu Jèngraga | mèsêm ririh wuwusipun | jawane bot wong kêbutuh | turangga cinancang pucang |
ni randha saya aberag | pêngrasane dhawakipun | kang rinasan§ kirang sawanda, kawêwahan: an [rinasanan]. ing suka | tua-tua mêksih ayu ||
14. ngêsorkên prawan wulanjar | mêksih ayu nimbok iku | mêngkono pêngrasanipun | sarwi mundur saking ngarsa | malêbèng
ambêkta pênampanipun | praptèngarsa lon turira | punika tur-aturipun ||
18. nyai nyaosi pasatan | katura dhatêng sang bagus |
Kulawiryèku | paduka ngaturan masuk | marang pun nyai sêkêdhap | Jèngraga angatag gupuh | lo wawi ta enggal paman |
suku kata: sarwi binorehan pinapatut.]. mênthèngthèng andhandhing | Ki Kulawirya mojar | yèn sêmbada bi§ kirang sawanda, kawêwahan: bi [bibi]. randha ||
4. santri kula pun Nuripin (660) | gih wènèhana pênganggo | ing salila dika anggêr wutuh | dhengah
kang apik (661) | nèng mêrgi yèn wontên bondhot | bondhot binabadan tiang anut | pungkur ing
14. ia Cêr sêdina iki | ngundanga wong lanang wadon | konên nambut karya dèn arampung | lan juputa dhuwit | layak ta sanga têngah | ya wus kiranên
mangsa bodhoa sirèki | manira uwus pitados | biang Kacêr sigra gupuh-gupuh | amêmatah kardi | ni randha ris turira | marang kenthol Kulawirya ||
16. putrandika gus Jèngragi (663) | inggih punapa kang dados | mênggah kêlangênan rêmênipun | sabêne punapi | Ki Kulawirya mojar | yèn kemase Jayèngraga ||
17. ingkang dipun karêmêni | mung gêndhing gêndhèng kemawon | asangêt ugungan dhasar kogung | bêrkating priayi |
kimase | Jayèngraga priayi jêlanthir | inggih lir punapi | kenthol raosipun ||
matur punagi mami | sumangga kemawon | punapa kang dipun kêrsakake | tan rumaos gêgadhah wak mami | Ki Kulawiryèki |
prayoginipun: manggihi. | kemase Jèngragi | ni randha umatur ||
5. mangke kewala mêdal ing jawi | wawi guling kenthol | sangêt wulangun ngong mring dhèwèke | mugi wlasa mring wong kawlasih |§ prayoginipun: kawlasasih. [Kurang satu
thol mangke kemawon | lêhêng kula kang rumiyinake | sampun jêngandika ngrumiyini | wawi sarêng mijil- | lakên raosipun ||
Jèngragi (670) | pamanta tan katon | mung jroning gêbêr wontên banene | pyak-pyok crak-crok kados masuh jarit | talah§ prayoginipun: latah. Jayèngragi |
ajêng punapa | dene tangan dèn cêkêli | ngling nora têka nuruta | sêdhela payo aguling ||
18. lah payo atunggal turu (675) | jare bandhamu
prayoginipun: ajêlih. | adhuh biung bai§ prayoginipun: nyai. tobat | Allah Allah prie iki | ya Allah astagpirulah | têka buh-êmbuh si nyai ||
1. ah mangke nyai sampun (676) | botên ilok mêksa wong tan purun | nyai randha ngling
kaya gêlêm ora-ora ukur kathik | gatra bae ala nganggur | ngur aja nganggo mêngkonok ||
9. mawa konthol mêlulu (678) | anjêngkêrut lir impês bak wulu | wis nora
sampun nyai-nyai sampun | Ni Sêmbada nêntak sarwi anasabi | sapa kang doyan
19. Ki Kulawirya muwus | payo nak mas padha ala nganggur | gêgamêlan kang enak gêndhinganèki | kang
dangu pêpak sêdarum | Jèngraga nabuh kêromong ||
21. kang paman kêndhangipun (681) | wus kawongan kabèh ricikipun |
sirèku durung | age Dul payo aguling | e la yèn mêkotên kados ||
3. inggih mawi nyai lamun dèrèng tuwuk | kula ladosi sakapti |
uninipun | dhasar têtandhêgan mêksih | kadya wong bajong-binajong ||
5. kêtutugan nyai randha karêpipun (683) | Duljaya bisa nuruti | kon
kèn nyindhèni | antuk sagêndhingan wangsul | mring pawon mêmatah kardi | myang ngladèni asêsaos ||
9. anèngayun wedang pêpangananipun (684) | gembol wêr sri suruh rawis | tan kuciwa cawisipun | nuju suwuk dènya gêndhing | ngawirya ro ngling guguyon ||
10. mring niaga crêmêdan patakonipun | Jèngraga gumuyu angling | ngong tanya sayêktosipun | ia wong sêmene iki | sapa kang wus dadi lêbon ||
11. mring ni randha Sêmbada kang tunggal ujur | sapa kang kanggo
sarta nglampahakên picis | pêngungsènya wong kêbutoh ||
15. Jayèngraga lan kang paman sru gumuyu | sarwi sasmita ngling aris | jawane Duljaya iku | ia ingkang anglurahi | sakèhe kang para dhogol ||
16. inggih talah paman tan majat lan ilmu | randha Sêmbada puniki | tan ngangge nêbut salêmut | prandene
10. ia tuhu nora paribasan lowung (689) | lugune kêpenak | swarane pintêr nut gêndhing | lan
12. malihipun inggih ngupayaa wuluh | saêros kewala | asêdhêng kinarya suling | ragi cua ing
14. ronggèngipun kêkalih lan wuluh katur | Jèngraga anyandhak |
kang bisa nyuling | matur inggih wontên sêtunggil pun Eka ||
16. dèn§ prayoginipun: dan. agupuh
gambyung | ngungkuli pra jongkit | ya mêngko kon ngupaya | yèn sida jare nayuban ||
7. têlèdhèk ingkang ngluwihi | kang wus komuk ing wong-uwong | Jèngraga ngandika sira iku | padha ronggèng ngêndi | kang liningan turira |
14. punika ingkang nyukani | kêlangkung pêradhah ing wong | witning ta pamanta winalungsung | busana sarwa di | rayi dalêm Jèngraga | ngaturan salin busana ||
15. nanging rayinta tan apti | namung pamanta kemawon | kang salin busana miwah dhuwung | inggih saput rati§ prayoginipun: ranti. | Jèngrêsmi mèsêm nabda | sukur ana kang sih marma ||
16. ya pira-pira Nuripin (695) |
kenthol | ni randha wus tua prandenipun | kumêncur sumunthi | kêmrawan kêmêprawan | kang gya§ kirang sawanda,
4. supayane gampila ingkang pinurih (697) | kaula punika | dèn kandhakakên mring nyai | yèn kaula sring gêlêman ||
5. kenthol Kulawirya ingkang gêgorohi | mring randha supaya | gadhah kêrsa marang mami | nulya kula tinimbalan ||
6. dèn apusi mring kenthol Kulawiryèki | kèn mundhut wangkingan | nèng jroning gêbêr winangi | ni randha anèng jro tilam ||
Jayèngragi | ingugung mring rama | sêpolahe dèn ubungi | sajêk tan sinungan rêngat ||
loro dèn kêtawis | ywa susu dèn tumaninah ||
20. kaping kalih kang suci lesanirèki (700) | kang sêca ikralnya | maca patekah kang titis | mad
3. yèn durung sah tri prêkara (701) | abot wong dadi pêngulu | katêmpuh ing batal mêkruh | sukêr walêr sangkêrira | kang makmum mring imamipun | salat galate sêdaya | wong akèh marang pêngulu ||
4. Ki Jabalodin duk myarsa | mring riwayate sang bagus | kêlangkung padhang tyasipun | ki pêngulu anggêpira |
solahe kang kêmayu | nanging Jèngrêsmi tyasira | mung ketang ingkang rinuruh ||
11. wusnya anata rinira | mundur mèpèt dènya lênggah§ prayoginipun: lungguh. | ki pêngulu aturipun | punika sampun sumangga | kula aturi tuturuh | sêdhêng wancine anadhah | Jèngragi§ prayoginipun: Jayèngrêsmi. nginggihi wuwus ||Lebih satu suku kata: Jèngrêsmi nginggihi
17. ki pêngulu lan rabinya (705) | ngiras ngladosi mring tamu | ingkang jangan bècèk wêdhus | nèng takir gêdêbog pisang | kluthuk mrih tan
15. ingkang tan pati kadulu | kaya ta kêbo sawiji | karame ulam kang kalal | ulaming kêbo sawiji | apan nênêm ingkang karam |
asalipun (711) | kang wirit tan purun bukti | lan malih kêrupuk rambak | kadhang têksih wulunèki | puniku kang mawi karam | lir wong puasa saari ||
11. mèsêm ririh aturira | duraka kula punika | kenging pagodhaning§ prayoginipun: pênggodhaning. randha | nuju kêtowongan blanja | tan wontên kaula têdha | kèwêdan nilih tan ansal§ prayoginipun: angsal. | rayat kula gadhah rêmbag | anggadhèkên golok sinjang ||
12. marang ni randha Sêmbada | kêdah kaula ingundang | sarêng panggih lan bok randha | sojaripun mring kaula |
Nuripin agupuh | anampani sabuk parwi§ prayoginipun: sarwi. muwus | dhuh lah dalah nyata utami si
8. tan dangu lampahipun | mêngetan mring kêrandhan prapta wus | ing
putranipun (722) | angèsêmi ing pasêmonipun | matur malih dene kang sinjang puniki | gènya nyukani pêngulu | pêsalin gèn kula ngêbrok ||
14. lajêng sinungkên ulun | kados saking bungahe lir kaum§ prayoginipun: kaul. | sabab dipun wulang mring
Kulawirya angguguyu mring Nuripin | tandange ||
2. bok sing tamban bae pamulukirèki | dilèngèng | susu-susu kaya wong dèn buru bajag |
15. ingkang samya pinara-para tirtanya | sumrèwèh | jog ing blumbang pambêbêngane awiar |
wong lanang nèng bêlumbang (727) | arame | sabên adus wor-winor lanang lan wadon | rusuhe ||
18. têlung dhèmpèl patang dhèmpèl limang dhèmpèl |
20. dhasar wontên kang tutur ye§ prayoginipun: yèn. kenthol adus | samangke | bungah-bungah
seharusnya: 8a, ing batine kamigilan.
3. namur guyu ngling jro ati | o Allah iki wong apa | kaya mêngkono polahe | wong padha dubilah setan | jawane ngong kêsasar | ing laku rada kêpaung | kalurung kalbèng loropan ||
4. sêkala èngêt ing melik | gampile ingkang tinêdha |
bêdhandho ing kalbu | tekading rèh kêtanggungan ||
16. tiang sampun dèn maklumi | marang putranta kakang mas | punapa ingkang rinaos | Ki Kulawirya wus lêjar | myarsa rêmbaging putra | lah ya yèn mêngkono sukur | ya ta kang anèng
20. tan dangu sêkala dadi (734) | bêrkat rinayap wong kathah | agupruk lir wong mêmanton | wong wadon kang olah-olah | pan samya sêsambatan | ni randha kêwasanipun | bisa andadak wong kathah ||
21. bêrkat-bêrkate wong sugih | sêbarang karêpe dadya | tan gabutuh gawening wong | ni randha ngling mring Duljaya | mêngko sira nuduha | undangên ronggèng Si Madu | kang sring dadya wirangrongan ||
1. Duljaya ature inggih | barang parentah linakon | tan ana kuciwa sarwa rampung | lir
bokonge kêpoh | wong sarwa sêmbada dhasar dhegus | bêsuk§ prayoginipun: bêsus. aprak ati | nèng krajan Wanamarta | sakêrsane
8. micarèng tyas baya iki | uwong nanging dudu uwong | ambakna doyanan nora nyêbut | kêranjingan
16. wus danga§ prayoginipun: dangu. dènira untir (739) |
wuwusira | gih mangke kantênanira ||
20. saniki kularsa mijil | wus akir kuatir yèn pot | sigra mring bêlumbang
sawusipun sunat nulya ngangkat pêrlu | ingkang dadya iman | putranira Jayèngragi | tan
andungik | ngling gumêndhèng gumêmbrang agandhang-gandhang ||
18. èh sira Duljaya lèhira anuduh | marang ing Bakungan | ngundang Si Madu apa wis | matur
tan adangu ronggèng lan sêpanjakipun | krompyang-krompyang prapta | Dul angling lah dene prapti |
Kaca Wara-wara iki mratélaké prastawa-prastawa wigati ing Wikipedia basa Jawa.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.56, 21 Novèmber 2015.
Ing. Pavl&iacute;k
aku ra mudeng maksude postinganmu nduk..
karepe opo to kuwi? saben dina gawe lagu ngono po?
Balas	Iwan Yuliyanto berkata:	19 Oktober 2012 pukul 1:06 pm	Sigoese said:
Biar Mas Sigoese tambah mudeng, mbak Raya
kuwe sing jenenge mbangun jardiknas ora gampang. Kadang-kadang (nuwun sewu) ana oknum sing seneng
ing umur 14 taun dhèwèké saguh ngapalake Qur'an.[1] Hasan al-Banna lair ing dusun Mahmudiyah kawasan Buhairah, Mesir taun 1906, putrane ulama gedhé ing Mesir.
Prestasine Hasan Al-Banna ora mung ing ilmu agama, nanging uga ing pendhidhikan formal. Ing pendhidhikan menengah, dhèwèké lulus kanthi predikat paling apik ing sekolahe lan lulusan paling apik nomor 5 ing Mesir. Umur 16 taun dhèwèké kuliah ing Universitas Darul Ulum Mesir lan lulus nalika umur 21 tahun. Sak tamate kuliah, dhèwèké makarya ing donya pendhidhikan minangka tenaga pengajar ing perguruan Isma’iliyah.
Cathatan suku[besut | besut sumber]
^ (id)Biografi Hasan al-Banna , diaksés tanggal 25 Juni 2011.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hasan_al-Banna&oldid=1106829"	Kategori: Lair 1906Kategori ndhelik: Artikel lola kawit Maret 2016Kabèh artikel lolaArtikel ngandhut tulisan abasa Arab	Menu navigasi
Pupusela sing asli ternyata soko Papua nda…. bentukke podho vuvusela ning luwih cilik, jenenge KOTEKA (
mudik wae. Nang kene mah jarang2. hehehe.ReplyDeleteRepliesZulfa22 September 2015 at 17:41aku pas nulis iki dadi
Jayèngraga lon-wuwusira ||Lebih satu suku kata: Jèngraga lon-wuwusira.
9. Mreneya anggèr wong kuning | turuwèng kene
ampingan saka kandhang wus | guthulnya (n)jêdhindhil | dèrèng prapta ing gatya | saya
krinan iki | lah wis payo gage ta | dèn-gagah bae sadhela ||
65. Gêndra ngrangkul lambungnèki | ing sabuk wontên mêndhosol | ginagap yèn arta gya jinimput | sadaya nêm anggris | wus
83. Sigra dangdan amarani | ikête maksih bra-ebro | ing pênyananira dhayuhipun | ngalumpuk ing
inggih sumanggèng karsa | nuwun apuntên paduka ||
85. Saking kêkirangan mami | maklum paduka kemawon | Jayèngrêsmi marma lan amuwus | inggih sami-sami | umatur malih tanya | rinta lan paman-paduka ||
86. Dene tan wontên ing pundi | Jèngrêsmi nauri alon | ngrumiyini
10. Gêr ginuyu marang ingkang putra kalih | kang paman alatah | sarwi nyirati Nuripin | mukane kêbês lumajar ||
pinggiring bênawi | nusup ing wana wulusan ||
26. Grêng bondhotan kadhang manggih margi alit |
tipis | têmahan kenging kiparat ||
32. Dene marginipun ing nikmat puniki | kang rasa cacêgah | ing rasa ingkang binukti |
puniku kang dèn-aranni | musibat nut jajillanat ||§ Prayoginipun / jajallanat /.
36. Marginipun ing rahmat puniku asih | asih ing lèkira | nyêrtu turunyêr tuturu. siyang ratri | pinrih asru ari pira ||
37. Ing ngalayap lêse sadurunge ngimpi | punika babagan | ing layap kawan prakawis | kang dhihin layaping nendra ||
38. Kaping kalih layaping sahwat ing gati | ping tri layapira | ing asalat ingkang muslim | kang têkèng sêjatinira ||
45. Mila kêdah ing dalêm gêsang puniki | nungge ing apêngal | kipayah kêlawan ngèlmi | yèn kalamun maro karya ||
46. Ing kalbunya lan kalarate wus bagi | kinalih tan kenging | pênggawe kalih prêkawis | tan kenging yèn pepeka-a ||
47. Pan ambubarakên ing ganjaranèki | yèn
ngling lah botên mindhak lara ||
56. Jayèngraga suka gumuyu sarya ngling | iya yèn sing lara | sisihe
kata: mara mênyanga agêlis. matur (ng)gih tuwas kangèlan ||
69. Lamun dangu (ng)gèn-kula ngupados warih | dados (n)tos-antosan |
punika | adamêl guguping ati | sakit dhadha-kula kongsi babak-bundhas ||
3. Inggih sampun malih-malih kadya kang wus | anggugupi manah | tan ilok ngêgèt-êgèti | ah si Cêblung andadak dhawuh parentah ||
4. Ginaguyu marang putra kalihipun | Jèngrêsmi ngandika | inggih ta lah kadipundi | wong angalih pangraos puniku paman ||
inggih saèstu | milanipun paman | mênggah ngagêsang puniki | kêdah sura lêgawa sabarang karsa ||
15. Pan wus wuwuh-wuwuh atine tuwajuh | nèng wana wulusan | barang yèn durung nglakoni | kèh ringgane was-was malah tan kadugi ||
16. Saking durung bae kalakon puniku | yèn wus ta kalakyan | nora nana kêlah-kêlih | ingkang
Nuripin marang padesan | ngilèni dawêganipun |
sakawan wus pinarasan | katur ing bandaranipun ||
namanipun | Kêndhorog wus sinabrangan | lêncêng kewala mangidul ||
5. Praptèng dhusun ing Mamênang | dhadhahe asri dinulu | raryan ing wêlahar watu | pinggir marga patêgalan | Jèngrêsmi alon amuwus | paran karsane pun paman | punapa rèrèh ing dhusun ||
gigisik padhas | ing atirakat pikantuk | pinggir lèpèn pêlabuhan | kang paman wus samya rêmbug ||
Jèngrêsmi alon ngandika | punika paman pikantuk | kêkadhar pinggir narmada | ing dalu
ngungkrêt ulatira | inggih piyambakan muwus | mênggah lampah tirakatan | pan kirang utaminipun ||
12. Prayogi nèng padhusunan | pangraos kula pikantuk | tirakat ing rakêtipun | Kulawirya wruh ing cipta | nyat ngadêg sarwi
tan pitaya | aluhung cêlaka lungguh | wontên rewange kacêmplung | dimèn kêdhahar ing baya | lo punika ting padhêngul | angambang mundhut sampeyan | Ki Kulawirya anjumbul ||
18. Si Cêblung kapara edan | wong dèn-tawakakên bajul | bêcik (n)dhasmu pakan bajul | umatur dede pabênan | kang putra samya gumuyu | Jèngrêsmi lan wuwusira | punika istilahipun ||
19. Ing dalêm gêsang punika | kang wus purun ing pakewuh | wruh godha rêncanèng lampus | tan wigih marang bêbaya | puniku mênganing luhung |
ajrih ing baya | kadêrêng-dêrêng tan purun | nyana bilai kewala | tan winahyu kanthinipun ||
1. Beda lan kang sampun wanuh | ing coba kang bêbayani | tan wruh yèn sajroning baya | dadya marganing ngaluwih | pratandha pratisthèng godha | rêncana tan dèn-singgahi ||
2. Kang paman alon amuwus | bênêr anakmas dera ngling | tangèh yèn wong sumurupa | arang kang bisa nglakoni | liya ingkang kaidayat | tawêkal marang bilai ||
3. Mangkana Hyang Surya surup | wus manjing wêktu Mahêgrib | samya ngambil toya kadas | Nuripin ingkang ngadani |
nèng tambi soring kusambi | Jayèngrêsmi lon ngandika | mring kang paman myang kang rayi ||
8. Mênggah lampahing wong luhung | suka cinacad ing wadi | sanès lan
dene kang ingakên rupa | lan rupane takdir gaib | matêngah kaol maklumat | hakekat ingkang asya-i ||
12. Sakèh asya-a puniku | saking maklumat kang dadi | marmanipun kang maklumat | ingakên rupa sajati | lire rupa ingaranan | akyan sabitah puniki ||
13. Ngalam padhang wastanipun | saking cahya sipat kalih | ingkang sipat jamal jalal | marma maklumat puniki | dadya alam uluwiyah | nênggih rupa kang kariyin ||
14. Kasuluhan rupanipun | ing sipat jalaling Widhi | mêncurat kang cahya padhang | saking sangêting birai | cahya ingakên paèsan | amuhung rupa kang jati ||
15. Nyata eloking Hyang Agung | nênggih Dat Sipat puniki | Sipat punika ngarahan | pratingkahing Dat puniki | wujudnya tan ing
rohani ika | pan Datullah isinèki | ati minangka kurungan | êroh kang minangka pêksi ||
18. Sir minangka krunganipun | idhêp kang minangka pêksi | têtêp rahsa wastanira | dados manusa puniki | lamun akurungan jasat | kalbuning mukmin puniki ||
19. Minangka paèsanipun | sintên ngulati Hyang Widdhi | têbih lan sariranira | kaliwat kawruhe nilib | karana jisim punika | têtêp mot kalih prêkawis ||
20. Wahya-jatmika puniku | wahya pasênêtan pati | jatmika kang pasênêtan | rohani ingkang minihi | puniku awis waspada | lyan kang wus gambuh ing
rêrasan ngèlmu | ngrasa luputing tumuwoh ||
2. Lamun eling ing ngèlmu | barang pratingkah ngalam puniku |
keblatipun | rêmpêg wong papat samya tuwajuh | nelakakên suhule kalimah kalih | napi isbate
putra kalih myat Nuripin | Jayèngrêsmi ngandika rum | inggih punika kang ngorok ||
13. Nuripin (ng)gih puniku | nênelakkên caritaning ngèlmu | pangkatipun titah agêng lawan alit | apan sampun bunuhipun | wong cilik kêdah andhêkok ||
14. Paman tiyang puniku | titah apan wontên tandhanipun | titah alit mung tilêm kang dèn-karêmi | yèn mêdala tapanipun | mung cêgah pangan kemawon ||
tan kaduga cêgah buktinipun | ingkang dadya ngamalipun mêlèk ratri | punika panêngranipun | lamat luhur lawan asor ||
17. Pan titahing tumuwuh | ing agêsang tuna untungipun | yèn wong datan takat cêgah
lyaning bukti | tiyang makatên puniku | tuna uripe tur bobrok ||
19. De kang alamat luhur | tawêkal cêgah mangan lan turu | apan datan sawiyah-wiyah binukti | anjungkung mêlèk ing dalu | sinung luhur tan kêna sor ||
1. Ki Kulawirya ngling aris | abênêr riwayatira | wong mono yèn wus palale | kudu takdir bangsa andhap | mrih luhur nora bisa | yèn wus titah bangsa luhur | panggayuhe mring utama ||
2. Bêcik kauripanèki | Jèngraga nambungi sabda | upami sami-samine | tan nadhah lawan tan nendra | kang turu datan mangan | ingkang mangan datan turu | punapa
sarèhning abangsa êngam | amrih ing sidhang-siringe | pinèt dhangane kewala | prayoga linampahan | aywa nyidrani ing dalu | ywa nyidrani ing raina ||
6. Ywa nyidrani ing sasami | ywa nyidrahinyidrani. dhawakira | ya patang prakara kuwe | padha sipating Pangeran | kuwasa wèh duraka | yèku prasasat satuhu | Hyang Suksma ingkang satmata ||
7. Kang rayi umatur aris | kang pundi liripun cidra | Jayèngrêsmi lon wuwuse | ingkang dhihin cidra marang | ing rina lamun nendra | kaping kalih cidranipun | ing dalu lamun mêmangan ||
8. Ping tri cidraning sêsami | barang wuwuse tan nyata | ping pat cidra mring dhèwèke |
siring | dudu pangkate ngam-ngaman | pan iku bot-boting abot | dudu cocomprèngan |Kurang dua suku kata: iku dudu cocomprèngan. pan tapa têtêmênan | pira-bara kabèhipun | bisa-a salah sajuga ||
12. Wus kalêbu wong utami | yèn kongsi sajêg (ng)
14. Tandha tabiyat miwiti | kaluhuran sakadarnya | wiwinih bangsa kamuktèn |
derahira | kêjaba kaetang guru | kakangira Sèh Mongraga ||
17. Ingkang bisa anglakoni | wirayat patang prakara | malah ngoncori bangête | marang ing kono anakmas | Jèngraga nambung sabda | pan inggih sayêktosipun | tan wontên kadya kakangmas ||
Mongraga | dadya mêne kang cinatur | angungun mring Amongraga ||
19. Samya sayah mangsa arip | ing wanci lingsir anggagat | bangun nyênyêt sidhêm
Akèh têmên parikane bok wis jêmbut | cêkake | padha ngêrti mangkono bae ya uwis | blakane ||
29. Kathik simbar kathik kêmpung kathik landhung | kawête | Kulawirya gumuyu sarwi ngidoni | cah-cohe ||
30. Ki Nuripin mingkar-mingkur ngling ih biyang | ladake |
bêgènggèng | Ki Wirya ngling si Dhêplok lir wong rêp maca | dhèhème ||
36. Nulya wiwit ngomong wau Ki Nuripin | andongèng | wontên randha lan dhudha cêlakan linggih | nèng ambèn ||
37. Ni randha ngling ki dhudha payo badheyan | ngong duwe | kanthong cilik tan ana bisa (n)jajagi | kandhase ||
38. Ki dhudha ngling êndi kaya pa kanthonge | rupane | lan sêpira jêmbar rupêge kanthongmu | dawane ||
39. Anauri namung sanyari rong nyari | kabèhe | sun-isèni raja-brana nora kêbak | lawase ||
punapa namung kawula | ingkang duraka priyangga ||
11. Thok thil namung jasat-kala | Kulawirya ngling lah iya | Nuripin matur (n)
pinaranan | ngisoring kaywagung gurda | raryan sêndhang pinggir desa | ing Pakudèn§ Prayoginipun /
prayoga | Nuripin matur sandika | gya mentar mring padhusunan | nêmbung lan patingginira | agupuh ingkang liningan | tan susah mawi
godhong binuka | kang paman lan arinira | samya ingancaran nadhah | gupuh samya wiwijikan | adan lêkas kêmbul
guwa Selamanglèng | yèn wus ngidul-ngilèn punang mêrgi | sisimpanganèki | mangilèn kang anut ||
3. Botên wontên margi malih-malih | jujuge mring Klothok |
Wanatawa praptèng ngarsi | sarwi ngancarani | kinèn lênggah salu ||
9. Angandika aywa susah iki | ing kene kemawon | ngong ayun mring guwa Selamanglèng | yèn sambada lan kasdune kaki | untapna wakmami | kaki maring gunung ||
maksih apor | ngantak-antak ing marga lampahe | wus antara dangu nulya prapti | wiwarèng guwa writ |
êmpuk lir linapis | ing wastra sinungsun ||
18. Ingkang samya eca dènnya linggih | sawusira aso | myat pusparsa mayêng ngupayane |
ngling maring Ki Wanatawa | paran iki kaki de tan ana tirta ||
2. Matur inggih pabèjèn prênahira | wah mêkatên langkung ing bêgja paduka | pan punika
Prayoginipun / prapta /. nèng guwa Selamanglèng manawa | aturira kawula datan tumingal | manawi ta saking tan uning kawula ||
22. Ingkang kadya pajar andika punika | wontêna kawula matur pan bêlaka | kang ana§ Prayoginipun / anama /. Sèh Mongraga kanthi sabatnya ||
1. Yata kang samya alungguh | nèng guwa
ardi | ana kang amaratapa | pandhita ingkang linuwih | Ki Wanatara turira | pan inggih wontên satunggil ||
3. Anèng sapucaking gunung | pucaking ardi puniki | ardi Klothok pêkarêman | sêpên tan kambah ing janmi | awis ingkang uninga-a | kadhang yèn wontên kêpanggih ||
4. Tan sagêd asalang muwus | bisu kewala tan angling | yèn wontên kang inujaran | sêpakonipun pinanggih | etangipun angsal bêgja | yèn panggih kongsi sinung ling ||
5. Wastanipun kang palungguh | Ki Dhepok
ing dhepok Sèh Ragayuni | tanpa sabat tanpa endhang | namung pribadinirèki | tanpa wisma kêkampungan | anèng ing sanggar sasiki ||
wus prênah nèng wuri | binagyan ingkang duk rawoh ||
6. Amangsuli pambagya panambramèng rum | wau ta sang
11. Lawan ingkang dèn-adhêp samaptèng suguh | nyamikan sangkêp mawarni | dudu carane wong gunung | pasugatane di-adi | cèrèt pinanggung nèng anglo ||
12. Dêgan pêparasan myang kêndhi bak ranu | tan rewang
sumangga sawontênipun | sumapala palèng wukir | supaya ring ing kalêson ||
15. We nyu wilis tuwin sakarsa amundhut | samya mangsuli lingaris | inggih ing sasêlotipun | Jèngrêsmi rêsêping galih | myat marang ingkang dhêdhepok ||
16. Pan inganti-anti dangu tan amuwus | kêlangkung akung ing wadi | mêngkana alon amuwus | Jèngrêsmi mring sang palinggih | marma kawula praptèng don ||
17. Wiyosipun kawula nuwun pituduh | mugi paduka sung tuding | inggih ing panggenannipun | kadang sêpuh kawlas asih | nglalana nis nir tang wartos ||
18. Karya kingkinipun ingkang kantun-kantun | ramèbu myang garwanèki | langkung sangêt
kadangipun | ingkang lêlana nis | kawula tan pagutan | dèrèng wruh suwarnanira ||
4. Kang wasta Sèh Amongragi | nanging wus wor tunggal kawroh | jomblah nèng kanêngan lan ragèngsun | tan kuciwèng ngèlmi | tar samar sinamaran | sami dèrènge pêpanggya ||
5. Tan tingal-tiningal lair | wus cup-cinupan ing batos | Ki Sèh Amongraga tyas wus kupu | lan kawula yêkti | ing pandugi kawula | rakanta Sèh Amongraga ||
6. Laju ngêlalu lana nis | wus tan nêdya atatêmon | marang yayah rena
kinarsan de Hyang Agung | tan kêna pinêthik | walahu alam benjang | yèn karilan ing Hyang Suksma ||
9. Dene (ng)gènnipun samangkin | nèng mêdangab kidul-kulon | tan kenging cinêtha ing
lagya kinarya lêlakon | puniku ing benjang garwanipun | tumutur ing laki | nèng jaman pamimikan | kathah roncening rancangan ||
mangkono | wus waspadèng cipta ngong sirèku | thithik rada blai | polahira nèng marga | padha nyalèwèng maksiyat ||
14. Mangsa wurunga kêtawis | pêsthi kacupan ing batos | mèsêm Jayèngraga bari suntrut | anutuh kang uwis | Sèh Ragayuni
raosipun | gurih tungtung wangi | kula lagi punika | mriksa raose kang wedang ||
20. Karênan Ki Jayèngrêsmi | cipta jênêk anèng dhepok | tyas sêdya
2. Praptèng sêndhang pabêlikan | sêndhang Prawati rannipun | ngandhaping sela gêng mangul |
nunuwun | rèh bodho tanpa tuduhan | mugi paduka sung tuduh | praptèng padhanging
Wiwinih sampun prayogiGuru lagu seharusnya: 8a, Wiwinih sampun prayoga. | mung kantun pangolahipun | kêdah anuwuki pacul | mrih dhaup winih lan tanah | dadyarja kang tanêm tuwuh | kang darbe sabin sih marma | myat tandurane woh landhung ||
rumaos inanipun | Ki Jayèngraga umatur | bibisik mring kang raka | prayogi angudi wuwus | supados kususing driya | ing nalar manawi rujuk ||
9. Jèngrêsmi nganthuki rêmbag | wusana alon umatur | marang sang maha palungguh | kawula nunuwun mirat | pangandikanta kang wau | dhauping winih lan tanah | kadya punapi liripun ||
10. Sèh Ragayuni lingira | de wuwus-kula puniki | kathah panunggilanipun | pan inggih gangsal prakara | ingkang dhingin dhaupipun | Gusti kalawan kawula | kumpula sir kang sêjati ||
Kumpuling napas lan cahya | lantaran rasaning tuwuh | dene ping sakawanipun | dhauping ilmu lan iman | kumpuling tokid lan kawruh | lantaran lila lan tapa | dene kaping gangsalipun ||
13. Kang winih kalawan tanah | kumpuling sêmu lan êmpuk | lantaran kalawan ranu | puniku pralambangira | kewala sêsamanipun | kang dadi paugêran | langkung pangolahirèku ||
14. yèn ta wêwadhah kuciwa | têmah rusak
padhanging raina | puniku upaminipun ||
15. Lan tunggil malih pralambang | kadya ta sanepa dhusun | kêrajan sajroning dhukuh | dhukuh nèng
jujug ing guwa linuhung | ing Selamanglèng punika | sela lus rinêngga tatu ||
18. Pinatra gêmpur angrêmat | pipining lawang kang kidul | pan rêca taksaka manglung | manawi wontên jarwanya | Ki Sèh Ragayuni muwus | di-bagus lamun atanya | artining guwa puniku ||
19. Sasanèng pandhita rara | Ki lisuciKilisuci. kang kukuwu | ingkang sadhèrèk pambayun | prabu Jênggala Ngurawan | ing Kêdhiri Singasantun | tansah dadya rêrêbatan | anulya sang pandhita yu ||
Naga Manglèng-sela Gwèku / = taun Jawi 998. Katrangan: Gwèku, saking: Guwa. watak 9. (Tembung: iku, watak 1) Taun 998 kapetang kaliyan taun 1569 ing pada 22 kaot 371 taun, cocok kaliyan ingkang kasêbut ing pada 23.
22. Ingabên lan sapênika | trus rasa gatining sunu |§ Candrasangkala: Trus Rasa Gatining Sunu = taun Jawi 1569 = taun Masehi 1647. Cathêtan: Lalampahan ingkang kagubah ing Sêrat Cênthini punika kadadosan ing jaman Sultan Agung
Prayoginipun / Prawati / kados kasebut ing pupah[pupuh] 472 (Jurudêmung pada 2). | sapungkurira kadas |
9. Sampun cawêngah sumêlang kapti | ingkang samya pikantuk anadhah | rêjêkilah sawontêne | kang maklum maring ulun | datan pati lawan abukti | kang dumugi priyangga |
10. Langkung nikmat raosing pambukti | wus antara luwar wiwijikan | cinarik mring
ing pinggir sampun miranti | dhadharan majêng ngarsa ||
11. Ingancaran asêsambèn sami | kang liningan nuwun aturira | kang tamu
ngagêsang punika | ingkang dadya geyongane | kasidaning tumuwuh | muga amba tuwan jarwani | mardikaning ngatitah | kados-pundinipun | Sèh Ragayuni lingira | inggih mangke anakmas kula-jarwani | manawi kalêrêsan ||
13. Gêgeyongan ngagêsang puniki | inggih budi kang minulyèng titah | ingkang minangka maligèn | -ning Sang Hyang Kang Maha Gung | pacampuwan Nabi lan Wali | sujanmi ingkang wus man | sakèh pra linuhung | pasênêtan gêng punika | pan wus mashur kang samya ahli ing budi | binudi kang budiman ||
14. Ingkang dadya têlênging ngarêpit | kang pinurih-purih ing kadadyan | nèng budi siyos wurunge | milane wontên ngilmu | kang
wal kayatan billarokin | uripe tanpa nyawa ||
15. Wujud tanpa kaanan puniki | ing dalêm kak sajati lantaran |
wujuding Hyang Suksma | inggih budi inggih Hyang kang Maha Suci | budi têtabonira ||
16. Pan upaminipun wohing tiris | banyu kêlapa
winadhag ing rasa | tuwin tan kenging ngumume | anèng jatining samun | ingkang tan kasaman ing janmi | ngênirkên tan bayinat | namung dhawakipun | kumambang marang Hyang Suksma | Hyang Suksma-di
tunggal pancêr rasaning jati | lawan Sèh Amongraga | kajateyanipun | Jayèngrêsmi-aturira | kadospundi pungkasipun kang sajati | Sèh Raga wuwusira ||
20. Inggih sêlotipun mangke ratri | dinugèkkên dènnya nyênyamikan | ingriku sapikantuke | dene punika wau | ingkang budi dhatêng Hyang Widdhi | tan pae paekanya | kang sampun sumurup | ajali abadining Hyang | ingkang sampun linuhung datan ngromèsi | wus mungkur ahli dunya ||
sakêdhap mangkat | wus gumantung ing lampah sêdyanya mantuk | marang wismane priyangga | tan pepeka anèng margi ||
2. Puniku kang sampun tama | datan arsa ing lampah ngampir-ampir | kacangkol marang donyèku | kuwatirira dahat | tan cipta lyan pan amung mring jodhonipun |
mantukipun | sangêt samar nèng marga | pêngampire dadya rubedaning laku | kathah mutawatirira | awis ingkang bisa mulih ||
darbèkipun | korup papa anèng paran | tan èngêt wasananèki ||
5. Pae lan kang sampun kawas | ngawruhi kang dadya
marga gung | kinawalan lan tawêkal | cipta ge praptèng wismèki ||
6. Wismanipun§ Prayoginipun / Priyanipun /. minangka Hyang | apan sami pangajêng-ajêngnèki | kang nèng paran lan kang kantun | samya pagutan cipta | tan sêlaya mêkatên supaminipun |
lir tirta saking ancala | umili marang jêladri ||
8. Kathah kandhêg ing sawangan | salat-jati ing têlêng prênahnèki | pilih ingkang prapta ngriku | jroning salat
Prayoginipun / bun /. tibèng toya | saking agranirèng patra maringih | wilaja lan marbukipun | paeling§
Kayu pami kang rêraga | apan budi wujudipun kang gêni | panasing gêni Hyang Agung | puniku têlêng salat | kêdah ingkang waspada panasing latu | tuwin kêdah wruh ing pisah |
mring lawananipun | pan datan angraga-sukma | suksma tanpa raga-jati ||
16. Komplang roroning ngatunggal | sampurnaning kawula lawan Gusti | puh§ Prayoginipun / suh /. sirna byuh ilang jumbuh | wus tan kenging ingucap | apan maksih nênggih andungkap ing wuwus | ing dalêm kauwusannya | mawi sarat mangsa kalih ||
jatining wahya | kalamangsa katri ing sabda gati | Ki Sèh Raga lingira rum | anakmas sakaliyan | ingkang mugi mituhu
amuwus | wiwisiking pamêdhar | anakmas ro sajati-jatining ngèlmu | adate Hyang adat kita | Sipat Hyang
inggih kita | dede besuk siksa lan ganjaranipun | swarga nêraka (ng)gih kita | sadaya inggih kitèki ||
lan toya supaminipun | mung sanès basa kewala | napining Hyang napi kami ||
26. Sama tan kenging kinira | paminipun suwung kalawan sêpi | tan
pae mung sanès wuwus | tigas cuthêling rasa | (ng)dungkapipun(n)dungkapipun. nèng
cipta | anakmas ywa wancak-driya | wulangun sagotra lawan | kakanta sujanma tama ||
7. Benjang ing jaman kanêngan | tunggal tan tunggal sasana | yèn ta kaprècèt
nauri osik tyas | kaya ngluwihi Mongraga ||
12. Sèh Ragayuni lingira | puniku sêmada cêgah | dede watêke
14. Wong kang wis tumêkèng tekad | tan ngopèni (ng)gunggung nacad | asor apêse ing tekad |
17. Sèh Ragayuni wuwusnya | puniku rahmat ing dunya | kalih prakawis rahmatnya | alayap lawan
24. Puniku kalangkung langka | panggraita lan§ Prayoginipun / tan /. prayoga |
Sèh Amongraga | mèh praptèng jaman walikan | puniku anak dèn-awas | aywa sêlaya ing driya ||
nèng Wanamartèki | jagongan lan si Jamil | kaya anakmas wus rawuh | nanging sun tan tumingal | marang Ki Sèh Amongragi | namung têmu lan Jamal Jamil akandha ||
5. Caturan bab sarat-sarat | katonne ngong dèn-wènèhi | sarating
winijil | sampun sami kewala madu lan kilang ||
12. Punika kaote paman | sih badhe lan kang wus dadi | calon kathah
Hyang Jaladragni | giyuh kawimbuh ing têdhuh | kadya
kukila /. | andon mangsa woh anèng wit | myang kewan ing wanadri | enggar nèng pasabanipun | Jayèngrêsmi ngandika | mring ki Wanatawa aris | ingkang êndi margane maring Gêgêlang ||
19. Wanatawa aturira | punika pan maksih têbih | lampahan tri dalu marga | anglangkungi ardi Wilis | dhunipun saking ngriki | pan wangsul malih anikung | mangalèr
dèn-gupuh | matur lah puniku inggih dhatêng pundi | Kulawirya asru muwus | dèn-undang (n)dadak
Aksara Ha, dipun keratani akèh wiraganya, ingkang brêmara anglalêntrèh, kentaring maruta agung, têgêsipun kombang mibêr katup ing angin. Watakipun gangsal bab, kapara ugungan, yèn kapêthit ing ujar lajêng kabranan, botên kenging kungkulan budi, botên ajrih ing pêjah, yèn katuju ing manah balabur sugih rêjêki, cêpak wahyonipun, ragi kêsèt ing damêl. Namung kinasihan ing priyayi agung, yèn pawèstri watakipun sugih napsu, nanging parêk jatukramanipun.
Aksara Na, dipun keratani, sura katêmpuh mulyèng yuda, têgêsipun kêndêl, nanging kêrêp kaprajaya, apêsipun gangsal prakawis. 1. apês saking dêdamêl, 2. apês saking karoban tandhing, 3. apês saking kirang prayitna, 4. apês saking gugupan, 5. apês saking watiring driya sarta wicara, kau bêbudènipun, nanging botên gadhah
Aksara Ca, dipun keratani, kadi padhas parang têmpuh, inggih punika parang pèrèng gêmpal. Kajêngipun kagêlan gangsal
swaranya, têgêsipun kirang wahyu, kêrêp kasingsal, apês saking gangsal prakawis. 1. apês saking swaranipun garabah
kêdah pêncar piyambak, rumpil budi, sanajan kabêgyanipun sakêdhik, barang nalar sagêd amiwiti botên sagêd angrampungi.
miyatani ing yuda, namung têka wêkasan kasor, jalaran saking sêndhon panastèn, ewanan, dene manising sabda namung lamis.
Aksara Ta, dipun keratani, sêkar sumawur kentar drêsing
maruta, mawor kumrisiking wuluh gadhing, têgêsipun kêmbang sumawur gônda amrik, nanging kabancanèng angin. Pikajêngipun dados dèrèng wanci sumêbaripun wau, mila yèn manungsa mawi gadhah watak kumarisik, manahipun tur mantêp ing pangawikan. Namung wêdalipun dèrèng môngsa, dados botên kawistara, katawur ing kathah, têmah kasagêdanipun kabaliwur kang ngawur-awur, nanging watak wantêran ing panggalih, kabyuk ing pasumitran, wasis ing panggalihan pradhah, suprandosipun botên kenging ujar sakêdhik, canggèh tan watara.
Aksara Sa, dipun keratani sêtya tuhu amrih ayuning sêsami, dipun pralambangi malih, asrêp karatone, pikajêngipun ingkang gadhah aksara Sa, lêpas lêmbut ing budi,
têgêsipun gunung agung sinawang tanpa kêkuwung, pikajêngipun sagêd agêng kawiryanipun, nanging kirang mantêp ing wicara [wica...]
[...ra] saru, kumarêcêk kados swaranipun jalma urakan.
Aksara La, dipun keratani, lêlina ing môngsa, têgêsipun pêjah dumugi ing wanci, dipun pralambangi malih, rêratêkab, têgêsipun yèn sampun dumugi kajêngipun kêrêp napsu, pralambangipun malih, tumungkul teja ngênguwung, punika yèn gadhah subrata nglalu tanpa watês, watak angkuh, nanging pawong mitra dahat asih, yèn kalêrêsan andhap asor, namung manawi gadhah kajêng sasat napsu.
Aksara Pa, dipun keratani, mubêng kapurunanipun, têgêsipun malintir rêmbagipun. Nanging yèn kapêngkok ing wadi, panggah botên mingkuh, asring kadunungan budi adi, kêrêp dados patakenan sarta paguroning tiyang, ajrih dhatêng yayah rena.
Aksara Dha, dipun keratani, patuting kagunan, syuh anguwuh ing yayah rena, têgêsipun patut pantês, majêng ing karya, syuh risak, dados pikajêngipun anggege risaking bapa biyung, inggih punika anak ingkang ngalup rina wêngi.
Aksara Ja, dipun keratani, jawata narpasudra, têgêsipun dewa ingkang asor, utawi ratu sêngkan. Pralambangipun malih tiyang mêngkul suku, têgêsipun ratu asring kaèngêtan manawi talitining alit. Pralambangipun malih mangku kuwung teja myang thathit, têgêsipun katarima tobatira dhatêng dewa.
Aksara Ya, dipun keratani, giri parai,
Aksara Nya, dipun keratani, binombong wranèng galih, têgêsipun anggarundêl ing wuri, yèn sampun mulung kados gêtun. Pangucapipun kumaki, tur bodho tansah dipun ewani ing tiyang, wah tipisan manah, jalaran sugih panyana-nyana ingkang botên migunani.
Aksara Ma, dipun keratani, mangayu, menak magêntur, [ma...]
[...gêntur,] têgêsipun karêm ubyang-
saru, suka kasinungan sugih, suka ngalingi bodhonipun, yèn sampun wanci diwasa, pralambangipun grêma cidra, pikajêngipun sulaya gangsal prakawis, punika lajêng têbih ing paramean. Gadhah watak jail panasbaranan, lumaku ginugu ing saujaripun.
Aksara Ga, dipun keratani, gêlah-gêlah mangikêt maêlung rantèh, têgêsipun awon sangêt, ananging sumêrêp ing alitipun. Pralambangipun malih, jagad sawêgung, widadara-widadari, têgêsipun andhap asor, jalu èstri watak suyud asih dhatêng ing sêsami.
Aksara Ba, dipun keratani, binuncang ing parang rèjèng, têgêsipun manah asor kasingsal. Pralambangipun malih, dinulu
ananging tan prayogi, manawi kadhatêngan bilai ambêbayani.
Aksara Tha, dipun keratani, wuwuh kewraning kalbu, têgêsipun ngucapakên wijiling wicara, pralambangipun malih gêtêr kumrisiking wuluh gadhing, watak sangêt anguwas-uwasi, ing graita trus ing wicara karya maras. Ingkang makatên punika watak rikuhan tur nyênyêngit.
Aksara Nga, dipun keratani, kadi camara gêgêk. Têgêsipun rambut gimbal, pralambangipun malih, kewran matêdhuh, mawor kumrisiking wuluh, pikajêngipun sanadyan kumarisik manahipun, nanging
Bausastra sudah dilaksanakan, tetapi baru mendapat 176 halaman.
Kala kula sowan ngabêkti ing kangjêng rama dalêm, kadangu [gara]pan kula, kula munjuk kados ing nginggil wau, kangjêng ra[ma] [da]lêm kapengin anguningani, bokmênawi karangan kula [wontê]n kirang langkung utawi lêpatipun, badhe kaparingan [ewah-]ewahan, mawi andangu: kêpriye pamikirmu kang bisa [nyênê]ngake ati, kula munjuk: mèsêm punika beda
ingkang ngangge arta bôndha pasinaon, dumugi pungkasanipun taun 1935 kêkantunanipun arta kas f 1500,- sabên
Marsaban ... f 10,- | 3. R. Iskandar ... f 3,-
Mênggah wontênipun arta bôndha pasinaon namung sagêd samantên anggènipun suka [su...]
[...ka] pitulungan, sabab lare ingkang sami dipun wragadi rumiyin-rumiyin dèrèng sami nyaur sambutanipun.
R.M.H. Yasadipura pangrèhing pralenan, nglapurakên
nglajêngakên, sabab cacahing warga saya suda, tuwin kathah ingkang walêd pambayaripun sumbangan, samangke artanipun kas kantun f 19,22 lajêng dados rêmbag rame, putusanipun, sapunika pralenan kèndêl rumiyin, lajêng
Satêlasing rêmbag-rêmbag ingkang kasêbut agendha, pangarsa nawèkakên, sintên ingkang badhe pitakèn utawi mêdharakên pamanggihipun, kawontênan ingkang sami mêdhar sabda kados ing ngandhap punika:
a. R.M. Sudarya mrayogèkakên spreekavond inggih punika dintên katamtuanipun pangrèh sagêd nampèni para warga ingkang ngaturakên pamanggih, utawi nyuwun katrangan bab punapa kawontênanipun pakêmpalan, supados dipun gêsangakên malih.
Wangsulanipun pangrèh, bab spreekavond rèhning botên sagêd kados idham-idhamanipun pangrèh, dados pangrèh botên sagêd anggêsangakên malih, prayogi manah rekadaya sanèsipun kemawon, ingkang
kaparingan wara-wara, prêlunipun sagêd ngangkah mrêlokakên dhatêng mirêngakên rêmbagipun.
c. R.M. Cakrapangarsa mitêrangakên, bab pagrêjèn Narpawandawa punika punapa taksih gêsang, amargi botên wontên palapuranipun.
Wangsulanipun pangrèh, manawi gêsang inggih taksih, nanging miturut palapuranipun panitya, kabêkta saking kirang ingkang suka garapan, sarta nyarêngi masanipun [masani...]
[...pun] kados makatên, dados inggih tuna, ewadene taksih
para santana dalêm, ingkang sami kasrakat gêsangipun.
Satêlasipun rêmbag sanès-sanèsipun, pangarsa nglairakên saraosing panggalih, gayutan kalihan sêrat paturanipun Narpawandawa ingkang konjuk sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana, bab lênggahipun pêpatih dalêm, punika warni-warni panyuraosipun, mênggah pamirêngipun pangrèh wontên ingkang mastani bilih sêrat paturanipun Narpawandawa wau namung saking pamanggihipun satunggaling warga makatên punika pêrsunlêk. Amila prêlu dalu punika pangrèh ngaturi katrangan, wosipun prakawis sêrat paturan wau dhêdhasaranipun namung anêtêpi wajibing Narpawandawa kanthi sucining manah, anêdya ngrêksa dhatêng karaton sarta praja dalêm ing Surakarta, dados sanès rêmbag pêrsunlêk, nanging rêmbag ingkang mligi saking pamanggihipun pangrèh, amila murih sampun kalèntu ing panampi, prayogi amitêrangna dhatêng pangrèh kemawon, dados sagêd cêtha têrang pikajêng- pikajêngipun Narpawandawa, kawontênanipun ing parêpatan ngriku botên wontên warga ingkang nyuwun katrangan, malah kapara parêpatan nayogyani sangêt dhatêng tindakipun pangrèh anggèning tansah amêmayu hayuning praja tuwin karaton dalêm.
R.M. Cakrapangarsa nglairakên raosing manahipun, nyuwun dhatêng para luhur langkung malih dhatêng para putra dalêm, mugi sami kaparênga nyatunggalakên tekad, utawi anggolongakên karsa, supados sagêd nuwuhakên kasantosan. Kajawi punika nyuwun mitêrangakên bab kathah sakêdhiking bayaran kontribisinipun para warga punika wêwatonipun kadospundi.
Wangsulanipun pangrèh, manawi bab nyatunggalakên tekad, utawi anggolongakên pikajêngan, punika pancèn sampun dados èsthinipun Narpawandawa, dene bab beda-bedaning kontribisi punika manut kandêl tipising raosipun para warga dhatêng Narpawandawa, utawi mawas dhatêng kêkiyatanipun para warga.
Pangarsa ngandika, kados ingkang kawrat palapuranipun panitra punika wau, bab anggènipun Narpawandawa anggondhèli kèndêlipun K.R.T. Wedyadiningrat, sampun ngantos kaparêngakên panyuwunipun lèrèh rumiyin, sapiturutipun, punika kawontênanipun nalika dintên Kêmis kaping 14 Sawal Jimakir 1866, K.R.T. Wedyadiningrat, sampun kalampahan kadhawuhakên kèndêlipun.
Lajêng dados rêmbag sawatawis, anggènipun Narpawandawa badhe damêl pangèngêt-èngêt dhatêng lêlabuhanipun K.R.T. Wedyadiningrat, putusanipun, badhe suka sêrat tarima kasih, dene anggènipun nindakakên pandamêlan wajibipun sampun samantên taun wilujêng.
Sarèhning rêmbag-rêmbag sampun têlas, môngka wancinipun taksih sontên, pangarsa lajêng nawèkakên, manawi para warga taksih kaparêng sami lênggahan, B.K.P.H. Adiwijaya badhe andongèngakên kawontênanipun
nanging para warga lajêng sami nglajêngakên lalênggahan mirêngakên sêsorahipun B.K.P.H. Adiwijaya, ngantos dumugi jam 12.30 sawêg sami bibaran, wilujêng ingkang pinanggih.
Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Yuswa 72 Taun
Mugi dados panggalihanipun para putra santana saha kêkasih dalêm
Ing Darmakôndha basa Jawi ingkang mêdal nalika dintên Sêtu kaping 26 Juni 1936 ôngka 144 angêwrat panjurungipun sadhèrèk Ngèsthiarja, suraosipun amêdharakên pamanggihipun, ingkang supados nambahi kautamèning asma dalêm, murih para putra santana sagêd trawaca anggènipun sami anggalih, panjurungipun sadhèrèk Ngèsthiarja wau kula têdhak sungging kados ing ngandhap punika:
Miturut wara-waranipun panitra komisi pasamuan, Kangjêng Radèn Mas Arya Purwadiningrat, [Purwadi...]
[...ningrat,] benjing ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 21§ Punapa botên dhawah tanggal kaping 22/7-'67? Red. wulan Rêjêb punika, kalêrês dintên wiyosan dalêm taunan sahandhap ing sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, saha ing dintên wau yuswa dalêm têtêp 72 taun, kaparêngipun ing karsa dalêm badhe ngawontênakên pasamuan, dene manawi wontên para kawula santana abdi badhe adamêl pahargyan ngurmati wiyosan dalêm wau, kadhawuhan lapur angaturi uninga katur nagari, jujug kantor sèkrêtari, parlu badhe katata saprayoginipun.
Awit saking wontên wara-wara ingkang makatên punika, makatên ugi angèngêti utamaning panggalih dalêm, dados saking pangintên kula tamtu botên sakêdhik ingkang sumêdya badhe damêl pahargyan, amargi kajawi nama dipun wêngani, sayêktosipun sampeyan dalêm ingkang wicaksana dipun pahargya punika sampun mungguh sangêt, amargi tiyang limrah kemawon, umur 72 taun punika nama sampun angsal ganjaraning Pangeran, môngka tumrap sarira dalêm jumênêng nata, sugih putra santana, sugih mitra liyan praja nata ingkang agêng-agêng, dhasar panggalih dalêm namung sarwa utama, dados sawêga namung kaalapan barkahipun kemawon sampun pantês sangêt, mila kula inggih sagêd namtokakên, tamtu botên sakêdhik ingkang sami badhe mahargya.
Angèngêti jêjêring parlu anggènipun sampun kaparêng mêngani tumrap para badhe mahargya, têgêsipun ing ngriku punika kaparêngipun ing karsa dalêm anyambêt sih katrêsnanipun para kawula santana abdi, dados saupami jaman Kalimataya, kaparêng dalêm wau nêdya nyêbar dana kautaman: rèhning kados
wau parlu sangêt andhawuhakên paring kautaman, tumrap ingkang dados panguwaos dalêm, upaminipun kados ta:
1. Maringi sudan ukuman ingkang wontên kagungan dalêm panti pidana.
2. Maringi pangapuntên para ingkang sami nandhang lêpat alit-alit, kados ta: manawi wontên abdi dalêm ingkang kalorot pangkatipun, suda balanjanipun, kaparingan ganjaran kawangsulakên kados lami malih.
3. Ganjar inggahing pangkatipun para abdi dalêm ingkang sampun labêt, saha
4. Angganjar para kawula ingkang nandhang kasangsara.
Kados makatên punika, têmtu badhe nambahi kontaping asma dalêm, saha ugi têmtu badhe amêwahi sugêng sêngganging sarira dalêm, ingkang sadaya para kawula santana abdi, têmtu badhe saya kasok sih sutrêsnanipun. Lampah kados makatên punika botên dadak ngèngêti lampahan ingkang têbih-têbih, kangjêng sri nata dèwi ing Nèdêrlan punika kemawon sabên wiyosan taunan, sampun tamtu maringi ganjaran kados atur kula ing nginggil, wontênipun bab punika ingkang kula tuju para putra santana saha para kinasih dalêm, amargi ingkang sagêd sambêt, utawi mirsa kawontênanipun ngandhap, gambaripun, upami sang nata dèwi anggènipun sabên-sabên paring sudanipun para paukuman, tamtunipun inggih botên uninga piyambak, botên sanès inggih saking dayanipun para ingkang sinampiran pangawasa, makatên punika têtêp rumêksa kaluhuranipun gusti ratunipun ingkang paring kawibawan, manawi para putra santana saha kêkasih dalêm botên sami kaparêng caos unjuk ingkang kados makatên, nama alahdene utawi kirang pantês kinathik panjênêngan ratu. Wusana sadhèrèk Ngèsthiarja namung sumôngga.
Kula nuwun, sadèrèngipun kula ngaturakên panjurung cathêtan bab ingkang kula manah prêlu dados panglihanipun Narpawandawa, langkung rumiyin kula nyuwun pangapuntên dhatêng raka rêdhaktur, saha para maos sadaya, dene sampun sawatawis dangu kula botên kêkènjèr wontên ing organ Narpawandawa, amargi sawêg arungan pamanahan, ngantos botên wontên wêkdalipun kangge kêkènjèr wau, samangke wontên sêlaning wêkdal, kula prêlokakên manah bab-bab ingkang kula manah pantês kula sangsangakên wontên ing organ kita, kados ing ngandhap
wontên warga ingkang tilar donya, pangrèhing pralenan tumuntên angubêngakên celengan dhatêng para warga, nyuwunakên kadarman sakaparêngipun (sakuwawinipun piyambak), celengan wau kakunci murih lopêr botên sagêd ambikak, dene sorogipun [soro...]
[...gipun] kaasta pangrèh.
2. Ingkang kangge baku kasipun pralenan, prayogi nyuwun subsidhi ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana, pangintên kula kathah kaparêngipun.
3. Panatanipun waragad dhatêng ingkang kasripahan, sasagêd-sagêd kêdah kairit, ugêr sampun nyêkapi kangge pangrukti (umum).
Pamanggih kula ing nginggil punika bokmanawi sampun kenging kagêm wawasanipun para kumisi pralenan.
Na: Bab Karangan paprentahan ratu, kawrat ing organ ôngka 3, manawi botên kalèntu panyuraos kula, wosipun kemawon kados mèrèkakên, rakyat kenging paos bêrahan, nanging golongan ningrat ngudi lêpat saking sêsanggèn wau.
Mênggah yêktinipun kadospundi, manawi golongan ningrat pancèn inggih lêpat sayêktos saking sêsanggèn wau, pamanggih kula prêlu Narpawandawa anggalih murih sêsanggèn paos bêrahan punika nun inggih botên katumrapakên dhatêng rakyat kemawon, amargi ningrat kalihan rakyat punika mênggahing pêrsunipun inggih sami dados kawulanipun praja.
Ca: Gêgandhengan kalihan kuwajibanipun Narpawandawa, ambudi murih luhuripun panjênêngan nata, saha karaton dalêm, bokmanawi Narpawandawa inggih prêlu anggalih tatanan-tatanan ingkang sapunika pêcah-pêcah wawênangipun, inggih punika bab kawontênanipun kas dhusun sabawah dalêm ing Surakarta.
Kauningana, kas dhusun punika arta ingkang asilipun saking wulu pamêdaling dhusun, upaminipun: wontên siti sabin ingkang komplang, dèrèng katampèkakên dhatêng tiyang ing dhusun ngriku, punika pawêdalipun sabin wau lajêng malêbêt dhatêng kas dhusun, sarta sanès-sanèsipun. Kathah rêrigênipun para priyayi pangrèh praja ingkang sagêd dados kaskayanipun kas dhusun, dene tumanjanipun inggih mligi kangge kaparluan dhusun, upaminipun: kangge sakolahan, babang. dhusun sarta sapanunggilanipun. Inggih punika ingkang kula wastani pêcah-pêcahing wawênang, amargi kas dhusun punika botên kenging katanjakakên sanès-sanèsipun, kajawi kaparluan dhusun, prayogi kula prêlu dipun salini nama sanès kas dhusun, nanging kas praja (stadskas) makatên ugi kas nagari inggih dipun salini kas praja. [pra...]
[...ja.] Kawontênanipun sapunika arta kas dhusun wau sumimpênipun wontên ing kridhit bang Surakarta, lampah makatên punika supados kas dhusun sagêd saya mindhak asilipun, sarèhning nagari sampun sawarni kagungan bang Jawi, inggih punika bôndha lumaksa, pamangih kula punapa botên prayogi arta kas dhusun wau sumimpênipun wontên ing bôndha lumaksa. Wondene pigunanipun:
1. Sagêd ngindhakakên kêkiyataning bôndha lumaksa.
2. Sampun tamtu langkung gampil pamêndhêtipun, samasa parlu kangge kabêtahan dhusun, tinimbang wontên ing kridhit bang, amargi kacariyos mêntas wontên kêdadosan, salah satunggalipun wadana dhistrik, ingkang dunungipun kalihan kantor kridhit bang Surakarta watawis 32 K.M. mêndhêt arta kas dhusun ingkang sumimpên wontên ing kridhit bang wau ngantos rambah kaping kalih, dèrèng sagêd nampèni, amargi pamirêng kula cap jêmpolipun kapala dhusun kirang sae (kirang cêtha) nanging kosokwangsulipun bilih nglêbêtakên arta, sanadyan kirang cêtha inggih lajêng kapuwung. Jalaran manawi nagari tansah ngindhakakên sêsanggènipun para kawula, sabab dening kêkirangan arta, saèstunipun inggih botên prayogi, sarta pêcah-pêcahing wawênang babagan arta punika nun inggih damêl sudaning kaluhuran dalêm.
Sadhèrèk rêdhaktur, manawi pamanggih kula ing nginggil punika
bokmanawi sagêd dados panggalihan.§ Prayogi. Red.
Ra: Ngèngêtakên pursêtèl kula rumiyin, bab anggènipun Narpawandawa kaparêng dados lêlantaranipun para santana dalêm ingkang nyuwun pandamêlan dhatêng kagungan dalêm ondêrnèmêng, dumugi sapunika kula dèrèng nate maos pêrslah, punapa sampun wontên ingkang sagêd têtampèn. Sanadyan sêrat wangsulanipun bêhir dhêr ondêrnèmêng kagungan dalêm inggih sampun sami kapacak wontên ing organ Narpawandawa, ingkang suraosipun nyanggêmi bilih wontên lowongan pandamêlan badhe
Awit saking kodrad, iradatipun Pangeran, ing sanalika punika ugi pawèstri wau pêjah dhumawah ing siti wontên sangajênging têtiyang ingkang sami nglêmpak wontên ing ngriku. Têtiyang wau sami kagawokan aningali lêlampahan ingkang makatên punika. Jaksa nuntên dhawuh nyêpêng juragan wau, lajêng andhawahakên karampungan, juragan katêtêpakên tampi paukuman ranjam, jalaran ambedhang pawèstri semahipun tiyang sanès, tur mawi kaplajêngakên. Karampungan inggih lajêng katindakakên, juragan dipun balangi sela ngantos dumugi sapêjahipun, juragan pêjah siya-siya kaêtutakên ing nama ingkang nistha utawi asor. Sadaya barang darbèkipun karampas, kaaturakên dhatêng nagari, kalêbêtakên dhatêng bètulmal, wontên ingkang lajêng kaparingakên dhatêng sudagar neneman wau. Wondene baitanipun kapasrahakên dhatêng pinisêpuhipun baita wau dados darbèkipun.
Dumugi samantên cariyosipun lêlampahanipun sudagar ing nagari Basorah, nêtêpi ungêling paribasan, sapa salah, sèlèh, punika sayêktos, mênggahing kawontênan ing donya punika, pundi ingkang botên sagêd angsal karampungan saking pangadilan ing donya, adatipun sagêd angsal karampungan saking Gusti Allah. Dhumawahing karampungan utawi paukuman, tarkadhang enggal, tarkadhang lami. Tarkadhang dipun tampèni ing tiyang ingkang nglampahi kalêpatan piyambak, tarkadhang (saking laminipun) dipun tampèni anak putunipun, môngsa dhumahing paukuman ingkang makatên wau miturut sakarsanipun Gusti Allah, botên miturut kajêngipun manungsa, makatên ugi warnining paukuman inggih miturut sakarsanipun Gusti Allah. Tamtunipun sagêd trêp kalihan takêring kalêpatanipun, sampun botên kenging dipun pokruli. Samantên anggènipun sudagar neneman anglabuhi dhatêng semahipun, labêt saking trêsnanipun sangêt, ngantos kadugi nambêlakên umuripun sapalih, ewadene sarêng semahing sudagar neneman wau dipun piluta ing sanès, satêmah kengguh, dening melik barang kang mêlok, ngantos supe dhatêng Pangeran ingkang asipat uninga, lan adil, mila sarêng kyai sudagar têmên-têmên panuwunipun, Pangeran ingkang asipat mirah lan asih kaparêng ngadili, sintên ingkang salah kêdah sèlèh, [sè...]
[...lèh,] wusananipun èstrining kyai sudagar wau lajêng kinukut jiwanipun. Amung sarèhning kawontênan ing donya punika kêdah wontên têtimbanganipun, dados sanadyan namung cacriyosan, inggih dipun wontêni kosokwangsulipun wau, tumrapipun para putri ingkang sami nêdya anggayuh utami, prayogi sangêt aniru lêlabuhan Dèwi Sawitri, putrinipun Sang Prabu Aswapati, nata ing nagari Madras, mênggah ringkêsing cacriyosan kados ing ngandhap punika:
Ing nguni wontên narendra bôngsa Madras, ambêgipun utami, saha rêmên ngêgungakên apura, botên kêndhat-kêndhat pisungsungipun dhatêng para brahmana. Sang prabu têtêp dhatêng sêsanggêman, sampun ugulan indriyanipun, utawi tabêri sêsaji, sangking agênging dahananipun, mila ngantos sinêbut: Sang Prabu Sariradana, sarta sinungkêman para kawula. Ratu ingkang misuwur ing jagad wau, jêjuluk Prabu Aswapati. Amung kuciwanipun, sang prabu dèrèng kagungan wiji, ingkang damêl widadaning darahipun. Mila dupi saya sêpuh, sang prabu saya prihatos, sangking sruning prihatosipun wau, ingkang mêksa sang prabu martapa dhatêng wana, kadi sacaraning para brahmacarya, dene ingkang kagayuh sagêda tuwuh wijinipun, murih botên kapunggêlan turun. Salêbêtipun tapa, sang prabu rintên dalu botên kêndhat-kêndhat sêsajinipun, sarwi ngucapakên môntra panglinggamurda ing Bathari Sawitri.§ Bathari Sawitri punika garwanipun Hyang Brahma, pêparapipun Bathari Gayatri. Sarêng anggènipun martapa angsal wolulas warsa, Bathari Sawitri ngejawantah dhatêng marcapada, ngatingali dhatêng Prabu Aswapati, katingalipun kados mêdal saking latu sêsaji, kalihan pasêmon ingkang mratandhani rêna ing galih, sang bathari ngandika: hèh, kaki Prabu Aswapati, ingsun rêna nguningani kabèh lêkasira sajrone ana
mêsthi ingsun pituruti, awit salawas-lawase sira ora tau murang saka dalan utama. Atur wangsulanipun Prabu Aswapati: sangking anggèn kula badhe nêtêpi utamining gêsang, ngantos nêmaha nglampahi makatên punika. Dhuh, Hyang Bathari, manawi kula dipun parêngakên darbe panyuwun, mugi kula dipun parêngna ngundhuh wohing salakirabi. Miturut pangandikanipun para wicaksana, [wica...]
[...ksana,] tiyang sêsuta punika nugraha agêng piyambak, tumrapipun tiyang wontên ing marcapada. Dhawuh wangsulanipun Bathari Sawitri: hèh, kaki Prabu Aswapati, sajatine ingsun ora kasamaran marang karsanira mau, mula kaki prabu, praptaningsun iki, wigati matêdhakake
nuli balia marang karatonira. Dupi sampun kèndêl anggènipun ngandika Bathari Sawitri, Prabu Aswapati mangkurêp ing siti sarwi matur: mugi pangandikanipun sang bathari wau kasêmbadana. Samusnanipun Bathari Sawitri, Prabu Aswapati kondur dhatêng kadhatonipun. Botên watawis dangu sangking konduripun, pramèswarinipun Prabu Aswapati, ingkang sêpuh piyambak, ingkang ambêk bakti, punika lajêng anggarbini, sarêng anggènipun anggarbini wau sampun saya sêpuh, saliranipun putri ing Malawa (pramèswarinipun prabu ingkang sêpuh piyambak) katingal linimputan ing sorot kadi prabaning rêmbulan, inggih punika soroting bêbayi panjanmaning widadari, ingkang taksih wontên ing guwa garbaning ibu, dumugining lèkipun, putri ing Malawa ambabar mijil putri, paningalipun sumorot. Prabu
putri nata ingkang nêmbe miyos wau, sinung nama Sawitri, awit saking karsanipun sang prabu, ingkang sampun dipun idèni brahmananing praja minôngka pangèngêt-èngêt, bilih kalampahanipun sang prabu kagungan putra, sangking manêmbah saha kadhawuhan Bathari Sawitri. Sarêng sang dèwi saya agêng saya wimbuh sulistyanipun, misuwur ing akathah, Dèwi Sawitri punika panjamanipun Bathari Sri. Taksih wontên sambêtipun.
1. Pèngêtan parêpatan agêng taunan Narpawandawa ... kaca 95 | 2. Sampeyan dalêm ingkang wicaksana yuswa 72 taun ... kaca 98 | 3. Môncawarni ... kaca 100 | 4. Cacriyosan lampahanipun sudagar ing Basorah ... kaca 103 | 5. Pananggalan | 6.
karepe ben ora crindil kaya tikus kebanjiranReplyDeletealrisjualanJune 29, 2013 at 7:19 AMHati-hati kalo nyebrang bro,
ngono kuwi saiki jadi “Public Enemy”.
.-= sedulur nahdhi menampilkan tulisan..Student Volunteer PIT HAGI 2009 =-.
ya iku anak nomer telu saka Kaisar Jiajing.[2] Taun 1539 dhèwèké diwenehi gelar Pangeran Yu.[2] Sawise Jiajing mangkat taun 1567 dhèwèké dadi penerus saka tahtane bapake, rezime banjur diwenehi jeneng Longqing.[2]
Sawise munggah tahta, Longqing banjur njupuk tindakan kanggo mbenerake kabèh kang ora bener nalika ana ing mangsa pamaréntahane bapake.[2] Dhèwèké nglakokake reformasi ana ing pamaréntahane kanthi cara ngukum para penjilat saka pamaréntahan bapake lan menehi pegawean marang pejabat-pejabat kang bersih kanggo ngatasi situasi.[2] Jendral Qi Jiguang kang tau duwé jasa ngalau bajak laut Jepang saka pesisir wetan lan menehi prentah kanggo nguwati pertahanan ana ing Tembok Besar.[1] Nagarawan ulung, Gao Gong lan Zhang Juzheng diwenehi prentah kanggo nganakake negosiasi damai karo Mongol.[1] Aktivitas dagang uga dibuka meneh ana ing watesan kang ndadekake hubungan antarane Tiongkok lan Mongol kang wis mbeku suwe bisa rampung.[2] Perkara iki ndaddekake stabilitas ana ing sasawane wates lor.[2] Longqing uga majuke babagan dagang karo nagara-nagara liyane kaya Éropah, Afrika, lan nagara Asia liyane.[2] Saliyane iku, dhèwèké uga nguwati daerah wates kulon kalebu uga kutha pelabuhan sadawane Zhejiang lan Fujian kanggo nyegah serangan bajak laut kang tau dadi momok nalika jaman pamaréntahan Jiajing.[2]
Kalairan 1537Kapatèn 1572Tokoh Dinasti Ming	Menu navigasi
opo meneh Bapakmu, nanging aku isih pingin urip sebab aku kelingan murid-muridku nang sekolahan” (Nak,
simbah (12:24:35) : wew…. trenyuh aku moco tulisan mu kuwi.
Begawan Ciptaning atau Begawan Mintaraga - tokoh wayang purwa Jawa.	Srikandi - tokoh wayang.	Bima - tokoh wayang.	Daftar Gambar Wayang Purwa
Sisik-sisik dorsal sajroné 15 dèrèt ing bagiyan tengah awak; sisik-sisik vertebral selot gedhé, nanging ora luwih gedhé saka derèt
iji, sisik anal sepasang, sisik-sisik subkaudal (ngisor buntut) 127–164 iji.[3]
Mata gedhi, diamèteré padha dawa karo jaraké marang bolongan irung. Anak mata bunder ireng; perisai preokular siji lan postokular rong iji. Perisai rostral amba, katon saka sebelah nduwur; perisai internasal padha dawané utawa rodok cendak saka perisai prefrontal; perisai frontal padha dawané karo jarake marang pucuuk moncongé, ananging luwih cendak saka perisai
urip ing wit, ananging kerep uga mudun ing lemah kanggo golèk mangsa kodok utawa kadal kang dadi menu utamané. Uga kerep katon nggelung ing semak-semak utawa njalar ing antarané suket-suket kang duwur.
D. p. pictus kang nyebar mulai saka India, Nepal, Bangladesh, Burma, Cina
D. p. inornatus; nyebar terbatas di Sumba, Rote, Sawu, Timor, Alor, lan Wetar
[Reply]	Gondruwong September 10, 2011 at 6:30 pm
Kiro2 pemain PERSIBO syetan kabeh iki ora ono sg duwe jeneng .
[Reply]	Bolot September 10, 2011 at 6:39 pm
a : Ah.. mboten kok, Sak janipun tiyang sepuh kulo
G : Ora ketompo, kéné iki golék sing SMA aé, luwih
G : Mengko kowé kerjo mung ngetik skripsi, lék wis
lulus mesti golék kerjo neng perusahaan liyo.
G: Engko kowé mung email emailan sing lucu…….
G : Saiki BBM mundhak terus, mengko kowé njaluk
G : Mengko mung gawéné mboncéng mobil kantor. Ngrusuhi
Ewangku durung sempet ngomong opo-opo moro-moro salesman iku mau langsung
Jarene ngene ''Wis pokoke buk, lek sampek vaccum cle anerku iki gak isok nyedot,
tak jamin tak emploke sithok-sithok tembeleke wedhus iku."
Sumpahipun Patih ing Karaton Surakarta, Anonim, #1951	Katalog:Sumpahipun Patih ing Karaton Surakarta, Anonim, 1847, #1951Sambung:1.Sumpahipun Patih ing Karaton
Bystrzyca Kłodzka (Jerman Habelschwerdt) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.45, 28 Dhésèmber 2007.
Ilustrasi Legenda Siluman Ular Putih ing Yihe Yuan, Beijing
ya iku legenda ngenani sawijining siluman ula putih kang arane Bai Suzhen kang tresna karo sawijining pelajar kang jenenge Xu Xian.[1][2] Sawise ketemu ing jembatan Duan nalika udan, Xu Xian nyilihake payunge marang Bai Su Zhen.[1][2] Wong sakloron padha nandhang katresnan lan pungkasane kawinan.[1][2] Nalika ana Festival Peh Cun, Bai Suzhen ora sengaja ngombe arak lan ora suwe, dhèwèké malih dadi ula putih raksesa.[1][2] Bai Suzhen ngupaya nulungi bojone kanthi jupuk herbal saka Pegunungan Kunlun nanging dialang-alangi déning sawijining pandhita.[1][2]
Crita iki duweni akèh versi sahengga bisa bedha antarane siji lan sijine.[2]
^ a b c d e (en)The Legend of the White Snake, Chinapage. Diundhuh
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.26, 3 Sèptèmber 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Éjaan_Basa_Jawa&oldid=998949"	Kategori: Éjaan basa Jawa	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.53, 4 Maret 2016.
Sugeng Tanggap Warso Enggal ugi Kang……..
AREP JIMA' DIPERINTAH OMONG-OMONGAN * GEGUYONAN DOLANAN RANGKUL-RANGKULAN
GEPOK SENGGOL NGECUP LAN NGAMBUNG LIYANE *
SAK BALIKE IKU YAKNI RAK DOLANAN * RAK GUYONAN DISEK RAK AMBUNG-AMBUNGAN
HIYO NGAMBUNG NANGING ING MOTO LURUNE * IKU BISO
LAN SETENGAHE TATA KRAMANE JIMA' * WANGINONO CANGKEMU JO SAMPE ORA
Sundul ah.. Tonggo dewe.. IDku sih urip, Bos.. Tulung disetting rego neng nduwur yo..
1. Abdi dalem punika kedah saged mikul dhuwur lan mendhem jero lan setya dhateng rajanipun. Prakawis punika saged dipunpersani wonten ing lakon Patih Kudowarsa lan Puthut Jenggolono. Langkung-langkung Puthut Jenggolono nalika mireng aturipun Prabu Krana Jati ingkang murang tata. Puthut Jenggolono duka lan perang tandhing mebla reja lan negarinipun.
1. Sipat Prabu Krana Jati sura ingkang murang tata minangka piyambakipun punika tamu. Sipat punika ndamel dukanipun Puthut Jenggolono. Amargi punika, nalika mertamu kala panjenengan sedaya kedah njagi tata krama, supados mboten ndamel dukanipun tiyang ingkang dipun sowani.
2. Prabu Krana Sura wibawa. Ingkang ndhawuhi Prabu Krana Jati supados nutup margi-margi ingkang nuju kraton jenggala kanthi ancas mboten wonten tiyang ingkang mangertos patembayan kala wau. Saengga Prabu Sura mboten wonten sainganipun.
1. Ampun gampil medalaken supata. Saged-saged supata punika ndamel cilakanipun piyambak. Kados supatanipun Kleting Kuning ingkang badhe ndadosaken sedulur sinarawedi/sisihanipun sinten kenawon ingkang saged ngebaki kranjangipun lan ngenggalaken dandangipun. Lajeng wonten bango thongthong ingkang saged mbiyantu, ananging Kleting Kuning malah mboten purun dados sisihanipun lan pados akal supados saged uwal saking kewan kala wau.
1. Dados tiyang estri punika kedah saged njagi kasucining dhiri kagem garwanipun. Wonten nginggil dipun cariyosaken menawi Andhe-andhe Lumut nampik Kleting Abang saderekipun amargi sampun dipun gendhong yuyu kangkang.
2. Menawi sampun jodho alangan punapa kemawon saged dipun adhepi.
Merak gedheg-gedheg gumun kaliyan kekarepanipun Kancil. “Saupama bisa, terus mengko kowe dadi kewan apa?” pitakonipun Merak.“Kewan apa wae terserah sing arep ngarani! Mung kira-kira bisa ta, Rak?” pitakonipun Kancil mboten sabar.“Bisa wae, nanging mung imitasi! Pasangan!”“Ora masalah!” Kancil bingah. “Ndang dipasang!” panyuwunipun kesesa.“Ya sabar, Cil! Aku
Kancil lajeng nerasaken lampahipun. Merak naming mirsani kanthi mesem, “Cil, Kancil. Yen duwe kekarepan kok ngudung, tanpa metung tuna lan bathine. Kudu tak udaneni kekarepane, ngiras kanggo menehi piwulang marang dheweke”. Ngantos dinten ingkang sampun dipunjanjekaken, enjing-enjing Kancil sampun dugi omahipun Merak. “Piye, Rak? Iki wis rong minggu!” “Beres!” Wangsulanipun Merak sinambi nata wulu-wulu ingkang sampun dipunkempalaken, “Gilo! Wulu-wulu wis mlumpuk, malah wis dakdhewek-dhewekake! Wulu awak, wulu swiwi, wulu buntut, aku uga wis golek tlutuh wit karet barang minangka kanggo nemplekake ing badanmu!” “Wis gek ndang dipasang nyang awakku!” Aturipun Kancil sinambi lenggah dhingklik sacelakipun Merak. Merak lajeng ngoser-oseri sedaya kulitipun Kancil ngagem tlutuh karet.
Bareng kawawas mboten wonten ingkang kantun keri, baka setunggal Merak nemplekaken wulu-wulu kados kebetahanipun. Wulu gulu ditemplekaken ing gulu, wulu awak ing awak, wulu sikil ing sikil, dene wulu buntut ugi dipunpasang ing buntutipun Kancil. Sedinten natas, sedaya wulu sampun kapasang. ”Rampung, Cil,” criyos Merak mesem. “Kae ana pengilon, ndang ngiloa!” Kancil lajeng ngilo. “Iki sing dakkarepake!Aku bakal dadi salah sijining kewan kang paling endah!” “Bener kandhamu, Cil. Tur ora ana sing madhani!”
Wong apike kaya ngene kok ngreridhu.” “Lho, wulu-wulu kuwi mung templekan. Cetha bakal ngebot-eboti awakmu!”Kancil lajeng pamitan. ”Wis, Rak. Aku pamit! Lan nedha nrima awit saka kabecikanmu, aku selak pengin mamerke kahananing awakku saiki!” “Sing ati-ati, Cil,” pituturipun Merak kaliyan nguntapaken Kancil medal saking omahipun, Kancil mlampah lon-lonan. Bocongipun digidal-gidulaken, ancasipun supados saget mameraken wulunipu ingkang sae tur edi. Saben ketemu sato, Kancil tansah mesem sinambi aruh-aruh sombong. Dene ingkang dipunaruhi ugi gentos mesem, ananging esemipun esem geli. Geli amargi mangertos kahanan ingkang mboten lumrah. Ananging tumrap Kancil esem kala wau dipun tampi benten, “Kabeh kewan padha kesengsem lan kepincut karo aku,” aturipun jroning ati. Ananging sengsem, edi, lan endah wau mboten dangu. Lajeng tlutuh karet wau garing, kulitipun Kancil dados kaku nyekengkeng. Saengga sikil, gulu, lan buntutipun angel diobah-obahake. Kancil naming saged njegreg ngececer, mboten saged mlampah.“Tulung! Tulung! Tuluuung!” pambengokipun Kancil sasaged-sagedipun. “Ana apa, Cil?” pitakonipun Merak mireng pambengokipun Kancil.“Gage tulungana aku, saranduning badanku angel diobahake!” “Kabeh wulu sing nemplek ing awakmu kudu dicopot kabeh, kowe gelem?” “Gelem, Rak!” Kancil nglenggana marang punapa ingkang sampun dipuntumindakaken. Piyambakipun emut menawi sedaya paringanipun Gusti mono kedah tansah dipunsyukuri. Apik, edi, lan endah tumraping sesawangan saged ngganggu utawi mbilaheni.
Jeneng desa Sukolilo kecamatan Sukolilo Kabupaten Pati, ana gegayutane karo legenda Ki Ageng Giring lan Ki Ageng Pemanahan. Ceritane nalika kuwi Ki Ageng Pemanahan lagi goleki kakang seperguruane yaiku Ki Ageng Giring sing manggon ana ing Dukuh Garengan Wonokusuma. Nanging dina iku Ki Ageng Pemanahan kurang beja, merga Ki Ageng Pemanahan ora langsung ketemu karo Ki Ageng Giring ning omahe merga nembe wae macul ning tegalan. Nalika kuwi Ki Ageng Pemanahan ditemoni karo Nyai Ageng Giring.
Nyai Ageng Giring gumun merga wis suwe ora pethuk karo Ki Ageng Pemanahan, dhewekke sok-sok ora percaya, kok kadingaren Ki Ageng Pemanahan dolan nyang omahe.
Ki Ageng Pemanahan uwis suwe ra ketemu, merga kuwi dhewekke ora bakal bali yen durung pethuk karo kakang seperguruane.
Ndilalah dina kuwi Nyai Ageng ora duwe opo-opo kanggo sugatan, dhewekke kelingan yen isih duweni degan siji ning pawone, degan mau banjur dijipuk lan diwenehna Ki Ageng Pemanahan, merga saking ngelakke Ki Ageng gelem nrima degan mau banjur diombe.
Let sedela Ki Ageng teka saka tegalan, raine katon abang mbranang merga ngerti yen degane diombe adhi seperguruane. Dhewekke nesu marang Nyai Ageng. Nyai Ageng banjur sujud njaluk ngapura merga klalen apa sing wis dipesenke Ki Ageng Giring yen degan kuwi mau ora oleh diombe sapa-sapa.
Ki Ageng pemanahan golek akal piye bisane amarah Ki Ageng Giring suda merga perkara degan sing wis kebanjur diombe. Ki Ageng Pemanhan krasa salah banget lan njaluk ngapura karo Ki Ageng Giring merga wis wani-wani ngombe degan mau.
Sawise amarahe Ki Ageng suda, Ki Ageng Paemanahan pamitan arep bali lan nalika kuwi dhewekke diterke Ki Ageng Giring nganti tekan Talang Tumenggung merga Ki Ageng Giring mung bisa ngaterke mnganti tekan kono.
Sedurunge pisah karo kakang seperguruane Ki Ageng Pemanahan njaluk ngapura yen ana tingkahe sing bisa gawe lara ati Ki Ageng Giring, kabeh lelakon sing wis kebanjur kedaden magepokan karo degan sing wis diombe banyune, dhewekke ya ora ngerti, sak sukolilone Ki Ageng Giring dhewekke njaluk ngapura marang Ki Ageng Giring.
Lokasi Talang Tumenggung kuwi dadi saksi pangucape Ki Ageng Giring lan Ki Ageng Pemanahan saenggo tembung sukolilo pungkasane dadi jeneng kademangan Sukolilo, lan saya suwe merga anane perkembangan, jeneng Kademangan diganti dadi Pemerintahan desa sing diwenehi jeneng desa Sukolilo nganti
nalika kuwi Ki Ageng Pemanahan lagi goleki kakang seperguruane yaiku Ki Ageng Giring sing manggon ana ing Dukuh Garengan Wonokusuma. Nanging dina iku Ki Ageng Pemanahan kurang beja, merga Ki Ageng Pemanahan ora langsung ketemu karo Ki Ageng Giring ning omahe merga nembe wae macul ning tegalan. Nalika kuwi Ki Ageng Pemanahan ditemoni karo Nyai Ageng Giring.
Lokasi Talang Tumenggung kuwi dadi saksi pangucape Ki Ageng Giring lan Ki Ageng Pemanahan saenggo tembung sukolilo pungkasane dadi jeneng kademangan Sukolilo, lan saya suwe merga anane perkembangan, jeneng Kademangan diganti dadi Pemerintahan desa sing diwenehi jeneng desa Sukolilo nganti seprene.
Sampun kapundhut wangsul ing pangayunnaning Pangeran, Ibu kula Rr. Mintarsih mboten langkung nyuwun tambahing pandonga, mugi – mugi alusipun Ibu katanipiyo kanthi sukarena dening Pangeran, kaparingana pangapunten saday dosanipun. Kapapana ing
Punakawan (Semar, Gareng, Petruk, dan Bagong)
awakke dewe yo ngono ngadepin nakale awakke dewe iki yo cak.
Born Javanese: Sugih tanpa bandha... menang tanpa ngasorake
kang sugih ing budhi. Pakarti kang becik luwih larang regane tinimbang bandha pira bae, luwih guna tinimbang kadigdayan apa bae. Wong kang sugih pakarti lan becik budhine uga bisa menang tanpa kudu ngasorake lan wani ngadhepi sapa bae amarga mbela bebener.Sumber artikel iki saka kaca situs web: "jv.wikipedia.org".Dumadakan aku dielingake marang paribasan iku rikala nonton tayangan MetroTV pirang dina kapungkur ana ing program Today's Dialog. Wektu iku diulas bab-bab sing menarik saka Pak Harto, mantan presiden RI sing saiki lagi nandhang gerah. Uwal saka prakara-prakara hukum sing njlimet lan aku ora pati nggatekake, aku mbundheli kawicaksanan ing paribasan dhuwur iku, sing jarene dadi gegebengane Pak Harto. Ana maneh kawicaksanan liya sing ditulad saka K.H. Dewantara:"Ing ngarsa sung tuladha,ing madya mangun karsa,tut wuri handayani".Sejatine paribasan lan kawicaksanan kaya mangkono iku wis katon luhur isine. Mung kari ngecakake ana ing urip.Ana ing jaman modern iki mbokmenawa kawicaksanan lan paribasan warisane para leluhur wis kasilep dening jargon-jargon utawa yel-yel sing luwih trendy lan inovative-creative. Luwih-luwih kanggone bocah-bocah ABG utawa kawula mudha sing sarwa kepengin beda, smart, funky lan cool, ora butuh ukara dawa-dawa mbladrah, nanging cekak lan aos.Dadi mikir... kepriye carane nerjemahake ukara-ukara luhur kaya ing dhuwur iku marang cah nom saiki. ***
Dobre Miasto (Jerman Guttstadt) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Wikimedia Commons duwé médhia ngenani Category:Dobre Miasto.
nduwe warung lo…kui dudu warungku…suer…lagian arep ngomongne opo…enaan ngrecoki warunge wong wong hehehe
boro mania soko siap budal nang endi wae kanggo nontok maene pesibo mben iso dadi juara
aku iki wong kanor adoh ko stadion tapi aku wes mesti budal nok endi wae meskio aku ora nduwe duwet tetep tak utangno tonggoku wong ndeso…………………………………………………………………………………………………………………………….!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Antoine-Laurent de Lavoisier (lair ing Paris, 26 Agustus 1743 – pati ing Paris, 8 Mèi 1794 ing yuswa 50 taun) inggih punika tiyang ingkang tanggel jawab maringi nama dhateng oksigen wonten ing taun 1774. Pangandikan oksigèn kasusun saking kalih tembung Yunani, oxus (asam) lan gennan (ngasilaken).[1]
Lavoisier punika sinau bab hukum nalika taksih timur. Éwadéné piyambakipun pikantuk gelar sarjana hukum lan dipunangkat wonten ing lingkungan ahli hukum ananging boten kaping pisan - pisan piyambakipun naté mraktèkaken ilmunipun, éwadéné panci wonten piyambakipun namung wonten ing donya kantoran administrasi Perancis lan pelayanan urusan masyarakat. Ananging ingkang utama piyambakipun remen ing bidang Akademi Ilmiah Kerajaan Perancis. Piyambakipun ugi anggota Ferme Générale, sawijining organisasi ingkang wonten ing donya urusan pajak. Akibatipun, sasampuning Revolusi Perancis 1789, pamarètahan révolusionèr nduga piyambakipun kanthi sanget.[2]
Pungkasanipun, piyambakipun dipuncekel, sesarengan kaliyan pitu likur (27) anggota Ferme Generale. Pengadilan révolusi mungkin boten langkung tliti, ananging prosès pamariksan lumampah kanthi cepet. Wonten ing sawijining dinten tanggal 8 Mei 1794 pitu likur tiyang punika dipunadili, dipunnyatakaken lepat lan dipunpenggal sirahipun kanthi guillotine.
Nalika wonten ing pengadilan, wonten panyuwunan supados kasus Lavoisier dipunpisahaken, kanthi ngajengaken sajumlah pengabdian ingkang sampuh dipuntindakaken kanggé masyarakat lan ilmu pengetahuan. Hakim nolak panyuwunan punika kanthi koméntar ringkes: "Republik boten mbetahaken tiyang-tiyang genius." Ahli matematika ageng Joseph Louis Lagrange kanthi mangkel lan trep mbéla kanca-kancanipun: "Panci dipunperlukaken wekdal sekedhik kanggé menggal satunggaling sirah, ananging boten cekap wekdal satunggalatus taun kanggé mapanaken sirah kados punika wonten ing posisi wiwitan."
Lavoiser sampun ngrantam skéma kapisanan ingkang karantam kanthi rapi babagan sistem kimiawi (nyambut damel kaliyan Berthollet, Fourcroy lan Guyton de Morveau). Wonten ing sistem Lavoisier (ingkang dados dhasar pandom dumugi sakmenika) komposisi kimia dipunlukisaken kanthi namanipun. Kanggé kapisanan panariman sawijining sistem kimia ingkang satunggal ragam dipunandharaken saèngga mungkinaken para ahli kimia wonten ing donya saged sami gegayutan satunggalbaka satunggal kaliyan sanèsipun wonten ing penemuan-penemuanipun.[3]
Lavoisier minangka tiyang ingkang kapisanan ingkang kanthi gamblang nedahaken prinsip-prinsip panyimpenan jumlah reaksi benda kimia tanpa wujud tartamtu: inggih punika réaksi saged ngatur malih elemen ingkang leres wonten ing substansi wiwitan ananging boten wonten bab ingkang kaleburaken lan wonten ing kasil pungkasan wonten ing bobot ingkang sami kados komponèn asal. Kapitadosan Lovoisier babagan wigatinipun katlitèn nimbang bahan kimiawi nggayutaken réksi ingkang ngéwahi ilmu kimia dados ilmu eksakta lan ugi nyamektakaken margi kanggé kathah kemajengan-kemajengaken ing bidang kimia wonten ing wekdal-wekdal candhakipun.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Antoine_Lavoisier&oldid=1097356"	Kategori: Kalairan 1743Kapatèn 1794Tokoh ParisKimiawan PrancisKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Rakeyan Wuwus (819-891 M). 9. Prabu Darmaraksa (adik-ipar no. 8, 891 - 895 M). 10. Windusakti Prabu Dewageng (895 - 913 M). 11. Rakeyan Kemuning Gading Prabu
Hariwangsa (942-954 M). 14. Limbur Kancana,putera no. 11,(954-964 M). 15. Prabu Munding Ganawirya (964-973 M). 16. Prabu Jayagiri Rakeyan Wulung Gadung (973 - 989 M). 17. Prabu Brajawisesa (989-1012 M). 18. Prabu Dewa Sanghyang (1012-1019M). 19. Prabu Sanghyang Ageng (1019 - 1030 M),
Sugeng dinten Kemis sedoyo rencang! Rencang kanaaaaaaannn… Grak!
Nyuwun pangapunten menawi dinten meniko dereng saged nulis melih. Utek kulo taksih blong ajeng nulis nopo.
"Gusti ora sare!" - BornJavanese menang kontes!
Dina Kemis sore, tanggal 04 Desember 2008 aku mulih Jogja saperlu ngeterake nyonyahku sing lagi ngandhet tuwa. Si jabang bayi wis silak ora betah aneng njero guwagarbaning bojoku. Lha, ibune thole kepingin babaran ing Jogja supaya katunggon ibu, ya eyang putrine thole. Maklum, anak sepisanan, dadi ya durung pe-dhe. Tur maneh, yen babaran ing Jakarta saya ora pe-dhe, jalaran adoh sedulur lan sing baku ragate mesthi gedhe. Durung yen lahire bocah ndadak nganggo dioperasi sesar. Sumlengeren aku! Gek aku iki isih wong pidak pedarakan sing lagi thimik-thimik urip ing metropolitan kanthi pametu sing pas-pasan. Cekake, ora duwe tandhon celengan kanggo jumedhule jabang bayi ing alas Jakarta iki!Tekan Jogja atiku wis rada lega, bisa tekan ngomah kanthi slamet. Nanging rasa was kuwatir isih ana. Jarene dokter anakku bakal lahir antarane tanggal 23 - 27 Desember. Wektu iku THR-ku wus mudhun durung ya? Yen durung, blaik! Mula aku ancang-ancang golek utangan. Untung ana sing sumadhia kapan wae aku prelu. Syukuuur... ati dadi rada ayem. Ya muga-muga wae ora nganti numusi duwe utangan. Muga-muga lahire anakku normal wae. Mula sadurunge aku budhal balik Jakarta dina Selasa, 09 Desember, aku weling marang si jabang bayi sing isih nang njero weteng, "Le... mengko yen kepingin metu, metu ngono wae ya! Ora ndadak nganggo aeng-aeng, lan ora usah nunggu bapakmu iki. Bapak arep nyambut gawe. Tenan, lho Le!"Dina
gaweyan sing kudu dak pasrahake marang kancaku. Tabuh 08.00 bojoku nelpon maneh yen wis diterake menyang RS. Panti Rapih, sajake pancen wis tekan wektune. Waaa...
lwegaaa ra karuan! Pandongaku kabul. Matur nuwun, Gusti! Sabtu sore aku mulih kanthi ati bungah.Lha, nanging THR durung mudhun! Blaik
langsung utang dak balekake. Dina Selasa, 16 Desember bojo lan anakku wis bisa dak gawa mulih kabeh. Sorene aku mulih maneh menyang Jakarta jalaran mung entuk
kulawargaku padha melu cawe-cawe. Adhiku nyilihi dhuwit, dene bapak nganti adol wedhus barang! Trenyuh atiku. Tanggal 23 Desember THR mudhun, langsung dinggo mbayar utang! Lumayan, ora dadi slilit. Lha, ning... tangga teparo wis padha ngawe-awe: akeh sing padha dadi manten, karo sunatan! Tambah maneh, adhiku ragil uga bar kapusan 300 ewu dening sms gemblung! Ealaaah... Ora pa-pa, aku percaya yen Gusti mesthi tansah paring dalane rejeki. Gusti ora sare!Kaya siniram tirta sawindu, rikala aku niliki blog iki persis ing tanggal 1 Januari 2009, mangsane Tahun Baru. Blog basa Jawa iki akeh sing
sidebar sisih tengen kuwi sing njalari blog iki kapilih."Pak, mengko yen bebungahe wus cair, dak tukokake wedhus wis!" mangkono janjiku marang bapakku sing mung banjur mesam-mesem."Yen ora apus-apus..." bapak sajak ora pati njagaake.Esuk mau aku oleh telpon saka KapanLagi.com, konfirmasi nomor rekeningku! Jreeeeng...!!! Klakon nukokake wedhus bapak temenan iki! Hahaha...Matur nuwun dhumateng KapanLagi.com, dene sampun milih blog punika dados satunggaling pemenang ing kontes Ourfriends. Sinaosa blog punika boten populer ing antawisipun kadang anem ing nagari punika, ananging menangipun BornJavanese ing ajang kontes, mratandhani bilih KapanLagi.com suka apresiasi dhateng budaya tradisional, kalebet budaya Jawi.Kula ugi rumaos, pinilihipun blog punika boten amargi kula kewala, ananging ugi amargi para kadang sutresna ingkang tansah ngrawuhi. Pramila, atur panuwun ugi kula caosaken dhumateng panjenengan sadaya ingkang tansah rawuh ing mriki.
dicegah. Panjenengan tompo kanugrahaning Gusti ingkang komplit, jabang bayi lan duit. He 3x sepisan maneh proficiat mas..
iso golek duit. dadi aku merantau neng jakarta.
minim kokDeleteReplyzachflazzJuly 23, 2013 at 5:33 PMkawula sampun tobat Mas, ingkang mekaten sampun paripurno, lan mboten malih-malih.
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.06, 14 Novèmber 2015.
pripun mas pondok maosipun sing pst tambah gayeng ,insyallah leberan mudik tak mampir,salut mas
sawise nglakoni paukuman buwang limalas taun Rama, Sinta, lan Lesmana tekan ing tengah alas. Nalika tetelune isih ngaso, Sinta kaget amarga mirsani sesawangan sing edi peni. Ana kewan kidang kang merak ati, rupane ayu, polahe trengginas, lan kulite awarna mas. Kidang mlayu mrana-mrene mlumpat-mlumpat nggodha ati. Sinta kepencut, pingin kagungan kidang kang endah iku. Mula kanthi temen, Sinta nyuwun marang Rama supaya nyekel kidang kencana iku kanggo dheweke.
Ngliyep kuwi... Apamaneh, nendo, durung tau...
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gendéra_Holland_Lor&oldid=967693"	Kategori: Gendéra WalandaHolland LorGendéraRintisan mawa
ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa Walanda	Menu navigasi
mahasiswa. Contone bocah sekolah, esok tekan awan sinau ngangsu ilmu ning sekolahan. Banjur les, lan sak piturute. Kabeh mau yen ditakokake mesti jawabe kanggo golek kepinteran supoyo duwe masa depan kang padang. Podo padange karo nur matahari.
Ora salah yen awake dhewe golek koyo ngono kuwi mau. Ananging ojo nganti nglalekake kuwajiban liyane kanggo nggolek masa depan liyane. Masa depan akhirat sin luwih dhowo, luwih pasti. Kondone khotib jum’atan kae “luwih pasti tinimbang ilmu pasti”.
Sopo tho wong sing ora kepingin urip mulyo donyo lan akhiran. Wong sing waras akale mesthi pingin mlebu suargo, urip mulyo ning donya lan akhirat. Ning jenenge manungso yo ono salah lan lupute. Ananging kito biso nyudho salah kuwi mau. Salah sijining amalan sing kerep diremehkake yoiku sholat. Kanjeng Nabi Muhammad SAW wis
dibrusak soko sholat, diresiki kaping limo. Kepenak tho wong Islam iku. Lan isih ono maneh hadist keutamaan sholat, coba
Lêlampahanipun Radèn Mas Suryakusuma, ingkang pawingkingipun jêjuluk Pangeran Adipati Arya Mangkunagara
--- 29 : [2] ---
--- 29 : [3] ---
76. dhatêng wadya paduka narpati | ingkang prapta bêkti ing narendra | sadaya ical sipate | mênggah abdi sang prabu | datan layak konjuk narpati | kalangkung amêmirang | katura sang prabu | saking wadya ing Madura |
78. sapamirsanya sri narapati | ing aturira Ki Wirarêja | langkung bramatya ing tyase | sigra
saking sangêt arungane | dening gènira wangsul | nèng jajahan ing Sukawati | Kyai Citradiwirya | binegal wong dhusun |
rawuh | ingkang bêkti dhatêng narpati | kathah pinalocotan | mring wong Madurèki | dadya kang para punggawa | kathah matur dhumatêng sri narapati | yèn wadya sri narendra ||
81. akathah ingkang wangsul ing margi | ingkang sêdya bêkti ing narendra |
ing galih | kang raka nèng jro pura ||
82. kang anama pangeran ngabèi | sang nata supe sajroning nala | yèn kinarya gêlar bae | baya wus takdiripun | karsaning Hyang tan kêna gingsir | yèn panjang lêlampahan | samana sang prabu | supe ing wasananira | datan ngantos praptane dutanirèki | kang
pasanggrahan prabu | miwah gènnya karya rusak | wong Madura mring kagunganing narpati | wus katutur ing sêrat ||
85. wus lumampah dutaning narpati | kang awasta
pun Suradipraja | akanthi Jayèngranane | wau sawingkingipun | kawarnaa wong Madurèki | kang anèng pagêlaran | sabên dina ngusung | mariyêm kagungan nata | kang awarni mariyêm parunggu nênggih | kang anèng pagêlaran ||
ingecanan ingkang galih | dhatêng gêgununganing Madura | ing pawicantênan bae | mila eca tyasipun | sira kangjêng pangran ngabèi | sadarbèk-darbèkira | kang sakantunipun | rinayah tiyang Madura | wus sinungakên mring Jayasudirèki | lawan
kadhatun | mring bandêngan pangran ngabèi | nitih tandhu lêlawak | saha songsongipun | sinongsongan songsong jênar | nanging ingkang wadya miwah kang pêpatih | tan wontên dhêdhuwungan ||
89. sawab têlas dipun rayah sami | dene yèn wontên dalêm pangeran | sring
marang Kumpêni | yèn ta paman kongsia | ika acalathu | ambêbolèh mring Walônda | abot êndi wong mangkono kang tinuding | lan ingkang kongkon ika ||
91. aturira wadya kang tinari | saur pêksi ature katiga | dene timbangipun anggèr | pasthi yèn awratipun | kang akèngkèn punika gusti | pangeran angandika | rasaning tiningsun | ya kaya mangkono uga | yèn sun adu lawan sapawicaraning | gêgunungan Madura ||
92. mulane sun anèng pura iki | nora duwe kuwatir ing manah | lan wong Madura ujare | wau kangjêng sinuhun | ingkang
93. wontêndene tiyang Madurèki | wus miyarsa yèn Kumpêni arsa | minggah mring Kartasurane | ngadhatonkên sang prabu | wong Madura
bokmanawi wadya Kumpêni | inggih siyos aminggah | mariki ing besuk | Dyan Wangsèngsari saurnya |
Dipasana sumaur | inggih radèn punika ugi | lamun mênggah punika | tan makotên besuk | dene kang
punika | sayêktos barang karêpe | kula pogok ing besuk | pêjaha botêna ing benjing | sadasa kalih dasa | datan dados rukun | bocah la-ala kewala | apan botên punapaa iku benjing | Dyan Wangsèngsari mojar ||
97. lah inggih benjing kalamun prapti | kantênanipun sanès rinêmbag | man Dipasasana mangke | prakawis Kangjêng Ratu | Madurêtna lah kadipundi | paman pikir andika | Dipasana matur | yèn aprakawis punika | kawula botên tumut-tumut amikir | môngsa borong sampeyan ||
98. nuntên Radèn Wangsèngsari angling | maring sira Radèn Darmawôngsa | lah inggih dika
99. tansah mular takèn ibu sami | Darmawôngsa sasigra lampahira |Lebih satu suku
ingsun tinggala | kaya priye wong maksih mangkene iki | de besuk yèn kang êmas ||
103. uwis ngadhaton eca kang galih |
Radèn Wangsèngsêkar | saandika prabu | miwah sawêwêlingira | Ratu Madurêtna wus ngaturkên sami | mring Radèn Wangsèngsêkar ||
104. myang gêgunungan sadaya sami | wus angraos yèn tan angsal karya | dènnya dinuta lampahe | wau ingkang winuwus |
dutanira sri narapati | kang dhatêng ing Samarang | ing sapraptanipun | surate sampun tinampan | dhatêng tuwan kumêndur lan komasaris | pan sampun tinupiksa ||
105. dahat sami suka ingkang galih | kumêndur komasaris samana | mirsa ing sêrat ungêle | dening kangjêng
106. wontêndene ingkang sampun pasthi | pangagêng lampah mring Kartasura | ingkang ngiring ing wadyakèh | apan tuwan
Kartasurèki | ingkang sami wontên ing Samarang | kang minôngka pangajênge | nênggih Kyai Tumênggung | Tirtawiguna lawan malih | Kyai Suradipura | pan samya tumênggung |
[...ngran] Prangwadanane | punika karsanipun | samya arsa tumut narêngi | kumêndur inggahira | mring Kartasurèku | nanging kala sapunika | komasaris asangêt tan anglilani | têmbungira mangkana ||
110. inggih pangeran andika ugi | miwah para punggawa
kawula pan dèrèng tega | mring andika de raka andika aji | mangke dèrèng ngadhatyan ||
111. dening yèn sampun ngadhaton benjing | sri narendra kula nuli minggah | sampun dika susah malèh | wau ingkang winuwus | dènnya mêpak bala Kumpêni | kumêndur wus samêkta | sabusanèng laku | tan antara sigra budhal | tuwan kumêndur saking nagri Samawis | mondhok anèng
salu | anulya wau binêkta | dhatêng piskal sampun ngaturi narpati | wau kang kawarnaa ||
116. ingkang datansah kewran ing galih | kumêndur anèng ing Salatiga | kapirangu ing lampahe | anulya praptanipun | dutanira
pura | sampun pratingkahing ratu dèn têtêpi | wong sasampur kang parak ||
119. punapi dening yèn marentahi | mring
lan pakênira | manira rêbut enggale | wong Sampang kesahipun | saking nagri manira mangkin | dening pratingkahira | ênggènnya angusung | sakèh kagungan manira | kang arupa mariyêm myang gôngsa mami | lan amboyong wanodya ||
121. ri sampuning tamat maos tulis |
sapamirsanipun | ungêling sêrat narendra | wong Kumpêni dahat sukane ing galih | ical asmaranira ||
176. Ingkang Sinuhun Pakubuwana II ngadhaton malih wontên ing Kartasura
1. kunêng kang winuwus malih | anênggih sadèrèngira | Jêng Ratu Madurêtnane | rawuhnya ing Sumabratan |
Dyan Ayu Wetan | garwa Kamataraman | lan malih kang sampun rawuh | Dyan Ayu Natakusuma ||
3. Dyan Ayu Wetan anênggih | praptanya lawan atmaja | wanodya ing karandhane | Padmanagara ing Dêmak | samana sri narendra | tansah rudatin ing kalbu | kang dados rudatinira ||
4. dening jênênging narpati | kaetang taksih alômba | yêkti awon darajate | milanya tansah mrayoga | ingkang layak kagarwa | kang
kinarsakake | kagarwaa ing narendra | nanging sangêt lênggana | dyan ayu ing aturipun | taksih katingal kang raka ||
atmajane ingkang eyang | Pangran Arya Mataram | nanging ta paningkahipun | sarawuhe arinira ||
8. Jêng Ratu Madurêtnèki | sasampunira aningkah | nulya jinunjung namane | kêkasih Ratu Mamênang | ri sampuning mangkana | wau ta ingkang winuwus | kang anèng ing Salatiga ||
9. kang samya suka ing galih | wadya Kumpêni sadaya | miwah tuwan kumêndure | karsanya age budhala | saking ing Salatiga | ingkang
dadya sukanipun | dening têtiyang Madura ||
10. kinèn anundhung tumuli | saking nagri Kartasura | sigra anulya praptane | Radèn
mirsèki | yèn Kumpêni sampun prapta | mondhok nèng Bayawangsule | nuntên sagung gêgunungan | ing Maduntên sadaya | wus amêpak wadyanipun | kinèn siyaga ngayuda ||
14. wus samêkta budhal enjing | atata ing lampahira | ing marga tan winiraos | Kumpêni ing lampahira | prapta ing Toyadana | wontêndene kang amêthuk | kala nèng ing Banyudana ||
sinapane | kinèn amanggalakana | sarya dèn mimisana | myang sagung ing waosipun | kabèh sama dèn ligaa ||
prapta ing Kartasurèku | sintên kang akon andika ||
24. dene têka ngrêrusuhi | nagarane jêng susunan | Jayasudira saure | inggih gusti
kagungane | susunan ingkang arupa | mariyêm lawan gôngsa | wong Madura aturipun | manawi boya angrasa ||
27. ngusungi kagungan aji | mariyêm myang rupa
wong Kartasura | Jayasudira ature | lah pundi rupane mangkya | kang bêboyong tiyangnya | dèn cêkêla tiyangipun | kumêndur sapamirsanya ||
29. anulya sami apikir | kalawan tuwan kumêndhan | amrih pênêd ing lampahe | amung kangjêng sri narendra | wau ingkang rinêbat | wilujêng
trimane | mring gêgunungan sadaya | nanging ingkang parentah | ing mangke tuwan kumêndur | mring pakênira sadaya ||
kopralipun | sadaya wus sami mangkat ||
35. mring pondhok wong Madurèki | miwah kang ngambêngi marga | kwèh kacandhak bêbêktane | wau têtiyang Madura | ingkang warni sanjata | mariyêm apan rinêbut | tinilar anèng ing marga ||
36. dening kang warni pawèstri | kang kacandhak pondhokira | jinaluk gampil kemawon | dhatênga Kumpêni Islam | wanèh
Madurèki | sapraptane ing Madura | sampun tinampèn surate | dhatêng pangran ing Madura | sampuning maos surat | pangran langkung
Pangran Madura | mêpêk punggawa kang kantun | kinêmputakên sadaya ||
40. dening wadya ingkang kari | mung kantun tigang wadana | kang rumêksa ing dalême | kang prajurit ing Madura | sinusulkên sadaya | kèrid dhatêng lampahipun | dutanira sri narendra ||
41. pangeran wêlingirèki | marang ing punggawanira | lah têka sèrèdên bae | kang ana sajroning pura | sapa kang akon baya | mangkono pratingkahipun | iya Si Jayasudira ||
42. yèn wis mêtu iku aglis | anulya kangjêng susunan | aturana angadhaton | dèn enggal aywa antara | sigra anulya budhal | wau dutanya sang prabu | angirid wadya Madura ||
43. mêdal kilèn lampahnèki | apan ing dharat kewala |
dinèkèk ing kèsèr | dene Nyi Satomi ika | lagya ngudhunkên ika | saking galindhinganipun | kasêlak Kumpêni prapta ||
46. dening pangeran ngabèi | saangkate wong Madura | gya winêdalakên age | saking sajroning kadhatyan | ngantukakên samana | dhatêng ing tuwan kumêndur | marang dalêm Pangabean ||
47. kumêndur mondhok sitinggil | kumêndhan ingkang dinuta | asowan dhatêng sang katong | masanggrahan Sumabratan | apan sampun binêktan | kang wadya Kumpêni wau | tigang Kumpêni kathahnya ||
51. aturira ing narpati | kumêndhan sira atanya | kapilujêngan sang katong | sarya
ingsun ingaturan | angadhaton besuk-esuk | liwat dening sukaningwang ||
58. esuk dèn papaga mami | yêkti ingsun nuli budhal | kumêndhan wus
lakunglangkung. saking bungahira | anulya wau enjinge | kumêndhan ingkang lumampah |
nata wus ingaturan | ri sampuning samakta | anulya sira sang prabu | saking ing Kasumabratan ||
ingkang putra | nulya rinangkul enggal | mring kang ibu sarta muwun | kang putra ingaras-aras ||
67. mênggah ing mêngsah narpati | kang wontên nagri Mataram | tiyang Cina sakathahe | punika sampun sumêlang | galih sri naranata | yèn sampun prênah gènipun | Kumpêni kang
69. ing dina Saptu anênggih | tanggal ping kalih likurnya | nuju ing wulan Sawale | ing
môncanagari | punika kang anggitika | lan wadya Surapringgane | dening kang anindhihana | inggih Dyan Pringgalaya |
lan Si Panji Tohjaya | anindhihana ing pupuh | prange wong
74. lan wong ing Surabayèki | iku kang sun kon mèlua | kumêndhan wus mêdal age |
77. kula bantoni Kumpêni | awrate lampah andika | nanging Dyan Pringgalayane | apan kalane samana | ing tyas dèrèng sakeca | dening
Wirarêja | kadukan dhatêng sang katong | winastan ngriyini karsa | dening Dyan Pringgalaya | wau kabatinanipun | sakalangkung ngarsa-arsa ||
80. dhawuhing pangandikaji | mênggah dhatêng kapatihan | nanging kangjêng sang akatong | samana dèrèng akarsa | andhawuhna andika | dene dèrèng apirêmbug | lan Kumpêni ingkang karsa ||
81. nuntên kumêndur siraglis | sowan malêbèng jro
winêkas | yèn prakawis punika | de karya kula sang prabu | minggah dhatêng Kartasura ||
84. amuamung. ngantukakên mami | dhumatêng ing sri narendra | mantuk paduka ngandhaton | punika lamun wontêna | ingkang malang-malanga | yêkti kawula sang prabu | kang adarbe padamêlan ||
85. wontêndene saprakawis | ingkang kados pangandika | paduka wau sang katong | ing benjing sudara nata | komasaris piyambak | apanggih lawan sang prabu | sarta ngunjukkên punika ||
86. sakathah abdi narpati | kang samya wontên Samarang | punika binêkta kabèh |
budhal mring Samarang | dening wadya Kumpênine | apan tinilar sadaya | dene kang tinanggênah | saantukira kumêndur | ingkang amungkasi karya ||
89. miwah abdi agêng alit | tan wontên sangsayèng manah | dènnya sumuyud ing katong | miwah kang ibu wadwanya | suyudipun mangkana | nanging wau kangjêng ratu | agêng kèngêtan ing driya ||
90. mring wadya kang tuwuk êsih | ing nguni ingkang kinarya | panjênênganing karaton | Ki Gambuh ika wastanya | kagagas ing wardaya | dhumatêng ing kangjêng ratu | yèn
andikaningwang | marang sakèhe wongingsun | yèn Si Gambuh mêngko ingwang ||
92. tan arsa ngabdèkkên maning | ing saturun-turunira | kang abdi ngestokkên kabèh | ing gusti kang pangandika | warnanên sri narendra | nimbali punggawanipun | wadana ing Kartasura ||
177. Radèn Pringgalaya kadhawuhan nyirnakakên mêngsah Cina ingkang pacak baris wontên ing Ngayoja
93. miwah Dyan Pringgalayèki | wus pêpak nèng ngarsa
aturipun | kang dados [da...]
95. dening kangjêng sri bupati | dèrèng adhawuh andika | kang têrang mênggah pêpatèh | nulya Radèn Pringgalaya | mojar dhatêng ing sira | mring Dyan Mlayakusumèku | lah adhi Mlayakusuma ||
lara atinipun | kayapa wong kaya sira ||
98. yèn tinari makèwuhi | ana ngalas ana ngomah | pikirmu kaya mangkono | bok wis
ing dalêmirèki | Radèn Arya Pringgalaya | anglêlipur ing manahe | rèhira mêntas kadukan | sampuning manah eca | nulya Wirarêja mantuk |
lampahipun | kang anglurug mring Ngayogya ||
inggih Radèn Pringgalaya | ingandikakna kemawon | sampun mawi tinantuna | nanging kang dhèrèk lampah | têranga karsa sang prabu | kang sinuhun angandika ||
inggih punika asae | nanging pangandika nata | age nuntên dhawuha | kumêndhan wus amit mêtu | anuntên sri naranata ||
105. nimbali pra wadanaglis | myang wadya môncanagara | dening radèn dipatine | Suradiningrat samana | baris ing Lèpènbendha | mila baris Lèpèn-gandhu | duk kumêndur arsa minggah ||
106. mring nagri Kartasurèki | samana têtiyang Cina | kang anèng Kêdhu wartane | abaris anèng ing Jêthak | anjog margagêng ika | mila baris Lèpèn-gandhu | têtiyang ing Pranaraga ||
107. wontêndene sri bupati | dènnya nimbali wadana | wus prapta ing ngarsa kabèh | miwah Radèn Pringgalaya | sang nata angandika | hèh Pringgalaya sirèku | iya sira lumakua ||
108. sira gitika tumuli | mungsuh kang anèng Ngayogya | dening wadyaningsun kabèh | iya ing môncanagara | adhi Mangkunagara | sawadyane ing Madiun | iya ingkang nindhihana ||
109. de Si Panji Tohjayèki | iku mèlua ing sira | dadia jêjênêng ingong | lan mantri sun Surabaya |
iku padha mèlua | apan sandika turipun | sadaya ingkang
wong môncanagara | datan kawarna ing ênu | lampahe prapta ing Gondhang ||
111. pan sampun atata baris | kèndêl samya rêrêmbagan | marang punggawa sakèhe | miwah wong môncanagara | sira Dyan Pringgalaya | sasampunira arêmbug | nulya Radèn Pringgalaya ||
ênggène | nênggih wontên ing Ngayogya | dening têtiyang Cina | sadaya samya akumpul | nunggil kalih ratunira ||
114. kang nama Dènmas Garêndi | dening kalih tiyang Cina | kang wontên Kêdhu ênggène | wus kinumpulkên sadaya | dhatêng nagri Ngayogya | dening tiyang Jawinipun | kang mêthuk lampah sampeyan ||
115. lêlurah ing saragêni | kang dados pangajêngira | pun Sêcaranu wastane | lawan sapanêkarira | wau ingkang anama |
mantri Surabaya | kinèn ngati-ati kabèh | lamun Radèn Pringgalaya | arsa majêng lampahnya | ing Kêmalon kang dèn jujug | ing Gondhang kapungkurêna ||
1. ri sampunira samêkta | enjing budhal Radèn Pringgalayèki | saking Gondhang pan
Mataram | tan kawarna lampahira sampun rawuh | ing Pamalon gya katingal | kang mêngsah têtiyang
anggop pambêdhilipun | amalês wong Kartasura | rame prang bêdhil-binêdhil ||
5. wong Madiun wus atata | prajurite ingkang
sampun kathah pêjah | kang kacandhak gêsang dipun tumbaki | kathah kang malajêng
8. wau Radèn Pringgalaya | datan kandhêg lajêng lampahirèki | ing Parambanan jinujug | sampun apamondhokan | anèng pêkên dening pangajênging pupuh | mondhok pinggir lèpèn Umpak | nuntên mêngsah ing Matawis ||
9. andhatêngi ing ayuda | tiyang Cina pangajênging ajurit | prapta ambêdhili purun | wau têtiyang Cina | saking lèpèn Umpak tinadhahan sampun | winalês binêdhil sira | dhatêng wong Kartasurèki ||
10. arame dènira aprang | êlêt lèpèn rame bêdhil-binêdhil | wong Cina kalangkung purun- | nira sigra anabrang | saha surak tan anggop pambêdhilipun | mila wong ing Kartasura |
kinèn atur uninga | mring kumêndhan yèn asor ing yudanipun | tan
upaksi | yèn ing mangke lampahipun | inggih sudara tuwan | Radèn Pringgalaya mênang juritipun | wong
narpati | sakalangkung sukanipun | ing tyas sri naranata | ya ta miyos jawining regol sang prabu | sang nata aris ngandika |
katiganya punika | êndhasipun pun Bobos kalih Blagadhug | sang nata pangandikanya | iku panêmune ugi ||
18. wong tan salamêt atinya | iya
lamun Radèn Pringgalaya prang kaburu | amêngsah têtiyang Cina | tan kandhêg pamburunèki ||
21. kumêndhan sampun prayitna | wadya samya kinèn angati-ati | wus katur dhatêng sang prabu | kawone Pringgalaya | yèn wong Cina tan kèndêl pambujêngipun | sang nata gègèr ing nala | kang wadya wus dèn undhangi ||
22. kinèn sami prayitnaa | dupi wanci bakda ngisa anuli |
saking dalêm kênya puri kinèn kumpul | nèng pasowan pamagangan | kinèn prayitnèng ajurit ||
tan uninga yèn tiyang Cina prapti | sarta bêdhil praptanipun | ing bêdhil kalantaka | sarêng mungêl kalantaka kalihipun | gugup
nulya Ki Wiradigda | ingkang kinèn amangsuli waosipun | agya Kyai Wiradigda | mangsuli waos kapanggih ||
ing Cina | sarta binarondong ing bêdhil gumrudug | sira Radèn Pringgalaya | kalangkung maras ing galih ||
31. anarka kalamun pêjah | Wiradigda dening binendrong bêdhil | tan adangu praptanipun | sira Ki Wiradigda |
wus apanggih lan Radèn Pringgalayèku | wus sinungakên saksana | waosnya wus dèn tampani ||
32. marang Radèn Pringgalaya | sakalangkung pangalêmirèng nguni | marang Ki
singa-singa gih ingkang mêksa malêbu | pasthi manira sanjata | sawab iki maksih wêngi ||
35. sigra Radèn Pringgalaya | ngajak mundur mantuk mring wismanèki | wismanya kapanggih suwung | sami ngili sadaya |
Mabelah purun | sawadyanya Makasar | samya dhêdhêp tan wontên sabawanipun | ngantos cêlake wong Cina | nanging wus samya
dèn jogi | wus anunggil rencangipun | kang mêdal kilèn samya | dene Kumpêni tan mêdali prangipun | nanging wus mranti sadaya | sigra Cina dèn tintaki ||
39. saking purune wong Cina | dipun tintak dènnya angrampid
pangeran taksih alit lênggahipun | nama Dyan Suryakusuma | samana kesahirèki ||
43. saking nagri Kartasura | kala bêdhah nagri Kartasurèki | binêdhah tiyang Cinèku |
dene ingkang kinarya | ratu mring Cina kala pambêdhahipun | Radèn Garêndi namanya | madêg nata Sunan Alit ||
44. samana sira Rahadyan | Suryakusuma ênggènira
mantuk mring nagri Kartasurèku | lan wong Laroh kagawaa | cacah dhusun kawan biting ||
47. iku kabèh dèn gawaa | aja watir ingsun ingkang nangguhi | pan wus olèh gawe ingsun | sigra sira Rahadyan | Suryakusuma nulya umangkat gupuh | mring nagari Kartasura | ari kalih datan kari ||
48. kang nama Martakusuma | Wiryakusuma kalih samya ngiring | tiyang Nglaroh cacahipun | kawan atus punika | wus kabêkta sadaya pan datan kantun | kang umiring sira radyan | wong wolung dasa watawis ||
49. praptane ing Kartasura | pan anuju bibar watang anênggih | anjujug pasowanipun | Pangeran Buminata | lajêng mondhok ing pasowan kang jinujug | wong Nglaroh ingkang kabêkta | singa
kapênêdanipun ramanta rumuhun | lan angeman mring andika | lamun andika puniki ||
53. yèn kasasabana kônca | ning wong Ki dipati
54. rencanyarencangnya. tan wontên mangan | lan kapencut ing aturira nênggih | Ki Dêmang Natapranèku |
Sunan Alit | wus pinrênahkên gènipun | winor prayayi magang | ing sangsaya botên eca manahipun | Rahadèn Suryakusuma | tansah pikir sabên latri ||
58. nanging kang tansah rinêmbag | lan êmbane pan datan wontên malih | amung gènnyarsa anusul | ngetan dhatêng sang nata |
kang nini | nuntên nyandhak gêrah wau | Radèn Suryakusuma | tan winarna samana ing laminipun | nagari ing Kartasura | nulya bêdhahira nguni ||
61. binêdhah tiyang Madura | nulya Radèn Suryakusuma ngili | mring Lungge pangilinipun | lawan ari kalihnya | arsa dhatêng ing Mataram sêdyanipun | nanging kang eyang tan suka | ratu kadipatèn nênggih ||
62. kinèn sampun kesah-kesah | saking Lungge nulya wong Sampang prapti | anèng dhusun Lungge wau | apan angapus krama | mring Dyan Suryakusuma lan
tiyang Madura wau | Radèn Suryakusuma | apan têlas sadaya tan wontên kantun | miwah ratu
darbèkipun | mung kantun dhuwung satunggal | kalayan nyamping satunggil ||
65. dhuwung kang kantun wastanya | pun Wadhudhak kêmalon kewalèki | de kang rayi kalihipun | wontên wong Sampang wêlas | suka dhuwung awon-awon dhuwungipun | anuntên kumêndur prapta | saking nagari Samawis ||
66. Kumêndhan Ondrop rowangnya | tiyang Sampang kabèh tinundhung mulih | Dyan
kenginga | dipun suwun dhatêng sri narapati | cacah damêl kawan atus |
kenginga kalampahan | wong têtiga de sadamêl-damêlipun | apan inggih kaladosan | punapa karsa sang aji ||
70. linurugêna mring Gondhang | inggih dhatêng sandika kula ugi | Dyan Pringgalaya lingipun | radèn mangke kawula | tan kuwasa aluhung andika laju | aseba ing kaki dika | Ki Wirarêja ing mangkin ||
71. punika ingkang kuwasa | Radèn Suryakusuma anulyaglis | lajêng dhatêng
Suryakusuma | dhatêng Kyai Wirarêja turnèki | pan kados punika wau | aturira Rahadyan | Wirarêja lingira dika puniku | andika seba kewala | mring rama dika sang aji ||
73. anuhun ing Laroh dika | môngsa kalilana dika puniki | lan dhandhang gawe
kesah ing latri | nanging ingkang eyang wau | ingkang tansah karuna | dahat datan suka kesah wayahipun | nuntên kasêmbuh ing wayang | sakawan punika nênggih ||
77. kang nèng Dyan Suryakusuma | duk pinundhut kang kinèn mundhut nênggih | pun Katakate ranipun | wadya kandêl ing nata | mila saya awêwah ing ajrihipun | Rahadèn Suryakusuma | mêksa arsa kesah latri ||
78. wontêndene ingkang eyang | sakalangkung sangêt anggêgendholi | nanging ingkang wayah wau | tan
sampun lumayu | lajêng ing kesahira | lan arinya Radèn Martakusumèku | dene ari kang taruna | Radèn Wiryakusumèki ||
179. Prabu Kuning pacak baris wontên ing Randhulawang. Pangeran Buminata lolos saking nagari Kartasura
80. apan samana apisah | datan tumut ingkang raka ing nguni | kunêng gantya kang winuwus | mangsuli kang winarna | tiyang Cina kala kawone ing dalu | undure sing Kartasura | amapan wontên
uningèng nata | Cina kabujêng wus têbih ||
84. kacandhak pêjah têtiga | tiyang Cina nênêm kacandhak urip | sang nata aris andangu | dhatêng tuwan kumêndhan |
narpati | Kumêndhan Ondrop inggih sang nata | wadya Kumpêni sakèhe | wilujêng lampahipun | datan wontên rusak satunggil | sang nata angandika | iya adhi sukur | dening Cina kang kacandhak | nênêm iku ingkang padha misih urip | mêngko sore dèn enggal ||
2. padha sira kona amatèni | sun karya jajal têtowok ingwang | kang têka wetan sakèhe | ya ta kumêndhan sampun | mêdal saking dalêm ing puri | nulya ing sontênira | kagungan sang prabu | towok wus mêdal sadaya |
tiyatiyang. Cina wus sinaosakên sami | tinuwêkan
angatag pacak | baris anèng Sanggung | wontêndene kang kinarya | têtindhih Kya Wirarêja Adipati | lan
angayomana | tiyang kidulipun | ing Bayali sadaya |Kurang satu suku kata: ing Bayalali sadaya. Radèn Sujanapura ingkang tut wingking | amung tiyang sadasa ||
ing sang prabu | Rahadèn Sujanapura | kapracaya mring nata sinung kêkasih | Dyan Arya Endranata ||
6. sarta dhawuhkên timbalan aji | iya sarupane wadyaningwang | sing sapa karêp ing gawe | datan ngarani ingsun | gêdhe cilik miwah pamburi | ing
sami | aywa ana sumêlang ing driya | anaa sapa ênggone | ingsun ingkang amundhut | kang matêdhakakên ya mami | mring kang karêpan
pangirupirèki | mila Radèn Arya Endranata | nulya apacak barise | anèng ing Sêlap sampun | kawarnaa Sunan Garêndi | wus majêng barisira | saha wadyanipun | dhumatêng ing Randhulawang |
barise | wontên ing Ingas sampun | pangagênge baris Matawis | dene ing Kartasura | pangajêng nèng Sanggung | kalih dalu antawisnya |
Pangran Buminatane | kesah ing wau dalu | Kumêndhan Ondorop nulyangling | inggih kadi punapa | kesahe puniku | pangeran ing Buminata | punapa arsa umadêga narpati | dening botên kadosa ||
11. sami-sami ngawulaa ugi | botên apênêd angawulaa | dhatêng ingkang raka dhewe | lan ngawula puniku | inggih dhatêng Ratu Garêndi | pangran ngabèi mojar | sanadyan sadulur | tuwan apan seos
13. lan Naladirja wus manjing puri | sampun katur ing saaturira | kumêndhan ngandikan age | sarta kang raka wau | nênggih kangjêng
inggih tuwan kônca puniki | panangise kenginga | ngladosakên wau | inggih sapisan sawulan | sok mênêba lan sapetang dika
Rêksadipraja. tansah pangêbang-êbange | yèn kongsia ing besuk | angaèsi karya ing jurit | pan badhe tinariman | ing pangêbangipun | myang wong Pagêlèn sadaya | sapraptane dene pangajênge baris | sampun wontên ing Ingas ||
kumêndhan amuwus | inggih radèn yèn mangkana | lamun benjing panggenanipun wus pasthi | ingkang mêngsah punika ||
21. inggih ing benjing nuntên ginitik | mung têdhane Kumpêni punika | dika pikir ingkang sae | yèn kirang têdhanipun | têmah dadya angrêrusuhi | wong Kumpêni punika | yèn kongsia rusuh | yêkti kula botên bisa | asarêngên watake wong sami ngêlih | purun
inggih dhatêng andika | panggenaning mungsuh | punika dèn tanahêna | gêng alite kang mêngsah dipun upêksi | nuntên aputusana ||
nulya sira amarentahi | dhatêng ingkang pêpacak | baris anèng Sanggung | miwah kang baris ing Sêlap | apan
tiyang Cina praptane | dhusun ing Ingas sampun | winatawis Cina kang prapti | gangsal atus kathahnya | amêmêling sampun | kumêndhan
mêsat age | wangsul dhatêng ing Sanggung | dupi wayah ing têngah wêngi | wau Ki Wirarêja | pamondhokanipun | inginggahan maring mêngsah | tiyang Cina ing Madiun Surawèsthi | sami kagèt kewala ||
26. palajêngnya Ki Wirarêjèki | Pangran Madiun miwah kang wadya | kathah tilar dandanane | lajêng sira atur wruh | dutanira prapta ing loji | kumêndhan tangi nendra | ponang duta matur | tuwan kawula dinuta | mring sudara andika Kya Adipati | Wirarêjatur wikan ||
27. yèn tiyang Cina dalu dhatêngi | angrabasèng panggenan kawula | wadya kabèh kagèt bae | Cina duk praptanipun | datan tongsikongsi. dipun
Madiun sami | apanggih lawan tuwan kumêndhan | nulya kumêndhan atakèn | mring panggenane mungsuh | Wirarêja sampun awarti | yèn wangsul
ngriki | aturira Kyai Wirarêja | inggih rahadèn kathahe | Cina kang dhatêng dalu | wontên kawan atus watawis | sami
angatos-atosa | myang Kyai Wirarêjane | sampun kados karuhun | bilih tiwas kados ing nguni | dika damêl brandhiwak | wruha mungsuh rawuh | lan malih pangran andika |
lan Ki Wirarêja kèngkèna anêlik | dhatêng ing Randhulawang ||
Radèn Pringgalaya | sapraptane ing loji Kartasurèki | gya wêling atur samya ||
33. yèn arsa sowan atur upêksi | kalih anuntên sami ngandikan | manjing ing dalêm purane | praptèng ngarsa sang prabu | kumêndhan wus atur upêksi | dhatêng sri naranata | yèn kapanggih suwung | Cina tan wontên kapêdhak | nanging atur kawula dhatêng narpati | yèn suwawi ing karsa ||
34. abdi paduka pun Rajaniti | lêhêng katunggilna padamêlan | kalih pun Wirarêjane | sami wontên ing Sanggung | Rajaniti wontên nagari | tan
apacaka baris | ri sampun dhawuh timbalan nata | kumêndhan wus mêdal age | wau sasampunipun | Rajaniti dèn parentahi | nuntên Dyan
agêng ingkang manah | kumêndhan anulya age | manjing jroning kadhatun | angaturi uning narpati | yèn Pangran Singasêkar | kesah wau dalu | sang nata aris ngandika | lah kumêndhan ya karia dhewe mami |
latri | saking nagari ing Kartasura | ari têtiga kathahe | Pangran Buminatèku |
kalih pangran ing Singasari | Pangeran Danupaya | ing katiganipun | ri sampun surat winaca | komasaris angungun sajroning galih | sêrat wus ingangsulan ||
Mangkubumya | mangkana kang têmbung | sasampuning salam donga | dhawuh dhatêng ingkang rayi kapat nênggih | kang anèng ing Samarang ||
mêngko adhi | sadulurira lunga | sing Kartasurèku | lungane datan kawruhan | ing wong akèh lungane kalaning latri | kadangira têtiga ||
44. kang dhingin adhi Buminatèki | karo si adhi ing Singasêkar | lan kakang Danupayane | nanging panduganingsun | ing lungane kadangirèki | katêlu iku uga | kaya milu mungsuh | karanane mêngko ingwang | dening anak rabine Buminatèki | maksih ana ing mêngsah ||
45. lan dinuga mungsuh ingsun iki | môngsa tumuli iki sirnaa |
Danupaya iya ing panduga mami | lungane iku uga ||
46. milu ing mungsuh ingsun arani | iku kalêbu
etang-etangan | wong kagêdhèn ati bae | kilap apa
tyasnèki | pan wus karsa ing Allah ||
47. ya ta Pangeran Amangkubumi | sakalangkung rudatining manah | kaya ge-agea mulèh | wau ingkang winuwus | mêngsah Cina sampun abaris | wontên dhusun ing Ingas | ambanjêl mring Sanggung | kang baris ing Sanggung kalah |
sampun rarywan | nèng pêkên Dilanggu | sasampunirèng ngalêmpak | wadyabala miwah kang prayayi Jawi | kumêndhan aparentah ||
nayub lan sanak-sanaknya | kang para upêsir kabèh | kumêndhan sigra mundur | saking ngarsanirèng narpati | wus mêdal sing jro pura | sigra dènnya muwus | kumêndhan mring Pringgalaya | yèn sang nata nayub nèng bangsal pangapit | inggih ing dintên benjang ||
180. Ingkang Sinuhun Pakubuwana karsa kasukan nayub kalihan para upsir lan para abdi sadaya. Raja
pangapit | wadya lênggah atata ||
53. tansah angrêpa dènnya alinggih | munggwing siti ingkang pra bupatya |
tadhahan mêdal | saking pura wus sumaos ing ngarsaji | dyan sang nata adhahar ||
54. kumêndhan tansah anglêladosi | mring sang nata tansah nadhah sira | miwah upêsire kabèh | parêng panadhahipun |
myang santana sarêng abukti | miwah para bupatya | sarêng nadhah sampun | ri
atur uningèng sang nata | yèn sudara paduka pun komasaris | mangke bantunya prapta ||
58. namanipun bêbantu kang prapti | pun Raja Trênate saha wadya | wontên wong satus kathahe | kawula gadhah atur | yèn marêngi ing karsa aji | ing benjing umiyosa | panggiha sang prabu | lan pun Trênate punika | wus kadhahar kumêndhan aturirèki | dhatêng sri
kumêndhan lon dêlinge | tuwan andika matur | mring sang nata yèn dèn lilani | kawula amakanjar | anèng ngarsa prabu | prapta kawula punika | Kartasura dipun abêna ing jurit | lan mêngsah sri narendra ||
62. punapa saparentah narpati | inggih dhatêng nglampahi kawula | kumêndhan
nata | miwah wadya prabu | sami rêmên atumingal | nanging Raja Trênate lingsêm ing galih | de namanira raja ||
pamondhokanira | upêsir wus mantuk | mring pondhokan sowang-sowang | sasampuning mangkana ingkang winarni | gantya ingkang kocapa ||
kesahira saking Kartasura | kèndêl ing Laroh lamine | dahat èmêng tyasipun | arsa mantuk dhatêng nagari | Kartasura pan merang | lawan ajrihipun | tambuh ingkang dèn antosa | dadya tansah amêpak kang wadya alit | kinudang ing ayuda ||
manahira | mila kèndêlipun | samana ingkang pawarta | sampun katur dhatêng Susunan Garêndi | kang anèng Randhulawang ||
Randhulawang | kawarnaa wong Cina kang sami baris | majêng mring Kadrêsanan ||
70. lawan sakathahe wong Matawis | lan anunggil baris lan wong Cina | myang sakathah wong Pagêlèn | apan sampun akumpul | nunggil baris lan wong Cinèki | antawis kalih dina | majêng barisipun | ing Karècèk binitingan | jinagangan saha borang datan kari | wau kang
ing Karècèk kang arsa ginitik | mêngsah Cina kang abaris sira | abêbiting nèng Karècèk | ika arsa pinukul | pan ginêlak lampahirèki | ing wayah pukul gangsal | prapta ing Dilanggu | aso ngrèrèhakên lampah | sarta ngantos rencang ingkang samya kari | saha
parentah siraglis | kumêndhan sigra mantuk saksana | wus praptèng Kartasurane | wau ingkang winuwus | wau Radèn Endranatèki | ingkang baris [ba...]
[...ris] ing Sêlap | dènnya ngirup-irup | sangsaya wiyar samana | wus kawarta wau saking Randhukori | anulya linurugan ||
78. mring wong Cina saking Randhukori | praptèng Sêlap wong Cina gya pêrang | lan Radèn Endranatane | ya ta kawon prangipun | sira Radèn Endranatèki | wus katur ing sang nata | yèn kawon prangipun | sira Radèn Endranata | sri narendra parentah kinèn bantoni | dening ingkang tinêdah ||
79. kang anama Rahadèn Dipati | Suradiningrat ing Pranaraga | lan Radèn Sumaningrate | ika kang kinèn bantu | maring Radèn Endranatèki | lampahe sampun mangkat | praptèng Sêlap sampun | panggih lan Dyan Endranata | ya ta Radèn Suradiningrat sigrangling | pagujêngan kewala ||
80. mring sira Radèn Endranatèki | lah paman kadipundi punika | sanak Pajang Matarame | de tan wontên puniku | bobotipun mênggah ing jurit | ya ta Dyan Endranata | aris sauripun | lah radèn kadi punapa | watêk sawung makatên yèn dèrèng pulih | malih ing manahira ||
81. Radèn Suradiningrat sirangling | yèn puruna sami sêsanakan | kalih wong Pranaragane | inggih watawisipun | katularan akêndêl sami | Rahadèn Endranata | amangsuli wuwus | inggih ing benjang kawula | atut wingking kewala wontên ing wingking | nanging Dyan Endranata ||
82. ing tyasira dahat dènnya sakit | nanging dyan
barisipun | Nilasraba katawêngan | binantonan tiyang Cina tigang biting | badhe gitik punika ||
85. dhatêng saudara tuwan nênggih | Radèn Dipati Suradiningrat | kumêndhan wau dêlinge | sêdhêng bobote iku | iya mungguh radèn dipati | amungsuha wong Cina | yèn mung têlung atus | ana yèn luwihanea | têka Cina têlung atus iku pasthi | Kumpêni kang gitika ||
86. lah uwis duta balia aglis | amung tabeningwang têkakêna | mring radèn
iku | iya maring gustinira | sigra mêsat duta lampahira prapti | pabarisan [pa...]
[...barisan] ing Sêlap ||
87. sampun katur tabenira nênggih | kumêndhan lawan pakirimira | dhatêng radèn dipatine | tan kawarna ing
anèng ing margagung | tunggila Ki Wirarêja | lan Jayawikrama [Jaya...]
[...wikrama] dadosa pangarsi | sigra Radèn Dipatya ||
92. Suradiningrat ing Pranaragi | wus umangkat saha wadyanira | praptèng Dilanggu lampahe | nulya ambanjêl gupuh | Kadrêsanan kang dipun gitik | aprang lan wong Mataram | pan sampun acampuh | bêdhil-binêdhil prangira | nulya wong Mataram dipun idak wani | dhatêng wong Pranaraga ||
93. ingidak purun lawan turanggi | giris manahira wong Mataram | anulya lumajêng kabèh | dhatêng ing Ingas wau | palayunya tiyang Matawis | dening
Pranaraga kuwur ing galih | nulya samya lumajar ||
95. lajêng binuru palajêngnèki | wong Pranaraga praptèng Drêsanan | wong Mataram pamburune | ing Wôngga dènnya wangsul | myang wong Cina wus samya bali | wangsul malih mring Ingas | dening kang binuru | têtiyang ing Pranaraga | sampun wangsul dhatêng dhusun ing Awanggi | lawan sakancanira ||
98. pambujungira sampun abali | Pangran Prangwadana wus anunggal | dhatêng wong Mataram malèh | wau ingkang winuwus | sira Radèn Endranatèki | winangsulakên sigra | mring panggenanipun |
jurang ing Wanggi | Radèn Suradiningrat | ing Pranaragèku | dalu tinukup barisnya | mring wong Cina asangêt dipun bêdhili |
dhatêng Sanggung | wontêndene tiyang Matawis | lawan têtiyang Cina | lajêng lampahipun | abaris wontên Drêsanan | abêbiting jagang borang
kata: Suradiningrat ing Pranaraga. anèng ing Sanggung barise | kanthinira nèng Sanggung | kang anama Kya Rajaniti | antawis kawan dina | anulya tinukup | malih dhatêng tiyang Cina | dahat kuwur wadya ing môncanagari | kathah tilar dandanan ||
103. palayunyakèh tilar turanggi | ana nunggang kuda
lingsêmipun | mangkana ing aturira | inggih sampun susah galih padukaji | dening mêngsah punika ||
107. inggih paduka ing benjing-enjing | mêngsah wontên Drêsanan punika | inggih kawula larage | anuntên amit mêtu | kumêndhan sing sajroning puri | sapraptanirèng jaba | pêparentah sampun | kumêndhan maring upsirnya | lamun arsa dhatêng Kadrêsanan benjing | samana sontênira ||
108. Raja Trênate dipun aturi | mring kumêndhan ing sapraptanira | lan Radèn Pringgalayane | wau sarêngnya rawuh | anèng loji wus tata linggih | kalih wus winartanan | mring kumêndhan wau | mangkana pitêmbungira | manirarsa anglarag ing benjing-enjing | dhatêng ing Kadrêsanan ||
109. dene andika ing benjing-enjing | Raja Trênate kawula bêkta | Raja Trênate ature | inggih tuwan kalangkung | manah kula suka ing mangkin | dika bêkta anglarag | kaabên lan mungsuh | kawula kalangkung merang | yèn nganggura amung katrimaa ugi | padamêlan manira ||
110. inggih dhatêng ing sri narapati | miwah dhatêng Kumpêni punika | pan wus kula sêdyakake | prang lan mungsuh sang
prabu | enjing nuli adandan sami | sayaga ing ayuda | Raja Trênatèku | miwah saha wadyanira | samya
umangkat sampun | Radèn Pringgalaya tan kari | myang Rôngga Wanèngjiwa | ingkang atut pungkur | datan
uninga bae | ing panggenaning mungsuh | sigra mangkat angariyini | lan wadyanya
mung kantun rajane bae | ingkang taksih amanggung | anèng saluhuring turanggi | nulya kudane kêna | rajanipun
ingkang sami rawuh | wong Cina datan kawawa | anadhahi saking drês bêdhil Kumpêni | dhadhal samya lumaywa ||
bitingipun dèn bubrahi | miwah pondhokipun ingobongan | kang anèng Kadrêsanane | Kumpêni sigra nambur | ngumpulakên wadyanirèki | sarta apêparentah | mundhut sikêp sampun | nênggih kang badhe ambêkta | ing jisime Trênate miwah wong Bali | Kumpêni sigra budhal ||
123. mantuk dhatêng ing Kartasurèki | amung Kyai Rôngga Wanèngjiwa | anyimpang kala angkate | saking ing margi agung | pan angilèn panimpangnèki | kala nèng bumi Wôngga | ing panimpangipun | sêdya ngampiri dhusunnya | Kyai Rôngga ing margi anyimpang malih | ing Sumbêr kabobotan ||
124. praptèng Sumbêr anulya amanggih | mêngsah umpêtan amung
miwah kumêndhan wau | inggih sangêt pangungunnèki | Rôngga sampun binêkta | dhatêng rencangipun | sapraptaning Kartasura | sigra tuwan
128. têtiga kathahipun kang mati | ingkang tatu kathahipun gangsal | pun Rôngga Wanèngjiwane | punika ingkang lampus | nanging kala pêjahirèki | kancanipun sadaya | datan wontên wêruh | pawartine rencangira | mêngsah dhêlik punika kang dèn purugi | arsa dipun cêkêla ||
129. mila angriyini pan ambêdhil | punika marginipun ing pêjah | sang nata pangandikane | iya tarimaningsun |
wus samono untunge ugi | tutuge umurira | balik tanya ingsun | kaya ngapa kang wong Cina | apa bangêt kawuse duk sira gitik | kumêndhan aturira ||
130. kados botên purun wangsul malih | dhatêng panggenanipun punika | sang nata pangandikane | kumêndhan
sadulure ingkang nglakonana dhingin | kumêndhan amit mêdal ||
131. praptèng jawi kumêndhan sigrangling | awarta dhatêng
narpati | kuda pun Ganggong ingkang tinêdha |
Tohjaya manjing purage | umatur ing sang prabu | yèn pun Raja Trênate ugi | anuhun kuda nata | pun Ganggong ranipun | wus sinungakên saksana | kuda pun
Ganggong ingkang tansah binêkta | kongsi dhumatêng kurune | dupi pun Ganggong kuru | nuntên sira anuhun malih | kuda dhatêng sang nata |
têdha | pun Abrit konjuka malèh | kumêndhan asmu rêngu | saurira manira ajrih | manawi winastanan | tiyang datan urus | lan malih kangjêng susunan | inggih punapa andika rêngkuh kusir | raja kèndêl kewala ||
139. nanging asêmu [a...]
[...sêmu] lingsêm ing batin | dupi antawis ing pitung dina | anuntên Raja Trênate | mring loji karsanipun | pamit mantuk dhatêng Samawis | kumêndhan datan suka | lair ing pitêmbung | nanging batin langkung lêga | ing tyasira kumêndhan aris dènnyangling | yèn tuwan raja dika ||
140. arsa umantuk dhatêng Samawis | kula rumiyin atur uninga | mring tuwan
ingundhang wus rawuh | ing loji nulya winartan | yèn komasaris mangke akintun tulis | linilan mantuk
umangkat saking ing ngriki | Raja Trênate mojar | inggih êmbènipun | nuntên kumêndhan saksana | parentah maring Radèn Pringgalayèki | kinèn saosa tundhan ||
143. ngaturakên Raja Trênateki | mantuk dhatêng nagri ing Samarang | kumêndhan manjing purage | atur uningèng prabu |
kene mundhak ngrusuhi | sigra kumêndhan mêdal | sing dalêm kadhatun | sampuning praptèng ubaya | Raja Trênate
piyambak | sabên dalu kesah ajrih bokmanawi | tinukup ing wong Cina ||
146. yèn raina wangsul ngênggènnèki | anèng Sanggung lamun dalu kesah | datan kantênan ênggène | wau ingkang winuwus | tiyang Cina ingkang abaris | anèng ing Kadrêsanan | sangsaya gêngipun | myang sakèhe wong Mataram | pan kinêrig dening pangagêngirèki | nama Jayawinata ||
marang wong Matarum | myang wong Pagêlèn ambahak | wontêndene Dyan Arya Pringgalayèki | langkung rudatinira ||
tinutur | rahadèn dhatêng kumêndhan | amung rêpoting wadya kang angladosi | Kumpêni têdhanira ||
149. ingkang dados repotipun dening | tan tinêngga ing sikêp satunggal | sakèhe kang nandhang gawe | yèn tan wontên puniku | kang barisan Kumpêni mangkin | tuwan kadi punapa | ing satêmahipun | nanging kumêndhan samana | asmu lingsêm sawab lami tan nulungi | kumêndhan saurira ||
150. nadyan kula gitika ing benjing | ing Drêsanan ing kajêng kawula | inggih kula lajêngake | dhatêng nagri Matarum | sampun tanggêl ing lampah benjing | nanging ujaring warta | margane pakewuh | puniku radèn andika | utusana andhustha mariksèng margi | wruha kang èwêd gampang ||
151. dening wartine langkung asungil | margi agêng ingkang binarisan |
ingkang kawarnaa | kang atêngga dalan gêdhe | ingkang baris ing Sanggung | Kyai Rajaniti asakit | konjuk dhatêng sang nata | wus kalilan
ingkang dinuta | nênggih sutanipun | nama pun Saju punika | kala alit aprapta amawi tulis | katur Dyan Pringgalaya ||
155. tinupiksa ungêling kang tulis | yèn prayayi kêkalih punika | sêdya abêkti wiyose | dhumatêng sang aprabu | lawan tundhuk dhatêng Kumpêni | inggih
bae | pan Wôngsanagarèku | myang ing Kartilêksana iki | yèn sayêkti lulusa | bêkti ing sang prabu | iya pakênira kona | antuk warta kang êning katur narpati | ponang duta gya mêsat ||
159. saungkure duta bubar sami | sakwèh kang anèng loji samana | sami mantuk mring wismane | antawis kalih dalu | ponang duta wus prapta malih | dhatêng Kapringgalayan | wau kang jinujug | anuntên sira binêkta | dening Radèn Pringgalaya mring jro
pun Kartilêksana inggih | angkatnya sing Drêsanan | inggih milanipun | sapunika bokmanawa | kasêlak kapiyarsa tiyang Matawis | ajrihipun kalintang ||
161. Radèn Pringgalaya angrêmbagi | yèn makatên tuwan gih kawula | lêng pinrih enggal dhatênge | ecaa manahipun | benjing-enjing kula aturi | tuwan aputusana | mêthuk lampahipun | inggih pun Wôngsanagara | Kartilêksana yèn tuwan
tyas aji | benjang punika arsa | kawula kèn mêthuk | pangandikaning narendra | iya bênêr kapitan karêpirèki | iku papagên enggal ||
165. Malar Kapitan iku ing benjing | iya dadia panutanira | maring kang wong akèh-akèh | kumêndhan amit sampun | mêdal saking ing dalêm puri | wus panggih lawan sira | Dyan Pringgalayèku | kumêndhan aris wuwusnya | inggih radèn sampun kalilan ing mangkin | dhumatêng sri narendra ||
166. kula kinèn mêthuk dintên benjing | dhatêng praptane Wôngsanagara | lan Ki Kartilêksanane | duta tinundhung mantuk | wus winêling
saking Kartasura | wus praptèng Kadrêsanane | anuntên enjingipun | kang amêthuk umangkat sami | ing Karècèk wus prapta | nganti
Kartilêksanèku | lawan Ki Wôngsanagara | sasampune panggih lan kang mêthuk sami | nuntên lajêng umangkat ||
--- 29 : [0] ---
176. Ingkang Sinuhun Pakubuwana ngadhaton malih wontên ing Kartasura. (Asmaradana). ... kaca 12
177. Radèn Pringgalaya kadhawuhan anyirnakatênanyirnakakên. mêngsah Cina ingkang pacak baris wontên ing Ngayoja. (Asmaradana, Pangkur). ... kaca 25
178. Lêlampahanipun Radèn Mas Suryakusuma ingkang pawingkingipun ajêjuluk Pangeran Adipati Arya Mangkunagara. (Pangkur). ... kaca 35
179. Prabu Kuning pacak baris wontên ing Randhulawang. Pangeran Buminata lolos saking nagari Kartasura. (Pangkur, Dhandhanggula). ... kaca 41
180. Ingkang Sinuhun Pakubuwana karsa kasukan nayub kalihan para upsir lan para abdi sadaya. Raja Trênate dhatêng badhe ambiyantu Kartasura. (Dhandhanggula). ... kaca 53
181. Radèn Mas Suryakusuma ngêmpal dados satunggal kalihan Prabu Kuning, lajêng
by Aliah SakinahSimilar to Nota Sejarah Tingkatan 5 Bab 4Nota Sejarah Tingkatan 5 Bab 3Nota Sejarah Tingkatan 5 Bab 5Nota Sejarah Tingkatan 5 Bab 1Nota Sejarah Tingkatan 5 Bab 6Nota Sejarah Tingkatan 5 Bab 2Nota Sejarah Tingkatan 5 Bab 7Nota Sejarah Bab 6 -
Situs iki ketata saking candhi-candhi, uga ana struktur-struktur liya sing kemungkinan fondasi umah lan liyane sing jembare sekitar 5 km2. Wis ana sekitar 11 candhi sing ditemoake, antara liya
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Situs_Candhi_Batujaya&oldid=1049209"	Kategori: ArkéologiCandhi ing Jawa KulonCandhi ing IndonésiaPercandhian BatujayaPages using ISBN magic linksKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
EnglishFrançaisGalegoBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.45, 19 Maret 2016.
nampi nerakaMu. Njuk dipun wangsuli Gusti Allah “Ha ya wis sana nang tritisan suwargiKu“. Njuk kita kawulo-kawulo ini cuma bisa ngomong “Maturnuwun Gusti.. Sendiko dawuh.. ehehehe.”
terbaik. Sinau kelompokani:ayo pada sinau kelompok sesuk kan wis ujianrita:iya aku setuju tapi ing omahe sapa?lia:yoopo ing omahku ae omahku cedhak teko sekolahrani:yo wes lek ngono aku tak
owala wala indra kila sak iki wis duwe blog tho!!!!!!!!!!!!
mugo2 ono gunane kanggo lingkungan utamane babat ben ijo royo2 lan dadi resik gak sumpek sampah
hehehehe ………………… salam kanggo wong sing peduli lingkungan oke
eling konco kapan pean nang gunung ojo malah nambah sampah lan ngrusak hutan yo,
By: ijo on Juli 1, 2008 at 7:03 pm
Boleh minta contact persons pengelola weblog indrakila?
Singapore Girl (basa Inggris; 'kenya Singapura') inggih punika sesebatan kanggé pramugari Singapore Airlines, maskapé penerbangan nasional Singapura, ing iklan maskapé kasebat. Tetembungan Singapore Girl dipunripta wekdal taun 1970-an déning Ian Batey. Singapore Girl dados salah satunggalipun ikon iklan paling misuwur ing pungkasaning abad kaping-21 lan dados citra pamasaran tumrapipun Singapore Airlines.[1][2]
Dijupuk 13 Juni 2013. Priksa gandra date ing: |access-date=, |date= (pitulung)
^ Richardson, Michael (8 Juni 1993). "The Singapore Girl". International Herald Tribune. Diarsip saka sing asli ing 13 September 2007. Dijupuk 21 Mei 2013. Priksa gandra date ing: |access-date=, |date= (pitulung)
^ Clement, B. (26 Mei 1997). "Sexism row clouds blue skies". The Independent. Dijupuk 23 Mei 2013. Priksa gandra date ing: |access-date=, |date= (pitulung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Singapore_Girl&oldid=991212"	Kategori ndhelik:
darajating manusa, wiwit saking ngam, majêng-majêng ngantos dumugi nabi utawi kawasul kawas. Kanthi katêrangakên margi-marginipun kalihan ringkês, mawi têtêmbungan ingkang cêtha.
SOLO 1931 DRUKKERIJ & BOEKHANDEL "KALIMASADA"
Amratelakakên tatar-tataran darajating manusa, wiwit saking ngam, majêng-majêng ngantos dumugi nabi utawi kawasul kawas. Kanthi katêrangakên margi-marginipun kalihan ringkês, mawi têtêmbungan ingkang cêtha.
Wiyosipun Sêrat Andhaning Gêsang punika, namung impunan saking pitêdahing sêrat-sêrat ingkang sampun gumêlar, dados ingkang ngarang punika dede tuking kawruh ingkang kawêdharakên, upaminipun wêwarah punika wujud banawi, ingkang ngarang namung minôngka jurangipun, inggih punika talang ilèn-ilèn margining kawruh, dene tukipun ingkang sajati, saking para linangkung ingkang sampun sami ngambah dumugi ing kasunyatanipun. Sarèhning lampahipun piwulang punika, sampun tumimbal-timbal dhumawah ing para sujana sarjana, upami ilining toya banawi kados sampun pantês kemawon, bilih sampun kirang bêning kados nalika sawêg tus saking sumbêripun ingkang sajati, awit sampun kamomoran lumpur saking kiwa-têngên ing samargi-margi, dados upami wêwarahipun sêrat punika sampun wontên kirang pajaripun utawi
wontên salisiripun sakêdhik, sampun botên anèh. Manawi kalaksanan wontên ingkang makatên, kaanggêpa saking kalêpatanipun ingkang ngarang sêrat punika piyambak, ingkang ngarang nyuwun pangaksama, para manungkara mugi anjêmbarakên ing pamêngku, ngêgungakên sih pangapuntên, dening sajatosipun ingkang ngarang taksih tuna ing kawruh, têbih saking sarjana niti, purunipun ngarang amung kasurung saking kêdah-kêdahipun angulahakên kawajiban,
wêwarahipun pancèn pêtêng sarta kathah lêpatipun, mugi para manungkara botên kêmba, lajêng anganggêp bilih tanpa paidah, awit sadaya manusa kadunungan lêlandhêping panggalih, ingkang kenging kangge anglimbang ngantos sagêd madosi pathinipun, ambucal rêrêgêdipun.
Makatên punika sok ugi pancèn marsudi bab kawruh, sarta talatos, amila kêdah awas saha prayitna. Lampah makatên punika, sajatosipun botên namung maos tumrap sêrat punika kemawon, sanadyan sadhengaha sêrat, sok ugi bab kawruh kasuksman, bilih botên kalimbang kanthi talatos miwah awas tuwin prayitna, sampun tamtu tangèh sagêdipun manggih pathining kawruh, ingkang dados kawigatosaning piwulang. Wusana sumôngga ing panggalih.
Pangarangipun sêrat punika, wontên ing nagari Surakarta, salêbêting warsa cinôndrasêngkala: Ratu obah ngèsthi
lan sangsara langkung paidah tinimbang eca lan sakeca. Mila sênêngipun manawi nandhang sakit, angungkuli manawi manggih sakeca.
Lampahing dumadi sadaya punika majêng angênêr dhatêng kamulyan, makatên ugi lampahipun gêsanging manusa, inggih majêng-majêng têrus, wusana anjog ing têlênging dunung, ingkang pancèn kêdah ginayuh ing sadaya manusa. Mênggah sadaya agami, sadaya piwulang kasuksman, sadaya piwulang kasusilan, punika paidahipun ingkang agêng sangêt, prêlu kangge ngrancagakên lampahipun gêsanging manusa. Dene ingkang dipun wastani lampahipun gêsanging manusa ing ngriki, punika majêng-majênging kawruhipun, sadaya lêlampahan ingkang pinanggih ing manusa, punika sami dados kawruh, [ka...]
[...wruh,] inggih kawruh ingkang saking nyatakakên utawi ngalami piyambak, punika langkung sae tinimbang ingkang namung gêthok tular, saking pituturipun sasamining manusa, dados gunggunganipun, sadaya ingkang pinanggih ing manusa punika, sanadyan anjalari sakit utawi sakeca, bingah utawi sisah, sami kemawon, sadaya nama dados kabêgjanipun manusa, têgêsipun dados kauntunganipun manusa, inggih punika anjalari wêwah-wêwah utawi majêng-majênging kawruhipun, wusana badhe ngantos dumugi sampurna ing kawruh. Mila sanadyan wontên manusa ingkang sawanganipun katingal kadondenekadosdene (dan di tempat lain). mundur, sajatosipun punika inggih majêng-majêng têrus, dados manusa ingkang sampun sagêd ngangge kawruh makatên punika: sakit, sakeca, bêgja, cilaka, mulya, sangsara, ingkang sami pinanggih piyambakipun, sami katampi sae sadaya kalayan dhangan sênênging manah, wontênipun namung sarwa iya, kabèh prayoga. [prayo...]
[...ga.] Ngantos botên wontên kawontênan ingkang botên damêl sênênging manahipun, dados manahipun tansah kêbak kasênêngan, botên nate botên sênêng ing manah. Sakit lan sangsara punika langkung agêng pigunanipun, tinimbang kalihan eca lan sakeca, amargi langkung agêng dayanipun, inggih saking ngraosakên sakit lan sangsara ingkang sangêt, punika ingkang sagêd anggigah panggraita angudi kawruh ingkang luhur, ngantos sagêd nangèkakên patobat, lajêng gadhah dêrêng kêncêng anjangkah kamulyan ingkang sajati. Inggih awit saking punika, mila wontên manusa ingkang: manawi manggih sakit lan sangsara, malah langkung sênêng tinimbang kalihan manawi manggih eca lan
sadaya kalayan turut, sintên ingkang lair jlêg sampun dumugi ing tataran têngah utawi luhur, tamtu suwau sampun nate lair ing ngalam dunya ngriki kanthi ngudi majênging kawruh.
Mênggah majêng-majênging lampahipun gêsanging manusa, inggih punika majêng-majênging kawruhipun, kenging kawijangakên majêng kaping tigang tataran agêng, kados ingkang kapratelakakên ing ngandhap punika.
1. Ingkang rumiyin, kawitanipun taksih dados tiyang ngam, utawi tiyang ngawam, dumunung ing tataran ôngka satunggal. Ngam utawi ngawam têgêsipun suwung, kajêngipun suwung ing kawruh.
ing tataran ôngka kalih, dipun wastani tiyang kas. Kas têgêsipun tamtu, inggih punika tamtu sagêd widada ing sêdya, angrancagakên lampahipun, ngantos dumugi ing têlênging dunung gêgayuhanipun manusa.
3. Tiyang ingkang sampun majêng kalih tataran, dumunung ing tataran ôngka tiga, dipun wastani tiyang kawas. Kawas têgêsipun langkung tamtu, inggih punika langkung tamtu tinimbang kalihan tiyang kas.
4. Tiyang ingkang sampun majêng tigang tataran, dumunung ing tataran ôngka sakawan, dipun wastani nabi utawi ambiya, dipun wastani malih kawasul kawas. Kawasul kawas têgêsipun langkung tamtu sangêt, tinimbang kalihan kaswargan saha kawas.
Darajat kawan tataran, wiwit sangingsaking. ngam, lajêng kas, lajêng kawas, ngantos dumugi kawasul kawas, punika pancèn tataran majêng-majêngipun manusa, ôndha marginipun manusa sagêd dumugi têlênging gêgayuhan, [gêga...]
[...yuhan,] têgêsipun manawi manusa botên anglangkungi margi punika wau kalayan turut, tamtu botên sagêd dumugi ing don ingkang linuhung, inggih punika panggenan sampurnanipun jatining kamulyan. Dados manusa wajib angangkah sagêdipun angancik, wiwit saking ngandhap urut majêng-majêng minggah, ngantos dumugi pungkasan ingkang luhur piyambak. Darajat kawan tataran punika, ugi wênang sagêd kagayuh ing manusa ing dalêm salairan, ananging ingkang sagêd makatên punika, saèstunipun awis sangêt, bêbasan sakêthi sawiji taksih ombyokan, ingkang tamtu ngantos pintên-pintên lairan. Sasampunipun manusa lair ngantos ngalam dunya. Ngantos wongsal-wangsul marambah-rambah, ngantos tuwuk angraosakên sangsara, ngantos tuwuk angudi kawruh, ing ngriku ingkang tamtu sawêg sagêd dumugi. Manusa ingkang sagêd ajêg majêng-majêng satataran, ing dalêm salairan kemawon, amung manusa pêpilihan ingkang pancèn [pa...]
[...ncèn] linangkung. Inggih punika langkung kêkiyataning badanipun, langkung landhêp manahipun, langkung santosa saha rosa bêbudènipun. Dados manawi wontên manusa ingkang sampun dumugi ing tataran têngah, utawi tataran pungkasan, môngka wiwit lare dèrèng wontên lampahipun, ingkang pantês anjalari dumugi ing tataran ngriku, punika mratandhani bilih suwaunipun, sampun nate lair ing ngalam dunya kanthi ngudi majênging kawruh. Pangudinipun majênging kawruh nalika lair ing ngajêng, ingkang anjalari gêsangipun ing wingking sagêd dumugi ing tataran wau. Dados botên wontên manusa sawêg lair sapisan, tanpa mangudi lajêng jlêg asipat: kas, wali, utawi nabi.
Awit saking: kas, wali, nabi, punika asal kamulanipun ing ngajêng inggih manusa walaka, kados manusa limrah punika, mila inggih wênang dados guru utawi têtuladaning manusa. Saupami asal [asa...]
[...l] kamulanipun ing ngajêng dede manusa walaka, tamtu botên wênang dados panutaning manusa walaka. Awit ingkang makatên punika, badhe kadondene liman nêdya jumênêng dados panutaning
kudu bisa urip, kacukup mung kalawan mangan sukêt bae. Ingkang makatên punapa sagêd kalampahan. Tamtu botên. Mila wêwarahipun para nabi anêrangakên: sadaya ingkang kaparentahakên para nabi, para nabi wau sampun anglampahi piyambak, awit wajibing tiyang mulang punika, kêdah inggih sagêd anglampahi piyambak. Makatên punika tamtu inggih mratandhani, bilih para nabi punika sampun nate dados tiyang walaka, kados têtiyang ingkang sami katuntun, botên namung tindattindak. ingkang kaparentahakên kemawon, ingkang sampun nate dipun lampahi. [lampah...]
[...i.] Kajawi makatên, dados inggih matandhani ugi, bilih sadhengaha têtiyang walaka, punika inggih wênang anggayuh darajat nabi. Awit sadaya ingkang sagêd kagayuh ing satunggaling manusa, tamtu manusa sanèsipun inggih ugi sagêd anggayuh, sok ugi anggènipun minangkani, inggih ugi kados ingkang sampun kalaksanan kawasa anggayuh. Punapa malih para nabi tamtu inggih mêmulang dhatêng para manusa, anggayuh sadaya punapa ingkang sampun sagêd kagayuh, miwah ingkang badhe dipun gayuh ing panjênênganipun. Makatên têtêpipun ingkang nama panuntun sajati, utawi panutan sajati. Saupami botên makatên sayêktos, inggih punika panjênênganipun têmên milih mangalèr, siswanipun namung sami kapardi mangidul têrus, tanpa mawi pagêdhongan, punika botên têtêp nama panuntun utawi panutan, ingkang kêdah kaèstokakên parentahipun, katulad lampah jantranipun, tuwin kadhèrèk [kadhè...]
[...rèk] tindakipun. Dene wontênipun piwulanging para nabi, wontên ingkang katingalipun botên anênuntun panggayuh dumugi darajat nabi, punika namung saking kadamêl wêrit, amargi wêdharing wêwarah punika, kaukur kalihan kêkiyataning manusa. Ukuraning manusa ingkang limrah, namung kuwawi nampèni piwulang kados ingkang kagêlar kangge ing akathah. Sabên wontên manusa ingkang sampun langkung kêkiyatanipun saking salimrahing manusa, lajêng sagêd kabuka piyambak dhatêng piwulang ingkang kadamêl wêrit. Saya langkung kêkiyatanipun, saya sagêd kabuka dhatêng ingkang langkung wêrit malih, wusana sagêd priksa dhatêng ingkang lêbêt-lêbêt sadaya, ngantos ingkang wêrit-wêrit katingal cêtha, ingkang pêtêng-pêtêng katingal padhang. Dados piwulang ingkang kadamêl wêrit wau, panyimpênipun inggih katitipakên ing piwulang ingkang gumêlar, nanging pilih janma ingkang uninga. Piwulang kasuksman ingkang makatên punika, limrahipun sumêbar [su...]
[...mêbar] ing tanah, ingkang têtiyangipun dèrèng diwasa kasuksmanipun. Saupami dipun sukani piwulang ingkang dede saukuripun, saking sumêrêp angèling marginipun, awrating lêlampahanipun, asring wêgah anglampahi, wêkasan anglêpèh dhatêng piwulang, botên kenging tinuntun majêng, dados piwulangipun tanpa guna. Dene piwulang kasuksman, ingkang lajêng ngêblak anêdahakên gêgayuhan ingkang luhur, punika tamtu sumêbar ing tanah, ingkang têtiyangipun sampun racak-racak diwasa dhatêng kawruh kasuksman.
Tiyang ngawam ingkang lajêng sampun dados tiyang kas, punika lajêng sampun dede tiyang ngawam, awit tiyang ngawam punika tiyang ingkang taksih suwung ing kawruh, inggih punika dèrèng sumêrêp dhatêng jatining gêsangipun pribadi, ingkang gêsang langgêng, ingkang botên kenging risak utawi sirna. Nanging tiyang kas punika tiyang ingkang sampun sumêrêp dhatêng jatining gêsangipun pribadi, [priba...]
[...di,] dados ingkang makatên wau sampun dede tiyang ingkang suwung ing kawruh.
Tiyang kas ingkang lajêng sampun dados wali utawi tiyang kawas, punika inggih ugi taksih nama tiyang kas, nanging sampun mindhak kawruhipun.
Tiyang kawas ingkang lajêng sampun dados nabi utawi kawasul kawas, punika inggih ugi taksih nama tiyang kas utawi kawas, nanging sampun saya mindhak malih kawruhipun.
Dados grêbanipun manusa punika namung wontên kalih warni, inggih punika: ngawam kalihan: kas. Nanging tiyang kas punika wontên ingkang sawêg maligi kas, wontên ingkang sampun kawas utawi kawasul kawas. Ingkang dipun wastani saya mindhak kawruhipun punika, saya waspada dhatêng jatining gêsangipun, ing ngriku saya wijang kalihan raganipun, binasakakên saya bênggang kalihan raganipun, ngantos sampun botên mawi uwas-uwas malih panganggêpipun bilih:
raga iku dudu aku, aku iki dudu raga, sakèhing bêbaya iku mung bisa ngênani marang raga, ora bisa ngênani marang aku. Mila tiyang kas punika sabarang lampahipun, sampun sagêd angangge kaol sakèh, inggih punika gadhah kasantosaning sêdya. Purun anglajêngakên tindakipun, sanadyan manggih bêbaya ngantos dumugi ing pêjah
Awit ingkang pêjah muhung raganipun, pribadinipun langgêng gêsang waluya maha mulya tanpa kara-kara. Beda kalihan tiyang ngam, sumêrêpipun: aku iku iya uriping raga iki, kêna ing lara pati sapêpadhane. Mila limrahipun ajrih dhatêng bêbaya, manawi lampahipun kapêthuk ing bêbaya pinilaur mundur, endha, ngoncati bêbaya, dipun wastani ngangge kaol laip, inggih punika ngèngêti apês ringkihing gêsangipun. Mênggah têranging wijangipun malih bab darajat kawan tataran wau, badhe kapratelakakên satunggal-satunggal ing wingking.
Majêng-majênging kawruh, sontan-santuning watak bêbudèn, ing salêbêtipun taksih dados tiyang ngawam. Wiwit taksih ajrih sakit ngupados sakeca, ngantos tobabtobat. ngupados sakeca, purun dhatêng sakit. Sadaya panandhang sampun karaos ènthèng, têmah kêndêl sarta kuwawi dhatêng brata.
Sampun kacariyosakên ing ngajêng, tiyang ngawam punika tiyang ingkang taksih suwung ing kawruh, inggih punika dèrèng sumêrêp dhatêng jatining gêsangipun pribadi, ingkang gêsang langgêng botên kenging risak utawi pêjah, sêsêrêpanipun: gêsangipun inggih gêsanging raga ingkang kenging sakit pêjah punika, mila taksih kathah uwas kuwatiring manah, ajrih dhatêng bêbaya, ngupados eca sakeca, rêmên ing kabingahan, eca sakecaning badan miwah bingah
sênênging manah kaanggêp kamulyan, dene ingkang kaanggêp sangsara, punika sakit tuwin sisah. Kados makatên nalika dèrèng majêng kawruhipun. Nanging manawi sampun majêng kawruhipun, lajêng santun panganggêpipun, sakit sakeca, bingah sisah, punika sadaya lajêng kaanggêp sami wujuding sangsara. Dene ingkang kaanggêp kamulyan, inggih punika kamulyan ingkang sajati, punika botên mawi sakit, botên
sangsara, namung kemawon beda sipatipun. Sakit tuwin sisah, punika sipating sangsara kang awrat sinandhang. Eca sakeca bingah sênênging manah, punika sipating sangsara ingkang ènthèng sinandhang. Manawi sakit sampun sagêd dados bingah sênênging manah, inggih lajêng dados sipating sangsara ingkang ènthèng sinandhang. Nanging sagêdipun sakit andadosakên bingah sênênging
manah punika, manawi sampun sumêrêp agênging paidahipun. Inggih punika: sakit tuwin sakeca kaanggêp sami kemawon, sadaya sami wujuding sangsara. Sangsara paidah dados panggigahing manah, ngudi uwal saking sangsara. Sakit punika dados pêpêcut ingkang langkung prêmati, dados langkung agêng paidahipun tinimbang kalihan sakeca, mila sênêngipun manawi sakit angungkuli manawi manggih sakeca. Sakawit manusa punika nêdya angendhani sakit lan sisahing manah, awit namung punika ingkang kaanggêp wujuding sangsara. Sami karaya-raya ambujêng eca sakeca bingah sênênging manah, awit punika ingkang kaanggêp wujuding kamulyan, saha kaanggêp kawontênan ingkang sampun wontên sajawining sangsara, sampun oncat saking sangsara, sampun bênggang kalihan sangsara, sampun têbih kalihan sangsara. Ananging lampahipun punika kacelik, kosokwangsul balêjêd kalihan pangintêning manah saha pangajêng-ajêngipun. Sêdyanipun [Sê...]
[...dyanipun] angendhani sakit têmahanipun murugi sakit, sêdyanipun angendhani sisah têmahanipun dados murugi sisah, sêdyanipun pados eca sakeca têmahanipun manggih sakit, sêdyanipun pados bingah têmahanipun manggih sisah. Punapa liripun. Inggih punika: pintên-pintên manusa ingkang lampahipun botên kasêmbadan ing sêdya. Malah manggih sakit tuwin kasisahan, sanadyan ingkang sami kasêmbadan ing sêdya manggih kabingahan pisan, têmahanipun inggih namung dados sisah ugi, jêr bingahipun botên wontên ingkang lana. Punapa wontên ta: tiyang ingkang manggih kabingahan kemawon, tanpa mawi manggih kasisahan. Tamtu botên wontên. Awit bingah punika gandhenganipun kalihan sisah, botên sagêd pisah. Sabên taksih sagêd ngraos bingah, tamtu taksih sagêd ngraos sisah. Sabên taksih sagêd manggih bingah, tamtu taksih kataman sisah. Anggêr taksih ngupados sakeca, tamtu taksih [ta...]
[...ksih] badhe manggih sakit. Anggêr taksih ngupados kabingahan, tamtu taksih badhe manggih kasisahan. Kasêmbadanipun pêpenginaning manusa punika botên sagêd dados pamarêm, nanging malah tuman gadhah pêpenginan. Awit pêpenginan ingkang dipun turuti punika, tamtu lajêng subur saya agêng sarta kae-kae. Kados tanêm tuwuh ingkang karabuk, kasiram, kadhangir, kaupakara sae, dadosipun lajêng subur lan ngêpang kathah. Bilih pêpenginan punika
ingkang taksih kados makatên wau, ubang-ubêng taksih kasasar-sasar murugi kasisahan, ewasamantên, manawi manusa sawêg kabêntus-bêntus, kajêglong-jêglong, kaping kalih kaping tiga kemawon, dèrèng sagêd kraos bilih kasasar lampahipun, malah sanadyan kaping sadasa, [sada...]
[...sa,] ngantos kapinga satus pisan, inggih awis ingkang lajêng sampun angrumaosi. Sagêdipun lajêng ngrumaosi punika ingkang tamtu saking tigang prakawis: 1. Saking sampun kêrêp kabêntus-bêntus ingkang ngantos marambah-rambah, 2. Saking sampun kêrêp mirêngakên pitêdah ingkang lêrês. 3. Saking sampun anyumêrêpi têpa tuladha ingkang cêtha. Manawi manusa sampun sumêrêp, bilih gêsang ingkang limrah punika, prasasat namung kêbak kasisahan kemawon, kaping kalih sampun mangrêtos punapa ingkang dipun wastani jatining kamulyan, ing ngriku asring lajêng gadhah tobat angraosakên gêsang sangsara. Inggih punika tobat gêsang kados gêsang ingkang sampun-sampun, tobat ngupados eca sakeca bingah sênênging manah, ngudi sagêdipun endha saking kawontênan ingkang makatên wau. Sasampunipun manusa tobat ngupados eca sakeca, ing ngriku sakit lan sakeca lajêng karaos sami kemawon. Saha sarèhning
sampun kasumêrêpan agênging paidahipun, tamtu lajêng dados sêsawanganing gêsangipun ingkang anyênêngakên. Kasênêngan makatên punika, beda kalihan kabingahan ingkang sagêdipun pinanggih kêdah sarana ngênthu-ênthu dipun upaya, amargi botên adamêl subur saha ngêpang dhatêng pêpenginan. Gêsang ingkang kados makatên punika, sanadyan dèrèng wontên sajawining lêlampahan, ananging kados sampun wontên sajawining lêlampahan. Sanadyan ing lair katingalipun ing tiyang sanès kados papa sangsara, ananging ing dalêm manahipun sakalangkung mulya. Sanadyan manggèn wontên ing asunya, ananging sami kalihan ingkang lêlangên wontên ing taman, ingkang sakalangkung asring anêngsêmakên, awit sêngsêming manah anyawang lêlampahaning badanipun punika, botên pae kalihan nyawang wêwangunan ingkang adi aèng. Sasampunipun sakit sakeca karaos sami kemawon, sadaya kaanggêp paidah, [pa...]
[...idah,] sadaya damêl sênênging manah, sadaya karaos ènthèng panandhangipun. Manusa lajêng botên ajrih sakit, rêkaos, kangelan, têmah kadunungan kêncêng santosa ing budi, botên ajrih sapintên awrating brata, kangge minangkani kasêmbadaning sêdya. Anggènipun nêdya oncat saking kawontênan ingkang sangsara, manjing dhatêng dununging kamulyan jati, inggih punika katêntrêman ing langgêng. Manawi manusa sampun makatên, ingkang kathah badhe sagêd dumugi ing kasidaning sêdya. Inggih punika sampun badhe sagêd dumugi ing tataran ôngka kalih, dados tiyang kas,
Kawontênan tuwin warni-warninipun tiyang kas. Jatining kamulyan, pêjah sadèrèngipun pêjah, kêkêndêlanipun tiyang kas.
Tiyang kas punika tiyang ingkang sampun kasinungan kawruh, inggih punika sampun sumêrêp
botên sagêd kataman panandhang sakit, sangsara sasaminipun. Inggih ingkang widada gêsang, ngantos dumugi sabakdanipun gêsang ing ngalam dunya. Inggih punika ingkang binasakakên gêsang ing ngakirat. Inggih rasa jatining gêsang punika raos ingkang pinanggih ing ngakirat. Inggih punika kamulyaning gêsang ingkang sajati, inggih rasa jatining kamulyan utawi kamulyan jati. Dados ingkang dipun wastani manggih kamulyan jati, punika dede tiyang ingkang manggih barang-barang [ba...]
[...rang-barang] ingkang langkung endah, utawi manggih têtêdhan ingkang adi aèng, nanging tiyang ingkang
tanpa kara-kara. Awit saking punika, mila tiyang kas punika dipun wastani tiyang ingkang sampun angsal kamulyan ing ngakirat. Inggih kados makatên punika ingkang winastan: sampun pêjah ing sadèrèngipun pêjah, sagêd gêsang ing sabakdaning gêsang. Dados ing ngakirat punika, tumrap panjênênganipun botên ing têmbe, nanging inggih ing sapunika kemawon, tandhanipun, salêbêtipun taksih gêsang wontên ing ngalam dunya, sajatosipun sampun gêsang wontên ing ngakirat.
Sêsêrêpanipun tiyang kas dhatêng jatining gêsangipun pribadi, kados ingkang kasêbut ing ngajêng wau, sampun [sa...]
[...mpun] botên mawi samar-samar utawi sêmang-sêmang malih, ngantos kadugi ngantêpi kalayan tanpa uwas-uwas utawi kuwatos. Sok anggêr taksih gadhah uwas-uwas, tôndha kawruhipun taksih samar-samar, punika kaewokakên dèrèng sumêrêp, dados dèrèng têtêp nama kas. Saking dèrèng diwasa kawruhipun, dados taksih kathah samar-samaripun, taksih agêng sêmang-sêmangipun, taksih kandêl uwas kuwatosipun. Sabên saya diwasa ing kawruh, sadaya wau saya suda, manawi sampun sampurna kadiwasanipun, lajêng sagêd sirna babarpisan, ing ngriku têtêpipun nama kas sajati. Mila badhe dados kas punika ingkang prêlu sangêt andiwasakakên kawruhipun. Saking punapa-punapa sampun dipun lampahi, dipun mangrêtosi, dipun ambah, saha dipun sumêrêpi, tamtu enggal diwasa. Sasampuning manusa ical samar-samaring sêsêrêpan tumrap dhatêng jatining gêsangipun, tamtu ical girising [giri...]
dhatêng bilai. Saya ical samar-samaripun, saya ical kajirihanipun, saya agêng kakêndêlanipun. Ananging kakêndêlanipun tiyang makatên wau, botên kêndêl dhatêng lampah awon, dados botên mutawatosi ing akathah. Awit tiyang ingkang kêndêl dhatêng piawon, punika sajatosipun saking taksih agêng kajirihanipun, kados ta: ajrih manawi kêwudan, ajrih manawi kêluwèn, ajrih manawi kamlaratan, ajrih manawi botên angsal kabingahan, ajrih manawi sakit, ajrih manawi pêjah. Mila dados anglampahi awon, prêlu kangge ngendhani ingkang dados ajrihing manahipun. Kosokwangsul kalihan tiyang
[...gih] kadugi. Dados botên prêlu karaya-raya nêmpuh nglampahi awon. Mila sabên manusa sampun ical samar-samaring kawruhipun, lajêng ical girising manah dhatêng warn-warnining bilai, amargi lajêng sampun botên mawi sêmang-sêmang malih, bilih sajatosipun badan punika dede pribadinipun, pribadinipun dede badan. Ingkang sagêd kenging alangan, sisah, sakit, risak, lêbur, pêjah, punika muhung badan. Pribadinipun botên mawi kataman punapa-punapa. Sanadyan manusa punika manggih lêlampahan punapa kemawon, sajatosipun inggih kuwawi, ingkang gadhah raos botên kuwawi punika namung raos pangraosipun, sajatosipun inggih kuwawi. Kathah tiyang wicantên: aku ora kuwat anglakoni. Nanging tibanipun inggih kuwawi. Mila dipun wastani lêlampahan, sajatosipun namung dipun langkungi, manawi sampun dipun langkungi, lajêng têrang bilih sampun botên wontên [wontê...]
[...n] punapa-punapa, mila wontênipun namung tansah kuwawi kemawon. Sakit kuwawi, sisah kuwawi, kangelan kuwawi, pêjah inggih kuwawi. Têgêsipun kuwawi punika ingkang kuwawi jatining gêsangipun. Mila bêbasanipun, tiyang kas punika: sampun botên sisah sabab dening kamlaratan, botên gugup sabab dening kapêngkok ing pôncabaya, botên giris sabab dening ngadhêpakên bilai, botên ajrih sabab dening sakit, botên bêbakal sabab dening badhe tilar dunya. Awit sadaya wau sampun botên angebahakên dhatêng kawontênanipun.
Tiyang kas punika wontên warni kalih, ingkang satunggal ingkang sampun botên rêmên dhatêng kadunyan, inggih punika ingkang sampun wirangi, kajêngipun sukci, sampun botên rêmên dhatêng sadaya-daya, ingkang sagêd anarik dados angraosakên panandhang sisah utawi sakit. Dene satunggalipun ingkang
taksih rêmên dhatêng kadunyan, inggih punika taksih rêmên ngupados eca sakeca bingah sênênging manah, punika dipun wastani dèrèng wirangi. Ingkang taksih rêmên dhatêng kadunyan, punika inggih uninga bilih taksih ngupados sakeca punika, tamtu taksih badhe manggih sakit, bilih taksih ngupados bingah punika, tamtu taksih badhe manggih sisah, bilih taksih rêmên suka gumujêng punika, tamtu taksih badhe asring bêngak-bêngok, ananging panjênênganipun ingkang makatên punika botên ajrih, sampun dipun sêngaja: sakit, sisah, bêngak-bêngok, inggih kajêngipun, sabab ngêndêlakên kuwawi, botên dados punapa. Amung kemawon, tiyang ingkang sampun kados makatên punika, sanadyan kenging panandhang, anggènipun nandhang inggih beda kalihan tiyang limrah, sajatosipun inggih sampun karaos ènthèng, awit sakitipun tiyang ingkang sampun purun sakit, punika beda kalihan sakitipun [saki...]
[...tipun] tiyang ingkang taksih sangêt ajrih ing sakit. Sisahipun tiyang ingkang sampun sumêrêp, bilih sajatosipun kuwawi nandhang, punika beda kalihan tiyang ingkang gadhah pangintên, bilih gêsangipun badhe botên kuwawi nandhang prakawis ingkang dipun sisahakên. Sabab salêbêting sakit, salêbêting sisah, punika mêngku raos tatag, têtêg, santosa, dados inggih mêngku katêmtrêman.katêntrêman. Bêngak-bêngokipun inggih beda kalihan ingkang dèrèng sumêrêp dhatêng kawêkasaning gêsang. Sanadyan bêngak-bêngok ingkang tamtu namung sakêdhap, inggih punika namung sanalika, nalika sawêg kataman, ing ngriku kagèt saha kasupèn dhatêng kawêkasan, manawi sampun èngêt, inggih lajêng sampun botên bêngak-bêngok malih. Wontên tataran sakawan ingkang dados ambah-ambahaning manusa: 1. sakit mahanani sisah, 2. bingah, 3. sênêng utawi têntrêming manah, 4. katêntrêman ingkang langgêng. Sisah sabab sakit punika kenging
kaingêr dados têntrêming manah, ingkang satunggal sarana kaingêr dados bingah rumiyin, manawi sakit sampun katampi sae kaanggêp paidah, tamtu dados bingah, dados sisahipun sagêd sirna kêndhih dening raos bingah, manawi sampun bingah gampil kaingêr dados sênêng utawi têntrêming manah. Ingkang satunggal sarana kaingêr dados tatag rumiyin, manawi sakit sampun kaanggêp dede baya pakèwêd, tamtu dados tatag, dados sisahipun sirna kêndhih dening tatag, manawi sampun tatag gampil kaingêr dados sênêng utawi têntrêming manah. Manawi têntrêming manah punika sampun laras kalihan raosing katêntrêman ingkang langgêng, inggih punika pêpancadaning manusa wangsul dhatêng katêntrêman ingkang sajati. Tiyang kas ingkang taksih rêmên dhatêng kadunyan punika, narimah kandhêg rumiyin lampahipun, wontên ing darajat ingkang sampun pinanggih, utawi narimah alon-alon majêngipun malih. Dene ingkang sampun [sa...]
[...mpun] botên rêmên dhatêng kadunyan, punika sêdya ngrancagakên lampahipun. Saking sampun botên rêmên dhatêng kadunyan, têmah inggih sèlèh kadunyan, utawi sèlèh raga. Patrapipun sèlèh kadunyan utawi sèlèh raga wontên kalih warni, ingkang satunggal sèlèh babarpisan, satunggalipun namung sarana kawicaksanan kemawon. Liripun: ingkang kasèlèhakên muhung wosipun ingkang dados sabab ambêbayani, inggih punika rêmênipun. Inggih rêmên punika ingkang dados bêbandan, angikêt manusa lan sangsara, saha ingkang mahanani melik, bingah, sisah, gêthing, sêrêng, sapanunggilanipun, ingkang sami dados sipating sangsara, mila kacêkap namung rêmênipun punika, ingkang dipun tatas sarana pêdhang kawicaksanan. Tiyang ingkang sampun botên rêmên dhatêng raganipun, punika wontên ingkang ngantos sampun botên ngeman, lan botên rumêksa dhatêng raganipun, malah wontên [wo...]
[...ntên] ingkang ngantos gigu dhatêng raganipun, raganipun kaanggêp kawujudan ingkang jêmbêr mawa wisa dados wisuna, gêtun dene gêsangipun rumakêt raga, dados gendhongan ingkang awrat, nêdha sandhang, nêdha pangan, nêdha punapa-punapa, kapêksa gêsang mawi sisah kangelan ngupados butuh. Beda kalihan gêsang
babarpisan. Ingkang sèlèh raga lan sèlèh kadunyan sarana kawicaksanan, punika taksih purun rumêksa lan ngopèni badanipun, taksih purun ngupados kadunyan, ananging sampun botên ajrih lan botên sisah raganipun anêmahi karisakan, botên ajrih botên sisah manawi botên manggih kadunyan. Patrapipun ngupados kadunyan, wontên ingkang sampun botên sapintêna, wontên ingkang taksih rosa, ingkang
botên sapintêna ngupadosipun kadunyan, punika kangge ngopèni raganipun, namung prêlu supados botên dhapur ngluluh raga utawi amilalu, ingkang wigatosipun dhapur kasêsa oncat saking raga. Awit ingatasing panjênênganipun, sampun oncat saking raga tinimbang kalihan dèrèng, punika sami kemawon, mila botên kasêsa oncat, inggih botên karakêt ing raga. Sintên ingkang kasêsa oncat, punika pratôndha botên mêdal margi kawicaksanan, sintên ingkang ajrih kangelan, punika pratôndha taksih kabônda ing trêsna raga, ajrih lan sisah dhatêng risaking raga. Inggih awit saking punika mila taksih ngopèni raganipun. Dene ingkang ngrosani ngupadosipun kadunyan, punika amargi tumrapipun tiyang ingkang sampun sampurna kawicaksananipun, bab ngopèni raga ingkang muhung sawatawis, kalihan ingkang kalayan sae-sae, punika sami [sa...]
[...mi] kemawon, bab ngupados kadunyan ingkang muhung sawatawis kalihan ingkang rosa, punika inggih sami kemawon, waton sarana pêdhang kawicaksanan, sampun sagêd natas wosipun ingkang dados bêbandan, inggih sampun botên dados beka rêncana. Mênggah anggènipun angopèni raganipun, anggènipun ulah kadunyan kalayan sarosa, punika prêlu kangge pitulungan ing akathah, dados botên prêlu kangge bingah sênênging manahipun piyambak. Inggih punika sampun wiwit ngancik darajating manusa, ingkang sinêbut sujanma utama, inggih tiyang kas ingkang sampun badhe sagêd têrus majêng satataran agêng, inggih punika badhe sagêd minggah dados tiyang kawas utawi waliyullah.
Kawruhipun, pakartinipun, lampahipun saha piwulangipun.
Wali punika tiyang kas ingkang kawruhipun sampun majêng satataran agêng, ugi winastan tiyang kawas, saha dados juru têtulung bawana, dados juru anggulawênthah sagung dumadi, dados juru ngupakara jagad saisinipun, jumênêng nayakaningrat. Saking saya majêng kawruhipun, dados saya wijang kalihan raganipun, utawi saya bênggang kalihan kadunyan, dados saya waspada dhatêng sipat-sipatipun jatining gêsang, dados saya waspada dhatêng kamulyanipun kamulyan jati, dados saya waspada dhatêng têbihing bedanipun kamulyan jati kalihan sadhengah wujud ingkang asipat sangsara. Ing ngriku tuwuh trênyuh wêlasing galih dhatêng ingkang sami taksih sangsara, têmah lajêng dados juru têtulung, makatên [makatê...]
[...n] kamulanipun sinêbut wali. Wali punika ugi wontên warni kalih, inggih punika, wontên ingkang taksih rêmên dhatêng kadunyan, wontên ingkang sampun botên rêmên dhatêng kadunyan. Ingkang taksih rêmên dhatêng kadunyan, punika amargi botên ajrih sakit, rêkaos, kangelan, sangsara. Dene sumêrêp punapa kemawon kuwawi. Mila ngalam dunya dipun angge pacangkraman. Dados têtulung dhatêng ngalam dunya punika ngiras pantês lêlangên. Dene ingkang sampun botên rêmên dhatêng kadunyan, punika saking sampun sêdya têrus lampahipun, botên mandhêg tumolih wongsal-wangsul. Inggih punika ingkang binasakakên, sanadyan taksih anggêgêm dunya, sajatosipun sampun tilar kadunyan. Sanadyan taksih wontên ngalam dunya, sajatosipun sampun wontên ngakirat. Sanadyan kèndêl, sajatosipun têrus saya lêpas lampahipun. Dados sanadyan gulung wontên ing êndhuting kadunyan, [ka...]
[...dunyan,] ananging sampun botên galuprut ing êndhut. Sanadyan kungkum salêbêting najis, ananging sampun sagêd kalis kalihan najis. Sanadyan anggêbyur ing samudra sangsara, ananging sampun botên angraos sangsara. Sanadyan lumêbêt ing naraka, ananging sampun botên gêsêng dening latu naraka. Binasakakên botên lêpas dening toya, botên gêsêng dening latu, botên lonyoh dening wisa, botên pasah dening dêdamêl landhêp, latuning naraka dipun idak sagêd sirêp, punika awit sampun santosa, botên eram dhatêng gêbyaring kadunyan, inggih punika botên kagèt dhatêng gêbyaring pupu, krompyonging arta, klubuking ulam, botên keguh dening panggodhaning ijajil, mêmanising dyah, adining sêkar-sêkar, sampun botên kawasa narik manahipun, sadaya
tanpa kara-kara. Wali ingkang makatên punika, anggènipun ngrasuk raga lugu maligi kangge lantaran têtulung bawana, sanadyan ugi anglampahi kados kalimrahaning agêsang, nanging botên mawi ngraosakên bingah sisah, upaminipun kagungan garwa, salêbêting ngandikan kalihan garwa, botên mawi ngraos sêngsêming sapocapan. Salêbêting ningali wêwarnèn ingkang sakalangkung adi endah, botên mawi ngraosakên sêngsêming sapandulon. Salêbêting dhahar dhêdhaharan ingkang sakalangkung miraos, botên mawi ngraos bingah ngraosakên kanikmataning dhêdhaharan. Inggih ingkang makatên punika, ingkang badhe sagêd têrus majêng satataran malih, saking darajat kawas lajêng jumênêng kawasul kawas utawi nabi.
Sasampuning manusa dumugi ing darajat wali, tamtu sampun luhur saha sampun jêmbar sangêt kawruhipun, awit kajawi tamtu sampun jêmbar pasinaonipun, inggih
sampun kathah lêlampahan ingkang dipun ambah dipun alami, sampun sagêd uninga dhatêng suraos ingkang lêbêt-lêbêt, wêrit-wêrit, uninga dhatêng wêwadosing jagad saha wêwadosing gêsang, inggih sampun sagêd nyatakakên ngambah jagad, jagad nginggil utawi jagad kaalusan, ngungak pêpadhang utawi nampèni soroting pêpadhang, dados kathah kawruh ingkang pinanggih botên saking pangajaran, mila tamtu sampun dados gêdhonging kawruh, tuking guna pangawikan, wêgig andhapuk piwulang mangun pangajaran, ingkang wêwangunanipun sakarsanipun ingkang kalaras murih prayogi, makatên mila gumêlaring piwulangipun para wali punika beda-beda saha warni-warni, kados ta: kawruh-kawruh bab agama, kasuksman, praja, kapujanggan, tatacara, panggulawênthah, kasusilan, panuntun, lan kawruh ingêring jagad, saha sanès-sanèsipun. Awit saking sagêd anggulawêthah, sami kemawon kalihan [ka...]
[...lihan] sagêd anuntun. Awit saking sagêd anuntun, sami kemawon kalihan sagêd nata. Awit saking sagêd nata, sami kemawon kalihan sagêd mangrèh. Awit saking sagêd mangrèh, sami kemawon kalihan sagêd anguwaosi. Awit saking sagêd anguwaosi, sami kemawon kalihan sagêd andarbèni. Awit saking sagêd andarbèni, dados sampun gadhah kasugihan. Makatên mila para wali punika manawi taksih rêmên kadunyan, padosipun kadunyan gampil kemawon, botên susah tumut rêbatan dunya. Saking sampun sagêd angrêbat manahipun tiyang sajagad, dados botên susah simpên dunya. Sampun botên badhe kêkirangan dunya.
Kawruhipun, kasukcianipun, antêpipun, pakaryan utawi kautamanipun.
Kawasul kawas, ambiya, utawi nabi, punika tiyang ingkang sampun sampurna makripatipun, inggih punika sampun muksis waspadanipun dhatêng dat
ingkang agung datipun. Jamal têgêsipun elok, ingkang elok sipatipun. Kahar têgêsipun wisesa, ingkang wisesa [wise...]
[...sa] asmanipun. Kamal têgêsipun sampurna, ingkang sampurna apngalipun. Sampurna têgêsipun rampung. Makripat têgêsipun waskitha, waspada, uninga. Muksis têgêsipun sampurna utawi kêmput. Dat têgêsipun janggêrêng. Sipat têgêsipun rupi utawi watak. Asma têgêsipun nama utawi sêsêbutan. Apngal têgêsipun pandamêl. Agung datipun inggih punika agêng tanpa ukuran, tanpa watês, tanpa pinggir, tanpa kawêngku ing jirim, tanpa wangun, tanpa kacithak ing wangun. Elok sipatipun inggih punika dede jalêr dede èstri dede wandu, têgêsipun botên purus, botên baga, botên baga purus, nanging dipun wastanana
jalu ing wanita. Wisesa asmanipun inggih punika sampun wênang sinêbut Sang Hyang Wisesa. Sampurna apngalipun [apngalipu...]
[...n] inggih punika kawasa ngrampungakên pakaryanipun. Ing ngriku hawa napsunipun sampun sirêp, lêlampahanipun sampun kandhêg, kawontênanipun sampun dyatmika, sukci botên mawi kasandhangan panandhang suka duka, sampun wontên sajawining lêlampahan, têgêsipun sadaya lêlampahaning raganipun, sampun dede lêlampahanipun, anggènipun ngrasuk raga kadosdene dhalang anglampahakên ringgit, utawi tiyang ngangge topèng. Tangisipun gujêngipun dede tangis gujêngipun, namung tangis gujênging ringgit utawi topèng. Sadaya solah-bawanipun parlu tumrap ingkang ningali, botên parlu kangge panjênênganipun pribadi. Panjênênganipun wontên ing ngalam dunya adamêl lêlampahan dhatêng raganipun, kangge têpa tuladhaning jagad, awit wontênipun ing ngalam dunya namung parlu rumêksa raharjaning jagad, utawi ngrangkêp jumênêng wali. Sasampunipun manusa dumugi ing darajat nabi, sampun asipat [asi...]
[...pat] pêpajar, botên kasamaran dhatêng saniskarèng kawruh, upami wontên ingkang kêdah ginayuh malih, sampun sagêd majêng pribadi tanpa têdahan, malah sampun jumênêng dados juru paring pitêdah. Awit saking punika, mila dumugi ing ngriki, wêwarahipun sêrat andhaning gêsang sampun têlas.
Minôngka panutuping sêrat punika, pangajêng-ajêngipun ingkang angarang, sanadyan gêgayuhan ingkang kawasitakakên punika dahat anggènipun linangkung, sarèhning sampun wajibipun dados gêgayuhaning manusa, mugi-mugi botên wontên ingkang wêgah anjangkah, malah ing pamuji sagêda dados gêgayuhan umum. Awit punapa-punapa ingkang sampun sagêd dados gêgayuhan umum punika, adatipun tamtu lajêng kathah ingkang sagêd kasêmbadan. Witipun wontên sawatawis ingkang kasêmbadan, ing ngriku tamtu lajêng [la...]
[...jêng] damêl wêwah sêrênging pangudi tumrap ingkang dèrèng kasêmbadan, wêkasan anjalari lajêng kathah ingkang sagêd kasêmbadan, ngantos gêgayuhan ingkang makatên wau amung nama gêgayuhan limrah kemawon, botên mêgahakên.
Namung punika aturipun ingkang ngarang, botên langkung manawi wontên kalêpêtan saha kêkiranganipun, mugi winêngkua ing
Ngadat sarta kalakuwanipun Têtiyang Jawi, ingkang taksih lumèngkèt dhatêng gugon-tuhon
Kaêcap ing pangêcapanipun Tuwan H. A. Benyamin ing nagari Sêmarang ing taun 1911.
Boekoe2 ingkang kaseboet ing ngandhap poenika kenging katoembas dhateng: dhepot van leer middelen ing Batawi, Franco ing post, dene manawi kintoen arta roemijin ngangge postwissel
F. W. Winter. Tembang Djawa nganggo moesik (in
Ngadat sarta Kalakuwanipun Têtiyang Jawi, ingkang Taksih Lumèngkèt Dhatêng Gugon Tuhon
Tiyang Mardika ingkang Amarsudi Kasusastran Jawi ing Surakarta
Kaêcap ing Pangêcapanipun Tuwan H. A. Benyamin ing Nagari Sêmarang ing taun 1911.
Saking supêkêtipun manah kula buwênging jagad kados sampun kèbêkan kawruh, pêpêt botên wontên sêlanipun, tumindaking angên-angên kula rêkaos kados amiyak pêpêdhut ingkang anglimputi lumahing bumi, rumaos kêsuk kados sampun botên kêduman papan, punapa ingkang kula niyati sampun wontên sarta anyêkapi, sadaya-sadaya wau sêbaranipun para kawiradya ing jaman kina 50 taun ingkang kapêngkêr, tuwuh wontên samadyaning jagad, wohipun angêmohi, nanging angèl gayuh-gayuhanipun, têtiyang Jawi botên kaconggah ngupakara sarta botên sagêd anggayuh saking tanpa sarana, têmahan dipun wakakên kemawon, wusana pinêthik sarta sinêbarakên malih dhatêng para sarjana bôngsa Eropah, tuwuhipun wohing kawruh ingkang kaping kalih saya angêrda pêncar angèbêki buwana, kados ta: wontênipun Javaansch Woordenboek ngantos rambah-rambah dening tansah wêwah-wêwah,
Punapadene pêpathokaning kasusastran (Paramasastra) inggih punika ingkang winastan Javaansche Grammatica karanganipun Tuwan DE HOLLANDER sarta Tuwan T. ROORDA. Punapadene malih kathahing sêrat waosan, utawi dongèng-dongèng karanganipun sang misuwur ing jagad têtiga Tuwan C. F. WINTER tuwin dadosipun Kawi - Javaansch Woordenboek ugi karanganipun Tuwan C. F. WINTER ingkang sampun kaêsahan dhatêng Tuwan H. N. VAN DER TUUK, ing mangke kawindraning kasusastran Jawi dhumawah wontên liyan bôngsa, wangsul winulangakên malih dhatêng bôngsa Jawi, sogataning pawiyatan amung mastuti ing rèhipun sang kawindra, mila asmanipun sang kawindra ingkang cumithak wontên ing sêrat kêkaranganipun [kêkaranga...]
[...nipun] minôngka suhing kawruh botên sagêd oncat misuwur ing salami-laminipun.
Awit saking gênging pitulungipun para kawindraning liyan bôngsa dhatêng bôngsa kula têtiyang Jawi, kula rumaos wajib angaturi panuwun saha pamundhi ingkang mijil saking manah suci, awit sagêd kula sumêrêp dhatêng trontonging pêpadhang saking panuntunipun sêrat-sêrat karangan wau. Pangajêng-ajêng kula mugi angsala barkahipun sang kawindra, kawêngan padhanging budi anartani pakarti ingkang kula sêdya, palêstha kalayan sampurna.
Mênggah sêdyaning manah kula badhe anganggit-anggit cariyos ingkang ragi wontên damêlipun, ananging tansah kandhêg saking kacupêtan kawruh, atêtakèn botên sagêd kêlampahan, amargi wontên ing saba paran, botên gadhah pitêpangan, saha tanah ing Batawi prasasat botên wontên ingkang mangêrtos dhatêng têmbung Jawi, sadaya sami wicantên cara Malayu, sarèhning sagêd kula wicantênan cara Jawi namung kalihan bojo, prasasat kula kapêksa nganggit ingkang botên wontên damêlipun, sêsêrêpanipun tiyang èstri ingkang tanpa aji (bojo kula) carub kalihan sêsêrêpanipun tiyang jalêr ingkang kêkirangan budi (kula), mênggah ancasing sêdya namung sami anêtêpi wajibing agêsang gadhaha tilas nama bilih sampun dumugi ing pêjah, sokur bage sèwu wontên ingkang karsa nganggêp wontên damêlipun kenging sinudarsana, saking sami bôngsa Jawi saèstunipun kathah ingkang taksih nunggil budi lèngkèt dhatêng gugon tuhon, pamanah kula wontên paedahipun sakêdhik, sanadyan para tuwan ingkang sampun oncat saking budi gugon tuhon, inggih ugi pikantuk misil sumêrêp dhatêng wêwatêkanipun tiyang Jawi.
Ingkang kalêbêt ing pamikir kula, kula badhe angadani cariyos tatacara saha ngadat tuwin kalakuanipun têtiyang Jawi, wiwit bayi wontên ing wêwêtêngan, [wêwêtêng...]
[...an,] lajêng tingkêban dumugi lairipun,
tuwin patrap sanès-sanèsipun ngantos dumugi cariyosipun tiyang pêjah, mila sakalangkung panjang, ananging panggarap kula namung sasêlot-sêlotipun kemawon, sasêlaning padamêlan pêrlu kasambi kalihan pados sasêrêpan.
Kala taun 1893 sampun wiwit kula garap wontên ing nagari Batawi namung kalihan bojo kula kados ingkang kasêbut ing nginggil, ngantos dumugi taun 1904 wontên ing nagari Surakarta sawêg rampung.
Pangarang kula sêrat punika kula dhapur kados satatanipun tiyang wicantênan, namung mawi têmbung warni tiga, krama, ngoko tuwin madya, namung têmbung madya wontên warni tiga, madya krama, madya ngoko akalihan Madyantara. Madyantara
ajêng nêdha sêkul cadhong Md. N Md. K Md. H
Ing sasagêd-sagêd katurutakên kalihan kêdaling lesan kados satatanipun tiyang wicantênan.
Wiwiting pangarang wontên ing Jatibaru Batawi wulan Juli taun 1893.
1, Cariyosipun tiyang mêtêng ... blz.
2, Wilujênganipun tiyang mêtêng sawulan, dumugi 9 wulan ... blz. 7
3, Cariyos tingkêban ... blz. 14
Malang { manah jodhoning anak kalihan bojo ... blz. 218, Manah jodhoning
ana ing tênggok, sarta cahyamu ijo (= sumunu mancur).
K. Radèn Ngantèn, b: Bokmênawi inggih ibu, amargi raosipun badan kula lungkrah sarta ngahang (kêpingin nênêdha pêdhês kêcut (= rujak) sampun dipun pituruti mêksa botên sagêd marêm) kemawon, saha ngangah-angah (nênêdha ingkang dipun kêpingini wusana botên doyan) botên sampun-sampun.
a: O, iya iku gêndhuk sing diarani nyidham. Saiki sabên dina Rêbo Sêtu, kowe adusa kramas, akêkêthoka kuku sarta sisig, têgêse pasrah, dipundhuta esuk sore wis rêsik.
a: Sirikane 1. aja sok linggih têngah lawang, linggih lumpang utawa alu, mangan disôngga, iku dadi pangane Bathara Kala. 2. ora kêna mangan iwak sungsang, iya iku khewan kang lair sikile mêtu dhisik, supaya ora katularan wêtuning jabang bayi nungsang. 3. ora kêna mangan iwak loh kang môngsa bôngsane, kaya ta: kutuk, sok sêmbilangên (wêwêtênganipun saya katingal alit, wusana ical tanpa karana). 4. ora kêna mangan iwak kang angsare panas, kaya ta: mênjangan, iku sok bisa angwêtokake gêtih, sanadyan wis mêtêng tuwa. 5. mangan durèn lan maja iya ora kêna, sok bisa anggogrogake wêtêngan. Iku kabèh èstokna.
a: Yèn kowe arêp mapan turu wisuha banyu uyah, ngadohake kala, ula wêdi nyêdhak.
a: Lan nganggo singgah-singgaha (= muji)
gawe, ingsun wus wêruh ajalasal. kamulanira.
a: Ana, apa kowe arêp ngapalake.
gègèr setan kidul samya / anrus jagad êlèr playuning dhêmit / ing têngah Bathara Guru / tinutup Hyang Suleman / eblis setan bêrkasakan ajur luluh / ki jabang bayi wus mulya / liwat siratal mustakim //
gègèr setan kulon samya / anrus jagad wetan playuning dhêmit / ing
manèh, gêndhuk, kowe [ko...]
[...we] daktuturi, wong mêtêng têmbeyan (sapisan) iku rêkasa, sapisan, saka durung tau nglakoni, lagi abêbadra (kraos slêmêt-slamêt) bae wis sambat ngaruara. Kaping pindho kalêbu ing petungan ganjil, rêkasane padha karo wong mêtêng mêndêking.
b: Wawrat mêndêking punika kadospundi ta, ibu, kula dèrèng mangrêtos.
a: Bocah apa kowe iku, mêtêng mêndêking bae
têmbeyan, beda kalihan mêtêng kaping kalih, punika kathah èmpêripun dening sampun nate akalihan dèrèng, wangsul mêtêng kaping kalih akalihan kaping tiga wontên bedanipun, punika kula botên mangrêtos.
a: Iya iku kuwasaning Pangeran, sêmono, [sêmo...]
[...no,] wong nganti ora bisa anggayuh, pinaido ora kêna.
b: Bilih maibênipun wau nuwun botên, namung badhe sumêrêp sababipun.
a: Iku isih ginaib, manungsa ora kêsinungan wêruh.
N. Tangkilan, a: Olèhmu ngendhu (= ngandhut of ngandhêg en mêtêng) iku wis pirang sasi he, dhuk (he ndoek)
Md. K. Radèn Ngantèn, b: Êmpun gangsal malêthèk niki.
a: Apa iya ta, kok gêlis têmên.
a: Dhèk apa ta olèhmu ora anggarapsari.
b: Èngêt kula dhèk wulan Rabingulakir, saniki wulan Ruwah.
a: O, o iya dhik, apa ora
wêrnine, lan botên mung anggangsali mawon, dalasan wawrat sawulan, kalih wulan, tigang wulan, utawi kawan wulan sing êmpun
tumpêng ing pinggir dipun ubêngi janganan, kacang, thokolan, kangkung, lêmbayung, rajangan tela gantung tuwin sanès-sanèsipun, ananging warnining janganan kêdah ganjil, 5, 7, utawi 9 dipun carubi parudan kalapa bumbon,
wajar satunggal kasigar dados gangsal, sadaya wau dipun ubêngakên ing tumpêng awor kalihan janganan.
II. jênang abrit (wujudipun abrit kalihan pêthak) sarta jênang baro-baro (jênang abrit pêthak, uwos kajênang mawi santên, ingkang abrit mawi gêndhis jawi,
tuwin mata satunggal) mawi sambêl gorèng sarta kupat sakawan.
5. Wilujêngan gangsal wulan, sêkul janganan kados ing nginggil wau mung kaot mawi ulêr-ulêr (galêpung wos dipun juri kalihan toya mawi woworan ingkang marahi sagêd dados mônca warni, sarta kêtan inggih mônca warni, punapadene êntèn-êntèn (parudan kalapa dipun dèkèki gêndhis jawi dipun olah lajêng dipun galindhingi minôngka abên panêdhanipun kêtan mônca warni.)
Ngangge wewehan têng sanak sadhèrèk, atur uninga yèn anggèn kula wawrat êmpun 5 wulan nyuwun pangèstu wilujêng, wadhahe ponthang janur kuning, bitinge dom warni gangsal, êmas, suwasa,
sami kalih sing kangge wilujêngan, sakêdhik-sakêdhik sarta mawi rujak crobo (rujak mawi bumbu sunthi kêncur).
6. 7. } Wilujêngan nêm wulan disarêng kalih wilujêngan
kalihan toya, lajêng dipun kêbluk, lajêng dipun pe, bilih sampun munthuk tôndha sampun dados, lajêng kaolah sarana cithakan tanpa abên, raosipun asrêp kemawon lêdipun kêcut, panêdhanipun kalihan juruh santên), wilujêngan pitung wulan, sêkul janganan.
8. Wilujêngan wolung wulan, bulus angrêm, (klêpon dipun tutupi srabi pêthak kakurêpakên. Klêpon: pindhaning tigan, srabi pindhaning thothok bulus) klêpon (glêpung kêtan mêntah dipun juri toya mawi wênyêdan godhong kara, lajêng dipun galindhingi sawidara-widara, ing lêbêt dipun dèkèki gêndhis, lajêng dipun cêmplungakên ing wedang panas, bilih sampun kumambang tôndha
9. Wilujêngan sangang wulan, jênang procot (glêpung uwos dipun juri kalihan gêndhis [gêndhi...]
[...s] santên, lajêng dipun jênang, nêngah-nêngahi matêng lajêng dipun cêmplungi pisang wêtahan ingkang sampun dipun oncèki, bilih sampun matêng dipun wadhahi ing takir, sabên takir satunggal, pisangipun inggih satunggal).
Yèn êmpun wawrat sanga tanggal sêpuh, utawi lèk sadasa dèrèng kraos nyakiti, diwilujêngi dhawêt plêncing.
b: Ênggih dhawêt limrah niku mawon, nanging botên didongani ing kaum, disade ing lare
nèk okèh, la wong wilujêngan ping gangsal disarêng sapindhah mawon, niku sanèse wilujêngan nêm, pitung, wolung, sangang wulan. Wah niki mawi wewehan, nanging liyane anggangsali êmpun botên ngangge wewehan mêlih.
b: Môngga mawon, yèn mang damêl sêmuwa salangkung ênggih cêkapan, nanging dome mang yasa kiyambak.
a: Iya ta, mangsi bodhoa olèhmu
nindakake, mêngko dhuwite tak wèhi, aku sing yasa dom, mung besuk tingkêbmu sing arêp anggalih bapak, ayake arêp digêdhèkake, gene (= dene of kok) nganggo dhawuh mênyang aku.
Tiyang tingkêb punika wawrat 7 wulan, pados dintên Rêbo utawi Sêtu sadèrèngipun tanggal purnama ingkang pinanggih ganjil, kados ta: tanggal kaping 3, 5, 7, 9, 11, 13, utawi 15, botên kenging langkungipun saking purnama, adusipun wanci jam 11 siyang, mawi patêlêsan sinjang (tapih rangkêpan ingkang dipun angge) ingkang ngêdusi
êmpon-êmpon, pandhan wangi godhong kêmuning kapipis lajêng kalawêd) sarta asêm, sasampunipun rampung lajêng dipun wuloni dhatêng dhukun.
mêntah kagorèng ing sangan lajêng dipun krawu ing kalapa mawi sisiran gêndhis jawi.)
punapa mangsi) lajêng dipun iris-iris. Dening warni kuning, cêmêng sarta pêthak, pindha pênyu.
3. Sampora (glêpung dipun juri kalihan santên lajêng dipun cithak kados bathok mêngkurêp).
4. Pring sadhapur (glêpung matêng dipun juri kalihan toya, lajêng kapêtha tumpêng alit, lajêng dipun tancêbi giligan
pirantosipun tiyang nênun ikal-ikalan lawe) salêbêting lètrèk, mawi wicantên: lanang, lanang, lanang, (kaping tiga) katampèn biyunging lare èstri, punika minôngka pasêmon lairing jabang bayi aclorot-clorot kados lampahing tropong. Lajêng andhawahakên malih warni cêngkir gadhing, kasêrat Kumajaya lan Ratih, utawi Janaka lan Sumbadra, punapa Panji lan Kirana, pundi ingkang dipun sênêngi, mawi mungêl wedok, wedok, wedok (= wadon) (inggih kaping tiga) (ugi katampèn biyunging lare èstri. (bilih salah satunggiling lare wau sampun botên gadhah biyung, dipun wakili ing dhukun). Minôngka pasêmon warnining jabang bayi kados makatên.
Tumuntên lare jalêr bidhal saking pandhapa, dipun kanthi ing bapa tuwin marasêpuhipun (bilih ing salah satunggilipun sampun botên wontên (= ngajal) dipun wakili ing êmbah utawi pinisêpuh sanèsipun) sarta dipun ayap para tamu dhatêng padusan, lare jalêr tumuntên magas lètrèk kalayan dhuwung ingkang dipun angge mawi gombyok sêkar
êmbokipun lare jalêr ambanting tigan mêntah sarta cêngkir gadhing wau kaplathok sigar kalih, pasêmon lairing jabang bayi botên kirang satunggal punapa.
Tumuntên lare èstri dhatêng griya, marginipun kagêlaran mori pêthak, lajêng ngadêg wontên sangajênging patanèn, ing ngriku sampun dipun sudhiyani pisalin tapih kêmbên kathahipun mitu, lajêng dipun angge kalayan kêndhon-kêndhonan kemawon, para sêpuh wontên ingkang wicantên: durung patut, lajêng dipun plotrokakên, santun sanèsipun inggih dipun aruh-aruhi malih: iya durung patut, inggih lajêng dipun plotrokakên malih, makatên ing salajêngipun ngantos kaping pitu mêksa dèrèng kalêrêsan ngantos ngumbruk botên kenging dipun singkirakên [sing...]
[...kirakên] malah lajêng dipun lênggahi, punika inggih ugi kalêbêt pasêmon gampile anggènipun manak, kadosa anggènipun tapihan: aplotra-plotro. Wusana lajêng dipun tilar dhatêng ing gêdhong santun pangangge sayêktos, tapih bathik, kêmbên lêmês (dringin, limar tuwin sanèsipun) tanpa rasukan, botên kenging mawi sêkar utawi ngangge sêngkang tuwin sêsupe.
Dalunipun ringgitan purwa mawi ulêm-ulêm tamu jalêr èstri, ningali ringgit, sambènipun kasukan kêrtu, lampahanipun lair-lairan, ingkang sae piyambak lairipun Gathutkaca. Mawi mêdal brayut (tiyang dhusun sugih anak).
Ingkang nama sajèn punika botên sami, nanging bakunipun: panggang tumpêng (panggang gêsang tumpêng thok, sarta
sêgahipun karampad kaping kalih, botên katêdha lajêng kabêkta mantuk. Sarampadan punika sêkul saambêng, ulam sadasa piring, panganan ugi
Gadhing banjur mênyanga Pasar Kliwon sowana bapak (bapa piyambak sarta marasêpuh) matura yèn si ndhuk anglarani, sibu tak aturi (niet yèn dhangan) sukur bapak karsa rawuh. Dhiyat-dhiyat bae laku anyar (padamêlan pêrlu).
Gêmbur: Inggih sêndika, kula nuwun.
Sasak: Ana gawemu apa, mlêbua ngomah bae, ta.
Gêmbur: Inggih, kula nuwun, kula dipun kèngkèn putra sampeyan dara bèi, ngaturi uninga putra sampeyan dara dèn ngantèn kraos anggêrahi, [anggê...]
[...rahi,] rayi sampeyan dara nyai dipun aturi, sukur panjênêngan karsa rawuh.
Sasak: O, o, wayah apa wiwite
Sasak: Anakmu krasa, Si Gêmbur sing mrene, awèh wêruh (Si Gêmbur mrene awèh wêruh anakmu krasa) ayo nuli padha mrana nunggang kareta bae.
Bêndung: Lo kowe Bur, awan-awan ana gawene apa (= apa ana gawene).
Gêmbur: Kulu nun, sowan kula dipun kèngkèn putra sampeyan dara bèi, ngaturi uninga putra sampeyan dara Dèn Ngantèn Kraos anggêrahi, rayi sampeyan dara mas ayu dipun aturi, sukur panjênêngan karsa rawuh.
Bêndung: O, o, dhèk kapan krasane.
verk. v. bok ayu) nyai ajêng sampun wontên griya.
Bêndung: Nun inggih. Punapa sampun dangu rawuh sampeyan.
Sasak: Sawatawis, dhi, dèrèng patos dangu.
Sasak: Mênawi, awakipun putra sampeyan, sae, salêbêtipun wawrat botên nate sakit.
Bêndung: Kasinggihan, kados badhe botên dangu anggènipun nyakiti. Dèn bèi, kowe apa wis kongkonan ngundang dhukun.
Tangkilan: Sampun, nanging dèrèng dhatêng. Lah punika sampun katingal. Bok, banjura mênyang
Sasak: Môngga, dhi, mlêbêt dhatêng griya, punika kêmirêng saking ngriki sambat, kados kraos malih.
Sandilata: Sampeyan sundhang (lênggah wontên ing ulon-ulon nyanggi badanipun ingkang èstri sarwi nyêbul êmbun-êmbunan) ingkang sakeca, dara bèi. Sampeyan ngore rema, sampun cundhuk sêrat, lukar paningsêt, uwêl
padha uculana, lawang-lawang kae aja ana sing kêmancing. Pak (pangundang dhatêng laki) dhuwung lan waose si bèi nika bok mang unusi saking wrangkane.
Sandilata: dara dèn ngantèn, ingkêng sarèh panggalih sampeyan, botên mênapa-mênapa, mênawi kraos
Mas Ayu: Bocah busuk, kowe mau dadi durung gawe.
Ladrêg: Dèrèng, dara, tiyang dèrèng sumêrêp.
Mas Ayu: Apèka kunir anaa rong grigèh bae banjur pipisên, banyune pêrêsên ing bokor, dokokana banyu satêngah dhuwur nuli gawanên mrene.
Ladrêg: Inggih. Punika sampun, dara.
Mas Ayu: Kene (= êndi), gilo dhuwit suwang saprapat iki kosèkên wêdhi dhisik bèn rêsik katon anyar têmbagane, yèn wis, nuli cêmplungna ing bokor kono.
Ladrêg: Inggih, punika sampun, dara.
Mas Ayu: Kene. Gilo bok Sandilata
Inggih. dara bèi, kula nyuwun wêlat dêling wulung ingkang sae, kanggea salaminipun, benjing manawi kagungan putra malih inggih wêlat punika ingkang dipun angge malih, mila wontên bêbasan: sadulur tunggal wêlat, bilih [bi...]
[...lih] botên karsa makatên, kêdah dipun wor kalihan ari-ari kalêbêtakên ing kêndhil.
Tangkilan: Iya, bok, dak gawèkake wêlat sing bêcik, lan bakal
Rêksakarya: Inggih sandika. Punika, dara.
Tangkilan: Iki apa ora kêgêdhèn, lan apa ora kurang landhêp.
jupukna kêndhil anyar, ing njêro lambarana godhong senthe, arêp diênggo wadhah ari-ari ana sajroning bathok bolu (bathok mripatipun
worên ing ari-ari, sarta bêras abang lan lênga wangi, apadene uyah tuwin gantal sasupit (= rong kênyèh) lan suwunna dhuwit sagobang kanggo tindhih, banjur tutupana lèmpèr anyar.
Gêdrug: Ênggih. Nigi lo, êmpun pêpak sêdantên.
Sandilata: Dokokna ing kono bae dhisik.
dara bèi, kula nyuwun sêratan sastra Ngarab kalihan Jawi, badhe kula dèkèk awor kalihan ari-ari salêbêting kêndhil, têmbene ingkêng putra baut ngaji lan baut maca.
Tangkilan: Iya tak tulisake sadhela. Nya, gilo wis dadi.
Sandilata: Kaparingakên. Dara nyai kula nyuwun mori sakacu kangge ambuntêl kêndhil.
Nyai Ajêng: Lah kuwi wis dak cawisi ana kulonmu cakêt, ranggèhên dhewe. Kowe rak wis
dèn age ... / lajêngipun kok kasupèn, dara.
Nyai Ajêng: Ya wis, ora dadi ngapa, bèi, ari-ari iku karêpmu kêpriye, apa kolabuh, apa kopêndhêm, utawa kok gantung ana padon omah ing jaba.
Nyai Ajêng: Dipêndhêm bapakmu ana ing patamanan buri, ngisor kêmbang kalak.
Tangkilan: Kados prayogi dipun pêndhênpêndhêm. kemawon, bu, botên ngêkathahi padamêlan.
Nyai Ajêng: Lah wis, nuli golèka pacul, pêndhêmên [pêndhêmê...]
[...n] dhewe kana, dandana sing bêcik sarta nganggo kêris.
Tangkilan: Wut, kidhung, bu, bilih kula mawi macul piyambak.
Nyai Ajêng: Kêna kok sambatake mênyang baturmu, sarta kudu nganggo tindhih dhuwit satak sawe (= suwang saprapat) nanging ngêmban, ora kêna yèn ora kok êmban dhewe.
Tangkilan: Ngêmban inggih ngêmban, tiyang sampun kêlêrês, nanging macul, bayar tindhih kemawon bu, tinimbang
kuwali utawa kêndhil lêmah, jêrone saasta, gilo nganggo tindhih suwang saprapat, nanging dhuwite talèn, jujule pèkên bae pisan.
Tangkilan: Sampun, bu, punika mangkat.
kae tilas dianggo tapih daramu gupak gêtih, kumbahên sing rêsik, iku
diarani kopohan, ora bakal dianggo manèh, mung dirawati bae, mêtu-mêtu nèk si bayèk ora kapenak awake ginawe suwuk kinêmulake, utawa ginawe kukup. Mêngko nganggo panêbus suwang saprapat, mulane sing rêsik olèhmu ngumbah.
Mas Ayu: Dèn bèi, golèka madu kêmbang, karo dêgan kêmêruk buntut, sajrone bayi durung bisa nusu, mung iku kang dadi pangane.
Tangkilan: Inggih sêndika, pados madu sêkar punika dhatêng pundi, ibu.
Mas Ayu: Nyuwuna mênyang jêro kraton bae, eyangmu Nyai Adipati Sêdhah
kêna, kudu ana têngêning biyung dadi ana kidul sarta [sar...]
[...ta] kudu mujur mangidul. Lihên sadhela. Besuk yèn si bayèk wis kêna
pangilon, sandhingana kêlud lan sapu sada, apadene papon, damar panjêran aja lali.
Mas Ayu: Bakyu, punika pun bayèk sampun kula rêsiki mêntas wawratan, sarta sampun kula gêdhong.
Nyai Ajêng: Sukur, mangke tinjanipun kalong sampeyan paringakên dhatêng kula, badhe kula rawati, ing têmbe wontên damêlipun.
Mas Ayu: Inggih. Pun bayèk punapa sampun kenging kula tilêmakên.
Nyai Ajêng: Mangke, dhi, kajênge dipun adani kakèkipun rumiyin, pak, mang mlêbêt griya ta, sakêdhap wayahe niki
kudu turu bae (adatipun têtiyang Jawi bilih tiyang èstri mêntas gadhah anak, môngka
ambaliyut badhe tilêm, punika kêdah kacêgah sumêlang mênawi kêlajêng pêjah).
Mas Ayu Nya. mBakyu, pun bayèk punapa sampun kenging kula tilêmakên.
Nyai Ajêng: Sampun. Bok Sandilata, galo wis diturokake ngambèn, si bayèk. Gêbyagên, ta.
Sandilata: Inggih. Dah, byak, dah, byak (swaraning panggêtak sarta swaraning ambèn kaping tiga, watakipun ing têmbe botên
sathithik, sarupaning jêroan sathithik-sathithik, sarta mata siji, iku aran iwak kêbo siji, nibakna dhuwit patuku mênyang jagal, dhèwèke wis mangêrti. Karo pêcêl pitik jangan mênir.
(Bayi ngumur 2, 3, 4, dintên, tanpa wilujêngan) botên kacariyos.
Mas Ayu: O, o, mbakyu, pusêripun pun bayèk coplok.
Nyai Ajêng, a: Sampun puput, punika, kaparingakên
bocah lanang mrica, bocah wadon katumbar, wis ta, jupukna mrica sajodho bae.
a: Kene. Kowe apa wis gawe bubukan sari (jêmbuling sêkar nagasari kagorèng ing sangan lajêng kalawêd).
b: Sampun, kula dekekakên ing cupu alit punika.
a: Lungna. (Mrica kêkalih lajêng kalêbêtakên ing bolonganing pusêr kaênêtakên ing tangan mawi kauwur-uwuran ing sari rumiyin). Kowe apa wis prigêl andublag si bayèk wis
sathithik, sing lêmbut bangêt, lan bakarna brambang, kambi anjupuka gêdhang ambon tuwin gula krambil, ing salah sawiji worna ing ulêd-ulêdan sêga lêmês mau agênta-gênti, esuk karo brambang, awan karo gêdhang lan sore gula krambil.
a: Omahmu awêrana lawe wênang mubêng, pipi lawang omah padha dokokana godhong girang, godhong widara, godhong lo lan godhong nanas, nganggo lerong-lerongana ênjêt lan angus ginawe êlêt, dadi kaya rupane ula wêlang, apadene dokokana ri kêmarung, iku dadi panulaking sarap sawan aja kongsi wani malêbu ing omah, wêdia dening sarana iku.
b: Sarap sawan punika punapa ta bu, kula rak dèrèng trang cariyosipun.
a: Sarap sawan mono saikine lêlêmbut, kadadian saka anake
Kabèh iku dadi sarap sawaning bayi, anggolèki panuksmaning Sri, iku kang kinuya-kuya arêp karabi, sirna dening Wisnu banjur dadi sarap sawan (= lêlêmbut). Karo gawea dolanane sadulure si bayèk kang lair barêng sadina, kang mêtu ing marga ina, kakang kawah adhi ari-ari, gêtih pusêr kalima pancêr.
b: Kula kok inggih dèrèng sumêrêp têgêsipun sadhèrèk ingkang lair sarêng sadintên, mêdal ing margi ina punika.
a: Wong wis gênah ngono kok ijik (= isih) takon, kakang
b: Sampeyan mênapa apil, bu.
a: Apal manèh (= pisan) têmbange Dhandhanggula, rungokna tak urak-urakake.
ana kidung kêkadang pramati / among tuwuh ing kuwasanira [kuwa...]
kang pantês utawa prayoga. mami / nuruti ing panêdha / kuwasanirèku / jangkêp kadang ingsun papat / kalimane pancêr wus dadya sawiji / nunggal sawujud ingwang //
yèku kadang ingsun kang umijil / saking marga ina§
kuwadonan). sarêng samya / sadina awor ênggone / sakawan kadangipun / ingkang nora umijil saking / marga ina punika /
b: Sapunika kula sampun mangrêtos. Mênggah dolananipun punika rak inggih salimrahipun
mêngkono kuwi, karo mêngko bakda ngisa nganggo ngunèkna mrêcon, tôndha yèn wis puput.
Kala bok Sandilata madhahi ari-ari ing kêndhil rumiyin punika mawi puji, nanging botên dumugi, aturipun dhatêng sampeyan: [sampeya...]
[...n:] supe lajêngipun, punika sampeyan punapa inggih sagêd, bu.
b: Môngga kula aturi ngurak-urakakên malih.
a: Ah, êmoh (= suthik).
b: Botên bu, môngga nèh, badhe kula sêrati wontên ing primbon kok.
bêbukane golang-galing kaki (liniru: nini, yèn wadon) / putu banthèng wulong / kaki among nini among kiye /
bayi nangis ing wêngi / binêktaa gupoh / marang latar pojok lèr prênahe / pra lêluhur rawuh anyuwuki / mênêng aja nangis / jabang bayi turu //
Nyai Ajêng, a: Bok Jaga.
a: Kowe sing rada rigên, mêngko si bayèk rak dipangku para sêpuh gênta-gênti nganti sawêngi, esuk lagi kêna diturokake, ing paturone dokokana sarana, kowe rak wis sumurup adate, ta.
b: Gandhik kacorèk ing apu kaestha tiyang, mawi irung, cangkêm tuwin mata, lajêng dipun gêdhong cara bayi, katilêmakên ing pasareanipun ingkang wayah, wontên ing tampah kalemekan godhong senthe. Punapa inggih makatên.
a: Hê êh, wis kabênêran.
b: Ambak-ambak kula dèrèng sumêrêp têgêsipun, amung grubyug tembo piwulanging têtiyang sêpuh makatên.
a: Têgêse sarana mau mêngkene, puputing bayi iku sarap sawan padha têka, sire
arêp ngêrah utawa misesa bayi, ora sumurup kêliru gandhik, nganti sawêngi sêdyane tanpa dadi, gandhik ora pasah kinêrah, banjur padha lunga kapok ora bali-bali, ora wêruh yèn bayine ora ana ing paturon, pinangku ing wong.
b: Kok busuk nggih dara, lêlêmbat punika, taksih kenging dipun apusi.
Nyai Ajêng, a: Iku dhêmit dhèk ing jaman kuna, yèn ing saiki ayake wis pintêr-pintêr.
Pak, wayahe si bayèk mang wêsiyati nama ta, niki
a: Lah, bok uwis kono kok urêk-urêk dhewe, mêngko tak owahane yèn kurang kêpenak.
Sêrat saha ingkang taklim, Ngabèi Tangkilan, katur panjênênganipun ingkang rayi Radèn Ngabèi Dêmang Malang.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, kula ngaturi uninga nalika ... tiyang èstri rencang lare mêdal jalêr, saking pangèstu sampeyan sami ginanjar wilujêng sadayanipun.
Ingkang punika mênawi andadosakên dhangan ing panggalih saha sêla padamêlan, mangke dalu panjênêngan sampeyan kula aturi pinarak tirakatan dhumatêng ing griya kula, sangêt ing pangajêng-ajêng kula.o.
a: Kene. Wis kapenak kabèh, mung têmbung pangèstu, salinana pamuji, awit kaprênah
nom, yèn kaprênah tuwa nganggo têmbung pangèstu. Banjur pacakên, yèn wis rampung kabèh bae tak tèkêne.
Sasak: Bèi, kowe apa nganggo ngatur-aturi.
Tangkilan: Botên, namung kônca sawatawis.
Sastraubaya: Punika panggarap kula ulêm sampun rampung.
Tangkilan: Êndi, tak tèkêne kabèh. Nya, banjur lakokna saiki, panakawan bae kabèh konên anglakokake, warahên yèn tinêmu sare, konên ninggal aja diêntèni.
Tangkilan: Glêdhêg-glêdhêg punika kados rayi sampeyan bapak Bêndung rawuh.
Tangkilan: Nun inggih. Punika raka ijêngandika sampun rawuh lênggah wontên ing griya, lajêng dhatêng ing griya kemawon rumiyin.
Bêndung: Apa wis suwe kangmas, rawuhe (= rawuhe kangmas apa wis suwe).
Sasak: Ngriki dhi, cêlak kula kemawon.
Bêndung: Inggih. Dèn bèi, mêtua nèk ana dhayoh, aku ana ngomah bae wong wis tuwa
nèk ngewuh-ewuhi bêcik tunggu bayi bae karo kangmas.
b: Lasar inggih kangsèn kala wingi sagêda sarêng dhatêng pukul sanga, botên wontên ingkang brondong.
a: Kaparêng lênggah kasukan, kangmas.
b: Prayogi, nanging kula pèi kemawon.
b: Kula kêrtu gangsal, bapak.
a: Mangke-mangke kula tatanipun, tamu wontên
20, ingkang lênggah sêtotêr 8, kêrtu gangsal 5, pèi kalih bangku 6, gunggung 19, kantun 1, gampil, mlêbêt dhatêng kêrtu gangsal inggih kenging, dados nêman, gundhul dados dika, nama pêtikan, mlêbêt dhatêng sêtotêr inggih kenging, dados sangan, bilih ingkang ngabên sampun wolon, ingkang ngasut botên kenging ngabên, sanadyan wêwah satunggal êngkas dados sadasan, inggih taksih kenging, ingkang ngêtèk botên kenging ngabên, sampun dados.
Sampun, tigan kemawon, dhèr (ambanting cêpêngan wontên ing bangku angsal kalih ngas) sapa lawan (kalihan ngukup arta totohan kalih wêlas rupiyah).
Môngga-môngga sintên ingkang ngabên (kalih ngas).
Kula ingkang atas (kalih ngas) udhunipun satangsul.
Inggih (dhêl, dhêl, dhêl).
La, kula piton wolonipun namung gangsal wêlas, nanging rujuk. Mothèng kangmas kalihan kula, kula mênang tomprangipun, kangmas mênang agêngipun.
Inggih, ora nyana pitulas gèsèh bae mothèng.
Kula ingkang atas, lagi tingkêm satangsul.
Mangke, mangke, kula manahipun rumiyin, bêgja ndhèrèk bikak namung salangkung, nèk bêgogok ro ngas bae kêpriye.
Dipun salaka wêdhar kemawon, mêndhêt kêrtu nyatunggal, sintên ingkang agêng piyambak ngasut.
Punika lêrês, dados botên damêl kêmèrèn.
La, la kalêrêsan, kula pikantuk sanga, kados agêng piyambak, sintên ingkang pikantuk sanga.
Satêngah kemawon sêdhêngan, pasang tikêl kaping tiga sampun dados kalih rupiyah.
mangke (= yèn sampeyan maibên, mangke sampeyan yêktosi), sènggèt kêmbang (= cawang) lusi lusi lusi (pamuji sampun ngantos kêcêndhakkêcandhak. mainipun) wudun bumi (= gunung) lusi lusi lusi, mandhor
awu dhèr (swaraning tangan nêbak meja) (punika ingkang nyandhak kantun piyambak, mênang totohanipun ngukup wudhu ical
atusanipun saringgit, dados bilih kawan atus gangsal rupiyah lêrês, kêjawi kenginganipun.
Sêdhêngan samantên punika, kula andhèrèk. Mangke môngsa sandea ajon-ajon tomprang [to...]
[...mprang] utawi uwul kawan atusan, botên.
Bathon kalihan kula kangmas, sapalih edhang.
Lah punika wontên kônca kula, môngga gangsal rampung.
Môngga. Kula kados agêng piyambak, sanga yat kula.
Inggih lêrês sampeyan ingkang dados raja, botên wontên ingkang nyamèni yatipun.
Inggih. Punika kenging ningali gendholan punapa botên.
Raja: Mangke ta, sawêg kamanah. Rujuk (nêdha kasut sami kasut).
Patih: (patih botên sagêd nututi nêdha kasut, amargi botên kiyon, pados nalar sanès), rujuk (nêdha
srupiyah dados salikur wang, bêlah kalih têngah dados saringgit langkung satangsul, kawan atusan saringgit dados gangsal rupiyah langkung satangsul.
Petangan sampeyan punika andangoni lampah awit nama amêrangi tatal, tiyang sampun dipun pathok, anggêr kawan atus inggih kenging gangsal rupiyah kantun metang kengingipun dasanan kemawon, kula kenging 170 = gangsal, dados gangsal rupiyah langkung gangsal wang.
Inggih ta, sampun, mangke malih kemawon botên.
Bayaranipun bilih sampun kalih gêbagan kemawon, isarat sampun ngantos wontên grêjêg, punika sawêk sagêbagan sampun wontên sliringaning gèsèhipun pamanggih.
wadung aji nyadasa 4 warni (wadung cêngkèh nama klawêr, sagêd dados ngas, dados hir sapiturutipun, kados ta: salikur klawêr = kalih ngas, 17 kalawêr = kalih pithi, nanging agêngipun botên ewah, punapa ingkang dipun wori, awor ngas inggih salikur, awor piton inggih namung
pitulas. Wadung jambu nama cakrama = klawêr, nanging inggahing cakrama wontên wêwênangipun ingkang atas, sarta namung tumraping kêrtu sakawan, kangge blim tingkêm angsal
sapiturutipun, utawi tigang ngas, tigang hir sapiturutipun, kalih ngas, kaanggêp dados (22) nanging kalih hir botên, rujuk sakawan nama plus. Ingkang mênang piyambak 41, lajêng 40, sapiturutipun dumugi 34. Utawi rujuk tiga 31, lajêng 30, sapiturutipun dumugi 24. Utawi rujuk tiga rujuk kalih 21, lajêng 20, sapiturutipun dumugi 15, nanging plus, kawon kalihan kawan dados, makatên ugi rujuk tiga 31 kawon kalihan tigang dados (21) tigang pithi, rujuk kalih (21 enz)
kawon kalihan kalih ngas, nanging kalih hir kawon kalihan rujuk (15) kalih ngas (22), kawon kalihan rujuk tiga (24).
Kêrtu kalih duman sapisan punika kenging dipun tohi jaman 100 taun minggah, agêng sarta hir pro, nanging sarêng 100 taun mangandhap dumugi sapriki ingkang dipun tohi agêng tomprang agêng kathah-kathahan cacah, tomprang angsal-angsalan kalih dados utawi rujuk.
Tumbas ijèn utawi tigan (sakawanan botên cara) (nanging sapunika agêng tomprang sarta tumbas malah wolon) têgêsipun nusul tumut ngabên, sanadyan gèsèh inggih dipun abên, pêrlunipun mênang-mênangan tomprang kalihan mêngsah ing rencangipun nusul, sukur sagêd dados sarta sagêd mênang wudhunipun, botênipun anggêr mênang tomprangipun sampun.
wolon, ingkang mênang andundum, nama pot utawi dados bandar, mêngsah tiyang pitu, lajêng dipun dumi nyatunggal rumiyin, awakipun inggih mêndhêt satunggal, tumuntên dipun dumi nyatunggal malih, awakipun inggih mêndhêt satunggal malih, manawi wontên ingkang angsal kalih ngas, utawi salikur kêrtu kalih wau, kabikak (sampun mênang) ananging mênawi ingkang pot angsal kalih ngas, utawi salikur, sadaya kawon, sanadyan ingkang sampun angsal kalih ngas utawi salikur wau inggih kawon sami bayar udhu sadaya, nanging mênawi mawi tomprang, baul, dene mênawi wontên ingkang angsal
sakawan (16-21) dipun tutup tanpa bikakan, tumuntên ngandhaping atas mêndhêt inggih kados makatên wau, sapiturutipun dumugi bandar mêndhêt kantun piyambak, mênawi angsal salikur utawi kèngsi, sadaya kawon, wudhunipun, kajawi ingkang kèngsi rumiyin (sampun mênang), manawi gêsang, ngabên kathah-kathahan, bilih sami, mênang bandar, kawonipun bilih kaot satunggal sapiturutipun, sanadyan pêjah taksih mênang kalihan ingkang pêjah rumiyin. Dene ingkang tumraping totohan sanèsipun wudhu botên makatên, ingkang angsal kalih ngas utawi salikur rumiyin, sampun mênang, bilih sami angsalipun, baul. Kêrtu tiga utawi sakawan sami kathahipun, utawi sami pêjahipun inggih ugi baul, mila pêjah gêsang katingkêm kemawon, pambikakipun saking panêdhaning mêngsahipun (ngabên).
Kêrtu alit punika damêlan Cina kangge kasukanipun têtiyang Jawi, kathahipun 120 iji, ananging namung kadamêl 30 warni, sarta lajêng kaperang dados 10 bagian saperang-peranganipun kadamêl 3 warni, saha sami ajinipun ing dalêm sawarni cacahipun 4 ping 30 = 120, mantuk kados ing nginggil wau.
a. kêrtu satangsul = 60 = ½ lampahan
thothit gambêlok (tigan utawi namung ijèn).
b. Kangge thothit (tigan utawi namung ijèn) sarta kangge kowah (sakawanan) kasukanipun têtiyang èstri, punapadene kangge pèi (tigan utawi namung ijèn) tuwin kangge bêlit (ijèn dumugi gangsalan) kasukanipun têtiyang jalêr.
c. Kangge kowah nêman, kasukaning pangantèn.
d. Kangge thothit sakawanan, kasukanipun para putri.
1. Iyo kasut,kisut (dan di tempat lain). kucing bêdor
punika ingkang kadamêl baku cina lintrik, dika utawi abang irêng, kados ta:
totohi nama gor-goran, sintên ingkang angsal gor mênang, utawi dipun totohi abang irêng tuwin cina lintrik, sintên ingkang kalêrêsan pêthèkipun, mênang.
Bilih pamainipun mênang kaping kalih nama banjir, bladhêg mênang kaping tiga nama ladhu, punika dipun pasangi tumikêl-tikêl, kados ta: pasang satali kawon, dados satêngah kawon malih dados sarupiyah, mêksa kawon malih dados kalih rupiyah, makatên salajêngipun, punika botohan ingkang cuwak piyambak. Mênggah wijanging kêrtu sarta kuwasanipun kados ing ngandhap punika:
a. Cina ingkang agêng piyambak: ratu, ambawahakên kênci, kênci ambawahakên ro, têlu sapiturutipun dumugi sanga cina, gundhul kalêbêt cina bilih main gangsalan, sarta sadaya wau nama cina cilik tanpa
Kasukan thothit gambêlok lett. a. punika kasukaning lare tigan utawi ijèn, mênawi tigan, cêpênganipun 7 x 3 = 21, bikakanipun 6 x 3 = 18, ingkang mêngkurêb 21 = 60.
Ingkang dipun dumi rumiyin raja, 7 bikakan, ênêm, lajêng patih 7, bikakan, lajêng unyik 7, bikakan 6 = 21 en 18, satirahipun 21 ingkang mêngkurêb, gunggungipun sami kados ing nginggil wau = 60.
Mênawi ijèn, cêpêngan sarta bikakanipun sami nyadasa x 2 = 20 x 2 = 40, ingkang mêngkurêb 20 = 60.
Unyik dipun bikak, nanging patih botên kenging ningali gendholan, raja nêdha
abrit sanadyan namung satunggal ajinipun 10, kêrtu cêmêng sanèsipun kêdah pikantuk rujuk, sawêg gadhah aji 10, bilih gèsèh botên dados utawi [u...]
[...tawi] tanpa aji, watêsing pêjahanipun 40, agêngipun 100 minggah, mênang totohanipun.
Thothit Tigan Salampahan, Lett b.
Cêpênganipun 14 x 3 = 42, bikakanipun 12 x 3 = 36, ingkang mêngkurêb 42 = 120.
Thothit Sakawanan Kalih Lampahan, Lett d.
Cêpênganipun 20 x 4 = 80, bikakanipun 20 x 4 = 80, ingkang mêngkurêb 80 = 240.
Thothit punika nêdha, ambucal sarta ambikak agêgêntosan, ingkang rumiyin raja, lajêng patih, lajêng unyik, ngangkah pados rujuk sakawan, ajinipun 10. Bilih namung angsal rujuk 3, inggih namung aji 3, rujuk 2, botên dados, namung ratu, kênci, sanga bang ajinipun sanès, angsal rujuk 4, ajinipun 20, rujuk 3 ajinipun 10, rujuk 2 botên dados, nanging têksih gadhah aji 2 sanadyan namung angsal 1 inggih gadhah aji 1, mila sami amêrlokakên nêdha abrit, sintên ingkang angsal rujuk sakawan kathah, punika ingkang mênang piyambak, pintên kaotipun tinimbang kalihan ingkang pikantuk rujuk sakawan sakêdhik, inggih punika ingkang dados pikawonipun, [pikawoni...]
[...pun,] saupami tohipun sadaya suwang, bilih kaot 10, bayaranipun suwang, kaot 15 kalih tèng, makatên salajêngipun, namung ingkang kawon piyambak
ingkang main 12 tanpa bikakan, kêrtu ingkang dipun bucal kenging kapêndhêt dhatêng mêngsah ing
kêrtu mêngkurêb sisanipun ingkang kapêndhêt dados cêpêngan nama ngiyuk, dene pangangkahipun pados jodhoning cêpêngan niga niga utawi 3 x 3 = 9, namung janji sami angkanipun kemawon utaminipun sami warninipun nama bak utawi mata (gadhah aji indhaking bayaran utawi kadamêl petangan bilih mawi angêpot yatra utawi barang, sintên ingkang pikantuk bak rumiyin piyambak kathahipun 12, punika ingkang mênang totohanipun) ingkang kalih kêdah pados sami angkanipun, bilih sampun pikantuk sami nama:
1. Sampun gadhah bak, sawungipun gèsèh nama mêtu kowah.
2. Sampun gadhah bak, sawungipun rujuk nama mêtu cêki kowah.
3. Sampun gadhah bak, sawungipun rujuk mêdal gèsèh nama mêtu kowah = no 1.
4. Dèrèng gadhah bak, sawungipun rujuk nama mêtu nocok cêki.
5. Dèrèng gadhah bak, sawungipun gèsèh sanadyan mêdal botên dados.
Lajêng ambikaki kêrtu ingkang mêngkurêb, sintên ingkang mêdal cêkènipun rumiyin, punika ingkang mênang, mênawi mêdal ngajêngipun piyambak nama rabas, punika langkung kathah bayaranipun tinimbang mêdal tôngga (mêngsahipun) sarta mawi dipun totohi piyambak nama rabasan, ajining bak cêkèn tikêl kalihan bak ingkang wontên cêpêngan. Dene mênawi cêpênganipun angsal kalêmpak gangsal utawi ngantos wolu, ingkang rujuk kalih kalih kenging kadamêl cêki
utawi sanga glindhing (= picis) ajinipun 10.
Cêpênganipun 14 x 3 = 42, bikakanipun 36, ingkang mêngkurêb 42, gunggung 120, dados sami kalihan thothit tigan.
Raja nêdha utawi ambucal sarta ambikak rumiyin, tumuntên patih mawi kenging ningali gendholan (bikakan ingkang kantun piyambak sangandhaping unyik, kenging dipun tingali piyambak) wusana unyik (anggadhahi bikakan ingkang kantun piyambak sarta kabikak nama unyik) mila bilih cêpênganipun ingkang kantun piyambak tumbuk kalihan unyik, nama tungguk.
Pangangkahipun, andadosakên warni tiga ing nginggil wau sadaya, sarta amêjahi mêngsahipun (ngangkah rujuk tiga utawi ngêbyuk sakawan) bilih pikantuk warni tiga wau nama dados sarta mênawi pikantuk malih ing salah satunggilipun, kalêbêt tumut dados, namung bunci irêng botên namung ingkang warni tiga sampun turut wêwahanipun inggih kêdah turut ugi, kasut, plompong tiga sae kêdah ngalih utawi niga nama bunci rangkêp, bilih botên turut, wêwahanipun botên dados, dados beda kalihan ingkang kathah-kathah, dene wêwahanipun pat tambur, lima kanthong sapiturutipun inggih kêdah turut, dene mênawi botên sagêd dados, namung kalêbêt ing petangan punapa ajinipun, sarta sawarnining iyo namung aji nyatunggal, mila sakalangkung awrat bilih angsal iyo sarta ro botên dados, nama gendhongan.
Bilih sampun rampung pamainipun lajêng kapetang kathah-kathahan pikantukipun, ingkang angsal kawan atus minggah punika ingkang kathah piyambak sarta mênang totohanipun kawan atusan, kawan bêlahan, ambuntut (te: rangkêp kiwa têngên) bayaranipun kathah. Angsal 350 minggah
te saking ingkang kawon piyambak sarta bayaran saking kiwa têngên, kirangipun saking kawan bêlah ingkang agêng piyambak namung angsal te sarta bayaran, ingkang dhawah têngah ambayari pikawonipun dhatêng ingkang mênang piyambak sarta anampèni bayaran pamênangipun saking ingkang kawon piyambak, pintên kaotipun petang jung, saupami sadasa sadhuwit, kaot satus bayar suwang, kawan dasa kêthip kaot sèkêt dumugi wolung dasa bayar kalih kêthip. Satus satali kaot satus sadasa bayar satêngah. Mênawi botên sagêd angsal kalih atus, pêjah, kêbuntut utawi bayar te rangkêp.
Kasukan bêlit punika kasukan ingkang kasar piyambak tinimbang kalihan kasukan kêrtu sanèsipun, enggal manasi, iribanipun kados salikuran (pados salikur), bêlit pados angsukan (15), nanging botên nama limalasan, ingkang dipun
kangge petangan 1 utawi 11 zie 1 bov. mila sawung iyo kadhawahan sakawan mangsuk 11+4 = 15, nanging mênawi kadhawahan ratu iyo abrit = 10 zie. bov. botên pêjah, awit lajêng kadamêl petangan 1+10 bêlit, 11 kakurêbakên, namung awakipun piyambak ingkang sumêrêp utawi kenging mêndhêt malih, nanging langkung saking petangan 15 pêjah. Watêsipun mêndhêt kêrtu namung kaping 4, dados cacahing kêrtu 5, kalêbêt sawungipun. Bilih petanganipun kêrtu 5 iji wau kirang saking 15 nama mangsuk kêrtu. Saupami sawung iyo = 1 mêndhêt namung tansah kadhawahan ing iyo kemawon ngantos rambah kaping 4 (= 5 kêrtu), sanadyan petanganipun sawêg 5 nama mangsuk kêrtu, mênang totohanipun.
Ingkang mêndhêt rumiyin piyambak nama atas, lajêng ngandhape saurutipun mênawi ingkang nginggil kêrtunipun mangsuk, ingkang ngandhap kawon sadaya, kosok wangsulipun mênawi ingkang nginggil pêjah sadaya, ingkang ngandhap piyambak mênang tanpa mêndhêt kêrtu, mênawi ingkang nginggil namung bêlit, ingkang ngandhap mangsuk, mênang ngadhap, nanging mênawi sami bêlit sarta ingkang ngandhap purun anglanggar (ngabên kathah-kathahan petanging cacah) mênawi [mê...]
bibaran, namung ingkang kasukan pèi lajêng, ngantos dumugi enjing sawêk bibar.
Nyai Ajêng: Bok Karyaboga, mêngko kowe
mawon, sanadyan mungoni, nanging bêdhug êmpun bibar.
Sasak: Iya ta, wong wis jênêng ora ana pagawean. Pamonge si bayèk wis ana: bok Jagakarsa, sarta esuk sore isih didadah ing dhukun bok Sandilata, bakal nganti salapan dina kaya wis ora ana kang dadi ati.
Mas Ayu: Kula inggih dhèrèk badhe mantuk, bakyu,
pancèn sampun badhe kumêcap nyuwun pamit ing sampeyan, kasêlak sampeyan ngandika badhe kondur.
Mas Ayu: Sayêktos bakyu, kalihan kêng rayi dintên punika badhe saos.
Sasak: Ayo ta, saiki bae sisan mêtu Pasar Kliwon, ngiras ngampirake adhimu mas ayu. Wis ta, ndhuk, aku mulih karo ibu-ibumu. Bojomu isih turu ana ing pandhapa karipan olèhe nêmoni dhayoh mau bêngi.
Radèn Ngantèn: Inggih. ibu benjing-enjing kula aturi wangsul.
Nyai Ajêng: Apa niyat mulih mung dianggo sarat bae.
Radèn Ngantèn: MangMang ênggihi. mawon ta bu.
Radèn Ngantèn: Bok Karyaboga, dina iki salapane putumu dèn bagus, gawea slamêtan tumpêng, lan inthuk-inthuk, bathok bolu (bolong ngandhap) dipun lambari godhong lajêng dipun dèkèki arêng jati sarta katul, lajêng dipun tumpangi godhong malih, lajêng dipun sèlèhi uncêt (pucuk tumpêng) pucukipun dipun tancêbi brambang tuwin lobok abrit, tigan gumlundhung, [gu...]
[...mlundhung,] sajèkna ing dagan paturoning bayi tumpangna ing papon. Lan sabanjure ing têmbe buri yèn si thole kanginan, gawèkna inthuk-inthuk kaya mangkono mau, ora susah tak prentahi manèh, mangkono manèh sabên wêtone tinêmu
awit wêtone si thole Salasa Lêgi, upama Sêtu Pahing iya sanga dhuwit, mêngko sadhela sibu rak nuli rawuh, yèn durung korakit, kowe didukani.
Karyaboga: Inggih sandika (krètèk-krètèk) punika kados swaraning kareta, la la inggih ibu ijêngandika rawuh. Kula mêdal, dara.
Nyai Ajêng: Dhuk, si thole êndi.
Radèn Ngantèn: Dipun êmban pun Riwug wontên ngèmpèr
wis bagus, rêsik durung nglilir. Bèi.
Nyai Ajêng: Gilo, iki rambute anakmu cukuran sapisan rawatana, tunggalna dadi siji karo taine kalong lan coplokane pusêr. Pêrlune ing têmbe buri yèn anakmu wis gêdhe, gawèkna ali-ali giligan, mas utawa suwasa, bobote satai kalong lan sarambut cukuran sapisan winor dadi siji. Dene coplokan pusêr iku, yèn ana karêpe anakmu dhêmên marang aji jaya kawijayan kadigdayan lan kanuragan, ora têdhas tapak paluning pandhe
Karodene manèh bakal aduse patang puluh dina bojomu mung kurang patang dina, iku kogêdhe apa ora.
Tangkilan: Bok inggih namung mêndhêt pêrlunipun kemawon kadospundi, namung wilujêngan sêkul janganan saha ngaturi para sêpuh sawatawis nguningani ing adusipun, tiyang kala tingkêb [tingkê...]
[...b] sampun kaagêngakên, kalihdene malih adus kawan dasa dintên kaagêngakên punika rak anggènipun tiyang agêng, mênawi tiyang alit ingkang dipun agêngakên tingkêban, ewadene kula namung dhèrèk karsanipun ibu.
Iya ta wis, mung dijupuk pêrlune bae.
lôndha mêrang banyu asêm nganggo kêmbang sing wangi-wangi banjur dokokna ing jamban pasiraman kulon, êngko aku arêp adus kramas kabênêr patang puluh dina, ibu ibu kang bakal rawuh mrene. (Botên kacariyos patrapipun, amargi namung adus salimrahipun kemawon, namung kaot wontên ing toya sêkar sataman, sarta lajêng ngadi busana anggêgônda, agêlung sêkar, punika wiwitipun kenging tinunggil tilêm dhatêng ingkang jalêr).
(Wilujêngan 2, 3, 4, 5, 6 lapan, kajawi sêkul janganan, botên wontên, mila botên kacariyos.
Radèn Ngantèn: Bok Karyaboga, mêngko pitung lapan utawa pitung wêtone putumu dèn bagus, tumbuk wuku (tingalan pawukon wolung wulan
irêng, biru, kuning, putih, wungu lan jambon, têtêlane sing cilik-cilik bae, wis ta nuli lakonana.
pamundhut sampeyan uwos para dhahar saha kambangan tuwin sambêran kangge wilujêngan pitung lapanipun putra sampeyan, kalihan pantun tuwin jujutan sakêdhik, punapadene rosan rêjuna tigang lonjor, kangge isarat mêdhun
a: E, iya, reyalane kok gèsèh.
b: Mênawi ladosan pasumbang raja pundhut saminipun namung ngladosi reyalan prah, ingkang kêdah reyalan sêpuh namung paos.
Tangkilan: Ya wis ta, tinggalên ing kono bae. Nimpuna.
Tangkilan: Gulo dhuwit pasumbang saka Bêkêl Jêthis tunggalna karo dhuwit pasumbang liyane kang pancèn ora mêtu.
Paribayungan: Nigi lhe yu, bêras para dhahar, bèbèk pitik king (verk. v. saking) kula, dhawahe dara
ijêngandika dara nyai mangke mênawi sampun rawuh.
Radèn Ngantèn: Dokokna ing kono bae dhisik, sibu rak nuli rawuh. La kae apa wis rawuh ana ing latar, ibu nyai karo ibu mas ayu.
Nyai Ajêng, a: Dhuk, kowe wis mirantèni slamêtan sarta sarat-sarat.
Radèn Ngantèn, b: Wilujêngan sampun ibu, namung isarat [isara...]
[...t] sawêk jadah warni pitu, ôndha têbu, pantun sarta kapas sampun wontên, toya sêkar sataman inggih sampun wontên.
b: Punika dèrèng, pancèn kula sumanggakakên ibu.
a: Lah iki wis dak gawakake pisan saisine, anggris, rupiyah, wukon, talèn sarta dinar mas utawa anggris rupiyah, wukon sarta talèn salaka wis pêpak kabèh, rajabrana sing pêrlu-pêrlu iya wis ana, gêlang, kalung, kroncong, ali-ali sapanunggalane. Wis ta ayo nuli dikur-kuri, si thole êmbanên.
b: Inggih. Punika kêdah mudhun kemawon ibu.
munggah ngôndha. Wo sêmpal untune, kurang bakuh olèhe nancêpake, munggah manèh munggah manèh gèr sikile. We sêmpal manèh, wis, wis, wis bubrah. Kuwi ndhuk kurungane, kurungna kene. Gilo gilo bokore
gèr, gonên dolanan, we, pari karo kapas sing dijupuk, besuk dadi pyayi desa nyêkêl bumi pangrêmbe, wis wis, rene rene gèr, adus banyu kêmbang sataman, cik bèn bagus. Kene sayake sêmbagi putih kuwi, gêlang kalunge diênggo ya gèr, wah baguse (punika wiwitipun bayi kenging ngangge mas intên). Kene kene linggih klasa pasir. Dhi, mas ayu, bokoripun punika sampeyan pêndhêt mriki, sampeyan kur-kuri pisan.
Mas Ayu: Inggih. kur kur kur (nguwur-uwurakên wos kuning ingkang dipun wori yatra mas salaka tuwin rajabrana) jupuk apa jupuk apa, we anggris êmas sing dijupuk, besuk bakal brèwu.
Karyaboga, b: Punika rak dede dintên Salasa Wage tingalanipun putra sampeyan dara dèn bagus ta dara.
a: Busuk kowe kuwi, tingalan taun iku
lair sasi Rabingulakir tanggal ping 10 wêtone taun ya mbesuk Rabingulakir tanggal kaping 10, dadi etunging taun loro, nanging ganêping sasi lagi 12, = sataun bênêr. Yèn tingalan wukon metung tumbuking wuku, upama laire wuku Landêp, besuk wuku Landêp manèh ing dina pasaran
banyu, banjur ginawe giligan sadriji-driji, banjur dikêthok-kêthok [di...]
[...kêthok-kêthok] saprayogane, banjur dikukusake dang, yèn wis kêkêl diêntas, kang saparo dicêmplungake ing juruh santên dadi gaul abang, saparone dicêmplungake ing santên bae dadi gaul putih, banjur digodhog kang nganti tanêk, yèn wis matêng diwadhahi nganggo didokoki santên kanil. Apa kowe wis mangêrti.
b: Sampun dara, punapa lajêng damêl sapunika.
a: Iya, sarta yèn wis rampung banjur wadhahana ing takir pisan, gawea rong ambêngan bae.
Nyai Ajêng: Bèi, dhawahe bapak (ambasakakên ingkang ingujaran) si thole dikakake (verk. v. ingandikakake) nyapih, awit umure wis nêmbêlas sasi lumaku iki, bocah lanang yèn kakehan banyu susu iku kêthul atine.
Tangkilan: Punapa botên taksih kalitên ibu.
Nyai Ajêng: Ora, wis sêdhêngan, wêwatoning panyapih iku yèn bocah lanang 15 sasi têtêp utawi 16 lumaku, yèn bocah wadon, 18 sasi têtêp utawi 19 lumaku.
Radèn Ngantèn: Raosing manah kula taksih awrat sangêt ibu, mêsakakên dening taksih
alit, iba badhe budinipun, kula badhe tansah kamiwêlasên, botên kolu ningali.
Nyai Ajêng: Sing ora mêsakake sapa, kandhamu kuwi, ananging bakal mêsakake êndi karo têmbene anakmu kêthul atine, karo kang mangkono iku rak wis digalih bapak. Bok Jagakarsa.
Nyai Ajêng: Kowe gawea pirantine wong nyapih bocah, dèn bagus mêngko sore arêp dak sapih.
anjampèni lare kairasakên wontên ing cangkêm kalayan jampi ingkang sampun kapipis lêmbat, kabuntêl ing suwekan mori pêthak, toyanipun kaêpuh) dhewe, karo ênjêt sathithik ginawe ngadoni ampas jamu iku kanggo
wong, cucuk, kuku lan kulit rêmpêla pitik, dikongsi gosong, banjur digêrus, [digê...]
[...rus,] dibanyoni dubang wurung (nginang idu sapisan).
3. Pupuk, dhadhap srêp, upa lan uyah sawuku, dipipis banjur dilawêt sing lêmbut.
4. Wêdhak, parêm lan pupur.
5. a. Ombèn-ombèn banyu dhukut sèwu (bubukan banon sarta ampo kalêbêtakên ing toya tawa ing pangaron enggal, lajêng dipun cêmplungi agêl sakuwêl minôngka saringanipun, toya wau kapêndhêt bêningipun kemawon, lajêng kailing ing kêndhi enggal, raosipun antêp sarta asrêp).
b. Ombèn-ombèn wedang lêgon dhadhap (godhong dhadhap srêp ingkang garing (minôngka tèh) sarta babakanipun kagodhog sarêng.
Nyai Ajêng: Wis ta banjur tandangana.
Nyai Ajêng: Bok Sandilata wayah mene durung têka.
Radèn Ngantèn: Mangke sakêdhap kados dhatêng. Lah punika sampun katingal.
Nyai Ajêng: Bok Sandilata, mêngko sore
Ngantèn: Mik mik gèr, mik (nusu).
Nyai Ajêng: Dhuk saiki wis surup, olèhe nusu anakmu apa wis warêg.
Radèn Ngantèn: Kados sampun bu, mêntas dipun dadah punika wau lajêng ngêbêb (botên kèndêl-kèndêl) kemawon, kados sakeca badanipun karaos ngêlèh.
Nyai Ajêng: Wis ta, kene dak êmbane, kowe nuli andhêlika aja katon-katon manèh, anakmu nèk nganti wêruh mundhak beka (mundhak = andadosakên, beka = budi nangis) kathik nganggo nangis, kuwi bocah apa ta, wis mranaa.
Nyai Ajêng: Bok Jagakarsa, sangisoring wit gêdhang buri mau [ma...]
[...u] apa wis kodokoki pangaron isi banyu kêmbang sataman.
Nyai Ajêng: Pangarone apa wis kolèlèti tape kaya wêkasku.
Nyai Ajêng: Kowe kuwi lalèn têmên ta, nuli lèlètana, iku sarat masrut pêrlu, ora kêna kêlalèn. Môngga dhi, pun thole dipun ubêngakên ing griya.
Mas Ayu: Môngga. Sampun jangkêp kaping tiga bakyu.
Nyai Ajêng: Dèrèng, sawêk kenging kapetang kaping kalih, awit ubêngipun wiwit saking griya, dene ingkang kadamêl baku kapetang mubêng saking wit pisang, bilih
lalèkna nyang biyungne, aja mulat tènge, yèn ora wêruh githoke dhewe, yèn wis sapasar kowe dak opahi [o...]
[...pahi] tape sapikul) (mila pangaronipun dipun lèlèti tape, pratôndha yèn badhe suka epahan tape). Bok Jagakarsa, banyu kêmbang sataman iki tutupana sing bêcik (= brukut of rapêt) yèn wis sapasar arêp dianggo ngêdusi si thole, sêdhêng wis rapih.
Nyai Ajêng: Kowe kuwi barang-barang lali. Sêga thok sacêthing cilik, lawuhe mung bakaran êndhog, tanpa apa-apa manèh, apa iya kowe lali manèh.
Karyaboga: Botên, botên dara, botên, sapunika sampun botên supe malih.
Kacariyos Radèn Ngantèn Tangkilan sarêng anakipun Radèn Bagus Suwarna sampun dipun sapih, lajêng wawrat, dumugi ing môngsa gadhah lare mêdal èstri, dipun sukani nama dhatêng êmbahipun Mas Ngabèi Bêndung: Radèn Rara Suwarni, lampah-lampahipun botên kacariyosakên, amargi namung wor misah prasasat botên [botê...]
[...n] wontên sanèsipun, sapunika ingkang kacariyos lare jalêr èstri kakang adhi dumalundung botên wontên sangsayanipun, kalis ing sakit enggal agêng kados ingêdusan toya gege (ngumur 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 en 9 taun botên kacariyos) ingkang jalêr ngumur 12 taun, ingkang èstri ngumur 10 taun.
a: Wêtonku tumbuk ngumur 33 taun, slamêtane apa wis kopikir.
b: Rak siyos benjing tanggal ping 7 wulan Rabingulakir ngajêng niki ta.
b: Saniki tanggal ping 27 tasih kirang 10 dalu.
b: Mawi napa ta, rak inggih ming wilujêngan sêkul janganan mawon pintên dangune.
a: Karêpku arêp dak gêdhe nganggo ngatur-aturi kônca, nanging sisan wragade anakmu si ndhuk arêp dak sunatake pisan, awit wis sêdhênge ngumur 10 taun, besuk têtake anakmu si thole iya bakal dak barêng karo tumbukmu, elingku umurmu kacèk têlung taun karo umurku, saiki si thole lagi ngumur
12 taun, têlung taun êngkas dadi ngumur 15 taun, iku sêdhêngan wayahe
Ênggih, nanging saniki kula sampeyan paringi yatra.
b: Satus rupiyah mawon kriyin.
a: Iya ta, mêngko tak jupukake sadhela. Ênya gilo limang kampil dhuwit pêcah, sakampile isi rongpuluh rupiyah, ping lima dadi satus rupiyah.
dhaharipun 3, punika sanèsipun uwos lami, ingkang kangge cêpakan wontên ing dobong botên kula petang.
têtêsan kemawon, uwos samantên kados sampun cêkap.
a: Sukur, yèn karangamu wis cukup, aku ngandêl marang kowe. Besuk tingalan iku kowe gawea tumpêng 33 sing gêdhe loro (sakêmbaran lanang wadon) sing cilik 31, lan gawea sriyatan, zie blz 15 art. 1 o apa
a: Wêdhus tujah mono kang sikile ngarêp karo pisan pancal putih.
b: Inggih, namung rêginipun kula kirang têrang, awit kula dèrèng nate tumbas.
a: Takon-takona rak iya ana sing wis tau wêruh, mongsok adoha rêga karo têngah mangisor ora,
mlayu tuku bumbu mênyang warung, iku saru.
b: Kadhawahakên kemawon dara, ingkang badhe kula tumbas.
a: Iya brambang bawang, uyah trasi, tumbar jintên, salam laos, krècèk, balur sapanunggalane, lan sayuran kanggo ing meja kobis
Êndhog wajar tukua 200 bae, yèn ana kurange gampang.
b: Tigan kamal utawi pindhang punapa botên tumbas.
a: Aja tuku êndhog pindhang, tukua kamale bae ka 50 sudhiyan pangan niyaga. Tumuli tukua panganan wowohan kang apik-apik, aja wêdi ing larang, kanggo suguh pista ing dalêm lan ing pandhapa, kaya ta: jêruk kêprok, jêruk pacitan.
b: Jêram pacitan punapa botên angèl pandhaharipun.
a: Nèk kowe iya angèl, wong kooncèki [ko...]
[...oncèki] kulite, kuwi ora mêngkono, pandhahare disigar-sigar ing lading banjur dibêsèt kulite gampang bae, mung disêsêp dikêpahi ana ing ambêng.
b: Dados ingkang kalap namung duduhipun kemawon.
a: Dhasar iya mêngkono. Lan tukua jambu, dhuku, manggis, salak, lan gêdhang êmas.
a: Pêlêm iku sanadyan enak, nanging susah olèhe dhahar anggupaki asta, dadi ora kalêbu ing meja, tukua sing pancèn didhahar bae.
b: Panganan para kangge cadhongan niyaga punapa botên tumbas pisan.
iya saprayogane, ora susah bêcik, sok uga katon rêma utawi pêpak.
a: Bèbèk pitik kowe rak wis ora tuku.
b: Botên dara, sampun cêkap ladosan saking dhusun.
a: Iwak kêbo kowe tuku mênyang ngêndi.
b: Punapa botên mragat, dara.
b: Prayogi midhe dhatêng pêkên agêng kemawon, tinimbang dhatêng ing Jagalan, awit rêginipun prasasat sami, ing pêkên agêng wontên awisipun sawatawis, cêlak pambêktanipun, epahan bêrah mirah, ing Jagalan wontên mirahipun sawatawis, têbih pambêktanipun, epahan bêrah awis
a: Kiramu kowe arêp nganggo iwak kêbo bobot pirang atus.
b: Mêndhêt wawrat gangsal atus (= 25 kati) kemawon rumiyin, kajawi jêroan utawi utak.
a: Bot satus (= 100 = 5 kati) rêga pira.
b: Awis-awisipun sakatos rêgi satangsul, kaping 5 dados 15 wang (1 kati = 20 reyal x 5 = 100 a 25 c x 5 = f. 1.25 x 5 = f. 6.25).
a: Iya bok, sêdhêngan jupuk bobot limang atus bae dhisik, yèn ana kurange, gampang. Iku daginge kang êmpuk gawenên dhèndhèng age lan diêmpal, koyorane [koyor...]
[...ane] gawenên iwak duduh, utawa têrik tuwin
kecap loro. Karo manèh gawea panggang jago kang lagi lumancur papat, arèhana santên kanil, iku kabèh ladèn rong prangkat, dhahar dalêm karo dhahar pandhapa paronên byak bae, besuk kang saparo tanpaknatampakna. marang Si Jayanimpuna, saparone ladèkna marang dalêm. Iku yèn koèstokake kabèh wis ora kurang samuwa, mulane aku tutur akèh-akèh, awit yèn wis akèh dhayoh, aku [a...]
[...ku] wis ora bisa caturan karo kowe bab pisuguh, saru yèn aku isih amikir marang kabutuhaning pawon, mulane kowe dibisa. Kowe dak gawani dhuwit 50 rupiyah, bubar gawe bae etung-etungan pira êntèke.
a: Wis ta mangkata, bok Jagakarsa undangên mrene.
a: Môngsa, bocah durung ganêp ngumur 10 taun bae kasèp.
b: Kala putu kula pun Caplis rumiyin ngumur 8 taun sampun kula sunatakên, anakipun tôngga [tông...]
[...ga] kula bok Warujêne inggih sawêg ngumur 8 taun dipun sunatakên.
a: Gèsèh kowe kuwi, anake wong kampung kopadhakake karo anakku utawa putraning priyayi.
a: Beda-bedaa, yèn isih kêcilikên iku kajaba durung mangsane dêloke saru.
b: Dados kosok wangsul kalihan cipta kula.
b: Anggèn kula tumbas plemek pintên dara.
a: Aja akèh aja sathithik, jupukên madyane bae, yèn ora sungsun pitu iya sanga.
warni kalih nigang kacu = 2 punika sampun warni 9.
a: Iya samono bae wis cukup. Lan tukua jarik cap-capan sakodhi (20 iji)
a: Karodene manèh sisan gawemu banjur golèka godhong kanggo lèmèk ngisor, kaya ta: godhong kluwih, godhong apa-apa, godhong kara, godhong dhadhap sêrêp lan alang-alang.
b: Inggih sandika, ngajêngakên kangge ing damêl kemawon kula mêndhêt sakêdhap.
a: Sakarêpmu sok wisa aku tutur. E, ora bok, mangkatmu iki bêcik mampira mênyang omahe bong wadon bok Wagaprana ing kampung Rêksanitèn dhisik, saka kono banjur mênyang pasar, bejanana yèn besuk ing dina Salasa Lêgi dak undang mênyang omahku, wayah jam 8 esuk wisa têka ana ing kene, tak kon nyunati dèn lara.
wadon, sunate dèn lara, aku gawèkna ngèngrèng ulêm.
Sêrat saha ingkang pangabêkti (of sarta ingkang taklim en salam taklim dan salam) Ngabèi Tangkilan sakalihan, katur panjênênganipun ingkang rama (of raka en rayi dan putra) Radèn Ngabèi (of Mas Ngabèi) ... sakalihan.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, kula ngaturi uninga ing panjênêngan sampeyan, benjing ing dintên Salasa Lêgi tanggal kaping 7 wulan Rabingulakir punika kalêrês tumbukipun wêdalan kula ngumur 33 taun, enjingipun anyunatakên anak kula èstri nama Suwarni.
Ingkang punika mênawi andadosakên dhanganing panggalih saha sêla ing padamêlan, benjing malêm Salasa Lêgi wau panjênêngan sampeyan kula aturi pinarak dhatêng ing griya kula, lêlênggahan among suka sakaparêngipun ing panggalih, supados angsala pandonga wilujêng sapanginggilipun, saha ing dintênipun Salasa Lêgi wanci jam 9 enjing rayi sampeyan ibu (of bok ayu) dipun aturi tiyang èstri, mugi kaparênga anguningani rising sunatipun anak kula wau [wa...]
[...u] supados angsala barkah pangèstu wilujêng sapanginggilipun, wusana sangêt ing pangajêng-ajêng kula saha tiyang èstri rawuhipun bapak sakalihan.
a: Gawanên mrene tak priksanane. Kaya wis kapenak kabèh, mung têmbung panjênêngan sampeyan (2o de pers.) aku ora dhêmên, bêcik nganggo têmbung rakêt: Panjênênganipun bapak (3o de pers.) wis nuli garapên, mung iku owah-owahaku, mêngko sore rampungna, banjur ladèkna marang aku tak tèkênane,
kanggo ing wong uripAla lan becik punikuPrayoga kawruhanaNgadat waton punika dipunkaduluMiwah tata krama niraDen kaesthi siyang ratriJadikan
12 July 2010 at 5:08 PM jiampuuttt…! mbencekno pancen,pas wis tuku mio ne,lha malah sing feslip’pe metu. btw,nek mung tuku behel’e ae iso
mujurmbakyu mbakyu tambah malih berase kencurmangga-mangga manise kaya woh angguryen kanggoku sing manis dhewe sliramuapa tenan mas ngendikamuyen guyonan mas aja seru-seruSaben mirengake langgam "E jamu" dening Ibu H. Waljinah iki aku mesthi kelingan tahun 70-an. Ing wektu iku televisi sing ana mung TVRI. Seminggu sepisan ana giaran kethoprak Mataram lumantar TVRI Ngayogyakarta. Sadurunge kethoprak wiwit ana pariwara produk jamu beras kencur cap "Orang Tua" kanthi videoklip tembang langgam kasebut. Wektu iku Ibu H. Waljinah isih katon mudha, kewes, ayu lan merakati, maragaake bakul jamu ing pinggir sawah. Banjur ana pawongan tani sing mundhut jamu kanggo tamba sayah sabubare nyambut gawe garap tani. Sinambi nunggu diracikake, pawongan iku kipas-kipas nganggo capinge lan nggodhani si bakul jamu. Romantis banget, romantis tahun 70-an!Wah jan, aku dadi kangen ngomah! Omahku ing padesan kepener cedhak sawah. Ing tahun 70-an aku isih sekolah TK lan SD. Isih krasa sumilire angin ing sawah pinggir desa. Manuk deruk padha
gumelar tekan ing pinggir desaku karo jagongan ngrungokake bapak, pakdhe lan simbah padha ngrembug anggone olah tetanen, ndadekake ati tentrem. Kala-kala ana sedulur sing liwat menyang sawahe utawa mulih seka ngarit. Aruh-aruh rukun ngatonake banget rumaketing paseduluran ing antarane wong padesan. Kahanan dadi luwih gumyah rikala tekan titi wancine panen. Wis, pokoke langgam "E jamu" iku kaya-kaya muter maneh gegambaran desa lan sesawahan!Para sutresna, gandheng ana kadang sing ngersaake tembang Jawa Ibu H. Waljinah lan kapeneran aku duwe link-e, mula iki dak aturake sawetara. Tembang langgam "E Jamu" iku ana ing antarane koleksi iku. Muga-muga bisa kanggo tamba kangen lan sayah!
mas, nderek atur nambahi donga mugo2 tansah pinaringan berkah dening Gusti Pengeran lan terus rukun kanti kaken-ninen, amien3x
maos postingan: "Gusti ora sare!" - BornJavanese menang kontes! lan KapanLagi.com - Akeh sing padha takon.KapanLagi.com
Nguwangun Wewaran: Beteng, Soma, Budha, Wraspati, Sukra, tulus, dadi.Mengatapi Wewaran : Beteng, was, soma, Budha, Wraspati, Sukra, tulus, dadi. Dewasa ala : geni Rawana, Lebur awu, geni murub,
Kok iso pinter ngono yoh? mbiyen lehe sinau piye kuwi….
pmYo yo kang realAB, pancen saiki pulunge
.-= Wandi thok´s last blog ..Beta =-.
Raja Urung di dataran tinggi (Karo), yakni Urung Telu Kuru merga Karo-Karo), Urung XII Kuta (merga Karo-Karo), Urung Sukapiring (merga Karo-Karo) dan Urung VII Kuta (
Teppanyaki? panggang plat wesi) ya iku sawijining cara masak panganan Jepang ing sandhuwure plat wesi (teppan). Saliyane iku, teppanyaki uga bisa ditegesi minangka omah makan Jepang kang nyedhiyani panggonan lan meja wujude kounter, dene plat wesi dianggo juru masak kanggo masak panganan. Plat wesi kang dianggo minangka piranti masak iku kandhele watara 0,3 cm tekan 1,5 cm. Ing ngisor plat wesi ana kompor gas kang ana pirantine kanggo ngatur gedhé cilikke geni. Masakan kang dimasak ing ndhuwur teppan, tuladhane steak, okonomiyaki, monjayaki, yakisoba, lan saperangan jinis masakan saka janganan, daging, utawa panganan laut.
Kandhele plat wesi adhedhasar jinis panganan kang pengin digawe. Okonomiyaki kang mbutuhake wektu masak luwih suwe mbutuhake plat wesi kang luwih kandhel. Dene plat kang tipis dianggo numis janganan kayata kul lan tauge nganggo geni gedhé lan wektu kang sedhela. Kuli bangunan kerep migunakake turahan tugelan plat wesi bekas bangunan kanggo masak teppanyaki. Sadurunge kanggo masak, plat wesi kusu dikumbah resik lan digosok nganti lunyu. Sawise resik, plat wesi dipanasi lan dilap nganggo anduk nganti garing.
becik ketitik olo ketoro, ………..wong gawe nganggo,………..sing nandur ngunduh,………….bathang delikno neng
Dhaup Ageng Diputar Perdana di Yogya Pernikahan putri bungsu Sultan Hamengku Buwono X, Gusti Kanjeng Ratu Bendara dengan Kanjeng Pangeran Haryo Yudonegoro, diangkat ke layar
tuladhane tembang macapat, salah sijene yaikuAsmaradhana. Gegarane wong akrami = 8iDudu bandha dudu
kena tinumbas arta = 8aPuisi Jawa Modern yaiku puisi Jawa sing wis ora kaiket dening aturan-aturan utawa bebas.surasane bisa rasa seneng, nesu, sedhih lsp.tuladha 1Dhuh wong ayukang dadi pepujangku ing wayah rina lan dalumung sliramu kang dak antu-antutuladha 2ASU.......!ASU.......!ASU.......!ASU TENAN....!tuladha 3ASU...CELENG!ASU...CELENG!ASU...CELENG!ASU...CELENG PADHA WAE!tuladha 4kencot wingi kae nembe marideneng rika ora gelem ngertiwis suwe inyong ngentenitekane bojone kang sejatimenyat...!menyat...maning jiwa kang matinggawa urip ati suciaja nglemboniinyong bebeh
istanane yo. Dadi kesane sepiii. Gedunge megah2 tenan.. iraReplyDeleteRepliesZulfa17 December 2015 at 16:30He eh Luas buanget mbak, akeh sudut sing
Pranatacara/Pranata adicara Pengantin Nuwun, kulanuwun. Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, para pinisepuh
krama inggil Sugeng siang sedaya kemawun… Ingkang dahad kinormatan
jawa, Kulo aturaken matur suwun kagem Ibu Ummu semono ugi kagem Saderek-saderek sedanten ingkang sudi nyisih aken wedalipun ngrawuhi
terionisasi saka asam malonat, kalebu uga ester lan uyahe, dikenal minangka malont. Minangka conto, dietil malonat ya iku etil easter saka asam malonat. jeneng iki asale saka Basa Latin malum, kang artine apel.[1] Wujud kangterionisasi saka asam malonat, kalebu uga ester lan uyahe,dikenal minangka malonat. minangka contoh, dietil malonat ya ikuetil ester
saka asam kloroasetat Asam malonat ya iku C putih asam-3 kristal dikarboksilat; leleh 135 -136 C, gampang larut sajrone banyu, alkohol lan eter, larutan sajrone banyu sipate asam rodok kuwat. Hal iki isa diturunake kanti mengoksidasi asam malat utawa déning hidrolisis asam cyanacetic. Asam malonat rodok ora stabil lan nduwèni pira-pira aplikasi. Iki dietil ester (malonat dietil) ya iku luwih penting sacara komersial. Dietilmalonat, cairan, ora ana wernane wangi umob ing 199 C,kasusun déning reaksi asam monochloroacetatic karo metanolmonoksida, karbon utawa déning reaksi asam cyanoacetic (asam setengah nitriled-malonat) kanti etilalkohol. Asam malonat lan
alkilasi, hidrolisis ester lan dekarboksilasi ngasilake ketondiganti. Kelompok metilen kasebut sajrone asam 1,3-dikarboksilat manfaatake sintesis
marang barbiturat déning reaksi kanti urea. Malonat asam lan ester kang ditandai kanti jumlah gedhé produk kondensasi. dhèwèké ya iku intermediet penting sajrone sintesis vitamin B1, lan B6
kandungan uyah kalsium asam malonat kang duwur. Sajrone keadaan normal, dhèwèké awujud kristal putih. Asam
reaksi kang terkenal ya iku kondensasi asam malonat karo urea, ngasilake asam barbiturat. Asam malonat kerep digunakake minangka enolat ing kondensasi Knoevenagel utawa dikondensasi karo aseton ngasilake asam Meldrum.
Z2A, on 29 Oktober 2007 at 3:30 am said:	temenan, apik pisan wulan sing lagi ndadari wengi wingi.
senajan awake lagi nglokro ,ora teyeng mudik, tapi rasa atine dadi tintrim ndeleng meng nduwur.
Wong nom akeh salahe, sing weruh mongso tuwo yo podo saling sepuro..
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Moai&oldid=1014108"	Kategori: PatungChiliRintisan mawa topik bangunanKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Soemo Apik tenan.....mugo2 luwih kreatif maneh n langgeng...suwun...
tikus ultrasonic, jual alat pengusir tikus, alat pengusir nyamuk,
versi kang luwih murah kang dikenalake sawisekanthi 16 MB memory card tanpa sync station lan stereo headphone Siemens SL45i - versi kanthi firmware kang ndhukung fasilitas Java, lan uga batere kang luwih awet
Henpon 3 iki nduweni fitur kang padha, mung nduweni bedha kaya kang katulis ing ndhuwur. Henpon iki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Siemens_SL45&oldid=1076325"	Kategori: Henpon SiemensHenpon weton 2001Kategori ndhelik: Kabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.50, 29 Agustus 2016.
kelingan impenku jaman semana, nalika kabeh isih durung diwiwiti. bapak mung mesem. “tenane?”
kelingan uga nalika miwiti lan sawetara kanca ngujar padha, “tenane?”
kudu urut. ngrungoaké lagu karo maca liriké sing kesambung karo bungkusé. sinambi mbukak jendhéla kamar, nyanyi-nyanyi ra karuwan. kanthi sesawangan kebon pisang.
tuku gedhang godhog sik nang cedhak palem semi. regané 2500 rupiah. numpak bis 62. kaya biyasané, turu. tangi rada kebablasen. mudhun benhil. mampir indomaret tuku permèn. numpak ojèk. tekan kantor lan isih tetep
udan gawé tipak béda tumrap barang sing béda. dalan-dalan padha teles. akèh manungsa sing milih mlungker kemul sarung. udan uga nyangking klawung utawa pelangi. pungkasan aku weruh klawung nalika ing melbourne wingi, pas ing sa dhuwuré iklan koran ing pojok collins street. katoné énak udan2 ngéné iki nongkrong nang kafé-kafé sing sumebar ing kutha iku.
mangkat-mulih kerja butuh 2 jam. ngrembug perkara wektu, jaman nalika uripku isih seneng nglangut sinambi nyawang njaba cendhéla, iku uga mbuwang wektu. dadi kelingan jaman liyané manèh nalika sinau filsafat, aku saiki iki kaya déné manungsa industrialis ala marcuse. aku naté nyingkiri pagawéyan amarga pamikiran iki. lan wewayangan iku teka manèh. aku isih durung ngerti uga, tekan wanci iki, nanggepi wektu sing sansaya
oldid=830031"	Kategori: Provinsi ing WalandaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Iki wis wis telung wulan gak mangan enak dino iki ate mangan enak
B: Oo siap bos siap bos
A: Soale aku mari antem-anteman karo Alex ndek kene
aku aseli endi? Pokoke nGgresik!!😆
Balas	reeyo said, on Desember 11, 2007 at 11:54 pm ziegrusak…
RALAT diterima soale seng duwe blog seng ngralat (ALAS ma OWL iku cuman gara-gara iling coretan2 di pinggir jalan jaman biyen)
nduweni pendingin banyu (kanthi tenaga maks 88 PS/ 6000 rpm) lan KSZ-VE 1.500cc DOHC VVT-i (tenaga maks. 97 PS/6000 rpm).[1] Kanggo versi blind van, mung digawé kanthi mesin 1300cc.[1]
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Daihatsu_Gran_Max&oldid=984075"	Kategori: Montor Daihatsu	Menu navigasi
aryanarindrahasyim	Aku ora ngerti artine'... sing duwe' Photo yen weruh mesti nesu... aku ora ijin kok
Enggal ing Batawi Ahmad, Kajawèn, 1927, #1570	Katalog:Bupati Enggal ing Batawi RT Ahmad, Kajawèn, 1927, #1570Sambung:-
Radèn Ahmad anggènipun dados patih tigang taun. Miturut katranganipun Radèn Ahmad piyambak, salêbêbtipun dados patih saha sadangunipun wontên ing Jawi Kilèn wau, sagêd uninga mênggah watak-watak utawi kawontênanipun têtiyang ing Jawi Kilèn ingkang beda sangêt kalihan wêwatêkan utawi kawontênanipun têtiyang ing Jawi Têngah. Kala samantên Radèn Ahmad namung numpak baita utawi tindak dharat kemawon. Pangandikanipun kanthi gumujêng: bokmanawi namung saking anggèn kula mlampah kemawon punika, wontênipun kentol kula katingal kêncêng. Inggih jalaran saking makatên wau, Radèn Ahmad lajêng sagêd tamat dhatêng kawontên utawi wêwatêkanipun têtiyang pribumi ing Jawi Kilèn. Sanadyan Radèn Ahmad punika priyantun Jawi dêlês, miturut katranganipun, trêsna lan asih sangêt dhatêng têtiyang Batawi, amargi anggènipun gadhah watêk blaka suta sarta prasaja.
Radèn Ahmad punika dede golonganing kaum pulitik, saha botên tumut-tumut kalihan pakêmpalan punapa kemawon. Sapêngkêripun saking Surabaya, Radèn Ahmad lajêng mêngkêr dhatêng golonganing pakêmpalan. Punapa malih saking pangandikanipun, tiyang dados bupati punika panggalihanipun kêdah mardika (nêtêpi
tiyang ingkang sampun nate awawan sabda kalihan ingkang bupati wau, tamtu lajêng mangêrtos bilih Radèn Ahmad punika panggalihanipun jêmbar, saha anguningani dhatêng kabêtahanipun têtiyang Jawi, ananging tumindaking kamajêngan miturut pangandikanipun kêdah dipun saranani [sa...]
Nalika panjênênganipun pinuju tindakan nitih kapal pêrlu ngupados anggrèk wulan, sarêng sampun cêlak, mèh dumugi panggenaning anggrèk wulan, dilalah kapalipun Radèn Ahmad lajêng nglumba ngadêg, ngantos Radèn Ahmad dhawah ing siti sacêlakipun wit ingkang wontên anggrèk wulanipun wau. Sarêng katitipriksa mênggah sabab-sababipun dene kapal ingkang dipun titihi wau anglumba, botên sabab punapa, jêbul wontên tiyang èstri têtiga ingkang kapêthuk saha lajêng urmat andhodhok. Inggih wiwit saking anggènipun
mangun-mangun sih | yèn tinimbang layonira | kasarah nèng parang rukmi ||
14. Duk kataman ing wulangun | katanggapan gunging
kumêdhap kèhing mêngsah | ngamuk punggung mrih pakolih ||
24. Tan wus rinancanèng wuwus | ri kang kapadhaning kapti |
suwuk | prabaning Hyang Bagaspati | sumunar bra ngantariksa | Nyai Dêmang wus umijil | ngore rema ngandhan-
maring jawi | wus rumanti gya lumadya | sasêgah tamu pawèstri ||
30. Bokmase kang anèng ngayun | batih èstri kang
asmara | pindhèstri wignyèng sarêsmi ||
33. Dasihe atur susugun | pundi ingkang dènkarsani | wedang bubuk saking bêndha | damêl kiyating kang
nèng ngamdhapngandhap. cangklakan kering | swa tumèmpèl pundhak kanan | sruput wedang ngaras pipi | gantya
40. Kang nêmpuh miwah tinêmpuh | samya sarosa ing kapti | wasis widagda ing solah | tan ana ingkang
44. Ijo royo-royo patut | pindha mantèn-anyar uwis | katêrêsan ing asmara | bêrkahe talabul ngèlmi | (m)bok lawas nèng Paricara | mèlu nyuwun kawruh jati ||
45. Wus tri ari tigang dalu | Cêbolang kang mindha èstri | ngêtog langêning asmara | têmah kerut ing sarêsmi | saking
nadhah guling | Saloka èngêt ing nala | lah Nurwitri paran iki ||
47. Pedah duk nèng Tidhar gunung | padhang tan na kêdhah-kêdhih | iki
51. Amanggèn sarwi pikantuk | sasêgah ngantos ngêmohi | kaotipun lan panduka | tanpa sêgah anong-aning | upama ngantos sawulan | nèng riki kados kêbiri ||
52. Nanging yèn wus niplak-nipluk | ing wasana kadospundi | ewa-samantên sadaya |
pajar gidib | payo nutugake lampah | kadi kang sinêdyèng kapti ||
54. Ki Saloka manthuk-manthuk | napa botên mulatêngi | kakênyêring Partcara |Kurang satu suku kata: kakênyêring Paricara. baya anêmahi lalis | yèn umure panjang liwar | labêt wus kalêbêt batin ||
55. Adamêl risaking kalbu | èstune kirang prayogi | ginaliya ingkang panjang |
pinanggih lan nyai panti | mèsêm alon atatanya | punapi ingkang ginati | ngantos dangu papanggihan | lawan kang samya nèng jawi ||
58. Dhuh jiwèngsun mila dangu | Nurwitri sarencangnèki | padha pratela prasaja | rumangsa kawiryan jati | panggonan myang
angawikanana maring | sira kang tuhu utama | urmat gumati mring tami ||
60. Tampiya nugraha agung | ing donya prapta ing akir | apadene jasatingwang | rasa-rasa nora bangkit | oncat saking Paricara | apa ingkang dakgolèki ||
yun mring Pranaraga nagri | mangka kandhêg Paricara | dadi cidra ing pangèsthi | lair dosa mring wong tuwa | batin dosa mring Hyang Widdhi ||
63. Sapa sotah atutulung | saking kirane tyasmami | mring sira pujaningwang |§ Sagatra ingkang kacetak miring punika: pêthikan
nora lami | balik marang Paricara | wit wus sangu putêr-giling | dhuh babo dipun-pracaya | insa
69. Rèh paduka wus pinutus | kasujanan amumpuni | kados botên kakilapan | dhumatêng kodrating èstri | punapa malih rinêmbag | mila sampun walangati ||
70. Tan langkung sumêngka atur | pamuji mugi Hyang Widdhi | aparinga karaharjan | kadugèn
sumèh wènès kang ujwala | cundhuk gambuh ing pamanggih ||
1. Nyi Dêmang mêdal gupuh | paparentah maring
4. Nyi Dêmang prentah gupuh | ngladosakên sasarapanipun | kang mring jawi batèh jalêr kang ngladosi | kang mring pamingitan nêngguh | nyi panti lan batèh wadon ||
5. Kang busana wus rampung | panataning rampatan kumêndhung | Nyai Dêmang gupuh
12. Enjing satanginipun | Bokmas Dêmang lan sabatèhipun | nambutkardi kadi sabên-sabênèki | datan ana labêtipun§ Prayoginipun / tabetipun /. | lair anrus praptèng batos ||
13. Saking mangunahipun | Mas Cêbolang budya trus rahayu | datan pisan wèh saksêriking sasami | ingkang wus kalakon namung | karya sukane sakèh wong ||
pinarêngna marang sih maring kaswasih. kang dadya pamintanipun | si mrakati mêlok-mêlok ||
19. Ana antaranipun | yèn kêparêng têrusing tyasipun | têka rêsik ora ana kawis-kawis | Ki Nurwitri matur sukur | nahan ing
begal kècu | apan wus miyarsa wartos ||
21. Kalamun tamunipun | Bokmas Dêmang benjing bidhalipun |
wus kaèksi | kang anèng lèr tandya kukuk | gumarubyuk alon-alon ||
28. Saloka nolèh pungkur | langkung kagyat gugup aturipun | adhuh anggèr wingking punika tyang juti | babaya agêng saèstu | tan petungan kathahing wong ||
29. Cêbolang duk andulu | kathahing wong kang ambêg laku dur | lingira ris kaya ngapa yèn lumaris | yêkti
lèmpèng mungging | karênêng lambaranipun | mêrang kandêl gya binodhol ||
31. Sinawurakên sampun | katon jalma akèh mandhi lawung | magut ing
sayah kalihipun | angalokro wal pamithingipun | Sêtrabindi ngathang-athang kêmpis-kêmpis | Kaladhêndha maksih ngrangkul | karênêng lèmpèng wus bobrok ||
antuke pituwas amung | lèmpèng ajur krênêng bobrok ||
38. Kinira kang kinayun | wus tan ngukup utamangganipun |
dharatanipun | kanan kering myang lor ardi | katon (ng)gamêng pindhanipun | sumêkan dyah têngah putih | uwal nèng jroning kalangon ||
anèng laut | kadya gathuk lawan langit | ingkang kinijap ing alun | adangu datan kaèksi | dupi katon cumalorot ||
amunggul | kalih dêdêg winatawis | lêmpêng tan mêndhak mêndhukul | saking kodrating Hyang Widdhi | tuhu
dumugi ing Pranaragi | têka mring talatahipun | ing Pacitan tur pasisir | sangêt nyêngklènging lalakon ||
14. Yèn panuju ing karsa sadayanipun | prayogi aso rumiyin | rèrèh wontên sudhungulun | niring rapuh têmbe gampil | anglajêngakên lalakon ||
Darmayu malbèng wismèki | paparentah mring kang wadon ||
16. Asasêgah mring tamu kang nêmbe pangguh | mêdal maring jawi malih |
sawatawis | kêraos sêmada kêcut | sêgêr tumrap maring dhiri | nyamikan kaspe ginodhog ||
21. Nèng nginggiling ardi Karang dunungipun | bilih anak ayun uning | kapasangyogi saèstu | awit dintên benjing-benjing | wontên bramana gung rawoh ||
22. Saking Hindhu ambangun kalambunipun | Cêbolang angling prayogi | paran caritaning dangu | têka mawa dèntumbali | ing tanah Jawi anapon ||
23. Inggih anak makatên caritanipun | duk kalane
sasmitaning Widdhi | dyan dhawuh mring patihipun | kinèn niti mariksani | dhatêng sakathahing pulo ||
sakidulipun | Hindhustan panjang nglangkungi | watawis lampahanipun | lalayaran siyang ratri | caturdasa ri wangsul (ng)gon ||
27. Wukiripun ingkang agêng-agêng langkung | saking kalihdasa wukir | alit-alit kèh kalangkung | sêpên dèrèng isi jalmi | kya patih munjuk sang katong ||
28. Wusnya kunjuk ature juragan wau | sang prabu dhawuh mring patih | kinèn sasaosan gupuh | kalih lêksa somah jalmi | ingkang mawarni pirantos ||
29. Wus samêkta lajêng mangkat kamot prau | dumugi ing tanah Jawi | wukir Kandha (n)jujugipun | inggih wukir Kêndhêng mangkin | wulan Rum nêm San
31. Maring ngalamdonya ing dumuginipun | tanah Jawi kisèn jalmi | taun surya gangsal èwu | satus sèkêt-gangsal
saking ing Rum nagri | têkèng ri kiyamat kubra ||§ Wanda akhir tembang Dudukwuluh limrahipun dhawah o (taling-tarung).
33. Mung mênangi kalih èwu satus langkung | sadasa ing taun Rawi | utawi dwi èwu langkung | satus pitungdasa katri | ing taun wulan mancorong ||
34. Kacariyos tiyang saking ing Rum wau | lajêng sami ambabadi | wontên ing saurutipun | ardi Kêndhêng wus barêsih | tan
sakèhing jalmi | tuwin minangsa ing sato ||
36. Kantun kalihdasa semah kang rahayu | malajêng anumpal-kèli | mantuk dhatêng ing nagri
kanthi para pandhita di | kang wus sudibya kinaot ||
38. Kinèn sami numbali mrih sirnanipun | singite kang tanah Jawi | myang nitik badhe (ng)gyannipun | tatumbal kang mrih basuki | numpak baita wus bodhol ||
40. Maring tanah Jawi pasang tumbal wau | pinaju pat têngah siti | kilèn êlèr wetan kidul | têngah lêrês kang satunggil | duk wit masang cinariyès ||cinariyos.
41. Ing wulan Rum Akyar angkaning kang taun | kawanatus langkungnèki | inggih kawandasa-catur | sowangan pamasangnèki | dhumatêng ing gangsal ênggon ||
42. Jroning slikur ari paripurnanipun | bumi orêg gonjang-ganjing | pucuking arga lir pêcut | tlaga sêndhang kali-kali | lir kinêbur kawah (n)jêblos ||
44. Antawising tri taun (n)jêng sultan ing Rum | utusan amundhut jalmi | pasomahan sadayèki | dalah rajakayanèki | pêpêg sakèhing pirantos ||
45. Maring tanah Hindhusêtan ing Trêngganu | Siyêm Kandhi Patani Kling | Kasmir ing sasaminipun | mikantuk tyang kathahnèki | kalihdasa èwu jodho ||
46. Sadaya wus kawrat ing baita laju | binêkta mring pulo
49. Taun Candra dwèwu satus swidak têlu | punika criyos naluri | saking pun bapa rumuhun | mung sêmantên
51. Wêdharing kang cariyos èstu linangkung | gung-gunge panuwun mami | mêwahi indhaking kawruh | uning criyos nguni-uni | wit pulo Jawi isi wong ||
52. Nyai wisma mêdal sung wruh lakinipun | dènnya sadhya sêgah bukti |
6. Linangse ing sinjang pêthak | jroning langse tan kaèksi | Mas Cêbolang lon tatanya | sintên ingkang angyasani | panti sawêg nigasi | tuwin ingkang nglangse pingul | nglêbêt isi punapa | punapi kenging ningali | Darmayu ngling inggih wus kina-kumina ||
7. Bapa kaki tan uninga | inggih kang ngyasani panti | kintên sarêng klawan tumbal | ngantos sapriki tan rêmpil | kilap ta darunaning | anakmas bilih ayun wruh | wujude kanang tumbal | langse gya binuka kèksi | gênthong alit pratisthèng clowokan sela ||
Akadiyat duk ing nguni | amumpuni ing ngèlmu nora kuciwa ||
15. Wus satêngah aoliya | karamatira kaèksi | saiba rudahing nala | rèh atmaja mung sawiji | marmaning Hyang Luwih |Kurang satu suku kata: marmaning Hyang Aluwih. sêngkêling
puniki | kang isih cupêt ing kawruh | iya iku manungsa | kang ngagêm myang manut maring | darma pituduhing Sang Buddha Gotama ||
23. Srana ngucapkên sakèhnya | ing têmbung-têmbung kang uwis | padha dadi pasthinira | apadene anglakoni | mring prajangji kèhnèki | limang prakara ginilut | dene ingkang rong pangkat | aran Sangha têgêsnèki | siswa pipilihan wus kèh pangartinya ||
24. Iya iku manungsa kang | manggung mindêng amumuji | marang ing salamêtira | kaananing jagad iki | lawan angambah maring | marga wolung pakartèku | myang amancik tataran | siji têkan papat
wawangi | mungguh ingkang prajangji | limang prakara puniku | kang padha linakonan | pra
kita yêkti | nyanyêgah tan natoni | tanapi akarya lampus | lawan tan nganiaya | apadene anglarani | marang ingkang padha kasandhangan gêsang ||
tumitah | apadene anyidrani | marang ing pamuwus kang uwis winêdal ||
28. Kaping pat kita nyênyêgah | nora laku bandrèk
maring | wadon kang lyan wajibipun | jablase nora liya | muhung bojone pribadi | ing jangkêpe lilima kita anyêgah ||
29. Anêdya ngombe utama | nora pisan niyat bukti | samubarang ingkang mawa |
wong kang nêdya anglakoni | ing agama Buddha Gotama minulya ||
30. Kang dadi paedah lawan | pikantuke wong nglakoni | ing prajanji Pancasila | tinartamtu bakal bangkit | kajèn uripirèki | adoh saking pakaryèku | bilai myang sangsara | sarta rukun ing sasami | kadunungan cipta marang kautaman ||
Samubarang kang pinangan | kudu kang ajêg kang mêsthi | tinartamtu ing wancinya | lawan ing samurwatnèki | wuwuhan ingkang ping dwi | aninggal sarupanipun | kabungahan ing donya | kaya linggotbawa tuwin | langên swara kasukan sapapadhanya ||
34. Wuwuhan kaping tri nilar | iya
ing sasaminèki | kang mangkono mungguh ta paedahira ||
35. Angêkèhkên maring mala | lalarane badan iki | rêgêd lan susahing manah | dene ingkang dènaranni | Dasasila prajanji | ingkang dènlakoni iku | marang sakèhing Sangha | sêpuluh patrapan janji | katrangane iya janji Pancasila ||
36. Kalawan Asthasasila§ Prayoginipun / Asthakasila / kados kasbut ing pada 31 pupuh punika. | ananging dipuntambahi | rong prakara kang sapisan | nora arêp turu mungging | papan ingkang prayogi | anêdya turu dumunung | papan kang tan sakeca | lawan ora arêp bukti | sarupane
39. Sadasa prakara ika | kudu ambuwang tataning | kadonyan sabab yèn ora | mangkono paran (ng)gonnèki | bisane anglakoni | mring tri golongan ing ngayun | kang dhingin banjur ngambah | marang dadalan kang kardi | ing sirnaning sakèhe kang ran Sanandhang ||
tan bisa sumingkira | saka panggawe panyobi | lan panggodha ngêndi
ingkang donya | wus titi papacak tuwin | wêwalêring agami | kalawan papangkatipun | miwah rubedanipun | myang
lingnya | jagad gyanning urip kita | ing samêngko iki iya | sajatine jagadira | panasaran myang pralaya | lawan jagading dumadya ||
marang cahyanira | kawruh ingkang sanyatanya | Cêbolang dupi miyarsa | tangèh (n)dungkap ing wardaya | matur malih kawêdharna | ingkang ngwontênakên Sanandhang ||Lebih satu suku kata: ingkang ngwontênkên Sanandhang.
4. Dingin dènaranni Tanha | wêrdi cipta mring uripnya | kadwi diaranni Karma | de têgêse cipta ingkang | nyamêktani wujud ana | ing jagad iki sadaya | myang ing jagad sunya rurya | myang ngakerat lan sawarga ||
5. Cêbolang malih turira | mênggah sagêdipun
Nyirnakake rong prakara | kang ran Tanha lawan Karma | yèn dhasar wus kabirata | rong prakara satuhunya | banjur bisa luwar nyata | sangka ing kukume ika | wêkasan ingaran arja | apadene banjur bisa ||
7. Angambah marang dêdalan | katêntrêman langgêng ika | sarèhning arang kang wikan | lan nora mangêrti marang | kasunyatan suci ingkang | patang prakara punika | dadi iya mêsthinira | ing salawas-lawasira ||
lan kasunyataning marga | sirnaning kanang panandhang | ing kono wusnya mursudya§ Prayoginipun / marsudya /. | lan ngêrti marang kaanan | kasunyatan catur ngarsa ||
10. Têmah wêkasaning Tanha | iya iku cipta ingkang | marang urip banjur sirna | utawa kang aran Karma | iya iku cipta ingkang | nyamêktani wujud mulya | sirêp kanang kara-kara | apadene ing lakunya ||
11. Cakra-panggilinganmanggilingan. ingkang | lair rambah-rambah ika | banjur kandhêg tan lumakya | yèn sira durung uninga | iki gênahe kang aran | Kasunyataning panandhang | kayata ênom lan tuwa | lair rambah-rambah lawan ||
12. Lara tanapi palastra | iku kabèh ran panandhang | mêngkono uga kayata | kaoncatan samubarang | ingkang
panggayuh ika | yèku wujuding panandhang | ing cêkake dumadinya | wujud kita iku nyata | yèn ta mungguh wêwatêkan | nora liya-liya iya | iku kabèh wus têtela | kawujudaning panandhang ||
14. Ingkang aran Kasunyatan | mangka uwiting panandhang | ana sapta dhingin Tanha | wêrdi
16. Utawa anèng bawana | sonya ruri ing têmbenya | ika kang nununtun dadya | jalaran dumadya marga | lair
Kasunyataning sirnanya | panandhang kang wus kawahywa | iya pitung bab ingaran | kabèh kang kudu pinêksa | dikalahake sadaya | binirata aywa ngantya | kalabêtan§ Prayoginipun / katabêtan /. manèh ika ||
18. Lan gênahe ingkang aran | Kasunyataning dêdalan | ingkang bakal bisa karya | marang sirnaning panandhang | wolung pakarti
Ingkang winastan Tataran | de kadi mènèk kalapa | manawi kenging kawahywa | ingkang mugi kaparênga | mêdharakanmêdharakên.
1. Ah ta kulup kang dènaranni puniku | Tataran kèhira | lajêre patang pakarti | ingkang kudu-kudu dianggo pancadan ||
2. Wong kang padha sêngsêm marsudi satuhu | marang kasuciyan | lan mring kaslamêtanèki | tataran kang sapisan mangkya winarna ||
3. Dènaranni Patobat mungguh witipun | ing patobat saka | patang prakara puniki | ingkang dhingin awit saka kukumpulan ||
4. Sarawungan lan jalma kang wus kasêbut | budiman utama | kaping dwi jalaran saking | krungu kang pituduh utawa papacak ||
5. Katri awit saka prihatin kalangkung | ping catur jalaran | pan kapêksa sêngsêm maring | bisanipun sêdya utama kang nyata ||
6. Dene lamun ana wong kang ora ayun | niyat amartobat | luwih angèl bangêt mêsthi | (ng)gonne ngambah marang ing dadalanira ||
7. Kasucian marang kaslamêtan mau | mulane mangkana | sêbab jalma iku isih | nandhang wujud ing rêrêgêd rupa dosa ||
8. Nanging pama wong iku yèn wus sinau | nyumurupi marang | kawruh kasunyatan suci | pat prakara ingkang winahya ing ngarsa ||
9. Mung sawiji utawa loro kacakup | sukur papat pisan | dadi patobatirèki | kang mangkono iku wus kêna ngaranan ||
10. Jalma mau sikil wus mancik dumunung | tataran wiwitan | mungguh olèh-olèhnèki | jalma kang wus mancik tataran wiwitan ||
11. Tinartamtu bisa luwar manungsèku | kang rumuhun saka | ingkang aran Sakayati | de têgêse apês cidrane kang raga ||
12. Kapindhone bisa luwar manungsèku | saka Wasikacca§ Ing pada 44, kaca 140, kasebut / Wisikicca / (?). | têgêse sêmanging ati | (ng)gonne bakal nganggêp marang pituduhan ||
13. Yèn wus gambuh marang rong prakara mau | banjur bisa uncat |
saka ingkang dènaranni | iya iku Sila bata-paramasa ||
14. Têgêsipun piyandêle marang sagung | tingkah bangsa srengat | utawa tataning lair | mungguh bakal pikantuke jalma ingkang ||
15. Lumaksana ing tri-rupa wus kinumpul | nuduhke kabêgjan | kang ngluwihi sarupaning | ing kabêgjan ing dalêm dunya puniki ||Guru lagu seharusnya: 12a, ing kabêgjan ing dalêm dunya punika.
16. Myang ngluwihi kabêgjan ingkang tinêmu | nèng jagad liyanya | titi pancatan
18. Akèh wae manungsa kang mangka ayun | lumakya mring paran | sawatara adohnèki | bangêt kêncêng sêdya nuli tumêka-a ||
sêdyanèki | banjur amêmangan mrih kiyating badan ||
22. Iya ingkang mangkono sapadhanipun | kêna binasakna | apês cidraning rêjêki | dene ingkang tataran kapindhonira ||
23. Iku tumrap-e wong kang anêdya amung | abali sapisan | maring ngalamdonya iki | kajabane wus luwar saka tataran ||
24. Kang kapisan tri prakara kasbut ngayun | kudu banjur bisa | nyunyuda marang karsaning | pancadriya watêg jail sapadhanya ||
25. De tataran kang kaping têlu puniku | tumrap maring wong kang | nora liya bali maring | dalêm donya urip sapisan kewala ||
26. Kudu bisa (m)birat babarpisanipun | kabèh karsaning kang | pancadriya tan ngromèsi | wus tumêka tataran kang kaping tiga ||
27. De tataran kaping pat pungkasanipun | iku tumrap marang | manungsa kang uwis suci | kudu kang wis bisa luwar mring pakaryan ||
28. Kèhe limang prakara ingkang rumuhun | datan kalêbêtan | wus sirna katrêsnanèki | marang ingkang panggawe dunya samua ||
29. Pindha uwis sirna ing pangayun-ayun | kapengin bisanya | urip ana suwarga di | utawane anèng jagad
Sawusipun mangkono kêna winuwus | ran wus luwar saka | sarupaning dosa yêkti | ing wêkasan bisa
34. Jalaran wus bisa sirna sadayèku | wêwatèk kang ala | dadi pamikir maring |§ Kirang sawanda, prayoginipun / dadi kang pamikir maring /. badan pyanggapryangga. mung sarana kautaman ||
35. De tumrape kang marang ing liyanipun | ing wêkasanira | mung
37. De manungsa kang wus mangkono satuhu | lêpas sing prabawa | tanpa wangênan dohnèki | nganti bisa sumarambah ing sajagad ||
38. Sapandhuwur sapangisor nganti gadhug | lan sakèhing keblat | tan ana sêlanirèki | padha kêbak kaèbêkan kwasanira ||
39. Sartanipun saupama manungsèku | bisa lumintuwa | kaya ta ing sajêroning | ing adêge ing lungguhe ing èsêmnya ||
40. Myang guyune lakune andhêgerèku§ Prayoginipun / andhegirèku /. | sapapadhanira | mangka tanpa owah gingsir | dènnya tumindak mangkono mau ika ||
41. Iku kang kalêbu ing babasan èstu | manungsa wus bisa | nêmu katêntrêman mungging | ing sajroning isih uripe ing donya ||
42. Iki ana manèh wêwatêkanipun | ati ingkang ala | utawa dosanirèki | ingkang kudu-kudu mêsthi sinirnakna ||
43. Dening sang Yodyana wêrdine jalma nung | kang wus ngambah Marra |
Ing pada 12, kaca 137, kasebut / Wasikicca / (?). kaping kalih | têgêsipun sêmang-sêmang ingkang nala ||
45. Katri Silapbrata-paramasa yèku | wêrdi piyandêlnya | marang kalairan iki | dene ingkang kaping catur nama Karsa ||
46. Wêrdinipun karsaning pancadriyèku | iya kang anyipta | nyamêktani wujud iki | kaping lima Pati jail têgêsira ||
47. Kanêmira Ruparaga têgêsipun | kang karênan marang | kadonyan sakalir-kalir | kang kasapta Aruparaga têgêsnya ||
48. Pingin urip ana kang ran sawargagung | utawa nèng jagad | ing liya-liyanirèki | ingkang kaping astha Manon têgêsira ||
49. Wêwatêkan gumêdhe miwah kumingsun | kasanga Okakkan | têgêse watak (m)bêsiwit | dene ingkang kaping sadasa Awidya ||
50. Têgêsipun kabodhowan kêbluk kêthul | wus jangkêp sadasa | wawatêk alaning ati | utawa kang aran dosa wus kawuntat ||
1. Kalamun ana manungsa | uwis bisa anyirnakakên maring | wêwatêk alaning kalbu | wiwit angka sajuga | têkan lima iku têmbe lairipun | iya sarambahan êngkas | amêsthi bangkit dumadi ||
2. Arikat banjur abisa | ngambah marang tataran ingkang kaping | catur kasêbut ing ngayun | apa manèh yèn bisa | anyirnakkên sawiji têkan sapuluh | iya iku banjur bisa | jumênêng Aseka yêkti ||
3. Wus tan bisa kalêbêtan | marang sarupaning panandhang iki | yèn manungsa lir punikaGuru lagu seharusnya: 8u, yèn manungsa lir puniku. | pamancade ing
Nirwana. lan sing sapa manungsa wus bisa gadug | kang kaping pat sarta
mèri marang ing kamulyanipun | marang wong ingkang mangkana | iya jalma ingkang uwis ||
5. Sirêp pancadriyanira | gumêdhene wus sirna tan nglabêti | myang pangayun-ayunipun | urip manèh têmbenya | lawan sirna kabodhowan
têntrêmirèki. | kadi mênênging kang banyu | talaga kang nirmala | tumraping wong kang wus mangkonèku mau | kandhêg saka pakartinya | cakramanggilingan jati ||
7. Lair ingkang rambah-rambah | tur ajênjêm angên-angênirèki | sabar ing wicaranipun | lan solah bawanira | mula dadi praptèng katêntrêmanipun | sabab kang ingaran Tanha | cipta marang maring urip ||
8. Lawan Karma cipta ingkang | nyamêktani ing wujud wus samya nir | rèh wus tan klêbêtan iku | pakarti tan akarma | apa dene harda angkara
winarni | dalan panasaran iku | akèhe mung rong warna | kang tartamtu kudu siningkiran iku | dening kang kirang marsudya | marang kasucian siji ||
10. Lawan marang kaslamêtan | ingkang dhihin tansah ngukura maring | marêming kang hawa napsu | myang pakarêmaning tyas | iya ingkang mangkono ingaran èstu | langkung asor nistha ina | lawan anênuntun maring ||
11. Karusakan kang sanyata | iya iku dadalan ingkang maring | kadonyan samêngkonipun | kapindho gawe susah | myang agawe sangsarane badanipun | mangkonèku tan prayoga | lawan datan maedahi ||
12. Sajatine mung dadalan | têngah-têngah nèng antaraning margi | panasaran loro mau | kang bisa madhangêna | marang pramananing paningalirèku | miwah ambênêrkên marang | tumandukira kang budi ||
13. Nununtun mring katêntrêman | lawan marang ing kawaskithan sidik | apa dene notogipun | iya mring ing nirwana |
16. Ingucap kalawan lesan | kang wus nora kêna dinugi-dugi | kalawan pakartinipun | ing pancadriyanira | samonèku kajaba manungsa kang wus | binuka lan panêmunya | pribadi kalawan sukci ||
rumuhun | anuduhake marang | kalakuan kawaskithan myang linangkung | nanging nora nganakêna | Allah maujud kaèksi ||
19. Kapindho nuduhkên ika | ing langgênge kaanan kita iki | nging tanpa nganakkên êruh | utawa kang ran nyawa | ingkang nora kêna ing pati puniku | katri anuduhkên marang | ing ananing sangsarèki ||
20. Nanging tanpa nganakêna | naraka wèl api sasaminèki | dene ingkang kaping catur | anuduhkên marang |Kurang satu suku kata: anuduhakên marang. katêntrêman langgêng
ing salaminipun | nging tan nganakkên sawarga | kalima nuduhkên maring ||
21. Bisane sukci dumadya | nanging tanpa nganakkên para nabi | kang dadi juru rahayu | sad anuduhkên marang | ing bisane luwar saka sangsarèku | ananging mêntase saka | pakartinira pribadi ||
saking | kamurahaning Allahu | astha wèh piduduhan§ Prayoginipun / pituduhan /. | marang kasampurnan kang minulya luhung | kang uga kêna rinangsang | ana ing uripirèki ||
24. Dumunung ana ing jagad | samêngkone iku prabedanèki | Mas Cêbolang nêmbah matur | saking pangintênkula | ingkang nama agama Buddha tartamtu | inggih agami lan dewa | lêlajêre Hyang Pramèsthi ||
25. Têrang dawêg ing samangkya | amangsuli bab karma raosnèki | sami lawan lohkilmakpul | takdir lan pêpêsthènnya | Brahmana ngling kulup ana bedanipun | lohkilmakpul lawan Karma | mangkene kaotirèki ||
26. Sing sapa kang ngandêl marang | ananing kang lohkilmakpul myang takdir | papasthèn iku tartamtu | awit kinarya saka | kawasaning Allah kang sipat Ngalimun | de adile kodrat ika | kadadeyan kabèh iki ||
27. Wus mêsthi kanggonan sêbab | nora nana kang tanpa sêbab yêkti | balik kawruh bab karmèku | kabèh sarupaning kang | kadadeyan kang sinêbut bêcik iku |
29. Ala cacate kang raga | kang sangsara cilaka wirang isin | nora liya marganipun | sabab saking pakarya | nistha êdur nanging rong prakara mau | lohkilmakpul lawan karma | rasane uga mèh sami ||
30. De karone sami darbya | rumangsa yèn uripe manungsèki | iki kaananing wujud | apadene lakonnya | ing kabêgjan kalawan cilakanipun | iku sajatine saka | panggawene wênangnèki ||
31. Upamane ana jalma | ingkang nora rumangsa andarbèni | dosa atanapi luput | nuli kinaniaya | maring jalma de kang nganiaya mau | lalakoning dalêm donya | manggih kabêgjan basuki ||
32. Yèn wong kang dènkaniaya | ngandêl marang lohkilmakpul takdir |Kurang satu suku kata: ngandêl marang lohkilmakpul kang takdir. utawa papasthèn mau | tartamtu banjur darbya | ing pamikir mangkene panlangsanipun | aku iki tan rumangsa | (n)duwèni dosa samênir ||
33. Iya maring dhèwèkira | ing wêkasan dènkènèkake iki | kudu narima katèngsun | kawula mung sadarma | anglakoni atas-ing sadurungipun | dumadi tulis wus ana | ing lohkilmakpul tinakdir ||
34. Pinasthi karsaning Allah | nanging mungguh sapira gêdhenèki | kacilakan sangsara sru | iku wus mêsthi ana | kabêgjan têmbe (m)buh tumibanipun |Kurang satu suku kata: kabêgjane têmbe (m)buh tumibanipun. kawula tan bisa wikan | dumadi tekadirèki ||
35. Wong ingkang kinaniaya | (ng)gonne nrima kataman ing bilai | patrap kang tan adil iku | mung sumendhe takdirnya | sarta ngarêp-arêp kabêgjan ing pungkur | ingkang wus cinorèk ana | ing lohkilmakpul tinakdir ||
36. Kang wus tan kêna kinira | têmbe bakal tumibane kang takdir | iku ngandêl lohkilmakpul | dene kang saupama | jalma ingkang dikaniaya puniku | ngandêl mring arane karma | sarêng kataman bilai ||
37. Wus tartamtu banjur darbya | ing pamikir anêtêpkên maring |§ Kirang sawanda, mila prayoginipun / anêtêpakên /. adiling kodrat pinuntu | mangkene pamikirnya | mungguh kabèh-kabèh [ka...]
[...bèh-kabèh] ing tumimbulipun | kaanan iku tan liya | saka panggawe pribadi ||
38. Ya êmbuh enggal lawasnya | nguni-uni wus mêsthi kita iki | andhêdhêr sabab tan patut | lagi ing wêktu mangkya | tumimbule nandhang mangkene wakingsun | mula ing kawruh bab karma | pêrlu (m)buwang rong prakawis ||
39. Ingkang dhingin kudu datan | ngandêl lamun sajroning urip iki | ana kang ingaran iku | êroh utawa
lohkilmakpul papasthèn takdir | iki kawruhana kulup | ran laku kabêcikan | iku sawiji-wijining tindakipun | kang thukule saka nyata | sakarêpaning tyas sukci ||
41. Sarta ingkang mrih slamêta | marang sarupaning kang padha urip | lan nyunyuda sakèhipun | kang manjing kasusahan | lawan kasangsaraning kang liyanipun | wêkasan mung nêdya karya | bungah sênênging
sangsaranipun | maring ing sapadha-padha | manèh kawruhana kaki ||
43. Samubarang kang dumadya | iku kabèh wus mêsthi anêmahi | (ng)gawa mring karusakanipun |Lebih satu suku kata: (ng)gawa mring krusakanipun. pribadi dhawak-dhawak | mula aywa êsah ing sajroning idhup | (ng)gonnira marsudi marang | katêntrêman kang sajati ||
44. Matur malih Mas Cêbolang | ing Kabudan paran kang sami ngèlmi | kulup têgêse pangawruh | iku upama iwak | dene laku iku upamane bumbu | yèn ta munggah upamanya | kudu ganêp rong prakawis ||
45. Dadi enak rasanira | prabeda yèn salah siji tan mawi | kayata yèn iwak muhung | aluwung yèn pinangan | isih ana rasane enak sadumuk | balik mung bumbu kewala | pinangan rasa punapi ||
46. Mangkono papadhanira | sucining tyas bêcike sêdyanèki | iku ingkang aran laku | pituduhe kang marang | dadalaning kaslamêtan iku ngèlmu | karone kudu tumindak | bokmanawa bisa dadi ||
47. Kulup kabèh kang dakandhar | kang cêkake durung bisa ngaranni | mring pêsthine kahnanipun | lalakoning palastra | mula aja kadara-dara ing kalbu | mamikir prakara iku | balik ta padha-a mikir ||
48. Marang kabêcikan ingkang | lalakone ing têmbe bakal bangkit | tinêmu ana ing kubur | utawa yèn pinanggya | anèng kubur iku ta sapa kang wêruh | mung laire kanyataan | ana ing dalêm donyèki ||
49. Jalma ingkang padha karsa | anglakoni panggawe ngumum bêcik | iku sayêkti sinêbut | jalma-di martotama | Mas Cêbolang manêmbah lon aturipun | mugi angsala sapangat | ulun sagêd ngirib-irib ||
50. Mring kang winastan prayoga | anyingkiri dhumatêng kang
kakalih | Sang Wibisana linuhung | oncat saking ing praja | Kumbakarna ngrungkêbi ing prajanipun | Wibisana duk
rinungok ing para cantrik mangayu |§ Prayoginipun / rènungu / [Kurang satu suku kata: rinungokkên ing para
ing prang wanara surak gumuruh | makanjar acikrak-cikrak | wau kang ayuda kalih ||
56. Wus panggih ayun-ayunan | Wibisana lan Mitragna
ing lagune kaya têmbang iki mau | Mas Cêbolang anglênggana | wêwah radi amlasasih ||
Nglabuhi narendratama | nanging iya mungguh yudèngsun iki | nêdya nglabuhi prajaku | jêr ingsun trah Ngalêngka | kaki buyut natèng Ngalêngka ing dangu | mêngko kancikan ing mêngsah | sêdhêng wus matiyèng jurit ||
69. dadi lamaking nagara | nora cipta
krodha | Kumbakarna tuhu prajurit linangkung | wijiling nata sudibya | Prabu Sugriwa kasilip ||
6. Ala ayu kang durung kalair | Sang Koda wus wêroh | sakarone wus utama kabèh | salah siji atut dènluluri | Gunawan undhagi | jajah kawruhipun ||
7. Ana crita nagri Aspahani | kang jumênêng katong | Sang Dulkarim-kobra
Prayoginipun / inggil /. | karsane sang prabu ||
10. Angirapkên wadya-kuswanèki | kang atêbih tinon | sagung wadya ing manca prajane | abusêkan samya nambut-kardi | cakêting maligi | ana omahipun ||
11. Nini-nini sakalangkung miskin | wisma alit rompoh | kadi
suwung trocoh nir pintune | wus
darbèni | wisma rompok alit | kesahe ngaluyug ||
15. Angupaya nafkah kang binukti | karsaning Hyang Manon |
kawusane mêlok | lah walêsên punika pamase | tan mariksa mring kawula cilik | nini-nini maksih | gulung awor marus ||
21. Ana swara karêngèng hèh nini | tangiya dèn-gupoh | Sang Hyang Suksma arsa (n)dhawuhake§ Prayoginipun / (n)dhawahake /. | babêndu mring Sultan Ngabdulkarim | samantrinirèki | myang wadya
jumêgur swarane | trêsing wadya kang samya abaris | lan trêsing maligi | dununging sang prabu ||
23. Sitinira apan wus winalik | dhuwur dadi
30. Ratu niaya sira tunggoni | lah rasakna mêngko | dudu kang dhumawuh mring kowe |§ Kirang sawanda, mila prayoginipun / maring /. sangsayarda kukus lawan gêni | gêsêng ingkang bumi | tumpêsan sadarum ||
31. Wadya ingkang kari jro nagari | sadaya yu
katong | mungguh ing sira apa karsane | yayi marang kang kimêlipkumêlip. iki | apa ta kinanthi | myang pinisah iku ||
36. Prabu Ngalêngka umatur aris | pukulun sang katong | kinanthiya bilih tanpa gawe | aran sami tinitah pribadi | punika sor nênggih | manungsa linuhung ||
37. Ewa punika nuwun pun patik | ing sabda sang katong | Sri Bathara Rama ngandikane | iya uwis kanyatahan ugi | prandene kang luwih | pan kabèh kinukup ||
38. Ing satêngah mangkono dènnya ngling | karone lan
tuwan§ Prayoginipun / tuwa /. atapi | sataun angalong | tapa ngèli sataun lamine | pan sataun angon surya nênggih | parandene mati |
gudhig tuwin mêngi | mung kang dènadhêpi | pitik duk tumurun ||
44. Arsa nubruk kawênangan nuli | ginêbug ing lodhong | kalèsèdan putung
warti barang titih bathara di | barang ingkang pinrih | yèn têmên tinêmu ||
46. Narendra Rama ngandika aris | yayi kang mangkono | durung (ng)
manunggil | kaanan ananging | tan sarana lampus ||
52. Dene manjalma wêrdi pan sami | nunggal kaanan pon | nanging alus marang ing wadhage | lah ngalimput
kagunan kinarya ngupadi | boga anistha sor | kalakuwan bêcik saèstune | wèh rahayu ing angganirèki | nunggil-misah kari | lan kang wus winuwus ||
56. Patrap budi ayu miwah ngèlmi | yèn bisa ywa ngantos | akasupèn jroning urip kiye | iku èstu parabot pêrmati | yèn tinggal sawiji | kirang jangkêpipun ||
57. Tan widada utamaning urip | patrap iku manggon | pasihane Hyang kang murbèng rèh |§ Kirang sawanda, mila prayoginipun / kang amurbèng rèh /. budi iku madhangake kalmi§ Prayoginipun / kalbi / = kalbu = manah. | (m)bêg ayu dumadi | karaharjanipun ||
ng)gonnira abukti. sugata tan misrama | sangune wong nèng baita ||
4. Lumayan rêrêm kalantih | ingkang sinung sabda gupoh | nadhah jinajahan raosipun | eca sadayèki | tan ana kang
tumutur praptanipun | têpining jaladri | Brahmana sarencangnya | wus minggah maring baita ||
12. Bêdhol jangkar mancal saking | laut kidul ngidul ngulon | lir pasir lumaras§ Prayoginipun / lumarap /. lampahipun | katon widik-widik | tandya tan kawistara | Cêbolang kantun anggana ||
dumugi | ing brang wetan lampahnya lon | nolèh asung ulat têka gathuk | lawan kang tinolih | apindha prajanjiyan | tartamtuning prajanjiyan ||
suku kata: Cêbolang lingnya ris. paran rèh sru katoran | payo mampir padhusunan ||
23. Kang katon ing ngarsa iki | rencang sakawan rumojong | ngambah [ngam...]
laju lumaris | supadi aywa kajlomprong | ulun ingkang têdah marginipun | Cêbolang nuruti | wus kerit
jalêripun | sawiji tan mawi | mangke bilih wus wêkdal | kula angandhar carita ||
ng)gêga karsane priyangga ||
3. Gêmblak wau warok gênggêk§ Prayoginipun / gegek / = kukuh, kiyat, santosa. Kados ing pada 29 pupuh
kiyat, santosa. Kados ing pada 29 pupuh punika. adat kalakuhanèki | patrap panganggenya | tuwin ginêmipun sami | botên mupakat ing kathah ||
5. Ngangge ikêt lawan kacu wiyarnèki | wulung langking gilap | mêlêng-mêlêng klawus kadi | nyunggi
pêthak cêmêng silih-asih | nutupi dlamakan | ing ngiringan kanan kering | miwah pungkasaning ngandhap ||
11. Sinung jêmlêm gêmbyong lawe kang
utawi titiga | mênggah pêrlunipun jathil | wênèh kanggo kasênêngan ||
17. wontên ingkang pinindha rayat kinasih | miwah wontên ingkang | kinarya ngupados asil | binarangkên pindha tandhak ||
18. Binusanan sacara-caraning èstri | ingkang sarwa endah | rinêngga ing sari-sari | binalonyo gandawida ||
19. Warok gênggêk§ Prayoginipun / gegek / kados ing
nuju marêngi ri riyadi |§ Kirang sawanda, prayoginipun / ari /. samya dhatêng kitha | mring lun-lun niningali | wêngah§ Prayoginipun /
agênging kang manah | rumaos dipunidèni | wasana wruh tatacara ||
34. Warok gêgêk wontên malih dènrêmêni | dados reyog mawa | gêndruwon barongan jathil | ingkang dados
kalamun salah sawiji | sampun wontên kang kabranan ||
41. lajêng sapih suwuk gêndhing magut-jurit | buka gagêndhingan |
uninga | lampahe | tan cinatur wus prapta ing wismanira | sakèhe ||
32. Wau èstri pipitu ingkang anungka | yêktine | pra wanita kang adus anèng sabrangan | wingine | lir sêmayan
wus mèh bangun rina | kemase ||
37. Aku ingkang mungu gugup banjur marang | pondhoke | pra waela suwung siji thil
42. Wus lumadi sunggata enjing-enjingan | sawuse | nadhah nulya mangkat marang
amandhi sada | arènne | wacana sru sapa ingkang kêlar nangganyangga. | bobote | satus kati saking kakèk Wêrkudara | karanne ||
47. Rujak-utêg iki yèn dak uncalêna | pasthine | wong
dadi banjir desa akèh ingkang ilang | uwonge ||
49. Lawan rajakaya pitik iwèn samya | lêlangèn | mung sirahe jumbul-jumbul
canthoka gung ing wukir | kakang kawispita | sarpa ponthang wisarda | aja sumêlang yèn lalis | ngandêla marang | papasthèning ngaurip ||
jatinèki | nglarak nyawanta | lan nyawane si jathil ||
prayoginipun / ti-ganti /. yèn ingong lungan | kang (n)jangkung mas Ijrail ||
Kirang sawanda, prayoginipun / angindhik /. kalih jathilan | wus binêkta malêncing ||
17. Mesakrura tambuh jathil tambuh mêngsah |
ingkang mêdal dahana | padha bae tan manggih |§ Kirang sawanda, prayoginipun / amanggih /. lamun pinanggya |
28. Asmararda nyujanani warok tiga | angêmbat têkên linggis | hèh kodhik minggata | wong loro iku apan | mung
Sarpakrura | angga rêmpu wus tiba | gantya Kasan Banthèngkanin | ingkang linawan | sangking ing ngarsa
anèng ing ngarsa | amandhi sabêt arit ||
34. Kalih mandhi lamêng rumêksa jathilan | sawiji anèng buri | mandhi wadung kapak |
Kang sawiji ngamping-ampingi jathilan | sawiji anèng wingking | mandhi alugora | wênèh mandhi
kèndêl sawijining dhadhah | sisihan datan nunggil | Cêbolang lingira | maring Ki Nursadangsa | sadaya gêndruwon iki | kadi kang samya | nèng pasar-pasar nguni ||
40. Inggih bagus gêndruwon ing Têgalamba | ingkang dados pangarsi | Ngabdul Singanêbah | Banthèngkanin kalawan | Mas Jayèngwarih kakalih | punika ingkang | (m)bradhat jathilan kalih ||
titindhih Jakalodra | tandya nglambung saking kering | arak-arakan | ing Têgalamba uning ||
.-= sedulur Pojok Pradna menampilkan tulisan..Hadir =-.
gambas seng ngisor enak dinggo sayur bening (mmm)
saya suka yang kedua kang! seger klo dibuat sayur bening plus sambel trasi karo tempe goreng, manteb tenan!!
ning Weleri ndak ono gambas ya?? sak ngertiku sing akeh ning mBoja… :-p
Gambas sing pertama pengen njajal. Kaya ngapa jane VB kuwi.
Gambas keloro ra doyan. Ra enak… :-&
dampa kuwi, nyenggol tomcat palingan.”
sing penting iso internetan; minimal english; betah melek, dadi khan blog’e. isine opo gak penting, lha wong posting wong liyo iso dicopy paste kok. lha wong albert einstein wae gak iso ngGawe Blog
Kanthi mencet tautan persis ing ngandhap seratan punika, panjenengan sampun
ing wayah sore sajake wus ora merak ati maneh tumrape bocah-bocah saiki. Cahyaning Sang Candra katilep dening pedhuting jaman kang gawe ampak-ampak sing nutupi sumilaking langit. Blerenge lampu listrik ngalahake jingglange rembulan lan kumelipe lintang-lintang. Mbok menawa iku durung patia krasa. Sing marahi luwih ngungun, tetembangan lan dedolanan ngriyayakae endahing rembulan
lsp wus kasirep dening swara-swara gumuruh saka kotak-kotak kaca warna-warni lan dolanan sing nguja agresi-ne bocah-bocah jaman. Tembang lan dolanan ing mangsa rembulan ndadari nyata-nyata wis mlebu kothak.Sing ndadekake kuwatir, dudu saya lantip lan trengginasing bocah-bocah jaman saiki, ananging ilange kalodhangan sing ngraketake sesambungan tresna antarane bocah-bocah karo alam sawegung sing bisa mekarake rasa-cipta-karsa minangka manungsa sing lagi tuwuh diwasa. Samubarang sing endah sacara alami ora kober oleh kawigaten.
padinan sing konkret. Kamangka, citarasa kaendahan iku tlonjonge unga bakal ngenani ing sikap lan tandang tanduk, marang pepadha, marang awake dhewe, munggahe marang Gusti sing karya urip. Kepriye bisane diterangake marang bocah-bocah ngenani endahe lan agunge dadi manungsa ing bebrayatan agung ini - menawa unggah-ungguh lan sopan santun iku endah, solider iku tumindak sing endah, guyub-rukun lan gotong-royong iku endah, srawung marang sapadha-padha
uri lan dialami wiwit saka dolanan semuwa (ora dhewekan) samangsa isih bocah. Tembang dolanan 'Cublak-cublak Suweng' lan sajenise, mbokmenawa wis ora dikenal dening bocah-bocah saiki, ilang saka atmosfer pasrawungane bocah-bocah saiki. Iku mratandhani menawa laku tumurune tembang-tembang lan dolanan-dolanan tradisional marang generasi penerus wus mandheg, bebarengan karo sireping sorak gambiraning bocah-bocah mangayubagya pletheking rembulan.Aku yakin, rembulan lan lintang sajatine ora ilang kaendahane... mung wae mripat iki sing sok kaling-kalingan pedhuting jaman. Ewa semono, aku duwe tekad bakal nyritakake bab iki marang anak putuku, sinambi ngajak ngalami nyawang rembulan lan nuduhake cara-carane kepriye kaendahane iku diriyayakake kanthi gambira. [skd]Download
lha pancen karepe kuwi jeee... ben padha stress! Trus, tambane: ngurip-urip sing wis meh padha ilang! Ki Sukatno cs.
Wah saestu lho mas kula nderek trenyuh sak sampunipun sowan dateng blog panjenegan punika, punopo malih menawi ngenget-enget wanci padhang mbulan ing antawisipun warsi 1965 wekdal kula taksih timor kinten-kinten klas 2 SR, dereng kathah listrik kados sakpuniko. Raosipun sanget nyengsemaken manah emut dateng jaman sakmanten kanthi kaendahan ing wayah ratri. Matur suwun sanget taksih wonten nomnoman ingkang kersa
BOTEN nampi sumbangan awujud sembako! Menawi ngersaaken nyumbang, kaaturan nge-KLIK
kulo sukiman kalo pingin liat profil lan sanesipun buka
sing luwih waspodo tansah eling,betah melek.disuwun ake kabeh dulur2 tansah slamet rahayu,didoh ake sakabehing rubeda.”yen siro kinateg bakal wuningo opo kang dikarepake,mugo kalis ing rubeda”
sêpuh miwah taruna | prayogane wong nèng dunya |Lebih satu suku kata: prayoga wong nèng dunya. yèn sira anêdya anut | nglakonana asor nistha ||
2. ngèsthia ing tata titi | dhawuhe pandhita tama | wong anom-anom yogyane | bêktia
tatakrama | sinau andhap asore | ing dalêm kitab musarar | kabêcikan ing dunya | tatakrama lungguhipun | iku padha dèn gulanga ||
4. lan samya padha dèn eling | bêktine marang wong tuwa | slamêt saparan-parane | ing dunya têkèng ngakherat | iku dèn elingana | margane ganjaran agung | slamêta anèng ing dunya ||
5. sênadyan pintêra ngaji | lamun ninggal tatakrama | pasthi ala wêkasane | sinêndhu marang wong tuwa |
iku mangke | kawignyan anèng ing dunya | têtakona mring wong tuwa |Lebih satu suku kata: takona mring wong tuwa. aja tungkul mangan turu | lamun sira arsa mulya ||
7. ingkang aran ngèlmu jati | têtakona mring pandhita | mumpung sira taksih anom | tan wêruh wêkasanira | bêcik padha ngupaya | gêguru kawruhing khukum | mumpung sira anèng dunya ||
8. dèn bantêr ngulati ngèlmi | sarta jatine wong tapa | katrimaa ing Hyang Manon |
kalih | iku sira kawruhana | iman kalawan tokite | lawan jênênge makripat | wujude gusti kawula |Lebih satu suku kata: wujud gusti kawula. bedane mapan lan wuwuh | klawan purba amisesa ||
10. ana sabda kang linuwih | dhawuhe pandhita nyata | rasakna ing surasane | lumpuh angidêri jagad | wong wuta ngitung lintang | wong ngangsu pikulan banyu | ngamèk gêni gawa damar ||
11. wong cebol anggayuh langit | warôngka manjing curiga | randhu alas mrambat pare | jago kaluruk ing tawang |
12. ana siti pinêndhêm ing bumi |Lebih dua suku kata: siti pinêndhêm ing bumi. banyu kêlêm jroning toya | pêrawan ayu rupane | datan pisah lan wong lanang | ana rôndha durung krama |Lebih satu suku kata: warôndha durung krama. têtakona wong kang luhung | ingkang sampun wruh ing rasa ||
tanggal pisan kapurnaman | baita mot samodra | sampun layar anèng gunung | pêdhute ngambah
14. dèn awas sira ngulati | aja sira salah tômpa | trisnaa mring surasane | sèwu siji kang wuninga | wong tuwa tuwa ika | pan akèh samya kaliru | pan
18. mapan ana wong ing mangkin | amung ngêgungakên donya | kapengin sugih ragane | wêkasan sangsaya mlarat | barang ginayuh tuna | cinupêt marang Hyang Agung | jatine pan kurang tapa ||
19. minta sugih saya miskin | jaluk enak saya lara | satêmêne kurang tapane |Lebih satu suku kata: têmêne kurang tapane. jaluk swarga nêmu
nraka | iku padha elinga | jaluk luhur dadi lêbur | jaluk urip dadi bôngka ||
20. wus apês sabarang kalir | langkung mlarat sajêgira | nora dadi kamulyane | tinulis ing tapêlira | kang bêcik lan kang ala | katorang-torang wong iku | sangsaya kèwêdan marga ||
21. manungsa kang luwih bêcik | wiwitane sangking tapa | lir gambar alip rupane | iku sira kawruhana | nyata agama Islam | apa ingkang bisa luhur | pinasthi nêmu nugraha ||
22. putusira amèngêti | lampahe wong anèng dunya | kang sêpuh miwah kang anèm | yèn sisip ginawe apa | anacadi bujôngga | lamun eling
jagad |Lebih satu suku kata: ngakên têngahing jagad. Si Gatholoco puniku | wijil sangking wong ngumbara ||
jamak wus sarpin | ingkang lagya gandrung ||
2. linglang-linglung tan ana kaèksi | muhung agung nglamong |
kang kacipta raosing driyane | kitab Bahrulkalbi nèng
5. ingkang luwih sakèhing dumadi | ala bêcik kaot | kabèh iku ing saprandene |Kurang satu suku kata: kabèh iku ingkang saprandene. datan kandhêg wau gènnya nganggit | langgêng slaminèki | tan kirang tan wuwuh ||
6. duk samana wontên guru santri | ingkang sami kaot | kang sajuga ing pêparabe |Kurang satu suku kata: kang sajuga inggih
kali katon | langkung asri tinon ing rakite | kadang katri pan lagya ngumurni | kiwa têngên masjid | asri yèn dinulu ||
8. apan kathah santrine kang ngaji | samya anom-anom | guru tiga sawiji ature | wus misuwur desa kanan kiri |
kabèh |Kurang satu suku kata: sajuga ari gurune kabèh. arêmbagan arsa bantah ngèlmi | marang liya nagri | guru kang
ing sajroning ati. katri guru kaot | amidhangêt ing guru liyane | samya punjul kawruhe pribadi | guru Rêjasari | pan arsa anglurug ||
13. duk sêmana wau guru katri | ingkang karsa andon | arsa bantah kabèhing kawruhe | marang kyai ing Cepekan nguni | sore wus pêrjanji | pangkatira esuk ||
14. byar raina tri para kiyai | wanci
marga wau ing lampahe | samya ngangge gamparan ting
samya ngangge gamparan kathêklik. duk praptanirèki | wanci jam sapuluh ||
19. panas bantêr lèrèh pinggir margi | ngandhap ringin ayom | kyai katri bèbèr saptangane | tinumpangkên oyoting
gela-gelo | kitabira pinangku nèng wuri | tan dangu ningali | sujanma lumaku ||
22. èndhèk cilik lakune ngathiplik | gathik
3. ikêtira wulung ting saluwir | kêlambine kotang sampun bêdhah | kang wutuh amung kanthonge | sabuk lungsuran
anèng ing ngarsa | inggal kesah sumingkir anèng ing wuri |
janma punapa | sajêg jumblêk ingsun anèng ing bumi |Kurang satu suku kata: sajêg jumblêk ingsun manggon anèng bumi. ingsun durung wuninga ||
8. ing warnane manungsa kadyèki | sarwi nolih ngandika mring sakabat
nora wêruh sarake nabi | maksih anèng ing dunya | cilakane muput | durung siksaning ngakerat | tikêl pitu lan siksa ing
sapa tan nêdya anut | ing sarake andika nabi | cilaka donya kerat | iku rupanipun | murid tur nuwun sêdaya | Amat
asu lan babi | anggêr doyan pinangan | nora nganggo gigu | tan pisan wêdi duraka |
Amat Ngarip marêk sarwi muwus aris | wong prapta ingsun tanya ||
15. lah ta sapa aranmu sayêkti | lan ing ngêndi omahira dhawak | kang tinanya lon saure | Gatholoco ran ingsun | ingsun janma lanang sajati | wismaku têngahing jagad |Lebih satu suku kata: wismaku têngah jagad. guru tiga angrungu |Lebih satu suku
17. pramilane sanak-sanak mami | sasênênge ngundang marang ingwang | ya ingsun sauri kabèh | têtêlu aran ingsun | siji kyai gathèl kinisik | gathèl panglus sajuga | dene kang misuwur | ing
lungguhe dêmang kapala | mantri dhistrik patih utawa bupati | liyane nora bisa ||
dhapurmu kaya luwak | dene wani ngaku | lamun sajatining lanang | Gatholoco gumuyu sarwi nauri | ucapku nora salah ||
21. ingsun ngaku wong lanang sajati | bôngsa lanang ala katêmênan | pêrji iku apa rupane |Lebih satu suku kata: pêrjiku apa rupane. sajati-jatinipun | aku urip sêdya amati | guru tiga angucap | dhapurmu lir
kungkum sangang wulan | nora kulak kawruh | yèn mungguha kaya ingwang | adus tirta tekade asuci êning | ing tyas tan kawoworan ||
24. barang salah kalêbu ing dhiri | iya iku aduse manungsa | ingkang sabênêr-bênêre | guru tiga amuwus | dhapurira lir kirik gudhig | sapa ingkang pêrcaya | duwe ati jujur | sira iku ingsun kira | nora duwe batal karam lawan najis | duwèkmu amung nakal ||
25. nadyan iwak asu lawan babi | anggêr doyan pasthi sira pangan | nora wêdi durakane | Gatholoco lon muwus | iku bênêr tan ana sisip | pambatinmu iku
suku kata: batinmu iku salah. nadyan iwak asu | sun titik asale purwa | lamun asu asale asu kang bêcik | dudu asu
26. asu ngingu dhèwèk awit cilik | sapa ingkang gugat lan kang kêlah | kalal luwih sangking cêmpe | sanadyan wêdhus iku | ing asale wêdhus tan bêcik | karam ngliwati sunasona. | nadyan babi iku | sun titik asale purwa | yèn sababe iku awit ngingu gênjik | kalal luwih sangking menda ||Lebih satu suku kata: kalal lwih sangking menda.
27. nadyan wêdhus yèn ênggone maling | luwih babi iku karamira | sanadyan iwak cèlènge | lamun asale kang jujur |Lebih satu suku kata: lamun asale jujur. buru dhewe anèng wanadri | dudu cèlèng colongan | kalale kalangkung | sanadyan iwak maesa | yèn colongan karam luwih sangking gênjik | guru
momohan | lawasmu tumuwuh | tan angrasa mangan enak | pêdhês asin lêgi gurih tan duwèni | guru tan darbe nalar ||
29. Gatholoco alon anauri | ingkang sugih
guru tiga miyarsa | gumuyu angguguk | sandhangaku kang wus rusak | awor siti lan taiku amor siti | kabèh wus awor lêmah ||
30. Gatholoco alon anauri | yèn mangkono taksih lumrah kathah | pan durung aran kinaot | beda kalawan ingsun | kabèh iku isining bumi | ing sakurêbing jagad | kabèh duwèk ingsun | kang anyar datan gumêlar | sun kon nganggo marang sanak pawong mami | sun trima nganggo ala ||
31. ingsun trima nganggo ala iki | pêpanganan kang enak-enak |Kurang satu suku kata: pêpanganan ingkang enak-enak.
32. lan gunggunge kabèh sun kawruhi | sun tulisi angkane sadaya | anadene panggonane | saênggon-ênggonipun | sapa-sapa kang sênêng ngambil | dèn anggo lan kang dèn
pangan. ing sakarsanipun | ingsun nora manasika | mung jênênge lan cacahe sun tulisi | buku nèng jroning nala ||
33. kang sun pangan ing sabên ari |Kurang satu suku kata: ingkang sun pangan ing sabên ari. melik ingkang [ing...]
[...kang] panas-panas |Kurang dua suku kata: melik ingkang lêgi panas-panas. sarta ingkang pait dhewe | dene ing tainingsun | kabèh aku pan dadi rêdi | mulane kang parwata | kabèh mêtu kukus | tumuse gêni sun pangan | padhas watu kalawan kang curi-curi | kalèlèt kang ingsun
34. sadurunge ingsun ngising tai | gunung iku mapan durung ana | benjang iku ing sirnane | lamun
karsane | ing kangjêng gusti rasul | sabên dina ingsun turuti | tindak marang ngêpakan | mundhut kalèlèt
sabumi | anèng nagri ing Mêkah ||
37. guru tiga mangke sun arani | rasul Mêkah ingkang sira sêmbah | datan ana ing wujude | wus seda sèwu
dadi sêmbahira tanpa kardi | luwih siya marang raganira | tan nêmbah rasul dhèwèke | siya-siya mring uripmu |Lebih satu suku kata: siya-siya uripmu. nêmbah rasul badaning dhiri | kabèh sabangsanira | iku ora
tiga angucap | dhapurmu lir hantu | layak nora duwe ulat | wani nyamah papundhène wong sabumi | Gatholoco angucap ||
40. mila mêsum bangêt susah mami | kadunungan ingsun barang gêlap | awit cilik têkèng mangke | kewuhan jawab ingsun | yèn dèn wada ingkang darbèni | supaya bisa luwar | paran ananipun |
41. sarêng ngucap nyata sira maling | nora pantês rêmbugan lan ingwang | sira iku wong munapèk | duraka mring Hyang Agung | lamun ingsun gêlêm marahi | ing pratikêle dursila |Lebih satu suku kata: ing
mangkin | ingsun guru nonoman ||
1. hèh sanak ingsun sadaya | badhenên cakriman mami | ki dhalang kêlir lan wayang | blencong kêlir tuwa êndi | badhenên salah siji | pundi ingkang luwih
suku kata: pambadhenira salah. yèn mungguh pambatang mami | mung kang tuwa puniku ya dhalangira ||
4. upamane wong nanggap wayang |Lebih satu suku kata: upama wong nanggap wayang. isih kurang têlung sasi | dhalange pan durung ana | panggonane durung dadi | wus ngucap nanggap ringgit | tutur mitra-mitranipun | pan arsa nanggap wayang | nora
ringgit | sadurunge ana wayang | jênênge wus muni dhingin | mila sêpuh kang ringgit | Gatholoco lon umatur | Ngabdul Jabar Dul Manap | tanapi Si Amat Ngarip | têlu pisan pambatangmu iku salah ||
dhalange anampik milih | nyaritakna sawiji-wijine [sawiji-wi...]
7. kang nonton tan ana wikan | marang sawijine ringgit | margi ing jro papêtêngan | nora kêna dèn tingali | yèn damar sampun urip | katar-katar urubipun | kêlire katingalan | ing ngandhap lawan ing nginggil | kanan keri Pêndhawa lawan Kurawa ||
8. dhalange nèng ngisor damar | bisa nampik lawan milih | mring siji-sijine wayang | tinimbang lawan tinandhing | wontên wujude ringgit | pinantês pangucapipun | margi pituduhira | balencong kang anèng nginggil | pramilane balencong kang luwih tuwa ||
9. kawruh lan kinawruhan |Kurang satu suku kata: kawruh lawan kinawruhan. yêkti tuwa kang ningali | klawan kang tiningalan |Kurang satu suku kata: kalawan kang tiningalan. dhalang wayang lawan kêlir | sapa ingkang ngawruhi | sadurunge damar murub | wêruhe lamun ana | sangking balencong kang urip | iku tôndha balencong kang luwih tuwa ||
10. dene kang gamêlan munya | wayang kang dipun tabuhi | dhalange dêrma angucap | si wayang kang duwe angling | mila gêdhe lan cilik | manut marang dhalangipun | sigêgên gôngsa ika | ki dhalang kang masesani | nanging dêrma ngucap nyolahakên wayang ||
11. awit printahe kang nanggap | ingkang aran kyai sêpi |
basa sêpi tanpa ana | anane ginêlar yêkti | langgêng tan owah gingsir | tanpa kurang tanpa wuwuh | tan arah tan panggonan | ingkang luwih masesani | sasolahe si wayang solahe dhalang ||
12. ingkang mêsthi lêlampahan | ingkang ala ingkang bêcik | kang nonton mung kang nanggap |Kurang satu suku kata: kang nonton mung kang ananggap. ingkang aran kyai urip | yèn damare wus mati | dadi kabèh iku suwung | tan ana siji apa | lir ingsun duk durung lair | têtêp suwung nora wêruh siji apa ||
badinira. jaba jêro ngandhap nginggil | wujudira wujude Allah kang murba ||
14. yèn wayang mari tinanggap | wayange kalawan kêlir | sinimpên sajroning kothak | balencong pisah lan kêlir | dhalang pisah lan ringgit | marang ngêndi paranipun | sirnane blencong wayang | upayanên dèn pinanggih | yèn tan wêruh sira urip kaya rêca ||
15. ing benjang yèn sira pêjah | uripira ana ngêndi | saiki sira agêsang | patinira ana
ngêndi | uripmu kanthi pati | pati gawa urip iku | ing ngêndi kuburira | sira gawa wira-wiri | gênahêna kang dumunung ênggonira ||
ja lumrah janma kathah. punjula samining janmi | nora nrima duwe kawruh kaya sira ||
17. santri ingkang ambêk lintah | nora duwe mata kuping | anggêr amis gandanira | cinucup kongsi malênthing | tan wruh puniku gêtih | amis bacin sarta arus | yèn dikira madu môngsa
tab-taban. manut dalil tanpa asil | amung ginawe asil | kasisil ing rasanipun | sira kaliru tômpa | tuwas gundhul
20. dene padha duwe mata | loro-loro guru siji | apa sira wani sumpah | yèn duwe netra kêkalih | guru tiga nauri | sayêkti
tuwanira | karo pisan padha mukir | loro-loro ngarsa pisan | gawe irung mata kuping | mung krasa klèlèting pêrji |Lebih satu suku kata: mung krasa klèlèt pêrji. angrasa ing nikmatipun | mung kinarya jalaran | wujude ragamu iki | nora gawe mata kuping rambut mata ||
22. guru tiga saurira | Allah Ingkang Maha Suci | ingkang karya raganira |
loro kanan keri | karo pisan padha pinaringan awas ||
23. guru tiga saurira | katrima pamuji mami | Gatholoco asru nyêntak | puji-pujine Hyang Widi | sira nora duwèni | pangucapira sadarum | kabèh ucape Allah | yèn mangkono sira maling | wani-wani kadunungan barang [ba...]
24. nora bisa dunungêna | kajêndhêlan ingkang dhiri | pasthine dadi sakitan | nora kêna sira mukir | mêlokira kapanggih | têka ngêndi asalipun | yèn tan wikan
ingkang nyimpêni. sira anggo tanpa surup | yèn sira nora suka | sun rapotake pulisi | nora wurung munggah ing rat pêngadilan ||
27. pasthi sira ukum pêksa | yèn bêngi turu nèng bui | guru tiga sarêng
olèhmu ngarani | bapak bokku kyai buyut miwah canggah ||
30. pan padha buntung sêdaya | tan ana buntut sawiji | bôngsa asu iku asal | buntung iku wus ngarani | ingsun jinise janmi | tan buntut kaya bapakmu | balik sira wong apa | dhasmu gundhul
rusak agamamu | mulane tanah Jawa | kabawah ing liya jinis | awit rusak agamane kuna-kuna ||
33. awit jaman kapir purwa | prapta jaman Majapait | wong Jawa agama Buda | jaman Dêmak iku ganti | nêbut rasulullohi | sêbute wong Arab iku | iku saiki ratu nalar |Lebih dua suku kata: saiki ratu nalar. ninggal agamamu lami | têtêp sira jawa-jawal kapir-kopar ||
34. têgêse kapir kapiran | basa kapir pan kabêsmi | anging amung sakwatara | dadi magol ing saiki | tan nganggo basa Jawi | Mukhamad agamanipun | angaku bôngsa Arab | sira anèng tanah Jawi | têgêsira
yèn sampun têka ing jangji | padha mulih ing ajale padha
mung jrone ingsun gugoni. myang tôngga kanan keri | si bapa biyang kang ngaku | yèn nganakakên mringwang | padha ingsun sêsungkêmi | iya gene ingsun nora wani sumpah ||
39. iya iku bapa biyang | krana wêruh lair mami | saiki ta sira bisa | nuduhna wong tuwa mami | êndi omaherèki | lawan sapa aranipun | ômba ciyute pira | pêrjine wong tuwa mami | yèn tan wêruh iku ujar ambêlasar ||
40. dene ta pangrunguningwang | wujudipun ing saiki | wujude tanpa lawanan | Allah nora karya mami | dene raganingsun iki |Lebih satu suku kata: dene ragèngsun iki. gaweanira Hyang Agung | nalikane
iku nyampahi | nadyan wruha ingsun iki tau uga ||
ingsun dhewe tan wêruh sawiji apa ||
44. ragaku wujude Allah | angawruhi ing Hyang Widi | tumindak ing karsaning Hyang | obah osiking tyas mami | Mukhamad kang darbèni | pangucap paningal ingsun | panggônda pamiyarsa | dene lesan lawan dhiri | kabèh iku kagungane rasulullah ||
45. ingsun tan duwe apa-apa |Lebih satu suku kata: sun tan duwe apa-apa. mung pangrasa duwèk mami | iku yèn ana sihing Hyang |
yèn tan ana sih Hyang Widi | duwèk ingsun mung sêpi | basa sêpi iku suwung | tan ana apa-apa | lir ingsun duk durung lair | têtêp suwung tan ana wruh siji
nora langgêng wutuhipun | Gatholoco angucap | ingkang
suku kata: yèn mêngkono ya sira. wruh papêsthèning Hyang Widi | ingkang durung kalampahan apa-apa ||
48. ingsun pasthi raganing Hyang | wayah iki dina iki | jêjagongan lawan sira | mêngko gawe pêsthi maning | yèn sun pasthi saiki | kanggo mêngko lawan sesuk | manawa luwih kurang | susahe tambah ngurangi | ngrusak buku nyêkrap ôngka lawan sastra ||
49. lan ngrusak ing gunggungira | manawa dèn uring-uring | marang ingkang juru nyêrat | gêgajih amung sathithik | guru tiga
anèng kuburira | Gatholoco anauri | kuburku iki sun gawa | sabên dina urip mami | pan iya sabên ari | ing sawatêse umurku | yèn wus parêk ing ngajal | sajroning rolas jam iki | ingsun milih dina lawan wayahira ||
51. lamun sun pêsthi punika | asusah golèka pasthi | bêcik sabên ari karya | papêsthène raga mami | kalawan malih mami | anganggo sasênêngipun | manut sênênging manah | dadi nora kurang luwih | nora susah nora cidra ing sêmaya ||
52. Ngabdul Jabar aris ngucap | papêsthène mring Hyang Widi | ingkang durung kalampahan | Gatholoco anauri | iku pasthine Widi | dudu pasthi sangking ingsun | Allohku sabên dina | anggawe papêsthi mami | anuruti iya marang karêpira ||
53. mênèk sira guru tiga | kamiarêng ingkang dadi | mila padha tanpa nalar | guru tiga duk miyarsi | mojar marang Mat Ngarip | Ngabdul Manap lamun rêmbug | wong iki pinatenan | yèn iki awèta urip |
nora wurung ngrusak sarak rasulullah ||
Gatholoco anauri | sarak tan kêna rinusak | wus pinêsthi ing Hyang Widi | sarate wong abukti | linêbokkên lesanipun | yèn saguh ngrusak sarak | yèn mangan lêbokkên silit | iku têtêp janma kang ngrusak ing sarak ||
56. dene ing basa agama | saksênênge janma urip | sanadyan agama Cina | yèn têrus lair myang batin | yêkti katrima ugi | guru
1. datan kawarna ing marga | guru tiga lampahira wus prapti | ingkang sinêdya ing
sinau | lawan maknane [makna...]
[...ne] Kuran | sil-asilan padha karo rowangipun | santri ingkang sampun babrag | ngapalake kitab sikin ||
4. sinêlakansinêlanan. bêbanyolan | gèmbèl gèlèng kinarya purwakanthi | santri ingkang sampun putus | ing lapal maknanira | anêrècèl madoni ing gurunipun | kasaru ing
nèng marga | pabên kalih janma dludur tanpa kusur | Gatholoco wastanira | warnane mêsum jêginggis ||
8. punika setan katingal | anak bêlis bêkta wadung lan linggis | kinarya ngrusak ing kawruh | ing sarak
ngiwi-iwi | sakèhe padu kaburu | sakèh lapal kapengkal | sakèh pisuh padha bisa mangsul mukul | ing sirah ingkang diarah | nêmpiling angarah jiling ||
12. ing kawruh wus kaungkulan | datan sagêd pabên unggul sakêdhik | sun têdha dhatêng Hyang Agung | salawas ingsun gêsang | sampun pisan kapapag lawan kapranggul | yèn kapêthuk
kawruhmu mung sanyari | nora liyan kabisanmu | dhodhok nèng pinggir wisma | gawa kasang wadhah karag lawan sêkul | bisamu dunga kabula | ngaji lamyakunil iki ||
16. môngsa padha lawan ingwang | mila gundhul brondhol
17. kêrigên santri sapraja | datan kewran kawruh asalin-salin | anrawang trus ngisor dhuwur | mila klambi kêbayak | bisa miyak kawruh agal lawan alus | sabuk polèng môncawarna | kawruh ingsun wus mêpêki ||
18. kawruh Lônda Jawa Cina | myang Bênggala Koja Turki lan Kêling | kabèh iku wus kacakup |
sun simpên anèng kasang | kawruh Arab ajar timur kongsi lamur | ngèlmu Jawa nora kurang | dhasar ingsun bôngsa Jawi ||
19. mila bêbêd sarung ômba | wus ambêrung ngèlmu kang dakik-dakik | tatela sawijènipun | ngèlmu Arab lan Jawa | mila ingsun nganggo têsbèh langkung alus | tan ana kang amêmadha | pan wikan sawiji-wiji ||
20. mila trumpahku gamparan | saparanku ngungkuli ing sasami | mila êcis têkên ingsun | kumêcis nora cidra | anêrawang jaba jêro ngisor dhuwur | upama ingsun kalaha | mungsuh janma tanpa budi ||
21. sayêkti mamirang jagad | golèkana saiki ana ngêndi | iya Gatholoco iku | ingsun arsa wuninga | ing warnane manusa kang ora urus | Amat Ngarip saurira | ing mau sapungkur mami ||
22. tut wingking lampah kawula | kula kintên waktu dalu puniki | sipêng ing Pak kitha pungkur | angling Kasan Mustahal | yèn rinaa ingsun jèwèr kupingipun | sanadyan bantah kawruhnya | yèn kalah lambe sun pancing ||
23. sun karya pangewan-ewan | tan kawarna wuwusên
pondhok dhusun Cepekan | Kyai Kasan Mustahal pangagêngipun | Kyai Ngabdul Jalal ika | lan Kyai Kasan Bêsari ||
26. kiringa lampah kawula | Gatholoco saurira abêngis | ingsun iki lagi ewuh | lan bangêt pêtagihan | lamun sira paripaksa ngundang mring sun | ingsun nyilih kêthunira | sun gawèkake rumiyin ||
pucuking ilat | sêntile napas lumaris ||
39. jêthote aran datullah | sirnanipun santri dadi sawiji | manjing marang cêthak ingsun | rumasuk marang badan | nyêrambahi kulit daging balung sungsum | tyas ingsun padhang nêrawang | tan kewran saliring pikir ||
40. Kasan Mustahal sru mujar | sira nêdya mapaki kawruh mami | sira wani
wujud sipating Hyang Agung | Gatholoco tan ana | pan nglimput awor sipating Hyang lan rasul |
aranana | ingkang êndi Gatholoco wujudipun |
kang wus murca padha ana | anane padha saiki ||
44. gonku umpêtan jro padhang | wujud ingsun ya aran ingsun iki | tan rusak salaminipun | langgêng amulya
45. ingsun makhluke Pangeran | nyata makhluk karana ingsun iki | panggonaningsun anglimput | sajroning sipatullah | lawan ingsun solah muna-muni ingsun | sêdaya sangking Pangeran | tan
48. Gatholoco saurira | kaya apa gon ingsun nampik milih | wus pinasthi ing Hyang Agung | sakèhing karusakan | apan iku dadi duwèke wong lampus | dene sakèhe [sakèh...]
[...e] kamulyan | dadi duwèke wong urip ||
49. yèn wong gêsang iku susah | mêtu sangking tekadira pribadi | ingkang karya susahipun | dene kang Maha Mulya | sipat murah adil ukum duwèkipun | nanging kabèh sipat samar | tan kêna tinon ing lair ||
50. Gatholoco malih mojar | adoh-adoh ingkang sira rasani | suwarga naraka iku | saiki wus katingal | sapa ingkang mulya kauripanipun | yaiku
ing dalêm kerat | Gatholoco nauri sarwi gumuyu | biyèn besuk ora ana | ingkang ana mung saiki ||
52. bedane adoh lan parak | kabèh-kabèh iku pan wus kawuri | windu nênêm taun wolu | mung rolas wulanira | dina pitu pasaran lima puniku | miwah wuku tigang dasa | wus kalungguhan saiki ||
53. santri tiga sarêng mojar | nyata nakal rêmbuge janma iki | maido karsa Hyang Agung | lan sarak rasulollah |
dhuwung | saiki sun wus pêjah | santri tiga sugal ing pamuwusipun | amung lagi tatanira | wong mati
yèn matia aking patinira kayu | ingkang nukma dadi setan | ingkang mungguh kaya mami ||
56. ora wujud nora ilang | dina iki uga aku wus mati | kang mati hawa napsuku | kabèh iku kang salah | ingkang urip budi
Gusti | êsah pisah têgêsipun | dados roh rasulullah | yèn wis pisah raga lawan suksmanipun | rasa-pangrasa lan
miwah cahyaku gêsang | pan ginawa marang iku suksmaningsun | munggah marang ing sawarga | Israpil ingkang
59. lamun suksmane wong Islam | kang nêtêpi salat limang prakawis | lan bêtah pangajinipun | dêrês kitab lan Kuran | anêtêpi sadat jakat pitrahipun | puasa wulan Ramêlan | tinarima ing Hyang Widi ||
60. ingunggahake sawarga | krana anut prentahe kangjêng nabi | kabèh olèh-olèhipun | kang wus kasêbut ngarsa | lamun
gumuyu | dene ta Gusti Allah | duwe satru janma kapir aranipun | yèn mangkono sira padha | maido kodrating Widi ||
62. maido karsanirèng Hyang | goning karya asnapun ing sabumi | anane kapir puniku | sapa kang karya kopar | lawan sapa ingkang karya uripipun | kang karya bêja cilaka | pan amung Allah pribadi ||
63. upama Allah duwea | satru kapir kang murtabmurtad. ing Hyang Widi | bêcik sadèrènge wujud | aja diwujudêna | marang Allah dadi nora duwe satru | yèn mangkono Allahira | bodho [bo...]
65. têgêse aran agama | pan pênganggo bêkti marang Hyang Widi | lah iya sasêmbahipun | anggêr trus atinira | nora salin agamane luhuripun | sapa kang salin agama | nampik agamane lami ||
66. yaiku kapir kang nyata | krana nampik papêsthèning Hyang Widi | kaya agamamu iku | nampik murtat luhurnya | sasat nampik papêsthènira Hyang Agung | agama wus dèn pêpinta | ing jinis sawiji-wiji ||
67. nora kêna yèn nampika | pasthi
ingkang pinanggih | wong Arab agama rasul | Lônda agama Ngisa | yèn wong Cina brahala agamanipun | wong
bisa katrimaa | sabab iku kagungane pribadi | sakèhe puji dhikirmu | kabèh pangucapira | kabèh iku kagunganira Hyang Agung | môngka sira aturêna | bali marang kang darbèni ||
72. mênèk tambah nêmu duka | krana kabèh iku Allah wus mangêrti |Lebih satu suku kata: krana kabèh iku Allah wus
wus ngakoni | ing benjang yèn sira pêjah | rasane badanmu kuwe | kalawan cahyamu gêsang | obah osiking manah | kang gawa marang suksmamu | munggah ing sawargaloka ||
2. Ngijrail ingkang angirit | sowan mring kang Murbèng Jagad | yèn mangkono sira kuwe | tan ngêmungakên ing donya | olèhmu dadi bangsat | anèng kerat dadi pandung | gawa dudu duwèkira ||
3. sira anèng donya iki | kadunungan barang gêlap | tan rumôngsa kagungane | sira anggo sabên dina | wusana anèng kherat | dudu-dudu duwèkipun | donya
lapal | kawruhana asalipun | urip prapta kaelangan ||
5. sira padha kliru tampi | ngawruhi ing salat wayah | subuh luhur lan ngasare | mahrib lawan ngisa ika | iku tanpa gawea | sipat urip duwèk ingsun | kabèh padha wêruh wayah ||
6. yèn mangkono sira iki | mung mangeran wayahira | tan mangeran ingkang gawe | ing dalu kalawan siyang | pijêr
cahyane uripmu kuwe | kagungane ing Pangeran | obah osiking manah | Mukhamad kang duwe iku | duwèkmu amung pangrasa ||
sangking ing surya | sirna kagawa srêngenge | dene ta padhanging wulan | asale sangking wulan | sirna kagawa ing santun | bali marang asalira ||
11. guru tiga ngucap bêngis | apa sabab rasanira | lan cahyamu urip kuwe | lan obah osiking manah | tan sira
ulihêna | marang kang darbèni iku | Gatholoco asru nyêntak ||
12. apan ingsun nora wani | ngulihake durung môngsa | yèn tan ana pamundhute | manawa ingsun anêdha | nampik pasihaning Hyang | manawa
lanang wadon sadaya | kang wus padha tutug ngumur | wajib padha nglakonana ||
Adam | mila sinujudan iku | sabab iku Nabi Adam ||
15. bapake sakèhing janmi | pinaringna ing Hyang Suksma | salat luhur rêkaate | papat ingkang sinujudan | Jêng Nabi Brahim ika | sabab wakile Hyang Agung | pramilane sinujudan ||
16. pan dadi pangeling-eling | sakèhe manungsa donya | lamun nêmu susah gêdhe | sayogya padha sujuda | marang kang Maha Mulya | kaya Nabi Yusup iku | nalika dèn untal mina ||
17. anèng têlênging jaladri | sujud mring kang Maha Mulya |
Hyang | dene kang salat ngisa | patang rêkaat puniku | dununge kang sinujudan ||
19. Nabi Musa rohkhullahi | pramilane sinujudan | dene Nabi Ngisa
Gatholoco anauri | yèn mangkono nabinira | rasulollah asor dhewe | dene umate sadaya | kinèn samya sujuda | marang nabi liyanipun | tan sujud ing jênêngira ||
21. dene sira anuruti | parentah kang ora pêrnah | yèn mangkono sira kuwe | dudu umat rasulullah | dene panêmbahira | marang nabi liyanipun | tan nêmbah Nabi Mukhamad ||
Nabi Mukhamad | iku dalile kitab | Ki Gatholoco gumuyu | padha sira kliru tômpa ||
25. yèn mangkono sira iki | dudu umat rasulullah | dene maksih ngestokake | sujud marang nabi liyan | êndi panêmbahira | mring Nabi Mukhamad iku | guru tiga saurira ||
27. prentahe iku tan sisip | ingkang wus dipacak kitab | salah sangking sira dhewe | kinèn sujud kaping lima | ing dalêm salawe jam | esuk wayah wêktu subuh | kinèn sujud marang Adam ||
28. iku dudu Adam Nabi | Adam suwung sujudana | suwung kang langgêng anane | pramilane [pramila...]
[...ne] sinujudan | dene luwih kuwasa | ngilangke pêtêng puniku | kagêntos padhange surya ||
29. sujud bangêt trimakasih | dene Hyang Kang Maha Mulya | amujudakên srêngenge | amadhangi sabuwana | sangsaya lama-lama | surya iku dadi luhur | ngungkuli jagad sadaya ||
30. panase saya ngluwihi | awit kuwasane Allah | surya iku darma bae | sakehe manungsa dunya | kalangkung susahira | marga surya panasipun | Nabi Mukhamad parentah ||
31. mring sagung umate sami | kabèh padha asujuda | mring Hyang Kang Murbèng Alame | kathahe patang rêkaat | padha sira nuwuna | sudane ing panasipun | puniku ponang baskara ||
pêrnahipun | wong akèh ngarani asar ||
33. Nabi Mukhamad ningali | parentah ing umatira | sira padha sujud mangke | sira padha
tumurun saya andhap | dadya ingaranan surup | padha sira sumurupa ||
35. kuwasanira Hyang Widi | bisa gawe pêtêng padhang | bisa gawe luhur asor | kang padhang têgêse gêsang | pêtêng têgêse pêjah | Nabi Mukhamad andulu | parentah ing umatira ||
36. padha asujuda sami | marang Hyang Kang Murbèng Alam | dene luwih kuwasane | bisa gawe pêtêng padhang | lan karya pêjah gêsang | bisa gawe asor unggul | lama-lama kang baskara ||
37. sorote datan kaèksi | pêtênge saya katara | amratani jagad kabèh | sakèhe
parentah | marang umatira kabèh | sira padha asujuda | marang Hyang Kang Maha Mulya |Lebih satu suku kata: marang Hyang Maha Mulya. anuwuna padhang iku | dikadya padhanging surya ||
39. umat sadaya nuruti | nuwun marang Pangeran |Kurang satu suku kata: nênuwun marang Pangeran. sarwi nangis panuwune | mulane ingaran ngisa | têgêse kang ran ngisa | nuwun mring Hyang Maha Luhur | sira anuwuna padhang ||
40. umat sadaya nuruti | nanuwun marang
Pangeran | lawan nangis panuwune | kamurahane Pangeran | amujudake wulan | pêtênge inggih puniku | anging sêparo binuwang ||
41. kagêntèn padhange sasi | sakèhe
sujud angling | keblatku têngahing jagad | barêng napasku sujude | ingkang mêtu bun-êmbunan | sêmbahku mring Pangeran | ingkang mêtu kêtêg ingsun | sêmbahku marang Mukhamad ||
45. ingkang mêtu lesan mami | sêmbahku mring rasulollah | kang mêtu irung ta kiye | kang dadi têrsandhanira | iku taline gêsang | pramilane
satu suku kata: iku durung linairke. lintang wulan lawan surya | ngalam donya wus ana | yêkti lawan suryanipun | kalawan Nabi
marang sasêbutanipun | puniku kitab Ambiya ||
48. ingkang tinitah kariyin | punika cahya Mukhamad | apan kalawan sabate | apan wujudira samya | nèng jroning lintang johar | môngka lair johar iku | wadhahe êroh sêdaya ||
49. babone sakèhing urip | dadya sangking nur Mukhamad | lintang wulan srêngengene | tan liyan ing wêdalira | pan sangking nur
rumôngsa kaungkulan | sarêng ing pamuwusipun | Gatholoco wis minggata ||
51. sira tundhung marang ngêndi | sun lungguh langgare Allah |
tan asung sangu | arta kalih wêlas perak ||
53. praptaningsun anèng ngriki | awit sangking karêpira | dudu karêp ingsun dhewe | Gatholoco
rispis | dimèkne tumuli lunga | yèn suwe ana ing kene | mundhak iku karya camah | mêmirang opah-opah | nulya ingulungan
ing kawruhipun | yèn kalah dipun papoyok ||
2. wênèh dipun wus-uwus | kapok kawus santri kang tan urus | wus dilalah karsane Kang Maha Luwih | Ki Gatholoco kalimput | mêngku têkabur ing batos ||
3. pangrasanira iku | sapa mênang padon kambi aku | padu kawruh ingsun wus punjul sasami | dadya nêmu ing sasiku | dinukan marang Hyang Manon ||
4. kang sipat samar iku | Gatholoco tan rumôngsa iku | yèn andulu kang bôngsa lair lan batin | kaelokane Hyang Agung | karya lakon langkung elok ||
5. Gatholoco kalantur | pan kasasar munggah marang gunung | Endragiri wastanira ingkang wukir | sakèh ajar
saya camah kawruhipun | ya ta ganti winiraos ||
8. ing Endragiri gunung | wontên endhang gêntur tapanipun | apêparab Rêtna Dèwi Pêrjiwati | pan kalawan endhangipun | ayu-ayu maksih anom ||
9. kang sêpuh aranipun | ingkang aran Êmban Turukgêmbuk | Ni Bok Êmban Dudulmêndut kang taruni | sami anom sêpuhipun | cantrikira kalih wadon ||
10. kang sêpuh wastanipun | ingkang aran cantrik Jidulmêndut | ingkang anom Nonokbotol ingkang nami | samya gêntur tapanipun | nèng ngarsa Gusti tan adoh ||
11. de padhepokanipun | kang ingaranan Cêmara Jamus | pêrtapane guwa sèluman awêrit | langkung samar wingitipun | pan nora sêbarang kang wong ||
12. tan ana wikan ing ngriku |Lebih satu suku kata: tan na wikan ing ngriku. yèn tan antuk sihira Hyang Agung | dèn idèni marang kang rumêksa rêdi | Hyang tanpa uni anglimput | dhepok guwa bisa katon ||
1. Gathèlpanglus kang satunggal | loro Ki Gathèlpangisik | ingkang wis misuwur kathah | mupakat môncanagari | pan nora ana kalih | Kangmas Gatholoco
kalih. lan lus-êlus sirah ingsun | iku wong kêna laknat | dhapurmu mêsum jêginggis | nora layak
ala waratawatara. | Gustiku Sang Pêrjiwati | saêmbane kalih miwah cantrikira ||
5. pasthi dadi jodhonira | wirang isin sun
ana wit agung sawiji | papat godhongira rolas | kêmbange datanpa wilis | wohe amung kêkalih | mung sawiji trubusipun | ginrêmalu pangira | puniku ingkang sawiji | anadene cangkrimaku kang satunggal ||
ingsun | iku cangkrimanira | yèn salah ja ngisin-isin | sun badhene puniku cangkrimanira ||
9. padha sira sêksènana | wong papat kang anèng ngriki | sun jawabe yèn tan lêpat | Nokbotol cangkrimannèki | wit agung mung sawiji | iya iku têgêsipun | papat iku keblatnya | godhong rolas iku sasi | trubus nênêm windu pange wolu warsa ||
10. kêmbang tan winilang lintang | woh loro [lo...]
[...ro] surya lan sasi | puniku ingkang satunggal | dene ta ingkang sawiji | sira iku ningali | kêbo loro êndhas têlu | iku wus dadi lumrah | kêbo ngalam donya iki | lanang wadon kêtêl wulu
mungkur sarwi nglirik | bari ngucap yèn wis kalah bantah ingwang ||
kuwat | apa kang ngluwihi pait | miwah kang luwih manis | luwih atos saking watu | apa kang luwih jêmbar | sangking jêmbare kang bumi | apa ingkang luwih luhur sangking wiyat ||
14. apa ingkang luwih panas | sangking panase kang api | luwih adhêm sangking toya | luwih pêtêng sangking
wêngi | êndi kang ran ningali | lan êndi kang luwih luhur | êndi kang luwih andhap | apa ingkang luwih gêlis | akèh êndi wong gêsang lawan wong pêjah ||
15. wong sugih lawan wong nistha | tyang jalu lawan wong
aglis | pêrnahing iman puniku | anèng jantung gènira | ing utêk pêrnahing budi | otot balung punika pêrnahing kuwat ||
17. pêrnahe wirang ing netra | ing donya kang luwih pait | atine wong kang mêlarat | dene ingkang luwih manis | atine wong kang sugih | dening wong kang luwih dumuh | wong blilu
suku kata: wong blilu tan wruh sastra. dene kang aran ningali | iya janma kang wikan ngèlmuning Allah ||
18. kang êndi kang luwih panas | ing donya kang luwih gêlis | ingkang luwih bungahira | iku pamarningparmaning. Hyang Widi | kang ômba luwih bumi | punika pandêlêng iku |
landhêp luwihing braja | iku atine wong laip | ingkang adhêm luwih toya ati sabar ||
19. kang luwih atosing sela | atine wong dhangkal pikir | atinira wong brangasan | ingkang panas sangking gêni | wong jalu lan èstri |Kurang satu suku kata: wong jalu lawan èstri. yêkti kathah èstrinipun | sanadyan lair lanang | tan wêruh têgêse laki | sasat èstri yêktine janma punika ||
20. wong mati lawan wong gêsang | sayêkti kathah wong mati | sanadyan wujude gêsang | yèn tanpa budi pangêrti | yêktine sasat mati | wong sugih lan nistha iku | yêkti kathah kang nistha | nadyan sugih mas lan picis | lamun bodho kawruh lawan batinira ||
21. sayêktine iku nistha | tan duwe pakêrti benjing | yèn sira ing rahmatullah | wong Islam kalawan kapir | nadyan Islama lair | yèn tan ana anggitipun | kalamun datan wikan | pêrnatanira agami | têtêp kapir yêktine janma punika ||
22. dene ta cangkrimanira | sira iku wus ningali | kang pêksi platuk satunggal | anotholi kayu aking |
24. sigra mundur gènnya lênggah | sarwi awêcana manis | wus bênêr pambatangira | kabèh ora ana sisip |
25. kabèh ingkang sipat gêsang | kang ana ing donya iki | ucapira pirang
katiwasan | nora wurung bilaèni | sêdhot mungkur amundur ing lênggahira ||
wujudira | adêge wolung prakawis | pikukuhe raga tunggal | sipat papat keblat kalih | patbêlas ingkang kèri | kang loro tutup-tinutup | samya manjêr gandera | kêkalih pating karingih | lah badhenên punika cangkriman kula ||
buh bênêr buh luput iki | kang dadi pambatang ingwang | badhe cangkrimanmu iki | isine donya iki | amung sanga kathahipun | ingkang kinarya etang | angkane mung sangang iji | ora ana ingkang luwih sangking sanga ||
32. yèn uwis jangkêp sadasa | bali marang siji malih | puniku pratandhanira | isine donya puniki | pan amung sanga iki | anadene rupanipun | puniku nêm prakara | putih ijo lawan kuning | abang irêng biru laut iku têlas ||
33. liyane sangking punika | nora ana rupa malih | dene ingkang môncawarna | padha ngêmu rasa sami | dene ingkang binukti | amung wolu kathahipun | lêgi gurih punika | pait gêtir pêdhês asin | sêpêt kêcut gênêpe wolung
takdiring Hyang | pinasthi tan kêna gingsir | wong mangkono ingkang nganthi jênêng ingwang ||
1. Ni Dudulmêndut tumungkul | sarwi awacana manis | ya wis
ingwang | sakarêpmu sun lakoni | sigra mundur gènnya lênggah | kêlangkung nahan prihatin ||
2. amung kantun rêtnaningrum | Rêtna Dèwi Pêrjiwati | wus ajêng-ajêngan lênggah | Ki Gatholoco lingnya ris | saiki kari pribadya | êmbane kêlawan cantrik ||
3. padha kalah bantahipun | mung kari sira pribadi | apa nutut apa bôngga |
iki cangkrimaningwang | kathahe tigang prakawis ||
5. jawabên ingkang dumunung | yèn sira [si...]
jawabe padha mangkin | Pêrjiwati angandika | punika cangkriman mami | kathahe tigang prakara | jawabên dipun patitis ||
punika cangkrimanira | lanang wadon têgêsnèki ||
9. basa lanang têgêsipun | ala kang têmênan iki | iya iku rupaningwang | sayêkti ala ngluwihi | wadon iku têgêsira | basa wadon iku wadi ||
10. wadine wong wadon iku | iya wujudira iki | sayêkti ala kaliwat | dunung asale puniki | acampur kalawan priya | nuduhna kang ala iki ||
11. mula rabi aranipun | wong lanang amêngku èstri | ngrahabi sadayanira | kang ala lawan kang bêcik | mula lanang aranira | aja nglendhot
Koordhinat: 35°49′46.47″N 129°13′40.54″E﻿ / ﻿35.8295750°N 129.2279278°E﻿ / 35.8295750; 129.2279278
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Genta_Raja_Seongdeok&oldid=982625"	Kategori: Loncèng ing KoréaSeni ing KoréaMetalurgiKategori ndhelik: Koordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.57, 15 Maret 2016.
Rencanane arep tak tambah Menteri Urusan Sarasehan Blogger sampeyan gelem pow? Nek ora yo mas Item, mengko tak telpon ya… jiakakakak..
Kawat ya iku bahan kang digawé saka logam kang dawa.[1] Kawat kalebu bahan kang bisa dadi penghantar listrik utawa diarani konduktor.[1] Kawat nduwéni werna-werna wujud lan ukuran.[1] Kawat kang digunanaké kanggo kondhuktor listrik biyasané dibungkus kulit kang digawé saka karet.[1] Kawat kang dibungkus karét diarani kabel.[1]
Kawat nduwéni ukuran lan bwangun kang werna-werna miturut gunané.[1] Ana kawat kang ukuran dhiaméteré cilik nganti gedhé.[1] Ana uga kawat kang polosan lan ana uga kawat kang ana eriné.[1] Kawat umume bentuké kaya tali kang digawé saka logam.[1]
Kawat uga bisa dienam lan digawé reca.[2] Kayata patung kang digawé pematung Italia kang jenengé Mattia Trotta.[2] Reca iki digawé saka kawat waja.[2]
Jinis kawat[besut | besut sumber]
Kawat mawa eri ya iku kawat kang digawé kanthi wujud kaya ana eri ing sakupengé kawat.[1] Kawat iki biyasané dianggo nggawé pager kanthi tujuwan supaya panggonan kang dipageri bisa aman saka maling.[1]
Kawat kasa ya iku kawat kang digawé kanthi dianyam, kawat iku anyamané rapet saéngga yèn diingeti katon alus.[1] Gunané kawat kasa ya iku kanggo nutup bolongan angin, bagéyan ngguri lemari makan.[1]
Kawat listrik ya iku kawat kang digawé saka tembaga.[1] Kawat iki gunané kanggo kondhuktor kang bisa ngaliraké arus listrik.[1] Supaya ora nyetrum kawat iki dibungkus karo karét.[1] Kawat iki biyasané diarani kabel.[1]
Kawat nyamuk ya iku kawat kang dianyam alus lan tujuwane kanggo ngalangi supaya lemuk ora bisa mlebu.[1]
Kawat pandu tek ya iku kawat ngaliraké arus listrik saka mesin peledak ing
nganti murup lan bisa dadi sumber cahaya.[1]
Kawat tanah Kom ya iku kawat kang ditandur ing jero lemah, tujuwané kanggo nangkal petir.[1]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v (id)artikata.com(dipunundhuh tanggal 24 Juni 2011)
^ a b c (id)apakabardunia.com(dipunundhuh tanggal 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kawat&oldid=1101308"	Kategori: AlatKawat	Menu navigasi
ing.aedifbacc. ing. aedif.Bacc. ing. aedifbacc.ing.aedif.univ.bacc.ing.aedif.univ.bacc.ing.aedifBacc.ing.
Balas	mybenjeng said, on Maret 14, 2009 at 12:38 pm bubar iku sakmarine numpul-ngumpul, terus mene nyangkruk maneh….
wis ngono bojoku yo sok mabuk nek
nyambut gawe Kang. Tonggo teparo yo akeh sek iso ditekani. Malah sok nyemedulur yang disini. Soal e kerep silih-silihan duit nek pas do butuh apa-apa. Hahaha.. Karang yo wong cilik Kang.” Tak
Nongkrong di blumbang sambil maem sego sambel ya wis seneng. Ndak kudu
+😀 “Whallah kowe kuwi kok seneng cari musuh tole?”
Redhouse 3. Jenerasyon İng - Türkçe / Türkçe - İng.
iku iso dadi matoh neh koyo bien,,iki wektune PERSIBO
cilik, sa’iki rasane tambah gedhe ae, akeh panggenan seng dhorong tau lewat, gedung anyar, dalan macet, lst. Mboh
kudu itreng potrek’e opo iki, kamsudku disodrek nang ndhi, iku seng kethok gedung opo, daerah ndi? Gampang kan? Lek gak ngerti
Noyogenggong Sabdopalon, Semut Ireng Anak-anak Sapi, Kebo Nyabrang Kali, Kejajah Saumur Jagung Karo Wong Cebol, Pitik Tarung Sak Kandang, Kodok Ijo Ongkang-ongkang, Tikus Pithi
Semono uga padhangmu kudu sumunar ana ing ngareping wong, supaya wong sumurup panggawému sing becik, banjur mulyakaké Rama mu kang ana ing
Kanthi mencet tautan persis ing ngandhap seratan punika, panjenengan sampun nyengkuyung blog
iki ing side-bar katon ana gambar preview wallpaper pilihan. Gambar iku dak jupukake saka blog-ku sing anyar yaiku Wallpaper 4U. Sedyane aku pancen kepingin bagi-bagi gambar kreasiku dhewe kajaba bagi-bagi MP3 wayang. Sing kapacak iku gambar wallpaper sing kira-kira jumbuh karo semangate blog Born Javanese iki. Ya muga-muga wae para kadang sutresna dadi padha luwih rena penggalihe saben-saben rawuh ing blog iki.Aku pancen milih wallpaper kanggo
dadekake bengkel, sisan dene supaya hasile bisa diwarataake marang para sedulur. Mbokmenawa durung pati sip, lha wong isih ajaran!Aku rumangsa menawa bakat lan hobby fotografi lan design-grafis-ku isih kudu diasah maneh.
Mula, kala-kala sing dakaturake dadi wallpaper iku hasil ngreka-reka saka gambar-gambar sing wis kasebar ing internet, dak edit banjur dak
Cara nipun download wayang punakawan kok namung semar renacange pundhi
kawula nyuwun lagu-lagu kelik pelipur lara mbok menawi wonten" matur nyuwuntampilan web ipun sae, jam niki saget kagem wallpeper mboten punika?
"WAYANG", Can I get other "LAKON"
mas kandar...lagu dolanane mentok-mentok,kalian cublak-cublak suweng,napa saged dipun unduh,pripun carane......kesuwunn
@Mas Didit: Mangga dipun download saking mriki: Ngriyayakake Endahing Rembulan &
Wingi awan, wektune bubaran Sekolah Dasar, ana bocah lanang metu saka regol. Cahyane mbesengut, abang ireng gudras kringet. Tangane tengen nggenggem watu saprongkol. Mripate mandeng bocah lanang liya sing wis ndhisiki metu ing ngarepe. Ing
bocah sragam abang-putih iku. Si bocah ora merduli, nanging ngalonake lakune, temahan mandheg ing sabrang dalan. Ora let suwe bapak kuwi mau kasil ngrebut watu saka tangane si bocah. Swasana dadi luwih lerem. Bocah-bocah iku mau ora sida gelut.Lelakon iku sineksen ibu-ibu lan bapak-bapak liya sing padha methuk
marang ukara kapindho sing keprungu cetha wela-wela ing kupingku lan mesthine uga talingane wong-wong ing kono, "Yen wani nganggo tangan kosong, aja nganggo watu!" Mbuh apa sing dikarepake si bapak. Kanggoku iku ora pati cetha maksude, ambigu.Sing mesthi, dheweke lan wong-wong tuwa ing kono ora nayogyani anane bocah-bocah padha kerengan. Strategi si bapak kanggo menggak bocah cilik iku mbalangake watune marang 'mungsuhe' kanthi ethok-ethoke
ibune, "Ayo enggal mudhun saka meja kuwi, ndakne tiba!" Gedhe kemungkinane bocahe ora bakal mudhun. Nanging yen ibune ngendika, "Hayooo... sing luwih dhuwur maneh! Yen prelu dak jupukake kursi maneh apa kepiye?" Gedhe condhonge bocahe bakal malah age-age mudhun saka meja.Cara si bapak iku mau mbok menawa luwih canggih. Dheweke nantang 'kekendelane' si bocah supaya nduweni sikap sinatriya. Wong satriya iku ngendelake kekuwatane dhewe kanthi sithik utawa malah babar blas ora nganggo srana alat pambiyantu. Yen bocah iku kepingin dadi bocah sinatriya, dheweke ora bakal nganggo watu minangka gaman murih menang anggone biyada.Aaaah..... sajake 'martabate' si bocah luwih kadumuk dening tembung "yen wani" kuwi mau. Mbuh dheweke sejatine ora wani, apa malah pikirane ngembangake pangerten bab kautaman 'sinatriya' ing
kaya ngono iku mau dheweke rumangsa didewasaake, ora dianggep padha karo bocah sing didhawuhi mudhun saka meja karo ibune iku mau. Sing nemtokake pilihan dudu wong liya, nanging dheweke dhewe.Dheweke
anyar sing didhepake: karakter bocah sinatriya. Muga-muga wae... [skd]
sampeyan waktu kecil ya?wanine yen ono mbok e :))salam kenal mas
Mas, blog panjenengan apik banget. aku ugo ing blogspot. piye cara nggawe template. soale templatku isih jatah soko blogger je. iki template apik banget. opo ono sing bisa di download. suwun
aku sedih yen sok menangi tindak-tanduke sabageyan nom2an 'weton saiki', lha ing tembe buri opo yo jegos mulang-wuruk marang anake (lan bojo?). salah sijine conto anggone 'ngendhih kridhane' anak kaya sing ditindakke bapak kuwi, lsp.). menurutku bocah wadon iku yo kudu gelem olah rasa lan olah
"Yen wani nganggo tangan kosong!"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Ciechanów&oldid=1091178"	Kategori: Powiat ing propinsi MazowiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
dumugi para dewa, lajêng para ratu ing tanah Jawi wiwit saking Bathara Brama sarta Bathara Wisnu dumugi nagari Pajajaran tuwin madêgipun nagari Majapait.
--- 1 : [2] ---
--- 1 : [3] ---
Sêrat Babad Tanah Jawi punika kathah. Ingkang sampun kaêcap, kaumumakên wontên, ingkang dèrèng kaêcap utawi botên badhe kaêcap pintên-pintên, pinanggih wontên ing pasimpênanipun para sêpuh, ingkang angsalipun saking tilaranipun para lêluhur ingkang sampun botên wontên, sarta ingkang badhenipun kawarisakên dhatêng anak putu ingkang kantun. Dene para lêluhur anggènipun sami simpên Sêrat Babad Tanah Jawi wau, sakawit inggih saking nurun sêrat babad gadhahanipun sanès. Turunanipun gêntos katurun ingkang sami kapengin gadhah, lajêng katêdhak ing sanès, lumunta-lunta ngantos dados pintên-pintên kadosdene wontênipun samangke.
Mênggah sêdyanipun anggènipun sami nurun utawi nêdhak wau, sakawit inggih namung badhe kangge simpênan piyambak, kangge waosan piyambak utawi nyêngkanipun kangge waosanipun anak putu. Rèhning makatên, dados panêdhakipun inggih namung sasêkecanipun, manut kajêng utawi sênêngipun piyambak, manawi mrangguli ingkang kamanah lêpat, dipun lêrêsakên, manawi kamanah kirang, dipun wêwahi, [wêwah...]
--- 1 : [4] ---
[...i,] sapiturutipun. Mila inggih botên anggumunakên, dadosipun samangke Sêrat Babad Tanah Jawi wau inggih warni-warni sangêt. Ugêr wontên ingkang gadhah mèh kenging kaêjibakên tamtu beda kalihan gadhahanipun sanès. Angèl sangêt badhe anyumêrêpi utawi pados pundi ingkang taksih baku. Kangge anggampilakên pamilih wau, ingkang prayogi piyambak sasagêd-sagêd inggih pados ingkang sêpuh. Tata lairipun barang sêpuh punika dèrèng kathah ewahipun. Sasampunipun gadhah ancêr-ancêr pamilih ingkang sêpuh, manawi sagêd inggih lajêng madosi wontên ing papan dununging asalipun, inggih punika ing karaton Jawi. Awit Sêrat Babad Tanah Jawi punika dumadosipun tamtu wontên ing karaton. Sarèhning sami-sami karaton, karaton ing Surakarta punika ingkang sêpuh piyambak, mila pêthèkipun inggih ing ngriku punika dununging Sêrat Babad Tanah Jawi ingkang upaminipun sampun botên baku, inggih dèrèng kathah onyanipun saking ingkang baku.
Kalêrêsan, bibliotik ing Lèdhên ing nagari Walandi anggadhuh nyimpên sêrat wau, gadhahanipun pamarentah Walandi, pisungsung saking Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana VII, tur têdhakanipun sungging wontên ingkang sampun dumugi ing Ngayogyakarta, ing bibliotikipun Tuwan Dr. Th. Pigeaud.
--- 1 : [5] ---
Dening Bale Pustaka sêrat wau lajêng dipun panggih, ingkang lajêng kawêdalakên samangke punika.
Manawi katandhing kalihan sêrat babad sanèsipun, utawi Sêrat Babad Tanah Jawi ingkang sampun sumêbar, botên namung katingal bedanipun kemawon, nanging ugi katingal mênangipun sêpuh, sarta
utawi kawontênan ingkang kamanah èdi tuwin pèni, tlêsih utawi andharipun inggih botên anguciwani.
Mila èsthining manah, Bale Pustaka anggènipun ngêdalakên Sêrat Babad Tanah Jawi punika kajawi niyat mêwahi waosan utawi sêsêrêpanipun bôngsa Jawi, ugi niyat mêmêtri tilaranipun pujôngga kina ingkang pantês dipun papêtri.
Mugi-mugi ancasipun Bale Pustaka ingkang samantên wau kasêmbadana.
--- 1 : [6] ---
--- 1 : [7] ---
1. Sajarah Wiwit Nabi Adam Dumugi Para Dewa
dipèng rat wuryaningrate | rêspati kang rinasul | warana ris nayakèng bumi | kunêng kawit kawangwang | wêwangson winangun | rawining rat nusa Jawa | kinarsakkên dinawa supaya dadi | manpangat winasiat ||
3. môngka pangèngêt amêmèngêti | wajib sajarah ing tanah Ngarab | tuhu ing Jawa tan pae | pamilanging lêluhur | pan ing nguni kalimôsadi | pustaka-pinustaka | ing karsa Sang Prabu |
gangsal ing Rajab | lumaksanèng taun Ehe | Sancaya môngsa catur | Môndhasia dèn sangkalani | dadi rasa
nugraha | inistura ing rahmat Sang Murbèng Bumi | mring sang krêtartèng praja ||
7. purwaning wasita kang tiniti | sajarahing nata kina-kina | ing nusa Jawa babade | dhihin ingkang lêluhur | Nabi Adam putra Nabi Sis | Sis putra Hyang Nur Cahya | Nur Cahya sêsunu | anama Sang Hyang Nur Rasa | Hyang Nur Rasa pêputra Hyang Wêning nênggih | pêputra Sang Hyang Tunggal ||
8. Sang Hyang Tunggal Guru ya putrèki | Guru atmajanipun lêlima | Sang Hyang Sambo pambayune | Brama ingkang panggulu |
Dèwi Sri | Bathara Wisnu jumênêng nata | Prabu Sèt pilih sisihe | ana malih winuwus | ya nagara ing Gilingwêsi | ana jumênêng nata | ngaran Watugunung | samana ing nuswa Jawa | apan rinèh Prabu Sètmata kêkalih | samya digdayèng rana ||
10. enêngêna wau kang ginupit | kocapa Sang Hyang Pramoni Tunggal | ing Suralaya [Sura...]
[...laya] prajane | nênggih Bathara Guru | pan adarbe sêngkêran putri | ing Mêdhang yu utama | ri karsa Hyang Guru | ingunggahakên ing swarga | pan kinarya graha dening Hyang Pramoni | sira putri ing Mêdhang ||
11. nênggih kala samana narpati | Bathara Wisnu lagya pêpara | amanggih dyah kênya anèm | warnanya tuhu ayu | angluwihi èstri sabumi | jêjuluk Ni Mbok Mêdhang | sang nata kapencut | umulat ing ni mbok rara | dyah punika pinundhut kinarya rabi | mring sang sri naranata ||
12. ri salaminya sri narapati | umadêg nata ing madyapada | dèrèng umulat lamine | ing dyah kang lwir sang arum |
dèn age | timbalana Si Wisnu | lah maria jumênêng aji | ya ta Sang Hyang Narada | gya sira tumurun | ing rika mring madyapada | Prabu Wisnu apan ta sampun
Bathara Wisnu | martapèng sasoring waringin | têkap lalu saking tyas | alungguh pitêkur | masidhakêp suku tunggal | saha matyani ring babahan sangèki | sêdya ya matya raga ||
17. ing rika Hyang Narada gya mulih | sigra dhatêng ing kayanganira |
swarga | ri kang gantya kawiraos | kang munggwing ing madyapada | wontên nata utama | kahananing madêg
ryaknya lumembak | jumêgur asauran | ingkang dadya purwanipun | gara-garaning nagara ||
6. dêning Prabu Selaardi | kênèng cobaning
watgata | Sang Prabu Selaarga | katambuhan gênging wibuh | ing Ibu Sang Prabu Sinta ||
8. saking katambêtan dening | tan wruh yèn ibu priyôngga |
mring garwa Sang Dèwi Sinta | dangu-dangu katingal | cirining sirah sang prabu | tiningalan [ti...]
[...ningalan] lamun buthak ||
11. kang garwa umatur aris | mring Raka Sri Selaarga | inggih punapa purwane | dene sirah tuwan buthak | sang nata angandika | sira tanya purwanipun | duk lagya ngong misih
buthak | garjita sajroning kalbu | tan samar yèn ingkang putra ||
16. têmah dadya jatukrami | wus pinasthi ing jawata | tan kêna gingsir salire | solah-tingkahing kawula | kapurba kawisesa | nanging wusana pinupus | sinandi
tuwan akramaa | wanodya kang lêwih kaot | lan aminta malih
Maktal Wuye ika | Manail lan malihipun | Ki Prangbakat ingkang nama ||
24. Bala Wugu lan Ki Ringgit | Kulawu
34. jawata kapwa angili | muwah ri Paparewarna | ing karang kawidadarèn | iya ring jonggring salaka | gègère apuyêngan | jawata padha
umunggwèng ing ngarsane | Bathara Guru sineba | mring sang para juwatajawata. | yeka ri kang munggèng ngayun |
kawarnaa | Sang Hyang Narada gya prapti | Sang Hyang Wisnu apan mulat | ywan Rêsi Narada prapti | ing tyas dahat kumitir | hyang rêsi mulat ing Wisnu |
lah kita mangkya dèn sèngi | umunggaha ring swargi | têkapning Bathara Guru | marma dèn sèngi sira | dènira Sang Hyang Pramèsthi | ya ing
10. Bathara Wisnu lingira | pan wus jamakipun ugi | rèhane ing
11. apan tan adangu ingwang | ya nuwun marwatèngmawartèng. rabi | myang rakyat kang karyèng wisma | ulun gya mali mariki | Hyang Narada sira ngling | iya aywa dirasira. dangu |
sigra mêsat ngambara | Bathara Wisnu kang mulih | dan warnanên Ni Mêdhang kang karyèng wisma ||
12. rikala katilar wawrat | Bathara Wisnu wêwêling | ywan umijil garbininya | yèn
mangkya uga | manawa ngong sèngi kêni | sudarmanya mangkya ulun amêmujwa ||
17. umunggah sanggar langgatan | mahayun muja samadi | saha lan atmajanira | ingkang nama Dyan Srigati |
Radèn Srigati | Sang Bathara Wisnu emut | kalamun grahanira | kala katilar garbini | linging nala Wisnu kaya yèn gêdhea ||
21. wus lama gwan ingsun lunga | sutèngong saèstu pêkik | Bathara Wisnu lingira | sutaningsun iku nini | sapa sira ngarani | ling garwa inggih
25. iyèngsun dèn sèngi mangkya | dènira Sang Hyang Pramèsthi | umunggah ing Suralaya | karana ingong dèn sèngi |
ugi | sigra mojar Bathara Wisnu mring putra ||
28. dhuh radyan atmajaningwang | ywa kita umilwèng kami | apan maksih [ma...]
[...ksih] rare kita | durung mangsaning ajurit | lan tan winênang kaki | kalamun manusa tuhu | munggah ing Suralaya | lah uwis karia kaki | lan ibunya lah uwis padha karia ||
29. Bathara Wisnu dyan musna | mring waringin pitu malih | datan adangu wus prapta | Rêsi Narada ya nganti | anèng soring waringin | gya Batha Wisnu rawuh |Kurang satu suku kata: gya Bathara Wisnu rawuh.
tumutur ing yayah | amicara ing jro ngati | ya ring panêdha mami | marang bathara linuhung | nadyan pêjah gêsanga | iya awak ulun
sapa | nèng wurinira alinggih | Bathara Wisnu saksana | agya tumolih ing wuri | kagyat Wisnu mulat ing | Srigati lunggwèng ing pungkur | kapanane ta kita | iya tumutur ing kami | nulya
angling Sang Wisnu majarmojar. awarta ||
galih | apan nguni grahanira | sinêngkêr ing Hyang
Bathara Wisnu lingira | ing nguni wus ingsun pênging | kala ana ing panti | asangêt pangampah ulun | ulun dahat tan wikan | panusule praptèng ngriki |
1. dyan umêsat angambara | Hyang Narada andêdêl ing pratiwi | Bathara Wisnu tan kantun | apan mring
4. tan adangu nulya prapta | Hyang Pramèsthi apan lagya alinggih | pra dewa ya munggèng ngayun | Brama Sakri Kuwera | Mahadewa Sambo lan Bathara Bayu | Sang Hyang Narada wus prapta | Bathara Wisnu
waringin pitu | tansah amrês ing tyasira | ri kang mangaran Srigati ||
6. arsa tumutur ing yayah | saha pratignya ring tyas pasang giri | ywan saèstu
Wisnu | lah ugi ingong bisaa | angambah ring awan iki ||
[...n] sayêkti dudu ingwang | ri kang suta Bathara Wisnu jati |
Wisnu ika | anabda Sang Hyang Pramèsthi ||
11. hèh Kaki Wisnwèku sapa | ya kang anèng wurinirèka linggih | Hyang Narada gya umatur | inggih yayi punika | ingkang linggih atmajanya Sang Hyang Wisnu | patutan lan Ni Mbok Mêdhang | malêrêk Sang
swarga | Hyang Narada lampahira gya bali | sarya ngling mring Sang Hyang Wisnu |
barwang | mangajrihi wadya ing Gilingwêsi | saha swaranya manguwuh | hèh dewa mêtonana | yèn sira jrih manglawan ing tandang ingsun | agya kita tumuruna | sraha tawan widadari ||
23. irika Hyang Girinata | kagyat sarya ling swarèng apa iki | ring jaba umyang gumuruh | swara lir gunung
saèstwa jawata | ngatona iku ling mami | ywan dudu dewa | kita aywa kaèksi ||
10. gya ngatingal Bathara Wisnu ing ngarsa | Prabu ing Gilingwêsi |
ingsun mungsuh ing sira | wus kagêm ngasta mami | lah sapa arannya | Dewa ing Suralaya | Hyang Wisnu sigra nulya ngling | ywan tambêh kita | iyèngsun Wisnumurti ||
12. mojar Sang Sri Selaprawata lah iya | kita jurit lan mami | eman
ing jôngga pêgat | maniba wus angêmasi | gya sinasêmpal | angganya pinadhati ||
20. ri sampuning pêjah Sri Selaprawata | pratiwa kwèh wus gusis | umantuk sasaransarsaran. | dahat takut ri kang tyas | angganya ya sang narpati | uwus winawa | umunggah ring swarga di ||
21. wus ingunjukkên ing Sang Hyang Girinata | punika wangke aji | Sri Selaprawata | pêjah têka ing ingwang | awaknya wus kapadhati | kawênang ya prang | tan alah ing ngajurit ||
22. apan kawênang têka ing cêcangkriman | kabukwèng ulun nguni | cangkriman [cangkri...]
[...man] sang nata | suka Hyang
26. anglêwihi gara-gara madyapada | Suralaya gêng prapti | ri kang bayu-bajra | ing swarga kalèbèran | ing toya lêwih
kang linêwih | Sang Hyang Girinata | samana mahêm rêmbag | lan Sang Hyang Narada singgih | myang para dewa |
30. lah apa kakang kang mawa gara-gara | ing swarga loka iki | dene lir kinocak | kakang ing Suralaya | apa ta wadine ugi | Rêsi Narada | gya matur Hyang Pramèsthi ||
31. wontên yogyaning ulun ing marcapada | lalu lara prihatin | apan garwanira | Sang Sri
43. kapwa sadhela ya prapta gara-gara | pan lêwih ingkang uni | myang ing Suralaya | lêwih sing madyapada | kang
darapon aywaa | lah ingaranan dora | sapa ri kang ngêndêl benjing | sakèhing dewa | yèn padha goroh mangkin ||
47. ing saèstunya Raja Selaprawata | yèn tan uripa malih | pan môngsa
sa] lawan mami | inggih punika | ngong têdhèng Hyang Pramèsthi ||
54. ulun têdha sadaya unggah ing swarga | anunggala
Pramèsthi lingnya inggih | ngong nurut ri sa- | karsanya madu gêndhis ||
1. ya unggahêna ing swarga mangkin | sadulure tigang dasa pisan | ing pêndhak Dite lakune | yèku ing purwanipun | wontên wuku tigang dasèki | inggih sadulurira | ya Sang Watugunung | ri sampunira mangkana | Sang Hyang Guru umantuk ing swarga malih | jumênêng adilira ||
3. Sajarahipun para ratu ing tanah Jawi wiwit saking jumênêngipun Ratu Bathara Wisnu lan Bathara
kang dihin iya ing gunung Marapi | kapindho Pamantingan ||
5. kaping tri ing Kabarehan iki | kang kaping caturnya ing Lodhaya | lan malih kaping pancane | iyèng Kuwubalêdhug | kaping sade Saptawaringin | saptèng Kayulandheyan | kaping asthanipun | iya ri
nêdhakêna nata | nuswa Jawa tumulya samya ngastuti | têdhak mring madyapada ||
8. nèng madyapada wus madêg aji |
putrèki | nulya putra Pandhudewanata | ing Ngastina nagarane | wus alama asunu | Sang Arjuna ingkang kêkasih | Sang Arjuna pêputra | nama Abimanyu | samana pralinèng rana | tilar garwa anuju sêpuh garbini | miyos jalu kang putra ||
Suwelacala | pan jumênêng narendra ing tanah Jawi | ya ing Purwacarita ||
sumêndhine | andèrès rêmênipun | dadya ratu wong karya nguni | Rêsi Gathayu ika | nênggih kang waruju | arêmên sabèng paseban | pan jumênêng ratu ing Koripan nênggih | anggêntosi kang rama ||
16. sakathahe sanak papat iki | sami asok
ginadhang jumênêng aji | ana ing Pajajaran ||
20. datatita jênênging narpati | Pajajaran nênggih kang winarna | wontên kang tinutur malèh | wontên jênêngan wiku | atêtapa ana ing ardi | kilèn ing Pajajaran | prênahe dhêdhukuh | nama Ki Ajar Capaka | patapane lèr kilèn saking ing ardi | gunung ing Pajajaran ||
21. pan uwus kalokèng praja salwir | ywan Ki Ajar tasdik ing paningal | wruh sadurunging binadhe | pan wus katur sang prabu |
budhal | datan kawarna lampahe | praptèng ngarsa umatur | mring sang nata rêkyana patih | inggih sampun
saking Pajajaran | èstu wawratipun | sang nata bêndu kalintang | lanyap bae Si Ajar arsa ngayoni | marang ing jênêng ingwang ||
sojaring swarèku | hèh Sang Ratu Pajajaran | wruhanira ingsun amalês ing benjing | marang ing jênêngira ||
praptèng ngarsaningsun | aja benjang mêngko sira | auripa pan ingsun tan nêdya gingsir | swara ika wus ilang ||
ing sang prabu | punika gampil kêwala | têtambane wêwêlak ingkang nagari | kita dhahar
33. miyos jalu putra paduka ji | amêjahi dhatêng ing sang nata | sampun pinasthi jangjine | pan
takoni ujare si tabit | ingsun mati dening sutaningwang | nanging mokal ingarahe | bapa mati sing sunu | lah sakèhe lêluhur mami | têka ing Nabi Adam | tan ana kayèku | anging ingsun kang pinêca | bok iyaa ingsun anglakoni jangji | sok balengong mulyaa ||
35. wus atuwa sêdhêng ingsun mati | anglakoni ujaring riwayat | wus tuwuk ingsun kamuktèn | nanging sapungkur ingsun | balaningsun mulyaa sami | ingsun akarya tilas | mring suta lan putu | tulusa jumênêng nata | anèng Jawa ing satêdhak-têdhak mami | panêdhèngsun ing dewa ||
36. sapingsore suta putu mami | aywa pêgat mêngkwèng nusa Jawa | ing benjing maria rêke | dhatêng dina kang kantun |
bayi dipun sêsuwir | apan êmban lan inya | matur ing sang prabu | lah gusti sampun mangkana | kadya paran
kadi wulan sumunu | kyai buyut angling jro ngati | lami ngong sabèng toya | pan durung andulu | ing cahya kang kaya ika |
wong nora nganaki | ing mangke manggih putra ||
44. tur abagus cahyane lir sasi | nyai buyut lintang sukanira | dinadah dulang suk sore | saya lama winuwus | ya ta agêng kang jabang bayi | wayah sampun diwasa | takèn ramanipun | sapa
ingsun dhewe kaki | rajasunu tan suka ||
46. kyai buyut amicarèng ati | bok iyaa ngong agawe dora | darapon lêgaa tyase | aris wijiling wuwus | lah Ki Jaka nak ingsun kaki | yèn kita nora rêna | ing panabdaningsun | ingsun duwe pawong sanak |
atêtapa anèng wana pan winasis | petangan ujum ramal ||
punika | kang lwir manuswa warnane | angingkrang linggihipun | kyai buyut ika nauri | ingaranan wanara | Ki Jaka amuwus | lan maninge ika apa | kang anèng pang manuk jamang dening luwih | bagus kaki rupanya ||
49. kyai buyut ika anauri | pêksi siyung arane punika | Ki Jaka aris wuwuse | yèn
apandhe wêsi | karya sanjatanira sang nata | ing Pajajaran ing mangke | Siyungwanara wau | sakalangkung bungah ing ati | miyarsa tuturira | kang rama [ra...]
[...ma] ki buyut | dene angucap Sang Nata | Pajajaran Ki Jaka rêsêp ing ati | angrasa wruh ing praja ||
lan sudarmaningsun | ya ta sira sami mangkat | wong kêkalih saking ing wana sira glis | sira prapta ing praja ||
sarawuhipun | lwir ulam srambahan toya | tyas kawula kadya katibanan sasi | ing sarawuh andika ||
54. baya wontên karya kang agati | atanapi mundhut
wangkil lan jara | wêdhung miwah prêkul | kawula dhatêng sumôngga | pan akathah kagêngan dika puniki | myang warni dhuwung pêdhang ||
dimèn tutug dolanan | ing sakarsanipun | Kyai Buyut ing Karawang | nulya mantuk tan warnanên sampun lami | Jaka Siyungwanara ||
57. tumut sêsinau pandhe wêsi | aparon dhêngkul apukul tangan | asêsupit darijine | sakèhing
baguse lêwih ingkang warni | anglir Dewa Hyang-Hyang Kamajaya | apêkik anom dhasare | sumrêg kathah kang rawuh | anênonton ing sang apêkik | sakèhe kang tumingal | rasa-rasaras-arasên. mantuk | wênèh ana nginèp pisan | kang sawênèh ana milu nglêladèni | dènya pandhe Ki Jaka ||
59. sêsêk jêjêl kang wong nêningali | kang tan antuk ing
pangucapira | ing wong kathah sadayane kang ningali | padha wèha balônja ||
60. kang somahan padha sun jaluki | ngalih reyal rôndha tigang
lêlurung sang apêkik | paranipun mring pasar ||
63. kae Jaka iya amulat ing | gajah ginuyang Ki Jaka tanya | baya ika pa arane | ingkang
tanbuh nyawa kang sira tingali | dudu layak tontonaning bocah | yèn ratu kasukan rêke | papak kunêng ing kewuh | apan sira maksih
75. sri narendra sigra dènira ngling | hèh pandhe sapa kang duwe anak | wani-wani gêpok bale | lan sapa aranipun | punang pandhe umatur aris |
kinawênangakên ing sore siniwi | anabuh lokananta ||
81. lan winênang anrapakên adil | wong dêdosan ingkang ukum lara | miwah ing ukum pêjahe | tan kocap laminipun | Arya
suwun akaryaa sanjata di | karya dandanan ing prang ||
82. dyan pinatêdhakakên sakwèhing | pandhe dhumatêng wau Ki Arya | ya ta wus
85. dene ing mêngko ingsun nututi |
sumusul marang ing wismanira | Ki Arya sigra ulihe | ya ta datan adangu | sri narendra
linabuh | maring kali Karawang | sri narendra sakalangkung dening bêndu | Arya apa dosaningwang | ngong kita labuh ing kali ||
kabasmi | wontên ta lêlurahipun | têtiyang angandhaga | dyan lumayu umatur Radèn Susuruh | nênggih radèn rama kita | binasmi sampun ngêmasi ||
5. linabuh lèpèn Karawang | dening Arya Banyakwidhe ing nguni | bêndu Rahadèn Susuruh | sira nêmbang tangara | sampun pêpak sakèhe punggawanipun | gêgaman wus amalatar | tinon pindha wukir api ||
12. wus katur marang Ki Arya | raka kita ngamuk tan wrin ing
ing rika Radyan Sêsêdhah | ikêt pinggangira kêni ||
14. rampung ingkang ikêt pinggang- | nya awirang radyan tyasnya wus miris | Radyan Susuruh
[...p] atmaja | mring sira ni rôndha ing Kaligunting | apan lêwih trêsnanipun | lwir suta gwan ayoga | nyai rôndha mring sira
sri narêndra aswarèng ring wadyanipun | sakwèhning wong Pajajaran | wong desa mwang têkèng wukir ||
17. aywa na wani kanggonan | mring Si Suruh iya yèn ana wani | saèstu yèn satruningsun | ingkang wani kanggonan |
langkung ajrih kumitir ing jro ngati | saksana sira agupuh | mring sadulure lanang | kaprênah anèm katiga samya jalu | Ki Wiro ari tumulya | ari malih ran Ki Nambi ||
19. pamêkas aran Ki Bandar | kaya priye yayi sira ngong tari | dening undhange sang prabu | sapa ri kang
dukane sri naranata | arinira katiga samya kering | dhumatêng ing wismanipun | ni rôndha sampun prapta | Radèn Susuruh apan sampun katêmu | ya ta wus tata alênggah | angling Ki Wiro Ki Nambi ||
22. lah gusti sampun gya maras | tyas paduka dening undhang narpati | yèn dhatêng ing têmah besuk | ulun kang tumanggala | ananggoni ring dukanira sang ratu | nadyan dhumatêng ing pêjah | ulun apan tan gumingsir ||
23. Radèn Susuruh gya mojar | ngong tarima sihira marang mami | nanging ing pangrasaningsun | sira otota kawat | bêbalunga wêsi rèhing wong têtêlu | lah môngsa sira nônggaa | marang ing sri narapati ||
24. lah ingsun apamit paman | lah karia ingsun
bubar | awatara wong satus kang atut pungkur | ngetan bênêr lampahira | saha ni rôndha tan kari ||
26. Ki Nambi Wiro turira | maring radèn punika yèn suwawi | dawêg sami minggah gunung | nênggih ing wukir Kombang | wontên Ajar atêtapa sampun sêpuh | sidik ingkang pangandika | punika yogya ingungsi ||
27. manawi asuka têdah | sira Radyan Susuruh angrêmbagi | anulya samya lumaju | munggah
ing gunung Kombang | sampun prapta wau sasukuning gunung | apan wukir Kombang ika | kalangkung dening asingit ||
28. kahyanganing parayangan | myang lêlêmbut pêri kalawan êjin | mangkana ingkang winuwus | ri kang tapa ing arga | lêwih sêktinira ya ri kang jêjuluk | Ki Ajar Camaratunggal | satingalira wus
anungkul | mring Ajar Camaratunggal | lêwih saking sang ayogi ||
30. nadyan akathaha Ajar | tan ana lwir Ajar Camaratunggil | kawibawan pindha ratu | dadya ing saciptanya | bisa anom bisa cilik bisa sêpuh | apan wus angraga suksma | saha karya raras ati ||
ingsun kadhatêngan mangkin | lah iya ing mêngko | lagya ana ing marga lampahe | asmu amangun brôngta ing galih | tilasing amukti | têdhaking wirya gung ||
3. apan iku atmajèng narpati | kawon ing palugon | lah
ngarga dhêdhête | gumrah swarèng tawang prayangan jin | yèn janmaa sami | mapag gusti rawuh ||
8. kadhatêngan sinatriya adi | amangun wirangrong | dyan kawarnaa radèn lampahe | mèh prapta awan bingung ing margi | Dyan Susuruh angling | ing jro kalbunipun ||
9. dening alêwih singite iki | ingkang adhêdhepok | ana ing gunung Kombang ing kene | sigra radèn amyarsa ungêling | gêntha kêlèng muni | radèn gya andulu ||
12. narpati putra sumêngkèng nginggil | agrèng arga rawoh | kang umiring
lah bagea gusti | ri kang anyar rawuh ||
14. teja sulêksananing abêcik | lah sang bagus anom | ing wingking ing pundi pinangkane |
16. bênêr kaki salingira ugi | apa pedah ingong | pun kaki anèng pucak wukire | mangan barêbêkaning kaywaking |
munggah ing pangajaran asungil | sêdyanira ugi | dhapur prang kaburu ||
18. amungsuh wangsanira pribadi | mila sira mêngko | mring wukir arsa tumut rahadèn | adhêdhukuh nuntumakên api | apa iya ugi | mangkono karsamu ||
19. radèn umatur saha wotsari | èstu sang
iku tan apaos | sira Radèn Susuruh dan linge | inggih ing raga ulun puniki | punapa sarèhing | hyang kaki ngong
24. witing maja uwohe sawiji | apait kang raos | ing kono sira mandhêga age | banjur sira dhukuhana ugi | aywa mentar malih | kêkalakêkaha. ing ngriku ||
25. wruhanira kaki iku benjing | minôngka karaton- | nira têtêp dadi praja gêdhe | ing sirah kêpuh iku ing benjing | iya iku ugi | dadi alun-alun ||
apan dadi katong | ya amêngku ing nuswa Jawane | lah kaki uwis aja prihatin | iya sira benjing | amalêsa ukum ||
28. mring Ratu Pajajaran sirèki | nanging ta ing mêngko | tan linilan yèn malêsa mangke | lagi malês yudanira ugi | lah maninge kaki | yèn sira tan wêruh ||
ingsun iki | sayêktine ingong | dudu Ajar ingkang satêmêne | apan putri Pajajaran mami | aringong tumuli | eyangira iku ||
30. apêputra mring ramanirèki | kang lina ingobong | karananingsun kesah purwane | saking nagara pan ingsun ugi | kacarita putri | lêwih saking ayu ||
31. sakèhe putri ing tanah Jawi | tan atandhing ingong | amung ingsun putri ayu dhewe | sakwèh para ratu tanah Jawi | anglamar ing mami | nanging sun tan ayun ||
32. saking sangêt ngong tan arsa krami | gya dinukan ingong | dening rama asangêt dukane | ya ta sun rasa-rasa ing galih | tansah karya agring | ing yayah lan ibu ||
33. tumulya ingsun kesah ing wêngi | murca
praptèng pucak ingong | ya ta ana kayu camarane | satunggal iku gon ngong anêpi | mêngko iku maksih | rupane kang kayu ||
35. sigra Ki Ajar asalin warni | nira nguni wadon | rupa wanodya lêwih ayune | anglir widadari saking swargi | cahya mindha
37. marma mangkana de salamining | radèn dèrèng
tumon | warna kadi sang putri ayune | radèn wus liwung tan ana kèksi | mung sang kadya ratih | kang tansah ing kalbu ||
38. liwunging tyas rahadyan anuli | nyandhak asta
wêwadi | lir wong tanpa tudoh | sira iki kerut warni bae | mapan wong apinto ingsun iki | munduran ing
anglamong | marang ngêndi paranira anggèr | bok iyaa tolih dasihnya gring | yèn tan wruhèng gusti | kawulèstu lampus ||
nênggih | anyangkêlang kudhi | wus awayah sêpuh ||
46. Radèn Susuruh wau ningali | mring Kyajar waspaos | wus alinggih Ki Ajar praptane | radèn putra wus emut ing galih | sigra anungkêmi | mring padèng sang wiku ||
47. sarya matur radèn asmu tangis |
jamaking wong kakung kaki | kagebang ing wadon | kêna ingowah lawan gingsire | apan uwus bubuhaning janmi | amung ingsun
benjing | mapan ingsun iki | manuswa satuhu ||
50. saking sangête ing tapa kaki | mila lêwih ingong | ing asêpi iya iku radèn | yêkti nora wêruh marang mami | lan winênang malih | ingsun dadya jalu ||
51. lan winênang ingsun dadi èstri | dadi tuwa anom | luput ing lara lawan patine | iya besuk ingsun kênèng pati | yèn dina ing akir | kiyamat ing besuk ||
52. dene benjing sira uga kaki | patêmon lan ingong | nanging nyata ta dudu ing kene | gon ingsun atêmu lan sirèki | benjing sun apanggih | lawan kita putu ||
53. yèn sira benjing wus madêg aji | amêngku [amêng...]
[...ku] kadhaton | lan angrèh ing tanah Jawa kabèh | lan benjing sun ngalih saking ngriki | ya ing Tasikwêdhi | kaki nagarèngsun ||
kaot | kandhuruan myang ondhamoine | nanging ingsun ngawula ing benjing | marang ing sirèki | wruhanira iku ||
nulya mit | radyan mangkat aglis | sang durma sing gunung ||
1. Radèn Susuruh têdhak saking ing arga | lampahe
rajaputra | datan kawarnèng margi | rahadyan ararywan | anèng ngandhaping maja | uwohe amung sawiji | radèn ngandika | ambilên woh puniki ||
3. wus ingambil ya ta anuli dhinahar | raosipun apait | rahadèn ngandika | sanak ingsun sadaya | ingsun dhêdhukuh ing ngriki | padha gawea | omah sadaya sami ||
4. sun arani ing Majapait kang desa | ya ta wong satus sami | tumut adhêdhêkah |
ênêngêna ingkang lagi têtaruka | kang winursita malih | sira Arya Bangah | nagarine pan risak | ing Galuh ingkang nagari | pan linurugan | dening sri narapati ||
9. ing Pajajaran lumampah saha bala | tan kawarna prangnèki | Galuh wus kabêdhah | ing Prabu Pajajaran | wong cilik dipun boyongi | pan jinarahan | wau sajroning puri ||
10. Arya Bangah apan lumayu mangetan | langkung kawêlas asih | wau ingkang kesah | saking nagaranira | anjujug ing Majapait | datan winarna | ing marga sampun prapti ||
11. ing Majapait wau Ki Arya Bangah | panggih lawan kang rayi | Ki Susuruh sira |
binêdhah | dening Siyungwanara | sadaya dipun boyongi | yayi manira | kacandhaka ngêmasi ||
14. ing Pajajaran lah nêdha linurugan | rinêbut ing ajurit | Rahadyan Sêsêdhah | langkung awlasing raka | lah inggih kakang
mring Pajajaran | pan wus ungsume mangkin ||
16. tan kawarna rahadèn sampun lumampah | saha bala ngajrihi | maring Pajajaran | ya ta datan kawarna | solahira dènya jurit | ing Pajajaran | wus kabêdhah kabêsmi ||
17. binoyongan têtiyang ing Pajajaran | marang ing Majapait | cacahing têtiyang | pan tigang èwu ana | mangke pan dados sakêthi | lan pitung lêksa | cacahing Majapait ||
18. Kyai Wiro Nambi Bandar aturira | punika yèn suwawi | paduka rahadyan | jumênênga narendra | wontên kitha Majapait | anggêntosana | aparentah
20. Arya Bangah ngalih ran Arya Panular | ya ta jinunjung linggih | Ki Wiro punika | anama Patih Wahan | Ki
samana rêkyana patih | sampun pêputra | anênggih kang wêwangi ||
22. iya kang anama Dipati Udara | tinanêm ing Kadhiri | wus ing lama-lama | sri narendra pralina | prabu anom anggantyani | mring ingkang rama | jumênêng Maospait ||
23. Patih Wahan apan ta maksih agêsang | maksih dados pêpatih | amomong sang nata | kawarnaa samana | sang nata arsa cangkrami | maring ing wana | anggrit banthèng jêjawi ||
24. Patih Wahan umatur dhatêng sang nata | patikbra yèn suwawi | sampun acangkrama | dhatêng ing wanawasa | manah ulun pan kuwatir | maring sang nata | pan tiyang Majapait ||
25. manahipun pan dèrèng suyud sadaya | dhatêng sri narapati | pae rama tuwan | tiyang suyud sadaya | miwah wong môncanagari | dhatêng paduka | manahe dèrèng radin ||
26. benjang cangkramaa dhumatêng ing wana | yèn wadya sampun radin | prabu anom sira | lintang dènira duka | wau dhatêng ki apatih |
gya kôndur sri narapati | manjing jro pura | luwaran ingkang nangkil ||
ta manjing jro pura tanpa larapan | gya matur ing narpati | ing atur patikbra | wau pun Patih Wahan | aturipun ing
wong tani | pun Patih Wahan | rumiyin darbe janji ||
34. inggih kalih rumiyin rama andika | sarêng mati saurip | ramandika tilar | pun patih tan abela | dumadi cidra ing jangji | pun Arya Wahan | dosane aming kalih ||
35. kang kariyin abôngga dhatêng sang nata | kalih cidra ing jangji | yèn suwawi karsa | pun patih abelaa | dhatêng
37. ingkang wasta dhuwung Kyai Jangkungpacar | iki wrangkakna aglis | maring
apan dèrèng anendra | akalihan lan kang rabi | Ki Arya Wahan | angling marang kang rayi ||
39. dèn prayitna sira yayi ariningwang | ing mêngko ana maling |
ingwang | lah mêngko umpêtêna | ana ing lêlangit ingsun | sakèhe wong kapatihan ||
3. padha akêmitèng kami | ing sawêngi mêngko uga | lah padha mêlèka kabèh | mêngko ana maling guna | kiya patih gya nendra | ing langit prênahanipun | anèng saluhuring
kantun pribadi | amung lan kang para garwa | eca asuka sang katong | mangke ingkang kawarnaa | putranira ki patya | jalu sampun darbe lungguh | kang aran Radèn Udara ||
turanggi | anandêr atilar bala | anjujug ing wana age | sang prabu anom kapêdhak | eca tyasing narendra | anggêrit lan garwanipun | samana Radèn Udara ||
17. angêmbat lawung kumitir | prabu anom linarihan | aniba nulya sedane | gègèr wong sapagrogolan | gumuruh awurahan | ri sampuning mangkanèku | prabu anom putranira ||
18. Radèn Adaningkung nênggih | kêkasihing rajaputra |
putri lêwih ayune | putrine Raja ing Cêmpa | lah patih apa ana | praja aran Cêmpa iku | ki apatih atur sêmbah ||
25. kawula mirsa dewa ji | nagaryèng Cêmpa punika | pamirsa kawula anggèr | prênahipun tanah sabrang | dede nagari Jawa | ngandika malih sang prabu | mring Ki Patih Gajahmada ||
26. yèn mangkono sira patih | maringa nagara Cêmpa | sun kongkon sira wiyose | nglamara putri ing Cêmpa | iku patih dèn kêna |
mantri wus bubar | sadaya sampun umantuk | kawarnaa ki apatya ||
28. sampun umangkat sira glis | praptèng Garêsik lampahnya | wus numpak ing palwa age | alayar ing dalu siyang | tan kawarna ing marga |
putra tuwan sang nata. Majalêngka prajanipun | ingkang ngutus ing kawula ||
31. nama kawula dewa ji | anênggih pun Gajahmada | pêpatihe putra katong | dene ing lampah kawula | ingutus ngaturêna | nawala dhatêng sang prabu | punika ingkang nawala ||
winartan sampun | yèn linamar ingkang putra ||
35. apan ta sampun tinari | putranira ingkang tuwa | saking ajrih ing ramane | dadya tumurun ing rama | sigra kinèn adandan | sang putri samêkta sampun | kang ibu asmu
gumuruh | praptèng Garêsik saksana ||
42. Patih Gajahmada prapti | ing Garêsik sampun mêntas | saking muara êntase | saha sang putri binêkta | Ki Patih Gajahmada | sampun panggih lan sang prabu | kang sêrat katur sang nata ||
ingkang panênggake | sampun akumpul samana | lan Makdum Brahim ika | wus lama datan winuwus | Rajèng Cêmpa
sandhang lawan pangan | wadya lit kwèh suka sugèh | sajênênge Brawijaya | ana ing Majalêngka | sigêgên datan winuwus | ing mangke kang kawarnaa ||
53. nênggih samadyèng wanadri | kacatur wontên rasaksa | lan rasaksi sadulure | apan iya roro sanak | ika sami pratapa | rasaksa lan rasaksiku | ni rasaksi ika ngucap ||
yèn arsa ing sira | rupamu [ru...]
[...pamu] kaya mangkono | remanira jatha gimbal | lan siyungira uga | sacarak sisih dinulu | kudu arsa laki nata ||
56. kang amêngku nuswa Jawi | kang
anglêwihana | ing sakwèh prajurit luhung | ing nusa Jawa sadaya ||
1. Sajarah wiwit Nabi Adam dumugi para dewa. (Dhandhanggula). ... kaca 7
2. Prabu Watugunung ing Gilingwêsi. (Asmaradana, Sinom, Pangkur, Durma, Dhandhanggula). ... kaca 10
3. Sajarahipun para ratu ing tanah Jawi wiwit saking jumênêngipun Ratu Bathara Wisnu lan Bathara Bramadu dumugi nagari Pajajaran. (Dhandhanggula). ... kaca 35
4. Lêlampahanipun Siyungwanara. (Dhandhanggula, Pangkur). ... kaca 39
5. Radèn Susuruh oncat saking Pajajaran lajêng têtruka wontên ing Majapait. (Pangkur, Mijil, Durma). ... kaca 56
6. Nagari Pajajaran bêdhah. Radèn Susuruh têtêp jumênêng nata ing Majapait, run-tumurun. (Durma, Asmaradana). ... kaca 67
--- 12 : [3] ---
Trunajaya santun nama Panêmbahan Madurêtna ing Surabaya, ambalela mêngsah Mataram dipun biyantu
pangran ing Sampang pondhoke | jawining kitha iku | wong pasisir bang kilèn prapti | kapanggih ing Jêpara | Kêndhal
marang kang eyang wau | kadipundi eyang kang warti | têtiyang ing Madura | lan Makasaripun | matur Pangran Purubaya | wartinipun wong Sampang anunggil baris | kalawan [kala...]
[...wan] wong Makasar ||
53. tiyang pasisir bang wetan nênggih | sami sowan dhatêng Surapringga | mring Trunajaya suyude | ing Sidayu kalulun | ing Garêsik miwah ing Tubin | ing Rêmbang Pajangkungan | Lasêm wus anungkul | môncanêgari bang wetan | wus kakêlun
awak ingsun kalamun | undurana anglêlingsêmi | pasthiningsun yèn merang | marang sang aprabu | yèn ta mundura ing karya | yèn ta durung ana kaananing
sami dharat kewala | dèn rêmpêg ing laku | dening sakèhing baita | winawratan sangune tiyang Matawis | kawota ing baita ||
iku tinilar wadyalit | lan adhi mas ing Sampang ||
58. ana ing ngarsa manawa eling | wong Madura marang yayi êmas |
sinawang gêgaman kagiri-giri | kadya prawata sêkar ||
60. tiyang pasisir môncanagari | ingkang dadi cucuking ayuda | anèng
kewuh | ingkang ngadhêp ing Surabanggi | Rahadèn Trunajaya | ingkang ajêjuluk | Panêmbahan Madurêtna | sampun angron sineba tiyang pasisir | ingkang wetan sadaya ||
62. atanapi kang môncanagari | ing bang wetan anungkul sêdaya | Ki Madurêtna barise | apan sampun akumpul | lawan Raja Galèngsong singgih | wong Makasar malatar | sami purunipun |
panjungjunge | Raja Galèngsong iku | kang nanggupi bêdhah Matawis | mila Ki Madurêtna | langkung trêsnanipun | dhumatêng
datan emut | lamun wontên ingkang ngajani | Prabu Anom Mataram | tan kemutan wau | angrasa sampun kuwawa | Trunajaya dene sampun angsal kanthi | Prabu Anom Makasar ||
65. apan sampun amiyarsa warti | yèn Adipati
dipati anèm | kang anindhihi laku | Trunajaya sampun acawis | lawan tiyang
wong Sampang wus asiyaga | mêpak baris solahe anggêgilani | miwah ta wong Makasar ||
67. apan asêdya angantêp jurit | apan yudane wadya Mataram | lir singa galak olahesolahe. | warnanên kang lumaku | Adipati Anom Matawis |
kang dadi senapatya | sêmana wus rawuh | ing Masahar tatan-tatan | bêbarisan saksana ngangsêg ing jurit | ing Gagodog sinêdya ||
68. tiyang Madura amapag jurit | lan wong Makasar kadi hèrnawa | apan ta sami purune | sami arêbut dhucung | kaya age panggih ajurit | ing Gêgodog wus prapta | pan dulu-dinulu | wong Sampang lan wong Mataram | pan sadaya tan ana angucap ajrih | suraking wêwingkingan ||
1. mangsah sikêp ing Madura | yèn sinawang kadi banthèng akanin | angajrihi tandangipun | kadi ta singalodra | rêbat môngsa sadaya pan sami purun | prasami
sisihipun | aran Dhangdhangwacana | anadene ing wau ta sisihipun | kang kiwa Ki Wôngsaprana | sami prakosa ing
punika têtindhihipun | awasta Dhaèng Marewa | kalawan Dhaèng Makinci ||
4. mangsah sikêp ing Mataram | punang bêdhil dadi cucuking jurit | swarane lwir gunung rubuh | mimis tiba lir udan | pêtêng dhêdhêt ing ayuda kadi dalu | dening
anaun rawis | wong Madura sami purun | rame têmpuh ing yuda | lwir andaka wong Sampang pangamukipun | arame prang long-linongan |
umagut | dening andêling ayuda | Pangran Purbaya ngawaki ||
11. Tumênggung Rajamênggala | Arya Pamot sarêng mangsah ajurit | Pangran Balitar tan kantun | sarêng antêp ing yuda | wong Makasar sadaya sarêng umagut | Raja [Ra...]
[...ja] Galèngsong priyôngga | ingkang nindhihi ing jurit ||
12. dening Radèn Trunajaya | tiyang Sampang wau kang dèn tindhihi | mila ing ayuda kukuh | wus karsaning Pangeran | wong Madura pasthi lanang juritipun | pilih bobot ing ayuda | tan ana angucap ajrih ||
anèng ing rana kasambut | kondur wus binandhosa | Kyai Rôngga Sidayu apan kasambut | ing rana sampun palastra | wingwrin wadya ing Matawis ||
16. kang dados lajêring yuda | Pangran Purbaya tinilar wadya alit
Mataram tan ana kaya mami | sinêmbah sinêpuh-sêpuh | mring putra myang santana | ana wrate ingsun mundura ing kewuh | tan
lir banthèng tawan kanin | apan wus kapanggih sêpuh | mandah kala taruna | wong Madura sing katrajang mawut-mawut |
nanging pangeran tan emut | ingkang sarira rêmak | wong Mataram anèng payudan pan mawut | dening Pangeran Purbaya | wus kasambut ing ajurit ||
26. lwir pendah dhawuhan bêdhah | pêdhot lajêripun kari angisis | dedingdening. lajêre wus rawuh |
dipati kalulun kondur | lan Pangeran Singasêkar | de wadya tan kêna pulih ||
27. sira pangeran dipatya | manahira alit dhatêng awingwrin | dening kang eyang kasambut | ya ta apamondhokan | arêrangkah sami prayitna ing kewuh |
sanga prang ing jagatSengkalan : naga sanga prang ing jagat tahun (1598 A.J., 1675/1676 A.D.). | ri sampun ing mangkanèki ||
29. wusing mantuk kang bandhusa | kawarnaa wau ta ingkang kari | sakèhe wadya Matarum | akêkês manahira | dening andêling kewuh sampun
prajurit sadaya | manahe kadya pawèstri ||
30. miwah kang para santana | para putra manahira awingwrin | sampun karsaning Hyang Agung | apês wadya Mataram | yèn wus takdir tan kêna owah lan gugur | duk
nora mangan | lan pinarag ing gêgêring sangêtipun | wong Mataram alorodan | apan sami minggat mulih ||
pan kalulun sampun kondur tumuli | lan Pangeran Singasantun | miwah Pangran Balitar | lampahira sêmana apan alaju | sêdya mantuk ing Mataram | kèndêl Japara sawêngi ||
33. lajêng mantuk mring Mataram | kawarnaa duta Sampang nututi | ingkang dados tunggulipun | Tumênggung Mangkuyuda | wong Makasar Dhaèng Mrewa tunggulipun | ingkang kinèn nututana | lanpahelampahe.
anjêjarah bêbaruwun | ingkang lanang pinatenan | ingkang èstri pan ingambil ||
darbene pan jinarahan | wong Juwana samya ngili ||
36. ing Pathi wus kaèdêkan | dening Mangkuyuda prawirèng jurit | tiyang ing Pathi kalulun | akathah ingkang pêjah | dennya mapag tiyang Sampang pêrangipun | tiyang Pathi asar-saran | sami lumayu angili ||
37. ing Kudus sampun kabêdhah | jinarahan tiyang alit awingwrin | kalangkung dening arusuh | tingkahe [ting...]
[...kahe] wong Madura | pan ing Warung Garobogan wus kalulun | binoyong lan jinarahan | puyêngan
kalindhih | kathahên lawan | akathah ingkang mati ||
3. sampun kèngsêr yudane wadyèng Madura | ya ta mangetan malih | nagari Japara | wau ingkang sinêdya | arsa
ing bang wetan sadaya | wau ingkang ambantoni | wadya ing Sampang | ingkang dadi têtindhih ||
sajroning kutha | akanthi lan Kumpêni | kang tunggu Japara | watawis rong bragada | sêdya rêrêmpon ing
puri | Ki Wôngsadipa | sampun angati-ati ||
kang kula santana | sumêdya ambêg pati | rêrêmpon kewala | anèng sajroning kitha | anging datan amêdali | tiyang Japara | mawut kang alit-alit ||
wiyat | dening suraking bala | Wôngsadipa tan mêtoni | muwêr ing kitha | sampun angati-ati ||
14. wong Madura sampun malêbêt ing kitha | polahe gêgilani |
kanthi wong Makasar | polahira lwir yêksa | lir banthèng atawan kanin | lir singalodra | rêbat môngsa ngajrihi ||
kang sanjata | wontêna Danaraja | kang agêng lah dèn pilihi | ingarah-arah | tibanipun kang mimis ||
27. Jagatamu punika kang kawuwunga | ing mriyêm miwah bêdhil | saking Danaraja | lawan ing pamondhokan | ugi ingulungkên mimis | wadya Madura | inggih saking ing ardi ||
28. ya ta Ki Wôngsadipa sampun arêmbag | minggah dhatêng ing ardi | gunung Danaraja | pan sakèhing sanjata | gêng-
layak nibanana | ing Jagatamu ngungkuli | sigra pinasang | wau pun Kumbarawi ||
ing arga | langkung agênging mimis ||
33. kang kasêrèmpèt wong Sampang kathah pêjah | wong pasisir awingwrin | lan môncanagara | dening ta
wau saking ing wukir | kathah ingkang wrêksa | sami katrajang sêmpal | ya ta wau anibani | têngah pondhokan | gègèr yayah sinipi ||
têtiyang Madura | lawan tiyang Makasar | ing Kudus kang dipun [di...]
[...pun] ungsi | banjur mangetan | kuwur kang wadya alit ||
37. kawarnaa Ki Ngabèi Wôngsadipa | apagunêman sami | lawan para putra | arsa atur uninga | dhatêng prabu ing Matawis | yèn ing Jêpara | wau dipun inggahi ||
71. Mataram dipun lurugi prajuritipun Trunajaya
39. tan kawarna lampahe ingkang utusan | apan datan alami | ya ta duta Sampang | minggah dhatêng Mataram | prajurit anglêlanangi | Dhangdhangwacana | wau
Dhangdhangwacana dèn iring | lan wong Madura | polahe gêgilani ||
41. nagri Pajang maksih bôngga linawanan | anglawani ngajurit | nanging tan kawawa | nagari Pajang rusak | têtiyang alit awingwrin | marang wong Sampang | lwir banthèng
tiyang jro kitha atintrim | têtiyang Sampang | tansah anjêjarahi ||
rinayah kathah binahak | kang tumut ing Matawis | wong desa puyêngan | padha abilulungan | ingkang amiyarsa tintrim | dening wong Sampang | anginggahi Matawis ||
45. tiyang Pajang sampun anungkul sadaya | miwah môncanêgari | Warung Garobogan | Balora lan ing Japan | ing Jipang lan Jagaragi | apa-Magêtan | Madiun Panaragi ||
46. ing Kaduwang sampun anungkul sêmana | tiyang môncanagari | bang wetan sadaya | miwah pasisirira | sadaya sami ambalik | tiyang Mataram | padêdesane tintrim ||
47. sampun katur mring susunan ing Mataram | yèn wong Sampang nginggahi | ran Dhangdhangwacana | angancik ing Kajoran | ing Pajang sampun ambalik | apan kèdêkan | tiyang Pajang
tansah ambahaki | ingkang padesan | ingkang tumut Matawis ||
maring Kajoran | lah dadia wakil mami | sira kêriga | sakèhe wong Matawis ||
52. yèn wis kalah wong Kajoran boyongana | gawanên mring Matawis | sakèh putraningwang | milua kakangira | angantêpa ing ajurit | marang Kajoran | wong Sampang kang ngunggahi ||
wus siyaga sadandananing ayuda | waos agêm wus mijil | miwah kang sanjata | dhahar wus tinampanan | ing wadya andêl pinasthi | para lêlurah | sami saos ing jawi ||
63. pangran dipati wus angrasuk busana | sadandanan ing jurit | dhuwung
1. budhal baris ing Mataram | yèn sinawang kadi prawata sari | lêlayu
ing Matawis | sawadyanira kumutug | wau ing lampahira | Mangunnêgara ika kang munggèng ngayun | lawan Radèn
kêrig wadya Mataram | sampun mêdal saking Taji pan anglurug | ing Kajoran kang sinêdya | kuwur manahe wong cili ||
ing Madura | bala Sampang dening ta têtindhihipun | awasta Dhangdhangwacana | agêng ainggil tur wani ||
tandangipun | ya ta wau kawarnaa | barise [bari...]
[...se] tiyang Matawis ||
9. ing Kajoran sampun prapta | wong Mataram sampun prayitnèng wèsthi | Kajoran sampun kakêpung | surak kadi ampuhan | Panêmbahan Rama wus prayitnèng kewuh | apan sampun asiyaga | sadandananing ajurit ||
10. miwah ingkang para sabat | wus adandan sêdya tumut ing gusti | tiyang Madura kumutug | sira DhangdhangwasanaDhangdhangwacana. | amêtoni ing ayuda karsanipun | wadyabala ing
wong Mataram | sami purun kadar pira mungsuhipun | tiyang Mataram akathah | ya ta acampuh kang jurit ||
kabranan | ingundurkên ingkang wingking maksih purun | wau têtiyang Madura | yudanira pan kalindhih ||
14. prajurite kathah pêjah | wong Kajoran wau sigra nulungi | saha gêgaman anggrêgut | nanging si kêkathahan | wong Kajoran ing wau
ingkang keron ing pikir | pasthi ing ayuda kukuh | benjang nadyan wangsula | mring
lolos ing dalu | lan saanak rayatnya | wus adandan awatara têngah dalu | kang kulawarga sadaya | apan sami dèn wangsiti ||
19. saksana anuli bubar | wong Madura kang lumakyèng ing wuri | apan kasuswa ing laku | akyèh ingkang tinilar | Panêmbahan Rama lampahe andarung | sumêdya angêmbul lampah | lan kang anèng Surabanggi ||
20. wong Mataram pan uninga | yèn Panêmbahan alolos wêngi |Kurang satu suku kata: yèn Panêmbahan alolos ing wêngi. wus
Kajoran kang kantun | dalêmira ingobongan | dening têtiyang Matawis ||
21. sampunira jinarahan | wong Kajoran binêkta mring Matawis |
tan kawarna kang mantuk dhatêng Matarum | sira Pangeran Kajoran |
22. apanggih lawan kang putra | Trunajaya langkung marmaning galih | tan kawarna laminipun | ya ta agênti warsa | Panêmbahan Madurêtna wus arêmbug | sumêdya angalih praja | akêkutha ing Kadhiri ||
23. sadaya wus samya rêmbag | wong môncanagara miwah pasisir |
mungguh ing asrèngarsèng. wuntat | kanan kering wus arakit ||
25. dening ingkang tinanggênah | anêtêpi kantun ing Surabanggi | ingkang anjaga pakewuh | santana ing Madura | pan akanthi lan wong Surabayanipun | tansah amawi gêgaman | tan ana sumêlang
minggah Matawis | wus [wu...]
[...s] prapta samayanipun | sigra anuli bubar | apan pinaju kalih ing lampahipun | dening ingkang mêdal wetan | wau ingkang anindhihi ||
29. awasta Ki Wôngsaprana | lampahira pan mêdal ing Sêmawis | mêdal Pingit lampahipun | ing Têrayêm sinêdya | wontên malih Mangkuyuda kanthinipun | awasta Dhangdhangwacana | sami prakosa ing jurit ||
30. tanapi bala Makasar | ingkang anunggil Mangkuyuda sami | dening ta pangajêngipun | wasta Dhaèng Marewa | wontên malih awasta pun Busung Marnung | polahe lir
34. tiyang èstrine tinawan | jinarahan rajakayane ênting | wong Pajang [Pa...]
[...jang] sami misuwur | yèn wadya Sampang minggah | sampun prapta sabrang bangawan gènipun | ing Garompol binarisan | risak wong pinggir banawi ||
35. tiyang Pajang apuyêngan | samya ngili manahira awingwrin | dening ing warta misuwur | akarsa ingunggahan | dening tiyang Madura nèng sabrang banyu | para punggawa ing Pajang | pan sami amêpak baris ||
36. kawarnaa wong Madura | Mangkuyuda sampun nabrang banawi | ing kali Sêmanggi umung | saha bala sumahab | tiyang môncanagara suwarninipun | sami kêrigan sadaya | anglurug dhatêng Matawis ||
37. tanapi tiyang Makasar | solahira kadi banthèng akanin | wus nabrang
2. wontên dene kang dadi panêngênira | ingkang pangawat keri | Arya Môndhalika | miwah
towok lawan pêdhang | wong Makasar malatar | tanapi môncanagari | pan amêlatar | kadya prawata sari ||
4. ya ta budhal bala bang wetan sadaya | untabe angajrihi | sira Mangkuyuda | kang dados gêgunungan | arusuh lampahing baris | tansah bêbahak | wong Madura lir bêlis ||
6. ingkang èstri tinawan tur dhinedhelan | kang kumbi dèn gantungi | wênèh kinukusan |
prapti | lajêng lampahira | ing Taji Pamondhokan | sigêgên kang anèng Taji | kang kawarnaa | ingkang mêdal
cinarita | Sri Narendra Matawis ||
72. Sunan Mangkurat tilar kadhaton, Mataram bêdhah
9. pan pinêpak wadyabala ing Mataram | arsa mapag ing
ing Matawis | wus apamitan | ing rama atur bêkti ||
12. wus linilan bubar gêgaman Mataram | kang dadi sênapati | pangran adipatya | rêspati nitih kuda | prajurite amarapit | awarna-warna | gêgaman ing Matawis ||
13. munggèng ngarsa tiyang sèwu numbakanyar |
15. wus ingangsêg gêgamaning wong Madura | ingkang saking ing Taji | myang Ki Wôngsaprana | saking Tarayêm bubar | wus kumpul lampahing baris | nèng Pajarakan | sampun anunggil kapti ||
16. tan antara wus sami ngangsêg ing yuda | ingkang
wadya Mataram | kang amapag wus prapti ||
18. sarêng mulat wong Sampang lan wong Mataram | anèng ing Kalianjir |
kalindhih | de wong Madura | baya karsaning Widi ||
21. para prawira prajurit ing Mataram | nora duwe kawanin | miwah
wong Madura sampun angangsêg ing kitha | lan wong môncanagari | anèng Pajarakan | Tumênggung Mangkuyuda | prajurite dèn undhangi | sira dhêsêka | kuthane wong Matawis ||
26. obongona omah sajawining kitha | manawa wong Matawis | ana ingkang bôngga | lah sira patènana | payo obongana aglis | karêpe uga | ing jro kitha atintrim ||
27. ingobongan omah sajawining kitha | sarta
sampun têka ing jangji | ing satus warsa | jênênge ing Matawis ||
32. ingundhangan para sêlir lawan garwa | tiyang sajroning
kalih | ya ta sinangkalan | dening ingkang anurat | rusaking nagri Matawis | pan sirna ilang | rasane ingkang bumi ||Sengkalan: sirna ilang rasane ingkang bumi (18 Sapar 1600 A.J. 22 April 1677 A.D.).
wong kathah | wênèh pisah lan laki ||
wingking sira | marang sira narpati ||
42. kang sugih anak kalangkung susahira | ginendhong lan dèn indhit | sawênèh punika | ana winot ing kuda | pating barêngèk anangis | kawêlasarsa | kang mêksih dèn susoni ||
43. pan katunjang dening wisma ingobongan | lwir grah swaraning tangis | sawênèh angucap | anakmu ilang papat | ingkang lanang anauri | ilang oraa | pan ora dadi pikir ||
44. parandene tan ngomani sêga wadhang | aja maras ing ati | sun maksih nonoman | wasis akarya bocah | ing benjing ingsun ilèni | agawe bocah | parandene agampil ||
45. kawarnaa sri narendra ing Mataram | ingkang
saking ing pura | angilèn nabrang banawi | suwêng ing pura | putra
50. Dhangdhangwacana kang kinèn anusula | marang sri narapati | ambêkta wong Sampang | miwah tiyang Makasar | anututi ing nrêpati | tiyang Mataram | kang kacandhak kyèh mati ||
dipun ambil | sarwi jininah | ing pikir saha tintrim ||
52. Ki Tumênggung Mangkuyuda kantun pura | amung ingkang
73. Sunan Mangkurat seda, sumare ing Têgalwangi
53. Prabu Mataram kalawan para putra | sampun anabrang mangkin | lèpèn Bagawônta | pan mêdal ing Wêwaja | angilèn datan anolih | mêdal ing rawa | lampahe sri bupati ||
54. gêrawalangurawalan. ingkang wadya kadhungsangan | manawa dèn tututi | dening wong Madura | miwah kang wong Makasar | urut sèwu dèn margani | datan
Radèn Tapa mêksih alit | anging kang raka | jêng pangeran dipati ||
56. ingkang tansah lumampah anèng ing wuntat | mila lumampah wuri | sêmu lampahira | ngajêng-ajêng putusan | saking Trunajaya ugi | ubangginira | mangke wus anglampahi ||
wadon lah padha tawurana | uwang iku dèn gêlis |
wong kang ambêbegal | saksana tinawuran | uwang maring para gusti | kang
angilèn lumaris | bumi Toyamas | wau kang dèn margani ||
63. lampah dalêm dumugi ing Ajibarang | arêrêp sri
ing jênêngingwang | pan wunwus. karsaning Hyang Widi | mulane sira | wong anom kang sun srahi ||
69. kayapriye Ki Pugêr ing aturira | Pangeran Pugêr angling | matur ing sang nata | inggih dhatêng sandika | yèn antuk pangèstu aji | jasad kawula | sampun dhatêng ing
wêcaningsun arinira iku benjang | yèn wis ngadêg ing Pathi | pan pilih bobotnya | ujare ing wirayat | kang putra
ing Jênar kang sinêdya | kawarnaa sang aprabu | ya ta lajêng lampahira ||
3. dening putra kang umiring | kang tan têbih lan sang nata | mung Pangran Dipati Anom | Mangkunagara Mataram | kalawan arinira | anênggih kang mêksih timur | ingkang nama Radèn Tapa ||
4. sêmana sri narapati | ngandika mundhut dawêgan | dhatêng
iya mêngko karsanira | apan ta sira bêngiyèn |
ingsun kon angrêbut sira | marang nagarinira | dene sira nora purun | ing mêngko mangkono sira ||
8. lah iya wruhanirèki | ki dipati jênêngira | amung awakira dhewe | ingkang mukti awibawa | datan têrah ing suta | lan duwe wawêkas ingsun | ki
11. sarya ngandika sang aji | dhatêng putra jêng pangeran | adhuh nyawa anak ingong | ki dipati wruhanira | lah ingsun iki uga | wus pasthi karsa Hyang Agung | yèn wus puput jênêng ingwang ||
12. iki babrêkatan mami | kabèh sira tampanana | yogya sira kang aduwe | pan sira putra ngong tuwa | kang yogya gumantia | marang panjênênganingsun |
wong Walônda | iku kanthinên prang pupuh | amalêsa ukum sira ||
14. marang wong bang wetan benjing | iya sun amini sira | sira rêbuta palugon | nagaranira Mataram | yèn kanthi wong Walônda |
ing ajurit pilih mungsuh | pan wus karsaning Hyang Suksma ||
15. iku mingêr sawab salin | iya mangsane ing
maring sira | yèn sun wus têkèng sumados | wus mantuk ing rahmattolah | iku ta layon ingwang | sarèkna Têtêgil iku | tunggalna lan
ana | ing kono lêmah mamundhuk | dèn enggal sira gôndaa ||
18. kalamun gandane wangi | ing kono panggonaning
Mataram | ing Têgalgônda sinare | ingkang kantun kawarnaa | para putra têtiga | sakawan lan arinipun | ingkang dèrèng antuk nama ||
23. mangkana wau winarni | sasedane ingkang rama | sumêdya samya apulèh | dènnyarsa ngrêbat Mataram | pan wus anunggil karsa | ing Pagêlèn ênggènipun | ing Jênar gènnya palênggah ||
24. ing Pamalang uwus ngalih | apan ta suyud sadaya | sakathahipun wong kilèn | dening mantri ing Mataram | nama Gajah Pramana | punika wau kang kantun | ngawula mring rajaputra ||
25. Pangeran Pugêr anênggih | asare dalu supêna | panggih lan rama tingale | ingkang sampun tulus seda | jro supêna ngandika | lah balia anak
Radèn Wirataruna | Radèn Rôngga apan kantun | tanapi para punggawa ||
30. miwah ingkang para mantri | Tumênggung Gajah
31. wau limanê sang aji | tinilar anèng ing marga | pan wus pinurugan age | warnanên tiyang Madura | ingkang nututi ika | Dhangdhangwacana pangayun | kandhêg wontên Jagabaya ||
ngundhangi ing wadyanipun | kalawan prajuritira ||
36. tiyang ing Madura sami | anggrêgut ing
tandangira | sêdya angantêp jurite | ing keri tiyang Makasar | prajurit ing Madura | apan asiyaga sampun | miwah wadya ing Kalagan ||
37. sêdya ngantêp ing ajurit | Panêmbahan Ing Alaga | ingkang nindhihi jurite | dadya kang prajurit samya | miwah para santana | sadaya apan anggrêgut | Rahadèn Wirataruna ||
malah akathah kang pêjah | wong Madura Makasar | sêmana sampun kaburu | wong Sampang lorod mangetan ||
40. dènnya amburu mangungkih | wau prajurit
ngungsi kitha sêdyanipun | warnanên kang kari ika ||
42. ingkang angakahi puri | Ki Tumênggung Mangkuyuda | punika
43. ingkang anèng ing Matawis | Ki Dipati Cakraningrat | sampun lami
kacêkêle | mring prajurit Mangkuyuda | wus binoyong mangetan | sêmana pan sampun katur | dhatêng Radèn Trunajaya ||
44. ya ta wau dèn sakiti | ingkang paman
45. ingkang kaburu angungsi | ing jro kathikitha. ing Mataram | tan kari lan sarowange | ya ta wau Panêmbahan | Ing Alaga kalawan | ingkang rayi ambêbujung | dhatêng Ki Dhangdhangwacana ||
46. saha gêgaman ngajrihi | ya ta têtiyang Mataram | sêmana kathah kang rawoh | dening amiyarsa warta | kalamun gustinira | wangsul malih juritipun | marminipun wong
dening têtiyang Matarum | kang mawut sami ngalêmpak ||
48. lampahira sampun prapti | wau nagri ing Mataram | sumahab wau barise | anèng sajawining kitha | Tumênggung Mangkuyuda | kang anèng jroning puragung | kalawan Dhangdhangwacana ||
50. malatar kang punang baris | kang sinêmbah Ing Alaga | kang sêdya ngrêbat purane | tan kawarna polahira | dènnya amagut yuda | wong Sampang miris tyasipun | lolos [lolo...]
[...s] ing dalu sêmana ||
Alaga | wus ngadhaton Mataram | wus têtêp malih sadarum | wadyabala ing Mataram ||
53. kathah ingkang sami prapti | para mantri myang kapêdhak | miwah pra santana kabèh | têtêp panjênêngan nata | anèng kitha Mataram | ingkang wadya pan sumuyud | sêmana
57. pan sampun jinunjung linggih | ing wau kêkasihira | Dipati Mangkubumine | ingkang anisihi ika | pan wus jinunjung lênggah | Radèn Rôngga namanipun | Adipati Martasana ||
nama Radèn Ônggayuda | sampun jinunjung lungguhe | anênggih kêkasihira | Pangran Natakusuma | sêmana sampun misuwur | ing wong Mataram sadaya ||
anut sikilnya | kêkere kathah pêjah | andulur anèng lêlurung | miwah ing lèpèn atembak ||
63. wadya pan kirang abukti | têrak udan lawan pangan | ingkang wong tambuh polahe | saking sangêting wawêlak | nagari ing Mataram | langkung
nadyan pating karuruh | ingkang gêring soresuk mati | saking sangêting lara | ingkang gêring esuk | apan sore pêjahira | wong Mataram
Adipati Anom jumênêng nata wontên ing Têgal, jêjuluk Susuhunan Amangkurat
3. ênêngêna kang madêg narpati | sira Panêmbahan Ing Alaga | kang ngadhaton ing purane | wau ingkang winuwus | putra sêpuh kang agêng brangti | pangeran adipatya | tansah nganyut wuyung | sasedane ingkang rama | sakalangkung wau dènnya agêng brangti | sumêdya anglêlana ||
4. lampusing manah atêmah brangti | pangran dipati ing karsanira | anggung mendra ing sêdyane | apan sampun anglampus | tan anêdya wau ngulati | ing marga kawibawan | wau sêdyanipun | minggah kaji dhatêng Mêkah | pan kapalang punggawa anggêgendholi | sadaya tan arêmbag ||
5. nanging samana pangran dipati | maksa dhatêngkên aliting manah | pan sampun sêpi karsane | yèn gumantia ratu | mung dhatêngkên dènira amrih | munggah kaji mring Mêkah | nuntên paras wau | nanging aturing
ingsun iki mangkin | apan ora akarsa ||
7. yèn jumênênga ratu ing mangkin | balik ingsun sira golèkêna | parau pira rêgane | kang amicisi ingsun | ingkang layak sun gawa mangkin | munggah kaji mring Mêkah | Martalaya matur | inggih sandika pangeran | nanging pun Martalaya botên sawawi | gusti anglugas raga ||
8. sanadyan benjing nglugasa ragi | gusti yèn sampun pun Martalaya | golang-galing mastakane | kalayan malihipun | mêngsah dalêm sampun kawatir | têtiyang ing Madura |
prasêtyane | kang marang jênêngingsun | nanging ingsun samêngko iki | nora arsa ayuda | amung sêdyaningsun | arsa sun laksananana | munggah kaji têka
[...gah] kaji ngandika pangran dipati | iya sun anti sira ||
11. nanging dèn kêbat dènira kardi | palwa sun antèni ing Banyumas | saksana pangran budhale | mring Banyumas awangsul | wontên dene ingkang angiring | wong nom-anom punika | pan lêlurahipun | awasta pun Môndaraka | sarêng dhatêng Toyamas lajêng mring masjid | sira pangran dipatya ||
12. tansah manêkung samadi êning | munggèng ing
wau | kalanira ana ing masjid | sampuning kalêbêtan | cahya ingkang luhung | sanès saraosing driya | lawan saban jagat sa-Jawa puniki | wus kagêgêm ing asta ||
15. cahyanira pangeran dipati | dumêling anglir wulan purnama | amicara ing driyane | iya salaminipun | mangkenea raosing galih | kaya ta
bêbêrkatan ing Matawis | apan ta wontên raja pinutra | wau kang wasiyat kabèh | ya ta nuli
17. kang punggawa supênuh anangkil | sakathahe kawula aseba | gêgêtun mulat gustine | apan sanès dinulu | lawan saban-saban tinangkil | ingkang cahya lir wulan | nêlahi dinulu | kucêm sakèhing aseba | upamane lir surya miyat ing langit |
dipati | dhatêng sira Kyai Môndaraka | lawan Ki Sêndhi jajare | hèh kawruhanirèku | Môndaraka lan sira Sêndhi | mêngko ta karsaningwang | kaya ingsun wurung | goningsun arsa mring Mêkah | munggah kaji dening karsaningsun mangkin | mangun karaton ingwang ||
19. kaya yèn kêlar mêngko sun iki | angagêma Kyai Baru uga | hèh Môndaraka ing mangke | miwah Sêndhi sirèku | payo padha andum parèki | lah sira Môndaraka | lan Nirdakartiku | miyanga ing Batawiyah | alah sira mundhuta bala Walandi | marang si kaki jendral ||
20. padha sira mangkata samangkin | sira waraha si kaki jendral | yèn
ingutus | kalih wus [wu...]
[...s] atur pranata | mêsat kalih saking ing ngarsaning gusti | jêng pangeran ngandika ||
21. hèh Sêndhiwiradipa sirèki | Ônggajaya sira lumalakua | marang Têtêgal dèn age | warahên Si Tumênggung | Martalaya yèn ingsun mangkin | wurung marang ing Mêkah | munggah
Têtêgal | lan wêwêkas ingsun manèh | Si Martalaya iku | asaosa samêktèng jurit | lah wis sira mangkata | sigra kang ingutus | wus mangkat saking ngajêngan | wontên malih abdi kadipatèn lami | aran Ki Pranantaka ||
ngandika | marang kang ingutus | kang aran Ki Pranantaka | lah Gêndhowor sira lungaa ing mangkin | iya marang ing Donan ||
24. sira ngularana sêkar adi | iya sêkar Wijayakusuma | lah iku sira dèn olèh | sigra saha wotsantun | Pranantaka saking ing ngarsi | sampun mangkat sadaya | wau kang ingutus | awatara pitung dina | kang ingutus mring Têgal bubar tumuli | mangkat dhatêng
karsanipun mêthuk pangeran dipati | mangkat sarêng utusan ||
27. kang kawarna lampahirèng margi | sigra prapta
amangsuli andikèng gusti | anggèr pun Martalaya | pan salaminipun | ngajêng-ajêng yèn ing karsa | karsa dalêm ingkang manguna ngajurit | amangkua karatwan ||
29. mila ing mangke kawula gusti | langkung sukane manah kawula | ngraos dhatêng pangantose | kalayan malihipun | abdi dalêm kang kantun wingking | sami saos sadaya | pasanggrahan sampun | pangran dipati ngandika | iya ingsun angrêbut nagara mami | nanging sira antèkna ||
30. dene ingkang lagi ingsun anti | iya lakune Si Ondakara | Si Nirdakarti karone | iku padha sun utus | yêkti ingsun anti
yèn prapti | ana nagaranira | ing pangantiningsun | wruhanira iku uga | ing lakune Môndaraka Nirdakarti | sun kon mring Batawiyah ||
31. iku sun kon mundhuta ingkang sih | pitulung marang si kaki jendral | Ki Martalaya ature | yèn sawawi pukulun | asru mambêng kawula gusti | inggih lamun kenginga | sampun minta tulung | dhumatêng pun kaki jendral | karantêne adate bala Kumpêni | akathah ingkang cidra ||
32. wontên dene mêngsah dalêm gusti | nênggih tiyang Maduntên punika | sampun dados watir malèh | yèn taksih pun tumênggung | pangran sampun tumut ajurit | inggih pun Martalaya | andêlên nèng kewuh | ingkang tanggah nanggulanga | mêngsah dalêm pun Martalaya tan
Hyang Agung | apan pasthi tan kêna gingsir | iya ing jaman kuna | kala ibuningsun | amawratakên maringwang | kala ingsun dèn
35. sarêng katingal bok ratu prapti | sampeyan têdhak saking dhêdhampar | inggih punapa ajrihe | dhumatêng
sampuning pangran mituturi | mring Martalaya saksana bubar | mangkat mring Têgal lampahe | tan kawarna ing ênu |
pakewuh | awasta Kraèng Kadhadhrang | Kraèng Naba kêkalih samya prajurit | ri sampune mangkana ||
39. tuwan jendral ngaturi pakirim | pangangge langkung dening akathah | kabêkta
saking sawab barkat jêng pangeran | inggih kawulangsal gawe | rèhning kawula ngutus | pan ingêmban timbalan gusti | inggih pun kaki jendral | tan sawalèng kayun | saos karsa jêng pangeran | inggih mangke ambêktani bala Wlandi | dhatêng lampah kawula ||
43. dene pangagêng kang anindhihi | bala Walandi ingkang kabêkta | wasta Amral Hèldhuwèldhèh | lan wontên malihipun | kang minôngka kanthi Walandi | inggih bala Makasar | sapangagêngipun | dene pangagêng punika | wastanipun Kraèng KadhadhrangKadhakrang. satunggil | kalih Karaèng Naba ||
44. dene mangke kang bala Walandi | taksih sami wontên ing muara | jêng pangeran andikane | lah timbalana iku | Ondakara dipun agêlis | konên munggah ing dharat | wong Walônda iku | ingsun akarsa uninga | Ondakaratur sêmbah sigra lumaris | dhumatêng ing muara ||
Nirdakarti awotsari | matur ing jêng pangeran ||
47. inggih sampun tatanipun gusti | wontên ing griyanipun punika | inggih makatên tatane | pangran suka gumuyu | aningali tata Walandi | saksana Tuwan Amral | Hèldhuwèldhèh matur | dhumatêng Kangjêng Pangeran | Gusti Raja Mataram kula puniki | ngutus pun kaki jendral ||
48. ngaturakên tabenipun kaki | akathah-kathah dhatêng
patlikure | ing Sura sasinipun | taun Wawu dèn sangkalani | janma anèng gêgana | sinayang ing ratu |Sengkalan: janma anèng gêgana sinayang ing ratu (24 Sura 1601 AJ 18 Maret 1678 AD). samana Ki Pranantaka | kang ingutus mring Donan amundhut sari | praptane antuk karya ||
narpati | rumaos yèn sih ing Hyang | nugrahèng Hyang Ruhur | dhawuh rumasuking nata | panjênêngan tanah Jawa wus kapusthi | kagêm anèng ing asta ||
54. Ki Pranantaka kalangkung dening | kapracaya ing salampahira | kinulawisudha mangke | apan
Susunan | Mangkurat linuhung | miwah kang wong ing Mataram | sami prapta angawula ing narpati | Prabu Anom Mangkurat ||
56. nanging kang dèrèng jinunjung linggih | Ki Nirdakarti lan Hônggajaya | miwah Ki Wiradipane | apan wau kasaru | akèh karya kang dèn lampahi | nênggih kala samana | kangjêng sang aprabu | taksih kathah kang rumêksa | upacara sakapraboning narpati | dèrèng wontên kang bêkta ||
57. dadya amundhut tiyang Têtêgil | jêng susunan kinarya kapêdhak | cacah wong pitung atuse | dadya andêling kewuh | apan sampun dipun wastani | aran wong jagasura | sadaya sumuyud | saya akathah kang prapta | wong Mataram miwah ingkang abdi lami | tuwin kang panakawan ||
58. apan ta sami jinunjung linggih | wau tiyang kadipatèn lama | akathah kang linggih lante | anèng ing Têgalarum |
lakunira | gawaa wadya dèn akèh | Si Madurêtna iku | lawan Si Tumênggung Awanggi | iku ingkang milua | ing lakunirèku | iya padha jêjêgana | marang ing salakunira iku ugi | nuli sira mangkata ||
63. iya lawan wêkas ingsun malih | lah ing Kêdhu sira paranana | padha sira juma kabèh | lawan nagri Matarum | imbangana sira dèn bêcik | ingkang anèng Mataram | sapa aranipun | lan kayapriye kang
prapta nagari ing Kêndhal | wong alit sumuyud [sumuyu...]
[...d] kabèh | miwah ing Kaliwungu | datan ana suwalèng kapti | apan sami asowan | wong ing Kaliwungu | dhumatêng Ki Sindurêja | atur bêkti asêgah tur pati urip | miwah tiyang ing Kêndhal ||
66. tan kawarna solahe ing nguni | sami sowan dhatêng ing Têtêgal | lawan sawadya
67. desa ing Kêdhu kalane mangkin | apan ta maksih wayang-wuyungan | tan ana pangidhêpane | têtiyang alit truwu | sabêdhahe nagri Matawis | wong bumi lan bumija | tansah wayang-wuyung | dening keron manahira | pan akathah bahak-binahak ing jawi | kathah wong ambêbegal ||
68. nanging Ki Wôngsacitra ing mangkin | pan ingidhêp dening wong akathah | dadi gêgunungan dhewe | anèng desa ing Kêdhu | datan ana lêngganèng kapti | sira Ki Wôngsacitra |
Kathithang jujuge | samana sampun rawuh | ing Kathithang rêrêb tumuli | andhèr kang pamondhokan | ing desa supênuh | kawarnaa Wôngsacitra | sigra sowan mring Sindurêja tumuli | sarwi ambêkta sêgah ||
70. sakalangkung dènira mintasih | Sindurêja lêga ingkang manah | dening
tumingal sakèhe | wong Kêdhu kathah rawuh | pan
kawarna wus jinunjung linggih | ingkang anama Ki Wôngsacitra | sampun alêlinggih lante | anama Ki Tumênggung | Mangkuyuda dadya têtindhih | tiyang Kêdhu sadaya | pan sampun sumuyud | ing Tumênggung Mangkuyuda | Sindurêja kalangkung lêga ing galih | ing Kêdhu wus atata ||
73. tan kawarna solahirèng nguni | kawarnaa kang anèng Têtêgal | wong pasisir suyud kabèh | sowan ing Têgalarum | datan ana sawalèng kapti | suyud marang Susunan | Mangkurat Sinuhun | ing Barêbês dèrèng sowan | tan kawarna alama anèng Têtêgil | enggar sakèhing wadya ||
76. Nagari Dêmak dipun bêdhah têtiyang Madura
74. ênêngêna kang anèng Têtêgil | kawarnaa têtiyang Madura | kang bêdhah ing Dêmak mangke | nênggih punggawanipun | kang awasta Ki Wangsènggati | ri sampunira bêdhah | nagri Dêmak wau | wong Madura angrêrayah | kang rinayah
wus sami lumayu | mantrinipun ing Dêmak mangkin | nanging kala samana | wontên kang winuwus | Pangran Pugêr ing
têdhak Gadamastakane | Ki Martajaya iku | sarêng wau amyarsa warti | yèn bêdhug prangmêdanya | rinayah ing mungsuh | Sampang kang ana
puniki | dening andika pêrang | tan wontên kang ngutus | yèn
ing mêngko ana ing Têgil | lah payo nuli mangkat ||
dhumatêng ing sang nata | sumôngga sakarsa angrèh | mila kang abdi wau | ngunjukakên kang pati urip | dening jasad kawula | gusti kamipurun | angrumiyini ayuda | lawan mêngsah Sampang kasaput ing wêngi | dadya pisah kewala ||
84. nadyan mangke kawula tan miris | taksih purun ingabêna aprang | lawan wong Sampang
dhatêng Jêpantên kawula gusti | dene ingkang jagi ing paduka | sawingking kawula anggèr | Kumpêni pitung puluh | rumêksaa ing
siraglis | saking ing Têgal numpak baita | wus samêkta dandanane | ambabar layar sampun | angin
andhawuhkên dikaning gusti | yèn lampahipun Amral | sakarsa sang prabu | Ki Tumênggung Martalaya | wus apanggih lan Ki Wôngsadipa mangkin | wus dhawuh kang
Jagadhayoh ênggène | nanging mangke wus kawur | kalahipun kula bêdhili | saking gunung punika | rencang kula wau | ambêdhili lan wong Prêsman | myang wong Inggris kang dagang wontên ing ngriki | punika rencang kula ||
91. malah mangke punika pan taksih | têtiyang Inggris Prêsman punika | taksih atunggu ing kene | kagyat sajroning kalbu | Tuwan Amral mirsa wong Inggris | Prêsman yèn dadya rowang | dadya ing tyasipun | Tuwan Amral yèn ngucapa | pan mangkana angur kelangana mami | uwang nora ngapaa ||
92. amung iki aja kongsi kaksi | iya marang ing Raja Mataram | ya ta Tuwan Amral age | ngundang wong Inggris wau | lan wong Prêsman prapta ing ngarsi | wus alinggih atata | Tuwan Amral muwus | mring wong Inggris lan wong Prêsman | hèh wong Inggris wong Prêsman gawenirèki | wus padha katarima ||
93. wis katrima mring Raja Matawis | iya ing sapagaweanira | lah iki pêparingane | rong lêksa kathahipun | rupa reyal marang sirèki | anging sira muliha | karsane sang prabu | sira aja anèng Jawa | pan wong Inggris wong Prêsman padha nauri | tuwan kula sêsambat ||
94. dening palwa kawula [ka...]
[...wula] ing mangkin | lagi padha
Inggris Prêsman sampun | dhumatêng ing Tuwan Amral | wus tinampan anulya umangkat aglis | wong Inggris
Inggris lan wong Prêsman | sampun samya lampus | tan ana gêsang satunggal | Inggris Prêsman sigêgên datan kawarni | kocapa sang abrôngta ||
77. Sinuhun Amangkurat têdhak dhatêng Japara
1. wau ta ingkang winarni | kang anèng nagri ing Têgal | Jêng Susunan Mangkurate | sinebèng pra mantrinira | utusan sampun prapta | kang saking dhusun ing Kêdhu | kang aran Ki Sindurêja ||
2. ing Kêdhu sampun aradin | miwah pasisir nagara | sakilèn Samarang kabèh | pan sampun radin
ya ta mangkat dhatêng laut | sampun minggah ing baita ||
14. palwa kapal dèn titihi | wau têtiyang Walônda | sigra ambabar
17. saking nagari Matawis | pan anjujug ing Samarang | sapraptaning Samawise | tan adarbe manah liyan | mung anganggur kewala | nanging kang ingayun-ayun | datan liya gustinira ||
wus jumênêng aji | anèng nagari Têtêgal | nulya malih mirsa wartos | yèn mangke sampun alayar | karsa maring Japara | Ki Martanaya
ngungsi urip ngêndi sira | Martanayatur sêmbah | umatur dhatêng sang prabu | kula wontên ing Samarang ||
25. lamine pisah lan gusti | kawula tan darbe manah | amung
lakuningwang | dening Hyang Suksma kang agung | lah iku wêwêkas ingwang ||
29. sok si kalakona ugi | ingsun mêngku nuswa
Martanaya sirèki | lah uwis sira karia | têka têtêpa ing mangko | sira ana ing Samarang | lan aja gingsir sira | ibadatirèng Hyang Agung | iya ing sapungkur ingwang ||
32. Martanaya awotsari | sampun lèngsèr saking ngarsa | mudhun sing palwa
saking kapal sampun rawuh | nênggih nagri ing Japara ||
34. wus masanggrahan narpati | anèng nagri ing Japara | wau kang andhèrèk age | Ki Martanaya Têtêgal | sampun praptèng Japara | samya masanggrahan sampun | sakwèhning para dipatya ||
pan anut | wong kiwa têngên Japara ||
37. malah dumugi ing Pathi | tan wontên purun malanga | mring Ki Wôngsadipa rèhe | sami nurut anglêmbana | malah naosi samya |
ingkang winarna | Martajaya ing Dêmak | pan sampun praptaning laku- | nira nagarèng Japara ||
39. wus sowan ing sri bupati | atur uninga yèn mangkya | ing Dêmak wus rata kabèh | eca tyasira sang nata | datan malih sumêlang | dènnya rata sadaya wus | jajahan ing keri kanan ||
40. dadya karsanya sang aji | sakathahe para garwa | karsa tinimbalan kabèh | duta sampun lumaksana | mring nagari
saking ngandhap maring nginggil | ingsun alihakên aran | Dipati Martapurane | duwea nagri Japara | lawan maninge iya | ywa salaya karonipun | padha sun
ing mêngko Si Jagapati | padha sun kulawisudha | karo barênga muktine | padha sun alihkên aran | jênênga Adipatya | Sujanapura puniku | padha duwea Japara ||
dhatêng paduka narpati | ing mangke pun Trunajaya | sampun miyarsa wartine | yèn lampah paduka nata | saking atasing warta | akanthi Kumpêni agung | miwah kang bala Walônda ||
54. nanging sampun dèn saosi | ingkang mêthuk yudanira | bala Walônda sakèhe | anênggih pun Darmayuda | punika kang datansah | tinandhing-tandhing ing cucuh | lan pun Galèngsong punika ||
kanthinipun Darmayuda | dene Galèngsong ing mangke | ingambil mantu punika | dhatêng pun Trunajaya | apan angsal anakipun | ingkang kêkasih punika ||
56. anak kang dipun wastani | Rahadèn Ayu Surêtna |
tudoh | dadia kartawadana | layak iku majua | sira ngajokêna iku | yèn layak iku mundura ||
59. sira ngundurêna ugi | Hônggawôngsa awotsêkar |
63. dene kanthinira maning | Si Dipati Martapura | lawan Si Martalayane | lah iku padha milua | mring Si Kraèng
Madhangdhrang | mring Kadhiri nêlika | prayayi tri kanthinipun | Martapura anèng wuntat ||
66. sampun prapta ing Kadhiri | sira Ki Kraèng Madhangdhrang | ya ta ingularan age | tan adangu gya kapêdhak | Kraèng Galèngsong ika | emut Galèngsong tan pandung | dhatêng ing sadhèrèk tuwa ||
67. saksana rinangkul aglis | Madhangdhrang tur tinangisan | Madhangdhrang asmu waspane | lingira Kraèng Madhangdhrang | dhatêng ing arinira | adhuh nyawa ariningsun | lah aja sira karuna ||
68. iya wruhanira yayi | praptaningsun kene uga | iya sira kang sun ruroh | dening
inggih kakang kadipundi | anggèn kawula tumuta | ing lampah dika samangke | nanging ta kawula kakang | gadhah atur kewala | mênggah salêbêting kalbu | kawula sampun sumêlang ||
71. ing sungkême manah mami | tan mèngèng dhatêng sang nata | ing Mataram sayêktine | amung mênggah kalairan | kenginga kula samar | kapirapêtaning wuwus | ingkang dhatêng Trunajaya ||
72. Madhangdhrang suka ing galih | mirsa ature
dupi Galèngsong andulu | wau mring tiyang têtiga ||
74. sampun kaduga ing ati | lajêng têtanya mring raka | lah kakang kawula takèn | puniku sintên kang nama | kang andhèrèk andika | Kraèng Madhangdhrang amuwus | lah yayi kawruhanira ||
75. kang duwe batur puniki | pan iya Ki Mirmagatya | Galèngsong angling jro tyase | adhuh iki tarkaningwang | prajurit ing Mataram | abêcik-bêcik sun dulu | kaya tate ing ayuda ||
76. kaya nora kalah ugi | sang aprabu ing Mataram | amungsuh
77. anadene ingsun iki | adhi Galèngsong mring sira | wus liwat pracayaningong | poma aywa sira cidra | nanging sira ywa lena | lah uwis apamit ingsun | dèn yatna sapungkur ingwang ||
Madhangdhrang | sarêng dhatêng ing banawi ||
2. tiyang Maduntên uninga | lamun wong Mataram lampahe nêlik | mring Galèngsong
nuju banjir | ya ta lajêng lampahipun | wau Kraèng Madhangdhrang | sarêncange wong sakawan maksih kumpul | praptèng nagari Japara | lajêng marêk ing narpati ||
5. sapraptanirèng ngajêngan | Kraèng Madhangdhrang matur ing sri bupati |Lebih satu suku kata: Krèng Madhangdhrang matur ing sri bupati. gusti kawula pan sampun | nglampahi pangandika |
timbalan kawula | dhatêng pun Galèngsong gusti ||
6. pun Galèngsong langkung suka | kadhawuhan timbalan sang narpati | malah agêng galihipun | amung ingkang tinêdha | sampun kirang
ingkang pariksa sang prabu | yêkti lair Trunajaya | batin tan mèngèng narpati ||
7. sasampuning aprasêtya | pun Galèngsong gusti gadhah ubanggi | ubangginipun ing besuk | samangsane ngayuda | pan angamuk sêdyanipun ing prang cucuh | dhumatêng pun Trunajaya | suka ing tyas sri bupati ||
8. wau ingkang kawarnaa | Martalaya sadhatênge anêlik | tansah apikir ing kalbu | kang dadya manahira | de sang nata tan angangge aturipun | winawrat lawan mêngsahnya | kaya datan dadi watir ||
9. mangkana ing ciptanira | yèn mangkana bae wong Madurèki | ênggoning mungsuh ing ratu | ingsun pan durung ulap | nadyan wuwuh wong Madura wawratipun | aywa kanthia Walônda | ingsun kêlar anadhahi ||
10. dene têka sri narendra | ora karsa andhahar atur mami | coba apa karyaningsun | mapan kangjêng susunan | tan akarsa andhahar ing atur ingsun | iya uwis pedah apa | ingsun darma atut wuri ||
11. marmane ki adipatya | datan purun sowan awad asakit | ya ta katur ing sang prabu |
pamondhokan | Martapura Wiradipa tan kari | Martalaya sampun wêruh | wus mêndhêm barisira | udakawis kathahe wong kalih atus | sarta lan lêlurahira | wus samya angati-ati ||
15. sami ukiran kancana | pan jajaran dening lêlurah sami | baris jroning pondhokipun | praptane Martapura | Martalaya pan sampun angliga dhuwung | wontên sandhaping kalasa |
--- 12 : [0] ---
71. Mataram dipun lurugi prajuritipun Trunajaya. (Durma, Pangkur, Durma). ... kaca 18
Senapati Ngalaga, kadhaton ing Jênar (Puragônda). (Asmaradana). ... kaca 41
75. Pangeran Adipati Anom jumênêng nata wontên ing Têgal, jêjuluk Susuhunan Amangkurat. (Dhandhanggula). ... kaca 47
76. Nagari Dêmak dipun bêdhah têtiyang Madura. (Dhandhanggula). ... kaca 61
77. Sinuhun Amangkurat têdhak dhatêng Japara. (Asmaradana, Pangkur). ... kaca 66
saka samesthine 0,6 sen saben ing waktu. Ana uga sing tipis Tambah ing kluwarga tabungan rasio kanggo 10,6 saben sen minangka cautious konsumen Cut bali ing mbuwang.
Ngirit ing Westpac ngandika ing ngandika akun nasional nuduhake ekonomi Australia wis ilang semangat sak 2012 lan menyang 2013 lan luwih tarif ngethok padha needed kanggo ngrangsang kegiatan.
Ing gain taunan iki saben 2,5 sen, mudhun saka 3.2 saben sen ing waktu Desember lan expansion slowest wiwit waktu katelu saka 2011.
Pasar pangarepan kang wis kanggo munggah saka 0,7 sen saben ing waktu lan 2.7 saben sen liwat taun.
Ing tokoh underscore ing tantangan madhep ing donya 12-ekonomi kang paling gedhé usaha kanggo transisi saka sumber kebutuhan sing akeh banget investasi sing wis powered wutah kanggo dasawarsa kepungkur nanging saiki teka menyang mburi.
Ing nyoba kanggo ngrangsang wutah ing non-pertambangan bagean ekonomi Bank cadangan of Australia wis sudo menehi pathokan kapentingan tarif dening 2 nilai persentasi wiwit 2011 kanggo rekaman kurang saka 2.75 saben sen. Bank tengah hinted ana sing bisa uga ana orane katrangan luwih kanggo babakan dhuwit easing.
Nanging, kapentingan-tarif sensitif saka sektor ekonomi kayata konsumen lan mbuwang house bangunan wis alon nanggapi luwih gampang kanggo babakan dhuwit privasi, nalika industri kayata tourism lan Manufaktur wis terus kanggo perjuangan karo kekuatan kang dollar Australia.
Pimco, jagad paling gedhe jaminan dana, wis disebut ing RBA kanggo Cut tarif kapentingan luwih, matur looser babakan dhuwit privasi bakal needed kanggo ndhukung dikarepake domestik minangka sumber pucuk kebutuhan sing akeh banget. Nanging prakiraan sumber investasi iki tanggung jawab 60 saben sen saka Australia kang ekonomi wutah pungkasan taun.
Ana kang nasional akun nuduhake ekspor wis ing kontributor utama kanggo ekonomi wutah, nambah dening 1.1 saben sen ing waktu Maret 8.1 lan saben sen past minangka taun heavy investasi translated into luwih ekspor lan produksi.
Wutah iki mimpin dening Rising ekspor saka wesi biji lan batu bara minangka sumber amba perusahaan kayata BHP Billiton, Rio Tinto lan Fortescue logam ramped munggah produksi. Iki uga sing dibayangke ing tokoh sing nuduhake 1.5 saben sen munggah ing pertambangan output ing waktu.
Nanging, munggah ing ekspor iki sebagian nutup kerugian dening cetha tumiba ing pertambangan investasi kang nyumbang menyang 4.3 saben sen Kurangé populasi ing anyar pribadi investasi bisnis. Gedhe sumber perusahaan iku ing meksa saka shareholders ngisor kanggo mbuwang anyar ing proyèk amarga saka Outlook boten mesthi kanggo komoditas prices minangka Cina wektu arepe ganti ekonomi
Ing slowdown ing sektor pertambangan iki luwih padhang dening tiba 11,2 saben sen ing mineral lan Petroleum Exploration mbuwang ing waktu lan 5,7 sen saben Muter ing engineering construction, kang dipun kuwasai dening gedhe proyek sumber.
“Tanpa punika materially ngisor gaya, karo domestik contracting sah. On sing basis piyambak, punika mesthi dikarepake ing mbetahaken support. Sing reinforces kita tampilan sing ing tembung medium ing tingkat awis bakal kudu tiba luwih, pungkasanipun kagelar sik njongko 2 saben sen dening mburi waktu pisanan 2014. ”
Sakabèhé domestik dikarepake dikontrak dening 0.3 saben sen ing waktu – sing kasil weakest wiwit 2009 – amarga saka tiba cetha ing bisnis investasi lan moribund omah pasar.
A munggah ing volume ekspor mbantu ndhukung ekonomi ing Australia ing waktu pisanan 2013 nanging wutah kalem minangka perusahaan pertambangan slashed mbuwang lan investasi.
Tokoh dirilis dening Biro Australia saka Statistik ana nuduhake reged produk domestik wungu dening ora pati roso saka samesthine 0.6 sen saben ing sasi Maret telu liwat saka waktu sadurunge.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.59, 16 April 2013.
Pranatanipun Paguyuban Bôndha Wasana, Budi Utama, 1930, #648	Katalog:Pranatanipun Paguyuban Bôndha Wasana, Budi Utama, 1930, #648Sambung:-
Pangèngêt-èngêt: Bôndha Wasana punika paguyubanipun pralenan warga ing Abipraya, ingkang kaadêgakên
ing pangêcapan N.V. Bumi Utama Surakarta 1930.
Pranatanipun Paguyuban Bôndha Wasana (Statuten) Bangunan ingkang kaping tiga.
Paguyuban pralenan Abipraya punika lastari nama: Bôndha Wasana, adêgipun kawêngku ing Abipraya, manggèn salêbêtipun kitha Surakarta, laminipun botên kawangênan.
Ha: Tulung-tinulung bilih wontên warganipun ingkang tilar donya.
Na: Marsudi murih prayogining pangrukti layonipun ingkang tilar donya wau, dumugi panguburipun.
Ca: Sanès-sanèsipun ingkang botên nêrak kasusilan saha awisanipun nagari.
Ca: Sanès-sanèsipun ingkang murih prayogi, sarta cocog kalihan jêjêripun pralenan.
1. Ingkang kenging katampèn dados warganing paguyuban punika:
Na: Garwa utawi bojo sarta sêliripun warga ingkang absah, sarta kêdah katanggêl dados sêsanggènipun ingkang kakung.
2. Sadaya wau botên kawangênan umuripun, namung ingkang manggèn salêbêtipun kitha Surakarta.
Ha: Kenging adamêl piwêling dhatêng pangrèh, benjing manawi tilar donya, supados nindakakên bab pangruktining layon dumugi panguburipun, ingkang wragad wragadipun nyêngklong saking pantakarta (pasumbang) nanging samantên wau manawi ajalipun wontên salêbêting kitha Surakarta.
Ca: Wênang usul dhatêng pangrèh, ingkang murih saenipun Bôndha Wasana.
Ha: Manawi wontên warga tilar donya sasagêd-sagêd kêdah mêrlokakên anglayad kalayan mangangge jangkêp, rasukan cêmêng utawi miturut pranatan nagari, sarta ngatingalakên bela sungkawa, saha ngrênggani pantêsing lampahipun layon, utami sangêt bilih
Na: Ambayar pantakarta miturut pratelanipun pangrèh.
Ca: Sawanci-wanci tilar donya, angsal pantakarta, sarta manawi nalika gêsangipun nilar piwêling, lajêng katindakakên miturut piwêlingipun, nêtêpi kados ingkang kasêbut ing bab: 5 aksara: ha, ing pranatan punika.
Ra: Rumêksa kawilujêngan sarta ihtiyar murih saya tambah
nampèni ganjaran sri nugraha, kêdah lajêng pratela dhatêng pangrèh.
1. Têtêpipun dados warganing Bôndha Wasana punika, manawi sampun ambayar arta èntre, sarta sampun nampèni pratisara, nanging tumindakipun anglayad sapiturutipun kados ingkang kasêbut bab: 7 wau, bilih sampun: 100 dintên, saking pambayaripun èntre sarta tampinipun pratisara.
2. Warganipun paguyuban Bôndha Wasana punika kengingipun kèndêl saking anggèning dados warga manawi sabab:
Ha: Kenging sabab: mêdal saking kajêngipun piyambak, utawi kèndêl saking anggènipun dados warganing Abipraya. Sarta sadaya wau, [wa...]
[...u,] tumrap warga saking bojo utawi sêliripun, ugi kêdah lajêng kakèndêlakên.
Na: Botên ambayar pantakarta, ngantos langkah saking wêwangên ingkang katamtokakên.
Ca: Warga saking bojo utawi saking sêlir wau, bilih pêgatan, ingkang jalêr kêdah lajêng pratela dhatêng pangrèh, salajêngipun, randhaning warga wau ugi lajêng kakèndêlan saking anggènipun dados warganing Bôndha Wasana. Manawi botên pratela, katêtêpakên taksih dados sêsanggènipun ingkang jalêr. Namung manawi katilar ajal, kenging kalastarèkakên.
Ra: Manawi wontên warga pindhah panggenan sajawining kitha, ugêr taksih wontên salêbêtipun nagari Surakarta, sarta taksih dados warganing Abipraya, bilih nyuwun lêstari anggèning dados warganing Bôndha wasana, kenging kalastarèkakên.
3. Manawi wontên warganing Bôndha Wasana ingkang nêdha kèndêl utawi kakèndêlan, sadhengaha sababipun, sami botên kenging ngucik dhatêng gadhahanipun Bôndha Wasana.
1. Ingkang nguwasani tumindaking paguyuban punika: pangrèh. Pangrèh wau dumados saking pangrèhing Abipraya kalihan wakiling Bôndha Wasana.
2. Wakiling Bôndha Wasana wau sakêdhik-sakêdhikipun cacah: 3, têtêpipun [têtê...]
[...pipun] kêdah kapilih wontên ing parêpatan agêng Bôndha Wasana. Têtêpipun dados wakil kawangên: 2 taun, kèndêlipun botên sêsarêngan, sarta kenging kapilih malih.
3. Wakil punika kawajibakên ambiyantu nyambut damêl dhatêng pangrèhing Abipraya, ing atasipun bot repoting Bôndha Wasana. Dene pameranging padamêlanipun, kapacak ing wêwaton piyambak.
Ha: arta pantakarta, tuwin saking kadarman lan sanès-sanèsipun.
2. Pangrèh kawênangakên nanjakakên arta sapanunggilanipun wau, kangge kabêtahan sarta pêrluning pakêmpalan ingkang sampun maton, utawi ingkang kamanah prayogi.
wangsulipun, bilih wontên panêdhanipun warga apêsipun cacah sadasa, nyuwun damêl parêpatan agêng wau ugi kenging, sarta manawi salêbêtipun 15 dintên pangrèh botên mituruti, warga ingkang sami gadhah panêdha
katindakakên dening ingkang sami gadhah panêdha wau piyambak.
4. Wontên ing parêpatan agêng, warga satunggal gadhah swara satunggal, makatên ugi pangrèhing abipraya ugi sami gadhah swara nyatunggal. Manawi petanging swara kapanggih sami kathahipun, wrêdha wisesaning Abipraya utawi sêsulihipun ingkang wênang ngrampungi.
5. Absahipun parêpatan agêng wau botên mawi metang cacahipun warga ingkang dhatêng.
6. Ingkang wênang damêl pranatan sarta lampah-lampahipun paguyuban punika, amung parêpatan agêng, wêwaton swara ingkang kathah piyambak, makatên ugi ewah-ewahanipun.
7. Sadaya bab ingkang dèrèng kalêbêt ing pranatan punika, badhe kapratelakakên wontên ing lampah-lampah. Dene lampah-lampah wau kêdah ingkang botên nyulayani kalihan sasuraosipun [sasurao...]
1. Manawi cacahing warganipun paguyuban Bôndha Wasana punika kantun: 60, Bôndha Wasana kêdah lajêng ngwontênakên parêpatan agêng, ngrêmbag kadospundi prayoginipun.
2. Pranatan punika kauningakakên ing kangjêng parentah agêng, makatên malih manawi ing têmbe wontên ewah-ewahanipun.
Kadamêl wontên ing parêpatan agêng nalika dintên malêm Kêmis, tanggal kaping: 7, Mukaram Jimawal: 1861,
Babaraning nalar ingkang kangge panlusuring raos supados dadosa pêpèngêting manah pêtêng, ingkang sumêdya nungsung dhatêng sunaring pêpajar.
Babaraning nalar ingkang kangge panlusuring raos, supados dadosa pêpèngêting manah pêtêng, ingkang sumêdya nungsung dhatêng sunaring pêpajar.
Nuwun, atur kula kados wêdharing wasita. Sirnaning kamurkan nuwuhakên kalêrêman, punika sampun mêsthinipun, janji sirna lêrêmipun inggih tuwuh murkanipun. Môngka kamurkan punika pancèn ambêkta kasangsaran tumraping agêsang, dene têka botên kaudi sirnanipun, bokmanawi saking dèrèng manggih sarana ingkang kenging kangge nyirêp mêkaring kamurkan. Sarèhning tuwuhing kamurkan wau saking pakartining manungsa piyambak, punapa sirêpipun inggih botên kenging saupami dipun saranani saking pakartining manungsa malih. Dados anggêgulang ngêrèh kajêngipun piyambak. Manawi santosa ing tekad kados-kados kasêmbadan. Amargi sapintên rosaning kêkajêngan (kêkarêpan) taksih kodal katanggulang
paripaksa ngarang Sêrat Yatnamaya punika, bokmanawi sagêd dados sêsuluhing manah ingkang singup. Yatna, têgêsipun: èngêt, maya, têgêsipun: padhang utawi wêning.
Pangajap kula sagêda èngêt dhatêng kawêningan sarana nguli-uli yatnamaya, wusana nyuwun gênging pamêngku.
Wiyosipun, kula matur malih nyuwun gênging pamêngku, dhatêng ingkang sami kasdu maos Sêrat Yatnamaya punika, dene kula kumawignya damêl sêsorahing ngèlmi sajati, punika botên saking anggèn kula
sumêdya ngupados sêsarêngan sami ngambah tataraning kautamèn. Awit manawi kasêmbadan ingkang dados saraosing manah, para sadhèrèk tumindak sami iyêgipun, saiba bingahing manah kula kados ginunturan ing sarkara, dene wontên kônca kula kêkipu malêbêt kalanganing karahayon, bokmanawi dados sarana panglêburing dosa ingkang tansah kula sandhang sadintên-dintên. Adhuh saiba kados punapa manawi gêsanging manungsa manggung
panandhang, inggih punika sarana èngêt dhatêng kawêninganing manah. Tuwuhing wêning saking mênêp, manawi manah sampun mênêp, saèstu botên kacampuran rêgêding pamikir. Môngka ingkang nama dosa punika têgêsipun: nyulayani. Samôngsa manah sampun wêning, janji lumarap tansah mencok botên nate cidra tuwin sulaya. Dados tiyang ingkang ngêningakên [ngêningakê...]
[...n] cipta, tumrap kabatosan ngèstokakên ing Gusti, tumrap kalairan angrojongi ing sasami, punika sagêd sumingkir saking dosa. Namung anggènipun nanggapi karsa kêdah sagêd aminta-minta. Supadya tan diya-diniya. Mênggah wêdharing wasita kados ing ngandhap punika.
Manungsa manawi purun angraosakên saha angyêktosi, bokmanawi lajêng rumaos bilih gêsangipun punika wontên ingkang murugakên gêsang. Inggih punika: nyawa, mahanani cahya. Cipta, mahanani napas. Rasa, mahanani ebah. Awit tiyang pêjah punika ngatasipun badan wadhag, sirna nyawa cipta rasanipun.
Nitik pangandikanipun para linangkung, ingkang winastan badan wadhag punika raga. Dados mêndhêt larapipun tamtu wontên ingkang nama badan alus, punika awis tiyang ingkang sumêrêp mêlokipun. Mila pêrlu kêdah kaudi mangrêtosipun, ingkang ngantos akal kula botên sagêd maibên, jalaran sawêg nêmbe nyumêrêpi barang mokal ingkang mawentehan, inggih punika gawang-gawanganipun barang alus,§ Barang alus têka katingal gawang-gawangan. Môngka limrahipun, ingkang katingal gawang-gawangan punika barang wadhag. Ombak ambing ingkang nyumêrêpi inggih kaalusaning pandulu (jatining pandulu). mênggah jèrènganipun makatên:
I. Nyawa, tumraping raga kadosdene sunaring cahya, upaminipun [u...]
[...paminipun] gêlaran ingkang gumêlar ing sêsiluk, nalika dèrèng kasorotan dening pêpadhang, saèstunipun tumraping paningal taksih bawur rêmêng-rêmêng, sarêng sampun kasunaran ing pêpajar lajêng cêtha wela-wela katingal nam-namanipun. Makatên ugi cipta, rasa, tuwin raga, sarêng kapraban dening nyawa lajêng sagêd molah sadaya. Ing pangraos kados gêsang piyambak-piyambak, lajêng jêjêr nama kawula, sajatosipun nunggil tuk, ingkang gêsang namung
samubarang ingkang tumuwuh ing donya, santosaning budi ngantos nuwuhakên kawicaksanan, kawaskithan, tuwin kawaspadan, saking kuwasaning budi sagêd matêsi sadhengah prakawis ingkang kababar. Dene manawi badhe
Upaminipun kadosdene tiyang ingkang kacakot ing tuma, budi dèrèng sagêd ebah piyambak, sarêng sampun angsal palapuran
ingkang kasandhang ing raga. Sanadyan ingkang dumunung wontên ing gaib,
rasa badhe botên kewran angraosakên, mila kawontênanipun nyawa katanggapan dening rasa, rasa katanggapan dening cipta, cipta katanggapan dening raga. Punika ingkang kawawa nyorahakên kawontênanipun badan alus sarana sangkêping pôncadriya. Mila tiyang anggêguru ngèlmi gaib kêdah milih guru ingkang tanpa kuciwa pôncadriyanipun, têgêsipun botên budhêg bisu, supados sagêd trawaca. Langkung utami tiyang ingkang micara ulah sastra, awit buntasing ngèlmi kasampurnan punika, bilih botên katalusur saking raosing basa, saèstu taksih slura-sluru utawi sasar-susur. Mila sastra winardèn satunggaling lêlandhêp, inggih punika kalungidaning sanjata ingkang piningit, tumama dhatêng sakathahing kawontênan. Sanadyan bêbètènging ngèlmi kudrat mêksa tatas dening sastra, inggih punika kacakup saking lanciping cipta. Beda kalihan tumbak bêdhil, têdhasipun namung bilih katamakakên dhatêng barang ingkang wadhag. Mriyêm botên pasah kangge nglêbur barang ingkang alus, kados ta kangge nyirnakakên susahing manah, sagêdipun nyirnakakên bilih sampun lêbur warananipun. Nanging landhêping sastra botên mawi nglêbur warana, pasah kangge ngolah molah-malihing bingah dados susah, susah dados bingah. Bêdhahipun nagari Cina kala jaman Menak, kabêdhah dening Dèwi
Tiyang ingkang ngudi dhatêng ngèlmi sajati, punika kalêbêt lasing manungsa. Awit prakawis ngèlmi sajati dede garapanipun sadhengah tiyang. Ingkang anggarap prakawis punika apêsipun para sarjana, para pujôngga, para ratu, para guru, tuwin para pandhita, inggih punika manungsa ingkang sampun kawahyon. Mila sinêbut para nangkunginglangkung ing. budi, jêr sami anggayuh kawruh ingkang rungsit-rungsit. Ewadene sanadyan dede golonganipun para linangkunging budi, sagêd ugi kadhawahan wahyuning ngèlmi sajati. Awit prakawis punika botên kêdah milih manungsa ingkang kuwawi mêngku, dados namung dumunung dhatêng tiyang ingkang kamot manahipun.
Salêrêsipun, ngèlmi sajati mèh botên kenging dipun sumêrêpi gamblangipun. Mirit cariyosipun para sagêd ing kina, ngèlmi sajati punika pancèn wêrit sangêt, kawruh ingkang gawat kaliwat-liwat, prasasat botên kenging ginrayang gumathokipun, jalaran saking alusing kawontênan. Dados kêdah cundhuk abên raosing dêdungkapan, mênggah ingkang dipun dungkap, inggih punika wontênipun Pangeran nitahakên jagad, utawi silahing kawula Gusti, punapa dene maliginipun Pangeran amung satunggal. Katêranganipun
saisènipun, punapa ingkang karaos, katingalan, tuwin kamirêngan, wênang tinêngêran sarana aran. Upami: iki tak arani gêni, iki tak arani bumi, iki tak arani banyu, iki tak arani angin, tuwin sadaya kawontênanipun sami dipun sukani aran piyambak-piyambak dening manungsa. Sasampunipun gadhah nama, tumuntên dipun sumêrêpi watak-watakipun. Gêni iku panas, bumi iku rêgêd, banyu iku adhêm, angin iku sumribit, makatên sapiturutipun. Jagad saisènipun lajêng kenging katindakakên prakawisipun piyambak-piyambak. Ing ngriku jagad lajêng nama gêsang. Têgêsipun: tumindak, awit saking pakartining manungsa. Bilih botên saking pakartining manungsa jagad botên sagêd tumindak. Tumindakipun namung saking dayaning kudrat. Sanadyan namaning kudrat ingkang mastani inggih manungsa. Môngka gêsanging manungsa saking Pangeran (roh), mila Pangeran sinêbut ingkang nitahakên jagad saisènipun.
II. Silahing kawula Gusti. Gusti lan kawula sampun kawarahakên ing ngajêng. Sarèhne manungsa punika kasinungan badan budi rasa, sarta kalimputan dening Pangeran, grêng, lajêng dados satunggal wujud manungsa. Katingaling lair pancèn langkung gaib. Nanging manawi kawawas ing batin lajêng kawangwang silahipun, Gusti inggih Gusti, kawula inggih kawula. Namung mor misah.
III. Pangeran têtela maligi namung satunggal, gêsang pribadi wontên ing jagad agêng jagad alit. Jagad agêng inggih donya punika, jagad alit dumunung ing guwa garbanipun manungsa. Manawi tiningalan ing alam lair, jagad alit wontên salêbêtipun ing jagad agêng. Nanging bilih tiningalan saking alam batin, jagad agêng saisènipun kamot wontên salêbêtipun jagad alit, inggih punika manjing guwa garbaning manungsa, sampun botên siwah samêndhang.
Manawi manungsa gêsangipun kaanggêp Gusti, dados Gusti kathah cacahipun, jalaran cacahing manungsa inggih kathah. Manawi makatên punapa lêrês Pangeran winastan maligi namung satunggal.
Pangraosing manungsa ingkang dèrèng andungkap dhatêng prakawis kaalusan dhasar makatên. Nanging ingkang sampun ngongak dumugi ing gaib, lajêng sagêd nyariyosakên, sutratmaning manungsa punika roncèn gêgancêngan sajagad, beda kalihan gêsanging raga pilah piyambak-piyambak. Mila manawi raga nglampahi pêjah inggih gumlethak, nanging sutratmanipun botên pêdhot, taksih gêgancêngan dados satunggal. Sanadyan dipun raganana ewon lêksan kêthèn, sutratma kawasa manukma ing agal alit, sadaya kasawaban dening gêsang. Ing raos têmah sagêd nêtêpakên bilih Pangeran maligi amung satunggal.
ing panggayuh. Môngka manungsa punika watakipun botên gadhah pamarêm, utawi kasinungan bosên. Sampun kadumugèn punika lajêng ngangkah liyanipun. Liyanipun sampun kasêmbadan lajêng nêdha santunipun, makatên salajêngipun tanpa wangênan labêt saking bosên. Botên wontên ingkang dipun rêmêni sayêktos dumugi sadangunipun. Sanadyan ngraosakên ingkang sakeca piyambak, inggih punika tilêm, ewadene mêksa bosên utawi sayah, lajêng tangi. Sampun kalampahan mangangge
kapengin santun sêsupe bathok silih asih namung jajahan pangaos sadasa rupiyah.
Mênggah ingkang makatên wau ngatasing kadonyan pancèn sampun lêrêsipun. Mila wêwatakan kalih bab wau pêrlu kaandhar, kenging kangge ngrikatakên landhêping panggraita, supados nuntên rumaos bilih ingkang makatên wau tuna kaalusanipun, sarta botên sagêd ngombulakên darajating kamanungsan.
Saking gotèkipun para sagêd, manungsa botên sagêd marêm-marêm manahipun bilih dèrèng kisèn ngèlmi sajati. Jêr tiyang ingkang sampun mêngku kajatèn punika lampahipun namung ngagêngakên ambêk utami. Saèstunipun inggih botên kintên-kintên awratipun, amargi ingkang ginayuh amung rahayuning jagad tuwin sampurnaning kamuksan.
Lampahipun tiyang ulah ngèlmi sajati punika namung ngagêngakên kautamèn. Mênggah peranganipun wontên tiga: gêntur, suci tuwin lêgawa. Katêranganipun kados ing ngandhap punika.
Gêntur, botên kêndhat tansah mêlêng dhatêng kasantosan tuwin kasaenan. Upami: limrahipun tiyang, kuwawi mêkak ardaning manah salêbêtipun sawulan. Kuwawi dana tulung
wau kungkulan dening tiyang gêntur. Dados tiyang gêntur sampun nêdya muntu tekad amrih luhuring agêsang.
Suci, manthêng santosa nêkêm dhatêng
Môngka sakathahing manungsa ingkang limrah sami anggadhahi pêpenginan, kados ta:
1. Kapengin pangkat, 2. Kapengin sugih, 3. Kapengin misuwur, 4. Kapengin unggul, 5. Kapengin mêngku.
Pêpenginan gangsal bab punika sagêd ambombongakên manahipun manungsa. Ewadene tumrap tiyang ambêk utami, sakathahing pêpenginan wau malah dados rêncananing panggayuh, utawi anjugarakên pamêlêng.
Mênggah awratipun tiyang nglampahi ambêk utami:
1. Cêgah têdha, têtêpipun manawi dana.
2. Cêgah tilêm, têtêpipun manawi rumêksa utami mulat.
3. Cêgah suka, têtêpipun manawi nalôngsa.
4. Niyat, ngawon, têtêpipun manawi kêndêl.
5. Niyat sabar, têtêpipun manawi sinêdya.
6. Niyat wèwèh, têtêpipun manawi lêgawa.
7. Niyat têtulung, têtêpipun manawi sêmbada.
8. Botên melik lan têtêpipun manawi nyingkunyingkur. pamrih.
9. Botên alêman, têtêpipun manawi nyingkur panggunggung.
10. Botên kumlungkung, têtêpipun manawi nyingkur kajuwara. Wosipun wêlas asih dhatêng sasamining tumitah.
Manawi nitik wêwarah ing nginggil punika, tiyang anggayuh ngèlmi sajati tuwin anglampahi ambêk utami, têtela dados pêpayuningpêpayunging. jagad.
Awratipun anglampahi ambêk utami, sanadyan botên kaandhar nalar-nalaripun, kados-kados sampun miyos, bilih kautamèn punika dados panêbasing kaluhuran tuwin kamulyan. Ewadene amrih têrangipun prayogi mawi pêpiritan sawatawis, supados dados paugêraning lampah.
Tiyang gêsang limrahipun sami gadhah kapenginan dhatêng sênênging kajênganipun (kêkarêpane). Nanging manawi ambêk utami malah kacêgah, sababipun makatên:
Upami wontên satunggaling barang ingkang langkung eca raosipun, kamelikan ing tiyang kêkalih, manawi sami adrêngipun kalampahan rêrêbatan. Ingkang unggul sagêd ngraosakên barang eca. Ingkang kalindhih ngonggo-onggo, jêr sampun kawon kêkiyatan, kapêksa narimah cuwa. Punika sampun mêmêlas sangêt. Dene manawi sami santosanipun: baul, lêbur sakalih-kalihipun sami botên sagêd ngraosakên barang eca. Bilih kapanggih rukunipun sami sagêd [sagê...]
[...d] ngraosakên eca sapalih sewang, nanging tiyang ambêk utami botên makatên. Botên pisan-pisan gadhah cipta nêdya rêrêbatan. Sanadyan lêrêsipun angsal panduman sapalih sewan. Nanging dipun pilalah ngawon, botên susah mawi panduman kemawon, supados ingkang kapengin ngraosakên barang eca kalêgan manahipun, sampun kacuwan jalaran saking kirang. Mênggah tiyang ambêk utami anggènipun mikawon wau botên baèn-baèn, tamtu wontên nalaripun ingkang langkung lêbêt. Inggih punika mawi têtandhinganing raos. Tiyang ingkang mênang wau sagêd ngraosakên wujuding barang ingkang eca, inggih punika ingkang dipun meliki. Dene tiyang ambêk utami botên sagêd ngraosakên ecaning barang wujud. Nanging ingkang karaosakên raosing kautamèn. Dados tiyang ambêk utami mêndhêt sarining raos ingkang langkung miraos, makatên salajêngipun.
Wontên malih upami tiyang tulung-tinulung, punika sae. Têgêsipun gêntosan mitulungi. Nanging ambêk utami botên makatên. Manawi têtulung botên pisan-pisan ngajêng-ajêng gêntos angsal pitulungan. Sêdyanipun namung mitulungi kemawon. Botên kados lampahing tulung-tinulung, padha sarasa, awit pitulungan wau manawi ngantos wangsul, lajêng sirna namaning pitulungan. Botên dados labêting kautamèn.
Saminipun malih tiyang ingkang kaina ing liyan. Limrahipun lajêng kêncèngan malih angina, malah pamalêsipun dipun tikêli. Nanging ambêk utami botên makatên. Manawi dipun ina, botên pisan-pisan malês angina, malah rumaos lêpat tindakipun, utawi rumaos bathi. Nanging manawi kataman ing pakurmatan, lajêng malês nikêli kaurmatan ingkang andadosakên suka pirênaning liyan. Makatên ugi bilih dipun wèwèhi, dipun pitulungi, tuwin dipun labêti sasaminipun.
Manawi tindaking manungsa sampun kêbak kautamèn, ing ngriku lajêng arum ngambar gandanipun, mracihnani bilih têdhas pamêlênging cipta, têmah kinalulutan ing akathah, sadaya sami ajrih asih. Jêr sampun kawawa ngrasuk prabawaning cipta. Inggih punika minôngka sêsêkaranipun, sampun ngantawisi badhe nuwuhakên kaelokan, kados ta: kang cinipta ana, kang sinêdya têka. Punika sampun bènèh kalihan tiyang kathah, têmah kawawa nunggil kalihan badan alus. Inggih punika ingkang sami kaupadi dening para linangkung ing budi.
Wêwênangipun ingkang ngarang kaayoman miturut Anggêr ingkang kapacak ing Staatsblad 1912 No. 600.
PRATELAN namaning tiyang, punggawa tuwin pangagêng ingkang sami kasêbut wontên ing Sêrat Babad Giyanti anggitanipun R. Ng. Yasadipura I
A.§ Angka Rum mratelakakên angkaning jilid; angka Walandi mratelakakên angkaning kaca.
Adikusuma, radèn, putra suwargi Pangeran Adiwijaya, andhèrèk Pangeran Mangkunagara, lajêng
Adinagara, radèn, têtindhihipun prajurit Cakradiningratan, Madura, kadhawuhan mapagakên kraman pak
Selong awit saking karsanipun Pangeran Buminata, VI~33,37.
Adiprakosa, sunan, mriks. Radèn Mas Sahid.
Adirasa, Adisana, sadhèrèk kakang adhi, sami pandhita ing Samakaton, dipun guroni dhatêng Pangeran Mangkunagara, II~39.
Adiwijaya, pangeran, rayi Sinuhun P.B. II, I~42; mêdal saking Surakarta tundhuk dhatêng ingkang rayi Pangeran Mangkubumi, VI~8;
Adiwijaya, pangeran ing Surakarta, mêthukakên dhatêngipun Radèn Warihkusuma sasêdhèrèk saking Samarang, sami sêsalaman, XXI~47.
litnan, têtindhihing prajurit Kumpêni, pacakbaris ing Kalikuning, II~45.
Alpèrèswati, litnan, têtindhihing prajurit Kumpêni, pacakbaris ing Taman, II~5, 45.
campuh kalihan Mayor Kèbêr (Sakèbêr) wontên ing Gêmantar, IV~58.
Anggabau, mantrinipun tumênggung ing Garobogan, nyumbari Pangeran Mangkunagara nalika pêrang wontên ing Selakêpyak, XIX~46.
Anggadiwirya, radèn, mriks. Jomblo.
Anggajaya, tiyang pikul abdi Cakrajayan, dipun pala, purun dhatêng bêndaranipun, IX~19.
Anggaswara, mantri suling lan panambur ing Kabanaran, rumiyin prajurit Kumpêni bangsa Walandi, têlukan nalika pêrang Jênar, X~73.
Anggèr, kimas, rêraton wontên ing Gunung Lanang, lajêng dipun pêjahi dhatêng Tumênggung Arungbinang, IX~29
Anom, pangeran, mriks. Radèn Guntur.
Ardiguna, anakipun Sutamênggala ing Lèpèn Midêr, kliwon Kasunanan, mêthuk dhatêngipun prajurit Madura, XX~42, 47.
Arjuna-tuwa, pêpindhanipun Sunan Kabanaran nalika manggihi tamu Sultan Pakungwati, III~20.
Arjunawijaya, Ratu Maèspati, Pêpindhanipun Sinuhun P.B. III, nalika badhe pêpanggihan kalihan ingkang raka
têtindhihipun prajurit dragundêr, ambiyantu dhatêng Pagêlèn, XI~12.
Bal, litnan, senapati barisan Gêbang, II~53.
Bandhèk, anakipun Namèngjaya êmban Kapurbayan Kartasura, diwasanipun nama Wiradiwangsa utawi Kudanawarsa,
Bangkong, arya, abdinipun Sultan Dhandhun Martèngsari, I~60.
Banyakmodang, kapal titihanipun Pangeran Mangkubumi nalika ngrampit kitha Surakarta, IV~55.
Banyakparwata, tiyang Bali suwita dhatêng Pangeran Mangkubumi, III~8.
Bantèng, bagus, putranipun Adipati Jayadiningrat ing Mataram, kawisudha dados bupati nama Tumênggung Jayasêmbadra, kapundhut mantu dhatêng Pangeran Mangkunagara, dhaup kalihan putri pambajêng Radèn
Barak, tiyang Bali suwita dhatêng Pangeran Mangkubumi, III~8.
Barak, Kapitan, têtindhihipun prajurit Kumpêni kalurugakên dhatêng kilèn Wanakarta, III~53; nulungi Tumênggung Wiradigda nalika pêrang Tanjung sarta ingkang ngrubut Suryanagara, IV~75; têtindhihipun prajurit Kumpêni badhe anggêpuk Mataram, VIII~54.
Barurambat, tumbak pisungsung saking Madura dhatêng Mataram, XIX~7.
Baruwang, kyai, dhuwung agêmipun Pangeran Adipati Anom nalika badhe mapagakên ingkang paman Pangeran Mangkubumi, IV~46.
Barak Kolur, kapitan têtindhihipun prajurit Kumpêni, pêrang kalihan prajurit Mangkunagaran wontên
litnan, têtindhihipun prajurit Kumpêni pacakbaris wontên ing Gunung Maja, XVII~19; pawingkingipun dados
Bênêr, ki, abdi Kabanaran, kabandhang dhatêng Kudanawarsa nalika pêrang wontên ing
têtindhihipun para mantri prajurit jêro, andhèrèk tindakipun Adipati Danurêja
Becak, kyai, bêndhe pusaka Surakarta, IV~46.
Bil, (Bèl ?), kapitan, XVII~44.
Bintara, pangeran adipati, mriks. Pangeran Buminata.
Budhal, bagus, anakipun Tumênggung Kudanawarsa, dhaup kalihan Radèn Ajêng Sawi putrinipun Pangeran Mangkunagara, kawisudha
Boma, pêpindhanipun Pangeran Mangkudipura nalika anèm, XII~53.
Bumindir, litnan, têtindhihipun prajurit Kumpêni, yasa loji ing Ungaran, IX~48.
Buminata, pangeran arya, mriks. Pangeran Arya Mataram.
Buminata, pangeran, rayi Sinuhun P.B.II,
nanging botên angsal damêl; sarêng ingkang raka seda lajêng kondur dhatêng Surakarta, suwita ingkang putra, sinuhun P.B. III, kadadosakên
lan botên dipun trêsnani dhatêng para santana, lajêng tilar nagari suwita dhatêng ingkang raka Sinuhun Sunan Kabanaran, dipun
Buwang, tubagus, satriya ing Bantên, dados pangajênging kraman, jêjuluk Prabu Mangkarawati,
kaangsalakên anakipun èstri nama mbok Saridah; ing ngajêng sampun dipun trimani putri nama Radèn
dipun kèngkèn Tumênggung Arungbinang sowan Pangeran Mangkunagara, XI~56.
Brajadênta, tumênggung, sadhèrèkipun Brajamusthi, abdi Mangkubumèn, I~53.
Brajayuda, têtindhihipun prajurit Madura, ngêtêrakên Bratawirya dhatêng Panaraga, XVIII~41.
Brajamusthi, tumênggung, mriks. Ki Martatruna.
Brajapati, têtindhihipun prajurit Madura, sor-soranipun Radèn Carangmandhalika, kabantokakên
Radèn Kaduwang, inggih Surabrata, Bupati Gaduwang; nama Surabrata kapundhut lajêng kaparingakên dhatêng kakangipun XII~56, 57
Dhandhun Martèngjagat, panglulunipun Pangeran Mangkubumi dhatêng ingkang rayi Pangeran
badhe ngêmpal dhatêng Tumênggung Jayawinata botên dipun tampèni; kalêbêtakên ing gêdhong paresan, salajêngipun kabucal dhatêng Selong, awit saking karsanipun Pangeran Buminata, I~42; V~9; VI~33, 37.
ponakanipun Endranata, rumiyin mantri kaparak, dipun suwun pocotipun dhatêng Adipati Pringgalaya, lajêng dipun abdèkakên malih wontên ing kadipatèn anom, kadadosakên senapatining pabarisan ing wetan rêdi Mêrapi lan Mêrbabu, wasana pêjah dipun krubut para gêgêdhug Sukawati wontên ing Pamêlaran lèr lèpèn Jêram, I~72; IV~19, 18, 25.
Dewakusuma, pangeran, tiyang tapa, katanêm dening Pangeran Mangkunagara, kadadosakên bupati wontên ing Kaduwang, kaparingan nama Radèn Natawijaya, I~70.
Dewaningsih, ampilipun suwargi (P.B. II?) lajêng dipun alap dhatêng Pringgalaya, rumiyin dipun suwun dhatêng Adipati Madura, XX~77.
Dinagara, pangeran ing Surakarta, mêthukakên dhatêngipun Radèn Warihkusuma sasêdhèrèk saking Samarang, sami sêsalaman, XXI~47.
Dipayuda, mantri ing Pamrêdèn, tiwas nalika pêrang Jênar, X~47.
kadipatèn, pêjah wontên ing Kêmlayan mapagakên mêngsah ngrampit kitha, IV~43.
Jadirana, trah Surabaya, kapacak dados bupati kanoman ing Surabaya sisihanipun Anggajaya, XII~27.
Jadirana, pangiridipun prajurit katanggung, andhèrèkakên tindakipun Adipati Danurêja dhatêng Salatiga anjênêngi têtêpipun bêdhami Pangeran Mangkunagara, XXI~35.
Jagabaya, têtindhihipun para patinggi ing dhusun kilèn Bagawanta, botên purun têluk dhatêng Sultan
Jagacitra, mantri Pringgalayan dipun pêjahi dhatêng Jayakartika, awit saking dhawuhipun Pangeran Adipati Anom, IV~25.
Jayaangkatan, mantri Mangkunagaran, mangagêngi pabarisan ing Pajang sisih lèr, VI~38.
wusana wangsul suwita malih dhatêng Kabanaran, XVII~21.
Jayaliyangan, ngabèi, mêthuk dhatêngipun Ki Ngabèi Wangsaniti badhe sowan Pangeran Mangkunagara, XX~64.
Jayanagara, tumênggung, mriks. Sêcawijaya.
ngaturi priksa bab sedanipun Pangeran Pamot lan dhatêngipun mêngsah ing Mataram, VI~4.
Jayaprabawa, mantri Suryanagaran, pêjah pêrang wontên ing
kanthi Tumênggung Kudanawarsa, mapagakên prajurit Pringgalayan, II~24; kadhawuhan ngladosi Radèn Arya Endranata utusanipun Kumpêni nalika mriksani gladhèn pêrang
patihipun Pangeran Timur, pacakbaris wontên ing Grogol, pêjah dipun rampog prajuritipun Pangeran Natabaya, XX~25.
Adipati Sindurêja, pêpatih Sinuhun P.B. II, X~74.
Jayawikangka, gêgambaranipun Ngabèi Wangsaniti nalika sowan Pangeran
Sêmbuyan; dados senapatinipun prajurit Surakarta, pacakbaris wontên ing Taman, I~79; II~45; IV~41.
Jayawinangun, ngabèi, mantri Mangkunagaran, têluk dhatêng Kabanaran, XVII~21.
sabinipun badhe dipun longi dhatêng Adipati Pringgalaya, lajêng ambalik suwita dhatêng
Jayèngranginan, têtindhihipun prajurit Tuban, ambiyantu dhatêng Pangeran Mangkubumi, V~62.
Jayèngranu, dados kanthinipun Ranawijaya, kautus Pangeran Mangkubumi ngaturakên pasumbang dhatêng Surakarta; mantri pangajêng ing pabewakan
dêmang, têtindhihipun prajurit ingkang nggêcak dhusun Matesih, XX~13.
Jalêksana, tumênggung, abdi Mangkubumèn, asli
Kabanaran kabandhang dhatêng Kudanawarsa nalika pêrang wontên ing Panaraga, XV~19.
Jaran Panolih, ingkang nurunakên para agung ing Sumênêp, VIII~77.
Jawikrama, abdi kaparak, mapagakên mêngsah ngrampit kitha Surakarta sisih kidul, V~46.
Jawikrama, tumênggung, abdi Surakarta ambêbujêng Pangeran Pamot wontên ing kidul Pamasaran, II~11.
Jawikrama, radên tumênggung, kanthi Naladirja, Sindupati lan Suradipa, kautus Ingkang Sinuhun P.B. II, maringakên sêrat dhatêng ingkang rayi Pangeran Mangkubumi ingkang pacakbaris wontên ing Gêbang, I~65.
Jêmunak, kapal titihanipun Pangeran Mangkunagara, pêjah sakit, XVII~23.
Jiwaraga, ki, tiyangipun Kudanawarsa ing dhusun Têlahab, ngaturi sêsêgah dhatêng Pangeran Mangkunagara, II~63.
Juwana, kapitan, prajurit Kumpêni tiyang Bugis, têluk dhatêng Pangeran Mangkubumi nalika
Jurit, radèn, putra Natakusuman, angsal
saking jendral, kawisudha dados wadana jaba Ngayogyakarta, nama Pangeran Jayakusuma, XXI~60, 72.
Juru, pangeran, mriks. Adipati Natakusuma.
Jomblo, putra Natakusuman diwasanipun nama Radèn Anggadiwirya, nyêntana wontên ing Ngayogyakarta nama Pangeran Pakuningrat, XXI~51.
Duljalil, kaptin, têtindhihipun prajurit Kumpêni Islam, kadhawuhan amboyongi Pangeran Buminata, V~69.
Dulsukur, kapitan, têtindhihipun prajurit Kumpêni Islam, kabantokakên dhatêng pabarisan ing Pagêlèn, X~17.
Dunyaka, mas, prajurit suranata tatu pêrang kalihan Kumpêni wontên Pakalongan, XI~35.
kalihan Kumpêni wontên ing Pakalongan, XI~35.
Dulkarim, kyai, gurunipun Panêmbahan Cakraningrat, VIII~23.
awit saking pamrayoginipun Sinuhun Sultan, XVI~51; XIX~51.
Drêmayêkti, prabu ing Giyantipura, pêparabipun
kêduwung anggènipun ngêlongi sabinipun Pangeran Mangkubumi, III~50.
Endranata, radèn arya, mriks. Sukarya.
Êntho, radèn mas, putra dalêm Pangeran Adipati Sukawati, dhaup kalihan anakipun èstri Adipati Jayaningrat, lajêng katêtêpakên dados pangeran adipati anom ing nagari Mataram, V~46.
Êtèl, kapitan, têtindhihipun prajurit Kumpêni, jagi kitha Surakarta, VII~44.
Êtor, mayor, têtindhihipun prajurit Kumpêni, badhe anggêpuk Mataram, VI~39.
prajurit Madura, pêjah pêrang wontên ing dhusun Karangri, mêngsah prajurit Mangkunagaran, VIII~7, 28.
Gajahbarong, tumênggung ing Mataram, kabantokakên dhatêng Pagêlèn, VI~61.
Galengsong, kraèng, têtindhihipun prajurit Têrnate, ambiyantu Kumpêni: nalika pêrang wontên ing Pakangan têluk dhatêng
sadhèrèk Natakusuman, kapundhut garwa dhatêng Sinuhun Sunan Kabanaran, kaparingan nama Radèn Ayu Kulon, XI~49, 50.
Gandariya, kapitan, têtindhihipun prajurit Kumpêni, jagi nagari Têgal, XI~46.
Gandasari, mbok ajêng, ampilipun Pangeran Adiwijaya, kabandhang dening Kumpêni, XIII~47.
Gandhi, raja, têtindhihipun prajurit sabrang, badhe
patihipun Sultan Dhandhun Martèngsari, I~59.
Gêndirpênjalin, (buta cakil), gêgambaran wujudipun Pangeran Pancuran nalika pêpanggihan kalihan Sinuhun P.B. III, XIV 48.
Gênthong, mas, diwasanipun nama Radèn Tirtanagara, anakipun Brahim turun
Gêrot, diwasanipun nama Mas Dêmang Surakartika, pacakbaris wontên ing jarojêro. kadhaton; dados kancanipun Jayawikrama pacakbaris wontên ing Taman, lajêng dados têtindhihing pabarisan ing Pêngging, II~45; IV~53; VI~49.
diwasanipun asma Pangeran Suryadikusuma, putra Pangeran Bèi inggih Radèn Mas Sudira; ngraman, pacakbaris ing rêdi Gamping; raka Pangeran Mangkubumi; ngêmpal dhatêng Tumênggung Jayawinata, lajêng dipun aturi ngêlar jajahan dhatêng Kêdhu; wusananipun têluk dhatêng Kumpêni, lajêng kakendhangakên dhatêng Selong, I~50; III~75; VII~55.
Guntur, radèn mas, putra Radèn Wiratmêja, wayah Pangeran Têpasana, kuwalonipun Adipati Pugêr, kapundhut mantu dhatêng Pangeran Mangkunagara, kaangsalakên Radèn
Gupita, dhuwung agêmipun Adipati Jayaningrat ing Pakalongan, IV~69.
Gurêtna, gêgambaranipun Patih Kudanawarsa nalika campuh pêrang kalihan Tumênggung Wiranagara Bupati Dêmak wontên ing Tugu, XVII~12.
Gurnita, kapal titihanipun Pangeran Mangkunagara, pêjah sakit, XVII~23.
Guru, sanghyang, kangge sanepanipun dhirèktur Pandêrparah ing Batawi, IX~44.
Has, mayor, kasambut pêrang wontên ing Gowong, X~42.
Has, mayor, kapupu ing prang wontên ing
Hubrus, mayor, têtindhihipun prajurit saking Batawi, kabantokakên dhatêng Banyumas, VII~66.
Hulun, litnan, têtindhihipun pajurit Kumpêni Islam, pacakbaris wontên ing Pagêlèn, VIII~65.
Turki dipun sraya gupêrnur jendral supados Pangeran Mangkubumi karsa bêdhami, XIV~62.
Ibrahim, mas, anakipun Untung Surapati, XII~36.
Yudanagara, tumênggung, Bupati Banyumas, abdi Surakarta kadhawuhan pacakbaris ing Sukawati; nyenapatèni pabarisan kilèn Matesih; tugur wontên ing Surakarta sarta lajêng kalurugakên ngantêp pêrang kalihan Pangeran Mangkubumi; sarêng
Kayati, radèn ajêng, putrinipun suwargi Pangeran Pancuran, kadadosakên putri kadhaton Surakarta, XXI~47.
Kayun, diwasanipun nama Ngabèi Jayadirana, lurah katanggung Mataram, XVII~69.
Kalèrêk, mayor, têtindhipun prajurit Kumpêni saking Batawi, kabantokakên dhatêng Samarang; kasambut ing prang wontên ing Jênar (Jatipandhawa), dening Wirarana, prajurit Sukawati; arga muni obahing bumi (1677), VIII~51; X~53, 54; XXI~117.
Kalosot, tumbak ingkang sakalangkung ampuh, XX~9.
Pangeran Mangkunagara wontên ing Salatiga, IX~24; XVII~39; XXI~32.
Kartadipa, radèn tumênggung, Senapati Surakarta badhe ngantêp pêrang kalihan Pangeran Mangkubumi, III~71.
Kartadirja, panji, têtindhihipun prajurit Madura, pêjah ing paprangan mêngsah prajurit Mangkunagaran, VIII~7.
Kartadirja, ngabèi, dipun kanthi Tumênggung Kudanawarsa, mapagakên prajurit Pringgalayan, II~24.
Kartayuda, Tumênggung Rawa, dipun trimani tiyang
Kartayuda, radèn panji, pulunanipun sang panêmbahan, nindhihi prajurit Madura, kabantokakên dhatêng Kumpêni, VI~75; kabantokakên
Kartanadi, mantri ing Kapadan, XIV~33; dados pamuk manggalaning jurit, bupatinipun prajurit jêro, andhèrèkakên tindakipun Adipati Danurêja dhatêng Salatiga anjênêngi têtêping bêdhaminipun Pangeran
dados bupati nama Tumênggung Mataun, XIII~51; XXI~73.
Kartasari, radèn panji, pulunanipun sang panêmbahan, nindhihi
pabarisan ing Pagêrwaja (Kumêndhung), II~78.
Kartinala kali Cacing, adol tike pinggir dalan, nama pêpoyok dhatêng Radèn Arya Endranata, III~36.
Kartinala, abdi kaparak Pakubuwanan, mapagakên mêngsah ngrampit kitha sisih kidul, IV~46.
Kartisura, ki tumênggung, tiyang dhusun kadadosakên bupati wontên ing Sêmbuyan dening Pangeran Mangkunagara, XVIII~48.
Arungbinangan kadhawuhan nêdhak sêrat palkat jumênêngipun Sultan Pangeran Mangkubumi, XVII~50.
Kêncana, kangjêng ratu, garwa sinuhun P.B. III, ngaturi sangu nglurug pêrang dhatêng ingkang paman sinuhun sultan, awarni sagon lan manisan, tapakastanipun piyambak, ngantos 4 rêmbat, XVIII~46.
Kêrtanudin, ki mas, prajurit suranata pêjah pêrang kalihan Kumpêni wontên ing Pakalongan, XI~35.
Kesawa, hyang, nama kangge marabi Pangeran Mangkubumi, III~42.
Kidanggaringsing, mantri Madura pêjah pêrang wontên ing Banyudana, VIII~28.
Kisêr, kapitan, anakipun Kapitan Tolong, têtindhihipun prajurit Kumpêni Islam jagi ing Mataram, XIX~60.
Kisnap, sareyan prajurit Kumpêni asli saking Makasar, têluk dhatêng Pangeran Mangkubumi, jalaran dipun paringi toya wontên ing paprangan, III~20.
Kudaprangrupak, dêmang, têtindhihipun prajurit Madura kabantokakên dhatêng pabarisan ing Piji, VIII~20.
Kudapramila, mantri Madura, pêjah pêrang wontên ing
Kulman, Walandi Prêsman, senapati Kumpêni momonganipun Adipati Mangkupraja, XXI~102, 105.
Kulon, radèn ayu, ingkang bibi Kangjêng Sultan, angsal pasangon saking jendral, XXI~60, 69.
Kusumayuda, raja ing Tunggarana, paparabipun Sinuhun P.B. III Surakarta, XVII~23.
radèn bagus, putra Natakusuma, diwasanipun nama Radèn Sumadiwirya, kapundhut mantu Kangjêng Sultan saha
Komploh, mas, anakipun Pringgalaya badhe kadadosakên bupati ing Mataram, anjalari mbalikipun tumênggung Jayawinata, IV~62.
Kop, mayor, kasambut ing prang (Tanjung lan
kadhawuhan nglurug mangalèr (saking Surakarta), I~69.
Koplo Pringgadiningrat, anakipun Adipati Pringgalaya, suwita dhatêng Kabanaran, sakit lajêng kawangsulakên dhatêng Surakarta, XV~32.
Kospês, kapitan, kapupu ing prang wontên Mêlaran, XXI~116.
nampèni siti 500 pêparing saking Kabanaran, XVI~75.
Lanjaran, radèn rara, kadang èstri suwargi Pangeran Pancuran,
pundhutanipun Pangeran Mangkuningrat sadèrèngipun sowan ingkang sinuhun, XX~71.
Lokantara, panêmbahan, mriks. Pak Nasib.
Londrop Alpèrès, pêjah pêrang tandhing kalihan Jayaprabawa wontên ing Tanjung, IV~75.
Lor, radèn ayu, garwa Kangjêng Sultan, XX~7.
Madat, gamêlan Kapringgalayan, XXI~13.
Madukara, pangeran pangajênging kraman ing rêdi Kidul, sirna dening pangeran Arya Natabaya, XXI~6.
Madnur Majansari, prajurit suranata tatu pêrang kalihan Kumpêni wontên ing Pakalongan, XI~35.
Madurêtna, kangjêng ratu, ingkang mbakyu Pangeran Mangkubumi dados garwanipun Arya Endranata, jaksa Samarang; nênggani sinuhun P.B. II, nuju gêrah, V~61; VI~30.
Maesasura, lêlurahipun prajurit saragêni Surakarta, sisihipun Mesajaladri, XVIII~47.
anakipun Brahim turunipun Untung Surapati, badhe suwita dhatêng Sinuhun Sultan
têtindhihipun prajurit Tarnite kabantokakên dhatêng Ungaran, X~56.
Maliyah, radèn rara, putri Pangeran Natakusuma, kabandhang dhatêng Mangkunagaran, nalika pêrang ing Panaraga, lajêng kawangsulakên dhatêng Ngayogya, XXI~82.
mantri Surakarta, ndhèrèk Tumênggung Yudanagara pacakbaris ing Sukawati lan Matesih, II~12, 46.
Mandadirana, kadangipun Tumênggung Mandraka, kapupu prang wontên ing Bareka, XIII~40.
Mangkujaya, Mantri Madiun, minangka kartawadananipun prajurit Madura, XIX~71.
Mangkuyuda, ki tumênggung, mriks. Sutamarta.
Mangkuyuda, tumênggung, Bupati Surakarta nyuwun kèndêl jalaran sakit, lajêng dipun gêntosi nak-sanakipun piyambak ingkang sampun dados kliwon nama Ngabèi Martawijaya; pawingkingipun Tumênggung Dhongkol Mangkuyuda kawisudha dados patih, nama Adipati
ing Panaraga; putra kakung suwita dhatêng Kasultanan kawisudha nama nunggaksêmi ingkang rama, XV~24; XXI~73.
Mangkunagara kapundhut dhatêng Sinuhun Kabanaran supados botên sami kalihan Pangeran Mangkunagara inggih Radèn Mas Sahid; pêjah sakit wontên ing pabarisan Pandhanwarih, XII~42, 53; XIII~52.
Mangkudipura, pangeran ing Madiun, putra Arya Mangkunara, têluk
Sinuhun Sunan Kabanaran; asli saking Kêdhu, prajurit gêgêdhug, ingkang mêjahi Kapitan Huce, IX~71; XXI~54.
Mangkudirja, tumênggung, pêpatihipun Pangeran Mangkukusuma, VI~19.
Mangkudiwirya, ngabèi, adhinipun Tumênggung Cakradiwirya Bupati Pathi, lurah magang ing Surakarta, andhèrèk sang prabu mapagakên Pangeran Mangkubumi nalika ngrampit kitha, IV~47.
Mangkudiwirya, adhinipun Mangkuwijaya, putranipun Adipati Mangkupraja pêjah linawe, kapundhut putra dhatêng
arya, Adipati Madiun, mriks. Mangkudipura.
ipe dalêm, senapati prajurit Surakarta ingkang badhe nyêpêng Pangeran Mangkubumi; nalika pêrang ing Tidhar kacêpêng dhatêng Suryanagara, lajêng
Mangkuwijaya, putranipun Adipati Mangkupraja pêjah linawe, kapundhut putra
Mangunnagara; sarêng sampun bêdhami kaabdèkakên dhatêng Surakarta, kangge lintunipun Ki Saradipa, XVII~69; XVIII~15.
Mangunkusuma, tumênggung, mriks. Radèn Undhakan.
Mangunnagara, tumênggung, têtindhihing prajurit Surakarta, kalurugakên dhatêng Gêbang, II~13.
Mangunnagara, tumênggung, mriks. Mangunjaya.
Mangunnagara, radèn ngabèi, abdi Kabanaran, pêjah sampyuh kalihan Dhaèng Bêrsudhah nalika pêrang ing Pakalongan, XI~32.
Mangunonêng, rumiyin pêpatihipun Sunan Cina, kabucal dhatêng Batawi, kadadosakên lêgojo, lajêng dipun utus ing Kumpêni ngrêrapu panggalihipun Pangeran Mangkubumi, wusana dipun pêjahi wontên ing Kabanaran, VI~51.
Mangunrêjasa, abdi Mangkunagaran, andhèrèkakên gustinipun nalika nêmtokakên bêdhami wontên ing Salatiga, XXI~32.
Mangure, radèn rangga, mriks. Galengsong.
Margêpak, dhaèng, têtindhihipun prajurit Kumpêni Islam kabantokakên dhatêng pabarisan ing Pagêlèn, X~17.
Marionêng, èndhèl badhaya Panaraga, dipun umpêtakên dhatêng Pangeran Mangkunagara, XII~68.
Markèt, litnan, têtindhihipun prajurit Kumpêni, kabantokakên dhatêng Banyumas, VII~48.
Marjan, abdi suranata ing Kabanaran, IX~64.
Marêgês, dhaèng, têtindhihipun prajurit Tarnite, kabantokakên dhatêng Ungaran, X~56.
Margaewuh, mantrinipun Adipati Panaraga, kautus sowan dhatêng Mangkunagaran, XII~16.
Margêpak, dhaèng, têtindhihipun prajurit Kumpêni Islam, pacakbaris ing Pagêlèn, VIII~65.
Martadipa, pangiridipun prajurit kapalan Tumênggung Arungbinang, XIII~35.
Martadipa, mantri ing Wawaja, pacakbaris wontên ing Talaga
Suradiningrat ing Panaraga, ibu saking Puluhwatu, ngabdi dhatêng Kabanaran, kawisudha dados bupati nama Radèn Tumênggung Surabrata; sarêng pêjah lajêng dipun gêntosi adhinipun nama Bratawirya, mantunipun bupati anom ing Grêsik, XII~48, 56; XVII~18.
Martasari, radèn rangga, mantunipun Adipati Pugêr, suwita dhatêng Sultan Dhandhun, pêrang kawon lajêng têluk dhatêng Mangkunagaran, V~34.
Martasura, mantri sêsêpuh ing Surakarta, wontên ing pabarisan dipun balithuk dhatêng Surajaya, prajurit Mangkunagaran, II~30.
Martatruna, ki, abdi Mangkubumèn, kawisudha dados bupati nama Tumênggung Brajamusthi, I~53.
Martèngjirih, sultan, pamoyok lan panguman-umanipun tiyang Pagêlèn
Martawijaya, radèn ngabèi, mriksanana Mas Brêmara, I~38.
Martawijaya, radèn, anakipun Tumênggung Atmanagara, nungkul dhatêng Pangeran Mangkubumi, lajêng kapacak dados bupati ing Dêmak lèr, sarta kaparingan
pramugarinipun para santana, kaparingan nama Pangeran Arya Buminata, III~51.
Matawis, kyai agêng, asmanipun Sinuhun P.B. II sasampunipun sèlèh kaprabon, VI~32.
Macan, pangeran ing Sumênêp, êmbah canggahipun Pak Nisab trah Brawijaya, VIII~19.
Mêgatsari, radèn arya, nak-sanakipun Suwandi Suryanagara, dados
Mesajaladri, lêlurahipun prajurit saragêni Surakarta, XVIII~47; XX~53.
Mesakakatrang, lêlurah prajurit sikêp waos binang Pakubuwanan,
adipati anom, nalika badhe mapagakên ingkang paman Pangeran Mangkubumi, IV~46.
Mesatankongkih, rumiyin nama Panji Gringsing, lurah dora pati, XX~78.
Mintaraga, sanepanipun Dêlèr Undur nyirêp kraman ing Bantên, IX~43.
Sêmbuyan, I~79; kalurugakên dhatêng Gêbang, II~13; senapati ingkang badhe pêrang kalihan Pangeran Mangkubumi, III~71.
ing Banyuurip, ngaturi piwulang dhatêng Pangeran Adiwijaya, bilih satriya punika namung kenging gadhah kasênêngan warni kalih: wanita lan turangga, VIII~9.
Narakasura, prabu, ratu ing Trajutrisna, kangge mindhakakên
Natabrata, radèn tumênggung, anakipun Adipati Suradiningrat Panaraga, mantunipun Radèn Natakusuma, rumiyin nama Radèn Cakranagara, kawisudha dados bupati dening Sinuhun Sunan Kabanaran, XII~56.
Natawijaya, radèn, Bupati Kaduwang, rumiyin nama Pangeran Dewakusuma, I~70.
Ngabdulrahman, Sayid, ingkang kapindha uprup nalika Pangeran Mangkubumi jumênêng nata, dipun trimani putri Kablitaran, nak-sanak Mangkubumèn, VI~28, 29.
Ngabdullah, ki, mantri mardikan ing Wêdhi, lajêng dados pangulu ing Mataram, nama Dipaningrat, VI~29; IX~62; XXXI~71.
Ngabèi, radèn ayu, angsal pasangon saking jendral, XXI~60.
Ngabèi, pangeran, kalêbêtakên ing gêdhong paresan, salajêngipun kabucal dhatêng Selong, awit saking karsanipun Pangeran Buminata, VI~33,37; putranipun kakung ugi asma Pangeran Ngabèi, nyêntana dhatêng
Niyat, mbok, sêlir Mangkunagaran, kaul anggendhong sirahipun Kapitan Pandêrpol ngantos tigang dintên, XIX~49.
pak, tiyang tapa ing Madura, dipun bujuk dhatêng Adipati Pugêr, kapurih ngraman mêngsah Adipati Cakraningrat,
Pakuningrat, nglurugi mêngsah kilèn Wanakarta, III~53.
Nitinagara, tumênggung, êmbanipun Radèn Mas Sujana inggih Pangeran Mangkubumi, X~74.
abdi Mangkunagaran, andhèrèk pacakbaris wontên ing Kamalon, IX~3.
Niwata, prabu, Ratu Ngimantaka, kangge sanepanipun kraman Bantên Tubagus Buwang, IX~43.
Nurali, kenthol, prajurit suranata tatu pêrang kalihan Kumpêni wontên ing Pakalongan, XI~35.
Nuriman, ki, rumiyin dados kaumipun Tumênggung Jayadirja, gadhah anak satunggal èstri nama mbok Saridah, dados garwanipun Sultan Bantên, XV~27.
Udanagung, prajurit Mangkunagaran sagêd numbak Pangeran Mangkuningrat nalika pêrang ing Sima, XX~9.
Udanpanas, ki, ngabèi, lêlurah wong durapati, bojonipun bakul garêji, XX~52.
dados lurah prajurit, santun nama Nilasraba, sinêngkakakên ing aluhur dhatêng Sinuhun P.B. II apangkat bupati
anakipun Mangunonêng, kawisudha dening Pangeran Mangkubumi dados Bupati Pathi, kaparingan nama Radèn Tumênggung Mangunkusuma, IV~70.
Upas, kyai, tumbak, wasiyat nagari Kudus, dipun bêkta Suwandi Anggakusuma lajêng dipun pundhut Sinuhun P.B. II, I~55.
manawi purun ngabdi dhatêng Sunan Kabanaran, X~24.
Urawan, radèn tumênggung, pêpatihipun Pangeran Adiwijaya, VI~10.
Urawan, adipati, abdi Mangkunagaran, gadhah kalangkungan: manawi wontên blarak dhawah sagêd mastani pintên januripun lan sanès-sanèsipun; rumiyin nama Dêmang Sêndhi, XVII~59.
Padmiyah, radèn rara, anakipun Adipati Suranata,
pangeran, rumiyin asma Tumênggung Wiryadiningrat, mantu Sinuhun P.B. II, I~68; bupati jaba, têtindhihing prajurit ingkang badhe anggêpuk mêngsah kilèn Wanakarta, III~53; kapindhah dhatêng jawi dados bupati agêng, VI~34; wadana kaparak kiwa Surakarta, minggat samantrinipun suwita dhatêng Kabanaran, dipun pêthuk dhatêng Tumênggung Surawijaya, XI~79.
Pakuningrat, pangeran, mriks. Jomblo.
Pal, mayor, têtindhihipun prajurit Walandi ingkang ngundurakên
Pamot, pangeran, mriks. Radèn Mas Sambiya.
Panatas, kyai, tumbak agêmipun Pangeran Adipati Anom nalika badhe mapagakên ingkang paman Pangeran Mangkubumi, IV~46.
Panatas, arya, êmbanipun Pangeran Adipati putra Sinuhun Sultan Mataram, XIX~12.
Panatasingron, Dêmang Kabanaran, kajunjung dados
Pandhawajaya, ngabèi, punggawa ing Japan kadhawuhan mêthuk anak-anakipun Ibrahim turun Untung Surapati, XII~78.
dhuwung dipun paringakên dhatêng Mangunnagara, lajêng dipun angge dhatêng Jayakartika, IV~24.
mantrinipun Mangunonêng, dipun jak sowan dhatêng Kabanaran, VI~56.
Pancanagara, mas arya pêpatih ing Madura, VII~28.
mantri ing Pace, pacakbaris wontên ing Panaraga badhe mapagakên Pangeran Mangkunagara, XII~46.
Pebêr, mayor, têtindhihipun prajurit Kumpêni ing barisan Dêmak, IV~78; senapati pabarisan Kumpêni ing Kêdhu, XII~58.
Pitlar, têtindhihipun prajurit dragundêr, XVIII~46.
mapagakên mêngsah ingkang ngrampit kitha Sala, III~78.
Pulangjiwa, mantunipun Martapura, dipun kanthi ing Kumpêni, mêngsah marasêpuhipun, I~54.
Pulangrêsmi, tiyang Bali suwita dhatêng Pangeran Mangkubumi, III~8.
Pulangrêsmi, têtindhihipun prajurit Surabaya, ambiyantu
Purawijaya, radèn, anakipun Adipati Suradiningrat Panaraga, XII~56.
Purbaya (Purubaya), pangeran, mriks.
radèn, anakipun Adipati Suradiningrat Panaraga, XII~56.
Purbanagara, abdi sêpuh Sultan Dhandhun Martèngsari,
radèn ayu, radèn dêmang, angsal pasangon saking jendral, XXI~60, 69.
Kudanawarsa, mapagakên prajurit Pringgalayan, II~24; têtindhihipun prajurit Mangkubumèn, pacakbaris wontên ing Banaran, V~23.
Senapati Walandi ing pabarisan Pagêlèn momonganipun Tumênggung Arungbinang, XXI~99.
Ponggol, dhaèng, têtindhihipun prajurit Kumpêni Islam, kabantokakên dhatêng pabarisan ing Pagêlèn, X~17.
têtindhihipun prajurit Kumpêni ing Bayalali, VI~66.
bapakipun suwita dhatêng Kabanaran, tumut dipun lunas, XVI~19.
Prawiradir(ê)ja, radèn rangga, mriks. Gatha.
Prawirasêkti, kaliwon kaparak kiwa Mataram, XV~39; XVII~69; têtindhihipun para mantri prajurit jêro, sisihanipun Ranadirada, andhèrèk tindakipun Adipati Danurêja dhatêng Salatiga anjênêngi têtêping bêdhaminipun Pangeran
tumênggung, kanthinipun Jayakartika, pacakbaris ing sawetanipun rêdi Mêrapi lan Mêrbabu, IV~9.
Rajaniti, tumênggung Mataram, I~49;
Ragayuda, têtindhihing prajurit Mangkubumèn, pacakbaris wontên ing Banaran, V~23.
Ratu Madurêtna, ingkang mbokayu Pangeran Mangkubumi, katrimakakên dhatêng Radèn Arya Endranata, III~35.
Reke, sarean, têtindhihipun saradhadhu nênêm dipun kanthèkakên Tumênggung Anggawangsa dhatêng Pagêlèn, VI~67.
Rêksanagara, tumênggung, mriks. Natasingron.
Rêksanagara, panji, gêgununganipun prajurit Madura ambiyantu Kumpêni, sisihanipun Panji Sumanagara, III~9;
têtindhihipun prajurit Kumpêni, ambiyantu Banyumas, VII~52.
Rêsadirana, ngabèi, panamburipun Adipati Kudanawarsa, VI~55.
Rêsapati, dêmang, pangiridipun prajurit Kabanaran, badhe ambêdhah Banyumas, XIII~20.
Rikês, sêrsan, ambêkta sêrat wangsulan saking Sinuhun Sunan Kabanaran dhatêng ubrus, XVII~3; minggah dados kurnèt jalaran mênang pêrang wontên ing Madiun mêngsah prajurit Mangkunagaran, XVII~43.
Rondhon, gêndhing pundhutanipun Pangeran Mangkuningrat sasampunipun sowan ingkang
mas, pulunan Sinuhun P.B. II, diwasanipun asma Pangeran Mangkudiningrat utawi Mangkuningrat, mêdal saking nagari pacakbaris wontên ing Kêbomati, ajêjuluk Pakuwaja, sowan dhatêng Surakarta dados wêwakilipun ingkang raka Pangeran
mas, diwasanipun asma Radèn Mas Arya Suryakusuma, pulunan Sinuhun P.B. II, lolos saking nagari pacakbaris lajêng sêsilih asma Pangeran Adipati Mangkunagara, nunggaksêmi ingkang rama, I~6; kapundhut mantu ingkang paman Pangeran
awit ingkang sagah dados senapati badhe ngantêp prang kalihan Pangeran Mangkubumi, III~68; kasambut ing prang (Tanjung lan Patidhar), X~42.
Sakèndhèr, baron, pêpindhanipun Oprup Totlomondo nalika nindhihi prajurit
Banyumas, VII~66; têtindhihipun pabarisan Kumpêni ing Pagêlèn, momonganipun Tumênggung Arungbinang, lajêng minggah
kadhawuhan mapagakên kraman pak Nisab, VII~21.
Salotêr, (Salotor) kapitan, têtindhihipun prajurit Kumpêni,
têtindhihipun dragundêr 14, mêthuk dhatêngipun prajurit Madura, XX~42.
Samadipura, mas ngabèi, anakipun Sumatali, abdi Mangkubumèn bêktan saking Kartasura, I~38; 53; namanipun kapundhut, lajêng kaparingan nama enggal Radèn Tumênggung Wiradigda, V~46.
radèn mas, rayi Radèn Mas Sahid, pulunan dalêm Sinuhun P.B II, diwasanipun asma Pangeran Pamot, lolos
jajahan dhatêng Kêdhu ambiyantu Pangeran Suryadikusuma; wusananipun seda nguntal racun wontên ing rêdi Katongan, I~6; III~52; V~10, 74.
Samsudin, kaptin, têtindhihipun prajurit Kumpêni Islam, mapagakên mêngsah ngrampit kitha Surakarta, IV~38.
ingkang eyang ajêng Matahati asli saking dhusun Ngêndho, II~35, 36; rumiyin garwa Sultan Balitar, patutan satunggal inggih punika ingkang ibu Pangeran Mangkunagara, XXI~22.
Sanèdêr, lutnan, têtindhihipun prajurit Kumpêni, X~61; pêjah pêrang kalihan prajurit Mangkunagaran, X~64.
Sani, pak, namanipun tiyang alit, cupêt budinipun, IX~67.
dhatêng Mayor Tênangkus, II~56; nênggani Sinuhun P.B. II, nalika gêrah, VI~30; ngladosi Sèh Ibrahim rintên dalu, XV~58; sarêng sampun bêdhami kapundhut dhatêng Kasultanan, Kasunanan dipun aturi lêlintu Mangunnagara, XVIII~15.
Sarayuda, patih Samarang, dados kanthinipun
têtindhihipun prajurit Kumpêni Islam, kadhawuhan amboyongi Pangeran Buminata, V~69.
Saridrana, sultan, pamoyokipun tiyang Pagêlèn dhatêng Sultan Dhandhun, V~17.
Sarip Bêsar, tuwan, kaawadakên utusanipun Sultan Rum, inggih punika Sèh Ibrahim, badhe manggihi Pangeran Mangkubumi, XIV~71.
Sarwah,Warsah. radèn ajêng,
Mangkubumèn pacakbaris wontên ing Banaran, V~23.
Sasrawijaya, tumênggung, abdi Surakarta kalurugakên dhatêng Sêmbuyan, II~3; kawisudha dados
Sawi, radèn ajêng, putranipun Pangeran Mangkunagara, katrimakakên dhatêng Bagus Budhal, XXI~43.
Sawit, tiyang èstri ingkang sakalangkung gandês, gêgambaranipun Sinuhun Sultan manawi ngandika, XX~74.
ing Surabaya, dados sisihanipun Jayapuspita; anakipun Wiradadaka, anak angkat Adipati Jangrana; tanêmanipun ingkang sinuhun sumare Nglawiyan; nalika Pangeran Mangkubumi mangun prang, ngaturi arta 3000, sarta badhe têluk,
Satyaki cangkrama, gêgambaranipun Ngabèi Wangsaniti nalika sowan dhatêng Pangeran Mangkunagara, XX~65.
Sèl, kapitan, pêjah pêrang wontên ing Barija, mêngsah prajurit Mangkunagaran, XVI~55.
Selanagara, ngabèi, ing Sêsela, abdi Mangkubumèn, III~34.
Sèlèng, kapitan, têtindhihipun prajurit Kumpêni anjagi Mataram, XIX~60.
Sêlêr, sarean, prajurit Walandi njagi kidul wiwara kraton Sala nalika dipun
Sêmplo, radèn mas, rayi Sinuhun P.B. III, XVII~79.
Sêmangun, abdi suranata ing Kabanaran, IX~64.
Sêmangun, kapitan, têtindhihipun prajurit Bugis ambiyantu dhatêng Pangeran Mangkubumi, V~62.
tanêmanipun Pangeran Mangkunagara, kadhawuhan nêlukakên dhusun Palur lan Jurug, IV~61.
Sêcakusuma, radèn, bupati anom ing Madiun, têluk sasêntananipun dhatêng Mataram, ingkang suwau têluk dhatêng Mangkunagaran, XVII~42; XVIII~57.
Sêcanagara (Wirasraya), bupati kasêpuhan ing Surabaya, dipun bucal jalaran
Surakarta, suka sumêrêp bilih ingkang rama badhe ambalik, V~8; suwita dhatêng Kabanaran dipun paringi nama Tumênggung Jayanagara, V~45.
pacakbaris wontên ing Panaraga, badhe mapagakên pamukipun Pangeran Mangkunagara, XII~46; ngabdi dhatêng
kapasrahakên dhatêng Kumpêni, ngamuk lajêng dipun kroyok ing akathah nêmahi tiwas. Kasarèkakên ing Giri, I~42; III~14, 15.
Simbang, kapitan, mapagakên prajurit Mangkunagaran ingkang ngrampit kitha Surakarta, XV~76.
Sindujaya, patih Batang, asli saking Surabaya,
dados bupati carik nama Tumênggung Sindusastra, pêjah wontên ing Ngayogyakarta dipun rampog prajurit
Singamênggala, ngabèi, têtindhihing prajurit Surakarta badhe nyêpêng Pangeran Mangkunagara wontên ing
pangeran, rayi Sinuhun P.B. II, lolos saking nagari pacakbaris; lajêng tundhuk dhatêng ingkang raka Pangeran Mangkubumi; kaparingan nama Prabu Jaka, supados kêndêl; dhaup kalihan anakipun Adipati Pugêr, I~6; VI~6; VIII~47.
Singasêkar, (Singasari), pangeran arya,
Sujana, radèn mas, rayi Sinuhun P.B. II, diwasanipun asma Pangeran Mangkubumi, senapati; nalika lênggahipun sabin dipun long, mutung, mêdal saking nagari pacakbaris wontên ing Sukawati, jêjuluk Pangeran
andon pêrang ngantos pintên-pintên taun; wusana lajêng bêdhami, katêtêpakên dados Sultan Mataram akêkitha ing Yogyakarta, ratu senapati; dene ingkang sinuhun ing Surakarta kasêbut susuhunan ing Pajang, I~5; II~68; VI~28.
Sujanapura, tumênggung, mriks. Puspajaya.
Sukarya, diwasanipun nama Radèn Arya Endranata, ipe Pangeran Mangkubumi, ngabdi wontên ing Surakarta, lajêng dados jaksa wontên ing Samarang, dipun utus ing Kumpêni ngrêrapu panggalihipun Pangeran Mangkubumi, I~72; III~33, 34.
Sukawati Pramuka Jayèngrat, pangeran adipati, mriks. Radèn Mas Sujana.
Sukrama, radèn, nak-sanak tuwin ipe Sinuhun Sultan, dipun lunas jalaran botên mantêp pasuwitanipun, XXI~120.
Mangkubumèn, kadadosakên punggawa nama Tambakbaya, tiwas nalika ambêdhah Jipang, I~57; X~67.
Sumajaya, pulunanipun Pangeran Wijil ing Kadilangu, ngabdi dhatêng Mangkubumèn, kawisudha dados bupati ing Dêmak kidul, nama
Sumadinala, abdi Surakarta, mapagakên mêngsah ngrampit kitha, IV~41.
Sumadirja, putra Pangeran Mangkudipura Madiun, andhèrèk Pangeran Mangkunagara, XIII~76.
Sumadirja, radèn tumênggung, anakipun rangga Kaliwungu ingkang sêpuh, mantunipun Panêmbahan Cakraningrat, katanêm dados bupati dening dêlèr wontên ing Kaliwungu, XI~61.
Sumadita, radèn ngabèi, patinggi ing Prambanan, kapacak dados kliwon, XX~52.
Sumadiwirya, radèn, mriks. Radèn Bagus Komplo.
Sumayuda, mantri Wirasaba, pacakbaris wontên Panaraga, badhe mapagakên Pangeran Mangkunagara, XII~46.
Sumayuda, mantri Surakarta, griyanipun ing Kaluraman dipun sambut kangge pondhokanipun Sèh Ibrahim utusanipun Sultan Turki, XV~58.
Sumanagara, Bupati Lasêm, kêkasih Sinuhun P.B. II, lajêng kawisudha dados Adipati Samarang, nama Suradimênggala, I~24; XIX~19.
Sumbarja, radèn, putra Pangeran Mangkudipura, suwita dhatêng Kabanaran, kawisudha anggêntosi ingkang rama, nama pangeran Purwanagara ing Madiun, pêjah pêrang kalihan Anggaima, mantri Mangkunagaran, XIII~70, 75; XV~5.
Sumêngit, diwasanipun nama Jayanagara, dêmang ing Juwana tanêmanipun Pangeran Mangkubumi; pêjah pêrang wontên ing
Supama, radèn, diwasanipun nama Sumadiwirya, mantri anom (Kartasura), dados adipati wontên
Surabrata, radèn tumênggung, mriks. Martamanggala.
mantri Pringgalayan, dipun pêjahi dhatêng Jayakartika, awit saking dhawuhipun Pangeran Adipati Anom, IV~25.
anakipun Adipati Suradiningrat Panaraga, XII~56.
Suradipraja, radèn tumênggung, anakipun Adipati Suradiningrat Panaraga,
wusana dipun lunas jalaran badhe ambalik, III~8, 34; XIII~68.
Suradiwirya, radèn, anakipun Adipati Suradiningrat,
jalaran mendha-mendha, tiyang jagul ngintun rangsum, II~26.
Surajaya, mantri Kalangbrèt, pacakbaris wontên ing Panaraga badhe mapagakên pamukipun Pangeran Mangkunagara, XII~46.
Surajênggala, lêlurah, mantrinipun Tumênggung Jayawinata ing Mataram, V~8; tumut têluk dhatêng Mangkubumèn, lajêng pacakbaris wontên ing Banaran, V~23; suka margi dhatêng Kumpêni, ngantos sagêd anjalari bêdhahing
Surakusuma, Mantri Ngrawa, pacakbaris wontên ing Panaraga badhe mapagakên pamukipun Pangeran Mangkunagara, XII~46.
Suralaya, radèn arya, nama nunggaksêmi ingkang rama, pulunan saha ngabdi dhatêng Ngayogyakarta, XXI~73.
Tirtawijaya, mapagakên mêngsah ngrampit kitha Sala, III~78; tumut têluk dhatêng Kabanaran, XII~4; pêjah pêrang wontên ing Panaraga, dipun kroyok
Martalaya, kaliwon gêdhong têngên Mataram, pamuk manggalaning jurit, asli saking Sukawati, andhèrèk tindakipun
Surawijaya, mantri Srêngat, pacakbaris wontên ing Panaraga badhe mapagakên pamukipun Pangeran Mangkunagara, XII~46.
saking nagari ngêmpal dhatêng Tumênggung Jayawinata botên dipun tampèni, jalaran tindakipun rêsah, lajêng suwita dhatêng ingkang raka Pangeran Mangkubumi, kaparingan nama Pangeran Purbaya utawi Purubaya, kadhawuhan ngêlar jajahan dhatêng Banyumas botên angsal damêl, malah lajêng malik tingal mêngsah ingkang raka, ngrujuki karsanipun ingkang putra Pangeran Mangkunagara, dipun aturi ngagêm asma Pangeran Cakranagara sarta krama kalihan
radèn, rayinipun Pangeran Rangga ing Kadilangu, suwita dhatêng Pangeran Mangkubumi, kawisudha nama Pangeran Rangga nunggaksêmi ingkang raka. Dene ingkang raka dipun paringi jêjuluk enggal; Pangeran Rangga Baladewa, III~16.
wedang Kabanaran, dipun lunas jalaran asring manggihi tilas bojonipun nama Pulangrêsmi, XIII~70.
Suwanda, nyai arya, abdi para nyai Kasultanan, XXI~7, 70.
Suwandi, radèn, diwasanipun nama Radèn Jayapuspita utawi nunggaksêmi ingkang rama: Radèn Anggakusuma, ing Buminatan; mantu pulunan Tumênggung Martapura; suwita dhatêng Pangeran Mangkubumi, kaparingan nama
kalihan Mas Ajêng Matahati; krama kalihan Bagus Banthèng, pêgatan lajêng krama malih angsal Radèn Mas Guntur, II~35.
Tambakyuda, radèn, sadhèrèkipun Purbanagara, abdinipun Sultan Dhandhun Martèngsari, I~62.
Tambaknagara, radèn ngabèi, kliwon panumping ing Surakarta, sadhèrèkipun Tambakbaya, Tambakyuda lan Purbanagara; pêjah pêrang wontên ing Tanjung, I~62; IV~74.
Tambur, radèn ajêng, putrinipun Adipati Natakusuma, dhaup kalihan putranipun Sultan Mustapa, nalika wontên ing Selong, IX~42.
Tanahbang, kapitan, têtindhihipun prajurit Kumpêni Islam, kabantokakên dhatêng pabarisan ing Pagêlèn, X~17.
Tandha, radèn, mantri panumping Surakarta tumut têluk dhatêng Kabanaran, XII~4.
Tandhawijaya, radèn ngabèi, andêl ing Kasindurjan, mapagakên Pangeran Mangkubumi nalika ngrampit kitha Surakarta, I~75, 76.
Tangkêban, jaka, anakipun Adipati Jangrana, dados ngabèi nama nunggaksêmi
ing Gondhang; pêjah pêrang wontên ing Panaraga mêngsah Pangeran Mangkunagara, VIII~65; XV~16, 17.
Tasikwaja, gêgambaranipun Pangeran Mangkunagara, XXI~20.
Tawangalun, radèn, putranipun Panêmbahan Cakraningrat, dipun trimani putri putra Sinuhun P.B. II, nama Radèn Ajêng Sarwah,Warsah. VIII~39.
Tejawati, mas ayu, ingkang bibi Pangeran Mangkubumi, II~64.
Têgal Alap-alap, têtindhihipun prajurit Madura, kabantokakên dhatêng Mataram, XIX~5.
ing Surakarta; têtindhihipun prajurit Kumpêni ambêbujêng Pangeran Mangkunagara, I~68; II~19.
Têpasana, mantri Japan, pacakbaris wontên ing Panaraga badhe mapagakên Pangeran Mangkunagara, XII~46.
Têpasanta, pangeran, ingkang rama Radèn Ayu Cakrajaya, VIII~14.
Têpaswara, radèn, abdi Kabanaran, kautus maringakên tiyang èstri
têtindhihipun prajurit Kumpêni Islam, kabantokakên dhatêng pabarisan ing Pagêlèn, X~17.
Tirtakusuma, radèn, putra ing Mlayakusuman, pangiridipun abdi katanggung Surakarta, XVIII~3; XX~53.
Tirtakusuma, pangeran, kasêbut ing akathah Pangeran Pancuran, sadhèrèkipun Pangeran Mangkunagara, I~16; XIV~31; seda wontên ing Samarang garwa putra kaboyong dhatêng Surakarta, XXI~44.
Tirtayuda, mantrinipun Tumênggung Tirtanagara, XIV~44.
Tirtawijaya, kliwon, abdi Sinuhun P.B. II, I~74.
Tirtawijaya, wayahipun Adipati (Sindurêja?) pêjah dening mêngsah ingkang ngrampit kitha, IV~42.
Tirtawiguna, tumênggung, bupati lêbêt, kanthinipun Pangeran Pakuningrat, nglurugi mêngsah kilèn Wanakarta, III~53.
Tirtawiguna, tumênggung, putunipun Adipati Sindurêja, wujudipun andhap alit kados êmpluk, untunipun ampuh, XVIII~70.
Tisnawijaya, Bupati Dêmak, kaplajêng dhatêng Samarang, jalaran kasoran pêrang kalihan prajurit Mangkubumèn, II~16.
Tisnawijaya, rangga, Bupati Samarang, kabucal dhatêng Selong jalaran ngaturi dêdamêl pêrang dhatêng Sinuhun Sunan Kabanaran, VII~9.
Tisnawinata, nama ingkang pantês dipun angge dhatêng Ardiguna, XX~48.
Cakrajaya, kliwon pangagêngipun prajurit arahan ing Kalibêning, II~45; kawisudha dados
lêlurahipun tiyang gangsal wêlas ing Kabanaran, XVI~71.
Cakranagara, radèn, mriks. Natabrata.
Cakranagara, pangeran, mriks. Radèn Mas Sutara.
Cakranagara, pangeran ing Sumênêp, VIII~67.
Cakranagara, radèn tumênggung, ingkang gadhah nagari Pamalang, XI~45.
Candrakusuma, nak-sanakipun Suwandi Suryanagara, kadhawuhan anggêpuk pabarisan Mayong, IV~65.
radèn, têtindhihipun prajurit Madura, dipun bantokakên prajurit Kumpêni ing Samarang, VI~23; tiwas wontên ing Tidhar, VI~44.
Carangpradapa, abdi Mangkubumèn, sumêrêp dhatêng larah-larahipun Delo Jayakartika, IV~25; lajêng dados abdi gandhèk ing
putunipun Jayapuspita, anakipun Tumênggung Sêcanagara, malik tingal dhatêng Kumpêni, dipun biyantu dhatêng
ing lamongan, I~64; lajêng kawisudha dados wadana lêbêt nama Tumênggung Puspanagara, XXI~120.
Toyakusuma, rayinipun Pangeran Mangkunagara, XIV~31; nyêntana wontên ing Kasunanan, dêdalêm ing kilèn Suranatan cakêt kadhaton, XXI~45.
têtidhihipun prajurit Kumpêni badhe anggêpok Mataram, VIII~54.
Totlomondo, uprup Surakarta, II~60; senapati ingkang anggêmpur dhusun
têtindhihipun prajurit Kumpêni badhe anggêpuk Mataram, VIII~54.
Walidin, anakipun Adipati Jayaningrat, kawisudha dados
lamtara bias wontên ing pêngkêran dalêm Sinuhun P.B. II, supados emut dhatêng kadang (Mangkubumi), IV~53; lajêng dados pangulu ing Surakarta,
kêkasih Kabanaran, pêjah pêrang wontên ing Panaraga mêngsah Pangeran Mangkunagara, XV~16.
Wijil, pangeran ing Kadilangu, kanthinipun Radèn Arya Endranata ngrêrapu Pangeran Mangkubumi, III~33.
Wilatikta, radèn tumênggung, Bupati Blora, abdi Mangkubumèn, III~9, 34.
Wingka, kaji, abdi Kabanaran kabantokakên dhatêng pabarisan ing Gondhang, VIII~65; pêjah kenging mimis, VIII~70.
Wiradigda, tumênggung, senapati Surakarta ingkang badhe ngantêp pêrang kalihan Pangeran Mangkubumi, III~71; jaman Sinuhun P.B. III dados bupati wadana jawi, XXI~114.
Wiradigdaya, mantrinipun Rangga Wirasêtika, pêjah pêrang kalihan prajurit Mangkunagaran, XIV~24.
Wiradipa, radèn, mantri Pringgalayan, andhèrèk tindakipun sang adipati dhatêng Batawi kautus Sinuhun P.B. III, IX~25.
Wiradirja, prajurit Surabaya katêtêpakên wontên ing Wirasaba, XVIII~42.
Wiradirja, putunipun Citrasoma, katêtêpakên dados bupati ing Surabaya, XVIII~40.
Wiradirja, santananipun Adipati Jayaningrat, katanêm dening dêlèr dados adipati wontên ing Pakalongan sarta dipun santuni nama Adipati
Wiraguna, mantri Mataram pamongipun Radèn Sumanagara, pêjah dipun rampog prajurit Mangkunagaran,
dipun kanthèkakên Pangeran Adiwijaya ngêlar jajahan dhatêng tanah Kêdhu, VIII~34.
Wiraguna, mantri gadhing, kengkenanipun Adipati Jayaningrat ing Mataram, ngaturi priksa dhatêng Sinuhun Sunan Kabanaran bab badhe suwitanipun Tubagus Buwang, plajêngan saking Bantên, X~78.
Wiraguna, senapati Surakarta badhe ngantêp pêrang kalihan Pangeran Mangkubumi, III~71.
Wirayuda, ki, tiyangipun petor Samarang,
Wijil ing Kadilangu; andhèrèk sapurugipun Pangeran Mangkubumi, V~5.
Wirakrama, rangga, mantrinipun Adipati Jayaningrat ing Pakalongan, VIII~42.
Wiramêja, mantri Ngêblêg, kanthinipun Surajaya, pacakbaris wontên ing Panaraga, badhe
ingkang pêjah pêrang wontên ing Surabaya, XI~46, 48.
saanakipun, jalaran damêl kisruh, XVI~19, 74.
Wirasana, mantrinipun Mas Rangga Wirasêtika, pêrang wontên ing Panaraga kenging
Wirasari, radèn, mantunipun Wiramanggala, rumiyin abdi gandhèk ing Surakarta, nyukani katrangan kathah-kathah
dhongkol Mangkuyuda, dados kliwon anggêntosi Ngabèi Martawijaya, XIX~23.
Wiramêja, radèn, mriks. Radèn Mas Guntur.
Wisesa, sahyang, dewa ingkang dipun puja-puja dhatêng Ki Ajar Kuthawindhu, XXI~27.
Wuku, radèn ajêng, putrinipun Kangjêng Ratu Madurêtna patutan kalihan Adipati Cakraningrat ing Madura, dhaup kalihan Pangeran Adipati
paranane… uapik tenan opo mung biasasaja???
Aku meh copy paste fotone kok ono tulisane biru2 kuwi opo???
Blas rak ono sing kliwatan, tapis klembing kabeh ditempeli tulisan biru…
Mbok disisakke siji po loro, dadi nek masyarakat kono meh ngoleksi foto jembatane ki resik…
ingkang mboten wonten tulisane biru nggih wonten pak, mangga rikues liwat email :-p
lha mangke menawi wonten ingkang ngopi kula nunut promosi pak! (tongue)
Ancol: Kampung Melayu - Pasar Jatinegara - Kebon Pala - Slamet Riyadi - Tegalan - Matraman - Salemba UI - Kramat Sentiong
Kawêdalakên dening pakêmpalan Guyub Rukun ing Ngayogyakarta. Cap-capan: I Taun 1937
Kula nuwun, pangrèh pakêmpalan, Guyub Rukun, sangêt suka sukur ing manah, dene kasêmbadan sêdyanipun, sagêd angêdalakên Sêrat, Basa Basuki. Mênggah lairipun Sêrat Basa Basuki punika, tumrap wujudipun, minôngka dados indhaking cacahipun sêrat-sêrat Jawi, ingkang ngêwrat babagan basa. Tumrap suraosipun, mugi dadosa sarana anênangi nêngênakên dhatêng basa kita pribadi. Dene tumrap raosipun, sagêda dados pêpadhang sawatawis, kangge angraras kawiryaning bôngsa lan basa kita Jawi.
Guyub Rukun ingkang sami lênggah wontên ing parêpatan antawisipun kalih bêlahan.
lênggahipun, ing sêmu nilingakên, baya punapa wigatosing Basa Basuki. Swasana ing ngriku kawistara sênêng lan parêng dening mirêng wosing wasita ingkang cinandhi wontên ing têmbung, Basa Basuki. Rêgênging pandhapi Sana Budaya rinêngga ing gujêng ingkang [ing...]
[...kang] kabasakakên, gar, gêr. Salêbêtipun para warga sami gumujêng gêr-gêran, nanging ing dalêm panggalih sami nyathêt sadaya andharan ingkang sakalangkung ngês, punapa malih sami karaos, yèn Basa Basuki dados sêsadoning bêbudèn ingkang utami, sagêd lênggah wontên ing jaman kamajêngan ingkang kita alami. Pramila botên
Dwijawiyata, kadhapur buku, nama sêrat Basa Basuki.
Ing wasana pangrèh Guyub Rukun, matur nyuwun gunging pangapuntên, dene sawêg sapunika sagêd ngaturakên: Basa Basuki.
1. Tuwan pangarsa, tuwin para ingkang lênggah punika sadaya.
Kula nuwun, sawatawis dintên kapêngkêr, nalika kula tampi jawilanipun pangrèh, supados kula mêdharakên sêsorah wontên ing parêpatan ing dalu punika, kala samantên lajêng kula sagahi kemawon. Punika jalaranipun namung saking gêngipun karênan kula dhatêng pakêmpalan, gu:ru, punika. Botên pisan-pisan kasagahan kula wau tuwuh saking sugih kula kawruh utawi pamanggih. Punika botên.
2. Kula ngrumaosi ing andhapipun dêdêg kula, rupêkipun wawasan kula, kêthulipun pamanahan kula. Saupami kula cariosa gadhah pamanggih, inggih mangsa wontêna ingkang karsa mupakati pamanggih wau. Cacak pamanggihipun para sarjana, ingkang sampun angsal sêsêbutan dhoktor (Dr.), mêksa wontên ingkang maibên, pinabênan bilih botên lêrês. Punapa malih sakula, bangsanipun buta bêrduwak, cèkèlonganing bale, upaminipun.
3. Awit saking punika, pangarsa, ingkang badhe kula gêlarakên punika, namung pêpêthikan sêrat alit-alit, ingkang asring kasrambah ing sabên dintên. Sampun tamtu kemawon botên wontên adi pèninipun, dêstun malah ambosêni. Inggih punika namung sapele: bab.
4. Têmbung: Basa Basuki, punika sakeca dipun ucapakên, sae pikajêngipun. Têrang punika têmbungipun para sarjana sujana, pujôngga ambêk pinandhita. Dene pinangkanipun têmbung: Basa Basuki, punika anggèn kula nyuplik saking Sêrat Sanasunu, anggitanipun pujôngga Radèn Ngabèi Yasadipura. Mênggah têgêsipun: sana = anggon-anggon, wulang. sunu = anak, lare. sanasunu = wulang bocah, pitutur.
5. Pangarsa, wontên ing ngriki, ing parêpatanipun para sêpuh, para guru sakolah, tilas guru, malah wontên ingkang
6. Bab punika kula namung nyumanggakakên ing panggalih panjênêngan sadaya. Ewadene kula purun-purunakên manah kula, nekad, sawontên-wontênipun mêksa kula aturakên. Awit locitaning manah: pitutur sae, punika botên wontên awonipun kaucapakên, ing sadhengah môngsa-mangsanipun, kenging kangge pêpiridan.
7. Kula nuwun, pikajêng kula badhe anjèrèng suraosipun têmbung basa basuki. Pintên banggi sagêd lêrês, botênipun, inggih dadosa ular-ular, sokur sagêd kangge panggugah ing manah kabêsturon, dhatêng pamardining basa, murih basukinipun gêsang sêsrawungan.
Basa (kinanipun: basa) têgêsipun ingkang sapisan: kasusilan, tata krama, Kados ta ing ukara: Wong caturan karo wakne têka ora basa. Ora basa ing ngriku pikajêngipun: ora nganggo tata krama, utawi taklim, dados ngoko. Ing basa Mêlayu: tidak tahu basa, têgêsipun: botên sumêrêp tata (krama).
Basa, ingkang kaping kalih atêgês: têmbung sawatawis kadhapuk dados ukara, inggih punika ungêl-ungêlan ingkang gadhah pikajêng, tumanduk dhatêng asanès. Basuki = rahayu, wilujêng. Dados: Basa Basuki = ukara ingkang murugakên wilujêng.
9. Tamtunipun lajêng wontên ingkang pitakèn: apa ana ta basa kang marakake ora slamêt. Wangsulanipun: inggih wontên, malah kathah. Ingkang têtela kados ta: pêpisuh, pamoyok, panguwus-uwus, sêsaminipun, punika têrang sanès basa basuki. Awit ingkang kataman, sampun tamtu muntab manahipun, lajêng nandukakên wêwalês. Trêkadhang botên tarimah sami sakêcap, kabrananging manah dados nêkuk nikêli. Dene ingkang tampi wêwalês, inggih lajêng bramantya, satêrusipun angwontênakên pasulayan, ingkang kawastanan pabên.
10. Awonipun tiyang pabên sampun cêtha, botên prêlu kula aturakên ing ngriki. Ingkang prêlu kula giyarakên: babagan basa basuki, awit punika ingkang pantês kawulangakên dhatêng anak putu, punapadene siswa ing pamulangan. Mênggah sakathahipun piwulang basa ing pamulangan punika, sêdyanipun inggih mardi basa basuki. Botên nate guru anggladhi muridipun, supados baut pabên, ngujar-ujari, ngrawus êntèk ngamèk kurang golèk. Punika botên nate, malah
dipun pambêngi supados sampun ngantos ngucapakên têmbung utawi basa ingkang natoni manah.
11. Dados basa kawastanan sagêd adamêl tatu. Punika pancèn botên dora, malah anggènipun andamêl bilai trêkadhang nglangkungi tatu saking kêpêrang lading utawi kêcocog êri. Inspectie nipun tatuning manah punika sagêd anjalari raja pêjah pintên-pintên. Awit saking punika para sêpuh ngibaratakên: wêdaling wuwus punika kados saupaminipun pêsating jêmparing, manawi sampun lumêpas, botên sagêd wangsul ing gandhewanipun.
12. Sarèhning agêng bêbayaning wuwus, milanipun wontên darma wasita ingkang marsitakakên: tiyang punika prayogi sampun kathah-kathah wêdaling ginêm. Gambaranipun: Wicantên punika upami salaka, dene kèndêl upami kancana. Botên wontên tiyang gêtun saking anggènipun kèndêl, wangsul ingkang kathah wicantênipun, ngadat kacirèn kathah doranipun.
13. Pitutur kasêbut ing nginggil punika wau, tumrapipun ing jaman sapunika, kawastanan ing kathah sampun kina, pantêsipun namung sumimpên ing gêdhong musiyum Sana Budaya ngriku. Awit kabêtahanipun jaman sapunika kêdah sugih ginêm, langkung malih tumrapipun para ahli bêgandring, kêdah purun ginêman ingkang moncèr, ngandhar-andhar angêndhukur, pangangkahipun sampun ngantos kawon bêbantahan, sagêda mênang anggènipun dhebat-dhebatan.
14. Inggih ta, rèhning jamanipun sampun santun inggih môngga kemawon, jêr sintên ingkang kuwawi anduwa jaman, wontênipun inggih namung tumut lumembak ilining jaman. Nanging sanajan makatêna, piwulangipun tiyang sêpuh ugi taksih kêdah dipun èngêti, kados kasêbut ing Wulangrèh, Sêkar
sanajan mung sakêcap / yèn tan pantês prênahira //
kudu golèk masa ugi / panggenan lamun miraos / lawan aja age sira muwus / durunge
ana pantês ugi / rinungu mring wong kathah / ana satêngah micara //
tan pantês nganggo: ngawruhi / milane lamun miraos / dipun ngarah-arah ywa kabanjur / yèn sampun kawijil / tan kêna tinututan / milane dipun prayitna //
15. Miturut pêthikan wulang dalem Ingkang Sinuhun Pakubuwana IV ing nginggil punika wau, ginêm punika sanajan namung sakêcap, yèn botên prênah papan tuwin mangsanipun: kagolong sanès basa basuki. Ginêm ingkang dèrèng dipun manah rumiyin, sampun gumampil kagêlarakên, sisip sêmbiripun dados basa ingkang botên basuki. Tiyang ginêman punika kêdah mawang sintên ingkang dipun jak ginêman, lêpat-lêpat sagêd dados basa botên basuki.
16. Wontên malih kasêbut Sêrat Wedhatama, yasan dalem Kangjeng Gusti M.N. IV. Suraosipun: Tiyang punika kêdah nyumêrêpi rasa, sampun ngantos gonyak-ganyuk anglêlingsêmi, sampun anggêga kajêngipun piyambak, sampun ugêr
guru alêman, sampun lumuh kawastanan bodho, sampun ginêman angrômbra-ômbra ingkang botên kaprah. Awit tiyang ingkang makatên punika pratôndha mudha pingging.
17. Dados tiyang badhe ginêman punika têtela botên gampil, kêdah ngatos-atos panganggening basa utawi ukara. Kêdah purun amarsudi pintên-pintên warni babagan kasusastran. Kados ta:
Ha, Nyumêrêpi têgês tuwin lênggahipun têmbung satunggal-satunggal.
Na, Sagêd mapanakên unggah-ungguh tuwin yuda nagari.
Ca, Sagêd adamêl ukara ingkang sakeca karaosakên.
Ra, Sagêd anggubah karangan ingkang damêl karênaning
18. Baut ing basa punika sayêktosipun dhêdhasaran, ngantos katêmbungakên kawahyon, kêdah kêdhawahan pulung kapujanggan. Nanging pamanah kula kasusastran punika inggih kenging dipun prasudi, sanajan botên sagêd anggayuh drajad pujôngga. Langkung malih tumrap para guru sakolah, prayogi botên nganggêp dhasar mênang kalihan ajar, prayogi kawalik: ajar sagêd ngawonakên dhasar. Tandhanipun lare ingkang suwau botên ngrêtos pa pincang, sarêng sakolah inggih lajêng sumêrêp ing sastra, petang tuwin kawruh sanèsipun.
19. Basa punika kathah pêcah-pêcahipun. Tumrap para ingkang mrasudi kawruh basa, sadaya wau kêdah dipun gilut, dipun gêladhi. Kados ta:
Ha, Ingkang kawastanan têmbung lingga, andhahan, sapangrimbagipun. Kasêbut ing sêrat paramasastra.
Na, Bab têmbung ngoko, krama, krama inggil, madya, ngoko andhap, sapanunggilanipun, kados ingkang kawrat ing buku unggah-ungguhing têmbung Jawi.
Ca, Pinangkanipun têmbung: jarwa, kawi, têmbung-têmbung mônca ingkang kasrambah ing basa Jawi sacêkapipun.
Ra, Têmbung camboran tuwin urut gandhènging têmbung, kados ta: kiwa têngên, Sênèn-Kêmis, nom-tuwa, lanang-wadon, anak-bojo, sapanunggilanipun, sampun ngantos kawalik dados: têngên-kiwa, Kêmis-Sênèn, salajêngipun, mindhak botên gêsang raosipun.
Ka, Uungêl-ungêlan purwakanthi, punika kenging kapilah dados tiga:
kaya brambang, dikêthok kaya lombok (ngujar-ujari). Mangan salak tèk sêpuluh, aja selak kèh sing wêruh (sênggakan Gêndhing Anglèng).
kaca, pêksi langking môngsa sawa, rasakêna yèn lagi nandhang dêduka. Tiris mudha, wahana sabdèng pandhita, nora
muroni, sinambi kalane nganggur. Wastra tumrap mastaka, pangikête wangsalan kang sêkar pangkur, ...
Ta, Parikan, punika wangsalan tumrap basa gancaran, kados ta: wudun bumi (= gunung), pinggir ambèn (= waton), balung pakèl (= pêlok).
Têmbung: parikan, punika purba saking lingga punapa. Punapa saking: parik, ingkang têgêsipun = larik, utawi punapa saking: pari = pantun. Ing basa Mêlayu wontên ikêtan basa ingkang kawastanan pantun. Punapa kintên-kintên tunggil asli kalihan parikan.
a. Bocah cilik, ikêt wulung klambi abang. Ora mudhun-mudhun, yèn ora kapalên
Paribasan utawi bêbasan, punika kathah sangêt. Kawrat ing sêrat saloka paribasan. Kados ta:
bêbasan, namung sinawung pasêmon, botên wantah kados paribasan, upami: Êdom sumurup ing banyu. Uyah Kêcêmplung sêgara. Tumbu oleh tutup. Kandhang langit kêmul mega. Sumur lumaku tinimba.
Ing basa Melayu ugi wontên ingkang kawastanan, sêloka, wujudipun piwuLang kadhapur nyayian, pinangkanipun saking basa Hindhu. Dados botên sami kalihan saloka Jawi. Namung kenging katamtokakên tunggil aslinipun.
Kosok wangsulipun punika: ceda, gambaraning wujud awon, upami: bathuk anjêruk purut, dhadha mungkal gêrang, mripat ngolik.
Dha, sanepa (têtandhingan) kados ta:
Ja, Pêpindhan (ngibarat) kados ta:
Katon wrêjit cacing (= anggilani).
Katon cêpaka sawakul (= ngrêsêpake).
Petruk dadi ratu (= ngaji pupung).
a. Tumrap watak: Ambuntut arit (= Botên burus manahipun. Nyumur gumuling (= Botên sagêd simpên wadi). Atumbak
Ma, sêsêmon ingih punika ungêl-ungêlan ingkang kadhawahakên dhatêng sanèsipun ingkang tinuju, Kados ta:
Blumbange ayake kêbak, kodhoke têka ngorèk bae (= Nyemoni tiyang kumruwuk wuwusipun).
Wis sore, srêngengene rak wis ngarêpake surup (= Nyêmoni tiyang sepuh ingkang botên rumaos sêpuhipun).
Kucingku pijêr gandhik, saiki yake busung (= Nyêmoni marunipun).
Ga, Cêcampah, nyêlani tiyang ginêman, mratelakakên botên rêna manahipun, kados ta:
Nga, sangkalan, ungêl-ungêlan atêgês angkaning taun Icakakala (= jamanipun prabu Isaka ing tanah Hindhu). Kados ta:
Nir wuk tanpa jalu = 1000 (Pustakaraja = 1).
Ngraos mangsanipun ngèsthi Gusti = 1866.
Punika nama sangkalan lômba. Wontên malih ingkang kawastanan sangkalan mêmêt wujud gambaran tarkadhang gampil dipun waos tarkadhang angèl sangêt.
Kajawi ingkang kasêbut ing aksara Ha dumugi Nga, punika wau wontên malih kawastanan isbating ngèlmu. Inggih punika bêbundhêlanipun ngèlmu kasunyatan, sanajan kathah tiyang ingkang botên ngangge ngèlmu kados makatên nanging ing sêrat makatên asring kasêbut, dados prêlu dipun sumêrêpi sawatawis, supados manawi mrangguli botên linguk, kados ta: Bumi pinêtak, banyu kinum, dahana binakar, pawana tiniyub.
20. Parêpatan, sadaya ingkang sampun kula aturakên wau prêlu sami dipun sinau dhatêng para ingkang ulah basa basuki. Ewadene yèn [yè...]
[...n] namung punika wau kemawon inggih dèrèng nyêkapi. Kêdah dipun
sakridhaning basa kasêbut wau, manawi botên gadhah kasabaran inggih tanpa damêl.
21. Mênggah wêwatakan punika ingkang prayogi kêdah kapara andhap asor, sampun ngantos kumêdah luhur ing samubarang prakawis, nanging inggih sampun tilar dugi prayogi. Ngandikanipun sarjana: lair iku utusaning batin, nunggil raos kalihan solah bawa tuwin wicara punika dados titikaning watak. Wasitaning Wulang Rèh makatên:
mapan watêking manungsa / pan katêmu ing laku lawan linggih / solah muna-munènipun / pan dadi panêngêran / kanga pinter kang bodho miwah kang luhur / kang asor lan kang mêlarat / tanapi manungsa sugih //
ngulama miwah maksiyat / wong kang kêndêl tanapi wong kang jirèh / durjana bêbotoh kaum / lanang wadon pan padha / panitike manungsa wêwatêkipun / apadene wong kang nyata / ing pangawruh kang wus pasthi //
tinitik ing solah muna / lawan muni ing laku lawan linggih / iku panêngêran agung / winawas ginraita / pramilane ing wong kuna-kuna iku / yèn amawas ing sujanma / tan kongsi mindho gawèni //
22. Wontên malih watak sae, inggih punika barès, botên purun wicantên lêlamisan sêsaminipun. Tiyang ingkang sampun anglampahi dora, têmahan botên pinarcaya wicantênipun. Pramila sumôngga sami nêbihi doracara, murih lastantuna kasaktènipun. Mênggah ingkang nama kasaktèn punika botên namung
punika wujuding kasaktèn kula. Saupami kula botên gadhah kasaktèn, tamtu panjênêngan tilar kondur, kula kantun piyambak plingak-plinguk.
23. Parêpatan kula badhe ngaturakên dongèng, kasêbut wontên ing Sêrat Pustakaraja. Kacarios wontên sujanma ing dhusun. Kinasihan ing dewa, pakaryanipun dèrès arèn. Pandèrèsipun botên mawi mènèk. Wit arèn dipun gayuh lajêng tumêlung. Sarêng bumbung sampun kapasang, wangsul jêjêg malih. Samantên ugi manawi badhe ngandhapakên lêgènipun, inggih tumiyung malih.
Satunggal dintên wit arèn têka wangkot, botên purun tumêlung. Dados ingkang dèrès kapêksa mènèk abuntut bumbung. Tumuntên sowan maharsi putri ing Rêdi Mahendra, asma Dèwi Rukmawati, aturipun: Gusti, kawula punika ngupajiwa
arèn kula sasmitani, lajêng tumêlung, ngantos rampung prêlunipun. Makatên salami- laminipun. Namung wiwit kalawingi, kasaktèn kula têka sirna, wit arèn botên purun tumêlung kados adat sabên. Punika punapa sababipun, mugi Gusti paringa pariksa.
Dhawuh wangsulanipun Dèwi Rukmawati: O, wruhanira Ki Dèrès sira
kadukan dening dewa linuwih, awit sira gêlêm anglakoni goroh marmane pinundhut kasaktènira.
Aturipun Ki Dèrès: Dhuh Gusti Sang Maharsi, kula botên rumaos doracara, agêngipun ambalenjani janji dhatêng sêsamining tiyang. Sampun kula èngêt-èngêt, têka botên sumêrêp pakarti pundi ingkang kagolong dora.
Pangandikanipun Sang Maharsi: Sira iku manungsa, papaning lali, ing mêngko ingsun elingake. Wingènane sore wayah surup anakira kang cilik beka, nuli sira ênêng-ênêngi arêp sira dhudhukake gangsir. Katungka têkaning wayah pêtêng, sira ora bisa andhudhuk sanalika. Esuke sira lali, dening anakira wis ora beka. Iya nyata apa ora.
Ki Dèrès matur lêrês kados pangandikanipun Sang Maharsi.
24. Wontên carios malih ing padhalangan, lampahan Baratayuda, nalika Pandhawa ayun-ayunan kalihan senapati Ngastina Bagawan Durna, botên wontên ingkang sagêd marwasa sang pandhita wau. Kala samantên wontên gajah nama Aswatama tumpakanipun ratu sarayanipun Ngastina, pêjah kadhawahan gadanipun Arya Wrêkodara. Awit saking kawicaksananipun Prabu Krêsna paranparanipun Pandhawa, para wadya kadhawuhan sami alok Aswatama mati, Aswatama mati.
Pandhita Durna mirêng alok makatên kagèt manahipun, pangintênipun putranipun ingkang nama sang wira Aswatama pêjah. Têmah kuwur manahipun, kèndêl anggènipun anglêpasakên jêmparing, ratanipun kacêlakakên barisaning mêngsah, prêlu nanjihakên loking akathah wau, namung botên angsal katêrangan ingkang patitis, kajawi namung giyak surak sarwi alok Aswatama sumyur.
Saking sangêt sihipun dhatêng putra, Bagawan Durna murugi ratanipun Mahaprabu [Maha...]
[...prabu] Yudhisthira, takèn wartos, punapa yêktos sang wira Aswatama pêjah. Kala samantên sang prabu sampun dipun kêthik Prabu Krêsna, yèn tinakenan Durna kapurih mangsuli yêktos Aswatama pêjah. Wiwitanipun Prabu Yudhisthira botên purun nglampahi dora. Mila rekanipun Prabu Krêsna, sang Puntadewa kapurih ngandika: èsthi Aswatama pêjah. Sarèhning makatên punika botên dora, Mahaprabu Yudhisthira sagah. Sarêng dipun takèni Pandhita Durna, wangsulanipun: èsthi Aswatama pêjah, panêmbahan.
Sanalika sang pandhita kantaka wontên ing rata, ical
kambah ing siti lêt sahasta, awit saking môndragunanipun sang nata. Sarêng sang nata purun ngucapakên paekan, sanalika: jlêg, ratanipun sumèlèh ing siti kados salimrahing rata.
25. Parêpatan, dongèng kêkalih ingkang kula aturakên punika dados dalil, (tôndha yakti) yèn dora punika nadyan sakêdhik, nyirnakakên kasaktèn. Nyumanggakakên panggalih panjênêngan sadaya.
nama guritan. Punika ing basa Mlayu ugi wontên, namanipun gèsèh sakêdhik: goerindam, pangintên kula tunggil aslinipun. Namung kula dèrèng sumêrêp bakunipun ing kina nama guritan, punapa gurindham. Nanging wujudipun mèmpêr, inggih punika sêkaran, 4 gatra, ugi kawastanan cara Arab: sja'ir. Guritan sarta syangir [sya...]
[...ngir] punika ajêg, 4 gatra, dene gurindham trêkadhan namung 2 gatra.
26. Ing Sêrat Waradarma, karanganipun Mas Ngabèi Wirapustaka, wontên guritan, kangge mèngêtjimèngêti. karsanipun Kangjêng Gusti M.N. VI, yasa ewah-ewahan tata ngadat Jawi, kados ngandhap punika:
wong tinitah dadi cilik / panganira mung sathithik / pagaweyanira iklik / saiki
wibawa / kinamulèn ing bandara / pinadha lawan santana / gêdhe panguwasanira //
pantêse ingaji-aji / sêtya tuhu marang gusti / lambaran budine suci / saiki linggiha kursi //
yèn ana dalan kaprêgok / eba susah sira dhodhok / ngadêga bae anjongok / yèn dinangu nyêmbah sedhok //
soeroehan / Permaisoeri berkata perlahan-lahan / Boenoehken akoe si Tamboehan.//Gurindam ditulis dengan huruf Latin.
27. Parêpatan, kalawau (adêg-adêg, 19 aksara: ka) kula sampun ngaturakên bab purwakanthi. Ing basa Jawi, purwakanthi punika sêmunipun prêlu piyambak tumrapipun mangun basa basuki, awit ukara purwakanthi punika sakeca kamirêngakên, sagêd adamêl karênaning manah. Kintên-kintèn karsanipun sarjana ingkang kagungan anggit angwontênakên purwakanthi punika inggih ngangkah dhatêng basa basuki.
Punika kula mêthik sawatawis saking sêrat purwakanthi anggitanipun Mas Ngabèi Mangunwijaya, priyantun marsudi kasusastran ing Surakarta.
Ora kêras, yèn kêris, ora anggras, yèn anggris. Aking-aking
mong thik mong, dhasar ayu lêngkung-lêngkung, mong thik mong imba jait amalêngkung, mong thik mong, rema mêmak nyêkar bakung, mong thik mong, ing besuk krama tumênggung, mong thik mong.
kêmbang lompong, ngantèn anyar gêbêg pêndhok, pêndhok pesok kêtungkul nyawang sing wedok, kêmbang blimbing, wadana sumunar kuning, dhasar wingwing yèn busana sarwa ramping. Kêmbang bakung, wadana jênar ngênguwung, angêrangkung yèn lêlewa karya
jawa, ora mathuk klewa-klewa. Wayah sore mlaku-mlaku, adol bagus ora payu.
kang kedanan, nanging arang kang katampan. Sun gêgurit parawane wong ing Balong, esuk-sore ridhong-ridhong, wêdi gawe dhêmên omong, tangi-turu mung mêndongong, yèn mangan êntèk rong tenong.
j. Wangsalan sindhènipun talèdhèk: nata dewa, lumarap ing diwangkara, tanpa nendra,
nagri Ngastina, aja lanas, yèn tan wruh darunanira.
Punika ingkang limrah, wêkasaning gatra dhawah lêgêna. Nanging dhawah swara sanès inggih kenging, anggêripun angsal purwa kanthinipun. Dene wangsalan ingkang awon, kados ta: paga kayu, dongèng wayang wiji sawo, aja wêgah anglakoni kabêcikan.
k. Bundhêlaning ngèlmu: amongat, amrat, kamrat,
pêparingipun wontên pasamuwan waradin, racak.
2. Beda, pamatahing karya mawi kapilih tiyang ingkang undhagi ing bab punika.
3. Wanita, bojonipun trah Kartiyasa miturut. Ngi: alus ing budi.
s. Cacading tumuwuh: nistha, dhustha, dora, drêngki, angkara, candhala.
28. Pangarsa, atur kula mèh dumugi pungkasan, minôngka panutup, kula badhe ngaturakên têmbung: kawi.
Kawi punika saking têmbung kina: kakawin, têgêsipun têmbang. Kabucal sêsigêgipun, sarta kacêkak dados kalih wanda, miturut watak-wantunipun têmbung Jawi. Panunggilanipun: paksi, saking paksin = kang mawa paksa (swiwi). Mantri, saking mantrin = kang duwe [du...]
[...we] mantra (kawruh). Sasi, saking sasin = kang ana sasane (truwèlu) awit rêmbulan punika kados mawi gambaran truwèlu. Kintên kula têmbung santri, punika ewah-ewahanipun sastri, saking sastrin = kang ngêrti sastra (buku-buku).
29. Bausastra (Woordenboek) kawi punika sasumêrêp kula warni 2, yasanipun Tuwan Winter nama: Bausastra Kawi Jarwa, kalihan yasanipun Tuwan Juungboll nama Oud Javaansch woordenlijst. Buku kêkalih punika anggènipun nêgêsi têmbung-têmbung wontên ingkang cocog, wontên ingkang ragi gèsèh, wontên ingkang sulaya babar pisan. Dene mathukipun: Bausastra Winter punika kangge nêgêsi sêrat-sêrat sêkaran yasan enggal, wiwit jaman Mantaram sapriki, upami Sêrat Ajipamasa. Bausastra Juungboll kangge nêgêsi têmbung-têmbung ing sêrat kawi (Jawi Kina), kados ta: Ramayana, Arjuna Wiwaha.
30. Satunggal malih ingkang badhe kula aturakên. Dumugi môngsa punika taksih wontên têmbung camboran, ingkang pangrimbagipun cara Sangskrit, kados ta:
rajaputra, yèn caraa Jawi mungêl: putraraja, dados têmbungipun baku malah wontên wingking. Panunggilanipun malih:
dhatulaya, Partatmaja, Bayusuta, Kurupati, Dasamuka, Trijatha, Surpanaka, tuwin sanès-sanèsipun.
Samantên kemawon atur sorah kula. Kula namtokakên panjênêngan sadaya sampun sami kêju mirêngakên. Kajawi punika, yèn ta kula panjangakên malih, kuwatos saya kathah dora kula, awit atur kula ing wiwitan wau, tiyang punika saya kathah kojahipun, inggih saya kathah doranipun. Botên langkung nyuwun pangapuntên.
Duryudono gugur. prabu duryudono ngroso yen anggone dadi ratu ono ing negoro ngastino mung sedilit maneh, amarga poro punggawa kraton wis mati kabeh. sing urung suwe mati patih sengkuni. prabu duryudono kari dewe, trus njegur kedung amarga wedhi karo werkudoro. nanging anggone njegur kedung ora mati karono nduwe ajian silem ana ing mbanyu. suwe-suwe anggone ndelik di eruhi werkudoro. di tunggu sak mentase songko kedung. trus prabu bolodewo teko ngekei motivasi. trus gelem perang tanding karo werkudoro,
arep nang endi maneh soale awake dw wong bgoro tapi tetep neng awak rasane sumpyoh,ora doyan mangan nek
masio ora ono tuntunane agama tetep apik dadi ora eneng salahe nek diuri2…
taun Be ôngka 1832, taun Hijrah 1320.
Salêbêtipun wulan Dulkangidah taun Be punika wontên têtiga
saenipun kangge damêl pawon sarta masjid, sangatipun wiwit jam 10.49 mênut, dumugi jam 1.12 mênut, Amad rijêki.
2. Dintên Rêbo Lêgi tanggal kaping 6 wuku Prangbakat, dewa Guru wurungkung dadi, sêngkaning srigati aras kêmbang, sumur sinaba, rakamipun dhawah dêmang kandhuruan, saenipun kangge ngêdêgakên gêdhogan sarta pawon, sangatipun wiwit jam 1.13 mênut dumugi jam 3.36 mênut Yusup wilujêng.
3. Dintên Ngahad Wage tanggal kaping 24 wuku Wayang dewa Lodra wurungkung dadi, satriya wibawa lampahing angin, rakamipun dhawah mantri sinaroja, saenipun kangge sabarang, sangatipun wiwit jam 10.49 mênut, dumugi jam 1.12 mênut, Amad rijêki.
Wêwaton sêrat pawukon, wulan Dulkangidah wau mênawi kangge ngêdêgakên griya sae, watakipun kathah rijêkinipun, [ri...]
[...jêkinipun,] mênawi kangge alih-alihan griya watakipun dipun sihi ing tiyang, nanging pangalihipun botên kenging mangetan, mênawi kangge salakirabi ragi kasirik, winastan kapit kutbah, makatên malih wêwaton ungêlipun kadis Marpuk, inggih ugi awon, watakipun bilih sampun gadhah anak asring pisahan.
Wêwaton ungêlipun kitab Mujarabat, ingkang tanggal kaping 24 wau salêbêtipun sadintên sadalu botên
Mênggah pratelanipun dhawahing tanggap warsa, dintên pitu utawi dintên gangsal wau, inggih punika tanggal kapisaning môngsa kartika utawi môngsa kasa sadaya, yèn sanèsipun ing môngsa kartika utawi môngsa kasa, dhawahipun ing tanggal pisan, lampahipun ing ngandhap punika:
Ingkang kaetang rumiyin lampahing dintên pitu dhawah ing tanggal pisan, punika sabên môngsa ingkang kapêngkêr nuju umur
30 dintên, dhawahing tanggal môngsa ingkang sawêg tumapak wêwah 2, têgêsipun majêng kalih dintên, dados tumapak tigang dintên, upami môngsa ingkang kapêngkêr wau tanggalipun ing dintên Rêbo, tanggalipun môngsa ingkang sawêg tumapak dados dhawah Jumungah, kados makatên ing salajêngipun. Yèn môngsa ingkang kapêngkêr nuju umur 31dintên, dhawahing tanggal môngsa ingkang sawêg tumapak wêwah 3, têgêsipun majêng tigang dintên, dados tumapak kawan dintên, upami môngsa ingkang wau tanggalipun ing dintên Jumungah, tanggalipun môngsa ingkang sawêg tumapak dados dhawah Sênèn, kados makatên ing salajêngipun, sanadyan môngsa ingkang mawi dirga inggih makatên lampahipun.
Wondèntên lampahing dintên gangsal dhawahipun ing tanggal pisan, punika sabên môngsa ingkang kapêngkêr nuju umur 30 dintên, dhawahing tanggal môngsa ingkang sawêg tumapak botên wêwah, têgêsipun sami kalihan tanggaling môngsa ingkang kapêngkêr, upami môngsa ingkang kapêngkêr wau tanggalipun ing dintên Paing, tanggalipun môngsa ingkang sawêg tumapak inggih dhawah Paing, kados makatên ing salajêngipun, sanadyan môngsa ingkang mawi dirga inggih makatên lampahipun. Yèn môngsa ingkang kapêngkêr nuju umur 31 dintên, dhawah
tanggal môngsa ingkang sawêg tumapak wêwah 1, têgêsipun majêng sadintên, dados tumapak kalih dintên, upami môngsa ingkang kapêngkêr wau tanggalipun ing dintên Paing, tanggalipun môngsa ingkang sawêg tumapak dhawah Pon, kados makatên ing salajêngipun, sanadyan môngsa ingkang mawi dirga inggih makatên lampahipun.
Mênggah sêsêrêpanipun lampahing dintên dhawahing tanggal môngsa wau, pratelanipun satunggal-tunggal sami katata ing pratôngka, saptawaranipun akalihan pôncawaranipun sami kaetang piyambak- piyambak, pangetangipun makatên, pratangkaning taun kakumpulakên kalihan pratangkaning môngsa ingkang kinarsan, saptawara sami saptawara, pôncawara sami pôncawara, kumpuling saptawara yèn langkung saking pitu kabucala pitu, kumpuling pôncawara yèn langkung saking gangsal kabucala gangsal, lajêng kaetang saking bêbukanipun purwaning taun kados ing ngandhap punika:
Awit ing taun 1 dumugi 60 taun, saptawaranipun kaetang saking Rêbo, pôncawaranipun saking Paing.
Yèn awit taun 61 dumugi 120 taun saptawaranipun kaetang saking Sênèn, pôncawaranipun [pôncawara...]
Yèn awit ing taun 121 dumugi 180 taun, saptawaranipun kaetang saking Sêtu, pôncawaranipun inggih saking Paing.
Yèn awit ing taun 181 dumugi 240 taun, saptawaranipun kaetang saking Kêmis, pôncawaranipun inggih saking Paing.
Yèn awit ing taun 241 dumugi 300 taun, saptawaranipun kaetang saking Salasa, pôncawaranipun inggih saking Paing.
Yèn awit ing taun 301 dumugi 360 taun, saptawaranipun kaetang saking Ngahad, pôncawaranipun inggih saking Paing.
Yèn awit ing taun 361 dumugi 420 taun, saptawaranipun kaetang saking Jumungah, pôncawaranipun inggih saking Paing.
Sarêng awit ing taun 421 dumugi 480 taun, pangetangipun sami kalihan kala awit ing taun 1 dumugi 60 taun ingkang sampun kasêbut ing ngajêng wau, saptawaranipun wangsul kaetang saking Rêbo, pôncaparanipunpôncawaranipun. kaetang saking Paing, kados makatên ing salajêngipun sabên 420 taun, bêbukanipun [bê...]
[...bukanipun] purwaning taun, ingkang badhe tumapak wangsul malih pangetanging saptawara saking Rêbo, pangetanging pôncawara saking Paing, kaetang dumuginipun ing taun subakarti angkaning warsa punika 1730 ingkang dados bêbuka purwaning taun, saptawaranipun angetang saking Rêbo, pôncawaranipun angetang saking Paing.
Wondèntên sêrêping pangetangipun makatên, ing taun subakarti ôngka 1730 punika kabucal 1680 dados kantun 50 anuju taun subakarti punika, dhawahing bêbuka purwaning taun, saptawaranipun angetang saking Rêbo, pôncawaranipun angetang saking Paing, ing salajêngipun ngantos dumugi ing taun rudraksa ôngka 1740 kumpulipun ing pratôngka taksih angetang saking Rêbo Paing, ing ngandhap punika pratelanipun pranataning pratôngka sadaya.
(Sambêtipun ôngka IX kaca 417 taun III)
Wontên nonah umur 18 taun nandhang sakit mripat laminipun sampun 5 taun, sarta sampun madal sakathahing jêjampi. Dene ingkang anjalari sakitipun maripat wau têtuwuhaning sêsakit ingkang wontên salêbêting padharan, ingkang sampun dados sêsakit salêbêting paru-parunipun. Sarêng dipun jampèni adus rêndhêman padharan sarta adus soroting srêngenge, botên watawis lami sêsakitipun lajêng saras, punapadene lampahing kêmahipun ugi lajêng pulih kados kodratipun.
Bab 4. Sakit abuh sangandhaping kuping, sarta kupingipun tansah kêmirêng swara: nging-nging
Wontên nonah sakit abuh sangandhaping kupingipun ingkang kiwa, laminipun sampun 3 taun, sarta tansah kêmirêng swara nging-nging salêbêting kupingipun, dene sêsakitipun ingkang makatên punika sampun madal sakathahing jêjampi, nanging sarêng anglampahi adus rêndhêman murad,
tuwin miturut wêwalêr sarta nênêdha punapa ingkang dados piwulangipun Tuwan Kihnê, swara ingkang bênginging lajêng ical, watawis 50 dintên, abuh ing ngandhap kuping punika ugi lajêng ical.
Bab 5. Sakit korèng wontên ing rai
Tuwan H. sampun pintên-pintên taun sakit korèngên rainipun, ngantos thukuling jenggotipun botên sagêd waradin, rainipun abrit, korèngipun basisik, satêmah damêl gêgipun tiyang ingkang sumêrêp dhatêng piyambakipun. Tuwan H. wau lajêng anglampahi adus rêndhêman murad, sadintên kaping 2 utawi kaping 3 sarta adus tangas badan sakojur kaping 2 ing dalêm 7 dintên. Salêbêtipun 5 wulan, korèngipun lajêng saras babarpisan, tuwin sêsakitipun ingkang wontên salêbêting bokong, inggih punika ingkang nuwuhakên sakitipun korèng, ugi lajêng sagêd ical.
Bab 6. Sakit pêkung (Kanker?)
Tuwan F. ing kitha Lipsih umur 43 taun, anandhang sêsakit wontên salêbêting gulunipun, sampun pintên-pintên dhoktêr ingkang dipun dhatêngakên kapurih anjampèni [anjampè...]
[...ni] sêsakipunsêsakitipun. wau, ananging para dhoktêr sami kemawon anggènipun mastani sêsakitipun Tuwan F punika sakit kankêr kanker dene jampinipun namung kêdah dipun bêdhèl, awit bokmênawi saya mindhak agêngipun.
Sarèhning Tuwan F botên purun dipun bêdhèl, dados lajêng nyuwun tulung dhatêng Tuwan Kihnê, dipun aturi anjampèni sêsakitipun, lajêng kapurih jampèni adus rêndhêman murad, sarta salêbêtipun jêjampi wau botên kenging nêdha punapa-punapa, kajawi roti kalihan wowohan kemawon, watawis 7 dintên, sakitipun sampun kathah mayaripun, sarêng angsal 21 dintên, lajêng saras babarpisan.
Bab 7. Sakit limpah, utawi ati Lever sariawan usus? Suku tansah kringêtên sarta sêsakit ing wadhuk
Wontên tuwan-tuwan Walandi sampun lami dipun lud ing sêsakit sariawan usus, sarta sakit limpa rêkaos sangêt, punapa malih sukunipun tansah karingêtên, sarta sakathahing têtêdhan ingkang katêdha dumugining wadhuk kirang ajuripun, jalaran wadhukipun kenging sêsakit. Ananging sarêng anglampahi adus rêndhêman murad sadintên kaping 2 angsal 2 wulan, sêsakitipun lajêng saras babarpisan.
Bab 8. Sakit salêbêtipun utêk, tuwin sakit gulu
Wontên rare èstri umur 13 taun, sampun atêtaunan anggènipun sakit sirah (ngêlu) sarta gulunipun kiwa têngên sami pating parongkol. Mênggah sêsakitipun wau sampun kathah para dhoktêr ingkang anjampèni, nanging botên wontên titigipun, wusana sarêng nglampahi adus rêndhêman padharan tuwin rêndhêman murad, miturut dhawuhipun Tuwan Kihnê, watawis 8 dintên, sakitipun sirah sampun mantun, dene sakitipun gulu ingkang pating prongkol, saking sakêdhik inggih sagêd mantun ugi, sabên mindhak dintên, pating prongkolipun wau saya katingal alit, sarêng angsal 40 dintên sêsakitipun lajêng saras babarpisan, sarta badanipun sêgêr malih pulih kados ing nguni-uni. Taksih wontên sambêtipun.
(Sambêtipun ôngka IX kaca 422, taun III)
Sênthonging tiyang manak kêdah kadekekan patilêman ingkang wiyar, murih santuning hawa sagêd enggal, punapa malih [ma...]
[...lih] jarambahipun tingkas, padhang sarta sampun cêlak radinan, jandhelanipun mawi katutupan kalambu ingkang kandêl, supados nulak hawa asrêp, kautamèn mênawi wontên sênthong jèjèr kalih, sênthong ingkang satunggal kangge sasampuning manak, saupami namung satunggal, patilêmanipun kaselehan kalih, ingkang satunggal patilêmaning êmbok, satunggalipun kangge êmban sarta bayi ingkang sawêg lair, tiyang sanès botên kenging tumut tilêm panggenan ngriku, punapa malih ing sênthongipun tiyang manak, dene isèn-isèning sênthong, lêmari wadhah sandhangan 1, meja pasuryan 1, meja limrah 1, sarta kursi malêm 1, wah malih wadhah sêsukêr Ondersteek pirantos ambêbucal, ingkang badhenipun timah krult andhap sarta kowah isi toya.
Kasur ingkang kangge manak, sampun kandêl sampun lêmês, prayogi mawi kasur kapal, sarta ingkang mawi springveer sarta katutupana pêrlak ingkang botên sagêd tambas dening toya, lèmèkipun sinjang sprij bantal sampun kandêl-kandêl, bilih patilêman alit mapanipun tilêm miring, suku kêdah katumpangakên ing palanging
sanèsipun. Patilêman sampun kapèpètakên ing tembok utawi gêbyog, ingkang manak sampun ngantos kenging sabab punapa-punapa, saupami tiyang têtulung sagêd mêdal saking kiwa têngên. Panggenan ingkang dipun tilêmi sasampunipun
godhong varen ingkang garing warninipun kados pakis kawat, bilih bantalipun êmpuk sirahipun bayi amblês, lèmèk sinjang ingkang kandêl, amurih sampun kenging asrêp, dene sêkar-sêkar ingkang mawa gônda sumêgrag, utawi kucing, sêgawon, lare-lare sarta para èstri ingkang rêmên ngêcuwis, punika botên kenging kacêlakakên ing sênthongipun tiyang manak, dene ingkang kenging wontên ing sênthong 1 ingkang manak, 2. dhukun, 3. êmban utawi inya, 4. bojonipun, 5. êmbok sarta sadhèrèkipun. Nalika nyakiti jabang bayi badhe lalirlair. rema kaklabang dados kalih sarta sumèlèh ing gêgêr, sadaya sandhangan kauculan, namung kantun sayak utawi rangkêpan kemawon, rasukan kêkancing ing dom bundhêl, bilih karaos asrêp prayogi mawi mojah, bilih padharan kraos sakit [sa...]
[...kit] sangêt lajêng kèngkènana ngundang dhukun, nanging sampun angundang inya, awit caranipun ing nagari Walandi anggumunakên, punapa gunanipun têka angundang inya kapurih nulungi tiyang manak, môngka damêlipun inya namung angêdusi sarta mênganggèni bayi, utawi anêsêpi, kenging punapa botên nêdha tulung dhatêng êmbok, bok ayu sarta mitranipun èstri sasaminipun, punika pancèn angodhêngakên, awit kalimrahanipun ingkang dados inya tiyang sudra wah botên angsal piwulang, wêwatêkanipun anyalênèh, namung ngangge kajêngipun piyambak, dene ingkang jalêr juru pambujuk, inya tuwin êmban punika ngantos wêwulanan dados rencangipun tiyang manak, ingkang manak wau bilih botên sakit, prayogi adus, sadintên kaping kalih, dene bayi kenging dipun opèni êmbok utawi sadhèrèking tiyang sêpuhipun ingkang manak, bilih ingkang sanak wau sakit agundanga dhatêng tiyang èstri ingkang sagêd angladosi tiyang sakit, ingkang sugih kawruh sarta ingkang angsal piwulang.
Bilih anggènipun nyakiti badhe manak sangsaya sangêt, lajêng amapana ing patilêman, sarta kengkenan angundang dhukun, ing ngajêng sampun kapratelakakên ing salêbêtipun 7 dintên ingkang wêkasan kanthongan bayi mudhun dados [da...]
[...dos] alit, têtelanipun amêngkêrêt, mênawi mangkêrêtipun botên patos sakit, sanadyan karaos malih êlêt sawatawis lami, punika kasêbut nyakiti wiwitan, utawi nyasmitani yèn badhe gadhah bayi. Sêsêbutan anyakiti wau botên cocog kalihan kanyataanipun, awit mênawi kanthongan bayi mangkêrêt botên tamtu karaos sakit, sawênèh wontên èstri gadhah anak botên nyakiti, ananging kanthongan bayi ugi mangkêrêt, tarkadhang wontên ingkang nyakiti sakalangkung sangêt, kanthongan bayi namung sawatawis mangkêrêtipun, ingkang sampun kalimrah ing akathah, bilih sakitipun sangêt tamtu kanthonganing bayi mangkêrêtipun inggih sangêt, awit lairing bayi jalaran saking kanthonganipun, dene mangkêrêting kanthongan botên saking kasêdya, bilih sampun mangsanipusmangsanipun. mangkêrêt piyambak, ingkang makatên wau ngantos samangke dèrèng wontên tiyang ingkang sagêd anggêlarakên sababipun, kajawi namung kapantogakên dhatêng padatan, inggih punika bilih bayi badhe lair, kanthonganing bayi sampun mêsthi wiwit amangkêrêt. Taksih wontên sambêtipun.
Sambêtipun ôngka IX kaca 408, taun III.
Tiyang ing pulo Bawean punika amêrlokakên sangêt damêl griya alit wontên sangajênging griyanipun, kawangun kadosdene griya lumbung ingkang botên dipun gêdhègi, griya wau dipun wastani: dhurung. Dhurung punika panggenanipun tiyang èstri nyambut damêl nênun, nganam gêlaran, nyulam utawi andondomi. Ing sabên dalu wiwit jam 8 dumugi jam 12 lare èstri ingkang sampun akil balèg, kapurih nyambut damêl wontên ing dhurung, dipun kanthèni tiyang èstri sêpuh satunggal, ingkang dipun wastani: mak ênang, utawi tuwa-tuwa, punapa malih lare èstri wau mawi dipun anggèn-anggèni sarwa sae, awit anggènipun nyambut damêl wau namung kadamêl samudana kemawon, sayêktosipun kagêlarakên supados tumuntêna pikantuk jodho, awit sadangunipun prawan wau nyambut damêl, wontên jêjaka sami dhatêng, panganggenipun ugi sarwa sae, gêgujêngan kalihan mak ênang, saha anjawat dhatêng prawan wau, bilih sampun sawatawis dangu, lajêng pindhah ing dhurung sanèsipun, dene ing dhurung ingkang katilar gêntos kadhatêngan jêjaka sanès, patrapipun botên sanès kalihan ingkang kasêbut ing nginggil nau,wau. bilih
wontên salah satunggalipun prawan ingkang dipun siri ing jaka sarta kapadhan sih, jaka wau sabên dalu ajêg dhatêngipun, saha sabên Jumungah prawan kalihan jaka punika sami sajarah dhatêng kuburing lêluhur utawi sanak sadhèrèkipun, saking jalêr utawi saking èstri, utawi sajarah dhatêng panggenan sanès, kados ta: dhatêng dhusun-dhusun, utawi dhatêng ing rawa-rawa sapanunggilanipun, mawi dipun iringakên ing tiyang jalêr èstri sawatawis. Sajarah ingkang makatên punika dipun wastani: mêmedhang. Sadangunipun mêmedhang, têtêdhan punapa kemawon ingkang dipun kajêngakên dhatêng prawan wau, kados ta: pisang, rosan, nôngka, timun, saha sanès- sanèsipun, sanadyan awisa rêginipun, jaka wau kêdah numbasakên, sawangsulipun saking mêmedhang, sadaya tiyang ingkang ngiringakên sami tampi panduman têtêdhan wau.
Mênawi kalêrês ing dintên agêng, inggih punika ing wulan Siyam, jaka wau angintuni: sêkar, klapa, wowohan, kajêng obong saha sanès-sanèsipun, dene larenipun èstri ugi lajêng malês ngintuni panganggenipun tiyang jalêr, kados ta: sarung, kathok, sêpatu, cênela, ikêt, rasukan kanthi satunggal cupu isi lisah wangi, pupur, sêkar saha sanès-sanèsipun. Ing
wulanipun Bêsar cupu wau kawangsulakên dhatêng lare èstri isinipun kalintu yatra
punika dipun wastani: pasang pamogih, bilih kalih-kalihipun sampun sami condhong kadosdene ingkang sampun kawrat ing nginggil wau, larenipun jalêr sabên dalu tansah anênggani anggènipun prawan wau nyambut damêl wontên ing dhurung, saha dipun sadhiyani patilêman wontên ing griyanipun lare èstri. Bilih anggènipun makatên wau sampun sawatawis lami, jaka punika lajêng sanjang dhatêng tiyang sêpuhipun, supados dipun lamarna dhatêng prawan wau. Bapakipun lare jalêr dhatêng ing griyaning tiyang sêpuhipun lare èstri kanthi lurahipun kampung, saha gadhah panêmbung, bilih anakipun badhe kapêndhêt mantu. Lampah punika dipun wastani: mêrasan tuwa, utawi mêmasang tuwa-tuwa. Sasampunipun sarêmbag, lajêng kapacangakên, saha prawan wau sampun botên kenging nyambut damêl wontên ing dhurung, kêdah wontên ing griya, ugi taksih dipun tênggani dening mak ênangipun, punapa malih bilih wontên jaka [ja...]
[...ka] sanèsipun dhatêng, botên katampèn, botên watawis lami, tiyang sêpuhipun lare lêrjalêr. dhatêng malih, ugi kalihan lurahipun kampung, namtokakên dintên ijab panggihipun, kalêrês ing dintên nikahipun, pangantèn jalêr dipun arak dhatêng masjid, pêrlu nikah, sabibaripun nikah lajêng wangsul dhatêng griyanipun piyambak, ing dintên punika ugi, badhe pangantèn èstri kapurih ngaos kataman Kuran, wontên ing ngajêngipun tiyang kathah. Dene tamu-tamu ingkang sami dhatêng, satunggal-tunggalipun ambêkta sêkul satalam, ulam saha têtêdhan sanès-sanèsipun, dipun wastani: tulung. Saking kathahipun tiyang ingkang tulung, ingkang gadhah damêl ngantos botên angwontênakên pisêgah, saha botên olah-olah piyambak, sabab ingkang makatên wau tumrapipun tiyang Bawean pancèn sampun limrah. Sanadyana gadhah damêl sanès-sanèsipun, bêbêktanipun tiyang ingkang sami tulung, ugi kadosdene ingkang kasêbut ing nginggil wau, minôngka pasumbangipun, sadangunipun pangantèn èstri wau maos Kuran, ing sangajêngipun dipun sukani talam suwung, têtiyang ingkang sami dhatêng tulung, lajêng gêntos-gêntos sami nyukani yatra kasèlèhakên ing talam wau, wontên ingkang sakêthip, satêngah rupiyah utawi langkung.
Dene ingkang kêdah nyukani kathah, inggih punika warisipun pangantèn jalêr. Bilih sampun rampung anggènipun maos kataman, yatra lajêng dipun pêndhêt, gunggungipun ngantos wontên satus rupiyah utawi langkung, wontên ugi ingkang namung pikantuk 50 utawi 60 rupiyah.
Ing dintên punika wanci jam gangsal sontên, pangantèn jalêr numpak kapal dipun arak malih sarana ungêl-ungêlan trêbang, dhatêng panggenanipun pangantèn èstri (ing jaman rumiyin sangajêngipun pangantèn mawi dipun jajari lare-lare èstri, ingkang sami mangangge sarwa sae sapunika botên), sadumuginipun ing ngriku, pangantèn jalêr lajêng kalênggahakên jèjèr kalihan pangantèn èstri dipun lêt-lêti mak ênangipun (lênggah ingkang makatên punika dipun wastani naik puwadhe utawi naik pêlaminan) kadugi anggènipun lênggah satêngah jam dangunipun, pangantèn jalêr èstri saha mak ênang kalêbêtakên ing sênthong. Wiwit punika ngantos
akathah, kados ingkang sampun. Wêkdal punika ing ngriku anggiyarakên têtingalan, main utawi gosok biolah saha dipun jogèdi gêntos-gêntos. [gêntos-gê...]
Kajawi saking punika wontên malih caranipun tiyang salakirabi dipun wastani: buru tataban, inggih punika upami jaka kalihan prawan wau sampun sami rêmênipun, ananging tiyang sêpuhipun lare èstri botên rêmên dhatêng larenipun jalêr, ing wanci dalu prawan wau kabêkta kesah, enjingipun lajêng sami dhatêng pangulon, pêrlu nikahan, salajêngipun kabêkta mantuk, têtêp dados bojonipun. Taksih wontên sambêtipun.
Candhakipun Sasadara ôngka IX kaca 433, taun III.
Lumah ingkang winatêsan ing garis kêncêng sakawan, pojokipun inggih sakawan, punika kawastanan lumah mojok sakawan, ingkang watês saha pojokipun langkung saking samantên, kawastanan lumah mojok kathah.
Lumah mojok sakawan punika wangunipun warni-warni.
a. Gambar ôngka 8 punika pasagi jêjêg, sisihipun sakawan pisan sami panjangipun, pojokipun sadaya sikon.
Mênawi badhe angetang jêmbaripun, 1 ukuran pasagi X alang X ujuripun. Ing sarèhning pasagi jêjêg makatên alang ujuripun sami kemawon, mênawi badhe angetang jêmbaripun, cêkap angukur sisihipun satunggil kemawon, upami kapanggih 4 M dados jêmbaripun = 1M2 (1 mètêr pasagi) X 4 X 4 = 1M2 X 16 = 16M2, mênawi
sami panjangipun, ngalih-ngalih sami bênggangipun, pojokipun kalih pasang, sapasang-pasangipun [sapasang-...]
[...pasangipun] ajêng-ajêngan, sarta sami agêngipun.
Sisihipun salah satunggil kawastanan dhasar, kados ta: AB garisipun gantung saking garis ingkang ajêng-ajêngan kalihan dhasar: dhatêng dhasar utawi dhatêng sambêtanipun, kawastanan inggilipun, inggih punika garis CD jêmbaripun = 1 ukuran pasagi X dhasar X inggilipun (1 ukuran pasagi X AB X CD) upami dhasar AB kapanggih 4 M inggilipun CD kapanggih 3M dados jêmbaripun = 1M2 X 4 X 3 = 1M2 X 12 = 12 M2.
Kenging ugi kaupadosan jêmbaripun botên ngangge wêwaton makatên, inggih punika: 1 ukuran pasagi katangkarakên kaping dhiagonalipun kalih pisan, tangkaranipun lajêng kapalih.
Ingkang kawastanan dhiagonal makatên, garis kêncêng ingkang nyambêt pojok kêkalih ingkang ajêng -ajêngan (ingkang dunungipun botên nunggil sagaris): ingatasipun pasagi peyok ing gambar ôngka 9 wau, dhiagonalipun inggih AC kalihan BE jêmbaripun =
Gambar ôngka 10 punika pasagi panjang, sisihipun sakawan (kalih pasang) sapasang-pasangipun sami lampahipun, punapadene sami panjangipun (AB = CD, AD = BC) pokijopunpojokipun. sakawan pisan sikon, jêmbaripun pasagi panjang
punika gambaripun pasagi panjang peyok (Paralellograam). Sisihipun kalih pasang, sapasang-pasangipun sami bênggangipun, sarta inggih sami panjangipun [panjangipu...]
[...n] (AD = BC, AB = CD). Pojokipun inggih kalih pasang, ingkang sapasang lancip ingkang sapasang têmpak, sarta sapasang-pasangipun sami ajêng-ajêngan tuwin sami agêngipun.
Sisihipun salah satunggil kangge dhasar. Garis sipat gantung saking garis ingkang ajêng-ajêngan kalihan dhasar: dhatêng dhasar utawi sambêtanipun, inggih punika inggilipun.
Jêmbaripun Paralellograam punika = I ukuran pasagi X dhasar X inggilipun.
Mênawi dhasaripun AD, inggilipun CE. Upami AD ukuranipun kapanggih 6 M, CE kapanggih 2M, dados jêmbaripun = 1M2 X 6 X 2 = 1M2 X 12 = 12 M2 .
Mênawi garis CD ingkang kangge dhasar, inggilipun AF. Upami CD kapanggih 3M, AF kapanggih 4M, dados jêmbaripun 1M2 X 3 X 4 = 1 M2 X 12 = 12 M2 .
e. Mênggah ingkang kawastanan trapesium punika inggih lumah mojok sakawan, garisipun ingkang kalih sami bênggangipun, ingkang kalih botên, kawastanan sukunipun.
Kaimpun dening M. Martadiharja. Mantri guru ing Bagi.
(Sambêtipun ôngka IX kaca 438, taun III)
Ing tanah Jawi wontênipun ngabotohan punika, awit saking bôngsa Cina, kados ta: lyanpo, pèi, goki, samkyok, guwaha sapanunggilanipun.
Inggih sampun kala jaman rumiyin, bôngsa Jawi kêmpalan ngabotohan, mawi kêrtu dêdamêlan saking nagari Cina, tuwin bôngsa Jawi kala jaman rumiyin nganggit satunggaling ngabotohan, ing têmbung Jawi winastan: kowah, punika saking botên sagêd anamakakên kemawon, namung kapêndhêtakên namaning ngabotohan ingkang winastan: guwaha wau, ananging namung kaungêlakên pucukipun kemawon, inggih punika: guwah, lajêng dados: kowah, dumugi jaman sapunika.
Guwah, punika têgêsipun: ningali, nonton.
Rêtna Dumilah 7 Januari 1896 ôngka 2 panganggone pating galêbyar,
Wiji sêmôngka dipun kum ing toya apu, lajêng dipun godhog kalihan toya sarêm, sasampuning êsat lajêng dipun pe ngantos garing, winastan: kwaci.
Têtiyang Cina mênawi damêl pasamuan bujana, kêdah mawi khwaci (ananging samangke wondênwontên. ingkang botên mawi), kasisil kalihan para tamunipun ing sadanguning bujana wau.
Têtiyang Jawi wontên ingkang niru damêl tuwin sade khwaci wau, ananging têmbungipun kaulur dados kuwaci.
Têtiyang Jawi manawi sade kuwaci, anggènipun tawa ing urut margi, swaranipun dipun sêrokakên: ci! ku wa ci! Ananging kawon galur kalihan tiyang sade kacang Ngarab, swaranipun makatên: ka cang Nga ra b ! gorengan panas! gurih-gurih. (ing tanggal kaping 3 Dhesèmbêr 1885 ing Surakarta, awitipun wontên tiyang sade kacang Ngarab).
Sang Prabu Tongdaicong, kala timuripun anama Lisibin§ Têmbung: sibin: punika wancahipun têmbung: cèsi anbin:¶Cè têgêsipun têtulung, driyah¶Si têgêsipun dunya¶An: têgêsipun slamêt, têntrêm¶Bin: têgêsipun kawula.¶Têrangipun, atêtulung sarta driyah ing dunya ambarkahi slamêt tuwin nêmtrêmakên kawulanipun. ingkang jumênêng nata ing taun Mêsèhi 627-649 ing satunggaling dintên pêpatihipun anama Tajihwe: ajal.
Ing sapêngkêring ajalipun pêpatih wau, sang prabu dhahar sêmôngka, andadosakên singkêling galih awit kèmutan pêpatihipun, sang prabu lajêng paring
dumugi samangke kula têtiyang Cina mênawi angsung dhahar lêluhuripun, mawi sajèn sêmôngka.
Satunggaling abrag pawon ing nagari Cina, anaman [anama...]
[...n] dêling mawi blêngkêr, nam-namanipun alus, pirantos kangge ngirigi bumbu-bumbu, tuwin sanès-sanèsipun, winastan: kalo.
Têtiyang Jawi sanadyan sampun gadhah abrag ingkang winastan: irig = kalo, ananging tumut ngangge têmbung kalo wau, lêstantun winastan kalo: kangge nyaring santên kalapa, tuwin sanès-sanèsipun.
Awit tanggal kaping 5 wulan Mulud taun Wawu, ôngka 1825 (26 Ogustus 1895) amarêngi ungêlipun kagungan dalêm gôngsa sakatèn, ing alun-alun wontên tiyang Jawi sade blèg dhapuripun pasagi,
jampi cêkokipun lare, punika ing têmbung Jawi winastan: kalo pajamon.
Mênawi badhe damêl tempe kadhêle, punika patrapipun makatên:
Amêndhêta kadhêle kathahipun sapintên anggèning badhe damêl tempe, lajêng kawadhahan ing pangaron kaêkum ing toya, mênawi sampun mêdhodhok lajêng kagodhog, mênawi sampun matêng kaêntas lajêng kawadhahan ing tampah saha tambir supados asrêp, mênawi sampun asrêp lajêng kaplècèt kulitipun ingkang ngantos rêsik. Patraping pamlècèt mênawi sakêdhik kawadhahan [ka...]
[...wadhahan] ing tenggok tuwin tompo lajêng kawênyêd ing tangan kêkalih, mênawi sampun katingal kathah ingkang pêthak lajêng kaêsok ing pangaron ingkang isi toya, tamtu kalêcining kadhêle lajêng kumambang, nuntên kaserokana ing kalo, mênawi kadhêlenipun kathah kawadhahan ing sênik lajêng kailês (kaidak-idak ing suku) dene pamêndhêting kalêci sami kados kasêbut ing nginggil. Sasampuning kaplècèt lajêng kaêkum ing toya malih sadintên. Mênawi sampun ngasêm lajêng kagodhog, ananging toyanipun ingkang dipun angge ngêkum wau sampun ngantos dipun santuni, amargi mênawi dipun santuni asring botên sagêd dados. Dene panggodhogipun namung saumobing toya kemawon, ingkang dipun wastani ngasêm punika toya ingkang dipun angge ngêkum wau muruh, mênawi sampun umob lajêng kaêntas kaêlèr ing tampah supados enggal asrêp, lajêng dipun lanjari, dene ingkang dipun wastani lanjar wau kalapruting tempe ingkang taksih wontên ing godhong tilas buntêl tempe, kagosokakên ing kalaprutaning tempe wau ngantos têlas, dipun lanjari punika saupami tape dipun ragèni, mênawi sampun dipun lanjari lajêng dipun buntêli ing godhong katangsulan ing mêrang, mênawi sampun rampung anggènipun buntêli lajêng kasèlèhna ing ngambèn, sadintên tamtu sampun dados tempe.
Sangking kawula dalêm pamagang gumadhuh ing kabupatèn Ngimagiri,
1. Pawarsakan ... blz 4442. Dintên sae ... blz 4453. Cakrawarti ... blz 4464. Tirta usada ... blz 4535. Padhukunan
Balai Desa Blimbing[sunting | sunting sumber]
Jl.Raya Blimbing No.36 Mandiraja 53473 -Banjarnegara - Central Java indonesia
Telp : (021) 3455650 , 3865267 , 3865848 Fax : 3849982
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Dhaptar région ing Somalia.
Kaca-kaca ing kategori "Région ing Somalia"
Sêrat Cariyos Kêkesahan saking Tanah Jawi dhatêng Nagari Walandi
Kaêcap wontên ing pangêcapanipun Filiaal Albrecht & Co. ing Wèltêfradên taun 1916
Buku-buku ingkang kasêbut ing ngandhap punika kenging tumbas dhatêng Depot van Leermiddelen ing Betawi. Yatra rêgining buku kedah kakintun rumiyin ngangge postwissel Buku Jawi
Serat Cariyos Kêkesahan saking Tanah Jawi dhatêng Nagari Walandi.
Wawênangipun ingkang nganggit sêrat punika kaayoman dening anggêr taun 1912 bab karang-karangan. Sêrat punika inggih kenging katurun, kaêcap utawi kaanggit malih ananging kêdah wontên sêrat
Isinipun sêrat punika… Wiwit kaca dumugi kaca:
Bab kapisan, bêbuka. numpak baita motor dhatêng kapal api Wilis, nyariyosakên kapal Wilis, pamitan dhatêng wandu wandawa. wancinipun nêdha, bidhal saking Samarang. Panganggenipun para numpak ing baita, angêmot momotan wontên ing palabuhan alit ing Pakalongan, awrating raosipun manah anilar tanah Jawi, mutyaraning tanah India Nèdêrlan, Tanjung Priyuk palabuhanipun, ing kantor pabeyan, dhatêng Wèltêfrèdên sarta Bogor. Ingkang prêlu-prêlu tiningalan, Gondhang Diyah enggal, babad-babadipun kitha Batawi ... 1-59
Bab kaping kalih. Bidhal saking Tanjung Priyuk, nglangkungi supitan Sundha. ngambah samodra
Indiya. Nagari Padhang. Juru slulup, midêr ing salêbêtipun kitha, babad saha cacriyosanipun, pangumbahing baita sasampunipun ngêmot arêng sela…59-78
Bab kaping tiga, bidhal saking palabuhan Têluk Bayur (Emmahave) kinggihinggih. palabuhan ing Padhang. Baita Wilis gonjing amontang-manting, mêndêm laut, ingkang sampun dados padatanipun ing baita. Tambanganipun baita dhatêng
Wilis, anêngêri ing gambar kar prênah dununging baita. Sabibaripun nêdha siyang, nêdha ing wanci sontên, patrapipun sadanguning nêdha, sacêlakipun tanah Hindhu (Voor-Indië). Ombak agêng ing samodra
ngandhapakên sêrat-sêrat pos ing Pèrum, lumêbêtipun ing palabuhan Pêrim, dhoktêr minggah ing baita, ningali kitha Pèrim…78-119
Bab kaping sakawan. Dolan-dolan ing sagantên abrit (Roodezee). Papagan kalihan sanès-sanèsipun baita. Siyangipun mindhak panjang. Suruping surya ing sagantên abrit, Port Ibrahim. Suez, baita pêrang Turki Mêdjidiê, wontên ing palabuhan, kadhatêngan dhoktêr, sudagar Arab, gawoking manah aningali kitha Suêz. Lumêbêt ing Suez-kanaal, - Ismailia - zoeklicht saking baita agêng ingkang ngambah Suez kanaal ... 120-149
Bab kaping gangsal, Port Said, dhatêngipun ing ngrika, musikan ing baita. Minggah ing dharatan, midêr-midêr ing Port-Said tokonipun Simon Artz. kafe (Cafe) ramenipun ing palabuhan, tiyang sêsadeyan ing baita.
Middellandsche zee. Ugi kawastanan sagantên kina. Pamanggihipun têtiyang ing jaman kina bab jagad, nyariosakên pulo Creta.
Rivièra. lan Monaco, sasampunipun kalangkung Port-Said. botên wontên tiyang mangangge pêthak, pasugatan nêdha ing wanci sontên, angajêngakên [anga...]
[...jêngakên] dhatêng ing Marseille. Minôngka wêkasaning panggihan, dalu ingkang wêkasan…162-194
sadhengah tiyang ingkang sumêdya nglajêngakên anggènipun kekesahan ngambah dharatan (sêpur). Agènipun Rotterdamsche Lloyd. Bandar.
radinan ing Batawi. Ing tanah Eropah nyimpangipun kareta kêdah manêngên, kathahing tiyang ing radinan, Vluchtheuvels inggih punika pêpunthuk ing têngah radinan. Cafe ing trottoir (trotowar). Sasêratan ingkang nêdahakên satunggil-
cariyosakên anggèn kula bidhal saking griya numpak kareta latu (sêpur) dhatêng ing Samarang, utawi anggèn kula nêningali têtingalan warni-warni, punapadene têtumbas kabêtahaning tiyang, ingkang badhe kêkesahan têbih numpak baita dhatêng ing nagari ngamanca, sadangunipun kula wontên ing kitha Samarang wau, amargi ing jaman sapunika, sipat tiyang sagêd angungêlakên sastra, [sa...]
[...stra,] kenging katamtokakên, kilap têbih cêlakipun, sampun nate numpak sêpur, tuwin sampun sumêrêp mênggah kawontênanipun ing kitha agêng, ingkang mangku palabuhan, botênipun Samarang tamtu inggih: Cêrbon (Cirêbon) Pasuruwan, utawi Surabaya. Mila anggèn kula badhe nyariosakên lampah kula dhatêng ing nagari Walandi kula jujug kemawon, wiwit anggèn kula mancal saking dharatan pasisir lèr, numpak baita alit murugi dhatêng panggenan labuhipun baita agêng, ingkang badhe kula tumpaki.
Nalika samantên, pinuju dintên Sabtu Wage tanggal kaping 9 Rêjêb, taun Alip, angkaning warsa 1843 utawi kaping 14 Juni 1913 wanci enjing jam 7 kula kalihan sadhèrèk kula sawatawis, ingkang sami nêdya nguntapakên lampah kula, sampun dumugi ing imbanging palabuhan Samarang, amargi miturut pratelanipun pangagênging garap kantor Matsêapèi Rotêrdham Sêloid, ingkang andarbèni baita ingkang badhe kula tumpaki, jam 8 enjing ing dintên kasêbut ing inggil wau, kula katamtokakên sampuna ing baita. Sadhatêng kula ing imbanging palabuhan, kula enggal mandhap saking kareta, lumampah gêgancangan jujug ing griya pakèndêlaning tiyang, ingkang badhe numpak [numpa...]
[...k] baita tambangan dhatêng baita agêng, wusana dumugi ing ngriku, kula sumêrêp anak tuwin biyung kula, punapadene sadhèrèk kula satunggal dalah anakipun, ingkang mangkat langkung enjing, kaajak sadhèrèk kula ingkang gêgriya ing Samarang, sampun sami numpak baita lisah (motor) sawêg kemawon mancal saking dharat, sanalika kula lajêng kêplok tuwin suka sasmita, bilih badhe tumut,
linggihan wontên ing canthik ngajêng, ngraosakên anglêring lampahipun baita, ingkang saya dangu saya langkung manêngah, lampahipun kados angêmbat-êmbat panjalin, sadangunipun baita lumampah, kula saprikônca mèh botên wontên ingkang ginêman, kala-kala namung wontên kapirêng caluluk ingkang mawi sinarêngan kumlawening tangan anudingi, gêndhuk galo kae bêcik, utawi: ayo kae tontonên, kosokwangsulipun, mripat botên narimah ningali sakeblat, sirah tansah
saking kêdah kumêdahipun ningali sadaya ingkang kenging kasawang, sabab kula saprikônca, kathah ingkang sami katêmbèn numpak baita wontên ing sagantên.
Lampahing baita motor ngancas dhatêng panggenan labuhipun baita agêng-agêng, ingkang rinubung baita alit-alit, pindha sata ingkang angêmong kuthukipun, mapanipun baita agêng-agêng botên jèjèr-jèjèr, nanging mêksa ngêmpal wontên sapanggenan ingkang lêbêt, wontên ingkang apipa satunggal, wontên ingkang apipa kalih, sawênèh ngantos apipa tiga. Mênggah pipa-pipa wau sanès-sanès ulêsipun manut Matsêkhapèinipun [Matsêkhapèini...]
[...pun] ingkang gadhahi piyambak-piyambak, wontên ingkang kulawu sinêsêsinêsêlan. pêthak ing têngah, wontên ingkang biru sêpuh sinèrèt cêmêng ingkang bongkot tuwin ing pucuk. Dening ulêsing baita
toya, mênawi palwa sampun kêbak momotipun, dumugi sapangandhap, baita alit-alit sakiwa têngêning baita agêng, sami kesah dhatêng andalidir, wontên ingkang sami tumèmplèk ing baita agêng, manjul-manjul manut ebahing baita agêng, ingkang labuh jangkar wontên ing satêngahing palabuhan, wontên ingkang lembak-lembak mrêgil wontên ing antawising baita agêng kalayan dharatan, sabên lampahipun lêlancangan baita motor anglir tiyang ingkang lumampah klênthung-klênthung, kalangsar lampahipun tiyang ingkang kasêsa, pilaur botên purun ningali ingkang kasêsa, nanging eca-eca anggèning lumampah satindakipun kados kuwatos katularan ing kasêsanipun, saupami aningalana.
Saya manêngah lampahipun baita ingkang kula tumpaki, saya sumêblak sawanganing pangaksi, ingkang mangalèr ngantos pagut watêsing ngakasa lan samodra, ingkang mangilèn tuwin mangètan sami ugi, namung beda mawi kasêlan [kasê...]
[...lan] jaliriting pasisir, ingkang anggamêng misah gathuk ing langit lan toya. Dene ingkang mangidul, pungkas-pungkasaning pangaksi tangkêping bumi lan akasa mawi karêngga gumêlaring kitha Samarang, ingkang asri pangongkangipun ing jaladri, kados asuka pracihna gunging karaharjanipun nuswa Jawi.
Saya têbih saking dharatan, saya wiyar tibaning pangaksi ingkang angsal kitha Samarang, griya alit-alit ingkang pagêr banon katingal tharik-tharik babarisan, ingkang langkung alit malih sampun botên cêtha, wêwangunipun katingal jêjêl riyêl, uyêl-uyêlan kados gagrombolaning tiyang, ingkang rêbut dhucung, ingkang badhe ningali têtingalan, dene ingkang taksih kenging kasawang wangunipun, kantun griya agêng-agêng sawatawis, ingkang kapinujon ngegla prênahipun, kados ta: kantor agêng ing alun-alun, grija rum ingkang bundêr, malênthuk payonipun kados tutup saji, tuwin mênaraning palabuhan, ingkang nadyan alit nanging inggil tuwin cêlak prênahipun, anjêjêr kados amathoki watêsing sêgantên kalihan dharatan, nganjir kados ngatingal-ngatingalakên bilih dados pandoming baita, ingkang sami badhe lumêbêt dhatêng ing palabuhan.
Kula punggêl sêmantên kemawon, anggèn kula nyariyosakên [nyari...]
[...yosakên] asrining pangaksi ing palabuhan Samarang, tuhu anggawokakên, langkung malih manawi katingalan sarana kaca praktana, ananging ingkang dados ascaryaning manah sayêktos, punika siliring samirana ingkang ngidit saking samodra, ingkang tumampêk ing angga, karaos kados adamêl sêgêring otot bayu sungsum.
Baita motor ingkang kula tumpaki, ngangkah-angkah enggokipun anggèning badhe
sawatawis kawah baita motor grêg, mandhêg tumèmplèk undhak-undhakaning andha, satunggiling baita agêng ingkang kawistara saking ungêling sastra ing lambening canthik ngajêng pun Wilis, inggih punika baita badhe tumpakan kula dhatêng ing nagari Walandi. Sanalika bêbau ing baita motor, cikat anyandhak andhaning baita agêng ingkang lajêng ginubêt ing dhuwur, mawa bandhul agêngipun saklênthing, murih sampun ngantos uwal panèmplèkipun baita motor saking lambungipun Wilis, kula saprikônca ingirit pangagênging baita motor, lajêng minggah ing ôndha, anjog ing kajoganipun kamar-kamar pangkat satunggal, ing panggungan ôngka 1. Ingkang katingal ing
ngriku namung punggawa baita, Opsir satunggal kalihan matrus sawatawis, tiyang numpak dèrèng wontên satunggal-tunggala. Kacariyos ingkang numpak wiwit saking Surabaya, taksih sami wontên ing kitha Samarang, dhatêngipun mangke jam 8 numpak baita tambangan, sarêng akalihan ingkang sami numpak saking kitha Samarang.
Sasampunipun kula katêpangakên sadhèrèk kula, kalihan para punggawa baita Wilis ingkang katingal ing ngriku, kula lajêng ing kamar-kamar pangkat kalih, pêrlu ningali kamar ôngka 4, ingkang sampun katamtokakên dening agènipun Rotêrdham Sêloid, dados kamar kula sadangunipun kula wontên ing baita. Mênggah lampah kula dhatêng kamar ôngka 4 wau saking kajoganipun panggungan ôngka 1 ing pangkat satunggal, mandhap rumiyin saandha, anjog kajoganing baita, mêdal margi brobosan ingkang dhatêng tiyang wingking, lajêng nglangkungi papan ngêdhag-êdhag tanpa payon, têrus malêbêt kamar nêdha pangkat kalih, ing sawingkingipun kamar nêdha wau kaprênah sisih kiwa kapering têngah, wontên ing jujugan, ing ngriku prênahipun kamar kula, kula nginguk isining kamar kawontênanipun kados kasêbut ing ngandhap punika.
(Isining kamar pangkat kalih ing baita latu: kapal api)
patilêman 1, manggènipun mujur nurut ujuring baita, sukunipun sakawan manjing angsal kajoganing kamar, mawi kasur satunggal ingkang langkung kandêl ing prênah sumèlèhing sirah, sarta kajang sirah satunggal mangunwangun. pasagi, ing wanci siyang kalanipun botên kangge, patilêman wau tinutup lurup pêthak, sangandhaping kasur wontên kamlinipun kalih iji, kandêl-kandêl, ingkang katumpangakên pir ing patilêman, bokmanawi sadhiyan kangge manawi kalamangsanipun asrêp
Sanginggiling patilêman wontên kêpêtipun kitiran ingkang
gumantung tumèmplèk ing gêbyok, sipat dhadhaning tiyang ngadêg, ing sangandhaping mawi rak susun tiga, alit-alit, pirantos nyèlèhakên gêrgêlèkhèr gêlèk. kêmon kalihan gêlas, sumèlèhipun pangraupan wau, pêjahan wontên ing bancik kajêng, ingkang kareka bênèt alit, isi blok sarupi kados têmpolong, pirantos pambucalan toya ingkang mêntas kangge raup, mêdal bolongan ingkang dumugi satêngahing pangraupan, wontên malih
isinipun copo satunggal, pirantos wadhah toya ingkang kangge raup, minôngka lintunipun kumbaya cucuk.
Sanginggiling patilêman radi kapering ngajêng kaca, wontên dilahipun èlèktris alit, ingkang kenging kapêjahan utawi kagêsangakên saking kamar ngriku sarana putêran.
Canthelan pangangge, manggènipun tumèmplèk ing gêbyog kapering kiwa tuwin sangandhapipun patilêman, cacahipun watawis wontên sadasa iji.
Sanginggiling patilêman cêlak kalihan langitaning kamar, wontên rakipun ingkang katumpangan kotang gabus, sadhiyan manawi wontên kèrêmipun baita, kênging kangge ngambang wontên toya.
Ing gêbyog têngêning patilêman, saukur saranggehanipun tiyang tilêman, wontên angsangipun ingkang kenging kangge wadhah buku utawi sanès-sanèsipun, tuwin wontên pênthil pijêtan, klinthing pêrlu kangge ngundang prikônca ngladosi ing baita, mênawi èwêd utawi ngaral kapêksa botên sagêd mêdal saking kamar, kados ta: bilih mêndêm laut, sakit, dèrèng mangangge jangkêp sapanunggilanipun.
Aliya saking punika sampun botên wontên isinipun punapa-punapa.
Anglajêngakên cariyos kula, sasampunipun kula nginguk kamar, kula kalihan sadhèrèk tuwin sanak, kula lajêng mêdal dhatêng kajoganing baita ingkang botên mawi payon (kuildek) ing ngriku kula sumêrêp babêktan kula pêthi agêng isi pangangge, nuju sawêg gumantung mêntas kaangkat saking baita motor, mênggah pangangkatipun sarana kajêng giligan, ingkang bongkotipun mèh saprangkul agêngipun, pucukipun kalih tutup tangan mawi cinancangan dhadhung, bongkotipun angsal tiyang srumpung, lampahipun mingar-mingêr tuwin minggah
saking kaebahakên ing asêp sêtum asêp, prasasat namung sakêdhèpan, pêthi kula sampun sumèlèh ing kajoganing baita wilis, têrus kaangkat ing tiyang, kabêkta ing kamar kula, kalêbêtakên sangandhaping patilêman: Salajêngipun kula kaajak sarapan sasêdhèrèk kula Samarang wontên ing kamar nêdha, dalah sadhèrèk biyung tuwin anak kula, botên namung kula piyambak, nanging dalah sadaya ingkang ngêtutakên, sami botên susah mawi ambayar ingkang katêdha, awit sampun makatên caranipun ing baita, namung manawi nêdha minuman, punika kêdah mawi
kawontênanipun ing ngriku, sarta kêkinthil ing para sadhèrèk kula dalah biyung tuwin anak, ingkang ugi sami
wontên ingkang sadhiyan kangge tiyang kalih, wontên sêdhiyan ingkang kangge tiyang tiga, utawi sakawan, wiyaring kamar manut kathah kêdhikipun ingkang ngênggèni, mêksa botên sêpintêna kaotipun sabab ing kamar ingkang sadhiyan kangge langkung saking tiyang kalih, patilêmanipun
tumèmplèk ing gêbyog utawi ing dalêm sakamar sakamaripun, kabèh-kabèh ing pangraupan namung kalih, lampahing panganggenipun kêdah gêgêntosan.
Pungkasaning canthik wingking, kalêrês sanginggiling wêlah jôntra ingkang nglampahakên baita schroef punika kasinggêt malang mawi kontên nênêm, ingkang tiga dados margi dhatêng pakiwan, [paki...]
[...wan,] ingkang tiga dhatêng ing jamban, sangajênging singgêtan wontên papanipun lowahan kangge margi, manawi wontên ing ngriku madhêp nurut ajênging baita tumênga minggah sagêd sumêrêp panggungan, ôngka 1 awit saking ngriku wontên undhak-undhakanipun ingkang minggah dhatêng panggungan, ôngka 1 wau, sakiwaning undhak-undhakan, wontên kontênipun alit mawi ôndha mangandhap, margi dhatêng gudhang, gêndhis bubuk, tèh sapanunggilanipun ingkang dumunung sangandhaping kajoganing baita, têrus dhatêng panggenan momotan.
ing papan ingkang botên mawi eyup-eyup (kuildek) saking ngriku ugi wontên undhak-undhakanipun kangge minggah dhatêng panggungan, ôngka 1 pangkat kalih dene panggungan wau namung wontên kamaripun satunggal wiyar ingkang kawastanan: rookkamer kamar udud, sadhiyan kangge linggiyan, mawi wontên cêpakanipun, buku-buku sawatawis sêrat kabar, tuwin dolanan warni-warni, kados ta: dham,
mênggah isinipun pirantos-tosan ingkang nulungi ngebahakên kêmudhi, ingkang manggèn ing pêthiting baita sawingkinging jôntra, dene ebahing kêmudhi botên saking kamar wau, nanging saking ngajêng, panggenan pangêrèhing baita.
Aliya saking kamar kalih wau, botên wontên isinipun malih, dados tirahaning papan kenging kangge mlampah-mlampah para panumpak pangkat 2 ing ngriku taksih dipun pirantosi kursi panjang kangge linggihan, utawi sadaya kursi babêktanipun para numpak piyambak-piyambak, ugi sami kasèlèhakên ing ngriku, kajèjèr-jèjèr wontên ing têngah, pêrlu kangge lèyèh-lèyèh ing wanci siyang, mèh sadaya panumpak bêktanipun kursi malês panjalin, rêrêgèn 10 dumugi 15 rupiyah (wontên ingkang wangun bapangan, wontên ingkang lèrègan) amargi sampun tetela sakecaning linggih-linggihanipun, langkung malih manawi kangge ngathang-athang, dene ingkang botêbotên. purun bêkta piyambak, kenging nyewa kursi malês ing baita, ngankosngantos. dumugi nagari Walandi namung kenging pasewan 4 rupiyah.
Sanginggiling panggungan wau taksih wontên panggunganipun malih, [ma...]
[...lih,] dados panggungan ôngka 2 (sloependek), mênggah isinipun, baita sakoci 4 iji, ing têngah taksih lowah kangge wadhah grobog agêng-agêng, ngiras kangge papan pamemeyan sêmbêt, ingkang badhe kapêthak, nanging ingkang kenging ngambah ing ngriku, namung punggawa baita, dados têtiyang numpak kengingipun mriku namung manawi wontên bancana kemawon, pêrlu badhe numpak ing baita sêkoci.
Trangipun sadaya wau canthik wingking punika dados kasilah piyambak, dados wawêngkon pangkat kalih, saking gêbyok kamar nêdha pangkat kalih dumugi tiyang wingking, lajêng wontên
inggih punika margi mêdal malêbêting barang momotaning baita, ingkang kaangkat ing kajêng giligan, sagêd mingar-mingêr tuwin mandhap minggah, kados ingkang kula cariyosakên ing ngajêng wau.
Wiwit tiyang ing wingking dumugi tiyang ngajêng, utawi bageyaning baita ingkang têngah panggunganipun, kapetang saking kajoganing baita, susun tiga dados kaot panggungan satunggal, liyan bageyan ing wingking pangkat kalih, ananging tata rakitipun mèh sami kemawon, sakiwa têngêning tiyang ugi [u...]
[...gi] wontên marginipun trobosan ingkang bablas ngajêng margi butulan ingkang kiwa kangge marginipun para panumpak, anjog ing kamar nêdha pangkat 2, margi trobosan ingkang têngên kangge marginipun punggawa baita, anjog margi lêbêt wêdalipun barang momotan, ingkang sisih ngajêng (kuildek) manawi têrutêrus. sagêd dumugi pangkat tiga ing canthik ngajêng.
Lumahing baita sipat kajogan, trangipun kabage ing margi trobosan kalih wau, dados tigang larikan, larikan ingkang sisih têngên tumèmplèk lambunging baita ingkang têngên, manawi kaurus sapetak-sapetakipun, kawiwitan saking wingking mangajêng tuturutanipun kawitan, pakiwan, lajêng jamban, kamar nêdha, patilêman, sadaya ngêmungakên kangge sadhiyanipun juru kêmudhi (stuurman) tuwin lurah koki (wontên Walandi nênêm) lajêng margi dhatêng ing gudhang arêng (steenkool nanging ing sabin dêntênipunsabên dintênipun. kangge
Larikan ingkang têngah sawingking mangajêng, jamban tuwin pakiwan, lajêng kamar wadhah pêthi-pêthi babêktanipun para panumpak ingkang isi sandhangan sêmbêt,sêmbèt (dan di tempat lain). lajêng undhak-undhakan kangge minggah dhatêng [dha...]
[...têng] ing panggungan ôngka 1. Lajêng kamar patilêmanipun para paladèn samandhoripun, sadaya bôngsa Jawi, kamar wau karanipun dipun sêbut kraton dening para Jawi paladèning baita, tumuntên kamar ès, pasimpênan ulam mêntah sangunipun baita, lajêng kamar masin ingkang nglampahakên baita dalah damêl ès tuwin angwontênakên dilah èlèktris, punapadene nginggahakên tuwin ngandhapakên barang momotaning baita. Wiwit kajoganing baita dumugi ing dhasaring lambung, ing ngriku kêbak isi masin, dene larikan ingkang tumèmplèk lambung kiwa lêrês ugi kapetak-petak, nanging pepetakanipun sadaya dados kamar sadhiyanipun para panumpak pangkat 1, namung kasêsêlan kamar kalih, satunggal kamaripun Linnenjuffrouw, nyonyah tukang nampèni barang sêmbêt ingkang kapêthakakên kalihan kamaripun Administrateur, pangagêng kapala ingkang nyêpêng sadaya petang, sarta nguwaosi sakalir ingkang wontên baita, wasana ing ngajêng piyambak taksih wontên kamaripun agêng, ingkang mawi karêngga-rêngga asri, panggenan panêdhanipun para panumpak pangkat 1, ing ngriku wontên mejanipun panjang tigang iji, ingkang kaubêngan kursi gunggung 67 iji. Ing têngah mèpèt gêbyog ngajêng, wontên bênètipun agêng wadhah gêlas, sendhok cukit, [cuki...]
[...t,] sapanunggilanipun pirantosing nêdha, ingkang mawi kaukir-ukir sarta ing gêbyok antawisipun candhela-candhela bundêr (mèh sadaya candhela ing baita wangunipun bundêr) mawi kapasangan gambar-gambar ingkang sinêlingan dilah-dilah teplok.
Mênggah undhak-undhakan dhatêng ing panggungan, ôngka 1 kawontênanipun mèh sami kemawon, lumahing kajoganipun panggungan ugi kabage ing margi trobosan kalih, dados tigang larik, larikan ing
udud, kalihan kamar mungsik, isi piyano satunggal, larikan ingkang mèpèt lambunging baita sisih kiwa têngên, kapetak-petak dados kamar pangkat 1 sadaya, lajuran sininggêt-singgêt ing gêbyog.
Minggah saundhak-undhakan malih saking kajoganing panggungan ôngka 1 ing prênah panjotponcot. ngajêng, ingkang botên kapêtak-pêtak, pêrlu kangge papan mlampah, lajêng dumugi ing panggungan ôngka 2, kawontênanipun ing ngriku namung kamar-kamaripun para opsir-opsir baita dalah jamban tuwin pakiwanipun baita-baita sêkoci 6 iji, ingkang têngah kapering radi ngajêng papan kangge mlampah-mlampahipun [mlampah-...]
wasana ing poncot ngajêng sisan, kamaripun kantin kapal, cêlak kamar panggenan pangêrèhipun baita ingkang kawastanan de brug krêtêk.
Ing canthik ngajêng wiwit tiyang ngajêng, wontên papan ingkang
kados ing canthik wingking, sami ugi kangge nginggahakên tuwin mandhapakên momotaning baita. Mangajêng malih, lajêng pangkat tiga tuwin pangkat sangandhaping kajogan, dene ing pucuk canthik, panggenan ikal-ikalaning rante jangkar, sangandhapipun panggenan tilêm, sarta panêdhanipun para bêbau baita, matroos.
Saking ranjangipun sadhèrèk kula Samarang, baita sêtum punika agêng tuwin tata rakitipun botên sadaya sami, dados beda-beda, ewasamantên manawi bedanipun kapandhing miribipun, mêksa taksih kathah miribipun, pun Wilis punika sami-sami baita Rotêrdham Sêloid, kalêbêt alit piyambak, amargi agêngipun namung 4800 ton (saton punika 1 mètêr kubuk),kubik. ananging lampahipun sae tuwin rikat, pipanipun margi kukus namung satunggal sêkrupipun (wêlah jôntra ingkang nglampahakên baita manggên ing sawingkinging [sa...]
[...wingkinging] baita sangajênging kêmudhi) ugi namung satunggal, botên rangkêp kados baita-baita agêng iyasan jaman sapunika.
Sarampungipun kula ningali tata rakiting baita, kula ngaso wontên ing panggungan ôngka 1 pangkat 2. Botên dangu baita tambangan ingkang bêkta para panumpakipun pun Wilis dhatêng nèmplèk ing lambungipun Wilis, kalêrês panggunganipun sipat kalihan kajoganipun Wilis, mila cêkap namung nyaladhangakên wot kemawon, ingkang sami numpak lajêng sagêd urut kacang malembang dhatêng pun Wilis, jujug dhatêng kamaripun piyambak-piyambak, ing baita wêktu punika katingal rame sakêdhap, sak wangsulipun tiyang ingkang ambêkta kopêr, mawi katahan ingkang gadhah barang caruban kalihan punggawa baita ingkang nyambut damêl utawi ningali dhatêngipun para panumpak, anêtêpi bêbasan ulêng-ulêngan nanging botên dangu baita tambang lajêng lumampah ngancas dhatêng panggenan baita agêng sanès, bokmanawi taksih badhe nginggahakên tiyang dhatêng baita wau.
Dumugi jam 9, pun Wilis mêksa dèrèng tata-tata badhe mangkat, kula takekakên kacriyos kaptinipun nampèni sêrat kawat kapurih ngêntosi momotan tèh 1000
bal ingkang dhatêngipun mangke siyang, sarêng jam 10, pun Wilis mêksa taksih kompal-kampul ing palabuhan kemawon, ingkang ngêtêrakên kula enggal tata-tata badhe wangsul, kula inggih lajêng ngêtêrakên dumugi undhak-undhakaning ôndha baita ingkang mandhap dhatêng baita motor. Dumugi samantên raosing manah sakeca kemawon, dene kêbak ngraosakên sawangan ingkang katêmbèn kula sumêrêp, ananging sarêng dipun pamiti anak bojo wangsul mantuk, sênut raosing manah, ing salêbêting dhadha kados wontên barang ingkang minggah dhatêng poking gulu, grêg sakêdhèping netra kula mèh kasupèn wêwulanging Jawi, badhe botên
ingkang kagubêtakên ing undhak-undhakan, katingal katarik malêbêt dhatêng baita, toya sawingkinging baita
bulakaning toya, mawi katilar tapak mumpal-mumpal [mumpa...]
[...l-mumpal] lir kados botên liya, manawi toya ingkang kasigar ing canthik ngajêng tangkêpatangkêp. malih ing
tanganipun para kadang warga kula ingkang sami wangsul mantuk, damêl sigaring manah, ngêplêki kados sigaring toya ingkang tinrajang ing baita motor wau sagêd dipun tangkêp malih mawi ebah mawalikan rumiyin, raosipun ing manah sangêt sumêdhot, labêt saking angèngêti badhe pêpisahan, môngka ingkang nilar kalihan ingkang katilar sami ugi sumêrêpipun, bilih ing manah sami gadhah kandhutan raos mêlang-mêlang, dene sami kirang teganipun, ewadene dangu-dangu sarêng lampahing baita motor saya têbih, sipating pasêmonipun para kadang warga kula babar pisan sampun botên kenging kula waspadakakên ingkang kawistara kantun gatra kumlawening bau ingkang asung pamuji raharja dhatêng lampah kula, ebahing manah lajêng sagêd lêrêp malih, kantun gonjing sakêdhik, kados ebahing toya ing tilas prênah panggenan pamèpètipun baita motor dhatêng lambungipun pun Wilis, nalika wau dèrèng mangkat.
Saya bablas lampahipun baita motor tumuju dhatêng dharatan, [dha...]
[...ratan,] anggèn kula nyawang, ngantos baita wau kantun gatra wujud mawa kukus mawi apêthit gandera kumitir, salajêngipun kula wangsul dhatêng pangkat kalih, linggihan ing panggungan ôngka 1, ing ngriku sampun kathah panumpak pangkat kalih ingkang sami gagrombolan nyambi ngombe minuman, utawi udud, wontên ingkang nyêle ambethang ing kursi malês, utawi nyalengkrang wontên ing kursi panjang, wontên ingkang mlampah-mlampah wongsal-wangsul, kêmput saujuring panggungan.
Sangking anggèn kula badhe ngisiyaringistiyari. liwunging manah kula katilar ing kulawarga, kula lajêng pados têpangan botên dangu sagêd tumut gêgrombolan, ginêman ngubyungi sawontênipun rêmbag ing ngriku, ingkang botên têbih
karumiyinakên, amargi kangge nyadhangi sampun ngantos wontên ginêm manawi pangkat 2 punika angsal lorodanipun pangkat 1.
Sarampungipun nêdha, mèh sadaya wangsul; dhatêng panggungan, ingkang kathah lajêng ngathang-athang ing kursi malês bêktanipun piyambak-piyambak, wontên ingkang nyambi maos, wontên ingkang ngantuk, wontên ingkang jagongan, anglajêngakên anggènipun têpangan, wontên malih ingkang dèrèng dumugi anggèning ningali ramening palabuhan, kêrêmênên nyawang kesah dhatênging baita agêng alit, sarêng sampun wanci surup srêngenge, mêksa dèrèng wontên kapal katingal ingkang kaajêng-ajêng badhe nginggahakên momotanipun tèh dhatêng pun Wilis, para panumpak sami grênêngan sadaya, dene rumaos sampun kadangon anggèning ngêntosi mangkatipun baita, dèrèng dumugi anggènipun sami grênêngan, katungka ungêling têngara klinthing jam 7, lajêng sami mandhap. Nêdha sêsarêngan malih kados ing nalika siyang, sabibaripun nêdha minggah panggungan, grombolan malih anglajêngakên rêraosan bab dangunipun angkating kapal, ngantos jam 11 wancinipun dilah-dilah ing panggungan kapêjahan, baita taksih kampul-kampul wontên ing palabuhan [palabuha...]
[...n] Samarang, para numpak sarêng sampun wanci makatên, sanadyan ingkang sami kapengin sangêt sumêrêp panarikipun jangkar wêktu badhe mangkatipun baita, kapêksa sami mupus narimah botên sumêrêp, lajêng sami lumêbêt dhatêng kamaripun piyambak-piyambak,
panggungan salêbêtipun baita lumampah, kula enggal dandan mawi jas calana pêthak, asêpaton cêmêng tuwin mawi pèt lorèk, rampung lajêng minggah ing panggungan, wontên ing nginggil sumêrêp prikônca pangkat kalih (2) sawatawis, wontên ingkang taksih mawi clana bathik potong mangkok, nanging ingkang kathah mangangge pêthak lèrèk, lorèk galêr biru utawi cêmêng, ingkang kawastanan piyama sarta sêdaya taksih sami canelan kemawon, kula piyambak angsal wangsulan manawi pancènipun ing baita para panumpak dèrèng dandan dumugi jam 9 enjing, nanging salajêngipun dumugi wanci nêdha kêdah mangangge jangkêp, siyang wancinipun tilêm antawisipun jam 2 dumugi jam 5 ugi kenging mangangge
piyamah malih, nanging salajêngipun dumugi dalu kêdah mangangge jangkêp malih.
Dumugi ing panggungan, angin bangun angidid, ing keblat kidul katingal pating panjutu kados ginambar ing kêliraning langit, sagantênipun waradin tanpa alun, wontênipun namung ombak alit sangêt saking siliraning angin, botên beda kalihan ombaking tlaga utawi ing rawa. Botên antawis dangu baita kèndêl, labuh jangkar, lajêng katèmplèkan ing baita motor, ingkang bêkta tiyang kalih, badhe numpak ing Wilis, pangkat 1.
Kacariyos labuhipun jangkar pun Wilis samangke punika wontên ing palabuhan Pakalongan, mangkatipun saking Samarang, wau enjing wanci jam 3 sarampungipun nampèni momotan ingkang kasêbut ing sêrat kawat, dados salêbêtipun para panumpak taksih eca tilêman kapati sadaya.
pasir sarta lumêbêtipun dhatêng ing sagantên sakalangkung [sakalang...]
[...kung] mayat, mila ing pinggir cêthèk sangêt, sanadyan ing têngah-têngahing palabuhan pisan, ugi taksih kathah papanipun ingkang cèngèk,cêthèk. botên kenging kaambah baita agêng.
Kèndêl sawatawis lajêng wontên baita momotan dhatêng, sasampunipun baita wau tumèmplèk ing lambunging pun Wilis ingkang prênah wingking, balabag-balabag tutuping baita momotan wau ingkang saestha payon, nutupi momotanipun, lajêng kabikakan, dèrèng ngantos rampung pambikakipun, kajêng giligan ingkang lampahipun sarana kakiyatanipun masin, sampun tumiyung mawi nglèwèrakên dhadhung, pucuking dhadhung lajêng kacandhak pambêlahing baita momotan, salajêngipun kagubêtakên ing pêthi ingkang badhe kainggahakên ing baita. Sawêg kemawon dhadhung kasingsêtakên, griyêng, pêthi sampun kaangkat ing kajêng giligan wau,
manglung mangandhap sawatawis, pêthi kaangkat, sampun sumèlèh piyambak ing salêbêting baita, kalêrês dhasaring bolongan agêng pasagi, ingkang wontên ing têngah-têngahipun papan mênga (Kuildek) sawingkingipun tiyang wingking, minggah lampahing [lampah...]
[...ing] kajêng giligan, ingkang ngangkati barang wau, sampun tanpa kèndêl, sabên mingêr tumiyung manglung ing sajawining lambung kapal, sakêdhap netra sampun
boboting momotanipun, wasana baita momotan wau lajêng katarik ing baita motor sarana dhadhung panjang kados nalika sawêg dhatêng, kabêkta wangsul malih dhatêng kitha Pakalongan.
Pun Wilis ingkang sadangunipun nampèni momotan, mandhêg [ma...]
[...ndhêg] ginondhelan ing jangkaripun, ing mangke lajêng ebah saking ubênging wilah jantranipun, sawêwêngkoning pangkat kalih saking ngandhap dumugi nginggil gêtêr sadaya, toya sawingkinging baita ebah mawalikan, katingal ngantos pêthak mabluk saking sêruning pangêburipun wêlah jôntra. Tut, tut, têngara mangkat, nywabawa anggalur sawatawis sacêlaking pipa, jangkar sampun tinarik wangsul, gumantung tumèmplèk ing
pun pandêlêng ingkang angsal dharatan ing PakalongaPakalongan. tanpa gonjing sakêdhik, prasasat milir wontên ing lèpèn, samantên anglêring lampahipun baita.
Nitik enggaling oncatipun pathokaning pasawangan ing dharatan,
têtumpakan ing dharatan, jêr wontên ing sagantên sacêlaking baita botên wontên ancêr-ancêraning pandêlêng ingkang anjêjêr kenging kangge andugi-dugi rikating lampah kados ing dharatan.
ingkang mangidul, saking wetan mangilèn, muput kinêmput ing gamênging dharatan, pasisiring nuswa Jawi, pulo ênggyan kalairan tuwin padunungan kula sabôngsa, ingkang misuwur saindênging rat raya nuswa
ngantos ingupamèkakên manik têtungguling oncèn-oncèn mutyara, ingkang ngawêngi garis sabuking jagad, môngka rêrêngganing makutha karajan tanah lêdhok, inggih praja ing Nêdêrlan, sap-sapan mawarni-warni ulês biru, biruning langit ingkang gadhah mêlês, tinugêl ing biruning dharatan ingkang rêmêng-rêmêng sêmu rêgêd. Sinôngga ing biruning toya sagantên, ingkang miring dhatêng ijêm sêpuh, punika sadaya amahanani raos anglêsing manah, anglês ingkang gumiwang dhatêng ascarya, babêktanipun manah rudatin saking
badhe anyumêrêpi kawontênaning karajan ingkang alit nanging prakosa dibya nung, ngantos kuwawa amêngku jajahan, ingkang tikêl sèkêt wiyaring cêngkalipun, ambawahakên kawula ingkang tikêl pitu kathahing cacah jiwanipun.
Cirêbon ingkang sisih lèr wetan, amargi kapinujon botên pêrlu ngampiri momotan dhatêng Têgal utawi Cirêbon, kados ingkang sampun dados padatanipun baita gadhahanipun Rotêrdham Sêloid, mila ing mangke lampahipun pun Wilis botên turut pinggiring pasisir, lajêng bablas mangalèr ngilèn kemawon, ngambah lautan sagantên lèr, ingkang kasêbut nama sagantên Jawi ing sadaya gambar jagad, wontên ing margi nilar palabuhan Pakalongan dèrèng ngantos têbih, pucuking rêdi Slamêt, ingkang wontên têngah-têngahing watês Pakalongan kalihan Banyumas, sarta kenging kawastanan manggèn ing têngah-têngahipun nuswa Jawi, (mila ing dêdongèngan Jawi inggih kasêbut paku, ingkang môngka ancêripun tanah Jawi) katingal ngegla, mênju, malela angijèni, kados nêdha dipun èngêti dhatêng ingkang sami layaran nilar tanah Jawi. Jêgrêg kados anyangon-nyangonana basuki dhatêng ingkang sami kesah gadhah lampah, kosokwangsulipun, dhatêng ingkang sami nêdya dagang layar angajawi kadosangajawi kados. asuka pambagya raharja ing basukining lampahipun, ing prênah
mayat mangetan katingal wontên manthingilipun sawatawis, wontên ingkang kados katata wiwilahan, wontên ingkang dhêdhêsêkan, bokmanawi punika pucuking rêdi Sindara Sumbing, tuwin Diyèng, ingkang dados ancêr kodrat matêsi tanah Kêdhu kalihan Sêmarang, Pakalongan tuwin
namung toya lan akasa, ingkang toya lètèr kados sinipat, ingkang akasa ambawêng malênthuk kados tutup tenong
sanityasa dados ancêring buwêngan, pratôndha sanyata piwulanging ngèlmu kodrat, bilih wujuding jagad punika bundêr mimis, akasa punika awang-awang ingkang tanpa watês tanpa têpi, isi surya côndra lan kartika tanpa wilangan.
Wanci siyang watawis jam 2 ujung Endramayu katingal sakêdhap, anjulèrèh ing keblatipun wontên, lampahing baita lajêng mangilèn jêjêg, menggok mangalèr sarêng sampun nglangkungi ujung Krawang watawis jam 5 sontên,
iyasan ing Tanjung Priyuk punika wujudipun satunggal, nanging kapilah nama kalih, inggih punika palabuhan ngajêng (buitenhaven) kalihan palabuhan wingking (binnenhaven), palabuhan ngajêng punika ingkang winêngku ing tatanggulan sela wangun sai.
Sajawining palabuhan iyasan, baita layar alit-alit sami ambabar
sinawang saking mandrawa kados kumêndhênging dupa arsi,Rêsi. ingkang sawêg mumuja.
Mênggah wujuding palabuhan iyasan ing Tanjung Priyuk punika pasagi ambanon, ingkang manglojok dhatêng sagantên mawi kawêngku ing tanggulan sela tumpuk kalih lajur, saistha sunguting kalabang, môngka pêpagêr sampun ngantos palabuhan sagêd walêd, dening kalêbêtan pasir saking sagantên, dene margining baita sagêdipun lumêbêt ing palabuhan inggih mêdal ing antawisipun badhe gathukipun têtanggulan sela, ingkang saistha sunguting kalabang wau, (ingkang ingupakara tanpa pot) murih sagêdipun ajêg lêbêtipun, sampun ngantos ngandhasakên baita agêng-agêng, ingkang badhe lumêbêt ing palabuhan.
Pun Wilis saya cêlak kalihan palabuhan iyasan, saya kêndho lampahipun, ngantos upami tiyang, kêthimik-kêthimik, labêt saking gunging kuwatos bokmanawi kasandhung. Samantên pangarahipun juru pangrèhing baita, manawi badhe nglêbêtakên baitanipun dhatêng calangapanipun palabuhan Tanjung Priyuk, ing môngka kêmudhining Wilis, ingkang nyêpêng sampun juru kêmudhi punggawa ing Tanjung Priyuk (loods) ingkang mêthukakên dhatêngipun Wilis ing jawining palabuhan sawatawis têbih, dados saupami tanpa juru kêmudhi wau, kintên kula sampun botên wontên baita agêng purun lumêbêt ing palabuhan. dening kuwatos [kuwato...]
[...s] manawi kandhas, kapara sarêng kula pitakèn bab punika, trangipun sadhengah baita
sumarambahipun dhatêng kitha Batawi sumawana dhatêng kitha agêng talatah Jawi Kilèn.
Pun Wilis ajêg taksih kumukus kumêndhêng, nanging prasasat tanpa nywabawa, anggèning nyêlaki calangapaning palabuhan, sasampunipun lumêbêt ing calangap, lampahipun megos sakêdhik
tosan kaêcèt abrit, cumancang rante angsal dhasaring palabuhan, pating karampul jèjèr-jèjèr, mantêsimatêsi. prênahing palabuhan, ingkang katamtokakên dados margining baita agêng, turut pinggiring palabuhan ingkang têmbing kilèn, prênah panggenanipun gudhang-gudhang wadhah barang momotan baita, rantak-rantak pamanggènipun baita agêng, sami malang tumèmplèk ing pinggir, wontên ingkang nginggahakên momotan, wontên ingkang ngandhapakên sawênèh
tata-tata badhe mangkat, katôndha saking ungêling sêmpritan baungan, ingkang nyêntak kaping kalih namung mawi antawis sakêdhap, sawênèh sawêg mingêr mangangkah-angkah kados ngupados sakecanipun, anggèning badhe mapan nyêlani panunggilanipun baita, ingkang sampun sakeca pamanggènipun, mèpèt baturing palabuhan.
Ulêsing baita agêng-agêng manca warni, ngungkuli ingkang sampun kula sumêrêpi ing Sêmarang, sabab ing ngriku kawontênanipun baita agêng langkung kathah sanadyan lambungipun sadaya baita agêng pulasipun racak kulawu rêgêd sadaya ananging mêksa botên sami, wontên ingkang kulawu biru, wontên ingkang kulawu kêthèl, langkung malih ulêsing pêpanggunganipun, punapadene pipa-pipanipun, wontên ingkang pêthak, katingal rêsik gumrining, mawi pipa sinêsêr tundha cêmêng, wontên ingkang jêne anêmugiring, mawi pipa lugasan, sadaya botên wontên ingkang kantun, sami ambèbèr gandera pasagi miwah maju tiga, ulês warni-warni, manut ganderaning nagari, utawi Matsêkapei, wontên ingkang mawi gambar makutha raja, wontên ingkang namung mawi sastra ngadêg utawi bêbulêtan.
Dumugi panggenan ingkang sipat lowahan, sadhiyanipun [sadhiyanipu...]
[...n] pun Wilis tumèmplèkipun ing batur imbaning palabuhan, pun Wilis lajêng mingêr, mêdal saking margi ingkang ingancêr-ancêran palênthuk tosan, salajêngipun pun Wilis pinêthukakên ing baita alit, ingkang nampèni pucuking dhadhung kingkangingkang. dhinawahakên saking Wilis, minggir tamban-tambanan, nuntên minggir suprih mèpètipun batur ngiras tanggul tampingipun palabuhan, dhadhung ingkang tinampenan ing baita alit, sasampunipun kabêkta minggah ing dharatan, sarta ginubêdakên ing pathok tosan, canthik ngajêng
minôngka wot satêngah inggih ôndha, kangge mandhapipun para panumpak, wot wau sumèlèhipun angsal kajoganing baita, kaprênah ing lowahan tatampingan baita, ingkang namung kaêngakakên sabên baita sagêd tumèmplèk ing batur palabuhan iyasan, sabab inggilipun batur sampun kadamêl sipat kalihan kajoganing baita.
Nalika samantên wanci jam 7, srêngenge sampun surup nalika pun Wilis wontên sangajênging calangap palabuhan,
sangajênging gudhang, sadaya sampun sinulêdan, nanging dèrèng gadhah sorot sumunar, bawanipun taksih kasulakan pajaring ngantariksa.
Sawêg kemawon balabag uwot sumèlèh ing kajoganing baita, sampun lajêng anggili lampahipun para numpak, sami mandhap, awit sadaya sampun kadangon anggèning sami ngantu-antu, ngêntosi kengingipun dhatêng ing dharat, dhêsêk-dhêsêkan mandhapipun sami rêbut rumiyin, nanging mêksa botên ngantos uyêl-uyêlan, amargi ingkang kasêsa tinimbang ingkang sabar, mêksa kathah ingkang sabar, mèh sadaya para panumpak ingkang mandhap, gadhah cangkingan gêrdhu alit agêng, andilirandalidir. lampahipun nuju dhatêng gêdhong pabeyan sadaya, pêrlu mariksakakên babêktanipun, wontên ingkang lêrês dados awisaning nagari, punapa botên, utawi kalêrês kêdah mawi ambayar beya punapa botên, babêktan ingkang dados awisaning nagari, punika kados ta: apyun, dene ingkang kalêrês kenging ing beya, punika mèh sadaya barang dagangan ingkang asli saking mônca.
baita, amargi kaptin pangagênging baita botên sagêd anglilani, mila sarèhning kèndêlipun baita ing Batawi tigang dintên, dados sadaya panumpak mandhapipun sami ambêkta gêrdhu isi sandhangan, kangge santun salêbêtipun wontên ing kitha Batawi.
Wontên ing gêdhong pabeyan, babêktanipun ingkang sami mandhap, kapriksa dening punggawa pabeyan botên mawi kasatitèkakên sangêt, jalaran kakintên sampun tamtu botên isi ingkang dados awisaning nagari, punapadene barang
sampun kapriksa, mila sarêng mêdal saking gêdhong pabeyan, namung kaandhêg sakêdhap dening punggawa pabeyan, ingkang ngaglah ing satêngahing margi dhatêng ing sêtasiun sêpur, sabên sampun kanyatakakên, bilih gêrdhu sampun wontên cirinipun, lajêng kenging kabêkta lajêng.
Dumugi ing sêtasiun sêpur, rampung tumbas karcis, sadaya lajêng numpak ing gêrbong sêpur, sasumêrêp kula ingkang kathah sami numpak sêpur ingkang dhatêng Wèltêpredên, inggih punika Batawi Têngah, ingkang numpak sêpur dhatêng Batawi kitha lami, inggih punika kitha Batawi sisih lèr, ingkang [ing...]
[...kang] ngongkang sagantên, mangku palabuhan lami, karan Kitha Intên, prasasat botên wontên, ingkang manggèn gêgriya ing ngriku, pêrlu ngoncati bêntèring hawa siti pasisir, kawontênanipun ing kitha lami samangke, dados beda sangêt kalihan watawis kalihatusan taun ingkang kapêngkêr, rumiyin nalika taksih jaman rêsah, para Landi dumunungipun sami ngrompol, kinupêng ing baluwarti,
sawatawis têbih saking bêbiting, inggih punika ingkang samangke dados Batawi Kitha têngah, kanamakakên dening ingkang cikal bakal Weltevreden têgêsipun raosing manah sampun narimah, wêwahing panguwaosipun bôngsa Walandi wontên ing tanah Jawi, nambahi dhatêng kakêndêlanipun, lajêng purun sami dêdunung ing Bogor, sacêlaking tilas Karaton Pajajaran, botên ngêmungakên ngoncati hawaning pasisir kemawon, nanging lajêng ambujêng hawa asrêp, ingkang mirib hawaning sitinipun, Ing ngriku lajêng kakanamakênkanamakakên. Buitenzorg. Têgêsipun, luwar saking rêribêt, nanging lugunipun ingkang kanamakakên Buitenzorg. Punika ing sakawit namung pasanggrahanipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral, mirid saking
manawi nuju masanggrahan ing ngriku, luwar saking anggalih awrating padamêlan nagari, sarêng pasanggrahan wau dipun dalêmi Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, dados dalêm, kitha Bogor lajêng katukaran Buitenzorg.
Anglajêngakên cariyos kula bab kawontênanipun ing Batawi kitha lami, griya gêdhong agêng-agêng kathah sangêt, nanging botên wontên ingkang dipun griyani Walandi hartawan, gudhang-gudhang bêbanjêngan, isinipun barang-barang momotan baita alit-alit, ingkang taksih lêstantun ngangge margi palabuhan lami, dados minôngka papan patandhon barang ingkang mandhap saking baita alit-alit, utawi badhe kainggahakên dhatêng baita alit-alit wau. Gêdhong
toko-toko gadhahanipun bôngsa Cina, kutawiutawi. bôngsa Arab, pipitan angapit-apit radinan, saurutipun lèpèn Ciliwung, ingkang ambêlah kitha Batawi dados kalih bagiyan, wetan kalihan kilèn, tinanggul paplêstèran mawi tinamping ing hèk tosan, wiwit saking kitha Intên minggah dumugi ing Wèltêprèdên, sakiwa têngêning margi agêng kêkalih, ingkang ngapit-apit lèpèn wau, jêjêl apipit griya-griya [griya-gri...]
[...ya] tuwin toko-toko, kampung pacinan tuwin pakojanipun kitha ing Batawi, watawis wontên tigang pal panjangipun, pramila botên patosa ramenipun ing ngriku, ing wêktu siyang sêtum trèm sabên sadasa
lampahipun sadintên muput tanpa pot, têtiyang ingkang nyambut damêl bêbêrah, bêbasan ulêng-ulêngan, langkung malih manawi wanci jam 8 enjing mangsanipun ingkang nyambut damêl kantoran kêdah tumapak ing padamêlan, utawi jam 5 sontên, mangsanipun kantor-kantor katutup, kawontênanipun sami kalihan pêkên tumawon, margi tiyangipun manawi enjing dhatêng kitha Intên, manawi sontên dhatêng Wèltêptèdên, kosokwangsulipun, manawi ing wanci dalu ing ngriku sêpi sarta kirang pajar, jalaran ingkang lumampah ing radinan, kantun tiyang ingkang pancèn gêgriyaing ngriku, beda kalihan Wèltêptèdên, nadyan kawontênanipun griya-griya kirang pipit, jêr kathah ingkang agêng-agêng mawi kinubêng ing tamanan, nanging ing wanci dalu pajaripun nglangkungi, ing radinan rame sangêt, kathah tiyang ingkang langkung, lumampah utawi nênumpak, racakipun sadaya sami nêdya ambujêng kabingahan, among suka sakadaripun piyambak-piyambak, [piyamba...]
[...k-piyambak,] punika mênggah sababipun para
saking pamanggih kula kirang pêrlu, amargi wiwit ing tanah Jawi wontên èksêprès, Batawi punika kenging kapetang dados langkung cakêt saking pundi-pundi poncoting tanah Jawi, mila sintên ingkang purun marlokakên badhe sumêrêp, samangke sampun botên pêrlu wang-awangên, dhatêng danguning lampah. Mênggah kathahing prabeya, samangke ugi botên pêrlu dipun ajrihi, jêr sudanipun sampun kathah sangêt, lêrês katimbang kalihan kitha-kitha agêng ing satanah Jawi, Batawi punika kenging kawantanankawastanan. nyalênèh piyambak, dene tiyangipun ing ngriku bôngsa Malayu sarta sapriki taksih ngangge basanipun piyambak, sanadyan sampun pintên-pintên atus taun pamanggènipun ing tanah Jawi, sarta turun-maturun inggih carub wor kalihan tiyang siti ing ngriku, ananging kawontênanipun kitha, bedanipun kalihan sanès-sanèsipun kitha agêng ing tanah Jawi, mêksa botên kathah wontên ing gagasan,
Jawi katikêlakên wiyar sarta riyêlipun, sadhengah tiyang Jawi sagêd angwujudakên ing gagasanipun, mênggah agêng saha rêjanipun kitha Batawi, awit saking punika kula namung badhe nyariosakên bab panganggenipun têtiyang ing Batawi, ingkang pancèn kathah bedanipun kalihan panganggenipun bôngsa Jawi tulèn, para èstri racakipun sami mangangge rasukan sêmbagi panjang, ingkang tamtu dhasaripun pêthak, corèkipun lorèk utawi mawi sasêkaran agêng-agêng, ulês warni-warni sasênêngipun piyambak-piyambak, mratahipun sami agêlangan, atindhik cêplik, tuwin apanitèn dhadha susun tiga ing prênah
gêlungipun kondhe inggil, sarta kala-kala nanging kapetang awis, asring wontên ingkang mawi mêkênamukêna. ngangrangan, mupuk ing
ingkang ginêlung kêkêndhon sawatawis andhap, jalêripun sami maratah sami rasukan jas tuwin calana pêthak, kados cara Walandi, nanging wêwah mawi asabuk sarung, ingkang linêmpit tangkêp kalih, mila sagêd katingal sanginggiling dhêngkul, udhêng-udhênganipun [udhêng-udhêng...]
[...anipun] papakan utawi balangan, kados ingkang limrah cara Batawèn, nanging ugi kathah ingkang namung mawi kêthu gêpak kemawon, cara tiyang Malayu tulèn, priyantunipun mangke sadaya cara Walandi, nanging sanadyan sampun gundhul, taksih sami udhêng-udhêngan, tur taksih mawi mondholan, awit para priyantun botên ngêmungakên sakitha Batawi kemawon, nanging dalah ing dhusun-dhusun mèh sadaya asli saking Jawi Kilèn kapetang botên wontên, dene ingkang asli saking Batawi piyambak, botên wontên babar pisan, kintên-kintên sababipun makatên, tiyang Malayu pancèn botên rêmên dhatêng darajat kapriyayèn.
Kajawi ingkang sampun kasêbut ing nginggil, wontênipun kula manah kirang pêrlu kajalèntrèhakên sadaya ingkang kula sumêrêpi wontên ing kitha Batawi, sabab samangke sampun saya kathah gambar-gambar kawontênipunkawontênanipun. kitha Batawi, ingkang sumêbar wontên ing tanah Jawi, kados ta: gampilanipun kemawon, sintên ta ingkang dèrèng nate sumêrêp dhatêng gambar ngasêtotêr damêlan nagari Walandi. Dalêmipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral, manawi nuju rawuh ing Batawi, (Palêis van Rijswijk) gapura gung watawis kitha lami ingkang ingapit-apit gupala prunggu, saistha [sa...]
[...istha] prajurit jaman, Us Indhisê Kompêni, lèpèn Ciliwung, alun-alun Watêrlo kathah panunggilanipun, sampun sami kacêtha ing gambar wau sadaya.
Ing mangke kula namung badhe nyariosakên, mênggah kawontênanipun kitha Batawi, ingkang padatanipun kapêrlokakên dipun tingali dening têtiyang ngamanca, inggih punika:
Wetenschappen) karanipun miseyum,museum. nanging tiyang ing Batawi piyambak mastani gêdhong gajah. Mila kawastanan makatên, sabab ing sangajênging gêdhong wontên rêcanipun dipongga têmbaga ngadêg wontên ing bancik inggil, rumiyin kintunan saking Sri Maharaja ing Siyêm, dene pinahargya sae, nalika rawuh sapisan ing tanah Jawi, ing taun Mêsèi 1871, gêdhong wau manggènipun wontên ing Wèltêptèdên, ngadhêpakên alun-alun raja (Koningsplêin) mênggah isinipun, barang-barang kina, kados ta: rêca-rêca, sela-sela ingkang mawa sêratan Buda, barang-barang pangangge kina tuwin ingkang taksih kangge ing jaman punika ingkang atos, jêne sela, punapadene barang tênunan utawi sêmbêt, kados ta:
rimong, sasaminipun, sadaya aslinipun saking tanah-tanah ingkang kalêbêt wêwêngkonipun talatah Nuswantara (Insulindê) kajawi punika warnining dadamêl, salwiring pirantos kalangên pêpak sadaya, kados ta: dhuwung, sabêt, tamèng, towok, lawung, jêmparing, gôngsa, ringgit, kakathahên manawi kula cacahna sadaya, cêkakipun samukawis ingkang kina, adi utawi aèng, wêdalan ing Nuswantara Indiya Wetan, kathah sangêt ingkang sumimpên ing ngriku, wiwit barang ingkang prasasat tanpa aji, dumugi sêsotya ingkang agêngipun sakalungsu-kalungsu.
2. Kyai Sêtama, mariyêm prunggu ingkang sampun gumuling siti, wontên sapinggiring margi, cêlak gapura gung ingkang wontên ing margi dhatêng kitha Intên, kacariyos ing kinanipun, Kyai Sêtama wau sisihanipun Nyai Sêtomi, ingkang sapunikanipun taksih karawatan ing karaton Surakarta Hadiningrat, kaprênahakên ing maligèn kaca têngah-têngahing siti bêntar, mawi ginubah lawon pêthak, linuruban ing cindhe puspita. Miturut ujaring kaol, Nyai Sêtomi wau sabên ing dintên malang, Jumungah tuwin anggara kasih ngêdalakên êluh, saking anggènipun [ang...]
[...gènipun] ngraosakên pisahipun kalihan ingkang jalêr Kyai Sêtama, amangsuli Kyai Sêtama. Mênggah wujudipun limrah kados sanès-sanèsipun mariyêm, namung kaot sawatawis agêng, panjangipun watawis wontên kalih dhêpa, agêngipun ing bongkot watawis saprangkulan, namung wontên anèhipun sakêdhik, dening ing pungkasaning bongkot mawi pênthol, ingkang kaistha tangan anggêgêm, pucuking jêmpolan katingal mêdal sumêsêl antawisipun panuding kalihan dariji
karanipun wontên ing Batawi Kyai Jagur, sapunikanipun dening para kaduk ing piyandêl, kaanggêp pêpundhèn ingkang kapengin gadhah tuwuh, mila ing sabên dintên malang, botên wontên potipun, tamtu wontên ingkang kêkutug dêdupa tuwin nyajèni sêkar konyoh (kêmbang borèh) wontên ing ngriku, sumêrêp nyênyuwun utawi ngluwari patêmbayan.
3. Karamatanipun Sayid Odrus, tiyang alim saking nagari ing Arab gurunipun Kyai Gabud ingkang kuburipun sapriki dados panêpèn agêng, wontên ing kitha Surakarta, karan pakuburan ing gagudan, miturut namanipun [nama...]
[...nipun] kyai wau ingkang rumiyin piyambak pinêtak ing ngriku. Sayid Odrus nalika gêsangipun sapriki sampun wontên kiwa têngênipun satus taun, pinundhi-pundhi sangêt dening têtiyang Batawi, jalaran saking agênging karamatipun, mila sarêng tilar donya, ngantos kinubur ing salêbêting masjid ingkang wontên swamipaning palabuhan kitha Intên, ingkang sami mundhi-mundhi, sêdyanipun taksih sami nglêstantunakên pangaji-ajinipun, mila karamatan lajêng cinungkup adi, mawi ginubah-gubah ing sutra pêthak, sapriki dados pasadranan sarta panadaran ingkang saklangkung agêng.
4. Griya gêdhong agêng kagunganipun nagari (Stadhuis) kawastanan rumah bicarah, iyasan nalika taun 1707. Pambabaripun ing taun 1710. Rumiyin nalika jaman Kumpêni kangge parêpatanipun College van schepenen samangke kangge kantor karesidhenan, mênggah manggènipun griya wau ing kitha lami, mangku alun-alun sawatawis wiyar, nama alun-alun kantor bicarah.
5. Rêca Leyo ingkang ngadêg sanginggiling saka inggil, wontên têngah-têngahing alun-alun, Waterloo, ing kitha Batawi Têngah (Weltevreden) wontênipun rêca wau kaprênahakên ing ngriku wiwit nalika taun 1828. Prêlunipun [Prêlunipu...]
[...n] kangge pangèngêt-èngêt dhatêng prang agêng 1813. Risakipun wadyabala Pranês ingkang tinindhihan pribadi dening Prabu Napoleyun Bonapartê I lêbur dening barisanipun pintên-pintên nagari ingkang sami ngêbut dhatêng nagari Pranês, wontên ing sacêlakipun dhusun Watêrlo, ing tanah Bèlgi awit saking punika alun-alun dunungipun tôndha pangèngêt-èngêt
panguwaosipun bôngsa Walandi wontên ing Nuswantara. Manggènipun rêca wau ugi wontên ing alun-alun Watêrloo, nanging kaprênah pinggir ngungkurakên gêdhong agêng, iyasanipun Gupêrnur Jendral Dhandhêlês nalika taun 1809 calon
sap kalih, ngantos nyilêpakên agênging rêca, mênggah sêrêping rêca punika môngka tôndha pangaji-aji dhatêng ingkang rinêca, dene anggènipun ngadani ngadêgakên wontên ing ngriku, nalika tanggal kaping 29 Mèi 1869 amarêngi pasamuan agêng ngèngêti umuripun kitha Batawi sampun saprapating windu agêng (250 taun).
Ingkang kasêbut ing nginggil wau kula botên mêrlokakên ningali, amargi nalika dhatêng ing Batawi ingkang rumiyin, kula sampun ningali sadaya, awit saking punika samangke kula namung mêrlokakên mubêng-mubêng ing kitha kemawon, nyatakakên wontênipun pawartos bilih kitha Batawi rêjanipun saya sangêt, ngêlaripun saya kathah, pinanggihing manah kula, pawartos wau pancèn yêktos, kathah sangêt griya-griya ingkang tabêtipun kawistara bilih mêntas kabangun, langkung malih griya-griya ingkang cêtha bilih iyasan enggal, nêmbe kemawon kababar, kados ta: ing tanah Kondhang Dhiyah, sakampung agêng griya-griyanipun taksih enggal-enggal sadaya, kapara kathah ingkang dèrèng rampung panggarapipun, bakuning wêwangunanipun griya-griya ing ngriku wau sami sadaya, nanging dhapuring wêwujudanipun, satunggal lan satunggilipun griya beda-beda, dening sanès-sanèsipun cacongkokanipun, radinanipun ing ngriku wiyar sangêt, ing pinggir mawi kabatur kangge mapan margi tiyang (trottair) sabên antawis kintên-kintên satus tindak wontên adêg-adêgipun sanggan ting radinan, sadaya griya-griya ing ngriku manawi botên mangku patamanan, inggih kapara kinupêng ing patamanan, mila satunggal-satunggalipun sagêd malela, kasawang saking katêbihan pilah-pilah kados sami [sa...]
[...mi] rêbut katingal sae, wontên ingkang sajak mamèrakên bagusing wêwangunaning payonipun, wontên ingkang sajak ngungasakên dumêlinging pulasipun balungan dalah pagêr banonipun, utawi ngatingalakên endahing wêwujudaning rêrêngganipun, manawi karaosakên kados griya-griya wau sampun sami kakapti nêdya ambêbedhung dhatêng singa-singa ingkang ningali, murih bingungipun, sampun ngatos sagêd amastani pundi ingkang sae, pundi ingkang kirang sae. Saking pamirêng kula, griya-griya ing Kondhang Dhiyah wau, ingkang angwontênakên pakêmpaltanpakêmpalan. manggaota satunggil (maatschappaij) nama de Bouwploeg, dunungipun kantor pakêmpalan wau ing têmbe ugi badhe wontên ing ngriku, nanging sapunikanipun, griya ingkang badhe kangge kantor dèrèng rampung panggarapipun, inggih sampun katingal anjanggarang mawi panggungan matundha-tundha, nanging dèrèng kababar, bokmanawi namung saking dèrèng sampurna pangrêngganipun kemawon, samangke kula mangrêtos, wontênipun wandaning griya-griya ing Kondhang Dhiyah sami irib-iriban sadaya wau, dados pancèn kajarag dening ingkang iyasa, pamrihipun, têrang manawi sampun ngantos damêl bosêning pandulu, nanging kapara andadosna wêwahipun asrining pasawangan, nitik rakit-rakiting panatanipun tanah Kondhang
Dhiyah, kados ingkang sampun kula pratelakakên ing nginggil, kintên-kintên botên lêpat pambatang kula, manawi sawatawis taun malih, Kondhang Dhiyah wau sagêd dados sêsêkaring kampung Walandi ing kitha Batawi, kitha gung baludaganipun kitha Intên, inggih ingkang karanipun ing dangu kitha Jakêtra utawi Sundha Kalapa.
Engêt dhatêng têmbung Jakêtra, kula lajêng botên sagêd mêkak wêdaling gagasan, ingkang ngèngêti dhatêng jaman ingkang sampun kapêngkêr watawis sawindu agêng sapriki, sarèhning kula sampun botên sagêd nyêgah uluring gagasan, môngka kula manah-manah inggih wontên prayoginipun kula cariosakên ing ngriki, mila inggih lajêng kula pacak pisan kemawon, sasumêrêp kula dhatêng babadipun kitha Batawi, nanging inggih namung cêkakan, miturut saèngêt kula kemawon.
Jakêtra utawi Jakarta punika wancahaning têmbung Jayakarta. Mênggah wontênipun ingkang karan Batawi kitha Intên samangke punika, kasêbut nama Jayakarta wau, asring ugi kawastanan Surakarta, punika wiwitipun sawêg nalika taun Mêsèhi 1527 kemawon, sabibaripun kabêdhah dening Kangjêng Susuhunan ing Gunung Jati (Cêrbun) ratu pandhita ingkang mêncarakên agami Islam wontên ing tanah [ta...]
[...nah] Pasundhan (Jawi Kilèn ) putra mantu dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ing Bintara (Dêmak) Kangjêng Susuhunan ing Gunung Jati wau, aslinipun saking sabrang, nalika sawêg angajawi pêparab nama Falêtèhan, utawi asring ugi sinêbut nama Tagaril, ing sadèrèngipun kitha Jakarta kajogan dening Kangjêng Susuhunan ing Gunung Jati, naminipun, Sundha Kalapa, rèhipun tumut karaton ing Pajajaran môngka kitha pabeyan ingkang agêng piyambak sakukubaning tanah Pasundhan, sabêdhahipun wau kitha Sundha Kalapa sarta namanipun lajêng kasantunan Jayakarta, pabeyan ing ngriku kasiwêr dhatêng Kangjêng Susuhunan ing Gunung Jati, kalêbêtakên dados bawahing nagari Bantên. Ingkang jinunjung dados karaton, minôngka lintunipun karaton ing Pajajaran ingkang sampun kasirnakakên, ing salajêngipun sarêng karaton ing Bantên sinèrèhakên dhatêng putra nama Hasanudin, amargi Kangjêng Susuhunan ing Gunung Jati pêrlu
Bantên dados kasultanan, taksih sajumênêngipun Prabu Hasanudin wau, Jakêtra lêstantun karèh dhatêng Bantên, nanging satêngah inggih madêg piyambak, saking [sa...]
[...king] agênging wawênang ingkang kasampirakên Ingkang Sinuhun Sultan ing Bantên dhatêng Pangeran ing Jakêtra wau, nalika samantên sawêg nêdhêng-nêdhêngipun birahi kasultanan ing Bantên mêncarakên agami Islam dhatêng para kawula ingkang têbih saking têlênging karaton, petangipun taun Mêsèhi wontên salêbêtipun windu agêng ingkang kaping pitulas, palabuhan ing Bantên tuwin palabuhan ing Jakarta, punapadene palabuhan sanèsipun saurutipun nuswa Jawi ingkang sisih lèr, sami kasaba ing baitanipun bôngsa Portugis, bôngsa Walandi tuwin bôngsa Inggris, ingkang sami dagang layar, kulak pamêdaling siti Nuswantara. Bôngsa têtiga wau sami rêbut adêg, melik miyambaki mêmitran kalihan bôngsa Jawi, mila botên ngêmungakên sami crah piyambakan kemawon, malah ngantos mawi nindakakên pangobong dhatêng tiyang Jawi, sampun ngantos purun dipun kilaki dhatêng mêsahanipunmêngsahanipun. dagang, ngêmungna lawanan dagang kalihan sabôngsa kemawon, awit saking nalar ingkang makatên wau, Pangeran ing Jakarta, nalika samantên ingkang jumênêng nama Kawis Adimarta, tuwuh kuwatosipun bab anggènipun sampun kalajêng marêngakên dhatêng bôngsa Walandi, kenging damêl gudhang patandhon padagangan pinagêr ing grogol, wontên ing swamipaning palabuhan,
kuwatosing panggalih, bokmanawi ing têmbe bôngsa Walandi saya agêng padaganganipun, têmbung badhe saya agêng panguwaosipun wontên ing kitha Jakêtra, langkung malih sarêng kuwatosing panggalih wau binumbon ing pambombongipun bôngsa Inggris, ingkang ugi sampun kaparêngakên nyewa siti ing sapinggiring palabuhan, kangge ngadêgakên gudhang, bôngsa Walandi sêdyaning panggalih lajêng badhe tinundhung, manawi botên kenging kaalus, inggih kakasar. Punika wiwitipun kitha Jakêtra lajêng kêrêp dados papan paprangan, prasasat ginuntur ing dahuru mawantu-wantu ngantos pintên-pintên taun lamènipun, nalika samantên grogolipun bôngsa Walandi, ingkang lajêng dipun santosani, kadadosakên bêbiting dening Kapitan Jangkung ( Jan Pieterszoon Coen ).§ Ing carita babad Jawi J. P. Coen. Asring kasêbut nama Mur Jangkung Koning. Mur punika kintên-kintên pungkasaning têmbung Portegis, capitaomur ingkang katêgês pangagênging prajurit kapal, dene koning bokmanawi klèntunipun pangucap nirokakên ungeling têmb. Pitatosipun,Pitadosipun,. OsUs.
Indhisê Kumpani, kêrêp kinêpung têtiyang Jakêtra binantu ing tiyang Bantên, wêkasaning prang tiyang Walandi unggul juritipun pasagêdsagêd. ngrisak kitha Jakêtra ingkang lajêng kabangun malih dadoddados. kitha bôngsa Walandi. Wiwit nalika samantên, titi mangsanipun taun Mêsèhi: 1619 Jakêtra lajêng kanamakakên kitha Batawi, dening bôngsa Walandi, Ingkang Sinuhun Kangjêng
ingkang kaping kalih ugi tanpa wasana, wadyabala ing Mataram kathah ingkang kenging sêsakit, sarta kirangan têdha,
mundur wangsul dhatêng ing Ngèksiganda§ Ngeksiganda punika kramanipun Matarum (Mata + rum) inggih
kasugihanipun saya andêdêl, têtêp dados têlênging lampah dagangipun jagad kilèn kalihan jagad wetan.
Wontên dahuru malih nalika taun Mêsêhi 1740 sarêng bôngsa Cina damêl kraman nêdya ambêdhah kitha Batawi, nalika sêmantên wontênipun pêpêjah agêng sangêt, bôngsa Cina ingkang manggih lena saking dêdamêl Walandi gunggung wontên 10000.
Ing taun 1811 Batawi dalah sadaya laladan jajahanipun bôngsa Walandi ingkang wontên Nuswantara, karêbat dening karajan Inggris, sabab nagari Walandi kakukup dhatêng nagari Pranês, nagarinipun tiyang Dhidhong: Prasman, dening Napoleyun I, môngka nagari Inggris paprangan kalihan nagari Pranês.
Sarèhning pangrêbatipun Inggris dhatêng Nuswantara Indhiya Wetan wau, namung saking sampun ngantos jajahan nagari Walandi katut dados
kaluhuranipun Prabu Napeleyun I sarta sarêng nagari Walandi sampun ngadêg pribadi malih dados karajan, Nuswantara inggih lajêng kawangsulakên dhatêng nagari Walandi malih, nalika samantên, taunipun 1816 dados dangunipun Nuswantara kaasta Gupêrmèn Inggris namung 5 taun.
Wiwit Sundha Kalapa kaêlih nama Jakêtra, ngantos dados nama Batawi tambah-tambah raharjanipun, mindhak taun mindhak majêng, langkung malih sarêng Tanjung Priyuk dipun wontêni palabuhan, iyasan kangge kapal latu, ingkang nêlasakên wragat gunggung 26 ½ yuta rupiyah, sanuswantara Indiya Wêtan, kitha Batawi botên wontên ingkang ngasorakên agêng wiyar sarta kasugihanipun, kajawi namung kitha Singgapura (lêrêsipun Singapura) bawah nagari Inggris, mila inggih sampun botên
paprentahan nagari ugi saking ngriku, inggih sampun lêrês kitha Batawi angsal paraban ancêr jinantraning pangrèh Nuswantara.
Amangsuli cariyos bab lampah kula dintên Kêmis Wage tanggal [tangga...]
[...l] kaping 14 Rêjêb, utawi 19 Juni wanci jam 3 siyang kula sampun minggah ing baita malih, dipun êtêrakên mitra ingkang kula sipêngi, kathah para panumpak ingkang sampun datêng langkung rumiyin,
sadaya sami linggihan utawi mlampah-mlampah wontên ing panggungan ôngka 1. Panumpak pangkat 1 sami anjujug ing panggungan ôngka 1 utawi 2 ing pangkat 1. Sarèhning sadangunipun baita dèrèng lumampah, pipilahaning papangkatan botên dipun pêrduli, jalaran saking kathahipun para pangatêr, mila para panumpak pangkat kalih manawi wontên ingkang badhe dhatêng pangkat satunggal, samantên ugi panumpak pangkat satunggil, ingkang badhe dhatêng pangkat kalih, nadyan dalah mitra utawi sanakipun, inggih botên kaawisan, para pangantêr nadyan kawistara ing sêmunipun, dèrèng sami purun wangsul, manawi baita dèrèng badhe mangkat, ewasamantên sarêng jam 5, baita mêksa dèrèng mangkat kados ingkang sampun katamtokakên ing suwaunipun, saking sakêdhik lajêng sami mandhap saking baita, wangsul dhatêng kitha, amargi sami angsal katrangan saking
pangantêr satunggal sampun botên wontên ingkang kantun ing baita. Para panumpak pangkat 2 sami wiwit nêdha, sabibaripun lajêng sami gagrombolan wontên ing panggungan, panumpak ingkang minggah saking Batawi sami ngupados tatêpangan panumpak lami, manut sakajêngipun piyambak, nanging inggih wontên ingkang amanah botên pêrlu tatêpangan kalihan para panumpak lami sadaya.
Wanci jam 9 dalu dilah-dilah ing baita ingkang sami labuh jangkar, wontên ing palabuhan tuwin dilah-dilah ingkang wontên saurutipun imbanging palabuhan ingkang têmbing kilèn, miwah ingkang gumantung ing èmpèring gudhang-gudhang, atanapi ingkang wontên ing pucaking mênara andhap tuwin mênara inggil, sadaya mpunsampun. murub mubyar sinawang saking baita pating karêlip kados kartika rêkta ingkang anjrah ing satêpining palabuhan, sanadyan salêbêting palabuhan, katingalipun ugi kêbak dilah, dening isi layangan, wahananing gêbaganipun sorot, ingkang dhumawah ing tirta. Jam 9 lêrês, têngaraning baita
palabuhan, ingkang ing wanci dalu sami ugi sagêd katingal wela-wela, awit saking ingapit-apit mênara alit, ingkang
ingkang sumêbar, lir pendah gabah sinawur, angrênggani indênging antariksa, layanganing wulan purnama ingkang dhumawah ing toya, pêcah suwarnanipun dening obahing ombak, kêlap-kêlap angêlèbi bulakaning tirta, salajur ingkang kaprênah katênggêl ing sorot, sinawang saking baita kados radinan cahya seta, ingkang kêncêng nuju dhatêng alaming gagasan, jamanipun tiyang alayap-layap.
Gêbyar-gêbyaring dilah mênara ing calangaping palabuhan ingkang sisih wetan, nuwuhakên gagasan kados magêp-magêping kênya ingkang koncatan ing dasihipun, tinilar lêlana, manthiring urubipun dilah mênara sisihanipun, anglir pasêmonipun nêtyaning rena, ingkang jêmblêng saking kamitênggêngên, anggèning ngulatakên malayaring wêka. Sumêdhoting manah kula sampun tanpa upami ngraosakên soroting dilah kêkalih wau, awit lajêng karaos-raos, kèngêtan dhatêng para sutrêsna ingkang sami kula tilar. Ing sawingkingipun dilah kêkalih wau, ngêlêti palètèraning toya samodra ingkang pindha palataran rukmi seta, kalihan kuwunging wiyati, ingkang kados gêbêr gêdhah sinêbaran ing sêsotya nawarêtna, pasisiring nuswa Jawi, tanah kalairan kula
narimah ing sapanduming pêpasthèn, dhatêng sintên tiyangipun, ingkang tinakdir wiwit sumêrêp pajar hawa wontên ing sakukubaning talatahipun.
Kirang pêrlu kula udhala sadaya raosing manah, duk kula mulat siti wutah rah kula, anggèning saya dangu saya têbih antawisipun kalihan baita, ingkang kula tumpaki, [tu...]
[...mpaki,] sintên ingkang sampun nate pamitan badhe nilar ingkang dados pêpujaning manahipun, sampun tamtu botên kèwêdan angwontênakên têpa, mênggah raosing manah kula ing wêktu wau, botên siwah saglugut, inggih makatên raos sutrênyuhipun ing manah kula.
Kathah lêlangêning ênu ingkang anggawokakên pandulu kados ta:
manggènipun sumêbar wontên salèring paabuhanpalabuhan. Batawi,§ Pulo-pulo wau ingkang sawatawis agêng wontên namanipun, kados ta: pulo Damar Bêmar (Edam), Damar Kêcil (Almkaar), Nyamuk Bêsar, Rambut A E Kapal (Onrust) Sakit, Burung, Lusi, manggènipun wontên salebêting tutuwunganipun sagantên ing Batawi punika (reede. langkung malih wuwujudanipun satungtunggilsatunggil. [satung...]
[...tunggil] pulo alit-alit wau, ingkang pating palênuk wontên ing sakiwa têngêning margi ingkang dipun lampahi baita, wontên ingkang kados tiyang tilêman mujung, wontên ingkang kadosrai rasêksa ingkang tumênga ing ngakasa, wontên ingkang lonjong kados baita kawalik, utawi bundêr kados bathok mangkurêb, sadaya wau nambahi trênyuhing manah, trênyuh
ingkang kantun, sampun nata ing têlênging batos manthêr wontên urupipun pangajêng benjing sawatawis warsa wangsul malih,
vlakke Hoek) pojoking pulo Sumatra ingkang lèr wetan, rêmêng-rêmêng kulawu rêgêd jalèrèh wontên ing satêngêning baita têbih. Pulo Krakatao ingkang mrêgil wontên têngah-têngahing sagantên ing Bantên, misuwur saking anggènipun balêdhos nalika taun 1883, ngantos damêl papêjah [papê...]
[...jah] maèwu-èwu, sampun kalangkungan nalika jam 3 dalu, dados panumpak ingkang sami kapengin sumêrêp dhatêng rêdi gêmpal ing pulo wau satunggil botên wontên ingkang sagêd sumêrêp.
Ing ngriku ombaking sagantên sampun dados alun, sanadyan botên patos agêng, nanging sampun sagêd nyuda anglêring lampahipun baita.
Saking ngriku lampahing baita lajêng nêkuk mangalèr ngèncès mangilèn sakêdhik, Ujung Warata namung
pasisir, mila sadintên muput sampun tanpa wontên dharatan katingal, nadyan pulo alit kemawon botên wontên ingkang mancungul.
Enjingipun malih wiwit bangun taksih rêpêt-rêpêt, pasisiring Sumatra sampun katingal, wontên
Barisan) katingal biru mêlês pucak-pucakipun rintik-rintik, kados nyêmungkirangi têpining antariksa, pucaking rêdi kathah ingkang lancip tinimbang kalihan ingkang têmpak, pating cringih thèrèk-thèrèk kados jinèjèr,
asring lômba, nanging ugi asring rangkêp, kala-kala ngantos sap tiga sakawan, katingal riyêl uyêl-uyêlan kados sami rêbutan inggil.
Jam 11 siang, sakiwaning baita katingal wontên pulonipun, panganjuring pulo rêrentengan, ingkang sadaya kapering wontên sakiwaning baita, wontên ingkang panjang wontên ingkang cêlak, sadaya kêbak têtuwuhan kalapa.
Lampahipun baita cêlak sangêt kalihan pulo-pulo wau, nanging ugi cêlak kalihan pasisiring Sumatra, ngantos manawi sinipat kalihan kaca prakcana ingkang alit kemawon, sampun sagêd ningali tiyang ingkang wontên ing dharatan saking cêlakipun têtuwuhan ngantos sampun katingal ulêsipun
ingkang kondhukan ing punthuk, dèrèng angsal sunaring diwangkara, sadaya gadhah ulês piyambak-piyambak, kêlêm utawi mungal, manut gêbag dhawahing sorotipun Hyang Pradônggapati, sauruting dharatan, saking lèr mangidul, kenging gapyuking alun ingkang pêcah wonkênwontên. paranging pasisir, anglir tinêpi ing kêmadha pipit seta
pulo alit-alit, pating palênuk katingal adi, saking saening têtuwuhanipun, ngantos mèmpêr têtêdhan ingkang sinêkar ing mêmanis, tinata tharik-tharik ing meja lajuran.
Dangu têlasipun, kawarnaa sadaya ingkang ngasrèkakên pasawangan sakiwa têngêning margi, badhe lumêbêtipun baita ing palabuhan Padhang, lembak-lembak ing sacêlaking pasisir kala-kala katingal wontên baitanipun alit, jong ingkang ambabar layar, rêsik aprêkis katingalipun kados banyak widhe ingkang lumarap ing toya.
Jam 1 ½ pun Wilis sampun tumèmplèk ing imbaning palabuhan ing Padhang, pun Wilis inggih gampil sangêt lêbêtipun ing palabuhan, ing ngriku kawontênanipun baita agêng tuwin baita alit botên kathah, nanging mêksa sampun sagêd damêl pamarêming manah dhatêng sintên tiyangipun ingkang badhe andugi-dugi mênggah gênging padagangipun kitha Padhang. Emahaven makatên namanipun palabuhan baita agêng ing Padhang, dadosipun palabuhan sawêg wiwit nalika taun 1892 ing suwaunipun ingkang dados palabuhan, sarta samangke ugi taksih dados palabuhanipun baita alit-alit, punika sungapaning lèpèn, Batang Aral, ingkang sapunika kasêbut palabuhan lami.
Jam 1 ½ pun Wilis sampun wontên swamipaning Batur Palabuhan, wiwit andhawahakên tambang saking canthik wingking tuwin canthik ngajêng, supados lajêng kacancang angsal pathok tosan, ingkang dumunung ing imbaning palabuhan, para panumpak ingkang sami sumêdya mandhap, sampun santun mawi topi wiyar, mantun ngangge topi pèt, ngadêg pating dlajêg wontên sacêlaking tamping baita ingkang kaêngakakên, para numpak ingkang sami ambêkta anak alit-alit, kapêksa kêdah nêngga anakipun, kantun ing baita, mila katingal ayêm-ayêm, eca anggènipun sami ngêmong anakipun wontên ing
bêngok-bêngok nêdha kauncalan arta. Sabên plung, arta dhumawah ing toya, lêp, lare-lare wau sami salulup, ngrayah dhatêng ardana, ingkang kêlêmipun ing toya asin botên sagêd rikat, kados manawi kêlêm wontên ing toya tawa, mila arta ingkang kauncalakên tamtu inggih sagêd kêtututan, asring kemawon, [ke...]
[...mawon,] dèrèng ngantos dhumawah ing toya, arta sampun kenging kasaut, dene manawi lêpat nyautipun, arta lajêng kêlêm ing toya, sadaya lajêng sêsarêngan anggènipun nyalulupi, ing prênah dhawahipun arta wontên ing toya, lajêng katingal dados ancêr kalanganing lare-lare abên sirah kranggèh-kranggèh, saking anggènipun sami rêrêbutan, sintên ingkang langkung rikat panyautipun dhatêng arta wau.
Para panumpak anggènipun ngantu-antu kapengin mandhap, rumaos angsal sambèn ningali salulupanipun lare-lare angrayah arta wau, sanadyan tiyang-tiyang ingkang wontên ing batur palabuhan, katingalipun ugi rêmên nyawang dhatêng solahing lare-lare wontên ing toya, langkung malih manawi sami cikrak-cikrak, ingkang sami nyawang katingal rêna, dene kawistara sami mèsêm, namung para bêbau ingkang
dhatênging baita kapal ingkang kula tumpaki, katingal botên karèwès, sadaya mêlêng mindêng dhatêng padamêlanipun kemawon wontên ingkang nyorogi ngandhapakên arêng saking lori wontên ingkang ngusung nginggahakên arêngipun dhatêng ing baita.
Pun Wilis, satumèmplèkipun ing Batur Palabuhan, ingkang mawi dipun èmbèl-èmbèli karêtêg bukung sinôngga ing saka kajêng agêng-agêng, ngongkang ing toya lajêng wiwit mandhap, lampahipun anggilir sadaya anjujug dhatêng sêtatsiyun sêpur. Jam 2 ½ sêpur mangkat dhatêng kitha Padhang, nrajang pasitèn ingkang mêndhak-mandhukul, jalaran ing ngriku pancèn tanah parêdèn, watawis satêngah jam, kalêbêt kèndêlipun wontên ing haltê-haltê sêpur sampun dumugi ing kitha.
Kawontênanipun ing Padhang dèrèng kathah prabedanipun kalihan ing tanah Jawi, hawa, pasitèn, parêdèn, sarta tanêm-tuwuhipun taksih sami sadaya, botên damêl kagèting paningal, amung panganggening têtiyangipun, tuwin wêwangunaning griya sampun wontên bèntênipun, panganggenipun tiyang jalêr sami kados panganggenipun tiyang jalêr ing Batawi, jas-jasan calana, akêthu gêpak, bedanipun namung kathah ingkang mangangge ulês cêmêng, tinimbang kalihan ingkang mangangge ulês pêthak, sarta ingkang kathah sami aslendhang sarung. Tiyangipun èstri naracak sami sarungan, arasukan panjang, kados tiyang èstri ing Batawi, nanging bedanipun sawatawis wontên ingkang ubêd-ubêdan sirah wangun [wa...]
[...ngun] podhangan, sarupi têkês nanging ing nginggil papak mawi lancip ing kiwa têngên, tur mawi tirahan ingkang kumlawèr dhawah sawingkinging pundhak, kacriyos makatên punika panganggenipun tiyang èstri Padhang parêdèn, wêwangunaning griya kathah ingkang dhapur kampung, adhêpipun mujur ngajêngakên radinan, balunganipun kajêng utawi dêling kados ing tanah Jawi, nanging sadaya punggungan inggil, sinôngga ing pintên-pintên saka, dados manawi badhe lumêbêt ing griya, kêdah mawi minggah undhak-undhakan rumiyin, inggih makatên punika racaking wêwangunanipun griya têtiyang bôngsa Malayu.
ingkang wontên ing salêngêtingsalêbêting. kitha kemawon, sanadyan radinan ingkang anjog ing padhusunan inggih sami linapis ing Aspal (asphalt) inggih punika lêlêthêking êtir, ewasamantên ing pundi-pundi dados atos waradin anggêgêr lêmbu, sarta ing pundi-pundi rêsik gumrining kados tanpa kêndhat ingupakara. Inggih botên anggumunakên, dene ing ngriku pancèn siti parêdèn, dados prabeya sakêdhik kemawon, [kemawo...]
[...n,] sampun sagêd angwontênakên margi ingkang saenipun samantên, wit-witan pangayom-ayom margi, sadaya katingal lêma-lêma, anandhakakên bilih ing ngriku sitinipun êloh, jênening margi kayoman ijêming kêkajêngan, tuhu anggawokakên ingkang sami langkung ing ngriku. Sakiwa têngêning margi, pakaranganing pemahan racak wiyar-wiyar, kathah isinipun wit klapa tuwin karang kitri sanès-sanèsipun, pakêbonan, patamanan sami katingal kopèn, griya-griya rêsik, kawistara manawi dipun gêmatèni pangupakaranipun, nanging wontên kuciwanipun sakêdhik, dene griya-griya wau nadyan ingkang agêng pisan, kathah sangêt ingkang payonipun wêlit, pot siti agêng wontên sangajênging griya, ingkang alit-alit tinata wontên ing hèking panggungan, isi sêkar warni-warni, tuhu damêl asrining pasawangan dhatêng satunggil-tunggiling pakarangan, sadaya wau nadyan èmpêripun dhatêng kawontênaning tanah Jawi taksih kathah sangêt, ewasamantên sampun suka raos dhatêng sintên ingkang umulat, langkung malih manawi ingkang umulat pancèn tiyang manca, bilih ing ngriku punika tanahipun tiyang Malayu, talatahipun pulo Sumatra, dene pulo Sumatra punika panjang nyaladhang mujur mangidul ngetan [ngeta...]
[...n] tinugêl garis kêndhiting jagad, pindha amrabatangana wot pulo-pulo ingkang wiwit nuswa Jawi tuwin Bali, Lombok nêkuk mangetan dumugi pulo Timur, nyambêt pisahipun jagad Asiyah kalihan jagad Ostraliyah.
Sumatra punika kintên-kintên katêlah saking pakêcapaning têmbung samodra, amargi ing dangu pulo Sumatra ugi karan Pulo Tasik, sami ugi kalihan pêparabipun Kangjêng
kalairanipun ing Tanah Pase talatah pulo Sumatra, ugi asring kasêbut nama Radèn Samodra.
Kitha Padhang ing kinanipun karaton ing Minangkabu, inggih punika ingkang kawastanan Padhang Nginggil sarta Padhang Ngandhap, kalihan Padhang Tanah Ngare, dene wontênipun nama Minangkabu, ujaring kaol, katêlah ing pakêcapan saking mênang kêrbo.
Kawontênanipun kitha Padhang, ingkang adi aèng, pantês kapêrlokakên dipun tingali tiyang manca, kapetang botên wontên, namung manawi kangge awon nganggur, sarèhning sampun wontên ing kitha Padhang
sabab saking kathahing wanara ingkang wontên ing ngriku. Mênggah prênahing rêdi wau wontên sakiduling sungapanipun lèpèn Padhang dhatêng ing sagantên (palabuhan lami) dene wujudipun mèh bundêr malêndhuk kados tutup tenong. Wiwit saking suku dumugi pucak rêdi kadhatoning wanara wau kêbak kêkajêngan utawi thuthukulan wana sanès-sanèsipun, manawi badhe ningali kathahing wre ingkang wontên ing ngriku kêdah numpak baita tambangan saking pinggiring sungapan ingkang sisih lèr dhatêng brang kidul, manawi sampun dumugi ing sukuning rêdi, kantun nguncali wowohan doyananipun, sadaya kêthèk ingkang sumêrêp têmtu lajêng dhatêng sami ngrayah, ngalapi wowohan wau.
Kajawi saking punika gisikaning samodra sawingking kamar bolah ing Padhang, inggih lowung kangge sambèn manawi namung badhe ningali kawontênanipun ing Padhang kemawon, aluning sagantên ing ngriku
ing prênah ingkang wontên têlukipun, punika tandhanipun bilih kawontênanipun tanah Sumatra taksih mèh sami kemawon kalihan tanah Jawi, raos ingkang ambedakakên sadaya ingkang kasawang punika prasasat botên wontên.
Griya ing Padhang sumêrêp kula ingkang agêng piyambak gêdhong dalêmipun Tuwan Gupêrnur Sumatra's Wêstkaust (Sumatra Pasisir Kilèn) inggih punika wawakilipun Kangjêng Gupêrnêmèn ingkang mangrèh tanah Padhang parêdèn kalihan tanah Padhang ngare.
Ing watawis têngah-têngahing kitha wontên alun-alunipun wiyar, nanging ginêbal ing sukêt, mawi tinugêl-tugêl ing margi, ing têngahipun ingadêgan tugu pèngêtan dhatêng lêlabêtanipun Jendral Migilsê ingkang sagêd nyirêp kraman bôngsa Padri nalika taun Mêsèhi 1821 dumugi 1837, mila alun-alun wau karanipun inggih "Michielsplein ".
Ing palabuhan lami ugi wontên tugunipun pèngêtan, nanging kula botên kobêr maspadakakên papêthan utawi sêratanipun, ingkang cinawi ing ngriku.
Hawanipun ing Padhang kenging kawastanan sakeca, mèmpêr hawa ing tanah Priyangan, nanging wujudipun kitha-kitha botên nyandhak kitha-kitha ing tanah Priyangan. Watawis tigang jam (kalêbêt
kitha, raosing manah têka sampun marêm. Sarêngan kula mbokmanawi samantên ugi, amargi lajêng ngajak wangsul dhatêng ing baita, lajêng anumpak oto
sawatawis radi kasêngkakakên, mila dèrèng ngantos jam 5 kula sampun ngancik ing baita malih, badhe adus sampun kalungsèn, mila nrimah namung santun pangangge kemawon, pêrlu sampun agêngipun kasaru, alitipun
gogroganing arêng sela, ingkang dhawah ing kajoganing baita. Candhela-candhela tuwin kontên-kontên ingkang suwaunipun katutup rapêt supados
pêpanggungan, sami sinêntoran ing toya saking pipa pompa, salajêngipun kinêsutan ing sapu sikat, ingkang binuntêl ing gombalan wiyar. Botên ngantos satêngah jam, ing pundi-pundi sampun rêsik sarta garing, amargi ingkang
kakintên dangu têlasipun, lajêng kinasut ing sinjang, ngantos sagaringipun, supados tumuntên lajêng kenging kaambah ing para panumpak malih, tanpa kuwatos bok bilih panganggenipun
nêdha. Sabakdaning nêdha lajêng bibaran, ingkang kathah wangsul dhatêng panggungan apêpanthan gagrombolan, wontên ingkang linggihan, wontên ingkang adêg-adêgan,
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Kalimantan Tengah.
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.23, 14 Maret 2013.
pitik kie.. ora mumet nek pas rego pitik munggah
"Para pamiarsa, samangke badhe kita aturaken giaran ringgit wacucal sedalu natas kanthi lampahan Antareja Mbalela dening dhalang Ki Hadi Sugito saking Toyan, Wates, Kulonprogo. Ing pangajab, giaran punika mugi saged dados jampi sayah lan panglipur ing manah. Para kanca ingkang ngayahi jejibahan ing studio ngaturaken sugeng wungon, sugeng midhangetaken ngantos paripurnaning giaran samangke. Sumangga..."Mangkono iku biasane yen penyiar radio miwiti siaran wayang kulit sawengi natas. Ing tlatah Ngayogyakarta meh saben bengi ana siaran wayang kulit kanthi dhalang ganti-ganti. Umume kawiwitan jam 21.30 WIB nganti tekan byar gagat rahina."Wungon" utawa lèk-lèkan - saka tembung "wungu" (Jw. = tangi) utawa "melèk" - mujudake kegiatan sing ngemu pangangkah utawa ujub. Mula sadurunge giaran utawa sasuwene talu (bagean pambuka lakon wayang) sok disebutake ujub-ujub panyuwunan lan atur panuwun saka kadang utawa paguyuban sing ngersaake giaran
kelompok jaga rondha wilayah RT utawa mung dhapur kelompok jagongan begadhangan. Wungon biasane ditindakake dening bapak-bapak utawa priyayi kasepuhan, sanadyan kadang kanoman uga akeh sing seneng.Giaran lakon wayang kulit sawengi natas pancen paling trep ngantheni wungon sing samesthine. Iku mau ora uwal saka filosofi pagelaran wayang lan filosofi gendhing magepokan karo laku jantraning uripe manungsa ing donya iki. Pagelaran wayang kulit apese momot 4 perangan baku, yaiku: talu, jejer, lakon, byar.Talu = saka tembung "anata ulu", tegese nata sing wis-wis. Pengalaman urip sing wis kepungkur digelar-digulung, direfleksi minangka kaca benggala, dipetani lan dibundheli dadi kawicaksanan urip sing anyar. Bab-bab kepungkur, becik lan ala, yen ditata kanthi premati bakal ngatonake lan menehi kawruh kautaman tumrap urip saiki lan samengkone.Jejer, yaiku sosok-sosok karakter kang mapan dadi peran sing katon ana ing madyaning urip bebarengan.Lakon = saka tembung "laku". Teka-tekane laku iku lakon sing diparagaake dening pribadi-pribadi kang kajejerake.Byar, tegese nganti "mak byar", antuk pepadhang. Miturut pakem, lakon wayang kudune digelarake sawengi natas nganti bangun esuk wayahe sang surya mlethek ing brang wetan madhangi jagad. Wungon samesthine ngolehake pepadhang tumraping cipta-rasa-karsaning manungsa supaya bisa urip kanthi kawruh, cara lan semangat sing anyar. Mulih nonton wayang kudune karo mbundheli kawruh kautamaning urip sing wis kagelarake ing lakon wayang mau.Gendhing-gendhing iringan sajroning pagelaran wayang kulit duwe laras sing
marang tataran norma-norma karakter.Yen wis ana tandha tengara celuk-celuk saka si punakawan iku, para wiyaga banjur siaga tata-tata mapan ing pangkon gamelan sing ditintingake, ngadhep gamelan slendro utawa pelog. Iki ngemu teges, paraga peran aja nganti kleru anggone lungguh lan pener anggone ndhodhok selehake perkara (empan papan). Aja nganti dheweke iku mung latah lan kesaru ela-elu ing public-opinion (manut wong liya) nanging lirwa marang common-sense (rahsa-
njedhul2? He...he...! Bareng njedhul, malah ngajak wungon!
Bengi iki pengin turu sore mas. Pirang-pirang dina wis wungon nglembur pegawean. Bot bote anak bojo.Wis ngono wae....
Pemilu dina kemis tanggal 9 April 2009 kepekso kudu wungon, amargo aku didapuk maneh dadi KPPS, kang mongko jumlah pemilih ing TPS ku luwih saka patangatus, ngebyar nganti
mangke salah anggenipun ngrekap surat suara, nyontreng caleg dadi petruk utowo gareng saking partai ngestino huehuehuehue
BOTEN nampi sumbangan awujud sembako! Menawi ngersaaken nyumbang, kaaturan nge-KLIK IKLAN ing halaman punika utawi iklan google
taun Je, ôngka 1854 utawi kaping 7 Juni 1924, pahêman Radyapustaka parêpatan pangrèh wontên ing Radyapustaka Sriwadari, mawi anyêdhahi kumisi dhalang sarta niyaga.
1. Radèn Mas Arya Wuryaningrat, wisesa, 2. Radèn Ngabèi Prajakintaka, panitra sarta kumisi
ngandika sarèhning pangrèh namung sakêdhik botên susah maos nutilên, kalihan bab dhawuhing nagari botên karêmbag rumiyin, pancèn badhe lajêng ngrêmbag bab padhalangan anggènipun badhe suka diploma dhatêng murit, ingkang badhe
badhe aturipun Mas Ngabèi Yasawidagda punika sampun karêmbag kalihan para kumisi, badhe panindakipun andadar murit padhalangan punika kaangkah kalih rambahan, sarambahan dipun takèni ijêman bab kawruh padhalangan ingkang sampun kawulangakên kapurih nyêrati, lajêng sarambahipun ing sanèsipun dalu malih kadadar bab manggèning suluk lajêng ngêcakakên pisan, ing ngriku sampun dipun sudhiyani kêlir, ringgit, gôngsa saniyaganipun, upaminipun makatên, dipun takèni suluk manyura agêng punika kangge punapa, manawi
ambiji piyambak-piyambak, mangke punapa pikantukipun lajêng karêmbag, ingkang sampun
tanggal kaping 22 sarta 25 Juli 1924, wisesa lajêng anggalih pêpiritan ingkang kangge maringi tôndha tamating pasinaon, nyuwun pitulung dhatêng Kangjêng Pangeran Arya Kusumadiningrat, nyuwun larasan partisara ingkang kaparingakên dhatêng para kriya. Mangke ingkang
dhawuh amrayogèkakên sadaya ingkang kawulangakên supados dipun cathêti katata prayogi lajêng kadamêl buk, punika kadospundi, aturipun dèrèng sagêd damêl. Wisesa andangu pasinaon dhalang punika saupami dipun lêbêti bôngsa sabrang
bayaranipun ingkang kêdah kaagêngakên. Wisesa andangu saupami pantêsipun pintên bayaranipun, aturipun inggih f 10, punika cêkapan, Mas Ngabèi Martasuwignya matur, bab ringgit kagungan dalêm ing musium punika kangge ajar para murid, owêl sangêt, dening saening ringgit amargi têmtunipun panindakipun [pa...]
[...nindakipun] tiyang ingkang dèrèng nate punika mêsthi botên sagêd ngatos-atos, sayêktosipun manawi nyumêrêpi ringgit wau kangge ajar murid punika kados dipun tangis-tangisana, amila prayogi kaupadosakên ringgit sanès kemawon. Panitra II nyambêti atur, sayêktos kathah ingkang risak gapit utawi tudingipun, kados sampun wontên sadasa ingkang risak, wisesa anglêrêsakakên manawi kathah ingkang risak punika, lajêng dados rêmbag panjang, kadadosanipun nyuwun ing saandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana bokmanawi wontên kagungan dalêm ringgit ingkang kapering, lajêng dhawuh damêl sêrat katur pangagênging parentah karaton canthèl unjuk nyuwun ringgit wau.
II. Wisesa mratelakakên manawi badhe adamêl pasinaon nabuh gôngsa, ing samangke kumisi sampun damêl bukipun pangajaran, badhe kaêcapakên, kumisi ngaturakên rèngrèngipun dhatêng wisesa, kapriksa, bêbukanipun wontên ingkang kagalih kirang sakeca, kadhawuhan ngewahi sarta dhawuh dhatêng kumisi supados kapasrahakên panitra ewah-ewahanipun, sarta dhawuh adamêl wara-wara badhe adêging pasinaon nabuh wau, mawi kapratelakna wêwatènipunwêwatonipun. ingkang katampèn sinau sagêd maos Jawi sarta sagêd dhatêng ôngka.
III. Wisesa amratelakakên mawi badhe adamêl pasinaon [pasinao...]
[...n] têmbung Kawi, badhe gurunipun Tuwan Dhoktêr H. Krèmêr, ing Ngayogyakarta, lajêng andangu dhatêng Radèn Ngabèi Wôngsadilaga sakecanipun anggèning suka sêrat panêmbung dhatêng Tuwan Dhoktêr H. Krèmêr wau, aturipun prayogi kaprasajakakên kemawon manawi awit saking prasabênipun pakêmpalan Mardibasa tuwan dhoktêr sagah amulang têmbung Kawi botên mawi prabeya, ugêr lampahipun saking Ngayogya sarta pondhokanipun kasanggi, punika dipun sanggêmi, sarta Radyapustaka ingkang badhe ngadêgakên, wisesa kaparêng, lajêng dhawuh dhatêng panitra adamêl sêrat dhatêng tuwan dhoktêr
nalika malêm Akad tanggal kaping 11 Rabingulakir Dal 1855 utawi kaping 8. 9 Nopèmbêr 1924.
1. Wisesa, Radèn Mas Arya Wuryaningrat, 2. Kondhanging wisesa, Radèn Tumênggung Wôngsanagara, 3. Panitra, Radèn Ngabèi Prajakintaka, 4. Panitya, Radèn Ngabèi Suradipura, 5. Panitya, Mas Ngabèi Yasawidagda, 6. Juru rêmbag, Tuwan E. Mudhi.
I. Maos nutilên sarampungipun, wisesa anggalih partisaraning murid padhalangan, ingkang mungêl dhalang pangkadpangkat. 2 punika kirang prayogi, dening sayêktosipun [sayêkto...]
II. Wisesa mratelakakên manawi nampèni sêrat dhawuhing nagari mundhut panimbang, awit saking pamrayoginipun kangjêng tuwan residhèn undhang-undhang nagari bab barang kina punapa botên prayogi kasantunan kados undhang-undhang ing nagari Ngayogyakarta, amargi ing mangke ugi ngimpungimpun (dan di tempat lain). barang kina badhe adamêl musium kados ing ngriki, wisesa lajêng maos undhang-undhang ing Ngayogyakarta, katandhing kalihan undhang-undhang ing Surakarta, suraosipun sasat sami kemawon, namung undhang-undhang ing Ngayogyakarta [Ngayo...]
[...gyakarta] katêrangakên wijang-wijangipun, ing Surakarta botên, sarampungipun lajêng kataringakên, dados rêmbag sawatawis, putusanipun undhang-undhang nagari kaewahan mirit undhang-undhang ing Ngayogyakarta, paturanipun dhatêng nagari kapasrahakên panitya Radèn Ngabèi Suradipura.
Citrairadya sagah barang kawruh kêmasan wau botên susah mawi ganjaran, sarta sampun kalampahan ngaturakên karanganipun sawatawis, namung lajêng kèndêl dumugi sapriki dening sakit, sapunika sampun saras, dhawuhing wisesa supados kaenggalakên, ing sapunika lajêng
damêl prisprah upados kawruh punapa ingkang parlu, dados rêmbag sawatawis, putusanipun prisprah kawruh panyugingpanyungging. dipun gantungi ganjaran kathah-kathahipun f 50.
VI. Wisesa andangu dhatêng panitra punapa Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya sampun maringakên pola kangge têtêngêr, aturipun dèrèng, sarta lajêng matur
wangsulanipun sawêg karêmbag. Putusanipun ngêntosi wangsulan saking muhkamadiyah.
Sarampungipun rêmbag sadaya, wisesa anggalih bilih panitra kêkathahên pandamêlan, kêdah gadhah kanthi mantri satunggal minôngka kasorsoran, [kasor...]
[...soran,] punika wisesa kagungan pandêngan.
priyantun kêkalih punika sami nyêkapi sayêktos kasagêdanipun, sarta rêmên dhatêng kawruh Jawi, dados rêmbag sawatawis, putusanipun sami botên nyuwawèni manawi salah satunggalipun kadadosakên sor-soraning panitra, amargi têmtunipun sami botên kenging kaêrèh, môngka bêtahipun punika kanthi minôngka bêbauning panitra. Lajêng ngrêmbag sintên abdi dalêm ingkang rêmên dhatêng kawruh Jawi, dangu sami ngèngêt-èngêt sarta amanah-manah, namung botên wontên ingkang angsal pandêngan, wêkasan kondhanging wisesa mrayogèkakên pamilihipun supados kapasrahakên [kapasraha...]
omah.. ra ono sing metu ki,opo podo turu awan dadi males arep ngisi
Para Kimiawan, Panerus babagan ilmu Kimia sasampunipun Harbi Al Himsyari
Harbi Al Himsyari, kimiawan saking Arab.[1] Bapa tuwin ibunipun tiyang Yaman.[2] Gesang nalika abad kaping 7 uga abad kaping 8.[1] sarjana al kemis saking Yaman[2], nagara ingkang wonten ing Ujung Arab wonten ing bawana Asia sisih Barat Daya[3].
Piyambakipun dipuntepang dados guru islam wonten ing bidang al kemis,[1] Uga dados guru saking panemu nuli kimiawan ageng saking Arab inggih punika Jabir ( nalika taun 721-815 )[2] Al Kimia, dipunangsal saking abasa Arab al kimia.[3] ilmu ingkang filosofinipun sarta nganggem praktek kuna kangge upaya ngubah logam dasar dados emas, utawi pangubahan unsur dados unsur ingkang sanes, boten kayata ilmu sihir kaliyan ilmu ghaib ingkang wonten ing jaman nalika semana.[3]
Dados guru saking Jabir ibn Hayyan, ahli al kemis islam ingkang ageng, apoteker, filsuf utawi filosof, astronom uga dados fisikawan Arab.[3] Jabir ibn Hayyan punika uga ingkang akiripun dados bapak kimia Arab, sebatan ingkang dipunangsal saking tiyang Éropah.[3]
Saderengipun Harbi Al Himsyari ngasuh Jabir ibn Hayyan dados anak ingkang dipunajar, Jabir ibn Hayyan mados kawruh uga dipunkulawentah Al Qur'an wiwit alit.[3] Profesi Bapak saking Jabir ibn Hayyan ingkang dados kimiawan kasebut ingkang andadosaken kontribusi ageng kangge piyambakipun dados ahli al kemis (kimiawan) uga kayata Bapanipun.[3]
Sanesipun Harbi Al Himsyari guru saking Bapak Kimia (Jabir ibn Hayyan) inggih punika, guru-guru ageng uga inggih punika imam Sunni ingkang kaenem Imam Ja'far Al Sidiq.[3]
^ a b c (en)topik Harbi al himsyari dipununduh
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.19, 5 Maret 2016.
padha bethara Kresna; awatak Baladewa; agegaman trisula wedha; jinejer wolak-waliking zaman; ?
punika, panjenengan sampun nyengkuyung blog punika. (``,)
BOTEN nampi sumbangan awujud sembako! Menawi ngersaaken nyumbang, kaaturan nge-KLIK IKLAN ing halaman punika
resik,padhang C.karo,naliko,lan D.loro,akeh,sepuluh
Pakaian sing ndok omah koyok ngene iki,
KAKANG KAWAH ADI ARI-ARI, SEDULUR TUWO PAPAT LIMO PANCER SING DUMUNUNG ANA ING AWAKING INGSUN, JUNGKUNGONO LAKU INGSUN JABANG BAYINE………(NAMA KITA) BISA KASEMBADAN OPO SING ONO ATI LAN PIKIRAN INGSUN,
BYAR PADHANG BADAN JASMANI * BYAR PADHANG BADAN ROHANI * PADHANG SAKING KERSANE GUSTI * GUSTI INGSUN KANG MAHA SUCI.
arep ngurangi kanggo bal-balan, soale ak nek ngono kui yo ikut melu e mas. mergane kerjaanku yo berhubungan karo golek
jejer wong 4, kudu ngantri boarding nang ngarep dhewe. Yen wes dibuka, langsung cepet2an mlayu nang pesawat. hihihihihi. Yen saiki Ryanair
Atur kawula Ki Sêtrawijaya, bêkêl siti dhusun ing Nglalung tanah ing Sokawatos. Bawah dalêm ing kadospaten kaprabon kaprangwadanan. Ing ngajêng andhèrèk Kangjêng Pangeran Mayor Ariya Suryanagara, kawula kapriksa ing parentah agêng, ingkang awit sangking aturipun Ki Sakrama ing Kalêbèn dhumatêng ing parentah agêng, kala ing dintên Sênèn tanggal ping 14 wulan Arwah ing taun Jimawal 1765, wanci enjing Ki Sakrama wau dipun pêndhêt bêrah dhatêng tiyang Cina, awasta Sêngkèk Tio Èk, rencangipun Babah Tio Owah, pak apyun tanah ing Kaduwang, Sêngkèk Tio Èk wau badhe kêsah dhatêng ing Karangbangun. Lampahipun dumugi wontên margi wana siti ing Karandhon. Padhêkahanipun tatênggan kawula siti dhusun ing Nglalung, Sêngkèk Tio Èk wau amanggih bilai, dipun kaniaya dipun begal ing tiyang durjana, batên kantênan tiyangipun. Sêngkèk Tio Èk anandhang tatu sakêlangkung kathah, lajêng dados ing pêjahipun. Wondèntên atur kawula inggih sayêktos. Sêngkèk Tio Èk dipun begal dipun kaniaya ing tiyang durjana, pêjah wontên tatênggan kawula siti dhusun ing Karandhon.
Sarêng ing dintên Sêlasanipun, wanci lingsir kilèn kawula kadhatêngan tiyang awasta Ki Kêrtasêmita, kancanipun tiyang tiga, utusanipun kapala pak agêng. Kautus
ing tiyang durjana, batên kantênan tiyangipun durjana, wontên siti dhusun ing Karandhon. Ing tembe wingking mênawi angsal titik kantênan kapanggih tiyangipun durjana, ingkang nganiaya amêjahi dhatêng Sêngkèk Tio Èk wau, atas dipun suwun ing adil pariksanipun ing parentah agêng, kônca prapat mônca gangsal sadaya, inggih sami anaidi anampèni ing pisaidipun upas Ki Kêrtasêmita wau, akalihan kawula inggih animbangi ambucal pisaid. Kados dèntên pisaidipun Ki Kêrtasêmita upas. Jisim wau lajêng kapêtak, wontên siti panggenan pambegalan wau, namung punika atur kawula.
Kala kapriksa wontên ing pasowan dalêm. Ing kadospatèn kaprabon kaprangwadanan. Ing dintên Kêmis tanggal ping 17 wulan Arwah ing taun
dianggep suci déning umat Hindhu. Tanduran iki nduwèni ukuran gedhé banget lan kerep ditandur ing cedhak bangunan suci.
Nalika panemuan Candhi Pawon, wit iki diweruhi thukul ing reruntuhan bangunan.[1]
^ Krom, NJ (1927). From Mendut to Borobudur
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.34, 29 Februari 2016.
Manuk inggih punika salah satunggalipun fauna ing Taman nasional Banff. Sanesipun punika wonten fauna-auna ingkang tasih liar. Langkung saking 260 spesies peksi wonten Taman Nasional Banff. Musim semi lan wiwit musim panas inggih punika musim paling produktif. Wekdal paling sae kagem Birding inggih punika wekdal antawisipun jam saderengipun srengéngé ketingal ngantos jam 9 utawi 10 enjang. Kathah sanget ing Bow Valley. Laladan Banff Townsite, Guwa lan Basin rawa, lan Danau Vermilion sedaya punika minangka laladan Birding produktif. Laladan Banff Townsite inggih punika laladan pemukiman sepuh ing lereng Gunung Tunnel, Kali Bow hulu saking Jembatan Kali Bow, lan laladan ing kandang kuda ing ngandhap Guwa Avenue. Laladan pemukimanipun wonten pinus cemara ingkang kathah, sepuh lan wit poplar lan karangan hias.[2]
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.55, 6 Oktober 2016.
Mujhe Raat Ki Tanhaiyon Me Yoon
Suku Batak Toba iku kalebu bagéyan saka suku bangsa Batak. Suku Batak Toba manggon ing Kabupatèn Toba Samosir.[1] Kabupatèn iki nduwèni wilayah ya iku Balige, Laguboti, Parsoburan, lan sakupengé.[1] Suku Batak Toba kalebu suku kang seneng bisnis lan nduwéni usaha.[1] Wiwit jaman biyèn, suku batak Toba kalebu suku kang kerep nglaksanakake upacara adhat ing saben kagiyatan.[2] Ananging saiki anané upacara adat iki kerep nggawe béda pendapat sanajan ora nyebabaké konflik.[2] Iki kasebabaké amarga faktor agama, akehé etnik lan asal etnis, defusi adat ya iku campuré adhat saben etnis kayata anané perkawinan ing suku kang beda.[2] Saliyané iku uga amarga faktor globalisasi.[2] Tokoh adat Raja Patik Tampubolon nglompokaké geseré adat iku dadi telu ya iku anané telu pelaksanaan upacara adat.[2] Upacara adhat iku kabagi dadi Adat Inti, Adat na Taradat, lan Adat na Niadathon.[2] Ananging saiki ana siji manèh tata cara upacara adhat Batak ya iku Adat na Soadat.[2] Sistem kekerabatn Suku Batak Toba diatur ing sistem sosial kemasyarakatan kang diarani dalihan na tolu kang tegesé tungku yang tiga.[3] Ana telu pilar dhasar kang nglandhasi sistem iki ya iku hula-hula, anak boru, lan dongan tubu.[3]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Suku_Batak_Toba&oldid=1075899"	Kategori: Batak	Menu navigasi
IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.26, 29 Agustus 2016.
@Kang Arif : soale ndik Senduro
bangsa je ? Ora ngarang loh kowe Kang ?”
“Loh.. ora ngarang iki Yu. Coba dipikir ya. Wong ya sama-sama
malah ngelaksoni liyan. Banter-banteran le ngelakson sisan. Mung marahi mangkel wae.
karo wong. Sampean takoni jenenge sopo. Kok deweke jawab. Kulo almukarrom kiai haji Sholeh. Yo malah diguyu. Kok ora ditambahi almarhum
skalian dikirim wonten email kulo nggih mas. Ndasku wes buthuk tenan
ing sampeyan dalêm ingkang wicaksana, amarêngi ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 22 wulan Rêjêb taun Alip, angkaning warsa 1867.
Wondene ingkang ngêdalakên sêrat punika saking paguyuban pakêmpalanipun para kawula saha abdi dalêm:
1. pangrèh praja, 2. patuh, 3. garap, 4. pananggap, 5. marêk wèsên. 6. kartipraja, 7. bong, 8. cacar, 9. prajurit dalêm, 10. punggawa kalurahan kampung, 11. punggawa kalurahan dhusun, 12. trêsna sudara ing Bêlik, 13. putri pangrèh prajabon, 14. sêtya wanita, saha 15. sancayarini ing Surakarta.
Ingkang nindakakên dados juru pangripta: Wôngsalêksana, dipun awat-awati
Kula nuwun, anggèn kula kapiji ing damêl dening komite Biwaddha Nata kapurih nindakakên dados juru pangriptanipun buku pangèngêt-èngêt saha pêpuji ingkang minôngka mahargya gusti sêsêmbahan kula saandhap ing sampeyan dalêm ingkang wicaksana, kalêrês wiyosan dalêm tingalan, taun saha yuswa dalêm 72 taun, amarêngi ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 22 wulan Rêjêb Alip, angkaning warsa 1867 pancènipun makatên sakalangkung awrat raosing manah kula. Amargi sanadyan bab punika sanès pandamêlan ingkang angèl utawi gawat, ananging manawi angèngêti kalihan darajating kawruh saha pangrêtos kula, anggèn kula lajêng anyanggêmi punika, saupami lajêng inganggêp namung gumagah, punika botên kalintu, jalaran sanadyan botên angèl saha botên gawat kados atur kula ing nginggil, ewadene sarèhning gêgayutan kalihan parlu-parlu kamajênganipun praja saha lampahipun unggah-ungguhing tatakrama ingkang gêgandhengan kalihan basa tuwin kasusastran Jawi, môngka kangge mèngêti punapadene pêpuji konjuk ing panjênêngan ratu ingkang lajêng dados waosanipun prayantun pintên-pintên èwu, ing ngriku punika saèstunipun inggih lajêng kenging winastan angèl utawi gawat. Amung kemawon mugi andadosakên kawuningan, anggèn kula lajêng anyanggêmi wau, kajawi namung sak angèstokakên pilihanipun prayantun kathah warganing Biwaddha Nata, sayêktosipun ugi wontên ingkang kula êndêl-êndêlakên, inggih punika kajawi para prayagung, para prayantun saha para sêdhèrèk ingkang sami maringi panjurung têmtu sampun sami mitadosi, kaping kalihipun inggih awit saking dipun awat-awati panjênênganipun Radèn Ngabèi Dutadilaga, saha Radèn Ngabèi Prajasuharta, prayantun ingkang sami ahli basa tuwin sastra Jawi.
Nuwun awit saking punika, dados ing ngriki kula botên kasupèn ngaturakên gênging panuwun katur komite Biwaddha Nata anggènipun sampun kaparêng mitados dhumatêng kula. Angaturakên panuwun katur para manjurung, makatên ugi ngaturakên panuwun katur Radèn Ngabèi Dutadilaga, saha Radèn Ngabèi Prajasuharta, dening têgêsipun nama sami angrencangi dhumatêng kawajiban kula. Amung kemawoskemawon. sarèhning jêjêripun ingkang nama majibi punika kula, dados ambokmanawi wontên kalintu lêpating pangrakit kula dhumatêng parlu-parlunipun pèngêtan saha pêpuji, [pê...]
punika, kabêkta papanipun pangèngêt-èngêt punika namung cumpèn, dados manawi wontên panjurung ingkang botên sagêd kapacak, utawi kapacak nanging botên
nata / tandhanirèng sihing kapti / tansah anggili tan mêndha / pindha ilining kang warih / warni bintang mêpêki / munggèng ing pranaja prabu / wimbuh ujwalèng nata / tan pae lintang sinuji / bramarkata prabanirèng sri narendra //
dasih / sing sihnya gung kaèksi / tan kêndhat lir pindhanipun / tukirèng tirta marta / lubèr tumrah maratani /
Miturut, Pusaka Jawi, ôngka 1, 2, taun 1929. Nitik dalêm saandhap ing sampeyan dalêm ingkang wicaksana punika, saking panjurungipun Bandara Kangjêng Pangeran Arya Kusumayuda wontên ing organ Narpa Wandawa, ingkang lajêng kapêthik ing Pusaka Jawi, ringkêsanipun kados ing ngandhap punika.
Saandhap ing Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 10, punika putra dalêm suwarga Saandhap ing Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 9, miyos saking pramèswari dalêm Kangjêng Ratu Pakubuwana.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping X nalika taksih jumênêng pangeran adipati, yuswa 17 taun.
Ha. Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping 9, putra dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping 6.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 6, putra dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping 5, miyos saking garwa ampeyan Radèn Ayu Sasrakusuma.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping 5, putra dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping 4.
Na. Kangjêng Ratu Pakubuwana pramèswari dalêm kaping 9, punika putranipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2 (sadhèrèk dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4) patutan saking garwa Kangjêng Ratu Bandara.
Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2, putranipun suwargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya sapisan.
Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya sapisan, putranipun suwargi Kangjêng Pangeran Arya Kusumadiningrat.
Kangjêng Pangeran Arya Kusumadiningrat, putranipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ing Kartasura, ingkang kasêbut seda ing Kaliabu.
Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya seda Kaliabu, putra dalêm Ingkang Sinuhun Prabu Mangkurat ing Kartasura.
Ca. Kangjêng Ratu Bandara, garwanipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2, putra dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 8, miyos saking garwa Radèn Ayu Adipati Angabèi. (nanging seda rumiyin botên mêningi jumênêngipun nata ingkang raka, ewadene lajêng kaangkat asma Kangjêng Ratu Pakubuwana kaping 8).
Ra. Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping 8, putra dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping 4.
Kadhiri, putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara sapisan, ingkang kasêbut Sambêrnyawa.
Ka. Kangjêng Ratu Purbanagara, putri dalêm suwarga Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping 3.
Awit saking punika, dados dhaup dalêm suwarga Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping 9 kalihan pramèswari dalêm Kangjêng Ratu Pakubuwana kaping 9, pinanggih misan, sami buyut dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping 4, kalêrês sêpuh pramèswari dalêm.
Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping 10, kajawi trah tumêrah têdhakipun para nata ing Surakarta pancêr kakung, ingkang saking pancêr putri, kagungan lêluhur saking Mangkunagaran (Sambêrnyawan) têdhak kaping gangsal. Wondene krama dalêm suwarga Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping 9 punika, miturut cariyos pagêdhongan, makatên:
Ing sajumênêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping 9 dèrèng kagungan pramèswari, amargi panggalih dalêm sangêt kacuwan, dening botên sagêd kalampahan jatukrama kalihan putri pasanganipun wiwit timur, inggih punika Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton, ingkang lajêng asma Gusti Kangjêng Ratu Pambayun. Putri dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping 7 saking gênging nahên sungkawa, satêmah siyang dalu tansah anggung mêsu pujabrata, ingkang pininta salêbêting mêsu brata, botên wontên malih namung mugi pinaringan lêlintu putri adi, ingkang mungguh mênggah dados têtimbangan dalêm, pantês mêngku mêngkoni sèsining jro dhatulaya, saha minôngka êmbanan wadhah nurbuwating kraton Jawi. Ing ngriku wontên sih marmaning Pangeran ingkang maha mirah lan asih, èsthining panggalih dalêm wau pinarêngakên.
Kacariyos, nuju malêmipun ing dintên Kêmis Kaliwon tanggal kaping 29 Jumadilawal Jimakir 1794, Sampeyan Dalêm Ingkang SangnuhunSinuhun. Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 9, têdhak martuwi dhumatêng griyanipun Tuwan Asistèn Residhèn Panaprin, anggènipun mêntas kawin, kadhèrèkakên para pandhèrèk kados adat, Tuwan Asistèn Residhèn Panaprin, mawi nyêdhahi para mitranipun prayantun luhur Jawi, tuwan-tuwan sarta nyonyah sawatawis, dene Kangjêng Ratu Bandara dalah putranipun putri ingkang asma Radèn Ajêng Kustiyah, ugi sami rawuh jagong, amargi Tuwan Panaprin wau, mitra darmanipun suwargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2.
Kala samantên wanci jam 12 dalu, nêngahi rame-ramenipun para tamu among suka dhansah, wontên cumlorot saking kidul kilèn awarni cahya sumunu agêngipun saklapa, kêkêjêr wontên ing sanginggiling griyanipun Tuwan Asistèn Panaprin. Botên dangu cahya sirna, sasirnaning cahya, ing sanalika salêbêting loji katingal padhang pindha raina, amargi saking kapraban ing cahya ingkang anglimputi sariranipun Radèn Ajêng Kustiyah, amung ing sawatawis wêkdal cahya lajêng sirna, pêpadhang sirêp, wangsul kados ing suwaunipun namung padhang dening kasorotan pandam ingkang pating kalêncar. Amung tumrap sariranipun Radèn Ajêng Kustiyah lajêng santun ing suwarnanipun, cahyaning wadana katingal mancur amancorong pindha purnamaning wulan, para tamu ing pasamuan ngriku sami sangêt kagawokan, angudaraos, bilih cahya punika têmtu wahyu nugraha ingkang dhumawah sariranipun Radèn Ajêng Kustiyah. Kala samantên sampeyan dalêm ingkang sinuhun ugi kaparêng lêlangên dhansah, anguningani kawontênanipun kaelokan, salajêngipun nguningani suwarninipun Radèn Ajêng Kustiyah, punika panggalih dalêm kapranan sangêt, satêmah amung tansah lajêng angliring.
Watawis kèndêl jam 1 dalu, sampeyan dalêm ingkang sinuhun
ingkang rama Kangjêng Pangeran Kolonèl Arya Purbanagara: Radèn Mas Inggris). Dhawuhing timbalan dalêm Kangjêng Pangeran Kolonèl Arya Purbanagara kautus andhawuhakên dhumatêng ingkang ibu, Kangjêng Ratu Bandara kalayan ijêman, manawi dados condhonging panggalih, ingkang putra Bandara Radèn Ajêng Kustiyah kapundhut dados pramèswari dalêm, sarta kapundhut sagêdipun kalampahan dhaup salêbêtipun ing wulan Rêjêb Jimakir 1794 punika. Ingandikakakên lajêng mangkat enjingipun,
dhawuh timbalan dalêm mangkat dhumatêng Adiwijayan (dalêm Kusumayudan sapunika), sadumuginipun ing Adiwijayan, kapanggihan kangjêng ratu bandara wontên ing dalêm, kangjêng pangeran kolonèl lajêng andhawuhakên dhawuh timbalan dalêm saparlunipun, atur waluyanipun kangjêng ratu bandara, dhawuh timbalan dalêm makatên wau sakalangkung andadosakên ascaryaning galih, saha namung anyumanggakakên. Amung kemawon nyuwun supados kadhawuhakên dhumatêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping 4 amargi punika ingkang kagungan wajib (putra kaponakan pancêr kakung),
Bandara kangjêng pangeran kolonèl sadumuginipun karaton, sampeyan dalêm ingkang sinuhun sampun
Mangkunagaran, andhawuhakên dhawuh timbalan dalêm dhumatêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ugi namung kalayan ijêman kados nalika dhawuh dhumatêng Kangjêng Ratu Bandara.
Sontênipun dados malêm Jumungah tanggal kaping 30 Jumadilawal, bandara kangjêng pangeran kolonèl lajêng mangkat dhumatêng Mangkunagaran, ngampiri Kangjêng Ratu Bandara. Sadumuginipun ing pura, dipun acarani lênggah pêpanggihan wontên ing paringgitan, ingkang lênggah manggihi, kajawi Kangjêng Gusti Mangkunagara, Kangjêng Pangeran Arya Suryadiningrat, Kangjêng Ratu Bandara ugi lênggah wontên ing ngriku. Sasampuning satata, bandara kangjêng pangeran kolonèl lajêng andhawuhakên dhawuh timbalan dalêm saparlunipun, atur wangsulanipun Kangjêng Gusti Mangkunagara, mênggah dhawuh timbalan dalêm, Bandara Radèn Ajêng Kustiyah kapundhut kakarsakakên dados pramèswari dalêm, kapundhut kalampahan salêbêtipun ing wulan Rêjêb Jimakir 1794 punika amung nyumanggakakên kanthi suka pirênaning manah. Sarampungipun rêmbag-rêmbag, bandara kangjêng pangeran kolonèl lajêng pamitan wangsul, têrus sowan ing karaton.
Sadumuginipun ing karaton, sampeyan dalêm ingkang sinuhun sampun lênggah
dados ing dintên Sabtu tanggal sapisan Jumadilakir Jimakir 1794 sampeyan dalêm ingkang sinuhun nimbali pêpatih dalêm Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat III (sumare ing Jabung) paring sumêrêp, bilih kaparêngipun ing karsa dalêm badhe palakrama dhaup kalihan Bandara Radèn Ajêng Kustiyah, putranipun suwargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya patutan saking garwa Kangjêng Ratu Bandara, karsa dalêm kapundhut kalampahan dhaup ing dintên Sênèn [Sênè...]
[...n] Lêgi tanggal kaping 16 wulan Rêjêb Jimakir 1794 pêpatih dalêm kadhawuhan damêl nawala panêmbung dhumatêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, saha lajêng kadhawuhan tata-tata mirantos palakartining badhe krama dalêm wau.
Rêroncènipun botên kapratelakakên, enggaling cariyos, ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 16 wulan Rêjêb Jimakir 1794 wau, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping 9 saèstu dhaup kalihan Bandara Radèn Ajêng Kustiyah, mawi pasamuan agêng kados adat panjênêngan ratu palakrama, inggih punika mawi makajangan sasaminipun, sapêkêning dhaup dalêm, amarêngi ing dintên Sabtu Lêgi tanggal kaping 21 têksih nunggil wulan Rêjêb Jimakir, garwa dalêm Bandara Radèn Ajêng Kustiyah wau, lajêng kajumênêngakên pramèswari dalêm, kapatêdhan asma, Kangjêng Ratu Pakubuwana.
Nalika Saandhap ing Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Kabobotakên saha Miyos Dalêm.
Atut runtutipun Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping 9 kalihan pramèswari dalêm, watawis tigang wulan saking krama dalêm, Kangjêng Ratu Pakubuwana anyidham kaworan, kapingin sangêt dhahar gudhang pakis raja. Saandhap ing sampeyan dalêm lajêng angutus Radèn Mas Inggris (Bandara Kangjêng Pangeran Kolonèl Arya Purbanagara ingkang nêmbe seda kapêngkêr punika), ingandikakakên pinanggih Tuwan Jansêmit ing Gumawang, parlu mundhut ron pakis raja, Radèn Mas Inggris munjuk sandika lajêng mangkat numpak kapal kadhèrèkakên santana satunggal, sadumuginipun Gumawang pinanggih Tuwan Jansêmit salajêngipun andhawuhakên dhawuh timbalan dalêm, Tuwan Jansêmit matur sandika kanthi enggal-enggal kengkenan dhumatêng Sungkuh mêndhêt ron pakis raja wau. Botên watawis dangu kengkenan sampun wangsul kanthi ambêkta ron pakis raja, sanalika lajêng kaaturakên Radèn Mas Inggris. Radèn Mas Inggris lajêng pamit gêgancangan wangsul dhumatêng nagari bêkta pundhutan dalêm ron pakis raja wau, watawis jam 11 dumugi ing karaton lajêng ngandikan, sasampunipun munjuk saparlunipun anggèning kautus,
ron pakis raja lajêng kaunjukakên ing sampeyan dalêm, salajêngipun lajêng kaparingakên pramèswari dalêm.
Sarêng pambobot dalêm kangjêng ratu sampun ngancik dumugi sangang wulan, lajêng pindhah wontên ing kamar gadhing, inggih punika kamar ing dalêm prabasuyasa ingkang wetan piyambak, para putra santana abdi dalêm
Amarêngi ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 21 wulan Rêjêb taun Alip, angkaning warsa 1795 wanci jam 9 dalu, Kangjêng Ratu Pakubuwana anggèning ambobot anggêrahi, para putra santana abdi ingkang sami tugur amêmuji kasugênganipun pramèswari dalêm, punapa dene amêmuji ing Pangeran tumuntênipun ambabar miyos kakung kanthi widada sapanginggilipun. Dumuginipun wanci jam 1/2 7 enjing, pramèswari dalêm sampun saèstu ambabar miyos kakung wilujêng. Saandhap ing sampeyan dalêm lajêng paring sumêrêp dhumatêng pangagêngipun putra santana dalêm ingkang sami tugur, bilih pramèswari dalêm sampun kalampahan ambabar miyos kakung wilujêng, lajêng kadhawuhan ngungêlakên têngara kados ingkang sampun kawrat ing
pranatan dalêm, abdi dalêm panambur lajêng ngungêlakên tambur wontên ing èmpèr panggung sônggabuwana mubêng, prajurit jagasura ngungêlakên mariyêm, abdi dalêm niyaga ngungêlakên gôngsa kodhokngorèk wontên ing sitinggil lèr.
Sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, sakalihan pramèswari dalêm Kangjêng Ratu Pakubuwana, makatên
Wondene risang narpa putra ingkang nêmbe miyos wau, lajêng kaparingan asma: Radèn Mas Gusti Sayidin Malikul Kusna: saha lajêng kapundhut putra dening ingkang eyang, Kangjêng Ratu Agêng.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping 10, taksih timur yuswa 8 taun.
jalaran sampun dangu pangajap-ajaping manahipun, sampeyan dalêm ingkang sinuhun mugi tumuntêna kagungan putra saking pramèswari dalêm miyos kakung ingkang ginadhang sumilih kapraboning nata. Amargi miturut piandêlipun para têtiyang ing jaman kina, wontênipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom punika, têmtu badhe amêwahi tata raharjaning praja. Môngka sapunika sampun kalêksanan, mila inggih sami lajêng mêmuji sêsarêngan, widadanipun risang raja pinutra.
SalêtêtipunSalêbêtipun. sapêkên ing karaton sabên dalu mawi pasamuan agêng.
Mênggah Gusti Kangjêng Ratu Agêng punika, ibu dalêm sampeyan dalêm kaping 9, sarèhning sampeyan dalêm kangjêng gusti putra dalêm [da...]
[...lêm] wau kapundhut putra ingkang eyang, amila kramanipun dhumatêng ingkang rama piyambak: kangmas, dhumatêng ibu dalêm: mbakyu ngantèn. Gusti Kangjêng Ratu Agêng sangêt kasok ing sutrêsnanipun dhumatêng ingkang wayah, wiwit timur tansah ingêla-êla, mila sadèrèngipun diwasa, bilih sare, inggih andhèrèk wontên ing kagêngan, sarêng sampun ngancik diwasa, lajêng kaiyasakakên dalêm ing kadipatèn: nama sasana adi.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping 10, yuswa 16 taun.
Wiwit Timur Dumugi Supit Dalêm Risang Narendra Putra.
Sarêng sampun andungkap yuswa tigang taun, marêngi ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 22 wulan Jumadilakir Je 1798 kalêrês tingalan dalêm panjênêngan sampeyan dalêm ingkang sinuhun, mawi pasamuan dhahar, ing salêbêtipun dhahar kêmbul, paduka tuwan residhèn matur ing sampeyan dalêm, angaturi uninga bilih paduka tuwan residhèn nampèni tilgram saking Batawi, saking kaparêngipun ingkang eyang kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur jendral, putra dalêm sang raja pinutra, kajumênêngakên Pangeran Adipati Anom. Mirêng aturipun
pakurmatan jumênêngipun Pangeran Adipati Anom putra dalêm sang narendra putra, kangjêng pangeran kolonèl munjuk sandika, saha ing sanalika ngriku
Adipati Anom Amêngkunagara, Sudebya Rajaputra Narendra Mataram ingkang kaping 5 Praja Surakarta Adiningrat.
Sarêng andungkap yuswa 16 taun amarêngi ing dintên Anggara Kasih tanggal kaping 7 wulan Mukaram taun Alip 1811 kaparênging karsa dalêm saandhap ing sampeyan dalêm, putra dalêm, Sampeyan Dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, kasupitakên mawi wiwahan sakalangkung agêng (krobongan tilas pasupitan dalêm ing mangke têksih sae, kanamakakên, maderêngga, manggèn wontên pamagangan), wondene sarira dalêm Sampeyan Dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom wau, wiwit ngancik diwasa, dados kondhang kidunging para têtiyang
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping 10, yuswa 17 taun.
Ing dintên Rêbo Paing tanggal kaping 5 Dulkangidah Jimawal 1813 saking kaparêngipun guprêmèn, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, kajumênêngakên Lidnan Kolonèl Generalênstap, ing dintên Rêbo Pon tanggal kaping 1 Saban Dal 1815 Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, wiwit ngasta jumênêng presidhènipun pangadilan dalêm kadipatèn anom. Ing dintên Kêmis Pon tanggal kaping 20 Bêsar Alip 1819, kaparênging karsa dalêm sampeyan dalêm ingkang sinuhun, putra dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, pinikramakakên angsal Bandara Radèn Ajêng Sumarti (dhaup kalêrês bibi nak-sanak) putranipun suwargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4, patutan saking garwa Kangjêng Bandara Radèn Ayu Adipati Mangkunagara, dhauping pangantèn wontên ing dhatulaya
Ing dintên Jumungah Lêgi tanggal kaping 28 wulan Ruwah taun Je 1822, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 9 murut murwèng don kasidan jati. Dintênipun Kêmis Wage tanggal kaping 12 Ramêlan [Ramê...]
[...lan] nunggil taun Je 1822 Sampeyan Dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, jumênêng nata anggêntosi kapraboning rama dalêm suwarga Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping 9, ajêjuluk Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana, Senapatining
namung sarwa lila lêgawa, dumuginipun taun Alip 1867, punika yuswa dalêm têtêp 72 taun, angganipunanggènipun. ngasta kaprabon, sampun 45 taun.
Sarêng ing alami-lami sampun tita ing panganti bilih garwa dalêm Kangjêng Ratu Pakubuwana botên kagungan putra, kaparêng dalêm amangun krama malih, dhaup kalihan putri dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Hamêngkubuwana kaping 7 ing Ngayogyakarta, miyos saking pramèswari Kangjêng Ratu Kancana, asma Gusti Radèn Ajêng
Nalika taun surya 1923 kaparêngipun guprêmèn, Saandhap ing sampeyan dalêm ingkang wicaksana, kajumênêngakên litnan jendral ing wadya bala dalêm Kangjêng Sri Maharaja Putri ing Nèdêrlan, wilujêng dumugi sapunika.
Saandhaping Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana, busana cara militèr.
Ambag saandhap ing sampeyan dalêm ingkang wicaksana punika peranganipun panjênêngan ratu ingkang sinêbut kina, ewadene sagêd sangêt lajêng kaparêng anututi pikajêngipun jaman kamajêngan, wondene parincènipun kados ing ngandhap punika:
Nalika timuranipun sarira dalêm punika sinau bab punapa kemawon amung wontên ing dhatulaya, ewadene [e...]
[...wadene] sarêng sampun jumênêng nata, kaparêngipun ing karsa dalêm, para putra kakung putri lajêng kasakolahakên ing sakolahan Walandi, sarta ingkang sampun sagêd tamat pasinaonipun saking sakolahan andhap, lajêng kasinaokakên dhumatêng nagiranagari. Walandi. Kaparêng dalêm makatên wau botên namung maligi tumrap para putra dalêm kemawon, sumarambah dhumatêng para santana saha abdi dalêm, botên sakêdhik ingkang pinaringan waragad kangge anglajêngakên pasinaonipun.
Gêgandhengan anggènipun saandhap ing sampeyan dalêm sampun
Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton, Kustiyah wiwit sakolah. Sarta ugi yasa H.I.S kangge putra santana putri, nama Pamardi Putri.
Kajawi punika saandhap ing sampeyan dalêm amaringi subsidhi utawi maringi kabêtahan sanèsipun kangge parluning pamulangan, kados ta: Netral, Budi Utama, lan sanèsipun malih.
Kaparêng angabdèkakên sarta andhapuk golongan dhoktêr, mirantosi dalah jampinipun, nyudhiyani putra santana saha abdi dalêm saanak semahipun manawi sukêr sakit, tuwin nyudhiyani ugi ingkang tumrap kawula dalêm.
Saandhap ing sampeyan dalêm ingkang wicaksana punika ugi sampun nama majêng ing atasipun tumrap anyuda tatacara ingkang sampun botên anjaman, inggih punika:
ingkang jalêr malêbêt karaton namung mangangge cara Jawi pêthak, èstrinipun kalilan botên dododan, lan sapanunggilanipun.
Ing sajumênêng dalêm punika ing salêbêting karaton kathah sangêt dalêm-dalêm ingkang kabangun enggal utawi kamulyakakên, punapa dene yêyasan enggal, capuri karaton dalah wêwêngkoning baluwarti kaêlar ingkang kinanipun kori ingkang malêbêt ing baluwarti punika namung kalih (kori gapit lèr kidul), ing mangke kawêwahan butulan kêkalih wetan kilèn andadosakên parigêlipun para ingkang sami manggèn ing lêbêt baluwarti.
Kajawi punika kathah sangêt masjid saha pasareanipun lêluhur dalêm ingkang sami kamulyakakên, panggalih dalêm botên rêna sangêt nguningani masjid ingkang kirang pantês wujudipun.
Saandhap ing sampeyan dalêm ingkang wicaksana punika kaparêng sangêt ananggapi, utawi maringi kadarman warni-warni dhumatêng pakêmpalan, kados ta:
konggrès, lan ènpènkêndhê taun 1919, manggèn ing Surakarta, ngantos kaparêng miyosakên ringgit Kyai Kadung, kawayangakên wontên ing abipraya.
Ra. Pêparing dhumatêng pakêmpalan Mukamadiyah, Budi Utama, saha sanèsipun.
Ta. Tumrap dhumatêng Parluning Gêsang.
Sarêng sampun yuswa 45 taun, lajêng kaparêng mêncarakên sêsêrêpan dalêm bab kawruh puruitan, sintên kemawon ingkang saos unjuk nyuwun barkah dalêm kaparêng, siswa dalêm sampun kathah.
Kathah sangêt para luhur môncapraja saha sanèsipun ingkang dados mitra dalêm, amargi pitêpangan dalêm namung sarwa lêgawa, sinartan manis sarta rumakêting pangandika dalêm, para mitra dalêm wau têmtu pinaringan tôndha katrêsnan warni-warni. Wondene tumrap
saking rumaos kaleban kadarman dalêm, dados inggih kathah ingkang gêntos angaturi angsulipun misungsung warni-warni.
Wa. Sasambêtanipun kalihan Praja ingkang Têbih-têbih.
3. Kramanipun Sri Bagendha Maharaja Putri 25 taun.
Sadaya wau saandhap ing sampeyan dalêm ingkang wicaksana kaparêng utusan ngaturi wilujêng.
paringgitan saha pandhapinipun majêng mangetan, prênahipun kering dalêm, dene dalêm wau nama prabasuyasa, dhapur limasan, èmpèr mubêng mawi lambang gantung, nama Sinom Mangkurat, adêgipun nalika taun 1694, krobongan ing dalêm manggèn ing têngah, kaèstha dalêm alit kapagêran ram kaca mubêng, mawi kori majêng mangidul, ukir-ukiran kaêcèt wungu mawi kapraos, payon ingkang kalêrês wuwung saha dudur mawi rinêngga warni naga. Mênggah kamar ing dalêm prabasuyasa punika cacah sakawan, ing wetan nama kamar gadhing, kamar agêng, kamar pusaka, lajêng ingkang
III. Sawetan paringgitan pandhapa, nama sasana sewaka, dhapur joglo pangrawit, adêgipun nalika taun 1698. Wondene pandhapa ingkang lami sarênganipun dalêm, kaparingakên dhumatêng Mangkunagaran dipun agêm dalêm.
IV. Sawetan pandhapa mawi topengan, nama maligi, dhapur limasan, nanging namung jubungan tanpa èmpèr, saka wolu botên mawi andêr. Kidul pandhapa
prabasuyasa dumugi ôndrawina wau manawi dipun êblak saèsthakaèstha. sikon utawi kados aksara latin L.
kajawi gadhah daya sakalangkung edhum, sinawang inggih sakalangkung asri sarta nyênêngakên.
VII. Plataran wau iring wetan wontên bangsalipun tiga panjang-panjang mujur ngalèr ngidul, ingkang kidul nama bangsal bujana, dhapuripun jubungan limasan kalabang nyandêr. Têngah sarta lèr nama bangsal pradôngga, sami dhapur limasan nanging namung jubungan.
VIII. Sawetanipun bangsal tiga wau, wontên griyanipun panjang mujur mangidul nêkuk mangilèn, dados kalêrês kikisipun palataran ingkang sisih wetan sarta kidul, kawastanan panti pangarsa. Griya wau kaperang-perang kangge kantoran, wiwit lèr piyambak dumugi
nginggil sadèrèngipun majêng ing ngarsa dalêm, padintênanipun kangge sowan adhêpan ingkang sami ngadhêp ing ngarsa dalêm.
XI. Pungkasanipun nguntarasana (sri manganti lèr wau), dhapuripun joglo sêmar tinandhu.
XII. Sawetanipun sri manganti wontên panggungipun agêng inggil sungsun sakawan, dhapur nistha wolu, pucaking payon mawi pêpêthan naga dipun tumpaki tiyang. Nawung kajêng dados sêngkalan milir, kenging dipun ungêlakên, naga muluk tinitihan janma. Inggih punika watak 1708. Têgêsipun nawung pikajêng bilih panggung wau yasan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susunan ingkang kaping III, lotèng ingkang ôngka tiga, ingkang iring lèr mawi jam. Wondene panggung wau winastan panggung sônggabuwana. Dene nama wau ugi wontên ingkang mastani bilih ugi atêgês sêngkalan milir. Kacêthakakên jangkêping ungêl-ungêlanipun panggung luhur sinôngga buwana.
Miturut punika ugi lajêng cocog malih bilih nawung pikajêng taun 1708 kados ing nginggil.
XIII. Kori ingkang kangge malêbêt dhumatêng kaputrèn, kaprênah sakidulipun sasana parasdya, nama wiwara kênya, salèripun gêdhong drawisana (gêdhong minuman).
XIV. Kantor utawi gêdhong ingkang kalêbêt èrêp kadipatèn, salèripun kantor Bale Krêtarta (griya panjang sawetan watês palataran ing nginggil), turut watês capuri kadipatèn ingkang iring lèr mangetan, lajêng nêkuk mangidul, wontên griyanipun panjang lajuran, kadamêl kantor utawi gêdhong. Wiwit saking kilèn, kantor panti wardaya (komtabitit), wetanipun kantor rêksa wahana, among raras, sarta rêksa cangkrama. Ingkang wetan saking lèr mangidul ingkang lèr piyambak, ugi nunggil peranganipun kantor among raras, kidulipun gêdhong rêksa panjuta. Kidulipun malih gêdhong joli, lajêng kantor ka VI (urusan babagan lisah, bènsin, sapanunggilanipun), lajêng sakidulipun gêdhong langên [langê...]
[...n] taya (wirèng), kidulipun malih ngantos notog watês tembok capuri, gêdhong bêkakas.
Kajawi punika ing têngah kadipatèn iring kidul, wontên griyanipun wangun limasan kalih, ingkang lèr dalah pandhapa: perangan ngajêng iring kilèn, kangge kantor kawadanan karaton sarta ngajêng (gladhag), ingkang iring wetan kantor gambaran, sakidulipun lajêng gêdhong mardiwarna. Dene satunggalipun ingkang kaprênah kidul dados kantor paprentahan gêdhong, ingkang iring kilèn gêdhong kiwa, wetan gêdhong têngên,
paprintahan gêdhong wau, wontên èmpèripun tumemplok kantor mandrasana, gêdhong duryareka (kêmasan).
XV. Perangan sajawinipun kori sri manganti lèr, salêbêtipun kori manganti kamandhungan, ingkang iring kilèn bangsal marakata, kangge pasowanananipun pêpatih dalêm sapangandhap sabên dintên Kêmis saha tingalan sasaminipun, padintênanipun kangge pacaosanipun wadana. Dene ingkang iring wetan, nama bangsal marcukundha, kangge pasowanan saha pacaosan kados bangsal marakata, nanging tumrap abdi dalêm prajurit, sawetanipun marcukundha, griya panjang mujur ngalèr ngidul kangge griya paukuman santana dalêm, nama panti pidana.
Sawetan panti pidana, wontên kantoranipun majêng mangetan mawi markis, nama kantor sidhikara, inggih punika kantor papan parêpatan kala jaman rad nagari, sarta papriksanipun pangadilan dalêm pradata. Kidulipun sidhikara, iring wetan kangge kantoran abdi dalêm kadipatèn ingkang majibi urusan barang warisan tumrap putra santana dalêm, ingkang iring kilèn, sapunika kangge kantoran kawadanan putra santana dalêm kiwa. Wondene ingkang salèr Sidhikara, kangge kantor wismayana (kontrolê biro). Wêwahan enggal, plataran sidhikara ingkang iring kidul, wontên èmpèripun tumèmplèk tembok capuri kadipatèn, payon sèng ngandhap kaplêstèr, punika pirantos wadhah pitipun para abdi dalêm ingkang
kathah. Mênggah kadarman punika, saèstu andadosakên panuwunipun sadaya abdi dalêm ingkang numpak pit.
Wiwit Saandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana, Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 10, jumênêng nata angrênggani karaton dalêm ing Surakarta, amarêngi ing dintên Kêmis Wage tanggal kaping 12 wulan Ramêlan ing taun Je, ôngka 1822 utawi
pangrêmbe, nalika samantên kawontênanipun padamêlan salêbêting karaton kantoripun wontên gangsal golongan:Ada catatan tangan ketiga: surut dalêm ing wulan Sura, taune 1870, utawi kaping 20 Pebruari 1939, dintên Sênin Lêgi.
1. Kantor sasana wilapa, punika kantor kabinèt dalêm saandhap sampeyan dalêm ingkang
babagan prakawis siti dhusun ingkang [ing...]
[...kang] kapajêgan bôngsa Eropah.
Ra. Anyimpên sarta anindakakên lêbêt wêdalipun kagungan dalêm arta karaton.
3. Kantor Kanitèn lêbêt, amajibi sadaya tadhah kabêtahaning karaton sabên dintên, saha maringakên wêdalipun paring dalêm balônja sabên wulan. Dipun pangagêngi Radèn Ngabèi Wignyadipura, abdi dalêm kaliwon lêbêt kadipatèn anom. Kantoripun kasalin nama: kridha ardana.
Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping X.
4. Kantor Kanitèn jawi, amajibi nyimpên sarta nindakakên lêbêt wêdalipun kagungan dalêm wos,
Anindakakên babagan prakawis siti dhusun ingkang taksih babêkêl jawi.
Ca. Anampèni lumadosipun kagungan dalêm arta pajêg saking para kabudidayan tuwin saking para babêkêl jawi.
Tumindakipun babagan wêdalipun kagungan dalêm arta kangge blônja tuwin parluning karaton sanès-sanèsipun, amung kasuwun kalihan regèstêr, buku, utawi trêkadhang asring namung dalancang kitir kemawon, ananging tumindak ingkang makatên punika sampun lajêng kaewahan kadamêl sae.
2. Kantor komisi pasamuwan karaton, amajibi tumindaking padamêlan manawi karaton wontên damêl. Kalih bab punika sami dipun pangagêngi putra dalêm Bandara Kangjêng Pangeran Angabèi.
Salêbêtipun taun 1915, kagungan dalêm siti pangrêmbe tuwin sanès-sanèsipun ingkang sami gumantung
pangrêmbe, prajurit kadipatèn, sarta abdi dalêm èstri, sami kapundhut, kaparingakên dhumatêng parentahan nagari Surakarta, dene pajêgipun siti-siti kasêbut ing nginggil wau, parentah nagari anyaosakên konjuk ing karaton sapetangipun, ingkang sumêrêp lintuning pajêg pamêdalipun siti gêgadhuhanipun para putra santana sarta abdi dalêm, lajêng kaparingakên mêdal saking karaton.
Salêbêtipun taun 1917, wiwit dipun wontêni kas karaton, saha komtabilitit, dene kagungan [ka...]
[...gungan] dalêm arta ingkang konjuk ing karaton kathahipun lêstari kados ingkang sampun, inggih punika:
1. Pajêg pamêdalipun kagungan dalêm siti pangrêmbe, sarta siti sanès-sanèsipun ingkang sami gumantung wontên kabupatên pangrêmbe.
2. Pajêg pamêdalipun siti lênggahipun para putra santana sarta
karaton. Angsal-angsalanipun papriksan kawrat ing pêrbal kadamêl 4, ingkang satunggal konjuk saandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan.
Taksih nunggignunggil. salêbêtipun taun 1917. Ondêr Mayor Radèn Mas Tumênggung Wiryadiningrat, abdi dalêm bupati pangrêmbe kasêbut nginggil, seda, kaparênging karsa dalêm saandhap sampeyan dalêm ingkang
salêbêtipun taun 1920. Pandamêlan salêbêting karaton katata, dipun pilah-pilah ingkang tunggil raos kagolongakên dados satunggal, dados ing sapunika kawontênanipun kantor kados ing ngandhap punika:
1. Kantor sasana wilapa, kabinèt dalêm saandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, dipun pangajêngi Radèn Mas Arya
4. Anindakakên dhêdhawuhan sadèrèng utawi sasampun bibar kantoran.
5. Kantor kabinètipun pangagênging parentah karaton, ing sapunika kaparingan nama: sitaradya, sêrat-sêratipun ciri aksara Na.
Salêbêtipun taun 1929, kaparênging karsa dalêm saandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, pangagênging parentah karaton kaparingan sèkrêtaris, inggih punika: Kangjêng Radèn Mas Arya
karaton ingkang kêdah kasêrat sêkripmasin utawi près. Golongan kridhaksara punika kaparingakên dados rèh sitaradya.
Kangjêng Pangeran Arya Kusumabrata, kantor kridha budaya kaperang dados: 2.
Wa: I. Amajibi pangurusipun bab kagungan dalêm kabudidayan.
Wa: II. Amajibi pangurusipun bab kagungan dalêm pasitèn pamijèn karaton, tuwin kagungan dalêm griya ingkang wontên sajawining karaton.
17. Ing salêbêtipun taun 1926, supados saya prayogi tumindakipun arta karaton ing sapunika dipun wontêni kontrolê biro, kaparingan nama kantor: wismayana. Anindakakên panitinipun wêbêtlêbêt. wêdalipun kagungan dalêm arta tuwin barang sasaminipun. Sêrat-sêratipun ciri aksara: Pa. Pangagêng Radèn Ngabèi Rêksadipraja. Karancang badhe dipun wontêni akontan.
18. Salêbêtipun taun 1730 dipun wontêni abdi dalêm pananggap, ingkang amajibi panampining arta pajêgipun kagungan dalêm panitèn salêbêting baluwarti, tuwin pamijen sanès-sanèsipun sajawining baluwarti, sêsêpuhipun pananggap wau Radèn Ngabèi Karta Artana.
17.19. Salêbêtipun taun 1930. Kaparênging karsa dalêm saandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang
madana pangagênging parentah karaton, garapipun kabupatèn gêdhong kiwa têngên sami sowan kantoran wontên ing karaton.
23. Abdi dalêm ngarêp (gladhag)
Pangagêngipun pangagênging parentah kaputrèn, Kangjêng Radèn Ayu Adipati Tasikwulan.
25. Ing kaputrèn karaton, dipun wontêni abdi dalêm pulisi èstri, anindakakên babagan prakawis kapulisèn tumrap abdi dalêm èstri salêbêting kaputrèn
27. Kaputrèn karaton dipun wontêni klinig, kangge mirantosing para putri ingkang kêdah kagarap wontên ing ngriku.
28. Angabdèkakên dhoktêr èstri Jawi amajibi para putra santana dalêm, saha abdi dalêm èstri ingkang manggèn wontên salêbêting kaputrèn karaton. Sarta anindakakên, klinig kaputrèn wau.
29. Kaparênging karsa dalêm saandhap sampeyan dalêm ingkang
namung manawi wontên kêkiranganing murid, kalilan dipun lêbêti anakipun abdi dalêm ingkang dipun samèkakên mantri minggah.
30. Ing karaton sapunika dipun wontêni mêsin tumrap dilah èlèktris, kaparingan nama: panti pradipta. Wiwitipun nalika kaping 15/5 57, ingkang nindakakên Radèn Mas Ngabèi Praja Pradipta, salêbêtipun panti pradipta wau, ugi dipun wontêni malih, damêl ès, wiwitipun nalika kaping 24/4 58, saha pangêcapan (drik krei) wiwitipun nalika kaping 29/4 61, sami kangge kabêtahan karaton. Pangagêng Kangjêng Radèn Mas Tumênggung Widaningrat, Bupati ordhênas, sarta kajawi punika, Kangjêng Radèn Mas Tumênggung Widaningrat wau ugi mangagêngi kagungan dalêm pasanggrahan Pracimaarja, saha bukit Ngendra Marta.
Wondene Pracimaarja wau, nalika Sênèn Lêgi ping 27/9 58, utawi kaping 19/3 29, kabangun wangunipun ingkang sakalangkung asri, mawi dipun wontêni dilah èlèktris, wiwitipun nalika kaping 20/11 59, tuwin amêng-amêngan dalêm tèhnisban, wiwitipun nalika kaping 20/1 61.
31. Ing sabên wontên Walandi badhe malêbêt ningali karaton dalêm, rumiyin panyuwunipun lilah mêdal paduka tuwan guprênur, sasampunipun kaparêngakên lajêng kaparingan bêwis saking guprênuran kapasrahakên drahgundêr ingkang jagi karaton. Sapunika lajêng nyuwun lilah piyambak mêdal pangagênging parentrah karaton, manawi sampun kaparêngakên lajêng kaparingan bêwis saking
katrangan saking ingkang mangrêtos (Des-kundige) wontên peranganipun sae dhatêng kasarasaning badan, kanyatakakên nyata, mila lajêng kangge padusan umum.
33. Umbul Pêngging (Ngèksipurna), ing ngriku kathah ingkang kangge kasênêngan adus, mila lajêng dipun angge padusan umum (swèn basèn), dipun wontêni bêbadan piyambak, ingkang nindakakên bab padusan wau.
34. Ing ngajêng nalika abdi dalêm dhoktêr sawêg satunggal, [satungga...]
[...l,] inggih punika dhoktêr Walandi, ingkang kaparêngakên angsal dhoktêr sarta jampi lêlahanan, namung para putra santana dalêm, tuwin abdi dalêm ingkang pangkat Mantri minggah, jampinipun mundhut tumbas dhatêng apotik Akonas. Kalayan kontrak, sapintên têlasipun ing dalêm sawulan kaêbon kathahipun 100 rupiyah. Sarêng abdi dalêm dhoktêr Walandi lowong, kaparênging karsa dalêm saandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, lajêng angabdèkakên dhoktêr Jawi, sarta cacahipun kadamêl kathah, saha lajêng dipun wontêni apotik piyambak, kaparingan nama: panti usada, katindakakên dening abdi dalêm apotikêr Walandi, sarta asistèn apotikêr Jawi, wiwit punika sadaya abdi dalêm ngantos dumugi pangkat panakawan, sami kaparêngakên angsal dhoktêr lêlahanan dalah jampinipun, lumèbèr dhatêng para kawula dalêm ingkang parlu kêdah dipun pitulungi.
35. Nalika salêbêtipun taun Dal 1831. Ing nagari Surakarta, wontên pakêmpalanipun para abdi dalêm tuwin para luhur sawatawis. Tujuning pakêmpalan wau sasagêd-sagêd mitulungi para abdi dalêm ingkang sami kasusahan jalaran pamêdal utawi balanjanipun têlas kangge nyauri sambutan ingkang sakalangkung awrat rèntênipun. Supados sagêd damêl kamayaran, manawi wontên panêmbungipun badhe dipun pitulingi sagêdipun angêsahi sambutan ingkang awrat rèntênipun wau. Sarana kaangsalakên nyambut dhatêng pakêmpalan, kathahipun samining pamêdal utawi balanjanipun ing dalêm sataun utawi langkung, rèntênipun kadamêl mirah, botên langkung saking ingkang katamtokakên ing pranatan nagari, inggih punika kathah-kathahipun petang 1½ prêsèn ing dalêm sawulan, dene panyauripun kalihan nicil kathah-kathahipun saparatiganisaparatiganipun. pamêdal utawi balanjanipun, mênggah sêdyaning pakêmpalan wau, awit saking pitulungan dalêm saandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, sagêd kalêksanan amargi kaparingan pitulungan ingkang minôngka pawitan kangge nindakakên adêgipun, kathahipun: 130.000, sakêthi tigang lêksa rupiyah. Pakêmpalanipun wau kanamakakên: Bôndha Lumaksa, pangrèhipun katêtêpakên saking nagari.
Nalika samantên kantoripun bôndha lumaksa andhêmpil wontên griya ingkang kangge pakêmpalan abipraya, griya sewan ing kampung timuran. Sarêng adêgipun bôndha lumaksa sampun tumindak sakeca, sarta angsal pambiyantu saking para putra santana tuwin abdi dalêm ingkang sami nitipakên arta, sarana tumbas andhil tumut kalampahakên. Punika bôndha lumaksa lajêng sagêd iyasa griya ingkang wêwangunan sarta pasang rakitipun miturut sapanêdhanipun pakêmpalan abipraya, manggèn ing kampung Singosarèn, ingkang kasewa kangge pakêmpalan abipraya dumugi samangke. Punapadene bôndha lumaksa lajêng damêl griya ingkang kangge kantoripun piyambak, manggèn wontên papan pemahan patêdhan dalêm ing kampung Kêdhunglumbu.
Dumugi sapunika adêgipun pakêmpalan bôndha lumaksa laminipun sampun tigang dasa nêm taun, lastari wilujêng sarta kayêktosan paedahipun amitulungi dhumatêng putra santana tuwin para abdi dalêm sapanunggilanipun, kados dene tujuning sêdyanipun pakêmpalan.
Dumugi ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 21 Rêjêb Alip 1867. Saandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana [wica...]
[...ksana] ingkang sinuhun kangjêng susuhunan yuswa 72 taun, wilujêng botên kirang satunggal punapa. Makatên malih mirit katrangan kasêbut ing nginggil, wiwit angasta kaprabon, kathah wêwahipun ewahing babagan urusan arta, barang, saha kaindhakaning karaton, ingkang atêgês adamêl sae.
Salêbêtipun Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X angasta kaprabon, kawontênanipun praja dalêm Surakarta tansah mindhak-mindhak kamajênganipun ing babagan punapa kemawon. Ingkang makatên wau kenging kangge pasaksèn bilih saandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana tansah anggalih dhatêng indhaking saenipun kawontênaning praja dalah sakawula dalêm. Mênggah kamajênganipun praja Surakarta, ingkang katingal bab tansah wontênipun yêyasan ingkang kalaras kalihan ajênging jaman, upaminipun bab kawontênaning margi-margi ingkang nama sampun nocogi kalihan kuwajibanipun praja ingatasipun panjagi dhatêng saenipun tuwin sakecanipun kangge lampahing tiyang tuwin têtumpakan. Bab wontênipun karêtêg-karêtêg, nama sampun botên nguciwani, bokmanawi ing ngriki pantês kapèngêtan mênggah agênging paedahipun karêtêg-karêtêg Bacêm tuwin Jurug tumrap umum, saya malih tumrapipun kawula dalêm ingkang sami lampah dagang tuwin bêbakulan, wontênipun pêkên ingkang samangke sampun sae tatananipun, punapa dene cacahipun inggih tansah mindhak-mindhak punika anjalari adamêl tata raharjaning praja, pêkên agêng kajawi tatananipun sampun angangge cara sapunika (modern) miturut gotèkipun ngakathah sae piyambak sa-Indhonesiyah ing ngriki inggih pantês dados pèngêtan, bab kawontênanipun ilèn-ilèn toya gandhèngipun kalihan panjagi dhatêng kasarasan. Bab dilah-dilah kangge pêpajar kitha, griya pasbêlehan (abattoir) punika sadaya ingkang sampun sami katata kalarasakên kalihan jamanipun saha bab sanès-sanèsipun ingkang angèngêti papanipun ingkang namung kacumpi botên sagêd kasêrat ing ngriki sadaya ngantos dumugi parlunipun kawula, dene papan kangge angenggar-enggar manah inggih punika taman Sriwadari, punika inggih tansah kagalih sagêdipun saya sae.
Mênggah kamajênganipun nagari ingatasipun pitulungan dhatêng kabêtahanipun kawula ingkang pantês kapèngêtan wontênipun pamulangan-pamulangan ing samangke. Para maos kados sami botên kakilapan bilih antawisipun sèkêt taun kapêngkêr kawontênanipun pamulangan ing Surakarta punapadene sanèsipun nagari ing Indonesiyah ngriki taksih sakêdhik sangêt. Miturut dêdongenganipun para sêpuh: sampeyan dalêm ingkang wicaksana punika pancèn sampun wiwit nalika taksih jumênêng kangjêng gusti pangeran adipati anom, sampun anggalih sangêt dhatêng ajênging pasinaon, amila sarêng kamajêngan punika saya dangu inggih saya katingal, katitik saking tansah indhakipun kawula ingkang sinau. Ing ngriku sampeyan dalêm ingkang wicaksana anggalih parlu angwontêni pamulangan mawarni-warni, kangge putra santana dalêm dipun wontêni pamulangan H.I.S. kaparingan nama pamulangan kasatriyan, kangge putra dalêm ingkang taksih timur tuwin santana dalêm dipun wontêni sakolahan Frôbelschool nama Pamardi Siwi. Rèhning saandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana anggalih dhatêng lêlajênganipun pasinaonipun putri dalêm Gusti Radèn Ayu Sekar Kadhaton. Anyarêngi kala mangsanipun para santana dalêm sampun saya [sa...]
[...ya] majêng dhatêng pasinaon, ngantos sabên taunipun kathah sangêt santana dalêm ingkang malêbêt ing pamulangan kasatriyan botên sagêd katampi jalaran saking sampun botên wontên panggenanipun, kaparênging karsa dalêm iyasa pamulangan malih saminipun H.I.S. ingkang amung mligi kangge putri dalêm sarta santana dalêm èstri, inggih punika pamulangan Pamardi Putri, dene pamulangan kasatriyan ingkang suwau muridipun campuran, wiwit wontênipun pamulangan Pamardi Putri wau lajêng amung mligi kangge santana dalêm jalêr.
Mênggah kawontênanipun pamulangan ingkang botên maligi kangge santana dalêm ing samangke inggih sampun sawatawis kathah. Upaminipun pamulangan ingkang mligi kangge nyukani pangajaran têtanèn. Pamulangan kangge pangajaran agami inggih punika pamulangan Mambangul Ngulum tuwin pamulangan dhusun, kangge angindhakakên drajatipun pangrèh praja, ing samangke inggih sampun dipun wontêni kursus pangrèh praja, gandhèngipun kalihan panggalihan tumrap dhatêng ajêngipun kawula dalêm dhatêng pasinaon, ingkang pantês dipun èngêti malih inggih punika wontênipun bôndha pasinaon (Rijksstudiefonds) adêgipun bôndha pasinaon punika taun 1914, ingkang sakawit ancasipun mitulungi murid-murid anakipun santana tuwin abdi dalêm ingkang sampun tamat saking pamulangan andhap, sumêdya anglajêngakên pasinaonipun dhatêng pamulangan têngahan sarta pamulangan inggil, pilihanipun ingkang angsal pitulungan bôndha wasinaonpasinaon. punika lare ingkang dhêdhasaripun lantip. Saras badanipun sarta ingkang tiyang sêpuhipun utawi ingkang mêngkoni têtela kêkirangan wragad, sakawit ingkang dipun parlokakên kapitulungan punika murid ingkang têmbenipun nagari dalêm sagêd angangge damêlipun, upaminipun murid ingkang nglajêngakên dhatêng pamulangan calon priyayi pangrèh praja, ingkang sami kaparingan pitulungan waragad wau, samêdalipun saking pamulangan, bilih mpunsampun. angsal padamêlan ingkang pamêdalipun cêkap, katamtokakên anglintoni sapintên waragadipun anggènipun sinau sarana nicil, ing samangke manawi wontên parlunipun pitulungan saking bôndha pasinaon wau sagêd katumrapakên dhatêng kawula dalêm sanèsipun, punapa dene pamilihipun pamulangan kenging saking pikajêngipun lare.
Angèngêti bakuning pangupajiwanipun tiyang Jawi punika têtanèn, ing praja dalêm ngriki têtanèn wau inggih dados pangupa jiwa ingkang agêng piyambak. Têtanènipun tiyang alit ing praja Surakarta dèrèng kathah ewahipun tinimbang ing jaman kaki nini, jêr tiyang tani punika kalêbêt golonganing tiyang ingkang anggondhèli sangêt dhatêng kawontênan naluri, ewadene saking kaparênging saandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana, nagari botên kèndêl-kèndêl anggènipun nindakakên pamardi murih têtiyang tani bawah dalêm sagêd majêng, tuwin saya tambah marsudi tumrap têtanènipun, minôngka kangge ngajêngakên têtiyang tani dhatêng têtanènipun, indhaking pamulangan ingkang kangge kawruh kawula dalêm têtiyang tani, inggih punika pamulangan tani tuwin pamulangan dhusun kasbut nginggil tansah kagalih, tuntunan têtanèn ugi
para lurah-lurah among tani ingkang sami angsal pasinaon saking pamulangan tani kasbut ing nginggil.
mikantuki kangge tanêman sabên kabupatèn sampun dipun wontêni tuntunaning têtanèn wau.
lampahipun toya ingkang saking bangawan saha dhatêng [dha...]
[...têng] bangawan, saking lèpèn Dêngkèng dhatêng Dêngkèng, saking Opak Praga dhatêng Opak Praga katata murih sagêdipun kabage adil dhatêng ondêrnèmêng saha tiyang alit, bêbadan ingkang kapatah nata lampahing toya wau kanamakakên Waterschap saha kadhapuk rad ingkang dipun pangarsani kapala nagari kanthi warga-warga ingkang katêtêpakên dening paduka guprênur, bilih warga Jawi kanthi karêmbag kalihan pêpatih dalêm, sanadyan pambagening toya dening Waterschap dèrèng sagêd marêmakên sadaya golongan, ewadene sampun nama lowung, dening lampahing toya sampun katata sarta salêbêtipun toya katata tumindaking têtanèn sagêd wilujêng botên nate wontên tanêman ingkang wurung jalaran saking kêkirangan toya.
Kangge nyaèkakên prabotipun tiyang tani, inggih punika maesa, lêmbu, saha kapal, ingkang kangge nindakakên garu lukunipun, bab punika ugi botên kasupèn kagalih ing saparlunipun, sarana angwontênakên lêmbu sarta kapal pamacêg, pamacêkipun sarana prabeya ingkang ènthèng sangêt, kangge angrêksa kawilujênganipun kewan-kewan wau nagari nyudhiyani mantri kewan, ingkang tansah nitik sêsakitipun kewan-kewan wau, sabên wontên sêsakit nular, nagari botên badhe kakilapan saha lajêng nindakakên saparlunipun.
Kangge nyudhiyani bokbilih têtiyang tani bêtah pawitan arta, nagari ugi sampun angwontênakên bang dhusun, kredhit bang, ingkang sami dipun amat-amati dening sentralê kas kagunganipun guprêmèn, katindakakên dening abdi dalêm
sampeyan dalêm ingkang wicaksana inggih anggalih sangêt dhatêng kawontênanipun kawula dalêm ingkang miskin, pasêksènipun ing Surakarta dipun wontêni griya pamulasaranipun tiyang miskin, kawastanan griya wangkung, griya wangkung punika kagunganipun nagari ingkang pangêrèhipun kapasrahakên kumisi, punapadene ingkang sami nyambut damêl wontên ing ngriku sadaya sami abdi dalêm, waragat ingkang kangge kabêtahan ing ngriku kaparingan subsidhi saking nagari sapalih, ingkang sapalih saking patêdhan dalêm, saking urunipun putra santana tuwin abdi dalêm, saking sanès-sanèsipun golongan ugi wontên sawatawis. Ingkang dipun opèni wontên ing griya wangkung ngriku têtiyang miskin ingkang sampun botên sagêd rumagang ing damêl, ingkang sampun botên gadhah waris ingkang sagêd ngopèni. Têtiyang wau sami kaprêdi sinau anam-anam, damêl tepas, kèsèt tuwin sapanunggilanipun, dene tumrap lare-larenipun sami kapardi sinau (sakolah) amargi ing wangkung ngriku ugi dipun wontêni pamulangan kangge lare miskin, ingkang pangajaranipun kasamèkakên kalihan pamulangan dhusun, mênggah karsanipun nagari angwontênakên pamulangan punika supados ing têmbe lare-lare wau gadhah pawitan kasagêdan kangge garan ngupados pangupa jiwa sapantêsipun, tumrap ing Surakarta griya wangkung wau agêng paedahipun.
roga. Apotikipun panti usada. Sakawit pamanggènipun klinik wau wontên ing kapatihan wetan, nyewa griya kagunganipun suwargi Radèn Tumênggung Kartadipura, dene ingkang ngadani adêgipun abdi dalêm bupati dhoktêr Radèn Tumênggung Widyadiningrat, nalika taksih pangkat mantri dhoktêr. Saking kaparêngipun suwargi Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, nalika taun 1913 panti roga lajêng kapindhah dhatêng
usada, mênggah ingkang kapulasara wontên ing panti roga punika botên namung
putra santana tuwin abdi dalêm kemawon, dalah kawula dalêm sanèsipun ugi kenging nyuwun kapulasara wontên ing ngriku, dene prabeyanipun kadamêl mayar, malah tumrap têtiyang ingkang têtela miskin, kaparingan pitulungan lêlahanan. Wondene ingkang kaparingan jampi
KamajêngnKamajêngan. praja dalêm botên namung wontên saening kitha cacahing pamulangan tuwin sanès-sanèsipun kados ingkang sampun kasbut ing nginggil, dalah kawontênanipun tatanan sarta pranatan-pranatan ugi tansah kagalih sagêdipun cocok kalihan jamanipun, upaminipun
pranatan dalêm kados dene Staatsblad ing guprêmenan, sadèrèngipun wontên riksêblad wau manawi nagari angundhangakên pranatan namung kawrat ing sêrat kabar tuwin sêrat-sêrat sêbaran ingkang katèplèkakênkatèmplèkakên. ing panggenan ingkang sagêd kasumêrêpan ingakathah, kangge amiyarakên têbanipun angundhangakên pranatan-pranatan punapa dene kangge papan ngêwrat pakabaran ingkang opisil saha kalamôngsa kangge ngêwrat karangan ingkang mêngku pitêdah dhatêng abdi dalêm sarta
wau saminipun ing guprêmenan Javasche Courant dumugi samangke adêgipun sampun 15 taun, dene oplah (oplaag)-ipun wontên antawisipun 1800. Nêmbe punika nagari angwontênakên bêbadan ingkang kapatah milihi pranatan-pranatan kina, ingkang sapunika kathah ingkang sampun botên tumindak, pranatan ingkang sampun botên prayogi tumrap ing samangke karembak, ingkang taksih kenging katindakakên lajêng badhe kaewahan kalaras kalihan kawontênan sapunika, bab tatanan kantor wiwit wulan Sèptèmbêr 1931, kantor kapatihan katata enggal, kajawi sanès-sanèsipun, ugi kawontênakên golongan ingkang maligi manah bab saening ekonominipun kawula dalêm, langkung-langkung ingkang gandhèng kalihan
inggih punika pakunjaran kangge santana dalêm gandhèngipun kalihan pangadilan pradata agêng, ing samangke sampun katata satatanipun pakunjaran (gevangenis) ingkang modern sarta sampun asring kapriksa insêpèkturipun kangjêng guprêmèn tampi pangalêmbana. Dene ewah-ewahan tatanan ingkang pantês dados pangalêmbananing ngakathah, inggih punika ewahing tatanan siti. Tatanan enggal punika tumindakipun kala taun 1917 inggih punika siti gadhuhanipun putra santana tuwin abdi dalêm sami kapundhut kondur. Siti wau lajêng kaparingakên dhusun ingkang lajêng dados gadhuhanipun kawula dalêm tiyang alit. Tatanan punika lajêng sagêd anjalari majêngipun sarta kêkahipun dhusun, amargi lajêng kenging kawastanan madêg piyambak, dhusun-dhusun wau lajêng anggadhahi kas dhusun ingkang kawontênanipun kenging kawastanan santosa, dumugi samangke arta kas dhusun wau wontên antawisipun satunggal satêngah yuta.
Tutuping karangan punika, ringkêsipun anggènipun gusti pêpundhèn kita tansah anggalih dhatêng sae sarta prayoginipun praja dalah saisinipun botên badhe amung cêkap kèndêl samantên kemawon, praja dalêm Surakarta kêdah taksih kagalih ajêngipun, sampun ngantos kantun kalihan jamanipun.
Kamajêngan Dalêm ingkang Gêgayutan kalihan Agama Eslam.
Panjurung saking Abdi Dalêm Rèh Kawadanan Yogaswara.
Gambar dalêm sampeyan dalêm ingkang wicaksana têdhak jumngahan, kapotrèt wontên ing markis Masjid Agêng.
1. Saandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X.
2. Sakalihan pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Êmas.
3. Kangjêng Radèn Pangulu Tapsir Anom (kaping V sumare ing Imagiri) abdi dalêm pangulu andhèrèkakên dumugi palampahan sangajênging masjid.
Wiyosipun, sampun dados pariwaranipun ing praja pundi-pundi sabên para panjênêngan nata utawi para pangagêng nuju tingalan wiyosan tumbuk, utawi jumênêng sampun samantên taun, punika tamtu dipun luhurakên, dipun pahargya, dipun wiwaha saha dipun pèngêti lêlabêtanipun ingkang gêgayutan kalihan kamajêngan umum, saha karaharjaning praja tuwin sanès-sanèsipun.
Ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 22 wulan Rêjêb warsa Alip 1867, punika tumrap ing praja dalêm Surakarta Adiningrat, nama dintên ingkang minulya sangêt, pantês dipun pèngêti, awit dintên wau amarêngi tingalan dalêm wiyosan taun Saandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X, tumbuk yuswa 72 taun, kula sadaya sami wajib sukur ing Hyang ingkang Maha Agung. Dening gusti pêpundhèn kula ginanjar yuswa panjang, langkung saking yuswa golib, inggih punika yuswanipun eyang dalêm gusti panutan Kangjêng Nabi Mukhammad S.A.W. dumugi 63 taun, mila sampun pantês sangêt dintên tingalan dalêm ingkang [ing...]
[...kang] minulya punika dipun urmati saha dipun pèngêti ingkang atêgês angluhurakên asma dalêm saha mêmuji kasugêngan dalêm.
Gambaripun para bandara kangjêng pangeran putra saha santana dalêm ingkang sami andhèrèk wiyos dalêm jumungahan dhatêng Masjid Agêng.
Ing ngriki parlu mèngêti wiwit jumênêng dalêm angrênggani karaton dalêm Surakarta Adiningrat, dumugi tumbuk dalêm yuswa 72 taun punika tumrap babagan punapa kemawon kathah sangêt kamajênganipun, punapa malih tumrap agama Islam, dene ingkang parlu kaaturakên ing ngriki bab kamajênganipun agama Islam, namung kapêndhêt ingkang parlu tuwin adhakan kasumêrêpan ing ngakathah, dados namung kadamêl ringkês kemawon.
Sajumênêng dalêm punika yêyasan-yêyasan ingkang babagan agama kathah sangêt, mulyakakên kagungan dalêm Masjid Agêng wragadipun langkung saking satus èwu rupiyah, amila sapunika wujudipun lajêng èdi pèni sagêd cocok lan jaman (modhèrên), iyasan dalêm mênara ing Masjid Agêng wragadipun 35.000
amarêngi tingalan dalêm tumbuk yuswa 64 taun, wujudipun kados gambar ingkang kapacak ing suwalik punika.
Wiwit adêgipun mênara punika dumugi samangke tanpa kêndhat sabên wontên para mônca ingkang dhatêng nagari dalêm Surakarta, adhakan sami marlokakên ningali sarta nyuwun lilah minggah ing kagungan dalêm mênara wau, punapa malih tumrap para darmawisata saha sêkulwandhêling, prasasat kangge jujugan. Saya manawi nuju pasamuwan malêman sarta sakatèn, mawi sinorot ing dilah èlèktris agêng (suklih) bilih sinawang saking katêbihan sakalangkung nêngsêmakên, têmahan narik ing èngêtipun manah dhatêng wajibing ngagêsang (ngibadah ing Pangeran).
Sapunika anggêlarakên bab kulah wakap ing kagungan dalêm Masjid Agêng, ingkang gambaripun ugi kapacak ing ngriki,
kulah punika bêbêktènipun para muslimin, kaunjukakên ing saandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan nalika amarêngi tingalan dalêm tumbuk yuswa 64 taun, kulah wau
wau, dening kulah punika prayogi pasang rakitipun, sagêd nuju kajêngipun ingkang sami bêtah mêndhêt toya wulu (sêsuci) botên badhe kèthèr sanadyan ing môngsa pasamuwan agêng ingkang wulu sêsarêngan atusan, amargi saking cêkapipun sudhiyan toya ingkang saking sumur bur kainggahakên dhatêng kulah wakap wau sarana dayaning èlèktris, punika kenging katêmbungakên:
amarêngi dintên Akat tanggal kaping 20 Jumadilawal Alip 1835 dumugi tumbuk dalêm yuswa 72 taun punika ing petang ngadêgipun wau sampun 32 taun kalêrêsan tumrap adêging pamulangan Mambangul Ngulum wau inggih nama tumbuk 32 taun, mila inggih parlu kagêlar sawatawis kangge pèngêtan, ingkang parlu kaandharakên ing ngriki uwohipun kagungan dalêm madrasah (pamulangan) wau saking barkah dalêm agêng sangêt, ing salêbêtipun 32 taun wau sampun sagêd wontên babaran murid ingkang tampi saadah (tampi sêrat partisara, tamat pasinaonipun), gunggung murid 530 cacah samantên wau ingkang saking salêbêting nagari dalêm Surakarta 452, ingkang saking sajawining Surakarta 78, racak-racakipun sataun 18.
Dene kawontênanipun kagungan dalêm pamulangan Mambangul Ngulum wau saya dangu saya majêng, dumugining samangke para warganing kumisi ingkang tinanggênah anggulawênthah Mambangul Ngulum santun enggal, kapilih ingkang pêpak kawruhipun, kados ta: dhiplomah midhêlbar ondêrwis, sêtudhi pontênwontên. Mêkah jajahan 10 taunan, dangu sangêt sinau wontên pondhokan sanès-sanèsipun, cêkakipun pêpak.
Amila sapunika pangajaranipun saha saadahipun (dhiplomah) Mambangul Ngulum saya inggil, dumugi
sawatawis taun, punika têmtu sampun nyêkapi kangge nyêpêng khukum Islam, mila siswa ingkang sampun nyêpêng saadah wau wontên ing pundi-pundi panggenan kaanggêb sah kasagêdanipun dhatêng khukum Islam, saupami rustêripun Mambangul Ngulum punika wêwahan phag satunggal êngkas, bab tatakrama, kados saya prayogi.
Kabêkta para abdi dalêm pamêthakan sampun kathah ingkang saadah Mambangul Ngulum wau lajêng katingal cêtha bilih adêging madrasah Mambangul Ngulum anjalari kamajêngan lan wêwahing kasagêdanipun para kawula saha abdi dalêm, ingkang ngantos sagêd nututi ajênging jaman, sumêbar lan tangkar-tumangkaripun wulangan saking kagungan dalêm madrasah Mambangul Ngulum katingal [ka...]
[...tingal] rikat, awit murid ingkang sami saadah wau ugi kathah ingkang sami dados guru wontên ing salêbêt saha sajawining nagari dalêm Surakarta malah ngantos wontên ingkang dados guru madrasah ing tanah Sumatra, Sêlèbês, Burneo. Kagungan dalêm madrasah Mambangul Ngulum pancèn dados sumbêring kawruh agami Islam, ngantos dados papan puruhitanipun têtiyang ing saindênging nuswa Jawi. Ing salêbêting praja dalêm kemawon ing kitha sarta dhusun-dhusun adêgan masjid saha salat barjamangah, jumlah katingal saya wêwah-wêwah kathah, punika ambok manawi inggih saking dayaning lare kursusan saking kagungan dalêm pamulangan Mambangul Ngulum wau.
Gambar kagungan dalêm Masjid Agêng, surambi saha kulah wakap, kasawang saking sisih wetan. Ing sangajênging kulah punika para panityaning komite.
Awit saking kaparênging karsa dalêm sampeyan dalêm ingkang wicaksana wiwit nalika dintên Jumngah Pon tanggal kaping 27 Sura Dal 1823, kutbah ing dintên Jumngah saha sanèsipun kadhawuhan maknani mawi basa Jawi, punika
lôngka kutbah maknan sapunika sampun sumêbar satanah Jawi. Sumêbaring kutbah maknan wau sampun 44 taun lastari, dados têtuladan ing pundi-pundi nagari mèh sadaya kutbahipun mawi dipun maknani têmbung Jawi, mila inggih botên anèh para muslimin anggènipun anglampahi kuwajibanipun saya gumrêgut, langkung malih sapunika ing Masjid Agêng kaparingan mikropun saha lutsêprèkêr ingkang sagêd mancarakên swara dhatêng surambi saha pawèstrèn, [pawèstrè...]
[...n,] punapa malih kutbah wau sapunika kakintunakên radhio dhatêng ing pundi-pundi lumantar sèndhêr sri punika saya agêng munpangatipun, dening saya jêmbar
Agêng. Dados ingkang amurwani utawi iyasa sarta anyêbarakên kutbah mawi dipun têgêsi basa Jawi punika Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P. B. X. punika nama nocogi akaliyan swarga rama dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P. B. IX. amargi suwarga dalêm wau kaparêng angudi lan amarsudi dhatêng babagan kutbah amila sarêng sampun lêbda inggih lajêng asring kaparêng anyarirani maos kutbah wontên ing Masjid Agêng, ingkang makatên wau pancèn kaluhuran sangêt, amargi wiwit jaman para sakabat ingkang sami jumênêng nata (kalipah)
pêpacak, punapadene wasita tama tumrap dhatêng ngakathah (umum).
Gambaripun murid ingkang tampi saadah ing taun kapêngkêr.
Nalika wulan Mulud taun Alip, dados inggih salêbêtipun tumbuk dalêm yuswa 72 taun punika, ing
saking kuningan saha marmêr (sela cêndhani) pirantosipun sasampuning kapasang ing papan waradin (panggènan masang bêncèt) ingkang wujud kados mriyêman alit dipun lantaki, ing sumbon dipun dèkèki obat, surya kôntha ingkang kapasang ing pirantos ingkang kangge ngingar-ngingêr tuding kalêrêsakên ing pêrnahing garis ingkang wontên sêratanipun wulan Januwari salajêngipun, dados ing saingsêring srêngenge surya kôntha wau manut
sorotipun lajêng ngênêr dhatêng sumbon, mriyêman lajêng mungêl kados swaraning sanjata ing ngriku lajêng dipun sarêngi kagungan dalêm bêdhug. Cêkakipun pirantos wau tumrap wujud lan kanggènipun kados nocogakên waktu nama botên anguciwani sayêktos.
Awit saking kamirahan dalêm anggèning tansah anggalih utawi mulyakakên adêging agama Islam, bilih kaprinci badhe botên cêkap papanipun, jalaran kenging kawastanan pawicalan kathahipun, punapa malih bab kêkucah dalêm (sadakah dalêm) dhumatêng kawula dalêm ingkang nyuwun pamit anglampahi kaji dhumatêng Mêkah, dhatêng pakêmpalan-pakêmpalan Islam ingkang tumujuning ancasipun dhatêng babagan kaislaman, lumintu botên wontên pêdhotipun.
Bêncèt punika kajawi kangge ningali wêkdal têngah nge (bêdhug siyang) ugi nêdahakên salining môngsa (mingsêring môngsa 1 dhatêng môngsa 2 sapiturutipun) sarta ing ngriku ugi wontên pandom ingkang sagêd nêdahakên wêkdal jam wontên ing sadhengah wanci ugêr surya botên pinuju kalingan, kagungan dalêm bêncèt punika pancèn satunggiling pirantos praboting agami ingkang adi luhung saèstu.
Gambar dalêm Saandhap ing Sampeyan Dalêm ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping IX, kagambar taksih mangagêm-agêman miyos Jumngah ing Masjid Agêng, yuswa dalêm nalika ± 40 taun.
Nalika jaman dèrèng wontên sêpur tuwin têtumpakan warni-warni kados jaman sapunika, manawi saandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun têdhak pêpara dhumatêng pasanggrahan, môngka ing ngriku dèrèng wontên masjidipun, kados ta ing pasanggrahan Parangjara, pasanggrahan ing Têgalgônda saha sanèsipun punapadene têdhak mapag tamu guprênur jendral dhumatêng watêsing praja dalêm Surakarta, inggih punika ing Salatiga, ing Prambanan utawi ing Purwadadi. Têdhak dalêm wau kajawi mawi upacara kaprabon dalêm kados adat manawi têdhak mapag tamu guprênur jendral, ugi mawi ampilan bêdhug tuwin
[...kipun] ing Masjid Agêng. Mila bêdhug Kyai Wahya Têngara wau katêlah nama bêdhug jendral. Dene bêncèt ingkang kacêtha ing gambar wau, kalêbêt bêncèt gagrag enggal, manawi bêncèt gagrag kina kadamêl saking kajêng pasagi mawi ancêr kados ingkang kawrat ing sêrat pranatan môngsa. Ngèngêti andharan ing nginggil punika têngara bêdhug suwantênipun adan, punika ugi kalêbêt dados upacaraning karaton dalêm Surakarta, awit saking makatên, amila saya cêtha sangêt bilih karaton dalêm Surakarta punika kalêbêt karaton Islam.
Ing ngandhap punika gambaripun bêncèt gagrag enggal ingkang kapratelakakên ing nginggil.
Kados cêkap samantên kemawon kawontênan-kawontênan ingkang pantês kangge pèngêtan tingalan dalêm tumbuk yuswa 72 taun punika. Dene sih kamirahan dalêm Gusti pêpundhèn kula saandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana dhumatêng adêg saha ajênging agama Islam sadaya wau. Kula sadaya têtiyang muslimin, tamtu botên badhe kasupèn, tansah amèngêti salami-laminipun, awit sampun têtela bilih jumênêng dalêm saandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, punika
kawadanan yogaswara, gusti pêpundhèn kula mugi dinirgakakên ing yuswa, awèt dados pantampandam. pangaubanipun para garwa putra santana abdi, sumarambah para kawula sadaya.
Mênggah unjuk pêpuji punika mugi anartanana tumrap sarira dalêm pramèswari nata Gusti Kangjêng Ratu Êmas, wusana mugi ingudanenan dening
Mas Kandar, salam kenal, kulo naminipun Joko, asring dipun sebat jecko kaliyan rencang-rencang. Sakmeniko rompok kulo
ingkang no. 1A kok mboten saget dipun download njih? Dipun
Dhompèt ya iku piranti kanggo wadhah dhuwit. Umumé dhompèt kagawé saka bahan kulit, nanging ana uga sing kagawé saka bahan kain utawa plastik. Ukuran dhompèt uga werna-werna. Dhopèt sing digawa wong lanang biasané ukuran cilik supaya gampang digémbol ing sak. Dhompèt sing dianggo ibu-ibu biasané nduwèni ukuran rada gedhé supaya amot akèh dhuwit kanggo blanja.
Saliyané kanggo wadhah dhuwit, dhompèt uga biasa kanggo nyimpen kartu-kartu kayadéné kartu tandha pedunung, kartu krédhit, kartu asuransi, kartu ATM, lan sapanunggalané.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Buku_taun_1858&oldid=876025"	Kategori: Buku miturut taun1858Kategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
punika papan asrêp ing èrèng-èrèngipun rêdi Gêdhe sacêlakipun Sukabumi, sêsawanganipun sakalangkung nêngsêmakên. Manawi nuju dintên liburan, kangge papan pangasonipun para sayah ing damêl.
Para pangagêng kathah ingkang sami angèstrèni. Satêlasing sêsorahipun Prof. Dr. Husèin Jayadiningrat tuwin Prof. Dr. Brugmans, lajêng sinambêtan sabda pambikakipun I.W.K.T.B. Gupêrnur
Dintên punika tumrapipun pangajaran luhur ing tanah Indiya Nedêrlan dintên
babagan kawruh têtanèn ingkang mêntas dipun wiwiti punika, samangke dipun wêwahi Faculteit der Letteren en Wijsbegeerte (Piwulangan babagan kasusastran tuwin kawicaksanaan)
kawruh kabudayan ingkang sakalangkung jêmbar, ingkang badhe dipun satitèkakên tuwin dipun wulangakên punika. Ingriku badhe ngambah soal-soal ing gêgêbênganing jagating manungsa ing umumipun, ananging, kakiyatanipun langkung-langkung badhe kakurbanakên kangge ngudi babad tuwin kabudayan pusakanipun bêbrayan gêsang wetanan ing nagari ngriki utawi pusaka gêgadhahanipun bêbrayan gêsang Walandi ingkang sampun sêsrawungan kalihan bêbrayan gêsang wetanan wau. Ing sasagêd-sagêd pamulangan wau sagêda dados wêwayanganing bêbrayan gêsang ingkang ngadêgakên pamulangan wau. Ingriku ugi badhe dados patêmpukaning wetan kalihan kilèn, ananging sanajan makatên pupulipun wetan kalihan kilèn wau pupul suci, langkung luhur tinimbang kalihan pupulipun ing gêsang padintênan, jêr pupulipun wontên ing gêgêbênganing kawruh ingkang sêdayanipun muhung badhe onjon-onjon sae, jalaran ingkang dipun padosi botên wontên sanès kajawi namung kanyataan.
Pangajêng-ajêngipun pamarentah ingkang kawêdharakên dhatêng Faculteit der Letteren en Wijsbegeerte, botên wontên ingkang langkung sae kêjawi namung ngajêng-ajêng, mugi pamulangan wau pangawak rencang tuwin sêsulihipun sarining gêsang tuwin kabudayan, sagêda nyunarakên cahya padhang dhatêng ing kawontênan ing sakiwa têngênipun, lan sagêd damêl padhang, njalari kula sami sumêrêp dhatêng kaendahan-kaendahan ingkang wontên ing golongan ngriki, lan
mangrêtos dhatêng kakandhutaning pamulangan wau, lan ingkang sampun tampi sêsêrêpan saking pamulangan wau, tumuntên sagêd angsal pandamêlan, lan kanthi kamêmpêngan tumandang gotong royong mbangun manunggiling bangsa
ingkang langkung kêkah. Mangke manawi pamulangan punika sampun dipun dadosakên satunggal kados Universiteit, badhe tampi papan ingkang luhur, ing antawisipun sadhèrèk-sadhèrèkipun.
Pamarentah sangêt tarima kasih dhatêng ingkang sami nindakakên pakaryan awrat cêcawis adêging pamulangan punika. Wontên satunggal ingkang kenging kula sêbutakên naminipun, inggih punika Prof. Dr. I. J. Brugmans. Kalayan agênging manah kula aturakên pisan bilih lalêbêtanipun sampun dipun akêni kasêbut wontên ing bêslit dalêm Srimaharaja putri, pêpundhèn kula, sarana tuwan wau kawisudha dados Ridder in de orde van
sanèsipun. Jêbul botên. Sabun Sunlight gadhah lêlampahan mèh sami kalihan lêlampahanipun montor Ford, inggih punika lêlampahanipun tiyang botên gadhah sagêd dados tiyang sugih brèwu, tiyang kêtawur ing bêbrayan gêsang kados kêtingal mêncungul onjo piyambak, badhanipun lêlumbungan, pabrikipun agêng piyambak sajagat.
Tiyang ingkang ngantos angsal pêparab Raja Sabun wau, tiyang Inggris, nama William Hesketh Lever. Lêlampahanipun kalêbêt anèh lan luar biasa. Lairipun kala ing taun 1851, wontên ing Bolton, kalabêtkalêbêt. wêwêngkon pusêring indhustri tênun ing tanah Inggris, inggih punika laladan Lancashire.
Panggêsanganipun têtiyang ing Lancashire ingkang kathah sami nyambut damêl wontên ing pabrik tênun.
James Lever, inggih punika bapakipun William Lever, sêmunipun pancèn botên patos rêmên nyambut damêl wontên ing pabrik tênun. Anggènipun botên rêmên punika, bakunipun margi saking mangrêtos, bilih kuli pabrik punika salaminipun gêsang botên badhe sagêd malih dados tuwan pabrik. Mila lajêng milalah bikak toko alit-alitan ngladosi kabêtahanipun têtiyang ing Lancashire ngriku. Anakipun inggih botên dipun kèn nyambut damêl dhatêng pabrik. Jalaran sampun mangrêtos, manawi nyambut damêl dhatêng pabrik, sampun ingkang malih dados tuwan pabrik, sawêg mingêr dhatêng pandamêlan sanès kemawon, sampun kathah ngrêkaosipun.
Ingkang dipun anggêp prayogi piyambak, anakipun badhe dipun purih nglajêngakên pandamêlanipun, inggih punika sêsadean, William Lever sêkolahakên wontên ing pamulangan ingkang dipun tuntun ing para ngulama. Mêdal sêkolah, lajêng kapurih wontên ing griya ngrencangi sêsadean, lêlados tiyang têtumbas wontên ing toko. Kala samantên William Lever sawêg umur 16 taun, pandamêlanipun sabên dintên namung ngladosi tiyang têtumbas. Manawi pinuju sêpên, lajêng ngirisi sarta mbuntêli sabun ingkang badhe dipun êtêr-êtêrakên dhatêng lênggananipun.
Lare taksih ênèm dipun kèn nyambut damêl kados makatên, têmtu kemawon botên patos sênêng. Bapakipun mangrêtos yèn anakipun botên tlatos thênguk-thênguk ing toko, mila lajêng kapurih plêsir-plêsir, nanging plêsir nyambut damêl, botên namung sênêng-sênêng
punika, kathah simah-simah kuli pabrik ingkang rêmên. Jalaran botên susah mingsêd, botên cucul wragad mirunggan (kangge nênumpak), sampun sagêd angsal sabun. Saking tlatosipun, dangu-dangu kathah lênggananipun. Malah botên simah-simah kuli pabrik kemawon ingkang sami tumbas dhatêng Lever ênèm, simahipun punggawa pabrik ingkang agêng-agêng inggih sami tumut tumbas. Saminggu-minggunipun piyambakipun sagêd angsal bathi lumayan. Punika ingkang calon dados babon, nigan bêbranahan ngantos tanpa wicalan kathahipun. Anggènipun dados bakul idêr sabun punika ngantos sawatawis taun.
Umur kalih dasa taun bêbathènipun sade sabun radi kênthêl. Tiyang ingkang sagêd dados
punapadene mangrêtos, bilih dêdagangan punika sagêdipun kêkah sêntosa manawi sagêd nglêgani kabêtahanipun tiyang kathah ingkang saèstu. Kêdah mangrêtos, bilih tiyang ingkang badhe têtumbas punika mripatipun sèwu, wênang nampik milih, sarêng ingkang sade mripatipun namung satunggal, inggih punika ingkang dipun
Pangrêtos makatên punika lumêbêt saèstu dhatêng manahipun Lever ênèm. Nalika wontên ing Wigan, sumêrêp wontên toko bumbon crakèn sampun mèh jatuh, badhe dipun liyêrakên kanthi rêgi mirah. Lever ngungak kanthongipun, kêdugi sagêd ngliyêr, lan inggih kêdugi sagêd
nggêsangakên toko wau. Toko bumbon crakèn tumuntên dipun liyêr, Lever dados tuwan toko kados bapakipun. Dipun cêpêng Lever, toko wiwit gêsang malih, nanging mêksa dèrèng adamêl marêming manahipun. Salêbêtipun nyêpêng toko, ingkang dipun impi-impi namung saêbab, inggih punika kadospundi anggènipun sagêd sadhe langkung mirah tinimbang toko sanès-sanèsipun. Pangalamanipun nalika taksih idêr-idêr dipun cakakên malih. Tumrap tiyang dêdagangan, ugêr sangêt nyuda panjanging margi utawi wêkdal saking papan pandamêlipun dhatêng papanipun tiyang ingkang ngangge, mêsthi sagêd langkung mirah tinimbang sanèsipun. Dagangan bumbon crakèn, têrang botên sagêd dipun damêl makatên, manawi botên mawi kapital agêng. Dene ingkang sagêd dipun bandhani alit-alitan, mawi nyuda wêkdal lan nyuda margi, inggih punika damêl sabun. Lever lajêng nyobi damêl pabrik sabun alit-alitan cêlak kalihan tokonipun. Sadaya dipun tandangi tangan, botên wontên ingkang mawi lampah mêsin. Pangalamanipun bab damêl sabun dipun cakakên, mila sagêd damêl sabun ingkang botên nguciwani. Lampahipun panyadenipun mênang cêlak lan mênang rikat kalihan sabun wêdalan kitha sanèsipun, mila rêginipun radi langkung mirah.
Nalika taksih idêr-idêr Lever angsal pangalaman, bilih tiyang tumbas sabun punika, sanajan namung sabun kumbahan, mêksa rêmên ingkang rêsik tur nècis. Mila panyadenipun inggih dipun buntêl nècis, kaangkah-angkah sangêt sagêda dipun rêmêni tiyang kathah. Kangelanipun Lever botên muspra. Daganganipun sabun majêng saèstu, malah lajêng agêng tinimbang kalihan bapakipun.
Dumugining umur tigang dasa taun, William Lever sampun dados sudagar sabun, ingkang radi katingal. Miturut pêpetanganipun, manawi namung ngêndêlakên pamêdaling sabun thok, botên badhe sagêd mindhak agêng rêrikatan. Makatên ugi manawi nrimah nggrêmêt dagang alit, dangu sagêdipun dados. Mila lajêng nekad nyobi ngambah dagang agêng, nyambi ndhatêngakên tigan kalihan mêrtega saking ing Irland, kasade dhatêng laladan Lancashire. Bathinipun gêmèndhêl. Punika têrus dipun angge pabrikipun sabun. Sadhèrèkipun jalêr, inggih punika James Darcy Lever tumuntên dipun gèrèd dipun jak têmbayatan nyambut damêl. Ing taun 1885 sagêd ngliyêr pabrik sabun ing Warrington. Wiwit punika, Lever sasêdhèrèkipun lajêng namung mligi nindakakên pakaryan damêl sabun, botên nyambi dagangan sanès-sanèsipun.
Salugunipun, ingkang njalari mumbulipun Lever punika kathah sangêt. Kêjawi pancèn gadhah dhasar sagêd damêl organisasi, lan sabunipun pancèn sae, ugi margi sagêdipun "reklame". Kacariyos sami-sami sudagar agêng ing Eropah, ingkang ngrumiyini mangrêtos saèstu dhatêng paedahipun "reklame" punika William Lever. Mila bab reklame punika inggih dipun parsudi saèstu, kaangkah-angkah ngantos sagêd narik saèstu dhatêng kawigatosanipun tiyang kathah.
Wontên ing pabrik ing Warrington, Lever sagêd damêl sabun jinis enggal. Punika ingkang badhe dipun angge nyabuni panganggenipun tiyang satanah Inggris. Rekanipun kados pundi? Sabun wau kêdah kasumêrêpan ing kathah, sarana damêl reklame agêng-agêngan. Namung anggènipun ngrèklamèkakên sabunipun inggih kanthi dipun sinau rumiyin. Sapisan bab nama. Punika kaangkah ingkang cêkak, gampil dipun emut-emut lan gampil dipun ucapakên, sarta narik mêmanahanipun tiyang kathah. Tanah Inggris kêrêp wontên pêdhut. Sabên tiyang sami ngantu-antu kêpengin sumêrêp soroting srêngenge, awit saking bunêgipun. Nocogi pêpenginanipun tiyang kathah wau, sabunipun Lever lajêng dipun namakakên "Sunlight Soap" (Sabun padhanging srêngenge). Nama sunlight punika tumrapipun tiyang Inggris gadhah daya panarik agêng, tur gampil dipun èngêt-èngêt. Mila sarêng sampun dipun reklamèkakên namaning sabun wau gampil
Anggènipun mbucal rèklamê, angsal damêl. Sawêg tigang taun, pabrikipun ing Warrington lajêng kalitên awit saking kathahipun sabun ingkang dipun damêl. Mila lajêng tumbas pasitèn wontên ing Liverpool cakêt sungapanipun lèpèn Mersey. Papan wau lajêng dipun dêgi pabrik dalah griya-griyanipun para punggawa, mila lajêng dados kitha sabun, katêlah nama "Port Sunlight". (Wontên lajêngipun)
Èstri : Mbok mlaku kuwi aja ngèri ngono, ta, mas!
Jalêr : "Bok wis, ayo tak dhèrèkake."
Èstri : "Ana kae rak yo saru."
Jalêr : "Witikna apa sing kon nyawang ki mung wong-wong
Kados sampun kasumêrêpan utawi kamirêngakên bilih kitha Banyumas punika satunggiling kitha ingkang sêpên. Nalika taksih dipun lênggahi residhèn utawi bupati, kitha wau sampun sêpên, saya sarêng namung dados kitha dhistrik, kados sapunika.
Wontênipun kitha ngriku punika sêpên tuwin botên katingal majêng, jalaran botên katrajang ing margi sêpur, dados sêsambêtanipun kalihan kitha sanès namung kalihan têtumpakan sanès, kadosta auto, autobus tuwin vrachtauto. Sanadyan lampahing sêrat pos pisan inggih kêpêksa namung kabêkta ing autobus. Ewasamantên kitha wau inggih wontên kamisuwuranipun, saking kawontênaning bathik wêdalan ingriku, malah dadosipun padagangan katingal rame.
Sintên ingkang dhatêng ing kitha Banyumas tamtu kapengin nyumêrêpi kawontênanipun, amargi hawanipun sakeca, kathah griya-griya ingkang gagrag lami, makatên ugi kathah marginipun simpangan. Sintên ingkang ngadêg wontên sangajênging dalêm kabupatèn, ingkang sapunika kawêdanan, manawi nyawang mangidul, katingal wontên gêdhong agêng.
Gêdhong wau tilas dalêm karesidhenan. Ing sapunika kadadosakên kantor D.R.G.D. (Demotratie-Regenstchap-Gezondheish-Dienst) gadhahipun D.V.G. (Dienst der Volks-Gezondheid), ugi dipun angge sêkolahan Mantri Kasarasan, inggih ingkang dipun wastani "Hygiëne Mantri School" (H.M.S.).
Ing bab wontênipun pamulangan wau kados pêrlu dipun wartosakên wontên ingriki, awit pêrlu saha wigatos sangêt dipun sumêrêpi ing umum ngantos cêtha, makatên malih, tumrap saindêngipun Indonesia, wontênipun inggih sawêg satunggal punika.
Miturut katrangan, adêging pamulangan wau kala ing tanggal 1 April 1936, wontên ing Purwokêrto. Ing ngadani panjênênganipun Dr. R.M. Suharjo (sapunika sampun tilar donya), dipun bantu ing dhoktêr wanita, Dr. Sapartinah. Adêging pamulangan wau saking pambudidayanipun Dienst de Volks-Gezondheid ing Bêtawi-Centrum.
Ing sakawit ingkang katampèn malêbêt dados murid wontên 25, jalêr èstri, sadaya sami asli saking laladan Purwokêrto. Lêt tigang wulan dipun dhatêngi murid-murid saking sanès panggenan, salajêngipun saya wêwah-wêwah saha katingal ajêngipun.
Ing salêbêtipun taun 1936 wau pamulangan kapindhah dhatêng Banyumas.
II, Vervolgschool, Schakelschool, H.I.S. sasaminipun.
Para murid wau dipun wulang dados "Hygiëne Mantri" inggih "Mantri Kasarasan". Padamêlan mantri kasarasan punika
sapanunggalanipun. Murid-murid wau kawulang praktijk tuwin theorie. Ing sakawit,
sasampunipun katampèn, kawulang praktijk, inggih punika mlêbêt mêdal dhusun-dhusun ingkang sampun dipun têdahakên. Para murid wau suka katrangan dhatêng para rayat dhusun. Tumindaking wontên ingkang nuntuni. Danguning praktijk sakawit 3 wulan, salajêngipun sami dipun wulang theorie, laminipun ugi 3 wulan. Kados makatên punika tumindak wongsal-wangsul ngantos 18 wulan.
Murid-murid H.M.S. jalêr èstri wontên ing papan ulahraga.
Kajawi punika dipun sukani wanci kangge maos sêrat-sêrat kabar, buku-buku, ulahraga, sinau gêndhing sasaminipun.
Inginggil sampun kapratelakakên, manawi sampun tamat pasinaonipun, lajêng kadadosakên
punika botên cêkap namung nyukani jampi dhatêng tiyang sakit kemawon, tiyang ingkang kasarasan inggih kêdah dipun sukani katrangan ing bab rumêksaning badanipun, supados tinêbihan ing sêsakit.
Pancèn nyata nyukani katrangan dhatêng rayat limrah utawi têtiyang dhusun, punika pancèn rêkaos. Ewasamantên, manawi dipun tindakakên ugi katingal pikantukipun.
Kala tanggal 1 Januari 1937 pamulangan H.M.S. nampèni murid 10, murid 10 wau sampun sami dados mantri D (emontratie) G (ezondheid) D (ienst) Banyumas, inggih punika onderbouw (peranganipun ngandhap) D.R.G.D. wau.
Ing sapunika D.R.G.D. dalah H.M.S. wau sampun dados gadhahanipun D.V.G., ing pangintên badhe langkung majêng.
Hygiene mantri ingkang sampun tamat saking pasinaon ing H.M.S. tamtu langkung sagêd nyambutdamêl, awit wiwit dados leerling sampun kulina kalihan rayat dhusun. Makatên ugi wiwit malêbêt sinau, inggih dipun ajar gêsang "cara dhusun", inggih punika sarana kawontênakên wulangan praktijk wau. Ing sapunika ingkang dados pangajênging D.R.G.D. tuwin H.M.S. v/d D.V.G. Dr. Sumêdi, satunggiling dhoktêr pribumi ingkang sampun nate njêmbarakên pasinaon dhatêng Philippina.
Sukur dene ing sapunika sampun wontên pintên-pintên regentschap tuwin landschap ing pundi-pundi, ingkang ngintunakên para neneman sinau dhatêng H.M.S. Ing têmbenipun tamtu dipun angkat ing damêl dening regentschap utawi landschap ingkang ngintunakên wau.
Ingriki inggih pêrlu kapratêlakakên, bilih Hygiene Mantri School punika ugi sampun nate nampèni murid-murid saking Bali, Sumatra, Borneo, Makasar tuwin sanès-sanèsipun. Makatên ugi, pamulangan punika saya kathah ingkang migatosakên. Punika nitik saking rawuhipun para pangagêng ingriku. Dèrèng dangu ugi dipun rawuhi tuwan Gupêrnur Jawi Têngah, malah ugi nate dipun rawuhi K.T.I. Wicaksana.
Tuwan R. Sumêdi, Ind. Arts panuntun D.R.G.D. punapadene H.M.S.
Ing pangajêng-ajêng mugi adêging H.M.S. punika sagêda kasêmbadan punapa ingkang dados idham-idhamanipun, inggih punika nggêgulang rayat supados ngêrtos dhatêng kasarasan.
wau ngandharakên ing bab têdha ingkang maedahi.
Ugi tampi buku "Kent het gevaar" saking Noordhoff Kolff, Batavia-Centrum. Buku wau ngandharakên ing bab panjagi ing samangsa wontên bêbaya saking gêgana.
sabun - Hygiene Mantri School ing Banyumas - Kawruh bathik warni-warni - Kawontênan ing mangsa pêrang - Kitha
Tawas 1/4 kati, gêndhis batu 1/8 kati dipun toyani 1 1/2 blèg (30 l.).
Kagodhog ngantos umob sêpuh. Manawi sampun asrêp, lajêng barang ingkang sampun dipun sari gamping wau lajêng dipun girah kalihan toya tawas campuran gêndhis wau kanthi kaulêt-ulêt ngantos waradin. Manawi sampun lajêng dipun sampirakên wontên gawangan. Manawi sampun atus lajêng dipun cêlup toya limrah, lajêng kakêbyok (kagodhog). Manawi lilin sampun rêsik, lajêng dipun cêlup dhatêng toya asrêp têrus kagirah rêsik. Toya ingkang kangge nggirah wau mawi kacampuran tawas, kathahipun tawas ngantos raos kêcut mônda-mônda. Punika sampun dados sinjang babaran.
Anggodhog soga kangge babaran Banyumas kasaran:
Tingi 100 kati, soga (jambal) 10 kati.
Kagodhog dipun toyani 7 blèg (140 l.) panggodhogipun ingkang ngantos umob sêpuh, kakantunakên 5 blèg (100 l.). Panggodhogipun 4 rambahan, lajêng dipun lêrêmakên kados ing ngajêng. Manawi sampun, barang wau dipun cêlup 4 utawi 5 rambahan, ugi dipun ênyêt-ênyêt kados ingkang sampun, lajêng kasampirakên dhatêng gawangan. Manawi sampun lajêng dipun sari gamping.
Ampas lungsuran sari gamping ingkang mêntas kangge wau dipun jogi toya 1 blèg (20 l.) lajêng kaudhêk sarta kacêmplungan gêndhis klapa 1 lirang (sapalih tangkêp) ugi kaudhêk. Manawi sampun mênêb, lajêng barang ingkang mêntas kasoga wau dipun cêlup dhatêng bêninganipun toya gamping punika, ugi dipun ênyêt-ênyêt ngantos waradin. Manawi sampun lajêng kagirah toya kacampur tawas.
tawas 1/4 kati dipun toyani 1 1/2 blèg (30 l.). Manawi sampun lajêng dipun sari gamping.
Undang-undang hukuman), basa Walandi dipun sisihi basa Mêlayu, ingkang basa Jawi dèrèng wontên. Wêdalan Bale Pustaka, rêgi f 2.50. Wragad ngintunakên Bale Pustaka ingkang nyanggi, sok ugi artanipun dipun kintunakên rumiyin.
Buku wau sampun dipun cap kaping kalih wêlas, pranatan ingkang enggal-enggal sampun kalêbêt sadaya, dados inggih sagêd nyêkapi kapêrluan.
Griya sakit lare-lare ing London, kadhawahan bom. Dados tandha siyaning dhatêng sêsami.
Sri Nata Inggris mriksani gêdhong-gêdhong ingkang rêmuk.
Griya sakit ing Kent karisak ing mêngsah, ingkang mujudakên adamêl tabêt tindak awon tuwin angkara.
mungguhing pasawangan, cêkak aos nêngsêmakên. Bêbètènging kutha Sêmarang kang kidul, yaiku pagumukan candhi, yèn disawang saka kutha Sêmarang, nglamlami bangêt. Omah-omah gêdhong lan pilah-pilah omahe para tuwan-tuwan hartawan, ketok pating trèmplèk ana ing lambunging gunung, kaya kêkêmbangan katèmplèkake ing babud ijo pupus. Ing wayah bêngi diyane pating karêlip pating galêbyar, kaya lintang
kaya sênaring rêbab disênggrèng, ngêng-ngêng-ngêng nuwuhake swara lirih nglangut, ngrêringih ngêngayut ati, kaya pangêliking geisa Jêpang utawa: ya-mas-ya-mase bok mas pasindhèn ing S.R.V., Sri utawi Mavrow.
Yèn diwalik, yaiku kutha Sêmarang didêlêng saka ing candhi, awan bêngi padha endahe. Yèn bêngi, kutha Sêmarang ketok abyor pating karêlip kaya konang yutan nêba ing pasawahan. Yèn awan,
lor, sagara Jawa, katon kaya kaca kristal sêmu biru, kasorotan srêngenge pating kalêpyur ambalèkake cahya, kaya gumêbyaring intên barleyan.
Kutha Sêmarang klêbu dadi kutha padagangan kang gêdhe dhewe saêrad Jawa Têngah. Ing kono dadi gêlanggange wong
ing Sêmarang, mêsthi kêdayan ing sêmangat pasudagaran. Ramening palabuhan, grêngsênging toko-toko lan kantor-kantor dagang, bisa awèh suntik panggugah mênyang wong-wong kang pancèn duwe sêmangat dagang. Ana ing kono bisa marahi yakin têmênan, yèn kaum têngahan -Middenstand- iku pancèn dadi kuwat-kuwating kêrta arjaning kutha, sumarambahe marang nagara.
Ana ing Sêmarang têpunganku akèh tur warna-warna bangêt. Cêkake, yèn mung ana ing Sêmarang bae, saupama aku nekad ora sêsangu, ora bakal kapiran. Malah nèk gêlêm amblubud bisa ambrêkat suguhan.
akèh guru, kang bisa awèh wêjangan ngèlmu warna-warna, wiwit ngèlmune wong golèk dhuwit ngantèk têkan ngèlmune wong golèk swarga utawa nraka. Ana ing Sêmarang olèh wêjangan prakara ngèlmu tekad bab golèk bôndha, utawa ngèlmune wong kêpengin sugih.
Maune aku tansah kêthukulan pitakonan sajroning ati. Sabab apa sadulur-
kuwi, mitraku sudagar Tionghwa sing wis sugih pangalaman. Dadi kandhane ora mung wêwaton jare-jarene,
wisesa mênyang awake dhewe. Sakabèhing manungsa, êmbuh jinising caklipa, êmbuh jinising kêsuma, padha duwe utawa pinaringan uthut -kans- bisa cilaka ngêpok utawa mulya mêncit. Lêlakoning manungsa sing wis gênah bangêt, yaiku mung kang wis dilakoni lan kang lagi dilakoni. Dene prakara ing têmbe buri kêjaba ihnile, isih durung
kaya wis mêsthi, wis mêsthi ngene, mêsthi ngono, mêksa isih bisa mlèsèd.
Rèhne lêlakon ing têmbe buri iku isih êmbuh, mulane sanajana wis amblêg pisan, wis koprot pisan, wis dadi sontoloyo pisan, isih kudu duwe pandêlêngan padhang, kudu duwe tekad wani adu bêgja. Yèn wis ngêcakake tekad, tog-togane mêsthi ana rong warna, UP (mumbul) utawa DOWN (amblêg). Yèn
Dene kang ora duwe tekad, alias kang ajêg gojag-gajêg, ajêg paro-paro, ajêg mônggamara, ora bisa UP ning bisa
DOWN. Utawa iya mung ajêg. Ora mumbul ora amblêg, alias urip têrus-mênêrus ênggrak-ênggrik dadi ênyek-ênyekan ngalor ngidul.
Beda karo wong kang duwe tekad. Tog-togane mêsthi têkan ênggon. Contone akèh bangêt. Ing nagara kene ana wong kayah rayah, dadi tuwan bêsar pabrik rokok, dhuwite nèk diijolake sèn prasasat kêna kanggo ngurugi supitan Sundha. Bôndha sarta kamulyane mau dadine mung marga saka panggawene kangjêng kyai tekad, yaiku nekad, wani golèk têgêsan turut lurung. Sabên dina wiwit byar têkan rêp,
durung nganti limang taun bandhane f. 50.000, ilang angkane lima, mung kari ênule. Môngka ênul iku sanajana jèntrèk-jèntrèk saka Mêrak têkan Banyuwangi, têtêp ora ana ajine, kambi saprayutan êndhil bae kalah.
Wosing uwis, tumraping wong urip kudu duwe tekad. Mêsthi bae tekad mau bêcik dhewe tekad kang ngajak utawa nênuntun marang kamulyan donya ngakerat.
Tekad sing mitayani dhewe tekad jawa sadurunge diwalik, bokmanawa kowe rada bingung, Truk. Jawa kuwi ana sing ngerata têgêse: nguja hawa. Dadi tekad jawa kang atêgês nguja hawa, wis gênah ora têgês. Beda karo dhèk durung diwalik. Jawa nèk durung diwalik muni:
pun kantor pakabaran Domei kalihan pamarentah Tokyo, sampun têrang bilih margi wontêning prajanjian wau, Tiongkok (paprentahanipun Wang) katêtêpakên dados prabot lampahing pulitik tuwin ekonomi Jêpang, mèh sami kemawon
inggih ngakêni sah dhatêng adêgipun nagari Manchukuo, atêgês sampun ngrilakakên laladanipun dados patêbaning panguwaos Jêpang. Tiongkok tampi kasagahan, samangsa kawontênaning nagari sampun pulih têntrêm, prajurit Jêpang ing Tiongkok badhe kaundurakên. Namung miturut artikêl 5 ing prajanjian wau, prajurit lautan tuwin baita-baita pêrang Jêpang salaminipun taksih prêlu kenging mlanggrok wontên ing laladan Tiongkok. Ing bab ekonomi, Tiongkok kalêbêtakên ing blok ekonomi Asia wetan (Jêpang-Manchukuo-Tiongkok), dados kadadosakên rodha ingkang badhe nglampahakên ekonominipun Jêpang ingkang mawi dhêdasar autarkie (kabêtahanpunkabêtahanipun. ing bab guru bakal dipun sampêdi piyambak, botên gumantung ing nagari sanès). Rèhning pangaribawanipun Jêpang wontên ing Asia-wetan punika ugi cêngkah kalihan Ruslan, mila wontên ing prajanjian wau ugi kacêthakakên pisan, bilih Tiongkok enggal (paprentahanpunpaprentahanipun. Wang) kalihan Jêpang saekapraya nêdya nyirnakakên pangaribawanipun Komintern saking ing Asia wetan.
Margi wontêning prajanjian Nanking-Jêpang, ing Tiongkok lajêng wontên pamarentah kalih, inggih punika pamarentah Chungking (Chiang Kai Shek) kalihan pamarentah Nanking (Wang Ching Wei), ingkang sawêg dipun akêni Jêpang kalihan Manchukuo thok.
Wontên ing jagat intêrnasional, pamarentah kados adêgipun pamarentah Nanking punika taksih dipun wastani pamarentah bonekah (marionetten regeering) jalaran pêjah gêsangipun taksih kapurba wisesa ing panguwaosing nagari sanès. Malah sanajana sampun wontên nagari sawatawis ingkang sami ngakêni sah, manawi ing nagari ngriku taksih wontên pamarentah ingkang absah sarta taksih sagêd nindakakên kuwajibanipun, pamarentah enggal wau wontên ing mripat intêrnasional inggih taksih dipun anggêp pamarentah bonekah. Upaminipun Manchukuo, sampun dipun akêni sah dhatêng mitra-mitranipun Jêpang inggih punika Salvador, Slawakie, Hongarie, Spanye, Italie, Jerman, Japan, Rumenie, namung taksih kaanggêp pamarentah bonekah, jalaran taksih wontên pamarentah Tiongkok ingkang baku sarta sagêd nindakakên kuwajibanipun inggih punika pamarentah Chungking.
Nitik katêranganipun Chiang Kai Shek tuwin Dr. Wang Chung Hui (nayaka sajawining praja Tiongkok) kala tg. 2 December, sampun têrang bilih jumêdhulipun pamarentah Nanking wau botên badhe nyuda kamêngpênganipun pamarentah Chungking. Prajanjian Nanking-Jêpang namung dipun anggêp dlancang tanpa têgês. Dene Wang Ching Wei, ingkang sapunikanipun dados presidhèn pamarentah Nanking, namung dipun cap tiyang ingkang nandukakên cidra agêng dhatêng nagarinipun :
Margi saking adêgipun pamarentah Nanking punika, pamarentah Chungking badhe ngalami lêlampahan ingkang nyêrês, inggih punika kêpêksa tarung kalihan bangsanipun piyambak. Namung, miturut katêranganipun Dr. Wang Chung Hui, inggih kadospundi kemawon dadosipun, Tiongkok taksih têtêp nêdya nduwa pangêsukipun Jêpang.
Kakiyatanipun Tiongkok punika kêjawi saking nagarinipun piyambak, ugi saking pambiyantunipun Inggris, Amerika tuwin Ruslan. Miturut ungêling wartos-wartos ing salêbêtipun minggu wingi Amerika katingal saya mêmpêng anggènipun mitulungi Tiongkok, ingkang têrang sampun purun nyukani sambutan 100 yuta dolar, prêlu kangge mêpakakên dêdamêl tuwin kabêtahanipun Tiongkok sanès-sanèsipun. Pitulunganipun Inggris inggih taksih ajêg lumintu. Makatên ugi Ruslan, sanajana sampun wontên kabar angin warni-warni bilih Ruslan kalihan Jê-
Residhèn Banyumas pènsiyun. Miturut pawartos opisil, wiwit benjing tanggal 29 wulan December punika, Mr. J.A. Ruys, residhèn ing Banyumas, kèndêl kalayan hurmat saking panyuwunipun piyambak, kanthi angsal tarima kasih saking parentah.
Ingkang Bupati Dêmak badhe tindak Lampumg. Wontên wartos, ingkang Bupati Dêmak R. A.A. Tirtokusumo, badhe tindak dhatêng papan paboyongan ing Lampung, dipun dhèrèkakên asistèn-wêdana sawatawis tuwin lurah-Iurah dhusun. Pêrlunipun badhe nyatakakên kawontênanipun ing papan paboyongan.
tiyangipun sadaya wontên 9, tiwas 8.
Kintunan pisang dhatêng Banyuwangi suda. Kintunan pisang Ambon saking Banyuwangi dhatêng Australie sabên kalih minggu sapisan taksih ajêg tumindak, ngantos pintên-pintên èwu pêthi. Nanging sarêng mangsa têrangan punika kathah ingkang kirang sae, ugi
Dêdamêlipun prasaja kemawon, tanpa têtumpakan motor.
Nyambêt ril S.S. Kawartosakên, S.S. anggèning nyambêt ril saking Surabaya dhatêng Tarik sampun mèh rampung. Sasampunipun punika lajêng nglajêngakên nyambêt ril saking Tarik dhatêng Solo. Kintên-kintên ing wêkasaning taun 1941 ril-ril antawisipun Solo dhatêng Surabaya sampun rampung panyambêtipun sadaya. Pikantukipun ril ingkang dipun sambêt makatên punika, lampahing sêpur sagêd antêng tuwin botên nyuwara, makatên ugi sagêd awèt.
Longonsteking. Wontên wartos, bilih ing wêkdal punika ing Jawi wetan tuwuh sêsakit longonsteking, kathah tiyang sakit ingkang dipun upakara wontên ing griya-sakit.
Sumbangan kangge dêrma. Tuwan Thio Keng Yan ing Sêmarang, mêntas gadhah damêl ngemah-emahakên sadhèrèkipun, ingkang paargyanipun wontên ing gêdhong Ching Hwa School, tampi sumbangan ingkang gunggungipun arta wontên f 3000.-. Angsal-angsalaning arta sumbangan wau lajêng kadêrmakakên dhtêng Fonds Amal Tiongkok.
Griya-sakit sanatorium. Dumuginipun sapunika, griya sakit Sanatorium ing Indonesia ngriki wontên 8, ingkang sampun dipun angge sawêg 3, inggih punika ing Ngayogya, Makasar tuwin sacêlakipun Cirêbon. Waragadipun yasa griya-sakit wau saking arta fonds salawe yuta. Sanatorium ing Purwokêrto inggih sampun kabikak. Ing Madiun kabikak ing wulan punika. Ingkang tiga ing Bandung, Jêmbêr tuwin Ambon, sampun mèh rampung panggarapipun.
Margi sêpur enggal ing Sêmarang rampung. Panggarapipun margi sêpur saking Poncol dhatêng Tawang, sampun rampung, saha sampun kawiwitan kangge mlampah momot barang. Benjing Januari ngajêng punika ugi badhe katindakakên kangge sêpur tumpakan.
Karampunganing prakawis katiwasan ing rêdi Lawu. Pangadilan Landraad ing Surakarta sampun ngrampungi prakawisipun tuwan Atmosudarma, pangajênging darmawisata minggah rêdi Lawu, ingkang njalari tiwasing lare kalih. Dakwa kaukum 9 wulan, nyuwun revisie.
Congres A.I.I. ingkang kaping 5. Benjing tanggal 24 dumugi 29 wulan punika. A.I.I. ngawontênakên congres wontên ing Cianjur. Dipun sarêngakên kalihan congresipun golongan wanita Zainabiyah tuwin golongan mudha B.I.I.
Dr. Cipto sampun dumugi tanah Jawi. Kawartoskên, tanggal 2 wulan punika Dr. Cipto sampun dumugi ing Surabaya, lampahipun sêsidhêman, dipun pêthuk Ir. Darmawan sakulawarga, Dr. Samsi, tuwan Roosan Abdulgani tuwin tuwan Sumarto Joyodiharjo. Ing dintên punika ugi lajêng bidhal dhatêng Sukabumi, papan ingkang sampun dipun pilih kangge nêntrêmakên sarira.
Gêgêntosipun Ministêr Kobayashi. Miturut wartos Aneta-Reuter, awit
pang badhe andum prabawa wontên Tiongkok, ewasamantên mêksa taksih lajêng anggènipun suka pambiyantu moreel Ian materieel dhatêng Tiongkok.
Wartos saking Indo-China ingkang dumugi ingriki sakêdhik sangêt, dèrèng kênging dipun angge pancadan ngungak kawontênanipun Indo-China ing sayêktosipun. Miturut ungêling pawartos, pasulayanipun kalihan
Namung bab panêdhanipun Jêpang, Prancis botên wani mbalak. Rêmbag prakawis ekonomi ingkang
nyêplosakên bilih trajangipun Jêpang wontên ing Asia-wetan punapadene wontên ing laladan samodra Pasific punika, ingkang dados pagolan nomêr satunggal inggih punika Inggris kalihan Amerika. Bab punika Inggris kalihan Amerika botên nyelaki, jalaran pancèn gadhah kabêtahan agêng wontên ing Asia-wetan tuwin laladan Pasific. Mila botên nggumunakên, manawi ing bab ngrêksa kawilujênganipun laladan Pasific punika, Inggris kalihan Amerika sagêd gandhèng kunca. Saya sarêng Jêpang ngêblak nggolong dhatêng nagari Indhên, Inggris kalihan Amerika saya rakêt anggènipun gotong royong wontên ing laladan Pasific. Amerika têrus ngiyatakên wadyanipun lautan wontên ing laladan Fasific wetan sarta kidul. Dene Inggris ngiyatakên pananggulangipun wontên ing Pasific kilèn, dhasaripun wontên ing Singapura. Dene ingkang dipun patah
kalihan Amerika wontên ing laladan Pasific punika sampun dangu dados rêmbagipun para dhiplomat Inggris, Australie tuwin Amerika wontên ing Washington, namung taksih adhapur pêpucuk dèrèng dados rêmbag opsijil sarta inggih dèrèng wontên putusan-putusan ingkang gumatok. Namung manawi nitik glagatipun, bab nglarasakên pananggulang wontên ing Pasific punika kathah uthutipun tumuntên dados.
Makatên kawontênanipun sakiwa têngênipun Tiongkok salêbêtipun minggu wingi.
Yèn ing Eropah, ingkang rame namung babagan pêrang. Lampah-lampah dhiplomatik kalêbêt sêpên. Dene ingkang kalêbêt wigatos, Inggris sampun sagêd damêl prajanjian babagan arta kalihan Spanyol, ingkang ugi atêgês nggondhèli Sêpanyol sampun ngantos kenging dipun pulut Jerman. Pamitranipun Inggris kalihan Turki saya supêkêt, dening dipun sêmèn ing prajanjian babagan arta, ingkang ngêmu kajêng mêpês padaganganipun Jerman wontên ing laladan Balkan.
Dene Jerman katingal têrus nêsêg nêdya ngrangkul Prancis supados purun tumut Jerman babar pisan, lajêng kaajak nandangi Inggris. Manawi Laval, sampun têrang mupakat sangêt, margi wiwit rumiyin mila pangêmbat praja satunggal punika tindakipun tansah nyondhongi Jerman-Italie. Namung wontên pêpalangipun agêng inggih punika rakyat Prancis umumipun taksih têtêp botên rêmên dhtêng Jerman ; lajêng, Petain kalihan Weygand kawartos têtêp botên purun nyidrani mitranipun lami inggih punika Inggris.
Malaria ing bêwah Pamêkasan. Miturut katrangan saking Dienst Kasarasan, ing dhistrik Sêpulu tuwin Ambuntên tuwuh sêsakit malaria ragi sangêt. Têtiyang ingkang kêtrajang, ing Sêpulu 150, ing Ambuntên 300. Ingkang wajib sampun nindakakên papriksan sapêrlunipun.
Dintên wiyosanipun Premier Churchill. Dhawahing dintên wiyosanipun Premier Churchill, ing pundi-pundi kawontênakên paargyan namung climèn. Ingkang wigatos, ing pundi-pundi wau wontên tindak ngalêmpakakên arta kangge Spitfire Fonds.
Pakèwêdipun kintunan sata dhatêng Indo-China. Ingkang sampun-sampun, pawêdalipun sata saking kabudidayan kathah ingkang dipun kintunakên dhatêng Indo-China. Ing sapunika saya dangu pangintunipun saya rêkaos. Mila ing bab punika lajêng dados panggalihanipun para wajib.
Ingsêr-ingsêran ing Jawi Têngah. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Têngah, R. Masrikan Tirtoawijoyo, asistèn-wêdana Parakan, dhistrik Parakan, Kabupatèn Têmanggung, Paresidhenan
Wontên têtiyang tani cacah 40 saha pêtinggi cacah 40 sami bawah Bojonêgoro darmawisata dhatêng Lampung, pêrlu badhe nyumêrêpi piyambak mawontênanipun, supados kathaha ingkang sami purun pindhah dhatêng sabrang. Pambudidaya makatên punika jalararan saking padununganipun lami awon sitinipun, botên jalaran saking
dados pangarsa Landraad ing Kêdiri, wiwit tanggal 30 November kêpêngkêr.
C.B.Z kadadosakcn Academisch Ziekenhuis. Miturut dhawuh wangsulanipun wêwakil parentah ing Raad Kawula, botên kawratan manawi C.B.Z. kadadosakên Academische Ziekenhuis.
Ngajêngakên ngrabuk. Awit saking rêrigênipun pangagêng ing Banjarnêgoro, tumbas rabuk Dubbel superfosfaat rêrêgèn f 1500,-. Rabuk wau lajêng kabage dhatêng para tani ing dalêm sa-kg rêgi gangsal sèn. Tindak makatên wau pêrlu kangge ngudi indhaking pamêdal.
Damêl dolanan Iare. Kawartosakên, ing Malang wontên pabrik enggal ndamêl barang-barang dolanan lare. Ingkang ngadani padamêlan punika sawênèhipun nyonyah Walandi asli plajêngan saking nagari Walandi, ingkang pancèn sampun tukang dêdamêlan makatên.
Comite Steunfonds Holland. Ing Sf. Prambanan wontên kêmpalaning para Inh. personeel, Voorzitteripun Padmowirono, kêmpalan wau sampun wiwit wulan Juni '40 sarta sampun sagêd ngintunakên arta f 95.42, lumantar N.I.R.O.M. Ian Regent. Ing pamuji sêjaning kêmpalan wau enggal kasil. (K. 2663).
saking Rome dhatêng D.N:B. dipun kèndêli saking anggènipun dados pangagêng wadyabala Italie awit saking panêdhanipun piyambak. Ingkang nggêntosi Jendral Ugo Cavellero.
Prajurit Italie ingkang mlajêng dhatêng Yugoslavie (Reuter, Istambul). Salêbêtipun papêrangan Italie-Griek, wontên prajurit Italie 6000 mlajêng dhatêng Yugoslavie, lajêng dipun singkirakên (dipun interneer).
Hulpkruiser Inggris tarung kalihan baita pêrang Jerman (Reuter, Londen). Pangagêng wadya lautan Inggris nggiyarakên wartos bilih hulpkruiser Carnarvon Castle papagan kalihan baita pêrang Jerman ingkang nylamur kados baita dagang wontên ing
Yugoslavie - Hongarie (United Press, Belgrado). Wontên wartos bilih tg. 11 wulan punika Csaky badhe dhatêng Belgrado. Punapa ingkang badhe karêmbag, botên kasumêrêpan têrang. Namung kalangan pulitik sami gadhah pandugi, bilih dhatêngipun Csaky wau badhe
kalihan Klisura. S.s.k. Griek nyariyosakên yèn prajurit Griek ing Albanie têrus mangalèr ngênêr dhatêng sumbêr lisah ing Albanie dumunung wontên ing antawisipun lèpèn Devolvia kalihan Skumbi.
Delvino dhumawah ing tanganipun Griek (Reuter, Athene). Kawartosakên bilih kitha Delvino sampun karêbat prajurit Griek. Papêrangan ing kiwa têngên ngriku kalajêngakên: Kathah prajurit Italie dipun tawan.
Italie ngingsêr sênapati malih (Reuter, Londen). Miturut Stefani, Jendral Cesare de Vecchi komandhan prajurit Italie ing laladan sagantên Egei dipun kèndêli awit saking panêdhanipun piyambak. Ingkang nggêntosi Jendral Ittore Bastico, kadadosakên gupêrnur ing Dedekanesos tuwin senapati ing laladan ngriku.
Miturut wartosipun D.N.B., pangagêng wadyabala lautan Italie Admiraal Domenice Cavagnari ugi dipun kèndêli, ugi saking panêdhanipun piyambak. Dene ingkang nggêntosi Arturo
ambal kaping 40, nuju 11 panggenan ing laladan Albanie. Kajawi punika, R.A.F. ugi nêmpuh papan-papan ing Italie ingkang kangge margi utawi pancadan ndhatêngakên prajurit tuwin bêbantu dhatêng Albanie.
Wadya lautan Amerika mindhak sêntosa (U.P.
Rancangan badhe damêl wadya lautan kalih sisih (ing sagantên Atlantik kalihan Pacific), ingkang badhe nêlasakên waragad 1 milliard, dipun enggalakên anggènipun nindakakên. Damêl baita kruiser manawi ing mangsa limrah, rampungipun 40 wulan, punika sagêd dipun gêlak rampung 35 wulan.
Damêl baita silêm yèn limrah 30 wulan, dipun gêlak sagêd dados 24 wulan; dene pandamêlipun torpedo boocager sagêd dipun enggalakên 1 wulan tinimbang kalihan ing wêkdal limrah. Kêjawi punika ing Amerika inggih badhe dipun wontêni papan kangge damêl baita pêrang enggal, wragadipun 150 yuta dolar.
Wêwadosipun pabrik dêdamêl Skada botên dhumawah ing
Inggris ing nalika prajurit Jerman lumêbêt dhatêng Cechoslowakie. Dhirèktur wau ugi sagêd ndhêlikakên wêwadosipun Skoda ing bab pandamêling dêdamêl warni-warni. Sapunika bab wêwadosaning dêdamêl wau dipun wahyakakên dhatêng pamarentah Inggris. Ing sakawit Jerman badhe mulut ministêr wau kapurih wangsul dhatêng Cechoslowakie, nanging botên kalampahan, margi ministêr wau botên purun.
Ing Rumenie kasamarakên yèn wontên kraman (Reuter, Bukarest). Pamarentah Rumenie nggiyarakên undhang, têtiyang ingkang nggêgasah utawi tumut kraman, badhe dipun ukum pêjah. Dene ingkang sami tumut ebah-ebahan ingkang nêdya damêl kraman, dipun ukum salaminipun gêsang. Pangadilan ingkang badhe mriksa prakawis wau Raad militèr, warganipun jendral 3, pamriksanipun kawatês namung 24 jam, anggènipun nindakakên pancasan diputi wangêni
Sovyet ing bab pulitikipun ingkang tumuju dhatêng Tiongkok (Sovyet nêrangakên yèn pulitikipun Sovyet botên ewah). Katêrangan punika kaanggêp dados wangsulanipun Sovyet dhatêng prajanjian Nanking-Japan ingkang mawi isi mêngsah Kuminis.
Kula namung anyipta pêjah, anuntên mirêng swaranipun tiyang angungkabi tutup sela, botên dangu wontên jisim satunggil, tiyang gêsang satunggil ingkang dipun dhunakên. Wondening jisim punika jalêr. Sampun adat, yèn tiyang kabêtah, inggih nekad. Kalanipun
sirahipun tiyang èstri wau sarosa kula, jangkêp kaping tiga, lajêng pêjah. Nggèn kula nglampahi padamêlan makatên punika namung angangkah roti akalihan toya, ingkang wontên ing tabêla, dados kula angsal andhungan kangge ing sawatawis dintên. Botên dangu wontên jisim tiyang ètsri, kaêdhunakên ing luwêng malih, ingkang jalêr kalêbêtakên gêsangan, lajêng kula pêjahi, trapipun kados ingkang sampun kalampahan wau. Sarèhning kala samantên panuju kathah tiyang pêjah salêbêting kitha, dados kula botên kêkirangan têdha, pamêndhêt kula inggih ngangge pratingkah kados ingkang kasêbut ingajêng wau.
Anuju satunggil dintên, sarêng kula sampun amêjahi tiyang èstri satunggil malih, amirêng swara angakak sarta gadêbêging suku, kados tiyang lumampah, kula amurugi prênahing swara, pangraos kula wontên ingkang katingal kumlebat;
padhang-padhang alit kados lintang, kula purugi sakêdhap ical, anuntên katingal malih. Sarêng kula sampun cakêt, têtela ingkang katingal padhang
ngandhut watos kemawon. Enggal lompongan kula lêbêti, têmbus pinggiring sêgantên. Ing mangke sampeyan sadaya kula aturi anggalih, mênggah ing bingah kula kala samantên.
Kula botên sagêd amratelakakên bingahing manah kula, sabab ingkang kula tingali punika, dede supêna ing sayêktosipun. Sarêng manah kula sampun têtêp, kados ingkang wau-wau, kula lajêng sumêrêp, yèn ingkang kula mirêngakên ngakak sarta kula tut wingking wau, sayêktosipun dhapur bêbujêngan, mêdal saking sêgantên, sabên-sabên lumêbêt ing luwêng amangsa bathang tiyang.
Rêdi lajêng kula tingali, prênahipun antawising kitha kalih sêgantên, nanging botên wontên marginipun, sangêt sungil, botên kênging kaambah ing tiyang. Kula lajêng andheprok wontên pinggiring sêgantên, asokur ing Gusti Allah saking pitulungipun dhatêng kula. Sarêng sampun aso, kula lumêbêt dhatêng luwêng malih, amêndhêt roti, kula têdha wontên pinggiring sêgantên, mindhak eca raosipun, angungkuli kalanipun taksih wontên salêbêting luwêng. Anuntên kula lumêbêt malih, amêndhêti prabotipun tiyang pêjah, awarni gêlang intên mirah mutyara mas sapanunggilanipun, ingkang kalêbêt aji, pamêndhêt kula kalayan êmèk-êmèk, saangsalipun kemawon, sadaya sami kula bêkta dhatêng
marginipun sagêd luwar saking pinggiring sêgantên wau.
Sarêng antawis tigang dintên, kula aningali baita langkung, botên têbih saking
kalih dintên punika, barang gêgramèn ingkang katututan, namung warni buntêlan ingkang katingal punika. Rahayunipun badan kula, dene tiyang baita wau botên angyêktosi lompongan ingkang anjog dhatêng luwêng, sampun pitajêng kemawon
nggènipun sagêd mitulungi, sarta marêm kula umuki, yèn katiwasan pêcah baita kula.
Baita anuntên layar, lampahipun anglangkungi pulo pintên-pintên, wontên ingkang nama pulo Klokke, layaran sadasa dintên saking pulo Serindip, samantên punika manawi anginipun sae. Wontên ing pulo Kelah layaran nêm dintên. Wontên ing puopulo. Kelah punika kula sami mêntas. Ingriku kathah pêlikan timah, sarta rosan Indu punapadene kapur-barus.
Ingkang jumênêng ratu ing pulo Kelah wau, anglangkungi prakosa sarta sugih, talatahipun ngantos dumugi pulo Klokke. Mênggah agêngipun pulo Klokke punika, lampahan kalih dintên,
dumugi ing nagari Bagdad, akathah bêbêktan kula rajabrana, botên wontên damêlipun yèn kula cariyosna saking sokur kula dhatêng Gusti Allah, amargi saking pangrêksanipun. Kula adana kathah dhatêng tiyang mêlarat, sarta anyukani yatra kathah, kadamêl anyaèni masjid-masjid,
Isinipun: Masjid ing Pringsèwu Lampung, manawi para dhiktator mênang dening Albert Viton, tindak têgêlanipun Jerman ngicalakên raos kamanungsan, tindak adil lan pangadilan, dhatêng kawah Ijèn, dayanipun godhong sata, paargyan Malaysia ing Manila, jagading wanita, kitha pusêring kabudayan, babad minggon, kabar warni-warni, waosan, taman bocah.
papane rêsik gasik / ya iku mêsjid Pringsèwu / santrine bêntêt kêbak / yèn pinuju dina bêcik / nganti ewon wong doh-adoh padha têka //
Ingkang satunggal badhe ngêdum jajahan, satunggalipun badhe andhêpani jagat.
Isi sarta suraosipun kados prêlu kasumêrêpan ingakathah, langkung-langkung ing salêbêting mangsa pêrang kados samangke punika.
Punapa panguwaos-panguwaos fascist anggènipun pancakara punika mapagakên kanyataan ingkang wontênipun kala jaman kalih dasanan taun kêpêngkêr nanging ingkang sapunika namung awujud wêwayangan? Sêrat-sêrat kabar opisijil ing Italie kanthi gambira damêl andharan bab "Jaman enggal ing laladan Sagantên Têngah" ; lajêng Signor Virginio Gayda, juru ngarang fascist ingkang agêng piyambak panguwaosipun, anêrangakên, bilih "Awit saking wontênipun tatanan enggal ing Eropah... jajahan-jajahan badhe kabage kanthi ngadil miturut kathah kêdhiking jiwanipun nagari-nagari ingkang gadhah jajahan sarta kalarasakên kalihan wêwatakan, punapadene kalihan kasagêdanipun nyambut damêl bangsa-bangsa wau.
Punapa ingkang dipun kajêngakên somprètipun II Duce, inggih punika Gayda, wau sampun têrang, inggih punika : rèhning Prancis kalihan Inggris cacah jiwanipun ajêg botên
mangrêtos dhatêng lampah-lampah murih cacah jiwaning nagarinipun mindhak-mindhak. Dados badhe kados kala kalih èwu taun kêpêngkêr, umbul-umbul [...]Naskah rusak.
Têtiyang golongan demokrasi libêral (demokrasi mardika) sami mratelakakên, bilih ingkang kados makatên punika ing jaman samangke sampun botên sagêd tumindak. Sampun wiwit kala 20 taunan kapêngkêr imperialisme punika sampun dumugi ing janji ; kacariyosakên, yèn awit saking kawontênan sosial, ekonomi tuwin kabudayan ing nagari-nagari ingkang gadhah jajahan lan ingkang dados jajahan, kakiyataning gêsangipun imperialisme sampun jugrug, imperialisme dados cara ingkang sampun botên cocog kalihan kawontênaning jaman. Para ngudi sêsêrêpan ekonomi tuwin sêsêrêpan bêbrayan gêsang sampun kêrêp anêrangakên, bilih saprasakawan abad kapêngkêr krajan-krajan agêng ing jagat sampun wiwit surêm kasaput ing dalu. M.J. BONN sampun damêl andharan bab "Jugrugipun karajan ing donya", mawi wêwaton sarta wawasan ingkang sakalangkung mitadosi. Kula piyambak wontên ing kalawarti Asia ngriki ugi sampun nate nêdahakên ngalamat-ngalamat badhe jugrugipun imperialisme.
Kados sampun botên prêlu mawi ndhudhahi lêlampahan ing babad 25 taunan kêpêngkêr. Sampun têrang, botên wontên nagari jajahan ingkang kalis ing daya pangaribawani
tanah jajahan lan ing nalika punika ugi imperialisme tansah têrus mundur. Imperialisme wau sawêg kemawon mencok, raos botên sênêngipun têtiyang kathah lajêng mubal, anduwa satêmah pun imperialisme, kapêksa lumajêng saking ing pandhêlikan satunggal mlembar dhatêng pandhêlikan sanèsipun ingkang kirang prayogi utawi kirang ubarampening pananggulangipun. Ing laladan Sagantên Têngah, inggih punika nagari-nagari ingkang dados impènipun Mussolini, sampun kêrêp ngatingalakên kêncênging manahipun nêdya ngrêbat kamardikanipun. Têtiyang Prancis wontên ing Marokko, Tunis tuwin Syrie, botên kêndhat-kêndhat anggènipun manggih ribêd. Pranatan cara diktator wontên ing nagari-nagari wau namung sagêd ngêndhalèni, nanging botên sagêd nyurês, ebah-ebahan kabangsan ing nagari ngriku. Italie piyambak sampun ngraosakên, botên gampil nindakakên sêsanggêmanipun, inggih punika nêntrêmakên tanah Lybie. Wontên ing Mêsir, Palèstina tuwin Irak, Inggris inggih nrênjuhi prakawis-prakawis ingkang malahi saèstu, ngantos lajêng trimah ngawon.
Jajahanipun Mussolini piyambak, inggih punika Lybie, wèlèh-wèlèh anggènipun ngatingalakên bab wontêning sêmangat enggal ing tanah jajahan, ingkang ing nagari-nagari sanèsipun botên badhe wontên. Nagari wau kala taun 1911 nalikanipun Turki kacancang wontên ing Balkan, karêbat saking panguwaosipun Turki. Namung pawingkingipun lajêng katingal, yèn anggènipun ngêjègi nagari wau langkung gampil tinimbang kalihan anggènipun nglêstantunakên panguwaosipun. Sasampunipun dipun kuwaosi Italie lajêng kêrêp wontên kraman. Miturut biwara opisijil fascist piyambak, kraman wau "kêdah dipun tandangi kanthi toging kakiyatan saèstu". Sanajana makatên, sêdyanipun Italie badhe nancêbakên panguwaos wontên
ing laladan Tripolitania punika, kêlampahanipun mêksa botên sagêd ing sadèrèngipun taun 1914. Nanging umuripun mêksa inggih botên dangu. Sarêng wontên pêrang donya, têtiyang Lybie angsal margi malih badhe nglêksanani sêdyanipun. Margi wau inggih dipun pigunakakên. Wasana prajurit Italie ngantos dasanan èwu kapêksa dipun kintunakên dhatêng Lybie. Dumuginipun taun 1919 kraman ingkang agêng ing laladan pasisir sawêg "sagêd sirêp".
Pancèn sawêg kojuripun Italie, têtiyang Lybie punika botên gampil dipun tindhês, botên purun nrimah utawi mupus. "Kintên-kintên ing taun 1921, sasampunipun kathah sêsrawunganipun kalihan têtiyang pribumi, tiyang Italie sawêg mangrêtos, bilih anggènipun badhe nglêstantunakên pangrêbatipun nagari wau botên cêkap manawi namung sarana ngawonakên dêdamêlipun tiyang ingriku kemawon."
Ubat-ubêting têtêmbungan ing biwaranipun fascist wau, manawi dipun bucali sêsêkaranipun, lajêng atêgês, bilih panguwaosipun tiyang ltalie wontên ing Lybie punika namung wontên ing laladan ingkang wontên prajuritipun, ing sanès panggenan botên gadhah panguwaos punapa-punapa. Taun-taun candhakipun Italie ewon anggènipun nglurugakên wadyabalanipun dhatêng Lybie ; lampah-lampah pêrang ingkang sakalangkung siya dipun cakakên ; jendral kalih ingkang agêng piyambak ing nalika punika,
mandhegani prajurit Italie anggènipun badhe nêmpuh bangsa sayuta kathahipun ; sanajana makatên, sawêg ing taun 1932 anggènipun sagêd nyêbar biwara, bilih "Jendral Pietro Badoglio angumumakên yèn tanah Lybie sadaya sampun têntrêm."
Kadospundi mênggah ing kawontênan ing sanyatanipun, kenging kasumêrêpan saking ing biwara opisijil saking Italie, ingkang ungêlipun makatên : "Ngajêngakên wêkdal punika (1932) panuntun-panuntun pribumi ingkang agêng-agêng sami nungkul wontên papêrangan utawi sami oncat dhatêng nagari sanès." Katêrangan punika ugi ngêmu têgês, bilih tiyang Italie piyambak sampun ngakêni yèn kraman ing Lybie punika wontênipun wiwit taun 1911 ngantos dumugi taun 1932 ; Ian ing sayêktosipun, kraman wau sagêdipun sirêp saèstu sarêng sampun lêt sawatawis taun saking bakdanipun taun 1932.
sami kêtuwuhan pitakenan ing salêbêtipun manah, baya kadospundi anggènipun Italie badhe nêlukakên tirahan-tirahan nagari sakubênging Sagantên Têngah samangke punika ? Sawêg Lybie kemawon sampun rêkaos. Mangka Lybie punika sami-sami nagari wêwêngkonipun krajan Ottoman (Turki), kalêbêt ingkang kèthèr piyambak ; jiwanipun awis tur kêcingkrangan sangêt ; tiyang
inggih sagêd angsal damêl anggènipun nêdya ngrampêd nagari-nagari ingkang sampun majêng tur sugih, punapadene sampun dangu
Ananging, para panuntun fascist punika sêmunipun ahli kanyataan sadaya ; ngrêtosipun dhatêng caraning tandangipun piyambak langkung cêtha tinimbang kalihan para sagêd golongan kula ingkang ndhawahakên pamanggihipun kanthi mardika. Imperialisme dèrèng dumugi titimangsanipun sirna. Utawi langkung prayogi dipun têmbungakên, bilih jinising imperialisme ingkang tuwuh sarta mêkar wontên ing laladan sosial, kabudayan tuwin ekonomi kilenan ingkang asipat dhemokrasi-libêral tuwin asipat kapitalis punika sampun notog dumugi ing puncak, sarta sampun wiwit badhe ngglewang. Imperialisme jinis kados makatên punika pancèn anêh, botên wontên ingkang nyamèni. Imperialisme wau, sanajana botên timbang kalihan wragadipun, umumipun nêripun nunggil lampah kalihan kamajênganing masarakat, sarta inggih botên sagêd pisah kalihan bakuning jangka ingkang dados dhêdhasaring masarakat dununging imperialisme wau.
Ananging, imperialisme punika sajatosipun kathah jinisipun. Ing sadèrèngipun kapitalisme democrasi lahir wontên ing babad, imperialisme sampun wontên. Dene ing benjing, manawi Jerman kalihan Italie unggul juritipun, ugi badhe wontên imperialisme malih, imperialisme ingkang asipat totalitèr.
Prakawis punika tiyang botên mangrêtos ; Ian anggènipun botên mangrêtos punika ingkang njalari nagari-nagari dhemokrasi mardika botên mangrêtos dhatêng kawontênanipun Fascisme wau. Fascisme punika botên namung awujud blabaraning kabudayan lami dipun wêwahi dhiktator, punika botên ; ananging sampun têrang yèn nyingkirakên -utawi mbalela - dhatêng blabaraning kabudayan ingkang tuwuh ing salêbêting tiga kawan abad kapêngkêr. Nagari-nagari dhemokrasi anggènipun botên
sipating caraning tindakipun ingkang salugu. Namung kita botên purun pitados. Ingkang sagêd mangrêtos Ian sumêrêp sakêdhik-sakêdhik dhatêng galagating lêlampahan wau namung para landhêp ing pamawas, nanging botên sapintêna kathahipun. Punika sami nêdahakên glagating kawontênan wau, nanging suwaranipun botên kados swaraning tiyang nguwuh-uwuh wontên ing sagantên wêdhi, têgêsipun sabotên-botênipun mêksa gadhah uthut badhe kamirêngan tiyang sawatawis, swaranipun [swarani...]
[...pun] namung kados swaraning tiyang nguwuh-uwuh wontên ing satêngahing kitha, kasilêb karoban ramening kitha, gêrot-gumêroting mêsin tuwin
utawi kenging kawastanan dados dhasaring kraman kabudayan wau. Sampun têrang, cara enggal punika wau blêgêripun namung badhe miturut blabaraning kabudayan ingkang dumados wontên ing nagari ingkang kuwaos wau. Tatanan ekonomi enggal punika, botên kenging botên kêdah mbêtahakên imperialisme, malah anggènipun mbêtahakên kêpara langkung sangêt tinimbang kalihan tatanan ekonomi kapitalis ingkang sampun-sampun. Saupami imperialisme punika waunipun botên wontên dhasar-dhasaring kapitalisme partikêlir botên badhe ewah sarambut ; ewaha, inggih alon sangêt monopoli ingkang agêng-agêng mêkaripun badhe langkung dangu sawatawis taun ; indhustri-indhustri Eropah anggènipun tumbas karèt, kapas, goni, cacao tuwin gurubakal sanès-sanèsipun badhe langkung awis. Ananging, sipatipun ekonomi fascist botên sanès kêjawi namung kêdah gadhah jajahan, manawi botên kêdah sirna. Prakawis punika Hitler, Mussolini tuwin sakabat-sakabatipun sampun dangu anggènipun mangrêtos.
Ing salugunipun imperialisme ingkang asipat dhemokrasi-liberal punika sampun ngandhut wijining sêsakit ingkang badhe ngrisakakên badanipun piyambak. Sapisan, yèn nagari kapitalis saya dangu saya dhemokratis, botên kenging botên, saya dangu inggih badhe saya ngênggèni kamanungsan tuwin saya asipat mradini, inggih wontên ing nagarinipun piyambak inggih wontên ing tanah jajahanipun. Bab punika sampun kêdah makatên. Saya dangu, inggih punika manawi tiyang kathah winênangakên nampik milih kanthi mardika, mêsthi saya sami milih botên pêrang kemawon ; sami kêpengin gêsang sakeca sarta sae, lan inggih sami purun nggêsangi tiyang sanès. Kaping kalihipun, rèhning pangajaran ing tanah jajahan dipun sukakên, têmtu lajêng tuwuh ebah-ebahan kabudayan tuwin pulitik ingkang gadhah dêrêng nêdya nggayuh kamardikan ingkang sampurna. Inggris piyambak ugi botên sagêd nyurês ebah-ebahan makatên wau, sanajana sampun bêngok-bêngok anyagahi, bilih pantog-pantoganing pamrentahipun badhe suka panguwaos ngêrèh piyambak dhatêng tanah jajahan wau. Ugi margi punika, ebah-ebahan wau botên dipun tumpês. Ebah-ebahan wau dipun togakên tuwuhipun sarta inggih dipun pinangkani sawatawis panêdhanipun. Ing pawingkingipun ebah-ebahan wau botên dipun sêngaja lajêng tampi pambiyantunipun kapital mardika, jêr kapital punika bêtah pêkên, bêtah njêmbarakên têbanipun Ian inggih bêtah pados kauntugan.kauntungan.
Sakathahing ebah-ebahan wau botên badhe wontên samangsa Fascisme nyêpêng panguwaos. Fascisme punika gêgêbênganipun ingkang salugu nêdya badhe nyirnakakên dhasar-dhasaring pamanggih ing bab ebah-ebahan kamardikan punapa kemawon.
Ingkang dados dhasaripun dhemokrasi-libêral inggih punika raos sêsami-sami tuwin raos pasadherekan. Dhasaring gagasan makatên punika ingkang dipun mêngsah sangêt dhatêng golongan fascist. Sampun wiwit kala jamanipun Perikles§ Pujangga Yunani bab kukum. kita sami sujana sarta botên rêmên dhatêng pranatan-pranatan kaprajuritan, sanajana pranatan wau namung kangge ing sawatawis mangsa.
Mangka manawi Fascisme, têtêp lalajêngan niyat badhe ngêrigakên wadyabala. Prakawis gêsang ingkang sinêbut sae sampun mantun adhêdhasar raos sêsami-sami kados rumiyin ; wêwênang mranata sarta nêtêpakên kawontênanipun piyambak manawi kasukakakên dhatêng bangsa ingkang dede bangsa Aria, punika wontên ing pandêlêngipun bangsa Aria ingkang nyêpêng paguwaos kaanggêp patrapipun tiyang gêndhêng, kaanggêp "piawon nêrak kabudayan".
Bangsa ing tanah jajahan botên gadhah wêwênang punapa-punapa.
Ingkang dados dhêdhasar, pêpakêming ngèlmu enggal wau, inggih punika mbedak-mbedakakên manungsa miturut bangsanipun. Bangsa Aria beda kalihan tiyang Inggris, ingkang dipun ungêlakên sampun bibrah batosipun, manawi bangsa Aria botên kenging nayogyani ebah-ebahan kamardikan ing tanah jajahan ; dhatêng ebah-ebahan wau tiyang Aria kêdah namung mbudhêg.
Wêwênang tumrap bangsa ing tanah jajahan ? Hla gèk punapa kemawon ingkang dipun wastani wêwênang wontên ing cara enggal ingkang mawi milah-milahakên bangsa wau ? Wêwênang tumrap ing ngèlmu enggal wau sampun têrang dede kaklêmpakaning pranatan kukum ingkang sami tumrap dhatêng tiyang sadaya. Wêwênang punika prakawis kabangsan, anggènipun ngêcakakên namung manawi sakintên badhe mikantuki dhatêng bangsa Aria. "Panguwasa sagêgêm luwih migunani tinimbang karo wêwênang sakandhi kêbak", makatên ungêlipun Deutsche Justiz, organipun
ndhawahakên pêpancasan namung miturut raos kasênênganipun tiyang kathah ingkang inganggêp saras.
Wicantênipun Hitler : tiyang ingkang gadhah raos kamanungsan punika tiyang gêblêg, tiyang jirih Ian tiyang gumêdhe.
Punapa dipun kintên bilih pamrentah-pamrentah enggal punika wau botên badhe sagêd lêstantun ngêkahi panguwaosipun, dumèh bangsa-bangsa punika
pawingkingipun têmtu botên purun dipun dadosakên bêkakas militèr. Ananging, sampun kêsupèn : "Para neneman Nasional-Sosialis punika dhatêng pêpêrangan ngêkahakên sarta angakêni bilih sikêp dêdamêl punika sampun têrang dados dhasaring pandamêlanipun rakyat sadaya, makatên kasagahanipun kalawartinipun Hitler piyambak, i.p,
kalihan raos Kristên ; malah nama mbangun miturut Allah". Makatên wêwarahipun agaminipun nazi ingkang
Anggènipun ngawekani tuwuhipun ebah-ebahan pribumi tuwin pulitik, imperialisme enggal punika langkung prigêl tinimbang kalihan imperialisme lami. lngkang nêdya malang sampun kaputung rumiyin ing sadèrèngipun mangrêtos dhatêng kawontênanipun piyambak. Nalikanipun Il Duce lêlana dhatêng Lybie, janji wontên tiyang ingkang katingal kirang sakêdhik anggènipun nglairakên gambiraning manah, inggih punika kirang sakêdhik saking dhawuh opisijil, punika têmtu lajêng dipun singkirakên saking masarakat ingriku. Têtiyang sagêd bangsa pribumi dipun kuya-kuya ngantos dumugi ing papan ingkang ndhêlik-ndhêlik; lajêng kangge ngawekani supados sampun ngantos wontên golongan tiyang sagêd, ingriku botên dipun wontêni pamulangan. Punapa Hitler piyambak dèrèng nyêplosakên, yèn piwulang
nyakolahakên anakipun ; ewasamantên kathahing lare sêkolah bangsa Lybie botên langkung saking 70.000. Mangka manawi têtiyang pribumi inggih kakengingakên sêkolah, cacahing lare sêkolah mêsthi botên kirang saking 200.000. Tiyang Lybie ingkang angsal pasinaon maos nyêrat namung sawatawis èwu.
Kakiyatan-kakiyatan ekonomi ugi botên dipun kengingakên ngajêngakên kabêtahanipun têtiyang pribumi, kados manawi mawi tatanan kapitalistis. Imperialisme enggal punika kêncêng sangêt anggènipun nggêgêgi lampahing pikiran ingkang awêwaton kanyataan (realisme) siya. Kados upaminipun, wontên ing blabaran kabudayan ingkang wêwaton dhemokrasi-libêral, masarakat botên kenging botên kêdah wênang nulak wêdaling arta kamiliteran tuwin arta sanès-sanèsipun ingkang botên ngangsalakên bathi. Wêdaling arta ingkang kados makatên punika sajatosipun nama ngunthêt wohing panyambutdamêlipun rakyat. Ananging, tumrap nagari enggal, ingkang mawi tatanan militèr nggêgilani sarta mawi bureaucratie agêng sangêt, saya dangu kêdah saya kathah anggènipun ngunthêt kakiyatan panyambutdamêlipun rakyat ingkang ngêdalakên kasil, prêlu kangge nyampêdi kabêtahaning nagari wau. Margi saking punika, rakyat kêpêksa tansah nyuda-nyuda kabêtahaning gêsangipun, kados ingkang kalampahan saèstu wontên ing Italie, tuwin Jerman. Namung sampun têrang bilih kawontênan ingkang kados makatên punika botên badhe sagêd lêstantun. Dalasan sabukipun tiyang fascist pisan botên badhe sagêd dipun singsêtakên sangêt-sangêt ngungkuli watêsipun. Margi saking punika nagari ingkang kados makatên wau lajêng bêtah gadhah jajahan. Tiyang ing tanah jajahan, manawi dipun ancam ing rodhaparipêksa mêsthi kêpêksa purun ngulungakên wohing kangelanipun prêlu kangge ngingoni mêsin-mêsin fascist Ian kangge ngindhakakên panggêsanganing bangsa ingkang ngêrèh wau.
Gêgayutan kalihan rupaking papan, botên badhe kula jlèntrèhakên ngantos njlimêt, namung bab punika wau kados sampun cêkap kangge nyumêrêpi rancanganipun fascis ing bab ekonomi ingkang gêgayutan kalihan jajahanipun ing têmbe wingking. Kados ingkang sampun dipun cariyosakên Rauschnig, golongan fascist botên badhe klèntu lampahipun malih kadosdene lampahipun kapitalis partikêlir, "ingkang, miturut cariyosipun bangsa fascist, anggènipun ngangge, indhustrinipun klèntu kangge mraboti kamajêngan". Kapitalisme "botên sagêd nanjakakên indhustri kados ingkang dados tujuaning indhustri wau. Jalaran indhustri punika dede prabot kamajêngan, nanging sarana kangge ngêrèh, pramila inggih kêdah dipun angge kados makatên punika... " Margi saking punika, "sasampunipun bangsa têlukan punika dipun dadosakên rencang", bangsa Aria kantun ngulat-ulatakên "punika panyambutdamêlipun bangsa wau sampun cocog kalihan dhawuh tuwin kajêngipun bangsa Aria ingkang amurih kadumugèning sêdyanipun bangsa Aria wau". "Mung wong kang edan katêntrêman, sing ngarani yèn tindak kaya mangkono iku tindaking wong kang bubrah imane", makatên wicantênipun Hitler.
Bokmanawi wontên ingkang badhe pitakèn, ing wêkdal samangke kadospundi panguwaos-panguwaos fascis anggènipun badhe ngêcakakên paprentahanipun dhatêng para bangsa ? Tanah jajahan wau sampun sami mbalela dhatêng Inggris tuwin Prancis. Mangka nagari kêkalih punika sampun dangu anggènipun gadhah jajahan, Ian sampun sugih pangalaman mrentah tanah jajahan, sarta sampun sagêd ngêndhalèni
tansah badhe damêl karibêdan agêng dhatêng bêndaranipun enggal. Pancèn inggih badhe damêl karibêdan - namung kemawon botên têrusan. Sampun têrang, bilih bangsa Turki, Iran tuwin bangsa-bangsa sanès ing Azia tuwin Afrika botên badhe ngancarani dhatêngipun bêndara enggal wau. Wingi-wingi sampun kêtatalan, bangsa-bangsa wau sami gadhah kakêndêlênkakêndêlan. ngedab-edabi, ngantos adamêl njêgrêgipun para senapati Inggris, Prancis, Ian inggih senapati Italie piyambak. Sampun gênah bilih bangsa wau badhe saya sêrêng pangamukipun dhatêng bangsa Nazi utawi Italie.
Ananging, gèk kadadosipunkadadosanipun. lajêng kadospundi ? Lan sapintên dangunipun anggènipun kuwawi nglawan ? Lybie kalihan Ethiopie sagêd suka wangsulan pitakèn wau. Botên wontên bangsa ing tanah jajahan kêndêlipun pêrang ngungkuli bangsa Lybie, inggih punika Sanusi, bangsa ingkang gagah prakosa, sênêng mardika Ian kêncêng anggènipun nggêgêgi kapitadosanipun. Bangsa Ethiopie anggènipun pêrang ugi kinanthèn ing kakêndêlan tekadan. Purun nrajang tank tuwin sênjata mêsin tanpa nyêpêng dêdamêl, Ian kala-kala inggih sagêd angsal damêl. Namung kemawon anggènipun angaal damêl wau ingighinggih. mawi kurban agêng sangêt. Sadumuginipun Graziani wontên ing Lybie, botên antawis dangu lajêng botên wontên wit utawi cagak lêntera ingkang botên wontên bangkenipun gumantung. Tiyang-tiyang sami dipun bêkta ing montor mabur sawatawis èwu inggilipun, lajêng dipun dhawahakên saking ing awang-awang. Sumbêr-sumbêr pangombèn dipun sukani racun Ian ugi wontên ingkang dipun tablêg mawi sêmèn, tuhu tindak ingkang saklangkung siya kaniaya sangêt ! Ingkang sagêd mangrêtos siyanipun tindak wau, ngêmungakên têtiyang ingkang sampun nate kêkesahan ngambah sagantên wêdhi. Tiyang-tiyang
tuwin lare-lare dipun ingah pêjah kalirên; kasatan utawi margi sakit.
Wiwit kina mila donya sawêg ngalami sapisan punika wontên bangsa nêmpuh bangsa sanès mawi patrap ingkang siyanipun kados makatên. Apêsipun wontên jurnalis Amerika satunggal ingkang nyipati patrap daksiyanipun Graziani ; lajêng ugi wontên tiyang andon lêlana bangsa Skandinavie ingkang botên pisan-pisan gadhah manah kirang sae dhatêng bangsa Italie Ian anggènipun mriku punika inggih botên niyat pados prakawis-prakawis ingkang nggêgirisi, punika ugi damêl andharan nyariyosakên punapa ingkang dipun sipati wontên ing tanah ngriku; karangan wau, sami-sami document ingkang wontên, kalêbêt nggêgirisi piyambak anggènipun nyariyosakên daksiyanipun tiyang-tiyang Italie wau.
Nalikanipun Italie nêntrêmakên Lybie wau, pintên èwu ingkang dipun pêjahi ?
Kula botên sumêrêp ; Ian saking pangintên kula inggih botên wontên tiyang ingkang sagêd sumêrêp. Bokmanawi 100.000; sagêd ugi tikêl gangsalipun utawi langkung. The Satsman's Yearbook taun 1910, sadèrèngipun Italie nêmpuh Lybie, kacariyosakên yèn ing Tripolitania punika jiwanipun antawisipun 800.000 dumugi 1.000.000. Sabên tiyang sampun sami mangrêtos; bilih wetanan punika manawi ing nagari ngriku krêta raraja (wontên tata Ian pranatan) enggal kathah sangêt indhakipun. Ing Palêstina ing salêbêting 20 taun tiyangipun Arab tikêl kalih tinimbang sakawit ; makatên ugi ing Mêsir indhaking jiwa inggih mèh sami. Ing taun 1921 mimiturutmiturut. cathêtan cacah jiwa, ing Lybie jiwanipun wontên 775.000. Lêt 15 taun lajêng suda namung kantun 772.000. Ananging tumrap bangsa Italie, prakawis punika botên dados punapa ! Waton Lybie sampun têntrêm.
Numpês panggaotan sarta nyurês tiyang sagêd.
Rèhning papanipun rupak, botên sagêd katêrangakên ingriki kanthi jangkêp mênggahing cara-caranipun panguwasa enggal wau anggène numpês indhustri,
taun kapêngkêr utawi langkung. Bangsa Jerman anggènipun numpês indhustri ing Cechoslowakie sarana ngêcakakên pulitik ngobrak-abrik golongan tukang-tukang ingkang gadhah kasagêdan mligi kangge jaman modern. Mêsin-mêsin ing Cechoslowakie dipun usungi dhatêng Jerman, pabrik-pabrikipun botên dipun sukani guru bakal. Botên namung indhustri punika kemawon ingkang nêdya dipun tumpês. Sampun têrang, yèn wontên Cechoslowakie tuwin ing Polen, tindakipun Jerman ingkang wiwitan piyambak nyuwak wontênipun pamulangan têngahan sarta pamulangan luhur, punapadene nyurês golonganing tiyang sagêd ing ngriku, kados rancanganipun Jerman ingkang sampun dipun têmtokakên ing sadèrèngipun. Ing Polen, golongan tiyang sagêd, pangarang-pangarang, propesor, sêtudhên, ahli kukum, jurnalis, atusan ingkang sami dipun pêjahi sarana kasênjata. Anjawi punika, inggih ewon kathahipun têtiyang ingkang kalêbêtakên ing kampung konsentrasi.
Sabab punapa bangsa Polên kalihan Cechoslowakie botên purun mbalela ? Ewon ingkang kêthukulan pitakenan makatên. Namung pitakenan kados makatên punika sampun têrang
tuwuhipun saking ing pikiran kados pikiran dhemokrasi-libêral, ingkang botên mangrêtos dhatêng lampah-lampahipun paprentahan fascist. Bab punika kenging kula têrangakên ngantos gamblang, paprentahan fascist punika samangsa sampun nusuh sarta gadhah wadyabala sêntosa tuwin gadhah pulisi-pulisi sandi, ingriku sampun botên sagêd wontên kraman agêng-agêngan. Ing Polen tuwin ing Cechoslowakie ugi wontên kraman tuwin pambalela, nanging namung alit-alitan. Malah inggih wontên Ian kathah têtiyang ingkang sami nindakakên rêrêsah. Ananging, rèhning salêbêtipun Jerman pêpêrangan punika botên wontên ingkang wani narung-bingung ngrêbat kamardikanipun, makatên ugi ing salêbêtipusalêbêtipun. Italie karibêtan punika têtiyang Lybie botên purun nrambul damêl kraman, punika kenging kangge cihna bukti ingkang langkung mêlok tinimbang cênthangan-cênthangan ingkang kula aturakên ingajang,ingajêng. inggih punika, bilih dalasan tiyang ingkang kêndêl-kêndêl pisan mêksa kenging dipun bungkêm mawi patrap daksiya. Mbalela badhe mêngsah patrap daksiya wau botên badhe kêlampahan, jalaran ingkang kiyat-kiyat dipun brastha rumiyin, ingkang kirang kiyat lajêng nrimah ngawon, dene ingkang ringkih lajêng têlas manahipun.
Kêjawi punika inggih prêlu sami kita èngêti, bilih tindak siya wau anggènipun ngêcakakên mawi tatanan sarta pancèn sampun dipun rancang kadadosakên "cara" sarta "dhêdhasaring panindak". Makatên punika kalêbêt barang enggal; inggih punika bedanipun Fascisme kalihan imperialisme kapitalis. Imperialisme kapitalis ugi
pun. Ananging wontênipun patrap daksiya wau namung awis-awis tur tansah mawi dipun umpêt-umpêtakên. Wontên ing dalêm babad dèrèng nate wontên daksiya dipun junjung dados dhêdhasaraing gêgayuhan. Ananging cobi kula aturi mirêngakên têmbungipun nayaka
pêpenginanipun "Fuhrer" kêlampahan saèstu. Sèkêt taun êngkas, pasitèn punika têmtu dados pasitènipun têtiyang Jerman ingkang sakalangkung krêta, Ian botên badhe wontên tiyangipum Pool tuwin Yahudi". Makatên wicantênipun Dr. Robert Ley.
Imperialisme totalitèr botên badhe sagêd lêstantun.
Manawi panguwaos-panguwaos totalitèr unggul juritipun, kita badhe ngalami jaman imperiailismeimperialisme. enggal. Imperialisme totalitèr punika badhe langkung daksiya, Ian - punika langkung wigatos tumraping babad - imperialisme totalitèr wau langkung kolot tinimbang kalihan imperialisme burjuis, ingkang ing sadèrèngipun sampun kasumêrêpan têrang yèn badhe lêbur. Têmtu kemawon cara enggal punika wau botên badhe dangu umuripun. Manawi nagarinipun sampun krêta raharja, têtiyangipun sampun gantos turunan sanèsipun, dalasan "bangsa ingkang kêndêl sarta tinitah kêdah marentah" pisan, bokmanawi mêksa inggih radi alus sakêdhik bêbudènipun. Manawi sampun makatên, lajêng wontên jaman enggal. Bangsa-bangsa ing tanah jajahan, ingkang botên badhe sagêd curês babar pisan, badhe sami ngalami lêlampahan enggal, lêlampahan ingkang nênuntun dhatêng pulihing kamardikanipun.
Namung kula kuwatos bokbilih jaman pêtêng punika wau badhe langkung dangu tinimbang kalihan jaman pêtêng ingkang sampun kapêngkêr ingkang dangunipun kirang langkung 20 taun, ingkang sampun sami kula kipatakên punika. Anjawi punika, tanah-tanah jajahan anggènipun badhe sagêd njênggèlèk punika namung manawi para mangrèh enggal wau sami pêpês dening kurugan karaarjan angsal-angsalanipun anggènipun njarah-rayah punika.
1. Kwitantie ingkang kêdah mawi plakzegel f 0.15, inggih punika manawi gunggunging arta langkung saking f 10.- Bab punika murih gamblangipun kula aturi mriksani buku "Verordening
wêwahi satunggal malih isi pratelan nama-nama, Ian kaart, rêgi f 0.80: Wontên ingkang dipun bundhêl mawi samak kandêl, kadadosakên 4 buku, komplit namung rêgi f 12.-
3. Babad Tanah Jawi kintên-kintên badhe dados 30 jilid, rêgi a f 0.50. Pangêcapipun sampun dumugi jilid 23, dene ingkang sampun dipun jilid, inggih punika ingkang sampun kenging katumbas, sawêg dumugi jilid 15.
Redaksi Kajawèn sampun nampèni pananggalan taun 1941 saking :
Pananggalan wau wulanan, rinêngga ing gambar, ing sabên lêmbar cètipun warni-warni, sagêd nyêthakakên bedaning angka, dhasaring dlancang tuwin sanès-sanèsipun. Pèninipun pananggalan wau katingal, pantês sangêt kangge rêrênggan wontên ing kamar panyêratan tuwin ing kantor-kantor.
Pananggalan punika prasaja, ngegla; cêtha saha sampun umum dipun sumêrêpi ngakathah. Mila kenging dipun wastani sarwa mapan dipun dèkèk ing pundi-pundi.
3. Batikhandel "Sri" ing Surakarta.
Pananggalan taunan. Kajawi mêpêki isinipun, ugi migunani tumrap para ingkang mbêtahakên sinjang sapanunggilanipun, badhe sumêrêp ancêr-ancêring rêrêgèn.
TINDAK TÊGÊLIPUN JERMAN NGICALAKÊN RAOS KAMANUNGSAN
Satunggiling nini-nini umur 89 taun kabêkta ngili dhatêng panggenan têntrêm.
Sisaning barang-barang ingkang dipun bom, sami dipun pilihi.
Baita motor ngêmot têtiyang badhe kabêkta ngungsi.
Lare ingkang linêpatakên ing bêbaya bom, nanging kecalan bapa biyung.
SANADYAN GÊDHONG-GÊDHONG SAMI RÊMUK, MANAH TAKSIH ARAOS TÊTÊG, SATÊMAH RAHAYU INGKANG PINANGGIH
Hertogin van Kent rawuh ing Royal Free Hospital, tinampi ing para verpleegster. Sang Putri tansah mahyakakên èsêm, ingkang angasrêpi manah.
Kadhaton Buckingham kêtênggêl ing bom, Sri Nata Inggris tuwin Pramèswari mriksani karisakan kanthi
Hertogin van Cloucester rawuh anuwèni têtiyang B.E.F. ingkang sami nandhang tatu, kala campuh wontên ing Duinkerken.
Gusti Pangeran kita, punika kadunungan sipat Maha Adil, mila inggih andhawuhakên dhumatêng para kawulanipun, supados sami nindadakênnindakakên. adil, Ian damêl kautamèn dhumatêng sasamining titah.
Ingkang sampun pênacakpinacak. ing kitab suci, wontên ayat ingkang suraosipun: Allah andhawuhake marang sira manungsa kabèh, supaya dipadhaa nindakake adil, lan gawe kabêcikan.
Têmbung adil punika asalipun basa Arab, nanging sampun mêratah kacampur kalihan basa Jawi Ian Mlayu. Dene kanggenipun ing basa Jawi, sagêd gadhah têgês : jêjêg (botên dhoyong)
namung kabêkta saking beda-bedaning lênggahipun tindak adil, saha tujuanipun ingkang dipun adili. Bab punika ingriki botên pêrlu kaandharakên panjang, jêr ingkang kula kajêngakên ingriki, namung sagêda kita manungsa punika mbudi murih kadunungan tindak Ian raos adil tumrap awakipun piyambak, sambêtipun kalihan bêbadan sanèsipun, nêtêpi ungêling piwulanging para sêpuh: Sing sapa wonge bisa ngadilake ing awake dhewe, mêsthi ora bakal diadili dening pêngadilane sapa bae. Piwulang punika pancèn nyata yêktos, jêr wontênipun tiyang dipun adili utawi dipun lêrêsakên dening pangadilaning sanès punika, jalaran pancèn dèrèng adil, jêjêg, utawi lêrês tindakipun. Dene manawi sampun adil; mêsthi botên badhe dipun adilakên (kenging prakawis). Malah saupami para manungsa sajagad punika, sampun sami sagêd adil-adil sadaya, sampun mêsthi lajêng botên wontên pangadilan. Nanging sarèhning botên sami adil, mila inggih lajêng wontên pintên-pintên pangadilan.
Mênggah wawasan lair, ingkang dipun wastani pangadilan punika inggih namung pangadilan ingkang dhinapuk dening kita para manungsa kemawon, kados ta : Pangadilan Landraad, Justitie, Landgerecht, Raad agami, t.s.s. dene mênggah wawasaning kabatosan, pangadilan punika wontên pintên-pintên èwu cacahipun, sarta sagêd wujud ing samangsa-mangsa Ian ing saênggèn-ênggèn. Malah tumrap para ingkang gadhah agami, pangadilan punika botên namung pinanggih ing ngalam donya ngriki kemawon, ugi badhe pinanggih ing ngalam dêlahan (achirat). Inggih pangadilan ing ngalam achirat punika ingkang inganggêp pangadilan ingkang sêjati (lêrês yêktos) ingkang umumipun dipun wastani: dintên kiyamat, cara jawinipun : dintên adêging pangadilaning Gt. Allah.
Para manungsa ingkang ing donyanipun dipun kaniaya ing liyan, tuwin tiyang ingkang ahli nganiaya ingkang bêbasan sawêg gêmblung jinurung, ngantos sami nêmahi pêjah, sami dèrèng angsal pangadilan ing donya ngriki, punika badhe kaimpun kaajêngakên ing pangadilaning Gusti ingkang maha adil wau. Ingriku sadaya wau, sami badhe angsal piwalês wohing tindakipun kalihan adil yêktos. Mila tumrap para ingkang nyungkêmi agami, sarta kandêl imanipun, mêsthi gadhah raos ajrih sangêt nindakakên ing tindak ingkang nalisir saking adil (jêjêg utawi lêrês). Sanajan ing ngasêpi, utawi sanajana sinung kadibyan pilih tanding ewadene mêksa botên purun nindakakên ing tindak duraka, ambêg siya; lampah cidra utawi numpês ing sêsami, jêr mêsthi badhe nampi piwalês, botêna ing donya ngriki, inggih wontên ing dêlahanipun. Ingajêng sampun kula têrangakên bilih mênggah raos kabatosan ing donya ngriki punika isi pintên-pintên pangadilan ingkang tanpa wicalan Ian pinanggih samangsa-mangsa, utawi ing saênggèn-ênggèn. Mênggah jerenganipun badhe kula têrangakên sawatawis kados ingandhap punika : kawuningana ! Gêsang kita ing ngalam donya punika, mênggah ing raos batin, tansah sêsambêtan (sasrawungan) kalihan dzat ingkang nitahakên, sarta kalihan sadaya titah ingkang asipat gêsang, tuwin sanès-sanèsipun. Kita manungsa sami gadhah hak saking sadaya kaanan wau, sarta kaanan sadaya wau ugi gadhah hak saking kita,
Dhumawahing hukum punika wontên ingkang ngegla, Ian ugi wontên ingkang samar, lan wontên ingkang ing donya ngriki, Ian wontên ingkang ing dêlahan. Mênggah têrangipun malih kadosdene pola-pola ingandhap punika :
I. Kita gêsang ing ngalam wadhag punika tinitahakên dening Pangeran kang murbèng titah, saking ngadam (dèrèng maujud) lajêng sagêd wujud. Wujud kita abadan rangkêp (jasmani Ian rohani) ingkang sarwa sampurna, Ian pinaringan pintên-pintên kanikmatan ingkang tanpa wicalan cacahipun. Mila adilipun kita wajib kêdah ugi malês (nimbangi) ing nugrahaning Pangeran, ingkang sampun kita tampi wau, sarana ngunjukakên sukur (sêmbah nuwun) Ian ngabêkti ngèstokakên ing sadaya dhêdhawuhanipun, nyingkiri sadaya awisanipun. Mila samangsa kita botên purun nimbangi (adil) sampun mêsthi inggih badhe ingadilan, ing pangadilaning Pangeran ing donya, tuwin ing akerat. Dene manawi kita sampun sagêd nêtêpi adil, inggih lajêng kalis saking dhumawah ing pangadilanipun Pangeran, ingkang limrahipun kabasakakên malêbêt suwarga tanpa kahisab (dipun priksa ing pangadilanipun Gusti Allah).
II. Sêsambêtan (sêsrawungan )ipun badan alus (rohani) kalihan wadhag (jasmani) kita
ing kasaenanipun jasmani dhumatêng piyambakipun, inggih punika nyêkapi kabêtahanipun jasmani, kados ta : têdha, ombèn-ombèn, panganggè, pangrukti, panjagên ing kawilujênganipun. l.s.p. Manawi rohani botên adil (nglirwakakên) ing kuwajibanipun wau; sampun mêsthi lajêng pinrakawis ing pangadilan kodrating ngalam, sarta tinêtêpan ing ukuman, kados ta : siniksa manggèn ing jasmani ingkang sêsakitên, lêmbèk, ina (cacad), botên jangkêp pancadriyanipun, t.s.s. ingkang sadaya wau, sagêd maanani ing kasusahanipun rohani. Mênggah sêsambêtanipun badan rohani kalihan jasmaninipun punika kenging kasanepakakên kados angganing sasambêtanipun undhagi Ian bêkakasipun. Pun jasmani sampun kinodrat mêsthi mbangun miturut ing rohaninipun, kajawi manawi wontên sabab sukêr sakit sasaminipun. Mila manawi wontên kirang saening jasmani, dhawahing kalêpatan Ian patrapan, dhumatêng pun rohani.
III. Sasambêtanipun sri nata kalihan kawula (rakyat)nipun, bandara kalihan abdinipun, pangagêng kalihan karerehanipun, punika satunggal Ian satunggalipun wajib kêdah nyêkapi ing hak-haking sanèsipun. Kados ta : haking kawula saking ratunipun, punika sang nata wajib kêdah ngayomi, rumêksa ing kawilujênganing rakyat, dalah satanah wutah rahipun, adil paprentahanipun, botên daksawênang-wênang
dene hakipun sang nata, saking rakyatipun, pun rakyat wajib kêdah ngluhurakên, ngastuti sadaya dhêdhawuhan Ian pranataning nagari. Manawi golongan nginggil (pamarentah) utawi golongan ngandhap (pinarentah) punika botên adil, sampun mêsthi lajêng wontên pangadilan ingkang ngadili ing antawising pehak kalih wau, lajêng andhawuhakên ing putusan wujud patrapan dhumatêng sintên ingkang botên adil, kados ta : pintên-pintên para rakyat ingkang kadhawahan patrapan kinunjara, kabucal ing liyan tanah ; kaukum kisas t.s.s. Kosokwangsulipun ugi botên kirang, ratu benatharabinathara. ingkang kalungsur saking dhamparipun margi tinampik dening para rakyatipun. Sadaya wau, botên liya sabab-sababipun, kajawi margi botên adilipun.
IV. Sambêtipun para manungsa kalihan manungsa, ing dalêm bêbrayan umum ing donya. Kauningana ! Mênggah kawontênanipun para manungsa sajagad punika asnapun (maneka warni) sêsipatanipun wontên ingkang sugih bandha, wontên ingkang mlarat, wontên ingkang pintêr, wontên ing kang bodho, wontên ingkang tinitah kawasa, wontên ingkang langip (apês), t.s.s. Sagolong-golonganing para manungsa wau, sami gadhah hak piyambak-piyambak saking golongan sanèsipun. Mila adilipun sabên golongan kêdah adil, liring adil, kêdah purun nyêkapi ing haking golongan sanès. Upaminipun tiyang miskin, gadhah hak
sapiturutipun. Manawi golongan-golongan wau sami nêtêpi ing dêdalaning bêbrayan umum, sampun mêsthi kawontênanipun jagad bêbrayan sagêd tata-têntrêm sêpên prakawis. Nanging manawi salah satunggal saking golongan-golongan wontên ingkang tilar adil, sampun mêsthi ing jagad lajêng kathah prakawis, kados ta : kraman, brontakan, paprangan, pogokan, jarah-jinarah, tumpês-tinumpês, rêbat hak, rêbat kawasa t.s.s. Saya kathah ingkang sami tilar adil, mêsthi saya agêng ruwêt rêntênging jagad, kadosdene ingkang sawêg kita alami punika. Dene mênggah patrapanipun anggèning sami tilar adil, inggih punika sami mangighmanggih. karisakan sadayanipun (kiyamat kobra).
V. Sasambêtan kita para manungsa kalihan titah isèn-isèning jagad sanèsipun manungsa. Kauningana ! Sampun kawêca ing dalêm kitab suci, sarta ugi cocog kalihan kanyatahanipun, bilih sadaya titah ingkang kumêlip (gumêlar) ing salumahing jagad sakurêbing langit, punika sadaya sampun kinodrat dados hak kita manungsa, kenging kita prentah, kita kuwasani, sarta kita alap pigunanipun. Dados sadaya wau nama sami suka paedah dhumatêng kita ingkang tanpa wangênan mênggah agêng sarta cacahipun, nanging sadaya wau ugi gadhah hak saking kita manungsa. Mila adilipun, kita wajib kêdah nimbangi, nyêkapi ing hakipun sadaya wau. Manawi kita botên adil (nglirwakakên) ing kuwajiban kita tumrap ing sadaya kaanan wau, mêsthi inggih nama kenging prakawis, dipun adili ing pangadilaning ngalam, sarta ugi badhe nampi ukumanipun. Mênggah upaminipun ingkang adhakan kemawon kados ta : kita ing donya sampun mêsthi migunakakên (ambêtahakên) sandhang, têdha, gêgriya, dalah sapirantosipun, mila adilipun kita inggih kêdah ngrimati, ngrukti, Ian ngupakara ing sadaya wau, miturut anggêring kodrat, ing samangsa kita botên purun nyêkapi ing kuwajiban kita punika wau, sampun mêsthi pinatrapan, botên sagêd ngalap pigunaning sadaya wau kalihan sampurna trêkadhang malah sagêd adamêl kasangsaran. Kados makatên
Pancènipun anggèn kula gadhah sêdya badhe kêkesahan punika wiwit tumapakipun taun punika. Nanging kêlampahanipun sawêg kemawon, jalaran kêdah ngêmpal-ngêmpalakên sangu rumiyin. Sarêng sangu sampun kêmpal, manah lajêng bingung ; kêpengin nyobi numpak sêpur dalu kèwadankèwêdan. ingkang badhe dipun langkungi, mêdal Cirêbon punapa mêdal Cikampèk. Lajêng tuwuh malih sêdya kula badhe numpak eendaagsche ingkang bidhal saking Bandung jam 7.25 enjing, Ian kathah malih kêkajêngan sanèsipun.
Sadangu kula manah bab têtumpakan, manah kula lajêng sênêng, jalaran èngêt yèn pêrlop kula radi dangu.
Sarêng bab lampah-lampahipun sêpur sampun pinanggih, pinanggihipun ngantos damêl kuluh-kuluhipun buku sêpur, kula lajêng nêmtokakên bidhal kula sakanca kalihan Ki Basajan.
Bidhal kula saking Bandung. Dintên ingkang kapisan kula sampun dumugi Ngayoja. Kalih dintênipun, ing wanci sontên, sampun dumugi Banyuwangi.
Saking pamanggih kula, tiyang kêkesahan punika têka lajêng kêtuwuhan manah nandhing-nandhing kawontênan-kawontênan tuwin pakulinan-pakulinan panggenanipun piyambak kalihan panggenan ingkang dipun dhatêngi. Makatên ugi kawontênan-kawontênan ing sauruting margi. Kangge tuladha, upaminpunupaminipun. Bandung kalihan Sumêdang, punika sampun têmtu wontên bedanipun, sanajan beda wau namung tumrap lataripun, kawontênanipun utawi hawanipun. Punapa malih manawi dipun raosakên, têmtu inggih lajêng sagêd mbedakakên. Nanging beda-bedaning raos wau botên ngantos damêl tuwuhing gagasan "punika sae, punika awon", jalaran lajêng èngêt bilih barang ingkang sae punika mêsthi wontên cacadipun, mangka sabên nagari gadhah tatanan piyambak-piyambak. Bêbasanipun: "desa mawa cara, nagara mawa tata."
Punika sawêg Bandung kalihan Sumêdang. Punapa malih yèn dipun tanding kalihan panggenan-panggenan saantawisipun Bandung kalihan Banyuwangi.
Wiwitipun katingal beda sangêt sarêng sampun nglangkungi Citandui. Tumrap ingkang dèrèng nate dhatêng tanah wetanan, beda wau têmtu kraosipun. Nanging sanajana tumrap ingkang sampun nate pisan, inggih kraos. Ingkang cêtha sangêt inggih punika cêngkaring siti sabin mawi dipun sêlang-sêling kalihan tanêman rosan. Wontên ingkang cariyos, bilih tanêman pantun dipun sêlang-sêling kalihan rosan punika sae. Nanging yèn buktinipun, botên makatên. Pantunipun andhap-andhap, sadhêngkul sampun uwoh, runggeanipun cêlak. Tanêman sanès-sanèsipun ugi katingal kêra-kêra. Ingkang katingal sae ngêmungakên kêbon klapa.
Cariyosipun, wit klapa wau botên ngêmungakên kapêndhêt wohipun kemawon, ugi kapêndhêt lêgènipun, kadamêl gêndhis. Jalaran saking mèh sabên dhusun wontên kêbonipun klapa, mila sok dipun têmbungakên yèn klapa punika dados têtalining panggêsanganipun tiyang-tiyang ing tanah wetanan.
Panjênêngan sadaya têmtu sampun sami uninga bilih Banyuwangi punika dunungipun ing pasisir.
pondhokan. Sarêng sampun ngaso, kintên-kintên jam 9 dalu, kula lajêng dolan dhatêng palabuhan, nglangkungi alun-alun kilèn Ian wetan. Kalêrêsan nalika samantên têrang, tur padhang bulan. Ing palabuhan ngriku rame sangêt, kathah tiyang ingkang sami dolan-dolan, ngantos atusan, wontên ingkang ngalèr, wontên ingkang ngidul. Wontên ingkang sami lêlinggihan, rêroyoman Ian kanca-kancanipun. Sadaya sami katingal sênêng.
Cariyosipun, sampun wiwit jaman kina, caranipun tiyang-tiyang ing ngriku, sabên tanggal 14 Jawi, sami dolan-dolan dhatêng pasisir. Malah ing jaman rumiyin cariyosipun langkung rame. Asring kemawon jêjaka utawi prawan sagêd angsal jodho, inggih jalaran saking têtêpangan wontên ing ngriku. Malah tumrap tiyang ingkang pitados Iann kasêmbadan, sadèrèngipun bidhal mawi ngrasulakên rumiyin. Sadumuginipun ing pasisir inggih namung mlampah thok, utawi rêroyoman kalihan kanca-kancanipun. Tumrap tiyang ingkang pitados, yèn sampun jam 12 dalu lajêng damêl jugangan. Yèn lêbêtipun sampun sasikut, lajêng mêndhêt wêdhi sakêpêl saking dhasaring jugangan. Wêdhi wau dipun sawurakên ing sabin ingkang badhe kagarap, punika kangge nulak ama.
Sampun wontên ingkang ngyêktosi lêrês Ian botênipun wêdhi wau kenging kangge tumbal. Cariyosipun, wontên ingkang kalêrêsan Ian wontên ingkang botên. Jalaran makatên wau namung kapitadosan.
Sabên wontên tiyang mêsthi kula cêlaki, jalaran kula gadhah pangintên, ingkang sami dolan-dolan ing ngriku punika ngêmungakên bangsa pribumi. Nanging jêbulipun botên, bangsa Walandi tuwin bangsa Tionghoa ugi botên kirang. Golonganipun lare botên ngêmpal kalihan tiyang sêpuh, misah ; ingkang dipun bêkta piul, gitar, lagunipun sakeca, sagêd narik manah.
Bab kawontênan ing ngriku badhe kula cariyosakên mawi sêkar : Sinom.
Godhong sata punika isi candu watawis 2 dumugi 8%. Candu wau mandi, sagêd luluh wontên ing toya utawi ngabar. Manawi ingkang sampun garing dipun bêsmi, kukusipun sagêd kêbêsmi dados kêluk, têlas botên wontên ingkang nyikal, dados awu.
Tiyang saha kewan manawi wadhukipun kalêbêtan candu sata ngantos kêladuk saking ukuraning kakiyatanipun, sagêd anjalari tiwas. Kewan alit-alit manawi mambêt sata eca ingkang sampun sêpuh saha sampun garing, sami sumingkir. Mila sata punika asring kangge nulak gêgrêmêtan ing salêbêtipun pêthi isi pangangge, gurêm ing patarangan ayam sapanunggilanipun. Duduhipun sata eca manawi dipun kecerakên ing tracak lêmbu ingkang lampahipun pincang, jalaran katèlipun dipun rubung ing êsèt, êsètipun lajêng minggat saking ngriku, wontên ingkang kêlajêng pêjah. Limrahipun tracak wau lajêng dipun siram toya apu. Anggènipun anjampèni makatên wau ngantos kalih tikangtigang. ambalan, adatipun sampun saras. Ugi wontên tiyang ingkang nyariyosakên, bilih tiyang dipun cakot sawêr punika, mèh kenging dipun tamtokakên jalaran saking botên anggembol sata.
Dayanipun awon candu sata dhatêng badan punika enggal katawis wontên tiyang ingkang alus tuwin ringkih katimbang ing tiyang ingkang kasar tuwin rosa.
kêncêng sok plikatên, nyuda doyanipun nêdha, manawi sampun kulina panganggenipun sata, untunipun wontên ingkang katawis cêmêng, nyêkakakên dhatêng napas tuwin sasaminipun. Dene candu sata punika manawi kêkathahên ingkang klêbêt ing wadhuk, langkung-langkung yèn lêbêtipun wau carub kalihan alkohol, kajawi murugakên raosing badan kados ingkang kacariyosakên inginggil, ugi lajêng nuntak-nuntak tuwin murus ambal-ambalan, ugi sagêd anjalari dados tiwas.
Sanadyan sata punika ngandhut wisa ingkang ambêbayani, ewadene taksih kathah tiyang ingkang nglêgutakakên ngangge sata, mèh anggêr tiyang ingkang sampun diwasa, sami mêrlokakên ngangge sata.
Wontênipun tiyang sami kapiluyu ngangge sata punika, bokmanawi, sapisan : yèn panganggenipun sata punika namung limrah kemawon tuwin malih mawi dugi-dugi, candu ingkang kalêbêt ing salêbêtipun badan, botên sapintêna, prasasat botên andayani awon dhatêng badan. Ingkang kaping kalih : ing salêbêting angganipun godhong sata punika wontên jatipun plikêt, dipun wastani candu sata. Candu sata punika sagêd mêdal dhatêng jawi, ingkang sagêd kathah mêdaling glugutipun gantilan godhong sata, uwit tuwin urat ing salêbêtipun godhong ing sakiwa têngênipun gantilan sawatawis. Pikantukipun candu sata punika ingkang gampil ing wêkdalipun tiyang miwili sirung, ngundhuh utawi obèt godhong sata. Candu sata punika murugakên sêgêr dhatêng badan, ambêtipun arum sawatawis, sok dipun sadèni dening bakul sata. Wondene candu sata punika panganggenipun wontên ingkang dipun kuwiki alit-alit, dipun lêbêtakên ing salêbêtipun sata ingkang dipun linting kangge êsês. Wontên ingkang dipun jèr wontên ing toya lajêng dipun urapakên ing sata rajangan. Sawênèh wontên ingkang mangsulakên candu wau ing uwit sata tilas punggêlan utawi wiwilan, supados godhongipun sata sagêd mindhak raosipun tuwin mêwahi arum ambêtipun. Pangêjuripun candu sata punika ingkang langkung gampil, wontên ing toya asli wênyêdan gagang tuwin urat panunggulipun godhong sata utawi toyanipun gêdêbog ingkang sampun bosok. Wêdalipun candu sata punika ingkang sawatawis dêrês ing wancinipun godhong sata badhe dipun undhuhi utawi uwitipun badhe dipun wiwili tuwin dipun punggêl, pinuju trêncêng tuwin sawatawis dangu botên wontên jawah.
Ingkang kaping tiga : panganggenipun sata punika asring dipun carubi bumbu-bumbu ingkang sagêd anjalari raosipun sata suda ampêgipun, arumipun mindhak. Sagêd amurugi raos sêgêr sumyah dhatêng badan, ngicalakên antuk, papin, kêcut ing salêbêtipun cangkêm, sayah utawi mêwahi grêngsêngipun tiyang ingkang sampun sawatawis dangu anglampahi padamêlan awrat, punapa malih padamêlan angkat junjung wiwit nyandhak padamêlanipun malih tuwin amêpêr raosing badan ingkang sakit utawi pêrih, asrêping padhidhing tuwin sanès-sanèsipun.
Rêdhaksi Kajawèn sampun nampèni kintunan barang saking S.M. Diwarno ing Kotagêdhe, awarni 1 sêsupe
Langg. 1499 R. Dir. ing Têlawa. Karangan ingkang badhe panjênêngan paringakên (bab ngalamat) botên prayogi kaêwrat ing K. Karsaa maringi karangan sanèsipun, ingkang cêkak aos, maedahi ingakathah.
Sdr. Martadikara ing Kotagêdhe. Bab main catur (schaak) sampun wontên bukunipun ingkang langkung rowa. Mila botên prayogi kapacak wontên ing K. Karsaa paring karangan sanèsipun.
Ing Manila mêntas wontên paargyan nama Malaysian Fete, têgêsipun pistaning bangsa Mêlayu, manggèn wontên ing kadhatonipun Presidhèn Filipina (Quezon). Kawigatosaning paargyan pêrlu badhe ngawontênakên dêrma kangge mitululungi pandu jalêr èstri ing Filipina.
kabangsanipun piyambak-piyambak saha wontên ingkang namung têtuladan, kados ta cara Mlayu, Filipina, Siam, Burma, wontên ingkang cara Bali, Jawi tuwin sanès-sanèsipun. Ingriku lajêng katitik warni-warnining bangsa ingkang sami sinau wontên pamulangan luhur ing Manila.
Ingriku sarêng para student wau ngatingalakên kagunan jogèd, lajêng katingal warni-warnining jogèd ingkang sami nêngsamakên. Kacariyos tumraping bangsa Amerika sami kêtarik ing manah ningali pangangge Jawi tuwin kupluk, awit katingal nyalênèh. Dados sanadyan nyalênèh, nanging nêngsêmakên.
Pres. Manuel L. Quezon tuwin putrinipun, sanès-sanèsipun para student bangsa warni-warni, sagêd kapirid saking pangganggènipun.
Grêngsênging para mudha ing kalanipun wontên paargyan makatên punika lajêng kèngêtan dhatêng kabudayanipun. Dhasar kalêrêsan para student wau sami gadhah pangangge jangkêp, mila punapa tumindakipun inggih botên nguciwane.nguciwani.
Tumindaking paargyan punika dipun wigatosakên ngakathah, malah Pres. Quezon sapandhèrèk anggènipun mriksani katingal rêna ing panggalih.
SÊSORAHIPUN Dr. SUMINI MUJANI WONTÊN ING MICROFOON P.P.R.K.
Kala wau sampun kula aturakên, bilih ulahraga punika ugi ngindhakakên saening badan, ramping tuwin nêngsêmakên. Dayaning ulahraga, sagêd anjêjêgakên gêgêr ingkang wungkuk, lajêng katingal lurus saha njêgêg. Dhadha ingkang gèpèng sagêd isi, kempol alit sagêd kêncêng ngrêspatèni.
Cahya pucêt sagêd sumringah, malah têrkadhang sagêd katingal sarasipun, pipi sagêd abrit tanpa dipun pulas, lambe mèngèr-mèngèr tanpa dipun bèngèsi.
Manawi badan saras, pupu tuwin suku inggih kiyat manawi kaangge
manawi solahipun miturut kodrat, tumindakipun tamtu sagêd ajêg tuwin tanpa kêsêl. Dados tansah nênarik manah.
Ing nalika mumbul-mumbulipun kabudayan Hellas (Griek), ulahraga punika dipun wigatosakên sangêt, ngantos wontên cara ingkang langkung prayogi, inggih punika tindak ingkang sampun kapilih saha kanthi pamikir yêktos, dene pikantukipun sae sangêt, inggih punika kasarasaning tiyang, kakiyatanipun, saya malih tumrap wanguning badan, pinanggih sae tuwin nêngsêmakên.
Dados manawi têtiyang ing jaman sapunika gumun ningali rêca-rêca damêlanipun bangsa Griek kala jaman Hellas wau, sampun layak kemawon, amargi pawakan tuwin badanipun têtiyang ingkang kangge gambaran wau pancèn sae yêktos. Saening pawakan wau botên sanès jalaran saking anggènipun ulahraga, ingkang ancasipun pancèn kangge nyaèkakên pawakaning manungsa.
Ulahraga ingkang dipun wastani wontên damêlipun utawi migunani, punika kados ta: selas, nglangi utawi limrahipun sawarnining ulahraga ingkang sagêd ngindhakakên kaprigêlan ingkang mikantuki kangge panggêsangan tuwin padamêlan ing sabên dintên.
Murih saradhadhu pintêr tuwin brêgas anggènninganggèning. baris, sarananipun inggih ulahraga ingkang mikantuki wau, kados ta : baris mlampah. Tumrap padamêlan matrus; ulahraga ingkang migunani, nglangi, andhayung sasaminipun.
Kajawi punika, tumrap ulahraga, nglangi punika ugi kenging dipun wastani migunan: awit wontênipun ing tata panggêsangan, kagunan nglangi punika kadhang kala wontên gunanipun kangge têtulung badanipun piyambak utawi mitulungi tiyang sanès manawi manggih bêbaya wontên ing toya. Makatên ugi ulahraga silat, ulah dhuwung, sapanunggilanipun, punika wontên kala mangsanipun kenging kangge mitulungi badanipun piyambak ing kalanipun dipun têmpuh ing tiyang sanès, dados inggih migunani.
Cêkakipun, manawi majêng dhatêng sawarningsawarnining. ulahraga ingkang migunanipun, têgêsipun ingkang kenging dipun pigunakakên ing padamêlan utawi panggêsangan sabên dintênipun, tiyang gêsang tamtu saya agêng kapitadosanipun dhatêng badanipun
utawi manawi pêrlu kangge mitulungi tiyang sanès, manah têtêg saha santosa sagêd lantip panggraitanipun tumrap dhatêng èwêt pakèwêt, sasamimipun.
Manawi para wanita ugi gadhah kasagêdan kados makatên, dayanipun tamtu inggih sami. Botên badhe ajrih manawi mlampah piyambakan ngambah ing margi ingkang sêpên tuwin pêtêng. Manawi ngambah krêtêg ingkang namung awujud dêling salonjor, botên badhe jêrit-jêrit jalaran ajrih manawi kêcêmplung.
Kajawi ulahraga kangge ngindhakakên kasarasan, kabrêgasan tuwin kangge panggêsangan sabên dintên, wontên malahmalih. ingkang langkung agêng, inggih punika ulahraga kangge têtandhingan. Malah têtandhingan wau mawi angangkah unggul utawi misuwur, lajêng botên asipat ulahraga, malah lajêng dados satunggiling padamêlan awrat, inggih punika manawi sampun dados golongan "berupssport", inggih punika sport ingkang kangge pados panggêsangan.
Tawas 1/4 kati dipun toyani 1 1/2 blèg (30 l.) kagodhog ngantos umob sêpuh. Manawi sampun asrêp, lajêng barang ingkang mêntas dipun sari gamping wau kagirah kalihan toya campuran tawas wau kanthi dipun ulêt-ulêt ngantos waradin. Manawi sampun lajêng kakêbyok (kagodhog).
girah toya limrah. Punika sampun dados sinjang babaran.
panggodhogipun umob sêpuh, kakantunakên 5 1/2 blèg; panggodhogipun 3 rambahan, kalêrêmakên dangunipun 3 dalu. Pangêclupipun soga kaping 25 utawi 30 rambahan. Dene caranipun nyoga makatên:
dipun ênyêt-ênyêt. Manawi sampun lajêng kasampirakên ing gawangan ing sanginggilipun talawah ingkang kangge ngênyêt-ênyêt soga wau supados atus. Manawi sampun atus lajêng kapêndhêt kagêlar ing siti utawi mêstèr kanthi dipun lambari kepang utawi sanès-sanèsipun supados botên rêgêd, dangunipun 1 dumugi 1 1/2 jam, lajêng kajèrèng wontên ing papan pamepean.
Gamping 1 kati dipun toyani 10 blèg sarta lajêng kaudhêk, kacêmplungan gêndhis klapa 5 tangkêp. Gêndhis wau manawi badhe kacêmplungakên dhatêng toya sari gamping kêdah dipun jur kalihan toya rumiyin sacêkapipun. Sasampunipun jur-juran gêndhis kacêmplungakên lajêng kaudhêk. Manawi sampun mênêb, bêninganipun kasaring dhatêng wadhah sanès, dene loyoranipun gamping wau dipun jogi toya malih 10 blèg, ugi kacampuran gêndhis klapa 3 tangkêp. Manawi sampun, barang ingkang sampun kasoga 25 utawi 30 rambahan wau, lajêng kasari gamping punika. Dene panyêlupipun sari makatên:
kagodhog ngantos umob sêpuh, barang ingkang sampun dipun sari gamping wau lajêng dipun cêlup dhatêng toya tawas campur sari kuning, têgêran,
dipun dadosakên satunggal lajêng kagodhog, dipun toyani 6 blèg. Dene panggodhogipun umob sêpuh, kakantunakên 4 blèg. Panggodhogipun kaping 3 rambahan kanthi dipun lêrêmakên kados ingkang sampun-sampun. Lajêng barang ingkang badhe kasoga dipun lêmpit wiron, lajêng kacêlup soga ing talawah, sarta dipun ênyêt-ênyêt kados ingkang sampun, lajêng kajèrèng ngantos garing. Panyêlupipun soga 6 rambahan, mawi karêndhêm sadalu sapisan, dados kaetang 7 cêlupan. Sasampunipun lajêng dipun sari gamping.
Ratus arum katumpangna ing anglo mawi layah, lajêng tapêl ingkang nyêmêk-nyêmêk wau kakurêpna ing layah isi ratus arum wau. Latu sampun agêng-agêng murih kukusing ratus nglandêng mulêg wontên salêbêting cuwo, manawi
Tawas sakêdhik, 16. Toya candu sakêdhik
Pandamêlipun sami kalihan ndamêl tapêl, dipun glindhingi alit-alit antawis 1/4 bêton.
1. Salira dipun parêmi punika dayanipun awèt sêgêr botên gampil kisut, nadyan sampun sêpuh, 2. Sagêd ngicali rêrêgêd ing
Bumbunipun: 1. Pucuk, 2. Klêmbak, 3. Ganthi, 4. Mêsoyi, 5. Sintok, 6. Cêndhana, 7. Kayu timur, 8. Adas, 9. Klabêt, 10.
sawatawis, nuntên kadhêplok, kaayak alus.
Pathining uwos ingkang sampun arum wau mêndhêt 1 kêpêl (±1/8 kg) kaulêt kalihan bumbu wau, lajêng kapipis alus, saking sakêdhik têrus dipun wêwahi pathi arum wau ngantos sacêkapipun bumbu, manut sakaparêngipun, liripun kêrsa arum yêktos, punika pathinipun sakêdhik, yèn trimah anggêr sêdhêp inggih kathah, lajêng dipun glindhingi bundêr sanèkêr alit, kaênyèk mawi driji supados
gunanipun: mligi ngadi sarira ngganda arum murih botên ngênêk-ênêki ing sanès, nanging ngrêsêpakên, lênging panggalih, ingkang kakung (garwa, bojo) sampun gigu, jalaran èstri punika garapanipun sarwa pating klênyit: trasi, gêrèh, balur, lisah lan sanès-sanèsipun blêkêthêkan pawon sami campur wontên ing badan lan pangangge awor lan kringêt, sampun mêsthi lêdhis. Pramila sasampunipun gluprut wontên pawon lajêng siram sarta santun pangangge, nadyan lami, rêsik lan sêdhêp, margi karatus.
Bumbunipun: 1. Ganthi, 2. Mêsoyi, 3.
ingkang atos lan wulêt, kagorèng rumiyin lajêng ingkang lêmbat,lajêng kapipis ingkang lêmbat. unêm kabakar gosong, botên
godhogan punika sampun mrambut (sêpuh) nuntên bubukan saking sakêdhik dipun wur-wurakên kalihan kaulêt ngantos têlas. Wasana rasamala nututi kaulêt ngantos wradin lajêng kaêntas, dipun glindhingi sakaparêngipun, sampun dados ratus arum.
Anglo ratusan isi arêng, sampun agêng-agêng, ratus saglindhing kacêmplungakên, sadaya ingkang badhe karatus dipun jèrèng wontên pranji (kurungan sawung) anglo kumêndhêng wontên nglêbêt, sampun têmtu aruming ratus kêlèt wontên sêmbêt wau. Kajawi punika limrah para wanita taksih migunakakên ratus rema sasampunipun jamas. Caranipun rema kawiwir dhatêng wingking katutupan andhuk,
pancèn rada trêmposipun, ana duwe pêpanggil kok tharik-tharik ngantèk kaya sêrdhadhu antre. Hla mbok tak rewangi gulung koming têkan krêtêg Bacêm, môngsa oleha panginêpan sing kêpenak, gagah, komplit, mêsthi kudu nganggo cucul dhuwit kêmropyok. Pangipênan sing murah, sêngara, êmpuk eyub lan ora bakal kêpenak, gagah, komplit.
Rèhne pêpanggilku ora katêkan kabèh, jur kêpêksa trima apa anane. Ananging ora atêgês aku wis mupus gêdhene sumendhe ing takdir, ora babarpisan, Truk, anane saiki panjênêngan ingsun pancèn isih dadi wong dhèrdhê klas... pangane, pamêtune, omahe, tunggangane, sêpure ènsopurêt, ananging anggêr têrus mêmpêng, ngêtok badan lan utêk ngudi lan anggayuh supaya dadi wong èrêstê klas mêsthi kêlakon, ora kêcandhak aku, iya anakku. Ora anakku, iya putuku, ora anak putuku, iya tanggaku utawa bangsaku. Nèk wis dadi manungsa klas wahid, aja sing ngrasakake turu nyang hotèl, slir utawa rusê oraa bisa, hla bok hotèl dhêsèn pisan, mêsthi bisa.
Kanggone saiki, aku kowe pancèn sok isih rada disingkang-singkang, diunèkake kurang bêskapis... enz. Mulane sanajana sugih dhuwit pisan arêp adus nèng swem bat bae iya sok ditampik warasan. Kaya murid-murid H.I.K. ing Bandhung kae. Ana lêlakon kaya ngono kuwi, akèh sing banjur
dhayoh, sabab duwèke dhewe. Mulane nampik wong sing ora disênêngi mau, ora dosa ora barang, kêna-kêna bae. Kaya ngono kuwi malah kêna dijupuk êliding dongènge, yaiku yèn pancèn prêlu kudu wani ngukuhi wêwênang kang wis diayomi dening anggêring nagara.
Rèhne aku kowe kiye, sok isih dicacad kurang bêskap, mulane prêlu ngudi supaya cacad-cacad mau ilang, nganti dadi bêskap têmênan. Tak kandhakake bêskapSeharusnya hlm. 1462.
têmênan, têgêse bêskap lair batin. Sabab ora kurang wong sing rumangsane wis bêskap, lan uwis wani
Môngka têpungaku nèng Sala okèh bangêt, tur iya okèh sing duwe omah ngoblag-oblag kêna dianggo turu wong rong atus jodho saanak-anake. Kuwi ana sababe sing wigati bangêt.
Saploke aku dadi wong tuwa, omah-omah dhewe, banjur bisa ngrasakake, yèn kinêpan sanak sadulur utawa kônca-kônca kuwi pancèn ana sênênge nanging iya akèh bangêt ribêde. Saya tumrap bangsane saaku, sing omahe mung saplênik, pamêtune sathithik.
Mulane tak arani ana ribêde, sabab wong sing kinêpan mau apêse banjur kapêksa suda kamardikane. Maune mulih nyambut gawe
kaprayitnaning batin. Ora kurang wong sing nandhang kapitunan gêdhe marga saka anggone hati baik bangêt mau. Mulane, nindakake hati baik utawa gastvrijheid mau mêksa prayoga yèn nganggo diwatêsi lan nganggo nyawang marang kaanan.
Sing arêp mêrdhayoh nginêp, kudu eling mênyang
sing arêp didhayohi. Sing didhayohi, kudu eling marang kaanane sing arêp mêdhayoh nginêp, kabèh-kabèh dijaga supaya aja nganti gawe ewuh-pakewuh, dadi... padha kapenake.
Mulane, aku banjur duwe kaantêpan yèn ora prêlu utawa kapêksa bangêt aja nganti nginêp mênyang ênggone sanak utawa têpungan, dene prêlune cêkak aos bae, aja nganti gawe karibêdan.
Bab kaanane kutha Sala ora prêlu tak andharake panjang lebar, cukup tak cêkak aos: têrus maju. Midhênsêtan Indhonesir glagate bisa mundhak akèh. Indhustri
kaya dhèk aku isih cilik kae. Bangsaning kagunan, luwih-luwih bab gamêlan lan jogèd apadene têtêmbangan iya maju. Kêjaba kupu kuwe karo menthok-menthok isih kodhèn wêtuning têmbang-têmbang lan sindhenan anyar. Cêkake bab
anjogèd, prêlune kajaba bisa luwês iya supaya bisa ngajari jogèd marang murid-muride. Sabên kabupatèn dianani kursus jogèd, kanggo mulang para guru mau. Cêkake bab kagunan jogèd pancèn diajokake bangêt. Kira-kira yèn pamulangan Kasunanan kabèh wis dianani wulangan jogèd besuk-besuke wong-wong padesan padha wasis anjogèd, gêndhing lan têtêmbangan saya luwih gayêng manèh yèn iya tumuli dianani sêkul opsinêr jogèd, sing mligi nitipriksa bab lakuning pangajaran jogèd ing pamulangan-pamulangan Kasunanan. Mêsthi bae bisane saya gayêng manèh, yèn sabên pamulangan disêdhiyani gamêlan rong rancak slendro pelog komplit. Yèn kaya mêngkono, kagunan Jawa jogèd gêndhing têmbang mêsthi andadi. Ananging, kira-kira ora têkan samono sabab wragate mêsthi akèh bangêt, tinimbang dianggo tuku gamêlan, mêsthine luwih bêcik ditanjakake kanggo
ngregoni anggone padha sinau. Upamane klas 2 lagi sinau etung, kêlas têlu blajar jogèd nganggo digamêli komplit, sing padha sinau etung bisa kanglêrên kêbanjur turu. Kêjaba kuwi, piwulang jogèd mau mêsthine mung dianggo sambèn, sabab sadulur-sadulur ing padesan butuhe nyang kawruh têrang isih akèh bangêt. Môngka kawruh sing dibutuhi bangêt wau tumraping panguripane wong padesan uwis têrang luwih migunani lan luwih maedahi tinimbang karo kabisan jogèd gêndhing têmbang.
Sakêdhap êngkas papêrangan ing Eropah ngancik ing laladanipun taun 1941. Punapa taun ngajêng punika badhe dados taun bêdhamèn, botên wontên ingkang sumêrêp kêjawi Ingkang Mahakuwasa. Dumugi ing pungkasaning taun punika, mênggaha main catur (schaak) makatên, ingkang sami pancakara taksih gogèt. Inggris ingkang
Sampun dangu Jerman-Italie badhe mulut Spanyol supados nggamblok dhatêng nagari Indhên sarta lajêng tumut ngrubut Inggris, namung dumugi pungkasaning taun punika, dèrèng kêlampahan. Spanyol taksih têtêp non-belligerent, botên tumut pêrang.
Tumrapipun nagari ingkang sawêg sami pancakara, sikêp tuwin adêgipun Spanyol punika kalêbêt prakawis ingkang wigatos. Spanyol pancèn gadhah melik badhe nguwaosi Gibraltar tuwin Marokko, namung kawontênanipun nagarinipun piyambak sawêg ribêd, langkung-langkung ribêd prakawis ekonomi, mila botên purun tumuntên ngombyongi Jerman-Italie, sanajana sampun dipun sagahi badhe dipun sukani tlatah pasitèn ingkang dados impènipun wau. Dene Inggris, kados ingkang sampun kacariyosakên ing bahad minggon ingkang sampun-sampun anggènipun nggondhèli Spanyol murih botên tumut pêrang, sarana tinangsulan ing prajanjian dagang ingkang mikantuki sangêt tumrapipun Spanyol. Ugi wontên wartos nyariyosakên yèn Amerika sagah nyambuti arta dhatêng Spanyol, namung mawi taklèk sok ugi Spanyol botên tumut pêrang. Wartos punika, sanajana pawingkingipun dipun dorakakên, namung mêksa kenging kangge nyumêrêpi mêmanahipun Amerika, bilih Amerika inggih tumut nggondhèli Spanyol sampun ngantos tumut pêrang.
Kala minggu wingi wontên lêlampahan alit, nanging mêksa kalêbêt gawat. Laladan Tanger sakilènipun Gibraltar (dados kalêbêt laladan Marokko) kenging dipun wastani dipun broki babar pisan kalihan Spanyol. Tanger punika wiwit kala pêrang agêng ingkang rumiyin kadadosakên laladan intêrnasional, dipun êrèh ing paprentahan ingkang dipun awaki wêwakilipun Inggris, Italie, Prancis tuwin Spanyol. Paprentahan wau sami dipun kèndêli dhatêng pamarentah Spanyol, Tanger lajêng dipun kuwaosi Spanyol piyambak. Makatên ugi prajurit ingkang njagi ngriku, inggih punika prajurit Marokko, dipun kèndêli sadaya lajêng dipun santuni prajurit Spanyol. Tumrapipun Inggris, trajangipun Spanyol punika sampun têrang mitunani sangêt. Jalaran Tanger punika prasasat dados sisihanipun Gibraltar, dados inggih ugi dados kuncinipun Sagantên Têngah. Wontênipun samangke, Inggris dèrèng nindakakên rêrigên sanèsipun, kêjawi namung nampèkakên protês kêras dhatêng Spanyol, asuraos mitêrang punapa ingkang dados kajêngipun Spanyol. Manawi Spanyol pancèn niyat ngêjègi sarta ndhaku tlatah wau, Inggris badhe damêl rêrigên piyambak ngrêksa kabêtahanipun.
Dumugi ing akiripun minggu wingi, padudon prakawis Tanger punika dèrèng njalari bêngkrikipun Inggris kalihan Spanyol. Kalih-kalihipun taksih sami ngupados margi, murih prakawis wau sagêd sirêp sarta adamêl marêmipun kêkalihipun.
Têtiyang sajagat sampun sami mangrêtos, yèn Laval punika prasasat dados dêdamêlipun Jerman. Malah ugi sampun kasumêrêpan ingakathah, bilih nalika jaman pêrang Abbesinie, anggènipun Laval mbibrah rêrigênipun Volkenbond, ingkang tundonipun adamêl unggulipun Italie, punika jalaran tampi bêsêl saking Italie. Mila Laval punika tumrapipun tiyang Prancis namanipun sampun radi mambêt kirang sae. Saya sarêng Prancis ambruk, ngantos kêlampahan dipun jègi Jerman saperangan, Laval lajêng saya katingal sangêt anggènipun botên dipun rêmêni rakyat Prancis, jalaran lajêng saya katingal anggènipun dados prabotipun pulitik Jerman:
Miturut katêranganipun United Press, anggènipun Piere Laval lajêng kacuthik saking paprentahan Vichy punika, jalaran piyambakipun nindakakên pokal dhêdhêmitan nêdya ngrêbat panguwaosipun Petain, sarana badhe ngrakup kanayakan sajawining praja, urusan babagan pulisi winados, sarta kanayakan babagan arta. Kêjawi punika, ugi wontên tindak-tandukipun Laval ingkang kaanggêp badhe cidra dhatêng bangsa
ing griyanipun ing Chateldon, 32 km saking ing Vichy.
Jerman rumaos kecalan prabot. Mila tumuntên gêgancangan utusan wêwakilipun ing Paris inggih punika Abetz, kapurih ngluwari Laval. Dumugi ing Vichy, Abetz nggêrtak dhatêng Petain, manawi Laval botên dipun luwari, Prancis sadaya badhe dipun jègi. Laval lajêng dipun luwari.
Ingkang nggêntosi Laval, tilas nayaka wrêdha Flandin. Kadospundi badhe trajangipun Flandin? Taksih pêtêng. Wontên ing glanggang pulitik kala wingi-wingi, Flandin punika katingal condhong sangêt dhatêng Inggris. Malah kêrêp dipun cacad kêladukên anggènipun ngrojongi Inggris. Namung wontên ingkang ngintên, bilih anggènianggèning. condhong dhatêng Inggris punika namung
gêlar kangge nutupi pulitikipun piyambak. Namung bakda prajanjian ing Munschen (Hitler ngrauk Cechoslowakie), trajangipun Flandin katingal ewah, inggih punika katingal "nguja" dhatêng Hitler. sarta mligi namung nêngênakên dhatêng kabêtahanipun Prancis piyambak. Daya pangaribawa Prancis wontên ing Eropah têngah tuwin wetan dipun undurakên. Cêkak aosipun, Prancis namung badhe ngrêmbag kawilujêngan sarta bêtahipun piyambak. Prakawis nagari Eropah sanèspun botên dipun manah. Punika trajangipun Flandin. Dene trajangipun samangke badhe kadospundi ? Botên kasumêrêpan. Namung ingkang sampun têrang, trajangipun Flanding mligi badhe mikantukakên awakipun piyambak sarta inggih mikantukakên kabêtahanipun piyambak babagan arta. Makatên pupuntoning pamanggihipun A.N.P.
Manawi tandha-tandha ingkang sampun wontên punika botên mlênyok, Prancis taksih gadhah sawung kalih ingkang gadhah antêp botên purun dipun rangkul Jerman, inggih punika Weygand kalihan Darlan. Weygand dipun singkirakên kalihan Petain dhatêng Afrika-Lèr, punika wontên kajêngipun ingkang wigatos. Afrika Lèr manawi pancèn pralu sagêd tumandang nyêpêng dêdamêl malih. Milanipun Weygand kapapanakên wontên ingriku supados botên gampil dipun pêtêl Jerman, sarta supados sagêd radi ngêndhakakên trajangipun Jerman anggènipun badhe nyrimpug Prancis. Dene Darlan pangagêng wadya lautan Prancis, punika inggih sabaya pêjah kalihan Petain. Nalika Jerman nêmbung badhe nyambut utawi nêdha dêdamêl lautan Prancis, utawi nalika kaajak sarêng nêmpuh Inggris, Darlan kêkah botên purun. Mila sanajaqna Flandin namung nunggal misah kemawon kalihan Laval, namung ine kalangan paprentahan Prancis taksih wontên sawung sanèsipun ingkang sagêd ngêrèm trajangipun Flandin. Kajawi punika, wontên malih pasal ingkang wigatos, ingkang sagêd ngêngèl-êngèl lampahing pulitikipun Jerman dhatêng Prancis, inggih punika rakyat Prancis piyambak, ingkang umumipun taksih gumrêngsêng raosipun sêngit dhatêng bala kurawanipun Hitler.
Têtiyang Amerika sampun sami yakin Ian mangrêtos saèstu manawi pêrangipun Inggris mêngsah Jerman-Italie, punika botên namung nglabêti kabêtahanipun piyambak, nanging ugi nglabêti nagari-nagari sanès, kalêbêt ugi Amerika. Mila wontênipun samangke Amerika saya ngêblak anggènipun nêdya mitulungi Inggris. Ananging, rèhning Amerika piyambak inggih sawêg arungan damêl inggih punika nyantosakakên nagarinipun piyambak, punapa inggih kabêrkobêr. utawi sagêd kathah saèstu anggènipun suka pitulungan dhatêng Inggris ?
Pitakenan makatên punika kêrêp ndadosakên prihatosipun nagari-nagari dhemokrasi. Namung, wiwit kala minggu wingi, prihatos wau prasasat sampun ical blas, jalaran Roosevelt sampun nggiyarakên antêpipun Amerika anggènipun badhe mitulungi Inggris. Kala tg. 17, ing salêbêtipun konpêrènsi Pèrês, presidhèn Roosevelt nglairakên sêdyanipun anggènipun badhe nyudhiyani kabêtahanipun Inggris bab montor mabur tuwin obat mimis. Ingkang dados rancanganipun Amerika, nomêr satunggal, botên prêduli punapa kemawon "Inggris kêdah mênang". Mila pabrik-pabrik ing Amerika badhe dipun sêngkakakên panyambutdamêlipun, kaangkah-angkah sagêda ngantos têtêp anggènipun damêl barang-barang kabêtahanipun Amerika tuwin Inggris. Prakawis bayaran arta, prakawis sambutan, kalêbêt wingking, ingkang nomêr satunggal Inggris kêdah mênang. Makatên katêranganipun Roosevelt.
Waunipun Amerika punika taksih mangro, inggih punika kadunungan raos "kêdah mituIungi Inggris" kalihan "botên purun pêrang". Manawi Amerika ngêblak mitulungi Inggris, tundonipun gampil kêsangkut tumut pêrang. Manawi nêtêpi anggènipun netral Ian nêdya botên tumut pêrang, inggih kêdah botên ngêblak anggènipun mitulungi Inggris. Raos mangro (dualistisch ) makatên punika, nitik katêranganipun Roosevelt, sampun têrang ical. Pindênganipun Amerika kantun satunggal inggih punika mitulungi Inggris. Dene prakawis katut pêrang, têmtu kemawon sasagêd dipun singkiri, kêjawi mawi lampah sanès-sanèsipun inggih mawi lampah nyantosakakên wadyabalanipun. Prajurit lautan Amerika ingkang kapapanakên wontên ing Hawai taksih têtêp kapapanakên wontên ingriku. Lan saking usulipun pangagêng wadya lautan, sampun ngantos kapindhah dhatêng sanès panggenan. Sêdyanipun Amerika punika sampun têrang, inggih punika kangge ngêrèm kancuhanipun nagari Indhên ingkang wontên ing Asia.
Sanajana botên sêsambêtan kalihan lampahing pulitik Amerika, mêksa prêlu kapèngêtan wontên ing babad minggon, inggih punika kala minggu wingi Paduka Prinsês Juliana martamu dhatêng presidhèn Roosevelt, tinampenan kanthi gambira. Katingalipun kados botên patos wigatos, namung rawuhipun paduka Prinsês Juliana wau sagêd saya ngrakêtakên pamitranipun Amerika kalihan Nederland ingkang sawêg nandhang cintraka dening kêjegan gêgêlahing jagat.
Padudonipun Indochina kalihan tanah Thai taksih lajêng, sanajana dèrèng ngawontênakên banjir rah. Namung bab rêmbagipun Prancis, inggih punika anggènipun sagah rêrêmbagan kalihan Thai mbèrèsakên panêdhanipun Thai, dumuginipun minggu wingi dèrèng wontên kawusananipun.
Manawi sêsambêtanipun Jêpang kalihan Amerika, kados-kados wontên glagatipun sae, samantên wau manawi "gêlar-gêlar" ing jawi wau cocog saèstu kalihan ing "lêbêtipun". Nalika tg. 19 December, nalikanipun pista pêpisahan (kangge ngurmati badhe mangkatipun wêwakil Jêpang enggal Nomura), nayaka
kabudayanipun Jêpang kalihan Amerika. Matsuoka katingal sangêt anggènipun mbêbana dhatêng [dha...]
[...têng] Amerika supados Amerika ing sadèrèngipun nindakakên rêrigên ingkang badhe damêl sangsaraning manungsa, puruna manah rumiyin. Nitik pangajêng-ajêng makatên punika, kados-kados suka galagat sae, inggih punika, Jêpang pancèn kêpengin sagêda mulihakên sêsambêtanipun kalihan Amerika. Namung ing pungkasanipun sêsorah wau wontên gongipun sakêdhik, ingkang sagêd nyuda aosing pangajêng-ajêng wau, inggih punika anggènipun nêrangakên bilih Jêpang têtêp tumut mubêng wontên ing Indhên Jerman-Italie. Namung, anggènipun nêrangakên makatên wau botên pisan-pisan "ngancam" dhatêng Amerika, nanging mligi nêtêpakên punapa ingkang sampun dipun antêpi Jêpang.
Ubat-ubêting katêranganipun nayaka sajawining praja Jêpang punika pancèn radi ngodhêngakên. Mila glagat sae wau punapa inggih badhe mahanani lêlampahan sae saèstu, punika namung kantun ngêntosi kadospundi dadosipun ing têmbe wingking.
Sanajana Radio-Roma tuwin Gayda - slomprètipun Mussolini - ing sêmu ngrèmèhakên sangêt dhatêng kamênanganipun Inggris, mêksa botên sagêd nyuda kaurmatanipun wadyabalanipun Jendral Wavell ingkang sampun sagêd nyêmpal suwiwinipun Mussolini wontên ing Afrika punika.
Jendral sir Archibald Wavell Senapati umum wadya Inggris ing Lautan Têngah.
Sampun botên kenging dipun paibên, bilih karisakanipun Italie - lair batos - pancèn agêng saèstu. Dumugi ing akiripun minggu wingi, kathahing tawanan mindhak dados 31.546, opsiripun 1.626. Prabot kapurantos pêrang punapadene obat mimis ingkang dhumawah ing tanganipun Inggris, inggih tanpa wicalan kathahipun. Punika sampun têrang njalari sudaning kakiyatanipun Graziani, sanajana wartosipun Graziani taksih gadhah prajurit 200.000.
Namung wontên kamênanganipun Inggris ingkang dede baèn-baèn aosipun, inggih punika anggènipun lajêng tumuntên sagêd ngrêbat Sollum sarta ngurak-urak mbibrahakên barisanipun Italie. Saking ing Sollum wadyabala
satunggaling kuncinipun Lybie ingkang wigatos sangêt, inggih punika Bardia.
Kita punika pancèn dipun sêntosani saèstu kalihan Italie. Mila lampahipun prajurit Inggris inggih botên lajêng santêr sangêt kados nalika nêmpuh Sidi Barrani tuwin Sollum. Pangagêng wadyabala Inggris botên ngikipi rêkaosing lampahipun, anêrangakên bilih anggènipun badhe ngrêbat Bardia punika pancèn angèl, kados badhe ngrêmuk kêmiri! Anamung ing akiring minggu wingi prajurit
sanèsipun inggih punika Tobruk, sampun wiwit mrênding, kathah uthutipun tumuntên pêdhot. Miturut wartos kala tanggal 20 December, kitha Bardia sampun binaya mangap kinêpung wakul, botên wontên prajurit Italie ingkang sagêd oncat saking gêgêmanipun prajurit Inggris. Mangka miturut pêpetanganipun Inggirs,Inggris. prajurit Italie ingkang kapapanakên wontên ing Bardia punika wontên 2 divisie (±-10. - 20.000). Manawi kitha wau
Inggris ingkang campuh kalihan wadya Italie ingkang dipun tindhihi dening Maarschalk Graziani.
Pêrangipun Italie wontên ing Albanie inggih têrus kêtantingan. Lampahing prajurit Griek ingkang mêdal pasisir sagêd ngurak-urak prajurit Italie, ngantos sami sumingkir saking ing laladan têluk Palermo. Kitha Kilsura sampun dipun bêsmi dhatêng prajurit Italie piyambak, sarta tinilar sêmprung. Mangka kitha punika tumrap lampahing papêrangan pancèn wigatos sangêt. Anggènipun ngantos katilar punika, kenging kangge pasêksèn bilih Italie pancèn sampun saya rêkaos saèstu. Lajêng kitha Chimara, ugi kitha wigatos, sampun kakêpung prajurit Griek.
Bab rêkaosipun Italie wontên ing Lybie tuwin Albanie sampun têrang. Jerman lajêng kadospundi ? Punapa botên mitulungi Mussolini ? Sawatawis dintên kapêngkêr, Jerman sampun nêrangakên yèn botên badhe mitulungi pêrang-
Gondosumarto jalêr èstri. Pak Gondo punika ingajêng dhalang, lajêng boyongan dhatêng Lampung kala ing taun 1938, ing sapunika kautus propagandha. Sêsorahipun Pak Gondo sakeca dipun mirêngakên, kathah ingkang sami kapranan.
Malaria ing Nganjuk. Ing dhusun Sumbêrmiri, Nganjuk, wontên tiyang 95 sami sakit. Miturut papriksan dhoktêr, sami sakit malaria. Sarèhning dhusun ngriku punika têbih ngrika-ngriki, ingkang bupati maringi pitulungan têdha ing salêbêtipun têtiyang ingkang sami sakit wau dèrèng sagêd nyambutdamêl, cêkap kangge 10 dintên.
Malaria ing pasisir Kidul. Ing bawah Kêdhiri tuwin Madiun sisih kidul tuwuh sêsakit malaria. Têtiyang ingkang kêtrajang, ing Prigi 170, Kalibatur 580, Bêsuki 500 sami bawah Tulungagung. Ing Munjungan, bawah Pacitan, wontên 1300. Ing Bumiayu, bawah Blitar, ugi kathah tiyang sakit. Ing Prigi wontên tiyang 7 ingkang kapatah ngêdum tablèt. Sadhiyanipun tablèt 50.000 iji.
Pabrik gêlas ing Tuban. Miturut wartos, ing Tuban saèstu badhe wontên ingkang ngêdêgakên pabrik gêlas, apawitan f 1.200.000.-. Gurubakalipun pasir wêdalan ingriku. Ingkang badhe dipun damêl ingriku gêndul kasar kangge wadhah jampi. Kajawi punika badhe damêl gêndul bier cacah sadasa yuta ing dalêm sataun.
Pêkên Dêrma Budi Wanodya. Kala ing malêm Ngahad tanggal 15 wulan punika Pêkên Dêrma Budi WanodyoWanodya. ing Sêmarang sampun kabikak. Manggènipun wontên ing kabupatèn. Angsal-angsalanipun Pêkên Dêrma wau
Ama sêgawon ajag. Kawartosakên, ing bawah ondêr-dhistrik Sruwêng, Kêbumèn, wontên ama sêgawon ajag ingkang purun ngrisak ingah-ingahan maenda, banyak tuwin sanès-sanèsipun. Dene ingkang dipun tênggêl ing dhusun Mênganti, ngantos nêlasakên ingah-ingahanipun têtiyang ingriku.
Indhaking waragad ing gemeente Malang. Indhaking waragad ing gemeente Malang sabên wulanipun botên kirang f 7432- Mênggah sababipun, tumrap amtênar pintên-pintên ingkang sami dipun singkirakên punika sarèhning pangkatipun taksih gumantung, dados taksih tampi blanja, mangka padamêlanipun sampun dipun gêntosi ing tiyang sanès ingkang ugi kablanja.
Congres Nahdatul 'Ulama. Congres Nahdatul 'Ulama ingkang kawontênakên ing Surabaya sampun rampung. Kajawi ngrêmbag pêrluning pakêmpalan warni-warni, ugi nêtêpakên pakêmpêlanpakêmpalan. wau malêbêt dados warga M.I.A.I. Dene congres ingkang kaping 16 taun ngajêng badhe manggèn ing Palembang.
Sêsakit limpa. Dhoktêr Regentschap ing Purworêjo mratelakakên bilih ing dhusun Nambangan, Kutoarjo tuwuh sêsakit limpa. Cacahipun tiyang ingkang tiwas wontên 108, dene ingkang taksih sakit wontên 86. Ing salajêngipun ingkang wajib nindakakên rêrigên sapêrlunipun.
Jugangan pandhêlikan ing Kudus. Kawartosakên, sarêng mangsa jawah punika jugangan pandhêlikan ing Kudus sami kisèn toya, anjalari wontêning lêmut malaria, saha sampun pinanggih pasaksènipun, ingriku wontên têtiyang ingkang kataman sêsakit malaria. Salajêngipun ingkang wajib ambudidaya sapêrlunipun.
Têlasing ès saha toya ing Surahaya ing mangsa bêntèr. Miturut cathêtan, ing salêbêtipun wulan November kêpêngkêr, jalaran saking bêntèring hawa, ing Surabaya nêlasakên ès 7.500.000 pun, dados racak-racakipun ing sadintênipun 250.000 pun. Têlasing toya wontên 633.000 mètêr kibik.
Usul supados pandamêling arta wontên ngriki. Tuwan Tamrin usul dhatêng parentah, supados arta ingkang dipun anggè wontên ing tanah ngriki, supados dipun damêl wontên ing tanah ngriki piyambak. Ing bab punika dhawuh katrangan saking wêwakil parentah aparing wangsulan, usul wau dipun ajêngi sangêt. Malah botên namung wêkdal punika kemawon, sanadyan manawi nagari Walandi sampun wangsul kamardikanipun malih, pandamêling arta punika inggih prayogi wontên ing Indonesia ngriki.
Mèngêti adêging barisan Marine. Adêging barisan marine dumugining tanggal 10 December punika sampun 275 taun, adêgipun kala samantên saking panyuwunipun Admiraal
Kabudidayan ing bawah Kêbumèn, ingkang rumiyin nanêm rosan, ing sapunika kasantunan nyobi nanêm rosella. Namung
Siswa ing Barabai, Borneo, kaawisan botên kenging mulang salêbêtipun sataun, jalaran kalêpatan muridipun dipun wulang lagu Dipongoro marsah.
Contract Formulier. Miturut wartos, dumugi sapunika, sêrat panêdha katrangan ingkang kalantarakên contractbureau Indie-Holland sampun kakintunakên dhatêng nagari Walandi saha sampun rampung angsal wangsulan, dene ingkang dèrèng angsal wangsulan, kintên-kintên tumrap têtiyang ingkang manggèn ing Rotterdam, ing pangajêng-ajêng inggih tumuntêna angsal wangsulan. Wangsulan ingkang sampun dipun tampèni wontên 44.000, wontên 800 ingkang dipun bikak dening consuur Jerman.
Tumut ngajêngakên kabudayan. Wontên wartos, gemeente tuwin regentschap ing Bêtawi ugi tumut ngajêngakên dhatêng pamulangan patukangan Java Instituut ing Ngayogya. Tumrap rantaman taun 1941, gemeenteraad ngawontênakên arta pitulungan kathahipun f 150. kangge waragadipun tiyang ingkang sinau dhatêng pamulangan wau. Sadhiyan arta samantên wau namung kangge tiyang satunggal, nanging manawi pêrlu mêwahi, ugi badhe dipun usulakên malih.
Postspaarbank ing wulan October 1940. Ing salêbêtipun wulan October 1940, arta ingkang tumitip ing Postspaarbank wontên f 3.097.368.10, arta samantên wau ingkang asli titipan saking lare sêkolah wontên f 3923.27. Ingkang dipun bayarakên wangsul wontên f 2.130.743.09, petanging wêwahipun titipan wontên f 966.625.01. Wiwit Januari dumugi October 1940, arta ingkang tumitip wontên f 30.620.225.01, arta samantên wau ingkang asli titipan saking murid sêkolah wontên f 64.582.40. Ingkang dipun bayarakên wangsul wontên f 36.398.364.81. Pêpetanganipun sadaya, sudaning arta ingkang tumitip wontên f 5.778.139.80.
ipun Italie wontên ing Lybie tuwin Albanie. Namung, ing akiring minggu wingi sampun wontên wartos ingkang sulaya sangêt kalihan katêranganipun Jerman wau. Prajurit Jerman sampun lumêbêt dhatêng Italie, kaklêmpakakên wontên ing Napels, Tries, Turijn, Tarente tuwin papan sanès-sanèsipun. Badhe kakintunakên dhatêng pundi? Botên têrang. Ingkang sampun têrang, lumêbêtipun wadyabala Jerman dhatêng Italie punika, sanajana dumuginipun akiripun minggu wingi taksih dipun umpêt-umpêtakên, mêksa sampun kenging kangge bukti bilih Mussolini pancèn sampun repot saèstu. Jalaran, lumêbêtipun wadya Jerman punika ugi atêgês mbiyak warananipun Mussolini, kêtêdahakên dhatêng rakyat Italie, bilih dhiktatoripun punika sajatosipun botên gadhah kakiyatan punapa-punapa, kêjawi namung dados anthèkipun Hitler.
Ingkang Bupati Magêlang tindak dhatêng Lampung. Kala Minggu kêpêngkêr, ingkang Bupati Magêlang tindak dhatêng Lampung, dipun dhèrèkakên wêdana ing Karanganyar kanthi lurah dhusun 4, saha lurah dhusun bawah kabupatèn Têmanggung 2. Tindakipun wau ugi sêsarêngan kalihan ingkang Bupati Dêmak. Dene pêrlunipun badhe nyatakakên kawontênanipun paboyongan ing Lampung. Saking pamanggihipun lurah Parakan-kauman, benjing sadumugining griya badhe sêsorah dhatêng têtiyang dhusun ingkang pêrlu. (H).
Bab guru ingkaug ènthèng tanganipun. Ing Kajawèn nomêr 96 kêpêngkêr, ngêwrat wartos ing bab guru ing Maguan, Malang, ingkang enthengan tangan. Bab punika wontên katrangan bilih wartos wau wontên nalisiripun. Têrangipun, satunggiling dintên wontên murid kêrêngan sami murid, gurunipun lajêng misah, kenging dipun cêpêng ingkang satunggal, satunggalipun mlajêng. Ingriku sarêng murid ingkang kêcêpêng wau èngêt rumaos manawi dipun tangani ing guru, sarêng murid mantuk wadul dhatêng tiyang sêpuhipun, manawi dipun tangani guru,
Kabar Transradio saking Berlin nêrangakên, yèn pitulunganipun Amerika dhatêng Inggris punika dipun ungêlakên dening juru sabdanipun pamarentah Jerman "sampun botên kenging dipun sabarakên malih sarta botên kenging dipun uja kemawon". Salajêngipun katêrangakên ugi, bilih baita-baita Jerman ingkang kaliyêr Amerika sarta lajêng badhe kasade dhatêng Inggris punika kaanggêp
wêwakil Amerika ing Paris sami suka pitulungan dhatêng têtiyang Inggris. Salajêngipun Reuter martosakên saking ing Washington, bilih Cordell Hull sampun suka katêrangan, yèn Amerika badhe minangkani panêdhanipun Jerman, inggih punika ngundang wangsul warganing wêwakil Amerika ing Paris, tiga cacahipun.
Golongan Nazi ing Hongarie dipun ukum (Reuter, Budapest). Wirth, panuntunipun parte Salib Tosan (golongan Nazi) kalihan warganipun 33, sami kaukum, jalaran kalêpatan nêdya badhe nyidra pangagênging nagari sarta nêdya sêkuthon ingkang wosipun mbêbayani tumraping nagari. Wirth kaukum 4 1/2 taun, sarta kacêlêd wêwênangipun dangunipun 10 taun.
Papêrangan ing Lybie (Reuter, Cairo). Wontên wartos saking papêrangan, yèn prajurit
wadya Italie ingkang nomêr 10, kakurung wontên ing salah satunggaling dhusun sacêlakipun Bardia. Wartos sanèsipun, ugi nyariyosakên yèn prajurit Inggris ingkang wontên ngajêng piyambak sampun sagêd ndhadhal barisan Italie ing Bardia ingkang mbètèngi kitha Bardia.
Baita Jerman kenging bom (Reuter, Londen). Montor mabur
agêngipun 5000 ton, lajêng kadhawahan bom, ingkang sêkawan ngenging têngah-têngahing baita wau.
Inggris, ingkang dipun tênggêl sangêt Liverpool kalihan Merseyside, adamêl karisakan radi kathah, namung botên kathah tiyang ingkang nandhang tiwas.
Baita Walandi wilujêng (A.N.P. Londen). Baita tank Walandi "Pendrecht" ingkang kawartosakên dipun torpedho baita silêm Jerman wontên ing sacêlakipun Schotland, wilujêng dumugi ing palabuhan ing Inggris.
Kawontênanipun Italie (Reuter, New York). Miturut s.k. N.Y. Times, têtiyang ingkang sami kêkesahan mêdal ing Italie sami nglêrêsakên wontênipun pawartos bilih prajurit Jerman sami dhatêng ing Italie. Saking pangintênipun têtiyang wau, prajurit-prajurit Jerman wau kangge mitulungi Italie ing bab panataning nagari ing salêbêtipun pêrang. Anggènipun makatên punika, margi tatanan nagari kakuwatosakên badhe bibrah, dening padudon ing salêbêting nagari tuwin dening kathah ingkang sami damêl risaking pabrik-pabrik prabot pêrang. Têtiyang ingkang sami andon lêlana wau ugi nyariyosakên yèn pasulayanipun golongan wadyabala kalihan fascisten mindhak sêrêng. Panuntun-panuntun pulitik sagêd ugi jatuh. Ugi sampun wontên kabar angin yèn Ciano badhe dipun dadosakên wêwakil Italie ing Tokyo. Nalika gladhi mêtêngi kitha, ing tembok-tembok kathah templekan dlancang sinêratan "Lêbura
Petain botên badhe manggèn wontên ing Versailles (Reuter, Londen). Wontên wartos saking Vichy, têtiyang Jerman tata-tata nyudhiyakakên griya wontên ing Versailles kangge Maarschalk Petain. Miturut katêranganipun Jerman Petain badhe dhatêng ing Versailles ananging botên manggèn ingriku.
Jerman nêdha wadya lautan Prancis ? (Reuter, Stockholm). Miturut
ing Berlin nyariyosakên yèn Hitler botên purun sêsambêtan kalihan Vichy. Rêmbag-rêmbag ingkang gêgayutan kalihan Jerman kapasrahakên dhatêng Abetz wêwakil Jerman ing Paris. Salajêngipun kacariyosakên, yèn Abetz nampèkakên sêrat dhatêng pamarentah Vichy, wosipun nêdha palabuhan Toulon kalihan wadya lautan Prancis.
tilas Gupêrnur Jendral ing Indo-China, kautus ing pamarentahipun rêrêmbagan kalihan pamarentah Jêpang wontên ing Tokyo. Anggènipun dhatêng Jêpang, mêdal ing Siberie tuwin Manchukuo. Wiwitipun rêrêmbagan benjing wulan Januari.
ngawisi wêdaling êmas. Anggènipun lajêng ngawisi wau, jalaran kathah tiyang Tionghwa ing Thai ingkang sami kesah dhatêng Hongkong utawi dhatêng ing papan sanèsipun mbêktani êmas gêgadhahanipun.
Papêrangan ing awang-awang (Reuter, Londen). Kiwa têngên tigang dintên ing awang-awangipun tanah
laladan Ruhr, ingkang dados lesan pabrik lisah, èlèktris tuwin margi-margi sêpur. Montor mabur Inggris wilujêng sadaya.
Sêdyanipun Jêpan pados sêsambêtan sae kalihan pangagêng-pangagêng ing Indiya [...]Naskah rusak. babar pisan botên gadhah kajêng badhe ngêlar jajahanipun. Sêdyanipun Jêpang badhe ambiyantu tangga nagari ing Asia wetan, supados bangsa-bangsa ingriku sagêd têtêp pamanggènipun tuwin sagêd nata gêsangipun piyambak kanthi mardika. Jêpan botên nayogyani manawi satunggiling laladan ing Asia wetan badhe dipun pêndhêt tiyang, inggih tumrapa Jêpan piyambak
yèn panggenan ingkang kula ambah punika, agêng piyambak pakèwêdipun, sami-sami sêgantên botên wontên ingkang nyamèni, alunipun agêng sangêt. Baita punika mangke badhe katut kabêkta ing alun. Botên ngantos saprapat jam, kula kalih sampeyan badhe sami amanggih pêjah. Sampeyan sadaya kula aturi mêmuji ing Gusti Allah, mugi katêbihna saking bilai, botên kenging dipun oncati, bilih botên wontên wêlasipun Gusti Allah." Sarêng kapitan sampun wicantên makatên, lajêng aparentah anggulungi layar. Nanging
dumugi sukuning rêdi agêng, anglangkungi sungilipun, kabêntus lajêng rêmuk, nanging rêmukipun botên sangêt. Kula sakanca taksih sagêd
kanca sadaya, wontên sampeyan ing panggenan ngriki sampun botên wontên ingkang kamanah malih, namung adamêl kuburan piyambak-piyambak, sarta sami andum wilujêng ing salami-laminipun, sabab punika panggenaning pêpêjah. Sakathahing tiyang, ingkang sampun amanggih tiwas rêmuk baitanipun wontên ngriki, botên wontên ingkang sagêd mantuk dhatêng
pêpasthènipun badan piyambak-piyambak. Wondene ingkang kula ungsèni sakanca wau, sukuning rêdi. Sasisihipun rêdi punika wontên pulo panjang sarta wiyar, akathah rêrêmukaning baita, ingkang sami manggih tiwas wontên ngriku, punapadene balung pintên-pintên, sangêt adamêl girising manah. Ciptaning manah : inggih punika balungipun tiyang, ingkang sami pêjah wontên ngriku. Kalih dening malih: kula aningali barang gêgramèn kathah pating salêbar, nanging punika sadaya sangsaya mêwahi rêdatos. [...]Naskah rusak. mrahipun ing pundi-pundi lèpèn, manawi [...],Naskah rusak. toyanipun inggih lubèr, nanging ingriku botên. Wontên
Wondening ingkang kalêbêt eram malih, sakathahing selaning rêdi sami mirah utawi sêsotya sapanunggilanipun. Kalih dening malih wontên ingkang mili saking rêdi wau, èmpêripun kados ancur, anjog dhatêng sêgantên, dados têdhaning ulam, nanging mawi kamutahakên malih, utah-utahan punika malih dados lisah ambêr, anuntên kabêkta ing alun, kentas dhatêng gisik.
Wondening ing gisik punika pintên-pintên kathahing lisah ambêr wau. Ing rêdi punika wontên têtuwêhantêtuwuhan. kajêng têgari, saenipun angungkuli kajêng têgari ing pulo Komari, ingkang sampun kasêbut ngajêng wau.
Akathah yèn kacariyosna sadaya, nanging kula sigêg samantên kemawon. Panggenan punika kenging kula upamèkakên luwêng, ingkang botên kantênan jajagipun, sabab sadhengah ingkang dumugi ingriku, botên sagêd wangsul. Kalih dene manawi baita sampun cakêt panggenan punika, botên sagêd anyingkiri, kêdah mriku purugipun, samangsanipun baita katêmpuh ing
inggih botên sagêd mangsulakên lampahing baita awit saking inggiling rêdi, angaling-alingi lampahing angin. Dados baita kabêkta ing alun, rêmuk kabêntusakên ing parang, kados baita ingkang kula tumpaki wau. Wondening ingkang anyangêtakên bilai, amargi botên sagêd anginggahi pucaking rêdi, badhe angungsèkakên badan wontên ing gisik kemawon, kados tiyang sami ewah akalipun, sabên dintên tansah angajêng-ajêng ing pêjah. Anuntên têtêdhan kaêdum ing kanca kawradinakên, sami kathahipun. Wondening kanca kula sadaya pêjahipun gêntos-gêntos, mawi-mawi kuwat ringkihipun, utawi kathah kêdhike nggènipun nêdha. Sintên ingkang pêjah rumiyin, kapêndhêm ingkang kantun, wêkasanipun kula ingkang kantun piyambak, amêndhêm kanca kula. Wondening anggèn kula ngantuni gêsang, punika botên andadosakên pangeram-eram, sabab kajawinipun nggèn kula ngiwit-iwit têtêdhan, kula taksih rawat sangu sanèsipun, ingkang botên kula êdum dhatêng kanca kula. Ewadene sarêng kula sampun amêndhêm kanca satunggil, ingkang wêkasan piyambak, têtêdhan namung kantun sakêdhik, anyipta botên sagêd gêsang lami, kula sampun sadhiya damêl luwagan,luwangan. awit botên wontên tiyang ingkang badhe mêndhêm. Sadangunipun kula damêl luwangan, tansah anêtah badan kula piyambak, awit nggèn kula dhatêng ing karisakan amargi saking pandamêl kula piyambak, sangêt kaduwung dene ngantos kalampahan kêkesahan malih ngantos kaping nêm. Aliya saking panêtah punika, tangan kula ngantos mêdal rahipun, awit saking nggèn kula nganiaya badan piyambak, sumêdya anyupêt umur kula. Ananging Gusti Allah taksih kagungan wêlas, kula kaparingan kaèngêtan, lumampah dhatêng lèpèn, ingkang anjog dhatêng guwa, wontên ingriku lèpèn dangu kula awasakên osiking manah : kali sing anjog mênyang guwa iki, amêsthi ana trubusane, upama aku gawea gèthèk, tak tunggangi mêtu ing kali iku, ciptaku bakal anjog ing panggonan, kang kêna diênggoni ing wong. Yèn ora mangkono, iya ora wurung mati, sanajan matia mung salina jalarane bae. Yèn aku nganti kalakon bisa mêtu saka ing panggonan, kang anggêgirisi iki, sapisan aku anyingkiri ing papêsthèn kang tinêmu ing kancaku, kapindhone, manawa dadi ing kasugihanku. Sing wêruh sapa yèn sawêtuku [sawê...]
[...tuku] saka ing guwa iki anêmu bêgja, kang angulihake pitunanku, awit dening rêmuking prauku.
Sarêng sampun anggalih makatên, botên mawi kula manah dangu-dangu, lajêng adamêl gèthèk kajêng, awit ingriku kathah tangsul utawi kajêng ingkang sae-sae, kula amung amilihi pundi
mirah, jumêrut, lisah ambêr, sapanunggilanipun ingkang kalêbêt aji, kula buntêl sarta kamotakên wontên ing gèthèk. Sarêng lampah kula milir anut ilining toya, sarta apasrah dhatêng Gusti Allah.
Sarêng dumugi salêbêting guwa, kula botên ningali ing padhang hawa malih, tansah anut salampahing toya, botên sumêrêp ing purug. Angantos sawatawis dintên nggèn kula lêlampah wontên salêbêting pêpêtêng, botên ningali padhanging rintên babar pisan. Lami-lami guwa wau sangsaya andhap, mèh sundhul ing sirah kula, sangêt andadosakên susahing manah, kula anêdya anyingkiri bilai punika, sadangunipun anggalih, ngupados akal, kula sambi anêdha sakantuning sangu, sacêkapipun amurih gêsang. Sanajan sangêt nggèn kula nggêmèni sangu têtêdhan wau, ing wêkasanipun ugi têlas. Anuntên kula tilêman, mênggah sakêdhap utawi dangu
anênêdhaa marang kang Maha Kawasa, amêsthi kowe pinaringan. Aja susah kowe angopèni ing liyane, turua, sasuwene kowe turu, Gusti Alah amitulungi, bilaimu kaliru ing bêgja.
Tiyang cêmêng wau wontên satunggil, ingkang sumêrêp têmbung Arab, sarêng mirêng sêbut kula, punika anyêlaki ing pangginan kula, têmbungipun : "Ki sanak, sampun andadosakên eram sampeyan aningali kula sadaya, kula ingkang sami anggriyani ara-ara, ingkang sampeyan tingali punika. Dhatêng kula mriki, badhe angilèkakên toya lèpèn ingkang mêdal saking rêdi punika dhatêng sabin. Saking katêbihan kula aningali wontên wêwarnèn ingkang kabêkta ing toya, enggal kula palajêngi, badhe sumêrêp ing sayêktosipun. Sarêng cêlak, kula tingali gèthèk. Anuntên kanca kula amurugi panggenanipun, lajêng kabêkta dumugi ing pinggir ngriki, gèthèk lajêng kacancang, kados kang sampeyan tingali punika, kula angêntosi ing sawungu sampeyan. Ingkang punika panêdha kula, mugi sampeyan cariyosakên ing lêlampahan sampeyan, kula amasthèkakên, yèn sangêt ing anèhipun, punapa sababe dene sampeyan nekad lumêbêt ing lèpèn punika, saking pundi dhatêng sampeynn".sampeyan. Wangsulan kula : "Mugi sampeyan paringi nêdha rumiyin, mangke kula anglêgani pandangu
Sêmunipun sami eram amirêngakên. Satêlasing cariyos, kula dipun sêrêpakên dhatêng tiyang cêmêng satunggil, ingkang sagêd têmbung Arab wau, kang minangka juru basanipun kang kathah-kathah, yèn sakathahing kancanipun amastani anèh sangêt cariyos kula wau, kasuprih ngunjukakên piyambak dhatêng ratunipun, awit saking aènging cariyos, prayogi kaunjukna ing ratu dhatêng ingkang gadhah cariyos piyarnbak. Wangsulan kula, sumarah anglampahi sapikanjênganipun.sapikajênganipun.
Tiyang cêmêng wau lajêng kengkenan mêndhêt kapal, botên antawis dangu dhatêng, kula kapurih anumpaki. Anuntên tiyang cêmêng sawatawis lumampah wontên ingajêng kula, andêdahakên marginipun, sawênèh ingkang kalêbêt rosa-rosa, anggotong gèthèk kula samomotanipun tut wingking lampah kula.
Mênggah pulo ingkang dipun ênggèni tiyang cêmêng wau, anama ing Sêrindhit, tanah Indhu. Kula lajêng lumampah dhatêng kithanipun, asarêngan kalih tiyang cêmêng kathah wau, kasowanakên dhatêng ratunipun. Kula majêng dhatêng dhampar ingkang dipun pinaraki, sarta sujud kados adat marak ing ratu tanah Indhu. Wondening patraping sujud, angraup suku sarta angambung siti. Kula anuntên kadhawahan ngadêg ataklim panganggêpipun dhatêng kula, sarta
griya kula ing kitha Bagdad. Sang Prabu andangu malih : "Kapriye olèhira tumêka ana ing talatah ingsun, sira mêtu ingêndi ?" Atur kula bêlaka, angaturakên ing lêlampahan, kados ingkang sampun sampeyan mirêngakên sadaya. Sang nata sangêt eram sarta rêmên, lajêng andhawahakên parentah nyêrati, aksaranipun [...]Naskah rusak. sadaya, badhe karawatan minangka babon [...]Naskah rusak. ing gêdhongipun. Botên antawis dangu gèthèk [...]Naskah rusak. dhatêng, momotanipun, ingkang warni buntêlan dipun bikaki wontên ngarsanipun. Sang nata eram aningali kathahing kajêng têgari : lisah ambêr : punapadene mirah jumêrut bêbêktan kula wau, awit ing gêdhongipun sang prabu, botên wontên ingkang nyamèni. Sang nata angiling-ilingi sakathahing sêsotya gêntos-gêntos. (Wontên lajêngipun).
Kaca-kaca ing kategori "User su-N"
LadinoBasa BanyumasanNederlandsNorsk bokmålPolskiBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.20, 2 April 2013.
pm@mboh betul skali di LPI menang ora kondang kalah tambah wirang. wis mboh piye nasibe, sing jelas LPI
walah seneng tenan ki aq ………………………..tenan ora iki skore kok deg2kan aq
hahahahawes wong jaman sak iki memang koyo ngono klakuane mas... gor mikir udele dewe.. (iya donk.. mosok arep mikirke udele koncone)
Sakploke (semenjak) blog iki menangake kontes lan oleh bebungah awujud dhuwit 5jt rupiah dening KapanLagi.com, akeh sing padha mundhut priksa apa aku wus nampa transferan bebungah kuwi. Ora maidu, amarga pancen akeh sing padha cubriya aja-aja KapanLagi mung scam utawa apus-apus. Jalarane, pengumuman pemenang mundur saka sing dijanjekake, nganti tuwuh opini warna-warna. Jujur wae, aku dhewe ora patia ngerti yen para blogger padha protes sadurunge daftar pemenang kaumumake (huuuu...dhasar telmi aku iki!). KapanLagi.com wus njaluk pangapura sisan ngandharake anane kontes berhadiah liyane.Mula saka iku, ing ngisor iki dak aturake kopi paste konten saka KapanLagi.com sing momot bukti transfer marang rekeningku lan kesaksianku minangka pemenang kontes. Aku wus nampa bebungah iku, antarane kanggo nukokake wedhus bapakku tersayang.... hehehe... (Lha wis janji jeee...)
njenengan mas , aq jg daftar mas... cara biar menang gmn ya mas
Matur nuwun, maturnuwun proficiatipun...Kagem Mas Safdani Budi Santosa, dipun damel kemawon blogipun ingkang menarik, lajeng rajin update lan promosi
saiki nganggo smart lumayan. (nek nang pemalang n semarang, nek nang prambanan malah kon tuku sinyal)
dungokke mas….. mugo-mugo sampeyan sekeluarag tansah ginanjar wilujeng…
UPDATE kok ora kedetek neng bloge wong liyo.Pripun gih pak? Matur nuwun ..Salam..
bendera pengetan dinten kamardikan Nagari Republik Indonesia ingkang jangkep kaping 69 taun. Miturut rantaman, upacara bendera pengetan dinten kamardikan punika badhe dipun gelar ing Kompleks Kepatihan, dinten Minggu jam 07.30 WIB kalajengaken Upacara Detik Detik Proklamasi dhateng Istana Negara utawi Gedhung Agung Yogyakarta.
Gladi resik upacara bendera pengetan dinten kamardikan Nagari Republik Indonesia ingkang kaping 69 taun, dipun gelar dhateng
dinten kamardikan punika badhe dipun gelar dinten Minggu watawis 07.30 WIB ingkang kalajengaken
pinakit sampun tigang dasa kutus taun suenipun. 6Daweg Ida Hyang Yesus ngaksi anake punika masare irika, samaliha Ida wikan
punika: "Inggih Jero, tan wenten anak sane nyeburang tiang ring tlagane, rikala toyane maklencokan.
Sabat, tusing dadi negen tikeh!" 11Nanging anake punika masaur sapuniki: "Anake sane nyegerang tiang punika, sane ngengken
jerone?" 13Nanging ipun tan uning sapasira anake sane nyegerang ipun santukan akeh pisan anake irika tur Ida Hyang Yesus sampun
"Ajin Tiange rauh mangkin tansah makarya, punika awinannya Tiang taler patut tansah magae!" 18Pangandikan Idane punika
kewanten, nanging taler malantaran Ida ngangkenin Ida Sang Hyang Widi Wasa dados Ajin Idane. Indike punika amada-mada Ida Sang Hyang
langgeng. Ipun tan pacang katepasin malih, santukan ipun sampun magingsir saking wewengkon Sang Pati ka wewengkon Sang Maraga Urip. 25
asapunika taler Ida sampun nadosang Putran Idane wit urip. 27Sang Aji sampun ngicen Sang Putra kakuasaan buat
karep Tiange; Tiang ngamargiang tetepasan manut
saking imanusa, nanging punika aturang Tiang ring ragane, mangda ragane molih karahayuan. 35Dane Yohanes punika
utamaan bandingang ring kasaksian Dane Yohanes, inggih punika saluiring pakaryan Tiange sane sampun
pacang molih urip langgeng saking Cakepan Sucine punika. Sujatinipun, Cakepan Sucine punika taler
rauh nganggen kakuasaannyane newek, ragane pacang nampi anake punika. 44Sapunapi antuk ragane pacang pracaya, santukan ragane kantun muatang, mangda saling ajiang ring pantaran manusa, nanging tan muatang mangda kajiang antuk Ida Sang Hyang Widi Wasa sane Tunggal punika? 45
Cabang utama[besut | besut sumber]
perkapalan • Kendharaan motor • Tèknologi luar angkasa
Èlmu_terapan&oldid=1088904"	Kategori: Èlmu trapanRintisan mawa topik teknologi	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.35, 13 Sèptèmber 2016.
pancen tenan gak onok sing mubazir. Saiki wae maem dadi anyi2 nggarahi akeh pilihan, yoo. ReplyDeleteRepliesZulfa25 August 2015 at 09:17iyo mbak, saiki akeh pilihan, arek
Kita mboten nampi pitaken-pitaken ingkang katujokaken kita salebeting basa Jawi ing wekdal punika. Menawi panjenengan saged nyerat lan maos basa Inggris, panjenengan saged ngintunaken pitaken panjenengan dhateng - https://gotquestions.org/Bible-Questions.html.
amanggil ing rabinipun | prapta Nuripin lingnya | kariya sun badhe ngiring | marang arinira marang Wanamarta ||
2. Mung pak Kêbak lan pak Dama | iku kang sun-gawa nanging | sira dènbêcik nèng wisma | manawa ingsun alami | rabine matur inggih |
bathik | myang tandho barang mokil | pan limrah tiyang sadhusun | Wanamarta sadaya | akathah
9. Tan ana ingkang kewuhan | êndi kang dènkarêmêni | ngajiya anggaota-a | sarwa akèh
nauri inggih | kyai gêng mangunahipun | mangkana urut marga | kathah ingkang kapiyarsi | kang gamêlan ngarangin wênèh trêbangan ||
dami | kang ulam luar binanda | tuwin ulam tansah asih | lan ulam bênang rukmi | miwah kang ulam prang
mantri | lawan ulam tumbang pangêndhak dipangga ||
29. Myang ulam agung katingal | tuwin ulam rêmbug dadi | lan ulam bêsus
Prayoginipun / sasawi /. dhadhah | lawan ulam sudhung pêksi | tuwin ulam padhang kang wus pinadhangan ||§ Prayoginipun / tuwin ulam kang wus padhang-pinadhangan /.
30. Lawan ulam mathis ganja | lan ulam
31. Lawan ulam wêdhus jamprah | ulam patut anggêntèni | lan ulam pacul katuwan | tuwin ulam dhandhang langking | kang ulam jatmikani | lawan ulam ngabên dhuwung | myang ulam janma wayang |
33. Ingkang ulam anggung sirna | lan ulam kincanging alis | lan ulam sêlamêt sawah |
ulam tansah mimiling | ulam rimbaganing picis | lawan ulam janma kèh tansah arungan ||
35. Jawabe ingkang wangsalan | ulam kang tumrap ing gêndhing | kang kinarya kêlangênan | badhene sawiji-wiji | tambra panyuwuk adil | badhèr ingkang jalma kampuh | mangut sêmune duka | gramèh rare anggalidhig | ulam sidhat marga kinarya simpangan ||
36. Bêthok kang balung kêlapa | mèlêm ginunggung ing laki | talumpah padha-kacarma§ Prayoginipun /
dandang cêmpli | larong ingkang tèrèk badhut | jaligêr sawi dhadhah | susuh ingkang kudhung pêksi | damar-wulan kang wus padhang-pinadhangan ||
42. Sabit lintar mathis ganja | sogok prana sêngkrok klêntit | lumbêt ingkang agung§ Prayoginipun / anggung /. ganda | mamprang kang tansah ajurit | garanggang tumbak êpring | ulam lundhu jalma busuk | êpe kang kapanasan | lopèr ingkang piring siti | ulam grago bêdhondha§ Prayoginipun / bêdhandho /. manah kewuhan ||
43. Barok ingkang wêdhus jamprah | sanggrêng pantês anggêntèni | bo-gêrang pacul katuwan | gagakan kang
ngucap |§ Kirang sawanda, prayoginipun / sêkar kang tanpa ngucap /. sêkar tan patut ing gêndhing | lawan sêkar ingkang kapisah ing
anggung /. mungsuh | nututi mandi§ Prayoginipun / mandhi /. angkah | lan sêkar bapakne kaki | sungsung guyu
sah ing laki | jaga satru anggung mungsuh | kancana rinumpaka | sêkar mas ingkang kinikir | nitik swara nênggih angkang. sêkar balurak ||
58. Miwah kang kitri mawarna | samya pinatut ing gêndhing | uwoh pangêbanging basa | miwah woh aso
59. Miwah uwoh kaca netra | miwah woh luntur ing siti | tuwin woh turangga buntal | lawan woh wangsul ing margi | lan woh saranging mangsa | woh kêna tansah kêbrawuk | miwah woh tanpa basa | lawan woh trapsila ajrih | lawan uwoh ciri pratandha nawala ||
60. Lawan uwoh asung pêkakah |§ Kêkathahên sawanda, prayoginipun /
ingkang wangsalan | uwoh ginurit ing gêndhing | gêdhang pangêbanging basa | durèn kang aso ing margi | pakèl kang ambakicik | kuwèni tinantang purun | rambutan sobrah sirah | kêpundhung kang tumpang tindhih | pan kêleca jalma cidra ing ngubaya ||
63. Sêmak ingkang kaca-netra | manggis kang luntur ing siti | nangka kang turangga buntal | balimbing wangsul ing margi | jirak saranging mangsi | sawo kang tansah kêbrawuk |
kasusu aglis | mundhu ingkang tomboking jalma totohan ||
66. Kêluwih punjul wilangan | sukun kang wis kaki-kaki | sêntul
kang walêsan pikat | êlo ingkang pindha warni§ Prayoginipun / elo ingkang
ingkang talang kêndhi | cipir nimpang ningali | kara kang wiwinih padu | gudhe pangêpe raga | kumangi kumudu amrik | ranti ingkang praptane nora barêngan ||
72. Kimpul ingkang kêlumpukan | kêtela cêtha ing uni | kênthang kasuwèn memeyan | uwi basa
77. Mangke pan wetan punika | sampun
sajake padesan harja | warnane dening mêthuki | momotan jaran sapi | kang gêgendhong amimikul | ayom margi tan panas | dening
kitri pinggir margi | sêntul jêring pring wulung êso lan salam ||
jodhangan ingkang kêpapag | sasrahane Ki Mukidin | besane lan Nurngali | inggih sami sugihipun | dene pangantèn luwas | wetanipun Ki Mukidin | wisma ingkang kaliwat wau punika ||
83. wontên wong ngriki satunggal | sugihipun anglangkungi | namanipun Pak Rajiyah | yèn jêkat êmas sakati | prandene lir wong miskin |
alit | nèng luhuring kursi sarwi ngundha-undha ||
88. Êmprit muluk akalangan | ambêblês katon sabibis | pêngundhan
undha | êmprit kadya rare alit | Nuripin matur bisik | puniku wuragilipun | (n)jêng kiyai pan punika | ladak tan wontên dèn-jrihi | yèn
nèng gantangan | sêmuning desa saari | sang mong-wuyung sumêdhot kadhaut§ Prayoginipun / kadaut /. ing tyas ||
punapa sababipun | Nuripin aturira | wontên dene ingkang mawi | inggih saking (n)Jêng Kyai Bayi Panurta ||
98. Saking agêng maklumira | kamuktèn tan dènlarangi | tuwin kasaping pangaji | sakêdahipun dumugi | ing sadhusun puniki | sangkêp panggaotanipun | mapan wontên sadaya | dalah dhalang topèng ringgit | tlèdhèk badhut niyaga
tan ana kang bineda | mila wong sadesa sami | ajrih asih anggêpe ambapa biyang ||
101. Marma wong wisma sangsaya | kathah wit
wong miskin | majadipun punika kyai anggombal ||
104. Prandene wêwah awêwah | kirang pirsa ingkang mawi | sang Among-kung lon lingira | layak puniku kang mawi | wêlasan ingkang sami | mring wong nistha kinarya yu | Jamal Jamil anjawab | mring Nuripin anakèni | (ng)gih punapa botên wontên wong durjana ||
105. Dene ronggèng anjêlanah | wong adol tike waradin | pakumpulaning wong ala | Nuripin nauri aris | wikana kang amawi | tan wontên jalma lampah dur | kathah tiyang dursila | yèn sampun wisma ing ngriki | pan rahayu ilang dursilaning driya ||
maksiyat budi | Jamal Jamil manthuk-manthuk | yèn mêkotên utama |
mangunahe kangjêng kyai | Ki Nuripin ngling (ng)gih inggihane
marang randha punika | ngantos ngêtutkên mariki | praptèng ngriki tyasipun mantun kedanan ||
110. Nadyan wong durjana miyat | mêmandung-mandung ing ngriki | yèn wus malêbêt ing dhadhah | manahe tan ika-iki | dumadakan tan anti | ilang niyate mêmandung | banjur sanja kewala | mring wong sanakingsun§ Prayoginipun / sanakipun /. ngriki | wus mangkana manahe ing Wanamarta ||
tan wontên kang nyamèni | inggih pasang rakitipun | Amongraga tumingal | nulya maju manjing kori | kèndêl
pinanggih | yata wau kang winuwus | Jayèngraga nèng wisma | wismane apik gumrining | nora gêdhe tan cilik apan sèbêtan ||
131. Wetan pêndhapa gêdhogan | pêngantèn kudanya kalih | sawiji kore dhawuk bang | lan jaragêm margawati | mangkana Jayèngragi | kang raka rawuh mêrtamu | têngah anèng pêndhapa | Jayèngraga ragi pinggir | ingkang êlèr lan kang garwa wurinira ||
132. Sêlir titiga sor ngayap | kabèh yu kuning gumrining | Jayèngraga
140. Nuwun ajrih ing duraka | botên nêdya angêpoti | owêl pot wêktu palilah | kawula tos-atos yêkti | têlês kula puniki | inggih bakdanipun Subuh | Jayèngwèsthi ngandika | marang nikèn Rarasati | apa nyata (m)bok-ipe mangkono ika ||
sarwi nudingi | mring kang rayi Jayèngraga saya latah ||
145. Sarwi matur mring kang raka | paduka punika inggih | dhatêng (m)bok-cilik duk anyar | tinumpu ing siyang ratri | yèn sira gutuk iji | sring kalingsir wêktunipun | kula ngantos awêlas | mring (m)bokayu agung
sadayèki | kang ngadhêp anèng ngarsi | ingampêt jrih guyunipun | Jayèngwèsthi ngandika | sarwi angunjuk wedang tih | sêka ngêndi tekomu têka prayoga ||
147. Kang rayi matur punika | saking sadhèrèk pasisir | ki juragan Pak Jumilah | ing Tandhên§ Prayoginipun / Tandhês /. kang komuk sugih | (ng)gènnipun mêlarangi | Cina prasanakanipun | Tik Yan Kowan wastanya | kengingipun dènlambangi | kapal kore lan lapak prabot salaka ||
148. Dene wontênipun kula | saking pak
pitakènipun | milawang mring kawula | sumêrêp yèn kula asring | rêmên têko mila tekone punika ||
149. Kinintunkên pak Rajiyah | supados katur ing mami | sarêng kawula uninga | ing teko bungah tan sipi | kula dèrèng udani | kang darbe kadi punika | teko kaliwat langka |
cobanên sadhela | gupuh kang rayi ngladosi | wedang panas miranti | cèh§ Prayoginipun / tèh /. cowan amung sasuru |
kang teko nulya ingasta | amung amot rong cangkir thil | gumujêng Jayèngwèsthi |
mutung-mutung marang ngèlmi | amal lama§ Prayoginipun / amal tama /. mrih mêtu mangunahira ||
154. Iya wong iku yèn kaya | pama pêlêm
yèn mangkono yayi | yèn lir pêlêm kapodhang kêcut kewala ||
155. Mêntahe matênge padha | tan pêcat kêcute mêksih | mangkono upamaneka | ing wong urip puniki |Kurang satu suku kata: ing uwong urip puniki. kudu angeling-eling | Jayèngraga matur nuwun | inggih mugi sagêda | wulang paduka ing ngèlmi | Jayèngwèsthi aris malih angandika ||
156. Êndi santrimu kang anyar | jare bêcik swaranèki | têrampil amaca kitap | kang rayi umatur inggih |
ing Allahu ingkang murah | ing donya asih ing akir | sakèhing puji-puji | kaduwe [ka...]
[...duwe] Allah kang agung | rabial ngalamina | Pangeran ing ngalam kabih |
Smarakandhiyu. pan ing sipat Mukhamad | ingkang sinung rahmat dening | ing Allahu atasing Nabi Mukhamad ||
ing jawabira | lapal amantu bilahi | tangala ing têgêse ngandêl ing Allah ||
164. Lire pangandêl punika | i§ Prayoginipun / ing /.
adoh sêbatira | sun datan pati nyurupi | marang gêndhing namung sasêndhon kewala ||
175. Nora pati kaya sira | dhasar karêm maring gêndhing | yèn
jogèt sira wasis | nopèng bêksa rangin |Kurang satu suku kata: nopèng bêksa angrangin. iya katara solahmu | Jayèngraga turira | inggih punika sayêkti | yèn sampun ajrih rama lawan paduka ||
176. Kalampahan dados dhalang | lurah cêngkung tukang ringgit | kang raka mèsêm ngandika | nulya Nikèn Rarasati | mring raka matur aris | sampun siyang wancinipun | kularsa saos dhahar | Jayèngwèsthi ngandika ris | mêngko bae (m)bok ipe sadhela êngkas ||
177. Jayèngraga ngling mring garwa | lorodên dhadharan sami | paringna kang
180. Kang rayi nuwun turira | inggih paduka idini | kang mugi angsala sabda | paduka kawula pundhi | kang raka anganthuki | lorogan kantor dinudut | kathah ingkang
kasliyoning budi | tabiyat maksiyati | tanpa mupangat ing ngèlmu | kang rayi anoraga | kalangkung dènira
birakin | kulu saiin wadahu | iku ingakên tunggal | nanging nora tunggal yayi | sabab dening akadim kêlawan anyar ||
186. Kadim urip tanpa nyawa | anyar urip lan nyawèki | mungguh pangandikaning Hyang | sinêbut sawiji-wiji | wahdahu iku yayi | iya sênêt ing ngalêmbut |
liya | saking iku iya pêsthi | mangkono iku yayi | manira durung guguru | duga-duga kewala | durung winulang Jêng
wiyosipun tur udani | pan ing jawi wontên wong arsa panggiya ||
191. Inggih dhumatêng paduka | puniki abdi Nuripin | yêktosipun kang ambêkta | Jayèngraga muwus aris | marang santri Nuripin |
santri têka ngêndi iku | dene wanuh lan sira | Nuripin umatur aris | inggih santri punika saking ing Karang ||
kariyin | sadandanane sami | aywa na ingkang kadulu | iku durung amangan | padha ingonana sami | anèng kampung
wus panggih | santri Luci kagyat (n)dulu | maring kang wau prapta | jatmika sêmune wingit | wus anêrka yèn dudu wong ala-ala ||
198. Luci matur dawêg enggal | paduka dipunaturi | inggih dhatêng Jayèngraga | lan kang raka Jayèngwèsthi | gupuh kang sinungan
sadurunge prapta | tyasingsun wus angrujuki | ki dhayoh
badhe prapti | cahya apindha sasi | jatmika antêng aluruh | kados anamur kula | solah-bawane katawis | Jayèngraga
204. nênggih kiagêng ing Karang | ingkang aparing kêkasih | Jayèngwèsthi aturira | paran karsanta mariki | Amongraga nauri | marma prapta yêktinipun | kawularsa panggiha | dhumatêng kangjêng kiyai | lamun parêng yêkti arsa puruita ||
tan botên dora | anênggih rama kiyai | apan sarwa-sarwi ana | marma sagung pra dipati | bang wetan ngalap sami | mring (n)jêng rama kawruhipun | tanapi santri têbah | kathah
ingkang sami prapti | lajêng wisma awis kang purun mantuka ||
207. Kawula sring darbe sabat | sutaning
gumujêng Sèh Amongragi | witming sukur yèn yayi sampun sampurna ||
208. Inggih botên susah-susah | panggih lan ramanta nênggih | yata dangu arêrasan | Jayèngwèsthi ngandika ris | mring garwa lan kang rayi | (m)bok ipe sira apa wus | yèn duwe sasaosan | bubucu têka
jangan dhusun inggih mênir | lah wis sira ladèkêna | agupuh kang rayi kalih | rampadan wus miranti | sinaosakên ing ngayun | sadaya sêlirira | ingkang samya nglêladèni | sêkul bucu lan pulên pêthak las-lasan ||
211. Nèng panjang giri myang ulam | pêcêl
sunduga lawas wong iki | tan kambon ing rijêki | saking brangtaning ing ngèlmu | Jayèngwèsthi lingira | kakang dèn-nêmên abukti | lah sampun kathah-kathah ingkang pinikir ||
218. Kawula ingkang madhangna | ribêde pun kakang yêkti | ing mangke dalu kewala | kula ambabar sêjati | sasurasaning ngèlmi | kang tan tèdhèng gathak-gathuk | mèsêm Sèh Amongraga | angalêm sajroning ati | marang Jayèngwèsthi lawan Jayèngraga ||
219. Wong iki ladak pasaja | sapolahe amantêsi | sathithik kakèhan ombak§ Prayoginipun / umbak /. | ngêgungkên yèn sugih ngèlmi | mangkana ris nauri | inggih sampun sangêt tuwuk | lami kula tan kadya | punika (ng)gènkula bukti | sakalangkung
micorèng jroning ati | iku apa wus togipun | samono tadhahnèki | apa samudana lamis | yèn
Tansah nyarakkên sumangga | Amongraga naur inggih | sampun dumugi katêdha | kurmatipun yayi kalih | tan sagêd amangsuli | ingkang sih prananing kalbu | Jayèngwèsthi norraga | alon muwus mring kang
kuwèni | wus atata dhêdharan andhèr nèng ngarsa ||
225. Jayèngwèsthi ngling sumangga | punika pangusap amis | Amongraga rum lingira | inggih kalangkung ingkang sih | sangêt panrimèng-mami | nulya mèt sawiji dhuku | Jayèngwèsthi mundhut
Jayèngraga turira | inggih sampun dènrimati | ingaturan Sèh Amongraga asalat ||
Jayèngwèsthi turira | paduka ingkang ngimami | Mongraga ngling prayogi yayi kewala ||
ingkang adi | Rarasati lan Turida | tansah ngladèni nèng
232. Inggih dhatêng wismakula | sakêdhap sewang miranti | yèn sampun kawêradinan | tamiyan paduka inggih | lajêng sami umanjing | saos mring rama wong têlu | Amongraga anabda | punapa sakêrsa yayi | kula ndhèrèk karsane yayi kaliyan ||
233. Jayèngwèsthi lon ngandika | mring garwa muliha dhingin |
kawula anuwun pamit | mantuk mring wismamami | mapan ing lampah wus katur | Jayèngwèsthi ngandika | sira ywa mulih kariyin |
Amongraga mèsêm nauri aririh | manawi kathah kang luput | galap têmah ginaguyon ||
3. Jayèngwèsthi umatur | inggih kang botên-botên winuwus | mangke dalu kawula ambabar ngèlmi | Ki Amongraga gumuyu | sarwi majêng ngadêg alon ||
4. lajêng usolli parlu | langkung pasekat ing têmbungipun | Jayèngwèsthi Jayèngraga wus usolli | miwah kabèh ingkang makmum | mulyanulya. Amongraga gupoh ||
5. Wus amaca Alkamdu | awalira Surat Kul ya kayu§ Prayoginipun / Kul ya-ayu /. | nulya Surat Ida ja-a akirnèki | ulêming swara amêntul | kang makmum kabèh andongong ||
13. Sampuning dhikir suhul | amung Pangeran ingkang wus jumbuh | jumbuh ing dat sipat asma apngalnèki | pagut
sarwa utami | dumugi ing salamipun | bakda pupujiyan royom ||
17. Dhikirira asêngkut | wusnya donga ing apêngal lalu | Jayèngraga tansah berag dènnya nasib | kang amin rahab kalangkung | sampuning salat ingkang wong ||
18. Sarta sasalaman wus | dènnira sunat bakda kang makmum | nulya mundhun§ Prayoginipun / mundur mudhun /.
Jayèngwèsthi ngandika rum | marang ing garwanira lon ||
21. Hèh Turida sirèku | apa wus gawe sêkul sananjung | matur dèrèng sawêg dipunraratêngi | sakêdhap êngkas mèh sampun | dhadharan kang wus mirantos ||
22. Iya saosanamu | saanane ladèkna
praptèng ngayun | Turida lan rayi gupoh ||
24. Ingkang nata ing ngayun | pisang mas jambu kêlampok arum | salak pakèl kuwèni durèn
amundhut | dhahar dhêdhaharan sakarsanipun |Lebih satu suku kata: dhahar dhêdharan sakarsanipun. Amongraga
cicike wong iku | layak mingkup ususe amung sadami | mung gêdhang saulêr tuwuk | dèn-onjot-onjot ing atob ||
32. Jayèngwèsthi tan antuk | dènnya sasambèn nyamikanipun | Jayèngraga dhahar bikut maratani | tan winuwus dangunipun | Jayèngwèsthi lingira lon ||
33. Marang ing garwanipun | hèh yayi (ng)gonmu angliwêt mau | liwêt tambra
kae kalangkung | jatmikane aruruh apik acicik | wong mangkana kae patut | dadiya pripeyan munggoh ||
36. Lawan salaminipun | Ki Jayèngwèsthi tuwin bojomu | kadhayohan nora kaya dhayoh iki | rahabe rakêt sadulur | nora mambu nêmbe tumon ||
37. Tan ana sisigènipun | kaya ana kalêthêking kalbu | bêbatangan bae besuk badhe dadi | iya paripeyanamu | Rarasati matur alon ||
38. Inggih kados puniku | lêrês pêmbatang paduka tuhu | dugi kula tiyang punika angilmi | yèn mangke rêrasan ngèlmu | kula pêthèk sami kawon ||
39. Pun tamu ingkang unggul | katawis tajêm polatanipun | sinaguhan sêmunipun wus madhangi§ Prayoginipun / ngandhangi /. | Turida nauri muwus | ayake iya mangkono ||
45. Wus sumaos ing ngayun | kèndêl kang garwa sarwi akêbut | Jayèngwèsthi alon dènnya ngancarani | sumangga kakang tuturuh | lajêng
namung patang jumput | langkung tamban pamamahe nganti-anti | anganti salêmbutipun | tan akêcap ngêlêt alon ||
49. Jayèngwèsthi andulu | sasmitanira sinamun-samun | osiking tyas wong iki dhasare apik | cicike saking kapatuh | maune kêrêp ngêlowong ||
sêlir anyariki | mring pamburi sadaya wus | Jamal Jamil samya golong ||
56. Dènnya nadhah ngathêkul | Jalalodin Nuripin athêkul | nora tau mangan lawuh kang kadyèki | samya angêndhoni sabuk | mênthêng-mênthêng lambung mêdhok ||
tungkul pan olèh têmbung | Jayèngwèsthi nauri dene akunci | angalingi kawruhipun | tan kenging angakên bodho ||
67. Eca rêrasan dangu | sinambi dhahar nyênyamikanipun |Lebih satu suku kata: sinambi dhahar nyamikanipun. sapikantuk dènnira angimbir-imbir | ngrasakkên raosing ngèlmu | Mongraga kinarubut ro ||
68. Jayèngwèsthi lon muwus | Turida sira karo adhimu | wis tilarên nèng wismanirèki |§ Kirang kalih wanda, prayoginipun / wis tilarên nènga ing /. nanging
Mongraga lêga tyasipun | tyas lêjar mari arikoh ||
71. Kula salaminipun | dèrèng manggih murad kang ginathuk | ngèlmu kothong tanpa papan tanpa tulis | mugi paduka sung tuduh | wujudipun kang samêrngko
73. Èwêd ngèlmu puniku | pan sumangga yayi ingkang sêpuh | Jayèngwèsthi nauri sumangga mugi | wontêna pituduhipun | pangudinipun patakon ||
74. Inggih supayanipun | padhang nêrawang ing manahipun | pan puniku gêgambènipun kang ngèlmi | kula inggih dèrèng mangguh | wujuding ngèlmu kang kothong ||
75. Mongraga lingira rum | langkung utamining ngèlmu wau | yèn tan gèsèh kalawan tanggaping kalbi | yèn
76. Dene sajatinipun | ngèlmu tanpa papan tulis iku | nênggih Kur'an lan Kitab-kitab sayêkti | sêmune tanpa sadarum | puniku pinurih coplok ||
77. Saking jilidanipun | yèn bisa coplok ngalih ing kalbu | saunining
wus wujud ngilmu kang agung | tan kêna sat tyas wus pangawak jaladri | mring papan tulis tan ngingus | tanpa gawe wus tan kanggo ||
79. Yayi inggih puniku | ngèlmu tan papan tan tulisipun | dene ingkang salang suruping tampi |§ Kirang sawanda, prayoginipun / dene ingkang wong salang suruping tampi /. amangeran dhèwèkipun | dhèwèke awake bobrok ||
80. Mung ngêngèl-êngèl wuwus | wuwuse ngaku-aku amêngku | kang punika kapêlantrang kawruhnèki | mila kêdah mrih sumurup | yèn kêsosol dados gecol ||
81. Jayèngraga tumungkul | tyasira kêkandhangan ing kawruh | graitane pundhês tan thukul sadêmi | yèn nêdya mawali kawruh | malah tyas mindhak cumêplong ||
82. Panarimanya antuk | wêwatêsan ing kawruh
83. Manggon anèng ing kalbu | inggih sangêt kasinggihanipun | dèrèng wontên para pandhita kang alim | ingkang nampurnakkên kawruh | kang anjarwani mangkono ||
84. Ingkang sami têrtamtu | tan kenging nalimpang saking riku | nênggih wontên tiyang ahli raos angling | tunggil kang paduka wuwus | mêngku angaku Hyang Manon ||
85. Sangêt kalêsikipun | sumangga kakang kula rumuhun | duk paduka tumiyan Ki Tatasjati | ing pangraos kula sampun | ing mangke têmahan cebol ||
86. Jayèngwèsthi amuwus | mring kang rayi wus manira milu | ing kawruhe kakangira Amongragi | wusira ywa ro ing kawruh | ciptanên nugraha rawoh ||
87. Jayèngwèsthi ausul | maring Amongraga sualipun | duk wang-uwung durung ana bumi langit | Allah nèng ngêndi (ng)gènnipun | myang duk karya jagad kono ||
88. Langit lan malihipun | kang thukulan lan gumrêmêt iku | miwah gunung sagara lan kali-kali | kang pundi sayêktosipun | waune lawan samêngko ||
89. Jayèngwèsthi asêngkut | mathênthêng wadi pitakonipun | yèn wong tembre-tembre arang kang ngawruhi | nadyan para kaum-kaum | kajaba oliya yêktos ||
91. Mênggah basa puniku | duk wang-uwung kabèh durung wujud | bumi langit saisine durung dadi | punika apan la takyun | kun ingkang ana ing kono ||
92. Lagi ora puniku | lan lagi-lagi nanging-nanging kun | durung-durung nging nokat wilayat gaib | tri gaib-gaibul guyub | gaib uluwiyah rêko ||
93. Gaib uluwiyahipun | gaib tigang prakawis puniku | pan kalangkung ngèlmu punika arêmit | kang la takyun muradipun | kang pêsthi anane linyok ||
94. Kun apan muradipun | lagi bae tan kêna binêstu | nokat wilayat gaib punika wingit | wit tanpa karana iku | tan ajali pribadi pon ||
95. Gaibul guyub iku | pêsthi amor tan katon dinulu | gaib uluwiyah iku kang wus pasthi | têtêp nèng sajroning limut | pêtênging pêtêng tan katon ||
96. Gaib uwiyah iku | mêsthi têtêp nèng papadhangipun | padhanging apadhang datanpa aling-aling |§ Kêkathahên sawanda, prayoginipun / tanpa /. nêrantang tan lamuk-lamuk | samonoa pon tan katon ||
97. Punika muradipun | dene ingkang kak kakekatipun |
suku kata]. wangwungipun | sadurunge bumi langitipun | inggih sadèrènge wontên akal budi | budi kita kang satuhu | tuhu ananing Hyang Manon ||
99. Anane tan kadulu | tan kêna yèn dinalih dinulu | yèn ta dèrèng maujud akal lan budi | mênêng mung mênêng puniku | ênêng êning wus pana pon ||
100. Puniku jatinipun | nyataning nyata kawruh wus pupus | Jayèngwèsthi tustha manahe kajatin | kalangkung dènnira ngungun | sapandurat tan miraos ||
101. Yêktine mung puniku | kang kinarya gêm salaminipun | ing têngahe mangke wontên kang jawabi | kalihe osiking kalbu | wong iku tuhu kinaot ||
102. Lawan (ng)gonningsun ngandhut | durung ana kang bênêr salugut | panjawabe mung wong iki kang patitis | dalênge§ Prayoginipun / dêlênge /. kadya balilu | tan nyana yèn wus
manawi sagêd ambatang ulun | Jayèngwèsthi Jayèngraga saurnya ris | êntèk tan wontên kang kantun | kang anèng gêgêdhongingong ||
105. Sun dugi dèrèng putus | pun kakang dene pindha balilu | tan andimpe kalamun sampun linuwih | Ki Amongraga sumaur | langkung saking sukur ingong ||
106. Yayi (ng)gonnira gunggung | narima saking sihing Hyang Agung | kang liningan kalihe
praptèng ngriki | sawiji tan wontên wêruh | nênggih poncote kemawon ||
108. Têbih lan kang puniku | suprandene sadaya tan wêruh | Amongraga gumuyu nganthètkên malih | anglambangi ing pangawruh | puniku pan maksih ngadoh ||
kêdadin | wong kang aral bangsa riyah | mupangat sinung rijêki ||
4. Ngèlmu kakekat puniku | yèn tilar sarak kasirik | kasirik kasurang-surang | kasingkang-singkang kacicing§ Prayoginipun / kasicing /. | ewa punika jamanan | ing jaman kalih prakawis ||
5. Kang dhingin jaman ngam iku | lan jaman êkas puniki | lamun jaman mukmin êngam | kêdah ngapilakên dalil | sawirasaning ing kitab | kêdah paham anglampahi ||
Kiyanat palacidra dur | kitman ngumpêt têgêsnèki | punika ingkang supaya | kawangwang ing siyang
galèthèke kang sayêkti | nyata nyataning anyata | rayi kalih dèn-bisiki ||
12. Athuk-gathuk adu bathuk | tumungkul kang rayi kalih | tyas samya candhang andhandhang§ Prayoginipun / cadhang andhangdhang /. | lir cintakacanthuka.
kang linarangan ing sarak | tan kêna kawijil ing ling | kang wus pupus ngalih titah | lah puniki yayi kalih ||
siji | wiji-wijiling kasidan | sida aku iya urip ||
16. Wijining wiji puniku | tumanêm ing pitung sasi | wijining nukat wilayat | duryat mêrtobat san kamil | wijining ing kêdadeyan | asênêt nèng pitung sasi ||
17. Sajroning pitung sasi wuk | kêmurahaning Hyang Widi | pan ing dalêm satus dina | palaling Hyang mratandhani | thikil wijining oliya | nurbuwah waliolahi ||
18. Ywa kandhêg pratandhèng ngriku | lajuning dadi ngadadi | ing dalêm wus pitung wulan | utami kang sangang sasi | jatining wisik tri kêcap | namung aku iya urip ||
19. Aku tan loro têtêlu | iya pra sèjèn dumadi | urip tan kêna ing pêjah | puniku
tanpa tulis | wus pupus rampung sampurna | kang buntu ing pitung sasi | punika mulyaning tekad | tuwin kamulyaning Widhi ||
21. Pupusputus. palêsthaning kawruh | wus sampurna thêl kinunci | tutup wus datan kabuka | kang mantêp dènnya akunci | Jayèngwèsthi Jayèngraga | sarêng myarsa (m)brêbês-mili ||
wus padhang dulwèng sawiji | kalih sarêng ngrangkul pada | mring Mongraga awotsari ||
23. Sarya ris ing aturipun | dhuh kakang sadulurmami | ing dunya praptèng akerat | manjinga sahabatmami | ing paduka dening tuwan | asung
kangge akir awal | marmamba (ng)guguru yêkti ||
25. Tan kumêdhap ing pandulu | mung tuwan gurungong yêkti | gumujêng Sèh Amongraga | sarwi awêcana aris | muga Hyang anaksènana | saking karsanira kalih ||
26. Darmi-darmi raganingsun | nuduhkên ngèlmu wit saking | bêgjaning yayi kalihnya | saking sih nugrahèng Widhi | aparing ngèlmu sampurna | kewala kang dadi margi ||
28. Panggiha lawan (m)bokayu | mugi Hyang gampangna benjing | wangkaling (m)bokayuningwang | arsa-a mring wong puniki | paran malih ingupaya |
Amongraga rum lingira | inggih sakalangkung yayi | ing mangke manawi karsa | kawula tilêm yèn arip ||
34. Yayi prayogi umangsuk | ing dalêm asare arip | Jayèngwèsthi aturira | kawula kalilan gingsir | maklum paduka kewala | kawula mundur ing panti ||
35. Nulya lèngsèr kalihipun | mring wisma lan Jayèngragi | praptaning dalêm alênggah | ngandika mring ingkang rayi | yayi rasaning tyasingwang | seje wingi lawan iki ||
36. Kawruh ingkang rungkud-rungkud | lan kang bundhêt-bundhêt kêlit | marganing gèsèh rêrasan | simpangan ing dugi-dugi | ing saiki wus sinungan | dêling tan samar ing kapti ||
37. Nora anyana sarambut | palaling Hyang ingkang
wau lan sabên ika |Kurang satu suku kata: wau lan sabêne ika. wontên kaotipun ugi | kawula lawan paduka | kaot paduka wus sidik ||
39. Kang raka alon amuwus | ya wus padha uga yayi | mung kaot bangêt kewala | ing dalêm jati wus sami | payo seje winicara | mungguh Ki Sèh Amongragi ||
40. Yèn wus jênêk ing tyasipun | nèng kene katur kiyai | sokur yèn ana karsanya | (n)Jêng Kyai mring Amongragi | yèn tan ana prayoganya | amatur dadiya krami ||
41. Ing bojone§ Prayoginipun / jodhone /. lan (m)bokayu | sira dongakêna mugi | ilanga budine wangkal | sokur thukula pribadi | kang rayi matur noraga | inggih kados pundi malih ||
42. Nulya ngling mring garwanipun | myang kang rayi Rarasati | karone pada wus wêkas | yèn sira sabên kêpanggih |
kalilan wus lèngsèr mijil | lan garwa myang sêlirira | Jayèngwèsthi munggah guling ||
nuli rukuk | tungkuling kang bathuk sami | sipat dhêngkul lêrêsira | palêngkuking rukuk nênggih | kadya êlam ingkang awal |
Prayoginipun / Luka / = Dhuha. | akasut ing pangabêkti | Loka§ Prayoginipun / Luka / = Dhuha. ing rolas rêkangat | nêm salam sampun barêsih ||
67. Mangkana sabakdanipun | sasalaman lan kang rayi | Jayèngwèsthi aturira | kados sadalu tan guling | Amongraga lon lingira | inggih pikantuk sakêdhik ||
68. Pan alayap ing alungguh | gumujêng Ki Jayèngwèsthi | sarya ngling
tyasira karaos lêpat | duk kêmbul kalih kang èstri | Ki Amongraga tan rêna | mangkana osiking galih ||
82. Wasana alon umatur | sumangga ingkang dumugi | Mongraga nauri sabda | inggih yayi wus dumugi | anulya samya wijikan | ambêng linorod cinarik ||
85. Jayèngwèsthi mundhut timun | watang mung sairis tipis | lah ta
pan amung surabi | kang raka ngling jarku apa | kêna têmên dènaranni | anutug dhahar nyamikan | yata ingkang rayi kalih ||
87. Jayèngwèsthi lon umatur | mring raka Sèh AmongragaGuru lagu seharusnya: 8i, mring raka Sèh Amongragi. | paran ing ngarsakarsa. paduka | punapa nuntên apanggih | inggih kalawan (n)jêng rama | Amongraga mojar aris ||
88. Kewala dhatêng anurut | punapa kang karsa inggih | yèn èstu pinanggihêna | lan ramanta sunumiringsun umiring. | yèn kinèn kèndêl sumangga | ing rèhira sunturuti ||
89. Jayèngwèsthi lon umatur | inggih prayogi pinanggih | dhumatêng kiyai bapa | mila kang wau turmami | yèn tuwan kasora mring wang | pêsthi pun-andhêg nèng
91. Pambadhe kulangge sawung | mênggah mring rama (n)jêng kyai | gumuyu Sèh Amongraga | tan anêdya
94. Sèh Amongraga kang kantun | nahên ta ingkang
3. Nanging têbih sang rêtna ningali kakung | nênggih wit dènnira saking | subrangta karêm ing ngèlmu | ngupaya kakung prayogi | ingkang wus putus ing kawroh ||
4. Lan nêngênkên sang dyah wirasating kakung | ing rapli lawan maknawi | marma nguni akèh rawuh | satriya para ngulami | sang dyah myat tan wontên condhong ||
5. Saking dening tan kalbèng wirasatipun | kang kenging dipun-gondhèli | ing awal lan akiripun | sang dyah langkung apiknèki | nging gawat tan ana wêroh ||
6. Gawatira sajroning tyas karsanipun | besuk ingsun karsa laki | manawa wontên wong kakung | gung kang ngèlmu sih ing èstri | kang tan karêm mring wong wadon ||
Kadis | paham ing Kur'an kinaot ||
10. Pan wus inggil sang rara pangraosipun | ngungkuli kang rayi kalih | ngaji
13. Asring kandhih kang rayi ing kawruhipun | jomblahe madlul lan Dalil | Ijêmak Kiyas wus putus | nanging raosing kang galih | tyasnya kadho dèrèng manggon ||
15. Nadyan ibu tuwin rama datan wêruh | nênggih kang basa puniki | ing karsane sang dyah ayu | kalangkung dènnira wingit | (ng)gyan nutupi tan mêrojol ||
16. Marma ingkang rama kêlangkung angugung | dhasar putrèstri sawiji | wasis sabarang ing kawruh | yata samana Ki Bayi | kagyat wau dènnira non ||
17. Duk praptaning kang putra kalih nèng ngayun | Jayèngraga Jayèngwèsthi | anulya sinapa gupuh | ana karyanira kalih | gati praptèng ngarsaningong ||
18. Ingkang putra tur sêmbah alon umatur | kawula atur udani | ing jawi wontên têtamu | arsa marak tuwan inggih | dalu sipêng wismaningong ||
19. Santri têbih saking Karang wismanipun | taruna langkung apêkik | jatmika wingit asêmu | cahyanya amindha sasi | ing pandugiulun kados ||
pan ingsun arsa udani | warnane kang sira gunggung | lan apa ing mau ratri | wus kabrengkal ingkang kawroh ||
22. Kothonge lan anane ing isènipun | kang putra matur wot-sari | sampun kaculik ing dalu | lan amba taksih pradondi | dèrèng wontên ingkang kawon ||
23. Ulun lan ing ngrika taksih salang surup | Ki Bayi gumuyu (m)bêlik | apa tan ko(k)-culik iku |Kurang satu suku kata: apa tan kang ko(k)-culik iku. iya bangsa ingkang iki | pupungkasan kang saking ngong ||
24. Ingkang putra nêmbah aris aturipun | pan kawula bèbèr nanging | ing ngrika pan botên ayun | ingaran taksih atêbih | winastan limbang§ Prayoginipun / lambang /. kemawon ||
25. Kang akarya punika pundi (ng)gènnipun | lan malêbêt kang nèng langit | inggih pintên cacahipun | amba pan
28. Ingkang putra kalih aris aturipun | paduka dèn-ngati-ati | mêmêdosi ingkang tamu | yèn kasor ngisin-isini | paduka pan sampun kalok ||
29. Satêmahe kasor mring santri angunthul | mindhak nawarkên
31. Akèh tamu kang brêngga rowa ing kawruh | tan nêdya ingsun praduli | sêmuning dhayoh rumujuk | payo
tan kenging dipunêtohi | punika upaminipun | pun adhi kêlawan mami | sami ambênce kemawon ||
36. Sayêktose iba ta ing kathahipun | ngulama kang praptèng ngriki | pungkas dening kula sampun | tan susah kunjuk kiyai | pan
38. Sajroning tyas baya-a ageya wêruh | paranta warnanirèki | ingkang ambêbarang ngèlmu | kang rama angatag malih | marang ingkang putra karo ||
39. Payo enggal timbalana ngarsaningsun | trêngginas kang putra kalih | tan na dangu nulya pangguh | Amongraga dèndhawuhi | ingandikan rama gupoh ||
40. Yata enggal Sèh Amongraga tut pungkur | wau ta Kiyai Bayi | maksih lênggah ngèmpèr tajug | anak putu ingkang ngaji | wus kinèn bubar gumuroh ||
41. Nikèn rara malbèng wisma lan kang ibu | ngrakit sêdhah woh lan malih | sadhiya sugatanipun | yata
ing tamu | ing solah jatmika wingit | lan cahyanipun mancorong ||
6. Tiyang sêpuh anilari | ing ngèlmu kasêlak pêjah | dèrèng uninga surupe | duk nèng Karang pan kawula | takèn kang wus utama | tuwin dhatêng kyai guru | manah amba dèrèng padhang ||
7. Marmamba anumpal-kèli | sowan dhatêng ing paduka | Ki Bayi (ng)guguk guyune | sarêng miyarsa turira | aris wijiling sabda | dene ing Karang ta
yèn pun bapa | bisa amadhangêna | ing ruwêde tyasirèku | langkung saking bêgjanira ||
9. Nuwun ingkang sinung angling | Ki
12. Kang garwa angancarani | anak andika ngaturan | pan inggih ing sarawuhe | Mongraga nuwun turira | langkung kalinggamurda | saking sih ingkang dhumawuh | anampar ing kawlasarsa ||
ng)gèn arêrasan dangu. kocapa Kèn Tambangraras ||
14. Adangu dènnira ngintip | anèng gribiging pandhapa | kang nèng nglanggar nglela bae | katon salir solahira | yata kusuma rara | ana karasa ing kalbu | kaya wus karsaning Sukma ||
15. Yèn badhe ajatukrami | yata dyah osiking nala | dene amèncês wong kiye | pasang sêmune pasaja |
ingong têtêdha ki dhayoh | nglêgakna galihe rama | mugi rama tulusa | asihe ing dalêm iku | ingkang sêmune jatmika ||
17. Pirabarane tan ugi | ana sih ganjaraning Hyang | raganingong salawase | sakèh ingkang sami prapta | angguguyu maring wang | tyasingsun
tane. palaling Hyang | marang Kèn Tambangraras | jodho ngawal ngakiripun | yata kang eca pinarak ||
20. Nèng langgar yata Ki Bayi | angatak ing rabinira | nyai dene kongsi kasèp | apa nora kasugata | kang garwa aturira | inggih sadangune sampun | ngantosi kang pangandika ||
21. Bayi Panurta nganthuki | ni rubiyah sigra mentar | maring wisma ngrakit age | sawarnine kang sugata | sêkul ulam nyamikan | mawarna ulamanipun | tumrap nèng piring rampadan ||
Nulya lêkas awawanting | dhahar akêmbul wong tiga | Ki Bayi saambêng dhewe | gadhah§ Prayoginipun / nadhah /. lawan ingkang garwa | nutug dènnira dhahar | Mongraga kapêksa tuwuk | ngecani sarak mamèt tyas ||
poh sadangunipun | angantu dènnya luwaran ||
29. Angampêt atobe ririh | Ki Bayi micarèng nala | wong iki apa dhasare | apa gawe
payo anggèr saanane | supaya dadya pangusap | aywa ataha-taha | kang liningan matur nuwun | kapundhi ingkang pasihan ||
34. Ki bayi ngandika malih | marang putra kalihira | sirèku dadak lir dhayoh | amiwitana dhaharan | têpa-têpa anèng wang | yèn
|Lebih satu suku kata: nyamikan sasênêngnya. Amongraga mundhut dhuku | satunggal thil pinalêkah ||
37. Dhinahar kalangkung ririh | anulya ki Jayèngraga | mundhut kêtan kolak kokoh | Jayèngwèsthi mèsêm mulat | ingkang rayi alatah | kang
tan owah makmumira | ing wêktu Ngasar bakda wus | sira Ki Bayi Panurta ||
43. Mudhun saking langgar aris | sarwi alon angandika | dènpadha tanak lungguhe | sunarsa siram sadhela |
45. Sadangune suntingali | pasang sêmune jatmika | awênês wêning sênênne | salamine ngong tamiyan | santri kang wus utama | tan kadyèki lêgawèngsun | cipta lir (ng)gyan ngong ayoga ||
46. Sukur yèn sayêkti inggih | ngèlmune wus
dumèh yèn kathah | sathithik yèn sarwa luhung | dhayohmu iki utama ||
49. Kaya wijining amukti | ati-atinên
langkung karêm ing agama | marma dyah langkung gêng sihe | mring (m)bok Cênthini wit nunggal | ing budi pakarêman | tan kêna sah siyang dalu | wusnya sami kang asunat ||
53. Manjing kinèn angamati | Ki Bayi kang dadya imam | ngangkat pêrlu usalline | tibaning takbir asantak | wus usalli
Prayoginipun / Kul ya-ayu-ne /. | kang akir wusing Patekah | pan surat Idaja-a | dumugi ing bakdanipun | iptitah lajêng pujiyan ||
Jayèngwèsthi Jayèngraga | nanjèhkên sunatira | wabinêm rêkangatipun | tri salam tapakur ing Hyang ||
57. Asujud takrub ing Widi | poting
isbandi satariyah | tajèh ing suhul jus junun | sira Ki Sèh Amongraga ||
67. Dènnira kasut ngantuni | dèrèng pot têpakurira | pana ing dalêm layape | liyêp marang kanyênyêtan | tanpa padha wus kumplang | pagut ing tingal panahul | pantoging tyas kajumbuhan ||
68. Tan minangka minangkani | ing napi kêlawan isbat | cèngèng
suku kata: linairkên jroning takrub. kang muga Gusti Pangeran ||
71. Kang kuwasa ajumbuhi§ Prayoginipun / anjumbuhi /. | kang latip ing kaelokan | dinohêna amba mangke | ing cipta riya sumêngah | kiparat ing sasama | ywa kasêlan ing pandulu | pêmandêng amba ing Tuwan ||
72. Mangkana sèh Amongragi | wus purna dènnira kawas | lon anjunjung wadanane | wus muyêng jaman mungayan | ya jaman [ja...]
[...man] kalumrahan | lumrah sajabaning wêktu | iya jaman saban-saban ||
73. Wus bakda Sèh Amongragi | nulya marêg anèng
namung botên wijik wae | kang raka ngling jêr karosan | mênawi têlung buka | Ki Bayi gumujêng muwus | dhimu iku cilik mula ||
patakènipun | marang Ki Sèh Amongraga ||
87. Sêdhênge rêrasan ngèlmi | ing wanci asirêp jalma | anak Mongraga yêktine | ingkang dadi pêrlunira | pêpanggih lan pun bapa | lah mara wêdalna gupuh | kang dadi sumêlangira ||
88. Babing basa kang piningit | dununge ana lan ora | apan sayêkti anane | curiga manjing warangka | warangka manjing marang | ing curiga balikipun | suksma manjing maring badan ||
89. Badan manjing ing suksmèki | lan cacahe malaekat | Nabi Wali ing cacahe | apa iku anakingwong | kang dadi rubêdira | pira-barane nakingsun | yèn bisa amadhangêna ||
90. Yèngsun marang ing sirèki | Amongraga aturira | kawula nuwun pan dede | paduka wuwus punika | pan têksih basa swara | kewala pan dèrèng jumbuh | maksih kabar jakin sarak ||
91. Sarengat kabiru yakin | nganasir mungguh ing Allah | maksih rambatan Dalile | madêlul Ijêmak Kiyas | kathah jujulukira | Ma Suci Mulya Hyang Agung | Hyang Ngaluhur Hyang Wisesa ||
92. Punika pan mêksih ngèlmi | dèrèng abadan sajuga | kajêng kawula yêktine | icala nama kawula | wus roron-roron tunggal | kewala lan Hyang Agung |Kurang satu suku kata: kewala lawan Hyang Agung. punika ulun upaya ||
93. Kalamun ngêmungna singgih | punika kang tuwanucap | taksih kathah ling-alinge | dèrèng
Pokoke sing ono “LI” ne biasane nggegirisi, koyoto LInux, LItion, LIma simpang teh poci (maksa), LIsir (Silir) dan LImbangan…😀
ngerti… Njaluk tulung po’o karo bolo2 nang kene!!!!! 200 juta warga indonesia plus presiden mosok kalah karo wong siji iku, gawe
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Laladan-laladan_ing_Somalia&oldid=1053169"	Kategori: Laladan ing SomaliaSomalia	Menu navigasi
rak sah dibukak kang! kuwi mung ge nggawe ben pengunjung radha suwe ning blog-ku… soale menitan kunjungan sedang
Nayee Padosan 2 » Nayee Padosan 2 Photos » Nayee Padosan 2 Posters
ghaib : kraton Kanjeng Ibu Ratu Kidul Sekaring Jagad & Gunung Srandil / Tjaroko H.P. Teguh
Kula nuwun, kados ingkang kasêbut ing sêrat wara-wara, anggènipun komite damêl sêrat babad cêcariyosan lêlampahanipun suwargi Radèn Ngabèi Rônggawarsita, pujôngga agêng ing nagari Surakarta Adiningrat, ing mangke awit saking barkahipun ingkang sumare sampun sagêd kasambadan, dados buku punika.
Pangarangipun babad punika namung wêwaton pèngêt-pèngêtan ingkang taksih sagêd pinanggih ing parimatanipun waris, dados sagêd ugi wontên ingkang kècèr, upaminipun, wontên satunggaling lêlampahan, ingkang waris piyambak botên anyumêrêpi, punika tamtu sagêd pinanggih kêkiranganipun utawi gèsèhipun, manawi têmên wontên makatên punika ingkang angarang botên badhe anyelaki, nanging malah bingah sarta ngaturakên panuwun dhatêng ingkang kaparêng nglêrêsakên, ewadene pangintênipun ingkang ngarang cêcariyosan babad punika kados-kados sampun anyêkapi tumrap lêlampahan salêbêting sugêngipun sang pujôngga.
Kajawi punika prêlu matur, kabêkta kamajênganipun bôngsa kita dhatêng kawruh kilenan, bokmanawi wontên ingkang kagungan manah bilih ing dalêm babad punika pinanggih wontên cêcariyosan ingkang kamanah botên manjing akal, utawi sampun [sa...]
[...mpun] botên anjaman, sampun tamtu ingkang ngarang babad punika botên sagêd angaturi katrangan langkung panjang, awit pangarangipun babad namung wêwaton pèngêtanipun para waris ingkang mênangi sugêngipun sang pujôngga, môngka ingkang mênangi wau sapunika sampun botên wontên (tilar dunya), dados rêkaos anggènipun badhe analêsihakên, mila pangajêng-ajêngipun ingkang ngarang sarta komite, sadaya cêcariyosan ing dalêm babad punika, mugi dadosa pamarêm sarta piyandêlipun para maos.
Sêrat babad punika amung isi cêcariyosan lêlampahan (Biographie) nipun sang pujôngga, dene cêcariyosan bab kadibyan, kalangkungan sarta kaelokanipun punapa dene pêthikan karanganipun sêrat-sêrat, dèrèng sagêd kalêbêt ing sêrat babad punika, sabab sawêg bab lêlampahan kemawon sampun samantên kathahipun, sarta pangarangipun komite sampun nama gêlakan, tuwin rumaos bêgja dene pèngêtan-pèngêtan ingkang suwaunipun sampun botên kamanah sarta salong katriwal, sarêng wontên prêlunipun sagêd kaimpun lajêng dados buku punika, mila sasampunipun buku babad punika rampung, komite rumaos bingah kanthi lêganing manah, sarta lajêng wiwit badhe ngayati adamêl buku ingkang isi bab kasêbut nginggil, amung sarèhning cêcariyosan utawi
dêdongengan bab kaelokanipun sang pujôngga punika kathah, kapara ingkang sami anyumêrêpi utawi ngalami malah tiyang sanès, mila pangarangipun tamtu botên sagêd kanthi enggal-enggalan, sarta kêdah kanthi pitulunganipun tiyang sanès wau.
Botên langkung anggènipun komite badhe ngangkah damêl buku babad minôngka sambêtipun babad punika, amung nyuwun pangèstunipun para maos, supados lajêng sagêd enggal kalêksananipun, punapadene manawi wontên kalèntuning tindakipun komite bab pandamêlipun sêrat babad utawi lampahipun anggèning damêl wilujêngan, komite amung nyuwun gunging pangaksama.
Punika sêrat babad lêlampahanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, nalika puruhita ngaji dhumatêng ing kitha Panaraga, saha dhumawah ing kaelokan nalika anglampahi kungkum wontên ing lèpèn Watu laminipun 40 dalu, limrahipun dipun wastani wahyuning kapujanggan, lêlampahan wau kacariyosakên wiwit sadèrèngipun diwasa ngantos dumugi sedanipun, sarta mawi dipun dèkèki asalsilah sawatawis ingkang nurunakên dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita wau, karanganipun para waris, ingkang lajêng dados pangrèh adêgan Rônggawarsitan, pangarangipun mêndhêt pêpiritan saking pèngêtanipun para waris, ingkang anyumêrêpi piyambak dhatêng lêlampahan wau, kawontênanipun sami kapratelakakên kados ing ngandhap punika:
Radèn Ngabèi Rônggawarsita punika nalika sugêngipun dados abdi dalêm kaliwon kadipatèn anom, saha pujôngga agêng ing nagari Surakarta Hadiningrat, nalika dèrèng diwasa nama Bagus Burham, wêdalanipun ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 10 wanci jam 12 siyang, wulan Dulkaidah ing taun Be ôngka 1728: wuku Sungsang, Dewa Sri, WurukungWarukung. Uwas, môngsa Jita, windu Sangara. Putranipun pambajêng Mas Ngabèi Rônggawarsita, abdi dalêm panèwu carik kadipatèn anom.
Mas Ngabèi Rônggawarsita wau nalika mêdalipun ingkang putra Bagus Burham, taksih dados abdi dalêm jajar carik kadipatèn anom, nama Mas Pajangswara, kacariyos saking saening swaranipun, nanging lajêng katêlah nama Mas Pajangsora, putranipun pambajêng Radèn Tumênggung Sastranagara, abdi dalêm bupati kadipatèn anom, saha abdi dalêm pujôngga ing nagari Surakarta Adiningrat.
Radèn Tumênggung Sastranagara wau, kala samantên taksih dados abdi dalêm kaliwon kadipatèn anom, nama Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sarêng sasedanipun ingkang rama Mas Ngabèi Yasadipura (Tus Pajang) abdi dalêm kaliwon kadipatèn anom ugi pujôngga ing nagari Surakarta Adiningrat, Radèn Ngabèi Rônggawarsita wau lajêng kapatêdhan nama Radèn Ngabèi Yasadipura kaping II, Mas Pajangswara kakarsakakên dados abdi dalêm panèwu carik kadipatèn anom kaparingan
Gantang, ingkang amumpuni dhatêng sêkar Macapat lagon palaran,
saking sagêdipun dhatêng laguning têmbang saha saening swaranipun, nalika jamanipun Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana
ing jambu salèr pandhapa agêng, andikakakên maos lagon palaran.
Nalika mêdalipun Bagus Burham, ingkang êmbah buyut Kyai Ngabèi Yasadipura, têksih amênangi ngantos sawatawis taun laminipun, sarêng Kyai Ngabèi Yasadipura andungkap badhe seda, ingkang putra Radèn Ngabèi Rônggawarsita, Radèn Tumênggung Sastranagara, dipun paringi pangandika, bilih ingkang wayah Bagus Burham ing têmbe badhe dados pujôngga panutuping nagari Surakarta Adiningrat sarta misuwuring namanipun badhe langkung kalihan ingkang êmbah-êmbah, sanajan ingkang putra sampun botên kêkilapan bab punika,
punapadene kalêbêt sugih japa môntra ingkang botên madal sumbi katatalanipun, namung wontên cacadipun dene kau bêbasanipun, ananging wicantênipun sakalangkung cucut.
Ki Tanujaya sakalangkung trêsnanipun dhatêng Bagus Burham, makatên ugi Bagus Burham, ugi trêsna sangêt dhatêng Ki Tanujaya, saking sami kandêling katrêsnanipun, rintên dalu sampun botên sagêd pisah, ngantos kasupèn dhatêng ingkang rama tuwin ingkang êmbah, ingkang rama sarta ingkang êmbah pancèn inggih pitados yêktos dhatêng Ki Tanujaya, namung kadhingkala bilih ingkang êmbah nuju kangên ingkang wayah lajêng dipun timbali kadhawuhan ngadhêp, manawi sampun wontên ngarsanipun ingkang êmbah lajêng dipun beda sarta
kêdhung Kol, dene ingkang ambaurêksa kêdhukêdhung. Kol wau kalihan Ki Tanujaya sampun têpang sae, malah botên namung têpang sae kemawon, ananging Ki Tanujaya panganggêpipun anggusti.
Radèn Tumênggung Sastranagara sasampunipun gêgujêngan kalihan ingkang wayah, lajêng andangu bilih Ki Tanujaya nuju wontên griya punika punapa sambènipun. Aturipun ingkang wayah punapa kawontênanipun ingkang dipun sumêrêpi, kaaturakên sadaya, malah lajêng matur sampun nate dipun jak dhatêng salêbêting kêdhung [kê...]
[...dhung] Kol, sowan putri ayu ingkang dalêmipun sakalangkung sae, saha lajêng ngaturakên anggèning kapêndhêt putra dhatêng putri ayu wau, tuwin sampun nate katilar wontên ngriku ngantos sawatawis dintên, ingkang êmbah amidhangêtakên ingkang wayah wau andadosakên sukaning panggalihipun, ing batos ngalêmbana dhatêng kalangkunganipun Ki Tanujaya, sarta amêmuji kalis ing sambekala dhatêng ingkang wayah.
Sarêng Bagus Burham andungkap yuswa 12 taun, kaparêngipun ingkang êmbah badhe kapuruhitakakên ngaji dhumatêng Panaraga, kapasrahakên dhatêng Kangjêng Kyai Imam Bêsari ing Gêbang Tinatar, Kangjêng Kyai Imam Bêsari wau, mantu dalêm sampeyan dalêm ingkang sinuhun kaping 4 saha sadhèrèk tunggil puruhitan kalihan Radèn Tumênggung Sastranagara. Ki Tanujaya lajêng dipun tinbalitimbali. sarta dipun paringi sumêrêp bilih ingkang wayah badhe kapuruhitakakên ngaji dhumatêng Panaraga. Ki Tanujaya ugi kadhawuhan ngêtutakên lêstari dados pamongipun, samôngsa sampun dumugi ing Panaraga Ki Tanujaya sampun ngantos pisah kalihan ingkang wayah, sarta punapa sapanêdhanipun ingkang pantês dipun pituruti, dipun sukanana, sampun ngantos kirang sênêng manahipun supados sagêd kraos sampun ngantos mulat tèngèng. Ki Tanujaya aturipun sandika, enggalipun lajêng mirantos sadaya ingkang badhe dipun angge sangu, sarta ingkang badhe [ba...]
[...dhe] kangge angsal-angsal dhatêng Kangjêng Kyai Imam Bêsari, sarêng sampun mirantos Bagus Burham lajêng kadhawuhan mangkat, ingkang dipun dhawuhi ngaturakên ingkang rama piyambak, kaparingan kanthi ingkang rama alit nama Mas Ngabèi Awijaya, sadaya sami kadhawuhan numpak kapal, ingkang êmbah amaringi sangu yatra kathahipun gangsal atus reyal, katampèkakên dhatêng Ki Tanujaya.
Botên kacariyosakên wontênipun ing margi, sarêng sampun dumugi ing Panaraga Mas Ngabèi Rônggawarsita lajêng sowan Kangjêng Kyai Imam Bêsari, ngaturakên sêratipun ingkang rama Radèn Tumênggung Sastranagara, sasampunipun sêrat dipun tampèni lajêng sami dipun paringi pasugata sawontênipun, sarêng sampun sami
ingkang rayi, wontên ing Panaraga namung nyipêng kalih dalu, lajêng nyuwun wangsul dhatêng ing nagari Surakarta, kapal tumpakanipun Bagus Burham sarta tumpakanipun Ki Tanujaya kalih pisan sami dipun tilar, amila Ki Tanujaya, kapêksa ngingah tênggan kapurih angopèni kapalipun kalih iji wau.
Kangjêng Kyai Imam Bêsari punika pancèn sampun misuwur dados pangangsoning kawruh kitab Kuran ingkang sampun dipun anggêp sampurna dening para luhur Jawi jaman kina, botên ngamungakên anaking [a...]
[...naking] para panèwu mantri kemawon ingkang sami kasuwunakên piwulang dhatêng Kangjêng Kyai Imam Bêsari, dalah putraning para gusti saha para luhur manawi badhe ngudi sampurnaning pamaosipun kitab Kuran, ugi sami kapuruhitakakên dhatêng kangjêng kyai, dados Bagus Burham anggèning kapuruhitakakên ingkang êmbah dhatêng Kangjêng Kyai Imam Bêsari wau, kala samantên pancên sampun nama anêtêpi jaman.
Adat ingkang sampun kalampahan sabên Kangjêng Kyai Imam Bêsari anampèni murid enggal, sadaya muridipun lami sami dipun kalêmpakakên, prêlu dipun têpangakèn dhatêng murid enggal ingkang nêmbe dhatêng wau, sarta dipun sumêrêpakên akrap-akrapaning bêbasan, dados tanduking bêbasanipun para murid dhatêng kancanipun, namung kantun anglampahi dhawuhipun Kangjêng Kyai Imam Bêsari kemawon, sarta lajêng sami kaparingan nêdha sêsarêngan wontên ngarsanipun kangjêng kyai, sabibaring nêdha lajêng sami kadhawuhan maos kitab utawi Kuran, miturut punapa kasagêdanipun piyambak-piyambak.
Pangintênipun Kangjêng Kyai Imam Bêsari, Bagus Burham kagalih sampun sagêd maos Kuran saha kitab-kitab, dene punika wayah buyutipun pujôngga ingkang sampun kasusra asmanipun, mila lajêng dipun taros dhumatêng kangjêng kyai, Bagus Burham ingkang dipun rêmêni maos kitab punapa Kuran, aturipun Bagus Burham [Burha...]
[...m] dèrèng sagêd ngungêlakên, wangsulan makatên punika kagalih saking rikuh tuwin saking kasujananipun kemawon, paribasan kangge warana ing kasagêdanipun, ing wêgdal punika Ki Tanujaya ugi tumut ngadhêp wontên ngajêngan, lajêng matur ing kangjêng kyai, mêngggah aturipun Bagus Burham punika wau pancèn lêrês dèrèng sagêd sayêktos, sampun ingkang maos kitab saha Kuran ingkang nama alip bengkong kemawon dèrèng mangrêtos babar pisan. Amargi nalika wontên nagari Surakarta kalêbêt dipun ugung dening ingkang êmbah, aluwung kadhawuhana ngabên jangkrik punapa ngabên kêmiri punika ragi kathah mangrêtosipun, Ki Tanujaya punika sampun kacariyos kau bêbasanipun, nanging manawi wicantên gadhah cucut sarta anggumujêngakên, kabêkta saking cucutipun, nalika Ki Tanujaya matur dhatêng Kangjêng Kyai wau sami dipun gêgujêng dening para ingkang wontên ngarsanipun kangjêng kyai, anggèning sami anggêgujêng wau botên saking anggêgujêng Bagus Burham, sami anggêgujêng cucutipun Ki Tanujaya anggènipun matur kangjêng kyai, sêling sêrêpipun Bagus Burham, ingkang sami dipun gêgujêng wau kamanah piyambakipun, saking lingsêming manahipun, sanalika lajêng nangis magêp-magêp, Kangjêng Kyai Imam Bêsari lajêng dhawuh dhatêng Ki Tanujaya, Bagus Burham kadhawuhan bêkta mantuk dhatêng pondhokan, samôngsa manahipun sampun pundhuh kemawon badhe kaparingan piwulang ingkang gampil-gampil rumiyin.
Ki Tanujaya ing batos ragi lingsêm manahipun, lingsêmipun wau dene botên nyana bilih ing Panaraga wau sabên rare ingkang umuripun sarta agêngipun sami kalihan Bagus Burham, naracak sampun sami sagêd maos kitab Kuran, namung Bagus Burham piyambak ingkang taksih kuciwa dèrèng sagêd barang-barang, ewadene inggih angrumaosi mênggah kuciwanipun Bagus Burham wau kabêkta saking pangugungipun wiwit alit mila, ananging sinamuning sêmu ngantos botên katawis bilih lingsêm ing dalêm manahipun,
sêrêpakên, ingkang sami dipun gêgujêng sadaya wau dede piyambakipun, mila benjing enjing manawi kasowanakên ngaji bilih wontên tiyang gumujêng sampun sêling sêrêp malih, sampun ingkang botên anggêgujêng dhumatêng piyambakipun, sanajan dipun gêgujênga pisan, punapadene dipun erang-eranga anggèning dèrèng sagêd dipun purih kèndêl kemawon, watêking tiyang ngalah punika bilih dipun antêpi trusing lair batos badhe malik dados mênang. Bagus Burham inggih mituhu dhatêng pituturipun Ki Tanujaya wau.
Saking kathahipun para rare ingkang sami puruhita dhatêng Kangjêng Kyai Imam Bêsari, pamulangipun kanjeng kyai ngantos botên cêkap dipun sarirani piyambak, dene ingkang kawulang dening kangjêng [kang...]
[...jêng] kyai wau, namung para murid ingkang sampun kawical kathah kasagêdanipun, inggih wontên satunggal kalih murid ingkang dèrèng sagêd dipun paringi piwulang dening kangjêng kyai piyambak, nanging punika putraning para luhur tuwin para gusti ingkang kalêbêt dados panggalihipun, sanès-sanèsipun ingkang sami dèrèng sagêd sami kadhawuhan mulang para santana kemawon.
Sarêng Bagus Burham anggèning wontên Panaraga sampun andungkap kalih wulan laminipun, kalihan para kancanipun sampun sami pundhuh sadaya, malah wontên ingkang supêkêt kados sadhèrèk tunggil yayah rena, salêbêtipun sawulan dumugi kalih wulan wau sabên ênjing sontên botên nate kèndêl anggènipun sinau, nanging sadaya ingkang sampun dipun wulangakên botên wontên ingkang kacanthèl sekêdhik-kêdhika, paribasan sabên ngadêg sampun kêsupèn ngantos andadosakên kakêning manahipun ingkang mulang.
Sabibaring ngaji ing wanci ênjing, para kancanipun sami dipun ajak dhatêng lèpèn angupados ulam, manawi lèpènipun nuju alit, pangupadosipun ulam ngantos kaplantrang sadintên muput sawêg mantuk, sadumuginipun ing pondhokan ulamipun lajêng kaolah, manawi sakintên kantun anggènipun ngaji kancanipun ingkang sami ngaji dipun wêling kapurih mamitakên sêngadi sakit badanipun, manawi kangjêng kyai nuju anjênêngi mulang inggih,
asring utusan andangu punapa ingkang dipun sakitakên, mênggah pandangunipun kangjêng kyai dhatêng Bagus Burham wau, têmênipun namung kagêm tata krami kemawon, ananging sajatosipun sampun uninga bilih Bagus Burham punika botên majêng dhatêng ngaji, ingkang dipun sênêngi namung kasênêngan ingkang mawi waragad amborosi, sanajan ing batos pancèn botên rêna dhatêng sadaya ingkang dipun lampahi Bagus Burham, saupami botên ngèngêti dhatêng ingkang êmbah ingkang sampun dados sadhèrèk tunggil guru kalihan kangjêng kyai, sagêd ugi dipun antukakên dhatêng Surakarta, ewadene manawi taksih dipun lajêng-lajêngakên, inggih mêsthi badhe kaantukakên dhatêng Surakarta, prêlunipun sampun ngantos anênulari dhatêng kônca-kancanipun, sarêng saya dangu botên wontên indhaking kasagêdanipun, Ki Tanujaya lajêng dipun timbali dhatêng ngarsanipun Kangjêng Kyai Imam Bêsari, sarêng sampun sowan, dipun paringi pangandika: kadhawuhan anyêrêp-nyêrêpakên dhatêng Bagus Burham, supados tumêmên anggènipun
Saunduripun Ki Tanujaya saking ngarsanipun kangjêng kyai, sasagêd-sagêd inggih mituturi dhatêng Bagus Burham, kapurih angèstokakên dhawuhipun kangjêng kyai ingkang dhumatêng piyambakipun, Bagus Burham inggih anyagahi, ananging
saya lami malah tambah-tambah kasênênganing manahipun ingkang ambêborosi, ingkang sawau bênthik, bengkat, tor, malah sapunika lajêng rêmên gimêr, kêplèk, kècèk, nganggur-angguripun ombag bèji tuwin lumah kurêp.
Sarêng sampun antawisipun sataun, sangunipun Ki Tanujaya sampun nipis, malah kapalipun kalih pisan sampun sami dipun sade, yatra pêpajênganipun ugi sampun kangge bêtah sarta kangge nguja kêkajênganipun Bagus Burham wau, badhe nyuwun kintunan arta dhatêng Surakarta namung tansah pakèwêd manahipun, sapisan botên wontên ingkang dipun kèngkèn, kaping kalih dèrèng mèmpêr bilih sangunipun yatra dumugi sapunika sampun têlas, môngka manawi dipun garap kalayan pangatos-atos, yatra gangsal atus reyal makatên manawi namung kangge kabêtahanipun tiyang kalih kemawon, salêbêtipun kalih taun mêsthi dèrèng têlas, môngka punika sawêg angsal sataun langkung sakêdhik, sangunipun sampun nipis, kapalipun kalih pisan sampun dipun sade, mila Ki Tanujaya manawi angraosakên momonganipun sakalangkung rudatosing manahipun, langkung malih manawi nyumêrêpi lêlampahaning awakipun anggèning botên angsal manah Kangjêng Kyai Imam Bêsari, saya susah sangêt manahipun, amila sasagêd-sagêd kajawi namung badhe angêndhak kêkajênganing momonganipun ingkang kirang prêlu, sarta ingkang
anukulakên dhatêng maksiyatan, sarêng sangunipun kantun sadasa reyal, lajêng wontên utusanipun Radèn Tumênggung Sastranagara dhatêng Kangjêng Kyai Imam Bêsari, angaturakên angsal-angsal warni warni, wêdalan ing nagari Surakarta, sarta nyuwun kabar kawontênanipun ingkang wayah ingkang kasuwunakên barkah Kangjêng Kyai Imam Bêsari, punapa sampun kathah kasagêdanipun, sarêng sêratipun Radèn Tumênggung Sastranagara sampun dipun tampèni Kangjêng Kyai Imam Bêsari, sarta sampun dipun waos, utusanipun radèn tumênggung wau lajêng ngaso dhatêng pondhokan, sadumuginipun ing pondhokan lajêng kêpanggih Bagus Burham kalihan Ki Tanujaya, amaringakên angsal-angsal kintunan saking ingkang rama sarta ingkang êmbah, punapa dene maringakên kintunan yatra dhatêng Ki Tanujaya kathahipun kalih atus reyal, sarta andangu kadospundi kawontênanipun Bagus Burham wontên ing Panaraga, kraos punapa botên, tuwin anggènipun ngaji punapa sampun kathah kasagêdanipun, Ki Tanujaya sakalangkung pakèwêd manahipun, badhe ngaturakên punapa wontênipun rumaos manawi angsal dêduka saking ingkang êmbah radèn tumênggung, badhe dipun alingi kuwatos manawi kangjêng kyai amadulakên punapa kawontênanipun, pêpuntoning manah inggih prasaja punapa ingkang dipun lampahi Bagus Burham sabên dintên, sakalih-kalihipunkalih-kalihipun (dan di tempat lain). sami kawêdal pangunguning manahipun.
Sanès dintên Kangjêng Kyai Imam Bêsari amangsuli sêratipun Radèn Tumênggung Sastranagara, amratelakakên punapa kawontênanipun Bagus Burham anggènipun sinau wontên ing Panaraga, sarta botên kasupèn panacadipun dhatêng Ki Tanujaya anggèning sangêt pangugungipun dhatêng Bagus Burham, amila prayoginipun Ki Tanujaya aluwung dipun timbalana dhatêng Surakarta kemawon,
Sawangsuling utusanipun Radèn Tumênggung Sastranagara, sarêng sampun
Bagus Burham anggènipun sinau sampun langkung sataun, môngka limrahipun sadaya rare ingkang sami sinau sabên samantên laminipun, sampun mêsthi sagêd maos kitab Kuran, apêsipun sampun katam rambah kalih, utawi kaping tiga, môngka manawi Bagus Burham sampun ingkang maos dhatêng kitab Kuran, dhatêng turutan kemawon dèrèng katam, amila supados sampun ngantos kaparan tutuh, kangjêng kyai mundhut panimbang dhatêng para guru sadaya, kadospundi anggèning nyatiyari, sagêdipun mituhu kados rare sanès-sanèsipun, [sanès-sa...]
[...nèsipun,] aturipun para guru wau, sarèhning wontênipun kados makatên wau kabêkta saking pangugungipun Ki Tanujaya, amila sêtiyaripun botên wontên malih kajawi namung kapisahakên kalihan Ki Tanujaya, amargi manawi taksih dipun êmong dening Ki Tanujaya, salaminipun botên wande namung dados rare ugungan kemawon, ananging Kangjêng Kyai Imam Bêsari botên wêntala ngesahakên dhatêng Ki Tanujaya bilih botên mawi jalaran sabab ingkang prêlu, makatên malih bab punika, sarèhning sampun kapratelakakên dhatêng ingkang êmbah sagêd ugi sanès dintên Ki Tanujaya lajêng dipun timbali dhatêng nagari Surakarta.
Salêbêtipun Bagus Burham wontên ing Panaraga, pangêmongipun Ki Tanujaya rumaosing manahipun inggih sampun anêtêpi punapa pawêlingipun ingkang êmbah ingkang kadhawuhakên dhatêng Ki Tanujaya piyambak, sadaya panêdhanipun sampun ngantos dipun sulayani, kadhawuhan amituruti kemawon, môngka wontênipun ing sapunika sami dipun lêpatakên, punika pancên dede lêpatipun Ki Tanujaya, ewadene manawi wontên ingkang dumuk kalêpatanipun Ki Tanujaya, punika inggih botên badhe angatingalakên lêrêsipun, malah lairipun angrumaosi, kêthuling manahipun Bagus Burham sarta anggènipun rêmên dhatêng kasênêngan ingkang ambêborosi dhatêng wêdaling yatra, punika inggih saking piyambakipun, dene [de...]
[...ne] botên wêntala anyrèngêni dhatêng Bagus Burham, nanging ing batos satêmênipun ngiras kangge nyobi dhatêng kodratipun Bagus Burham, kadospundi kadadosanipun ing têmbe, punapa sagêd cocog kalihan pamêcanipun para linangkung ingkang sampun dipun mirêngakên, kados punika kosok wangsul kalihan karsanipun Kangjêng Kyai Imam Bêsari, môngka rintên dalu botên kèndêl-kèndêl anggèning angraosakên dhatêng Bagus Burham, dene salaminipun dèrèng nate mriksa rare bêlêr sarta nakal kados punika, malah ingkang sampun kalampahan sabên wontên rare nakal kados punapa, manawi sampun kacaosakên dhatêng kangjêng kyai, ingkang sampun kalampahan nakalipun lajêng ical, têmahan lajêng andadosakên kabingahaning tiyang sêpuhipun, beda kalihan Bagus Burham punika, mindhak dintên mindhak bêlêripun, mindhak wulan mindhak nakalipun, dalah kasênênganipun kemawon inggih mindhak, kangjêng kyai ngantos rumaos kewran panggalihipun, dadakaning panggalihan lajêng andhawuhakên dhatêng para murid-muridipun sadaya kadhawuhan jothak dhatêng Bagus Burham, manawi wontên ingkang aruh-aruh agêngipun angêmpali, badhe dipun paringi pidana ingkang langkung awrat, ewadene manawi Bagus Burham sampun katingal sae sarta sampun mituhu anggènipun ngaji, lajêng kadhawuhan wawuh malih, nanging sampun ngantos wawuh piyambak bilih dèrèng dipun dhawuhi dening kangjêng [kang...]
[...jêng] kyai, aturipun sadaya rare sami sêndika sêdya badhe angèstokakên, sarta lajêng kalampahan sami anjothak dhatêng Bagus Burham, namung putranipun Bupati Samarata piyambak ingkang botên angèstokakên, taksih wanuh kalihan Bagus Burham, nanging rare-rare sami ajrih ngaturakên dhatêng kangjêng kyai, amargi putranipun Bupati Samarata wau wontên ing Panaraga kajèn keringan piyambak, dados rare-rare wau inggih sami ajrih dhatêng piyambakipun, wantuning rare wêgdal wau Bagus Burham inggih radi kêndhak sawatawis, saking botên wontên ingkang dipun ajak dolanan kados sabênipun, amila lajêng mêmpên wontên ing pondhokan kemawon, malah lajêng kamidilêpên ajrih ngaji dhatêng ngajêngan, sanadyan punika prakawis rèmèh, prêlunipun namung kangge ngapokakên Bagus Burham, Ki Tanujaya inggih sampun mangrêtos bilih bab punika namung kangge ngapokakên kemawon, nanging bilih anyumêrepi aliting manahipun Bagus Burham, langkung malih manawi angraosakên anggèning kamidilêpên lajêng ajrih botên purun ngaji, punika manahipun katingal wêlas sangêt, amila lajêng badhe damêl rekadaya kawêlèhipun para rare-rare ingkang sami anjothak dhatêng Bagus Burham wau, sagêda sami ngajak wanuh piyambak botên saking dhawuhipun kangjêng kyai, gêlaripun anaros dhatêng putranipun ingkang Bupati Samarata, punapa [puna...]
[...pa] sariranipun kapengin badhe sumêrêp dhatêng lêlêmbat ing Panaraga ngriki, manawi kaparêng Ki Tanujaya sagah badhe nyumêrêpakên, nanging mawi kajanji sampun ngantos kawuningan kalihan kangjêng kyai, wicantênipun Ki Tanujaya makatên wau dipun sêngaja wontên ngajêngipun para rare-rare kathah, pamrihipun supados sami kapengina, ingkang putra Bupati Samarata sakalangkung bingah ing manahipun, lajêng daya-daya tumuntêna dipun sumêrêpakên, sanalika ugi lajêng dipun sumêrêpakên.
Patrapipun anyumêrêpakên dhatêng lêlêmbat wau mawi sarana githokipun ingkang dipun sumêrêpakên mawi dipun usap kaping tiga, sanalika lajêng sumêrêp wêwêrnèn warni-warni ingkang wujudipun sami dèrèng nate sumêrêp, wontên ingkang wujud sato kewan, wontên ingkang wujud tiyang namung kantun rongkongan saha balung kemawon, wontên ugi ingkang taksih wêtah wujud tiyang lugu, sadaya wau rumaosipun ingkang sami dipun sumêrêpakên, rikating lampahipun kados ibêring pêksi, wêwêrnèn ingkang sami dipun sumêrêpi wau saking cariyosipun Ki Tanujaya inggih punika jiwaning manungsa ingkang sampun abadan alus, limrahipun dipun wastani amarayang, wantuning rare badhe sumêrêp wêwêrnèn ingkang dèrèng nate sarawungan, sanalika lajêng ngêbyuk sadaya nêdha wawuh dhatêng Bagus Burham, sarta lajêng nêdha supados sami dipun sumêrêpakên, sadaya ugi lajêng [la...]
[...jêng] sami dipun sumêrêpakên, kawontênanipun sami kalihan ingkang sampun dipun sumêrêpi putranipun Bupati Samarata, rare-rare sami agumyak-gumyak nglairakên kasênênganing manahipun, nanging ugi wontên ingkang ajrih utawi gila, dene ingkang ajrih utawi gila wau ulatipun katingal pucêt, badanipun sami asrêp sarta andharêdhêg, dene manawi badhe anyirnakakên wawêrnèn wau, githokipun inggih ugi dipun usap malih, nalika rare-rare wau sawêg sami kasumêrêpakên sapisan kaping kalih, taksih radi wani-wani angas, wontên ingkang kirig-kirig sêmu kamigilan, nanging sarêng sampun kulina sabên dintên dipun sumêrêpakên, lajêng botên wontên ingkang sami kamigilan utawi ajrih, malah lajêng tuman sabên dintên nêdha dipun sumêrêpakên.
Kalangkunganipun Ki Tanujaya ingkang makatên wau, botên ngêmungakên rare-rare kemawon ingkang rêmên sumêrêp wujuding lêlêmbat, dalah tiyang sêpuh ugi kathah ingkang sami rêmên aningali, wiwit punika rare-rare lajêng botên wontên ingkang sami anjothak dhatêng Bagus Burham, sadaya lajêng pulih malih sami rukun kados ingkang sampun, malah sami angatingalakên ajrihipun, amila Bagus Burham lajêng rumaos badhe kadumugèn malih kasênênganipun kados ingkang sampun
dêdukanipun dhatêng Ki Tanujaya, kagalih ananêm wiji ngèlmu singkir dhatêng muridipun, tuwin dhatêng tiyang sanèsipun, karsanipun kangjêng kyai bab punika manawi botên tumuntên dipun sirêp, sagêd ugi anggêgêmpal piyandêling para rare dhatêng kangjêng kyai, sanalika Ki Tanujaya lajêng kadhawuhan sowan dhatêng ngarsanipun kangjêng kyai, sarêng sampun sowan, botên mawi pandangon malih, Ki Tanujaya lajêng dipun dukani akathah-kathah, sarta kaundhamana bab kawontênanipun Bagus Burham anggèning kêthul, budhêng, bodho, rêmên ngabotohan, punika botên liya saking pandamêlipun Ki Tanujaya piyambak. Dalah rare-rare sanès-sanèsipun badhe dipun tuntuni ingkang botên lêrês, saking sangêding dêduka sadaya ingkang sami wontên ngarsanipun kangjêng kyai, sami katingal gêtêr manahipun, amargi salaminipun kangjêng kyai botên nate angêdalakên dêduka ingkang kados makatên santêripun, langkung malih Bagus Burham, saking ajrihipun saupami dipun irisa botên mêdal êrahipun, wasana Ki Tanujaya lajêng dipun dhawuhi kesah saking Panaraga, dene Bagus Burham kadhawuhan nilar badhe botên kirang ingkang kadhawuhan angopèni. Ki Tanujaya botên sagêd angendhani dêdukanipun kangjêng kyai dhatêng awakipun, amargi dêdukanipun kangjêng kyai mapan sangêt dhatêng pangêlèsing [pangêlè...]
[...sing] kalêpatanipun, sagêdipun Ki Tanujaya namung ngaturakên pêjah gêsang tuwin nyuwun pangapuntên, mugi lêstantuna ngêtutakên momonganipun, ing wingking badhe dipun èngêt-èngêt badhe botên anglampahi makatên malih, tuwin badhe angèstokakên sadaya dhawuhipun kangjêng kyai, punapa dene sagah angêrêngi
ingkang kathah-kathah, kêdah botên Ki Tanujaya namung kadhawuhan mantuk dhatêng nagari Surakarta, amila aturipun Ki Tanujaya namung sandika, sarta lajeng mundur dhumatêng ing pondhokan.
Sadumuginipun ing pondhokan Ki Tanujaya sakalangkung susah manahipun sarta lajêng angrumaosi ing kalêpatanipun ingkang sampun dipun lampahi sadaya, ananging sarèhning dukanipun kangjêng kyai sampun botên kenging dipun sêtiyari lilihing panggalihipun, pêpuntoning manahipun namung sumendhe dhatêng ingkang damêl gêsang, nanging sarèhning Ki Tanujaya sampun kalajêng botên sagêd pisah kalihan Bagus Burham, tekading manahipun dhatênga ing pundi-pundi inggih badhe kabêkta.
Ngajêngakên wisan damêl rare-rare ingkang sami ngaji dhatêng masjid sampun sami bibaran, sadumugining pondhokan sami anjujug prênahing panggenanipun piyambak-piyambak. Bagus Burham inggih anjujug pêrnahing panggenanipun piyambak, ingkang lajêng [la...]
kalihipun sami akaca-kaca, punapa dene rare-rare ingkang sami trêsna dhatêng Ki Tanujaya sami pating dharèpèl angatingalakên prihatosing manahipun manawi Ki Tanujaya saèstu kalampahan kesah badhe botên wontên ingkang dipun angge sêpuh-sêpuh wontên ing pondhokan, rumaos sampun botên wontên ingkang dipun angge andêl-andêl.
Ki Tanujaya anggagas kadospundi sakecanipun ingkang badhe dipun lampahi, punapa mantuk dhatêng Surakarta punapa têrus kesah suwita dhatêng Kadhiri, pangudaraosing manahipun pating salêbar dèrèng wontên ingkang dipun antêpi, sarêng sampun wancinipun rare-rare sami nêdha, Bagus Burham lajêng dipun ajak kesah Ki Tanujaya, prêlunipun
saking wêgdal wau Ki Tanujaya botên sagêd abêbêthak tuwin olah-olah, jalaran saking sawêg angraosakên susahing manahipun, ngantos sagêd kasupèn dhatêng prêlunipun ingkang dipun tindakakên sabên dintên, ingkang matênmakatên. wau katôndha saking kandêl sangêt susahing manahipun, sadumugining jawi Bagus Burham lajêng dipun jajakakên sêkul ulam satuwukipun, sarêng sampun dumugi anggènipun nêdha, lajêng dipun ajak wangsul dhatêng
sêmbahyang mahrib, sadumuginipun ing mêsjid lajêng sami pêpujian ngiras ngêntosi rawuhipun kangjêng kyai, wêgdal wau namung Bagus Burham piyambak ingkang botên tumut dhatêng masjid, saking ngandhut kuwatos bilih lajêng dipun tilar kesah kalihan Ki Tanujaya, sarêng rare-rare sampun têlas sami dhatêng mêsjid sadaya, Bagus Burham lajêng dipun pituturi, badhe dipun aturakên kangjêng pangeran adipati ing Kadhiri, wangsulanipun Bagus Burham namung manut punapa sakajêngipun Ki Tanujaya, sarêng sampun dumugi anggènipun mituturi, Bagus Burham dipun purih lumêbêt dhatêng mêsjid, nanging dipun wêling sampun ngantos baribin kalihan para kancanipun, manawi ngantos kadêngangan mindhak botên prayogi, Bagus Burham inggih lajêng amiturut dhatêng mêsjid, sadumuginipun ing masjid kalêrêsan wêgdal wau kangjêng kyai dèrèng rawuh, mila lajêng momor kancanipun tumut pêpujian kados sabênipun.
Sarêng srêngenge sampun sêrap, dilah ing mêsjid sampun sami dipun sumêdi sadaya, botên watawis dangu kangjêng kyai lajêng rawuh, anjujug ing paimananpaimaman (dan di tempat lain). kados ingkang sampun kalampahan, sabakdanipun sêmbahyang Mahrib, rare-rare lajêng sami andumugèkakên ngaji ngantos jam sanga sontên, sabibaripun ngaji lajêng sami ngaso dhatêng pondhokanipun piyambak-piyambak, [piyambak-pi...]
[...yambak,] sadumuginipun pondhokan lajêng sami nêdha punapa sawontênipun, ingkang kasêmbadan panêdhanipun inggih sae, ingkang botên kasêmbadan inggih namung sawontênipun kemawon dene ingkang botên
Caranipun rare kawulangakên ngaji wontên ing pondhok Panaraga, sandhang têdha sapirantosipun, sami ambêkta piyambak, botên dados têtanggêlaning gurunipun, manawi rare-rare wau anaking para priyantun sarta putraning para luhur tuwin anaking para hartawan, ingkang kathah sami dipun bêktani pamomong dening tiyang sêpuhipun, manawi anaking tiyang alit ingkang botên kasêmbadan, kawontênanipun sami amêmêlas, amargi satêlasing pambêktanipun sangu, lajêng sami katêksa angupados sandhang têdha piyambak-piyambak, manawi rare sampun umur gangsal wêlas utawi wolulas taun, wontênipun ing ngrika ragi botên mêmêlas gêsangipun, dene sasêlanipun ngaji sampun sagêd nyambi bêbêrah utawi nyambut damêl sanès-sanèsipun, ingkang kathah lajêng sami nyantri, anggarap sabinipun tiyang sakiwa têngênipun ngriku, melikipun sagêd mêsthi têtêdhanipun sabên dintên, benjing mangsanipun panèn sami katumbasakên pangangge samurwatipun, wangsul ingkang sawêg umur
kalih wêlas taun mangandhap, punika saya sakalangkung anggènipun mêmêlas, manawi botên dipun pitulungi kancanipun ingkang sami kacêkapan, ingkang dipun têdha sabên dintênipun saking anggènipun pêpariman dhatêng ing padhusunan, saupami lêlampahan makatên punika sampuna sampun dados caranipun, pancèn inggih kirang prayogi dipun lampahi, sarêng sampun dados caranipun kala samantên inggih sami sakeca kemawon anggènipun anglampahi, malah kangge umuk-umukan kathahing angsal-angsalanipun. Inggih manawi rare wau sêpuhipun lajêng èngêt dhatêng lêlampahanipun kala alit, pangupadosipun kasagêdan kalayan anglampahi lara lapa, nanging manawi sêpuhipun lajêng kapatuh tuman dhatêng pêpariman, kados dene ingkang sami dipun sipati ing môngsa kala, punika dhatêng sawangan pancèn botên sae, mênggah ingkang makatên wau namung saking botên dipun manah panjang kemawon.
Amangsuli cariyosipun Ki Tanujaya anggènipun badhe kesah dhatêng Kêdhiri, wiwit sontên sampun anglêmpakakên barang-barangipun ingkang sakintên kuwawi kabêkta piyambak, sarêng sampun rampung pangrakitipun, lajeng ngaso dhatêng patilêman, sêdyanipun sêgêda ngaso tilêm sawatawis, nanging tansah kalisikan botên sagêd tilêm-tilêm, awit angraosakên badhe kadospundi kadadosaning lêlampahanipun, sarêng sampun [sampu...]
[...n] wanci sawung kaluruk, ing pondhokan ngriku sampun botên wontên sabawanipun tiyang mêlèk, Ki Tanujaya lajêng anggugah Bagus Burham, sarêng sampun tangi lajêng dipun ajak mangkat malampah dalu, Bagus Burham inggih botên mawi suwala, lajêng miturut kemawon, dene barangipun ingkang dipun bêkta, namung sangunipun yatrra kalihan sandhang panganggenipun, sanès-sanèsipun sadaya sampun sami dipun titipakên dhatêng pamomongipun putraning Bupati Samarata, lampahipun Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham daya-daya sagêda dumugi ingkang dados sêdyaning manahipun, sarêng sampun bangun enjing lampahipun dumugi watêsing bawah kitha Panaraga, namung ngaso sawatawis lajêng mangkat malih andumugèkakên lampahipun, sarêng sampun wanci wisan damêl ênèm (antawisipun jam 10) lajêng kèndêl wontên ing dhusun Mara, anjujug griyanipun tiyang nama Kasan Ngali, kamisêpuhipun ing dhusun Mara wau, kaprênah sadhèrèkipun misan kalihan Ki Tanujaya, kalêrêsan ing wêgdal wau Kasan Ngali sawêg dhatêng saking sabin, dèrèng ngantos anyèlèhakên paculipun, lajêng katungka dhatêngipun Ki Tanujaya ingkang sêmunipun anawung sungkawa,
sami rêrangkulan kados kupu tarung, sakalih-kalihipun sami nangis [na...]
[...ngis] anggêlolo, kados tiyang kasripahan, Bagus Burham botên pisah ambondhèti wontên sawingkingipun Ki Tanujaya kemawon, Bok Kasan Ngali ingkang sadangunipun sawêg bêbêthak wontên ing pawon, mirêng tangising semahipun anggèning bêbêthak lajêng dipun tilar, dipun kintên ingkang jalêr amanggih sabab ingkang anjalari kasangsaraning
bilih kapanggih sadhèrèkipun ingkang pisah sampun gangsal wêlas taun laminipun, sarêng sampun sami satata, Kasan Ngali marentah dhatêng rencangipun kapurih nuthuk kênthong angundangi anak-anakipun, botên antawis dangu anak-anakipun sami dhatêng sarimbitan kalihan semahipun, sanalika punika griyanipun Kasan Ngali katingal rêgêng kados tiyang gadhah damêl, tôngga têpalih ingkang pamirêngipun kantun lajêng sami anusul tumut anjagongi, Kasan Ngali marentah anakipun kapurih maragad maenda satunggal, dipun angge angauli dhatêngipun Ki Tanujaya, Kasan
kalih wêlas pangolahipun sêkul ulam sampun rampung sadaya, Bok Kasan Ngali lajêng lumêbêt ing griya ngancani dhatêng Ki Tanujaya tuwin
tamunipun kaajak nêdha sêsarêngan kalihan para tôngga têpalihipun sadaya, panêdhanipun sami katingal rahab botên wontên ingkang gadhah pakèwêd, sarampunging panêdhanipun lajêng sami atêturuh piyambak-
tuwin Bagus Burham lajêng sami mapan tilêman, labêtipun sayah arip dèrèng patosa dangu sakalih-kalihipun lajêng sami tilêm kapati.
Saking arip tuwin sayahipun, Ki Tanujaya kalihan Bagus Burham anggènipun tilêm ngantos jam gangsal sontên dèrèng sami tangi, Bok Kasan Ngali pangruktinipun wedang panganan sampun rampung sadaya, lajêng katata wontên ing ambèn sacêlaking patilêmaning tamunipun, nanging wedangipun dèrèng sami dipun êlèri,
amargi tanginipun dèrèng tamtu, mangke kemawon samôngsa tamunipun sampun sami tangi wedangipun lajêng dipun êlèri, supados taksih angêt, dados pangombenipun karaos sêgêr.
badhe pisêgah ing tamunipun ingkang kaladosakên sontên punika mangke, sampun tunggil wêrni kalihan ingkang kaladosakên siyang punika wau, sarampungipun anggèning mituturi semahipun lajêng prentah dhatêng rencang-rencangipun, kapurih rêrêsik griya ngajêng, sakiwa têngêning griya, tuwin angisèni kolah, manawi sadhèrèkipun badhe adus sampun ngantos pados toya piyambak.
Sarêng ngajêngakên jam nênêm sontên Ki Tanujaya saha Bagus Burham sampun sami tangi, lajêng dipun purugi Kasan Ngali jalêr èstri kalihan ngatingalakên rêsêping manahipun, ingkang èstri lajêng angêlèri wedang kawan cangkir, ingkang kalih tamunipun, ingkang kalih Kasan Ngali piyambak jalêr èstri, tamunipun dipun acarani ngombe wedangipun mupung
salêbêtipun adus raosipun sakalangkung sêgêr, sayah aripipun sampun lajêng botên karaos babar pisan, sarampungipun adus sami dipun irit dhatêng griya malih, tiyang tiga lajêng sami sêmbahyang mahripmahrib. wontên ing ambèn ngriku kemawon, sabakdaning
rahabing panêdhanipun ugi botên beda kalihan siyang punika wau, mila andadosakên bingahing manahipun Kasan Ngali jalêr èstri, dene pisêgahipun dipun rahabi trusing lair batos, sarampunging panêdhanipun, sadaya dipun purih nglorot rencangipun Kasan Ngali ingkang kapurih tugur wontên ing griya ngajêng, Ki Tanujaya taksih andumugèkakên lêlinggihan kalihan Kasan Ngali jalêr èstri, angrêmbag lêlampahanipun ingkang sakintên kamanah prayogi. Sarêng sampun jam kalih wêlas dalu lajêng sami ngaso tilêman.
Kasan Ngali punika sampun kacariyosakên dados kamisêpuhipun ing dhusun Mara, rèhipun tiyang sadaya sadhusun sami anglurah dhatêng Kasan Ngali sadaya, ingkang dados têdhanipun awarni sabin karya sadasa, kajawi sabin samantên wau kawênangakên anampèni [ana...]
[...mpèni] takêr têdhak saking ladosanipun tiyang sadasa dhusun wau sarêng panggenanipun angladosakên bau suku dhatêng kawadanan sabên sadasa dintên tiyang sadasa, ladosanipun yatra namung kawan dasa reyal ing dalêm sataun, ingkang jalêr panggaotanipun têtanèn ngiras anglampahakên padhukunan, ingkang èstri sade bêrasansadean bêras. wontên ing griya, kadhingkala asring nindakakên gêgramèn jêne sela, manawi wontên para priyantun tuwin para sanak sadhèrèk ingkang mêling barang mas intên, mila gêsangipun kalêbêt sakeca, griyanipun agêng-agêng sampun pêpak, maesanipun saamêt? maendanipun atusan, ayamipun sampun tanpa wicalan, lumbungipun manggèn sawetan gandhok ingkang wetan, pantunipun kêbak, pakaranganipun wiyar malumah, têtanêmanipun warni-warni, panatanipun sae, sawanganipun rêsik gumarining labêt kopèn sabên dintên, kabêkta saking wêkêlipun Kasan Ngali, dados rencang-rencangipun sami katularan wêkêl sadaya, sabên dintên tanpa kèndêl para tiyang ingkang sami nêdha pitulungan dhatêng Kasan Ngali, ingkang sampun kadumugèn sêdyanipun, sami angantuk-antuki ingkang dadosakên kasênênganing manahipun, mila sabobotipun kamisêpuh griya dalah pakaranganipun saisèn-isènipun sadaya, botên kawon kalihan dalêming priyantun wadana.
Ki Tanujaya sarta Bagus Burham anggèning kampir wontên ing
dhusun Mara sampun sawulan laminipun, pancèn sêdyaning manahipun inggih badhe botên dangu, malah sagêda lajêng daya-daya dumugia nagari Kadhiri, nanging sabên badhe mangkat lajêng dipun bondhèti dening Kasan Ngali jalêr èstri, sêngadinipun wêrni-wêrni kemawon, sarta tansah dipun sêmadosi dèrèng wontên wahyaning môngsa kala, kapurih angrêrêmakên wontên ing Mara kemawon rumiyin, benjing samôngsa sampun pinanggih ingkang prayogi dipun lampahi, Kasan Ngali sagah ngêtêrakên piyambak.
Gêntos ingkang kacariyos, sakesahipun Ki Tanujaya kalihan Bagus Burham saking pondhok Panaraga, enjingipun Bagus Burham badhe dipun jak kancanipun dhatêng lèpèn, dipun padosi dhatêng pundi-pundi botên pinanggih, ngantos dipun padosi dhatêng warung dhatêng panggenan ingkang adatipun dipun ambah sabên dintên mêksa botên wontên, môngka wadhahipun prabot saha wadhah pirantos sanès-sanèsipun, botên ewah taksih wêtah sadaya, sarêng tita dipun padosi dhatêng pundi-pundi botên wontên, rare-rare wau lajêng lapur dhatêng
kaparêng aniti pariksa barang gadhahanipun Bagus Burham, sarêng kadhawuhamkadhawuhan. [kadha...]
[...wuham] bikak, isinipun sampun botên wontên sadaya, dados kantun wadhah kemawon, sarampungipun anggèning mariksa, lajêng dangu dhatêng salah satunggiling pamomong, punapa wontên ingkang dipun ajak raosan kalihan Ki Tanujaya, sarta punapa wontên ingkang sumêrêp mangkatipun, aturipun sami botên wontên ingkang dipun ajak raosan, utawi botên sumêrêp mangkatipun, kangjêng kyai ragi katingal kodhêng panggalihipun, wusana lajêng kondur dhatêng dalêmipun, sadumugining dalêm utusan abdi kadhawuhan animbali para guru sadaya, sarêng sampun sami sowan dipun pundhuti panimbang, kesahipun Ki Tanujaya kalihan Bagus Burham wau, saking pangintênipun mantuk dhatêng Surakarta punapa botên, aturipun para guru-guru wau awarni-warni, wontên ingkang ngintên mantuk dhatêng Surakarta, wontên ingkang ngintên botên, nanging saupami botên mantuk dhatêng Surakarta badhe lajêng dhatêng pundi purugipun, kaparêngipun kangjêng kyai supados botên kaparan tutuh badhe utusan dhatêng Surakarta, ngaturi uninga dhatêng Radèn Tumênggung Sastranagara, murih botên andadosakên panggalihipun, ingkang kautus gurunipun ingkang mulang Bagus Burham, prêlunipun kangge sêksi, manawi wontên pandangunipun radèn tumênggung, sagêd ngaturakên punapa kawontênanipun, kangjêng kyai lajêng damêl sêrat ingkang badhe kaaturakên RadanRadèn. Tumênggung Sastranagara, sarêng sêrat sampun [sa...]
[...mpun] dados lajêng kaparingakên dhatêng ingkang badhe kautus wau, enjingipun lajêng kadhawuhan mangkat.
Botên kacariyosakên wontênipun ing margi, utusanipun Kangjêng Kyai Imam Bêsari, sampun dumugi ing dalêm Sastranagaran, lajêng dipun panggihi Radèn Tumênggung Sastranagara, sasampunipun angaturakên rêrakêtaning sadhèrèkan, lajêng ngaturakên sêrat, sarêng sêrat sampun katampèn, lajêng kawaos dumugi satamatipun, satamating pamaosipun sêrat wau Radèn Tumênggung Sastranagara ragi kodhêng panggalihipun, utusanipun kangjêng kyai lajêng dipun dangu, kadospundi lêlampahanipun ingkang wayah utawi Ki Tanujaya wêgdal wontên Panaraga, ingkang kadangu inggih lajêng matur punapa kawontênanipun ingkang wayah Bagus Burham tuwin Ki Tanujaya ingkang sampun dipun sumêrêpi, sami kalapurakên sadaya, Mas Ngabèi Rônggawarsita lajêng dipun timbali ingkang rama Radèn Tumênggung Sastranagara, sarêng ingkang putra sampun sowan, lajêng dipun paringi sumêrêp sêratipun Kangjêng Kyai Imam Bêsari, sêrat wau sasampunipun dipun waos, ingkang putra nyuwun cumadhong dhawuh, mênggah kesahipun Ki Tanujaya wau punapa lajêng utusan madosi, punapa anyrantosakên dhatêngipun, wangsulanipun ingkang rama prayogi dipun padosi ingkang ngantos sagêd pinanggih, nanging bab punika kadhawuhan nyumpêt ingkang rapêt, sampun ngantos wara-wara [wara-wa...]
[...ra] dhatêng sanès-sanèsipun, manawi ngantos kamirêngan ingkang garwa saha ingkang putra mantu, mindhak kirang prayogi, utusanipun kangjêng kyai lajêng kadhawuhan ngaso rumiyin, sanès dintên badhe dipun paringi wangsulan, sarta lajêng dipun irit dhatêng ing pondhokan, Mas Ngabèi Rônggawarsita lajêng dipun dhawuhi ingkang rama, mênggah kesahipun Ki Tanujaya tuwin ingkang wayah, punika satêmênipun pancèn sawêg dipun angge lêlampahan kalihan ingkang damêl gêsang, benjing bilih sampun wancinipun inggih badhe sagêd pinanggih, dene pinanggihipun badhe wontên sakiwatêngênipun kitha Madiun kemawon, nanging lajêng wangsul dhatêng Panaraga malih, ewadene sarèhning tata krami punika kêdah botên dipun tilar, Radèn Tumênggung inggih badhe utusan madosi, sarêng sampun kalih dintên, utusanipun Kangjêng Kyai Imam Bêsari dipun timbali, sarêng sampun sowan lajêng dipun paringi dhawuh, paringipun sêrat kangjêng kyai sampun dipun tampèni piyambak, sakalangkung panuwunipun, ing mangke radèn tumênggung ngaturakên sêrat wangsulan katur Kangjêng Kyai Imam Bêsari, sêrat lajêng kaparingakên, kalihan kaparingan sarana sacêkapipun kangge sangu wontên ing margi, sarêng utusan wau sampun wangsul, Radèn Tumênggung Sastranagara lajêng animbali abdi panongsongipun nama Ki Jasana, sarêng sampun sowan, dipun paringi sumêrêp lêlampahanipun [lêlampahanipu...]
[...n] ingkang wayah wontên ing Panaraga, Ki Jasana sakalangkung pangunguning manahipun, amila lajêng nyuwun cumadhong dhawuh mênggah sakecanipun kadospundi, dhawuhipun Radèn Tumênggung Ki Jasana badhe kautus amadosi, nanging anggènipun amadosi anjujuga ing Madiun kemawon, manawi dèrèng sagêd pinanggih kadhawuhan anlatosi kemawon, dangu-dangu badhe sagêd pinanggih, aturipun sêndika, enjingipun lajêng kadhawuhan mangkat sarta dipun paringi waragading lampah sacêkapipun.
Amangsuli cariyosipun Ki Tanujaya kalihan Bagus Burham, sarêng sampun
ing nagari Kadhiri, Kasan Ngali jalêr èstri pancènipun taksih awrat dipun tilar kalihan kakangipun tuwin Bagus Burham wau, ananging sarèhning Ki Tanujaya sêmunipun kêncêng sampun botên kenging dipun êndhêg, Kasan Ngali jalêr èstri inggih namung sumarah punapa ingkang dados kêkêncênganipun Ki Tanujaya kemawon, namung manawi kacondhongan, Bagus Burham sampun ngantos dipun bêkta dhumatêng ing Kadhiri rumiyin, amargi sawêg dipun damêl lêlampahan kalihan ingkang damêl gêsang, dene petanganipun Kasan Ngali prayogi kèndêl wontên ing Madiun kemawon, bilih sampun anyondhongi pangetangipun Kasan Ngali wau, badhe kapadosakên [kapadosakê...]
[...n] pondhokan ingkang prayogi,
manah ragi wontên lêrêsipun, mila inggih lajêng amiturut punapa sakajêngipun, sarêng sampun matêng rêmbagipun, Kasan Ngali lajêng cariyos kalihan ingkang èstri, bilih Ki Tanujaya kalihan Bagus Burham badhe dipun titipakên dhatêng Manguncitra, ingkang èstri inggih sampun anyondhongi, enjingipun lajêng sami mangkat, sontênipun sampun dumugi ing Madiun, lajêng anjujug griyanipun Manguncitra, griyanipun wontên sawetan kabupatèn.
Manguncitra wau dados lurah pêkên ing kitha Madiun, kalêrês paripeanipun kalihan Kasan Ngali, umuripun sawêg antawisipun sèkêtan taun langkung sakêdhik,
dhatêng tiyang botên gadhah, namung wulangipun sae, sabên tiyang dipun purih nyambut damêl supados angsal kauntungan ingkang sagêd langkung dipun têdha sadintênipun, amila Manguncitra gêsangipun kalêbêt mulya, griyanipun sampun pêpak sami gêbyok sadaya, kabêkta saking kacêkapanipun ngantos botên wontên tiyang ingkang dipun èrèpakên, ewadene manawi kalihan Kasan Ngali
têluk manahipun, amargi kawon samukawisipun, kawon sêpuh, kawon pintêr, kawon sugih, kawon pradhah, amila sarêng sumêrêp kakangipun dhatêng kalihan angirit tamu kêkalih, lajêng kusung-kusung dipun papagakên, tiyang tiga sami kalêbêtakên ing griya, sarêng sampun sami linggih lajêng kasêgah wedang panganan, dalunipun kasêgah sêkul, sabibaring nêdha Kasan Ngali lajêng amrasajakakên prêlunipun, pangajêng-ajêngipun Kasan Ngali, Manguncitra sagêda tampi kalayan dhanganing manahipun, Manguncitra inggih anyagahi panêdhanipun Kasan Ngali wau, sarta pancèn inggih kalêrêsan sangêt amargi griyanipun Manguncitra wau kapundhut dados pangrêrêmanipun Kangjêng Pangeran Adipati Cakradiningrat, manawi badhe sowan saha mêntas kondur saking Surakarta, têrkadhang kaparêng nyare, têrkadhang botên, manawi Ki Tanujaya saha Bagus Burham sowan dhatêng Kêdhiri, kaprayogèkakên angêntosi rawuhipun Kangjêng Pangeran Adipati kemawon, ing pangintên botên dangu kados lajêng tumuntên rawuh, amargi punika wulan Rêjêb sampun tanggal sêpuh, adatipun salêbêtipun wulan Siyam tanggal têngahan asring sampun rawuh ing griyanipun Mas Manguncitra, sarta tinimbang nganggur manawi Ki Tanujaya gadhah pawitan kapurih nyambut damêl sadean dhatêng pêkên, prêlunipun namung kangge nyalamur manah tuwin
Ngali pamitan kalihan Manguncitra, badhe wangsul dhatêng ing dhusun Mara, Manguncitra inggih anjurungi pamitipun Kasan Ngali sarta
sampun dumugi ing pêkên, Ki Tanujaya dipun taros punapa kadugi angliyêr kalithikan taksih pêpak dêdaganganipun, amargi ingkang gadhah kesah dhatêng Tulungagung, mantukipun dèrèng têmtu, Manguncitra dipun pasrahi anyade
ing Madiun sampun sawulan laminipun. Tiyang kalih sabên enjing sami mangkat [mang...]
[...kat] dhatêng pêkên, angêdalakên daganganipun kalithikan, sabên sampun wanci ngasar lajêng katutup kalêbêtakên dhatêng ing kothak, sabên dintên pêpajênganipun ragi lumayan, sawêg sawulan kemawon petangipun sampun angsal tirahan kathahipun sadasa reyal agêng, môngka dêdaganganipun kapetang taksih wêtah, amargi samôngsa sampun ngalêmpak kathah pêpajênganipun, lajêng kakilakakên dagangan malih ingkang sakintên sampun kalong tuwin sakintên lumampah dipun sade, mila saupami Ki Tanujaya botên angèngêti badhe kadospundi wusananing momonganipun, sagêd ugi lajêng kèrêm dados bakul kalithikan.
Manawi Ki Tanujaya sawêg eman èwêt gadhah prêlu ingkang kêdah dipun lampahi piyambak, ingkang kapurih têngga daganganipun Bagus Burham, manawi daganganipun ingkang têngga Bagus Burham, dèrèng nate sagêd pêpajêngan kathah, tarkadhatarkadhang. sadintên muput sampun nate botên angsal yatra, kabêkta saking watêkipun Bagus Burham ragi anèh, saupami wontên tiyang badhe tumbas, môngka patrap pratingkahipun tiyang ingkang badhe tumbas wau botên cocog kalihan Bagus Burham, sanadyan pangawisipun sampun langkung kalihan rêginipun, mêksa botên dipun sukakakên, kosok wangsulipun manawi ingkang badhe tumbas wau cocog kalihan manahipun Bagus Burham, barangipun rêgi srupiyah namung
dêdaganganipun ingkang dipun sênêngi, namung dipun sukakakên kemawon, patrap ingkang makatên wau asring dipun srêngêni dhatêng Ki Tanujaya.
Anuju satunggiling dintên, Kangjêng Pangeran Adipati Arya Cakradiningrat ing Kadhiri, badhe sowan dhumatêng ing Surakarta, adat ingkang sampun kalampahan mawi kadhèrèkakên garwa putra saha abdi sawatawis, ananging sakêdhikipun botên kirang saking sawidak ingkang sami andhèrèkakên, sarêng tindakipun sampun dumugi ing Madiun, lajêng rêrêm wontên ing griyanipun Manguncitra kados ingkang sampun kalampahan, Manguncitra lajêng agêlar-gêlari ing griyanipun kados adat, sarêng kangjêng pangeran adipati sampun lumêbêt ing griya, lajêng lênggah wontên ing palênggahan ingkang sampun dipun sudhiyakakên, para garwa putra saha para santana tuwin para abdi sampun sami lênggah utawi manggèn ing panggenanipun piyambak-piyambak, Manguncitra pangadhêpipun nunggil palinggihan kalihan kamisêpuhipun para abdi-abdi sarêng sampun rêrêm sawatawis, para putra santana ingkang taksih alit-alit, sami tindak dhatêng pêkên, kadhèrèkakên para êmbanipun saha para abdi sawatawis, sami jajan utawi têtumbas punapa ingkang sami kaparêngakên, kangjêng pangeran [pange...]
[...ran] adipati wontên griyanipun Manguncitra uninga kampuh parangrusak kalithik sumampir wontên sampiran pandhapa. Kadangu kampuh punika gadhahanipun sintên, unjukipun Manguncitra kêmulipun Bagus Burham, wasiyat paringipun Gusti Kangjêng Panêmbahan Buminata ing Surakarta, sarta lajêng angunjukakên sadaya lêlampahanipun Bagus Burham, ingkang dipun mirêngakên dening Manguncitra, kangjêng pangeran adipati sakalangkung pangunguning panggalihipun, amila lajêng dhawuh andikakakên nimbali Ki Tanujaya dhatêng pêkên, botên antawis dangu utusanipun kangjêng pangeran adipati sampun dhatêng, sampun ngirit Ki Tanujaya, sarêng Ki Tanujaya sumêrêp kangjêng pangeran adipati lajêng nangis anggalolo kados rare alit, kèngêtan katrêsnanipun kangjêng pangeran adipati dhatêng Ki Tanujaya, sarta sakalangkung bingahing manahipun, dene ingkang kaajap-ajap rintên dalu sampun rawuh, Ki Tanujaya lajêng kadhawuhan majêng wontên ngarsanipun kangjêng pangeran adipati, lajêng dipun dangu kadospundi mula bukanipun, Ki Tanujaya lajêng matur punapa kawontênipunkawontênanipun. kaaturakên sadaya, kangjêng pangeran adipati sakalangkung pangunguning panggalih lajêng paring dhawuh dhumatêng Ki Tanujaya, bab prakawis punika kangjêng pangeran adipati ingkang badhe paring pitulungan, mila benjing sakonduripun saking nagari Surakarta, Ki Tanujaya kalihan Bagus Burham badhe lajêng kabêkta dhumatêng ing nagari Kadhiri, sapunika [sapu...]
[...nika] kadhawuhan ngêntosi wontên ing ngriki kemawon rumiyin, sarta benjing sadumuginipun ing nagari Surakarta, kangjêng pangeran adipati sagah aparing uninga dhumatêng Radèn Tumênggung Sastranagara.
Sapêngkêripun Ki Tanujaya dipun timbali kangjêng pangeran adipati, ingkang dipun purih têngga dêdaganganipun namung Bagus Burham piyambak, para bandara putra santananipun kajêngkangjêng (dan di tempat lain). pangeran adipati ingkang sami tindak dhatêng pêkên wau sadumuginipun ing pêkên lajêng atêtumbas samukawis ingkang sami dipun sênêngi, putranipun putri kangjêng pangeran adipati, nama Radèn Ajêng Gombak, dipun gendhong êmbanipun nama Nyai Jayasêtra, dipun songsongi ijêm sèrèt dening abdi panongsongipun, sarta dipun iringakên para nyai satunggal, anakipun Nyai Jayasêtra wau, nama Bok Rara Marsiyêm, tindak dhatêng kalithikan ingkang dipun têngga Bagus Burham wau, amriksani dêdaganganipun Bagus Burham angangge supe sêsêr êmas paringipun ingkang êmbah Nyai Ajêng Sastranagara, dipun pariksani Radèn Ajêng Gombak, kagalih sêsêr kuningan, sarêng dipun caosakên lajêng dipun coba, kagêm ing panunggul têngên ragi logro sakêdhik, nanging sarêng dipun pijêt lajêng dados cêkapan, lajêng kadangu supe punika punapa inggih dipun sade, wangsulanipun inggih dipun sade, lajêng dipun awis kalih gobang kalihan Bok Rara Marsiyêm,
Bagus Burham botên anyauri, lajêng dipun awis Radèn Ajêng Gombak piyambak pitung dhuwit, wangsulanipun dèrèng suka, lajêng dipun indhaki dados suwang, sarêng dipun awis suwang lajêng dipun sukakakên, sarêng yatranipun sampun dipun paringi, Radèn Ajêng Gombak sapandhèrèkipun sadaya wangsul dhatêng pondhokan, sadumuginipun ing pondhokan lajêng munjuk ingkang rama, kalawau wontên pêkên tumbas supe sêsêr, sadasa dhuwit sêsêripun dipun pariksani ingkang rama, sawêg dipun tampèni, kemawon ingkang rama sampun kagèt, amargi bobotipun sanès boboting kuningan, sarêng dipun pariksani yêktos jêne angunir bosok, ingkang putra dipun dangu sintên ingkang dipun tumbasi, Nyai Jayasêtra munjuk, ingkang dipun tumbasi jaka alit ingkang sade kalithikan wontên pêkên, sarta supe punika wau taksih dipun angge kalihan ingkang gadhah, sarêng dipun pariksani Radèn Ajêng, lajêng dipun caosakên, sapisan dipun awis pun Marsiyêm kalih gobang, pun Marsiyêm botên dipun sauri, sarêng dipun indhaki Radèn Ajêng Gombak dados suwang, dipun caosakên, sarêng sampun têlas aturipun Nyai Jayasêtra, kangjêng pangeran adipati salêbêting panggalih wontên ingkang karaos, nanginanging. sinamun ing pangandika gêgujêngan, ingkang putra dipun pacokakên rare kalithikan, sarta lajêng dipun parabi radèn ajêng kalithikan, ingkang putra botên [bo...]
[...tên] kadugi ing panggalih lajêng kesah alontro-lontro, ingkang rama suka panggalihipun (Radèn Ajêng Gombak wau sarêng sampun diwasa kadhaupakên kalihan Bagus Burham lajêng nama Radèn Ayu Pujangganom, karan Pajanganom, antawis sataun Bok Rara Marsiyêm lajêng kasuwun kalihan Mas Pujangganom, minôngka dados rencangipun, lajêng dipun salini nama Mas Ajêng Pujadewata, ngantos umur 93 taun, ugi asring andongèngakên bab punika), dene dhaupipun Radèn Ajêng Gombak kalihan Bagus Burham sarta nyêliripun Bagus Burham dhatêng Rara Marsiyêm, cariyosipun ingkang panjang manggèn urutipun sêrat babad punika (ngantos patutan kalih wêlas, tilar dunya sawêg nalika taun Alip 1811.
Ki Tanujaya dipun dangu kangjêng pangeran adipati, punapa sampun sumêrêp rare ingkang dipun pundhuti supe dening ingkang putra punika wau, unjukipun Ki Tanujaya inggih sampun sumêrêp, punika Bagus Burham namanipun, sarta lajêng ngaturakên sêsorah supe wau wasiyat paringipun ingkang êmbah Nyai Ajêng Sastranagara, wontênipun kaparingakên kangge mêsiyat, jalaran ing ngajêng agêmipun Pangeran Manyura, dados kalêrês ingkang êmbah kalihan Radèn Tumênggung Sastranagara, petangipun tumimbal kaping gangsal dhawah Bagus Burham punika, anggènipun maringakên dhatêng Bagus Burham, nalika badhe mangkat dhatêng [dha...]
[...têng] Panaraga, dhawuhipun nyai ajêng lowung kangge jampi kasupèn, mila supe wau wujudipun sampun tipis, pangandikanipun kangjêng pangeran adipati, botên wontên bedanipun dipun angge Bagus Burham kalihan dipun angge Radèn Ajêng Gombak, dene Bagus Burham badhe dipun paringi lintu sami supe kemawon, unjukipun Ki
dhatêng ing pandhapa, ambagèkakên sanak sadhèrèkipun ing Kadhiri ingkang sami andhèrèk, saking sampun sami kulinanipun, tandukipun lajêng rakêt-rumakêt garap-ginarapan, nanging Ki Tanujaya tansah kandhap dening kathahipun ingkang sami anggarapi, tujunipun Ki Tanujaya mênang cucut, dados ingkang sami anggarapi malah lajêng kawêlèh wêlèh, saupami wêgdal wau sampuna kangjêng pangeran adipati sawêg sare, ramenipun sagêd ugi ngawonakên tiyang ngabên sawung, Ki Tanujaya saking bingahing manahipun ngantos kasupèn dhatêng Bagus Burham ingkang dipun tilar anêngga dêdagananipun wontên ing pêkên.
Sarêng sampun wanci ngasar ing gêdhong beya anggoyang gêntha kangge [kang...]
[...ge] tôndha bilih ing wêktu wau panjagining pêkên sampun sami bibaran, sarêng tiyang sêsadean sampun mirêng ungêling gêntha wau, lajêng sami angukuti dêdaganganipun, suwaranipun pating garobyag saking sampun ngantos kantun kalihan kancanipun (amargi pranatanipun ing kitha Madiun, kala samantên ingkang jumênêng bupati Kangjêng Pangeran Rôngga Prawiradirja, tiyang sêsadean wontên ing pêkên kitha, kukut dipun watêsi botên kenging langkung saking jam satêngah sakawan, manawi wontên ingkang bikak dhasar ngantos langkung saking jam sakawan dèrèng kukut, môngka wontên sabab ingkang ngantos anjalari kapitunan, manawi kadadosakên prakawis botên dipun adili, samantên wau kajawi ingkang sami sêsadean ambikak warung wontên èrêping griyanipun piyambak), namung Bagus Burham piyambak ingkang andongong nêngga dêdaganganipun, amargi badhe tiru-tiru ngukuti botên sagêd, ngêntosi Ki Tanujaya botên dhatêng-dhatêng, saking kakêning manahipun lajêng dipun tilar mantuk kemawon, sadumugining pondhokan, ing latar tuwin ing pandhapa sami dipun angge lêlinggihan dening para priyantun kathah, punika dipun kintên bilih Manguncitra badhe gadhah prêlu kondangan, sarêng dipun tingali botên wontên ambênganipun, Bagus Burham ragi judhêg anggènipun angraosakên, nanging sarêng sumêrêp Ki Tanujaya
kadhawuhan dhèrèk dhatêng Kadhiri punapa purun, aturipun sêndika, kangjêng pangeran adipati animbali ingkang putra Radèn Ajêng Gombak, kadhawuhan nyuwun yatra dhumathêng ingkaingkang. ibu kathahipun kalih dasa reyal, sarêng sampun dipun paringi lajêng kacaosakên ingkang rama, sarêng sampun dipun pariksani Radèn Ajêng Gombak kadhawuhan maringakên dhatêng Bagus Burham, para bandara timur punika asring kapatuh ngêcakakên
sampun dipun tampèni lajêng ngaras, sanalika sami dipun gêgujêng para santana saha para abdi-abdi sadaya, ingkang rama ugi tumut anggêgujêng, saking ramenipun bandara radèn ayu ngantos mêdal, Radèn Ajêng Gombak saking lingsêmipun, amalajêng kalihan muwun, amargi panggalihipun sampun kisèn kala wau siyang dipun pacokakên kalihan
wontên ingkang mujur, wontên ingkang nantang pèi, sawênèh wontên ingkang anggarap, saupami momonganipun jangkêp gangsal ragi lumayan, Ki Tanujaya amangsuli kalihan anggembol yatranipun, punika kemawon sampun angsal maesa sarakit, saupami jangkêp gangsal momongan harak badhe angsal abru satunggal, sanalika lajêng sami gumujêng gêr-gêran, kangjêng pangeran adipati inggih suka panggalihipun (kala samantên parikanipun tiyang bangwetan sabên ngumpamèkakên barang agêng sarta samukawis ingkang langkung sami dipun paribasakakên, abru), sawêg rame-ramenipun gêgujêngan, wontên utusanipun Kangjêng Pangeran Rôngga Prawiradirja, ingkang jumênêng bupati ing Madiun Kangjêng Ratu Madurêtna, maringakên pisêgah sêkul ulam tuwin panganan kathahipun kalih wêlas jodhang, kangjêng pangeran adipati aturipun nuwun, ingkang
reyal, utusanipun Kangjêng Pangeran Rôngga lajêng nyuwun pamit wangsul, amargi sampun sumêrêp adatipun sabên maringakên pisêgah wangsuling wadhahipun manawi sampun dipun dhahar, kangjêng pangeran adipati taksih andumugèkakên lêlênggahan ngantos jam sadasa dalu sawêg lumêbêt ing dalêm lajêng lênggah dhahar. Ingkang
andhèrèk dhahar namung ingkang garwa kalihan para putra tuwin priyantunipun, sarêng sampun dumugi anggènipun dhahar, bandara radèn ayu dipun dhawuhi ingkang raka, kadhawuhan maringi lorodan dhatêng Bagus Burham sarta Ki Tanujaya, tuwin Manguncitra ugi kadhawuhan maringi piyambak, satuwukipun katêdha saanak bojo, sadaya sampun sami katatakakên, sakantunipun lajêng kalorodakên dhumatêng sadaya para abdi, ingkang tampi paringan saha ingkang tampi lorodan lajêng sami nêdha satuwukipun, sabibaring nêdha lajêng sami ngaso tilêm dhatêng panggenanipun piyambak-piyambak.
sarta Manguncitra, ugi sami andhèrèkakên ngantos sawatawis têbih.
Sawangsulipun saking andhèrèkakên, tiyang tiga lajêng sami anjujug dhatêng pêkên, sarêng sampun dumugi ing pêkên, kados punapa kagèting manahipun Ki Tanujaya, dene dêdaganganipun taksih pating klêdhèr botên sami dipun kukuti, Ki Tanujaya lajêng pitakèn dhatêng Bagus Burham, punapa kala wingi dèrèng dipun kukuti, wangsulanipun kala wingi badhe tumut-tumut angukuti botên sagêd, ngêntosi dhatêngipun Ki Tanujaya
botên dhatêng-dhatêng, saking kakêning manahipun sarta kasêlak ajrih botên wontên rencangipun, amila lajêng katilar mantuk kemawon, Ki Tanujaya ing batos angrumaosi kalêpatanipun, sarêng dipun satitèkakên dêdaganganipun taksih jangkêp botên wontên ingkang cicir, kancanipun sêsadean sami anggêgujêng dhatêng Ki Tanujaya.
Amangsuli tindakipun kangjêng pangeran adipati wau, sarêng sampun dumugi ing nagari Surakarta, lajêng rêrêm wontên ing dalêm pondhokanipun ing dhusun Mêsèn, prênahipun salèr wetan kitha Surakarta, para prayagung bupati môncanagari ingkang asisih wetan, tiga sakawan ugi sampun wontên ingkang rawuh ing pondhokanipun piyambak-piyambak, mila ing dhusun Mêsèn wau katêlah nama ing dhusun Mondhokan, saking kagêm pondhokanipun prayagung bupati môncanagari, sarta namanipun ugi kabêkta saking ingkang kagungan pondhokan piyambak-piyambak, kados ta ing Têpasanan ing Jayèngratan, tuwin ing Jayèngranan sapanunggilanipun, sadèrèngipun kangjêng pangeran adipati sowan malêbêt, asring sowan martuwi dhatêng dalêmipun ingkang rama tuwin ingkang rayi-rayi para bandara kangjêng pangeran, ingkang dados panujuning panggalihipun, ingkang dipun prêlokakên rumiyin piyambak sowan ingkang rama Gusti Kangjêng Panêmbahan Buminata, amargi sariranipun kapundhut putra wiwit timur mila,
ananging kaparêngipun ing panggalih, wêgdal wau ingkang dipun rumayinakênrumiyinakên. badhe tuwi ingkang paman Radèn Tumênggung Sastranagara, kajawi tuwi kawilujêngan, badhe paring pawartos kawontênanipun Bagus Burham.
Tindakipun kangjêng pangeran adipati sarêng dumugi ing Sastranagaran, andadosakên cingaking panggalihipun Radèn Tumênggung Sastranagara, dene tindakipun botên mawi paring dhawuh rumiyin, sasampunipun sami lêlênggahan saha bage-
sarta anglairakên anggèning kagungan karsa badhe paring pitulungan dhatêng Bagus Burham, aturipun Radèn Tumênggung Sastranagara sakalangkung panuwunipun, mugi kasêmbadana ingkang dados pangèsthining panggalih, sarta lajêng gêntos angaturakên lampahanipun Bagus Burham, saking Kangjêng Kyai Imam Bêsari, punapa dene anggènipun sampun utusan Ki Jasana dumugi sapunika dèrèng wontên wasananipun, prayagung sakalihan sami anglairakên pangunguning panggalih, wasana sami dipun pêpuji wilujêng ing lêlampahanipun, sarêng sampun sawatawis dangu, kangjêng pangeran adipati lajêng kondur dhumatêng ing pondhokan, Radèn Tumênggung Sastranagara andhèrèkakên dumugi sajawining regol. Sapêngkêripun kangjêng pangeran adipati, Radèn Tumênggung Sastranagara [Sastrana...]
[...gara] lajêng animbali ingkang putra Mas Ngabèi Rônggawarsita, amargi botên tunggil dalêm kalihan ingkang rama, dalêmipun ingkang rama wontên salêbêting Baluwarti, abên ajêng kalihan dalêm ing Buminatan, griyanipun Mas Ngabèi Rônggawarsita wontên ing kampung Pasarkliwon, sarêng sampun sowan lajêng dipun paringi uninga, punika wau mêntas katamuan Kangjêng Pangeran Adipati Cakradiningrat ing Kadhiri, pangandikanipun Ki Tanujaya kalihan Bagus Burham sapunika wontên ing kitha Madiun mondhok ing griyanipun tiyang nama Manguncitra, lajêng ngêndikakakên lêlampahanipun ingkang wayah wiwit kesahipun saking Panaraga ngantos dumuginipun ing kitha Madiun, punapa dene anggènipun badhe dhatêng ing kitha Kadhiri.
Sarêng Mas Ngabèi Rônggawarsita amidhangêt pangandikanipun ingkang rama raosing panggalih kados cinublês ing êri, botên nyana dene lêlampahanipun ingkang putra wontên ing purug tansah kalunta-lunta, ketang katrêsnanipun dhatêng putra, wasana lajêng kumêmbêng akaca-kaca, Radèn Tumênggung Sastranagara tansah angrêrapu sungkawaning panggalihipun ingkang putra Mas Ngabèi Rônggawarsita, kadhawuhan pitados pangrêksanipun ingkang damêl gêsang dhumatêng ingkang putra Bagus Burham, sajatosipun, anggènipun Bagus Burham mawi dipun
Bagus Burham, dèrèng paja-paja nyamèni pangrêksanipun ingkang adamêl gêsang, ewadene kangge ngecani manahipun ingkang putra ing sasagêd-sagêd ingkang rama têmtu angrêrencangi mugi tumuntêna wontên wêwênganing Pangeran dhumatêng ingkang wayah, sagêda têtêp kodratipun ingkang wayah kados ingkang sampun dipun uningani kalayan gaibing Pangeran, namung ragi wontên pangunguning panggalih sawatawis, inggih punika anggènipun utusan Ki Jasana, sampun langkung kalih wulan punika têka dèrèng wontên kabaripun, pangudaraosing panggalih punapa lajêng têrus dhatêng ing kitha Kadhiri, punapa manggih sabab wontên ing margi, manawi têrusa dhumatêng ing Kadhiri, punika nama botên ngèstokakên dhawuhipun, saupami manggih sabab wontên ing margi têka botên wontên kabaripun punapa-punapa, wasana lajêng kumambang dhumatêng ingkang adamêl gêsang.
Wiwit punika Radèn Tumênggung Sastranagara lajêng anglampahi botên nate sare dhumawah? Manawi karaos badhe sare namung mlampah-mlampah kemawon, katawisipun bilih sampun wungu lajêng asêgu-sêgu? Mas Ngabèi Rônggawarsita kadhawuhan anglampahi sampun tilêm kauban wangon, ingkang putra ugi angèstokakên.
Gêntos ingkang kacariyos, Ki Jasana anggènipun kautus dhumateng ing kitha Madiun amadosi Bagus Burham
tiyang dipun pitakèni, ewadene namung angsal wangsulan botên sumêrêp, Ki Jasana ngantos judhêg tuwin kodhêng manahipun, malah wontên kaelokanipun, salêbêtipun Ki Jasana wontên ing Madiun, sabên dintên malêbêt utawi angubêngi pêkên Madiun saha dhumatêng panggenan ingkang sakinten pantês dipun ambah, ananging inggih mêksa botên sagêd pinanggih, ing môngka wêgdal Ki Jasana wontên Madiun wau, Bagus Burham tuwin Ki Tanujaya, taksih salêbêtipun dados bakul kalithikan, sakalih-kalihipun têka botên sagêd sumêrêp, punika ingkang nama kaelokaning Pangeran, sapunika namung kantun amadosi dhatêng dalêmipun para priyantun tuwin dalêmipun para luhur ambokmanawi saking kapèpètipun lajêng katêksa anglampahi suwita wontên ing ngriku, ananging ingkang makatên wau botên gampil, amargi ing atasing pitakèn dhatêng para priyantun minggahipun dhatêng para
luhur, mawi pandangon ingkang sakalangkung tlêsih sangêt, têmahan dados kapanjang-panjang, tiwas namung badhe angicalakên wêgdal kemawon, mila bab punika supados rêmitipun Ki Jasana lajêng nekat dados tiyang ambarang ura-ura,
ingkang katuju namung dhatêng dalêmipun para priyantun tuwin dhatêng dalêmipun para luhur kemawon, ciptaning manahipun, bokmanawi wontên ing ngriku têmtu lajêng sagêd pinanggih kalayan gampil, ananging tiwas dipun lampahi dados tiyang ambarang ura-ura, ewadene ingggih mêksa botên sagêd pinanggih, sarêng sampun têtela botên wontên wusananipun, pêpuntoning manah namung badhe mantuk dhatêng Surakarta, dipun angkah mangkat benjing enjing wanci bangun enjing, Ki Jasana wontên ing pondhokan tansah mêrêm mêlik botên sagêd tilêm, ingkang dipun gagas badhe kadospundi aturipun, dene tiyang sêpuh kautus ing bandara sampun kalih wulan mantuk ngalênthung, sarêng sampun jam kalih dalu Ki Jasana karaos ngantuk, sanadyan sampun dipun slamur-slamur, mêksa botên kenging dipun sayuti, saking sangêting aripipun, lajêng tilêm wontên salêbêting salamuran, dèrèng sapintêna danguning anggènipun tilêm, Ki Jasana supêna dipun panggihi Kyai Ngabèi Yasadipura, dipun dhawuhi sampun ngantos mantuk rumiyin, anggènipun madosi Bagus Burham tuwin Ki Tanujaya, sawatawis dintên malih badhe sagêd pinanggih, sarta manawi sampun sagêd pinanggih, Ki Jasana kadhawuhan amituhu punapa sakajêngipun Ki Tanujaya kemawon, Ki Jasana sawêg matur sapunika pamanggènipun wayah jêngandika wontên ing pundi, dèrèng ngantos dipun paringi pangandika Ki Jasana kasêlak lajêng nglilir, tanginipun [tanginipu...]
[...n] kalayan garagapan, sarêng sampun rêrêm manahipun,
Amangsuli Kangjêng Pangeran Adipati Cakradiningrat ing Kadhiri, nalika dèrèng jumênêng pangeran, asmanipun Radèn Mas Arya Puspadiningrat, santana dalêm riya nginggil putranipun kangjêng gusti pangeran adipati angabèi, putra dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping III ing Surakarta, patutan saking garwa radèn ayu adipati angabèi, sasurutipun ingkang rama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Angabèi, lajêng kakêrsakakên dados pangeran santana,
ingkang kaping IV abdi dalêm Bupati Kadhiri Radèn Mas Tumênggung Puspakusuma, kakarsakakên dados abdi dalêm bupati lurah kaparak kiwa, ingkang kakarsakakên anggêntosi dados abdi dalêm Bupati Kadhiri, Kangjêng Pangeran Arya Têpasana, kapatêdhan santun nama Kangjêng Pangeran Adipati Arya Cakradiningrat. Sarêng ing kitha Kadhiri kaparingakên ing kangjêng
dados lurahipun para bupati môncanagari ing bangwetan, ewadene sabên tanggal sapisan wulan Sawal, kangjêng pangeran adipati kaprêlokakên sangêt angabêkti ing sampeyan dalêm, saha lajêng angabêkti dhumatêng ingkang rama-rama para kangjêng pangeran ing Surakarta, sarampunging prêlu lajêng kondur dhumatêng ing kitha Kadhiri, makatên salamènipun, dilalah anyarêngi wontên sabab ingkang prêlu, sowanipun dhatêng ing Surakarta wêgdal wau, dèrèng ngantos dumugi tanggal sapisan wulan Sawal, lajêng katungka wontên utusanipun ingkang rayi Radèn Mas Arya Ranèngrat, pêpatih ing kitha Kadhiri, angaturi uninga ingkang raka, bilih ing rêdi Pêgat bawah kitha Tulungagung, wontên kraman arêraton, jêjuluk Prabu Jatikusuma, wadyabalanipun sampun kathah sangêt, sarêng kangjêng pangeran adipati sampun dumugi pamaosing sêratipun, ingkang rayi wau, sanalika lajêng sowan dhumatêng ingkang rama Gusti Panêmbahan Buminata, ingkang garwa saha para putra ingkang sami andhèrèk dhumatêng ing Surakarta, sami kacaosakên titip wontên ing Buminatan sadaya, amargi kangjêng pangeran adipati badhe lajêng kondur dhumatêng ing kitha Kadhiri kalayan lêlancaran, denerdene. prêlunipun sampun dipun aturakên wuninga ingkang rama sadaya, sarta canthèl unjuk manawi wontên pandangu dalêm sampeyan dalêm kasumanggakakên [kasumanggaka...]
[...kên] ingkang rama Gusti Panêmbahan, sasampunipun têlas aturipun lajêng nyuwun pamit bidhalan, tindakipun agêgancangan daya-daya dumugia ing kitha Kadhiri, dene kangsènipun dhatêng Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham, sampun botên kagalih babar pisan, kajawi kasupèn, ambokmanawi kagalih badhe angrêribêti lampah, sadumuginipun ing kitha Kadhiri lajêng animbali ingkang rayi Radèn Mas Arya Ranèngrat, kadangu punapa kawontênanipun, unjukipun ingkang rayi botên pae kalihan ingkang sampun kaaturakên uninga, ingkang rayi lajêng kadhawuhan anata prajurit ingkang sami badhe kadhawuhan andhèrèk angrabasèng mêngsah, sampun kathah-kathah, nanging kapilihana sampun ngantos wontên ingkang anguciwani, ingkang rayi matur sandika, sarêng pangrakiting para prajurit sampun rampung, sanès dintên kangjêng pangeran adipati lajêng bidhal dhumatêng ing kitha Tulungagung, sarêng sampun rêrêm sawatawis, lajêng sowan ingkang raka Radèn Mas Adipati Arya Jayèngrat bupati ing Srêngat, ingkang raka badhe kadhèrèkakên dhumatêng ing rêdi Pêgat, sarêng sampun dumugi ing kitha Srêngat, botên kacariyosakên kawontênanipun, enggalipun para prayagung têtiga, ing Kadhiri, Tulungagung, tuwin ing Srêngat, saha sawadyabala sadaya, lajêng sami bidhal dhumatêng ing redi Pêgat, sadumuginipun ing ngriku dèrèng ngantos campuh wadya kraman lajêng sami bibar
pun Bagus Burham tuwin Ki Tanujaya ingkang taksih ngêntosi wontên ing kitha Madiun, rintên dalu ingkang dipun gagas namung anggènipun badhe dhèrèk kangjêng pangeran adipati dhumatêng ing kitha Kadhiri, tumuntên sagêda kalampahan, kiyasipun Ki Tanujaya, botên ngamungakên ing Panaraga kemawon tiyang paguron ingkang sagêd angajar ngaji, kakintên ing kitha Kadhiri kemawon botên kirang, dados ciptaning tiyang kalih wau sampun botên babar pisan manahipun dipun isèni badhe wangsul dhatêng kitha Panaraga, mila sarêng sampun sabibaring bakda Siyam, daganganipun kalithikan sataksih-taksihipun, lajêng kaliyêrakên dhatêng tiyang sanès, prêlunipun samôngsa kangjêng pangeran adipati sampun rawuh ing kitha Madiun, dados sampun botên susah manah bab punika, wasana anggènipun angajêng-ajêng dipun sarantosakên dumugi bakda Sawal mêksa dèrèng rawuh, Ki Tanujaya lajêng ngingsêp-ingsêp pawartos dhatêng pawong mitranipun ingkang griyanipun sacêlaking radinan ingkang asring dipun langkungi bilih kangjêng pangeran adipati sowan dhatêng Surakarta, tuwin kondur saking Surakarta, angsal katrangan bilih kangjêng pangeran adipati sampun wangsul saking nagari Surakarta, malah konduripun kala sadèrèngipun bakda Siyam, [Si...]
[...yam,] rawuhipun ing Madiun mriki sampun sirêp rare, nanging botên mawi kèndêl lajêng têrus kemawon, kados nawung wigatos ingkang sangêt, awit para garwa putra botên wontên ingkang andhèrèkakên kondur, namung para abdi jalêr sami akêkapalan sadaya, antawisipun namung tiyang kalih dasa.
Ki Tanujaya sarêng mirêngakên cariyosing mitranipun ingkang makatên wau, raosing manahipun lajêng judhêg, pangudaraosing batos, punapa nyrantosakên sawatawis dintên malih, punapa lajêng nusul dhatêng ing Kadhiri, kapanggih ing manahipun, badhe nyarantosakên sawatawis dintên malih, bokmanawi ingkang dipun sumêrêpi dening mitranipun wau sanès kangjêng pangeran adipati ing Kadhiri, nanging sarêng dipun sarantosakên ngantos sawatawis dintên botên rawuh manahipun sawêg pitados bilih kangjêng pangeran adipati sampun kondur dhumatêng ing Kadhiri sayêktos,
Manguncitra inggih sampun anyondhongi, enjingipun Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham lajêng bidhal dhumatêng ing kitha Kadhiri.
Kacariyos ing kitha Panaraga, Kangjêng Kyai Imam Bêsari sarêng ingkang kautus angaturi uninga dhatêng Radèn Tumênggung Sastranagara sampun wangsul, lajêng katingal lêjar panggalihipun,
dene kesahipun Bagus Burham tuwin Ki Tanujaya sariranipun sampun botên badhe kaparan tutuh, namung sarêng sakesahipun tiyang kalih wau ngantos antawisipun kalih utawi tigang wulan, bilih wontên ingkang sami angraosi lajêng dipun dukani, utawi botên kaparêng dipun raosi,
Kala samantên ing ngarsanipun kangjêng kyai, sabên sawulan sapisan, kadhawahakên ing tanggal kaping 15. Kangjêng Kyai adamêl lêlangên têtingalan ingkang dipun wastani rodat, ingkang kakarsakakên dados rodat wau para murid-murid ingkang kawical prigêl-prigêl sarta ingkang sae wêrnènipun, tuwin ingkang dêdêg pangadêgipun sami, kacariyos rodat makatên warni kalih, dipun wastani rodat Dêmak kalihan rodat Mataram, manawi rodat Dêmak cacahipun nênêm batakipun satunggal, dados tiyang pitu, batakipun angêmban golèk mawi dipun sindhèni lêlagon singir, ingkang nênêm
raga, jogèdipun katata, botên kenging sakajêng-kajêngipun piyambak, sairip kados dene jogèding badhaya, sabên sapada rodat [ro...]
[...dat] nênêm wau majêng satunggal-satunggal, enthanipun kados badhe angêntosi pangêmbanipun batak, nanging botên kasêmbadan, dados narimah sawêrni namung ngliling kalihan angêpêti kemawon, makatên sapiturutipun, ingkang sawau batakipun wontên ngajêng, sarêng rodat nênêm sampun kawaratan anggèning sami badhe angêntosi ngêmban, batakipun lajêng manggèn wontên têngah lêrês, manawi sampun makatên ingkang jogèd lajêng sami linggih sadaya, manawi sampun aso sawatawis, tabuhanipun kalaras kados singiran, rodat pitu lajêng sami mlampah urut kacang, ingkang dados batak dhawah wontên wingking, lampahipun mawi ulah raga, manawi sampun dumugi palinggihan, tabuhan suwuk, lajêng bibar.
Manawi Rodat Mataram cacahipun wolu, batakipun kalih dados sadasa, jogètipun ugi dipun tata, kados botên mawi ngêmban golèk, rodat wolu sami ambêkta sodor, sabên batak satunggal dados botohipun rodat sakawan, pirangipunpêrangipun. têtandhingan rekanipun mawi dipun totohi kados sawêrni tiyang ngabên sawung, ingkang totohan inggih namung batakipun kalih pisan punika, manawi sampun wiwit pêrang batak kalih wau lajêng sami anyawungi rodatipun piyambak-piyambak, ngantos dumugi pêrangipun rodat kawan jodho wau, namung rodat Mataram punika kêdah ngupados batak [ba...]
[...tak] ingkang kêdaling lesan kaduk cucut, ingkang sagêd adamêl rame tuwin ingkang sagêd adamêl gumujêngipun tiyang kathah, nalika Ki Tanujaya dèrèng kesah saking Panaraga, kapiji kangjêng kyai kadhawuhan dados batak Mataram, dipun sisihakên kalihan abdinipun kangjêng kyai nama Kramaleya, tiyang kêkalih wau sami wasisipun dhatêng lêlucon, mila manawi kangjêng kyai pinuju lêlangên rodatan, tiyang ningali kathahipun ngantos ewon, botên ngamungakên tiyang sakiwa têngênipun ing ngriku kemawon ingkang sami aningali, ananging tiyang ingkang griyanipun 3, 4, 5 pal, sami amêrlokakên aningali.
Sakesahipun Ki Tanujaya saking Panaraga, sawêg kaping kalih kangjêng kyai kaparêng lêlangên rodatan, ingkang kawêdalakên namung rodat Dêmak, ingkang dados batak Kramaleya, dene Kramaleya punika saking wasisipun dhatêng ulah raga, sarta cucutipun wêdaling wicara, tur pancên inggih kawical dèrèng kathah umuripun, mila inggih ngantos dados sêkar lathinipun tiyang sa-Panaraga, botên angamungakên tiyang èstri kemawon ingkang sami kasmaran dhatêng Kramaleya, dalah tiyang jalêr ugi kathah ingkang sami kasêngsêm.
Sarêng sampun jam kalih dalu lêlangên sampun kèndêl, ingkang sami aningali lajêng bibaran, kangjêng kyai tumuntên lumêbêt ing
dalêm amapan sare, sadaya ugi lajêng amapan tilêm dhatêng panggenanipun piyambak-piyambak, pandhapinipun kangjêng kyai lajêng
wulan malih ing kitha Panaraga badhe kadhatêngan pacêklik agêng, rare-rare tuwin tiyang alit kathah ingkang sami kalirên, jalaran saking botên wontên ingkang dipun têdha, amargi sabin-sabin sami botên kamêdalan, dene jalaranipun kabêkta saking sumuking manahipun Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham, anggèning rintên dalu tansah angandhut prihatos, amila Kangjêng Kyai Imam Bêsari kadhawuhan amadosi dhatêng tiyang kêkalih wau, samôngsa sampun kapanggih lajêng katimbalan mantuk dhumatêng ing Panaraga, dene pamanggènipun, namung wontên sakiwa têngênipun kitha Madiun kemawon, mangkatênmakatên. malih Bagus Burham punika sawatawis taun malih badhe dados tiyang linangkung, sapunika sawêg dipun angge lêlampahan, sarêng sampun têlas pangandikanipun tiyang sêpuh wau wontênipun ing supênan kangjêng kyai uninga Bagus Burham linggih samadyaning surambi sami dipun adhêp dening tiyang kathah, dalah para mutangalim sami katingal ngadhêp Bagus Burham sadaya, kangjêng kyai lajêng wungu, supênanipun taksih èngêt awêwentehan [a...]
[...wêwentehan] botên wontên ingkang kasupèn, mila sakalangkung andadosakên pangunguning panggalihipun kangjêng kyai, sarta sanalika kangjêng kyai lajêng kèngêtan dhatêng tiyang kalih wau, saparipolahipun tansah katingal wontên ing paningal, saupami panggalihipun botên pakèwêd dhatêng kiwa têngênipun, sagêd ugi kangjêng kyai tindak ngupadosi piyambak.
Sarêng sampun bang-bang wetan kangjêng kyai lajêng mêdal dhatêng pandhapi amlampah-mlampah, sadangunipun amlampah-mlampah ingkang dipun galih namung supênanipun ingkang sakalangkung elok wau, sarêng sampun wancinipun sêmbahyang Subuh, kangjêng kyai lajêng tindak dhumatêng masjid lajêng katungka dhatêngipun para pinisêpuh tuwin para murid-murid ingkang sami badhe sêmbahyang, sabakdaning sêmbahyang kangjêng kyai lajêng lênggah wontên ing surambi, kaadhêp para pinisêpuh tuwin para murid-murid sadaya, sambènipun sami maos Kuran, swaranipun
kawontênanipun ingkang sami ningali rodat kala wau dalu katingal botên patos kathah kados sabênipun, wasana kangjêng kyai lajêng utusan rare kadhawuhan nimbali dhatêng Kramaleya, pangintênipun ingkang sami ngadhêp, Kramaleya badhe kadangu kawontênanipun bab kala wau dalu, sarêng
Kramaleya sampun sowan, lajêng kadhawuhan majêng, sadaya ingkang ngadhêp lajêng kèndêl botên wontên ingkang wani nyêbawa, sarêng Kramaleya sampun majêng, lajêng dipun dhawuhi, enjing punika kautus dhatêng ing kitha Madiun, amadosi Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham, bilih sampun pinanggih kadhawuhan andhawuhakên, dipun timbali kangjêng kyai kadhawuhan wangsul dhumatêng ing pondhok Gêbang Tinatar, dene sakathahing kalêpatanipun ingkang sampun dipun lampahi, sami kaparingan pangapuntên, Kramaleya botên kalilan mantuk manawi dèrèng pinanggih kalihan Ki Tanujaya, Kramaleya kaparingan pasangon kathahipun sakawan reyal, saking sakalangkung bingahing manahipun, anggènipun nampèni yatra kawan reyal ngantos mawut pating salêbar dhatêng pundi-pundi, labêtipun botên nate nyêpêng yatra ngantos sakawan reyal kathahipun, anggèning mêndhêti yatra tanganipun ngantos andharêdhêg, lajêng sami dipun gêgujêng dening para kamisêpuh ingkang sami ngadhêp, Kramaleya lajêng nyuwun pamit, munduripun kalihan wiraga angatingalakên kabingahanipun, ingkang sumêrêp saya gumujêng ambata rêbah, rare-rare sami pating cêkikik jawil-jinawil kalihan para kancanipun, angatingalakên bingahing manahipun anggèning badhe pinanggih malih kalihan Bagus Burham, namung para pinisêpuh sami dèrèng andungkap dhatêng kaparêngipun kangjêng kyai, manawi sami angèngêti dukanipun kangjêng kyai kala
samantên, kados salamènipun sampun botên sagêd lilih, dèrèng sapintêna dangunipun, têka sapunika sampun utusan amadosi, anggèning dhawuh sawêrni kados amadosi sadhèrèk ingkang sampun lami botên panggih-pinanggih, punika ingkang andadosakên pangunguning manahipn para pinisêpuh sadaya wau, nanging sajatosipun sadaya kemawon inggih sami bingah, dene badhe sagêd pinanggih malih kalihan Ki Tanujaya, amargi Ki Tanujaya wau pancèn tiyang sae manahipun, sarta lêgan lilan dhatêng barang darbèkipun.
Saunduripun Kramaleya saking ngarsanipun kangjêng kyai, para pinisêpuh lajêng sami kadhawuhan ngaji malih, kangjêng kyai namung lênggah sêsèndhèn kalihan
saking ngarsanipun kangjêng kyai, botên mawi mampir dhatêng griyanipun rumiyin, lajêng têrus mangkat saking mêsjid kemawon, namung nalika mangkatipun, atilar wêling dhatêng kamisêpuh tuwin dhatêng kancanipun, samôngsa semahipun amadosi dipun sanjangana bilih sawêg kautus kangjêng kyai dhatêng Madiun, mantukipun dèrèng sagêd anêmtokakên enggal dangunipun, sasampunipun
mitranipun Ki Tanujaya. Botên kacariyosakên wontênipun ing margi, sarêng sampun dumugi padhusunan sacêlaking kitha Madiun, lajêng wiwit angangin-angin dhatêng tiyang langkung bokmanawi wontên ingkang sampun sumêrêp utawi sarawungan tiyang nama Ki Tanujaya, ambêkta anak jalêr taksih jaka alit, manawi wontên ingkang sampun sumêrêp, pamanggènipun wontên pundi, sadaya ingkang dipun pitakèni sami amangsuli dèrèng nate sumêrêp, utawi botên sumêrêp, Kramaleya lajêng andumugèkakên lampahipun, sarêng sampun andungkap dumugi sacêlaking kitha, kados namung kirang lampahan saonjotan, sumêrêp sêndhang toyanipun bêning anyarong, sami dipun angge adus dening tiyang kathah, ciptaning manahipun kapengin badhe adus sakêdhap, supados sêgêr awakipun, ananging pakèwêd dene ingkang sami adus wau namung tiyang èstri sadaya, amila lajêng katêksa angêntosi sarampungipun, sarêng ingkang sami adus wau sampun sami mêntas, Kramaleya lajêng anyêlak dhatêng sêndhang, sawêg badhe cucul lajêng kanggêg, dening manahipun lajêng mangu-mangu botên kantênan ingkang dipun raosakên, wasana lajêng botên saèstu adus, nanging namung sukunipun kemawon kalih pisan sami dipun êkum ing toya kangge jampi sayah alinggih sela cêmêng, awakipun kasèndhèkakên ing uwit gayam, pangêkuming sukunipun saya [sa...]
[...ya] dangu saya karaos nikmat punapadene kasilir ing samirana, maripatipun ambaliyut kados dipun sirêpi, dangu-dangu lajêng lês tilêm kapati, saking sakecanipun anggèning tilêm, ngantos botên kagèt ramening rare ingkang sami adus cêciblon, sarêng sampun asar andhap, kados rumaos dipun gugah dening tiyang sêpuh sampun akaki-kaki, dipun pituturi sampun asalah wèngwèng eca-eca tilêm kemawon, kadhawuhan andumugèkakên lampahipun, sarta kadhawuhan anjujug sangandhaping waringin agêng sacêlaking alun-alun, punika mangke badhe kapanggih kalihan tiyang nama Ki Jasana, ugi tunggil kajêng sami amadosi dhumatêng Ki Tanujaya, sawêg dumugi samantên Kramaleya lajêng nglilir, aningali ing sêndhang saya kathah ingkang sami adus, Kramaleya satêngah ragi lingsêm manahipun, sarta botên angrumaosi bilih punika wau tilêm ngantos kapati, ananging lajêng dipun salamur amêndhêt toya wulu, sarta lajêng sêmbahyang wontên ing sela ngriku kemawon, sabakdaning sêmbahyang têrus mangkat dhatêng salêbêting kitha, ingkang kacipta tumuntêna dumugi ing alun-alun, lampahipun ngutu botên mawi mandhêg tumolèh, saking kuwatos ambok bilih lajêng dipun tilar kesah dening tiyang sêpuh ingkang kawasita salêbêting tilêm punika wau, sarêng lampahipun sampun dumugi ing alun-alun, manahipun Kramaleya têka mawi tarataban [tara...]
[...taban] kados manahing tiyang ingkang sampun kangsèn dhatêng bedhanganipun, sarêng saking katêbihan sampun katingal bilih sangandhaping waringin wontên sayêktos tiyang sêpuh linggih wontên ing ngriku, cês raosing manahipun ayêm kados dene sumêrêp bedhanganipun ingkang sawêg dipun upadosi, Kramaleya sampun dumugi têmtu punika ingkang nama Ki Jasana, amila lajêng dipun purugi kalihan angawasakên dhatêng sêsipatanipun Ki Jasana, sarêng sampun tamat lajêng dipun cêlaki sêngadi pados latu kangge udut, Ki Jasana angewahi linggihipun kalihan gita amêndhêtakên thithikanipun, lajêng dipun ulungakên kalihan taklim, Kramaleya anggènipun
namanipun sarta ingkang dipun griyani, Ki Jasana amangsuli kalayan têmbung manis, prasaja tiyang saking nagari Surakarta, abdinipun Radèn Tumênggung Sastranagara, prayagung bupati kadipatèn anom, dumuginipun ing kitha Madiun kautus amadosi ingkang wayah nama Bagus Burham kabêkta dening pamomongipun nama Ki Tanujaya, mula bukanipun sampun kacariyosakên sadaya, ngantos dumuginipun Ki Jasana kapanggih kalihan Kramaleya punika, Ki Jasana lajêng gêntos pitakèn dhatêng Kramaleya, namanipun sarta ingkang dipun griyani, Kramaleya ugi lajêng amrasajakakên [amrasajakakê...]
[...n] namanipun abdinipun Kangjêng Kyai Imam Bêsari ing pondhok Gêbang Tinatar kitha Panaraga, dene prêlunipun ugi
saking Panaraga, ngantos dumugi kadhawuhan amadosi punika, sarta lajêng anyariyosakên nalika piyambakipun katilêman wontên ing sêndhang, supêna dipun gugah dening priyantun sêpuh sampun akaki-kaki ngantos sagêd kapanggih sayêktos dhatêng Ki Jasana, amila Kramaleya sarta Ki Jasana sami anglairakên gumuning manahipun dhatêng kaelokan ingkang sawêg sami dipun awaki dening tiyang kalih wau, dèrèng ngantos dumugi anggèning sami rêrêmbagan, lajêng kabujêng ing wanci sêraping surya, Kramaleya lajêng dipun ajak dhatêng pondhokanipun Ki Jasana, sadumugining griya lajêng andumugèkakên panggusthining manah sapikangsalipun, ingkang prayogi sami dipun lampahi, wasana dèrèng ngantos dumugi ing griya kabujêng ing wanci mahrib, tiyang kalih lajêng sami mampir
jathilan, Ki Jasana punapa sagêd anglampahi, pangraosipun Kramaleya sarèhning sampun wontên ing têba, manawi manahipun kaisènan ing isin, ingkang badhe dipun isini sintên, tuwin ingkang badhe angisin-isin sintên, amargi tiyang ing ngriki dèrèng wontên ingkang sami sumêrêp dhatêng piyambakipun tiyang kalih wau, manawi sagêd kalampahan bilih Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham taksih sami wontên ing Madiun, tiyang kalih botên susah angawasakên kiwa têngên manawi anggèning ambarang jathilan nuju dipun tanggap utawi nuju bèbèr, sampun têmtu Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham sami aningali, jalaran tiyang kalih wau pancèn ewoningewoning tiyang ingkang. rêmên dhatêng têtingalan, wangsulanipun Ki Jasana, sagêd, nanging kêdah sarana mawi topèng, prêlunipun kangge
pamanggihipun Ki Jasana ingkang makatên wau Kramaleya sangêt anggènipun condhong, sarêng sampun matêng rêmbagipun, Ki Jasana lajêng mêndhêt
sapirantosipun, tirahanipun katumbasakên kêndhang alit kalihan gugur, gugur punika swaranipun kados salomprèt, pirantos tabuhanipun tiyang ambarang jathilan, sarêng sampun pêpak lajêng wangsul dhatêng pondhokan malih, tiyang kalih lajêng sami dandan, sarêng sampun rampung lajêng sami pangkat, nalika sawêg jumangkah ing lawang tiyang kalih sami sakalangkung panalangsaning manahipun dhatêng ingkang adamêl gêsang, dene sami angurbanakên awakipun dados badhut ambarang jathilan, Kramaleya angangge pênthul akalung kêndhang, Ki Jasana angangge têmbêm anyangking gugur, urut mêrgi kêndhangipun tansah tinabuh
dhasar cucut parigêl dhatêng samukawis, Ki Jasana sagêd dhatêng sêsêndhon, amila pambarangipun jathilan katingal laris sangêt, kathah para priyantun tuwin para sudagar-sudagar ingkang
saking larisipun tiyang kalih wau ngantos botên kobêr nginang utawi udut, paribasan dèrèng [dè...]
[...rèng] bibar sampun dipun êntosi ingkang badhe nanggap gêntos, saking kondhangipun ngantos dados sêkar lathinipun tiyang Madiun sandhung jêkluk jathilan Kramaleya, sênggakane Ki Jasana, makatên wau botên ngamungakên tiyang alit kemawon ingkang sami ngucapakên, dalah para priyantun ugi sami anirokakên lêlagoning jathilanipun Kramaleya, sanadyan kondhangipun sampun angêbaki ing kitha Madiun, larisipun angungukuli bakul ingkang pados setan, ewadene tiyang kalih wau manahipun botên korup dhatêng kathahipun yatra angsal-angsalanipun anggèning ambarang, ananging salêbêting manah botên kasupèn panyuwunipun dhatêng ingkang adamêl gêsang, mugi tumuntên sagêda kapanggih kalihan Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham,
kaplantrang sabên sontên tiyang kalih wau sami mantuk dhatêng pondhokan, manawi ngantos kaplantrang lajêng sami sipêng, tilêm wontên ing purug, ananging namung tiga sakawan dintên lajêng wangsul dhatêng pondhokan malih.
Gêntos ingkang kacariyos, lampahipun Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham anggèning sami badhe sowan dhatêng Kêdhiri, sarêng sampun angambah margi salêbêting wana, tiyang kalih wau lajêng sami bingung botên sumêrêp ing lèr kidul, dangunipun ngantos
dèrèng nate botên nêdha ngantos samantên dintên lamènipun, mila ngantos nangis sarta sêsambat, sukunipun sayah sangêt, padharanipun karaos luwe, maripatipun arip sangêt, gulunipun salit raosipun ngorong, badanipun gumêtêr, kringêtipun gumrobyos kados tiyang adus, sarêng makatên lajêng dhawah brêg kasambêt, sarêng Ki Tanujaya sumêrêp bilih momonganipun kados makatên, raosing manahipun pating saluwir kados dipun juwing-juwing, mila lajêng amêsu budi angêningakên cipta, sadhakêp suku tunggal nutupi babahan nawahawa. sanga, nyênyuwun dhatêng ingkang adamêl gêsang, mugi paringa pitulung dhumatêng kawulanipun ingkang sawêg kasangsaya, labanipun tiyang mantêp dhatêng ing tekad, sanalika andhatêngakên gara-gara angin agêng agêgêrotan, kêkajêngan kathah ingkang sêmpal, ingkang rêbah tuwin ingkang rungkat, sasirêping angin lajêng katingal wontên teja anggamêng wontên sanginggiling Bagus Burham, saicaling teja wontên pitulunging Pangeran, Ki Tanujaya dipun panggihi priyantun sêpuh mangagêm sarwa wulung, awêwarah
dhatêng Ki Tanujaya, manawi ing wêgdal punika Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham, sami dèrèng kalamangsanipun dhatêng kitha Kadhiri, sami kadhawuhan wangsul malih dhatêng ing kitha Panaraga kemawon, aturipun Ki Tanujaya, sarèhning kesahipun saking Panaraga punika amargi dipun tundhung dening Kangjêng Kyai Imam Bêsari, dados saupami wangsul malih dhatêng Panaraga, Ki Tanujaya sakalangkung lingsêmipun, ingkang mangagêm sarwa wulung lajêng angandika malih, sapunika Kangjêng Kyai Imam Bêsari, dukanipun dhatêng Ki Tanujaya sampun lilih sayêktos, malah sampun lajêng kaparêng utusan amadosi, dene ingkang kautus abdinipun nama Kramaleya, makatên ugi Radèn Tumênggung Sastranagara, ugi utusan amadosi, ingkang kautus abdinipun nama Ki Jasana, sapunika Ki Jasana tuwin Kramaleya, sampun kêmpal dados satunggal, manggèn wontên ing kitha Madiun, mila Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham sami kadhawuhan wangsul dhatêng ing kitha Madiun kemawon rumiyin, wontên ing ngriku marginipun sagêd kapanggih Ki Jasana kalihan Kramaleya, ingkang sakalih-kalihipun sami botên kanyanan, Ki Tanujaya lajêng matur, punika wau Bagus Burham mêntas botên èngêt, jalaran saking luwe sayah arip labêt saking sampun tigang dintên tigang dalu botên nênêdha botên ngombe tuwin botên tilêm, jalaran Ki Tanujaya wontên ing wana ngriki bingung botên sumêrêp [su...]
mêlèk, tiyang kalih ngantos sami anjumbul sarta sakalangkung pangunguning manahipun, dene Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham sampun ngadêg wontên palataranipun tiyang gadhah damêl, tuwin mawi dipun urmati ungêling gôngsa gêndhing Kêbogiro angangkang, sarta lajêng dipun papagakên akalihan ingkang gadhah damêl, sasampunipun sami linggih satata tiyang kalih sami dipun kanthi kalêbêtakên ing pandhapa, sasampunipun sami linggih satata tumuntên dipun wêdali pisêgahipun ingkang
kabuwuhakên dhatêng ingkang gadhah damêl, ingkang gadhah damêl katingal sakalangkung bingahing manahipun, dene kadhatêngan tamu balaba, môngka caranipun tiyang padhusunan punika, botên wontên sumbangan ngantos srupiyah, mila panganggêpipun ingkang gadhah damêl, dhatêng tamu kalih wau anggèning
angaosi prasasat dhatêng Bupati ingkang ambawahakên.
Adatipun tiyang gadhah damêl ing ngriku punika, manawi pisêgah wau sampun dipun têdha, tirahanipun lajêng kalêbêtakên ing kroso kangge angsal-angsal, nanging sarêng dhatêng Ki Tanujaya botên makatên, sasampunipun pisêgah wau katêdha, ingkang badhe kangge angsal-angsal kadamêlakên piyambak, sêkul ulam sakroso agêng, mawi ingkung wêtah satunggal, pangananipun sakroso agêng, sarêng Ki Tanujaya sampun rampung prêlunipun, lajêng sami pamitan wangsul dhatêng ingkang gadhah damêl, ingkang gadhah damêl
Bagus Burham, lajêng sami andumugèkakên lampahipun, angsal-angsalipun anggèning nyumbang, ingkang bêkta Ki Tanujaya, tangan têngên nyêpêng angsal-angsal, tangan kiwa nyangking sanguning pangangge, ingkang gadhah griya lajêng wangsul dhumatêng ing pandhapa, sapêngkêripun Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham wau, tumuntên katungka dhatêngipun para sanak sadhèrèkipun ingkang gadhah griya, inggih ugi sami badhe buwuh, saking kathahipun, ngantos ungêling Kalaganjur angangkang tanpa kèndêl, samargi-margi Ki Tanujaya botên pêgat kapapagan para tiyang ingkang èmpêripun inggih sami badhe buwuh mariku, jalêr èstri
sami adhapyak-dhapyak, kawistara sami sênêng-sênêng manahipun.
Botên dangu lampahipun anglangkungi bulak malih, ingkang têbihipun kintên-kintên lampahan kalih onjotan, bulak wau kados dèrèng dangu dadosipun ing pasabinan, tuwin patêgilan, bokmanawi ing ngajêng saking bikakan wana, katitik saking tunggakaning kajêng-kajêng kathah ingkang sami dèrèng dipun dhangkèli, margi-marginipun sami dèrèng dipun tanêmi eyub-eyub, amargi wêgdal wau sampun tumapaking môngsa katiga, bêntèripun ngandhap nginggil sami sumêlètipun, tiyang kalih tansah akicat-kicat.
Ki Tanujaya ragi karepotan pambêktanipun sanguning panganggèn akalihan sêkul ulam wau, sanajan sanguning panganggèn sakêdhap-sakêdhap dipun gêntosi dening Bagus Burham, ewadene Ki Tanujaya inggih taksih ambêntoyong pambêktanipun sêkul ulam, amargi saking kathahipun, sarêng dumugi satêngahing bulak, kapêthuk rare-rare sami badhe angupados kajêng rèncèk dhatêng wana, dados sêkul ulamipun punika wau lajêng kasukakakên dhatêng rare-rare sadaya wau, saupami kabêkta dhatêng nagari kamanah sakêdhik prêlunipun, dene ingkang dipun sukani sami sakalangkung bingah ing manahipun.
Antawisipun jam tiga siyang, utawi Asar inggil, lampahipun Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham, sampun dumugi salêbêting kitha [ki...]
[...tha] Madiun, sarèhning bêntèripun dèrèng sirêp, tiyang kalih lajêng kèndêl wontên sangandhaping kajêng jaran, ingkang ing wêgdal wau nuju kathah godhongipun, ngiras pados pikiran ingkang badhe dipun jujug, sarta tansah botên mêndha trênyuhing manahipun, mila tiyang kalih wau, sabên angèngêti lêlampahanipun ingkang sawêg sinandhang lajêng sami akaca-kaca.
Kacariyos ingkang sawêg anamur lampah, pambarangipun jathilan Kramaleya kalihan Ki Jasana, wiwit enjing ngantos dumugi asar inggil totênbotên. patosa kathah ingkang nanggap, môngka sabênipun laris sangêt, saking kathahipun ingkang sami nanggap, paribasan ngantos botên kobêr nginang, nanging ingkang makatên wau, malah sami andadosakên bingahing manahipun, dene sagêd mungkul anggèning ngulat-ulatakên dhatêng ingkang dipun upadosi, sarta tujuning manahipun sami têbih dhatêng pamrih bêbarangan, wontênipun sami dipun lampahi sami ambarang jathilan wau, saking awratipun kautus ing bêndara, botên ketang dipun lampahi wirang isin anggêripun sagêd pinanggih kalihan ingkang dipun upadosi.
Kalêrêsan wêgdal wau ing radinan agêng botên wontên tiyang langkung satunggal-tunggala mila kêtipungipun Kramaleya ingkang kakalungakên ing gulu, saha guguripun Ki Jasana, lajêng sami kadadosakên satunggal, namung dipun cangking kemawon, têmbêm [tê...]
[...mbêm] pênthulipun ingkang anutupi rai, sami dipun panjulukakên manginggil, urut mêrgi sinambi ginêman kados pundi wusananipun ingkang dipun lampahi, manawi sabên dintên namung tansah kados makatên kemawon, dangu-dangu badhê tuman dados tiyang ambêbarang.
Tiyang kalih wau sadangunipun ginêman ragi katungkul botên ningali kiwa têngên, lampahipun kaplantrang anglangkungi radinan ingkang dipun angge kèndêl tiyang kalih wau, nanging Kramaleya tuwin Ki Jasana sami botên angrêmpêlu bilih ingkang sami dipun upadosi sawêg angaub wontên ngriku, Bagus Burham botên pangling dhatêng Kramaleya, ingkang ing wêgdal wau
wêrninipun Bagus Burham kêra sangêt paraeanipun katingal gêsêng kados wujudipun tiyang angandhut susah, sakalangkung wêlasing manahipun, môngka nalika taksih wontên ing nagari
Surakarta, sanadyan rintên dalu botên pisah kalihan Ki Tanujaya, badanipun lêma kulitanipun jêne, labêt saking dipun ugung ingkang êmbah, sabên dintên lumintu dipun paringi samukawis ingkang andadosakên kabingahanipun, dene sapunika ngantos anglampahi kasakit-sakit ingkang ngantos adamêl trênyuhing manah, mila Ki Jasana ngantos kawêdal wicantênipun anyênyuwun dhatêng ingkang adamêl gêsang. Mugi Gusti Allah ambêrkahana dhumatêng putu kula Bagus Burham, ing têmbe dadosa
Sasampunipun sami rêrêm manahipun, lajêng sami anyariyosakên lêlampahanipun piyambak-piyambak, tiyang sakawan sami pangunguning manahipun, sarêng sampun dumugi anggèning nyariyosakên lêlampahanipun piyambak-piyambak, lajêng dipun ajak dhatêng pondhokanipun Ki Jasana, Kramaleya tuwin Ki Jasana lajêng sami angrasuk panganggèn kados panganggenipun tiyang
kêkesahan, pênthul têmbêm sapirantosipun, katilar wontên ing ngriku kemawon, sadaya lajêng pangkat, sadumuginipun pondhokan, Kramaleya lajêng anêbahi ambèn, ingkang gadhah griya tumut ribut angêdal-êdalakên bantalipun ingkang katata wontên ing patanèn, Ki Jasana angindêl toya kasambi kalihan olah-olah, Kramaleya lajêng dhatêng warung têtumbas kabêtahanipun tiyang gêgriya, sarêng sampun dhatêng, tumbasanipun kapasrahakên dhumatêng Ki Jasana, kapurih ngolah, semahipun ingkang gadhah griya ugi angrencangi anggènipun olah-olah Ki Jasana, sarêng sadaya sampun matêng, lajêng katêdha tiyang gangsal kalêbêt ingkang gadhah griya, salêbêtipun sami nêdha, Kramaleya anyariyosakên anggènipun amadosi tiyang kalih wau, sanadyan cariyosipun botên dipun têmaha adamêl lêlucon, ananging sarèhne labanipun tiyang dhusun, ingkang sami mirêng ngantos botên kobêr nêdha, pijêr anggêgujêng dhatêng Kramaleya kemawon, dalah ingkang gadhah griya ingkang
kapurih nêdha saanak semahipun ingkang gadhah griya, tiyang gangsal lajêng sami ngaso tilêman, saking sampun sami katandhêgan sayah saha arip, botên dangu sadaya lajêng tilêm [tilê...]
[...m] kapati, namung ingkang gadhah griya piyambak ingkang dèrèng tilêm, malah ngantos sadalu muput namung ajêgrêg linggih kemawon.
Sarêng wanci bangun enjing, tiyang sakawan sampun sami tangi, sarta sapintên bingahing manahipun, dene satanginipun tilêm wedangipun sampun dipun rukti ingkang gadhah griya, tirahaning pangananipun ugi kacawisakên malih, mila Kramaleya tansah angalêmbana dhatêng ingkang gadhah griya wau, sadèrèngipun sami angombe wedang, tiyang sakawan sami sêsuci dhumatêng ing lèpèn, sarampunging sêsuci lajêng wangsul malih, sadaya lajêng kêpung wontên ing ambèn sami wedangan, kasambi angrêmbag sakecanipun anggèning badhe wangsul dhumatêng ing Panaraga. Rêmbagipun Kramaleya sarèhning prêlunipun sampun kacêpêng, badhe ngêntosi punapa malih, mila prayogi mangkat enjing punika kemawon, mangke sontên sagêda dumugi kitha Panaraga, sanajan ragi kadaloskadalon. sawatawis, sarèhning môngsa padhang bulan, malah sakeca lampahipun, tiyang tiga sampun sami anyondhongi, sarampungipun anggèning dandan, lajêng pamitan ingkang gadhah griya sarta ingkang gadhah griya dipun tilari pituwas sawatawis supados dados bingahing manahipun. Tiyang sakawan lajêng sami mangkat. Ingkang gadhah griya angêtêrakên ngantos sawatawis têbih saking griyanipun.
Botên kacariyosakên wontênipun ing margi, sarêng wanci bakda ngisa tiyang sakawan sampun dumugi ing kitha Panaraga, Ki Tanujaya, Bagus Burham, tuwin Ki Jasana, lajêng sami anjujug ing pondhokan, namung Kramaleya ingkang anjujug ing griyanipun piyambak, sarêng sampun aso lajêng lapur dhumatêng kangjêng kyai, anggènipun mêntas kautus, sarampunging prêlunipun, lajêng kadhawuhan tumut anjagongi dhumatêng ing pondhokan, benjing enjing tiyang tiga kadhawuhan nyowanakên kangjêng kyai, Kramaleya matur sandika lajêng mêdal.
Kangjêng Kyai Imam Bêsari dhawuh dhumatêng ingkang garwa, Bagus Burham sakancanipun ingkang sawêg dhatêng wau, kadhawuhan maringi sêkul ulam ingkang eca-eca, sarta wedang panganan sapirantosipun, ingkang garwa angèstokakên, Ki Tanujaya tuwin Ki Jasana sami dipun paringi gantèn, andadosakên kabingahanipun ingkang sami dipun paringi.
Nalika sawêg dhatêngipun Bagus Burham sarowangipun, wêgdal samantên ing
palinggihanipun Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham, pating tèmplèk kados anak putunipun piyambak, kalêrêsan ing wêgdal wau sadaya dèrèng wontên ingkang sami nêdha, mila lajêng sami dipun [di...]
[...pun] ajak nêdha sêsarêngan, ingkang pancèn gadhah cawisan lajêng angêdalakên cawisanipun piyambak-piyambak, ingkang sami botên gadhah cawisan lajêng kapurih nêdha sawontênipun paringipun kangjêng kyai wau, sadaya sami pating kêcapah sampun botên wontên èwêd pakèwêdipun, Ki Jasana sakalangkung pangunguning manahipun, dene rare samantên kathahipun têka sami lulut sadaya dhatêng Ki Tanujaya, sabibaring nêdha, sarta sasampunipun nyingkir-nyingkirakên wadhahipun wau, lajêng wangsul sami pating tèmplèk dhatêng Ki Tanujaya malih, Ki Tanujaya lajêng anyariosakên lêlampahanipun sakesahipun saking Panaraga, ingkang sami dipun cariyosi kathah ingkang sami ambrêbês mili, ngantos sadalu muput botên wontên ingkang sami karaos ngantuk, sarêng sampun bangun enjing sadaya lajêng sêmbahyang dhatêng masjid, dèrèng sapintêna dangunipun anggèning sami sêmbahyang, lajêng katungka rawuhipun kangjêng kyai.
Sabakdaning sêmbahyang, lajêng sami wiwit ngaji dhumatêng ing surambi, pangajinipun Bagus Burham saya kantun kalihan kancanipun, môngka nalika dèrèng kesah saking Panaraga, pangajinipun sampun ragi mèmpêr, pancèn kenging dipun ajêng-ajêng tumuntên sagêd, sapunika malah glogab-glagêb, kados tiyang kabalabak ing toya, ewadene saking ajrihipun, ngantos sabakdanipun ngaji botên ngadêg-ngadêg, ngantos badhe toyan kemawon [ke...]
[...mawon] dipun ampêt.
Sarêng sampun sami kèndêl anggènipun ngaji, Ki Tanujaya kuwintuwin. Ki Jasana, sami dipun bagèkakên kalihan kangjêng kyai, aturipun, angsal pangèstunipun kangjêng kyai sami ginanjar wilujêng, Kangjêng Kyai Imam Bêsari lajêng andangu malih kalihan gumujêng, sakesahipun Ki Tanujaya saking Panaraga, punika ingkang dipun jujug sintên, sarta salêbêtipun kêkesahan, kadospundi kawontênanipun Bagus Burham, Ki Tanujaya lajêng angaturakên lêlampahanipun sadaya, wiwit lolos saking Panaraga ngantos dumugi wangsulipun punika, botên wontên ingkang kalangkungan, kangjêng kyai sarêng mirêngakên aturipun Ki Tanujaya wau, raosing panggalihipun trênyuh sangêt, sarta katingal wêlasipun dhatêng Bagus Burham, pangudaraosing panggalih: amêmuji mugi-mugi wontêna pitulunging Pangeran aparing kanugrahan dhumatêng Bagus Burham, kadosdene wêcanipun para linangkung ingkang sampun dipun mirêngakên, anamung ing lair sakalangkung pamêthèsipun dhatêng ing pangajaran.
wiwit mangkat saking nagari Surakarta ngantos dumugi ngadhêp wontên ngarsanipun kangjêng kyai punika, rèntès botên wontên ingkang kalangkungan [kalangkung...]
[...an] satunggal-tunggala, satêlasing aturipun Ki Jasana wau sadaya, botên ngamungakên kangjêng kyai kemawon ingkang kawêdal anggarapi dhatêng Kramaleya, sadaya pinisêpuh ugi sami tumut anggarapi, mila ing wêgdal wau ingkang wontên salêbêting masjid sami gêr-gêran anggêgujêng dhatêng Kramaleya, langkung malih sarêng Kramaleya takèn dhatêng Bagus Burham, benjing punapa anggènipun kesah malih kantênanipun anggèning tata-tata badhe amadosi, wicantênipun makatên wau tiyang samêsjid sami gumujêng sadaya.
Sakèndêlipun gêgujêngan, kangjêng kyai dhawuh dhumatêng Ki Tanujaya, sapunika dosanipun dipun paringi pangapuntên, namung ing wingking kemawon dipun èngêt-èngêta, sampun ngantos gadhah patrap kados ingkang sampun-sampun, aturipun Ki Tanujaya sêndika sumêdya angèstokakên.
Sasampunipun kangjêng kyai anyêrêp-nyêrêpakên dhatêng Ki Tanujaya, lajêng dhawuh dhumatêng Ki Jasana, sarèhning sapunika Bagus Burham sampun pinanggih, sarta sampun wangsul dhumatêng ing Panaraga malih, Ki Jasana samôngsa sampun ngaso sawatawis dintên lajêng kalilan wangsul dhumatêng ing nagari Surakarta, punapa kawontênanipun kadhawuhan lapur Radèn Tumênggung Sastranagara, Ki Jasana matur sêndika, ing wêgdal wau lajêng sami kadhawuhan bibaran.
Sarêng sampun rêrêm sawatawis dintên, Ki Jasana nyuwun pamit [pa...]
[...mit] wangsul dhumatêng ing nagari Surakarta, Kangjêng Kyai Imam Bêsari anglilani, sarta dipun bêktani kintunan warni-warni wêdalan ing kitha Panaraga, kadhawuhan ngaturakên dhumatêng Radèn Tumênggung Sastranagara, mawi dipun bêktani rencang tiyang kalih, sasampunipun winêling-wêling, Ki Jasana lajêng mangkat.
Botên kacariyosakên enggal lamènipun sarta kawontênanipun wontên ing margi, dumugi ing nagari Surakarta, sampun wanci sontên, kalêrêsan ing wêgdal wau Radèn Tumênggung Sastranagara sawêg lênggahan wontên ing pandhapa, kalihan ingkang putra Mas Ngabèi Rônggawarsita, sawêg sami angudaraos bab kesahipun Bagus Burham, dèrèng ngantos dumugidangu. kasaru dhatêngipun Ki Jasana, ingkang sawêg lêlênggahan sarêng
lêlampahanipun anggèning kautus amadosi dhumatêng ingkang wayah Bagus Burham wau, botên wontên ingkang kalangkungan.
bingahipun dene ingkang wayah sampun sagêd pinanggih, sungkawanipun, awit saking lêlampahanipun ingkang wayah wontên ing purug sakalangkung anggèning
mêmêlas, sarta adamêl trênyuhing panggalih, dados sakalihan namung sami sumendhe dhumatêng ingkang damêl gêsang, namung ragi wontên lêjaring panggalihipun sawatawis, dening ingkang wayah sapunika sampun wangsul malih dhumatêng ing kitha Panaraga, wusana Ki Jasana lajêng kadhawuhan ngaso dhumatêng ing griyanipun, sarta abdinipun Kangjêng Kyai Imam Bêsari ugi sami kadhawuhan ngaso dhumatêng griyanipun Ki Jasana pisan.
Sarêng Ki Jasana sampun ngaso sawatawis dintên, prasasat rintên dalu lajêng botên kenging pisah kalihan Radèn Tumênggung Sastranagara, dipun dangu-dangu kawontênanipun Ki Jasana saha kawontênanipun Ki Tanujaya, punapadene kawontênanipun ingkang wayah, ingkang dinangu angaturakên sadaya lêlampahanipun, saha lêlampahanipun Ki Tanujaya tuwin Bagus Burham ingkang sampun dipun sumêrêpi piyambak, saha ingkang dipun mirêng-mirêngakên.
Antawis pitung dintên saking dhatêngipun Ki Jasana, abdinipun Kangjêng Kyai Imam Bêsari sami kadhawuhan mantuk dhumatêng ing kitha Panaraga, Radèn Tumênggung Sastranagara gêntos angaturakên angsul-angsul warni pangagêman wêdalan ing nagari Surakarta, punapadene maringi pakintun warni-warni dhumatêng ingkang wayah.
Kacariyos, sawangsulipun Bagus Burham, pangajinipun saya bibrah botên wontên ingkang kalêbêt ing manah babar pisan,
mênggah ingkang makatên wau, sanajan kangjêng kyai botên kêkilapan dhatêng sadaya ingkang badhe
kancanipun ingkang ugi sampun kalajêng rêmên dhatêng pandamêl maksiyat, botên ketang dhêlik-dhêlik dipun têmaha.
Taksih tunggil taun kalihan mantukipun Bagus Burham saking kitha Madiun, ing Panaraga kadhatêngan pacêklik, sadaya sabin-sabin ingkang sampun dipun tanêmi, sami kaambah ing ama mênthèk saha lodhoh, sarta walangsangit sapanunggilanipun, botên wontên ingkang sami nêdha pantunipun, amila tiyang alit ingkang panggêsanganipun sami tanèn, sami anandhang prihatos manahipun, ing padhusunan sami katingal mamring ical mathinipun, ing pundi-pundi kathah para rare saha tiyang sêpuh ingkang kalirên labêt saking kêluwèn, sambatipun para tiyang alit ingkang sami kêkirangan têdha, adamêl trênyuhing manahipun ingkang sami mirêngakên, namung para priyantun saha para sudagar, punapadene para tiyang salêbêting kitha ingkang taksih lumampah pandamêlanipun, botên patosa karaos manahipun,
ingkang dipun sumêrêpi amung awising rêrêgèn uwos, ingkang suwau sadangang namung rêgi: 3 wang, nyêngkanipun: 4 wang, sapunika dados rêgi: 12 wang, ingkang makatên wau ing atasipun tiyang ingkang taksih sagêd tumbas, botên sapintêna raosing manahipun, namung Kangjêng Kyai Imam Bêsari sanajan botên kêkirangan samukawis, ewadene inggih sakalangkung prihatosing panggalihipun, ingkang dipun kuwatosakên ambokmanawi pacêklik wau ngantos anglantur, pintên-pintên taun, botên wande inggih tumut kêkirangan têdha, mila lajêng parêpatan kalihan para pinisêpuh, sami kadhawuhan budidaya kadospundi sakecanipun ingkang dipun lampahi, sampun ngantos kalajêng-lajêng pacêklik punika ngantos adamêl kasangsaranipun para murid-murid ingkang jalaran kêluwèn, aturipun para pinisêpuh awarni-warni, wontên ingkang gadhah pamanggih paring sumêrêp dhatêng tiyang sêpuhipun, wontên ingkang gadhah pamanggih nyuwun biyantu têdha pitulunganipun parentah, wontên ingkang gadhah pamanggih sêtiyar piyambak, putusanipun kangjêng kyai, ingkang dipun agêm namung sêtiyar piyambak punika wau, inggih punika para murid sami kadhawuhan musapir dhatêng para priyantun, dhatêng para hartawan, sarta dhatêng para sudagar, punapadene dhatêng sanès-sanèsipun ingkang sakintêna angendahakên dhatêng kabangsan, mawi dipun bêktani cathêtan kangge tôndha astanipun ingkang sami amaringi, [a...]
[...maringi,] sapintên angsal-angsalanipun lajêng kaklêmpakakên, bilih sampun anglêmpak, lajêng kangge sudhiyan têdhanipun para murid-murid sadaya, ingkang supados sampun ngantos adamêl rêkaos ing sadayanipun, sadaya sampun sami anyondhongi, ingkang badhe anglampahi inggih sampun sagah, dene lampahipun dipun tata sadintên edhang, kala samantên cacahing rare wontên kawan dasa satunggal, dados sapalihipun wontên kalih dasa malang satunggal, amila ingkang saperangan kalih dasa, ingkang saperangan sêlikur, rare kalih dasa utawi salikur wau pundi ingkang gadhah lampah musapir lajêng kapara sakawan, ingkang saperangan mangetan, ingkang saperangan mangilèn, ingkang saperangan mangalèr, ingkang saperangan mangidul, sami ambêkta cathêtan kangge pèngêtan cacahipun ingkang sami amaringi, Bagus Burham dhawah golongan ingkang cacahipun wontên salikur, ingkang gangsal wêlas tigang perangan alit, ingkang saperangan wontên cacah nênêm, Bagus Burham kadhawahakên ing perangan alit, ingkang cacahipun nênêm.
Tiyang sakitha Panaraga, para priyantun, para hartawan, para
sudagar kemawon, malah para liyan bôngsa ugi sami angaosi, pundi ingkang dipun dhatêngi
para murid-murid ingkang sami bêkta tèkênan musapir wau, anggèning nyukani sami jor-joran kathahipun, angsal-angsalanipun ingkang wujud yatra kemawon, botên kirang saking kalih dasa rupiyah sadintên, samantên wau dèrèng metang ingkang wujud uwos saha lisah, amila kawontênanipun ing pacêklik, sanajan ing pundi-pundi kathah ingkang sami kaluwèn, namung ing pondhok piyambak ingkang botên kêkirangan samukawis.
Nalika sawêg sadintên kalih dintên dumugi sawulan, golonganipun Bagus Burham, angsal-angsalanipun anggèning musapir, sami racak-racak kalihan kancanipun, ananging dangu-dangu namung angsal sakêdhik piyambak,
kasalingkuhakên, sarêng cathêtanipun inggih kothong yêktos, dados namung dipun kintên botên lumampah kemawon, mila ngantos dipun srêngêni kathah-kathah, mênggah pangintênipun juru nampèni ingkang makatên wau,
pun, kadhawuhan angaturi uninga kangjêng kyai, kangjêng kyai badhe uninga piyambak, sarta lajêng badhe dipun paringi pidana ingkang sakalangkung awrat.
Sanès dintên tampinipun musapir Bagus Burham sakancanipun, ingkang tigang golongan sami anglampahi tumêmên ing manahipun, pamrihipun sami anyadhang angsala pangalembana dhumatêng juru nampèni, utawi pangalembananipun Kangjêng Kyai Imam Bêsari, namung Bagus Burham sakancanipun rare nênêm, sami ajak-ajakan dhatêng lèpèn, amargi gadhah padikan suwakan ingkang sampun wontên ulamipun kathah, sami ayon badhe dipun tawu, kalampahan rare nênêm sami dhatêng lèpèn anawu suwakan, suwakan ingkang dipun tawu wau ulamipun kathah sayêktos, saking kathahipun, ngantos kabêkta rare kalih taksih kawratên, ulam samantên wau lajêng kasade dhatêng pêkên, pêpajênganipun sami pun bage rare nênêm, namung sami dipun angge jajan piyambak, tirahanipun lajêng dipun angge gimêr.
Panawunipun suwakan Bagus Burham sakancanipun, ngantos dumuginipun [dumu...]
[...ginipun] anggèning sami gimêr dipun kodhol piyambak dening kangjêng kyai, sarêng wancinipun sampun badhe mantuk, kangjêng kyai lajêng ngrumiyini kondur, sarêng rare nênêm wau sampun sami mantuk, lajêng dipun timbali, sarta dipun dangu pajêng pintên panyadenipun ulam, rare nênêm sami botên sagêd matur namung tumungkul kemawon, amila lajêng dipun gêbagi ing panjalin, sarêng sampun sami matur kapok, lajêng kaukum kadhawuhan angêbaki padasan, môngka padasanipun kangjêng kyai wau sadaya cacahipun pitupitung. iji, ingkang badhe angisèni namung rare nênêm, dados manawi padasan satunggal dipun isèni ing rare satunggal taksih malang padasan satunggal, ingkang satunggal punika sami iyon sintên ingkang kajibah angisèni, Bagus Burham lajêng ngêdalakên pamanggih, mêndhêt rumput lulangan nêm lênjêr, ingkang gangsal dipun bundhêli nyatunggal, ingkang satunggal dipun bundhêli kalih, rumput wau bundhêlanipun dipun gêgêm dening Bagus Burham, kancanipun sami dipun purih dudut, pundi ingkang pandudutipun angsal bundhêlan kalih, inggih punika ingkang angisèni padasan kalih, rare gangsal lajêng sami andudut, ananging pandudutipun sadaya namung isi bundhêlan nyatunggal, ingkang bundhêlan kalih taksih kantun wontên gêgêmanipun Bagus Burham, mila Bagus Burham lajêng katêksa angisèni padasan kalih wau.
Nalika rare-rare sami dêrdah anggèning badhe angisèni padasan [pa...]
[...dasan] wau, kangjêng kyai taksih lênggah wontên ing pandhapa, dados inggih uninga kawontênanipun ingkang sami dipun dêrdah. Sarêng Bagus Burham kajidhêg angisèni padasan kalih, kangjêng kyai ngantos gumujêng kalihan
pasinaonipun ngaji, rintên dalu ingkang dipun agêngakên namung dhatêng pandamêl maksiyat, Ki Tanujaya ngantos rumaos wêgah amituturi, saking lingsêm saha ajrihipun dhatêng kyai, ngantos kasupèn dhatêng nêdha, manahipun
kenging dipun ajar sae, panggalihipun saya botên sakeca, mupung dèrèng kalajêng-lajêng kaparêngipun namung badhe dipun antukakên kemawon, amargi botên tahan mirêng wêwadulipun para pinisêpuh ingkang sami kadhawuhan angapèn-apèni, wasana Bagus Burham lajêng dipun timbali, sarêng sampun sowan, para pinisêpuh saha ingkang sami ngadhêp,
jambu drêsana, badhe mirêngakên kadospundi dêdukanipun kangjêng kyai, sarêng kangjêng kyai mariksani kiwa têngên sampun [sampu...]
[...n] botên wontên tiyang, Bagus Burham lajêng dipun dukani, pandanguning dêduka ririh, nanging adamêl tatuning manah, ngantos dipun dhawuhi, manawi kapengin badhe pados warok, kangjêng kyai kaparêng nglantarakên, badhe dipun paringakên dhatêng Têgarèn, inggih punika panggenanipun para pêthut sarta gêgununganing para begolbegal. kècu, Bagus Burham ngantos nangis, lajêng kalilan mundur.
Wêkdal wau Bagus Burham wiwit dipun paringi èngêt dening Pangeran, gadhah rumaos lingsêm sangêt dipun paringi pangandika ingkang makatên wau, saking lingsêmipun, ngantos kawêdal wicantênipun dhatêng Ki Tanujaya, bilih anggènipun sinau ngaji botên tumuntên sagêd, isin mantuk dhumatêng nagari Surakarta, mêdaling wicantênipun Bagus Burham ingkang makatên punika, Ki Tanujaya ngantos kumêpyur manahipun, Bagus Burham lajêng dipun rangkul kalihan dipun tangisi, kala samantên umuripun
lèpèn Watu, badhe anglampahi kungkum sakuwawinipun, sarta salêbêtipun anglampahi, sampun ngantos dipun
ambêkta prabot ingkang badhe dipun angge santun, sadangunipun Bagus Burham anglampahi kungkum wau, ingkang kaèsthi botên wontên malih kajawi nyuwun dhatêng ingkang damêl gêsang tumuntêna pinaringan sagêd anggènipun sinau ngaji, sanajan Bagus Burham dèrèng sumêrêp bongkot pucukipun anglampahi, ewadene sarêng sampun kapèpèt, anggèning anglampahi lajêng botên kengguh dhatêng wêwêrnèn ingkang amêmengin manahipun, ngantos sagêd dumugi kawan dasa dintên laminipun, sarêng namung kantun sadalu, Bagus Burham dipun tari kalihan Ki Tanujaya, mangke dipun liwêtakên punapa ajêng, wangsulanipun Bagus Burham ajêng, nanging panêdhanipun mangke samôngsa sampun mêntas saking kungkum, dados jangkêp angsal kawan dasa dalu, tiyang kalih lajêng sami mangkat dhatêng lèpèn kados sabênipun, Ki Tanujaya ambêkta kêndhil kalihan uwos, katakêr satuwukipun dipun têdha tiyang kalih, kalihan ambêkta lawuh sawontênipun. Sadumugining lèpèn, Bagus Burham lajêng wiwit kungkum, Ki Tanujaya ripik-ripik ngupados kajêng sakiwa têngênipun ing lèpèn ngriku, sarêng sampun angsal kamanah cêkap dipun angge ngliwêt, lajêng cêthik latu, ingkang dipun angge kêrên mêndhêt sela sacêlaking palinggihanipun kemawon, sarêng latunipun sampun murup, uwosipun lajêng dipun pususi, pambêthaking uwos kasarêng kalihan toyanipun, sarêng pangliwêtipun sampun [sampu...]
[...n] mêndhak, lawuhipun botên wontên, dipun upadosi sakiwa têngênipun ing ngriku botên pinanggih, kakintên dhawah wontên ing mêrgi kemawon, nanging lajêng botên dipun luru.
Sarêng sampun lingsir dalu Bagus Burham sagêd tilêm sak lêran, saking dayanipun botên nate sagêd tilêm, dados raosing badanipun kados tilêm ingkang mawi lèmèk gêlaran, makatên malih Ki Tanujaya, sarêng liwêtipun sampun mêndhak maripatipun karaos arip sangêt, tansah ngantuk, botên kenging dipun sayuti, dangu-dangu lajêng katilêmakên, awakipun kasèndhèkakên ing sela ingkang botên têbih kalihan palinggihanipun, sawêg angsal sak lêran, rumaos mirêng ungêling mariyêm ingkang bantêr sangêt suwaranipun, sanalika lajêng tangi
kados suwaraning kuthuk amadosi babonipun, Ki Tanujaya anuwèni Bagus Burham, nanging taksih katinggal tilêm, mila lajêng wangsul dhatêng palinggihanipun malih, botên watawis dangu sumêrêp wêwêrnèn kados rêmbulan, agêngipun saklapa, saking nginggil cumlorot dhawah
sukunipun kalih pisan sami ngoplok dhèngkèlên,
kringêtipun gumrobyos kados tiyang adus, sirahipun karaos kêmêl anggaringging, rumaos mindhak agêngipun, nanging dangu-dangu lajêng pulih malih botên gadhah raos punapa-punapa, sarêng manahipun sampun rêrêm, liwêtipun lajêng dipun junjung kasandhing wontên paliggihanipun, sakêdhap-kêdhap dipun mèk-mèki, bokmanawi kuwatos manawi ical.
Salêbêtipun Bagus Burham tilêm, supêna dipun panggihi ingkang êmbah buyut Kyai Ngabèi Yasadipura, wontênipun ing supênan, kadhawuhan mènglèng badhe dipun paringi dhawuh, sarêng sampun
panganggèn kados sabênipun, sarêng anggènipun santun sampun rampung, lajêng kapurih nêdha, nanging dipun sanjangi botên mawi lawuh, awit lawuhipun punika wau rêntah wontên ing mêrgi, wangsulanipun Bagus Burham, botên dados punapa, ingkang ugêr sêkul, sarèhning botên bêkta ajang, dados panêdhanipun dipun iras wontên ing kêndhil kemawon, sarêng panêdhanipun sampun sawatawis pulukan, tanganipun kraos nyêpêng wêwêrnèn nanging sanès
[...ngungunipun,] nanging ing batos sampun angintên bilih punika wahananipun ingkang cumalorot punika wau, mila lajêng amituturi dhatêng Bagus Burham, ulam wau kapurih nêlasakên sadaya.
Labanipun sampun kawan dasa dintên botên kalêbêtan sêkul, dados ing wêgdal wau panêdhanipun kraos eca saha amiraos, dangu-dangu sêkul sakêndhil têlas dipun têdha sadaya, namung kantun intipipun kemawon, dalah ulamipun ugi dipun têlasakên, namung êndhas kalihan kèpèt ingkang botên katut dipun têdha, dene intip saha êndhasing ulam sakèpètipun wau, lajêng dipun têdha dening Ki Tanujaya sadaya, saking cariyosipun inggih uhiugi. kraos eca sangêt, malah pangraosipun saking ecanipun salaminipun dèrèng nate angraosakên têtêdhan ingkang raosipun angungkuli punika, sarampungipun anggèning sami nêdha, Bagus Burham lajêng anyariyosakên supênanipun, Ki Tanujaya lajêng gêntos anyariyosakên wêwêrnèn ingkang sampun dipun sumêrêpi. Tiyang kalih lajêng sami angucap sukur ring Pangeran.
Ing wêkdal wau sawêg antawisipun jam tiga dalu, mila lajêng sami gêgancangan mantuk dhatêng ing pondhokan, sadumugining pondhokan sadaya taksih sami tilêm, tiyang kalih dados lajêng [la...]
[...jêng] sami andumugèkakên tilêm malih, tanginipun angajêngakên wanci subuh.
Jawi, Walandi, satêmbungipun pisan, lajêng botên rumaos angèl maos kitab Kuran, dalah samaknanipun pisan, Ki Tanujaya angsal kanugrahaning Pangeran mangrêtos dhatêng wicantênipun kutu-kutu walang angataga,antaga. nanging sarèhne labanipun tiyang sêpuh ingkang sampun botên kewran dhatêng sadaya kagunan, dados wêwahing kanugrahan wau manahipun saya sakalangkung mênêp.
Sarêng sampun wancinipun dhatêng mêsjid, Bagus Burham sakancanipun lajêng sami pangkat, para kancanipun sami ambêkta Kuran kangge ngaos mangke sabakdanipun subuh, Bagus Burham ingkang kabêkta kitab kalihan Kuran, mila sami dipun garapi dening para kancanipun wau, sarêng sampun dumugi ing mêsjid, sadaya lajêng sami wiwit sêmbahyang kados adat, dèrèng sapintêna dangunipun, lajêng katungka rawuhipun kangjêng kyai, nalika kangjêng kyai sawêg jumangkah ing masjid, sakalangkung pangunguning panggalihipun, dene thèrèkaning rare-rare ingkang sami sêmbahyang wau, dipun pariksani saking wingking sirahipusirahipun. wontên ingkang katingal [katinga...]
[...l] sumorot kados mawa cahya, nanging kangjêng kyai dèrèng sagêd nyatakakên sintên ingkang sirahipun mawa cahya wau. Amargi kajawi taksih rêpêt-rêpêt anggènipun mariksani namung saking wingking, dados botên patos têrang dhatêng rarenipun, dene ing wêgdal wau kangjêng kyai lajêng têrus dhatêng ing pangimanan kemawon, sabakdanipun sêmbahyang, kangjêng kyai lajêng lênggah ing surambi kados sabênipun, amariksani para murid-murid ingkang sami ngaji, pangajinipun Bagus Burham manggèn wontên ing wingking piyambak, saking kathahipun ingkang sami ngaji, suwantênipun ngantos gumarênggêng angumandhang, ingkang suwaranipun sae ulonipun sami dipun umbar, supados angsala pangalêmbana saening swaranipun, sadangunipun kangjêng kyai mirêngakên pangajinipun para murid-murid wau salêbêting panggalih ragi wontên ingkang dipun raosakên, dening mirêng sakecaning suwantênipun murid saha cêthaning pakêcapanipun ingkang adatipun botên nate wontên kados ingkang nêmbe kamirêngakên punika, mila sadaya ingkang sami ngaji lajêng dipun dhawuhi kèndêl, sadaya lajêng cêp botên wontên sabawanipun, sarêng sampun sami dipun pariksani, lajêng kadhawuhan ngaji malih, nanging sami kadhawuhan gêntos-gêntos satunggal-satunggal kemawon, ingkang dipun dhawuhi sami angèstokakên, sarêng uruting pangajinipun dhawah Bagus Burham, sadaya kancanipun sami botên mêntala aningali, dening botên wande namung [na...]
[...mung] dipun undhamana kalihan para pinisêpuh kados sabênipun, mila lajêng sami adhingkluk ngiling-ilingi Kuranipun, sawêrni kados anyêmak, wasana pangintêning para kancanipun sadaya wau sapunika dados kosok wangsul, amargi pangajinipun Bagus Burham suwaranipun sakalangkung buntas, ingkang dipun cengkok lagon Buminatan, ing Panaraga dèrèng nate sarawungan dhatêng lagon punika, saking saening suwaranipun saha saening lagonipun, ngantos kenging dipun paribasakakên suwaranipun ulêm arum aririh, ananging
rumaos kasoran dening kasagêdanipun Bagus Burham, sami pating plongo kados tiyang kamitênggêngên, sanalika Bagus Burham lajêng dipun timbali majêng dhatêng ngarsanipun kangjêng kyai, kalilan linggih ajêng-ajêngan, sarêng sampun mapan lajêng kadhawuhan dumugèkakên pangajinipun, kangjêng kyai kaparêng nyimak, pangajinipun Bagus Burham sabên angsal saayat lajêng dipun maknani pisan, makatên sapiturutipun ngantos angsal satunggal jus, pakêcapanipun ingkang ngambah aksara agêng alit botên wontên ingkang lêpat, anggènipun maknani sampun dipun anggêp lêrês dening kangjêng kyai, mila ing batos kangjêng kyai sakalangkung pangunguning panggalihipun,
saking sangêting pangungunipun ulatipun ngantos sami pucêt, dene botên nyana bilih Bagus Burham tampi kanugrahaning Pangeran ingkang samantên kaelokanipun.
Sarêng anggènipun ngaji sampun kèndêl, kangjêng kyai lajêng andhawuhakên dhatêng
kaparêngipun kangjêng kyai sapunika Bagus Burham dipun paringi nama Mas Ilham, sarta dipun karsakakên dados badalipun kangjêng kyai, ingkang sami dipun dhawuhi sami matur sêndika, sarêng sampun bibaran,
kanugrahaning Pangeran, wasana Bagus Burham lajêng angsal pangaji-aji ingkang botên beda kalihan pangaji-ajinipun dhatêng Kangjêng Kyai Imam Bêsari, punapa dene solah bawanipun, lajêng santun salaga angantawisi bilih unusaning tiyang sagêd.
Kawontênanipun ing kaelokan wau, misuwuripun sampun lajêng sumêbar salêbêting kitha
têngênipun ing kitha Panaraga, sami dhatêng angalab barkah dhumatêng ingkang nêmbe angsal kanugrahaning [ka...]
Bagus Burham sarêng sampun anampèni kanugrahaning Pangeran, rêmênipun dhatêng pandamêl maksiyat lajêng sirna kados dipun saponi, nakaling manahipun lajêng dados tiyang sarèh, alêmbah manah, tabiyatipun lajêng malih kados tiyang muslimin, rintên dalu namung tansah andêrês Kuran kemawon, kèndêl-kèndêlipun bilih nuju sêmbahyang utawi nuju nêdha, manawi malêm Jumuwah saha Anggara Kasih, anggèning ngaji ngantos sadalu muput, sabên sawulan ngantos sagêd katam Kuran rambah kaping sakawan, mila kangjêng kyai lajêng katingal asihipun sayêktos.
Saya dangu kangjêng kyai saya mindhak asihipun, manawi wontên rêmbag ingkang prêlu-prêlu, ingkang babagan dhatêng pamulangipun rare-rare, utawi têtanggêlan dhatêng kasagêdanipun rare, sasêlaning anggènipun ngaji, kadhawuhan tumut angêmbat, sanajan kala samantên umuripun dèrèng jangkêp nêmbêlas taun, ewadene rêmbag-rêmbagipun sampun kêrêp dipun agêm, kabêkta saking kasagêdanipun sarta pasèhing pangajinipun, sabên dintên Jumuwah kadhawuhan anglêlantih maos kutbah, mênggah kaparêngipun kangjêng kyai ingkang makatên wau, sayêktosipun pancèn awrat sangêt manahipun, [ma...]
[...nahipun,] saha rumaos botên kaconggah anglampahi, nanging sarèhning sampun botên sagêd mingkuh, dados wontênipun namung sêndika, sarêng kacobi, saking pangraosipun ingkang sami amirêngakên, pamaosipun kudbahkutbah (dan di tempat lain). swaranipun saya tambah sae, pakêcapanipun cêtha, punapa dene sarêng pamaosipun kudbah wau, sarampungipun lajêng dipun maknani pisan, sadaya ingkang mirêngakên ngantos botên gadhah rumaos bilih sawêg Jumuwahan wontên salêbêting masjid, rumaosipun kados angadhêp wontên pangayunanipun Ingkang Maha Sukci, mila sabên-sabên ingkang maos kutbah prasasat dipun wajibakên dhatêng Bagus Burham wau, para tiyang ingkang sami Jumuwahan dhatêng masjid, paribasan kirang papan langkung tiyang, saking kathahipun ngantos ambalabar dhatêng palataran.
Nalika Bagus Burham dèrèng nampèni kanugrahaning Pangeran, rumaosipun Ki Tanujaya botên kados sapunika awrating manahipun, kala rumiyin sabên dintên plêng-plêngan ngantos sadintên muput, manahipun botên gadhah sumêlang sakêdhik-kêdhika, sarta botên nate dipun upadosi, nanging sapunika prasasat botên sagêd pisah, sabên botên katingal sakêdhap kemawon, lajêng bingung anggènipun amadosi, sadintên-dintên wontênipun namung samar, raosing manahipun kados anilar rare ingkang sawêg sagêd ambarangkang kasèlèhakên [kasè...]
[...lèhakên] wontên sapinggiring balumbang.
Pancènipun Bagus Burham anggènipun wontên ing Panaraga taksih andumugèkakên sawatawis wulan malih, badhe nêlasakên piwulangipun kangjêng kyai ingkang murakabi dhatêng manahipun, nanging sarêng wontên rêmbag ingkang botên cocog kalihan manahipun, wontên Panaraga lajêng gorèh botên kraos sakêdhik-kêdhika, mila lajêng cariyos dhatêng Ki Tanujaya, bilih sanès dintên badhe nyuwun mantuk dhatêng nagari Surakarta, Ki Tanujaya sakalangkung anayogyani.
Sanès dintên tiyang kalih lajêng sowan kangjêng kyai, Ki Tanujaya ingkang matur, saking atur panuwunipun Bagus Burham, awit saking agênging barkahipun kangjêng kyai, anggènipun anglampahi nyantri wontên ing Panaraga, angsal pangèstunipun para lêluhur sampun kalampahan tampi kanugrahaning Pangeran, sarèhne wontên Panaraga sampun sakawan taun dangunipun, saha sampun wancinipun sêlam, amila ing mangke Bagus Burham kapêksa nyuwun pamit wangsul dhatêng ing nagari Surakarta, dene kaparêngipun kangjêng kyai ingkang sampun kadhawuhakên dhumatêng Bagus Burham, Ki Tanujaya ingkang anyagahi badhe matur Radèn Tumênggung Sastranagara, supados andadosakên condhonging panggalihipun.
Mênggah aturipun Ki Tanujaya sadaya wau, dipun galih-galih
wontên lêrêsipun, makatên malih sarèhning sagah badhe amilut ingkang dados karsanipun, dados kangjêng kyai inggih botên awrat lajêng amarêngakên, nanging saking kaparêngipun kangjêng kyai, sarta saking bingah-bingahing panggalihipun, badhe mantukipun Bagus Burham dhatêng ing nagari Surakarta wau, kagungan karsa badhe dipun pasrahakên piyambak, ngiras pantês badhe tuwi ingkang raka Radèn Tumênggung Sastranagara, supados andadosakên lêganing panggalihipun, aturipun Ki Tanujaya sakalangkung amrayogèkakên, manawi makatên kapasang yogi, ing benjing kangjêng kyai sagêd amêdharakên ingkang dados raosing panggalih, Ki Tanujaya ingkang sagah ambabadi saking wingking, kangjêng kyai saya karênan panggalihipun, sarta lajêng dhawuh dhumatêng ingkang garwa, kadhawuhan tata-tata, kangjêng kyai badhe tindak dhumatêng nagari Surakarta, ingkang garwa matur sandika.
Sanès dintên kangjêng kyai bidhal dhumatêng ing nagari Surakarta. Saking kitha Panaraga dhumatêng ing nagari Surakarta, dipun tindaki dharat kemawon, prêlunipun badhe uninga têbih cêlakipun bilih dipun tindaki dharat, saha badhe mirsani kawontênanipun ing margi-margi, ngiras anglêlantih Bagus Burham, supados ing têmbe kulina dhatêng mlampah, ingkang dhèrèkakên namung para pinisêpuh saha para santana sawatawis, para abdi ingkang kadhawuhan dhèrèk antawisipun namung sadasa, ingkang dados pangajêngipun [pangajêngi...]
[...pun] Kramaleya, sami kadhawuhan bêkta bêbêktanipun Bagus Burham, tuwin angsal-angsal sawatawis wêdalan ing kitha Panaraga, tindakipun botên ngaya, namung sasêkecanipun kemawon, mila wontênipun ing margi ragi rêmbên sawatawis.
Turut margi kangjêng kyai botên kêndhat paring piwulang warni-warni dhatêng Bagus Burham, saha sabên-sabên dipun paringi sumêrêp têtuladantêtuladhan. ingkang sami dipun pariksani wontên ing margi, ingkang tampi piwulang kenging kaupamèkakên barang alit kalêbêtakên ing wadhah agêng, saking sadaya piwulangipun kangjêng kyai sami kacakup botên wontên ingkang cèwèt.
Saking rêmbêning tindakipun, saha saking kêrêpipun kèndêl, kawan dintên kawan dalu tindakipun kangjêng kyai sawêg dumugi Panambangan Bacêm, kangjêng kyai sapandhèrèk sami angasokakên sarira wontên ing pakèndêlan, sarêng sampun rêrêm, Ki Tanujaya nyuwun lilah badhe
dipun sawatakên, wanci jam sadasa siyang dumugi ing dalêm Sastranagaran, kala samantên Radèn Tumênggung Sastranagara sawêg lênggah ing
dhatêngipun Ki Tanujaya, lajêng jumênêng saking palênggahanipun lumêbêt ing dalêm, sakalihan [sakaliha...]
[...n] ingkang putra Mas Ngabèi Rônggawarsita, Ki Tanujaya sasampunipun sêsuci suku lajêng dipun timbali dhumatêng ing dalêm.
Salajêngipun Ki Tanujaya adamêl kagètipun tiyang sawawêngkon Sastranagaran sadaya, awit saking dhatêngipun botên sarêng kalihan Bagus Burham, sarta lajêng anjujug dhatêng ing dalêm kemawon, sami dipun kintên prêlunipun sangêt, panyananipun para tiyang warni-warni, wontên ingkang ngintên Ki Tanujaya dipun tundhung dening kangjêng kyai, wontên ingkang ngintên Bagus Burham sakit sangêt, sarta wontên ingkang ngintên bilih Bagus Burham tilar donya, mila para putra santana sarta para abdi-abdi sami bingung pating bilunglung,bilulung. ingkang adhêdhasar gêmbèng sami nangis pating salênggruk, para sadhèrèk lajêng sami anjirap ngajêng-ajêng kadospundi kabaripun ingkang yakin, sadangunipun Ki Tanujaya taksih wontên ing dalêm, para panèwu mantri ingkang sami anggarap pandamêlan, lajêng angèndêlakên pandamêlanipun, sami siyaga bokmanawi wontên prêlu ingkang kêdah dipun tindakakên.
Gêntos anyariyosakên ingkang wontên salêbêting dalêm, Ki Tanujaya lajêng kaparingan wedang, sarta kadhawuhan angaring-aringakên napasipun rumiyin, sasampunipun ngombe wedang tuwin napasipun sampun katingal aring, lajêng dipun dangu kawilujênganipun, saha andangu kawilujênganipun Bagus Burham, ing mangke kadospundi kawontênanipun ingkang wayah wontên [wo...]
[...ntên] ing Panaraga, sarta punapa wontên parlunipun sangêt, dene Ki Tanujaya ngantos malampah piyambak, têka botên namung kèngkènan kemawon.
Aturipun Ki Tanujaya angaturakên wilujêng botên wontên satunggal punapa, saha sapunika ingkang wayah Bagus Burham sampun wangsul dhumatêng ing nagari Surakarta, sapunika taksih kantun sawêg angasokakên sarira kèndêl wontên ing Panambangan Bacêm, dene ingkang ngêtêrakên Kangjêng Kyai Imam Bêsari piyambak, mawi kadhèrèkakên para santana para pinisêpuh sarta para abdi sawatawis kathahipun, tindakipun saking kitha Panaraga dumugi nagari Surakarta, kaparêngipun kangjêng kyai namung dharat kemawon, saha lajêng ngaturakên babadipun ingkang wayah nalika wontên ing Panaraga ngantos dumugi ingkang wayah anampèni kanugrahaning Pangeran, punapa dene ngaturakên rêraosanipun kangjêng kyai ingkang sampun kadhawuhakên dhumatêng ingkang wayah piyambak, ingkang wayah sakalangkung awrat aminangkani ingkang dados kaparêngipun kangjêng kyai wau, pancènipun ingkang wayah dèrèng wangsul sapunika, taksih badhe andumugèkakên piwulangipun kangjêng kyai ingkang prêlu-prêlu, nanging sarêng kapèpèt ing rêmbag kados ingkang sampun kaaturakên wau, dados ingkang wayah wontên ing Panaraga lajêng botên kraos.
sami sakalangkung bingahipun, saking lêganing panggalihipun, kaupamèkakên bêndunganing bênawi ingkang akêmbêng-kêmbêng salaminipun, sapunika sagêd dhadhal dening kasêntoring banjir bandhang, dene ingkang wayah sampun kadumugèn ingkang sinêdya, sagêd anampèni kanugrahaning Pangeran. Anêtêpi ingkang dados pangèsthining panggalih rintên dalu, amila lajêng sami amuji sukur ring Pangeran, sapunika sampun kaparingan luwar ingkang dados prihatosing panggalihipun.
Mas Ngabèi Rônggawarsita dipun dhawuhi ingkang rama, kadhawuhan andhawuhakên dhumatêng ingkang rayi salah satunggal, kadhawuhana mêthuk kangjêng kyai dhumatêng Panambangan Bacêm, ambêktaa patumpakan tiga, ingkang kalih kangge anyudhiyani kangjêng kyai kalihan Bagus Burham, ingkang satunggal kangge ingkang rayi piyambak ingkang kadhawuhan mêthuk wau, ingkang kadhawuhan angrigênakên panataning pondhokan sapisêgahipun pisan, Mas Ngabèi Rônggawarsita piyambak, sadaya wau sampun ngantos anguciwani, sarampungipun anggèning dhawuhakên dhumatêng ingkang putra, lajêng mêdal dhumatêng ing pandhapa malih, andumugèkakên lêlênggahan sawatawis dangunipun, kalihan paring uninga dhumatêng para panèwu mantri ingkang sami parêpatan wau, ingkang anampèni dhawuh katingal sami bingah manahipun, botên dangu lajêng kadhawuhan sami
bibaran, namung sontênipun kadhawuhan wangsul andhèrèk manggihi. Ingkang dipun dhawuhi sami matur sandika.
Sarêng para rayi-rayi, para putra santana, sarta para abdi-abdi sampun angsal katrangan bilih dhatêngipun Ki Tanujaya ambêkta kabar sae, lajêng sami luwar prihatosing manahipun, saking bingah-bingahipun, mantukipun Ki Tanujaya dhatêng ing pondhokan, sami dipun tandhu langak dening para rayi-rayi, para putra santana, kalihan asurak-surak.
Ingkang kapatah Mas Ngabèi Rônggawarsita mêthuk Kyai Imam Bêsari dhumatêng ing Panambangan Bacêm, ingkang rama alit nama Mas Ngabèi Awikrama, dipun aturi ambêkta kapal tiga kalêbêt titihanipun piyambak, kadhèrèkakên para santana sawatawis, sarta para abdi ingkang sami angarung kapal, sarêng dumugi ing Panambangan Bacêm, lajêng angaturakên salam taklimipun ingkang raka, saha angaturakên kasugêngan rawuhipun kangjêng kyai, punapa dene amaringakên pangèstu dhumatêng ingkang wayah Bagus Burham, sarêng sampun aso sawatawis dangunipun, sadaya lajêng bidhal, samargi-margi dados têtingalanipun tiyang kathah, Kramaleya botên kêmba anggèning tansah adamêl lêlucon turut mêrgi.
Ingkang sami kapatah anyambut damêl wontên ing dalêm Sastranagaran, para sadhèrèk, para putra, para santana, sarta para abdi-abdi, saking kathahipun, ngantos pating sariwêd adamêl [ada...]
[...mêl] sênêning pandulu, ingkang sami rêrêsik sarta ingkang sami tata-tata, tuwin ingkang sami olah-olah kados kagungan damêl mantu dadak-dadakan, sakilèn pandhapa dipun tatani gôngsa slendro pelok, sangajêng pandhapa dipun pasangi tarub anggênggêng, saking kathahipun ingkang sami nyambut damêl, panataning rêngrêngganrêrênggan. sapanunggilanipun, sakêdhap kemawon sampun rampung sadaya, ingkang badhe kangge pisêgah amragat lêmbu satunggal, ramening
pangrakiting pasugata sampun kathah ingkang sami rampung, para putra santana sampun rampung anggèning sami dandan, ingkang kapatah angadhêp wontên pandhapa sampun sami ngadhêp athèrèk-thèrèk, ingkang kapatah angladosi sami angrakit ingkang badhe kaladosakên, Radèn Tumênggung Sastranagara sampun lênggah wontên samadyaning pandhapa dipun adhêp para panèwu mantri ingkang sami kadhawuhan tumut amanggihi, sadaya sêtolup ingkang sami dipun pasang wontên ing pandhapa, sarta ingkang sami kapasang wontên ing dalêm, tuwin ingkang sami kapasang wontên ing pondhokan, sampun sami dipun sumêdi, soroting dilah ingkang sampun dipun sumêdi wau, saking padhangipun ngantos kados raina.
Ki Tanujaya tansah wongsal-wangsul anganguk-anguki dhumatêng
sajawining regol, sarêng Kangjêng Kyai Imam Bêsari sampun dumugi ing radinan sacêlaking kabupatèn, Ki Tanujaya angaturi uninga bilih kangjêng kyai sampun rawuh, Radèn Tumênggung Sastranagara lajêng jumênêng dhatêng tarub, para panèwu mantri sarta para putra santana ingkang sami ngadhêp wontên ing pandhapa ugi sami mandhap sadaya, kangjêng kyai dumugi sajawining regol lajêng mandhap saking titihan, mandhapipun mawi dipun lawani Mas Ngabèi Rônggawarsita, sasampunipun anglawani kangjêng kyai, lajêng anglawani ingkang putra Bagus Burham, sarêng sampun mandhap ingkang putra dipun arasi awongsal-wangsul, para putra santana ingkang dipun dhawuhi mêthuk dhatêng sajawining regol, lajêng anggarubyug wontên sawingkingipun kangjêng kyai sadaya, Bagus Burham dipun gendhong Ki Jasana dumugi sangajêng pandhapa, lajêng dipun wisuhi sêkar sataman dhatêng ingkang ibu Nyai Ajêng Rônggawarsita, dipun gêpyoki ing gêgodhongan dhatêng ingkang êmbah Nyai Ajêng Sastranagara, tumuntên dipun kanthi lumêbêt ing dalêm, kangjêng kyai lajêng sêsalaman akalihan ingkang raka Radèn Tumênggung Sastranagara, sarêng sampun bage-binage wilujêng, sakalihan lajêng lênggah wontên samadyaning pandhapa, para santana ing Panaraga sasampuning sami sêsuci ugi lajêng kairit ngadhêp dhumatêng ing pandhapa sadaya, Ki Tanujaya kadhawuhan dados among tamu, para abdi sami kadhawuhan aso dhumatêng ing pondhokan, ingkang kadhawuhan amrênah-mrênahakên [amrênah-mrênahakê...]
[...n] Ki Jasana, gumrênggênging para tamu tuwin ingkang sami amanggihi, ngrêrangining gôngsa ingkang binarung pangêliking talèdhèk, adamêl rêgênging pandhapa kabupatèn, lumadosipun wedang dhaharan waradin botên wontên kalangkungan, saking rigênipun ingkang sami dados among tamu sarta ingkang sami angladosi, sabên wedangipun sampun kalong lajêng dipun jogi.
Sasampunipun gôngsa suwuk, Kangjêng Kyai Imam Bêsari lajêng amêdharakên pangandika dhumatêng ingkang raka Radèn Tumênggung Sastranagara, anggènipun karaya-raya dhumatêng ing nagari Surakarta punika, prêlunipun anuruti kangêning panggalih dhumatêng ingkang raka, Radèn Tumênggung Sastranagara, sagarwa putra sadaya, ingkang kaping kalih prêlu amasrahakên ingkang wayah Bagus Burham, ingkang kaparingakên kadhawuhan puruhita ngaji dhumatêng kangjêng kyai wontên ing pondhok Gêbang Tinatar, sarèhne ing sapunika sampun sagêd anêtêpi pangajêng-ajêngipun para sêpuh, tampi kanugrahaning Pangeran kados pangèsthining manahipun, sanajan kangjêng kyai namung dados lantaran kangge prabot tampining kanugrahanipun ingkang wayah, ewadene agênging panggalihipun angungkuli jênggêrênging rêdi Lawu, mila kangjêng kyai ngantos kalampahan angêtêrakên piyambak dhumatêng ing nagari Surakarta, amargi saking sakalangkung bingahing panggalihipun, sapunika Bagus [Ba...]
[...gus] Burham kapasrahakên ingkang raka Radèn Tumênggung Sastranagara.
Radèn Tumênggung Sastranagara amangsuli sakalangkung agênging panuwunipun anggènipun Kangjêng Kyai Imam Bêsari sampun sagêd anyêmbadani ingkang dados pangajêng-ajênging panggalihipun, botên langkung mugi ingkang sipat rahman lan rakim, anyêmbadanana ugi dhatêng panggalihipun Kangjêng Kyai Imam Bêsari.
Satêlasing atur wangsulanipun Radèn Tumênggung Sastranagara wau,
kyai lajêng dipun ancarani lênggah dhahar sakalihan ingkang raka Radèn Tumênggung Sastranagara.
Ingkang kadhawuhan andhèrèk dhahar namung para sadhèrèk, para putra, sarta para panèwu mantri ingkang sami kadhawuhan andhèrèk amanggihi kemawon, panataning dhaharipun wontên ing paringgitan, para pinisêpuh saha para santana sami kaparingan nêdha ingkang sampun katata wontên ngèmpèr pandhapa ingkang sisih wetan, ingkang dipun dhawuhi ngêmbuli para santana ing Sastranagaran sadaya, saking sami sagêdipun ingkang kapatah dados among tamu, mila sadaya ingkang dhahar rahab-rahab botên wontên ingkang sami èwêd pakèwêd, salêbêtipun dhahar ingkang kagêm pacitan lêlampahanipun Ki Jasana kalihan Kramaleya nalika [nali...]
[...ka] sami kautus amadosi Bagus Burham dhumatêng ing kitha Madiun, wiwit ambarang ura-ura dumugi anggènipun ambarang jathilan, ingkang mirêngakên sami gumujêng gêr-gêran, anggèning dhahar ngantos sami kasupèn, labêt saking sami karênan panggalihipun, sabên kèngêtan patrap wiraganipun Ki Jasana, panjogèdipun jathilan, dhasar ingkang kadhawuhan nirokakên Kramaleya, lajêng tapuk gumujêng malih.
Sarêng sampun dumugi anggènipun sami dhahar, lajêng wangsul lêlênggahan ing pandhapa malih, sambènipun amariksani panjogèdipun talèdhèk, antawisipun jam kalih wêlas dalu, kangjêng kyai dipun aturi ngaso lumêbêt ing dalêm, para pinisêpuh sarta para santana ing Panaraga, ingkang badhe ngaso lajêng kairit kadhawuhan ngaso dhumatêng ing pondhokan, ingkang kantun ing pandhapa namung para sadhèrèk, para putra sarta para santana ing Sastranagaran, tuwin para panèwu mantri ingkang sami kadhawuhan dhèrèk amanggihi wau, namung para santana ing Panaraga satunggal kalih punapadene Kramaleya, taksih sami andhèrèk jagongan wontên ing pandhapa.
Punaginipun sadaya para putra santana, manawi Bagus Burham sampun mantuk saking Panaraga, saha sami ginanjar wilujêng, tuwin kasêmbadan ingkang dados pangèsthining para sêpuh-sêpuh para kulawarga sadaya sami badhe abingah-bingah sakadaripun, sarèhning [sarèh...]
[...ning] sapunika pangajêng-ajênging manah sampun nama kadumugèn, Bagus Burham sampun mantuk sarta angsal kanugrahaning Pangeran,
nayuban, saking kaparêngipun Mas Ngabèi Rônggawarsita ingkang kadhawuhan anjogèd rumiyin Kramaleya, ingkang anglarihi Ki Tanujaya kalihan Ki Jasana, gêndhingipun Cangklèk Panaraga, tiyang tiga wau sami lucunipun, sami wasisipun dhatêng jogèd, salêlewanipun adamêl gumujêngipun ingkang sami aningali, talèdhèkipun nama Gambyong ingkang sampun misuwur wasisipun anjogèd sarta saening swaranipun, dados kondhang kidungipun para nènèman ing jaman samantên, pun Gambyong sampun kulina sangêt dhatêng Ki Tanujaya, labêt sami tunggil pasuwitan nalika sami wontên ing Buminatan, dados tansah angajak gêgujêngan dhatêng Ki Tanujaya, Kramaleya ragi bêntèr manahipun, salêbêtipun jogèd kasambi anggarapi kalihan pun Gambyong, sanajan panggarapipun wau namung anggènipun badhe pados gujêng, dangu-dangu pun Gambyong sêling sêrêp, Kramaleya dipun ungêl-ungêlakên, watak Kramaleya tiyang daladag sugih kawanèn, dipun ungêl-ungêlakên makatên wau katingal nêpsu sangêt, lajêng ngunus dhuwung sêbrak. Dipun jodhèh? akên dhatêng dhadhanipun pun Gambyong, botên [bo...]
[...tên] ngaping kalih lajêng pêjah kapisanan, Ki Tanujaya kagèt sangêt manahipun, sawêg kranggèh-kranggèh badhe anudingi, dipun larihi dhuwung ugi pêjah kapisanan, Ki Jasana sawêg badhe klawe-klawe ugi dipun
ramenipun kados gabah dipun intêri, dalah para tiyang ingkang sami aningali, ugi sami pating bilulung akontrang-kantring, ewadene ingkang wontên salêbêting dalêm, botên pisan-pisan sami kagèt, sarêng Kramaleya dipun cêpêng dening para putra santana, lajêng dipun purugi dening pinisêpuh ing Panaraga, dipun aturi ngèndêlakên kemawon, sarêng dipun culakên, Kramaleya taksih abriga-brigi kemawon, bangkèkanipun Ki Tanujaya dipun larak, kaujurakên mangalèr, bangkèkanipun Ki Jasana ugi dipun larak kaujurakên mangidul, dados abên suku, bangkèkanipun Gambyong inggih dipun larak kaujurakên mangetan, sirahipun katumpangakên
anyindur Kramaleya, Kramaleya ing sêmu kadugi manahipun, mawi miraga amanggut-manggut, sarêng tiyang tiga sampun sami gêsang malih, ramenipun saya botên kantên-kantênan, ingkang wontên ing pandhapa lajêng sami surak mawurahan, Kramaleya saya lajêng kanggêp lêluconipun, sandhung jêkluk, Kramaleya,
manahipun, dene bibaripun ngantos jam pitu enjing, wilujêng botên kirang satunggal punapa.
Kangjêng Kyai Imam Bêsari wontên ing nagari Surakarta ngantos wolung dintên wolung dalu, sabên dalu botên kêndhat abawa raos kalihan ingkang raka Radèn Tumênggung Sastranagara, kala samantên para putra-putra sami
para putra-putra sadaya, sami kasok asihipun dhatêng Kramaleya, ngèngêti nalika kadhawuhan amadosi Bagus Burham, prasasat tumut angraosakên lara-lapa, ngantos dipun labuhi wirang isin ambarang jathilan, dados sadaya wau lajêng sami malês aparing warni-warni, namung ingkang kathah piyambak pêparingipun Mas Ngabèi Rônggawarsita, kacariyos kirang langkung wontên kiwa têngênipun satus [sa...]
[...tus] rupiyah, mila sakalangkung andadosakên suka bingahing manahipun Kramaleya.
Kramaleya salêbêtipun wontên ing nagari Surakarta, tansah dados sêkar lathinipun tiyang kathah, botên angamungakên tiyang èstri kemawon ingkang sami angalêmbana, dalah tiyang jalêr ugi sami angalêmbana, sanadyan kathah ingkang sami kasêngsêm dhatêng piyambakipun, ananging manahipun botên purun anglampahi pandamêl rêsah, amargi saking jêjêgipun dhatêng pranataning agami.
Sarêng sampun pitung dintên pitung dalu, Kangjêng Kyai Imam Bêsari nyuwun pamit ingkang raka Radèn Tumênggung Sastranagara, bilih enjingipun badhe wangsul dhatêng ing dhukuh Gêbang Tinatar, ingkang raka sampun anayogyani, sarta ingkang rayi dipun caosi tôndha katrêsnan awarni kapal tumpakan satunggal, sarta pangagêman kakung putri awarni-warni wêdalan ing nagari Surakarta, para pinisêpuh tuwin para abdi, sami dipun paringi prabot nyapangadêg, kanthi dipun paringi pasangon sacêkapipun, para pinisêpuh saha para abdi sami sakalangkung panuwunipun, sarêng enjing kangjêng kyai sapandhèrèk lajêng bidhal, para putra sami kadhawuhan andhèrèkakên dumuhidumugi. ing Panambangan Bacêm, tindakipun kangjêng kyai botên kacariyosakên, sarêng antawisipun tigang dintên tigang dalu, sampun dumugi ing dhukuh
Gêbang Tinatar, wilujêng botên kirang satunggal punapa, ing kitha Panaraga saha wêwêngkon ing Gêbang Tinatar, lajêng wangsul mirah sandhang têdha malih, tuwin botên wontên sangsayanipun. -o-
Ing Ngandhap punika Cariyos Lêlampahanipun Bagus Burham wontên ing Nagari Surakarta
Sawangsulipun Bagus Burham saking Panaraga, raosing panggalihipun Radèn Tumênggung Sastranagara, kados siniram ing tirta marta bingahing panggalih kados amanggih rêtna sawukir, dening pangèsthinipun sampun sagêd kadumugèn sadaya, ananging labaning kagêm bôngsa luhur saha
saking kasoking kabingahan, ngantos kasupèn botên angraosakên luwe, arip, tuwin ngêlak, dene botên kanyanan bilih ingkang putra tumuntên dhatêng kalayan ambêkta angsa-angsal ingkang agêng sangêt aosipun, langkung malih Ki Tanujaya tuwin Ki Jasana, saking rumaos sampun kadumugèn kajêngipun, dados tiyang kalih wau sami anglairakên prasêtya, ing dunya ngantos dumuginipun ing akir, sampun ngantos pisah kalihan Bagus Burham, Radèn Tumênggung Sastranagara kaparêng paring pangandika anêksèni prasêtyanipun tiyang kalih wau, mugi Gusti Allah anyêmbadanana, sarta lajêng dhawuh dhatêng Bagus Burham, samôngsa Bagus Burham sagêd [sagê...]
[...d] anampèni kamulyan saking Ingkang Adamêl Gêsang, Ki Tanujaya tuwin Ki Jasana, sami sagêda tumut angraosakên kamulyanipun, sagêda ngêmong manahipun tiyang kalih punika, amargi tiyang kalih punika tumrapipun Bagus Burham sampun angrencangi tumut lara lapa, aturipun Bagus Burham, sêndika badhe kaèstokakên,
ingkang êmbah, sanajan sampun gadhah dhêdhasar kasagêdan saha kalangkungan, ewadene mêksa taksih dipun wêlêg ing kawruh warni-warni dening ingkang êmbah, paribasan, kasagêdanipun ingkang êmbah sampun dipun tumplak dhatêng Bagus Burham sadaya, sarêng kasagêdanipun ingkang wayah sampun kagalih cêkap, kaparêngipun ingkang êmbah badhe dipun têtakakên, kapilihakên dintên ingkang prayogi kangge têtakan.
Sarêng ing dintên Rêbo Pon tanggal kaping 13 wulan Rabingulakir ing taun
dipun têtakakên, ingkang êmbah andhatêngakên pasamuan agêng, mawi angaturi para gusti, para prayagung wadana kaliwon, sarta animbali para panèwu mantri, anggènipun jagongan ngantos tigang dalu, nalika badhe dipun iris, adat Jawi mawi dipun suwunakên ngabêkti dhumatêng para luhur ingkang sami rawuh, ingkang rumiyin piyambak [piyamba...]
[...k] kasuwunakên ngabêkti Gusti Panêmbahan Buminata, sarampungipun angabêkti, dipun paringi pangèstu sarta pamuji awarni-warni, tuwin lajêng angandika dhumatêng Radèn Tumênggung Sastranagara, samôngsa Bagus Burham sampun saras anggènipun anêtaki, kapundhut Gusti Panêmbahan, prêlunipun Gusti Panêmbahan sagêda angrêrencangi badhe kadadosanipun ing wingking, unjukipun Radèn
Panêmbahan sakalangkung asih dhumatêng Bagus Burham, rintên dalu botên kenging pisah ngadhêp Gusti Panêmbahan, sanajan taksih kawical rare, nanging sampun sagêd amrangkani panggalihipun Gusti Panêmbahan, sarêng pasuwitanipun sampun angsal
pangandikanipun Gusti Panêmbahan, punika wasiyat paring dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping III, kacariyos aji jaya kawijayan ingkang dipun paringakên dhumatêng Bagus Burham wau,
samukawis ingkang sêdyanipun awon dhatêng ingkang sampun gadhah aji jaya kawijayan punika, ingkang anandukakên sami [sa...]
[...mi] kawêlèh saking dayanipun aji jaya kawijayan wau, sawatawis wulan malih lajêng dipun paringi ngèlmu kadigdayan, ngèlmu kagunan, tuwin kanuragan, sadaya ingkang sampun kaparingakên wau sami kacakub botên wontên ingkang cicir.
Bagus Burham wontên ing Buminatan saya kandêl pasuwitanipun, rintên dalu botên pisah wontên ngarsanipun Kangjêng Panêmbahan, wiwit punika lajêng kapitados anampèni pangandika ingkang prêlu-prêlu, tuwin ingkang wados-wados, punapadene lajêng wiwit dipun paringi piwulang dhatêng pangêrèhing praja.
Saking asihipun Gusti Panêmbahan dhatêng Bagus Burham, ngantos dipun pamèrakên raka dalêm sampeyan dalêm, sarta lajêng kasuwunakên ngalab bêrkah dados siswa dalêm, sampeyan dalêm inggih sampun amarêngakên, nanging kaparênging karsa dalêm badhe kacobi rumiyin, Bagus Burham lajêng kadhawuhan nilar. Gusti Panêmbahan lajêng mundur.
Sapêngkêripun Gusti Panêmbahan, Bagus Burham kadhawuhan ngirit dhumatêng ing Mantênan, botên dangu sampeyan dalêm lajêng miyos dhatêng ing Mantênan. Bantênan, Bagus Burham lajêng katimbalan majêng ing ngarsa dalêm, sasampunipun dumugi ing ngarsa dalêm, pandangu dalêm warni-warni, sarêng pandangu dalêm sampun dumugi, Bagus Burham lajêng kadhawuhan majêng, sampeyan dalêm lajêng ngasta sangandhaping
bandhosa, sarêng bandhosa tuwin morinipun buntêl dipun bikak, Bagus Burham katingalipun kados sampun tilar dunya. Dhawuh dalêm kadhawuhan angajêngakên dhumatêng ing ngarsa dalêm, sarêng sampun dipun ajêngakên, sampeyan dalêm kaparêng ambisiki dhumatêng Bagus Burham, botên dangu Bagus Burham lajêng anglilir, sarta lajêng sagêd ngadhêp wontên ing ngarsa dalêm, dhawuh timbalan dalêm, sapunika kadhawuhan aso rumiyin, sanès dintên badhe wontên dhawuh dalêm.
Munduripun Bagus Burham saking ngarsa dalêm, anjujug ing Buminatan, Gusti Panêmbahan sakalangkung ngunguning panggalih uninga warninipun Bagus Burham, dene guwayanipun saya katingal mindhak sae, namung badanipun radi katingal kêra sawatawis, mila lajêng kaparingan wedang dhaharan, cêcawisipun Gusti Panêmbahan, ingkang sampun katata wontên ing bangku, sami kadhawuhan ngandhapakên, sarta lajêng kapundhutakên sêkul, sarêng panêdhanipun [panêdhanipu...]
[...n] sampun rampung, saha sampun botên wontên ingkang sami ngadhêp, Bagus Burham lajêng dipun dangu kadospundi kawontênanipun, tuwin kados punapa raosipun, unjukipun, punapa kawontênan ingkang sampun dipun sumêrêpi, saha pangraos ingkang sampun dipun raosakên, punapadene wijang-wijangipun kawontênanipun sadaya wau, sampun kaunjukakên sadaya, Gusti Panêmbahan sakalangkung sukaning panggalih ing batos tansah ngalêmbana dhatêng kalangkunganipun Bagus Burham.
Sanès dintên sampeyan dalêm utusan dhumatêng ing Buminatan, dhawuh timbalan dalêm, mangke dalu Bagus Burham ngêndikan ing sampeyan dalêm, saha ingkang kadhawuhan ngirit Gusti Panêmbahan akalihan Radèn Tumênggung Sastranagara, unjukipun Gusti Panêmbahan sêndika, sarta lajêng kadhawuhakên dhumatêng Radèn Tumênggung Sastranagara, unjukipun inggih sêndika, sarêng sampun wancinipun, Radèn Tumênggung Sastranagara mêthuk Gusti Panêmbahan, lajêng sami sêsarêngan sowan malêbêt, ingkang andhèrèkakên malêbêt namung Bagus Burham piyambak, sadaya lajêng sami anjujug ing Mantênan.
Dèrèng dangu sampeyan dalêm lajêng miyos, têdhak dalêm anglangkungi ing Mantênan, sarêng uninga bilih rayi dalêm Gusti Panêmbahan, Radèn Tumênggung Sastranagara tuwin Bagus Burham, sampun sami sowan, sampeyan dalêm lajêng kèndêl, jumênêng wontên [wo...]
[...ntên] ing ngarsanipun Gusti Panêmbahan, ngêndikan ngantos sawatawis dangunipun, sarêng sampun wanci jam kalih wêlas dalu, sampeyan dalêm lajêng têdhak dhumatêng ing Bale Kambang, rayi dalêm Gusti Panêmbahan, akalihan Radèn Tumênggung Sastranagara tuwin Bagus Burham, sami kadhawuhan andhèrèk dhumatêng ing Bale Kambang, sarêng sadaya sampun sami satata, Bagus Burham kadhawuhan majêng dhumatêng ngarsa dalêm, Sampeyan Dalêm lajêng andangu, nalika anglampahi dhawuh dalêm kalêbêtakên ing bandhosa, salajêngipun kacêmplungakên ing bandêngan pitung dintên pitung dalu, punika raos pangraosipun kadospundi, sarta anyumêrêpi punana: unjukipun Bagus Burham, sadaya raos ingkang sampun dipun raosakên, saha sadaya kawontênanipun ingkang sampun dipun sumêrêpi, sampun dipun unjukakên botên wontên ingkang kalangkungan, sampeyan dalêm lajêng dhawuh dhumatêng Bagus Burham, anêrangakên rungsiding raos ingkang sampun dipun raosakên, saha wahananing kahanan ingkang sampun kawahana, botên wontên ingkang kalangkungan, satêlasing pangandika dalêm, sampeyan dalêm lajêng andangu dhumatêng Bagus Burham, kadospundi wijang-wijangipun dhawuh dalêm ingkang sampun kadhawuhakên wau, Bagus Burham lajêng angunjukakên uninga sadaya dhawuh dalêm ingkang sampun dipun tampèni, sadaya unjukipun sampun cocog akalihan panggalih dalêm, Bagus Burham lajêng [la...]
[...jêng] kadhawuhan angabêkti ing sampeyan dalêm, Gusti Panêmbahan tuwin Radèn Tumênggung Sastranagara inggih lajêng sami angabêkti, sampeyan dalêm mawi matêdhani pangèstu dhumatêng Bagus Burham, benjing sapêngkêr dalêm, tuwin satilaripun Radèn Tumênggung Sastranagara, wahyuning pujôngga dalêm badhe dhumawah dhatêng Bagus Burham, benjing samôngsa sampun dados pujôngga dalêm, pangrêksanipun dhumatêng praja Surakarta ingkang tumêmên, tuwin ingkang ngatos-
dhawuh pangandika dalêm ingkang sampun kadhawuhakên, dhawuh timbalan dalêm, Radèn Tumênggung Sastranagara tuwin Bagus Burham lajêng kalilan mêdal, saunduripun saking ngêrsa dalêm, lajêng sami kèndêl wontên ing pamantênan malih, angêntosi konduripun Gusti Panêmbahan.
Sampeyan dalêm taksih anglajêngakên lêlênggahan akalihan rayi dalêm Gusti Panêmbahan, ingkang dados sêmbèning lênggah dalêm, angalêmbana dhumatêng kalangkunganipun Bagus Burham, sabobotipun dèrèng umur kalangkunganipun sampun angungkuli tiyang sêpuh, kajawi makatên lajêng angêndikakakên ingkang prêlu-prêlu tumrap praja dalêm, punapadene ugi taksih wontên sambêtipun pangandika dalêm tumrap dhumatêng Bagus Burham, unjukipun rayi dalêm Gusti Panêmbahan namung sêndika, saha dhawuh pangandika
dalêm wau badhe kaèstokakên, botên sawatawis dangu sampeyan dalêm lajêng jêngkar, Gusti Panêmbahan ugi lajêng mundur, Radèn Tumênggung Sastranagara tuwin Bagus Burham ugi lajêng andhèrèkakên.
Sarawuhipun ing dalêm, Radèn Tumênggung Sastranagara lajêng kalilan ngaso, Gusti Panêmbahan taksih andumugèkakên lênggah wontên ing pandhapa, ingkang ngadhêp namung Bagus Burham piyambak, Gusti Panêmbahan tansah anggagas dhawuhing pangandika dalêm, bilih ingkang putra Radèn Ajêng Gombak kadhawuhan anarimakakên dhumatêng Bagus Burham, sanadyan dhawuh dalêm wau nama nuju panggalihipun Gusti Panêmbahan, nanging pangudaraosing galih, sarèhning wêgdal punika Bagus Burham wau taksih anyêmut gatêl, saupami lajêng dipun dhaubakên,dhaupakên (dan di tempat lain). Gusti Panêmbahan taksih ragi lingsêm, dene kagungan putra mantu dèrèng dados abdi dalêm, makatên malih sarèhning ingkang putra Radèn Ajêng Gombak wau panguwasanipun taksih gumantung ingkang rama piyambak, inggih punika Kangjêng Pangeran Adipati Cakradiningrat ing Kadhiri, sanadyan bab punika sampun têrang dhawuhing pangandika dalêm, ananging prêlu ugi dipun paringi uninga, dados pangêmbatipun sagêd kuwawi.
Kaparêngipun Gusti Panêmbahan, Bagus Burham sadèrèngipun kaparingan tariman ingkang putra badhe kasuwunakên kamirahan dalêm [da...]
[...lêm] dados abdi dalêm rumiyin, ananging anggènipun nyuwunakên wau ngêntosi sarêngan bilih sampun wontên kaparênging karsa dalêm amisudha para kawula dalêm pamagang, Bagus Burham badhe dipun sêsêlakên, dados botên angatawisi bilih amanggalih sangêt dhatêng Bagus Burham.
Taksih tunggil taun kalihan anggènipun Bagus Burham dados siswa dalêm, saha dèrèng ngantos kalampahan kasuwunakên dados abdi dalêm, Sampeyan Dalêm Ingkang
panèwu mantrinipun Gusti Panêmbahan, lajêng sami kadhawuhan basa kiyai lurah.
Sajumênêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping V, ingkang ngasta paprentahan kadipatèn,
pocotipun abdi dalêm kadipatèn, Gusti Panêmbahan botên kaparêng amêngku, taksih mawi kacumadhongakên dhawuh saha kasumanggakakên [kasumang...]
[...gakakên] sakaparêngipun ing karsa dalêm.
Sadangunipun Gusti Panêmbahan kasampiran panguwasa ngasta paprentahan kadipatèn, Bagus Burham sampun kasuwunakên ganjaran dados abdi dalêm rambah kaping kalih, sapisan kasuwunakên dados abdi dalêm panèwu jaksa kadipatèn anom, anggêntosi tilas lêlampahanipun Ngabèi Nitinagara, ingkang sampun tilar dunya, sampeyan dalêm botên kaparêng, malah lajêng wontên wiyosing dhawuh timbalan dalêm, ingkang kakarsakakên anggêntosi Ngabèi Sura
ingkang sampun kalapurakên ing ngarsa dalêm, kakarsakakên dados abdi dalêm mantri sêpuh kadipatèn anom, anggêntosi Ngabèi Sura
kadhawuhan adamêl wakil ingkang sampun dipun anggêp pitados, mênggah dhawuh dalêm wau inggih lajêng lêstantun kadhawuhakên.
Ingkang kaping kalih, wontên lowongan abdi dalêm mantri êmban kadipatèn anom, tilas lêlampahanipun Ngabèi Mêrtadrana, botên tilar waris anak, Bagus Burham inggih kasuwunakên anggêntosi malih, sampeyan dalêm inggih dèrèng [dè...]
[...rèng] kaparêng, amargi Ngabèi Mêrtadrana gadhah waris sadhèrèk jalêr tunggil bapa biyung, nama pun Tulus, dados abdi dalêm
Bagus Burham sampun kasuwunakên dados abdi dalêm ngantos rambah kaping kalih mêksa dèrèng kaparêng, Gusti Panêmbahan ing batos angêmu duka, amargi rumaos lingsêm panggalihipun, saking sangêting anawung duka, sabên lênggah rat ing kadipatèn anom, manawi wontên para santana dalêm ingkang kasêrêg prakawis sambut, anggèning ngadili botên mawi kapariksa panjang lajêng katêtêpakên kawon kemawon, kala samantên saking kathahipun para santana dalêm ingkang sami katêtêpakên pikawonipun wau, suwantênipun sami rame, ramening pangandika wau botên angamungakên wontên ing dalêm tuwin ing pajagongan kemawon, sanadyan wontên ing ngarsa dalêm inggih sami botên kêndhat anggèning sami angêdalakên swara, dangu-dangu kamirêngan sampeyan dalêm, labanipun agêng sangêt pangêmong dalêm dhumatêng ingkang rama Gusti Panêmbahan, dados para santana dalêm ingkang sami dèrèng narimah katêtêpakên pikawonipun wau, dening rat kadipatèn,
Bm 01:35 ! Tasmania, Australia (béda;
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wikipedia:Ringkesan&oldid=854350"	Kategori: Fitur Wikipedia	Menu navigasi
Diterbitkan pada Saturday, 10 December 2016 Pukul 8.17Layang ulem yaiku layang kang isine Undhangan utawa ulem
ingkang tansah paring kenikmatan dumateng kito sedoyo, sholawat serta salam mugi mugi tansah dipun paringaken dumateng junjungan kito nabi muhammad SAW,kata penutup : mekaten ingkang saget kito aturaken kirang langkungipun nyuwun agunging
terus ana simpang selo belok kiri ming desa sambang anyar barkue uis ketemu dalane.
A: oh nggih maturnuwun sanget njih
koyoe sek durung wani pitik be e tanggal 10 wes wani yo tak gowo. nek sampean melu cak hehehe.....pingine teko karo
koyoe sek durung wani pitik be e tanggal 10 wes wani yo tak gowo. nek sampean melu cak hehehe.....pingine teko karo nggowo
anggèning Arjasayana jajar rêrêsik nyuwun mingsêr dados jajar jaga musium, punika kadhawuhan nyêrêpakên rumiyin, sarèhning jajar jagi musium têtêpan enggal balanjanipun ugi namung f 10 sawulan, sami kados balanjanipun jajar rêrêsik, amila saupami panyuwunipun mingsêr wau kaparêngakên, punapa sanggêm ugi amung blônja f 10 sawulan.
bilih gadhah wanci, monggo mampir dhateng papan kula.
apik,resik,padhang C.karo,naliko,lan D.loro,akeh,sepuluh
(Dilih saka Kategori:Grup Musik Pop Punk)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Grup_musik_pop_punk&oldid=948373"	Kategori: Grup musik miturut génré	Menu navigasi
mung NGILER wae karo Es Kacang Ijone, opo meneh lagi panas-panas koyo ngene iki.
wayang golek b. wayang kulit purwa c. lukisan wayang beber d. wayang wong e. lukisan wayang kulit -
saking Campur Sari Sangga Buana. [skd]01 - Ayun-ayun Tanjung Gunung - Lelagon Ayo Ngguyu.mp302 - Ldr. Eling-eling Pasemon Lancaran Bribil Gambuh - Pangatag Lelagon Mawar Kuning.mp303 - Pamedhare Joko Lodhang - Jurang Jugrug - Gugur Gunung - Srepeg Gagrag Banyumasan.mp304 - Pangkur Jengleng.mp305 - Mijil Kethoprak Pl.6.mp3
kui sopo sing nulis?sumber e ko ndi?
lek aku ngene iki yo ga ruh kepastiane lek ga ono ndek koran
tiyang, lèpèn tuwin rêdi ingkang sami kasêbut wontên ing Sêrat Babad Giyanti anggitanipun R. Ng. Yasadipura I
Patih Mangkupraja), XIX~23, 25, 31, 33.
Ancol, (Bêtawi), pondhokanipun Dipati Pringgalaya, Pangeran Pakuningrat, Radèn Pringganingrat lan Tumênggung Yudanagara Banyumas nalika wontên ing Bêtawi kalihan dêlèr Hogêndorêp, Jumadilakir 1676.
dipun senapatèni Pangeran Mangkunagara ngrampit kitha Surakarta; pabarisan Mangkunagaran jaman Kabanaran, VII~34, 39, 40; VIII~33.
Babadan, babon: kidul Trayêm, prajurit Kabanaran
agêng jaman kina ingkang saking Prambanan dhatêng Nglaroh (Wanagiri), II~47; VI~28; VII~31; IX~20, 28, 47; XI~3.
Salam; babon: "pinggir marga", margi lami saking Ngayogya dhatêng Kêdhu, dados
Banaran, (Kabanaran), onderd. Nanggulan, Kulon Praga, yogya, kratonipun Pangeran Mangkubumi, yasan bibar Patidhar, awal 1675; Garêbêg Mulud Alip 1675 wontên ing Banaran kathah ingkang sowan; Mangunonêng kapêjahan, Sunan Kabanaran damêl pindhang kuping, Ruwah 1675; Dulkaidah 1675 para pangeran tuwin bupati sami sowan ngrêmbag bab ngêlar jajahan; para bupati lajêng dipun sêbar malih; Pangeran Adiwijaya kalihan Suryanagara-Suwandi dhatêng Kêdhu; Pangeran Mangkunagara njagi Surakarta lan sanès-
pasar Laweyan, onderd. Grogol, Kartasura, pasanggrahanipun Pangeran Mangkubumi, tansah dados ajang pêrang; XIV~45, 55; XVIII~72, 75.
Bêndha, pasipênganipun Kumpêni Ungaran badhe nglarag dhatêng Jênar, 13 Sura 1677.
Bandhan, wong Bandhan; Pangeran Bintara,
Cakraningrat, bêdhah dening kraman Nisab-Lokantara ing wulan Dulkaidah Alip 1675; botên lêt dangu kraman sirêp, Nisab-Lokantara pêrang kalihan prajurit Madura saking Pokak sarta prajurit Surabaya, pêjah wontên ing ara-ara ing jawi kitha; Bangkalan dipun dalêmi Panêmbahan Cakraningrat malih, VIII~25.
Calamadu, Mangkunagaran, pasanggrahanipun prajurit Jakawal badhe ngrampit kitha Surakarta ingkang kaping kalih, III~77; IV~27.
Banyudana, (Toyadana), bawah Bayalali, Baris Kabanaran campuh kalihan
saking Kartasura, nglêmpaking baris Banaran nêmpuh Banyudana, 1675, VII~17.
Barangkal, babon: kilèn Pranaraga utawi Samarang, "Si dêlèr nèng Barangkal, manawa kabanjur ngidul", pabarisanipun dêlèr Hogêndorêp, jaman Sunan Banaran wontên ing Madiun, Dulkaidah 1677, XII~36, 40, 62, 63, 70, 73.
Barawatu, babon: tanah Barawatu,
Bêrangkas, antawisipun Tanjung kalihan Dêmak, pasanggrahanipun Pangeran Mangkubumi bibar prang Patanjung, Sapar Ehe 1676 jendral van Imhoff tilar, dipun gêntosi Jacob Mossel, IV~76,77.
badhe ngrampit kitha Sala ingkang kaping kalih, IV~37, 38, 39.
Bulukumêndhung (Wulukumêndhung), cêlak Pagêrwaja, utawi cêlak Majaranu,
Bringan (alas), jaman Sinuhun Mangkurat (IV) dipun dêgi kitha nama
inggih Dêlanggu sapunika; Sunan Kabanaran lêrêm ing Dêlanggu, badhe nggêbag Banyudana, 1675, II~75, 76; IV~60; VII~4; XVIII~58; XXI~110, 112.
Dêmak (kitha, mancanagara), bibar mêjahi Has wontên ing Grobogan Pangeran Mangkubumi têrus dhatêng Dêmak; bupatinipun, Tisnawijaya, lumajêng, Pangeran Mangkubumi mundur dhatêng Godhong, dipun tututi Kumpêni, pêrang, Kumpêni kawon; sabibaripun Pagiyanti tansah dipun incih Pangeran Mangkunagara,
badhe nglarag dhatêng Jênar, 13 Sura 1677, X~41.
Jayasudirgan, namaning kampung, margi dhatêng Kartasura, IV~35.
Jakawal (ugi dipun wastani: Majapait), (Pamajakawal, Majakawal, Jêkawal), onderd. Tangèn, Gêsi, Sragèn, wiwit ngadhaton bibar pêrang Kêndhêng, mêngsah baris Lajêr; pindhah kidul lèpèn, yasa kraton, mranata panganggening abdi; tampi kengkenanipun Gupêrnur Samarang (Endranata lan Pangeran Wijil); mantu Pangeran Mangkunagara (angsal Radèn Ajêng Bruwok alias Intên, Saptu 15 Bêsar, Be 1672); mbidhalakên wadyabala ngrampit kitha Surakarta ingkang kaping kalih; bibar pêjahipun Jayakartika, Adipati Pugêr katimbalan wangsul; Pangeran Mangkubumi ngrampit Surakarta ingkang kaping kalih, botên angsal damêl; têrus mangalèr.
dipun lurugi prajurit Kumpêni saking Samarang, Jakawal dipun tilar; Pangeran Mangkunagara mangidul, Adipati Pugêr mangetan, Pangeran Mangkubumi mangilèn dhatêng Gubug; Kumpêni bingung ngêtutakên prajurit ingkang mangidul, Kumpêni têrus mlêbêt Surakarta; prajurit
Jèbrès, ing salêbêting kitha Surakarta sisih lèr wetan, barisan prajurit Sala; barisan Kabanaran dipun senapatèni Pangeran Mangkunagara ngrampit kitha Surakarta, VII~35; XII~36; XVIII~8.
Jêjêran, kidul Kotagêdhe, cêlak pabrik kêdhaton Plèrèd; babon: Banaran kulon jêjêran.
Mangkunagara, Pugêr lan bupati sanès-sanèsipun sami ngalêmpak badhe sowan dhatêng Banaran, awal taun 1675; Pangeran Mangkunagara ngaso
wingking dados pasanggrahanipun Pangeran Mangkubumi, VI~58, 59; IX~20; XII~35; XVI~52, 53; XVIII~24, 27, 28, 36, 39, 42.
Jipang, sawetan Blora, (mancanagara), Pangeran Mangkubumi mbêdhah Jipang, ngajêngakên jaman Jakawal, kathah
lèr Jèbrès, Sala, baris Kabanaran dipun senapatèni Pangeran Mangkunagara ngrampit kitha Surakarta, IV~61; VII~35.
Juwana, petor Juwana, Galengsong Juwana, Pangeran Mangkubumi mbêdhah Juwana, petoripun nggêbyur lèpèn; pangeran angsal jarahan kathah, II~59; 60; IV~57, 64, 65, 66, 67, 69, 70, 78, 79; V~4, 15, 62, 79; VII~17; X~16; X~38, 39, XII~9; XIV~42; XVIII~76, 77, 78, 79; XIX~7, 57.
babon: wetan Gagatan, lakon sêbêdhug, onderd. Andong, distr. Karanggêdhe, Bayalali, XV~27, 28, 40, 44.
Dongkèlan, (Padhongkèlan), kidul kitha Ngayogya; kaparingakên dening Kangjêng Sultan dhatêng Pangeran Juru minangka lênggahipun ~ salajêngipun dipun yasani dalêm, nama Kajuron; dados pasantrèn agêng; ingkang dados Kyai Jayanudin, XXI~71, 74, 75, 76.
Drêsanan, (Drêsana), bawah Dêlanggu; pabarisan prajurit Sala;
sawangsulipun dhatêng Surakarta kaparingan griya Wirayudan ing kidul Gadhing; Pangeran Timur dêdalêm ing kidul Gadhing,
cêlak Wanakarta, pabarisan Sukawati nalika badhe ngrampit kitha Surakarta ingkang kaping kalih, IV~7, 8, 9.
Klathèn, Pangeran Mangkunagara nukup prajurit barisan Pokak, angsal pêpêjah kathah, kupingipun mêngsah katur dhatêng Banaran, Ruwah 1675, VIII~6, 60, 61.
saking Banyudana, wetan Ngaru-aru, VII~8.
Gandhing, babon: "tinimbangan mungsuh ing Gandhing", VIII~16.
Gandhing, cêlak Garongan, wontên ing Gunung Gamping, XVI~51.
dados lênggahipun Dipati Pugêr, wêkasanipun dados lênggahipun Tumênggung Suryanagara (
Surakarta; Jayasudirja, patihipun Pangeran Timur pêjah dipun rampog prajurit Mangkubumèn (bibar Pagiyanti), XX~23.
Garompol, babon: kidul Gêbang, onderd. Kali Grompol, antawisipun Sala kalihan Sumêngka, margi saking
wontên ing Garompol, prajurit Surakarta ngêmpal, II~67; III~11, 12; IV~8, 27; VI~55; VIII~53; XVI~14; XVII~19.
Garongan, onderd. Panjatan, Adikarta, kilèn Praga. VII~24.
Mangkubumi pindhah dhatêng Gêbang, utusan dhatêng Pang. Mangkunagara (ing Nambangan), Pang. Buminata (Dhandhun Martèngsari) sarta Pang. Singasari (Kasine) dipun ajak ngêmpal; namung Pang. M.N. ingkang purun-jaman Gêbang I.S.P.B. II mantu (18 Jimakir, Dal 1676); Pang. Mangkubumi jêngkar saking Gêbang tanggal 29 Ruwah 1671, badhe ngrampit Surakarta; Gêbang dipun broki Kumpêni, I~52, 57, 63, 65, 70, 71, 77; II~12, 13, 14, 52, 53, 64, 66, 67; XIII~68; XIV~57.
Gêdarèn, onderd. Jatinom, distr.
pakuwon Sunggingan (jaman bibar Surakarta karampit ingkang kaping kalih), III~33, 48, 49, 52, 74; IV~31, 32, 33, 56, 58, 60, 61, 78, 79; V~7, 18, 68, 70; XX~68.
Gêmblung, babon: cêlak Samin lan Jatisari;
Patih Kudanawarsa, XVIII~58, 59, 61.
Giyanti, (Giyantipura, Giyantos, Giyantirêja), bawah Karanganyar, Mangkunagaran: antawisipun lèpèn Samin
saking Sala, dhatêng Mataram, têrus Pranaraga, dipun cêpêng Bupati Pranaraga, kapasrahakên gupêrnur Hogêndorêp ingkang sawêg baris Jipang; ngamuk, seda, kasarèkakên ing Giri, III~15.
Godhong, sakidul Dêmak; Pangeran Mangkubumi nggêbag Kumpêni,
Singênkidul, Grobogan-kidul Dêmak, -kidul Godhong; Pangeran Mangkubumi dipun lurugi usar saking Samarang, Jakawal dipun tilar, tindak ngalèr-ngilèn, dhatêng Kadilangu, têrus masanggrahan ing Gubug, lajêng ngêmpal malih kalihan wadyabala wontên ing Sumbêran; Pangeran Mangkunagara ngrampog Walandi ingkang jagi dhusun Gubug (bibar Pagiyanti), V~5, 7; XVIII~76.
Waru, Kartasura (Sala); jujuganipun Pangeran Mangkubumi nalika ngrampit kitha Sala ingkang kaping kalih, IV~21, 35; VII~45; XIV~45.
Klathèn, Mayor Por (Faure) kêplajêng saking Tidhar mêdal Gunung Kêmbang, VI~48.
Gunung Kêndhêng, mriksanana: Kêndhêng, II~64.
Gunung Kidul, tansah dados dhêlikanipun prajurit kraman, sabêdhahipun Banaran, tanggal 7 Jumadilawal 1676, Sunan Banaran dhatêng Sukawati mêdal Gunung Kidul; Cakrajaya wontên ing margi dipun gêbagi jagulipun; bibar Pasalatiga dados lênggahipun Pangeran Mangkunagara, IV~56; V~33, 68; VI~7;
bètèng wontên ing Gondhang, Rabingulakir 1676; tansah dipun rêridhu prajurit Banaran; Pangeran Mangkunagara dipun dukani Sunan Banaran, dene pêrangipun botên tanggon; dipun dhatêngi prajurit Banaran ingkang pinilih, Totlomondo kèwêdan nêdha bantu dhatêng Sala, ingkang dipun kèngkèn Bêkêl Jathak; 12 Rabingulakir dipun têmpuh Sunan Banaran dalu-dalu mbêkta prajurit suranata, prang rame; kadhatêngan dêlèr Hogêndorêp saking Bayalali, badhe dipun têmêni dening Sunan Banaran,
Kumpêni kalih; Kalibawang kalihan Sêmpura, sami dipun gêcak prajurit Banaran, ingkang dipun tindhihi Tumênggung Jayadirja; Janudin katingal kêkêndêlanipun; têrus têdhak dhatêng Malaran, misudha Janudin dados Arya Jayèngrana, Dulkaidah Ehe 1676; Sunan Banaran rawuh ing
Kabangan, kampung ing kitha Surakarta, sisih kilèn, cêlak Lawiyan, baris Kabanaran dipun senapatèni Pangeran Mangkunagara ngrampit kitha Surakarta, I~75; VII~34, 41.
Kabarongan, mriksanana: Barongan, VII~25.
Kabumèn, klêbêt Roma; Pangeran Purbaya saking Rambat mundur dhatêng Kêbumèn,
ing tlatah Dhongkèlan, kidul kitha Ngayogya, XXI~76, 81, 109.
Kaduwang, (mancanagara), sakidul Nambangan, antawisipun margi Nambangan-Pranaraga, pinggir kali Kaduwang jujuganipun Pangeran Mangkunagara; dipun broki Pangeran Mangkunagara; Pangeran Mangkubumi ngrampit kitha Surakarta kapisanan, nanging lajêng karêbat barisan Surakarta (kalihan Tênakus lan Hogêndorêp) malih, bibar Pasalatiga
pinggir margi agêng jaman kina, kêrêp kampiran prajurit, IV~60; VI~8, 55, 58, 79; VIII~56, 57; XX~11.
Kalesan, pabarisanipun Pangeran Pamot jaman Jakawal, III~33, 52.
Kaleca, (kleca), sakilèn Purwasari, barisan Sukawati nalika badhe ngrampit kitha Surakarta ingkang kaping kalih; wontên wetan Kaleca pêrang
Kalitangga, babon: cêlak Madiun, XVII~42.
Kalicacing, onderd. Salatiga, distr. Salatiga; pondhokanipun Adipati Pringgalaya wontên ing Salatiga nalika badhe
kuburanipun tiyang kalih ingkang dipun pêjahi Hogêndorêp, sirahipun badhe dipun akênakên mustakanipun Pangeran Mangkunagara kalihan Pangeran Pamot, II~47.
Kaliwingka, salêbêting kitha Surakarta sisih kidul; Pangeran Mangkunagara nyabrang Kaliwingka jaman Jakawal, ngrampit Sala ingkang kaping kalih, IV~41, 46.
Kaliwungu, (Lèpèntangi, mancanagara), kilèn Samarang,
Kali Walikan), ingkang anjog bêngawan ing Wanagiri; pangungsènipun Pangeran Mangkunagara, XX~39.
Prambanan, kiwa-têngên Bayat saking Kalêpu dhatêng Kamalon, pinggir margi dhatêng Yogya; dêlèr Hogêndorêp badhe nglurug dhatêng Mataram dumugi ing Kamalon dipun rêridhu prajurit Banaran ingkang dipun tindhihi
Kaondhan, cêlak Surakarta (kilèn), I~56.
Kapalan, cêlak Dêlanggu?, XIV~
Kapanasan, (Panasan), kilèn Bêngawan, cêlak Dêlanggu; pabarisanipun Jayadirja (prajurit Banaran) nyêgat Pringgalaya ingkang badhe dhatêng Bêtawi, nanging tanpa kasil, 10 Jumadilakir 1676, IV~57.
Kapurancak, babon: kidul Mataram, "mangalèr
distr. Karangpandhan, Mangkunagaran; Kêrja, Kamajan, Jamus. Pasanggrahanipun Pangeran Mangkubumi, pinggir
pasanggrahanipun Sunan Banaran, bibar saking Barèngkèl, Sura 1677; têrus dhatêng Banyuurip, X~71.
Kartanagaran, "Kawiradigdan lami"; kampung ing salêbêtipun kitha Sala; Kumpêni lan prajurit Surakarta sami dipun êsuk prajurit Sukawati (jaman ngrampit kitha Sala ingkang kaping kalih), IV~41; VII~42.
Kartasana, (mancanagara), Pangeran Mangkunagara badhe nglurugi Surabaya, kèndêl wontên ing Kartasana; Sunan Banaran masanggrahan, nampèni para bupati bang wetan, gladhèn prajurit, Sura 1678, II~7; XII~67, 71, 77, 78, 79; XIII~3; XVIII~50, 55.
Kartasari, onderd. Gêgêr; distr. Utêran, kidul Madiun, XII~55.
Kartasura, kratonipun Ingkang Sinuhun P.B. II; rèhning risak dening Pacina, lajêng pindhah dhatêng Surakarta; jêngkar saking Kartasura ing dintên Rêbo, 17 Sura Je 1670, utawi ing taun Walandi 1745, I~4, 5, 6, 7, 8, 10, 12, 20, 23; III~56, IV~10; XIV~70; XVII~55, 58; XXI~54, 78, 85, 86, 121.
pinggir lèpèn alit, XV~8, 11, 12, 13.
Kaserenan, mriksanana: Serenan, VII~28, 29.
Kasine, kratonipun Sultan Dhandhun Martèngsari kalihan Pangeran Singasari; ing
kaplajêng, prajurit Mataram nututi dumugi ing Kasuran, VI~4.
Katandhan, sapunika klêbêt kitha Sala, cêlak Pêkên Agêng- griyanipun bakul Grêji ingkang dados kengkenanipun Pangeran Mangkunagara badhe têluk dhatêng Sala, XX~52, 54.
Katèmpèn, wong Katèmpèn ing Surakarta, panggenan tiyang damêl tempe, XXI~86.
Katimang, babon: pinggir Kali Walikan-Wanagiri; Pinitanggung wetan Katimang, XX~39.
Katipès, kampung ing salêbêtipun kitha Surakarta, sisih kidul-kilèn; prajurit Banaran ngrampit kitha Surakarta (ingkang kaping 4), tata baris urut
ngrampit kitha Sala ingkang kaping kalih Pangeran Mangkubumi mundur dhatêng Kêdarèn, nglêmpakakên prajurit (ing babon botên cêtha Têgarèn punapa Kêdarèn; miturut suraosipun: lèr Kleca-Surakarta). Pangeran Mangkubumi lajêng dhatêng Jakawal, Pangeran Mangkunagara mangidul.
Kêdhu, (mancanagara), kithanipun: lèr Têmanggung, kraman Pangeran Adipati Anom ing Parakan Kêdhu; suwau dipun broki
prajurit ingkang mangidul dhatêng Sêmbuyan, V~69; XV~58.
Kêdhungwaringin, babon: "langkung prayogi papan, ngubêngi toya";
bibar Pagiyanti klêbêt bawah Surakarta, nanging dening Sinuhun P.B. III dipun rilakakên dhatêng Pangeran Juru, VI~28, XXI~87.
Kêmlayan, pabarisanipun Pangeran Mangkubumi nalika ngrampit kitha Sala ingkang kaping kalih sampun nglojok; dumugi pêrang, prajurit Surakarta kathah ingkang pêjah.
Kêndhal, (mancanagara), Tumênggung Kêndhal, bawah Kumpêni; dipun têmpuh prajurit Kabanaran ingkang
Kumpêni (baris Lajêr) damêl pêpêjah, lajêng ngadhaton wontên ing Jakawal; dados papan pandhêlikanipun Pangeran Mangkunagara jaman
Kidul (gunung), mriksanana: Gunung Kidul.
Kidul Masjid, pabarisanipun Pangeran Mangkubumi nalika ngrampit kitha Sala ingkang kaping kalih sampun nglojok; dumugi pêrang, prajurit Surakarta kathah ingkang pêjah.
mriks. Gunturbêrubuh, Dêmang Kudurbêrubuh, V~66.
Kudus, (mancanagara), dados rêbatan; bibar Pagiyanti têtêp dados gadhahanipun Kumpêni jaman Jakawal dipun bêdhah Pangeran Mangkubumi, bupatinipun mlajêng dhatêng Mayong, dipun tututi
Inggris) sami dhatêng Selong, XXI~85.
Kuthaintên, (Kotaintên), Bêtawi, utusan Surakarta dipun urmati dening Kumpêni, Jumadilakir 1676, IX~32; XV~50.
Kuthawindu, èrèng-èrèngipun rêdi Mêrbabu; Ki Ajar ing Kuthawindu dipun pundhuti rêmbag dhatêng Ingkang Sinuhun Pakubuwana III, XXI~25, 26.
onderd. Têmanggung, distr. Têmanggung; Sunan Banaran nglunasi Tumênggung Mangkupraja ingkang sèdhèng badhe mbalik
badhe nggêbag Pangeran Mangkubumi wontên ing Gunung Kêndhêng, III~17, 24, 29.
Layapan, "duk prang Layapan ... anèng prau", prang Layapan jaman Pacina, Jayakartika-Dhelo mêjahi Cina kathah wontên ing baita, IV~10.
Lamongan, (mancanagara), Tohjaya Bupati Lamongan, ndhèrèk Ingkang Sinuhun Surakarta wiwit Pranaraga ngantos P.B. III, XII~71; XIII~52; XXI~120, 121.
Lampor, (Lampêr), onderd. Samarang, kidul Samarang, I~26.
Lanang, (Gunung), mriksanana: Gunung Lanang.
Langkap, sakidul Wanakarta, kilèn Surakarta, lèr-kilèn Kartasura; pabarisan prajurit Jakawal badhe ngrampit kitha Surakarta ingkang kaping kalih nanging botên èstu, III~49, 52, 54; VII~17; XIV~33.
Langon, babon: "Langon kilèn Praga", pasanggrahanipun Sultan Bantên, 1678, XIII~40, 43.
Larangan, mriksanana: Dhadhagan, wetan Surakarta, III~76; XVIII~68.
Larangan, (kali), lèpèn salêbêting kitha Surakarta, saking Pêngging anjog Surakarta; prajurit Kabanaran ngrampit kitha Surakarta, VII~42.
Laroh, (Lorog, Nglorog), lèr-kilèn Wanagiri, dados
dêlèr Nic. Hartingh, I~57; VII~17; VIII~49, 54, 55, 56, 65, 68; IX~23, 24; XI~72; XIII~52; XV~32; XIX~41; XXI~36.
Lawiyan, (Laweyan, Nglaweyan), kampung Surakarta sisih kilèn; Ingkang Sinuhun Pakubuwana II sumare Lawiyan; dados jujuganipun prajurit Surakarta utawi
Lawu rungkad, Surakarta bisa bubrah", XXI~26.
Lêbak, (desa, Lêbak Jatisari), babon: wetan Jatisari, dipun pilih têngah-têngah kangge pêpanggihan Pangeran Mangkubumi kalihan
Kêbumèn), Tumênggung Arungbinang pados sabrangan ingkang sakeca, sagêd nggêbag Pangeran Purbaya wontên ing Kêbumèn,
Dhelo, katingal kawantunanipun mêngsah kraman, jaman sadèrèngipun Pangeran Mangkubumi lolos
Sultan Dhandhun Martèngsari, dipun jabungalus supados nêlukakên Kulon Praga; kangjêng ratu ibu seda, jaman ngajêngakên Jakawal, sumare
Manggaran (Ka-manggaran), babon: lèr kilèn Carikan, pinggir kali (Gandhul), têrus anjog kidul Sala, botên têbih saking Kêdhungjambal; baris Kabanaran dipun kumêndhiri Pangeran Mangkunagara badhe ngrampit kitha Surakarta (ingkang kaping 4) tata-tata wontên ing Manggaran, VII~34, 39.
Mangkarawati, mriksanana: Pakung (wati).
Mangkuyuda-Suramarta dipun pundhut Pangeran Mangkunagara lajêng dipun dugidêgi. pura, inggih pura Mangkunagaran sapunika, XX~21.
Manyaran, onderd. Manyaran, kilèn Wanagiri; dados pandhêlikanipun Sultan Dhandhun Martèngsari, jamanipun Pangeran Mangkubumi badhe rawuh ing Mataram; Pangeran Natakusuma baris nyêgati Pangeran Mangkunagara (bibar Pagiyanti), V~41; XX~23, 24.
Mangkunagara dhatêng Kaduwang; sadèrèngipun pêrang Mangkubumèn, dados lênggahipun Tumênggung Jayawinata; Pangeran Mangkubumi nggêbag ingkang sapisan botên angsal damêl, jaman Jakawal; sabab siti Mataram badhe dipun gêgêgi Pinggalaya, mila Jayawinata lajêng mbalik tumut Pangeran Mangkubumi; badhe dipun pundhut Sultan Dhandhun Martèngsari nanging Jayawinata nggêgêgi; Sultan Dhandhun nyaru wuwus, dipun kapokakên dening Pangeran Mangkunagara; Pangeran Mangkubumi rawuh ing Mataram, macak punggawa; tampi kengkenanipun dêlèr Samarang;
Wanakarta; ingkang dipun tilar wontên ing Mataram namung Pangeran Dipati Anom kalihan Suryanagara, tuwin bupati sawatawis; dipun lurugi Kumpêni dalu-dalu (Surajênggala mbalik) nanging panggah, Kumpêni wangsul
Muara Dêmak, anjogipun lèpèn Tuntang dhatêng sagantên, kangge margi baita dumugi Dêmak, II~16.
Mungkung, cêlak kitha Sala, Dêmang Mungkung; pabarisan Surakarta kalihan Kumpêni jaman Jakawal, IV~27, 32, 50, 56; XII~5; XIII~53.
Mungkung, (Sukawati), babon: bawah Sukawati, dhusunipun nama Padonan, pasanggrahanipun Pangeran Mangkubumi, XVIII~48.
Murong, babon: botên têbih saking Madiun, lèr Ngrambe, utawi kiwa têngên Jagaraga (mriksanana Kunir),
Mutihan, utawi Pamutihan (kali Mutihan, gunung Pamutihan), sakidul kilèn Wêdhi; Pangeran Mangkunagara nampi panungkulipun Tumênggung Jayawinata dhatêng Pangeran Mangkubumi; Sunan Banaran pinanggih kalihan wadya sanèsipun, 8
Kabanaran dipun senapatèni Pangeran Mangkunagara ngrampit kitha Surakarta, VII~35.
Ngadli, babon: Rum ing Ngadli (Italiê ?), XIV~63;
kitha dening Ingkang Sinuhun Mangkurat (IV), nama Garjitawati; pagêr banon kagêmpur dening Sultan Mangkubumi,
onderd. Karangpandhan, Mangkunagaran, II~71.
Ngêndho, bawah Banyudana, dhusunipun aslinipun R.A. Sanawati; asalipun Jayakartika, prajurit Surakarta ingkang pêjah wontên ing Pêngging mêngsah prajurit Sukawati (jaman Jakawal)-sarêng Pangeran Mangkunagara sampun kondur dhatêng Sala, Ngêndho têtêp dados lênggahipun R.A. Sanawati, II~36;
Ngimalodra, Dêmang Ngimalodra, IV~50.
babon: botên têbih saking Gondhang, pabarisan prajurit Banaran, dipun tindhihi Pangeran Mangkunagara, Rabingulakir 1676, VIII~63, 64.
barisan Surakarta mêthuk Pangeran Buminata dipun jawahi pandung dening Pangeran Mangkunagara, V~69, 70, 71; XIV~33, 50; XX~20, 27.
Ngrante, (desa), Rantewringin, onderd. Bulupêsantrèn, kidul Ungaran, Kuthawinangun, pasipênganipun Kumpêni Ungaran badhe nglarag dhatêng Jênar, 13 Sura 1677, X~41.
Ngrancang, (Rancang), sadèrèngipun dumugi Grobogan, pandhêlikanipun ibunipun Pangeran Mangkubumi,
Ungaran, kidul Samarang; bètèng Ungaran, dados pakèndêlanipun tiyang mlampah
taksih nunggil wulan Ungaran dipun kêpang prajurit Banaran; sanadyan wongsal-wangsul dipun têmpuh Sunan
wetan Ngumpak, "lèr wetane saking kitha Kabanaran", yasan Pangeran Mangkunagara jaman Sunan Banaran wontên
Anom angsal Radèn Ajêng Madolah, putra Pakalongan; tampi panungkulipun Pangeran Pakuningrat saking Sala, dening Sunan Banaran kaparingan lênggah Wajongkowèt; kathah bugis sami minggat, dipun tututi prajurit Banaran tanpa damêl; Wiranata ugi minggat; bibar mantu mranata prajurit-nampi Sultan Bantên; 17
Padonan, Dêmang Padonan, bawah Mungkung, Sukawati; pasanggrahanipun Pangeran Mangkubumi, IV~50; XVIII~48, 50.
badhe ngrampit kitha Sala ingkang kaping kalih sampun nglojok; dumugi pêrang, prajurit Surakarta kathah
Tumênggung Anggawangsa (Arungbinang), nalika Pangeran Mangkubumi wontên ing Mataram, Pagêlèn dipun para tiga, dados lênggahipun
nungkul dhatêng Pangeran Mangkubumi, II~73; III~3, 4, 6, 7, 8, 9.
Pagondhangan, babon: kidul Trayêm; pabarisan
têdhak Mataram ingkang kaping kalih, mbalikipun Tumênggung Jayawinata); pabarisan prajurit Banaran ingkang dipun tindhihi Pangeran Adiwijaya, achir 1675; dipun tilar, sarêng dipun lurugi Jayaningrat Pakalongan, V~10, 12; VIII~37, 43, 45, 46.
Payaman, babon: bawah Wanasari, Gunung Kidul; tiyangipun sami dipun kêrigakên dening Pangeran Mangkunagara (bibar Pagiyanti),
Sunan P.B. II, 3 Sura 1673, III~58.
Pakalongan, (Pangangsalan), kabupatèn, mancanagara, kabêdhah Sunan Banaran 1 Jumadilawal 1677 utawi 20 Maart 1752; Bupati Jayaningrat-Supama ingkang ngaturi; Sunan Banaran makuwon ing Bèji, para Bupati Batang, Wiradesa sami ngabêkti; macak bupati,
Sukawati, III~79; IV~38; XVIII~12.
Pakauman, wontên ing kitha Pabrêgan, pasanggrahanipun Pangeran Mangkubumi, XII~4.
pados sabrangan ingkang lètèr, VII~78, 79.
bujuk Totlomondo kapurih nêdahakên pandhêlikanipun Pangeran Mangkunagara (jaman bibar Surakarta dipun têmpuh Pangeran Mangkubumi ingkang kaping kalih), IV~57, 60, 63; IX~24.
Pandhak Karangnangka, (Ngabèi Pandhak), Pangeran Mangkubumi lolos saking Surakarta njujug ing Pandhak Karangnangka, dipun susul Martapura (Pugêr) kalihan Suwandi (Suryanagara), sami dipun pacak bupati, Martapura tuwin Suwandi kautus ngêlar jajahan mangalèr, angsal Grobogan kalihan Warung; onderd.
nggêbag Madura. Sura 1678, XIII~51, 52, 53.
Panjêr(roma), mancanagara, Kêbumèn, III~69, 72; IV~78; VI~73; VII~27, 50; X~39; XII~31; XVI~73; XVII~47.
Panêpèn, ing nglêbêt kraton Sala; Ingkang Sinuhun Pakubuwana III yèn nampèni Wangsaniti wontên ing Panêpèn, XX~58.
Panêpèn, ing kraton Ngayogya; Kangjêng Sultan tansah amujung ing Panêpèn, nalika sedanipun Pangeran Natabaya, XXI~7.
Panêrusan, babon: lèring Japan, tumut bumi Surabaya, XVI~47.
Pangangsalan, mriksanana: Pakalongan, VIII~37.
Panggung, onderd. Cangkringan ?, lèr Prambanan, XII~76.
Pangkalan, babon: wontên margi saking Bagêlèn dhatêng Mataram, pinggir pasisir kidul, X~69.
ing Samarang; Pancuran = Pancuran, Glodhog, Bêtawi, XIV~31, 46, 47, 48, 49, 59, 60, 61, 74; XXI~44, 45, 46, 48.
Pancot, babon: cêlak Samakaton; Pangeran Mangkunagara mandhap saking Samakaton dipun ubêr-ubêr tiyang dhusun, II~61.
Papringan, babon: wetan Serenan-Pangeran Mangkunagara mèh kacêpêng Hogêndhorêp, II~33, 34, 47, 48, 65, 67; VI~22.
Paraga, (Praga, Pragi, Kali), Sunan Mataram nyabrang Praga jaman ngajêngakên Patidhar, 1675; salajêngipun sakiwa-têngênipun lèpèn Praga tansah dados ajanging pêrang, V~10, 16, 17, 18, 19, 21, 22, 26, 27; VI~11, 40, 41; VII~17, 19, 20, 21; VIII~14, 41, 46, 47, 73; IX~61; XII~21, 34, 35, 58; XIII~29, 30, 40, 49, 50; XVI~56, 59.
Parakan, (Parakan Kêdhu), lèr-kilèn Têmanggung, Pangeran Natakusuma-Supama badhe ngamuk Kumpêni, nanging lajêng dipun aturi dhatêng Mataram, Jumadilakir 1677; Pangeran Dipati Anom madêg kraman, numpêsi Cina, dipun rawuhi ingkang rama
Kumpêni-Surakarta, ngajêngakên Patidhar, 1675, V~10, 41.
Pasampangan, mriksanana: Sampangan, kampung ing Surakarta, XV~76; XVI~7.
pakuwonipun Pangeran Mangkunagara, nyipêng wontên ing Paseban (bibar Pagiyanti), XX~58, 63.
Paserenan, (Serenan), onderd. Juwiring, Dêlanggu; babon: botên têbih saking Baki, kidul Sala;
Mangkunagara madêg wontên ing Pathi; jaman Jakawal têngahan dipun bêdhah Pangeran Mangkubumi; bupatinipun mlajêng
pinggir margi agêng jaman kina, tansah kaampiran prajurit, IV~60; XVI~18, 19; XVIII~77.
Pêlêm, onderd. Jati, distr. Randhublatung, Blora, pasanggrahanipun Pangeran Mangkubumi badhe nggêbag Blora lan Jipang, II~77.
Pêngging, sakilèn Surakarta, dipun gêgêgi Adipati Pringgalaya, ngantos darêdah wontên ing Salatiga, IV~9, 14, 16, 17, 19, 20, 21, 33; VI~48, 49, 78; VII~4; XIV~33, 34, 35, 36, 38; XVI~17, 42; XVII~65; XIX~21; XXI~94, 96, 97.
Pênthongan, babon: saking Kêdhu ngetan nênggêl gunung (lampahipun Sultan Bantên), XV~26.
Pepe, (Kali), Surakarta; lèr Kalipepe kêrêp dipun dhatêngi mêngsah, kados ta: Pangeran Mangkubumi (jaman Jakawal), tuwin Pangeran Mangkunagara (bibar Pagiyanti); nalika timur Pangeran Mangkubumi tirakat ngèli ing Kalipepe-kidul Kalipepe,
Pagiyanti), V~63; VII~4, 5, 16, 17, 19, 20, 21; VIII~55, 56; XIV~39; XX~27.
Pilalan, cêlak kitha Surakarta, mriksanana: Jatitêkên; pabarisan Surakarta badhe nglurugi Pangeran Mangkubumi, jaman Jakawal, III~73.
bawah Purwadadi (Grobogan); Kangjêng Sultan mrênca prajurit, prêlu nyêgati lampahipun Pangeran Mangkunagara (bibar Pagiyanti), XIX~70.
Surakarta kabantu prajurit Madura, kumêndhiripun Totlomondo; tansah dipun rêridhu dening Pangeran Mangkunagara; prajurit barisan Pokak kawon wontên ing Tundhasara lan ing Galodhogan, Ruwah 1675; ing
Gunung Kidul; bibar Pagiyanti kadhatêngan Pangeran Mangkunagara; tiyangipun dipun tarubakên; dados pandhêlikan kraman, II~21, 23;
nalika wontên ing Kêdhu ngêsuk prajurit Banaran, awal 1676, VIII~46.
Prabalingga, Jawi-wetan, XIII~6, 11; XVIII~40.
Pragota, pasanggrahanipun Ingkang Sinuhun P.B. II nalika wontên ing Samarang, III~58, 59, 60.
Pranaraga, (Pranaragi), bupati mancanagara, tansah dados rêbatanipun Pangeran Mangkubumi kalihan Pangeran Mangkunagara, Sunan Banaran ngancik Pranaraga, Dulkaidah 1677; tampi kengkenanipun dêlèr mangsulakên Tumênggung Jayawinata ingkang kacêpêng wontên ing Lengkong; garêbêg Bêsar 1677, para bupati mancanagara sami sowan; 27 Bêsar 1677 bidhal dhatêng Surabaya; Rabingulakir 1678, Sunan Banaran rawuh saking tanah wetan-anggêtuni pêjahipun Tumênggung Jayadirja lan Pangeran Adiwijaya; Radèn Ajêng Maliyah kabandhang Pangeran Mangkunagara wontên ing pêrang
Surakarta; bumi pradikan, ingkang dipun rayudi Adipati Pringgalaya, dipun rêbat Pangeran Mangkunagara; sarêng Adipati
Rawa, babon: kidul-wetan Kadilangu. Dados Rawa(sari), distr. Gubug; Pangeran Mangkunagara mlajêng
pinggir bêngawan. Sabrangan, margi dhatêng bawah wetan Sala. Pêrang Sampangan (bibar Pagiyanti); pasanggrahanipun Pangeran Mangkubumi yèn nuju wontên Sala (bibar Pagiyanti); jaman timuripun Pangeran Mangkubumi yèn tirakat ngèli wontên ing kali Pepe, mêntasipun wontên ing Sampangan. Pangeran Mangkudiningrat dipun dadosakên awak-awakipun Pangeran Mangkunagara têluk dhatêng Sala, masanggrahan
Saosragi, mriksanana: Jagaraga; XIV~30.
Sapanjang, Ngabèi Sapanjang; Dêmang Sapanjang, lênggahipun wontên ing Kudus (jaman mbêdhah
nalika bibar Pagiyanti ngubrês Pangeran Mangkunagara; asalipun Patih Mangkupraja, II~69; III~34, 52; IV~60; VI~50; XII~70; XVI~18, 23, 28, 49, 71, 79; XIX~31, 40, 41, 42, 49.
Selabêntar, onderd. Jatiyasa, Jumapala, Mangkunagaran; pasanggrahanipun Sultan Dhandhun Martèngsari nalika nêlukakên tanah Kulon Praga, V~27.
Selakêpyak, babon: wontên ing parêdèn, cêlak Blora botên têbih saking Sela (Grobogan), Pangeran Mangkunagara campuh
dipun rawuhi Sunan Banaran saking Têmpuran, parêpatan bab nggêbag mêngsah wontên ing Mataram; kêtungka sowanipun Pangeran
Martèngsari-Gunung Kidul, kidul Kêduwang, kangge dhêlikan Sultan Dhandhun Martèngsari kalihan Pang. Mangkunagara, papanipun rumpil-bibar
pasanggrahan, manawi prajurit utawi utusan Surakarta mlampah mangidul sipêng ing Serenan, II~29; IV~57, 58; V~73; VII~28, 29; XIV~46, 50, 52; XVIII~58, 59; XX~41, 42.
punggawa sanèsipun, lajêng makuwon dhatêng Kowangan, Dulkaidah 1676; kêlangkungan lampahipun Pangeran Juru kondur dhatêng Mataram, IX~60; X~18; XIII~30, 31, 41, 48; XVI~50, 51, 67, 68; XXI~61, 64.
Sèwu, (gunung), mriksanana: Gunung Sèwu.
Sidakarsa, babon: sadèrèngipun Pangeran Adiwijaya dumugi Mataram; prajurit Mangkubumèn jagi Surakarta pacakbaris wontên ing Sidakarsa, jaman wontên ing
saking Wanakarta, onderd. Bayat, Bèji, Klathèn; pabarisan prajurit Kabanaran badhe
Sukawati, lênggahipun Pangeran Mangkubumi; sarêng dipun pêndhêt wangsul, Pangeran Mangkubumi lajêng mêdal saking Surakarta. Sukawati dados andêl-andêlipun Pangeran Mangkubumi. Manawi Pangeran Mangkubumi kêsompok, plajêngipun dhatêng Sukawati; ing sapunika Sragèn, I~5, 44, 56, 57, 60, 62, 63, 64, 67, 71, 77; II~5, 7, 11, 12, 13, 14, 42, 43, 49, 50, 51, 52, 64, 66, 67, 68, 70, 71, 72, 73, 74; III~9, 15, 16, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 28, 33, 41, 42, 44, 45, 47, 49, 50, 54, 63, 70, 74, 75, 78; IV~8, 13, 17, 19, 21, 27, 33, 36, 38, 39, 40, 41, 43, 47, 48, 49, 50, 53, 55, 56, 57, 60, 61, 62, 63, 64, 65, 69, 70, 71, 72, 74, 76, 77, 78; V~3, 4, 5, 7, 10, 11, 15, 16, 19, 20, 26, 28, 29, 30, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 42, 43, 44, 46, 48, 50, 51, 54, 58, 60, 61, 62, 63, 64, 65, 66, 68, 73, 74, 76, 79; VI~4, 5, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 17, 20, 26, 27, 28, 51, 55; VII~27, 35, 40, 45; VIII~30, 52, 54, 74, 76; IX~3, 6, 8, 21, 22, 50, 52; X~3, 8, 23, 53; XII~5, 6, 7, 8, 25, 36, 38, 41, 43, 60, 64, 67; XIII~51, 52, 54; XIV~3, 19, 20, 21, 23, 24, 25, 35, 44, 54, 55, 71, 73, 75, 76, 78; XV~19, 21, 24, 26, 38, 43, 44, 51, 62; XVI~4, 5, 8, 27, 47; XVII~3, 15, 20; XVIII~50, 76; XIX~40, 50, 57, 64, 65;
Grobogan lan njampangi Sukawati", II~66.
Sumbêr (Nglorog), wetan Pacitan; Sultan Dhandhun Martèngsari inggih Pangeran Buminata,
pakuwonipun Pangeran Mangkunagara, (bibar nagari dipun rampit ingkang kaping kalih), dipun bêsmi dening Totlomondo, IV~56, 59, 60.
sakawit dhusun Sala; ingkang yasa Sinuhun P.B. II awit saking atur pamrayoginipun Tumênggung Anggawangsa (Arungbinang); wiwit dipun pindhahi ing dintên Rêbo, 17 Sura Je 1670 utawi taun Walandi 1745; dipun dhatêngi G.G. van Imhoff tanggal 12 Rabingulakir, Dal 1671; dipun rampit Pangeran Mangkubumi ingkang kapisan wontên ing tanggal 1 Pasa, Dal, 1671; 10 Sawal 1674 Sunan P.B. II
Ruwah 1675 dipun rampit prajurit Banaran ingkang dipun senapatèni Pangeran Mangkunagara; Sapar 1670 taksih dipun kêpang mêngsah botên sagêd ebah; tampi sêrat saking Bêtawi bab tilaripun van Imhoff, dipun gêntosi Jacob Mossel; 19 Mulud, Ehe 1676 dêlèr Hogêndorêp dhatêng Surakarta, dipun pêthuk Sinuhun P.B. III wontên ing Pacinan; nglurug dhatêng Mataram, tanggal 12 Rabingulakir bidhal saking Sala; sadèrèngipun, Totlomondo bidhal rumiyin
onderd. Prambanan; jaman Giyanti wontên pinggir margi agêng saking Mataram dhatêng Sala, tansah kampiran
Tawangsari, kidul Sukaarja, XVI~3, 27.
Tambakbêras, babon: lèr-wetan Ngrawa (Gubug), bawah Purwadadi (Grobogan); kampiran Pangeran Mangkubumi bibar
satus, lajêng mundur dhatêng Dêmak; Pangeran Mangkubumi masanggrahan ing Bêrangkas, lajêng kondur dhatêng Jakawal; mawi nilar prajurit wontên ing Timur, IV~71, 72, 76, 79; VI~49; VII~55; X~42, 55.
Tanjung, kidul Tangkisan, Surakarta; prajurit Surakarta mêthuk Pangeran Buminata dipun rêsahi Pangeran
Pakalongan, bètèng Têgal dipun santosani, Bagrak saking Pagêlèn mbiyantu; Tumênggung Têgal badhe suyud dhatêng Sunan
wontên ing Pagêlèn; wontên ing Têlaga, Tumênggung Anggawangsa dipun kroyok tiyang dhusun, VIII~4; XI~6.
Têlahab, babon: èrèng-èrèng rêdi Lawu, sakidul Sokawati; Pangeran Mangkunagara angsal
Baturêtna; onderd. Arjasari, Pacitan ? dados pandhêlikanipun Sultan Dhandhun Martèngsari, jamanipun Pangeran Mangkubumi badhe
dhatêng Mataram, Sura 1677, X~66.
Candhi, pasanggrahanipun Pangeran Mangkubumi nalika pêrang mêngsah Totlomondo lan dêlèr; kiwa-têngên
dipun pêthuk kengkenanipun Pangeran Mangkubumi, XVI~62.
Candhipusêr, (Cadhi, Pacandhipusêr), cêlak Padagangan, (
Tulas, onderd. Bèji, Klathèn; bibar ngrampit kitha Sala ingkang kaping kalih, Pangeran Mangkunagara masanggrahan wontên ing Tulas, ndukani Pangeran Suryadikusuma lan sanès-sanèsipun, sabab botên sami ngrencangi ngrampit nagari; para pangeran sami tobat, ngaturakên dhuwung ingkang lajêng katur dhatêng Jakawal, IV~56.
Tulung, babon: lèr-wetan Magêtan, kidul-kilèn Madiun, lèr-kilèn Pranaraga, XV~19, 21.
Tumang, babon: wontên ing watês bawah Surakarta kalihan bawahipun Sultan Banaran, kiwa-têngên Salatiga; kampiran Sultan Bantên sadèrèngipun dumugi Rêpaking, XV~26.
Tundhasara, babon: lèr Bayat, Pangeran Mangkunagara campuh kalihan barisan Kumpêni-Surakarta, jaman Kabanaran, prajurit Madura kathah ingkang pêjah, pêrang pur, VII~32, 37; VIII~28.
kaangkah badhe dados kraton, sisihanipun Giyantipura, XVII~24.
Tunggon (desa), mriks.: Tunggarana, cêlak Giyanti; nalika Pangeran Mangkunagara têluk, Sinuhun P.B. III mêthuk wontên ing Tunggon, XXI~11, 13, 16, 19.
Turki, (Turkiyah), XIV~61, 62, 63, 64, 65, 69, 77; XV~34, 35, 43, 57, 58; XVI~37; XVII~33.
pabarisanipun Pangeran Mangkubumi nalika badhe ngrampit kitha Sala ingkang kaping kalih, IV~35.
Toyadana, mriksanana: Banyudana, VI~76.
sabibaripun Pagiyanti kangge baris prajurit Surakarta, II~29; II~31; XVIII~63, 75, 76.
Wanakarta, babon: sawetan Langkap, kilèn Surakarta, "nyabrang Wanakarta", inggih Kartasura, tansah dados ajang pêrang; dados marginipun prajurit;
Wanarèndèng, antawisipun Bangawan kalihan kitha Sala, dados kiwa-têngên Maja, jujuganipun Pangeran Mangkubumi nalika ngrampit kitha Surakarta kapisan (1 Pasa, Dal 1671), I~71.
Wanasari (desa), babon: saking Bangsri ngalèr, mèh anjog
sisih kidul, cêlak Jamberumput; pakuwonipun Kumpêni lan Tumênggung Anggawangsa nalika nggêbag Pangeran Purbaya wontên ing Jamberumput; dipun kêpang prajurit Purbayan, nanging angsal bantu saking Têgal lan Banyumas; Anggawangsa kawisudha dados Tumênggung Arungbinang, Ruwah 1675; prajurit Purbayan dhadhal, kêplajêng dhatêng Rambat, VII~59; X~34.
Wanasraya, wetan Bêngawan, cêlak Mungkung utawi cêlak Kapanasan, IV~57, XV~76.
Kartasura, Jayawinata ngêntosi mêdalipun Pangeran Adiwijaya saking Surakarta, VI~8.
Warung, (mancanagara) kutha, antawisipun Gunung Kêndhêng kalihan Grobogan, kidul wetan Grobogan; Kabupatèn Warung, nalika prajurit Mangkubumèn mbêkta brana saking Juwana mêdal
lèr Gombong; Pangeran Purbaya badhe dipun blithuk Tumênggung Anggawangsa supados nêmpuh Banyumas mêdal
wontên ing Watukarung; Jayaningrat-Supama Pakalongan wontên ing Watukarung, Rabingulakir 1676,
rawuh sapisan ing Kêdhu njujug ing Wawaja, VI~26; VIII~4; XVI~59.
Wawala, babon: wetan Ungaran (Kuthawinangun), cêlak
nilar kitha Banaran, 9 Jumadilawal 1676; Pangeran Mangkukusuma katilar wontên ing Têmbayat, pabarisan prajurit Banaran, dipun tindhihi
Wijil, II~25; VI~55; XII~63; XVI~41, 42, 43, 52, 53.
Wiyagang, babon: kidul Cêpaga; pasanggrahanipun Pangeran Mangkubumi sadèrèngipun pisah kalihan Pangeran Mangkunagara, badhe nggêbag Kumpêni ingkang wontên ing Mataram, XVI~18.
Wilatikta, babon: pêpatihipun Wilatika,Wilatikta. XVI~29.
Wilêt (desa), babon: bawah Gunung Kêndhêng, dhusun asalipun Ujungsabata, balanipun R.M. Guntur, XIX~60.
Winangun, babon: sasampunipun nyabrang Kali Lêrêng; mbokmanawi: Kuthawinangun; Tumênggung Arungbinang sipêng ing Winangun, nalika mantuk saking Samarang, Sawal 1676, IX~46; XI~62, 64, 66, 68.
Winong, cêlak lèpèn, kilèn Grobogan.
Rêbo enjing, 17 Sura, Êje: kombuling pudya kapyarsèng nata (1670). Jêngkar-dalêm Sinuhun P.B. II saking Kartasura dhatêng Surakarta. Jilid I, kaca 11.
Enjing, 12 Rabingulakir, Dal 1671. Sinuhun P.B. II têdhak dhatêng Samarang mriksani pasisir ngiras mêthuk Jendral
Anggara tanggal kaping 9, dumugi kadhaton dintên Sukra. Jilid III, kaca 63.
Anggara, 14 Jumadilakir, Wawu: guna sapta rasaning narpati (1673). Pangeran Adipati Anom
saking Surakarta badhe pacakbaris dhatêng Pagêlèn. Jilid VI, kaca 66.
12 Sura, Ehe: sami arga ngrasa tunggal (1676) panggihipun Radèn Ajêng Jabir putri
Adipati Pakalongan saking Samarang bidhal dhatêng Kêdhu badhe pacakbaris. Jilid VIII, kaca 39, 40.
Sapar, Ehe (1676) Jendral Emup tilar donya wontên ing Batawi. Jilid VIII, kaca 50.
17 Mulud, Ehe 1676. Dêlèr bidhal saking Samarang ngirid
Sunan Kabanaran bidhal saking Pakalongan kondur dhatêng Mataram badhe mantu. Jilid XI, kaca 58, 59.
Panaraga tindak dhatêng Surabaya. Jilid XII, kaca 72.
Rabingulakir, Êje: sapt(a) èsthi ngrasa tunggal (1687). Wuku Dhukut. Kadhaton Surakarta dipun pagêr bata gathuk kalihan loji lan bètèng. Sinuhun Sunan Kabanaran bidhal saking pabarisan Tambar badhe dhatêng Panaraga. Jilid 13, kaca 70.§ Sangkalan punika ekan lan dasanipun kuwalik, botên
Samarang badhe ngantêp pêrang kalihan Sinuhun Sunan Kabanaran. Tanggal 2 Siyam dumugi Salatiga, dipun biyantu Pangeran Mangkunagara. Jilid XIV, kaca 43.
12 Sura. Pangeran Mangkunagara bidhal saking Tugu badhe ngrêbat nagari Mataram. Jilid XV, kaca 75.
13 Sura Je 1678. Kitha Surakarta kadhatêngan mêngsah prajurit Mangkunagaran. Jilid XVI, kaca 7.
Grêbêg Mulud, Dal 1679. Pangeran Mangkunagara
Rabingulakir, Be: mur sarira ngoyag bumi (1680). Pangeran Mangkubumi jinunjung ing Kumpêni dados Sultan ing Mataram wontên ing Giyanti. Jilid XVII, kaca 47.§ Sangkalan punika inggih kirang cêtha. Saking pamanggihipun R.Ng. Cakrahadiwikrama, têmbung 'mur' punika kintên-kintên lêpat, lêrêsipun mbokmanawi 'nur' ingkang atêgês 'cipta' awatak 1. Pamanggihipun rêdhaksi botên makatên. 'Nur' punika têmbung Arab, botên kalimrah kangge sangkalan. Mbokmanawi
karsanipun ingkang rayi Sinuhun P.B. III. Jilid XXI, kaca 19.
Sênèn tanggal 22. Sinuhun P.B. III tuwin ingkang raka Pangeran Mangkunagara tindak dhatêng Salatiga ngrêmbag têtêping bêdhami. Jilid XXI, kaca 28. Rêbo Paing. Angkat bicara. Jilid XXI, kaca 28.
4 Rêjêb. Pangeran Mangkunagara kagungan damêl mantu, andhaupakên putrinipun nama Radèn Ajêng Sawi kalihan Bagus Budhal
"Kaweruh kamanusan dan kaweruh kasungatan," kata Sidik. Adapun pengertian Purwa Ayu Mardi Utama kira-kira: Wiwata selamet kenceng ing pambudi wong tanpo cacat. « Topik
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Seluma&oldid=1102122"	Kategori: BengkuluRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.27, 22 Oktober 2016.
Apr 03, 2012 @ 21:38:13 kaula wong dermayu,. tawur sih ora masalah,. sing penting niate aja kanggo gawe musyrik,. ganti niate ukur kanggo sodakoh.. cilaka mah iku risiko,. sapa sih sing pengen cilaka,.?? sing penting kitane ati2 lan
Mr “X” Babak Bundhas	Kepergok
esuk iku katon endah banget, kekembangan padha megrok kaya
mapag mletheke sang surya. Sasi Nopember lagi ana udan siji loro kang niba, mula among tani lagi wani nyebar winih.
liyane, saiki Pak Wandi ora menyang sawah, sawahe wis dilempit. Ana rasa bingung dadi wong sugih anyaran, dhuwit dodolan sawah isih ana bank
”Jare arep tuku mobil, Kang?” aruhe Pak Tarman karo nyesep rokoke.
mono arep tak tukokke sawah njaban desa, rak luwih murah, dadi aku isih
bisa nyambut gawe. Dene yen ana turahane dhuwit lagi ditukokake mobil sekenan kena kanggo omprengan ben dicekel si Bambang”.
”Hla, apa wis tarenan karo anakmu lanang?”
“Wo… bocah saiki angel kandhanane, jare tuku mobil iku sing anyar sisan ben kena nggo carteran.”
saomah padha duwe penemu dhewe-dhewe. Sing enom pengin mobil. Mbokne Bambang njaluk kalung. Anake wadon pengin pit montor sekutik. Pak Wandi dadi sansaya bingung. Jebul nyekel dhuwit akeh iku malah sedhih.
wayah esuk ngene iki wis aneng sawah, embuh ndhangir embuh matun, embuh
ngrabuk. Pokoke ana wae pagaweyan sing diayahi. Urip dadi wong tani sejatine kebak kabagyan lan kanugrahan. Ati tentrem ora ngangsa sanadyan
Lagi weruh tandurane thukul ijo royo-royo wae wis nyicil ayem. Weruh pari padha kematak dadi bisa ngguyu. Nyawang pari wis
kuning wis bisa ngrancang asil panenan kanggo tuku apa ta apa. Bareng saiki? Pak Wandi nyecep kopi cawisan esuk mau sing durung disenggol.
donya iki mung sawang sinawang. Wong tani yen nyawang wong dagang jare rasane
pegawe negri padha meri yen nyawang juragan gedhe saben dina numpak mobil mlebu metu menyang bank njupuk dhuwit yutan rupiyah. Nanging embuh
nyatane sing bener sing endi. Bareng saiki ngrasakake dadi wong sugih, Pak Wandi lagi bisa mbenerake penemune mbiyen: wong tani iku sanadyan ora nyugihi nanging marakake ati tentrem amarga barang sing dipangan kabeh barang kang halal, durung ana critane wong tani padha korupsi.
”Pak, iki ana mobil sekenan ning barange isih apik,” kandhane Bambang karo nyedhaki anggone lungguh.
”Hla, regane pira?”
“Njaluke sangang puluh lima yuta rupiyah, nanging bisa suda.”
Durung putus anggone rembugan bab mobil sekenan wis kedhisikan tekane Lurah Samto sing gaweyane makelaran lemah.
”Dhe, sawah kidul desa ana sing didol. Murah hlo, Dhe. Selak kedhisikan wong liya.”
”Hla ambane pira lan isih ana irigasi apa ora?”
“Beres kok, Dhe. Ambane kurang luwih patang ewu meter persagi lan isih kebanyon saka irigasi desa”.
rembugane Lurah Samto mau Pak Wandi luwih ketarik atine. Jebul urip neng desa yen ora nyekel pacul malah atine sedhih. Gampang katerak lelara. Krungu rembugane Pak Lurah karo bapake mau Bambang atine kuwatir, sumelang bapake kena pengaruh.
Lurah Samto wis nyathut dhuwite rakyat sing oleh ganti rugi proyek ratan tol. Jare kanggo ragat administrasi. Atine Pak Wandi wis manteb dhuwit dodolan sawah kudu diwujudake sawah meneh.
”Hla, njaluke pira ta, Pak Lurah?”
rongatus seket yuta rupiyah. Iki aku omong apa anane. Dene yen kedadeyan aku pikiren hlo!” wangsulane Lurah Samto blaka.
”Lha kok dhuwur temen. Kok kaya sawah katerak proyek.”
”Ya mengko omonga dhewe karo sing duwe. Aku mung nglantarake.”
Sapungkure Lurah Samto, Bambang nyedhaki bapake.
”Rasah nggugu omongan Lurah Samto, Bapak wis ngerti ta gedhohane?”
dalan tol Semarang-Solo-Kertosono gawe geger wong tani. Akeh wong sugih
dadakan, nanging akeh wong nganggur dadakan. Para kadang tani sing saben dina ana sawah saiki mung thenguk-thenguk ngekep dhengkul. Sanadyan sugih dhuwit nanging atine susah. Sanadyan bisa nyawang anak-anake padha numpak pit montor nanging atine tambah ketar-ketir.
bisa nyawang bojone padha nganggo gelang kalung nanging atine malah miris, aja-aja mengko malah dijambret. Durung genep telung sasi celengane Pak Wandi gari telung atus yuta rupiyah. Atine tambah sumelang. Nganti seprene durung oleh sawah anyar.
Reregan sawah sansaya dhuwur. Pawadane werna-werna. Jare sakiwa tengene dalan tol arep kanggo
Wandi saiki desa-desa kebak makelar lemah. Jare arep nukoni lemah sawah kanthi rega luwih dhuwur tinimbang
leluhur. Sing penting dalan tol kudu ndang rampung.
rakyat entuk ganti rugi nanging ora mikir kanthi dawa. Apa wong tani wis siyap nampa owah-owahan kahanan? Negara Indonesia iki negara agraris. Tegal sawah dudu mung sumber pangan nanging uga sumber panguripan.
Mbok dalan iki dijembarake sepira ambane tetep wae ora
ora sethithik nyawane menungsa mung kaya nyawane pitik saben dina keplindhes rodha.
Pak Wandi nyawang sawahe sing saiki wis ucul saka tangane. Ing papan kono ndhisik dheweke adus kringet nggarap sawah kanggo kulawargane. Nanging, saiki Pak Wandi mung bisa nyawang buldoser ngratakake watu lan gesik kanggo dhasaran dalan tol. Let sedhela stom liwat wira-wiri ngalusake dalan aspal mau.
Pikirane mumet nggagas owah-owahan jaman kang sejatine ora disarujuki, nanging wong cilik ongklak angklik bisane mung manut karo wong dhuwuran.
”Pak minggir aja, neng kono, ketabrak modar kowe!” swarane mandhor proyek dalan mau ngabangake kupinge.
kasar,”Minggir apa tak laporke polisi!”
pangrasane Pak Wandi ana wong pirang-pirang padha ngruyuk dhewehe. Pak Wandi owa trima diremehake ati lanange. Dheweke mbrontak kanthi males sakbisa-bisane. Watu krikil ing
nampa dhuwitmu. Aku ora butuh pembangunan kang nyengsarakake wong cilik. Kowe dudu pemimpinku. Kowe mung
let sawetara ana rombongan polisi teka. Pak Wandi dicekel lan digawa lunga menyang kutha.
Mbuh wis pirang dina anggone mapan ana kono, Pak Wandi lagi eling, rumangsane dina iku atine krasa rada tentrem, awake krasa kepenak.
”Piye Pak rasane awakmu, wis kepenak
ta?” pitakone Bambang karo ngelus-elus sikile bapake. Let sedhela ana perawat rumah sakit mara nggawa obat karo ngulungake wedang.
”Wis waras, Pak? Mangsa pirang-pirang dina kok turu thok,” pitakone juru rawat RSJ mau karo mesem.
”Wis krasa ayem atiku, rasane awakku ya wis entheng, hla iki aku aneng ngendi ta?”
”Bapak lagi lara, iki ana rumah sakit, wis gek wedang lan obate ndang diombe.”
“Hla aku lara apa ta? Wong karepku esuk mau arep macul neng sawah kok wong-wong padha nyekel aku.”
“Sawahe Bapak saiki aneng kidul desa, wingi wis tak sebari winih Pak, mengko Bapak bisa nggarap.”
“Ya ayo aku terna mulih, ndang tak garape sawahe, wiwit mbiyen aku ora setuju dalan tol iku.”
iku dhokter kang mriksa Pak Wandi maringi resep anyar. Ngendhikane rong
dina maneh Pak Wandi wis diidini bali mulih sauger neng ngomah diwenehi
dit emg bisa tuk beli apa aja”
tp tak suwun BOROMANIA ojo pd cilik ati”isih jagatan bibit2 unggul di bjonegoro”
angin. Niku taksih nggringkel teng kamar.” Nyai Wasis
Daryono : Ya, pancen adate kaya kue, El. Kudu ana begalane. Observer : Jane begalan kue apasi , Mas? Kudu ya?
Mas Daryono : Adate wong banyumas pancen kaya kue, nek anak wadon pertama nikah
Beji · Bono · Boyolangu · Gedangsewu · Karangrejo · Kendalbulur · Kepuh · Moyoketen · Ngranti · Pucung Kidul · Sanggrahan · Serut · Sobontoro · Tanjungsari · Wajak Kidul · Wajak Lor · Waung
keperangDeleteAgus SetyaJune 13, 2013 at 12:49 PMnek keperang ngene iki pereh kabehDeleteRepl
melewati aliran aja kayak dah mau bekuDeleteReplyira1 March 2016 at 19:45Wuih, kuwi sing adus ora kathuken, yo.... Brrrr, mbayangno wae wes adem..ReplyDeleteRepliesZulfa4 March 2016 at 01:52Embuh mbak, Sing nekad yo wong 2 iku tok.
utawa Pertunjukkan Namsadang ya iku pertunjukkan kesenian tradisional saka Korea.[1][2] Ing jaman biyèn Kelompok Namsadang (Namsadangpae) mubeng ngibur rakyat-rakyat kang mlarat ing pedésaan
Sandhal Bakiak (thèklèk) ya iku sandhal kang telapakané digawé saka kayu kang énténg (kayu randhu) lan diwènèhi tali utawa sabuk saka ban bekas kang dipaku ing kiwa tengené.Sandhal Bakiak uga sandal kang tahan banyu biasané ana umat Islam, bakiak dianggo wektu wudhu kanggo nindakaké rukun islam ya iku salat.
Asal tembung sandhal ya iku sandalion (basa Yunani) sing diserep jroning basa Latin (sandalium), basa Prancis (sandale), lan sapituruté.[1] Ing Indonésia tembung sandal dijupuk saka basa Walanda sandaal. Sandal asal saka alas sikil wong Yunani lan Romawi Kuna. Ing jaman semana, sol digawé saka gabus, déné bagéyan panutup digawé saka kulit. Bagéyan driji sikil diumbar kabuka, lan dipepaki kanthi sabuk utawa tali supaya ora copot saka sikil nalika dianggo mlaku. Sajroning perkembangan sabanjuré, pendhita Katulik migunakaké kaos sikil kanthi bordir sing disebut sandhal.[2]
Sandhal saka saindhenging donya[besut | besut sumber]
Bakiak, sandhal kayu kanthi tali saka ban tilas
Huarache, sandhal saka Mèksiko (bagéyan penutup mburi digawé saka nam-naman kulit)
Mary Jane, sandhal saka Amérika Sarékat (bagéyan driji katutup ing bagéyan tungkak)
Sing Trendi saka Yongki, Republika Online, 3 Februari 2001
anggon sikilKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungCacad CS1: datesKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.11, 17 Sèptèmber 2016.
Indonesia.SHAUM ING WULAN ROMADHONShaum utawi Siam, kasebat ugi kanthi boso ngoko Poso, mujudaken rukun (pedamelan ingkang kedah dipun lampahi dening ingkang pitados utawi ngugemi keyakinan) Islam ingkang ongko 3. Shaum ing wulan Romadhon puniko boten namung ngemu suraos ibadah dumateng ngarsanipun Gusti Allah s.w.t. Meh sedoyo poro ilmuwan sarujuk dumateng inti shaum soho paring dukungan dumateng ibadah shaum puniko. Saking perangan ilmu jiwa. pendidikan, kesehatan soho ilmu sosial sedoyonipun paring dukungan lan sarujuk bilih shaum puniko mbekto manfaat dumateng perkembangan jiwo lan rogo.Shaum damel jejeging disiplin jiwo, ugi moral soho semangat bebrayan ingkang kiyat. Shaum ugi saged ndadosaken landasan
ingkang kedah sabar dumateng sedoyo tindak tanduk ingkang bade lumampah.Shaum ugi murugaken priyantun sami teguh ngemban janji, amanah, lan nebihaken saking tumindak culiko.Raos luwe lan ngelak ndadosaken priyantun ingkang shaum lajeng kagungan raos “iso ngrasakke roso rekasaning liyan” (kepekaan sosial & kesalehan sosial).Cobi sami kito galih, bilih mesin mobil kemawon kedah dipun andapaken mesin naliko sampun lumampah 5 utawi 6 tahun laminipun, punopo malih madaran kito ingkang sampun “operasi kerja” puluhan tahun laminipun, menawi boten wonten wekdal istirahat tamtu bade ngadat. Pramilo lajeng dawah kleresan Gusti Ingkang Murbeng Dumados paring dawuh shaum ing wulan Romadhon, kangge jejegaken iman netepi agami. Allah paring dawuh lumantar Al Qur’an bilih Shaum ing wulan Romadhon puniko namung tumuju wonten ngarsanipun Gusti (Puasa Romadhon itu untukKu), ugi ganjaranipun namung Allah ingkang bade paring
Sumpahipun Patih ing Karaton Surakarta, Anonim, 1847, #1951Sambung:1.Sumpahipun Patih ing Karaton Surakarta, Anonim, #1951. Arsip dan Sejarah | Galeri #1322.2.Sumpahipun Patih ing Karaton Surakarta, Anonim, 1847, #1951. Arsip dan Sejarah | Kasunanan #1323. Sêrat Sumpahipun Abdi Dalêm Patih ing Karaton Surakarta
Sasradiningrat, ing nalika mau pakênira wus kinulawisudha dening ratu pakênira, Ingkang Sinuhun
ing bintang leyo Nèdêrlan, kang angadhaton ing nagara Surakarta Adiningrat, ginawe pêpatih ana ing karaton Surakarta.
Sarèhning manira ing mêngko kang minôngka sarirane panjênêngane Kangjêng Tuwan Kang Wicaksana Guprênur Jendral, mulane pakênira ing saiki manira têtêpake dadi pêpatih, byawara ing akèh, sarta lawan pakurmatan, têrang saka dhawuhe Kangjêng Guprêmèn Nèdêrlan, apadene manira paringi pangawasa lan wêwênang, kaya kang kasêbut ana ing layang prajangjean lan layang parentah, tuwin pangawasa lan wêwênanging patih, kasêbut ing
pamuji manira marang Gusti Allah Mahakawasa, muga-muga lawasa ing pangabdi pakênira marang Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, lan marang Kangjêng Guprêmèn, lan andadèkna karaharjane wong nagara ing Surakarta.
Cacêkêlan pakênira abot, lan akèh wajib kang dumunung ing pakênira, ananging pangkate kalungguhan pakênira iya uga gêdhe, sarta pira bakal pirênane ati pakênira, yèn kalakuan pakênira andadèkake parênge ratu pakênira, lan parênge Kangjêng Guprêmèn, apadene samôngsa têtela ing sumurup pakênira sajroning ati, yèn pamurih pakênira marang kaslamêtaning wong cilik angluwihi marang awak pakênira dhewe.
panasaran agawe kisruh ing laku pakênira, lan agawe tiwas pakênira.
Mêmujia ing Gusti Allah Mahakawasa, muga-muga pakênira tinuduhna ing dêdalan kang bênêr, sarta pakênira sumendhea ing kaluhuran lan kabêcikane Gusti Allah, awit Gusti Allah asipat Kawêlasan
katêmpuh ing ngalun, mangkono uga ati kang santosa, ora kêna kalindhih dening pagawe ala,
Yèn pakênira bisa, agawea kabêcikan, sakèhing melik lilakna marang kang bênêr anduwèni, ayomana wong kang bêcik, patrapana paukuman wong kang laku dursila, dèn adil ing bêbênêran tuwin ing parentah, aja kongsi pakênira nalisir saka ing wajib pakênira, kang marga katêmpuh ing hawanapsu, sarta kagèndèng ing trêsna, apadene katindhih ing gêthing, jinjaa marang sakèhing laku kaluputan, ananging wêlasa marang kang anglakoni kaluputan, pakênira amuriha ngalang-alangi lakuning kaluputan, supaya sudaa tibaning paukuman, salasakên sakèhe kang anglakoni kadursilan, prasudinên katêmune, supaya kênaa kaukum, sarta wong cilik kang padha jênjêm, ora anduwèni kuwatir ing bab awake lan rajadarbèke.
Mungguh angrusak rajadarbèking wong cilik, iku kang prêlu pakênira santosani,
Ing sabisa-bisa pakênira amuriha, supaya sawiji-wijining wong bisaa olèh patuwasing kangelane dhewe-dhewe, sarta anampani bayaran, kang sumurup ing gawene.
Dèn manis panganggêp pakênira marang kalerehan pakênira, ananging aja weya, awit wêwinihing bêcik iku saka ing kasantosan, dene weya iku
Dadine pakênira bisa ngupaya lan anêmu wong kang luwih ing kabisane sarta patut kapracayan ing salêlakone dhewe-dhewe, apadene bisaa murih, kasanggane sawiji-wijining priyayi marang lêlakone kuwajibane.
Dèn têmên-têmên ênggon pakênira angrewangi marang Tuwan Residhèn, sarta biyantonana kalawan kawruh pakênira, aja pakênira asimpên wêwadi ing ngatase marang Tuwan Residhèn, sarta dèn bêcik rumêksa pakênira, aja kongsi Tuwan Residhèn
marang pakênira, dene karsane ratu pakênira Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati Ing
mêngko wus kajunjung sarta katêtêpake dadi pêpatih, aran Radèn Adipati Sasradiningrat.
Apa pakênira kabèh wus padha sumurup sarta angrungu kang dadi wajibe Radèn Adipati Sasradiningrat, ênggone angèstokake karsane ratu pakênira Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, lan karsane Kangjêng Guprêmèn, sarta ênggone angawruhi ature wong cilik, kang rinusak rajadarbèke sarta dipundhuti kang ora bênêr marang dhêdhuwurane.
Ing mêngko manira bakal angelingake marang pakênira para wadana kabèh, mungguh kang dadi wajib pakênira, sarta anyurupake lawan têmbung rêringkêsan, mungguh kang dadi têturutane kalakuan tuwin panganggêp pakênira ing sabanjure.
Wiwit ing sanalika iki pakênira kabèh, tuwaa noma, utawa kang luwih lawas ing pangabdine, tuwin kang gêdhe apadene cilik ing bôngsa, padha wajib mituhu marang Radèn Adipati [A …]
[… dipati] Sasradiningrat, sarèhning pakênira padha kabawah marang Radèn Adipati Sasradiningrat pakênira amasthi nglakoni parentahe, sanajan parentah iku andadèkake sarjuning ati pakênira, utawa ora, wajib pakênira lakoni, dene wajib pakênira ing salawas-lawase, angrewangi lan ambiyantoni marang Radèn Adipati Sasradiningrat. Ênggone anglakoni parentahe Tuwan Residhèn, lan dhawuhe Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan.
Ing samubarang laku pakênira ora wênang angumpêt utawa anyidhêm marang Radèn Adipati Sasradiningrat, samubarang kang prayoga sarta prêlu kinawruhan marang Radèn Adipati Sasradiningrat, kang kalêbu ing pagaweane, iku lairna dèn pasaja.
Pakênira padha pracayaa, yèn manira sumurup marang kalakuan [kalakua …]
[… n] pakênira kabèh, manira sumurup sapa kang rêsik angên-angêne, lan kang ora, tuwin sapa kang anglakoni wajibe, lan kang ora, sarta manira bisaa gênahake sawiji-wiji sapa kang bangêt angrusak utawa akon angrusak marang rajadarbèking wong cilik, lan sapa kang ngrusakke mung sawatara.
Manira aparing pêpeling marang pakênira kabèh, padha marènana duwe laku mangkono, lan padha angambaha dêdalan kang bêcik. Awit manira sumurup, kang wus pinasthi karsane ratu pakênira Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, bakal anyantosani ing pitulung maring pêpatihe anyar, êndi kang kalêbu ing wajibing patih, karo dening manèh kang wus ginawe têmtu ing karsane Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, bakal angaling-alingi pagawe kang angrusak marang rajadarbèking wong cilik, mangkono uga karsane Ingkang Sinuhun [Sinuhu …]
[… n] Kangjêng Susuhunan, samôngsa ana kang angrusak marang darbèking wong cilik, pakênira para wadana padha amratelakna marang Radèn Adipati Sasradiningrat, dadi pakênira angrewangi marang Radèn Adipati Sasradiningrat, amurih karaharjane nagara Surakarta, lan kaslamêtane tuwin kabêgjaning wong cilik.
Ing sasi Desember tahun 2000 kepungkur aku gawe sapupuh tembang Dhandhanggula Sida Asih. Marga wektu iku akeh daerah ing Indonesia sing ketaman banjir lan lemah longsor, surasaning tembang kepingin atur panglimbang lan pandonga. Muga-muga wae, ing wektu saiki panglimbang lan pandonga iku isih relevan, lan bisa nuwuhake kekuwataning iman lan pangarep-arep tumraping para sanak kadang kabeh, luwih-luwih sing lagi padha ngriyayakake Natalan:Pamuji mba, dhuh Hyang Agung Gustiwit
Betawi Populer, Lagu Betawi Abadi, Lagu Betawi Lama, Lagu Betawi Mp3,
Kita sedaya sampun mangertosi menawi Nagari Indonesia punika sampun saged sejajar utawi sami kaliyan Nagari maju sanesipun. Kathah sampun penghargaan utawi predikat ingkang dipun sandhang kaliyan Indonesia wonten tingkat Internasional. Ananging punapa saged Indonesia moncer kados sakmenika menawi mboten wonten pahlawan bangsa wonten warsa 1945? Menawi kados menika kita kedah instropeksi diri saha kedah nggadhah pambegan menapa ingkang sampun kita aturaken
1. paring kinurmatan marang guru-guru , tiyang sepah, luwih-luwih pahlawan bangsa kita,
2. sami nglestarekaken budaya utawi nilai-nilai tradisi bangsa ingkang kinakar saking budaya daerah, nggih kados basa Jawi menika,
3. njagi kautuhaning persatuan saha kesatuan bangsa, lan sapanunggalanipun.
Menawi tiga menika minimal sampun ditindakaken kaliyan pemuda/pemudi Bangsa Indonesia, Insyaallah kamardikan bangsa ingkang mituhu saged dipun raosaken dening sedaya warga masyarakat Indonesia. Amargi sakmenika budaya globalisasi sampun kathah anjalarwonten
cekap ingkang saged kula aturaken. Kula ugi nyuwun
wong ndeso tenan. Mosok arep mlebu supermarket wae ndadak nyopot sendal. Terus kulonuwun sama Satpame supermarket. Saya sama mbokne ya jadi ngekek. Jebul ya ada yo sek luwih ndeso dari
trus iso munggah dewe. Sek ono angka-angkane nggo ditunyuk ben iso munggah. Padahal ono tulisan cetho welo-welo nek dilarang merokok. Opo ndak luwih ndeso kuwi ?”
“Owalaaahhh.. Wah.. nek kuwi ora mung ndeso Yu. Kuwi jenenge ndesit.. intipe ndeso.” Wajah Mister Wasis berubah serius.
“Ha ya kuwi makane. Ning jebul yo akeh je kang sek koyo ngono kuwi. Ora gelem ngantri pas
Balas ↓	wir pada 12 Juli 2014 pukul 12:59 berkata:
Matur nuwun mas Kunto, mugi-mugi Gusti inggih njagi kanthi sae
oleh hadiah Sepeda Montor." jare Sablah.
Akeh wong sing ngumpul ndhelok sayembarane, tapi gak onok sing wani njegur nang tambak. Masalae tambake isine dhudhuk iwak tapi boyo, nyambik, bajul lan sak panunggalane.
Mergo gak onok sing wani njegur, hadiae digenti dhadhi montor kijang anyar. Tapi tetep ae gak onok sing wani njegur mergo merinding ndhelok boyone guedhe-guedhe mangap kabeh.
Akhire ambek Sabalah hadiae ditambah maneh, montor kijang anyar ambek omah sak isine. Tapi tetep ae gak onok sing wani njegur. Mari sepi meneng kuabeh, moro-moro Muntiyadi njegur nang tambak.
Penontone keplok-keplok kabeh ndhelok Muntiyadi gelut ambek boyo. Kiro-kiro wis sak jam, akhire Muntiyadi tampil sebagai pemenang. Cumak yo ngono, awake dhedhel kuabeh.
Wis mari ambekan, Sablah marani arep nyerahno hadiae, tapi Muntiyadi nolak.
"Yo wis tak tambahi dhuwik limangatus
"Wis ngene ae, awakmu njaluk opo ae, tak turuti" jare Sablah gak gelem kalah.
nuwun, nalika parêpatan pangrèh Narpawandawa tanggal kaping 25/26 Juli kapêngkêr punika, angrêmbag bab kawontênan kabêtahanipun golongan putra santana dalêm, ingkang gandhèng kalihan karaton saha nagari, punika sami-sami golongan dèrèng wontên ingkang anggalih kabêtahanipun, kados ta upaminipun: bab awrat ènthènging sêsanggènipun paos, tuwin sanès-sanèsipun, beda sangêt kalihan golonganing abdi dalêm amtênar tuwin prajurit, sanadyan sami ugi [u...]
[...gi] kawajiban nyanggi bot repoting praja, nanging sadèrèngipun sêsanggèn wau katindakakên, para pangagêngipun sami andhèrèk ngrêmbag wontên ing parêpatan bale arja, dados sadaya sêsanggèn ingkang katumrapakên dhatêng golonganing abdi dalêm amtênar tuwin prajurit wau sampun nama apsah.
Awit saking punika, panuwunipun pangrèh Narpawandawa gandhèngipun kalihan larasaning jaman, mugi wontêna panggalihanipun
Sêratipun pêpatih dalêm katur dhumatêng wadananing putra santana dalêm têngên saha kiwa.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, sêrat katitimangsan kaping 16 Sèptèmbêr 1935 ôngka 529/13 K 67/Na, sakanthinipun sampun kula uningani. Mênggah anggènipun pakêmpalan Narpawandawa nyuwun wontêna wêwakilipun ingkang tumut ngrêmbag ruwêt rêntênging nagari dalêm, punika sampun cêkap wontên ing bale agung, amargi pangarsaning Narpawandawa ugi sampun dados warganing rad bale agung. Sarta warganipun rad bale agung ugi
namung ngèstokakên dhawuhing timbalan dalêm, sintên ingkang sami kadhawuhan parêpatan miturut sakaparênging karsa dalêm.
manawi panjênêngan ngandika punapa- punapa, kêdah ingkang têmên, bilih ngandika pêthak inggih pêthak sayêktos, jêne inggih jêne, langkung malih manawi kagungan kasagahan utawi pranjanjian dhatêng sintêna kemawon, inggih kêdah dipun têmêni, dados nama nêtêpi têmbung bawa lêksana, luwanganipun badhe linuhurakên utawi ingaosan dening sasami, tumrap kita para wandawaning nata wajib sangêt anggêgulang dhatêng katêmênan, amila sadèrèngipun panjênêngan paring kasagahan, punika kêdah dipun galih rumiyin, amargi manawi namung sak ugêr nyagahi (tanpa kagalih rumiyin) punika botên prayogi sangêt, satêmah badhe ngrèmèhakên badanipun piyambak. Awit saking makatên punika agami Islam inggih andhawuhakên, yèn kita kêdah sagêd nutupi margi (bolongan) kêkalih, inggih punika bolonganing tutuk lan prêji. Têgêsipun nutupi bolonganing tutuk wau bilih ngandikan punapa-punapa (muna lan muni) kêdah dipun araha dhumawahing dhatêng liyan ingkang ngatos-atos, sampun ngantos adamêl sêrik, saha pitunaning asanès, ingkang tundonipun adamêl pitnah, samantên ugi dhahara barang-barang inggih kêdah ingkang ngatos-atos, makatên punika cocog lan dhawuh kadis, ungêlipun makatên: sawijining kawula kang gunêman tanpa pinikir iku bisa anjalari kaplèsèt kajêgur ing naraka, kang jêro lan adohe antaraning masrik lan magrib. Wontên malih ungêling kadis suraosipun makatên: apa sira padha wêruh sapa kang aran muplis (bangkrut) muplis iku umat ingsun kang têka besuk dina kiyamat, [kiyama...]
puwasa, nanging gawene isih mêmisuh, gêlêm mangan bandhaning liyan kang ora khalal, ngilèkake gêtih lan anggêbug wong kang dudu bênêre, ing têmbe sapira kabêcikane mau bakal kanggo nyauri marang wong kang dikaniaya, manawa wis êntèk kabêcikane, môngka dosane mau durung pundhat, iku kaluputane wong-wong kang padha dikaniaya mau bakal katemplokake marang kang nganiaya. Tumuli kacêmplungake ing pasiksan. Dene kadis utawi ayat-ayat Kuran ingkang sami andhawuhakên bab punika, kathah, botên prêlu kula andharakên sadaya, mangke mindhak karoncenên, prayogi para sadhèrèk ingkang kaparêng migatosakên lajêng nyinau piyambak-piyambak kemawon, kados langkung sagêd têrang malih. Wondene prakawis wêwarah supados kita anutup bolonganing prêji, punika liripun kita kaawisan botên kengging anggêgampil kêmpalipun jalêr lan èstri, ingkang sanès wajibipun (tindak jina) amargi tindak jina makatên sagêd anjalari tuwuhing sêsakit warni-warni, tuwin gampil dadosipun cêcongkrahan, satêmah sagêd adamêl pêcahing nagarinipun, amila inggih botên anèh bilih pintên-pintên ayating Kuran andhawuhakên cacêgah ngawisi tindak jina wau, miturut dhawuhipun Kangjêng Nabi S.W. makatên: mungguh kang bisa anjalari luhuring dlajade bôngsa lan nagara iku ana têlung prakara, sapisan manawa ing nagara kono wong- wonge padha atut rukun sih-sinihan lan padha ngadil, kapindho isih padha gêlêm nganggo sandhangan gêgaweane dhewe, lan mangan wulu pamêtune ing nagarane dhewe. Kaping têlune wong-wonge ing kono ora ana kang padha tumindak jina. Dene kang anjalari asoring bôngsa lan rusaking nagara iku uga ana têlung prakara, ya iku manawa kaanane wong-wonge akosokbali karo kang kasêbut ngarêp mau. Dados sampun têrang bilih margi bolongan kêkalih wau kêdah dipun jagi ingkang sayêktos, awit mulya lan asoring bôngsa tuwin nagari
punika inggih amung saking margi kêkalih wau (tutuk lan prêji) kauningana sadhèrèk, manawi kita para manungsa sampun sami kaparêng anggulawênthah kados andharan kula kasêbut ing nginggil wau sadaya, punika inggih sampun nama ulah kabatosan, ingkang tundonipun lajêng sagêd taokit (nyawijèkakên) dhatêng Gusti Allah, sasampunipun lajêng nama makripat, liripun: sumêrêp dhatêng Pangeranipun, sok ugi tiyang punika sumêrêp dhatêng Pangeranipun ugi sumêrêp dhatêng ingkang anggêsangi (damêl gêsang) dados inggih lajêng sumêrêp dhatêng gêsangipun (zie Wulang Rèh) pancèn inggih lêrês ugêr tiyang punika botên jumênêng ing gêsangipun, inggih adamêl bibrah sakèhing tata, wondene ingkang dipun wastani tiyang botên jumênêng ing gêsangipun punika inggih tiyang ingkang nilar pathokan kawan prakawis wau, bilih kita para manungsa punika sampun sami tilar pathokan kawan bab wau, ing donya isinipun namung kantun setan lan kewan, wontênipun inggih namung kantun tindak pitnahan lan kamurkan, botên mêrduli dhatêng kasusahan lan kasangsaraning asanès, ugêr badanipun sampun sakeca padharanipun, dados sadaya tindak-tandukipun punika botên dipun wekani, punapa tindakipun wau damêl kasusahan utawi kasangsaran, punika botên kagalih babarpisan, samangke kantun wontên raos pangraos kita piyambak kadospundi gagapanipun, punapa inggih kita sadaya punika sampun sami jumênêng ing gêsangipun, kula nyumanggakakên. Kadis dhawuhipun Kangjêng Nabi s.a.w. makatên: dudu wong kang jênêng utama lan luhur, wong kang ora bisa gawe tata têntrême tôngga têparone, kang marga saka panggawene, dhawuh punika amêngku karsa ingkang wiyar têbanipun, liripun, têtanggan makatên kenging dipun têgêsi têtangganing tiyang sami tiyang, nanging inggih kenging dipun têgêsi têtangganing nagari sami nagari, upaminipun makatên, nagari A lan B (nagari A bôndha-bandhu, B nagari ringkih) môngka nagari B wau amung tansah kuwatir kemawon dhatêng tindak-tandukipun nagari A inggih tindak ingkang makatên punika ingkang dados awisanipun dhawuh kadis kasêbut nginggil, sarta tumrapipun nagari A inggih nama botên kuncara, malah kosokwangsulipun lajêng dhawah asoring asor.
Sadhèrèk, mênggahing sayêktosipun tiyang ulah kêbatosan makatên inggih wontên pêpangkatanipun, kados ta: tiyang ngam, kas, kowasulkas. Pêpangkatan [Pêpang...]
[...katan] tigang warni wau manawi klenta- klèntu cakipun, sagêd ambibrahakên bêbrayan umum, bab punika cobi ing têmbe manawi wontên kalamasanipun badhe kula têrangakên dalah katrangan bab sipat-sipat, supados panjênêngan
samodra pangaksama, bokmanawi wontên dêksuraning têtêmbungan tuwin patrap kula. Taksih wontên sambêtipun.
Wiyosipun, ing mangke anêdahakên wêwaton saking gaibing Pangeran kados ingkang kasêbut ing nginggil punika wau sadaya. Liring wali punika dipun wastani wiji, wiwit anggayuh kaduryataning putra wayah wingking dados saengga wiji kadhêdhêr ing siti, tuwuhipun manawi sampun mêkar angèbêki jagad, mila kaangge pêpindhan lampahing kawula gusti. Kawula punika abdi dalêm agêng alit ingkang sampun kaparênging darajat, mila manawi botên sarana lêpat saèstu langgêng botên kenging ewah gingsir. Gusti, punika tandhaning wahana, yakti saturunan suda, saturunan suda malih, ngantos dumugi têlas pangkating kusuma.
Mênggah ingkang sampun kasêbut ing nginggil punika wau sadaya, ingkang pancèn wijining kusuma [ku...]
[...suma] sae angèsthia darajating kawula, supados botên ewah wahananing wahyu, dados sagêd katumusan lair batining kawula gusti.
Mênggah kawontênaning wêwênang sadaya punika ingkang kagungan purba wisesa amung tigang prakawis. 1. kangjêng gusti pangeran pati anom, ngawasani salêbêting karaton, têgêsipun wênang anaru sabarang rèh kang botên prayogi, anglêrêsakên patrap ingkang botên sae, dados têtêp pangeran pati punika amurba amisesa sajawi-lêbêting karaton dalêm, 2. pêpati senapati,
miwah kamandhungan dumugining kori brajanala. 3. patih, wêwênangipun anunggil misah ingkang dados pangawasanipun. Mila anisihi wontên ing kori srimanganti, awit ingkang dipun jagèni barang rèh rêrumpil miwah bangsaning amarasandi, kados ta: têtêlik sandipayaning para lampah samar ingkang badhe ambêbayani, ananging tigang prakawis wau taksih kalêbêt purbawisesaning pangeran pati sadaya. Utawi sakathahing lêlarangan punika, ingkang ngawasani pangeran pati piyambak, dene anggènipun kalantunakên dhatêng patih miwah pangagênging prajurit punika anurut nalika para jawata. Taksih wontên sambêtipun.
Pratelan Kawontênanipun Dintên Sae, Wiwit Tanggal Sapisan Oktobêr Dumugi Pungkasaning Wulan Dhesèmbêr 1935
III. Ing salêbêtipun wulan Siyam wontên:
Tanggal kaping 2 utawi kaping 28 Nopèmbêr, Kêmis Lêgi, Hyang Endra, mawulu, wogan, sri tumurun lumbung, satriya wibawa, lakuning lintang, sanggar waringin, sangat wiwit jam 8.24 enjing dumugi jam 10.48 Jabrail rijêki.
Tanggal kaping 29 utawi kaping 25 Dhesèmbêr, Rêbo Pon,
sing wis suwe kethul,amrih bisa micara ing weninge tembung-tembung."Ngono iku tulisanku ing laman profile Facebook-ku yen dibasaake Jawa. Iku tulisan kapindho sing dak pasang ing kana. Sing sepisanan
kaya ngono iku biasane katon ing bagean ndhuwur kotak chatting ing sandhinge gambar profil si partner. Sawetara catetan sing kober dak waca apik-apik unine. Kala-kala awujud motto urip utawa pethikan tembung-tembung mutiara sing endah. Mesthi wae tulisanku iku uga katon ing kana. Sabanjure, disekarep arep dimaknani apa...Sejatine aku ora pati preduli marang udharan rasa kaya iku. Nanging marga meh kabeh kanca lan tepungan ing jejaring Facebook padha gawa, suwe-suwe aku ya njur melu-melu. Idhep-idhep kanggo ngukaraake kahanan ati utawa pikiran sing lagi tumanduk ing pribadiku. Samubarang sing diukaraake, ditulis, luwih-luwih diucapake mesthine bakal luwih handayani nuwuhake sikap sing digegadhang, tinimbang ora babar blas. Paling ora, ana bab sing menep lan ora amblas tanpa tilas.Fitur Facebook iku jan-jane prasaja banget. Nanging wong-wong ora pati nggatekake paedah lan manfaate kanthi saapik-apike. Apamaneh tumrape wong Indonesia sing ora kulina nyritaake apa sing lagi dipikirake, dirasaake utawa diidham-idhamake marang wong liya.
sharing utawa bagi-bagi crita (story telling) ngenani pengalaman pribadi dadi cara kanggo ndhidhik bocah supaya ndlajahi ruang kapribadene, kejaba olah kapinteran ilmu-ilmu sains.Ing Indonesia? Bocah-bocahe dhewe wis kadhung kulina kapleter materi-materi apalan ing sekolahan. Ngelmune mung mandheg ing nggundhul, ora kulina menepake pengalaman urip ing atine. Ora maidu yen padha isinan rikala diwehi wektu omong ing ngarepe wong akeh ngenani gagasan pribadine. Angel bisa nemokake panemu sing asli otentik saka bocah-bocahe dhewe. Karakter pribadi sing kudune bisa katon sumunar, kasamun
lan imaginasi tetep ora kalah medeni tinimbang pelajaran IPA, Matematika, utawabahasa Inggris.Sprout 2Originally
ora sare!" - BornJavanese menang kontes! lan KapanLagi.com - Akeh sing padha takon.KapanLagi.com
Gandhi jayanti 2015 smsGandhi jayanti 2015 ImagesGandhi jayanti 2015 SpeechGandhi jayanti 2015 WishesGandhi
Gandhi jayanti 2015 smsGandhi jayanti 2015 ImagesGandhi jayanti 2015 Hd WallpapersGandhi jayanti 2015 SpeechGandhi jayanti 2015 WishesGandhi jayanti 2015 Patriotic SongsGandhi jayanti 2015 QuotesGandhi jayanti 2015 PoemsGandhi jayanti 2015 smsGandhi jayanti 2015
WishesGandhi jayanti 2015 Patriotic SongsGandhi jayanti 2015 QuotesGandhi jayanti 2015 PoemsGandhi jayanti 2015 smsGandhi jayanti 2015 ImagesGandhi jayanti 2015 Hd WallpapersGandhi jayanti 2015 SpeechGandhi jayanti 2015 WishesGandhi jayanti 2015 Patriotic SongsGandhi jayanti 2015 QuotesGandhi jayanti 2015
uwis uwis, ojo ngunu kuwilah, ojo podho kokeyan bacot. sing anteng anteng wae. urip podho seduluran, kuwi luwih minulyo tinimbang teng pentheleng ora karu karuan. nek gelut yo, ndang gelut wae. ben podho konangan
gapuro,arep puoso kurang telung dino.Yen nduwe klentu kulo nyuwun ngapuro,Satrio Pringgodani arane GATOTKOCO nduwe bapak jenenge WERKUDORO Yen tulisan kulo pun diwoco nyuwun tulung disebarno,Mugi
mangke nuli den wastane Maulana Yusuf ingkang puniko jeneng yusuf sampung gung ingkeng putra pan sapan adarbe rayi naika iku waktu ning wangun munare “.
► Cithakan skuad Piala Donya FIFA‎ (4 Kt, 7 Kc)
Kaca-kaca ing kategori "Cithakan navigasi tim nasional bal-balan miturut negara"
Cithakan_navigasi_tim_nasional_bal-balan_miturut_negara&oldid=1105896"	Kategori: Cithakan navigasi bal-balanCithakan navigasi miturut negara	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.22, 30 Oktober 2016.
Cempluk (0.5 km)Gubug Deso (0.6 km)Bakmi Jawa Gunung Kidul (0.9 km)Warung Makan Melayu Pinggan (0.9 km)Ayam Geprek dekat UMY (1 km)Sate Petir Pak Nano (1 km)Sate Petir (1
Sakwise gaya thok katik mosting nganggo coro inggris wkwkwk, saiki nganggo boso ibukku. Sing ra ngerti, yo mohon dipersori wae.
Dino ke loro nang Jogja, sik sik, guduk ke loro jane, wong tekan Jogja ntas tanggal 19 jam 1 bengi, akhire nembe iso
sing dipanggonani kene kui wes eneng sing arep nyewo terus kene wong telu kudu pindah
oke2 wae lah, tinimbang kudhu golek sarapan dewe.
Wes bar sarapan njedullah kang Senoaji karo mbak Teteh, wah yo dadi gayeng ngobrol ngalor ngidul sementara kui anakku sing cilik kecipakan ra karuan dolanan
cedhak jane, tapi halaah meniko tiang mBandung nggih mboten kiat
tuku sandal. Embuh keno samber opo sandalku sing digowo seko Bandung, bhasan tekan guest house, ndadak sandalku pedhot, duh ngisin2i tenan hehehe
Numpak becak sak nyukan, ra usah diceritakke to, lanjute anakku ngubek2 Gramed, mlaku mrana mrene ndelok2 segala macem buku, eee kok yooo akhire sing
panggonan mangan sing cedhak, sing ketok mergo persis sebelahe Gramed anane, Dunkin Donut hehehehe, ra kreatip babak ke 3. Nang Jogja kok yoooo mangan donatttt
January 10, 2011 at 4:24 pm
Awak-awak ae balbalan plastik iyo, ssb im yo iyo cuma dadi timnase pabrik…
Nasibmu mujur sul, wes munggah kaji ae. Ndongao nok mekkah ben persibo juara indonesia…
[Reply]	The boro cedak stadion
Dhawuhipun pêpatih dalêm dhumatêng pangarsaning Pahêman Radyapustaka, sêrat paturan katitimasan kaping 9 Juni 1931 ôngka 149, sakanthinipun sampun kauningan, tumrap anggènipun Jayawaluya, jajar panyrigan ing musium, nyuwun santun nama: Kadgasayana, kados ingkang kasêbut sêrat paturanipun wau, kaparêng, lajêng kadhawuhan macak ing kêkancingan, turunanipun kadhawuhan angladosakên ing
sampun kapundhut wonten ngarsa dalem Allah SWT, kanthi tentrem
Rikala Dinten : Senin Pon 08 Juni 2015
Wonten Ing : Rs. Kustati, Surakarta
Bidal Saking : Sidan RT. 02/07
almarhum hanggadahi kalepatan dhumateng panjenengan sami, kulo minangka
kaluwarga nyuwunaken pangapunten ingkang agung, ugi nyuwun donga pamuji
panaringan pangapunten saha papan ingkang sahe. Selajengipun borong waradinipun
< Wb‎ | jv‎ | TembangWb > jv > Tembang > Gendhing Jawa
Gendhing Jawa utawa uga disebut karawitan, kuwi awujud seni gamelan kang nganggo lirik utawa ora nganggo lirik.
Tuladha titilaras utawa notasi gendhing, ladrang, ketawang, ayak-ayakan, srepegan, sampak, lancaran wis dikompilasi ana ing sawijining situs sutresna karawitan Jawa[1]
↑ Notasi Gendhing ing Situs sutresna karawitan Jawa
Wadoh! ojok Din, ojok nganggo boso inggeris, sampeyan nulise 10x usaha, aku seng moco yo 100x usaha..yo mugo-mugo didengerkanlah..adi @ 8:21:12hikhikhik, urusan bhs
Punapa ta kasarasan punika gunanipun, têka dipun wastani bôndha, tur bôndha agêng.
Papan pakarangan rêsik, atêgês isi kasarasan.
1. kangge nindakakên kuwajibanipun tiyang gêsang wontên ing ngalam donya.
Miturut ing nginggil punika paedahipun kasarasan namung kalih warni, nanging punika wiyar sangêt jerenganipun.
Tiyang gêsang anggadhahi kuwajiban punika sampun gênah, sarta sagêdipun nindakakên kuwajiban wau manawi badanipun saras, kados ta: tulung-tinulung, ngabêkti ing Gusti Allah sasaminipun. Tiyang gêsang gadhah kabêtahan punika inggih sampun masthi, ingkang cêpak kemawon, têdha, kasênêngan. Têdha wau limrahipun botên ngêmungakên kangge badanipun piyambak, ingkang kêrêp kangge jiwa pintên-pintên, kados ta: anak semah tuwin sanès-sanèsipun.
Tiyang sagriya punika, jurunipun pados têdha inggih punika bapa, upaminipun bapa punika sakit, botên sagêd pados têdha (nyambut damêl) kajawi badanipun piyambak botên sakeca, tiyang sagriya tumut nandhang rêkaosipun, manah susah, bau kangelan jalaran ngrêksa sarta ngupakara ingkang sakit, padamêlan sanèsipun sagêd kapintên. Manawi ingkang sakit wau dede juru pados têdha, nanging juru ngolah têdha, inggih punika biyung, inggih sampun ngrêkaos, kajawi tiyang pintên-pintên kangelan ngrêksa kuwajibanipun inggih kêdah wontên ingkang anggêntosi. Dados tumrapipun tiyang sagriya, sêsakit punika satunggiling kasusahan ingkang agêng, saya malih manawi ingkang katrajang wau jurunipun pados têdha, tumrapipun tiyang mlarat kenging kawastanan kasangsaran ingkang agêng. Botên sagêd pados têdha kapêksa ngêdalakên bôndha, [bô...]
[...ndha,] punika yèn gadhaha inggih punika kangge nêdha sarta kangge mragadi istiyar murih wangsula kasarasanipun. Sawêg suda kasarasanipun kemawon sampun samantên susahipun, lah manawi kasarasan wau têrus botên wangsul malah sirna, mêsthi saya botên kantênan.
Kajawi kasusahan kados ingkang kasêbut ing nginggil, sakiting badan punika inggih anjalari
kasarasan punika dipun êmi-êmi dipun gêmatèni. Tiyang ingkang botên saras kêdah ngudi sagêdipun saras, ingkang sampun bagas kasarasan inggih rekadayaa sagêdipun langgêng kasarasanipun.
1. nêbihakên mêngsahing kasarasan, inggih punika: sêsakit.
2. nata cêkapipun tuwin sasaminipun satunggal-tunggaling praboting tiyang gêsang, kados ta: hawa, toya, têdha, pêpadhang sapanunggilanipun.
Sadaya sêsakit punika wontên wijinipun, tiyang limrahipun botên sagêd ningali wiji-wiji wau, nanging para sarjana sagêd nêdahakên wiji-wiji wau lan sagêd manggih sarananipun kangge mêjahi. Dene dayaning sarana-sarana punika, kathah sêsakit ingkang rumiyin sangêt ambêbayani, ing sapunika lajêng sirna utawi suda kêkiyatanipun, kados ta: cacar, têtiyang botên prêlu nyumêrêpi kadospundi wujudipun wiji sarta sapintên agêngipun, cêkap namung kantun pitados. Sagêdipun nêbihakên amaning kasarasan ingkang alus-alus wau, kêdah rêsikan ing samukawis, badan, pangangge, griya, cêkakipun sadaya ingkang magêpokan kalihan badan. Tiyang kêdah ajêg rêsik, kêdah botên ajrih ing toya, sadaya peranganing badan ingkang asring dados pakèndêlanipun rêrêgêd kados ta: kuku, rambut, kuping, untu sapanunggilanipun kêdah dipun jagi rêsikipun. Lan malih kêdah purun ngangge sarana panulakipun, kados ta: nyacarakên, suntikan kolerah, tipês, tuwin sanès-sanèsipun.
Têtiyang Eropah ingkang kêdah dhatêng Indhia, sadèrèngipun numpak kapal api, sami nêdha dipun suntik kolerah lan tipês. Samantên ugi têtiyang ingkang badhe kesah dhatêng Mêkah kêdah dipun pêksa dipun suntik kolerah lan tipês, lan dipun cacar, prêlunipun supados têtiyang wau kalis tumrapipun sêsakit ingkang kasêbut ing nginggil.
II. nata kacêkap tuwin saening satunggal-tunggalipun praboting gêsang.
Punapa ingkang dados praboting gêsang, inggih punika: hawa, toya, têdha, pêpadhang sasaminipun.
Tiyang punika prêlu ngangge hawa, inggih punika ingkang dipun wastani ambêgan, manawi botên ambêgan salêbêtipun sawêtawis mênit kemawon sampun pejah. Wiwit lair tiyang punika sampun ambêgan ngantos dumuginipun pêjah tanpa kèndêl, siyang dalu [da...]
[...lu] mêlèk utawi tilêm têrus ambêgan kemawon. Dados sampun têtela, manawi hawa punika prêlu piyambak tumrapipun ngagêsang, langkung prêlu tinimbang têdha utawi toya, amargi tanpa toya utawi têdha tiyang punika taksih sagêd gêsang ngantos dintênan, nanging manawi tanpa hawa namung mênitan.
Namung katingalipun tiyang punika botên ambêtahakên sangêt dhatêng hawa wau, amargi angsalipun hawa punika prasasat tanpa kangelan, ing pundi-pundi sajagad wontên hawa.
Hawa punika sumrawang tanpa warni, kados botên kenging tiningalan, nanging hawa punika sagêd ebah, inggih punika ingkang dipun wastani angin. Angin ingkang bantêr sagêd ambikak utawi nutup lawang piyambak, tarkadhang sagêd ngangkat griya utawi ngrungkadakên wit-witan. Inggih yèn makatên punika tiyang sagêd sumêrêp ingkang dipun wastani hawa. (Badhe kasambêtan)
Ing jaman rumiyin pêpilihanipun tiyang nyambut damêl wontên ing kantor punika ingkang sae utawi rikat sêratanipun. Pundi ingkang sagêd nindakakên makatên, sampun kenging dipun wastani dados tiyang onjo. Dangu-dangu lajêng tuwuh wontên mêsin pirantos nyêrat, punika ragi nyudakakên ajining sêratan tangan, wusananipun ing sapunika ngêmbyah, botên wontên kantor ingkang botên migunakakên mêsin ingkang kados makatên punika, lan ugi sabên tiyang ingkang badhe nyambut damêl ing kantor sami sinau. Ing sasisih punika mujudakên gambaring mêsin sêratan gagrag taun 1870, tumrap ing jaman sapunika sampun kagolong dados barang kina.
tuladane ditulisi / tuluse bocah kêkancan / gandhèng rèntèng padha wedok / tôngga têtunggalan cêdhak / mung adu pagêr karas / kurang sathithik mèh têpung / nyathêk tritise ganthetan //
bocah mau awit cilik / pating kruncung awor dolan /
mung kônca dolan bae / wus kaya sêdulur tênan / malah kêpara kalah / kang tunggal bapa lan biyung / lawas-lawase ing dina //
bocah loro mau nuli / linêbokake sêkolah / dilalah klêbu H.I.S / cêkaking kôndha wus padha / kabèh olèh diploma / dhurlopên têkan klas pitu / lan rapote padha uga //
wis ora geseh samênir / nênêm bijine naracak / iku klêbu èlèk dhewe / sawuse watara dina / padha duwe gagasan /
wedok / sijine sêja sêkolah / Dhepêntêr nyang Sêmarang / wus kalakon kabèh mau / apa karêpe kêtêkan //
Bocah loro angluwihi / maju mênyang pangajaran / jinurung lantip atine / nganti dadi gêgumunan / gurune padha eram / arang muride kang tiru / kabèh kèri kapintêran //
uwis sabên-sabên ngalih / klas kancane padha kalah / mau cah loro jênênge / kang siji Lara Parmiyah / yaiku kang sêkolah / ana ing Dhepêntêr Sêkul / Parmiyati juganira //
kang ana Kwik Sêkul èstri / samêngko kang kinocapa / Rara Parmiyah sawise / mêtu saka sêkolahan / Dhepêntêr ing Sêmarang / wus rumasa bangêt butuh / enggal golèk pagawean //
kêbênêran ambarêngi / karo kabêgjaning awak / durung sapira suwene / anêmbe ana bukakan / Mèisês [Mè...]
[...isês] Sêkul anyar / nyadhiyani ênggon mungguh / kanggo pêpondhokan bocah //
jiprone kang nguwasani / sajêroning sêkolahan / golèk punggawa cah wedok / wêton saka sêkolahan / Dhepêntêr kanggo
inggih prayogi / sandika sumanggèng karsa / tapak samangke kemawon / nanging kula kalilana / wangsul amung sakêdhap / mêndhêt ing sawontênipun / santun minôngka
nglakoni gaweyan banjur / anjrak manggon sêkolahan //
Parmiyah gawene bêcik / cekat-cèkêt sarwa
gumatèni / êbèr budine sumrambah / marang kônca sakabèhe / samubarang sarwa sabar / sarèh mawa rumêksa / rumêsêp satindak tanduk / bisa angenaki manah //
lêlahe lan ngati-ati / kaduk angêsorke awak / marang sakèh sor-sorane / kabèh kang padha diprentah /
sandhang sasuwèk rong uwèk / sigar sadhuwit bêbasan / bisa eklas mikalah / pakolèhe bèn diturut / tuture
bêciking kalakuwan / dadi pangilon tiniru / nracak kabèh wus mèh rampak //
maune gèk lagi-lagi / nglakoni gawe sadhela / kabèh kancane cah wedok / kaduk wani kurang duga / nganggo wataking bocah / alangkah lancang nyang catur / ing pungkur nora rinasa // (Badhe kasambêtan)
Ing Kajawèn ôngka 91 taun kapêngkêr lan ôngka 2, taun punika sadhèrèk Kasna lan Siyam sampun manjurung bab paedahipun wit arèn. Ing ngriki kula mêwahi katrangan sawatawis bab kawontênaning tuwuhipun manawi wontên paedahipun.
Arèn punika bangsaning têtuwuhan panunggilanipun siwalan, klapa tuwin kathah panunggilanipun. Ananging kawontênaning gêsangipun ragi anèh, anggèning awoh kenging kabasakakên namung sapisan, wontên 3, 4, ngantos 5 janjangan mèh mêdal sêsarêngan. Sêkar ingkang badhe dados calon uwohin,uwohipun,. punika jêbrol inggih sampun gatra kolang-kaling, pangintên kula punika sêkaripun èstri. Sakala punika ing ngandhap lêtipun têbih, watawis langkung sadhêpa, ugi tuwuh sêkaripun malih, nanging botên dados uwoh, sêsampuning mêgar lajêng anggogrogi, lami-lami garing. Kados punika sêkaripun jalêr, inggih sêkar punika ingkang kawastanan dangu. Dangu punika mêdalipun gilir gumantos. Uwoh sasampunipun kaundhuh ngantos watawis lami taksih purun mêdal kemawon, urut-urutan mangandhap. Yèn sampun dumugi ngandhap, kintên-kintên namung sapranggehan inggilipun, punika sampun titi mangsanipun badhe ngurag. Arèn punika wiwitipun purun awoh, manawi sampun umur 12 taun.
Yèn tiyang gadhah kitri arèn punika sampun anjagèkakên dhatêng uwohipun kemawon, kêdah kadèrès, punika sagêd pakantuk kasil mrika-mriki, inggih sagêd ngundhuh kolang-kaling, inggih sagêd asil saking gêndhisipun. Arèn kadèrès punika botên dados risaking uwoh, jalaran ingkang kapagas supados mêdal lêgènipun punika dangu, sêkar ingkang dede calon uwoh.
Sêkar ingkang tuwuh pêcak sapisan, inggih punika dangu ingkang tuwuh ngrumiyini piyambak, sadhèrèk Banyumas anggèning mastani: kade. Punika sagêd mêdal lêgènipun kathah ngantos langkung 20 litêr. Saking suburipun prêlu katadhahan lodhong sungsun kalih. Sêkar ôngka kalih inggih nama dangu kemawon, punika ugi taksih dêrês lêgènipun, jalaran uwohipun taksih anèm, dados uwit taksih mêmpêng-mêmpêngipun narik sari-sari kangge ngagêngakên uwohipun. Dene sêkar ôngka tiga sapiturutipun kawastanan: pokol. Punika inggih kenging kadèrès, namung mêdalipun sampun botên mingsra, jalaran wit sampun botên bêtah sari-sari, uwoh sampun sami gogrog awit sampun sêpuh, pramila ingkang kathah sampun botên dipun opèni. Wontênipun dangu dipun namakakên kados ingkang sampun kula cariyosakên ing ngajêng punika kula dèrèng manggih katrangan.
Wontên malih ingkang prêlu kula cariyosakên, inggih punika bab kawontênanipun arèn ingkang mêdal gelangipun. Onggok ingkang wontên gelangipun punika namung pinanggih nalika arèn sawêg nêngah-nêngahi awoh, inggih ing wêkdal mêmpêng-mêmpêngipun narik sari-sari punika, pramila supados angsal pathi gelang ingkang kathah, miliha arèn ingkang sawêg nêngah-nêngahi awoh.
Ingkang anggumunakên bab kawontênanipun sêkar èstri, prênahipun wontên ing nginggil têbih kalihan dangu, sêkaripun jalêr, dene kok inggih sagêd awoh kemawon. Yèn kawontênanipun tuwuhing jagung botên eram, awit sêkar jalêr wontên sanginggiling sêkar èstri, inggih putrèn punika. Punapa anggèning lambangsari saking pitulunganipun tawon-tawon, punapa saking abên, punika kula botên mangrêtos.
Wasana anggèn kula mêwahi katrangan bab kawontênanipun tuwuhing arèn namung dumugi samantên.
wiwitaning wacan têmbange Magatruh / kaya rasane wong sêdhih / nanging sing mangkono mau / iya rada angèmpêri / yèn dipiritke lêlakon//
ketok munggul / kaya nagara ing langit / yèn bêngi
prasasat murub / padha abyor ngêndi-êndi / wong sing wêruh mêsthi gawok //
sang aprabu mau bangêt ing musuwur / nganti têkan ngêndi-êndi / malah nadyan para ratu / akèh sing nungkul marani / wis kaya ana sing akon //
yèn ngandhakna ana nagara mau /Kurang satu suku kata: yèn ngandhakna anane nagara mau. dikira umuk wis mêsthi / nanging mêsthine ya kudu / nganggo ngandhakke sathithik / mungguh kaanane kono //
yèn ta mungguh anane wulu pamêtu / upamane bêras pari / sajêge tansah lumintu / tangèh anane pacêklik / mung rong sèn bêras sapathok //
ewadene sing adol karo sing tuku / padha sênêng munpangati / dhuwite angêt barukut / lan bêrase anglêmoni / akèh punuk sing anjêndhol //
pitik iwèn iya gawe gumun / ora tau mancal piring / saba anèng ngomah tutut / ning yèn nêlèk mêtu dhisik / wah milih prênah sing adoh //
mung yèn ngêndhog banjur mara mundhuk-mundhuk / sing duwe kari nampani / mêngke yèn uwis ngalumpuk / lagi gêlêm angêngrêmi / ora nganggo pêtak-pêtok //
lumrah kucing dhêmên nyolong ngindhik brukut / nanging kucing kono bêcik / nadyan lèsèh dhèndhèng ingkung / mung nyekukruk anunggoni / babar pisan êmoh ngêmplok //
ing nagara rêsik ora ana uwuh / nadyan ngisor uwit-uwit / awit yèn ta ana uwuh / banjur digiring ing angin / mak byak kêcêmplung ing êgot //
cah sêkolah lèk-èlèke biji pitu / saka padha lantip-lantip / sabarang wulanging guru / banjur bae gêlis kasil / ora nganggo mêngko-mêngko //
tèn-atène wong ing kono padha mungkul / sing tani padha nêmêni / sing kriya ya padha sêngkut / mèh lali rina lan wêngi / gone nyambut gawe ngêtog //
lan kabèhe sing aran abdining ratu / padha tumêmên ing wajib / ora ana barang kisruh / kabèh barêng anandangi / awèt rukune agolong //
bêgja bangêt mungguh sing jumênêng ratu / uwonge kang diratoni / kabèh padha bangun turut / bêkti mênyang sing ngratoni / nganggêp sasat Allah katon //
karo manèh mungguh anane sang prabu / pancèn ya nyata mêdèni / yèn ngandika kaya gludhuk / uwong dipandêng marinding / didhèhèmi bae angop //
nanging iya mungguhing wong urip iku / kabèh-kabèh durung mêsthi / kaya ta sang prabu mau / yèn nyang garwa kaya cindhil / ing wêdine bangêt ketok //
dene mungguh sababe mangkono mau / bêcik dicritakke dhisik / kocap dhèk biyèn sang prabu / duwe garwa pramèswari / êsihe sang prabu kasok //
nganti bisa apêputra siji kakung / ananging mungguh sang putri / mung tansah gêrahên têrus / sarira kari sabiting / wusana seda kalakon //
sasedaning garwa putra isih timur / lagi yuswa têlung sasi / banjure sang prabu mundhut / inya sing ngopèn-opèni / nêsêpi pangeran anom //
bisa tulus sang pangeran thipluk-thipluk / ingkang sinuhun maringi / asma mênyang ing sang bagus / Pangran Warsaya mantêsi / ing baguse saya [sa...]
inya mau anake sing nunggal susu / dijênêngke Jaka Sigit / mung karane banjur katut / aran dadi Jaka Palih / awit palihan sang anom //
wiwit bocah karo sang pangeran kumpul / nganti kaya kakang adhi / barêng wis umur nêm taun / pangeran diangkat dadi /
bangêt trêsna lan luwih asih sang prabu / mênyang putra karo Palih / bingahe ing galih têrus / wis ora pisan ngèngêti / garwa sing wis ora ketok //
nanging barêng pangeran yuswa nêm taun / rêmbuging para bupati / bênêre mungguhing ratu / kudu krama manèh bêcik / aja anyangari kraton //
ing wusana kalakon krama sang prabu / lan bangêt kalêbêt galih / ing suwe-suwe kêbanjur / asihe anêniwasi / gawe susahing lêlakon //
awit banjur panggalihe kangjêng ratu / malah bisa nguwaosi / kasantosane sang prabu / luluh ora miyatani / bêbayune padha lolos //
samubarang mung gumantung kangjêng ratu / dadi anane saiki / sihe nyang putra kêtutup / ing wose kalingan wêdi / lan saka ing galih abot //
tinêmune nyang putra mèh ora wanuh / malah banjur ditumpangi /
kuwi / ana sing bisa ngêngimur / bok êmban lan Jaka Palih / dadi ya mung uwong têlon //
ing saiki êmbok êmban bangêt bingung / saka ora entuk ati / lan saka samaring mau / awit momongane kuwi / saka disatru ing uwong //
wis mêngkono watake wong lumrah iku / kabèh mung milu ngrewangi / nyang sapa sing lagi unggul / mula jêng pangeran pati / prihatin têrus ing batos //
Ing Kajawèn ingkang mêdal tanggal ping 27 Marêt 1929 ôngka 25. Wontên gubahanipun sang winasis sadhèrèk Sumantriyah. Mênggah wosipun botên liya priya lan wanita anggènipun sami jêjodhoan sagêda timbang, liripun: botên dak mênang-mênangan. Pancèn bab punika saking pamanggih kula prêlu dipun ramèkakên wontên ing udyana ngriki, awit mêngku bab tatanan ingkang umum lan wigatos.
Kawuningana: mênggah gubahan wau sarèhning namung kapêndhêt ingkang prêsenanipun lôngka lan para priya ingkang pancèn rêmênanipun main, kados ta: arta sablanjan dipun têlasakên sadaya. Priya ingkang sok wayuh ngantos tiga sakawan. Manawi para priya punika kados makatên sadaya, kula mathuk sangêt upami tindak ingkang makatên wau enggal [engga...]
[...l] kasirnakakên ing jaman parameyan punika, jêr tundonipun damêl karisakaning para wanita. Nanging manawi nitik idham-idhamanipun sadhèrèk Sumantriyah têka manah kula lajêng mak grêg kados dipun rèm, he: makatên kawontênanipun jaman, jêmbar-jêmbaring jagad punika têka warni-warni sangêt.
Coba sapunika kula badhe miwiti mênggah idham-idhaman wau, nanging botên prêlu kula têdhak sungging, namung kula cupliki ingkang prêlu kemawon.
1. Tiyang ingkang ambêthithil sangêt dhatêng ingkang èstri punika pancèn kirang sae, awit lajêng ngwontênakên rêmbag ingkang botên-botên, liripun: duwèkku duwèkku dhewe... lajêng watak ambakuli, ijir-ijiran. Nanging gèk kadospundi upami sadaya bêtahipun sampun dipun cêkapi, punapa inggih ingkang jalêr namung kapurih: lingak-linguk linglung, botên sagêd anyumêrêpi dhatêng ombyaking jaman, kados ta: kangge tumbas kalawarti, kangge bayar kontribusi pakêmpalan, kangge darma, kange... kangge... waton wontên kancanipun, môngka manawi tiyang jalêr punika botên anggembol arta, sakerah-kerahipun upami wontên ing pakêmpalan katingal: ngalèmprèh ibêripun. Rak inggih makatên ta ki raka redhaktur?
2. Tiyang jalêr pancèn botên pantês manawi tumut-tumut mênggah panyêpêngipun bale griya, jêr kawon kulina kalihan tiyang estri. Samantên wau manawi ingkang èstri sampun mangrêtos saèstu dhatêng panyêpênging bale griya, sanadyan makatêna upami namung cawe-cawe sakêdhik ingkang sakintên botên nocogi kalayan pamanahanipun, punapa inggih botên kaparêng. (ratuning tiyang sagriya punika tiyang jalêr).
3. Tiyang jalêr ingkang asring grundêlan punika mêsthi wontên sababipun, nanging kula yakin tiyang ingkang rêmên grundêlan têtêp tiyang bodho, jêr botên nama barès-barèsan.
4. Ingkang dipun gambarakên sadhèrèk SumastriyahSumantriyah. punika racakipun tiyang jalêr ingkang kêrêng, tandhanipun, hêh: wong wadon ora bisa olah-olah, salajêngipun. Utawi tiyang ingkang rêmên mêmaoni. Pancèn tiyang ingkang sampun karêm mêmada punika angèl ewah-ewahanipun. Ngantos kalêbêt ing sêrat piwulang dalêm Ingkang Sinuhun IX makatên: nora ana panggawe kang luwih gampang, kajaba wong maoni...
5. Nglirwakakên tiyang èstri punika prasasat anglirwakakên badanipun piyambak. Kula mathuk.
6. Pandakwa ingkang botên-botên punika wontên kalih perangan: 1. Manawi pandakwanipun wau namung ngayawara, pancèn inggih botên pantês. Nanging manawi pandakwanipun sampun katiti kalayan salêsih punika nama angèngêtakên. Mokal: latu tanpa kukus.
7. lan 8. Kula mathuk sangêt, X 1929 sampun kathah katatalanipun ingkang andadosakên kirang prayogi.
9. Sintên tiyangipun ingkang botên purun mêmantês dhatêng badanipun piyambak, kados tiyang: sajagad abuh: punika sami kêpengin mêmantês dhatêng badanipun, nanging mawi ananging, sadaya wau
kêdah miturut ukuran, inggih ta yèn sêmbadaa.
10. Tumrap tiyang jalêr ingkang tandang-tandukipun kêkasarên dhatêng para anakipun, punika botên pantês, jêr bapa wajib dados têtuladanipun para putra. Tôndha saksinipun: lêlageyaning tiyang sêpuh, inggih lêlageyane anakipun. Murid nulad lêlageyaning gurunipun, punika sampun dados wèding donya.
Wasana namung dumugi samantên, larasan kula bab gubahan wau.
Nyuwun gunging pangaksama. S. W. Hartaya.
Na, punapa lidok, sapunika sadhèrèk Sumantriyah kadospundi. Red.
Petruk : Lha, kaya-kaya wis cukup anggonku angandharakê wêwatêkane wong-wong golongan têlu, yaiku: 1. golongane kang amangeran nyang dhuwit, 2. kang nganggêp dhuwit mung kanggo pirantining golèk pangan, lan, 3. golonganing wong kang nganggêp dhuwit iku kayadene klilip tumraping laku kabêcikan. Saikine kowe bisa amandhing-mandhing êndi kang utama lan êndi kang nistha. Bab kiyi kowe lan aku panêmune têmtune iya dhewe-dhewe, ing sarèhning kowe gandrung bangêt karo motor piyat, têmtune sing kosênêngi ya wêwatêkane golonganing wong kang ôngka 1 mau. Nèk aku kiyi sing tak udi wong mung kautamaning wong ngaurip, mulane nèk kêbênêr nyêkêl dhuwit, imanku iya tansah ora bisa têtêp bae, kalane sêmbahyang, atine ora bisa nyêwiji kaya mêsthine wong kang sumujud marang Pangerane, nanging kok malah banjur kiyah-kiyah nyang êndi-êndi, iya nang gambar idhup, wayang wong, bakmèn lan sapanunggalane, seje karo yèn kanthonge kothong, kuwi panêmbahku marang Kang Kuwasa bisa kanthi sucining ati têmênan, awit atine ora ana sing ngêngridhu ngajak-ajak nyang bakmèn, rèsturan lan sapiturute, mulane yèn duwe dhuwit iya tak gawe dana bae.
Garèng : Hêm, mungguh omongmu kiyi kok gèsèh dhing karo panêmuku. Nèk panêmuku, wong kang têtêp imane kuwi gumantung nyang wonge dhewe, kasugihan utawa manèh kamlaratan, kuwi ora bisa andayani apa-apa. Dadi wong mlarat, iya ana sing salèh, nanging uga ana sing lakune nasar, mêngkono uga tumraping wong sugih. Kowe dhewe apa durung tau mênangi, wong mlarat kang misuh-misuhi Sing Kuwasa, marga ngrumasani disiksa uripe nyang donya kene, lan maido marang adil, rohman lan rohiming Pangeran. [Pange...]
[...ran.] Kosok-baline, kaya-kaya iya ora kurang wong kang sugih abôndha abandhu, kang uripe salèh bangêt. Mungguh ing panyaruwemu, bab gandrungku nyang motor piyat, kowe wong durung tau ngrasakake dhewe, mulane iya ora bisa ngicipi nikmate, dak tuturi ya, Truk, jamane saiki kiyi iya kêna diarani jaman dhuwit, naging iya jaman garang-garangan, sanadyan dadia wêdana, malah bupati pisan ta, yèn têtela mlarat, aja manèh arêp utang barang sing gêdhe diandêla, lagi ngêbon lênga bènsin bae, bokmanawa ora diwènèhi. Kosok-baline, sanadyan sajatine mlarat, nanging nèk katone garang, duwe motor, sandhangane dhandhing-dhandhing, omahe anjênggarang, sabên uwong
nanging barêng aku wis duwe piyat, Lônda, Jawa, utawa Tiyonghwa nyêbute nyang aku: mênir, bêndara, utawa dèn bei: Nala, dadi drajadku iya banjur pêthingkring munggah bae. Lha, saiki critakna nyang aku, bukti-buktine anggonmu ora dhêmên dhuwit, nanging nèk duwe dhuwit, malah kok gawe dana bae.
Petruk : Bab anggonku ora dhêmên dhuwit sarta dhêmên nyang dana, kuwi thukule iya saka wêlasing atiku nyang sapadhaning umat, kajaba iku rak ana ta piwulang kang unine mangkene: sapa sing wêlas marang umating Pangeran, kuwi bakal kinasihan ing Pangerane, piwulang kiyi tak ugêmi bangêt, mulane barêng arêp bakda, iya wis dadi wajibku dana lan mitulungi nyang sakèhing umating Pangeran, lan iya tak jaga aja nganti nistha
utang nyang wong liya-liyane. Aku banjur tuku mrêcon sasayahira, jalaran saka iki aku bisa nglêksanani kautaman têlung prakara: 1. aku mitulungi angurip-urip bakul mrêcon, 2. aku agawe sênênging wong kiwa têngêne omahku, 3. aku satuhu-tuhu iya mèlu mahargya anane dina riyadi, tur aku katon garang, kajaba iku aku tuku panganan pirang-pirang jodhang, jalaran saka iki aku
sawarêge marang sapadhaning umat, dadi iya driyah, sidhêkah, pitrah kabèh diborong dadi siji, tur aku iya katon ambalêdag. Aku tuku sandhangan sing apik-apik, iku kajaba mitulungi ngurip-urip para bakul panganggo [pa...]
[...nganggo] aku dhewe iya katon brê...
Garèng : Wis, wis, yèn kaya panêmumu kuwi kêliru, Truk, sabênêre unèn-unèn sing sapa wêlas marang titahing Pangeran, mêthi kinasihan ing Pangerane, kuwi rak yèn bênêr panindake, yèn kaya sing kok tindakake kuwi malah ora dadi parênging Pangeran, sabab anggone wêlas mau sajatine saka anggone arêp nututi hawa kamurkane, murih dialêma garang, diaranana wong sugih, wong bèrbudi lan sapiturute, dadi têtêp jênêng wong munggah umpakan, yèn sing diarani watak wêlasan, lan kang dadi parênging Pangeran, kuwi wêtuning kawlasane ora karana pamrih, mung karana Allah bae, kaya ta: upama ana wong kêsripahan, mlarat bangêt, ora ana sing kanggo waragad anggone kêsripahan mau, kuwi banjur dipitulungi, têgêse: banjur diragadi sacukupe tanpa prajangji barang-barang, lan sapanunggalane. Wong sing tumindak mangkono iku, nêtêpi bêbasan: awèh têkên wong kalunyon, awèh obor wong kapêtêngan, awèh payung wong kodanan, awèh tudhung kêpanasan, ya iku sing sok diupamakake ing dhalang wêwatêkane Prabu Puntadewa nata ing Ngamarta. Apa kowe bisa tiru, Truk. Sukur yèn bisa, aku mursêkoti tadhah amin. Wis, rêmbug bab iki padha ditutup samene bae.
Pahêman Radya Pustaka ing Surakarta mêntas ngajangi sêsorahipun Mas Ismangil, Èsmusubrata, nêrangakên bab nalurinipun tiyang Kalang. Saha salajêngipun ing sabên wulan badhe dipun wontênakên sêsorah, ing wulan April punika Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, bab tiyang Pinggir saha Gajahmati. Mèi, Tuwan Dhoktêr Piso, bab kabudayan Jawi. Juni, Mas Ngabèi Citra Iranya, bab kagunan Jawi. Juli, Mas Ngabèi Martasuwignya (guru) bab dhuwung. Agustus, Abusalèh, bab gandhèngipun basa Jawi lan Malayu. Sèptèmbêr, Tuwan Dhoktêr Sêtutêrhim, bab prasasti ingkang sumimpên ing Radya Pustaka.
Kawartosakên, benjing rawuhipun Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral bawah Prancis, ugi badhe mampir ing Surakata.
Wontên pawartos saking pulo Panjang, bilih pulo Krakatao thukulan enggal wontên ingkang mlêkah, ingkang sapratigan malêsêg, saha sitinipun tansah mindhak-mindhak longsor.
Iksamên padamêlan tangan ing Batawi, ingkang dipun wontênakên ing tanggal 23, 25, 26 tuwin 27 Marêt kêpêngkêr, ingkang nêmpuh wontên 26 ingkang lulus 8, tumrap bôngsa Jawi wontên kalih, Mas Rara Sunarti tuwin Radèn Rara Darmiyati.
Alg. Ind. Clubgebouw ing Ngayogya sampun kêlampahan ngadêg, manggèn ing loji kêcil, cêkap kangge parêpatan tiyang 500.
Saking kaparêngipun pamarentah, amarêngakên wangsul saking bucalan, Anak Agung Gêdhe Putu, kalairan ing Karangasêm, Bali.
Ing dhusun Babakan, dhistrik Sindhang, Priyangan, wontên tiyang nuju nyambut damêl wontên ing kêbon dipun cakot sawêr, sanalika tiyang wau botên èngêt, saha sarêng kabêkta mantuk, pêjah wontên ing margi, badanipun abuh
militèr 4 nalika nyabrang lèpèn Alo, Magêlang, sami kentir, ingkang kalih ngajal.
Wontên pawartos, bilih ing Surabaya tuwin Medhan, badhe dipun êdêgi pabrik bir, pasitènipun sampun angsal, saha sampun mêling mêsin-mêsinipun, biripun badhe dipun damêl ingkang nocogi kalihan kawontênaning nagari ingkang hawanipun bêntèr.
Murid Nias ing Surabaya, nama van Cassand angsal pamênang lotre f 10.000,-. Sarèhning piyambakipun wau sêkolahipun ing ngriku kados kêpêksa, mila sarêng angsal pamênang wau lajêng nêdya badhe sinau dhatêng Technische Hoogeschool ing Delft.
Wontên pawartos ing Dêlanggu, Klathèn, badhe dipun dèkèki griya sakit pitulungan, ingkang dipun adani dening kabudidayan ing Klathèn. Griya sakit wau mawi angsal biyantu saking sikênsorêh ing Surakarta.
Tuwan Suparta, ingkang damêl karangan wontên ing kalawarti Jangêt, dipun sêrêg ing pulisi, jalaran karanganipun wau isi wêwarah wiji gêgêthingan. Ing bab punika prakawisipun dipun êmbani panjênênganipun Mistêr Suyudi, dene Mistêr Ali Sastra Amijaya dados saksi.
ingkang sami rawuh, para wakil-wakiling pakêmpalan sami mêdhar sabda. Mistêr Suyudi mêdhar sabda ingkang damêl pamarêming para warga Yong Yapha.
Sêdyanipun parentah kasultanan ing Ngayogya badhe damêl kêbon binatang kathah badhe kalampahanipun, badhe manggèn ing tamansari, botên têbih saking kadhaton. Lan ing bab punika badhe prayogi sangêt, amargi patilasan adi ingkang namung badhe risak punika badhe sagêd mulya malih.
Benjing tanggal kaping 12 dumugi tanggal kaping 19 Mèi Kon. Bat. Gen. van K. en W. ing Batawi badhe ngawontênakên konggrès tumrap kawruhing sakubênging tanah India, ing ngriku mawi dipun wontênakên tèntunsêtèlêng ingkang mujudakên sawarningsawarnining. kagunan, kados ta ing bab kêmasan, pandhe, undhagi tuwin sanès-sanèsipun, lan ugi badhe dipun wontênakên têtingalan ing sawarninipun jogèd.
Tuwan Harun al-Rasid, tilas wadana têrbêskiking ing Batawi, ingkang kenging prakawis kadakwa nyalingkuhakên arta, sampun karampungan ing pangadilan landrad, dakwa kaukum kalih taun, dipun suda nalika wontên tahanan, wolung wulan kalih dasa dintên. Pasakitan nyuwun apèl.
Mr. Radèn Kusuma Atmaja, lid rad pan yustisi ing Padhang, dipun têtêpakên dados rèhtêr komisaris ing rad pan yustisi ugi ing Padhang. Laminipun kalih taun.
Pakêmpalan sopir ing Surabaya ngawontênakên asuransi jiwa, sabên warga katêtêpakên ambayar f 0.75 utawi f 1.50 inggih punika sèri A utawi B, laminipun kawan taun. Samôngsa warga wau ngajal angsal arta f 250.- utawi f 500.- ugi wontên pêpetangan malih pitulungan dhatêng warga manawi manggih kasangsaran, ingkang ngantos andadosakên jompo ing damêl.
Ing dhusun Dhepok, Sragèn, wontên têtiyang sami kêsurupan, ingkang gadhah sêdya badhe damêl rêrêsah. Pulisi lajêng tumandang ing damêl, saha sagêd ambaskup dêdamêl landhêp 60 iji.
Wontên pawartos, kala tanggal kaping 2 wulan punika tukang-tukang kajêng bôngsa Tionghwa ing Sêmarang, ingkang nyambut damêl ing mèbêl, indhustri Andriesse sami mogok, jalaran saking gadhah panêdha, nyambut damêl 5½ dintên supados bayaranipun kapetang 6 dintên botên dipun pituruti.
Radèn Kardiwikarta, jaksa ing Tasikmalaya, dipun kèndêli saking padamêlanipun, amargi gadhah tindak kirang lêrês ing bab arta dhatêng têtiyang ing bawahipun.
Paduka Tuwan A. Muhlenfeld residhèn têrbêskiking Jawi Kilèn, kawisudha jumênêng dhirèktur pangrèh praja.
Benjing tanggal 9 wulan punika wanci jam 9 enjing kapal pêrang Prancis, Jules Michelet ingkang dipun titihi Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral Indhocina dumugi ing Tanjungpriuk. Rawuhipun tamu agung wau mawi pakurmatan kados sacaraning Gupêrnur Jendral Indhia ngriki, saha mawi lampah-lampah agêng.
Para priyantun ingkang kaparêng manjurung ing Kajawèn, manawi ngintuni karangan mugi sampun kasêrat ngangge aksara latin, lan sampun dipun sêrat molak-malik, amargi kêpêksa lajêng dipun sêrat malih, dados ngathah-ngathahi damêl.
Tuwan Darmasewaya, ing Bojanagara. Pandangu panjênêngan punika Onderwijsbureau ing Bandhung.
Lêngganan nomêr 3435 ing Surabaya. Tanggal 16/3-'29 Kajawèn botên mêdal, mriksanana wara-wara ing Kajawèn nomêr 20.
Lêngganan nomêr 2225 ing Lêmabang (Indramayu), lêngganan kapetang wiwit: 1/2-'29. f 1.50 punika tumrap wulan Mèi dumugi Juli '29.
Lêngganan nomêr 80 ing Trucuk. Pos wisêl f 4.50 sampun katampi. Taun punika lunas.
Lêngganan nomêr 3715 ing Pênumping. Wisêl f 1.50 ingkang kakintun kaping 1/3-'29 tumrap wulan Pèbruari Marêt sarta April. Dados kangge kwartal punika kirang f 1.- kawuningana.
Lêngganan nomêr 3926 ing Magêlang. f 1.50 sampun katampi. Nuwun.
Tuwan dhoktêr lumêbêt dhatêng kamar ingkang katêdahakên Tuwan Hèldhêring, tuwan tuwin Nyonyah Hèldhêring sami tut wingking. Admadi dipun priksa, nitik dangunipun, têtela bilih pamriksanipun titi atapis.
Sarêng pamriksanipun sampun rampung, Nyonyah Hèldhêring pitakèn: kadospundi dhoktêr, mênggah sakitipun lare punika, ambêbayani punapa botên.
Dhoktêr mangsuli: Manawi botên enggal kabêkta mriki pancèn ambêbayani.
Dados anggèn kula enggal ambêkta mriki punika dhapur nama kalêrêsan.
Pancèn makatên. Nanging sampun dados panggalih: nyonyah, sanadyan sêsakitipun lare punika botên ambêbayani, kintên kula botên badhe sagêd saras tumuntên, sagêd saras salêbêtipun kalih têngah wulan kemawon kula anggêp sampun bêgja sangêt.
Sanadyan ngantos kalih tigang wulan botên dados punapa, anggêr mantun kemawon.
Anggènipun lare punika katirahakên mriki, tamtunipun wontên ingkang akèn, apêsipun ngudhoni rêmbag, punapa botên.
Pancèn makatên, malah ingkang dhawuh inggih nganthèni sêrat katrangan. Tuwan Hèldhêring lajêng mêndhêt sêrat saking kanthonganipun,
Inggih. Samangke lare punika kula pasrahakên ing panjênêngan, dhoktêr, benjing-enjing kula badhe wangsul, botên langkung kula nyuwun pangèstu,
dumunung wontên papan ingkang inggilipun ± 584 mètêr saking lumahipun sagantên, dados wontên parêdèn. Hawanipun asrêp sakeca, mila inggih mèmpêr bilih kathah Walandi ingkang dhatêng ing ngriku prêlu tirah. Saking Salatiga wontên rêdi tiga ingkang kêtingal, satunggal: rêdi Ungaran, inggilipun 2050, kalih: Telamaya, inggilipun 1883, lan tiganipun: Mêrbabu, inggilipun 3145 mètêr. Kuciwanipun dene kitha wau botên katrajang margi sêpur utawi trèm, katrajang lèpèn ingkang agêng ugi botên, namung ing sawetanipun ragi têbih bilih wontên lèpènipun nama Sênjaya, tukipun saking pêpèrèngipun rêdi Mêrbabu, mili mangalèr nêmpuri lèpèn Tuntang. Saking Salatiga wontên margi agêng ingkang mangalèr dhatêng Sêmarang, ingkang mangidul dhatêng Surakarta. Wontên Salatiga tuwan tuwin
Pakis, ingkang têngga Atmadi namung Bok Sura piyambak.
Sinaosa sampun sawulan wontên ing patirahan, sakitipun Atmadi dèrèng kêtingal suda, ing sêmu jampi-jampi ingkang saking dhoktêr botên mitulungi, mila Bok Sura tansah prihatos, saya malih tumrap Atmadi piyambak. Tiyang kêkalih wau asring sami gadhah gagasan ingkang botên-botên, malah trêkadhang gadhah pandakwa: wontênipun tuwan dhoktêr criyos bilih sakitipun Atmadi botên ambêbayani punika, namung kangge ngecani manah kemawon.
Nuju ing wanci sontên, Bok Sura nuju tilêman, dumadakan mirêng Atmadi nangis sêsênggukan, mila dados kagèt, tumuntên tangi, nyêlaki patilêmanipun Atmadi saha pitakèn, têmbungipun: Kêna apa Di, dene nangis.
Atmadi mangsuli mingsêg-mingsêg: Sintên ingkang botên nangis êmbok, bilih anggagas sakit kula ingkang kados makatên punika.
Wong lagi lara, kapriye manèh, masa dadak bakal salawase.
sapisan Yuni inggah-inggahan, tamtu kula botên sagêd tumut minggah, êmbok.
Lagi ora munggah sapisan iki, ora dadi apa.
Salêbêtipun sawulan tilêmipun Atmadi ajêg tansah kirang, trêkadhang namung nêm jam ing sadintênipun, trêkadhang pitung jam. Môngka pamanggihipun para sagêd sawêg tiyang sêpuh kemawon kêdah tilêm apês-apêsipun wolung jam, kirang saking samantên badhe nyuda kasarasanipun badan. (Badhe kasambêtan)
Sapinggiring lèpèn ing gambar punika kêtingal gèthèk kaêdêgan griya, dene mênggah sajatosipun pancèn griya ingkang dipun ênggèni tiyang, malah ing ngriku dipun wastani kampung. Desa mawa cara, nagara mawa tata.
Bumi punika kinêpang ing hawa ngantos kintên-kintên 100 km inggilipun, sanginggiling hawa punika langkung tipis tinimbang ing ngandhap. Hawa punika dede dzat satunggal, nanging kadadosan saking bangsaning gas warni-warni, dene ingkang kathah piyambak inggih punika Stikstof, punika mèh 4 bagean, ingkang sabagean Zuurstof. ingkang prêlu sangêt punika Zuurstof.
urubing sadaya latu. Manawi botên wontên Zuurstof, latu punika botên sagêd murub utawi mangangah. Sanajan Zuurstof wau migunani sangêt tumrap dhatêng tiyang, nanging manawi mligi Zuurstof thok, botên mawi campuran punapa-punapa, malah aniwasi, upamia racun makatên kêkêrasên. Dene ingkang nyuda kêkêrasanipun wau inggih Stikstof punika.
Stikstof punika watakipun beda kalihan Zuurstof. Stikstof punika botên suka panggêsangan dhatêng manungsa, sarta botên ngindhakakên urubing latu.
Kajawi Zuurstof kalihan Stikstof ing salêbêting hawa wontên malih gas sanèsipun, inggih punika Koolstof punika kenging dipun wastani sarining arêng. Koolstof wau wontênipun ing hawa sampun campuran kalihan Zuurstof lajêng kasêbut Koolzuur. Rèhning Koolzuur punika langkung awrat tinimbang peranganing hawa sanèsipun, dados panggenanipun inggih wontên ing ngandhap, wontên ing sumur-sumur, luwêng utawi ing guwa-guwa. Koolzuur punika tumrapipun gêsang kita nama racun, sagêd adamêl pêjah, nanging tumrap têtuwuhan paedah sangêt. Dilah botên sagêd murub wontên salêbêting Koolzuur.
Wontên malih peranganing hawa inggih punika uwab (Waterdamp).
Manawi dzat-dzat sakawan wau wontên sadaya, sarta têtandhinganipun sampun sae, punika hawanipun [ha...]
[...wanipun] dipun wastani hawa rêsik, migunani tumrap kasarasan.
Miturut ing nginggil hawa punika sagêd botên rêsik, botênipun rêsik punika:
1. Manawi sampun kangge ambêgan. Hawa ingkang sampun kangge ambêgan punika upami toya, toya kumbahan, dados sampun ambêkta rêrêgêd.
Hawa punika dumuginipun ing lêbêt badan mêdal ing gurung, punika wontên salêbêting dhadha lajêng mlêbêt ing paru sarta êpang-êpang dados gêronggongan ingkang alit-alit sangêt lan tipis. Paru punika warninipun kados kêmbang karang (Spons). Ing paru ngriku ugi wontên gêronggongan êrah alita-lit ingkang maèwu-èwus kathahipun sarta tipis. Dening tipisipun wau sami cêcêlakan Zuurstof saking hawa sagêd katarik ing êrah lan êrah sagêd ngêculakên rêrêgêd ingkang katampèn ing hawa sarta lajêng kabêkta mêdal. Êrah ingkang taksih ambêkta rêrêgêd punika warninipun abrit sêpuh, dene manawi sampun angsal Zuurstof lajêng dados abrit ambranang, dene rêrêgêd ingkang katut wêdaling hawa inggih punika Koolzuur, waterdamp (uwab) lan dzat sanèsipun. Rêrêgêd wau manawi botên sagêd mêdal, sagêd dados wisa tumraping kasasaran. Mila hawa ingkang sampun kangge ambêgan punika inggih sagêd ambêbayani.
Minôngka tuladha: ing jaman kina ing kitha Indhu wontên tiyang 150 katutup ing salêbêting kunjara sadalu, kunjara wau jandhelanipun namung kalih alit-alit, sarêng enjingipun kabikak lawangipun, ingkang taksih sagêd angglawat namung tiyang 26, sanèsipun sami pêjah. Dene jalaranipun botên sanès inggih rêrêgêding hawa ingkang botên sagêd mêdal saking kunjaran wau.
Tiyang ingkang manggèn ing hawa ingkang kirang rêsik punika adatipun sakitên sarta ringkih badanipun.
Miturut katrangan ing ngajêng punika têtela bilih griya ingkang kirang marginipun hawa punika botên sae tumrapipun kasarasan.
Manawi siyang dangu wontênipun ing jawi, nanging dalu rak kêrêp wontênipun ing griya, punapa malih manawi tilêm. Dados prêlu sanêt griya punika cêkap angsalipun hawa, langkung-langkung ing papan patilêman. Dados griya ingkang prayogi punika lawang jandhelanipun ingkang wiyar, hawa srêngenge (pêpadhang) sagêd lumêbêt.
2. Jalaran saking urubing latu. Rèhning latu punika sagêdipun andados kêdah kanthi Zuurstof dados hawa sacêlakipun latu punika inggih kalong Zuursto-ipun.
3. Dening bêbosok. Barang bosok punika asring mambêt, punika mratandhani manawi saperanganing barang wau sami kumleyang wontên ing hawa, mila manawi kita ambêgan lajêng mambêt, nanging rèhning lêmbat sangêt (gas) kita botên sagêd ningali. Ingkang dipun wastani bosok punika sajatosipun uwaling dat ingkang amujudakên (ontbinding) dening satunggiling daya. Wondene têmbung rêrêgêd punika kawontênan ingkang adamêl jijik tumrap raosing manah utawi paningal kados ta: toya rêsik kacêmplungan siti, sanajan siti wau rêsik, inggih lajêng dipun wastani rêgêd, rasukan pêthak [pêtha...]
[...k] kenging awu rokok inggih rêgêd, latar kathah godhongipun garing inggih rêgêd, makatên sapiturutipun. Dados botên gandhèng babarpisan kalihan basil (wiji sêsakit).
Manawi miturut ngèlmu pamisah, rêgêd punika inggih gandhèng kalihan raos utawi paningal, têtêp atêgês kamoran utawi ngandhut barang ingkang dede mêsthinipun, kados ta: rah rêgêd punika tumrapipun mripat botên katingal rêgêd-rêgêdipun utawi rêsikipun.
Mila tiyang manggèn punika prayogi ingkang têbih saking pawuhan, kuburan, sapanunggilanipun.
Ing nginggil punika gambar kawontênaning sabin ing saantawising dhusun Umbulan tuwin Winongan, Pasuruan, ingkang kêbênan. Kados ingkang sampun nate kawartosakên wontên ing Kajawèn. Sampun tamtu kemawon bêna wua adamêl karisakan agêng. Dados têtela toya punika inggih dados kônca inggih dados mêngsah, manawi makatên punika nuju dados satru, dene manawi kangge sêsabin, dados mitra.
ngrênggênêg anggendhong ala / kang gêdhene padha sakêbo biri / kêbrabean kaduk rêmbug / sabab kabèh rumasa / bisa marang basa Lônda nadyan amung / satêmbung rong têmbung nyandhak / blênyak-blênyanblênyak-blênyak. wus mangrêti //
wong cah jaman kêmajuan / apês blêbês wêton H.I.S pêsthi /
diwangsuli cara Jawa / isih mêksa durung ngrasa ing ati / Kèn Parmiyah iya puguh / anganggo basa Jawa / suwe-suwe bocah mau milu-milu / yèn nyang Jawa padha Jawa / basane dhewe dinggoni //
karo dhèk maune padha / anggêdhèkke nyandhang pangganggo nècis / yèn kôndha kêpara mudhun / kêndho êmèh satampah / anjêrbabah
kêbak / sasisihe papak ing ngisor kuping / pacake nglokro gumandhul / dadi sasolah tingkah / ngarah-arah saking kêrèh ing gêgêlung / sumêlang yèn nganti owah / dipilalah wêdi nolih //
yèn mengo lawan lon-lonan / milu mingêr awake
gêmbring / sagodhong pari gêngipun / panêngên êjam tangan / nganti cluthak lêngênane potong Bandhung / nganggo kalung rante cêkak / manggon tênggak
tlatèn dhasare wong sabar / sabên dina tutur saka sathithik / kanthi nganggo angon tangguh / lan golèk môngsakala / yèn panuju padha mèsêm lan gumuyu / Parmiyah awèh piwulang / lawan mulat sambang liring //
mangkene liring piwulang / hèh sakèhe kabèh sadulur iki / aja ana klèru surup / têmah salah panômpa / mapan aku kêtêmpuh dumadi sêpuh /
karêpmu dhèk sakawit / gonmu padha rêbut dhucung / sacandhake anglunjak / nyang jagading kamajuan ora etung / ciyut jangkahe angangkah / mlêbu kalangan ondêrwis //
uwose golèk kagunan / kanggo marga olèh srananing urip / karo pênggawe rahayu / yaiku nambut karya / kok rewangi kangelan ing bausuku / sumêngka wani rêkasa / suka dadi babu koki //
kumêdah nyandhang lan mangan / lan ngêndêlke saka wêtuning budi / marga sandhang pangan iku / ukume ora kaya / saka gone golèk dhewe bôndha bau / dipangana awèt enak / ora ana kang grundêli //
aja nolèh kana-kana / wus sampurna Allah ênggone paring / adil tindaking pamandum / ora kêna mèrèkna / marang liyan dhewe-dhewe bêgjanipun / pininta-pinta mawarna / ana kang wêtune saking //
ora kalawan kangelan / mung ngêndêlke endahing warna adi / wus dadi srananing idhup / bisa nyandhang lawan mangan /
nyandhang lan mangan. iya iku saka sih parmaning kakung / kang mêngkono nora kêna / kowe duwe karêp mèri //
mara ta padha rasakna / enak apa wong nrima anampani / sisa ing saturahipun / pindhon uwis tumundha / pêsthi nora mandhingi kang isih wutuh / kang wêton lagi sapisan / aran têrasan tur murni //
yaiku sandhang lan pangan / pangantine mêtu saka ing laki / wus
saka gone nambut karya / karo karingête mijil // (Badhe kasambêtan)
Para maos kados dèrèng kasupèn dhatêng kawontênanipun praja Afghanistan, inggih punika ing bab ura-uruning praja.
Ing nginggil punika gambaripun Prabu Inajatoellah X, nata enggal ing Afghanistan ingkang badhe linggar saking praja.
Murih para maos botên kêjugagan pawartos ing bab kawontênanipun praja wau, ing ngriki mratelakakên sakêdhik-sakêdhik mêndhêt ingkang prêlu-prêlu kemawon.
Ing ngajêng sampun kacariyosakên, bilih Prabu Amanoellah kèngsêr saking praja, lan panguwaosing praja sampun kêcêpêng dening pangagênging karaman ingkang ajêjuluk Bacha Sakao. Lajêng angêbroki kadhaton kitha
saking pambiyantuning para kyai ingkang botên nyodhongi dhatêng kamajênganing jaman, lan sampun tamtu kemawon ingatasing ewah-ewahan tatacara enggal punika gampil sangêt nuwuhakên botên damêl sarjuning pamanahanipun tiyang ingkang nêdya anggondhèli tatacara kina, lan malih sarèhning golongan makatên punika adhakan sangêt dipun suyudi ing tiyang, mila inggih lajêng sagêd dados.
Nanging sarèhning lêlampahan ingkang kados makatên punika nama sampun limrah, tamtu adamêl kirang têntrêming praja, mila pinanggihipun ing praja ngriku inggih lajêng botên kantên-kantênan, botên wontên tiyang ingkang kêdunungan manah têntrêm, lan tiyang dèrèng sagêd [sa...]
[...gêd] amastani sintên ingkang têtêp sagêd unggul, dados sadaya namung pinanggih wontên ing pangintên-intên. Dene ingkang sampun kêtingal, inggih punika ing bab tuwuhing rêrêsah, botên wontên nagari ing jajahan ngriku ingkang botên katut kêtuwuhan ura-uru. Sabên nagari katingal tiyang ngili andalidir, tumrap bongsa ngamônca sami ngungsi dhatêng liyan praja, prêlu pados kasantosan wontên ing golonganipun piyambak-piyambak.
Golongan kraman ingkang kêcêpêng, dipun iring saradhadhu kabêkta dhatêng Kaboel.
Tuwuhing ura-uru wau ugi lajêng sagêd nuwuhakên sêdyaning ngakathah, pundi ingkang rumaos gadhah panguwaos agêng, inggih lajêng badhe ngêtingalakên gênging panguwaosipun, lan lajêng sami tumindak ingkang saya damêl ruwêding praja.
Manawi dipun manah panjang tuwin mirid tataning jagad, botên wontên tindak lêpat sagêd widada, lan botên wontên tindak lêrês katêbihan ing rahayu. (Badhe kasambêtan)
Sanès Panyaruwe, Namung Salugu Ngèstokakên Dhawuhipun Rama Redhaksi
Ing Kajawèn No. 25 bab tataning salakirabi panjurung saking sang winasis Saudara Sumantriyah, ingkang makatên wau andadosakên gênging bingah kula, tamtunipun pangangkah ingkang makatên wau badhe agêng pigunanipun ing wingking tumrap priyantun wanita, inggih punika kangge ngèngêtakên para kakung, ingkang panggalihanipun nocogi kalihan pamundhutipun sang nimpuna wau. Nanging sarèhning kakunga, èstria, punika panggalihanipun wontên undha-usukipun sarta beda-beda miturut mangrêtos lan dèrèngipun, dados pamundhut ingkang 10 bab wau, saking pamanggih kula inggih sagêd ewah. Sagêdipun sah manawi sampun sami ngadilipun.
Jêr saèstunipun para wanita inggih purun ambudidaya amrih damêl lêganipun laki, dene patrapipun tiyang èstri botên sanès kêdah nindakakên 10 bab kados kasêbut ing ngandhap punika:
1. Bêkti, liripun nêmbah utawi tansah damêl kasaenan, tiyang jalêr punika kapundhi-pundhi kapindha gusti utawi kaanggêp gurulaki, awit laki punika lêlintuning rama ibu.
2. Sumungkêm, liripun mantêp, botên ginggang pangrèh ingkang utami, sarta botên mangro tingal, kêjawi namung mêlêng sawiji dhatêng lakinipun.
3. Mituhu, liripun tumêmên, inggih punika ngèstokakên ing parentah, ngèngêt-èngêt ing piwêling, punapadene tansah nandukakên ulat manis têmbung aris patrap sarèh sasaminipun.
4. Ngladosi, liripun, nglampahi pangrèh, inggih punika tumindak punapa parentahing kakung kalayan pantês, têgêsipun pantês dipun lampahi tiyang èstri, botên mènèk krambil.
5. Sêtya, liripun têmên, inggih punika kawantah lugu, tuwin prasaja, utawi botên bêbengesan
liripun rêrencang sakêconggahipun punapa ingkang dados kawêkèn tuwin kawrataning kakung kêdah dipun labêti.
8. Ngaji-aji, liripun mundhi-mundhi sarta ngluhurakên ing kakung, punapadene botên mêngku, inggih punika botên ngrumiyini karsaning laki.
9. Sumarah, liripun manut miturut pangrèh ingkang prayogi, inggih punika botên marêngkang pranataning kakung, dados nama gadhah iman, têgêsipun kaprêcayan.
10. Trêsna, liripun manah gathuk tuwin mathuk, awit badan kalih prasasat dados satunggal. Dados ngulinakakên pamoring kalakuan ingkang prayogi, sarta ngruntutakên larasing sêdya, supados salaminipun sampun ngantos pêgat.
Mênggah ingkang kula angge conto tiyang sêpuh mulang dhatêng anakipun têmantèn makatên: Kowe ênggèr, wajibe dadi wong wadon kudu...Dene kowe le, anggonmu mêngku marang bojomu kudu... Dados sakalihipun sami nampèni kuwajiban piyambak-piyambak.
Tuladha sapisan malih tiyang sêpuh mulang dhatêng anakipun ingkang sêpuh kalihan ingkang dhawah anèm, upaminipun makatên: Kowe sing tuwa kudu ngalah, dene kowe sing nom kudu ora kêna wani marang sadulur tuwa. Makatên wau ugi sampun adil, prêlunipun supados ingkang sêpuh sampun gadhah watak srèi, dak mênang sapanunggilanipun. Mila ingkang ênèm sampun ngantos wantun, ambrêngkêlo, lancang sapanunggilanipun.
Wasana samantên kemawon atur kula, nyuwun gunging pangaksamanipun ingkang sami maos, sokur manawi wontên ingkang kêrsa ngewahi, badhe andadosakên
dadak milu mikir prêlu / kêbutuhaning nagara //
nanging sing mangkono kuwi / jalarane mung kêgawa / saka bangêt ing trêsnane / gone ngopèni pangeran / jênêng wis wiwit jabang / tinêmu sugêng dumlundung / tanpa sabab siji apa //
rasa anggone anggusti / wis kamoran kaya anak / gêlêm nganggo srêngên nyêblèk /
lan yèn nuju disrêngêni / ing tingale kaca-kaca / kaya bangêt wêdi kae / ngono kuwi mungguh bokban / malah gawe karasa / nuli nangis dhewe banjur / gustine dieman-eman //
nyang anak dhewe mèh lali / tujune tunggal panggonan / dadi wêruh sadinane / kalane padha dolanan / bok êmban tansah kôndha / Palih kuwi rak gustimu / aja kokira sapadha //
ka kalakon samana /Lebih satu suku kata: wis kalakon samana. jêbul kabèh-kabèh mau / kaanane dadi beda //
kangjêng pangeran saiki / kaya ana ing paekan / ajêg mung disêngkêr bae / nganti tumrape ing jaba / êmung kari pawarta / mungguh satêmêning wujud / arang wong sing mêruhana //
dadi yèn dipikir-pikir / sugênge kangjêng pangeran / sasat dikunjara gêdhe / saka dhawuhe kang rama / kaya bangêt angeman / nanging sabênêre mau / saka ing akal paekan //
ora liya sing ngakali / ya mung kangjêng ratu garwa / dene mungguh ing pamrihe / kangjêng pangeran bèn susah / ora kêpêthuk bungah / môngsa wurunga ngêlunthung / ora anèh yèn ngênêsa //
ya wong yèn wis kalah kuwi / arêpa dikapakêna / anane mung nurut bae / kocap ing sawiji dina / mau kangjêng pangeran / sauwise sowan mundur / ketok gone bangêt susah //
tiyang kêdah ngrumaosi / yèn sawêg dados lampahan / sampun anggalih kang anèh / tinampia lan panrimah / yèn botên makatêna / dhatêng galih mindhak ajur / yèn ngatên prêlu punapa //
awit gusti sampun wanci / kêdah ngraos-raosêna / èngêt-èngêtan petange / sapunika sampun yuswa / sadasa taun mlampah / rak wajib sumêrêp sampun / dhatêng raosing piwulang //
bok êmban banjur ngetungi / karo nêkuk driji nywara / Alip Ehe Jimawal Je / o inggih sampun sadasa / dados ing sapunika / nama sampun jaka tanggung / kêng sabar inggih bandara //
kangjêng pangeran mangsuli / biyung uripku rumasa / bangêt apês kaya ngene / sapa ta sing ora susah / dene sadina-
ora niyat / malês gêthing mênyang ibu / malah mung trêsna sing ana //
manèh anane saiki / malah dalah kangjêng rama / ya kurang dhangan sêmune / bok êmban nuli anyêdhak / karo ngrangkul akôndha / dhuh gustiku dhuh gustiku / bok sampun kêpanjang-panjang //
mindhakan kirang prayogi / nyantên dhatêng ibu rama / punika rak dosa gêdhe / tiyang yèn sampun narimah / lajêng badhe punapa / hèh Palih bokya rene gus / ngadhêpa aja nèng jaba //
kene dolan karo gusti / yèn ora kowe gèk sapa / sing bisa nglipur galihe / bênêr akèh uwong jaba / nanging kuwi rak padha / piyayi sing padha tungguk / wis ta thole marenea //
banjur mlêbu Jaka Palih / lakune prigêl katara / kulina cêdhak wong gêdhe / ing kono ora antara / ana utusan nata / sawise linggih didangu / kakang kowe ana apa //
abdi sing sowan mangsuli / kula tampi dhawuh nata / inggih wiwit ing samangke / gusti botên kaparêngna / sowan ing rama nata / dumugi ngêntosi dhawuh / inggih ing samôngsa-môngsa //
wise ngono nuli pamit / dhawuhe kangjêng pangeran / lirih lan wêtune alon / iya munjuka sandika / nuli kangjêng pangeran / mung kèndêl karo tumungkul / ing tingale kaca-kaca //
êmbok êmban karo Palih / padha amilu karasa / anglabuhi ing gustine / ing wusana nuli padha / nglipur mênyang bandara / ing sarèhning durung umur / iya nuli bisa ilang //
nanging kapriye saiki / sanadyana isih bocah / yèn tansah mangkono bae / mêsthine ya saya krasa / yèn lugune paekan / ora liwat ya mung nurut / ora tau miyos jaba //
Bab Darmawisatanipun Petruk dhatêng Tanah Jawi Têngah
Garèng : Ora, Truk, nèk dak pikir-pikir, murih bangsaku kiyi bisane maju, unggul drajate, kang bisa anjajari karo bôngsa liya-liyane, wah, kuwi isih akèh wêwatêkane sing kudu didandani, kaya ta: anggone bosênan, bab kiyi pancène ngono iya
sathithik bisa ilang, awit kuwi pancèn iya ora bêcik bangêt, jalaran sok bisa nuwuhake prakara-prakara sing mogol utawa satêngah matêng. Ing môngka wong kuwi nèk barang-biringe mogol utawa satêngah matêng, tindak-tanduke iya rada nganèh-anèhi. Upamane
dicakake ana ing kono, ing sarèhning kapintêrane mogol, rumasane panjogède iya wis pêng-pêngan têmênan, nanging sing padha nonton padha gumuyu latah. Rumasane sing ajogèd lagi nglucu, yaiku lagi nirokake carane wong
[...njait,] nyulam, nyongkèt, lan sapanunggalane, nanging barêng kumpulane wis ngadêg durung pati suwe wis padha bosên, sarta banjur dibubarake. Pangirane wong jaba kapintêrane wargane ing bab jait, iya
kapintêran iya mogol, kuwi ora beda karo wong sing lagi têngah-têngahe mangan kapêksa tumuli diuwisi, hla kuwi sing dipangan iya ora ana tumanjane apa-apa.
Petruk : Kandhamu kang kèri kiyi aku kok ora cocog, dhing, jalaran sajake ngrujak sêntul karo piwulange para sêpuh kang muni mangkene: gêdhe-gêdhening riyalat iku wong kang bisa ngêndhakake hawa kanêpsone, lire: saupama lagi mangan kang luwih enak, ing môngka satêngah-têngahe mangan lan krasa nikmat mau banjur dilèrèni, ya kuwi malah lêlakon kang utama bangêt, nandhakake yèn bisa nahan hawa nêpsune. Sing rada mathuk karo unimu mau, rak mung tumrap marang wong sing pinuju duwe ajat gêdhe, ing môngka satêngah-têngahe nindakake ajate gêdhe mau, kapêksa dipunggêl, hla, kuwi iya pancèn nyata yèn banjur mulês sasayahe.
Garèng : We, hla, kurang ajar, kok banjur ngudhal-udhal wadi, rak iya ngrusak agama nèk mêngkono kuwi. Lho, Truk, sumurupa, anggonku agawe lèngsêng sadawan-dawan mau, mung arêp ambuktèkake, yèn wong bosênan, kang anindakake samubarang gawe sok ora dirampungi, nanging dipunggêl ing têngah-têngah, kuwi pancèn jênêng kuciwa bangêt. Kaya ta: kowe dhewe, lagi anu nyaritakake anggonmu lêlana nyang Jawa Têngah, durung nganti tutug, kok mak pênculut banjur nyaritakake bab liya-liyane, bok lêlanamu kuwi kok rampungake dhisik.
Petruk : E, gênahe mêlèhake, Kang Garèng kiyi, iya bêcik, tak banjurne manèh caritaku anggonku lêlana nyang Jawa Têngah, nanging saikine arêp dak cêkak bae, supaya enggal rampung, lan bisa tumuli ngrêmbug liya-liyane. Lagi anu anggonku crita wis têkan ing kutha Magêlang, saka Magêlang lakuku mênyang Salatiga. Anane ing dalan ora prêlu dak caritakake, mundhak agawe ngantukmu bae, cêkaking rêmbug, kira-kira jam 12 aku wis tumêka ing Salatiga, sarta banjur anjujug ana ing dalême prênah pamanku kang jumênêng dhoktêr kewan ing kono. Saking bungahe dak sowani, aku ana ing kono diurmati calangkèk (mangan bêsar-bêsaran) sauwise mlênthi wêtêngku, aku banjur nyuwun pamit sumêdya andêlêng kaanane kutha Salatiga. Ing kono aku bisa nêksèni dhewe asrining kutha Salatiga, mula pancèn iya ora kêna dipaido, yèn kaanane kutha Salatiga, sauwise dianani gumintê, mundhake asrining kutha mula iya ngedap-edapi têmênan. Yèn bêngi saka anane lampu èlèktris, kaanane kutha padhang trawangan ora beda karo wêktune raina, kang anjalari sudaning kabèh laku dur, ananing pranatan gumintê warna-warna, anjalari pakêbonan utawa manèh pakaranganing omah padha rêsik [rêsi...]
[...k] gumrining, kang agawe rêsêp si pandulu, dalan-dalane padha diupakara kanthi bêcik-bêcik, kang brênjul diratakake, kang menggak-menggok dilêncêngake, kajaba iku uga diaspal lan tansah dikisik sabên dina, mulane dalan-dalane mau iya katon alus lan rata, ora beda karo kaanane papan kanggo dhangsah para tuwan-tuwan lan nyonyah-nyonyah, mêngkono uga kaanane dalan-dalan ing pakampungan, apa manèh dalan kampung Kaliyasa, kuwi saking apike pangrumate, lan saka rajine panatane watu-watune, upama banjur ana wong wadon ngandhêg nunggang dhokar mêtu dalan-dalan pakampungan mau, kiraku tanpa pitulunganing dhukun utawa dhoktêr, bisa andadak anglairake kandhutane têmênan.
Garèng : Lho, Petruk kiyi apa ngalêmbana apa nacad, dhisike diumbul-umbulake, dul, dul, mèh nganti nyundhul langit, wusanane têka kok banjur dibanting: ngèk, mèh nganti mêcèdhèl mêtu ampase. Kowe aja kliru surup, Truk, dak tuturi. Wis jamak lumrah, yèn wong-wong kang manggon ana ing kutha kang ana gumintêne, kuwi padha ngangluh marang tumindake gumintê anggone ngliwakakenglirwakake. mênyang dalan-dalan kampung kang dadi wêwêngkone. Kang mangkono mau ora kêna dipaido, nanging mungguh sanyatane sabab-sababe mangkene: kutha-kutha kang wis dicêkêl ing gumintê, kuwi kaanane mula ya dadi wajibing gumintê, kaya ta: gumintê wajib nganakake banyu ombèn, lampu-lampu, tatanan omah, tatanan têtunggangan, ambêcikake dalan lan sapiturute, ananging bab kaananing pakampungan, kuwi isih dadi tanggungane pangrèh praja, dadi sing wajib ambêcikake kaananing pakampungan mau, iya pangrèh praja dhewe, iya bênêr wis ana ada-ada, yèn gumintê bakal ngliyêr kampung-kampung ing sajroning gêmintê mau supaya bisa ngupakara murih bêcike, nanging nganti tumêka saprene bab iki isih dadi rêmbug bae, dadi durung ana karampungane. Wis, samene dhisik bae, liya dina padha dibanjurake.
Wontên pawartos, rawuhipun ingkang wicaksana gupêrnur jendral Indho Cina ing tanah Jawi ugi badhe ngaturakên cathokan kaurmatan luhur saking karajan Anam dhatêng ingkang sinuhun ing Surakarta, tuwin ordhê Anam
administratir kabudidayan Sinagar ingkang kadakwa nyalingkuhakên arta. Arta celengan sampun angsal f 150,000, tansah kalajêngakên malih.
Redhaksi Kajawèn mêntas tampi sêrat kabar Adil Palamarta, kawêdalakên dening B.O. Sêrat kabar wau ngêwrat bab-bab ingkang gêgayutan kalihan prêluning kawula alit Jawi. Wêdalipun namung kalamôngsa, apêsipun sawulan sapisan. Rêginipun salêmbar 3 sèn. Mênggah isinipun sampun kêtingal bilih badhe migunani, anocogi kados sêdyaning B.O. Ing pamuji mugi Adil Palamarta sagêda lulus subur botên kirang satunggal punapa.
Ing wiwitaning wulan Juli ngajêng punika ing Batawi wontên sêkolahan têngahan kangge wanita, dipun adani dening De Zusters Ursulinen van het Groote Klooster. Pamulangan wau ing Indhia ngriki dèrèng wontên. Ingkang kenging malêbêt ing pamulangan wau lare ingkang sampun sinau wontên ing H.B.S. tigang taun (ing pamulangan ngriku ugi sampun anggadhahi piyambak) utawi sampun wêdalan Mulo, danguning sinau kalih taun, lan dipun wêwahi saêklassaklas. malih kangge sinau caraning nyêpêng bale griya.
Ing kabupatèn Purwadadi mêntas wontên pasamuwan, angurmati anggènipun Radèn Adipati Arya Sunarta bupati ing ngriku sampun ngasta pakaryan praja 20 taun. Kathah para tamu ingkang sami anjênêngi, kados ing gambar. Kajawèn ugi ngaturi pamuji mugi ingkang bupati lulus sampun kirang satunggal punapa.
Wontên pawartos, kala tanggal 3 wulan punika wontên mêsin mabur marinê mèrêk Dornier-Wal cacah 3 iji sampun bidhal saking nagari Walandi dhatêng Indhia. Mênggahing lampahipun miturut tanggal makatên: tanggal 3 April bidhal saking den Helder dumugi Bordeaux. 5 bidhal saking Bordeaux dumugi Marseille. 6 saking Marseille dumugi Napels. 8 saking Napels dumugi Athene. 10 saking Athene dumugi Alexandrette. 12 saking Alexandrette dumugi Bagdad. 15 saking Bagdad dumugi Bushire, namung manawi prêlu ngêjog bènsin saking Bushire dumugi Henjam. 17 saking Henjam dumugi Karachi. 19 saking Karachi dumugi Bombay. 22 saking Bombai dumugi Cochin. 24 saking Cochin dumugi Trincomali. 27 saking Trincomali dumugi Sabang. 29 saking Sabang dumugi Tanjungpinang. 1 Mèi saking Tanjungpinang dumugi Batawi.
Lêngganan nomêr 3769, ing Suranatan. f 3.- punika cêkap kangge wulan Juni dumugi Nopèmbêr 1929.
Lêngganan nomêr 2481, ing Blabak. f 1.50 punika tumrap kwartal 3.
Lêngganan nomêr 3665, ing Jêrukmanis. f 1.50 sampun kula tampèni. Matur nuwun.
Lêngganan nomêr 1808 ing Cimanggu. Kajawèn nomêr 1 dumugi 6 sampun
kwartal II mugi kaparênga ngintunakên, awit namung punika ingkang dados sarana lêstantuning sowanipun Kajawèn.
Kacariyos, sasampunipun wontên patirahan gangsal minggu, sakitipun Atmadi kêtingal sampun wontên sudanipun, katitik dene nalika samantên anggènipun tilêm sampun kêtingal sakeca, awis-awis nglilir kados adat sabênipun, dhatêng têtêdhan ugi sampun ragi ajêng. Prakawis wau damêl bingahing manahipun Bok Sura. Sadangunipun Atmadi sakit, tuwan dhoktêr sabên dintên tamtu rawuh, bilih botên enjing inggih sontên, prêlu paring jampi tuwin mriksa sêsakitipun. Dhoktêr piyambak ugi kêtingal bingah sangêt kala sumêrêp bilih sêsakitipun Atmadi sampun wontên sudanipun, dhoktêr gumujêng-gumujêng saha pitakèn, têmbungipun: Saiki laramu wis ana sudane, apa ora.
Ewasamono aja kasusu mlaku-mlaku. Bêcik ambacutake têturon bae ing sawatara
Bok Sura mangsuli: Inggih, dara.
Botên lêpat pangintên kintênipun dhoktêr, sasampunipun saminggu, sakitipun Atmadi kenging dipun wastani sampun saras, kantun kêkiyatanipun ingkang dèrèng pulih, samasa ngadêg taksih gumêtêr kêdah dhawah kemawon, ewadene inggih kapêksa kadamêl mlampah-mlampah wontên ing èmpèring kamaripun, sabên angsal nêm pitung jangkah kèndêl alendhean tembok. Sasampunipun kalih minggu sampun saras saèstu, badanipun ingkang kêra sampun dados lêma, sarta inggih sampun kiyat saèstu kados wingi uni ing sadèrèngipun sakit, wiwit ing wêkdal samantên, miturut dhawuhipun dhoktêr Atmadi kêdah mlampah-mlampah. Bok Sura tansah kêkinthil ngêtutakên.
Atmadi wontên ing patirahan kalih wulan langkung sakêdhik, tanggal 20 wulan Juni wangsul dhatêng Sêmarang, ing tanggal 25 nipun têrus wangsul dhatêng Pakis, nusul Prang tuwin Idhah ingkang sampun salawe dintên libur wontên ing griya. Tanggal 4 Juli, wangsul malih dhatêng Sêmarang kalihan Prang tuwin Idhah. Nglajêngakên
dados wontên Sêmarang taksih sagêd ngaso sadintên. Yêktos jalaran saking mêntas sakit dangu, Atmadi têtêp wontên ing klas kalih kemawon, botên sagêd minggah dhatêng klas tiga kadosdene Idhah.
Jam agantos dintên, dintên agantos minggu, minggu agantos wulan, enggaling cariyos, sasampunipun sataun kapetang saking wontênipun lêlampahan ingkang kasêbut ing nginggil, nglêrêsi tanggal 31 wulan Mèi, Prang Idhah tuwin Atmadi sami wangsul dhatêng Pakis kanthi bingahing manah, jalaran:
1. Nglêrêsi libur dangu, sawulan langkung sakawan dintên.
2. Lare-lare wau sami sagêd minggah klas, Prang dhatêng klas gangsal, Idhah dhatêng klas sakawan, Atmadi dhatêng klas tiga.
3. Salêbêtipun libur badhe sagêd mêningi karamean pabrik ingkang limrah dipun wastani cèbèng utawi bikak giling, ingkang badhe kawontênakên ing tanggal 10, 11, tuwin 12 salêbêtipun wulan Juni.
Karamean taksih kirang saminggu, ing pabrik sampun rame dening swaranipun tiyang nyambut damêl, wontên ingkang rêrêsik, wontên ingkang nglabur, wontên ingkang ngêthoki dêling badhe kadamêl saka rèntèk, ingkang kathah sami ribut ayasa tobong ingkang badhe kangge papanipun prêmainan tuwin panggenanipun tiyang sêsadean. Saya cêlak kalihan wontêning karamean, ingkang sami nyambut damêl sangsaya ribut.
Miturut rancangan, karameanipun badhe wiwit dintên Saptu malêm Ngahad, ewasamantên ing dintên Saptu enjing tiyang ingkang dhatêng sampun botên kenging dipun wical, jalêr èstri, sêpuh anèm jêjêl uyêl-uyêlan. Lêrês ing kala samantên dèrèng wontên têtingalan, nanging prêmainan sampun wiwit, dados para têtiyang ingkang sami dhatêng wau pancèn sampun kasêdya nilar griya tuwin padamêlan, namung badhe ningali tiyang main kemawon utawi tumut piyambak, wontên ingkang kodhok ula, wontên ingkang dhadhu, wontên ingkang klênthêngan sapanunggilanipun. Hêm, kala samantên arta prasasat tanpa pangaos, mêdalipun saking kandhutan gampil sangêt.
Ing sadangunipun wontên karamean botên ngêmungakên para têtiyang dhusun kemawon ingkang ribut, punggawa pabrik piyambak samantên ugi, salêbêtipun tigang dintên sami mangangge sarwa enggal sarwa sae, sadaya kêtingal sami berag-berag, kasênênganing manahipun kadumugèn, ujaripun: Mumpung wontên.
Tumrap Tuwan Hèldhêring piyambak, salêbêtipun wontên karamean wau malah botên punapa-punapa, awit pancèn wiwit rumiyin
Ing nginggil punika sawangan pasisir kidul tanah Jawi sawetan Pugêr paresidhenan Jêmbêr. Ing ngriku ombakipun agêng, nanging kawontênanipun adamêl sêngsêm.
Wontên tiyang ingkang kiyat botên nêdha salêbêtipun saminggu utawi langkung, punika sagêdipun kalampahan manawi sinau luwe rumiyin. Dados têdha punika prasasat suka kêkiyatan, kajawi punika, têdha punika inggih nuwuhakên bêntèr ingkang prêlu sangêt tumraping ngagêsang. Bêntèring
Punapa sapunika ingkang kêdah katêdha. Têtêdhan ingkang prayogi punika, têtêdhan ingkang isi bêtahing badan. Sarèhning isining badan punika warni-warni, kados ta: pêthaking tigan, gajih, sarêm, toya kapur lan sapanunggilanipun, mila bêtahipun inggih warni-warni. Sadaya wau sampun wontên ing salêbêting têtêdhan, sabên têtêdhan mêsthi isi kabêtahanipun badan wau, satunggal utawi kalih, sagêd ugi tiga utawi langkung.
Puhan, punika mèh sadaya peranganipun migunani dhatêng badan. Mila tumrap lare ingkang dèrèng sagêd nêdha têtêdhan ingkang atos-atos, prayogi sangêt. Lare ingkang taksih kados makatên, manawi dipun têdhani têtêdhan ingkang botên cocog kalihan kawontênaning badan, kados ta barang ingkang angêtangèl. ajuripun punika adat wadhukipun botên kuwawi, sagêd nuwuhakên sêsakit jêroan, kathah lare alit pêjah ingkang jalaran saking dipun têdhani ingkang dèrèng mêsthinipun.
Lare wiwit bayi ngantos dumugi umur 6-7 wulan punika têdhanipun namung mligi susuning biyungipun, manawi [mana...]
[...wi] sampun mêdal untunipun, punika mratandhakakên sampun kiyat nêdha sêkul lan salajêngipun.
Tumrap tiyang Jawi ingkang dados têdha prêlu piyambak punika sêkul, jagung kalêbêt ôngka kalih.
Uwos punika kajawi isi Zetmeel (pathi) ugi wontên peranganipun ingkang nama Vitamine (levensstoffen) punika prêlu sangêt tumrapipun badan.
Dumununging Vitamine wontên sangandhaping kulit ambuntêl uwosipun, dados minôngka siliring uwos.
Manawi pantun katutu siliripun wau taksih kantun, makatên ugi Vitamine ingkang wontên salêbêting silir wau. Uwos ingkang makatên punika prayogi sangêt tumrapipun kasarasan, nanging botên kenging kasimpên dangu, enggal pênguk, amargi katêdha ing bubuk. Dene sagêdipun awèt kêdah dipun icali siliripun wau sarana kasosoh wontên ing lumpang utawi ing pabrik, silir pêcah dados katul (Vitamine), katul kantun ing ngriku, uwos lajêng dados pêthak, kenging katêdha ngantos wulanan. Makatên punika prêlu tumrapipun sudagar uwos ingkang agêng-agêng, jalaran uwos kakintunakên dhatêng sanès nagari. Dados salêbêtipun katandho wontên ing gudhang utawi wontên ing margi botên risak, nanging tumrapipun kasarasan, uwos ingkang makatên punika kirang prayogi. Tiyang ingkang tansah nêdha uwos sosohan (gilingan) punika badanipun kêkirangan Vitamine sagêd andadosakên sakit bèri-bèri utawi sanèsipun (avitaminose).
Vitamine punika peranganing têtêdhan ingkang gadhah daya sêgêr lan kêkiyataning badan, manawi ing badan botên pikantuk vitamine utawi kirang saking mêsthi, lajêng raosing badan ewah, lêmês, sakit (avitaminose).
Lare bayi sagêd sakit bèri-bèri punika manawi biyungipun nusoni gadhah sakit bèri-bèri, utawi lare bayi ingkang dipun dhot mawi susu thok, utawi dipun têdhani bubur sêkul pêthak wos sosohan (gilingan).
Caranipun bôngsa Indhu ing tanah bawah Inggris, Penang lan Singgapura punika pantun botên dipun gèdhèngi kados ing tanah Jawi ngriki, nanging sasampunipun pantun garing lajêng dipun damêl gabah dipun wadhahi ing kadut (goni). Panyadenipun gabah sami dipun timbang katèn pikul. Sadèrèngipun dados wos, gabah dipun godhog rumiyin, sasampunipun dipun pe garing lajêng dipun tutu. Wosipun kenging katandho dangu botên pênguk. Sêkulipun punika katêdha tiyang botên sagêd andadosakên sakit bèri-bèri utawi avitaminose. Bokmanawi gabah dipun godhog punika siliripun uwos sagêd rumêsêp ing las-lasaning uwos, vitamine rumasuk ing uwos lan dayanipun katut ing sêkul. (Badhe kasambêtan)
Wancining laki ingkang wiwitan, manawi lêmbu èstri ingkang ngancik diwasa, limrahipun wontên ing umur 2-2½ taun, gampiling pathokan manawi untu ing têngah kalih pisan sampun santun untu agêng. Ugi wontên ingkang kirang saking umur samantên, gumantung dhatêng kawontênanipun, nanging lêmbu makatên wau miturut pamanggihipun para ahli, kirang prayogi manawi kapacêkakên, jalaran yèn pamacêkipun dados sok anyudakakên dhatêng suburing badanipun biyung, amargi sarining têtêdhan ingkang taksih prêlu kangge badanipun piyambak, kêpêksa kasuda kangge pun anak ingkang wontên ing kandhutan, wasana kalih-kalihipun sami cupêtan.
Mênggahing bab têtêngêr ing nglêbêt, tuwin sabab-sabab ingkang anjalari lêmbu èstri badhe laki, kados botên prêlu kapratelakakên ing ngriki, awit namung tumônja dhatêng kawruhipun para ahli. Dene tôndha-tôndha ingkang katingal saking jawi inggih punika: pawèstranipunpawèstrènipun. katingal ragi abuh, daging bagean ing nglêbêt katingal abrit,
yèn cêlak lêmbu sanèsipun badhe kacengklak, yèn wontên lêmbu jalêr enggal murugi. Kalakuan ingkang makatên punika dangunipun 1-2 dintên, inggih punika miturut sadangunipun wiji èstri gêsang ing salêbêting garbanipun, awit wiji wau manawi botên enggal kalêbêtan ing wiji jalêr gêsangipun wontên ing garba ngriku namung 1-2 dintên, pramila punika wêkdal ingkang sae yèn enggal kapacêkakên, manawi sampun kasèp lajêng botên purun, kenginga kapacêk ugi botên dados. Kajawi sabab ingkang kacêtha ing nginggil, gapuraning garba lajêng mingkêm rapêt, mênganing gapura yèn pinuju wanci badhe laki malih.
Dene wiji jalêr ingkang lumêbêt ing garbaning lêmbu èstri punika nyatanipun kathah, kaentha cebong alit-alit, sami gêsang nanging ingkang sagêd gathuk kalihan [ka...]
[...lihan] wiji èstri namung satunggal, sanèsipun sami pêjah.
Sawênèhing dhoktêr kewan wontên ingkang nêrangakên, yèn lêmbu jalêr ugi anggadhahi watêk, manawi lêmbu èstri botên nuju wanci laki, botên purun cakêt, pramila manawi badhe macêk ngambus-ambus rumiyin dhatêng pawèstrèning lêmbu èstri, badhe nyumêrêpi wanci lan botênipun. Katrangan makatên punika ugi kathah nyatanipun, kados ta: ing pangenan ingkang lêmbunipun jalêr èstri sami kêmpal, yèn botên wanci pancèn botên kapacêk, nanging lêmbu pamacêk ingkang pancèn birai, ingkang tansah kacancang ing kandhang, dados botên kaumbar, kadosdene lêmbu pamacêk ing tanah Madura, punika kalakuwanipun sok botên makatên, samôngsa-môngsa wontên lêmbu èstri ingkang kacêlakan lajêng kemawon kapacêk, môngka lêmbu èstri wau dèrèng tamtu yèn wanci laki, pramila kalèntu yèn para pangrèh dhusun utawi priyantunipun samôngsa rêpotan kathahing lêmbu ingkang kapacêkakên kirang, lajêng lêmbu-lêmbu èstri kaklêmpakakên sarta ingkang dèrèng wawrat kapêksa kapacêkakên. Makatên punika tanpa damêl. Ingkang prêlu têtiyang ingkang sami anggadhahi rajakaya kêdah kasumêrêpan dhatêng pamanggihing bôngsa ahli wau, sarta kêdah kapurih angyêktosi ingkang titi dhatêng tôndha-tandhaning wanci laki. Sarèhning dangunipun namung 1-2 dintên, dados wêkdal samantên wau sampun ngantos kasupèn.
Lêmbu èstri ingkang kêkathahên damêl, tôndha-tôndha wau sok botên katawis, mila lêmbu wau sok ngantos taunan botên wawrat jalaran ingkang gadhah katlompèn. Lêmbu ingkang tansah kacancang ing kandhang ugi kêdah kasatitèkakên.
Kathah-kathahipun tiyang dhusun sok botên purun macêkakên lêmbunipun yèn pêdhètipun taksih alit, dèrèng umur 5 utawi 6 wulan. Saking pamanggihipun kajawi wêlas anakipun kasapih taksih alit, ugi eman yèn biyungipun wawrat malih, puhanipun mindhak kirang sae tumrap dhatêng pêdhèt ingkang dipun sêsêpi, anjalari kêra, sakitên, botên enggal mindhak agêng.
Sarèhning bab makatên punika botên wontên nyatanipun ingkang lêrês, awit malah lêmbu ingkang pêdhètipun botên enggal kasapih punika anjalari icaling wanci laki, wusana ngantos têtaunan botên mêtêng malih, andadosakên kapitunanipun piyambak. Saya malih lêmbu ingkang pancèn kangge pranakan, kadosdene lêmbu èstri ingkang sampun kaêbang dening nagari (lêmbu prèmi) môngka ing sabên taunipun kêdah sampun anggadhahi pêdhèt. Sarta angèngêti danguning lêmbu wawrat wontên sakiwatêngêning 40 minggu. Dados yèn wanci laki ingkang wiwitan botên kapacêkakên, ing dalêm
sampun tamat sinaunipun saking pamulangan punggawa kapal ing Makasar, lajêng dipun prênahakên wontên ing satunggalipun kapal, saha lajêng sinau nyambut damêl wontên ing ngriku.
Murid sêtokêr ingkang sampun lulus sinaunipun ing pamulangan, dipun dadosakên sêtokêr klas 2 wontên ing sawarnining kapal pêrang, upaminipun wontên ing kapal kruiser, pambujêng kapal torpedho tuwin ing kapal pambucalan pasangan, lan ing wêkasanipun wontên ing kapal silêm utawi ing dharatan, upaminipun wontên ing papan panggenaning mêsin mabur.
Sayêktosipun tumrap ing kalih golongan punika, sawêg rumaos dados mantrus, utawi sêtokêr marinê, manawi sampun nyambut damêl wontên ing kapal. Wontên ing ngriku têtiyang dipun wulang cara-caraning gêsang tuwin nyambut damêl wontên ing baita pêrang. Lan tiyang lajêng rumaos piyambak, bilih taksih kathah sangêt pangajaran ingkang kêdah dipun sinau, ingkang ing sadèrèngipun rumaos sampun mumpuni dhatêng sawarnining padamêlan ing kapal.
Murid mantrus punika sinaunipun wontên ing kapal pamulangan laminipun nêm wulan. Kapal pêrang ingkang dipun angge sinau punika kapal Hr. Ms. De Zeven Provincien.
Bilih ingkang sami sinau majêng lan kêtingal kasagêdanipun tumrap padamêlan mantrus, kanthi kalakuan sae punapadene kêncêng panyambutdamêlipun, lajêng kaangkat dados mantrus wadya lautan kêlas 3. Sasampunipun tumindak ing damêl nêm wulan, dipun cobi dados mantrus kêlas 2. Dados sadaya wau kêdah sami anêtêpi wajib-wajib ingkang migunani bab wau. Bilih panyobinipun wau pinanggih
matrus kêlas 1. Tumrap pangkat ingkang wêkasan punika kêdah dipun cobi rumiyin. Sampun tamtu kemawon wajib-wajibipun langkung awrat katimbang kalihan cobèn tumrap mantrus kêlas 2.
Sêtokêr klas 2 ingkang sampun tumindak ing damêl sataun, sagêd dipun angkat dados sêtokêr klas 1, inggih punika bilih anyêkapi sawarnining wajib ingkang migunani bab wau.
Padamêlaning mantrus ingkang kalêbêt ing golongan [golong...]
[...an] punggawa ngêdhèg, punika ngupakara kapal, dados bêbauning sêkoci ingkang dipun dhayungi, sakoci layar, sêkoci sêtum tuwin sêkoci motor, ingkang dipun bêkta ing kapal pêrang. Kêdah sami sagêd nindakakên pigunaning tangsul kapal, inggih punika kalaning kapal badhe dipun pèpètakên ing dharatan, kalanipun anggèrèt utawi ngèrèk sêkoci. Kajawi punika kêdah sagêd andandosi kêkirangan punapa-punapa tuwin tangsul-tangsul ingkang risak.
Kajawi punika kêdah paham yêktos dhatêng sawarnining pirantos ingkang dipun angge wontên ing kapal, kados ta pirantosing jangkar, kêmudhi tuwin tampang.
Sawarnining êbab tuwin padamêlan ingkang kasêbut ing nginggil, punika sampun nate dipun wulangakên dhatêng murid-murid wontên ing pamulangan lan wontên ing kapal pamulangan. Ananging manawi têtiyangipun sampun dados punggawa marinê, badhe rumaos, bilih taksih kathah padamêlan ingkang angèl-angèl tumraping piyambakipun. Ingkang kathah-kathah kasagêdan wau kacêpêngipun sasampuning tumindak ing damêl.
Mênggah ngupakara kapal punika kajêngipun ngupakara saindênging kapal dalah sapirantosipun sadaya, inggih tumrap ing jawi utawi ing nglêbêt, prêlunipun supados ajêg sae lan kenging dipun angge ing sawanci-wanci. Padamêlan wau kêdah katindakakên dening punggawa kapal sadaya.
Padamêlan mantrus punika ingkang prêlu piyambak biyantu angladosi mriyêm tuwin pirantos anglêpasakên torpedho tuwin pasangan dhinamit. Torpedho punika dipun lêpasakên dening kapal pambujêng kapal torpedho tuwin kapal silêm. Ing kapal silêm utawi kapal pambujêng kapal torpedho wau wontên pirantosipun mariyêm torpedho inggih
Prakawis griya kaanggêp papan pangasonipun tiyang jalêr
saking padamêlan, panêdhanipun supados griyanipun rêsik gumrining. Saking karsanipun sadhèrèk Triman, têmtunipun ingkang kêdah angrêsiki tiyang èstri, punapa tiyang èstri punika botên gadhah padamêlan sanès, sanajan gadhaha rencang pisan, kula, tiyang jalêr, botên sagêd gadhah panêdha supados griya ajêg sae, saya [sa...]
[...ya] ingkang gadhah anak, lho, punika kula ngaturakên bôngsa kita ingkang mèh 90% botên gadhah rencang utawi rencang namung satunggal tur mawi gadhah anak. Sawêg anjagi lare kemawon sampun katingal repot sangêt, saya lare ingkang sawêg têmloncong, kalihan malih olah-olah kemawon sampun dangu sangêt. Kula piyambak sampun nate anênggani tiyang èstri olah-olah, wiwit jam sanga enjing dumugi jam 12 siyang sawêg kèndêl, tur ingkang dipun olah botên sarwa èdi. Jam 1/2 1 wiwit tata dhahar, jam 1 dumugi jam 2 wancinipun tiyang jalêr dhatêng saking padamêlan, kangge ngasonipun tiyang èstri. Punapa piyambakipun botên kenging kèndêl, sampun makatên, sapalih edhing. Kula rêkaos pados arta, tiyang èstri rêkaosipun wiwit tangi tilêm dumugi sontên, môngga rak sampun timbang. Kadamêl kula piyambak manawi wangsul saking nyambut damêl ingkang kula takèkakên rumiyin anak-anak kula sami wontên pundi, dados nêdha sampun kêsupèn, punapa malih tataning griya, wah sampun babarpisan botên kula rêmbag, kangge pangantèn enggal sampun botên badhe: dhatêng-dhatêng lajêng anyrêngêni dumèh joganipun rêgêd, mila manawi bale griya katingal rêgêd, têmtunipun tiyang èstri ingkang lajêng tumandang piyambak angrêsiki, piyambakipun rak inggih gadhah raos pangraos, manawi botên sagêd angrêsiki têmtunipun wêkdalipun kirang, mila sampun kasêsa badhe duka. Bok inggih katimbang sare siyang, manawi pinuju nganggur, aluwung nata bale griya. Panjênêngan têmtunipun ngandika makatên: kêsêl-kêsêl têka kon nyambut gawe, sapa sing gêlêm. Lah punapa tiyang èstri botên gadhah kêsêl.
2. Sadhèrèk Triman, ngandika: Tiyang jalêr kêdah dipun bombong kemawon. E, lah kok enak, inggih ingkang sami-sami. Tiyang jalêr inggih botên kenging angalitakên manahipun tiyang èstri, utawi ambêsênguti. Wontên malih tiyang jalêr manawi sampun botên kadugi, lajêng angèndêlakên (jothakan kados lare alit) plêndas-plêndus, pêcuca-pêcucu, punika botên wontên damêlipun, tiyang èstri katêrangna sababipun nêpsu, prêlunipun supados sagêd ngewahi, manawi lajêng kèndêl kemawon, tiyang èstri rak bingung panampinipun, botên ngrêtos punapa sababipun, môngka sajatosipun tiyang èstri punika candhakan sangêt, dipun sukani sasmita sakêdhik kemawon sampun mangrêtos, ananging sintên ingkang sagêd anyumêrêpi kajêngipun tiyang manawi botên kalairakên.
3. Prakawis butarêpan kita sadaya anggadhahi, jalêra èstria têmtu gadhah, mila pundi ingkang murugakên dados beka botên prêlu kawêdalakên, môngka butarêpan punika sagêd nuwuhakên sakit tèrêng ingkang dipun damêl piyambak.
4. Tumrap kula botên badhe sêrik, manawi dipun tuntun tiyang èstri, manawi pancèn pitêdah sae, isin punapa manawi dipun lampahi, môngga maosa Sêrat Suluk Rêsidriya, ing ngriku panjênêngan badhe amaos ingkang suraosipun kita botên prêlu nampik pitutur, sanadyan saking tiyang sudra pisan, manawi sae pantês dipun angge, manawi awon sanadyan saking tiyang [ti...]
[...yang] sêpuhipun piyambak inggih kêdah kabucal, sampun dumèh tiyang èstri punika kêtingalipun kèndêl utawi bodho, nanging ngandhut krênêng. Sampun kaping-kaping kula ngangge pituturipun tiyang èstri, sapisan kemawon dèrèng nate gêtun, malah manawi dipun sulayani trêkadhang andhatêngakên kasusahan, namung inggih wontên èmpêripun, tiyang èstri punika manawi sampun purun mikir êning sangêt, kula tiyang jalêr botên sagêd, badhe êning kadospundi, sawêg kemawon badhe ngêningakên cipta, sampun kemutan padamêlan ingkang dèrèng rampung, utawi ing angên-angên lajêng katingal katebang-katebangipun pun anu ingkang mawi
timbanganipun tiyang èstri. Mangke manawi ngrêtos, bilih piyambakipun kaanggêp barang rak matosi, sintên ingkang
kaajak rêmbagan, mangke dangu-dangu rak anggagas manawi kaanggêp tiyang, dados sungkêmipun dhatêng tiyang jalêr saya wêwah. Namung kêdah rêmbagan prakawis ingkang gêpokan kalihan piyambakipun. Prakawis padamêlanipun tiyang jalêr kados ta wontên ing kantor, saya ingkang kajibah anyêpêng prakawis wadi-wadining nagari utawi sanèsipun, punika tiyang èstri botên usah sumêrêp, awit nuwun nuwun sèwu watakipun ingkang kathah-kathah nyumur gumuling utawi anggênthong umos.
1. Manawi salah satunggilipun badhe anglairakên punapa ingkang dados raosing manah punika kêdah milih wêkdal utawi panggenan ingkang prayogi, mênggahing kula ingkang ajêg kula angge wanci dalu wontên ing kathil manawi badhe mapan tilêm, mênggah prêlunipun:
Ing wanci dalu. Sampun sêpên tiyang, dados manawi wontên sêrênging pangandikan sakêdhik, botên kamirêngan tôngga, lare-lare sampun sami tilêm, botên sagêd mirêngakên.
Wontên ing kathil badhe mapan tilêm. Sadaya sranduning badan sampun mangsanipun kèndêl, kakêmpalakên dados satunggal. Nitik pamanggihipun para linangkung, adatipun kalakuanipun tiyang punika ingkang kathah-kathah, mênggah kados gagasanipun ingkang kantun piyambak ngantos dumugi wêkdal angêrêmakên mripat, mila prayogi sangêt manawi badhe anggulawênthah lare wontên ing papan patilêmanipun, wontên ing ngriku kadongèng-dongèngakên ingkang sagêd andudut manahipun lare, lare lajêng anggagas sagêda angêplêki punapa ingkang kados dongengan wau, gagasan wau têrus kabêkta tilêm, makatên sabên dalu, nanging sampun bosên. Makatên ugi tumraping tiyang sêpuh, sami kemawon, jêr praboting tiyang punika sami kemawon.
Botên langkung manawi wontên lêpating pamanggih lan gongsal-gangsuling
pêpadhange srêngenge ngratani / ngêndi-êndi ora pilih prênah / nadyan ing gunung pèrènge / ketok pènining wujud / pêpadhase êmbês kumricik / banyune daleweran / ana ngisor nglumpuk / agunge dadi padusan / ing nalika kêsorot padhang malêsi / sumorot kaya kaca //
turut lêngkèh wonge andalidir / gone mlaku kaya rêrambatan / jalaran saka lunyune / mungguh anane mau / rada mèmpêr pasêmon bêcik / iku mungguh wong lumrah / wajib kudu wêruh / ing têgêse kudu ngrasa / yèn uripe manggon ing panggonan rumpil / mula kudu prayitna //
sacêdhaking pagunungan kuwi / ana alas gêdhe kêtêl kawak / ngudubilahi pêtênge / pêpadhange mung nlusup / nèng sêlaning godhong lan uwit / sorot sing tiba lêmah / pèni kaya babut / sing dhasar irêng disulam / kêkêmbangan abyor rata ngêndi-êndi / rupane gawe bungah //
panggonan sing bangêt sêpi kuwi / ana uwong loro sing angambah / sing sêjisiji. ketok sêmune / bungah ing ati têrus / ing èsême bisa kêtitik / sijine bangêt susah / ulate anjabrut / dene wong mau pangeran / lan sijine abdine sing jênêng Palih / padha nalasak alas //
nanging pijêr sulaya ing pikir / nuli ngandika alon pangeran / priye ta kang kowe kuwe / dijak sênêng mung mlêcu / ora ketok bungahing ati / kae galo nyawanga / lutung ting pêthangkruk / galo ana sing gandhulan / ketok bungah tunggalan lan anak rabi / yèn mlembar cikat rikat //
Palih alon anggone mangsuli / ayah kados ngatên mênggah kula / nama sawangan sapele / botên yèn pisan gumun / kalih malih kula ngèngêti / cariyosing ngakathah / mênggah kewan lutung / yèn ta purun ambalanga / mawi tinjanipun tiyang ingkang kenging / sampun tamtu yèn bibrah //
mila môngga ta dipun singkiri / yèn ngantosa kenging dipun balang / mindhak dados damêl mangke / nanging prayogi kondur / sampun pijêr wontên ing ngriki / lan sintên ingkang bêtah / wêtêng klukak-klukuk / mèsêm pangeran ngandika / kêbangêtên kowe kuwi pancèn Palih / atimu tansah
inggih limrah / tiyang kados lutung / kulina nêdha wowohan / bêgja yèn ta tiyang botên pringas-pringis / tamtu mulês jêg-jêgan //
arêp bali kondur / sarta nyang Palih ngandika / ayo ta wis Palih bêcik padha mulih / aku eling si biyang //
ing mêsthine ijèn tanpa kanthi / sanalika Palih iya krasa / kumênyut jêron atine / tumuli alon matur / kula inggih karaos gusti / manah kirang sakeca / punapa pun biyung / sangêt gènipun anggagas / ketang dipun tilar ing anak lan gusti / mila nuntên sumôngga //
lah ing kono banjur krungu tangis / Jaka Palih karo sang pangeran / padha bangêt ing kagète / tumuli ketok jêdhul / êmbok êmban amêlasasih / barêng ngingêtke cêtha / gapyuk banjur ngrangkul / sing dhisik mênyang pangeran / wise tutug nuli gênti Jaka Palih / isih karo sêsambat //
adhuh thole aku êmoh mati / saungkurmu aku kasangsara / ditundhung priyayi gêdhe /
kowe kuwi tênan dudu dhêmit / gèk mêngko mung mêmindha //
êmbok êmban anggablog mangsuli / pancèn kowe rada ora gênah / samar mênyang gêrangane / doh-adoh disusul /Kurang satu suku kata: adoh-adoh disusul. sajak nganggo samar ing ati / kono kangjêng pangeran / panggalihe kuwur / ing tingale katon abang / mung kêtarik saka anggone mrinani / nuli alon ngandika //
wis mênênga biyung aja nangis / pancèn kabèh padha ora gênah / ayo padha mulih bae / iya sapa sing luput / têmbe mêsthi bakal nêmoni / ing kono banjur budhal / lumaku wong têlu / sawise anjog ing dalan / kapapag lan bala sing padha nututi / tindake sang pangeran //
panggêdhene sing dadi têtindhih / asasmita andhaplangke tangan / karo nyuwara mangkene / pangeran sampun
Gambar sasisih punika gambaring griya kwiksêkul Muhamadiyah ing Ngayogya. Sasampunipun ambabar, kala tanggal 23 Marêt kapêngkêr lajêng kabikak. Ingkang rawuh anjênêngi kathah, Paduka Tuwan Gupêrnur J.E. Jasper, Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, Tuwan Residhèn P. Westra, Kangjêng Pangeran Adipati Arya Pakualam, pêpatih dalêm tuwin sanès-sanèsipun.
Petruk : Dhèk biyèn wis tak omongake, yèn kalane aku têka ing Salatiga, sing dak jujug dhisik omahe prênah paman kang dadi dhoktêr kewan, nanging wusana nginêpku ana ing pêngulon.
Garèng : Yah, nginêp bae kok nang pêngulon, basa anu ana niyate sing wigati, kang jelungan karo panêmune Bokne Kamprèt, awit akèh-akèhing wong lanang kuwi ana sing sok duwe pikiran, yèn duwene bojo kuwi kalane nang ngomah lan kêsandhing sing wedok, nanging yèn wis mêtu ing lawang, pangakune iya banjur jaka manèh.
Petruk : Lho, kuwi rak panêmune sawênèhing wong lanang ing jaman ora enak kae, malah sanadyan cêmpene wis rindhil, kadhangkala iya sok ngaku jaka, ewasamono sanadyan ing jaman ora enak pisan, para wanita iya wis duwèni pulitik kang bisa ngêndhakake lakine, yèn arêp nindakake pratingkah sing ora cocog karo wong sing wis anak bojo. Pulitike para wanita jaman samono kuwi alus, nanging nèk lakine pancèn dudu wong gêblêg bangêt, iya mêksa bisa kêtaman. Pulitike mau kaya ta mangkene: nèk sing lanang arêp lêlungan, jarite diwiru, prêlune nèk sing lanang ing paran arêp pêthenthang-pêthènthèng sajak arêp ora barès, nèk banjur arêp nènthèng wirone, cara Banyumase banjur: cagla, awit banjur kèlingan sing miru wirone mau, yaiku bojone sing ditinggal nang ngomah.
Garèng : Wiyah, omong têka anggêdabrul mêngkono, wiron kuwi apa dayane, lho, aku nyipati dhewe, tanggaku Kang Wôngsa kae, kurang apa pangudine sing wadon,
wasit, soale wasite wes keweden dhisik karo Boromania. Ojo sampe koyo ngunu cah, menang ora umuk, kalah/seri ora ngamuk.
penasehat kanggo strategi komunikasi, ngandika kang ora katon ing laporan lan “kang ora Komentar ing unauthorized keterangan saka Intelligence program. Masyarakat Intelligence bakal paling cocok kanggo nglakoni sing.”
Rhodes sing ditambahaké “sing sawetara kita paling cedhak partners Intelligence, supaya aku kang lagi nyimak worth yen wong eropa
“Adhepi Bangsa sing” ing CBS ana morning sing wong durung ngerti apa sing laporan iki bener.
Perang kadhemen,” pelayanan juru wicoro Anders Mertzlufft ngandika, nambahake yen mentri “wis dijaluk kanggo panjelasan langsung saka
Para Rasul, yen lagi dikonfirmasi, bakal ora biso ditompo pancen,” ngandika ing statement.
Ing njobo saka Eropah pejabat liwat akhir minggu iki jembaré paling anyar wiwit Edward Snowden, sing tilas Nasional Keamanan Penerjemah komputer contractor, diwiwiti
Spiegel ngandika yen wis “ing bagéan ndeleng” dokumen saka Snowden ingkang njelasaken
sing says NSA spying wis diangkah telephone lan Internet sambungan data ing Jerman liyane saka liyane bangsa Eropah. Rata-rata nganti 20 yuta sambungan telpon lan 10 yuta Internet sambungan data sing nliti saben dinane, der Spiegel ngandika, yen kang lagi nyimak kakiyatan kang ndjogo nempatno ing kumpulan US ing par karo China, Irak lan Arab Saudi.
Liyane ana laporan nyariosaken sing ndjogo lengkap ngluwihi Eropah kantor.
Koran Guardian kacarita sing siji NSA document trocoh dening Snowden describes 38 embassies lan misi minangka “target” lan rincian ndjogo cara sing kalebu tanduran kewan omo ing peralatan komunikasi lan ngempalaken transmisi karo specialized antennae.
independen dikonfirmasi ing panyokro bowo ing lapuran saka der Spiegel lan Guardian.
US pejabat ora langsung nanggapi menyang Guardian iku laporan. Ing offices ing Direktur Nasional Intelligence nolak kanggo Komentar ana ing tartamtu
liwat ahli EU / US ‘dialog ing Intelligence yen US ngajokaken saperangan minggu kepungkur,” ing kantor ngandika ing statement. “Kita bakal ngrembug masalah iki bilaterally karo EU anggota negara. Nalika kita ora arep Komentar publicly ing tartamtu miturut omongane uwong aktivitas Intelligence, minangka prakara kang privasi, kita wis digawe cetha yen Amerika Serikat gathers manca Intelligence saka Tipe diklumpukake dening kabeh bangsa. ”
“Aku wis wis metu saka pemerintah kanggo babagan limang taun, aku pancene ora ngerti, lan sanajan aku, aku ora konfirmasi utawa lali iku,” ngandika. “Nanging aku bisa konfirmasi iku sawetara sing kene iki morning. Nomer siji, Amerika Serikat ora tumindak espionage. Nomer loro, kita Amandemen papat, kang nglindhungi Amerika ‘privasi, ora lan kasepakatan internasional. Lan nomer telu, sembarang european sing kepengin kanggo metu lan rend rasukan sing karo gati kanggo internasional espionage ngirim katon kawitan lan ngerteni apa sing wis dilakoni pemerintah. ”
European Union spokeswoman Marlene Holzner, ing e-mail kanggo CNN, ngandika, “Kita wis langsung ing kontak karo panguwasa US ing Washington DC lan ing Brussels lan wis nyudhuk karo lapuran penet. Padha marang kita lagi mriksa ing marang akurasi informasi dirilis wingi lan bakal bali kanggo
PBB EU saka mentri, Uni kang utama kaputusan-nggawe lan legislative awak.
Lan ing Washington, ing majalah report claims, ing NSA diinstal kewan omo ing Uni Eropah iku bangunan lan infiltrated sawijining komputer jaringan.
Der Spiegel iku laporan rawuh minangka rembugan kanggo trans-Atlantik persetujuan perdagangan antarane Amerika Serikat lan Uni Eropa wis disetel kanggo miwiti wulan ing Washington.
Obama: Pay manungsa waé, ora kanggo wong sing kita bisa dijupuk
Snowden wis dicethakaké piyambakipun minangka sumber dokumen outlining a gaweyan massive dening NSA kanggo trek sel telpon telpon lan ngawasi lalu lintas ing e-mail lan Internet sakbenere kabeh Amerika.
Pangritik Slam wong minangka traitor. Panyengkuyung marang becik minangka pahlawan.
Snowden saiki, sing pasuryan espionage biaya ing Amerika Serikat, ing Rusia lan seeking asylum saka Ekuador.
Ana wengi, Correa ngandika ing werni ana ing Rusia kang pengadilan.
“We durung nyuwun supaya ing kahanan. Pak Snowden wis ing tutul karo Pak Assange, sing disaranaké iku nyuwun asylum ing Ekuador. Supaya proses panyuwunan iki, kang perlu bakal ing Ecuadorian wilayah,” Correa ngandika ing Interview with Ecuador iku Oromar TV ana wayah wengi. “Ing titik, ing solusi kanggo Snowden kang Final panggonan ing tangan saka panguwasa Rusian.”
Assange, organisasi kang ndadekke gampang ing release saka klasifikasi dokumen lan ngancani Snowden kang asylum bid, ngandika ora bisa mbukak katrangan bab mantan NSA contractor iku tartamtu lokasi utawa status kang cilik. Panjenenganipun ngritik US pejabat kanggo pressuring Ekuador ing prakara.
“Asylum iku duwe hak sing kudu kita. Iku lan hak internasional. Amerika Serikat wis didegaké umumé ing nrima politik pengungsi saka negara liya lan prospered dening iku. Pak Snowden wis sing tengen,” ngendikane Assange. “Saenipun, kang ngirim bisa bali menyang Amerika Serikat. Sayange, sing ora donya sing manggon ing lan mugia pamilih negara liyane bakal menehi kaadilan marang wong sing pantes.”
Mantan wong kuba pimpinan Fidel Castro bobot ing ana. Ing layang kanggo Nicaraguan Presiden Daniel Ortega diterbitake ing wong kuba media negara, Castro ngalembana Ecuador presiden kanggo ngadeg nganti US ancaman liwat Snowden.
US Wakil Presiden Joe Biden takon Ecuador “kanggo please nolak” panyuwunan kanggo asylum, miturut Ecuadorian Presiden Rafael Correa.
“Sing ora ditrima,” Wikipedia ngedegaken Julian Assange marang ABC iku “iki Minggu” ana.
European pejabat reacted karo ngamok ana menyang laporan menawa
statement. “Yen panyokro bowo mbuktekaken dadi bener, iku kang minangka prakara arang banget serius kang bakal impact abot ing EU-US hubungan. On atas saka Gedhung Parlemen Eropah, aku tanpa lengkap klarifikasi lan mbutuhake informasi luwih
Lek gaya balap fokus iku iso diwoco lan munutun – ga iso cepet maneh, soale pikirane yo ngono kuwi, seng dipikirno
Sing Hotel kabeh bisa dicocogake miturut menyang kothak 36, cukup kanggo isi lorry siji. Nalika unpacked, wong bakal isi makings ing modern kamar hotel, kalebu kasur, sofas, jedhing, sekat, plus unsur kanggo pakaryan klub wengi, restoran – malah dadi blumbang, yen dijaluk.
“A Hotel tradisional bisa njupuk lima kanggo enem taun mbangun, saka wiwit rampung. Kanthi Hotel sembul, kita ndeleng iku njupuk loro kanggo patang minggu,” pangandikane Tan.
Hayuning of the project, ngandika Lai, iku sawijining keluwesan.
Tandhani Sorrill, ing ngedegaken saka UK-based Hotel pop-up, wis nyiyapake akomodasi ing wangun kemewahan kemah-kemah (lan ing sawetara kasus yurts, angon huts lan Airstream seluler omah-omahé) ing sawetara Inggris paling Mboten biasa situs. Ing Agustus, contone, wong iku partnering karo Warisan Inggris lan obah kang operasi ing latar kang Estate Osborne, a sprawling 19 abad Manor sing dibangun minangka panggonan panas kanggo Ratu Victoria lan Albert Pangeran.
Hotel pop-up uga misuwur ing Circuit Festival. Kasunyatané, siji dibukak ing Glastonbury, ing UK paling musik Festival, setahun kepungkur. Banjur, iku mung ana 20 kamar. Taun iki, sawijining mbalek 130 metu, lan kanthi dipesen.
“Tamu koyone tenan appreciate sing yen padha teka lan tetep karo kita maneh ing lokasi liyane, iku bakal dadi beda liburan pengalaman,” kang ngandika.
Pesenan ora kudu mirah – kemah-kemah ing patang dina Glastonbury Festival miwiti ing $ 1.525.
Sauntara, New York iku Hotel panggonan tarif ing 96% – meh kebak kapasitas. Jambon Cloud dadi solusi punika nggawe Hotel sak wentoro ing P bangunan kantor. Sing cara, turis njaluk Panggonan kanggo turu kanggo wengi lan pemilik bangunan bisa narik pungkasanipun ing sawetara Nyewa.
Watch: reinventing ing nedha isuk Hotel
“Yen ora bisa nyiyapake ing Miami, sampeyan bisa nggawa njero ruangan pools nglangi. Ing Manhattan, tamu bisa uga pengin nonton match menyang tinju. We bisa ngowahi ing sak wentoro tinju dering. Iku kabeh gumantung ing kutha lan umum,” Gusti ngandika.
Titik rega, padha lagi imagining, kang uga dipun anggit murah. Rata-rata ing New York City Hotel kamar iku $ 350 a wengi. Jambon Cloud iku kamar, Kangge, ngatur jam ing watara $ 130.
Sanalika, mung amarga tembok ana kanvas ora ateges sampeyan’d bakal roughing iku. Concierge lan Porter Layanan biasane bagean paket lan, gumantung ing acara, ana biasane gawan Restaurant, garis lan spa kemah-kemah.
Konsep wis entuk doyo tarik. Snoozebox liya perusahaan sing nawakake hotspot akomodasi, asring pegged utama kanggo acara, kayata Olimpiade London pungkasan taun lan Summit G8 ing Irlandia Lor ing Juni taun. Snoozebox iku kamar sing diset ing kapal kontaner, nggawe wong gampang kanggo ngeterake. Sing padha lagi poto-liya sing padha duwe Iklim kontrol opsi, lan kauntungan liwat Hotel pop-up.
Cina kang dhuwur-kacepetan sepur ora duwe pengarep-arep narik kawigaten fliers
Salah siji sing paling inventive nyembul konsep, Nanging, durung resmi dibukak durung. Punika brainchild saka Copenhagen basis Arsitèktur tenan Jambon Cloud, lan pungkasan sasi iku menangaké inovasi radikal ing Hospitality Award. Perusahaan iki wus kanggo bebarengan alamat loro masalah mencet plaguing akeh kutha mujur nengen: vacated iman lan boten cecek hotel lowongan.
Sing bebarengan, kang arupi partners Eric Tan, Leon Lai lan Nico Schlapps, iki wus kanggo nggawe New York ngetokake sawijining titik. Tan nilai metu yen kantor lowker tarif ing kutha alarmingly dhuwur ing 26%.
“Nyewo badhe rodo ngenteni anyar mundhak dhuwur kanggo bakal dibangun saka nyewa leftover sing gedhe-gedhe saka ’60s lan ’70s, kang, sayangé, kutha wis akèh,” kang nerangake. “Ing langit-langit ana kurang lan Simpenan misale jek outdated kanggo potensial nyewo.”
Perusahaan Saiki scoping metu partners kanggo nggawe konsep karo kasunyatan. Cara Jambon Cloud sumerep iku, Hotel bisa dadi sawy marketing stunt kanggo account tengen. Contone, ngandika Tan, gelar fashion label bisa nggunakake Jambon model Cloud kanggo ningkataké dhewe sak fashion minggu.
Cara tradisional, Hotel sing dibangun kanthi pangarep-arep wis padha tetep daya. Kanggo jenis anyar akomodasi, Nanging, long-term punika passe.
Suwene rong taun wis katon menyang tambahan ing nomer nyembul Hotel – manggon ing tindakan saka tepees kanggo lawas kontaner kapal. Akeh sing nggawe sing cara ing panggonan cara tradisional mati-watesan tradisional Hotel.
Category: Google News Tags: Nolak seng Hotel nyekel wong-wong mau nanging sampeyan
Wayah Buyut Canggah Wareng Udheg-udheg Gantung-siwur Gropak-senthe Kandhang-bubrah Debog-
layang Kalatidha Ranggawarsitan, padha-padha anggitan Ranggawarsitan kang populair dhewe iku.
Anggonku nêgêsi utawa njarwakake layang Kalatidha wis kaping 4 saiki iki.
Kiwa têngêne taun 1926 aku kapurih ndandani naskahe Kalatidha dalah pêrtalane ing basa Indonesia, kang diwêtokake dening Toko-buku Tan Koen Swie. Êmbuh nganggo wuwuhan wawasan êmbuh ora.
Kurang luwih taun 1931 aku njarwakake Kalatidha, tak lêbokake ana ing koran minggon "Caraka" kang tak wêtokake dhewe. Apa nganggo wawasan apa ora, aku uga ora kelingan.
Kira-kira taun 1938 aku njarwakake Kalatidha manèh, tak panjurungake ana ing koran "Dharma Kandha", bok mênawa nganggo wawasan sawatara, kang banjur dadi polemiek karo sawijining priyayi kang saiki wis seda.
Upama nalika samana aku wis maca layang Cênthini kang durung tau diêcap, lan priyayi mau uga wis maos, tak kira pangrêmbuge bisa luwih maton, amarga layang Cênthini mau kang dadi bahane Ki Pujangga anggone mujudake layang Kalatidha.
Emane aku wis ora nyimpêni tulisan-tulisanku kang kasêbut ing dhuwur iku mau, dadi ora bisa kanggo cocogan panggarapku layang iki. Nanging kêna kapastèkake yèn anggonku nêgêsi têmbung, anggonku nyurasa, lan anggonku nêrangake, kang uwis-uwis iku isih akèh klirune. Dene layang "Andaran Kalatida Ranggawarsitan" iki sathithike mênang komplit bahan-bahane tinimbang kang biyèn-biyèn
Ing layang "Cênthini" ngêmot jangkane kraton Mataram, lan jangkane tanah Jawa kang uga karan Jangka Jayabaya. Dene layang Cênthini iku miturut "Javaansche Samenspraken" jilid I bab 73 anggitan dhèk jaman Mataram, banjur dianggit manèh dening Kyai Ranggasutrasna pujangga jaman
adhapur dongèng sinawung têmbang, nyritakake wong-wong lêlana nalika jaman jumênêng-dalêm Sultan Agung Prabu Anyakra Kusuma ing Mataram.
Ing bageyan têngah, lêlakone Sèh Amongraga, wis diwêtokake dening Bataviaasch Genootschap van Kunsten en Wetenschappen dadi 8 jilid, turunan saka bibliotheek ing kutha Leiden (Nederland), nganggo titi-mangsa taun Dal 1775. Dene ing perangan wiwitan, lêlakone Mas Cabolang, isih tulisan tangan, durung tau diêcap, nganggo titi-mangsa taun Je 1772 (bênêre 1774). Iya ing perangan kang durung tau diêcap
Wanakarta calathu marang Mas Cabolang, miturut kandhane Ki Pujangkara abdi-dalêm juru-nujum ing
mrih widada / têntrêming sagung dumadi / ascaryèng tyas karoban dening utama //
Sang Prabu wali kalipah / patih nayaka linuwih /
nagri Mêntawis / saking nalar lêstantun salaminira //
Mangkono têmbung kurang pracayane Ki Wanakarta tumrap nujumane juru-nujum Ki Pujangkara, banjur dijawab: yèn kodrating Pangeran iku sok mrojol saka nalar.
Jangka Jayabaya (pupuh No. 257):
Ki Sali awèh katrangan marang Mas Cabolang bab jangkane tanah Jawa karangane Prabu Jayabaya. Kapetung wiwit tanah Jawa didunungi manungsa saka nêgara Rum, lawase 3 jaman gêdhe, yaiku: jaman Kaliswara, Kaliyuga, Kaliasangara.Kalisangara.
Sabên sajaman gêdhe iku lawase 700 taun surya, kaperang dadi 7 jaman cilik kang lawase nyatus taun. Ing jaman cilik No. 6 sajroning jaman gêdhe Kaliyuga iku jênênge jaman Kalawisesa, iya iku nalika adêge kraton Pajajaran. Banjur ngancik jaman cilik No. 7 uga isih sajroning jaman gêdhe Kaliyoga, jênênge jaman Kalawisaya.
Sabakdane iku banjur ngancik jaman gêdhe Kalisangara, kaperang dadi 7 jaman cilik, jênênge: 1. Kalajangga, 2. Kalasêkti, 3. Kalajaya, 4. Kalabêndu, 5. Kalasuba, 6. Kalasumbaga, 7. Kalasura. Ing sajroning jaman Kalabêndu (No. 4) iku tanah Jawa rusuh, ora tata têntrêm, dicaritakake:
Dalajating Praja kawuryan wus suwung / lêbur pangrèh tata / karana tanpa palupi / pan wus
Katatangi tangising mardawa lagu / kwilêt tyas duhkita / kataman ring rèh wirangi / dening pangupaya sandi sumaruna //
Anarawung pangimur manuarèku / manthêng pangupaya / ing pamrih melik pakolih / têmah suka ing karsa tanpa weweka //
Ing paniti-sastra wawarah sung pemut / ing jaman musibat / wong ambêk dyatmika kontit / kang mangkono yèn nitèni lalampahan //
Nawung kridha kang mênangi jaman gêmblung / iya jaman edan / ewuh aya ing pambudi / yèn mèlua edan yêkti nora tahan //
Yèn tan mèlu anglakoni wus tartamtu / boya kadumanan / milik kal ing donya iki / satêmahe kalirên têmahanira //
Wus dilalah karsane kang among tuwuh / kang lali kabêgjan / ananging sayêktinèki / luwih bêgja kang eling lawan waspada //
Sawise jaman Kalabêndu kêpungkur, banjur ngancik jaman Kalasuba (No. 5), Kalasumbaga (No. 6), Kalasura (No. 7). Yaiku jaman jumênênge Sultan Hèrucakra, sapiturute. Dene wiwite jaman Kalabêndu iku, yèn ing tanah Jawa ana kraton kêmbar. Mangkono katrangane Ki Sali marang Mas Cabolang.
Yèn diwawas saka kawruh kasusastran, pujangga pêngarange layang Jangka Jayabaya, anggone njênêngi jaman gêdhe têtêlu: Kaliswara, Kaliyoga, Kalisangara, iku asale saka salah tampa. Miturut kapracayane bangsa Hindu, donya iki umure 4 jaman, yaiku: 1. Krêtayuga umur 1728 èwu taun, 2. Tetrayuga umur 1296 èwu taun, 3. Dwaparayuga umur 864 èwu taun, 4. Kaliyuga umur
432 èwu taun, gunggung 4320 èwu taun. Dene wiwite ngancik Kaliyuga iku nalika 1302 taun sadurunge taun Masèhi. Dadi jaman kang kita idaki saiki iki jaman Kaliyuga. Araning jaman 4 iku uga kasêbut ing layang basa Kawi "Niti sastra" nanging umure diowahi.
Kliruning panampa iku ana ing têmbung Kaliyuga utawa Kaliyoga. Mêsthine kang atêgês jaman iku têmbunge "yuga" utawa "yoga", nanging pangarange layang Jangka Jayabaya duwe panêmu yèn kang atêgês jaman iku têmbunge "kali", banjur nganakake jênêng: Kaliswara, Kalisangara.
Saiki wawasan kang adhadhasar kasusastran kita sisihake. Bab jênêng, nganggo apa bae kêna, asal saka salah tampa utawa ora, ora pêrlu dipikir. Kang pêrlu dirêmbug: Kapan anggone ngarang layang jangka iku? Apa sawise ana kraton kêmbar (Surakarta, Ngayogyakarta)? Upama mangkonoa, dadi lêlakon wiwit anane kraton kêmbar, sapandhuwur, iku dudu jangka, mung cathêtan bae!! Lah lêlakon sabakdane iku, wiwit jumênênge Prabu Hèrucakra
iya lugu jangka kang têgêse ramalan utawa voorspelling, dudu cathêtan lêlakon kang wis kapungkur lan dudu fantasi lêlakon kang bakal têka. Anggone ngarang jangka iku miturut kahanan kang dinulu ing paningal rokhani, nalika sang pangarang pinuju kabuka aling-alinge. Dene tinêmuning têmbung-têmbung kang dianggo njênêngi jaman siji-sijine, iku mung wohing pangothak-athiking nalar pikiran bae.
Yèn jangka iku kahanan gaib kang dinulu ing paningal rokhani, geneya bisa mlèsèd? Apa paningal rokhani iku iya goroh kaya netra kêpala? Katrangane mangkene:
Mlèsèding jangka katarik ing sabab gêdhe 2 warna:
I. Sabab saka njaba: Klumpuke ciptane wong akèh lan wohing
gaib iku ana kang isih kasar ana kang wis alus bangêt, miturut bêkakase kang dianggo nyawang. Têrange: paningal gaib kang isih kasar mung bisa ndulu sêsawangan gaib kang isih kasar; paningal gaib kang wis alus bangêt bisa ndulu sêsawangan gaib kang alus bangêt. Lah iku kita sirik ngira-ngira: nganggo paningal êndi sang pangarang jangka Jayabaya iku. Karo dene manèh kita kudu awèh kalonggaran, yèn kawaskithan (helderziend) iku lumrahe mung tumrap garise gêdhe, ora nganti têkan garis kang cilik-cilik.
Pitakonan: "kapan anggone ngarang layang Jangka Jayabaya
kang asli iku anggitan jaman Mataram, Kyai Ranggasutrasna sakancane mung ngluwêsake ikêtaning ukara. Yèn mangkono, layang Jangka Jayabaya kang kaêmot ing Cênthini iku, nalika jaman Mataram wis ana. Dadi panganggite nalika jaman Mataram awal utawa sadhuwure.
Nanging ana layang Jangka Jayabaya kang luwih cêtha, moncèr, lan ngandhar-andhar, iku bêsutan lan wuwuhane kang nurun ing mburi-mburi. Ora karêmbug ing kene.
Layang "Kalatidha" anggitane swargi Ki pujangga Ronggowarsito iku sinawung ing têmbang Sinom mung 12 pada, tamat. Wis diêcap kaping wola-wali, prasasat sabên toko buku wis tau ngêtokake. Kuciwa kang padha ngêtokake iku ora nganggo dicocogake karo babonne, utawa pancèn kajarag diowahi.
Kang katurun ing ngisor iki miturut babon kang kaanggêp durung owah (origineel), ing pada No. 1 - 2 - 3 - 4 - 5 lan No. 7 para maos kaparênga nandhing karo pêthikan Cênthini 5 pada Sinom lan 10 pada Pucung, ing bab 1 kasêbut ndhuwur.
Mangkene isine "Kalatidha":
tidhêm tandhaning dumadi / ardayèng rat dening karoban rubeda //
2. Ratune ratu utama / patihe patih linuwih / pra nayaka tyas raharja / panêkare bêcik-bêcik / parandene tan dadi /
3. Katêtangi tangisira / sira sang paramèng kawi / kawilêt ing tyas duhkita / kataman ing rèh wirangi /
4. Kasok karoban pawarta / bêbaratan ujar lamis / pinudya dadya pangarsa / wêkasan malah kawuri / yèn pinikir sayêkti / mundhak apa anèng ngayun / andhêdhêr kaluputan / siniraman banyu lali / lamun tuwuh dadi kêkêmbanging
Amênangi jaman edan / ewuh-aya ing pambudi / milu edan nora tahan / yèn tan milu anglakoni / boya kaduman melik / kalirên wêkasanipun / dilalah karsa Allah / bêgja-bêgjane kang lali / luwih bêgja kang eling lawan waspada //
8. Samono iku bêbasan / padu-padune kapengin / ênggih mêkotên Man Dhoblang / bênêr ingkang angarani / nanging sajroning batin / sajatine nyamut-nyamut / wis tuwa arêp apa / muhung mahas ing asêpi / supayantuk pangaksamaning Hyang Suksma //
9. Beda lan kang wus santosa / kinarilan ing Hyang Widhi / satiba malanganeya / tan susah ngupaya kasil / saking mangunah prapti / Allah paring pitulung /Kurang satu suku kata:
akhir / dumunung ing gêsang ulun / mangkya sampun awrêdha / ing wêkasan kadi pundi / mila mugi wontêna pitulung Tuwan //
12. Sagêda sabar santosa / mati sajroning ngaurip / kalis ing rèh aru-ara / murka
Nêgêsi utawa njarwakake layang iku, ora cukup mung gêgaran bausastra bae, kudu dilaras surasane miturut runtuting ukarane. Mulane mangkono, awit ana têmbung-têmbung utawa unèn-unèn kang ora kalêbu ing bausastra, utawa kang ora runtut yèn ditêgêsi miturut têgês kang kasêbut ing bausastra. Dhêdhasaring panyurasane kudu kang obyectief, ora migunakake sèntimèn.
Têmbung-têmbung utawa unèn-unèn kang tak kira pêrlu ditêrangake dhisik, kaya ing ngisor iki:
Pada 1: Kabèh Kalatidha cap-capan katulis "darajat" bênêre dalajat kaya kang katulis ing Cênthini Pucung utawa dlajat ing Cênthini Sinom, kasêbut ing bab II, têgêse ngalamat utawa tandha-tandha kang ora nyênêngake. Dene darajat têgêse pangkat utawa klas.
Ukara ing kene têmbung silihan, kang dimaksudake praja, nêgara.
Kalatidha dudu jênênging jaman panunggalane "Kalabêndu". Jênênging jaman kang kasêbut ing Jangka Jayabaya sok ana rangkêpane, nanging rangkêpane jênêng jaman Kalabêndu iku
Arab wirangi uga dianggo ana ing layang Wulangrèh, têgêse kikrik, ora craba.
Tataning panulis nganggo aksara Jawa dhèk samana, "upaya" karo "ngupaya" padha bae, katulis ngupaya, amarga ngarêpe ana têmbung "dening". Ing kene tak tulis "upaya",
pangupaya sandi, têgêse mèh padha. Dene ing Cênthini Sinom katulis ngupaya sandi iku pancèn rong têmbung lan têgêse beda bangêt.
Têmbung Arab mangunah, têgêse pitulunging Allah marang wong kang têmên-têmên ngabêkti, yaiku para mukmin kas. Mukjijating nabi, kramating wali, mangunahing mukmin, istijrating kapir, iku katon ngeram-eramake, lan sok angèl dibedakake.
ya têmbung Jawa kang kramane inggih, nanging kêcap panguwuh (Arab) kang kanggone padha karo panguwuh ing basa Jawa: dhuh.
Pada 12: Têmbung camboran sapu dhêndha têgêse paukuman, siksa. Ukara (pada lingsa) kang wêkasan iku ngêmot asmane sang pangarang (sandi asma), bab iku swargi Ki Ronggowarsito pancèn kagungan kaluwihan kang specifiek. Mangkene têrange: boRONG angGA suWARga mèSI marTAya.
1. Ngalamat kang ala tumrap nêgara saiki iki,
ora têntrêm, nganti ora katon tandha-tandhane titah kang sampurna. Jagade susah-sêdhih jalaran kêbanjiran godha rêncana.
2. Kang jumênêng ratu iya ratu utama,
nggagas nganti nangis, saka susahing atine, awit êmoh marang kacrabaan. Ing kiwa têngên kêbak panggawe ala kang ora ngêblak. Ana kang andhap asor lan ngayêm-ayêmi ati, jêbul duwe pamrih lan melik. Tiwas gawe bungah nganti kurang pangati-ati.
4. Kana kene padha ngabari, jêbul mung kabar angin lêlamisan. Jarene mèlu mujèk-mujèkake dadi pêngarêp, wusanane kok malah kêsingkur. Yèn dipikir têmênan, wuwuh apane ta wong dadi pêngarêp iku? Malah prasasat ndhêdhêr wijining kaluputan, yèn lali, prasasat nyirami wiji kang didhêdhêr mau. Lah yèn wiji mau wis thukul, ora wurung iya mung arupa rêribêd.
5. Ing layang Nitisastra rak wis mituturi, yèn ing jaman bêbêndu iki: wong jujur tiba asor. Yèn wis
6. Kêna dianggo tuladha, ditandhing-tandhing êndi kang ala êndi kang bêcik. Sanyatane akèh bae lêlakon kang dadi conto soale wong urip iku, wêkasan ngundhuh wohing panggawene. Wusana sumèlèh atine, mupus pêpêsthèning nasibe: puluh-puluh kudu kataman ing lêlakon anèh.
7. Urip mênangi jaman edan, dipikir-pikir mung sarwa ngewuhake. Arêp milu edan ora mêntala, yèn ora milu edan ora kêduman melik, wakasanewêkasane. kalirên. Nanging Gusti Allah iku adil: bêgjaha dikaya ngapa wong kang tumindak lali, milih edan, luwih bêgja kang eling, milih ora milu edan.
8. Muni "luwih bêgja kang eling" iku rak mung lahire, ora têrus ing batin. Batine iya kapengin kang tumindak edan. Rak nggih mêkotên ta Man Dhoblang? Kok ya bênêr kang ndakwa mangkono iku, nanging sajati-jatine têmênan, batine wis adoh bangêt ora mikir kang ngono-ngono iku. Wis tuwa arêp kapengin apa manèh ta, kêjaba mung nêdya mungkur saka parameyan, supaya olèh pangapuraning Pangeran.
pangupa jiwa, saka pitulunging Pangeran, sandhang pangan têka dhewe, êmbuh rupane lan jalarane, lantaran sapadhaning tumitah. Suprandene isih tabêri "bêrusaha".
10. "Berusaha" utawa ichtiyar miturut kabisane lan kêkuwatane, adhêdhasar gawe sênênge sapadha-padha lan milih kang kalal. Awit piwulange para lêluhur: manungsa iku wajib ichtiyar, wênang nampik kang ala milih kang bêcik. Sajroning ichtiyar dirangkêpi budi-daya kanthi awas lan eling, pangèsthine muga-muga Pangeran maringi nugraha.
11. Dhuh Allah dhuh Rasulullah, ingkang asipat mirah lan asih, mugi-mugi Tuwan paring pitulung ingkang nyrambahi tumrap gêsang kula wontên ing donya tuwin akerat. Kula sampun sêpuh, kados pundi wêkasanipun, dhuh, mila mugi wontêna pitulung
panandhang siksa, icala ingkang karaos awrat punika. Dhuh Pangeran, sumangga jiwa raga kula, sagedipun dumugi ing
kadipatèn; awit abdi-dalêm pujangga iku ora ana. Pujangga iku pêgaweyan sampiran, saèmpêr geestelijk adviseur). Ing waktu samana panjênêngane iku priyayi kang katon pintêr, katon dhewe sa-Surakarta, luwih-luwih ing babagan kêsusastran Jawa. Mulane para mitrane, lan uga panjênêngane piyambak, padha ngira yèn bakal jinunjung pangkat bupati, kaya dene eyange, yaiku R. T. Sastranagara (Yasadipura II). Ing waktu iku kang
kagungan raka saka ampeyan asma Pangeran Hangabèhi, kang akire jumênêng P. B. VIII. Uga kagungan rayi saka pramèswari nanging seje ibu, asma Pangeran Purubaya, kang akire jumeneng P. B. VII. Dadi Sinuhun Bagus iku putrane kakung kang ngraosake jumênêng ratu 3.
Nalika P.B. V. surud, ora kagungan putra saka pramèswari, kang dijumênêngake Parentah Walanda nggêntèni: putra saka ampeyan, jêjuluk P.B. VI.
Wusana P.B. VI kaanggêp kêluputan, nganti dikendhangake mênyang Ambon, jalaran tindak ziarah mênyang pasareyan Imagiri, ora nganggo idine Walanda. Sarèhning P.B. VI ora kagungan putra kakung (pramèswarine lagi mbobot), mulane kang dijumênêngake nggêntèni: Pangeran Purubaya, jêjuluk P.B. VII.
P.B. VII ora kagungan putra kakung, saka pramèswari ora, saka ampeyan ora. Mulane barêng surud, kang ditêtêpake nggêntèni, ingkang raka: Pangeran Hangabèhi, jumênêng P.B. VIII. Awit, sênajan pramèswarine P.B. VI kang biyèn mbobot iku wis mbabar miyos kakung, nanging ing nalika samana durung diwasa.
P.B. VIII uga ora kagungan putra kakung, saka pramèswari ora, saka ampeyan ora. Mulane kang digadhang-gadhang nggêntèni jumênêng ratu, ora liya hiya ingkang wayah, putra P.B. VI kang nalika samana wis diwasa, sarta wis kajumênêngake Pangeran Prabuwijaya. Barêng P.B. VIII surud, waris kraton bali mênyang putra P.B. VI, Pangeran Prabuwijaya jumênêng nggêntèni, jêjuluk Sinuhun Paku Buwana IX kasêbut ing dhuwur.
nalika jaman P.B. IX iku, sanajan Ki Rangga ngêtog kapujanggane, nanging ora bisa nyirnakake risine panggalih-dalêm, kang kagungan
Ranggawarsita mundur saka kêdhaton kanthi sungkawa, lan rumangsa ora bakal jinunjung dadi bupati. Dirasak-rasakake kahanane praja lan lêlakone panjênêngane iku têka akèh èmpêre kaya kang kasêbut ing Cênthini pupuh No. 257 (Pucung), kahananing praja kosok baline kang kasêbut ing Cênthini pupuh No. 248 (Sinom). Banjur dikarang, dicarub, diowahi, lan diwuwuhi, dadi layang Kalatidha iku.
Kalatidha pada 1-2-3 njupuk saka Cênthini Pucung lan Sinom. Pada 4 njupuk saka Cênthini Sinom. Pada 5 njupuk saka cênthini Pucung lan Sinom. Pada 6 wuwuhane Ki Ranggawarsita piyambak. Pada 7 njupuk saka Cênthini Pucung. Pada 8 sabanjure, wuwuhane Ki Ranggawarsita piyambak.
kang padha utawa mèh padha, nanging beda têgêse; ana ukara kang padha nanging beda surasane, jalaran beda jêjêre.
Dene Kalatidha bageyan wuwuhane Ki Ranggawarsita piyambak iku, isi gêtêring jiwane kang lagi pêpêrangan karo napsune. Katon cêtha ana ing pada 8. Wusanane si napsu bisa ditêlukake. Kacêtha ana ing pungkasaning pada kang isi sandi-asmane Ki Pujangga iku.
Wusana yèn ana kang kagungan panêmu, yèn layang Kalatidha Ranggawarsitan iku isine jangka karangane Ki Ranggawarsita, aku mung nyumanggakake. Nyatane mung kaya kang tak aturake ing dhuwur mau kabèh. Dene jangka karangane swargi R. Ng. Ranggawarsita iku kasêbut ing layang Jaka Lodhang, kang oncèk-oncèkane uga bakal diwêtokake dening Pustaka Nasional.
Bab II: Kalatidha Ronggowarsitan ... 9.
Bab III: Jarwan Kalatidha Ronggowarsitan ... 11.
Bab IV: Jalarane Ki Ronggowarsito ngarang Kalatidha ... 16.
ywa liya mring lakinira | rah-arahên [rah-arah...]
[...ên] ywa arda driya dèn manis | ulat wijiling sabda ||
4. dadi kanggo tinuruting laki | jêr ta sira miturut tur awas | marang karsaning lakine | nuraga dadi iku | marmaning Hyang asih mring dasih | sumingkir duka cipta | iku adatipun | labêt labuhaning kuna | kang kasusra wanita kanggo ing laki | yogya linaluria ||
dhaharipun | ingkang dadi karêming laki | pinatut wayahira | sarapane esuk | têngange lan lingsir surya | têngah wêngi
panggugahing ati | lakinta nora kêmba ||
8. bisikane sang raja ing Dêmis (Prabu Umum) | pan wus umum sakèhing wanita | gung nêpsu cupêt budine | lalèn dhêmên ginunggung | nora ketung bayar rong ringgit | janjine ana ujar | ngrika wontên
majwèwuh mundur wirang- | nging wus watakipun | wanodya yèn lagi susah | tansah katon bapa biyung dèn aturi | pae yèn kanggwèng krama ||
11. lali lamun jalaraning urip | pijêr mikir sukane don karsa | ingundang kèh sêmayane | nanging kalamun padu | jaranthalan prapta pribadi | dhuh adhuh wong wanita | sun puji tyasipun | mituruta sakèh wulang | lêrêpêna driyanta supaya dadi | tuladan marang putra ||
12. jêr ta lumrah wong iku sêsiwi | yèn alaa nênulari putra | dadi tan ana ajine |
kandêl mring lyanipun | pakantuka gone ngapusi | sire lir pokrul jendral | bisane calathu | iku wong durjana sabda | dipun eling sakèhing manungsa sami | ywa kongsi nandhang brônta ||
1. ywa lalu mandayèng laki | lali pijêr
tan rêkasa | pae karsa kang kasusu | suh sirna tanpa karana ||
3. sumaraha mring Hyang Widhi | kang asung urip mring sira | dèn rapêt
wuwuh-wuwuh | wahanèng tyas marang sira ||
5. ruwiyaning para putri | ing kuna wus cinarita | ing Ngarab myang Jawa kene | kang utama piniliha | sakadaring sarira | linaras lan jamanipun | mrih tumrah tinoning kathah ||
pratandhane yèn sira | sinihan sêsaminipun | janma yogya linuria ||
10. karanane wong antuk sih | ing manungsa iku tôndha | Hyang
wong sinihan samèng titah | tumruntun prapta drajate | sasêdyane pan tinêkan | mangkana adatira | manungsa kang arsa luhung | sumingkir marang
milar milalu mêdèni | wis aja sinruwe padha | wong ingkang pangawak dhêmit ||
5. dhêmên wadul lir wong nglindur | dora ragane mrih
sing pulisi | cukup digo tuku madat | lan pacitan sawatawis | yèn wus sêgêr nuli lunga | golèk warta mrih bilai- ||
nora tartamtu | mung tamtu antuk pawarti | tinata dènira dora | supadya kandêling
bêgja kalawan cilaka | andhap luhur iku sami | wus ginêlar anèng wulang | ywa lalu gone nglaluri ||
13. jaman katon jroning turu (ngimpi) | marga we kang munggèng tritis [tri...]
[...tis] (talang) | dèn kaèpi sakèh wulang | tinimbang mrih babar budi | budiman baboning gêsang | sarana parêk mring Gusti ||
14. gusti iku kèh liripun | gusti lair gusti batin | laire sri naranata | ing batin kang maha suci | karone kudu sinêmbah | mrih utamèng
mung ngrasa nikmating ati | ati runtut wus tinata | tataning tindak utami ||
17. rinambah liring pitutur | marang samoaning
19. kawêran ing gênging napsu | kêsusu tan antuk kasil | kêsliyo tyas têmah ngrêdha | kêna karêncanèng eblis | lah ta mulane wanita | dèn samya amêrak ati ||
20. titikane duk ing dangu | wanita ingkang utami | tuladan ing
21. dhuh babo babo wong ayu | [...]
23. gampang wong [...]tèngsuwitèng. kakung |Kurang dua suku kata: gampang wong suwitèng kakung. mung miturut ing sakapti | nastiti sawu[...]ra |Kurang dua suku kata: nastiti sawuwusira. aywa wani nyênyampahi | nadyan karyaa le[...]wa
kang kêkuncung Gusti (mêrak) | gêgulangên sabên dina | mrak ati muna lan muni | tur dadi sukaning driya | lumunturing sih kawijil ||
1. darunanirèng Hyang Maha Suci | nganakkên punang wong | jalu èstri pan padha pêrlune | wujud priya lantaraning wiji | èstri kang madhahi | kumpul dadi wujud ||
2. yèn wus wujud obah aran urip | wajibe têtakon | sajarahe ingkang nganakake | kang asarèh pitakone titi | patitising wiwit | pungkasaning mantuk ||
3. supayantuk marga ingkang sidik | dadi mulih mring gon | gone lawas tan uwas
rajèng (kitha) | dèn waskitha sêmune Hyang Widhi | mandhiri sajati | jatine mung iku ||
yèn manungsa liya sri bupati | Ngabdul araning wong | apan jêmak lan manungsa kabèh | mung pinurih aywa srik ing galih | lumintu mrih puji | ing manungsa iku ||
7. kudu-kudu tinarimèng ati | manawa kapêrgok | nabi Allah kang mindha druwise | jabat akèh tuladhane nguni |
samêngko tan kanggo | mung pinirit jumbuhing mangsane | dadi nora kaelangan lari | nglêluri utami | mamrih sugih kang wruh ||
9. wruha ing ala kalawan bêcik | saking wulang ing wong | ingkang wasis waskitha budine | pan ingêtrap nèng dluwang lan mangsi | sinimpên mring ahli | kitab aranipun ||
10. kitab saking Kuran asalnèki | Kuran sing Hyang Manon | ya ta môngsa Allah nulis dhewe | pasthi
nyambat manungsa kêkasih | tinrap nèng jro ngati- | ning manungsa iku ||
11. jêr ta ana kang muni jro dalil | rapale mangkono | kalbu mukmin ya betolahine | ing têgêse ati ingkang mukmin | ingakên sayêkti | unggyaning Hyang Agung ||
12. basa mukmin manungsa wus napi | liyane Hyang Manon | dadi kayun pidarèni rane | wong kang manuh manggone kêkalih | dunya
cipta kang kawijil |§ = 1811 [Sengkalan: yitmèng praja cipta kang kawijil (Rêbo Kliwon, 3 Rabingulakir 1811 A.J., Rabu, 22 Pebruari 1882 A.D.)]. kangjêng sri bupati | karsa amanawung ||
15. drênging driya tansah amêmuji | kalipahing Manon | yun mangèsthi sang prabu ing mangke | wulang tumrap marang
Gurkha, uga diéja gorkha, iku wong-wong saka Nepal sing njupuk jenengé saka wong suci Hindhu abad ka-18, Guru Gorakhnath. Pangikuté, Bappa Rawal, lair kanthi jeneng Prince Kalbhoj, arupa wong Gurkha pisanan. Gurkha ditepungi utamané amarga kakendelan lan kakuwatané jroning Brigade Gurkha jroning Angkatan Darat Britania Raya sarta Angkatan Darat India. Gurkha uga misuwur amarga péso khasé sing diarani kukri.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gurkha&oldid=955453"	Kategori: MilitèrNepalRintisan kanthi topik militèr	Menu navigasi
TOKOH " GAGAH PERKASA : Pertunjukkan wayang orang yang
Kaos Budaya Indonesia | Kirangan | Wayang Gatut Kaca
Kaos Budaya Indonesia | Kirangan | Pak Karno C
Kaos Budaya Indonesia | Kirangan | Wayang Anoman
Ing sasi Agustus 1967 pamaréntah mbubaraké LEMRENAS lan MIPI kanthi SK Presiden RI no. 128 taun 1967, sabanjuré adhedhasar Keputusan MPRS no. 18/B/1967 pamaréntah mbentuk Lembaga Ilmu Pengetahuan Indonésia (LIPI) lan nampung kabèh tugas LEMRENAS lan MIPI, kanthi
lan tèknologi sing ngoyot ing Indonésia supaya bisa dimanfaataké kanggo kasejahtran rakyat Indonésia lan umat manungsa.
Magepokan karo perkembangan kemampuan nasional jroning babagan ilmu pengetahuan lan teknologi, organisasi lembaga-lembaga ilmiah ing Indonésia uga wis ngalami perkembangan. Mula saka iku Keppres no. 128 taun 1967, tanggal 23 Agustus 1967 ngenani tugas pokok lan fungsi sarta susunan organisasi LIPI diowahi nganggo Keppres no. 43 taun 1985, lan kanggo kasampurnané tanggal 13 Januari 1986 ditetepaké Keppres no. 1 taun 1986
Indonésia nduwèni wewenang kanggo mènèhi rékomendhasi marang pamaréntah RI ngenani panetepan daftar klasifikasi, kuota penangkapan lan dedagangan klebu ékspor, ré-ékspor, impor, introduksi saka segara, kabèh spèsimèn tetanduran lan satwa; monitor idin perdagangan lan réalisasi perdagangan, sarta mènèhi rékomendhasi marang pamaréntah ngenani pembatasan pawèwèh idin perdagangan tetanuran lan satwa liar adhedhasar évaluasi sacara biologis; lan tumindak minangka pihak sing indepènden mènèhi rékomendhasi marang konvensi internasional ing babagan konservasi tetanduran lan satwa liar.
Pemilihan Peneliti Muda Indonésia - PPMI (taunan wiwit 1990)
Sacara kalembagaan, LIPI uga naungi langsung utawa ora langsung sawetara organisasi kagadhèng aktivitas ilmiah ing Indonésia, antara liya:
Peraturan Presiden Républik Indonésia No. 11 Tahun 2005ngenani Kedudukan,
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.00, 22 Oktober 2016.
nuwun sanget menggah waosanipun ingkang sanget migunani. Jalaran amargi maos ular2 panjenengan ingkang kalangkung
Opo ora ono liyane. . . . .ngurusi wong beser wae.
artikel sing Hi-Tech tur serius masalah teknologi VOIP wae ra podo komentar tenanan …la iki sing teknologi Low-Tech tur sing ringan2 kan … ben memori ne ra tambah londhot wong wis akeh sing diurusi…bener ra pak Dhe pam ?
By: pancat on Desember 2, 2008
mikir dadi kangelan…mesti wae dho mlempem…ning nek disuguhi barang sing saben dinane ana lan weruh…yakin….gemriyek komentare…
By: boedi cahya on Desember 2, 2008 at 3:44 pm
Weeeeee….Guntari endi iki kok turu wae….tambah mblendhut
wae wis moco iki, pasti bingung arep
ora podo mudeng, diwenehi low tech ora gelem. Trus wenehi opo jal. . . .wenehi duit pasti podo gelem.
He. . .he. . He. . ,
Pak admin ono ora aplikasi black baller sing gratis, tapi ora trial. , . ? Nek ono nang endi. . ?
nguyuh wae mbayar po maneh aplikasi pak Dhe ? ngentut wae sing ijik gratis.
By: pancat on Desember 3, 2008 at 10:43 am
Opo-opo golek’i sing gratis terus….
Kokok..kokok hari gini karepe gratis terus…padha ding karo inyong.
ganti jeneng tetep wae karakter sangar, untune tajem2.
Wong komputerè ngerti karo wongè masing2, makane tetep sangar.
Ndilalah wae yo sing pinter2, karakterè dikei kocomoto koyo pak admin karo winarsih karo liyane.
By: Koko on Desember 4, 2008 at 3:01 pm
iki kata2 TEGANG lagi in banget ya….
By: boedi cahya on Desember 10, 2008 at 4:33 pm
pambudi mancing2 maning iki … wingi podo tegang2an, saiki warung2an sing ora padhang. tapi sebenere kan nek buka warung padhang mesti wae akeh peminate kan ? padhang byar. ojo mung byar pet, dadine kan mung koyo lampu remang2.
By: pancat on Desember 10, 2008 at 4:48 pm
bisnis opo wae dadi…………… sing penting ngajak untung subagyo (bagong) lan slamet sugiarto (selomerto)… ben bangkrut
sing tak gondhelilali tenan tho dek nggonmu janji-janji disekseni lampu alun-alun iki lali tenan tho dek karo aku iki
apa kowe ora ngerteni kowe tak kangenining alun-alun tak goleki terminal stasiun tak ubengi senajan setaun tak enteni tresnamu sing tak
Kejawen, Ki AGeng Suryomentaram, wejangan Ki Ageng Suryomentaram.	2 Comments
Ebook “Kawruh Jiwa jilid 1, Wejanganipun Ki Ageng Suryomentaram” kaimpun dening Grangsang Suryomentaram dr, 1989 « Pustaka Wayang 02 on 11 June 2012 at 17:37
Pages	Buku Kamus " KAMUS PEPAK BASA JAWA " - Slamet Mulyono - 2008.	Ebook “ PAKEM RAMAYANA ( Lahiripun Rama – Brubuh Ngalengka ) “ karya Ki Slamet Soetarsa - 1964 - [cerita wayang]	Koleksi ebook BHARATA YUDDHA versi Jawa - [cerita wayang]	Daftar Gambar Wayang Purwa
jilid 2. ” karya Ratmoyo – – [ cerita wayang ]
Tuwuh Pendhak Ketigo, Enggone Kayu Tunggak Tanggeng, Kersaning Allah Sakabehing Mungsuh Dhelog – Dhelog Kamitenggengen.”
Tata Cara Pengamalan Ilmu : Lakukanlah puasa Nglowong
krispriana	Lir ilir, lir ilir
Dododira, dododira, tumitir bedhah ing
Yajabarut, Ingsun Jumeneng Datullaah, Umadeg Tengahing
Ketemu Turu Gugahen, Ketemu Turon Lungguh No, Ketemu Lungguh Degno, Ketemu Ngadeg Prenekno Ketemu Ingsun, Ojo Pati – Pati Mulih Yen Ora Bareng Karo Kekasih Ingsun, Teko Welas Teko Asih Si
Punika Sêrat Wasitabasa, panganggitipun Prabu Widayaka ing Purwacarita, amratelakakên têgêsipun aksara kalih dasa, ingkang awon ingkang sae, kawontênanipun kapratelakakên sadaya.
Aksara Ha, dipun wastani pôncaniti, têgêsipun gangsal prakawis ingkang dumunung wontên ing pasewakan. 1. ratu, 2. pêpatih, 3. brahmana, 4. jaksa, 5. Senapati, ingkang makatên punika pikajêngipun pasamuan gangsal prakawis. Kados ta, suka, utama, wirya, brana, manggya, inggih punika [puni...]
[...ka] kasêbut ing dalêm ngèlmi anganakakên asmaracipta, têgêsipun ebahing budi kang nyata, kanyataan wau anitika saking coraking karna, manawi têmên
Aksara Na, dipun wastani pôncarêtna, têgêsipun sêsotya gangsal
saking bêbalang, sadaya punika tarikaning napsu amarah, badhe anglabêti watêkanipun lare.
Aksara Ra, dipun wastani pôncakumara, têgêsipun arah-arah gangsal, kados ta arah kidul, wetan, lèr, kilèn, têngah anggayut ngandhap nginggil, pêcahipun winastan uruh sarta kijab, inggih punika kijab toya, êbun, watak sugih rijêki, 2. kijab guntur watak boros, 3. kijab latu watak larang putra.
karna mirib aksara Ka, adat kadunungan waskitha utawi lantip, sugih kawignyan.
Aksara Da, dipun wastani pôncasona, têgêsipun gangsal prakawis. 1. gêsang
pikajêngipun ingkang katitik coraking karna aksara Da, ngadat kathah kabêkjanipun. Kêrêp pêjah kêrêp gêsang, sanadyan watakipun tuhu, mawi kapara ugungan.
Aksara Ta, dipun wastani pôncasura, têgêsipun kawanèn gangsal prakawis. 1. purun malarat, 2. purun wirang, 3. purun lapa, 4. purun sakit, 5. purun pêjah. Gangsal prakawis wau manawi dados watak langkung prayogi, nanging kêdah maring kasantosaning budi pribadi, ingkang anyarêngi
dipun basakakên suda wau kirang, ingkang katitik coraking karna aksara Sa, punika kêdah angatos-atos sabarang budi, manawi [ma...]
[...nawi] dumadi jalu têka langkung prayogi, awit sagêd ambirat ingkang katôndha ing ngriku.
Aksara Wa, dipun wastani pôncawara, têgêsipun ngangge tingkah gangsal prakawis. 1. sarana saking bôngsa sarat, 2. bôngsa usada, 3. bôngsa môntra, 4. sarana saking damu, sarana saking idu, pikajêngipun ingkang katitik coraking karna aksara Wa, adat sagêd angusadani sêsakit, utawi sumêrêp dhatêng ngèlmi padhukunan.
Aksara La, dipun wastani pôncawora, têgêsipun wijiling prahara, inggih punika napas. Manawi wijiling angining jagat, kados ta saking wetan kidul kilèn lèr têngah anggayut ngandhap nginggil, bilih anginipun badan, wetan punika napas ingkang dhatêng lesan, kidul napas ing grana, kilèn napas ing netra, lèr napas ing karna, têngah napas ing jubur, adatipun anglabêti watak umbag umuk kumalungkung, sabarang catur bodho, [bo...]
[...dho,] mila ing ngriku prayogi dipun awas.
Aksara Pa, dipun wastani pôncawada têgêsipun cacat gangsal prakawis. 1. cacat paningal, 2. cacat pamiyarsa, 3. cacat pamicara, 4. cacat badan, 5. cacat polah, pikajêngipun ingkang katitik saking coraking karna aksara Pa, punika sarwa kuciwa kemawon, têtela botên sae, tuwin tuna budi, nanging sagêd ambirat cacat wau.
pikajêngipun jêmparing punika, kalêpasan utawi kawaskithan. Lêpas punika budi, waskitha punika cipta, punika ugi saking panariking budi sadaya, dados dumunung ing napas, tan napas, ampas,anpas. nupus. Sarêng kapantogakên dados satunggal, angwontênakên kaananipun dat mutlak ajali abadi, adatipun anglabêti wêwatêkan wau.
punika asal saking sêsotya sadaya, 3. parbutan kadya kadyawa, punika sami asal saking èstri, parbutan kawruh ngèlmi, parbutan ungguling pangawikan. Ingkang katitik coraking aksara Ja, adat karêm dhatêng parapadu.
Aksara Ya, dipun wastani pôncamaya, inggih punika cahya, ingkang gumilang-gilang, darbe sorot gangsal warni, 1. sorot cêmêng mêlês, 2. sorot abrit sumirat kados wijiling baskara, 3. sorot jênar kados pratima kancana, 4. sorot pêthak maya-maya kados pêputran dênta, sêsotya môncawarna, inggih punika pralambang alihanipun sipating pôncadriya, tuhu dumadi tunggal. Ing ngriku amimbuhi ingkang adi watêk paramarta, ingkang minôngka parabot amung kêkêncênganing budi sukci sajati.
Aksara Nya, dipun wastani pôncabaya, têgêsipun bêbeka gangsal prakawis, ingkang dahat mutawatosi, kabekan saking gêgaman tuwin bôngsa lêlandhêp. Beka saking siyung, antup, sapanunggilanipun, beka saking wisa upas sapanunggilanipun. Beka saking kagèt, gugup sapanunggilanipun. Beka saking rêncana karêbahan kajêng sapanunggilanipun. Pikajêngipun kasêbut ing nginggil wau, sadaya punika inggih dados watak, utawi apêsipun badan. Têgêsipun suka andamêl pitênah dhumatêng sêsami.
Aksara Ma, dipun wastani pôncabayu, pikajêngipun ingkang sami dipun akên putranipun Bathara Bayu punika gangsal. 1. wanara seta, ingkang nama Kapi Anoman, ing ngriku amratandhani sukcining manah, raksasa ingkang nama Sang Wrêka, ing ngriku amratandhani agadhah ambêk murka kados raksasa, 3. mina ingkang nama Sasatubônda, ing ngriku amratandhani gadhah watak ngayiyit kados mina, 4. janma ingkang nama Sang Bima, ing ngriku mratandhani bilih dados kêkêncênganipun manah
kados Arya Bratasena, 5. bangsaning ardi ingkang nama gunung Parasu, ing ngriku amratandhani gadhah watak margêgêk kados rêdi Parasu, mila watak gangsal prakawis wau, yèn awon sakalangkung awon. Yèn pinuju sae sakalangkung saenipun, yèn thukul kêkêncênganing manah inggih sakalangkung mantêp. Gangsal bab wau anglêbêti wêwatêkanipun ingkang katitik coraking karna aksara Ma.
Aksara Ga, dipun wastani pancatnyana, têgêsipun maras gangsal prakawis. 1. maras saking panyana-nyana, 2. maras saking gêgaman, 3. maras saking sêmang-sêmang, 4. maras saking êmar, 5. maras saking ajrih, gangsal bab wau amratandhani aliting manah, punika lajêng angêkahi wiradat, têgêsipun pakarti saking pangajaran. Yèn dhasar matêng antêping manah, sagêd ambirat ing kawatiran wau, têmah thukul santosaning budi, gangsal bab wau anglabêti watêkipun ingkang katitik coraking karna
pangèksi, wijangipun, paningal punika kawistara ing netra, pandulu punika pamawasing netra, pandêlêng punika kasatmata saking parêk, uninga punika awasing budi, pangèksi punika sumêrêp abên ajêng, pikajêngipun ingkang katitik saking coraking karna aksara Ba, angsringasring. waskitha ing budi.
Aksara Tha, dipun wastani pôncagati, têgêsipun napsu gangsal prakawis. 1. napsu arda, saking panarikipun cahya abrit, inggih punika napsu amarah, 2. napsu weya, saking panarikipun cahya cêmêng, inggih punika napsu aluamah, 3. napsu warga, saking panarikipun cahya jênar, inggih punika napsu supiyah, 4. napsu jatmika, saking panariking cahya pêthak, inggih punika napsu mutmainah, 5. napsu rewa, inggih punika cahya môncawarni, pikajêngipun titikan aksara Tha, ngadatipun watak rêmên salenca ing panggalih, amratandhani botên tuwajuh
Aksara Nga, dipun wastani pôncajanma, têgêsipun sipat gangsal. 1. sipat warni, pikajêngipun badan, 2. sipat kawula, pikajêngipun awak kawula punika, 3. sipattollah, pikajêngipun awaking Suksma, 4. sipat sajati, pikajêngipun dumèh anggadhuh rahsaning dat kang wisesa, 5. sipat êngam, pikajêngipun dene taksih kenging ewah gingsir, inggih punika pikajêngipun ingkang katitik aksara Nga, ing ngriku badhe amratandhakakên kaananipun piyambak, yèn ing lairiyahipun watak majêng ing karya, saha watak botên purun kalepetan ing pandamêl
Indonésia. Universitas Sumatera Utara iku universitas kang paling apik ing pulau Sumatera lan ngrupaake universitas negeri paing tua ing luar Jawa. USU uga universitas kapisan ing pulau Sumatera kang nduwèni Fakultas Kedhokteran.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.51, 22 Oktober 2016.
menungso wis angel ditoto, sak karepe dhewe, mung nuruti hawa nafsune, wis ora peduli karo
gambar ilusi gumpalan mega di langit 18:45 WIB 6 April 2012,
Duh Gusti pengeran kawulo….. mugi-mugi paring kawelasan…. nyuwun gunging pangapuro kelawan tumindak kang boten nyekeca’ake manah….
melolong ya… sampai azan selesai… anjingnya depresi juga ya mo..? hehehe…
eh maaf kang… anteneku jadul jadi yg kena deteksi ya waktu yg jadul… dan pantesan njenengan linuwih lha wong kancane ngrumpi p diponegoro hehehe…
engkel-engkelan lan padu kang diasilaken. Ndeleng kedadian iku Sunan Kalijaga ahire semedi njaluk piduduh nang Gusti kang nggawe urip. Ring njerone semedi iku diduduhaken ga’ mesjid bisa digawe ana ring rawa Bintara.
Para wali adu kesakten ngurug rawa hang arep dienggo panggonan mesjid, ambi ditulungi para pengikute. Sunan Kaliaga dhewek disindhir, polahe sing gelem milu ngersaya. Sindhiran mau sing nggawe Sunan Kalijaga muring, malah iyane ngupaya kang lebih patheng kang sing diweruhi ambi wong liya. Wayah kabeh wong padha ngepos megawe, Sunan Kalijaga bengi iku nganakaken
jum’at keliwon tengah wengi lan sing ulih ana wong kang weruh.
Wayah isuk, wong-wong padha rame weruh rawa wis dadi tanah rata. Kaya gabah diinter paribasane, kabeh padha bingung kepingin weruh sapa wong hang bisa ngurug rawa mung sakwengi. Para Sunan langsung nyangka kabeh iku mau pegaweane Sunan Kaliiaga.
Para Sunan mangkat rembugan, lan asile disetujoni hang
VOC mbangun lurung ring Banyuwangi hang keneng diliwati kendharaan sampek
Jaksa sagah nyanggupi ndodhol gunung watu iku. Iyane iku wong pinter ilmu agama lan sakti. Uripe nyepi nong Gunung Silangu (Boyolangu saiki).
Aran anak kewan (Nama anak binatang), kembang, woh (buah), wit (batang pohon): Anakwedhus arane cempe ( Anak kambing namanya cempe) Anak kucingarane cemeng Anak cecak arane sawiyah Anak jaran (kuda) arane belo
sebagainya Cangkriman (tebak-tebakan): Ngarep ireng, mburi ireng, sing
Karésidhènan Kedu sisih kulon khususe kabupaten Kebumen melu basa Banyumasan. Kabupaten Kebumen dhéwé ora kabèh laladan nganggo basa banyumasan. Laladan Kebumen sing nanggo basa banyumasan kayata Kecamatan Gombong, Kecamatan Karanganyar, Kecamatan Pejagoan, Kecamatan Buayan, Kecamatan Ayah, Kecamatan Adimulyo, Kecamatan Karanggayam lan sekitare nganti tekan kutha Kebumen. Saking Kebumen ngetan, wis nganggo basa wetanan (Yogyakarta).
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.17, 3
inggih punika garwanipun Nabi ibrahim sarta ibu saking Nabi Ismail. Wiwitananipun Siti Hajar minangka réncang Nabi ibrahim, ananging sémah nabi ingkang kapindha Sarah mandul utawi boten saged kagungan laré, piyambakipun dhawuh dhateng Ibrahim supados nggarwa Hajar. Hajar ugi kagungan
Rikala Sarah dipun pundhut déning Pirngon kanggé dipun dadosaken selir, Allah maringi pitulungan dhateng Sarah saéngga Pirngon ajrih saha gagal nggarwa Sarah, amargi sampun gagal nggarwa Sarah, Pirngon ajeng ndadosaken Sarah budhak kanggé Hajar, ananging Hajar dipun dadosaken hadiyah dhumateng Ibrahim. Miturut kitab Qishash al Anbiya karya Ibnu Katsir, Hajar punika salah satunggal putri bangsa Qibthi (Mesir). Miturut buku Qishash al Anbiya buku koleksi kawruh Nabi, Hajar punika putri raja Maghreb, pinisepuh nabi-nabi islam, ramanipun dipun pejahaken déning Pirngon ingkang asmanipun Dhu l-'arsh kang dipun dadosaken budhak. Hajar asalipun saking tembung Ha ajruka (Basa Arab kanggé "punika upahmu"). Miturut kisah sanesipun, Hajar punika
Perjuangan Siti Hajar ngopéni Ismail[besut | besut sumber]
Rikala wiwitan Hajar dipun bekta Ibrahim saking Kan’aan dhateng lembah kang gersang, sajatosipun Hajar ajrih sanget amargi éwed madosi toya saha panganan, Ibrahim mangertosi kahanan ingkang dipun alami déning sémahipun, ananging Hajar ugi mangertosi menapa ingkang dipun lakoni déning garwanipun minangka dhawuhipun Gusti Allah, pramila Hajar nampi kahanan punika kanthi yakin Allah boten naté nelantaraken piyambakipun.[2] Sapaninggalipun Ibrahim, Hajar namung dipun kancani kaliyan Ismail. Énjing punika Ismail muwun kepengin ngunjuk saha dhahar, sapunika Hajar kesah dhateng bukit Shafa kang ngarepakaen supados wonten tiyang, ananging boten wonten.[2] Saking bukit Marwa katingal toya kang medalaken cahya, Hajar nyaketi sumber punika, ananging kanyataanipun boten wonten, Hajar ugi ningali ing bukit Shafa wonten toya, ananging kanyataanipun boten wonten, piambakipun lelampahan ngantos ping pitu saking bukit Shafa dhateng bukit Marwa ngantos sukunipun medalaken rah. Hajar ngantos ajeng nyerah, ananging sasampunipun dugi ing griyanipun, Hajar ningali putraanipun boten muwun malih, dipun tingali ngantos premati, ing sukunipun Ismail wonten sumber toya, lajeng Hajar cepet-cepet mundhut toya punika kanggé dipun unjukaken déning putranipun.[2] Hajar boten naté kéndel kanggé muji asma Allah, amargi wonten ing papan punika kathah kaberkahan ngantos Ismail ageng.[2]
Haji[besut | besut sumber]
Kawruh Hajar ingkang ngulang-ngulang madosi toya kanggé putranipun, lumampah antawisipun bukit Safa saha Marwa dipun khususaken kanggé para umat muslim (Sa`i Arab:
Nalika ibadah haji saha umrah, peziarah kedah muteri bukit Safa saha Marwa ngantos ping pitu ingkang ancasipun ngenang pangorbananipun Hajar madosi toya kanggé putranipun. Ritual punika nggambaraken sukuran saking kaibuan wonten ing islam, ugi kapamarsaan tiyang éstri.[1]
^ a b (ar)Biografi Siti Hajar (dipun unduh 13 Nopember 2012)
^ a b c d (id)Perjuangan Siti Hajar ngopéni Ismail(dipun unduh 13
Shqip	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.44, 3 Maret 2016.
zie abdi dalêm Kalathèn letl.e. Ing ngisor iki pratelane kang sumare ing desa Ngrêdên:
1. Kyai Agêng Pruwita. 2. Nyai Agêng Pruwita. 3. Radèn Adipati Mataun§ Radèn Adipati Mataun, kang nêdhakake Kangjêng Radèn Adipati Sasranagara, iku sumare ing desa Majaranu (Bojanagara). 4. Radèn Arya Worawari. 5. Radèn Arya Dhadhaptulis II.
Kang ngaturi sadranan sabên Ruwah saka 1. Kapatihan. 2. Sêdhahmirahan. 3. Kabupatèn Pangrêmbe. 4. Kabupatèn pulisi Sragèn.
1. Miyos taun 1 seda taun 33 D.K. 1907 no.88. 2. Ingkang yuswa 33 taun, kitab Ngarais blz. 267. 3. Ing ngisor iki dinane gêdhe bôngsa Kristên, kêna tinamtokake mangkene:
a. Tanggal ping 25 Dhesèmbêr, dina wiyosane
ana kidung kang sêkar artati / sapa wruha rêke araningwang / duk ingsun ana ing ngare / nalika rarèn ingsun / Ki
ngambil banyu apikulan warih / amèk gêni lawan adêdamar / kodhok angêmuli lènge / tuwin kang banyu
kudangkuda. ngrap ing pandêngan. 2. Dwi loro, kang kombang anglèng ing tawang. 3. Tri têtêlu, sapi nusu mring pêdhète. 4. Catur
Allah / nora na Pangeran manèh / amung Allah kang agung / nanging tunggal datan kêkalih / Hyang Suksma sipatira / purba
Jabarail, Mingkail lawan Israpil / Ngijrail kang utusan //
kaping tigane: wakutubihi / têgêsipun: pracaya ing
walyomil akiri / têgêsipun: pracayèng kiyamat / wêkasaning dina kabèh / bumi langit ginulung / sakèh ingkang urip wus mati / mangke kinira-kira / ing dina akumpul / dinane apêpisahan / apracaya sawênèh anèng yumani / sawênèh anèng swarga //
luru / dening sasmitaning netra (ulat) //
dodotane wong pawèstri (sampur) / ngulatana ingkang nyata / sampurnaning ngèlmu kabèh / anggêmêti kêkeceran (eman) / kalasa jinamang bang (bôngka) / eman-eman wong tumuwuh / yèn kalakon mati bôngka //
gudhe pandhak (apa-apa) wong ngaurip / prajane kuranji ika? /
wong têtanya wusing kardi (dadi) / sapa dadèkakên sira / pêksi krêndha (sandhanglawe) lae-lae / dewa nataning gambira ? /
kang pêtis cinandu raos (kecap) / iya iku lairêna / ingkang ngucap lan sira /
ingobong) (rêmpu) / badan rêmpu pujinipun / kalurung tambuh parannya //
Tjent. pangantèn. (Nalika diundhuh ing omahe Jayèngraga).
purnama utawa luwih. d. Mekrade Kangjêng Nabi Ngisa, iku ambênêri patang puluhing dina pasên, dadi mêsthi tiba ing dina Kêmis. e.
panêmbahing wong pitu (712) Be. c. Prabu Pandhu Dewanata, sinangkalan: gapura siji anywara (719) Dal. d. Prabu Dhêstharata, sinangkalan: amisaya bujaning
1. Ing ngisor iki asmane para ratu ing Ngayogyakarta: a. Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan H.B.I. jumênênge nalika paron
tunggal (1682 A.J., 1756/57 A.D.). Je. b. Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan H.B.II. jumênêng taun 1718, kendhang taun 1738. c. Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan H.B.III. 1739. d. Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan H.B.IV. 1741. e. Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan H.B.V. 1750. f. Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan H.B.VI. 1783. g. Ingkang Sinuhun Kangjêng
Sultan Agung. 2. Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Mangkurat (Kartasura). 3. Kangjêng Pangeran Balitar. 4. Kangjêng Ratu Kulon, maune nama Radèn Ayu Wetan, saka
Kadhaton II. 56 = 1 Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana I. 57 = 2 Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Mangkurat. 58 = 3 Kangjêng Ratu Kêncana saka ing Kudus garwa Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Mangkurat. 59 = 4 Kangjêng Sultan Balitar.
60 = 5 Kangjêng Pangeran Panular. 61 = 6 Kangjêng Pangeran Purbaya putra P.B.I. 62 = 7 garwa Kangjêng Pangeran Purbaya. 63 = 8 Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana II. 64 = 9 Garwa Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan
Pangeran Adipati Anom, ing Ngayogya, putra M.B.I. 67 = 12. Gusti Sunan Panêmbahan Èrucakra. 68. = 13. Gusti Pangeran Arya, putra Prab. M. 69. = 14. Garwa Gusti Pangeran Arya. 70. = 15. Kangjêng Ratu Pangantèn. 71. = 16. Radèn Ayu Sulbiyah. 72. = 17. Radèn Ayu Suwiyah. 73. = 18. t/m 24.
Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana III. 95. = 3. Radèn Ayu Giri ingkang bibi P.B. II. 96. = 4. Radèn Ayu Agêng, putra Prab. M. 97. = 5. Kangjêng Ratu Mas, garwa kaping V. putri Jayaningratan. 98. = 6. Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana V. 99. = 7. Kangjêng Ratu Kêncana, nama Kangjêng Ratu Agêng saka Kusumadiningratan, garwa kaping V. 100. = 8.
garwa kaping V. 103. = 11. Kangjêng Ratu Mas, saka Purbayan, garwa saking ?. 104. = 12. Kangjêng Ratu Madurêtna putra kaping III. 105. = 13. Radèn Ayu Mangkudiningrat, putra kaping IV. 106. = 14. Radèn Ayu Mangkubumi têngah, garwa M.B. Kendhang. 107. = 15. Radèn Ayu Agêng, putra kaping III. 108. = 16. Radèn Ayu Jayaningrat, putra kaping IV. ingkang eyang Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat. 109. = 17. Kangjêng Pangeran Danupaya. 110. = 18. Radèn Ayu Mangkupraja.
111. = 19. Kangjêng Pangeran Angabèi, putra kaping III. 112. = 20. Kangjêng Pangeran Purbaya, putra kaping II. 113. = 21. Radèn Ayu Sasrawijaya = Mangkupraja putra kaping III. garwa patih. 114. = 22. Kangjêng Ratu Madurêtna. 115. = 23. Radèn Ayu Mandurarêja. 116. = 24. Radèn Ayu Puspadiningrat. 117. = 25. Kangjêng Ratu Kudus, putra kaping III. 118. = 26 Radèn Ayu Wiryadiningrat, putra kaping III. 119. = 27. Radèn Ayu Ngabèi Padmadipura = Padmanagara, putra kaping III. 120. = 28. Kangjêng Pangeran Dipanagara, putra kaping III. 121. = 29. Radèn Ayu Jayaningrat, putra kaping III. garwa patih. 122. = 30. Radèn Ayu Bratajaya, putra kaping IV. 123. = 31. Radèn Ayu Padmadipura, putra kaping IV. 124. = 32. Kangjêng Pangeran Mangkudiningrat, putra M.B. Kendhang. 125. = 33. Kangjêng Pangeran Adinagara, putra kaping III. 126. = 34. Kangjêng Pangeran Panêmbahan Buminata, putra kaping III. 127. = 35. Kangjêng Ratu Purba, putra kaping III. 128. = 36. Radèn Ayu Danuningrat, putra kaping III. 129. = 37. Kangjêng Pangeran Singasari, putra kaping III. 130. = 38. Kangjêng Pangeran Panular, putra kaping III. 131. = 39. Kangjêng Pangeran Jayakusuma, putra kaping IV. 132. = 40. Kangjêng Pangeran Kusumayuda, putra kaping IV. 133. = 41. Radèn Ayu Kusumayuda, putra M.B. Kendhang.
134. = 42. Kangjêng Pangeran Natapura, putra kaping IV. 135. = 43. Radèn Ayu Jayadiningrat, putra kaping IV. 136. = 44. Kangjêng Pangeran Danupaya, putra kaping IV. 137. = 45. Kangjêng Pangeran Balitar, putra kaping IV. 138. = 46. Kangjêng Pangeran Jatikusuma, putra kaping IV. 139. = 47. Radèn Ayu Padmadipura. 140. = 48. Radèn Ayu Sasradiningrat, putra kaping IV. garwa sumare Jabung. 141. = 49. Kangjêng Pangeran Natabrata, putra kaping IV. 142. = 50. Radèn Ayu Têngah. 143. = 51. Kangjêng Pangeran Jayakusuma, putra kaping IV. 144. = 52. Radèn Ayu Brôntakusuma, putra kaping IV. 145. = 53. Radèn Ajêng Adawiyah, putra kaping IV. 146. = 54. Radèn Mas Badarussamsi, putra kaping IV. 147. = 55. Radèn Ajêng Panênggak, putra kaping IV. seda loloh. 148. = 56. Radèn Ayu Dipawinata, putra kaping V. 149. = 57. Kangjêng Pangeran Suryabrata, putra kaping V. 150. = 58. Radèn Ajêng Mênthik, putra kaping VI. 151. = 59. Radèn Mas Sukasna. 152. = 60. Radèn Ayu Prawirawinata, putra kaping V. 153. = 61. Kangjêng Pangeran Cakrakusuma, kêkasih P.B. IV. buyut Prab. M. 154. = 62. Radèn Ayu Prawirabrata, putra kaping IV. 155. = 63. Radèn Ayu Suryabrata, putra bayunan, wayah kaping IV. 156. = 64. Radèn Ayu
kaping IV. 159. = 67. Nyai Im. 160. = 68. Kangjêng Pangeran Pringgakusuma, putra kaping V. 161. = 69. Radèn Ayu Nataatmaja, putra kaping V. 162. = 70. Radèn Ayu Yudawinata, putra kaping V. 163. = 71. Kangjêng Pangeran Natabrata, putra kaping V. 164. = 72. Kangjêng Pangeran Kusumabrata, putra kaping V. 165. = 73. Kangjêng Pangeran Sôntakusuma, putra kaping V. 166. = 74. Radèn Ayu Adiwinata, putra kaping V. 167. = 75. Radèn Ayu Natapura. 168. = 76. Kangjêng Pangeran Suryadipura, putra kaping V. 169. = 77. Kangjêng Pangeran Sindusena, putra kaping V. 170. = 78. Lorodan sêkaran. 171. = 79. Radèn Ayu Kusumabrata, putra kaping VI. 172. = 80. Radèn Ayu Adipati Sasradiningrat = Anggèr, garwa sumare Magiri. 173. = 81. Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat. 174. = 82. Radèn Ayu Suryadipura, putra kaping IX. 175. = 83. Kangjêng Pangeran Anyakrakusuma, putra kaping IX. 176. = 84. Radèn Ayu Bratakusuma, putra kaping IX. 177. = 85. Radèn Ajêng Siti Sutati, putra kaping IX. 178. = 86. Kangjêng Pangeran Anyakraningrat, putra kaping IX. 179. = 87. Radèn Ajêng Siti Sudarmi, putra kaping IX.
180. = 88. Radèn Ayu Prawirakusuma sêpuh. 181. = 89. Radèn Mas Arya Prawirakusuma, putra M.B. kendhang. 182. = 90. Radèn Mas Panji Suryasaputra, wayah M.B. kendhang. 183. = 91. t/m 96. para putra. 188. = 97. Radèn Ayu Prawirakusuma nèm. 189. = 98. Radèn Ngabèi Mangkuwijaya, sadulur ôngka 182 = 90. 190. = 99. Putra.
191. = 1. Radèn Ayu Mangkubumi sêpuh, garwa M.Boemi kendhang. 192. = 2. Ingkang
Pakubuwana garwa kaping VII, saka Madura. 195. = 5. Kangjêng Ratu Kêncanawungu garwa kaping VIII, putra M.Boemi. kendhang garwa no. 191 = 1. 196. = 6. Radèn Ayu Suryadiningrat, putra kaping VII. 197. = 7. Kangjêng Ratu Kadhaton, putra kaping VIII, tilas garwa kaping VI. 198. = 8. Kangjêng Pangeran Arya Natapraja, putra kaping VI. 199. = 9. Kangjêng Ratu Bêndara, putra kaping VIII. 200. = 10. Kangjêng Pangeran Mangkubumi, putra M.Boemi kendhang. 201. = 11. Kangjêng Pangeran Panji Priyêmbada, putra kaping IV. 202. = 12. Radèn Ayu Mangkuyuda. 203. = 13. Radèn Ayu Cakradiningrat, putra kaping VI. 204. = 14. Papan kula ?. 205. = 15. Pringgitan isih sêla. Kangjêng Pangeran Arya Adisurya, putra bêndaran, wayah kaping VIII. Radèn Ayu Jatisupadma wahdat, putra Jatikusuman I, wayah kaping IV.
206. = 16. Kangjêng Ratu Pakubuwana: garwa P.B. IX. 207. = 17. Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana IX. 208. = 18. Kangjêng Ratu Agêng garwa P.B. VI. 209. = 19. Kangjêng Ratu
Suimah putra dalêm P.B. IX. 215. = 25. Radèn Ayu Prawirakusuma, putra Riya Atmajan, wayah kaping V. 216. = 26. Radèn Ayu
bupati ... Ing ngandhap punika sajarahipun bupati jurukunci ing Ngimagiri.
1. Kyai Wirasasmita, sumare dhusun Gambiran (Ngayugyakarta). 2. Kyai Wirakusuma kaping 1 / Sapèn / sumare dhusun Kênyaèn Ngimagiri Surakarta. 3. Kyai Wirakusuma kaping 2 / Dêmung / sumare dhusun Kênyaèn Ngimagiri Surakarta. 4. Kyai Wirakusuma kaping 3 / Mêngguk / sumare dhusun Kênyaèn Ngimagiri Surakarta. 5. Kyai Wirakusuma kaping 4 / Pangantèn / sumare dhusun Kênyaèn Ngimagiri Surakarta. 6. Kyai Wirakusuma kaping 5 / Agêng / sumare dhusun Kênyaèn Ngimagiri Surakarta. 7. Kyai Wirakusuma kaping 6 / Gabug / sumare pasarean Nglawiyan Surakarta. 8. Radèn Mas Arya Prawirakusuma kaping 7, sumare palataran Srimanganti Pakubuwanan kaping III, Ngimagiri Surakarta. 9. Radèn Mas Arya Prawirakusuma kaping 8, sumare ing ngêrdi Tilamsari / Ngimagiri /. 10. Radèn Mas Arya Prawirakusuma kaping 9, sumare palataran Srimanganti Pakubuwanan kaping VII. Ngimagiri Surakarta. 11. Radèn Mas
Wong ora tau ngengehan, kaya ta: nutu ora tinggal pari ing lêsung sapêpadhane, ora ilok, dadi pangane Bathara Kala.
kicaumania amarga saka Booms sing tickle kuping lan wis kelas opening lomba Pleci. Spesies manuk Pleci banget warna nanging paling Pleci Chest Kuning liyane tampil saka jinis liyane Pleci, iku amarga care Pleci dodo kuning cenderung dadi luwih gampang saka perawatan Pleci Montanus / dodo putih. Manuk skincare Saben Pleci persis padha karo manuk sing liyane, yaiku dening nyediakake pangan lan ngombe uga njaga kebersihan saka kandhang, nanging akeh Pleci mania kliru ing milih jinis manuk Pleci kang nguripake metu dadi wadon sing maintained sing ndadekake manuk ora pindhah wayahipun Mulane disaranake maca artikel kita ing Carane Mbedakake Akurat Gender Pleci.
Popeye Pleci Expertise diduweni Fikri Madison Ngalas Ngerol Kenarian
Ing Plecimania arep favorit cepet Pleci lasrol utawa bagéan mbukak nanging ora kudu sabar kanggo nggawe kacamata kayata manuk manuk Pleci ewu misteri .. hehe. , , Kanggo setelan Pleci
5. Kyai Ageng Abd. Salim / Adipati Kemten Sedo ing Pasuruan (Sumare ing Kundjonmanis)
Kyai Abd. Djabar Tjorekan dipun labuh dening Goverment walandi, wonten pelabuhan Kediri mentas ing dukuh Ngelam, dedukuh wonten ngriku kasebat Kyai Ageng Ngelam Suroboyo.
6. Kyai Tani (sumare ing kilen Masdjid Nglawean Solo)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.06, 1 Agustus 2013.
Fonetis Keterangan Sumber cêkok c|kO? I kn. lêgokan sangisoring kalamênjing sadhuwuring balung dhadha. II (ut. cêkokan) jamu bocah cilik
lanang sing wis nurut bae karo sing wadon. III cêkokan kn: mondholaning ikêt.
Ph.D. Ing. Anna Sterkhova, Ph.D. Ing. Luděk Stratil, Ph.D. Ing. Pavel Šohaj, Ph.D. Ing.
Ing. Martin Friedl, Ph.D. Ing. Lubomír Fröhlich, Ph.D. Ing. Radim Kadlec, Ph.D. Ing. Zdeněk Kaňa, Ph.D. Ing. Jan Karásek, Ph.D. Ing. Lukáš Malina, Ph.D. Ing. Ivan Míča, Ph.D. Ing. Petr Münster, Ph.D. Ing. Jarmila Watzková,
Wis mbengi..ngenteni metu iOS 7 nganti ngantuk..suwung..
Minal ‘Aidin wal Faizin,apologize and unseen…..aq nuwun pangapura
kesalahan pitutur uga tindakanku marang kowe,muga-muga kabeh dosaku lan dosamu
di lebur ing dino riyoyo Minal Aidin
sekalian, kinen ngaturaken pambagyaharja, raos suka ebahing manah bingah saha lekasing sedya ing kalenggahan punika. Pinangka purwakaning atur sumangga nun tansah kula dherekaken ngaturaken puji syukur wonten ngarsa dalem Gusti Allah ingkang Maha Agung, karana sih wilasa miwah barokah ingkang rumentah dhumateng panjenenganipun sedaya dalasan kula, saengga ing kalenggahan punika maksih saged kempal manunggal kanthi pinayungan karaharjan tebih ing sambekala. Para lenggah ingkang sinuba ing pakurmatan, madyaning pepanggihan punika, Bp. …………. Sekalian lumantar kula hangambali atur, sugeng rawuh awit karawuhanipun para pepundhen miwah para pinisepuh langkung-langkung para kadang duta saraya tresna, sinarengan raos panuwun ingkang tanpa pepindhan mugi keparenga panjenenganipun para lenggah kasuwun lelenggahan kanthi mardu mardikaning panggalih. Para tamu miwah para lenggah ingkang winantu ing suka basuki, lekas wekasing sedya wigatosing
manunggaling sedya ingkang sampun jumbuh handhaupaken ingkang putra calon penganten satataning agami miwah satataning adhat. Inggih awit saking menika
hastuti saking para lenggah sadaya hanggenya Bp. ……….. sekalian badhe nampi pasrahipun calon kadang besan tansah manggih basuki ing salwiring reh. Hambok bilih Bp. ……………….. sekalian sumrambah para kulawarga anggenipun nampi karawuhan
iku powiat (kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Sieradz. Powiat iki papané ana ing propinsi Lodz lan nduwé padunung 121.463 jiwa.
sego nambah…. lauk yo nambah, wis weteng’e yo nambah…..
Maryono ke jkt ketemu banjir, jalan macet
Wong ora kumpul wae mangan, opo maneh kumpul…manganè yo nambah.
By: Koko on November 6, 2008 at 6:16 pm
tanggal bagus. artine warna merah, kejepit plus buat bolos … sopo maning minat bali wonosobo ? kayane pambudi bali wonosobo iki. bener ra pam ?
jo lali, sing wingi lebaran durung sungkem nang pak guru2ne, ben oleh pendongan jare.
mumpung durung tahun 2009, mengko podo sibuk kampanye. soale lagi
Saiki kuwe ngilmune wis ngalir “Ngawulo wadhuk” dadi
mbukake nganggo “bodhem” mesti kebukak kabeh
crito wae yo,dadi iso dowo
ngapunten nggih ,kulo lalai tenan,mklm pun tuo
By: endah tri asmarani on Desember 9, 2008 at 10:58 pm
ning endi wae ono kari nambah “se”… opo maneh nang kaltim akeh wae nek kayu,, tambah “se” sing akeh juga
By: Maryono on Desember 11, 2008 at 10:14 pm
lek garapan mbengi durung ramoung yo karo iseng2 mlebu nang kene…
wis lengkap kang, pas vs persiba kan wis nntn live nang brawijaya stadium :p
ayo budal malang saiki wis, ngko tak papak nak arjosari, oyir?
[Reply]Ngip Reply:October 7th, 2010 at 1:30 pmNgeyek maneh??
Mentang aku blas ra iso ndelok je… Wis ngene ae, mengko ketemu Ning ANTV yo, dadi kan iso ketemu, wkakakakaka
BoroMania INDONESIA October 7, 2010 at 8:59 am
Ng. Purwasastra, Kapatihan, Surakarta. Rêginipun sataun f 2.50. Bayaran kasuwun rumiyin. TIJP. BOEDI-OETOMO SOLO 1926.
Anusuli wara-waranipun pangrèh katitimasan kaping 1 Sèptèmbêr 1926 (ing organ ôngka 9 kaca 122) supados para warga sagêd têrang panggalihanipun dhatêng palapuranipun panitya ingkang manah kawontênanipun kagungan dalêm rad nagari, mila wêdalipun organ punika ngêwrat turunan pranatan dalêm bab kawajibanipun rad nagari, sarèhning papanipun rupak, ewah-ewahanipun pranatan dalêm wau badhe kapacak ing organ wêdalipun wulan ngajêng.
Kajawi ing nginggil, para warga ingkang sami walêd pambayaripun arta kontribisi ingkang sampun kapurugan kengkenanipun artaka marambah-rambah mêksa dèrèng maringi, lajêng badhe botên dipun
warga ingkang sami rumaos walêd, kaparênga lajêng nglunasi tumuntên, dene manawi [mana...]
[...wi] para warga ingkang sampun dangu botên dipun sowani lopêr, kaparênga maringi katrangan dhatêng artaka II kauningana.
Ôngka 25. Pranatan dalêm katitimasan kaping 30 Sèptèmbêr 1918.
Sawuse anggalih anane rad nagara ing saiki, apa manèh panampane rad nagara kang dianggêp ing wêktu iki tumrap marang pagawean wajibe, mirit tumindake kang wus kalakon têtela durung bisa mulih lan parlune ênggone karaton ingsun ing Surakarta ingsun adêgi nagara, sarta awit saka iku parlu ambangun manèh tatananing rad nagara, apa manèh kawajiban lan wawênange, kaya kang kasêbut layang pranatan ingsun katitimasan kaping 27 Rêjêb taun Be 1840, lan kaping 6 Rabingulawal taun Ehe 1844.
Marmane ing mêngko kaparênging karsaningsun mupakat lan bapa kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta, pranatan ingsun karo pisan kasêbut ing dhuwur mau ingsun suwak, sarta ingsun andhawuhake pranatan kaya ing ngisor iki:
Ing karaton ingsun ing Surakarta ingsun adêgi rad nagara, presidhène siji, lide papat.
Kang dadi presidhène rad nagara iku Pangeran Adipati Anom, sadurunge ana Pangeran Adipati Anom, kang ingsun karsakake makili wadananing putra santananingsun salah sawiji saka parêng ingsun.
Para liding rad nagara iku ingsun kang anêtêpake, mupakat lan bapa kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta.
Kang ingsun karsakake dadi liding rad nagara iku mung putra santana sarta bocah ingsun, apadene
sawijining lid bakal ingsun piji dadi pisê presidhèn.
Para liding rad nagara iku têtêpe ingsun wangêni: 3 taun têrusan miturut pananggalan Walônda, sapundhate wêwangên 3 taun mau rad nagara bakal ingsun têtêpi lide manèh miturut wêwaton kang kasêbut bab 1 sarta 2.
Lid-lid kang wus kabênêr lèrèn iku kêna ingsun têtêpake dadi lid manèh.
Sadurunge ganêp 3 taun, manawa ana lid kang lowong, banjur bakal ingsun têtêpi gêgêntine, nanging mung tumrap sakurange wêwangên têlung taun mau, dene ênggon ingsun nêtêpake gêgêntine mau uga miturut wêwaton kang kasêbut ing bab 2.
Presidhèn lan lide rad nagara, padha ingsun paringi tulah kèhe nyatus rupiyah, ing dalêm sêsasi, kajaba iku sabên milu parêpatan ingsun paringi pituwas, nglimang rupiyah, ananging pituwase mau ênggone maringake sabên têlung sasi sapisan, [sapi...]
[...san,] sarta panyadhonge kudu kamot ing layang dheklarasine rad nagara.
Rad nagara bakal ingsun paringi kanthi sèkrêtaris siji, têtêpe mupakat lan bapa kanjêng tuwan residhèn ing Surakarta, sèkrêtaris mau ingsun pangkat panèwu, ingsun paringi balônja kawitan sêsasi 100 rupiyah, mawa undhakan 4 rambahan pêndhak rong taun sapisan, kèhe: 25 rupiyah ing dalêm sêsasi, sabanjure rong rambahan manèh pêndhak têlung taun sapisan, kèhe: 50 rupiyah, ing dalêm sêsasine, dadi pantoging balanjane sèkrêtaris mau: 300 rupiyah ing dalêm sêsasi.
Manawa balanjane wus 300 rupiyah utawa luwih ing dalêm sêsasine, sèkrêtaris mau kêna ingsun pangkat kaliwon.
Manawa ana panyuwune dhewe utawa ana sababe kang parlu, sawuse ingsun sarêmbug lan bapa kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta, para liding rad nagara utawa sèkrêtarise iya bakal ingsun parêngake panyuwune lèrèn utawa ingsun lèrèni.
Layang-layang kang saka rad nagara, iku kudu mawa tandha-tangane presidhèn lan sèkrêtaris.
Mungguh wajibe rad nagara, iku ngunjukake panimbang lan rêmbug pamrayoga, konjuke ing panjênêngan ingsun kudu kamot ing layang.
Rad nagara wajib ngunjukake panimbange tumrap sakabèhe rèngrèng pranatan, rêrantaman lêbu-wêtune dhuwit nagara lan layang petungane wragad sarta pangasilane nagara, [naga...]
[...ra,] sarta manawa ana karsaningsun utawa bapa kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta kang lumantar ingsun, amundhut rêmbuge rad nagara tumrap sadhengah parlu, iku rad nagara kudu angunjukake rêmbug pamrayoga.
Rad nagara ingsun paringi wawênang angunjukake rêmbug pamrayoga kang makolèhi paedahing karaton ingsun ing Surakarta.
Manawa panêmune parêpatan ora bisa sarujuk, iku panêmune kang gèsèh karo panêmu liyane kang kagolong akèh dhewe, iya kudu konjuk ingsun kamot ing layang.
Manawa ana pamundhut ingsun utawa bapa kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta mêtu saka panjênêngan ingsun, iku rad nagara kudu angunjukake turunane pèngêtan kang parêpatane kalawan ganêp.
Panêmune presidhèn lan panêmune lid, iku kaetung padha bae, ananging saupama ana drêdahing panêmu, môngka kang drêdah mau padha kèhe, iku kang dadi wêwatone karampungan panêmu kang dirujuki presidhèn.
Manawa parêpatan, môngka kang wênang angrêmbug cacahe kurang saka têlu, iku karampungane rad nagara ora kaanggêp apsah.
Pranatan wêwaton tumindaking pagaweane rad nagara, iku ingsun kang nêtêpake sarêmbug lan bapa kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta.
Yèn ana parlune rad nagara ingsun lilani jaluk katrangan marang sadhengaha liyane kang dadi lid, katrangan mau kêna kamot ing layang utawa ijoan, sarta rad nagara uga ingsun lilani anjaluk têkane kang kinira bisa awèh katrangan mau supaya milu parêpatan.
Presidhèn lan lide rad nagara, apa manèh sèkrêtarise padha ingsun sumpah
ana ing ngarsaningsun, dene sumpahe mau kaya ing ngisor iki.
Kawula asupata, anggèn kawula kakarsakakên dados presidhèning (liding) rad nagari ing karaton dalêm Surakarta, punika botên mawi sarana kasagahan, pisungsung utawi pawèwèh, punapadene botên mawi sarana badhe nyagahi, badhe misungsung utawi badhe suka pawèwèh sadhengaha ing sêsêrêpanipun, dhumatêng sintên kemawon ingkang nindakakên paprentahan utawi botên, alantaran tiyang sanès utawi mêdal saking kawula piyambak.
Kawula asupata, salêbêtipun kawula anglampahi dados presidhèning (liding) rad nagari, kawula botên badhe nindakakên punapa-punapa ingkang sarana mawi nampèni kasagahan utawi pawèwèh saking sadhengaha, lantaran tiyang sanès utawi kawula tampèni piyambak.
Kawula asupata badhe sêtyatuhu saha sumungkêm ing Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan.
Kawula asupata, badhe nglampahi wajib kawula kalayan eklasing manah suci, sagaduging manah kawula, kawula badhe nindakakên tuwin ngunjukakên panimbang sarta rêmbag pamrayogi, murih indhaking karaharjanipun karaton dalêm Surakarta.
Kawula asupata, temên-têmên angèstokakên sadaya undhang tuwin pranatan ingkang tumindak ing karaton dalêm Surakarta, sarta tumrap ing samukawis bab, kawula tansah badhe anindakakên kados punapa lêrêsipun presidhèning (liding) rad nagari ingkang utami sarta suci manahipun.
KanulaKawula. asupata, badhe angêkêr samukawis ingkang kabêkta saking nalaripun, utawi kadhawuhakên kêdah winadi.
Para liding rad nagara kang sawuse lèrèn, ingsun karsakake dadi lid manèh, iku iya ingsun sumpah manèh.
Sakèhing wragad kang kagawa saka adêging rad nagara, iku pêpatih ingsun sabên taun kudu anglêbokake ing rêrantaman lêbu-wêtune kagungan
layang pranatan ingsun iki, ingsun tamtokake ing tanggal sapisan Januari, taun sèwu sangang atus sangalas.
Dhawuhing pangandika dalêm, ing dintên Sênèn, tanggal kaping 23 wulan Dulkijah ing taun Be angkaning warsa 1848.
Prajangjianipun para nata ing Indhiya Nèdêrlan punika ingkang ngarang para residhèn ingkang ambawahakên wawêngkon karajan ngriku, mawi dipun suwunakên idi dhatêng ingkang wicaksana gupêrnur jendral. Manawi sampun kaidèn, lajêng katawèkakên dhatêng ingkang kawogan, sasampunipun dipun tapak-astani panjênêngan nata, kasaksèn para agêng sarta residhèn, manawi tumrap ing tanah Jawi adatipun: patih, bupati
satunggal minôngka simpênanipun nata ingkang damêl prajangjian, satunggal kasimpên tuwan residhèn, satunggalipun katur dhatêng paduka gupêrnur jendral, tatêdhakanipun lajêng katur ministêr jajahan ing nagari Walandi. Miturut wêwaton tatanan Indhiya Nèdêrlan enggal (Indische Staatsinrichting) bab kaping 34 adêg-adêg 3 namtokakên gupêrnur jendral mratelakna dhatêng rad kawula (Volksraad) sadaya prajangjian ingkang kadamêl kalihan para ratu utawi para bôngsa (Inlandsche vorsten en volkeren) samantên wau manawi kagalih botên badhe andamêl ribêtipun Indhiya Nèdêrlan.
Sasampunipun tatêdhakan wau dhawah ministêr, ministêr lajêng ngunjuki wuninga ing sri maharaja, amargi miturut Grondwet (wêwaton baku) bab kaping 60 adêg-adêg 1 sri maharaja punika
ing pratelan dalêm taunan, kados ingkang katêtêpakên ing wêwaton baku wau ugi bab kaping 60 adêg-adêg 3 sarta bab kaping 34 adêg-adêg 2 ing wêwaton
Wontênipun Staten Generaal manawi parlu prajangjian wau karêmbag limrahipun botên karêmbag, amargi sampun dipun pitadosakên para narapraja ingkang kawogan ing Indhiya ngriki, dene ungêl-ungêlanipun prajangjian wau sanadyan botên
Punapa ta sababipun dene kita tiyang Surakarta, botên nate nyumêrêpi prajangjianipun ratu pêpundhèn kita piyambak? Makatên punika botên kita tiyang Surakarta kemawon, limrahipun para têtiyang siti pancèn inggih botên sami nyumêrêpi, dene sababipun:
1. Prajangjian punika limrahipun kraton-kraton kangge wados.§ Mila kala alitan kula wontên abdi dalêm ingkang gadhah turunan prajangjian, punika botên amung kangge wados kemawon, malah dipun pundhi-pundhi pinindha jimat. Sarêng
wau lajêng kaaturakên dhatêng ingkang wajib sanalika ugi. Red.
2. Awit saking kita botên maos sêrat pawartos Walandi, ingkang adatipun ngêwrat sakathahing prajangjian ingkang sampun kasiyarakên dening Staten Generaal.
3. Awit saking kita botên maos pèngêtanipun parêpatan Staten Generaal. Dados saupami wontên salah satunggalipun têtiyang Jawi ingkang ajêg maos sêrat pawartos Walandi, agêngipun lêngganan pèngêtanipun parêpatan Staten Generaal sampun tamtu sagêd sumêrêp sadaya rêmbag-rêmbagipun ing ngriku, kalêbêt suraosing prajangjian-prajangjianipun para ratu ing Indhiya ngriki, kajawi punika
wontên malih sêrat ingkang ugi kenging kangge ngupadosi pamawasipun gupêrmèn Indhiya tumrapipun siti wutah rah kita, kawastanan: Koloniaal Verslag inggih punika plapuranipun taunan gupêrnur jendral, dhatêng ministêr jajahan tumrap pangastanipun pusaranipun praja ing Indhiya ngriki, nanging sêrat wau sasumêrêp kula botên nate ngêwrat prajangjian, namung bab kawontênan kados ta upaminipun ing Surakarta: surutipun panjênêngan dalêm nata, Kangjêng Gusti Mangkunagara, para putra dalêm, jumênêngan ratu, têtêpan sarta lerehan patih, kathah-kêdhikipun kadurjanan, kabêsmèn, ramening pakêmpalan-pakêmpalan, kendhangipun para agêng utawi para panuntun lan
punika warni kalih, satunggal prajangjian jumênêngan, satunggalipun prajangjian sanès-
siti Banyumas, Blora, Kêdhiri, lan sanès-sanèsipun (P.B. VII) masrahakên kajêng jati tuwin sanggêm botên ngingah prajurit langkungipun saking tiyang 1000. (P.B. IV) lan sasaminipun, wondene prajangjian jumênêngan punika adatipun ugi warni kalih, satunggal ngajêngakên jumênêng, limrahipun winastan politiek contract isinipun sêsanggêman warni-warni, satunggalipun kaasmanan wêktu jumênêng nata, limrahipun winastan acte van verband isinipun namung nyanggêmi jumênêng kalihan ngadil, ngajêngakên dagang sarta têtanèn lan sasaminipun, wiwit rumiyin dumugi sapunika sarta ing pundi-pundi ungêlipun mèh sami kemawon, dados gampilanipun acte van verband punika namung prasasat sarat kemawon, ingkang nama baku polietiek contract.
Miturut kawontênan kasêbut nginggil, bokmanawi botên susah kapratelakakên malih bilih têbanipun prajangjian-prajangjian wau wiyar sangêt, amargi kajawi prajangjian ingkang dipun asmani dening ratu ing wêktu samangke taksih jumênêng,
prajangjianipun para ratu ingkang rumiyin-rumiyin taksih gêsang, ewadene sadaya punika mêksa dèrèng sagêd mêngku sadaya kawontênan, dados têgêsipun mligi prajangjian punika dèrèng sagêd anyukani waton agêng aliting wawênangipun nata ingkang ngasmani prajangjian wau, amargi sajawinipun prajangjian punika kathah sangêt rêmbag-rêmbag utawi sêsanggêman-sêsanggêman, ingkang dumadosipun namung sarana sêrat utawi ijêman. Punapadene mêwahi, ngowahi utawi nyuwak sêsanggêman ingkang sampun kalêbêt ing prajangjian, kados ta: bab wontênipun pèlpulisi, wontênipun tatanan bab kawula (onder hoorigheden) punika namung sarana sêratan, wontênipun paduka residhèn lastantun songsongan, tuwin kapêthuk kreta manawi sowan
badhe nyumêrêpi sapintên jêmbaring wawênangipun para karajan Jawi punika, botên rampung maligi sumêrêp prajangjian kemawon, nanging ugi kêdah sumêrêp lêlampahan sanès-sanèsipun, punapadene mangrêtos dhatêng kawruh pangulahing pangrèh praja (staatsrecht) amargi punika kawruh ingkang nyariyosakên warni-warnining wajib wawênanging praja lan sasaminipun, awêwaton kawruh umum ing sadonya. Kas.
Pêthikan Saking Staatsblad 1926 No. 139-140
Tiyang ingkang nglairakên pikiranipun kalayan kamaha sarana ngangge têtêmbungan, ngangge sêratan utawi sarana kapêtha ing gambar, sanadyan suraos utawi kajêngipun botên patosa mêlok (samar) utawi ngangge têmbung pasêmon, ingkang gadhah kajêng mêmuji utawi anuwuhakên
ing Indiya Nèdêrlan, kaukum kunjara lami-laminipun 6 taun utawi kadhêndha kathah-kathahipun f 300,-
Tiyang ingkang anggiyarakên sêrat utawi gambar, anêdah-nêdahakên utawi anèmplèk-nèmplèkakên ing panggenan ingkang umum supados suraosipun utawi kajêngipun sagêda sumêbar, utawi sumêbaripun wau sagêda langkung wiyar, sanadyan suraos utawi kajêngipun sêrat utawi gambar wau botên patosa mêlok (samar) utawi ngangge têmbung pasêmon, ingkang gadhah kajêng amêmuji utawi anuwuhakên napsu kangge angribêdi tata-têntrêm utawi angrêbahakên punapadene anglawan paprentahan ing Nèdêrlan, utawi ing Indhiya Nèdêrlan, kaukum kunjara lami-laminipun 5 taun, utawi kadhêndha kathah-kathahipun f 300,-
Kula sampun maos andharanipun sadhèrèk Andaga, kawrat wontên Narpawandawa ôngka 8 taun punika, suraos mundhut ramening rêmbag bab têtêngêr tandhanipun santana dalêm, inggih punika insinyê
sapiturutipun, parlunipun supados manawi kenging prakawis botên angèl urusanipun anggèning kalêbêt wicalaning santana dalêm, pamanggih kula inggih wontên prayoginipun, ananging kula kuwatos ambokmanawi rèbyègipun panata badhe kirang sumbut akalihan paedah utawi kanggenipun, pintên cacahipun para santana dalêm,§ Rèwèl! Pamanggih panjênêngan kapanjangna rumiyin. Samubarang panggalihan punika ingkang dipun galih kathahipun, agêngipun. Santana dalêm saya dangu saya kathah, samangke canggah dalêm kaping II taksih wontên kasusul dumugi kaping II sapunika sampun kagungan buyut. sawontênipun pranatan kados makatên lajêng sami ribut mujudakên insinyê sataun kalih taun bosên, lajêng kasinggahakên malêbêt ing simpênan§ Anggèn panjênêngan ngulur ngantos anggumujêngakên. Awit saking sampun kagungan panggalih makatên, punapa botên sagêd ngicali. Kauningana, risaking tiyang inggih manawi katrajang ama bosênan punika. sataun
kalih taun lajêng kasupèn, wêkasan ical jalaran katungkul anggènipun ambujêng panggêsangan, botên niyat anggege utawi andhandhang kenging
ingkang rumaos kirang sae panggêsanganipun, pancèn niyat mêndhêm kula supados botên angregoni manahipun, tamtu insinyê lajêng dhapur dados ribêd agêng ingatasipun pangupaboganipun para santana dalêm ingkang niyat mêndhêm kula utawi kaplêsit apês§ Rêribêt agêng kadospundi, insinyê kenging dipun gembol wontên kanthongan sêtagèn. ing môngka dèrèng wontên undhang-undhangingunundhang-undhangipun. panjênêngan dalêm nata kêdah paring pangayoman panggêsanganipun para santana dalêm§ Lêrês, pancèn dèrèng wontên dhawuh undhang-undhang ingkang namtokakên, panjênêngan dalêm nata kawajiban angayomi panggêsanganipun santana dalêm. punapadene dèrèng wontên anggêr-anggêr ingkang mêmalangi dhumatêng tiyang mêndhêm kula, sok ugi botên makèwêdi dhumatêng lastarining tata-têntrêm. Awit saking punika dados kula dèrèng patos anyondhongi dhatêng badhe wontênipun insinyê kangge tôndha sahing santana dalêm, dene saking pamanggih kula ingkang kaping kalih sapunika ingkang sayogi anggalih rumiyin prayoginipun tatanan tumindakipun ênggèn lêlêrês utawi pangadilan ingkang anggarap prakawisipun para santana dalêm, anggèning sariranipun manawi manggih aral kenging prakawis bingah dipun adili dening panjênêngan nata Jawi piyambak. Jalaran rumaos badhe angsal pangaji-aji tuwin adil ingkang mulya langkung saking sasaminipun tiyang Jawi ingkang sanès santana dalêm§ Prayogining tatanan upaminipun kadospundi. Red. sagêda karaton dalêm katingal, inggih sagêd damêl tatanan ingkang mêmêt sae adamêl pamarêmipun para ingkang kataman. Ananging punika sanès
nata, nata ingkang ambêg ngadil utawi jêjêg adilipun, agêng ganjaranipun, wusana sumôngga. Pun Ganthol.
Dhawuh marang para bupati sarta wadana, awit saka prasabêne wadananing putra santana dalêm kiwa tengên, kaparênging karsa dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang
iki kapacak ing kabar paprentahan supaya para abdi dalêm padha sumurup sarta ngèstokake
Awit saking sêratipun pêpatih dalêm, katitimasan kaping 19 Mèi 1924, ôngka 895/IV A/3, sarèhning suraosipun dhawuh undhang-undhang nagari katitimasan kaping 30 Jumadilawal Jimakir 1834 utawi kaping 12 Agustus 1904 ôngka 202 para santana dalêm ingkang botên ngampil pikukuh manawi wontên parlunipun badhe botên kaanggêp santana dalêm, amila para santana dalêm ingkang dèrèng sami ngampil pikukuh sarta ingkang pikukuhipun ical risak sasaminipun, tumuntêna gadhah atur nyuwun pikukuh kalihan katrangan ingkang têrang, sarta lajêng kasimpêna ingkang prayogi, supados ing sawanci-wanci wontên parlunipun, botên katêtêpakên sanès santana dalêm.
Kasêrat tanggal kaping 17 Sawal Be 1854.
Pangandikanipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, Wontên Parêpatan Rad Kawula 18 Juni 1926.
Sanajan kula sampun bingah ngraosakên ewahing tandukipun parentah, ewadene kula sangêt ngungun, dene dumugi sapriki niyat nêdya nyambut damêl sêsarêngan wau têka dèrèng dipun wujudi, tandhanipun dèrèng wontên wakiling parentah Jawi ingkang katêtêpakên dados warganing panitya, ingkang kêdah nyinau prakawis punika. Ing ngriku wontên saenipun kalih prakawis, punika mêsthi langkung awrat manawi katandhing kalihan kawratanipun parentah badhe nindakakên bab punika, ingkang ugi kasêbut ing wangsulaning parentah. Mênggah kasaenan kalih prakawis wau inggih punika:
1. Panitya wau badhe kathah paedahipun, bilih wiwit mulabukanipun pisan, nalika ngrêmbag sadaya kawrataning pranatan, tumuntên angsal swara saking golongan parentah Jawi, sabab punika sampun paham kawontênanipun, tinimbang rancangan ingkang sampun têtêp, ingkang sampun karêmbag matêng sawêg katêdhakakên pamanggih dhatêng parentah Jawi, rak langkung prayogi dadakan wiwit pandamêlipun pisan angsal rêmbag saking ngriku.
2. Manawi salêbêting panitya wau wontên warganipun saking parentah Jawi, parentah Jawi anggènipun nimbang rancanganing pranatan mêsthi sanès sangêt tinimbang tampi rancangan ingkang sampun rampung saking golongan sanès.
Sadaya sami ngakêni bilih parentah langkung kathah priyantunipun ingkang sagêd ngrêmbag lan mranata prakawis ingkang gawat-gawat kados bab punika, langkung kathah tinimbang priyantunipun parentah Jawi, ananging malah sabab ingkang makatên wau ingkang anjalari prêlunipun, manawi sawatawis priyantun saking parentah Jawi sami dados warganing panitya, supados sagêda tumut sinau lan mangêrtos, pundi nalar ingkang gawat-gawat, lan kadospundi rêmbag-rêmbagipun ingkang wusananipun sagêd dumugi putusan ingkang têtêp. Manawi botên makatên prakawis ingkang angèl tuwin gawatipun samantên punika mêsthi badhe nuwuhakên sêling-sêrêp tumrap para paramparanipun parentah Jawi.
Samangke kula badhe ngrêmbag kawrataning parentah anglêksanani panuwun kados pamanggih kula punika, kados ingkang kacêtha ing sêrat wangsulanipun, makatên: wakil satunggal tumrap sadaya paprentahanipun para ratu tiyang siti, ingkang kawontênanipun sami beda-beda sangêt punika tanpa têgês (tanpa pedah).
Minôngka wangsulanipun kawratan nginggil punika kula ngaturakên usul makatên:
Panitya punika warganipun 9, pangraos kula kêkathahên kangge nindakakên pandamêlanipun sarana parêpatan. Môngka warganipun sumêbar sangêt, sagêdipun parêpatan kêdah lêt sawatawis lami, ing sasêla-sêlanipun kêdah wontên panitya alit-alit, utawi bangsanipun punika. Sapunika warga saking parentah Acih saking Sumatra Wetan 1, saking Borneo 2 (wetan 1, kilèn 1), saking Sêlèbês 2 (kidul 1, lèr 1), tanah Jawi 2 (Sala 1, Ngayogya 1), dados manawi makatên inggih nyata sangêt beda-bedaning kawontênan, amila upami kaewahana dhapukanipun inggih botên badhe beda. Ing ngriku warga 9 rak sami kemawon kalihan warga 17, sami dene sagêd pakêmpalan. Warga panitya sawatawis miturut dhapukan sapunika, ingkang botên sami nglampahi piyambak sadaya lêlampahan ing paprentahan raja tiyang siti, sanajan kawruhipun bab punika inggil, mêsthi badhe angsal pitakenan ingkang botên kenging dipun selaki. Prakawis têbihipun para warga wau botên pêrlu dados kawratan. Makatên ugi upami gupêrnur Sumatra Wetan, utawi Sêlèbês dhatêng kêmpalan piyambak, punika sami kemawon kalihan manawi dhatêngipun wau ambêkta wakil saking parentah tiyang siti ngriku. Borneo lajêng badhe angsal wakil ingkang sapunika babarpisan dèrèng wontên. Tumrap ing Sêlèbês sagêd mêndhêt wakil salah satunggal ingkang wontên ngriki. Tumrap parentah Jawi babarpisan tanpa pakèwêd. Warga wolu ingkang kula usulakên punika wontên ing parêpatan sagêd ugi namung sami tumut-tumut (passief) botên sami ngêdalakên nalar piyambak, ewasamantên tumraping para warga wau, utawi tumraping panitya badhe agêng paedahipun, makatên ugi badhe agêng sangêt paedahipun tumrapipun parentah agêng. Saenipun tigang prakawis:
1. Sadaya karibêdan ingkang saya dangu saya badhe mindhak lan gampil kaprananipun, manawi lampah kados pamrayogi kula wau badhe angsal putusan ingkang makatên.
2. Paprentahaning para ratu tiyang siti lajêng sagêd ambiyantu nyambut damêl sêsarêngan.
3. Manawi panityanipun kadhapuk kados usul kula punika, parentah ngakêni, bilih prakawis sèlèhing tiyang guprêmenan ing krajanipun ratu tiyang siti punika botên namung prakawisipun guprêmèn, ugi dados urusan kabêtahanipun para ratu wau. Manawi makatên para ratu wau mêsthi badhe pulih piandêlipun.
pamanggihipun rêdhaksi sêrat wau pantês dados waosanipun para prayagung kakung putri, awit pangikêtipun ukara prasaja, prênesanipun kalêbêt alus, saya tumrap para ingkang sami rêmên nyinau nyêkarakên, prayogi maos sêrat wau, botên langkung rêdhaksi Narpawandawa matur nuwun.
Rahayu wong kang ngèstokake sarta ngabêkti ing Allah, kaya upamane marang bapa.
Sih kamurahane Gusti Allah angluwihi, mulane padha trêsnaa ing Allah ing sajroning kamuktèn lan kasusahan.
ITSNA	Injih Ki Ageng.. matur nuwun sanget
Ellyas Pical (miyos ing Saparua, Ambon, 24 Maret 1960) punika petinju asal Indonésia ingkang dados jawara donya pisanan saking Indonésia.
Jawara Donya Sing Kalalèkaké", Indosiar, 17 Agustus 2005
(id) "Ellyas Pical Mlebet Pakunjaran", Bola, 13 Juli 2005
donya IndonésiaKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Sak duwure gunung ana dengkul…Sak duwure dengkul ana gundul…Sak duwure gundul ana sing Maha Luhur…(
nandur munthulnek udan, enake… ngopo hayoo..? manuk manyar mabure ngidul,,,,,manten anyar enake mabure ngidul,,,,,
x86 utawa 80x86 iku jeneng umumé arsitèktur mikroprosèsor, dikembangaké lan digawé karo Intel. Arsitèktur x86 saiki ndominasi komputer desktop, komputer portabel, lan pasar sèrver sederhana.
Arsitèktur iki dikenal nganggo jeneng x86 amarga prosèsor-prosèsor awal kulawarga arsitèktur iki nganggo nomor modèl sing diakhiri angka "86": prosèsor 8086, 80186, 80286, lan 486. Amarga nomor boten saged didadèkaké mèrek dagang, Intel akhiré nganggo kata Pentium kanggo merek dagang prosèsor generasi kalima.
dhatêng sarengat. Saking karsanipun nêgari patrap ing
wasita jati, e manungsa sesa-sesa, mungguh ing jamaning pati, ing reh pêpuntoning tekad,
wejangan ngelmu kasampurnan (SASTRO HARJENDRO).
BAB 3 KENDeL aturipun syang panditha maulolana ngali syamsudien,sang prabu joyoboyo lajeng winisik jatining gesang.Ing mriku syang aji joyoboyo sak langkungsuko hanarimo .Rumaos menawi sampun tetep kamanungsanipun ing bathos ngesthi wuwulanging guru.Ing tembe saged dados sor soraning kekarahan tekenipun sang pandhito rojo wau.Lajeng haminto keparingono seserapan KAWONTENANIPUN JONGKO.Ing naliko semanten syeh maolana ngalisyamsudien lajeng hanggelar kitabipun MUSAROR(JONGKO WIWITIPUN TANAH JAWI KAISENAN MANUNGSO SEPISAN NGANTOS DUMUGI JAGAD PRALOYO). Ingkang rumiyin kawastanan zaman KALI HISWORO tegesipun zamaninggil/luhur.Ing salebetipun jaman kali hisworo wau umuripun
tahun SURYO.Dene menawi tahun CONDRO 103 WARSO.Kadhos ing ngandap puniko: -JAMAN KOLO ROGO tegesipun jaman kesakitan.Awit tiyang jawi sami anandhang sakit amargi sami kateluh ing seluman dados tanah jawi saweg umur 100 tahun. -JAMAN KOLO KUKILO tegesipun jaman peksi awit dereng wonten coro taksih kados peksi kemawon umuripun tanahjawi 200tahun. -JAMAN KOLO DWORO tegesipun jaman pelawangan awit tiyang jawi taksih awas awas amargi taksih kacelakan dewonipun.Tanah jawi umur 300tahun. -JAMAN KOLO TIRTO tegesipun jaman Banyu dene wekdal puniko tanah jawi wiwit wonten banjir ageng karyo keleming daratan.Tanah jawi umur 400tahun. -jaman kolo driyo tegese jaman kemokalan dene ing wiwit puniko ing tanah jawi sami hangudi ingkang gaib gaib.Tanah jawi umur 500tahun. -jaman KOLO DROTO tegesipun jaman kerusuhan.Dene wiwit puniko poro noto tanah jawi angen jajahing mengsah hanjembaraken bawah tuwin polatan.Tanah jawi umur 600tahun. -jaman KOLO PURWO.Tegesipun jaman wiwitan dene tiang jawi wiwit
Raja, amargi dados tĕtunggul tuwin dados baboning Sĕrat cariyos Jawi) (
putra Sang Hyang Wisnu. 3 No. (Sĕrat Rukmawati.sadhĕngaha ingkang nĕdha
panganggitipun anuju ing taun Suryasangkala 853. putra Sang Hyang Anantaboga.
watawis dangu. talatahipun nagarai Ngayodya. Sang Hyang Jagadnata lumajĕng. nanging Rĕsi Anggira adrĕng badhé pari-pĕksa. Kala semantĕn nuju dhatĕng kanugrahanipun Rĕsi Anggira katĕdhakan Sang Hyang Jagadnata. bubukanipun makatĕn: „Kala ing kina Rĕsi Anggira punika tatapa sangkaning raré ngantos sĕpuh. Sarĕng mèh kacandhak. 3 No.' Ing ngrika wontĕn
aturipun Dèwi Rukmawati: 'Kakang Prabu. lajĕng binujĕng. mugi kasĕmbadanana ing panuwun-amba. menawi anggĕpok utamangganing dumadi ingkang amba grayang sirahipun wau. nanging wontĕn sarananipun. panggénanipun sarana dumunung wontĕn sabrang ing wana Madura tanah Hindi. Rĕsi Anggira
Jumantara Vol. Sarèhning tĕdhakipun Sang Hyang Jagadnata botĕn wontĕn ingkang ndhèrèkakĕn. sagĕda lajĕng dados awu sami sanalika.‟ Sang Hyang Jagadnata botĕn amarĕngi. sampun rinilan déning Sang Hyang Wisésa. mĕnggah ingkang dados karsa paduka angudi wĕkasing tumuwuh ambabarakĕn wiji punika. Pangandikanipun Sang Hyang Jagad-nata: „Heh Anggira sutaning Sakru. apa kang dadi sĕdyanira ing mĕngko sayĕkti sun-turuti‟ Aturing Rĕsi Anggira: „Dhuh Pukulun Kang Binathara Ing Jagad. sarèhning sampun kasĕmbadan ing sapanuwun amba.‟ Sang Hyang Jagadnata angandika: „Lah iya ingsun wus anĕmbadani. kawula kamipurun anunuwun tandha. Sang Hyang Jagadnata lajĕng muksa. rama paduka Sang Hyang Wisnu tumurun mimindha pawèstri langkung éndah ing warni. Èpèk-èpèk amba kalih pisan punika kaparingan kamayan tiksna. Déné dados awu.
ing nalika punika ingkang jumĕnĕng nata ajujuluk Prabu Dhasarata. Rĕsi Anggira botĕn darana Dèwi Anggarini lajĕng rinarurum ingarih-arih. sami sanalika wau Rĕsi Anggira lajĕng dados awu.. ratu limpad ing Sĕrat Wéddha. sarèhning Rĕsi Anggira mĕntas tapa lami. Saking déné srĕnging karsa. mandraguna sinĕkti. Dèwi
dhéwé. rama-paduka Sang Hyang Wisnu muksa. saking anggènipun mungkul ing katĕmĕnan sarta anĕtĕpi agami tigang prakawis.
dados awu. bubukanipun ing kina. supé bilih tanganipun kadunungan kamayan tiskna. putus dhatĕng kawajiban suci. kinèn adus karamas rumiyin. mèh anyamèni para maharsi.' Sasampunipun ngandika makatĕn. kĕkah ing adilipun. bijaksana. nagari ing Ayodya. Sira
Kathah ing-kang sami ngupados badhé kadamĕl sarananipun tiyang ig-kang sumĕdya angudi wĕkasing tumuwuh ambabarakĕn wiji. sayĕktiné ing mĕngko sira aran Maharsi
Jumantara Vol.sarĕng aningali langkung kasmaran. lajĕng pitakèn namanipun. awit sira wujud awu. 3 No. sumanggèng karsa. Punika kakang Prabu. tĕrahipun Ikswaku. Rĕsi Anggira langkung suka lajĕng dhatĕng ing lèpèn sumĕdya adus karamas. kinèdhĕpan samaning tumuwuh..
sarta botĕn saged kawon pĕrang.Kautaman tuwin kaluhuranipun sang nata misuwur ing jagad titiga. tani-tani sarta bĕkti-bĕkti ing
kewajiban suci. bijaksana. tajam penglihatannya. ( . putus dhatĕng wajib pangĕrèhing praja. sami limpad ing kawruh wéddha. Para nayakanipun sang Prabu cacahipun wowolu. botĕn wontĕn tiyang awon warninipun.
ingkang sampun misuwur ing kautamanipun. raja yang (telah) ahli dalam Sĕrat Wéddha dan Sĕrat Wéddhangga. botĕn wontĕn tiyang kĕsèd. sarwi agaganda amrik arum. kuasa menahan hawa nafsunya. botĕn wonten tiyang ingkang tanpa aji. botĕn wontĕn tiyang ingkang botĕn nĕtĕpi wajibing ngagĕsang. Tiyangipun èstri sami éndah-éndahing warni. bijaksana.1 Tahun 2012
. Raja (yang bersifat) pendeta. nagari di Ayodya. botĕn wontĕn tiyang bodho..
wontĕn tiyang ingkang manganggé lungsĕd. Botĕn wontĕn tiyang ingkang awon griyanipun. botĕn wontĕn tiyang cĕlak umuripun. prasasat sami akaliyan para déwa. Mumpuni
dewa. Ing kitha wau titiyangipun sami bĕgja. disegani oleh sesama makhluk. Sawarninipun tiyang sami busana adi-adi ingkang rinĕngga ing kancana sosotya nawarĕtna. botĕn wontĕn tiyang ingkang alit manahipun.. botĕn wontĕn tiyang murtad. Botĕn wontĕn tiyang sakĕdhik anakipun.
Ingkang dados pangagĕng tumandang pangruktining sidhĕkah Rĕsi Srĕngga. Prabu Dhasarata dhawuh angawiti pakurmataning sidhĕkah nĕtĕpi ingkang kasĕbut ing
mustika. barang pèni raja pèni. mugi kaparĕnga amaringi putra dhatĕng Prabu Dhasarata saha mugi andhawuhna dhatĕng Bathara Wisnu. 1994: 14-18). sami matur dhatĕng Bathara Prayapati.. Sarĕng para déwa aningali sidhĕkahipun Prabu Dhasarata ingkang
Ranggawarsita. Wujudipun sidhĕkah. Sang Hyang Jagadnata ingkang ugi sinĕbut
Kalanipun Prabu Dhasarata anggĕlarakĕn sidhĕkah. Bathara Wisnu
ugi kapundhut.. 3 No. Prabu Dhasarata. jamur katingal amaya-maya kados musthika.
Jumantara Vol. Payasa ingkang kapundhut Prabu Dhasarata. para brahmana sapanunggilanipun. ing Malawa. Sarĕng Prabu Basurata.ratuning danawa ingkang nama Rahwana. angrisak samining tumuwuh. Prabu Basurata akaliyan Prabu Dhasarata tuwin para ratu sami anĕdhaki panggènanipun Jamur-dipa.. sasampunipun anampèni pandumaning sidhĕkah. andhĕku sumĕmbah ing Sang Hyang Wisnu. Naréndra ing Mantili. lajĕng sami bibaran. Bathara Pryapati amarĕngi panuwun wau. agawé undhaking kautaman lan kamulyan‟. ingkang sakalangkung kumalungkung dados gĕgĕlahing bumi. Prabu Dhasarata anyĕlaki. sira ingsun wĕnangaké ngalap Payasa kang dumunung ing Jamur-dipa iku. Sarawuhipun ing Ayodya langkung sinuba-suba. Karsaning déwa angkĕripun Jamur-dipa dados cabar. Panganan iku kang dadi jalarané sira padha kasinungan suta. Ratu kalih lajĕng kondur dhatĕng pasanggrahan. Sang Hyang Wisnu muksa. Jamur-dipa dipun dum waradin dhatĕng para ratu. ing Prawa. Sasampunipun sidhĕkah. sami tumutur angurmati. Bathara Wisnu lajĕng amaringi "Payasa" kadunungakĕn sanginggiling jamur. kaki Prabu Basurata lan kaki Prabu Dhasarata. Banjur sira pangana lan somahira. Para ratu tuwin para rĕsi. Prabu Basurata kaaturan tĕdhak kampir dhatĕng Ayodya. lajĕng sami mundhut Payasa ingkang dumunung ing
Rukmawati. Lajĕng sami bidhalan saking palabuhan Prawa anitih baita. (Ranggawarsita. kanthi ratu ing Mantili.
panggalih déné kadumugĕn ingkang dados karsanipun. (Sĕrat Sutiknawyasa. Jejak cerita Rama (Rāma) dalam Sĕrat Sutiknawyasa tampak dari cerita yang disampaikan oleh Dhang Hyang Wiku
. kaétang ing tahun Candrasangkala amarĕngi 879. raja Ayodya. Prabu Dhasarata karsa tĕdhak cangkrama dhatĕng nuswa Jawi.
tiyang ingkang sami kasungkawan. Lajĕng jumĕnĕng nata malih wontĕn ing
berikut: "Kala Prabu Ramawijaya sinèrènan kaprabonipun ingkang rama Prabu Dasarata jumĕnĕng nata ing Ayudya. parandosipun botĕn amĕgĕng pangandika kajawi amung tansah amĕsu cipta salĕbĕting samadi kémawon. botĕn lami kalungsur ginantosan ingkang rayi anama Prabu Barata. Mila bĕbasanipun tiyang kadhatĕngan
sugih wadya bala sami sura sakti ing yuda. manawi Sang Hyang Jagad Pratingkah adamel apĕsipun ing titiyang ingkang sami sura sakti wau. sarĕng sawĕg yuswa wolung warsa lajĕng kasuwun dhatĕng
dewa. yèn Bathara Ramawijaya wau inggih panuksamaning Sang Hyang Wisnumurti. saèstunipun nadyan raréya ingkang taksih mudha punggung pisan.1 Tahun 2012
. putra Prabu Dasarata raja Ngayodya dari tanah Hindu. Menurutnya. manawi kados makatĕn pamanggihipun ing karsa paduka punika Pukulun. panjĕnĕngan paduka punika punapa supé cariyos lampahanipun Bathara Ramawijaya putranipun Prabu Dasarata ing Ngayodya tanah ing Indhu.
Sarotama. manawi Sang Hyang Wisésa ingkang adamĕl unggul sayĕkti botĕn sangsaya dènira hamisésa ing ama. dados kénging sinĕbut tilar kasantosaning galih supé dhatĕng kawasaning déwa. Prabu Gendrayana merasa ragu dan keberatan. kaliyan malih Pukulun.
Prabu Janaka langkung suka kalampahan kadhaupakĕn kaliyan Dèwi Sinta. Hadisuparto. 1981: 480-481). Bathara Ramawijaya kalampahan kabĕkta dhatĕng Bagawan Sutiksnayogi. manawi ing yuswanipun nalika numpĕs sagunging diyu ditya rĕksasa wil danawa murka kang wontĕn ing wukir Dhandhaka nguni inggih sawĕg yuswa wolung warsa. lampahipun saking nagari ing Ngayodya botĕn ambĕkta wadya bala aming kadhèrèkakĕn ingkang rayi satunggal anama Raden Laksmana Widagda. danawa wau balanipun Prabu Rawana Ngalĕngka. kala semantĕn sagunging para nata sèwu nagari botĕn wontĕn
Karyarujita dan Sastranaryatmo. botĕn antawis lami Bathara Ramawijaya wau kaliyan ingkang rayi bidhal saking patapaning pandhita lajĕng amĕdali sayĕmbara dhatĕng nagari ing Mantilidirja. dupi wontĕn ing margi kabégal déning pandhita langkung sakti mandra guna. panjĕnĕnganipun Prabu Janaka darbé atmaja pawèstri satunggal langkung ayu éndah warninipun. 3 No. Sang Ramaparasu wau karsaning Déwa lajĕng kasor déning Bathara Ramawijaya. sarĕng dumugi ing patapan raja putra kalih wau karsaning
Jumantara Vol. wasta Rĕsi Ramaparasu. sarĕng bidhal saking Mantili kadhèrèkakĕn para punggawa langkung kathah. inggih punika kang angawonakĕn Prabu Harjunasasra ing Mahèspati nguni. 848-853. dèntĕn sayĕmbaranipun Prabu Janaka nguni singa ingkang sagĕd amĕnthang langkap pusakanipun Prabu Janaka saèstu dados jatu kraminipun putra nata Dèwi Sinta wau. panuwunipun badhé kaabĕn kaliyan danawa ingkang sami angririsak dhatĕng patapaning para wiku. saèstunipun sĕpuh putra paduka Radèn Narayana punika (Sĕrat Prabu Gĕndrayana II.
ngantos dumuginipun nagari ing Yawastina kĕlĕm anjĕmblong dados samodra. (Sĕrat Purusangkara. Ng. wiyosipun punika cariyos lalampahanipun Prabu Purusangkara ing
mila kawula dados sénapati. ing Guwakiskĕndha. ingkang dados pangungunipun. saèstunipun kawula nguni èngĕt sadaya. dénya ambĕdhah nagari Ngalĕngka nguni.
Prabu Ramawijaya melawan Prabu Rawana. dèntĕn Sang Maharsi Mayangkara langkung panjang yuswanipun. rèhning nguni kawarti kawijilanipun saking nagari Guwakiskĕndha tanah Hindhu. dados sawadyanipun para ratu wanara sadaya sami umiring Bathara
Prabu Ramawijaya. amargi paman kawula ingkang anèm wasta Prabu Sugriwa punika. kaambil sraya déning Bathara Ramawijaya wau. Di
Sasampunipun makatĕn Prabu Jayapurusa andangu malih dhatĕng Sang Maharsi Mayangkara. dhatĕng nagari ing Ngalĕngka. Prabu
badhé angsal wĕwahing cariyos lalampahanipun Prabu Ramawijaya nguni.meluluskannya. malah kala sĕmantĕn kawula inggih kinarya sénapatining ayuda. kaliyan adhi kula nak-sanak sutanipun paman kawula ingkang sĕpuh wasta Prabu Subali. manawi lalampahanipun Bathara Ramawijaya Ngayudyapala anggènipun ambĕdhah nagari ing Nglĕngka nguni. Raja Alengka.1 Tahun 2012
. bokmanawi èngĕt ing cariyos lalampahanipun Prabu Ramawijaya ing Ngayudyapala.
kagancarĕna sadaya. ananging panuwun kula mugi kagancarĕna dalah lalampahanipun wontĕn ing margi sadaya.1 Tahun 2012
. salalampahanipun sampun sami kagancarakĕn sadaya. awit bokmanawi wontĕn wĕwahipun malih saking cariyosing brahmana kalih nguni. ingkang dados lalampahanipun Prabu Ramawijaya dènira ambĕdhah nagari Ngalĕngka wau. sampun ngantos wontĕn ingkang kalangkungan cariyosipun". milanipun manawi sang wiku karsa anyariyosakĕn lalampahanipun Prabu Ramawijaya. barangkali teringat cerita perjalanan hidup Prabu
berasal dari Guwakiskenda tanah Indu. miwiti mĕkasi. ngantos kaping kalih. (Kemudian Prabu
panganggitipun kaliyan ingkang saking cariyosing brahmana kalih nguni. saèstu badhé andadosakĕn sukaning manah kula. punika sami anyariyosakĕn ingkang dados lalampahanipun Prabu Ramawijaya nguni. amargi botĕn sumĕrĕp piyambak kados Sang Maharsi wau. ingkang rumiyin wasta Dhang Hyang Asuman ingkang kantun wasta Dhang Hyang Ilandhi. ananging pangraosing manah kula kados taksih kirang jangkĕping cariyosipun. kaliyan Prabu Kusia ing Ngayudyapala. lajĕng anyariyosakĕn kawiwitan saking nagarinipun Prabu Ramawijaya wontĕn ing Ngayudyapala. Ing ngriku Prabu Jayapurusa langkung suka galihipun. sakalangkung rĕmĕn kula. ngantos dumugi sédanipun ingkang putra Prabu Ramawijaya ingkang
hlm. “Kanjeng Susuhunan ing Gunung jati ing Cirebon. utawi parasat miwah jajampi utawi amewahi dadamelipun tiyang babad wana”. Bibit Suprapto.
saha amewahi ing wangunipun kakapaning kuda. utawi amewahi lagunipun ing gending. Susuhunan Majagung mengajarkan mengolah berbagai macam jenis masakan. kaliyan amewahi bangsa pepetangan lampahing dinten wulan tahun windu. utawi andamel garabah. saha adamel angger-anggeripun
kaliyan malih amiwiti damel dalan tiyang Jawi. kaliyan kemasan. memperbarui alat-alat pertanian. Kanjeng Susuhunan Drajat. amewahi donga hakaliyan mantra. Raja Pandhita ing Gresik amewahi ing polanipun ing sinjang. Kanjeng Susuhunan ing Giri adamel pranatanipun ing karaton Jawi.
Susuhunan ing Ngampel-denta handamel pranating agami Islam. kanggenipun ing tiyang Jawi.
tiyang ingkang karembat ing tiyang.73 Menurut Serat Walisana. Susuhunan ing Majagung amewahi wangunipun ing olah-
Reims ( /ˈriːmz/; utawi Rheims; French: [ʁɛ̃s]), inggih punika salah satunggaling kitha ing Prancis ingkang mlebet wewengkon administratif Champagne-Ardenne. Saking Kitha Paris tebihipun watawis 130 km utawi 80 mil sisih lèr wétan.[1]
Reims kalebet kitha seni lan sajarah ing Prancis ingkang sampun dipunakeni minangka Situs warisan donya UNESCO.[2] Kajawi punika Reims ugi misuwur minangka kitha sampanye lan tèkstil.[3] Sampanye lan tèkstil punika dados satunggaling kakiyatan ékonomi Reims.[3]
Reims dipunsebat dados salah satunggalipun kitha penting lan gadhah pangaribawa ingkang ageng tumrap sajarah Prancis.[3] Bab punika dipunsebabaken amargi Reims asring kanggé pahargyan (upacara) ingkang penting ing salebetipun sajarah monarki Prancis. Sampun langkung saking sedasa abad dangunipun Reims dipundadosaken kanggé jumenengan raja-raja Prancis. Kacathet wiwit saking Louis ingkang Saléh ing taun 816 M ngantos dumugi Charles X taun 1825 M dipunjumenengaken ing kitha punika. Awit saking punika Reims misuwur minangka Kitha
Miturut sajarah, Kitha Reims dipunjumenengaken déning Rémus, lan kalebet kitha ageng ing wekdal Kakaisaran Romawi.[1][5] Sadèrèngipun gadhah nami Reims, kitha punika dipunsebat Kitha Remi.[2] Déning Suku Celtik ingkang gesang ing Kitha Reims, kitha punika dipunsebat Kitha Remes.[5] Wonten ugi pamanggih bilih tembung Reims asalipun saking tembung Rèmes.[6] Bilih wekdal semanten kutha krajannipun Rèmes ing Kitha Durocorter, ingkang éwah dados Durocortorum ing mangsa Romawi.[6] Tembung Durocortorum asalipun saking tembung duroingkang tegesipun bèntèng ingkang arupi paredèn.[6]
Watawis taun 80 SM, kitha Reims dipunwangun Oppidum Rémus sasampunipun penaklukan Romawi.[5] Kitha punika ugi dipunwangun déning 260 kauskupan Reims.[5] Sadangunipun invasi ageng, wonten 407 uskup Reims dipun-pejahi déning Nicaise Vandal.[5]
Taun 459 M Reims dados punjering wewengkon Austrasia, ingkang mlebet ing wewengkon punika kados nagara Prancis, Jerman, Belgia, lan Walanda.[2] Taun 816 wonten jumenengan raja kapisanan Reims inggih punika Raja Louis ingkang Saleh.[7] Upacara ingkang dipunwontenaken ngantos gangsal jam punika dipuntindakaken ing Katedral Notre-Dame.[7] Sasampunipun pahargyan jumenengan purna, dipunlajengaken jamuan ing Istana Tau lan ziarah dhateng pasaréyanipun uskup Remi, ing Basilika.[7] Jumenengan raja ing Reims ingkang paling ageng punika nalika jumenenganipun Charles VII nalika tanggal 17 Juli 1429.[7] Wonten 33 gunggungipun raja Prancis ingkang jumenengan ing Kutha Reims, lan ingkang paling pungkasan punika [Charles X ing taun 1825.[7]
Wonten abad parotengah, Reims dados wewengkon ing Prancis ingkang makmur amargi prodhuksi tèkstil lan sampanye.[7] Raja Louis XIV marentahaken supados nambahi wiyaripun kebon anggur.[7]
Révolusi Indhustri ingkang ngrembaka ing Éropah ugi mengaruhi éwahipun tatanan Reims.[7] Kathah wewangunan dipunwangun nggantosaken wewangunan sadèrèngipun.[7] Maneka pepanggihan internasional ugi dipunwontenaken ing Kutha Reims ing kawitaning abad 20.[7] Salajengipun wonten Perang Donya I, nalika tanggal 4 September 1914, prajurit Jerman nyerang dhateng Reims.[7] Jerman ngupadi nguwaosi Reims kanthi cara ngepung lan ngebom ngantos tigang setengah taun.[7] Pangepungan dipunpungkasi kanthi risakipun 80 persèn kitha lan sédanipun 5.000 kurban perang.[7]
Tanggal 7 Mei 1945 sasampunipun Perang Donya II, utusan saking Jerman napakasmani wangsulipun wewengkon Reims dhateng Prancis.[8]
Reims dumunung ing Prancis Wétan, salèr-kilèn saking Merne lan kilènipun wewengkon Champagne-Ardenne.[9] Kitha punika ugi dumunung ing wewatesan antawisipun Prancis lan Jerman.[9] Kutha punika
saking Strasbourg.[9] Ing tingkat régional, Reims dumunung 25 km sisih lèr Kutha Troyes.[9] Reims mapan ing 49,258 drajat lintang lèr lan 4,031 drajat lintang wétan.[10] Kitha ingkang paling caket kaliyan Kitha Reims inggih punika: Tinqueux ingkang tebihipun 3,01 km, Saint-Brice-Courcelles tebihipun 3,29 km, Bétheny tebihipun 3,68 km,
tebihipun 5,02 km, Cernay-lès-Reims tebihipun 5,32 km, lan Thillois tebihipun 5,60 km.[10]
Reims dumunung ing sapinggiring cekungan sédhimèn ingkang jero.[11] Ing sisih kidul wonten Pagunungan Montagne ing Reims, ingkang dados sumbering Anggur paling saé kanggé ndamel sampanye, ing sisih lèr-kidul wonten Pagunungan St Thierry lan ing wétan wonten Gunung Berru.[11]
Iklim ing Reims punika teles kanthi iklim segara.[12] Hawa ing kitha punika asrep ing mangsa jawah salju lan garing menawi mangsa bentèr (panas).[12] Tingkat curah jawah saben taunipun kinten-kinten 604 mm/taun.[12] Nalika wekdal mangsa bentèr ing Éropah taun 2003, rekor témperaturipun 21,3 ° C ing tanggal 13 Agustus, lan maksimum témperatur punika 39,3 °C nalika 12 Agustus.[13] Digit ingkang kapisan ing tanggal 20 Agustus 2009 kanthi suhu 21,9 °C.[13] Ngengingi cathetan jawah, dipunasilaken data 69,2 Milimèter ing tanggal 4 Juli 2006.[13] Cathetan suhu ing wulan Juni kacathet 36,7 °C, ingkang dumados tanggal 28 Juni 2011.[13][14]
Wonten ing Kitha Reims ugi wonten stasiun cuaca (watawis 11 km saking Katedral Reims), dumunung ing sisih wétan-kidul lapangan udhara Prunay, Reims.[15] Stasiun Reims-Courcy (watasis 8 km saking Katedral), dumunung ing sisih lèr Reims caket kaliyan landhesan pacu saking pangkalan udhara.[15]
Tabel ing ngandhap nedahaken cacahing padunung Kitha Reims taun 1968-2007.[16]
Ngéngingi dhistribusi padunung jaler lan èstri miturut umur ing Kitha Reims dipunjlèntrèhaken ing ngandhap:[16]
Ngéngingi angka kalairan lan angka tilar donya ing Kitha Reims dipunjlèntrèhaken ing ngandhap:[16]
Reims punika kitha ingkang dipunwangun ing sapinggiring Prancis, dumunung ing Île-de-France, caket kaliyan nagara Belgia, Luksemburg lan Jerman.[17] Transportasi kapisan ing Reims dipundamel taun 1872, dipundamel kalih lajur margi, saking arah lèr-kidul lan wétan-kilèn.[18] Awit suksésipun damel margi punika saged nuwuhaken pambikaan margi-margi sanèsipun ing Kitha Reims.[18] Ananging, awit taun 1881 lan saterasipun, margi kalih lajur kalawau dipunwiyaraken malih dados sekawan lajur.[18] Panambahan punika dipunginakaken kanggé margi transportasi trèm turangga.[18]
Ing kawitanipun abad ka-20, ing Reims dipundamel ril kanggé trèm listrik.[18] Nalika Perang Donya Kapisan, margi trèm punika risak, lan jaringan transportasi kalawau dipunwangun malih ing taun 1920-an.[18] Bis pisanan wonten ing Kitha Reims nalika taun 1932, ingkang salajengipun saged ngirangi pangginaan trèm.[18] Trèm ingkang pungkasan dipunginakaken taun 1939.[18] Wekdal taun 1952, parusahaan transportasi éwah status dados Reims Perkotaan.[19] Jaringan transportasi dados ageng malih ing taun 1975 ing sadaya kitha ing
lan Reims.[19] Reims ugi wiwit ngginakaken bis lan modérnisasi jaringan.[19] Sasampunipun prakawis pangginaan trèm kapisan taun 1980 boten kasil, taun 2011 transportasi trèm dipunaktifaken malih ing Reims.[19] Panjang rute-nipun 11,2 km lan dipunjangkepi kanthi 23 stasiun.[19]
Wonten tigang stasiun ingkang wonten ing Kitha Reims.[20] Stasiun sepur ingkang utami punika stasiun paling sepuh.[20] Stasiun sepur kapisan dipunwangun taun 1877.[20] Sapunika dipunlayani TER Champagne-Ardenne lan TER Picardie.[21] Kitha tujuan sepur kados kitha:
ingkang mapan ing Kitha Bezannes.[21] Stasiun Reims dumunung sacaketing griya sakit Reims.[21] Stasiun ingkang kaping tiga stasiun D'Esperey Franchet, dipunbikak ing wulan Oktober 2009, béaya damel stasiun D'Esperey Franchet punika ngantos 3,2 yuta euro.[21]
Tanggal 30 Oktober 1908 Henri Farman, saking Biplan Voisin, ndamel rintisan trasnportasi udhara (dirgantara) saking kitha satunggal dhateng kitha sanèsipun, nyambungaken antawisipun kamp militér Reims Chalons-en-Champagne.[22] Ing abad ka-20 dipunwangun papan anggegana sipil kapisan ing Reims.[23] Papan anggegana punika dipuntutup tanggal 30 Juni 2006.[23] Reims taksih nggadhahi setunggal papan anggegana, inggih punika Papan Anggegana Prunay ingkang manggén ing sisih wétan-kidul Kitha Reims.[24]
Panerai).[25] Pambangunan kutha Reims dipunbahas ing Dhéwan Pangembangan Laladan Reims kanthi pambiyantu tigang perusahaan arsitèktur kasebat ing manéka warni prakawis (perencanaan kutha, ékonomi, griya, pendhidhikan, lan transportasi).[25] Parencanaan pembangunan Reims taun 2020 dipunrencanakaken badhé nambah wiyaripun margi lan papan-papan sanèsipun kados taman, kebon, lan gréja.[11]
Ngéngingi cacahipun griya ing Kitha Reims taun 2007 wonten 95.408, kapérang saking 88.421 griya utami, 957 griya cadhangan, lan 6.030 griya kothong.[26]
Apartemén: 74,4% kanggé rata-rata nasional agengipun 40,4%;[4]
Jinis-jinis akomodhasi: 3,3% kanggé rata-rata nasional 2,8%.[27]
Reims ugi dipunjangkepi kanthi 82 taman, 14 papan wisata.[4]
Amargi gadhah poténsi pariwisata, ing Kitha Reims kathah wangunan hotèl.[28] Kinten-kinten wonten 55 hotèl lan aréa parkir ing Kutha Reims.[28]
Reims nggadhahi manéka warni muséum.[29] Muséum paling sepuh punika Muséum Seni Beaux ing Reims ingkang dipundamel taun 1794.[29] Wangunan sanèsipun kados Gréja Saint-Denis dipunwangun taun 1908.[29] Biara punika taksih njagi manéka karya seni abad ka-15 ngantos abad ka-20.[29] Wonten ugi Muséum Seni ing Champagne-Ardenne ingkang nyimpen koléksi 600 karya seni lukisan, fotografi, gambar vidéo, lan sanès-sanèsipun.[30] Muséum Vergeur satunggalipun muséum sepuh ing Reims.[31] Muséum Vergeur nggadhahi koléksi awit abad ka-20, 50 koléksi lukisan karya Albert Durer, karya saking Asia abad ka-19 ingkang dipunkempalaken Hugues Krafft.[31]
Muséum Saint-Remi Reims, satunggalipun muséum ingkang nyimpen koléksi sejarah lan arkéologi saking Reims.[32] Muséum Saint-Remi ing Reims mapan caket kaliyan Katedral Reims.[33] Ing muséum Saint-Remi dipunsimpen koléksi tilaranipun Charles X.[33]
Ing taun 1991 Kitha Reims dipunpilih minangka kitha warisan donya déning UNESCO.[34] Bilih wangunan ing Reims ingkang mlebet warisan donya inggih punika:
Katedral Reims, satunggalipun karya arsitéktur Gothic ingkang dipunwangun ing abad-13.[34] Katedral punika misuwur amargi dipunanggé kanggé jumenengan raja-raja Prancis.[34] Ing katerdal punika wonten menara ingkang inggilipun 81 mèter lan wiyaripun 150 mèter.[4]
Istana Tau ing Reims, sadèrèngipun kanggé istana uskup agung.[34] Gedhung punika nggadhahi kolési reca ingkang taksih dipunjagi kanthi saé.[34]
Kitha Reims awit taun 1994 gadhah wangunan mligi dipunginakaken kanggé giyaran musik.[35] Wangunan punika ugi dipunginakaken kanggé sinau babagan musik, tari, lan téater.[35] Paling boten wonten 100 konsér ing saben taunipun.[35] Reims nggadhahi kalih wangunan auditorium kanthi 400 kursi ugi dipunjangkepi kanthi piranti akustik lan studiyo dansa.[35]
Ing Kitha Reims ugi wonten panggénan gedhung centre national de création musicale utawi gedhung musik nasional ingkang wiyaripun 500 m2.[36] Piranti musik ing wangunan punika kalebet salah satunggalipun piranti musik paling saé ing Prancis lan Éropah.[36] Tanggal 25 Februari 2005 ing Kutha Reims dipunwangun La Cartonnerie kanthi wiyar 4.000 m2.[37] Wangunan punika dipun-ginakaken kanggé giyaran musik kontemporér.[37] Ing La Cartonnerie saben taunipun dipungiyaraken manéka konsér ngantos 80 konsér musik (rock, hip-hop, éléktro, lan sanèsipun).[38]
Ing Kitha Reims wonten wangunan perpustakaan ingkang cacahipun wonten pitu lan mapan sacaketipun Katedral Reims.[39] Salah satunggalipun, Perpustakaan Jean-Falala ingkang dipunbikak 14 Mei 2003 nggadhahi wiyar 6500m² lan dipunbikak kanggé bebrayan umum.[39] Reims ugi gadhah Perpustakaan Carnegie, kalebet perpustakaan Kitha Reims ingkang dipunwangun kanggé panaliten.[40] Dipunwangun taun 1921 lan dipunresmékaken tanggal 10 Juni 1928 déning Présidhén Gaston Doumergue.[40]
Wangunan Opera House utawi Gedhung Opera Reims ingkang dipunwangun déning arsitèk Reims Alphonse Gosset lan dipunresmékaken ing taun 1873.[41] Sasampunipun risak ing wulan Septémber 1914 amargi Perang Donya I, wangunan punika dipunwangun malih taun 1931 kanthi dipunpandhégani arsitèk Mesh Sollier.[41] Gedhung Opera punika ngandhut seni wangunan gaya Art Deco khas saking Italia.[41]
Wonten wangunan punjering/pusat budaya Reims, inggih punika Gedhung Punjering Budaya Saint-Exupéry.[42] Gedhung awujud aula punika dipundamel kanggé partisipasi ing pangembangan budaya Reims.[42]
Reims gadhah prodhuk pinunjul saking wewengkon Ardenne.[62] Saking Ardenne dipunasilaken sampanye ingkang sampun misuwur lan kalebet sumbering ékonomi Reims.[62] Sanajan ing Reims namung wonten sakedhik kebon anggur, namung 50 hèktar kémawon.[62] Sampanye punika dipunékspor ing saben taunipun 80 yuta botol.[62] Déné parusahaan ingkang ngasilaken
lan Vranken-Pommery.[62] Ing Kitha Reims dipunwangun gedhung utawi lembaga mligi kanggé maméran prodhuk-prodhuk sampanye.[62] Déné jinisipun sampanye ingkang dipunasilaken punika sampanye warni abrit, pethak, lan warni sekar mawar.[63] Sampanye punika dipunékspor ing saben taunipun 80 yuta botol.[62]
Dhaharan khas (kulinér) sanèsipun punika sajinis roti ingkang nami biskuit Abrit-Eném saking Reims.[4] Roti punika dipundamel kapisanan ing taun 1691 déning tukang damel roti ing Reims.[63] Biskuit Abrit-Eném saking Reims dipundamel kanthi campuran vanili.[63] Sampun dados adat ing Reims dhaharan roti/biskuit punika dipundhahar kanthi cara dipuncemplungaken ing sampanye.[63] Roti tradisi Reims kathahipun dipunprodhuksi ing Griya Fossier ingkang mrodhuksi 50%.[64] Dhaharan khas Reims punika sampun dados tradisi awit abad parotengah.[65] Sanèsipun Biskuit Abrit-Eném ugi wonten Roti jaé.[66] Prodhuksi roti jaé ing Reims sampun wonten awit abad ka-16.[66] Ing wekdal semanten roti dipunprodhuksi piyambak-piyambak.[66] Roti Jaé misuwur ing taun 1783 ngangos gadhah jejuluk "roti paling kinurmatan".[66] Roti jaé dipundamel saking adhonan glepung gandum, madu, kayu manis, lan jaé.[66]
Arlington[67], Virginia, Amérika Serikat (2005).[68]
Jean-Baptiste Colbert (1619–1683), njabat mentri Prancis 1665-1683 ing pamaréntahan Raja Louis XIV.[69]
Kaca mawa cacad rujukanCacad CS1: invisible charactersKutha ing PrancisKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungCacad CS1: datesKaca mawa sitiran nganggo paramèter tanpa jenengKaca mawa cacad URLKaca mawa pranala barkas rusakArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Ponorogo. Pahargyan agung menggahipun para warga Paguyuban Ngambar Arum punika ugi bade dipun rawuhi Bapa H.
BALI WUTUH PURNA WALUYA JATIJamu Kunci Sirih (Kunci Suruh)
Kunci suruh yaiku jamu kang kondhang kanggo tamban keputihan (fluor albus) lan sari rapet ing masarakat. Jamu iki kalebu uga jamu gendong. Saliyané jamu kunci suruh, ana jamu liya kang kalebu jamu gendong yaiku jamu beras kencur, jamu kunir asem, jamu cabe puyang, jamu pahitan, jamu sinom, jamu kudu laos lan jamu uyup-uyup utawa gepyokan. Jamu kunci suruh iku kalebu ombè-ombènan obat tradisional Jawa kang turun-temurun saka jaman Majapahit.
ananging akeh uga tukang jamu kang gawené migunakaké :delima
Carané anggawe jamu yaiku :Bahan-bahan kang wis cumepak ditumbuk kasar nganggo lumpang karo alu wesi atawa watu (kabeh rimpang wis dirajangi sakdurunge)
banyu godogan disaring lan ditambah uyah, gula sak selerané.
godogan mau dienengke nganti adem, sakwisé kuwi disaring nganggo saringan.
Dal 1863, 10 Dhesèmbêr 1932, Taun VII
Rêgining kalawarti punika ing dalêm tigang wulan f 1.50, bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang
angluwihi sêsamèng tumitah / iku kang luwih lakune / luwih budine punjul / luwih suci luwih tyas wêning / luwih wêruh ing pilah / luwih kang
banyu / panasa dening dahana / nora mundur andêdêr nglakoni wajib / rampung tanpa sangsaya //
ewuh-aya pêprincèning urip / yèn ginêlar galur lir lar-laran / nglangut pêplês bacut bae / ing ngêndi pantogipun / toging ngêndon nora udani / tiwas
Garèng : Ayo, Truk, padha dibanjurake rêmbugane lagi dina Sabtu kang kapungkur. Kowe ngusulake supaya wong wadon diangkat dadi kumêndhan pèl pulisi, awit nèk wong wadon kirane ora pati dhêmên dialêm. Apa mêngkono umume wong wadon, kuwi êmbuh ora wêruh. Nanging nèk
nanging nèk aku muni: wah, rasane... rohmating Pangeran, gêdhening atine iya sagumuk têmênan. Utawa manèh yèn mêntas motongi klambi, aku banjur rasanan: E, kok rada nyikil gajah alias ambalêmbêng. Sanalika klambine iya banjur: wè... k, dadi sêjinah potong. Kosokbaline nèk banjur tak unèkake: Wadhuh, potongane kathik andhandhing kaya leo, hla, kuwi saka bungahe, nganti wis turu kêpati, aku mêksa isih dijaki mèsêm. Luwih-luwih, Truk, nèk wis pupuran, kok banjur tak aruh-aruhi: Wadhuh, le klimis, le alus, nganti lêmut mencok, bisa kêplèsèt. Lo, kuwi saka bungah lan gêdhening atine, nganti wis tau kalakon, pupure... pindhah nang raiku kabèh.
Petruk : Wiyah, anggonmu anggambar bakyu kuwi sajake kok le ga... lik. Nanging kirane sing kaya ngono kuwi iya mung bakyu dhewe, buktine adhimu Makne Kamprèt kae, wah kuwi nyang dialêm wis ora sondèl bangêt. Wong wis tau kalakon, lêlungan karo aku anggone dandan mung prasaja bae, kuwi banjur tak [ta...]
[...k] alêm: Wah, wong iya bojoku, ora prêlu macak gajah, dhasar sumèh polatane, nang ati iya tansah ngrêsêpake. Tak unèni mêngkono kuwi, wangsulane: Anjêlèhi, nanging wiwit kalasamono, sanadyan untune salarik... umat kabèh, anggêr tak parani iya... sumèh ajêgan.
mungguhing panêmuku, wong wadon kuwi kadhangkala malah sok luwih doyan dialêm katimbang wong lanang. Dadi saupama olèh pangkat dadi kumêndhan pèl pulisi, bokmanawa anggone golèk alêm iya ngluwih-ngluwihi katimbang wong lanang, dadi nèk gawe rêpotan nyang pandhuwur, ora kaya saiki: kala dintên anu pèl pulisi, kabantu dening pangrèh praja, sampun anyêpêng kapala rampog... nanging: kala dintên anu pèl pulisi piyambak, sampun anyêpêng kapala rampog. Hara, pambiyantune priyayi pangrèh praja rak malah diêpringake babarpisan. Dene unimu, sabab kumêndhane pèl pulisi wadon, sabanjure gawe rêpotan kêpriye-kêpriye, dara sêtèn mung bèn, bèn, bae, sabab mêlas, hla kuwi rak nèk dara sêtène wis ora mênggalih undhaking drajate, utawa: dara sêtèn karo jipro kumêndhan sêsobatane wis... pring padha pring. Nèk durung samono, kiraku kumêndhan pèl pulisi wadon kuwi malah gawe rèwèl.
Petruk : Cêkake kowe iya ora mupakat manèh, ta. Jarene cocog saupama wong wadon didadèkake pulisi, barêng aku ngarani pangkat pulisi rupa-rupa, ora ana siji-sijia sing dimathuki. Hla, pangkat kapulisèn sing kêpriye, sing ayage mathuk kanggo wong wadon. O, iya, iya, wis nyandhak aku saikine, cêkake pancèn iya ora ana pangkat pulisi sing srêg bangêt saupama ditindakake wong wadon
wadine, kudu micara, kudu bisa manjing ajur-ajèr, lan sapiturute. Ing môngka kuwi kabèh wis dadi wêwatêkan utawa dhêdhasare wong wadon. Buktine wong wadon bisa laku sandi: esuk-esuk wong lanang mangkat nyang kantor, wong wadon nguntabake têkan lawangan, jam loro wong lanang mulih saka kantor, wong wadon lagi ithuk tata dhahar, satêruse ora tau katon le mingsêr saka omah, dadi sajake pancèn iya wong wadon mugên têmênan. Nanging sawijining dina barêng diajaki lêlungan, ora bisa, jalaran... suwênge mlêbu ing gadhèn. Barêng dirintih kanggo apa dhuwite, suwe-suwe blaka: Kanggo main. E, tak arani iya mugên ora tau lunga-lunga, jêbulane yèn wong lanang nyang kantor, mrêlokake... adu pinci nyang tôngga. Hara, apa iki ora jênêng pintêr laku sandi.
Garèng : Wiyah, wiyah, ora prêlu kok banjur-banjurake rêmbugmu sing ora mèmpêr iki, dupèh ana wong wadon sing sok anggorohi wong lanang mêngkono, banjur kanggo wêwaton, [wêwa...]
[...ton,] yèn wong wadon duwe wêwatêkan lan dhêdhasar bisa laku sandi.
Petruk : Lo, kuwi aku mung arêp ambuktèkake, yèn mula kabênêran, wong wadon bisa dadi osar-asir sing pinunjul têmênan. Buktine ing Eropah bae, ing kana wis nganggokake bangêt mênyang osar-asir utawa juru sandi wadon kuwi, malah kêtatalane wis pirang-pirang, yèn pakolèhe sok bisa ngluwihi wong lanang têmênan. Kaya ta jamane pêrang Eropah, juru sandi sing kêsuwur dhewe anggone ngrugèk-ngrugèkake mungsuh, iya wong wadon, kaya ta nyonyah wedok sing ngaku jênêng Matahari.
Garèng : Wiyah, anggêr nyonyah iya wedok, masa iya ana nyonyah brêngosên. Truk, wong wadon wetanan aja kok padhakake wong wadon kulonan, ning iya tumrape jaman saikine. Sanadyana tumrape bôngsa kulonan, aku kok mêksa ora bisa nêmtokake yèn pagaweaning osar-asir utawa juru sandi, kuwi pagawean kang suci, awit aku mêksa isih ngèlingi yèn atining wanita kuwi tipis, gampang genjong gulinge, kapriye anane... ora prêlu tak dongèngi dawa-dawa, kowe kudu ngrêti dhewe, mulane aku iya mêksa ora bisa mupakat saupama wong wadon didadèkake osar-asir.
Petruk : Wah, hla gèk pangkat pulisi apa bae sing dimupakati. Iya, iya, isih ana pangkat kapulisèn siji manèh sing kanggone wong wadon mêsthi mathuk, mrantasi, cêkake gêsêkik bangêt, yaiku pangkat... garwa pulisi.
Ratuning Citah. Tumrap ingkang dèrèng mangrêtos, ratuning Citah (sêmbagi) tamtu dipun wastani Citah ingkang sae piyambak. Nanging kajêngipun: tiyang ingkang ayu piyambak ingkang kapilih dening pabrik Citah ing Lancashire, Inggris, ing sabên taun. Ing taun 1932 ingkang jumênêng ratuning ayu, ingkang wontên ing têngah.
Santun-sumantuning Kawontênan Praja Mangkunagaran Surakarta, ing taun 1870 dumugi 1915
Pasamuwan tingalan taun jumênêngan punika mawi lampahing dêdêg, bidhal saking dalêm kapatihan malêbêt ing pandhapi agêng, jinajaran abdi dalêm agêng alit manekawarni, arak-arakan agêng pintên-pintên atus tiyang. Dêdêg wau ingkang ngampil pangulu agêng, ingurung-urung barisanipun rônggasewaka (rôngga dhusun) sikêp waos, kiwa têngên cacahipun satus, ing
dipun dongani ing pangulu sarta kabage radin kadosdene wiyosan Akat Lêgèn. Ing pandhapi nginggil wiwit majêng dhahar pista sêsarêngan para tamu, bôngsa luhur Jawi Walandi, dene abdi Mangkunagaran pangkat panèwu mantri,
priyantun bêktanipun tamu-tamu. Lêlangênipun ugi wirèngan tuwin gambyongan, seruban mêtêngan botên mawi. Antawis jam 1 bibaran.
Dalunipun lajêng pasamuwan dhansah, tamu-tamu kajawi ingkang sampun rawuh siyang wau,
Mungsikipun kalih prangkat, Jawi tuwin Walandi mungêl gêntosan, tatananipun gôngsa agêng ing pandhapi kapindhah dhatêng bangsal-bangsal ngajêngan. Antawisipun jam 4
ingkang sampun pangkat kopral minggah, sami sowan mangangge rasukan sikêpan pêthak, sowanipun ing pandhapi nginggil lesehan, namung putra dalêm ingkang kalilan lênggah kursèn, nanging botên mawi nyêdhahi tamu tuwin
saking bawah tigang apdhèling wau kaklêmpakakên, sandhang panganggenipun kaparingan sami, kintên wontên 60-70 anjogèd gambyong sarêng-sarêng. Sarèhning ringgit dhusun ingkang kathah-kathah dèrèng utawi botên mangrêtos irama jogèn nagari, dados namung pating jligud pating karêmbyah sakajêngipun piyambak, mila lajêng karan lumbungan. Antawis jam 1-2 dalu sampun bibaran.
Enjing samiyos dalêm ing pandhapi wêkdal
ing pandhapi kalihan anampèni rawuhipun tamu pangeran-pangeran Kasunanan, rawuhipun sarênti sami
sarira dalêm, dene ingkang dipun damêl êmas, suwasa tuwin salaka. Sabibaring pasamuwan lêt sawatawis dintên, samôngsa sampun dipun têngkêr-têngkêr saprayoginipun, lajêng kaparing-paringakên dhatêng para abdi dalêm ingkang pangkat wadana, kaliwon sasaminipun ngantos waradin. Makatên ing sabên taun-taunipun sabibaring pasamuwan tingalan jumênêngan jaman samantên.
Lajêng sapunika tatingalan wiyosan taunan, pasamuwanipun sami kadosdene tingalan jumênêngan, kaotipun amung botên mawi arak-arakan lampahing dêdêg.
pasowanan pêpak, barisipun lesiyun tanpa dêdamêl sabêt tanpa sanjata, amung wontên sawatawis golongan alit ingkang kagêbyagakên kaprigêlanipun ulah dêdamêl sanjata ing têngah palataran, barisan lesiyun wau ingkang nindhihi namung ondêr upsir sadaya, dene pangagêng upsir sami mangangge cara Jawi sowan ing pandhapi. Sasampunipun ajad dalêm dipun dongani, wanci jam 6 sontên, baris bibaran sarta lajêng tampi bagian ajad dalêm waradin kados manawi pasamuwan tingalan. Ing
bibaran. (Badhe kambatan)kasambêtan.
Kados para maos taksih kèngêtan ing bab larah-larahipun jalaraning papranganipun Jêpan kalihan Tiongkok. Kala rame-ramening pêrang, sabên tiyang grombol-grombol inggih ngraosi bab pêpêrangan wau, nanging pundi kawusananipun ingkang unggul tuwin kasoran, dumuginipun sapunika kenging dipun wastani dèrèng wontên, dene pinanggihipun ing ngrika-ngriki sami manggih karisakan, pêpêjah tanpa wicalan.
Ing bab rêmbag rukun, saprika taksih ajêg, malah dumugining rêmbag wêkasan, upami caranipun tiyang sade tinumbas, tansah awis-awisan kemawon. Tiongkok angintunakên wêwakil dhatêng
ingatasing wawan sabda. Mila lôngka sagêda kalindhih salah satunggalipun.
Tumrap salêbêting praja Jêpan, pinanggihing rêmbag ingkang winêdhar wontên ing liyan praja, sakalangkung dipun wigatosakên, malah lajêng wontên parêpatan umum, murih sawarnining rêmbag babagan Mansuriah sagêd sumêbar, lan malih tumrap rêmbag ing Geneve waradinipun katindakakên sarana radhio.
Mênggahing Jêpan, tansah angêkahi, bilih wontênipun ing Mansuriah botên niyat badhe
damêl pangrisak, malah salugu namung badhe adamêl tata têntrêm, lan malih tumraping Tiongkok, Mansuriah punika kêrèhipun namung dipun anggêp pangaran-aran kemawon. Wontênipun Mansuriah angêmohi dhatêng Tiongkok, punika botên saking pambêbaluhipun Jêpan.
Bab kados makatên punika tumrapipun Tiongkok tamtu botên angajêngi sangêt, mila Dr. Yen badhe mêdhar sabda minôngka panduwa ingkang araos pêdhês wontên ing Polkênbon, tuwin badhe ngosikakên, murih parêpatan ngrampungi ing bab pêdhoting sêsambêtanipun kalihan Jêpan ing bab dêdagangan utawi sanèsipun.
Sayêktosipun ing bab babagan among dagang, sanadyan dèrèng wontên karampungan ingkang têtêp, nanging tumrap para among dagangipun inggih sampun nindakakên pangêmohi piyambak, awit saya karaos, bilih sawarnining tindak among dagang gêgayutan kalihan Jêpan punika pinanggih botên prayogi, mila ing ngriku lajêng tuwuh grêjêg ingkang gêgayutan prakawis among dagang, pinanggihipun ngantos sumêbar dumugi pundi-pundi.
Ing ngriku Tiongkok lajêng manggih panacad ing bab anggènipun angêmohi barang Jêpan. Tamtu kemawon pinanggihipun inggih tansah drêdah kemawon, amargi gêgayutan among dagang punika atêgês dados kêkiyatan, dados manawi pêdhot, atêgês pangawak ingkang suda kêkiyatanipun.
Dados pinanggihipun, inggih taksih têtêp, praja kêkalih wau taksih wontên salêbêting pêpêtêng.
Tumindaking pasulayan punika sampun sawatawis dangu, mênggah caraning abên sawung, botoh tuwin sawungipun sampun kathah ingkang santun. Ing kala wiwit tuwuh darêdah, senapatining paprangan Jendral Honjo. Kala jamanipun Sang Honjo wau jumênêng senapati, asmanipun sakalangkung misuwur. Nanging sarêng pasulayan saya agêng, asmanipun Sang Honjo kadosdene kasilêp, dening kabarung ramening pasulayan pundi-pundi. Mênggah sajatosipun, asmanipun Sang Honjo taksih ajêg. Sarêng sampun tigang taun, Jendral Honjo wangsul dhatêng praja, sadumugining Jêpan, tinampi ing pahargyan agêng, têtiyang ingkang sami ningali samargi-margi ngantos pêpêt, satêmah asmanipun Sang Honjo saya misuwur. Samantên pinanggihing kamulyanipun prajurit wangsul saking paprangan.
Kajawi panêmpuhipun wadya Jêpan dhatêng barisanipun
cacah 50.000.000 supados ngawontênakên rêmbag ngadil, ing bab propènsi tigang panggenan ingkang dipun dhêsêk dening bôngsa Jêpan. Lan malih, golongan wau babarpisan botên anganggêp dhatêng kamardikanipun Mansuriah, dêmi Allah, nêdya badhe ngrêbat Mansuriah ingkang sampun dipun broki dening bôngsa Jêpan.
Ing sapunika saya cêtha, pasulayan wau tansah sambêt-sumambêt.
--- [1565] ---
Ing bawah Bantên mêntas wontên prahara nêmpuh dhusun Tanara tuwin Sidayu. Ingkang kalangkung kêtênggêl ing Sidayu, kathah griya ingkang sami rêbah. Miturut katrangan, griya ingkang risak wontên 240, nanging botên wontên kasangsaran. Para maos sagêd anggalih mênggah raosing manahipun têtiyang
Panêmpuhing angin botên kandhêg dening tembok.
Piandêlipun bôngsa Jawi kala jaman rumiyin, kathah ingkang lèrègipun dhatêng kaelokan, kados ta tiyang gadhah kalangkungan, nyulap upaminipun, punika pinanggihipun wontên ing jaman kina elok-elok sangêt. Saya ingkang pinanggih ing sêrat-sêrat, cêcariyosanipun ngantos nyêbal saking nalar, upaminipun tiyang sagêd nutut kewan, sima, sawêr, tuwin bêbujêngan wana sanès-sanèsipun. Punika inggih ngantos anggumunakên, amargi saking tututipun, kewan wau asring kêkinthil ingkang ngingah, tutut prasasat kucing.
Kacariyos malih tiyang gadhah aji panyirêpan mandining sirêpipun ngantos sagêd tumama dhatêng sintên kemawon, sanadyan sato kewan pisan, manawi kataman inggih anggalinting yêktos. Malah juru sirêp ingkang kados makatên wau, ngèlminipun asring dipun êcakakên kangge nyirêp andhapan, inggih punika kalanipun kangge ambêbêdhag. Samôngsa sampun tumama, para andhapan lajêng pating galuntung sami tilêm, wusana kantun anggêdhigi kemawon.
Ing bab juru panutut sawêr, ingkang dumugi sapunika taksih katingal, pinanggih wontên ing bôngsa Hindhu juru sulap, sawêripun katingal tutut kemawon. Nanging mênggahing kapitadosan, tiyang juru nutut sawêr, punika tiwasipun inggih jalaran saking sawêr.
Pamanggih kados makatên punika bokmanawi wontên lêrêsipun, dados ing nalar ragi mèmpêr, awit sawêr punika nyatanipun kewan galak, sanadyan dipun tutut-tututa, manawi nuju supe, inggih purun nyawèl.
Tumrapipun bôngsa Jawi, wontên dêdongenganipun juru nênutut sawêr, ingkang tiwas dening sawêr, kados ta ing ngandhap punika:
Kacariyos wontên sawênèhipun carik dhusun gadhah ingah-ingahan sawêr, saking tututipun, sawêr wau sabên-sabên dipun ajak kêkesahan. Tamtunipun inggih kathah tiyang gundam-gundam.
Satunggiling dintên, carik wau sowan dhatêng dalêming pangagêng, sawêripun dipun bêkta. Tamtu kemawon têtiyang ingkang sumêrêp sami sumingkir tuwin alok: mas, klawèr-klawèripun bok sampun dipun culakên, anggêgilani.
Carik wau mirêng têmbung makatên punika malah agêng ing manah, rumaos manawi ingah-ingahanipun malah angsal panggunggung, lajêng dipun êlus-êlus kangge kalung, badaning sawêr anggubêt ngantos maradini badan.
Tumrap tiyang ingkang ajrih lajêng trimah sumingkir, anganggêp patrap kados makatên punika nama nganèh-anèhi. Sawênèh wontên ingkang grunêngan mujèk-mujèkakên awon.
Dilalah tiyang badhe manggih apês, saya siyang sawêr wau saya kolèt-kolèt, nanging tumrap [tumra...]
[...p] ingkang gadhah malah dipun anggêp sae. Dangu-dangu sawêr ngêmplok tangan, inggih namung dipun anggêp ngajak dolanan. Nanging nyatanipun sarêng ugêl-ugêl sampun kalêbêt ing cangkêm sawêr, lajêng dipun ingkêmi, suwaranipun ngantos kados dipun jêthuti. Ungêlipun ingkang gadhah: us, diculake, sêmbrana. Dangu-dangu ingkang gadhah mangrêtos, bilih sawêr wau anggèning ngêmplok tanganipun yêktosan, malah lajêng tulung-tulung. Wusana inggih lajêng dipun pitulungi dening kônca-kancanipun lêlinggihan cangkêming sawêr dipun kèkrèk, sawêr pêjah. Kados makatên pinanggihipun tiyang dolanan kewan ingkang ambêbayani.
Mangsuli ing bab kawruh sirêp, dangu-dangu tumrap bôngsa Jawi lajêng koncatan, malah limrahipun lajêng botên mangrêtos. Wusana sarêng bab makatên punika sampun botên kocap, lajêng tuwuh wontên kawruh enggal saking tanah kilenan, kawruh wau dipun wastani Hypnotisme. Tiyang ingkang gadhah kawruh makatên wau sagêd ngêrèh dhatêng sipat nyawa, ngantos ical dayanipun, dipun rèh punapa-punapa namung sarwa miturut.
Kados ingkang kacêtha ing gambar, punika sawênèhing tiyang ing Wènên ingkang gadhah kalangkungan sagêd adamêl anjêgrêging ayam, sarana dipun pandêng, lajêng botên sagêd ebah, sanadyan nyuwara kemawon inggih botên sagêd.
Kalangkunganipun tiyang ingkang kados makatên punika sanyata anggumunakên, tuwin kanyatan, bilih anggèning kadunungan kawruh kados makatên punika saking lampah awrat, botên sabên tiyang sagêd anglampahi, amargi mawi ngambah dhatêng raos kasucian.
Daya kêkiyataning pandulu sagêd andamêl anjêgrêging sawung.
Sarêng katranganipun kados makatên, raosipun kados angèngêtakên dhatêng kawruhipun tiyang Jawi ingkang kacariyos gadhah panyirêpan, sajak-sajakipun inggih amor misah kemawon, lan mênggah nyatanipun, tiyang ingkang gadhah kawruh kados makatên punika inggih botên sabên tiyang. Dados sakêdhik-sakêdhik inggih dhêdhasar suci tuwin gadhah kawruh pêpêthingan.
Pinanggihipun ing pangintên, tuwuhing kawruh enggal wau sajatosipun bôngsa Jawi inggih sampun gadhah, kaot tuwuhipun malih sawêg sapunika. Dene salajêngipun ngambah ing kabatosan yêktos, tamtunipun tumrapa sintên kemawon, pangangkahipun inggih sami. Punapa bab makatên punika botên cocog atêgês molah-malihing piandêl.
Sudaning rêginipun arta pondsterling punapa adamêl wêwahing sêsanggènipun rakyat Indonesia?
Sawênèhing para maos wontên ingkang mundhut dhatêng kula, Pênthul, supados adamêl wawasan ing bab kasêbut inginggil. Ing babagan ingkang makatên punika sajatosipun kula rumaos jimbit sangêt. Ewasamantên kula mêksa badhe anglêksanani panêdhanipun wau, nanging inggih namung sagadug-gadug kula kemawon. Amila manawi ing wusana wontên gèsèhing pamanggih, mugi-mugi paringa gênging pangaksama.
Langkung rumiyin ingkang prêlu kula andharakên ingriki, tumrap ing karajan Inggris ingkang dados wêwaton sadaya petanging arta, punika mêndhêt saking ajining arta êmas (gouden standaard). Dene arta ingkang kangge wêwaton wau inggih punika pondsterling.
Bank of England, ing London, gêdhong ingkang sisih kiwa.
Mênggah sudaning ajinipun arta pondsterling punika sajatosipun gêgayutan kalihan lampahing wisselpolitiek. Murih têrangipun ingriki kados prêlu ngandharakên sawatawis ingkang dipun wastani: wisselpolitiek wau. Upaminipun:
Tiyang kêdah ngintunakên arta saking nagari Walandi dhatêng Inggris. Ingkang makatên wau sêring sangêt kalampahan, upaminipun kemawon jalaran kêdah ambayari barang-barang ingkang katumbas wontên ing Inggris, utawi kêpengin nglampahakên artanipun wontên ing Inggris, makatên sapiturutipun. Caranipun anggèning ngintunakên arta, tiyang wau lajêng anumbas wissel, inggih punika satunggiling katêrangan ingkang mratelakakên kêdah ambayar dhatêng tiyang ingkang anggadhahi sêrat katêrangan wau. Dene ingkang dipun wajibakên anyade sêrat-sêrat katêrangan (wissel) wau, inggih punika: kantor-kantor bank, nanging kosokwangsulipun kantor-kantor bank wau ugi dipun wajibakên ambayar wissel ingkang dipun tampèkakên, kajawi punika ugi anyade wissel-wissel wau dhatêng kantor-kantor bank liyanipun, makatên sapiturutipun. Samantên ugi têtiyang ing tanah Inggris, manawi badhe ngintunakên arta dhatêng nagari Walandi inggih sarana tumbas wissel kados inginggil, saha ingkang dipun kintunakên inggih wissel wau. Salajêngipun wissel-wissel wau dening kantor-kantor bank lajêng kangge dêdagangan. Jalaran saking punika kantor-kantor bank sok sagêd angsal bathi, awit ajining wissel punika botên mêsthi sami kemawon. Sagêd ugi kalampahan, bilih tiyang ingkang tumbas wissel pangaos 1000 pondsterling, ingkang kêdah kabayarakên wontên ing Inggris, pambayaripun langkung saking 12000 rupiyah utawi kirang. Saya kathah tiyang migunakakên wissel wontên ing satunggiling nagari, saya inggih aji(kurs)nipun wissel wau. Kosokwangsulipun: saya kirang tiyang migunakakên wissel wontên ing satunggiling nagari, saya suda ajining (kursipun) wissel. Inggih tindak utawi cara ingkang makatên punika dipun wastani wisselpolitiek.
awis sangêt, tiyang lajêng tumbas êmas wontên ing nagaripun piyambak, ing wusana ingkang kakintunakên sasagêd-sagêd inggih lajêng awujud êmas. kosokwangsulipun saupami wontên ing Inggris kursipun wissel kangge sajawining nagari sakalangkung inggil, pangintunipun saking Inggris inggih lajêng botên sarana wissel, nanging sarana arta êmas.
Salajêngipun panêdha êmas dhatêng Inggris kathah sangêt, têgêsipun: ing praja-praja sajawining Inggris botên purun nampi wissel saking Inggris, nanging ingkang katêdha arta êmas. Ing wusana anyarêngi kathahing arta êmas ingkang mêdal saking Inggris. Ingkang makatên wau,
sudaning barang-barang ingkang kawêdalakên, utawi sambutanipun Inggris kêdah tumuntên kabayar, makatên sapiturutipun. Jalaran ingkang makatên punika Inggris lajêng kuwatos, bilih ing praja botên wande tamtu badhe kêkirangan êmas, ingkang anjalari sudaning rêginipun wissel, awit jalaran saking kiranging êmas wau, ing têmbe aosipun têmtu mindhak, nanging rêginipun wissel ingkang lajêng mandhap. Kangge anjagi murih sampun ngantos kadadosan ingkang makatên wau, ujug-ujug wêdaling êmas kaêndhêg lan kuwajibanipun bank adamêl arta êmas, kacabut. Wiwit punika lajêng angèl sangêt wêdalipun arta êmas saking Inggris, nanging inggih wiwit punika kapitadosanipun bank-bank sanès praja dhatêng Inggris lajêng mundur. Jalaran saking punika rêrêgènipun wissel, têgêsipun ajining pondsterling inggih lajêng mundur. Salajêngipun tiyang inggih taksih purun numbas sêrat tagihan (wissel) dhatêng Inggris, nanging sarana rêrêgèn ingkang sakalangkung andhap katimbang ingkang sampun-sampun. Sintên ingkang badhe mêndhêt artanipun wontên ing Inggris, ing mangka kêdah sarana tumbas wissel, tumrap 1 ponsterlingipun ingkang suwaunipun rêgi 12 rupiyah, lajêng namung dipun ajèni 7 rupiyah.
Ing mangka bank ingkang agêng-agêng ing saindênging jagad, punika sami sêsrawungan kalihan bank ing Inggris, ingkang misuwur sabab santosanipun, saha ingkang dipun wastani: "Bank of England", ingkang anjalari bank-bank wau sami anggadhahi wissel (sêrat katêrangan utawi sêrat tagihan) dhatêng Inggris. Samangke jalaran saking mandhaping rêginipun pondsterling kados kasêbut nginggil, sampun tamtu bilih bank-bank wau lajêng sami nandhang kapitunan ingkang botên sakêdhik. Makatên ugi bank-bank ing Nederland, simpênanipun wissel-wissel dhatêng Inggris inggih ngantos pintên-pintên yuta pondsterling. Jalaran mêdhakingmindhaking. rêginipun pondsterling saking f 12 dhatêng f 7 wau, kapitunanipun bank wau sabên sayuta pondsterling inggih botên kirang saking 5 yuta rupiyah.
Sawatawis taun ingkang kapêngkêr pamarentah ngriki mêntas adamêl sambutan arta pintên-pintên dasa yuta ponsterling dhatêng karajan
sambutanipun lajêng dados langkung alit tinimbang petangan ingkang sampun. Dados saupami sambutanipun 1000 pondsterling, ingkang suwaunipun pangaos 12 rupiyah x 1000, samangke namung 7 rupiyah x 1000, dados untungipun 5 rupiyah x 1000. Makatên wau saupami pamarentah ngriki sagêd amangsulakên sambutanipun ing wêkdal samangke punika. Namung emanipun, dumadakan têka pamarentah ngriki piyambak sawêg kasêpênan arta.
Ing wusana saking lampahing rêrigên lajêng wontên margi sanès, inggih punika angliyêrakên sabagean saking sambutanipun wau dhatêng bank Nederland, kanthi prajanjian rêgining pondsterling dipun ajèni f 9. Jalaran saking rêrigên ingkang makatên punika, kalih-kalihipun, inggih bank Nederland kalihan pamarentah ngriki, sami untungipun, inggih punika tumrap bank Nederland, ing sarèhning rêgining pondsterling samangke namung f 7, ing mangka dening pamarentah nrikingriki. dipun ajèni f 9, dados bathinipun bank wau sabên 1 pondsterling f 2. Makatên ugi pamarentah ngriki, jalaran ngliyêrakên sabagean sambutanipun wau, kajawi anyuda kathahing sambutanipun dhatêng karajan Inggris, inggih tumut angsal bêbathèn. Awit ingkang mêsthinipun sabên 1 pondsterling kêdah kabayar f 12, samangke namung kabayar f 9. Dados mênggahing pêpetangan sabên sapondsterlingipun bathi f 3.
Tindak kados makatên punika, para maos supados mangrêtos, bilih tindakipun parentah ngriki punika nama speculatie, kajêngipun tumindak bêgjan-bêgjan, awit ing bab rêgining pondsterling punika sanadyan sapunika namung f 7, nanging sanès dintên utawi sanès mangsa, sagêd ugi pulih kados wingi uni inggih punika f 12.
Makatên lampahing rêginipun arta utawi gêgayutanipun kalihan mandhaping pondsterling wau.
Miturut katêrangan sawatawis inginggil, dados têtela bilih nagari-nagari sanèsipun ingkang sami dipun sambuti dhatêng karajan
nagari-nagari sanèsipun ingkang sami gadhah sambutan dhatêng Inggris, punika sami manggih kauntungan sadaya, awit nalika nyambutipun 1 pondsterling pangaos f 12, nanging sarêng mangsulakên namung f 7 sabên 1 pondsterlingipun. Dene inginggil sampun katêrangakên, bilih nagari-nagari sanès ingkang sami dipun sambuti dhatêng Inggris sami manggih kapitunan, punika jalaran sarêng Inggris mangsulakên sambutanipun, pambayaripun têtêp ngangge pondsterling wau, ingkang samangke namung karêgenan f 7, dados saupumi sambutanipun ingajêng 1000 pondsterling, ingkang petanging rupiyahipun [rupiya...]
[...hipun] wontên f 12 X 1000, samangke namung tampi sauran f 7 X 1000.
Dene tumrap barang-barang dêdagangan saking tanah Indonesia ngriki ingkang sami dhatêng tanah Inggris, mila wontên tunanipun sawatawis, nanging botên dados punapa, jalaran barang-barang dêdagangan Inggris ingkang sami kasade wontên ing tanah Indonesia ngriki ugi mandhap rêginipun, miturut kados rêgining pondsterling wau. Mênggahing wawasan, tanah Indonesia ngriki mêksa dhawah untung.
Katrangan inginggil punika kados sampun kenging kangge lêlimbangan, kadospundi mênggah rugi lan untungipun nagari-nagari sanès, salêbêting arta pondsterling mandhap ajinipun.
Awit saking mandhapipun arta pondsterling wau, kenging kasamèkakên kalihan mandhaping arta yèn ing Jêpan, ingkang ugi kenging kaanggêp satunggiling sabab mirahing barang-barang dêdagangan Jêpan wontên ing tanah ngriki. Awit sanyatanipun barang-barang dêdagangan Jêpan wau, wontên ing tanah Jêpan piyambak prasasat botên suda rêginipun. Têgêsipun barang ingkang kala rumiyin rêgi 1 yèn, samangke ing tanah Jêpan ngriku inggih taksih rêgi 1 yèn. Ananging ajining arta yèn punika samangke suda sangêt, sudanipun wau prasasat mèh sapalihipun piyambak, inggih sampun têmtu bilih rêgining barang-barang inggih lajêng sapalih piyambak sudanipun.
Dados mênggahing kula, tumrap sadaya têtiyang ngriki, sudaning ajinipun arta yèn punapa dene pondsterling, punika kenging kawastanan angsal pitulungan, dening sawêg mangsa makatên, mêksa sagêd tumbas barang kabêtahanipun, ingkang botên sangêt-sangêt amêwahi rêkaosing gêsangipun manggèn wontên ing jaman mêlasarsa, inggih gêsangipun pun PÊNTHUL.
Kêmasan ing Kuthagêdhe. Ing Kuthagêdhe punika misuwur panggenan kêmasan agêng tuwin sagêd. Ing sapunika kagunanipun saya misuwur, ngantos sumêbar dumugi pundi-punni.pundi-pundi. Inginggil punika gambaripun juru kêmasan nuju ngukir barang salaka.
Kongsul Jendral ing Kobe angajawi. Tuwan Roos kongsul jendral nagari Walandi ing Kobe, Jêpan, badhe dhatêng tanah Jawi sowan dhatêng kraton Surakarta tuwin Ngayogya. Wontênipun ngriki badhe nyumêrêpi kawontênan station bathik tuwin babagan tênun.
Masjid nampik tiyang Muslimin. Awit saking dhawuhipun Sultan ing Medan, jalaran saking wontêning pasulayanipun
têmtunipun lajêng nuwuhakên botên narimahipun golongan ingkang kasirik. Nanging mênggahing nalar, wosipun botên liya namung badhe anjagi sampun ngantos wontên pasulayan. Pinuji mugi sagêda rukun.
Bêbaya kaluwèn. Ing dhusun Nanggerang, tuwin Harempoy, Garut, tuwuh bêbaya kaluwèn. Wontên tiyang 100 salêbêtipun 5 dintên namung nêdha punapa ingkang kêcadhak.
Wah, bab punika manawi nyata, dados pêpucuk kasangsaran yêktos. Mugi sampun kalajêng-lajêng.
Kaukum malah bingah. Pangadilan Landgerecht ing Krawang mêntas ngrampungi prakawisipun dakwa 58, asli saking Têluk Jambi, kalêpatan anggarap pasitènipun tuwan tanah tanpa angsal palilah. Dakwa sadaya wau wontên ingkang kadhêndha f 1.- dumugi f 3.- manawi botên bayar kaukum. Sadaya trimah kaukum, malah tinampi kanthi bingahing manah, nalika kairid dhatêng pakunjaran Purwakarta ngantos gumrudug, sarêng sêpur dhatêng sami surak-surak.
Tiyang nyêbrot nekad. Punggawa firma Heng Hong ing Palembang nalika nuju nampèni arta wontên ing lokèt Escompto f 600.- ujug-ujug dipun sêbrot ing tiyang, kenging f 200.- Tiyang ingkang nyêbrot mlajêng, ical tanpa lari.
Punika nama tiyang nekad sayêktos. Sintêna kemawon prayogi ingkang ngatos-atos.
Groeneveld waras-wiris. Ing sapunika sampun wontên katrangan, ing bab Tuwan Groeneveld, ingkang kapriksa dening doktêr, jalaran sakit ewah, katranganipun botên punapa-punapa. Kintên-kintên prakawisipun nuntên kapriksa.
Wohing ngindhakipun rêgi sarêm. Jalaran saking mindhaking rêgi sarêm, pêpajêngani
Têmtunipun mênggahing kajêng, tiyang sadaya wau namung badhe pados kamayaran, amargi gêsangipun têtiyang padhusunan ing jaman sapunika sarwa ngrêkaos.
Juragan kêbon tèh ribêd. Para juragan tèh tiyang siti ing Priyangan sami ribêd, dening angsal-angsalaning pamêdal botên sumbut, dèrèng kenging kangge nyêkapi kabêtahan. Mila lêbêting pajêg rêndhêt sangêt. Wusana kêlampahan kathah juragan tèh ingkang nyade kêbonipun tèh.
Samantên pangamuking jaman malèsèd, siti ingkang baku dados panggêsangan, kapêksa dipun dhendhal, jalaran saking anggèning nêdya gêsang.
ing tanah sabrang mlorot sangêt. Mênggah pêpetanganipun: ing taun 1930, salêbêtipun 10 wulan, tumrap Medan ngêdalakên arta kathahipun f 1.056.100.60, taun 1931 ugi pêpetangan makatên, f 929.582.80; ing taun 1932 wontên f 833.611.60. Mênggah jalaranipun kintên-kintên saking kathahing kuli ingkang kawangsulakên.
Manawi makatên cêtha, bilih lampahing panggêsangan punika namung ubêngan. Wangsuling kuli nuwuhakên panjêlihipun ingkang nglampahi, inggih atêgês adamêl sêpêning pagantosan. Pancèn pun kuli ingkang kêdah dados rêraosan.
Guru dipun awisi mulang. Tuwan Bondhan, guru carakan ing Bêtawi, dipun awisi dening tuwan guprênur ing Jawi Kilèn nindakakên wulangan, kakuwatosakên manawi ngongkrèh-ongkrèh tata têntrêm. Nanging nalika Tuwan Bondhan tampi dhawuh, sampun botên mulang.
Politiek dagang. Pabrik sigarèt Faroka Malang, nindakakên rekadaya adamêl kumidi midêr-midêr, ingkang bayaranipun tiyang ningali kenging sarana kupon Faroka.
Kados makatên rêrigênipun tiyang among dagang. Tindak wau nama rêrigên dados sarananing nyênyumbu arta, ingkang sawêg pangawak kêsit.
Kuli angsal padamêlan. Jalaran anggèning firma-firma ing Cilacap botên dipun pituruti panêdhanipun sudan waragad lori gadhahanipun pakaryan palabuhan, firma-firma wau lajêng migunakakên kuli utawi grobag kemawon. Wusana andadosakên kathah kuli sami angsal padamêlan.
Ingriki katingal, sabên wontên ingkang untung, inggih wontên ingkang buntung. Punika nama satunggiling pitulungan dilalah saking karsaning Allah.
Borongan susuh sêndawa. Bab pamborongan susuh sêndasêndawa. ing pasisir kidul namung angsal pangawis f 80.-, mangka rumiyin f 325.-. Pangawisipun wau botên kaparêngakên.
Manawi bab punika tumindak kadosdene êntol-êntolan, ugi wontên prayoginipun, nanging mirid jaman, êntol-êntolan punika rêkaos.
Arta krêtas palsu ing Surabaya. Lurah kampung ing Tunjungan, Surabaya, nalika ambayarakên arta dhatêng gêdhong arta nagari, pinanggih
ing tanah Karajan Jawi. Rumiyin sampun nate wontên pawartos, ing Karajan Jawi Surakarta tuwin Ngayogyakarta namung badhe dipun pangagêngi guprênur satunggal, nanging taksih dados rêmbag. Ing sakawit ing karajan kalih wau guprênuripun lowong, sarêng ing Ngayogya dipun dèkèki, inggih punika Tuwan De Cock, lajêng ngrangkêp Surakarta pisan.
Mirid lêlampahan ingkang pinanggih punika ragi anggèsèhi kados pawartos ingkang sampun-sampun. Dados sanadyan nyatanipun ing sapunika dipun rangkêp, mêksa taksih wontên raos pitakenan: punapa inggih yêktos? Bab punika têmtunipun badhe karaos dhatêng ingkang gêgayutan.
Sawung film ingkang dados ginêm. Tuwan Harold Lloyd, sawung film ingkang dados sêkar lathi nalika ing Boedapèst, Hongarie, dipun tampèni ing têtiyang kathah. Sadaya sami ngangge têsmak gagrag Harold Lloyd. Nanging tuwan Harold Lloyd piyambak sarêng dhatêng ing papan paargyan, botên ngangge têsmak. Bab makatên punika lajêng dipun anggêp satunggiling lucon.
Sang Gandhi siyam malih. Sang Gandhi sampun wiwit siyam malih, jalaran mêntas wawan rêmbag kalihan priyantun wêwakil praja ing bab babagan tiyang ukuman ing pakunjaran ing Yeravda, rêmbagipun botên cocok. Wiwitipun siyam tanggal 3, enjingipun wawrating badan sampun suda 6 pun.
Lisah Rus badhe kasade wontên Jêpan. Mr. Moesukata sampun adamêl kontrak kalihan Ruslan, ing bab tumbas gasolin. Sasampunipun nyade gasolin, Ruslan badhe nyade lisah sanèsipun.
Nanging mênggah badhe pinanggihing rêrêgèn awis utawi mirah dèrèng kasumurupan, awit dhatênging lisah wau sarana lampah têbih.
Sasampunipun makatên, Tuwan Sumarta lajêng nêdha kopêripun, cariyos badhe nyipêng wontên ing griya pamondhokan. Nyonyah sêpuh sangêt anggènipun anggondhèli, kapurih nyêpêng wontên ing ngriku kemawon, ngênggènana tilas kamaripun Nyonyah Dhorah, nanging Tuwan Sumarta botên purun. Sarampunging prêlu, Tuwan Sumarta lajêng bidhal.
Sayêktosipun Tuwan Sumarta botên dhatêng griya pamondhokan, malah lajêng têrus dhatêng sêtatsiun kemawon, tumbas karcis badhe kangge numpak sêpur dhatêng Bêtawi enjingipun. Sarêng sampun ngêwratakên barang bêbêktanipun, lajêng wangsul dhatêng griya pamondhokan lare malih, saha sadumuginipun ngriku lajêng wicantên: Nyonyah, sayêktosipun kula kasupèn, dèrèng nakèkakên barang tuwin pangangge têtilaranipun bojo kula sanès-sanèsipun.
Nyonyah sêpuh mangsuli: Kula piyambak inggih kasupèn. Tamtu kemawon barang-barang wau badhe kula aturakên ing sampeyan.
Sadaya wau inggih kula darmakakên dhatêng griya pamondhokan lare lola ngriki. Ingkang badhe kula bêkta namung madhaliyun, ingkang dipun angge bojo kula nalikanipun ngajal.
Kula ngaturakên panuwun malih dhatêng sampeyan, tuwan, ugi atas saking namanipun lare-lare sadaya. Kula aturi ngêntosi sakêdhap, kula mêndhêt madhaliyunipun.
Nyonyah sêpuh lajêng lumêbêt ing griya, mêdalipun malih ambêkta madhaliyun êmas cumanthèl ing rante alit. Agênging madhaliyun wau namung saarta êsèn, tipis. Tuwan Sumarta sasampun nampèni madhaliyun, lajêng dipun bikak, kadosdene ambikak èrloji, lajêng ningali gambar potrèt alit, inggih punika gambaripun Nyonyah Dhorah.
Tuwan Sumarta wicantên: Barang punika dipun angge ing bojo kula ngantos dumugi ngajal, kula botên badhe pisah kalihan barang punika ing salami-laminipun, ngantos dumugining ngajal kula.
Sasampunipun makatên, Tuwan Sumarta lajêng ngajak têtabikan kalihan nyonyah sêpuh malih, salajêngipun bidhal dhatêng pakuburan Walandi, kapanggih kalihan tuwan ingkang nguwaosi
Tuwan ingkang nguwaosi kuburan mangsuli: Punika sawêg jam gangsal. Punapa anggèn sampeyan wontên pakuburan badhe ngantos enjing.
Inggih, ngantos enjing. Wanci byar kula badhe dhatêng sêtatsiun. Panyuwun kula, salêbêtipun kula wontên pakuburan, mugi sampun ngantos wontên ingkang ngagru-agru.
Bidhalipun sêpur saking Sêmarang sampun ragi siyang, tuwan sagêd mampir ngunjuk wedang wontên ing griya kula. Lan malih, sampeyan prêlu dhahar sontên, mangke jam wolu kula êntosi.
Nuwun, tuwan. Mirahing panggalih sampeyan tansah kula èngêti. Mangke manawi kula luwe, kula tamtu sowan dhatêng dalêm sampeyan anêtêpi wanci.
Inggih prayogi. Dhuh, nalika kula dipun tilar ngajal bojo kula, kula ngantos botên purun nilar kuburanipun. Nanging dangu-dangu susahing manah kula wau
O, inggih môngga. Manawi sampeyan badhe kagungan karsa punapa-punapa, sampun pakèwêd, sanadyan têngaha dalu, kula aturi thothok-thothok, badhe kula tampi kanthi lêgawaning manah. Ing sapunika kalêrêsan, nuju têrangan, hawanipun sae, wah padhang rêmbulan, namung bab asrêp, manawi sampun nyandhak jam satunggal dalu, karaos. Punapa sampeyan botên kaparêng ambêkta kêmul utawi mantêl.
Nuwun, tuwan, manawi prêlu mangke kula nyuwun.
Tuwan Sumarta lajêng bidhal dhatêng kuburipun ingkang èstri. Sarêng anggènipun wontên ing kuburan dèrèng ngantos gangsal mênit, sampun wontên jongos kengkenanipun tuwan juru rumêksa pakuburan, ambêkta kursi agêng. Wicantênipun tiyang ingkang nêmbe dhatêng: Punika tuwan ngintuni kursi, bokmanawi kagêm.
Wangsulanipun tuwan Sumarta: Matura karo tuwan, bangêt panrimaku, nanging pancène aku ora prêlu nganggo
linggih dhêlog-dhêlog. Botên dangu lajêng wicantên, kados ngajak ginêman dhatêng Nyonyah Dhorah, kanthi linut ing tangis. (Badhe kasambêtan)
bae, hla, ing kana ana sumur, banyune tawa, nanging dununge cêdhak bangêt karo sêgara, apa iku ora jênêng nganèh-
Anu, dhik, aku ya ngrêti tur bangêt dongènge sumur srumbung kae. Dongèngane mangkene:
Ing Tuban ana wali misuwur bangêt, jênênge Sunan Bonang, Sunan Bonang mau gawene amèk iwak sêgara. Ing sawijining dina ana ratu sabrang sing arêp anyoba
akèh. Ananging kocapa, barêng prau têkan têngah sêgara, dumadakan ana prahara, praune kèrêm, kitabe ilang kabèh, wong-wonge padha mati klêlêb, mung ana siji sing kêna digawa ombak mênyang gisik, ing kono wong mau ditinggal dening ombak. Wis mêsthi wong mau sêmaput, wêtênge mlêmbung kêbak banyu. Esuke wong mau ditêmu karo Sunan Bonang isih gumlethak ing gisik ora bisa anggulawat, barêng didangu dening Sunan Bonang apa sêdyane, wong mau matur yèn arêp maguru marang Sunan Bonang.
Barêng wong loro mau wis gunêman, didhawuhi andhèrèk, sanalika bisa mênyat, nyat. Batine si wong mau: We, hla, ya pancèn sêkti têmênan. Ing nalika sêmono srêngenge wis dhuwur, panase ngudubilah, si uwong mau krasa ngorong bangêt, banjur nyuwun ngombe karo Sunan Bonang, nanging sarèhning ora ana banyu ngombe, wong mau didhawuhi lèrèn sadhela, bèn padha mari kêsêl lan ngêlake. Barêng wis ngaso sawatara suwene, banjur padha nutugake lakune. Durung suwe anggone padha mlaku, wong mau wis sambat mati saking ngêlake, karo niba. Sunan Bonang banjur nancêbake êcis ing gisik dianggo jaganan ngadêg, barêng têkên mau didudut, la kok mêtu banyune bêning bangêt, ora srônta wong
ing sêmu katara / mung kaya sadulur dhewe / môngka lumrahing manuk / sapolahe diarah kucing / manuk mung tansah samar / wêdi yèn ditubruk / awit pancèn bangêt lôngka / ana manuk bisa mêmitran lan kucing / kajaba dêdongengan //
nanging yèn kang dikandhakke iki / pancèn nyata dudu dêdomengan /dêdongengan. kacêtha ana gambare / mêsthine gawe gumun / lan agawe tratabing ati / jêbul nyatane malah / wis kaya sadulur / nadyan panganane beda / tinêmune kucinge sajak ngrahabi / yèn manuk nuju mangan //
ing bungahe / yèn unine kêwêtu / pancèn kowe iku mrakati / unimu gawe lêga / ilang ing samarku / kowe iku pancèn beda / karo kucing kang padha watakan drêngki / kang dhêmên nganiaya //
yèn mangko kowe loro kuwi /Kurang satu suku kata: yèn mangkono kowe loro kuwi. bakal dadi kônca rêrukunan / ora pisah salawase / yèn nyata bisa rukun / mêsthi bakal bêcik ing buri / atiku ora samar / ora nganggêp mungsuh / nadyan diarani nyêbal / iya bène waton kowe têtêp bêcik / urip padha barêngan //
yèn ana tikus / aja nganti bisa nyêdhaki / sabên ketok kumlebat / tumuli ditubruk / awit wis cêtha têtela / tikus iku dadi ama nêniwasi / gunane ora ana //
yèn kalimpe anggarumut piyik / kala-kala wani nyakot dara / ngarah yèn nuju kalimpe / tindak mangkono mau / kucing bangêt amurinani / mula tansah mungsuhan / karo tikus-tikus / tindak kang mangkono nyata / dadi tali rukuning manuk lan kucing / ora tau sulaya //
bab rukune dara kucing kuwi / rada kêna digawe upama / mênyang bocah sakabèhe / yèn bocah urip rukun / salawase anêmu bêcik / sanadyan sêkolaha / pikiran ya mulur / awit anane wis cêtha / salawase padha kêtêntrêman ati / bêcik dilakonana //
Yèn aku ngèlingi kasênênganing bocah, sok banjur ngèlingi awakku dhewe, sapisan, ngèlingi: wong tuwa iku bangêt pangêmonge mênyang anak. Yèn anak duwe panjaluk apa-apa, janji bisa, iya dipituruti. Wah yèn aku dituruti panjalukku, sênêng bangêt. Kaping pindhone, tinêmune ing saiki, banjur bisa nêpakake, yèn aku dijaluki apa-apa ing anak, môngka ora bisa nuruti, wah, nyang ati ya rada kurang kapenak, tur tumrape bocah ing jaman saiki, panjaluke mapan, lan ana paedahe. Upamane anjaluk sêpedhah, kuwi karêpe arêp digawe sêkolah, wah manèh ing saiki rêgane iya ora sapiraa. Nanging wangsulanku ana bae. Padune...
Sawiji dina, nalika aku nuju mlaku-mlaku, wêruh bocah rantap-rantap padha nunggang sêpedhah, mèmpêre kaya gambar iki. Ing kono
nukokake sêpedhah anakku. Nyut, anakku banjur tak undang, lan tak kandhani: Tak tukokake sêpedhah ya, le.
Anakku jingklak-jingklak karo sumaur: Cuk apa, pak.
Aku mangsuli alon: Sabar, suk yèn pajêge bapak wis pundhat, iki wis mèh tutup taun durung sah.
Ing kono, sanadyan isih pelo, anakku wis bisa mangsuli pratitis: Aja cêmblana, pak, bayal, bayal.
Anakku banjur tak kudang: wong ya anake si bapak, cilik-cilik ya wis ngrêti pajêg.
Sore-sore, dhasar padhang rêmbulan. Ing kono akèh bocah padha dolanan, sing bocah wedok padha gulaganthi, suwarane nganti bablas têkan liya panggonan. Yèn bocah lanang, pating gêdêbug, ana sing jelungan, gobag, utawa liya-liyane, bangsaning gawe kêsêl. Nanging ya ana dolanan sing nyênêngake, jênênge kêndhi gêrit.
Kêndhi gêrit iku bocah sawatara kèhe, cacahe ganêp, banjur
kêtampan, banjur ingsêran panggonan, karo digendhong, sawise mandhêg, bocah sing anggawa gêmbung gênti nguncalake mênyang kônca liyane, yèn katampan, mingsêr panggonan manèh, mangkono sabanjure. Mudhun-mudhun saka gendhongan, yèn gêmbunge ora katampan. Banjur bocah sing dijaluki gendhong anjaluk gendhong gênti.
Yèn anggone alihan ênggon bisa nganti ambalèni mênyang panggonane lawas, diarani anggêrit. Yèn bisa anggêrit mau ana pituwase anjaluk gendhong nganti sawatara adoh, nganggo diancêr-ancêri doh cêdhake. Ancêr-ancêr mau diarani gêritan. Yèn bisa anggêrit mangkono mau gêdhening atine bocah-bocah sing mênang ora kira-kira. Dene sabanjure wiwit manèh, bocah-bocah sing mênang, têrus miwiti nunggang. Mangkono sabanjure.
Dolanan mangkono mau pancèn nyênêngake, tanpa grêjêg.
Sing uwis kalakon, bocah dolanan kêndhi gêrit iku bêtah nganti suwe, jalaran saka gênti-gêntèn anjaluk gendhong, kaya nunggang jaran, bocah sing ditunggangi mung manut sapangêrèhe. Sabên anggone diuncali gêmbung bisa nampani, anggone anjingklak nganti gawe kagète bocah sing dijaluki gendhong. Batine sing dijaluki gendhong: ya, mêngko gêntèn.
Kajaba iku, uga ana sing diarani dadi bango thonthong utawa pupuk bawang. Yaiku bocah milu ngêmori dolan, nanging ora milu apa-apa. Lumrahe sing dadi bocah cilik. Mêsthine kowe ngrêti, êndi sing diarani bango thonthong ing gambar iki.
Ôngka: 105, 3 Pasa, Dal 1863, 31 Dhesèmbêr 1932, Taun VII.
Isinipun: Tatwawara - Bab kêmpaling sipat-sipatipun sajatining manungsa - Bab rumêksa kasarasanipun tiyang ing pundi-pundi panggenan - Pasulayan Jêpan kalihan Tiongkok -
anggêpe lir wiku / sajatine mung saka gone nêtêpi / wajibe wong dadi sêpuh / kudu ngrêti adon-adon //
bêbasan yèn tan uwur / iya sêmbur orane ya tutur / têlu iku yèn suwunga salah siji / ina sinêbut wong sêpuh / mundhak mung dadi gêguyon //
marma tan ketang-ketung / tansah dènnya mangun wulang-wuruk / kang sinêdya manjinga môngka pêpeling / miwah panggugahing kalbu / ywa darung dupèh dadyanom //
mung sarwa bôndha sanggup / kaduk wani rêringa kapungkur / nora wêruh
kono lamun winahyu / sira mêsthi nuli kraos //
Garèng : Ma, lagi anu rama wis mitêrangake wêwatêkane sêsipatan sing têlung warna, yaiku: 1e kang kaya angganing sato galak, 2e kang kaya angganing rajakaya lan 3e kang kayadene setan. Hla, saiki, ma, kapriye
sêsipataning Pangeran, kaya ta: ora gêlêm saupama kinêrèh (kinawulakake) ing sapadhaning titah, nanging malah dhêmên kawasa marentah ing sapadhaning titah, maju mênyang mandhiri dhewe, aja nganti ambutuhake ing liyan, kapengin waskitha bisaa mangrêti ing sajatining kabèh kang dumadi, bungah lamun sinêbut wong pintêr, nanging prihatin manawa tinitaha bodho, lan sapêpadhane.
Petruk : Wah, ma, sing kok ngêndikakake kabèh iki, rak ora kêna saupama dilêbokake wêwatêkane manusa lumrah, amblês ambalêbês sing duwe wêwatêkan kaya mêngkono kuwi iya ... pinci upamane.
Garèng : Hla, kuwi nèk Petruk, le ora gênah kuwi têka langganan têrus-têrusan, wong kene lagi ngrêmbug bab kasampurnaning wong ngaurip, ana kok banjur mak: plênong, nyandhak araning kêrtu, apa kiyi gênah arane.
Petruk : Mêngko, Kang Garèng, aja kok banjur guru-guru muring-muring, tak têrangne dhisik. Rama dhèk mau ngandikakake bab wêwatêkane wong kang asli, kuwi jarene ora gêlêm saupama kinêrèh ing sapadhaning titah, nanging malah dhêmên kawasa marentah ing sapadhaning titah, maju mênyang mandhiri dhewe, ora ambutuhake ing liyan, lan sapiturute, lo, kiyi kabèh rak dudu sêsipatane wong lumrah, nanging sing mangkono kuwi
mêsthine iya bangsaning: ratu. Hla, saiki apa sing kira-kira padha panguwasane (ajine) karo ratu, saupama krêtu mono rak iya pinci, ta, dadi saupama tumrape wong mono, iya wakil raja upamane.
Garèng : O, iya pancèn wong kênclung, ana wakil raja kathik dipadhakake pinci bae. Karo manèh, Truk, aku kok ora ngrêti gathuke karo apa sing dingandikakake rama.
Petruk : Lo, kuwi mangkene, Kang Garèng, saupama wong lumrah wêwatêkane: ora gêlêm kêrèh, nanging malah mung arêp marentah sapadhaning titah, maju mênyang mandhiri dhewe, ora ambutuhake liyan, lan sapadhane, yak, apa besuk nèk mati arêp ngubur awake dhewe, awit sabên uwong mêsthi banjur padha nyingkiri kabèh. Seje karo wong têlung prapat ratu, têgêse: wong sing panguwasane prasasat ratu, hla, iki arêpa mêngkena-mêngkene iya kêna-kêna bae. Awit balane ... ora kurang, sèh. Kaya ta marentah nindakake apa-apa, sasanadyansanadyan. kawulane ora gêlêm kabèh, iya bisa main: tidhak frêdhuli, dhawuh nyuda utang anjabêl panguripane para abdine, sanadyan para niyaka ora mupakat, para abdine padha mèwèk-mèwèk, iya bisa-bisa bae, ta, ngandika: ora bêrduli ...
Sêmar : O, kowe aja kaliru tômpa, Truk, wis mêsthi bae yèn wong lumrah iya ora bakal bisa nèk mung ngênggoni sipating bôngsa Kapangeranan thok bae, nanging sipat patang warna kuwi salawas-lawase tansah lumèngkèt ing manusa, malah dhasar wis kinodrat, yèn uriping manusa ana ing donya iki têmtu kadunungan sipat kang
ing akir, mulane manusa kudu ngrêti ing olah kridhane panganggone.
Garèng : O, ma, dadi nèk aku ora kaliru ing panômpa mungguhing pangandikamu, watak papat, yaiku 1e kang kaya angganing sato galak, 2e kang kaya angganing rajakaya, 3e
anjukuk salah sawijining sato kewan, lan liyane kang kira-kira bisa runtut kaya ta: hawa nêpsu, tak sanepakake sato galak awujud asu, kapinginan tak sanepakake awujud cèlèng, dene sajatining manusa, tak sanepakake hakim (dhoktêr tukang anggulawênthah ngajar ing kalakuaning kewan).
Garèng : Aku wis nyandhak, ma, asu kuwi wujud wadhaging badane pancèn iya ora beda karo wêdhus upamane, mung wêwatêkane sing beda jalaran asu kuwi galak gêlêm nyakot, nanging wêdhus [wê...]
[...dhus] ora galak. Rak iya mêngkono ta ma, apa dudu: gandrik, putune Kyagêng Sela, kathik ora bisa nyandhak wêjangane si rama. Dene cèlèng kuwi wujude pancèn iya kaya kewan lumrah bae, nanging adat kalakuane dhêmên bangêt andhukir-dhukir ing ngêndi-êndi panggonan, marga saka dening lobane mênyang pangan, ngluwihi kewan liya-liyane, dadi saupama manungsa mono, iya Petruk kuwi, apa mèmpêr, wong sadhiyane wong saomah, batihe rong jinah, barêng klimpe, iya dilabasake nganti ludhês babarpisan.
Sêmar : Wiyah, wiyah, ambok aja bukak wadi mêngkono. Bênêr aturmu nyang jênêng ingsun, Nala Garèng, dadi cêkake, sing kacathêt ala, kuwi dudu wujuding badan wadhage, nanging adat kalakuane, yaiku: asu anggone duwe watak galak, lan cèlèng anggone duwe watak kêtha angôngsa-ôngsa mênyang pangan. Môngka watak rong warna iki padha kasandhang ing manusa. Ewasamono wataking kewan warna loro mau manawa diwulang dening wong kang wus putus ing kawruh kêkewanan, bisa dadi padha tutut, migunani ing manungsa. Lah ing mêngko sajatining manungsa sing disanepakake hakim mau, yèn bisa anggone nata ing kanêpson lan kapenginan sing disanepakake asu lan cèlèng, wis têmtu uga bisa runtut bêcik, kêna padha kaalap pigunane kabèh.
Garèng : Atas namane Petruk lan aku dhewe, ma, paringe wêjangan rama, apadene suguhane sing anjlêgabit-anjlêgabit, wis tak pundhi ana ing pucuking êmbun-êmbunan, sarta wis tak lêbokake ana ing ... wêtêng. Tak suwun marang kang Kuwasa, muga-muga tansah sêmpulur lan ngundhung-undhung rêjêkimu, supaya manawa Petruk lan aku sowan mrene, aja nganti mulih nglênthung.
Sêmar : Lho, lho, kok banjur padha
Redhaksi Kajawèn sampun nampèni buku: Bêbukaning Paramasastra Jawi, kangge murid ing pamulangan ôngka kalih, ingkang ngimpun, Radèn Sasrasumarta, ing Prabalingga, 3 iji, saking toko buku J.B. Wolters, Groningen, Den Haag, Batavia Gang Schott 5.
Paramasastra punika namung kapêndhêt ingkang sakintên maedahi lare Jawi ingkang wiwit sinau basa Jawi, ing perangan kapisan mawi mitêrangakên ing bab panyêratipun têmbung Jawi mawi aksara Jawi tuwin Latin. Makatên ugi bab tuntunan sêkaran sawatawis. Buku wau isi 95 kaca, satunggal buku rêgi f 1,25. Sintên ingkang kaparêng mundhut, mundhuta dhatêng toko buku wau.
Lêngganan nomêr 5960, ing Sêrèn. Karangan botên kapacak, amargi bab kados makatên sampun kêrêp kapacak.
Lêngganan nomêr 5131 ing Ngablak. Kajawèn mêntas macak karangan kados makatên, langkung panjang.
Tuwan P. ing Munthilan. Karangan panjênêngan sanès waosan lare.
Tuwan S.K.W. ing Banyudana. Babagan punika sampun nate kapacak ing Kajawèn.
Bab rumêksa kasarasanipun tiyang, ing pundi-pundi panggenan
Dene kuli-kuli ingkang nyambutdamêl ing kabudidayan utawi tumut kuli angkatan saradhadhu (expeditie) ingkang pikantuk cadhong sêkul pêthak awis pikantuk lawuh daging utawi sayuran enggal (sêgêr) punika kasarasanipun sagêd ewah. Kuli-kuli wau sagêd kataman sêsakit ingkang dipun wastani avitaminose, amargi têtiyang wau kêkirangan vitamine. Manawi têtiyang wau nêdhanipun kêkirangan vitamine saèstu lajêng sagêd thukul sêsakit ingkang sagêd aniwasi. Langkung-langkung têtiyang ingkang nyambutdamêl awrat, môngka têtêdhanipun kirang vitamine, punika thukulipun sêsakit langkung enggal tur ambêbayani. Saradhadhu utawi kuli-kuli ingkang tumut angkatan (expeditie) kêkesahan têbih mêdal wana-wana, limrahipun sami ambêkta sangu uwos pêthak gilingan, punika botên jalaran saking uwos pêthak sae warninipun dipun pilih tiyang wau, nanging uwos gilingan punika pancèn kiyat dipun simpên utawi dipun tandho dangu, beda kalihan uwos tuton, punika manawi dipun simpên dangu sakêdhik lajêng mambêt apêg utawi lajêng dipun têdha bubuk. Daging utawi sayuran ingkang dipun angge sangu têtiyang wau adat daging ing blèg (conserven) ulam utawi sayuran ing blèg punika sampun dipun stoom ambêntèri ingkang langkung saking bêntèr, prêlunipun bacterie utawi kewan lêmbat-lêmbat ingkang sok wontên ing ulam utawi sayuran wau sami pêjah, dados kiyat dipun simpên botên bosok. Ananging saperangan agêng vitamine ingkang wontên ing ulam utawi sayuran wau ugi risak utawi ical babarpisan. Mila têtiyang wau ingkang ngantos wulanan kêkesahan botên nêdha sanès kajawi sêkul pêthak tuwin ulam lan sayuran (conserven) mêsthi badan kêkirangan vitamine, ingkang lajêng sagêd nuwuhakên sêsakit ingkang dipun wastani vitaminose utawi bèri-bèri wau.
Punapa sêsakit bèri-bèri punika thukulipun jalaran têtiyang nêdha têtêdhan ingkang kirang vitamine wau.
Sadèrèngipun kula nêrangakên bab sêsakit punika, prayogi nyariyosakên yèn ing taun 1894 Prof. Eijkman, dhirèktur Geneeskundig Laboratorium ing Bêtawi, nyipati piyambak saha damêl cobèn ing Laboratorium, ngingah ayam pintên-pintên ing lêbêt kandhang prêlu kangge ing ngriku. Ayam-ayam [A...]
[...yam-ayam] wau sabên dintên dipun têdhani sêkul pêthak langkungan saking griya sakit, asring ayam-ayam wau ing kandhang sami sakit, sèmpèr suku utawi suwiwinipun, dangu-dangu ayam ingkang sakit wau sami pêjah. Ing satunggiling wêkdal ing griya sakit botên wontên langkungan sêkul pêthak, lajêng kapêksa Laboratorium ngawontênakên gabah, dumadakan ayam ingkang sèmpèr wau satunggal kalih wontên ingkang sagêd ngadêg, dangu-dangu sami ganggas saras. Ing satunggiling wêkdal malih ing griya sakit wontên langkungan sêkul pêthak, ayam wau lajêng pikantuk têtêdhan sêkul pêthak wau, dumadakan sawatawis dintên ayam-ayam wau kathah ingkang sami sakit sèmpèr, sêsakit ayam sèmpèr punika mèmpêr kadosdene sêsakit bèri-bèri tiyang, mila sêsakit ayam wau dipun wastani sêsakit bèri-bèri ayam, bokmanawi jalaran ing sêkul pêthak ingkang dipun têdha ayam wau botên wontên jasat ingkang sagêd andayani sarasipun ayam sakit wau, ananging ing gabah wontên utawi ngandhut jasat wau.
Prof. Eijkman anggènipun nyinau lan angudi bab thukulipun utawi ingkang anjalari ayam-ayam sakit wau, kanthi titi saha sarèh patitis, ngantos pinanggih manawi sêkul pêthak wau pancèn botên ngandhut utawi botên katutan siliripun uwos, dados tanpa jasat ingkang sagêd andayani saras utawi sêgêring badan wau. Sapêngkêripun Prof. Eijkman papriksan utawi pangudinipun bab sêkul utawi uwos pêthak gilingan ingkang anjalari ayam sami sakit sèmpèr wau, dipun lajêngakên dening Dr. Grijns kanthi titi saha patitis, pinanggihipun yèn ing siliripun uwos wau pancèn lêrês ngandhut jasat ingkang badan tiyang utawi kewan ambêtahakên sangêt.
Salajêngipun para dhoktêr ing Amerikah, angudi saha damêl papriksan tuwin cobèn, pinanggih manawi ing têtêdhan-têtêdhan wau wontên satunggiling jasat ingkang prêlu sangêt kangge gêsang (groei) saha sêgêring badan. Mila manawi tiyang nênêdha kaoncatan jasat ingkang migunani gêsang utawi sêgêring badan wau, tiyang punika katingal susut, dangu-dangu ringkih wêkasan sagêd tiwas.
Sêsakit bèri-bèri tiyang punika 40 taun kapêngkêr para dhoktêr mastani sêsakit ingkang nular (infectie ziekte) ananging sajatosipun sêsakit wau thukulipun jalaran tiyang ingkang sakit wau têtêdhanipun botên sagêd sontan-santun saha têtêdhan wau botên enggal utawi sêgêr.
Papriksan-papriksan ingkang sampun nyata saha wujud manawi sêsakit bèri-bèri wau sababipun saking têtêdhan sêkul pêthak gilingan punika ingkang damêl tuladha, inggih punika papriksanipun dhoktêr Vonderman insêpèktur dhoktêr, yèn ing pundi-pundi pakunjaran ingkang cadhongipun sêkul ingkang sae, têgêsipun sêkul ingkang katingal rêsik pêthak, ing ngriku kathah tiyang ukuman ingkang kataman sêsakit bèri-bèri punika. Ing pakunjaran ingkang cadhogipun sêkul abrit awon pikantukipun saking nutu pantun, dados sabên-sabên pikantuk uwos enggal tur mangkak, ing kunjaran ngriku tiyang-tiyang ukuman awis ingkang katrajang sêsakit bèri-bèri wau.
Manawi dipun tingali sabrebetan, bakuning sabab ingkang pinanggih wontên ing pasulayanipun Jêpan kalihan Tiongkok, cêtha bilih sampun awujud pêrangan rêrêmpon, sawarnining rêmbag-rêmbag ingkang pinanggih wontên ing môngsa punika, namung tumônja kadosdene bumbu, têgêsipun namung kangge jangkêp-jangkêpipun kemawon. Wontênipun dipun upamèkakên makatên, amargi sawarnining rêmbag wau, wohipun dèrèng katingal.
Gambar ingkang kiwa: Tuwan Corkran, têngah Nyonyah Pawley.
Dene ing salêbêtipun pasulayan wau, manawi dipun petani, taksih pinanggih sabab warni-warni, ingkang salugunipun botên beda mêmala, inggih punika pasulayan rêmbag ing golonganipun piyambak-piyambak, ing bab among dagang tuwin sanès-sanèsipun. Nanging sarèhning sadaya wau katutup dening kawontênan agêng, dados botên katingal. Ewasamantên, sarèhning kawontênan wau mawi anggayut dhatêng sanès praja, tuwuhipun inggih dados rêmbagipun ngrika-ngriki. Kados ta ing bab kawontênanipun tiyang awon ing laladan Tiongkok, punika sayêktosipun namung tansah ngrêsahi adamêl kirang têntrêming nagari kanan keringipun, awit ingkang dipun wastani tiyang awon, inggih punika brandhal, cacahipun botên sakêdhik, gêgrombolanipun botên beda kadosdene barisan, malah ugi wontên kala mangsanipun golongan brandhal wau tumut angêmori damêl wadya praja utawi lumawan piyambak dhatêng mêngsah, ingkang kajêngipun ambelani praja. Manawi tumindak damêl, botên baèn-baèn, upaminipun ambegal kapal lumampah, anjarah- rayah momotan, utawi tiyangipun, ingkang pikajênganipun badhe pados têbusan. Tiyang ingkang dipun tahan punika limrahipun bôngsa ngamônca. Kados ta dèrèng dangu mêntas wontên bôngsa ngamônca nama Nyonyah Pawley tuwin Tuwan Corkran sami dipun tahan ing tiyang awon bôngsa Tionghwa, nanging kawusananipun sagêd uwal saking tahanan wau dening pakêmpalanipun bôngsa Jêpan. Tamtunipun bab makatên punika ugi anggayut dados sêsambêtaning pasulayanipun praja Tiongkok [Tiong...]
Pancènipun makatên bêtahing donya punika tata têntrêm, mila tumrap pasulayaning praja kêkalih wau tansah dipun rêmbag dening praja sanès murih dados rukun, nanging pinanggihipun tansah salenca kemawon. Ing sapunika madêg kumisi malih badhe ngrukunakên pasulayanipun Jêpan kalihan Tiongkok wau, mawi nyuruhi Amerikah tuwin Sopyèt Ruslan, supados urun rêmbag. Nanging pamanggih makatên punika botên dados panujuning praja ingkang pasulayan kalih pisan, wosipun sami anduwa, botên anyondhongi manawi kumisakumisi. wau dindipun. mori ing praja Amerikah tuwin Sopyèt.
Ministêr babagan prakawis sajawining praja Mansukuo, nuju badhe sowan nata Jêpan.
Ing sapunika ing sêmu katingal, Tiongkok katingal rukun kalihan Ruslan. Ing bab punika anjalari bingahipun rakyat Tiongkok, nanging kosok wangsulipun, Jêpan botên kadugi sangêt. Ing wusananipun wanuhipun praja agêng kêkalih wau malah nuwuhakên pangraos, bilih sadaya wau namung badhe andadosakên jalaraning ramèn-ramèn. Mila pinanggihing rukunipun praja Jêpan kalihan Tiongkok, taksih katingal lôngka kalampahanipun.
Ing sapunika tumrap Mansuriah, kawontênanipun inggih taksih upyêk kados adat kemawon, ing golongan wadya Jêpan Mansuriah ing Propènsi
golongan-golongan rakyat, mratelakakên bilih campuhipun kalihan mêngsah tanpa kèndêl, punika sajatosipun araos dados urub-urub, murih anênangi dhatêng manahing rakyat, supados purun ambiyantu, awit mênggah wawrating mêngsah pancèn botên kenging sinanggi sêsakecanipun. Ing sapunika golonganing wadya Tiongkok wau sarwa ringkih, dening sampun lêlawanan kalihan mêngsah salêbêtipun sataun. Punika tumraping golongan Tiongkok samia mangrêtos, bilih tindak sadaya wau wosipun ambelani bôngsa lan siti wutah rahipun.
Ing nginggil sampun kacariyosakên ing bab kasujananipun praja Jêpan dhatêng bab gandhèngipun Tiongkok [Tiong...]
[...kok] kalihan Ruslan. Ing sapunika wontên pawartos saya cêtha, Tiongkok kalihan Ruslan sawêg ngawontênakên rêmbag ingkang dipun timbang wontên ing Mosko tuwin Nanking nêdya botên badhe têmpuh-tinêmpuh. Dene pinanggihipun rêmbag ing Polkênbon anggèning badhe ngrukunakên, saya cabar.
Dumugi samantên pawartos ing bab pasulayanipun praja kêkalih ingkang kasêbut ing nginggil.
Kacariyos sarêng ing Tanah Merah sampun wontên pangarsa kampung ingkang dipun akêni dening parentah saha punggawanipun, kawontênan ing Tanah Merah lajêng ewah. Ing sakawit botên wontên kuwajiban têtiyang kampung kêdah rundha kampung, ananging sarêng angèngêti salah satunggiling tiyang bucalan purun anindakakên lampah nistha, inggih punika purun anjêboli tanêman,
Nindakakên kuwajiban makatên punika botên sadaya tiyang bucalan purun anindakakên, jalaranipun warni-warni, inggih punika :
Wontên ingkang jalaran botên kiyat mêlèk ing wanci dalu lajêng dados sakit.
Wontên ingkang jalaran gadhah anak bojo, yèn katilar ing wanci dalu ajrih.
Wontên ingkang sabab botên sarujuk wontênipun rundha ing wanci dalu, awit nalika wontên ing nagarinipun sampun botên sarujuk wontênipun rundha punika. Kajawi punika botên prêlu kajagi, awit gadhah kamantêpan bilih têtiyang bucalan punika botên badhe purun anindakakên lampah nistha, jalaran sadaya tiyang ingkang sami kabucal punika angsal pasinaon sadaya.
Pamanggih ingkang makatên punika inggih lêrês, nyatanipun salêbêting sêsrawunganipun têtiyang bucalan sawêg wulanan kemawon dangunipun botên wontên ingkang ngangge kori. Ananging ing sarèhning sêsrawunganipun manungsa punika botên ajêg, amila inggih botên anèh, bilih kawontênan ing Tanah Merah inggih lajêng wontên tiyang bucalan ingkang purun nindakakên kanisthan. Ing sakawit yèn wontên tiyang manggih barang punapa kemawon kapasrahakên dhatêng warga pangrèh rad kampung, nanging danguning dangu botên makatên, salajêngipun ngantos wontên pandung-pandungan.
Têtiyang bucalan ingkang botên purun rundha kampung ingkang botên wontên sababipun, kasêrêg dhatêng
pakunjaranipun wontên ing tangsi saradhadhu. Pakunjaran punika ingkang kathah kaisenan têtiyang bucalan ingkang botên purun mêdal nyambutdamêl umum, ananging sarêng têtiyang bucalan sampun botên sami tampi arta pitulungan saking parentah malih, inggih punika sampun dados jaman bêrah dhatêng parentah, ukuman botên mêdal nyambutdamêl umum botên wontên.
Angèngêti sasrawunganipun têtiyang bucalan ingkang botên ajêg punika, golonganing têtiyang bucalan ingkang sarujuk nyambutdamêl kalihan parentah wontên ingkang anggadhahi ada-ada angawontênakên badan kapulisèn, inggih punika pulisi panjagi katêntrêman (Rust-en Orde Bewaarder).
Sabagean saking têtiyang bucalan ingkang sarujuk nyambutdamêl dhatêng parentah angawontênakên parêpatan angrêmbag bab panyuwunipun palilah dhatêng parentah dipun sarujuki lan botênipun. Sababipun badhe ngawontênakên pulisi panjagi katêntrêman punika wontên kalih prakawis:
I. Angèngêti dhatêng sêsrawunganipun têtiyang bucalan sampun mèh sami kalihan sêsrawungan ing nagari rame.
II. Parentah tamtu badhe ngawontênakên pulisi kangge anjagi katêntrêman ing Tanah Merah, katimbang kawontênakên pulisi ingkang sanès tiyang bucalan, langkung sae kawontênakên pulisi tiyang bucalan piyambak.
Kajawi kalih prakawis punika, wontên ing salêbêting parêpatan wontên ingkang mêwahi rêmbag supados kasuwunakên arta ganjaran kangge têtiyang bucalan ingkang sami kadadosakên pulisi panjagi katêntrêman (mila namung kasuwunakên arta ganjaran, awit ing wêkdal punika tiyang bucalan taksih tampi arta pitulungan saking parentah).
Tiyang sugih punika pinanggihipun wontên ing Eropah, Amerikah tuwin sanès-sanèsipun, manawi sugihipun sangêt, dipun wastani miliyonèr. Tumrap nagari Walandi pinanggih wontên 1200. Sanadyan praja Jêrman, ingkang nuju kêmlaratan, cacahing miliyonèr malah mindhak. Tumrap bôngsa Jêrman, ingkang pinanggih sugih piyambak, tilas nata rumiyin.
Ingkang pinanggih ing Amerikah, gunggunging bôngsa miliyonèr wontên 45.000. Kranjingan, ingkang ugulunggul. piyambak nama Tuwan D. John Rockefeller, artanipun wontên 250.000.000 dhollar. Pajêgipun kala taun 1931 wontên 7.435.170 dhollar.
Gambar ingkang sumandhing punika gambaring wayahipun tuwan Rockefeller, nama Nonah Blanchette ingkang nêmbe palakrama angsal Tuwan Terry Hooker. Tamtunipun inggih sugih.
Wêdaling Kajawèn ing dintên punika kalêrês dhawah ing tanggal 31 December 1932, dados dhawah ing tutuping taun. Kados limrahing ariwarti utawi kalawarti ingkang sampun sami tumindak, ingriki prêlu amèngêti utawi adamêl wawasan tumrap lêlampahan-lêlampahan ingkang sampun kadadosan ing salêbêtipun taun 1932 wau. Nanging ing sarèhning kadadosan-kadadosan wau warni-warni sangêt, badhe kirang papanipun saupami kaandharna sadaya. Amila ingriki namung amilih salah satunggal angandharakên kawontênan ingkang sakintên prêlu kasumêrêpan utawi kawigatosakên dening akathah. Dene saking pamanggih kula, ingkang kula anggêp langkung prêlu katêrangakên, inggih punika: kadadosan-kadadosan ingkang gêgayutan kalihan lampah morat-mariting kaeconomiean, ingkang anjalari dados pêpêtênging bawana.
Mênggah utaminipun kados langkung prayogi bilih kula wiwiti saking tanah kilenan rumiyin. Awit punika ingkang dados tuking rêmbag ingatasipun bab wau, sarta ingkang kula anggêp tumuwuh wontên ing praja Duitschland.
Kados para maos sampun sami anguningani, bilih kala wontên pêrang agêng ing donya, karajan Duitschland kasor
mêngsahipun, saha lajêng kêpêksa sugih sambutan dhatêng praja-praja wau, inggih punika: Inggris, Pêrancis tuwin Belgie. Saking kathahing sambutanipun ingkang kêdah dipun bayar, dados bilih pêmbayaring sambutanipun wau kêdah dipun wontênakên sadaya, sampun tamtu kemawon praja Duitschland badhe katêlasan akal budi tuwin kêkiyatan. Mila murih sagêdipun anyêkapi kabêtahan tumrap samudayanipun, lajêng anggadhahi pênêmbung dhatêng nagari-nagari ingkang dipun sambuti punika, supados paniciling sambutanipun kenginga dipun undurakên. Wontênipun Duitschland anggadhahi panêmbung makatên wau, prêlu badhe tata-tata.
Nanging kosokwangsulipun praja-praja ingkang sami dipun sambuti wau, inggih punika: Inggris, Pêrancis tuwin Belgie, jalaran kathahing arta kangge wragading pêrang, ugi kêpêksa gadhah sambutan, inggih punika dhatêng Amerika. Amila karajan tiga wau botên sagêd anglêksanani panêdhanipun Duitschland anggèning nêdha mundur bab cicilaning sambutanipun, kajawi ta manawi Amerika ugi suka kalonggaran purun ngundurakên sambutanipun karajan têtiga wau.
Mênggahing Amerika, kabêkta saking anggènipun gêgayutan prakawis wontênipun dêdagangan kalihan Duitschland, punika sajatosipun ambêtahakên sangêt dhatêng gêsangipun nagari Duitschland. Jalaran saking punika Amerika inggih lajêng amituruti punapa ingkang dados panêdhanipun karajan têtiga ingkang sami nyambut wau, ingkang salajêngipun ugi anglêksanani panêdhanipun karajan Duitschland.
punika onjo piyambak ingatasipun padamêlan babagan pabrik-pabrik. Ingkang makatên wau jalaran kabêkta saking tanahipun ngriku sugih pêlikan warni-warni, kadosta: tosan, waja, arêng sela lan sasaminipun. Ananging tumrap pamêdal babagan têdha, kadosta, gandum, mêrtega, kèju lan sapanunggilanipun, punika kirang sangêt saha kapêksa andhatêngakên saking praja-praja sanès, upaminipun saking: Nederland, Denemarken, Polen lan sapiturutipun.
Sarêng praja Duitschland rumaos angsal kalonggaran, saking pangatos-atosipun, lajêng anuwuhakên budidaya adamêl ada-ada ingkang ing têmbung manca dipun wastani: "Autarkie" têgêsipun: sadaya-sadaya ingkang dados kabêtahan badhe dipun wontêni utawi dipun sêdhiyani piyambak. Tumrap ing praja Duitschland akalan ingkang makatên punika sagêd kasêmbadan, awit parentahipun nagari ngriku punika ingkang kathah-kathah sami wontên ing tanganipun para tuwan tanah (landjonker), ingkang lajêng sami ada-ada angajêngakên tanêman gandum, adamêl mêrtega lan kèju piyambak, lan sapanunggilanipun. Ing wusana kêlampahan suda sangêt anggènipun andhatêngakên barang-barang têtêdhan saking praja-praja sanès. Dados
arta ingkang mêsthinipun kêdah kablanjakakên dhatêng sanès praja, samangke sagêd lumêbêt wontên ing nagarinipun piyambak.
Manawi dipun sawang sakêclapan, trajangipun karajan Duitschland ingkang makatên wau, mila inggih katingal pêng-pêngan sangêt, sabab lajêng katitik kadosdene sagêd jumênêng pribadi, tanpa gumantung dhatêng kêkiyataning liyan. Nanging salugunipun tindak ingkang makatên punika sêmu-sêmunipun kados badhe mangsulakên kawontênanipun ing jaman kina, ingkang jalaran saking kirang ing sêsêrêpan, kirang sampurnaning pasrawungan, cêkakipun saking kiranging sampurna ing samudayanipun, satunggal lan satunggaling praja kêpêksa kêdah namung gêsang sacêkapipun piyambak. Nanging ing jaman modern punika, ingkang sadaya-sadayanipun kenging kawastanan sampun sarwa sampurna, satunggal lan satunggaling praja ingkang sampun tata, kêdah samad-sinamadan sadhengah ingkang dados kabêtahanipun.
Kadosdene Duitschland satunggiling praja ingkang kathah pabrik-pabrikipun, ing kala rumiyin ingkang dados kiranging têtêdhan andhatêngakên saking sanès-sanès praja, nanging kosokwangsulipun bab barang-barang wêdalan ing pabrik-pabrikipun, satirahipun ingkang dipun angge piyambak, lajêng kasade mêdal dhatêng nagari sanès-sanèsipun. Nanging awit saking tuwuhing ada-ada enggal ingkang larapipun namung badhe mikantukakên dhatêng prajanipun piyambak, inggih punika badhe ngadani ngawontênakên kabêtahan têdha piyambak, botên prêlu andhatêngakên saking praja sanès, punika kajawi wêdaling panggaotan ing pabrik-pabrikipun suda dening kalong kangge angwontênakên kabêtahan têdha wau, ugi lajêng adamêl kirang sênêng ing nagari sanès-sanèsipun, ingkang suwau purun alêlayanan kalihan Duitschland. Ing wusana nagari sanès-sanès wau lajêng sami anggraita, bilih Duitschland anggadhahi kajêng sasêkecanipun piyambak, barang-barang dêdaganganipun kapurih numbasi praja sanès, nanging botên purun gêntos têtumbas dhatêng barang2 dêdaganganipun praja sanès, ingkang pancènipun dados kabêtahanipun. Satêmah praja-praja wau lajêng satêngah mbekot dhatêng barang-barang dêdaganganipun Duistchland. Ing mangka suwaunipun praja-praja ing Europa punapadene Amerika, punika sami sagêd anyade barang-barang dêdaganganipun ingkang awarni bangsaning têtêdhan dhatêng nagari Duitschland.
Nanging sarêng Duitschland nindakakên "autarkie" inggih
ingkang tansah tumandho-tandho. Awit saking punika nagari-nagari wau, ing sarèhning barang dêdaganganipun ngantos tumandho-tandho, sampun têmtu kemawon lajêng botên prêlu nindakakên padamêlan padagangan malih, ingkang wusananipun lajêng maanani kathahing kaum angguran ingkang sami botên nyambutdamêl.
Kula mêndhêt minangka kangge upami praja Duitschland, punika namung kangge cêthanipun. Mênggah sajatosipun ingkang nindakakên makatên wau, sadaya karajan ing Europa tuwin ing Amerika, langkung-langkung mênggahing praja Inggris. Malah ingriku dipun wontênakên pranatan, miturut prajanjian ing Ottawa (Canada), ingkang nêtêpakên lêbêting barang-barang manca sarana dipun paosi awrat. Dados ingriku pikajêngipun mikangsalakên, murih migunakakên barang-barangipun piyambak.
Jalaran praja-praja ing Europa tuwin Amerika sami botên pêpajêngan barang-barang dêdaganganipun, dados inggih lajêng botên sagêd têtumbas barang-barang kabêtahanipun dhatêng praja sanès. Ing mangka ingkang sampun-sampun praja-praja wau sami ambêtahakên sangêt dhatêng barang-barang dêdagangan saking sanès praja, kadosta ingkang awarni: gêndhis, sata, kinini lan sapanunggilanipun. Dene barang-barang punika ingkang sabagean agêng asalipun saking tanah Indonesia. Ing sarèhning praja-praja wau sami botên purun anampèni malih barang-barang dêdagangan wêdalan Indonesia, ing tanah Indonesia inggih lajêng tumut anandhang kadadosan ingkang mandhêg punika. Têgêsipun: barang-barang tumandho-tandho, pabrik-pabrik sami tutup, têtiyangipun lajêng kathah ingkang sami botên nyambutdamêl. Cêkakipun tanah Indonesia lajêng
wontên, ngantos kalampahan Pamarentah piyambak, saking kiranging pamêdalipun, tumut kêcingkrangan arta. Wusana pados pêpulih sarana ichtiyar warni-warni, kadosta: nyuda blanjaning punggawanipun, ngindhakakên paos-paos, ngawontênakên paos enggal lan sapiturutipun.
MinurutMiturut. andharan inginggil kawontênanipun ing tanah Indonesia ing salêbêtipun taun 1932, awit saking tumandho-tandhoning barang-barang dêdagangan têtêdhan ingkang botên pajêng kasade wau, wontênipun têtêdhan sanyatanipun langkung nyêkapi, nanging sêbab botên pêpajêngan, wontênipun arta kirang sangêt. Ingkang makatên wau amila para kawula ingriki sajatosipun botên kêkirangan têdha, namung kemawon jalaran langkaning arta botên sagêd tumbas barang-barang sanèsipun.
Dumadakan anyarêngi kalamangsanipun karajan Jêpan pasulayan kalihan Tiongkok, ingkang anjalari kapitunan agêng tumrap lampahing among dagang Jêpan. Awit lajêng kecalan lêlawananipun dagang ingkang agêng, inggih punika Tiongkok. Sarêng Jêpan anyumêrêpi glagat utawi kawontênanipun ing tanah Indonesia kêkirangan arta, paribasanipun kadosdene bubuk angsal êlèng. Sanalika Jêpan angsal pamanggih
1e. Barang-barang dêdaganganipun ingkang pancènipun sagêd kasade dhatêng Tiongkok, saha lajêng dipun bekot, satêmah tumandho-tandho, ing samangke sagêd dipun kintunakên sarta kasade wontên ing tanah Indonesia. Dados ingkang pancènipun ingkang suwau namung dados tandhon kemawon, lajêng sagêd kasade sapajêng-pajêngipun.
2. Jalaran mêdhaking rêrêgèn arta yèn. Katingalipun ing sajawining praja Jêpan, barang-barang dêdaganganipun wau wontên ing nagarinipun piyambak, Jêpan, sajak langkung awis tinimbang ing sajawining praja, ngantos Jêpan kadakwa anglampahakên politiek "Dumping". Namung mênggah nyatanipun botên makatên. Awit ing salêbêtipun praja ajining arta yèn kados taksih têtêp ajêg kemawon, ngêmungakên ing jawi ajining arta yèn wau pancèn mandhap sangêt. Amila sawarnining dêdaganganipun ingkang sami kasade wontên ing sajawining praja, lajêng sagêd mirah sangêt.
3e. Bab lampahing bêrahan. Para kaumipun bêrah ing tanah Jêpan punika bayaraning panyambutdamêlipun inggih saklangkung mirah. Dados pawitan ingkang kangge ngepahi kaum bêrahipun wau, sagêd amêwahi kathahing barang dêdaganganipun.
Minangka panutuping obrolan punika, mênggahing pangrêmbag, tumrapipun tanah Indonesia ing wêkdal samangke, nama angsal pitulungan, sabab saupami Jêpan botên andhatêngakên barang dêdaganganipun ingriki, sampun tamtu kawontênaning têtiyangipun sangsaya badhe langkung rêkaos, dening sampun katêrangakên ingajêng: "kêkirangan arta". Sapunika sarêng wontên barang-barang Jêpan
toko-toko sanèsipun wau lajêng sami kilak tumut nyadèkakên barang Jêpan. Dados kaprigêlanipun Jêpan ingkang makatên punika, kenging kawastanan prasasat ambiyantu kacingkranganipun tanah Indonesia, inggih sanajan badhe kadospundi kadadosanipun ing wingking.
Wusana kula ngucap sukur, dene wontênipun galagat ingkang sajak badhe ngirangakên tata-têntrêming jagad, sagêd kaêndhihakên dening pambiyantunipun Jêpan, ingkang warni mirahing dêdaganganipun wau. Botên langkung namung tata kêrtaning tanah Indonesia ingkang tansah
dhatêng nata ing Zweden. Sampun sawatawis dintên Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana ing Surakarta tampi bintang saking karajan Zweden. Ing sapunika Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana malêsi ngaturi pisungsung dhatêng Srinata ing Zweden, awarni gambar dalêm, wangkingan tuwin pêdhang. Inginggil punika gambaring utusan dalêm; K.P.A. Hadiwijaya nalika
sampun angsal kasagahan saking Amerika, 12 taun malih badhe kamardikakakên.
Ing Kajawèn sampun nate martosakên bab kamardikan wau kirang 8 taun, punika kalintu, lêrêsipun 12 taun. Pangayubagya ingkang kados makatên wau raosipun anocogi
Jamanipun saya rupêk, kabêtahanipun saya ngangsêg tumrap
ingkang badhe dipun suwak. Suwaking griya-griya panyadean candu wau atêgês dados indhaking tiyang nganggur. Pakêmpalan panyêgah madat, nama manggih nang-nangan. Nanging tutuping panyadean wau punapa jalaran saking kathahing tiyang mêdhot, punapa jalaran saking sudaning têtiyang ingriku, dèrèng cêtha, namung mirid ing nalar, inggih jalaran saking kathahipun kuli-kuli ingkang dipun antukakên.
Factorij tuwin koninklijke Petroleum Mij. sami badhe ngindhaki blanjaning punggawa. Wontên pawartos, Factorij badhe ngindhaki blanjaning punggawa ingkang anèm-anèm, wiwit benjing 1 Januari 1933. Makatên ugi Koninklijke Petroleum Mij. benjing 1 Januari 1933 ugi badhe ngindhaki blanjaning punggawa, ing salêbêting sataun. Wontênipun dipun indhaki, awit sampun sawatawis taun botên ngindhaki blanja.
Pawartos indhakan blanja, tumrapipun wontên jaman sapunika, ngantos katingal kados pakabaran anèh. Tamtunipun indhakan wau araos nikmat yêktos.
Badhe nganyut tuwuh jalaran arta. Sawênèhing Luitenant-ajudant ing Ngayogya nama de R. nalika badhe kapindhah dhatêng Larantuka, arta kas ingkang dados tanggêlanipun kirang f 8000,-. Tuwan wau lajêng badhe nglalu sarana natas urat ugêl-ugêl. Rahayu lajêng katututan.
Dayaning arta kados makatên punika adhakan damêl pêpêtêng. Tumrap ingkang nglampahi ngantos sami bingung, wontên ingkang lajêng miruda, wontên ingkang ngakên, tuwin wontên ingkang badhe nglalu. Lah pundi ingkang nama sae.
Pabrik sès krètèk tutup. Pabrik sês krètèk ing Tulung Agung tuwin Blitar sami katutup, cacahipun tiyang angguran wontên 50.000. Sêsulaking kitha ngantos katingal sêpên. Samantên dayaning jaman gumêlar enggal.
Dayaning pajêg sata ing Magêlang. Jalaran saking tumindaking pajêg sata, padagangan sata mandhap sangêt, rumiyin sata ingkang sapikul rêgi f 80.- sapunika namung rêgi f 2.50. Lan malih pabrik-pabrik srutu ing Magêlang ingkang rumiyin sami misuwur, ngantos ngangge bêbau ewon, ing sapunika namung ngangge tiyang dasanan kemawon. Sata-sata sami bêbrêg wontên ing parimatan.
Kawontênan kados makatên punika ing sapunika pinanggih sawêg umum, padagangan pêjah, têtiyangipun kathah ingkang kecalan têdha. Mugi wontên wêwêngan tuwin margi ingkang damêl kamayaran.
saiki rame, po maneh minggu isuk wis koyo simpang lima semarang lah pokokane. Ono band, free hotspot seko telkom. Mung siji sing kurang, durung ono kolam renange.
Mulane, podo bali nang wonosobo mumpung alun2ne ijik apik, ijik anyar durung dinggo balapan jaran maning.
By: Indarto on April 13, 2009 at 4:46 pm
Pro Mbak Yosepin Dwi RR yang dulu cilik menik-menik muncul dari purnamasari, lha mbok iyaO ujug-ujug katon neng smadamu yg dulu ben mak jegagik ketemu karo mantan guru-gurumu ( panjenengan piyantun Yogja bilih tasih kemutan kalih boso jowo )
jaman sakiki usume wolak walike jaman,lak biyen anak manut wong tuwo lak saiki wong tuwo manut anak, saiki akeh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Visnes,_Møre_og_Romsdal&oldid=875866"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.58, 17 Novèmber 2013.
anglakoni tapa utawa semédi kudu kanthi kapracayan kang nyukupi apa dene serenging lan kamempengan anggone nindhakake. Atine kudu santosa temenan supaya wong kang nindhakake sedyane mau ora nganti kadadeyan entek pengarep-arepe yen kagawa saka kuciwa dening kahanane badane, wong mau kudu nindakake pambudi dayane luwih saka wewangening wektu saka katamtuwaning laku kang dikantekake marang sawiji-wijining mantram lan ajaran ilmu gaib awit gede gedening kagelan iku ora kaya wong kang gagal enggone nindakake lakune rasa kuciwa kang mangkono iku nuwuhake prihatin lan getun, nganti andadekake ciliking ati lan enteking pangarep-arep. Sawise wong mau entek pangarep arepe lumrahe banjur trima bali bae marang panguripan adat sakene mung dadi wong lumrah maneh.
Madika panggonan kang sepi. Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kepenak, sikil karo pisan tumapak ing lemah. Badan kajejegake lan janggute diajokake. Benik-beniking klambi kang kemancing padha kauculan, sabuk uga diuculi supaya sandangan dadi longgar lan kepenak kanggo tumindhak ing napas. Pikiran katarik mlebu, supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kaya saka ing jaba. Sakehing urat-urat kakendokake. Banjur narika napas kalawan alon lan nganti jero banget tahanen
SERAT WIRAYAT JATI Anênggih punika pituduh ingkang sanyata, anggêlarakên dunung lan pangkating kawruh kasampurnan, winiwih saking pamêjangipun para wicaksana ing Nungsa Jawi, karsa ambuka pitêdah kasajatining kawruh kasampurnan, tutuladhan saking Kitab Tasawuf, panggêlaring wêjangan wau thukul saking kawêningan raosing panggalih, inggih cipta sasmitaning Pangeran, rinilan ambuka wêdharing pangandikaning Pangeran dhatêng N. Musa, Kalamolah, ingkang suraosipun makatên: Ing sabênêr-bênêre manungsa iku kanyatahaning Pangeran, lan Pangeran iku mung sawiji.
Mênggah wontêning wêwêjangan 8 pangkat wau, kados ing ngandhap
pun: Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun sajatine kang urip luwih suci, anartani warna aran lan pakartiningsun (dat, sipat, asma, afngal).
2. Mênggah dunungipun makatên: kang binasakake angandika ora ana Pangeran anging ingsun, sajatine urip kang luwih suci, sajatosipun inggih gêsang kita punika rinasuk dening Pangeran kita, mênggahing warna nama lan pakarti kita, punika sadaya saking purbawisesaning Pangeran kita, inggih kang sinuksma, têtêp tintêtêpan, inggih kang misesa, inggih kang manuksma, umpami surya lan sunaripun, mabên lan manisipun, sayêkti botên sagêd den pisaha.
dhatêng N. Mohammad s.a.w. Makatên pangandikanipun: Satuhune ingsun Pangeran sajati, lan kawasan anitahakên sawiji-wiji, dadi padha sanalika saka karsa lan pêpêsteningsun, ing kono kanyatahane gumêlaring karsa lan pakartiningsun, kang dadi pratandha.2. Kang dhihin, ingsun gumana ing dalêm awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wêkasan, iya iku alam ingsun kang maksih piningit.
3. Kapindho, ingsun anganakake cahya minangka panuksmaningsun dumunung ana ing alam pasênêdaningsun.
4. Kaping têlu, ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan dadi rahsaningsun, dumunung ana ing alam pambabaraning wiji.
5. Kaping pat, ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaningsun, dumunung ana ing alaming gêtih.
6. Kaping lima, ingsun anganakake angên-angên kang uga dadi warnaningsun, ana ing dalêm alam kang lagi kêna kaumpamaake bae.
7. Kaping ênêm, ingsun anganakake budi, kang minangka kanyatahan pêncaring angên-angên kang dumunung ana ing dalêm alaming badan alus.
8. Kaping pitu, ingsun anggêlar warana kang minangka kakandhangan sakabehing paserenaningsun. Kasêbut nêm prakara ing dhuwur mau tumitah ana ing donya iya iku sajatining manungsa.
Karajan iku mau dhek abad kaping 4 lan 5 wis ana, dene titi mangsaning adege ora kawruhan. Ratu ratune darah
Wong Jawa wektu samono, isih kari banget kapinterane, yen ditandhing karo wong
Kalinga, besuke, ya diarani: Jawa. Karajan mau saya suwe saya gedhe, malah nganti mbawahake karajan cilik cilik 28 (wolu likur). Wong Cina uga nyebutake asmane sawijining ratu putri: Sima; dikandakake becik banget enggone nyekel pangrehing praja (tahun 674). Tulisaning watu kang ana cirine tahun 732, dadi kang tuwa dhewe, katemu ana sacedhake Magelang, nyebutake, manawa ana ratu kang jumeneng, jejuluk Prabu Sannaha, karajane gedhe, kang klebu jajahane yaiku tanah tanah Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta lan bokmenawa Tanah Jawa Wetan uga klebu dadi wewengkone karajan iku.
Piwulange agama lan padatane wong Indhu kaemot ing layang kang misuwur, jenenge Wedha. Kira kira 500 tahun sadurunge wiwitane tahun Kristen, ing tanah Indhu ana sawijining darah luhur peparab Syakya Muni, Gautama utawa Budha. Mungguh piwulange geseh banget karo agamane wong Indhu mau. Resi Budha ninggal marang kadonyan, asesirik lan mulang muruk marang wong. Kajaba ora nembah dewa dewa, piwulange: sarehne wong iku mungguhing kamanungsane padha bae,
ing Mataram. Nata ing Mataram mau banget pangedêpe marang agama Budha. Empu Sindhok misuwur wasis enggone ngereh praja. Ana cathetan kang muni mangkene: “Awit saka suwening enggone jumeneng ratu, marcapada katon tentrem; wulu wetuning bumi nganti turah turah ora karuhan kehe.”
diukel lan ngagem cênela. Yen miyos nitih dwipangga utawa rata, diarak prajurit 700. Punggawa lan kawula kang kapethuk tindake Sang Nata banjur padha sumungkem ing lemah (ndhodhok ngapurancang?). Para kawula padha ngore rambut, enggone bebedan tekan ing wates dhadha. Omahe kalebu asri, nganggo payon gendheng kuning utawa abang. Wong lara padha ora tetamba mung nyuwun pitulunganing para dewa bae, utawa marang Budha. Wong wong padha seneng praon lan lelungan turut gunung, akeh kang nunggang tandhu utawa joli. Dhek samono wong wong iya wis padha bisa njoget, gamelane suling, kendhang lan gambang.
Critane Ken Angrok iki saka layang Pararaton. Ketemune layang iki ana ing Bali dhek tahun 1891. Ken Angrok lair ana ing sacedhake Tumapel (Singasari), asal wong tani lumrah bae. Ken Angrok kacarita bagus rupane lan bisa nenarik katresnaning wong, nanging banget kareme marang pangaji aji lan wani marang penggawe luput. Ing sawijining dina ana Brahmana ketemu karo dhewekne, kandha yen dhewekne titising Wisnu. Anggone kandha mangkono iku, awit Brahmana mau ngerti yen Ken Angrok iku wong kang gedhe karepe lan kenceng budine. Brahmana banjur golek dalan bisane Ken Angrok kacedhak karo adipati ing kono, Sang Tunggul Ametung. Ora antara suwe kelakon Ken Angrok kaabdekake. Bareng wis mangkono, Ken Angrok banjur tansah golek dalan kapriye enggone bisa ngendhih Sang Adipati, nggenteni jumeneng. Ketemuning nalar Ken Angrok banjur ndandakake keris becik marang Empu Gandring. Sawise keris dadi, katon becik temenan, nganti mitrane Ken Angrok aran Keboijo kepencut kepengin nganggo, banjur nembung nyilih: oleh. Saka senenge, keris mau saben dina dianggo sarta dipamer pamerake, dikandhakake duweke dhewe. Bareng wis sawatara dina Ken Angrok banjur
Raden Wijaya, wayahe Narasinga, nuli umangsah ngetog kaprawiran mbelani nagara lan ratune, nanging wis kaslepek karoban wong Daha, mulane banjur kepeksa ngoncati,
Ana ing tanah Sumatra kelakon bisa oleh jajahan. Ing ngisor iki crita sathithik tumraping karajan karajan ing tanah Melayu. Kacarita ratu ing Funan, kira kira ing sajroning abad 3 ngelar jajahan, ngelun tanah Sumatra, Jawa lan liya liyane, ayake ratu iku kang yasa reca reca ing tanah Pasemah. Ing abad kapitu ana golonganing para pangeran saka ing Indhu Buri, padha manggon ing sakiwa tengening Palembang, banjur ngedegake nagara gedhe, jenenge karajan çrivijaya (= Syriwijaya, sinebut ing bangsa Cina nagara: Sambotsai). Ratu ratune padha darah Warman, isih dumunung sanak karo darah Purnawarman ing Tanah Jawa dhek abad 4 – 5, apadene darah Mulawarman ing Kutai lan Borneo dhek watara
iku diarani: Pamalayu. Ing tahun 1268 Prabu Kartanagara angganjar reca marang ratu ing Dharmmaçraya (Darmasraya) uga dumunung ing tanah Jambi, ing saikine ora adoh karo Sungai Lansat. Karajan iku ing besuke
dai garwane Raden Wijaya biyen. Sang Raja Tribhuwana melu karo bangsa Jawa nglurugi tanah Padhang Hulu. Miturut carita Melayu, lurugan mau ora oleh gawe, mung marga saka klebu ing gelar, kalah enggone adu kebo, mulane kuthane banjur jeneng Menangkabau iku. Ana raja wewengkone karajan Dharmmaçraya jejuluk Adityawarman nagarane ing Malayupura, kang ing tahun 1347 wus merdika, ambawa pribadhi, iku nglurugi Menangkabau, nanging ora nganti dadi perang, malah banjur diangkat dadi raja ing kono, awit pancen dianggep bangsa Melayu. Jumenenge ana ing Menangkabau wiwit tahun 1347 tekan 1375, kecrita ing kawicaksanane lan pintere nyekel
Katumanggungan isih dipundhi pundhi marang bangsa Menangkabau. Sapungkure Sang Aditya wis ora ana raja ing Menangkabau kang kecrita. Negarane pecah pecah, ing saiki isih akeh titike, mungguh ing kaluhuraning para raja Jawa asal Indhu, ana ing tanah Menangkabau kono, luwih luwih tumraping basa lan sastrane. Darah raja raja kuna ing Menangkabau mau enteke durung lawas, kang pungkas pungkasan putri, sedane lagi saiki bae.
Sawise jumeneng Nata, Sang Prabu anggeganjar marang sakabehing kawula kang maune labuh, marang panjenengane. Wiraraja dibagehi tanah Lumajang saurute. Putrine Kartanagara papat pisan dadi garwane Sang Prabu, lan isi ana garwa paminggir siji saka tanah Melayu aran Sri Indresywari. Saka garwa paminggir iki Sang Prabu kagungan putra R. Kaligemet, kang besuke nggentos kaprabon, ajejuluk Jayanegara, saka Prameswari Sang Prabu peputra putri loro. Ing tahun 1295 R. Kalagemet lagi yuswa sataun wis diangkat dadi pangeran pati lan dadi ratu ing Kedhiri, ibune kang ngembani nyekel praja Kedhiri. Ing nalika panjenengane Prabu Kertarejasa Jayawardhana iku, Tanah Jawa karo Cina becik maneh, perdagangane gedhe, wong Cina teka ing Tanah Jawa nggawa mas, salaka, merjan, sutra biru, sutra kembang kembangan, bala pecah lan dandanan wesi. Saka ing Tanah Jawa, Cina kulak: beras, kopi kapri, rami, bumbon craken luwih luwih mrica, barang barang mas utawa salaka, bangsa dandanan kuningan utawa tembaga, tenunan kapas lan sutra, welirang, gading, cula warak, kayu warna warna, manuk jakatuwa lan barang nam naman.
Ing Tanah Jawa ing wektu iku akeh palabuhan rame, kayata: Tuban, Sedayu; Canggu. Nalika jamane ratu iki ing bawah karaton Majapait kena dibasakake ungsum kraman. Para satriya kang melu lara lapa dhek jamane Raden Wijaya saiki ora oleh ati, awit Sang Prabu mung anggega aturing nayakane kang aran Mahapati, wasana para satriya mau banjur genti genti padha ngraman, nanging temahan asor jurite. Ing tahun 1328 Sang Prabu seda, dicidra ing dukun kang didhawuhi ambedhel salirane. Sasedane Prabu
Ing nagara Majapait wis akeh omah kang becik becik, payone sirap, dene omah kang lumrah padha apager gedheg, ananging ing jero racake ana pethine watu kang santosa perlu kanggo nyimpen barange kang pangaji. Wong wong dhek jaman samono padha doyan nginang, senengane padha tuku bala pecah saka juragan Cina, pambayare nganggo dhuwit sing diarani Kepeng. Wong lanang padha ngore rambut, wong wadon gelungan kondhe. Wiwit enom wong wong padha nganggo gegaman keris, lan gegaman iku kerep diempakake. Wong yen mati jisime diobong, yen sing mati iku bangsa luhur utawa wong sugih bojo bojone (randha randhane) padha melu obong. Ora adoh saka nagara ana papan kanggo adu adu kewan utawa uwong utawa kanggo karameyan liya liyane. Papan iku arane “Bubat”. Sang
kagawa saka kehing nagara nagara kang kabawah ing Majapait sing kelet letan sagara. Bab kagunan, kayata: ngukir ukir sapepadhane, kombule ing Tanah Jawa Wetan dhek pungkasane abad kang katelulas, lan ing wiwitane abad kang pat belas, mung bae panggawene reca reca kang apik apik iku nganggo tuntunaning wong Indhu utawa nurun kagunan Indhu. Cekaking carita: Nalika panjenengane Prabu Ayam Wuruk iku, Majapait lagi unggul unggule, samubarang lagi sarwa onjo. Prabu Ayam Wuruk tilar putra kakung miyos saka selir asma “Bhre Wirabhumi” jumeneng Nata ana ing bageyan kang wetan. Dene kang nggenteni keprabon Majapait putra mantune Sang Nata, ajejuluk Wikramawardhana (tahun 1389 – 1400). Ing tahun 1400 Sang Prabu seleh keprabon, kersane arep mandhita, ananging sapengkere Sang nata, putra lan sentanane padha rebutan nggenteni keprabon. Prabu Wikramawardhana banjur kapeksa kundur jumeneng ratu maneh nganti tekan tahun 1428. Sajroning jumeneng sing keri iki Sang Prabu nerusake merangi santanane kang wus kabanjur ngraman nalika Sang Prabu jengkar saka kraton. Rehning perang iki nganti suwe dadi nganakake kapitunan akeh lan karusakan gedhe, awit teluk telukan ing tanah sabrang banjur padha wani mbangkang wus ora gelem kabawah Majapait. Tataning kawula iya banjur rusak. Prakara paten pinaten wis dadi lumrah. Akeh wong main lan adu jago totohane gedheni. Ing tahun 1428 – 1447 kang jumeneng nata ratu putri jejuluk Retna Dewi Suhita, putrane Prabu Wikramawardhana saka garwa paminggir. Teruse banjur banjur Prabu Kertawijaya (1447 – 1452) lan maneh Prabu Bhra Hiyang Purwawisyesa (1456 – 1466), Pandan Salas (1446 – 1468), banjur Prabu Bhrawijaya V (1468 – 1478). Mungguh babade ratu ratu kang wekasan iki ora terang, mulane ora disebutake. Ana ratu ing nagara Keling (salor wetane Kedhiri, sakidul kulone Surabaya) jejuluk Prabu Ranawijaya Giridrawardhana ngelar jajahan nelukake Jenggala, Kedhiri lan uga mbedhah Majapait (tahun 1478). Bedhahe Majapait iku kuthane ora dirusak, awit ing tahun 1521 lan 1541 nagara Majapait isih kecrita kutha kang gedhe. Suwe suwe kutha Majapait dadi rusak, awit wong wonge kang ora seneng kaereh ing kraton liya, padha genti genti ninggal negarane, nglereg marang tanah Bali. Saiki Majapait mung kari patilasan bae, awujud pager bata tilas mubeng lan tilas gapura (Candhi Tikus, Bajang Ratu). Isih sajroning jaman Majapait, agama Islam wis mlebu saka sathithik, saya suwe saya bisa ngalahake dayaning agama Indhu ana ing Jawa Wetan.
Ing tahun 1521 Pati Unus seda isih enem lan ora tinggal putra. Kang gumanti rayi let siji yaiku Raden Trenggana, jalaran rayine tumuli: Pangeran Sekar Seda Lepen, wis disedani putrane raden Trenggana, kang aran
Ing wiwitane abad kang ping 16 ing Tanah Jawa Kulon ana nagara aran Pajajaran, Kutha aran akuan. Kutha pelabuhan iya duwe, yaiku Banten lan Sundha Kalapa, nanging dedagangane urung rame. Awit saka Malaka ing tahun 1511 kacekel ing bangsa Portegis, para sudagar Islam padha dedagangan ana ing pasisire lor Tanah Jawa Kulon. Ing Banten nuli ana pedagangan gedhe, dagangane mrica. Ing nalika iku ana wong Pasei (Sumatra), agamane Islam, teka ing Tanah Jawa Kulon merangi ratu ing Pejajaran nganggo prajurit saka ing Demak. Wong Pasei mau ing tembene aran Sunan Gunung Jati, maune bok menawa aran Faletehan. Iku ipene Raden Trenggana. Marga saka pitulungane Raden Trenggana ing tahun 1527 bisa mbedhah Sundha Kalapa (Jayakarta utawa
Para wong ing Tanah Jawa Kulon banjur dipeksa manjing agama Islam. Nalika Faletehan seda kang jumeneng Sultan ing Cirebon Panembahan Batu, yaiku buyute
Cirebon iku uga ngreka daya bisane mardika saka Banten. Sultan Cirebon mbawahake saperangane tanah Priyangan. Watese kang wetan Banyumas, kang kulon Cimanuk (Citarum),. Bareng sepuhe, Pangeran Mohamad ditresnani ing kawula, jalaran saka mursid lan wasis. Sang papatih Jayanagara banget setya marang ratune. Nalika iku Sultan Mohamad
Mohamad ngrujuki; kalakon ing tahun 1596 Palembang dilurugi. Wadyabala ing Banten wis ngira bakal menang, dumadakan nalika Sultan Mohamad pinuju dhahar, kataman ing mimis, ndadekake sedane. Sedane mau digawe wadi, mung wadyabala diundangi bali marang Banten. Bareng layon arep disarekake, ing kono wong wong lagi ngerti yen Sultan seda, lan ing wektu iku uga Pangeran Abulmafachir dijumenengake Sultan, nanging yuswane lagi sawatara sasi, mulane pamarentahing nagara kacekel ing Mangkubumi, maneh dibantoni ing Nyai Emban Rangkung, kang jalaran saka wicaksanane karan: Ratu Putri Ing Banten. Ing pungkasane abad kang ping 16 Banten iku dadi kutha pedagangan kang rame dhewe ing saTanah Jawa.
Wong manca kang ana ing kono: wong Persi, wong Indhu saka Gujarat, wong Turki, Arab, ortegis, Melayu lan wong Keling. Wong wong ngamanca mau lumrahe ngingu batur tukon lan juru basa. Luwih luwih wong Cina, ing Banten akeh banget. Bangsa Cina manggone ana sajabaning temboking kutha, lan omahe apik apik. Panggaotane wong manca padha kulak mrica. Sing nganakake dhuwit timbel (keteng, gobang) ing
Wong Portegis nuli miwiti lelawanan dedagangan lan wong Indhu, lan nenelukake kutha pelabuhan kang rame rame ing tanah Indhu kono. d’Albuquerque kang wus katetepake jumeneng Prabu anom ing Asia
iku mumbul mumbule wong Portegis nguwasani tanah tanah pasisir ing Samodra Indhiya tekan Macao.
Bareng wong Portegis nemu dalane menyang tanah Indhiya, wong Sepanyol iya banjur arep nyoba uga menyang tanah Indhiya dhewe. Wong Genua aran Christophorus Columbus layar saka Sepanyol mangulon atas asmane Sang nata ing Sepanyol. Saka panemune Chr. Columbus wus tetela yen jagad iku bunder kepleng, dadi yen saka Sepanyol terus layar mangulon mesthi banjur tekan ing jagad sisih wetan yaiku enggone tanah Indhiya. Yen saka Indhiya diterusake mangulon bae, mesthi banjur bali tekan ing Sepanyol maneh. Ing tahun 1492 kelakon Chr. Columbus nemu kepulowan kang diarani kapulowan Indhiya, jalaran pametune akeh empere lan tanah Indhiya, nanging ora antara suwe tetela yen kepulowan mau dudu Indhiya, mulane mung banjur diarani kepulowan Indhiya Kulon. Mungguh satemene kepulowan Indhiya Kulon iku wewengkone buwana Amerika. Saking kepengine marang kauntungan lan misuwuring jeneng, banjur akeh bae wong Sepanyol kang napak dalane Chr. Columbus padha layar mangulon ketug ing Amerika. Sawise buwana Amerika kawruhan, nuli ana wong Portegis kang aran Magelhaen kang nedya menyang Indhiya metu Amerika atas asmane ratu Sepanyol. Mangkate Magelhaen sakancane wong Sepanyol ing tahun 1519 lakune nurut pasisire Amerika sisih kidul, njedul supitan ing saantarane pongol Amerika kang kidul dhewe lan pulo Vuurland, saka kono terus ngalor ngulon nrajang Samodra gedhe, anjog ing kapulowan Filipina.
Wong Sepanyol nuli layar menyang Moloko, anjog ing Tidore. Sultan Tidore bungah banget, awit bakal oleh lengganan bangsa Europa, mangka nalika d’Abreu teka ing Ambon
Ing pungkasane abad 16 wong Walanda banget pangudine marang ada ada anyar lan banget kepengine marang lelakon lelakon kang durung tau dilakoni, luwih luwih bareng krungu critane lelayaran marang Indhiya saka wong wong Walanda kang maune manggon ing Portegal. Apa maneh ing nalika iku akeh sudagar sudagar saka Nederland Kidul (Antwerpen) padha ngalih mangalor. Kuwasane karajan Sepanyol tansah suda, perang karo bangsa Walanda lan Inggris kerep kalah. Dedagangan ing Lissabon tumrape bangsa Walanda banjur diengel engel amarga wiwit ing tahun 1580 Lissabon kebawah Sepanyol. Jalaran saka sebab sebab ing ndhuwur mau kabeh, bangsa Walanda kenceng tekade arep lelayaran menyang tanah Indhiya dhewe, bathine mesthi bakal luwih akeh, awit
saka ing panggonane asal. Wiwitane nyoba lelayaran metu lor ngubengi buwana Asia, perlune nyingkiri bangsa Sepanyol, yaiku mungsuhe. Sarehne layar metu lor iku terang yen rekasa banget, istingarah ora bisa kelakon tekan tanah Indhiya, nuli wong Walanda arep nekad metu kidul nurut pesisire buwana Afrika kaya wong Portegis. Cacahing prau kang arep mangkat ana 4, kang ngepalani aran Cornelis de Houtman iku wis bisa oleh katrangan dalane menyang Indhiya ana ing Lissabon. Dene kang dadi lelurahing jurumudhi wong pinter ing ngelmu bumi aran Pieter Keyzer. Ing tanggal 2 April tahun 1595 padha mancal saka dharatan, lakune ana ing dalan ngrekasa banget, nanging tanggal 23 Juni 1596 kelakon tumeka ing Banten.
Tekane ing nagara Walanda praune kang maune papat mung kari telu, wong kang maune 248 mung kari 89. Lan barang dagangan sing digawa apadene bathine mung sathithik banget. Nanging sedyane kang gedhe iku wis kaleksanan, iya iku saiki dalan kang menyang tanah Indhiya wis kawruhan. Nalika tahun 1598 ana prau Walanda maneh teka ing Banten, kang
mrica akeh. Wiwit ing nalika iku akeh prau prau Walanda kang teka ing Moloko kulak mrica, pala lan cengkeh. Dhok dhokane prau kang menyang tanah Indhiya iku ing Banten, dalasan prau kang saka ing Moloko, sanadyan wus kebak dagangan, kang mesthi iya nganggo mampir. Suwe suwe pelabuhan ing Banten saya rame dening prau Walanda kang teka lunga ing kono. Ing wektu iku Sepanyol lan Portegis wiwit ngêdheng enggone perang karo bangsa Walanda ing tanah Indhiya.
Andreas Furtadho de Mendoca nggawa prau 30 saka Goa layar menyang tanah Indhiya, arep dhedawuh marang para panggedhe ing sakehing kutha plabuhan nglarangi nampa wong Walanda; sakehing wong Walanda kang wus ana ing kono kudu ditundhung. Ing tahun 1601 ana prau Walanda teka ing supitan Sundha, kang manggedheni Wolphert Harmens, ana ing dalan Wolpert Harmens wis oleh pawarta yen Banten dikepung ing balane Furtadho perlu nglungakake wong Walanda lan meksa marang Pangeran ing Banten ora kena ngayomi
wewenang dedagangan ing sawetane Kaap de Goede Hoop tekan ing supitan Magelhaens, dene maskape utawa sudagar liya ora kena melu melu dedagangan ing kono (monopolie). Wewenang panunggalane ing dhuwur iku: VOC. kena nganakake prajangjian atas asmaning Staten Generaal karo sakehing nagara klebu jajahane. Kajaba iku Compagnie kena nganakake prajurit, gawe beteng, gawe dhuwit lan netepake Gouverneur lan punggawa liyane. Sakehing punggawa kudu sumpah kasusetyane marang Straten Generaal lan pangrehing Compagnie. Ing sabisa bisa VOC, kudu melu nglawan mungsuhe nagara Walanda. Pawitane Compagnie iku olehe adol layang andhil, siji sijine andhil ora mesthi padha regane, ana kang f10.000 ana kang f50. Dene kang kena tuku andhil mau iya sadhengah wong, ora lawas VOC wus oleh pawitan f6.500.00. Ing sakawit warga pangreh (Bewindhebber) ing tanah Walanda ana 73, nanging ora lawas mung ditetepake 60.
Para Bewindhebber mau akeh kauntungane, kayata: saben ana prau teka saka tanah Indhiya mesthi oleh bageyan 1% ne ajining
Factorij iku terkadhang kinubeng ing beteng tembok utawa tanggul, nanging kang mangkono iku ora mesthi, awit para ratu bangsa bumi kerep ora marengake. Kehing factorij saya wuwuh, nanging terkadhang yen arep ngadegake factorij anyar iku nganggo ngesur ngalahake wong Portegis dhisik, kayata: nalika tahun 1603 ana ing Banten, ora lawas ing Gresik, Johor, Patani, Makasar lan Jepara iya dianani factorij. Factorij ing Patani perlune kanggo lelawanan karo negara Cina, Jepang lan Indhiya Buri, awit dikira ngolehake kauntungan akeh, nanging jebul ora. Karo Ceylon lan
ing tanah Indhiya dikuwasani ing panggedhe suwiji, jenenge Gouverneur Generaal (GG.). Gouverneur Generaal kang kawitan yaiku Pieter Both. GG. mau didhawuhi niti priksa kelakuwan, gaweyan lan uripe para punggawa. GG. iku panyekele paprentahan nganggo dibiyantu ing punggawa liya, jenenge Raad van Indie.
Pamutusing prakara kang perlu perlu GG. kudu njaluk rembuge Raad van Indie; wondene GG. dadi pangareping parepatan. Yen parepatan ora bisa mutusi, putusane GG. dhewe wus kanggep apsah. GG. iku uga dadi senapatining prajurit Dharatan lan lautan.
Inggris gedhe ana segara dipethukake prau Walanda, perange dedreg, wasana kesaput ing wengi. Esuke JP Coen ora wani methukake prau Inggris maneh; putusaning rembug arep menyang Moloko njaluk bantu lan njupuk obat mimis. JP. Coen weling wanti wanti marang Van den Broecke. Yen ana kapepete kepeksa nungkul, nungkula marang wong
kagamblokake marang Banten. Rehning wong Banten crah karo wong Inggris, eskader Inggris mundur saka Jakarta. Beteng Walanda dikepung ing wong Banten. Bareng wong Walanda ngerti yen bakal bisa uwal saka ing bebaya, banjur tumandang nyentosani beteng maneh. Bareng wis rampung wong Walanda padha bungah bungah nganakake bujana, beteng Jakarta dijenengi Batawi (tahun 1619). Bareng lungane JP. Coen wis oleh patang sasi banjur bali nggawa prau nembelas. Prajurit kang ngepung beteng ditempuh bubar, kutha Jakarta digempur.
dianggep kaluputan enggone netepi wajibe, mulane tampa paukuman abot saka JP. Coen. Tanah Jakarta banjur diaku ing VOC, JP Coen enggal mbangun Kutha Batawi, dipernata lan direjakake. Ing sacedhake palabuhan didokoki omah, jenenge “Kasteel” ing kono dununging paprentahane VOC. ing satanah Indhiya. Ing sarampunge prang Jakarta, Coen nedya males marang wong Inggris. Nanging ing tahun 1620 kabar saka Europa yen para panggedhene VOC. ing tanah Walanda rukun karo Compagnie Inggris. Kang iku ing tanah Indhiya uga Walanda karo Inggris iya kudu rujuk.
Pangeran Puger nrima jumeneng adipati ing Demak, nanging Pangeran Puger besuke ngraman, wasana asor. Kejaba perang lan kang raka, Mas Jolang uga perang karo para adipati ing Bang Wetan.
Dene Cirebon wis nungkul marang Mataram, wiwit tahun 1619. Nalika tahun 1615 Kangjeng Sultan nelukake Lumajang, Malang lan panggonan sawatara maneh. Sawise iku
Bareng Coen ing tahun 1619 yasa kutha Betawi, lan Jakarta wis katekem ing tangane bangsa Walanda, sultan Agung muring banget marang VOC. Ora antara lawas dhawuh nglarangi adol beras marang Compagnie, amarga Coen wani wani aweh mriyem marang wong Surabaya. Sanadyan mengkonoa meksa ora dadi perang, awit sapisan Sultan Agung nedya golek reka bisane wong Walanda ngakoni yen kebawah Mataram, nganggo sarana kang alus, lan ping pindhone samangsa dadi perang wong Walanda kuwatir yen banjur ora bisa oleh beras babar pisan. Nalika Sultan Agung ngajak Walanda bebarengan mbedhah Banten, wong Walanda ora gelem, awit VOC, ora pracaya marang wong Mataram, marga Walanda wis ngrebut layang, kang surasane: “Sultan Agung bakal mbedhah Banten, sawuse iku banjur ngalahake Betawi”. Banten lan Mataram iku tansah memungsuhan, nanging Sultan Agung ora bisa ngalahake, jalaran nalika iku praune wong Jawa ora sepiraa kehe lan mlaku dharat dalane angel banget. Ing Tanah Jawa Kulon kang teluk marang Mataram mung ing Sumedhang (Priyangan) lan Cirebon. Nalika JP. Coen jumeneng GG. kang kapindhone ing tahun 1628, ana utusan saka Mataram menyang Compagnie duwe panjaluk mangkene: Sapisan Panembahan enggone arep nempuh Banten mundhut tulung marang Compagnie, kapindhone JP. Coen didhawuhi utusan menyang Mataram ngaturake bulu bekti. Panjaluk iku mau loro lorone ora dituruti. Ing sasi Agustus wayah bengi kasteel ing Betawi ditempuh ing bala Mataram saka pelabuhan. Ing dharatan ana baris gedhe kang ngepung kutha Betawi. Mangka cacahing prajurit Compagnie mung 3.800. Nuli JP. Coen tekad tekadan nempuh, prajurit Jawa bubar, malah banjur kepeksa mundur, awit wis ngancik mangsa udan tur nganggo kekurangan pangan. Ing sasi April tahun 1629 ana utusan saka Mataram aran Warga ketemu GG. JP. Coen, jarene perlu rembugan arep bedhami. JP. Coen wis ngerti yen Warga iku satemene telik, banjur terus dicekel. Bareng ditakoni, prasaja yen wong Mataram wis nglakokake wadyabala maneh lan murih aja nganti kekurangan pangan kaya kang uwis, ing Tegal wis disedhiyani tandhon beras. JP. Coen terus dhawuh ngobongi tandhon beras mau. Wusana bareng prajurit Mataram teka ing wewengkon Betawi enggal bae enggone kentekan pangan. Wadyabala Mataram wiwit gawe laren nganti ketug sacedhake kutha, JP. Coen nuli dhawuh ngrusak laren mau. Sarehne bala Mataram uga ketrajang lelara, wusana kepeksa mundur. Wiwit ing wektu iku karajan Mataram wis ora wani nempuh marang kutha Betawi. Ewa dene Sultan Agung sabisa bisa tansah ngarah gawe kapitunane Compagnie, kayata wong Mataram dilarangi dagang beras menyang Betawi, mangka Compagnie butuh banget.
panempuhe wong Europa liyane. Bisane kelakon, mung yen prajurite dharatan lan lautan sentosa, perlu kanggo ngukuhi kantor kantor ing Betawi, lan uga kanggo nanggulang ardane Mataram. Coen iku kena diarani wong pinunjul, katandha nalikane adege Betawi bisa ngundurake ardaning mungsuh nganti kaping pindho (Inggris lan Mataram) senadyan tansah karoban lawan, tindake ana ing Moloko tetep diarani siya, ewadene meksa klebu wong ambek sudira ing pakewuh lan ora wegahan.
Ing tahun 1642 ana wong Walanda, aran Abel Tasman njajah ngetan nemu pulo pulo anyar
samono wis tekan angka 1.043. Tumekaning saiki kabeh mau isih dipacak ana almenak, kayata: 1 Januari 1925 = 5 Jumadilakir Dal Windu Sengara 1855 (Jawa) = 5 Jumadilakir 1343 (Arab).
Moloko suda banget karaharjane, wong bumi padha ngrekasa uripe. Wong cilik ora gelem netepi prajangjiane monopolie, padha laku dagang colongan. Punggawane VOC. nyirep kraman kanthi tindak keras. Nuli wong Moloko dibiyantu ing
Ing nalika jamane GG. Reiners (tahun 1650 – 1653) ing Ternate lan Ambon ana kraman maneh kang marga saka pangojok ojoke wong Makasar. Wong bumi padha nggrundel ora trima, awit A. de Vlaming, Gouverneur ing kapulowan Moloko dhawuh mbabadi tanduran bumbu craken kang dianggep turah, murih ora ngedhunake regane dagangan. Yen wong bumi ora nuruti, prajurit VOC. lelayaran mrana ngrampungi pasulayan kanthi wasesa (hongi). Enggone nyirep kraman A. de Vlaming kanthi kekerasan, akeh wong kang dipateni utawa dibuwang . Wasana pulo pulo akeh kang suwung.
Bareng Moloko wis tentrem, nalika kang jumeneng GG. Maetsuycker VOC. merangi Makasar. Hasanudin, ratu ing Makasar tansah nulungi wong bumi ing Moloko. Manehe VOC. ora oleh idin ngadegake loji ana ing karajan Makasar. Enggone memungsuhan VOC. lan Hasanudin nganti ambal kaping telu. Wekasane ing
Bedhahe Makasar iku ing atase VOC. akeh banget pakolehe, awit iku dadi hedhasaring panguwasa ana ing Celebes sarta pamengkune marang sakabehing pulo pulo ing Moloko. Minangka ganjaran Aru Palaka didadekake ratu ing Bone. Surasane prajangjian ing Bonggaya prakara warna warna, kayata:
dedagangan ing Moloko mung VOC. bae. Wong Makasar kudu nglereni enggone lelawanan dedagangan lan Moloko.
Sasedane Sultan Agung ing Mataram tansah ana kraman utawa perang, ndadekake gempaling karajan. Kang misuwur iya iku kramane
karsa ora mantra mantra timbang lan kang rama. Sarehne wegah memungsuhan lan Compagnie, ing tahun 1646 lan 1652
jajahaning Compagnie sisih wetan, iya iku kali Citarum. Ing tanah Mataram akeh para gedhe kang nggrundel ora narima marang tindake Mangkurat mau.
Mungguh kramane Kangjeng Sunan mau nedya ketemu panggedhening Compagnie ing Jepara, nanging ana ing dalan seda (tahun 1677) kasarekake ing Tegal Arum. Nganti saprene
nata, jejuluk Sunan Mangkurat II, nanging sasat ora jumeneng ratu, awit kang nganggep mung para kawula kang nderekake, malah kang rayi Sang Pangeran Puger, kang ana Mataram iya ngaku jumeneng Sunan. Sunan Mangkurat II banjur tindak menyang Jepara, mundhut tulung marang Compagnie, ngestokake dhawuhe kang rama. C. Speelman saguh mitulungi, nanging nganggo prajangji.
Indie ora rujuk karo kareping para Bewindhebber, pangrehing VOC. ana ing tanah Walanda; aliya saka iku Trunajaya wis kegedhen panguwasane, mangka Sunan Mangkurat II wus prasasat tanpa daya, wuwuh wuwuh prentah ing Betawi
wusana Trunajaya nungkul. Kangjeng Susuhunan arep priksa marang Trunajaya nanging bareng disowanake ing ngarsane, nuli diperjaya ing Sang Prabu piyambak (tahun 1680). Senadyan ing tahun 1652 wis ditemtokake yen Cisedane
lan Kapindho (tahun 1719 – 1723)
saka ing Bali, wis dadi prajurit ing Betawi, diunggahake dadi Litnan manggedheni prajurit Bali sagolongan. Nalika perang Banten Untung minggat ndherek Sultan Agung ing Banten, salebaring perang nuli nggawa kancane sawatara klambrangan ana ing bawah Priyangan, gawene njarah rayah. Bareng dioyak ing prajurit VOC. Untung Surapati sakancane Bali mlayu mangetan nyuwun pangauban marang Sunan Mataram. Senadyan Untung Surapati mungsuhing VOC., ana ing Kartasura ditampani becik malah dadi andhel andhel GG. Champhuys nuli utusan Mayoor Taak menyang Kartasura perlu nyekel Untung Surapati lan nagih utange Marang marang VOC. Nalika prajurit Walanda teka ing kutha, wong Jawa lan wong Bali wis perang dhewekan. Sasuwene ing paperangan geger gegeran, Mayoor Tak di kroyok ing gegaman,
jumeneng adipati jejuluk Wiranagara jajahane saya jembar, nenelukake ing sakiwa tengene malah nganti tekan ing Kedhiri, Sarehne Untung Surapati saya ndadra, Mangkurat II minta sraya marang VOC. nanging GG. van Outhoorn durung mituruti. Nalika semana ing saTanah Jawa akeh sekaitan nglawan wong Walanda.
saka siyane Kangjeng Sunan. Sunan Mas iku pancen misuwur siya lan sawenang wenang tindake. Pangeran Puger lolos saka Kartasura, tindak menyang Semarang mundhut pitulungan Compagnie. Sunan Mas wis rambah rambah kirim layang menyang Betawi, mundhut balining pamane, nanging ora direwes, awit parentah ngerti yen Sunan Mas sekutu lan Untung Surapati nedya nglawan Compagnie. Parentah Betawi uga ora gelem nganggep Sunan marang Mangkurat III; kang dianggep malah Pangeran Puger, awit Sang Pangeran ana ing Semarang uga wis kaangkat Sunan dening para priyagung akeh, jejuluk Sunan Paku Buwana.
VOC. diwenangke kena sediya prajurit ing Kartasura maneh. Nalika Kartasura ditekani wadyabala Walanda, Sunan Mas lolos mangetan mundhut pitulungan marang Untung Surapati. Ing tahun 1706 prajurit VOC. kang disenapateni Knol nempuh ing Bangil, yaiku betenge Untung Surapati kang santosa dhewe. Ing Bangil bedhah,
ora kecekel, mung bae amarga ketaton ora antara lawas mati. Ing tahun 1707 ana prajurit VOC. nglurug mangetan maneh merangi para anake Untung Surapai kang mbiyantu Sunan Mas. Ing tahun 1708 Sunan Mas asrah bongkokan marang Knol, nuli kakendhang menyang Ceylon. Ing tahun 1719 Paku Buwana I seda, njalari perang rebut kaprabon kang kapindho. Para sadhereke Sunan anyar Prabu Mangkurat IV padha merekake nganti nganakake perang. VOC. mitulungi marang Mangkurat IV. Para panganjure kraman padha dibuwang menyang Ceylon utawa menyang jajahan Compagnie ing Afrika sisih kidul (Kaapkolonie).
kulak murah lan yen dodolan dilarang larangake.
Upama bumbu craken: pangulake pala sa”pun” terkadhang mung 7,5 sen, pangedole 3,5 rupiyah. Pangulake cengkeh sa “pun” 20 sen, pangedole sok 10 rupiyah.
Pangrehing VOC. (Bewindhebber) ing tanah Walanda kang
Blanja sathithik mau tampane nganggo dicowok umpamane kanggo tetanggungan. Kang mangkono iku njalari para penggawa padha dagang peteng utawa dagang colongan. Ananging sarehne dagangan VOC. nalika semana gedhe banget lan bathine dudu sebaene dai prakara klerune pranatan monopolie apa dene tindake para punggawa sing ora bener isih samun durung pati ketara. Ing kawitane abad kang ping 18 jajahane VOC. akeh banget, apa maneh ana ing Tanah Jawa. Jajahan lan panguwasane karajan Banten lan Mataram saya kalong kalong.
Betawi, Krawang tekan kali Indramayu, Priyangan tekan segara kidul; Semarang lan
ing Palembang, oleh idin ngedegake beteng ing bawahe. Ing tahun 1667 VOC. ngedegake loji ana ing Padhang. Sawise prajurit Walanda mitulungi marang para kawulane ratu Aceh, kang jajahane dhek maune ketug ing Indrapura (Sultan Iskandar Muda), VOC. ora mung katon gedhe panguwasane nanging iya katon sugih. Kutha Betawi saya suwe saya gedhe lan asri, nganti diarani “Ratuning kutha ing bumi sisih wetan”. Dadi ing jaman iku VOC. kaya kaya lagi mumbul mumbule.
Mungguh ing satemene senadyan gelare kuwasa lan sugih banget, VOC. wis mundur, ngalamat arep bobrok. Kasugihane saya kalong, malah terkadhang terkadhang uga nganti tuna, nanging kejaba para Bewindhebber ora ana kang ngerti, awit digawe wadi
aandeelhouder isih ajeg akeh. Dadi saya suwe bandhane VOC. saya suda. Mungguh karepe para Bewindhebber enggone ngrendhem wadi mau, supaya VOC. diaranana isih sugih lestaria diandel aja nganti kepaten ubed. Wasana ing tengahing abad 18, VOC. wis katandhegan utang 3 yuta.
Rekane para Bewindhebber enggone arep nututi kapitunane serana ngencengake tindaking monopolie lan nglarangi dagang peteng. Ewa dene sanadyan dagang peteng iku dilarangi banget kanthi ukuman abot, meksa saya ndadra, awit VOC. ora ngundhaki blanjane punggawane, lan pangulake barang dedagangan kemurahen. Ana reka dayane VOC. kang sakawit ndadekake kauntunganing VOC, dhewe lan bangsa bumi, yaiku enggone nganakake wulu wetu liya, kayata: nila, lawe, secang (kanggo pulas). Kang akeh
den Broecke, nalika isih ana ing Mokka (jajahan Arab). Saya suwe kopi mau ana ing Europa saya payu. VOC. enggone kirim kopi weton Mokka menyang Amsterdam ing sataun taune nganti 300.000 pun. Bareng wong Turki ngengel engel wetuning dagangan kopi, VOC. nuli nyoba nandur dhewe ana ing Tanah Jawa (tahun 1706). GG. Zwaardekroon prajangjian lan wong bumi dikon nandur kopi, pametone saben sadhacin bakal dituku 15 ringgit. Wong bumi seneng atine dene pituwase
wong sarana andum jimat. Karepe Pieter Elberfeld sakehing Walanda bakal ditumpes, dinane ditemtokake tanggal 1 Januari 1722. Bareng ndungkap tumekaning wektune,
Cina padha muring kamoran wedi, akeh kang lunga saka kutha, klambrangan gawe rerusuh malah nganti wani nempuh kutha. Wong Walanda saya giris bareng krungu warta yen kraman sajabaning kutha sekaitan karo kang ana ing jeron kutha, pratandhane dene padha tandho gegaman lan nyingkirake anak bojone; besuk yen ana omah kobong Cina jaban kutha lan jeron kutha bakal bebarengan nempuh. Dumadakan sawijining dina ana omah kobong temenan. Bangsaning Walanda arahan dibantu para matrus sarta saradadu apa dene wong Jawa lan batur tukon banjur padha tumandang ngiras males ukum marang
darbeke dijarah rayah. Nganti saminggu suwene mung mangkono bae kaanane. Omah kang kobong ana 600, Cina kang dipateni kira kira 10.000. Nguninani pangrusak kang nggegirisi iku, Prentah ing Betawi kendêl bae. Para prajurit melu gawe rusuh ora dilarangi. Malah nalika lagi ana era eru iku GG. Valckenier dhawuh mateni sakehing Cina kang ana ing pakunjaran. Ing satentreming kutha Parentah ngondhangake pangapura marang Cina, kang gelem masrahake gegaman. Akeh kang gelem manut, nuli diwenehi panggonan ing jaban kutha dadi sakampung.
Kabeneran kraman Jawa ecrah lan kraman Cina, dadi gampang enggone nungkulake. Mas Garendi dibuwang. Kratone Paku Buwana II banjur dielih menyang desa Sala, kang nuli dijenengake Surakarta Adiningrat. Pulo Madura lan Tanah Jawa pasisir lor banjur dipasrahake
Sawusing papriksa, kersane GG. Van Imhoff, tanah tanah kang bera arep disewakake utawa digadhekake, kareben metu kasile. Wong kang nggadhe utawa nyewa tanah bakal oleh wewenang sarta pangayoman saka Parentah, nanging wulu wetune kudu didol marang VOC., regane ditemtokake ing Parentah. Van Imhoff dhewe nuladhani, mbobak tanah
nuli aweh lulusan yen Buitenzorg katetepake dadi pasanggrahane para Gouverneur Generaal.
Kajaba saka iku Van Imhoff nekakake wong saka nagara Walanda kang pancen baku tani. Banjur pranatan kang ndadekake kapitunane wong Jawa disuwak, yaiku yen pametune kebon kopi kakeyan, kebon mau dibabadi amrih undhaking regane kopi. Tindak mangkono iku dilarangi, nuli GG. Van Imhoff nemtokake keh sathithiking kopi kang dadi laden marang VOC. Van Imhoff sawise njajah Tanah Jawa Tengah sarta Wetan, nuli ngarang layang palapuran kang maedahi banget ingatase Parentah. Ing ngisor
tindake Van Imhoff. Nalika GG. Van Imhoff ana ing Surakarta ing wektu samono Pangeran Mangkubumi lagi seserikan karo kang raka Kangjeng Sunan. Saka kersane Van Imhoff arep ngelingake marang Sang Pangeran nganti kewetu serenge ana ing pasamuan, andadekake
Mungguh luhuring panggalihane Sang Prabu dicritakake ing layang Rajaputra, mengkene : ” Brataning galih sang
samya mestu deya”. Ing layang Rajaputra kono uga nyebutake kresanane Sang Prabu: dahar sega pulen wangi, jangan loncom tanpa santen, bubuk dhele lan tempe gedhe ginoreng.
katemtokake sarembug lan Compagnie, yen kawenangake gumanti jumeneng ratu, putrane Kangjeng Sultan kang wus kaangkat Pangeran Gusti, ewa dene Sarifah Fatimah or gumingsir. Saka pangojok ojok lan wewadule Fatimah, Sultan ing Banten nganti kalimput, duwe panjaluk marang Van Imhoff supaya Sarif Abdullah kenaa kajumenengake Adipati Anom, dene Pangeran Gusti bakal kalorot. Bareng Pangeran Gusti krungu pawarta kang mengkono iku, enggal enggal nyuwun pangeyuban menyang Betawi.
Saking pintere Fatimah lan sumelange VOC. bok menawa bakal kepeksa perangan maneh yen ora nurutana karsane Sultan Banten lan Fatimah, murih katentremaning nagara Sang Pangeran Gusti disingkirake menyang Ceylon. Let satahun Sultan Banten kaya kaya gerah engetan klenjit klenjit arep owah,
njaluk lerehe marang Van Imhoff. GG. Van Imhoff mituruti, Sultan Banten malah dibuwang menyang Ambon, ora lawas seda ana ing kono, nanging Compagnie bakal ngayomi. Sakendhange Sultan ing Banten, kang ngereh negara Fatimah kabantu ing Sarif Abdullah.
Sarehne pangrehe sawenang wenang, tur wong Banten kang dipanggedheni Ki Tapa lan Ratu Bagus, emoh diratoni ing priyagung kang dudu darah Banten, dadi ora suwe banjur ana kraman. Compagnie tetulung nguruni prajurit, nanging kalah, awit kraman pancen santosa. Nalika nedheng nedhenge geger gegeran ing Banten iku GG. Van Imhoff seda. Saka pamanggihe GG. Mossel, Sarifah Fatimah utawa Sarif Abdullah pancen ora nduweni wajib jumeneng ratu, mulane Pangeran Gusti bakal dikondurake dibiyantu VOC. bisane jumeneng Sultan. Ing tahun 1750 Fatimah lan Sarif Abdullah kecekel kabeh sarta banjur dikendhang. Pangeran
Wasiul Halimin, nanging nalika jumeneng iku nganggo prajangjian yen anggone jumeneng mung nggadhuh, malah tanah Lampung banjur dadi darbeking VOC. Prakara iku isih ndadekake kraman maneh: Ki Tapa lan sagolongane wong Banten, kang ora gelem rujuk lan wong Walanda, ora tarima. Pangeran Bagus Buang diangkat jumeneng ratu, merangi Arya Adi Santika, Pangeran Gusti lan VOC., nanging suwe suwe Ki Tapa kalah. Ing tahun 1753 ing Banten wis tentrem. Pangeran Arya Adi Santika seleh keprabon marang Pangeran Gusti kang banjur ajejuluk Abu’n Natsar Mohamad Arif Zeinul Acekin. Ratu anyar iku nalika jumenenge iya nganggo nganyarake prajanji kaya dene prajanjine Sultan Adi Santika lan VOC.
Kaanane VOC. ing nagara Walanda luwih rekasa lan ing tanah Indhiya. Prau prau kang saka Indhiya akeh kang padha dirampas dening wong Inggris. Saking kekesing ati nganti ora ana prau dagang kang wani mingsed saka pelabuhan. Dadi laku dagang mandeg babar pisan. ing Betawi ora ana prau teka anggawa prajurit, gegaman utawa dhuwit, utawa njupuk dagangan, nganti sakehing gudang gudang padha ambruk, mulane yen ana prau saka negara liya kang gelem kulak dagangan murah murahan bae. Parentah ing Betawi wis rumangsa bungah. Nganti telung tahun lawase tanah Indhiya enggone karibedan mangkono iku, wasana ing tahun 1784 perange Walanda leren. Miturut prajangjiane bedhami: Compagnie ora kena mbanjurake bedhami monopolie ing tanah Indhu, wong Inggris ora kena dilarangi enggone dagang layar ana ing kono. Ing sabakdane perang VOC. saya katon ngrekasane, ing tahun 1791 kecupetan 96 yuta, mangka arep golek utangan wis ora ana kang ngendel. Mangkono iku kaanane VOC. nalika nagara Walanda lagi jaman dahuru, wiwit tahun 1795 nagara Walanda banjur kecekel ing para kraman ing Frankrijk, mangka nagara Frankrijk mungsuhan karo Inggris. Awit saka iku tanah Walanda iya melu mungsuhan karo
Walanda ing sajroning jaman dahuru mau sumingkir menyang tanah Inggris. Dene VOC. saka panemune Willem V luwih becik dititipna dhisik menyang wong Inggris supaya aja kecekel ing para kraman Walanda, awit yen wis kecekel ing para kraman bisa uga direbut ing krajan Inggris (Layang saka Kew.), nanging panimbang iku ora
Indhiya kacekel ing Parentah Praja Walanda (Bataafsche Republiek), nanging mungguh pranatane peprentahan wiwitane ora owah, sakehing punggawa dilestarekake pangkate lawas, mung bae salin bendarane, yaiku Parentah Praja Walanda.
Ing jaman iku Parentah Walanda duwe karep mbeciki pangrehing tanah Indhiya; mung bae mungguh ing rekane isih rekasa, awit ing Bataafsche Republiek panemune para pinter padha geseh. Ana Sarjana loro maune padha panggedhening Compagnie, nanging karepe nglestarekake monopolie lan
Gezaghebber ing Tanah Jawa Wetan, duwe karep misahake paprentahan lan dagang, apa dene duwe karep nyuwak monopolie . Sesanggan peksan lan gugur gunung arep dimareni.
Van Hogendorp uga banget nyuwun marang Parentah Walanda, supaya peprentahaning tanah Indhiya bisa becik, pangadilan bisaa sabenere, apa dene supaya wong Pribumi diparingana lemah dhewe dhewe (individueel groundbezit). Parentah Walanda banjur nganakake Commisie, kang dipatah gawe rancangan mungguh ing paprentahan tanah Indhiya. Wasana ing
dianggep ing Parentah Walanda. Mung bae wong kang diutus supaya anindakake peprentahan mau, ora bisa tekan ing tanah Indhiya, nuli didhawuhi mulih, awit bab owahing peprentahan ing tanah Walanda.
Kacarita ing tanah Walanda wiwit tahun 1806 Bataafsche Republiek salin dadi karajan, kang
Indhiya ing nalika iku kalebu raharja. GG. Van Over Straten njaga banget marang Tanah Jawa, Betawi disentosani. Kalakon wong Inggris nempuh Betawi nganging kena dibalekake. Lakuning tetanen ing Tanah Jawa kalebu sempulur, kang akeh pametu kopi lan tebu. Sarehne isih nengah nengah jaman perang dadi wulu wetune Tanah Jawa, yaiku: kopi, gula, kapas, lsp. ora kena dikirimake menyang nagara Walanda, nanging malah kebeneran, awit dagangan Tanah Jawa banjur dikulak bangsa liya (Denemarken, Amerika) ana ing tanah Indhiya kene, dadi sing padha bathi para sudagar ing tanah Indhiya dhewe, dudu sudagar ing nagara Walanda. Tanggal 1 Januari 1808, Daendels rawuh ing
marang Minister van Kolonien, nanging sarehne lagi nengah nengahi perang, lan Tanah Jawa tansah dinganglangi wong Inggris, dadi Daendels prasasat madeg dhewe. Sanadyan Gouverneur Generaal iku mesthine kudu nganggo rembuge Raad van Indie, nanging yen prakara perang, Daendels ora gelem taren marang Raad van Indie, kang digugu mung karepe dhewe, malah dalasan prakara paprentahan angger sing wis dikarepake iya kudu klakon. Dadi panguwasane Daendels prasasat tanpa wangenan. Saking kencenging kekarepan lan kawicaksanane, sajrone dadi Gouverneur Generaal ing dalem 3 tahun, wis akeh lelabuhane, mung kuciwane sok kurang welasan.
Dalan gedhe mau kena kanggo tandha seksi kekencenganing karsa lan kakerasaning GG. Daendels, ing atase dalan 600 pal (+/- 1.000 km) rampung ing dalem setahun, kang maune lakon 40 dina banjur kena dilakoni ing dalem 6,5 dina. Panggawene dalan mau uga srana
Marga saka anane dalan Daendels, kutha kutha akeh kang dadi reja, awit gampang bisane lelawanan dagang lan papan liyane. Wulu wetuning padesan gampang panggawane menyang kutha kutha. Ing sauruting dalan iku saben let sapos didegi papan palerenan, ngiras endheg endhegan kreta post, perlu salin jaran. Dadi sanadyan dalan Daendels iku ngrekasa panggarape lan toh jiwa akeh, nanging kurup lan paedahe.
diudhunake dadi 4 ringgit. Kajaba iku Daendels uga gawe pranatan bab panggarape alas pejaten. Murih becike
dicadhongi beras lan uyah, kejaba iku ora kena dikerigake gugur gunung, mangkono uga wong kang anggarap kebon kopi.
Kang dadi Lid Vredegericht para pangulu lan para punggawa bangsa Pribumi, nanging mung kena ngadili prakara remeh remehan. Kajaba iku sing siji sijining Landrostambt dianani Landgericht, kang dadi lide para punggawa bangsa Pribumi, nanging dipanggedheni Landdrost akanthi Secretaris bangsa Europa. Aliya saka iku ing Semarang lan Surabaya dianani Landraad; yaiku pradatan kang wenang mutusi prakara sing gedhe gedhe, kayata: rajapati.
Gouverneur Generaal kang wis wis racake padha ngemong semu ngempek ngempek marang para ratu bangsa Pribumi, supaya aja diewuh ewuhi enggone laku dagang, karo maneh ing sabisa bisa padha nyingkiri perang; nanging yen Daendels ora, awit pancen watak keras lan kurang duga duga ingatase karo ratu. Tindake Daendels kang mangkono iku ndadekake kurang senenge para ratu marang Kangjeng Gupermen. Ora antara lawas GG. Daendels banjur congkrah karo Sultan ing Banten, prakara enggone gawe dalan gedhe lan pelabuhan ing sunglob Meewenbaai. Sultan Banten wus mituruti pamundhute GG. Daendels, ngladekake kuli gugur gunung kehe 1.500 nggarap pelabuhan, nanging padha mati kabeh, jalaran kajaba pegaweyane rekasa, hawane ing kono pancen ala banget. Karsane Sultan Banten wis aja njaluki maneh, nanging Daendels meksa isih njaluk bau kuli 1.000 ing sadinane. Kangjeng Sultan ora mituruti. Kyai Patih didakwa ngojok ojoki Sri Sultan supaya mbangkanga mangeran Parentah Gupermen, mulane dijaluk menyang Betawi arep diadili GG. Daendeles. Wong Banten nepsu banget oleh dhawuh saka Daendels mengkono mau. Commandant Du Puy, yaiku utusan kang ndhawuhake timbalane Daendels menyang Banten mau dirampok ing akeh, tumeka ing pati. Bareng Daendels mireng banjur nyalirani tindak menyang Banten mbekta prajurit 1.000. Kutha Banten digempur, kratone dijarah rayah. Kyai Patih kapikut banjur didrel.
Ora lawas Sultan Ngayogyakarta lan Surakarta padha derdah perkara watesing negara. Sultan Ngayogyakarta rada mempeng, nganti ngundhaki kehing wadya bala. Daendels rada sumelang yen prakara iku nganakake bebaya gedhe. Wuwuh wuwuh Sultan Ngayogyakarta kagungan karsa mundhut kalenggahane Pangeran Adipati Anom, bakal diparingake marang putra mantu. Daendels nuli menyang Ngayogyakarta mbekta prajurit sagelar sapapan. Kangjeng Sultan Hamengku Buwana II dilerehi, Sang Adipati Anom dijumenengake ratu, apangkat Pangeran Raja (prins Regent). Saka panuwune Sang Pangeran, kang rama isih lestari ana ing kedhaton, sesebutan Sultan Sepuh. Sawuse iku Daendels nganakake Commisie, kang dipatah netepake watesing karajan Ngayogyakarta lan Surakarta. Wasana sawenehing jajahan ana kang didadekake tanah Gupermen. wit saka kaya kang kacritakake ing dhuwur iku kabeh, terang banget yen pangrehe GG. Daendels ngentekake dhuwit, mangka tanah Indhiya ora bisa oleh pitulungan saka nagara Walanda., malah Parentah Walanda kekurangan Dhuwit dhewe. Wasana rekane GG. Daendels murih bisane oleh dhuwit, ngedol tanah Gupermen marang wong partikelir. Nganti tumekane saiki isih ana tanah partikelir kang durung ditebusi. Reka liyane maneh:
Miturut anane pranatan monopolie iku, saanane beras kudu mbatheni. Lan maneh GG. Daendels nganakake dhuwit kertas, mangka Gupermen ora duwe tanggungan sing kanggo nebusi. Mesthi bae ajine dhuwit kertas iku ana ing pedagangan suda banget. Ewa dene Gupermen anggone ambebayari iya nganggo dhuwit kertas mau diturutake apa anane bae. GG. Daendels ora pati merlokake marang pulo pulo liyane sajabaning Tanah Jawa. Mulane ing sajrone jaman perang Napoleon, akeh jajahan kang direbut ing Inggris. Pangrehe Daendels kaya kang kacetha ing ngarep mau mesthi iya akeh paedahe, mung bae kekerasen tindake marang punggawa, wasana ing tahun 1811 Daendels bali menyang negara Walanda digenteni Janssens. Janssens mau satemene mung kepeksa enggone gelem dadi Gouverneur Generaal, jalaran tanah Indhiya kekurangan dhuwit lan para ratu bangsa Pribumi isih padha muring marang Gupermen, marga saka tindake Daendels. Ora antara suwe Betawi ketekan mungsuh wong Inggris; kang nyenapateni Lord Minto Gouverneur Generaal ing Indhu. Wong Walanda karoban lawan, Janssens keplayu menyang Semarang. Para ratu Jawa dijaluki bantu, nanging prajurit saka kejawan ora kena diendelake ing gawe,
Sarampunge prajangjian Tanah Jawa dadi jajahane Oost Indische Compagnie Inggris.
ana telu yaiku: Gillespie, wong Inggris, Cranssen lan Muntinghe, wong Walanda. Raffles ngrembug banget marang prakara ing karajan karajan Jawa, nemtokake wewenang Parentah Inggris tumrap karajan karajan mau. Nalika Tanah Jawa kabawah Inggris, ing Banten isi dahuru bae, jalaran Sultan sing ditetepake Daendels ora disujudi ing kawulane. Ing
Inggris. Nalika kang nyekel Tanah Jawa ganti Parentah Inggris, Ngayogyakarta wis salin kang jumeneng Sultan Hamengku Buwana II (Sultan Sepuh), kang dilerehi Daendels, ngesur keprabone Sultan Raja. Sultan Sepuh mau ing sakawit ngrewangi wong Inggris anggone ngluangake wong Walanda, nanging olehe tetulung mau mung kanggo sarana ngarah bisane tetep jumeneng Sultan maneh, dadi ora pisan marga saka tresnane marang Parentah Inggris; sajatine malah sengit uga. Sultan sepuh ngudi banget marang pulihe kuwasaning keprabon kang wis disuda suda marang Daendles biyen.
Inggris sarta bandhane Sultan Sepuh kurang luwih f 2 yuta, dianggep dadi barang jarahan. Nalika pembedhahe kraton Ngayogyakarta, wong Inggris oleh pitulungan Pangeran Nata Kusuma. Minangka ganjarane Sang Pangeran
kudu ngingu prajurit 100 iji kanggo mbiyantu Parentah Inggris. Nalika pambedhahe Ngayogyakarta, Raffles oleh katrangan, yen Sunan Sala pancen wis sekutu karo Ngayogyakarta nedya nglawan Parentah Inggris. Raffles nuli menyang Surakarta nggawa wadya bala lan katrangan kang tinemu, Sunan Sala kepeksa manut marang prajangjiane Raffles. Jajahan Surakarta kayata: saperangan tanah Kedhu kang isih kabawah Sala, banjur dadi melike Gupermen Inggris kehing prajurit dielongi, mung kari prajurit kang kanggo kaprabon bae, pranatan ngladekake wulu wetu ing tanah kejawan disuwak, pabeyan seketeng diliyer marang Gupermen.
Para raja ing sajabaning Tanah Jawa, uga disuda panguwasane dening Raffles, kayata: Bali, Banjarmasin, Borneo Kulon, Palembang, Madura, Pulo Bangka lan Biliton, sarehne ana pametune timah, banjur didadekake tanah Gupermen, mari dadi jajahan Palembang. Mungguh sedyane LG. Raffles arep ngelun jajahan, mung Selebes kang ora klakon. Raja Bone, kukuh banget nggone anggegegi panguwasane. Wis nganti sawatara rambahan Raffles nglakokake gegaman menyang Selebes, nanging ora oleh gawe.
Keh sathithiking pajeg manut lemahe, yen loh, pajege nganti saparone pametu. Yen cengkar terkadhang mung seprapate. Gugur Gunung kang lestari mung nggarap kreteg, lan dalan dalan. Wong Pribumi kang didhawuhi nandur kopi laden mung ing Priyangan sarta wong kang nyambut gawe ing
Nalika jamane Daendels pradatan ing Tanah Indhiya wis dibecikake, nanging saka panemune Raffles meksa durung nyukupi. Ing siji sijining paresidhenan nuli dianani Landraad, kejaba iku Raffles isih
Prekarane bangsa Europa engone ngadili ana ing Raad van Justitie: Betawi, Semarang, utawa Surabaya. Raffles iku pangrehe ngentek entekake dhuwit akeh. Rekane enggone golek dhuwit srana nganakake pajeg lan adol tanah tanah kaya Daendels. Tanah kang didol menyang wong partikelir iku iya bener ngolehake dhuwit, nanging pakolehe katimbang karo pitunane ora mantra mantar timbang, awit besuke tumeka saiki enggone nebusi kangelan banget, jalaran ajine dadi yutan yutan. Srana kang prayoga kanggo ngiseni kas negara, yaiku monopolie dagangan uyah. Kang sakawit uyah iku dipajegi wong Cina, ndadekake kapitunane wong cilik, awit larang banget pangedole. Bareng uyah dicekel Gupermen banjur murah, tur ngolehake kauntungan akeh.
Wiwit tahun 1813 kang kena gawe lan ngedol uyah mung Gupermen dhewe. Ing tahun 1814 Napoleon kalah perange, Nederland bisa mardika. Miturut prajangjian ing London tahun 1814 jajahane ing Indhiya dibalekake marang wong Walanda maneh, kang ora mung Ceylon, Kaap kolonie lan jajahan sawatara ing Indhiya Kulon (ing Amerika) sarta Indhu
yaiku utusan Walanda saka Europa, kang dipatah ngerehake kapulowan Indhiya. Miturut Grondwet tahun 1814
diparingi rancangan wawatone pangrehing Indhiya. Commisaris Generaal ngrekasa banget enggone nglakone ayahane iku, awit tanah Indhiya kacupetan ragad, tur ora bisa oleh pitulangan kanggo ngebarake panguwasane Gupermen anyar. Apa maneh ratu ratu ing tanah Indhiya wis ora ngajeni marang Parentah Walanda.
Ewadene ora nganti lawas Commissaris Generaal wis akeh
Pamerange Tanah Jawa didadekake paresidhenan kaya dhek jaman Raffles. Cacahe residhen didadekake 20, jajahan sajabaning Tanah Jawa diperang perang dadi Gupermen, dipanggedheni Gouverneur. Dene wong cilik lestari direh panggedhene dhewe.
Pranatane dititi priksa maneh, pranatan saka Raffles sing becik becik isih dilestarekake, kang kurang prayoga dibecikake. Prakarane bangsa pribumi dadi bubuhane Landraad, kang dadi jeksa bangsa pribumi, presidhene bangsa Walanda. Supaya ana kang ngawat awati
Kangjeng Parentah Luhur wis ora nduweni panguwasa babar pisan ing atase mutusi prakara. Supaya panyekeling dhuwit Gupermen aja nganti kisruh, nuli dianakake Raad van Finansien lan Rakenkamer. Pangrehe Gupermen anyar marang wong cilik, isih dilestarekake kaya panemune Daendels lan Raffles, ing sabisa bisa nyingkiri pranata peksan.
Sadurunge Commissarissen Generaal mangkat menyang tanah Indhiya, wis katemtokake yen pranatan monopolie kudu disuwak, awit iku ndadekake kasusahane wong pribumi. Prakara dagangan digawe merdika, wong manca padha kena dedagangan menyang tanah Indhiya, nanging bangsa Walanda pambayare prabeya dikacek karo bangsa ngamanca. Kang nyebal saka pranataning kamardikan mung monopolie bumbon craken. Prakara tetanen iya dimardikakake, wong pribumi kena nandur sakarepe dhewe, mung ing Priyangan kang isih ana peksan wong cilik diwajibake nggarap kebon kopi sarta kuli blandhong isih kudu nyambut gawe ana ing alas pejaten. Parentah anyar iku iya dipatah merlokake gawe kemayarane wong cilik, mulane pranatan lungguh bumi disuwak, para punggawa bangsa pribumi mari oleh tanah gadhuhan, mung diblanja sasen bae, supaya aja nganti bisa gawe rekasaning bawahe. Lan para punggawane Gupermen dilarangi dedagangan utawa nyambi panggaotan liyane. Prakara dol tinuku batur tukon ing sabisa
Nalika Jaman Commissaris Generaal, ing Tanah Jawa klebu tentrem. Ngarepake tahun 1818 jajahan ing satanah Indhiya kabeh dipasrahake ing Parentah Inggris marang Gupermen Walanda. Wasana ing wiwitane tahun 1819 Commissarissen pasrah marang
urip dagangane bangsa Walanda. Ora lawas pakumpulan iku bisa oleh pawitan 37 yuta rupiyah.
Wiwit jaman Napoleon tanah Indhiya ora bisa lelawanan lan tanah Walanda, dagangane akeh kang didol marang sudagar manca, luwih luwih wong Inggris lan Amerika. Sawise tanah Indhiya kacekel ing parentah Walanda maneh, wong Walanda meksa durung maju dedagangane, awit isih kekurangan pawitan, mangka kaejoran bangsa Inggris. Kajaba iku sudagar Walanda partikelir pancen ora dhamang sumurupe marang ubeting padagangan tanah Indhiya, jalaran maune kang kena lelawanan lan tanah Indhiya mung VOC., wuwuh wuwuh nganti 20 tahun tanah Walanda wis ora ana gandhengane karo tanah Indhiya. Nederlandsche Handel maatschappij mau iku meksa ora kasembadan sedyane, awit kurang kuwat, ora bisa ngejori wong Inggris, kajaba iku pancen ora dirujuki sudagar Walanda partikelir akeh, marga duwe sumelang manawa pakumpulan dagang anyar
Kebon raja ing Bogor iku ora mung becik lan nyenengake kanggo dolan dolan bae, mungguh ing pigunane nyata gedhe banget tumraping kawruh tanem tuwuh lan tetanen. Jembare kehing lan wernaning wit witane, kebon kebon raja ing satanah hawa panas (tropen) ora ana kang nyundhul Bogor. Kang padha mandhegani pakaryan ing kono para sarjana kang wus kasuwur asmane, kayata: Tuwan Teysmann (tahun 1831) lan Dr. Hasskarl enggone nandur wis ana 8.000 werna wit witan lan tethukulan. Ing tahun 1863 cacahing tetanduran dadi 10.000 werna. Sarjana Dr. M. Treub ing sajroning tahun 1880 – 1909 yasa laboratorium perlu kanggo marsudi kawruh botani schelkunde lsp., gandheng karo anane kebon raja iku mau. Para sarjana saka ing jagad ngendi endi akeh kang golek kawruh ana ing laboratorium kono awit laboratoria mau uga kanggo papan panyoban bab nenandur, bab meruhi ama sarta lelaraning tanduran, lan liya liyane, mulane Bogor kena sinebut dadi tuking kawruh lan sendhanging ngelmu tetanen. Prufstation prufstation ing satanah Indhiya iku asale uga saka Bogor. Marga saka dayane Prufstation prufstation, kabudidayan lan tetanen nganti bisa dadi kaya kaanane saiki iki.
Kangjeng Sultan IV jumeneng ora suwe, mung watara 2 tahun seda, lagi mentas kondur saka besiyar. Pangeran patine lagi yuswa 2 tahun. Para gedhe ing karaton padha duwe panyuwun marang Kangjeng Parentah Luhur ing Betawi supaya pangrehing Praja aja dipasrahake marang Pangeran Paku Alam. Panyuwune kapiturutan, prakara pangreh praja kang nindakake Pepatih dalem apangkat Rijksbestuurder, sarta tumindake kanthi dititi pariksa ing Kangjeng Tuwan Residhent. Dene kang minangka embane Sang Prabu Timur lan kinuwasakake mranata barang kagungan dalem, yaiku Kangjeng ratu Ageng, Kangjeng ratu Kencana, Pangeran Mangkubumi lan Pangeran Dipanegara. Pranatan mangkono iku banget ora ndadekake sarjuning panggalihe Pangeran Dipanegara, jalaran Papatih dalem sujud banget marang Walanda, sarta kelakuane ambtenaren Walanda ing Ngayogyakarta kono ing nalika iku pancen ora becik. Kajaba iku pranataning Walanda nyewa bumi ana ing tanah karajan Jawa iya ora ndadekake sarjune Pangeran Dipanegara. Dhek tahun 1774 bumi lenggah ana 677.000 cacah. Ing tahun 1820 mung dikarekake 52.300 cacah, awit bumi kasultanan ing tahun 1812 kalong tanah Kedhu lan liya liyane. Marga saka iku para gedhe kepeksa suda banget pemetune, luwih luwih bareng ananing pranatan wong Walanda nyewa tanah, cacahing bumi lungguh sangsaya suda. GG. van der Capellen ing tahun 1823 ndhawuhake nyuwak ananing pranatan nyewa lemah ing dhuwur mau,
iku, wasana kabeh padha kaget, bareng ditemtokake padha mbayar karugiyan marang tuwan, awit enggone nyewa lemah durung tumeka mangsa prajangjiane, kepeksa dibubarake.
Bandha kasultanan banjur cumprang campreng banget. Wong cilik uga rekasa atine, sanggane saka nagara abot, luwih luwih bareng bumi kagungane Kangjeng Sultan wis diungkred. Lan maneh suwaking pranatan nyewa tanah uga agawe kasusahane wong cilik. Dene kang banget digethingi ing wong cilik yaiku panariking dhuwit beya, kang ditebasake marang Cina cina, awit para Cina sok kebangeten enggone ngebotake panarike. Kang ditarik beya iku wong, utawa wong nggawa barang, liwat ing sawijining panambangan, liwat ing wates lan ing papan liyane kang wus tinamtokake, papan papan iku ing bangsa Walanda diarani “Tolpoorten” Pangeran Dipanegara saya suwe saya gedhe pamuring muringe anguningani kaanan ing dhuwur mau lan ngraosake kisruhe sajroning kraton, sarta maneh trajange para ambtenaar Walanda kerep gawe serik. Nalika semana Parentah arep yasa ratan, nrajang tanah palemahane Pangeran Dipanegara. Iku banget ndadekake panggrantose Sang Pangeran. Wasana Sang Pangeran banjur kendel ora karsa campur prakara apa apa, tekade mung suwiji, nedya madeg kraman.
Wong cilik akeh kang nggrubyuk Dipanegara, anggusah para Cina, ngrayah dhuwit beya lan njarah pasar pasar. Bareng wis rumangsa keconggah, Dipanegara sabalane anempuh kraton Ngayogyakarta kinepung wakul binaya mangap. Golongan Dipanegara:
panempuhe ngenteni lenane bala Walanda, lan kerep oleh gawe, mulane bala kraman mundhak gedhe atine, lan bisa wuwuh wuwuh akehe. Ana
lan bisa anata bala. Sarehne Parentah Luhur rada karepotan, nuli golek akal liya kanggo ngendhakake atine kraman. Sultan Sepuh kang wis kikendhang dening Raffles, dibalekake maneh menyang Ngayogyakarta, supaya para kraman padha nungkula aris. Sultan Sepuh dijumenengake ratu, nganggo prejanji kudu mitulungi marang Kangjeng Gupermen lan ngijoli wragade perang. Dene Sultan Timur bakal kajumenengake maneh, besuk ing sasedaning eyange.
Jumeneng Sultan Sepuh ora bisa ngendhakake atining kraman, malah nawala dalem Sultan Sepuh marang Pangeran Dipanegara, diwangsuli cecampah lan panguman uman. Ing tahun 1828 Sultan Sepuh seda. Jenderal de Kock pancen ora rujuk marang Gupermen enggone ngangkat Sultan Sepuh, mulane golek akal dhewe sing luwih mikolehi, yaiku ngedegake beteng cilik cilik ing watesing papan kang wis
Ing tahun 1829 prajurit Gupermen ngangseg, tur nuli
enggone njaluk jumeneng Sultan Panatagama, banjur dicepeng, dikendhang menyang Menadho, ing tembene dielih menyang Makasar. Ing tahun 1855
Gupermen bae kang mati 15.000, dene wragade perang 20 yuta rupiyah. Supaya yen ana kraman aja nganti gedhe maneh, jajahan jajahan Ngayogyakarta dielongi Bagelen lan Banyumas, minangka pambayaring wragad perang.
Senadyan Surakarta ora melu barang barang malah urun prajurit, ewadene jajahane Madiyun lan Kedhiri uga dipundhut ing Kangjeng Gupermen, kang mengkono iku murih tentreming negara. Kangjeng Sunan mesthi bae ora lega, nuli lolos tindak menyang Imagiri lan Parangtritis, nenuwun marang leluhure, nanging keturutan utusaning residhent Surakarta nuli dikendhang menyang Ambon, awit kadakwa arep ngraman. Kang gumanti
Ing sawuse ana kraman Dipanegara, katon yen pamerange jajahan Ngayogyakarta lan Surakarta, ora prayoga, jalaran jajahan jajahane ora Anggolong dadi siji, ana kang pating cruwil pating slempit. Wasana tansah ndadekake pasulayan lan yen ana kraman gampang tumulare ing liyan jajahan, mulane watesing jajahan Surakarta lan Ngayogyakarta banjur diprenata maneh.
tahun 1830 – +/- 1815 (1915)
Cultuurstelsel iku pranatan kang didhawuhake GG. van den Bosch dhek tahun 1830. Surasane pranatan cekake namtokake marang wong Pribumi nandur tetanduran kang kena didol menyang Europa, kayata: kopi, tebu, kapas lan tom, ana ing saperanganing palemahane. Pametune tatanduran iku kudu dilebokake menyang Parentah Gupermen, supaya Parentah bisa banjur luwih kenceng enggone gawe raharjaning tanah.
Dhek samana kekarepane wong Nederland ing bab Pangreh Praja kena kaperang dadi rong golongan: 1. bangsa liberaal lan 2. bangsa Conservatief. Bangsa liberaal anjaluk tumraping Indhiya supaya pedagangan lan panggaotan dimerdikakake, gugur gunung lan lebon wulu wetu kasuwak, mung
Malah ana kang nedya ngejokake wong pribumi enggone tatanen lan anggota. Dene golongan Conservatief kayata: Nederburg, van der Cappellen njaluk balining pranatan tanduran peksan, lebon wulu wetu lsp. Kang akeh wong ing Nederland ngrujuki panemu liberaal mau, ewadene pranatane ana ing Indhiya ora ditindakake, utawa mung sathithik kang ditindakake, marga ora ana wragade. Panemuning akeh bisane ngajokake kemajuan iku kudu ana dhuwit. Dhuwit iku
bangsa Europa, supaya metu kasile; ing nalika iku ing tanah Jawa kang sinebut loh jinawi iki mung sethithik banget pametune: lebuning barang ing tanah Jawa pangajine luwih gedhe tinimbang barang kang metu saka tanah Jawa.
Panemune van den Bosch kang mengkono iku ora nyimpang saka mesthine, awit miturut saka kaananing cara ing tanah Jawa, sapa kang nyekel panguwasa nagara (ratu utawa Gupermen) iku kang nduweni bumi sauwonge. Bumi iku diparingake marang wong cilik supaya digarap, lan saperangan pametune katur marang
lemah kang ditanduri kopi, tebu, kapas utawa tom, lan wonge kang ora duwe panduman bumi, ditamtokake nglakoni gugur gunung 66 dina ing dalem setahun, lan maneh lebuning wulu wetu iku isih bakal nganggo dibayar sethithik minangka ganjaran. Dadi lebuning wulu wetu iku mau sejatine minangka pajeg utawa landrente. Petungane ora luwih tinimbang lebuning
enggone dadi minister. Dene Ratu Willem I ing Nederland, ngengeti bangeting kekuranganing dhuwit nagara, kepeksa cocog lan karepe van den Bosch:
Wong Jawa batine mung dumunung mundhak kawruhe ing bab nenandur lan bathi mundhak kasregepane. Tumraping Praja Nederland akeh bathine, awit pametuning Cultuurstelsel wiwit tahun 1830 tekan tahun 1878 ora kurang saka 800.000.000 rupiyah. Wong Jawa ora duwe wragad lan ora kober anggarap pasawahane, mulane dadi kamlaratane. Ing sawatara panggonan malah nganti kambah ing paceklik lan palilan, kayata: Cirebon, Demak lan Grobogan (tahun 1818 – 1850). Kang mengkono iku sejatine iya ora diniyati dening para kang yasa Cultuurstelsel, lan wong ing negara Walanda akeh kang ora rujuk yen tindaking Cultuurstelsel banjur sawenang wenang mengkono. Sawise tahun 1854 akeh kang mbudidaya amrih suwaking Cultuurstelsel lan gugur gunung. Ing
Ana ing negara Walanda kana kang banget enggone ngemohi Cultuurstelsel yaiku Tuwan Pandhita van
tumrap Indhiya lan ngulat ulatake lebu wetuning dhuwit negara, lan maneh Staten Generaal dipasrahi netepake Reglement
nyebutake yen kabutuhaning kawula Indhiya kudu diprelokake dhisik lan kawula Indhiya mau sangkaning sathithik kudu didadekake bangsa kang nyekel pamarentah dhewe (zelfbestuur). Regeeringsreglement iki tumekane saiki isih mengkono.
Bebarengan lan suwaking Culturstelsel ana pranatan pranatan anyar, kang becik, kayata: Pasar wis ora dipajegake (marang Cina). Ananing batur tukon lan sapepadane diilangi (tahun 1860) lan bab pangedole candu dikuwasani Gupermen dhewe (
Indhiya bebarengan lan Parentah Nederland sarta disahake srana angger angger dening Staten Generaal. Ing tahun 1870 ana Agrarische Wet, surasane: Gupermen kena majegake bumi kang durung tau digarap marang wong Walanda suwene ing dalem 75 tahun. Palemahane wong Indhiya ora kena didol marang wong kang dudu golonganing wong Pribumi, yen ora srana lantaran Parentah Gupermen.
Javaansche taal. wong Jawa, N., tiyang Jawi, K., Javaan. cara Jawinipun, op de Javaansche manier. -ngajawa, N., ngajawi, K.,
Kunir Asém kuwi salah sawijiné kasil racikan obat herbal atawa jamu kang digawe saka bahan-bahan alami (herbal), kunir asem kalebu jamu gendhong kang bahan utamané kunir karo asém. jamu kang iki biasa didadekaké adem-ademan kanggo awak utawa kanggo nyegerake awak. Jamun iki anduweni warna kuning lan rasané kecut-kecut tinuli seger. Liyané Jamu kunir asem kelebu jamu gendong,ana jamu gendong liyan kang kondhang ning masyarakat Jawa kayata jamu beras kencur, jamu sinom, jamu cabe puyang, jamu pahitan, jamu kunci suruh, jamu kudu laos lan jamu uyup-uyup atawa gepyokan. . Jamu kunir asém iku kalebu ombèn-ombèn obat tradisional Jawa kang uwis ana ket jaman biyen, racikané diturun-temurunké saka jaman Majapahit lan nganti saiki isih diuri-uri, nuli dilestarikaké dadi salah sawijining kasil budaya Jawa .
Kasiat Kunir AsémJamu kunir asém kang seger lan enak iki ora namung nyegeraké awak, jamu iki uga anduweni piguna liyane kayata :kandhungan vitamin C saka asem bisa ngobati sariawan
ora namung rasané wae kang segar, jamu iki uga bisa gawe segeré awak
godhong asem, asém kawak, jeruk nipis, gula Adém-adéman, sariawan kunir, kedawung, asem kawak, gula Ngelancarké haid kunir, asém kawak, gula abang Obat mbobot (hamil) kunir, asém kawak, gula abang Cara Gawe Jamu Kunir Asém
Bahan utama jamu iki yaiku asem kang ditambahan kunir utawa kunyit, ananging perlu ditambah karo bahan-bahab liyan kayata sinom (godong asém enom), temulawak, wiji kedawung, lan banyu jeruk nipis. Kanggo pemanis, bisa ditambahi gula pasir utawi pemanis buatan lan bisa ditambahi karo uyah.
Cara anggawe jamu iki yaiku:Bahan-bahan kang wis cumepak ditumbuk kasar nganggo lumpang karo alu wesi atawa watu (kunir mau wis dirajangi sakdurunge) digodog nganti umob, banyu godogan disaring lan ditambah uyah, gula sak selerané.
2. labêt saking mudha-damèng budi | digung lumuh kasor | gege môngsa mêdhar kasurane | pamrihira mung
pinrayitnan batos | kang wus asih suda ing rêsêpe | kang durung wruh wus ngrungu pawarti | ingkang sêngit dadi |
barès sawiji | wong jail lan juti | iku saminipun ||
5. nadyan mari gung sinônggarunggi | tan ana pitados | wus mangkono manungsa adate | paranbaya dènira balèni | sapisan dumadi | nir piandêlipun ||
sakathahing uwong | ora ana kaduwung solahe | lan tan ana ingkang wêdi mati | gampang dènnya budi | tan ana pamupus ||
jisime wong kang nglampus dhiri | tan kêna dèn uwor | lan makame para lêluhure | myang sawiyah
sawatawis | rèhne wus kalakon | tan lyan amung minta aksamane | mring kang samya sinrikkên ing galih | praptaa pribadi | marang wismanipun ||
11. yèn kaprênah tuwa kalah inggil | ngabêktia gupoh | linairna ing kaluputane | lamun prênah nom nging pangkat inggil | mêngku mawa taklim | krama nut ing têmbung ||
12. yèn kaprênah ênom mênang inggil | dèn rahab pangrêngkoh | kabèh prihên lilih ing rêngune | lamun ana rikuhe ing ati | kamota ing tulis |
13. lan nuwuna apura Hyang Widhi | tobata ing batos | rumôngsaa
lumrah prabawane | seje lawan pinrih laku juti | dhangan sukèng kapti | iku timbangipun ||
15. lan wus jamak manungsa donyèki | sapa rêna kasor | nadyan ana kapok sayaktine | saking pangkat gêdhe lawan cilik | sugih lawan miskin | andhap miwah luhur ||
kang luhur kang asor | sugih miskin kabèh sêsamane | yèn ginunggung sarta dèn condhongi | adoh kang sêsêrik | cêdhak sukanipun ||
17. dunungipun wong kang nglalu budi | ana bêcik awon | bêcikira kang tinuturake | alanipun wus kocap ing nguni | tan lyan jalaraning | cupêt ing panggayuh ||
sasmitaning Widhi | tanjihna ing batos | umat kabèh iki kêkasihe | yêkti nora bineda sadêmi | dene duwe kapti | têka tan jinurung ||
21. bokmanawa kang sira karêpi | ginawe lêlakon | durung waktu iku ing têgêse | ngadatira saniskarèng kapti | yèn wus kêmba lali | kono sok jinurung ||
22. ngibarate lir duryan nèng uwit | nanging maksih anom | yèn pinènèk
ywa towong | anunggoni nèng ngisor uwite | praptèng môngsa jêr runtuh pribadi | gampang dènnya ngambil | tur enak lan tuwuk ||
24. nora beda wong gayuh kamuktin | yèn kasrêng ing batos | sinangkanan nglalu pratingkahe | nguring-uring
kang wantah wêkase | panêdhane saking jro sêmadi | kalanirèng wêngi | ing lair sinamun ||
27. kang minôngka isarat saari | tan
rahayuning budi | tan melik kang asor | tansah asih marang sêsamane | luwangira yèn bisa nglakoni | barang kang kinapti | ing samajadipun ||
29. ora luput kang sarta basuki | iku wahyu yêktos | pirabara tumurun bakale |
tabuh astha Dal sangkalèng warsi | dwara trus ing ardi | risang maha prabu ||§ Taun Jawi 1799, taun Walandi 1870, wulan
aksara cilik tegesé minor angka nuduhaké jumlah mol utawa kres ing tangga nada (F = 1 mol, f = 4 mol, dst)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Lingkaran_kunci&oldid=840969"	Kategori: Cithakan musik	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.41, 25 Maret 2013.
kawuryan | angladosi tandange têka tan kidhung | pasêmon sanès tyang praja | kadi trahe wong ngaluwih ||
4. Ki Pujangkara turira | nuwun inggih punika ingkang nami | Mas Cêbolang aslinipun | santri saking Cilacap | sampun lami mondhok wontên wismanipun | pènakanulun Têngara | ulun têpang dèrèng lami ||
5. Kilap punika lurah |§ Kirang sawanda. (n)
kapalantrang praptèng nagri Mantawis | wontên ingkang sarju ngukup | nama Amat Têngara | sanalika panganggêpipun mring ulun |
warni | (m)bêg mudha wus wiyahipun | nanging kwasaning Suksma | ing papasthèn pasthi tan kêna ginayuh | ana sakawit utama | wasanane tiba nisthip ||
12. Ana kawitan angkara | wasanane dadya jalma linuwih | aywa sumêlang ing kayun | Allah luwih kawasa | Mas Cêbolang karasèng tyas makidhupuh | ki
sayayah-bibi | satuhune Kyai Suhul | kalangkung butarêpan | de bojone wadon Kasanah rannipun | ki
saking jawi | sinauran salamipun | sawiji dina lagya | nèng patirtan dhatêngira jaka Kasut | asung salam kadi saban | nanging tan ana nauri ||
24. Kathah panggagasing nala | sigra ngambil andha pinasang wuri | pinènèk Ki
mring salulut | Kasanah tyas tarataban | pituturira (n)drêwili ||
26. Mrih èngêt wurunging sêdya | Kasut cuwa wirang umêdal aglis | karungrungan gandrung-gandrung | praptèng wisma ngupaya | èstri ingkang mirib warnane kang
sakalangkung ribêting manah satuhu | ki tuwa catur wus sagah | sami umanjinga saksi ||
32. Tandya maring pangadilan | lan pangulu Ki Kasut sampun panggih | purwa wasanane
padha wus supatani |§ Prayoginipun / wus sunsupatani /. aturnya inggih saèstu | uning Kasanah jina | panjingipun maring Kasanah puniku | ki pangulu gya utusan | modin ambêkta piranti ||
34. Nimbali wadon Kasanah | wus
rinungu ki modin anjirêt gulu | wadon Kasanah linarak | ngrês wêlas ingkang udani ||
satuhu wêruh | cidraning wadon Kasanah | tinêtêpakên ing dalil ||
36. Si Kasanah kukum ranjam | nulya undhang warata wong sanagri | padha têka
katingal | ki pangulu parentah mring ki saksi | kang ginugat kinin§ Prayoginipun / lan ki gugat kinèn gupuh /. gupuh |
Kasanah nanging sajroning ati | asasambat kakungipun | kyai kariya wirya | anèng paran mugi rinêksèng Hyang Agung | kawula nêdha apura | dosèngngongdosèngong. ing awal akir ||
40. Tulus andasihkên mring wang | mêlêng ing tyas mring Pangeran kang Karim | nêngna kang samya angrungu | kojahe Nyi Atikah | gondhonggodhong. garing ana ingkang (m)barêbêl luh | wêlas maring (m)bok
4. Wayah bangun angin ngatirah sumilir | ngalilir sasambat | niayane ipenèki | ya Allah nyuwun apura ||
rintih-rintih | tanya marang lêskar | ature inggih miyarsi | kyai manawi tyang pêjah ||
7. Lah mèluwa payo padha diparani | lêskar anèng wuntat | praptaning kubur udani | wong wadon akutbahakuthah. êrah ||
tinakonan | sirèki uwong punapi | pa jin setan bêrkasakan ||
9. Bok Kasanah ririh sêrêt aturnèki | kyai kula tiyang | umating Widdhi kang langip | bok inggih aparing toya ||
10. Saclêgukan supados tuwan ing benjing | winalês dening Hyang | ngara-ara
sampun tanggêl gawe bêcik | tutulung kasiyan | ki Badwi alon nauri | kaya ngapa karêpira ||
16. Tuwan bêkta awak kawula yèn lalis | tuwan angsal rahmat | agêng kawula yèn urip | dadosa lêskar paduka ||
17. Badwi rêmbag lan rencang wus anyondhongi | jinunjung mring unta | sinasaban amrih rêmit | ginawa wus praptèng wisma ||
18. Mudhun saking wisma binopong mring panti |
yèn kaparêng ing panggalih | nyuwun momong putra tuwan ||
27. Wus sinungan momongan anak Baduwi |
pungkur | jalma kang padha lumaris | arta myang rukuh ginendhong ||
2. Ing lakunya prapta sawiji praja gung | (m)bok
8. Ingandhêgan kang sinulah wus apangguh | matur tuwan kang nêbusi | mring ulun saklangkung nuwun | sasat tuwan angsung urip | kawula malês sayêktos ||
9. Kaabdèkna ing sapurug anut pungkur | (m)bok Kasanah amangsuli | andika lungaa gupuh | saking sajroning nagari |
siksèng Hyang Agung | wong dènêntas saking pati | malês bilai tan ilok ||
13. Tan rinungu gya nyandhak paglangan gupuh |
angandhêgi | kèngkènan mantrus tumurun | nampang sampun wus apanggih | kalawan wong lanang pekoh ||
20. Anuruti hardaning kang hawa napsu | masakat ingkang pinanggih | amung kari lêskar ulun | sawiji ayu
satuhunipun | kawulane Suksma muklis | amardika ing Hyang Agung | dudu kamat jariyahi | dudu lêskar dudu tukon ||
28. Akèh-akèh sambate datan rinungu |
waluya jati | sumungkêm sru ajrihipun | pinardikakên pinundhi | sinungan branarta kaot ||
ngrabasèng lulut. (m)bok Kasanah ngadêg sarwi | (n)junjung astanira karo ||
têdhak pribadya mring prau | Kasanah taksih kinanthi | barang wus malbèng kadhaton ||
angluwihi | sagung wadya balanira | tur asih ing pêkir miskin ||
3. Yèn ri Jumuwah sang prabu | akutbah kadhang ngimami | sang nata sampun
mangke kinardi | carik kapala bicara | lawas-lawas munggah patih | saking salamêting manah | bênêr adile martasih ||
5. Sring dadya wakiling prabu | sawusira munggah patih | amaca kutbah Jumuwah | tatkala myarsa sang aji | bêcik mikraj jarwa
prakawis | tan lyan papatih Kasanah | kang tinari sri bupati ||
7. Sang nata dhasar wus sêpuh | mangkana
pitayani | kabèh para putraningwang | ingsun wêdi ing Hyang Widdhi | yèn miliha
ing panggawe kang utama | angluluri Ratu Bangil | ingsun pracaya ing Suksma | jumênênge anakmami ||
12. Sêdhêng iku sarwa putus | barang rèh wong dadi aji | sawuse Raja Kasanah | anakingsun ingkang dadi | ya ratu-ratu kang mulya |
parentah kang mulya | sukur alkamdulillahi | punika saèstu tuwan | apan§ Prayoginipun / awas /. kamulyan ing wingking ||
16. Anulya bubaran mêtu | para wajir-wajir ngiring | marang Kya Patih Kasanah | praptèng wismanira
wiyose sang prabu | myang kang samya nandhang sakit | aglar anèng palataran | yèn sampun bakda sang aji | nêmoni wadya kang lara | miwah ingkang para miskin ||
20. Sadaya sami anuwun | sawab bêrkate sang aji | nuli (n)dêdonga mring Suksma | waluyaning sagung dasih | mustajab sadaya waras | barang ingkang
saking murahe sang aji | tan ana wong duka cipta | gêng alit suka ing ati ||
22. Sabên Jumuwah sang prabu | miyos salat maring masjid | anggaganjar wong kasiyan | pêkir miskin para langip | mangkana ing lama-lama | mashur ing liyan nagari ||
23. Mangkana ingkang winuwus | prapta adiling Hyang Widdhi | kang padha gawe kiyanat | marang (m)bok Kasanah dhingin | sadaya anandhang lara | nora jamak-jamak jalmi ||
24. Ana dene lakinipun | Ki Suhul pan
anandhang sakit | banjur mring paturonira | rabine nora kapanggih | atakon mring arinira | kakangira ana ngêndi ||
26. Lan kêna ngapa sirèku | mêrêm
Suhul mèh tanpa budi | tinilar ing rabinira | arine anandhang sakit | tan jamak-jamak manungsa | Ki Suhul
mring Ki Suhul awawarta | sadulur (n)dika pribadi ||
32. Olèha satus dhudhukun | nora waras ing jajampi | luwung (n)dika
narapati | wong papat padha miyarsa | dhingin padha dadi saksi | anandhang lara cintraka | tan waras dening jajampi ||
34. Kapat pisan samya nunut | seba marang Malebari | sarêng mangkat anèng marga |
Prabu | Salikin ing Malebari | anunuwun sawab donga | wontêna apurèng Widdhi | mring sanak-kula punika | kang
nulya sarêng mangkat saking | wismaning Badwi nèng marga | arèrèn ana wong prapti ||
38. Ginendhong larane lumpuh | wong ingkang
jujug ing surambi | anuju dina Jumuwah | nut tataning kang wus uning ||
42. Bakda Jumuwah sang prabu | miyos pinarak surambi | nêmoni umating Suksma | kang padha anandhang sakit | pan sabên-sabên mangkana | anggêganjar wadya alit ||
43. Sang nata awas andulu | mring lakine nora pangling | lan wong kang gawe kiyanat | kabèh prapta padha sakit | matur juragan manêmbah | ya tuwanku sri bupati ||
44. Kang asih wêlas mring wadu | amba anuwun mring Gusti | tuwan suwunna apura | ing Suksma Kang Mahasukci | inggih sadulur kawula | punika kang nandhang sakit ||
45. Angsala apuranipun | sirnaa ingkang sasakit | ngandika Sultan Ngapiyah | insya Allah yèn marêngi | iya karsane Hyang Suksma | besuk ing Jumuwah maning ||
46. Sira padha marêk wangsul | pêpêka anèng ing ngriki | ingsun dongakakên ing Hyang | lah nêdha bubaran
48. Miwah ingkang nyuwun tulung | sudagar Suhul gya aglis | matur tuwan Sah-ing Alam | mugi suwunna tumuli | mulyane sadulur amba | antuke apurèng Widdhi ||
49. Aris ngandika sang prabu | èh
Kasanah | wruhanira satuhune | Hyang Suksma ingkang Agung | iya nora anêmbadani | marang pandonganingwang | yèn sira tan tutur | purwanira kêna lara | yèn sira wus tutur kang bênêr mring mami | ingsun matur mring Suksma ||
2. Sunsuwunkên apurèng Hyang Widdhi | marang sira supaya olèha | aja pijêr mênêng bae | ki sudagar amuwus | lah matura ing sri bupati |
tan ana bedane | kang lara nulya matur | satuhune Suksma aparing | musibat ing kawula | punika witipun | (ng)gih saking rayi andika | (m)bok Kasanah kala (n)dika tilar anis | kula angrêksèng wuntat ||
4. Inggih kula rêksa saking (n)jawi | nuju kula cêluk saking lawang | dangu tan ana saure | marase manahingsun | (m)bok ginawa ing wong anilip | ingsun anjog buritan | si kakang katêmu | adus pan sarwi wuwuda | wus dilalah ing manah kagodhèng eblis | sangêt kula kasmaran ||
galih | sokur alkamdulillah | ki sudagar matur | lah punika sri narendra | dosanipun
barkate | nulya ngadêg sang prabu | andodonga [an...]
[...dodonga] ing Maha Sukci | kaya sabêne adat | dongane jinurung | dening Hyang ingkang alara |
dèn jaluk apuranira mring ari | sawusira mangkana ||
9. Nulya wong papat matur ngabêkti | ya tuwanku mugi ta wontêna | pitulung anêdhakake | apuranira Hyang Agung | mring kawula mariya sakit | saking pandonga tuwan | ngandika sang prabu | kayapa pratingkahira | nulya matur wong papat saha wotsari | ya tuwan Sah ing Alam ||
Widdhi | supaya sun bisaa | matur ing Hyang Agung | anuwunakên apura | marang sira olèha apurèng Widdhi | wong papat sarêng ngucap ||
11. Dhingin kawula keruting eblis | inggih dening
mring Ki Kali lawan ingkang buwang maring | pakuburan kawula ||
12. Jisimipun (m)bok Kasanah dhingin | sadhatêng kula saking
kang kawula suwun | pandonga tuwan ing Suksma | kang supaya wontêna apurèng Widdhi | dhatêng badan kawula ||
13. Nulya ngadêg Sultan Ngapiyahi | luhuring mimbar ngadhêp ing
ing kuna | Kyai Badwi matur | ya tuwanku Sah ing Alam | amba nuwun pandonga kang ambarkahi | mring laskar nandhang papa ||
14. Nuwun laskar kawula puniki | darbe lara tan jamak manungsa | angsala pangapurane | ing Hyang Kang Maha luhur | angandika
Sultan Salikin | oh laskar atutura | sapolah tingkahmu | ingkang dursila ing sarak | dènbalaka ala bêcik aja kumbi | ki laskar atur nêmbah ||
dipuntundhung bae | nuntên sakesahipun | (m)bok Kasanah kawula sakit | kenging bênduning Allah | ngandika sang
ing sang aji | kawula nuwun pandonga tuwan | kang mustajab pitulunge | angandika sang prabu | apa salahira kang dadi | witira kêna lara | wong punika matur | ya tuwanku Sah ing Alam | dhingin amba sinulah mèh praptèng pati | dosa kula
kasulah kawula gusti | wontên kang wlas anama | (m)bok Kasanah nêbus | inggih kawanatus dinar | nuntên luwar kawula arsa malês sih |
Apiyah | mring ki juragan lakine | ya (m)bok Kasanah iku | kang dènêdol marang wong iki | jawane rabinira | ki juragan matur | ya tuwanku Sah ing Alam | inggih rabi kawula tur ingkang dadi | dhadhangkèling wardaya ||
ing sadosanipun | inggih kawula apura | tuwan dongakakên ing kalarad inggih | angsala barkat tuwan ||
23. Pintên-pintên ngamal paduka ji | sampun tanggêl tulung tyas kiyamat | mangka tuwan inggahake | ing manah kang rahayu | nulya donga Sultan
Kasanah matur ngabêkti | ya Gusti Sah ing Alam ||
24. Sampun tanggêl tutulung kaswasih | tuwan têdhakakên dening§ Prayoginipun / mring /
mulih kabèh | mung ki juragan kantun | nganti karsanira sang aji | sawusira (ng)gêganjar | mring pêkir gya kundur | mring pura lan ki
jajar linggèh | juragan lan sang prabu | ki juragan tansah amikir | kaya karsa nata |Kurang satu suku kata: kaya karsaning nata. tan kaduga ingsun | ingajak mring
Kasanah | ki juragan lon ature | ya tuwanku sang prabu | rabiambarabi amba. pan sampun mati | karanjam sampun lama | inggih pêjahipun | ature banjur karuna | ki juragan saya kagagas ing ati | sang nata angandika ||
Hyang | abali wakingsun | ya maring Pangeraningwang | tan antara Sultan Apiyah (m)buwangi | busananing karajan ||
30. Nulya nganggo busananing putri | katon mancur ngunguwung cahyanya | kalangkung ayu warnane | Ki Juragan andulu | ing warnane sri narapati | myang kaelokanira | lan kadadènipun | ki
nata rabine nguni | kang aran (m)bok Kasanah ||
31. Nulya sujud ing Hyang Maha Sukci | sanalika sujud nulya ngucap | èh sang nata satuhune | paduka rabiulun | mangka saurira kang rayi | inggih yakin Hyang Suksma | nêmbadani kayun | andika lan angsung mirah |
ulun eklase ing dalêm ngati | sawusira asalat ||
33. Nulya sujud matur ing Hyang Widdhi | ya Pangeran tuwan mundhut uga | nyawa kawula samangke | andhinginana mantuk | ing karahmattulah Ilahi | mangkana sinêmbadan | sedanya sang prabu | ing sajroning sujudira | ki
mulih marang rahmatullahi | eram ing kodrattulah | ki juragan ngungun | banjur [ban...]
[...jur] anjêlèh karuna | pan gumuruh kabèh wong
tan mulih | pan atunggu anèng pakuburan | pinanci sandhang pangane | marang kang madêg
punika | krana iku nêguhake | anggêp mring lakinipun | eling-eling wong laki-rabi | kang têtêp adilira | yèn mungguh wong kakung | dene yèn mungguh
Kyai among-tamu ngancarani gupuh | sumangga punika |
linuwih | srênging karsa tandya maring Wanasêkar ||
12. Nuju ari Jumuwah (n)jujug ing tajug | jêjêl kang asalat | ngantya (m)balèbèr mring srambi | garwanipun Sèh Akbar lan putranira ||
13. Samya makmum nèng pawèstrèn sakloripun | panti pangimbaran | wusnya sunat Jumngah nuli | Ki Sèh Ngarip minggah mimbar maca
Murtasiyah | sêmpoyongan lampahnèki | ciptaning tyas aywa nganti u-uningaa ||Lebih satu suku kata: ciptaning tyas aywa nganti
Sèh Akbar kalangkung rêsêping kalbu | binêkta mring wisma | nèng langgar dènnya manggihi | animbali ing garwa wus praptèng
siwi | ingkang ibu amanggihi Murtasiyah ||
29. Amêdharkên ing karsane ramanipun | mopo aturira | durung niyat loka-laki | rinarêsih ingimur mrih dhanganira ||
30. Wus miturut winantu sakèh pitutur | utamaning krama | Sèh Akbar nut mituruti | lan carita dadiya têpa tuladha ||
31. Duk (n)Jêng Nabi Suleman mêngku kêprabon | nyatakake watak | ing wong lanang lawan èstri | gya utusan nimbali wong lanang lagya ||
32. Sih-sinihan kalawan ing rabinipun | kang lanang jênthara | kang wadon ala tur bêngis | lêngus lanas
matèni ing rabinipun | anak kang sapiyan | rinangkul lan dèntangisi | bojo anak kabèh kapati anendra ||
ng)gawa ganjaran narpati | sukur ing Hyang Manon | antara tri ari sri pamase | gantya ingkang wadon dèntimbali |
kuciwane isih | winêngku ing kakung ||
3. Lamun sira kaduga matèni | mring lakimu dhenok | pasthi ingsun
pangandika katong | anarêthêk trênyuh ing driyane | nyipta sèwu gung nugrahèng Widdhi | bakal dadi padmi |
pra rêsi lah niku rupane | tyase wadon rupêg rupak budi | dadiya palupi | ing tyas ywa kalimput ||
15. Ewa mangkono pan akèh dening | titahing Hyang Manon | pasthi ana kang bêcik atine | paitane tan lyan bêkti
nitahkên Hyang Manon | mring wong wadon sawiji aranne | (m)bok
Hyang Suksma dènnya mong | saluhuring para wali (ng)gènne | pangêla-êlanira Hyang Widdhi | malah mèh sinami | lan putra (n)Jêng Rasul ||
21. Ginanjar ing warna ayu ngrungih | cahyanya mancorong | lir basanta purnama kênyare | jinodhokkên lan wong kaki-kaki | wungkuk kuwu nanging | sugiye kalangkung ||
23. Yèn kang wadon gumuyu tan ririh | untu kongsi katon | miwah têlak pasthi lamun gêdhe | ukumira tan lyan saking rai | kang dènsalênthiki | kaping têlungpuluh ||
24. Yèn ngladèkkên dhahar nuju laki | nyèlèhkên tan alon | kongsi kocak nèng tuwung jangane | jangan nuli siniratkên rai | wuwuh dèncamêthi | iya kaping têlu ||
25. Yèn lumaku nèng latar kasliring | kentol kongsi katon | kang dènukum ya karo sikile | pan binanting kuping dèn slênthiki | yèn kang lanang lagi | dhayohan kongsi wruh ||
26. Marang ing wong lanang lyan sayêkti | rinaupan lombok | yèn turu kinèn tunggu (n)daganne | amêtêki tuwin angêbuti | lamun durung nglilir | nora kêna mêtu ||
27. Mangka mangsanira lagi nglilir | kang wadon tan katon | nadyan lagi susuci myang sêne | pasthi kêna
Aklimah dening | sru bêkti ing kakung ||
31. Dèwi Patimah gupuh lumaris | siji tan (m)bêkta wong | mung kang paman Ngali ngatêrake | mamanuki saking wuri têbih | sapraptanira ring | kono nuju suwung ||
32. Lunga dagang kaki tuwa nanging | ingkang wadon kinon | tunggu wisma anèng gêdhong bae | lawang-lawang kabèh dènkuncèni | latarira sarwi | dènwuri-wuri awu ||Lebih satu suku kata: dèn wur-wuri awu.
33. Pamrihira yèn wontên wong prapti | kongsi lumêbèng jro |
omah sêpi balia bae. Dèwi Patimah alon nauri | sun kang minta kori | Habibolah sunu ||
35. Ya kang cèthi Sayidina Ngali | Patimah wakingong | sadhelarsa panggih lan dhèwèke | wadon
sarwi anganthi astane | babo aja anêmbah ing kami | pan sirèku uwis | pinadha lan ingsun ||
43. Sinucèkkên jênênging pawèstri | miji sing Hyang Manon | Jêng rama wus amuji yêktine | marang sira minulya nèng bumi | miwah aningali | bawanta lan
45. Kagunturan ingkang wukir sari | kilang hèrnawa rob | Dèwi Patimah alon dêlinge | nora
carènthèl rupane kaya cèmêthi | piranti apa ta iku | Aklimah umatur alon ||
4. (m)Botên pandhe pukulun | punika piranti yèn angukum | mring kawula bilih anglampahi sisip | sang rêtna ngandika arum | iku apa wus kalakon ||
5. Sira kêna ing ukum | matur inggih pitu pisan sampun | tinamakkên mring kawula kang camêthi | inggih saking bodhonipun | kang abdi tan wrin pakewoh ||
6. Akathah lêpatipun | maring laki pramila sring ngukum | amung ingkang salêngên gêngipun gusti | sapisan dèrèng pukulun | tumiba ing angganingong ||
donya akeratipun | amung sira bênêr kang padha mêmuji |
waspanirèki | sru onêng ing tamunipun | sasolahe maksih katon ||
mring kakung | ingkang paman mèsêm nahan ta winarni | Aklimah saungkuripun | amung tansah gung wirangrong ||
14. Lawang kinunci sampun | wangsul ing gêdhong malih (ng)gyanipun | yata wau ki juragan lagya prapti |
Aklimah tan samar swaranirèki | wus anarka lakinipun | gupuh mijil saking ing (ng)gon ||
16. Anyangking toyèng suku | enggal anyorog kori pan sampun | dangu manjing Aklimah nyandhak padèki | winisuhan toyèng suku | wusnya
Sapa ta dhadhayohmu | baya wong lanang kang luwih bagus | nêmbah matur dhuh gustiku guru mami | Dèwi Patimah kang rawuh | dede wong lanang sayêktos ||
21. Milamba kamipurun | amanggihi mring atmajèng Rasul | inggih amung nyuwun pangaksama gusti | ki juragan asru ngêmpus | têka bisa têmên goroh ||
22. Tan wurung sira kukum | ingsun ajrih yèn ngapura iku | dukaning Hyang ki
trêsnanipun | marang rabi wus tutug dènnira (ng)gitik | nyandhak pukul gêdhe gupuh | mukane sêdya pinupoh ||
25. Muncrat ludiranipun | dadya niba ing siti tan emut | kinèndêlan wau ta dènnira nggitik | kinira rabine lampus | sigra mulih saking kêbon ||
26. Prapta ing wisma sampun | ki juragan minggah kobong turu | yata wau yekang kantaka wus eling | wungunira pungun-pungun | antuk parmane Hyang Manon ||
27. Sadaya tatunipun | ing sarira myang mustakanipun | samya pulih tan ana labêt kang
rabinipun | dene cahyanira wuwuh mancur | aris tanya sapa wonge kang alinggih | ing (n)dagan mêtêki mring sun | Aklimah matur wot sinom ||
1. Kawula cèthi paduka | pun Aklimah dhuh kiyai | yèn sampun tuwan apura | mring amba kula aturi | wungu dhadhahar nasi | cacaosane pan sampun |
mudhun ki juragan | caosanira binukti | nanging tyasira maksih | ki juragan mangu-mangu | ciptèng tyas (m)buh
luwih bêkti rabiningwang | tuhu yèn ayu linuwih | tinimbang para putri | maksih ayu rabiningsun | sapa wonge kang (m)bedhang | yèn ora sun paekani | pasthi (n)dadra yèn luput ginodhèng jalma ||
5. Dadya ki juragan arsa |
Aklimah | dening Hyang Kang Maha Sukci | saragane kinèn (ng)gawa marang swarga ||
7. Aklimah asru tangisnya | dene ta lakine maksih | lunga dagang dèrèng prapta | pinaksa dening Ijrail | binêkta mring wiyati | katur pinarnahkên sampun | ing swarga luwih mulya | sinami lan para Nabi | nanging wadon Aklimah tansah karuna ||
8. Pan anêdha lakinira | tinunggilna mring swargadi | Hyang Suksma anuduh sigra | marang Malekat Ijrail | kinèn mundhuta marang | ki
garwanira | tiningalan tan ana | marang gêdhong kulon sêpi | muring-muring tyasira mor langkung maras ||
10. Gêmêd dènnira ngupaya | jro wisma dènbalingkrahi | gêdhonge kabèh binuka | pawon pakiwan asêpi | kabèh dènosak-asik | sajroning cêpuri suwung | ki juragan karuna | sarwi
kapok mami | abedhanga wong sadasa | sawêngi ingsun lilani | nora kudu ngong-gitik | mung aweta ingsundulu | marang ing
14. Ki juragan duk miyarsa | gumêtêr langkung dènnya jrih | pan asru dènnya karuna | pan kawula nyuwun alim | inggih gusti yèn kenging | ing benjang yèn wus kapangguh | kalawan rayatkula | kang kesah ing wau ratri | dèrèng kongsi panggih arsa dènpundhuta ||
15. Manira takèn ing wuntat | Ngijrail asru nauri | apa gawemu sasambat | katêmu rabinirèki | dene iya duk maksih | siyasatira
16. Pan ing mêngko rabinira | wus pinundhut nèng swargadi | luwih dening sèwu mulya | pinadha lan para nabi | dene sirèku benjing | kinarya sèn-isènipun | jroning nraka jahanam | ki juragan wus miyarsi | sru miduwung dènnya milara kang garwa ||
17. Akèh-akèh sambatira | nanging Ngijrail tan kêni | nyawanya tinarik sigra | tinarik saking ing sikil | ki juragan wus mati | luwih sangêt sakitipun | nyawane sinangsaya | samana wus katur maring | ing Hyang Suksma kinèn manjingkên naraka ||
18. Nyawanira ki juragan | pinanjingkên nraka api | langkung sakit kawlasarsa | sakêthi lara wong mati | siyang dalu anangis | sasambat ing rabinipun | ingkang anèng suwarga | Aklimah wus amiyarsi | yèn lakine siniksa anèng naraka ||
19. Saya sru panangisira | sru lumuh anèng swargadi | yèn lakine tan tinunggal | kêdah mèlwa anglakoni |
20. Wus ingatêrakên marang | satêpining nraka api | Aklimah mulat mring priya | langkung saking kawlasasih | pan kinêpung ing agni | tan
lakinipun | Hyang Suksma wus ngapura | marang ki juragan pan wis | kocap lamun èstri mantêp marang priya ||
23. Bisa nyangking mring sawarga | yèn wong lanang
24. Murtasiyah wus nugraha | graitaning tyas nglabêti | lamun wanodya utama |
2. Tan ana kang nguciwani | lêstari amangun suka | dupi paragating gawe | Sèh Ngarip sinungan prênah | ing kidul Wanasêkar | dhudhukuh arja kalangkung | tulus (ng)gènne palakrama ||
3. Minta uning marang laki | wit ningkahan têkèng babar | wus winisik saderahe | Sèh Ngarip dhasar waskitha | alim sakèhing kitab |
donya ngakir | Murtasiyah wus awawrat | têkèng mangsa mêtu wadon | kalangkung endahing warna | cahya suksmèngnuksmèng. sasangka | ramebu
ing tyas sêmu duka | apa ta mulanira | uruping pandam sumunu | suwene surêm mèh pêjah ||
8. Murtasiyah turira ris | sangêt gugup ingkang manah | de dhasar têlas sumbune | upami kawula tilar | ngambil sumbu gya pêjah | dadya ngambil rambut ulun | kinarya sumbuning
momong ing sira | awirandhungan lampahe | samarga arawat waspa | ing wayah lingsir wetan | lampahira dèrèng rawuh | ing dhukuhe ingkang rama ||
19. Sèh Akbar sampun udani | ilham saking kalbunira | yèn badhe prapta putrane | marga dinukan ing priya | apurik tilar wisma | gya prentah mring garwanipun | rubiyah sira
22. Murtasiyah nulya prapti | kandhêg sajawining lawang | anguwuh marang ibune | kawula anuwun lawang | sumaur ibunira | saking sajêroning pintu | èh rara age baliya ||
23. Aja sira njaluk kori | dinukan ing ramanira | ingsun ajrih
anèng jro | dhuh nini aja karuna | ingsun tan bisa mirsa | dhuh ibu anyuwun banyu | sun gawene sangu kesah ||
25. Ibune ngadhuh nauri | wuwuse awor karuna | adhuh nini putraningong | ingsun ajrih ramanira |
ajrih tumingal | gègèr sumingkir kêplayu | angungsi ing parangpèrèng. jurang ||
29. Sakathahing buron alit | tumingal samya kacaryan | gumrudug
ri bandhil anèng marga | anggubêl ingkang lumaku | sinjang ajur lir ginubah ||
31. Samêkan pating saluwir | warata ingkang sarira | balur-balur karêrèndhèt | kacanthol ing parang dênta | pring
ing Hyang Widdhi | asta kakalih jinunjung | matur ing Hyang Wisesa | Ilahi ngalamun ngalim | ya ihdina tuwan ingkang Maha
anauri | wontên satêngah wanagung | tambuh ingkang sinêdya | amung panêdhane nguni | apuranên dosane munggèng Pangeran ||
10. Sèh Akbar alon ngandika | sira nini suntuturi | dhukuhe Sèh Ngarib iya | kidulwetan saking ngriki | Murtasiyah gya pamit | lajêng wau lampahipun | tan kawarna ing marga | prapta dhukuhe Sèh Ngarib | dumarojog
dhukuhe Sèh Ngarib | Sèh Ngarib angling aris | inggih ngriki dhukuhipun | Sèh Ngarib inggih kula |
donya dèntêkèng akir | panuwune dipun lulus | Sèh Ngarib angandika | inggih-inggih yayi inggih | Murtasiyah mèsêm ing wardayanira ||
14. Sèh Ngarib ing sêmunira | kacaryan ing dhayohnèki | alon dènnira ngandika | arum swarane amanis | karsa-amba puniki | kang dadya gagêntènipun | (n)dawêg nuli aningkah | ni Murtasiyah nauri | ki Sèh Ngarib lah punapa karsa (n)dika ||
15. Angucap kadya punika | dhumatêng ing awakmami | pan dene randha wulanjar | somah datan darbe
kinardi | sumbuning dilah puniku | mila ngong nuli duka | dene tan warah ing mami | (ng)gih punika purwane kula kèn kesah ||
18. Murtasiyah wuwusira | yèn makatêna puniki | kang dadya margining duka | dhatêng rabinta rumiyin | ingkang maksih ngabêkti | dhatêng paduka satuhu | inggih tuwan tantuna | amba kalilana pamit | kantun arja kawula ayun mantuka ||
19. Sèh Ngarib alon lingira | sampun (n)dika age mulih | angêntosana dhaharan | Sèh Ngarib angambil gêni | tan dangu
inggih-inggih yayi inggih | wus matêng sadayèki | kêndhi dènisèni sampun | sinajèkkên ing ngarsa | Sèh Ngarib amuwus aris | nêdha yayi dhadhaharan lawan kula ||
24. Murtasiyah aturira | andika dhahar rumiyin | kawula ngantos lorodan | Sèh Ngarib anulya bukti | angucap jroning ati | rasane sasaji iku | sêkul kalawan ulam | padha lan rasane dhingin | pêcak tangan kaya Dara Murtasiyah ||
ngluwihi duk ing nguni | sarta lan panganggonipun | kaya dudu wong donya | iribe lir rabimami | kaya patut dadiya kanthi manira ||
1. Datan sakeca tyasipun | Sèh Ngarib tatanya aris | mring
ayu endah | lan wong akèh angluwihi ||
9. Kaya dudu wong donyèku | panganggonira mas kwari | Murtasiyah aturira | ya pangeran gurumami | ing donya praptèng dêlahan | tulusa mêngku kang abdi ||
10. Rumiyin andika bêndu | anundhung dhatêng kang abdi | kawula kesah mring wana | nèng wana nêdya ngabêkti | ngupados toya tan angsal | amba nunuwun ing Widdhi ||
11. Istijab pandongaulun | tinarimah ing Hyang Widdhi | yata na malige prapta | cumawis nèng ngarsamami | sarta lan toyane pisan | dutaning Hyang Jabarail ||
12. Dhawuh salaming Hyang Agung | aparing wastra mring mami | saking swarga adi mulya | sampuning bakda ngabêkti | Jabrail ngusap wadana | lawan êlare sasisih ||
Widdhi | sapa kang bêkti ing priya | tan beda samining ngèstri ||
15. Rara Murtasiyah iku | antuk rahmating Hyang Widdhi |
panggya kang sunu | langkung gawoking panggalih | de ta manggya kaelokan | suka sukur ing Hyang
sukci | sagunging kang amiyarsa | samya awawanan angling | ngene-ngono yèn wanodya | yèn wis winêngku ing laki ||
18. Nora ngimpi angrêmpêlu | duwe cipta liyan janmi | iku antêping wanita | wong lanang satuhunèki | dak-nang anggêp sumangkeyan | ciptane tan muhung siji ||
19. Wong lagi bae tas anu | basan loro dadi siji | kaya diuntal-untala | basa mêtu saking panti | tan na elinge samêndhang | kana-kana kang
lagi kêkêpan | irunge tumèmpèl pipi ||
21. Mangga karaosa bakyu | criyosipun Kasanah-i | nganti jumênêng narendra | tan lami mantêp ing
jaman Suleman Nabi | supaya namung sakala | wasana tambah gunging sih ||
Prayoginipun / uwa nyai /. | wong lanang anggalap mênang | botên pothok kados èstri ||
27. Nyi Atikah lingira rum | aku
30. Amulat wadana muwus | dhuh rubiyah ingsun iki | asih têmên marang sira | pangrasane
32. Datan kapengin wong bagus | botên melik janma sugih | mung (n)dika dununging cipta | ing awal
kalamun kawula pêjah | (n)dika sampun rabi malih ||
34. Dene yèn andika lampus | kula botên laki-laki | sampun ngantos ginarayang | mring wong lanang malih-malih | ngamungna (n)dika piyambak | kang darbe sarira mami ||
35. Ing donya akeratipun | angling Ngabdullah Johari | yèn kaya mangkono iya | nuli padha aprajanji | sinêksèn para ngulama | misuwur wong sanagari ||
36. Prasêtyanira kalangkung | ni (m)bok Ngabdullah Johari | tur bêkti asih ing priya | ulah bawane lêstari | mangkana èstrinya pêjah | lanangnya kadi wong baring ||
wus pinêtak padha mulih | sakèh ingkang padha mêtak | nanging Ngabdullah Johari | angèri nèng pakuburan | tunggu kubure kang èstri ||
39. Sakêdhap Ngabdullah mantuk | mring wismanira ing§ Prayoginipun / kang /. rabi | ing paturone tan ana | saya susahe
ingkang èstri | sanak-sanakira wêlas | padha ngupaya jajampi ||
42. Miwah maring dhukun-dhukun | cinêkêl ginawa mulih | sinilêmakên ing
satunggal binêdhah | ing têngah dipun lêboni | sirah kaya nganggo kayat | maring pakuburan malih ||
sawiji dina nujoni | sirah pinopok ing lêmah | banjur tuturon ing siti | malumah angathang-athang | matur ing Hyang Mahasukci ||
47. E Pangeran ingkang Agung | kang mulyakakên ing Nabi | Muhammad ingkang Mustapa | tuwan icalna tumuli | susahipun manahamba | ya Pangeran ingkang gaib ||
48. Nulya na swara karungu | mring ki Ngabdullah Johari | aglis junjung sirahira | ningali wong tuwa siji |
Ngisa angling | lah ta apa kajatira | matur Ngabdullah Johari ||
52. Punika ingkang kinubur | rabikawula ngêmasi | kawula tan bisa pisah | tuwan têdhakna Hyang Widdhi | mugi ta rabikawula | dipun gêsangêna malih ||
53. Lan taksiya warni ayu | Nabiyolah ngandika ris |
mêndhêg matur ki Ngabdullah | amba anênuwun ugi | inggih mangsa makatêna | rabikawula wus janji ||
56. Donya praptèng akiripun | tan kumêdhap darbe laki | dhumatêng badankawula | mangsa sagêta ngoncati | prasêtyanipun akathah | tuwan têdhakêna urip ||
57. Tanpa damêl tuwan rawuh | datan anglêgakkên ati | asangêt atur kawula | tuwin§ Prayoginipun / tuwan /. têdhakna tumuli | mring Pangeran ingkang Mulya | kang sipat rahman (n)jurungi ||
58. Nabiyolah Ngisa manggut | andodonga ing Hyang Widdhi |
kaku atine Ngabdullah | (n)dodonga katur ing Widdhi | tumênga ing awang-awang | jlêg rawuh Nabi Ngisa
inggih sagêta micara | kadi uripe ing nguni ||
68. Jêng Nabi ngandikanipun | rabimu uga wus mati | sira kariya
ing kakung | dènsêtya tuhu ing laki | dèngêdhe tarimanira | mring lakinira dènwêdi | wong palacidra ing priya | papa
Bilainira ing pungkur | dadalan rabimu iki | yèn sira aduwe kajat | arêp katêmu lan mami | aja tinggal marganira | kang uwis
ingsun ingkang kawirangan | pae dhingin ingsun yayi ||
86. Kala pisah lan sirèku | polahku kaya wong baring | mêngko mulih
rama putra-andika | ing mangke pan sampun urip | maratuwane angucap | sira iki andalêming ||
88. Ngêndi ana wong wis lampus | têlung taun
èh sira wong apa | anèng kene dene sarwi | mangku sirahe wong edan ||
pangandika manis | umatur wadon Ngabdullah ||
7. Tuwan sintên angandika raja mêsir | iya ingsun raja | ing Mêsir ingkang ngratoni | matur malih (m)bok Ngabdullah ||
8. Yèn makatên tuwan ingkang angratoni | mring awak-kawula | lah kawula nyuwun adil | (m)botên suka botên lila ||
9. (ng)Gih kawula kianiayakinaniaya. wong baring | puniki kang nendra | pêksa marusa ing mami | yèn botên tuwan ukuma ||
10. Pasthi ulun nagih ing akerat benjing | nèng ngayunaning Hyang | paduka kang uluntagih | yèn tan ngukum wong niaya ||
11. Ratu ingkang kuwajiban angadili | mring wong nganiaya | dene kawula puniki | tanayanipun ki Suplan ||
12. Sampun mashur sajroning nagari Mêsir | ki Suplan santosa | duk wingi kawula lagi | arsa ngujung mring wong tuwa ||
13. Anèng marga cinêkêl saking ing wingking | mring titiyang edan | puniki kang lagi guling | dipun enggal adilana ||
aningali | mring pratingkahira | wadon Ngabdullah Johari | ngandika sajroning nala ||
24. Iya apa sababe wong edan asih | mring wong iki iya | pratingkahe sun-yêktèni | atine kaliwat ala ||
25. Kawarnaa ki Ngabdullah kang aguling | kasorotan surya | ngalilir banjur
pinopok ing lêmah | tatanggane padha angling | ki Ngabdullah nyata edan ||
30. Ngêndi ana wong wis mati bisa urip | sira tutur gêsang | padha dènguguyu maring | wong
anuju kajinêman | nyinggahakên wong lumaku | kabèh kang rupa wong lanang ||
2. Milane mangkono dening | para garwane sang nata | sadayanya arsa miyos | papara arsa mring sêndhang | mila sakèh wong lanang | kang samya anèng lulurung | tuwin kang anèng ing pasar ||
3. Sadaya padha sumingkir | amung kari ki Ngabdullah | alinggih ngisoring bango | anèng
sunlinggih ing kene bae | prandene sun wus ingaran | wong edan mring wong kathah | mangsa kênaa sisiku | kajinêman nulya prapta ||
5. Angucap akon sumingkir | èh wong edan alungaa | aja alinggih ing kene | ki Ngabdullah tan alunga | banjur wong kajinêman | kasusu ing praptanipun | ingkang para dhayang-dhayang ||
6. Samya anitih turanggi | têgêse pra dhayang-dhayang | para rara para wadon | dhayang sawiji angucap | lah wong edan lungaa | padha rewange sumaur | karêpe iku wong edan ||
nulya rawuh para arum | para garwaning sang nata ||
8. Saking kathahe pawèstri | ana kang arsa sikara | mring ki Ngabdullah
marang uripmu | lan sira dhewe winêkas ||
11. Wawarah dènwasiyati | aja sira palacidra | maringsun aja anggawe | susah
12. Têlung taun sun prihatin | apisah kalawan sira | lan wuwuh sataun manèh | ingsun edan saking sira | sing palacidranira | (m)bok Ngabdullah dahat rêngu | kasêrêngan ujarira ||
13. Ya pagene maksih urip | sira nora pinatènan | mêngko gulumu pêdhote | gya cinandhak tanganira | mudhun saking titiyan | Ngabdullah acêluk-cêluk | kabèh kawulaning Suksma ||
14. Padha tingalana ugi | yèn wong iki rabiningwang | uwis sataun lawase | minggat sing tanganingwang |Kurang satu suku kata: minggat saking tanganingwang. kaliwat palacidra | Ngabdullah nulya kinêpung | dening wong dalêm
palaur jêlih-jêlih | saking larane Ngabdullah | pinala wong wadon akèh | panyêkêle nora uwal | dadya samya tinilar | kasusu rawuh sang prabu | kagyat Ngabdullah tumingal ||
17. Johari nyêkêl kang èstri | rinubung dening wong kathah | kandhêg sang nata lampahe |
inggih sataun lamine | ki pangulu atur sêmbah | ya gusti Sahing Ngalam | punika tiyang majênun | andakwa dhatêng panduka ||
20. (ng)Gih sêlir-dalêm kakasih |
MatturMatur. ring Hyang Mahasuci | mugi amba panggihêna | lan Nabi Ngisa samangke | mustajab pandonganira | saking eklasing manah | jlêg
ing wong kasiyan | amba dipun niaya | inggih dhumatêng sang ratu | ing Mêsir rabikawula ||
27. Dèn-umpêtakên wus lami | mangke kapanggih kawula | kula têdha botên awèh | anêdha
Ngabdullah yakin | sampun pêjah tigang warsa | kadya punapa kukume | kawula anyuwun wulang | ngandika Nabi Ngisa | mangkana purwane iku | rabine
uripe kang èstri | sunsuwun Kalaratulah | kalilan dening Hyang Manon | nuli ingsun andêdonga | urip wadon Ngabdullah | ananging umure puput | nora bisa barang-barang ||
36. Mangka nuli dènwènèhi | umur marang ingkang lanang | iya saparo umure | mulane bisa lumampah | mulih barêng kang lanang | wadon Ngabdullah sumaur | asugal wicaranira ||
37. Iku Nabi Ngisa gidib | sinêrêg maring Ngabdullah |
dede bojone Ngabdullah | mangka Nabi ngandikane | yèn mangkono ulihêna | umure si Ngabdullah | ingkang sira silih iku | ature inggih sumangga ||
rabikawula sataun | gya Nabi Ngisa ngandika ||
42. Èh raja apa sayêkti | iku ujare Ngabdullah | raja Mêsir tur sêmbahe | inggih sayêktos kawula | saking (m)botên wuninga | yèn tiyang èstri puniku | rabinipun ki Ngabdullah ||
43. Kawula dipun dorani | kêni rêncananing setan | sakêdhap kawula supe | ing mangke sumanggèng karsa | apan anak kawula | pawèstri parawan ayu | kaparingêna Ngabdullah ||
44. Inggih dadosa lintuning | dosamba
47. Nasêkah pitutur iki | kabèh kawulaning Allah | kang wus padha ngakil balèg | padha ngalapa ibarat | padha angrungokêna | critane hikayat iku | lan aja ana pracaya ||
48. Iya marang ing pawèstri | lan aja sira ambuka | wawadi ana wong wadon | lan aja nurut ujarnya | wong wadon iku iya | bolong atine mring napsu | sasanga sakèh wanodya ||
49. Wus kocap pangandikaning | Suksma kang muni ing Kur'an | nyaritakakên kandhane | Nabi Yusup lan kang garwa | Iya Siti Jaleka | ngandikanira sang prabu | Mêsir mring Siti Jaleka ||
50. Utawi pangrêncananing | setan iku amung iya | Hyang Suksma sinêbut ènthèng | dene pangrêncananing dyah | iku kang luwih awrat | saking setan godhanipun | wus lanas ing dalêm Kur'an ||
51. Satuhu rêncananing |Kurang satu suku kata: Satuhu yèn rêncananing. setan iku awis dadya | hèh eling-eling sakèhe | wong kang padha wus budiman | padha amicaraa | mungguh ayat loro iku | pangupayane wadon ||
52. Iku kang luwih pribadi | angluwihi saking iya | ing setan
dènemut-emut | mirib crita dyah utama ||
54. Sagunging kang amiyarsi | samya nuwun aturira | mugya angsal barêkahe | caritanya dyah utama | ywa pisan-pisan kadya | Nyi Ngabdullah wong dikêpruk |
bilih panudyèng karsa | inggih benjing-enjing dalu | tuwi ngiras miyat wayang ||
pinatah samya nambutkarya | wus tapuk anambutgawe | rêrêsik ngatur-atur | Pujastuti marintah maring | pangagêgningpangagênging. madharan | ing samêktanipun | sajèn miwah sarat-sarat | ing pangruwat kanggenipun benjing-enjing | panyuwune ki dhalang ||
kalih ingkang | miji isinipun | sêkul ulam pan ginantang | anèng kiwa
sajèn klapa pandhan sawiji | bantal anyar satunggal | sinjang warni pitu | sadodot polèng bintulya |
sadhiyaa sinjang kêmbên pêthak | kang badhe dènangge sibèng | wusing kangge puniku | kyai dhalang ingkang (n)darbèni | yèn jalêr kang rinuwat | ikêt sinjangipun | kalih iji pangot waja | miwah kropak ingkang
Prayoginipun / bikang / kados kasebut ing tembung candhakipun / bikang putih. abang lawan bikang putih | awug-awug ampyang sapêpaknya |
ingkang miranti | yatrane kalih uwang | rujak warninipun | rujak bakal sarwa wêtah | rujak dhêplok rujak crobo rujak dulit | rujak lêgi sawadhah ||
10. Gêcok-bakal lombok uyah trasi | brambang bawang ulam mesa mêntah | gêcok-gêsang kalih lele | gêcok-dadi trinipun | tigan ayam mêntah sarakit | sakêmbar glaran pacar | saunting kang kayu | bumbu-bumbu ingkang pêpak |
sawadhah kumpul | bêndho lading jujungkat suri | kaca payung tumumpang | jajan-pasaripun | tindhih salawe dhuwitan | alang-alang godhong dhadhap srêp saunting | myang godhong apa-apa ||
12. Ungkêr siji lênga sundhul-langit | lawe saukêl ingkang pêthak |§ Gatra punika kirang sawanda, mila prayoginipun / lawe saukêl kang
lampahan punapi | rèhing benjing-enjing lajêng ngruwat | Panjangêmas lon ature | ki bêkêl yèn panuju | Partadewa lampahanèki | sawatawis kêmbanya | kathah raosipun | ki Juru panudyèng karsa | yèn wis wanci prayogi lajêng ngawiwitlajênga wiwit. | ki dhalang tur sandika ||
24. Anyêmpala kothak munya gêndhing |
pratapan ing Ngringin-sapta | wingit singit arang janma kang udani | yèn tan kanthi nugraha ||
1. Dangu dènnya imbal wuwus | lan kadang Dyah Mardadari | apa ananing patapan | tanêm-tuwuh warni-warni | nulya mring sanggar
3. Mung pribadi kang sinêbut | datan pantara sang rêsi | amati sajroning gêsang | tan kèri Kèn Mardadari | wus sami
ing samêngko iki | ing karêp wus tinurutan | kakang pan angèl sayêkti | pratingkahe mring kamuksan | Kesawa aris nauri ||
6. Dadine bênêr ujarku | rara wong kang amrih yêkti | ora kêna ginagampang | yèn ora tega ing ati |
linuwih | wus mêngêng ing ngarcapada | sakarêp-karêpe dadi ||
8. Beda sira lawan ingsun | maksih kulinèng nagari | marmane angèl
tilar dhahar lawan guling | nora minum nora sahwat | tanpa karêp tanpa runtik | nora saèn lan wirangan | yèn mangkono pasthi gampil ||
10. Sarta patitising kawruh | yèn mangkonoa sayêkti | uga angèl kaya sira | dene kang mastani gampil | rara yèn
Suksma Langgêng wastanipun | Suksma Purba kaping kalih | Suksma Wasesa ping tiga | Suksma Luhur kang mungkasi | mêngku nêpsu patang pangkat | iku ingkang marentahi ||
18. Suksma Langgêng wastanipun | kang irêng mau kaèksi | Suksma Purba rupa abang |
nunungkul | marang ati ingkang suci | yèn niyat amrih utama | dèn-gondhèli dènbuntoni | binawur mring
22. Jinurung kalantur-lantur | amrih rusaking kang dhiri | dene Suksma Luhur iku | mung sukci tan ika-iki | amrih arja sartatama§ Prayoginipun / martotama / = marta lan utama. | anggung ngajak kurang bukti ||
23. Sajati-jatine iku | gagênti Hyang Utipati | misesa Suksma titiga |
maksih katingalan | dene kang patang prakawis | kakang wis datan katingal | sang Kesawa lon nauri ||
26. Manungsane Bathara-gung | kang wus tinarima yêkti | ginanjar ing Tenjomaya | sakarêp-karêpe dadi | Mardadari
ing sawargadi | sadaya sarwa kancana | wisma mas pagêre rukmi | wêdhinya sotya lan mirah | plataran
32. Têmugêlang pitung dalu | satuhu ngebat-ebati | gapuranya sungsun sapta | jawata ingkang (n)jagani | nanging tan rupa manungsa | rupa naga wênèh pêksi ||
33. Gapura raja amunggul | mèh sundhul ing ngawiyati | kaukir inguparêngga | sinotya-sotya rinukmi | pucak gapura sinungan | sotya gêng sawaluh kênthi ||
34. Mila tan siyang tan dalu | saking ujwala nêlahi |
36. Bathara Cingkara iku | lan Balaupata sami | ngrêksa kori (n)jawi pisan | asikêp gagaman sami | pêdhang tamèng tamsir gada | nulak ingkang sêdya manjing ||
38. Siniyan batharanipun | kang apunjul ing sabumi | kang kalis ing pancadriya | wontên titahing Hyang Luwih | satriya Andananjaya | tinarimèng Batharadi ||
anèng sawargadi | wus winênang de Hyang Siwah | sakarsa-karsane dadi ||
42. Ing mangke sang Parta nuju | nèng Tenjomaya wus lami | siniwi kang para garwa | sapta
ayune pra widadari | lan narendra Tenjomaya | sarwa-sarwining pangèksi | kabèh langêning bawana | sayêkti tan gothang siji ||
48. Kang lênggah cakêt sang prabu | mung sang musthikaning swargi | kothak nulya jinêmpalacinêmpala. | gêndhing ngalik§ Prayoginipun / ngêlik /. asru ngalih |
Kèn Supraba | pukulun sri narapati | punapa dados sumêlang | dene wus nèng suwargadi ||
53. Kèn Wilutama sumambung | pukulun kang bokmanawi | raka paduka sang nata | kangên garwane kakasih | putri adi ing Mandura | nadyan kathah para rabi ||
54. Woding tyas amung puniku | tuhu musthikaning putri | kusuma Wara Sumbadra | jêr sang nata sampun lami | siniwi nèng Tênjomaya | sang
nauri | kakang sarèhna sadhela | pitakonku durung dugi | dadine ing Tenjomaya |
ing Tenjomaya | tan kêna wong lanang manjing ||
59. Sanadyan pra jawatèku | iya nora kêna manjing | aja kang jalma manungsa | sêmune kang linggih iki | kaya kang duwe kadhatyan | absariapsari. minangka rabi ||
60. Kesawa ngandika arum | bênêr ujarira yayi | sawarga ing Tenjomaya | tan kêna ingambah jalmi | sanadyan para jawata | linarang de Hyang Pramèsthi ||
61. Mung kang siniyan dewagung | minangka lananging bumi |
sapa wonge kang antuk sih | katrima Hyang Jagadnata | ginanjar ing sawargadi | yayi iku wruhanira | Prabu Karithi linuwih ||
iku | anèng Marcapada urip | anèng Endraloka gêsang | beda lan liya-liyaning | tan bisa mring Suralaya | yèn nora
kang sêpuh | putri ing Mandura nagri | akèh ingkang para garwa | mung iku antuk prajanji | anjanmaa kaping sapta | nora pisah wong kakalih ||
68. Wusana kakang puniku | ngenak-enak nèng swargadi | tan eling kadang myang warga | dadi cidra ing prajangji | lali kadang warga§ Prayoginipun / garwa /. putra | saking kalimputing mukti ||
69. Kakang yèn mangkono iku | tan layak dadi kakasih | jare lalananging jagad | musthikaning wong sabumi | linuwih wong sabuwana | jêbule lonyo ing janji ||
70. Dadi wêkasane mêsum | (n)jalêbut kirang utami | dora dadi loking jana | sudi-sudine ngarani |
manungsa luwih | pasthi nora kasamaran | Mardadari matur aris ||
72. Kakang ingsun durung tutug | mêngko sadhela
padoning lathi | yitma kalih anggraita | yèn sang prabu dahat runtik | ki dhalang nyêmpala kothak | sêsêg palajêngan muni ||
78. Yitma kakalih umamprung | Janaka tumêdhak aglis | saking ing dhampar kancana | jumangkah gya dèn-gondhèli | mring Supraba saha garwa | gangsa suwuk crita malih ||
79. Èh si nanêka ywa mlayu | tutugna wuwusmu dhisik | saparanmu dene dahat | mêjanani mring Prêmadi |
82. Sang nata ngandika asru | uculêna yayi dèwi | sun nora salah graita |
Ing Tenjomaya kapungkur | sang Parta tansah nututi | yitma kakalih lumajar | uninga yèn dèntututi | sang Parta tansah susumbar |
89. Wus pêrak ing dhepokipun | pratapan kang Sapta-wringin | yitma kalih musna ilang | sang Parta kecalan lari |
96. Radèn (n)dangu nama ulun | kula botên gadhah nami | nunut paduka kewala | ingkang sampun sugih nami | sang Dananjaya duk myarsa |
ingkang nyingidêna | sang wiku aris nauri | tan wontên kidang mênjangan | sang Parta ngandika malih ||
99. Dudu kidang kang sun luru | manungsa lanang lan èstri | kang dèn-ungsi pasthi sira | hèh sang wiku aywa kumbi | yèn sira nora pasaja | dadi liru sira pasthi ||
100. Sang wiku alon umatur | radèn
amiyarsi | pangungunira ing driya | têku (ng)glathak pyayi iki | wasana aris turira | punika kadangkulèstri ||
103. Sang Parta ngandika arum | yèn mangkono sang
darbe laki | sun tan§ Prayoginipun / pan /. wêdi mring kang lanang | sira wiku ywa ngacuwis | pangomèlmu
Jika wanita sudah tidak punya rasa malu Belum menutup auratnya, dsb
Kawula nuwun, sadaya wau pratelaning sajarah aluranipun dumuginipun ing karaton, sampun kawula patitisakên ing Sêrat Sajarah Karaton saha Parisawuli ingkang sumimpên wontên ing Radyapustaka, lêrês sadaya. Namung paturanipun Ki Jagasayana ingkang botên cocog, amargi ingkang kasêbut ing Sêrat Sajarah Karaton sarta Parisawuli punapadene ing sêrat babad, Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Mangkurat ing Kartasura punika putranipun namung satunggal, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, ingkang lêlajênganipun
Wekdal : Pawiyatan mlebet saben dinten Jum`at siyang, dangunipun (masa studi) 5 (gangsal) wulan.
MAWASTHA(ngadeg jejeg, ora kendho, ora doyong, lete sikil kiwa tengen ora keciyuten, ora
MATANGGAP(tanggap ing swasana, bisa girang gembira mesem ngguyu marang kang antuk kabegjan kanugrahan mirunggan; bisa
golek suket nang ngalas nggo ngempani truwelu…alah kuwe gaweyane sapa hayo mbiyen…”ngarit”
By: koko on Maret 25, 2009 at 3:19 pm
Mas Agus, pethit menika artinipun menapa nggih?
Mekaten..supados andadosaken “Uninga”…Matur Nuwun…Mangga, badhe sarapan rumiyen lawuhipun tempe kemul….Sinten ingkang kersa…tumbas piyambak-piyambak nggih
nyong kaya wis nang wsb . kulonuwun…. mas saged gbg to ? kulo alumni SPG N Wsb angkatan 89 . Kagem sederek SMADA nyuwun pangapunten . maturnuwun (
kromo inggil,,, eling2 kanggo ngingeti.
tiang jawi,, sakderenge mbaca doa piyambakipun sambutan mekaten:
Mei 25, 2009 at 3:17 pm
lha piye carane poro pemimpin supoyo biso nduweni hambeg budi luhur lan laku utomo … pawongan kang koyo mengkono biso mijil amargo digulo wentah karo alam jagad gelar lan jagad gulung pribadine….pribadi ujud wadag kasar tur aluse ngrungmangsani kanggonan sifat Gusti kang disembah…..sifat kang welas asih lan sifat sak barang
Sugeng siang Pak WM, poro pinisepuh, Pak ABR, Pak Tembayat, Kang mas Bejo Banget, Pak TanWaskita, Mas Pengembara, Mas PHK, Pak RD, Mas Bois dan semua sedherek ingkang dahat kinurmatan.
Piye niki pak kepsek….pak kepsek ko mboten nate ngecek sekolahane…
Pitados nggeh alhamdulillah mboten pitados nggeh mboten dados menapa. den? yang jelas kang ginaris nora bakal gegaris.salam sih katresnan rahayu ingkang tansah
wes ngelek elek wong elek dadi malah kethok tambah elek
aglar anèng panangkilan | praptèng ngalun-alun radin | ingkang samya anangkil | sumungku ngarsa sang prabu | mulat nayaning
wotsêkar | pukulun sabda kakaji | tuhu rahayu ing marga | prabawa saking sang aji | ingkang ulun
ing mangkya sampun sumewa | anèng ngarsa padukaji | cumadhong ingkang
lara praptèng lalis | gya rumangkul mring ari Sri Suyudana ||
wong asigit | ingsun ora bisa nômpa |
gampil dhuh kakang pinanggya | wuri kalamun wus panggih | pundhutanira sang dèwi | paduka sampun
marang Sang Awiku | Dhanyang Druna sru mojar | adhuh kulup
wus nuding | ing ari Dyan Pamadi | miwah Sangkuni ing laku | ngupaya pundhutannya | wau Risang Banuwati | gajah seta ingkang
patih | samya tanya pawarti | baya ana karyanipun | dhawuhirèng narendra | wuwusira kyana patih | mêgap-mêgap kasompok wuwus pra putra ||
31. adhuh para putraningwang | dirèrèh ingkang aririh | tan ana labêt ing
rungokêna sun warah ingkang pratela ||
32. rakanira sri narendra | ratu binatharèng bumi | kaping pira arsa krama | datan kalakon sayêkti | tur sugih êmas
ngalamar marang Sang Putri | Banowati ing Mandraka | kari waruju ing mangkin | linacak wiwit nguni | kang pangarsa Sang
nanging ingsun pan dinuta | anganthi sira nak mami | ngrangkêpi lakune padha | ngupaya kang
kyana patih sru jumurung | wus dadya ponang kintaka ||
6. anulya mundhut sang aji | punggawa ditya pilihan | têtiga kang arsa mangke |
lênggah siniwèng wadya | ingkang kaparêk ing
wau atur kawula | lah dèn santosa ing kewuh | tan wande pinrêp ing yuda ||
samapta | amapag ing yudanipun | kang mijil saking jro praja ||
tumadhah | gambira solahira | kalangkung suka ing pupuh | magila-gila tandangnya ||
26. dangu yudanira kalih | karepotan ing
namur laku | andhandhang wêkasing karya ||
1. gantya ingkang pinurwa ing kawi | lampahira Sang
marang putri Mandrakane | Banowati Sang Ayu | kasatmata anèng pangèksi | gumawang jroning nala | katon citranipun | mêlok lir wulan purnama | katawênging ing ima-ima kang nipis | têtasik lêlamatan ||
wayang upamane | lakone raganingsun | pacêt agung kang suling pêksi | tan bêtah raganingwang | putus ing pangawruh | kang kadi wulan purnama |
lan taksaka agung kang èstri. langkung dènnya kalapan | tagsaka amuwus | dhuh lakiningsun wong lanang | ingsun dahat lupa saking sru anglih |Kurang satu suku kata: ingsun dahat lupa saking sru angêlih. paran ingkang kamôngsa ||
sikara | sigra anggrayang jêmparing ||
7. gung tinubruk tansah indha | dangu-dangu waspada aningali | niyangkên
gya angawe marang Sang Pandhusiwi. Arjuna mulat agupuh | umarêk ngaras pada | gung ngrêrêpa nyuwun aksaning tanduk |Kurang satu suku kata: gung ngrêrêpa nyuwun aksamaning tanduk. awit datan wikan nyata | dene jawata kang kalih ||
10. mèsêm Sang Hyang Kumajaya | anambrama marang Sang Pandhusiwi |
11. datan dosa yêkti sira | malah-malah katarima ta ugi | angluwari cintrakèngsun | tuhu antuk panrima | nugra Hyang Wisesa mring sirèku |Kurang dua suku kata: nugrahaning Hyang Wisesa mring sirèku. lah ing mêngko alajua | marang
12. tulunga sungkawanira | Maharaja Kasendra gung wiyadi | darbe putri loro iku | kang tuwa
tan adangu gya kêpêthuk lampahipun | ingkang mamèt srayanira | Tasikmadu Rajasiwi ||
15. sampunnya tanya-tinanya | sami jarwa lampahira sang kalih | Arya Kasena mitêmbung | dènnya aminta sraya | Dyan Arjuna nyagahi pamintanipun | wau kalangkung sukanya | nulya dhawuh marang Patih ||
16. Jayalukita samana | kinèn lampah ngruhuni atur uning | marang rama sang aprabu | dènira minta sraya | antuk karya satriya sudirèng kewuh | pêparab Radyan Arjuna | panêngah Pandhawa yêkti ||
nata siniwèng wadya | nèng paglaran lir amêthuk praptanipun | kang putra miwah kang sraya | kang arsa ingabên
saraya | Sang Arjuna kerit laju marêk sampun | sinambrama ing pambagya | dening wau sri
saking nagri Ngastina kadange prabu | pêparab Radèn Janaka | sigra tinantun ing jurit ||
21. munah satru ditya murka | saking Timbultaunan ingkang nagri | arsa nglamar ing sang ayu | nanging nata tan rêna | darbe mantu ditya nadyan madêg ratu | wus sagah Radyan Arjuna | sang nata suka ing galih ||
22. osiking galih sang nata | yèn apranga kariyin têmah lalis | eman bagus warnanipun | luhung nuli dhaupa | lan putrèngsun
lamun dhaup kariyin | têmbe lamun wusing pupuh | gampil sampun kantênan | jayanira ing yuda dadya pakantuk | môngka ganjaran paduka | wit punika lamun lalis ||
27. tan kecalan mantu nyata | putra tuwan botên krama ping kalih | sang nata ngandika arum | bênêr ing wuwusira | karsaningsun kasusu nanging katrucut | wijiling ubayaningwang | datan bisa angingkêti ||
30. duk mulat rawuhing rama | langkung gugup mêthuk sigra nungkêmi | ing pada sang rama prabu | dahat jrih ngrêrêpa |Kurang satu suku
pun Kasimpar tadhah duka sayêkti | sumôngga karsa sang prabu | ulun darmi tumitah | nut ing karsa tan liya paduka tuhu | kang
sraya ingsun | satriyadi sudibya | saking nagri Ngastina kang luwih bagus | iki anèng wuriningwang | arsa sun dhaupkên
kondur marang ing puri | pangantèn tinilar sampun | para sêlir tuguran | anèng taman sadalu datan winuwus | ya ta wau sang pangantyan | kalangkung asih sang kalih ||
37. wuyungira Sang Arjuna | mring kang raka Sang Rêtna Banowati |
wus panggih ingkang sinêdya | mung dèrèng nguwisi kardi ||
45. duk antara pitung dina | pamit marang garwanira sang
53. ambrubul jêmparingira | kadya sulung ngêbaki ingkang jurit | sagunging ditya kacundhuk | purna sirna
55. lan prêpat anyimpang lampah | nuju marang kang anjog tamansari | sinigêg wau winuwus | sadangunya Sang Parta | akaronsih lan garwanira Sang Ayu | Rêtna Kasimpar kasusra | ujare kang para cèthi ||
56. kayungyun Rêtna Juwita | anggung mothah
dhaupa lan tamu | srayanira sang nata | kang nèng
taman Arjuna langkung binagus | ing mangkya wus mangsah yuda | kawarta unggul ing jurit ||
57. kawuwusa pramèswara | gadgadèng tyas sihira marang siwi | ningsêti busananipun | gya
lêlaku | dènnya yuda sang wiranom ||
3. lampahira kapêthuk | lawan Radèn Arjuna sing pupuh | prêpat katri samya mire langkung
mêndhak Sang Parta wus mudhun | tlalenira angacung sajroning prigi | katon tetesan rahipun | kumêpyur wau sang anom ||
7. sigra dhawuh mring Petruk | kinèn dhudhah kang uwuh nèng sumur | Nala Garèng anglawani saking nginggil | tan dangu rêsik kang uwuh | sang rêtna katon wus layon ||
8. nulya ngunggahkên sampun | dening Petruk angacung mandhuwur | tinampanan Sang Parta lan prêpat kalih | kang sawa sampun kajunjung | sajabaning sumur katon ||
12. kalangkung saktinipun | ing ayuda tuhu sudibyanung | mung priyôngga tan kewran binut ing
17. Sang Parta aris matur | wau anèng taman antuk ulun | saking aprang pinapag ing liman putih | mêndhak pinrih numpak ulun | nèng gigir nulya ginendhong ||
18. prapta ing prênahipun | sumur pêjah jroning tamansantun | liman seta angsung sasmita mring mami | angacungkên tlalenipun | marang jro sumur kang kothong ||
19. mung kêbak isi uwuh | myang tetesan ludira tumruntun | nulya ulun dhawuh marang prêpat sami | ambucali kanang uwuh | dupi rêsik ana
wikan satuhu | purwaning sang rêtna layon ||
23. sang nata langkung ngungun | nulya dhawuh pasanggirinipun | hèh sagunging wanita sajroning puri | sapa bisa angsung atur | sanyatane marang ingong ||
24. gêdhe cilik tinamtu | ingsun ganjar busana linuhung | yèn pinanggya iku ingkang amatèni | Rêtna Kasimpar putrèngsun | sun sêmbulèh yêkti kang wong ||
25. sun sudhèt wadhukipun | ingsun ganyang atine satuhu | sakèh janma tidhêm tan abisa muni | ajrih mulat dukanipun | akêrot waja sang katong ||
26. mangkana sang abagus | Dyan Arjuna nyèlèhkên sang ayu | pan pinangku sinundhang saking ing wingking | ngragasuksma tan kadulu | maksih amangku sang sinom ||
27. wus mêsat nulya cundhuk | lawan
nini sajarwaa gupuh | sapa ingkang anyikara sira nguni | baya sira bisa wêruh | sang dyah umatur wotsinom ||
30. dhuh pukulun sang prabu | ila-ila yèn dora ing atur | manggih papacintraka tuhu wak mami | kalamun angamu-amu | ing
39. punapa dosa ulun | mugi karsa dhawuhna pukulun | langkung bagya kawula amanggih pati | kaasta paduka prabu | têtêp bêktining
dene têtêp namanipun | pantês kang biyung kuwalon ||
44. môngka jroning tyas ulun | tan ambeda lan sutamba tuhu | gih punika Rêtna
anglakoni | dadya juti momor laku | cangkelak wangsul sa katong ||
49. marpêki unggyanipun | Dyan Arjuna lan sang rêtnaningrum | aris mojar marang putra Dyan Pamadi | ora mantala wak ingsun | ibunira môngsa borong ||
wong katri angkatipun | marang puri dènira angluru | bêkta dhadhung miwah pênthung alu kalih | marpêki mring unggyanipun | Clêkothana kagyat alon ||
52. tanya mring Sêmar gupuh | winangsulan arsa matrap kukum | kinèn mundhut pati urip marang sori | andikane sang aprabu | tan kêna nginêp linakon ||
53. Clêkothana sru muwus | ora gêlêm ingsun
nulya angêbuk | ing wêtênge pan sarwi anguwuh | hèh Si Kendho ana gawe sira iki | mêtua bêbantu pupuh | jlêg katon kang aran Kendho ||
60. kinèn amêthuk gupuh | Kendho mangsah ing yuda akiwul | aprang lawan setan lundhu topèng rêgis | dangu dènira
apupuh | Klunthungwaluh têmah kasor ||
61. anggêbrak unduripun | ngungsi marang ibune atutur |
Kendho ajrih lumayu anggêndring | tutur marang Lurah Petruk | yèn mungsuhe wus alolos ||
63. ing mêngko biyangipun | aku wêdi mênèk dipun jamu | sigra manjing Ki Kendho marang kanthong lit | Ki Petruk mangsah agupuh | mawa
dèwi | nèng palana gigiripun | gajah kanthi ngatos-atos ||
1. kunêng wau kang lumaku | anitih dipôngga putih | mangkya
Dhanyang Durna aturipun | dhuh anggèr
ywa walanggalih | arinta nênggih Arjuna | tamtu ingkang antuk kardi |
dèwi | ngadêg malih liman seta | tênagane angajrihi ||
10. saksana mulat sang prabu | gita mêthuk mring kang rayi | wus tundhuk rinangkul sigra | kang rayi nguswa padaji | tinarik sarwi ngandika | adhuh yayi kadang mami ||
11. ora darbe kadang ingsun | kajaba sira Pamadi |
dhawuh marang patih | hèh paman sira mlakua | sun duta marang nagari | ing Mandraka atur wikan | lamun pundhutan sang putri ||
saking ing ngriki | saksana Parta turira | pukulun lamun marêngi ||
18. sayogi lampah rumuhun | lampah nyarêngi ing ngarsi | bokmanawi Sri Narendra | Mandraka maibên maring | atur paduka punika | ulun kang masrahna ugi ||
19. sukèng tyas sang mahaprabu | iya bênêr ari mami | nanging ngasoa riningwang | watara ri mangkat nuli | sira marang ing Mandraka | aywa kasusu ri mami ||
25. sampuning bujana nutug | linorot kang para cèthi | Arjuna sinung prênahnya | anèng sajroning kang puri | lan garwa Rêtna Kasimpar | gajah seta anyêdhaki ||
sampun | amung antara tri ari | Arjuna anèng Ngastina | gung sinungga amênuhi | dupi siyaga Kya Patya | Sangkuni nulyatur uning ||
27. katurira sang aprabu | kalangkung sukaning galih | nguntapakên sri narendra | siniwa anèng sitinggil | mulat untape kang wadya | samana budhal tumuli ||
28. Arjuna lan garwanipun | Rêtna Kasimpar anitih | liman
kang sami umèksi | lir mulat pangantèn ngarak | Arjuna lawan sang dèwi | wus mijil saking nagara | gamêlan tansah amuni ||
Mandraka nagari | akèh kacelik kang janma | duk mulat marang sang pêkik ||
32. wus lêpas ing lampahipun | sagung wadyane
35. matrênyuh tyasira prabu | dhuh jagad dewa linuwih | karya pêpasthèning titah | ora ta kulup Pamadi | dènira bêbantu karya | pikramane putri mami ||
36. kaping tri dènira labuh | ing karya pan andêrpati | dene tan dadi ing karsa | tan sarju ing putri mami | muga jawata ing wuntat | karyaa pamalês mugi ||
37. mring Pamadi putraningsun | sadarahira ing benjing | antuka mugtimukti. wibawa | saking kadarmaning galih | adhuh Pandhu ariningwang | kadarmanira lêstari ||
42. mangkana ingkang kapungkur | nata nulya dhawuh malih | kinèn angrêngga ing pura | miwah sanggrahan paraji | tamu ingkang ingulêman | kya patih sandika nuli ||
43. jêngkarira sang aprabu | manjing pura panggya sori | satata lênggah ing madya | pinarêk putra sawiji | Banowati Sang Surêtna | ngandika sri narapati ||
44. dhuh nimas ingsun karungu | saking pawarta ing jawi | putranta Natèng Ngastina | wus budhal saking nagari | pangarake mawa liman | ingkang seta srati putri ||
45. pundhutane putraningsun | ni rara pan sampun olih | pisungsung saking Arjuna | ingkang sinarayèng kardi | mêngko wus ana ing marga | baya [ba...]
[...ya] tan dangu gya prapti ||
46. Banowati duk angrungu | têtela dhawuhing aji | tan sarônta nulya mêdal |
sajroning panggalih | wiyogane katon | mring Pamadi osik ing driyane | lênging nala samana rinêpi | adhuh awak mami | sangsaya kalantur ||
Pamadi | karya tibasampir | pundhutan sang ayu ||
11. kawuwusa Sang Dyah Banowati | ing galih sang sinom | datan èngêt marang pikramane | amung suka dènirarsa panggih | kalawan kang rayi | wau sang abagus ||
sa nata anuding | ing sori kang pinrih | ngrêrapu tyasipun ||
14. adhuh yayi umentara aglis | nusula mring tunggon |
17. ratu agung binathara yêkti | bôndha-bandhu katong | paran karsa de mangkya yêktine | wus katêkan pundhutan ta ugi | gajah seta tuwin | kang srati
19. baya sira darbe karsa malih | paminta mring katong | ingsun ingkang bakal ngaturake | mring ramanta ring sang narapati | samana sang dèwi | wungu pungun-pungun ||
20. adhuh ibu tuhu pundhèn mami | yêkti raganingong | darbe ujar samêndhang kang
miwah wau sang putri sratine | tuwin tiyang ingkang antuk kardi | anèng jroning [jro...]
tuwin busanani | wau kang sun suwun ||
23. yèn kalilan dangune puniki | sadaya angantos | jangkêpira pra nata rawuhe | kang ngulêman kangjêng rama aji | ulun pan lumirig | ing karsa sasatuhu ||Lebih satu suku kata: ing karsa satuhu.
24. lêga gyannya wau pramèswari | nulya ngandika lon | wus karia ingsun aturake | mring ramanta risang narapati | baya
rêtnadi | miwiti mêkasi | sang nata sukèng yun ||
26. pan kawarna ing dalu Sang Dèwi | Banowati sinom | anggung dènnya anganti praptane | mring kang rayi Rahadyan Pamadi | gêtêm ing panggalih | kawratên ing wuyung ||
27. gya ngrêrêpi sang rêtna aririh | nèng tilam
ganggêng wit unggyane | sasananing tyas rumasuk manjing | uwal ingkang pancing | lir murcatma tuhu ||
nguswa pada karo | Kyana Patih Sangkuni lungguhe | nèng keringing rajaputra nuli | ngacaran sang aji |
nayakawaktra Ngastinane | sun tarima sadaya pakirim | paringe sang aji | kang marang wak ingsun ||
48. Si Pamade rumêksa ing puri | anèng jro kadhaton | ywa sandea ki putra yêktine | nora wurung sun dhaupkên benjing | amung ta anganti | ingkang para ratu ||
49. wus pinarnah pamondhoke sami | nulya kinèn ngaso | pra Kurawa sinugata kabèh |
panggihe | sang rêtnayu kuciwane iki | nèng wanita luwih | umiring sang bagus ||
52. karya ewuh marang sang sudèwi | cuwane
pambagya sang dèwi | raharja pinanggung ||
56. gya andangu sang nata mring siwi | purwaning lêlakon | dènnya antuk ingkang kudangane | gajah seta ingkang srati
tan sawalèng kapti | gênging bêktinipun ||
69. marang priya tan darbe saksêrik | winayuh pra sinom | kawursita Banowati mangke | wus siyaga
76. sinung cèthi sadasa ngladèni | samya anom-anom | Sang Dyah Rêtna Kasimpar dununge | langkung sukanira
katon | nyênyamikan dhêdhêg nèng ngarsane | lan pisalin busana di-adi | dyan putra lan putra lan putri |Lebih tiga suku kata: dyan putra lan putri. kacaryan tyasipun ||
78. sinaludhah dhaharan mênuhi | mangkana sang anom | arsa mamèt ing driya karsane | nulya pamit ing garwa sang pêkik | arsa atêtuwi | mring sang dyah ing dalu ||
79. jinurungan samana wus mijil | sang dyah anèng gêdhong | mung
putri kang linuwih | ing warna sayêkti | akramaa ratu ||
94. pan ing mangke kasambadan sami | putrine sang katong | katri pisan dhaup ratu kabèh | nadyan dadya pêpasthèn dewadi | sun pratignya yêkti | pinusthi ing kalbu ||
95. saline paduka akrami |Kurang satu suku kata: saliyane paduka akrami. dadya garwa katong | anuruta ing lair bêcike | nadyan
ngladèni sang sinom | wus karsaning jawata yêktine | mung samene bisaningsun inggih | lan sira wong manis | aywa rangu-rangu ||
wit mung pujan iku sajatine | miwah nguni Tasikmadu Aji | jawata prasami | tinitah anamur ||
gadgatèng tyas sinambitèng nuli | manjing tilamsari | sang kalih atêmpuh ||
112. kasok ing tyas asmara sang kalih | nutug ing palugon | kadya kaul nêkani karsane | pan wus lami dènnya nganti-anti | lir cintaka nganti | kang warsa tumurun ||
dhaharan nyênyamik | anèng jroning gêdhong | sang rêtnayu ingugung karsane | mundhut pangku anging angladèni | awacana manis | ingsun jaluk pangku ||
120. tan lênggana Sang Parta nadhahi | pangkone cumaos | sarwi ngrangkul asta kêkalihe | ing
môngka dhadhakane | bisa panggya kang sawang lir sasi | mancorong gumrining | lan kang mêndut-mêndut ||
125. sapa kuwat mung nyawang kang warni | marusuh asengoh | gandês luwês parigêl tandange | bisa nuju ing karsa patitis | saiba
kandhih | wus ta ari mami | dhahara puniku ||
127. kang sêgêran êndi kang kinapti | pasugatan ingong | mring wong ingkang katrima gawene | antuk
ana katon | ingularan datan ana kabèh | tan pakantuk Kasimpar Sang Dèwi | Sang Parta nulyangling | ywa gugup sirèku ||
mêngko dadi siji | lan gustimu manggon | marma iki ingsun têmpuhake | gustinira wiwit mau ratri | môngka liru
lamun tan kadyèki | tan tulus ing pungkur ||
141. ya ta wau sagung para cèthi | lêga tyas cumêplong | mari gugup ing driya ajrihe | suka-suka sami angladosi | mring gusti sang kalih | dènnya sih alulut ||
142. nging tan ana jarwa liyan janmi | ajrih mring sang sinom | dadya rapêt
putra paduka sang dèwi | gajah seta miwah kang sarati kênya ||
4. jatine sami pêpujan | saking parmaning dewadi | anuruti ciptanira | putra paduka sang dèwi | utamanirèng krami | kang môngka sasrahanipun | ing mangkya wus katêkan | kuncaranira sang dèwi | kalihira
anèng nagri Ngastina | kawula ingkang umiring | mung punika ature putra paduka ||
7. sang nata ngungun miyarsa | lawan wau pramèswari | dadya pinupus wardaya | awit karsane dewadi | pinuwung dening mangkin | sang rêtna sampun miturut | arsa dhinaupna
supadya tulus miturut | tan wangkot karsanira | amung ing panyuwun mami | musnanira gajah seta lan wanudya ||
10. ywa kongsi nuli kajwara | sadèrènge praptèng panggih | kapyarsa sata Kurawa | manawi Paman Sangkuni | tuwuh
jaba | amêthuk kaka Sang Aji | Yudhisthira kakaji | têmbe kalamun wus rawuh | ulun wangsul amarak | marang kakang bok ing puri | ing jrih ingsun kapati yèn kenging tarka ||
amasthi | ginêcêg Nanggalanipun | adhuh kangbok
sing wuri | bisa têmên karya gugup | anggodha mring ragèngwang | bêcik apa karya runtik | Sang Arjuna anolèh nguswa srinata ||
18. yèn kalilan raganingwang | mung yèn dalu manjing puri | kadya ingkang wus kalakyan | kakang bok ing nguni-uni | sang dyah
saking nagri | kapyarsa sang rêtnaningrum | nênggih Wara Sumbadra | dadya elik ing panggalih | pan mangkana sungkawanira Arjuna ||
nglêntrih kadya antaka. gya rinapu ngarih-arih | dhuh kakang bok aywa sandea ing driya ||
25. ingsun anuguri sira | kongsi boyong marang nagri | Ngastina miwah sang nata | anging kêrêp
pinêthuk ing para aji | mahargya sang rawuh lagya | nulya tata lênggah sami | manambrama sang aji | tinanggapan ing panuwun | sampating pangandika | rêmbag dhauping pangantin | benjang Soma mung
32. pangrêngganing pura samya | sampun sampurna kang
33. miwah tamu para nata | wus nyêgat anèng jro puri | mangkana kang kawuwusa | wau ta pangantèn putri | Banowati Sang Dèwi | wiwit enjing dènnya muwun | nadyan nênggih Sang Parta | kalangkung angarih-arih | mrih
kinanthi ing ibu sori | mêndhak nulya nguswa pada | mijiki pada sang aji | nulya akanthèn kalih | manjing madyaning kadhatun |
dene para wanudya | pinisuka-sukèng puri | lawan sagung rabine para punggawa ||
lênggah ing jawi | dupi tinilar sang nata | gya pamit marang bu sori | lamun puyêng sang dèwi | pamit manjing gêdhongipun | kang wetan dhatulaya | ingkang wus pinajang adi | tilamira pangantèn lamun apanggya ||
55. nanging Sang Parta tan ana | wit wau
darunanipun | matur jarwa Sang Parta | miwiti praptèng mungkasi | lêlampahan duk ngupaya gajah seta ||
langkung kapundhi | dhawuh paduka mring amba | datan sinupe salami | ulun namung sadrêmi | umilir karsa sang prabu | piniji amomonga | marang putra sang sudèwi | kinèn mardi pinrih manuta ing karsa ||
dhaupira sang sudèwi | lan Kakang Prabu Ngastina | ulun labuhi ngupadi | sasrahan gajah putih | tambêl sinarayèng pupuh | panuju unggul yuda |
praptanira puri laju | marang gêdhong paesan | sang dyah tan ana alinggih | kewran ing tyas Sang Parta sajroning nala ||
60. nulya matak lêlimunan | marang dhatulaya manjing | nurut gandaning kusuma | wus panggya sang rêtna dèwi | amung lênggah pribadi | sarwi tumungkul
dadya badhar wus lênggah kaparèng wuntat ||
kadhatun | aris muwus Sang Parta | nora watak Arjuna cidra ing wuwus | lan datan kewran ngupaya | marang kang sinêdyèng kapti ||
3. anyêthot wêntis sang rêtna | nora jamak sira tuhu wong sigit | prasêtya marang ing wuwus | ingsun pan wis pracaya | marang sira
ingsun marang dewati | pathi-pathining wong ayu | kalamun tuhu sira | maksih trêsna marang raganingsun iku | pusthinên sajroning nala |
pratôndha | sihira nata mring kami ||
6. wit bisane antuk karya | gajah seta srati putri sing kami | iku yakti dadya sêmu | sasmita
antèni kewala anèng ngriki | yakti kawanguran ingsun | saiba dukanira | sri narendra tumêka ing awak ingsun | mèsêm
antuk tandhing samya widagdèng jurit | kasok wau kalihipun | pyuh nèng asmara samya | angga lêsu marlupa
aparimarma | saciptane ing titah sadaya sinung | sinambadan pangèsthinya | marmanta amba ing nguni ||
amba darbe kadang angkat tuhu | wus prasêtya lawan amba | wus dangu praptèng samangkin ||
21. nênggih arinta Arjuna | kang wus labuh mring paduka narpati |
dhinustha ditya prabu | pun Arjuna tawan gêsang | dènira sampun
ulun | upami cipta anyata | wus lami dhaup lan mami ||
23. têmbene nagri Ngastina | yèn Pamadi nuju tuwi ing mami | lilanana nulya pangguh | marang jro dhatulaya | ywa rêringa paduka mring awak ulun | adarbea butajêngan | dhatêng amba lan Pamadi ||
24. makatên panyuwun amba | yèn wus sagah sang nata pan lastari | ulun suwita sang prabu | lamun tan nyagahana | sande mangkya kewala ngong
saking pura ing Mandraka | arsa ngalaya ing bumi ||
25. lan malih sadangunira | nèng Mandraka ulun pamit sang aji | dèrèng ngladosi sang prabu | mangun langên ing tilam | benjing lamun praptèng Ngastina satuhu | kawula sumanggèng
kang udani | kawuwusa sang aprabu | ajrih mêksa sang rêtna | wit wus jangji asagah panyuwunipun | salamine nèng Mandraka |
28. sinigêg ingkang nèng pura | ingkang samya kasukan anèng jawi | saratri samya
ing Mandraka kawuwus kang dityaji | Timbultaunan Sang Prabu | samana wus miyarsa | sirnanira
tiyang dhusun | angungsi marang praja | kagyat mulat kya patih
40. tandhing samining narendra | krodha nêmpuh yaksadipa ambindi | oncat Baladewa Prabu | anyampluk Alugora | indha wau
ngungsi samya larut | marang ing wanawasa | sêsingidan marang jurang parang trêjung | mriyangyang dadya siluman | kawuwusa ingkang kari ||
prajanipun | Arjuna umiring raka | marang Ngamarta nagari ||
putrinira Mandraka Sang Prabu | mung têtiga warna sami ayu luwih | kuncara mring liyanipun | linamar kang para katong ||
3. pambayun Sang Rêtnayu | Erawati nênggih têgêsipun | pan rasaning tirta marta kang utami | prabawa ngayêmi tuwuh | suci ing galih sang sinom ||
4. akèh kang para ratu | kang anglamar lan kang dhusthèng laku | nging sang rêtna ing galih datan kagimir | ciptanira mung mituhu | mring ibu rama sang katong ||
5. anut sapangrèhipun | wit pracaya sihing rama ibu | sadhawuhe sayêkti dipun lampahi | kanthi susêtyaning kalbu | satêmah dhaup sang sinom ||
iku | yêkti sêtya marang priya angandhêmi | nging Pamadi atumambuh | kalangkung merang sang sinom ||
13. sêriking galihipun | mung angèsthi antuk
16. bêkjane maksih emut | angandhêmi pacangane dangu | mung anggaro Banowati kang alamis | jinurung
Banowati | binoyong Arjuna sampun | putranira tumpês karo ||
18. wêkasan sedanipun | sinambêlèh lir sato satuhu | dening Arya Aswatama lampah juti | duk arsa anyidrèng laku | anumpês Pandhawa katong ||
19. Parikêsit duk wau | maksih jabang pan
ingayoman Bathara Krêsna kang uning | ingêsotkên katrinipun | dadi sato luwih asor ||
21. mangkana labuhipun | kang wanita tan sêtya ing kakung | Banowati langkung ingugung sakapti | suka-suka among lulut | lan Arjuna krama mangro ||
ayuning tumuwuh | aywa ngugung marang sukane pribadi | kalamun tan awas emut | satêmah patine awon ||
yèn awan luwih panas tur punggawane ora gumati kaya des Indes, kapara anggèlanggêp. Gonku ènèng kene mung kanggo solan-salin.
2. Ènèk lêlakon lucu sing aku kêlêpyan ora kandha kowe. Nalika kêramean Direktoor Landbouw, dadi lurahe Surahman, mondhok gonku; sawiji
karo Surahman, mulane ta' wêlingi jalukake baline bukuku pola bathikan. Hara wangsulane priye kowe rak ora bisa gagapi! Buku-buku wis kêbacut dipisungsungke musium ing Bogor. Hara ta, rak ya lucu bangêt ta!!! Direktoor nêsu, banjur prêntah
aku mulih mrene lagi udan saiki tur mung riwis-riwis bae. Apa udane samana kae mung minangka gorogodaning basamuanpasamuwan. bae???
5. Prêpataku bisa uga ora kongsi êntèke Pèbruari dening ora ana sing dirêmbug, mangka bênêre têkan têngah-têngahe Marêt.
Wis Karya, samene bae dhisik, padha slamêt lan
Barat[sunting | sunting sumber]
“Aji Jaran Guyang” Kanggo Mikat Wanita
Sawise wong Jawa tepung marang agama Hindhu lan Budha sarta sesambungan karo agama Islam, bab kapitayan marang bangsa alus uga tan­saya bawera. Kajaba jeneng lelembut sa­ka Jawa Asli (dhanyang, sing mbaureksa, lll) lan saka agama Hindhu (dewa-dewi, lsp), ing jlentrehan jeneng-jeneng lelem­but sabanjure uga muncul jeneng-jeneng anyar
dumadi sinkretisme lan akulturasi antarane kapercayan Jawa asli, Hindhu, lan Islam, senajan bab kasebut asring ora pati dirasakake lan mung dianggep barang lumrah bae. Kayata “gambar bu­lus” kang ana ing tembok mihrab (papan
nggambarake Dewa Wisnu ngejawantah ing marcapada kanthi wujud bulus (kur­ma) ngupadi tirta amerta.
Manut katrangane sing njaga Mesjid Demak, gambar bulus kasebut merlam­bang­ake sengkalan memet taun 1491 Saka. “Bulus” ngemu tegese “mlebu kanthi alus” (mlebu mesjid kanthi subasita sing becik). Dene crita “Syeh Belabelu lan Syeh Damiaking” kang padha tetan­dhingan nindakake Salat Jum’at neng Mekah, sejatine uga mujudake owah-owahan saka crita “Bubuksah lan Ga­gangaking” kaya sing kapetha ing candhi Panataran, Jawa Timur.
Conto liyane, kayata japa-mantra sing dibukak lan ditutup mawa pandonga kanthi basa Arab (Islam) sarta dibarengi ngobong menyan (Jawa). Kayata sawe­neh japa-mantra kanggo nulak teluh (te­nung, santhet), sing unine:
sing sumimpen ing Museum Sanabudaya Yogyakarta uga ngemot japamantra “Aji Jaran Gu­yang”, sing (jare) bisa dimupangatake kanggo nelukake/
ngengleng, ora mari-mari yen ora aku kang nambani, lailahailallah Muhammad Rasulullah Sallallahualaihiwassalam.”
Kajaba iku, sadurunge taun 1965 (ing Pulo Lombok) tau mencungul anane go­longan agama “Islam Wektu Telu”, sa­liyane golongan “Islam Wektu Lima”. Bab iki, uga diteksir merga antuk pa­ngaribawa saka agama Hindhu. Golongan “Islam Wektu Telu” mung nglakoni salat kaping telus sajroning setaun (apa se­sasi?). Sing cetha golongan iki nyimpang karo golongan agama “Islam Wektu Lima” (umum) sing nglakoni salat sedina kaping lima. Mbokmenawa golongan “Islam Wektu Telu” iki kaprabawan saka agama Hindhu sing tepung marag Trisan­dhya­wrata (Tri=3, sandhya= wektu, wrata= sembahyang). Yaiku “Sembahyang sedina kaping telu”, esuk, awan, sore.
Udakara wiwit taun 1850 M ingga jaman saiki, kapitayane wong Jawa ma­rang lelembut terkadang campur bawur dadi siji. Maksude, lelembut saka kapita­yan asli wong Jawa banjur digathukake karo lelembut saka kabudayan agama Hindhu lan Islam. Kayata crita ngenani dumadine “setan” sing bebere mang­kene:
“Nalika Dewa Brahma nyipta dewa-dewa lan raseksa liyane, ing antarane dewa lan raseksa tansah padha padudon. Pungkasane Dewa Brahma duka, para dewa kang mahanani padudon utawa madeg kraman dipapanake ing sisih wetan, lan dijenengi setan. Jalaran gunggunge manungsa ing donya saya tambah akeh, sabanjure setan dipindhah manggon ing perangan langit, lan ora bisa disawang manungsa. Dewa Brahma nuli netepake wektu lan dina mirunggan, kapan para setan iku metu lan mudhun ing bumi kanggo golek mangsa (nggodha manungsa). Mula banjur ana ‘ilmu pe­tungan” minangka gegebengan kanggo ngendhani/nulak saka panggodhane setan kasebut.”
Saka crita kasebut bisa dijupuk du­dutan, yen golongan setan (arane lelem­but manut agama Islam) dicampur karo Dewa Brahma (arane dewa ing agama Hindhu). Malah arane lelembut, dhemit, lan golongan bangsa alus liyane (sing becik apa sing ala) yen dititeni uga mu­judake campuran antarane unsur kapi­tayan Asli, Hindhu, lan Islam.
Geestenwereld”, Bandung, 1906), yaiku: Ama (arane lelembut wujud ama tanduran, kayata ana walangsangit, ama lembing, ama abang. Tanduran pari bakal mati yen ketrajang ama iki). Cinunuk (wujud buta, manggon ing alas), Dhanyang(golongan lelembut becik sing diurmati manungsa). Dhe­ngen(wujud asep, nyebabake wong lara weteng, beri-beri lan lara panas). Majusi (lelembut sing seneng angslup ing awake manungsa, sarta merbawani marang watak ala).Menthek (wujud bocah cilik wuda, umur 4-5 taun, seneng ngganggu tanduran pari).
Poto (wujud pedhut kang tansah mundhak gedhe, manggon ing rawa, ngganggu sato iwen, gawe kapitunane kadang tani). Sawan (lelembut sing nggangu bocah cilik lan mahanani lelara). Gendruwo (wujud kewan apa manungsa sing nggegirisi. Nggodha uwong kanthi cara mbalangi omah nganggo watu, ndhodhogi lawang, mindah wong turu, lsp). Wewe (wujud wadon tuwa, kuru, dhuwur, payudhara ngglembreh. Seneng nyulik/nggondhol bocah, dikempit, diseleh, ing papan sepi, kayata kuburan, ndhuwur wit).
Puntianak (Kuntilanak, Sundhel­bo­long), wujud wadon ayu, rambut kangsrah lemah, ora duwe pawadonan, lan bolongan awak tembus tekan buri. Bontotan (Pocong), lelembut sing nganggo sandhangane wong mati (mori, kain kafan),Banaspati wujud buta, sikile ing dhuwur lan mlakune mawa tangan, cangkeme mangap jembar sarta nge­tokake geni. Medi (Setan Usus), wujud usus nglewer.Jrangkong, wujud asu kuru ules ireng, sirahe putih, gawe lelara.
Kemamang (wujud geni bunder, ga­we lelara). Antu Dharat (wujud pak kaji sing ndhelik ing mburi wit, gawe kaget lan lelara). Antu Laut (wujud geni bunder kang menclok ing layar kapal). Antu Alas (wujud asep, metu wayah wengi ing tengah alas). Antu Omah (wujud asep ing jero omah, banjur owah dadi uwong. Sing diweruhi banjur abuh wetenge). Belis (Iblis), lelembut sing manggon ing sawah/kebon, seneng ngganggu manungsa sing nalika wayah jam 6 sore lunga menyang sawah). Blau (Setan Bisu), nyebabake lara kolera.
Lampor (Setan Akasa), wujud kaya manungsa, duwe suwiwi, sirah sapi. Lakune dibarengi suwara kemrosak lan mahanani banjir, lesus, lan bebendu liyane. Pangusire kanthi nabuh kenthong titir. Laha ( Wujud kewan sikil papat, sirah manuk, senenge ngganggu sato iwen). Blorong (Wujud wanita ayu, dhadha semog, awak ula. Mapan ing rawa, tlaga. Bisa aweh pesugihan, nanging wong sing golek pesugihan, yen mati dadi bature). Thuyul (Setan Gundhul). Wujud bocah cilik umur 5 taun, seneng nyolong dhuwit diwenehake marang wong sing ngingu/momong. Wong sing ngingu pendhak sore nyawisake kacangijo, dene sing wadon terkadhang kudu gelem nyusoni. Sato (wujud kewan sikil papat, senenge angslup ing weteng kewan, temah lara abuh). Geblug (Sambang Gebluk), seneng ngganggu sato iwen lan rajakaya.
Keblek (Keblak), wujud setan cebol, tangan cilik, weteng gedhe nggenteyong, bisa mabur karo keplok-keplok. Baung (Setan alas wujud manungsa sirah asu. Sing diweruhi nandhang lara). Anja-anja (lelembut sing seneng ngisep getihe wong sing lagi turu. Yen ana wong mati awak kebak burik-burik biru, dianggep mati marga disesep getihe dening Anja-anja). Angga-Inggi (wujud buta rambut krembyah. Bisa ngilang lan ngayomi manungsa saka bebaya). Bermana-Bermani (lelembut salah kedaden saka wong bebojoan lanang-wadon, mati dadi jin kafir lan setan. Banget bebayani/diwedeni, seneng memba-memba dadi wong lanang/wadon, banjur ngajak turu bareng).
Bajang Anggrik (wujud sagrombo­lan bocah cilik manggon ing tengah alas, nggiri godha wong liwat kanthi tansah ndhisiki laku. Ora gawe lara kajaba mung gawe wedi). Kanun (wujud grombolan buta sing mabur ing akasa, pendhak dina mangan 40 ingga 55 setan. Ora ngganggu manungsa, malah yen ana wong mlaku liwat papan sepi, bisa diceluk supaya mangan setan sing adhang-adhang ing tengah dalan). Drubiksa (wujud buta sing manggon ing omahe uwong. Ana sing becik lan sing ala, yen nesu mbantingi barang-barang ing jero omah). Wilwa (wujud setan sing ngumbara ing anta­riksa, ules putih. Mudhun ing dharatan lamun bakal njabut nyawane manungsa). (Ana Candhake)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bindal&oldid=1005860"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
itempoeti berkata:	24/06/2009 pukul 18:05	Yak opo cak kabare peno?
Eka Situmorang-Sir berkata:	24/06/2009 pukul 18:58	Pertama :
Iki kenapa kangboed komen e uakeh men neng
Seduluran ing Sejatining Sedulur… Imperialisme..Kolonialisme..
Kabeh sedulur Samin wis wareg bab iki… Banget panarimaku marang blog iki…
berkata:	06/07/2009 pukul 08:40	Salam kenal juga…
Mugi cita-cita poro pepunden lan leluhur saget diwujudaken…
By: pancat on Agustus 3, 2008 at 7:10 pm
Ayo kumpul2 karo mangan tempe kemul. Ojo lali mie ongkloke.
Sopo sing ora kumpul, ora enthuk mie ongkloke.
Inget2 pepatah wong jowo: “kumpul ora kumpul sing penting mangan…”
kethaki kabeh sirahi ben benjol senenge podho ingkar janji…. ayo dadekno tanggal 30 opo 24 wae… engko nek
pancen dheke koyo Brad Pitik tenan.. opo maneh saiko koyo bar metu seko nggone Omot wae…ha…ha….ha
percoyo … yo ra pam… ayo…ayo … fotone endi, pokoke jaman saiki
By: indarto on Agustus 12, 2008 at 1:43 pm
Cat..tukang sayur wis tak booking dinggo tgl 31 suk…hahahaha…
Wingi Ambar SMS ora iso teko soale bojone nang semawis….
Sing mesti disangoni Slamet..padhahal ngerti ra Slamet ke saiki lemu buuaangeet..apa Arwan Kuwat nggendong….abot tau
By: boedi cahya on Agustus 12, 2008 at 4:40 pm
Yo ora lah Om In wis mleyot kali…kepelane yo wis ora kenceng, nek ibarat frekwensi wis ora bisa 60 db…nek digas wis mbrebet…kali ya. Tapi sing penting muga-muga isih podho
Sing penting ora seneng ngamuk sembarangan…ha..ha..ha
By: boedi cahya on Agustus 13, 2008 at 4:10 pm
ngomong opoooooooooo maneh iki wong wong…mleyat mleyot ppo mbarang … tapi nek wis ngroso soyo tuwo yo biasane pancen mleyot si …
By: Soepanchard on Agustus 14, 2008 at 8:37 am
Sing Mleyot awak-e Cat …., Koyo Nyonk Nembe Mleyot 3 Dina …, Loro ……, Pas saiko Nang kene enYonk Dino kemis Tekan Senen Loro …, Wah dadi Ora Iso Nang endi-endi Kiye …..
Dadi Boss , Pige opo Njenengan Wae sing Koordinir Warga Jakarta Mas …., hehehehe ….
Iyo Cat Tuwo-tuwo Ora Opo-opo tapi sing
Nanggon Indarto , mengko Nyonk YO Tak Rono …., NGOWO ” BODIN KARO TELO Wae YO …., hehehehehehe ……
Beliau …, arep Njaluk Ngapuro …., wong Biyen Nakal Tenan …, hehehehehe
By: surahono on Agustus 14, 2008 at 12:11 pm
Hono sik bocah menengan wae ngaku nakal tenan….hehehe…
piye sik model koyo awak2 iki…..
hehehe…eh siji maneh…geng-e ESC sik ono ra….
By: indarto on Agustus 14, 2008 at 1:53 pm
saiki ESC wis dadi densus 88 in …. mbo’an tapi … tapi sing jelas saiki ono smada88 wae lah …
By: Soepanchard on Agustus 14, 2008 at 2:00 pm
mestine kabeh kudu prei…soale nek jaman mbiyen nek mlebu pas preinan 17an di
Hallo cah-cah gendeng omong koq podho ora nggenah saiki podho…… Hei nyong arep nang Jakarta tgl 18 ngesok sampai 11
akeh sik gelem nganter …uenak tenan kari milih arep nganggo
mengko tak pethuk nganggo mobil anyar wis merk Daewoo, AC ne anyes njejes quadruple blower …sliding door…Jendelane 24.. akeh kan padhang
Wis podo duwe anak 2 ijik omong pacar2an wae. Mbok eling wis soyo uzur ke kudu soyo ngabekti karo gusti allah…
Wan … Nggowo duren ra? Opo duku…
By: pancat on Agustus 15, 2008 at 1:53 pm
Ketemu Turu Gugahen, Ketemu Turon Lungguh No, Ketemu Lungguh Degno, Ketemu Ngadeg Prenekno Ketemu Ingsun, Ojo Pati – Pati Mulih Yen Ora Bareng Karo Kekasih Ingsun, Teko Welas Teko Asih Si Jabang Bayi ….. (
Tataran Panatacara ing Paguyuban Panatacara lan Pamedharsabda NGAMBAR ARUM | Paguyuban Panatacara lan Pamedharsabda
satunggalipun paguyuban ingkang eksis nglestantunaken kabudayan jawi, mliginipun ing bab kapanatacaran salebetipun upacara adapt penganten Jawi. Ngambar Arum ugi minangka suhipun para panatacara ing tlatah Ponorogo lan kabupaten sakiwa tengenipun..
Para panatacara lan pamedharsabda ingkang kalimput wonten ing paguyuban Ngambar Arum Ponorogo, sadaya ngudi mrih lestantunipun kabudayan jawi kanthi tansah marsudi kawruh lan seserepan ing bab kapanatacaran lan kabudayan. Mila kathah saking warga paguyuban ingkang ngasah kawruh wonten ing pawiyatan panatacara, pasinaon pedhalangan, diklat lan kursus-kursus sasaminipun.
Kejawi ngudi kawruh wonten ing pawiyatan-pawiyatan, kursus-kursus lan diklat kapanataracan sanesipun, pra warga paguyuban ugi “wajib” nambah kawruh wonten ing pawiyatan Ngambar Arum. Pawiyatan panatacara lan pamedharsabda Ngambar ingkang kaperang dados 3 (
Jumbuh kaliyan visi-misi lan tujuan paguyuban, pra warga Ngambar Arum dipun kedahaken tansah nambah indaking kawruh .Lan kagem nyengkuyung tujuan pagayuyuban sarta sedaya warganipun, mila sampun kapilah-pilah tataranaipun para warga lan tataran Pawiyatan ing paguyuban, kados kasebat ing ngandap punika;
d. Mumpuni ing samukawis kawruh (kapanatacaran, pewayangan, paramasastra, ngadi busana, ngedi sarira, paduwungan, sekar gendhing lsp)
e. Kagungan loyalitas/ lelabuhan/dedikasi dumateng paguyuban panatacara lan pamedhar sabda Ngambar Arum.
Previous MAHA KARYA Next pawiyatan Panatacara lan Pamedharsabda sampun kawiwitan
katon lan kang ora kerawatan, sarta kadangingsun kang metu saka margaina lan kang ora metu saka margaina, miwah kadangingsun kang metu bareng sedina kabeh pada sampurna-a nirmala waluya ing kahanan jati dening
IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.15, 2 Maret 2016.
paroki utawi kegiatan paroki utawi kegiatan gereja ingkang dipun posting ingkang update njih
Frombork (Jerman Frauenburg) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 3.794 jiwa.
Des 04, 2007 @ 20:14:18 Kawulo nderek njenengan mawon, pak guru! Mboten wonten ilmune bab bahasa! Monggo
Adam iku siji, siji iku wujuding siji, siji iku ( . )
Bumi bunder gumantung ing angkasa iku titik bunder kang guedheee
Kang maha Agung ngapunten atur kawulaning Dalem
Anti Sex Bebas	Posted on September 7, 2012	Angka seks
Kępno (Jerman Kempen) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kępno&oldid=1090234"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Têtuwuhan ing Tanah Hindiya miwah Dayanipun Kangge Jampi, Kloppenburg, 1911, #780Sambung:1.Bab Têtuwuhan Ing Tanah Hindiya, Kloppenburg, 1911, #780 (Hlm. 001-159). Bahasa dan Budaya | Kagunan #218.2.Bab Têtuwuhan Ing
Bab Têtuwuhan ing Tanah Hindiya Miwah Dayanipun Kangge Jampi.
Mila kula angarang sêrat punika, supados kawontênanipun têtuwuhan tuwin oyod-oyodan ingkang kathah paedahipun, sagêda kasumêrêpan ing akathah, dene ingkang kula wastani têtuwuhan wau kathah ingkang kaanggêp rêrungkudan kemawon, inggih lêrês ngantos sapriki jampi Jawi sampun kangge, ananging kadospundi kanggenipun sarta rekanipun angangge jampi wau, makatên ugi namanipun tanêman ingkang kangge jampi asring kadamêl wados, mila pangupadosipun katêrangan bab jampi-jampi Jawi asring botên sagêd kadugèn, sarta kawruh bab jampi-jampi wau asring ical sarêng ingkang gadhah kawruh wau tilar ing donya, awit kawruhipun dipun damêl wados.
Dene ingkang kula sêrati punika, amung sapintênsakintên. ingkang sampun kula sumêrêpi, sarta sampun pintên-pintên taun kula titipariksa sarana kula cakakên, nyata prayogi kadadosanipun, bokmanawi taksih kathah [ka...]
[...thah] têtuwuhan ingkang botên kula sumêrêpi, sarta kathah tiyang ingkang sêsêrêpanipun langkung sangking kula. Mila sêrat punika ugi botên kenging kaanggêp sampun nyêkapi, sawêtawis taun malih saèstu badhe kathah wêwahipun ingkang kasumêrêpan ing tiyang.
Ingkang punika pamuji kula, sapêngkêring wêdalipun sêrat kula punika, ing têmbe sagêda kaambalan wêdalipun, mawi kawêwahan katêrangan kathah bab racikanipun têtuwuhan ingkang maedahi kadamêl jampi.
Amurih sangsaya têrangipun sêrat kula punika, kula ugi angêdalakên sêrat isi gambaripun têtuwuhan, sakawit sêrat kêkalih wau badhe kula dadosakên satunggal, ananging sarèhning arginipun badhe kawisên, sarta awis ingkang kuwawi tumbas, mila lajêng kula damêl kalih, ewadene supados sampun ngantos kalintu sêrêp, pirêmbag kula, ingkang sami tumbas sêrat kula punika prayogia tumbas sêrat ingkang isi gambar wau pisan. Awit kathah têtuwuhan ingkang ing sanès panggenan asring sanès namanipun, kajawi punika kula kadugi anêrangakên manawi wontên ingkang kirang mangêrtos pangarang [panga...]
[...rang] kula pratelaning racikan tuwin
Nyonyah, Y, Kloppênbirêh Pêstih ing Sêmarang.
Ingkang kathah para nyonyah sami ngrêsula, dene remanipun amung sakêdhik. Mênggah ingkang dados jalaranipun risaking rema wau, amargi dipun kramasi kalihan sabun ijêm utawi sodhah, sadaya punika sami kêmandosên, kathah cacapan rema sapanunggilanipun ingkang kadagang, kados ta kangge ngicalakên sindap, kangge ngathahakên tuwin manjangakên rema, ananging adat isarat wau botên prayogi, amargi lami-lami kayêktèn, bilih cacap ingkang mawi sêpiritus, brèndhi utawi patraliyun, punika sanadyan sagêd ngêtêlakên rema sarta sagêd ngicalakên sindap, ananging enggal wanên. Mênggah ingkang dados jalaranipun bodholing rema punika warni-warni, kados ta: amargi sakit sangêt, kêrêp puyêng, kêdangon cêlak kalihan latu, tuwin amargi saking sindap.
Pramila samangke kula badhe nyariyosakên, mênggah rekanipun anggèning kramas tiyang ing tanah Jawi, tumrapipun tiyang satunggal sampun cêkap ngangge mêrang wawrat satêngah katos, sontênipun ngajêngakên badhe kangge, mêrang wau kêdah kabêsmi rumiyin, manawi sampun dados awu
lajêng kaêsokan toya watawis salitêr kirang sakêdhik, sadèrèngipun kramas, kuliting sirah dipun gosoka ing lisah klêntik rumiyin ingkang sêru, ngantos sindapipun sami nglokop, nuntên kasêritana supados rêgêdipun sami ical, salajêngipun landhaning mêrang kasaring ing sinjang nuntên kangge kramas, ngantos kuliting sirah katingal pêthak tuwin remanipun botên kêmêl, sasampunipun makatên, remanipun kabilasana toyaning jêram purut, tuwin lajêng kasiramana toya sêkar sêtaman, inggih punika toya ingkang dipun cêmplungi sêkar kênanga, mlathi utawi rêgulo
untunipun awis-awis, punapa malih lajêng kaore, supados sagêd garing, manawi anggènipun ngupakara rema kados ing nginggil wau, têmtu karaos remanipun sagêd mêmês tuwin alus.
Manawi remanipun kaku, sasampunipun kagrujuk toya jêram, kasirama santên sawatawis, tuwin lajêng kabilasan toya sêkar sêtaman, ingkang makatên wau remanipun têmtu sagêd alus tuwin mêmês, prayoginipun kramas punika [pu...]
[...nika] sabên kawan wêlas dintên sapisan, dene manawi remanipun sakêdhik, sabên sawulan sapisan, manawi badhe ngicalakên sindap, kramasanipun anganggea
lêmbar, ron punika ugi kapipis ngantos lêmbat, sarta lajêng kaulêt kalihan toya nanas wau, kasumênèkakên satunggal utawi kalih jam, lajêng kasaring ing sinjang ingkang alus, usada punika prayogi sangêt, dene anggènipun jampèkakên kêdah rambah-rambah, ngantos sindapipun ical sadaya, manawi tiyang kramas ngangge usada punika, remanipun kêdah kagrujuk toya jêram sarta santên, tuwin kabilasan toya sêkar sêtaman.
kêmiri kapêcah, isinipun kapêndhêt lajêng kapipis, kêmiri satus amung dados lisah ¼ gêndul kalonyo, ingkang gagragipun lonjong ijêm, kêmiri ingkang sampun kapipis wau
lajêng kagodhog wontên ing wajan kalihan toya sagêlas dhepok, ngantos lisahipun kenging kacidhuk, sasampunipun makatên lajêng kasaringa ing sinjang ingkang alus, sabên pitung dintên kaping kalih utawi kaping tiga kuliting sirah kagosoka mawi lisah wau, lisah klêntik ugi sae nanging lisah kêmiri langkung prayogi.
Manawi bodholipun rema punika amargi saking ngêlu utawi sanès-sanèsipun, sirah kêdah dipun êyêm-êyêmi sarana ron ilat baya, ron waru, utawi bol pisang, salah satunggal pundi ingkang pêkangsal, ilat baya tuwin ron waru wau sami kagambar, amung bonggol pisang ingkang badhe kula criyosakên kemawon.
Ilat baya (gambar ôngka 12) punika ronipun kandêl, manawi sampun kaklècèp kulitipun, katingal kados jênang atos, punika lajêng kagosokakên sirah ing wanci enjing ngajêngakên siram, kenging kakèndêlakên wontên sirah sadintên muput, usada punika kêdah kaanggea ngantos tigang wulan, saèstu badhe prayogi kadadosanipun.
Ron waru ingkang radi ênèm ugi prayogi kaangge
cacap, langkung malih yèn anggenipun bodhol remanipun wau amargi mêntas sakit bêntèr tis, ron waru kagêcêg kalihan toya sawatawis, ngantos mêdal yiyidipun, dalunipun kaêbun-êbunakên, enjingipun kaanggea nêlêsi sirah: gambar ôngka 21 punika ron waru.
Sawarnining pisang bonggolipun kenging dipun angge cacap, amung pisang susu ingkang botên kenging, bonggol wau dipun cacah utawi dipun parut ingkang ngantos lêmbat, bilih sampun kapêrês lajêng mêdal pyambak toyanipun sakêlangkung kathah, dados botên susah dipun êjogi toya, nuntên kaêbunakên, lajêng kaangge opyok-opyok sirah sadintên muput, manawi ribêt inggih amung sabên enjing kemawon, toya bongkolbonggol (dan di tempat lain). wau kasaringa ing sinjang rumiyin, kajawi punika toya bongkol wau manawi ngantos dhatêng panganggèn pêthak damêl balênthong cêmêng angèl ical-icalanipun, amila kêdah ngatos-atos.
Usada punika prayogi sangêt tumrap tiyang ingkang tansah sakit ngêlu tuwin tumrap tiyang èstri ingkang nêsêpi, awit remanipun ambodholi, mila bilih dipun cacapi
toya bonggol pisang thukulipun rema angebat-ebati.
Manawi pisang sampun matêng, witipun katêgora ngêpok, dene tanjêgipun ingkang kapêndhêm siti kakrowoka, dados kadamêl jêgongan, dangu-dangu toyanipun lajêng nglêmpak wontên ing ngriku, toya wau angsaripun asrêp sangêt, mênggah pratelan kula ingkang rumiyin wau tumrap tiyang ingkang botên gadhah têtanêman pisang ing pemahanipun, dados kapêksa tumbas bonggol, ananging toya bonggol punika botên sagêd bêning kados ingkang sanalika rêmbês wontên ing jêgongan wau.
Wontên thêthukulan ingkang kawastanan krêmi (gambar ôngka 22)
Kula sampun nate pirsa tiyang Jawi ingkang nêncêm ron mangkokan [mang...]
[...kokan] garing wontên ing lisah, ananging lisah cêncêman wau wontênipun ing rema ambêtipun botên eca, makatên ugi lisah wêdalan saking Makasar punika ugi usada ingkang prayogi, nanging ambêtipun dhatêng rema kirang eca.
Para putri bôngsa Jawi ugi ngagêm lisah katèl, inggih punika lisahing gajih katèl.
Manawi rema kêrêp-kêrêp kadamêl brintikan utawi ngandhan-andhan kados caraning nyonyah-nyonyah bôngsa Eropa, sarana mawi tosan ingkang dipun bêntèri punika damêl kakên saha ambêrgadag.
Prayoginipun rema punika sabên dintên dipun sêrati kaping kalih ingkang ngantos tatas, nganggea sêrat ingkang awis-awis rujinipun. Amila manawi badhe ngangge sêrat kêdah milih ingkang botên bênthèt utawi rumpang, awit bilih ngangge sêrat bênthèt utawi rumpang ingkang tamtu remanipun kacanthol utawi kêjênggit.
Rema punika manawi sabên dintên dipun sikat badhe botên prayogi kadadosanipun. Amargi miturut ingkang sampun kalampahan rema panjang sagêd dados cêlak. [cê...]
[...lak.] Sarta dèrèng ngantos sêpuh remanipun sampun nglacir.
Manawi badhe tilêm rema punika prayogi dipun ore, dene manawi prêlu kaplintiran kêdah ingkang kêndho sangêt. Manawi remanipun panjang, sampun katindhihan, ananging kajèmbrènga ing kajang sirah, ingkang makatên punika sae tumrapipun rema, sarta remanipun botên anggônda ingkang botên eca, rema punika sadintên muput kagêlung, mila manawi dalunipun kaore dados ayêm, ugi prayogi manawi sagêd angore rema ing wanci enjing sawatawis dangunipun, manawi sêratan anganggea sêratipun piyambak, awit bilih ngangge sêratipun tiyang sanès gampil katularan sêsakit sirah saking ing liyan, kados ta: sindap tuwin sanès-sanèsipun.
Manawi tiyang kapengin anggadhahi guwaya ingkang sumringah ngantos dumugi sêpuh, môngka manggèn wontên ing tanah Hindiya, punika kulitipun kêdah kaupakara ingkang sae, kula botên mrayogèkakên sangêt angangge [angang...]
[...ge] sadhengah wêdhak, manawi angangge sakathahing wêdhak dagangan, punika botên amung murugakên kukul tuwin sêsakit sanèsipun, ananging ugi amêpêti margi kringêt. Môngka pêpêting margi kringêt adamêl awonipun kulit. Langkung malih wêdhak têlês, punika miyarakên margining kringêt nanging ugi lajêng amêpêti, wasana sakalangkung damêl kirang prayogining kulit.
Manawi toya wangi kangge raup utawi kangge tasikan punapadene ngangge sabun, punika kêdah ngatos-atos, amargi wontên ingkang aniwasi, ingkang prayogi sangêt wadana punika sampun ngantos kasabun, kajawi manawi kenging rêrêgêd angus utawi mêntas kêkesahan kenging blêdug. Namung manawi gadhah lêrak, langkung prayogi nganggea lêrakipun. Dene lêrak punika ing pêkên ugi wontên ingkang sade. Amila sabun botên prayogi kaangge, awit kathah ingkang mawi apu, sarta anukulakên wuluning wadana, kajawi punika abên-abênipun kathah ingkang kirang prayogi, beda kalihan lêrak, punika rêsik kodrat.
Manawi badhe ngangge lêrak, mêndhêta suwekan prênèl [prênè...]
[...l] lajêng katêlêsan toya sakêdhik, dene lêrakipun namung sawatawis kagêcêka ingkang lêmbat, wontên ing prênèl wau, lajêng kagosokakên ing rai mawi suwekan punika, sasampunipun makatên, karaupana toya ingkang asrêp. Manawi pinuju usum, rarêgènipun lêrak ing Samarang ing dalêm 20 utawi 25 iji amung 1 sèn, sadhengah panggenan ing tanah Jawi manawi tiyang badhe tumbas woh lêrak wau sagêd angsal, dene thukuling witipun wontên ing wana.
Manawi lêrak dipun garingakên, kenging karimatan sataun, ngantos usum malih, amung pangagenipunpanganggenipun. kêdah ngatos-atos, toyanipun sampun ngantos ngèngingi mripat, awit pêdhês sangêt.
Lêrak punika ugi prayogi kangge ngrêsiki tatu, dene tatu manawi karêsikan kalayan sabun kirang prayogi sangêt.
Owêl têmên dene bôngsa Eropah awis ingkang sumêrêp dhatêng woh lêrak, saupami sumêrêpa saiba untungipun.
manawi dipun wasuh mawi lêrak botên mutah, punapa malih lêrak punika ugi maedahi kangge ngrêsiki sagawon, kapal tuwin lêmbu, kangge anjampêni bêlang, kukul, kutil ingkang wontên ing rai, kula aturi ngangge sawarnining jampi ingkang kula cariyosakên wontên ing sêrat punika, manawi rai gêsêng amargi kenging bêntèring surya, amêndhêta asêm sawatawis kalihan toya, sokur asêm ingkang sampun karimatan lami, manawi badhe tilêm, lajêng kagosokna ing rai, enjingipun têmtu lajêng mantun.
Manawi kêkesahan, prayogi ambêkta andhuk piyambak, saèstu badhe botên katularan sêsakit. Andhuk punika katingalipun kados rêsik, nanging sok tiyanga pirsa, bilih tukang mêthak ing tanah Hindiya punika panggarapipun sinjang pêthakan sêmbrana, tiyang têmtu botên sumêrêp, sintên ingkang ngangge andhuk wau, margi saking punika gampil sangêt panularing sêsakitipun kulit, kados ta: kukul, panu, kadhas tuwin sanès-sanèsipun.
mônca, bantalipun prayogi katutupan sinjang, amargi dèrèng kinantên sintên ingkang mêntas ngangge kajang sirah wau.
Sadhengah tiyang sasagêd-sagêd kêdah angicalana saradanipun ing wadana, kados ta: anjêkêrutakên kuliting bathuk, utawi jinjit alis sasaminipun. Ingkang kathah para wanodya kadunungan saradan makatên, awit saking paningalipun kêrêp kangge ningali pandamêlan ingkang ngantos mindêng panyawangipun, kados ta: maos utawi dondomi sasaminipun, pundi ingkang makatên sampun ngantos kasèp anêdahakên dhatêng dhoktêr maripat. Manawi wontên tiyang kêrêp sakit ngêlu, punika jalaranipun asring sangking maripat, awit saking sabab kasêbut nginggil wau.
Para wanudya ingkang kapengin sumringah guwayanipun, kêdah rumêksaa sampun ngantos kenging sêsakit ngêdalakên rah pêthak. Dene jampènipun ngêdalakên rah pêthak punika ugi kathah, ing wingking badhe kapratelakakên, manawi ngangge jampi wau, môngka ngantos sawatawis dintên dèrèng katingal paedahipun, sampun lajêng dipun kèndêli, ananging kalajêngna ngantos 14 dintên utawi [uta...]
[...wi] sawulan, bilih sampun kalampahan makatên sawêg kasumêrêpan kadadosanipun, ugi kathah jampi ingkang tulung sanalika, kados ta: sawarnining pratelan sêmprotan mawi tawas sapanunggilanipun, ananging kayêktosana, samôngsa hawanipun bêntèr utawi ingkang gadhah sakit wau sayah, sêsakitipun têmtu angot malih, manawi sêsakit punika dipun kèndêlakên kemawon saya sangêt, titikanipun wontên guwaya, makatên ugi maripatipun, asring balêrêng-balêrêng, kados wontên kalêndhangipun, manawi enjing satangipunsatanginipun. tilêm sansaya sangêt kraosipun, mila prayogi angangkaha ajêgipun wawratan, ing môngsa katiga manawi amung wawratan kaping kalih sadintên botên kêrêp, manawi makatên badhe botên kenging sêsakit kukulên, sarta guwayanipun badhe sêgêr tuwin sumringah, kula aturi maos bab ngunjuk wedang têmulawak, manawi ngunjuk wedang têmulawak ing môngsa katiga badhe suda sangêt karaosipun sumuk, sarta badhe karaos sakeca sariranipun, sintên ingkang nêdha traos, kèju, utawi ulam loh, ulam andhapan, punika ugi anuwuhakên kukul, [kuku...]
[...l,] kula ugi nate mirêng cariyosipun tiyang, bilih anêdha nanas punika ugi anuwuhakên kukul, ingkang makatên amung manawi padharanipun kêkathahên kuwaya.
Janggut rangkêp punika angenggalakên sêpuh, dhatêng pasêmon, ingkang makatên punika manawi tiyang èstri asring kenging dipun parsudi sagêdipun botên makatên.
Manawi tiyang èstri badhe manak, nalika ambêtahakên anggènipun nyakiti kulinanipun sasagêd-sagêd sirahipun kadhangakakên, punika kêdah dipun pambêngi, sarta sirahipun sasagêd-sagêd kadhingklukna dados ototing jôngga botên mulur.
Anggèn kula nyariyosakên bab guwaya wau ngantos kalantur dumugi bab sagêdipun katingal awèt ênèm, prakawis punika prayogi kadamêlakên tuladha ingkang sae, kula badhe angginêm bab panganggening bêngkung, tiyang Jawi punika sampun maratah sami ngangge bêngkung, manawi para nyonyah Walandi awis ingkang ngangge bêngkung, bokmanawi saking botên mangrêtos paedahipun, utawi saking wêgah panganggenipun.
Mênggah patrap panganggenipun bêngkung sampun botên susah
kacariyosakên, sabab sadhengah tiyang èstri Jawi sampun tamtu mangrêtos, amung karêksaa kemawon bundhêlanipun kawitan ingkang wontên ngandhap, punika sampun ngantos amêtêl wadhah bayi, bundhêlan wau kêdah dhawah ngandhapipun, dados anyanggi padharan.
Saya lami panganggenipun bêngkung saya prayogi, badhe botên malorod padharanipun utawi karaos sakit sanès-sanèsipun salêbêting padharan, sagêd malampah-mlampah tuwin nyambut damêl kathah botên sayah, badhe lêstantun sae pasariranipun, padharanipun botên mindhak agêng kados sawênèhing para nyonyah, ingkang botên purun ngopèni badanipun jalaran lumuh kangelan. Amargi sangking lami ngangge bêngkung badhe botên enggal wawrat, saèstunipun para nyonyah bôngsa Eropah wontên ingkang badhe wicantên makatên.
Punapa sabukan karèt utawi sanès-sanèsipun punika botên sae: sangking wangsulan kula botên sae: awit sabukan sanès-sanèsipun punika manawi kangge nyambut damêl lajêng mêlar minggah, sarta botên mitulungi dhatêng badan kadosdene bêngkung: lambung, bangkekan [bangkeka...]
[...n] tuwin ototing padharan, sadaya punika sami biyantu dhatêng bêngkung.
Supados sasampuning gadhah anak padharanipun sampun ngantos balêndhang manawi sare prayogi sampun ngangge guling utawi gêmbuk laminipun apês tigang wulan.
kalih sadintên, enjing tuwin sontên. Saha jampi wau kangge ngalitakên padharan. Sarta badhe karaos sakeca raosing padharanipun, sampun kadalon anggènipun mapan tilêm, sarta angulinakna tangi enjing, manawi angêngakakên candhela ing wanci enjing, angunjala napas kaping tiga kalayan mingkêm, padatan ingkang prayogi punika ugi kawulangna dhatêng para putra, awit mikantuki tumrap pangêjuraning tatêdhan, tumrap paru, angiyatakên ototing padharan, grêbanipun ingkang makatên punika prayogi sangêt tumrap ing badan sadaya.
Sampun ngangge sêpatu utawi cênela ingkang tungkakanipun [tungkakanipu...]
[...n] inggil, awit punika botên prayogi, manawi ngupados dangu botên sayah tuwin botên gadhah sakit lambung utawi ngêlu sampun ngangge sêpatu tungkakan inggil.
Manawi kapengin alus tanganipun, asring kawisuhana toyaning nanas. Manawi ngupados icaling tuwanên ing wadana, kêdah raupa toya nanas rambah-rambah, sabên garing kalèlètana malih.
Supados botên kaku sariranipun kêdah sinau gimnastik ingkang kangge wontên ing kamar, sarta kapijêtana pyambak, manawi nate akèn mijêti tukang pijêt èstri ingkang sagêd, ing môngka dipun sêtitèkakên anggènipun mijêti, têmtu enggal sagêd niru mijêt pyambak, tumrapipun suku tuwin asta, pijêt punika prayogi sangêt, botên mrêngkêl ototipun. Sabab ototipun sanginggiling asta botên pating prêngkêl. Asring wontên para nyonyah ingkang dèrèng ngantos sêpuh ototing astanipun sami mrêngkêl, punika labêt saking botên nate pijêt.
Ngèlmunipun murih sagêd katingal awèt nèm, kêdah tansah anggadhahi watak bingah, dene sagêdipun bingah wau
ingkang rumiyin kêdah anêtêpi wajibipun kalayan têmên-têmên, upami kataman ingkang botên nyênêngakên, badhe angsal panglipur sangking anggènipun nêtêpi wajib wau, manawi badhe pirsa kabêgjan ingkang satuhu, adamêla kabêgjanipun tiyang sanès rumiyin, sakangsal-angsal gêsangipun kaanggea têtulung dhatêng sasamining manungsa, sênêng tuwin têntrêm inggih punika ingkang prêlu tumrap kasarasaning manungsa, sagêdipun kalampahan saking anglampahi ingkang makatên wau.
Punapa malih sangêt-sangêt anggèn kula ngaturi pêpèngêt, ing saangsal-angsal sampun katah-kathah ngangge jampi sadeyan, ingkang nama jampi parêm, jampi galean, jampi luntur tuwin sanès-sanèsipun malih, malah wontên ingkang nami jampi pangantèn, sampun pitados dhatêng jampi sadaya wau, sintên ingkang sumêrêp kawontênanipun ing nglêbêt, sanjangipun tiyang manawi ngangge jampi wau lêstantun kiyat, tuwin awèt nèm ananging sampun ngantos dipun anggêp.
Ingkang rêsikan pangupakaraning sarira sarta dhahara ingkang prayogi.
Ing sakuwawa kula sasagêd-sagêd sadaya kula pratelakakên ingkang ngantos têrang, amurih lêstantuning kasarasanipun badan, mila sampun angangge sawarnining jampi ingkang botên dipun sumêrêpi, tiyang ingkang sade jampi wau rak inggih botên pirsa dhatêng kawontênaning sarira sampeyan. Pintên kemawon wanudya ingkang suda kasarasanipun amargi sangking jêjampi wau.
Kula badhe mastani sawênèhing sêsakit ingkang jalaranipun saking ngangge jampi wau, 1. Nuwuhakên sêsakit mayo padharan (têgêsipun: mayo padharan punika sêsakiting èstri, inggih punika tiyang èstri ingkang sampun wancining akrami, môngka ngantos lungse dèrèng kalampahan, ingkang tamtu lajêng kenging sêsakit wau), 2. Kèngsêr utawi padharan malorot, 3. Ngenggalakên sêpuh.
Kala rumiyin wontên satunggaling nyonyah (samangke nyonyah wau sampun tilar donya, mila kula purun nyariyosakên).
Ingkang ugi sade jampi-jampi, sarta kathah tiyang ingkang dhatêng ing griyanipun, langkung malih tiyang èstri ingkang gadhah anak [a...]
[...nak] èstri dados pangantèn, kacariyos wontên ingkang tumbas jampi pêngantèn, badhe kaanggèkakên anakipun èstri, supados warninipun manis sarta maripatipun katingal gilar-gilar, ananging salêbêting jampi wau wontên waranganipun, makatên ugi apyun sarta sanès-sênèsipun ingkang ngrisakakên badan, têmahanipun anandhang kasusahan kathah, ngêrês sangêt yèn dipun cariyosna, jampi wau wor-woranipun anggi-anggi wontên 20
anjampèni sakathahing sêsakit padharan, ananging limrahipun panganggening jampi pampêt (mampêt bêbucal) punika sêmbrana, mila kêdah dipun atos-atos, makatên ugi kula ngaturi pêpèngêt ingkang sayêktos, sampun sabên-sabên angangge jampi pampêt satunggal warni kemawon, warnining sêsakit tumrap padharan, punika wontên pintên-pintên warni, dene jalaranipun ugi klathah sangêt, mila kagaliha ingkang
sayêktos. Punapa satunggaling warni jampi pampêt punika sagêd damêl kasarasaning sêsakit padharan ingkang warni-warni wau, ingkang tamtu botên, amila kêdah ngudi jalaraning sêsakit kados kasêbut ing ngandhap punika, dene pangudènipun makatên.
ôngka 1, ingkang dipun têdha punika gampil ajuripun punapa angèl ajuripun.
ôngka 2, manawi nêdha ulam daging, ulam loh, urang, kêpithing sarta tirêm punika taksih enggal punapa sampun buthuk.
ôngka 3, manawi nêdha dhêdhaharan blèk-blèkan, punapa sampun mêsthi botên kawoworan racuning blèk utawi timah.
ôngka 4, utawi punapa saking anggèning nêdha woh-wohan mêntah, sarta kêkathahên nêdha woh-wohan ingkang murugakên wawratan (murus).
ôngka 5, punapa saking kalêbêtan tatêdhan sanès-sanèsipun ingkang sagêd anjalari sakit mulês.
ôngka 6, punapa toya pangunjukanipun sae, manawi botên sae kagodhoga rumiyin.
ôngka 7, punapa karêm ngunjuk inuman kêras utawi punapa sok ngunjuk inuman awon.
ôngka 8, punapa sok ngunjuk wedang tèh, wedang bubuk utawi soklat ingkang kandêl.
ôngka 9, punapa waja tuwin bamipun prayogi.
ôngka 10, punapa anggènipun nggilut têtêdhan nyêkapi.
ôngka 11, punapa padharanipun sampun mapan, punapa lampahing toya padharan sampun sae.
ôngka 12, punapa sok nêdha acar ingkang kêkêcutên, utawi têtêdhan ingkang pêdhês, tuwin kathah gajihipun.
ôngka 13, punapa padharanipun botên kêkathahan kuwaya.
ôngka 14, punapa anggènipun wawrat sabên dintên ajêg.
ôngka 15, punapa badanipun botên pating krêjot.
ôngka 16, punapa griyanipun botên amês, punapa angsal hawa ingkang sakeca.
ôngka 17, punapa kenging asrêp, punapa papaning padamêlanipun padintênan botên amês. Utawi punapa kêrêp ngadêg wontên toya, saha kapêksa malampah mêngangge kêmbroh, jalaran dangu kêjawahan tuwin kanginan.
ôngka 18, punapa manci tuwin panipun ingkang dipun cèt, emalyê dèrèng nglothok cètipun.
ôngka 19, punapa sampun dipun nyatakakên, bilih sawarnining wadhah ingkang kadamêl sangking têmbagi utawi kuningan, sarta parutipun rêsik pangupakaranipun, punapa sampun kasêtitèkakên wadhah wau botên kangge godhog bangsaning kêcut, ingkang kaasrêpakên wontên ing wadhah wau.
ôngka 20, punapa gadhah sakit cacingên utawi krêminên.
Kajawi ingkang kasêbut ing nginggil, manawi nêdha wowohan [wo...]
[...wohan] ingkang kathah sontrotipun, kados ta, pêlêm, kêdhondhong, saha kulitaning wiji rambutan ingkang kados kajêng, sarta nêdha jêram isinipun kolu utawi woh anggur garing tuwin sasaminipun woh-wohan ingkang atos, punika anjalari kêrêpipun sakit padharan.
Ing sadèrèngipun ngangge jampi pampêt, kula mrayogèkakên padharanipun karêsikana salêbêtipun sawatawis dintên, manawi dipun urus-urusi kastêr oli utawi urus-urus sanèsipun ingkang rikat pasahipun, botên mêsthi sagêd rêsik, têrkadhang dipun urus-urusi sapisan, sasampunipun lajêng cêcêgah sawatawis dintên, punika sampun tulung botên susah ngangge jampi pampêt, tuwuhipun sêsakit padharan ingkang makatên punika jalaran wadhukipun kêkathahên tatêdhan, utawi sabab nêdha punapa-punapa ingkang angèl ajuripun.
Wawratan rah umbêl punika asring jalaranipun sangking sêsakit kasêbut ing nginggil wau, manawi makatên prayogi urus-urus kastêr oli sarta cacêgah, ugi tanpa
jampi pampêt, ananging manawi tuwuhipun sêsakit padharan wau jalaran sangking sanèsipun, kados ta: sangking kêkathahan kuwaya, utawi jalaran sanès-sanèsipun, punika lajêng gadhah sakit dhêmêm padharan, katitik saking mèncrèt ngantos lami sarta angèl kapampêt, asring kamomoran rah umbêl, warninipun wungu sêpuh sarta gandanipun bacin sangêt, wiwit sakit prayogi ngangge jampi urus-urus ingkang winastan uyah karêl sêbat (carlsbad-zout) pêndhak 2 utawi 3 dintên sasendhok, ananging manawi sakitipun padharan sampun lami, punika manawi urus-urus kastêr oli utawi sanèsipun botên prayogi, mila prayogi sabên enjing ngunjuk wedang têmulawak, ron mêniran tuwin sanès-sanèsipun (amirsanana katrangan bab ron mêniran) manawi ngangge jampi punika kêdah cêcêgah sawatawis, nanging sampun kasangêtên.
Manawi ingkang sakit wau cêcêgah, keging nêdha ulam bêstik êmpuk ingkang kairis panjang tipis sangêt, kangge lintunipun nêdha ulam ayam kados ingkang badhe kula cariyosakên ing wingking, ananging panêdhanipun bêstik sampun [sa...]
[...mpun] kêkathahên, amung supados ingkang sakit wau lêstantuna kuwawi, sarta panêdhanipun bêstik kêdah amung kaping kalih
kenging ngunjuk sagêlas anggur, punika kêdah kacobia sasêlot-sêlotipun.
Dados miturut ingkang kacariyosakên ing nginggil wau, samangke tiyang pirsa bilih sêsakit padharan ingkang kados makatên punika, botên kenging babar pisan angangge jampi pampêt.
Manawi tiyang badhe anjampèni sakit padharan kados makatên wau mawi jampi pampêt ingkang ngakasakên sangêt, bokmanawi sadintên kalih dintên sêsukêripun inggih badhe akas, ananging manawi kapariksa sêsukêripun wau katingal cêmêng sarta kamomoran umbêl, sarta nalika ingkang sakit wau wawratan karaos bêntèr, manawi sampun sawatawis dintên ingkang sakit wau lajêng mèncrèt malih, dados botên lajêng saras babar pisan, sabab kuwaya ingkang kathah sangêt wontên ing padharan, punika ingkang ngalang-alangi kasarasanipun, mila prayogi kêdah ngunjuk [ngu...]
[...njuk] wedang têmulawak kemawon laminipun sawulan, ananging manawi sampun kawan wêlas dintên têmulawakipun kasudaa, kados ta: anganggea tigang prapat, sasampunipun lajêng sapalih, ngantos amung kantun saprapat.
Manawi sakit padharan jalaran saking lampahipun toya wadhuk botên prayogi, amargi waja tuwin bamipun ingkang kangge gilut têtêdhan sampun awon, punika prayogi kajampenan toya nanas ingkang kula cariyosakên wau.
Asring kemawon tuwuhing sakit padharan punika jalaranipun wontên tiga utawi sakawan warni, rosipun kêdah kaangkaha sirnanipun ingkang dados jalaran wau, supados sagêda saras babar pisan, têrkadhang botên susah mawi jampi pampêt, utawi sarana jampi pampêt ingkang cuwèr
sanèsipun botên mawi kapranata, sabab toya nanas sarta katès punika gadhah daya enggal angêjurakên têtêdhan, dados anggampilakên pakartining [pakarti...]
[...ning] toya wadhuk ingkang kirang nyêkapi, jalaran sangking toyaning woh wau, enggaling ajuripun tatêdhan punika langkung paedah sangêt tumrapipun tiyang sakit gomên, awit têtêdhan wau badhe botên munthuk.
Tumrap tiyang sakit gomên toya nanas wau kêdah kamomoran sarêm sawatawis, sarta sabên mêntas nêdha angunjuka toya nanas wau sagêlas bitêr sampun cêkap.
Sakit usus malênthung ngêmu nanah, kados ta: manawi jampi pampêt sangêt tumandukipun, punika tatêdhanipun kêdah kapranata, sarta kêdah nêdha garut ingkang kathah, nadyan pompa sêmprot inggih prayogi mawi pathi garut, ugi amirsanana pratelaning ron randhu, manawi ngangge ron randhu botên kenging nêdha katès utawi ngunjuk toya nanas, manawi sampun badhe saras sarta sampun mantun ngangge ron randhu, kêdah nêdha katès, ingkang prêlu sabên mêntas nêdha wanci sayang.siyang.
Sakit padharan ingkang tuwuhipun sangking gomên, ugi kêdah sampun enggal kapampêt (amaosa pratelaning sakit gomên).
Sangking pangajêng-ajêng kula mugi ingkang maos sêrat punika [puni...]
[...ka] mangrêtosa sayêktos suraosipun, manawi sampun lajêng tumbasa sawarninipun jampi pampêt, ananging sampun ngawud kemawon.
Manawi sakit padharan sêsukêripun kapariksaa, dene manawi botên mangrêtos bab punika, akena nitipariksa tiyang sanès, sampun ngantos kenging dipun balithuk tiyang ingkang sanjang sagêd nyukani jampi kangge nyarasakên tiyang sakit padharan, manawi dèrèng katitipariksa rumiyin ngantos sah.
Punapa malih manawi ngunjuk pêrêsan, sampun kasarêng kalihan toya nanas.
Manawi gêrah padharan prayogi cêcêgah, ananging sampun kaladuk, sakit murus punika anglêsahakên dhatêng sarira, pramila bab punika badhe kula cariyosakên ingkang panjang, manawi sakit murus ngantos sangêt utawi manawi wawratan rah umbêl, pranataning tatêdhanipun kados ing ngandhap punika.
Wanci enjing angublêka pêthaking tigan ingkang mungkêt mawi wedang sagêlas bitêr, nanging sampun bêntèr, sarta kadèkèkana gêndhis saprapat sendhok tèh, lajêng katêdhakakên [katêdhaka...]
[...kên] dhatêng ingkang sakit sadèrèngipun nêdha utawi ngunjuk punapa-punapa, dene ingkang kangge sarapan wanci jam 8 enjing, inggih punika pathi garut sasendhok bubur mawi wedang sagêlas tepok.
Wanci jam satêngah sadasa nêdha pêthaking tigan malih kados kasêbut nginggil, mawi roti bêsuit satunggal utawi kalih (bêsuit garut utawi roti mari huntlij & palmers) kula botên mrayogèkakên sangêt dhahar roti bêsuit Walandi wangun bundêr ingkang asli saking Eropah, sabab bêsuit punika kawadhahan ing blèk, asring têngik, sarta supados gonggong, dipun dèkèki potas utawi sanèsipun ingkang bêbayani.
Dene ingkang dipun têdha ngajêngakên jam 12 utawi jam 1 siyang, warni sêkul tim ingkang pangolahipun makatên: uwos kalih sendhok bubur pèrès, toya sagêlas tepok mawi sarêm sawatawis, ananging dede sarêm ingkang wontên sêndawanipun, dados amêndhêta sarêm limrah kakumbah.
Salajêngipun ayam alit satunggal kapêndhêta dhadha mênthokipun, nuntên dipun kêrok kalihan lading ngantos [nga...]
[...ntos] ical wulunipun ingkang lêmbat tuwin kulitipun, dene ulamipun lêmbat sangêt kados galêpung. Supados sagêd damêl makatên wau, ayamipun kêdah kapragat wanci jam satêngah pitu enjing, dados ulamipun botên gênjur utawi êmpuk.
Ayam wau ingkang sapalih sarta balunging dhadha kaêmorakên sêkul tim, ananging kuliting suku tuwin sanès-sanèsipun kabucala, dados ayam wau kêdah dipun kêlèti, awit kulit punika wontên gajihipun.
Dhadha mênthokipun kalintinga ing ron pisang mawi sarêm
Panglintingipun wau kaangkaha sampun ngantos duduhipun ayam ical, sakantunaning ulam ayam kawadhahan patiman alit, ingkang kenging katutup, patiman wau kadèkèkna ing pan mawi toya, dados toyanipun botên malêbêt dhatêng patiman.
Manawi sêkul tim wau sampun kagodhog kalih jam dangunipun wontên ing latu ingkang bêntèr, punika prayogi sangêt, wanci jam 4, ingkang sakit kasukanana garut malih [ma...]
[...lih] kados kasêbut ing nginggil, wanci jam satêngah pitu utawi jam pitu kasukanan pêthaking tigan malih kados kasêbut ing nginggil, dene wanci jam satêngah sanga dipun sukani sêkul tim, ingkang kaolah nalika enjing, sabên-sabên nedha kêdah kadamêlakên tim malih, sampun angêngêt ingkang kaolah kala siyangipun.
Samangke wontên ingkang sade patiman ingkang gampil kangge ngêtim sêkul, patiman wau kaêcèt, emel supados toya sampun ngantos sagêd malêbêt ing sêkul, pranataning tatêdhan makatên punika kangge dhatêng tiyang sakit murus tuwin murus rah ingkang winastanan dhisêntri.
Pramila ingkang ngatos-atos sarta amaosa ingkang kasêbut ing ngandhap punika mawi kagaliha.
Manawi ingkang sakit sasampuning tigang dintên anggèning nglampahi nêdha kados kasêbut ing nginggil lajêng sakeca, punika pranatanipun nêdha kêdah kasantunan, lintonipun ayam kakêrok, samangke dhadha mênthokipun ayam dipun brêgêdèl ingkang lêmbat, kaêmorana roti ingkang sakêdhik sangêt, sarta tigan wêtah kaublêk, salajêngipun ulam ayam sarta roti kaudhak dados satunggal, [sa...]
[...tunggal,] ananging sampun mawi mrica, kadèkèkana sarêm sarta pala kemawon sawatawis, salajêngipun ingkang sakit wau kenging nêdha bêstik ulam ayam kangge sontan-santun.
Kulit sarta balungipun dhadhaning ayam kabucala, ulamipun kagêpuka ingkang sae, sarta kasarêman sawatawis lajêng kacêmplungna wontên ing wajan tosan ingkang sampun wontên mêrteganipun rêsik sarta tulèn, ulanulam. wau kagorèng sakêdhap ingkang warninipun wungu nèm sangêt botên gosong, manawi tiyang nêdha bêstik, ulamipun kêdah kairis-iris ingkang alit sarta tipis, sasêlot-sêlotipun ingkang sakit kenging nêdha tigan jêne kalihan pêthakipun kagodhog satêngah matêng, sarta panêdhanipun garut sapanunggilanipun kasuda-suda, sadaya punika sasêlot-sêlotipun kenging kasantunan, ananging kêdah dipun sêtitèkakên kadospundi anggènipun wawratan, manawi anggènipun wawratan dèrèng kados adat, punika panêdhanipun kêdah kapranata kados ingkang kacariyos rumiyin pyambak, kêdah sampun enggal-enggal santun nêdha ulam lêmbu, langkung malih
jampi ingkang sêpêt sangêt utawi ingkang ngakasakên, kados ta: jampi usus utawi jinising sriawan mawi kawoworan sawarnining anggi-anggi ingkang wontên ronipun jambu kluthuk kapipis ngantos lêmbat, sêsakit padharan punika manawi dipun usadani jampi wau badhe enggal sangêtipun tinimbang sarasipun.
Ingkang punika tiyang kêdah amariksaa ingkang satiti kadospundi tuwuhipun sêsakit padharan wau.
Kados ta: manawi lare dipun têdhani ingkang awrat-awrat, punika toyaning wadhuk botên kawawa angêjur tatêdhan ingkang awrat tuwin ingkang kêkathahên sangêt panêdhanipun, lare sêsêpan, ingkang dèrèng nêdha punapa-punapa kajawi nêsêp dhatêng bokipun, inggih asring wawratan rah umbêl, manawi makatên toya susuning bokipun kêantêbên, awit bokipun ingkang dipun têdha ingkang antêb-antêb, jalaran sangking ngunjuk prêsan ingkang kênthêl, utawi kêkathahên ngunjuk prêsan, ringkêsanipun [ringkêsanipu...]
[...n] nêdha ingkang antêb-antêb.
Ananging asring tumrapipun tiyang èstri ingkang lêsu prêlu nêdha ingkang tuwuk supados sagêd lêstantun anggènipun nêsêpi, usada ingkang prayogi, ingkang sampun rambah-rambah tulung manawi dipun cakakên dhatêng lare, inggih punika dipun têdhani katès kaêjur ingkang lêmbat sasendhok tèh alit, sabên-sabên mêntas nêsêp ing wanci siyang, manawi larenipun taksih alit sangêt umur 3 utawi 4 wulan, katès wau kêdah dipun cêkokakên mawi sinjang suwekan ingkang alus, sadintênipun 3 sendhok tèh alit sampun cêkap, usada punika ugi prayogi manawi padharanipun lare kêkathahên kêcut.
Ing sadèrèngipun nêdha jampi prêlu padharanipun karêsikan rumiyin, amaosa karangan kula bab punika.
Jampi ingkang prayogi tumrap lare wawratan rah umbêl sarta enggal pasah, inggih punika pupusing ron
sinjang suwekan ingkang alus, sarta lajêng kaunjukna ingkang sakit sadèrèngipun nêdha tuwin ngunjuk punapa-punapa.
Manawi anggènipun wawratan wujudipun botên nyakecakakên manah, punika kenging tumuntên kajampèkakên, kêrêp-kêrêpipun kaping kalih sadintên, manawi sontênipun sampun adamêl jampi ron waru sarta sampun kaêbun-êbunakên, punika sampun nyêkapi kajampèkakên sapisan ing wanci enjing, sadèrèngipun nêdha tuwin ngunjuk punapa-punapa, dene anggènipun nêdha jampi wau kalajêngakên ngantos tigang dintên laminipun, asring kemawon manawi ingkang sakit sampun nêdha jampi sapisan lajêng saras, manawi tiyang sêpuh tuwin lare ingkang sampun agêng asring cêkap ngunjuk toya nanas kemawon sabên mêntas nêdha wanci siyang, inggih punika,
manawi umur 8 dêdugi 10 taun, 3 gêlas bitêr.
Manawi umur 16 taun tuwin tiyang sêpuh, 3 gêlas anggur sêdintênipun.
Manawi jampi punika botên tulung, kula aturi maos pratelan bab ron randhu, jampi punika mèh salaminipun sagêd tulung. Wawratan rah umbêl mawi ngêdên sangêt, punika jalaranipun sagêd ugi saking sakit otot jubur, manawi makatên botên wontên jampi ingkang sagêd tulung sayêktos kados ron randhu, tumrap tiyang sêpuh
balon alit, kaping kalih sadintên, ananging toya ron randhu wau botên kenging kênthêl kados ingkang kangge ing nglêbêt, sabên nyêmprot cêkap ngangge sagêlas bitêr.
Ing dintên nalika wiwitipun nêdha mawi pranatan, manawi sakit padharan punika, prayogi nêdha katès, ananging angèl anggènipun nanjangi kathahing panêdhanipun, sabab wontên katès ingkang agêng wontên ingkang alit, mila tumrapipun lare umur 8 dumugi 10 taun, cêkap dipun têdhani katès saparasêdasan pon, ingkang umur 10 dumugi 14 taun, kalih pradasan pon, salajêngipun tigang pradasan pon sadintên-dintênipun malih [ma...]
[...lih] amung kaunjukan toya nanas ngantos sakitipun padharan saras babar pisan.
Jampi ingkang kasêbut nginggil prayogi sangêt, manawi toyaning wadhuk botên nyêkapi lampahipun, amargi kaantêbên têtêdhan, ananging botên sabên wawratan rah umbêl sangking punika jalaranipun.
Manawi dhêmêm salêbêtipun padharan ugi wawratan rah umbêl, têrkadhang rah thok utawi rah matêng ingkang warninipun kados daging, sêsukêripun warni cêmêng, têrkadhang sêsukêr wau wontên umbêlipun pating karêncang, inggih sanadyan sêsukêripun sampun wontên ingkang kados sêsukêripun tiyang saras, wiwit sakit kados makatên wau têtêdhanipun kêdah kapranata ingkang kêncêng, sarta ingkang sakit sampun dipun sukani sêkul tim, ulam daging utawi bêsuit, ananging amung kasukanan bubur garut sarta pêthaking tigan, punika amung kangge kalih utawi tigang dintên, awit manawi mantêp ngangge jampi kasêbut ing ngandhap punika enggal saras, manawi siyang anêdhaa isining woh têmpayang sêkawan iji, sangking pangintên kula woh punika pinangkanipun sangking nagari Cina, manawi bôngsa [bông...]
[...sa] Cina tuwin bôngsa Jawi dipun pêpêtri sangêt.
Woh punika ugi kangge jampèni dhêmêm ing nglêbêt tuwin sakit watuk garing, tutuk sarta lambe garing, tutukipun asring sakit, sêsakit punika tiyang Jawi amastani bêntèr nglêbêt, manawi tiyang nêdha woh punika angsaripun dhatêng padharan prayogi sangêt.
Isinipun alit warni wungu (rupinipun O), panganggenipun mawi kajêng lêgi sapalihing panjangipun driji, sarta woh tlasih saprapat sendhok tèh, sadaya punika kakumbaha ingkang rêsik, salajêngipun katambahana gêndhis batu sapringkil, kaangkrêngakên ing latu kalihan wedang sagêlas tepok, botên antawis dangu woh ingkang sampun garing wau mêdhok, pangunjukipun jampi punika kêdah asrêp sarta wanci siyang, manawi ngêlak ing wanci dalu, ugi adamêla jampi punika, manawi dhêmêm salêbêting padharan sampun ngunjuk minuman kêras.
Padharanipun kablêbêda, sadintên kablêbêd kaping kalih mawi tapêl, ingkang kangge tapêl 3 pang dhadhap sêrêp (gambar ôngka 18) sarta ron sosor bèbèk kalihan ron kêtumbêl 7 lêmbar, sadaya punika kapipis ingkang lêmbat sarta katapêlna [kata...]
[...pêlna] ing padharan, tumrapipun sakit padharan punika, manawi sakitipun sampun lami ajampia babakan turi brit (gambar ôngka 29) babakan turi sapanjanging driji wiyar, driji manawi sampun kapipis radi lêmbat lajêng kagodhoga mawi toya sagêlas tepok, latunipun ingkang kangge godhog sampun agêng, dados umobipun lon-lonan, ngantos amung kantun satêngah gêlas, anggènipun jampi kêdah asrêp kaping tiga sadintên.
Manawi lare wawratan rah umbêl punika asring mawi ngêdên, jalaranipun ingkang kathah sangking cacing utawi krêmi, mila kajampènana wohing wit wudani, wohipun kawastanan cêngguk, salajêngipun amaosa pratelaning wit wudani (gambar ôngka 47).
Wawratan rah umbêl punika jalaranipun têrkadhang ugi
kenging asrêp) manawi makatên prayogi kajampenan sumorubah (sangkobah) sasendhok dhahar kagodhog kalihan toya 2 gêlas tepok, ngantos kantun sapalih, kaunjuka sadintênipun 3 gêlas bitêr, jampi sriawan damêlanipun nyonyah Sêtol [stoll] ugi prayogi tumrap sêsakit [sêsaki...]
ôngka 1, tapêlipun sakit padharan wau kados ing ngandhap punika.
3 gram manis jangan, 2 gram kajêng ulês, 1½ gram kajêng angin, 8 gram kêncur, 2 gram pulasari, 2 gram kêtumbar, 2 gram jintên cêmêng, 2 gram mungsi, 2 gram adas, 4 iji kêdhawung, 18 gram lêmpuyang,
Tumrapipun lare tapêl punika kêdah kaangge kaping kalih sadintên, tumrapipun tiyang sêpuh kaping sêkawan.
Wawratan rah umbêl punika jalaranipun sagêd ugi sangking nêdha acar ingkang kêcut sangêt, utawi kêkathahên nêdha asêm sarta jêram sitrun, manawi lare jalaranipun têrkadhang sangking kêkathahên nêdha nanas, ingkang sontrotipun [sontroti...]
[...pun] botên kalêpèh, tuwin sangking kêladukên nêdha manggis, sangking nêdha rujak, ingkang kathah pisangipun kaluthuk, sangking nêdha lombok rawit utawi jêmprit, sangking kêkathahên nêdha daging.
Kulit manggis (sapalihing kulitipun woh) punika jampènipun sakit padharan, jalaran kêkathahên nêdha manggis, ing sadèrèngipun nêdha jampi wau prayogi kaunjukan toyaning nanas sapalih, supados ngêjur sontrotipun manggis, salajêngipun anggodhoga kulit manggis mawi toya sagêlas tepok ngantos kantun sapalih, punika kaunjuka kaping kalih sadintên.
Punapa malih wontên jalaran sanèsipun, kados ta: krêminên, punika manawi lare kêrêp sangêt, malah tiyang sêpuh ugi sok krêminên, krêmi punika
bab katès tumrap krêmi. Botên kêndhat sakit murus punika tuwuhipun sagêd ugi sangking cacing pita, mila
[...gea] sêmprot pompa kados ing ngandhap punika.
Sumarubah sasendhok dhaharan kagodhog kalihan toya sagêlas tepok, kakantunakên satêngah, lajêng kasaring sinjang ingkang rêngkêt, nuntên kaêsokan
kagodhoga ngantos matêng, salajêngipun kaêsokan yodhoforêm (jodoform) saprapat sendhok tèh, sarta sadèrèngipun kangge kagojaga ingkang sêru, salêbêtipun kalih utawi tigang dintên kêdah namung nêdha pathi garut.
Sêmprot punika botên kenging kasimpên kangge sanèsipun dintên, ananging sabên dintên kêdah damêl sêmprot malih, sabab pathinipun garut lajêng mambêt, mênggah kathahing campuran wau manawi kangge lare ingkang umur 4 dumugi 8 taun, sasendhok dhaharan, kaping tiga sadintên, tumrap lare umur 8 dumugi 16 taun, sasendhok bubur, kaping tiga sadintên, tumrap tiyang sêpuh tigang gêlas bitêr,
ingkang kacariyosakên rumiyin pyambak [pya...]
[...mbak] ngantos saras babar pisan.
Sabên mêntas dipun sêmprot ingkang sakit kêdah tilêman dangunipun kirang langkung saprapat jam.
Manawi sakit wawratan rah umbêl sarta yiyit, ugi anganggea jampi kajêng cêndhani kakêrik kathahipun satêngah sendhok tèh, kawor-woran pala (dede pala limrah nanging ingkang lonjong), pala punika kaasap sakêdhik ingkang lêmbat, wontên ing gêndhèng utawi banon enggal, manawi sampun campur lajêng kawêwahana toya sagêlas bitêr, kaunjuka kaping 2 sadintên, manawi ngangge racikan jampi punika panganggenipun sêmprot kamantunan.
Wawratan rah umbêl punika jalaranipun ugi sangking sakit ambèi utawi dobol mawi ngêdên, kangge anjampèni sakit punika prayogi oyod kangkung (gambar ôngka 58), oyot 4 ombyok kagodhog kalihan toya 2 gêlas tepok ngantos kantun 1 gêlas, punika kaunjuka manawi siyang, ugi amaosa bab panganggenipun ron gagan, tuwin bab pangupakaraning sêsakit punika.
Nalika masa rêndhêng santun masa katiga, asring wontên sêsakit murus sangêt dadakan, manawi tatêdhanipun kapranata kados adat, sêsakit punika enggal saras, ananging kêdah urus-urus rumiyin.
Ing sadèrèngipun ngangge jampi pampêt tumrap sakit padharan punika, manawi tatêdhanipun kapranata kados adat prayoginipun sabên nêdha wanci siyang katêdhanana katès
punika kagodhoga kalihan toya kalih cangkir, kakantunakên sacangkir, jampi samantên kathahipun wau kêdah kaunjuk sapisan, pangunjukipun kaping 3 sadintên.
Sakit murus limrah ugi sagêd enggal saras manawi dipun têdhani panging jambêt kaluthuk abrit, ingkang alit sarta nèm 3 iji, mawi sarêm sakêdhik, pang wau kenging ugi kadhêplok ingkang lêmbat mawi kadekekan sarêm sawatawis sarta toya sagêlas bitêr, lajêng kasaringa
ing sinjang ingkang lêmbat, nuntên kaunjuka, dene pangunjukipun sadintên kaping kalih.
Ron jambêt wau ugi kenging kagodhog kangge jampi, ananging kêdah ingkang kathah.
Wontên malih jampi sakit murus, gambir sacuwil sarta êmpu kunci panjangipun sapalih driji, kagodhog kalihan toya kalih cangkir, kakantunakên sacangkir.
Babakan pace utawi mêkudhumêngkudhu. kathahipun, kalih prasêdasan pon, kacacaha ingkang lêmbat, kagodhog kalihan toya sagêndul, kakantunakên sapalih, lajêng kaunjuk sabên kalih jam sagêlas bitêr.
kaunjuk sabên kalih jam sagêlas bitêr.
Sakit murus dadakan, ingkang sanadyan sampun kaurus-urusan mêksa taksih murus, prayogi
kagodhog kalihan toya kalih gêlas tepok, kakantunakên sagêlas, ngunjuka kaping 2 sadintên.
Makatên ugi tumrapipun sakit murus prayogi kajampenan êmpu kunci ingkang bundêr. Kunci wau ingkang satunggal kagorèng, satunggalipun mêntah, kalih pisan katêdha sarêng, sadintênipun kaambalan panêdhanipun kaping kalih utawi kapikaping. tiga.
Jampi punika ugi prayogi kangge jampèni manawi tiyang kenging racuning bêngkowang sawatawis, mila manawi nêdha lotis bêngkowang, ingkang kasade tiyang idêr ngatos-atos, awit tiyang botên sumêrêp punapa oyoding bêngkowang wau sampun trubus utawi dèrèng.
Tiyang sagêd kenging racuning bêngkowang kajarag kados ingkang kasêbut ing ngandhap punika.
Oyod bêngkowang punika kadèkèk wontên saantawisipun [saanta...]
[...wisipun] dami têlês laminipun kalih utawi tigang dintên, oyod wau lajêng kaoncekan kandêlipun saêdim, sarta kalêmbatakên kalihan ronipun ingkang nèm, ingkang trubus sangking wohing bêngkowang, salajêngipun kasaring sarta katêdha.
Panulakipun racun wau kula botên pirsa, wontên tiyang ingkang suka sumêrêp dhatêng kula, bilih ingkang sakit kenging racun wau sagêd saras sangking widara upas, oyod widara upas kaparut, manawi taksih sêgêr mêdal toyanipun nyêkapi, manawi sampun lami, bilih kaparut kadekekan toya sakêdhik, ing sadèrèngipun kaunjuk, kêdah kasaring ing sinjang rumiyin, jampi wau kaunjuk kalih gêlas por sadintên.
Wontên malih jampi pampêt, inggih punika oyod jêram pêcêl watawis sapara sêdasan pon, kapipis lêmbat lajêng kagodhog kalihan toya sagêlas
kangge jampi ing jawi kasibarna ing jaja tuwin gorokan.
Kangge ngêdalakên jalagra utawi riyak, toya jêram pêcêl satêngah gelas bitêr kalihan sarêm, kaunjuka manawi dèrèng nedha utawi ngunjuk punapa-punapa, tumrap gorokan abuh ngêmu nanah, sampun kêndhat kajampenan jêram pêcêl kalihan sarêm sakêdhik kaorokakên ing gorokan, sasampunipun lajêng kaulu, manawi sakit gorokan ugi kajampenan kados makatên.
Lêmpuyang ugi kenging kangge jampi murus, punika jampi pampêt ingkang enggal pasah. Pramila kêdah ingkang ngatos-atos, sabab saking enggalipun pampêt saged angwontênakên sakit bêntèr. Manawi tiyang ingkang sakit murus sampun sangêt lêsahipun, ugi anganggea jampi punika, anggorenga oyod lêmpuyang saênthik, kaparut sarta kadhêplok kalihan lêmpuyang mêntah ugi saênthik ngantos lêmbat, lajêng kaêsokana wedang sagêlas bitêr, punika lajêng kasaringa ing sinjang ingkang lêmbat, nuntên kaunjuka ngantos têlas, manawi [mana...]
[...wi] murusipun dèrèng kèndêl babar pisan, sasampuning 3 utawi 4 jam, kenging ngunjuk malih sagêlas bitêr, jampi punika ugi kenging kaunjuk salêbêtipun sawatawis dintên, ananging takêran wau kaunjuka kaping kalih, kados ta, enjing kalihan sontên, sarta ingkang kangge ngêjuri toya kalih gêlas bitêr.
Woh jatos walandi (gambar ôngka 37) ugi kenging kangge jampi pampêt tumrap sakit murus, woh jatos walandi wau kagorèng sangan, kados gorèng kopi, kintên-kintên sabên toya sacangkir woh sadasa, anggodhoga kalihan toya 2 cangkir, kakantunna sacangkir, punika kaunjuka ing dalêm sadintên kaping kalih utawi kaping tiga.
Minôngka jampi pampêt ugi kenging ngangge melastornah malabotrikum farpoliyantum (
punika thukul ing pundi-pundi salêbêting wana, sêkaripun wungu kados rêgulo, wohipun asring katêdha lare-lare, thukulanipun tanêman punika ingkang taksih nèm kagodhog kalihan kulit [ku...]
[...lit] manggis sacuwil, kawor-woran ron sêmbung, blumeah
Babakan sanakêling sasendhok dhahar, kacacah ingkang lêmbat, kalihan sumarubah sasendhok, punika ugi jampi pampêt, salajêngipun kagodhog kalihan toya sagêndul anggur, kakantuna sapalih, kaunjuka sagêlas bitêr sabên kalih jam.
Asring tiyang gadhah sakit murus kanthi dhêmêm, punika kêdah dipun jampèni tanjung, ingkang kangge sêkar sarta babakanipun, sêkaripun kalih prasêdasan pon, babakanipun saprasêdasan pon, kagodhog kalihan toya sagêndul, kakantunakên sagêndul toya wêlandi, wohipun ingkang mêntah kangge jampi pampêt.
Punapa malih kangge jampi pampêt sêsakit padharan inggih kenging ngangge babakaning wit buah nonah, babakanipun sapanjanging driji, wiyar kalih driji kagaringakên (prayogi ingkang taksih sêgêr) lajêng kadhêplok
wau rambah-rambah ngantos sakitipun padharan saras.
Pulut-pulutan ugi jampi pampêt, inggih punika rêrungkudan ingkang thukul ing saênggèn-ênggèn, sêkaripun kados sêkar rêgulo, wijinipun palikêt, mila nama pulutad,pulutan. ronipun kagodhog kalihan pathi garut cuwèr utawi tajin.
Manawi dhêdhaharanipun kapranata, godhogan ron pulutan wau kenging kakênthêlakên kangge dhêdhaharan, ronipun kintên-kintên kalih prasêdasan pon, kagodhoga rumiyin, lajêng kailinga ing kalo utawi saringan, punika nuntên kanggea godhog pathi garut.
Oyod gêndholak punika ugi jampi pampêt, oyod wau wawrat satunggal gram kagodhog ing toya satêngah gêndul anggur, kakantunakên sapalih, sabên kalih jam angunjuka sagêlas bitêr, kula botên pirsa punapa gêndholak punika wontên namanipun sanès, gagangipun gêndholak warni kados rêgulo wungu, ronipun ijêm, têrkadhang sêkaripun pêthak alit, têrkadhang jêne.
Babakan witing sêkar mêrak ugi kangge jampi pampêt, wit sêkar mêrak punika wontên kalih jinis, warni jêne tuwin jêne sêpuh, kula botên pirsa punapa ingkang sêkaripun jêne punika ugi prayogi.
Ingkang sampun kula nyatakakên amung ingkang abrit, babakanipun kadhêplok mêntahan kadekekan toya sawatawis nuntên kaunjuka sagêlas bitêr, bokmanawi kagodhog ugi sae, punika asring kangge anjampèni sakit murus ingkang sangêt.
Manawi wiwit murus prayogi tumuntên angèngêtana dhahar sêkul ingkang radi lêmês, mawi brêgêdèl ayam sawatawis utawi dhadha mênthok ayam panggang kalihan bulyon ingkang cuwèr sawatawis. Wontên tiyang ingkang botên kêndhat sakit padharan, sabab lampahipun toya wadhuk botên nyêkapi, mila prayogi sampun nêdha tatêdhan ingkang basêsêki, sarta sampun nêdha ulam lêmbu sarta ulam babi, amung anêdhaa ulam ayam, makatên ugi botên sabên tiyang tahan ngunjuk prêsan, manawi dipun yêktosi sabên ngunjuk prêsan padharanipun lajêng kumlukuk utawi mlêmbung, kêdah mantunana pangunjukipun, [pangunjukipu...]
[...n,] tumraping tiyang wau prêsan punika angèl ajuripun sarta sagêd anjalari murus.
Kulitipun woh dalima cêmêng ingkang kagaringakên, prayogi kangge anjampèni sakit murus mawi rah umbêl, amêndhêta woh dlima sapalih kalihan toya sagêlas tepok, punika kagodhoga kakantunakên sapalih, sasampunipun lajêng kaunjuka kaping kalih sadintên.
Makatên ugi kulit woh dalima pêthak, sanadyan sêkaripun ingkang ênèm utawi kudhupipun sarta pêntilipun inggih prayogi, punika jampi tumrap sakit murus, kulit woh dalima wau kauwor kalihan babakan kinah, punika prayogi kangge jampi sakit malariyah salêbêting padharan ingkang sampun lami, woh sapalih kalihan babakan kinah panjangipun sapalih driji, kagodhoga kalihan toya sagêlas tepok, kakantunakên sapalih, lajêng kaunjuk kaping tiga sadintên.
Klikaning oyod dalima ugi dados jampi pampêt, ananging botên enggal pasah kados sêkar sarta wohipun, dalima punika wontên tigang jinis, inggih punika dalima pasrèn utawi dalima wantah, botên [botê...]
[...n] kenging kangge jampi, wit dalima punika kathah kêmlandhehanipun, tumrap lare sarta tiyang sêpuh ingkang plênthingên, prayogi kangge nyêgah supados plênthingipun sampun ngantos malêbêt. Pangipun alit kadhêploka kalihan wiji adas manis kalih iji, sarta pulasari sakêdhik, kalihan malih brambang abrit ingkang alit sangêt, kacampur kalihan toya sagêlas bitêr, sarta mabên sasendhok tèh, punika kaunjukakên sadaya dhatêng ingkang sakit sapisan sadintên.
Kêmlandhehan dalima pêthak kacampuran têmu giring sarta sarêm sakêdhik, punika prayogi tumrap lare sakit cacingên, kêmlandhehan wau kadhêplok kalihan sarêm sarta toya sagêlas bitêr, têmu giring panjang kalih dim mètêr sampun cêkap.
Wontên malih racikan jampi ingkang prayogi tumrap sakit murus, sarta ngiras kangge mantunakên ngorongipun ingkang sakit, kados ing ngandhap punika.
punika kadhêploka utawi kapipis [ka...]
[...pipis] ingkang lêmbat sangêt, lajêng kawungkus ing ron pisang kakukusakên, racikan punika panêdhanipun
jampi ingkang prayogi kangge rimatan wontên ing griya, langkung malih manawi usum sakit kolerah, utawi sakit padharan jalaran kenging asrêp inggih punika sopilaos, rajangan laos ingkang lêmbat sangêt kathahipun tigang sendhok sop, rajangan brambang ingkang lêmbat kalih sendhok bubur, sarta sarêm pêkên ingkang kasar sasendhok bubur, sarêm wau karêsikan rumiyin (sampun mêndhêt sarêm Walandi ingkang wontên sêndawanipun) sadaya wau kaêpea kalihan jênèwêr satêngah plès, laminipun 14 dintên, manawi padharan mulês kêdah tumuntên kaunjukan sagêlas bitêr, manawi sampun saprapat jam taksih têrus luntak tuwin wawratan, kaunjukan malih sagêlas bitêr, manawi tiyang sêpuh kenging ngunjuk ngantos 3 gêlas bitêr.
Jampi punika sampun kina, sangêt sarta kadadosanipun [kadadosa...]
[...nipun] prayogi, anggènipun luntak sarta bêbucal lajêng kèndêl, sarta ingkang sakit lajêng kringêtên sarta têtoyan kathah.
agêngipun sapanjanging driji, kaparut ingkang lêmbat, 2 bêntèl kajêng angin.
Sadaya punika kêdah kadhêplok ingkang lêmbat sangêt sarta [sar...]
[...ta] kasimpên garingan wontên ing lodhong, manawi kangge jampi sapisan, kathahipun sasendhok sop kalihan toya sagêndul anggur sampun cêkap, kagodhog sadasa mênit dangunipun, punika kaunjuka wanci siyang manawi ngêlak, manawi anggodhog anggi-anggi kadekekan isi kêdhawung 2 iji, kapipis.
Inggih punika jampi pampêt ingkang botên kêras, angicalakên bêntèring badan, punika murugakên doyan nêdha sarta mantunakên ngêlak, tiyang gêgriya ingkang gadhah anak kathah kêdah rimat jampi wau, tumrap lare amêndhêta anggi-anggi sasendhok dhaharan.
Minôngka jampènipun tiyang ingkang dèrèng kulina hawanipun tanah Hindiya, sarta ingkang tansah sakit padharanipun, prayogi sangêt kaunjukan parutan oyod garut, punika kapêrêsa ing sinjang sarta kaunjuka sabên dintên tigang gêlas anggur, ananging sampun kawêwahan toya, sabab oyod wau toyanipun sampun nyêkapi.
Wontên garut ingkang ronipun pêthak, punika prayogi piyambak kangge jampi.
Manawi padharanipun sampun sakeca, takêran 8 gêlas wau kasudaa kantun 2 gêlas, salajêngipun amung kakantuna sagêlas.
Tiyang sêpuh punapadene lare-lare ingkang sakit padharanipun, manawi dèrèng kasèp ugi asring enggal saras bilih dipun têdhani katès kangge urus-urus, dene tumrapipun tiyang sêpuh, siyangipun kaunjukan toya nanas sagêlas, padamêlipunpandamêlipun. toya nanas makatên, amaruta nanas sarta kapêrêsa ing sinjang ingkang alus, nanas sêpuh ingkang limrah, toyanipun wontên sagêlas tepok, nanas Bogor kirang toyanipun, ananging sami saenipun, manawi nanas Bogor kêdah kalih. Takêranipun tumrap tiyang sêpuh 1 gêlas, tumrap lare kasudaa sawatawis.
Jalaranipun sawarnining sêsakit padharan, punika asring kirang ajuring tatêdhan ingkang wontên padharan, toya nanas punika gadhah daya gampilakên ajur, toya nanas punika dayanipun angungkuli soutsir, amargi nanas botên wontên abên-abênanipun ingkang kirang prayogi kados soutsir, makatên ugi
toya nanas punika sagêd angrêsikakên padharan kadosdene sakathahing toya woh-wohan, manawi ngunjuk toya nanas tatêdhanipun kêdah mawi kapranata sawatawis, kados ta: acêgah ngunjuk tuwin nêdha ingkang kêcut sangêt, bumbu ingkang bêntèr utawi pêdhês, tuwin sayuran ingkang angèl ajuripun, makatên ugi urang, kêpithing, ulam loh tuwin prêsan. Manawi makatên sakitipun murus lajêng saras, mila sabên-sabên nêdha kêdah kaunjukan toya nanas.
Jampi pampêt ingkang botên kêras, inggih punika intip sêkul tuwin intip roti, kaêsokan wedang bêntèr sawatawis kathahipun, kakèndêlakên sawatawis jam, dene pangunjukipun manawi sampun asrêp.
Jampi ingkang prayogi tumrap sakit wawratan rah inggih punika arèsipun bonggol pisang watu, arès wau kapipisa ingkang lêmbat nuntên kapêrês, tiyang ingkang sakit
kalihan sarêm ugi tulung kangge jampi sakit wawratan rah umbêl.
Kathah bôngsa Eropah têrkadhang bôngsa Jawi piyambak ugi kenging sêsakit gomên, mênggah jalaranipun amargi badan kasangêtên bêntèr, sangking panganggenipun kêsumukên utawi têtêdhanipun angèl ajuripun, saya manawi nêdha daging, asring salairipun jabang bayi sampun wiwit wontên wijining gomen jalaran kêkêrêpên panggêdhongipun, sarta kêkathahên anggènipun dulang, dhobdhot. rêgêd, gêbyas rêgêd, ringkêsanipun kirang rêsikan dhatêng pirantos ingkang kangge wadhahing tatêdhanipun lare tuwin kirang anggènipun ngrêsiki cangkêm punika sagêd anjalari gomên.
Sakit gomên punika rosipun jalaran sangking botên ajêg anggènipun wawratan, padatan botên prayogi ingkang ugi sagêd anjalari gomên wontên ing cangkêm, inggih punika manawi lare sêsêpan dipun ênêng-ênêngi kalihan dipun sukani sêsêpan kangge ngapusi, jalaran sangking anggènipun botên kèndêl nêsêp wau kangge nêsêp cangkêmipun lare dados botên prayogi, sarta sêsêpan wau anjalari bêntèring cangkêm.
Badan punika kêdah sagêd mêdal bêntèripun, ingkang makatên wau botên sagêd kalampahan manawi ngangge planèl sapanunggilanipun, punapa ingkang dipun têdha tiyang ingkang sakit kêdah tumuntên sagêd ajur, mila prayogi sangêt nêdha woh-wohan matêng, ingkang kathah toyaipun, makatên ugi nêdha sayur-sayuran, punika ngasrêpakên dhatêng badan. Ananging buncis tuwin ron sêlat punika botên prayogi, ingkang kathah sawarnining kara utawi buncis tumbas salêbêting kitha punika botên prayogi, sabab sampun kasêpuhên, tukang pawon
punika botên kenging kakatutakên, murih gampilipun kara utawi buncis wau dipun rajangi, ananging sarèhning anggènipun ngrajang kirang lêmbat, dados dhatêng padharan botên prayogi, ron sêlat kagodhog punika angèl ajuripun wontên padharan, asring wêdalipun gligiraning ron sêlat dèrèng ajur. Sêpinasi sok anggêr dipun godhog utawi kakukus inggih prayogi, ananging gligiraning ronipun tumrap tiyang sakit gomên ugi angèl [angè...]
[...l] ajuripun, mila prayogi sadaya wau kalêbêtakên sarana kasaring.
Sawarninipun ingkang prayogi kangge ngêdalakên bêntèring badan, inggih punika anêdha têpong labu tuwin ron wiyong minôngka sayuran (gambar ôngka 70) parutan labu toya, punika toyanipun kaunjuka ing wanci siyang, raosipun kados toya kêtimun.
Labu toya utawi labu pêthak, punika prayoginipun ngungkuli timun, sabab botên sadhengah tiyang ingkang tahan dhatêng tlutuhipun timun, malah kêrêp anuwuhakên sakit gomên ing cangkêm, tiyang ingkang sakit gomên botên kenging nêdha ulam lêmbu utawi ulam babi, sampun pisan nanêdha punapa-punapa, ingkang wontên sarêm sêndawanipun pêthak, kèju mriyos, lombok utawi cabe, ugi sampun nêdha mriyos punika ambêntèrakên badan langkung sangking lombok, tiyang sakit gomên sabên dintên kêdah nêdha woh têmpayang kalihan wiji tlasih punika jampi ngasrêpakên ingkang prayogi.
Woh têmpayang 5 iji (punika isinipun) kalihan wiji tlasih ½ sendhok tèh, tuwin kajêng lêgi,
sapalih panjanging driji, kadèkèk ing bokor utawi tuwung, sasampuning sadaya wau kakumbah ngantos rêsik, lajêng kaêsokana wedang sagêlas tepok, sarta kadèkèkana gêndhis batu sapringkil, punika kaunjuka ing wanci siyang, sabên mêntas nêdha ingkang sakit kêdah ngunjuk toya nanas sagêlas por, nanas wau ingkang sampun matêng, punika ngenggalakên ajuring tatêdhan, sarta ingkang sakit sampun ngunjuk soutsir, dene katès punika ugi prayogi.
Ing wanci enjing sadèrèngipun nêdha tuwin ngunjuk punapa-punapa, ingkang sakit angunjuka jampi kados ingkang kasêbut ing ngandhap punika.
Sontênipun angiris-irisa pisang watu utawi pisang kluthuk matêng 3 iji, kalihan pisang watu mêntah 4 iji, ingkang mêntah wau kalihan kulitipun ingkang taksih ijêm, ingkang matêng kaoncekan, sadaya punika lajêng dipun ulènana kalihan driji sarosanipun, dangu-dangu lajêng mêdal toyanipun ingkang bêning sangêt, pisang wau karêmêta sarta kaulenan ngantos mèh sadaya santun dados toya, lajêng kacaruba kalihan woh pace ingkang [ing...]
[...kang] sampun dipun wulèni ngantos mêmêt, sadaya punika nuntên kasaringa ing sinjang sarta lajêng kaêbun-êbuna mawi katutupan ingkang rapêt, supados sampun ngantos kalêbêtan toya jawah utawi kewan alit-alit, jampi punika enggal sangêt nyarasakên sakit gomên, manawi sampun ngangge jampi punika pitung dintên kemawon ingkang sakit lajêng karaos saras, ananging kêdah kalajêngakên panganggenipun jampi punika ngantos nênêm utawi wolung wulan, supados saras babar pisan, sasampuning tigang wulan botên susah ngangge pace, pace punika gadhah daya angrêsikakên.
Manawi tiyang sakit gomên botên prayogi nêdha pêlêm kopyor, makatên ugi pêlêm sanès-sanèsipun ingkang kathah tlutuhipun, punapa malih pisang ijêm, salak tuwin wowohan sanès-sanèsipun ingkang kathah tlutuhipun, punika inggih botên prayogi.
Unjuk-unjukan ingkang ngasrêpakên inggih punika dèrèsan randhu wana, amêndhêta toyanipun mawi patrap kados ing ngandhap punika.
Sadèrènging palêthèkipun surya, andhudhuka oyod [o...]
[...yod] randhu wau lajêng kabacoka, toyanipun ingkang mêdal sangking oyod wau katadhahan ing bumbung ingkang kapêcok mèncèng, supados gampil kangge nglêbêtakên toya dèrèsanipun, lajêng kabacoka malih sapisan, makatên sapiturutipun, ngantos angsal dèrèsan satêngah gêlas tepok.
Dèrèsan randhu wana wau ugi jampi ingkang prayogi, manawi tiyang sakit dhêmêm ingkang bêntèr sangêt, makatên ugi manawi dhêmêmipun akanthi sakit gorokan.
Punapa malih jampènipun sakit gomên, inggih punika dèrèsaning tanêman sriawan ugi nama susu maesa, toyanipun kadèrès ingkang enjing sangêt, sabab manawi botên enjing sangêt botên mêdal, pamêndhêtipun toya wau sangking ngêpang sarana dipun kêthok-kêthok, manawi toyanipun wiwit suda kasêbula sangking pucuk, toya punika ugi kangge jampi sakit dhêmêm ingkang bêntèr sangêt.
Manawi ingkang sakit karaos ngêlak dipun unjukana toya sriawan punika, toya punika botên wontên [wo...]
[...ntên] raosipun babar pisan, sarta sangking pangraosipun ingkang sakit eca sangêt, sabab dayanipun angasrêpakên, tanêman punika jinising rambatan.
Manawi botên sagêd angsal toyanipun, ronipun tuwin wohipun matêng ingkang warni abrit kaêkuma ing toya, punika ugi kenging kaangge jampi, ron wau 3 utawi 4 lêmbar, dipun gêcêg sawatawis lajêng kacêmplungakên ing toya, utawi nêsêp wohipun 7 utawi 8 sadintên, isi tuwin dagingipun sampun kaulu.
Ron sriawan (gambar ôngka 93) ingkang tulèn punika jampi sakit gomên ingkang rikat pasahipun, ananging angèl sagêdipun angsal.
Manawi ingkang sakit botên sagêd angsal tanêman sriawan punika, kula sagah ngintuni wohipun sarta ronipun ingkang sampun garing, ananging wragadipun ngintunakên ing pos kalintônana, isi wau kenging katanêm, ingkang prayogi manawi thukul wontên ing wit-witan, ing tanah Jawi Wetan ugi wontên tanêman punika, ananging namanipun susu maesa, toyanipun botên bêning, ananging pêthak kados powan, kula dèrèng nyatakakên [nyatakakê...]
[...n] punapa susu maesa punika inggih tanêman sriawan, mila kula mrayogèkakên dhatêng ingkang sami sakit gomên, anganggea jampi sriawan ingkang tulèn, ingkang tuwuh wontên ing parêdèn tuwin wana ing tanah Jawi Têngah, ingkang inggilipun sangking toyaning sagantên wontên 600 utawi 800 kaki, langkung inggil inggih prayogi. Toya punika angasrêpakên dhatêng badanipun tiyang sakit dhêmêm ingkang sangêt, sarta ingkang salêbêting tutukipun tatu jalaran sangking sangêting bêntèr, manawi ngangge jampi toya punika sasampunipun 2 utawi 3 dintên lajêng saras babar pisan, malah tiyang sakit dhêmêm ingkang botên tulung ngunjuk kêninê badhe saras sangking jampi punika.
Sakit dhêmêm ingkang kula pratelakakên punika pikajêng kula, ingkang bêntèripun sangêt panggêng, sarta dhoktêr sampun nyatakakên botên wontên sêsakit sanèsipun ingkang dados jalaran.
Owêl sangêt dene tuwuhan ingkang kathah paedahipun punika awis ingkang mirsa, sintên ingkang sumêrêp bilih toyanipun tuwuhan punika ugi kenging kangge jampi [ja...]
[...mpi] dhêmêm tipus, amargi tuwuhan punika gadhahi watêk sagêd angêdalakên bêntèr sangking badan.
Kula sampun nyobi punapa wit sriawan punika kenging katanêm wontên ing tanah ingkang bêntèr, kados ta: ing Samarang, mênggah kadadosanipun sayêktos prayogi, samantên punika manawi tuwuhan wau sae pangupakaranipun, sriawan punika botên liya inggih tanêman wana limrah.
Tiyang sakit gomên botên kenging ngunjuk bangsaning minuman kêras, ringkêsanipun botên kenging ngunjuk ingkang dadosakên bêntèring badan.
Manawi tiyang anitipariksa caranipun anjampèni ing tanah Hindiya ingkang tulèn, saèstu badhe pirsa bilih jampinipun punika ingkang kathah botên liya kajawi kangge ngasrêpakên badan, tuwin anglunturakên kuwaya, ingkang tuwuhipun sangking pangunjalipun napas kalêbêtan hawa ingkang wontên sêsakitipun. Kula dhangan anjalèntrèhakên bab punika, ananging samangke badhe dumugèkakên bab sakit gomên rumiyin, inggih punika sêsakit ingkang bêbayani, ingkang asring anjalari
Tiyang sakit gomên kêdah adus sabên dintên kaping 2, prayoginipun adus badanipun sadaya, ananging dangu-dangunipun 8 mênit sarta lajêng dipun sekaa ingkang sêru tuwin lajêng dandos, têgêsipun adus badan sadaya punika, ingkang sakit wau kêdah kukumkungkum (dan di tempat lain). ngantos dumugi ing jôngga, punapa malih ingkang sakit gomên wau kêdah sampun nêdha tatêdhan ingkang bêntèr, malah kula prayogèkakên sadaya ingkang katêdha kêdah asrêp.
Sadaya tatêdhan kêdah tamban anggènipun anggilut, murih kiyating padharanipun tiyang ingkang sakit gomên, kula aturi damêl jampi kados ing ngandhap punika.
Jampi wau kêdah kaunjuka sabên dintên.
1 sendhok dhahar ron saga ingkang taksih sêgêr, 1 iji kajêng ulês§ bokmanawi kajêng ulêt-ulêt. 3 lêmbar ron trawas, 1 iji kunir
Blêndokipun wit sana punika prayogi sangêt tumrapipun sakit gomên salêbêting camkêm, balêndok wau sawatawis kathahipun kaêjuran toya, toyanipun punika ingkang kangge jampi, manawi botên sagêd angsal balêndokipun, inggih amêndhêta babakanipun kemawon, babakan punika sawatawis kathahipun kagodhog kalihan toya kadamêl wedang lajêng kaunjuka.
Tiyang ingkang sakit gomên prayogi tilêm wontên ing gêlaran, gêlaran wau kenging kadèkèk ing sangandhapipun utawi sanginggilipun lurup patilêman ing sakajêngipun, dados anggènipun tilêm sagêd asrêp, makatên ugi sirahipun ing sasagêd-sagêd inggih kêdah dipun asrêp-asrêp kalihan dhêplokan utawi parudan bonggol pisang, amung pisang susu ingkang bonggolipun botên prayogi.
Bonggol satunggal punika dipun paruda utawi dipun cacaha ingkang lêmbat, sarta kapêrêsa ing sinjang.
Sakawitipun badhe karaos ngêlu sawatawis, ananging enjingipun lajêng sakeca, punapa malih pêrêsan bonggol wau jampi ingkang prayogi kangge ngathahakên tuwin manjangakên rema.
Ing ngriki kula mratelakakên jampi warni-warni, sabab botên mêsthi ing sadhengah panggenan tanêmanipun sami, ing kitha-kitha utawi ing pasisir salaminipun wontên pisang watu utawi kluthuk, makatên ugi pace, manawi ngangge jampi pisang watu utawi kluthuk, tuwin pace, kakèndêlana anggèning ngangge jampi dèrèsan randhu wana utawi tanêman sriawan.
Saèstunipun tiyang mangrêtos pikajêng kula, bilih kêdah ngangge jampi wau salah satunggal, ananging sadhengaha nalaripun sasagêd-sagêd badan kêdah dipun asrêp-asrêp, langkung prayogi botên nêdha sayuran, manawi sayuran wau angèl ajuripun, malah sayuran wau kenging katilar babar pisan, manawi nêdha wowohan kathah.
Sarèhning toya pangêjuraning tatêdhan salêbêting padharanipun [padhara...]
[...nipun] satunggal-tunggaling tiyang punika botên sami lampahipun, mila angèl sangêt kacariyosakên.
Ingkang prêlu sangêt punika tapêl, ingkang nyata prayogi tumrapipun tiyang sakit gomên, kawujudanipun ingkang kadamêl tapêl wau dhadhap srêp (gambar ôngka 18) sosor bèbèk (gambar ôngka 35) tuwin pang lampis sawatawis (gambar ôngka 17) sadaya punika kapipisa ingkang lêmbat, sarta siyangipun manawi badhe tilêm makatên ugi dalunipun katapêlna mubêng ing padharan mawi blêbêt.
Toyaning timun, anggêripun timun wau sasampuning kaoncekan lajêng karêndhêm ing toya sakêdhap, supados icala talutuhipun ingkang drawasi, punika ugi prayogi kangge jampi gomên.
Duduhing jêram ingkang lêgi sangêt, ananging dede jêram sitrun, punika ugi prayogi, naracakipun duduhing wowohan ingkang lêgi, punika prayogi tumrap tiyang sakit gomên, katès ênèm tuwin nyadham, punika ugi jampi gomên (amaosa cariyos bab katès).
Manawi nêdhani lare kêdah ingkang ngatos-atos, êmboking [ê...]
[...mboking] lare kêdah angicipana ingkang satiti dhatêng tatêdhaning anakipun, sêkul utawi sêkul timipun kêdah sampun wayu. Sêkul tim ingkang katêdha ing wanci siyang sampun kangèngèhakên kangge sontênipun, ingkang katêdha wanci sontên, sampun kangèngèhakên kangge sarapan enjingipun.
Pangolahipun tatêdhan ugi botên kenging wontên ing manci cèt-cètan, ingkang sampun enja amargi badhe kenging sêsakit ingkang botên kenging dipun jampèni.
Ilat, cangkêm tuwin gusinipun jabang bayi kapêrsudia
agêng kalihan wedang sagêndul anggur, punika sabên mêntas nêdha kaunjukna sasendhok tèh, manawi anggèning ngunjuki lare wadhahipun gêndul, prayogi gêndul, dhot panêsêpan sapanunggilanipun karêndhêma wontên ing jur-juran sodhah wau, punapa malih prêlu sangêt lare punika dipun pêrsudi rêsiking sirahipun, sampun ngantos wontên rêrêgêdipun, mênggah anggènipun ngrêsiki punika sarana dipun gosèkgosok. [gosè...]
[...k] sirahipun kalihan lisah kalêntik utawi lisah sêlat, lajêng dipun sêriti supados katut rêgêdipun, sabab sirah punika ugi kêdah sagêd kumringêt.
waja, punika botên ngamungakên rêsik, ananging ugi ngopèni waja.
Ing tanah Hindhiya sêsakit jubur punika kathah sangêt, tuwuhipun sêsakit wau jalaran sangking sangêting bêntèr ingkang dumunung salêbêting badan, kawitanipun sêsakit punika sabên-sabên wawratan angèl wêdalipun, jalaran sangking kêkathahên nêdha daging utawi nêdha tatêdhan ingkang angèl ajuripun, dados toyaning wadhuk botên sagêd tumindak, jalaran kêkathahên ngunjuk minuman, kêkathahên ngunjuk wedang bubuk, kêkathahên nêdha ingkang bêntèr utawi pêdhês, langkung malih lombok jêmprit tuwin duduh ingkang pêdhês, kirang mlampah-mlampah, awis siram, sabên-sabên [sabê...]
[...n-sabên] lênggah wontên ing kursi utawi ing bangku mawi ulês, panganggenipun kêkandêlên, tuwin jalaran saking kêkathahên nêdha ulam-ulaman ingkang kathah sarêmipun sêndawa pêthak, kados ta ham.
Punapa malih manawi kala ênèmipun kirang anggènipun nglunturakên cacing tuwin krêmi, langkung malih manawi agènipunanggènipun. ngicali krêmi kirang rêsik, manawi tiyang Jawi tuwuhing sêsakit wau jalaran anggènipun nyêrèt, jampi sakit jubur ing tanah Hindiya punika ingkang kathah angasrêpakên, sêsakit jubur punika sangêt-sangêtipun manawi masa bêntèr, ingkang kathah jampinipun botên sagêd nyarasakên, sabab pangintênipun tiyang bilih prêlunipun ngasrêp-asrêp badan punika amung manawi sakitipun sangêt, punika kalintu, salaminipun tiyang kêdah ngasrêp-asrêp badanipun, dene manawi tiyang èstri tuwuhipun sakit jubur wau asring bilih mêntas gadhah anak.
Asring botên dipun satitèkakên bilih anggènipun wawratan botên ajêg utawi sêsukêripun kathah ingkang mangkêlang, langkung malih manawi tiyang èstri suwèk wadonanipun nalika gadhah anak, punika prayogi kapompa [kapo...]
[...mpa] mawi lisah sêlat tuwin toya.
Manawi tiyang èstri botên kêndhat dipun pêrsudi sagêdipun garap sari sabên wulan, mawi jampi ingkang bêntèr-bêntèr, punika
punapa sababipun wontên ing tatêdhan utawi sanèsipun, dene padharanipun karêsikana sarta kaasrêp-asrêpa kalayan jampi, ingkang kapratelakakên wontên ing sêrat punika.
Manawi mêdalakên rah, lajêng kaunjukana toyaning bonggol pisang watu utawi pisang kapuk sanalika, sacangkir sampun cêkap, manawi sontênipun dèrèng saras, lajêng kaunjukana malih sacangkir, manawi enjingipun taksih wontên rahipun sawatawis, kenging kaunjukan sacangkir êngkas, manawi ngunjuk toya bonggol kêdah nglampahana kados ing ngandhap punika.
Tumbasa sêmprot balon, sarta lajêng kakompakakên ing jubur, salêbêtipun tiga utawi sakawan dintên, sadintên rambah kaping tiga, ingkang kangge ngompa utawi [u...]
[...tawi] nyêmprot kados ing ngandhap punika:
25 lêmbar ron ilèr, 2½ gram sumarubah, 2½ gram kajêng kolombo, 2½ gram kajêng timur.
Sadaya punika kagodhog kalihan toya salitêr, (1 plès jênèwêr) kakantunakên sagêndul anggur: punika racikan kina:
Dene racikan enggal ingkang tumuntên tulung kados ing ngandhap punika:
Ingkang kangge nyêmprot mèh sami kados kasêbut ing nginggil, ananging lintunipun kajêng kolombo tuwin sumarubah anganggea babakan pule kacacah ingkang lêmbat kathahipun 2 sendhok sop, tuwin ron ilèr 25 lêmbar.
Punapa malih murih sarasipun babar pisan sêsakit punika, kula aturi maos racikanipun jampi oyot kangkung.
Kêdah ingkang kathah nêdha agêr-agêr, panggodhogipun sampun kêatosên, sarta ron-ronan sanès-sanèsipun [sanès-sa...]
[...nèsipun] ingkang ngasrêpakên, ingkang sampun kula pratelakakên kala rumiyin.
Tiyang sakit ambèi kêdah ingkang kathah nêdha roning katès ingkang ênèm, sampun dipun godhog, ananging kêdah kakukus, makatên ugi ngunjuk wedang roning katès tuwin ingkang kathah nêdha woh katès, sabên kalih wulan sapisan angunjuka kastêr oli, sampun ngunjuk urus-urus sanèsipun.
Blulu lupoh§ Bokmanawi bluluk lupa. punika namaning uwoh, cangkokipun kapêcaha rumiyin, isinipun ingkang wontên ing nglêbêt kabakara ngantos dados arêng, lajêng kagêcêka ingkang lêmbat, sarta kailingana lingsahlisah. kalêntik, borèh punika tulung sangêt kangge ngicali utawi nyudakakên sakitipun palênthung ingkang wontên ing juburipun tiyang sakit jubur.
Salêp ingkang winastan tomatên (Thomaten) ugi prayogi sangêt kangge jampèni sakit jubur garing, amêndhêta tomatên sawatawis ingkang matêng sarta prayogi, punika kagodhoga kalihan lisah ingkang gurih, dados [dado...]
Tiyang sakit dubur kêdah nêdha tomatên ingkang kathah, ingkang prayogi mêntah.
Wontên jinising klapa asli sangking tanah Aprikah ingkang katanêm wontên tanah Hindhiya ngriki, namanipun ingkang sayêktos kula botên sumêrêp, tiyang Jawi namakakên kalapa sèwu, punika sêdya kula cariyosakên ingkang cêtha, supados kathah ingkang sami nanêm kalapa ingkang maedahi punika.
Tanêman punika ronipun mèmpêr ron kalapa, wohipun ingkang matêng botên nate têndhag, manawi sae pangupakaranipun salêbêting kawan taun sampun wiwit sêkar ananging namung sêkar jalêr, sêkar punika warninipun mèmpêr karang, gandanipun sumêrit kados adas, manawi kintên-kintên sampun umur nêm taun ugi lajêng katingal sêkaripun èstri, ingkang beda kalihan sêkaripun jalêr, manawi sampun sawulan lajêng katingal cêtha wanguning wohipun, [wohipu...]
[...n,] woh wau ngantos atusan, awit sangking punika mila tiyang Jawi namakakên kalapa sèwu, sakawit woh wau warninipun cêmêng, dene manawi sampun sêpuh warninipun jene sêpuh tuwin wungu sêpuh, woh wau kathah sangêt lisahipun, sêpêt sarta klapanipun kathah èmpêripun kalapa limrah.
Lisahipun ingkang mêdal sangking sêpêt, angsaripun angasrêpakên sangêt, sarta kangge jampèni sêsakit jubur, lisah punika kausèr-usèrna ing prênahipun ingkang sakit, sêpêtipun uwoh ingkang sampun matêng karêmpua kalihan dariji, lisahipun ingkang mêdal sangking sêpêt wau kausèr-usèrna ing jubur.
Manawi badhe saras sakitipun jubur salaminipun panganggening jampi wau kalêstantuna ngantos dangu, sampun saèstu kemawon kêdah ngèngêti tatêdhan tuwin unjuk-unjukan ingkang sampun kacariyosakên.
Klapanipun ingkang wontên ing nglêbêt kêdah kaparuda utawi kadhêploka ingkang lêmbat, salajêngipun anggèning ngolah kadosdene padamêlipun lisah kalêntik, lisah punika ugi prayogi kangge jampi sakit jubur tuwin [tuwi...]
[...n] gomên, manawi sagêd angsal wohipun ingkang taksih sêgêr punika langkung prayogi.
Manawi wohipun kadhahar mêntahan sarta sêpêtipun kalêpèh, punika prayogi kangge ngicalakên sakit jubur, tuwin kangge jampinipun tiyang sakit gomên inggih prayogi.
Sakit rajasinga ingkang mèh sakathahipun tiyang katularan, sarta angrisakakên bôngsa Eropah kathah, tuwin wêwinihipun sangking sakathahipun sêsakit, punika manawi tiyang Jawi pamulasaranipun warni-warni.
Tiyang Jawi ingkang sakit rajasinga, tuwin ingkang maligi anjampèni sêsakit wau nyariyosakên dhumatêng kula mênggah anggi-angginipun ingkang kangge jampèni sêsakit wau. Ing ngriki kula badhe nyêrati namanipun anggi-anggi wau, salajêngipun kula borongakên dhatêng para tuwan dhoktêr anggènipun anitipariksa, awit kula namung nguningakakên dhatêng sadaya tiyang.
Gadhung sabrang, inggih punika bangsaning rambatan ingkang kathah wontên ing wana, dados dede gadhung pala kapêndhêm ingkang dipun têdha ing tiyang Jawi, gadhung sabrang wau kêrêp kangge jampi sakit rajasinga utawi bêngang, salaminipun mawi kawêwahan anggi-anggi warni-warni, ingkang kula pratelakakên ing
mrica cêmêng, kêdhawung, kêmukus, sukmadiluwih, kajêng abang, grêgês otot, sari kurung, wala,
Manawi nêdha gadhung ingkang sakit wau kêdah nyirik ulam, tuwin sampun ngunjuk minuman sarta sampun nêdha ingkang pêdhês-pêdhês, sarta tatêdhan ingkang mawi mrica, ingkang sakit kasêrêp-sêrêpna, manawi piyambakipun botên anglampahi pêpacak wau, sêsakit punika badhe mêdal ingkang anggêgirisi, badanipun badhe manglingi jalaran sangking sakit ngêmu nanah.
Manawi tiyang gadhah wijining sêsakit ingkang gêgirisi punika, ing môngka lajêng amung ngangge jampi gadhung kemawon, punika sampun nyêkapi kangge ngêdalakên sêsakit ingkang gêgirisi wau.
Kangge jampèni sêsakit punika para têtiyang Jawi ugi angangge jampi babakan samboja, babakan tela gantung, wedang kêtèpèng maesa, wedang ron gagan utawi [u...]
[...tawi] pagagan, utawi kakikudha, dene manawi toyan rah ron gagan wau kawoworana tawas.
Punapa malih poncang-pancing, inggih punika sêkar mawi talakup pêthak, ingkang tuwuh wontên ing wana tuwin kangge pasrèn wontên ing pêthetan.
Tanêman punika wontên kalih jinis, wontên ingkang sêkaripun pêthak, wontên ingkang sêkaripun jambon nèm, ingkang sêkaripun jambon nèm punika botên kenging kangge jampi, oyodipun tanêman punika ingkang kêrêp kangge jampi.
Tatu tuwin abuh ngêmu nanah jalaran sêsakit punika kakumbaha kalihan godhogan pang butrawali, godhogan ron gagan kadhêplok lêmbat, utawi godhogan kêtèpèng maesa.
Manawi tatunipun sampun dipun rêsiki kausèr-usèrana sisikan widara laut, kaêmorana pêrêsan êmpuning kunir, punapa malih angunjuka wedang godhong mêniran ingkang kathah, tumrapipun tatu anganggea jampi tlutuh widuri (gambar ôngka 42)
Patikan Cina, jampi sakit padharan (gambar ôngka 1).
Patikan Cina punika tuwuh wontên sadhengah panggenan ing tanah ngare, sarta botên kêndhat ing dalêm sataun muput, rêmênanipun thukul wontên sêlaning sela, punika jampi ingkang ngasrêpakên sangêt, sarta angêdalakên bêntèring badan.
Tanêman wau sawatawis kathahipun kagodhog kalihan toya tuwin gêndhis Jawi sakêdhik, punika kaunjukna dhatêng lare ingkang juburipun asring mêdal, utawi kaunjukakên
sapanjanging dariji, sarta kajêng pulasari sakêdhik, punika kangge jampi pampêtipun sakit murus, sadaya wau kagodhoga kalihan toya sagêlas tepok, kakantunakên sapalih.
Manawi badhe jampèni lare, supados botên ngêdên, katapêlana tigang
ing latu sakêdhap, nuntên kaglintira ngantos rênyuk sawatawis, salajêngipun ron wau katapêlna ing padharan tuwin ing bangkekan, sarta katangsulana kalihan gurita.
Tumrapipun lare ingkang krêminên, prayogi ing wanci sontên sadèrèngipun mapan tilêm, juburipun kausèr-usèrana godhogan ron punika sawatawis mawi lisah, enjingipun krêmi wau kaicalana kalihan sinjang suwekan.
Manawi tiyang mêndhêt talutuh jarak pagêr utawi jarak Cina mêntah, kacampur kalihan apu lajêng kaborèhakên padharanipun lare alit, punika angsaripun mampêtakên.
Patikan Maesa, jampi sakit padharan tuwin kataton (gambar ôngka 2)
Patikan maesa punika ingkang kathah thukul wontên ing tanah ngare, ing parêdèn ugi thukul, ananging botên patos kathah, patikan maesa punika kangge jampi usus tatu ngêmu nanah, kawoworana kalihan kunir supados [supa...]
[...dos] enggal pasahipun, sadaya punika kadhêploka mêntahan, sarta kadekekana toya tuwin sarêm sakêdhik, ing sadèrèngipun kajampèkakên sadaya punika kapêrêsa sarana sinjang, dene toyanipun lajêng kaunjukna ingkang
bundêr sampun cêkap, tumrapipun lare saèstunipun kêdah dipun kirangi sawatawis.
Talutuhipun ugi prayogi kangge jampèni manawi kapêrang ing lading sapanunggilanipun, ananging sampun kangge jampèni sakit mripat, kados tiyang Jawi.
Patikan maesa punika wontên kalih warni, satunggal ingkang ngalolor wontên ing siti, punika kangge jampi sakit padharan, sanesipun ingkang inggilipun sakaki sarta kangge jampèni sakit gurung ingkang winastan bronkhitis (Bronchitis) manawi kangge jampèni sakit gurung, anggodhoga, ron punika wawrat 1/20 pon kalihan gêndhis batu, lajêng kaunjukna sabên kalih jam satunggal gêlas bitêr. Racikan jampi samantên punika tumrap tiyang [ti...]
[...yang] sêpuh, tumrapipun lare takêranipun kêdah kasuda. Patikan maesa punika botên niwasi, dados botên susah katiti sangêt.
Ron mêniran jampi sakit malariya, sakit ginjêl tuwin wadhah uyuh sapanunggilanipun (gambar ôngka 3)
Mêniran punika thukulipun angrêmbuyung sangêt wontên ing pasisir tuwin wontên ing tanah ngare, inggih punika thêthukulan ingkang kathah paedahipun, êmpanipun wontên ing wadhah uyuh tuwin ing ginjêl.
Tiyang ingkang sabên nguyuh sakit, tamtu karaos paedahipun anggangge jampi mêniran wau.
Mêniran sawatawis kathahipun kangge wedang, punika kangge jampi sakit bêntèr. Jampi ingkang sampun kacobèkakên wiwit kala kina, pangolahipun manut racikan ing ngandhap punika:
Mêniran gangsal wit ingkang panjangipun kalih driji kagodhog dalah oyodipun, kaêmor kalihan têmulawak tiga utawi sakawan iris, cêngkèh tiga iji, sarta [sar...]
[...ta] kajêng lêgi satunggal, panjangipun sapalih driji, sadaya punika kagodhoga kalihan toya sagêlas tepok, kakantuna sapalih.
Tiyang ingkang botên kêndhat sakit bêntèr, badhe angsal paedahipun angangge jampi wau, anggènipun warni jêne klucèh-klucèh badhe santun dados sumringah, jampi wau
pangunjukipun, kados ta ngantos sawulan, jampi punika tumamanipun botên patos rikat kados kênini, ananging kula milih ngangge jampi punika, langkung malih tumrap sakit bêntèr angot-angotan, jampi mêniran punika botên amung angrêsikakên rah, ananging ugi mikantuki dhatêng toyaning wadhuk, kênini punika amurugakên ewahing wadhuk sawatawis, ananging jampi mêniran punika kirang dayanipun tumrap sakit bêntèr jalaran sangking masuk angin.
Manawi lêstantun angunjuk jampi mêniran sagêd anyarasakên sakit dhêmêm malariyah.
Ron mêniran punika ugi kangge jampi sakit rajasinga utawi bêngang, mêniran 7 utawi 8 wit ingkang agêng kagodhoga
pangunjukipun jampi punika apês satêngah taun, sakit tatu tuwin nanahên, jajalaran saking bêngang punika sagêd rêsik manawi dipun jampèni godhogan kêtèpèng maesa kaping kalih sadintên, malah manawi sêsakit wau sampun rêkaos sangêt, bilih siram lênggah kukum dumugi padharan prayogi ngangge godhogan ron punika, kêtèpèng maesa punika warninipun kados kêtèpèng Cina, ananging gagangipun warni wungu cêmêng, makatên ugi gligiraning ron ing ngandhap inggih sawatawis.
Tiyang ingkang sakit rajasinga ngantos sangêt, kêdah ngangge jampi ron punika ingkang kathah sangêt, ugi amaosa bab panganggenipun samboja, manawi
Luntas punika tuwuhan alit ingkang limrahipun kangge pagêr, jalaran ronipun ijêm aroyo-royo, dayanipun ron luntas punika angrêsikakên sangêt dhatêng badan, manawi karingêt anggônda ingkang botên eca, abab tuwin sanès-sanèsipun ingkang gônda botên eca, punika sagêd ical sarana angangge ron luntas kadhêplok mêntahan kacampuran kalihan sarêm tuwin toya sawatawis, utawi nêdha pangipun ênèm mêntahan sawatawis, ron luntas punika ugi kenging kakukus katêdha kalihan sambêl miri kangge lalap.
Lare èstri ingkang gadhah sakit ngêdalakên rah pêthak, jalaran sangking katularan êmbanipun ingkang gadhah sêsakit rêgêd, utawi jalaran sangking linggih wontên ing kakus ingkang rêgêd, punika kadhêplokna pang luntas ingkang nèm, kalihan sarêm sakêdhik, manawi sampun kawoworan toya sagêlas bitêr, lajêng kapêrêsa ing sinjang sarta kaunjukna ing wanci enjing sadèrèngipun nêdha punapa-punapa. Anggènipun ngunjuk wau kapurih anglajêngakên ngantos [nga...]
[...ntos] lare wau rêsik babar pisan, sarta kapuriha adus linggih kukum wontên ing toya dumugi padharan kaping kalih sadintên, ingkang kangge adus godhogan ron sêdhah, prayoginipun sanadyan lare wau sampun saras, kalamôngsa kajampenan ron luntas malih sawatawis.
Manawi lare èstri ingkang kathah tuwuhing sakit ngêdalakên rah pêthak punika jalaran sangking lêsah utawi cape, mila prayogi katêdhanana tatêdhan ingkang ngiyatakên tuwin ingkang ngasrêpakên, sarta adus linggih wontên ing toya dumugi padharan, tuwin ngunjuk jampi tuwuhan papah lima§ Bokmanawi tapak liman. kalih wit, kagodhog kalihan toya kalih cangkir, kakantunakên sacangkir.
Tuwuhipun sakit ngêdalakên rah pêthak punika manawi lare èstri ugi sagêd sangking krêmi, dados sasagêd-sagêd tumuntên dipun jampènana talutuh katès, sarta larenipun kapuriha adus linggih wontên ing toya godhogan sêdhah dumugi padharan.
Tiyang èstri ingkang sakit ngêdalakên rah pêthak prayogi dipun jampèni ron punika, langkung malih manawi mêntas garapsari, [ga...]
[...rapsari,] sabab ron punika angwontênakên hawa ingkang rêsik dhatêng badan.
Papah lima, jampi sakit ngêdalakên rah pêthak (gambar ôngka 5)
Papah lima punika thukulipun ing hawa bêntèr sami kalihan ing hawa asrêp, angsaripun angasrêpakên sangêt.
Manawi badhe ngicalakên bêntèripun sakit dhêmêm, papah lima wau kintên-kintên tigang wit, kaanggea wedang, kagodhoga kalihan toya kalih cangkir dangunipun gangsal mênut.
Jampi punika prayogi sangêt kaunjuk manawi mêntas garapsari, kangge nulak sakit ngêdalakên rah pêthak, amêndhêta papah lima kalih wit, dalah oyodipun, kakumbaha ingkang rêsik, sarta kadhêploka kalihan sarêm alus sakêdhik, kadèkèkana toya sagêlas bitêr, lajêng kasaringa ing sinjang ingkang alus, nuntên kaunjuka ing wanci enjing sadèrèngipun nêdha punapa-punapa, manawi sakit bêntèr sangêt, ron papah lima punika ugi kaanggea tapêl, tuwin kenging ugi ron punika kagêcêk [kagêcê...]
[...k] kangge ngrêndhêm suku manawi sakit bêntèr sangêt.
Manawi sakit ngêdalakên rah pêthak ngantos sangêt, kêdah kajampènana papah lima punika kalih wit, kauwor kalihan êmpu kunci jêne, pang kêmuning ingkang alit tuwin pang pacar Jawi, sadaya punika kagodhog kalihan toya sagêlas tepok, kakantunakên sapalih, ananging manawi garapsari sampun ngunjuk jampi punika. Manawi tiyang ngangkah tumuntênipun sagêd saras anggènipun
alit ingkang nèm, tuwin sêdhah pitung lêmbar, kagodhog kalihan toya kalih gêndul anggur, kakantunakên sagêndul, punika kêdah kaanggea ngômpa kaping kalih sadintên.
Tumrapipun lare èstri, kungkum lênggah wontên ing toya watês padharan mawi godhogan ron-ronan ingkang kasêbut ing nginggil wau sampun cêkap, saèstunipun kêdah adamêla ingkang kathah, manawi kungkum anganggea jêdhing cet-cetan èmèl.
tuwin manawi mêntas têtoyan kêdah karêsikan kalihan toya ingkang ngantos rêsik sangêt, sadaya punika prêlu sangêt manawi sumêdya tumuntên luwar sangking sêsakit wau, makatên ugi sampun kêkathahên nêdha mriyos.
Manawi anggènipun sakit ngêdalakên rah pêthak rêkaos, punika prayogi padharanipun kablêbêt mawi tapêl ron-ronan ingkang ngasrêpakên, kados ta: ron kêtumbêl tuwin ron turi pêthak, sadaya punika kêdah dipun pipis ingkang lêmbat, tumrapipun sakit ngêdalakên rah pêthak, roning turi pêthak kagodhog kalihan kunir punika ugi prayogi.
Tumrapipun tiyang èstri ingkang sakit ngêdalakên rah pêthak prêlu sangêt kasumêrêpakên, bilih botên sasadhengah tatêdhan piyambakipun kenging nêdha, kados ta: nanas, punika kengingipun nêdha amung manawi kirang kalih dintên sadèrèngipun anggarapsari, sarta manawi anggènipun anggarapsari amung sawatawis, ananging sasampunipun punika sampun katêdhanan malih, tiyang èstri ingkang
saras, manawi mêntas nêdha woh punika sadintên-dintên, badhe tumuntên karaos lêsu, inggih punika ingkang anjalari sayah tuwin cape ing nalika ngajêngakên badhe nggarapsari.
Tumrapipun tiyang èstri ingkang sakit ngêdalakên rah pêthak, botên prayogi nêdha kêtimun, pisang ijêm, buah nonah, kêkathahên ngunjuk toya jêram sitrun, sêtrup asêm, dhêdhaharan ingkang kathah cokakipun, tiyang ingkang sakit ngêdalakên rah pêthak kêdah sampun kadangon ngadêg utawi dhansah, langkung malih manawi nggarapsari sabên wulan.
Anêdha tatêdhan kathah ingkang wontên kuniripun, punika prayogi sangêt, sabên pitung dintên sapisan utawi kaping kalih ingkang sakit angunjuka parudan êmpuning kunir mêntah satunggal ingkang panjangipun sapalih dariji, kasaring ing sinjang mawi toya sagêlas bitêr, tuwin kakêcêran jêram sitrun sawatawis, ugi prayogi anêdha manisan winastan sukadhê, ingkang
lna] lajêng kaêpea watawis kalih dintên dangunipun, nuntên adamêla tètès gêndhis têbu ingkang kênthêl, manawi gêndhis wau sampun ajèr kadèkèkana kulit jêram sitrun, lajêng kagodhoga sakêdhap, ngantos gêndhisipun krakêt, manawi sampun tigang dintên kaambalana makatên malih, sasampunipun nuntên kagodhog malih sapisan êngkas, ngantos gêndhisipun mrasuk sadaya.
Salajêngipun kaêpea sadintên, amêndhêta malih gêndhis sawatawis, kajêndhêl kados padamêlipun gêndhis batu, kadèkèkana cuwil-cuwilan jêram sitrun lajêng kaêpea supados dados gêndhis sadaya, ing sadèrèngipun gêndhis wau karimatan kawadhahan wontên ing lodhong, kêdah kaêpea rumiyin sakêdhap, sukadhê punika ugi prayogi kangge jampi sakitipun tiyang èstri manawi mêntas gadhah anak winastan mayo padharan, bilih mêntas gadhah anak tumuntên anêdhaa sukadhê sawatawis kathahipun, saèstu badhe pirsa prayogènipun, panêdhanipun wau kalajêngna ngantos tigang dintên.
Jampi ingkang prayogi tumrap sakit ngêdalakên rah pêthak pratelaning racikanipun kados ing ngandhap punika.
sukmadiluwih, 10 iji jintên, 1 wuku sarêm sarta duduh sitrun sawatawis, 3 wit papah lima ingkang botên wontên sêkaripun. Tuwin kalih iji pêntil jêram pêcêl
Anggi-anggi sadaya wau langkung prayogi mêntahan tinimbang godhogan, samantên punika manawi sakitipun ngêdalakên rah pêthak sangêt, anggi-anggi wau kapipisa ingkang lêmbat sarta kenging kasimpên wontên ing lodhong, papah lima sarta jêramipun kauworna manawi anggi-anggi wau kaangge. Anggi-anggi samantên kathahipun wau
Ron gagan, jampi sakit bêntèr, sakit jubur tuwin kuwaya (gambar ôngka 6)
Ron gagan ugi nama kakikudha utawi pêgagan.
Gagan punika thukul wontên ing pundi-pundi panggenan, angsaripun gagan punika angrêsikakên, enggal pasahipun kangge nglunturakên kuwaya sarta angasrêpakên sangêt.
Tumrap tiyang sakit manah, prayogi sangêt ron gagan ingkang nèm kadamêl sêlat, ron wau radi pait, ugi kenging kangge gudhang, ron wau kakukusa rumiyin, lajêng kabumbonana kalihan parudan kalapa sawatawis, punika
sawatawis, kadèkèkana toya sagêlas bitêr, lajêng kapêrêsa ing sinjang ingkang rêngkêt, punika kaunjukna ing wanci enjing sadèrèngipun nêdha punapa-punapa. Gagan punika ugi kangge
jampi sakit jubur, gagan sakawan utawi gangsal uwit kagodhog kalihan toya kalih cangkir dangunipun gangsal mênut, punika kaunjukna ingkang sakit ing wanci siyang.
Ron gagan punika ugi prayogi kangge jampèni lare supados doyanakên nedha, saèstu badhe katingal sumringah guwayanipun, sabab ron gagan punika angrêsikakên sakathahing rêrêgêdipun badan, tumrapipun tiyang sakit bêntèr kêdah
kadèkèkana brambang satunggal, manawi sampun dipun jampèni ron punika rambah kaping tiga sakitipun bêntèr lajêng saras, sabên dintên kêdah kadamêlakên jampi enggal.
Panggodhogipun gagan punika kêdah kalihan oyodipun, supados saya mandi, sanadyan têrkadhang manawi kajampenan ron punika rambah kaping kalih utawi kaping tiga, sêsakitipun sampun saras, ananging anggènipun jampi kalajêngna ngantos 14 dintên, punapa malih wedangipun ron gagan wau prayogi kangge jampi tatu.
Ron gagan utawi pêgagan punika ugi kenging kangge jampi sakit cêkèk, ron wau kadhêplok mêntahan kadekekan toya sakêdhik lajêng kaunjukna.
Ron gagan punika manawi kangge jampi sakit rajasinga tuwin sanès-sanèsipun ingkang sampun angrêgêdakên rah, sagêd angrêsikakên sangêt, kajampenan ron wau sapara sêdasa pon sadintên, sampun nyêkapi, sanadyan kangge jampi punapa kemawon.
Manawi sakit watuk garing kagodhogna ron gagan kalihan gêndhis batu.
Ron gagan punika manawi kaêpe ical dayanipun.
Ron landêp, jampi encok (gambar ôngka 7)
Wit landêp punika wontên pintên-pintên warni, sadaya ron ingkang wangunipun lincip punika tiyang Jawi amastani landêp.
Ron landêp ingkang kula cariyosakên punika yèn ing Samarang kangge pagêr, inggih punika wit-witan alit ingkang sêkaripun jêne, paedahipun kangge jampi encok ing bangkekan prayogi sangêt, ronipun [ronipu...]
[...n] kapipisa kalihan apu sarta kablonyohna ing badan.
ingkang wontên ing saênggèn-ênggèn, ing parêdèn ugi kathah, watêkipun kêrmah punika sangêt angasrêpakên, mila kangge jampèni sakit bêntèr tuwin bêntèr salêbêting padharan, manawi tiyang Jawi kêrmah punika kangge tapêl, makatên ugi kangge wedang kawoworan kalihan adas kalih utawi tigang las utawi pulasari.
kagodhoga kalihan toya 2 cangkir dangunipun gangsal mênut, lajêng kaunjuka ing wanci siyang.
Wit sana, jampi gomên (gambar ôngka 9)
Talutuhipun godhong sana punika prayogi kangge jampi gomên salêbêting cangkêm, manawi botên sagêd angsal talutuhipun, klikanipun kemawon kagodhoga kangge wedang, punika prayogi kaunjuk sarta kangge kêmu, têlutuh sana punika ajèripun kêdah kaêkum ing wedang.
Manawi tiyang purun nandho talutuh sana punika prayogi, sabab wit sana punika botên thukul ing saênggèn-ênggèn.
Ron galing, jampi sindap (gambar ôngka 10)
Galing punika bangsaning wit marambat, ingkang thukul wontên ing saênggèn-ênggèn salêbêting wana, galing kawoworan duduhing nanas punika jampi ingkang mandos tumrap sindap, ananging wit galing punika sampun kacêpêng ing asta, awit ronipun gatêl.
punika wontên, wujudipun wontên kalih warni, mawi sêkar pêthak tuwin sêkar wungu kados rêgulo, ingkang sêkaripun pêthak punika kangge jampi, tumrapipun sakit watuk sawan anggodhoga lênglêngan saoyodipun, kadèkèkana gêndhis batu tuwin adas sawatawis, kagodhoga kalihan toya kalih cangkir kakantunakên sacangkir, jampi punika ugi prayogi tumrap kapal ingkang watuk, ananging saèstunipun kêdah kathah, kados ta: lênglênganipun wawrat satêngah pun, lênglêngan sarta oyodipun punika ugi prayogi kangge jampi bubul, anggodhoga lênglêngan 6 wit, lajêng sukunipun kaêkuma ing wedang lênglêngan wau, tumrapipun sakit ngêlu, ron lênglêngan punika karêmêt utawi kagêcêka kalihan
punika, lare ingkang klisikan prayogi [pra...]
[...yogi] sangêt kaguyang ron wau sadèrèngipun tilêm, awit anggènipun tilêm badhe sakeca, sarta jampi wau botên wontên awonipun awit botên pisan angêndêmi.
Ron encok, jampi sakit encok (gambar ôngka 12)
Ron encok punika kangge jampi sakit encok utawi mangsuk angin, manawi tiyang sakit sirahipun jalaran mangsuk angin, amêndhêta ron encok kalih lêmbar karênyuk ing driji, ananging ron wau kausèr-usèrana lisah klêntik, lajêng katèmplèkna sawingkinging talingan kalih pisan kalêrês panggenan otot agêng dangunipun 2 utawi 3 mênut, ananging ingkang ngatos-atos sampun ngantos tumèmplèkipun wau langkung sangking tigang mênut, makatên ugi manawi ron wau kangge jampi encok, ron wau kêdah kadhêplok ingkang lêmbat lajêng kausèr-usèrna panggenan ingkang sakit, manawi kadangon anggènipun ngangge ron wau andadosakên malênthung.
Ron cêndhani, jampi sakit padharan (gambar ôngka 13)
Kajêng cêndhani ingkang gandanipun wangi punika kangge jampi pampêt, manawi sêsukêripun katutan isèn-isèning usus, kajêng cêndhani wau kacampur kalihan pala sakêdhik, jampi punika
Cikal balung punika ugi thukul wontên ing wana, sarta kangge jampi encok tuwin jampi sakit ros-rosan utawi kongsul, cikal balung wau karêmêda kalihan apu sakêdhik, lajêng kaborèhna ing ros-rosan sadèrèngipun mapan tilêm.
Manawi tiyang sakit encok utawi sakit ros-rosan, prêlu sangêt ingkang sakit wau nyumêrêpi, bilih pyambakipun botên kenging kêkathahên nêdha ulam daging, botên kenging nêdha bung, klenthang kelor tuwin toya [to...]
[...ya] dêgan, manawi tiyang tugêl balungipun jalaran saking dhawah, ugi anganggea jampi cikal balung, kagêcêka kalihan sarêm lajêng kapopokna ing suku utawi tangan ingkang tugêl.
Kêtumbêl, tapêl tumrap sakit bêntèr padharan (gambar ôngka 15)
Ron kêtumbêl punika manawi kangge tapêl angasrêpakên sangêt, pandamêlipun tapêl kawoworan simbar manjangan (gambar ôngka 16) sarta ron lampis (gambar ôngka 17) tapêl punika tumrap
utawi papah lima kalih oyod sarta ron dhadhap srêp tigang lêmbar, kagodhoga kalihan toya kalih cangkir kakantuna sapalih, kangge ngicali bêntèripun padharan.
Simbar mênjangan, tapêl tumrap sakit jubur (gambar ôngka 16)
Simbar mênjangan punika kangge tapêl manawi sakit padharan, [padhar...]
[...an,] ingkang prêlu sakit bêntèr ing
kathah sangêt wontên ing wana, ing tanah ingkang bêntèr tuwin ingkang asrêp, angsaripun angayêmakên, manawi sakit abuh lampês punika kangge angimpèsakên, anggèning jampèkakên karêmpu, langkung malih tumrap tiyang sêpuh, tlasih tuwin kêmangi punika ugi kagolong bangsaning lampês, sadaya punika angsaripun angasrêpakên tuwin angayêmakên.
Dhadhap srêp, tapêl tumrap sakit padharan, sapanunggilanipun (gambar ôngka 18)
Dhadhap srêp wau sampun ngantos kalintu dhadhap bong, ingkang katanêm wontên ing pakopèn, awit dhadhap srêp punika botên gadhah ri, ronipun angasrêpakên sangêt, kangge tapêlipun tiyang èstri kêluron, sakit ngêdalakên rah tuwin kangge opyok sakit dhêmêndhêmêm. ingkang sangêt bêntèripun, kangge tapêlipun sawarnining sakit padharan, kangge [kang...]
[...ge] tapêl manawi wiwit badhe kêluron, supados laslastantunlastantun. anggènipun wawrat, padharanipun sarta bangkekanipun ingkang wawrat kaborèhana dhêplokan dhadhap srêp kasantunana rambah kaping tiga sadintên, dados kêdah botên nyambut damêl, sarta anggènipun napêlakên ron wau kêdah kandêl, lajêng katangsulan gurita, mênggah anggènipun napêl wau kaambalan ngantos sawatawis dintên, sarta ing dintên wau sampun ngunjuk minuman sarta tatêdhan ingkang bêntèr-bêntèr.
Gôndarasa, jampi sakit encok (gambar ôngka 19)
Gôndarasa punika kangge jampi sakit encok, padamêlipun kadhêploka ingkang lêmbat kalihan apu, lajêng kaborèhna ing panggenan ingkang sakit, ron gôndarasa punika ugi prayogi kangge jampi sakit ngêlu ingkang sangêt, ron wau katèmplèkakên ing bathuk lajêng katangsulan, racikan sanèsipun malih ron wau kadhêploka ingkang lêmbat kacampura kalihan mrica pêthak tuwin cokak.
Ilatbaya, jampi rema sapanunggilanipun (gambar ôngka 20)
Ilatbaya punika ronipun kangge ngêtêlakên tuwin manjangakên rema, anganggea ron wau ingkang nglêbêt, ingkang warninipun mèmpêr gudir kênthêl, kangge jampi watuk ugi prayogi, ananging kêdah kadekekan sêtrup utawi tètès sakêdhik, sarta kaunjuka sasendhok dhaharan, ing sadèrèngipun mapan tilêm, sarta enjingipun ugi, tumrap lare alit cêkap sasendhok tèh.
Ron waru lêngis, jampi sakit padharan sapanunggilanipun (gambar ôngka 21)
Waru lêngis punika waru ingkang ronipun wiyar mawi sulak biru pêthak, pupusipun pitung lêmbar ingkang taksih wontên ing kudhup, kaanggea jampèni lare wawratan rah umbêl, ronipun karêmêda sarta kaulenan ngantos ngêdalakên
ing gêlas, sontênipun sadèrèngipun kaunjuk kaêbun-êbuna, enjingipun kasaringa ing sinjang sarta [sar...]
[...ta] kaunjuka ing sadrèrèngipun nêdha punapa-punapa.
Jampi punika ugi prayogi tumrapipun paru, manawi wiwit sakit cêkèk, tumrap watuk ingkang sangêt pupusipun waru lêngis punika kagodhoga kalihan gêndhis batu, sagêd anyudakakên sarta nyuwèrakên riyak, cariyosipun tiyang, ron waru lêngis punika angasrêpakên sangêt sarta prayogi kangkekangge. ngindhakakên rema, ron waru kadhêploka ingkang lêmbat, sarta kaulènana ngantos dados sarupi jênang, lajêng kasaringa ing sinjang sarta kaêbun-êbuna nuntên kaanggea cacap.
Tuwuhan krêmi, jampi ngasrêpakên sakit bêntèr sapanunggilanipun (gambar ôngka 22)
Krêmi punika angsaripun asrêp, kanggenipun kadamêl tapêl utawi kadamêl wedang kangge ngêdalakên bêntèring badan, tumrap sakit dhêmêm tuwin sakit jubur, ananging sampun ngantos kalintu krêmi wana. Krêmi punika rêmênanipun thukul wontên panggenan ingkang amês sangêt, manawi ningali gambaripun tiyang sagêd pirsa bilih gagangipun langkung panjang, krêmi punika manawi kangge opyok sirahipun tiyang sakit itijab [iti...]
[...jab] sangêt sarta raosipun asrêp sakeca.
Tumrapipun tiyang sakit dhêmêm tipus, krêmi wau kadamêla kasuran bagor, dados bagor, kaisenan tuwuhan krêmi, ing sadhengah panggenan ingkang amês saèstu wontên thukulan krêmi, kadamêl kajang sirah krêmi punika ugi prayogi, kadosdene padamêlipun kasur, ron krêmi punika botên wontên gandanipun babar pisan, manawi kangge opyok paedahipun langkung saking opyok toya utawi èis, sarta asrêpipun kados èis.
Tumrapipun tiyang sakit tuwuhan krêmi punika langkung sakeca, sabab botên angêmu toya suprandosipun karaos asrêp sakeca, kasur krêmi punika kenging kaangge 5 dintên laminipun, botên susah nyantuni ronipun, ron krêmi punika botên enggal alum, prayoginipun damêl kasur kalih, dados manawi dalu ingkang satunggal kenging kabikak sarta ronipun kaêbun-êbunakên.
Waru laut, jampi ngasrêpakên sakit bêntèr (gambar ôngka 23)
Waru laut punika waru ingkang ronipun alit gilap, wit waru dalah saoyodipun pisan, punika angsaripun angasrêpakên, oyod waru kagodhog kalihan toya, mawi oyod tapak liman, utawi papah lima, (gambar ôngka 15), punika jampènipun tiyang sakit bêntèr, wedang waru laut punika kangge ngêdalakên bêntèring badan, oyod waru laut wawrat kalih prasêdasan punpon. sarta
kadhêploka ingkang lêmbat, sadaya punika kaêmorna kalihan wedang ingkang kasêbut ing nginggil wau, kaangge misuhi ingkang sakit.
Tirahanipun dhêplokan ron waru kalihan oyod tapak liman wau kaanggea ngasrêpakên padharan tuwin sirah.
Ron waru laut kalihan adas pulasari, punika prayogi kangge tapêlipun lare alit ingkang rêkaos sagêdipun toyan, pupus waru kagêcêk ingkang lêmbat kalihan gêndhis batu sarta toya sakêdhik, punika prayogi kangge jampi sakit idu rah, tumrap rema ugi prayogi sangêt.
Ron wungu ugi winastan dhêmon, jampi sakit jubur, tuwin sakit kuwaya atos, (galsteen), gambar ôngka (24)
Ron wungu punika kangge jampi sakit jubur, ron wungu pitupitung. lêmbar kadamêla wedang, dene sêkaripun kanggea ngajêgakên garapsari:
Jampi ingkang prayogi tumrap sakit kuwaya atos, racikanipun kados ing ngandhap punika.
kucing, 7 lêmbar ron wungu, 2 iji brambang gunung, 1 iji kajêng lêgi sapanjanging driji, 1 êmpu kunir sapanjanging driji
Sadaya punika kagodhoga kalihan toya 2 gêndul [gê...]
[...ndul] anggur, kakantunakên sagêndul, punika kaunjuka rambah kaping tiga sadintên.
Ron kêmarugan, kangge doyanakên nêdha sapanunggilanipun (gambar ôngka 25)
Ron kêmarugan punika bangsaning thêthukulan, ingkang kathah tuwuh wontên ing sabin, ing ara-ara, tuwin ing sasêlanipun kambêngan, kêmarugan punika bangsaning êlung, kuncupipun pêthak, ronipun kasar tuwin kasap, thukulipun ngêlolèr wontên ing siti, dene oyodipun trubus ing pundi-pundi, angsaripun ron kêmarugan punika botên amung ngasrêpakên badan sakojur, ananging ugi gadhah daya doyanakên nêdha, mila manawi tiyang Jawi kangge tapêl, manawi tiyang ngangge jampi kêmarugan punika sagêd enggal rosa, langkung malih manawi tiyang mêntas sakit rêkaos, wedang ron kêmarugan punika tanpa gônda tuwin tanpa raos. Bubuk kopi, soklat tuwin tèh, kenging kacampurakên kalihan wedang ron kêmarugan, botên badhe karaos salah rasa, botên marêm-marêm manah kula anyariyosakên dhatêng sadhengah [sadhe...]
[...ngah] tiyang, bab anggèn kula angaosi dhatêng kêmarugan punika, langkung malih kangge jampinipun lare pucêt, ingkang gêring margi saking lêsah tuwin cape.
Tumrap tiyang èstri kêra tuwin cape jalaran saking sakit ngêdalakên rah pêthak, ron kêmarugan punika kaanggea unjuk-unjukan sabên dintên, mawi kacampurana êmpuning kunir satunggal iji, punika jampi ingkang prayogi.
Pang kêmarugan panjang saprapat elo, sampun cêkap kangge jampi tiyang sêpuh, lêt satêngah jam sasampuning angunjuk jampi punika badhe karaos luwe, pangunjukipun jampi punika ing sadèrèngipun kalêbêtan punapa-punapa, pang kêmarugan punika angglugut, mila ing sadèrèngipun kagodhog, kêdah kakêroka ingkang rêsik.
Ron pêcah bêling utawi kêji bêling ôngka I, jampi sakit sela ing ginjêl ingkang winastan nirsêtin (gambar ôngka 26)
Ron pêcah bêling utawi kêji bêling punika, bangsanipun [bangsani...]
[...pun] têtuwuhan ingkang thukul wontên ing sêlaning rumputan, wontên ing parêdèn utawi tanah ngare ugi gêsang, punika kangge jampi sakit sela ing ginjêl, kêji bêling kalih wit alit, ron mêniran tigang wit tuwin 7 lêmbar ron kêji bêling sanèsipun (gambar ôngka 38) ingkang sêkaripun awarni jêne gadhing, punika kagodhoga kadamêl wedang, ron tigang warni wau kagodhoga kalihan toya sagêlas tepok, kakantuna sapalih, punika kaunjuka kaping kalih sadintên, wanci enjing sadèrèngipun padharan kalêbêtan punapa-punapa, tuwin wanci jam sakawan utawi jam gangsal sontên, kaunjukana malih sacangkir.
Kathah têtuwuhan ingkang winastan kêji bêling, ingkang maos sêrat punika badhe pirsa beda-bedaning jinisipun manawi ningali gambar panunggilanipun sêrat punika, kêji bêling kalih warni, ingkang kula cariyosakên punika, sampun kula nyatakakên têtela prayogi, dene jinis sanèsipun bokmanawi ugi prayogi, ananging kula dèrèng nate nyobi.
kacampur kalihan ron urèt (gambar ôngka 34) sawatawis wit kathahipun, punika kangge
jubur sapanunggilanipun (gambar ôngka 27)
Ron ilèr punika kenging kangge ngrêsikakên rah, manawi sakit tatu utawi kowak, ron wau kakumbaha rumiyin ingkang rêsik, lajêng kapususa ing asta ngantos mêdal toyanipun sawatawis, nuntên katèmplèkna wontên ing tatu, ron wau kasantunana sadintên kaping tiga.
Ron ilèr wau ugi prayogi kangge jampinipun tiyang ingkang botên sagêd lastantun garapsari, langkung malih manawi anggènipun botên garapsari wau kanthi sakit, manawi makatên ron ilèr wau kacampura kalihan sêkar srigadhing 10 iji, ronipun ilèr 7 lêmbar, lajêng kagodhoga [ka...]
[...godhoga] kalihan toya sagêlas tepok kakantunakên sapalih.
Ron ilèr punika prayogi sangêt kangge jampi sakit jubur, ron ilèr 12 lêmbar, kagodhoga kalihan toya 2 gêlas tepok, kakantunakên sagêlas, kadamêl wedangan.
Manawi anggènipun sukêr mèh kèndêl, punika manawi badhe angrêsikakên, ing dintên wêkasanipun sukêr kêdah
duduhing jêram sitrun sakêdhik, sadaya punika kadhêploka ingkang lêmbat sarta kadèkèkana toya sagêlas pait, manawi kajampèkakên badhe botên rêmêng-rêmêng paningalipun tuwin botên angêdalakên rah pêthak, anggènipun ngunjuk jampi punika laminipun amung tigang dintên, ing sadèrèngipun kaunjuk kasaringa ing sinjang ingkang lêmbat rumiyin.
Lêgêtan agêng, jampi gomên (gambar ôngka 28)
gomên salêbêting cangkêm, lêgêtan punika wontên ingkang agêng, ing wana ugi wontên lêgêtan, ananging alit, dene angsaripun sami kemawon, lêgêtan punika ugi prayogi kangge jampi sakit waja.
Turi abrit, jampi pampêtipun sakit murus rah (gambar ôngka 29)
Babakan turi abrit punika kangge mampêt sakit murus utawi mèncrèt rah ingkang sangêt, sêkar turi pêthak punika kenging kangge pêcêl, anggêripun botên kagodhog sêkar turi punika angsaripun angasrêpakên, sarta botên nyakiti, tiyang ingkang sakit jubur kêdah nêdha sêkar turi pêthak ingkang kathah.
Ron mindi, jampi sakit barah utawi sakit kulit (gambar ôngka 30)
Wit mindi punika kacariyos inggih wit cikra-cikri, ron tuwin babakan mindi punika manawi tiyang Jawi kangge jampi kadhas kudhis, babakanipun kabêsmi, landhanipun kaanggea ngumbah, ronipun kaangge borèh.
Ron kêndhal, jampi sakit bêntèr sapanunggilanipun (gambar ôngka 31)
Wit kêndhal punika ronipun manawi kauwor kalihan ron murbèi, dados jampi sakit bêntèr, amêndhêta pangipun ênèm wit kêndhal sawatawis kathahipun, sarta ron murbèi gangsal lêmbar, punika kagodhoga kalihan toya 2 gêlas tepok, kakantunakên sagêlas, babakan wit kêndhal punika kangge panulakipun sakit gabag supados sampun ngurêng malêbêt, babakan kêndhal sapanjanging dariji kathahipun kalih utawi tiga, kairis ingkang lêmbat, karêndhêm wedang bêntèr kalihan brambang kalih iji, punika kaanggea pangunjukan, manawi lare gabagên badhe enggal saras manawi ngangge jampi punika, sakit bêntèr kanthi gabag tuwin watuk, punika prayogi angunjuk godhogan ron kêndhal.
Tumrap sakit bêntèr ingkang tansah angot prayogi kajampenan racikan ing ngandhap punika:
3 lêmbar ron kêndhal, 3 lêmbar ron sêmbung, 3 lêmbar ron jêram pêcêl,
5 lêmbar ron jêruk macan, 7 lêmbar ron sêdhah sagagangipun, 9 lêmbar ron sêmbung, 7 lêmbar ron kêndhal, 3 pang alit, ron asêm ingkang nèm, 5 pang alit
punika kaanggea ngêkum suku sadèrèngipun mapan tilêm, sarta tumuntên kêmulan.
Ron sarab utawi sambang gêtih ôngka I jampi
pulasari sakêdhik, punika kangge jampi sakit ngêdalakên rah utawi ingkang botên kêndhat mili rah, jampi punika enggal sangêt pasahipun, 3 pang alit sampun cêkap.
Jarak iri pagêr utawi jarak Cina, jampi urus-urus sapanunggilanipun (gambar ôngka 33)
Jarak Cina punika asring kangge pagêr, ananging ugi kenging kangge jampi, awit kula sampun nate nyatakakên jarak punika pancèn maedahi sangêt, ingkang kula cariyosakên rumiyin isènipun ingkang mêdal lisahipun, punika kauwora kalihan bubukan lirang ingkang lêmbat, malam pêthak, godhogan kajêng sêcang, sarta tèrpêntin sawatawis tètès, punika prayogi sangêt kangge borèhipun sakit tatu. Tatu jalaran sangking [sang...]
[...king] wisaning kewan utawi talutuhing tanêman, sagêd enggal saras manawi dipun jampèni borèh punika.
Uyuh bajing punika ugi mandos tuwin landhêp, bajing manawi badhe ngrikiti klapa, klapa wau dipun uyuhi rumiyin supados sêpêt tuwin bathokipun sagêd êmpuk, gantilanipun manawi kenging uyuh lajêng gosong sarta tugêl, mila mutawatosi sangêt manawi lare dipun dolani bajing, kula sampun nate ngalami ingkang gêgirisi tumrap anak kula jalêr umur 5 taun, darijinipun sadaya labêd dipun krikiti ngantos dumugi ing balung, makatên ugi sukunipun ngantos katingal angêrêsakên manah, sarèhning jalaranipun kula botên têrang, mila kula jampèni botên tulung, kalêrêsan wontên tiyang dhusun pirsa kala lare wau dolanan bajing sarta kapinujon kêpidak, amargi sangking punika bajing wau lajêng nguyuh angengingi sukunipun, tiyang wau anyêrêpakên dhatêng kula bab dolanan ingkang bêbayani punika sarta jalaranipun tatu wau.
Amargi sangking kajampenan borèh kasêbut ing nginggil, tatu wau enggal sangêt mantunipun, makatên ugi [u...]
[...gi] uyuh kadhal tuwin bunglon, punika inggih bêbayani sarta ugi adamêl tatu, tuwin kathah kewan ingkang botên kula sumêrêpi ingkang gadhah wisa.
Têtuwuhan ugi wontên upasipun warni-warni, talutuhing ingas utawi sêmplêp punika bêbayani sangêt, wit ingas punika wontên kalih utawi tigang warni. Tanêman kroton punika anggènipun bilaèni amung manawi tlutuhipun angengingi tatu, tlutuhing pêtir, ingkang kangge pasrèning griya, tlutuhing jambu monyèt utawi kêthèk, tlutuh kajêng urip tuwin tanêman sanèsipun malih kêlangkung kathah.
Lisah jarak Cina punika prayogi sangêt, kangge ngindhakakên thukuling rema, lisah wau kenging kadamêl cêm-cêman kalihan panili satunggal, supados arum, manawi badhe ngangge lisah punika kêdah kagosokakên ing kuliting sirah kemawon, sabab lisah punika dhatêng rema plikêt, ron jarak punika damêlipun kangge urus-urus, tumrapipun tiyang sêpuh cêkap ngangge ron tigang lêmbar, murusipun botên mawi sakit, ron punika kakukus utawi kagodhoga ananging toyanipun sakêdhik kemawon, [kemawo...]
[...n,] supados sampun ical dayanipun, ron jarak punika katêdha kalihan kecap utawi sambêl kêmiri, tiyang ingkang kêdah ajêjampi murih sagêdipun wawratan, kenging nêdha ron punika sabên dintên, manawi sampun kalampahan sawatawis ngadad anggènipun wawratan sagêd ajêg, tiyang ingkang gadhah sakit kuwaya atos utawi mrongkol, botên tahan kalêbêtan jampi ron jarak, badhe karaos munêk-munêk tuwin mulês.
Manawi lare alit cêkap katapêlan ron jarak padharanipun kaping kalih sadintên, tapêl wau katangsulana gurita sabên siyang tuwin sontên, manawi badhe tilêm, ron wau kausèr-usèrana lisah klêntik kapangganga ing latu sakêdhap ngantos gosong sawatawis, ron sakawan kemawon sampun cêkap.
Tlutuh jarak iri utawi jarak pagêr punika manawi tiyang Jawi kangge jampi sakit untu, ananging kêdah ingkang ngatos-atos sangêt, sabab manawi tlutuh wau angengingi untu ingkang botên sakit lajêng rèmpèl, sampun pisan anêdha isi jarak iri têmahanipun badhe kados tiyang sakit kolerah: kacariyos racunipun dumunung [dumu...]
[...nung] wontên kuliting woh.
Ron urèt jampi sakit kuwaya atos utawi mrongkol, tuwin sanès-sanèsipun (gambar ôngka 34)
Ron urèt punika angsaripun angrêsikakên, kula sampun mratelakakên bilih ron urèt wau kauwor kalihan kêji bêling ôngka 1, prayogi kangge jampi sakit kuwaya mrongkol (galsteen), tiyang ingkang sakit kukul, tatu utawi sakit kulit, prayogi
kagodhog kalihan ron wungu kadamêl wedangan, tulung sangêt tumrap sakit ambèi.
Sosor bèbèk, kangge tapêl (gambar ôngka 35)
Sosor bèbèk punika kangge tapêl, angsaripun dhatêng padharan asrêp
Oyod trêba jampi kadhas (gambar ôngka 36)
Oyod trêba punika kangge jampi kadhas, tiyang Jawi ugi amastani landêp, oyod trêba utawi landêp kadhêplok kalihan jêram sitrun, punika kangge
jatos Walandi punika kagêpuk lajêng kagorèng sangan kados kopi, tumrapipun lare 6 iji, tumrapipun tiyang sêpuh 12 iji, punika kangge jampi pampêt, woh wau kadhêplok sawatawis sarta kagodhog kalihan toya kalih cangkir, kakantunakên sacangkir, punika kêdah kaunjuka kaping kalih sadintên.
Woh samantên kathahipun wau kabêsmia kadadosakên arêng, lajêng kadhêplok ngantos dados bubuk, punika
kangge jampi padharan malêmbung tuwin basêsêk, bubukan punika kacêmplungna ing toya satêngah gêlas tepok kacampur kalihan lisah adas satètès, sabên badhe kaunjuk kaudhaka ingkang mungkêt, pangunjukipun sapisan sadintên, punika kêdah kalajêngakên ngantos saras, sawênèhipun tiyang ngunjuk sapisan kemawon sampun tulung, têrkadhang wontên ingkang ngunjuk kaping kalih utawi kaping tiga sawêg saras.
Ronipun ugi kenging kangge jampi tiyang kêra, ananging kengingipun ngangge jampi wau amung sawulan laminipun.
Amêndheta ron jatos Walandi 10 lêmbar, manawi ron wau alit, manawi agêng amêndhêta 7
II jampi sakit sela ing ginjêl (Niersteen) (gambar ôngka 38)
Kêjibêling ôngka II punika sêkaripun jêne kados gadhing
tuwuhipun wontên ing wana, samangke asring katanêm wontên patamanan kangge pasrèn, sami-sami kêji bêling punika ingkang ampuh piyambak ananging kêladuking cariyosipun tiyang ron kêji bêling punika sagêd angluluhakên bêling.
Ron kêji bêling punika amung kangge angêjur sela ing ginjêl utawi sela ingkang wontên margi uyuh, sabab ron punika ampuh sangêt, sabên kula ngangge jampi ron punika mawi kula campur kalihan ron mêniran tuwin kalihan kêjibêling sanèsipun, ingkang sampun kula cariyosakên, mila supados botên kalintu kula pèngêti mawi ôngka I.
Kêjibêling ôngka III jampi sakit sela ing ginjêtginjêl. (gambar ôngka 39)
Kêjibêling ôngka III punika tuwuhipun andhap sangêt wontên ing siti, sêkaripun abrit sêmu biru nèm, wijinipun sakêlangkung lêmbat, manawi kêjibêling punika katanêm, enggal mrajakipun, ing saênggèn-ênggèn [saênggèn-ênggè...]
[...n] salêbêting patamanan badhe kathukulan kêji bêling wau.
Kêjibêling ôngka III, punika manawi kangge jampi botên mawi kawoworan punapa-punapa, ron kêji punika wawrat gangsal para sadasan pon kagodhog ing toya sagêndul toya Walandi kakantunakên mèh sapalih, punika kaunjuka ing wanci siyang.
Ron punika kenging kagaringakên, botên ical dayanipun ingkang prayogi, jampi uyub punika kaunjuka têrus, sanadyan uyuhipun sampun bêning, kados ta salêbêtipun satêngah wulan.
Kêcubung, jampi mantunakên raos sakit sapanunggilanipun (gambar ôngka 40)
Sêkar kêcubung punika ngêndêmi tuwin mandos, woh tuwin ronipun inggih mandos, sarta sagêd anjalari pêjah, ewadene kêcubung punika gadhah daya ingkang prayogi sarta sagêd mantunakên raos sakit, tumrap sakit talingan anganggea jampi ron kêcubung kados ing ngandhap punika.
Ron kêcubung 7 utawi 8 lêmbar, karajang ingkang lêmbat lajêng kaêpe ingkang ngantos garing, nuntên amêndhêta lisah klêntik ingkang rêsik utawi langkung prayogi glisêrin (glycerine) kathahipun sasendhok sop, lajêng sami kalêbêtna ing gêndul, ing sadèrèngipun kangge, gêndul wau kaêpea kintên-kintên kawan wêlas dintên laminipun, jampi punika manawi katètèsakên ing talingan sawatawis kathahipun sagêd ngicalakên raos sakit, manawi ajêg anggènipun nètèsi, enjing tuwin sontên salêbêtipun sawatawis Ngahat, badhe botên ngamungakên suda sakitipun, ananging glisêrinipun ingkang sêmumpêl sarta curakipun badhe ajèr, lajêng kacukila kalihan kili kapuk.
Manawi tiyang badhe tumuntên ngangge lisah kêcubung, padamêlipun lisah wau makatên,
kalihan ron kêcubung wau kagodhoga ing wajan punika dangunipun saêjam, manawi tiyang prêlu ngangge lisah kêcubung kangge jampèni sêsakit sanèsipun, cêkap amêndhêta lisah klêntik ingkang rêsik, lisah punika kenging kangge ngicali krêminipun lare, ing sadèrèngipun lare mapan tilêm, juburipun kausèr-usèrana lisah wau.
Enjingipun jubur wau karêsikana kalihan kapuk, saèstu krêminipun badhe katingal, anggènipun anglisahi jubur wau sampun amung sapisan kemawon, ananging kalajêngna ngantos pitung dintên, punika botên dados punapa, tumrapipun lare ingkang angèl sarta botên ajêg anggènipun wawratan, prayogi padharanipun kapara ngandhap dipun tapêli ron kêcubung 2 iji katangsulan gurita, ron wau kausèr-usèrana lisah klêntik rumiyin, lajêng kapangganga ing latu supados gosong sawatawis.
Ron kêcubung punika maedahi sangêt tumrap sawarnining
sakit abuh, anyudakakên raos sakit, asring abuhipun wau lajêng mantun, anggêripun ron kêcubung wau kapanggang sakêdhap mawi lisah.
Kula sampun nate pirsa tiyang sakit encok utatawiutawi. jimpe bangkekanipun, dipun jampèni ron kêcubung dados saras, manawi ngangge jampi ron wau sadintênipun kêdah santun kaping 4 utawi kaping 5, manawi gêgêlitaning badan sakit jalaran kenging asrêp utawi
Wit pule punika maedahi dhatêng tiyang tuwin kewan, sarta sagêd tuwuh ing saênggèn-ênggèn, ing pasitèn ingkang inggilipun 3000 utawi 4000 kaki thukulipun pule botên kathah.
Babakan pule punika kacacah ingkang lêmbat, kajampèkna dhatêng tiyang ingkang cape tuwin lêsah jalaran sangking
sakit bêntèr, kathahipun babakan wau sasendhok tèh, kagodhog kalihan toya sacangkir kakantunakên sapalih, punika sampun cêkap kaunjuk sapisan sadintên, anggènipun ngunjukakên ing sadèrènging padharanipun kalêbêtan punapa-punapa, manawi tiyang Jawi pangagenipunpanganggenipun. babakan pule punika mêntahan, kadhêplok kalihan sarêm sakêdhik, sarta kadekekan toya sakêdhik, punika pait sangêt, mila prayogi ngangge jampi ingkang kacariyosakên nginggil wau, radi kirang paitipun, tiyang sakit malariyah, utawi malariyah wontên padharan, sagêd saras saking jampi punika, manawi sampun lami anggènipun sakit malariyah, punika kêdah anggodhoga babakan pule ingkang radi kathah, sarta kaunjuka kaping kalih sadintên, owêl sangêt dene jampi ingkang adamêl kawilujêngan wau sampun botên kasumêrêpan, pule punika ugi angrêsikakên rah.
Babakan pule kadamêl wedang, punika ugi tulung tumrap sakit gêndhis, anggènipun jêjampi kêdah sataun laminipun, sakit gêndhis punika botên tumuntên sagêd saras, ananging abuhipun suku sapanunggilanipun enggal [engga...]
[...l] ical, sarta manawi sampun kalih wulan anggènipun ngangge jampi babakan punika, adat ingkang sampun kalampahan gêndhis ingkang wontên ing uyuh kathah sudanipun, manawi ngangge jampi punika botên kenging nêdha tatêdhan ingkang bêntèr, ingkang pêdhês utawi ingkang kêcut.
Manawi angunjuk kênini punika anyudakakên doyan nêdha, ananging manawi ngunjuk jampi babakan pule punika andoyanakên nêdha, babakan pule punika anyirnakakên samukawis ingkang damêl sêsakit, ingkang wontên salêbêting badan, inggih talahdene jampi punika sampun lami kadamêl wados, utawi anggènipun botên kangge jampi punika, bokmanawi jalaran botên kasumêrêpan, manawi tiyang Jawi bang wetan tuwin tiyang Madura, jampi punika sakawitipun katumrapakên dhatêng lêmbu, ingkang nandhang sakit cangkêm tuwin tracakipun.
Babakan sarta ron pule punika kadhêploka mawi sarêm, lajêng kalolohna, sasampunipun punika cangkêm sarta ilatipun kagosoka kalihan jampi wau. Tlutuhing pule katètèsna ing sukunipun ingkang tatu, tlutuh wau ugi kajampèkna ing irung, utawi [uta...]
[...wi] cangkêm ingkang wontên tatunipun, tiyang dhusun sumêrêp prayogining kadadosanipun jampi punika tumraping lêmbu, mila gadhah pamanggih bilih jampi punika ugi maedahi dhatêng tiyang. Wontên Walandi totok ingkang nêdha katrangan, kadospundi patrapipun anggèning jampèni rajakayanipun dene enggal saras, sarta punapa ingkang kangge jampi, wangsulaning tiyang dhusun wau kajarak mratelakakên namaning wit, ingkang pancèn botên wontên, ananging kula sampun nyumêrêpi piyambak mênggah saening kadadosanipun jampi wau tumrap manungsa tuwin kewan, sarta sampun nate jampèkakên piyambak tumrap dhatêng tiyang, kula pujèkakên sawêt, mugi jampi punika kasumêrêpan ing akathah.
Tiyang punika asring lêpat pangintênipun, sanadyan dhoktêr ingkang angintên bilih anggarap tiyang sakit padharan, wêkasan sayêktosipun tiyang wau sakit bêntèr salêbêting padharan, dados tanpa damêl anggènipun mranata têdhanipun ingkang sakit wau, awit sangsaya dadosakên lêsahipun, kawontênanipun ingkang makatên wau ngantos sawatawis taun, wêkasan dadosakên pêjahipun [pêjah...]
[...ipun] jalaran sangking lêsah tuwin kasok.
Mênggah ingkang dadosakên sakit bêntèr, salêbêting padharan, utawi sakit bêntèr limrah, sarta jalaranipun dene tiyang ing tanah Hindia ngriki kathah ingkang sakit bêntèr tuwin sanès-sanèsipun, punika ingkang rumiyin, amargi kirang prayogi anggènipun anglunturakên kuwaya, sakit bêntèr punika ingkang kathah tanah pasisir sarta ing tanah ingkang kathah êmbêg-êmbêgipun, sabab tiyang botên kêndhat angunjal napas katutan wijining sêsakit ingkang sumêbar wontên ing awang-awang, ing môngka punika manawi sampun malêbêt ing badan lajêng santun dados rêrêgêd tuwin kuwaya.
Ing pasitèn ingkang inggil ugi asring wontên sêsakit bêntèr, ananging punapa punika botên anyarêngi masanipun anggarap sabin, dados wancinipun angêlèr siti. Ing parêdèn ingkang sampun botên wontên sabin, ugi sagêd tiyang kenging sakit bêntèr, ananging punika ingkang kathah saking kenging asrêp (masuk angin) utawi jalaran sangking padharanipun botên lêrês, sakit bêntèr ingkang makatên punika, manawi angangge jampi ngêdalakên kringêt utawi urus-urus enggal saras, ananging sakit [sa...]
[...kit] bêntèr ingkang jalaran saking pangunjalipun napas kalêbêtan wijining sêsakit botên makatên.
Sakit bêntèr wana, ingkang jalaran saking anggènipun anêgori kajêng ing wana, dados inggih sangking pangingsêpipun hawa ingkang awon, punika botên sagêd saras, manawi badanipun dèrèng karêsikan rêrêgêdipun ingkang niwasi, mênggah anggènipun ngrêsiki rêrêgêd wau kêdah ngunjuk wedang têmulawak. Anèhipun dene têmulawak punika ing wana kathah sangêt, langkung malih ing wana pajatèn utawi wana sanèsipun, ananging ing wana ingkang inggilipun 3000 utawi 4000 kaki, awis utawi botên nate wontên têmulawak.
Dene têmu sanès-sanèsipun ugi wontên, punika kangge ngrêsikakên badan.
Malêbêtipun kuwaya dhatêng badan punika, botên ngamungakên jalaran saking pangunjaling napas katutan wijining sêsakit, ananging ugi jalaran saking panêdhanipun samukawis, kados ta: manawi masa katiga nêdha lombok kathah, nêdha urang, kêpithing tuwin ulam loh warni-warni, kados ta: ulam kêmbung tuwin ulam ingkang manggèn ing ngêndhutan, [ngêndhuta...]
[...n,] angunjuk prêsan kênthêl, langkung malih manawi lare anêdha ingkang antêp-antêp ing masa katiga, kêkathahên nêdha daging, langkung malih daging babi, kêkathahên ngunjuk bir, kêkathahên nêdha gajih babi, ingkang kaolah kangge dhêdhaharan, kêkêrêpên nêdha rujak.
Murih lêstantun kasarasanipun salêbêting masa katiga, sarta supados sampun karaos prungsang, utawi prampang jalaran saking bêntèr, prayogi angêndhakakên kuwayanipun, kirang sawulan saking wiwitipun masa marèng, prayoginipun ing wulan Pebruari utawi Marêt.
Manawi sampun dumugi masa labuh, kêdah angêndhakakên kuwaya malih, prayoginipun ing wulan Sèptèmbêr.
Mênggah anggènipun ngêndhakakên kuwaya, kêdah ngangge jampi kados ing ngandhap
jampi punika kangge saunjukan, [saunjuka...]
[...n,] manawi padharanipun kirang kuwawi, prayogi botên mawi asêm.
Dhahar wowohan tuwin ngunjuk toya jêram samadya, punika ugi prayogi.
Manawi dhahar jêram kêprok utawi jêram sanèsipun, kulitipun ing nglabêtnglêbêt. sampun katut katêdha, prayogi kasêsêpa kemawon.
Manawi kêkathahên nêdha jêram Bali, punika ugi anjalari sakit bêntèr, langkung malih manawi lare, mila prayogi kasêsêpa toyanipun kemawon, kulitipun ingkang isi toya kalêpèha, manawi panêdhanipun jêram wau makatên botên nyakiti, malah nyarasakên.
Tiyang sakit bêntèr sampun dipun têdhani jêram Pacitan tuwin manggis, manawi dhahar pêlêm amung kasêsêpa duduhipun, inggih lêrês kirang sae nêdha pêlêm kados makatên caranipun, ananging sangking pamanah kula prêlu anggaliha dhatêng kasarasan. Sampun amêrdi lare kapurih nêdha daging ingkang kathah, langkung malih ing masa katiga, aluwung kapuriha nêdha wowohan ingkang kathah, punika ugi
dados badan, langkung malih pisang, manawi nêdha sêkul katêdhanana pisang gorèng ingkang kathah sarta katêdhanana sayuran ingkang ngasrêpakên padharan, kados ta: bayêm, labu pêthak, kangkung sapanunggilanipun.
Salêbêtipun masa katiga prayogi kaunjukana wedang woh têmpayan, langkung malih tumrapipun lare, punika jampi ingkang ngasrêpakên badan.
Nêdha anggêr-anggêr punika ugi prayogi, ananging tiyang sakit bêntèr sampun dipun têdhani anggêr-anggêr, tumrapipun lare anggêr-anggêr punika kaêjur ingkang mêmêt sarta kagodhog.
Manawi lênggah katampêg ing angin, ingkang mêdal ing kontên tuwin sanès-sanèsipun, punika dangu-dangu ugi andadosakên sêsakit bêntèr, sarta sakit ros-rosan, ing tanah pasisir ing satunggiling wêktu sabên taun kintên wanci jam 10, anginipun amrasuk dhatêng badan, punika mugi kagaliha, awit angin laut ingkang naratas ing êmbêg-êmbêgan, punika anuwuhakên sêsakit, lênggah wontên ing latar wanci sontên punika ugi botên prayogi, awit anuwuhakên sakit bêntèr, [bê...]
[...ntèr,] manawi kangge mlampah-mlampah botên badhe kenging sêsakit kados manawi lênggah, tilêm katampêg angin utawi wontên sacêlaking candhela ingkang mênga, sadaya punika anuwuhakên sakit bêntèr, manawi sawêg sawatawis dalu inggih prayogi, ananging dangu-dangu anjalari sakit bêntèr.
mawi pumpa pirantos ngêdalakên sêsukêr, mênggah sagêdipun ajêg wau kenging kapranata, inggih punika salêbêtipun sawulan, utawi tumrapipun tiyang sanès bokmanawi cêkap salêbêtipun 14 dintên dipun têdhani godhogan utawi kukusan ron jarak pagêr, utawi jarak Cina kathahipun 3 utawi 4 lêmbar, tumrapipun bôngsa Eropah ingkang botên doyan jarak Cina, cêkap angunjuk toya nanas ingkang sampun kaolah, kathahipun sasendhok tèh sabên mêntas nêdha wanci siyang, nanas punika botên mêsthi wontên, dene toya nanas, ingkang kenging kakintunakên dhatêng tanah Eropah botên badhe
Nanas matêng ingkang sae kacacaha ingkang lêmbat, sampun kaparut, awit manawi kaparut, toyanipun buthêk, nanas wau lajêng kapêrêsa ing sinjang, kawadhahana ing patiman ingkang agêng, sabên dintên kaêpea, laminipun wolung dina, rêgêdipun ingkang jalaran saking nape kabucala, salajêngipun adamêla jugangan wontên ing siti utawi ngupados panggenan ingkang asrêp sangêt, ingkang botên kasorotan surya utawi kabênteran, nuntên patiman ingkang isi toya nanas wau kadèkèna ing ngriku wolung dintên êngkas, saèstu badhe mantun nape. Patiman wau kêdah amung katutupan sinjang angrangang ingkang alus utawi rêngkêt. Salajêngipun amêndhêta patiman
sarta toya nanas wau kaêsona ing ngriku, dados rêsik panyaringipun.
Sasampunipun toya nanas wau kaisèkna ing gêndul, punika kenging kasimpênan ngantos kalih taun utawi langkung, botên kuwatos manawi nape. Punika pamanggih [pamang...]
[...gih] kula pyambak, sarta sarèhning jampi punika prayogi sangêt tumrap gêgolonganing sawarninipun sakit gorokan, makatên ugi tumrap tiyang ingkang angèl anggènipun wawratan, pramila kula rumaos wajib anjuwarakakên jampi punika, murih karahayonipun tiyang kathah. Tumrap tiyang sêpuh ingkang sampun botên sagêd mamah ulam daging, prayogi angunjuk jampi punika
daging wau tamtu lajêng ajur, botên wontên kakantunanipun malih kajawi warni jênang.
Kula sampun nate nyobi, punapa toya nanas ingkang karimatan wolung wulan lamènipun taksih anggadhahi daya makatên wau, mênggah kadadosanipun angebat-ebati sangêt, mila punapa botên prayogi, upami anglêbêti toya nanas dhatêng tanah Eropah, kangge para tiyang sêpuh tuwin tiyang lêsah utawi cape, ingkang toyaning padharanipun kirang prayogi lampahipun.
Ing tanah Eropah ingkang sakêlangkung kathah gêgolonganing sêsakit gurung, sarta gorokan jalaran sangking
kenging asrêp, jampi toya nanas ingkang botên pisan wontên racunipun punika, kathah sangêt paedahipun, sabên jam akêmua toya nanas punika, sarta sakêdhap-kêdhap angunjuka toyanipun.
Manawi tiyang sakit gurung ingkang winastan dhiptèritis, tamtu mawi sakit bêntèr, bilih ajêg kajampenan toya nanas saèstu sakitipun bêntèr sarta sakitipun gorokan adat enggal saras, ingkang kathah manawi sampun 7 jam. Sarèhning samangke kula angarang bab toya nanas, mila kula badhe mratelakakên pisan, bilih toya nanas punika prayogi sangêt manawi rambah-rambah pangunjukipun, manawi sakitipun bêntèr rêkaos, kenging ngunjuk kalih gêlas tepok sadintên, toya nanas punika manawi kaasrêpakên sakêdhap raosipun eca sangêt tur ngiras kangge jampi tiyang sakit.
Manawi tiyang ngunjuk toya nanas kêdah botên ngunjuk kênini, ananging lintunipun kênini wau angunjuka wedang ron mêniran, têmulawak sapanunggilanipun kathahipun satêngah cangkir, mênggah pangracikipun sampun kula cariyosakên, utawi ngunjuk wedang ron gagan.
Manawi manah mêlar, punika bilih botên kêndhat anggènipun ngêndhakakên kuwaya saèstu badhe mikupmingkup. manawi limpa mêlar, prayogi kajampènana parudan laos ênèm sasendhok tèh mawi sarêm sakêdhik, punika anggènipun jampèkakên kirang saêjam ngajêngaken pangunjukipun wedang têmulawak. Sadaya punika pangunjukipun sadèrènging padharan kalêbêtan punapa-punapa.
Manawi sakit bêntèr jalaran sangking sakit pulung manah, jampènipun ingkang prayogi inggih punika ron pare, pare punika wontên tigang jinis, pare wêlut, pare ayam sarta pare wana utawi pari, ingkang prayogi piyambak inggih punika pare wana (gambar ôngka 64).
Manawi botên angsal pare wana, angganggea pare ayam, ananging ingkang
sarta kaunjuka ing wanci enjing umun-umun, jampi punika raosipun pait sangêt, ananging tulung.
Woh pare wêlut punika kangge jampi watuk, woh
wau ingkang nglêbêt kagodhoga kalihan gêndhis batu kados kadamêl sêtrup, ananging botên mawi toya, kadèkèkana adas sakêdhik.
Manawi sakit bêntèr rakaos, ingkang sakit kajawi
labu pêthak utawi kêtimun sampun kabucal, ananging kaopyokna ing sirah tuwin ing padharan, opyok punika sadintênipun kasantunana kaping tiga utawi kaping sakawan, manawi ingkang sakit botên sagêd tilêm, dalunipun ugi kêdah kalajêngakên anggènipun ngangge opyok wau, dene ingkang sakit sampun kapêksa kapurih nêdha, manawi ingkang sakit bêntèr ngunjuk toya nanas tuwin kêtimun utawi labu toya, punika sampun cêkap, padharanipun badhe sagêd mapan pyambak, jalaran sangking toyaning wowohan wau, manawi sakit bêntèr sampun kêsupèn ngangge tapêl ingkang ngasrêpakên badan.
Ingkang ngatos-atos manawi nyawisi dhêdhaharan, sakawit [sa...]
[...kawit] sawatawis dintên kacawisana tatêdhan ingkang cuwèr, awarni pêrêsan, ublêgan tigan satunggal kalihan bulyon ayam ingkang cuwèr, padamêlipun bulyon wau makatên: ayam wau kabucala kulitipun, dagingipun kacacah ingkang lêmbat lajêng kakumbaha ingkang rêsik, kadèkèkana sarêm sakêdhik, sadaya punika kaisèkna ing goci kasumpêlana gabus ingkang rapêt, salajêngipun goci wau kadèkèkna ing kwali isi toya sarta kagodhoga dangunipun 4 jam, langkung gampil manawi tiyang gadhah cithakan roti podhêng kaêcèt èmèl mawi tutup rapêt, kangge madhahi ulam ayam wau, lajêng kadèkèkan toya sagêlas por, manawi botên makatên ulam wau badhe nèmplèk dhatêng wadhahipun, ing sasêlot-sêlotipun manawi sampun sakeca sakitipun kenging santun tatêdhanipun padatan, kalihan pangatos-atos, ananging sakawitipun ingkang sakit sampun suka nêdha ulam loh, kapithing, urang tuwin manggis.
Sasampuning ingkang sakit wau saras, manawi badhe ngangkah sagêdipun tumuntên tutumtuntum. malih, amêndhêta pang kêmarugan panjangipun [pa...]
[...njangipun] saasta, punika lajêng kagodhoga sakêdhap kalihan toya sacangkir, sarta kaêsokana soklat utawi wedang, kêmarugan wau kaanggea noyani wedang bubuk utawi tèh, manawi ngunjuk wedang punika ingkang sakit enggal karaos eca panêdhanipun, guwayanipun katingal sumringah sarta anggagrak, pangunjukipun wau kintên-kintên sawulan lamènipun, punapa malih tiyang sakit bêntèr punika prêlu
tanah Hindiya tanêman ingkang kangge ngêdalakên bêntèring badan punika ing pundi-pundi wontên, amaosa sêrat karangan kula bab angsaripun tuwin pratelaning tanêman, langkung malih jampi ron gagan (amaosa patraping panganggenipun sarta labu pêthak, randhu alas sapanunggilanipun).
Ing tanah Hindiya limrahipun tiyang sami kêkathahên nêdha ulam daging, ingkang makatên punika anuwuhakên kuwaya, tuwin angathahakên bêntèring badan, kula botên pisan anyondhongi nyirik ulam, ananging samukawis ingkang [ing...]
[...kang] dipun têdha kêdah ingkang cêkapan, tuwuhipun sêsakit ing tanah Hindiya punika ingkang kathah jalaran sangking kêladuking panêdha.
Ing tanah ngriki, kathah tiyang ingkang sami kêkathahên nêdha daging babi, tuwin olah-olahan ingkang anggajih, ing môngka bêntèripun ing tanah ngriki punika sangêt amungkatakên kuwaya, inggih kenging tiyang nêdha olah-olahan anggajih manawi wontên ing parêdèn.
Manawi kuwaya botên angsal margi, punika anuwuhakên sakit wudun tuwin korèng, kacakot lêmut kemawon manawi kakukur lajêng enggal dados korèng, awit rahipun rêgêd, mila ing
unjuk-unjukanipun lêmbu wontên ing pangenan, kula botên angginêm lêmbu ingkang kaopenan wontên salêbêting capuri.
Sanadyan kados punapa saenipun prêsan, ewadene tiyang ngunjuk prêsan kathah wontên ing tanah bêntèr, punika botên adamêl kasarasan, langkung malih prêsan ingkang kênthêl, lêrês tiyang ngunjuk prêsan punika ngenggalakên [ngenggala...]
[...kên] kiyat, ananging anggènipun lêma tuwin kiyat, punika botên antawis dangu lajêng mêcah dados wudun, kukul, gatêl badan sakojur sapanunggilanipun.
Prayogi sangêt prêsan punika kaunjukakên tiyang ingkang mêntas sakit ingkang lami, punika botên badhe gadhah sakit wudun, badanipun saya mindhak saras, anggèning ngunjuk prêsan botên kêladuk.
Bumbu-bumbu ingkang kangge ing olah-olahan, sadaya punika prayogi dhatêng badan, kêkathahên nêdha lombok punika botên prayogi, tiyang Jawi punika doyan pêdhês, ananging bôngsa Eropah ingkang kathah tatêdhanipun langkung bêntèr tinimbang tiyang Jawi, bumbu ngasrêpakên, ingkang kangge bumboni lêlawuhan, punika angicalakên awonipun lombok utawi cabe. Ingkang kula wastani bumbu kangge bunboni lawuhan wau kados ta: kêtumbar, punika angasrêpakên, jintên punika kapirit sangking kêtumbar panganggenipun amung sakêdhik sangêt, sabab radi bêntèr, ananging andoyanakên nêdha jalaran raosipun eca, asêm punika angrêsikakên rah, kunir punika angrêsikakên sarta mringkusakên,
ingkang dadosakên munêk-munêk, jae ugi wontên ananging botên patos kathah, sarta sae tumrapipun padharan, ron salam punika angayêmakên, têmukunci punika angsaripun prayogi tumrap toya pangêjuraning dhêdhaharan, kêncur punika angêngêtakên wadhuk tuwin padharan, dene santên sarta lisah klêntik punika dadosakên murus.
Mrica punika awis kangge bumbu olah-olahan ing tanah Hindiya, brambang punika sae angsaripun, dene bawang sakêdhik kanggenipun.
Manawi tiyang sakit bêntèr jalaran sangking kenging asrêp, punika badhe enggal saras sangking angangge jampi ngêdalakên kringêt ingkang wontên ing tanah Hindiya.
Raup mawi jêram sitrun tuwin klonyo,
arak utawi klonyo sawatawis, suku kaêkum ing wedang ron sêmbung ingkang angêt, kadèkèkan sarêm sagêgêm tuwin apu, sukunipun dumugi dhêngkul kaêkuma wedang wau dangunipun 8 utawi 10 mênut, badanipun kakêmulana kamli kêkalih, ingkang satunggal kakrukubakên ing sirah tuwin pundhak, dene sanèsipun kaubêdakên ing badan tuwin èmbèr ingkang rapêt, dados kukusipun wedang botên mêdal, sarta angunjuka wedang sêmbung kalihan jêram sitrun ing sadèrèngipun ngêkum suku. Manawi sampun ngêkum sukunipun, sasagêd-sagêd kêdah tumuntên dhatêng patilêman, sarta brangkang kakrukuban kamli ngantos dumugi talingan, manawi sampun satêngah jam utawi saêjam kirang sakêdhik, tamtu kringêtên ngantos kathah, dene kamlinipun sampun enggal kapêndhêt, manawi anggènipun kringêtên sampun katog, bilih sagêd enggal asantuna patilêman ingkang lurubipun rêsik, ananging kêdah kasatitèkna sampun ngantos katampêg angin, sadaya kontên tuwin candhela katutupa ingkang rapêt.
Salajêngipun kakrukuba kamli malih, ananging sirahipun sampun kakêmulan ngantos rapêt, manawi kakêmulan badhe [ba...]
[...dhe] kenging asrêp malih, ukuran bêntèripun badan badhe saya mandhap sarta cêkap kajampenan kênini 5 grèin, ing ngriki kula pratelakakên 5 grèin, sabab tiyang ingkang badanipun botên kulina dhatêng kênini, manawi dipun jampèni kênini samantên kemawon sampun tulung. Ewadene tiyang ingkang kulina kêrêp ngangge jampi kênini, punika manawi sampun tigang jam pangunjukipun, bilih ukuran bêntèring badan sampun mandhap, kaunjukana malih 5 grèin.
Sampun saèstu kemawon sakit bêntèr punika sagêd ugi sangking jalaran sanèsipun, ananging ingkang kula cariyosakên punika amung jalaranipun ingkang ros, ingkang asring kalampahan ing sadintên-dintênipun, kathah-kathahipun tiyang sakit bêntèr wontên ingkang prayogi kajampenan kênini, mênggah pikajêng kula amung mratelakakên, bilih badan punika sampun rêsik, amung prêlu ngangge jampi
Saban 1788 A.J., Kamis, 23 Pebruari 1860 A.D.)]. asung wasiyat putra | Jêng Gusti Pangran Dipati | Arya Mangkunagara ingkang kaping pat ||
2. iki ta wasitaningwang | marang kang dadi prajurit | aja kêmba ing wardaya | rèhne wus sira lakoni | balik dipun nastiti | marang ing kawajibamu | owêlên sariranta | rêksanên luhurmu sami | yèn kuciwa gawe punggêl drajatira ||
karyane abot priyôngga | wruhanta sagung pakarti | kabèh dunya puniki | tan ana prabedanipun | kang dagang nèng lautan | miwah ingkang among tani | sumawana kang suwita ing narendra ||
5. myang kang tapa jroning guwa | kang manusup ing asêpi | lakone
6. lawan sira sumurupa | kang kalêbu pangabêkti | nora sêmbahyang kewala | kang dadi parênging Widi |
kabèh panggawe bêcik | kang mantêp suci ing kalbu | uga dadi panêmbah | yèn katrima iku sami | sinung rahmat samurwate badanira ||
7. lamun tan mawa sarana | paran katêkaning kapti | lir bêdhag tanpa sanjata | ingatasira Hyang Widi | tan karsa mituruti | marang wong kang tanpa laku | nir ngamal myang panêmbah | kumudu dipun turuti | ngêndi ana gusti rinèh ing kawula ||
8. kang mangkono andupara | lamun jinurung ing kapti | malah nandhang duka cipta | dosane angrèh Hyang Widi | mulane sira sami | aja kakèhan panggayuh |
manawa durung ngrasa | duwe ngamal kang nglabêti | bêcik sira angona wêktuning praja ||
9. dene sira gêlis bêgja | olèh pangkat kang nyartani | iku ta nalar kagawa | saking lêluhurmu sami | nguni wus potang sakit | dadya ing kapenakipun | sumrambah marang sira | marma den
11. duk bêbadhe murwèng yuda | nèng alas limalas warsi | sèwu lara sèwu papa | ngupaya mulyaning
Tlatah ing Sokawati punika saperanganipun bawah paresidhenan Surakarta sisih wetan, watêsipun ingkang iring kidul lèpèn Ranjing, ingkang iring kilèn Bangawan Sala, saha ingkang iring wetan watês paresidhenan Madiun. Ingkang tumut Mangkunagaran punika samangke kabawah ing Kabupatèn Karanganyar. lan blônja sabên wulan | môngka ingoning prajurit |
15. praptèng panjênênganira | Jêng Gusti Pangran Dipati | Mangkunagara ping tiga | ing
16. manawa sira angrasa | gonira golèk pribadi | dadi mukir jênêngira | antuk dosa kaping kalih | kasiku lair batin | lupute gonira ngaku | ngilangkên labêtira | mring lêluhur ingkang uwis | têmah tuna duwe turun kang mangkana ||
pribadi tandhane êndi | apa wus munjuli sira | mring sêsamaning dumadi | saking ing kramaniti | lawan apa wus misuwur | ing guna prawiranta | kang kanggo maring nagari | baya durung
kangelan ingkang wuri | têmbung kêputungan laku | salagi têmbe bisa | antuk kang darajat malih | sêsambungan yêkti becik kang widada ||
20. upama nora punggêla | jêr nora ngupaya malih | yèn wus punggêl nadyan sira | sêmadi ing sabên ratri | antuke durung pasthi | tiwas angêngècèr laku | marma dèn èngêt sira | sajrone lumakwèng kardi | pangrêksamu mring drajat aja sêmbrana ||
21. dene jêjêre wandanta | ing mêngko dadi prajurit | maju baris lawan jaga | tiyori lès lan sêpèksi | iku dudu pakarti |
ajar-ajar jênêngipun | wus dadi wajibira | prajurit dipun gêladhi | pêpadhane santri ingajar sêmbahyang ||
luput rinêngonan | utawa dèn jêmalani | dadi sira winêruhkên tata krama ||
23. mangkono uga yèn bisa | miturut sarta nglakoni |
ywa kabanjur duwe cipta kang mangkana ||
25. wruhanta lêlakonira | sajatine wus angêmping | mring praja miwah narendra | dene durung potang kardi | sira wus dèn paringi | sandhang pangan ora kantu | sinuba kinurmatan | punjul sêsamaning abdi |
27. upamane raganira | nora dadia prajurit | iya maksih mangan sêga | apa dene nginum warih | saking wêtuning bumi |
sawiji | nanging cipta sêdyakna malês mring praja ||
yèn ana madyaning jurit | nora wênang duwe karsa | ragane pama jêmparing |
kang musthi senapati | ing sakarsa kang pinanduk | linêpas
mangrurah kang gêlar cakra | dening Sang Yudhisthira Ji | sukaning tyas tan sipi | dupi rinoban ing mungsuh | kèsthi
33. padha ingaran utama | ing pakaryan mangun jurit | iku kang luhur priyôngga | wus kasêbut layang sruti | yèn tapaning prajurit | ngasorkên tapaning wiku | wit sumungkuning puja | nèng pucuking gunung wêsi | sang
yèn wus tibaning pasthi | nora pilih marganipun | ala mati nèng wisma | becik mati kang utami |
lamun durung takdirira | nadyan ana hru sakêthi | yèn tan was-was ing wardaya | sayêkti nora ngênèni | amung sajroning
kalamun ana kang wèri | nungkul wus buwang warastra | nora wênang dèn patèni | binandhang iku
kasêlut ing ajurit | aja gugup dèn prayitna | ing tekad dipun patitis | awit wong murwèng jurit | ana pêpangkatanipun | nistha madya utama | yèn kobêr dipun èngêti | kanisthane wong kasêlut nèng ranangga ||
39. ing papan ora kuciwa | gêgaman samapta sami | atandhing padha kèhira |
tanpa kiwul ing ajurit | tangèh ana pêpati | myang tan ana nandhang tatu | mundur tanpa larasan | mung labêt kêkêsing ati | kang mangkana antuk dosa tri prakara ||
40. dhingin marang ing narendra | dènira cidra ing jangji | kapindho ngasorkên praja | kang mulyakkên marang dhiri | katri marang Hyang Widhi | ngukuhi
2. ywa tinggal pitung prakara | mrih utama adêgirèng prajurit | kang dhingin nalurinipun | tan kêna trahing sudra | kapindhone bumi kalairanipun | kang maksih tunggal sapraja | katri tanpa cacad
raganipun | marma milih kang mangkana | watêke wantalèng kardi ||
4. sawuse pamilihira | pamintane mring wong sawiji-wiji | pinantês cêkêlanipun | rujuke lan sarira |
5. wong kang sêdhêng dêdêgira | aparigêl tuwin kang andhap alit | akas cukat tandangipun | iku sinung sanjata | watak nora kewran sabarang pakewuh | mudhun jurang munggah arga | aluwês tur miyatani ||
6. wong kang lêncir dêdêgira | kurang tandang aropèk ingkang dhiri |
mranggi lawan kêmasan | ingkang karya gêgamanirèng prang pupuh | sadaya dipun samapta | rêhning rumaksèng prajurit ||
12. liya kang wus kanggwèng wadya | aja sêpi andhungan tikêl kalih | gêgaman saprantinipun | tuwin busana wastra | obat mimis kang cukup dèn anggo nglurug | awit rumaksa ing praja | tan wruh sangkaning bilai ||
saniskara wajibirèng prajurit | wêruhna sadurungipun | nistha madya utama | myang pêpacak pacuhan kang wus tinamtu | kanggo nèng para prawira | dununge sawiji-wiji ||
enek anang e yo enek tono ne
hehehe… karep mu wis mbok celuk opo, luwih akrab nek mbok celuk Aa’ ae
Yo opo pex wis oleh gawe?
rb iku ae iseh onok seng mloncat koyo kera,,!!!opo maneh di undakno,,,,,,,
iso2 jebol stadione kang,,,podo g onok seng gelem bayar,,,,,,,,,,
bukane kepengen PERSIBO elek tp piye carane ce’e iso ndukung PERSIBO,,,,
mugo2 ae g di undakno ce’e stadione barang rapi trus g onok tilak sikil2 nok tembok,,,,cey.,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
Zduńska Wola (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
PEPALI KI AGENG, SELO AMBERKAHI
OJO GAWE ANGKUH, OJO LADAK LAN OJO JAHIL
OJO ATI SERAKAH LAN OJO CELIMUT
SOPO NANDUR BAGUS, BAKAL PANEN UGO
karo Lamongan/Madiun…sing iso duwe Stadion sing apik??? piye janjine bupati?? sing arep mbangun Bojonegoro ben ora kalah karo lamongan??renovasi stadion letjen sudirman secepatnya di tuntasno…NEXT..[nak pengeboran minyak wis mlaku].. kudu/
wae wis diarani lemu..po maneh saiki ?
ono sing duwe fotone mbok iro ? ben biso nampang nant internet, kelingan ra sopo biyen sing wis tau kon mangan soto 6 mangkok nang ngarep kelas ? hayo ngaku wae … gantian kuwi
kon cross country yo nyerah wae lah. Tapi nek saiki nek kon main volley yo oke wae … maine bengi tapi, VOLLEY BALL ha…ha…ha…😀
By: pancat on Juli 18, 2008 at 10:25 am
Ngawur ae 6 mangkok…. 4 mangkok nggo wong loro koq…Inyong karo Fajar …iyo saiki jare Fajar wis dadi pengusaha sukses neng Wonosobo jarene tapi nyong yo durung
rupane Arwan karo Fajar…. jan upama difoto…mesti apik tenan..nontone saiki…lha piye kon mangan soto padhahal nember madhang…yo
hangrungkebi darmaning agesang murih karidhaning Gusti Ingkang Hakaryo Jagad. Surodiro
Wong diomongi ora nggugu, priye to le kowe kuwi, dikandani kok malah prettt, ngentuti marang sing ngomongi, senajan terbukti yang di cek ing
diwoco sing ngisor tok wakakkakakakakak!!
lha piye sing ora mampu ning pinter? po yo nyawang thok?gratis ngomong tok kethoke
lha piye sing ora mampu ning pinter? po yo nyawang thok?
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.37, 4
Locaya (Rengeng rengeng lirih ngantuk) →	Celathu Buta Locaya (Rengeng rengeng lirih ngantuk)	Sep 19
jatining diri tinemu ing rasa inggil manungsa kang eling asaL USUL diri iki saka negendi
Yo mbaliko marang ajaran asal usul uripmu iki.
Tuntunan kang ngormati sejatining diri wujud ngamulyakake bumi Jawi, ibu pertiwi
Tuntunan kang ngormati, njaga, sayang welasih marang Bumi Jawa lan nJawi.
Bumi, tanah Jawa lan njawi,..totality is tlatah sedaya ing allam dunya / bumi/ earth
Jalma manungsa kedah ngormati asal usuie uripe yaiku allam bumi donya sak isipun niki
yo tak nyambut gawe disek.golek sangu kanggo budal neng
golek sangu gawe budal nek lamongan karo sidoarjo
[Reply]	borMan mbakMerak JKT November 16, 2010 at 12:33 am
nek nang detik komene wong la ngarep-arep persibo
sakayanipun mung cukup kaanggén nunas beras. Duaning asapunika, sering taler kulawargan Pan Bergah
manahnyané iri, nglaut ipun ngéncolang mulih ka pakubonan. Rauh ring pakubonan, malih kocap ipun ngrengkeng,
sané wénten ring panepi siring jagat punika. Wiakti kawéntenan sang maha patih kadi wibawan Ida Bhatara Wisnu ri sedeng nglinggihin
asapunika, raris metu paidepannyané mangda prasida dados Agung. Pinunasnyané kocap malih kadagingan. Tan asué I Patih Agung sampun nyakrawerti dados Ratu wibuhing brana miwah bala wadua. Malih sesampun nyeneng dados ratu nénten lédang
anggan anaké agung, turmaning malih ida mapinunas ring Ida Sang Hyang Widi mangda kadagingan, “Inggih Ratu Sang
kanggéang suargané manten druéang!” Asapunika pinunas ida anaké agung majeng ring Ida Sang Hyang Widi.
anaké jada punika ring Ida Anaké Agung. Taler sausan mabebaosan sada bangras kadi punika, kocap, malih anaké jada punika ical tanpa wekas.
Yukti-yukti kadi pamastu dahating sidi baos anaké jada punika, duaning nénten asué sesampun anaké jada punika késah saking Ida Anaké Agung, tan
Ôngka 2, Kaping 23 Siyam Je 1862, Utawi Kaping 1 Pèbruari 1932
Ngêwrat punapa rêmbagipun pakêmpalan Narpawandawa, saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga bayaranipun f 0,05 sabên wulan, sanèsipun warga f 2,50 sataun, kasuwun bayar rumiyin. Rêdhaktur R. M. Ng. Purwasastra,
Wontên malih bêbadan wakiling kawula ing Jêrman, inggih punika Riksêdhah (Rijksdag) warganipun wontên 397 warga wau kapilih dening kawula lajêngan (direct kiesrecht) mênggah pamerang cacahing warga tumrap sapraja-prajanipun ngangge wêwaton kados ingkang tumrap ing Bonsrad, bedanipun ing elsan, lud aringên, gadhah wakil 15 ingkang anggadhahi sêtèm, (stemgerechtigd) warga Riksêdhah botên kenging ngrangkêp dados warga Bonsrad, dene wajib lan wêwênangipun Riksêdhah dalah warganipun punika sami kemawon kalihan limrahing parlêmèn ing pundi-pundi, kados ta: ugi wênang intêrpêlatsi, amèndhêmèn, sasaminipun, dados wosipun Dhitsêrik (Duitsche Rijk) punika ngangge tatanan satunggal kamêr, (een kamer stelsel).
Kados sampun cêtha wêwênangipun praja-praja ingkang sami dados warganipun Bon punika botên lajêng pasrah dhatêng Bon. Ananging taksih kathah wêwênangipun praja-praja [praja-pra...]
[...ja] wau kaasta piyambak dhatêng
wau taksih sami jumênêng pribadi (onafhankelijke staat) sarta taksih murni kados praja sanèsipun. Dalah tata pranatanipun sarta rakitipun praja, kados ta: taksih sami kagungan ministêr, dhêpartêmèn-dhêpartêmèn sasaminipun kados limrahing praja mandhiri, Prusên sarta Bèiyêrên punika taksih kagungan wakil, (diplomatieke vertegenwoordigers) piyambak wontên ing Patikan, (Patikan punika rajanipun raja
wêwêngkonipun botên sapintêna nanging kagungan kaprabon murni, (Souvereine rechten) Nata Bèiyêrên taksih wênang, misudha manggalaning yuda, (jendral sarta kumêndhaning phèstêng (vesting)§ Tatanan pajagèn ing salah satunggaling panggenan, botên namung bètèng satunggal, nanging bètèng sawatawis, ing tanah Jawi ingkang sami plêk botên wontên. ing nagarinipun piyambak. Namung sarèhning wadyabala Jerman (Duitshe leger) punika Bon lègêr dados tata
tatananing Bon.) groote plan ingkang dipun damêl dening Bondsveldheer (Keizer) ancêr-ancêr murih sampun ngantos gèsèh kalihan tata pranata agêng, ing dhepartêmèn pan Orloh Prusên punika minôngka dhepartêmèn pan Orloh umum. Ngangge tatanan bagean-bagean (afdeelingen) piyambak-piyambak ingkang manah sêsambêtan sarta bot- repotipun wadyabala Bèiyêrên. Ewadene para opisir ing Bèiyêrên nalika dipun wisudha inggih sami prasêtya (vaandeleed) dhatêng Keizer kados para opisiripun Bon lègêr, mêsthinipun tata pranataning praja-praja wau inggih botên nilar ukuran wiyar ciyuting gêlaring wacucalipun.
Sapunika kados sampun têrang, miturut andharan wau sadaya cêtha, Keizer punika dede panganggêng kuwasanipun (opperheer) para raja-rajaning pangarsanipun pèdhêrasi, dados miturut tatanan kaprajan, (staatsrechtelijk) inggih botên wênang cawe-cawe bab kawontênan ing salêbêting praja (Inwendige aangelegenheden der staten) ingkang wêwênangipun botên sampun dipun luntakakên dhatêng sentral organ, (Bondsorgan) samantên wau manawi anggèning nindakakên botên nyulayani tata pranataning praja, (Rijkswetten namung kemawon sarèhning Keizer punika dados pangarsaning Bon, sarta Bondsveldsheer [Bonds...]
[...veldsheer] sampun mêsthi kemawon wontên ing pundi-pundi inggih dados pangajêngipun para nata, ingkang ugi têmbungipun Latin, "primus inter pares" pakurmatanipun inggih agêng piyambak.
Salêbêt utawi pungkasanipun pêrang agêng kawontênanipun ing Jerman lajêng ewah, awit saking thukulipun repolosi agêng, ingkang ngantos nglinggarakên sang nata kèisêr, kaplajêng dhatêng nagari Walandi, kanthi atilar dhawuh byawara, manawi sang nata kèisêr, wiwit titimôngsa punika kaparêng sèlèh kaprabon (abdicatie). Sarêngan kalihan lèrèhipun sang nata kèisêr para raja ingkang dados warganing Bon sami kalerehan sadaya, wontên ingkang ugi linggar saking nagari Jerman nanging ugi wontên ingkang lastantun dalêm ing Jerman, wiwit punika Jerman lajêng dados repiblik, nama "Duitsche Rijk" lajêng ngawontênakên anggêr baku anyar (constitutie) ingkang kaundhangakên kawrat ing riksêblad katitimangsan kaping 11 Agustus 1919 ôngka 152 mênggah isi sarta suraosipun botên kathah bedanipun kalihan anggêr baku lami, namung sarèhning Jerman lajêng dados repiblik sampun tamtu botên dipun pangagêngi ing raja utawi kèisêr, nanging dados pangarsa repiblik (Rijkspresident) dadosipun kawangênan 7 taun. Saking pilihanipun para kawula, ingkang dados prasidhèn wêkdal punika, Sang Marschalk van Hindenburg Bonsrad santun nama dados Rijksraad dhapukaning warganipun beda kalihan kala rumiyin, sapunika ngangge waton cacah jiwa, sabên jiwa 700,000 wakilipun satunggal, lênggahipun ing Rijksraad kawatês 4 taun, nanging para warga wau ing sabageaning nagari mawi watêsan botên kenging langkung saking 2/5 ling cacahipun warga sadaya, dene warga-warga wau lastantun
Duitche Rijk kêdah botên nyulayani anggêr bakuning Duitsche Rijk manawi wontên ingkang nyulayani, punika wajib dipun èngêtakên, manawi dipun èngêtakên botên miturut kenging lajêng dipun gêpuk piyambak, makatên sasaminipun. Nagari warga sami lastari adêgipun piyambak-piyambak, nama "Vrije staten" ing anggêr baku kasêbut, "Londen" utawi lêstari gadhah parlêmèn piyambak-piyambak nanging alit, pangarsanipun nagari "Minister
President" miturut punika inggih wontên iribipun cengkokan Amerikah.
Kados sampun cêkap andharan kula bab pèdhêrasi ing Jerman kula dumugèkakên samantên kemawon, kados atur kula sakawit sapunika gêntos kula aturakên bab pèdhêrasi ing tanah Malakah (Malaiya) jajahan Inggris.
Malaka dening têtiyang Inggris kanamakakên Malaiya amargi anggèning botên kalastarèkakên nama Malaka dening têtiyang Inggris punika sabab Malaka makatên namung namaning satunggilipun kitha ing tanah Malayu, ingkang kalêbêt ing wêwêngkon jajahan Inggris. Guprêmèn sêtrit sètlêmèn, (Gouvernement Straits Settlements) ingkang dipun pangagêngi guprênur awit saking asmanipun Bagendha Konêng Kèisêr§ Kajêngipun Koning
saking Indie (Indhustan). Inggris. Adêdalêm ing Singgapura, salah kaprahipun bôngsa Inggris mastani Malaiya wau wontên kalih golongan, Colon§ = Kolonie. akalihan Natives states§ = Inlansch staten. dene cêtha pratelanipun wontên ing tata pranata praja panyêpêngipun (politiek administratief)
Kajawèn, (Vorstenlanden) ing tanah Malaiyan territory kabage malih dados kalih golongan. Taksih wontên sambêtipun.
Tamtunipun para warga taksih sami èngêt, sêrat palapuran taunan kawrat ing organ ôngka 2 taun 1930 kaca 19 adêg-adêg 4, pangrèh Narpawandawa macak atur dhatêng pangagênging parentah karaton, kawrat sêrat katitimasan kaping 12 Mèi 1930 ôngka 28/239 bab para santana dalêm ingkang kêkirangan ingkang taksih sagêd nyambut damêl, kaparênga ngabdèkakên wontên ing pabrik-pabrik kagungan dalêm. Samangke pangrèh sampun nampèni katrangan saking rad phan Bêhiripun kabudidayan kagungan dalêm saha kagunganipun nagari cara Jawinipun kados ing ngandhap punika:
Bab Punggawa Kabudidayan Kagungan Dalêm Saha Kagunganipun Nagari
Têrang parentahipun pangarsa rad phan Bêhir kabudidayan kagungan dalêm saha kagunganipun nagari, kula ngaturi uninga ing pakêmpalan panjênêngan, awit saking sêratipun pangagêng parentah karaton katitimasan kaping 12 Mèi 1930 (ingkang katampèn ing ngriki ragi lungse) ing têmbe bilih wontên
satunggal, ingkang sami kacêkapanipun, punika badhe kapilih ingkang santana dalêm rumiyin.
Mila bokmanawi wontên prayoginipun, upami pakêmpalan panjênêngan nyukani pratelan dhatêng administratir ing Têgalgônda, Ngampèl saha Karanggênêng, ing pratelan kasêbutna para santana dalêm ingkang nyuwun kadadosakên punggawa sawanci wontên lowongan. Ing pratelan prayogi katêrangakên kasagêdan, umur, sarta katrangan sanès-sanèsipun, supados para administratir sagêd mawang punapa ingkang sami nyuwun wau sagêd kaanggêp badhe nyêkapi badhe kawajibanipun.
saking punika, para santana dalêm ingkang ambêtahakên bab pandamêlan kasêbut nginggil, lajêng aparinga katrangan dhatêng pangrèh.
nalika ing dintên malêm Rêbo tanggal kaping 23 Dhesèmbêr 1931 kapêngkêr punika, pakêmpalan Narpawandawa damêl parêpatan agêng mirunggan, wontên ing Kusumayudan, prêlu angrêmbag palapuranipun panitya Narpawandawa, ingkang kapatah nyinau kadospundi prayoginipun pèdherasi praja Kajawèn. Sasampunipun pangrèh mirêngakên andharanipun para juru sabda, parêpatan amutus, supados pangrèh Narpawandawa ngaturakên pamrayogi katur pêpatih dalêm ing Surakarta, kados ing ngandhap punika:
I. Piguna sangêt manawi praja Kajawèn sami sagêd kêmpal, amargi kawontênanipun sami kalêbêt ringkih-ringkih, bawahipun botên wiyar saha banjar panjang, sarta malih ingkang kabawahakên satunggal bôngsa ingkang nunggil bêtahipun, saking dhêdhasaran punika sadaya nandhakakên bilih prayogi kêmpal. Dene kêmpal wau èwêd-pakèwêdipun botên wontên, ugêr têtêpangan utawi gêgandhenganipun botên anyudakakên ing tindak ngadil. Liripun: ngakêni undha-usuking samukawisipun, manut kawontênanipun piyambak- piyambak.
II. Manawi praja Kajawèn kaparêng sami kêmpal, sarèhning sawêg kawitan, sayoginipun sarana ingkang dados gêgancênganipun sagêda ingkang longgar rumiyin, pamanggihipun mêndhêt pikajêngan tumindak sêsarêngan ingkang sami bêtahipun, saha nata kawontênan ingkang nunggil parlunipun, dados botên ngancas sagêda sami utawi dados satunggal, amargi manawi makatên badhe salah kêdadèn. Mênggah ingkang prêlu kaudi punika ingkang dados baku utawi paugêran kêmpalipun, manawi pokokipun sampun manunggil, pêperanganipun badhe katut piyambak.
III. Pikajêngan ingkang kaaturakên ing nginggil, sagêda lajêng dados kawajibanipun bêbadan. Ingkang adêgipun saking para wakiling praja-praja Kajawèn. Mênggah wawênanging bêbadan punika prayogi sakêdhik kemawon rumiyin, upaminipun: sawêg gadhah wawênang ngrêmbag sarta usul dhatêng praja Kajawèn, punapadene wênang nêdha
katrangan sarana sêrat, utawi andhatêngakên ingkang kamanah sagêd suka katrangan, utawi piguna tumrap rêmbaging parêpatan, pawingkingipun kemawon kaparingan wêwah panguwaos kalihan malampah, upaminipun: manawi sampun katingal sae kaparingan wawênang mêngkoni punggawanipun bêbadan wau, saya dangu saya mindhak-mindhak wawênangipun, ngantos dumugi pèdherasi ingkang satuhu.
IV. Mênggah dhêdhapukanipun bêbadan saking para wakiling praja Kajawèn kasêbut nginggil wau, pamanggihipun satunggal-satunggaling praja kenging ngintunakên wakil cacah 3 ingkang satunggal têtêp, dangunipun tigang taun, dados sagêd nyampurnakakên kawajibanipun, tundha-tundha wawênanging swara (stem) nipun para wakil wau, tumrap wêwakilipun praja Surakarta, saha Ngayogyakarta ngalih, tumrap wêwakilipun kadipatèn Mangkunagaran saha Pakualaman nyatunggal. Wakil ingkang kalih murih prigêlipun sarupi pambantu kemawon, botên gadhah wawênang swara, kenging sontan-santun manut saprayoginipun, gandhènging kalihan bab punapa ingkang badhe karêmbag, wondene kangjêng guprêmèn botên prêlu maringi wêwakil wontên ing bêbadan ngriku, awit kamanah kirang mapan, jalaran jêjêripun ingkang damêl pèdherasi punika para parentah Jawi, botên parentah Jawi kalihan kangjêng guprêmèn. Kajawi punika sadaya usul ingkang saking bêbadan wau, manawi pancèn kaagêm dhatêng prajanipun, botên sande sadèrèngipun katindakakên, tamtu karêmbag rumiyin kalihan wakilipun kangjêng guprêmèn, dados manawi kangjêng guprêmèn angwontêni wêwakil ing bêbadan wau, malah adamêl kirang murni, sarta kisruh jêjêripun, makatên malih sagêd anjalari pakèwêd dhatêng ingkang sami rêrêmbagan, saha awrat angêdalakên punapa ingkang dados raosing manahipun, sadaya punika sagêd amêpêsakên rêmbag-rêmbagipun bêbadan wau.
V. Dene parêpatanipun bêbadan punika, sarèhning dununging
ingkang tumindak bilih kathah ingkang ngrujuki = bij meerderheid van stemmen ingkang nuntun parêpatan punika pangarsa, mêndhêt salah satunggaling warga bêbadan wau, ingkang sampun kapilih para warga piyambak, dangunipun tigang taun, lajêng pilihan pangarsa malih, dipun kanthèni panitra satunggal, têtêp saha mawi blônja, nanging botên kalêbêt [kalêbê...]
[...t] warganing bêbadan punika, supados sagêd mêlêng ing pandamêlanipun.
Sêrat paturan ing nginggil punika, ugi katur pêpatih dalêm ing Ngayogyakarta, saha kadipatèn Mangkunagaran sarta Pakualaman. Turunanipun katur kangjêng tuwan guprênur ing Surakarta saha Ngayogyakarta.
Gêsangipun manungsa wontên ing ngalam donya têrang sangêt bilih botên sagêd gêsang piyambak, awit sadaya kabêtahanipun, wiwit ingkang rèmèh-rèmèh ngantos dumugi ingkang parlu pisan, botên sagêd rampung kagarap piyambak, tamtu kêdah mawi kapitulungan ing liyan, bêbasanipun, tiyang botên badhe sagêd nêdha sêkul sapulukan, manawi botên wontên tiyang sèwu sêsarêngan nyambut damêl. Amila kadospundi anggènipun malês dhatêng ingkang sami suka pitulungan wau, kajawi kita kêdah rêmên têtulung dhatêng ing sasami, sarana andanakakên sariranipun dhatêng sintên kemawon ingkang ambêtahakên, langkung malih tumrap para satriya nama kawajiban aparing pitulungan dhatêng tiyang ingkang kêdah dipun pitulungi, inggih ing ngriki punika sarananipun kêmpaling kawula lan gusti, gusti lan kawula, manawi kita para satriya sampun sami racak mangrêtos dhatêng kawajiban, sampun tamtu bilih jagad punika sangsaya têmtrêm. Kula nate maos Sêrat Ajipamasa, anyariyosakên pitulunganipun Buyut Dhawuk, patinggi ing dhusun Ngandaka, rèhning radi panjang kula pêthikipun kemawon, supados para nupiksa sagêd têrang, kados ing ngandhap punika:
lagya kèndêl samana kaèksi / wong kêkalih samya
wujude kang waris / warna apa pira etangira / sami mênêng sakarone / ajrih manawa dèn dum / dening parentah yêktiKurang dua suku
Buyut Dhawuk punika ing nguni / sampun kasub botên gêgadhahan / kajawi amung wismane / satunggil awang-uwung /
ing rahayunipun angluwihi / tiyang dhusun Andaka punika / sakadar samya ngêngèyèng / urunan saking rukun / pakantuking lêlurah yêkti / botên ngantos kapiran / mulya wangkenipun / ing antawis tigang dina / suta kalih nèm sêpuh samya pradondi / warti rêbat warisan //
botên wontên tôngga kang udani / wujudipun warisan karêbat / amung makatên ujare / kang sêpuh kinèn mudhun / sapanduman supados sami / wangsulane
Lebih satu suku kata: kang nom bèkira lima. / iku marmanipun / kang tuwa kinèn mudhuna / kang saduman supaya
ingkang pandum / wolu lawan papat sayêkti / kang tuwa antuk astha / papat arinipun / pikire dhahyang arcana / prabu manggut kasêmbadan jroning
panggalih paduka mangke / wontên wahananipun / kyana patih dinuking liring / dening para punggawa / narendra andulu / pasanging cipta sasmita /
rinuruh-ruruh / maksa botên sagêd kapanggih / wontên madyaning wana / wartine gènipun / nuwun tulung ing Pangeran / tinakèn
karuhun / Buyut Dhawuk anarima / antukipun pan dèrèng antawis lami / warti praptèng wêkasan //
amba myarsa gêgêtun tan sipi / dene têmbung nyambut kasagahan / dèrèng wontên kaanane / kya patih aturipun / sinambungan ing wong kêkalih / wuwusipun ramaKurang satu suku kata: wuwusipun kang rama. / makatên
iku upayanên dhewe / karana pilih kang wruh / panggonane liwat awêrit / anèng madyaning wana / angèl ing pangruruh / rahayune sang apatya / kang asaguh anêmokêna sayêkti / iku gampang kewala //
dhêdhawuha undhang sanagari / sapa kang wus padha
patih / dènnya bangkit nanduki timbanging basa //
Sêsorahipun Mas Ismu Subrata wontên ing Radyapustaka, nalika tanggal kaping 17 Marêt 1928 pêthikan saking karanganipun para sagêd ingkang sampun sami ngudi bab punika.
Pusaka Jawi ingkang mêdal ing wulan Marêt kapêngkêr punika ngêwrat pasumbangipun paduka Tuwan J.E. Jasper gupêrnur ing Ngayogyakarta. Bab golonganing karaton ingkang nama: Gadhing Mataram. Gêgandhengan kalihan punika, kula badhe sêsorah bab tiyang Kalang, ingkang sapunikanipun dados namaning golongan abdi dalêm undhagi ing Surakarta. Nanging sarèhning kula piyambak botên ngalami jamanipun ing kina-kinanipun, sagêd kula sêsorah bab punika tamtunipun inggih kêdah mawi ular-ular karanganipun para sagêd ingkang sampun sami ngudi ing bab punika, mênggah pamêthik kula [ku...]
[...la] ing karang-karangan punika, namung kula pêndhêti ingkang kula anggêp prêlu utawi botên namung mligi kula jawèkakên kemawon, wontên ugi ingkang prêlu mawi kula laras miturut pangraos kula piyambak. Ingkang makatên punika têmtunipun wontên ingkang sagêd damêl malèsèdipun wawasan kula saking wawasanipun para sagêd ingkang sami kula pêthiki wawasanipun, punika botên dados punapa, dene kajênging manah kula namung badhe nêrangakên cêthaning larah-larahipun tiyang Kalang. Manawi wontên malèsèding wawasan kula, punika sanès lêpatipun para sagêd ingkang kula pêthiki karanganipun, namung saking kirang gaduking sêsêrêpan kula piyambak, mila manawi wontên malèsèdipun, para sagêd kasêbut ing nginggil, mugi sampun kacangking, kula piyambak ingkang angêngkoki. Mandar ingkang kagalih mathuk, punika kaencokna dhatêng wawas- wawasan ingkang sami kula pêthik, amargi pancèn punika ingkang kula damêl ular-ular.
Ing sadèrèngipun kula miwiti sêsorah kula, kula matur sèwu nuwun ing Panjênêngan Dalêm Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, utawi ing paduka TunTuwan. Dr. Pigeaud angtènipunanggènipun. sami karsa maringi ubarampenipun ingkang badhe kula sêsorahakên. Utawi kula prêlu ngaturi katrangan, manawi para abdi dalêm kalang ingkang wontên ing samangke punika, sampun sanès têdhak turunipun tiyang Kalang ingkang kula kajêngakên ing sêsorah punika, mênggah kajênging katrangan punika, mangke ing ngandhap badhe cêtha piyambak.
Wondene ingkang kula angge jêjêring ular-ular kula, wawasan ingkang ênèm piyambak, inggih punika wawasanipun Tuwan T Altona ingkang kawrat T.B.G. deel LXII taun 1923 katitimasan ing Bojanagara, wulan Dhesèmbêr 1922. Amargi punika ugi mawi mêthik karanganipun para sarjana ingkang sampun-sampun. Mandar manawi prêlu pamêthik kula, kula jangkêpakên.
Sapunika lajêng badhe kula wiwiti sêsorah kula.
Asli- aslinipun tiyang Kalang, ingkang sampun kasêbut ing sêrat-sêrat
Cêcriyosan ingkang ngêwrat kawontênan saha asli-aslinipun tiyang Kalang, namung sakêdhik sangêt.
Tiyang Kalang piyambak angakêni, manawi miturut dongengan, ingkang anurunakên piyambakipun punika, tiyang ingkang dipun rabèni ing sagawon, utawi tiyang ingkang angrabèni tiyang sêpuhipun.
Para sagêd ingkang sampun- sampun, wontên ingkang mastani manawi lêluhuripun tiyang Kalang punika tiyang bumi ingkang sêpuh piyambak. Sawênèh wontên ingkang gadhah pangintên, manawi tiyang Kalang punika golongan ingkang asor piyambak, nalika ing jaman Hindhu, nanging botên mawi katrangan ingkang cêtha. Wontên malih ingkang mastani: manawi kalêbêt golonganipun bôngsa Kèkrito Pilipinah.
Wawas-wawasan punika sadaya dèrèng sagêd adamêl marêming manahipun Tuwan Altona, mila lajêng ngayati damêl wawasan ingkang langkung cêtha. (saking panêdhanipun nagari).
Mênggah dêdongengan ingkang nyariyosakên lêlurinipun tiyang Kalang punika kathah sangêt, mèh sabên panggenan gadhah dongèng piyambak, beda-bedanipun namung sakêdhik, wosipun nunggil misah kemawon, mila dêdongengan punika botên prêlu kacariyosakên sadaya, namung ingkang kula manah prêlu kadamêl katrangan panggrayangan kula ing bab asli-aslinipun tiyang Kalang kemawon. (kula ing ngriki têgêsipun, kula: juru sabda, ingkang sampun kapêthik kawruhipun Tuwan Altona punika salajêngipun badhe botên kula wongsal-wasuli malih).
Dêdongengan kapêthik saking karanganipun Tuwan E. Ketjen ingkang katitimasan Pekalongan… Maart 1877 (T.B.G. deel XXIV).
Mênggah asli-aslinipun tiyang Kalang, têtiyang Pakalongan ing jaman samantên, gadhah dêdongengan makatên:
Anuju satunggaling dintên pêdhati Jawi, ingkang nama pêdhati kalang, angirit maesa kalih lumampah ing ombaking sagantên. Nalika samantên wontên nangkoda saking ing Atasangin, anama Dhampuawang. Numpak baitanipun ingkang sagêd angambah ing jumantara. Sarêng tukang anggrobag sumêrêp baita wau, lajêng dipun sapa: klèntuning rêmbag dados pabên, tiyang anggrobag mêndhêt pasanganing maesanipun, kabangkolakên dhatêng baita, kenging baita dhawah ing siti, Dhampuawang nyandhak wêlahipun, [wêlah...]
[...ipun,] kapênthungakên ing grobag, sumyur. Maesa panggèrèd kalih lajêng sami anjêrum ing gisik, malih dados rêdi ingkang katingalipun mèmpêr maesa anjêrum, grobag kèrêm ing sagantên lajêng dados karang, risakaning baita dados rêdi, ingkang sapunikanipun nama rêdi Prau, wujudipun mèmpêr baita mangkurêb.
Wontên ing sacêlakipun rêdi Prau Dhampuawang anusub ing wana, ngantos dumugi ing padhukuhan salèring rêdi Dhiyèng, nama dhukuh Mêndhangkungan. Ing ngriku sangêt ing ngêlakipun, nêdha dêgan dhatêng tiyang ing ngriku, nama Kyai Inawirya, sasampunipun angombe dêgan, kraos badhe têtoyan, katadhahan ing blungkangipun.
Botên antawis dangu wontên andhapan èstri dhatêng ing ngriku, ingkang ugi sangêt ing ngêlakipun, nama andhapan Mêndhalungan, agahan angombe isining blungkang, andadosakên ing wawratipun, andhapan punika sangêt kapengenipun dados tiyang.
Kacariyos, Kyai Inawirya botên dangu ical kapengenipun dhatêng têtêdhan, botên purun nêdha punapa-punapa. Danguning-dangu kapengening dhatêng têtêdhan katingal maujud, agêngipun sawohing pala, mêdal saking raganipun Kyai Inawirya. Wicantên makatên: Dhuh kapriye iki bapak, dene aku dumunung ana ing ragamu ora kowènèhi pangan nganti samene suwene, anggonku mêtu iki arêp anjaluk pangan, wis kasuwèn anggonku ora mêmangan. Kyai Inawirya gumun sangêt, makatên wangsulanipun: Aku wis ora duwe pakarêman, yèn kowe kapengin mêmangan, angundhuhana tanduranku, kêna sakarêpmu, gêdhang lan nanase wis padha matêng.
Ing ngriku kamurkanipun Kyai Inawirya dhatêng têtêdhan lajêng malih awarni tikus, dhatêng patêgilan anêdha satuwukipun, sarêng sampun tuwuk lajêng wangsul, badhe lumêbêt ing raganipun Kyai Inawirya malih, nanging Kyai Inawirya botên purun, makatên wicantênipun: Aku wis êmoh mêmangan, luwih bêcik kowe lêstaria ana ing jaba bae, manganana wowohan tanduranku, amarga yèn kowe balia lumêbu ing ragaku, ora wurung yèn kowe kapengin mêmangan, iya bakal mêtu saka ing ragaku manèh, tikus lêstantun wontên ing jawi, lajêng malih dados sagawon, kanamakakên Bêlang Wayuyang.
Pangarsa ngandika, miturut agendha ôngka 8 sapunika gêntos ngrêmbag bab pagrêjèn, mênggah bibit sakawitipun Narpa badhe ngadani pagrêjèn wau saking usulipun warga R. M. H. Bratadipura wontên ing parêpatan agêng kapêngkêr, lajêng pangrèh damêl dhapukan panitya supados manah bab wau, rancanganipun sampun kawrat ing organ ôngka: [...] taun 1930 wontên ingkang urun rêmbag, sadhèrèk Ônggapradata mrayogèkakên pagrêjèn wau dipun agêngakên, ing mangke ingkang langkung parlu para warga rujuk punapa botên wontênipun pagrêjèn wau, manawi rujuk pangrèh badhe manah kalampahanipun.
Rm. Sasrasugônda nyuwun sêsêrêpan, utawi badhe nyuwun angrêmbag ewahing pranatanipun punapa kaparêng.
Pangarsa mangsuli ingkang parlu punika rujukipun rumiyin.
Rm. Martana nyuwun pitakèn, èngêtipun rumiyin Narpa sampun nate nyinau sarta badhe ngadani kopêrasi, rèhning wêkdal punika sawêg jaman kopêrasi, panggalihanipun pangrèh kadospundi, saupami pagrêjèn wau dipun tata kados kopêrasi kadospundi.
Pangarsa maringi katrangan, wontênipun kopêrasi botên sagêd dados, dening para warga botên wontên ingkang lajêng tumbas andhil, sarta pawitanipun bilih kopêrasi kêdah kathah, sarêng pagrêjèn sagêd namung mawi pawitan sakêdhik.
R.T. Mr. Wôngsanagara matur, kopêrasi wau tanpa andhil, inggih sagêd dados.
Rm. H. Wuryaningrat anêrangakên, bilih koopêrasi makatên inggih sae, nanging koopêrasi Narpawandawa punika langkung rêkaos tinimbang kalihan kopêrasi B.O. tumrap Narpa kopêrasinipun botên sagêd jêmbar têbanipun, amargi amung sak para warga, sarêng B.O. sagêd mêdal sajawining warga, dene pamanggihipun panitya badhe ngadêgakên pagrêjèn kangge para warga Narpawandawa, punika rujuk sangêt, awit badhe langkung migunani tinimbang verbuik cooperatie namung kêdah dipun dhasari suka pandamêlan, ngiras angwontêni bêtahing warga, wosipun kemawon, ekonomi Kajawèn wêkdal punika kêdah dipun wiwiti lampah saking badanipun piyambak. Upaminipun: [U...]
[...paminipun:] rasukan lurik, punika dagêda sagêda. wiwit saking nanêm kapas, panênun, dumugi pandamêlipun rasukan, lajêng panyadenipun, sagêda dipun tandangi bôngsa Jawi piyambak, makatên sapanunggilanipun, ingkang parlu kêdah dipun tandangi rumiyin, bilih sagêd kalampahan makatên, badhe sagêd anggêsangi Kêjawèn, namung kosokwangsulipun manawi botên makatên, inggih badhe taksih kompal-kampul, têgêsipun: gêsangipun taksih gumantung ing sanès, inggih bangsanipun makatên punika tumrapipun tiyang Jawi. Ewadene manawi sampun sami kiyatipun, lah punika sawêg mêndhêt saking sanès bôngsa, dados nama bajong-binajong, awit saking punika sampun cêtha sangêt tumindak dhatêng andandosi badanipun piyambak anggayuh kawibawan, inggih punika opbao (opbouw) cocog kalihan pulitikipun.
Pinanggihing rêmbag, para warga rujuk sadaya wontênipun pagrêjèn wau, pangarsa lajêng ngaturakên panuwun dhatêng para panitya, sarta lêlajênganipun kasuwun angawat-
sampun angwontênakên grêji santana dalêm ingkang nindakakên padamêlan cara nyonyah kangge para putra-putra ingkang sami taksih sakolah, kangge lare ingkang limrah kantun amratelakakên pintên umuripun, kalayan rêgi mirah, manut kawontênanipun ingkang badhe mundhut, kados ta: priyantun luhur utawi ingkang pamêdalipun dèrèng kathah sami dipun sudhiyani supados botên kawratên panumbasipun, ingkang makatên wau thukulipun sakawit saking salah satunggalipun warga Narpawandawa, raosan bilih ing pagêrjèn taksih dèrèng nyêkapi kabêtahanipun para warga, amargi ingkang kawontênakên sapunika tumrap ingkang balanjanipun sakêdhik kapêksa botên sagêd tumbas dhatêng pagêrjèn wau jalaran saking rêginipun kathah, sarèhning pamrayogi wau kamanah lêrês lajêng dipun laksanani, sarta ngaturakên panuwun katur sadhèrèk warga ingkang paring pitêdah wau, botên langkung pagêrjèn ngajêng-ajêng wêlinganipun para warga sarta sanès-sanèsipun, punapadene bokmanawi taksih kuciwa kasuwun kaparênga paring pitêdah utawi pamrayogi badhe lajêng kamanah sapêrlunipun, ing wasana pagêrjèn Narpawandawa ngaturakên panuwun.
MP3 Wayang Kulit Ki H Anom Soeroto – Semar Manenges (Aji Gineng Sukawedha)
kiye, sing jenenge nesu yang nganggo ati laaa…
Reply ↓	My Alter said: Februari 22, 20073:59 am	Ngambek tanda sayang lho mas..:)Semoga cepet berkumpul
Comment by 'ulan da penuh'— July 27, 2007 #
Reply	@pakne : pak-e.. nganu ayam nipun sampun sampeyan lebetaken?? lha jemuran??
ngoten lho pakne, kulo niku mboten sengojo lek hape niku mak benunuk kok silent, lha kan panjenengan
sewengi, sedulurku papat keblat, kelimo pancerku…ewangono nyurung mobil-mobil sing ora kuwat.
“Kabeh sedulur alusku, aku arep turu, reksanen aku sajerone turu, yen ana kang ngganggu utawa mbebayani tandangono utawa gugahen
dikocok koyo ngono tempikku keri, wis cukup Ton, manukmu blesekno sin jero.. ” “ Sekedap malih Bu, taksih eco ngaten, keri sekedik sekedik ” “ Wis wis, aku wis ora tahan meneh, blesekno sih jero meneh Ton oohh.. ssttss.. Ibu wis ora tahan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rzepin&oldid=1090827"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
“Gusti, sapunika tumrap kawula sampun cetha, bilih Paduka punika
nongol nembe tapa….Agi mikiri kok banyu nang ndi-ndi…ora mung nang kolah karo nang mblumbang…. Ayo sapa sing arep dho nang Jakarta Nek arep dho ciblon bisa nang Jalan protokol mumpung agi akeh banyu…
Guntari nek arep mrene ben enggal gedhe dus
Lha kan wis tak jelaske, nek nyong ngango xl nang omah mgl koyo lagune bbb, dadi males. Tapi saiki yo ora males maneh. . . Meskipun blum dapet keputusan mau pake indst opo telksel.. .
Pam kok sering topo, nambah ilmu opo lagi nguji ilmu. . ?
Enak pam nang jakarta , blumbang kok sak propinsi luweh…pinter
saiki sing ngisi wis rodo sepi, opo podo males, opo lagi mlebu nang blog liyane, opo nang facebook……..???????
Opo pak admine ora muncul ake topik anyar…….?
periksa…wong saiki musim hujan sing diperiksa yo opo..teles kabeh…ames brooo.
By: boedi cahya on Januari 23, 2009 at 9:42 am
Wis podo nikmati surga dunia kabeh mumpung udan, opo maneh sing nang
Tapi ketoke si. . .podo ngelayap nang ngendi2. .
By: Koko on Januari 31, 2009 at 6:39 pm
Mongso udan cah … Ngelayap nang kamar wae ..
By: pancat on Februari 2, 2009 at 11:02 am
numpak seng iki malh ga iso turu seko sby-sala3 suoro tikuse akeh padahal bis+karoserine anyar.....????
in "Bahasa" please.....
Aviet_SK09-28-2012, 15:29aku numpak seng iki malh ga iso turu seko sby-sala3 suoro tikuse akeh padahal bis+karoserine anyar.....????
listrik kanggo krl jabotabek. Salam kabeh karo kanca2 sing wis pada gabung nang kene. Khusus angk 93 LP esuk pada nang
wes ktemu kanca se kelas biyen ya kuwe bowo,ya mbok ana maning angkatan 1996 bangunan gedung monggo masuk di milise kang zaki
Warsono | September 6, 2009 pukul 1:04 am
Aku lulusan 1999 Mbok ana kanca kanca tulung dikirimi datane
asih akeh maning kang sing rung tau ketemu
asale inyong JOJOK desa sing nang tengah laut.pada ngerti ra sih…….?
wis dipit lah gi kerja kiye.
mgkin ora yah???? ) posi2ku ng cbtung bks. Moga2 ana sing ngerti.
pono | November 13, 2009 pukul 5:45 pm
kenalaken, inyong (pono) uga lulusan BG 1 96, saiki
Assalamu”alaikum……kulo nuwun sedulur kabeh….
kenalaken, aku tri bowo ( bowo) lulusan BG siang thn 96. Mbok sedulur kabeh
Salam kenal aku alumni LaFaLo 95 , saiki nang karawang .
kepingin kumul banget nang STM bareng kanca – kanca sing
CILEGON . HE KANCA KANCAKU PADA NANG NGENDI YA AKU KANGEN BERAT KARO KALIAN KABEH……………..? BOK ANA SING NYANKUT : LAMIN MINTARJO .SIWUR (sigit
O…ya nek ana kanca2 LP2 sing gabung kirim email bae maring aku
kangen karo mislam cah lunbir iku alamatku munjrinridwan@yahoo.com 081586126845 mbok anak sedulur sing kepengin dadi seduluran nyambung silahturahmi matur nuwun
Melu urun rembug.. Kanggo kanca2 STM Negeri’94..nek arep reuni-an,aja klalen”woro2″!!ora klalen kro aku mbok?sing biyen sekelas paling ayu dwek??Lp-esuk’94..
mbok ana kanca alumni sing pada karo kon ngomng nang kene. kesuwun. jane nek
payau, turisman kroya, turisno adipala, suseno maos, pokoke tsih akeh lah. inyong siki nang tangerang. mbok ana sing weruh
kangen karo kanca kancaku kabeh,alam,mugi,tupon,drajat
koh,nek ana sing ngerti kiye bocah2 MO2/96….nasibun,.narto..,alex..,imam..,paryono..,MO1,isworo..,m.firmansyah..sri
wis klalen arane nek ora salah sijine Sukendar ketua OSIS,priwe kbare sing neng cilacap,maos,rawalo,kroya,jeruklegi,wangon,binangun,…
nggone goci mburi glanggang.njajal nggawe group neng
Saiki gula jawa ora mung diproduksi dadi gula kang padat kang bentuké setengah lingkaran, nanging uga aana kang digawé
asil perméntasi banyu klapa. Nata de coco biyasané digawé és utawa ager-ager.[4] Saliyané iku nata de coco uga kanggo campuran nggawé puding[[.[4]
És degan[besut | besut sumber]
Es kelapa muda utawa és degan nduwé jeneng ngetrén és klamud.[5] És klamud iki enak yèn diombe wayah awan.[5] Biyasane es klamud uga dicampuri sirup kanggo nambahai rasa legi.[5] Klapa klamud iku istilah kanggo klapa kang kemlamud utawa klapa bayi kang isih empuk lan rasané kaya-kaya bisa dipangan kanthi diklamuti.[5]
Olahan primer daging klapa kang mateng kena kanggo substitusi utawa pengganti glepung kanggo nggawé jajanan.[1] Jajanan iki kayata roti, biskuit dan kué-kué kering, permén, és krim lan liya-liyané.[1] Wujud olahan primér kang akèh digawé ya iku klapa parut kering''desiccated coconut''.[1] Saliyané iku, bisa uga
Klapa ijo ya iku klapa buah kang kulité sing paling njaba wernané ijo.[1] Klapa ijo kena uga diarani klapa obat, amarga banyu klapa ijo iki bisa kanggo penawar racun.[1] dadi yèn ana wong keracunan banjur diombéni
ing……ingkang asmo inggih meniko ……..Atmojo.Mbok menawi sedaya ghaib kolo wau saget ugi taksih wonten gendeng cenengipun kaliyan leluhur panjenengan.Biasanipun lumrahing senopati ning prang meniko gadah pajineman agal alus.Pramilo mboten aneh-anehi mbok bilih para pajineman alus taksih atut dumateng para putro wayahipun.
tumut derek damel tentreming kawulo,sanajan mboten kanti woro-woro lan tansah siningidan soho makaryo kanti alus.Menawi ningali kawontenan ing nagri meniko inggih cuwo(katah korupsi lan tindak durjono),ananging wonten unen-unen tego larane ora tego patine.Wanawi wonten ingkang bade
suwun sanget bilih Njenengan sampun paring dungo lan saged biyantu kulo perkawis leluhur JS ….kulo lan sakeluargo sederek taksih wuto bab leluhur…..mugi mugi JS trah tumurunipun Manggoloyudo sami kaliyan trah leluhur Mas Tembayat…..sejatosipun kulo taksih dereng mangertos…dereng nggeh bab leluhur JS….
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.08, 27 Novèmber 2015.
Kalairan 1635Kapatèn 1720Gubernur-Jendral Hindhia-WalandaRintisan biografi Walanda	Menu navigasi
sugeng rawuh ing blog kawulo. mugi - mugi punopo kemawon ingkang kulo posting saget wonten manfaate dumateng kito sedoyo.Welcome to my blog, I hope every information can give you the benefit
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lindhu_Jawa_Kulon_2009&oldid=1050038"	Kategori: 2009	Menu navigasi
Sêrat Tatacara punika wiwitipun kaanggit kala taun 2553, sarta sampun nate kaêcap mawi aksara Jawi rambah kaping kalih, inggih punika kala ing taun 2567 lan 2571.
Wiwit taun 2553 dumugi sapriki punika pakulinanipun tiyang Jawi sampun kathah ewahipun, tatacara kina kathah ingkang kabucal, ngangge tatacara enggal. Mila punapa ingkang kapratelakakên ing Sêrat Tatacara punika ing jaman samangke inggih sampun kathah ingkang botên dipun lampahi.
Ewadene Sêrat Tatacara kawêdalakên malih, mawi aksara Latin. Bab-bab ingkang kamanah kirang prêlu kabucal.
Mênggah pamrihipun Bale Pustaka anggènipun ngêdalakên malih punika, sapisan: kangge ngilo tiyang-tiyang jaman samangke, nyumêrêpi tatacara ing jaman ingkang sampun kapêngkêr. Kaping kalih: dadosa cihna anggènipun mêmêtri dhatêng ingkang ngarang, awit nyatanipun Sêrat Tatacara wau kangge waosan pancèn nyênêngakên.
Kyai Padmasusastra, ingkang ngarang Sêrat Tatacara
Nyai Ajêng: "Gêndhuk, kowe kuwi ayake wis ngandhêg, katara ing dhadhamu, obahing kêkêtêgmu katon ana ing tênggok, sarta cahyamu ijo sumunu mancur."
Radèn Ngantèn: "Mbokmanawi inggih, ibu, margi raosipun badan kula lungkrah sarta ngaang kemawon, saha ngangah-angah botên sampun-sampun."
"O, iyo iku, gêndhuk, sing diarani nyidham. Saiki sabên dina Rêbo-Sêtu kowe adusa kramas, kêkêthoka kuku sarta sisig, têgêse pasrah, dipundhuta esuk sore wis rêsik."
"Lan aja sok nganggo kêmbang, cundhuk jungkat, suwêngan sarta alèn-alèn, watêke kandhêg."
sairis; mêtêng rong sasi cabe lêmpuyange ngloro, mangkono sabanjure nganti lèk sanga, cabene iyo sanga miliha kang cilik-cilik, lêmpuyange iya sangang iris."
1. Aja sok linggih têngah lawang, linggih lumpang utawa alu, mangan disangga, iku dadi pangane Bathara Kala.
2. Ora kêna mangan iwak sungsang, iya iku kewan kang lair sikile mêtu dhisik, supaya ora kêtularan, wêtuning jabang bayi nungsang.
3. Ora kêna mangan iwak loh kang mangsa bangsane, kayata: kutuk, sok sêmbilangên.
4. Ora kêna mangan iwak kang angsare panas, kaya ta: mênjangan iku sok bisa ngwêtokake gêtih, sanajan wis mêtêng tuwa.
5. Mangan durèn lan maja iya ora kêna, sok bisa nggogrokake wêtêngan. Iku kabèh estokna."
Nyai Ajêng: "Yèn kowe arêp mapan turu wisuha banyu uyah, ngadohake kala, ula wêdi nyêdhak."
Radèn Ngantèn: "Inggih sandika."
"Kula dèrèng sagêd, ibu, pujinipun."
"Tak wuruki, apalna."
"Singgah-singgah kala singgah, kang abuntut, kang awulu, kang ajatha, kang asiyung, padha sira suminggaha, aja wuruk sudi gawe, ingsun wus wêruh ajal kamulanira."
"Punapa botên wontên kidunganipun?"
"Ana, apa kowe arêp ngapalake?"
samya / anrus jagad êlor playuning dhêmit / ing têngah Bathara Guru / tinutup Hyang Suleman /
eblis setan bêrkasakan ajur luluh / ki jabang bayi wus mulya / liwat siratal mustakim //
gègèr setan kulon samya / anrus jagat wetan playuning dhêmit / ing têngah Bathara Guru / tinutup Hyang Suleman /
Sapisan, saka durung tau nglakoni, lagi bêbadra bae wis sambat ngaru-ara. Kaping pindho, klêbu ing petungan ganjil, rêkasane padha karo wong mêtêng mêndêking."
"Wawrat mêndêking punika kadospundi ta, ibu, kula dèrèng mangrêtos."
"Manawi mêtêng têmbean, beda kalihan mêtêng kaping kalih, punika kathah èmpêripun dene sampun nate akalihan dèrèng. Wangsul mêtêng kaping kalih kalihan kaping tiga wontên bedanipun, punika kula botên mangrêtos."
"Iya iku kuwasane Pangeran, samono, wong nganti ora bisa nggayuh, pinaido ora kêna."
"Bilih maibênipun wau, nuwun botên, namung badhe sumêrêp sababipun."
"Iku isih ginaib, manungsa ora kasinungan wêruh."
Tangkilan: "Olèhmu ngèndhutngandhut. iku wis pirang sasi he, ndhuk?"
Radèn Ngantèn: "Êmpun gangsal mlêthèk niki."
"Apa iya ta, kok gêlis têmên."
"Dhèk apa ta, olèhmu ora nggarapsari?"
"Èngêt kula dhèk wulan Rabingulakir, saniki wulan Ruwah."
"O, o, iya dhik, apa ora nuli
sungsum. Wilujêngan kalih, tigang wulan sami mawon; bakune:
1. Sêkul janganan; tumpêng ing pinggir dipun ubêngi janganan: kacang, thokolan, kangkung, lêmbayung, rajangan telagantung tuwin sanès-sanèsipun, ananging warnining janganan kêdah ganjil: 5, 7,
gangsal, sadaya wau dipun ubêngakên ing tumpêng awor kalihan janganan.
2. Jênang abrit, wujudipun abrit kalihan pêthak, sarta jênang baro-baro. Jênang abrit pêthak: uwos kajênang mawi santên, ingkang abrit mawi gêndhis Jawi. Jênang baro-baro: katul kajênang dipun sisiri gêndhis Jawi mawi parudan klapa. Jênang abrit, têgêsipun: milujêngi rahsaning biyung; jênang pêthak: rahsaning bapa, mila manawi madhahi wontên ing takir botên kenging kalintu, kêdah jênang abrit rumiyin lajêng katumpangan jênang pêthak. Dene jênang baro-baro: milujêngi sadhèrèkipun ingkang
kados ing nginggil wau, mung kaot mawi ulêr-ulêr: galêpung wos dipun juri kalihan toya, mawi woworan ingkang marahi sagêd dados mancawarni, punapadene êntèn-êntèn: parudan klapa dipun dèkèki gêndhis Jawi dipun olah lajêng dipun glindhingi minangka abên panêdhanipun kêtan mancawarni.
Ngangge wewehan têng sanak sadhèrèk, atur uninga yèn anggèn kula wawrat êmpun 5 wulan,
ponthang sêkul Jawi kalihan punar, ulam gorengan, utawi mawi ulam-ulaman sarta panganan sami kalih sing kanggo wilujêngan sakêdhik-sakêdhik sarta mawi rujak crobo, rujak mawi bumbu sunthi kêncur.
Wilujêngan nêm wulan disarêng kalih wilujêngan pitung wulan; warni apêm kocor, glêpung uwos kacolok ing ragi sakêdhik, lajêng dipun cêprot, lajêng dipun juri kalihan toya, lajêng dipun kêbluk, lajêng dipun pe. Bilih sampun munthuk tandha sampun dados, lajêng kaolah sarana cithakan tanpa abên, raosipun asrêp kêmawon, lêdipun kêcut, panêdhanipun kalihan juruh santên. Wilujêngan pitung wulan sêkul janganan.
Wilujêngan wolung wulan: bulus angrêm, klêpon dipun tutupi srabi pêthak kakurêbakên. Klêpon: pindhaning tigan, srabi pindhaning thothok bulus. Klêpon: glêpung kêtan mêntah dipun juri toya mawi wênjêdan godhong kara, lajêng dipun glindhingi sawidara-widara, ing nglêbêt dipun dèkèki gêndhis, lajêng dipun cêmplungakên ing wedang panas. Bilih sampun kumambang tandha sampun matêng, lajêng dipun carubi parudan klapa singgatan, klapa kaparut mlumah
jênang. Nêngah-nêngahi matêng lajêng dipun cêmplungi pisang wêtahan ingkang sampun dipun oncèki. Bilih sampun matêng dipun wadhahi ing takir, sabên takir satunggal, pisangipun inggih satunggal.
Yèn êmpun wawrat sanga tanggal sêpuh, utawi lèk sadasa dèrèng kraos nyakiti, diwilujêngi dhawêt plêncing."
"Apa têgêse dhawêt plêncing?"
"Ênggih dhawêt limrah niku mawon, nanging botên didongani ing kaum, disade ing lare kalih yatra wingka. Sabên dhawêt êmpun diombe lare lajêng lumajêng plêncing, milane nama mêkotên."
"We, akèh ane, wragade."
"Êmpun karuhan nèk okèh, la wong wilujêngan ping gangsal disarêng sapindhah mawon, niku sanèse wilujêngan nêm, pitung, wolung, sangang wulan. Wah, niki mawi wèwèhan, nanging liyane nggangsali êmpun botên ngangge wèwèhan mêlih."
"Pira kiramu sêdhênge?"
"Mangga mawon, yèn mang damêl sêmuwa salangkung ênggih cêkapan, nanging dome mang yasa kiyambak."
"Iya ta, mangsi bodhoa olèhmu nindakake, mêngko dhuwite tak wènèhi, aku sing yasa dom, mung besuk tingkêbmu sing arêp nggalih bapak, ayake arêp digêdhe, gene nganggo dhawuh mênyang aku."
Tiyang tingkêb punika wawrat 7 wulan, pados dintên Rêbo utawi Sêtu sadèrèngipun tanggal purnama ingkang pinanggih ganjil, kados ta: tanggal kaping: 3, 5, 7, 9, 11, 13 utawi
15, botên kenging langkungipun saking purnama. Adusipun wanci jam 11 siyang, mawi patêlêsan sinjang. Ingkang ngêdusi dhukun saha para sêpuh, mawi
Sasampunipun rampung lajêng dipun wuloni dhatêng dhukun.
Padusanipun wontên ing latar kiwa têngêning griya, kakrobong,
kagorèng ing sangan rumiyin, lajêng kagangsa, kêmbang pari: kêtan mêntah kagorèng ing sangan lajêng dipun krawu ing klapa mawi sisiran gêndhis Jawi, pênyon: glêpung dipun dang lajêng dipun juri ing toya mawi kunir, têngahing êndhèg-êndhegan dipun dèkèki pisang,
dipun juri kalihan santên lajêng dipun cithak kados bathok mêngkurêb, pring sadhapur: glêpung matêng dipun juri kalihan toya, lajêng kapêtha tumpêng alit, lajêng dipun tancêbi giligan glêpung sadriji-driji mancawarni, mawi sunduk sujèn, tumpêng robyong: tumpêng kalêbêtakên ing cêthing, dipun tancêbi ulam-ulaman maesa satunggal sarta tigan wajar satunggal, katancêbakên ing pucuk
wicantên: lanang, lanang, lanang, katampèn biyunging lare èstri, punika minangka pasêmon lairing jabang bayi aclorat-clorot kados lampahing tropong. Lajêng ndhawahakên malih warni cêngkir gadhing, kasêrat Kumajaya lan Ratih, utawi Janaka lan Sumbadra, punapa Panji lan Kirana, pundi ingkang dipun sênêngi, minangka pasêmon warnining jabang bayi kados makatên, mawi mungêl: wedok, wedok, wedok.
Tumuntên lare jalêr bidhal saking pandhapa, dipun kanthi ing bapa tuwin marasêpuhipun. Bilih ing salah satunggalipun sampun botên wontên, dipun wakili ing êmbah utawi pinisêpuh sanèsipun, sarta dipun ayap para tamu dhatêng padusan. Lare jalêr tumuntên magas lètrèk kalayan duwung ingkang dipun angge
pasêmon lairing jabang bayi botên kirang satunggal punapa.
Tumuntên lare èstri dhatêng griya, marginipun kagêlaran mori pêthak, lajêng ngadêg wontên sangajênging patanèn, ing ngriku sampun dipun sadhiyani pisalin tapih-kêmbên kathahipun mitu, lajêng dipun angge kalayan kêndho-kêndhonan kemawon. Para sêpuh wontên ingkang wicantên "durung patut", lajêng dipun plotrokakên. Santun sanèsipun inggih dipun aruh-aruhi malih "ya durung patut", lajêng dipun plotrokakên malih. Makatên ing salajêngipun ngantos kaping pitu maksa dèrèng kalêrêsan, ngantos ngumbruk botên kenging dipun singkirakên malah lajêng dipun lênggahi. Punika inggih ugi kalêbêt pasêmon gampile anggènipun manak, kadosa anggènipun tapihan: aplotra-plotro. Wusana lajêng dipun
tilar dhatêng ing gêdhong santun pangangge sayêktos, tapih bathik, kêmbên lêmês, dringin, limar tuwin sanèsipun, tanpa rasukan, botên kenging mawi sêkar utawi ngangge sêngkang tuwin sêsupe.
lampahanipun lair-lairan, ingkang sae piyambak lairipun Gathutkaca. Mawi mêdal brayut: tiyang dhusun sugih anak.
Ingkang nama sajèn punika botên sami, nanging bakunipun: panggang tumpêng, panggang gêsang tumpêng thok,
ulam, panganan sarta wedang, cêmêngan pangaos suku. Mantuk enjing, nêdha malih, kados kala dhatêng sontên.
Dhalang sêgahipun karampad kaping kalih, botên katêdha lajêng kabêkta mantuk. Sarampadan punika: sêkul saambêng, ulam sadasa piring, panganan ugi sadasa piring.
Tangkilan: "Wêtêngmu wis katon angglong têmên, ayaknèn nuli krasa."
Radèn Ngantèn: "Lasar ênggih, wêtêng kula
bapak, matura yèn si ndhuk nglarani. Sibu tak-aturi, sukur bapak karsa rawuh. Diyat-diyat bae laku anyar."
Gêmbur: "Kula nuwun!"
Sasak: "Sapa kuwe?"
"Ana gawemu apa? Mlêbua ngomah bae ta."
"Inggih, kula nuwun, kula dipun kèngkèn putra sampeyan ndara bèi, ngaturi uninga putra sampeyan ndara dèn ngantèn kraos nggêrahi, rayi sampeyan ndara nyai dipun aturi, sukur panjênêngan karsa rawuh."
"O, o, wayah apa wiwite krasa?"
Ndara Bèi Bêndhung, nunggil prêlu."
"O, o, iya, wis ta nuli mênyanga."
"Inggih, nun sampun kêlilan."
Sasak: "Iya. - Ibune!"
Nyai Ajêng: "Kula."
"Anakmu krasa, Si Gêmbur sing mrene, awèh wêruh, ayo nuli padha mrana nunggang kreta bae."
Bêndhung: "Lho, kowe Bur, awan-awan, ana gawene apa?"
Gêmbur: "Kula nun, sowan kula dipun kèngkèn putra sampeyan ndara bèi, ngaturi uninga putra sampeyan ndara dèn ngantèn kraos nggêrahi, rayi sampeyan ndara mas ayu dipun aturi, sukur panjênêngan karsa rawuh."
"O, o, dhèk kapan krasane?"
"Sawêg enjing punika wau."
"Dhisika bae, ta, mêngko aku sadhela mrana karo ibune, nunggang bèndhi."
"Nun inggih, kula lajêng kalilan ngrumiyini."
"Iya, ta. - Ibune!"
Mas Ayu: "Kula!"
"Si Gêmbur mrene, anakmu krasa, kowe diundang,
kajêngipun rumiyin kêpanggih kêng mbakyu nyai ajêng sampun wontên griya."
Bêndhung: "Nun inggih. Punapa sampun dangu rawuh sampeyan?"
Sasak: "Sawatawis, dhi, dèrèng patos dangu."
"Kadospundi anggènipun nyakiti putra sampeyan?"
"Kula dèrèng mlêbêt dhatêng griya, dhi, pun ndhuk sawêg tilêm, mênawi mbribèni."
"Kados sawêg bêbadra, lajêng gugup, tandhanipun sapunika malah tilêm."
"Mênawi. Awakipun putra sampeyan sae, salêbêtipun wawrat botên nate sakit."
"Kasinggihan, kados badhe botên dangu anggènipun nyakiti. - Dèn bèi, kowe apa wis kongkonan ngundang dhukun?"
Tangkilan: "Sampun, nanging dèrèng dhatêng. Lah punika sampun katingal. -
Tangkilan: "Nun inggih."
Radèn ngantèn: "Adhuh, mulês têmên!"
Sasak: "Mangga, dhi, mlêbêt dhatêng griya, punika kêmirêng saking ngriki sambat, kados kraos malih."
Sandilata: "Sampeyan sundhang§ lênggah wontên ing ngulon-ulon nyanggi badanipun ingkang èstri sarwi nyêbul êmbun-êmbunan. ingkêng sakeca, ndara bèi. Sampeyan ngore rema, sampun
ngakna, Drug! Tali ponjèn padha uculana, lawang-lawang kae aja ana sing kêmancing. - Pak, dhuwung lan waose si bèi nika mbok
ajêng: "Mbok, ususe gêgêlana,§ dipun urut mangandhap manginggil supados ngalêmpak rahipun. mêngko nuli kêthokên."
Sandilata: "Inggih. - Ndara bèi, kula nyuwun wêlat dêling wulung ingkang sae, kanggea salaminipun. Benjing mênawi kagungan putra malih, inggih wêlat punika ingkang dipun angge malih, mila wontên bêbasan: sadulur tunggal wêlat. Bilih botên karsa makatên, kêdah dipun wor kalihan ari-ari kalêbêtakên ing kêndhil."
Tangkilan: "Iya, mbok, dak gawèkake wêlat sing bêcik, lan bakal dak rawati bae. - Sakarya!"
"Aku gawèkna wêlat pring wulung sing bêcik, digawe magas ari-arine si bayèk."
"Inggih sandhika. - Punika, ndara."
"Iki apa ora kêgêdhèn, lan apa ora kurang landhêp?"
"Botên, ndara, sampun prayogi."
"Nya, mbok, wêlate, wis kêbênêran apa durung."
Sandilata: "Kaparingakên. Sampun kalêrêsan, ndara. - Drug, jupukna êmpu kunir siji bae kumbahên sing rêsik, karo lading,
jupukna kêndhil anyar, ing jêro lambarana [lam...]
[...barana] godhong senthe, arêp diênggo wadhah ari-ari ana sajrone bathok bolu, karo dokokana kêmbang borèh, kêmiri loro gêpakjêndhul, gêrèh pèthèk lan êdom, kunire kuwi katutna worên ing ari-ari, sarta bêras abang, lan lênga wangi, apadene uyah tuwin gantal sasupit, lan suwunna dhuwit sagobang kanggo tindhih, banjur tutupana lèmpèr anyar."
Gêdrug: "Ênggih. - Nigile, êmpun pêpak sêdantên."
"Dokokna ing kono bae dhisik. - Ndara bèi, kula nyuwun sêratan sastra Ngarab kalihan Jawi, badhe kula dèkèk awor kalihan ari-ari salêbêting kêndhil, têmbene ingkang putra baut ngaji lan baut maca."
Tangkilan: "Iya tak tulisake sadhela. - Nya, gilo wis dadi."
"Kaparingakên. - Ndara nyai, kula nyuwun mori sakacu kangge mbuntêl kêndhil."
Nyai ajêng: "Lah kuwi, wis dak cawisi ana kulonmu cakêt, ranggèhên dhewe. Kowe rak wis biso pujiane ta, mbok?"
"Sampun, mawi sêkar mijil: Kakang kawah adi ari-ari, payo padha nglumpok, mbok niriyah latdiyah dèn age ... lajêngipun kok kêsupèn, ndara."
"Ya wis, ora dadi apa. - Bèi, ari-ari iku karêpmu kapriye, apa kolabuh, apa kopêndêm, utawa kogantung ana padon omah ing jaba."
Tangkilan: "Ari-ari kula rumiyin kadospundi?"
"Dipêndhêm bapakmu ana ing patamanan buri, ngisor kêmbang kalak."
"Kados prayogi dipun pêndhêm kemawon, bu, botên ngêkathahi padamêlan."
"Lah wis, nuli golèka pacul, pêndhêmên dhewe kana, dandana sing bêcik sarta nganggo kêris."
"Wut, kidhung, bu, bilih kula mawi macul piyambak."
"Kêna kosambatake mênyang baturmu, sarta kudu nganggo tindhih dhuwit satak sawe,§ suwang saprapat. nanging ngêmban, ora kêna yèn ora koêmban dhewe."
"Ngêmban, inggih ngêmban, tiyang sampun kalêrês, nanging macul, bayar tindhih kemawon, bu, tinimbang ngangkat pacul piyambak, susah. - Sakarya!"
nganggo tindhih suwang saprapat, nanging dhuwite talèn, jujule pèkên bae pisan."
"Sampun, bu, punika mangkat."
"Wis, gilo êmban-êmbane, bêbêdmu sambalana kiye. - Wug!"
"Jarik gringsing ringgit sing tak umbrukake ana pojok lawang kae tilas dianggo tapih ndaramu gupak gêtih, kumbahên sing rêsik, iku diarani: kopohan, ora bakal dianggo manèh, mung dirawati bae, mêtu-mêtu nèk si bayèk ora kapenak awake ginawe suwuk, kinêmulake, utawa ginawe kukup. Mêngko nganggo nêbus suwang saprapat, mulane sing rêsik olèhmu ngumbah."
"Dèn bèi, golèka madu kêmbang, karo dêgan kêmêruk-buntut, sajrone bayi durung bisa nusu, mung iku kang dadi pangane."
"Inggih sêndika, pados madu sêkar punika dhatêng pundi, ibu?"
"NuywunaNyuwuna. mênyang jêro kraton bae, eyangmu Nyai Adipati Sêdhahmirah mêsthi kagungan."
"Êlo, paturone si bayèk athik ana lor, mujur mangulon, iku ora kêna, kudu ana têngêning biyung, dadi ana kidul
Mas ayu: "Mbakyu, punika pun bayèk sampun kula rêsiki mêntas wawratan, sarta sampun kula gêdhong."
Nyai ajêng: "Sukur, mangke tinjanipun kalong sampeyan paringakên dhatêng kula, badhe kula rawati, ing têmbe wontên damêlipun."
"Inggih. Pun bayèk, punapa sampun kenging kula tilêmakên?"
"Mangke, dhi, kajênge dipun adani kakèkipun rumiyin. - Pak, mang mlêbêt griya ta, sakêdhap, wayahe niki
salah x 2 ... 4. Ayo padha salat
5. Hayya alal-falah x 2 ... 5. Ayo padha golèk kabêgjan
6. As-salat-u chair-un minan-naum x 2§ Punika namung tumrap sêmbahyang subuh, sanèsipun botên ngangge, sarta malih "salat luwih bêcik tinimbang turu"pikajêngipun inggih ing wanci subuh wau. Rèd. ... 6. Salat luwih maedahi tinimbang turu
ilaha ill-allah ... 8.Ora ana pangeran kajaba Allah
Mas ayu: "Ndhuk, nginang-nginanga ta, nggèr, aja lês-lêsan kudu turu bae."§ Adatipun tiyang Jawi bilih tiyang èstri mêntas gadhah anak, mangka mbaliyut badhe tilêm, punika kêdah kacêgah, sumêlang manawi kalajêng pêjah.
Radèn ngantèn: "Sampeyan racikakên ta."
"Nya. - Mbakyu, pun bayèk punapa
jêrohan sathithik-sathithik sarta mata siji, iku aran: iwak kêbo siji, nibakna dhuwit patuku mênyang jagal, dhèwèke wis mangrêti. Karo pêcêl pitik jangan mênir. Ora ngrêti?"
"Ngrêtos, ngrêtos, ndara, sampun."
Sasak: "Ibune, aku tak mulih bae, kowe ngrungkêba kari, aku yèn bêngi bali ngêlèki."
Nyai ajêng: "Mangga mawon, mangsa boronga ing griya, mang dhawahake têng si ndhuk mawon."
Bêndung: "Aku iyo ngono, ibune."
Mas ayu: "Ênggih."
Mas ayu: "O, o, mbakyu, pusêripun pun bayèk coplok."
Nyai ajêng: "Pundi?"
"Sampun puput, punika, kaparingakên kula gêdhongipun. - Mbok Jagakarsa, jupukna
bolonging pusêr? Jêbul kang kodokokake iki: tumbar."
"Èngêt kula tutuping pusêr punika, mênawi lare jalêr: kêtumbar, lare èstri: mriyos."
"Kaelinganmu kuwe kuwalik blêjêt, bênêre yèn bocah lanang: mrica, bocah wadon: kêtumbar. Wis ta, jupukna mrica sajodho bae."
"Inggih. - Mênika."
"Kene. Kowe apa wis gawe bubukan sari?"§ jêmbuling sêkar nagasari kagorèng ing sangan lajêng kalawêd.
"Sampun, kula dèkèkakên ing cupu alit punika."
"Lungna. Kowe apa wis prigêl ndublag? Si bayèk wis ngumur sapasar wiwit kêna didublag!"
"Dèrèng patos prigêl, ndara."
"Wis ta ulêtna sêga lêmês ing bathok bae sathithik sing lêmbut bangêt, lan bakarna brambang, kambi njupuka gêdhang ambon tuwin gula krambil, ing salah sawiji worna ing ulêt-ulêtan sêga lêmês mau gênta-gênti. Esuk karo brambang, awan karo gêdhang, lan sore gula krambil."
"Wontên mênapa, bu, nimbali?"
Nyai ajêng: "Gilo pusêre anakmu rawatana, besok dak kandhani gawene. Karo aja mung
godhong girang, godhong widara, godhong lolan, godhong nanas, nganggo lorèng-lorèngana ênjêt lan angus
ginawe êlêt, dadi kaya rupane ula wêlang. Apa dene dokokana ri kêmarung, iku dadi panulake sarap-sawan aja kongsi wani malêbu ing omah, wêdia dening sarana iku."
"Sarap-sawan punika punapa ta, bu, kula rak dèrèng trang cariyosipun."
"Sarap-sawan mono saikine lêlêmbut,
iku dadi sarap-sawaning bayi, nggolèki panuksmaning Sri, iku kang kinuya-kuya arêp karabi, sirna dening Wisnu, banjur dadi sarap-sawan. Karo gawea dolanane sadulure si bayèk kang lair barêng sadina, kang mêtu ing marga ina, kakang kawah adhi ari-ari, gêtih pusêr kalima pancêr."
"Kula kok inggih dèrèng sumêrêp têgêsipun sadhèrèk ingkang lair sarêng sadintên, mêdal ing marga ina punika?"
"Wong gênah ngono kok ijik takon. Kakang kawah, têgêse: kawah kang mêtu dhisik; adhi ari-ari, sok ana ari-ari iya mêtu kèri, nuli gêtih lan pusêr, kalimane pancêr: si bayèk. Karodene kuwi rak wis kasêbut ana ing layang kidungan."
"Sampeyan mênapa apil, bu?"
"Apal manèh, têmbange dhandhanggula, rungokna tak urak-urakake:
sêmbada, pantês, prayogi, bagus, nglêngkara. Nguyu-uyu sêmbawa: jumurung marang kang pantês utawa prayoga. mami / nuruti ing panêdha / kuwasanirèku / jangkêp kadang ingsun papat / kalimane pancêr wus dadya sawiji / nunggal sawujud ingwang //
nora umijil saking / marga ina punika /
kumpule lan ingsun / dadya makdum sarpin§ Makdum: ora ana.
iwak-iwakanipun / iwak tasik rawa myang kali / sarta iwak bêngawan / mawa gantalipun / rong supit winungkus samya / apan dadya satunggal arta sadhuwit / sawungkus-wungkusira //
Mênggah dolananipun punika rak salimrahipun kemawon ta, bu, kados ta: umbul-umbul, gêndera, songsong, sami dalancang, sarta kêrisan tuwin tumbakan dipun tancêbakên ing gêdêbog."
"Iya, kaya mangkono kuwi, karo mêngko bakda ngisa nganggo ngunèkna mrêcon, tandha yèn wis puput."
"Kala mbok Sandilata madhahi ari-ari ing kêndhil rumiyin punika mawi puji, nanging botên dumugi, aturipun dhatêng sampeyan supe lajêngipun, punika sampeyan punapa inggih sagêd, bu?"
"Mangga kula aturi ngurak-urakakên malih."
"Botên, bu, mangga nèh, badhe kula sêrati wontên ing primbon, kok."
mbok nirbiyah latdiyah dèn age / bathok bolu uyahe ywa kari / lan dhuwit rong dhuwit / dome aja
"Kowe sing rada rigên, mêngko si bayèk rak dipangku para sêpuh gênta-gênti nganti sawêngi esok lagi kêna diturokake. Ing paturone dokokana sarana, kowe rak wis sumêrêp adate, ta?"
"Gandhik kacorèk ing apu kaistha tiyang, mawi irung, cangkêm tuwin mata, lajêng dipun gêdhong cara bayi, katilêmakên ing pasareanipun ingkêng wayah, wontên ing tampah kalèmèkan godhong senthe. Punapa inggih makatên?"
"Hê-êm, wis kabênêran."
"Ambak-ambak kula dèrèng sumêrêp têgêsipun, amung grubyug tembo piwulanging têtiyang sêpuh makatên."
"Têgêse sarana mau mangkene: puputing bayi iku sarap-sawan padha têka, sire arêp ngêrah utawa misesa bayi, ora sumurup kêliru gandhik, nganti sawêngi sêdyane tanpa dadi, gandhik ora pasah kinêrah, banjur padha lunga kapok ora bali-bali, ora wêruh yèn bayine ora ana ing paturon, pinangku ing wong."
"Kok busuk inggih, ndara, lêlêmbat punika, taksih kenging dipun apusi?"
"Iku dhêmit dhèk ing jaman kuna, yèn ing saiki ayake wis
pintêr-pintêr. - Pak, wayahe si bayèk mang wasiyati nama, ta, niki êmpun sapêkên sarta êmpun puput."
Sastraubaya: "Mugi kaparingan ngèngrèng."
"Lah, mbok kono kok-urêk-urêk dhewe, mêngko tak owahane yèn kurang kêpenak."
Sasampuning kadya punika wiyosipun, kula ngaturi uninga nalika ... tiyang èstri rêncang lare mêdal jalêr, saking pangèstu sampeyan ginanjar wilujêng sadayanipun."
Ingkang punika manawi ndadosakên dhangan ing panggalih saha sêla padamêlan, mangke dalu panjênêngan sampeyan kula aturi pinarak tirakatan dhumatêng ing griya kula, sangêt ing pangajêng-ajêng kula.
"Kene. Wis kapenak kabèh, mung têmbung: pangèstu, salinana: pamuji, awit kaprênah nom. Yèn kaprênah tuwa nganggo têmbung: pangèstu. Banjur pacakên, yèn wis rampung kabèh bae tak tèkêne."
Sasak: "Bèi, kowe apa nganggo ngatur-aturi?"
Tangkilan: "Botên, namung kanca sawatawis."
Sastraubaya: "Punika panggarap kula ulêm sampun rampung."
Tangkilan: "Êndi, tak tèkêne kabèh. Nya, banjur lakokna saiki, panakawan bae kabèh konên nglakokake, warahên: yèn tinêmu sare, konên ninggal aja diêntèni."
Tangkilan: "Punika kados rayi sampeyan bapak Bêndung, rawuh."
Sasak: "Pêthukên, ta."
"Nun inggih. - Punika raka ijêngandika sampun rawuh lênggah wontên ing griya, lajêng dhatêng ing griya kemawon rumiyin."
"Apa wis suwe kangmas rawuhe?"
Sasak,: "Ngriki, dhi, cêlak kula kemawon."
Bêndung: "Inggih. - Dèn bèi, mêtua nèk ana dhayoh, aku ana ngomah bae wong wis tuwa nèk
Tamu: "Lasar inggih kangsèn kala wingi sagêda sarêng dhatêng pukul sanga, botên wontên ingkang mbrondong."
"Mangga, wedangipun sami kaunjuk."
"Kaparêng lênggah kasukan, kangmas?"
"Prayogi, nanging kula pèi kemawon."
"Kula sêtotêr, kangmas."
Beda kalih sampeyan tuwin kêng rayi Mas Bèi Bêndung, mung rawuh sabên dalu mawon, sanajan mungoni, nanging bêdhug êmpun bibar. "
Sasak: "Iya ta, wong wis jênêng ora ono pagawean. Pamonge si bayèk wis ana: mbok Jagakarsa, sarta esuk-sore isih didadah ing dhukun mbok Sandilata, bakal nganti salapan dina, kaya wis ora ana kang dadi ati."
Mas ayu: "Kula inggih ndhèrèk badhe mantuk, mbakyu, pancèn sampun badhe kumêcap nyuwun pamit ing sampeyan, kasêlak sampeyan ngandika badhe kondur."
Nyai ajêng: "Inggih ta."
"Sayêktos, mbakyu, kalihan kêng rayi dintên punika badhe saos."
Sasak: "Ayo ta, saiki bae sisan mêtu Pasar Kliwon, ngiras ngampirake adhimu mas ayu. - Wis ta, ndhuk, aku mulih karo ibu-ibumu. Bojomu isih turu ana ing pandhapa karipan olèhe nêmoni dhayoh mau bêngi."
Radèn ngantèn: "Inggih. Ibu benjing-enjing kula aturi wangsul."
Nyai ajêng: "Apa niyat mulih mung dianggo sarat bae?"
"Mang mawon ta, bu?"
Mas ayu: "Suthik."
ngandhap) dipun lambari godhong lajêng dipun dèkèki arêng jati sarta katul, lajêng dipun tumpangi godhong malih, lajêng dipun sèlèhi uncêt (pucuk tumpêng) . Pucukipun dipun tancêpi brambang tuwin lombok abrit, tigang gumlundhung. sajèkna ing dagan paturoning bayi tumpangna ing papon. Lan sabanjure ing têmbe buri yèn si thole kanginan, gawèkna inthuk-inthuk kaya mangkono mau, ora susah tak prentahi manèh. Mangkono manèh sabên wêtone tinêmu ganjil, kaya ta: 3, 5, 7, 9 lapan, gawèkna tumpêng kaya saiki, nanging yèn tinêmu gênêp: 2, 4, 6, 8, 10 lapan, ora, mung
durung korakit, kowe didukani."
Karyaboga: "Inggih sandika. Punika kados swaraning kareta. Lha inggih ibu ijêngandika rawuh. Kula mêdal, ndara."
Nyai ajêng: "Ndhuk, si thole êndi?"
Radèn ngantèn: "Dipun êmban pun Riwug, wontên ngèmpèr kilèn, kados badhe tilêm."
"Kêbênêran arêp dak cukur, iki wêtone, sarta wis dak sangokake lading panyukuran pisan. Dak mrana bae sadhela. - Êndi, Wug, dak cukure."
Nyai ajêng: "E, Sèdhêt, jupukna sabun kae dirikat!"
Sèdhêt: "Inggih. - punika."
"Lah, wis bagus, rêsik durung
dadi kêdhotan, sakèhing gêgaman kang tumiba ing awake mêsthi kalis ora bisa tumama. Karodene manèh bakal aduse patang puluh dina bojomu, mung kurang patang dina, iku kogêdhe apa ora?"
"Mbok inggih namung mêndhêt saprêlunipun kemawon, kadospundi, namung wilujêngan sêkul janganan sarta ngaturi para sêpuh sawatawis nguningani ing adusipun, tiyang kala tingkêb sampun kaagêngakên, kalihdene malih adus kawandasa dintên kaagêngakên, punika rak anggenipun tiyang agêng, manawi tiyang alit ingkang dipun agêngakên tingkêban. Ewadene kula namung ndhèrèk karsanipun ibu."
"Iya ta, wis, mung dijupuk prêlune bae."
Radèn ngantèn: "Mbok Karyaboga, kowe mêngko gawea slamêtan sêga janganan, kaya adat. - Lan kowe, mbok Jagakarsa, gawea banyu kêmbang sataman sarta landha mêrang banyu asêm nganggo kêmbang sing wangi-wangi, banjur dokokna ing
jamban pasiraman kulon. Mêngko aku arêp adus kramas kabênêr patang puluh dina, ibu-ibu kang bakal rawuh mrene."
Botên kacariyosakên patrapipun, amargi namung adus salimrahipun kemawon,
ngantèn: "Mbok Karyaboga, mêngko pitung lapan utawa pitung wêtone putune dèn bagus: tumbuk wuku, bakal mudhun lêmah,
"Nun sampun, ndara, punika kula ngaturakên pamundhut sampeyan uwos para dhahar saha tambangan tuwin sambêran, kangge wilujêngan pitung lapanipun putra sampeyan, kalihan pantun tuwin jujutan sakêdhik,
"Bêrase pirang dangan, pak, ?"
Ingkang para 10 bêthakan, ingkang dhahar 5 bêthakan."
Yèn wis dadi pasrahna paranyaine sibu, aran Si Sèdhêt, warahên mêngko yèn sibu wis rawuh konên ngaturake, karo pari lan kapase iku pisan, dhuwite etungên ing kono."
"Inggih sandika. Punika ndara, sampun jangkêp."
Tigawêlas-têngah ringgit prah (f 25, - ) ."
"Pajêge rak 50 reyal 27 wang."
"Lêrês, mila saprapatipun 12½
"Mênawi ladosan pasumbang rajapundhut sasaminipun namung ngladosi reyalan prah, ingkang kêdah reyalan sêpuh, namung paos."
Ya wis ta, tinggalên ing kono bae. - Nimpuna!"
"GuloGilo. dhuwit pasumbang saka bêkêl Jêthis, tunggalna karo dhuwit pasumbang liyane kang pancèn ora mêtu."
Paribayungan: "Nigilo, Yu, bêras para dhahar, bèbèk pitik
para, dhahar awor dhahar, bèbèk pitike mang lêbokake ing kandhang ngriku."
"Ênggih. - Gilo, Dhêt, andha têbu, pari satêkêm lan kapas sadhompol, caosna ndara nyai mêngko nèk wis rawuh, saka dhawahe ndara bèi."
Sèdhêt: "Pundi?-Mênika, ndara, andha têbu, pantun tuwin kapas saking ngajêngan, dhawahipun raka ijêngandika kadhawahan ngaturakên ibu jêngandika ndara nyai mangke mênawi sampun rawuh."
Radèn ngantèn: "Dokokna ing kono bae dhisik sibu rak nuli rawuh. Lha kae apa, wis rawuh ana ing latar, ibu nyai karo ibu mas ayu."
Nyai ajêng: "Ndhuk, kowe wis mirantèni slamêtan sarta sarat-sarat?"
"Wilujêngan sampun, ibu, namung isarat sawêg jadah warni pitu, andha têbu, pantun sarta kapas sampun wontên, toya sêkar sataman inggih sampun wontên."
"Bêras kuning saisine?"
"Punika dèrèng, pancèn kula sumanggakakên ibu."
"Lah iki wis dak gawakake pisan saisine: anggris, rupiyah, wukon, talèn, sarta dinar mas, utawa anggris rupiyah, wukon sarta talèn salaka wis pêpak kabèh. Rajabrana sing prêlu-prêlu iyo wis ana: gêlang, kalung, kroncong, ali-ali sapanunggalane. Wis ta ayo nuli dikur-kuri, si thole êmbanên."
"Inggih. punika kêdah mudhun kemawon, ibu."
ngandha. We, sêmpèl untune, kurang bakuh olèhe nancêbake. Munggah manèh, mungahmunggah. manèh, nggèr sikile. We, sêmpèl, manèh. Wis, wis. Wis bubrah. - Kuwi, ndhuk, kurungane, kurungna kene. - Gilo, gilo bokore nggèr, nggonên dolanan. We, pari karo kapas sing dijupuk, besok dadi pyayi desa bêkêl bumi pangrêmbe. Wis, wis, rene nggèr, adus, banyu kêmbang sataman, cikbèn bagus. - Kene sayake sêmbagi putih kuwi, gêlang kalunge diênggo ya, nggèr, wah baguse.§ Punika wiwitipun bayi kenging ngangge mas intên. Kene, kene linggih klasa pasir. - Dhi, mas ayu, bokoripun punika sampeyan pêndhêt mriki, sampeyan kur-kuri pisan."
Mas ayu: "Inggih. - Kur, kur, kur,§ Nguwur-uwurakên wos kuning ingkang dipun wori yatra mas, salaka tuwin rajabrana. njupuk apa, njupuk apa? We, anggris êmas sing dijupuk, besuk bakal brèwu."
Nyai ajêng: "Sampun dumugi, dhi, bibaran."
Radèn ngantèn: "Mbok Karyaboga, mêngko kowe gawea
bocah lair sasi Rabingulakir tanggal ping 10, wêtone taun iyo besuk Rabingulakir tanggal ping 10, etunging taun loro, nanging ganêping sasi lagi 12 = sataun bênêr. Yèn tingalan wukon metung tumbuking wuku, upama laire wuku landêp, besok wuku landêp manèh ing dina pasaran laire ing kono ta mêsthi ana, iku kabênêr wêtone, petunge bênêr 6 lapan, 8 sasi lumaku. Karodene manèh kowe gawea
sampeyan ndara dèn bagus sampun kala sawêg yuswa 8 mênawi mbotên 9 wulan."
"Bênêr, nanging lumrahe olèhe nggauli yèn
karo banyu, banjur ginawe giligan sadriji-driji, banjur dikêthok-kêthok saprayogane, banjur dikukusake dang. Yèn wis kêkêl diêntas, kang saparo dicêmplungake ing juruh santên dadi gaul abang, saparone dicêmplungake ing santên bae dadi gaul putih, banjur digodhog kang nganti tanêk. Yèn wis matêng diwadhahi: nganggo didokoki santên kanil. Apa kowe wis mangrêti?"
"Sampun, ndara, punapa lajêng damêl sapunika?"
"Iya, sarta yèn wis rampung banjur wadhahana ing takir pisan, gawea rong
iki. Bocah lanang yèn kakehan banyu susu iku kêthul atine."
Tangkilan: "Punapa mbotên tasih kalitên, ibu?"
"Ora, wis sêdhêngan. Wêwatoning panyapih iku yèn bocah lanang 15 sasi têtêp, utawa 16 lumaku. Yèn bocah wadon, 18 sasi têtêp, utawa 19 lumaku."
Radèn ngantèn: "Raosing manah kula taksih awrat sangêt, ibu, mêsakakên dening taksih alit, iba badhe budinipun, kula badhe tansah kamiwêlasan, mbotên kolu ningali."
"Sing ora mêsakake sapa, kandhamu kuwi. Nanging bakal mêsakake êndi karo têmbene anakmu kêthul atine? Karo kang mangkono iku rak wis digalih bapak. - Mbok Jagakarsa!"
"Kowe gawea pirantine wong nyapih bocah, dèn bagus mêngko sore arêp tak
cêkokne§ Njampèni lare kairasakên wontên ing cangkêm kalayan jampi ingkang sampun kapipis lêmbat, kabuntêl ing suwekan mori pêthak, toyanipun kaêpuh. dhewe, karo ênjêt sathithik digawe ngadoni ampas jamu iku
rambut wong, cucuk, kuku lan kulit rêmpêla pitik, dikongsi gosong, banjur digêrus, dibanyoni dubang wurung;
3. pupuk dhadhapsrêp, upa lan uyah sawuku, dipipis banjur dilawêd sing lêmbut;
5. ombèn-ombèn banyu dhukut sèwu§ Bubukan banon sarta ampo kalêbêtakên ing toya tawa ing pangaron enggal, lajêng dipun cêmplungi agêl sakuwêl minangka saringanipun. Toya wau kapêndhêt bêningipun kemawon, lajêng kailing ing kêndhi enggal, raosipun antêp sarta asrêp. utawa wedang lêgon dhadhap.§ Godhong dhadhap srêp ingkang garing minangka tèh, sarta babakanipun kagodhog sarêng.
"Wis ta banjur tandangana."
"Mbok Sandilata wayah mene durung têka?"
Radèn ngantèn: "Mangke sakêdhap kados
cêkokane, sisan olèhe nangis. - Wis, wis, nggèr, wis. - Nya, ndhuk, si thole iki gujêngana dak tapêlane ampas kunir iki, êndi ênjête kuwi. Donok ditapêli bae nangis manèh. - Wis, wis, nggèr wis. - Nuli susonana ta."
Radèn ngantèn: "Mik, mik, nggèr, mik, ."
"Ndhuk, saiki wis surup, olèhe nusu anakmu apa wis warêg?"
"Kados sampun, bu, mêntas dipun dadah punika wau lajêng ngêbêb kemawon, kados sakeca badanipun karaos ngêlèh."
"Wis ta, kene dak êmbane, kowe ndêlika aja katon-katon manèh, anakmu nèk nganti wêruh mêndhak beka. Athik nganggo nangis, kuwi bocah apa ta? Wis mranaa."
wis kolèlèti tape kaya wêkasku?"
"Kowe kuwi lalèn têmên ta, nuli lèlètana, iku sarat masrut prêlu, ora kêna kêlalèn. - Mangga, dhi, pun thole dipun ubêngakên ing griya."
Mas ayu: "Mangga. Sampun jangkêp kaping tiga, mbakyu?"
"Dèrèng, sawêg kenging kapetang kaping kalih, awit ubêngipun wiwit saking griya, dene ingkang kadamêl baku kapetang mubêng saking wit pisang, bilih sampun têpung gêlang tigang ubêngan, sampun. Lah sapunika sampun jangkêp, kula jêglugne sirahipun: glug, glug, glug.§
sapikul."Mila pangaronipun dipun lèlèti tape, pratandha yèn badhe suka epahan tape. - Mbok Jagakarsa, banyu kêmbang sataman iki tutupana sing bêcik, yèn wis sapasar arêp diênggo ngêdusi si thole, sêdhêng wis rapih."
Jagakarsa: "Inggih sandika."
"Mbok Karyaboga, kowe wis gawe sêga sarat diênggo ndulang dèn bagus?"
Karyaboga: "Dèrèng, ndara, kula kêsupèn. Warni punapa?"
"Kowe kuwi barang-barang lali. Sêga thok sacêthing cilik, lawuhe mung bakaran êndhog, tanpa apa-apa manèh. Apa iyo kowe lali manèh?"
"Botên, botên, ndara, botên. Sapunika sampun mbotên supe malih."
Kacariyos Radèn Ngantèn Tangkilan sarêng anakipun Radèn Bagus Suwarna sampun dipun sapih, lajêng wawrat, dumugi ing mangsa gadhah lare mêdal èstri, dipun sukani nama dhatêng êmbahipun Mas Ngabèhi Bêndung: Radèn Rara Suwarni. Lampah-lampahipun botên kacariyosakên amargi namung wor misah prasasat botên wontên sanèsipun. Sapunika ingkang kacariyosakên lare jalêr èstri kakang adhi dumalundhung mbotên wontên sangsayanipun, kalis ing sakit, enggal agêng kados ingêdusan ing toya gege, umur 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 taun, mbotên kacariyos, . Ingkang jalêr samangke umur 12 taun, ingkang èstri umur 10 taun.
"Wêtonku tumbuk umur33 taun, slamêtane apa wis kopikir?"
"Rak siyos benjing tanggal ping 7 wulan Rabingulakir ngajêng niki, ta?"
"Saniki tanggal ping 27, têsih kirang 10 dalu."
"Rak ya wis cêdhak."
"Mawi napa ta, rak ênggih ming wilujêngan sêkul janganan mawon, pintên dangune?"
"Karêpku arêp dak gêdhe nganggo ngatur-aturi kanca, nanging sisan wragade anakmu si ndhuk arêp dak sunatake pisan, awit wis sêdhênge umur 10 taun, besok, têtake anakmu si thole iya bakal dak barêng karo tumbukmu. Elingku umurmu kacèk têlung taun karo umurku. Saiki si thole lagi umur 12 taun, têlung taun êngkas dadi umur 15 taun, iku
"Ênggih, nanging saniki kula sampeyan paringi yatra."
"Satus rupiyah mawon kriyin."
"Iya ta, mêngko dak jupukake sadhela. - Ênya gilo limang kampil dhuwit pêcah, sakampile isi rongpuluh rupiyah, ping lima dadi satus rupiyah."
Radèn ngantèn: "Mbok Karyaboga!"
"Bêrasmu kari pirang dhacin?"
"Uwos saking Jêthis dèrèng kula ewah-ewah, ndara, taksih 10 dhacin, para 7, dhaharipun 3, punika sanèsipun uwos lami. Ingkang kangge cêpakan wontên
"Bilih kagungan damêl têtêsan kemawon, uwos samantên kados sampun cêkap."
"Sukur, yèn karangamu wis cukup, aku ngandêl marang kowe. Besuk tingalan iku kowe gawea tumpêng 33, sing gêdhe loro (sakêmbaran: lanang wadon), sing cilik 31, lan
"Menda tujah punika ingkang kados punapa, kula dèrèng sumêrêp."
"Wêdhus tujah mono kang sikile ngarêp karo pisan pancal putih."
"Inggih, namung rêginipun kula kirang têrang, awit kula dèrèng nate tumbas."
"Takon-takona rak iyo ana sing wis tau wêruh, mangsa adoha rêga
mlayu tuku bumbu mênyang warung, iku saru."
"Kadhawahakên kemawon, ndara, ingkang badhe kula tumbas."
pisan. Êndhog wajar tukua 200 bae, yèn ana kurange gampang."
"Tigan kamal utawi pindhang, punapa mbotên tumbas?"
pandhapa, kaya ta: jêruk kêprok, jêruk Pacitan."
"Jêram Pacitan punapa mbotên angèl pandhaharipun?"
"Nèk kowe iyo angèl, wong kooncèki kulite, kuwi ora mêngkono, pandhahare disigar-sigar ing lading banjur dibêsèt kulite gampang bae, mung disêsêp dikêpahi ana ing ambêng."
"Dados ingkang kalap namung duduhipun kemawon?"
"Dhasar iyo mêngkono. Lan tukua jambu, dhuku, manggis, salak lan gêdhang êmas."
"Pêlêm punapa mbotên tumbas?"
"Pêlêm iku sanajan enak, nanging susah olèhe dhahar nggupaki asta, dadi ora kalêbu ing meja. Tukua sing pancèn didhahar bae."
"Panganan para kangge cadhongan niyaga punapa mbotên
durèn, kêlakkêling, widaran, ondhe-ondhe iya saprayogane, ora susah bêcik, sok uga katon rêma utawa pêpak."
"Bèbèk pitik, kowe rak wis ora tuku?"
"Mbotên, ndara, sampun cêkap ladosan saking dhusun."
"Iwak kêbo kowe tuku mênyang ngêndi?"
"Punapa mbotên mragad, ndara?"
"Ora, mide bae."
"Prayogi mide dhatêng pêkên Agêng kemawon, tinimbang dhatêng ing Jagalan, awit rêginipun prasasat sami. Ing pêkên Agêng wontên awisipun sawatawis, cêlak pambêktanipun, epahan bêrah awis."
"Kiramu kowe arêp nganggo iwak kêbo bobot pirang atus?"
"Mêndhêt wawrat gangsal atus (25 kati) kemawon rumiyin, kajawi jêrohan utawi utak."
"Bot satus rêga pira?"
"Awis-awisipun sakatos rêgi satangsul kaping gangsal, dados gangsal wêlas wang."
"Iya, mbok, sêdhêngan njupuk bobot limang atus bae dhisik, yèn ana kurange gampang. Iku daginge kang êmpuk gawenên dhèndhèng age lan diêmpal, koyorane gawenên iwak duduh, utawa têrik tuwin dhèndhèng ragi, utake sambêlên gorèng, ati lan isone gawenên sujenan,
gawenên iwak gêdhe bae, dadi sêmua tinonton. Bèbèke oporên bae, opor panggang loro, opor godhog loro. Pitike miliha babon sing madhêp, sêmurên bae, sêmur santên loro, sêmur kecap loro. Karo manèh gawea panggang jago kang lagi lumancur papat, arèhana santên kanil, iku kabèh ladèn rong prangkat, dhahar ndalêm karo dhahar pandhapa, paronên bae, besuk kang saparo tampakna marang Si Jayanimpuna, saparone ladèkna marang dalêm. Iku yèn koestokake kabèh wis ora kurang samuwa. Mulane aku tutur akèh-akèh, awit yèn wis akèh dhayoh, aku wis ora bisa caturan karo kowe
bab pisuguh, saru yèn aku isih mikir marang kabutuhaning pawon,
dipun têtêsakên, ingkang putra sampun katingal therok-therok, manawi kasèp saru tingalipun."
mbok Warujêne, inggih sawêg umur wolung taun dipun sunatakên."
"Gèsèh kowe kuwi, anake wong kampung kopadhakake karo anakku utawa putraning priyayi."
"E, dados bèntên, ndara?"
"Beda-bedaa, yèn isih kêcilikên iku kajaba durung mangsane, dêloke saru."
"Dados kosokwangsul kalihan cipta kula?"
"Anggèn kula tumbas plèmèk pintên, ndara?"
"Aja akèh aja sathithik, jupukên madyane bae, yèn ora
sakandhang 1, sinjang bathik-lurik 2, sêmbagi warni kalih nigang kacu 2, punika sampun warni 9."
"Karodene manèh sisan gawemu banjur golèka godhong kanggo plèmèk ngisor, kaya ta: godhong kluwih, godhong apa-apa, godhong kara, godhong dhadhapsrêp lan alang-alang."
"Inggih sandika. Ngajêngakên kangge ing damêl kemawon kula mêndhêt sakêdhap."
"Sakarêpmu, sok wisa aku tutur. E, ora, mbok, mangkatmu iki bêcik mampira mênyang omahe bong wadon Mbok Wagaprana ing kampung Rêksanitèn dhisik, saka kono banjur mênyanga pasar, bejanana yèn besuk ing dina Slasa Lêgi dak undang mênyang omahku, wayah jam 8 esuk wisa têka ana ing kene, tak kon nyunati dèn lara."
"Inggih sandika. Punapa sampun botên wontên dhawah malih?"
"Wis, mbok mangkata mupung esuk."
Tangkilan: "Tra!"
"Besuk tanggal ping 7 kabênêr wêtonku tumbuk umur 33 taun, aku arêp nganggo ngatur-aturi kanca sawatara, ana
ingkang pangabêkti (utawi: ingkang taklim, salam taklim, salam) Ngabèi Tangkilan sakalihan, katur panjênênganipun ingkang rama utawi: raka, rayi, putra) radèn ngabèi (utawi mas bèi) … sakalihan.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, kula ngaturi uninga ing panjênêngan sampeyan, benjing ing dintên Slasa Lêgi tanggal kaping 7 wulan Rabingulakir punika, kalêrês tumbukipun wêdalan kula umur 33 taun. enjingipun nyunatakên anak kula èstri nama Suwarni.
Ingkang punika manawi ndadosakên dhanganing panggalih saha sêla ing padamêlan, benjing malêm Slasa Lêgi wau panjênêngan sampeyan kula aturi pinarak dhatêng ing griya kula, lêlênggahan amongsuka sakaparêngipun ing panggalih, supados angsala pandonga wilujêng sapanginggilipun, saha ing dintênipun Slasa Lêgi wanci jam 9 enjing rayi sampeyan ibu (utawi: mbok ayu) dipun aturi tiyang
pangèstu wilujêng sapanginggilipun, wusana sangêt ing pangajêng-ajêng kula saha tiyang èstri rawuhipun bapak sakalihan.
"Gawanên mrene tak priksanane. Kaya wis kapenak kabèh, mung têmbung panjênêngan sampeyan, aku ora dhêmên, bêcik nganggo têmbung rakêt: panjênênganipun bapak. Wis nuli garapên, mung iku owah-owahaku. Mêngko sore rampungna, banjur ladèkna marang aku tak tèkênane, sesuk-esuk lakokna, pasrahna kanca jajar sing duwe laku rewang kanca duwe gawe."
Tangkilan: "Nimpuna!"
"Dhuwitmu sing kocêkêl kari pira?"
"Tirahan paos Mulud kapêngkêr punika kajawi cêpakan dhadar satêngah taun, wontên f 75 x 6 = f 450, sarta arto benceran f 25 x 6 = f 150, dados gunggung f 600. Ingkang f 400 sampun kula aturakên ing panjênêngan sampeyan kala bibar grêbêg lêt 8 dintên, dados gunggung
"Ana pira utangku?"
"Rekêning, kula dèrèng tampi, nanging kodholanipun wontên, namung kantun f 52.50."
"Iku cikbèn, besuk gampang. Turahan dhuwit f 400, saiki tak balèkake marang kowe, nanging kari f 300, kang f 100 wis dakwèhake marang dèn ngantèn. Iku tindakna kanggo wragading tumbukan sarta sunatan, aja kongsi nyahak marang dhuwit blanja sarta beceran kang wis kotamtokake kanggo pangan satêngah taun, kaya-kaya wis cukup wragad samono, awit wis ora tuku bêras, kayu, bèbèk, pitik, ladèn saka ing desa wis nyukupi. Yèn ana panjaluke dèn ngantèn, kanggo têtuku barang sarta marang kabutuhaning pawon, wèhana, nanging aja sêpi pratelan apa barang kang tinuku, kabèh lêbokna ing êbuk, kanggo pèngêtan utawa pêpiridan yèn ing têmbe buri bisa duwe gawe manèh."
"Iwak, panganan olah-olahan cara Landa, kowe yasaa dhewe ana ngarêpan, aja awor ana ing buri, mundhak ngrubêdi pagaweaning wadon, lumadine sêlingên karo iwak, panganan olah-olahan cara Jawa lan wowohan, têpunga karo pawon
buri, kowe njaluk pirang piring, ing kono mung bakal nyadhiyani."
"Inggih sandika, Kulunun mawi nimbali koki?"
"Iya. yèn koolah dhewe mangsa enaka. wong dudu gaweanmu."
sok bisa dadi ora kalap dening bobrok pangolahe, mbadhêl utawa gosong kakehan gêni."
"Manawi pancèn mawi koki, punapa botên prayogi barangipun kemawon kaparingakên mrika?" Awit ngundang koki punika kathah bayaranipun, sadintên sadalu botên purun saringgit."
"Bêcik ngundang koki tinimbang barangmu kapasrahake marang omahe mêsthi akèh sing dicolongi. Ora gêlêm opah saringgit, iya undhakana, mangsa ngantia limang rupiyah, ora. Kowe ngowêl dhuwit limang rupiyah, ora sumurup yèn barangmu dibathi luwih pangaji sapuluh rupiyah, tur isih nganggo ngopahi. Iku ora nyatur gêlaning ati dibodhokake marang koki."
"Sapunika kula sampun têrang wadosipun koki, sarta badhe botên ngandêl dhatêng wicantênipun. Minuman kula tumbas dhatêng ing pundi?"
"Mênyanga ing loji bae."
"Punapa botên prayogi dhatêng Pacinan sagêd pikantuk mirah?"
"E, kêpriye ta, kowe kuwi, minuman saka ing Pacinan iku kajaba ala isih dipalsu, mulane rêgane murah bangêt, tinimbang karo rêganing minuman saka ing loji."
"Srutu, mêrtega, kèju tuwin ulam blèg-blegan, punapa inggih makatên?"
"Iya, kêna kokiyas kabèh iku ora ana kang enak, sing kêna koandêl mung tèh, cêngkuwèh, gula batu, tai kucing tuwin manisan, iku kabèh bêcik. Nanging diawas marang lakuning bobot, paribasan: kumêdhèp kasèp, awit wis watake
uga ana, mung nuruti karêpe Si Jawa kudu njaluk murah, ora sumurup tumiba ing larang dening kuranging bobotan utawa ukuran mau."
"Minuman saha sanès-sanèsipun wau kula tumbas dhatêng ing toko pundi?"
"Tukua marang tokone Tuwan Bronkhorst sakidul krêtêg gantung, nanging janjèkna yèn panganggomu ana turahe, kêna bali. Dene gula tèh sapanunggalane, tukua marang gêdhong gêdhe, kêncèng bae bisa olèh murah. Nanging arahên aja kongsi turah akèh-akèh, bêcik kêpara kurang, tuku manèh pira suwene. Awit ngrawati gula tèh kowe mangsa bisaa kaya bangsa Tionghwa, ora. Ora wurung tèhmu dadi ngabar, gulamu nyêmlèk."
"Kajêng obong kula tumbas dhacinan, punapa ngangge kajêng rèncèk ngadhang tiyang saking dhusun?"
"Bêcik tukua dhacinan bae mênyang bêton, kajaba ora kablondrong panukumu, anggone mèntèr ora mblêbês, mung kangelan pamêcahe sawatara. Wong desa ora kurang, matèkna wong siji bae madung kayu mangsa kantua ora."
"Punapa sampun botên wontên dhawuh malih? Kula badhe lumampah sapunika."
"Bilih niyaga sae sampun wontên planggêranipun kenging kapetang, racak niyaga satunggal sadintên sadalu sarupiyah, undha-usuking bayaran: wontên pranatanipun pangajêng,
kapirid saking ènthèng-awrating tabuhan sarta undha-usuking kasagêdanipun. Dados bayaraning niyaga botên sami nyarupiyah, wontên ingkang langkung, wontên ingkang kirang."
"Sok mangkonoa kêna koanjang kurange saka patbêlas rupiyah?"
"Kajêng kula inggih makatên, badhe kula awis, manawi purun sadasa rupiyah dumugi kalih wêlas rupiyah."
"Kowe apa wis duwe têpungan niyaga?"
"Sampun, malah ingkang kula têpangi pangajêngipun niyaga nama Kyai Miling."
"Kabênêran, ane. Bab tlèdhèk apa kowe bisa golèk?"
"Sagêdipun wau inggih sagêd, nanging botên mêsthi sagêd angsal ringgit ingkang sae. Nanging manawi pangupadosipun wau kapasrahakên dhatêng niyaga, sok adhakan sagêd angsal ringgit sae, awit ringgit punika asring gadhah cocogan manah kalihan niyaga ingkang badhe nabuh."
"Sok mangkonoa bêcik pasrahna marang Kyai Miling bae, ora kangelan tur sok bisa olèh tlèdhèk bêcik."
"Inggih sandika. Punapa sampun têrang dhawuh sampeyan?"
"O, o, klalèn aku, Tuwan Bronkhorst kuwe totok, durung pati bisa cara Jawa. Kowe ora pati bisa cara Mlayu, susah mêngko olèhmu rêmbugan. Bêcik aku bae sadhela mrana kêtêmu dhewe, tak nunggang jaran bae kowe dhisika."
êmpun larang, anua nika mangsa ngantia rêga ngrong gobang siji."
"Ênggih ndika anyang, ampun pijêr maoni wong tawa mawon."
nganggo peling, niku cara pundi? Ndika njupuk siji minangka pintone."
"Kula tuku salak geyol sing ontên dhasaran niku, satus mawon diênggo cadhong niyaga, sajinahe sêtèng, dadi cucuke nyigar."
"Ndika niku nèk anyang-anyang olèhe ngreyoh, ndika duwe napa
"Padha mawon, ênggih sêtali."
"Gêlisan mawon nèk awèh ngrong wang, kula tuku nyatus."
"Ênggih ta, êmpun, wong ndika tuku okèh."
IV, 1895-1910, #363 (Jilid 8) . Arsip dan Sejarah | Kasunanan #934.
Tatêdhakan sêrat-sêrat undhang-undhang pranatan sêsaminipun,
ingkang kadhawuhakên dening Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat ingkang kaping sakawan, pêpatih dalêm ing Surakarta ingkang jumênêng sapunika,
Undhang-undhang saha Pranatan Jilidan Ôngka Satunggal Punika ... Kawrat ing Kaca
1. Pranatan miyagêmi bêkêl dhusun botên kalilan mawi pêpacak ingkang sanès wawênangipun ingkang gadhah gadhuhan ... 3
2. Pranatan abdi dalêm pulisi sarta jaksa botên kalilan anggantung barang ingkang dados prakawis ... 5
3. Pranatan garobag ingkang katarik maesa lembu botên kenging kalampahakên salêbêting kitha karaton Surakarta ... 8
4. Pranatan Cina tuwin bôngsa sabrang sanèsipun botên kenging manggèn sajawining kampung ingkang pancèn dados
13. Undhang-undhang bab kadurjanan alit ... 38
14. Undhang-undhang kramanipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom botên mawi mundhut bau gugur gunung ... 40
15. Undhang-undhang lampahing kreta ing wêkdal panyêngkêripun badhe garwanipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom ... 42
16. Undhang-undhang lampahing kreta ing wêkdal konjukipun sasrahan ... 46
17. Undhang-undhang lampahing kreta salêbêtipun ing kadhaton wontên pasamuan ... 50
18. Undhang-undhang tiyang nonton makajangan ... 54
19. Undhang-undhang lampahing kreta ing wêkdal tedhansah ing
Dhawuh anglêrêsakên kêlintuning pangêcapipun pranatan kareta ... 120
31. Pranatan anggantung sitinipun abdi dalêm ingkang ajal
kenging maèlu siti dhusun ingkang badhe kapajêgan tuwan-tuwan ... 130
35. Pranatan têtêpan abdi dalêm bupati pulisi sajawining nagari ... 133
36. Pranatan manawi badhe majêgakên siti kêdah lapur ing nagari rumiyin ... 139
37. Pranatad Pranatan. payung pangantèn, lare têtak, sarta mayit ... 141
Manira Radèn Mas Tumênggung Purwadiningrat, ingkang amakili pêpatih dalêm ing Surakarta, muphakat lan kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta, sarta têrang kauningan saandhap ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, andhawuhake kaya ing ngisor iki.
Sarupaning abdi dalêm kang nyêkêli layang piyagêm marang babêkêling bumi gêgadhuhane, ora kalilan nganggo pêpacak kang dudu wawênange kang duwe gêgadhuhan, kaya ta: bêkêl anglakoni kadurjanan, amadati pala cidra, sapêpadhane kang pancèn dadi laranganing nagara utawa kangjêng guprêmèn, dene kang kalilan mung pêpacak kang magêpokan marang melike kang duwe gêgadhuhan dhewe, kaya ta: bêkêl angèthèrake pajêg sapêpadhane, nêgor kitri kang isih mêtu nipkahe, angrusakake desa sapêpadhane kang magêpokan melike kang duwe gadhuhan dhewe, amarga prakara bêkêl anglakoni kadurjanan, panêrak sapêpadhane, kang wajib anindakake polisi utawa pangadilan, kang duwe gadhuhan bumi
kabêkêlane ora duwe wawênang milu-milu, marmane sanajan anane piyagêm mau sadurunge titi masane pranatan iki, kang duwe gadhuhan ora wênang anggugat marang bêkêl awit saka prakara kadurjanan utawa panêrak kaya ing dhuwur mau. Yèn ana kang ora ngèstokake pranatan iki, môngka dadi prakara, pêpacak
Iku sarupaning abdi dalêm sarta kawula dalêm kabèh padha angèstokna padha sumurupa lan padha angèstokna saprêlune.
Dhawuhing pranatan tanggal kaping 26, sasi Jumadilawal, taun Alip, ôngka 1819 utawa kaping 18 Januari 1890.
Manira Radèn Mas Tumênggung Purwadiningrat, ingkang amakili pêpatih dalêm ing Surakarta, muphakat lan kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta, sarta têrang kauningan saandhap ing sampeyan dalêm, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, andhawuhake pranatan kaya ing ngisor iki.
Sarupane abdi dalêm pulisi sarta jaksa sapêpadhane kang padha duwe wajib anindakake utawa anggarap prakara, ora kêna anggantung dhuwit utawa barang sapanunggalane kang dadi prakara utawa kang magêpokan prakara, sadhengaha rupane, sarta sadhengaha nalar utawa prakarane.
Kang wajib anggantung dhuwit utawa barang mau yèn sajroning nagara panggêdhening pangadilan dalêm pradata gêdhe, yèn sajabaning nagara, para panggêdhening pangadilan
Sabên nêm sasi sapisan, pêpatih dalêm utusan titi pariksa ananing dhuwit utawa barang kang gumantung ana para pangadilan ing dhuwur mau, liyane pangadilan kadipatèn anom.
Manawa ana kang nêrak pêpacake pranatan iki, sanajan dhuwit utawa barang kang digantung mau ora kalong, kang
sapisan, utawa manawa dhuwit utawa barang mau dianggo prêlune kang anggantung, iku kang anggantung kapocot saka kalungguhane, kajaba iku bakal kasêrêg prakara kadurjanan gone anganggo dhuwit utawa barang kang digantung mau.
Iku sarupaning wong padha sumurupa lan padha angèstokna saprêlune.
Dhawuhing pranatan tanggal kaping, 28, sasi Jumadilawal, taun Alip, ôngka, 1819 utawa kaping, 20,
ing Surakarta, mupakat lan kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta, sarta têrang kauningan saandhap ing sapeyan dalêm, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, andhawuhake kaya ing ngisor iki.
Sarupane garobag kang kapasangan sapi utawa kêbo, ora kêna kalakokake ana ing lurung-lurung sajroning kutha karaton Surakarta, kaya ta: manawa saka kulon
kidul watês karêtêg ing Kêdhawung sapangalor, ing Kali Katipês sapangetan, ing Kali Wingka sapangalor. Kang saka wetan watês ing Baturana sapangalor sapangulon. Kang saka lor watês ing Cèngbèngan sapangulon tutug
Garobag kang kêna angambah lurung-lurung sajroning kutha karaton Surakarta mau amung kang dipasangi utawa digèrèt jaran siji, samono iku anjaba manawa ana barang siji kang ora kuwat kamotake garobag jaran, iku kêna kamot ing garobag kang digèrèt ing kêbo sapi, ananging mawa nyuwun lilahe nagara.
Kalakone dhawuh manira iki manira wangêni sajrone rong taun patlikur sasi saka titimasane
Dene kutha sajabaning kutha karaton Surakarta, kaya ta: ing Klathèn, Kartasura, Bayalali, Ngampèl, Sragèn, Sukaharja, isih lastari kaya kang wus kalakon.
Iku sarupane uwong padha sumurupa lan angèstokna saprêlune.
Dhawuhing pranatan kaping 1, sasi Jumadilakir taun Alip, ôngka 1819, utawa kaping 23 Januari 1890.
Manira Radèn Mas Tumênggung Purwadiningrat, ingkang amakili pêpatih dalêm ing Surakarta, aparing sumurup marang sarupane uwong, awit saka dhawuhing timbalan dalêm, amarêngi ing dina Kêmis tanggal kaping 17 Jumadilawal Alip 1819, amarêngake atur pamrayogane ingkang bapa kangjêng tuwan residhèn, kamot ing layang katitimasan kaping 2 Dhesèmbêr 1889, ôngka 6925/30A, manira ingandikakake andhawuhake pêpacak minôngka wuwuhane layang dhawuhing nagara katiti masan kaping 24 Sèptèmbêr, 1869, ôngka 108, kang anamtokake sarupane kang awèh lilah marang wong Cina manggon ing palêmahan gêgadhuhane kudu nyuwun lilah ing nagara, pêpacak mau kaya ing ngisor iki.
Sarupane kang padha duwe gêgadhuhan palêmahan, ora kêna awèh lilah marang para wong Cina utawa wong bôngsa sabrang liyane, manggon ing palêmahan gêgadhuhane manawa durung anyidikake yèn para wong Cina utawa bôngsa sabrang [sa...]
[...brang] liyane mau wus padha olèh lilah saka kangjêng tuwan residhèn, manggon sajabaning pakampungan kang pancèn dadi panggonaning bangsane, dene para wong Cina utawa bôngsa sabrang liyane, kang wus kabanjur manggon ana palêmahan mau tanpa lilah saka kangjêng tuwan residhèn, iku padha katundhunga.
Kajaba iku akèh wong Cina padha manganggo anggon-anggone wong Jawa, murih ngoncati pranatan kang tumrap marang bangsane, kang mangkono mau uga kalêbu ing larangan, sarta kudu dipalangi.
Marmane kadhawuhake mangkono amarga saiki akèh wong Cina kang lagi têka manggon ana sajabaning pakampungan kang wus katamtokake dadi panggonane para wong Cina, ora nganggo kalapurake marang parentah kantor paresidhènan, dadi anuntuni nalar sarta tarekah warna-warna kang andadèkake kamlaratane para kawula dalêm.
Manawa ana kang ora ngèstokake, bakal kapatrapan paukuman anyambut gawe paksan, lawase nêm dina tutug têlung sasi, manawa kang ora ngèstokake mau
abdi dalêm sapêpadhane kang kaewonake utawa sarupa abdi dalêm, kapatrapan rès ana ing
kasumanggakake saandhap ing sampeyan dalêm, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan.
Iku sarupane uwong padha sumurupa lan padha angèstokna saprêlune.
Dhawuhing pêpacak tanggal kaping 26, sasi Jumadilakir, taun Alip ôngka 1819. Utawa kaping 17 Pebruari 1890.
Manira Radèn Mas Tumênggung Purwadiningrat ingkang makili pêpatih dalêm ing Surakarta, mupakat lan kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta, sarta têrang kauningan saandhap ing sampeyan dalêm, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, andhawuhake undhang-undhang kaya ing ngisor iki.
Manira wus anguningani yèn ing mêngko sajroning nagara saya akèh omah sarta bango kang adêge ana sadhuwuring kalèn sapinggiring lurung gêdhe, kang mangkono iku wong kang padha ngadêgake omah utawa bango mau tatela ngènthèngake utawa ora ngèstokake pranatan utawa dhawuhing parentah nagara, abdi dalêm pulisi kang ambawahake tatela kurang mikir marang wajibe, lena marang ananing lêlakon sajroning bawahe, manawa manira têtêpake pêpacak ing layang dhawuh sarta undhang-undhanging nagara katitimasan kaping 24 Sèptèmbêr, 1869, ôngka 108, sarta kaping 1 Mèi, 1878, ôngka 7, omah
sarta bango mau mung kudu dirombak, pulisine kang ambawahake kudu diukum utawa diundur, ewadene ing saiki manira isih karsa aparing parimarma, anane omah sarta bango kang adêge ana sadhuwuring kalèn sapinggiring lurung gêdhe kang wis padha kabanjur, manira lastarèkake, pulisine padha manira paringi pangapura, ananging omah sarta bango kang wus kabanjur mau, manawa ana rusake ora manira lilani didandani utawa ditambal sulam manèh.
Marmane wiwit titimasaning layang undhang-undhang iki, manawa ana kang wani-wani angadêgake omah bango, utawa sadhengaha maujud kang liyane krêtêg utawa wot, tumrap ana sadhuwuring kalèn-kalèn, kalènan kang kagawe ilèn-ilèning banyu udan, utawa
sulam omah utawa bango kang wus padha kabanjur mau, bakal ora katindakake papriksane utawa uruse, mung bakal karombak dening wawênange parentah, kang duwe kapatrapan dhêndha kèhe 16 rupiyah tutug 600 rupiyah
rès ana ing panggonan saprêlune, lawase katimbang lan prakarane, yèn ana prêlune bakal kaundur saka kalungguhane, manawa putra santana dalêm, kasumanggakake saandhap ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan.
Layang undhang-undhang iki katèmplèkake ana ing panggonan kang kêna katongton ing sadhengaha wonge, supaya aja ana kang ngaku ora sumurup surasane layang undhang-undhang iki.
Dhawuhing undhang-undhang kaping 26, sasi Jumadilakir, taun Alip ôngka 1819. Utawa kaping 17 Phebruari 1890.
Manira Radèn Tumênggung Purwadiningrat, ingkang amakili pêpatih dalêm ing Surakarta, andhawuhake pranatan têrang saandhap ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, minôngka sambungane dhawuhing timbalan dalêm amarêngi ing dina Kêmis tanggal kaping 14 sasi
punakawan ing karaton, ing kadipatèn anom, utawa ing kapatihan, ora kalilan anggêntèni kalungguhaning bapa, pranatan mau kaya ing ngisor iki.
Sarupane abdi dalêm kang padha angladèkake anake kalêbokake pamagang, iku kudu kaladèkake marang kapatihan, lantaran kabupatèn utawa kawadanane, ing kapatihan bakal banjur
Manawa ana panyuwune kakang. anak-anak utawa panyuwune bocahe sumêdya malêbu dadi abdi dalêm punakawan karaton, kadipatèn anom, kapatihan utawa dadi abdi dalêm prajurit, panyuwun mau bakal manira pituruti, upama nyuwun dadi abdi dalêm punakawan karaton, banjur manira paringake marang ondêr mayor, upama nyuwun dadi abdi dalêm punakawan kadipatèn anom, manira paringake marang abdi dalêm bupati kadipatèn, manawa nyuwun ana ing kapatihan, bakal manira prênahake panggonane kang pantês lan kang anak-anak sarta kagunane, manawa nyuwun dadi abdi dalêm prajurit, manira paringake marang panggêdhening prajurit dalêm, mangkono sapêpadhane.
Sawuse pranatan iki kalumrahake, manawa ana anaking abdi dalêm, maju magang dadi punakawan karaton, kadipatèn anom, kapatihan, utawa dadi abdi dalêm prajurit, môngka laku-lakune ora ngèstokake [ngèstoka...]
[...ke] kaya bab sapisan mau, iku ing têmbe nagara ora karsa nganggêp pamagang utawa pasuwitane mau.
Para kabupatèn sarta kawadanan, padha manira lilani anggadhuh pamagang anaking karerehane dhewe-dhewe, kanggo bêbau ana ing kabupatèn utawa kawadanan, pamagang kang disuwun anggadhuh mau kapratelakna jênênge sarta kang duwe anak, kajaba kang prêlu kanggo ana ing kapatihan, manira bakal ora kagungan pakewuh marêngake.
Pamagang kang kasuwun anggadhuh mau sabên ing dina Sênèn Kêmis, kang saparo sebaa ing
seba ing kapatihan, kang saparo ngiring seba bupati utawa wadanane, utawa nyambut gawe ana ing kabupatèn utawa kawadanan, ing dina Sênèn gilir kang saparo, patrape uga kaya ing dhuwur mau, dene ing
kudu nganggo pamagang byukan, manira bakal andhawuhake.
Iku sarupane abdi dalêm padha sumurupa lan padha angèstokna saprêlune.
Dhawuhing pranatan tanggal kaping 1 Rêjêb Alip 1819.
Manira Radèn Mas Tumênggung Purwadiningrat, ingkang amakili pêpatih dalêm ing Surakarta, andhawuhake pêpacak têrang kauningan saandhap ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, kaya ing ngisor iki.
nglingsêmake marang kang dilarangi, nganti gawe gêdêring akèh, sanajan kang mangkono mau wus lawas tumindake nganti sarupa dadi adat, nanging manira galih kurang prayogane, luwih manèh manawa gone anglarangi mau kurang sabênêre, utawa anglarangi kang pancèn ora kalêbu ing larangan, marmane saiki manira tamtokake manawa ana abdi dalêm kang kabênêr kêna ing larangan, sanajan abdi dalêm mau mung pangkat jajar sapêpadhane, luwih manèh panèwu mantri sapandhuwure, sarta sanajan ênggone anglarangi mau wus ora samar, kaya ta: panèwu mantri nganggo dodot balênggèn [ba...]
[...lênggèn] manganggo lar gêdhe, dodotan tanpa wêdhung, utawa diiring ampilan kang dudu bênêre, sapanunggalane kang wus cêtha kabênêr dilarangi, iku gone anglarangi ora kêna sarana patrap utawa têmbung kang kasar, sarta anglingsêmake, luwih manèh ora kêna anjalari gêdêring akèh, ananging mung kudu kaandhêg kalawan sarèh, dipratelanana kabênêr kêna larangan, lan dipurih anyirnakake utawa anyingkirake barang kang dadi larangan mau, apadene sanalika iku anglaksananana aja nganti ambanjurake gone narajang larangan, manawa abdi dalêm kang anglarangi durung sumurup, kudu nêrangake jênêng utawa kalungguhane, sawuse mangkono banjur dipurih ngati-ati supaya ing têmbe aja nganti manganggo kang dadi larangan, dene pirukun têbusaning barang kang dilarangi, upama ora bisa amujudake sanalika, kêna seje dina, manawa tatela nyidrani, abdi dalêm kang anglarangi mau kêna banjur anglapurake ing kabupatène, utawa
kabupatèn bakal anindakake saprêlune, manawa kang dilapuri mau panggêdhene kang tungguk banjur anglapurna ing nagara, [na...]
[...gara,] nagara kang nindakake, dene manawa abdi dalêm kaliwon sapandhuwur, gone abdi dalêm kang anglarangi anandukake patrap kaya ing dhuwur mau, alantarana bature, ewadene manawa abdi dalêm kang kêna ing larangan mau makewuh, iya banjur kalapurna marang abdi dalêm panèwu mantri kang tungguk, utawa sabanjure abdi dalêm kang anglarangi mau uga anglapurna marang kabupatèn, utawa panggêdhene kang tungguk, dene kang ora tumrap marang para abdi dalêm, lastaria kaya kang wus kalakon, nanging kaarah-araha aja nganti gawe gêdêring akèh, manawa ana kang ora angèstokake dhawuh
Dhawuhing parentah kaping 5 Rêjêp Alip, 1819, utawa kaping 25 Pêbruari, 1890.
Manira Radèn Mas Tumênggung Purwadiningrat, ingkang amakili pêpatih dalêm ing Surakarta, andhawuhake pranatan kang wus têrang kauningan saandhap ing sampeyan dalêm, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, sarta mupakat lan kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta, kaya ing ngisor iki.
prakarane, akèh kang ora bisa anêtêpi seba ing dina kang wus katamtokake dening pangadilan, jalaran kakèhên lumuntaning lakune layang dhawuh animbali, utawa asring kapiran ora tumêka marang wonge kang ditimbali, apadene wonge kang ditimbali mau kurang ngèstokake, nganti andadèkake randhat panindaking prakara, marmane amurih bisa ana rikate sawatara, ing saiki manira
abdi dalêm kang pangkat sangisoring mantri mangisor, tutug wong cilik kang padha dumunung ana wawêngkon kabupatène dhewe-dhewe, patrape animbali kudu kadhawuhake dhewe
mandhuwur jujug marang wadanane, wadanane banjur milu anandhani cap utawa tèkên ing layang dhawuh mau, manawa wus dicapi utawa ditèkên, banjur kadhawuhake saprêlune marang kang ditimbali, sarta amurih marang kang ditimbali anandhani ana ing layang dhawuh minôngka tôndha wus anyumurupi utawa anampani dhawuh, manawa wus ditandhani kang ditimbali, kagawa bali banjur dadi cêcêkêlaning pangadilan. Manawa kang ditimbali mau wong pangindhung, lakune anjujug abdi dalêm pulisi utawa bêbaune, supaya anuduhake omahe kang ditimbali, patrape andhawuhake uga kaya ing dhuwur mau, sawuse kadhawuhake, môngka dina kang wus katamtu ora bisa seba tanpa katrangan utawa ora mawa sabab kang katimbang [kati...]
[...mbang] tatela ora bisa seba, iku pangadilan andhawuhake manèh, uga mawa katamtu dina tanggal wayahe, manawa ora nêtêpi seba dina kang wus katamtokake, iku katamtokake manèh, môngka nganti kaping têlu isih durung kalakon seba ora mawa sabab kang prêlu, manawa kang ora nêtêpi mau kabênêr kang anggugat, prakarane bakal kaebrakake, manawa kang ora nêtêpi kabênêr kang kagugat, banjur kaunggahake ing karampungan, katêtêpake sagugat.
Dhawuhing pranatan tanggal kaping: 5, sasi Rêjêb, taun Alip, ôngka 1819, utawa kaping 25, Pèbruari. 1890.
Manira Radèn Mas Tumênggung Purwadiningrat, ingkang amakili pêpatih dalêm ing Surakarta, andhawuhake pranatan kang wus mupakat lan kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta, sarta têrang kauningan saandhap ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, minôngka wuwuhan utawa owah-owahane layang dhawuh papelinging nagara katitimasan kaping: 15, Nopèmbêr: 1869, ôngka: 1744, sarta layang dhawuhing parentah nagara katitimasan kaping: 30 Dhesèmbêr, 1886, ôngka: 73, pranatan mau kaya ing ngisor iki.
Sarupane kang duwe gêgadhuhan bumi desa kang babêkêle durung dicêkêli layang piyagêm, banjur padha dicêkêlana, apa jangji-jangjine kapratelakna kang têrang, kaya ta: ananing sawah, patêgalan sapanunggalane, wujud sarta kèhing pajêge, masane asoke, wujud sarta kèhing sasanggan liyane, kang ajêg utawa ora ajêg lumadine, apadene sêsangganing bau suku sapanunggalane kang dadi rukune kang duwe
gadhuhan lan babêkêle, manawa bumi mau maron utawa mratêlon, kapratelakna kang dadi lungguh utawa panganing bêkêl, sarta pratikêl panggaraping sawah sapanunggalane, pangulahing pamêtu utawa pamarsudi liya-liyane kang ditamtokake dadi wajibing bêkêl, mangkono sapêpadhane.
Layang piyagêm mau kudu mawa kauningan panggêdhening kabupatèn pulisi lan kadhistrikan kang ambawahake bumi mau lantaran kabupatèn utawa kawadanane kang duwe gadhuhan.
Manawa ana kang gawe bêkêl anyar, iku gone nêtêpake utawa mupakatake ana ing balabag kudu barêng lan gone nyêkêli piyagêm, bêkti utawa pilungguhe kudu dibayar sanalika iku, ora kêna nêtêpake utawa mupakatake dhisik, piyagême kèri, lan ora kêna ambayar bêkti utawa pilungguh sadurunge katêtêpake utawa sawuse katêtêpake, manawa bêkêl durung bisa ambayar sanalika iku, têtêp utawa mupakate aja kasidakake, piyagême aja ditampakake.
Manawa ana kang nyêkêli piyagêm marang babêkêle, laku-lakune ora nêtêpi bab ping: 2 utawa ana kang nêtêpake bêkêl, laku-lakune ora nêtêpi bab ping: 3 ing dhuwur mau, apadene ana kang ora ngèstokake nyêkêli piyagêm marang babêkêle kaya bab sapisan mau, iku manawa nganti dadi prakara udure kang duwe gadhuhan lan babêkêle, utawa sadhêngaha nalare kang magêpokan bab kabêkêlan utawa pamêtuning bumi mau, apadene udur bab bêkti utawa pilungguh, babêkêle bakal ora kaanggêp têtêpe dadi bêkêl, kang duwe gadhuhan kapatrapan paukuman rès ana ing panggonan saprêlune, lawas enggale katimbang lan prakarane, manawa ana prelune bakal kaundur saka kalungguhane, manawa putra santana dalêm, kasumanggakake saandhap ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, prakara udure ora kabanjurake panindake.
Kabupatèn utawa kawadanane kang duwe gadhuhan kabupatèn [ka...]
[...bupatèn] utawa kadhistrikaning bumi mau, apadene paprentahan liya-liyane, ora kalilan mundhut utawa anjaluk waragad bab tumindaking layang piyagêm utawa têtêping bêkêl mau, sanajan sumurup apa-apa iya ora kalilan, manawa ana kang nêrak pêpacaking bab ping lima iki bakal kapatrapan rès ana ing panggonan saprêlune, lawas enggale katimbang lan prakarane, manawa ana prêlune bakal kaundur saka kalungguhane.
Pranatan iki uga tumrap marang ngabèi dêmang sapanunggalane kang majêgi bumi.
Dhawuhing pranatan kaping: 11: Rêjêb Alip, 1819, utawa kaping: 3: Marêt, 1890.
Manira Radèn Mas Tumênggung Purwadiningrat, ingkang amakili pêpatih dalêm ing Surakarta, mupakat lan kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta, sarta têrang kauningan saandhap ing sampeyan dalêm, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, andhawuhake kaya ing ngisor iki.
Manira paring wêruh marang para abdi dalêm kabèh, sarta marang sarupane uwong, besuk sajrone sasi Bêsar taun Alip: 1819 iki, sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan karsa amikramakake putra dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkunagara, iku para abdi dalêm kabèh, padha manira pacaki ora kêna anjaluki dhuwit utawa rupa liya-liyane marang karerehane sarta marang para bêkêl utawa marang wong cilik ing bumi desa gêgadhuhane, kaya ta:
kramane Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkunagara, dene kang kêna anjaluk pasumbang marang bêkêle sarta marang tuwan-tuwan kang majêgi bumi gêgadhuhane, amung kang piyagême utawa prajangjiyane muni nganggo ngladèkake pasumbang, samono mau manawa durung
pakurmatan, manawa mêksa durung ambayar, kang duwe gadhuhan kêna duwe atur ing parentah yèn bêkêl utawa
andhawuhake kaya ing dhuwur mau, marga ing wêktu iki para kawula dalêm wong cilik ing desa-desa sawatara padha kakurangan pangan, mangkono uga tuwan-tuwan kang majêgi bumi desa padha kakurangan dhuwit, jalaran kurang kamêton gone nênandur.
Layang undhang-undhang iki, kaparingake marang para panggêdhe, supaya kaèstokake lan kawaratakake marang karèrèhane dhewe- dhewe. Sarta katèmplèkake ana ing panggonan kang katon ing akèh, supaya aja nganti ana kang ngaku ora sumurup.
Dhawuhing undhang-undhang tanggal kaping: 18: sasi Rêjêb taun Alip 1819, utawa kaping: 10: Marêt 1890.
Manira Radèn Mas Tumênggung Purwadiningrat, ingkang amakili pêpatih dalêm ing Surakarta, andhawuhake kang wus têrang kauningan saandhap ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, marang abdi dalêm kabèh, kaya ing ngisor iki.
katitimasan kaping 18 Rêjêb Alip 1819 utawa kaping 10 Marêt 1890 iku banjur kapatêdhakake minôngka ganjaran dalêm, marang kang padha duwe gêgadhuhan bumi mau, sarta sarupaning abdi dalêm, ora mawa kadhawuhan angladèkake pasumbang konjuk ing sampeyan dalêm, kaya nalika supite Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkunagara, kajaba abdi dalêm pamajêgan sapêpadhane.
Iku sarupane abdi dalêm padha sumurupa saprêlune.
Dhawuhing parentah tanggal kaping 17 sasi Pasa taun Alip, ôngka 1819 utawa kaping 7 Mèi 1890.
Awit saka sarêmbuge kangjêng tuwan residhèn, karo kang amakili pêpatih dalêm, têrang kauningan saandhap ing sampeyan dalêm, sawuse anguningani atur pirêmbuge para tuwan asistèn residhèn ing gagêlêngan sajabaning nagara, kagungan karsa anamtokake kaya ing ngisor iki.
Sarupaning kadurjanan anyolong godhong kopi, kang dadi wêwênange pangadilan dalêm pulisi rol, iku katamtokake patrapane mundhak anikêli saka kang tumindak salawase, lan yèn ênggone kapatrapan saka pulisi rol wus rambah ping pindho, môngka anglakoni manèh iku kaunggahna marang pangadilan.
Pangadilan dalêm pradata gêdhe sarta pradata kabupatèn kang kabênêr garap, uga kudu amatrapi mundhak tikêl saka gêgantungan ukum kang uwis kanggo ing salawase.
Lan sadhengah wong kalarangan anggawa, angrumati, utawa adol godhong kopi kang ora têrang
jaluka cacêkêlan layang saka kang mènèhi, sabên pulisi sumurup ana wong rumat, anggawa utawa adol godhong kopi banjur katiti pariksaa kaya kang kasêbut dhuwur, saupama kang kanggonan ora bisa ngaturake tôndha kang kêna dianggêp, kaladèkna marang kabupatèn supaya kasêrêg ing pulisi rol, katêtêpake mahakanggonan godhong
kabubuhan arumêksa kalakone kang kasêbut ing layang undhang-undhang iki, karodene turunaning undhang-undhang iki katèmplèkake ana ing panggonan saparlune, supaya aja ana kang ngaku ora sumurup ing unine.
Dhawuhing undhang-undhang tanggal kaping: 26: Mèi: 1890. Utawa tanggal kaping 6 sasi Sawal ing taun Alip, 1819.
Sarèhning wus tatela ing sawatara lawase, akèh laku kadurjanan cilik, kaya ta bêdhog, colong, ngutil, nyêlêr, sapêpadhane, sabên wong kang mêntas kaluwaran ênggone kapatrapan, ora pati lawas banjur anglakoni kadurjanan manèh, anelakake ora wêgah utawa ora wêdi marang patrapan kang uwis diêtrapake, marmane ing mêngko kangjêng tuwan residhèn, lan ingkang makili pêpatih dalêm, têrang saandhap ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, kagungan karsa anamtokake sarupaning prakara cilik-cilik kaya kang kasêbut wawilangan ing dhuwur iki, kang pangrampunge pancèn dadi wawênange pangadilan dalêm pulisi rol, iku patrapane katamtokake kaundhakan ditikêli saka adat kang sabên-sabên wus kaêtrapake.
Lan manawa ênggone kapatrapan nyambut gawe paksan uwis rambah kaping pindho môngka isih anglakoni kadurjanan manèh, sanajan mung padha karo prakara kang uwis dirampungi, kang
têlung rambahane ênggone nglakoni kadurjanan iku kaunggahna marang pangadilan dalêm pradata kang kabênêr angrampungi, supaya kapatrapan luwih abot saka gêgantunganing patrapan ing pulisi rol.
Pangadilan dalêm pradata gêdhe lan pradata kabupatèn uga katamtokake amatrapi mundhak saka gêgantunganing patrapan kang uwis kasêbut ing anggêr, supaya bisa andadèkake kapoke kang laku kadurjanan lan angundhakake tata têntrêm.
Para abdi dalêm panggêdhening kabupatèn, sarta sadhengaha abdi dalêm, padha kabubuhan arumêksa kalakone kang kasêbut ing layang undhang-undhang iki, karodene turunaning undhang-undhang iki katèmplèkake ana ing panggonan saparlune, supaya aja ana kang ngaku ora sumurup ing unine.
Dhawuhing undhang-undhang tanggal kaping 31 Mei 1890, utawa tanggal kaping 11 sasi Sawal ing taun Alip, 1819.
Manira Radèn Mas Tumênggung Purwadiningrat, ingkang amakili pêpatih dalêm ing Surakarta, têrang saandhap ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, andhawuhake kaya ing ngisor iki.
Kang wus dadi adating karaton dalêm, manawa ana kaparênge sampeyan dalêm, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, amikramèkake utawa anyupitake sapêpadhane kang mawa makajangan, nagara mawa nindakake bau marang kawula dalêm ing desa, kang kaaranan gugur gunung, panindake mêtu abdi dalêm pulisi, kaitung saka ananing bumi desa ing dalêm sajunge wong papat, prêlune ambaoni abdi dalêm kang padha nyôngga gawe ing karaton sapêpadhane, nalika anyupitake putra dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkunagara, amatêdhani palimarma, mung mundhut ing dalêm bumi wolulas junge wong siji, dene ing saiki kaparenging karsa dalêm bakal amikramakake putra dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati [A...]
[...dipati] Anom Amangkunagara, iku sarèhning kawula dalêm ing desa lagi padha kasusahan jalaran kakurangan pangan, amatêdhani wuwuhing palimarma marang kawula dalêm ing desa-desa, mung bakal ngagêm bau saka kagungan dalêm bumi desa pangrêmbe sapêpadhane, manawa ana kurange nagara bakal mundhut bau marang abdi dalêm kang padha anggadhuh kagungan dalêm bumi desa, ora mêtu utawa ora magêpokan abdi dalêm pulisi kang ambawahake, ananging kaparênging karsa dalêm patrap kang mangkono mau, mung tumrap ing wêktu iki.
Manawa ana kang ora ngèstokake bakal kaundur saka kalungguhane utawa kapatrapan kaanggêp mahanêrak parentah.
Layang undhang-undhang iki kaparingake marang para panggêdhe supaya kadhawuhake warata marang karerehan lan wawêngkone dhewe-dhewe, sarta katèmplèkake ing panggonan kang katon ing akèh supaya sarupane uwong padha sumurupa sarta angèstokna saprêlune.
Dhawuhing undhang-undhang tanggal kaping 23 sasi Sawal taun Alip 1819. Utawa kaping 12 Juni 1890.
Manira kangjêng tuwan residhèn, sarta kang amakili pêpatih dalêm ing Surakarta, aparing wêruh marang sarupane uwong, besuk ing dina Sabtu tanggal sapisan, sasi Bêsar taun Alip 1819, utawa kaping 19 Juli 1890, sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, utusan mundhut bakal garwane Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkunagara, saka ing Prangwadanan.
Kang iku ing dina Sabtu mau wiwit wayah jam 8 esuk nganti sabaline utusan dalêm saka Prangwadanan, kajaba kang padha nyôngga gawe andhèrèkake utusan dalêm mau, sarta kang seba lumêbu ing karaton, ora kêna wong anunggang utawa anglakokake jaran,
sajrone utusan dalêm lumaku mêthuk marang Prangwadanan, utawa sajrone lumaku baline saka Prangwadanan, sanajan mung nugêl
ing Surakarta, aparing wêruh marang sarupane uwong, besuk ing dina Rêbo esuk, tanggal kaping 19 sasi Bêsar taun Alip, 1819 utawa kaping 6 Agustus 1890, lêbune kagungan dalêm sasrahan, saka ing kapatihan, konjuk ing karaton.
Kang iku ing dina Rêbo mau wayah jam 9 esuk, ing lurung sangarêp kapatihan, anjaba kanggo padha nyôngga gawe lakune sasrahan, ora kalilan dilakoni jaran, kareta bèndi, garobag, sapêpadhane, kênane yèn wus rampung lakune sasrahan dalah kang angiringake, mangkono manèh wiwit ing lurung Warungpêlêm mangidul, tutug sangarêp paresidhènan, mangidul tumêka ing Galadhag, ing kagungnkagungan. dalêm alun-alun lor,
kang anyôngga gawe sasrahan, padha ora kalilan anglakokake jaran, kareta, bèndi, garobag sapêpadhane,
Dhawuhing undhang-undhang kaping 26 Dulkangidah Alip, 1819. Utawa kaping 14 Juli 1890.
saandhap ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, aparing wêruh marang sarupane uwong, sajrone ing kadhaton ana pasamuwan, wiwit besuk ing dina Sênèn tanggal kaping 17 Bêsar Alip, 1819, utawa kaping 4 Agustus, 1890, nganti ing dina Rêbo tanggal kaping 26, Bêsar, utawa kaping 13 Agustus mau, lakuning jaran utawa kareta sapanunggalane, kang lumêbu sajroning pagêr bumi kadhaton, katata kaya ing ngisor iki.
Manawa saka êlor, satêkane Kamandhungan ora kêna kalèrènake suwe, kudu banjur kamangetanake mêtu ing lurung Tamtaman saurute mangidul.
Manawa saka kidul, satêkane sajroning lawang Brajanala kidul, manawa sumêdya mangalor kudu mêtu kulon.
lêbune marang pamagangan, kudu mêtu wetan. Wêtune saka pamagangan, manawa arêp marang lurung ing Tamtaman saurute, kudu mêtu kulon.
Jaran utawa kareta sapanunggalane mau, liyane kanggo seba ing kadhaton, utawa prêlu kanggo marang panggonan sajroning pagêr bumi kadhaton, ora kêna kalakokake ana ing lurung-lurung sajroning pagêr bumi kadhaton.
Mungguh kang kasêbut ing dhuwur mau anjaba kang kanggo lakuning pagaweyan pulisi prêlu kasusu, utawa lakuning
kadhaton kudu mêtu lawang Brajanala kidul, dene manawa pamêthuk mau nêdya jujug ana ing pagêlaran iya kalilan.
Iku manawa ana kang ora angèstokake, bakal kaandhêg sarta kaanggêp anêrak parentah.
Dhawuhing undhang-undhang tanggal kaping 5 Bêsar Alip, 1819. Utawa kaping 23 Juli 1890.
Surakarta, aparing wêruh marang kang padha nonton makajangan ana sajroning alun-alun dalêm, wiwit ing dina Sênèn tanggal kaping 17 nganti dina Rêbo tanggal kaping 26, padha sasi Bêsar taun Alip, 1819, padha ora kêna nyuwara kang ora sapantêse, lan manganggo kang ing Surakarta ora angênakake, apadene solah pratingkah kang ora prayoga katon ing akèh, mangkono manèh sadhengah wonge ora kêna nunggang jaran, kareta, sapanunggalane lumêbu ing alun-alun dalêm, kajaba putra santana dalêm lan para tuwan-tuwan, manawa ana kang wani- wani anêrak pêpacak mau, kaewokake agawe suda têntrêming akèh, utawa diksura pratingkahe ana ing alun-alun dalêm, bakal kacêkêl ing pulisi, kaladèkake ing parentah.
Dhawuhing undhang-undhang tanggal kaping 1 sasi Agustus, 1890, utawa sasi Bêsar Alip, 1819.
Kang amakili pêpatih dalêm ing Surakarta, mupakat lan kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta, sarta têrang saandhap ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, aparing wêruh marang sarupane uwong, besuk malêm Rêbo tanggal kaping: 11 Sura Ehe, 1820, utawa kaping: 26 Agustus 1890, sajroning kadhaton ana pasamuwan, lêlangên tedhansah, ing dina malêm Rêbo mau, lakuning jaran utawa kareta sapanunggalane, kang lumêbu sajroning pagêr bumi kadhaton, katata kaya ing ngisor iki.
Manawa saka wetan capuri kadhaton, kaya ta lurung Tamtaman saurute, lêbune marang kamandhungan, kudu mêtu kulon.teks asli hal. 58. [ku...]
Kang saka kulon capuri kadhaton, kaya ta Sôntakusuman saurute, lêbune marang Pamagangan, kudu mêtu wetan. Mêtune saka Pamagangan, manawa arêp marang lurung ing Tamtaman saurute, kudu mêtu kulon.
Mungguh kang kasêbut ing dhuwur mau anjaba kang kanggo lakuning pagaweyan pulisi prêlu kasusu, utawa lakuning dhoktêr.
Dhawuhing undhang-undhang tanggal kaping 6 Sura Ehe, 1820. Utawa kaping 22
oendang-oendang tanggal 6 Sura Ehe 1820, atawa ari 22 Augustus 1890.
Gezien den 10e September 1890. De Resident van Soerakarta, O.A. BURNABY LAUTIER.
Manira Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, pêpatih dalêm ing Surakarta mupakat lan kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta, sarta têrang kauningan saandhap ing sampeyan dalêm, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, andhawuhake pranatan tumrap sajroning nagara Surakarta, ing Klathèn sarta ing Bayalali, minôngka angêdohake sarta mapas lêlara amarga saka sundêl, kaya ing ngisor iki.
Sakèhing sundêl, lan panggonaning sundêl, iku sarupane abdi dalêm pulisi padha angulat-ulatna.
Abdi dalêm pulisi padha kabubuhan jaga murih kalakona pranatan iki.
Sadhengah wong wadon kang arêp dadi sundêl, iku wajib lapur lan nyuwun idi dhisik marang abdi dalêm bupati pulisi kang ambawahake. [ambawah...]
Kang lapur dadi sundel mau banjur dipemutana ana ing êbuke bupati pulisi kang ambawahake, mawaa ôngka urut, manut pola kang dicirèni nganggo aksara, A.
Sarupane bêbahuning pulisi lan kapala kampung utawa kapala desa padha wajib anglapurake manawa bawahe ana wong wadon kang tau palanyahan utawa dadi sundêl.
Manawa wong wadon kang dilapurake mau ngakoni dadi sundêl, banjur kacathêtana ana ing êbuk, kaya bab kaping: 4: mau.
Manawa wong wadon mau ora ngakoni dadi sundêl, iku banjur kalapurna kamot ing layang marang abdi dalêm bupati pulisi kang ambawahake, sababe wong wadon mau dianggêp dadi sundêl, manawa mirid saka ananing palapuran mau utawa wêwaton saka pakolèhing papriksan, pamikiring [pamikir...]
[...ing] bupati pulisi wong wadon kang kalapurake mau têrang sundêl, sanajana ora kaduga dipemuti, bupati pulisi iya akona mèmuti ana ing êbuk, kaya bab kaping: 4: mau, lan dicêkêlana layang pratôndha kaya bab kaping: 9: dene wong wadon mau wajib anêtêpana sarupaning pranatan kang tumrap marang para sundêl, padha lan wong wadon kang kapemutan dadi sundêl awit saka pangakune dhewe.
Sarupane wong wadon kang kapemutan dadi sundêl, sajrone pitung dina saka kapemutan mau, bakal kapriksa dening dhoktêr kang duwe bubuhan, ana ing gêdhong pamulasaraning para sundêl kang lara, kaadêgana bêbauning pulisi, dene dina lan wayahe utawa panggonane, bakal katamtokake dening dhoktêr mau.
Manawa wus dipriksa dening dhoktêr, êndi kang ora lara jalaran gone dadi sundêl, utawa ora lara liyane kang nulari, banjur dicêkêlana layang pratôndha dening bupati pulisi kang ambawahake manut pola kang nganggo dicirèni [dicirè...]
Êndi kang dipriksa dening dhoktêr lara jalaran gone dadi sundêl, utawa lara liyane kang nulari, iku banjur kalêbokna marang gêdhong pamulasarane para sundêl kang lara, ditambanana dening dhoktêr, manawa durung dipratelakake waras dening dhoktêr, ora kêna mêtu saka ing gêdhong mau.
Dene manawa wus waras banjur dicêkêlana layang pratôndha kaya bab kaping, 9, mau.
Sajrone pitung dina sapisan, sarupane wong wadon kang dicêkêli layang pratôndha padha kapriksanana dening dhoktêr, kaadêgana bêbau pulisi, dene dina utawa wayahe, katamtokake dening dhoktêr kang duwe bubuhan.
Papriksan iki utawa papriksan kang kasêbut ing bab kaping 8, katindakna ana ing gêdhong pamulasarane para sundêl kang lara.
Wong wadon kang katêmu lara, layange pratôndha banjur kapundhuta sawatara lawas, pamundhute layang pratôndha mau [ma...]
[...u] kacathêtana ana ing êbuk, dene wong wadon mau tumuli dilêbokna
Sarupane sundêl wajib ora pisah lan layang pratôndha cacêkêlane, manawa arêp dipriksa dening para dhoktêr lan para pulisi utawa bêbaune, banjur kapariksakna.
Kang dicêkêli layang pratôndha mau, ora kêna pisan-pisan anyilihake layange pratôndha marang liyane, utawa ijolan, apadene nganggo layang pratôndha cacêkêlane sundêl liyane.
Manawa layang pratôndha mau ilang, kang duwe cêkêlan wajib nyuwun lirune marang bupati pulisi kang ambawahake.
Kang wus dicathêti dadi sundêl ana ing êbuk sapisan, iku têtêp jênêng sundêl manawa cathêtan mau durung dicorèk dening pulisi.
Dene pulisi kênane nyorèk jênênge sundêl ana ing êbuk mau manawa ana sababe kaya ing ngisor iki:
2.Yèn wonge duwe panyuwun arêp laki, môngka pulisi anduga manawa wong mau kêna diarêp-arêp marine gone laku palanyahan.
wong mau ora bakal manggon manèh ana ing kabupatèn ênggone dipemuti.
Sarupane sundêl ora kêna ngalih ênggon, yèn durung lapur marang bupati pulisi kang ambawahake.
Sarupaning sundêl kang arêp dipriksa manut unine bab kaping 8 lan bab kaping 11 môngka ora têka ing ngarêpe dhoktêr kang mriksa, utawa kang anêrak unine bab kaping 3, 12, lan bab kaping 26, adêg-adêg 2 ing bab kaping
10, apadene adêg-adêg pungkasan ing bab kaping 13 iku kapatrapan dhêndha sapisane kèhe 5 rupiyah tutug 25 rupiyah, utawa nyambut
rupiyah, nganti 100 rupiyah, utawa nyambut gawe paksan, diparingi pangan tanpa bayaran, awit têlung dina nganti têlung sasi.
Kajaba talèdhèk utawa kang nyambut gawe sabên dina, sarupaning sundêl sabisa-bisane kudu padha ngalumpuka ana ing pasundêlan.
Sarupane wong kang arêp angadêgake pasundêlan, iku wajib lapur utawa nyuwuna idi dhisik marang bupati pulisi kang ambawahake.
Kalilane ananing pasundêlan manawa wus anêtêpi kaya ing ngisor iki.
2.Yèn wus dilapurake akèh sathithike utawa angkaning sundêl kang manggon utawa kalilan malêbu ing pasundêlan,
3.Yèn panggonane ora saru didêgi pasundêlan,
4.Yèn kang nyêkêl pasundêlan wus nyêkêl layang palilahe bupati pulisi kang ambawahake, dene layang mau manut pola kang dicirèni aksara C.
1. Anglarangi pasundêlane dipondhoki utawa dilêboni wong wadon liyane kang wus dicêkêli layang pratôndha têrang yèn sundèl, kaya kang kasêbut ing bab kaping:9.
2. Anglapurake marang pulisi jênêng lan angkane wong wadon kang manggon utawa kang kalilan malêbu ing pasundêlane.
3.Jaga supaya sundêl kang padha manggon utawa kalilan malêbu ing pasundêlane anêtêpi pêpacake pranatan iki.
Kajaba iku kang nyêkêl pasundêlan mau kudu anêtêpi kaya ing ngisor iki.
1. Jaga tata tataning pasundêlane, manawa nganti ana kadurjanan utawa panêraking parentah, kang nyêkêl pasundêlan katêmpuh.
Para sundêl kang padha manggon utawa kalilan malêbu ing pasundêlan, padha wajib anêtêpana pêpacake pulisi utawa kang nyêkêl pasundêlan, kang kasêbut utawa magêpokan layang pranatan iki.
Layang palilah kang kasêbut ing bab kaping 17 ôngka 4 iku ing sawayah-wayahe kudu cumawis ana ing pasundêlan, sarta yèn kajaluk sumurup kudu kapriksakake.
Kang nyêkêl pasundêlan, ora kêna angêwèhake utawa anyilihake cêcêkêlane layang palilah marang wong
seje, sarta sabên nêm sasi kudu angladèkake layang palilah mau marang bupati pulisi kang ambawahake, supaya kapariksa pantêse kalastarèkake nêm sasi manèh utawa kasuwak.
Gone anglastarèkake utawa anyuwak mau kudu kapemutan ana ing êbuk kang kasêbut ing bab kaping 22.
Saupama layang palilah mau ilang, kang duwe cêcêkêlan wajib seba marang bupati pulisi kang ambawahake, nyuwun layang palilah anyar.
Bupati pulisi kang ambawahake kudu nyêkêl buk bab kaananing pasundêlan, manut pola kang dicirèni nganggo aksara D.
Samasa ana nalare, bupati pulisi mau amacakana utawa anyuwaka anane pasundêlan.
Manawa anane pasundêlan kang kasuwak, para sundêl kang manggon ing kono kudu padha lunga saka pasundêlan mau sajrone 24 jam saka
sawuse patlikur jam mau isih ana sajroning pasundêlan kang kasuwak, utawa kang anêrak pêpacake bab kaping 20 iku padha kapatrapan dhêndha kèhe 5 rupiyah tutug 25 rupiyah, utawa nyambut gawe
anyulayani unine bab kaping 16 lan bab kaping 26 sarta manawa kang nyêkêl pasundêlan ora nêtêpi pêpacake bab kaping 17, 18, 19, lan bab kaping 21 ing layang pranatan iki, kapatrapan dhêndha kèhe 5 rupiyah tutug 100 rupiyah, utawa nyambut gawe paksan, diparingi pangan tanpa bayaran, lawase têlung dina tutug têlung sasi.
Para priyayi utawa bêbaune nagara, ora kalilan anjaluk apa-apa, utawa nampani bayaran pisungsung
sapêpadhane, saka para sundêl utawa saka kang nyêkêl pasundêlan, sumurup utawa kang magêpokan pagaweane apadene ênggone angulungake layang pratôndha kang katamtokake ing layang pranatan iki utawa kang jalaran saka pêpacake layang pranatan iki.
Sarupaning layang kang kasêbut ing layang pranatan iki padha kaparingake tanpa bayaran.
Layang pranatan iki mung sawatara lawase tumrap para sundêl lan kang padha nyêkêl pasundêlan, manggon utawa anggaota ana sajroning watêse nagara Surakarta, ing Kabupatèn Kalathèn, lan ing Bayalali.
Mungguh kang kaaranan watês mau têgêse saka ing panggonan dununge panggêdhening nagara asipat kêncêng patang pal mubêng, dene saka panggonan dununge panggêdhening kabupatèn ing Klathèn sarta ing Bayalali, sipat kêncêng têlung pal mubêng.
Wong wadon kang saiki wus dadi sundêl, utawa wong kang saiki wus nyêkêl pasundêlan, iku sajroning pitung dina saka tumapake [tu...]
[...mapake] layang pranatan iki, wajib lapura marang bupati pulisi kang ambawahake.
Tumapake layang pranatan iki ing tanggal kaping 1 Oktober 1890, utawa kaping 16 Sapar Ehe 1820.
Dhawuhing pranatan tanggal kaping:25: sasi Sura taun Ehe ôngka 1820, utawa kaping 10 Sèptembêr 1890.
Pola A ... Buk kang nêlakake ananing para sundêl sajroning apdêling.
... (a) krajan ing ... (c)
kalêbokake ing buk kala ... (f) ... (d)
Jênêng lan angkane kang nyêkêl pasundêlan ... (e)
(b) Angkane urut, sundêl manut kalowongane ôngka 1 ing buk kang dicirèni nganggo aksara A.
(d) Jênênge desa utawa kampung,
(e) Manut kalowongane ôngka 1 lan 3, ing buk kang dicirèni nganggo aksara D.
(f) Dina sasi lan taun, olèhe
... kang omah-omah ing: (c) ...
(a) Angkane urut buk kang dicirèni nganggo aksara D.
(c) Jênênge kampung utawa desa,
Pola D ... Buk kang anêlakake anane pasundêlan ing krajan
Manira Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, pêpatih dalêm ing Surakarta, têrang saandhap ing sampeyan dalêm, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, andhawuhake pranatan panganggo kaya ing ngisor iki.
Abdi dalêm wadana kaliwon sajêro sarta sajabaning nagara kabèh, manawa seba dina
ambane nêm dim, abdi dalêm kang pangkat panèwu mantri padha ingandikakake nganggo bênik mawa krun, sarta aksara P.B. pratelan warnaning bordiran sarta bênike kaya ing ngisor iki.
Panganggone abdi dalêm bupati jaba jêro, bordiran gim êmas byur, corake kaya ing ngisor iki.
1. Sakubênging gulon, gatra êpanging wit, oranyê lan wit eik, ambane 3½ dim Nèdêrlan, pinggir mawa têpi balênggi lan untu walang, ambane 1 dim Nèdêrlan.
2. Ing dhadha kiwa têngên gathuke lan gulon ngarêp, mangisor tutug mataitik lan trêping bênik kang ngisor dhewe banjur têpung lan pinggiring èmbèl kiwa têngên, sarta têpung lan pinggiring gigiran, iku corak sarta ambaning bordir dalah têpine balênggi lan untu walang uga kaya gulon mau.
3. Pucuking lêngênan têpung, ambane
utawa bupati pangrêmbe, bordiran gim slaka byur, corak lan ambane padha lan panganggone bupati jaba jêro kang kasêbut ing bab 1 mau.
Panganggone bupati anon-anon, kalêbu bupati juru kunci ing Imagiri, bordiran silih asih, gim êmas lan slaka, corak lan ambane uga padha lan panganggone bupati jaba jêro.
panganggone bupati jaba jêro, dene èmbèle lan pinggiring gigiran iku mung têpi balênggi rangkêp sarta untu walang, ambane 1½ dim Nèdêrlan.
Panganggone kaliwon jaba jêro, bordiran gim êmas byur coraking gulon lêngênan sarta dhadhane padha lan panganggone [pangang...]
[...gone] bupati jaba jêro, nanging ambaning dhadha lan
gigiran, iku mung têpi balênggi lan untu walang ambane 1 dim Nèdêrlan.
Panganggone bupati pulisi sajabaning nagara, bordiran gim slaka byur, corak sarta ambane padha lan panganggone kaliwon jaba jêro.
Panganggone bupati pamajêgan, bordiran silih asih, gim êmas lan slaka, corak sarta ambane, uga padha lan panganggone kaliwon jaba jêro.
Panganggone kaliwon anon-anon, bordiran silih asih gim êmas lan slaka, corak lan ambane kang tumrap ing gulon sarta lêngênan, padha lan panganggone kaliwon jaba jêro, dene dhadha sapangisor dalah èmbèl sarta gigirane iku mung balênggi rangkêp lan untu walang, ambane [a...]
[...mbane] 1½ dim Nèdêrlan.
Panganggone kaliwon carik lan kaliwon urdênas, bordiran gim slaka byur, corak lan ambane padha lan panganggone kaliwon anon-anon.
uga padha lan panganggone kaliwon anon-anon, dene balênggi lan untu walang têpining dhadha saurute lômba, ambane:1: dim Nèdêrlan.
lan slaka, dene corak sarta ambane padha lan panganggone kaliwon pulisi, kang kasêbut ing bab kaping 10.
panèwu mantri pulisi ing kabupatèn sajêrone nagara, putih byur.
Panganggone kalambi bordiran sabênike, dodot, calana sarta ukup mau kaya ing ngisor iki.
2. Seba tingalan dalêm wiyosan taun sarta panjênêngan.jumênêngan.
3. Andhèrèk wiyosan dalêm têdhak ing paresidhènan, taun baru taun raja.
Kajaba kang wus katamtokake ing dhuwur mau, manawa ana pasamuwan liyane kang kudu nganggo kalambi bordiran mau, bakal mawa kadhawuhake. Dene bênik, sanajan ora nuju nganggo kalambi bordiran iya kalilan nganggo, anggêre ana ing sikêpan gêdhe utawa sikêpan cêkak, tumrape abdi dalêm panèwu mantri uga mangkono.
Panganggo kalambi bordiran sarta bênik mawa krun sarta aksara P.B. dodot, calana sarta ukup mau, kajaba [ka...]
[...jaba] abdi dalêm kang wus katamtokake ing pranatan iki, padha ora kalilan nganggo, manawa ana kang ora ngèstokake utawa wani nganggo kang dudu panganggone, iku kaanggêp mahanêrak parentah, kapatrapan katimbang lan prakarane.
Dhawuhing pranatan tanggal kaping 8 sasi Sapar taun, Ehe, ôngka 1820, utawa kaping 23 Sèptèmber 1890.
pêpatih dalêm ing Surakarta, mupakat kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta, sarta têrang kauningan saandhap ing sampeyan dalêm, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, andhawuhake pranatan kaya ing ngisor iki.
1. Sarupane pakuburan kang ana sajrone utawa sacêdhaking kampung utawa desa, iku papaning pakuburan mau padha kapasthia ambane, mawa kadokokana watês, aja nganti kêcêdhakên lan omahing wong, dene kang kawajiban anamtokake watêse mau pulisi kang ambawahake, ing têmbe manawa wus sêsak, ora kêna ngêlar marang kiwa têngêne, nanging kudu gawe manèh ana ing palêmahan kang adoh lan omahing wong, mawa nyuwun lilah marang pulisi, dene kang mrênahake lan amatêsi papane mau uga pilisi kang
Pakuburan kang ana sajrone utawa sacêdhaking desa, iku pulisi kang ambawahake angladèkna pratelan katur ing nagara, kapêthaa ing gambar mawa ukuran sarta katêrangan sawiji-wijining kampung utawa desa dununging pakuburan mau, ing sabanjure manawa ana kang nyuwun lilah gawe pakuburan anyar, sawuse pulisi amrênahake lan anamtokake watês papaning pakuburan mau banjur anglapurna marang nagara, uga mawa gambar lan katrangan kaya ing dhuwur mau.
kalakone jêrone dhudhukaning kaluwat mau kajibahake marang juru kunci utawa kang nguwasani sawiji-wijining pakuburan, pulisi utawa bêbaune uga padha kawajibake ngulat-ulatake.
Manawa ana kang ora ngèstokake pranatan iki bakal kasêrêg prakara nêrak parentah,
ing sampeyan dalêm, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan.
Iku sarupane uwong padha sumurupa lan padha ngèstokna saprêlune.
Dhawuhing pranatan tanggal kaping 15 sasi Sapar taun, Ehe, ôngka, 1821, utawa kaping 20
Manira Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, pêpatih dalêm ing Surakarta, mupakat lan kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta, sarta têrang kauningan saandhap ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, andhawuhake pranatan bab darbe utawa anunggang lan anyewakake jaran sapanunggalane kewan pasangan kareta utawa garobag, apadene anduwèni anunggang lan anyewakake kareta utawa garobag ana sajrone nagara Surakarta.
Prakara kaping:1: bab anunggang jaran sapanunggalane kewan pasangan kareta utawa garobag, sarta bab anunggang kareta utawa garobag.
Ora kêna wong kang nunggang kareta utawa nunggang jaran diplayokake luwih saka jojog alon utawa congklang alon.
Manawa liwat saantaraning hèk, saantaraning palêngkung utawa [uta...]
[...wa] galèdhègan, apadene liwat ing karêtêg, iku kudu lumaku rindhik.
Manawa kareta utawa garobag, pêthukan padha kareta utawa garobag, iku padha mire ngiwa, longkangane kang nyukupi.
Manawa kareta utawa garobag arêp anglancangi padha kareta utawa garobag, iku kusire kareta utawa kang anglakokake garobag, olèhe arêp anglancangi kudu angunèkake sambuk utawa awèh têngara seje kang cêtha, sabanjure kareta utawa garobage kang arêp dilancangi mau kudu mire ngiwa, dene kang nglancangi kudu mire nêngên.
Manawa kang nglancangi utawa kang dilancangi mau nêmu sangsara iku kang nglojok têngahing lurung kang kaluputan.
Manawa ngarêpake liwat ing dalan simpangan, sarta antaraning hèk, palêngkung utawa galedhegan, iku kudu angunèkake sambuk utawa andhisikake wong ana sangarêpe kareta utawa garobage.
Kusire kareta utawa kang nglakokake garobag, sasuwene kareta utawa garobage lumaku kudu anaa palungguhane, dene manawa ana ing kutha-kutha kang nglakokake garobag kudu anjagani ana sakiwa têngêning rakitane.
Sarupane bèndi ora kêna diêlisi dening kusir utawa kênèk ngadêg ana ing kênèkan.
Manawa kereta utawa garobag jarane loro dirèntèng utawa kareta jaran papat, iku kudu ana kang ngênèki manggon ing buri apêse wong siji.
Kang dadi kusir sarta kang anglakokake garobag iku kudu wong kang wis akil baleg sarta kêna kaduga cakêp ing pagaweane [pa...]
[...gaweane] kusir utawa kang nglakokake garobag.
Sarupane kusir sarta sarupane kênèk, sasuwene nglakokake kareta utawa garobag ana ing dalan kang pancèn kanggo ing ngakèh, iku kudu manganggo sandhangan kang prayoga, sarta ora kêna turu ora kêna mêndêm.
Lakune kareta utawa garobag, ana ing dalan, iku kudu mantêngah.
Kareta sarta garobag mau ora kêna mandhêg ana ing dalan prapatan utawa pratêlon.
Manawa kareta utawa garobag mandhêg ana ing dalan, iku kudu aminggir sarta angèngèhana dalan kang cukup dilakoni kareta utawa garobag seje.
Sasuwene kareta utawa garobag mandhêg mau iku kudu apêse ana wonge siji kang jagani.
Wiwit jam sêtêngah pitu sore, tumêkane jam satêngah nêm esuk, kareta utawa garobag, manawa lumaku ing dalan kang pancèn kaambah ing akèh, kudu nganggo lêntera [lênte...]
[...ra] loro kaprênah manggon ing ngarêp kiwa têngên, disulêda kang padhang, siji-sijine lentera gêlase loro utawa têlu, manawa ora mawa lentera iya kudu ana wonge siji kang nyêkêl obor, dene manawa kareta utawa garobag mau mandhêg, lenterane kêna
kêna mung nganggo diyan kaprênahna manggon ing ngarêp têngening garobag, utawa kang anglakokake anggawa obor.
Ana ing dalan kang pancèn kaambah ing ngakèh, ora kêna maha angaru-biru wong liwat nunggang jaran, nunggang kareta utawa nunggang garobag, sarana jarane utawa kewan
kenekane digoncèngi utawa sarana patrap liyane saka iku.
Ora kêna anggawa utawa anunggangi jaran utawa kewan [kewa...]
[...n] pasangan kang duwèni lêlara kang anênulari utawa tatu kalakokake ana ing dalan kang pancèn kaambah ing ngakèh.
Ora kêna amagawèkake jaran sapanunggalane kewan pasangan kang pincang, kang kêênomên, utawa kang wis bobrok, ana ing dalan kang pancèn kaambah ing akèh.
Jaran sapanunggalane kewan pasangan kang duwèni lara pilêg utawa lara liyane kang anênulari linakokake ana ing dalan ambah-ambahane wong akèh iku bakal kaandhêg dening polisi, sarta bakal kapriksa dening wong loro kang padha mangêrti, saka pamatahe bupati polisi kang bawahake, manawa wus têrang papriksane lara kaya kang kasêbut mau, bupati polisi banjur marentahna matèni.
Prakara kaping 2, bab anyewakake jaran sapanunggalane kewan, kang kêna dipasangi, sarta bab anyewakake kareta utawa garobag.
Ora kêna wong anyewakake jaran sapanunggalane kewan kang kêna
Mungguh layang palilah mau mung kanggo marang wong kang wus kalilan, lan marang papan pomahan kang wus kaparêngake kasêbut ing layang
pakewuh utawa orane kaadêgan pasewan mau wêwaton ature wong kang padha manggon sakiwa têngêning papan pomahan mau, mawa katrangan sabab-sababe pakewuh utawa ora.
Manawa panyuwun mau ora kalilan, bupati polisi kudu amratelakake apa kang dadi sababe ora kalilan mau.
a. Panggonane olèhe arêp ngêdêgake pasewan.
b. Cacahing kareta dhosadho bèndi, lan garobag nganggo pir kang bakal kasewakake.
c. Cacahing jaran sapanunggalane kewan kang kasewakake.
Ing layang palilahe bakal katamtokake, sawiji-wijining kareta utawa garobag pasewan, kudu ana têngêr lan angkane, manut layang rigistêring kantore bupati polisi kang bawahake.
Mungguh tatêngêr mau rupa aksara Jawa muni kuthaning panggonan padunungane pasewan mau, kaya ta: ing Surakarta, Klathèn, Kartasura, Bayalali, Ngampèl, Sragèn, utawa Sukaharja.
Dene ôngka kang kadunungake ana ing kareta utawa garobag mau iku miturut angkaning layang palilah.
Aksara sarta angkaning têtêngêr mau kudu katulis sarana cèt irêng
papane kreta utawa garobag kang katon cêtha, saprayogane bupati polisi kang bawahake.
Dene wragade panggawe lan pamasange papan mau, iku kudu kabayar dening kang anyewakake kareta utawa garobag.
Ora kêna wong nyewakake jaran sapanunggalane kewan kang kêna dipasangi, sarta anyewakake kareta utawa garobag, manawa jaran utawa kewan sarta manawa kareta utawa garobag ora rêsik lan santosa, mangkono uga ora kêna anyewakake kareta utawa garobag, manawa kareta utawa garobage ora ana têtêngêr lan angkane kaya kang kasêbut ing bab ping: 13 ing dhuwur mau.
Kang nyêkêl pasewan jaran sapanunggalane kewan kang kêna dipasangi sarta kang nyêkêl pasewan kareta utawa garobag, kang wus padha ana wujude, iku sajroning rong sasi sawusing tumindake pranatan iki wajib nyuwunake têngêr lan angkane kareta utawa garobage, dene kang nyêkêl pasewan mau bisa olèh katêrangan saprêlune ana kantore bupati polisi kang bawahake.
Manawa ana suda wuwuhe cacahe jarane, sapanunggalane kewane kang kêna dipasangi, sarta kareta utawa garobage, iku kang anyewakake kudu angaturi uninga marang bupati polisi kang bawahake.
Papan kang padha dianggo pasewan mau sarta prabote kareta utawa jaran tuwin pirantine, iku kudu rêsik.
Sakèhe tlethong lan rêrêgêd liyane kudu kasingkirake.
Kalènaning gêdhogan sabên dina kudu kasêntor ing banyu apês-apêse rambah ping têlu.
Ing pasewan-pasewan mau kudu ana gêdhonge kareta kang prayoga kanggo andokok kareta utawa garobage.
Bupati polisi kang bawahake apêse ing dalêm sasasi sapisan, papriksa utawa akona papriksa apa anane [a...]
[...nane] ing sawiji-wijining pasewan, sarta bab anane jaran sapanunggalane
mau, padha pêpak ana ing panggonane pasewan mau.
Manawa katrangane papriksan, pêpacake pranatan iki ora kaèstokake, iku bupati polisi kang bawahake andhawuhna parentah marang kang duwe pasewan, anindakake saprêlune amurih nglaksanani pranatan iki, mawa awêwangên.
Manawa sajrone wêwangên kang tinamtokake dening bupati polisi kang bawahake mau, kang duwe pasewan ora angèstokake, bupati polisi kang bawahake amarentahna nindakake saprêlune, wragade kudu kabayar dening kang duwe pasewan.
Manawa kang duwe pasewan nganti rambah-rambah ora ngèstokake parentah, iku bupati polisi kang bawahake kêna batalake marang palilah kang kasêbut ing bab kaping 12 mau, mangkono iku ora anyuda paukuman kasêbut ing ngisor iki.
Manawa layange palilah kasuwak, awit saka panyuwune kang duwe pasewan, utawa awit saka nalar kaya kang kasêbut ing adêg- adêge pungkasan bab ping 17, iku bupati polisi kang bawahake bakal amrentahake ngulapi têngêr lan ôngka kang kasêbut ing bab ping: 13 saka kareta utawa garobage, dene têngêr lan ôngka mau sawise dirusak aja nganti kêna kaanggo manêh, banjur kabalèkna marang kang duwe pasewan, mangkono uga kêna kadhawuhake panyuwake pasewane manawa wujude kareta utawa garobage wis ora nêtêpi pêpacake adêg-adêg: 1, bab ping 14.
Pangrusake têngêr lan ôngka iku bakal kapemutan ana ing layang rigistêr.
Ing sawiji-wijining kareta utawa garobag, kang disewakake kudu ana layang pratelan kang diarani tarip, diêtrapake ana ing panggonan kang katon, layang iku mratelakake, sewane sajam, satugêl dina, sadina muput, sawuse surup srêngenge, kapetung wong siji, kapetung wong luwih saka siji, bobote barang kang kêna diêmotake ing kareta utawa garobage, sarta mratelakake liya-liyane apa sakarêpe kang nyewakake bakal diuningakake marang ing akèh.
Layang pratelan iku lan owah-owahane kudu ana tôdha tangane bupati polisi kang bawahake, minôngka tôndha yèn wis diuningani.
Manawa ana udure kang nyewakake, karo kang nyewa
awit ora ana layang pratelan kang kasêbut ing bab ping: 19, apa manèh manawa sulaya bab prakara liya-liyane kang ora kasêbut ing layang pratelan mau, iku kang nyewa prakarane dimênangke.
Manawa ana kusir utawa tukang nglakokake garobag, duwèni patrap utawa kainan kang nyulayani pranatan iki, môngka kang duwe pasewan ora bisa nelakake, iku kang kajibah kang anyewakake.
Manawa para kapala ana kang akon marang kusire utawa marang tukang nglakokake garobag, anglakoni nêrak pêpacake layang pranatan iki, iku bakal kapatrapan paukuman kayadene kapala mau
rupiyah, nganti 100 rupiyah, utawa mawa-mawa bangsane kang anêrak, kapatrapan kakunjara 1 dina, [di...]
[...na,] nganti 8 dina, utawa dipatrapi nyambut gawe paksan, nganggo diparingi pangan tanpa bayaran, lawase: 1 dina, nganti 3 dina.
Tumapake layang pranatan iki awit tanggal kaping 1 Januari 1891, layang pranatan iki bakal katèmplèkake ana ing panggonan saprêlune, supaya kang padha anyumurupi aja nganti ana kang mitambuhi ing unine.
Dhawuhing pranatan ing Surakarta kaping 7 sasi Rabingulakir taun Ehe, ôngka 1820, utawa kaping 20 Nopèmbêr 1890.
Mênggah patrapan ingkang kawrat pungkasanipun bab 22, ing nginggil punika babonipun ingkang kadhawuhakên kalèntu pangêcapipun, ingkang mungêl: lawase 1 dina nganti 3 dina, punika lêrêsipun 1 dina nganti 30 dina, klintunipun wau lajêng kasusulan dhawuh ôngka 30, ing wingking punika.
kagungan karsa mranata laku-lakune têtêpane abdi dalêm panèwu mantri jaba, kaya ing ngisor iki.
Samasa ing kabupatèn wus anampani layang pikukuh saka nagara, banjur marentahna marang karerehane panèwu mantri seba pêpak, lan marang kang bakal kakarsakake dadi abdi dalêm panèwu utawa mantri mau, katamtokna dinane, Senèn utawa Kêmis, andhèrèk bupatine seba ing pagêlaran, panganggone manawa isih dadi punakawan iya apa panganggone punakawan.
Sawuse seba ing pagêlaran, bupatine amataha karèrèhane mantri kabayan, amasrahake kang kakarsakake dadi abdi dalêm mau, dalah layang pikukuh ampilane mawaa layang sorogan marang bupati utawa kaliwon kang jaga nagara, supaya didhawuhake sarta dimupakatake
Manawa kang padha seba kira-kira wus pêpak, sarta pêpatih dalêm yèn ora pamit wus magêlaran, bupati utawa kaliwon kang jaga nagara, banjur pratelaa marang kancane wadana kaliwon kang padha seba, manawa arêp andhawahake pamacake si Dhadhap, kakarsakake dadi abdi dalêm panèwu utawa mantri anu, anggêntèni lêlakone ngabèi anu, sawuse mangkono banjur andhawuhna marang kang kakarsakake dadi abdi dalêm mau mawa kacêluka jênênge, banjur amratelakna awit saka parentah ing pêpatih dalêm, têrang kaparênge sampeyan dalêm, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, kakêrsakake dadi
panèwu utawa mantri anu. Mungguh gone andhawuhake marang kang kakêrsakake dadi abdi dalêm mau kudu nganggoa têmbung ngoko: manira lan pakênira.
Sawuse kadhawuhake, bupati utawa kaliwon kang jaga [ja...]
[...ga] nagara banjur animbalana abdi dalêm panèwu kang jaga nagara kiwa têngên, layang
samburining panèwu kang jaga nagara, sawuse tumêka ing panggonan, panèwu kang jaga nagara salah siji banjur amacaa layang pikukuhe, minangka mupakatake marang kancane kang nunggal paseban, manawa kang katêtêpake mau panèwu mantri bumi utawa panumping, pamacane ana kulon, sawuse rampung pamacane, layang pikukuh katampakna marang kang mêntas katêtêpake, sarta kang mêntas katêtêpake mau banjur kaprênahna dening mantri kabayan, nunggal palinggihane gagolongane kabupatèn, lan urutna nom tuwaning kalungguhan,
mupakatake panèwu kang jaga nagara banjur lapura marang kang jaga nagara, mantri kabayan lapura marang bupatine, sawuse padha lapur banjur baliya marang pasebane dhewe-dhewe. Liya dina pinujune parêpataning kabupatèn, bupatine mupakat ana ing kabupatène, yèn wus kamupakatake ana ing kabupatèn banjur tindakna ing sagawe-gawene abdi dalêm panèwu mantri.
Pranatan iki mung tumrap marang abdi dalêm panèwu mantri jaba patang kabupatèn.
Dhawuhing pranatan tanggal kaping: 15 sasi Rabingulakir taun Ehe, ôngka 1820.
panèwu mantri, ing mêngko kagungan karsa mranata laku-lakune têtêpane abdi dalêm panèwu mantri ngarêp, kaya ing ngisor iki.
Samasa ing kabupatèn wus anampani layang pikukuh saka nagara, banjur marentahna marang karèrèhane kaliwon panèwu mantri seba pêpak ana ing pagêlaran, lan amarentahna marang kang bakal kakarsakake dadi abdi dalêm panèwu utawa mantri mau, katamtokna dinane, Sênèn utawa Kêmis, andhèrèk bupatine seba ing pagêlaran, panganggone manawa isih dadi punakawan iya apa panganggone punakawan.
Sawuse seba ing pagêlaran, bupatine amataha karèrèhane panèwu kabayan, amasrahake kang kakarsakake dadi abdi dalêm
layang pikukuh ampilane mawaa layang sorogan marang bupati utawa kaliwon [kali...]
[...won] kang jaga nagara, supaya didhawuhake sarta dimupakatake ana ing pagêlaran.
Manawa kang padha seba kira-kira wus pêpak, sarta pêpatih dalêm yèn ora pamit wus magêlaran, bupati utawa kaliwon kang jaga nagara, banjur pratelaa marang kancane wadana kaliwon kang padha seba, manawa arêp andhawahake pamacake Si Dhadhap, kakarsakake dadi abdi dalêm panèwu utawa mantri ngarêp, anggêntèni lêlakone ngabèi anu, sawuse mangkono banjur andhawuhna marang kang kakarsakake dadi abdi dalêm mau mawa kacêluka jênênge, banjur amratelakna awit saka parentahing pêpatih dalêm, têrang kaparênge sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, kakarsakake dadi abdi dalêm panèwu utawa mantri ngarêp, anggêntèni lêlakone ngabèi anu, kaparingan jênêng sarta sasêbutan radèn ngabèi utawa
panèwu utawa mantri ngarêp, mungguh gone andhawuhake marang kang kakêrsakake dadi abdi dalêm mau kudu nganggoa têmbung ngoko: manira lan pakênira.
Sawuse kadhawuhake, bupati utawa kaliwon kang jaga nagara
panggonan, panèwu kang jaga nagara salah siji banjur amacaa layang pikukuhe, minôngka mupakatake marang kancane panèwu mantri ngarêp, sawuse rampung pamacane, layang pikukuh katampakna marang kang mêntas katêtêpake, sarta kang mêntas katêtêpake mau banjur kaprênahna dening panèwu kabayan, nunggal palinggihane kancane, lan urutna nom tuwaning lungguhan, panèwu
mupakatake panèwu kang jaga nagara banjur lapura marang kang jaga nagara, panèwu kabayan lapura marang bupatine, sawuse padha lapur banjur balia marang pasebane dhewe-dhewe, liya dina
pinujune parêpataning kabupatèn, bupati mupakatna ana ing kabupatène, yèn wus kamupakatake ana ing kabupatèn banjur tindakna ing sagawe-gawene abdi dalêm panèwu mantri, mungguh pasebane ana ing pagêlaran, panèwu
iki mung tumrap marang abdi dalêm panèwu mantri ngarêp.
Dhawuhing pranatan tanggal kaping: 20 sasi Rabingulakir taun Ehe, ôngka 1820.
mantri, ing mêngko kagungan karsa mranata laku-lakune têtêpane abdi dalêm panèwu mantri jêro saanon-anone, kaya ing ngisor iki.
Samasa ing kabupatèn utawa kawadanan wus anampani layang pikukuh saka nagara, banjur marentahna marang karèrèhane kaliwon panèwu mantri seba pêpak, lan marang kang bakal kakarsakake dadi abdi dalêm panèwu utawa mantri mau, katamtokna dinane, Sênèn utawa Kêmis, andhèrèk bupati utawa wadanane seba ing srimanganti, panganggone manawa isih dadi punakawan iya apa panganggone punakawan.
Sawuse seba ing srimanganti, bupati utawa wadanane amataha karèrèhane panèwu utawa mantri kabayan, ing kawadanan kang ora ana mantrine kabayan, iya jajar kabayan, amasrahake kang kakarsakake dadi abdi dalêm [dalê...]
layang pikukuh ampilane mawaa layang sorogan marang bupati utawa sulih bupati kang tungguk, supaya didhawuhake utawa dimupakatake ana ing srimanganti.
Manawa kang padha seba kira- kira wus pêpak, bupati utawa sulih bupati kang tungguk, banjur pratelaa marang kancane wadana kaliwon kang padha seba, manawa arêp andhawuhake pamacake Si Dhadhap, kakarsakake dadi abdi dalêm panèwu utawa mantri anu, anggêntèni lêlakone ngabèi anu, sawuse mangkono banjur andhawuhna marang kang kakarsakake dadi abdi dalêm mau, mawa kacêluka jênênge, banjur amratelakna awit saka parentahing pêpatih dalêm, têrang kaparênge sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, kakarsakake dadi abdi dalêm
andhawuhake marang kang kakarsakake dadi abdi dalêm mau kudu nganggoa têmbung ngoko: manira lan pakênira.
Sawuse kadhawuhake, bupati utawa sulih bupati kang tungguk banjur animbalana abdi dalêm panèwu kaparak lan panèwu gêdhong
kaparingna marang panèwu kang tungguk, panèwu kang tungguk banjur angirida kang mêntas katêtêpake, marang pasebane gagolongane kang katêtêpake, kabayane angiringna, padha manggon samburining panèwu kang tungguk, sawuse tumêka ing panggonan, panèwu kaparak kang tungguk banjur amacaa layang pikukuhe, minôngka mupakatake marang abdi dalêm panèwu mantri kang padha seba, sawuse rampung pamacane, layang pikukuh katampakna marang kang mêntas katêtêpake, sarta kang mêntas katêtêpake mau banjur kaprênahna dening kabayane, nunggal palinggihane gagolongane kabupatèn utawa kawadanan, lan urutna nom tuwaning lungguhan, panèwu kang tungguk banjur lapura marang bupati utawa sulih bupati kang tungguk, kabayan lapura marang bupati utawa wadanane, sawuse padha lapur banjur balia marang pasebane dhewe-dhewe, liya dina panujune parêpataning kabupatèn utawa kawadanan, bupati utawa wadanane
mupakatna ana ing kabupatèn utawa kawadanane, yèn wus kamupakatake banjur tindakna ing sagawe-gawene abdi dalêm panèwu utawa mantri.
Pranatan iki mung tumrap marang abdi dalêm jêro patang kabupatèn, sarta kawadanan kalang, karaton, gamêl, panandhon,
Dhawuhing pranatan tanggal kaping: 25, sasi Rabingulakir taun Ehe, ôngka 1820.
ing kapatihan sarta panèwu mantri kapatihan, kaya ing ngisor iki.
Samasa layang pikukuhe kang bakal kakarsakake dadi abdi dalêm mau wus kaparingake marang pêpatih kapatihan, pêpatih kapatihan banjur anamtokna dina sebane kang bakal katêtêpake, Sênèn utawa Kêmis, panganggone manawa isih dadi punakawan iya apa
lan gagolongane kang bakal katêtêpake mau kabèh, padha sebaa pêpak ana ing balearja.
Sawuse padha seba pêpak, pêpatih kapatihan banjur andhawuhna marang kang kakarsakake dadi abdi dalêm mau, mawa
kacêluka jênênge, banjur amratelakna, awit saka parentahing pêpatih dalêm, kakarsakake dadi abdi dalêm panèwu utawa mantri anu, anggêntèni lêlakone ngabèi anu, kaparingan jênêng sarta sasêbutan radèn ngabèi utawa
têrang saandhap ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, mungguh gone andhawuhake marang kang kakarsakake dadi abdi dalêm mau kudu nganggo têmbung ngoko: manira lan pakênira. Sawuse kadhawuhake layang pikukuh banjur kawacaa dening panèwu kang kapatah dening pêpatih kapatihan, minôngka mupakate marang abdi dalêm kang padha seba mau, sawuse kawaca, layang pikukuh banjur kaparingna marang kang mêntas katêtêpake, sarta kang mêntas katêtêpake mau banjur anglakonana ing sagawe-gawene abdi dalêm panèwu mantri mau.
Pranatan iki mung tumrap marang abdi dalêm anon-anon nagara kang madana ing kapatihan, kayata: srati, jagal, gowong narawrêksa sapêpadhane, sarta tumrap marang panèwu mantri kapatihan, jaba jêro karadenayon sapêpadhane.
Dhawuhing pranatan kaping 10 sasi Jumadilawal taun Ehe 1820.
panèwu mantri, ing mêngko kagungan karsa mranata laku-lakune têtêpane abdi dalêm panèwu mantri pulisi sarta dhistrik sapêpadhane kaya ing ngisor iki.
Samasa layang pikukuh, dalah kang bakal kakarsakake dadi abdi dalêm mau wus kaparingake marang pêpatih kapatihan, pêpatih kapatihan banjur anamtokna dina sebane kang bakal katêtêpake, Sênèn utawa Kêmis, panganggone manawa isih dadi
panganggone punakawan, klambine sikêpan irêng, mangkono sapêpadhane, sarta marentahna sebane pêpak panèwu mantri kapatihan ana ing balearja, apadene sebane pangulu kapatihan miranti bakal amatrapi sumpah.
Sawuse padha seba pêpak, pêpatih kapatihan banjur andhawuhna marang kang kakarsakake dadi abdi dalêm mau, mawa kacêluka jênênge, banjur amratelakna awit saka karsane [karsa...]
[...ne] pêpatih dalêm, têrang kangjêng tuwan residhèn, kakarsakake dadi abdi dalêm panèwu utawa mantri pulisi anu, anggêntèni lêlakone ngabèi anu, kaparingan jênêng sarta sasêbutan radèn ngabèi utawa
kangjêng tuwan residhèn, kalawan lilah dalêm, ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, mungguh gone andhawuhake marang kang kakarsakake dadi abdi dalêm mau kudu nganggoa têmbung ngoko: manira lan pakênira: sawuse kadhawuhake layang pikukuh banjur kawacaa dening panèwu kang kapatah dening pêpatih kapatihan, minôngka mupakate marang kang padha seba mau, sawuse kawaca layang pikukuh banjur kaparingna marang kang mêntas katêtêpake, sarta kang mêntas katêtêpake mau banjur kapasrahna marang pangulu supaya kapatrapake sumpahe kaya adat, sawuse rampung kang mêntas katêtêpake kaparentahana liya dina seba ing paprentahan kapatihan,
ngêrèhake, supaya kamupakatake ana ing kabupatèn, mawa pêpakan kancane, yèn wus kamupakatake banjur katindakna ing sagawe-gawene abdi dalêm panèwu utawa mantri pulisi mau.
Pranatan iki mung tumrap abdi dalêm pulisi sarta dhistrik sapêpadhane sajrone lan sajabaning nagara kabèh.
Dhawuhing pranatan tanggal kaping 15, sasi Jumadilawal taun Ehe 1820.
Manira Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, sawuse anguningani lan anggalih laku-lakune têtêpane abdi dalêm panèwu mantri, ing mêngko kagungan karsa mranata laku-lakune têtêpane abdi dalêm panèwu mantri pamajêgan sarta galadhag desa, sapêpadhane, kaya ing ngisor iki.
Samasa layang pikukuhe kang bakal kakarsakake dadi abdi dalêm mau wus kaparingake marang pêpatih kapatihan, pêpatih kapatihan banjur anamtokna dina sebane kang bakal katêtêpake Sênèn utawa Kêmis, panganggone manawa isih dadi
panganggone punakawan, klambine sikêpan irêng, mangkono sapêpadhane, sarta marentahna sebane pêpak panèwu mantri kapatihan ana ing balearja.
Sawuse padha seba pêpak, pêpatih kapatihan banjur andhawuhna marang kang kakarsakake dadi abdi dalêm mau, mawa kacêluka jênênge, banjur amratelakna awit saka parentahing pêpatih dalêm têrang kaparênge sampeyan dalêm ingkang [ing...]
[...kang] sinuhun kangjêng susuhunan, kakarsakake dadi
panèwu utawa mantri anu, mungguh gone andhawuhake marang kang kakarsakake dadi abdi dalêm mau kudu nganggoa têmbung ngoko: manira lan pakênira. Sawuse kadhawuhake layang pikukuh banjur kawacaa dening panèwu kang kapatah dening pêpatih kapatihan minôngka mupakate marang abdi dalêm panèwu mantri kang padha seba mau. Sawuse kawaca layang pikukuh banjur kaparingna marang kang mêntas katêtêpake, sarta kaparentahana liya dina seba ing
wadana kaliwone, mawa layang undhang wêlinge pêpatih dalêm kaya kang wus kalakon, supaya kamupakatake ana ing kabupatèn utawa kawadanan, mawa pêpakan kancane, yèn wus kamupakatake banjur katindakna sagawe-gawene sarta wajibe abdi dalêm panèwu utawa mantri [ma...]
Pranatan iki mung tumrap marang abdi dalêm pamajêgan sarta galadhag desa sapêpadhane, liyane abdi dalêm pangrêmbe.
Dhawuhing pranatan kaping 20, sasi Jumadilawal taun Ehe 1820.
Manira Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, pêpatih dalêm ing Surakarta, aparing sumurup marang sarupane uwong, pranatan bab darbe utawa nunggang lan anyewakake jaran sapanunggalane kewan, pasangan kareta utawa garobag, apadene anduwèni, anunggang lan anyewakake kareta utawa garobag, kang wus manira dhawuhake kamot ing layang katitimasan kaping 7 sasi Rabingulakir taun Ehe, ôngka 1820, utawa kaping 20 Nopember 1890; iku bab ping: 22, rolikur ing pranatan mau ana kang kêliru pangêcape, kaya ing ngisor iki. Utawa dipatrapi nyambutgawe paksan, nganggo diparingi pangan tanpa bayaran lawase 1 dina nganti 3 dina.
Dhawuh kaping 20 Jumadilawal, Ehe, 1820, utawa kaping: 1 Januari, 1891.
Manira Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, pêpatih dalêm ing Surakarta, têrang saandhap sampeyan dalêm, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan,
Manawa ana abdi dalêm kang ajal, duwe utawa ora duwe anak, apadene abdi dalêm kang kaundur saka kalungguhane, iku sajrone limalas dina saka ajale utawa gone kaundur mau, wadana
ajal mau duwe anak, iku sadurunge anake utawa liyane kakarsakake anggêntèni, anake padha
bab pranatan iki padha sumurupa lan padha ngèstokna saprêlune.
Dhawuhing pranatan tanggal kaping: 20 sasi Jumadilawal taun Ehe, 1820, utawa kaping 1 Januari, 1891.
padha seba ing Sênèn Kêmis, sawiji-wijining kabupatèn anane kang seba prasasat mung êndi kang gêlêm, mêsthine kang padha ora seba mau iya nganggo pamit kapalang ing prêlu, kayata: lara, eman ewuh sapêpadhane, ananging palangane mau kaya akèh kang ora têmên, wadana kaliwon utawa lurah bêkêle durung ana antarane mikir. Mungguh lêlakon kang mangkono mau manawa manira tindakake sabênêre, mêsthine akèh kang padha kaluputan marmane kang wus kalakon mau mung manira paringi pangapura, sarta ing saiki padha manira kêncêngake mawa manira paringi parimarma supaya mayara gone padha nglakoni, sarta bisaa tumêmên marang wajib kang wus katamtokake kaya ing ngisor iki.
Ing dina Sênèn, abdi dalêm panèwu mantri jaba jêro padha saanon-anone sapangisor tumêka jajar, iku padha
manira tamtokake seba saparo kang tuwa ing gawe.
Ing dina Kêmis, uga padha manira tamtokake seba saparo kang ênom ing gawe.
Gilirane kang seba Sênèn Kêmis mau, ora ngowahake laku petunge kang kabênêr tumbuk, utawa nyôngga gawe liyane, lan ora ngowahake laku-lakune paseban ing
apadene manawa ana dhawuh seba pêpak sarta ora ngowahake sebane abdi dalêm kriya sapêpadhane kaya kang padha duwe kawajiban nyambut gawe.
Kalakone pranatan iki manira wajibake panatane wadana kaliwon utawa lurah bêkêle dhewe-dhewe.
sarupane abdi dalêm padha sumurupa lan angèstokna [angè...]
Dhawuhing pranatan tanggal kaping 21, sasi Jumadilawal, taun Ehe, 1820.
kayata: manawa kang bakal katêtêpake mau panèwu mantri gagolongan gêdhong, kang seba ing srimanganti iya amung panèwu
kakarsakake dadi abdi dalêm panèwu utawa mantri mau katamtokna dinane, Sênèn utawa Kêmis seba ing srimanganti, panganggone manawa isih dadi punakawan iya apa panganggone punakawan, lan mataha karerehane panèwu
utawa mantri kabayan, angirid sarta amasrahake kang kakarsakake dadi abdi dalêm
layang pikukuh ampilane, mawaa layang sorogan marang bupati utawa sulih bupati kang tungguk, supaya di dhawuhake utawa dimupakatake ana ing srimanganti.
Manawa kang padha seba kira-kira wus pêpak bupati utawa sulih bupati kang tungguk banjur pratelaa marang kancane wadana kaliwon kang padha seba manawa arêp andhawuhake pamacake Si Dhadhap, kakarsakake dadi abdi dalêm panèwu utawa mantri anu kadipatèn anom, anggêntèni lêlakone ngabèi anu, sawuse mangkono banjur andhawuhna marang kang kakarsakake dadi abdi dalêm mau, mawa kacêluka jênênge banjur amratelakna awit saka parentahing pêpatih dalêm, têrang kaparênge sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, kakarsakake dadi abdi dalêm panèwu utawa mantri anu kadipatèn anom, anggêntèni lêlakone ngabèi anu kaparingan jênêng sarta sasêbutan radèn ngabèi utawa mas ngabèi anu dilakonana sagawe-gawene abdi dalêm panèwu utawa mantri [ma...]
[...ntri] anu kadipatèn anom, mungguh gone andhawuhake marang kang kakarsakake dadi abdi dalêm mau kudu nganggoa têmbung ngoko: manira lan pakênira.
Sawuse kadhawuhake, bupati utawa sulih bupati kang tungguk banjur animbali abdi dalêm panèwu kaparak lan panèwu gêdhong
kabayane angiringna padha manggona samburining panèwu kang tungguk, sawuse tumêka ing panggonan, panèwu kaparak kang tungguk banjur amacaa layang pikukuhe, minôngka mupakatake marang abdi dalêm panèwu mantri kang padha seba, sawuse rampung pamacane, layang pikukuh katampakna marang kang mêntas katêtêpake, sarta kang mêntas katêtêpake mau banjur kaprênahna dening kabayane, nunggal palinggihane kancane, lan urutna nom tuwaning lungguhan, panèwu kang tungguk banjur lapura marang bupati utawa sulih bupati kang tungguk, kabayan lapura marang bupatine, sawuse padha lapur banjur balia marang pasebane [pase...]
[...bane] dhewe-dhewe. Liya dina pinujune parêpataning kabupatèn, bupatine mupakatna ana ing kabupatène, yèn wus kamupakatake banjur tindakna ing sagawe-gawene abdi dalêm panèwu utawa mantri.
Dhawuhing pranatan tanggal kaping 24, sasi Jumadilawal taun Ehe, ôngka 1820.
Radèn Adipati Sasradiningrat, pêpatih dalêm ing Surakarta, mupakat lan kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta, sarta têrang kauningan saandhap ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, andhawuhake pêpacak kaya ing ngisor iki.
1: Para abdi dalêm pulisi yèn sajroning wawêngkone, luwih manèh sajabaning wawêngkone ana bumi desa kang bakal kapajêgan dening para tuwan, utawa abdi dalêm wadana kaliwon panèwu mantri sapêpadhane, kang karerehane duwe gêgadhuhan bumi desa arêp kapajêgake marang tuwan-tuwan, kang duwe gêgadhuhan wus anglilakake, utawa sanajana durung anglilakake, iku padha ora manira lilani maèlu kang pancèn ora magêpokan wajib utawa wawênanging pulisi, apadene wajib wawênange lurah bêkêle kayata: anandukake pratikêl utawa ngojok-ojoki [ngojok-o...]
[...joki] supaya bêkêl wani madhani utawa ngungkuli pajêg utawa bêkti bakal panyanggane tuwan, kang wus dicondhongi dening kang duwe gadhuhan.
2: Para abdi dalêm pulisi yèn angugêri babêkêling bumi desa kang bakal dipajêgi dening tuwan- tuwan, bab sêsanggan utawa lêladèn marang nagara kang lêlantaran pulisi, ora manira lilani mawa nari marang bêkêl kadugane kasusupake marang tuwan kang bakal majêgi, utawa miturute bumi kabêkêlane kapajêgake marang tuwan-tuwan, amarga iku dudu wajibing pulisi, lan anyahak wawênange kang duwe gadhuhan.
Manawa ana kang ora ngèstokake utawa ambiyantoni kang ora ngèstokake pêpacak iki, luwih manèh para abdi dalêm pulisi utawa lurah babêkêle kang duwe
Iku sarupane uwong padha sumurupa lan angèstokna
Dhawuhing pêpacak tanggal kaping 7, sasi Jumadilakir taun Ehe, ôngka 1820. Utawa kaping 18 Januari 1891.
Sasradiningrat, pêpatih dalêm ing Surakarta, mupakat lan kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta, sarta têrang kauningan saandhap ing
bupati pulisi, ing mêngko kagungan karsa mranata laku-lakune mupakataning têtêpan abdi dalêm bupati-bupati sajabaning nagara, kaya ing ngisor iki.
Ing dina Sênèn utawa Kêmis kang dadi kaparênging karsa dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, têtêpe kang kakarsakake dadi abdi dalêm bupati pulisi wau, sawuse pêpatih dalêm anampani dhawuhing timbalan dalêm, kang kadhawuhake dening kaliwon gandhèk kiwa têngên, sarta sawuse pêpatih dalêm amangsuli marang kaliwon gandhèk mau, iku pêpatih dalêm banjur andhawuhake marang abdi dalêm bupati bêkêl jaba,
animbali maju marang kang dikarsakake dadi bupati pulisi, bupati bêkêl jaba banjur amarentahna marang pêpatih kapatihan, amasanga lampit ana ing satêngêning pêpatih dalêm marêp mangetan, têpi kulon sebane bupati kang ana kulon dhewe, sawuse ditata bupati bêkêl jaba andhawuhna marang kaliwon bêkêl jaba, angirid ajune kang dikarsakake dadi bupati pulisi, sawuse kairid manggon ing lampit kang ditata dening pêpatih kapatihan mau, pêpatih dalêm banjur andhawuhake marang kang dikarsakake dadi bupati pulisi mau kaya adat.
Sawuse kadhawuhake pêpatih dalêm andhawuhake marang bupati bêkêl jaba, amrênahake palinggihane, bupati bêkêl jaba banjur andhawuhake marang bupati pulisi nagara, amrênahake palinggihane kang mêntas kakarsakake dadi bupati pulisi mau, kaurutna nom tuwaning lungguhan sarta bupati bêkêl jaba banjur andhawuhake marang kaliwon bêkêl jaba angirid undure kang mêntas katêtêpake mau marang panggonan pasebane kang wus kaprênahake dening bupati pulisi nagara, sawuse lungguh tata, bupati bêkêl [bêkê...]
[...l] jaba andhawuhake marang pêpatih kapatihan, prasabên marang kang anglurahi putra santana dalêm, sarta marang Kangjêng Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, lan andhawuhake paring sumurup marang abdi dalêm kolonèl prajurit, sarta marang bupati jêro kang padha seba, lan abdi dalêm pangulu sarta bupati kadipatèn anom kaya adat.
pulisi anyar mau marang ngarsane kangjêng tuwan residhèn, yèn wus disebakake banjur kalilan mundur, lan anamtokake dina kang wus dadi sarêmbuge pêpatih dalêm lan kangjêng tuwan residhèn, sebane manèh ana ing ngarsane kangjêng tuwan residhèn bakal kapatrapan sumpah, kang matrapake sumpahe mau abdi dalêm katib.
mawa kajênêngan dening kangjêng tuwan residhèn lan pêpatih dalêm, sawuse rampung pêpatih dalêm banjur sarêmbag lan kangjêng tuwan residhèn, anamtokake dina bakal mupakate ana ing kabupatèn.
Sawuse katamtokake dinane, kangjêng tuwan residhèn bakal aparing uninga marang tuwan asistèn residhèn ing apdhelinging kabupatèn mau, supaya ing dina kang wus katamtokake mau wayah jam satêngah sapuluh esuk, kalumpukan ana ing kabupatèn, lan amurih têkane ing tuwan-tuwan kang padha nguwasani bumi desa kang kawêngku ing kabupatèn mau.
Pêpatih dalêm andhawuhake marang bupati nayaka siji, kaliwon nayaka siji, bakal kautus angêpyakake ana ing pasamuwan kabupatèn, ing dina kang wus katamtokake mau wayah jam satêngah sapuluh esuk, wusa têka ing kabupatèn, mawa ngampil layange pêpatih dalêm kang wus kauningan ing kangjêng
pêpatih dalêm andhawuhake marang kaliwon pulisi ing kabupatèn mau sapangisor, lan marang abdi dalêm pamajêgan utawa galadhag desa ing wawêngkone kabupatèn pulisi mau, ing dina kang wus katamtokake mau uga wayah jam satêngah sapuluh esuk, padha apêpakan ana ing kabupatèn, panganggone padha kulukan, bêbêdan, sabuk cindhe kabara, kalambi sikêpan gêdhe, dene dununging pasamuwan mau ana ing pandhapa kabupatèn, lêlungguhane tuwan asistèn residhèn ana têngêne bupati
dene têngêne tuwan asistèn residhèn, tuwan-tuwan uga kang padha ngêtêpi pasamuwan mau.
Sawuse satata, bupati nayaka banjur amratelakna marang tuwan asistèn residhèn, gone arêp maca layang ampilane, manawa tuwan asistèn residhèn wus amrayogakake, bupati nayaka banjur angadêga sarta banjur macaa [ma...]
[...caa] layang ampilane mau, sawuse rampung pamacane: ora antara suwe banjur bubaran, bupati nayaka sawuse têka ing nagara anglapurna ing pêpatih dalêm, apa anane gone kautus mau.
Dhawuhing pranatan tanggal kaping 8, sasi Jumadilakir taun Ehe ôngka 1890, utawa kaping 19 Januari, 1891.
pêpatih dalêm ing Surakarta, mupakat lan kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta, sarta têrang kauningan saandhap ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, andhawuhake pranatan kaya ing ngisor iki.
Sarèhne ana kang wus kalakon, bumi desa arêp kapajêgan ing tuwan-tuwan, rêmbuge lan kang duwe gêgadhuhan wus kadadian, wasana ora bisa kalakon, jalaran bumi mau wus ana ing têbas gadhe sapêpadhane, marmane saiki sarupane kang padha kaparingan gêgadhuhan kagungan dalêm bumi desa, manawa bumi gêgadhuhane katêmbung dening tuwan-tuwan bakal dipajêgi, môngka sumêdya dililakake, sadurunge mangsuli marang tuwan kang nêmbung, kang duwe gêgadhuhan
mau, sajrone têlungpuluh dina saka lumadining palapuran sarta lumadining bêkêl marang nagara, nagara mêsthi andhawuhake katrangan, manawa wus ana dhawuhing nagara, iku kang duwe gêgadhuhan lagi manira lilani mangsuli marang kang bakal majêgi, wêwaton dhawuhing nagara mau, ewadene manawa wus luwih saka têlung puluh dina mau nagara durung maringi dhawuh, môngka ora ana sababe kang prêlu, iku kang duwe gadhuhan kêna banjur amangsuli marang kang bakal majêgi, wêwaton karêpe dhewe.
kang ora ngestokake mau putra santana dalêm, kasumanggakake saandhap ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan.
Iku sarupane wong padha sumurupa lan angèstokna saprêlune.
Dhawuhing pranatan tanggal kaping 8 sasi Jumadilakir taun Ehe, ôngka 1820, utawa kaping 19 Januari 1891.
Moefakat De Resident O.A. BURNABY LAUTIER.
Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, pêpatih dalêm ing Surakarta, mupakat lan kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta, sarta têrang kauningan saandhap ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, kagungan karsa
mayit, tumrap sarupaning wong kang durung kalilan nganggo payung, tata sasilahane payung mau kaya kang katamtokake ing ngisor iki.
Anak utawa sadulure pêpatih dalêm, nalikane dadi pangantèn sajêrone sapasar lan nalika salapan dinane yèn nganggo pasamuwan, apadene bocah têtak, nalika rise, mayit nalikane kaangkatake marang kubur, iku padha kalilan nganggo payung kang ing dhuwur cète kuning, ing ngisor cèt ijo ambane kagawe padha, pungkasaning usuk nganggo
parada ambane rong dim reinlan, mênur lan kêmbang warune diparada byur, ing jêro sarta dhandhane cèt ijo kêna katulis lung-lungan utawa kêmbangan.
Anak utawa sadulure abdi dalêm bupati jaba jêro dalah anon-anon sajêroning nagara, sapêpadhane apadene anak utawa sadulure abdi dalêm mayor, kalilan nganggo payung cèt ijo, sèrèt parada ambane sadim, pungkasane dhuwur nganggo
kaptin, kalilan nganggo payung cèt ijo byur tanpa sèrèt, mung pungkasane ing dhuwur nganggo talacap parada cacah papat, turut usuk dawane anêlung dim reinlan, mênur lan kêmbange waru diparada byur.
Anak utawa sadulure abdi dalêm panepanèwu. mantri sapêpadhane kabèh padha
utawa sadulure, padha kalilan nganggo payung irêng byur, tanpa sèrèt lan
ing gawe, padha kalilan nganggo payung jambon byur, mênur lan kêmbange waru cèt kuning byur.
Sarupane payung kang kasêbut bab siji tumêka nênêm mau dhandhane padha ora kalilan nganggo karah utawa sopal, sarta kang kasêbut bab 2, tumêka nênêm mau cète ing jêro dalah dhandhane kudu kapadha karo cète ing jaba, ora [o...]
[...ra] kalilan cèt seje warna.
Ananing tata sasilahaning payung kang katamtokake ing dhuwur iki ora tumrap marang kang isih kalêbu santana dalêm, sanadyan anake abdi dalêm, manawa ana turutane santana dalêm, iku wus ana padatane dhewe.
Mungguh kalilane nganggo payung mau, yèn pangantèn mung sajêrone sapasar, sarta sanalikane salapane, manawa mawa pasamuwan manèh. Yèn bocah têtak mung nalika rise, sanajan ana ngomahe dhewe utawa diparakake marang panggonan juru nêtaki iku padha bae. Yèn mayit wiwit angkate saka panggonan pangruktine tumêka ing kubur, sarta kêna banjur dipanjêr kaya adat, liyane iku padha ora kêna nganggo payung.
Sapa-sapa kang anêrak pêpacake undhang- undhang iki, yèn abdi dalêm kang lumaku ing gawe kapatrapan dhêndha srupiyah tutug limalas rupiyah, utawa kapatrapan rès ana panggonan [panggo...]
[...nan] kaya adat, rong dina tutug wolung dina, manawa kawula dalêm kang ora lumaku ing gawe, kapatrapan dhêndha srupiyah tutug sapuluh rupiyah, utawa kapatrapake nyambut gawe ana
anglumrahake marang wawêngkone dhewe-dhewe, sarta katèmplèkake ana panggonan
umpamane gelem ngaji diri bab sing ndadeke memolo iku sumingker dewe. utowo gelem olah roso. sejatine sikso, surgo, kepenak
ing nabrakanipun ing dalan pantura pati – kudus km 6. Kecelakaan sing kedadenan ing
ngene iki kok gak enek sing eyel2
Giessenlanden iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland utawa Holland Kidul, Walanda.
Isih kelingan ora yo karo nyong..mbiyen jaman Pramuka ana Persami, nyong minggat dioyak Pak karim, saking kesusune
iki. wong wingi arep ketemu karo nyong pas podo2 nang wonosobo wae ra sempat kok … walah2 …wong kok sibuke ngungkuli presiden ya .. ha…ha ..😀
nek nyong kan tetep wae sempat dolan nang pak karim ? deweke yo
on Juli 7, 2008 at 1:09 pm
Lha Nek saiki ngaku kan ora digawa nang BP nek mbiyen….yakin mesti….kon ngadhep Ingkang sinuwun
akeh iwak wedhus…terus mumet…tensine munggah…liya-liyane yo munggah…munggah mesjid maksude. Sing wis2 paling yo kuwe,
ingkang gangsal atut wuri | pangeran lan patihipun | rôngga kapitu tan luwih | katiga rare kang wadon ||
2. sigra lajêng pangeran ing lampahipun | angidul ngetan lumaris | analasak ing wana gung | tan anut marganya lami | minggah
Radyan Ayu Sanawati | ngaru-ara sambatipun | yèku eyang saking èstri | kawijilan dhusun Ngêndho ||
7. tan kawarna lamine dènnya lêlaku | dadya prapta anèng Lincip | inggih ing Pidêksa gunung | Sultan Dhandhun Martèngsari | nèng kono
jurit | yèn pangeran namur bolos ||
13. tuwan mayor lan nindya mantri wus rêmbug | sigra dhawuhkên waradin | maring ing bêbêkêl dhusun | yèn wong liwat dudu warni | kinèn mikut lamun ngalor ||
pangeran dèrèng andugi | nyana liyan pêrlunipun | wong padesan gènya titir | titir wuwuh kadi lampor ||
[...kang] lêlaku mangalor ||
19. duk miyarsa kèndêl dènira lêlaku | Pangeran Mangkunagari | wus anêdya de rah lampus |
sêsulung anggili | sikêp pêdhang towok wadung | pênthung garanggang myang linggis | ana ingkang gawa bronjong ||
22. abdinipun pangeran pating palinguk | rupêk pandulune sami | lir sakarat ciptanipun | dene kinêpung wong bumi | tumbak canggah
24. wus dilalah karsane Hyang Maha Luhur | kalamun darah Matawis | kang durung tumibèng khukhum | datan kêni ginagampil | marang sapadhane kang wong ||
25. nulya prapta gara-gara sindhung riwut | mêsês bajra
anom | matur aris dêkung ing wuwuse | dhuh wong agung kang dahat kaswasih | ywa êru ing galih | pun kaki sung tutur ||
7. supe lamun sor ungguling jurit | kagungan Hyang Manon | drênging karsa kerut ing
têmah manggih asor | sampun nelad ing lêlampahane | rama tuwan kang umadêg aji | nèng Sêmbuyan wukir | juluk Sultan Dhandhun ||
10. dèrèng môngsa ngêgungkên kamuktin | angèsthi pra sinom | pitung dasa cacahe garwane | tur
kadudon | dèn gêguyu dening sêsamane | marma anggèr dèn awas dèn eling | yèn titahing Widhi | apês ênggènipun ||
12. anelada ing rèh kang arjanti | utamèng lêlakon | kadi eyang paduka wiyose | pan wong agung sêsotyaning tumibumi. [tu...]
[...mi] | ingkang ambawani | rat Jawa sawêgung ||
gumolong mring jati | jatine Hyang Manon | kinunjara barang rèh ardane | amrih miyat ingkang
silih wus kathah wadyane | maksih adrêng pamêsuning budi | budi kang mumpuni | ing jagad sawêgung ||
17. sruning brata kataman sayêkti | wahyu kang kinaot | tri bawana wus kawêngku
mirut sining bumi | srah jiwa sumuyut ||
21. dene tuladan ing jaman mangkin | kang kenging rinaos | rama tuwan ingkang amandhirèng | baris wontên tanah Sukawati | Pangran Mangkubumi | ing pambêkanipun ||
22. kang tinulad lan linuri-luri | lair praptèng batos | kadi nguni ing lêlampahane | eyang tuwan Kangjêng Senapati | karêm mawas dhiri | mrih sampurnèng kawruh ||
23. kawruh marang wêkasing dumadi | dadine lêlakon | datan samar purwa wasanane | saking dahat waskithaning galih |
wit sampun udani | dèrèng mangsanipun ||
25. mangke anggèr kalamun suwawi | inggih sampun ngantos | karêm ngèlmi têguh
maring Hyang Kang Murbèng Bumi | supayane dadi | dadi wêkasipun ||
27. wêkasane wong tinitah urip | dèn kongsi praptèng don |
sampurna anunggal anane | yèn wus nunggal dèn maksih kêkalih | kêkalihe Gusti | lan kawulanipun ||
29. laku lair lawan laku batin | yèn sampun gumolong | janma guna utama arane | dene sampun amêngku mêngkoni | kang cinipta dadi | kang sinêdya rawuh ||
30. nadyan silih prang ngidêri bumi | mungsuhira ewon | lamun anggèr mantêp ing idhêpe | pasrah kumandêl marang Hyang Widhi | gaman samya ngisis | dadya têguh timbul ||
31. wit manusa mung darma nglampahi | ing karsa Hyang Manon | apês unggul yêkti wus darbèke | sampun susah yèn tinitah alit | sukura ing Widhi | yèn tinitah luhur ||
32. dèn prayitna bekaning dumadi | kang murungkên lakon | badhe luhur
manggon | dadya lantih wanuh ing têgêse | nanging pun kaki kêdah mêmêling | ing paningal mami | kang kênèng rinuruh ||
34. rama paduka ing Sukawati | wahyune wus nlorong | yêkti bangkit têmbe mulyakake | mring paduka wibawa bawani | ywa liyan pangungsi | ing ramanta wau ||
37. pangran nulya amit minggah wukir | kang dhèrèk mung loro | KyiKi. Ngabèi Rôngga Nambangane | lan Kudanawarsa Kyai Patih | sapraptaning nginggil | pucake winuwus ||
38. wiyar kalih dhêpa datan luwih | abdi kalih gupoh |
ngêningkên tyas golong | anirnakkên ing pôncadriyane | mêlêng mindêng mring kahanan jati | tilar dhahar guling | ing sêsampunipun ||
mring abdi kalihe | Danawarsa Rôngga tambur iki | iya sun arani | KyiKi. Slamêt ranipun ||
44. banderane Kyai Dhudha nami | lan wus karsèng Manon | gunung Bangun angalih namane | gunung Adêg pan ing têmbe wuri | dadi kubur mami | putra wayah ingsun ||
45. abdi kalih samya anêksèni | risang prawira nom | gya tumêdhak sing ardi pucake | tambur ingampil Kyai Ngabèi | Danawarsa ngampil | kang bandera wau ||
46. lampah alon dening marga sungil | sapraptaning dhepok | asajarwa mring Ajar kalihe | sasmitaning Hyang ingkang pinanggih | sajroning sêmadi |
sapraptane tuwan mayor | dèrèng katon magut yuda | ing wartane wus nyata | Pringgalaya kalanipun | bêdhah Gubugangin desa ||
lan Numbakanyar Kaliwon | Angabèi Cakrajaya | tarub sagung arahan | sakathahe baris wau | mung kidul kang mawi Wlônda ||
ingkang wolu likur èwu | arahane nèng jro kutha ||
13. kang wetan winuwus malih | para mantri Pêpacêkan | wetan Ngutêr sapangalèr | narithik
Banyumas lan Ngabèi | Môndaraka kanthinira | wus warata desa kabèh | dene tanah ing Kaduwang | Dipati Panaraga | ingkang
untune | Rajaniti atêtanya | tuwan karya punapa | nauri Hondhorêp Mayur | lah
20. Dyan Tumênggung Rajaniti | samana sampun anduga | yèn ana gêlar badhene | sarwi mèsêm saurira | tuwan puniki kirang | êndhas loro reyal satus | êndhase kere kewala ||
magangipun | magang Kalang Pamajêgan ||
22. warnanira langkung pêkik | pinatèn sampun tinigas | ngupaya ing satunggale | patih samana umiyat | sutane Rôndha Bayat | akêcokan sêmunipun | anak Radèn ing Têmbayat ||
23. anom warnane apêkik | pinatèn sampun tinigas | anèng jawi pondhokane | tan ana wong kang uninga | kuwônda kalih pisan | pinêtak ing
Dyan Rôngga Tisnawijaya | kumêndur tuhu nasar | kang mangkono datan arus | dadya pramodaning praja ||
34. ing sajroning nuswa Jawi | wiwit ing jaman Mataram | durung ana pawartane | punggawa katiban gêbag | liya mantri kabayan | buwang
awit wus kathah labête | mring Kumpêni ing Indiya | miwah mring kraton Jawa | sri narendra asih tuhu | kawong kumpul lan wong Jawa ||
37. Gurnadur Jendral Batawi | wus karya surat parentah | nimbali mayor kalihe | myang Kumêndur ing Samarang | wus mêsat kang dinuta | mring Samarang jujugipun | mangsuli kang winursita ||
38. wau tuwan mayor kalih | sawusnya
anjum asta | lajêng atata lênggah | Tuwan Hogêndhorêp muwus | kang kidul mungsuh wus sirna ||
bokmanawi kula bakit | tumut-tumuta angrêmbag | prakawis mêngsah kang êlèr | yèn maksih nèng Surakarta | nadyan sampun uninga | botên
kabèh | inggih dhatêng Martapura | pra bupati tan lawan | wong Jipang lan wong Madiun | Balora myang Jagaraga ||
kang darbe | kang darbe samya wong ala | dados abahan apa | Pangran Mangkubumi wau | duk maksih anèng
nyatungal | pangran lima mêngsahipun | samya kasêsêr ing yuda ||
51. suprandene tiyang Jawi | kolu akarya piala |
wong bêcik dèn rubuhake | sayêkti puniku benjang | antuk pitulunging Hyang | nambungi Mayor Tênangkus | wong Jawa tanpa kanthia ||
1. dhuh sudara dyan tumênggung | sabên jinis yêkti kanthi | darma tataning agama | mung wong Jawa tan praduli | dhatêng ing agamanira | marma apês ing ngajurit ||
2. katôndha pratandhanipun | arsa numpês mring Kumpêni | agamane datan kêna | wong abêcik dèn alani | parandene tan kasoran | mungsuh jitus wong Kumpêni ||
3. nêtêpi agamanipun | yêktine yèn barêkati | kathah bèntêning agama | nanging awon lan
puniku tuwan | mangkana wus kalih ratri | mayor anèng Pacangakan | laju maring Sukawati ||
5. wontên kuda pitung atus | kang ngiring mayor kêkalih | nanging wong Jawa kewala | sakêdhik bala Kumpêni | mung drahgundêr kalih wêlas | prapta wus surup Hyang Rawi ||
6. mayor kalih panggih sampun | lawan sang anindya Mantri | Sindurja myang pra bupatya | rêmbagipun sampun dadi | bubar wangsul maring praja |
ing mangkin | jinunjung pangkat kapitan | dene wadyabala Jawi ||
akanthi | satus kang bala Walônda | lawan wong Makasar Bugis | tindhih Balangkêr Kapitan | sakawan ingkang bupati ||
10. wontên sèkêt mantrinipun | tigang èwu gunging baris | manggèn nèng dhusun Sumêngka | ingkang anèng Gêbang kèri | Tumênggung Kartanagara |
kewala | sami wongira pribadi | malah sabarang pinangan | sangune saking nagari ||
13. ing Gêbang Sumêngka sampun | tata rakit ingkang baris | mayor kalih sigra budhal | Kapitan Kop lan Dipati | Sindurêja saha bala | ing marga datan winarni ||
14. ing Surakarta wus rawuh | wong agung kang andon jurit | gumrah swarèng wadyakuswa | sasi Sapar kaping kalih | taun
nandhang tiwas | tan antuk têlukan siji | ing sabên dalu kinêpang | yèn rintên dèn kalèncèri ||
21. pangeran tan purun mêthuk | amilalu mring pasisir | aprang lawan pun Mayor Has | anèng ing Dêmak nagari |
prapta | saking Kumêndur Samawis | nimbali mayor kalihnya | têrang saking ing Batawi ||
26. inggih manawi panuju | kesah kawula ing mangkin | lajêng wisma nèng Samarang | pangangkah ulun wus
aji | mayor tabe amit mêdal | sapraptanira ing Jawi | risang kalih mantrimuka | wus dangu nganti nèng loji ||
30. praptane Mayor Tênangkus | tabeyan lan patih kalih | sarwi mojar dhuh sudara | Pringgalaya Adipati | tuwin Dipati Sindurja | benjang ing sapungkur mami ||
31. kadi landhung ruwêtipun | talatahing nuswa Jawi | sudara kalih kang karya | ruwêt rêntêng ingkang bumi | andhêku ulate pucat | risang kalih nindya mantri ||
32. langkung kumêpyur tyasipun | sigra anauri ririh | lah kadi punapa tuwan | kula sami tiyang alit | Tênangkus andik
reyal nyèwu | Saradipa wus nampèni | lèngsèr sing ngarsa dipatya | laju tumamèng jro loji | mayor kalih nuju lênggah | Saradipa matur aris ||
40. punika reyal rong èwu | saking ing pêpatih kalih | bêktine katur ing tuwan | môngka panêbasing runtik |
kadhapur | sakabèhe sirna ênting | datan amôngga puliha | Hogêndhorêp lawan mami | kang amapas dadya kentas | tatas rantas rontang-ranting ||
45. mêmungsuh susulan iku | Jêng Pangeran Mangkubumi | panggawene Pringgalaya | ingkang ambôndakalani | nora nganggo bobot timbang | wong angakal ngukil-ukil ||
46. dadi tan ana wisipun | talêtuh ing nuswa Jawi | saanane Pringgalaya | lamun ora mêmarèni | iki reyale balèkna | nora ngupa-upa mami ||
sotah reyal iki | iya dudu reyal lanang | reyal tan arus tur nisthip ||
49. dudu jarahaning mungsuh | dudu panganing
wuwusira | Tênangkus duk sira prapti ||
makatên mayor dènnya ngling | apa wong Jawa tan wikan | pasêmon wong siji-siji | boting abot bobot agal | nora wruh Gambuh ing jurit ||
1. kuwur pating galuyur | ing pamikir mamak ngawur-awur | yèn Kumpêni Pangeran Amangkubumi | nyawahana pitung èwu | salêksa sanadyan wuwoh ||
2. yêktine luwih patut | môngka sawahe mung têlung èwu | têka nora wong Jawa bisa ngalingi | duk dinangu mring
kaetung | kalong sathithik bae kaduwung | nora wurung yèn kalongan akèh benjing | wong karyewuh nêmu ewuh | wong karya sor nêmu asor ||
6. makatên wuwusipun | nguwus-uwuse Mayor Tênangkus | saking tiwas paduka ingaran jail | wasananing rèh tan wêruh | pikir ngawur tan binobot ||
7. dipati kalih jêtung | dhêlêg-dhêlêg duk ngrungu
las] ture Saradipa amit | nindya mantri kalihipun | anutuh kang wus linakon ||
8. ing dalu tan winuwus | enjangira Twan Mayor Tênangkus | lawan Hogêndhorêp bidhal
kalih ngatêr laku | nging wangsul Ngampèl kemawon ||
10. prapta Samarang sampun | panggih kumêndur anulya banjur | mring Batawi lan Kumêndur ing Samawis | datan kawarna ing laut | ing Batawi sampun rawoh ||
11. marêk ngarsèng rad agung | dhinawuhkên karsane
Samawis | Surakarta gêntosipun | ing Juwana Tuwan Petor ||
14. wus umangkat kumêndur | saking Batawi lumakyèng laut | duk samana ing Samarang sampun prapti | mêmatah parentahipun | marang kang gumantya Mayor ||
15. Petor umangkat gupuh | saking Samarang kang ngatêr dlanggung | Dyan Tumênggung Nitinagara samantri | praptèng Surakarta sampun | lajêng tumamèng kadhaton ||
16. wus sowan jêng sang prabu | Petor Juwana
mring kumêndur | yèn sakite mayor dados ||
19. kumêndur nuju sampun | gêgêntine Surakarta Mayur | pinilihkên kang wus kulinèng wong Jawi | sarta pinapangkat ophrup | inggih Piskal Totlomondo ||
Assalamualaikum bator-bator lan sedulor ku Jowo....Yok kito belajar boso jowo alus/inggil....boso iki wes longko ditutur key karo wong jowo dewe....Ayyuh....sopo-sopo seng ngerti kongsi nang kene....mudah-mudahan orak ilang nang ilat jowo. Kito belajar bareng-bareng...Saya = kuloAnda = panjenengan/sampeyantambah
kasarasan … wahhh gayeng tenan blog ‘e … badhe
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tyssedal&oldid=875693"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.45, 17 Novèmber 2013.
wis podho gelem nrimo klo persibo main ning kediri, sing dandan stadion ojo leha – leha yo kang. ojo lali sampean tetep di awasi boromania sak bojonegoro.
mara nggone Slamet, nebeng ngeblog urun pulsa wkwkwkwkwkwkw
saka tanduran, upamané saka oyot, godhong, woh, lan kulit kayu sawijining tanduran kang kena kanggo ngobati werna-werna penyakit . Pèrangan wit-witan mau ana sing diolah kanthi digodhog lan ana uga kang dipangan mentah. Wong Indonésia wis ngerti jamu nalika pirang-pirang abad kapungkur. Kang sepisanan jamu mung ana ing kupêngan kraton utawa istana , yaiku ing Kasultanan ing Yogyakarta lan Kasunanan ing Surakarta. Jaman biyèn jamu mung dingerténi ing kalangan kraton lan ora éntuk disebarake ing masyarakat njaba kraton. Ananging kanthi owah ginsiring jaman kang saya suwé saya maju, jamu bisa diajaraké ing masyarakat njaba kraton, saéngga masyarakat njaba kraton wis akeh kang bisa ngracik jamu dhéwé. Prastawa iki kang ndadékaké jamu ngrêmbaka lan digawé ora mung wong Indonésia nanging uga payu ing manca nagara.
Prasasti Kota Kapur inggih punika salah satunggaling prasasti tilaranipun Kerajaan Sriwijaya. Prasasti Kota Kapur dipuntemokaken dèning Administrator Walanda, Van der Meulen wonten ing Kota Kapur, Bangka ing sasi Dèsèmber taun 1892 M, tigang taun sasampunipun Sriwijaya ngasoraken Kerajaan Melayu jambi.[1] Prasasti punika minangka peringatan kanggé bebrayan ingkang sampun kasoraken déning Sriwijaya supados boten nglawan Kadatuan Sriwijaya.[1]
Prasasti Kota Kapur punika minangka prasasti sumpah ingkang awangun lingga kanthi nganggé basa Melayu Kuno saha dipunserat mawi aksara Pallawa. Prekawis punika dados pratandha menawi laladan Kutha Kapur minangka pérangan saking Kerajaan Sriwijaya.[2] Wonten ing pungkasanipun prasasti, dipunsebataken prasasti dipundamel tanggal 28 April warsa 686 nalika Bala tentara Sriwijaya nembe kémawon bidhal saperlu nyerang tlatah Jawa.[2] Prasasti punika dipunanalisis ingkang sepisan dèning H. Kern, satunggaling ahli epigrafi saking negari Walanda ingkang nyambut damel ing Bataviaasch Genootschap ing Batavia. Rèplika prasasti saged dipunpirsani ing Musèum Timah Indonésia.[2]
Wosipun prasasti Kota Kapur inggih punika ngengingi panyuwunan dhumateng para dewa supados njagi Kadatuan Sriwijaya, supados déwa-déwa ngukum saben tiyang ingkang duraka dhumateng kuwasanipun Sriwijaya.[3] Ing prasasti punika dipunsebataken bilih Bumi Jawa boten manut dhumateng Kadatuan Sriwijaya.[3]
ingkang dipundamel déning Dapunta Hiyaŋ, salah satunggaling panguwaos saking Sriwijaya.[4] Wosipun prasasti Kota Kapur ingkang sampun diterjemahaken déning Coedes inggih punika:
bhumi java tida bhakti ka çrivijaya.[4]
Wahai para dewata ingkang kuwasa, ingkang saweg ngempal lan ngayomi Kadātuan Śrīwijaya punika: panjenengan sadaya dewa-dewa ingkang miwiti wiwitanipun sadaya sumpah!
Menawi ing pedalaman sedya tlatah ingkang wonten ing sangandhaipun Kadatuan punika badhé wonten tiyang ingkang mbaléla ingkang sengkongkol kaliyan para pambrontak, ingkang ngendika kaliyan pambrontak, ingkang mirengaken tembung pambrontak:
ingkang tepang pambrontak, ingkang boten kurmat, ingkang boten manut, ingkang boten setya dhumateng kula lan kanggé panjenenganipun ingkang kula angkat minangka datu; kersanipun tiyang-tiyang ingkang dados paraga tumindak-tumindak kasebat tilar donya kenging kutuk supados satunggaling ekspedisi kanggé dumadakan nglawan ing sangandhapipun pimpinan datu utawi sawetawis datu Sriwijaya, lan supados penjenenganipun
diukum sesarengan marga kaliyan kulawarganipun. Ugi supados sadaya tumindakipun ingkang ala, kadosta ngrusuhi katentremanipun jiwa tiyang, andamel tyang sakit, andamel tiyang édan, ngginakaken mantra, racun, ngginakaken upas racun, lan tubu, ganja,
saramwat, pekasih, meksa kekajenganipun dhumateng tiyang sanès lan sapanunggalanipun, mugi tumindak-tumindakipun punika boten kasil lan ngantem panjenenganipun ingkang klentu tumindak jahat; supados penjenenganipun ugi séda kenging kutuk. Tambahan ugi supados panjenenganipun ingkang ngasut tiyang
supados ngrisak, ingkang ngrisak watu ingkang dipunsèlèhaken ing panggénan punika, ugi séda kenging kutuk; lan diukum langsung. Supados tiyang ingkang tumindak rajapati, pambrontak, panjenenganipun igkang boten bekti, ingkang boten setya dhumateng kula, supados paraga tumindak ksebat
séda kenging kutuk. Nanging menawi tiyang manut stya dhumateng kula lan kanggé panjenenganipun ingkang kula angkat minangka datu, pramila mugi-mugi usaha panjenenganipun dipunberkahi, ugi marga kaliyan kulawarganipun
mawi kasil, kasentosan, kasarasan, kabebasan saking bebana, kalimpahan sadayanipun kanggé sadaya negeri panjenenganipun ! Tahun Saka 608, sepisanan sepalih terang wulan Waisakha (28 Februari 686 Masehi), nalika wekdal punika
kutukan punika dipunucapaken; pemahatanipun lumampah nalikanipun bala tentara Sriwijaya nembe bidhal kanggé nyerang bhumi jawa ingkang boten manut dhumateng Sriwijaya. [4]
Wos[besut | besut sumber]
Nalikanipun prasasti Kota Kapur dipunwedalaken, Raja Sriwijaya saweg ngirimaken ekspedisi kanggé naklukaken pulo Jawa, amargi boten bekti dhumateng Sriwijaya. Prasasti punika boten nyebataken kerajaan-kerajaan pundi ingkang badhé diserang ingkang wonten namung bhumi Jawi. Tentara Sriwijaya bidhal menyang tanah Jawi ing dinten sepisan wulan terang wulan Waisaka, taun Saka 608. Bidhalipun tentara mawi gunggung ingkang kathah menyang Pulo Jawi ndadosaken pertahanan keamanan ing salabeting negri dados lungkrah. Kuwatir kedadosan pambrontakan ing salabetipun negari, pramila Dapunta Hyang (Raja Sriwijaya) medalaken anceman punika.[5]
Kendra kayet inggih punika satunggaling tokoh ingkang mandhégani dhumateng Dapunta Hyang. Kanggé numpes pambrontakan Kayet, Dapunta Hyang ngirim tentara ing sangandhapipun Senapato Tandrun Luah. Ing yuda, Senapati Tandrun Luah kasih dipunpejahi déning Kayet. Nanging, pungkasanipun Kayet ugi kasil dipuntangkep déning Dapunta Hyang. Pramila, cariyos pambrontakan Kayet prelu dipundadosaken pasinaonan déning tiyang-tiyang ingkang wonten ing sangandhapipun kuwasanipun Sriwijaya mbok bilih kados pundi kémawon kuwat panjenenganipun, tetep boten bakal menang nglawan Raja Sriwijaya.[5]
^ a b Prasasti Kota Kapur(diundhuh 27 September 2012)
^ a b (id)Sejarah Kerajaan Sriwijaya(dipunundhuh 20 Februari 2013)
^ a b c (id)Prasasti Kota Kapur(dipunundhuh 20 Februari 2013)
^ a b (id)Isi Prasasti Kota Kapur(dipunundhuh 20 Feebruari 2013)
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.01, 13 Sèptèmber 2016.
Umum Juru Basa ing Ngayogyakarta, Kajawén, 1927, #1569	Katalog:Juru Basa ing Ngayogyakarta, Kajawén, 1927, #1569Sambung:-
Ing sasisih punika gambaripun Radèn Sujana Tirtakusuma, juru basa ing Ngayogya.
Radèn Sujana wau kalêrês putra kapenakanipun suwargi Radèn Adipati Tirtakusuma, bupati ing Karanganyar, ingkang asmanaipun misuwur.
Radèn Sujana Tirtakusuma Ing nalika alitipun, Radèn Sujana andhèrèk ingkang uwa, saha kasinaokakên wontên ing pamulangan Walandi andhap tuwin sagêd lulus ing pandadaran K.E. Mila sarêng ing taun 1901 malêbêt ing pamulangan H.B.S. ing Sêmarang. ing taun 1907 lulus saking H.B.S. Lajêng nyambut damêl wontên ing N.I.S. ing Sêmarang. Sarêng angsal sataun lajêng pindhah dhatêng kantor agêng S.J.S. nanging lajêng nêdha kèndêl, awit wontên ing ngriku botên gadhah pangajêng-ajêng ingkang agêng.
Ing taun 1909 panjênênganipun katêtêpakên dados juru sêrat kontrolir ngrangkêp padamêlan ajung jaksa ing Bahrawa. Padamêlan wau adamêl panujuning galih, awit ing ngajêng pancèn sampun gadhah panyuwun dhatêng ingkang uwa, ing sawêdalipun saking H.B.S. kaparênga magang wontên ing kabupatèn, nanging ingkang uwa botên marêngakên, amargi pakèwêd ing galih bilih wontên santana ingkang cêpêng damêl nunggil sakabupatèn.
Ing taun 1910 kawisudha dados ajung jaksa wontên ing Purwadadi (Grobogan), tuwin ing taun 1912 dados jaksa ing Kêndhal, ing salêbêting taun 1918 saking kaparênging pamarentah kadhawuhan nindakakên padamêlan ajung kontrolir lanrèntê ondêrsuk, nanging ing taun 1920 lajêng kakèndêlan kalayan urmat. Ing sawatawis wulan malih katêtêpakên cêpêng damêl wontên ing kantor jurubasan ing Ngayogyakarta, saha sarêng ing taun 1923 kawisudha dados ajung translatur (juru basa) ugi wontên ing ngriku. Wusana sarêng ing wulan Sèptèmbêr 1925, kadhawuhan makili padamêlan juru basa, ing salajêngipun lajêng katêtêpakên pisan. Pangkat juru basa punika tumrapipun ing karaton Jawi Surakarta tuwin Ngayogyakarta kagolong pangkat agêng.
Pamekaran Kabupatèn iki sacara hukum diatur jroning UU Nomer 47 Taun 1999 ngenani Pambentukan Kabupatèn Nunukan, Kabupatèn Malinau, Kabupatèn Kutai Wétan, Kabupatèn Kutai Kulon, lan Kutha Bontang ing tanggal 4 Oktober 1999. Lan nganggo dhasar UU Nomor 47 taun 1999 kasebut Nunukan Resmi dadi Kabupatèn, kanthi dibantu 5 wewengkon administratif ya iku Kecamatan Lumbis, Sembakung, Nunukan, Sebatik lan Krayan.
Krayan • Krayan Kidul • Lumbis • Nunukan • Sebatik • Sebatik Kulon • Sebuku • Sembakung
'Pusat pamarintahan: Tanjung Selor • Gubernur: Irianto Lambrie (pj.)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Nunukan&oldid=1098056"	Kategori: Kabupatèn ing Kalimantan LorKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn NunukanRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
IndonesiaBahasa MelayuPolskiTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.41, 16 Oktober 2016.
Banyumasan Nyolong koh bis, nyolong korek bae konangan Berita Ora Ngapak Ora Kepenak lainnya	Heritage - Historia
Monggo dipun sekeca’aken ing kutho mriki…..
Ampun kesasar dening Kalibanteng Belok kiRI…
Rikolo suryo wes sakjejeking mustoko,Panaz tumibo marang bumi, Gerah kroso maring rogo, Nanging amung pandungo syukur ingkang saged kulo aturi marang Gusti Kang Moho Kuoso , Amargo tekan dinten niki kulo tesih di paringi umur dowo...
Sawijining dino wayah sore,Tuyo tumibo marang bumi, Tansah anyez rogo iki naliko keno semilire angin udan, Ayem tentrem rasaning ati, Banjur kelingan lan kangen kahanan ing ndeso.
Pating kricik suwara gerimis..Banyu tumiba marang bumi nalika wanci bengi..Ngrasakno ati iki koyo diiris..Nalika Eling marang sing tak kangeni..
Adem rasaning raga iki..Nalika kena semribiting angin ..Senajan adoh panggonanmu saiki..Nanging
karo keluarga ora mengko ? ben podo kenal … tapi nek karo keluarga pertimbangan tempat po mbarang ya …
kayane sing nang palembang kudo NRIMO ING PANDUM iki, soale penitia ne wis netepake pas
Sekayu…wong sabar ke gedhe anune…hi..hi…hi
Tapi kadang-kadang demi jiwa korps Smada88…bisa-bisa dibelani mulih mboh piye carane…wong Hell Hole sing nang daerah mblosok wae arep bali…apa betul kang? Nek salah yo wis….ora ngompori
maneh wis …. kita berkompetisi lagi, oce ? nek saiki mesti wis podo canggih2 re
Wah…wah… soyo mantep iki….blogge berubah dadi “Pasar Ular”….Wis kene sing arep dho dodolan..mumpung lapake isih akeh per meter pira Cat…sing jelas…enggal padha daftar selak entek lho…Arwan arep
wudele sih … mengko wae nulis maneh …
By: Soepanchard on Agustus 14, 2008 at 8:40 am
Waiya…agek weruh Bule ketok wudele wae wis ra bisa nulis….wingi inyong weruh “bule” blas ora klamben biasa wae..malah nulise dadi luwih cepet….ha..ha…ha
By: boedi cahya on Agustus 14, 2008 at 8:54 am
nyonk weruh bule si saben dino….
İNG/TR/İTALYANCA 1 İTALYANCA 1 İNG/RUSÇA 1 İNG/ALM/İSP 5 FRANSIZCA 8 İNG/İTL 1 İNG/ALM/İTL 1 TR/RUSÇA 6 TR/İNG/ARAPÇA 1 TR/İNG/ALM/İTL 1 ALMANCA 53 TR/İTL/FR 1 İNG/FR 3 RUSÇA/ALM/İNG 1 TR/İNG 171 İNG/TR/FR/ALM 3 TR/İNG/RUSÇA 1 KÜRTÇE 3 TR/ALM 1 ARAPÇA 12 TR/İNG/ALM 7 AZERİCE 2 TR/FR 6 İNG/
Ing. Ivo Doležel, CSc., RNDr. Vladimír Filiač, CSc., Miloslav Folprecht, Ing. Josef Heřman, CSc., Ing. Ivan Kubie, Ing. Karel Kukla, Jan Lojkásek, Ing. Jaroslav Melen, Ing. Vladimír Štekrt, Ph.D., MBA, Ing. Zdeněk Trinkewitz, Ing. Jan Vrdlovec, Ing.
Ing.(FH) Ronny Seidel Dipl.-Ing. Jana Wieczorek Dipl.-Ing.(FH) Torsten Wöstenberg Dr.-Ing. Architekt Rainer Autzen Dipl.-Ing.
nakmas	sugeng sonten gus istna, mugi2 ing sonten meniko tansah kinayungan karaharjan lan smi wilujeng rahayu sedantenipun…..
stunggal malih pelajaran engkang migunani tumraping kulo pribadi, amargi kulo piyambak saweg ngaos ngaji
nginep di kosan mas Pa’at dan keluyuran tengah malem bareng Fio. “Ojok sembrono. Kene iki yo melu njogo awakmu. Lek onok opo-opo nang awakmu, kene sing
Denise Ho Wan-See utawa kang kondhang karo jeneng Denise Ho, iku penanyi saka Hong Kong, lair (1977-05-10) 10 Mèi 1977 (umur 39) [1] Dheweké dikenal uga dadi HOCC, CC utawa Goo. Dheweké lair ning Hong Kong, nalika isih ana ning umur 11 taun dheweké karo keluargané pindah maring Kanada.[1] Mutusaké pindah amarga Denise Ho dadi pamenang ning kontes musik New Talent Singing Awards. Amarga bakaté ning bidang nyanyi, dheweké anduweni kasempatan kanggo tampil dadi penyanyi latar bebarengan karo penyanyi idolané awit cilik ya iku Anita Mui.[1]
download ahang jadid Yashar Gorji -
amalan ilmu Aji Petak Ambyah beserta tata cara pengamalannya :
Amalan Aji Petak Ambyah : “Bismillaahirrahmaanirrahiim. Ingsun Amatak Ajiku Si Yajabarut, Ingsun Jumeneng
Petak Gelap Sakethi, Podho Bedhah Kupinge Pecah Endhase, Songko Kersaning
KHAS NGAYOGYAKARTA | Paguyuban Panatacara lan Pamedharsabda
3. datan dangu panêmbahan praptanira | anèng Miyana panggih | Nyi Branjung wus mapag | anèng plataranira | sarwi muwus marang ari | dene ta sira | esuk têmên aprapti ||
4. daradasih kalawan supênaningwang | wus adate yèn ngipi | lamun
ing lampahira | pan sampun dèn lilani ||
7. kalih dintên lampahira anèng marga | ananging tan winarni | mangsuli
kathahe satus sawidak | ingkang sami dhongkèli | pra mantri tindhihnya | akarya têtaruban | pan wontên
nulya pinundhut sigra | klungsuhklungsu. kinèn nanêm siti | ing prênahira | lèr wetan ingkang sabin ||
11. sinung sabda kinarya tandhaning yuda | ingkang nglurug mring Tubin | yèn kalungsu bisa | thukul unggul kang yuda |
panêmbahan winarni | wus [wu...]
[...s] prapta ing Tuban | jumujug gyaning kraman | lir sêsumbar apêpeling | he wong ing Tuban |
ingkang mimis | Sèh Jangkung tansah | amandhi bêruk sarwi ||
19. arum manis wijiling andikanira | dhuh anak-anak mami | pagene daluya | datan mangrêti baya | paksa amrih ing pêpati | tinêmu padha | angganira pribadi ||
20. sasêdyane manungsa panggih priyôngga | maring badan puniki | kang mrih rahayua | pasthi antuk wiyana | sapa ingkang mamrih pati | tibèng pralaya | saking karya pribadi ||
21. duk samana [sa...]
[...mana] ramening prang swaranira | lir gêrah ingkang bêdhil | kukus ngampak-ampak | mimisira lir jawah | tumanduk mring wong sawiji | Sèh Jangkung tansah | bêrukira pinandhi ||
22. lir cinelung tibaning mimis sadaya | maring bêruk umanjing | yèn wus kêbak sigra |
25. amung dadya gangsal gotongan kang brana | panêmbahan ningali | malbèng masjidira | ana mimbar prayoga | ingukir-ukir arêmit | kinèn bêktaa | anulya dèn prantèni ||
26. wontên kêtip nênggih nagari ing Tuban | Miguruh ingkang nami | pan darbe atmaja | wanodyayu utama | Pandhanarum ingkang nami | nulya katura | mring kang unggul ing
31. sampun unggul saking pangèstu paduka | tumêngggungira nênggih | karaman kanthinya | sakawan cacahira | wus
sakathahing brana | ingkang saking ing Tuban | dadosa ganjaran mami | ing karyanira | bak ayu kang darbèni ||
34. gone dhongkèl sabin iki dèrèng dadya | kang nglurug sampun prapti | angsal bêboyongan | panêmbahan turira | yèn makatên ingkang sabin | gudêr namanya | dene nalika kardi ||
35. sawêg gudêr kawula sadangunira | gumêdêr andon jurit | sabin dèrèng
benjang dipun kandhanga | kangge pêkên Kêmis benjing | karya midhangan | yèn wontên ingkang apti ||
sinambadana sakayun | samana wus salaman | kanthi matrênyuh ing galih | nênggak waspa ketang ing
kasatan warih | Ki Praya ingkang sung toya | lêgèn kalih
bumbung nuli | ing mangke atêtuwi | Ki Prayaguna puniku | ambêkta sutanira | wanudya ayu ing warni | aturira kalangkung dènnya ngrarêpa ||
6. manawi paduka karsa | inggih anak kula èstri | kula aturkên punika | dadosa kang para nyai | inggih kang wontên wingking | punika ing warnanipun | Bakirah namanira | panêmbahan duk mriksani | kaduk endah ing warna rare punika ||
priya | tan amalih tyas pangèksi | ajrih kalamun duraka | yèn wong wadon tingkah juti | melik liyaning
ana ingkang nulungi | nora kêna maidoa | wus kacêtha dalêm dalil | marmane ta pawèstri | dèn abêkti maring kakung | iku pangeranira | ing dunya tumêkèng akir | yèn tumêmên [tumê...]
[...mên] amasthi munggah suwarga ||
11. wong wadon jaman ing mangkya | arang kang têmên mring laki | sèwu siji
wasis angupaya picis | sugih kagunan adi | ambêgira amamêngku | arsa mangrèh kang priya | watake ngungkul-ungkuli | kumalancang sêndhu wêngis maring priya ||
13. apan ta sampun akathah | wong wadon ing jaman mangkin | ingkang nindaki mangkana | lali yèn tinitah èstri | datan prayitnèng wuri | lamun kasangsara muput | adoh bêkti mring priya | iku
Landhoh nênggih | ing karya asêsabin | kathahipun mung nêm bau | sabin gudêr kang nama | dadose dhadhongkèl sabin | yèn nanêmi datan puput ing sadina ||
16. ananging kuciwanira | panêmbahan tan darbèni | maesa ingkang kinarya |
anggarap wau kang sabin | nuju enjang lumaris | panêmbahan
agêng nanging sampun lalis | dèrèng dangu katitik | alangkung jêtunging kalbu | eman mulat gêngira | sungu
maligi ing ciptanipun | datan liya maring Hyang | kang sipat [sipa...]
[...t] Rahman myang Rakim | kang ngratoni kauripan ngalam donya ||
22. tan liyan Allah Tangala | kang karya bumi lan langit | ingkang nora jaman makam | kang sipat langgêng tan gingsir | saking panuwun mami | muga tinurutan ingsun | inggih panuwun amba | kalisa kang sampun lalis | kang supados sagêda gêsang awèta ||
panêmbahan nulya ngling | lah mara ngadêga gupuh | jênggèlèk kang maesa | jênggèrèng sarwi atangi | nulya ngadêg sampun gêsang kadya lama ||
25. kawuwusa kang umulat | tiyang mayu pitu iji | muwus marang kancanira | wong ika kawasa yêkti | kêbo mati wus urip | payo padha nuwun maklum | mau ngong sêntak-sêntak | gya muwus wong pitu iji | amurugi dhatêng ngarsa panêmbahan ||
26. tiyang pitu aturira | galap gangsul gih kiyai | kawula nuwun apura | anêmbah lan ngasih-asih | kawula datan uning | dhatêng ing sampeyan wau | panêmbahan ngandika | nora dadi ngapa yêkti | wus jamake wong padon mêgat
dhawuh | maesa kinèn ngêdusi | tiyang pitu guyang ngosok ||
3. sampun rêsik wau ing pangguyangipun | panêmbahan mariksani | ing singat panyrapangipun | anjêbabah nglêluwihi | baya amêdèni uwong ||
4. anêsaki yèn malbèng lawang kang ciyut | sadhêpa sisih tur lincip | yèn dèn êngon lare iku | bokmanawa sami ajrih | yèn isih sungu mangkono ||
5. risaksana cinandhak ing singatipun | binêkuk ing kanan kering | sinabdan sarwi thinuthuk | ingêcis Ki Sêkarmulih | kang singat nunjêm mangisor ||
6. kalihipun kang singat wus dadya dhungkul | anuju marang ing
nujah bumi | maesa wus karan dhungkul | lamun cêmêng ingkang warni | putihing wulu tan katon ||
8. panêmbahan sigra angandika arum | dhatêng tiyang pitu nênggih | wus padha muliha tutug | ing kene panrima mami | gonmu padha ngatêr mring ngong ||
10. tiyang pitu nêmbah sarêng pamitipun | wus mungkur sadaya mulih | panbêmbahanpanêmbahan. lajêng kondur | maesa dhungkul nèng wingking | sampun rawuh wismèng Landhoh ||
tarkadhangan dugi rawi Sêdho wau | ngantos praptèng Sokawati | tigang wulan datan mantuk | ing sapurug lamun ratri | sapurune dènnya manggon ||
16. wau dhungkul yèn wontên tandur sinênggut | sabine mêdal nglangkungi | yèn siyang gupakanipun | sawetaning Landhoh dèsi | labêtipun kongsi balong ||
17. marginipun maesa dhungkul winuwus | yèn saba dhatêng ing rawi | dados kali nami Bandhung | yèn mantuk saking ing rawi | singate katutan kangkong ||
18. yèn angayom dhatêng ngandhap asêmipun | ingkang nama asêm dhampit | punika
ing Mantawis | adhawuh mring gandhèkipun | lah gandhèk sira sun tuding | lumakua maring Landhoh ||
20. paringêna kêbo lanang karo iku | maring si kakang kinarni | anggarapa sabinipun | kang aran si gudêr nguni | sira matura mangkono ||
21. gandhèk nêmbah sandika ing aturipun | gya lèngsèr saking ngarsaji | gya budhal angirid laju | tan kocap ana ing margi | sampun prapta dhusun Landhoh ||
22. gandhèk matur dhatêng panêmbahanipun | kawula ingutus gusti | dhatêng Kangjêng Sultan Agung | maringkên maesa kalih | kang satunggal nami totor ||
23. kang satunggal pun botor ing naminipun | katur ing sampeyan sami | panêmbahan wuwusipun | inggih gandhèk sampun tampi | abangêt panuwun ingong ||
1. kadya kasmaraning galih | kang duta wus sinunggata | warata ing sakanthine | wusing rêrêm ing antara | pamit linilan budhal | tan kawarna anèng ênu | prapta ing
linilan gandhèk wus mundur | praptèng wisma sowang-sowang ||
3. kawuwusa Landhoh dèsi | panêmbahan langkung suka | dene
Trangkil ing lampahnya | dumugi dhatêng Crêbone | kacang sampun tinampanan | Rahadèn Mukmin suka | Kêtip Trangkil
rakane | kawula matur sampeyan | amung putra andika | Dyan Mukmin prayoginipun | bok inggih tinimbalana ||
8. kula êmonge wong kalih | wontên ing ngriki kewala | sampun anèng ing Crêbone | kawula tan darbe putra | kenging katingalana | sintên kang darbèni wau | barang sadaya punika ||
9. panêmbahan anuruti | enjange nulya utusan | abdi Praya Tip
12. manêmbah nèng ngarsa kalih | Tip Trangkil alon aturnya | dhuh gusti amba ing mangke | dinutèng putra paduka | ing Landhoh panêmbahan | inggih kinèn anênuwun | wayah paduka rahadyan ||
13. Dyan Ayu Rêtna Jinoli | garwa kang saking Mataram | asangêt ing
Trangkil sakarêpira | ingsun amung dongakake | kang wayah gya tinimbalan | wus prapta anèng ngarsa | kulup milua sirèku | Tip Trangkil
18. Radèn Mukmin lan Tip Trangkil | abidhal lajêng lumampah | êmbanira dhèrèkake |
sakawan ing kathahira | pan datan kenging pisah | duk alit sangêt mongipun | ingga yuswa wolung warsa ||
19. êmban sakawan pawèstri | sarupane pan binêkta | Radèn Mukmin titihane | kuda jragêm wulunira | larapipun
tiyang kupu§ Tiyang kupu = prajurit sêliran, santana. kalih dasa | wontên kang bêkta tumbak | lamêng lawan pêdhang suduk | gumrudug ing lampahira ||
21. kang dèn iring taksih alit | nêmbe yuswa wolung warsa | katingal amung cahyane | sumunu kadi sasôngka | bagus lurus utama | kathah samarga andulu | kacaryan mulat ing warna ||
22. datan kawursitèng margi | Radèn Mukmin sampun prapta | ing Landhoh padalêmane | kang rama sampun miyarsa | praptane ingkang putra | sawêg dumugi lèr dhusun | gya mêthuk kanthi pra garwa ||
1. Radèn Mukmin sampun mêdhun | pinondhong ing
saking nginggiling turôngga | dupi prapta ngajêng kori | wiwaraning paregolan | lumampah laju umanjing ||
2. rama ibu duk andulu | tan taha nulya mlajêngi | cinandhak ing astanira | kinanthi ing kanan kering | Dyan Mukmin anguswa
lamun eyang akangêna | kawula kang anuwèni | tan dangu mijil dhaharan | sugatanira mênuhi ||
ing putra kang mêrak ati | môngka panutan manawa | arsa darbea kang siwi ||
9. mantri Cirêbon winuwus | ingkang umiring Dyan Mukmin | sakawan ing kathahira | sampun ing watara ari | gènnya anèng Landhoh desa | pamit mantuk dèn lilani ||
10. warnanên duk enjangipun | wus siyaga nulya pamit | dhumatêng ing panêmbahan | gya lèngsèr saking ing ngarsi | panêmbahan kintun kacang | katur jêng sultan anênggih ||
11. gangsal rêmbat kathahipun | wus binêkta sikêp
lumbung kang satunggil | pucuknya kajêng kalihnya | kinarya lêsung wus dadi ||
16. lumbung wau namanipun | lêngkara sinèrèn idi | lêsungipun nami banyak | warnanên wayahnya enjing | garwanira panêmbahan | saking Gêbanganom nguni ||
17. ambabar wawratanipun | miyos jalu langkung pêkik | panêmbahan angandika | padha si kulup kang warni |
yèn tanêm adatipun | mragat mesa kangge ngingoni | tiyang kang samya tônja | kalawan andhaut | ambanjari anèng sawah | wus lastari pun gudêr akêmplang lagi | panèn suda long-longan ||
5. wus adate wong tandur tan mawi | pituwase amung ingingonan | yèn mêthik mèlu dêrêpe | lagya antuk
utusan | animbali dhatêng panêmbahan aglis | tan kocap anèng marga ||
8. gandhèk kalih prapta matur aris | inggih dhatêng ngarsa panêmbahan | kula ingutus wiyose | Kangjêng Pangeran Kudus | yèn sampeyan dipun timbali | sarêng salampah kula | panêmbahan muwus | gih gandhèk kula atanya | wontên paran kula ngangge dèn timbali | Pangeran Pasiraman ||
9. gandhèk matur kula mirêng warti | yèn sampeyan apacak barisan | katingal saking Kuduse | waos ngadêg supênuh | dhawuhipun jêng pangran nênggih | sarêng kula tumingal | tan wontên puniku | punika kang katingalan | saking Kudus kados tiyang pacak baris | panêmbahan ngandika ||
10. kônca gandhèk inggih bokmanawi | kula nandur ing kacang punika | anggênggêng pan lanjarane | katingal saking Kudus | kados tiyang apacak
gipih | prapta sabin kacangan ||
11. gandhèk kalih eram duk ningali | badhe ngundhuh wohing
kacang ika | satunggil wit pamêndhête | satunggil kacangipun | kêmpalira dipun prantèni | pikantuk kalih kêndhang | gandhèk nulya wangsul | ngarsanira panêmbahan |
anênggih kalihipun | Sokarana namaning abdi | tan kocap anèng marga | sampun praptèng Kudus |
pangeran ngandika rum | jêbèng Landhoh kula timbali | kula sampun wuninga | kala wingènipun | pacak baris kêtingalan | saking ngriki waos gênggêng anglangkungi | napa nêdya angraman ||
14. panêmbahan nulya matur aris | inggih kula tan nêdya punapa | eca-eca atêtanèn | yèn môngsa rêndhêng macul | wêdalipun kang kula bukti | amung lanjaran kacang | manawi pupikupuniku. | kados waos katingalan | saking ngriki pangeran amriksa têbih | kula datan rumôngsa ||
15. jêng pangeran wuwusnya amanis | jêbèng
saking gurihipun | jênang têlas sêmu kirang | kang tumingal samya ngungune tan sipi |
sampun gêdhawa lêpat | tan suminggah kayun | lêpate sampun kadhadha | damêl masjid tan mawi aminta idi |
sêpuh | yèn ing wuri kapiyarsa | mring jêng sultan tan wurung kang amrinani | dadi apa ta sira ||
23. ing bêcike uga olèh wakil | baturira jêbèng Landhoh ika | iya salah sawijine | nulya Pangeran Kudus | dhawuh dhatêng Ki Landhoh nuli | inggih kenging wakila | Ki Landhoh nabda rum | pan wakilipun punika | Katip Trangkil kinêjepan sampun uning |
pulung manah | kang êrah sumêmbur | arum gandanira ngambar | maksih abang ludira ingkang umijil | panêmbahan ngandika ||
Kêtip Trangkil tuhu | wikan doning kasampurnan |
wus waspada marang panggonaning pati | patitis ulihira ||
dèn uthik ing cisira | kang layon sumêbut | wus musna saka ing ngarsa | langkung gawok sadaya
dhatêng Tip Trangkil | inggih dados penginan | musna layonipun | êrahipun sagêd pêthak | sarta ngambar gandanira arum wangi | tôndha minggah suwarga ||
28. wus linilan Sèh Jangkung umulih | Pangran Kudus wus malbèng dalêmnya | panêmbahan andikane |
satuhu | nêmahi salah satunggal | yèn trêkadhang kalih pisan angêmasi | iku duk purwanira ||
30. milanipun kang sami miyarsi | sanak-sanak ingkang amirênga | punika ing sadayane | dipun sami mituhu |
mituhoni wêwalêr dhingin | aja ana sêmbrana |
carita rumuhun | Ki Sèh Jangkung sadurunge lunga anis | andon lêlana anglangut | taksih nèng Miyana manggon ||
2. wus darbe garwanipun | èstri saking pakeringan dhusun | inggih sampun gadhahi putra satunggal |Guru lagu seharusnya: 12i, inggih sampun gadhahi putra satunggil. jalu warnanira bagus | ingkang
kongsi imah-imah wau | kang uwa ingkang katêmpoh ||
4. antuk nak-sanakipun | saking pakeringaning kang dhusun | nèng Miyana lènira
Panêmbahan utusan nimbali siwi | Radèn Momok sampun tumut | garwanya dhèrèk binoyong ||
6. Radèn Momok prapta wus | nênggih dhatêng dhusun Landhoh kidul | ingkang rama inggih sampun amaringi | griya kalih sami bagus | Radèn Momok sampun manggon ||
7. Radèn Momok puniku | saking garwa pakeringan dhusun | garwa ingkang panênggak Palembang putri | pêputra wanudya ayu | Dyah Sunthi warna kinaot ||
8. wus krama sang rêtnayu | nèng Palembang
tilaranipun | gêganjaran pratignya ing dangu | ingkang rama panêmbahan duk numbali | Palembang anèng pagêblug | ginanjar bumi saparon ||
10. garwa ingkang katêlu | putri Crêbon mangkya tilar sunu | nama Pangran Tirtakusuma ing mangkin | putri Mataram kacatur | Rêtna Jinoli sang sinom ||
11. datan pêputra wau | garwa ingkang kalima sang ayu | saking Tuban ugi datan asêsiwi | wus pinasthi ing Hyang Agung | pandumanirèng dumados ||
12. pamêkas sêliripun | saking Gêbanganom darbe sunu | jalu sampun diwasa supit kawingking | samana sampun adhaup | garwanira ayu anom ||
13. saking Sêmawis iku | sutanira nangkoda pinunjul | langkung sugih akathah bêktaning èstri | maring Landhoh binoyong wus | cinêndhak ingkang cariyos ||
14. samana sampun sêpuh | panêmbahan ing Landhoh puniku | sampun kraos dungkap wêkasaning urip | antuk sasmita pituduh | ngalamat karasèng batos ||
15. panêmbahan panuju | pinarakan para putranipun | miwah garwa têtiga munggèng ing
17. garwa lan putraningsun | têmbe wuri ing sapungkur [sa...]
[...pungkur] ingsun | yèn sun uwis murud marang
Landhoh puniki | bakal ingsun dum pra têlu | saduman iya Si Momok ||
19. iya sadumanipun | Tirtakusuma kang darbe baku | kang saduman si kulup ingkang darbèni | Dyan Momok alon umatur | asangêt panuwun ingong ||
rama kula mung nuwun | paring idi inggih anèng ngayun | kang supados kaliyah donya ing ngriki | ngungkuli
sapamuwusmu | langkung bingah Radèn Momok ||
23. panêmbahan lingnya rum | mring kang putra Tirtakusumèku | yèn mangkono desa Landhoh ingsun palih | sira ingkang wetan iku | adhimu si kulup kulon ||
24. desa kang slawe iku | kang têlulas sira kang anggadhuh | ingkang rolas adhimu kulup darbèni | amung kacèk siji dhusun | sabab kulup ingkang anom ||
25. lan malih wêkas ingsun | kalangênan ingsun kêbo dhungkul | gonmu ngrumat iya iku kang abêcik | yèn ingsun [ing...]
[...sun] apan wis murud | gawenên sidhêkah ingong ||
26. yèn têmbe ajal ingsun | kuburên nèng kidul masjid iku | singgêt gêdhong gawenên ingkang prayogi | kabèh ing wasiyat ingsun | kumpulna sajroning gêdhong ||
27. Kyai Pênamarwêdhung | Kyai Panji iya
utawa anggadhuh | nora nana ingkang manira idini | yèn ana gawe kang parlu | kêna kasilih dianggo ||
rama dhawuhipun | sakathahing jêng rama ingkang wawêling | kawula inggih mituhu | èngêt-èngêt jroning batos ||
31. nulya bibaran sampun | panêmbahan malbèng dalêmipun | para putra bibaran wus sami mulih | wus prapta ing dalêmipun | sagarwanira yu anom ||
1. panembahan enjangira | pamit dhatêng garwa katri | arsa marêk mring Mataram | sabat kalih kang tut wingking | tan kocap anèng margi | sakêdhap Mataram
dene têka siyang-siyang | punapa wontên wigati | inggih anyalawadi | panêmbahan [pa...]
[...nêmbahan] alon matur | marmanya amba sowan | umarêk paduka gusti | caos atur kawula nêdya pamitan ||
3. ing têmbe môngsa panggiha | kantun sapisan puniki | amba nuwun idi sultan | mantuk ing rahmatullahi | jêng sultan gih basuki | amba manggiha rahayu | ing alam kalanggêngan | ingkang datan ewah gingsir | mung punika jêng sultan atur kawula ||
4. miwah kaping kalihira | kawula anuwun titip | nênggih raka jêng paduka | Dèn Ayu Rêtna Jinoli | yèn kirang kang
dhahar rampadan mawarni | kalih kêmbulan sami | jêng sultan mring rakanipun | bakdanipun dhaharan | kang raka nulya kinanthi |
angamini | panêmbahan bidhal sampun | laju maring Palembang | panggih putranipun èstri | tan antara sakêdhap wus prapta Plembang ||
panêmbahan aturira | kawula amung atitip | putra sampeyan èstri | wayah sampeyan puniku | yèn kirang têdhanira | môngsa boronga sang aji | mung punika prêlunya gèn kula sowan ||
9. Sultan Palembang ngandika | adhi sampun walanggalih | putrane èstri punika | wus nambut silaning krami | dhaup kadang pribadi | apanggih anak sadulur | putra ing kapatihan |
sarwi angandika | lah nini sapungkur mami | ingkang atut dènira apalakrama ||
11. pawitane wong akrama | amung eling iku
marang sira | sabab sira anglêgani | sakabèhe wong wadon kang watak nistha ||
14. batine mring lakinira | tan rila lunga atêbih | mung dhèwèke
16. yèn wadon madhêp mring priya | ngidhêp tumêmên abêkti | tan mèngèng karsaning priya | sarèh parentahing laki | siyang dalu tan gingsir | mituhu mring priyanipun | datan sawalèng karsa | bingah têrus lair batin | yèn lakine dèn anggêp pangeranira ||
17. bêkti iku têgêsira | awêdi marang ing laki | yèn kinèngkèn lakinira | ingkang bingar ulat manis | kang kêbat sêmu ririh | aja tumindak su-grusu | ana gawe sapira | yèn ingundang maring laki | dipun enggal anilar marêk ing priya ||
18. sêtiti ing têgêsira | sabarang darbèking laki | ingon-ingon myang bêkakas | sabên dina dèn kawruhi | pitik iwèn lan pêksi | kêbo jaran bèbèk wêdhus | sapi utawa
ingkang kinapti | sakèh kalangênanipun | miwah ta pakarêman | dhêdhaharan adi-adi | aywa towong mangkono ing sabên dina ||
sandhuwur tênggak iku | gêdhe durakanira | sasat mungsuh mring Hyang Widhi | lamun mati besuk nora nêmu iman ||
marang Hyang Kang Maha Suci | sinung cahya ngungkuli pra widadarya ||
22. agêdhe ganjaranira | ana maning iku nini | wadon winayuh ing
23. panêmbahan gone mulang | dhatêng putranipun èstri | wus tumplak piwulangira | kang putra matur ngabêkti | jêng rama kula pundhi | dhawuh sampeyan ingêmbun | inggih rama idinya | muga bangkita nglampahi | sagêd èngêt salami praptèng antaka ||
24. saking pangèstu paduka | kados dhawuh wau nênggih | kang rama alon ngandika |
inggih pangèstu tuwan | sadaya sami basuki | marmanira kawula sowan agita ||
28. kawula badhe pamitan | môngka wêkasaning panggih | kula
gaib | sampun samar kang pinusthi jroning cipta ||
29. panêmbahan gya pamitan | linilan bidhal tumuli | laju têrus maring Mêkah |
[...ka] wêkasaning panggya | lawan sampeyan ing wuri | kantun sapisan punika | kula badhe
Sukci | gonmu mulih marang alam kalanggêngan ||
33. anulya sami dhaharan | bakda dhahar gone pamit | sakêdhèp netra wus prapta | dhatêng Landhoh kidul nênggih | sabat kalih tan kari | ing lampah sapurug-purug | samana pan wus panggya | garwa katri mêthuk sami | gya
sujanmi | dadi dhuwur ngungkuli sapadha-padha ||
35. loro maknane punika | kang siji makna nagari | lorone ing têgêsira | sabara alaku tani | macul sira têmêni |
aja maro tingalipun | parêk sandhang lan pangan | wong tani iku brêkati | amartani iya marang ing sasama ||
marga nora gêlêm jakat | isih rêgêd durung brêsih | dadi akèh kang wani | seluman padha angrêbut | tikuse mèlu môngsa | bubuk bang mèlu ngrusuhi | andrêmunuh mèlu ngrusak sarinira ||
38. yèn sira anyambut karya | pan amung tigang prakawis | iku sira adhêpêna | maca macul lawan ngaji | nêtêpi salah siji | nora kurang panganipun | têgêse wong amaca | suwita sira têmêni | bokmanawa dadi priyayi ta sira ||
39. sanadyan nora dadia | ugêre uwus nglakoni | mung dadia carik desa | bisa alus pundhak radin | macul sira têmêni | sawaha
ginanjar bêgja | yèn mangrêti dadi naib | sokur bisaa dadi | guru santri wismèng dhusun | yèn wisma anèng desa | bisa donga dadi modin |
ana kang bacut tahlil | olèh barkat slawatipun | wong siji patang uwang | tan susah sira ngingoni | marang batih miwah anak rabinira ||
42. lan malih wêkas manira | padha gêgulanga benjing | pratingkahe wong agêsang | padha alurua ngèlmi | ngèlmi rasa sajati | wêkasaning pati iku |
sêmut wêrjit cacing | sira kang ngati-ati | wong urip iku apêrlu | aja angeman donya | donya ora kanggo mati | amung ngèlmu rasa kang kêna ginawa ||
44. olèha donya sapira | yèn nora wêruh ing ngèlmi | sarta nora gawe amal | iku mandar angrubêti | tan wurung bilaèni | amurungakên ing laku | donya ginawe ngamal | dadi sarate wong urip | uripira murakabi sama-sama ||
lamun nora dèn jakati | isih rêgêd durung suci yèn palastra ||
46. upamane yèn wus tuwa | medanipun warna kalih |
kapundhi | dhawuhipun kangjêng rama | muga antuka kang idi | tumanêm jroning kapti | kangjêng rama dhawuhipun | antuka ingkang barkah | supados sagêd nglampahi | ingkang dados dhawuh jêng rama sadaya ||
49. kang rama alon ngandika | iya manira idèni | panêmbahan datan lama | anulya gêrah ngranuhi | antara gangsal ari | têlas ing pamulangipun | marang garwa lan
tan ana ingkang mantuka | tuguran jalu lan èstri | sadaya angladèni | panêmbahan gêrahipun | sampun praptèng takdirnya | dintên Ngahat Wage ugi | sasi Rajab tanggalipun gangsal wêlas ||
51. taune Alip punika | sangkalane ingkang
sampun mêling | dhatêng ingkang putra tiga | gêdhonge sampun adadi | ngajêng pinasang nuli | wasiyatnya sampun
ingkang kalih | wus nama Pangeran | Dyan Tirtakusuma nami | kasêbut Pangeran Têngah ||
5. Radèn Kulup Pangeran Dagan kang nami | Radèn Momok ika | ingkang sêpuh datan apti | jumênêng nama pangeran ||
6. Radèn Momok amung donya dèn sênêngi | kalangkung sugihnya | ing nguni wus
Têngah wau wus sêsiwi | jalu mung sajuga | apêkik ingkang suwarni | Dyan Amir ing namanira ||
pinaringan nami | dening ingkang rama | Tirtamênggala sang pêkik | atut rukun lawan garwa ||
13. wus binoyong maring Landhoh apêpanti | wau Pangran Dagan | jalu putrane sawiji | warnane bagus sêmbada ||
14. ingkang rama nênggih sampun paring nami | Dyan Iskak kang nama | wus supit nulya akrami | pikantuk garwa Samarang ||
15. naking sanak pulunan saking ing wibi | sutaning
nênggih | anèng ngara-ara | tiyang Wôngga Sokawati | ing ngriku lerehanira ||
25. sampun prapta anèng ngarsa atur bêkti | matur mêlasarsa | manawi inggih marêngi | pan saking karsa paduka ||
26. amba nuwun wacucal mesa sakêdhik | satêbah kewala | panjangipun kawan kaki | kinarya ambên momotan ||
sampun dèn tampani | anulya pamitan | pangeran sampun nglilani | wusnya mundur saking ngarsa ||
lampahira anèng margi | sampun praptèng wisma | ing Wôngga sadaya sami | kocapa lêmbu satunggal ||
40. mlajêng ngalèr ngilèn ngidul ngetan nênggih | binendrong ing kathah | wontên ingkang nyanjatani | datan busik wulunira ||
41. pangamuke lêmbu saya anêmêni | nunjang miwah nyundhang | akathah tiyang kang
44. gya umatur purwa madya wanasaningwasananing. | duk nuwun wacucal |
barisanira | samya prayitnèng wèsthi ||
2. wayah asar kang lêmbu sampun asayah | kengingnya
sinjang | kangge supe sadaya | wontên kang kinarya angkin | ulêsnya pêthak | samya pinundhi-pundhi ||
Landhoh mundhi | nawalanira | sang nata ing Mantawis ||
11. Sultan Agung alon ing andikanira | mantri sira sun tuding | marang Landhoh desa |
kang lênggah | cakêt gandhèk kang duta | ngapurancang anampèni | ingkang nawala | sri nata ing Mantawis ||
amungkim | ing desa Landhoh pinunjul | têtelambêg sudibya | titi ing panggawe sukci | narambahi sakadang kawulawarga ||
3. sawuse pandonganingwang | wêruha ing putra mami | nalika tanggal limalas |
sêngkalanirèng warsa | kirim blônja ingkang rayi | limang atus pitung dasa pitu ika ||§ Ing Sêrat Cakrawati ingkang Sinuhun Sultan Agung panjênênganipun dumugi 1568.
7. Pangeran Tirtakusuma | sarêng maca ingkang tulis | sinukmèng jroning wardaya | kadhadha
8. sigra dhawuh jêng pangeran | pra santana dèn timbali | tuwin wau ingkang raka | Radèn Momok dèn aturi | miwah pangran kang rayi | sadaya wus praptèng ngayun | manggihi mantri duta | ingkang saking ing Mantawis | sabên dalu gènira sami jagongan ||
9. sêrat saking ing Mantaram | inggih sampun dèn wangsuli | ingkang nyêrat putranira | Radèn Amir sampun wasis | kang rama paring wisik |
kabèh purwakaning têmbung | mêmanising bêbasan | ngasorkên jiwa myang dhiri | aywa
sinaruwe mring sang prabu | mulane putraningwang | gonmu nulis ingkang bêcik | aywa kongsi aksara mêgat kalimah ||
11. dêstun têmên yèn wong desa | kurang tata miwah titi | nora mangrêti sujana | ja kongsi ngisab-isabi | yèn ginuyu wong nagri | tôndha têdhak saking dhusun | kang putra aturira | kados botên nguciwani | botên bèntên ing ngriki miwah Mataram ||
12. tamtu wontên kaotira | ing dhusun lawan nagari | dipun ulig sabên dina | alanyah basa kang manis | bok inggih tiyang nagri | kinèn gandhèng amêluku | môngsa pilih nyandhaka | kalayan tiyang ing dèsi | nadyan dhusun datan sawiyah dhusunnya ||
13. kang rama alon ngandika | iya bênêr sira kaki | sêrat dadya tinupiksa | ing rama sampun ngrujuki | anulya dèn ulêsi | kang rama suka ing kalbu | mèngêt wasising putra | tan ana dèn wêwaoni | tan winarna ing dalu dènnya manurat ||
14. dupi enjang kang pustaka | tinampèkakên tumuli | dhatêng gandhèk ing Mantaram | gandhèk sampun anampèni | nulya umatur aris | pangeran kawula nuwun | mumpung enjang abidhal | tigang ari anèng ngriki | bok satêmah dadia [da...]
ukara mungguh | jêng sultan jroning driya | karênan mèsêm ing galih | dene bisa udanagara utama ||
17. punika sêrat kawula | Tirtakusuma pun dasih | ing Landhoh dhêdhukuh amba | saking sihira sang aji | konjuk paduka aji | ing
paring paduka | kalangkung amba pêpundhi | busana sarwa adi | dadosa jimat satuhu | salami trah-tumêrah | saking barkah paduka ji | dene wau pamundhut paduka nata ||
20. wacucal singating mesa | pun dhungkul ingkang wus lalis | kalangênan raka tuwan | cumadhong amba ing runtik |
wus kathah ingkang cicir | tan kantênan purugipun | amung kantun watara | wacucal kasarêng mangkin | singatira wus dadya bakalan samya ||
anèng praja gung | ngungkuli wong Mataram | nora uman ing pangrêti | nadyan desa taliti wong bêk sujana ||
24. jêng sultan nulya ngandika | maring gandhèk catur
kikmahipun | kawula sampun ngayoni | dèn waos tiyang sadasa | botên busik awak mami | aming supe panganggenya | sampun
bokmanawi taksih kêdhik | bêbalung miwah taracak | untunya manawi taksih ||
inggih dika umatur | mring Suryakusuma adhi | pangeran ingkang mardika | adalêm Wôngga nagari | yèn cucal dhungkul wus têlas | kapundhut marang Mantawis ||
kalangkung jêtung ing kapti | gya pamit
dèn pêndhêmi | kinèn sami dhudhukana | sadaya wêtah pinanggih ||
13. binage sakadangipun | kinarya jimatan sami | aniru tiyang ing Wôngga | ingkang akathah pribadi | Pangeran Tirtakusuma | singate datan binagi ||
datan bisa ngucap | pinasthi karsa Hyang Widhi ||
17. akathah lamun cinatur | gancanging cariyos nuli | Radèn Momok sampun seda | pinêtak sakilèn masjid | botên tunggil lan kang rama | sampun karsaning pribadi ||
18. warnanên ingkang winuwus | Radèn Tirtamênggalèki | putra kalih sami priya | ing suwarna sami pêkik |
pangarsa ran Radèn Rahmat | tarunane Radèn Sahit ||
19. kinasihan kalihipun | mring eyang pangran sang kalih | siyang ratri
winuwus | putranya ingkang winarni | Rahadèn Natakusuma | Ki Agêng Banyol winilis | ingkang sampun darbe
janmi | wong tuwa kadang palastra | sami bingah têmên iki ||
26. tur mundhak mêtêngi kubur | yèn wong mati dèn tangisi | malah padha sukèng tyasnya | duk kalane bayi lair | wong tuwa sadulur bungah | kaurmatanira
patitis ulihira | aywa kasasar ing margi | ja kêna godha rêncana | iku bakal bilaèni ||
29. pira lawase wong dunung | nèng donya tan wurung mulih | jalu èstri padha-padha | Jawa Cina Lônda Bugis | ora wurung yèn palastra | wajib padha
wungu kuning abang | apa rungkut padhang brêsih ||
31. iku uga luwih prêlu | aja tungkul donya iki | aja kongsi mati sasar | mulih ora wêruh margi | dadi kênjêngkinjêng. tanpa soca | mungguh dadi wrêjit cacing ||
32. yèn dadi cacing gêng kalung | dimôngsa iwèn lan pitik | mulane wong urip padha | elinga pênggawe bêcik | wêruha ingkang sinêdya | sêdya wêruh gone pati ||
33. akathah lamun winuwus | sarêng waktu wayah enjing | Pangeran Tirtakusuma | layone dipun sirami | sampun wau sinalatan |
maesanipun | kalih pun Botor sarakit | nalika taksih agêsang | sampun dhawuh marang siwi | mila Botor lawan Kalang | sampun pasrah
gêdhong pribadi | ingapit ibu kalihnya | ingkang putra anêngahi ||
36. adulyaanulya. bibaran sampun | kaji santri ingkang ngiring | sami dèn adhêp
lèki | kang gumantos ingkang rama | Pangeran Wetan kang nami | asuyut para santana | paprentahan kados lami ||
sinarèkkên kidulipun | anèng pagêr kikis jawi | margi dhawuhe kang rama | nalika taksih suwargi | gèning ngubur jawi dhadhah | cinakêtakên sudarmi ||
40. tan kocap ing kajatipun | aganti ingkang winarni | Pangeran Wetan winarna | kang putra jalu kêkalih | Radèn Rahmat ingkang tuwa | Radèn Sahit kang taruni ||
41. Radèn Rahmat pamit wau | dhatêng ingkang rama nênggih | kesah ngaji dhatêng Dêmak | kang rama wus anglilani | enjingipun nulya bidhal | bêkta punakawan kalih ||
42. anjujug griya pangulu | imame Dêmak nagari | Radèn Rahmat sampun lama | gène ngaji sampun
panuju dalu | rahadèn ayu bupati | marêngi malêming Sukra | maos kitab anèng jawi | bibarira mring pandhapa | ing wanci wus lingsir ratri ||
wungu aglis | kang garwa pinanggih | amêtêk kang suku ||
2. sang dipati angandika aris | ana pa riningong | ingkang garwa alon ing ature | inggih kula umatur sayêkti | kula saking jawi | kraos langkung sumuk ||
3. wontên murub mancorong kaèksi | urub sêmu ijo | kula intip pan dugi cakête | santri kathah kang samya aguling | inggih mung satunggil | kang kadulu murub ||
4. kula sêbit sinjangnya sakêdhik | kalih kilan kados | ingkang raka alon andikane | mêngko esuk sun priksane yayi | êndi ingkang ciri | suwèk bêbêtipun ||
5. ki dipati gya miyos ing jawi | angandika alon | marang kêtip tindhih andikane | sira kêtip modin miwah santri | kabèh aja mulih | nganti
sauraning santri | saksana wus mêtu ||
wong | kêtip kalih satunggal lurahe | bakda saur kêtip marentahi | sakabèhe santri | ywa mulih sadarum ||
8. padha barêng mulih lawan mami | anganti kang dhawoh | sang dipati iya timbalane | modin santri samya nyandikani | tan kawarnèng ratri | sarêng enjangipun ||
9. sang dipati gya miyos mring jawi | lan garwa sang sinom |
12. radèn ayu gya ngandika aris | iya kêtib anom | santri rolas ya kiraba kabèh | sarta modin padha kirab sami | krana mau bêngi | kailangan ingsun ||
13. supeningsun ya tibèng pandhapi | bokmanawa manggoh | ana ingkang jupuk
suwèke ing wêngi | osikirèng batos | mung kinintên sinuwèk kancane | santri kathah yèn ana kang jail | apanas kang ati | wit kang sih pangulu ||
siji iku gawa mrene | kêtib anom sigra nyandhak aglis | Dyan Rahmat kinanthi | umarêk ing
adoh | sira ingsun andhêg anèng kene | ingsun pundhut anak ta sirèki | yèn esuk [esu...]
[...k] angaji | wismane pangulu ||
23. Radèn Rahmat matur awotsari | sumôngga kemawon | mung paduka wontêna
Landhoh bakale | tan antara jêngkar sang dipati | lan garwa kinanthi | manjing dalêmipun ||
25. Radèn Rahmat samana wus tunggil | lan pra
Rahmat anunggil | kadipatèn manggon | pan sinau lir carik karyane | anênurat basa Jawi nunggil | lawan para carik | tan dangu wus putus ||
27. tan winarna antarane nuli | ingkang kacariyos | dyan dipati utusan mantrine | dhatêng Landhoh sarwi bêkta tulis | tan kawarnèng margi | prapta Landhoh sampun ||
28. Pangran Wetan Tirtamanggalèki | dyan kagèt duk anon | aningali kuda ing kathahe | dipun kintên utusan Matawis | nulya dèn panggihi |
2. sêrat sing rakanipun | Adipati Dêmak prajanipun | ajêjuluk Padmanagara Dipati | anênggih ing wiyosipun | yèn parêng eklasing batos ||
3. lamun lêgawèng kayun | putranira kang mangke dumunung | Radèn
nama Radèn Rara Kuning | yèn tinakdir ing Hyang Agung | dinadosakên ing jodho ||
5. Radèn Rahmat puniku | nênggih sampun wontên tigang taun | kula ajar wontên kadipatèn nulis | Jawi Arab sampun putus | tan wontên ingkang winaon ||
6. têlas titining têmbung | sêrat ingkang kasêbat ing ngayun | mugi adhi sarimbit sami anggalih | kula nuwun angsul-angsul | sarat ecanirèng batos ||
7. Dyan Tirtamanggalèku | sampun tamat ing pamaosipun | malbèng dalêm sarwi sêrate cinangking | panggih lawan garwanipun | bêbukane winiraos ||
8. kang garwa duk rumungu | langkung suka putra pinèt mantu | dyan dipati
tan kocap nèng marga gung | sampun prapta ing Dêmak praja gung | dyan dipati
panuju sawêg siniwi | mantri duta sampun cundhuk | mundhi sêrat wus cumaos ||
11. sêrat gya katur sampun | wus pinijêt binuka sadarum | sêrat angsul-angsul kang saking ing rayi | Radèn Tirtamanggalèku | Pangeran Wetan ing Landhoh ||
12. wasalam alaekum | warahmatulah wabarakatuh | atur
15. amung angakên sunu | gih dadosa nênggih jodhonipun | putra tuwan kang pêparab Rara Kuning | sagêd lulut alêstantun | tan ana sawalèng batos ||
16. mung punika tur ulun | titi ingkang kintaka wêwangsul | amarêngi ing tanggal ping kalih dèsi | pinarêng ing sasi Mulud | taun Je ingkang gumantos ||
17. dyan dipati gya kondur | wus bibaran punggawa sadarum | sampun panggih kalawan garwa nèng puri | wêwarah ing purwanipun | kongsi wêkasaning pandon ||
18. binabar sêratipun | wêwangsulan saking Landhoh dhusun | langkung suka sang dyah dupi amiyarsi | ing karsa sakalihipun | arsa niti kang sayêktos ||
19. dènira katon murub | paran [pa...]
[...ran] dadya wêkasan ing pungkur | kang kadulu dening dyan ayu dipati | nèng
mring Dêmak nagri | ngaturi mesa salangkung | panyumbang ulam ing pawon ||
21. môngka sunggatanipun | miwah dadya ulame patayub | kangjêng Dêmak gya dhawuh kinèn nampèni | maesa inggih salangkung | ingkang saking besan Landhoh ||
22. dyan dipati adhawuh | animbali dhatêng ki pangulu | datan dangu pangulu anulya prapti | wus marêk ana ing
Radèn Rahmat dhaup lawan Rara Kuning | mas kawinnya kuran iku | rolas tail êmas kêtos ||
24. pangulu alon matur | gih sandika punapa kang dhawuh | Radèn Rahmat anulya dipun janjèni | cinêpêng ing astanipun | sinaksenan kêtib anom ||
27. anulya bibar sampun | Radèn Rahmat dhèrèk ki pangulu | dhawuhira anênggih radèn dipati | wayah asar paèsipun | ngangge cara kaji mawon ||
28. adat Dêmak puniku | nênggih mawi cara kaji wau | cara Arab ingkang dipun irib-irib | amrih nyawabana iku | murih sagêda têtiron ||
29. sampun asar kang waktu | Radèn Rahmat binusanan sampun | dhasar santri binusanan cara kaji | kathah samar samya dulu | ing warna
ing Dêmak ingkang amêngku | nagari pasisir kaot ||
31. pangantèn sampun dhaup | tarêbangan para santri sayuk | langkung rame dènira singir adhikir | pitung dalu laminipun | pasamuwane kinêtog ||
32. dene sabibaripun | pra priyayi ya kinèn atayub | pitung dalu sami kasukan angibing | ronggèngipun ayu-ayu | tan ana ingkang winaon ||
33. agung sunggatanipun | pasamuwan ing wiwahanipun | mung pangantèn datan tumut-tumut
pakurmatanipun | dhaupipun Dyan Rahmat lan Lara Kuning | wus bubar wiwahanipun | pangantèn tuwi mring
nagari | rama ibu sru jumurung | gya budhal pangantèn [panga...]
37. prapta ing Dêmak wangsul | atut rukun sakalihanipun |
têtêdhakanipun | nora bisa anambung karya panganggit | manawa crita angawur | têmah dosa anyalêmong ||
39. puwara anênuwun | kang mangikêt kakawin mring sagung | anupiksa sarasanirèng kintèki | manawa na galap gangsul | kuciwaning kang cariyos ||
40. nuwun aksamanipun | kang manurat tan widagdèng têmbung | basa sastra tanapi kang mawa kawi | pasaja angakên cubluk | saking kumêdah cariyos ||
41. mung môngka pèngêt lowung | marang sagung kang marsudi kawruh | têmbe wuri manawa ana kang sudi | wasis akarya panambung | nênggih wau kang
Kala purwanipun Allah anitahakên langit lan bumi. Môngka bumi punika wor suh lan suwêng, katingal sagantên katutupan ing têdhuh, môngka rohing Allah angrêm sanginggiling toya. Allah lajêng ngandika: "Padhanga!" Sanalika lajêng padhang. Allah tumuntên misahakên padhang saking pêpêtêng. Déné kang padhang wau kanamakakên rahina, ingkang pêtêng kanamakakên dalu. Ing ngriku lajêng wontên sontên kaliyan énjing, inggih punika dintên ingkang sapisan.
Sarêng dintên ingkang kaping kalih Allah anitahakên awang-awang kêkêmuling bumi, kanamakakên langit, kadamêl misahakên toya kang wontên ing nginggil kaliyan kang wontên ing ngandhap.
Ing dintên kaping tiga Allah amisahakên sagantên kaliyan dha-[2]ratan sarta anuwuhakên rumput, jêjanganan, lan kêkajêngan.
Dintên kang kaping sakawan Allah anitahakên surya, rêmbulan lan lintang-lintang.
Sarêng dintên ingkang kaping gangsal Allah anitahakên sawarnining sato ing toya, tuwin sato ibêran. Tumuntên sami dipunbêrkahi déning Allah, pangandikanipun: "Padha bêbranahana lan wuwuh-wuwuha!"
Ing dintên kang kaping nêm Allah anitahakên sato dharatan awarni-warni, kawêdalakên saking bumi. Allah tumuntêngntumuntên* ngandika: "Ingsun daknitahaké manungsa amirib lan Ingsun, anguwasanana sato-sato ing sagara, miwah sato ibêran lan sato dharatan, apadéné saisiné bumi kabèh." Ing ngriku Allah anitahakên manusa manungsa* sairib lan sariranipun, katitahakên mèmpêr lan Allah, inggih punika tiyang jalêr satunggal, kanamakakên Adam. Saha kaparingan tiyang èstri satunggal. Tumuntên sami ka-[3]bêrkahan, pangandikanipun: "Padha bêbranahana lan wuwuh-wuwuha, ngêbêkana salumahing bumi lan padha nguwasanana saisiné kabèh!" Allah aningali samukawis titahipun saèstu langkung déning prayogi.
Déné ing dintên kang kaping pitu Allah kèndêl anggènipun nitah-nitahakên wau, mila dintên kang kaping pitu punika kabêrkahan lan kasucèkakên déning Allah.
Allah ayasa patamanan anglangkungi saé wontên ing tanah Édèn, inggih punika ingkang kanamakakên Pirdus. Manungsa wau sami kaprênahakên wontên ing ngriku, kakarsakakên mulasara ing patamanan wau. Salêbêting Pirdus punika kathah[4] kêkajênganipun awarni-warni, éndah tiningalan, wohipun éca dhinahar. Satêngahing patamanan wontên uwit kêkalih, satunggal nama witing gêsang, satunggalipun nama witing pangawruh saé lan awon. Allah amacuhi dhumatêng manungsa, botên parêng yèn nêdha wohing wit pangawruh saé lan awon wau, pangandikanipun: "Sira mangana wohing wit-witan kang ana ing patamanan iku kabèh, mung wohing wit pangawruh bêcik lan ala iku baé aja sira pangan, samôngsa sira mangan wohing wit iku amêsthi sira bakal mati."
Ing satunggal dintên tiyang èstri wau mlampah-mlampah wontên sacêlaking wit pangawruh saé lan awon, lah ing ngriku wontên sawêr langkung déning julig awicantên dhatêng tiyang èstri wau: "Allah punapa botên ngandika dhumatêng sampéyan: 'Sira aja mangan sarupaning wowohan ing patamanan iku!'" Wangsulanipun tiyang èstri: "Aku klilan baé mangan wohing wit -witan ing patama-[5]nan, mung wohing wit kang ana ing têngah iki Allah wus angandika, 'Poma sira aja mangan wohing wit iku, anggêpok baé aja, supaya sira aja kongsi mati.'" Sawêr lajêng wicantên malih: "Botên-botênipun sampéyan pêjah, nanging Allah sampun mirsa, samôngsa sampéyan dhahar woh punika amêsthi mripat sampéyan kabuka, têmahan sampéyan sami lan Allah, sumêrêp ingkang saé tuwin ingkang awon." Saksana paningalipun tiyang èstri wau woh punika dhasar prayogi katêdha, saèstu aménginakên, langkung malih badhé anyagêdakên. Wasana amêthik wohipun, lajêng katêdha, punapadéné ingkang jalêr inggih dipunsukani, ugi lajêng katêdha. Sanalika tiyang sakaliyan wau mripatipun kabuka, sami rumaos yèn wuda, lajêng sami anyawung roning
Allah tumuntên animbali Adam, pangandikanipun: "Sira ana ing ngêndi?" Atur wangsulanipun Adam: "Kawula umpêtan wontên ing ngriki, ajrih mirêng suwara Tuwan wontên ing patamanan, amargi kawula wuda." Allah tumuntên ngandika malih: "Sapa kang nyumurupaké gonira wuda? Bok manawa sira wus mangan wohing wit kêkêraning-Sun." Aturipun Adam: "Pêparing Tuwan tiyang èstri punika ingkang nyukani dhatêng kawula, lajêng kawula têdha." Allah lajêng ngandika dhatêng tiyang èstri wau: "Ya géné sira nêrak wêwalêring-Sun?" Aturipun tiyang èstri wau: "Sawêr punika ingkang ngapusi dhatêng kawula, têmahan kawula têdha." Allah tumuntên ngandika dhatêng sawêr: "Sarèhné sira anglakoni mêngkono, kênaa ing ipat-ipat, angluwihi sato[7] kabèh. Sajêgira lakunira adalosor sarta panganira lêbu. Sira saturun-turunira Sunpasthi sêsatron lan wong wadon iki saturun-turuné. Turuné wong
kênaa ing ipat-ipat marga saka sira. Ênggonira mangan wulu wêtuné bakal kanthi kasusahan ing sajêgira. Apadéné bumi iku bakal thukul êri lan
sémahipun KhawaKawa #, têgêsipun baboning agêsang. Sakaliyanipun lajêng kadamêlakên sandhangan wacuca-[8]l déning Allah, tumuntên sami katundhung saking Pirdus. Déné margi ingkang dumugi witing gêsang punika, saking karsa Allah kajagi déning malaékat, asikêp pêdhang
dhasar sira bêcik, amêsthi Ingsun tarima, déné yèn sira ora bêcik, dosa iku tansah angarah ing sira, nanging sira aja têluk, malah têlukna." Ing ngriku Kain aruh-aruhan malih kaliyan Abil ingkang rayi. Sarêng sami wontên ing sabin, Kain anandukakên panganiaya. Abil lajêng dipunpêjahi.
Pangéran tumuntên angandika dhumatêng Kain: "Adhinira si Abil ana ing êndi?" Aturipun Kain: "Kawula botên sumêrêp, punapa kawula êmbanipun adhi kawula?" Pangéran amangsuli pangandika: "Sira anglakoni apa? Déné gêtihé adhinira têka sê-[10]sambat marang Ingsun. Saiki sira kênaa ing ipat-ipat ana ing bumi, awit bumi iku nêsêp gêtihé adhinira. Gonira angolah bumi ing têmbé bakal ora mêtu wohé lan sira bakal ngulandara." Kain tumuntên matur ing Pangéran: "Dosa kawula sakalangkung agêngipun ngantos botên kénging dipunapuntên. Sintên-sintêna ingkang kapanggih kaliyan kawula tamtu badhé mêjahi." Pangéran tumuntên damêl têtêngêran dumunung wontên ing badanipun Kain supados sampun ngantos dipunpêjahi. Sêsampuning makatên, Kain lajêng késah saking ngarsaning Pangéran, manggèn wontên ing tanah Nod, sawétaning
turunipun Kain têtiga, ingkang satunggal wasta Yabal, punika ingkang amurwani padamêlan angumbara angèn raja kaya, satunggalipun anama Yubal, punika ingkang amurwani pirantosing lêlagon. Satunggalipun malih anama Tubal Kain, punika ingkang amurwani padamêlan pandhé tuwin sayang.
Sapêjahipun Abil, Khawa lajêng ambabar putra kakung malih, kaparingan nama SisSet #, têgêsipun: lêlintuning kaicalan. Punika anurunakên satunggaling tiyang ingkang sakalangkung salèh anama ÊnohEnos # (Idris) botên pêgat anggènipun madhêp maring Allah, têmahan kainggahakên dhatêng ing Swarga tanpa nglampahi pêjah. Wondéné Énoh wau gadhah putra satunggal, anama MatusalahMetusalakh #. Sami-sami manungsa Matusalah wau umuripun panjang piyambak ngantos sangangatus sawidak sanga taun.[12]
Manungsa sangsaya mindhak kathahipun, sangsaya mindhak piawonipun. Allah tumuntên angandika: "Manungsa iku badan wadhag, mulané ora gêlêm kaparéntah déning rohing-Sun, bakal Sunsabari satus rong puluh taun êngkas." Sarêng Pangéran aningali manungsa botên purun tobat, malah sangsaya andadra piawonipun, Pangéran tumuntên angandika: "Ingsun bakal nyirnakaké manungsa titahing-Sun." Môngka ing ngriku wontên tiyang salèh satunggal anama ÊnuhNuh #, punika ingkang manggih sih piwêlasing Allah, mila kadhawuhan pangandikaning Allah makatên: "Sira agawéa prau apétak-pétakan,
lan mantunira padha lumêbua ing prau mau sarta anggawaa sakutu-kutu walang ataga nyajodho, supaya dadia bibit ana ing bumi, lan asangua sarupaning pangan." Nabi Ênuh tumuntên anglampahi samukawis dhawuhing Allah wau. Déné tiyang kathah sami botên manah mênggah dhawuhing Allah wau, sami andalurung pamurangsarakipun. Nabi Ênuh lajêng lumêbêt ing baita
sami mênga, dhawahing jawah kados dipunsokakên. Ingkang makatên wau laminipun ngantos kawandasa dintên
anyilêpakên pucaking rêdi ingkang inggil-inggil, déné kasilêping pucak wau ngantos gangsal wêlas asta. Sarêng sampun antawis gangsal wulan, punika katoging toya,[14] ing ngriku sakathahing tiyang tuwin sawarnining sato dharatan sami pêjah sadaya, namung nabi Ênuh sakancanipun tuwin sato kéwan ingkang sami kabêkta wontên ing baita punika ingkang wilujêng. Sarêng sampun kalangkung gangsal wulan, Allah andhatêngakên angin, têmahan toya wiwit surud, baitanipun nabi Ênuh wau lajêng kandhas wontên ing rêdi Ararat. Sarêng sampun angancik sadasa wulan, pucaking rêdi-rêdi sami katingal malih. Sarêng
punika pun dara lajêng mabur bablas botên wangsul-wangsul. Na-[15]bi Ênuh tumuntên bikak tutuping baita, ningali toya sampun asat, sarêng sampun antawis kalih wulan,
kados ingkang kasêbut ing nginggil wau, déné ingkang kadamêl têtêngêran punika kluwung, pangandikaning Allah: "Iku têngêring prajanjéaning-Sun, lan sarupaning kang urip ana ing bumi."
Wondéné putraning nabi Ênuh ingkang sami tumut wontên ing baita wau têtiga, inggih punika: Sèm,[16] KhamKam #, lan Yafèt, punika ingkang sami nurunakên sakathahing manungsa sêsampuning bumi kinêlêm.
Kala sédanipun nabi Ênuh yuswa sangangatus sèkêt taun, dados sêsampuning bumi kinêlêm taksih sugêng tigangatus sèkêt taun. Sêsampuning nabi Ênuh botên wontên tiyang ingkang nyandhak samantên umuripun. Déné umuripun Sèm andungkap nêmatus taun. Wiwit nalika punika karosaning tiyang sangsaya suda, katôndha saking umur-umuranipun botên antawis lami sêpuh-sêpuhipun tiyang namung umur kawanatus taun, botên antawis lami malih malah namung kalihatus taun.
Ing jaman punika wiwit wontên tiyang ambawahakên saha masésa sêsamining tiyang, inggih punika NamrudNimrod #, wayahipun Kham. Ingkang wau padamêlanipun ambêbêdhag, sakalangkung kuncaranipun lajêng amurwani yasa kara-[17]ton ing nagari Babil.
Kala samantên sakathahing tiyang basanipun sami kémawon. Kocapa têtiyang kang sami manggèn ing tanah SingarSinear # sapinggir bênawi Frat, punika sabiyantu badhé yasa nagari, mawi panggung inggil, wagêda sundhul ing langit. Ingkang makatên wau pikajêngipun supados misuwura namanipun, ngiras kadamêl têtêngêran, murih tiyang-tiyang wau sampun ngantos pating salêbar ing salumahing bumi. Nanging prakawis punika Pangéran botên amarêngi, mila lajêng tumêdhak, angisruhakên têtêmbunganipun tiyang wau, dados sami botên mangrêtos wicantêning kancanipun. Wusana anggènipun yasa
Kocapa ing nagari Urkasdim, wontên turunipun Sèm satunggal, anama Térah, putranipun têtiga, inggih punika: Abram, Nahor, lan AranHaran #. Sarêng Aran sampun pêjah, Térah sarayatipun lajêng sami ngalih dhatêng nagari Aran, tanah ing Mésopotami.
Kala samantên manungsa sampun dados pérangan bôngsa kathah, kêdhik ingkang nêmbah maring Allah sajati. Ing ngriku Pangéran ngandika dhumatêng Abram: "Sira ninggala tanah kalairanira, mênyanga ing tanah kang bakal Suntuduhaké marang sira! Ing kono sira Sunpêncaraké dadi bôngsa gêdhé, lan sira Sunbêrkahi, sarta jênêngira Sun-gawé mulya, sira kang minôngka bêrkah, sing sapa ngasihi sira iya Sunsihi, mêngkono uga sing sapa ngipat-ipati sira iya Sunipat-ipati, para jinis kabèh bakal o-[19]lèh sih jalaran saka sira."
Nabi Abram satampining dhawuh tumuntên bidhal, ingkang kabêkta garwanipun anama SarahSarai # kaliyan kapénakanipun anama Lut. Kala samantên yuswanipun nabi Abram sawêg pitungdasa gangsal taun. Sarêng lampahipun dumugi ing tanah KênanganKanaan #, nabi Abram dipunkatingali ing Pangéran, saha kadhawuhan ing pangandika makatên: "Mungguh tanah iki bakal
nabi Abram lan Lut wau sami gadhah rajakaya anglangkungi kathah, ngantos siti ing ngriku botên anyêkapi kadamêl angèn rajakaya wau, têmahan pangènipun nabi Abram sami rêbatan pangènan kaliyan pangènipun Lut. Nabi Abram tumuntên pirêmbag dhatêng Lut: "Sarèhné aku lan kowé padha sanak, kang môngka tanah iki jêmbar, amurih aja ana padu, aku lan kowé, utawa
jinawi, sampun kados taman ing Pirdus, Lut tumuntên manggèn ing ngriku, déné nabi Abram tumuntên pindhah dhatêng wana MamrèhMamre # sacêlaking nagari KhébronHebron #.
Botên antawis lami sang prabu ing nagari Élam, anama KédarlangomêrKedorlaomer #, punika anglurugi pêrang dhatêng raja Sadum lan Ngamorah, têmah sami kèngsêr sabalanipun. Griya-griya ing ngriku sami dipunrayahi, punapadéné tiyang ingkang kacêpêng sami kaboyong, Lut ugi tumut kaboyong. Ing ngriku wontên satunggaling tiyang ing nagari
bojonipun punapadéné bala ing Sadum sadaya dalasan barang jarahan, sami kénging karêbat. Sakonduripun, nabi Abram kapêthuk déning MalkisèdèkMelkisedhek #, ratu ing nagari Salèm, ngiras imaming Allah Kang Maha Luhur, punika anandukakên roti kaliyan anggur dhatêng nabi Abram, sarwi pêpujinipun makatên: "Abram mugi kabêrkahan déning Allah Kang Maha Luhur, ingkang kagungan Swarga lan bumi, Allah inggih kaluhurna, déné sampun angulungakên mêngsah dhatêng asta sampéyan."
Kacariyos, raja ing Sadum amanggihi dhatêng nabi Abram, anêdha tiyang bêboyongan kawulanipun piyambak. Déné barang jarahan lêstantuna dados kagunganipun nabi Abram. Ananging wangsulanipun nabi A-[22]bram: "Dêmi Allah Ingkang Maha Luhur, kula botên purun mêndhêt kagunganipun sampéyan saêlêr utawi sajangêting tarumpah kémawon, supados ing wingking sampéyan sampun ngantos anêmbungakên: 'Aku kang nyugihaké Abram.'"
Botên antawis lami nabi Abram dipunkatingali ing Allah sarta kadhawuhan: "Hé Abram, sira aja wêdi! Ingsun iki tamèngira lan ganjaranira kang luwih gêdhé." Kacariyos ing satunggal dintên nabi Abram angraosakên prihatin margi anggènipun botên kagungan putra. Pangèran tumuntên angandika dhumatêng Abram: "Sira tumêngaa marang langit, amilanga sakèhing lintang. Sira apa bisa wruhanira ing têmbé turunira kaya lintang iku akèhé?"[23] Nabi Abram inggih kumandêl maring Pangéran, môngka kumandêlipun wau kaanggêp déning Pangéran dados kautamènipun.
piwêlas Tuwan dhumatêng kawula, Tuwan kawula aturi pinarak, badhé kula pêndhêtakên toya wijik suku. Sumôngga Tuwan pinaraka sangandhaping uwit punika, kawula saosi roti pisan." Nabi Ibrahim tumuntên sigra-sigra lumêbêt ing tarub, angandika dhumatêng Sarah ingkang garwa: "Dèn
kang wontên ing jawi sami kwalat dhatêng malaékat wau. Mripatipun sami wuta têmah bingung sami mèk-mèkan ngupadosi kontêning griyanipun Lut botên pinanggih. Malaékat wau lajêng ngandika dhumatêng Lut: "Ing kéné yèn kowé isih duwé kulôwangsa
mantunipun, ananging calon mantu wau sami maibên, dipunwastani sêmbranan kémawon.
Sarêng ing wanci bang-bang wétan, malaékat angatag Lut kapurih gêgancangan mêdal saking nagari. Ananging Lut tansah andêdangu ngantos malaékat wau anganthi astanipun Lut saanak rabinipun, sa-[29]mi kairitkairid* mêdal saking nagari ing Sadum. Sarêng dumugi sajawining nagari, malaékat angandika: "Kowé padha angrêbuta uripmu, aja nolah-nolih lan aja mandhêg ana sawawêngkonésawêwêngkoné* kéné, supaya aja kongsi katut katumpês." Sawêdalipun surya tindakipun Lut sampun dumugi ing nagari SoarZoar #. Saksana Allah anjawahakên walirang tuwin latu saking langit dhatêng nagari ing Sadum miwah ing Ngamorah wau, sarta anumpês nagari punika sawêwêngkonipun sadaya. Kacariyos sémahipun Lut kala wontên ing margi anolih. Ing sanalika punika lajêng malih dados tugu sarêm.
Wondéné nabi Ibrahim ing wanci énjing punika ugi dhatêng ing panggènan anggènipun ngadhêp wontên ngarsaning Pangéran wau. Anyawang nagari Sadum lan Ngamorah katingal wontên kukus kumêlun saking bumi kados kukusing kundhi.[30]
10. Lairipun Nabi IskhakIskak #, IsmangilIsmael # Katundhung
Sarêng nabi Ibrahim yuswa satus taun, Allah anuhoni prasêtyanipun. Sarah ambabar putra kakung kanamakakên Iskhak. Ananging kala samantên nabi Ibrahim sampun kagungan putra kakung patutan saking AgarHagar # sêliripun, anama Ismangil. Kala
pawonganira iku iya[31] Sundadèkaké bôngsa gêdhé." Énjingipun nabi Ibrahim anundhung Agar saputranipun sarta sinangonan roti lan toya.
Agar tumuntên mangkat, lampahipun kasasar wontên ngara-ara ing BèrsébaBersyeba #. Dumugi ing ngriku sangunipun toya têlas, môngka botên wontên sêndhang. Sarèhning anakipun kasatan sangêt, tumuntên kasèlèhakên wontên sangandhaping kêkajêngan. Agar lajêng lênguk-lênguk sarwi ngadhêp anakipun saking katêbihan amargi botên wêntala ningali, awit
anguwuh-uwuh dhatêng Agar, pangandikanipun: "Hé Agar, ya géné ta kowé? Kowé aja sumêlang!" Saking pitêdahing Allah, Agar dumadakan aningali wontên sêndhang. Anakipun lajêng dipunombèni.
Môngka Allah anjangkung dhatêng Ismangil. Sarêng sa-[32]mpun diwasa manggèn wontên ing ara-ara paran, dados pambêdhag kang wasis. Ismangil punika anurunakên ratu kalih wêlas sarta dados lêluhuripun bôngsa Ismangil, inggih punika bôngsa Ngarab.
11. Nabi Iskhak Badhé Kadamêl Kurban
Sarêng antawis lami, Allah karsa anyobi dhumatêng nabi Ibrahim, pangandikanipun: "Anakira ontang-anting si Iskhak, kang sira trisnani iku gawanên marang gunung kang bakal Suntuduhaké ing tanah Moria. Ana ing kono gawénên kurban obaran!"
Kawuwusa énjingipun nabi Ibrahim andadosi kuldi lajêng bidhal. Kadhèrèkakên Iskhak tuwin
réncangipun kêkalih wau: "Kowé padha tunggua kuldi iki ana ing kéné baé! Iskhak arêp takgawa banjur
nyangking latu tuwin lading, kadhèrèkakên Iskhak, sarwi anggéndhong kajêng. Sarêng wontên ing margi, Iskhak matur dhatêng ingkang rama: "Dhuh rama, anggèn sampéyan badhé saos kurban punika, mênggah latu tuwin kajêngipun sampun wontên, wangsul cêmpénipun punika wontên ing pundi?" Wangsulanipun nabi Ibrahim: "Ênggèr, Allah piyambak kang bakal angrupakaké cêmpé kang ginawé kurban obaran." Tumuntên sami nglêstantunakên tindakipun.
ing kajêng wau. Nabi Ibrahim lajêng angasta lading. Sarêng astanipun tumêlung badhé amragat ingkang putra, lah ing ngriku malaékating Pangéran anguwuh-uwuh saking Swarga: "Héh Ibrahim, Ibrahim, pangandikaning Allah marang sira, bocah
Sunpundhut." Nabi Ibrahim lajêng anolih, lah ing ngriku wontên ménda jalêr, singatipun kacangkol ing garumbul, punika lajêng kadamêl kurban, minangka lêlintuning putranipun.
Malaékat wau lajêng anguwuh-uwuh malih saking Swarga: "Héh Ibrahim, dhawuhing Allah marang sira mangkéné: 'Dêmi Ingsun pribadi, sarèhning sira wus anglakoni kang dadi paréntahing-Sun,[35] kongsi ora angéman anakira. Mulané turunira bakal Sunbêrkahi, Sunkèhaké kaya lintang ing langit. Mêngkono uga para jinis kabèh bakal padha olèh sih marga saka ing sira.'"
Sêsampuning makatên nabi Ibrahim wangsul dhatêng panggènaning réncangipun malih, Iskhak ugi andhèrèkakên, lajêng sami kondur dhatêng ing Bèrséba.
Nalika Sarah sampun yuswa satus pitulikur taun lajêng séda wontên ing nagari Khébron. Dipuntangisi déning nabi Ibrahim, lajêng kasarèkakên wontên ing gua Makpélah Makhpela #. Inggih punika anggènipun tumbas gadhahanipun tiyang ngriku badhé kadamêl pasaréan ing salami-[36]nipun.
Nalika samantên nabi Ibrahim inggih sampun sêpuh, kang môngka Iskhak putranipun dèrèng kakramakakên. Ing ngriku nabi Ibrahim lajêng animbali satunggal abdinipun ingkang pinitados anguwasani samukawis kagunganipun. Saksana abdi wau sowan wontên ngarsanipun nabi Ibrahim, lajêng kadhawuhan makatên: "Kowé angupayakna jodho anakku Iskhak, kang kalêbu kulawangsaku ing bumi wutah gêtihku. Poma aja kopèkaké jodho ing tanah Kênangan kéné, marga iku
barang pèni-pèni kagunganing bêndaranipun minôngka sêdhiyaning pamêthuk. Lampahipun lêstantun saéngga dumugi sacêlakipun na- [37]gari ing Aram, inggih punika panggènanipun Nakhor, sadhèrèkipun nabi Ibrahim. Ing ngriku lajêng anjêrumakên untanipun wontên sapinggiring sêndhang. Pun abdi wau lajêng nyênyuwun maring Allah: "Dhuh Pangéran Allahing Ibrahim bêndara kawula, mugi rumêntah asih Tuwan dhatêng Iskhak. Ing dintên punika anggèn kawula kêkésahan mugi angsala damêl." Lah punika laré-laré èstri sami mêdal badhé ngangsu mriki. Ing mangké kula badhé damêl panitikan. Kawula badhé wicantên dhatêng salah satunggaling laré punika: 'Aku wènèhana ngombé saking êjunmu!' Dhuh Gusti, laré-laré wau pundi ingkang Tuwan karsakakên dados jodhonipun Iskhak, kawula suwun mugi mangsulana dhatêng kawula makatên: 'Sumôngga sampéyan ngunjuk, punapadéné unta sampéyan inggih badhé kula ombèni pisan.'"[38]
Sêsampuning makatên, lah ing ngriku wontên satunggaling laré èstri dhatêng sarwi angindhit êjun. Pun abdi wau kagawokan aningali éndahing warninipun kang sarta taksih kênya. Laré èstri wau sêsampuning angisèni êjunipun, abdi wau lajêng amêthukakên sarwi wicantên: "Aku wènèhana ngombé sathithik saking êjunmu!" Wangsulanipun: "Sumôngga sampéyan ngunjuk, punapadéné unta sampéyan inggih badhé kula ombèni pisan." Sêsampuning abdi wau ngunjuk, kênya
anyaosi panuhun: "Pangéran kaluhurna, déné tansah agêng sih lan kasêtyanipun dhumatêng bêndara kawula, saha angirid lampah kawula dumugi griyaning sadhèrèkipun bêndara kawula."
Ribkah lajêng mantuk, awêwartos dhatêng kang ibu tuwin Laban sadhèrèkipun. Laban tumuntên amêthukakên pun abdi wau saha lajêng kaaturan nyipêng ing griyanipun. Sêsampuning atata lênggah, lajêng dipunsunggata. Ananging abdi wau botên purun nêdha, kêdah amratélakakên ingkang dados parlunipun rumiyin. Wusana lajêng angaturakên dhatêng Laban punapa ingkang dados pitungkasipun nabi Ibrahim, saha lêlampahipun wiwitan dumugi ing wêkasan. Ing ngriku Laban lan Bêtuèl lajêng nêksèni bilih prakawis punika pancèn trang saking karsaning Pangéran. Sarêng sampun sami anjurungi ingkang dados pirêmbagipun, abdi wau lajêng amêdalakên barang panganggé jêné tuwin
anggènipun anggondhèli. Kapurih kèndêla wontên ing ngriku ing sawatawis dintên. Wangsulanipun abdi wau: "Sampéyan sampun anggondhèli kula." Wusana Bêtuèl tuwin Laban lajêng sami nantun dhatêng Ribkah: "Kowé apa gêlêm mèlu mangkat saiki?" Wangsulanipun Ribkah: "Inggih purun." Tumuntên sami anglilani dhumatêng Ribkah mawi kadhèrèkakên abdi pawonganipun.
Kawuwusa sarêng sampun cêlak kaliyan panggènaning nabi Ibrahim, ing ngriku Iskhak anglêrêsi mêdal badhé sêmbahyang wontên ing têgil,
Nuntên apitakèn dhatêng pun abdi wau: "Tiyang ingkang lumampah mêthuk mariki punika sintên?" Wangsulanipun abdi:
cariyos dhatêng Iskhak punapa salampahipun wiwitan dumugi ing wêkasan. Iskhak lajêng angirid Ribkah, kabêkta dhatêng tarubing ibunipun. Ing ngriku Ribkah dados jatu kramanipun Iskhak. Lêstantun sami sih-sinihan, têmah dados panglipuring Iskhak anggènipun kécalan ibu.
Sarêng nabi Ibrahim sampun yuswa satus pitungdasa gangsal taun, lajêng séda, kasarékakên déning Iskhak lan Ismangil wontên pakuburanipun piyambak.
Kramanipun nabi Iskhak lan Ribkah punika kala yuswa kawandasa taun. Sarêng yuswa sawidak taun, apêputra mêdal kêmbar kakung. Ingkang pambajêng kanamakakên Ésaf, ingkang nèm kanamakakên Yakub. Nanging putra kalih[42] wau botên mèmpêr ing warni tuwin solahipun. Ingkang pambajêng warni sarta solahipun kahu, déné ingkang ênèm alus. Laré kalih wau kala taksih wontên ing guwa garba, Allah sampun ngandika dhumatêng Ribkah, yèn ingkang sêpuh pinasthi ngawula dhatêng ingkang nèm. Sarêng diwasanipun, Ésaf punika dados pambêdhag, wondéné Yakub sarêng diwasa anglêluri padamêlaning lêluhuripun, angèn khéwan, lan manggèn wontên ing tarub. Ésaf dipuntrisnani déning kang rama margi saking padamêlanipun wau, déné Yakub dipuntrisnani déning kang ibu margi saking jatmikanipun.
Kacariyos ing satunggal dintên, Yakub anggodhog kacang. Sarêng Ésaf mantuk saking ambêbêdhag, sariranipun karaos sayah. Tumuntên anêmbung dhatêng Yakub: "Aku jaluk godhogamu godhoganmu* kacang iku marga aku sayah." Yakub lajêng amangsuli prajanji: "Saiki ênggonmu dadi pambarêp êdolên marang aku! Awit pambarêb iku mungguhing aku ana paédahé[43] kang gêdhé." Wicantênipun Ésaf: "Lah aku môngsa
Sarêng nabi Iskhak sampun sêpuh, paningalipun sampun suda. Ing satunggaling dintên animbali Ésaf, pangandikanipun: "Aku iki wus tuwa, ora wêruh ing dina ênggonku mati. Kowé ambêdhaga khéwan kang takdoyani, tumuli cawisna! Supaya kowé dakparingi pangèstu, mupung aku isih urip."
Ésaf sêsampunipun mangkat, Ribkah lajêng anyawisakên cêmpé. Yakub kinèn angladosna, supados angsala pangèstunipun kang rama. Wangsulanipun Yakub: "Punika kados pundi, déné kakang kula dhiwut-dhiwut, môngka kulit kula alus kémawon. Dados kula ajrih bok manawi mangké bapak angyêtosianyêktosi*, têmahan kula botên angsal pangèstu, malah ang-[44]sal wilalat." Wusana kang rékanipun Ribkah lajêng mêndhêt wacucaling ménda, kaanggèkakên dhatêng Yakub, punapadéné sandhanganipun Ésaf ugi kaanggèkakên. Yakub lajêng malêbêt angladosakên dhahar sarwi umatur: "Dhuh rama." Wangsulanipun nabi Iskhak: "Héh anakku, kowé iku sapa?" Yakub lajêng matur: "Kula punika Ésaf putra sampéyan pambajêng. Kula sampun anglampahi punapa ingkang dados dhawuh sampéyan wau. Lah sumôngga sampéyan pinarak, dhahara lêladosan kula bêbujangan, supados sampéyan amaringana pangèstu dhumatêng kula." Nabi Iskhak tumuntên anggrayangi dhumatêng Yakub. Pangandikanipun: "Mungguhing swara, swarané Yakub, nanging mungguhing tangan, tangané Ésaf." Wangsulanipun Yakub: "Inggih." Nabi Iskhak lajêng dhahar. Sêsampunipun lajêng ngandika dhatêng Yakub:
anggur kang akèh marang kowé, jinis akèh padha ngawulaa marang kowé sarta kadang-kadangmu padha sumungkêma ana ngarêpmu, wong kang ngipat-ipati kowé kênaa ing ipat-ipat. Apadéné wong kang asih ing kowé iya olèh asih."
Saunduripun Yakub saking ngarsanipun ingkang rama, Ésaf tumuntên dhatêng saking ambêbêdhag, lajêng angladosakên dhahar sarwi umatur: "Dhuh rama, sampéyan wungu, dhahara lêladosan bêbujanganipun putra sampéyan." Nabi Iskhak lajêng anjêlih: "Kapriyé? Lah sapa kang ngladèkaké dhahar kang dakpangan mau? Malah
patimu, bêcik kowé ngungsia mênyang uwakmu Laban ing KharanHaran #! Samôngsa wus lilih nêpsuné kakangmu, kowé nuli dakkongkoni."[47]
Sêsampuning Ribkah apirêmbagan kaliyan ingkang rama, Yakub tumuntên dipuntimbali. Sarêng sampun sowan saha pamit, ingkang rama amêmêling: "Poma kowé aja ngalab ngalap* bojo bocah wadon anaké wong Kênangan, balik lungaa mênyang Padhan Aram. Angalapa bojo anaking uwakmu Laban!" Nabi Iskhak lajêng paring pangèstu dhumatêng Yakub, pangandikanipun: "Allah Kang Maha Kuwasa muga ambêrkahana marang kowé. Kowé muga ginawéa bêbranahan, malah dadia
Yakub saré abantal séla. Ing ngriku Yakub supêna, katingal wontên ôndha ngadêg ing bumi, pucakipun sundhul ing langit. Punapadéné malaékating Allah aminggah tumêdhak ing ôndha punika. Wondéné[48] Pangèran jumênêng wontên sanginggiling ôndha wau, pangandikanipun: "Ingsun iki Allahé Ibrahim lan Iskhak. Para jinis ing bumi kabèh bakal olèh sih marga saka ing sira, sarta ngulihaké sira mênyang tanah iki." Yakub sarêng wungu saking saré lajêng angunadika: "Iba-iba wingité panggonan iki, amêsthi ing kéné iki padalêmaning Allah, iya
padalêmaning Allah. Ing ngriku Nabi Yakub lajêng apunagi makatên: "Yèn dhasar Allah anjangkung marang aku ing saparanku iki, tuwin amaringi sandhang pangan, utawa kaslamêtan nganti ing saulihku, amêsthi Allah iku dakanggêp Pangèranku." Nabi Yakub sarêng sampun antawis lami anggènipun alêlampah, lajêng dumugi ing dalêmipun ingkang uwauwak* Laban ing nagari Kharan.
Kacariyos, Laban punika gadhah anak èstri[49] kêkalih. Ingkang sêpuh awasta Léa, déné ingkang ênèm awasta RakhèlRahel #. Ing ngriku nabi Yakub rêmên dhatêng Rakhèl ngantos kalampahan dipunngèngèri pitung taun. Wusana nabi Yakub dipunapusi déning Laban, ingkang dipunulungakên Léa. Sarêng nabi Yakub botên trimah lajêng dipunsukani Rakhèl pisan, ananging mawi prajanji nabi Yakub kapurih ngèngèr pitung taun êngkas. Nabi Yakub ugi sagah.
déné pawonganipun Rakhèl nama Bilha. Sarêng sampun antawis lami pawongan kalih wau sami kapundhut sêlir pisan dhatêng Nabi
ingkang èstri satunggal nama Dinah Dina #. Déné RakèlRakhèl* apatutan jalêr kêkalih, inggih punika: Yusuf lan Bun YaminBenyamin #. Silpa ugi patutan jalêr kêkalih, ing-[50]gih punika: Gad, kaliyan AsêrAsyer #. Punapadéné Bilha ugi patutan jalêr kêkalih, inggih punika: Dhan, tuwin Naftali. Gunggung putranipun Nabi Yakub ingkang sami jalêr: sadaya kalihwêlas, inggih punika ingkang sami dados pancêring Banisrail.
Pangèngèripun Nabi Yakub sêsampuning angsal kawanwêlas taun, ugi taksih nunggil kaliyan marasêpuhipun laminipun nêm taun. Nabi Yakub angsal sihing Allah kasugihan awarni abdi jalêr lan
nagarinipun piyambak. Tumuntên animbali garwanipun kêkalih dhatêng patêgilan. Ing ngriku Nabi Yakub lajêng mangkat késah
ngrumiyinakên utusan dhatêng Ésaf, angaturi uninga anggènipun badhé dhatêng. Déné Ésaf ugi lajêng mêthukakên, kadhèrèkakên ing tiyang kawanatus. Nabi Yakub sangêt ajrihipun, mila lajêng amôntha tiyang utawi rajakayanipun, kadamêl kalih pôntha. Pangunadikanipun: "Bokmanawi Ésaf dhatêng anggitik ingkang sapalih, sapalihipun sagêd angoncoti." Nabi Yakub lajêng anyênyuwun maring Allah: "Dhuh Allahing lêluhur kawula, iba-iba gêngipun sih piwêlas Tuwan ingkang rumêntah[52] dhumatêng kawula, ngantos kawula botên pantês anampèni. Déné nalika kawula nyabrang Yardèn rumiyin namung ambêkta têkên punika. Samangké gadhahan kawula tiyang tuwin rajakaya ngantos kalih pôntha punika. Kawula mugi Tuwan luwarna saking tanganipun Ésaf sadhèrèk kawula. Déné Tuwan sampun angandika: 'Ingsun karsa ambêciki sira.'"
Nabi Yakub tumuntên amilihi rajakaya ingkang saé-saé, kadamêl pisungsung dhatêng Ésaf sadhèrèkipun. Wondéné abdi ingkang kautus nyaosakên dipunwêling supados matura makatên: "Punika angsal-angsalipun abdi sampéyan Yakub, katura dhatêng Ésaf bêndaranipun." Tiyang tuwin rajakaya wau tumuntên sami kasabrangakên ing lèpèn Yabok. Ing ngriku nabi Yakub kantun piyambak.
Tumuntên wontên tiyang angayoni dhatêng nabi Yakub ngantos dumugi ing wanci bang-bang wétan, angongsulakên cêthikipun. Sarêng byar rahina, tiyang wau[53] ngandika: "Ingsun uculna, marga wus byar!" Déné aturipun nabi Yakub: "Tuwan botên kawula uculakên,
Sabab sira wis anglawan Allah utawa wong, môngka sira mênang." Tiyang wau lajêng ambêrkahi dhatêng nabi Yakub. Môngka nabi Yakub amastani panggènan punika Pnièl, têgêsipun: pasuryaning Allah. Wicantênipun nabi Yakub: "Aku wis wêruh dhéwé marang Gusti
Kacariyos, Yusuf putranipun nabi Yakub patutan saking Rakhèl, nalika yuswa pitulas taun angréncangi para kadangipun sami angèn rajakayanipun ingkang rama. Môngka Yusuf asring madulakên dhatêng ingkang rama mênggah pocapaning akathah bab piawoning para kadangipun. Déné nabi Yakub pilih asih, ingkang dipuntrisnani namung Yusuf. Kacariyos, Yusuf kadamêlakên rasukan jubah déning kang rama anglangkungi saénipun. Ingkang makatên wau sadaya andadosakên sêngiting para kadang dhatêng Yusuf, ngantos
wau sami sujud dhatêng gèdhènganing Yusuf. Nalika supênan punika dipuncariyosakên, para kadang wau sangsaya wêwah sêngitipun. Sarêng antawis dintên Yusuf supêna malih. Lajêng kacariyosakên dhatêng para kadangipun, wicantênipun: "Kula supêna, katingal surya lan rêmbulan, punapadéné lintang sawêlas sami asujud dhatêng kula." Awit saking punika Yusuf kadukan ingkang rama, pangandikanipun: "Apa aku lan ibumu sarta sadulurmu kabèh bakal padha sujud marang kowé?" Éwadéné kang rama lajêng anyathêt prakawis punika wau sadaya.
Sarêng antawis dintên, para kadangipun Yusuf panuju sami angèn cêlak ing nagari Sikhèm, ingkang kapara têbih saking griyanipun. Ing ngriku Yusuf kautus déning kang rama anuwèni para kadang tuwin
uwang salaka. Nalika samantên Rubin botên wontên. Sarêng[57] Rubin wangsul dhatêng sumur sumêdya angêntasakên ingkang rayi, ing ngriku pinanggih Yusuf sampun botên wontên.
Rasukaning Yusuf lajêng kacêlub ing rah ménda wau, tumuntên kakintunakên dhatêng kang rama. Déné tiyang ingkang dipunkèngkèn wau kawêling supados matura dhatêng ingkang rama makatên: "Kula manggih rasukan, punapa punika gadhahanipun putra sampéyan?" Sarêng nabi Yakub aningali rasukanipun ingkang putra kuthah êrah, tumuntên anjêrit, pangandikanipun: "Iya iku kulambiné anakku, amêsthi wus dimôngsa ing sato galak." Sêsampuning makatên, para putra tumuntên sami dhatêng sumêdya anglêlipur ingkang rama, nanging kang rama botên kénging dipunlipur, pangandikanipun: "Kasusahanakukasusahanku* iki môngsa ilang-ilanga, luput-luput aku énggal nyu-[58]sul mati."
Yusuf tumuntên kabêkta dhatêng Mêsir. Wontên ing ngriku lajêng kasadé déning
saking tulusipun ingkang sarwa tinanêm tuwin sarwa ginarap. Kocapa sémahipun Potifar punika baléré, asring anggonjak Yusuf kaajak pulang rêsmi. Nanging wangsulanipun Yusuf: "Kados pundi anggèn kula nglampahi prakawis punika, sarèhning kalêbêt dosa agêng maring Allah?" Éwa samantên taksih tansah dipunarih-arih ké-[59]mawon, ananging Yusuf maksa kêncêng botên purun angladosi, ngantos kalampahan badhé dipunwasésa sarana dipuncêpêngi rasukanipun. Yusuf lajêng anilar rasukanipun sarta lumajêng. Sakonduripun Potifar lajêng dipunwaduli ingkang garwa, aturipun: "Abdi sampéyan têtumbasan tiyang Ngibrani sampun purun-purun nyêmbranani dhatêng kula. Déné sarêng kula ajêlih-jêlih sarta nimbali tiyang,
saking pakunjaran. Lurah madharan lajêng kaukum gantung, wondéné priyantun minuman lajêng kawangsulakên ing kalênggahanipun malih, anocogi kados pambatangipun nabi Yusuf wau. Ananging priyantun minuman wau kasupèn wêwêlingipun nabi Yusuf kala wontên ing pakunjaran.
Sêsampuning kalampahan kalih taun pringon asupêna, kang môngka botên wontên ingkang sagêtsagêd* narbuka ing supênanipun. Ing ngriku priyantun minuman wau lajêng kèngêtan kasagahanipun dhatêng nabi Yusuf, tumutên matur dhatêng sang prabu, yèn ing pakunjaran wontên satunggaling tiyang nènèman bôngsa Ibrani, sampun naté anarbuka supênanipun, miwah supênanipun lurah madharan ingkang sampun kagantung, môngka panarbukanipun wau kayêktosan
pun sang prabu: "Aku ngimpi, môngka ora ana kang bisa narbukani impènku, wasana aku ngrungu yèn kowé bisa anarbuka impèn."[63] Atur wangsulanipun nabi Yusuf: "Ingkang makatên wau botên saking kuwasa kawula, Allah ingkang badhé nyumêrêpakên wahananing supênan wau dhatêng panjênêngan dalêm." Sang prabu lajêng anyariyosakên, pangandikanipun: "Impènku mêngkéné, katoné aku ngadêg ana sapinggiring bêngawan Nil. Ing kono aku andêlêng sapi pêpitu kang padha bêcik-bêcik lan lêmu-lêmu, padha mêntas saka ing banyu banjur asaba ana ing glagahan. Sawusé mêngkono nuli ana sapi pêpitu manèh nanging rupané angluwihi ala lan kuru-kuru, uga padha mêntas saka ing bêngawan. Wusana sapi pêpitu kang padha kuru iku padha môngsa sapi pêpitu kang lêmu-lêmu mau, môngka isih padha kuru baé kaya kang mau-mau. Tumuli aku nglilir. Tan antara aku turu, nuli ngimpi manèh, katoné ana wulèn pêpitu aos-aos tur bêcik-bêcik padha thukul saka dami siji. Sawusé iku iya banjur thukul wulèn pêpitu manèh agabug lan ladhoh. Wusana
dhatêng sang prabu: "Supênan dalêm kêkalih punika sami kémawon. Allah amratélakakên dhatêng sang prabu punapa ingkang badhé kalampahan. Mênggah lêmbu pêpitu kang lêma-lêma saha wulèn pêpitu kang aos-aos punika sasmitanipun, pitung taun mirah têdha, déné lêmbu pêpitu kang kêra-kêra saha wulèn pêpitu kang gabug-gabug punika sasmitanipun: pitung taun awis têdha. Têrangipun: taun pêpitu ing ngajêng punika ing tanah Mêsir anglangkungi mirah têdha, sêsampuning punika nuntên pitung taun awis têdha. Mênggah wontênipun supênan dalêm ngantos rambah kaping kalih punika anyasmitani saèstu Allah badhé anglêksanani prakawis punika wau kalayan tumuntên." Nabi Yusuf lajêng umatur: "Mênggah prayoginipun, sang prabu mugi angupadosa tiyang satunggal ingkang wagêtwagêd* sarta wicaksana, lajêng kaangkata angrèh ing Mêsir. Salêbêtipun pitung taun ingkang mirah têdha, tiyang wau ambawonana saking tiyang Mêsir[65] sadaya sapara gangsalan sarta dipuntandhoa ing gêdhong-gêdhong, supados ing tanah Mêsir sampun ngantos karisakan ing môngsa awis têdha."
Ing ngriku pringon kakênan ing galih, sênêng ing pamêca tuwin atur pirêmbagipun nabi Yusuf wau. Pangandikanipun: "Lah ing ngêndi ana wong kadunungan rohing Allah kaya kowé?" Pringon tumuntên masrahakên tanahipun sadaya dhatêng nabi Yusuf, pangandikanipun: "Mungguh panguwasamu wis takgawé padha lan aku, mung bab dhamparing kaprabon aku angungkuli kowé." Sang prabu lajêng angunus supènipun, kaanggèkakên ing darijinipun nabi Yusuf lan dipunbusanani sutra pêthak sarta dipunkalungi ranté mas. Tumuntên katumpakakên ing karétanipun sang prabu, lajêng dipunarak. Ingkang anjajari wontên ingkang nguwuh-uwuh, padha andhodhoka.
Makatên Allah anuntun lan anyêngkakakên nabi Yusuf saking dalêmipun ingkang rama dumugi ing sumur. Saking sumur dumugi anggènipun dados têtumbasan lan kalêbêta-[66]kên ing pakunjaran. Punapadéné saking pakunjaran dumugi ing kadhatoning sang prabu.
Wondéné nabi Yusuf nalika jumênêng adipati ing Mêsir yuswanipun sawêg tigang dasa taun.
17. Para Kadangipun Nabi Yusuf Dhatêng ing Mêsir
Samukawis ingkang sampun kawêca déning nabi Yusuf lajêng kayêktosan sadaya. Salêbêting pitung taun anglangkungi mirahipun têdha. Ing ngriku nabi Yusuf anandho gandum sapara gangsalaning wêdalipun ing Mêsir sadaya, saking kathahipun ngantos botên kénging kawical. Déné sêsampuning pitung taun wau lajêng awis têdha, sawêg sataun
tanah Kênangan ugi awis têdha. Nabi Yakub inggih Israil lajêng angandika dhumatêng para[67] putranipun: "Ya géné kowé padha sawang-sinawang baé? Lah aku wus ngrungu warta yèn ing tanah Mêsir ana têmpuran. Kowé padha nêmpura mrana, supaya aku lan kowé aja kongsi padha mati kalirên!" Putranipun nabi Yakub ingkang sadasa lajêng sami mangkat dhatêng tanah Mêsir. Déné nabi Yakub botên marêngi yèn Bun Yamin tumuta, amargi kuwatos bok manawi amanggih tiwas.
Sadhatêngipun ing Mêsir lajêng sami sowan wontên ngarsaning sang adipati Yusuf, sarwi sumungkêm kados adatipun tiyang sowan wontên ngarsaning
kadangipun. Lajêng kèngêtan ing supênanipun. Éwadéné ing wêkdal punika sang adipati Yusuf botên pasaja, malah sami dipunpangandikani kalayan sugal, kang sarta mawi juru basa, dhawuhipun: "Kowé wong ngêndi?" Atur wangsulanipun para putra Yakub: "Kula
Wangsulanipun putra Yakub: "O, botên gusti, kula dédé tiyang nêlik, kula tiyang têmên-têmên, panunggilan kula sadhèrèk tiyang kalih wêlas sami atunggil bapa. Ingkang wuragil kantun wontên panggèning pun bapa, déné ingkang satunggal sampun botên wontên." Pangandikanipun sang adipati Yusuf: "Yèn mêngkono calathumu iku arêp taknyatakaké apa têmên, lah kowé padha kongkonana salah sawijining kadangmu amarani adhimu kang wuragil iku. Déné liya-liyané padha karia ana ing kéné!" Para putra Yakub wau tumuntên sami kalêbêtakên ing pakunjaran ngantos tigang dintên. Ing dintên kaping tiganipun sami kasowanakên dhatêng sang adipati Yusuf malih, lajêng dipunpangandikani: "Aku wêdi maring Allah. Aku ora gêlêm agawé kaluputan marang wong. Lah uwis kang siji baé karia ing pakunjaran, déné liya-liyané padha muliha[69] lan gandummu padha gawanên! Déné yèn kowé bali mréné manèh môngka ora anggawa adhimu kang wuragil iku, amêsthi kowé mati." Para putra Yakub lajêng rêraosan cara Ngibrani: "Lah iki tinêmuné kaluputanakukaluputanku* marang Yusuf biyèn, aku wus andêlêng prihatiné goné mêmêlas marang aku, môngka ora dakrèwès." Rubin tumuntên wicantên dhatêng para sadhèrèkipun: "Aku biyèn rak uwis pitutur mênyang kowé, aja padha agawé dosa marang bocah iku, nanging kowé padha ora anggugu. Ing samêngko aku padha katêmpuh ing gêtihé." Para putra Yakub botên sumêrêp yèn sang adipati mangrêtos ing wicantênipun. Sang adipati
kawangsulakên dhatêng pakunjaran. Wondéné para putra Yakub sanès-sanèsipun lajêng sami mantuk. Sarêng dumugi ing griya karungipun kasuntak. Ing ngriku arta-[70]nipun panêmpur ingkang sampun kabayarakên kala wontên ing Mêsir, pinanggih awor lan gandum. Mênggah ingkang makatên wau dhasar saking dhawuhing sang adipati Yusuf, arta kakarsakakên mangsulakên. Para putra Yakub wau lajêng sami matur dhatêng ingkang rama ing samukawis lêlampahanipun wiwitan dumugi ing wêkasan.
Sarêng nabi Yakub sumêrêp yèn Bun Yamin badhé kabêkta, lajêng sangêt prihatinipun. Pangandikanipun: "Kowé padha angilangaké anakku. Yusuf wus ora ana. Sêmangun iya wus ora ana. Dadi ing mêngko susahku tumpa-tumpa, môngka saiki kowé arêp anggawa Bun Yamin, kang iku aku mêsthi ora awèh."
18. Lampahing Para Kadangipun Nabi Yusuf ingkang Kaping Kalih
Sarêng gandum anggènipun nêmpur wau sampun têlas, para putra Yakub lajêng sami kakarsakakên déning kang[71] rama anêmpura malih dhatêng Mêsir. Ananging para putra wau sami botên purun yèn botên ambêkta Bun Yamin, amargi ajrih pangancam-ancamipun sang adipati ing Mêsir. Mênggah karsanipun nabi Yakub botên parêng yèn Bun Yamin wau tumuta. Éwa samantên sarèhning ingkang sapisan kapêksa ing kabêtahan, kaping kalih Yahuda purun tumanggêl ing kawilujênganipun Bun Yamin ngantos dumugi ing griya malih. Mila nabi Yakub lajêng amarêngi saha ambêktani atur-atur awarni blêndok wangi, mabên, anggi-anggi lan mênyan, sapanunggilanipun. Punapa malih arta ingkang kapanggih wontên ing karungipun rumiyin kinèn nyaosakên wangsul. Pangandikanipun nabi Yakub: "Allah Kang Maha Kuwasa muga amikolèhna marang kowé sihé sang adipati ing Mêsir, anglilani mulih kowé lan Sêmangun utawa Bun Yamin. Déné puput-puputé aku kudu kélangan anak iya uwis." Para putra Yakub lajêng sami mangkat, lampahipun lêstantun dumugi ing Mêsir, lajêng katur ing sang adipati.[72]
Wondéné sang adipati Yusuf sarêng kaaturan uninga dhatênging para kadangipun, lajêng sami kadhawuhan sowan wontên ing arsanipun. Punapadéné Sêmangun inggih lajêng kinèn amêdalakên saking pakunjaran, sarta sami dipunpangandikani kalayan têmbung manis: "Bapakmu apa isih sugêng?" Wangsulanipun para kadang: "Pangèstu dalêm inggih wilujêng." Sang adipati sarêng uninga dhatêng Bun Yamin lajêng andangu malih: "Apa iku adhimu kang wuragil, kang kotuturaké marang aku biyèn?" Para kadang sami matur: "Inggih punika." Sang
samudananipun, awit déning rêntah wêlasipun dhumatêng ingkang rayi, lajêng lumêbêt ing gêdhong amuwun. Sêsampuning angusapi
]gahipun para kadang ing satunggal-tunggal. Para kadang sami kahébatan ing manah, margi anggènipun katata lênggahipun têka ing sauruting umuripun. Ing ngriku sami kaparingan lorodan saking arsaning sang adipati,
sami angisèni gandum, punapa malih artanipun kinèn angatutakên wontên salêbêting karungipun piyambak-piyambak. Kajawi saking punika cangkir salaka pangunjukanipun sang adipati kinèn anglêbêtna wontên ing karungipun Bun Yamin. Sarêng sampun rampung, para kadang lajêng sami kalilan bidhal lan mantuk. Dèrèng antawis dangu anggènipun bidhal, sang adipati tumuntên anjujuli paladènipun. Sarêng sampun kacandhak, lajêng sami dipunwicantêni: "Kapriyé déné kowé padha malês ala marang kabêcikan?" Ing ngriku para putra Yakub lajêng sami kodhêng, botên sumêrêp nalar-nalaripun. Wicantêning pala-[74]dèn: "Amêsthi kowé padha sumurup kang dadi sêdyaku, sapa kang nyolong cangkir pangunjukané bêndaraku?" Wangsulanipun para putra Yakub: "Kados pundi déné sampéyan têka ngandika makatên? Môngka kula punika sami tiyang têmên, lah sintên ingkang kanggènan cangkir wau dipunpêjahana saha kula sadaya dadosa abdinipun sang adipati." Karung-karung tumuntên sami dipundhudhah lan dipunpariksani. Ing ngriku cangkir pangunjukan kapanggih wontên ing karungipun Bun Yamin. Para putra Yakub sakalangkung kagètipun ngantos anyuwèk-nyuwèk sandhanganipun, lajêng sami wangsul. Sadhatêngipun wontên ngarsaning sang adipati, lajêng dipunpangandikani sugal:
kados pundi anggèn kula sagêd angrêsikakên badan kula. Allah sampun manggihakên dosa kula, lah kula punika sadaya saha laré ingkang kanggèna-[75]n cangkir pangunjukan, sami dadosa abdi dalêm." Wangsulanipun sang adipati: "Aja mêngkono, mung kang kanggènan cangkir baé iku kang dadi abdiku, déné kowé kabèh padha muliha marang ngomahmu kalawan slamêt." Yahuda tansah adrêng ing panyuwunipun, supados sampun ngantos kalampahan kados karsanipun sang adipati wau.
bapakipun. Atur kula dhatêng pun bapa makatên: 'Manawi kula botên ngantukakên laré punika, kula kénginga ing kalêpatan salami kula gêsang.' Mila luhung kula kémawon dadosa abdi dalêm minôngka lêlintuning laré punika. Déné laré punika mugi kalilana tumut mantuk kadangipun. Kados
pamuwunipun. Tumuntên dhawuh tiyang Mêsir sadaya sami kinèn mêdal, sampun ngantos wontên tiyang satunggal kajawi para putra Yakub. Saksana sang adipati anggènipun badhé pasaja dhatêng para kadang, pamuwunipun dipunturuti.
Yusuf sadulurmu, kang koêdol biyèn. Ing mêngko kowé aja padha kaduwung lan aja ngandhut watir gonmu padha ngêdol aku biyèn. Dhasar Allah kang angutus aku mréné, andhisiki kowé supaya dadia panguripanmu. Kowé padha muliha lan matura marang bapak mungguh sakèhing kamuktènku ana ing Mêsir. Lan apa kang wus kodêlêng kabèh, lan dirikat kowé balia maré-[77]né, amondhongana bapak!"
Kocapa sang prabu pringon sarêng mirsa yèn sang adipati Yusuf kadhatêngan para sadhèrèkipun, andadosakên suka pirênanipun saha mrayogèkakên karsanipun sang adipati badhé amboyongi akrabipun dhatêng Mêsir, malah karsa paring pêthukan titihan supados kaagêma nabi Yakub wontên ing margi.
Nabi Yusuf tumuntên angrangkul Bun Yamin ingkang rayi. Kalih-kalihipun sami amuwun,
angintuni karéta dhatêng ingkang rama minôngka titihan wontên ing margi, punapadéné pisungsung sanèsipun, raja pèni ing Mêsir.
Para kadang tumuntên pamitan, sang adipati inggih lajêng anglilani. Wêlingipun: "Kowé ana ing dalan aja padha tutuh-tinutuh!" Para kadang lajêng sami bidhal mantuk dhatêng Kênangan kalayan suka ing manah.[78]
Yakub sawêlas sarêng dhatêng ing dalêmipun ingkang rama, lajêng sami anguwuh-uwuh: "Dhuh rama, Yusuf taksih gêsang, inggih punika sang adipati ing Mêsir." Ing ngriku Israil maibên
mênggah pangandikanipun nabi Yusuf sadaya, saha sarêng ningali karéta kêkintunaning nabi Yusuf, galihipun nabi Israil lajêng asrêp. Pangandikanipun: "Sokur anakku Yusuf saiki dadi gêdhé, salaginé isih urip baé wus bangêt bungahku. Ing mêngko aku arêp lunga katêmu, mupung aku isih urip." Nabi Israil saputrawayahipun gunggung tiyang sawidak nêm, tumuntên sami bidhal dhatêng Mêsir sarwi ambêkta samukawis darbèkipun sadaya, punapadéné abdi jalêr lan èstri kathah. Sarêng nabi Israil sampun dumugi ing tanah GosènGosyen #, lajêng utusan Yahuda amaringi pirsa dhumatêng nabi Yusuf mênggah rawuhipun.
Déné sang adipati Yusuf sarêng kaaturan uninga[79] lajêng anitih karéta mêthuk ingkang rama. Sarêng sampun cundhuk lajêng sami rêrangkulan sarwi muwun ngantos dangu. Pangandikanipun nabi Yakub dhatêng nabi Yusuf: "Dadia aku pinundhut déning Allah saiki iya wis rila marga wus andêlêng kowé isih urip." Sang adipati Yusuf tumuntên anyowanakên ingkang rama dhatêng ngarsanipun sang prabu pringon. Sêsampuning atata lênggah sang prabu nuntên andangu dhatêng nabi Israil: "Yuswa sampéyan pintên?" Aturipun nabi Yakub: "Umur kula sampun satus tigang dasa taun, ananging tansah ngumbara tuwin sangsara kémawon, dèrèng nyamèni umuripun lêluhur kula." Nabi Yakub sêsampunipun mujèkakên kasugênganipun sang prabu pringon, lajêng mundur saking arsanipun.
Kacariyos, nabi Yakub sarêng sampun ngajêngakên dumugi ing janji nuntên animbali nabi Yusuf ingkang putra. Pangandikanipun: "Lamun kowé dhasar trêsna marang aku, kowé supataa, aku aja nganti kopêndhêm ana ing tanah Mêsir kéné, balik aku tunggalna karo lêluhurku[80] kapêndhêm ing astanané!" Wangsulanipun nabi Yusuf: "Sandika, lajêng sumpah."
Botên antawis lami nabi Yusuf kawartosan yèn kang rama gêrah sangêt, tumuntên tindak ambêkta putranipun kakung sakaliyan,
putranipun piyambak. Déné pangandikanipun dhatêng nabi Yusuf: "Lah saiki aku arêp tinggal donya, déné Allah bakal ana ing kowé lan kowé bakal padha diulihaké déning Allah mênyang tanahé lêluhurmu." Nabi Yakub tumuntên anglêmpakakên para putranipun sadaya dhatêng pasaréanipun, sarta sami kaparingan pangèstu piyambak-piyambak. Déné pangandikanipun ingkang dhumatêng Yahuda makatên: "Yahuda iku kaya gogoring singa barong, jungkating kaprabon bakal ora gumingsir saka Yahuda, utawa jungkating panguwasa saka sêlaning sikilé, saéngga[81] rawuhé Sang Pamarta kang bakal dadi panutaning para jinis." Sêsampuning rampung anggènipun paring pangèstu, tumuntên anggêblag wontên pasaréanipun lajêng séda. Nabi Yusuf tumuntên anyungkêmi pasuryanipun ingkang rama sarwi muwun lan ngarasi. Kacariyos, nabi Yakub anggènipun manggèn wontên ing tanah Mêsir, laminipun pitulas taun, déné yuswanipun satus kawandasa pitu taun.
Sasédaning nabi Yakub, nabi Yusuf lan para kadangipun sami angêtêrakên layonipun ingkang rama dhatêng tanah Kênangan. Kadhèrèkakên ing para priyantun agêng-agêng ing Mêsir kathah sami anumpak karéta tuwin kêkapalan kathah. Nabi Yakub sinarékakên wontên astananipun ingkang éyang nabi Ibrahim ing guwa Makpélah.
Kocapa sakonduripun nabi Yusuf ing Mêsir, para kadangipun sami kuwatos ing manah. Sasédanipun ingkang rama bokmanawi nabi Yusuf malês piawonipun ingkang sampun kalampahan. Sarêng sang adipa-[82]ti Yusuf uninga ingkang makatên wau, lajêng angandika dhatêng para kadangipun: "Kowé aja padha ngandhut kuwatir, sanadyan ing ngarêp sêdyamu angalani aku, éwadéné pialamu mau wus dinadèkaké marganing bêcik déning Allah. Iya iku ênggoné anguripi marang bôngsa kang gêdhé, kaya kang wus kanyataan ing mêngko iki, kang iku ing sabanjuré aku iya nglêstarèkaké agawé bêcik marang kowé lan marang anak putumu."
Nabi Yusuf sarêng sampun andungkap séda, lajêng ngandika dhatêng para kadangipun: "Allah mêsthi ambalèkaké kowé marang tanah kang wus kajanjèkaké marang éyang Ibrahim, lan Iskak, lan rama Yakub. Mulané bésuk yèn kowé bali marang tanah Kênangan, aja tan ora balungku mêsthi gawanên." Wondéné nabi Yusuf nalikanipun séda yuswa satus sadasa taun.[83]
Sarêng nabi Yusuf tuwin para kadangipun sampun sami dumugi ing janji, Banisrail lajêng angombra-ombra wontên ing tanah Mêsir lami-lami anglangkungi kathahipun ngantos andadosakên sumêlangipun para ratu ing Mêsir. Môngka ing Mêsir sampun kajumênêngan ratu kang sanès darahipun ratu ingkang rumiyin, botên sumêrêp mênggah lêlabêtanipun nabi Yusuf. Mila Banisrail sami siniya-siya kapatrapan padamêlan ingkang awrat, kinèn andamêl banon kang badhé kanggé yêyasaning nagari. Éwadéné Banisrail punika sangsaya siniya-siya. Malah sangsaya mindhak kathahipun. Wusana wontên ratu satunggal, adhawuh dhatêng para dhukunipun tiyang Israil, kinarsakakên amêjahi sawarnining bêbayinipun tiyang Ibrani kang mêdal jalêr, déné kang èstri kinèn gêsangi. Ananging para dhukun wau sami ajrih maring Allah, têmah sami anggêsangi sakathahing bêbayi. Sang prabu tumuntên dhawuh dhumatêng tiyang Mêsir[84] sadaya, andikakakên anglurungi sawarnining bêbayi jalêr anakipun tiyang Ngibrani wau.
Kacariyos, kala samantên wontên tiyang sasémah ingkang jalêr nama Amram, ingkang èstri nama Yokèbèt, sami têdhaking Lèwi, punika sampun apatutan kêkalih, ingkang sêpuh jalêr ArunHarun #, déné ingkang nèm èstri nama Miryam. Wondéné nalika dhumawuhing préntahipun sang prabu ing Mêsir wau, Yokèbèt ambabar malih putra jalêr warninipun langkung déné pêkik. Saking kuwatosipun, bayi wau kaumpêtakên laminipun ngantos tigang wulan. Sêsampuning makatên botên kénging kaumpêtakên malih, ingkang ibu lajêng mêndhêt kandhaga panjatos, dinalit lan kinruwing, kadamêl wadhahing bayi wau, lajêng kaprênahakên ing glagahan sapinggiring bênawi Nil. Déné Miryam kautus ingkang ibu angulatna punapa kadadosaning bayi wau saking katêbihan kémawon. Botên antawis dangu putranipun putri[85] prabu pringon miyos badhé siram ing bênawi wau. Sarêng mirsa yèn ing glagahan wontên kandhaga, tumuntên andhawuhi pawonganipun kinèn amêndhêt kandhaga
wêlasipun dhatêng bayi wau, pangandikanipun: "Iku anaké wong Ngibrani." Wondéné Miryam sarêng sumêrêp lajêng umarêk ing arsanipun sang putri sarwi umatur: "Kawula punapa klilan animbali tiyang èstri Ngibrani supados anêsêpana laré punika." Wangsulanipun sang putri: "Iya bêcik ngundanga!" Miryam lajêng ngundang ibunipun piyambak. Salajêngipun kang ibu wau kadadosakên abdi dalêm inya, sarta bayi wau klilan kabêkta mantuk dhatêng griyanipun. Sêsampuning sinapih bayi wau lajêng kapundhut dhatêng kadhaton malih déning sang putri, kaakên putranipun piyambak lan kanamakakên Musa, têgêsipun: ingkang kaêntas saking toya. Salajêngipun, Musa[86] wontên ing kadhaton kawulang punapa kasagêdanipun bôngsa Mêsir.
Sarêng Musa sampun diwasa asring nuwèni dhatêng bangsanipun Israil, lajêng sumêrêp ing kasusahanipun. Kacariyos ing satunggal dintên, Musa sumêrêp wontên tiyang Mêsir anggêbagi tiyang Israil. Musa lajêng atêtulung dhumatêng ingkang pinisakit wau. Tiyang Mêsir kagêbag ngantos pêjah, jisimipun lajêng kapêndhêm wontên wêdhèn. Panyananipun Musa, tiyang Israil mêsthi sumêrêp yèn badhé angsal pitulunging Allah jalaran saking piyambakipun, nanging
Musa dhumatêng tiyang ingkang lêpat: "Ya géné kowé siya-siya marang sadulurmu dhéwé?" Wangsulanipun tiyang punika: "Sapa kang ngadêgaké kowé dadi lurah utawa jêksaku? Apa kowé arê-[87]p matèni aku kaya déné olèhmu matèni wong Mêsir wingi ika?" Musa lajêng ajrih, osiking galih: "Yèn mêngkono prakara iku wus kawêruhan ing wong."
Wondéné sang prabu inggih sampun kaaturan pirsa bab prakawis punika, nuntên andhawuhakên timbalan dikakakên nyêpêng Musa, badhé dipunpêjahi. Musa lajêng késah anglès. Sarêng sampun antawis dangu, Musa dumugi tanah MêdayinMidian. Darahipun nabi Ibrahim kathah kang sami manggèn ing ngriku wontên sapinggiring sagantên Suf. Musa kèndêl wontên sacêlaking sumur. Kocapa ingkang jumênêng imam ing tanah ngriku anama Yitro, punika kagungan putra èstri pêpitu, kala samantên anglêrêsi badhé ngangsu, tuwin angombéni kéwanipun dhatêng sumur ngriku, ananging dipunpakèwêdi déning laré jalêr, Musa lajêng atêtulung dhatêng laré èstri pêpitu wau, sarta angombékakên kéwanipun pisan. Prakawis punika sarêng kapirêng bapakipun laré èstri wau, Musa lajêng[88] dipunkèn nimbali. Ing salajêngipun andhèrèk dhatêng Yitro saha kapundhut mantu, kaangsalakên putranipun kang nama SiporahZipora #.
Lah makatên putranipun angkat sang putri ing Mêsir anglampahi dados pangèn anglêluri lêluhuripun, botên pisan kèngêtan kamuktènipun kala wontên kadhaton Mêsir.
Musa nalika lolos saking Mêsir yuswanipun kawandasa taun, déné anggènipun dhèrèkakên Yitro wontên ing Mêdayin laminipun inggih kawandasa taun. Sapêngkêripun Musa, Banisrail tansah kinaniaya kémawon.
wadananipun, margi ajrih ningali Allah. Pangéran angandika malih: "Ingsun wus anguningani sangsaraning umating-Sun ana ing Mêsir lan Ingsun wus miyarsa ing sêsambaté. Ing mêngko Ingsun karsa angluwari saka tangané wong Mêsir sarta padha Suntuntun mênyang
jinawi. Mulané sira Sunutus mênyanga kadhatoné pringon supaya sira mêtokna umating-Sun Banisrail saka ing Mêsir!" Aturipun Musa: "Kawula punika sintên? Yèn sowana dhatêng raja pringon saha mêdalna
kuwatir! Ingsun kang anjangkung ing sira." Aturipun Musa: "Ka-[90]dos pundi bokmanawi Banisrail sami maibên dhatêng kawula?" Pangandikaning Pangéran: "Kang ana ing tanganira iku apa?" Aturipun Musa: "Punika têkên." Pangéran tumuntên angandika: "Lah iku buwangên!" Têkên wau sarêng kabucal
yèn ora ngandêl pratôndha loro iku, sira apèka banyu saka ing bêngawan banjur êsokna ing dharatan! Banyu iku amêsthi banjur dadi gêtih." Déné aturipun Musa maring Pangéran: "Dhuh Gusti, kawula punika dédé tiyang luwês amicara." Pangandikaning Pangéran: "Sapa kang anitaha-[91]ké cangkêming uwong, utawa kang gawé bisu lan budhêg, anggawé mêlèk lan picak? Apa dudu Ingsun pribadi? Mulané sira mangkata! Sira Sunwulang samubarang kang pêrlu sira ucapaké." Aturipun Musa: "Kawula nuwun Gusti, Tuwan mugi angutusa sanèsipun kawula, sintên-sintêna ingkang Tuwan karsakakên." Pangéran tumuntên ambêndoni dhumatêng Musa sarwi angandika: "Kakangira Arun apa ora ana? Ingsun wêruh yèn iku kang wasis micara. Arun iku iya bakal mapak marang sira. Sawusé katêmu lan sira, sira wuruka apa kang bakal dadi aturira marang Pringon supaya Arun mau angaturna sabarang
Allah amapag nabi Musa wontên ing margi. Sarêng sampun kapanggih, nabi Musa anyariyosakên samukawis pangandikaning Allah ingkang sampun kadhawuhakên wontên ing rêdi Korêb wau. Nabi Musa lan Arun la-[92]jêng sami anglêmpakakên para pinisêpuhing Banisrail, sami kasêrêpakên punapa dhawuhing Allah wau. Banisrail sarêng mirêng yèn Pangéran badhé karsa angluwari piyambakipun, lajêng kumandêl saha sujud.
Saksana nabi Musa lan Arun lajêng sami sowan dhatêng ngarsaning sang prabu pringon sarta umatur: "Dhuh sang prabu, pangandikaning Pangéran Allahipun tiyang Israil makatên: 'Sira anglilanana lunga umating-Sun asidhêkahana ing ngara-ara!'" Wangsulanipun sang prabu: "Pangéran iku sapa? Déné ingsun kinon angèstokaké, ingsun ora sumurup Pangéran iku lan ingsun ora anglilani lungané Banisrail." Pringon lajêng dhawuh wiwit ing dintên punika sêsanggèning Banisrail kaindhakakên. Pangandikanipun: "Wong Ngibrani iku kènthèngên goné nyithak bata aja diwènèhi mêrang manèh, padha golèka dhéwé baé, nanging cacahing bata aja nganti kurang!" Lah ing ngriku nabi Musa lajêng adamêl mukjizat, têkênipun dados sawêr. Nanging tiyang su-[93]lapan ing Mêsir sami niru, dumados mukjijatipun nabi Musa wau botên ginalih.
Pratélanipun makatên, nabi Musa angacungakên têkênipun dhatêng bênawi Nil. Sanalika toyaning bênawi lajêng malih dados êrah ngantos pitung dintên laminipun, botên kénging kaombé ing tiyang sarta ulamipun sami pêjah, inggih punika bancana ingkang sapisan.
Arun tumuntên anudingi dhatêng toya-toya ing Mêsir. Sanalika lajêng wontên kodhok anasabi salumahing tanah Mêsir sarta sami lumêbêt ing griya-griya, tuwin ing sênthong patilêman, ing kasur, ing pawon, lan ing cithakan. Pringon lajêng asêsambat dhatêng nabi Musa lan Arun: "Sira andongakna maring Pangéran, kodhok iku dènsirnakna, déné ingsun iya anglilani Banisrail padha lunga." Nabi
dados lêmut, sami anyokoti manungsa lan kéwan. Ucaping tiyang sulapan: "Iku dhasar kuwasaning Allah, suprandéné pringon taksih puguh kémawon."
Sêsampuning lêmut, tumuntên coro andhatêngi ing tanah Mêsir. Punapadéné saicaling coro lajêng wontên pagêring unta, lêmbu, ménda, kuldi, lan kapal kathah ingkang sami pêjah, suprandéné pringon taksih puguh kémawon.
Nabi Musa tumuntên angukub awu kasawurakên manginggil wontên ngarsaning pringon. Sanalika manungsa lan kéwan lajêng sami wudunên. Ing sabên-sabên, nabi Musa amasthèkakên ing wanci wiwitan lan wêkasa-[95]ning bancana, suprandéné pringon ing sabên-sabên inggih mêksa puguh kémawon.
Nabi Musa tumuntên anggayuhakên têkênipun manginggil, sanalika lajêng wontên gêlap thathit lan jawah woh. Salaminipun ing tanah Mêsir kaênggènan ing tiyang, dèrèng naté kambah bancana ingkang makatên, kêkajêngan sami êsol, punapadéné manungsa lan kéwan ingkang sami wontên ing sabin sami ambruk margi saking jawah woh wau. Saksana pringon gupuh animbali nabi Musa lan Arun, pangandikanipun: "Ing sapisan iki ingsun wus rumôngsa luput. Sira andongakna maring Pangéran, gêlap lan udan woh sirêpa!" Nabi Musa tumuntên mêdal saking sakèthènging nagari lajêng angêgarakên astanipun manginggil, sanalika jawah woh lan gêlap lajêng sirêp. Nanging pringon ugi taksih puguh kados ing wau kémawon.
Tumuntên wontên angin saking wétan ambêkta walang, anasabi ing
ngapuraa dosaningsun sapisan êngkas!" Ing ngriku Pangéran lajêng dhatêngakên angin saking kilèn, ambuncang sakathahing walang sami kacêmplungakên ing sagantên Suf. Ananging Pringon ugi taksih puguh kémawon.
Nabi Musa tumuntên anggayuhakên astanipun manginggil, sanalika nagari Mêsir lajêng pêtêng dhêdhêt laminipun tigang dintên, botên wontên tiyang sagêd ningali kancanipun sarta sami ajrih mênyat saking panggènan. Éwa samantên ing tanah Gosèn panggènaning tiyang Israil padhang kémawon. Wondéné Pringon lêstantun puguh botên karsa miturut dhatêng nabi Musa lan Arun, pangandikanipun: "Héh Musa, sira lungaa lan aja manèh-manèh sira séba marang ingsun, samôngsa nganti sira pindho amêsthi sira nêmu pati!"
manèh. Ing kono pringon banjur anglilani gonira padha lunga, malah bakal anundhung sira. Sabab Ingsun bakal tumêdhak ing wayah wêngi, amêmatèni sakèhé pambarêpé wong lan khéwankéwan* ing Mêsir."
Tiyang Banisrail lajêng kadhawuhan sadhiya anggènipun badhé késah. Sabên griya satunggal ing wanci sontên sami kinèn amragat cêmpé kang tanpa cacatcacad*. Déné rahing cêmpé wau kinèn anglèlètakên pipining kontênipun piyambak-piyambak, kiwa lan têngên, punapadéné ing têbêngipun. Déné ulamipun kinèn anêdha kaliyan roti ingkang tanpa ragi sarta mawia lawuh jangan pait. Ingkang makatên wau sadaya kalampahan sarêng sadalu punika. Dhawuhing Allah: "Gonira mangan, lambungira sabukan, sikilira nganggoa tarumpah, lan
supaya sira aja katut katêmpuh ing bancana." Ingkang makatên wau kasêbut paskhahing Pa-[98]ngéran.
Sarêng dumugi ing dintên ingkang sampun katamtokakên, tiyang Banisrail sami samêkta badhé bidhalan. Déné ing wanci têngah dalu malaékat ingkang amêmêjahi dhatêng, lajêng anggêbag pambajênging tiyang Mêsir sadaya. Pambajênging sang prabu sapangandhap dumugi pambajênging tiyang èstri ingkang miskin piyambak, dalasan pambajênging kéwan sadaya. Ing ngriku tiyang Mêsir sadaya sami sêsambat lan nangis, punapadéné sang raja pringon sarta para tiyang salêbêting kadhaton sadaya sami miris. Saksana ing dalu punika ugi, raja pringon andhawuhi nabi Musa lan Arun: "Dirikat padha mangkata, sira saanakira lan kéwanira, ngabêktia maring Pangéran, kaya kang wus dadi panjalukira, lan ingsun dongakna slamêt!" Makatên ugi para tiyang ing Mêsir sami anundhung Banisrail: "Ayo padha mangkata, yèn kasuwèn wong Mêsir iki mêngko êntèk kabèh!"
Makatên Banisrail anggènipun nilar tanah pangawulanipun sami ambêkta raja brana lan raja pèni kathah, pawèwèh-[99]ipun tiyang Mêsir badhé kadamêl sidhêkah. Cithakanipun ingkang isi jêladrènan tanpa ragi inggih kabêkta, margi botên kantos angratêngi. Déné bêbalungipun nabi Yusuf ugi kabêkta. Pangéran piyambak ingkang anêdahakên margi
malah sampun dumugi ing ara-ara lampahan tigang dintên. Lajêng kaduwung anggènipun anglilani késah wau, tumuntên gupuh amêpakakên
padha lumaku!" Aturipun nabi Musa: "Dhatêng pundi? Punapa mêdal ing sagantên?" Pangandikaning Pangéran: "Iya mêtua ing sagara, sira anjunjunga têkênira sarta tanganira acungna marang ing sagara, banyuné amêsthi piyak. Banisrail bakal padha lumêbu marang satêngahing sagara lumaku ing asatan. Ing kono wong Mêsir mêsthi padha sumurup yèn Ingsun iki Pangéran!" Sarêng nabi Musa angacungakên
ngantos gasik. Tugu méga ingkang wontên ing ngajênganing Banisrail nuntên mumbul ngalih dhatêng wingkingipun, saantawisipun Banisrail lan bala Mêsir, têmah Banisrail kapadhangan lan bala Mêsir kapêtêngan. Ing sadalu punika Banisrail sami lumêbêt ing sagantên, toyanipun kados pagêr banon ing kiwa têngênipun.
ombak, tumpês tapis botên wontên ingkang gêsang satunggal-tunggala. Sarêng Banisrail sumêrêp mênggah agêngipun kuwasaning Pangéran, têmah sami ajrih sarta kumandêl maring Pangéran tuwin dhatêng nabi Musa abdinipun, lajêng sami angrêrêpi panggunggung maring Pangéran.
23. Lampahipun Banisrail Dumugi ing Rêdi SinaSinai #
Margi ingkang saking Mêsir dhatêng tanah Kênangan punika mêdal ing[102] ara-ara kang wiyar lan sungil, botên wontên sabin lan lèpèn. Lêlampahan pintên-pintên dintên wêdhèn kémawon, botên wontên sêndhang lan awis-awis wontên rumput. Botên wontên radinan lan botên wontên griyaning tiyang. Antawis lampahan tigang dintên saking sagantên Suf sami amanggih
Musa malih margi saking botên wontên roti tuwin ulam. Lah ing ngriku Allah andhatêngakên pêksi puyuh kumêbul, punapadéné énjingipun ing siti wontên maujud ingkang bundêr alit-alit kados êbun. Banisrail sarèhning dèrèng naté sumêrêp maujud ingkang makatên wau, mila sami kèwêdan anggènipun badhé mastani. Wusana dipunnamakakên: manManna #.[103] Nabi Musa lajêng angandika: "Iku roti pêparinging Allah marang kowé saka ing Swarga." Déné raosipun man punika lêgi kados apêm madu.
Nabi Musa amalêri sakathahing tiyang sami botên kénging angèngèhakên man dumugi énjingipun. Môngka wontên tiyang ingkang kirang mituhu angèngèhakên. Sarêng dumugi énjing man wau singgatên sarta bacin. Éwa samantên bilih ing dintên Jumuwah, Allah anurunakên man kathahipun tikêl. Têtiyang kénging ugi angèngèhakên, margi ing dintên sabat botên wontên man. Ingkang makatên punika laminipun ngantos kawandasa taun, éngga dumuginipun Banisrail ing tanah Kênangan.
Mangsuli cariyos ing ngajêng, kala wontên ing ara-ara RapidinRafidim #,
jojohna ing parang iku!" Nabi Musa tumuntên anjojoh parang wau, sanalika lajêng mêdal to-[104]yanipun.
Kocapa lajêng wontên tiyang bôngsa Amalèk ambégal dhatêng tiyang Israil. Ing ngriku nabi Musa andhawuhi dhumatêng satunggaling kanthinipun anama Yusak kinèn amapagna yudanipun. Déné nabi Musa lajêng minggah dhatêng pucaking pêpunthuk sarwi angêgarakên astanipun maring Allah. Sadanguning astanipun nabi Musa kaulukakên, Banisrail sami unggul ing yuda. Déné yèn astanipun sumèlèh, tiyang Amalèk ingkang unggul. Mila Arun lan KhurHur # sami anyanggi astanipun nabi Musa, wusana Banisrail angawonakên tiyang Amalèk.
Sarêng Banisrail anggènipun lumampah sampun angsal kalih wulan langkung, lajêng dumugi ing ara-ara rêdi Sina. Wontên ing ngriku sami lêrêplêrêb* sataun.
kémawon nêm kêthi, déné cacahing tiyang sadaya tigang yuta. Ing ngriku sami kaparingan anggêr-anggêr pranataning kalakuanipun, lah punika Banisrail anggènipun kadadosakên umating Allah. Sarêng sampun sami tata
sabab ing dina katêluné Ingsun bakal tumêdhak marang gunung Sina. Gunung iku sira sêngkêra ing saubêngé, sing sapa angambah gunung iku amêsthi mati."
Sarêng dumugi ing tigang dintênipun, ing rêdi wontên méga kandêl sarta wontên gêlap lan thathit, punapadéné suwaraning
Wondéné Banisrail sadaya sami ngadêg wontên ing ngandhap, sami anganggé sandhangan rêsik. Saking jrihipun ngantos gumêtêr.
Allah tumuntên dhawuhakên pangandika kados ing ngandhap punika.[106]
Ingsun iki Allah Pangéranira kang amêtokaké sira saka ngomahing pangawulan ing tanah Mêsir.
Sira aja nêmbah ing ukir-ukiran utawa gambaring samubarang. Sabab Ingsun iki Pangéran Allahira kang aniksa marang wong duraka nganti turun kaping têlu utawa kaping pat, lan ambêciki wong kang trêsna marang Ingsun nganti turun kaping sèwu.
Sira aja ambaèkaké Asmaning Pangéran Allahira.
Sira amulyakna ing dina sabat. Sajroning nêm dina sira anggarapa panggawéanira, déné dina kang kaping pitu iku kagunganing Pangéran
Sira aja mélik sabarang darbèké kancanira.
Sadangunipun Pangéran andhawuhakên paréntah punika wa-[107]u, Banisrail sangsaya sangêt ajrihipun aningali gêlap lan thathit aliwêran, nuntên sami lumajêng umatur dhatêng nabi Musa: "Sampéyan kémawon andhawuhana dhatêng kula, sampun ngantos Allah piyambak. Kula ajrih bokmanawi pêjah. Punapa dhawuhing Allah dhumatêng sampéyan badhé kula èstokakên." Sêsampuning prajanji ingkang makatên, nabi Musa lajêng damêl kurban. Déné rahipun kasirat-siratakên dhatêng tiyang kathah. Pangandikanipun: "Lah iku gêtih prajanjéaning Pangéran lan kowé."
Nabi Musa sêsampuning minggah ing rêdi lajêng manjing salêbêting mêga. Wontên ing ngriku laminipun kawandasa dintên lan kawandasa dalu. Sadanguning makatên, nabi Musa anampèni dhawuhing Allah awarni-warni ingkang badhé kadhawuhakên dhatêng Banisrail. Sarêng pangandikaning Pangéran dhumatêng nabi Musa
awitdéné Musa punika, kula botên sumêrêp kadadosanipun." Pangandikaning Arun: "Yèn mêngkono kang dadi karêpmu, lah anting-antingé êmas anak bojomu padha takpundhut kabèh, bakal takgawé déwamu." Banisrail tumuntên
kancanipun: "Héh kônca, iku déwamu kang dadi pangiridmu saka ing tanah Mêsir." Enjingipun,
gunung! Marga Banisrail padha rusuh lakuné, gêlis padha nyêbal saka dêdalan kang wus Sundhawuhaké." Nabi Musa tumuntên tumêdhak saking rêdi sarwi anyangking papan anggêr-anggêr wau. Sarêng dumugi sacêlaking pabarisan, nabi Musa[109] ningali wontên pêdhèt êmas sarta Banisrail sami ajêjogèdan ing saubêngipun, sami anganggé gôngsa lan sêsindhèn. Ing ngriku nabi Musa sangêt ing dukanipun. Papan ingkang cinangking wau lajêng binanting wontên sangandhaping rêdi ngantos rêmuk. Saksana lajêng anyandhak
Énjingipun nabi Musa angandika dhumatêng Banisrail: "Kowé wus padha agawé dosa gêdhé. Déné ing mêngko aku arêp matur ing Pangéran, bok manawa aku bisa ngolèhaké pangapura ing kowé." Nabi Musa tumuntên wangsul umarêk maring Pangéran sarwi umatur: "Dhuh Gusti, Banisrail punika sampun sami anandhang dosa agêng margi anggènipun damêl déwa kancana. Ing samangké mugi Tuwan angapuntêna dhatêng dosanipun wau. Manawi botên kaparingan pangapuntên,[110] kawula mugi kalêbura saking sêratan Tuwan." Wondéné dhawuhing Pangéran: "Wong kang wus agawé dosa marang Ingsun, iku mêsthi linêbur saka têtulisaning-Sun. Déné saiki sira ngirida Banisrail marang panggonan kang wus Sunpangandikakaké marang sira! Déné malaékating-Sun bakal lumaku ana ing ngarêpanira, Ingsun iya bakal aniksa dosané wong iku bésuk yèn wus têkan ing mangsané. Héh Musa, sira anataha papan wau loro padha alan kang dhisik! Bakal Suntulis pangandikaning-Sun kaya papan kang dhisik, lan ing sésuk-ésuk sira saosna marang Ingsun ana ing gunung!" Lah makatên nabi Musa anggènipun wontên ngarsaning Allah kawandasa dintên lan kawandasa dalu malih, tanpa dhahar lan
Banisrail lajêng nyaosakên raja brana tuwin sêsotya lan kajêng ingkang saé-saé sapanunggilanipun, ingkang badhé kanggé ing yêyasan punika. Punapa malih wontên sarjana kêkalih ingkang amandhégani ing samukawis padamêlan wau, manut tuladha ingkang sampun kaparingakên déning Allah dhumatêng nabi Musa wontên ing rêdi Sina. Wondéné pasucian punika wau panjangipun tigangdasa asta, wiyaripun sadasa asta, lan inggilipun ugi sadasa asta. Ingkang kadamêl gêdhègipun blabag linapis ing êmas, payonipun wacucal. Salêbêting pasucian wau mawi kasinggêt ing gubah dados kalih panggènan. Ingkang ngajêng winastan: sasana suci,[112] déné ingkang wingking winastan: sucining asuci, punapadéné pasucian punika mawi palataran mubêng kasukanan gêbêr.
Wondéné ingkang kapatah ambakoni padamêla-[113]n wontên salêbêting pasucian wau, sakathahing turunipun Lèwi. Arun saturun-turunipun sami dados imam. Malah Arun piyambak dados pangulu imam. Sintên ingkang dados pangulu imam kénging malêbêt dhatêng sucining asuci sataun sapisan, inggih punika yèn panuju dintên agêng panglêburing dosa. Wondéné padamêlanipun para imam angladosi para tiyang ingkang gadhah kajat dhatêng pasucian wau, kados ta: saos kurban, sapanunggilanipun. Déné tiyang Lèwi sanès-sanèsipun sami angladosi para imam. Wondéné para imam ing sabên anggènipun ambibarakên tiyang ingkang malêbêt ing pasucian kalayan dipunbêrkahi makatên: "Pangéran ambêrkahana marang sira sarta angrêksaa marang sira. Pangéran amadhangana wadanané marang sira sarta amuraha marang sira. Pangéran amanisa wadanané sira sarta amaringana slamêt marang sira."
Wontênipun dintên agêng ingkang kamulyakakên dé-[114]ning Banisrail sarta sakathahing tiyang jalêr sami kawajibakên malêbêt ing pasucian. Punika ing dalêm sataunipun rambah kaping tiga amitung dintên. Ananging mênggah anggènipun sami kèndêl nyambut damêl namung ing dintên wiwitan lan wêkasanipun. Ingkang sapisan dintên agêng paskhah minôngka pangèngêt-èngêt kala wêdalipun saking tanah Mêsir. Ing ngriku tanêman juwawut ingkang sêpuh rumiyin kasaosakên dhatêng pasucian. Sêsampuning paskhah wau ing tanah Kênangan wiwit panèn juwawut. Kaping kalihipun dintên agêng pêntékosta minôngka kabingahan ing atasipun angundhuh-undhuh, ngiras kadamêl pangèngêt-èngêt kala dhumawuhing anggêr-anggêr wontên ing rêdi Sina. Ing ngriku têtiyang sami bingah-bingah margi sami panèn gandum. Kaping tiganipun dintên agêng tancêbing tarub minôngka pangèngêt-èngêt kala késahipun dhatêng Kênangan, mondhok wontên ing ara-ara. Ing dintên punika ngiras nyaosi
pangruwatipun dosanipun piyambak saha dosaning Banisrail sadaya.
Banisrail anggènipun sami wontên sangandhaping rêdi Sina laminipun mèh sataun. Kacariyos ing satunggal dintên tugu mega muluk saking dalêm pasucian. Banisrail lajêng samêkta badhé bidhalan sarta sami abingah-bingah. Panyananipun énggal badhé dumugi ing tanah ingkang sinêdya ing lampah, ananging kathah pangkalanipun. Sawêg angsal lampahan tigang dintên kémawon sami kalêson, wondéné tiyang rucah sami kapéngin ulam, sami nangis lan sambat-sambat: "Sapa kang takjaluki iwak iki, luhung dhèk ana ing Mêsir aku mangan iwak, timun, sêmôngka, kucai, brambang, bawang lan sapanunggalané tanpa tuku. Ing saiki ora ana manèh kang takpangan kaja-[116]ba man iku."
Pangéran tumuntên angandika dhumatêng nabi Musa: "Sira dhawuha marang Banisrail: bésuk-ésuk sira bakal mangan iwak tur ora mung sadina rong dina baé, malah sêsasi muput, kongsi amlukèk-mlukèk. Sabab sira nyênyampahi marang Pangéran kang ana ing têngahira nganti kaduwung gonmu padha mêtu saka ing Mêsir." Déné aturipun nabi Musa: "Kados pundi déné Tuwan dhawuh badhé maringi ulam dhumatêng Banisrail ngantos sawulan muput? Môngka tiyangipun jalêr kémawon nêm kêthi." Pangandikaning Pangéran: "Mungguh
angin ambêkta pêksi puyuh saking sagantên kasêbarakên ing pabarisan tuwin saubêngipun, atumpang tindhih, inggilipun kalih asta. Saksana Banisrail lajêng sami andêkêpi pêksi puyuh wau, laminipun kalih dintên. Dèrèng ngantos têlas anggènipun nêdha ulamipun, Banisrail kadhatêngan bêbênduning Pangéran. Kathah ingkang lajêng pêjah sar-[117]ta tiyang kang luamah sami kinubur wontên ing ngriku, amila panggènan punika winastan pakuburanipun tiyang
wah iku ming le menehi konco..dadi ra ngerti nek rego saiki….🙂
Stéphane Laurent Lannoy (lair tanggal 18 September 1969 ing Boulogne-sur-Mer) iku sawijining wasit bal-balan saka Prancis. Nalika isih enom dhèwèké main bal-balan sadurungé dadi wasit. Dhèwèké wis dadi wasit internasional FIFA wiwit taun 2006.[1] Dhèwèké saiki manggon ing Sailly-sur-la-Lys lan nyambut gawé minangka distributor dolanan digital.[2] Dhèwèké wis naté ngwasiti bal-balan ing Olimpiade 2008, UEFA Champions League, Piala UEFA lan tetandhingan kwalifikasi kanggo UEFA Euro 2008 lan Piala Donya FIFA 2010.[3]
Dhèwèké uga dipilih dadi wasit nalika Piala Donya 2010.[4] Lannoy ngwasiti tetandhingan antara Walanda lan Denmark lan Brazil lawan Pasisir Gadhing. Dhewèké uga dadi wasit nalika UEFA Euro 2012.[5]
[Reply]	telon13 November 17, 2009 at 6:10 pm
Crita cekak (cerkak) pantes kanggo bahan pamulangan ing SMA amarga saka pamulangan ing sekolah cerkak duwe daya kang gedhe kanggone siswa. Iki bisa kelakon menawa siswa ngerteni makna sing kakandhut ing cerkak saengga diterapake ing panguripan saben-dinane. Amarga iku, underaning perkara ing panaliten iki yaiku kepriye paraga lan pamaraganane ing saben cerkak sing ana
saka buku kumpulan cerkak Panggung Sandiwara. Ing kumpulan cerkak Panggung Sandiwara iki ana 15 cerkak antarane yaiku “BMW 318i”, “Bu Gin”, “Dalan”, “Dhompet Lemu”, “Filsafat Tresna”, “Mbesuk Ngenteni Apa”, “Ngamen”, “Nglangkahi Oyod
Kamar”, “Tebusan”, lan “Weny” iki njupuk crita panguripan ing saben-dinane. Tuladhane pacobaning urip, pagawean, perkara kulawarga, tresna, lan dhemenan. Amanat utawa pesen saperangan njupuk saka perkara-perkara panguripan lan moral. Saka panaliten iki bisa dimangerteni, yen ing buku Panggung Sandiwara karya Daniel Tito ana paraga utama lan paraga sampingan. Ana cara loro kanggo nggambarake pamaragane paraga yaiku kanthi cara analitik (cara singkap) lan cara dramatik (cara lukis). Adhedhasar panaliten paraga lan pamaraganane sing ana ing kumpulan cerkak Panggung Sandiwara karya Daniel Tito, mula segi paraga lan pamaraganane wis jumbuh karo kriteria bahan pamulangan kesusastraan sing ana telung perangan, yaiku bahasa, psikologi, lan budaya. Kanthi mengkana, unsur intrinsik limalas cerkak sing dibabar ing buku kumpulan cerkak Panggung Sandiwara dijumbuhake kanggo bahan pamulangan kesusastraan ing
ngregem skenariyo, dadi sutradhara, pengarah acara, apadene biså nindakake ayahan jumbúh ing kawigatene.
Panatåcårå dadi profesi angabehi, pakaryan kang nyenengake, kapårå ndemenakake, migunani túr ngrejekeni.
Panåtåcårå kudu biså nggunakake båså síng apík lan edi.
miwah sapudhendhaning sesiku ingkang sinandhang ing jaman sarwenå.
sumarambah tandang grayang, karenggep ing saptama iki :
1. Magåtrå : wewujudan, rupå, adi ing sarirå, edi ing
jejeg, ora kendho, ora dhoyong, lete
sikíl kiwå tengen ora keciyuten ora kamban.
4. Marågå : ora rongeh, ora edheg, ora
mirunggan ; biså kucem luyu susah sedhih belasungkåwå
Bengawan.Candhu	@gusitsna…asswrwb…salam takdzim gus,nuwun sewu baru bs sowan kpd panjenengan
Monggo sareng2 belajar. Mugi2 wonten manfaat dan barokahipun.. Matur nuwun sanget rawuhipun panjenengan
Cahaya Rembulan. MP3 Gendon Amrik. Dang dut. Salsa, Caca,or Samba.
Play | 5:10About Tags Tags: Tetada, Cahaya Rembulan, Sumpah dan Janji, Hampa di Hati
Serat Wirid Hidayat Jati dalil ketiga “Gelaran Kahananing Dzat”: Sejatine manungsa iku rahsaning-Sun, lan Ingsun iki rahsa-ning manungsa, karana Ingsun anitahake Adam asal saka ing anasir patang prakara: bumi, geni, angin, banyu. Iku dadi kawujudaning-Sun, ing kono Ingsun
mugo2 ana pejabat sing macasing luwih apik yen ana calon wakil rakyatmak sliwer maca *ngacung jempol*
Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan—Banyak orang mati lapar di samping makanan.129. Akeh wong nyekel bandha nanging uripe
sengsara.130. Sing edan bisa dandan—Yang gila bisa bersolek.131. Sing bengkong bisa nggalang gedhong—Si bengkok membangun mahligai.132. Wong waras lan adil uripe nggrantes lan
sing lagi madep ngetan nindake dhawuhe kangjeng gusti pangeran Sang Hyang ..(……..). lagi mesam mesem gumbira nyawang para kadhang pada cangkrukan ana
opo wis mumpuni anggonmu nyopirrrrrr……….????
montormu nek kotor kudu mbok apake….????
sampun romo prabu haryang kencana ,kawulo sampun ngertos sedoyonipun pedamelan sopir , ujian lan teori sampun kawulo laksanaaken ngentosi montoripun, dereng wonten ingkang percados kawulo.
menawi montore kotor ,kawulo cuci kersne resik,
kersane mlajare montor, sae,jejeg,lurus mboten oleng , mboten mogok
Saestu leres dawuhipun Njenengan……mboten wonten babakan lan mboten saged dipun nalar tresno lan welas asih tiyang sepah marang anakipun amargi dedhapuk ngganteng ayu…sugeh mlarat…pangkat derajat .sabab ujud wadag putro putri jumedul saking getih dagingipun piyambak…tresno mung manggen ing roso kalbu…awit jumedul lahir ujud wadag putro putri meniko amargi soko roso lan niat tresno welas asih………Nuwun……….
lajeng sekecone pripun ????
supadoso gangsar rejekinipun romo WM…….
kawulo nyenyuwun dumateng gusti ingkang murbei dumadi supadoso ,romo angsal kanugrahan rejeki ingkang katah ! lambah-lambah, yotrone, lambah-lambah griyanipun, katah garwanipun,
Ojo nggumun. sopo siro sopo ingsun
Dalem namung saged nyekseni sejatosipun Romo Wiji meniko sampun dados Manungso Pilihan…Kulo tumut ndherek madhep manteb marang Romo Wiji
direwangi mlayu nggendring ngadohi panggonan kepenak golek sing paling wingit….
Lho…..lha nek cacak melok dadi tukang sapu….wah…tukang sapu dadi munggah drajate.
OK…cak…reged sing ketok tak saponane, sing gak ketok….cacak sing nyapu..sip dah.
Omahe SP…sak Nuswantoro e……… cacak sanggup? ayo….rawe-rawe rantas cak.
Sugeng Ndalu Sedoyo Sederek Ingkang Kinurmatan
000876543210 Jagat cilik jagad gedhe ing cupu manic purbo khayun-Mu
Langgeng lamunto suare angejo wantah sang aji noto
Dadu * Anjlumat gedhong samar mijel wewengkon pamangku
r.. X-Men 2 — Wong Lanang Saru Tenan
Kaping telu wong kang sholeh kumpulono Kaping papat kudu weteng engkang luwe Kaping limo dzikir wengi engkang suwe Salah sakwijine sopo biso ngelakoni Mugi-mugi Gusti Allah nyembadaniTombo ati iku limo perkarane Kaping pisan moco Qur'an lan maknane Kaping pindo Sholat wengi lakonono Kaping telu wong kang sholeh kumpulono Kaping papat kudu weteng engkang luwe Kaping limo dzikir wengi engkang suwe Salah sakwijine sopo biso ngelakoni Mugi-mugi
lagi. Bengkel Las PamulangBengkel las pamulang - Bengkel las ciputat - Bengkel las cinangka - Bengkel las serpong - Bengkel las pondok cabe - Bengkel las jombang - Bengkel las ciledug - Bengkel las BSD – Be….Rudy Dewanto: Cooker
ING., WAGNER, MICHAEL, DR.-ING., KNEBEL, KURT, DIPL.-ING,
wus kanyatan | sudira ingran panggah | yèn wong nginum arak olih | gangsal dhêdhasar | mantêp sudira wani ||
sêbdanya rum | paran Sabdapalon ingkang | prayogane ing lampah dèn angsal kardi | karyane sang kumara ||
2. Sabdapalon umatur ing gusti | tuwan gampil wong acampuh ing prang | yèn wus wruh ing pakaryane | karya kang agal alus | agalira ngrêbat nêgari | atandhing kasudibyan | suraning apupuh | karya tilasing sajagat |
pujining kang tumuwuh ingkang ngèstrèni | narik ing kaluhuran ||
3. luhurira tumêka ing pati | titi tumrap wicagswèng kêlagan | luwih agung nugrahane | langgêng pinujwèng tuwuh | luhurira paroswèng bumi | saturun praptèng têdhak | jinurung dewa gung | sinaidan bumintara | kulêding rat tan wontên
alusing tindak | tindak kang mrih pupuh | Sêbdapalon matur nêmbah | yèn suwawi aprang tandhing padha siji | nanging ywa nyidrèng lampah ||
6. samya ngandêl karsaning dewa di | sintên kinarya mulya ing jagad | amêsthi unggul yudane | mokal hyang jawata
gung | ginggang dènnya akarya pêsthi | papêsthèning manungswa | ing wusananipun | tuwan antêpi ing titah | wus têtela minta kahana kang gaip | gaibe
aturnya ing gusti | nêdha suwawi mangsah ||
8. anjujuga ing madyaning puri | datan keron kang pinuju manah | Menakjingga padha ijèn | ywa ngantos wowor sambu | keron budi kathahên tandhing | kuwur pamawasing tyas | mring Sugsma Kang Agung |
kawan dasa tri kathahe | tiga patminira yu | ayu samya atmajèng aji | Sang Dyah Juwitawatya | garwa ingkang sêpuh | Juwitaningsih panêngah | warujunya
bathik Bêtawi | sawênèh laras slukat | kang satêngahipun | ana ingkang laras kêmpyang |
wênèhira ana ingkang raras pangsi | malih ingkang satêngah ||
20. apan ana ingkang raras suling | wuluhira wijil bobot sêkar | ana kang raras sundarèn | myang
kadya las ganthi |Kurang satu suku kata: kang sawênèh ana kadya laras ganthi. wênèh lir kayu anyang ||
21. aglar samya nèng natar aninis | munggèng pangyom ingkang naga sêkar | para garwa kingkin kabèh | pujinya mring
kajaul jaule dèn wingkis-wingkis | ing manah nora nyana ||
24. pan sinêngguh uga setan kunthing |
nginggatake | sun ngèngèri satuhu | ingsun anggêp angguru gusti | sokur ginarwa pisan | ingsun kapingin wruh | rasane krama wong waras | aja kaya sang nata ing manah baring | dhapure kadya luwak ||
29. Dyah Juwitaningsih anauri | sapunika
Juwitawati muwus | yayi dèwi dèn rèrèh dhingin | pirangbara ing benjang | wong ing Majalangu | ana kang
galihira pan kadya sinêndhal | miyarsèng sang dyah wuwuse | tansah jaja ing manglus | Radyan Sôngka kasmarèng kingkin | ya ta sagung para dyah | akathah kang muwus | tansah pra samya karuna | kang ingajap mung prajurit
Damarwulan sinambat ing sih | arsa prang tandhing lawan | Menakjingga Prabu | sang dyah kumênyut ing manah | kêmanisên myarsa swarane dyan
ngrangkul gapyuk | mring wêntisnya rahadyan mantri | samya matur wotsêkar | tuwan ingkang rawuh | punapa dewa ing
sangking pasunggingan anyar | sajêg tumitah nèng bumi ||
3. durung paja-paja wêruh | mèmpêr mirib ing dyan mantri |
ing kisma | mênawi sinêrêng mami ||
6. ing jawata ingkang agung | pra bathara ingkang luwe | sunggatamba lênggahana | sumôngga pinraka gusti | radyan minantri dêlingnya | luwih panari mami ||Kurang satu suku kata: luwih panarima mami.
7. iku kamugtènan luhur | ingsun ajrih anglênggahi | durung sinung wênang ingwang | ing sang maha prabu dèwi | pan mingsih sapadha-padha | iya sira lawan mami ||
9. radyan mantri sêbdanya rum | luwih panarima mami | iku kasukaning manah | trêsandhane wong angsal sih | ajrih
dèn padha aririh | tan lyan sun sêdya ing manah | mung prang lan Sang Urubêsmi ||
14. ing mangke durung kêlakun | môngka dhinginkên suka [su...]
[...ka] sih | ulun merang ing jawata |
yèn kasiku ing Sugsma Gung | kalongan nugraha ing sih | angur baya sêlamêta | ywa ngantya kuciwèng
dyah akathah kang atur | ingkang kadya dewa luwih | nglendhot mêngglalêt ing pangkyan |
wus jamake wong darbyayun | wratnya pinujwa ing ngarsi | yèn ta sampun kêlampahan | jinurung
samanisan kuwih-kuwih [kuwih-ku...]
[...wih] | asri sumaos ing ngarsa | Radyan Sôngka datan apti ||
ing Rahadyan Damarsasi | sumôngga gusti ngong samar | Sri Bêsma mantuk mring puri | tan sande yèn kawanguran | Si Menakjingga sinêgti ||
31. pra putri sêdaya lampus | lamun paduka kaègsi | mèsêm Rahadyan Sêsôngka | padha sumingkira sami | sun papagne Menakjingga | para sang dyah ambondhèti ||
32. sêgsana sang nata rawuh | nèng nataring dalêm puri | nguwuh-uwuh mring pra garwa | tan ana subawèng èstri |
arawuh | ratu mas Majalêngka | saya wuwuh dènnya edan marang ingsun | saiki wus padha ewa | tan ngèstokkên marang mami ||
Dayun matur nêmbah | liwat sangking ing wau kawula pikut | nanging ulun katiwasan [katiwasa...]
[...n] | kinalihan prêpat kalih ||
Sasôngka tandya amêthukkên gupuh | para putri samya bubar | mring sang nata langkung ajrih ||
kang ujwala kadya thathit | lir Hyang Mintraga mapupuh | lan dityanira wabyat | sirèng aprang kêkalih sudira têguh | curiga sinarung mangsah | gênti mabuncang
cahya sumilak | tuhu piturun sing swargi ||
pujine | lilir lilir tandurira | ing wong sumilir mulya | ijo royo ingsun sêngguh | pêngantèn anyar paduka ||
9. bocah angon angon sami | pènèkên balimbing ika | sun karya masuh kampuhe | kumitir [ku...]
[...mitir] ing manah radyan | bêdhah ing pinggirira | mumpung gêdhe wulanipun | mumpung jêmbar kalangannya ||
10. yèn suraka surak urip | sang dyah kalih sarêng nêbda | surak mulya-mulya radèn | ya ta radyan kang kunarpa | prapta
pupuh | gone pêjah gêsangira ||
13. Sri Bêsma ingsun wruh nguni | duk Pamênggêr ingkang jarwa | iya marang sang arajèng | Suselawi manêbda |Kurang satu suku kata:
rum | yayi sun tunggu kewala ||
16. Dyah Suselawati angling | lah suwawi dipun tilar | dyan kunarpa dêdimène | pinangan ing gogo kathah | adate
dhatêng ing tuwan | angirit mêmintranipun | labête kinèn mawongan ||
19. Sasmitaningrum wotsari | pamungune nganyut
nampèni kaswargan | paringe Hyang Pratingkah | yèn mêgsa nora katêmu | sun susul ing swarga pisan ||
cahya | ing sawahya môntra jumbuh | tambuh gusti lan kawula ||
26. lamun mêgsa tan kêpanggih | sun ulari mring Pacinan | yèn nugma mring têpèkonge | pêsthi ing
amuwus | kakang bok dene punika ||
30. wus sagêt miring pribadi | ngrangkul dhatêng ing paduka | punika obahe dhewe | Sasmitaningrum anêbda | ujar iku nglêngkara | miring [mi...]
[...ring] pisan sang binagus | jêr sira jongkèng sing kiwa ||
31. Suselawati ngling malih | kados wus aparipurna | kêtawis pêra grayange |
pinurbèng karsa | kang karsa wus dhumawah | dhatêng sir kasmayanipun | ing Radyan Damarsasôngka ||
pinintèng sih | ing sihe Sugsma Gung ||
9. ing kasmayan winangkyat ing puji | pitulung Sugsmanon | ya ta Sêbda Genggong sêdangune | ginumatèn mring pawongan kalih | winêlêg ing bugti | wêlêge tinêmu ||
10. sawusira mulat purna jati | ing manah pitados | linindhungkên radyan ing
aririh | gêndhaga rugma lon | sang dyah mèsêm angliring rahadèn | Damarwulan manah cilik wukir | sapraptaning jawi | nèng natar alungguh ||
35. TanDyan. Sêsôngka tansah dèn têblèki | mring sang ruming sinom | sang dyah kalih wus sinambut age | mungging pangkyanira kanan kering |
mulat ing gustine | prapta ingkang sinêdya kapti |Kurang satu suku kata: prapta ingkang sinêdya ing kapti. pan wus [wu...]
kalih tinras ingkang puji | pinujwa lir layon | murcitèng tyas driya-kadriya nrèh | mantya wartikèng kasaput ing sih |
17. ni mban inya wanti tinanya tan wikan | ing sang anjayèng rêsmi | kêkalih parêpat | dangu datan katingal | ana siji Dayun mêgsih | ngorok gêluran | tangan kalih ginodhi ||
18. Sang Susela matur mring Sang Dyah Sasmita | ing wau
amangsuli sêbda | kondur mring Maospait | marang ingsun datan | ngandika karya ing lyan | sanèse sranggara rêsmi | ingkang wêkasan |
galih | amingkis gubah | manahnya cilik wukir ||
22. radyan gêpah minggah dhatêng ing paprêman | sang dyah kalih
ngling | saèstune wong akrama | ing gêsang tumêkèng pati | datan sêdya gumingsir | angèstu pada ing kakung | sanès lawan manira | tan ginarwa ing sang aji |
kang wus ngêmasi | nadyan laki jêr sami siyal ing karsa ||
[...ri] kudu kula sang dyah | bela mring paduka sami | anêdya nyèthi mawongan | ingkang kadya dewa luwih | mèsêm Dyan
cèthi | punika kang para sang dyah | sampun tuwan pitambuhi | gawe laraning ati | adumèh wong
galih | ing kakung Damarsasôngka | satriya ing Maospait | matur nuwun sang dèwi | wotsêkar lèngsèr sing ngayun | cinandhak astanira | sang dyah ing rahadyan
ing rèh suselaning krami | lulusêna ing
kawuryan sajroning puri | malah wuwuh nora kurang | lan adatira ing nguni | pawongan para cèthi | tan owah ing tatanipun | mila sagunging wadya | tan wruh gupitaning wèsthi | tan graita yèn sang nata wus
mring nêgari Majalangu | pan amung kalih Sang Dyah | Sasmita Suselawati | mung punika kang binêgta kundur radyan ||
36. yèn ana wijayanira | pan amung puniku yayi | ing mangko karsa minira |manira. sapiroa ingsun anti | windonan warsa yayi | sun tuguri nèng marga gung | ingsun merang mantuka | marang nagri Maospait | luwih
sasi | dene dina beda sasi lawan warsa ||
sangking sandi | aja kanyanan ing mungsuh | gênti ingkang kawarna | lampahe rahadyan mantri | lawan sang dyah kalih samya
anèng papan | wadyanya sami rinakit | ingkang dados supit kanan lawan kiwa ||
44. miwah wadya kang sinamar | tênapi
dyah | ajarwa sarwi lumaris | yayi wong ing Majalêngka | kang samya anèng ing margi | tur padha kadang mami | wong agung sinihan
bondhèt lumampah nèng wuri | Sabda Genggong anèng wuntat | gêndhaga tansah pinundhi |
48. mojar Radyan Layangseta | andhawuhkên sabda aji | ki raka ulun dinuta | ing sang maha prabu dèwi | numpigsa
Siwah gupuh | manugsmèng sirèng radyan | Layangseta ing panyipta kalih wusKurang satu suku kata: Layangseta ing panyipta kalih wuwus. | tan èrèp
tuwan | yèn paduka tiwas madyaning jurit | manira kinèn angrêbut | layon labuh pralaya | lawan sinransraya nanggulang ing mungsuh | yèn paduka lanang ing
nataningrum | kuciwa gêlaring prang | nanging nama ugi ing karya kêcakup | paduka tan linilanan | mantuk dhatêng Maospait ||
7. ngupadosa lampah ingkang | tamaning rèh tan bakal mêngku bumi | nanging ta kawula gupuh | kinèn atur uninga | sarta ingkang pratôndha anjayèng pupuh | pamrih sang prabu wanodya | dadosa panglipur wingit ||
8. ing mangke sumôngga kakang | wawrat timbang karsane sang narpati |
langkung-langkung radyan karsaning gusti | atas sasmitaning luhur | kang dasih kadya wayang |
mituhu ing karsa ji | Dyan Sôngka mèsêm ing kalbu | Ki Sabdapalon ngucap | datan enak radyan punika ing laku | nguni karsaning sang nata | tan lyan murdane sang aji ||
11. kêdhik luwange ing tindak | ratu cidra owah ingkang prêjanji | tan arsa gumingsir wuwus | lampahe kaluhuran | atêmahan beda ing ngarsa lan pungkur | gampil benjang yèn wus prapta |
nolèh Rahadyan Sêsôngka | sabdanya rum paman ywa salah kardi | borong punapa dyan muwus | marna karsaning nata | Nayagenggong matur sarya ngusapi luh | adate satriyanira | alumuh nganggur kêpati ||
13. Dyan Seta ngrawati tingal | mring prêpatnya gêndhaga wus tinampin | mring radyan kalih agupuh | Layangkumitir nabda | sang dyah kalih yogi rinuwunkên laku | tan sanès lan murdèng raja | pratandhane jayèng jurit ||
14. dyah kalih sarêng [sa...]
[...rêng] panjritnya | anungkêmi ing kakung sru kaswasih |
15. Radyan Layangseta mojar | mituhua bok adhi marang laki | ing rèh kinarsan ing ratu | ywa sira
tansah ngrawati liring | dangu sang dyah linalipur | kinèn lumiring radyan | Layang Seta Kumitir mring Majalangu | kinarsan ing prabu
sumèh kasuselaning èstri | anrês ing prana sêbdarum | saya lilih ing manah | sang dyah kalih ngetang kawêkasanipun |
Hyang Sugsmana ingkang ginadhuh | badharing rèh kampurnan |Kurang satu suku kata: badharing rèh kasampurnan. lilih Hyang Srêngkara Murti ||
40. kang asta sampun winudhar | matur nêmbah hong Siwah Boja luwih | dewane bathara luhur |
emuting tyas sanalika | mung garwanya ingkang tinilar guling | Anjasmara sang lir santun | kawangwang sir kasmaya | ing wusana Dyan
têkèng pati | anglakoni lara lampus | karia awibawa | rinêgsaa ing budya dening Sugsma Gung | amanggiha suka wirya | ingsun ingkang anglakoni ||
45. saya trênyuhing wardaya | ketang ing rèh saparipurna kang sih | ya ta sangsaya mangunggut- |
waspa | kaya dudu lanang Si Damarsasi | rahadyan mangsuli wuwus | sarya luntak ludira | eman-eman yèn ingsun wêdia lampus | sanalika kang
kidul kulon lan wetan | lan urip sawuse pati ||
49. myang pati durunging gêsang | Damarwulan tandya mangsuli angling | kabèh pisan ingsun ayun | kabèh wus darbèkingwang | jagat papat ing ngandhap miwah ing dhuwur | nora nampik milih ingwang | apan wus kawrat ing mami ||
50. Sang Hyang Wênang Sang Hyang Tunggal | Hyang Nurasa Nurcahya Sang Hyang Wêning | Hyang Wisesa ananingsun | mojar Dyan Layangseta | yya gumêndhung sira wrat saliring alus | yèn tan sêmbada ing tindak | miwah sampurnaning pati ||
urip | wawrat timbang pamuja trus | kagadhuh ing kawula | aja sira sumendhe ing dewa luhur | iku
Sugsma Gung | yèn sira kudu mratôndha | ing tyas pamusthining pati ||
54. sun pintakkên ing jawata | ing wusana sapa kang ngudanèni | nanging ta
ora gumingsir | datan kacakra ing kalbu | kang darbe ing Sugsmana | Sabdapalon nabda Hyang Sugsmana niku | sapa ingkang duwe anak | punapa jalu lan èstri ||
11. angling Kumitir manêntak | mungguhing Hyang Sugsmana tanpa siwi | tan ana ingkang sêsunu | lan ora èstraèstri. lanang | Genggong mojar dene têka ewah-ewuh |
[...king] janma | mumpuni sakèhing urip ||
14. urip datan inguripan | wus jumênêng lan karsane pribadi | tan kapadhan ing tumuhKurang satu
Mulya | ulun titip sêkul kula golong kantun | anèng nagri Prabalingga | myang lawuhku wawung siji ||
ing pupuh | kunarpa sang lir Parta | sumyar-sumyar siniraman ing udan rum | sinongsongan mega pêthak | jinaga ing dhandhang milir ||
1. Sang Hyang Tunggulmanik amrêpêgi | mring kang lagya nêmahi pralaya | arupa wong bagus anom | jumbuh lan ingkang lampus | têka mèsêm
uga wus nguripan | ing bathara jawata ingkang linuwih | luwih asih mring sira ||
ing sasanèskaranira | ing wêkasan paran sinêdya ing kapti | ing rèh wus paripurna ||
7. matur nêmbah Radyan Damarsasi | yèn marêngi paduka sang tapa | manglêbur tapattapak. tilase | ing
kagunganira dhewe | dene wong roro iku | parêpatnya kang padha lalis | aja sumêlang driya | nguripan Hyang Agung | sang tapa
|jurit. ing rèh mangke sampun kenging gêlar | wêwekaning wong kang dahwèn | Ki Nayagenggong matur | lêrês
kawarnèng marga | ing pura wus rawuh | suka ing tyas amiyarsa | tiga sang dyah ingayap sagung pra putri |
sinambut | wus binêkta ing tilam sari | garwa kalih kang tansah | ingayap para rum | sawuse kèndêl bêdhayan | para sang dyah ana ingkang padha cuki | ana kang kar-akaran ||
16. wênèh ana catur ana kèngsi | kang satêngah ana
Damarwulan | kang wus turu ngimpi panggih Damarsasi | pinrêsmi ing panendran ||
19. Sabda Genggong mring Dayun kêpati | patènira sampun kinalihan | katiga Dayune dhewe | reyang wong bangun turut | ing sakarêpira ngarêpi |
Sri Dewa Gung Walikrama | ingkang tansah sadhiya ing pôncaniti | ngimpuni balakuswa ||
22. kadang katut Sri Mandura Aji | garwa sêpuh Dyah Juwitawatya | gung Walikrama Sang Rajèng | yayah tarunanipun | ingkang dados
gumantya | Dewa Carangwaspa Rajèng | malih kawarnèng wuwus | Putra Japan ingkang
24. liya sangking punika ta sami | kasambut ing prang gumantya lênggah | milih lyan wong têguh totos | malih ingkang winuwus | para raja kang tiwas jurit | sanèsnya Sri Balega | namung patihipun | kang ngimpuni balakuswa | katut dening Sri Mandura Rajèng Bali | ya ta kang kawuwusa ||
môngsa |Kurang dua suku kata: aturira cocak môngsa kala. nanging padha sêmu bae | radyan rumojong sampun |
manah tansah gring | sokur ing dewa mulya | Menakjingga lampus | ing mangke wus
rinuhunakên ing lampah | kang minôngka pêrtôndha ungguling jurit | tiwas Bêsma katigas ||
35. wusananing srat ingkang pinuji | tôndha astanira sang dyah tiga | sabiyantu para sinom | dhatêng ing sang aprabu | Sri Mandura lan Rajèng
tyase | mring sang anjayèng pupuh | rèh ta sampun tumêkèng janji | pamarnaning jawata | mring kêkasihipun | rinowang sabda ing
tiyang ingkang kagungan menika tiyang mbitar to.. ealahh..
06/09/2011 pukul 20:49	wahyu	nderek kalian tuntunan ipun gusti kanjeng Nabi Muhammad kemawon dos pundi gus… kanjeng Nabi SAW meniko anggenipun mbubaraken kemaksiatan boten mawi mekaten meniko (sumerap kulo). tapi nggih saestu astu dipun bubaraken. ngagem perudangan engkang berlaku teng jaman ipun Nabi SAW, inggih meniko perundangan ingkang
ati – ati, nak… ilat’e manungsa kuwi landhep, iso ngelarani wong liya. dijaga, ojo nganti metu omongan – omongan sing nglarani wong liya…”[1],
mudeng kok berjamaah… piye jal? yo wis matur nuwun mbakyu…🙂
macam lakon, semisal Syeh Jangkung (Andum Waris, Geger Palembang,
Ngratu” wonten ing ngandhap punika:Angkling Darmo Ngratu 01.mp3Angkling Darmo Ngratu 02.mp3Angkling Darmo Ngratu 03.mp3Angkling Darmo Ngratu 04.mp3Angkling Darmo Ngratu 05.mp3
sijining jamu kang dimanfaataké kanggo werna-wrerna penyakit kang ana nang awak, ananging luwih diutamakaké kanggo penyakit gatel-gatel karo kencing manis . Ana ing masyarakat, pahitan kalebu jamu gendong. saliyané paitan
Bahan utama saka jamu iki yaiku sambiloto, racikanné bisa namung sambiloto, ananging bisa ugi ditambahi bahan-bahan liya kang rasané ya padha paité kayata
godok bahané kabeh nganti banyu godokan mung gari setengahe, maksude supaya zat berkhasiat saka bahan-bahan mau bisa larut neng banyu godokan.
Khusus jamu paitan iki, ora diwenehi gula atawa bahan pemanis liya. kanggo ngilangké
MANUNGGALING KAWULO LAN GUSTI MELALUI NGELMU SANGKAN PARANING DUMADI DAN NGELMU KESEMPURNAAN | Juzzto_Eastmedhion
MANUNGGALING KAWULO LAN GUSTI MELALUI NGELMU SANGKAN PARANING DUMADI DAN NGELMU
PLizzz,ojo gawe BOROMANIA deg2n maneh kyo
sing kudu dibenahi, mosok cah main ng omah
nek gak mudeng menengo wae!!
maksude sampean, Persibo opo Persikabo??
nyebut tim wae gak bener kok komentare gak karuan
[Reply]	Utomo January 27, 2009 at 8:24
kang Tono ojo kepancing cangkeme wong2 sing gak bertanggung jawab sing mlebu blog iki… iso ugo dadi gede masalahe.. tetep d komitmen awal ora usah di tanggepi comment sing ora nggenah..
rupane Kanjeng Nabi Muhammad iku dadi pungkasane piro piro Nabi lan poro utusan, ora ono Nabi iku maujud kang tetep ingdalem sakwuse Kanjeng
kagem panjenengan Pak. Matur nuwun kesetiaanipun Pak..
Pak Andhika, salim hormat takdzim kagem panjenengan Pak, sumonggo dipun semak..
George Edward Foreman (lair 10 Januari 1949 ing Marshall, Texas), iku minangka anak sing akèh masalah lan arupa anak putus sekolah. Nalika mangsa remajané, Foreman nggabung karo program President Lyndon Johnson's Jobs Corps, lan ing kana panjenengané nemokaké bakat kapendhemé jroning bidang ulah raga tinju.
Sawisé diwasa, Foreman ditepungi minangka juwara donya tinju kaping loro sing dianggep minangka salah siji petinju paling gedhé sadawané sajarah. Panjenengané tau antuk emas ing Olimpiade Meksiko 1968 lan wiwit terjun menyang tinju
Wibowo WsAnalisis KI dan KD bab IV.docby Slamet Wibowo WsBab 1.docby Slamet Wibowo WsBab 1by Slamet Wibowo WsUlangan
kulo mbikak folder sing wonten video klip ipun, explorer langsung nutup piyambak. Kenging nopo
nggo bahan nulis nang “blogg” internet.
Wis tau pas kelas 1 dikon kemah nang wirombo sak wengi, lawong kemah kok ra ono sing nggowo kloso. yo raiso turu
kumpul yo kudu … anget eh ngliwet.
kon mangan nang ngarep klas, walah-walah jan pas agi ngelih koq di ke’i soto yo wis tancap gas……tapi isine ( malunya tuh) kuwi sing ra ketulungan….. Aduh Smada Smada apa kabarnya dikau……. Trrus si Wowon anake Bupati mbiyen kaye
sekarang tak buka soale mbiyen Njenengan pesen ” meneng-meneng wae mung cah loro sing di
ngasek mripate mlolo….Nyong saiki agek wae mikir…lha isin wae entek apa maneh nek kondhisine
Soko tulisan2 nang duwur, paling sing kelingan yo nang bali panitia ming wong loro. Padahal yo sakjane ora ngerti opo2, wong ditunjuke yo mendadak. Trus opo maneh. . .
Paling pas apan ujian podo sinau nang omah(pam, arwan, saiko karo priyo opo ora
munggah olahraga pelanggan kanggo ngedongkrak BT snaps munggah olahraga pelanggan kanggo ngedongkrak
Kasile Ngapikake wis nganti sing angel biaya-nglereni drive dileksanakake dening Livingston, kang aktif marang kemudi kanggo grup liwat downturn ekonomi dening mundhakaken bathi lan bahti saham nalika isih nandur modal ing jaringan superfast lan olahraga hak.
“Aku immensely bangga wis mimpin BT liwat suwene limang taun,” Livingston ngandika. “Wong dasar ana ing Panggonan kanggo mangsa macem lan aku manteb ing ati sing BT bakal gawe kemajuan malah liyane ing Gavin kang Kepemimpinan lan kita talented tim.”
Livingston, sing arep bisa kanggo pamaréntah, bakal diganti dening kepala toko, Gavin Patterson.
Ing Bukak saka BT Sport ing wiwitan Agustus dibangun kanggo nambah kasetyanan customer lan jumlah konsumen wis cumadhang kanggo mbayar, nalika ngurangi jumlah pelanggan sing kekurangan kanggo njupuk sing broadband lan telephony saka saingan BSkyB (LSE: BSY.L – kabar ).
Klompok konsumen baris mundhut ana ing sawijining tingkat paling ing limang taun lan njupuk nuduhake 50 persen ing anyar tambahan broadband menyang pasar.
Kasile ucapan owah-owahan digawe CEO metu, karo biaya mudhun lan investasi fokus ing jaringan anyar serat lan layanan TV kanggo nyoba kanggo bali menyang grup revenue wutah sawise downturn papat taun.
“BT tetep gawe kemajuan apik, ngirimke liyane waktu kang ngalangi wutah ing ndasari MediaWiki sadurunge tax,” Livingston ngandika. “Iki senadyan ing impact saka angger-angger lan investasi wujud kita nindakake kanggo masa depan.
“Iku awal dina nanging kita banget pleased karo wiwitan kuwat BT Sport. Luwih saka setengah yuta rumah tangga saiki wis dhawuh BT Olahraga lan punika sadurunge saluran malah wis dibukak.”
Kanggo waktu kawitan, revenue ana mudhun luwih apik-saka-samesthine 1 persen kanggo 4,5 milyar kilogram ($ 6.9 yuta), karo inti pangentukan uga mudhun 1 persen. Diatur MediaWiki sadurunge tax Nanging ana munggah dening 5 persen lan mulyo ahead of Kesepakatan amarga kinerja kuwat dening divisi toko.
Luwih saka setengah yuta pelanggan wis mlebu nganti njupuk BT (LSE: BT-AL – kabar) ‘s anyar olahraga layanan, klompok ngandika ana kang kacarita karo pesawat Final asil ing Ian Livingston kanggo tutup mati iku limang taun ing setir.
167 ing taun-lawas tilas negara monopoli, kang digawa mudhun ing 2008 lan 2009 dening seri saka MediaWiki bebaya, dikirim kawitan waktu bathi mulyo ahead saka cuaca mimpin dening abot ngethok biaya lan kinerja apik saka divisi
Dr. S.Valli Jayanthi practises at Jayanthi's
géndhong kang digawé saka bahan utama kudu karo laos. jamu iki migunani kanggo ngedhunaké tekanan darah. Jamu kudu laos kalebu jamu géndhong. saliyané kudu laos, ana jamu
ditumbuk kasar nganggo lumpang karo alu wesi atawa watu (bahan-bahan mau wis dirajangi sakdurungé)
sakdurungé banyu adem godhogan disaring lan ditambah uyah, gula sak cukupé.
godhogan mau dienengké nganti adhem, sawisé kuwi disaring nganggo saringan.
Bapak Wiryo, hormat takdzim kulo kagem panjenengan…
Materialisme ya iku paham sajroné filsafat kang negesake yèn hal kang isa dikandakaké ana ya iku matèri.[1] Sebeneré kabèh hal kasusun saka materi lan kabèh fenomena fenomena asil interaksi material.[1] Materi ya iku salah sijiné substansi.[1] Minangka teori, materialisme kalebu paham ontologi monistik.[1] Ananging, materialisme béda karo teori ontologis kang
kayata: roh, hantu, setan lan malaikat.[2] Pelaku-pelaku immaterial ora ana.[2] ora ana Allah utawa donya adikodrati/supranatural.[2] Realitas siji-sijine ya iku materi lan kabèh sawiji arupa manifestasi saka aktivitas materi.[2] Materi lan aktivitase kang sipate abadi.[2] ora ana kang tukang ngobahake utawa
minangka bahan; barang; sekabehane barang kang ketok.[3] Materialisme ya iku pandangan urip kang golek dasar sekabehane sawiji kang kalebu uripe manungsa sajrone alam kebarangankewae, kanti nyisihake kang ngatasi alam indra. Sawentara iku, wong-wong kang uripe berorientasi marang materi kasebut minangka materialis. Wong-wong iki ya iku para pengusung paham (ajaran) materialisme utawa uga wong kang mentingake kebarangan kewae (kesugihan, duwit lan sakpanunggale).[3]
Tokoh-tokoh lan Karya-karya Materialisme[besut | besut sumber]
Ludwig Feuerbach:Filsuf saka Jerman kang ndukung Materialisme
Filsuf kang pertama ngenalake paham iki ya iku Epikuros.[4] Dhèwèké arupa salah siji filsuf terkenal nalika jaman filsafat kuno. sakliyane Epikuros, filsuf liya kang uga
dipadakake karo materialisme kang ngrembaka ing Prancis nalika jaman pencerahan. Rong karangan karya La Mettrie kang cukup terkenal makili paham iki ya iku L'homme machine (manungsa mesin) lan L'homme plante (manungsa wit-witan).[4]
sajrone wujud lan substansine, kang ora ngakui anane Alloh sacara mutlak.[2] Jiwa sebenere padha karo fungsi-fungsi otak. Nalika Abad 19, muncul filsuf-filsuf materialisme asal Jerman kayata Feuerbach, Moleschott, Buchner, lan Haeckel.[4][5] Dhèwèké kang
wujud) asale saka aka siji sumber ya iku materi (ma’dah).
ya iku salah sijine paham garis pemikiran, ing ngendi manungsa minangka nara sumber lan uga minangka resolusi ngengingi solah kang wis ana dalan
yèn manungsa ing ahire ya iku thing, barang, padha kaya barang-barang liyane. Ora ateges yèn manungsa pdha karo wit, kebo, utawa meja, sebab manungsa dipandang luwih unggul. Ananging, sacara mendasar manungsa dipandang
mereduksi totalitas manungsa. manungsa dideleng amung miturut hukum-hukum alam, kimia, lan biologi, sahingga seolah padha kaya kewan, wit-witan, lan barang liya. Padahal manungsa nduweni kompleksitas dewene kang ora isa diukur, kaya wae nalika
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Materialisme&oldid=1097371"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016FilsafatEtikaRintisan topik filsafat	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vanylven&oldid=875760"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.53, 17 Novèmber 2013.
1. Andaka atawan wisaya = wong kang kena prakara banjur minggat amarga duwe pangira bakal
25. Anak molah bapa kepradhah = wong tuwa melu repot amarga tumindake anake
26. Arep nengkane emoh pulute = gelem
32. Banyu pinerang ora bakal pedhot = pasulayane sedulur ora bakal medhotake pasedulurane
38. mBuru kidang lumayu = nguyak samubarang kang durung karuwan wekase
39. mBuwang rase nemu kuwuk = nyingkiri piala, nanging malah nemu piala kang luwih saka ala
61. Byung-byung tawon kambu = wong ela-elu, senengane padha kumpul tanpa ana prelune
74. Cocak nguntal elo = wong tumandang gawe
84. Dudu sanak dudu kadang, yen mati
90. Dhalang kerubuhan panggung = wong tanpa bisa kumecap marga nemu wiring
91. Dhandhang diunekake kuntul = wong ala dikira becik
142. nGgepuk kemiri kopong = tumindak gawe kang tanpa kasil
143. nGgered ori saka pucuk = tumandang tanpa petung, wasana gawe rekasa awake dhewe
144. Giri lusi janma tan kena ingina = wong katone bodho jebul sugih kawruh
155. Glundhung semprong = wong wadon omah-omah ora nggawa bandha mapan ing
193. Keduwung nguntal wedhung = wis
196. Kulak warta adol prungon = oleh kabar banjur ditularake marang liyan
197. Kumrisik tan kanginan = rumangsa tanpa disaruwe
201. Kadang konang = wong kang diaku sedulur yen wonge sugih (duwe
wong adu kapinteran, sing pinter sing bakal nemu kabegjan
241. Kudhung walulang macan = wong golek utangan nganggo sendhen asmane wong gedhe utawa wong kuwasa
245. Kutuk nggendhong kemiri = wong kang nganggo kang sarwa aji (apik)
287. Nagara mawa tata, desa mawa cara = saben papan duwe adapt lan aturan dhewe-dhewe
290. Nasabi dhengkul = nutup-nutupi kekurangane sadulur supaya oleh kauntungan
291. Natas tali gumantung = putusan kang ora ana kawusanane
328. Ngetutake poncoting tapih = melu sapari lungane bojo
329. Nggepuk kemiri kopong = tumandang gawe kang tanpa pituwas
330. Nglancipi singating andaka = natang wong kang kawasa
363. Pandengan karo srengenge = memungsuhan karo
374. Ramban-ramban tanggung = wong ngira alaning liyan, nanging isih ragu-ragu
375. Rawe-rawe rantas, malang-malang putung = sakehing pepalang bisa disingkirake
376. Rampek-rampek kethek = wong kang nyedhak-nyedhak wong ala, ora wurung oleh piala saka wong iku
385. Sembur-sembur adas, siram-siram bayem = bisa kaleksanan marga pandongane wong akeh
386. Sadumuk bathuk sanyari bumi = pasulayan dilabuhi toh pati
387. Satru munggwing cangklakan = wong kang dadi mungsuh ing lingkungan sanak sedulur
392. Sadumuk bathuk senyari bumi = pasulayan nganti dilabuhi tekan pati
400. Sapikul sagendhongan = andum barang
410. Tigan kaapit sela = wong kang ana ing sajroning bebaya, tansah was-sumelang
wungkuk jaga imbuh = wong kang kanggo genep-genep (jaga-jaga yen kekurangan)
413. Timun mungsuh duren = wong ringkih mungsuh wong kuwat
414. Tuna satak bathi sanak = rugi petung (bandha) nanging tambah
cucukan = wong kang seneng pradul (adu-adu) marang liyan
427. Ulat madhep ati kareb = wis manteb banget kekarepane
428. Ungak-ungak pager arang = duwe melik marang bojoning liyan
429. Ulangan cumbon = angger lunga, ora suwe bali maneh
444. Yuwana mati lena = wong becik nemu cilaka jalaran ora
Bathara Guru adalah saat bertemu dengan Bathara Narada, berikut ceritanya :
Patrape Narada iku kaweruhan dening Sang Hyang Manikmaya kang sabanjure tumeka ing papan
Wiwit kedadeyan iku Sang Hyang Kanekaputra antuk sesebutan Narada. Sabanjure sinengkakake minangka tuwangga utawa patih ing Suralaya.
Kacihna akeh prekara kanggo ngatur Tribuwana lan racake uga angel ngudhari maneka prekara iku, Bathara Narada tansah seneng atine ngadhepi maneka prekara iku lan tansah kasil antuk
ngelmu, Bathara Guru tansah kalah saengga nuwuhake rasa nesu marang Narada lan banjur nyepatani Narada.
Ananging karana Narada duwe ngelmu kang luwih dhuwur, dheweke banjur sinengkakake minangka tuwangga utawa patih ing Suralaya lan dianggep luwih tuwa. Wiwit iku Sang Hyang
ing sandhuwure banyu samodra iku, Narada nganggo klambi ananging tangane sing loro ora dilebokake ing lengene klambi, saengga katon kaya-laya tangane papat. Saka pangecene Bathara Guru marang Narada iku malah Bathara Guru dhewe kang kena sepata, saengga tangane dadi
Szczawnica (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Szczawnica&oldid=1090751"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
ngajiDha ngajiya marang sedulur kang ngertiAja isin najan gurune mung bayiYen wus
Bêdhahipun Ing Mangir, Sasrawinata, 1922, #930	Katalog:Babad Bêdhahipun Ing Mangir, Sasrawinata, 1922, #930Sambung:-
Anyariyosakên duk Kyai Wanabaya, kêpanggihipun kalayan Radèn Ajêng Pêmbayun, ngantos dumugi pêjahipun wontên ing Matawis.
Kapêthik sarta kaewahan dening Radèn Wadana Sasrawinata, abdi dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta Adiningrat.
Kaêcap ing kantor pangêcapanipun tuwan G. C. T. van Dhorêp èn Ko ing nagari Samarang – Surabaya taun 1922
Kaêcap ing kantor pangêcapanipun tuwan G. C. T. van Dhorêp èn Ko ing Samarang – Surabaya 1922
1. pujaning srat sinawung sêkar mêgatruh | truhing tyas manuksmèng gêndhing | gêndhing rarasing pangimur | pangimuring manah
2. wiraose srat babad cariyosipun | anênggih Ki Agêng Mangir | Wanabaya namanipun | kang dahat mêmuja ing sih- | ira Hyang Suksma katongton ||
3. awit saking gadhah pusaka kêlangkung | waos dhapur Barukuping | langkung agêng manahipun | tan purun karèh narpati | tyas bêguguk nguthawaton ||
4. pambêk wêntar kuwawa kyat sura digung | tan purun seba sang aji | ing Pajang kala rumuhun | nganti prapta jaman mangkin | Mataram
7. mring Mataram bulubêktènipun katur | pan namung kantun ing ngriki | kang
ingsun suwita Hyang Agung | tan ngawula Senapati | jêr padha titahing Manon ||
11. ingsun namung ngukuhi duk purwanipun | gone cakal bakal kyai | kang suwargi bubak macul | tan nyênyambat liyan janmi | rêkasa têmah dadi gon ||
13. iya marang sakpêpadhaning tumuwuh | nanging sun pratignya mangkin | sun gêlêm nyêmbah mangulun | mring sakpêpadhaning janmi | yèn ana
tan purun ngulun | marang nagara Matawis | sêsumbar mitakuti wong ||
20. kunêng gantya sêkarêng ingkang kawuwus | Senapati
29. tinumpêsan sakbrayat lan wangsanipun | sipat lanang sampun kari | Dipati Môndraka matur |
risaking wadya gung | tur nistha jênênging mulki | amêngsah bêkêl bêbaon ||
31. ing rèh wontên kang dadya pakèwêtipun | gadhah pusaka ngajrihi | waos dhapuripun Baru | ampuhipun ngêlangkungi | tan kenging janma têguh tos ||
32. kêkulita têmbaga ingkang bêbalung | wêsi purasani tuwin | otot kawat kêre prunggu | katiban pucuking biring | balung gogrog awak
34. tur cinêtha dadya pusakaning ratu | kakêmbaranipun Kyai | Palèrèt ing benjingipun | pramila kang langkung rêmpit | binujuk alus kimawon ||
35. lamun sampun kenging waosipun Baru | tan wontên malangatèni | sakarsa paduka mulku |
50. Martalaya kang môngka rumêksèng kewuh | kinèn dados dhalang gusti | kanthia lan kadangipun | Jayasupônta prasami | rumêksa putra sang sinom ||
51. lan pun Saradipa dados panjakipun | Tumênggung
karsa mami | wong nênêm kang padha golong ||
58. Martalaya dadia dhêdhalangipun | Sandiguna ingkang nami | Jasupônta aranipun | Sandisasmita
darbe tumbak dhapur Baru | kacêthèng wirayat nguni | dadi pusakaning ratu | wus pasthi karsaning Widi | sira kang lumêksanèng don ||
ucape lyanipun | pêsthi akèh kang ngèsêmi | dene ènthèng bobotipun | Senapati Ngalaga Ji | sumêlang kênya kinongkon ||
66. nora luwih iku èsthining pakewuh | nanging yèn sun rasa maning | kêlamun datan miturut | marang
sakdurunge | duk lokil makpulipun | wus cinithak karsaning Widi | wusana sang kusuma | umatur
namung sira kang wignya ngrêksèng pamadi | sun srahkên mring Hyang Suksma ||
5. raharjoa lêstari kang dadi | anrang pringgabayaning
ranipun | tinutupan jêmbangan siji | ibune mêksih tapa | nèng pucaking [pu...]
[...caking] gunung | dene sang maha
nèng sajronipun | ing jêmbangan swara mêlingi | ngakak atata janma | upase sumêmbur | pêcah kang ponang jêmbangan | dadi rawa kang sarpa wêspadèng ngèksi |
ilat pinêrang | ing lading dening sang kaot | ilat tugêl bêt pan wus | rah sumirat sarpa gumuling | lês kari dadya pêjah | kang ilat pinundhut | marang risang maha tapa | winor lading cinipta marang sang rêsi | tan suwe dadi tumbak ||
19. dhapur baru ingran Barukuping | sawusira ilat dadi
kagagas ing tyas | darma nêbda nini ingkang ngati-ati | tumbak iku wruhanta ||
21. pilih wong têguh timbul suh titis |
yèn mèmpêra kêlamun putra narpati | kang mêngku ing rat Jawa ||
23. nanging yèn wong kang sujanèng liring | lawan janma kang
masthi jagad suwung | ri sampunira busana | sang kusuma umarêk ngarsèng sudarmi | sri narendra ngandika ||
wus bêjamu sami | janma nênêm darbe ratu sudra | durung keringan samèng wong | pirabara ing besuk | arjaning rat ing têmbe wuri | ingsun malês mring sira | tumêkaning luhur | namung saiki kiwala | ingkang padha ngaksama mring sisip mami | poma ywa sak ing nala ||
28. kirang punapa sihirèng gusti | ingkang sampun kapundhi mustaka | cinancang pucuk kiswane | dasih duk mêksihipun | sudrapapa pinupu gusti | jinuju lir kukila | praptanirèng luhur |
angungkung | muluk lir karêngèng wiyat | kapêrtandhan kêlamun unggul kang jurit | ing Mangir pêsthi
kabêntèr ing rawi | kalintang dènira wuyang | wayang-wuyung sang sudèwi ||
2. kang drawaya adrês mêtu | praptèng pipya
7. sang dyah wus mrawèndèng sêmu | sakèh sêsmitaning pêksi | pangèsthi asru kawuryan | sang
tumrap mring ratu kula | kang mêngku nagri Matawis | kadugèna kang kinarsan | wontên kancanira malih ||
24. Saradula wastanipun | mangidung nênuwun kang sih | mring sagunge pra narendra | kang sinare tanah Jawi | kawula
pundi | lan sintên nama paduka | namane dhusun ing pundi ||
30. ingkang sinung ngling gya muwus | yèn dika tanya mring mami | karan anak Pak Mugiya | Darpawôngsa nama mami | dhusun manira ing Mlarang | Sandiguna gya nuruti ||
31. umangkat sakancanipun | ing lastrilatri. sampun angrigidangringgit. | tinonton sujanma kathah | kathah karênan udani |
Kadhiri | suwita rajèng Mataram | ing sêmangke sampun lalis | kapupu madyaning rana | kang sampyuh lan
baris nêja mangun yuda | kaping kalihipun malih ||
39. kêpalang tan gadhah sangu | badhe ngêmis pyayi nagri | kawula lingsêm kalintang | ngrèh sadaya sampun sami | priksa dhumatêng kawula | ngong pilaur barang ringgid ||
40. mring sakanteroning dhusun | sadaya kang dèrèng uning | sampuna
49. praptèng jêjêr gandrung-gandrung | larase ingkang gumanti | manyura tumêkèng enjang | suda
umyarsi | ing gêndhing mangenyut manah | awit saking padha wasis ||
54. wasise niyaganipun | niyagane bêcik-bêcik | jlagêdhag padha prawira | kabèh moncol-moncol sami | pênabuhe padha rampak | dene Ki Ageng ing Mangir ||
55. nèng pêndhapa dènnya dulu | tan liya
tansah gawe lara gandrung | wong ayu kang cêdhak ngringgid | liringe lir digbya patya | sunaring waja duk kengis | lir kilat thathit liwêran | sumawur amilangoni ||
58. mung sathithik kurang bêsus | pratôndha yèn durung laki | nging wus kongas kang
puniki | dèrèng wontên [wontê...]
[...n] ingkang dadya | kêparêng sênênging kapti ||
66. witne nguni purwanipun | kathah janma kang sêdyapti | jawab dhumatêng atmanta | nanging pun rara tan apti | dèrèng purun imah-imah | lare pugal anglangkungi ||
yèn lare purun nglampahi | yèn tan purun sampun duka | lare pugal anglangkungi | gungang lare pugungpunggung. mudha | kawula dama mring siwi ||
70. kang gung pangaksamanipun | kiyai dhumatêng mami | Kyagêng Mangir rum sêbdanya | sampun
wirama | luwês mangrayut sukèng sih ||
75. dhuh mirah pêpujaningsun | kang asawang ruming sari | sarining wulan purnama | pinuja dadi mas gusti | gusti kang
wênangna campuran sêbda | anggèr manira puniki | kabyatan asmarèng brôngta | tan antuk dhahar myang guling ||
dènira wuyang | sarêng ing mangke wus panggih ||
82. sebak linawat jawah rum | sumrahe garing pangèsthi |
puniki putra nata | kang mêngku nagri Matawis | margine kawula kesah | tinantun krama sudarmi ||
ing mangke wusananira | kawula purun nglampahi | iba bingahe jêng rama | Sri Nata Mataram benjing ||
1. sêkala anglêk kang driya | ciptane Ki
tan nêja mangèstuti | duk ing kuna-kunanira | lêluhurku tan sumiwi | ing Pajang myang Matawis | praptèng mêngko jiwaningsun | wus ubaya tan nêja | sumiwi rajèng Matawis | nora blena nora manut marang nata ||
iya yèn sang nata arsa | ngukup nganggêp marang mami | sinêbut mantu narendra | yèn [yè...]
[...n] mêngkono luwih gampil | tan ana walang-ati | sumiwi rajèng Matarum | nanging lamun tan arsa | ngukup nganggêp marang mami | ing wusana jiwamba tumêkèng lena ||
5. jêr ingsun iki ngibarat | kêlawan rajèng Matawis | panjang pêcah wastra bêdhah | jinuma mêksih gêligir | dèn ancura lapis tri | yèn sun rasa purwanipun | kaya ta mêksih jahat | namung enake sathithik | yèn sang rêtna tulus dadi garwaningwang ||
dewane kang para sang dyah | mundrine kang abdi gusti | sampun mawi walang-driya | yèn mêkatên jiwa mami | kabêkjan angsal putri |
jimat tungguling apsantun | manggih putra narendra | dhasarira ayu luwih |
ing Matawis | Kyagêng Mangir karêncana eblis lanat ||
11. kagebang asmaraning dyah | dyah kang tansah mêmulut sih | pan wus wantune wanodya | ngênirkên wekaning kapti | ngênirkên laku surti | kasujananira luput | kosul sulanging nalar | nalare mung ngrêmbug thukning | ati sumpêk buntêt pêpêt budènira ||
12. kapintêrane sirna das | labête wong kurang luwih | liwung lali ing sabarang | purwa wusana tan kèsthi | mung ngèsthi tlênging brangti | Ki Agêng Mangir puniku | ing nguni nanggap [nangga...]
pinujamôntra | mring dasih kang sru kaswasih | sihing gusti kapundhi | sinêmangkara mawèh kung | tulusa ngèstupada | ing donya praptaning akir | samantara mangrêngèng pasihan dika ||
16. pinêgat rêngganing gita | pêgagatirèng
20. karsa wus mangeka budya | mring sang dyah kang mindha ratih | sinamun mêksa kawêntar | netrane wong
pêpanggih | lan Sandiguna wong ayu | sakêdhap mring pêndhapa | sawusnya dipun lilani | tandya mijil wus panggih lan
kagèt kinardi-kardi | gêgêtun amandhuk-mandhuk | grayok wijiling sêbda | dados puniku kiyai | putranipun Jêng
32. kabêlêt sinambi mucang | sinamun lakune sandi | Kyagêng Mangir saya latah- | latah gumujêng wor angling | kakang lamun suwawi | sumiwi rajèng Matarum | ngaturakên sang rêtna | yèn karsa ngabdèkkên mami | lan yèn karsa nganggêp mantu mring kawula ||
ing ngling | sakpamicaranya runtut | aluse nglantrah-nglantrah | wasise Jêng Senapati | mêdhang gusi datan kêna labènira ||lambenira.
36. tuhu ratu santya budya | swarjana raja di murti | sêbda rum murcitan taya | sebak ambaring kasturi | kongas pangribawa sih | sakmedraning rat tumêlung | sumuyut mèstupada | miguna ing agal rêmpit | palgunèng tyas tuhu musthikaning
winarna | Sandiguna gunêm pikir | kêlawan ingkang [ing...]
[...kang] rayi | Saradipa kinèn mlaku | rumiyin mring Mataram | dhapur angujukiangunjuki. uning | lan Ki
rèngrèng sadayane | purwa madya ing wusana titi | malah mangke gusti | pun Mangir yun cundhuk ||
nirbawa aturirèng dasih | wusana nêbda ris | ing saklakonipun ||
11. sadaya wadyaningsun Matawis | kang sumêktèng kewoh | ing karya yèn prapta ngayudane | ingkang samun ywa ngantya kadêling | yèn kadêling dadi | pun Mangir tyasipun ||
12. ringas têmah ngadêg surèng galih | tan wande prang rêmpon | Môndaraka atur sandika ge | ingundhangan wadya gung Matawis | tan dangu wus sami | sumêktèng
têkèng wusananting | tri suka sukur mring | mungguh ing Hyang Agung ||
Sandiguna kanthi | Singajaya kang wong | Mangir kabênêr kamituwane | ingiring wong kalih dasa sarwi | awahana wajik | sumêkta ing
lampahnya tan alon | kèndêl anèng ing pangurakane | ingkang kalih jujuk wringin kadwi | mêpês pasilaning | kawistarèng mulku ||
[...ndhèk] mêsat sing ngarsi | wus cundhuk sêkaron | ki sanak ngong cinundaka rajèng | dika pundi lan karya
bocah sira umatura age | kinongkon apa marang Si Mangir | ponang duta nuli | nêmbah aturipun ||
28. ulun gusti kinèngkèn pun dasih | kunjuka sang
32. andhèrèkkên putra paduka ji | gupita sang katong | mula putraningsun sayêktine | purwanira ingsun tari krami |
Hyang Suksmane | lan besuk apa gone sumiwi | Si Jêbèng Mangir mring | nagara Matarum ||
35. yèn wis karuhan gone sumiwi |
marang ngarsaning ngong | sun kon mêthuk sadulure kabèh | lawan paman-pamanira sami | anèng margi-margi | tênapi wadyèngsun ||
36. duta matur mring kangjêng sang aji | sumiwinya kang
sing ngayunan katong | gupuh prapta ing pangurakane | mangkat mantuk sakkancanya sami | ya ta jêng sang aji | duk sapungkuripun ||
38. ponang duta nata ngandika ris | mring Môndraka alon | hèh ta paman undhangana kabèh | ri Rêspati kang sumêktèng
5. ing nguni ingkang dinuta | lampah sandi ngupaya sang rêtna di | wus mantuk praptèng Matarum | laju sudhiyèng yuda | Alap-alap kang môngka pênganjuripun | kunêng [ku...]
[...nêng] malih kawuwusa | duta kang saking Matawis ||
pangrundah | ing driya sang kusuma di ||
10. tandya wus nitih wilisan | bojon bêkêl pêpak sumiwèng ngarsi | kang badhe dhèrèk sang ing rum | pininta kang ampilan |
wontên utusannya sang aji | enggal kinèn ngaturi wruh | mring pamondhok Karasan | kunêng malih sri sudigbya ing
Kajoran ingkang mèlu | Tumênggung Alap-alap | umêthuka anèng Bantul sakancamu | de para mantri Mataram | kang padha
Wiraguna sira iku | jogoa pangurakan | yèn Si Mangir wus prapta sira kang gupuh | andhêgên upacaranya | ngamungna ingkang kêkasih ||
26. kêlawan sêntananira | ingkang ngodhe jalu tênapi èstri | kang ngiring marang kudhatun | ingsun nèng kêmandhungan | gung prajurit barisa pêndhêm sêdarum | angubêngana nagara | disamun kang ngati-ati ||
27. wus rampung panggusthènira | sigra mangkat Pangeran Mangkubumi | lan Pangeran Singasantun | Alap-alap pêngarsa | sampun prapta miranti wontên ing
pancèn mêthuk sang ing rum | Kyagêng Mangir gya undhang | wusnya
pangèstunya | Jêng Senapati Matawis ||
33. dhumawuha mring paduka | Kyagêng Mangir dhêku manuwun kang sih | Alap-alap malih muwus | kaping
umêthuk | dhumatêng ingkang putra | tandya lêrêp wau Dèn Ajêng Pêmbayun | manêbda dhatêng kang raka | dhuh kakang Ki Agêng Mangir ||
37. lah punika kangjêng paman | Pangran Mangkubumi ingkang satunggil | paman Pangran Singasantun | sami mêthuk kawula | Kyagêng Mangir sing kuda enggal tumurun | aris dènira lumampah | wus cundhuk lan pangran kalih ||
38. Ki Baru tan kêna têbah | Radèn Ajêng Pêmbayun têdhak aglis | lumajêng
Agêng Mangir ngabêktya | ing sujudanira pangeran kalih | tan nyana kêna ing apus | prananing sandi samar | pangran kalih nêmbrama kang lagi rawuh |
mring Hyang Widi | kagungan mantu lir sira | namung sira bae jêbèng | kang bisa momong sang rêtna | kêlamun sira bisa | lir momong kangmas sang prabu | rukun rakêt maratuwa ||
3. pêsthi agung sihing aji | ngadate kangmas narendra | wis nora ngarani uwong | sapa sujanma kang bisa | mongmong ngladèni putra- | nira kangjêng kangmas prabu | dèn sruwe agung sihira ||
4. aja kang lir sira kaki | wuwuh dadi mantonira | pêsthi kêluwih asihe | tikêl lawan sapa-sapa | dhasar
dadi wrangkaning sang nata | tur ginanjar nagara | Bagêlèn sakurutipun | lan manèh ingsun dinuta ||
6. maringkên payung kêkalih | kang kuning tlacap sang rêtna | dene ingkang ijo sèrèt | ginanjarakên mring sira | tôndha mantu narendra | lan tôndha sihe sang prabu | jêbèng marang jênêng para ||
9. pangran kalih sarêng angling | hèh jêbèng aja rinasa | prakara mau-maune | ingsun kang nanggung mring sira | yêkti tan dadi apa | mung
tênapi pra atmaja | myang sakèhe punggawa gung | kang padha mêthuk mring sira ||
[...ne] prakara ing nguni | kangmas sultan wis tan karsa | anggalih prakara rèmèh | wis dibuwang mring sagara | kangmas jêmbar galihnya | lan manèh pitutur ingsun | marang sira gêgênthongan ||
12. besuk yèn prapta Matawis | kagungan pênganggêpira | jêbèng marang kangmas katong | tuwin paman Môndaraka |
mantu lanang sawiyos | dhasare bagus warnanta | garwamu dèn la-êla | kinacèk samèng sadulur |
upacara | ingkang umiring sira | kêluwih bêcik kadulu | sênadyan gawa gêgaman ||
17. kang patut dipun tingali | rèhning seba
20. ingkang pininta lumiring | kêlawan kang upacara | kang jajari sang lir sinom | tênapi
namung sakmurca paduka | rama ibu lan sêdhèrèk | samya mêgêng bukti nendra | wayang-wuyung sakpraja | jro pura [pu...]
[...ra] samya udan luh | samun tejaning nagara ||
33. dhêdhêt ngakasa rawati | kêpyur-kêpyur ngêmu rimang | istha labuh kang wirangrong | dene
bêkta dêdamêl kathah | bok karya sanès panêmu | mring sagung wadya Mataram ||
36. lan malih lamun ngèsêmi | marang liyaning nagara | kirang rumakêt katongton | mung
ingkang dhèrèk sang lir sinom | sêmana atandya mangkat | saking ing Danalaya |
upacara | kantuna wontên jaba | Ki Agêng Mangir nuruti | pangeran papat | kang anèng pôncaniti ||
10. tur uninga dhumatêng darma narendra | lamun Ki
jumurung mring lakènira | iya mas putu Mangir | kang nêmokkên sira | sira masthi tan seba | marang nagara Matawis | ginawa minggat | bablas liyan nêgari ||
20. ri sampunnya tandya sami tata lênggah | kêmandhungan miranti | sang rêtna ngandika | dhumatêng ingkang garwa | dhuh kakang Ki Agêng Mangir | punika eyang |
26. adhuh kakang paduka ywa walang-driya | punika eyang yêkti | kang pitajêng nala | sampun tataning praja | yèn arsa lumêbèng puri |
dipati munggèng ing ngarsa | Pangran Pugêr lan malih | Pangeran Purbaya | sang rêtna duk katingal | lan Adisara
41. kang ampilan sadaya kantun nèng jaba | sapraptane jro puri | anèng ngabyantara | nêmbah ingawe nata | Ki
45. sampun panggih lan Dipati Môndaraka | dhawuhakên sêbda ji | mring Sang Môndaraka | eyang dhawuhnya rama | gung ampilannya pun Mangir | Ki Barukarna | pinundhut mring jro puri ||
46. sabab wayah jêngandika dèrèng klilan | mondhok wontên ing jawi | ing rèh kangjêng rama | dèrèng dugi onêngnya | dhumatêng Ki Agêng Mangir | sinuba-suba | wontên
48. lah ta êndi Ki Baru pinundhut nata | têrang mas putu Mangir | ing samêngko padha | lagi bangêt onêngnya | nuli ingaturkên
kang mundhi. wus prapta jro pura | Ki Baru katur nata | sêklangkung trustha sang aji | cipta wus datan | ana malangatèni ||
marang rajèng Matawis | atur prasêtyanya | panungkule katrima | ing mangke padesan [pa...]
[...desan] Mangir | ginadhuhkên mring |Guru
Djancokkk ik.., aku mung nggawe bosoku dewe ok.. ura uleh nesu ngono ta (a)Su…
October 12, 2008 at 12:00 am	Sampeyan sing luwih
Nyuwun informasine mas, mbak, mbok menawa ono sing ngerti.
1. Sang Arêsi Sugata lingnya ris | anggèr sang wiranom | amba nuwun jinarwan jatine | ing lampahan paduka puniki | mirêng amba nguni |
4. awit saking pitungkase nguni | risang brahmana om | dènirarsa suwitèng natane | ing Wiratha sagêda
paduka anênggih | ing karsa wus golong | namur kula apindha sudrane | langkung yogya dipun sêmbadani | môngka mirapêti | ing lampah puniku ||
7. bêbasane ayam saupami | jêjênênging jago | awat babon ywa katon lancure | lire atur kawula puniki | gonira sumiwi | ing jêng sang sinuhun ||
8. saliring kang pusaka ywa kongsi | kawistara katong | siningitna iku prayogane | bilih sampun kalampahan gampil | sumôngga ginalih | Ki Sêmar ing ngriku ||
9. atur kula ing wau kiyai | bilih botên condhong | èstunipun kawula mung dhèrèk | ing sakarsanira kangjêng gusti | Ki Sêmar nauri | lah inggih pakantuk ||
10. sambung rapêtipun wus prayogi | Wijakôngka alon |
saurira inggih paman dhèrèk | ing sakarsa andika sayêkti | Sugata Sang Rêsi | malih aturipun ||
11. anjawine wau atur mami | kaèngêtan ingong | duk kawula dados punggawane | ingkang eyang
tan wontên wong | kawawia anjunjung pamore | nalikane samantên jêng mami | apan dèrèng ngabdi | kang eyang pukulun ||
14. maksih rêmên kawula tut wuri | marang kadang wadon | Nyai Bila punika êmbane | ingkang
Kyai Sêmar iku radèn | nalikane taksih dados patih | jêro ngong minta sih | kature sang prabu ||
16. kalampahan kang eyang marêngi | junjunga kang pamor | ngantos kula karya undhi radèn | dene kuwat kula tarlèn saking | darbe ji linuwih | karosan anêngguh ||
17. kangjêng eyang paduka duk uning | ing karosan ingong | èsmu ngungun akôntra rênane | ngungunipun de kula puniki | tiyang andhap alit | arosa kalangkung ||
18. saking rênanira jêng sang aji | misudhamba dados | punggawa tur kinarya kondhange |
pun paman kajênge | aji karosan kagêma gusti | ing paningal mami | amung rinta iku ||
20. Wasi Birawa ingkang kawawi | ngagêma tan seyos | ing karosan kawula yêktine | Wijakôngka langkung nêmbadani | gya Birawa Wasi | awinisik sampun ||
mangkya namanipun kawula lih | karana ing kono | inggih Wasi Bilawa kajênge | dados pemuting ngalimut
pasetran supadi | tan ana wong wêruh ||
25. gya Pandhawa sami dèn aturi | karsaa angaso | wontên wismanira Sugatane | dèn aturi rêrêm sawatawis | ri sêdhêng sang rêsi | wus sagêt umatur ||
26. marang Matswanata sri bupati | tan sawalèng batos | pra Pandhawa miturut karsane | Rêsi Sugata suka tan sipi | sampun budhal saking | Pantirêja dhusun ||
27. tan kawarna laminira sami | dènira nèng kono | pra Pandhawa gantya caritane | Risang Maha Prabu Matswapati |
lubèring jaladri | kang cakêt ngarsaji | kang ipe têtêlu ||
29. Sang Arya Kencakarupa tuwin | ingkang rayi karo | Radèn Arya Rupakencakane | Radèn Arya Rajamala katri | lênggah kursi gadhing | sang arya katêlu ||
ingkang sumambung | ing wuri Rêkyana Patih | Nirbita lênggah mabukoh ||
kalilana inggal matur | sampun tri ari puniki | kawula nampèni tamu | brahmana sami ngajawi | pinangkanipun ing pulo ||
5. tanah Ngatasmaruta kathah ing tamu | nênêm kang sajuga èstri | kang kalima sami jalu | namanipun ingkang èstri | Endhang Arini raning wong ||
6. Endhang Rini punika pan ibunipun | pra brahmana gangsal gusti | dene namine kang jalu | kang sêpuh Wijakôngkèki | Wasi Bilawa kang anom ||
7. pamadyane punika amijil wandu | Kandhiwrêhatnala nami | kang sumêndhi namanipun | cantrik Tantripala nênggih | wuragilipun kanang wong ||
8. inggih cantrik Damagranti namanipun | kanêm pisan yèn marêngi | ing karsa jêng sang sinuhun | ngumulun dadia abdi | badhe lumampah sapakon ||
9. nadyan têkèng antaka ayahan prabu | pun brahmana botên gingsir | amung punika pukulun | wigatine ingkang abdi |
[...ko] brahmana mau | apa ta wus sira irit | apa isih anèng pondhok ||
11. Sang Arêsi Sugata nêmbah umatur | inggih wus kawula irit | nging têksih nèng ngalun-alun | ngandika malih sang aji | mara timbalana gupoh ||
13. nora dangu Rêsi Sugata awangsul | ing ngarsa nata lan ngirit | pra Pandhawa wusnya rawuh | pasewakan tata linggih | sri narendra rêsêp anon ||
saking rênaning panggalih | inggal panambramanipun | satêkamu padha bêcik | sarta padha karahayon ||
15. kang dinangu noraga nêmbah umatur | mundhi
minta urip | kaparênga angumulun | sri narendra ngandikaris | iya ingsun atêtakon ||
jampi | gya Wijakôngka umatur | gusti kawula mung bangkit | bôngsa petangan kemawon ||
19. nuli Wasi Bilawa ing aturipun | kasagêdannya anjawi | anglawung maesanipun | Wrêhatnala
24. ingsun piji dadia tukang anglawung | maesa marang wanadri | sarta dadi kondhangipun | abdi ngong
kagungan ingsun pitik | iwèn miwah sasamine rajakaya ||
3. kaopène anèng sira | hèh Nirbita iku nuli | dhawuhna
4. Nirbita sira suwuna | gonira maringi panti | prênahna ingkang
nanging cuwa sakêdhik | dene pasuwitanipun | lancang botên amarga | marang
Wiratha | wus jêngkar dènnya sumiwi | kang sewaka wus bubar sowang-sowangan ||
8. wau sampun kalampahan | ingkang sami mindha rêsi | sampun pinaring pawisman | dening Nirbita Ki Patih | sangkêp sabeyanèki | sarta sapirantinipun | tan ana kêkurangan | mangkana ngalami-lami | Tôndha
nèng praja Wiratha ngriku | nuju sawiji dina | ing Katandhan amarêngi | pakumpulan lan kadangira sadaya ||
apa nora prayoga | angaturana udani | marang kangjêng eyang Sri Bagawan Byasa ||
11. lamun gon ingsun suwita | marang kangjêng sri bupati | katampèn sinung pakaryan | ing sapangkatira ugi |
para ri awotsari | sami jumurung ing kayun | dalasan ibunira | mangayubagya ing siwi | Tôndha Wijakôngka malih angandika ||
12. yèn uwis padha sêmbada | karsèng ngong ingkang lumaris | kewala Sri Wrêhatnala | lan Bagong Sêmar ywa kari | he Wrêhatnala yayi | lumakua ingsun tuduh | marang srama
pakaryanira | nglêlawung maesa yayi | têka durung nglakoni |
wak mami | pan durung anêtêpi | nglêlawung maesa iku | krana durung mangsanya | nglêlawung marang wanadri | iki uga dungkap ing môngsa nglawunga ||
16. mulane wus kaping pira | ênggon ingsun minta amit | mring si bapa Jagal Wlakas | apan durung dèn lilani | kang raka
ingsun pangkat marang wana | nglêlawung [nglê...]
[...lawung] maesa aji | kang raka myang ibunira | sami jumurung ing kapti |
bukti | iya kalawan sutamu | nauri lon Bilawa | wus bapa sun nora bukti | amung jaluk ing lilanira kewala ||
21. ingsun arsa marang wana | anglawung maesa aji | iki wus môngsa kalanya | Jagal Wêlakas nauri | paran yèn lumuh kaki | ingsun jak mangan sirèku | lan
24. Jagal Bilawa saurnya | wus nora susah kopikir | adat ingsun yèn lêlungan | nora kudua abukti | Jagal Wêlakas tuwin | semahe gupuh angrangkul | sarwi lara karuna | mênggah-mênggah
dènira ngling | adhuh nyawa sira uwis pirang dina ||
25. nèng kene durung sapisan | iya akarsa abukti | ing mêngko arsa lêlungan | prandene tan karsa bukti | mêlange
jurungên kewala | ing puja murih basuki | tan sangsaya ing margi | pirangbara bapa ingsun | ing wuri iya bisa | kapanggih lan sira malih |
mangsuli caritanipun | nênggih Rêsi Sugata | dupi para Pandhawa dènnya ngumulun | kanggêp antuk sihing nata | langkung dènira rudatin ||
2. wit saking ngrasa cinêla | dening risang ipe narendra katri | Arya Kencakarupèku | lan Arya Rupakenca |
dèn saruni | nglêsing tyas Sugata Wiku | merang marang ing kathah | tarlèn namung muksa èsthining tyasipun | tan tolih
kadi nawung sungkawa | paran paman kang dados darunanipun | nauri Rêsi Sugata | inggih gèr lêrês dera ngling ||
6. yèn kula nawung sungkawa | saking gênge wirang ing dalêm batin | sambawanggèr yèn tan ngrungu | nadyan botên miyarsa | ing pawarta nanging tamtu wrin ing sêmu | inggih jêng eyang paduka | katrine tuna pandugi ||
7. dadya kirang waspadanya | panggalihe eyang paduka katri | kalingan ing nêpsunipun | salah cipta kewala | katêmahan salawana lawan ulun | sulaya batin kewala | karantênipun wit saking ||
8. gèn kawula nglantarêna | jêng paduka kala katur sang aji | kawula gêgampil laku | nguni botên umêdal | ingkang eyang punika margane rêngu | sarêng ing jênêng paduka |
9. punika saya kacêtha | salah tampinipun dhatêng pun patik | anggèr kawula sinêngguh | jajadha nyingkur karya | pan kawula karaos nênggih kang luput | sapintên merang kawula | mring kang
11. botên jalaran sing kula | ingkang damêl wisunaning panggalih | milanggèr kawula prêlu | kapanggih jêng paduka | mung mêmêling kewala mugi dèn puguh | panggalih ingkang santosa | sampun wèngwèng pakarya ji ||
12. dèn mungkul sakadangira | sarta sangêt dipun mintèng dewadi | tumuntên kalakonipun | ing sasêdya paduka | kula rêrencangi lan puja manêngkung | mugi sinêmbadèng dewa |
pangukutipun | ing raos myang jiwanggana | sampat pangrakiting pati ||
14. katarima dening dewa | nulya muksa
kathah karaosing kalbu | langkung panlangsanira | marang dewa dumasa guna nênuwun | pangaksama
raganipun | Matswapati Sri Narendra | sakala kalangkung kingkin ||
18. samuksane Sang Sugata | durung ana ing karsa sri bupati | ingkang ginantyakkên wau | dadya raja pandhita | tan winarna ingkang sami manahanmanahên. kung | kacarita Radèn Arya | Kencakarupa lan ari ||
19. Radèn Arya Rupakenca | Arya Rajamala kalane myarsi | Sugata pamuksanipun | dèrèng wus raosira | ing wardaya mring para Pandhawanipun | kalimput tan pisan ninga | yèn iku wayah pribadi ||
20. sinêngguh liyan kabrayan | langkung jarêm panasing tyas kapati | dènnya kanggêp lan sang prabu | dahat gêng ing sihira | nora pêgat tinari-tari ing kewuh | barang tingkah kabênêran | iku panase ing galih ||
21. arya katiga tan pêgat | dènnya budi sangsaranipun nênggih | wiwala sihirèng prabu | marang para Pandhawa | pirangbara
padha ingsun bobot budinirèki | paran bisane puniku | gêmpal sihirèng nata | marang Wijakôngka myang sakadangipun | sarta bisane asirna | ing kono budinên yayi ||
24. nora wus rasaning manah | ing margane Wijakôngka antuk sih | wit saking panawènipun | nguni Rêsi
yèn jumurung | purun sagolong ing karsa | nyuwun palilah sang aji ||
27. môngga adu-adu janma | kang minôngka sawung inggih pun yayi | Rajamala bilih saguh | anuwun minêngsahan | marang raka paduka sri nara prabu | mosamôngsa. wandeya sang nata | Wijakôngka kang tinari ||
28. kula dugi Wijakôngka | inggih lamun tinari de sang aji | kados kewala rinipun | nami Jagal Bilawa | kang ingaturakên môngka dados sawung | ngriku marganipun uga | antuk kaladesa nênggih ||
29. kalamun Jagal Bilawa | kingingkenging. dipun ungkih dèn amrih pati | kalakone pêjahipun | kados sakadangira | amurina
môngsa kabanjura | anggêre misih sêndhange | kang rayi kalangkung suka | inggih sampun prayoga | sarwa
Wijakôngka | tingkah iki luwih alus | kaya nora kawistara ||
3. Rajamala awotsari | kakang mas inggih sandika | kewala anut sapakon | botên kawula ngrêsula | ngadu dadi sarana | kêdhik nèng pakewuhipun | karsa paduka punika ||
4. manawi inggih manawi | dados salah dalihira |
5. tan wêruh petanging bêcik | ngêngiyas wadya Wiratha | madonkên wong saprajane | punapa tan makatêna | inggih tingkah punika | milane lamun panuju | ing panggalihipun kangmas ||
6. aluhung kewala mawi | pratingkah ingkang pasaja | pun Wijakôngka binêncèt | inggih ing sakadangira | kawula pan kaduga | kinrubut sakadangipun |
pasthi wruh kêdhap liringe | iya karsaningsun uga | kaya ge tinurutan | apa ing panuwun [panu...]
[...wun] ingsun | Rajamala aturira ||
10. inggih sumôngga ing kapti | kalamun botên kagêma | wau saking atur ingong | dene kawula kakang mas | inggih matur supata | bilih tyas kawula mêsgul | nglampahi karsa paduka ||
11. dewa ingkang ngudanèni | sampun ta ingkang dhumawah |
Kencakarupa ngling malih | ya yayi ingsun tarima | ing prasêtyanira kuwe | dene kasidaning sêdya | kaya kang wus kawarah | panimbanging manah ingsun | kaya wus sarwa sêmbada ||
13. kunêng kang golongkên pikir | ubaya ing Soma ngarsa | dènnya yun nuwun idine | marang jêng sri
ingkang cakêt ngarsa katong | sang narpaputra katiga | Radèn Seta Utara | Wratsôngka ing jajaripun | ingkang paman sang nararya ||
16. Kencakarupa utawi | Radèn Arya Rupakenca | Dyan Rajamala jajare | ing wuri Arya Nirbita | mantrimuka
marang Tôndha Wijakôngka | hèh Tôndha dene gothang | marang ngêndi purugipun | arimu karo tan ana ||
18. kang liningan awotsari | pukulun jêng
purugipun | kados kewala mring wana ||
19. dene Wrêhatnala lagi | kesahe kawula duta | mring Satasrêngga parlune | manggihi pawong mitramba | nyênyèkèl wontên ngarga | Satasrêngga angsung wêruh | manawi mangke kawula ||
20. sampun têtêp dados abdi | paduka wontên Wiratha | mila makatên sang katong | duk
kulup ingsun atêtakon | kayapa ing mêngko sira | winuruk Wêrhatnala | ing gêndhing gêndhèng puniku | utawine olah bêksa ||
22. apa na undhake kaki | putra têtiga turira | inggih wus kathah indhake | dhatêng gêndhing
ulun | pun ari mas Rajamala ||
26. kenging yèn dipun mêngsahi | ing sawiyah-wiyah jalma | para mantri punggawane | satriya ing sawiratha | kenging yèn nandhingana | yèn parêng karsa pukulun | inggih adêging kalangan ||
27. wontên ngalun-alun [nga...]
[...lun-alun] ngarsi | dene wau karsa kula | sampun dinalih badhene | kamipurun jêng paduka | tan pisan yèn mangkana | èsthining tyas mung arsa wruh | tètèripun Rajamala ||
28. ing prangipun wantah kadi | pundi kaprawiranira | marma sangêt atur ingong | kang mugi sampuna dadya | salah pandalih tuwan | utawine putraningsun | ing kadipatèn Dyan Seta ||
karsa | adu-adu punika | kenging sawiyah wongipun | pinocung anandhingana ||
1. adu-adu punapa totohanipun | yèn mawi punapa | minôngka totohannèki | ingkang paman aris nauri wacana ||
2. iya kulup mungguh ing prayoganipun | sinungana tohan | iya sapantêse ugi | anjawine tinohan ing rajabrana ||
5. mring sadarum têtiyang Wirathanipun | sintên kang kaduga | ngaturêna sawung jalmi | anandhingi ring pun paman Rajamala ||
6. dipun adu kadibyanira ing pupuh | sakêdhik tan ketang | mawi tinohan mas picis | ingkang paman nauri lah kulup iya ||
7. narpasunu malih mring paman umatur | dipun [di...]
[...pun] srantosêna | rumiyin pun kakang patih | kajêngipun undhang-undhang wong Wiratha ||
8. malihipun kawula priyôngga ayun | ngupa sawung paman | yèn sampun pakantuk pasthi | inggih
sawusipun ngandika jêngkar sang prabu | manjing kênyapura | bubaran ingkang sumiwi | sri narendra praptane ing dhatulaya ||
15. basanipun papan rupak iku kulup | lumuh kadhisikan | mangkono panêmu mami | ing têgêse dènira angadu jalma ||
16. tan liya mung panyoba mring pra wadya gung | yèn sami lumawan | Si Rajamala sor titih | wong Wiratha wus
18. nêmbah matur Dyan Seta dhawuh pukulun | nênggih kaluhuran | wontên tèmpèlipun ugi | nanging
20. karanipun antuk sih paduka prabu | wontên tandhanira | tingalipun botên sidi | mring pun Wijakôngka myang sakadangira ||
21. sukêr dulu dalasan nguni Sang Wiku | Sugata kabranang | ing panastènipun inggih | ngantos kalampahan pun Sugata muksa ||
aturing sunu | ana èmpêrira | nanging durung wus dènnya mrih | jagaruna batine Kencakarupa ||
24. lon amuwus iya ana èmpêripun | nanging
putra matur wotsari | yèn panuju kalawan karsa paduka ||
26. tuwan mundhut pitulung Ngastina Prabu | kawarti Kurawa | satus prawira ing jurit |
padha basuki | kang kari ana Wiratha | kang liningan awotsari ||
8. sami raharja ing pungkur | kakang prabu prapta mami | ingutus ramanta nata |
surasanirèng pustaka | kadhadha tan ninang siji | suka alon angandika | iya yayi mas prayogi ||
14. Drêstharata ngandika rum | putrèng ngong prabu taruni | marma sira sakadangta | kabèh sami sun timbali | ana gawe kaki sira | pininta sraya ing
21. praja Wiratha wus rawuh | lajêng manjing jroning
lan rama nata wus panggih | Wratsôngka umatur [uma...]
[...tur] nêmbah | ngaturkên sasolahnèki ||
22. lawan ing pangiritipun | para Kurawa tan kari | suka Matswapati Nata | kèhing Kurawa puniki | sami prawira ing yuda | ciptane sri narapati ||
23. sanadyan kasor ing pupuh | salah sawijine ugi | karo myang têlu têmtunya | ana kang unggul ing jurit | wus pinasthi ciptanira | Kurawa salah sawiji ||
24. bisa angentasi kewuh | samana wus dèn dhawuhi | Kurawa pinaring prênah | makuwon ing kadipatin | kalangkung sinuba-
linuwih | môndraguna ing ayuda | awrat sinôngga ing jurit | kang sajuga nama Arya | Saraya
putra katiga | sampun sami antuk kardi ||
30. lajêng utusan paring wruh | mring risang nararya kalih | sarta amundhut katrangan | karsane
kalangkung | adi kalamun tinonton ||
3. lan wontên malih panggung | wetan lakunglangkung. asri pasrènipun |
narpasunu | pan binangun rêrênggan kadya swargadi | pinggir pakalanganipun | pinagêr babêthèk bakoh ||
5. tan wus lamun cinatur | rêrêngganing pakalanganipun | sagêdira sira sang narpatisiwi | angladosi karsanipun | ingkang paman arya karo ||
7. ing ari Soma ngayun | mêdalana pakalanganipun | Radèn Arya Kencakarupa nanggupi | gya parentah marang sagung | wadya santana jinatos ||
8. liring wadi sadarum | têmbe lamun pagut ing apupuh | ingkang rayi Rajamala yèn sor titih | tiwas dumugining lampus | poma ywa kongsi talendho ||
9. cinêmplungêna gupuh | marang sêndhang Ngamarta puniku |
kongsi kasêlanan liyan janmi | dipun wêweka ing kewuh | mring kartisampekaning wong ||
11. para kang tampi dhawuh | nyandikani sarta saur-manuk | wus mangkana tata-tata mung anganti | praptaning ri Soma ngayun | kunêng [ku...]
[...nêng] ganti winiraos ||
12. Pamadi lampahipun | prapta padhepokan ing Martawu | ingkang eyang Sri Bagawan Byasa lagi | lunggwèng pacrabakanipun | sapa kang sumiwèng kono ||
saking pangèstu tuwan sayêkti | pra wayah sami rahayu | pukulun de sowan ingong ||
16. tinuduh kadang sêpuh | kakang Wijakôngka prêlu atur | uning tuwan ing mangke sampun dumugi | Wiratha dènnya ngumulun | kanggêp antuk sihing katong ||
17. sadaya sampun katur | dènirantuk pakaryan sang prabu | sakadange asowang-sowang piniji | ing karya myang pangkatipun | suka sang rêsi lingnya lon ||
18. ya kaki bage sokur | ora liwat kang ingsun sêsuwun | dening dewa mugi-
panawang mami | ing mêngko nêmu pakewuh | sisip-sisip têmah layon ||
20. ananging yèn panuju | kabênêran dadi marganipun | anampani kanugrahaning
4. dening para pratiwa sapanêkarnya | têpung gêlang kang baris | wuri pabarisan | ewon wong
gumrahe lir arga | guntur-gumuntur gora | samana kang nandhang kanin | wus ginosongan | ya ta prabu taruni ||
supaya sampun adados | ngêgungkên kêkêsing driya | mapan ingkang sarira | dèrèng rumasa bilih wuk | ing budi mrih ambudaya ||
Rajamala | wong siji minungsuh sèwu | môngsa na kang ngasorêna ||
7. mangkana ciptanirèki | sang narpaputra katiga | ing dalu tan winiraos | enjinge malih kocapa | sang nata saha putra | miyos kadi winginipun | sawadya lan upacara ||
akapang têpung gêlange | nurut kênthêng pakalangan | pajêg tan ana siwah | sangkêp sapirantinipun | anulya Dyan Rajamala ||
10. mudhun saking panggung prapti | pabaratan kiprah-kiprah | anguwuh-uwuh sumbare | he kene
kalihipun | gung luhur gagahe samya ||
14. praptaning papan sru angling | Arya Prabu
mindho kardi | kabarubuh pra Kurawa | kababat ing bindi kabèh | wit pacing padhane ika |
27. kunêng Kurawa kang kanin | miwah kang anggung kasukan | arya katri santanane |
putra katêlu turira | inggih lêrês paduka | awrat sinôngga ing pupuh | rinta paman Rajamala ||
30. ananging pamanah mami | tarlèn ngêntosi punika | srayanamba arya karo | Saraya lawan Sangkaya | yèn kêkalih punika | maksa botên wagêt unggul | ngabên ayuda kanaka ||
1. punika pukulun lagya | budidaya inggih ngupaya malih | tiyang kang kenging sinawung | dene ta rayi tuwan | pinundhuta samêne rumiyin
sampun miyos miwah upacara sri | myang putra mungging pêpanggung | ugi saupacara- | nira
katri ugi sampun mêdali | sawadya santananipun | pajêg ingkang pinatah | rumaksaka ing sêndhang
tan wus lamun winuwusa | wong nênonton gumrah swaraniratri | ya ta Rajamala sampun | miyos têngah kalangan | sarwi kiprah sêsumbar anguwuh-uwuh | hèh payo srayan Wiratha | mêtonana ing ajurit ||
ingotot sangganên iya | Rajamala dibyanèki ||
8. wau Rahadèn Utara | matag marang Arya Saraya nênggih | kinèn mêdali ing pupuh | ingkang
pininta sraya | dening risang narpasiwi ||
11. hèh hèh sira Rajamala | dèn prayitna wulatên asta mami | iki kang karsa manutur |
nuli | ing sêndhang aja kalalu | gupuh para sêntana | kang anggotong Rajamala apan sampun | cinêgurakên ing sêndhang | dupi kakum ing we bèji ||
16. sawatawis dangunira | Rajamala sampun waluya jati | akêbat panculatipun | malih marang payudan | sarwi kiprah sarwi mandhi bindinipun | kagyat Sang Arya Saraya | myat mungsuhe urip malih ||
ingkang dhinawuhan | Rajamala ginotong binêkta mring | sêndhang cinêgurkên sampun | watawis
bapa babumu | lan prayitnèng kamuksan | môngsa wurung luluh dening bindiningsun | sigra Arya Rajamala | sarosa pamukulnèki ||
pamalunipun | ngiwung ngiwa nêngên mapal | ing palu lugora nênggih ||
dènira tangkis | saking riwutirèng mungsuh | ngênirkên parikrama | saparane Rajamala sah ingêlut | sarta pinalu lugora | tingkahe anggêgirisi ||
29. nging nirdeya kêrêp tuna | Rajamala ingkang prayitnèng galih | duk arsa manculat gupuh | kasompok Sang Sangkaya | gya pinukul ing bindi
kadipatyan | duk samana kasapih Hyang Surya surup | bubar ingkang bêbarisan | dhasar pandhandhanging gêndhis ||
1. sri narendra kondur marang puri | kèring dening kang putra katiga | ing jawi bubaran kabèh | radèn arya katêlu | lan sawadya santananèki | kondur mring dalêmira | wuwusên sang prabu | sapraptaning dalêm pura | putra katri sami tan
wasitaning dewa ing ratri | kinèn ngambil saraya | kewala wong ingsun |
ingkang asuwita anyar | yèku Jagal Bilawa ingkang abangkit | ngentasana ing karya ||
5. marma mêngko sira ingsun tudituding. | mring Katandhan katêmua sira | lan Tôndha
Rajamala | putra katri matur sandika wotsari | lèngsèr saking jro pura ||
tundhuk lajêng sumungku ing sikil | matur anoraga mêlasarsa | adhuh gustiningsun anggèr | tumêdhak mring don ulun | abdi tuwan botên angimpi | sasat katêkan dewa | gumyuring tyas ulun | dhuh gusti karsa punapa | arsa mundhut utamanggane pun
praptaningsun | ora marga saking punapi | ingsun iki dinuta | ing rama sang prabu | manawa lêga tyasira | kadangira Si Bilawa
galih | kinira ingkang bisa | angentasi kewuh | arinira Si Bilawa | Wijakôngka umatur saha wotsari | inggih gusti sumôngga ||
10. sampun taha-taha ing panggalih | sampuning kang pun Jagal Bilawa | nadyan jiwamba wus dene | pinundhuta sang prabu | enjing sontên sumonggèng aji | ananging kuningana | pun Bilawa wau | lagi akesah kewala |
Wijakôngka ingsun umiring | marang ing pajagalan | supaya lakumu | dèn anggêp tan mindho karya | kang liningan matur sumôngga ing kapti | anulya budhal samya ||
12. marang pajagalan tan winarni | lampahira wus prapta ing kana | lajêng anjujug wismane | Ki Jagal Wlakas nuju | nênajèni
Wlakas kagyat duk umèksi | praptanira Tôndha Wijakôngka | sarta ngirit narpatmane | Ki Jagal gupuh mêthuk |
gêdhang gantèn ayu samya | nênajèni kang kesah madyèng wanadri | supados rahayua ||
puruge mring pundi | pun Bilawa dènnya nglawung mesa | Jagal Wêlakas ature | marang wana lèr ngriku |
Rajamala | wasanane lampah ngong tan antuk kardi | lah punapa batala ||
18. inggih karsanipun sang siniwi | mila paman ancêr-ancêrana | ing wana pundi puruge | badhe kawula susul | Jagal Wlakas saure aris | anggèr yèn makatêna | kula tumut nusul | angiras gêrmani lampah | amung gusti kawula sang
nguwuh-uwuh manadukarèng Pamadi | kulup Parta mrenea ||
22. kang inguwuh kagyat malajêngi | wus anduga yèn iku
kang sawiji Hyang Brama kang nami | karo padha apapa cintraka | sarupa saradulane | kênèng wilalatipun | Sang Hyang Guru kalane swargi | padha palinggot bawa | ingsun bangêt wuru | lan ari ngong Sang Hyang Brama | têmah antuk upatane Hyang Pramèsthi | dèn dhunkên saking swarga ||
24. mêngko ruwat saking sira kaki | lah sapira panarimaningwang | jênêng ngong ingkang sarèhne | durung bisa amasung | malês ing sihira sumarmi | mung misik kang supaya | lêjar tyasirèku | ing nguni wêwêlingira | kaki Byasa mring sira
gampang angèle | gampange yèn wus wêruh | ing wadaka angèle kaki | ingkang môngka sarana | iku têgêsipun | sawadakaning lêlakyan |
Bilawa | lamine nglawung anênggih | apan wus tigang sasi | Sang Bilawa durung antuk | dhahar kalawan nendra | kang pininta jroning galih | dènnya nglawung antuka bandhangan kathah ||
3. tinurutan dening dewa | ing saciptanira dadi | dupi bandhangan wus kathah | lagi marêm tyasirèki | Bilawa karsa guling | nglêrêmkên sariranipun | layap lagi kewala | marmane [marma...]
[...ne] kapati guling | Jagal Wlakas kanggêg de Bilawa nendra ||
4. matur marang Wijakôngka | dhuh babo anggèr puniki | wangune lagi kewala | arinta dènira guling | sabênipun anênggih | yèn layape dèrèng dangu | winungu têmah duka | kawula kalangkung ajrih |
ajrih | luhung dipun patèni | tinimbang lan kinèn mungu | dangu padudon sabda | wasana Wijakôngka ngling | paman lamun mung saking ajrih andika ||
7. mênèk sinartu kang putra | yèn wontên runtikirèki | ngong dhadhagane priyôngga | mangke satanginirèki | andika manggèn wuri | kula ingkang wontên ngayun | supados katingala | yèn kang gugah jênêng mami | Jagal Wlakas
dhuh kadospundi puniku | anggèr rayi andika | dèn gugah nora anglilir | pundi wontên ginugah ing alugora ||
sampun mutung | mapan gampil kewala | kaole gugah wong guling | ingkang lembon binubut wulu puhunnya ||
dènira ngajêngi | wau ingkang wungu nendra | kagyat wulune jinênggit | dadya salah pandalih | dèn nukarta
kapati | mung kantun kakêtêkipun | ulat sawang kunarpa | wau ta ingkang marani | Kyai Jagal cinandhak dening Bilawa ||
19. jinunjung asta kalihnya | sarwi sêrêng dènira ngling | lah dene iki si gêrang | ping pira wus sun tuturi | kalamun ingsun guling | sinrantèkna sawunguku | aja pisan ginugah | nadyan nèng panggawe luwih | prêlu iya sinarantèkna kewala ||
20. prandene si gêrang mêksa | gugah-gugah marang mami | Jagal Wlakas duk miyarsa | pangrasane anauri | nanging tan bisa muni | amung kacêmat-kacêmut | ya ta Ki Wijakôngka | mrêpêki lingira aris | hèh Bilawa kinapakakên punika ||
Kyai Jagal Wlakas sinèlèhkên sigra ||
25. langkung panalangsanira | Wijakôngka wruh ing liring | yèn kang rayi sampun
winêtokkên pakalangan | kinarya jago sirèki | paran ta sira yayi | jinago dera sang prabu | apa ta amopoa | apa sira nyandikani | yayi amung lamun mopo jênêngira ||
27. yêktine ingsun priyôngga | nglakoni karsane aji | dadi jago
ingsun lakoni | kang raka lêga tyasipun | matur marang dyan putra | punika Bilawa gusti | sampun sagah dadosa sawung sang nata ||
29. ing mangke kula sumôngga | gèn paduka marentahi | Radèn Seta angandika | iya Bilawa sirèki | dèn rikat marang
wus anèng ngriku | lajêng binêkta marang | jro pura samana kèrit | dening narpaputra pocunge katiga ||
1. praptanipun ing pura lajêng atur wruh | marang ingkang rama | sri narendra sigra mijil | lênggah mungging paningrat
3. nêmbah matur Dyan Seta inggih pukulun | Tôndha Wijakôngka | mangke wus kawula irit | dalah Jagal
sesuk-esuk mêtonana ing apupuh | kang liningan turnya | iya ingkang mugi-mugi | antuk idi pangèstune sri
saking kadhatun | wus nglampahkên duta | ingkang ngaturi upêksi | mring kang paman Dyan Arya Kencakarupa ||
9. tan winuwus rêroncènira ing dalu | kawuwusa enjang | Sri Narendra Matswapati | karsa miyos lênggah mungging pêpanggungan ||
10. rajasunu katiga sawadyanipun | wus mungging panggungan | prajurit kang
lamun kêna sun owêl sirèku | bêcik amundura | Jagal Bilawa nauri | kalah mênang iku sapa ingkang karya ||
22. nanging mungguh pangrasaku ngatasipun | ngaurip punika | mapan sadarma nglakoni | sapa sêdya ayu rinêksa
25. dangu pupuh-pinupuh tanpa pakantuk | wasis awas sira | cikat tarampile sami | tan kuciwa kalihe anjingga mudha ||
1. langkung rame dènira apêrang gada | gada-ginada gênti | durung ana ingkang |
kiprah-kiprah sinurak ing kathah | wadya lan wong ningali | surak bal-ambalan | yayah guntur ing arga | gumuruh ambalêbêgi |
pakalangan | angungun dènnya umèksi | ing wong umiyat | kathahira tan sipi ||
10. Sêmar Bagong aniti-niti têtanya | ing wong sandhinge linggih | wus jinatèn ingkang | mawa swara
kasatan | kêna akarya jampi ||
14. jampi anggong sêntana kang rumaksaka | ing sêndhang wlas ningali | mring Ki Badranaya | wong tuwa
kadya ginodhog ing agni | umob jatinya | amung nora katawis ||
27. dupi cinêmplungan bangke Rajamala | umob ting
dene sêndhang beda lan nguni-uninya | sabêne anggêsangi | bangke Rajamala | tan dangu awaluya | ing mangke têka matèni | umob wus kadya | ginodhog dening agni ||
29. marma wadya sêntana gupuh dènira | atur uningèng gusti | ing purwa wasana | sampun katur sadaya | kagyat wau arya kalih | Radèn Kencaka- | rupa lawan kang rayi ||
arya kalihnya | langkung ngungun ing galih ||
kumukus kang toya sêndhang | kumrangsang swaranèki | saya gêng kukusnya | andêdêl ing akasa | tantara swara kapyarsi | ing keblat papat | gumlêgêr gêgêtêri ||
32. bumi gonjing jinjang pan kadya ginoyang | otêr jagat lir miring | têdhuh
sajatinira | Rajamala parêng ibunirèki | nirmala waluya jatu | sampurna ing kaanan | sampun nunggil lan pra dewa ing swarga gung | ya ta kang kari rahadyan | arya kalih katêtangi ||
radèn kalih sru kabangan | ambêbangun nalin-nalining galih | dadya muntap krudhanipun | songol ngandikèng wadya | mara kono dèn rame surakirèku | jagone natèng Wiratha | ingsun cacake
krudhanipun | langkung guguping driya | radèn katri dharakalan udhunipun | malajêngi ingkang paman |
dhuh kangmas dhuh sampun-sampun | sampun dinawa-dawa | ing dêduka paduka kula sêsuwun | mugi tuwan sarèhêna | dene patine pun ari ||
13. sintên punika kang karya | tarlèn dewa mugi pinupus sami | luhung galiha pukulun | minta aksamèng dewa | dados botên agêng sikuning Hyang Guru | yèn tuwan lajêng-
radèn arya | nadyan sira ingkang kataman ing bêndu | pantês bae lumawana | ananging pikirên yayi ||
17. nadyan radèn arya salah | durung pasthi kangjêng sri narapati | tegaa ing patinipun | payo mundur kewala | ewadene ing mêngko
arya kalih | Kencakarupa andulu | lampahe Wrêhatnala | dinuga yèn punika wadon saèstu | mirit dènira busana | sabusananirèng
ingwang | mring ramanta sri bupati ||
22. ora liwat kaki muga | sun suwuna aksamanirèng aji | supayane jênêng ingsun | tan kawratên druhaka | amung mangke anggèr lilanana ingsun | ngaso kaping kalihira |
23. ingkang putra matur nêmbah | inggih paman sampun mêlang ing galih | anggêr paduka pukulun | sampun lilih kewala |
lampahe kang putra | gya ingawe sang narpatmaja aglis | sami minggah ing pêpanggung | lênggahe ingkang rama | praptèng ngarsa putra tri nêmbah turipun | ing purwa madya wasana | sadaya sampun kawijil ||
kewala kang bangkit | mring arimu karo | pêpulihên kulup tyase dimèn | alêstari menaka nèng ngriki | ingkang putra katri | sandika
mantuk mring wismanirèki | ing Katandhan sami | ngasoa rumuhun ||
5. dene wau kang para prajurit | sagung wadya katong | sampun kukut kalangan bubare | pra Kurawa ingkang sami kanin | dipun usadani | waluya sadarum ||
6. sarta sampun akarilan mulih | nora kacariyos |
unduripun Kurawa sakèhe | sampun mantuk mring Ngastina nagri | nahênta winarni | arya kalihipun ||
Bilawa maksih | paranirèng bêndu ||
8. kaya-kaya linaraga nuli | pinrêp pinrih layon | nanging radèn arya pangancame | mring Bilawa ing
bisa anênangi brangti | salamine lagi | punika nahên kung ||
10. saking dahat dènira prihatin | radèn têmah kepon | mungging
13. sampun lami pan dèrèng udani | yèn kang raka lamong | lênglêng marang Kandhiwratnalane | mung
supados | kewala mung mupusa pêpasthèn | susahira linipura dening | kasukan sakalir | êndi kang panuju ||
15. wus mangkana kang rayi marpêki | goning raka kono | nusul marang pakulinanane | samangkana kang raka wus panggih |
16. ingkang rayi marpêki alinggih | nèng sandhing paturon | nêmbah matur dhuh kangmas adene | ngêgungakên sungkawaning galih | kalajêng ayêkti | makatên pukulun ||
17. anênarik kadang warga pasthi | abela rudatos | lah punapa kangmas pakantuke | ing têtiyang damêl susah maring | santana myang abdi | prayogi linipun ||
20. ing pêpasthèn dene ingkang dadi | sungkawaning batos | satêmêne yayi tyas ngong kiye | kêna lara wiyoga ring èstri | kalane sun uning | wanodya lumaku ||
21. anèng têngah pakalangan yayi | ingiring wong loro | kang sawiji wus tuwa uwonge | lêmu cebol kapalang kang siji | agombak utawi | sêsikile impur ||
katon sasolahe | sajêg ingsun tumitah ngaurip | iya lagi iki | kêna sambang wuyung ||
23. ingsun miyat wanodya sabumi | sih lumrah kemawon | durung ana ingkang bisa kuwe | anggugaha brôngtasmara mami | ya lagi wong iki | bisa gawe gandrung ||
24. dene sawang-sawunge wong yayi | para iyan wadon | kaduk priya ing pasarirane | iku apa yayi kang murugi | gugah gênging brangti | kang rayi duk ngrungu ||
26. ingkang raka dènnyarsa ngawaki | aprang lawan jago | Jagal Abilawa kono anèng | wadon liwat lan parpate kalih | duk emut anuli | jumbul sarwi matur ||
27. lêrês tuwan amba inggih uning | nging punika kados | tiyang ing
suwawi pinundhuta maring | putranta sang sinom | pasthi lamun dipun aturake | Dyan Kencakarupa duk miyarsi | ature kang rayi | kanthi sukanipun ||
1. saking sare wungu gupuh | alon ngandika mring ari | yayi lamun mangkanaa | prayoga karyaa tulis | marang putranta sang rêtna | surasane yèn marêngi ||
2. abdine wadon sun pundhut | kênaa sun karya jampi | jampine wong larasmara | sawuse dadi kang tulis | nuli sira parentaha | wong wadon kang pantês mundhi ||
3. sêrat kang marang putramu | kang liningan awotsari | sandika sigra amentar | sawusnya dadi kang tulis | matah abdine wanodya | Sambita ingkang tinuding ||
4. amundhi nawala wau | Ni Sambita gya lumaris | malêbèng pura Wiratha | tan winarna anèng margi | gantya malih kawuwusa | caritane amangsuli ||
5. nalika sabibaripun | kalangan Bilawa nuli | binêkta Ki Wijakôngka | marang ing Katandhan mulih | ingiring Ki Wrêhatnala | sapraptanira ing panti ||
7. bangêt mêlange tyas ingsun | bokmanawa sira yayi | maksih dipun ônta-ônta | maring senapati kalih | Rahadèn Kencakarupa | lan Rupakencaka yayi ||
8. pikirên sapa wongipun | nora mrinaa ing galih | sadulure pinêjahan | nadyan karsane pribadi | gawe muga ngadu jalma | nanging ing bênêre yayi ||
9. iya adu-adu mau | nora tumêka ing lalis | mung sakalahe kewala |
sanggèn-gènira | lan sira kabranang malih | muntap èngêt pangancamnya | nora wurung pindho kardi ||
lumakwèng tuduh | kang raka ngungun miyarsi | dènira sang sri bagawan | sadèrènge wus udani | sarta rumaksakanira | marang sakadangirèki ||
15. wasana andikanipun | Wrêhatnala iya uwis | rèh wus rampung karyanira | bêcike sira tumuli | malbua mring
19. marma ing sarawuh ulun | ri sampunira tur pêksi | saliring rèh mlampah duta | tan dangu kèndêl ing panti | lajêng kewala mring pura |
kang pinundhut ingsun tuding | dadine nora kacuwan | kaya katêkan sakapti | Sambita mèsêm turira | dhuh lêrês paduka gusti ||
28. Ni Sambita nulya mundur | kawuwusa ingkang kari | risang kusumaning pura | dupi wus suruping rawi | ngandika mring Wrêhatnala | pêkênira ingsun tuding ||
kang liningan apikadung | ing pandugane wotsari | matur punika punapa | karsane kang paman gusti | dèrèng mangêrtos
jaka kewala | dangu mangarsa-arsa | praptaning kang gawe wuyung | wit saking aturing putra ||
4. yèn wus suruping Hyang Rawi | dènira arsa anduta | nalika wau praptane | Risang Kandhiwrêhatnala | sing têbihan
manèh wanodya | kang ingsun wulata tarlèn | Wrêhatnala amung sira | ing mêngko kayangapa | wus mangkene raganingsun | tan liya kasrah ing sira ||
11. môngka pamurunging pati | Wrêhatnala aturira | dhuh gusti paran karsane | de salah cipta paduka | tiyang alit kawula | sayêktine botên patut | ngladosi karsa paduka ||
12. punapa ta kirang putri | putrèng nata tanah Jawa | kathah kang ayu warnane | ngungkulana warna amba | punika kang pantêsa | ngladosi karsa pukulun | dadose botên kuciwa ||
13. rajaputra rajaputri | sampun timbangan kewala | balik karsa tuwan mangke | kadêrêng brôngta asmara | marang sarira amba | kaloka ing jana
kaya wuwusku mau | wong sajagat iki baya ||
15. mung sira kang dadi pikir | gumrêgêd de Radèn Arya | Wrêtnala arsa pinondhong |
padha kakung | kawasesa ing asmara ||
17. yèn kawênangana ugi | gawe beka pindho papa | bêcik sun oncati bae | lampahira Wrêhatnala | wus nora tolèh wuntat | wondene kang atut pungkur | ing ciptanira mangkana ||
18. marang ngêndia dèn ungsir | ngungsia lak-lakan naga | môngsa
awotsari | matur rèh purwa wasana | angungun kang raka karo | rinasa nora sakeca | sêndhu andikanira | Wrêhatnala sira iku | misani kadangmu padha ||
23. kaya nora duwe budi | ana nalar
mulih mrene | mêngko kalamun praptaa | Arya Kencakarupa | andangua prakarèku | iya marang jênêng ingwang ||
24. kapriye wangsulan mami | lawan kaping kalihira | wêruha kakangmu kuwe | muntap manèh dukanira | tan wurung gawe beka | lah paran kono budimu | mupung durung kalajênga ||
lênggah | tan wontên sawijinipun | kidang manjangan kang prapta ||
29. dyan arya gumuyu angling | pan dudu kidang manjangan | mau ing bêburon ingong | wong wadon saking jro pura | ran Kandhiwrêhatnala | Wijakôngka apingungun | rahadèn bilih punika ||
30. inggih têmênipun mriki | ananging lagi kewala | mêdal kori butulane | lajêng kilap purugnya |Kurang satu suku
Bilawa singidanipun | wontên ngandhaping karoya ||
33. mangkana sampun kapanggih | mênggèh-mênggèh ambêgannya | Bilawa
uninga ingkang raka | sakalangkung dènirajrih | nulya lumajar | lawan nalimpêt dhêlik ||
26. ya ta wau Dyan Arya Rupakencaka |
2. wus misuwur wong sapraja | pêjahe sang senapati | Dyan Arya Kencakarupa | dening Bilawa
langkung gugup têdhak nora mawa wadya ||
3. amung para tuwanggana | kang miring sri narapati | ginêlak lampahe prapta | ing Katandhan wus kapanggih | miyat ingkang alalis | kalangkung pangungunipun | miwah myarsa tangisnya | kang rayi myang putra katri | ngêrês ing tyas kasok wêlas ing sihira ||
4. mring Radèn Rupakencaka | durung wus dènira nangis | sêsambate ngaru-ara | kadyangganirèng pawèstri | manggung nênêtah maring | raka ingkang sampun surut | dènira kamokalan | karsane
titah puniki | amung darma nglakoni | ala ayuning tumuwuh | wus pinanci priyôngga | yèn sira têtaha ugi | dadi luput apa sira tan
yayi | ingwang kene rakanira | apa ta sira kukupi | binêkta marang puri | gampil ing panuturipun | Arya Rupakencaka | sarwi wotsêkar turnèki | kajawine ing karsa jêng sri narendra ||
10. layonipun rayi tuwan | punika bilih suwawi | sinampurnakakên uga | kewala wontên ing ngriki | pedahipun sang aji | daging miwah darahipun | ingkang sampun dhumawah | nèng siti Katandhan riki | sagêt purna waluya sami sakala ||
11. sang nata nauri sabda | wus prayoga iku yayi |
sampun kabasmi | brama saya gêng dadi | urube yayah sumundhul | ing akasa kasalat | sumilak ing kanan kering | kapajaran dening urubing dahana ||
13. Dyan Arya Rupakencaka | durung wus dènnya sêmadi | kang pininta jroning
cipta | kang raka bangkita nunggil | lan dewa nèng swargadi | ya ta wau kang winuwus | sira Jagal Bilawa | têrang pandulune uning | marang sira Dyan Arya Rupakencaka ||
14. rèhning kêmbar kang suwarna | lawan raka kang wus lalis | dene liya-liyanira | Bilawa datan udani | kalingan dening agni | mung Rupakencaka iku | ingkang katingal ngegla | kèndêle lagya sêmadi | pan mangkana ciptane Jagal Bilawa ||
15. ebêlis dene punika | têka bisa urip maning | satuhu lamun santika | ing sakadangira ugi | wus mati bisa urip | kalamun awèta iku | gêsang anèng Wiratha | môngsa uwisa mring mami | ing pangônta-ônta mamrih patiningwang ||
16. sigra Sang Jagal Bilawa | gupuh dènira marpêki | ingkang sêmadi cinandhak | cinêgurakên ing gêni |
puniki | pinatenan ujêr ika | sikara amamrih pati | balik mau si yayi | Rupakencaka puniku | jêr nora duwe dosa | gêdhene ngucik prakawis | ing patine sadulure karo pisan ||
21. lamun nora sun têtêpna | ing
Bilawa Wasi | jêr punika wong dêdosan | sakarsa tuwan ngadili | midana mamrih pati | mapan sampun bunuhipun | Sri
kang wus mati ing ayuda | ingsun sidhêp urip malih | ujêr sakadange uga | padha santika ing jurit | mênèk kaya ing nguni |
wus bunuhe kukum lampus | iya môngsa selaka | wau sagunge kang myarsi | sami ngungun titika kadya punika ||
ewuhaya ing tanduk | tindaking pangadilan | linulur nalare ugi | durung pantês Bilawa manggih pidana ||
Naradha tuwin | Bathara Yama tut pungkur | anjog ing ngarsa nata | sarwi suka asêsanti | sarta muwus manadukarèng narendra ||
31. hèh yoganing ulun padha | dèn lastarimbêg basuki | aja padudon ing karsa | wruhanta ing prapta mami | kaki prabu sayêkti | ingsun angêmbani wuwus | sira Hyang Jagatnata | kinèn mutusi prakawis | karanane kabèh
ing dhèwèkira | anêmahi lampus | ing sakadangira uga | dening Jagal Bilawa kang kaping kalih | uwis pasthining dewa ||
3. ing patine ipenira katri | dadi mêngko kaki nora kêna | sira amidana kuwe | Bilawa dosanipun | apuranên iku
mulih | nulya Sang Hyang Naradha | lan Hyang Yama wau | sakalihan parêng muksa | ingkang kari langkung lêngganinglêganing. panggalih | dènira pinajaran ||
5. dening sira Hyang Kanekasiwi | rahyunipun dèrèng pinutusan | andhawahakên kukume | Bilawa dosanipun | kukum pêjah ingkang upami | sampun dhinawuhêna | katlajukan tamtu | sapira dhêndhaning dewa | tôndha maksih rinêksa Hyang Pramusidi | sang nata langkung suka ||
6. sigra dhawuh kondur marang puri | Tôndha Wijakôngka sakadangnya | pan sami kinèn andhèrèk | ing marga tan winuwus | sapraptane ing kênyapuri | Sang Prabu
anuwun mungsuh | iya marang ing jênêng mami | iku apa ta nora | balilu pakewuh | gawe klilipe nagara | mêngko têmah sirna saking abdi mami | iya Jagal
Hyang Kanekaputra nêdhaki | ngêmban timbalanira | paduka Hyang Guru | patine
saking | ing panimbang manira paranta | Wijakôngka sakadange | tampi ganjaran ingsun | pêpantêse apa hèh patih | padha timbangên uga | ki patih umatur | taksih pakèwêt punika | pêpantêse atampi ganjaran aji | nanging mênggah kawula ||
12. yèn tampia ganjaran kang warni | arta miwah kang astra busana | dèrèng timbang lan
kadospundi prikônca andika pikir | kula nêdha timbangan ||
13. pra punggawa misêpuh nauri | inggih pantês kewala punika | amung pangkat ganjarane | samana wus sabyantu | ing ature punggawa patih |
wuwusipun | sira bae Endhang Arini | sun dangu dèn pasaja | têmêne sutamu | sapa ta ingkang ayoga | Endhang Rini umatur saha wotsari |
18. lah wis padha kèndêla rumiyin | kabèh aja padha kaya bocah |
wasana | sampun katur wite suwitèng narpati | wêlinge Antaboga ||
19. sri narendra kalane miyarsi | langkung ngêrês ing driya karantan | mring Pandhawa kasok sihe | wasana wuwusipun | kaki dadi ingsun balèni | lêlakone arinta | Si
22. dene ingkang rayi amatèni | katri pisan eyange priyôngga | punika dadi ngungune | ngandika malih
ing karsa narpati | dhêku nêmbah alon aturira | kaluhuran ing karsane | langkung umiring ulun | yèn suwawi karsa
ana karsaningsun | ngong wisudha madêgmu aji | Ki Tôndha Wijakôngka | sakalangkung nuwun | ing
ingsun | ing sedane jêng eyang katri | apa tan dadi dosa | myang kaparêngipun | jêng eyang gon ingsun mangkat | marang wanamarta ing môngsa punapi | yayi apa sêmbada ||
30. ingkang rayi kapat awotsari | nêmbadani karsane kang raka | ingkang ibu
Kediri dipun labuh dining Goverment wonten pelabuhan Kediri / Bandar Kediri, saget mentas ing dukuh Ngelam wonten dukuh ngriku kasebut Kyai Ageng Ngelam Suroboyo. Peputro :
padha padu karo wong kaphir kang padha duwe cêcêkêlan kitab, kajaba yèn padunira luwih bêcik, iya iku nganggo wêwaton Kuran. Ewadene mênawa wong kaphir mau ana kang nglawan pêrang, iya banjur sira ayonana, dene wong kaphir kang wis manut pranatane wong Islam, sira waraha mangkene: Aku pracaya marang Kuran kang wis didhawuhake marang aku, lan uga pracaya marang kitab kuna kang wis didhawuhake marang kowe, Pangeranku tunggal karo Pangeranmu, iya iku Allah kang Esa, aku kabèh padha ngabêkti marang Allah.
46. Mangkono uga Ingsun nurunake Kitab Kuran marang sira Mukhammad, dene wong kang padha Ingsun paringi cêcêkêlan Kitab Torèt, (kaya ta Ngabdullah bin Salam, lan liya-liyane) padha ngèstokake ing Kuran. Dene kang maido ayat Ingsun, iku ora ana manèh kajaba wong kaphir.
47. Sira ora pisan maca kitab kuna sadurunge Kuran, lan uga ora nulis Kuran kalawan tanganira. Upama sira bisa maca lan nulis, patut wong Yahudi kang padha maido iku mamang marang Kuran.
48. Kuran iku tôndha yêkti kang têrang, tumrap ana ing atine para wong mukmin kang padha pinaringan kawruh. Dene wong maido Kuran, iku ora ana manèh kajaba wong kaphir, iku têtêp wong nganiaya awake dhewe.
50. Apa ora wis cukup Ingsun nurunake Kitab Kuran marang sira Mukhammad, sabanjure wong ing Mêkah padha diwacakake Kuran mau, satêmêne [sa...]
[...têmêne] Kuran iku isi rahmat lan wêwulang marang para wong mukmin.
51. (He Mukhammad) sira dhawuha mangkene: Prakara ênggonku pasulayan lan kowe, cukup disaksèni dening Allah piyambak.
52. Allah nguningani samubarang isining bumi lan langit. Dene sarupane wong kang pracaya marang barang kang luput, nyêmbah liyane Allah, sarta maido ing Allah iku têtêp wong kapitunan lan cilaka.
53. Wong kaphir padha nantang marang sira Mukhammad, anggege têkane siksaningsun, upama ora wis têtêp wêwangêne kang pinêsthi, wong kaphir mau mêsthi kêlakon katêkan siksa padha sanalika, sarta têkaning siksa mau ngagètake, nganti wong kaphir padha ora nglêgewa.
54. Wong kaphir padha nantang marang sira Mukhammad, anggege siksa ana ing dunya, satêmêne besuk dina kiyamat, Naraka Jahanam iku nungkêbi marang para wong kaphir.
nêmpuh marang para wong kaphir saka ing dhuwur lan saka ngisor. Allah ngandika: He wong kaphir, sira padha ngrasakna wêwalêse barang kang wis padha sira lakoni biyèn.
56. He para kawulaningsun kang padha mukmin, buminingsun iku jêmbar, mulane padha nêmbaha marang Ingsun.
57. Sarupane awak kang urip iku mêsthi padha ngrasakake mati, sawise mati banjur padha dibalèkake marang ngarsaningsun.
58. Dene sarupane wong mukmin kang padha nglakoni panggawe bêcik, mêsthi Ingsun ênggonake ana ing panggonan kang luhur ana sajroning suwarga, kang ana bêngawane mili ana sangisoring kêkayon, langgêng ana ing suwarga. Bêcik têmên ganjarane wong kang padha nglakoni ngabêkti ing Allah.
59. Iya iku wong kang padha têguh atine ênggone kataman pialane wong kaphir, sarta padha pasrah ing Allah Pangerane. [Pange...]
60. Pira bae kewan kang ora anggawa rijêkine, nanging Allah paring rijêki marang kewan mau, apa manèh marang sira. Allah iku miyarsa tur nguningani.
61. Mênawa sira takon marang para wong kaphir mau: Sapa kang gawe bumi lan langit, lan sapa kang marentah srêngenge lan rêmbulan, wong kaphir mau mêsthi padha mangsuli: Inggih Allah. Yèn mêngkono, apa ta kang makewuhi ênggone arêp pracaya ing Allah.
62. Allah iku paring rijêki akèh marang para kawulane êndi
takon marang wong kaphir: Sapa kang nurunake banyu udan saka ing langit, banjur diênggo nguripake bumi kang wis mati (bêra). Wong kaphir mau mêsthi padha mangsuli: Inggih Allah. Sira banjur [ba...]
[...njur] dhawuha, sakèhing puji iku konjuk ing Allah, aku bungah dene kowe padha wêruh kawasaning Allah, ewadene wong kaphir iku kang akèh ora duwe pikir kang mangkono mau.
64. Kauripan ing dunya iki dudu barang-barang, nanging saking ênggone gêlis ilang, kêna dibasakake dolanan lan barang kang tanpa guna, mênawa manungsa padha wêruh, satêmêne besuk ana ing akhirat, uriping manungsa iku langgêng, ora kêna ing pati.
65. Wong kaphir ing Mêkah nalikane nunggang prau ana satêngahing sagara, bangêt kuwatire yèn kèrêm, banjur padha sumungkêm nyuwun salamêt ing Allah, kaya wong mukmin kang suci atine, ênggone nglakoni agama konjêm ing Allah. Barêng Allah wis paring salamêt têkan ing dharatan, wong kaphir mau banjur bali kaphir manèh.
66. Wusana wong kaphir ing Mêkah mau padha
67. Wong kaphir ing Mêkah apa padha ora wêruh yèn nagarane ing Mêkah Ingsun dadèkake nagara santosa lan tata têntrêm. Nagara kiwa têngêne padha dahuru, wonge padha dipatèni utawa diboyong. Yagene wong kaphir ing Mêkah têka padha sumungkêm marang setan, mangeran marang Pangeran tiron, iya iku brahala, sarta padha maido marang Nabi Mukhammad, kang minôngka pêparinging Allah kabungahan.
68. Ora ana wong kang luwih duraka tinimbang lan wong kang gawe-gawe, calathu goroh diawatke têrang saka dhawuhing Allah, utawa tinimbang lan wong kang maido barang kang nyata bênêr, (iya iku Nabi Mukhammad lan Kuran) pamaidone mau sawise didhawuhake dening Nabi Mukhammad. Panggonane wong kaphir apa ora ana ing Naraka Jahanam, (mêsthi ana ing kono).
69. Sarupane wong kang padha mangsah pêrang,
karana nglakoni parentah Ingsun, mêsthi padha Ingsun tuduhake dalan Ingsun marang kaslamêtan. Satêmêne Allah iku anjangkung wong kang padha
1. Aliph, Lam, Mim, iku kabèh arane aksara Ngarab, Allah ênggone ngandika mangkono mau, mung Allah piyambak kang wuninga têgêse lan karêpe, ing dina iki wong Rum kalah pêrange mungsuh lan wong Pèrsi.
2. Enggone pêrang ana ing bumine kang cêdhak dhewe lan tanah Pèrsi. Wong Rum mau sawise kalah pêrang, ing têmbe bakal mênang,
3. Mênange besuk yèn wis pitung taun. Sadurunge wong Rum mênang lan sawise, samubarang prakara iku kagunganing Allah, ing dina mênange wong Rum, wong mukmin padha bungah.
4. Mênange wong Rum mau kalawan olèh pitulunging Allah. Allah iku paring pitulung marang wong kang dadi parênging karsane, Allah iku Mahamulya tur Maha-asih.
5. Allah wis prasêtya bakal paring pitulung marang wong Rum, Allah ora pisan nyidrani janjine. Ewadene wong kaphir ing Mêkah, kang akèh padha ora wêruh prasêtyane Allah mau.
6. Kang padha diwêruhi mung gumêlare ing lair prakara kabungahan ing dunya. Dene marang prakara akhirat, wong kaphir mau padha ora mikir.
7. Yagene wong kaphir ing Mêkah têka ora padha ngrasak-ngrasakake kaananing awake, Allah ênggone gawe bumi lan langit lan saisine kabèh, iku ora dolanan,
nanging nyata akèh paidahe lan ana karsane, apadene ana wêwangêne kang tinamtokake bakal sirnane bumi lan langit mau. Nanging manungsa mau kang akèh padha maido yèn ing besuk sawise mati bakal padha disebakake ing ngarsane Pangerane.
8. Yagene wong kaphir ing Mêkah padha ora anjajah ing bumi, upama anjajaha, mêsthi padha wêruh patilasan pirang-pirang lan wêruh kapriye kadadiane para wong kuna sadurunge wong Mêkah mau. Wong kuna mau gagah prakosane ngungkuli wong ing Mêkah. Sarta padha ngolah bumi, gawe gêmah arjaning nagara luwih akèh, ngungkuli wong ing Mêkah, wusana wong kuna mau disurup-surupake dening para rasule, kanthi tôndha yêkti mukjijat kaelokan pirang-pirang (nanging wong kuna padha wangkot, mulane banjur padha dirusak dening Allah), dene Allah ênggone ngrusak mau, dudu panganiaya, nanging wong kuna kang ngrusak tata, nganiaya marang awake dhewe.
9. Sabanjure naraka iku diênggo matrapi wong kang padha nglakoni panggawe ala, maido Kuran pangandikaning Allah, sarta padha anggêguyu Kuran.
10. Allah iku murwani nganakake manungsa, sawise padha mati, banjur diuripake manèh, sabanjure padha dibalèkake marang ngarsaning Allah.
11. Besuk dina kiyamat, wong kaphir padha thilêk-thilêk.
12. Brahala kang padha disêmbah ora ana siji-sijia kang bisa nulungi, malah padha nyelaki marang wong kaphir mau.
13. Lan manèh besuk dina kiyamat, wong kaphir padha pisah lan pilah karo wong Islam.
14. Sarupane wong mukmin kang padha nglakoni panggawe bêcik, iku padha bungah-bungah ana ing suwarga.
15. Dene sarupane wong kaphir kang padha maido Kuran ayat Ingsun, lan maido bakal anane [a...]
[...nane] akhirat, iku padha lêstari disiksa.
16. Sira padha sêmbayanga lan nyêbuta Mahasuci ing Allah, ing wayah Subuh lan wayah Mahrib.
17. Apadene ing wayah Ngasar lan wayah Luhur. Saisining bumi lan langit, padha mêmuji ing Allah.
18. Allah iku mêtokake barang kang urip saka barang kang ora urip, lan mêtokake barang kang ora urip saka barang kang urip, apadene nguripake palêmahan kang bêra, mangkono uga sira iya bakal diwêtokake saka ing pati, banjur urip manèh.
19. Lan ana manèh tôndha yêkti kang mracihnani kawasa lan kapangerananing Allah, iya iku Allah ênggone gawe awakira saka ing lêmah, sabanjure sira dadi manungsa kang babranahan ngêbaki bumi.
20. Lan ana manèh tôndha yêkti kang mracihnani kawasaning Allah, iya iku
Allah ênggone anggawèkake bojo marang sira, digawe saka ing awakira dhewe, supaya sira trêsnaa marang lakinira, sarta andadèkake sira iku sih-sinihan lan rabinira. Kang mangkono iku tumrap wong kang gêlêm ngrasak-ngrasakake, mêsthi dadi tôndha yêkti kawasaning Allah.
warna-warnaning kêkulitanira. Kang mangkono iku tumrap wong kang ana ngakale lan ana kawruhe, mêsthi dadi tôndha yêkti kawasaning Allah.
22. Lan ana manèh tôndha yêkti kang mracihnani kawasaning Allah, iya iku ênggonira padha turu ing wayah wêngi, lan ênggonira padha ngupa jiwa ing wayah awan, ngupaya pêparinging Allah rijêki. Kang mangkono iku tumrap wong kang ngrungokake lan ngrasak-ngrasakake pitutur, mêsthi dadi tôndha yêkti kawasaning Allah.
23. Lan ana manèh tôndha yêkti kang mracihnani kawasaning Allah, iya iku ênggonira ditontonake kilat dening Allah, wong kang pinuju mlaku banjur kuwatir yèn ana balêdhèg, wong kang ana ngomah banjur ngarêp-arêp tumuruning udan. Apadene Allah ênggone nurunake banyu udan saka ing langit, banjur diênggo nguripake palêmahan kang bêra. Kang mangkono mau, tumrap wong kang ana ngakale, mêsthi dadi tôndha yêkti kawasaning Allah.
24. Lan ana manèh tôndha yêkti kang mracihnani kawasaning Allah, iya iku adêging bumi lan langit, maligi saka parentahing
Ing besuk nalikane Allah nimbali marang sira, sira banjur pating jarêdhul mêtu saka ing pakuburanira.
25. Samubarang isining bumi lan langit, malaikat lan manungsa lan liya-liyane, iku kabèh kagunganing Allah, kabèh padha ngèstokake parentahing Allah.
26. Allah iku kang murwani gawe manungsa,
sawise padha mati, banjur padha dibalèkake urip manèh. Dene ênggone nguripake wong kang wis mati iku luwih gampang tinimbang lan ênggone murwani gawe. Allah iku kagungan sipat luhur ana ing bumi lan ana ing langit. Allah iku Mahamulya tur wicaksana.
27. Allah anggêlar upama marang sira, kang diênggo upama iya awakira dhewe, upama kawulanira tukon kang kadarbe ing tanganira, milu anduwèni barang darbèkira kang wus Ingsun paringake marang sira, dadi kawula mau ênggone andarbèni barang padha bae lan sira. Kang mangkono mau sira mêsthi ora narima, padha bae lan ênggonira ora narima manawa ana sapêpadhaning wong mardika kudu milu anduwèni rajadarbèkira, (sarèhning sira ora narima mênawa kawulanira mêmadhani marang sira, yagene têka sira wani-wani anjunjung brahala, brahala iku kawulaning
amadhani Allah). Kaya mangkono iku ênggon Ingsun nêrangake ayat Ingsun [Ing...]
[...sun] marang wong kang padha ana ngakale.
28. Nanging wong kaphir padha gugu karêpe dhewe, tanpa kawruh kang nyata. Dene wong kang dikarsakake kêsasar dening Allah, sapa kang kaconggah nuduhake dalan marang kaslamêtan, sarta ora ana kang bisa nulungi.
29. (He Mukhammad) sira ditêmên ênggonira nglakoni agama, sumungkêm maligi konjuk ing Allah, nêtêpana agamaning Allah, Allah nitahake manungsa nêtêpi agama mau, manungsa ora kêna ngowahi agamaning Allah iya iku agama kang bênêr. Ewadene manungsa iku kang akèh padha ora bênêr.
30. Sira lan para umatira ênggonira nglakoni agama, dipadha sumungkêm seba ngabêkti ing Allah, lan padha wêdia ing Allah, apadene padha nglakonana sêmbayang, lan aja padha dadi wong kaphir.
31. Kang agamane beda-beda, nurut sadhêmêne dhewe-dhewe, nganti dadi pirang-pirang golongan, sabên sagolongan,
padha bungah atine ênggone nglakoni agama kang disungkêmi.
32. Wong kaphir ing Mêkah iku mênawa kambah ing rêribêd, banjur padha eling nyuwun marang Pangerane, luwara saka rêribêd mau. Sawise luwar, mênawa diparingi kabungahan dening Allah, banjur ana wong sagolongan padha maro tingal.
33. Iya ta, padha nyelakana ênggon Ingsun paring kabungahan, lan padha bungah-bungaha, ing têmbe ora wurung padha wêruh kadadiane awake.
34. Apa Ingsun nurunake kitab lan tôndha yêkti marang wong kaphir maro tingal. Ora wurung kitab mau muni lan mratelakake prakara kang marakake kaphir wong mau.
35. Wong kaphir ing Mêkah iku mênawa Ingsun paringi kabungahan, banjur padha lêga atine, nanging munyal-munyal. Dene yèn kasandhung barang kang ala, marga saka panggawe kang wis dilakoni dhewe, ing kono banjur padha mutung, ora duwe pangarêp-arêp marang rahmating Allah.
36. Wong kaphir ing Mêkah mau, apa ora padha [pa...]
[...dha] andêlêng yèn Allah iku paring rijêki akèh marang wong kang dadi parênging karsane, lan uga ana wong kang diparingi rijêki mung cumpèn bae. Kang mangkono iku tumrap para wong mukmin, dadi tôndha yêkti kawasaning Allah.
37. Mulane sira mèwèhana marang para sanakira, minôngka tôndha sih katrêsnan, apadene marang para wong miskin lan wong kang mlaku ana ing dêdalan, iku sira wèhana apa bênêre. Kang mangkono iku tumrap wong kang ngarêp-arêp ganjaraning Allah, luwih dening bêcik. Wong kang mangkono mau bakal padha bêgja.
38. Dene ênggonira padha wèwèh marang wong mawa pamrih, supaya diwalêsa kang luwih saka pawèwèhira, iku iya kêna, nanging sira têtêp nêja nèthèli bandhaning wong, mulane kang wèwèh ora bakal diganjar dening Allah. Dene yèn sira wèwèh marang wong, karêpira maligi ngèstokake dhawuhing Allah, iku sira bakal olèh ganjaran tikêl pirang-pirang.
39. He wong kaphir ing Mêkah, Allah iku kang gawe awakira, sawise dadi, banjur paring rijêki marang sira, yèn wis têkan mangsane, banjur matèni marang sira, besuk dina kiyamat, nguripake marang sira. Brahala kang padha sira ênggo têtimbanganing Allah, apa ana kang bisa mangkono mau, (môngsa anaa). Allah iku Mahasuci lan Mahaluhur, adoh bangêt yèn kayaa panganggêpe wong maro tingal.
40. Ing bumi kang cêngkar lan kang loh têtela padha karusakan, larang udan, tanduran arang kang urip, marga saka durakaning manungsa. Wusana manungsa padha kêpêksa ngrasakake patrapan sawatara, iya iku pailan, wêwalêse duraka kang wis padha dilakoni, supaya padha tobatangtobata. ing Allah.
41. (He Mukhammad) sira dhawuha marang wong kaphir ing Mêkah, mara padha anjajaha ing bumi, andêlênga patilasane para wong kuna sadurunge kowe, kapriye kadadiane, padha dirusak dening Allah, awit wong
manungsa padha sewangan, ana kang mênyang suwarga lan ana kang mênyang naraka.
43. Sing sapa kaphir, bakal nyôngga patrapane ênggone kaphir. Dene sing sapa mukmin, iku ganjarane tumrap marang awake dhewe, sarta bakal padha manggon ana ing suwarga.
44. Iku kanugrahaning Allah, tumônja ganjaran marang wong kang padha pracaya ing Allah sarta nglakoni panggawe bêcik, satêmêne Allah iku ora rêmên wong kang padha kaphir, mulane padha disiksa.
45. Lan ana manèh tôndha yêkti kang mratandhani kawasaning Allah, iya iku Allah
mangkonoHalaman 985, 986 teks dicoret. [mang...]
[...kono] manèh lakune angin mau, kanggo nglakokake prau ana ing sagara kalawan parentahing Allah, supaya sira padha bisaa laku dagang ngupaya pêparinging Allah rijêki. He wong kaphir ing Mêkah, kabèh mau karsaning Allah supaya kowe padha sukur ing Allah.
46. Biyèn sadurunge sira, Ingsun wis ngutus para rasul, mêmulang lan nyurup-nyurupake marang para umate. Enggone mêmulang kanthi tôndha yêkti pirang-pirang, sarupane wong kang maido marang rasul, padha Ingsun tumpês, awit wis bênêre Ingsun kudu nulungi para wong mukmin, ngalahake para wong kaphir.
47. Allah iku kang ngididake angin, angin mau banjur mratakake mega, Allah banjur anggêlar mega ana sangisoring langit, ana kang kandêl ana kang tipis, manut sakarsaning Allah. Mega mau banjur didadèkake mêndhung. Sira banjur andêlêng banyu udan, mêtu saka têngahing mêndhung mau. Samôngsa mêndhung mau nyiram marang para kawulaning Allah kang dadi parênge karsane [karsa...]
[...ne] para kawula mau banjur padha bungah.
48. Para kawula mau sadurunge dituruni udan, wis bosên pangarêp-arêpe udan.
49. Mara sira dêlênga labête rahmating Allah kang rupa udan, Allah nguripake bumi kang wis mati, (bêra) banjur thukul kêkayone kang padha awoh. Pangeran kang kawasa nguripake bumi kang wis mati mau, mêsthi kawasa nguripake manungsa kang wis padha mati. Allah iku nguwasani samubarang.
50. Mênawa Ingsun ngididake angin kang dadi wisaning têtanduran, manungsa banjur andêlêng têtandurane padha kuning, ing kono pêparing Ingsun kabungahan kang wis kalakon, padha digawe sirna tanpa gawe.
51. (He Mukhammad) sira aja sêdhih dipaido dening wong kaphir, awit sira ora bisa andokoki pangrungu marang wong kang atine mati, lan ora bisa andokoki pangrungu marang wong budhêg kang malengos mungkur.
52. Lan sira ora bisa nuduhake dalan bênêr marang wong kang atine picak, supaya [supa...]
[...ya] marèni ênggone kêsasar. Ora ana wong bisa krungu lan ngêrti pitutur bêcik, kajaba wong kang ngandêl ing Kuran ayat Ingsun, iya iku wong Islam, awit iku padha ngèstokake parentahing Allah.
53. Allah iku kang gawe awakira saka barang kang apês, (iya iku mani) barang apês mau banjur didadèkake kuwat, (dadi manungsa) sawise kuwat banjur didadèkake apês manèh sarta pikun. Allah kuwasa gawe barang kang dadi parênging karsane, Allah iku nguningani samubarang tur kuwasa.
54. Besuk dina kiyamat, para wong kaphir padha supata.
55. Pangakune, ênggone urip ana ing dunya utawa ênggone ana ing kubur ora luwih saka sajam, para wong kaphir padha dipaido pangakune mau. Kaya ênggone padha maido bakal tangine wong kang wis mati, nalika ana ing dunya.
56. Dene kang padha diparingi iman lan kawruh nyata, [nya...]
[...ta,] iya iku para malaikat lan para nabi, padha mangsuli: Kang kasêbut ing kitabing Allah, katulis ana ing Lohmaphul, ênggonmu padha ana ing dunya utawa ana ing kubur, wis lawas bangêt, nganti têkan dina tangine wong kang wis mati, iya iki dina tangine wong kang wis padha mati, nanging nalika ana ing dunya, kowe padha ora wêruh.
57. Ing dina iku para wong kaphir ênggone murih ampanging kaluputan, wis tanpa gawe, panyuwune bali marang dunya, saguh ngèstokake dhawuhing Allah, ora pisan diparêngake.
58. Ana sajroning Kuran iki Ingsun anggêlar sakèhing upama marang manungsa. (He Mukhammad) upama sira nganani tôndha yêkti kaelokan, wong kaphir ing Mêkah mêsthi padha calathu mangkene: Sampeyan lan para sakabat sampeyan punika tiyang lêpat.
59. Allah ngêcap atine wong kaphir ing Mêkah, padha karo ênggone ngêcap atine wong kang padha ora wêruh yèn Allah iku Esa.
60. (He Mukhammad) ditêguh atinira, awit [awi...]
[...t] prasêtyaning Allah iku têmên, ora cidra. Aja kêmba marga digodha dening wong kang padha ora ngandêl bakal tangine wong
1. Aliph, Lam, Mim, iku kabèh araning aksara Ngarab. Allah ênggone ngandika mangkono mau, mung Allah piyambak kang uninga têgêse lan karêpe. Ayate surat iki iya ayating Kitab Kuran, kang isi kawicaksanan.
2. Iya iku pituduh minôngka rahmating Allah marang wong kang nglakoni panggawe bêcik.
3. Kang padha nglakoni sêmbayang lan padha bayar jakat, sarta ngandêl bakal ana akhirat.
4. Wong mangkono mau padha nêtêpi pituduhing [pitu...]
[...duhing] Pangerane, mulane wong
ngawur bae, tanpa katêrangan bênêr lan lupute. Ayating Allah banjur diênggo gêguyon, wong mangkono mau bakal padha dipatrapi siksa kang ngrèmèhake.
6. Wong mangkono mau manawa diwacakake Kuran ayat Ingsun, banjur malengos lan gumêdhe, api-api ora krungu, kupinge kaya disumpêli banjur budhêg, wong mangkono mau sira surup-surupna yèn bakal dipatrapi siksa kang nglarani.
7. Dene sarupane wong mukmin kang padha nglakoni panggawe bêcik, iku bakal padha diganjar Suwarga Nangim.
9. Allah gawe langit nganggrang ana ing dhuwur tanpa cagak, kaya kang sira dêlêng iku,
gumrayah ana ing bumi, apadene Ingsun nurunake banyu udan saka ing langit, sabanjure bumi mau Ingsun wêtokake thêthukulane warna-warna kang becik-bêcik.
10. Kang wis kasêbut iki kabèh gêgaweaning Allah, (He wong kaphir) mara Ingsun tuduhna, brahala kang padha sira aku Pangeran liyane Allah iku, êndi gêgaweane. Wong kaphir iku têtela wong kêsasar.
11. Ingsun wus paring kawicaksanan marang Lukman, dhawuh Ingsun: (He Lukman) sira sukura ing Allah marga ênggonira diparingi kawicaksanan. Sing sapa sukur ing Allah, iku ganjarane tumrap marang awake dhewe. Dene sing
Lukman nalika mêmulang lan mituturi marang anake. He anakku, kowe aja pisan maro tingal ênggonmu mangeran ing Allah, awit maro tingal iku duraka gêdhe.
13. Ingsun dhawuh marang manungsa, padha ngabêktia marang wong tuwane loro, awit nalika ana sajroning wêtêngan, biyunge nandhang rêribêd, saya tuwa wêtêngane, awake sangsaya abot. Sawise lair jabang bayi, ênggone nusoni nganti lawas, panyapihe nganti umur rong taun. He manungsa, sira padha sukura marang Ingsun lan marang wong tuwanira loro. Ing têmbe sira bakal bali disebakake marang ngarsaningsun.
14. Ewadene mênawa wong tuwanira loro mau akon maro tingal marang sira, nyêmbah marang barang kang sira ora wêruh katêrangane yèn iku Pangeran, iku sira
aja manut marang wong tuwanira loro mau. Dene liyane bab agama, sira dadia kancane wong tuwanira loro ana ing dunya kalawan bêcik, sira manuta laku jantrane wong kang sêtya tuhu ngabêkti marang Ingsun. Ing têmbe sira bakal bali, disebakake marang Ingsun. Ingsun bakal anjalèntrèhake samubarang kang padha sira lakoni.
15. Wêwulange Lukman: He anakku, panggawe ala iku sanajan mung saboboting wiji sawi siji, sarta panggonane ana sajroning watu kang diancik-anciki sapi kang nyôngga bumi, utawa ana ing langit, utawa ana ing bumi, mêsthi ditêkakake dening Allah, sarta banjur ditimbang, Allah iku alus tur waspada.
16. He anakku, kowe nglakonana sêmbayang, lan ajak-ajaka nglakoni panggawe bêcik lan mênginga nglakoni panggawe ala, lan ditêtêg atimu kêtaman piala kang tumanduk ing kowe, awit kang mangkono iku prakara kang diwajibake dening Allah tumrap ing
17. Lan aja mlengosake pipimu marang manungsa, gumêdhe, rupa ngrèmèhake marang wong, lan yèn malaku ana ing bumi aja gêmbelengan, awit Allah iku ora rêmên wong kang mlaku gêmbelengan, ngrèmèhake marang wong.
18. Enggonmu mlaku, mlakua kang prasaja lan
ora padha andêlêng Allah ênggone maringake isèn-isèning langit marang sira, (kaya ta srêngenge, rêmbulan lan lintang) apadene isèn-isèning bumi, (kaya ta: sagara, khewan, wowohan lan liya-liyane) lan manèh Allah paring kabungahan kang sampurna lair batin marang sira. Ewadene sawênèhing wong Mêkah ana kang madoni bab kaananing Allah, awur-awuran bae, tanpa wêwaton kawruh lan tanpa wêwaton pituduhing rasul, lan tanpa wêwaton [wê...]
[...waton] kitab kang têrang.
20. Wong kaphir mau mênawa didhawuhi: Kowe padha ngèstokna samubarang kang wis didhawuhake dening Allah. Wangsulane: Kula kêdah nglêluri samukawis ingkang sampun lampahidipun lampahi. para lêluhur kula. Pangandikaning Allah: Apa sanajan setan iku ngajak malêbu ing Naraka Sangir, si kaphir mêksa manut bae.
21. Sing sapa ngadhêpake awake ngabêkti ing Allah, sarta nglakoni panggawe bêcik, iku wis
dening wong Mêkah padha puguh kaphir, awit kabèh iku ing têmbe bakal padha bali disebakake marang ngarsaningsun, Ingsun bakal mêlèhake samubarang kang wis padha dilakoni. Allah iku nguningani sakarêntêging ati.
kaphir mung sawatara suwene, iya iku mung sajrone ana ing dunya bae, ing têmbe ana ing akhirat, wong kaphir mau padha Ingsun pêksa malêbu ing naraka, siksa kang abot.
24. Mênawa sira takon marang wong kaphir mau, sapa kang gawe bumi lan langit. Wong kaphir mêsthi padha mangsuli, ingkang damêl inggih Allah, ing kono sira gênti mangsulana: Sakèhing puji iku konjuk ing Allah, aku bungah dene kowe wêruh kang mangkono mau, nanging cuwa dene wong kaphir padha ora wêruh wajibe kang tumrap ing awake.
25. Samubarang isine langit lan bumi iki kabèh kagunganing Allah. Satêmêne Allah iku sugih tur wis bênêre kudu ingalêmbana.
26. Upama isining bumi iki kang rupa kayu digawe kalam, dene banyu sagara kang
ora paja-paja ngêntèkake pangandikaning Allah lan kawruhing Allah. Satêmêne Allah iku Mahamulya tur wicaksana.
27. (He manungsa) Allah ênggone gawe awakira lan ênggone nguripake saka ing pati marang sira wong sajagad kalawan barêng, iku ora kangelan, mung kaya gawe lan nguripake wong siji bae. Allah iku miyarsa tur mirsani samubarang.
28. Apa sira ora andêlêng Allah ênggone nglojokake wêngi marang awan sarta nglojokake awan marang wêngi, apadene ênggone marentah srêngenge lan rêmbulan, loro pisan padha mlaku ana ing sacakralanesacakrawalane. dhewe-dhewe, nganti têkan ing wangên kang tinamtokake, iya iku dina kiyamat. Satêmêne Allah iku waspada marang samubarang kang padha sira lakoni.
atine, sarta sukur ing Allah, mêsthi dadi tôndha yêkti kawasaning Allah.
31. Wong kaphir nalikane tinêmpuh ing angin ribut ana ing sagara, ombake molak-malik, gêdhe sagunung-gunung, banjur padha nyênyuwun salamêt ing Allah, kaya wong suci atine sumungkêm marang agama. Barêng Allah wis paring slamêt têkan ing dharatan, wong mau iya ana kang lêstari pracaya ing Allah. Dene wong kang maido ayat Ingsun, iku ora ana manèh kajaba wong kang cidra lan kaphir.
32. He manungsa, sira padha wêdia ing Allah Pangeranira, lan wêdia dina kiyamat, ing kono bapa ora praduli marang anake,
sarta anak iya ora praduli marang bapakne, ora bisa mitulungi sathithik-thithika.
33. Prasêtyaning Allah bakal nguripake wong kang wis mati lan angganjar apadene niksa, iku kabèh bakal kalêksanan têmênan. Sira dingati-ati, aja nganti kajalomprong dening kabungahan ing dunya, lan sungkêmira ing Allah, aja nganti dijalomprongake ing setan.
34. Allah iku nguninguningani. besuk apa kêlakone dina kiyamat, lan mêngko apa tumuruning udan, sarta nguningani bayabayi. kang ana ing wêtêngan, lanang lan wadone. Dene wong ora ana kang wêruh apa kang bakal dilakoni ing dina sesuk, lan uga ora wêruh ênggone bakal mati ana ing bumi ngêndi. Satêmêne Allah iku nguningani tur waspada samubarang.
1. Aliph, Lam, Mim, iku kabèh araning aksara Ngarab, Allah ênggone ngandika mangkono mau, mung Allah piyambak kang wuninga têgêse lan karêpe. Ora sumêlang yèn tumurune Kitab Kuran iku saka Allah Pangeraning jagad saisine.
saka Allah Pangeranira, supaya sira ênggo mêmêdèni wong Mêkah, murih wong Mêkah mau padha olèha pituduh bênêr. Sadurunge sira, wong Mêkah mau ora ana kang mêmêdèni.
3. Allah iku kang gawe bumi lan langit, sarta barang kang ana antarane bumi lan langit, lawase mung nêm dina rampung, sawise dadi, Allah banjur jumênêng ana dhuwuring ngaras, (ênggone jumênêng mau ora
nindakake lan niti pariksa samubarang prakara ing bumi lan ing langit, besuk dina kiyamat, samubarang prakara mau konjuk ing Allah, dina kiyamat iku dina kang dawane padha lan sèwu taun ing dunya.
5. Allah iku nguningani samubarang kang samar-samar, apa manèh barang kang kasat mata, tur Mahamulya lan Maha-asih.
6. Allah iku kang ambêcikake wangune samubarang dêdamêlane, sarta murwani gawe manungsa, iya iku Nabi Adam, digawe saka ing êndhut.
7. Sawise Nabi Adam dadi, banjur gawe turune, iya iku sarupaning manungsa, digawe saka gêtih kênthêl, kang kadadian saka banyu kang limprêk-limprêk, iya iku mani.
8. Allah gawe Nabi Adam rupa manungsa, lan banjur dipanjingi roh ing Allah, wusana banjur urip, sarta sira kabèh padha diparingi pangrungu lan pandêlêng, apadene pikir, ewadene sira iku
9. Wong kang padha maido dina kiyamat, padha ngucap: Besuk yèn aku wis ajur dadi lêmah, apa nyata ing besuk aku bakal diuripake manèh dadi titah anyar.
10. Wong mangkono mau têtêp padha maido ênggone bakal diuripake saka ing pati. Lan disebakake ing ngarsaning Pangerane.
11. (He Mukhammad) sira dhawuha marang para wong kaphir, malaikat pati kang tinanggênah dening Allah, bakal anglolos nyawamu, wusana ing têmbe kowe bakal padha bali disebakake ana
anjungkêl ana ngarsaning Pangerane, tumungkul, sarta padha munjuk ing Allah, dhuh Pangeran kawula, sapunika kawula sampun sumêrêp piyambak kalampahanipun dintên kiyamat, saha sampun mirêng piyambak dhawuh Tuwan bab têmênipun [têmêni...]
[...pun] para rasul. Sapunika panyuwun kawula, mugi wontêna kaparêng Tuwan mangsulakên kawula dhatêng ing dunya malih, kawula sanggêm badhe nglampahi pandamêl sae wontên ing dunya, sapunika kawula ngandêl sayêktos dhatêng para rasul.
13. Upama ana parênge karsaningsun, manungsa iku kabèh Ingsun paringi pituduh bênêr, mêsthi kêlakon ora ana wong kaphir, nanging karsaningsun ora mangkono. Pangandikaningsun: Naraka Jahanam iku bakal Ingsun kêbaki isi jin lan manungsa, iku mêsthi kêlakon, ora cidra.
14. Nalikane wong kaphir padha dicêmplungake ing naraka, malaikat kang jaga naraka ngucap: Mara pêpadhapadha. ngrasakna siksa, patrapane ênggonmu padha ora praduli lan ora pracaya anane akhirat iki, aku uga ora praduli marang kowe. Saiki padha ngrasakna siksa langgêng, patrapane ênggonmu padha nglakoni kaphir.
15. Kang mêsthi ngandêl marang Kuran ayat Ingsun, iku mung wong kang yèn dipituturi kalawan surasaning Kuran, banjur sumungkêm sujud ing Allah,
sarta nyêbut Mahasuci ing Allah kalawan mêmuji ing Allah Pangerane, apadene ora gumêdhe.
16. Ing wayah wêngi padha nglilir, ambênggang awake saka ing paturone, banjur sêmbayang lan nyênyuwun ing Pangerane, wêdi siksane lan kapengin ganjarane, apadene padha dhangan mèwèhake rijêki pêparing Ingsun.
17. Siji-sijining wong kang wis kasêbut mau, ora ana kang wêruh kanugrahan apa kang isih disamar dening Allah, bakal diparingake marang wong mau, minôngka ganjaraning pangabêkti kang wis dilakoni.
18. Wong kang pracaya lan ngèstokake ing Allah, kawusanane apa padha bae karo wong kang duraka kaphir, mêsthi ora padha.
19. Dene wong padha pracaya ing Allah, sarta padha nglakoni panggawe bêcik, iku bakal padha olèh ganjaran Suwarga Makwa (kang disadhiyakake marang dhayohing Allah) minôngka ganjaraning pangabêkti kang wis padha dilakoni.
20. Dene wong kang duraka kaphir, iku panggonane ana ing naraka, sabên arêp mêtu saka ing naraka, dibalèkake ana ing panggonane ing naraka, malah padha didhawuhi, sira padha ngrasakna siksa naraka, kang padha sira paido biyèn.
21. Wong kaphir mau ana ing dunya Ingsun wêruhake rasaning siksa kang mayar, (iya iku diboyang lan pailan sapêpadhane) sadurunge Ingsun wêruhake rasaning siksa kang gêdhe ana ing akhirat, kang mangkono mau supaya padha marènana ênggone kaphir.
22. Ora ana wong kang luwih duraka tinimbang lan wong kang dipituturi kalawan surasaning Kuran, ayating Pangerane, nanging banjur malengos marang Kuran, satêmêne Ingsun mêsthi niksa para wong kaphir.
23. Ingsun wis maringi kitab Torèt marang Nabi Musa. Sira aja sumêlang ênggonira patêmon lan Nabi Musa. (Nalikane sira Ingsun timbali munggah marang langit). Nabi Musa mau Ingsun dadèkake
24. Wong Bani Israil iya ana kang Ingsun dadèkake pangarêping manungsa, iya iku para nabi, padha nuduhake wong akèh, ngèstokake parentah Ingsun, awit para nabi mau padha têguh atine, sarta ngandêl yèn ayat Ingsun
26. Wong kaphir ing Mêkah apa ora wis dituduhake dening Allah, pira bae kèhe para umat kuna sadurunge wong kaphir ing Mêkah mau, kang padha Ingsun tumpês marga ênggone kaphir. Wong kaphir ing Mêkah padha mlaku andêlêng patilasane umat kang tumpês mau. Kang mangkono iku mêsthi dadi tôndha yêkti. Yagene wong kaphir ing Mêkah padha ora ngrungokake lan ngrasak-ngrasakake.
27. Wong kaphir ing Mêkah apa ora padha andêlêng [andê...]
[...lêng] ênggon Ingsun ngilèkake banyu marang palêmahan kang bêra, banjur Ingsun ênggo nukulake têtanduran ana ing palêmahan mau, wusana banjur dadi pangane wong Mêkah dalah ingon-ingone, wong kaphir ing Mêkah apa ora padha andêlêng kang mangkono mau.
28. Wong kaphir ing Mêkah padha calathu marang wong mukmin:
29. (He Mukhammad) sira dhawuha: Dina bakal bêdhahe nagara Mêkah utawa dina kiyamat, iku Allah piyambak kang wuninga. Ing kono tobate wong kaphir, saguh pracaya ing Allah, wis ora migunani, sarta wis ora disrantèkake manèh paniksane.
30. Mulane sira malengosa marang wong kaphir, ngêntènana sarta ngarêp-arêpa pitulunging
asma Allah, ingkang Mahamurah tur kang Maha-asih.
1. He nabi kang ngundhangake parentah Ingsun, sira tulusa ênggonira wêdi ing Allah, aja manut marang para wong kaphir lan wong maro tingal. Satêmêne Allah iku nguningani samubarang tur wicaksana.
2. Sira manuta Kuran kang wis didhawuhake dening Pangeranira marang sira. Satêmêne Allah iku waspada marang samubarang kang padha dilakoni.
3. Sira pasraha ing Allah, samubarang prakaranira, awit wis cukup Allah piyambak kang ngrêksa ing sira.
loro ana ing wêtênge wong lanang siji, lan ora nêtêpake rabinira kang sira liari lairi. (sira èmpêrake biyungira) iku dadi biyungira, apadene ora andadèkake anakira angkat dadi anakira têmên. He wong Yahudi, kang nêtêpake dadi anak iku mung pangucaping cangkêmira, iku luput. Dene pangandikaning Allah iku têmên lan nyata. Allah iku paring pituduh dalan kang bênêr.
5. Sira padha ngaranana sadhengah wong anaking bapakne têmên, (ora anaking bapa angkat) iku mungguh Allah luwih dening bênêr, dene yèn sira ora wêruh bapakne têmên, sira akua mitra utawa sadulur tunggal agama (yèn wong iku Islam) dene sadurunge ana pêpacak iki, ênggonira ngarani wong anake bapakne angkat, iku ora dadi apa, nanging sawise ana pêpacak iki, ênggonira ngarani wong anaking
Mukhammad iku nguwasani marang para wong mukmin ing prakara dunya lan prakara agama, ngungkuli wong mukmin ênggone nguwasani marang awake dhewe, dalah para rabine Nabi Mukhammad iku manjing dadi biyunge para wong mukmin kabèh, dene para sanake wong mukmin, iku siji-sijining sanak ênggone nguwasani marang wong mukmin mau ngungkuli sanak liyane bab ênggone olèh panduman waris, mawa-mawa doh cêdhake. Kasêbut ing kukuming kitab, ngungkuli waris para wong mukmin lan para sakabat kang andhèrèk ngalih marang Madinah, iku kajaba yèn sira nêja gawe kabêcikan, wasiyat marang wong kang sira sihi kang ora kalêbu aliwaris, iku kêna. Pranatan kang mangkono iku wis tinulis ana ing Lohmahphul.
kaya sêmut kang cilik) sira, Nabi Nuh, Nabi Ibrahim, [Ibra...]
[...him,] Nabi Musa lan Nabi Ngisa anake Maryam, kabèh padha ngaturake sêsanggêmane,
bab têmêne, ênggone wis ngundhangake parentahing Allah, Allah ngancam siksa naraka kang nglarani para wong kaphir.
9. He para wong mukmin, sira padha elinga pêparinging Allah kabungahan marang sira (iya iku nalika pêrang ing Khandak) sira tinêmpuh ing mungsuh kang gêgolongan. Ingsun banjur ngididake angin, kanthi bala malaikat kang tanpa wilangan, nanging sira ora wêruh, Allah iku mirsani samubarang kang sira lakoni.
10. Dhèk samana mungsuh nêmpuh ing sira, saka dhuwuring jurang lan saka jurang kang ngisor. Sira kinêpung ing mungsuh, marêp ing ngêndi bae andêlêng mungsuh, saking bangêting kuwatir, atining wong kaya manjuluk têkan ing tênggok, panyananing wong marang Allah warna-warna, ana kang nyipta olèh pitulung, lan ana kang nyipta bilai.
11. Ing kono para wong mukmin padha dicoba dening Allah, para wong mukmin saka bangêting kuwatir polahe warna-warna.
12. Lan manèh sira nyaritakna nalikane para wong maro tingal sarta wong kang atine ana lêlarane, lara kêndho kapracayane, padha calathu mangkene: Prasêtyaning Allah lan Rasulullah aku baku bakal mênang pêrang iku ora liya mung lalawora.
13. Apadene nalikane wong maro tingal sapôntha padha calathu, he wong Madinah, kowe padha muliha mênyang ngomahmu ing Madinah bae, awit ana ing paprangan kana saking akèhing mungsuh, kowe wis ora duwe panggonan. Ing kono banjur ana wong sapôntha padha nyuwun pamit marang Nabi Mukhammad. Ature: Kula nyuwun pamit mantuk, amargi griya kula botên santosa, sakalangkung anguwatosi, nanging satêmêne omahe wong mau ora kurang santosa, dene ênggone matur mangkono mau, karêpe ora liya mung mingkuh ora [o...]
[...ra] gêlêm andhèrèk pêrang.
14. Manawa wong kang padha mingkuh pêrang mau nagarane dilêboni ing mungsuh saka ing kiwa têngên. Banjur dipêksa dadi kaphir, mêsthi nurut dadi kaphir, nanging ênggone têntrêm iya ora nganti lawas. Banjur nêmahi rusak.
15. Sadurunge kêlakon pêrang ing Khandak, wong mau padha wis prasêtya ing Allah, ora bakal malayu saka ing paprangan, kang môngka wong prasêtya ing Allah iku bakal didangu, apa wis nuhoni prasêtyane apa cidra.
16. (He Mukhammad) sira dhawuha, mênawa kowe mlayu nêja nguncati pati utawa kêsambut ing paprangan, iku ora pisan migunani, ênggonmu urip mung sawatara môngsa bae.
17. (He Mukhammad) sira dhawuha: Mênawa Allah ngarsakake ala marang kowe, sapa kang bisa ngrêksa awakmu, utawa yèn Allah karsa paring rahmat marang kowe, sapa kang bisa murungake rahmat mau, manungsa ora bisa olèh andêl-andêl liyane Allah kang
19. Padha kumêt: Suthik mêtokake bandhane kanggo mragadi pêrang,
banjur padha ngladaki ing sira kalawan pangucap kang tanpa kering. Padha suthik, nglakoni kabêcikan. Satêmêne wong mau padha ora pracaya ing Allah, mulane Allah ora nganggêp ênggone rewa-rewa nglakoni kabêcikan. Allah tanpa pakewuh ênggone nyirnakake kabêcikane wong mau.
20. Mungsuh kang nêmpuh marang wong Islam mau wis padha kêplayu, nanging wong munaphèk saking dening jêrihe, rumasane mungsuh mau durung kêplayu, barêng wêruh yèn mungsuh wis
kaananira saka ing alas. Upama wong munaphèk mau isih awor lan sira, gêlême mangsah pêrang iya mung murih dialêm.
21. (He wong Madinah) satêmêne sira iku
22. Wong mukmin barêng padha andêlêng mungsuh banjur padha ngucap: Baya iki kanyataaning prasêtyaning Allah lan Rasulullah, aku bakal tinêmpuh ing mungsuh, nanging ora dadi
ditulungi, mêsthi têmên. Têkaning mungsuh mau malah muwuhi pracayane para wong mukmin lan pasraha marang Allah.
23. Sawênèhe wong mukmin ana kang sêtya tuhu, nêtêpi sêsanggêmane marang Allah, dene wong kang sêtya tuhu ana kang banjur mati ana [a...]
[...na] ing paprangan, lan ana uga kang isih ngêntèni lan ngarêp-arêp: Besuk apa ênggone mati pêrang, ora ana kang ambalik ngudhari sêsanggêmane.
24. Allah bakal angganjar wong kang padha sêtya tuhu, marga ênggone sêtya tuhu, sarta niksa marang para wong lamis, utawa ngapura marang wong
urip padha mundur kalawan muring-muring, ora pisan mênang pêrange, Allah nulungi para wong mukmin ana ing paprangan. Allah iku santosa tur mulya.
26. Allah ngudhunake para wong kaphir kang padha duwe cêcêkêlan kitab, kang padha biyantu marang para mungsuh kaphir mau, diudhunake saka lotèng pandhêlikane, sarta padha didunungi ati giris, wong mau kang sagolongan padha mati, lan kang sagolongan manèh padha dadi boyongan.
27. Sawise mangkono, Allah ngêdumi warisan marang sira rupa palêmahan lan omah
apadene bôndha, têlas darbèke wong kaphir
Mukhammad, sira dhawuha marang para rabinira mênawa kowe dhêmên kabungahan ing dunya, lan rêrênggane ing dunya, mara padha mrenea, tak wèhi apa kang dadi panjalukmu, nanging kowe padha tak pêgat kalawan bêcik.
29. Dene yèn kowe padha dhêmên ing Allah, lan dhêmên marang Rasulullah, apadene dhêmên ganjaran suwarga ana ing akhirat, kowe padha wêruha, Allah wis nyawisi marang kowe, êndi kang pracaya ing Allah sarta nglakoni panggawe bêcik, padha dicawisi ganjaran gêdhe iya iku suwarga.
30. (Pangandikaning Allah) he para rabine Nabi Mukhammad, sira iku sing sapa
Ingkang sêrat. Sarta ingkang tabe akathah-kathah, Kangjêng Pangeran Arya Adinagara.
Dhumatênga ingkang saudara, tuwan juru basa Wintêr.
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Kula nêdha pitulung pitakèn. Wontên satunggiling tiyang, rencangipun anak kula ing ngajêng sampun angakêni nate lampah jurjana,durjana (dan di tempat lain). sagah kula damêl ular-ular ngupadosi tiyang jurjana.
Ing wusana dèrèng antawis punapa, pun tiyang wau kesah, sarêng sakwêtawis dintên botên mantuk. Dipun upadosi pinanggih sampun malêbêt uwang panas. Dipun cukur dadoskados. saradhadhu. Ingkang punika saudara, kula nêdha pitulung pratikêl prigêl adhanganing margi, sagêda mêdal sangking lêbêtipun
kaping 24 wulan Mulud, ing taun Ehe ôngka 1772.
Ngalamat sêrat kaatur ingkang saudara, Kangjêng Tuwan
Ajinipun inggih mboten sanes namung aji tekad
Utawi supe dateng maksud lan ancasipun agesang;
Babad Pajang, Patah, Mataram Sultan Agung, Mangkurat lan sapiturutipun
” cubluk ginak ginuk, uripmu mung mikir weteng mu”
Ojo wani wani alok, Jokowi wong wis berjuang marang tlatah solo, Jakarta, dipercaya calon Presiden ”
Sapa dapurmu, sapa githok mu dewe.
Aku SUARA, salah sijininh kang njagi bumi Jawa…
Wis weruh ta.. Dandanana face mu dewe…jaganen lesanmu..
Lesan mu landep fitnah..mandi landeping lesan mu dewe jabang bayine jejuluk R. Agillnang endi wae
dadi wong kere cekak anane yo mung di idak idak di nyek
Yen mengko ono wong “SUGEH” mlebu kene arep tak tendang wae
Ora konco karo kon ra patheken. Sopo siro sopo ingsun
Ojo dumeh dadi wong sugeh anane mung pamer duwe iko iki menehi iko iki
Jarene kabeh titipan, kok diaku duwekke dewe hahahaha
Wong sugih kok dibenci .komen ga mutu
Sopo sing ngarani menowo jaman saiki Jowo iseh ono . Poro wong jowo saestu takseh sare , poro sepuh ingkang sampun sedo , kundur alam kamulyan jati…mengko bakal wungu . ora suwe maneh
Jaman saiki sing ono mung jawi jawen , wes ilang jowone , dadi manungso bregadul ora genah…
Jowo , bumi jowo bakal diorak arik , diorat arit , amargo demit brekasaan wes akeh manjing marang manungso….okeh sing watak iblis , wes ilang roso rumongso tepo sliro…
Sopo wae ora dikaperangake cawe cawe perkoro iki ….perkoro iki wes dudu urusane manungso , amargo urusan iki awrat tur
Sing dadi ratu lan rojo bakal mijil lan jumeneng , ratu lan rajane tiyang jawi nuswantoro…
Sopo siro sopo imgsun bakal tumpes ludes , kegiling lan ajur mumur amargo karmane dewe….
dewe dewe. Mending ra sah di bahas ..golek sing apik apik wae ..dadi uwong ra sah munafik . Gusti Pangeran ngerti sak kabehe ..
Sing ono mung pemimpin ora adil , ora jujur , tangan grayahan njupuk iko iki kanti coro sesideman , alus samar , ora kentoro , kados begal nganggo dasi….
Yen saestu wasis waskito , monggo digrayang nganggo dungo suci nyenyuwun , pemimpin ingkang pundi seng sae , bobot bebet bibit nyoto wening lan moncer, saestu pemimpin ingkang dados utusan Gusti Moho Agung……
Ojo kliru utawi klintu panemu …..
Yen ora jejeg bakal njungkel…..kesrimpung konco ruwange , katut , nganut grubyuk ora nganggo pikir wening…
Becik biso dadi nisto lan lingsem , sing olo biso dadi becik , sedoyo niku wolak walik jaman , sing eling lan waspodo ora gampang keblituk kahanan , wes ora kadonyan , eling lan ngugemi menowo urip kuwi kedah nglampahi wajib , ora nglanggar pakem , ora mbedal soko tali siji….
Inggeh mekaten manungso tanpo roso tnpo pikir
He he. Ketemu ” o ”
Sabdo Pandito Ratu , ora bedo dawuh Gusti Pangeran , dadi hukum aturan ingkang bakal di ugemi poro womg cilik….
Sabdo Pandito Ratu , dadiyo panutan , dadi koco benggolo , dadiyo cahyo rembulan , baskoro sing nyorot terang lan
Ngapunten Dalem mboten rilo , menawi tiang sae njenengan tuduh macem2.
Sinten Dalem, njenengan menawi kagungan ilmu lungit ..mugi2 saged pirso.
Lesan mu landep fitnah..mandi landeping lesan mu dewe jabang bayine jejuluk R. Agillnang endi wae panggonanmu. .
Tintunan uripmu sing nyebal bumimu dewe ora mbok khormati.
INGGIH SALAM KAGEM SEDEREK DEREK SEDAYA ING MRIKI
Kantor Bale Pustaka (ingkang dipun kubêng ing garis pêthak), dipun tingali saking gagana. Dunungipun kantor Bale Pustaka punika gandhèng
wontên ing iring kidul, kapara wingking, marginipun saking margi agêng dhagêngdhatêng. kantor Bale Pustaka miturut lampahing jêmparing têtêngêr.
Bakda riyadi ing taun punika anyarêngi dhawahing pêpetangan sarwa enggal, têrangipun: tanggalipun sapisan ing wulan Sawal punika, anyarêngi wulan Walandi tanggal kaping 2 Marêt. Tumraping tanggal ênèm punika, mêngku kajêng sarwa ngênèmakên samukawis, upaminipun manahing tiyang, ing tanggal ênèm punika ugi araos kadhawahan kabêgjan, awit mênggahing tiyang nyambut damêl, ing wêkdal wau wancinipun anampèni pituwas, ingkang minôngka epahaning kangelan ing dalêm sawulan, lan malih mênggahing wulan Pèbruari ingkang kapêngkêr nama satunggiling wulan ingkang umuripun manjila botên kados sasamining wulan, inggih punika namung umur 28 dintên, caraning pêpetangan, nama manggih bêbathèn. Lan malih mênggahing wulan Pèbruari wau wulan ingkang taksih cêlak kalihan taun enggal, dados kawontênanipun inggih taksih sarwa enggal, inggih bab punapa kemawon, pinanggihipun ewah-ewahan wontên tumapaking taun enggal. Mila gambiraning manah wontênipun ing bakda riyadi punika, tamtu beda kalihan padatan.
Tanggalipun sapisan ing wulan Arab, ugi sarêngan kalihan wulan Jawi, punika kados pasêmon, bilih sayuking pamanahan tumraping Jawi lan Arab katingal manunggil, inggih sanadyan tiyangipun beda, nanging paugêranipun agami botên wontên nalisiripun, dados Jawi lan Arab, ing tanggal sapisan wulan Sawal punika sami sêsarêngan mulyakakên. Lêlampahan ingkang pinanggih kados makatên wau kados amêngku raos atêgês pêpeling, murih sawarnining umat Islam sami angèngêtana dhatêng wajibipun ingkang kêdah katindakakên.
Mênggahing wulan Tionghwa, ing bakda riyadi punika dhawah ing tanggal kaping 3 Jigwik, punika ugi wulan ingkang cakêt kalihan taun enggal, kapetang wulan ingkang kaping kalih. Ing ngriku taksih katingal tabêting bôngsa Tionghwa ingkang nêmbe mêngkêrakên suka-suka, ingkang araos pamuji murih wilujênging jagad, awit têtela sawarnining pamuji ingkang sami mêntas dipun lampahi, namung isi pamuji pangajap sae, inggih punika: umur panjang lan sugih bêgja. Punika gathukipun kalihan bakda riyadi ugi anggayut kawilujêngan, lan mênggahing dayanipun, pinuji murih ajênging cara pangudining pados kaskaya sagêda sêsarêngan tuwin giyak kados bôngsa Tionghwa.
Mênggahing pranatamôngsa nuju dhawah môngsa kasanga tumindak 2 dintên. Môngsa kasanga punika candranipun: wêdharing wacana mulya, têgêsipun wancining gangsir sami ngênthir, garèng sami ngèrèng. Sanadyan ungêling sato gêgrêmêtan punika namung anêtêpi kodrating sato ingkang tanpa ngakal budi, nanging botên uwal saking nalar ingkang atêgês sae, kados ta ngênthiring gangsir amêngku kajêng sênêng ing gêsangipun, makatên ugi pangèrèngipun garèng, ugi [u...]
[...gi] botên wontên bedanipun, sadaya wau anocogi adamêl sasmita rahayuning budi, awit ungêlipun amêngku kajêng kados ambagèkakên badhe wêdaling rijêki ingkang sampun gumêlar ing pasabinan. Mila mênggahing petang, manawi môngsa kasanga sampun tumindak 25 dintên, kalêrês wancinipun paman tani adamêl gubug. Punika dados pratôndha anganguk-anguki badhe konduripun Dèwi Sri dhatêng ing lumbung.
Kawontênan ingkang kapratelakakên ing nginggil wau, kenging dipun grêba katunggilakên gumêlêng dados pamuji kawilujênga
kajêngipun: mêmuji mugi kêkajênganing têtiyang ing môngsa punika sagêda lulus kasêmbadan, wêkasan cêtha angalela. Sanadyan namung grêban, nanging nama dhapur pamuji, wajib dipun sarêngi ing ucap: amin, amin, amin, ya rabil ngalamin. Kabula.
Kajawèn, tamtu ugi sami kagungan wawasan kados saraosing andharan ingkang kasêbut ing nginggil. Tuwuhing raos ingkang kados makatên wau, kalêmpakipun ugi andadosakên santosaning pamuji, sêsarêngan kalihan pamujinipun administrasi, redhaksi tuwin sanès-sanèsipun, ingkang gêgayutan kalihan Kajawèn. Wêdaling pamuji saking administrasi sapanunggilanipun:
Ha. Mugi para lêngganan sapanunggilanipun, sami dinirgakna ing yuswa, sumrambah dhatêng garwa putra dalah sakukubanipun sadaya. Tuwin sami lêstantuna angrênggani wontên ing jaman karamean kanthi suka pirênaning panggalih.
Na. Cinakêtana ing kasarasan, sinrêtu godhaning sakit, murih sagêd katumusan raos rahayu ing budi, ingkang andadosakên kawilujênganing lair batos.
Ca. Tinênggaa kabêgjan ing salaminipun, ingkang nuntuni damêl kasambadaning karsa.
Wohing pamuji tigang prakawis wau, tamtu badhe anumusi dhatêng Kajawèn, awit:
Ha. Panjanging yuswa, ugi atêgês panjanging umuripun Kajawèn, lan suka pirênaning panggalih
kasarasaning Kajawèn, botên liya isi karangan ingkang damêl panujuning panggalihipun para maos.
Ca. Kabêgjanipun para lêngganan, punika sanadyan botên kapratelakakên panjang, sampun atêgês prayogi tumrap Kajawèn, amargi saupami Kajawèn punika têtanêman, para lêngganan ingkang nanêm, tamtu kemawon kacêkaping rabuk siramipun tansah lumintu tanpa kêndhat.
Kados sampun cêkap ing bab atur kasugênganipun Kajawèn dhatêng para lêngganan tuwin para maos sadaya. Ing sapunika gêntos angraosi ing bab kawontênan ing bakda riyadi. Kados ing pundi-pundi sami kemawon, tumrap para têtiyang ingkang agami Islam, dhawahipun dintên wau sami ngrumaosi manggèn wontên ing dintên kamulyan, limrahipun sami anglampahi nglêbur dosa, sintên ingkang kaprênah anèm, sami mrêlokakên sowan dhatêng para ingkang kaprênah sêpuh, wosipun sami ngabêkti tuwin anglairakên kalêpatan, lêbura wontên ing dintên wau. Bab makatên punika botên ngêmungakên tiyang ingkang cêlak, sanadyan ingkang têbih, malah ingkang sanès nagari pisan, pundi ingkang kalêrês anèm, saya ingkang pêprênahanipun taksih cakêt, tamtu sami mrêlokakên dhatêng. Manawi ngantos botên sagêd dhatêng, raosing manahipun gumèndhêl awrat kados gadhah sambutan, awit ngrumaosi bilih tindak-tandukipun salêbêting sataun taksih kêmomoran rêrêgêd. Beda manawi sampun dipun lampahi ahlal
Kajawèn nomêr lêbaran 1860 / 1930.
p tumindak, pancèn nyata sampun gêsang wontên ing raos, tiyang ingkang nama kuwajiban botên sagêd suminggah malih, lan saupami sumingkir dhatêng tindak kados makatên, malah lajêng dipun wastani dados tiyang botên nêtêpi kalimrahan.
Mênggahing goyat-gayutaning tata ngadat, dangu-dangu tamtu saya ewah, dene sababipun warni-warni, wontên ingkang kabêkta saking pasrawungan tuwin pancèn ngicali adat ingkang kados makatên wau. Wusana lajêng tuwuh utawi kacara, ing kalanipun bakda riyadi cêkap namung kintun karcis dhatêng para ingkang kaprênah sêpuh. Punika manawi dipun tingali sabrebetan katingal prayogi sangêt, lan sampun nyêkapi ing kabêtahan. Nanging manawi dipun raos lêbêt, gagrag ingkang kados makatên wau, raosipun beda sangêt kalihan tatacaranipun tiyang ahlal bihalal. Awit mênggahing ahlal bihalal, katingal anggambarakên kawontênanipun lair lan batos. Saya malih tumrapipun karcis ingkang mawi dipun sêrati aksara p.f. punika saya kêlantur ing lêpatipun. Wusana bab makatên punika namung gumantung wontên raosing panggalihipun piyambak-piyambak. Nyumanggakakên.
Ing sarèhning bakda riyadi punika nama dintên ingkang minulyakakên, minôngka pungkasaning atur, Kajawèn anglairakên raosing manah, salêbêtipun sataun ingkang kapêngkêr, manawi wontên kêlodak-kêladuking isinipun Kajawèn, môngka adamêl kirang rênaning panggalih, mugi icala wontên ing dintên riyadi punika, lan salajêngipun angagêma panggalih mêngku, angapuntên dhatêng sawarnining kalêpatan, wêkasan adamêl lulus kawilujênganing sadayanipun. Amin.
Bingah-bingah Nuju Bakda Riyadi ing Pasisir Sagantên Kidul
Ing satunggal-satunggalipun nagari punika gadhah tatacara piyambak-piyambak ing kalanipun nuju bakda riyadi. Dene ingkang dipun wastani tatacara wau, tatacaranipun bingah-bingah. Tumrap nagari ing tanah Jawi ingkang têngah-têngah, kajawi sampun angênggèni tatacara kalimrahanipun dintên agêng, kados ta ing Surakarta tuwin Ngayogyakarta dipun wastani Garêbêg, ing ngriku mawi pasamuwan agêng-agêngan, makatên ugi tumrap pasisir môncanagari, caranipun inggih sampun saiirib kemawon, nanging sadaya wau kalêbêt tatacara pasamuwaning
ingkang dipun tamtokakên, limrahipun wontên dalêming pangagêng.
Nanging mênggahing kalimrahan, sanadyan têtiyangipun alit, inggih gadhah tatacara piyambak, kalanipun bakda riyadi wau sami bingah-bingah basiyar wontên papan ingkang rame, ingkang adhakan wontên ing kitha, sami numpak bèndi, dhokar, sawênèhipun [sawênèh...]
[...ipun] wontên ingkang namung dharat, jalêr èstri sami mangangge tigasan, sarwa mompyor sami pangangge ingkang pancèn dipun pijèkakên kangge bakda riyadèn. Mila manawi nuju dhawahipun dintên riyadi wau, margi-margi ing salêbêtipun
jamanipun wontên taksi, sumêbuting lampahipun taksi wontên ing margi-margi, pating brubut anêngsêmakên.
Manawi nuju dhawahipun ing bakda riyadi punika, bab caraning nyandhang ngangge botên ngêmungakên lare-lare kemawon ingkang sami mêmpêng, sanadyan tiyang sêpuh pisan botên badhe kantun. Malah ingkang kaduk birai tuwin kasamêktan, dhawahipun dintên ingkang dipun mulyakakên wau, anggènipun nyandhang ngangge paribasan babak anganyari, sakêdhap-sakêdhap santun, ngantos adamêl sulaping pandulu.
Kajawi ing kitha-kitha, tumrap pasisiripun sagantên kidul ing pintên-pintên panggenan, ugi dados papaning karamean kalanipun bakda riyadi wau. Sanadyan dununging pasisir wau têbih saking kitha, upaminipun pamancingan, punika pasisiripun kidul nagari Ngayogyakarta, inggih dipun dhatêngi ing tiyang kathah, tur kanthi ngêdalakên waragad botên sakêdhik, ewadene kalanipun ing dintên wau, ical raosing kasusahan tuwin karibêdan, wontênipun namung sênêng.
Sayêktosipun mênggahing kasênêngan, tiyang botên sagêd ngukur kanthi ajining donya brana, amargi raosing sênêng punika kados pêpindhaning tuwuhipun kasarasan batos, pinanggihipun namung ing môngsa kala, mila kalanipun tuwuh namung damêl prayoginipun ingkang ngawaki, pikantukipun adamêl karahayon. Dene tuwuhipun kasênêngan wau marginipun warni-warni, wontên ingkang saking pamirêng, wontên ingkang saking pandulu tuwin sanès-sanèsipun, nanging tumrap raos ingkang pinanggih wontên ing bakda riyadi, limrahipun pinanggih ing sêngsêm wau saking pandulu, awit têtela têbaning pandulu kalanipun bakda riyadi, bêbasan dipun umbar kados angganing lare tanpa pamong, mila katoging sênêng ing ngriku dados lam-laming ngakathah.
Mênggahing Pamancingan, kados para maos sampun kathah ingkang nguningani dhatêng kawontênanipun, nanging bokmanawi botên wontên awonipun kapratelakakên ing ngriki. Pamancingan punika prênah sakidulipun lêrês nagari Ngayogya. Ing kala rumiyinipun margi ingkang dhatêng Pamancingan punika sanadyan sampun wontên, nanging taksih rêkaos, amargi anglangkungi lèpèn agêng ingkang dèrèng mawi krêtêg, nama Opak, dados mawi [ma...]
[...wi] nyabrang. Lèpèn wau manawi toyanipun nuju agêng, botên kenging dipun sabrangi, jalaran saking ilinipun santêr utawi lèpènipun wiyar, môngka ingkang kangge nambangi namung sasak gethekan. Nanging ing sapunika, marginipun dhatêng Pamancingan wau sampun sae, ing lèpèn Opak sampun dipun krêtêg.
Nanging mênggahing para maos kados botên kêkilapan. Mênggahing tiyang, kasênênganipun sagêd pinanggih ing saênggèn-ênggèn, botên dupèh papan sêpên,
ingkang ahli ngêmatakên dhatêng sawangan kodrat, èdi pèninipun botên kawon kalihan sawangan yêyasan ingkang nama linangkung. Kados ta kawontênanipun ing Pamancingan, tumrap tiyang ingkang badhe mriku, ing sakawit ngambah margi ingkang tanpa sawangan babarpisan, nanging dangu-dangu saya ngambah ing papan ingkang nêngsêmakên manah, lampahipun saya ngangsêg murugi parêdèn ingkang katingal anggamêng, pandhukuling parêdèn alit-alit kados dados ancêring papan ingkang badhe dipun purugi. Dangu-dangu parêdèn wau saya cêtha saya mirêng suwara jumêgur, kumrapyak kados angorêgakên siti. Nanging kawontênan ingkang kados makatên wau malah damêl gambiraning manah, awit mangrêtos manawi lampahipun sampun dumugi ing Pamancingan, saha mangrêtos bilih swara ingkang jumêgur
gumulung oyak-oyakan. Dene ing pinggir, gêgisikipun pasir waradin, inggih ing ngriku punika papan padusanipun têtiyang ingkang sami sênêng-sênêng.
Ing sacêlakipun Pamancingan, wontên rêdi alit amunggul, ing ngriku wontên pasareanipun tiyang linangkung, nama Sèh Maolana Magribi tuwin sasèn-sanèsipun.sanès-sanèsipun. Ing ngriki botên badhe nyariyosakên dhatêng kawontênanipun ingkang sumare, namung prêlu nyariyosakên mênggahing sawangan saking papan ing ngriku. Sintên ingkang wontên pucaking rêdi wau, sagêd nyumêrêpi sawangan ingkang sakalangkung anglam-lami, manawi nyawang ngidul ngilèn, sagêd nyumêrêpi lumahing sagantên, manawi ningali mangalèr, ningali dharatan katrajang ilining lèpèn Opak, menggak-menggok kados tapaking sawêr. Manawi nuju wanci enjing, ijêming padhusunan tuwin pasabinan, kalanipun kasorotan srêngenge, kados kancana rinajawrêdi. Cêkakipun sêngsêming sawangan ing ngriku punika tansah kandhêg wontên ing gèdhèg.
Sayêktosipun kawontênaning papan pasiraman ing Pamancingan punika tansah dipun dhatêngi tiyang tanpa kêndhat, dene sajatosipun ugi mawi gêgayutan ing bab tirakat. Malah botên ngêmungakên ing Pamancingan kemawon, sanadyan pasisir kidul sanès-sanèsipun ugi makatên, kados ta ing bawah Cilacap, Karanganyar, tuwin sanès-sanèsipun, manawi nuju dhawahipun bakda riyadi, kathah tiyang ingkang sami mrêlokakên bêsiyar dhatêng pasisir. Tindak makatên punika ugi sampun dados tatacara. Malah ugi ing bawah Karanganyar wau wontên guwa pasiraman nama guwa Batujajar, punika manawi nuju dintên bakda riyadi wontênipun tiyang ingkang dhatêng ing ngriku ngantos ewon, mawi dipun wontêni têtingalan warni-warni, sarana mawi bayaran, makatên ugi pajajanan, utawi jajanan idêran, ngantos kados pasar malêm, dene pambikakipun wiwit bakda lêrês ngantos dumugi bakda Sawal.
Nalika dhawahipun ing dintên riyadi, upyêkipun tiyang kanan kering ngriku rame sangêt, malah sanadyan ingkang têbih-têbih pisan ugi dipun lampahi nênumpak, tamtu kemawon anggènipun nyandhang ngangge sami dipun kêtog. Ingkang sami ngangge sinjang latar pêthak katingal pating plerah kados wana kêbêsmi. Ingkang mangangge ijêm katingal
tamtu wontên ingkang nyandhang manganggenipun manjila anjarag purih katingal, yèn jalêr, sinjang latar pêthak sawitan, soganipun kaduk mramong, rasukan biru bikakan, mawi dhasi abrit, ing kanthonganing rasukan dipun pasangi kacu sutra ijêm, sandhalan taksih enggal, kêtitik saking kêcingkruking lampah sajak ngraosakên malicèting suku, kaca mripatanipun katingal nganggrang kados suwiwining kapal udharah, panthêlênging kaca mripat awangun kados mripatipun Radèn Dursasana, mila lêpasing pandulu tansah blas-blasan kados atawi bagus. Tumraping èstri kajawi mompyoring pangangge sarwa ngalela, dipun sêmbuh mawi gêbyaring ma-
marbuk arum, manawi dipun sawang kados widariwidadari. ngejawantah. Dene tumrap para wanita ingkang prasaja, panganggenipun sarwa kêlêm, nanging mênggahing côndra kados lading panyukuran ligan.
Têtiyang ingkang sami dumugi ing Batujajar wau sami malêbêt dhatêng ing guwa, wosipun ingkang kathah-kathah sami nindakakên gugon-tuhon, tiyang ingkang mlarat nêdha sugih, inggih sampun sugih nêdha supados sugih sangêt, tiyang botên gadhah anak nêdha gadhah anak, ingkang kêkathahên anak supados anak-anakipun sami dados tiyang, prawan nêdha gangsar tumuntên laki, tiyang sadean nêdha laris, malah sawênèh wontên tiyang ingkang nêdha supados ênèm ing salaminipun. Mênggah sarananipun, sami adus wontên ing sêndhang salêbêting guwa, mila suwaranipun kalanipun makatên punika pating kêcupuk, pating carêblung. Dene kadumugèning sêdya wau walahu alam.
Mênggah wigatosing kawontênan ingkang kados makatên wau, atêgês mulyakakên dhawahipun dintên bakda riyadi.
Ingkang dados bakunipun têdha bôngsa Indhonesiah punika sêkul, ugi wontên ingkang nganggêp bakuning têdhanipun: jagung, nanging panganggêp ingkang makatên wau kabêkta jalaran saking pasitènipun têtiyang ingkang dêdunung ing ngriku mathukipun dipun tanêmi jagung, dados panganggêpipun baku saking kêpêksa utawi saking kulina. Nanging saupami sagêda inggih badhe botên nyêpênakên dhatêng sêkul.
Pasitènipun ing tanah Jawi punika kenging dipun wastani siti kancana, wontênipun dipun upamèkakên makatên, kabêkta saking lohipun. Dene ingkang dipun wastani loh punika, sitinipun manawi dipun tanêmi, asiling pamêdalipun kathah, lan mênggahing cocogipun, bakuning pamêdal ingkang dipun wastani loh wau, pamêdaling pantun, awit botên wontên tanêman baku mênggahing tiyang Jawi kajawi pantun. Wontênipun tanêman sanès, kados ta kênthang kacang bangsaning palawija, punika namung mêndhêt sasêlaning tanêman pantun. Dene bab wontênipun tanêman rosan, sata tuwin sanès-sanèsipun, inggih punika têtanêmanipun kabudidayan-kabudidayan ngamônca, jalaraning kathah, botên liya inggih mirid saking lohing siti ingkang kenging katanêman pantun, bakunipun mêndhêt saking siti malumah ingkang koncoran toya.
Sintên ingkang sampun anjajah ing tanah Jawi, tamtu nyumêrêpi: wiwit saking Bantên dumugi Banyuwangi, botên sêpên sawangan tanêman pantun. kalanipun taksih ijêm wujud tanêm dumugining wanci badhe anjêbrol, katingal damêl asrêping pandulu, dene kalanipun pantun jêne, sêngsêmipun wontên ing paningal anêrusi damêl ayêming manah, kados
parentah, dhatêng bab lulusing ulah siti, punika
botên kêndhat tansah dipun anthènikanthèni. pambudidaya murih indhaking pamêdalipun, sarana nindakakên rêrabuk, pangolahing siti, ngajêgakên angsalipun toya, tuwin sanès-sanèsipun, ingkang wosipun angudi ing bab kaindhakan. Upaminipun bab rabuk, punika warni pintên kemawon ingkang dipun cakakên kangge cobèn-cobèn, wontên ingkang nocogi wontên ingkang botên. Tumrap ingkang nocogi lajêng dipun cakakên saha lajêng têtêp nama satunggiling indhakan kawruh, pikantukipun nyata damêl indhaking pamêdal. Makatên ugi ing bab pangolahing siti, punika ugi tansah mindhak-mindhak caraning pangolah. Dene ingkang langkung gawat punika ing bab toya, awit satunggal punika manawi ngantos kêkirangan, agêngipun kasatan, ing bumi botên wontên thukulan ingkang gêsang. Sampun malih bangsaning pantun, ingkang bêbasan gêsangipun namung nyambut siti sakêdhap, sanadyan waringin gurda pisan, manawi koncatan toya inggih anggègrègi pêjah ngarang. Mila ing bab toya punika dados têtanggêlan ingkang awrat piyambak, tumrap parentah ngantos ngawontênakên babagan pakaryan piyambak, inggih punika irigasi.
Wadhuk ing Kêdhungpadhang, ondêr dhistrik Rêjasa, Nganjuk.
Nyatanipun bilih toya punika dados prakawis baku tuwin dipun wigatosakên sangêt dening têtiyang tani, botên kirang kêkêrêngan tuwin rajapêjah ingkang jalaranipun saking rêbatan toya oncoran dhatêng sabin.
Dene mênggahing bab tumindaking pakaryan toya punika sampun katata ngadil, nanging kala-kala ugi taksih tuwuh pasulayanipun tiyang tani kalihan kabudidayan, awit salah satunggalipun tansah wontên [wo...]
[...ntên] kemawon ingkang kêtuwuhan manah botên narimahakên. Lêlampahan ingkang kados makatên punika sampun kabêkta wontên lampahing kodrat, gêsangipun tiyang wontên ing donya namung kapurih rukun utawi pasulayan. Dene bab lêrês lêpatipun, sampun badhe katingal piyambak wontên ing tiyang ingkang agêng kamurkanipun.
Têtiyang nuju wilujêngan wontên sapinggiring wadhuk ing Kêdhungpadhang, ondêr dhistrik Rêjasa, Nganjuk.
Kajawi punika tumrap priyantun pangrèh praja ingkang dados wêwakiling parentah wontên ing balabag, inggih punika priyantun ingkang nyumêrêpi kawontênanipun sabên dintên, inggih tanpa kêndhat lan tansah musawaratan kalihan têtiyang ing wêwêngkonipun ngudi bab kacêkaping toya, rekadayanipun warni-warni, wontên ingkang nyantosani bêndungan, wontên ingkang damêl wadhuk. Punika manawi kasêmbadan sagêd ngindhakakên oncoran toya, ngêlêbi pasitèn ingkang rumiyinipun botên nate kilèn, wusana sagêd dados sabin lan ngindhakakên pamêdal kathah.
Ing bab rekadaya ingkang kados makatên punika botên kirang têtuladanipun, kados ta ing Wanagiri, bawah Kadipatèn Mangkunagaran, Surakarta, punika pintên atus bau kemawon indhaking pasitèn ingkang lajêng koncoran toya wadhuk, saha lajêng dados sabin. Tuwin sanès-sanèsipun.
Wontên malih padamêlan makatên wau ingkang nêmbe kalampahan, kados ta ing dhusun Kêdhungpadhang, ondêr dhistrik Rêjasa, Nganjuk. Punika têtiyangipun ing ngriku sami ngudi sangêt murih sagêd angsal oncoran toya ingkang langkung saking padatan, awit mênggah kawontênanipun ing ngriku tansah kêkirangan toya [to...]
[...ya] kemawon. Wusana sêdya wau dipun santosani sayêktos, têtiyang ing ngriku sagêd damêl wadhuk, sarana angsal urunan saking irisiirigasi. tuwin rêrigên saking priyantun pangrèh praja ingkang ambawahakên, kalampahan wadhuk wau ing sapunika sampun dados, toyanipun sagêd ngoncori pasitèn kanan keringipun ngriku ngantos 400 bau, môngka ing sadèrèngipun wontên wadhuk, siti 400 bau wau sabên dipun tanêmi tansah botên dados kemawon. Samantên mênggahing bab kamajêngan têtanèn ing tanah Jawi.
Mirid kawontênan ingkang kados makatên punika têtêp mênggahing ucap, bilih tanah Jawi punika loh jinawi, nanging tamtu kemawon wontên kalamôngsa ingkang tuwuh botên prayogi, kados ta môngsa pacêklik, inggih punika mangsanipun kêkirangan têdha. Dene jalaranipun botên sanès inggih saking gêgayutan bab têtanèn, awit botên kamêdalan. Mênggahing wos-wosing sababipun jalaran kêkirangan toya, kabêkta saking katiga panjang, sarêng jawah, dhawahing jawah botên ajêg. Kawontênan ingkang kados makatên punika tamtu kemawon dados panggalihanipun ingkang wajib. Nanging manawi dipun manah panjang, dipun pêndhêt radin-radinipun, tumrapipun tanah Jawi, pacêklikipun namung pinanggih wontên ing perangan alit, inggih punika wontên ing pasitèn-pasitèn ingkang dhêdhasaripun awon, kados ta ing Rêdikidul, Wanagiri, saurutipun ingkang sêsambêtan kalihan pasitèn wau. Ewadene ing bab kêkiranganing têdha ing panggenan wau, manawi dipun timbangakên kalihan lohing pasitèn sanès-sanèsipun, dèrèng nama sapintêna, tuwin saupami tumindak caraning tulung-tinulung, nama sagêd tumindak botên rêkaos.
Ing sapunika mêndhêt wawasan kêlimrahipun ingkang pinanggih wontên ing môngsa salêbêtipun bakda riyadi punika, ing pasabinan-pasabinan ingkang angsal toya, pantunipun sampun sami sêpuh, malah wontên ingkang sampun dipun ênèni. Môngsa panèn punika mênggahing juru tani, nama satunggiling môngsa ingkang prayogi piyambak, tumrap ingkang sugih badhe wêwah simpênanipun, tumrap ingkang sêdhêng, rumaos kêjogan gêsangipun, dene tumrap tiyang ingkang mlarat, rumaos manawi môngsa panèn punika satunggiling pitulungan, ingkang dados sarana ngêntas saking kasusahan, awit saupami nyênyambut, inggih wontên ing ngriku anggènipun sêmados badhe nyauri.
Bingahipun têtiyang tani ing môngsa panèn sagêd kêtitik wontên ing ombyakipun ing pasabinan, saênggèn-ênggèn katingal wontên tiyang rubung sami mêthik pantun. Tiyang jalêr èstri anèm sêpuh manawi enjing anglur dhatêng sabin, sontên mantuk kanthi mèyèk-mèyèk ambêkta pantun angsal-angsalanipun. Botên wontên ulat ingkang katingal pêtêng, pasêmonipun malah kaduk èsêm. Saya tumraping tiyang pêpacangan, môngsa bibar panèn punika adhakan kêcara dados mangsanipun badhe dhaup, awit wancinipun nuju wontên waragad, lan kalampahanipun sagêd adamêl kamayaran. Makatên ugi tumrap tôngga têpalih ugi sami nuju tinêngga ing rijêki.
Môngsa ingkang tumindak wiwit ing bakda riyadi punika, sanadyan sêsulakipun anyarêngi wontên môngsa kêkirangan têdha, nanging ugi sinarêngan tumapakipun môngsa panenan, sêsarênganipun wau saèstu badhe mênang daya ingkang badhe anggêlar kamirahan, awit mênggahing awis têdha kenging kaupamèkakên daya pêjah, dene môngsa panèn atêgês daya gêsang ingkang badhe nyirnakakên daya pêjah, wêkasan tuwuh adamêl rahayuning bumi saisinipun.
Wilujêngipun ing bakda riyadi, inggih atêgês wilujêngipun sadaya.
Dipun ambali malih: wilujêng, wilujêng, wilujêng.
Ing wanci sontên anuju wulan purnama, saangsluping hyang bagaskara, ing têmbing kilèn katingal sumamburat abrit sulak jêne, sadaya wêwarnèn ingkang gumêlar katingal rêmêng-rêmêng damêl sumamaring pandulu, ing têmbing wetan sasêlaning mega pêthak ingkang ngampak-ampak katingal Hyang Côndra mungup-mungup, sêmunipun sajak sêlak kêpingin nyawang isèn-isèning jagat raya.
Ing margi agêng sacêlakipun satunggiling toko Tionghwa katingal wontên rêgêmênging tiyang lumampah wira-wiri kados wontên ingkang dipun êntosi, dene ingkang lumampah wau satunggiling jêjaka taksih tumambirang, panganggenipun sêtelan pêthak mawi kopyah cêmêng modhèl Padhang, sakêdhap-sakêdhap nilingakên jamipun kalihan garundêlan: We, lha, wis mèh jam pitu,
ing paningal lajêng nguwuh lirih: Lho, Sudarsi, kok suwe têmên, jarene jam pitu kurang saprapat. Olèhku ngêntène nganti cêcêngklungên… dèrèng rampung anggènipun wicantên kasêlak dipun sêlani dening sang pindha Ratih kalihan mèsêm manis kilang: Aja dadi atimu
dene anggènipun pêpanggihan kalihan jêjaka wau dhapur cêcolongan, dhatêng ibunipun apawadan badhe dhatêng toko.
Kacariyos, Rara Sudarsi manggènipun ing Bêtawi dèrèng dangu, watawis sawêg kalih taunan, sampun cêpêng damêl dados juru sêrat wontên ing Balepustaka. Sanadyan pamêdalipun taksih sakêdhik, nanging sampun nama cêkap kangge gêsang kalihan ibunipun. Wiwit alit mila rara Sudarsi sampun kulina ngraosakên pait gêtir, mila
wontênipun samangke inggih botên nate anggrantês, sadaya ubat-ubêting bale griya kacêpêng piyambak sagadug-gadugipun.
Ibunipun Rara Sudarsi punika sampun warôndha, ingkang pêputra
saking Padhang, wontên ing Klathèn cêpêng damêl ing kantor asistenan ngantos patutan kalih, satunggal jalêr, satunggal èstri inggih pun Sudarsi punika.
mantuk dhatêng Padhang kanthi ambêkta anakipun ingkang sêpuh, jalaran wontên ing Klathèn rumaos sumpêg, utawi malih rikuh kalihan tilas semahipun. Ibunipun Sudarsi inggih lajêng mupus sumendhe ing pêpêsthèn, niyat botên badhe emah-emah malih, trimah momong anakipun èstri, lêstantun manggèn ing griyaning tiyang sêpuhipun.
Sarêng Sudarsi ngancik umur nêm taun lajêng kasêkolahakên ing H.I.S. partikêlir ing kitha ngriku. Bawanipun lare tansah pinrêdi dening ibunipun, tur pancèn lantip ing budi, pasinaonipun botên nate kantun, tansah kinanthenan ing prihatos saha pangatos-atos. Takdiring Pangeran, kalanipun Rara Sudarsi sawêg wontên ing klas gangsal, êmbahipun jalêr dhumawah ing sakit sangêt, wasana kalajêng ngajal. Botên gantalan wulan êmbahipun èstri lajêng nututi murut dhatêng kalanggêngan. Wiwit nalika punika gêsanging ibunipun Sudarsi rêkaos sangêt, kompal-kampul kados baita kecalan kêmudhi. Tujunipun ibunipun Sudarsi satunggiling pawèstri ingkang têtêp mantêp ing budi, wontênipun tansah sabar saha tawêkal. Pun Sudarsi
pasinaonipun, saya agêng warninipun saya mindhak sae, polatan jatmika, tondak-tandukipuntindak-tandukipun. sarwa ririh, rèrèh, ruruh, punika saking brêkah pamrêdinipun ingkang ibu, ingkang botên kêndhat tansah nyulang-nyulangakên dhatêng tumindaking kasusilan. Ancasing sêdya pancèn inggih badhe anglajêngakên sinau, nanging sarêng ngèngêti kawontênanipun lajêng mupus, jalaran wêlas ningali ibunipun tansah kongah-kangih botên ngetang saya rêkaosing badan, sok ugi botên dados damêlipun [damêlipu...]
[...n] sanak kulawarga, sampun narimah.
Kalih taun laminipun Rara Sudarsi nganggur wontên ing griya, ngrêrencangi ibunipun sinambi bêrah dondom-dondom, lowung kangge tambêl bêtah. Sanadyan Rara Sudarsi rumaos rupêk saha pêtêng jagadipun, nanging tansah kinandhut ing dalêm batos. Wasana lajêng wontên wêwêngan, awit saking lantaran satunggiling mitranipun suwargi êmbahipun ingkang wontên ing Batawi, Rara Sudarsi katampèn dados juru sêrat wontên ing Balepustaka… sigêg.
Amangsuli cariyos ing ngajêng, sampun watawis satêngah taun Rara Sudarsi
wêkasan tuwuh dados katrêsnan. Ibunipun ugi botên kêkilapan dhatêng galibêding anakipun, kêrêp kemawon dipun pamiti dhatêng toko utawi sanès-sanèsipun, mantukipun sok ngantos dalu. Ingatasipun dados ibu rumaos wajib anjagi dhatêng kawilujênganing anakipun, saya anak èstri ingkang sampun diwasa,
Ora ta, dhuk tak sawang-sawang, kowe saiki kok ora kaya adat sabên, kêrêp lunga ijèn ing wayah bêngi. Wêruha, sanadyan kowe jênêng wis manjing ing jaman kamajuan, nanging ya aja ninggal kautamaning kasusilan, saya ana ing kutha gêdhe kaya Bêtawi iki. Iya bênêr ora apa-apa, nanging sisip
ingkang suwau tansah kinandhut ing dalêm batos: Kasinggihan ibu, sajatosipun kula badhe matur dhatêng ibu ajrih. Anu ibu, kula gadhah têpangan, kônca nunggil sakantor, inggih walèh-walèh punapa, larenipun pancèn sae bêbudènipun. Ibunipun wicantên: O, ya kuwi, dhuk, paribasane: êduk sêsandhingan gêni, manungsa mono akèh laline, sisip sêmbire bisa ora bêcik dadine. Aku ora arêp malangi anggonmu sêsrawungan karo bocah iku, mung panjalukku bokya sing blaka bae, ora liya sing dak eman rak iya mung awakmu. Rara Sudarsi tansah tumungkul kemawon, pamêthêting lambe saya amêwahi manisipun, ing batos anglêrêsakên pangandikanipun ingkang ibu. Ibunipun lajêng wicantên: Iya ta, dhuk, yèn pancèn kowe wis mantêp têmênan, aku [a...]
[...ku] iya milu bungah, nanging prayogane, aku ya kudu sumurup bocahe, saiki wis nêngah-nêngahi sasi Pasa, besuk dina lêbaran bae konên katêmu karo aku, ngiras pantês padha mangan enak kanggo mulyakake dina riyaya.
Kirang sadintên dhawahipun bakda riyadi ing margi-margi Pacinan andalidir tiyang ingkang langkung, sêpuh anèm, jalêr èstri, ingkang sugih dumugi ingkang mlarat pisan tumplak blak pinanggih wontên ing ngriku, sadaya nêdya têtumbas punapa ingkang dipun kajêngakên. Ing pêkên-pêkên tiyang ingkang sami blônja pating sriwêt pating sliri kados sêmut, panganggenipun môncawarni, winawas katingal abyor kados sêkar sataman. Suwaranipun tiyang tawi lan awis-awisan rame sangêt.
Dalunipun, raosing paningal lan pamirêng saya rêsêp malih, mèh sabên griya katingal padhang arêgêng, para têtiyang sami kadunungan raos sênêng, wiwit sontên ngantos dumuginipun enjing, sadalu muput kamirêngan suwaranipun mêrcon saha long rame sangêt, pating jalêdhèr, pating jalêdhor. Ing dalu wau Rara Sudarsi tansah kalisikan kemawon, kajawi kêbrêbêgên suwaraning mêrcon ugi saking pangônta-antaning manah enggala gagat bangun raina badhe dhawah ing dintên ingkang sakalangkung wigatos…
Pêpadhangipun ing sisih wetan sampun katingal sumamar, mratandhani bilih sampun ngancik gagat enjing, suwaraning mêrcon saya anggantêr kados asung pambagya basuki dhatêng Hyang Surya ingkang badhe mijil anêlahi bawana. Rara Sudarsi ingkang taksih mujung lajêng dipun gugah dening ibunipun: Dhuk, dhuk, tangia dhuk, wis mèh byar, lha kok nglepus bae. Sang pindha Ratih lajêng guragapan tangi, ucêk-ucêk mripat, katingal lêsu marlupa kabêkta saking sangêting aripipun, nanging malah katingal manis angrêspatèni. Sarêng kèngêtan bilih sampun ngancik ing dintên ingkang dipun mulyakakên, lajêng niyat dhatêng pakiwan sêsuci, têrus tata-tata ubarampèning pestan ingkang badhe kawontênakên ing dintên punika.
Surya sampun malêthèk, para têtiyang sami mangangge sarwa sae, sami mrêlokakên dhatêng ing griyanipun kulawarga ingkang kaprênah sêpuh, atur pamuji sugênging sariranipun, ngiras nyuwun sawab pangèstu brêkah, pinaringana sêgêr bagas kasarasan, tinêbihna ing pôncabaya, cinêpakna rijêkinipun. Ing griyanipun Rara Sudarsi katingal rêsik gumrining, ing kamar têngah sampun kasadhiyan meja pasagi panjang mawi taplak pêthak sakursinipun, saha tinatanan rêrampadan cara Jawi, sadaya sarwa rêsik angrêspatèni dhatêng paningal. Tiyang sagriya sampun sami dandan, punapa malih Rara Sudarsi anggènipun angadi warna
lamlaming paningal, pupur lamat-lamat malah amantêsi.
Botên antawis dangu wontên sabawanipun tiyang lumêbêt pakarangan: Kula nuwun. Manahipun Rara Sudarsi sênag-sênig. Sarêng kaungak, têtela ingkang nyabawa wau tiyang ingkang dado-
ingkang satunggal kok kathah èmpêripun kalihan potrèting bapakipun nalika taksih ênèm, manahipun kraos ragi botên sakeca, pangunandikanipun: mêngko Sudarsi kuwi gèk adhiku dhewe, bapak biyèn ngandika yèn aku iki kalairan ing Klathèn sarta isih duwe ibu sarta adhi wadon. Pêpuntoning tekad lajêng nêrangakên dhatêng ibunipun Sudarsi, kalihan anjatosakên asal-usulipun piyambak. Sarêng ibunipun Sudarsi dipun jarwani asal-usulipun Sudarsa lajêng anjêngêr, sakêdhap botên wicantên punapa-punapa, lêlampahan ingkang sampun kapêngkêr katingal gawang-gawangan kados dèrèng dangu. Ing sanalika wau manahing ibunipun kados dipun rujit-rujit, wasana lajêng wicantên sêrêt kalihan ambrêbês mili: O, ya talah, dadi samene kaelokaning lêlakon, wêruha, ya, gèr, Sudarsa karo Sudarsi, wis karsane Hyang Maha Agung kowe ing dina lêbaran iki padha katêmu sadulurmu dhewe, ora liwat anggonmu trêsna-tinrêsnan aja siwah kaya mau-mau…
Mênggah suraosing cariyos punika kenging kangge têpa palupi, bilih tiyang jêjodhoan punika kêdah botên kenging nilar tiyang sêpuh, mênggah prêlunipun, sampun ngantos wontên lêlampahan ingkang badhe andadosakên kirang prayogi. Punika para anèm wajib angèngêti.
Lampahing dintên ingkang badhe dhawah dintên riyadi araos rikat sangêt, saya manawi sampun dhawah tanggal kur-kuran, inggih punika ingkang dipun wastani malêman, lampahing dintên kados dipun sêngkakakên, kados ta: salikur, lajêng tiga likur, salawe, pitu likur, wusana sanga likur. Ing ngriku sampun mrêpêk sangêt dhawahipun dintên riyadi.
Tumraping para wanita, bakda riyadi punika dados satunggiling kasênêngan ingkang linangkung, nanging inggih dados rêribêd ingkaingkang. agêng. Sanadyan ing ngriki dèrèng kacêplosakên mênggah kajênging kasênêngan tuwin karibêdan, nanging para wanita kados sampun botên kêkilapan. Ewadene ugi prayogi kapratelakakên ing ngriki.
Manawi namung dipun sawang sabrebetan, gêsangipun tiyang jêjodhoan punika sakecanipun wontên ing wanita, rêkaosipun wontên ing kakung. Rêmbag ingkang kados makatên punika inggih sampun lêrês, awit nyatanipun wêdaling kaskaya ingkang dados lantaran kuwawining mêngku bale griya punika [puni...]
[...ka] saking tiyang jalêr. Umun-umun sampun mêdal saking griya pangkat dhatêng padamêlan, siyang sawêg mantuk, malah wontên ingkang ngantos sontên. Balik wanita namung ngeca-eca wontên ing griya kemawon. Saking sakecanipun, malah sok sagêd nyambi angglindhingi wajik, kangge makani kucing. Nanging salugunipun rêmbag makatên punika namung prêlu badhe kangge ngasorakên drajating wanita. Cobi manawi dipun galih panjang, wanita punika nama dados biyungipun tiyang sagriya, kajibah manah bot repot utawi prayogining anggènipun mêngkoni bale
angayati lampah, sampun ngantos kandhêg ing margi. Punika tumrap para kakung tamtu mangrêtos.
Mênggahing gampiling rêmbag, tumraping wanita ing môngsa riyadi, sênêngipun pinanggih wontên ingkang kasamêktan, sagêd nata kabêtahanipun kanthi tamban-tamban, tur dumugining ing êndon botên nguciwani. Dene ribêdipun pinanggih wontên ingkang kêkirangan, saya cêlak dhawahing dintên riya, saya rupêk papanipun. Nanging punapa tata ingkang sampun kacara punika badhe nyandèkakên sêdya, botên babarpisan, sadaya tamtu kalampahan kalayan prayogi. Mila kalaning ariyadi, botên wontên ucap panggrantês sapanunggilanipun. Wontênipun namung bingah lan sênêng.
Dene grêbanipun, kabêtahan ingkang pinanggih ing bakda riyadi, kêcêkapipun pinanggih wontên ing tumandangipun wanita, awit mênggahing raos, adêging riyadi punika, inggih punika bêtah-bêtahipun, mèh dados wajibing wanita sadaya, kados ta: rêrêsik griya, ngrêrêngga griya, pasugataning tiyang bale griya, kêcêkaping sandhang pangangge, wiwit badanipun piyambak ngantos dumugi rencang, sadaya sami saking rêrigênipun wanita. Dados kenging dipun wastani jalêr mujudakên mêntahipun, wanita ingkang andadosakên gumêlaripun wontên ing praja.
Tumraping wanita ingkang kasêmbadan, wiwit ngancikipun wulan Siyam, sampun wiwit manah dhatêng kabêtahanipun, barang-barang tuwin prabotaning griya sampun nicil dipun rêsiki, dumugining cêlak dintên riyadi sampun katingal rêsik gumrining. Lajêng gêntos manah têtumbas sandhang pangangge, sinjang rasukan, badanipun dipun pêpantês piyambak, sadaya kêdah sarwa tigas. Mirid ing kapitadosan, manawi nuju bakda riyadi punika para lêluhur sami rawuh ngiling-ilingi putra wayah, manawi sumêrêp putra wayah sami nyandhang ngangge sarwa sae tuwin tigasan,
lajêng paring sabda: Hêh, anak putuku padha kêcukupan, sandhangane anyar-anyar, muga lêstaria mêngkono sabanjure.
Sabda ingkang kados makatên wau ingkang dipun ajêng-ajêng ing para putra wayah. Dene mênggahing tata lairipun, kalaning bakda riyadi punika sêsrawungan tiyang kathah, tiyang wajib nyandhang ngangge sarwa sae, kajawi tataning kalimrahan sampun makatên, saupami wontên tiyang jêjagongan kalanipun riyadi, môngka panganggenipun lungsêd, agêngipun botên dandos, punika nama kirang tatakrami. Samantên awratipun tiyang wontên praja. Sasampunipun makatên, lajêng nyandhak olah-olah dhêdhaharan rêmikan tuwin sanès-sanèsipun, pangolahipun langkung saking padatan, dipun pêng yêktos. Mangke dhawahipun dintên riyadi sampun mêlanthing. Manawi ingkang ngangge cara kina, mawi ngrampad dhaharan wontên ing meja, dipun waslaniwastani. bikak meja, ngantos makêndhung-kêndhung, ing meja ngantos katingal pipit tanpa sêla. Kalanipun katamuan, anggènipun ngacarani dhahar dhêdhaharan dhatêng tamunipun ngantos ibut kados tiyang sêsadean. Manawi ingkang sampun angênggèni gagrag enggal, ing ngajêngan namung katingal rêsik kemawon, lumadosing dhêdhaharan namung kalarihakên, limrahing dhêdhaharanipun: nyus, miraos. Manawi botên makatên, sanadyan sadhiya dhaharan inggih namung saprêlunipun kemawon.
Dene tumrap ingkang botên kasêmbadan, têgêsipun botên kasêmbadan ing ngriki warni-warni, wontên ingkang jalaran saking dèrèng kêcêkap bêtahipun, wontên ingkang jalaran saking botên kêcêkap baunipun, nanging sadaya wau botên sande ugi sami nindakakên prêluning riyadi, tumindakipun wontên ing dintên prêpêgan, inggih punika kirang sadintên. Dhawahipun dintên prêpêgan wau ing pêkên ramenipun anglangkungi, tiyang sêsadean kados dipun sokakên, tiyang ingkang têtumbas kados dipun sêngkakakên, ingkang sade nyêngkrèkakên rêgi, ingkang tumbas nêmpuh kemawon. Pundi ingkang bêtah sinjang, bêtah rasukan, punapadene bêtah kabêtahaning pawon, panumbasipun suk-sukan, kados sêlak botên kumanan, bakulipun ngantos botên kobêr sèlèh susur.
Mangke sadumugining griya, têtiyang èstri lajêng sami olah-olah, tumrap ingkang sugih batih kathah ingkang rêrencang, swaranipun tiyang anggalêpung dhag-dhug, dhag-dhug, imbal-imbalan, tiyang anggêgorèng srang-sèng, ambêtipun dumugi pundi-pundi, paribasan ambêdhah pagêr. Olah-olahan wau prêlu kangge wilujêngan bakda riyadi. Sarampungipun olah-olah wau, kantun tata-tata wêdaling [wê...]
[...daling] ambêngan, sasampunipun makatên nama sampun rampung, kantun bingah-bingah kemawon.
Tumrap ingkang priyantun, malêmipun riyadi punika jalêr èstri sampun sami dandan. Ingkang nuju kalêmpakan, tumrap ingkang anèm ngabêkti dhatêng ingkang kaprênah sêpuh, bojo ngabêkti dhatêng gurulaki, wontên ingkang mêmbik-mêmbik nangis, atêgês ngêsrahakên kalêpatan dhatêng ingkang jalêr. Ingkang jalêr sumêrêp tangis ingkang makatên wau inggih sampun tampi kajêngipun. Bathukipun ingkang èstri lajêng dipun êlus-êlus, atêgês suka pangapura. Sadaya sami marêm ing manah. Sawênèh wontên tiyang èstri ingkang kaduk sêmbrana, salêbêtipun ngabêkti kalihan mungêl: mas, anggonku ngunèk-ngunèkakê kowe ing sajrone sataun, lêburên ana ing dina iki. Sarèhning kalanipun dintên makatên wau botên wontên sarusiku, ingkang jalêr inggih lajêng mangsuli: Iya, iya, lêbura ing dina iki, sesuk diambali manèh.
Talaga rêdi Kèlimutu, Èndhah, Plorès.
Ing wanci asar andhap Hyang Bagaspati sampun gumlewang ing têmbing kilèn, bêntèripun namung kantun mônda-mônda, ing ara-ara saha sabin-sabin katingal ngênthak-ênthak sêpên, para lare angèn sami anggiring maesanipun, pating pêthangkrik wontên ing gigir, kalihan cêthar-cêthèr ngungêlakên pêcutipun.
Saantukipun saking sabin Pak Wiryasaroja lajêng lèyèh-lèyèh ing èmpèr wingking, sinambi nyêthèti prêkututipun. Ingkang èstri nênggani kalihan nyêsêpi anakipun ingkang taksih
namung punika wontênipun kanikmatan ing ngalam donya. Sarêng sayahipun sampun sawatawis aring lajêng
pikirên, ingatase aku iki wis kêjuwara yèn kalêbu cukup, kok ming arêp climèn bae, saiba ujare wong sadesa. Ing ngêndi bakal
Bok Wiryasaroja kèndêl kemawon, jalaran sumêrêp watakipun ingkang jalêr, manawi dipun pambêngi ingkang dados kêkajênganipun ngadat malah lajêng muntab nêpsunipun. Nanging ing batos sangêt anggènipun botên nyuwawèni.
Kacariyos, Pak Wiryasaroja anakipun sampun gumrayah, panggaotanipun tani, sabin gangsal bau, maesa kalih pasang, ingatasipun tiyang dhusun sampun nama cêkap, dhasar wêkêl ing damêl, botên gadhah karoyalan, namung emanipun kasinungan watak …guru alêman. Ingkang makatên wau sampun tamtu lajêng gampil sangêt nuwuhakên kirang dugi lan prayogi, têmahan mêwahi dhatêng kaborosan, ambucal bôndha ingkang tanpa tônja. Mila sanajan kalêbêt cêkap, Pak Wiryasaroja botên nate gadhah simpênan arta kathah, wontên sakêdhik kalih kêdhik inggih lajêng lês. Pangraosipun, sanajan garing yèn garang, lo, samantên dayanipun êndêming manah guru alêman.
Kirang sawatawis dintên badhe dhawahing dintên bakda riyadi, têtiyang sami wiwit rêrêsik griya saha pakawisanipun, ing pêkên umyung suwaranipun têtiyang sade tinumbas, ingkang rame piyambak ing panggenan kuwadean, saya sarêng dumuginipun dintên pungkasaning wulan siyam ingkang kawastanan prêpêgan, untapipun tiyang ingkang sami blônja pados bêtah kados dipun sokakên, pêpêt jêjêl uyêl-uyêlan mèh botên kenging kapiyak, ing dintên wau ramening pêkên namung satêngah dintên, jalaran ingkang kathah kasêlak badhe tata-tata kangge dintên riyadi enjingipun.
Sêngkang saha sêsupenipun bok Wiryasaroja saèstu kalêbêt ing gantosan, pajêng satus rupiyah, sampun têlas katanjakakên kangge kabêtahaning pawon. Pak Wiryasaroja rumaos bilih badhe kacupêtan waragad, jalaran manawi namung ropyan-ropyan kemawon badhe kirang rêgêng, sêdyanipun badhe gambyongan sadalu muput
badhe ngantukakên kalih bêlah benjing manawi sampun panèn, griyanipun kacêpêngakên.
Pak Wiryasaroja ambadhêdhêg manahipun, rumaos badhe kalêgan manahipun, lampahipun sigrak kados tiyang ingkang mêntas manggih rijêki agêng, lajêng anjujug dhatêng Pacinan, tumbas long rentengan agêng alit, têlas sèkêt rupiyah. Anakipun ingkang taksih alit-alit sarêng sumêrêp
andharêndhêng amêwahi rêgênging padhusunan, mèh ing sabên griya tiyangipun sami ibut tata-tata kangge wilujêngan ing sontênipun, makatên ugi ing griyanipun Pak Wiryasarja, sampun kalih dintên umyung suwaranipun tiyang ingkang sami olah-olah, mawi mragad ayam kathah sarta menda kalih, sarêng sontên ki kaum ngantos botên kobêr mantuk, tansah lumintu andongani ambênganipun para têtiyang ingkang gadhah kajat, mantukipun ambêntoyong saking kathahing brêkat, malah ugi wontên ingkang pilalah dipun tilar kemawon.
Ing dalunipun, ing griyanipun Pak Wiryasaroja katingal padhang, anjingglang dilahipun dilah gasolin anggènipun nyewa saking kitha, pancèn manawi sampun gadhah sêdya Pak Wiryasaroja botên ngetang bôndha, tanpa linimbang ingkang bêning kadospundi mênggah kadadosanipun, wosipun namung ambujêng pangalêm, pangonggrong. Wiwit sontên Pak Wiryasaroja sampun dandan malithit, rasukan atela cêmêng, sinjangipun truntum, sawitan kalihan udhêngipun, sanajan tiyang dhusun kagolong sagêd dhatêng traping pangangge, wironipun inggih anjalirit, sabukipun ijêm sinulam ing sêsêkaran môncawarni. Ing pangraos sampun kados Radèn Kakrasana. Jam sanga para tamu kônca dhusun sampun pêpak, racak sami berag-berag, talèdhèk, gamêlan saniyaganipun ugi sampun sumadhiya, kapapanakên wontên ing ngèmpèr ngajêng, Pak Wiryasaroja grapyak sangêt anggènipun manggihi tamu-tamunipun, sakêdhap-sakêdhap gêr, sami gumujêng latah. Pasugatan wiwit kawêdalakên, rumiyin wedang tèh, salajêngipun tansah ambanyu mili botên nguciwani. Suwaraning gamêlan ingkang nganyut-anyut saha pangêliking waranggana saya mêwahi sênêning pajagongan, para tamu katingal sami gambira ing manah. Watawis jam kalih wêlas dalu lajêng wiwit ambrondong long agêng alit, damêl cingakipun ingkang sami ningali, ing batos ngalêm dhatêng kacêkapanipun ingkang gadhah
têtiyang èstri, pating bilulung botên kantênan ingkang badhe dipun tandangi. Pun lare lajêng karompa-rompa kabêkta mlêbêt, êmbokipun kontrang-kantring, sambatipun: O, anakku gèr, kapriye kowe gèr.
Nalika samantên sampun lingsir dalu, badhe kabêkta dhatêng griya sakit ing kitha wanci sampun lungse, mila lajêng kaupakara piyambak kemawon saprêlunipun. Pajagongan ugi lajêng jugag, botên kalajêngakên, para tamu sami pamit wangsul, sêmunipun kathah ingkang jinja, dene mêntas wontên lêlampahan ingkang ngêrês-êrêsi.
Ing dalu wau tiyang sagriya botên wontên ingkang tilêm, dilah gasolin sampun dipun
long saha mrêcon botên wontên pêdhotipun, adamêl karantaning manahipun Pak Wiryasaroja. Manahipun kados karujit-rujit manawi ngèngêti bilih lêlampahan punika tumusipun botên sanès namung saking badanipun piyambak, saking pokalipun ambujêng ardaning manah,… pados alêm. Ngantos enjing namung dhêlêg-dhêlêg kemawon, pangrintihing anakipun saya amêwahi karêrantaning manah.
Dhawahing bakda riyadi tiyang sadhusun sami berag-berag, panganggenipun sarwa enggal, para lare-lare sami pamèr-pameran, ing dintên wau botên wontên ingkang botên kasinungan manah bingah…
Ing griyanipun Pak Wiryasaroja korinipun minêb sadaya, enjing umun-umun sampun pangkat dhatêng kitha
wontên ing griya kalihan sôngga uwang, anak-anakipun sami nangis angglolo nêdha pangangge enggal.
bab têtêdhan ing pawon taksih nglumbruk, jêr sêdyanipun Pak Wiryasaroja enjingipun badhe
kadadosanipun tiyang ingkang nilar dugi-dugi lan prayogi, ingkang namung nuruti ardaning manah, botên
bakda puasa / ngêndi-êndi ketok rame / swaraning êlong dhang-dhung / ing padesan wong andalidir / padha tilik wong tuwa / lakune gumrudug / biyunge angêmban bocah / bapakane nganthi anak isih cilik / karo nyangking buntêlan //
isih ana sing ngiring gumridig / bocah-bocah padha kulawarga / ambarêngi ing lakune / padha sajak kêsusu / gone mlaku rêbutan dhisik / ananging ora nêdya / kêsusa-kêsusu / sabab mung saka kêgawa / yèn wong desa ora mlaku sripat-sripit / êmoh adol wiraga //
... ana manèh sawênèhe, bocah nagara kumpul ...
beda karo sing jênêng priyayi / lanang wedok cak-cakane padha / nyandhang ora sabaène / têgêse luwih ukur / samubarang mung kudu bêcik / sok nganti lali tônja / sunat dadi prêlu / mulane ing kalamôngsa / ora kurang wong jodhoan udan tangis / gegeran sabên dina //
kaya ta yèn bakda ngene iki / akèh bae padha ngaya-aya / êmoh mung sakuwasane / lumrahing gunêm rêmbug / wong sataun mung sapisan thil / yèn nganti ora brêgas / isin bangêt aku / ning ora dipikir dawa / yèn sataun iku ana rolas sasi / pancène luwih tamban //
kêna kanggo mikir-mikir nicil / nanging adat lumrahe kalepyan / barêng wis cêdhak elinge / banjur anumbuk-numbuk / ora ketang nêkuk nikêli / anggêre bae bisa / pakewuh ditêmpuh / lan manèhe uwis lumrah / thok êthêle yèn nuju dina riyadi / mung isi kabungahan //
yèn mangkono gampang uwong tani / bab anyandhang ora arêp nyêngka / sukur bisa nganakake / orane narima mung / nyandhang nganggo barang sing uwis / mênyang pikir kapenak / trima ikêt wulung / mung beda yèn nuju bakda / le ngêcakke dimèrètake adhamis / ngono uwis prayoga //
yèn sing duwe anak cilik-cilik / sanadyan ta iya rada nyêngka / nanging ora bangêt kae / yèn bisa tuku sukur / ra-orane trima mung klambi / wedok tapihan slendhang / uwis ketok patut / yèn lanang iya jingkêngan / tur ya trima nyrèmpèt ikêt mung sadhelit / kêna duwèking bapa //
kang dikôndha ing riyadi iki / angrasani riyadining bocah / anane dipêpakake / yèn cara desa iku / mêsthi beda karo priyayi / sarèhne ora padha / kêna kanggo rêmbug / dadi wêwacaning bocah / kêna digo sêsambèn nyênyênêng ati / kalane nuju sêla //
yèn wong desa sing arêp ngabêkti / nyang wong tuwa padha anggêgawa/ [ang...]
[...gêgawa/] awit dina ngono kuwe / elinge uwong thukul / nyang wong tuwa arêp malêsi / nadyan mung sacokotan / iya amisungsung / unine sawise têka / akôndha yèn ngaturake sêmbah bêkti / lan mripat kaca-kaca //
wong tuwane wêruh ngono kuwi / ing atine bangêt krasa-rasa / nuli ngundangi putune / sing têka gumarubyug / lan dialêm agênti-gênti / wah putuku Saminah /
êmbananmu kuwi / bocah cilik aja dikulina / ana ing êmbanan bae / sèlèhna bèn angglangsur / wis wis bocah kabèhe kuwi / kana padha dolana / nèng latar sing rukun / cah akèh nuli nyang jaba / padha amor bocah akèh pating jlêrit / palayon mrene-mrana //
yèn cah wedok gone dolan nisih / ora amor karo bocah lanang / dadi ketok dhewe-dhewe / awit sok banjur padu / kang jalaran sabab sathithik / dene bocah sing lanang / banjur pating kluyur / padha dolan mrana-mrana / sakarêpe yèn nuju bakda riyadi / diumbar ing wong tuwa //
ana bocah sajake kumaki / gone ngono jalaran kêgawa / anake wong rada duwe / bêbêdane ngêndhuruk / kulambine jas lenah putih / ketok isih tigasan / durung kambon banyu / tapak tilasing bêdhahan / isih ketok galêr
gumrubyug / dhela-dhela ngiling-ilingi / klambine êjas anyar / lan tansah dilus-lus / yèn ana bocah sing nyawang / banjur kôndha: kulambiku êjas apik / bêbêdku iya anyar //
gone pamèr sajak ngiwi-iwi / nganti gawe sêrike sing liya / karo manèh ngandhakake / sangune dhuwit suku / sing nguwèhi êmbokne cilik / Blêndhi anggone kôndha / lan ngêtokke jêdhul / dhuwite putih têngahan / ketok bangêt anggone ngiming-imingi / mênyang kancane dolan //
tur nèh bocah-bocah kabèh kuwi / prênahane ora ana liya / isih klêbu sanak dhewe / ana prênah nak dulur / doh-adohe misanan isih / nanging barêng kumliya / kabèh padha nyatru / la wong jênênge ya bocah / wis
wani / saiki Blêndhi brêgas / tanpa klambi patut / kaya panakawan seba / cah liyane padha angguyu nyêkikik / Blêndhi tanpa nyuwara //
rupa-rupa bungahe cah cilik / ing kalane garêbêg puasa / ana manèh sawênèhe / bocah [bo...]
[...cah] nagara kumpul / padha dolan bakyu lan adhi / esuk-esuk wis dandan / ketok sajak rukun / kaya ngrêmbug kabutuhan / mung têmêne rasanan bab ariyadi / bocah sing tuwa kôndha //
isih bêngi aku uwis tangi / banjur adus mênyang ing pakiwan / ngudubilahi adhême / adhine nuli sambung: / aku
Ana pyayi kakung lan sing putri, ing kalane nuju malêm bakda, linggih nèng
paris / adhine banjur nyêla / ning bêcik klambiku / bakyune mangsuli ora / suwe-suwe garêjêgan rêbut apik / ibune nuli têka //
karo kôndha kabèh bae apik / wis ta kana padha dolan-dolan / ananging sing rukun bae / aja dolan nyang lurung / akèh montor anyênyamari / bêcik ana ngarêpan / lan kônca-kancamu / bocah loro kêkanthenan / nanging barêng têkan jaba ketok sêpi / sing dolan ora ana //
cah sing tuwa nuli angandhani / ayo padha dhayoh-dhayohan ya / kowe dhayohe rekane / munia kula nuwun / adhine ya nuli nuruti / rekane lagi têka / karo mundhuk-mundhuk / lan manèh alon nyuwara / kula nuwun bakyune nuli marani / lajêng kemawon môngga //
ngriki lo dhi ngriki lênggah kursi / adhine ya nuli linggih mara / nanging ora ngrasakake / mung mlengos sajak mrêngut / saka
bak ayune ora diprêduli / dadi anyêl nuli nyêdhak mara / karo anjiwit adhine / malah ditapuk kêpluk / banjur cêngèr adhine nangis / ibune mênyang jaba / karo sajak nêpsu / bocah mung pijêr grêjêgan / mari-mari mêngko padha tak gêbugi / kon rukun ora bisa //
cah sing gêdhe bisa amangsuli / wong dhèwèke pancèn bocah nakal / saya anjêngèk adhine / karo calathu sêru / ayo ibu saiki mêsthi / nunggang taksi marana / nuli nangis gulung / sarèhning nuju lêbaran / iya banjur putêr-putêr nunggang taksi / anak kabèh digawa //
uwis lumrah môngsa ngono kuwi / rame bangêt ing sadalan-dalan / wong lumaku mrana-mrene / nganti ketok gumrudug / têtunggangan aslira-sliri / akèhing dhuwit wutah / uwis tanpa petung / mung watone bisa bungah / ora nganggo angèlingi êmbèn buri / awit dina riyaya //
nanging ya sapa sing trima / yèn nyipati anake ing môngsa kuwi / tinêmu ora nyandhang //
dadi lumrah wis padha ngênggoni / ing kalane garêbêg puasa / kana kene padha bae / dene gampanging rêmbug / ora prêlu nganggo ngrasani / ing bab kang ora-ora / wose dina mau / prêlu kanggo bungah-bungah / angurmati ing dina Idul Pitêri / mung bêcik tinêmua //
ana pyayi kakung lan sing putri / ing kalane nuju malêm bakda / linggih nèng ngarêp andhèglèg / ngrasa kaya tumênggung / kasêmbadan ing bêngi kuwi /
nganti ketok wêtênge kalimis / mlêbu mêtu mung tansah mêmangan / sêla-sêlane yèn ngombe / banjur manèh disambung / apa bae watone ngêmil / iya wong jênêng bocah / sasat usus lurung / tumindak bêtah amamah / ora nganggo milih rasa lêgi gurih / kabèh bae kêcandhak //
wise katog lagi ngrumasani / yèn wêtênge rada krasa lara / nanging iya isih bae / niyate ora mundur / yèn oraa kêtutup bêngi / mangkono kang kacrita / lêbaraning kacung / mungguh sawarnaning kôndha / kang tinêmu kaananing bocah cilik / mung dadi puji arja //
Bancak: Wetan kae sulake wis ketok padhang.
Dhoyok: Yèn mangkono ayo bêbarêngan madhang.
Ba: Ngêndi ana pasa arêp madhang esuk.
Dho: Kowe lali iki riyadi wong busuk.
Ba: Yèn mangkono arêp madhang iya lêpat.
Dho: Aku klèru: yèn bênêre mangan kupat.
Ba: Dadi aku karo kowe klèru surup.
Dho: Ora ngapa dibalèni bae cukup.
Ba: Saikine aku arêp amiwiti, nglairake suka sukur mênyang Gusti.
Dho: Bênêr Bancak yèn kalane ariyadi, kudu bisa mênyang luput ngrumasani.
Ba: Saikine priye mungguh kapenake, yèn pinuju dina riyadi mangkene, mungguh aku enak ngrumpaka anane, ngono mau sadurunge ngucapake. Awit nyata mungguh rasaning manungsa, kudu wêruh bênêr aja nganti onya, ing têgêse nglimbang dhisik mênyang angga, yèn wis
unggul, wêkasane mung tinêmu madhul-madhul. Dadi mèmpêr anggonku anganggêp bênêr, uwis têtêp ora bakal kengar-kèngêr, awit mungguh pathokan têlênging ancêr, dumununge awak dhewe dadi jêjêr. Yèn kiraku yake ora bakal oncat, gampangane wong sing wis ora dicacad, nandhakake uwong bêcik lan wis kuwat, tumus saka gone ambêciki tekad.
Ba: Wis ta aja banjur dawa kaya dhadhung, katranganmu sing glawèr prasasat nyandhung, ing uniku kang arêp tak wangun kidung, kang uwose mung arêp marada gurung. Yèn enake kang kawilang nomêr satu, esuk-esuk ngombe wedang kopi susu, pacitane roti martega lan kèju, yèn udude mono ya mung trima srutu. Mungguh mate wis mèmpêr bôngsa Eropah, sabên uwong wêruh mêsthi nyuwara: wah, yèn mung uwong sing uripe lagi lumrah, aku tanggung mêsthi banjur ngrasa wêgah. Ing
ing bab sandhangan, awit iki nuju ing môngsa lêbaran, sabên uwong atine mung rasa dhangan. Mungguh aku yèn
apês kaya dara panji, malorode rada ngèmpêri priyayi, nanging aku rada duwe samar siji, angèlingi ing bab uripku saiki. Ya tiwasa aku brêgas canthas prêsis, pacakanku sabrebedan kaya komis, ora wurung ing burine dadi tangis, lêbar bakda padha sowan rama panhis.
Ba: Yèn mangkono dadi gunggungane kêpruk, aku kowe rêmbuge tinêmu rujuk, mung angudi bisane
lulus tulus saisining bumi, bisa murah bêras bisa murah pari.
Dho: Sabanjure salamêta kawulane, ya sing cilik ya sing sêdhêng ya sing gêdhe, cêkak cukup ya salamêt kabèh bae, awit kabèh padha kawula arane.
Ba: Ucap iki muga-muga bisa kabul, kalakona muga ana rasa thukul, sakabèhing ancas sêdya bisa kumpul, têtêp slamêt sarupaning karêp jêbul.
Dho: Bab mangkono kabèhe kudu nêrusi, upamane: sing gêdhe kudu mêruhi, yèn mêmuruk sing bisa ngadhêmi ati, yèn mangkono tinêmu bisa lêstari.
Ba: Ngono iku bakal bêcik kang tinêmu, nanging iya kang kudu wêruh ing sêmu, ing têgêse kudu gathuk ing panêmu, ing saiki ora kêna grusa-grusu.
Dho: Ing gampange rêrêmbugan bab mangkene, kêna banjarbanjur. diringkês ana cêkake, slamêt kabèh sajêroning môngsa kiye, yèn digagas uwis kacakup salire.
Ba: Aku usul kapriye mungguh Kajawèn, apa ora nganggo ngucap cara pyayèn, ngaturake kasugêngan ing riyadèn, aku kowe jênêng wong lagi kêtêmbèn.
Dho: Mêsthi bae aku iya nganggo matur,
Ingkang sami maos Kajawèn sataun, yèn tan rêna ing panggalih sampun gêtun, awit mênggah kirang tuwin langkungipun, mung ngapuntên ingkang agêng kula suwun. Dene tumrap ingkang karênan ing galih, kaparênga andhêdhêr minôngka winih,
muji muga padha sugih dhuwit, bisa simpên bisa angêtokke irit, supayane ki butuh bisa kasait.
Dho: Mêsthi bae dhuwit ora kêna kèri, iku [i...]
[...ku] uga kalêbu dadi pamuji, awit sapa sing oncat lan siji iki, salawase urip bakal tanpa aji. Mung upama kêbanjur dicêkêl kukuh, dhuwit ora pisan-pisan dadi kancuh, malah bisa dadi nganakke pakewuh, ati bingung molak-malik tansah kisruh.
Ba: Mula aja nganti bangêt-bangêt krakêt, nadyan ora yèn bakal dipangan rêngêt, nanging dhuwit yèn ta mung digembol angêt, ora duwe tônja kang agêdhe bangêt. Upamane gampangan bae mangkene, yèn ta mungguh dhuwit diêpèk gawene, karo têngah uwis bisa nêkakake, kalawarti Kajawèn têlung sasine.
Dho: Ewadene kang mangkono durung mêsthi, ana uga kang ing batin tan kadugi, tarima mung dhêmên maca saka buri, ngono mau rak gawe gêlaning ati.
Ba: Nanging Dhoyok aku ya mung wajib sukur, dene akèh priyayi galihe mulur, mênyang
ing têmbe, ora wurung bakal abonêmèn dhewe. Wis tak tutup rêmbugku samene Dhoyok, numusana rahayune bisa ketok, ya Kajawèn ya sing maos lanang wedok, supayane têmbe buri barêng kalok.
Dho: Amin, amin, kang ngono muga kabula, aja ana sandhungan sawiji apa. Muga-muga olèh pangapura dawa, kaladuking uniku ing dina bakda.
Sêmar (wêwangson): Hêm, kanggone wong tuwa ora ana kang ngungkuli sênênge kayadene ing dina riyadi kaya saiki kiyi, awit bakal disowani anak putu sing arêp padha angabêkti. Sêmono kuwi yèn ginanjar kacukupan, prêlune 1e. sing dadi wong tuwa kiyi anggone nêmoni bisa adandan sing mêntèrèng. Ing sarèhning jênêng wong tuwa, iya ora prêlu
dhasine bludru ijo awujud kupu mencok, thik isih nganggo rompi tur iya gabardhin, jarite wis cukup danliris, babaran Ngayoja, mêsthine anak putu sing arêp padha angabêkti anggone nyawang rada mantêp. 2e. Wong sing ginanjar kacukupan kuwi, nèk arêp nyugata anak putu sing padha têka,
nyadhiyani suguhan sing kompêlit, kaya ta: kupat gudhêg saadune lêlawuhan sapêpadhane, tur nèk tamune têka, bisa cara Lônda nganggo nawani barang kae, upamane: mau minum apah, anggur, kwas, limun, tèh, kopi, wadhuh, rasane le cêmêplus, tur anak putu padha sênêng. Kosokbaline, tumrape wong tuwa sing ora kacukupan, ora ana susahe kaya
ing dina bakda riyadi, wis omahe dhoyong, sandhangan sing kêna didêlêng mung sapêngadêg wis lumêbu ing gadhèn kabèh, golèk utangan ora olèh, kathik ora ana anak putu sing padha nginguk, wah, rasane nyang ati kaya arêp nyêmplung-nyêmplunga sumur. Wiyah, kok ngrasakake sing ora-ora, rak malah nyêpêt-nyêpêti mata bae, luwih bêcik tak ngrampungake anggonku dandan, iki rak wis mangsane anak putu padha têka. Jajal tak ngilo, apa aku wis katon dhèmês, wah, wah, wah, wah, sajake aku kok kaya pènsiunan mandhor astèn. Saiki cêkokanaku tak pêngilonane, nèk-nèke mèncèng barang, wèyèh, kathik le gêmpi lan mèphèt. Lo, hla kuwi kok Garèng mak bêdhêngus tanpa nywara.
Garèng: Aku kok nganti kègi bangêt ngrasakke rama kiyi, mundhak sêpuh ora kok mundhak gêdhe ngibadahe, nanging kok malah mundhak gêdhe kabêsusane, wong tak kula nuwuni nganti ganêp sêlosin, ora ana wangsulane, jêbul lagi ngila-ngilo ora wis-uwis. Ora, Ma, priyayi
dupèh aku ngila-ngilo kiyi diarani bêsus bangêt. Hla kuwi nèk bocah ênom, panêmune adhakan sok ngalor ngidul, wong dhêmên ngilo kuwi ora kêna diarani wong bêsus, nanging nandhakake wong kang ngrêti tatakrama. Awit wong kang mangkono mau arêp nyingkiri, aja nganti gawe dhadhakan supaya digêguyu utawa diaruh-aruhi ing liyan. Jalaran sing sapa sêngaja gawe dhadhakan supaya diguyu ing wong, têgêse: sêngaja gawe dhadhakan murih wong liya olèh dosa, kuwi ngatonake yèn ora wêruh mênyang tatakrama tumrape kang gawe urip, wis, wis, bada-bada kok ngrêmbug sing dudu-dudu mundhak nyuda kasênêngane ing dina bakda riyadi. Êndi adhimu Si Petruk.
Garèng: Mau lakune saka ngomah iya barêngan karo aku, nanging barêng têkan ing ngarêpe tokone Bah Gêmuk, aku dikon lumaku
dhisik, jarene arêp mampir toko mau.
Sêmar: Ya kuwi nèk anakku siji kae, watake pancèn iya sok brigah-brigih, nanging sanyatane ora têgêlan, mênyang wong tuwa wêdi lan asih, duwe apa-apa sathithik rong ithik, iya anduwèni kogêl. Anggone
kaya ta: kèju, utawa kuwih sultanah, ora-orane ya iwak sardhincis. Wong kogêl mono ya ora prêlu akèh-akèh, upamane rong losin bae, rak iya wis gawe marême wong tuwa. Lo, jêbul kuwi Si Petruk, rêmbuwas têka. Kok nglênthung ora anggawa apa-apa.
Petruk: Iya pancèn mangkono, Ma. Aku prêlu kêtêmu Bah Gêmuk, ngrêmbugi yèn wulan kiyi aku anjaluk tempo anggone nglunasi bon-bonku, awit dhuwit balanjaku saikine lagi ora kobêr mrono, kajaba mung dhinês mrêlokake kabutuhane wong bakdan bae.
Garèng: Ya kuwi rama, putramu sing sok kogêl nyang wong tuwa, blanjane diêntèk-êntèkake kanggo lêbaran. Ing sarèhning wusanane utange toko ora bisa nglunasi, banjur kogêl nyang wong tuwane, nèk-nèke wong tuwane gêlêm ambayari.
Sêmar: Hla kuwi nèk Garèng, atine panas, dupèh aku ngalêmbana Si Petruk. Wis, wis, iki dina lêbaran, aja padha pasulayan. Lo, kowe arêp apa Garèng, kok mêthethak-mêthèthèk sajak nyara langên wênara ngono.
Garèng: Ing sarèhning punika kalêrês dintên riyadi, kula badhe nyuwun ngabêkti, kalêpatan kula ing salêbêtipun sataun, kasirnakna ing dintên punika.
Sêmar: Wadhuh, le mak krênyês, pating griming nganti têkan pucuk rambut, kaya ngene kiyi rasane dingabêktèni anak, rasane têka ngêrês têkan ing ati, nganti ora krasa pating talêthok wêtuning luhku saka
nèk wis gagah aja mumêt, dêlêng wong dianggêp rêngêt, kasangsara kang kêcakêt. Wis, wis, kowe gênti Petruk, majua mrene. Tobat, tobat, anakku Si Petruk saiki anggone laku dhodhok kok luwês bangêt, nganti tlosoran kaya ula jangan. Iya, iya, tak trima Petruk. Saiki aku arêp takon, kowe kloron, apa padha ngrêti sing dadi rangkêpane wong ngabêkti nyang wong tuwa kuwi.
Garèng: Durung, Ma, mara tumuli ngandikakna.
Sêmar: Hla, kuwi mangkene, pangabêktimu mau mung aran pangabêkti lair, dene batine kudu ana, yaiku mangkene: mumpung wong tuwamu isih urip, kowe kudu: sing wêdi nyang wong tuwa, sing trêsna, sing ngêmong, sing bisa gawe panuju, lan sapanunggalane. Tindak kang mangkono kuwi rak wis ngibadah arane, awit samubarang tindak kang gawe sênênge wong tuwa, kuwi wis ngèmpêri nicil amalês utanging anak mênyang wong tuwa. Wis thole, rêmbugane padha dipunggêl samene bae, seje
Ing Kajawèn ôngka 22 ing bagian kabar warni-warni, sampun kawartosakên, bilih ing wêkdal samangke rêgining bènsin kathah mandhapipun, sabab-sababipun botên sanès jalaran saking tuwuhing pêrang bènsin antawisipun maskape B.P.M. (Shell) kalihan Socony (Standar Oil Cy of New York). Mênggah wontênipun têmbung: pêrang ing nginggil, para maos têmtunipun sampun sami nguningani, bilih sanadyan nama pêrang, nanging sanès pêrangan ingkang mutahakên rah. Bawanipun jagad sampun sêpuh punika, têka lajêng pating jrêdhil tuwuhipun ewah-ewahan ing donya ingkang pikajêngipun sok beda kalihan purwanipun. Kados ta têmbung pêrang, punika panampinipun tiyang kathah, tamtu mastani: jalaran saking tuwuhing pasulayan agêng, ingkang anjalari têtiyang sami pêjah-pinêjahan sarana dêdamêl, upaminipun: pêrang bratayuda, punika anggambarakên pasulayanipun praja Ngamarta kalihan Ngastina, ingkang anjalari tumpêsing para kawula praja kalih wau. Utawi: pêrang agami, upaminipun cara anggènipun mêncarakên agami Islam ing donya kala ing jaman kinanipun, punika ugi anjalari tiwasipun tiyang pintên-pintên yuta. Awit inggih sabab anggènipun botên purun ngrasuk ing agami wau. Lan sapiturutipun. Nanging tumrapipun jaman samangke, sanadyan têmbung pêrang pisan, inggih sok lajêng ewah kajêngipun. Kados pêranging Heer lan Boer, upami kajawèkna lugu, inggih punika pêrangipun kaum majikan lan kaum tani, kados ingkang sampun kalampahan wontên ing praja Ruslan, sadèrèngipun paprentahan Sopyèt ngadêg. Nanging samangke tumrap pangrêtos Jawi, pêranging Heer lan Boer wau, têka babarpisan botên anggadhahi têgês: pêrang ingkang sagêd mutahakên rah, nanging pêranging Hir kalihan Bur wau, sanadyan Bur punika saklangkung asor drajatipun, nanging manawi angsal jodho ngas, ingkang ambotohi Bur wau têka malah narik, inggih punika tumrapipun tiyang manawi ... sêlikuran.
Makatên ugi mênggah pêrang bènsin antawisipun B.P.M. kalihan Socony, tumrap panggêsanganing manusa botên ambêbayani
dêdaganganipun lisah bènsin. Kadosdene ingkang sampun kacariyosakên ing Kajawèn ôngka 22, ing satunggil-satunggilipun panggenan, rêgining lisah bènsin ing dalêm salitêripun ngantos namung antawisipun 19 sèn kalihan 14 sèn. Mandhaping rêginipun lisah bènsin wau, tumrap sawênèhing golongan, têmtu adamêl gumbiraning manahipun, inggih punika tumrap golonganipun para ingkang sami gadhah motor tuwin para [pa...]
[...ra] supir, punika ibaratipun sami; kêplok bokong, kêndhangan dhêngkul, dene salajêngipun badhe sagêd ngirangi pambucalipun arta kangge wragadipun bènsin, punapa malih para supir taksi, punika ingkang kathah-kathah têmtu lajêng sami ngèkèk-ngèkèk, awit sami anggadhahi pangajêng-ajêng badhe panèn, têgêsipun angsal-angsalanipun sewan taksi, apês balêbês sagêd ajêg, pambucalipun arta kangge numbas lisah bènsin, badhe suda. Nanging tumrap golongan sanès, upaminipun tumrap golonganing têtiyang ingkang nyewakakên andhong utawi dhilman, inggih sagêd kalampahan ngêmut dariji sayêktos.
Nanging sampun dados jamak limrahing ngalam donya punika, kabêgjaning satunggalipun tiyang, asring adamêl kapitunaning liyan. Bôngsa Walandi angadhahi bêbasan ingkang ungêlipun makatên: De een zijn dood, de ander zijn brood, mênggah upami bêbasan wau dipun têgêsakên ingkang lugu, kintên-kintên makatên: yèn sing siji olèh rêjêki, liyane kêpèndèng mati.
Môngga samangke sami naliti sintên ingkang bêgja tuwin sintên ingkang angsal kapitunan, jalaran saking mandhaping rêginipun lisah bènsin wau. Tumrapipun bôngsa Jawi, kados ingkang sampun kacariyosakên ing nginggil, ingkang sayêktos angsal kauntungan, inggih punika bangsanipun supir taksi, awit angsal-angsalanipun anggèning nyewakakên motoripun sagêd ajêg, nanging pambucalipun arta kangge numbas lisah bènsin suda kathah. Punapa malih manawi lajêng sami purun nyuda tarip sewanipun, punika têmtu sagêd ngindhakakên kathahipun tiyang numpak taksi, ingkang anjalari saya kathah panampinipun arta. Upaminipun tumrap ing Batawi: sewan numpak motor ing dalêm salampahan, limrahipun f 0,50 punika lajêng kasudaa dados namung f 0.25. Manawi sagêd kalampahan makatên, têmtunipun lajêng mèh satiyanga, manawi badhe kêkesahan, ingkang suwaunipun ngangge andhong, lajêng sami milih numpak motor, awit kajawi kaoting sewanipun botên sapintêna, lampahipun langkung enggal, indhaking kathahipun tiyang ingkang sami numpak motor, sanadyan pambayaripun suda, sagêd angindhakakên pamêdalipun supir-supir taksi wau. Kosokwangsulipun, para kusir andhong tuwin tukang dhokar, têmtu badhe saya suda pamêdalipun, awit têmtunipun inggih lajêng saya botên kêconggah angêjori dhatêng taksi-taksi wau, awit samirah-mirahipun pangupakaraning andhong sakapalipun, nanging mêksa angèl badhe nyuda têdhaning kapal. Ing wusana kathahing andhong têmtu badhe pêjah panggêsanganipun.
Kajawi punika, mandhaping rêginipun lisah bènsin wau, tumrap satunggiling golongan, malah dados saenipun, kados ta: ngindhakakên kasrêgêpan, kacukataning tandang, kuwajiban, kamantêpanipun dhatêng padamêlan, lan sasaminipun, inggih punika tumrap golonganing para amtênar tuwin priyantun, ingkang padamêlanipun asring turne. Jalaran, angsal-angsalaning arta pal-palan taksih ajêg, nanging pambucalipun arta kangge wragad bènsin suda sangêt.
Mênggahing pamanggih kula, kados inggih ngêmungakên golongan kalih wau, ingkang rumaos sênêng, jalaran saking mandhaping rêginipun lisah bènsin wau. Nanging tumrap tiyang umumipun - dados inggih kula barang - rêgining lisah bènsin wau, aluwung dipun indhakakên katimbang dipun suda. Awit saya awis rêgining bènsin, têmtunipun sagêd suda cacahing motor. Bathining tiyang sakula punika, manawi cacahing motor suda, inggih punika:
1e. Kula sadaya lajêng suda dosanipun. Awit limrahipun tiyang, manawi kalêrês bêntèr-bêntèr lumampah ing margi, kok lajêng wontên motor langkung, saking kathahing blêdug ingkang kabêkta, tanpa dipun sêngaja dilalah sok anglairakên makatên: Sambêr gêlap, dumèhane duwe motor bae. Môngga, punapa punika botên nama dosa, amisuhi tiyang ingkang botên punapa-punapa.
2e. Suda dosanipun malih. Limrahipun tiyang, manawi sumêrêp motor mogok, punika lajêng mèsêm, ing batos wicantên makatên: modar ora. Môngga, punapa punika botên nama dosa, anyokurakên tiyang ingkang sawêg nandhang kasangsaran.
3e. Saya suda cacahing motor, saya suda tiyang ingkang dipun ambung utawi nipundipun. pijêti motor. Sampun samantên kemawon.
Samangke nyariyosakên, sabab-sababipun dene rêgining lisah bènsin mandhap.
Ingkang miwiti mandhaping rêginipun lisah bènsin punika Socony, jalaran saking wontênipun lisah pèt saking nagari Sopyèt.
sampun nyuwun priksa mênggah ingkang dados larah-larahipun dhatêng dhirèksining B.P.M.
Wiwit taun 1928 maskape kêkalih kasêbut nginggil, sami damêl pirukunan botên badhe jor-joran. Nanging jalaran Socony samangke sampun damêl kontrak enggal kalihan Sovjet Naphta Syndicaat inggih punika kontrak panumbasing lisah pèt, bènsin tuwin panunggilanipun, laminipun 5
kaandhapakên sadholar, saha ugi badhe kasrambahakên ing panggenan sanès-sanèsipun, kados ta: Indhia Inggris tuwin sapiturutipun.
Miturut pamanggihipun dhirèksining B.P.M. wontênipun ing ngriki rêgining lisah bènsin tuwin panunggilanipun kaandhapkên, ugi jalaran saking Socony wiwit angêjori.
Miturut Agence Financière bab wau botên gêgayutan kalihan kontrakipun Socony kalihan Sovjet Naphta Syndicaat, nanging jalaran maskape wau sami anglajêngakên anggènipun mangun konkurènsi.
Miturut Agence kabaripun Sir Henry Deterding ngusulakên supados Socony ing tanah wetanan angêculna panyadenipun, nanging ing New York piyambak, têtiyang sami angajêngakên supados Socony anglajêngna anggènipun mangun konkurènsi wau, ugi dhatêng Indhia Inggris.
Makatên mênggah larah-larahipun tuwuhing pêrang bènsin wau, ing bab punika kados sampun cêkap samantên kados makatên, sanès Sabtu ngobrol malih.
Ing lèpèn ingkang toyanipun lindhuk, ing rawa utawi sêndhang, punika ngadat kathah ulamipun, saha kathah tiyang ingkang kêpengin ngalap ulam wau, nanging rumaos kawêkèn patrapipun, jalaran toya tansah agung, ngangge pirantos jala, serok, sèsèr utawi sanès-sanèsipun ingkang limrah botên patos mikantuki. Mila yèn lêrês makatên ulam-ulam wau prayogi dipun rekadaya ngangge pirantos ingkang kawastanan rumpon.
Misaya ulam ingkang ngangge pirantos rumpon (pasangan) wau, sasumêrêp kula ingkang asring namung katindakakên dening têtiyang ing pasisiran, môngka sajatosipun sanajan katindakna ing pundi-pundi panggenan inggih kenging, janji cêtha papan wau kathah ulamipun, tamtu angsal-angsalanipun nyumbuti kalihan kangelanipun. Mênggahing pratikêl têrangipun kados ing ngandhap punika:
Ing sadèrèngipun ambêntèlana carang ori utawi pang-êpanging kajêng sêrut, watawis ngalih prangkul agêngipun utawi langkung, panjangipun nyadhêpa, langkung saking samantên inggih kenging, namung manut lêbêt cèthèking toya.
Manawi anggèning nglêmpakakên bêntelan carang sampun watawis kathah, lajêng kacêmplungna ing lèpèn, rawa punapa sêndhang, milih papan ingkang lindhuk saha lêbêt-lêbêting toya namung sadhadha, kasisihakên ing pinggir utawi ing têngah, trapipun ngadêg jêjêg, panatanipun kajèjèr-jèjèr anggrombol karêndhêm toya. Supados botên rêbah, mila prêlu dipun pathoki. Saha kaangkaha ulam agêng alit sami rêmên manggèn umpêtan ing sasêla-sêlaning bêngkêkan ngriku. Lah inggih punika ingkang kawastanan rumpon, têgêsipun andamêl papan kangge ngapusi ulam.
Ing sawatawis dintên rumpon wau dipun ênggèni ing ulam sawatawis, titikanipun ing ngriku kathah ulamipun ingkang sami nênggak. Mila yèn sampun makatên, enggal amêndhêta widhe (inggih punika dêling liningan alit kajêjêd, sami kemawon [ke...]
[...mawon] kalihan wujuding kêre, nanging langkung panjang saha kiyat) punika kaalangakên ing lèpèn, ngalangi ilining toya, têbihipun kalihan rumpon watawis kalih dhêpa utawi langkung, trapipun ngadêg, ingkang sisih mèpèt gampèng kiwa, saha sanèsipun ing têngên, tur widhe wau dèrèng kabèbèr sadaya, dados taksih wontên langkunganipun ngalêkêr. Pamasangipun ingkang sarèh, sampun ngantos adamêl gêtaping ulam ing rumpon, saha malih adêging widhe sampun ngantos anggronggong, dados saurutipun kêdah angsal dhasaring toya, pamrihipun ulam sampun ngantos marojol.
Sasampuning makatên, sapunika wiwit anggropyok ulam saking nginggil, prayoginipun kalihan kônca kathah, kintên têbihipun saprapat pal, wontên ingkang nyogoki, wontên ingkang anggêblogi toya pating kropyak pamrihipun supados ulam-ulam ing ngriku samia kagèt sarta ngupados pasingidan, yèn plajêngipun mangandhap tamtu kapêngkok ing widhe, môngka botên wontên papan ingkang sakeca kajawi ing rumpon, dados mêsthi kemawon ulam-ulam wau sami ngumpêt ing ngriku, saha rumaos angsal papan pangungsèn ingkang botên nyamari. Langkung utami malih manawi anggropyok ulam punika wau ngangge pirantos wawar. Mênggah wawar punika ingkang kadamêl janur, panjangipun nyakilan, kaslêmpit-slêmpitakên ing tampar êduk utawi dêling, trapipun marapat, êlêtipun 2 kilan. Tampar wau ing pucuk kabandhulan sela, pamrihipun yèn kacêmplungakên ing toya sagêda andhasar. Tampar-tampar ingkang sampun kaslêmpitan janur tuwin dipun baluhi sela wau, pungkasanipun katangsulakên angsal tampar panjang, êlêtipun nyadhêpa, dados manawi dipun tingali pating grandhul anglawèr kados gombyok. Wawar punika pancèn pirantos anggiring ulam, awit kacariyos ulam makatên sami ajrih dhatêng janur, amargi manawi wontên salêbêting toya warninipun anyrêmomong. Tampar panjang wau pungkasanipun ingkang sisih kacêpêng ing tiyang manggèn ing gampèng kiwa, sisihipun ing gampèng têngên, lajêng kasèrèd mangandhap sêsarêngan. Saking ramening têtiyang ingkang sami anggrosok (anggiring), ulam wau sami milar asar-saran, pungkasanipun sami umpêtan ing rumpon. Mila yèn panggiringipun sampun cêlak kalihan rumpon kakèndêlna. Ing ngriku langkunganing widhe ingkang ngalêkêr wau lajêng kabèbèr malih, ngantos kêmput angubêngi rumpon atêmu gêlang.
Dados sapunika ulam-ulam ing rumpon wau sampun wontên ing nglêbêt kurungan. Mila ing
dalah irigipun, lon-lonan, ulam ingkang alit-alit tamtu sami malorod dhawah ing irig. Makatên salajêngpun ngantos bêntelan carang wau kadhudhah sadaya, yèn sampun [sa...]
[...mpun] rêsik, sapunika kantun mêndhêti ulam ingkang kècèr ing ngriku, malah limrahipun kantun ingkang agêng-agêng, kenging kaserokan mawi pêcak, punapa jala utawi pirantos sanès-sanèsipun ngantos têlas, tamtu gampil kemawon jalaran sampun wontên ing salêbêting kurungan
kemawon, limrahipun salah satunggal ingkang langkung agêng wujudipun mêsthi mênang.
Paribasan: asu gêdhe mênang kêrahe kasêbut nginggil, kangge nyalokakakên tiyang ingkang kuwasa utawi dipun eringi, sami rêgêjêgan pabên kalihan tiyang sor-soranipun, arêbat lêrês upami kemawon: lêlurahing satunggal pakaryan kalihan mandhor bawahipun. Punika kêrêp kalampahan, sanadyan kuwasa wau ing batos sajatosipun ngrumaosi lêpat, mêksa botên purun kalêpatakên, sabab isin mundur utawi kuwatos pikantuk kalêpatan saking nginggilipun malih. Lha kocapa
babagan ingkang badhenipun kirang prayogi tumraping badanipun piyambak. Utawi sanadyan punang sor-soran wau kêkah ngakên lêrês, inggih kêrêp dipun pênêt kemawon kaanggêp lêpat dening ingkang kuwasa wau. Ingkang makatên wau nama kojur sangêt, môngka bilih kamanah panjang, tiyang ingkang
sampun kacêpêng dening ingkang kuwasa, dados ingkang kuwasa wau upami badhe damêl pêjah utawi gêsang dhatêng sor-soran, mêsthi gampil sangêt.
Punapa ta sababipun, dene kok kêrêp wontên tiyang ingkang kuwasa gadhah pamanahan kados kasêbut nginggil, saking pamanggih kula sababipun warni-warni, upami kemawon:
1. tiyang ingkang kuwasa dhasar manahipun jirihan, rumaos kalêpatan ingkang rèmèh kemawon, ajrih bilih pikantuk cacadan saking nginggilipun malih, wêkasan kalêpatanipun kadhawahakên dhatêng sor-soranipun, môngka botên kanthi kamanah bilih kalêpatan rèmèh makatên, tumrapipun ing piyambakipun botên andadosakên sabab sapintêna, wangsul tumrap ing sor-soranipun sagêd ambêbayani.
2. sagêd ugi ingkang kuwasa wau pancèn manahipun murka, liripun upami lêlurahing pakaryan wau, dèrèng narimah namung langgêng wilujêng dados lêlurah
nanging taksih gadhah manah ngôngsa-ôngsa kêpengin pikantuk pangalêmbana utawi kaindhakan kamulyan, ngantos supe dhatêng sor-soran ingkang pantên dipun ayomi.
3. ingkang kuwasa wau dhasar gadhah manah kasupenan, upami dhawuh punapa-punapa dhatêng sor-soranipun, wusana sarêng dhawuh wau dipun tindakakên kêlèntu (botên lêrês) inggih lajêng mukir botên rumaos suka prentah makatên, dados inggih kalêbêt tiyang ingkang mangrêtos, bilih sadaya manungsa sagêd kanggenan supe.
Saupami ing salêbêting satunggalipun pakaryan wontên lêlampahan kados kasêbut ing nginggil, sampun tamtu ing pakaryan wau sadangunipun botên sagêd têntrêm, sabab ingkang rumaos alit ing manah tansah sumêlang, panyambut damêlipun botên kanthi sênêng, sarta suda katrêsnanipun dhatêng lêlurahipun, wêkasan sagêd anjalari kirang majênging pakaryan wau.
Kula sampun nate ngladosi satunggaling lêlurah ingkang katawis asih dhatêng para sor-soranipun, manawi pinuju wontên salah satunggaling sor-soran ingkang kalêpatan botên sapintêna, nanging tumrapipun dhatêng sor-soran wau sagêd ugi ambêbayani, punika kalêpatanipun lajêng dipun akêni piyambak, sanadyan dipun paibên dening nginggilipun malih botên dipun manah babar pisan, sabab mangrêtos bilih kalêpatan samantên kemawon botên badhe andadosakên sabab ingkang prêlu tumraping sliranipun piyambak, wêkasan para sor-soranipun sami trêsna asih rumaos dipun ayomi gêsangipun. Lha kadadosanipun Gusti Allah botên kasamaran, sanès wêksal pangajêng wau lajêng pikantuk kamulyan ingkang langkung agêng, botên langkung namung andhèrèk mêmuji sagêda dados tuladan.§ Suraosing karangan ing nginggil punika, titis sagêd angengingi, sintêna kemawon ingkang gadhah tindak kados makatên, sanadyan lairipun kipa-kipa, nanging ing batos tamtu mungêl: inggih pancèn makatên. Red.
Ngaturi uninga dhatêng para lêngganan Kajawèn, ing salêbêtipun wulan Marêt punika, administrasi Kajawèn badhe ngintuni pos wisêl kothongan kados adat, kangge pambayaran kuwartal kaping kalih, nanging pangintunipun botên kasarêngakên wontên ing Kajawèn, kakintunakên piyambak.
Tumrap lêngganan ing tanah Jawi kasarantosakên dumugi tanggal 15 April, dene tumrap sajawinipun tanah Jawi dumugi tanggal 30 April. Langkungipun saking titimôngsa wau, manawi dèrèng ngintunakên arta, badhe botên kakintunan Kajawèn malih.
Kacariyos kala jaman kina wontênipun sêkar agêng wau saking panganggitipun para dewa, kababarakên dhatêng Bathara Srita, ingkang kasêbut nama Bathara Panyarikan, lajêng kawulangakên dhatêng satunggaling brahmana, nama Walmiki, ngantos sagêd waradin saengga dumugi jamanipun Maharaja Prabu Aji Jayabaya, ing Kadhiri, tumuntên kawêwahan panganggitipun satunggaling êmpu, nama Yogiswara, ingkang kasêbut nama Puroita, inggih punika guruning para pujôngga jaman kina.
Wiyosipun, wiwit Prabu Aji Jayabaya, Kadhiri, dumugi samangke 1860 punika, bab sêkar agêng wau saengga kirang gêsang, utawi ingkang sampun dhawah gêndhing, dalah sêkar têngahan, amila sarêng wontên pakêmpalan pasinaon sêkar agêng (Mardiguna), ing ngriku lajêng
agêng wau ngantos dumugi samangke punika. Wondene wijanging nami utawi lampah, sêkar agêng punika kaperang-perang, sabên saperangan gadhah nama sarta lampah piyambak-piyambak, katranganipun kados ing
Wondene ingkang badhe kula wiwiti saking sêkar lampah 5 sambêt-sumambêt ngantos dumugi sagaduging kasagêdan kula. Punapa malih ing wingking manawi pinuju sêkar agêng ingkang sampun dhawah gêndhing: (kangge bawa) ugi badhe kula sukani laguning gêgeronganipun sasagêd kula.
Kajawi punika, sêkar-sêkar wau, sasampunipun kula andharakên cakêpanipun (ukara) sanginggiling aksara kula sukani: nut, ôngka kangge laguning sêkaripun miturut wilahaning gêndèr, supados anggampilakên ingkang sumêdya nyinau sêkar-sêkar wau, pramila makatên inggih sêrêp-sêrêp lowung, kangge tuntunan supados sampun ngantos katilapan lagunipun, amargi mirit buku Mardawalagu, kathah sangêt sêkar-sêkar ingkang katilapan lagunipun, samangke badhe kula wiwiti ngrêmbag bab sêkar.
Ingkang kula cirèni sêtrip nginggil, bagean alit.
Ingkang kula cirèni sêtrip ngandhap, bagean
tuku lot Eijken Stichting / sing pris satus sèkêt èwu / sirku mêsthi kêcandhak / yèn kalakon tampaku dhuwit mak krupyuk / dadi wong sugih dadakan / apêse kaya bupati //
nuli mung kari anggagas / kapenake wong nanjakake dhuwit / tuku bumi sèwu êjung / uwong mung kari mrentah / ing mangsane panèn parine gumrudug / yake aku nganti wêgah / nampani lêbuning dhuwit //
nanging uwong golèk lara / wong wis sugih nganggo mikiri pari / bok wis digawa mulih byuk / disimpên ana ngomah / iba padha sênênge sanak sadulur / bok sanadyan uwong liya / masthi ngaku tunggal gêtih //
pangumpake mêsthi ana / pês-apêse ngaku milu mêmuji / ing mêsthine mungguh aku / ngujuri mêsthi lila / ning kiraku uripku wis mêsthi kojur / sabên dinane mung driyah / nganti ora kobêr sisi //
lan manèh saya cilaka / uwong waras kon mêlèk sabên bêngi / anjagani maling kècu / upama têka tênan / sabên uwong malah padha
bêcik / wong ya satus sèkêt èwu / harak ora mainan / anakane ing sabên sasi sathekruk / tur aku yèn mênyang ngêbang / mêsthi padha dikurmati //
apêse diundang tuwan / ing cêkake sabên wong mêsthi giris / tur sajake padha gumun / nanging apa kapenak / wong ya dhuwit samono kèhe kok mumbruk / jênêng mung nyugihke êbang / wis ora kapenak kuwi //
kiraku luwih kapenak / saupama ditukokake andhil / sabên ana andhil tuku / rak gênah sakeca ta / rana-rene padha
ing petung / bandhane wis sajagad / nanging ngono kuwi yèn kêbacut-bacut / rak midadarèni edan / malah bakal kowar-kawir //
wong biyèn mula wis niyat / yèn sugiha karêpku arêp mukti / bêcike [bêci...]
[...ke] dhuwit dijukuk / digawe bungah-bungah / wong wis suwe niyat nyandhangi bojoku / enake tuku apa ya / wis ngene bae saiki //
tuku suwêng sing sahohah / ali-ali apêse sing sabithi / nanging watire atiku / barêng wis sugih bôndha / bojoku gèk banjur malah dadi kuru / saka ora doyan mangan / kêtungkul pijêr palêsir //
jênênge wong arêp bungah / jêbulane mung tansah sênak-sênik / samar yèn bojone bingung / wis wis wis ora sida / ing
ya arêpa mangan sosis sing salêsung / wis mêsthi gampang kêtêkan / ya mung kari andhawuhi //
gagasanku ngômbra-ômbra / satêmêne saka kêsêpèn dhuwit / dadi lote durung tuku / tur upama tukua / ing kiraku lôngka bangêt bisa nuthuk/ wong pancèn wong tanpa bêgja / salawase mung nyaranthil //
Sampun dados kalimrahan, punapa kemawon ingkang nama kina, tamtu andadosakên gawoking manah.
Ing sisih punika gambar uwit eik ing Hebron (Palestina), kacariyos wontênipun sampun kala jaman Kangjêng Nabi Ibrahim. Uwit wau kubênging dêlêg wontên 10 mètêr.
Kacariyos kala ing taun 1500 uwit wau dipun puja-puja ing tiyang.
Manawi mirid wujuding gambar, uwit wau kados alit kemawon, nanging manawi mirid kubêngipun 10 mêtèr, lajêng sagêd ngintên-intên mênggahing agêngipun ingkang saèstu.
Ing tanah Jawi ugi wontên wit-witan ingkang kina-kina, nanging awis ingkang sagêd nyariyosakên ing kina-kinanipun, kala ing jaman punapa. Sagêdipun namung mastani sampun umur atusan taun. Dene ingkang kathah têbih-têbihipun namung pinanggih wontên ing kala jaman kuwalèn (jaman Dêmak).
Mênggah wit-witan ingkang kina-kina wau limrahipun wit-witan taun ingkang tanpa nipkah.
sanadyan ta bab anggone urip / bok Abdulah abangêt rêkasa / ananging ketok manise / wong loro tansah rukun / Rahman mênyang wong tuwa wêdi / tindake ngarah-arah / bangêt ngêmong biyung / ing bab gone ngeman-eman / angungkuli panggarape barang ringkih / utawa rajabrana //
sabên nuju kanginan sathithik / Rahman bingung ora doyan mangan / tansah nyêdhaki êmbokne / bokne sok nganti trênyuh / saka bangêt angrumasani / dieman-eman anak / nganti luwih ukur / malah sok kawêtu kôndha / wis ta thole aja bangêt-bangêt mikir / kowe mundhak rêkasa //
nanging Rahman mêksa amangsuli / kados botên yèn damêl rêkasa / rêkaos inggih kajênge / pun êmbok ampun sêpuh / wahna mangke tinitah miskin /
wong urip / yèn digagas tansah ana-ana / ora ana wis-uwise / samana bokne mau / saya tuwa awake ringkih / banjur
mêsakake / wêruh anake mau / dene ketok anggone sêdhih / tumuli alon kôndha / bok iya wis turu / kene jamune prènèkna / karo aku nèhana sêga sêthithik / aku kapengin mangan //
Rahman bungah nuli angulungi / jamu sing wis didokok ing gêlas / karo mèsêm muni ngene / manawi dipun unjuk / mangke sagêd ical kang mlilit / êmbokne nyandhak gêlas / lan ngombe calêguk / sauwise nuli mangan / ing wusana larane têntrêm sathithik / Rahman ngaso sadhela //
gone turu abangêt kapati / pangoroke nganti sêsênggoran / saka bangêt ing sayahe / êmbokne ing dhèk mau / tangi linggih ngiling-ilingi / karo nywara dhewekan / mêmêlas anakku / wis rupane bangêt kiwa / dhasar bodho wahna dititahke miskin / nyambut gawe rêkasa //
nanging duwe pêpêthingan luwih / trêsna bangêt mênyang ing wong tuwa / karo nariman uripe / tanpa sambat lan sêbut / yake saka wis ngrumasani / yèn uripe
kapêsan / o Rahman rupamu / nêkakke sihe wong
nutul lêmut ing bathuk / karo lirih anyuwara ih / lêmut bisa kêcandhak / nuli ngangsur-angsur /
gugah-gugah ing anake / le thole kowe turu / Rahman banjur garegah tangi / nganti kaya gragapan / angrungkêpi biyung / lan muni wontên punapa / bokne nulili ngrangkul Rahman bisik-bisik /Lebih satu suku kata: bokne nuli ngrangkul Rahman bisik-bisik. swarane mêgap-mêgap //
uwis tutug anggonmu ngopèni / aku thole uwis ora kuwat / wis môngsa bodhoa kowe / ora liwat pujiku / muga kowe kuwat nglakoni / sukur olèh ngapura / kapenak uripmu / mung wêlingku
nutup lurup / karo mênyang tôngga ngandhani / yèn bok Abdulah ngajal / nuli têka grudug / barêkate wong narima / ora kurang wong sing têka mitulungi / atine padha lêga //
ing esuke sawise miranti / tata-tata layon nuli budhal / akèh wong sing ngêtêrake / dhikirane gumrunggung / sabên uwong sing padha ngrêti / ya padha milu nglayat / cêkake wis rampung / ora ana sing kuciwa / Rahman bangêt narima têrusing ati / mênyang sing labuh susah //
Pasanggrahan dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral ing Cipanas. Ing ngriku hawanipun sakalangkung sae.
Petruk: Lagi anu kowe wis tak caritani, mungguhing timbanganaku ing bab owah-owahaning pranatan lakuning otobis, supaya bisa nyuda anane kacilakan. Nanging ya mung pamrayoga bae, diagêm utawa orane, hla kuwi masa bodho, nanging wong urip kuwi wis dadi wajibe, ambudidaya marang kaslamêtane sapêpadhaning tumitah. Êmbuh nèk jagad kiyi dianggêp wis kakehan uwonge, dadi saya akèh sing mati kacilakan, saya utama tumrap karaharjaning nagara, jalaran banjur diangêp, sing mati mau ngombèrake uripe wong-wong sing isih padha slamêt.
Garèng: We hla, sêmbrana, nèk kaya ngono kuwi rak pikirane wong sing ora waras, mêngko rak padha bae karo sawijining kaum sing duwe pangarêp-arêp supaya nagara katêmpuha pagêblug kang gêdhe bangêt, prêlune yèn banjur akèh wong mati, kêrêp diundangi kêndurèn mrana-mrene, dadi ing ngomahe banjur bisa ngirid anggone ngliwêt. Mara, apa kuwi pikiran sing waras. Mungguh pamrayogamu ing bab pranatan lakuning otobis, kang wajib bokmanawa iya migatèkake, nanging aja kok banjur mêsthèkake yèn pamrayogamu mau bakal ditindakake, têmtune iya nganggo ditimbang-timbang nganti matêng dhisik. Jalaran kiraku iya ora mung kowe dhewe sing awèh pamrayoga ing bab kuwi, nanging isih akèh manèh tunggale. Yèn kabèh-kabèh mung banjur dituruti, ora kok malah dadi bêcike, bokmanawa malah ora karu-karuan. Mulane iya angèl dadi pandhuwuran kuwi. Padhane rak sing Maha Kuwasa, upamane kok mung nuruti bae apa kang dadi panuwunaning manusa, têmtune iya ora ana kêndhate tansah ditutuh mahluke bae, upamane: kaum tani nyuwun supaya diparingi akèh udan. Nèk panuwunan iki kalakon dituruti têmtune Ingkang Kuwasa ora mandhêg-mandhêg tansah ditutuh karo para tukang pênatu utawa para bakul ès. Awit wong-wong golongan loro kiyi, sing disênêngi mêsthi sing panas ngêmplak-êmplak. Nanging nèk karêpe dituruti andina-dina tansah panas ngêmplak-êmplak, para pangantèn anyar iya ...
Petruk: Wiyah, kok banjur nyandhak pangantèn
Ing sarèhning lakune otobis saka Ngayoja mênyang Sala kuwi rada suwe, kira-kira rong jam, mulane aku iya golèk panggonan sing kêpenak, yaiku ing indhê klas. Iki cara Lônda, nèk cara Jawane klas siji.
Garèng: Kliru mas, nèk klas siji kuwi cara Landane dudu; indhê klas, nanging irstê klas. Karo manèh nèk omong Jawa kuwi sabisa-bisa bok aja sok dicampuri basa mônca, mundhak anjuwarèhi, utawa mundhak didakwa arêp mamèrake yèn bisa basa mônca. Mara pikirên, apa iya ora anjêlèhi, yèn ana wong omong Jawa mêngkene kiyi: Mas bèine kae nèk inkoopen doen (blônja) anggêre ora olèh barang sing panci very fine (apik bangêt) iya plaur cari lain.
Petruk: Nèk mêngkono kuwi pancèn iya kêbangêrên, ana basa papat Jawa, Walônda, Inggris lan Malayu kok dicampur dadi siji. Wis, wis, rungokna tak banjurne caritaku. Ing ngarêp wis tak kandhakake, yèn nunggangku otobis ana ing klas siji, kuwi prêlune: 1e. nglungguhi prajaku, hla wong dara up rêdhaktur, têmtune iya beda karo wong-wong lumrah, 2e. sanadyan bayarane luwih akèh sathithik, nanging ora suk-sukan. Nèk dikon suk-sukan karo sapadhaning wong, kuwi iya ora dadi ngapa, sanadyan kringêting kèlèk sok sônja nyang irungku. Balik dikon suk-sukan kathik karo bèbèg, kiyi rada ngrêkasa, le sok ora wêruh tata kuwi, wong nang ngarêpe wong akèh sok banjur ... crot, ngêndhog tuwa. Mungguh omongku ing ngarêp, dara up rêdhaktur têmtune beda karo wong lumrah, kuwi barêng tumêkane ing Sala têka katêmahan têmênan. Tandhane barêng têkan ing hotèl sing arêp dak pondhoki, kabèh uwong sarana ulate manis, padha nyawang nyang aku, nanging ora ana siji-sijia sing padha nglirik nyang wong sing padha nunggang klas loro.
Garèng: Wèh, nèk ngono kowe olèh kaurmatan gêdhe bangêt, dene kabèh padha nyawang kowe thik ulate padha manis-manis. Nèke anggonmu
Anggone kabèh wong padha nyawang nyang aku sarana manis-manis ulate, kuwi mangkene: sauwise otobis lakune ngliwati Klathèn, ujug-ujug, brês, udane dêrês bangêt. Dilalah mung ing klas siji sing trocoh, mulane barêng wong-wonge ana ing Sala padha mêdhun, sing nunggang klas loro padha garing kêmlinthing, nanging kosok-baline sing nunggang ing klas siji, yaiku aku kiyi, crindhil kaya clurut kêcêmplung ing kalèn.
Garèng: Saikine aku ngrêti, anggone kabèh wong padha nyawang nyang kowe sarana manis ulate. Sabênêre wong-wong mau, upama walèha mono, padha anggêguyu nyang kowe. Dene liyane padha garing, kowe têka klincir kaya
Kala malêm Ngahad punika, pakêmpalan Jong Celebes ing Bêtawi ngawontênakên pahargyan sawatawis, minôngka mèngêti manunggilipun dhatêng Indonesia Moeda.
Ing Banyuwangi mêntas wontên prahara agêng, kathah wiwitan ingkang rungkat, kawat-kawatipun saha listrik kathah ingkang pêdhot. Ing dalu wau kitha Banyuwangi pêtêng andhêdhêt, kasangsaran tiyang botên wontên, wontên griya sawatawis ingkang risak.
Saking Medhan kawartosakên, administrasi B.P.M. ing Pangkalan Brandhan angsal parentah, supados punggawanipun bôngsa Eropah kaêlongana, sakêdhikipun 40. PunggawaninPunggawanipun. bôngsa Eropah ing ngriku sadaya wontên 400. Kadugi bab punika gêgayutan kalihan mandhaping rêginipun lisah bènsin tuwin panunggilanipun. Maskape wau ugi lajêng botên nampi kuli malih.
van Lith ondêr up prakawis pangrèh ing tanah sabrang salêbêtipun minggu punika badhe pangkat dhatêng Mênadho, gêgayutan kalihan badhe wontênipun pêpilihan zelfbestuurder têtiga tumraktumrap. kapuloan Sangi.
Kawartosakên, Mr. Iskak sampun bikak kantor adpokat ing Kêmbangjêpun, Surabaya, gêgandhengan kalihan kantoripun Mr. Budiarta ing Jêmbêr.
Kala tanggal 13 Marêt punika paduka tuwan gupêrnur ing Ngayogya saha Tuwan Gobée parampara prakawis tiyang siti, kaparêng rawuh martamu dhatêng Taman Siswa, kabaripun prêlu mêmulih kaurmatanipun Ki Ajar Dewantara, ingkang nalika gledhahan P.N.I. ingkang sampun kalampahan, ugi katut dipun tahan dening pulisi.
torpedho, Sunarya saha R.W.W. Wuwung, suwau matrus juru damêl torpedho. Wiwit tanggal 1 Januari 1930 kawisudha dados
ing Karangkobar, Banjarnagara, dening pangadilan sampun kadhawahan paukuman kunjara 18 taun, jalaran kadakwa mêjahi nonah L.E. Samangke anglampahi paukumanipun wontên ing pakunjaran ing Cipinang, Mèstêr Kornèlis. Wontên kabar, M. Wôngsadiwirya wau, jalaran salêbêting nglampahi paukumanipun katingal sae kalakuanipun, miturut kêkancingan pamarentah sampun kaparingan sudan 8 taun, lajêng 6 wulap,wulan, yajênglajêng. malih 6 wulan, saha miturut kêkancingan pamarentah tanggal 24 Pèbruari punika paukumanipun kasuda malih 5 taun, dados benjing wulan Agustus ngajêng punika lajêng badhe kaluwaran.
Tuwan G. Pastor insêpèktur Kantoor van Arbeid sampun pangkat dhatêng Jawi Wetan prêlu anjênêngi parêpatan ingkang badhe ngrêmbag bab fonds tumrap têtiyang ingkang nganggur botên gadhah padamêlan ing Surabaya, parêpatanipun Plantersvereeniging ing Malang saha parêpatan umum V.V.L. ingkang badhe kawontênakên ing Surabaya.
Dèrèng dangu Kyai Haji Usman Dhamiri ing Cimahi, satunggiling kyai ingkang kathah muridipun ing
mriksa mayiting anakipun ingkang sawêg umur 6 wulan, ingkang kadugi kenging sêsakit pès. Dakwa kabantu dening Tuwan Cakraaminata. Miturut katranganipun tindakipun makatên wau adhêdhasar anggêr-anggêring agami Islam. Muridipun kathah ingkang dhatêng ningali. Karampunganipun, kyai wau kaukum dhêndha f 20 ... jalaran ngubur mayit botên kanthi idin. Kyai wau badhe rêkès nyuwun pangapuntên.
Wontên pawartos, anuju satunggiling dalu sawênèhing tiyang ing Makasar guragapan tangi jalaran mirêng tiyang rame-rame ing lataripun. Sarêng mêdal saking griya, têtela rencang-rencangipun sawêg ambujêng sawêr, panjangipun watawis tigang mètêr, kalampahan sampun sagêd dipun pêjahi. Sawêr wau jêbul ingah-ingahanipun satunggiling tiyang ing kitha ngriku. Kok inggih wontên wontên kemawon.
Kawisudha jumênêng ondêr kolèktur ing Batang, awit saking panyuwunipun piyambak, R. Partawijaya, asistèn wadana klas I ing Trêtêp, kadhistrikan Candhirata, Têmanggung.
Kala tanggal 15 Marêt punika Osvia ing Prabalingga ngawontênakên pahargyan minôngka mèngêti adêgipun sampun 50 taun. Kathah priyagung tamu ingkang rawuh, tuwan residhèn J.F. Verhoog minongka wêwakilipun Tuwan Gupêrnur W. CH. Hardeman, Tuwan
Ing Pordhêkok sampun kalampahan kawontênakên konggrèsing Mukhamadiyah. Cacahipun para ingkang tumut konggrès sadaya wontên 22000. Saking tanah Jawi 120, saking Sêlèbês tuwin Borneo 30, saking Acèh 100 sarta saking Sumatra sisih kilèn 200. Malêm Akhad ingkang kapêngkêr kawontênakên parêpatan umum wontên ing Roemakersplein, ingkang dhatêng watawis wontên tiyang 10000. Lajêng tanggal 8 kawontênakên arak-arakan, ingkang tumut wontên tiyang 3000.
Ing Magêlang, langkung-langkung ing môngsa antawisipun wulan Juli kalihan Sèptèmbêr, kathah
Winata, kontrolir pakaryan kasarasan, tuwin mantri malariah kêkalih, dene ingkang badhe kapriksa ondêr dhistrik Magêlang, Bandhongan saha Mêrtayudan.
Para maos kados botên kêkilapan bilih têlênging panggaotan rokok krètèk punika ing Kudus. Watawis kalih taun ingkang kapêngkêr pamarentah sampun paring dhawuh dhatêng Tuwan Ir. Darmawan Mangunkusuma nindakakên papriksan ing bab kawontênanipun panggaotan wau. Cacahipun pabrik rokok krètèk ing kitha ngriku, agêng alit sadaya botên kirang saking sèkêt. Samangke wontênipun panggaotan wau katingal mundur sangêt. Watawis wontên pabrik sadasa ingkang pêjah, makatên ugi ing Sêmarang, jalaran bobrok botên pajêng, wontên pabrik rokok krètèk sawatawis ingkang lajêng katutup kemawon.
Wontên kabar, Radèn Adipati Arya Rêksakusuma, tilas bupati ing Bojanagara, jalaran gêrah botên dangu, kala tanggal 19 wulan punika seda wontên ing Bojanagara. Enjingipun layonipun lajêng
lantaranipun satunggiling tiyang pribumi, nyambutakên arta dhatêng têtiyang dhusun ing Jampang kulon. Kocapa, bilih ingkang nyambut wau botên sagêd mangsulakên utawi nêtêpi prêjanjianing sambutanipun, lajêng dipun pêksa nyade sitinipun dhatêng piyambakipun, manawi botên inggih griya utawi maesanipun. Ingkang makatên wau sampun têmtu damêl rêkaosing têtiyang dhusun ngriku. Samangke prakawis wau sampun kaurus dening pangrèh praja, têtela gunggunging arta ingkang kasambutakên dhatêng têtiyang dhusun ing Jampang kulon watawis wontên f 40000.-
Kawartosakên, botên dangu malih pakaryan kasarasan rakyat badhe ambikak poliklinik ing Ungaran, manggèn ing sacêlakipun kantoring ondêr kolèktur, katuntun dening Nyonyah Dr. J. Sluimers-Egyedi, dhoktêr partikêlir ing ngriku.
Miturut kêkancingan pamarentah gêmintê ing Medhan sampun kaparingan pitulungan arta f 10.000.- inggih punika sapalihing rantaman waragad kangge andandosi ilèn-ilèn toya ing kitha Medhan sisih wetan.
Lêngganan nomêr 1742 ing Saradan. Administrasi ingkang kalintu. Tumrap taun 1930 punika panjênêngan sampun sah, malah wontên f 0,50 ingkang mlêbêt taun 1931.
Tuwan S. ing Magêlang. Bab pandangu panjênêngan redhaksi botên sagêd ngaturi wêwaton. Bab kabêtahan makatên punika, ingatasipun panjênêngan tamtu sagêd pados katrangan dhatêng tiyang ingkang gêgayutan kalihan bab wau.
Lêngganan nomêr 4977. Bab karangan ingkang panjênêngan dangokakên, badhe kawêdalakên piyambak.
Lêngganan nomêr 4023. Pandangu panjênêngan warni-warni, redhaksi Kajawèn namung sagêd ngaturi katrangan: Petruk, Garèng, Sêmar, Bancak tuwin Dhoyok, botên ngupamèkakên sintên-sintên, sampun cuwa ing panggalih.
Tuwan Sis, ing Ngayogya. Karangan panjênêngan kalih bab sampun katampèn. Nanging sami botên kapacak, amargi ingkang satunggal Kajawèn sampun kêrêp macak bab kados makatên wau, dene satunggalipun, suraosing karangan ing wêkdal punika kêlimrah sangêt sumêbaripun, awit sampun
kapacak, awit bab wau sampun nate kapacak ing Kajawèn dados rêmbagipun Petruk. Lan malih kajênging karanganipun sadhèrèk S.m.t. ing Kajawèn nomêr 15 botên baku ngrêmbag bab wêwatêkanipun Radèn Wrêkudara.
mung sang wiku tan samar ing galih / panulaking kasangsaran praja / marma sang wiku ing mangke / arsa sowan sang prabu /
dupi miyarsi / sêsambat ingkang mangkana / dahat karaos galihe / nulya andhangak lan ngucap / mugi-mugi wontêna / sih pitulunging
dupi wus katur sang prabu / pinanggihan piyambakan //
pasêmon nata katitik / kalamun nandhang sungkawa / nanging dupi sapraptane / sang wiku nèng ngarsa nata / pindhaning jaladara / sinêrang ing angin larut / sirating padhang
nawung prêlu langkung / kang mawèh arjaning praja //
umatur alon sang rêsi / sinuhun sowan kawula / mung nyadhang dêduka katong / dene tilar tatakrama / datan mawi cêcala / kang makatên mugi lêbur / wontên kotamaning nata //
dene kang dadya wigati / tarlèn amung prêlu praja / kang pinangguh ing samangke / nata mêgat pangandika / ingkang makatên kakang / sampun pakèwêd ing
ayune / ananging sajatinira / luhurirèng pandhita / maksih ingayoman ratu / kang mêngkoni buminira //
lamun tan cakêtan wiku / ingkang atur pamrayoga //
kados wontên ing prajaji / kang pinangguh sapunika / dahat karusakan gêdhe / praja kêkirangan pangan / arda punang durjana / linut tuwuhing pagêblug / angrisak praja narendra //
datan liyan ingkang wajib / amung kang jumênêng nata / awit mênggah sanyatane / nata môngka wakilira / ingkang sipat misesa / yèn kongsi weya ing laku / surêm kêkuwunging praja //
dados kang araos gati / mênggahing sowan kawula / rumaos dados wakile / janma kang samya sangsara / kang kêkirangan têdha / tanapi kang samya rapuh / myang giris marang durjana //
dening tansah dèn rêsahi / krodhaning para durjana / saya ngangsêg kawasane / tindak kang kadya punika / kalamun tan pinapas / saking pamisesa
pakewuh / mrih titis dhawahing siksa //
gusti ingkang kaping kalih / ing bab kêkirangan têdha / ugi nata datan pae /
para kawula / tan lyan mung ngudi saene / nadyan mung sae piyambak / ing raos tan prabeda / têntrême dènira
pinangguh ing prêlunipun / nata kang wajib ngwontêna //
dene guntigusti. bab sêsakit / datan sanès tuwuhira / gayutan kirang têntrême / punika gampil tinulak / saking pamardi nata / sambadanira mrih rujuk / ngagêma ambêging côndra //
ayêm dènira madhangi / mawèh asrêping kawula / kanthi ingudi sababe / pundi kang môngka jalaran / prayogi dèn sirnakna / kang makatên jêng sinuhun / kawula namung sumôngga //
sri narendra datan mosik / amung umindêl sakala / wusana alon sabdane / kula amung sukur suka / dene paman anggugah / mring raos pêtênging
siti, Mas Martadirja, juru pangriptanipun pangrèh agêng pakêmpalan P.P.P.H. inggih punika pakêmpalanipun para punggawa pagantosan nagari, anyêdhahi dhatêng para pangrèh agêng, sadaya pakêmpalan nunggil damêl tumrap punggawa guprêmèn têtiyang siti, supados sami krêsaa anjênêngi parêpatan ingkang badhe dipun wontênakên ing Surakarta ing mangke sontên tuwin benjing-enjing, utawi ing tanggal 29/30 tuwin 30 Marêt punika, prêlu angrêmbag badhe adêgipun Vak-Centrale wau.
Ing sêdhahanipun wau, ugi kapratelakakên sawatawis mênggah kajêng lan ancasipun Vak-Centrale ingkang badhe madêg punika, inggih punika, supados pakêmpalan-pakêmpalan tunggil damêl tumrap punggawa nagari sagêda nunggilakên ihtiyar lan pambudidayanipun kangge anggatosakên punapadene andumugèkakên punapa ingkang dados kaprêluaning punggawa guprêmèn ingkang sami darajatipun, saya malih ing bab hak wêwênangipun punggawa nagari, ingkang dumuginipun sapunika kawontênanipun taksih awon sangêt. Bab wau nyatanipun sampun pinanggih wontên ing lêlampahan ing prakawis-prakawis ingkang ngèngingi pêpêsthènipun têtiyang siti ing golongan pang-panging padamêlan nagari pintên-pintên. Sadaya wau dipun sababakên jalaran saking punggawa nagari botên anggadhahi hak ingkang têtêp ingatasipun padamêlanipun piyambak-piyambak.
Makatên isining cêkakan sêdhahanipun komite badhe adêgipun pusaraning pakêmpalan-pakêmpalan tunggil damêl, ingkang kapacak ing sêrat-sêrat kabar, mugi-mugi parêpatan ingkang badhe dipun wontênakên ing Surakarta wau, sagêda wontên uwohipun,
saenipun tumrap pakêmpalan-pakêmpalam tunggil damêl ingkang sami ngrubyuk wontên ing ngriku. sadèrèngipun amangsuli pitakenan punika, kados langkung sae nyariyosakên rumiyin mênggah gunanipun pakêmpalan tunggil damêl. Nanging kaparênga kula matur dhatêng para maos, bilih ingkang badhe kaandharakên ing ngriki punika, sanès pamanggihipun sintên-sintên, ngêmungakên pamanggih kula piyambak, pun S.m.t. inggih punika tukang ngobrol, ingkang salugunipun botên prêlu dipun wigatosakên pamanggihipun, awit sampun wongsal-wangsul kula aturakên, bilih ingkang 99% namung isi rêmbag ngayawara kemawon.
Mênggahing kula, têtiyang ingkang sami nunggil damêl, sami angêdêgakên pakêmpalan, punika pancèn inggih sae sayêktos, awit adêgipun pakêmpalan ingkang makatên punika, sagêd nuwuhakên prakawis warni-warni, ingkang badhe mumpangati tumraping para warganipun sadaya, kados ta: 1e para warga sagêd dados sami rukun lan guyub, 2e para warga sagêd ngudi indhaking kasagêdanipun ing bab kuwajibanipun piyambak-piyambak, 3e sagêd ambudidaya indhaking drajatipun, makatên sapiturutipun.
Tumrapipun ingkang kasbut 1e supados para warga samia guyug lan rukun, punika pancènipun botên prêlu kaandharakên panjang-panjang, para maos têmtunipun sampun sami anguningani piyambak. Ewadene ing ngriki kados prêlu kula anggambar sakêdhik awonipun têtiyang ingkang nunggil karya, nanging botên guyub lan rukun gêsangipun, kula kêrêp mêningi, nanging kula, lo, pun S.m.t. wontên satunggaling kantor, ingkang punggawanipun satunggal lan satunggalipun gêsang kadosdene: kucing kalihan sagawon, andintên-dintên tansah kêkêrahan. Caranipun kêrah wau tamtunipun inggih botên sarana jêgog-jêgogan utawi cokokotcotan.cokot-cokotan. Nanging upaminipun sarana bêntèr-binênteran, kados ta: para punggawa sami ngawontênakên konkurènsi (jor-joran) anggènipun sami pados ... pêndhok. Caranipun têmtunipun inggih beda-beda, wontên ingkang sarana nêdahakên kasrêgêpanipun kanthi luwar biasah, wontên ingkang sarana ... gramèh, malah wontên ingkang sarana ... patigêni sadina sawêngi. Manawi wontên satunggiling pakaryan ingkang makatên kawontênaning punggawanipun, sintên ingkang bingah lan sintên ingkang angsal kapitunan. Ingkang ngèkèk-ngèkèk sampun têmtu majikan, nanging ingkang tansah angsal kapitunan inggih para punggawanipun piyambak, sanès manawi para punggawa wau sami guyub lan rukun, punika sagêd anjalari tuwuhipun pranatan-pranatan, ingkang botên ngêmungakên badhe nyakecakakên para punggawa sadaya, nanging ugi badhe sagêd ngènthèngakên bêbahaning pangagêngipun.
Samangke ing bab 2e. inggih punika para warga sagêd sami ngudi indhaking kasagêdanipun ing bab kuwajibanipun piyambak-piyambak.
sasaminipun. Pakêmpalan-pakêmpalan wau sami ngêdalakên kalawarti piyambak-piyambak, ingkang ngêwrat karangan warni-warni ingkang dados kabêtahaning para warganipun, kados ta: kalawartining pakêmpalanipun para dhoktêr, tansah ngêwrat karangan-karangan ing bab kawruh kadhoktêran utawi sawênèhing warninipun usada ingkang pinanggih enggal. Mongga, punapa punika sanès satunggiling margi tumrap para warganipun kangge ngindhakakên kasagêdan-kasagêdan ingkang dados kuwajibanipun. Makatên ugi kalawartining pakêmpalanipun para insinyur, opsihtêr lan sasaminipun, punika ugi tansah sami ngêwrat karangan-karangan ingkang dados kabêtahanipun. Makatên mênggah sabab-sababipun,
ambudidaya indhaking drajatipun. Bab punika pancènipun kula ragi rikuh anglairakên pamanggih kula, kuwatos bilih lajêng dipun gagas ingkang botên-botên, ewadene ing sarèhning kula samangke sampun kabênum dados tukang ngobrol, pamanggih kula sapunika lajêng kapêksa kula obrolakên wontên ing ngriki, inggih punika makatên:
Para maos sadaya kados sampun sami anguningani, bilih drajating kaum buruh têtiyang siti punika, manawi kapandhingakên kalihan bôngsa sanès, taksih nama asor sangêt. Kawontênan ingkang makatên punika, ingatasipun wontên ing nagari wutah rahipun piyambak, inggih nama nalôngsa, amila sampun dados wajibipun sabên kaum buruh, kêdah ambudidaya icalipun kawontênan ingkang botên prayogi kala wau. Mênggah caranipun ambudidaya wau, sampun kok lajêng sarana bêngak-bêngok utawi main rewel-rewelan, nanging sarana kabuktèkakên, bilih ing sadayanipun - kasagêdan, kakiyatan, sumêrêpipun dhatêng kuwajiban, lan sasaminipun - sagêd mandhingi kalihan kaum buruh bôngsa mônca, ingkang drajadipun kaanggêp langkung inggil wau. Ewadene manawi sadayanipun sami, mêksa taksih dipun bedakakên. Punika sanès lêpatipun pranatan, nanging lêpatipun pangagêng ingkang majibi, dene taksih gadhah wêwatêkan: sagalak-galakaning macan, masa kolua môngsa anake dhewe.
Kados sampun cêkap anggèn kula anggambar gunanipun pakêmpalan tunggil damêl tumrap para warganipun. Botên ngêmungakên jalaran saking guyub rukunipun, lajêng sagêd sêsarêngan ambudidaya dhatêng indhaking drajatipun, nanging ugi badhe sagêd ngindhakakên kasagêdanipun mênggah ingkang dados kuwajibanipun. Amila kula asring sok gumun, manawi nyumêrêpi tiyang, ingkang ngêmohi dados warganing pakêmpalaning kônca-kancanipun ingkang nunggil damêl. Tiyang ingkang makatên wau, prasasat kados tindakipun sawênèhing pokrul bambu ing satunggiling dhusun, punika manawi wontên kaprêluaning dhusun, kados ta: gugur gunung, lan sasaminipun, babar-pisan botên purun tumut cawe-cawe, nanging manawi ing ngriku wontên kêndhurèn, botên sande inggih tumut mênthongsot wontên ing ngriku. Makatên ugi mênggahing tiyang ingkang botên tumut lumêbêt dados warga pakêmpalan tunggil damêl, punika ingkang dados rêkaosipun, kados ta: ambayar arta urunan minôngka panggêsanganing pakêmpalan, lan sapiturutipun, botên tumut ngraosakên, nanging manawi wontên untungipun, ingkang jalaran saking pambudidayanipun pakêmpalan wau, têka nglênyêm tumut ngêcap-ngêcap. Ewasamantên kula botên badhe maibên dhatêng tiyang ingkang anggadhahi tindak kados makatên punika, awit satunggal-satunggaling manusa punika têmtu anggadhahi kayakinan piyambak-piyambak. Nanging mênggahing kula, tinimbang dipun wastani botên guyub, sarta ing têmbe badhe mêthik woh ingkang sawaunipun kula botên tumut nanêm witipun, manawi para kônca kula ingkang sami nunggil damêl, ngêdêgakên pakêmpalan, kula namung badhe ngombyongi kemawon.
Nitik sêratan ing nginggil, ing ngriku cêtha wela-wela, agênging dayanipun pakêmpalan tunggil damêl. Ing ngriki botên prêlu katêrangakên malih, bilih pakêmpalan wau inggih kêdah dipun pranata kanthi samêsthinipun, sarta sasagêd-sagêd inggih kêdah nêbihi dhatêng prakawis pulitik, ngêmungna migatosakên dhatêng kaprêluanipun piyambak.
Saya agêng malih dayanipun, manawi sakathahing pakêmpalan tunggil damêl wau, sami purun ngêdêgakên Vak-Centraal kados ingkang dados idham-idhamanipun komite badhe adêgipun pusaraning pakêmpalan-pakêmpalan tunggil damêl wau, awit ing ngriku lajêng sagêd tuwuh satunggiling bêbadan, ingkang manawi dipun pranata kanthi lêrês-lêrês, kiyat saha santosa. Kajawi punika sagêd nyuda wontênipun pasulayan antawisipun satunggal lan satunggaling pakêmpalan tunggil damêl, ingkang tuwuhipun wau namung jalaran prakawis sêpele kemawon. Sampun samantên kemawon, sanès dintên ngobrol malih.
Dhawahing Kabêgjan ingkang Botên Kenging dipun Tulad
Dhatênging kabêgjanipun tiyang warni-warni, dene kabêgjan punika sintên ingkang dipun dhawahi tamtu bingah, awit botên wontên tiyang kadhawahan kabêgjan mungêl: cilaka, kajawi wontên ing ucapipun tiyang balondrongan, dados namung lucon.
Sintên tiyangipun ingkang cariyos ngêmohi kabêgjan, punika goroh. Ugi wontên tiyang ingkang ngêmohi kabêgjan, nanging namung atêgês ngêmohi kabêgjan ingkang dipun tampik wau, tumrap kabêgjan sanèsipun trêkadhang malah dipun padosi, lan sarèhning kabêgjan punika warni-warni, mingar-mingêr tiyang anggènipun nêdya ngêmohi wau tansah kêpêthuk kemawon, mila wajibipun tiyang punika malah kêdah sumêrêp sarananipun pirantos ingkang kangge andhatêngakên kabêgjan.
Sintêna kemawon tamtu mangrêtos, bilih dhatênging kabêgjan punika kêdah mawi dipun saranani, upaminipun: tiyang kapengin sugih, kêdah among dagang. Kapengin kacêkapan, kêdah gêmi. Kapengin pintêr, kêdah sinau. Kapengin dados priyantun, kêdah magang kanthi wêkêl ing damêl, makatên sapanunggilanipun. Cêkakipun botên wontên ingkang tilar sarana.
Nanging mênggahing klintuning panganggêp, lêpating panjôngka asring nuwuhakên putunging manah, tiyang inggih manah sampun putung makatên, sok kalajêng coklèk yêktos. Môngka saupami dipun patèni, tamtu wontên sabab ingkang botên andumugêkakên sêdyanipun wau. Upaminipun kemawon tiyang kapengin kacêkapan, kadospundi sagêdipun cêkap manawi petangipun tansah cèwèt, manawi nêdha kirang abênipun kemawon lajêng mimpês irungipun.
Wontên malih tiyang ngajêng-ajêng dhawahing kabêgjan namung saking ngêjibakên, botên saking rekadayanipun piyambak. Nanging sarêng malèsèd, inggih botên narimah malih.
Lan wontên malih tiyang anjagèkakên dhawahing kabêgjan dupèh badanipun sampun winêca bêgja, kados ingkang kasêbut ing dêdongengan kina, wontên tiyang dipun wêca badhe bêgja gêsangipun. Tiyang wau lajêng lumuh nyambut damêl, rintên dalu namung rêbaban. [rê...]
[...baban.] Sarêng kasumêrêpan tiyang sanès dipun pitakèni. Punapaa dene rêbaban botên mawi angèn wanci, punapa botên mawi pados têdha punapa. Wangsulanipun: kula punika winêca tiyang bêgja, prêlunipun pados têdha punapa, tiyang kula sampun nama tiyang tinêngga ing bêgja. Tiyang ingkang pitakèn wau lajêng nyariyosi, bilih tindakipun kalèntu, botên wontên kabêgjan dhatêng botên sarana dipun arah. Dados wajibipun inggih kêdah dipun saranani nyambut damêl, sawêg nêdha kemawon sêkulipun botên sagêd malêbêt ing cangkêm piyambak manawi botên dipun puluk. Wusana tiyang wau lajêng nyambut damêl. Dongèng punika kenging kangge nyanepakakên tiyang lumuhan ingkang gadhah panjôngka, utawi tiyang ingkang kalèntu ing panjôngka.
Sapunika gêntos anggagas ing bab kabêgjaning tiyang ingkang botên kenging dipun tulad, inggih punika tiyang ingkang mênang lotre agêng. Kadospundi mênggah caranipun nulad, manawi bab anggènipun tumbas kenging kaanggêp minôngka sarana, botên kirang tiyang ingkang sami tumbas, manawi mawi lampah, lampahipun kadospundi. Punapa sêsirih, manawi sêsirih kados sampun botên kirang ingkang nglampahi, prakawis mêlèk saya malih.
Manawi ingkang adhakan, tiyang tumbas lotre punika lajêng tuwuh gagasanipun ingkang ngômbra-ômbra, kalairipun wontên ing pangucap kados panglipur manah ing Kajawèn nomêr 24, dene gambaranipun kados ing Kajawèn nomêr 25. Nanging kosokwangsulipun, raos kalih bab wau malah nêbihakên dhawahing pris, têbih dhatêng ingkang dipun wastani lampah.
Mênggahing dêdongenganipun tiyang ingkang angsal pamênang lotre warni-warni sangêt, kados para maos sampun botên kêkilapan. Ing ngriki prêlu ngêwrat gambaripun Radèn Tayib Tirtakusuma, upmantri candu ing Parigiraja, Riyo, ingkang angsal pamênang lotre Jang Seng f 150.000,-. Punika tiyang bêgja.
Mirid suraosing andharan ing nginggil punika, têtela bilih kabêgjan ingkang dhumawah ing tiyang angsal pamênang lotre punika botên kenging dipun telad sarananipun, dene ihtiyaripun botên sanès kêdah sabên wontên bikakan lotre tumut tumbas. Sampun lowung kenging kangge nglipur manah.
Tiyang Baduwi punika dunungipun ing parêdèn Kêndhêng, bawah Bantên kidul, cacahipun botên kathah sarta kenging kaperang dados kalih dhusun, inggih punika dhusun Kanèkès saha dhusun Karang, basanipun Sundha andhap, nanging kalihan têtiyang Sundha ing wêwêngkon ngriku ngêmohi, botên purun sêsrawungan. Têtiyang wau katêlah nama tiyang Baduwi, nanging tumrap tiyang Baduwi piyambak langkung sênêng bilih kawastanan tiyang Kanèkès [Ka...]
[...nèkès] utawi tiyang Karang, mêndhêt saking namaning dhusun ingkang dipun dunungi. Mênggah aslinipun nama Baduwi, dèrèng wontên katranganipun ingkang gumathok, bokmanawi kemawon gêgayutan kalihan wontênipun lèpèn alit Cibaduwi utawi rêdi Gunung Baduwi. Mirid kawontênan saha dêdongenganipun kadugi tiyang Baduwi punika têrah turunipun para ingkang sami ngungsi nalika bêdhahipun karajan Pajajaran dening Pangeran Yusup ing taun 1579.
Ing parêdèn Kêndhêng ngriku tiyang Baduwi sagêd têntrêm gêsangipun, sisih kidul wetan saha kilèn kinubêngan ing jurang cêrung saha rêdi andêdêr, namung ing sisih lèr sambêt kalihan tanah ngare, inggih saking ngriku punika lumêbêting daya saking jawi, ewadene dumuginipun sapunika taksih panggah anggènipun ngêkahi agami saha tata ngadat pusakanipun, kêncêng botên purun ngrasuk agami Islam.
Mênggah ingkang dados bakuning agami, dununging pamuja saha pamundhi-pundhinipun wontên ing arwahing lêluhuripun (spiritisme), nanging lamining-lami awit dene kasamadan agami sanèsipun, dununging pamuja lajêng baku dhatêng Bathara Tunggal utawi Bathara Guru, utawi Guru Yang Tunggal. Bathara Tunggal apêputra pitu, ingkang pambajêng Bathara Cikal, seda botên apêputra, samangke tumut ingkang rama nyêpêng pangrèhing jagad, putra ingkang pangulu Bathara Patanjala, mligi mangrèh tiyang Baduwi, dene putra ingkang gangsal sanèsipun mangrèh salawe nagara, ugi kawastanan Pasirbatang Beulahgirang, bokmanawi tanah antawisipun Ciliwung saha Cimali, kajawi punika taksih kathah dewa-dewa sanèsipun mêndhêt saking dewa-dewa Hindhu. Miturut kapitadosanipun, sasampunipun pêjah arwahipun lajêng sagêd manunggal kalihan Bathara Tunggal.
Tata ngadatipun ingkang sampun tumindak, ing sabên môngsa panèn kawontênakên sidhêkah (kawalu) ngantos rambah kaping tiga, ing sadèrèngipun mawi dipun siyami sadintên, dene ingkang agêng piyambak sidhêkah ingkang wêkasan, dipun wastani kawalu panutup mawi tatacara saha lampah môncawarni.
Tiyang Baduwi punika panggaotanipun tani, pangolahing siti tuwin salajêngipun ngantos dumuginipun panèn, katindakakên sêsarêngan. Ngadat sasampunipun tigang taun kabêrakakên, lajêng ambukak siti enggal, ing bangsa Walandi kawastanan roofbouw. Ingkang makatên wau botên anggumunakên, jalaran sitinipun ing ngriku siti parêdèn, [pa...]
[...rêdèn,] punapa malih wontênipun namung sabin tadhahan, ilèn-ilèn toya babar pisan botên wontên.
Kados ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil, tiyang Baduwi punika kêncêng ing bab tumindaking agami saha tatacara, makatên ugi ing bab pranataning dhusun, gêgriya tuwin sapanunggilanipun. Ing ngriki prêlu anyariyosakên sawatawis bab kawontênanipun dhusun Kanèkès. Ing têlênging dhusun wau pinanggih wontên kampungipun têtiga, inggih punika: Cibeo, Cikartawanah, saha Cikesik, kampung-kampung wau kalêbêt golonganipun siti awisan (tanah larangan), tiyangipun ingkang manggèn ing ngriku watawis cacah 140, kawastanan tiyang kajêroan, bokmanawi ingkang asli darah luhur, ing sajawining tanah awisan wau, nanging taksih wontên salêbêtipun kikising dhusun wontên kampungipun 25 kirang langkung dipun dunungi tiyang 740, kawastanan tiyang kaluwaran utawi tiyang pagamping. Kajawi punika ing sajawining dhusun taksih wontên kampungipun 7, kawastanan kampung Dhangka, kirang langkung dipun dunungi tiyang 639, awor kalihan tiyang Islam ing sakiwa-têngênipun ngriku.
agami miwah tata ngadating lêluhuripun, kabantu dening satunggiling girangserat, tumraping kampung Dhangka ingkang dados pangagêngipun kawastanan jarodhangka.
Gêgayutan kalihan agami saha tata ngadatipun, tumrap tiyang Baduwi kathah sangêt awisanipun, ing ngriku kawastanan buyut, kados ta botên kenging ngingah kapal, maesa, lêmbu tuwin kewan sanèsipun ingkang agêng-agêng. Wiwit palêthèking srêngenge dumugi manjingipun dhatêng têpining cakrawala botên kenging cêthik latu. Bilih anggarap siti botên kenging ngangge pacul. Têtumpakan tuwin sapanunggilanipun ugi buyut, punapadene botên kenging nêdha ulam kapal, maesa, lêmbu, menda, saha babi. Ing bab pangangge tuwin sanès-sanèsipun kêdah ingkang sarwa pêthak utawi biru, sanèsipun ingkang kados makatên kalêbêt buyut.
Mênggah wêwatêkanipun tiyang Baduwi punika, têmên, barès, gêsangipun tata têntrêm, têbih saking lampah ingkang botên sae, malah wontên pêpacuhipun sadasa bab, inggih punika:
Tiyang Baduwi punika wêlasan, ambangun turut saya dhatêng panginggilanipun, punapadene ing bab pasoking pajêg ugi tansah ajêg lumintu, nanging bilih babagan agami utawi tata ngadat botên kenging ginagampil, singa ingkang nêrak sampun têmtu kapatrapan paukuman.
Ing salêbêting wêwêngkon gupêrnêmèn (kala rumiyin residhènsi) Surakarta, wontên patilasan wiwit jaman purwa ingkang dipun wastani tapak bima. Sampun pintên-pintên atus taun laminipun tiyang kathah sami amastani makatên, ngantos namaning panggenan ngriku saprika dumugi sapriki lajêng lêstantun katêlah dados karan: ing
dalamakan wau, lajêng awarni sela. Wondene ing nagari Surakarta namung wontên kalih panggenan tilasipun tapak bima wau, sapanggenan manggèn sacêlaking dhusun Samaulun, sakidul kabupatèn Wanagiri bawah Mangkunagaran, kalêrês wetan margi agêng ingkang dhatêng Baturêtna. Punika pêpêthanipun dalamakan ingkang sisih têngên. Dene satunggalipun tilas tapaking dalamakan ingkang kiwa, manggèn ing sacêlaking dhusun Majasanga, sawetan Kabupatèn Bayalali bawah Kasunanan, kalih panggenan punika sami karan: Tapakbima. Mênggah têbihipun saking Samaulun dumugi Majasanga wau udakawis wontên 40 pal.
Mênggah wujudipun ngriku wontên selanipun lètèr, ing têngah wontên balumbanganipun alit aistha dalamakan, panjangipun wiwit saking tungkak dumugi bagian dariji kirang langkung 4 kilan, wiyaripun ing ngajêng (bagian dariji) kirang langkung 2 kilan, dene wiyaripun ing wingking bagian tungkak watawis sakilan, lêbêtipun kadugi kalih têngah kilan, katiga rêndhêng dhêkoking sela tilas dalamakan wau tansah isi toya ajêg kemawon.
Kathah tiyang sêpuh nalika alitan kula (50 taunan
ing toya tilas tapaking Bima ngriku, kacariyos sagêd mêwahi kiyat lampahipun, utawi ngicalakên rencoging suku ingkang sayah mêntas kadamêl malampah têbih.
Mênggah dêdongenganipun tiyang sêpuh-sêpuh bab tapak Bima wau, wiwit jaman kina-kumina dumugi sapriki, botên ewah-ewah lêstantun ing panganggêpipun, dados tapak Bima punika kala rumiyinipun mila pancèn wontên sayêktos, têrang yèn dede pangathik-athik. Anèhipun dene têka namung wontên 2 panggenan, botên wontên tunggilipun malih-malih.
Awit saking punika, bilih wontên para maos ingkang langkung têrang dhatêng bab dêdongengan tapak Bima wau, supados kaparêng angudhoni gancaripun, badhe sangêt andadosakên gênging panuwun kula, sagêd ugi tumrap dhatêng para maos ingkang dèrèng nate mirêng gancaripun.
Nalika taun 1918, ing Londhên sampun nate dipun wontênakên tèntunsêtèling bab mêsin-mêsin. Pirantos-pirantos sawarnining mêsin sami dipun pitongtonakên wontên ing ngriku. Wontên ing salêbêtipun tèntunsêtèling wau, kathah para têtiyang ingkang sami gumun kanthi sangêt,
ngebahakên tangan ingkang sêmunipun suka sasmita supados têtiyang sami kèndêl, malah sakêcap kalih kêcap sagêd wicantên. Rêca rasêksa wau damêlanipun Tuwan W.H. Richards, ebahipun saking abên-abênan listrik. Dene kadospundi anggènipun sagêd wicantên, taksih kadamêl wados, tuwan wau botên purun amêdharakên.
Sawatawis dintên sadèrèngipun kawontênakên têtingalan wau, têtiyang ingkang sami langkung ing kitha West End sami cingak, amargi nyumêrêpi wontên robot èstri sawêg lumampah ing margi, sêsarêngan kalihan tuwan ingkang damêl, inggih punika Tuwan J.A. Roberts.
Tuwan Mr. D.M. Radcliff ugi sagêd damêl robot ingkang kenging kapasrahan jagi patandhon toya. Robot punika sagêd mangsuli pitakèn-pitakenan saking kantor agêng ing Washington Amerikah. Sapintên isinipun toya ing patandhon. Wontên satunggiling kantor ingkang wontên pirantosipun ugi bangsaning robot, gunanipun kangge pitakenan bab pasang-suruting toya sagantên. Sabên dintên kathah têtiyang takèn dhatêng kantor wau, tumrap pasang-suruting toya sagantên ing palabuhan sadonya punika, pirantos wau tansah sagêd amangsuli kanthi patitis.
Propesor J. Popjie sarjana ahli mikir bôngsa Walandi, sampun sagêd damêl robot ingkang sagêd dados juru cukur (barbir), anggarang kuwih-kuwih tuwin nyoplok untu. Tuwan Mr. Whitman damêl robot ingkang nama Occultus, ingkang têgêsipun sang ginaib. Kawartosakên sagêd nindakakên sadaya padamêlan punapa kemawon kados ingkang kalimrah katindakakên manungsa.
Manawi nitik kamajênganing kagunan ing sawatawis taun kemawon sampun samantên uwohipun, sagêd damêl robot ingkang sagêd nindakakên padamêlan warni-warni, bokmanawi botên ngantos dasanan taun malih, badhe kathah para pintêr ingkang sagêd damêl ingkang langkung sampurna. Kasampurnanipun damêl robot, anjalari kathah têtiyang ingkang sami tumbas, kapurih dados rencangipun, botên susah ngingoni
Pustakawarti ing Amerikah (American Weekly) damêl wawasan: bilih ing tênbetêmbe. têmtu wontên para sagêd ingkang sagêd damêl robot ingkang langkung sampurna, [sa...]
[...mpurna,] badhe wontên robot ingkang sagêd anglipur manahipun para wanita. Ing Eropah sarta Amerikah wontên tiyang ingkang padamêlanipun dados tukang panglipur, limrahipun wanita ingkang taksih ênèm. Robot ingkang dados juru panglipur wau, sagêd mêmulih manahipun para wanita ingkang katilar pêjah ingkang jalêr utawi kapêdhotan sih kalihan pacanganipun. Tamtunipun robot wau botên namung saking anggènipun sagêd ngrumpaka utawi nglairakên basa pangêla-êla kemawon, sagêd uwi wontên ingkang manggih akal, sagêd damêl robot ingkang sagêd mêtha patrap sarta solah tindak ingkang dados panglipuring manahipun tiyang ingkang kèrêm ing kasmaran.§ Nanging manggahing warni, bagus tuwin ayuning robot punapa ngungkuli ayu tuwin bagusipun robot damêlanipun Gusti Allah.
Wontên malih ingkang ngudi damêl robot ingkang sagêd nindakakên padamêlan, botên susah mawi dipun prentahi barang. Dados botên susah mawi sêsambêtan tilpun punapa. Manawi ing mripatipun dipun dèkèki sellinum cells, robot badhe sagêd rumagang ing damêl piyambak. Amargi jantu wau manawi kataman ing pêpadhang utawi mêndhung, sagêd andayani dhatêng rumagangipun robot, nutup jandhela botên susah dipun tilpun.
Warni-warni pangintênipun tiyang badhe sumêbaripun manusa mêsin wau, ingkang tumrapipun ing wêkdal samangke taksih kalêbêt babagan ingkang damêl gawoking ngakathah. Sêrat pustakawarti Amerikah wau, ugi gadhah pangintên, manawi robot badhe sagêd dados saradhadhu ingkang majêng ing paprangan, dados juru anggêgana nglampahakên kapal mabur ingkang kangge
Nanging manawi robot cêngkiling, badhe mêgah-mêgahakên. Red.
Sadaya pamanggih kados ingkang kaandharakên ing nginggil, manawi sampun mratah wontên manusa damêlan, bokmanawi sagêd damêl tidha-tidhaning panampi, dening saking kaliwat-liwat elokipun. Anggènipun wontên dêdamêlan anèh-anèh, wontên robot ingkang sagêd nyambut damêl kados manusa, kamanah pamanggih ingkang ngayawara kemawon. Sabab tumrap manah ingkang taksih kalêmpit, namung sagêd mastani yèn botên pinanggih ing nalar. Minôngka kangge pêpaking andharan, sagêda ngintên-intên dhatêng pangudinipun robot, ing Amerikah samangke sampun wontên bêbadan panggaotan ingkang mawi pawitan kathahipun 25.000.000 dholar a.f. 2.50 prêlu kangge nyampurnakakên pangudinipun robot. Bêbadan wau sagêd damêl robot ingkang kenging kapurih sêsadean. Ing New York lan ing kitha-kitha agêng ing talatah Amerikah, sampun kathah pirantos ingkang sagêd sêsadean, upami: prêmèn, soklat, lisah, rokok lan sapanunggilanipun. Robot ingkang makatên, botên namung sagêd angladosi dhatêng ingkang sami tumbas kemawon, sanajan nusuki inggih sagêd, malah sabên-sabên mungêl: sangêt nuwun. Manawi mêntas nampèkakên barangipun dhatêng ingkang tumbas.
Padha kandhêg Ngalirahman / ana jaba angêntèni / atine duwe sumêlang / yèn dudu gone Dulgani / Rahman nuli nyêdhaki / uwong sing arêp malêbu / têmbunge ngarah-arah / kula pitakèn sakêdhik / sintên ingkang kagungan damêl punika //
wong sing ditakoni mlêngak / lan ngira yèn sing nakoni / padha uwong saka mônca / mula tumuli mangsuli / Kiyai Ngabdulgani / inggih kang kagungan prêlu / angramakakên putra / tur putra kang dados galih / putra èstri namung satunggal punika //
Rahman nyang kakange nyawang / karo anyuwara lirih / kuwi mêsthi
ora suwe bali têka / wonge karo tudang-tuding / angirid wong lanang brêgas / Rahman nyawang ora pangling / yèn wong sing têka kuwi / Kasan kang saiki bagus / dene Kasan ya cêtha / yèn Rahman sing angêntèni / mung nyang Ngali Kasan pangling babarpisan //
Kasan angguyu nyêkakak / hah hah têka ing saiki / tangane Rahman dicandhak / Rahman nuli angandhani / iki lo Kakang Ngali / Kasan banjur ngrangkul gapyuk / sangisoring bangkekan / karo acalathu lirih / bungah bangêt Kakang dene kowe têka //
têmonan / nglairke bungahe ati / nuli padha ngaso ana ing pondhokan //
bêngi mau ora kocap / cêkake rame ngluwihi / barêng esuk lêlinggihan / ngadhêp Kyai Ngabdulgani / sawise tata linggih / padha gunêman kêmruwuk / kajaba bocah papat / wuwuh lan bojone Siti / dadi kabèh sing padha ngadhêp wong lima //
mung Rahman berage kurang / dening anggembol wêwadi / yaiku patining biyang / isih dikêkêr ing ati / awit upama nuli / dikandhakna ora patut / awit nuju samuwan / yèn bakal ngêndhêg-êndhêgi / dadi jênêng malangi wong bungah-bungah //
Abdulgani nuli kôndha / aku bungah ing saiki / dene uwis kalumpukan / mung eman êmbokmu êndi / grêg Rahman mrêbês mili / nuli kôndha lan andhingkluk / uwa kauningana / pun bok dumugi ing janji / sampun kawandasa dintên sapunika //
kono Siti sanalika / banjur sênggruk-sênggruk nangis / Kasan iya kaca-kaca / nuli ngimur Abdulgani / wis sukura saiki / nyang sing wis bali nyang kubur / aku ya milu ngucap / sukur alkamdulillahi / katujune kowe Rahman ana ngomah //
dadi bisa ngupakara / uwis sarèhne saiki / mupung padha kalumpukan / aku tak kôndha
sathithik / bocah kabèhe bêcik / anaa kene ngalumpuk / nèng kana mikir apa / Rahman tumuli mangsuli / inggih sangêt uwa ing panuwun kula //
ananging wa mênggah kula / awrat yèn mantuka mriki / awit wontên kula ngrika / ugi nama tiyang siti / lan malih alit-alit / inggih sampun gêsang lowung / Ngali nyambungi kôndha / kula ugi badhe nunggil / lan pun Rahman gêgriya wontên ing ngrika //
Abdulgani banjur kôndha / ngono iya luwih bêcik / rèhne aku dadi tuwa / iya wajib milu mikir / ya priye bae bêcik / waton kapenak uripmu / Rahman lan Ngali lêga / dene padha dililani / nuli kôndha arêp bali seje dina //
ing sadurunge budhalan / kabèh padha aniliki / mênyang kubure Abdulah / kanthi karasa ing ati / cah papat mrêbês mili / eling lakon sing kêpungkur / sawise seje dina / Rahman Ngali arêp bali / nuli padha pamitan mênyang wong tuwa //
Ngabdulgani alon kôndha / aku êmung amêmuji / muga kabèh salamêta / lan sarèhne kowe kuwi / jênêng bocah kêplêsit / aku ora bisa nunggu / nya tak wèhi pawitan / ulur-ulurên go urip / bocah loro olèh ngrong èwu rupiah //
cêkak cukuping carita / bocah loro uwis mulih / lan banjur padha dêdagang / tindake gêmi nastiti / saya manèh Gus Ngali / ing saiki wiwit thukul / atine sing tumuwa / dhasar sanyatane ngrêti / ora suwe iya dadi andrêbala //
banjur gayutan lan Plembang / karo Rahman diloroni / apa dagangan ing kana / didol ana ing Batawi / mangkono kosok-bali / iya kêkirim lumintu / pawêtu tanah Jawa / kang tômpa Kasan lan Siti / sabanjure wong papat dadi sudagar //
cuthêl ananing carita / kêna digawe pêpeling / sanyatane mungguh bocah / yèn ta nganti anêmoni / wong tuwane ngoncati / kaya sapu tanpa êsuh / nanging mungguh manungsa / lêlakone têmbe buri / ora kêna digagapi lan pangira //
kaya sing kamot ing crita / mungguh uripe Si Ngali / ing ngarêpe uwis nyata / bakal tumiba bilai / nanging ing têmbe buri / barêng eling malah bagus / Rahman bocah mêmêlas / ing burine bisa mukti / ing cêkake kabèh mung môngsa bodhoa // Tamat.
Sawangan ing gêgana wanci sontên ing Bogor. Kawontênanipun sakalangkung nêngsêmakên.
Petruk: Kang Garèng, lagi anu wis tak caritani sawatara wawasanaku sacleretan kaanane ing Surakarta, yaiku: ing bab apa bae wong-wong ing Surakarta tansah ana ing ngarêp. Dadi ing bab laku kautaman, apadene pangudine marang
Garèng: Lo, Truk, kowe aja kagèt, dene kaanane ing Surakarta kaya mangkono kuwi, wis jamak lumrah nagara sing diarani têlênging kasusilan, kuwi wis mêsthi ana lêlakon-lêlakon sing walik-wolak, yaiku: anane laku kautaman onjo bangêt, nanging kosok-baline, tindak kang ora prayoga iya ngluwih-ngluwihi. Kaya ta: Kutha Paris, kuwi wis kawêntar ing ngêndi-êndi, yèn sinêbut kutha têlênging kasusilan Eropah, nganti digawe ngungsi para mudha saka nagara-nagara saindênging bawana, kang padha ambanjurake pasinaone ana ing pamulangan-pamulangan luhur ing kono. Kang mangkono mau sababe rak ora liya jalaran saka luhure kasusilane, nanging kosoline,kosok-baline. ing Eropa prasasat ora ana nakbagaranagara. kang ngungkuli akèhe tindak ala, tindak dur, tindak ijajil, kayadene ing kutha Paris.
van Parijs" lan sapiturute. Mangkono uga sing diarani têlênging kasusilan Islam, ing jaman biyèn yaiku ing
prasasat ora ana sing mandhingi, nanging cacahe wong sing luwih saka asor bêbudène, iya ora ana nagara Islam sing ngungkuli. Kajaba iku, kapriye caritane sing diarani têlênging kasusilan Kristên, yaiku ing Romê. Mangkono uga ing kono, wong bisa mrangguli wong-wong sing alim lan sing luhur bangêt bêbudène, nanging iya sok mrêgoki wong-wong sing luwih saka dening asor. Mulane aja guru-guru
kowe nacad kaanane ing Surakarta, kang kok anggêp ora prayoga mau, awit mundhak olèh cacadan, yèn kowe pancèn rupêk wawasanamu. Sarta manèh, ingatase kowe mung limang dina ana ing Sala, têka banjur bisa duwe wawasan kang mangkono, kuwi kêpriye.
Petruk: Ing ngarêp aku rak wis ngomong, yèn wawasanaku kiyi mung sacleretan, dadi mêsthine ya akèh kalirune, mulane tak pindhoni panuwunku nyang para sadulurku ing Sala, ya kudu sing gêdhe sêmporane. Dene anggonku anduwèni wawasan kaya ing ngarêp, kuwi mangkene: Nalikane ing sriwêdari dianani pahargyan malêman, nèk rumasaku tumrap ing Sala, tongtonane kaya-kaya mung lumrah bae, kaya ta: wayang wong, bancak dhoyok, topèng wêdhi, gambyongan, gambar idhup, lan sapiturute. Lo, kabèh mau rak wis padha priksa, ewadene sing padha mrêlokake mriksani kathik bal-balan tanpa ana bosêne, apamanèh yèn kabênêr ora udan, kuwi taman Sriwêdari, sing ambane sahohah kae, prasasat kêbak. Thik le padha dandan, nèk cara Banyumase: padha gêmrènjèng lan êmbraling pisan. Tumrape aku, sing kulina wêruh: pèci lan sarung, utawa klambi bayak potongan Bandhung, anggonku nonton iya krasan bangêt.
Garèng: Nèk ngono kowe kuwi mung nonton wong nonton, ora mrêlokake tongtonane.
Petruk: Nèk kanggone aku tongtonane wis mêsthi tak prêlokake bangêt, mulane aku banjur bisa ngarani onjoning: kagunan krawitan lan sapiturute. Kaya ta: bancak dhoyok kuwi nuduhake onjoning lêlagon, iya ing bab gêndhing, utawa ing bab têmbang. Wayang wong mitongtonake onjoning kagunan: jogèd, têmbang, gêndhing, lan sapêpadhane. Akèhe wong nonton sing padha macak gajah, sing padha ngêbaki papan wayang wong, bancak dhoyok apadene rèsturan-rèsturan, nuduhake nyang aku mungguh onjoning karoyalane. Banjur ana manèh golongan sing babarpisan ora mrêduli marang manising solah tingkahe Dèn Sri - nèk cara sêtambule, yaiku: sri panggunge wayang wong ing Sriwêdari - utawa ora ambil kêpala
kang anjoge nênuntun marang kautaman. Hla, iki kang anjalari aku banjur duwe wawasan onjoning pangudi marang kautamaning wong ngaurip. Lo, mangkono mungguh olèh-olèhaning wawasanaku mau. Ning saiki padha lèrèn bae dhisik, liya dina padha rêmbugan manèh.
Antawisipun tanggal 16 kalihan 22 Marêt ingkang kapêngkêr, tumrap ing gêmintê Bandhung, cacahipun tiyang ingkang pêjah jalaran kenging sêsakit pès wontên 8 inggih punika bôngsa pribumi 7, bôngsa Tionghwa 1. Tumrap ing kabupatèn Bandhung sadaya wontên 9, inggih punika ing
tanggal 30 Dhesèmbêr taun ingkang kapêngkêr griya sakit gêmintê ing Bandhung sampun nampi satunggiling tiyang èstri bôngsa pribumi, sarêng katitipriksa têtela kenging sêsakit pès planjêr. Ingkang anggumunakên, tiyang wau sagêd gêsang ngantos sawatawis wulan, malah kala-kala katingal wontên kamayaranipun, wasana tanggal 20 wulan punika ngajal.
Taun punika pamarentah badhe amiji neneman kalih, prêlu kasinaokakên dhatêng kursus lan mètêr ing Wageningen, nagari Walandi, kangge pangkat lan mètêr ing Kadhastêr ing Indhia Walandi, mawi kaparingan tulah f 1000.- ing dalêm sataun. Sêrat panuwunan kêdah sampun kaaturakên sadèrèngipun tanggal 15 Juni ngajêng punika dhatêng Commissie van voorbereiding Hoofkantoor van het Kadaster ing Bêtawi.
Kala tanggal 24 wulan punika awit saking ada-adanipun pakêmpalan pawiyatan ulah tani Têmanggung, ing Parakan sampun kabikak kursus têtanèn
MirututMiturut. katranganipun Tuwan Ch. Philips, wd. gupêrnur ing Acèh, kawontênanipun ing Acèh têntrêm, namung wontên tiyang sawatawis ingkang ambangkang dhatêng pamarentah ingkang dèrèng kacêpêng. Pêrgêrakan kuminis botên
punika miturut pangandikanipun tuwan gupêrnur wontênipun dèrèng kenging katamtokakên, langkung-langkung ing antawisipun para pangagênging bôngsa saha zelfbestuurder pêrgêrakan kabangsan botên wontên banèkipun, kabêkta kêncêng anggènipun sami nyêpêng raosing kaluhuranipun.
Wontên pawartos, Tuwan Prawirasastra, pangagênging pagantosan ing Kêsambèn Malang, nyalingkuhakên arta f 11.000.- têlas kadamêl main ing salêbêtipun 6 minggu. Tiyang wau dhinêsipun sampun 24 taun sarta ngakêni kalêpatanipun.
Sambêt kalihan pawartos bab tiyang kuminis kalih bôngcabôngsa. Tionghwa ingkang katahan ing Bêtawi, ing Surabaya mêntas wontên bôngsa Tionghwa kalih kacêpêng, miturut panitipriksanipun rêsèrsê pulitik, ugi gêgayutan kalihan sentralê kuminis ing Singgapura. Sadaya ingkang sampun kacêpêng, ing Rio, Jambi tuwin panggenan sanèsipun wontên 27, kadugi lajêng sami badhe kaantukakên dhatêng nagari Tiongkok.
Wontên kètèl 6 ingkang kabêskup, punapa malih arak 154 tong, saha tape 15.000 litêr ingkang nglampahakên wontên tiyang sadasa, ingkang tiga sampun kacêpêng.
Miturut palapuranipun rêsèrsê pulitik P.N.I. samangke kèndêl anggènipun damêl propagandhah pados warga enggal ing Jawi Kilèn, kadugi kasrantosakên ngantos sarampunging papriksanipun prakawis-prakawis ingkang katindakakên dening pangadilan.
Ing môngsa ingkang kantun-kantun punika pamêdalipun kabudidayan karèt kagungan gupêrmèn ing Tanggêrang, kathah sangêt mandhapipun. Watawis wontên f 13.000-. Dèrèng dangu kasumêrêpan satunggiling tiyang kampung ing ngriku gadhah simpênan karèt mêntah sawatawis kilogram, mila lajêng tuwuh pandakwa madhaping pamêdal wau jalaran saking pandamêling durjana. Kadugi bab wau gêgayutan ugi kalihan kiranging jawah, nanging dèrèng kenging katamtokakên.
Residhèn ing Madura sisih kilèn martosakên, kitha Sampang mêntas kêbênan ingkang nuwuhakên karisakan kathah. Kala tanggal 17 wulan punika lèpèn Sampang ambludag, nglubèri saperanganing kitha, lêbêtipun ngantos 60 c.m.
Kawartosakên, Iskandar Mokhamad Jabirsah, sultan ing Têrnate ingkang mêntas jumênêng, benjing wulan juni ngajêng punika badhe krama pikantuk Boki Mariyam, putra putrinipun Sultan ing Bacan.
Kala ing dintên Sênèn ping 24-3-30 wontên tiyang ing dhusun Jêthis ondêr Nusawungu, pinuju anjala ing sêgantên, ical botên kantênan, ing wusana enjingipun pinanggih namung wujud limpa, sagêd ugi punika tiyang katêdha ulam olor. (S.)
Saking Pamêkasan kawartosakên, kuminis Iskandi, ingkang kaukum kunjara 12 taun sampun kalampahan 3 taun, dèrèng dangu anganyut kuwuhtuwuh. sarana anggantung mawi udhêngipun.
Marta kalihan Sastra kalih-kalihipun kapengin dados agèn pulisi, lajêng sêsarêngan ngadhêp dhatêng kantor pulisi ing Batawi. Sawatawis dintên malih tampi dhawuh supados badanipun kapriksa dening dhoktêr. Kalampahan pun Marta katampi. Jalaran badanipun kiyat saha saras, dene pun Sastra kabêkta badanipun kêra kirang kiyat, botên katampi. Sasampunipun kapriksa dening dhoktêr tiyang kêkalih wau sarêmbag, bilih wontên dhawuh malih pun Sastra ingkang badhe ngadhêp sarta ngakên nama Marta
wangsul, lajêng lapur dhatêng pulisi, bilih piyambakipun ingkang sampun dipun kir dening dhoktêr, sanès Marta Sastra. Wasana tiyang
Medhan kawartosakên, bôngsa Tionghwa têtiga ingkang katahan gêgayutan kalihan wontênipun kêbêsmèn ing Tanjungbale, jalaran kêkirangan bukti, sampun kaluwaran malih. Papriksan ingkang katindakakên botên wontên wasananipun.
Muhamad Yamin mêdhar sabda ing bab tanginipun bôngsa Indhonesiah. Malêm Sênèn konggrès kalajêngakên, wasana malêm Sêlasa kawontênakên pêpanggihan, ingkang wêkasan mawi pasugatan manggèn ing Indonesisch Club-gebouw ing Kramat. Cacahipun tiyang ingkang anjênêngi konggrès kirang-langkung wontên pitung atus.
Wiwit tanggal 2 Mèi ngajêng punika kawisudha jumênêng gupêrnur ing Maloko Tuwan J.G. Larive, residhèn ing Borneo sisih kilèn.
Kapatêdhan pangkat saha sêsêbutan gupêrnur, Tuwan G.F.E. Gonggrijp residhèn ing Sumatra sisih kilèn.
Lulus pandadaranipun Indisch Arts Tuwan Dharwis (Balei Selasa) Saha Tuwan R. Kanawan (Bandhung).
Lêngganan nomêr 4889 ing Tambak. Ha, kenging kemawon, na, prayogi potrètipun, ca, sampun dipun kintuni, ra, dèrèng sagêd ngaturi katrangan, ka, sampun dipun kintuni, da, pamulangan ôngka kalih.
Lênggagan nomêr 4684 ing Magêtan. Karangan panjênêngan sampun dumugi, dene ingkang kapacak namung ingkang sampun mêdal. Wontênipun gambar botên kapacak, amargi botên sapintêna prêlunipun, tuwin jalaran sampun wontên klisenipun.
Lêngganan nomêr 979 ing Tambak Dhahan. Pinanggih wontên ing tanah Indhu.
Tuwan M. Kartama. Redhaksi wajib nyimpên saluguning namanipun tiyang ingkang gadhah sêsinglon wontên ing kalawartinipun, dados saupami redhaksi ambalakakakên saluguning
sampun ngintuni pos wisêl kothongan kados adat, kangge pambayaran kuwartal kaping kalih, nanging pangintunipun botên kasarêngakên wontên ing Kajawèn, kakintunakên piyambak.
Ingkang punika, tumrap para lêngganan ingkang dèrèng ambayar, satampinipun pos wisêl wau, lajêng kaparênga ngintunakên arta sakêdhik-sakêdhikipun f 1.50 -
Tumrap lêngganan ing tanah Jawi kasarontasakên dumugi tanggal 15 April, dene tumrap sajawinipun tanah Jawi dumugi tanggal 30 April. Langkungipun
sêsucia / mrih ywa dadya tontonan / riwusing samya sêsuci / ing warnanira / kawuryan kang sajati //
datan kurang kang bagus miwah sambada / katon wangun priyayi / mênggahing pangira / ananing kang durjana / saking pamoring mawarni / kang karupakan /
dangu kasusul nuli / tumurun warsa / araras nyiram bumi //
kêkajêngan kang samya katon angarang / tumuli wiwit sêmi / ingkang sêndhang-
suminggaha / ing sasolah kêtitih / apan duk samana / wontên tungguling dhustha / kang onjo wus tanpa tandhing / misuwur aran / Baturtastara luwih //
sinuyutan ing pra durjana sapraja / samya nganggêp anggusti / salwiring
ugi / nanging datan lana / dhawahing môngsakala / yèn wus pinangguh ing titi / yêkti tan daya / apêsira nututi //
yèku kadi prawira Baturtastara / dupi wus praptèng
ati / jagad arsa dèn jur //
nanging dupi wus tibaning titi / rasa kang mangkono / winalik mung arasa sapele / salwiring kang cipta
wong gak gablek, isane ndablek, yo ben ati sumpek sakiki iso mangan
apa artine tembang pangkur iki ?Sekar Pangkur ... - Brainly.co.id
Apa artine tembang pangkur iki ?Sekar Pangkur Kang Winarna Lelabuhan kang Kanggo Wong Ngaurip Ala lan Becik Puniku Prayoga kawruhanaAdat waton puniku dipunkadulumiwah ingkang tatakramaden kaesthi siyang ratri
panjenengan.. Bapak Mandor Turu, wa’alaikumsalam wr wb.. monggo sareng2 ngangsu kaweruh.. Monggo dipun babar kaweruh panjenengan..
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Ama&oldid=846119"	Kategori: Sato kéwanTetanèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.54, 10 April 2013.
Bagheri Rafti TanhaKamran BagheriKamran Bagheri Rafti TanhaaframusicRafti TanhaRafti Tanha by Kamran BagheriRafti Tanha
Sing sabar ngadepi komentar2 ra nggenah. Nopo meneh nek seking sedulur piyambak. Ngatos-atos njawabe. (nek kulo nggih sikat mawon, mak cemeplos! boten sah pekewuh kaliyan sing mituwani. ampun ditiru nggih..)
Siti Sendari • Surtikanti • Jembawati • Trijatha • Anggraeni • Wilupama • Kunthi • Limbuk
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Madrim&oldid=976226"	Kategori: Paraga wayangParaga MahabharataKategori ndhelik: Rintisan mawa topik wayang	Menu navigasi
Nifas inggih punika getih ingkang medal saking farjinipun tiyang istri saksampunipun nglairaken, punika taksih arupi getih kempel (alaqoh) utawi daging kempel (mudghoh) wekdal medalipun getih punika sakderengipun 15 dinten nglairaken (wiladah). Saksampunipun nglairaken boten langsung ngedalaken getih ananging resik (naqo') rumiyin lajeng ngedalaken getih. Medalipun getih punika sakderengipun langkung 15 dinten tetep kasebut getih nifas, lajeng wekdal ing antawisipun nglairaken lan ngedalaken getih kasebat kaetung nifas ananging boten dipun hukumi nifas arthosipun sakkathah-kathahipun nifas ingkang 60 dinten punika kaetung saking nglairaken ananging boten medal getih,ananging sakderengipun medal getih dipunhukumi suci. Sahinggo wajib salat, pasa, lan sakpiturutipun. Ananging yèn medalipun getih langkung 15 dinten minangka getih punika kasebut getih haid.
- (1-14) nifas ingdalem itunganipun lan hukum saksampunipun saktetes getih
adhus lajeng salat, pasa nanging boten sah (15-40) : nifas biasa.
- Getih awal (1-36), getih akhir (51-60) sedoyonipun nifas uga kendelipun getih ingkang dados pemisah (37-50) amargi pasa romadhon ingkang dipunlampahi ing mriki tetep
ingkang nembe nifas dipunharomaken nglampahi perkawis ingkang harom kangge tiyang haid, kados adus kagem suci. Menawi getih nifas taksih medal boten angsal adus wiladah. Dados, adus wiladah bebarengan kaliyan adus nifas saksampunipun getih punika kendel.[1].
Menawi getih nifas kendel sakderengipun ngantos 60 dinten, dipunwajibaken adus, lajeng salat lan pasa (romadhon). Ananging menawi getih medal malih, lajeng adus, salat, lan pasa punika boten sah miturut qoul assahb.
Ingkang dipunmaksud getih ingkang kendel inggih punika menawi dipunlebokake kapas ngantos panggenan ingkang boten ketingal wekdal tiyang istri punika ndhodhog, kapas punika saksampunipun dimedalaken tetep
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nifas&oldid=1083244"	Kategori: WanitaAgamaReproduksi	Menu navigasi
yo kisah TOS ngaceng =)). cecete daaab modyaaarrr :)))
aku heran, sing gawe tos kae lanang po wedok ya? kok weruh pocong lanang wae malah ngaceng… ngaceng apane?
Sisuke Bunali nyambangi kebone maneh, pas di ijir semongkone sik pancet limolas.
”Wah tibake malinge gocik, tak bujuki ambek pengumuman ae wis wedhi ”
Bunali maneh. Pas diwalik, tibake papan pengumumane ditambahi tulisan ambek malinge, ”Awas !!! saiki onok loro”.
Inggih makatên, ananging sarèhning sapunika kêpêksa kêdah gadhah akal pamalês dhatêng panganiaya ingkang anggêgirisi punika sumôngga mangke samangsanipun rangsum dhatêng lajêng sami ngamuk kemawon.
Punika taksih kasar, kajawi botên mêsthi sagêd mênang, saking kawon bagas kawon samêkta, kula sampeyan namung tangan thok, wah dèrèng sabiyantu kalihan têtiyang punika sadaya, tiwas rame botên sagêd kalampahan niyatipun. Kajêng kula sapunika badhe miluta manahipun têtiyang salêbêting kunjaran punika sadaya, kula jak ambobol kunjara sarta lajêng minggat dhatêng ing wana, wontên ing panggenan bawera kula badhe botên kirang akal, sarta botên wêgah mêngsah kalihan bajag musibat punika.
manahipun têtiyang kunjaran, awit saking manis sarta sagêdipun, têtiyang sakunjaran sami kèlu sadaya, wiwit ing dintên wau lajêng
butul, Jaka Erawana mêdal rumiyin, nitik panggenan ingkang badhe kapurugan, sadaya wana glêdhêgan, botên wontên padhusunan ingkang katingal, ingkang kathah namung tiyang pawanan sami manggèn ing èrèng-èrèng rêdi tuwin wontên ing lêlêbak ingkang wontên lèpènipun, Jaka Erawana bingah salêbêting manah
kadugèn ingkang dipun kajêngakên badhe malês dhatêng panganiayanipun bajag. Jaka Erawana enggal wangsul kapanggih Jaka Bayu mirêmbag badhe losipun, kaangkah mangke bangun enjing, sarêng sampun samêkta lajêng bidhal kêbut tiyang sakunjaran, lajêng malêbêt ing wana sacêlaking rêdi Brama, wana punika botên wontên têtuwuhanipun kajêng agêng, namung kathah têtuwuhanipun gadhung walur tuwin wi wana, punika ingkang dipun pilih dening Jaka Erawana kamanah sagêd nyambung umur kangge gajuling têdha salêbêtipun kasangsara. Ing wanci enjing konanganipun dhatêng bajag, yèn pasakitan sakunjara sami anjêbol miruda dhatêng wana, ananging para bajag ayêm kemawon, botên purun nututi, awit botên sande têtiyang wau badhe sami wangsul piyambak-piyambak saking satunggal-satunggal, utawi garubyugan, amargi saking kaluwèn botên sagêd nêdha wontên ing
wana, punika sampun dados adatipun makatên, sabên wontên pasakitan miruda botên antawis dintên, inggih wangsul
lêpas budinipun, sagêd damêl tosan sarta lajêng damêl pirantosing among tani, kudhi pacul, garu waluku sasaminipun. Rencangipun lajêng kabage tiga, sabagean damêl griya pondhokan, sabageanipun ambubak wana ingkang kakintên kenging kaoncoran toya lèpèn, sabageanipun malih pados têdha karowodan gadhung walur uwi sapanunggilanipun, sarta
sasampunipun siti malumah lajêng dipun tanêmi gaga utawi jagung, ingkang koncoran toya katanêman pantun, kasêrêg utawi kagadhu sawênèh [sawê...]
[...nèh] tadhahan, pikantukipun wiji saking pitulunganipun tiyang pawanan sarta lajêng sami dados mitra sae, pawêdalipun
sampun sugih têdha dèrèng marêm bilih dèrèng malês dhatêng panganiayanipun bajag, lajêng pirêmbagan kalihan Jaka Bayu, têmbungipun: Adhi ing mangke sampun kadugèn niyat kula angêrèh tiyang samantên kathahipun sami manut miturut sapangrèh kula sarta sami nganggêp bêndara dhatêng kula: sampeyan, sapunika kajêng kula sampeyan kula dadosakên ratu, kula ingkang dados patih.
Jaka Bayu gumujêng, kajêng sampeyan punika harak dipun gêgujêng ing lare, ratu punika botên gampil, kêdah mêrta sami abôndha bandhu sarta sugih bala sugih dêdamêling pêrang, môngka dêdamêl sampeyan [sa...]
Saya anggumujêngakên umuk sampeyan punika, tiyang sagêd pitados namung wontên salêbêting supêna.
E, sampun makatên adhi, èngêta yèn ebahing baita namung saking wêlah, kasoring pujôngga namung dipun dumuk lêpating têmbungipun sagatra, tumpêsing wadya namung lêpat ubênging pêdhangipun senapati, ewadene awonipun gêlar dene yêkti, kula badhe
saking kagunan sampeyan, ing mangke kula pitados, ananging sabab punapa kula ingkang sampeyan angkat badhe dados ratu, botên sampeyan piyambak, awit ingkang kangelan sarta ingkang gadhah akal inggih sampeyan piyambak.
Awit saking pitaken sampeyan sêpêning kamelikan kula dados ratu wontên ing ngriki punika kula kapêksa cariyos
adipati kapacang dados êmbanipun sang putri ingkang binadhe raja, amargi putranipun sang prabu
kasade dening bajag dhatêng nagari Ngindhu, dados sapunika Sang Pangeran Prakêmpa dados tiyang tumbasan, sang prabu badhe tindak angulari piyambak, kacandhêt putranipun putri gêrah kadamêl sayêmbara, inggih kados ingkang kula
iku satêmêne aku, kalingane kowe bakal dadi ipeku garwane kakang êmbok, aku bungah bangêt, dene bakal duwe ipe pinunjul ing budi, dene sapungkurmu ngadêgi sayêmbara karsane kyai aku arêp didhaupake karo sadulurmu wadon, aku uga wis parêng sarta aku wis nyumurupi citrane kadangmu andadèkake rudahing atiku ngênglêng tumêka saiki, bakal dhaupku mung ngêntèni têkamu sarta têkaku saka mranata padagangan, [padaganga...]
[...n,] ora ngira yèn kasêngkala dadi tawaning bajag sarta saiki manggon ing alas gêdhe.
Pangeran, kula botên nyana mênawi amanggih gusti kados sarira paduka sarta badhe dados ipe kula. Sumôngga sapunika sami midêr-midêr ing wana nitik sela ingkang kenging kajênang dados tosan. Sang pangeran kalihan Jaka Erawana anjajah salêbêting wana sukunipun rêdi Brama, kadhèrèkakên ing abdi sawatawis
wiyaripun tanpa thêthukulan kajêng lami, wontênipun namung kajêng enggal sadaya, sakêdhap Jaka Erawana sampun nyandhak lidipun, yèn wana punika amêsthi korugan ladhu dening pambalêdhosipun rêdi Brama, sarêng lampahipun saya nêngah manggih tosan gilig panjang tumancêp ing siti, dipun bêdhol angèl, Jaka Erawana inggih
lajêng sagêd nyandhak lidipun, yèn punika tosan pasangan balêdhèg ingkang wontên sanginggiling panggung utawi kadhaton, dados siti ingkang dipun idaki punika têlênging kadhaton korugan ladhu dening pambalêdhosipun rêdi Brama wau, lajêng matur dhatêng sang pangeran, gusti: wana punika amêsthi tilas kadhaton, katitik saking tosan pasangan balêdhèg punika, sarta saking têtuwuhan botên wontên ingkang têtuwuhan lami, sadaya têtuwuhan enggal, kajêng kula wana punika badhe kula bongkar saking dayaning balêdhèg damêlan, sokur namung kenging kagontor saking toya kawahing rêdi Brama kaêjogakên mriki.
Apa kowe bisa gawe balêdhèg, lan kapriye akalmu anggawa banyu saka gunung kokêjogake marang tanah ngare.
Baud sangêt kula bilih damêl balêdhèg, nanging barangipun [ba...]
[...rangipun] kathah ingkang risak. Dene angilèkakên toya saking rêdi saya gampil, namung mawi sarana talang tosan. Sapunika prayogi
parentah dhatêng rencangipun andhudhuk panggenan punika, kalampahan kadhudhuk sawêg angsal sakaki sampun nanggor sela, lajêng dipun kèn kêndêl pandhudhukipun, Jaka Erawana maspaosakên pasang rakiting sela têtela yèn candhi kadhaton ing jaman kina. Jaka Erawana lajêng matur: gusti, panggenan punika sampun têtela yèn candhi kadhaton, sumôngga sami kondur dhatêng pakuwon, kula damêl gambar rumiyin, supados wontêna ancêr-ancêripun têtiyang ingkang kula patah badhe nyambut damêl. Sang pangeran lajêng
toyanipun kajêbol kailèkakên dhatêng candhi kadhaton sarana talang tosan, sang pangeran pirêna ing galih ningali gambaripun,
apindha jênang lajêng dipun sokakên ing kowèn, garingipun sampun dados talang tosan, sabên rampung sacithakan: lajêng kapasang miturut gambar, sumèlèh ing talang mawi bantalan tosan, margi ingkang nglangkahi jurang mawi cagak tosan, botên wontên barang ingkang dipun pakèwêdi dening Jaka Erawana, sadaya pinanggih gampil, sang pangeran tansah gèdhèg-gèdhèg ningali kasagêdanipun Jaka Erawana, pantês dados ratu prajurit kinawasa, antawis namung sataun pandamêling talang tosan [to...]
[...san] sampun dumugi têlênging candhi kadhaton, ing ngriku dipun dèkèki têlih toya dipun
tumêmpuh ing ladhu kèrut dalah thêthukulanipun kèli dumugi ing jurang kados banjir bandhang ing môngsa kawolu, antawis dintên pucaking candhi kadhaton sampun katingal, lampahing pompa angin dipun angkah sampun ngantos adamêl risak, antawis sawulan ladhu ingkang ngêlêm nagari sampun têlas, candhi kadhaton
wontên ingkang kothong, kêbak isi barang sadaya, kados ta: isi pirantosing pêrang sarta bêkakas dhahar sarwa salaka,
Pangeran botên kenging ginayuh ing manungsa, kala sariranipun kagungan rumaos rêmên yatra malah sirna gêmpang binêskup ing bajag, sarêng pratignya botên rêmên yatra kados dipun lulu kagunganipun yatra tumpuk angundhung-unthung.angundhung-undhung.
Kacariyos wêwêngkoning kadhaton namung saêpal mubêng, bètèngipun sela grajèn taksih santosa, ing alun-alun sampun tinanêman waringin kêmbar, margi-margi sampun dipun gêsangakên, sinarisig ing sela tala, têpinipun katanêman pêthetan cêmara kasêling kênari, ing sisihipun asêm kasêling waringin, asri tiningalan, toya kawah ing rêdi Brama ingkang tinalang, têlihipun dados sagaran, lajêng kasudhèt-sudhèt, wontên ingkang mili dhatêng ing kadhaton, sawênèh dhatêng ing patamanan, dene ingkang kathah kapêcah-pêcah [kapê...]
[...cah-pêcah] mili wontên sakiwa têngêning margi mawi got pasangan sela grajèn, kangge siram margi, tiyangipun bêktan
pangeran, gusti: sarèhning panyambut damêl kula nama sampun rampung, sarta sampun têtela manggih kabêgjan agêng, panjênêngan paduka saèstu kula jumênêngakên ratu, inggih angratoni tiyang samantên punika, saha kêdah santun jêjuluk sakarsa paduka.
Iya kakang, aku mung nurut apa sapangrèhmu bae, gonku jumênêng ratu mung sadrêma kawisesaa marang kowe, mulane kowe kang dak karsakake dadi pêpatih, dene ing têmbe gampang yèn kowe wis dhaup karo kakang êmbok angêmbani jumênênge ratu ana ing Marutamanda, aku golèk liru patih
liya, awit aku wis lila karaton ing Marutamanda kadarbe marang kakang êmbok, kaya pratignyaku kang wis kawêtu.
Gusti: kula namung andhèrèk, punapa karsa paduka badhe kula lampahi kalayan têmên-têmên, sanadyan kula sagêd anjara langit, inggih taksih èngêt ing alit kula.
Jaka Erawana sampun kawêling badhe santune jêjulukipun sang pangeran, ing dintên Soma Manis, sang pangeran lênggah sinewaka wontên ing pagêlaran, pinarak ing dhampar gadhing: Jaka Erawana sumiwi wontên ing kiwanipun, têtiyang bêktan saking
pasewakan iki kabèh, sumurupa yèn Jaka Bayu iku satêmêne gustimu dhewe, Sang Pangeran Prakêmpa putrane Sang Prabu Timur kang misuwur ing jagad, ing mêngko karsane sang pangeran, kalawan pangangkatku: jumênêng nata ana ing pulo suwung ajêjuluk Prabu
pêksi sarta bingah ing manah jumênêngipun Sang Prabu Wrêstibajra, dene ngawula dhatêng gustinipun lami. Sang prabu lajêng angandika, hèh bocah ingsun kabèh saka karsaningsun, ing samêngko kakang Erawana ingsun kulawisudha ingsun junjung saka ing ngisor ingsun sêngkakake ing ngaluhur, ingsun dadèkake pêpatih
sarta sakalangkung mangayubagya ing karsanipun sang prabu, tumuntên bibaran ingkang sami nangkil, ing antawis dintên sang prabu sampun sarêmbag kalihan radèn apatih angulawisudha para dasih kapangkat saundha sabilik-bilik, misuwur adêging karaton mirah sandhang mirah têdha, têtiyang pawanan ambyuk sami dhatêng nagari, malah kathah ingkang sami katrêm tumut gêgriya wontên [wontê...]
[...n] nagari. Tumuntên radèn apatih yasa prajurit gagalan, winulang ulah prang, sabên dintên dipun galadhi, botên antawis lami para prajurit wau sampun sami linangkung kasagêdanipun, sarta sampun pinangkat pangkat kalênggahanipun. Radèn apatih botên supe anggènipun badhe ngrisak para bajag, lajêng utusan prajurit sêsêliran, nukup para bajag, nanging botên kalilan amêjahi, namung kadhawahan nyêpêngi kemawon, para prajurit sêsêliran sagolongan satus salawe enggal anglêksanani dhawuh bidhal dhatêng padununganipun para bajag, ing sukuning ardi ingkang ngongkang sagantên, dhatênging prajurit dumrojog tanpa larapan, lajêng
galihipun, dhawuhipun: para bajag ingandikakakên anglajêngakên dhatêng ing wana yasaarsa. kalêbêtakên ing kunjaran, ing ngriku sampun kasudhiyanan têdha nyêkapi, para bajag botên dipun pundhut pêjah gêsangipun, utawi botên dipun pundhut
ing prajurit, mênawi wontên bajag ingkang lêleda utawi botên purun nyambut damêl, lajêng ingandikakakên mêjahi ngênggèn kasumêrêpana para bajag kancanipun nyambut damêl. Para bajag sajêgipun gêsang botên nate nyambut damêl among tani, ing mangke
pinêksa angolah siti, sakalangkung kawratawrat. raosing manahipun, bingah anglampahi ukuman sanès ingkang nglangkungi saking punika, anggêripun botên
manahipun para bajag ingkang kantun, sawêg angsal pêpêjah kêkalih ingkang kantun lajêng sae sadaya botên wontên ingkang tampik padamêlan, sawêg dipun ingêtakên kemawon sampun tumandang ing damêl kalayan tumêmên, mênggah wiwitipun nyambut damêl jam pitu enjing sasampunipun nêdha sarapan sarta ngombe
sampun sudhiya sarta lajêng dipun cakakên ing padamêlan malih makatên salajêngipun, botên antawis lami lajêng sami matuh wêkêl-wêkêl ngungkuli tiyang tani, sasampunipun siti malumah lajêng dipun tanêmi pantun, gaga, jagung, canthèl, kênthang sapanunggilanipun, sarêng sampun wanci sêpuh kadhawahan mêndhêti sarta lajêng kadhawahan numpuk wontên ing gudhang
namung dipun tumpuk kemawon, kacariyos bojoning bajag kathah ingkang sami ngêtutakên dhatêng nagari, nanging kaawisan botên kenging kapanggih kalihan ingkang jalêr, dados sami ngalambrang pados padamêlan wontên nagari sawênèh wangsul mantuk, tumuntên wontên dhawuh bojoning bajag tani kalilan kapanggih ingkang [ing...]
[...kang] jalêr, punika kados punapa ramenipun, tiyang èstri pintên-pintên èwu gumarubyug dhatêng ing kunjaran sami madosi bojonipun piyambak-piyambak, sarêng sampun tata kapanggih atêtangisan, pangagênging prajurit dhatêng ing kunjaran, angêdumakên kitir roning êtal kasêrat ing wali ing
piyambakipun sadaya sami kalilan andarbèni wulu pamêdaling sabin ingkang katumpuk ing lumbung garapanipun piyambak-piyambak mawi kaangkanan urut cocog kalihan angkaning namanipun bajag tani satunggal-tunggal, sampun botên kenging winiraos bingahipun para bajag tani dene anggènipun kangelan ing salami-laminipun pamêdalipun ing dalêm sataun kaparingakên wêtah botên dipun êlong sakêdhik-kêdhika sarta lajêng sumêrêp yèn karsanipun [karsanipu...]
bêngkokipun piyambak-piyambak, saha kaluwaran saking kunjara lajêng kadhawuhan gêgriya anyithaka wana kadamêl padhêkahan sasênêngipun, sarta sabên tiyang salawe semah: dipun dèkèki pangagêng satunggal, buyaring bajag tani saking pakunjaran manggèn ing sasênênge anggènipun adhêdhukuh piyambak-piyambak, sanalika katingal kados dhusun tiban. Adêging karaton ing pulo suwung misuwur ing ngamôncapraja, sarta sampun sami mirêng sirnaning bajag ingkang dêdunung ing rêdi ingkang ngongkang laut dening sang prabu ingkang jumênêng enggal, punapadene kawartos mirah sandhang mirah têdha, para kapila kados dipun byukakên sami dhatêng mardagang.
Sajumênêngipun sang prabu, radèn apatih ingandikakakên [ingandika...]
[...kakên] yasa anggêr-anggêring nagari, botên antawis lami sampun dados sarta lajêng kasaosakên konjuk, andadosakên parênging galihipun sang prabu, sarta lajêng ingandikakakên, anglimrahakên, suraosipun kados ing ngandhap punika:
Panjênênganingsun Prabu Wrêstibajra kang angrênggani kadhaton ing Candhipêndhêm, iya ing Pawana,
mungsuhe para ratu ing ngalam dunya, sarta kang bisa ngimpun sumêbare wong pangalasan ngalumpuk padha dadi kawulaningsun wong tani, sarta kang kagungan patih bijaksana, awit saka kamurahaning dewa, ingsun jumênêng ratu kalawan pangangkate wadyabalaningsun bajag tani sarta wong pangalasan, sinantosan dening pêpatih ingsun, amurih
tata raharjaning praja, sira kabèh padha angèstokna unining layang anggêr-anggêr ingsun, supaya sira kabèh bisa sumingkir marang siasat ingsun, aja
loh jinawi, tulus ingkang sarwa tinandur, botên wontên lampah culika.
Sang Prabu Wrêstibajra têtêp angrênggani candhi kadhaton ing pulo suwung inggih ing nagari Pawana, inggih ugi karan ing Candhipêndhêm, angratoni bajag tani sarta tiyang pawanan, sang prabu andumugèkakên karsa badhe palakrama, saha bilih sampun kalampahan, lajêng badhe nyawanakênnyowanakên. radèn apatih dhatêng ingkang rama Sang Prabu Timur, ngiras pantês nyuwun pangapuntên, sarta nyuwun lilah jumênêngipun ratu wontên nagari Pawana angsala pangèstunipun ingkang rama,
radèn apatih lajêng katimbalan ing sang prabu kadhawuhan ingkang dados karsanipun wau punika, radèn apatih sakalangkung jumurung, lajêng apradandosan sawadyabalakuswa saha sadêdamêling prang, botên antawis lami sampun samapta lajêng bidhal gumuruh swaraning bala anglur kados sela blêkithi, dumugi ing palabuhan baita prang sampun
sumèlèh ing unthuking toya ingkang muncrat sinêrang ing baita, kombak kombul botên pisah, kados nyêmoni sang nawung brônta, pamilaring ulam cucut adamêl kagèting manah ngênglêng. Cinêndhak lampahing baita sampun dumugi ing palabuhpalabuhan. Indhu lajêng labuh jangkar, sang prabu têdhak ing dharatan botên karsa lajêng dhatêdhatêng. ing nagari
kèndêl wontên ing kabandaran atata pasanggrahan masang motha maliyobara. Sang prabu botên sarèh ing galih lajêng karsa damêl sêrat panglamar dhatêng Kyai Juragan Pôncawora, sarta lajêng kalampahakên ing abdi prajurit kêkapalan salangkung mawi têtindhih upsir satunggal, lampahipun asêsandêran, sakêdhap sampun dumugi ing griyanipun kyai sudagar, mudhun saking kapal lajêng sami malêbêt ing palataran, kyai sudagar nuju lênggah wontên ing pandhapa kagèt sumêrêp dhatênging prajurit kêkapalan mawi têtindhih upsir, panyananipun badhe manggih pakèwêd, enggal mudhun saking pandhapa angacarani dhatêng upsir wau sakarerehanipun malêbêt ing pandhapa, lajêng satata lênggah. Upsir lajêng andhawuhakên timbalanipun sang prabu. Têmbungipun:
Pakênira tômpa dhawuhing nata Sang Prabu Wrêstibajra ing pulo suwung, dhawuhing timbalan nata pakênira kapatêdhan sêrat.
Pèngêt, layang ingsun Sang Prabu Wrêstibajra, kang sudibya wirotama bisa angrusak wêwêrining jagad gêgolonganing bajag ing lautan kang padha ngrêrusuhi kawulaningsun kapila kang padha dagang layar, akadhaton saka pêparinging dewa ing Candhigêdhe kang sinamar, kang ing mêngko wus katon ngalela, sugih rajabrana tanpa wilangan uga saka pêparinging dewa, angratoni bajag tani lan wong alasan kang ing mêngko padha dadi sujana, sugih wiweka, sugih kagunan lan kaluwihan, warnaningsun bagus misih taruna sarta durung kagungan pramèswari, [pra...]
[...mèswari,] sanadyan misik wanodya: durung, dhawuha marang sira bapa juragan Pôncawora, kang misuwur kautamanira sarta linuwih kasugihanira, lan ingajenan marang sapadhaning kapila.
Liring layang, ingsun miyarsa pawarta kang kagawa saka ature para juragan kang padha mardagang marang nagaraningsun ing pulo suwung yèn sira duwe anak wadon pinunjul ing rupa durung duwe laki, aran Rara Erawati, iku yèn sêmbada kalayan atinira sakarone biyung juragan, sarta saka
kadhaton ing pulo suwung, pangrêp-arêp ingsun: karsaningsun anuwilagônda marang sira muga katampana kalawan pirênaning ati.
Kang iku bapa: ingsun mundhut kang dadi wangsulanira.
Kyai Juragan salêbêtipun maos sêrat nawala paringipun Sang Prabu Wrêstibajra, tansah carocosan kèngêtan dhatêng badhe mantunipun Jaka Bayu, panglocitanipun salêbêting manah, aku ora bungah duwe mantu ratu binathara kang gêdhe piangkuhe tinimbang karo wong cilik kang lêlabuhane kaya Jaka Bayu andhap asor lêmbut bêbudène sêpi ing piangkuh adoh marang pamrih, ratu iki apa bêcik tak enaki sarak, apa bêcik dak prasajani yèn anakku wis duwe pacangan, ingatase aku wong wis kawilang bêcik, apa isih nganggo ujar lamis, môngka wong samaya iku enggal lawas nganggo ana
tumiba ing tiwas, balik aku prasaja ora awèh, apa ana pakewuh kang andadèkake [anda...]
[...dèkake] kabilaènku, ayake ora, awit ora ana laku pêksan sanadyan ratu iya isih ana sangisoring anggêr, dene awakku kayoman ing anggêr, kajaba yèn aku nalisir saka ing pangayoman, amêsthi malah winasesa saka luputku dhewe. Awit saka iku bêcik tak wangsuli prasaja bae. Priyantun upsir: dhawuhipun sang prabu ingkang kawrat ing sêrat sampun kula sumêrêpi trang, karsanipun sang prabu amundhut anak kula pun Rara Erawati, dados pramèswari nata, punika pantês kula tampèni kalayan kaurmatan agêng saha pantês kula sungga-sungga ing salami-laminipun, awit punika ingkang nama kabêgjan agêng prasasat kula kaêntas saking siksaning naraka dhatêng ing suwarga. Sarèhning kula sampun sagêd amastani ingkang makatên, dados kula inggih sagêd amastani awon saening manungsa ingkang oncat sarta ingkang têtêp wicantênipun, [wicantênipu...]
[...n,] dene tiyang ingkang taksih sagêd oncat wicantênipun, sanadyan kaluhuranipun angungkuli langit, punika taksih kasor kalihan tiyang ingkang têtêp wicantênipun. Awit saking punika mugi sampun andadosakên duka saha cuwaning galihipun sang prabu, kula botên sagêd ngaturakên anak kula pun Rara Erawati sanadyan kapundhut dados pramèswarining nata, amargi sampun katrucut wicantên kula: pun Rara Erawati wau
Dene mênawi wontên dukanipun sang prabu agêngipun adamêl karisakan kula, punika dede punapa-punapa ingatasipun kula, awit kula dèrèng oncat saking têlênging manah lêrês, amung punika atur kula.
Upsir prajurit sinêlir anjêngêr midhangêtakên atur [a...]
[...tur] wangsulanipun kyai juragan, ananging botên sagêd amaoni dhatêng tekadipun kyai juragan anggènipun ngantêpi ujar ingkang sampun kawêdal, upsiring prajurit sinêlir pamit lajêng nulak wangsul, gêgancangan lampahipun enggal dumugi ing
panglamaripun: punika botên, sang prabu malah katingal pirêna ing galih midhangêtakên kumapuruning atur wangsulanipun kyai juragan, malah lajêng nimbali Radèn Apatih Bajrarumung, kèrid lampahing utusan, sarta lajêng dipun pangandikani ing bab wau punika, radèn apatih inggih botên katingal nêpsu, malah katingal bingah, upsiring prajurit saya bingubingung. manahipun, awit tansah lêpat tangguhipun, sarta botên sumêrêp ingkang dados sababipun. [sababi...]
Sang prabu têdhak ing kamar panyêratan, radèn apatih kakarsakakên andhèrèk, botên wontên abdi sanèsipun, sang prabu ngandika: Kakang, aku bungah bangêt midhangêtake aturing upsir mau, dene ramakmu kyai galihe isih kêncêng durung ana owah-owahe, ora mèlik marang kamulyan gêdhe kang nyimpang saka ing laku bênêr, karêpku mêngko surup, kowe takjak nyamur mulih nglugas raga tanpa rewang manèh.
Radèn apatih gumujêng sarwi matur, gusti: cocog kalihan osiking manah kawula.
Sarêng wanci pukul 7 sontên, sawêg tanggal kaping 5 rêmbulan sampun katingal ngayom, sang prabu têdhak kadhèrèkakên radèn apatih nilapakên ingkang para abdi, sang prabu sampun botên kasamaran tindakipun, sarêng dumugi ing palataran pagriyanipun kyai
juragan botên katingal lênggah kados sabênipun, tindakipun sang prabu lajêng kemawon anjujug ing panêpèn, kyai juragan kapanggih lênggah pitêkur angèngêt-èngêt kadadosaning lampahipun Jaka Bayu dene tanpa warti punapa kasêngkala wontên ing margi sarta anggagas lêlampahanipun ingkang putra piyambak Jaka Erawana anggènipun kesah tanpa pamit, wusana pikantuk kabar bêbaratan yèn kesahipun wau dhatêng nagari Marutamanda angadêgi sayêmbara pamulyaning gêrah, dèrèng dumugi panglocitaning manah kasaru dhatêngipun sang prabu lajêng pinarak ing ngajêngipun kyai juragan, Jaka Erawana lênggah ing kajogan, kyai juragan botên pandung dhatêng warnanipun sang prabu: lajêng dipun rangkul sarwi nangis, wicantênipun: Ora nyana
[...n] sang prabu dipun rangkul sarta dipun tangisi suka salêbêting galih, lajêng matur, dhatêng kula punika kalihan putra sampeyan Jaka Erawana lênggah wontên ing kajogan punika, kyai juragan sarêng mirêng pangandikanipun sang prabu yèn rawuhipun kanthi Jaka Erawana saya sêru panangisipun sarta lajêng angrangkul dhatêng Jaka Erawana sarwi sêsambat anakku Erawana kang tak trisnani têrus ing ati ya gene kowe tega ninggal aku, kabungahaku ana ing dunya mung yèn
anggalolo ngantos kêmirêng dhatêng Rara Erawati ingkang panuju nganggit sêkar wontên ing gêdhong wetan, pamirêngipun Rara Erawati têtela botên anggadhahi samar yèn sêsambating bapa anangisi [a...]
[...nangisi] anak, inggih punika sadhèrèkipun Jaka Erawana ingkang kesah angadêgi sayêmbara: dhatêng, botên sarônta lajêng mêdal gapyuk angrangkul pêngkêranipun sang prabu sarta dipun tangisi, awit dipun nyana môngsa dedea punika ingkang sadhèrèk, mokal mênawi lênggaha ing kajogan, sang prabu dipun arasi pêngkêranipun kèndêl kemawon, malah lênggah andhêkukul, pangangkahipun sagêda mêntog pandhukuling rêdi kêmbar, pêngkêranipun sang prabu gupak luh botên dipun raos, namung anggalih pikantukipun ngosodakên pêngkêran ing rêdi kêmbar (kados maenda jawi rêmên kosod) tanganipun Rara Erawati ingkang rumangkul ing jôngga: dipun uwik-uwik, lajêng dipun arasi (benjing mênawi pêputra dêlap) kukunipun amawa cahya pating karêlip, dipun pèjèti, sang ayu anggraita, ya gene sadulurku duwe patrap ora barès, saya [sa...]
[...ya] kêndho pangrangkulipun, wusana sumêrêp yèn kyai juragan wontên ing kajogan angrangkul Jaka Erawana, dene ingkang dipun rangkul punika Jaka Bayu, kados punapa kemawon lingsêmipun Rara Erawati, nyat ngadêg saking ing ngriku lajêng malêbêt ing gêdhong atutup kontên, botên mêdal-mêdal.
Kyai juragan pancèn sampun sumêrêp kalintuning pangrangkulipun Rara Erawati: dhatêng Jaka Bayu, nanging dipun kèndêlakên kemawon, sirêping tangis lajêng sami lênggahan satata, kasaru dhatêngipun nyai juragan saking gandhok mêntas nata dhaharan, mirêng rame-rame lajêng dhatêng, punika
caturan karo anakmu sakarone pitakon lêlakone dene nganti padha lungse ing môngsa gone lêlungan, tanpa
mantuk lajêng kacêpêng ing bajag kabêkta dhatêng ing pulo suwung: sigêg.
Sang prabu gêntos nyariyosakên lêlampahanipun, amrasajakakên yèn sariranipun punika Pangeran Prakêmpa putranipun Sang Prabu Timur ingkang misuwur ing jagad, nyulayani karsanipun ingkang rama alampah among dagang kabegal ing bajag karampas barang gagunganipunkagunganipun.
kabêkta dhatêng ing pulo suwung wau, punika tunggilipun kalihan Jaka Erawana, wontên salêbêting kunjara tumuntên
kapanggih kyai juragan, wusana sang prabu lajêng nilip tindak piyambak namung kalihan radèn apatih kapanggih kyai juragan ing sontên punika. Satamating cariyosipun sang prabu: kyai juragan lajêng sila makidhupuh angasih-asih aturipun, dhuh gusti sapintên kalêpatan kawula dene ngantos katambêtan dipun ngèngèri ing gusti: bilih botên wontên pangapuntên paduka.
Bapa: aja walangati, malah aku rumasa durung bisa
malês ing kadarmanamu, aku isih eling wenteh-wentehan gonku dadi wong
amêngkoni kadhaton ing pulo suwung, iku kang minôngka dadi wêwalêsku marang kadarmanmu ing salawas-lawase.
Gusti: kawula botên gadhah wicantên kêkalih têtiga, rumiyin mangke kawula sampun anglilahakên anak kawula Rara Erawati dhaup kalihan Jaka Bayu sampun malih sapunika dhatêng malihanipun Jaka Bayu ingkang sampun jumênêng pêpakuning bumi ing pulo suwung botêna saya ngaturakên.
Bapa: apa kang pinikir manèh saiki nuli mirantia uparêngganing pikramaku, sarta aku bakal ngatur-aturi para ratu lan para panggêdhe ing tanah Indhu kene, omahmu wus prayoga dadi kadhatoning [kadhato...]
[...ning] ratu, mung kari amuwuhi rêrêngganing têtuwuhan bae, ora susah pikramaku ana ing kadhaton pulo suwung, mundhak kronehan tur padha bae. Tak arah bisaa kalakon sajrone sasi iki.
Kyai juragan enggal apêparentah samêktanipun abon-aboning pangantèn. Umyung têtiyang ingkang sami nyambut damêl. Para wadyabala ing pasanggrahan Maliyobara sampun bidhal dhatêng griyanipun kyai juragan, sami sanalika ing ngriku apindha kadhaton.
Kacariyos Rêtna Erawati, ingkang taksih wontên salêbêting gêdhong botên mêdal-mêdal, dipun uwuh ingkang ibu nyauri, nanging botên karsa amêngani kontên, dados namung ingêntosan salintiripun kemawon, sang rêtna anjarêm salêbêting panggalih sêrik dhatêng Sang Prabu Wrêstibajra, anggènipun sang prabu murang tata angosodakên pêngkêranipun ing
prêmbayun, sangêt merang ing galih sirna trêsnanipun ingkang wau-wau, malah linintu gêthing, ewa saparipolahipun, ciptaning galih môngsa kalakona kowe mêngku marang aku, kang tak edani apa kurang ajarmu, he: wong kang ora duwe wirang dingati-ati bakal pamalêsku ing têmbe, kokira aku wong wadon kang tanpa budi kojawil sumrinthil, ora sumurup yèn aku putus ulah prang môngsa kangelana mocok utamanggamu, ratu bodho kang kaya kowe ora duwe kaluwihan, dadimu ratu ora saka kaskayamu dhewe saka panjunjunge sadulurku. Sang ayu lajêng angrasuk busana kaprajuritan, mêdal saking gêdhong botên wontên ingkang nyumêrêpi, lêpas lampahipun.
Ing wanci enjing kontêning gêdhong katingal mênga sang rêtna pinanggih sêpi, kinintên mênawi dhatêng pasiraman, dipun upadosi botên wontên, dipun uwuh [u...]
angrumiyini, sang prabu sarta radèn apatih lajêng sami anututi otêr tangisipun tiyang salêbêting kadhaton. Nyai juragan ngantos kalêngêr, dipun imur-imur dhatêng ingkang jalêr, èngêtipun lajêng nangis malih asêsambat takèn anakipun, saya ribêt manahipun kyai juragan, tidhêm tiyang sakadhaton, sang prabu lajêng amatah abdi juru panginte, tarkanipun sang prabu: sang putri amêsthi dhinustha ing duratmaka utusaninutusane. ratu ing Ngindhu. Sang prabu kacuwan ing karsa tansah anutuh sarira rumaos yèn dèrèng angsal pangapura. Utusanipun sang prabu cabar botên wontên ingkang sami angsal damêl. Sang nata atajin dhahar nendra sariranipun ngantos gagrakusika, ing wanci lingsir dalu angsal sasmitaning dewa: kamirêng salêbêting luyut, he Prakêmpa:
pacanganira nini Erawati ora bisa katêmu saka sira upaya, nanging yèn wus mangsane timbul: têka ana ing ngarêpira, ora kanyanan pisan-pisan, sira sumurupa yèn karêpira palakrama andhisiki bakyunira, iku ora bênêr, awikawit. bakyunira ora gèthèk ora ciri arêp sira langkahi, mulane sira kasiku ing dewa kang linuwih, ing mêngko sira muliha marang ing Marutamanda, nyuwuna ngapura marang ramanira kaki Prabu Timur sarta marang eyang-eyangira kakung putri, lan nyuwuna idi jumênêngira nata ana ing pulo suwung, bakal maratuwanira dadia pêpatihira, dene kakangira Jaka Erawana balèkna pangkate lawas dadi adipati pamonge bakyunira, yèn sira ngèstokake sapawêkasku: amêsthi sira nêmu raharja. Sang prabu kagèt wungu sare
Ing wanci enjing sang prabu lajêng nimbali kyai juragan sarta radèn apatih, dipun pangandikani yèn sang nata angsal sasmitaning dewa, lajêng kaandharakên urut botên wontên ingkang kalangkungan, sang prabu angandika, bapa: utawa kowe kakang sarèhning gonku jumênêng nata mung sadêrma awit saka pangangkate anakmu kakang patih, mulane prakara iki aku mung sumarah apa sakarêpmu lan karêpe kakang patih, aku mung bakal manut miturut.
Kyai juragan, gusti kados botên wontên sayoginipun malih kajawi namung ngèstokakên sasmitaning dewa, sapunika lajêng bidhal kondur dhatêng ing nagari Marutamanda. Makatên malih ingatasipun kawula supe dhatêng kawibawan ingkang kawula lampahi bilih angèngêti Rara Erawati ingkang dados têlênging manah kawula ical botên kantênan purugipun.
Radèn apatih, gusti kados prayogi sasmitaning dewa lajêng dipun èstokakên, awit sadaya ingkang kawêcakakên botên nalisir saking nalar.
Sang prabu lajêng lênggah sinewaka pêpak ingkang para abdi, Radèn Apatih Bajrarumung kalungsur kalênggahanipun wangsul kados pangkatipun lami Adipati Erawana, ingkang kakarsakakên anggêntosi ingkang rama radèn apatih piyambak: Kyai Juragan Pôncawora, kaparingan nama Kyai Adipati Sindhungkara, lajêng dipun byawarakakên dhatêng ingkang
bidhal dhatêng nagari Marutamanda nitih baita kapal prang lêpas lampahipun.
Kacariyos Dèwi Erawati pangagêmanipun cara kakung langak-langak langkung ing margi sariranipun
tindakipun, sang pindha kakung malêbêt dhatêng sakèthènging kitha anjujug pangagênging prajurit, dipun pitakèni damêlipun, amangsuli mênawi kalêbêt badhe malêbêt dados prajurit.
Komandhan pikakèn,pitakèn. jênêngmu sapa lan omahmu ing ngêndi.
Nama kula Jaka Urur griya kula taksih tumut tiyang sêpuh kula tiyang ing kampung salêbêting nagari.
Apa wis andadèkake lilane wong atuwamu kowe malêbu prajurit, awit awakmu katon ringkih, kaya pawakane wong wadon, ora kêlar nyôngga pagawean abot.
Bapa biyung kula sampun anglilahakên kula malêbêt dados prajurit sarta sampun dados kêkêncênganing manah kula, dene bab karosan
[...li] karosaning maesa, mênawi manah kula kados maesa inggih botên kalêbêt dados prajurit.
Komandhan eram salêbêting panggalih mirêngakên patitising wangsulanipun Jaka Urur. Dipun dugèkakên pitakènipun: ya gene kowe ora malêbu dadi panakawan, utawa carik kawulaning praja iku luwih prayoga ingatase kowe, tinimbang malêbu dadi prajurit.
Kasênênganing manungsa botên kenging dipun jiyad ing sanès: kajawi kawisesa, sarèhning kula botên kawisesa mila kula wênang milih sasênêng kula piyambak, punika mênawi pangagênging prajurit sagêd ngagêm ing damêl kula.
Dèrèng, malah nyêpêng kemawon dèrèng nate.
Iku saya agawe eraming atiku yèn wong duwe tekad durung sumurup marang kang dikarêpake.
Punapa kasagêdaning manusa namung saking blilu tau, botên kenging kajangkah saking wêninging budi sinau saking wêwarahing para senapatining prang ingkang sampun sami misuwur asmanipun kawrat ing dalêm sêrat-sêrat anggitanipun.
[...mpun] kalindhih ngantos kaping tiga inggih tansah kalindhih-kalindhih kemawon, komêndhan karêmênên ningali alusing pamainipun Jaka Urur, panyêpêngipun pêdhang palikêt, panakisipunpanangkisipun. rikat kados kilat dipun sarêng kalihan
ing galih, kalajêngakên pandangunipun: aku ora ngandêl marang kandhamu yèn durung tau nyêkêl gêgaman, môngka kawasisamu wis ngungkuli upsir têtêlu.
Kula sumôngga ananging ingatasipun tiyang burus ing manah têbih wicantên dora, doraning atur dados wisaning gêsangipun, makatên ugi kula ing sasagêd-sagêd namung badhe wicantên sayêktosipun, utawi kèndêl.
Komandhan tansah eram ing galih midhangêtakên [midhangêtakê...]
[...n] pratitising wangsulanipun Jaka Urur, Jaka Urur sampun katampèn lêbêtipun dados prajurit, enggal inggah ing pakatipun,pangkatipun. awit kawasisanipun angungkuli samining kônca-kancanipun prajurit, gathekan sangêt anampèni piwulang, sarêng sampun pangkat upsir saha misuwur namanipun, punapadene sampun kauningan ing sang prabu, malah sampun piniji ing damêl amapas karaman agêng, dados têtindhihing prajurit, karaman kathah ingkang bôngga kèlês botên sagêd lawan, saya kanggêp pasuwitanipun Jaka Urur.
Gêntos kacariyos tindakipun Prabu Wrêstibajra lêstantun sampun dumugi palabuhanipun nagari Marutamanda, lajêng labuh jangkar, karsanipun sang prabu botên mawi angaturi uninga rumiyin dhatêng ingkang rama, mindhak adamêl kagèt, lajêng badhe sowan kemawon, ananging sumêbaring pawartos enggal kauningan [kau...]
[...ningan] ing Sang Prabu Timur, yèn ingkang putra Pangeran Adipati Prakêmpa: kondur, saha sampun jumênêng nata wontên ing pulo suwung ajêjuluk Maha Prabu Wrêstibajra, ingkang andhèrèkakên Adipati Erawana, sarta bapakipun dados pêpatihipun Sang Prabu wrêstibajra, nama Adipati Sindhungkara. Sang Prabu Timur gugup ing galih karsa mêthuk piyambak ing rawuhipun ingkang putra sarta ingkang badhe mantu, awit sampun lungse ing panganti wusana dhatêng piyambak tanpa cêcala. Tindakipun sang prabu namung kadhèrèkakên ing abdi salêbêting kadhaton ingkang panuju saos, Sang Prabu Wrêstibajra sampun bidhal saking palabuhan, dèrèng têbih sumêrêp yèn ingkang rama katingal mêthuk, sang prabu gurawalan amlajêngi ingkang rama tundhuk angrungkêbi pada sarwi lara karuna kados sêsambating wanodya. saha matur: gusti kawula nyuwun pangapuntên paduka anggèn kawula kamipurun amaoni [amao...]
[...ni] karsa tuwan, kawula sampun tobat, botên malih-malih anglampahi padamêlan ingkang nyimpang saking kautamèn, botên mungguh ingatasipun putraning ratu, Sang Prabu Timur tansah nênggak waspa kalihan tansah angrangkul jangganipun ingkang putra, pangandikanipun: wis kulup aja sira rasakake lêlakon kang wus sira têmu, balik ing mêngko wis padha nêmu raharja: payo nuli kondur marang kadhaton, katêmua ibu lan bakyunira, sang prabu lajêng kondur angadhaton kadhèrèkakên ingkang putra. Radèn Adipati Erawana wangsul dhatêng padalêmanipun lami sarta ingkang rama Kyai Patih Sindhungkara. Sarawuhipun sang prabu ing kadhaton saya udan tangis, sambatipun pramèswari Dèwi Sumilir kados calapita, tangèh mênawi kacariyosna wênganing suka ingkang nêmbe pinanggih amêngkêrakên duhkita ingkang lumèngkèt ing manah salami-laminipun.
Cinêndhak antawis sampun wontên sawulan laminipun Sang Prabu Wrêstibajra rawuhipun wontên ing Marutamanda, anuju satunggil dintên Sang Prabu Timur lênggah ing panêpèn kalihan ingkang garwa, ingkang putra Sang Prabu Wrêstibajra: katimbalan, dangu sang prabu anggalih sayogining karsa ingkang badhe kadhawuhakên dhatêng ingkang putra, wusana ngandika: kulup sarèhning ingsun wus tuwa kapengin kaya eyang-eyangira magawan ana ing aldaka karo ibunira, ing mêngko karsaningsun liru patra tôndha nama maune marang bokayunira saiki marang sira, masrahake kaprabon kang dadi wajibira nampani aliwaris saka lêluhurira.
Kawula nuwun gusti, sakalangkung panuwun saha pamundhi kawula sih wilasa tuwan dhumatêng kawula, namung mugi sampun andadosakên dêduka mênawi kalilan kawula badhe angèstokakên wangsiting dewa jumênêng ratu wontên ing pulo suwung, awit ing ngriku marginipunTeks asli: 168. [marginipu...]
[...n] sagêd kawula kapanggih kalihan pacangan kawula Rara Erawati anakipun Bapa Patih Sindhungkara, awit saupami kawula botên sagêd panggih kalihan pacangan kawula ingkang sampun kalêbêt ing manah botên sagêd supe-supe, kados kawula badhe linglung ing salami-laminipun, kajawi ingkang sapunika: kawula sampun nate dosa ing panjênêngan paduka, ngantos kalorod saking kaluhuran kawula pangeran adipati anom. Kaping kalih panjênêngan paduka sampun amaringakên kaluhuran kawula wau dhatêng kakang êmbok, bokmênawi adamêl mêsguling manahipun kakang êmbok, karsa paduka wau mugi kalêstantuna ing têmbe sumèrèn paduka dhatêng kakang êmbok, dene kawula sampun narimah jumênêng ratu alit wontên ing pulo suwung kabawah ing nagari Marutamanda acaos bulubêkti dhatêng panjênêngan paduka utawi dhatêng kakang êmbok bilih sampun jumênêngTeks asli: 169.
ratu, saha panuwun kawula mugi wontêna karsa paduka: tumuntên miwaha dhumatêng kakang êmbok, amargi kawula rumaos kapotangan sangêt dhatêng kakang Adipati Erawana, jumênêng kawula ratu saking pangangkatipun pun kakang, saha supados kawula sagêd angraosakên suka parisuka pikramanipun kakang êmbok, mupung kawula taksih wontên ngriki, dèrèng mantuk dhatêng ing pulo suwung. Kados carita aturipun Sang Prabu wrêstibajra dhatêng ingkang rama Sang Prabu Timur.
Sang Prabu Timur dangu kèndêl botên ngandika anggalih lêkasing karsanipun ingkang putra, dipun tintingi salêbêting batos: Kathah lêrêsipun, wusana ngandika: kulup, sarèhning wis dadi kêncênge karêpira ingsun mung sumarah bae nanging sabên tanggaping warsa aja tan ora sira sebaa marang panjênêngan ingsun, ora saka ingsun kapengin nampani bulubêktinira, malah ingsun ora karsa tômpa nanging sira elinga yèn [yè...]
[...n] putraningsun kakung mung sira dhewe, dene panuwunira nuline dhaup bokayunira, iku luwih prayoga. Sang prabu jêngkar saking ing panêpèn lajêng sinewaka animbali
amôncapraja, prêpêking damêl sakalangkung umyung, ing alun-alun makajangan, para punggawa sami suka-suka, kathah têtingalan ingkang nêngsêmakên, pangantèn kakung putri sampun wiwit kasêngkêr, sarta para tamu sampun wiwit dhatêng, sakalangkung agêng pikramènipun sang raja putri ingkang binadhe raja, ing kadhaton tansah bujana minum, kados gêrah
wolung dintên ing kadhaton bojana andrawina. Kyai Patih Sindhungkara kados tiyang bingung nyumêrêpi kamulyaning anakipun sang
kakung lan putri rukun arêrentengan, kados mimi lan mintuna adamêl sêngsêmipun ingkang sami ningali, ingkang rama ibu sakalangkung êntyarsaning galih,
Erawati, tansah katingal wontên salêbêting supêna, lajêng matur dhumatêng ingkang rama ibu nyuwun lilah kondur dhatêng pulo suwung, angèstokakên wangsiting dewa sagêdipun kapanggih kalihan Dèwi Erawati yèn Sang Prabu Wrêstibajra sampun kondur ing pulo suwung, mila ing galih [ga...]
[...lih] kasêsa bokbilih ingkang dados panggalih kasêlak dhatêng amêningi suwêng, botên sande badhe dados damêl malih.
Sang Prabu Timur sarta pramèswari sami kamiwêlasên ing galih midhangêtakên aturipun ingkang putra Prabu Wrêstibajra, wusana anglilani ing pamitipun, namung kawêling sampun nyupèkakên ing sabên tanggap warsa kadhawuhan sowan saos bêkti: dipun kangêni. Ingkang putra nyandikani kalayan têmên-têmên.
Sang Prabu Wrêstibajra kadhèrèkakên Kyai Patih Sindhungkara, bidhal sawadyabala kondur dhatêng ing pulo suwung, lêstantun lampahipun rawuh ing kadhaton botên amanggih pakèwêd, sang prabu lajêng amranata prakawising nagari, kyai patih kirang nyêkapi dhatêng pangrèhing among praja, awit dèrèng nate nglampahi, beda kalihan ingkang putra, purunipun dados êmbanan namung kapêksa saking wasitaning dewa,
galih pêcah kalih kidhung dening koncatan patih wicaksana sarta susah kèngêtan murcanipun sang ayu Erawati.
Gêntos kacariyos ing nagari Indhu, mirêng pawartos yèn pulo suwung wontên ingkang jumênêng ratu, akadhaton ing Candhipêndhêm, angratoni bajag sarta tiyang wanan karsanipun sang prabu: karaton Candhipêndhêm ingandikakakên ngrisak, sampun ngantos kalajêng-lajêng andarbala, bokmanawi ing têmbe angrêriwug wêwêngkoning karaton Indhu mindhak adamêl susah sang prabu adhêdhawuh kinèn anglurugi, ingkang kapatah dados senapatining prang upsir Jaka [Ja...]
[...ka] Urur, sanadyan taksih nèm sarta taksih apangkat upsir, nanging sang prabu sakalangkung pitados masrahakên padamêlan awrat saha ingkang gawat dhatêng upsir Urur wau, saha upsir Urur dipun êbang bilih sagêd angêntasi damêl sapisan punika amêsthi badhe nampèni kamirahanipun sang prabu: pangkat agêng narik dhatêng kaluhuran ingkang pantês ingaji-aji dening têtiyang ing nagari Indhu, upsir Urur kados dipun unggar manahipun, dhasar wantêr sudibya wirotama. Sarêng sampun samêkta lajêng bidhal, lêstantun lampahipun dumugi palabuhanipun pulo suwung lajêng alabuh jangkar. Upsir Urur sampun sumêrêp dhatêng ingkang jumênêng ratu, ciptaning manah namung sagêda malês ukum ing kirang ajaripun, botên pisan anggadhahi cipta nambut silaning akrama malah sangsaya sangêt pamadosing sariranipun sampun ngantos kajodheran, sarta sampun narimah wahdat tanpa [ta...]
[...npa] krama, saha sampun sênêng ulah kaprawiran dhasar sampun tinêtêpakên dados senapatining prang anindhihi prajurit sinêlir, Upsir Urur lajêng amatah cundaka nonjok sêrat panantang, sampun ngantos kuciwa anglampahi tindaking senapati nistha, cundaka kêkalih sami numpak kapal arêrikatan, enggal dumugi ing kadhaton Candhipêndhêm, sang nata nuju miyos sinewaka, pêpak andhèr ingkang wadyabala, kyai patih wontên ing ngarsa, sang prabu awas tumingal yèn wontên cundaka kêkalih, ing galih ragi kumêdhap mênawi cundakaning mêngsah nêlukakên panjênênganipun, sintên ingkang badhe dados andêl-andêling prang kajawi namung sariranipun piyambak, cundaka kêkalih mudhun saking kapal, lajêng ing
prabu: kula ingutus gusti kula senapatining prang ingkang anindhih prajurit sinêlir ing Indhu, apêparap, Urur, ingkang misuwur asmanipun pinunjul ing bumi, saking kawantêran sarta kasudiranipun prang, amaringakên sêrat dhumatêng sang prabu.
Sêrat katampèn ing sang prabu lajêng kawaos, têmbungipun:
Pèngêt, layang manira kusuma Urur senapatining prang kang dadi panguyunane para prajurit sinêlir ing Indhu, kang wus misuwur ing jagad wiryawan sêkti môndra guna, bisa manjing ajur ajèr, kawêntaring kawantêran sarta kasudiran manira agawe kêkêsing mungsuh, satêmah padha sumêmbah makidhupuh ora kalawan manira gitik ing prang, dhawuh
[...warta] yèn pakênira jumênêng ratu ana ing pulo suwung mung kalawan pangangkate patih pakênira anake juragan Pôncawora ing Ngindhu, ora saka kaskaya pakênira dhewe, iku agawe ênêke para prawira ing Ngindhu, dêlap-dêlap pakênira urip, nampani kawibawan ora kalawan tinuku ing prang, ing mêngko karsane sang prabu pakênira ingandikakake nglorod, balia dadi kuli kaya batur tukon manèh, yèn pakênira ora nutut amêsthi tugêl gulu pakênira pinangan ing pêdhang manira.
Sang Prabu Wrêstibajra kados tinêpak ing wong wasuryanipun,pasuryanipun. dèrèng dumugi pamaosipun: sêrat sinêbit-sêbit sarwi ngandika: kongkonan, tutura karo Si Urur sakarêpe tak tadhahi, layake ora cuwa gandhèng kunca karo aku. Caraka lajêng nulak wangsul, matur ing gustinipun: Kusuma Urur, yèn Sang Prabu Wrêstibajra badhe amapagakên [amapaga...]
Sang Kusuma Urur ringas pasuryanipun, enggal adhêdhawuh dhumatêng ingkang para wadya, kinèn ngrisak sarta ambêbahaki padhusunan têpis iring praja, kathah ingkang karisakan, têtiyangipun sami ngili dhatêng ing kitha, saha adamêl gègèring nagari.
Kyai Patih Sindhungkara sampun samêkta sawadyabala kuswa sami asikêp dêdamêl, cucuking baris sampun bidhal dhatêng sajawining kitha, pêthukan cucuking baris, ing Ngindhu lajêng campuh prang sakalangkung rame, sampun kathah longipun ingkang pêjah, Kusuma Urur masang gêlar tiga warna sumusup tasik, barisipun katingal mandhêlong, bala ing Candhipêndhêm ngêsuk rumujak badhe numpês mêngsah, botên sumêrêp bilih panjawat kiwa têngên, pêthiting tiga warna anggubêd nangkêbi saking wingking, dalah Kyai Patih Sindhungkara kalêbêt ing gêlar kenging kapikut sarta lajêng kalêbêtakên ing wrangkan, Sang Prabu Wrêstibajra
kantun anggana, namung rinêksa dening abdi magêrsari, karsanipun sang prabu badhe soroh amuk ambelani kyai patih sarta ingkang para abdi. Tumuntên Kusuma Urur andhawuhakên parentah dhatêng para prajurit sinêlir angèndêli pangrisakipun dhatêng mêngsah, awit sampun kathah ingkang kabandhang: sisanipun kantun sakêdhik, wêlas saupami karisak, awit sampun tanpa kiwul, Sang Kusuma Urur karsa angêmbari pamukipun Sang Prabu Wrêstibajra sampun ayun-ayunan wontên ing palagan sami nitih turôngga kawot sakapraboning prang, sang prabu eram tumingal dhatêng ingkang mêthukakên prang, bagus taruna sariranipun lurus kados putri, malah warninipun jèblês kados ingkang dados têlênging galih: Dèwi Erawati, sampuna prajurit kakung sarta mêngsah amêsthi botên kolu milawani prang, awit kinintên môngsa ambangkata prang tandhing kalihan ingkang sarira, sarta eman mênawi kabranan [kabrana...]
[...n] utawi anêmahi pêjah, sang prabu alon pangandikanipun, sapa baya kang mêthukake tandangku ing ayuda, dene satriya isih jèdhèng, êndi senapatining prang kang aran Urur.
Aja tambuh ratu nistha, ratu rusuh kang dhêmên ngrèmèhake bumining wadon (sang
Babo-babo abamu kajaba yèn wis ana asu tatah, iku kalakon kang dadi karêpmu, yèn ing jagad isih kasorotan padhanging srêngenge kaya tangèh aku gêlêm ngawula marang kowe, kang tak pengini apa rusuhmu. Sang prabu kabêranang tansah dipun [dipu...]
[...n] erang-erang lajêng nyandhak dêdamêl, sang kusuma dipun sabêt ing pêdhang: katangkis, pêdhang malêsat, santun waos, sang kusuma dipun talorong ing waos, dipun indhani, waos kalêbêt ing cangklakan lajêng dipun kêmpit sarta lajêng katarik saking pucuk, sang prabu dhawah kajalungup, sarêng dhatênging pangagêng prajurit, sang prabu katawan sarta lajêng dipun awêri cindhe kasangsangakên ing jôngga, sang prabu botên suwala kairid dhatêng
sangajêngipun Sang Kusuma Urur. Sang prabu waspada ing warnanipun Sang Kusuma Urur: kados jambe sinigar palih kalihan citranipun ingkang rayi Dèwi Erawati, namung kaot jalu lan wanita, saking kumênyuting galih ambarêbêl mêdal waspanipun botên karaos.
Sang Kusuma Urur gumujêng latah, lidok pêthèkku si nistha cilik atine nangis wêdi mati. Aja sumêlang atimu yèn kowe gêlêm têluk tak uripi, ora ana carane prajurit linuwih mêmati mungsuh kang wis katawan.
Sang prabu amangsuli: sêrêt pangandikanipun, Urur: luput pêthèkmu, aku ora watak cilikan atèn, sarta tak tobatake yèn aku nungkula marang kowe, suka lila jurên diatêmah bubuk tinimbang aku têluk.
Apa mulane kowe carocosan ana ing ngarêpku.
Kowe sumurupa Urur: ajaa aku kasambut ing prang sarta bakal kopatèni amarga saka gonku ora gêlêm nungkul, aku iya bakal mati anganyut tuwuh ambelani pacangaku kang musna saka ing pagulangan,pagulingan.
kowe tak anggêp pacangaku: wis kêtêmu, bakal misesa marang patiku, iku kang tak anggêp ngatêrake nyawaku marang jaman kailangan: lah wis mara patènana, aku oora. gêlêm têluk marang kowe.
Sang Kusuma Urur kados sinêndhal galihipun midhangêtakên pasambatipun sang prabu,
dhatêng pangajênging prajurit kinèn anglêbêtakên kamar: sang prabu, sorog kapundhut kaasta piyambak, dhawuhipun: cikbèn lêrêm dhisik ratune wong Candhipêndhêm ana ing kamar pamondhokan bae, aja ana ing tarungku awit kurang urmat marang sariraning ratu: sanadyan wus dadi tawan, mênawa kêtêmu atine gêlêm têluk, awit saiki: isih kabranang nêpsu. Sesuk [Se...]
[...suk] yèn isih wangkot bakal tak patèni.
ingkang rama ibu sarta anggènipun badhe pinangantèn, wusana sande saking kabaranang runtik, ing mangke kapanggih sami ijèn, punapa badhe nindakakên pandamêl ingkang nêrak awisaning agami, kajawi kanisthaning lampah mawi duraka ing Pangeran. Sang Kusuma Urur karsa badhe pêpanggihan kalihan sang prabu sarta badhe kaajak dhahar ing wanci dalu, sang kusuma sampun dandos kaprajuritan lênggah ing galdri wingking ngajêngakên ara-ara wiyar papaning prang, lintang sumêbar ing langit, sorotipun
anggantêr, saya adamêl anglêsing manah. Sang kusuma lajêng adhêdhawuh dhatêng abdi kabincih kinèn ngaturi ing sang prabu, kaajak lênggah dhahar. Sang prabu sawêg lênggah ing kursi angajêngakên candhela, angèngêt-èngêt badhe kalampahanipun ing dintên benjing enjing bilih saèstu kasedanan, sang prabu botên kagungan lirip ing galih malah rumaos bêgja dene angsal jalaran ingkang nguntapakên pati, wah angsal pocapan sae, tinimbang angagak-agak ngêntosi dhatêngipun Rêtna
lênggah dhahar dhatêng Sang Kusuma Urur, sang prabu eram ing galih dene Sang Kusuma Urur karsa nyarwe badhe pitêpang sae kalihan mêngsah ingkang sampun katingal wangkot botên miturut ing kajêngipun. Sang prabu
ingkang amadhangi palênggahan katutup ing dalancang toya ijêm, nyunari wadananipun Sang Kusuma Urur riyêm-riyêm kados murca kinêdhèpakên, sang prabu kuwur ing galih dene warnaning satriya apindha putri. Sang kusuma matur sarwi mèsêm, sang prabu dipun sakeca ing galih anyirnakna
cipta ingkang nyulayani parikramaning têmbung manis, kajawi ingkang makatên, pêjah gêsang kula sampun katêkêm wontên ing asta sampeyan, sarta kula sampun lilah kapundhut pêjah gêsang kula wau dhatêng sang dèwaning ayu.
Lho, têka mawi ngandika dewaning ayu.
E, e, iya jagad dewa bathara, kula kasupèn mênawi lêlênggahan kalihan pramodaning prang: wong bagus, kula sêngguh kalihan, wong ayu.
putri dhatêng sarira sampeyan, namung saking lunyunipun kêcap kula kalintu amastani: wong ayu, katarik saking manising wadana ingkang mêrak ati apindha wanodya. Sarta kula purun upata mênawi kula anjarag wicantên kados ingkang kapangandikakakên wau, kajawi namung têmên wicantên kalintu.
Kalintuning pangandika sampeyan punika nelakakên yèn sampeyan asih trêsna dhatêng pêpacangan sampeyan.
O, kadospundi sang kasumbung ing jagad, botên namung sih trêsna kemawon, mawi kula punagèni
anggêp margi ingkang utami piyambak, ambelani pêjahing bala sarta icaling pêpacangan kula.
Botên basa, kula dèrèng sumêrêp warni ayu mêrak ati kados pacangan kula.
Adhuh, mila kala wau kula angrêmpêlu mastani wanodya dhumatêng sang prawirèng jurit, awit warninipun pacangan kula jiblès ingkang sarira.
Sang Kusuma Urur gumujêng sarwi amangsuli: môngsa kados pangandika sampeyan wontên tiyang ingkang sami warninipun, [war...]
[...ninipun,] Gusti Allah anitahakên makatên.
Kula botên maoni pamaibên sampeyan dhatêng cariyos kula, ananging atur kula wau têmên yèn warninipun pacangan kula kados jambe sinigar palih kalihan warna andika.
Sang Kusuma Urur tuwuk anggènipun rêraosan kalihan sang prabu, waspada ing solah bawa muni-muni pinunjul ing akathah adamêl sêngsêming galihipun sang kusuma, anarik brôngta dhatêng sang prabu dhasar warnanipun sang prabu bagus jêtmika sumèh amêrak ati wimbuh amêmêlas, adamêl rongèhing galihipun Sang Kusuma Urur, nanging sang prabu botên anggraita.
Sang Kusuma Urur matur dhatêng sang prabu: kakang prabu punapa sampun sarèh galih sampeyan botên nampik dhatêng parimarmaning senapati ingkang ambêk utama, lêpating pamisesa ingkang namunamung. murih dhatêng karaharjan pinanggih ing mêngsahipun, kakang prabu karsa takluk dhatêng ratu [ra...]
Yayi, sang kalêkaningkalêngkaning. rat, pangandika sampeyan pantês kula aosi sarta kula dhèrèk kanthi eklasing manah, awit parimarma ingkang mijil saking kautamèn sami ugi kalihan pariwaraning yayah rena dhumatêng wêkanipun, murih dhatêng kasaenan, mila parimarma sampeyan wau pantês kula aji-aji ing salami-laminipun, ananging kadospundi sagêd kula gêsang bilih namung kanthi prihatos mindêng botên manggih kasênêngan, inggih punika murcaning pêpacangan kula, tekad kula badhe botên ewah saking mêmanising jagad ingkang botên têlas-têlas, ananging kula rumaos wajib abela pati sumusul dhatêng têlênging cipta ubaya, mila kula namung nyuwun ukum pati saking pamalêsing pisae ingkang kula tampèni awon, inggih punika saking wangkoting manah lumuh dhatêng karaharjan, awit sanadyan kula kaapuntên [ka...]
[...apuntên] ing sadosa kula, kula inggih badhe nganyut pati, namung mênawi wontên piwêlas sampeyan, kula nyuwunakên pangapuntên gêsangipun pêpatih kula: Adipati Sindhungkara, awit botên tumut dosa kados kula.
Galihipun Sang Kusuma Urur kados coplok rêntah dhawah ing siti midhangêtakên pasambatipun sang prabu, ngantos angrêntahakên waspa, yèn ta wontêna ingkang rama Kyai Juragan Pôncawora, inggih punika Kyai Patih
aturi nyarèhakên malih kakang prabu galih sampeyan, kula dèrèng kolu nyedani satunggaling [satungga...]
[...ling] mêngsah ingkang amêmêlas kados sarira sampeyan, namung pamundhut sampeyan gêsangipun pêpatih sampeyan, punika andadosakên dhanganipun panggalih kula sarta lajêng badhe kula dhawuhakên luwaripun saking wrangkan ing dintên benjing-enjing. Kakang prabu têka katingal asih dhatêng pun patih, punapa taksih kalêbêt santananipun sang prabu.
Yayi: bapa patih botên kalêbêt wôngsa, sayêktosipun, punika badhe marasêpuh kula ingkang ayoga yayi Erawati.
Kadospunapa kagèting galihipun Sang Kusuma Urur, yèn patih ingkaingkang. ing kunjara ingkang rama piyambak Kyai Juragan Pôncawora, sarta ing galih sakalangkung bingah badhe kapanggih kalihan ingkang rama sarta kadugèn karsanipun salêbêting galih. Sang Kusuma Urur lajêng adhêdhawuh dhatêng
patih kula luwari sapunika kemawon, mêsakakên tiyang sampun sêpuh.
Kula sakalangkung bingah, sarta sangêt ing panuwun kula dhatêng kadarmanipun yayi sang kasumbung ing rat.
Botên antawis dangu kyai patih katingal dhatêng kèrid lampahing utusan, lajêng majêng makidhupuh lênggah ing ngandhap sila tumungkul, kyai patih sarêng sumêrêp dhatêng Kusuma Urur sumêdhot manahipun, amargi ing warni jiblès putranipun ingkang murca Rara Erawati, kyai patih botên sagêd ngampêt wêdaling êluh têmah anarocos pindha turasan, galihipun sang prawirèng jurit kados sinêndhal kèlu bela karuna nanging sinamun ing pangandika: Bapa: aku wêlas marang kowe wis tuwa kasangsara tinawan ing mungsuh, ing mêngko ilangna prihatinmu kowe tak lêstarèkake dadi pêpatihing nagara Candhipêndhêm,
angêntèni ratu anyar kang bakal tinêtêpake dening ratuku Maha Prabu ing Indhu, awit ratumu lawas bakal dak sedani kang awit saka karsane dhewe.
Gusti: sang prawirèng laga, kula nuwun mopo kawangsulakên pangkat kula lami dados pêpatihing nagari Candhipêndhêm ngriki, kula nyuwun ukum pêjah kemawon, ambelani ratu gusti kula saha badhe mantu kula Prabu Wrêstibajra.
prabu aja ambelani pacangan, bêcik ambelani garwa, mulane saiki uga sang prabu nikahêna karo Rara Erawati.
Ihik, dene anèh karsanipun sang pangeran, punapa sang prabu punika nikah angin.
Ora ngapaa bapa, sanadyan anglêngkara mêsthi kalakon [ka...]
[...lakon] karêpku iki, kajaba saka ing pangwasaku iya uga aku mung nglêstarèkake karêpmu yèn Rara Erawati wis kolilakake kagarwa marang Sang Prabu Wrêstibajra.
Sang prabu tumut gumujêng sarta anggalih lêrês karsanipun sang pangeran, yèn sedanipun ambelani garwa, botên pacangan.
Kalampahan sang prabu nikah Rara Erawati, ingkang musikumi kyai patih, piyambak, saksi kêkalih mundhut abdi kabincih, sang prabu: pangantèn jalêr, sang pangeran: awit saking adrênging karsanipun piyambak, dados sêsulih minôngka sariranipun pangantèn èstri sami wontên ngajêngipun kyai patih,
anggènipun dados awaking pangantèn, tumuntên satata wangsul dhatêng
palênggahanipun piyambak-piyambak, sarsang. pangeran karsa andumugèkakên paginêman kalihan sang prabu, namung kyai patih sampun kalilan ngaso dhatêng ing pasanggrahan.
Ing pagêdhonganipun, karsanipun sang dèwi sanpunsampun. kadugèn, kantun badharipun kemawon, taksih pakèwêd
pangeran karsa abawa swara piyambak, swaranipun rênyah kados sundari, rumpakanipun anggêpok lêlampahanipun sang prabu, sang nata nyathêt salêbêting galih: dudu suwadine, lajêng santun rêrêpèn lêlampahanipun satunggaling putri ingkang kawêlasasih, sang prabu: kajawi sêngsêm miyarsakakên swara arum linuding gêndhing eram kawasisanipun sang pangeran anganggit dadakan tanpa kandhêg
karaos, ananging Sang Kusuma Urur botên tahan kados sang prabu sampun supe purwa duksina anglêgèyèh sare wontên ing kursi, cahyanipun gumilang kados sasôngka ingkang botên kaaling-alingan mega, pangarasanipun abrit kados sêkar mawar ing wanci enjing, lathi
tatanipun wontên ing palarapan, pindha pradapaning pakis kataman bayu, tênaganipun Sang Kusuma Urur botên mambêt kakung kados satuhu putri, sang prabu ngantos brôngta, pangunandikaning galih, athik ana wong lanang rupa lan tênagane utawa ulone jiblès kaya wong wadon
Sang Kusuma Urur dipun uwuh ing sang prabu: sampun botên nyauloni, têtela sare. Sang prabu marma ing galih sang kusuma dipun cêlaki badhe kajunjung sarta lajêng badhe kasarèkakên ing kathil, asta kiwa têngên kawêngkang badhe kajunjung katingal mênthêking payudara apindha wanodya, sang prabu kèndêl panjunjungipun, maspadakakên barênjul ingkang nyandhung manah, saya kirang sakeca ing galih lajêng dipun lajêngakên rasukanipun kabalêdhèhakên, ing nglêbêt katingal pranajanipun dipun ubêd-ubêdi ing plangi kuning, sang prabu
ngandika, têtela yèn ingkang rayi Dèwi Erawati: malih kakung, sang prabu botên karsa mungu awit sang kusuma sangêt ing wurunipun, lajêng
kados ingkang sampun. Amargi saking sangêting wuru sang kusuma tansah kêdabigan, amiwal singêb karaos gêrah katingal sariranipun ingkang pindha kêncana binabar rimbag kriya wantah, ing jagad sunyaruri kapadhangan dening purnama kêmbar, sang prabu enggal anutupakên singêb sarwi ngêrêmakên tingal, ajrih mênawi sumaput kapraban soroting purnama wau, iba rêkaosing galihipun sang prabu anglampahi padamêlan awrat ingkang tanpa timbang, amisesa ajrih mênawi kaputungan galih kados ingkang sampun, nêngga wungunipun raosing galih prasasat angêntosi timbulipun watu itêm, awit botên wontên antawisipun wungu, sarêng anggagat bangun sang prabu karaos sarip, lajêng angrungkêbi sampeyanipun ingkang rayi, kêbutipun taksih kaasta, sagêd [sagê...]
[...d] angliyêp sawatawis. Sang putri sampun ragi ical wurunipun, nglilir karaos sampeyanipun dipun rungkêbi ing tiyang, sarta eram dene sariranipun sampun wontên ing pasarean, môngka ing dalu bujana kalihan sang prabu, wusana inggih lajêng sumêrêp yèn ingkang andhêkoni sampeyanipun wau ingkang raka sang prabu, sarta angintên yèn ingkang nyarèkakên sariranipun ing kathil: inggih sang prabu, makatên malih angintên yèn sang prabu sampun sumêrêp dhatêng yêktining sariranipun malihan putri, awit agêm-agêmanipun sampun lukar dening sangêting wurunipun, saha sang putri sumêrêp yèn sang prabu botên nindakakên patrap kados ingkang sampun, bokmênawi kapok, awit katingal lênggah wontên ing dagan dhêkukul andhêkoni sampeyan, mila sang putri lajêng rêntah galihipun, amungu sang prabu: alon, gusti gurulaki kula paduka wungu, sampun wontên [wo...]
[...ntên] ing dagan, kula aturi sare minggah, sang prabu sawêg layap-layap mirêng pangandikanipun ingkang rayi: guragapan wungu lajêng nyandhak kêbut ingkang sumèlèh saking asta, sang putri wungu ingkang raka dipun rangkul: cuthêl.
Ing wanci enjing sang kusuma taksih ngagêm cara kakung mêdal saking pasanggrahan, kanthèn asta kalihan sang prabu, para wadyabala sampun pêpak andhèr, Sang Kusuma Urur aparing sumêrêp dhatêng pangagênging prajurit yèn Sang Prabu Wrêstibajra ing punika sampun karsa nungkul, sarta pangagênging prajurit sakalerehanipun sami kadhawuhan wangsul dhatêng nagari Ngindhu atur uninga ing sang prabu yèn lampahipun Sang Kusuma Urur ambêdhah praja ing Candhipêndhêm saking pangèstunipun sang prabu: sampun kalampahan bêdhah, ratunipun nungkul, saha mênawi kalilan saking karsanipun sang prabu: nagari wau kasuwun gumadhuh wontên Kusuma Urur, ing sabên warsa [war...]
[...sa] sowan sarta nyaosakên bulubêkti, sadaya wau kawrat ing sêrat, kanthi sêrat tutupan satunggal, ingkang nyariyosakên lêlampahaning sariranipun sarta Sang Prabu Wrêstibajra.
Pangagênging prajurit lajêng samêkta saha lajêng bodhol dhatêng palabuhan, numpak baita bêdhol jangkar ababar layar bidhal wangsul dhatêng nagari Ngindhu lêstantun lampahipun.
Ingkang kantun wontên ing pasewakan, sang pramèswari Erawati matur dhatêng ingkang raka, sinuhun: kula amasrahakên paprentahaning nagari dhumatêng ing asta tuwan, karêmbaga kalihan rama patih, kula namung angamping-ampingi kemawon, awit saru tiningalan, utawi asring andadosakên jalaran rêtuning praja bilih paprentahan katindakakên dening wanodya, sanadyan wanodya wau amumpuni ing kasagêdan, inggih ugi ing batos kapaibên utawi [u...]
[...tawi] kaina dhatêng para punggawaning praja ingkang sami kirang lêpas ing budi. Mila kalampahan anggèn kula suwita dhatêng sang prabu ing Ngindhu: mangangge cara jalêr pangangkah kula sampun ngantos kanyana èstri, dados maha dhatêng kalêpatan nyamur lampah, bilih kacurnan, inggih badhe nampèni pidana, nanging kula têmah inggih saking punika wau ingkang kula kawekani.
Yayi, pun kakang ora nyelaki sumanggêm kalawan têmên-têmên, nindakake pagawean abot iku nanging aku mung sadêrma anglakoni, kabèh-kabèh isih atas karsamu, aku upamane giyota: kowe kang dadi kamudhine, sanadyan kotumbukake ing parang ora anggarantês,
ora miturut marang kangjêng rama, kowe iya wus nguningani dhewe yêktine calathuku mau, mulane [mu...]
[...lane] aku anarima têrusing ati
badhe botên negakakên padamêlan awrat wau.
Yayi: yèn kaparêng saiki prayoga budhal saka ing pasanggrahan kondur marang kadhaton.
Bapa patih apa ora prayoga jinatenan kêkêramu ing dina iki.
Kados prayogi mênawi sampun kondur dhatêng ing kadhaton, sarta kula sampun mangangge èstri.
Sang prabu botên amaoni karsanipun ingkang rayi, sarta lajêng adhawuh kondur angadhaton, botên dangu wadyabala sampun mirantos, kyai patih anindhihi baris dados panganjuring lampah: sarawuhipun sang
dèrèng anggraita, makatên ugi kyai patih ugi dèrèng anggraita bilih Sang Kusuma Urur malihan putri sarta taksih kinintên tilasing mêngsah ingkang sampun dados sumitra sae. Kyai patih sarta para wadyabala dèrèng kalilan bibaran taksih sami kadhawuhan sowan magêlaran, ngêntosi wiyosipun sang prabu. Tindakipun sang nata dumugi
eramipun ingkang para abdi, dene tilas mêngsah kapondhong pinindha garwa liniling sarta dipun arasi. Rawuh ing kadhaton lajêng anjujug ing kamar dandos, sang kusuma enggal ngrucat busana kaprajuritan, dandos cara putri pramèswarining nata, miyos saking kamar akanthèn asta lajêng lênggah ing parasdya: sakalihan, [saka...]
[...lihan,] kyai patih ingandikan malêbêt, botên dangu sowan kalihan para bupati nayakaning praja tarap andhèr wontên kajoganikajoganing. paningrat pandhapa ingkang lèr, kyai patih eram ningali dene sang prabu lênggah sampun mawi pramèswari, botên andugi saking pundi pinangkanipun pramèswari punika sarta Sang Kusuma Urur botên katingal wontên, kyai patih lênggah andhêkukul.
Sang pramèswari matur dhatêng ingkang raka, sinuhun: kula nyuwun lilah badhe ngrakulngrangkul. dhatêng pun bapa supados icala onêng kula dhatêng tiyang sêpuh sarta supados icala prihatosipun pun bapa.
Iku kang luwih prayoga yayi: aku bangêt anjurungi karsamu iku: payo nuli tak kanthi, sang prabu jumênêng lajêng nganthi ingkang garwa tindak dhatêng panggenanipun kyai patih. Kyai patih katêdhakan sang prabu sakalihan, enggal kurmat andhodhok ngapurancang, [ngapura...]
[...ncang,] sarèhning paraning tingal namung dhatêng sang prabu, mila botên waspada dhatêng citranipun sang pramèswari, sang prabu jumênêng wontên ing ngarsanipun kyai patih tanpa ngandika, nanging kyai patih sakalangkung kagèt dipun rangkul dhatêng sang pramèswari, wusana sumêrêp têrang yèn sang pramèswari punika putranipun piyambak Dèwi Erawati ingkang murca
kang tak trêsnani, kang tak itik-itik cilik mula, kang bangun turut, kang wêdi marang wong tuwa, kang ora tau agawe êsaking ati, kang tansah agawe
cêndhaking umure wong atuwane, kolu ninggal lunga murca ora karuwan parane, apa wong tuwane kang kaya aku iki bisa urip kalawan sênêng, kajaba [kaja...]
[...ba] mung bakal ambelani pati golèk jalaran kang bisa ngenggalake sêdyane, jêbul katêmu ana kene wis karo pacangane, payo gèr kowe nuli tak nikahake karo sang prabu, aja kongsi nglakoni duraka nêrak laranganing agama palakrama tanpa nikah.
Sang pramèswari lajêng satata lênggah wontên ing ngajêngipun kyai patih, sang prabu têdhak saking ing dhampar lajêng tumut lênggah ing têngênipun ingkang rayi, para nayaka lajêng sami mundur sumewa nêbih.
Sang pramèswari matur dhatêng ingkang rama sarwi mèsêm, punapa kula badhe sampeyan nikahakên malih kalihan sang prabu.
Kyai patih anjêngèk, dhèk apa olèhku nikahake kowe karo sang prabu.
Pramèswari, sampeyan punika kasupèn, kula sampun sampeyan nikahakên, sumôngga ta sampeyan matur ing sang prabu.
Kyai patih, ora lola-lali, punapa inggih: gusti, kawula sampun nikahakên pun rara kalihan panjênêngan paduka.
Sang prabu. Bênêr ature yayi dèwi, malah komusikumi dhewe, sarta yayi dèwi munggah dhewe.
Kyai patih. Kawula bingung gusti pangandika paduka punika, yêktos kawula nikahakên anak kawula kalihan panjênêngan paduka, nanging ethok-ethokan kemawon, tanpa wujud, ingkang dados acung-acuacung-acung. sêsulih Kusuma Urur ingkang ngasta bangbang alum-aluming nagari ngriki.
Sang prabu. Iya iku yayi dèwi, mulane mêmpêng olèhe dadi sêsulih.
Sang pramèswari, maleroki ingkang raka sarwi anjêngkangakên, anggèn kula kêdah ngawaki piyambak punika botên saking kapengin tumuntên kagarwa, namung nêtêpi utamaning nikah.
Kyai patih kados siniram ing toya windu asrêping manahipun.
Sang prabu lajêng adhêdhawuh dhatêng kyai patih kinèn utusan ngaturi uninga dhatêng ingkang rama Sang Prabu Timur ing Marutamanda, yèn sang prabu sampun kalampahan dhaup kalayan Dèwi Erawati, angrênggani wontên ing kadhaton Candhipêndhêm, sang prabu
Gêntos kacariyos Sang Prabu Ngindhu miyos sinewaka, andangu cundakanipun Kusuma Urur ingkang sawêg dhatêng. Cundaka lajêng angaturakên sêrat kêkalih ingkang satunggal palapuran bab pamunah ripu dibya ngantos adamêl pêpati kathah wusana mêngsah kalindhih sarta ratunipun kapikut wontên samadyaning palagan,
sarta lajêng nungkul, wondene anggènipun Kusuma Urur kandhêg wontên ing
prabu, ijêmanipun Sang Prabu Wrêstibajra sakalihan sang pramèswari Dèwi Erawati, angaturakên ingkang sêmbah, saha ngaturakên gancaring lêlampahanipun miwiti malah amêkasi, turut botên wontên ingkang kalangkungan, Sang Prabu Wrêstibajra sarta pramèswari Erawati anênuwun mugi kaparêng anggawuhanggadhuh. kagunganipun sang prabu, nagari ing Candhipêndhêm satalatahipun, saha ing sabên taun badhe sowan piyambak angaturakên bulubêkti asok galondhong pangarêng-arêng, pèni-pèni rajapèni gurubakal gurudadi. Sang prabu ing Ngindhu trênyuh ing galih kamiwêlasên nguningani lêlampahanipun Sang Prabu Wrêstibajra
sarta pramèswari Erawati, lajêng adhêdhawuh dhatêng juru panyitra kinèn amangsuli sêratipun sang prabu ing Candhipêndhêm, amarêngakên punapa ing sapanyuwunipun, saha adhêdhawuh kinèn amèngêti lêlampahanipun sang prabu sarta pramèswari ing Candhipêndhêm, katunggilna kalihan cariyos nitik ing karaton ing Ngindhu, dhawuhipun sang prabu sadaya sampun kalampahan. Saha sampun utusan matêdhakakên sêrat wangsulan dhatêng ing nagari Candhipêndhêm.
Kacariyos ing nagari Candhipêndhêm saya katingal kamajênganing têtiyang ingkang sami anggaota, pandhe, sayang, gêndhing, kêmasan, sasaminipun, rame sabawaning nagari, juragan ing amôncapraja kathah ingkang dhatêng
Sang Prabu Wrêstibajra sampun sakeca ing galih nagarinipun dados gêmah ripah loh jinawi, malah sampun kagungan osik badhe saos bêkti dhatêng ingkang rama Sang Prabu Timur sarta lajêng badhe kaaturan têdhak dhatêng ing Candhipêndhêm, anguninganana kamuktènipun sang prabu. Namung saprakawis ingkang karaos ing galih bab botên kèndêling lindhu ing Candhipêndhêm, dening kawahipun rêdi Brama katingal saya ciyut kasumpêlan siti walirang saking ngandhap, saupami ngantos pampêt saèstu ambêbayani, kayêktosan êmaring galihipun sang prabu, ing satunggil dintên rêdi Brama malêthos,ambalêdhos. siti walirang kombul ing
kadhaton Candhipêndhêm pulih waradin kados waunipun, têtiyang sanagari tumpês botên wontên ingkang gêsang. Sang prabu seda wontên ing kadhaton, [kadhato...]
[...n,] nunggil ingkang rayi sang pramèswari.
Punika cuthêling cariyos lêlampahanipun Pangeran Prakêmpa inggih Prabu Wrêstibajra, ing bab kamipurunipun dhatêng ingkang rama sanadyan sampun tobat kaping sèwu ewadene taksih amanggih piwalês seda siniksa ing Pangeran, dene ingkang garwa Dèwi Erawati inggih ugi kalêpatan angènthèngakên sutrêsnanipun yayah rena anis saking sasana adamêl orêming manah, prasasat amaoni kajênging yayah renanipun wau, mila katut anêmahi sangsara nunggil ingkang raka. Sayoginipun ing agêsang namung angagêngna kaajrihan sarta katrêsnan dhatêng bapa biyung têrus ing manah, punika tuking budi kautamèn, bilih dipun èstokakên, amêsthi badhe botên kaduwung ing salami-laminipun.
Kacariyos Sang Prabu Timur nuju miyos sinewaka, ingkang wontên ing ngarsa Pangeran Adipati Erawana [E...]
[...rawana] jajar kalihan Radèn Apatih Samirana, dangu sang prabu angèngêt-èngêt ing bab kadadosaning putranipun, Sang Prabu Wrêstibajra, punapa sampun sagêd kêpanggih kalihan pêpacanganipun Dèwi Erawati, ingkang dados pangajapaning tawang, sarta sang prabu ing galih rumaos kangên, awit sampun lami botên kêpanggih karsanipun ing dalêm batos badhe têdhak têtuwi dhatêng ing Candhipêndhêm, sawêg badhe kapangandikakakên dhatêng radèn apatih midhangêt jumêgur kados swaraning mariyêm sèwu, sarta botên dangu jawah awu, wusana angsal pawartos yèn ing nagari Candhipêndhêm kobong dening pambalêdhosing rêdi Brama, tiyang sakitha pêjah korugan lahar. Sang prabu anglês galihipun wêlas dhatêng ingkang putra Sang Prabu Wrêstibajra, amêsthi seda korugan ing lahar ugi. Sang prabu badhe karsa sèlèh kaprabon dhatêng ingkang putra mantu, Sang Pangeran Erawana nanging dipun gendholi dhatêng Kyai [Kya...]
[...i] Patih Samirana, sanadyan sèlèha kaprabon, bilih ingkang putra Dèwi Bantarangin sampun apêputra kakung sarta sampun diwasa, kandhêg karsanipun sang prabu, lêstantun angasta pusaraning praja, lulus botên wontên sambekalanipun, dumugi yuswa 75 taun, sarta ingkang putra sampun kagungan putra abêbranahan, ingkang pambajêng kakung kaparingan nama Radèn Uswasa, sarêng sampun diwasa lajêng kaserenan karaton, ajêjuluk Sang Prabu Uswasa, putra mantu lêstantun dados pangeran adipati wrêdha ngiras angêmbani ingkang putra piyambak, dene Sang Prabu Timur lajêng amagawan.
Anila, Bagawan ... ing rêdi Sadhaka, pêputra kalih sami èstri 1. Dèwi Angin-angin, kagarwa Prabu Sindhung Aliwawar 2. Dèwi Maruti, kagarwa Pangeran Pracondha.
Erawana, Jaka ... = Patih Bajrarumung, anakipun Kyai Pôncawora, Nyai Pôncawati, sadhèrèkipun satunggal èstri nama Rara Erawati = Kusuma Urur, kapundhut garwa Radèn Prakêmpa, dene awakipun piyambak kapundhut mantu Prabu Timur, angsal Dèwi Bantarangin.
Erawati, Rara ... = Kusuma Urur zie Erawana.
Uswasa, Radèn ... wayahipun Prabu Timur saking Dèwi Bantarangin.
Angin-angin, Dèwi ... putranipun Bagawan Anila, kagarwa Prabu Sindhung Aliwawar.
Rasêksa, pandhita ... krama angsal Dèwi Rasêksi.
Rasêksi, Dèwi ... zie Baratkatiga.
Timur, Radèn ... putranipun Prabu Sindhung Aliwawar, patutan saking Dèwi Angin-angin.
Tanggulangin, patihipun Prabu Sindhung Aliwawar.
Sindhung Aliwawar, Prabu ... ing nagari Si Marutamanda.
Saribit, rêdi ... zie Bajrapati.
Sadhaka, rêdi ... zie Anila.
Samirana, anakipun Patih Tanggulangin, dados patihipun Radèn Timur.
Sumilir, DèdiDèwi. ... putranipun Pangeran Pracondha patutan saking Dèwi Maruti.
Pracondha, Pangeran ... ingkang rayi Prabu Sindhung Aliwawar.
Prakêmpa, Radèn ... = Jaka Bayu = Prabu Wrêstibajra, putranipun Radèn Timur, patutan saking Dèwi Sumilir,
Bantarangin, Dèwi ... putranipun Radèn Timur patutan saking Dèwi Sumilir, sadhèrèkipun satunggal kakung nama Radèn Prakêmpa.
Baratkatiga, Prabu ... pêputra Dèwi Rasêksi, krama antuk pandhita rasêksa.
Bisaka, sadhèrèkipun nèm Juragan Pôncawora.
Be punika mugi lajêng kapasrahna dhatêng Tuwan E Mudhi, saha ingkangh taksih kawalêdan sapintên kathahipun miturut pêthuk ingkang sampun
berbunyi Pangucap saka lima bundhelane ana pitu lan pangucap saka sanga bundhelane ana pitu.
bocah cilik tlusap tlusup neng kebon = dom dicokot pucuke sing kalong bongkote = rokok emboke dielus-elus, anake diidak-idak = andha 3. Cangkriman kang ngemu surasa blenderan (plesedan) wong adol krambil dikepruki (sing dikepruki iku krambile, dudu wonge) wong adol pitik disrimpung (sing disrimpung iku pitike, dudu wonge) wong gawe tempe diidak-idak (
Naté dados redaktur Panji Pustaka lan Balai Pustaka (1930-1933), salajengipun ngadegaken lan mimpin kalawarti Pujangga Baru (1933-1942 lan 1948-1953), Pembina Basa Indonésia (1947-1952), lan Konfrontasi (1954-1962).
EnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.47, 23 Oktober 2016.
kelingan kahanan saiki sing marake gemes mangkane trus komeng ngunu…
Punapa kemawon ingkang dados pangandikanipun simbah Marto menika kawula upayakaken supados saged dados file, langkung malih kula tiyang cubluk tuwin mboten mangertos upa bengkong babagan anarki/smeCobi mang pirsani kolom reply-komentar ingkang sampun kapacak wonten ing MRIKI” mbah..! *ndalang* :))
Reply	rengganiez says:	February 14, 2011 at 12:00 am	Mending pak Presiden diajari
kudune iki dilebokne neng pelajaran PMP. (eh, PPKN). *jenenge opo toh neng kurikulum saiki pelajaran ngene iki?
Serangka Golok wa eyang Prabu Susik Tunggal wa eyang kyai jembar Wulung wa ibu dewi Seta wa eyang Congkreng Salaka
Awit saking panggalihipun Gusti Panêmbahan taksih anawung dêduka, dening kasêsanipun anggèning nyuwunakên ganjaran pangkat dhatêng Bagus Burham, mila lajêng sowan malêbêt, Bagus Burham kadhawuhan andhèrèk, sarêng sampeyan dalêm sampun lênggah ing paringgitan, Gusti Panêmbahan lajêng majêng ing ngarsa dalêm, sasampunipun lênggah satata, sampeyan dalêm lajêng andangu dhumatêng ingkang rama Gusti Panêmbahan, bab prêluning karaton, bab prêluning praja, bab kawontênanipun nagari Surakarta, taksih warni-warni ingkang dipun dangokakên, Gusti Panêmbahan angunjukakên wangsulan sadaya ingkang dados pandangu dalêm wau, sampeyan dalêm angraosi bab wisudhan, manawi wontên abdi dalêm ingkang tilar dunya, wêwatêsaning waris ingkang kêdah dipun gêntosakên, satunggal, waris
jalêr, manawi wontên abdi dalêm ingkang tilar dunya taksih gadhah waris sakawan bab wau, tilas kalênggahanipun kêdah kaparingakên dhatêng waris, dene manawi abdi dalêm ingkang tilar dunya wau sampun botên gadhah waris, punika sawêg kenging dipun gêntosi dening pamagang ingkang sampun dangu pasuwitanipun, ingkang srêgêp pasowananipun, saha ingkang sampun gadhah lêlabêtan, sukur angsal pamagang ingkang gadhah kagunan tuwin kalangkungan, samantên wau kajawi abdi dalêm [dalê...]
[...m] ingkang kawajibanipun dados kriya, kados ta carik, sungging, sungkêt, burdir, puntu, tênun, undhagi, pandhe, sayang sapanunggilanipun, punika ingkang kêdah kagêntosakên, manawi gadhah waris, inggih kêdah warisipun salah satunggal ingkang sampun nyêkapi dhatêng kawajibanipun, manawi warisipun botên wontên ingkang nyêkapi dhatêng pandamêlanipun ingkang tilar dunya wau, punika warisipun sawêg kenging dipun tilar, ananging waris ingkang dipun tilar wau, botên lajêng dipun kèndêlakên kemawon, taksih kêdah dipun galih dados abdi dalêm ingkang mèmpêr kalênggahaning bapa.
Pangandika dalêm botên wêntala badhe nyilêp waris sakawan bab wau, amargi abdi dalêm sadaya punika sampun kathah ingkang sami alabêt praja, sawêg pintên dangunipun jaman Giyanti dumugi sapunika, malah taksih kathah abdi dalêm ingkang sampun amêningi kala jamanipun pêrang agêng
têdha piyambak-piyambak, amila sampeyan dalêm taksih angèngêti sangêt dhatêng lêlabêtanipun para abdi dalêm, ing sasagêd-sagêd sampun ngantos angewahi dhatêng wêwênanging warisipun para abdi dalêm wau, malah ingkang rama Gusti Panêmbahan satêngah dipun wêlèhakên, ananging dipun sambang [sa...]
[...mbang] liring pangandika, sampun ngantos anyilêp dhatêng warisipun para abdi dalêm, botên sae kadadosanipun, sumukipun mindhak anyiyutakên praja, ing môngka pangèsthining panggalih dalêm, panjênêngan nata Jawi punika kaluhuranipun sagêda pulih kados kala jaman kina.
Ingkang rama Gusti Panêmbahan rumaos kaluhuran pangandika dalêm, mila unjukipun namung badhe angèstokakên.
Sampeyan dalêm anglajêngakên pangandhika dalêm, mila wontênipun sampeyan dalêm dèrèng sagêd amarêngakên suwunipunpanyuwunipun. ingkang rama, nalika Bagus Burham kasuwunakên dados abdi dalêm panèwu jaksa tuwin mantri êmban, amargi ingkang kasuwun wau sami taksih gadhah waris.
Sarêng sampeyan dalêm mawi angandikakakên Bagus Burham, Gusti Panêmbahan rumaos angsal mêrgi, wusana lajêng munjuk sampeyan dalêm, manawi wontên lilah dalêm, Bagus Burham kasuwunakên kamirahan dalêm kapacaka dados abdi dalêm urdênas kemawon, amargi abdi dalêm urdênas punika namung gumantung wontên kaparêngipun karsa dalêm, dene sapunika Bagus Burham sampun kasowanakên malêbêt, angadhêp wontên sangandhaping jambêt kalampok.
Dhawuh timbalan dalêm, panyuwunipun ingkang rama sampeyan dalêm botên kagungan pakèwêd amarêngakên, sapunika sampeyan dalêm badhe uninga Bagus Burham rumiyin.
Gusti Panêmbahan ragi sulaya kalihan karsa dalêm, kaparêng
dalêm badhe wuninga makatên têgêsipun sabên dintên Bagus Burham kadhawuhan nyowanakên malêbêt, supados kulina kalihan sampeyan dalêm rumiyin, panampinipun Gusti Panêmbahan, Bagus Burham badhe dipun uningani sampeyan dalêm, mila lajêng mengo mangidul dhawuhakên dhumatêng Nyai Tumênggung ingkang tampi,
Bagus Burham sampun kairit majêng ing ngarsa dalêm, sadumuginipun ing godhagan lajêng sila mabukuh, sirah konjêm ing siti, dhawuh timbalan dalêm kadhawuhan minggah, Bagus Burham inggih lajêng minggah, linggihipun sangyasangsaya. mabukuh, anggènipun mapanakên bokongipun ngantos katingal kêlèt kalihan jobin pêthak ingkang dipun linggihi, sadangunipun ngadhêp wontên ing ngarsa dalêm, botên dipun paringi pangandika punapa-punapa, namung kêdhap-kêdhap kalirik dipun pariksani, sampeyan dalêm taksih andumugèkakên ngêndikan akalihan ingkang rama Gusti Panêmbahan, sarêng sampun
Kala samantên gêntha wau kasèlèhakên wontên sakidul kori Prabasuyasa perangan jawi, lajêng dipun pariksani saking [sa...]
[...king] palênggahan kemawon dening ingkang rama, Gusti Panêmbahan sakalangkung eram ing panggalihipun, saha angalêmbana saening garapipun saha agêngipun, unjukipun, gêntha punika saupami kapasang wontên sacêlakipun kori Brajanala, badhe anambahi asrining sêsawangan.
Sarêng sampeyan dalêm badhe jêngkar, gêntha wau gujênganipun ingkang nginggil kaasta ing asta kiwa, lajêng kaumbulakên manginggil, pangandhika dalêm dhumatêng ingkang rama, têka ènthèng kemawon gêntha punika bobotipun, botên sêmbada kalihan agênging wujudipun, ingkang rama namung andhêku kalihan gumujêng kemawon.
Satêmênipun pangandika dalêm ingkang makatên wau, kagêm anyêmoni ingkang rama Gusti Panêmbahan, ingkang rama punika satriya agêng ingkang sampun misuwur kadibyanipun, ing Surakarta botên wontên ingkang nyamèni agênging panguwaosipun, nanging manawi sawêg wontên ingkang dipun rênani, ngantos angènthèngakên boboting satriya agêng, salêbêtipun taksih ngasta gêntha wau sampeyan dalêm lajêng tindak dhatêng palinggihanipun Bagus Burham, gêntha ingkang dipun asta wau lajêng katutupakên kangge ngurungi Bagus Burham. Krêkêp, katingal botên sêsak tuwin botên anggronggong, Sampeyan Dalêm lajêng lumêbêt ing Prabasuyasa, ingkang rama Gusti Panêmbahan lajêng kalilan ngaso kondur.
Gusti Panêmbahan badhe ambikak ajrih sangêt kalihan sampeyan dalêm, bokmanawi wontên kaparênging karsa dalêm ingkang Gusti Panêmbahan botên mangrêtos, botên dangu lajêng kondur, samunduripun saking parasdya turut mêrgi botên têlas-têlas pangudaraosing galih ingkang dados kaparênging karsa dalêm, dipun inggahakên, dipun andhapakên, mêksa dèrèng sagêd pinanggih, manawi pangandika dalêm wau sampun rumaos saha sampun têrang bilih anyêmoni Gusti Panêmbahan, ingkang dipun raosakên wau namung anggènipun anutupi gêntha Bagus Burham, Gusti Panêmbahan dèrèng andukap ingkang dados kaparêngipun karsa dalêm, dangu-dangu lajêng mupus ing pêpasthèn, namung nyênyuwun dhatêng ingkang adamêl gêsang, mugi-mugi wontên pitulunging Pangeran angrêksa dhumatêng kawilujênganipun Bagus Burham.
Sarêng sampun tigang dintên tigang dalu, Gusti Panêmbahan katimbalan ngêndikan ing sampeyan dalêm, sanalika lajêng sowan, anggèning tindak sawêg dumugi palataran, sampeyan dalêm lajêng utusan nyai tumênggung, Gusti Panêmbahan kadhawuhan lajêng dhumatêng ing paringgitan kemawon, sarêng ingkang rama
panggènanipun lami, Bagus Burham taksih dèrèng ewah palinggihanipun, saha guwayanipun inggih botên ewah, sampeyan dalêm [dalê...]
[...m] lajêng andhawuhakên dhumatêng ingkang rama, kaparêngipun karsa dalêm, sapunika Bagus Burham
unjukipun Gusti Panêmbahan sêndika, lajêng kalilan mundur, Bagus Burham andhèrèk, sampeyan dalêm lajêng jêngkar angadhaton.
Sadumuginipun ing dalêm, dhawuh dalêm wau lajêng kadhawuhakên dhumatêng abdi dalêm bupati kadipatèn, kanthi maringakên Bagus Burham, lajêng kadhawuhan nêtêpakên kados adat, dene pandamêlanipun lêstari kapundhut wontên ing Buminatan.
Tampining dhawuh timbalan dalêm anggèning Bagus Burham kakarsakakên dados abdi dalêm carik kadipatèn,
Panêmbahan sampun ragi sumèlèh, dene Bagus Burham sampun angsal pancadan dados abdi dalêm, sapunika namung kantun anggalih kalampahaning dhaubipun ingkang putra Radèn Ajêng Gombak, sanadyan kaparêngipun Gusti Panêmbahan wau daya-daya tumuntên sagêdipun kalampahan, namung sarèhning Radèn Ajêng Gombak wau taksih gumantung wontên panguwasanipun Kangjêng Pangeran Adipati Cakradiningrat, amila
ingkang langkung prêlu aparing uninga rumiyin dhumatêng ingkang putra kangjêng pangeran adipati ing Kadhiri.
Gusti Panêmbahan badhe amaringi sêrat dhumatêng ingkang putra Kangjêng Pangeran Adipati Cakradiningrat, ing Kadhiri, ingkang kadhawuhan damêl sêratipun saha ingkang kadhawuhan nyêrat Mas Rôngga Sastra Panêmbung, suraosing sêrat, awit saking angèstokakên dhawuhing pangandika dalêm, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, ingkang sampun suwarga kaping IV, Radèn Ajêng Gombak kadhawuhan anarimakakên dhumatêng Bagus Burham, anakipun Ngabèi Rônggawarsita (Jayusman) ingkang sapunika sampun kakarsakakên dados abdi dalêm carik kadipatèn, kapatêdhan nama Rôngga Pajanganom, kangjêng pangeran adipati kapundhut lilahipun, saha katimbalan ingkang rama dhumatêng ing nagari Surakarta, badhe dipun paringi uninga tuwin pangandika ingkang prêlu-prêlu tumrap kaparêngipun Gusti Panêmbahan wau.
Sarêng sêrat sampun dados lajêng dipun tapak astani, sarta lajêng dipun lak, tumuntên lajêng kaparingakên dhumatêng Mas Ngabèi Sêtraharja, mantri pinisêpuh ing Buminatan, inggih punika ingkang badhe kautus maringakên sêrat wau dhumatêng Kangjêng Pangeran Adipati Cakradiningrat ing Kadhiri, Mas Ngabèi Sêtraharja lajêng pangkat, wontên ing mêrgi botên kacariyos.
Sadumuginipun ing kitha Kadhiri lajêng sowan kangjêng pangeran adipati, [a...]
[...dipati,] anggènipun amanggihi wontên ing paringgitan, Mas Ngabèi Sêtraharja matur kados adat prêlunipun kautus, sêrat lajêng dipun aturakên, sarêng sêrat sampun kawaos tamat, kangjêng
kawontênanipun ingkang sampun dipun sumêrêpi. Kangjêng pangeran adipati sakalangkung pangunguning panggalihipun, môngka dèrèng sapintêna dangunipun, nalika kangjêng pangeran adipati kapanggih Bagus Burham tuwin Ki Tanujaya wontên kitha Madiun kala samantên, wêrnènipun taksih katingal anglarèni, dene sapunika sampun dados tiyang sêpuh ingkang limpat panggraitanipun, nanging wiwit kala samantên kangjêng pangeran adipati pancèn panggalihipun sampun kraos, nalika sêsêripun Bagus Burham dipun tumbas ingkang putra Radèn Ajêng Gombak, sapunika têka badhe dados jatukramanipun sayêktos.
Sarêng sampun sawatawis dangu, Mas Ngabèi Sêtraharja kadhawuhan aso dhumatêng panggenan ingkang sampun dipun sudhiyakakên, kangjêng pangeran adipati lajêng lumêbêt ing dalêm, ingkang garwa lajêng dipun timbali, sarêng radèn ayu adipati sampun sowan, lajêng dipun paringi uninga ingkang dados kaparêngipun ingkang rama Gusti Panêmbahan, radèn ayu adipati dèrèng andungkap [andung...]
[...kap] ingkang dados kaparêngipun ingkang raka, mila namung angaras kalihan nyuwun cumandhong dhawuh. Ingkang raka lajêng anglairakên raosing panggalih, sarta angèngêtakên kaelokaning Pangeran dhumatêng ingkang garwa, nalika sêsêripun Bagus Burham katumbas ingkang putra nalika wontên Madiun kala samantên, têka sapunika wahananipun badhe dados jodhonipun ingkang putra sayêktos. Ingkang garwa lajêng gumujêng latah, amargi taksih kèngêtan lêlampahanipun Bagus Burham kalihan ingkang putra Radèn Ajêng Gombak kala samantên.
Enggaling rêmbag, kangjêng pangeran adipati sakalihan ingkang garwa sampun sami anyondhongi, sanès dintên Ngabèi Sêtraharja kalilan wangsul dhumatêng ing nagari Surakarta, mawi dipun bêktani sêrat wangsulan, botên kacariyosakên wontên ing margi, enggaling cariyos sampun dumugi ing Buminatan, sêrat wangsulan saking ingkang putra lajêng kaunjukakên Gusti Panêmbahan, sêrat lajêng kawaos, sarampunging pamaos Gusti Panêmbahan sangêt bingah ing panggalihipun,
panggalihipun ugi sakalangkung bingah,dene botên nyana dhatêng agênging kabêjanipun ingkang wayah, mila lajêng animbali dhumatêng ingkang putra Mas Ngabèi Rônggawarsita, sarêng sampun [sampu...]
[...n] sowan, lajêng dipun paringi uninga sêratipun Kangjêng Pangeran Adipati Cakradiningrat, ingkang putra kadhawuhan amirantos lamaran ingkang badhe kacaosakên Gusti Panêmbahan, saha amirantosana badhe pangundhuhipun pangantèn, aturipun ingkang
adipati sakalihan ingkang garwa, lajêng bidhal dhumatêng ing nagari Surakarta, sowan dhumatêng ing Buminatan, kadhèrèkakên para putra santana saha para abdi-abdi sawatawis kathahipun, ambêkta sapirantosing tiyang gadhah damêl ngantos pintên-pintên kapal, sarêng dumugi ing Buminatan, andadosakên bingahing panggalihipun ingkang rama, dene sadaya angsal-angsal wau lajêng kadhawuhan maringakên dhumatêng ingkang gadhah kawajiban piyambak-piyambak.
Kênthêling rêmbag, Radèn Ajêng Gombak saèstu katarimakakên dhumatêng Mas Rôngga Pajanganom, panggihipun wontên ing dalêm Buminatan, amarêngi ing dintên Sênèn Kaliwon tanggal kaping 17 wulan Bêsar nunggil taun Alip 1747, komuk sucining pandhita mudha,Sengkalan: komuk sucining pandhita mudha (
Jawi Walandi, botên wontên ingkang kalangkungan, sanadyan Radèn Ajêng Gombak wau namung putra pundhutan, nanging sarèhning Gusti Panêmbahan wau [wa...]
[...u] botên kagungan putra piyambak, dados raosing panggalih botên bedha kalihan putranipun piyambak, mila pasamuwanipun ngantos sapêkên muput.
Sarêng pangantèn sampun sapêkên, lajêng kasuwun dipun undhuh dhumatêng ing Sastranagaran, Radèn Tumênggung Sastranagara ugi andhatêngakên suka, pamiwahanipun botên beda kalihan ing Buminatan, pasamuwanipun ugi ngantos sapêkên, sarêng sampun bibar sapêkên, pangantèn lajêng kapundhut malih dhumatêng ing Buminatan.
Salapaning dintên pangantèn, lajêng gêntos dipun undhuh dhumatêng ing Kadhiri, wontên ing Kadhiri ugi dipun wiwaha malih kados nalika panggihipun, malah pasamuwanipun langkung agêng wontên ing Kadhiri, amargi kangjêng pangeran adipati sawêg nêmbe sapisan punika kagungan damêl mantu, dados dipun paribasakakên ambubak kawah, mila pasamuwanipun botên namung sapêkên kemawon, ananging ngantos anglantur pintên-pintên dintên botên wontên kèndêlipun, waragadipun ngantos botên mawi petangan. o.
Cariyos Lêlampahanipun Mas Rôngga Pajanganom, wontên ing Kitha Kadhiri.
Mas Rôngga Pajanganom wontên ing kitha Kadhiri laminipun ngantos pintên-pintên wulan, sampun rambah-rambah dipun timbali Gusti Panêmbahan, supados enggal wangsul dhatêng Surakarta, nanging kangjêng pangeran adipati dèrèng sagêd ngaturakên, dados sadangunipun [sa...]
[...dangunipun] wontên ing kitha Kadhiri sapisan kemawon dèrèng nate sowan tuwi dhumatêng ing Buminatan, tuwin dhumatêng ing Sastranagaran, ewodene botên pisan-pisan andadosakên dêdukanipun Gusti Panêmbahan, malah sabên wulan kaparingan kintunan warni-warni wêdalan ing Surakarta, supados andadosakên kabingahaning manahipun Mas Rôngga Pajanganom sakalihan radèn ayu.
Sanadyan Mas Rôngga Pajanganom wontên ing Kadhiri botên kacuwan manahipun, nanging raosipun botên kados wontên ing nagari Surakarta, punapadene manawi kèngêtan asihipun Gusti Panêmbahan dhumatêng saliranipun, raosing panggalih lajêng ngênês saking prihatosipun, sabên dalu namung tansah kêkadhar wontên ing jawi kemawon, ingkang garwa Radèn Ayu Rôngga ngantos bela tumut prihatos, Ki Tanujaya botên kirang anggènipun amituturi dhumatêng Mas Rôngga Pajanganom, supadèssupados. sampun ngantos katingal susah panggalihipun, manawi ngantos kawistara, ambokmanawi sagêd adamêl sêling sêrêping panggalihipun kangjêng pangeran adipati sakalihan, mindhak botên sae kadadosanipun,
pamit dhatêng Surabaya, saha dhatêng ing Bali.
Kangjêng pangeran adipati sampun botên kêkirangan pamilutaning panggalih dhumatêng Mas Rôngga Pajanganom, supados têntrêm wontên ing kitha Kadhiri kemawon, nanging Mas Rôngga Pajanganom mêksa adrêng botên kenging dipun pambêngi, mila kangjêng pangeran adipati inggih lajêng amarêngakên, nanging dipun dhawuhi sampun ngantos dangu-dangu, Mas Rôngga Pajanganom aturipun sêndika, lajêng dipun paringi sangu sacêkapipun kangge wontên ing margi dumugi mantukipun, sanès dintên lajêng mangkat, ingkang dipun kanthi namung Ki Tanujaya piyambak, panganggenipun sami anyalamur pindha santri.
Sadumuginipun ing Surabaya Mas Rôngga Pajanganom dhatêng ing dhusun Ngadiluwih, badhe sumêdya sowan Kyai Tunggulwulung, ingkang sampun kasusra ing jagad têtiga dados tiyang linangkung ing sasami, saciptanipun dados, sumêrêp sadèrèngipun winarah sampun dados gêgununganipun tiyang sa-bang wetan sadaya, sarêng sampun dumugi ing dhusun Ngadiluwih, lajêng dipun papagakên dening Kyai Tunggulwulung, kalêbêtakên ing griya.
Kyai Tunggulwulung punika dèrèng kawical tiyang sêpuh, kintên-kintên sawêg wanci gadhah putu kalih, pitêpanganipun dhatêng sasami sae, tandukipun gapyak, wicantênipun manis sumanak, tuwin pratitis, Mas Rôngga
tiyang kalih, Mas Rôngga Pajanganom amangsuli wilujêng, sarta lajêng anglairakên saraosing panggalih sumêdya ngangsu kawruh badhe
kawruh, saking labaning kirang sarasehan, ingkang dipun kulinaningkulinani. namung tiyang dhusun sakiwa têngênipun ing Ngadiluwih ngriki kemawon, manawi Mas Rôngga sumêdya badhe puruhita dhatêng piyambakipun, punika kaparibasakakên sungsang buwana balik, lêrêsipun malah piyambakipun ingkang puruhita dhatêng Mas Rôngga Pajanganom, wicantênipun Kyai Tunggulwulung ingkang makatên wau kalihan ngatingalakên sumèhing pasêmon, padhanging polatan, kasambi pitakèn dhatêng Mas Rôngga Pajanganom, tuwin dhatêng Ki Tanujaya, sakalihan punapa ingkang dipun sêptani, mila sadangunipun rawuh sakalihan dèrèng sami dipun caosi pisêgah, cara ngriki pisaratipun kêdah mawi dipun taros rumiyin.
Mas Rôngga Pajanganom, tuwin Ki Tanujaya, sami amangsuli namung anyumanggakakên kemawon, nanging ingkang dipun doyani namung ulam lèpèn.
Kyai Tunggulwulung lajêng kèndêl sakêdhap, lajêng tumênga manginggil, sanalika lajêng wontên ulam badhèr wagal, klalèn, dhawah saking nginggil, agêngipun sakempol-kempol,
sami pating kalèpèk wontên ing jogan, Kyai Tunggulwulung lajêng angundang anak semahipun, kapurih anggorèngi ulam lèpèn ingkang wontên ing jogan punika, amargi sêlak badhe kagêm pacitan ngunjuk wedang tamunipun kalih punika, ulam lajêng dipun pêndhêti dening Nyai Tunggulwulung saanakipun, kabêkta dhumatêng pawon.
Mas Rôngga Pajanganom tuwin Ki Tanujaya, sarêng sami sumêrêp mujijatipun Kyai Tunggulwulung ingkang kawêdalakên wau, sanadyan lairipun katingal eram sarta angalêmbana, nanging ing batos sami amaoni kamanah taksih amindho damêl, amila Mas Rôngga Pajanganom tuwin Ki Tanujaya, sami andum damêl angêdalakên mujijatipun piyambak-piyambak, sadangunipun Nyai Tunggulwulung uthêg ambèthèti ulam, tuwin wontên ingkang sampun kumrèngsèng wontên ing wajan, lajêng wontên tiyang kalih sami angirit jodhang kalih, tiyang wau sarêng sampun dumugi sangajênging griyanipun Kyai Tunggulwulung, lajêng dipun papagakên dening Nyai Tunggulwulung, dipun kintên amunjung dhumatêng semahipun, nanging sarêng dipun pitakèni, badhe madosi Mas Rôngga Pajanganom kalihan Ki Tanujaya, Nyai Tunggulwulung ragi kalincutan manahipun, wasana lajêng dipun irit dhatêng ing griya, sarêng sampun kapanggih kalihan Mas Rôngga Pajanganom tuwin Ki Tanujaya, bêbêktanipun kalih jodhang lajêng sami dipun aturakên, sumêrêp pisêgahipun [pi...]
[...sêgahipun] dhatêng priyantun sakalihan punika, tiyang kalih wau sami dipun pitakèni dening Ki Tanujaya, ngakên saking dhusun Selagugur, jodhang kalih lajêng kapasrahakên Nyai Tunggulwulung, sarêng kawêdalakên isinipun sêkul ulam, tuwin panganan, punapa dene ulam lèpèn gorengan, badhèr tagèh, klalèn, agêngipun ugi sakempol-kempol, wedang sarampadan, sagêndhisipun pisan, sadaya wau lajêng katata andhèr wontên ing ambèn, sarêng sampun dipun tampèni, tiyang kalih lajêng nyuwun pamit wangsul, wadhahipun lajêng sami dipun tilar sadaya, sanès dintên sagah badhe dipun purugi, sapêngkêripun tiyang kalih wau, Mas Rôngga Pajanganom tuwin Ki Tanujaya, sakalih-kalihipun sami muji sukur ring Pangeran, dene pangèsthining manahipun sami sagêd kalêksanan, namung Kyai Tunggulwulung piyambak ingkang anjêngêr, ngantos sapandurat botên sagêd wicantên, sangking anggèning angrumaosi mujijatipun taksih kawon kalihan tamunipun, wasana lajêng rumaos bilih piyambakipun pancèn kawon linangkung, Mas Rôngga Pajanganom tuwin Ki Tanujaya, sumêrêp osiking manahipun Kyai Tunggulwulung, amila lajêng kasêsamur dipun aturi sami angrahapi pisêgahipun sadhèrèk Selagugur wau, Kyai Tunggulwulung inggih lajêng tumut angrahapi, lajêng katungka pisêgahipun Nyai Tunggulwulung kaladosakên, lajêng sami
katata wontên ing ambèn, mila katingalipun rêma kados pisêgahipun tiyang ingkang badhe gadhah damêl.
Tiyang tiga anggèning sami lêlinggihan wiwit siyang dumugi sontên, botên wontên ingkang karaos sami sayah, Ki Tanujaya awon nganggur nyuwun pitakèn dhatêng Kyai Tunggulwulung, menggah têbih cêlakipun dhusun Selagugur punika, kalihan dhusun Ngadiluwih sapintên têbihipun, wangsulanipun Kyai Tunggulwulung, manawi botên kalèntu taksih lampahan sawisan damêl, Kyai Tanujaya andhêku kalayan angatingalakên bingahing manahipun.
sawawratipun taksih lare Kyai Tunggulwulung sampun botên sagêd anginggahi inggiling
amituruti, amargi rumaos dèrèng pantês dipun puruhitani, wasana namung lajêng dados mitra darma kemawon.
Mas Rôngga Pajanganom wontên ing Ngadiluwih nyipêng pitung dintên pitung [pi...]
[...tung] dalu, lajêng bidhal dhatêng ing Banyuwangi, pangèsthining panggalih badhe amadosi padhukuhanipun Kyai Ajar Wiradi, ing dhusun Ragajampi, sarêng lampahipun dumugi ing dhusun Ngêpos Kapanjèn, lajêng pitakèn dhatêng bakul garabadan ingkang sawêg pinuju dhasar wontên ing Ngêpos ngriku. Punapa sumêrêp padhukuhanipun Kyai Ajar Wiradi ing dhusun Ragajampi, ingkang dipun pitakèni wangsulanipun, sumêrêp, nanging namanipun wontên ing Banyuwangi ngriki dede Kyai Ajar Wiradi makatên, kasêngbutkasêbut. Kyai Ajar Wirakôntha, griyanipun ugi ing dhusun Ragajampi, saking dhusun Ngêpos Kapanjèn ngriki taksih lampahan sawisan damêl, lampahipun mangetan lêrês, manawi sapunika lajêng tindak, kados botên ngastosngantos. bakda luhur sampun dumugi. Mas Rôngga Pajanganom tuwin Ki Tanujaya, sangêt panarimahipun dhatêng ingkang suka pitêdah wau, wasana lajêng andumugèkakên lampahipun dhatêng ing dhusun Ragajampi.
Sarêng lampahipun sampun dumugi ing dhusun Ragajampi, botên mawi pitakèn malih, Mas Rôngga Pajanganom tuwin Ki Tanujaya, lajêng anjujug padhukuhanipun Kyai Ajar Wirakôntha kemawon, ing wêgdal wau Kyai Ajar sawêg linggih wontên sangajênging patanèn, dipun adhêp dening para siswanipun anggabab wontên ing talundhagan, para siswa wau pangadhêpipun sami anoraga kados satataning ngadhêp bôngsa luhur, sabên awawan [awa...]
[...wan] ginêm kalihan para siswanipun, para siswanipun wau anggèning amangsuli mawi anyêmbah sêsedhokan.
Kyai Ajar Wirakôntha wau kacariyos, ênèm sêpuhipun sawêg antawisipun kawan dasa gangsal taun, dêdêgipun agêng inggil, kêkulitanipun ambambang awak, brêngosipun kêtêpan, paraeanipun ragi sae, wicantênipun sora, sajak botên wontên ingkang dipun èrêpakên: padhukuhanipun, mapan tuwin wiyar, ngajêng wingking wontên lèpènipun, griyanipun sakawan sampun agêng-agêng sadaya, payonipun sami atêp, lumbungipun manggèn sawetaning griya wingking kapara têbih, sakiduling
tuwin maenda, kawistara, tabêri pangopènipun, sawanganipun sami ayêm alêmu-lêmu. Sakilèning pandhapa wontên masjidipun agêng anjênggarang, masjid wau kinupêng ing balumbang ingkang kabatur ing sela cêmêng, toyanipun bêning anyarong, dipun ingahi ulam tômbra sami katingal pating sariwêt adamêl sênênging manah, sabên wontên galibêding tiyang lajêng sami angrompol bêbayakan, èsthinipun kados angajêng-ajêng tumuntêna sami dipun têdhani. Pakaranganipun Kyai Ajar rêsik gumarining, pasitènipun pasir, mirit rêsikipun, pakarangan wau kopèn sangêt pangupakaranipun, têtanêmanipun warni-warni, manggis, dhuku, kêpêl,
rambutan, jêram kêprok, jêram lêgi, sapanunggilanipun, nanging ingkang dipun kathahakên namung jêramipun
jêramipun kêprok, jêramipun kêprok wau racakipun sawêg sami sadêdêging tiyang inggilipun, katata rampak abêbanjêngan botên wontên ingkang katingal moncol sêsipatanipun, kathahipun ngantos pintên-pintên dasa uwit, uwohipun sami ambiyêt, ngantos katingal kados sêmpal-sêmpala, wêrnènipun jêne-jêne asêmu abrit, anambahi dhatêng asrining sêsawangan, ing batos Mas Rôngga Pajanganom tuwin Ki Tanujaya, sami kapingin dhatêng uwohing jêram kêprok wau, badhe kangge jampi ngêlak, namung kapenginipun wau lajêng kandhèh dening sabaring panggalih, Ki Tanujaya angiling-ilingi ingkang lajêng anglairakên rêraosan kalihan Mas Rôngga Pajanganom, ing ngriki punika
wontên pêksi dêrkuku sajodho saking kidul mencok uwit jêram ingkang sawêg dipun iling-ilingi dening tiyang kalih wau, sasampunipun mencok wontên ing ngriku sami salisik, sawêrni kados angaso. Pêksi dêrkuku èstri angudaraos dhatêng ingkang [ing...]
[...kang] jalêr, gumun sangêt dhatêng woh-wohan ing ngriki punika, langkung malih jêramipun kêprok, uwohipun ambiyêt agêng-agêng, wêrnènipun jêne-jêne, ingkang sampun sêpuh ngantos katingal abrit ambaranang, têka botên wontên ingkang wani angrêsahi, dalah pêksi-pêksi ingkang sami doyan nêdha woh-wohan, inggih botên wontên ingkang wani saba ing ngriki, beda kalihan panggenan sanèsipun, jêramipun botên sagêd agêng-agêng tuwin jêne-jêne, taksih ijêm-ijêm kemawon sampun dipun undhuhi, môngka manawi ing ngriki punika ingkang abrit-abrit botên kirang, punapa pancèn botên badhe dipun undhuhi babar pisan, sêngaja dipun ingah ngurag, ingkang isinipun ngantos thukul pating carongat, mênawi sampun kalajêng kados makatên, gèk badhe dipudipun. angge punapa, saèstunipun lajêng botên pajêng dipun sade. Dêrkuku jalêr amangsuli: inggih punika ingkang dipun wastani beda-bedaning tiyang, ingkang taksih ijêm-ijêm sampun dipun undhuhi, punika kabêkta ingkang gadhah jêram wau tiyang botên gadhah, amila daya-daya badhe dipun sade, dene ingkang ngantos dipun uragakên kados ing ngriki punika, ingkang gadhah tiyang cêkap, botên kêkirangan samukawis, makatên punika sawêg tata lairipun, nanging inggih wontên tiyang kacêkapan ingkang tabiyatipun kados tiyang botên gadhah, ingkang makatên wau saking anggènipun nyingkiri dhatêng hawa [ha...]
[...wa] nêpsu, amargi manawi botên makatên ingkang gadhah lajêng botên uman, dening kawon rumiyin kalihan tiyang ingkang sampun kawijèn sugih pamrih, sanadyan sampun dipun sêrung tuwin dipun têngga, ewadene manawi ingkang nêngga wau sawêg eman èwêt, tiyang ingkang sampun kawijèn sugih pamrih wau, pamêndhêtipun tanpa ngèngèh-ngèngèh, ngantos kados amêndhêti dhatêng tanêmanipun piyambak.
Dêrkuku èstri amangsuli kalihan gumujêng, gumun sangêt dhatêng tiyang ingkang sugih pamrih wau, dene botên nandukakên pamrihipun dhatêng pakarangan ngriki punika, punapa saking dèrèng sumêrêp, saupami sampun sumêrêp, mendah anggènipun mêndhêti, pangintênipun badhe angaji pupung.
Ingkang jalêr amangsuli, anglêrêsakên dhatêng wicantênipun ingkang èstri, sadaya botên wontên ingkang lêpat, ananging atasipun ing lair, sarêng wêwadosipun, punika ingkang angèl dipun upadosi, mênggah wadosipun makatên, mila padhukuhanipun Kyai Ajar Wirakôntha punika kajèn keringan, punika satêmênipun gadhah kêmat, inggih punika ingkang dipun wastani Aji Panglèngkètan, sintên kemawon ingkang wani mêndhêt barang gadhahanipun ingkang wontên salêbêting pakarangan punika, punapa ingkang dipun
dipun pêndhêt wau, manawi sampun nyuwun pangapuntên kalihan Kyai Ajar, patraping panyuwunipun pangapuntên, kados dene abdi dhatêng gustinipun, ingkang èstri lajêng dipun purih aningali tiyang kathah ingkang sami ngadhêp dhatêng Kyai Ajar punika, wiwitipun anggèning kèlu kèdhêp dhatêng Kyai Ajar wau, inggih saking dayaning kêmatipun kados ingkang dipun cariyosakên wau. Ingkang èstri lajêng pitakèn dhatêng ingkang jalêr, kêmat punika wujud punapa, têka dayanipun anggêgirisi, punapa punika saking mandining upasipun, ingkang jalêr amangsuli kalayan gumujêng. Kêmat makatên botên gadhah wujud, nanging saking cipta utawi sabda, manawi sampun dipun lampahi punapa saciptanipun dhatêng, sasabdanipun dados, nanging manawi sampun sumêrêp pagêdhonganipun, ingkang dipun wastani bikakanipun, badhe dipun pasangi kêmat kados punapa, kêmatipun cabar botên dados, saupami piyambakipun katitahakên doyan dhatêng woh-wohan, ambok inggih badhe anêlasakên woh-wohan sapakarangan punika, sagêd kemawon, langkung malih manawi tinitah dados manungsa, badhe nêlasakên jêram sapakarangan punika sadaya, namung sakêdhap kemawon, amargi nalika Kyai Ajar punika sawêg dipun wêjang dening gurunipun, kala samantên sawêg nuju tilêm wontên sanginggilipun anggèning mêjang, dêrkuku èstri katingal kalêgan manahipun, sinambi [sina...]
[...mbi] andhidhisi gulunipun ingkang jalêr, kalayan angudaraos, têka bêja têmên dene ingkang jalêr sumêrêp pamêjanging gurunipun Kyai Ajar, lha gèk bikakanipun wau wujud punapa. Ingkang jalêr amangsuli, botên wujud punapa-punapa, wontênipun namung patrap, inggih punika saupami wontên tiyang badhe mêndhêt woh-wohan, punapadene saisinipun pakarangan punika, sadèrènging tanganipun angranggèh, tangan wau kapandênga rumiyin sapandurat, lajêng kausapna ing talapakan rambah kaping tiga, kalayan mêgêng napas, punika kêmatipun sampun cabar botên dados, dene gurunipun Kyai Ajar punika, nama Kyai Ajar Sidalaku, padhepokanipun ing Pancak Tabanan, nagari Bali, sapunika Kyai Ajar Sidalaku wau inggih taksih wilujêng, manawi punika pancèn guru linangkung sayêktos, sumêrêp sadèrènging winarah, sagêd dhatêng agal lêmbat, botên kewran manjing ajur-ajèr, dene tiyang ingkang sami mariki punika, kalêbêt tiyang kêsasar, sarta ingkang kathah namung bangsaning tiyang rucah kemawon, saking rumaos botên wontên tiyang linangkung malih kajawi Kyai Ajar Wirakôntha, mila sarêng sami kataman kêmatipun Kyai Ajar, lajêng ngewon botên purun kesah saking ngriku, coba dipun tingalana, tiyang kalih ingkang sami ngadêg wontên sangandhaping wit jêram punika, (wicantênipun pêksi drêkuku jalêr punika kalihan suka pitêdah dhatêng ingkang
èstri, kapurih ningali dhatêng Mas Rôngga Pajanganom tuwin dhatêng Ki Tanujaya (ambok inggih kalintêran ngantos tigang dintên tigang dalu, arak dipun kèndêlakên kemawon, parlunipun pancèn dipun kala, supados sami mêndhêtana woh-wohan pundi ingkang dipun sênêngi, manawi sampun kataman kêmatipun, Kyai Ajar sawêg mêdal saking griya, kalayan pitakèn sêmu ngerang-erang, ciptaning manahipun, botên wontên tiyang sagêd kajawi piyambakipun, manawi tiyang ingkang kataman kêmat wau sampun kalesedan, sarta sampun purun angrêrêpa nyuwun pangapuntên, kêmatipun ingkang ngengingi dhatêng tiyang wau, sawêg dipun bikak, dene manawi Kyai Ajar ambikak kêmatipun piyambak, tanganipun kausapakên githokipun rambah kaping tiga.
Sadangunipun pêksi dêrkuku wau wicantên kalihan ingkang èstri, Ki Tanujaya sangêt anggèning aniling-nilingakên, ngantos wicantêning pêksi wau botên wontên ingkang kècèr sakêdhik-kêdhika, makatên malih Mas Rôngga Pajanganom, ugi
tiyang kalih badhe ambikak kêmatipun Kyai Ajar, ingkang
kapasang wontên sadaya wau, sasampuning sami dipun bikak, lajêng wangsul dhatêng sangajênging pandhapa malih, ewadene mêksa dèrèng dipun sapa aruh dening Kyai Ajar, dipun lampu gêgujêngan kalihan cantrikipun kemawon, kiyasing manahipun, samôngsa tiyang kalih wau sampun purun mêndhêt woh-wohan ingkang sami katingal amenginakên punika, botên wande badhe kataman ing kêmatipun.
Mas Rôngga Pajanganom tuwin Ki Tanujaya, sami kabranang manahipun, lajêng angragèhangranggèh. amêndhêt jêram kêprok, ingkang manggèn wontên sangajêng pandhapa lêrês, sarêng Kyai Ajar sumêrêp tamunipun badhe ngundhuh jêram ingkang sampun dipun pasangi kêmat, ing batos sakalangkung bingahing manahipun, tamu wau tamtu badhe katalikung dening kêmatipun, ananging kados punapa pangunguning manahipun Kyai Ajar, dening kêmatipun botên sagêd andayani dhatêng tiyang kalih wau, mênggah ingkang makatên wau botên ngamungakên Kyai Ajar kemawon ingkang sangêt pangungunipun, para tiyang ingkang sami ngadhêp Kyai Ajar ugi sakalangkung eraming manahipun, malah pangudaraosing batos, punapa sapunika kadibyanipun Kyai Ajar sampun cabar, wasana Kyai Ajar lajêng dhatêng ing pandhapa angacarani dhatêng tamunipun, Mas Rôngga Pajanganom, Ki Tanujaya lajêng sami kalêbêtakên dhatêng ing griya.
Pancènipun Mas Rôngga Pajanganom tuwin Ki Tanujaya, sami badhe kalinggihakên wontên kajogan ngandhap, tunggil tiyang kathah ingkang sampun sami ngadhêp dhatêng Kyai Ajar, ananging Mas Rôngga Pajanganom tuwin Ki Tanujaya lajêng minggah ing kajogan nginggil kemawon, anggèning linggih ajêng-ajêngan kalihan Kyai Ajar, sanadyan Kyai Ajar ing batos botên rêna manahipun, nanging sinamun ing sêmu ngantos botên kawistara, wasana lajêng ambagèkakên kawilujênganing tamunipun.
Tiyang kalih lajêng sami amangsuli wilujêng, Ki Tanujaya lajêng anglairakên ingkang dados pikajêngipun, sumêdya badhe ngangsu kawruh, wangsulanipun Kyai Ajar, kados botên badhe kalèntu manawi priyantun kalih wau sumêdya ngangsu kasagêdan dhatêng Kyai Ajar, amargi pancèn kasusra ing jagad têtiga, padosa botên angsal kalih kados Kyai Ajar Wirakôntha, sarêng makatên, Ki Tanujaya ing batos angudaraos, tiyang makatên punika adatipun malah botên sampurna kasagêdanipun, garanipun namung anggèning sagêd ngêmat, ewadene badhe dipun jajagi
angonggrong manahing tiyang, amila sadaya wicantênipun Kyai Ajar botên namung dipun luhurakên kemawon, ananging lajêng dipun alêmbana ingkang Kyai [Kya...]
[...i] Ajar ngantos botên mangrêtos babar pisan, bilih pangalêmbananipun Ki Tanujaya wau namung anjujunganjunjung. ngêntêbakên.
Kyai Ajar malah kados dipun unggar manahipun, anggèning badhe angêdalakên kadibyanipun daya-daya tumuntên dipun sumêrêpana dhatêng tamunipun, dipun kintên tamunipun namung tiyang sêmbarangan kados para cantrikipun ingkang sami ngadhêp sadaya wau, botên sumêrêp bilih tamunipun pancèn tiyang linangkung sadaya, wasana Kyai Ajar lajêng dhawuh dhatêng cèrèt, anglo tepas, kadhawuhan tumandang anggodhok wedang kados adat.
latu, cèrèt lajêng tumumpang anglo, ngantos dumugi saumobipun, makatên sapitirutipun ngantos dumugi patehan sapirantosipun, sami sagêd tumandang mlampah piyambak, ananging sarêng badhe kangge nyêgah Mas Rôngga Pajanganom tuwin Ki Tanujaya, sadaya ingkang dipun dhawuhi wau sami botên wontên ingkang angèstokakên, sami ayon botên wontên ingkang purun tumandang kados sabênipun, amila anggèning badhe nyêgah wedang lajêng sami dipun rukti dening para cantrik-cantrikipun kemawon.
Sarêng kêmatipun Kyai Ajar sampun botên wontên dayanipun,
Kyai Ajar sawêg gadhah rumaos bilih tamunipun pancèn dede santri balaka kemawon, ananging têmtu tiyang linangkung ingkang anglugas raga amêmindha santri dhusun, wasana Kyai Ajar sakalangkung panalangsaning manahipun, dene sadangunipun ngantos kêkilapan dhatêng sakalihan ingkang nêmbe rawuh, mênggah anggèning Kyai Ajar gadhah patrap ingkang kados makatên wau sajatosipun namung kangge anjajagi manahipun tiyang, ewadene manawi ingkang dipun jajagi wau namung ukur tiyang limrah kemawon, ingkang kathah lajêng korup dhatêng pangabaranipun, sampun pintên-pintên atus tiyang ingkang sami ulap dening kataman pangabaranipun, wujudipun inggih kados ingkang sami katrêm wontên ing ngriki punika, satunggal kemawon dèrèng wontên ingkang gadhah kalangkungan kados priyantun sakalihan ingkang nêmbe rawuh, sarèhne Kyai Ajar sampun rumaos bilih kasagêdanipun cabar dening kadibyanipun priyantun sakalihan wau, sagêdipun namung ngaturakên pitêdah, bilih sakalihan sumêdya badhe puruhita, sami dipun aturi dhatêng padhepokanipun Kyai Ajar Sidalaku, ing dhukuh Pancak Tabanan, ing nagari Bali, punika satunggiling wiku ingkang sampun asoca bathara, inggih punika gurunipun Kyai Ajar Wirakôntha dene manawi sakalihan kaparêng tindak dhatêng dhukuh Tabanan, Kyai Ajar Wirakôntha ingkang badhe andhèrèkakên.
Mas Rôngga Pajanganom tuwin Ki Tanujaya, sanalika langkung kaduwunging manahipun, dene kabrananging panggalih ngantos sami amigarakên kalangkunganipun Kyai Ajar, ingkang sapunika sampun anglairakên panalangsaning manahipun, môngka anggèning sakalihan ambikak kêmatipun Kyai Ajar wau botên pisan-pisan badhe andadar kalangkunganipun Kyai Ajar, ananging namung badhe anyoba wêwarahipun pêksi dêrkuku ingkang sampun kamirêngakên, amila sakalihan lajêng rêsêp rumakêt têtêpanganipun dhatêng Kyai Ajar, saha tansah ngrêrapu panalangsani
Kyai Ajar Wirakôntha anyariyosakên kawontênanipun Kyai Ajar Sidalaku, Kyai Ajar wau ingkang dipun prasudi botên namung kapandhitan kemawon, ananging anyakup dhatêng sadaya kawruh lair batos, Kyai Ajar rêmên sangêt dhatêng Wedha-Wedha ingkang nyariyosakên lêlampahanipun para luhur jaman kina, amila pèngêtan wau sami kasêrat wontên ing kropak ngantos pintên-pintên atus kathahipun, ingkang sapunika taksih wêtah dados pasimpênanipun Kyai Ajar, ananging para priyantun ing kilèn ngriki botên wontên ingkang gatosakên [ga...]
[...tosakên] utawi rêmên dhatêng kawontênaning pèngêtan wau, amargi saking sami botên sagêd, dening cariyos wau sami kasêrat ing sastra Bali, têmbungipun taksih Jawi Kina.
Mas Rôngga Pajanganom sakalangkung kayungyun ing panggalihipun mirêngakên cariyosipun Kyai Ajar Wirakôntha wau, osiking panggalih daya-daya lajêng sagêda tumuntên sowan dhatêng Kyai Ajar Sidalaku, sarta botên kasupèn ngaturakên panuwunipun dhatêng Kyai Ajar Wirakôntha, dene suka pitêdah ingkang sagêd anuju dhatêng panggalihipun Mas Rôngga Pajanganom, sarêng sampun bangun enjing, Mas Rôngga Pajanganom tuwin Ki Tanujaya, lajêng sami pamitan dhatêng Kyai Ajar kalihan badhe andumugèkakên lampah sêdyaning panggalih lajêng dhatêng padhepokanipun Kyai Ajar Sidalaku, Kyai Ajar Wirakôntha nyuwun badhe andhèrèkakên, ananging sakalihan botên sagêd amituruti pangèsthinipun Ajar Wirakôntha wau, amargi sakalihan botên namung satunggal kemawon ingkang dados tujuning panggalih, ananging taksih badhe mampir-mampir dhatêng ingkang dados panujuning panggalih, Kyai Ajar inggih namung anyumanggakakên,
akalihan Radèn Tumênggung Sastranagara, ingkang dados rêntênging panggalih angraosakên [angra...]
[...osakên] anggènipun Mas Rôngga Pajanganom wontên ing Kabupatèn Kadhiri, sarèhning sampun andungkap pitung wulan, ing mangke Radèn Tumênggung Sastranagara kadhawuhan mêthuk, supados tumuntên mantuk dhumatêng nagari Surakarta, aturipun Radèn Tumênggung Sastranagara, sêndika, ananging kajawi kaparêngipun Gusti Panêmbahan, punapa botên prayogi kasarantosakên sawatawis wulan malih, amargi saking pamawasing panggalihipun, ing wêgdal punika Mas Rôngga Pajanganom sawêg mungsêng anggèning pados puruhitan, ewadene manawi kaparêngipun Gusti Panêmbahan kêdah kadhawuhan mêthuk, inggih badhe kaèstokakên.
Kêncênging panggalihipun Gusti Panêmbahan, namung kêdah tumuntên dipun pêthuk, amargi manawi botên tumuntên dipun pêthuk, sagêt ugi lajêng kamidilêpên, mila kêparêngipun Gusti Panêmbahan wau, Radèn Tumênggung Sastranagara tumuntên kadhawuhan anglêksanani, Radèn Tumênggung Sastranagara aturipun sêndika badhe angèstokakên, sasampuning dumugi dhawuh pangandikanipun Gusti Panêmbahan, Radèn Tumênggung Sastranagara lajêng nyuwun pamit mundur.
Sarawuhipun ing dalêm, raosing panggalihipun tansah rangu-rangu, dening dèrèng wontên tujuning panggalih ingkang badhe kautus, wasana lajêng angêningakên cipta nyuwun cumadhong dhawuh dhatêng [dha...]
[...têng] Ingkang Amurbèng Gêsang, labaning wiku linangkung, sanalika lajêng angsal wêwênganing Pangeran, ambikak warananing panggalihipun Radèn Tumênggung Sastranagara, ingkang katingal wontên ing ngarsanipun namung ingkang rayi Mas Agustundha, kalih Ki Jasana, amila ingkang rayi kalih Ki Jasana, lajêng sami dipun timbali (Mas Agustundha punika ingkang rayi wuragil Radèn Tumênggung Sastranagara, putranipun
ananging wiwit mêdal kasuwun dados putranipun Radèn Tumênggung Sastranagara).
Mas Agustundha kalih Ki Jasana, sampun sowan wontên ngarsanipun Radèn Tumênggung Sastranagara, sasampuning rêrêm, lajêng dipun dhawuhi manawi badhe kautus dhumatêng ing Kadhiri, mêthuk ingkang putra Mas Rôngga Pajanganom, aturipun ingkang putra sandika, sarta dipun paringi piwêling, saking ing Surakarta sampun anjujug ing Kabupatèn Kadhiri, kadhawuhan têrus dhumatêng ing Surabaya kemawon, amargi ingkang putra Mas Rôngga Pajanganom sapunika taksih wontên sakiwa têngênipun kitha Surabaya, supados sampun ngantos dados lampah, langkung prayogi kadhawuhan angêntosi wontên ing Giri, punika mangke dangu-dangunipun kalih dintên sampun sagêd kapanggih ingkang putra, satêlasing dhawuh pangandikanipun Radèn Tumênggung Sastranagara, pasundhulanipun ingkang putra Mas Agustundha lajêng dipun timbul ingkang rama [ra...]
[...ma] ngantos rambah kaping tiga, dene ingkang dados sarananing margi kadhawuhan bêkta Ki Jasana, sasampunipun winêling-wêling lajêng sami kadhawuhan mangkat, ingkang rama anjampangi dumugi sajawining regol.
Lampahipun Mas Agustundha kalih Ki Jasana, wontên ing margi botên kacariyos, enggalipun sampun dumugi ing kitha Surabaya, wontên kitha Surabaya namung rêrêm sawatawis jam dangunipun, amung prêlu kangge angasokakên badan kemawon, sarta pancènipun taksih sagêd kacêkap saupami kalajêngakên dhumatêng ing Giri, mila sarêng anggèning ngaso sampun dumugi lajêng kalajêngakên dhumatêng ing Giri, sadumuginipun ing Giri Mas Agustundha kalih Ki Jasana lajêng sami pados pangason.
Kacariyos lampahipun Mas Rôngga Pajanganom, tuwin Ki Tanujaya, sawangsulipun saking dhukuh Ragajampi dêrênging panggalih lajêng badhe têrus sowan Kyai Ajar Sidalaku ing dhepok Tabanan nagari Bali, ananging raosing panggalih têka rangu-rangu kados wontên ingkang dipun
pangungsêtipun anggèning ngudi dhatêng kawursitaning sarira, paguron ing pundi kemawon prasasat sampun sami dipun dhatêngi sadaya, sarêng lampahipun sampun atêpung gêlang, èsthining panggalih lajêng badhe [ba...]
[...dhe] jiyarah dhumatêng ing pasareyan Giri, sawangsulipun saking Giri lajêng badhe têrus sowan Kyai Ajar Sidalaku ing dhukuh Tabanan nagari Bali.
Sarêng rêmbagipun sampun kênthêl, Mas Rôngga Pajanganom tuwin Ki Tanujaya, lajêng sami bidhal dhumatêng ing pasareyan Giri, kados punapa kemawon kagèting panggalihipun Mas Rôngga Pajanganom tuwin Ki Tanujaya, sarêng lampahipun sampun dumugi ing Giri, mak gabrus, kapanggih ingkang rama Mas Agustundha kalih Ki Jasana, amila sakalihan lajêng sami arêrangkulan gulèt kados kupu tarung, sarêng sampun dumugi anggènipun sami rêrangkulan, sadaya lajêng ngaso dhatêng sacêlaking pasarean.
Mas Rôngga Pajanganom, sadèrèngipun nyuwun sêsêrêpan dhumatêng Mas Agustundha, raosing panggalih tansah amolak-malik botên sagêd sumèlèh, malah lajêng anuwuhakên gagasan warni-warni, sakathahing gagasan wau satunggal kemawon prasasat botên wontên ingkang adamêl sakecaning panggalih, apês-apêsipun, angudaraos, punapa Gusti Panêmbahan utawi ingkang êmbah salah satunggal wontên ingkang gêrah, tuwin ing dalêm punapa wontên prêlu sangêt ingkang saliranipun kêdah mantuk, sarêng anggèning ngaso sampun sami rêrêm, lajêng nyuwun pawartos dhatêng ingkang rama, saha dhatêng Ki Jasana, mênggah anggèning kapanggih wontên ing Giri punika, punapa
lêlana saking karsanipun piyambak, punapa kautus amadosi. Mas Agustundha lajêng amratelakakên punapa kawontênanipun anggèning kautus ingkang rama, saha Gusti Panêmbahan, tuwin maringakên pangèstunipun Gusti Panêmbahan sakalihan ingkang rama, Mas Agustundha lajêng cariyos, sadangunipun ingkang putra wontên ing Kadhiri dumugi sapunika, Gusti Panêmbahan sabên-sabên tansah andangu dhumatêng ingkang rama, kawilujênganipun ingkang putra Mas Rôngga Pajanganom sakalihan ingkang garwa radèn ayu.
Sarêng Mas Rôngga Pajanganom sampun amidhangêtakên sadaya pangandikanipun ingkang rama Mas Agustundha, saha mirêngakên aturipun Ki Jasana, raosing panggalihipun ragi ayêm sawatawis, dene angsal kabar kasugênganipun Gusti Panêmbahan, saha kasugênganipun ingkang êmbah, ingkang rama tuwin ingkang ibu, punapadene kabar kawilujênganipun ingkang rama rama alit sadaya, sarêng sampun dumugi, Mas Rôngga Pajanganom, ing batos lajêng nalôngsa dhatêng ingkang amurbèng gêsang, benjing punapa sagêdipun tumuntên wangsul dhatêng Surakarta, pancènipun inggih sampun kagungan panggalih badhe tumuntên wangsul dhatêng Surakarta wau, ananging sarêng rumaos dèrèng kacêkap prêlunipun, dados raosing panggalih lajêng sarèh, ewadene sasagêd-sagêd, sawangsulipun saking Bali kemawon dipun èsthi sangêt sagêdipun [sa...]
[...gêdipun] wangsul dhatêng Surakarta, sarêng sampun botên wontên ingkang karêmbag malih, sadaya lajêng andumugèkakên anggèning badhe jiyarah dhatêng ing
dhumatêng ing Bali, wontên ing margi botên kacariyos, enggalipun sampun sami dumugi parêdèn Tabanan sacêlaking padhukuhanipun Kyai Ajar Sidalaku.
Ing Padhukuhan Tabanan punika dados dongènganipun tanah Bali ingkang sisih kidul, sampun kalêbêt tanah parêdèn, ingkang taksih rame sitinipun lêmpung abrit,
saya minggah sitinipun mawi anglumut, labêt kayoman ing wit-witan ingkang agêng-agêng, saking lunyunipun, manawi kangge langkung asring andhawahakên, pasitèn Pancak Tabanan punika botên namung rêndhêng kemawon têlêsing sitinipun, sanadyan katiga ugi katingal têlês-têlês, kabêkta saking pasitèn ngompol, tuwin taksih kathah sangêt kêkajêngan ingkang agêng-agêng, mila dhatêng sêsawangan inggih botên sagêd bablas, malah wujudipun taksih sawêrni kados wana agêng.
Lampahipun Mas Rôngga Pajanganom tuwin Mas Agustundha, sapanunggilanipun, [sapa...]
[...nunggilanipun,] sanadyan katingal rêkaos, nanging sami sênêng-sênêng manahipun, dene sumêrêp jajahan ingkang salaminipun gêsang sawêg nêmbe ngambah punika, langkung malih Mas Rôngga Pajanganom, saking agênging pangajêng-ajêng ngantos botên angraosakên sayah sakêdhik-kêdhika, ing batos namung daya-daya tumuntên sagêd kapanggikapanggih. dhatêng Kyai Ajar Sidalaku, mila ngantos lampahipun botên angwontênakên pringga bayaning margi.
Botên antawis dangu padhepokanipun Kyai Ajar Sidalaku saking katêbihan sampun katingal, angrêmbêl, saya dangu saya katingal cêtha, sarêng dumugi sawetaning padhepokan, kintên-kintên kantun lampahan saonjotan, wontên sêndhang pasiraman, ananging pasiramanipun sintên, sadaya sami botên angsal katrangan, sêndhang wau binatur sela mawi kaukir-ukir ingkang sakalangkung awig panggarapipun, sakiwa têngêning sêndhang wontên griyanipun alit-alit kalih ingkang kadamêl inggih saking sela sadaya, panggarapipun ugi mawi kaukir-ukir kados panggaraping sêndhang wau, manawi kasawang-sawang saplak candhining bôngsa luhur jaman kina, Mas Rôngga Pajanganom sarencangipun lajêng sami adus, toyanipun dhatêng badan raosipun asrêp, langkung malih anggèning adus pancèn sampun lungse wanci, mila saking asrêpipun sadaya ngantos sami anarêthêk wel-welan.
Sarêng sampun rampung anggèning adus, badanipun lajêng karaos [karao...]
[...s] sêgêr sumyah, sayahipun ical sadaya, saking sakecanipun, ngatos sami botên gadhah rumaos manawi mêntas lumampah têbih, ing wêgdal wau wancinipun sampun pêtêng arêpêt-rêpêt, Mas Rôngga Pajanganom sarowangipun lajêng sami minggah ing padhepokan.
Ungêling cênggèrètnong ingkang sami mencok ing kêkajêngan, enthanipunesthanipun (dan di tempat lain). kados suka pêpèngêt dhatêng Mas Rôngga Pajanganom
rêsiking pamirêngan, esthanipun kados panguwuhing cantrik angenggalakên tindakipun, ibêring konang pating karêlip alêliwêran, esthanipun kados asuka darmadamar. pêpadhanging margi, anggèning sami minggah dhatêng ing padhepokan.
Mas Rôngga Pajanganom sarowangipun, sampun sami dumugi ing padhepokan, Kyai Ajar
pun dalah pamanggènipun, ingkang dipun ancarani rumiyin Mas Agustundha, kalinggihakên wontên jarambahing griya ingkang nginggil, wontên wetan majêng mangilèn, Mas Rôngga Pajanganom kalinggihakên wontên sawingkingipun Mas Agustundha, Ki Jasana tuwin Ki Tanujaya, sami kapurih linggih wontên wingkingipun Kyai Ajar Sidalaku,
wontên kilèn majêng mangetan, sasampunipun sami kabagèkakên, Kyai Ajar lajêng dhawuh dhatêng para cantrikipun, kadhawuhan angêdalakên pisêgah.
Pisêgahipun Kyai Ajar towak sapinggan mêlêp, dipun lambari ing dhulang kajêng, ingkang kangge ngombe bumbung alit-alit, sawarni kados wadhah jangkrik, namanipun dhasar, sami dipun dhèrèk sakiwa têngêning pinggan, ingkang dipun angge cidhuk canthing alit ugi saking bumbung, namanipun jêlani, sarêng sampun lumados, Kyai Ajar angacarani sami dipun aturi ngunjuk, dhawuhipun lowung kangge jampi ngêlak, sarêng sampun dipun ombe, sadaya sami kadangu, ingkang kasêgahakên punika manawi tanah kilenan namanipun punapa. Mas Rôngga Pajanganom ingkang matur, paringipun pisêgah Kyai AjaAjar.
manawi tanah ngriki namanipun tuwak, kajêngipun tuwaking agêsang, Mas Rôngga Pajanganom angluhurakên dhawuh pangandikanipun Kyai Ajar, tiyang agêsang punika prêlu angupadosa tuwak ingkang santosa, supados jêjêg adêging gêsangipun. Dhawuhipun Kyai Ajar namung tigang kêcap, ingkang prêlu kêkah punika, sarta Kyai Ajar lajêng ngandika, manawi kagungan têkên luyung kalih iji, ingkang satunggal kadamêl agêng, ingkang satunggal kadamêl alit, wontênipun [wo...]
[...ntênipun] kadamêl agêng alit, luyungipun warni kalih, ingkang satunggal sampun sêpuh, ingkang satunggal taksih ênèm, mila ingkang taksih ênèm punika kadamêl agêng ingkang sampun sêpuh punika kadamêl alit, sanadyan ingkang ênèm punika wujudipun agêng, ananging ing têmbe kanggenipun awèt ingkang alit, têkên luyung wau lajêng kaparingakên dhatêng Mas Rôngga Pajanganom, saha dipun paringi pangandika ingkang agêng punika kaparingakên Mas Agustundha, ingkang alit
pisêgahipun sêkul ulam sawontênipun, kangge pacagaking lêlênggahan, botên dangu cantrik angêdalakên sêkul ulam, tumpêng satunggal, dipun wadhahi dhulang, ulamipun ranjapan sadhulang, janganipun kaluwih sapinggan bênthang, sarêng sampun lumados, sêkul saulamipun lajêng dipun bage dening Kyai Ajar, pambagenipun sawarni kados ambage kêndhurèn, uncêting tumpêng kapêndhêt rumiyin, dipun paringakên Mas Agustundha, dipun dèkèki ulam sapêpakipun, sarêng sampun makatên, tumpêngipun lajêng dipun oncèki, dipun icali kulitipun, lajêng kapara sêkawan, ingkang satunggal Mas Rôngga Pajanganom, ingkang satunggal Kyai Ajar piyambak, ingkang satunggal kaparingakên Ki Tanujaya tuwin Ki Jasana, ingkang [ing...]
[...kang] satunggal taksih dipun ngèngèhakên, kadèkèk wontên sawingkingipun Kyai Ajar, dados wontên sangajêngipun Ki Tanujaya lêrês.
Pangêduming sêkul Kyai Ajar sampun rampung sadaya, lajêng sami dipun acarani nêdha, punapa kabêkta saking luwe, dene sadaya botên wontên ingkang pakèwêd, panêdhanipun katingal sami rahap-rahap, malah Kyai Ajar inggih katingal cekoh andêmênakakên manah, pamêndhêting jangan cidhak-cidhuk kados kawontênanipun tiyang limrah kemawon, ingkang dèrèng lêbêt sêsêrêpanipun, pancèn anggumunakên, dene sampun jumênêng wiku samukawis ingkang katêdha taksih lugu anjayèng ragan (cênthini), ananging manawi ingkang sampun tandhês sêsêrêpanipun dhatêng raos, malah adamêl kandêling piyandêlipun, amargi umumipun para tiyang ingkang sami sowan mariku, manawi Kyai Ajar kaparêng dhahar samukawis ingkang dipun sêgahakên, langkung malih bilih pandhaharipun katingal kathah, punika amracihnani bilih ingkang sami sowan Kyai Ajar wau nama taksih tinêngga ing kabêgjan, utawi badhe kadumugèn ingkang dados sêdyanipun, punapa malih, mobah polahipun Kyai Ajar tuwin wêdaling pangandikanipun, punika dados pasêmonipun ingkang sami sowan wontên ing ngriku sadaya, sarèhning sêkul ulam ingkang sami katêdha wau nama sampun dipun panci, manawi tiyang [ti...]
[...yang] ingkang nêdha wau kalêbêt momot, sêkul pandumanipun Kyai Ajar samantên wau sawêg dhawah cêkapan, manawi tiyang ingkang cicik, satêmênipun sanadyan sagêd têlas inggih sampun angaya, ewadene panêdhanipun tiyang gangsal kalêbêt Kyai Ajar sami sagêd têlas sadaya, ingkang ragi anggumunakên punika ingkang tumrap Ki Jasana tuwin Ki Tanujaya, paringipun sêkul Kyai Ajar namung sapalihing bagiyanipun Bagus Burham, ewadene tuwuking padharanipun rumaos sampun kêbak sangêt, paribasan ngantos dipun ênêt-ênêt, ing môngka tiyang kalih wau manawi sampun purun nêdha pancèn wêwicalanipun tiyang drêmba sadaya.
Sasampuning rampung anggèning sami nêdha, wadhahing sêkul ulam lajêng sami kaundurakên sadaya, namung sêkul sabagean ingkang dipun adhêpakên dening Ki Tanujaya, malah lajêng kasukakakên babar pisan, sarta mawi dipun paringi pangandika, sêkul ulam punika pancèn sampun lêrêsipun dados gadhahanipun Ki Tanujaya, lowung kangge wadhangan, lajêng kapurih ambuntêl.
Saking cariyosipun tiyang ingkang sampun mangrêtos dhatêng pralampitanipun Kyai Ajar wau anggèning nêgêsi makatên. Nalika Mas Rôngga Pajanganom sarowangipun dumugi padhepokanipun Kyai Ajar, ingkang dipun acarani lumêbêt rumiyin sarta ingkang lajêng kalinggihakên wontên ing ngajêng piyambak [piyamba...]
[...k] Mas Agustundha, punika pasêmon bilih ing têmbe linggihipun Mas Agustundha badhe wontên sangajêngipun Mas Rôngga Pajanganom, (sarêng sampun sami yuswa tigang dasa gangsal taun, Mas Agustundha saking
nunggak sêmi Radèn Ngabèi Rônggawarsita kaping III, sarêng yuswa tigang dasa gangsal taun, lajêng dados abdi dalêm kaliwon kadipatèn anom, kapatêdhan nama saha sêsêbutan, Radèn Ngabèi Rônggawarsita).
Pisêgahipun Kyai Ajar towak, sapinggan mêlêp, punika pasêmon tuwin pralampitanipun Kyai Ajar dhatêng tamunipun sadaya wau, kajêngipun adêging gêsang punika sasagêd-sagêd angupadosa cagak tuwak ingkang santosa, supados sagêd jêjêg adêging gêsangipun, manawi sampun kacêpêng sêdyanipun, sampun ngantos anggadhahi supe manahipun, ingkang limrahipun [limrahi...]
[...pun] tiyang kathah dipun wastani mêndêm, supados lêstari sapanginggilipun.
Paringipun têkên luyung kalih iji, ingkang agêng luyungipun ênèm, kaparingakên Mas Agustundha, ingkang alit luyungipun sêpuh, kaparingakên dhatêng Mas Rôngga Pajanganom, wasitanipun Kyai Ajar, têkên wau ingkang agêng kalihan ingkang alit, kanggenipun awèt ingkang alit, punika pralampita tuwin pasêmonipun Kyai Ajar dhatêng Mas Agustundha tuwin dhatêng Mas Rôngga Pajanganom. Manawi Mas Agustundha punika ing têmbe badhe dados priyantun agêng bôngsa luhur, ananging yuswanipun botên panjang, Mas Rôngga Pajanganom, sanadyan ing têmbe ugi dados priyantun agêng, nanging taksih kawon luhur kalihan Mas Agustundha, ananging yuswanipun langkung panjang Mas Rôngga Pajanganom, tinimbang kalihan yuswanipun Mas Agustundha, (sarêng Mas Agustundha tuwin Mas Rôngga Pajanganom, sampun sami kalampahan dados bôngsa luhur, Mas Agustundha, Radèn Tumênggung Amongpraja, yuswanipun 42 taun, lajêng seda, jalaran gêrah bêntèr saha cêkoh namung sawatawis dintên dangunipun, Mas Rôngga Pajanganom), Radèn Ngabèi Rônggawarsita yuswanipun 74 taun, jalaran gêrah cêkoh dangunipun tigang dintên).
Paringipun sêkul uncêt kakupêng ing ulam, dhatêng Mas Agustundha, punika pasêmonipun Kyai Ajar, bilih ing têmbe Mas [Ma...]
[...s] Agustundha badhe landhêp panggalihipun, sarta badhe sagêd ambabadi ruwêd rêntênging manahipun tiyang, sarta badhe dipun luluti tuwin dados gêgununganipun para sanak sadhèrèk.
Sêkul tumpêng sasampuning kulitipun dipun icali lajêng kasigar têngah lêrês, sigaran tumpêng wau lajêng kapalih malih, ugi têngah lêrês, ingkang satunggal kaparingakên dhatêng Mas Rôngga Pajanganom, ingkang satunggal dhatêng Kyai Ajar piyambak, punika pasêmonipun Kyai Ajar dhatêng Mas Rôngga Pajanganom, manawi sapunika kawidigdan tuwin kaninditanipun Mas Rôngga Pajanganom, sampun wiwit katingal, sarta sampun rumasuk dhatêng têlênging panggalih sampun botên pae kalihan Kyai Ajar, saupami tinraju kados sampun botên silir, sarta sampun sagêd anyakup dhatêng sadaya kasagêdan.
Sêkul tumpêng ingkang sapara wolon lêrês, ingkang kaparingakên dhatêng Ki Tanujaya, tuwin dhatêng Ki Jasana punika pasêmonipun Kyai Ajar dhatêng tiyang kalih wau, bilih Ki Tanujaya tuwin Ki Jasana wau kalêbêt wêwicalanipun tiyang wicaksana, sarta kalêbêt tiyang sugih kagunan, sagêd manjing ajur-ajèr, ananging kasagêdanipun dèrèng anyarambahi, dados dèrèng sagêd anyamèni dhatêng Mas Rôngga Pajanganom tuwin dhatêng Kyai Ajar.
Sêkul tumpêng saprapat, ingkang kasèlèhakên wontên sangajêngipun Ki Tanujaya, ingkang lajêng kaparingakên pisan, sarta
mawi dipun sabdani dening Kyai Ajar lowung kangge wayon, punika pasêmonipun Kyai Ajar dhatêng Ki Tanujaya, bilih ing têmbe Ki Tanujaya badhe kawahyon gadhah turun ingkang sagêd angêmpali dhatêng darahing karaton, dene anggèning kawahyon tuwin kabêgjan wau pancèn sampun dados pandumanipun Ki Tanujaya piyambak, ananging tumimbulipun taksih gangsal turunan, dados taksih kabuntêl kados wujuding sêkul paringipun Kyai Ajar wau, sarta turunipun Ki Tanujaya ing wingking salamèn-lamènipun botên badhe sagêd pisah kalihan Mas Rôngga Pajanganom.
Pasêmonipun Kyai Ajar Sidalaku dhatêng Ki Tanujaya, gangsal turunan badhe sagêd angêmpali darahing karaton, tuwin turunipun ing wingking salamèn-lamènipun botên sagêd pisah kalihan Mas Rôngga Pajanganom, punika cocog kalihan kawontênanipun, mênggah têrangipun kados pratelan ing ngandhap punika.
Ki Tanujaya, anak-anak Ki Tanukrama, abdi dalêm jajar ngawin kadipatèn.
Ki Tanukrama wau anak-anak, bokmas Jayawacana, angsal Radèn Jayawacana, jajar kabayan kadipatèn, kalêrês wayahipun Radèn Tumênggung Sastranagara, anakipun Radèn Ngabèi Purwawikrama.
Dene Mas Jayawacana wau anak-anak Radèn Ngantèn Sewadilaga, garwanipun Radèn Mas Panji Sewadilaga, santana dalêm panji buyut.
1. Radèn Rênggarukmi, 2. Radèn Ayu Purwadirja, 3. Radèn Purwatanaya.
Dene Radèn Rênggarukmi wau pêputra 2: 1. Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adikusuma. 2. Radèn Ayu Pangeran Cakradiningrat.
Kyai Ajar Sidalaku tuwin tamunipun sadaya, sadalu muput botên wontên ingkang sami tilêm, ingkang kaginêm namung bab parluning agêsang tuwin sanès-sanèsipun ingkang sakintên murakabi, wêgdal samantên Mas Rôngga Pajanganom sarowangipun sadaya, ngantos botên gadhah kajêng, amargi sadaya karêntêging manah ingkang badhe kasuwunakên sêsêrêpan dhatêng Kyai Ajar, dèrèng ngantos kawêdalakên sampun karumiyinan dhawuhipun Kyai Ajar ingkang cocog kados karêntêging manahipun Mas Rôngga Pajanganom sarowangipun sadaya wau, dhawuhipun wau botên [bo...]
[...tên] namung kangge pralampita utawi pasêmon kemawon, ananging kadhawuhakên pangandika kalayan wêwentehan, paribasan sadaya wau sami botên angsal papan, ing batos namung sami angalêmbana.
Sarêng sampun jam kalih dalu, utawi wancinipun sirêp tiyang, Mas Rôngga Pajanganom dipun ajak Kyai Ajar mêdal dhatêng ing latar, Kyai Ajar tuwin Mas Rôngga Pajanganom, lajêng sami lêlênggahan wontên sangandhaping wit dhuku ingkang adatipun kangge lêlênggahan Kyai Ajar, Kyai Ajar lajêng angandika dhumatêng Mas Rôngga Pajanganom, anggènipun dipun ajak mêdal dhumatêng ing latar punika sampun gadhah pangajêng-ajêng bilih badhe dipun paringi ngèlmu kasunyatan, ngèlmu kadibyan, ngèlmu kanuragan sasaminipun, pamanggihipun Kyai Ajar Mas Rôngga Pajanganom punika saupami sabin sampun kêbak isi tanêman, ingkang gêsanging tanêman sakalangkung subur, manawi dipun wêwahi tanêman malih ingkang namung nunggil warni kemawon, tumrap Mas Rôngga Pajanganom, sampun sakêdhik paedahipun, namung wontên pêpêthingan ingkang salamènipun botên nate kaparingakên dhatêng sintên-sintên, inggih punika ingkang dipun wastani ngèlmu pangawasaning panggalih, punika pantês dados cêcêpênganipun Mas Rôngga Pajanganom, sanalika punika Mas Rôngga Pajanganom lajêng dipun wêjang ngèlmu pamawasaning panggalih, dhawuhipun Kyai Ajar ngèlmu wau manawi dipun wawas,
sagêd sumêrêp sadèrèngipun winarah, sarta sagêd sumêrêp dhatêng kawontênan ingkang dèrèng tumimbul, sarampunging pamêjangipun Kyai Ajar, Mas Rôngga Pajanganom lajêng dipun paringi pangandika, balihbilih. ing têmbe Mas Rôngga Pajanganom, badhe dados pangangsoning kagunan tuwin kaninditan, ingkang limrahipun sami dipun wastani pandhitaning praja.
Kyai Ajar lajêng andumugèkakên pangandika, kala rumiyin inggih anglampahi dados pandhitaning praja, kados ingkang badhe dipun lampahi Mas Rôngga Pajanganom wau, sanadyan sapunika sariranipun sampun atêtruka wontên ing parêdèn, ewadene inggih taksih dipun lêluri sarta dipun aosi dening ingkang angabdèkakên, malah manawi wontên ruwêd rêntênging praja Kyai Ajar botên kenging kantun, taksih tumut angêmbat.
Kyai Ajar lajêng anyariyosakên gadhah sêrat-sêrat Jawi kina, ingkang kasêrat wontên ing kropak, tuwin kasêrat wontên ing dalancang kajêng, ingkang kaanggit para êmpu ing jaman kina, inggih punika Sêrat Ramadewa, Sêrat Bimasuci, Sêrat Bratayuda, Sêrat Darmasarana, tuwin Sêrat Aji Pamasa sapanunggilanipun, punika ingkang eklasing panggalih badhe kaparingakên dhatêng Mas Rôngga Pajanganom sadaya, ananging sarèhning têmbungipun Jawi kina taksih awarni-warni, kabêkta ingkang nganggit botên [bo...]
[...tên] namung satunggal, sarta sêrat-sêrat wau taksih sami karêngga ing sêkar agêng, ananging Kyai Ajar anêmtokakên, bilih Mas Rôngga Pajanganom badhe botên kewran anjawèkakên sadaya sêrat-sêrat wau. Ingkang lajêng umum dados wêwaosanipun para tiyang kathah.
Wondene manawi ing têmbe Mas Rôngga Pajanganom sampun ingganggêp pandhita dening tiyang kathah, manawi wontên pandangunipun para luhur, utawi pitakènipun para pawong mitra, punapa ingkang kadangokakên, utawi punapa ingkang dipun pitakèkakên, wangsulanipun kêdah ingkang pratitis, botên kenging sawarni pados-pados, utawi sampun pisan-pisan anjalomprongakên, manawi wontên ingkang andangu utawi pitakèn, bab têmbung kawi, bab kasusastran, bab petangan, bab pawukon, bab cakrawarti, bab palak, bab kawontênaning môngsa kala, bab jôngka, bab kawontênaning jaman, bab rajah-rajah, bab sajarah, tuwin bab agami, kêdah sagêd amangsuli sami sanalika ingkang pratitis, sampun ngantos alihan amadosi wêwaton utawi ambikak sêrat-sêrat, manawi taksih amadosi wêwaton, utawi taksih ambikak sêrat-sêrat, punika dèrèng kenging sinêbut pandhita.
Kyai Ajar anglajêngakên wêwarahipun dhatêng Mas Rôngga Pajanganom, [Pajanga...]
[...nom,] prayogi anganggea piwulangipun Kyai Agêng Ngabdurahman ing Sela, dhatêng para putra wayahipun, kagungan karsa para turasipun sami kadhawuhan, sampun kêndhat anglampahi tapa brata, sami andhêdhêra kasaenan, ingkang andhap asor, ingkang purun ngawon dhatêng basa sakêcap, sampun rêmên amirêngakên dhatêng wicantên lalawora, sampun pisan-pisan angebahakên utawi adamêl rumaosing manahipun tiyang tuwin ingkang ajrih asih dhatêng ratu gustinipun.
Mas Rôngga Pajanganom sampun botên kêkirangan pamilutanipun dhatêng Kyai Ajar Sidalaku, ingkang supados tansah lumintu lumuntur sih katrêsnanipun Kyai Ajar dhatêng sariranipun, sakalih-kalihipun nama sami kalêrêsan, Kyai Ajar Sidalaku rumaos kalêgan panggalihipun, dene salaminipun dèrèng nate dipun puruhitani kados Mas Rôngga Pajanganom wau, saking sadaya piwulangipun sagêd katampèn kalihan gambêlanging panggalih. Mas Rôngga Pajanganom rumaos angsal kabêgjan ingkang agêng sangêt, dening sagêd anampèni piwulang saking Kyai Ajar ingkang sakalangkung murakabi dhatêng sariranipun, amila Mas Rôngga Pajanganom saya sakalangkung ajrih asihipun dhatêng Kyai Ajar, paribasan, sanadyan dipun pêjahana botên pisan-pisan badhe suminggah, makatên ugi Kyai Ajar Sidalaku, katrêsnanipun dhatêng Mas Rôngga Pajanganom, saking ing agêngipun [a...]
[...gêngipun] ngantos tanpa pêpindhan, dados botên anggumunakên bilih bêbundhêlaning panggalihipun Kyai Ajar ingkang parlu-parlu sarta ingkang agêng sangêt aosipun, tuwin ingkang wados-wados, ingkang salaminipun sugêng dèrèng nate kabrèbèl dhatêng para murid-muridipun, punika lajêng katumplak dhatêng Mas Rôngga Pajanganom sadaya.
Mas Rôngga Pajanganom saupami jêne angsal sêsangling ingkang sakalangkung sae garapanipun, amila padhanging panggalih ngantos amrabani dhatêng soroting pasuryan, lajêng katingal mancorong kados padhanging purnamasidhi.
Pajanganom sami lumêbêt ing pacrabakan, tiyang tiga lajêng angewahi anggèning linggih.
ocèhing pêksi sikatan pating carêngkling, kados suka sasmita dhatêng tiyang ingkang srêgêp dhatêng pandamêlan, supados tumuntêna wiwit nyambut damêl, amargi sampun wancining tiyang [ti...]
[...yang] nyambut damêl, soroting Sang Hyang Bagaskara amarbabak abrit, kados prabaning rêdi katunu, para cantrik ingkang sampun sami tangi sadaya, lajêng tumandang ing damêl punapa pandamêlanipun piyambak-piyambak, wontên ingkang rêrêsik pacrabakan, wontên ingkang nyapu pakarangan, wontên ingkang nyirami sêsêkaran.
Sarêng sampun rêpêt-rêpêt, kados antawisipun wanci jam satêngah nêm enjing, Kyai Ajar Sidalaku lajêng mêdal saking pacrabakan,
Para cantrik ingkang sami sawêg nyambut damêl, sadaya sami katingal sênêng manahipun, panyambutipun damêl sami mêmpêng-mêmpêng ngatingalakên kawêkêlaning manahipun, ingkang lèrèging pangajêng-ajêng namung dhatêng pangalêmbana, ingkang sami anggulawênthah têtanêman, pandhangir tuwin pangupakaranipun sêsêkaran sapanunggilanipun, katinggal tumêmên kados angupakara gadhahanipun piyambak, ingkang sami anyirami sêkaran tuwin tanêman ingkang kêdah dipun sirami ing wanci enjing, anggènipun anyirami sami satiti angati-ati, supados botên adamêl risaking sêsêkaran ingkang sawêg nêdhêng-nêdhêngipun sami sêkar.
agêngipun tikêl sakawan kalihan agênging banom,banon. pamasangipun rapêt, botên wontên ingkang anggaronggong, regolipun agêng anjênggarang sawarni griya kalênthèng, ugi saking sela cêmêng, sakiwa têngêning regol, wontên candhinipun tiyang Buda kalih iji, sami ngadêg angrangkul gada, sakiwa têngêning candhi wontên uwitipun nagasari kalih uwit, ingkang gêsangipun amènginakên, turut pinggiring pakarangan katanêman kalapa gadhing pintên-pintên dasa
manahipun tiyang ingkang sami aningali, wujuding sêkaripun awarni-warni, wontên ingkang wungu anjangês, wontên ingkang abrit ambaranang, wontên ingkang abrit ênèm, wontên ingkang pêthak amêmplak, wontên ingkang jêne, tuwin wontên ingkang kapurônta, sangandhaping sêkar-sêkaran wau pasitènipun têtanêman rumputan kapagêran ing sela balèbèkan ingkang inggiling sela
sami wigar, utawi ingkang sampun sami gogrog saking gagangipun, sami ambalasah dhawah ing parumputan, manawi dipun sawang kados kasur baludru ijêm, ingkang dipun sêbari sêkar môncawarni.
Salêbêting pakarangan tanêmanipun woh-wohan kalêbêt kathah, sakathahing woh-wohan wontên sadaya, raosipun sami eca-eca, wontên ingkang lêgi arum, wontên ingkang lêgi tumêg, ugi wontên ingkang lêgi tuntung kêcut, woh-wohan samantên wau wontên ingkang sawêg pradapa, wontên ingkang sawêg sêkar, ugi wontên ingkang sawêg anuju awoh, racak-racak, uwohipun sami andados, katingal ambiyêt, kados sêmpal-sêmpala, gandaning kuwèni tuwin gandaning durèn ingkang sampun matêng uwit, mulêg anggadag, angêbaki salêbêting pakarangan, ingkang kawical doyan dhatêng woh-wohan, kala mênjingipun tansah lerag-lèrèg, nyut, Ki Tanujaya lajêng kèngêtan lêlampahanipun nalika wontên ing dhusun Ngadiluwih, padhepokanipun Kyai Ajar
dening Kyai Ajar, tiyang ingkang taksih rêmên angungasakên kadibyanipun kados Kyai Ajar Wirakôntha ing Ngadiluwih, punika angantawisi dèrèng inggil [ing...]
[...gil] sêsêrêpanipun, mila prayogi ingkang sami èngêt, sampun pisan-pisan rêmên angatingalakên dhatêng kadibyan, inggih manawi sawêg jinurung, manawi wontên ingkang angasorakên kadibyanipun, uwohipun namung tiwas angisin-isini, tiyang punika sanadyan sagêda mabur dhatêng awang-awang, prayogi ingkang adhêdhasar kèndêl, ananging manawi wontên pôncabaya utawi baya pakèwêd, punapadene wontên parlunipun ingkang prêmati, punika sawêg sêdhêngipun angatingalakên kadibyan, sarta ingkang sagêd amungkasi ing damêl, dados botên anguciwani, utawi botên amadal sumbi.
Mas Rôngga Pajanganom tuwin Ki Tanujaya, sarêng mirêng pangandikanipun Kyai Ajar Sidalaku ingkang
pandhita ingkang panggalihipun sakalangkung sidik, sumêrêp sadèrèngipun winarah,
pakarangan, lajêng lumêbêt dhatêng ing pacrabakan, Mas Rôngga Pajanganom sarowangipun sadaya, botên pisah wontên sawingkingipun Kyai
sasampuning dipun tampèni dening Mas Rôngga Pajanganom, Kyai Ajar lajêng aparing dhawuh dhatêng Mas Rôngga Pajanganom, bilih sêrat wau ingkang satunggal buku wontên tuladha pêthikan sastra buda ing jaman kina, saking pintên-pintên nagari, sanadyan sapunika sampun botên kalampah, ananging botên wontên awonipun mangrêtos dhatêng sastra buda wau bokmanawi ing wingking wontên ingkang ambêtahakên, utawi wontên
Pajanganom sagêd maos sastra buda wau, sarampunging pamaosipun Kyai Ajar namung ngêndika: sampun lêrês sadaya.
Mas Rôngga Pajanganom sarowangipun, wontên ing Bali namung nyipêng sadasa dintên, sadasa dalu, salêbêtipun sadasa dintên sadasa dalu namung
sampun angsal sadasa dalu, Mas Rôngga Pajanganom lajêng nyuwun pamit dhatêng Kyai Ajar, badhe wangsul dhatêng nagari Surakarta, ananging mawi mampir rumiyin dhumatêng ing kitha Kadhiri, parlu angampiri dhumatêng ingkang garwa ingkang katilar wontên ing kitha Kadhiri, amargi anggèning katilar lêlana laminipun sampun tigang wulan, Kyai Ajar namung amangsuli prayogi, ananging sarèhning môngsa pajar surya, dipun parayogèkakên mangkat mangke dalon-dalon kemawon, Kyai Ajar sagah angêtêrakên sapikangsalipun.
Enggaling cariyos, sarêng sampun dalu, kados antawisipun jam sanga langkung
sapikangsalipun, wêgdal wau dipun pèngêti dening Mas Rôngga Pajanganom, amarêngi tanggal kaping 16 wulan Jumadilakir ing taun
Lampahipun Kyai Ajar kadhèrèkakên Mas Rôngga Pajanganom sarowangipun, Ki Tanujaya akalihan Ki Jasana, tiyang kalih sami anggendhong buku, manawi dipun sawang kados lampahing santri ingkang mêntas apuruhita saking pondhok, ing wêgdal wau wêdaling rêmbulan sampun ragi inggil, lampahipun [lampahipu...]
[...n] sampun dumugi ing wana Tabanan, salêbêting wana botên wontên sabawaning walang salisik, namung mirêng swaraning angkop pating karêlèk, kados swaraning kuthuk amadosi babonipun, sarêng lampahipun dumugi margi ingkang sawatawis mandhap, Kyai Ajar lajêng kèndêl, katingal kados ambudi badhe sakecaning lampah, botên sawatawis dangu Kyai Ajar lajêng angulur-ulur dhadhung saking kuliting rami, dhadhung wau saking pundi angsalipun, Mas Rôngga Pajanganom sarowangipun sami botên sumêrêp, sarêng sampun kêmput panguluring dhadhungipun, Kyai Ajar lajêng andika, sarèhning punika marginipun mandhap, sarta sami anglumut, Mas Rôngga Pajanganom sarowangipun, sami dipun dhawuhi anyêpêngi dhadhung wau ingkang kêncêng, kadhawuhan lumampah urut kacang, Kyai Ajar ingkang gêntos wontên wingking, kalihan ngasta pungkasaning dhadhung ingkang sami dipun cêpêngi dening Mas Rôngga Pajanganom sarowangipun wau, dhawuhipun Kyai Ajar lajêng sami dipun èstokakên, sarêng lampahipun antawis angsal kawan dasa tindak, Kyai Ajar Sidalaku lajêng anyuwara sora kados
manahipun tiyang sakawan wau, dhadhung ingkang sami dipun cêpêngi wau kraos kados dipun sêndhal, wasana tiyang sakawan lajêng sami kaplèsèt dhawah, dhawahipun atumpuk undhung dados [dado...]
[...s] satunggal, wêgdal dhawahipun tiyang sakawan wau sami rumaos kados tiyang amlêng ical akal budinipun, sarêng sampun sami èngêt, sadaya sami anyêbut, astaga, kadospunapa kemawon kagèt pangunguning manahipun, dene Mas Rôngga Pajanganom sarowangipun, sumêrêp-sumêrêp sampun dumugi wontên palataran kabupatèn kitha Kadhiri, kalêrêsan ing wêgdal wau Radèn Ayu Rôngga Pajanganom sawêg lêlangên gula-ganthi kalihan para abdi-abdi wontên ing palataran sawetan dalêm, abdi ingkang jagi ing bangsal
Radèn Ayu Rôngga Pajanganom, bilih ingkang raka Mas Rôngga Pajanganom sampun rawuh, kalihan kadhèrèkakên Ki Tanujaya, mawi dipun dhèrèkakên tamu kalih, ingkang satunggal taksih ênèm, ingkang satunggal sampun sêpuh, sanalika ingkang sami gula-ganthi lajêng bibar, Radèn Ayu Rôngga Pajanganom lajêng enggal-enggal amêthukakên ingkang raka, sarêng sampun tundhuk, ingkang raka lajêng kakanthi kabêkta lumêbêt dhumatêng ing gadri wetan, swaraning para abdi gumuruh sami sêsarêngan alok bilih Mas Rôngga Pajanganom sampun rawuh, saking rame swaraning para abdi-abdi wau ngantos kapirêng Kangjêng Pangeran Adipati Cakradiningrat sakalihan ingkang ing wêgdal wau sawêg lêlênggahan wontên ing gadri [ga...]
[...dri] kilèn, sarta sawêg angraosi anggèning lêlana ingkang putra mantu dumugi dintên punika têtêp tigang wulan, amila Kangjêng Pangeran Adipati sakalihan lajêng sami têdhak dhumatêng ing gadri wetan, aparing pambagyarja dhumatêng ingkang sawêg rawuh, Mas Rôngga Pajanganom lajêng angabêkti dhumatêng ingkang rama marasêpuh sakalihan, Radèn Ayu Rôngga Pajanganom lajêng dipun dhawuhi ingkang rama ngabêktia dhumatêng ingkang garwa Mas Rôngga Pajanganom.
Sasampuning sami lênggah satata, Mas Rôngga Pajanganom lajêng angaturakên lêlampahanipun anggèning lêlana kalayan lêlancaran, sarta angaturi uninga, bilih ingkang rama Mas Agustundha tuwin Ki Jasana, kautus ingkang êmbah tuwin kautus gusti panêmbahan, amêthuk Mas Rôngga Pajanganom, punapa saparlunipun sampun kaaturakên sadaya, sapunika Mas Agustundha tuwin Ki Jasana, taksih sami angêntosi wontên ing jawi, Kangjêng Pangeran Adipati lajêng dhawuh dhumatêng abdi jalêr, Mas Agustundha sarencangipun, kadhawuhan mapanakên wontên ing gêdhong tamu sawetaning pandhapi, sanalika lajêng kairit kapapanakên dhatêng ing gêdhong tamu, sarta lajêng kaparingan wedang panganan sapirantosipun,
Mas Rôngga Pajanganom sarowangipun [sarowangipu...]
[...n] sadaya taksih gadhah rumaos kados tiyang supêna, dene saking ing Bali dumugi ing kitha Kadhiri, namung dipun lampahi kirang langkung namung satêngah jam, mênggah ingkang makatên wau kabêkta saking kadibyanipun Kyai Ajar Sidalaku ingkang pantês pinundhi-pundhi salamènipun.
Kangjêng Pangeran Adipati sakalihan ingkang garwa, punapa dene Radèn Ayu Rôngga Pajanganom, sakesahipun Mas Rôngga Pajanganom saking kitha Kadhiri, salêbêtipun tigang wulan, kaupamèkakên tarulata amarêngi môngsa katiga ngêrak, taru-taru ingkang nêmbe sumêmi, sami alum angalêntrèh dening kataman daya bêntèring Sang Hyang Bagaskara, lata-lata ingkang nêmbe sumulur, sami purêt alum saking daya bêntèring siti pêpindhanipun kados angganing manungsa ingkang kataman anandhang roga, têmahan saranduning angga anggagra kusika, sarêng sadhatêngipun Mas Rôngga Pajanganom, ing mangke pêpindhanipun, tumuruning jawah ingkang sakalangkung dêrês, andadosakên sêgêring taru-taru, dados ijo riyu-riyu, lata-lata ingkang sampun alum ical kêkuwataning sumulur, lajêng sagêd pulih kêkuwatanipun, utawi kaupamèkakên dhatênging usada ingkang prêmati, têmahan ingkang anandhang roga sanalika lajêng nirmala waluya jati.
Botên antawis dangu pangruktining dhahar sampun rampung, abdi ingkang kapatah dados tukang dhahar nyuwun cumadhong dhawuh, panataning
dhahar wontên ing pundi, kangjêng pangeran adipati aparing dhawuh kaparêng dhahar sêsarêngan kalihan Mas Rôngga Pajanganom tuwin Mas Agustundha, sarampunging panatanipun dhahar sadaya lajêng sami dhahar sêsarêngan, salêbêtipun dhahar Kangjêng Pangeran Adipati Cakradiningrat sakalihan ingkang garwa, sakêdhap-sakêdhap tansah amariksani ingkang putra mantu Mas Rôngga Pajanganom, amargi sakalangkung pangunguning panggalih dening soroting pasuryanipun ingkang putra mantu beda sangêt kalihan nalika dèrèng lêlana, kala rumiyin namung limrah saukuring anaking priyayi kemawon, sapunika katingal sumilak wêning, amancorong kados prabaning purnamasidhi, Kangjêng Pangeran Adipati sampun angintên, bilih ingkang putra mantu sampun anampèni palaling Pangeran, sagêd anggayuh punapa ingkang dados pangèsthining panggalih, ing batos Kangjêng Pangeran Adipati amêmuji sokur ing Allah, mugi-mugi ingkang putra mantu sagêda widada sapanginggilipun, sampun wontên sambekalanipun, makatên ugi Mas Rôngga Pajanganom, sampun botên kêkilapan dhatêng osiking panggalihipun ingkang rama marasêpuh, amila ing batos amêmuji, mugi-mugi ingkang rama marasêpuh dinirgakna ing yuswanipun, Gusti Allah aparinga rahmad ingkang agêng. Kamulyaning dunya mugi linanggêngna dhumatêng putra wayah.
Sarêng sampun rampung anggèning sami dhahar, lajêng bibaran, Mas Rôngga [Rông...]
[...ga] Pajanganom sakalihan ingkang garwa, kadhawuhan ngaso Mas Agustundha lajêng kadhawuhan wangsul dhumatêng ing gêdhong tamu malih, Ki Tanujaya tuwin Ki Jasana sasampuning ngaturakên bêbêktaning sangunipun tuwin buku-buku angsal-angsalipun saking Bali, lajêng sami kaparingan nêdha, sarampunging nêdha lajêng ngaso nunggil Mas Agustundha wontên ing
Sarêng sampun wanci awaling subuh, Mas Rôngga Pajanganom sampun wungu lajêng mlampah-mlampah wontên salêbêting capuri kabupatèn, swaraning sawung kaluruk asêsauran tanpa kèndêl, suka pitêdah bilih ing wêgdal wau sampun wanci bangun enjing, enthanipunesthanipun. kados anggugah dhatêng para umating Allah ingkang sami taksih tilêm, kapurih
cingcing goling, pating carêngkling, kados swaraning gêndèr pathêt sanga, prabaning Hyang Aruna amrababak abrit, kados sirunging pasuryan ingkang nawung dêduka.
Dèrèng sapintêna dangunipun, lajêng kapirêng swaraning cinggot pating galêrit, tendhatôndha. para abdi jalêr èstri sampun kathah ingkang sami tangi, para abdi jalêr ingkang jagi wontên ing pandhapi, [pa...]
[...ndhapi,] tuwin ingkang tilêm wontên ing bangsal pasowanan, sampun sami tangi sadaya, lajêng anggulungi patilemanipun, sarampungipun anggèning agulungianggulungi. lajêng mantuk dhatêng griyanipun piyambak-piyambak, para abdi ingkang gadhah pandamêlan wontên salêbêting kabupatèn, lajêng sami anandangi pandamêlanipun piyambak-piyambak, wontên ingkang angisèni jamban, wontên ingkang rêrêsik, wontên ingkang mlêtêr anyaponi palataran, wontên ingkang anyrêbèti kursi meja sapanunggilanipun, ingkang sami gadhah kawajiban anggodhog wedang, sampun sami acêthik
sampun wungu sarta sampun dipun sêrati dening abdinipun ingkang dados tukang nyêrati.
Abdi tukang wedang, lajêng angladosakên wedang pangunjukanipun Radèn Ayu Rôngga Pajanganom sakalihan ingkang raka, katungka dhatêngipun abdi tukang dhaharan, angladosakên dhaharan ingkang kadhahar ing wanci enjing, Mas Agustundha akalihan Ki Tanujaya, lajêng dipun aturi utawi dipun timbali Radèn Ayu Rôngga dhumatêng ing gadri wetan, sarêng sampun sami dhatêng, lajêng dipun aturi ngunjuk wedang tuwin dhahar sarapan sawontênipun, Ki Tanujaya tuwin Ki Jasana, lajêng dipun tatakakên panganan sapêpakipun, salêbêtipun sami ngunjuk wedang, Radèn [Ra...]
[...dèn] Ayu Rôngga angaturakên wilujêng dhumatêng ingkang rama Mas Agustundha, sarta amaringi wilujêng dhumatêng Ki Tanujaya, Ki Jasana, ingkang rama Mas Agustundha tuwin Ki Tanujaya, Ki Jasana, sami angaturakên panuwun, Radèn Ayu Rôngga nyuwun kabar, kadospundi kawontênanipun ing Buminatan, ing Sastranagaran punapa sami wilujêng, aturipun Mas Agustundha, sapêngkêripun kala samantên, sadaya sami wilujêng, botên wontên satunggal punapa, Mas Agustundha lajêng andumugèkakên pangandika, dhumatêng Radèn Ayu Pajanganom, bilih sariranipun kautus Gusti Panêmbahan saha ingkang rama Radèn TumêngguTumênggung. Sastranagara, manawi Mas Rôngga Pajanganom sakalihan, sami dipun timbali kondur dhumatêng ing nagari Surakarta, dhawuhipun Gusti Panêmbahan, sariranipun sampun sakalangkung onêng dhumatêng Mas Rôngga Pajanganom sakalihan, kajawi punika, badhe wontên pangandikanipun Gusti Panêmbahan ingkang sakalangkung wigatos dhumatêng ingkang putra Mas Rôngga Pajanganom, amila Mas Agustundha lajêng kadhawuhan anjujug wontên ing Kabupatèn Kadhiri kemawon, ananging dhawuhipun ingkang rama Radèn Tumênggung Sastranagara, manawi anjujug wontên ing kitha Kadhiri têmtu botên sagêd kapanggih kalihan Mas Rôngga Pajanganom, amargi wêgdal punika Mas Rôngga Pajanganom sawêg ngupados puruwitanpuruhitan (dan di tempat lain). ingkang sagêd cocog kalihan manahipun, sagêdipun lajêng kapanggih, [ka...]
[...panggih,] Mas Agustundha kadhawuhan anjujug wontên ing astana Giri Kadhaton,
dipun ajak andumugèkakên lampah ngantos dumugi ing kitha Bali.
Aturipun Radèn Ayu Rôngga, pancènipun anggèning wontên ing kitha Kadhiri namung dipun angkah dangu-dangunipun kawan dasa dintên, nanging sarèhning ingkang raka Mas Rôngga Pajanganom badhe andumugèkakên pados puruwitan sapikangsalipun, dados Radèn Ayu Rôngga kapêksa nyarantosakên sarawuhipun ingkang raka Mas Rôngga Pajanganom, dumadakan anggèning kesah pados puruwitan ingkang raka têka ngantos tigang wulan sawêg rawuh, sadangunipun Radèn Ayu Rôngga wontên ing kitha Kadhiri, kadospunapa onênging panggalihipun dhumatêng ingkang rama Gusti Panêmbahan, prasasat botên wontên pêpindhanipun, ananging kadospundi sagêdipun kondur dhatêng Surakarta, amargi Mas Rôngga Pajanganom dèrèng rawuh, saupami kesahipun ingkang raka wau kantênan ingkang dipun jujug, Radèn Ayu Rôngga Pajanganom pancèn badhe nusul, kajawi dipun ajak kondur dhatêng Surakarta, ing batos ragi ngandhut kuwatos, sarèhning dèrèng paham jajahan tanah wetan, manawi bingung, adat wêwatêkanipun [wêwa...]
[...têkanipun] tiyang tanah wetan, gampil anggèning nêmu kuwuk, tujonipun dèrèng ngantos dipun susul sampun lajêng mantuk piyambak.
Mas Rôngga Pajanganom anyambêti kalihan mèsêm, manawi lêrêsipun utawi petanganipun, pancèn dintên kalawingi dèrèng sagêd dumugi kitha Kadhiri, apês-apêsipun taksih sawulan malih, dumadakan lajêng wontên parimarmaning Pangeran dhumatêng Mas Rôngga Pajanganom sarowangipun sadaya, ingkang sagêd angenggalakên
gumujêng sêsarêngan. Amargi saking sami angraosakên kaelokaning Pangeran ingkang sami dipun lampahi.
Mas Rôngga Pajanganom anglajêngakên pangandikanipun dhatêng ingkang garwa bab kaelokan ingkang mêntas dipun lampahi kalawingi sontên, wiwit mangkat saking Bali ngantos dumuginipun ing Kabupatèn Kadhiri kalawau dalu, ingkang garwa sakalangkung pangunguning galihipun, sarta lajêng angalêmbana dhatêng kadibyanipun Kyai Ajar Sidalaku, dèrèng ngantos dumugi anggèning sami wawan pangandika, lajêng katungka rawuhipun Kangjêng Pangeran Adipati Cakradiningrat, sarta lajêng kaparêng lênggah lesehan anunggil sagêlaran kalihan ingkang putra tuwin ingkang sami sawêg lêlênggahan, [lê...]
[...lênggahan,] dene sadaya ingkang sawêg lêlênggahan wau lajêng sami satata amarikêlu.
Sanadyan Kangjêng Pangeran Adipati sampun rawuh sampun ngantos pakèwêd, dipun sakecakna kados kalawau, ewadene sadaya mêksa taksih sami ajrih, wasana lajêng andangu, punika wau sami angrêmbag punapa, dene kamirêngakên ngantos gêr-gêran, kados tiyang ningali wayang, pantêsipun ingkang damêl lêlucon Ki Tanujaya.
Mas Rôngga Pajanganom lajêng matur, bab lêlampahanipun kalawau dalu, punapa kawontênanipun dipun aturakên sadaya, Kangjêng Pangeran Adipati sakalangkung ngungun, ngantos kawiyos pangandikanipun, kapengin badhe têpang kalihan Kyai Ajar Sidalaku, sarta lajêng ngudaraos, jêmbar-jêmbaring jagad, têka taksih wontên tiyang ingkang gadhah kalangkungan kados kadibyanipun tiyang jaman kina, Ki Tanujaya lajêng matur, dhawuhipun Kangjêng Pangeran Adipati wau pancèn kaluhuran, sarta Ki Tanujaya pancèn sampun nêksèni piyambak, nganggêp dhatêng kalangkunganipun Kyai Ajar Sidalaku, pancèn satunggiling pandhita ingkang asoca bathara, kadibyanipun angidap-idapakên, punapa ingkang dipun pangandikakakên sadaya nyata, ananging manawi katimbangakên kalihan kadibyanipun para luhur sawêg nama ngirib-irib, Kangjêng Pangeran Adipati [Adi...]
[...pati] kados dèrèng kasupèn, kalangkunganipun saha kadibyanipun Radèn Tumênggung Kêrtanagara, abdi dalêm Bupati Kadipatèn, ingkang umum asma Kartanagarasêkti, kalasamantên sawêg pinuju caos, dene Kaliwon ingkang caos Radèn Ngabèi Yasadipura kaping II (Sastranagara) Ki Tanujaya inggih andhèrèk, dilalah salêbêting Karaton kalêbêtan duratmaka, manawi botên
Karaton mangke badhe kalêbêtan duratmaka, dene ingkang dados duratmaka satriya dibya sêkti môndraguna sagêd manjing ajur-ajèr, Radèn Ngabèi Yasadipura kadhawuhan ngatos-atos, sarêng sampun wanci lêbêting duratmaka, Radèn Tumênggung Kêrtanagara, kalih Radèn Ngabèi Yasadipura lajêng sami malêbêt dhatêng kaputrèn, lêbêtipun prayagung kalih wau sami matak aji lêlimunan, sarêng sampun dumugi ing Kaputrèn, lajêng anjêjêp wontên panggenan ingkang badhe dipun jujug dening duratmaka, kala samantên ingkang dados duratmaka sampun botên kêkilapan salêbêtipun dhatêng ing kaputrèn manuksma kaleyanging godhong dhadhap ingkang kèli ing kalèn, prayagung kalih wau inggih botên kewran dhatêng gêgêlaring kadibyanipun sang duratmaka, enggalipun lajêng abôndayuda ngabên kasêktèn, sang duratmaka ingêbut kalih, nalika campuhipun sang duratmaka kalihan prayagung kalih wau, manawi dipun [di...]
[...pun] côndra kados pêrangipun Radèn Narayana kalihan Radèn Prêmadi nalika wontên ing kraton Kumbina, wêkasan ingkang dados duratmaka kapikut, makatên malih nalika Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun punika (kaping V) taksih jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, têdhak dhumatêng Samarang, kagungan karsa badhe mundhut wangsul tanah Jawi ingkang prajangjianipun namung dipun paosi, kala samantên namung kadhèrèkakên pangeran putra dalêm 2, bupati nayaka 2, kanthi Radèn Tumênggung Sastranagara, sadumuginipun Samarang, nalika Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom badhe têdhak pêpanggihan kalihan tuwan jendral, sadèrèngipun têdhak, sarira dalêm sadaya dipun
Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom dipun aturi bujana wontên salêbêting kapal pêrang, ngiras amariksani punapa kawontênanipun kapal pêrang, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom inggih amituruti kaparêng têdhak, sarêng dumugi ing baita, tuwan jendral sakalangkung anggèning angurmati, botên sawatawis dangu lajêng lênggah dhahar, sabibaring dhahar kangjêng
ing panunggul ragi logro, wasana pusaka dalêm supe ingkang kagêm wau lajêng rêntah dhumatêng ing sagantên, panggalih dalêm sakalangkung kagèt, saking kagèting panggalih dalêm, kawiyos pangandika dalêm ingkang sora, ngantos kamirêngkapirêng. tuwan jendral, tuwan jendral lajêng nyuwun matur, punapa ingkang dhawah dhumatêng sagantên, kangjêng gusti amangsuli, agêm dalêm supe dhawah dhumatêng sagantên, tuwan jendral namung sadhakêp kalihan gêgêtun, wasana kangjêng gusti lajêng animbali dhumatêng Radèn Tumênggung Sastranagara, dipun paringi uninga bilih agêm dalêm supe kacêmplung ing sagantên, dhawuh dalêm, kadhawuhan amadosi, unjukipun sêndika.
sadaya wau manawi sampun kagalih tandhês, sarta manawi sampun sagêd anunggilakên gêsang kita kalihan ingkang adamêl gêsang, ingkang dipun paribasakakên, roroning atunggal, utawi satu mungging rimbagan, punika punapa ciptanipun dados, ananging Tanujaya sagêdipun namung cariyos, manawi anglampahi botên sagêd.
Satêlasing aturipun Ki Tanujaya, Kangjêng Pangeran Adipati lajêng mèsêm kalihan
kathithikakên, lajêng dipun paringi upêt dening Radèn Ayu Rôngga Pajanganom.
Kangjêng Pangeran Adipati lajêng andangu dhumatêng Ki Tanujaya, nalika ing nglêbêt karaton kalêbêtan durjana, Ki Tanujaya punapa sampun gadhah anak.
Aturipun Ki Tanujaya sampun gadhah anak satunggal, kintên-kintên umur 3 taun, môngka sapunika sampun umur 18 taun, dados lamènipun sapriki sampun 15 taun, Kangjêng Pangeran Adipati lajêng angèngêt-èngêt, wasana lajêng angandika, kados sampun lêrês, amargi kalasamantên sariranipun sampun dados santana dalêm Riya, taksih asma Radèn Mas Arya Puspadiningrat, malah sapêngkêripun wontên durjana sabên dalu lajêng kadhawuhakên tuguran, pangeran putra satunggal, pangeran santana satunggal, riya pandhapi satunggal, riya ngandhap sawo satunggal, santana panji cacah sakawan, ananging dipun pilihi ingkang sampun yuswa tigang dasa taun minggah. Dumugi samantên Radèn Ayu Rôngga Pajanganom, apêgat,
klimah matur dhumatêng ingkang rama, sarèhning anggènipun wontên ing kitha Kadhiri sampun antawisipun kawan wulan, sarta ingkang rama gusti Panêmbahan tuwin ingkang êmbah Radèn Tumênggung Sastranagara ngantos utusan nusul, amila manawi kaparêng dintên benjing enjing utawi dangon-dangonipun tigang dintên, ingkang garwa Mas Rôngga Pajanganom sakalihan ingkang salira, sami nyuwun pamit kondur dhumatêng nagari Surakarta.
Kangjêng Pangeran Adipati pancènipun taksih awrat amarêngakên, sarta taksih kangên kalihan Mas Rôngga Pajanganom, ananging sarèhning Mas Rôngga Pajanganom pancèn dipun bêtahakên dening ingkang rama Gusti Panêmbahan, amila panyuwunipun pamit ingkang putra wau Kangjêng Pangeran Adipati inggih sampun amarêngakên, ananging kadhawuhan anyarantosakên tigang dintên kemawon malih, amargi badhe dipun paringi angsal-angsalan sapantêsipun, punapadene sarèhning Radèn Ayu Rôngga katingal sampun ambobot, dhawuhipun ingkang rama benjing êmbèn wau kadhawuhan nitih tandhu kemawon, badhe kapilihakên tandhu ingkang cêkap kangge tiyang sakawan, dados saliranipun botên kontrag, makatên malih kala samantên kangjêng pangeran adipati dèrèng ngantos amaringi kancing ukêl dhumatêng ingkang putra, amargi Mas Rôngga Pajanganom kasêsa badhe anjajah dhatêng tanah wetan, sarèhning sapunika sampun dhatêng, [dha...]
[...têng,] amila paringipun kancing gêlung lajêng kaparingakên, wangkingan lajêng kaparingakên dhumatêng Mas Rôngga Pajanganom, dhawuhipun, wangkingan punika nama Kyai Abimanyu, pusaka saking ingkang eyang Radèn Tumênggung Puspadiningrat, kala rumiyin agêmipun ingkang eyang buyut Radèn Tumênggung Cakradiningrat (juragan Bali), sasampunipun wangkingan dipun tampèni, Mas Rôngga Pajanganom nyuwun lilah badhe uninga wilahipun, sarampungipun dipun pariksani wangkingan lajêng dipun agêm, Kangjêng Pangeran Adipati lajêng jumênêng badhe lênggah ing pandhapi, sadaya sami kadhawuhan andumugèkakên lêlênggahan.
Sarêng sampun dumugi tigang dintên, Mas Rôngga Pajanganom sakalihan ingkang garwa, saèstu badhe wangsul dhumatêng ing nagari Surakarta, sadèrèngipun Mas Rôngga nyuwun pamit dhumatêng Kangjêng Pangeran Adipati sakalihan, tandhu ingkang badhe dipun titihi Radèn Ayu Rôngga Pajanganom dalah ingkang badhe ngrêmbat, punapadene bau-bau ingkang badhe angrêmbat bêbêktanipun Radèn Rôngga Pajanganom sakalihan, sarta ingkang kapatah ngrêmbat angsal-angsal, sampun sami siyaga wontên ing ngajêngan, kapal-kapal sabêgondhalipun, ingkang badhe dipun titihi Mas Rôngga Pajanganom, Mas Agustundha sarta ingkang badhe dipun tumpaki Ki Tanujaya, Ki Jasana punapa dene ingkang badhe dipun tumpaki para Mantri Kadhiri ingkang kadhawuhan andhèrèkakên dumugi [du...]
[...mugi] Surakarta ugi sampun sami siyaga, botên sawatawis dangu kangjêng pangèran adipati sakalihan ingkang garwa, lajêng mêdal lênggah ing pandhapi, Mas Rôngga Pajanganom sakalihan, lajêng nyuwun pamit, sasampuning sami ngabêkti, lajêng kalilan bidhal, ingkang rama kangjêng pangeran adipati sakalihan, sami anguntapakên dumugi sangajênging kabupatèn.
Ingkang lumampah wontên ing ngajêng piyambak bau-bau ingkang sami angrêmbat pangagêman sarta bau ingkang sami angrêmbat angsal-angsal, antawis kalih dasa rêmbat, tuwin bau-bau andhungan ingkang anggêntosi ngrêmbat wontên ing margi, lajêng dipun tindhihi para mantri jagakarya, ing kabupatèn kalih iji, sami anumpak kapal, lajêng lampahing tandhu ingkang dipun titihi Radèn Ayu Rôngga Pajanganom, ingkang andhèrèk numpak tunggil satandhu Mas Rara Sarsiyêm, abdi êmban kalih iji, dipun rêmbat tiyang wolu, sawingkinging tandhu lajêng bau andhungan 16 iji, lajêng para Mantri jagakarya kabupatèn cacah 4 iji, sarta Ki Tanujaya tuwin Ki Jasana, ugi sami anumpak kapal, satêngêning tandhu Mas Agustundha, sakiwaning tandhu Mas Rôngga Pajanganom, inggih sami anumpak kapal, sawingkingipun para mantri jagakarya lajêng bau-bau ingkang sami angrêmbat barokoh isi têtêdhan ingkang kangge sudhiyan wontên ing margi, lampahipun gumarêdêg adamêl asrining radinan agêng, samêrgi-mêrgi dados têtingalaning [têti...]
[...ngalaning] akathah ingkang sami dèrèng sumêrêp, pangintênipun awarni-warni, wontên ingkang angintên para kangjêng bupati badhe sowan dhumatêng ing nagari Surakarta wontên ingkang amastani bôngsa luhur boyongan badhe apindhah dêdalêm.
Lampahipun Mas Rôngga Pajanganom sapandhèrèkipun sadaya wontên ing margi botên kacariyosakên, namung amêndhêt gancaring cariyos, manawi siyang andumugèkakên lumampah, manawi dalu anyipêng wontên ing kawadanan pundi ingkang sami kamêrgèn, wontên ing margi laminipun pitung dintên pitung dalu, lajêng dumugi ing nagari Surakarta, anjujug wontên ing dhusun Mondhokan, salèr wetanipun nagari, Ki Tanujaya kalih Ki Jasana, kadhawuhan angrumiyini angaturi uninga ingkang êmbah Radèn Tumênggung Sastranagara, sadumuginipun ing Sastranagaran, lajêng matur punapa kawontênanipun, andadosakên sukaning panggalihipun Radèn Tumênggung Sastranagara, wasana lajêng dhawuh sudhiya pisêgah sapantêsipun, dayaning prayagung luhur adamêl pisêgah tiyang atusan, botên ngantos kawan jam pangruktining sêkul ulam sampun sami matêng sadaya, sarêng sampun sontên, ingkang arêrêm wontên ing pamondhokan lajêng sami mangkat, wanci sêraping srêngenge sadaya sampun dumugi ing Sastranagaran, ingkang êmbah Radèn Tumênggung Sastranagara amapagakên dhatêng taritising pandhapi, ingkang wayah Radèn [Ra...]
[...dèn] Ayu Rôngga Pajanganom, sasampuning kaparingan wilujêng, lajêng kakanthi kalêbêtakên ing dalêm, ginarêbêg para
lumadosipun pangunjukan wedang sarta lumadosipun dhaharan, tuwin lajêng dipun ladosi dhahar, ingkang pantês andhèrèk dhahar sami kadhawuhan dhahar sêsarêngan, sabibaring dhahar lajêng sami kalilan ngaso Mas Rôngga Pajanganom sakalihan ingkang garwa, lajêng sami ngaso dhumatêng ing gêdhong wetan, sadaya lajêng sami bibaran, sarta kaprênahakên wontên panggenan ingkang sampun kasudhiyakakên.
Sarêng enjingipun, Mas Rôngga Pajanganom sakalihan ingkang garwa, siyaga badhe sowan dhumatêng ing Buminatan, angsal-angsal ingkang kabêkta dhumatêng ing Buminatan, sampun kasudhiyakakên dalah ingkang ngrêmbat, sarêng sampun samêkta lajêng sami mangkat, sadumuginipun ing Buminatan, kalêrêsan ing wêgdal wau Gusti Panêmbahan sampun lênggah wontên ing jawi, sarêng uninga Mas Rôngga Pajanganom sakalihan ingkang garwa, sampun dhatêng sakalangkung sukaning panggalihipun, Gusti Panêmbahan ngantos kaparêng mêthuk dhumatêng ingkang putra lajêng kalêbêtakên ing dalêm, Radèn Ayu Rôngga Pajanganom lajêng dipun panggihi para priyantun ing Buminatan sadaya, ingkang pangrêngkuhipun sami [sa...]
[...mi] rêsêp rumakêt kados putranipun piyambak, sadaya angsal-angsal lajêng kapasrahakên dhumatêng priyantunipun Gusti Panêmbahan ingkang pinitados, ingkang dhumatêng para bibi-bibi lajêng sami kapasrahakên piyambak-piyambak, Gusti Panêmbahan lajêng wangsul lênggah wontên ing paringgitan ingkang iring wetan, kaadhep dening Mas Rôngga Pajanganom, Gusti Panêmbahan lajêng aparing wilujêng dhumatêng Mas Rôngga Pajanganom, sarta andangu dene ngantos dangu botên wangsul-wangsul dhatêng ing nagari Surakarta, Gusti Panêmbahan ngantos sakalangkung onêng, saking sakalangkung onênging panggalih, ngantos kalampahan Mas Agustundha kadhawuhan nusul dhatêng ing kitha Kadhiri, ananging wêkasanipun angalênthar, botên wangsul sarta botên wontên katranganipun, panggalihipun Gusti Panêmbahan ngantos judhêg.
Mas Rôngga Pajanganom lajêng ngaturakên punapa kawontênanipun, nalika dipun undhuh dhumatêng ing Kabupatèn Kadhiri, kawontênanipun pasamuwan dumugi sabibaripun, sarta wiwit anggènipun kesah ngupados puruwitan ngantos kapanggihipun kalihan ingkang rama Mas Agustundha wontên ing Giri Kadhaton, punapa dene wangsulipun anglajêngakên pados puruwitan dhatêng nagari Bali, tuwin lêlampahan kawontênanipun nalika wontên ing Bali ngantos dumuginipun wangsul dhumatêng ing Kabupatèn Kadhiri, sampun dipun aturakên sadaya botên wontên ingkang kalangkungan.
Nalika Gusti Panêmbahan amirêngakên aturipun Mas Rôngga Pajanganom ingkang sampun kaaturakên sadaya wau, panggalihipun sakalangkung rêna, anggèning amirêngakên botên cêkap namung sapisan kemawon, nanging manawi wontên ingkang nocogi kalihan panggalihipun, Mas Rôngga Pajanganom kadhawuhan mangsuli malih, langkung malih sarêng angunjukakên anggèning wontên ing kitha Bali, ngantos dumuginipun wangsul dhumatêng ing Kabupatèn Kadhiri, saupami dhahar makatên prasasat botên sagêd tuwuk, tandhanipun kêdhap-kêdhap andangu bab punika, sarêng sampun wanci dhahar, Gusti Panêmbahan lajêng lênggah dhahar, Mas Rôngga Pajanganom sakalihan ingkang garwa, sami kadhawuhan andhèrèk dhahar, salêbêting dhahar sênbeningsambening. pangandika, namung anggènipun Mas Rôngga Pajanganom nalika mangkat saking Bali dumuginipun ing Kabupatèn Kadhiri, para priyantun ingkang sami amirêngakên samingsami. gumujêng gêr-gêran, sadaya sami gumun, malah wontên ingkang kawêdal pangandikanipun, Kyai Ajar Sidalaku punika wêrnènipun kadospunapa, patutipun gadhah pasêmon wingit, kados pasêmoning bôngsa luhur, kuciwanipun panggenanipun têbih sangêt, saupami cêlaka pancèn kapengin badhe sowan.
kadhawuhan anatakakên pasarean wontên ing kamar gadri wetan, supados lajêng ngaso.
Gusti Panêmbahan taksih andumugèkakên lênggah malih, ingkang kalilan ngadhêp namung Mas Rôngga Pajanganom piyambak, angandikakakên punapa kawontênanipun ing nagari Surakarta, salêbêtipun Mas Rôngga Pajanganom wontên ing kitha Kadhiri, salêbêtipun wawan pangandika, Gusti Panêmbahan angudaraos, dene solah bawanipun Mas Rôngga Pajanganom têka beda sangêt kala rumiyin kalihan sapunika, sanadyan kala rumiyin sampun kawical peranganipun tiyang sagêd, nanging botên kados sapunika, samukawisipun sampun angatawisi bilih badhe dados cêcalonaning tiyang linangkung, dalah soroting wadana sampun katingal padhang sumêblak kados pamanjêring purnamasidhi, amila Gusti Panêmbahan rumaos bingah dene kagungan kanthi ingkang sampun kenging pinasrahan angêmbat pakaryaning praja.
Wiwit punika Mas Rôngga Pajanganom lajêng anjrak wontên ing Buminatan, amargi kaparêngipun Gusti Panêmbahan, ingkang putra Radèn Ayu Rôngga Pajanganom, kadhawuhan wontên ing Buminatan, parlunipun kadhawuhan lêstantuna angawat-awati lêbêt wêdaling yatra ingkang katindakakên sabên dintên, ingkang kaping kalih Mas Rôngga Pajanganom sabên dintên sagêd wontên ngarsanipun Gusti Panêmbahan, dados manawi sawanci-wanci wontên parlunipun [parlu...]
[...nipun] Gusti Panêmbahan, sanalika sagêd kadhawuhakên, aturipun Mas Rôngga Pajanganom, sêndika. Sadangunipun Mas Rôngga Pajanganom anjrak wontên ing Buminatan, rintên dalu babar pisan botên sagêd ngaso, ewadene raosing panggalihipun namung sênêng, dene tansah winêlêg ing piwulang ingkang murakabi agêng dhumatêng sariranipun, ananging sasêlaning parlunipun Gusti Panêmbahan, utawi manawi Gusti Panêmbahan anuju sawêg sare, tuwin anuju têdhakan ingkang Mas Rôngga Pajanganom botên kadhawuhan andhèrèk, Mas Rôngga Pajanganaom lajêng amrêlokakên sowan ingkang êmbah Radèn Tumênggung Sastranagara, dene ingkang êmbah Radèn Tumênggung Sastranagara, anggèning paring piwulang dhumatêng Mas Rôngga Pajanganom, malah saya anglangkungi kalihan ingkang sampun.
Taksih anunggil salêbêting taun Jimawal 1749, kaparêngipun Gusti Panêmbahan, Mas Rôngga Pajanganom, kasuwunakên dados abdi dalêm mantri carik kadipatèn anom, ing wêgdal wau sampun anyarêngi kalihan môngsakalanipun gampil, sarêng sêrat sampun konjuk, botên ngantos pitung dintên, sampun wontên wiyosing nawala dalêm, anggènipun Mas Rôngga Pajanganom,
ngantos dumugi jam 3 siyang, manawi kathah pandamêlan têrkadhang ngantos langkung saking jam 3 siyang, para kancanipun abdi dalêm panèwu mantri carik kadipatèn sapangandhap, punapadene abdi dalêm panèwu mantri carik kasêpuhan, sanadyan umuripun sami mênang sêpuh, amargi Mas Ngabèi Sarataka sawêg antawisipun yuswa tiga likur taun, ewadene sadaya sampun sami angaosi sarta sampun dipun aji-aji, dados manawi karaosakên panjang, wontênipun jaman sapunika para sagêd sami angsal pangaji-aji, punika pancèn botên thukulan jaman sapunika kemawon, ananging pancèn sampun cangkokan wiwit kala
[...ning] sêratanipun, kaparênging karsa dalêm, abdi dalêm carik sami kadhawuhan anulad, ngantos kasusra lajêng karan cengkok kadipatèn.
Nalika Mas Ngabèi Sarataka yuswa salangkung taun, anêdhak sêrat pêpalinipun para panjênêngan dalêm nata, sangandhaping sêrat pêpali wau mawi dipun dèkèki ôngka taun nalika panêdhakipun 1753 saking saening sêratanipun, waris ingkang
Radèn Adipati Sasradiningrat, ingkang adêdalêm ing dhukuh Ngendraprastha, sêrat wau sarêng dipun uningani, bandara kangjêng radèn adipati sakalangkung angalêmbana saening sêratanipun, malah kaparêngipun bandara kangjêng
ing sampeyan dalêm, parlu andangu punapa ingkang dados kaparêngipun karsa dalêm piyambak, utawi sanès-sanèsipun, tarkadhang manawi panggalih dalêm anuju sêla, sampeyan dalêm [da...]
[...lêm] lajêng andangu nalika Mas Ngabèi Sarataka kesah puruwita dhumatêng ing tanah wetan, Mas Ngabèi Sarataka inggih lajêng munjuk kawontênanipun, sanadyan sampeyan dalêm sampun botên kêkilapan dhumatêng para putra santana dalêm, ingkang taksih sami gadhah kalangkungan kados ingkang dipun unjukakên Mas Ngabèi Sarataka wau, kados ta: kalangkunganipun ingkang rama Gusti Panêmbahan Buminata, manawi sampun tiwikrama sagêd ngêdalakên swara kados swaraning balêdhèg, Radèn Tumênggung Sasradipura manawi sampun tiwikrama sagêd andhatêngakên lindhu sami sanalika, Radèn Tumênggung Kêrtanagara manawi sampun tiwikrama punapa saciptanipun dados, taksih kathah para putra santana dalêm, tuwin para abdi dalêm ingkang sami dipun pangandikakakên sami taksih kagungan tuwin ingkang sami taksih gadhah kalangkungan ingkang kados makatên wau, dados kalangkunganipun Kyai Ajar Sidalaku wau inggih botên anggumunakên tuwin botên anèh, malah pangandika dalêm, sadaya tiyang ingkang sampun kasumêrêpan utawi kasusra sami gadhah kalangkungan, manawi dipun raosakên kalayan panjang, kadosdene sampun kodrat gadhahanipun piyambak, utawi sampun gadhah wiji badhe dados tiyang linangkung, amila piwulang ingkang dipun lêbêtakên dhatêng manahing tiyang ingkang sampun gadhah wiji kalangkungan wau, punika namung dipun upamèkakên nyiram wiji ingkang sampun [sa...]
[...mpun] dados dhêdhêran, manawi anggèning anyirami sagêd anêlêsi siti ingkang kangge andhêdhêr wiji wau, têmtu lajêng thukul, ananging tiyang ingkang botên gadhah kodrat dados tiyang linangkung, sanadyan dipun wulanga sakathahing kasagêdan dening tiyang ingkang kasagêdanipun
sêmbiripun sagêd dados tundha bema, ananging sadaya tiyang punika têmtu sami gadhah wiji kasagêdan, saupami wijining kasagêdan wau dhatêng kanuragan, manawi dipun tanêmi ing ngèlmu kasunyatan, punika têmtu botên sagêd thukul sae, sagêda thukul inggih namung thukul-thukulan kemawon, dene sagêdipun thukul sae manawi dipun tanêmi ing ngèlmu kanuragan, dados kalangkungan wau kajawi pancèn sampun dados gadhahanipun piyambak, ingkang tamtu gandhèngipun kalayan kaelokan, dene kaelokan wau prasasat botên kenging ginayuh, bokmanawi sadaya kados taksih sami èngêt dhatêng dadongenganipun Bagus Sanjaya, anakipun Rôngga Kartayuda ing Warung, punika nalika sawêg lair saking ing guwa garba, sampun gadhah kalangkungan utawi kaelokan, nalika ari-arinipun badhe dipun kêthok, kadamêlakên wêlad dêling kados limrahing jabang bayi lair, botên sagêd pasah, dalah dipun pagas kathahing dêdamêl, ugi botên wontên ingkang pasah, malah dipun [di...]
[...pun] cobi dipun gigit ing untu dening tiyang sêpuhipun, mêksa tanpa damêl, wasana namung lajêng dipun kèndêlakên kemawon, nalika ngupakara jabang bayi, ari-arinipun ugi katut dipun upakara nanging sarêng sampun kala mangsananipun uwal, ari-ari wau lajêng sagêd pisah saking pusêr, nanging lajêng ical botên kantênan, tiyang sêpuhipun botên sagêd amanggihakên, Bagus Sanjaya wau sarêng sampun umur sawindu, katingal sampun gadhah kalangkungan, awakipun sampun botên pasah kataman tapak paluning pandhe, saya agêng lajêng katingal kalangkunganipun ingkang anèh-anèh dene karosanipun sampun kasusra sagêd angawonakên gajah, tuwin sampun nate amrithili kuku siyunging sima namung kalayan tangan kemawon, manawi dipun cakar utawi dipun kêrah-kêrah dening sima ingkang dipun parithili wau, pangraosipun namung kados dipun kukur ing rare alit kemawon, nalika suwarga dalêm ingkang eyang sampeyan dalêm suwarga, sabên wontên sima enggal, Bagus Sanjaya lajêng kalêbêtakên ing kandhang sima, sarèhning anggèning kalêbêtakên dhatêng kandhang sima wau sampun kêkêrêpên, dados dangu-dangu simanipun
Radèn Adipati Sasradiningrat, ingkang karan Seda ing Bêtawi, punika kalêrês ingkang eyang [e...]
[...yang] kalihan priyantun dalêm Radèn Ayu Sasrakusuma, tuwin ingkang eyang kalihan Radèn Adipati Sasradiningrat
gadhah kalangkungan angungkuli kasagêdanipun para wali, ingkang makatên wau tumrap Sèh Sitijênar, wijining kasagêdan dhatêng ngèlmu kasunyatan, saupami ingkang kawêjangakên Sunan Benang wau babagan ngèlmu kanuragan utawi sanèsipun, punika dèrèng têmtu bilih Sèh Sitijênar sagêd nyakup dhatêng sakathahing piwulang ingkang dipun mirêngakên wau, mila manawi tiyang sêpuh punika botên awas pamawasipun dhatêng lare, kadadosanipun lajêng botên sagêd kados pangajêng-ajênging tiyang sêpuhipun.
Para abdi dalêm ingkang sami ngadhêp wontên ing ngarsa dalêm, mirêng pangandika dalêm ingkang kados makatên wau, sadaya sami angluhurakên pangandika dalêm, kala samantên ingkang ngadhêp cakêt wontên ing ngarsa dalêm: 1. Radèn Tumênggung Cakradipura, Radèn Ngabèi Yasadipura kaping II (Sasranagara), 3. Mas Ngabèi Sarataka, dene prayagung kalih wau sami dados kêkasih dalêm, sarta sami kagungan kalangkungan tuwin kadibyan ingkang sampeyan dalêm sampun uninga piyambak, namung sampeyan dalêm kagungan pangintên, Mas Ngabèi Sarataka punika kasagêdanipun [kasagêdanipu...]
[...n] sampun cêkap kagêm angladosi sampeyan dalêm, nanging kuciwa dene umuripun dèrèng kathah, saupami sampun andungkap umur kawan dasa taun, pangintêning panggalih dalêm kados gadhah kalangkungan ingkang botên beda kalihan prayagung kalih wau, amila kaparênging karsa dalêm, Mas Ngabèi Sarataka lajêng kakulinakakên ngadhêp wontên ing ngarsa dalêm, tuwin lajêng kadhawuhan anampèni dhawuh dalêm ingkang badhe kadhawuhakên dhatêng pundi kaparêngipun karsa dalêm.
Kala samantên, saupami sêkar Mas Ngabèi Sarataka sampun wiwit mêgar saking salaga, sanadyan dèrèng sapintêna kathahing yuswanipun, ananging sampun botên nate amangsulakên ingkang dados pandangu dalêm, ananging dèrèng sapintêna dangunipun anggèning Mas Ngabèi Sarataka kapiji wontên ing ngarsa dalêm, wasana sarêng amarêngi ing dintên Jumuwah Kaliwon tanggal kaping 29 wulan
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping V, surut, gêrah dalêm namung sawatawis dintên dangunipun, surut dalêm wau sampeyan dalêm sawêg yuswa 39 taun langkung 8 wulan 23 dintên lamining jumênêng dalêm nata namung 2 taun langkung 11 wulan, 26 dintên lajêng kasarèkakên dhumatêng ing astana dalêm Ngimogiri.
Nalika dhumawahing gêrah dalêm, lajêng botên kaparêng mêdal saking kamar pasareyan dalêm,
Buminata punika kalêrês ingkang rama paman kalihan sampeyan dalêm, para abdi dalêm namung Radèn Tumênggung Sasranagara, 2. Radèn
Radèn Adipati Sasradiningrat, Radèn Tumênggung Sastranagara sadumuginipun ing kapatihan, kangjêng radèn adipati sampun siyaga dados kampuhan, lênggah wontên ing paringgitan ingkang sisih kilèn, sadhatêngipun utusan dalêm, sasampunipun dipun ancarani lênggah satata, utusan dalêm wau dèrèng ngantos andhawuhakên timbalan dalêm, pêpatih dalêm sampun angrumiyini matur nuwun sêndika kangjêng radèn adipati lajêng sowan malêbêt, kadhèrèkakên Radèn Tumênggung Sastranagara, sadumuginipun ing nglêbêt, lajêng anjujug ing pasarean dalêm kemawon, sarêng sampun kauningan ing sampeyan dalêm, sampeyan dalêm dèrèng ngantos andhawuhakên ingkang dados kaparêngipun ing karsa dalêm, kangjêng radèn adipati sampun angrumiyini munjuk, kawula nuwun, sadaya ingkang dados kaparêngipun [ka...]
[...parêngipun] ing karsa dalêm ingkang badhe kadhawuhakên, unjuk kawula nuwun sêndika, ingkang makatên wau sampeyan dalêm inggih sajak katingal sampun tampi dhatêng unjukipun pêpatih dalêm wau, saha kawistara andadosakên karênanipun panggalih dalêm, sampeyan dalêm kalihan sarean lajêng mèsêm.
Ingkang sami angadhêp wontên sacêlaking pasareyan dalêm, mirêng unjuk sasmitanipun pêpatih dalêm ingkang kados makatên wau ugi sajak sampun sami mangrêtos sadaya, kawistara saking bingaring
sawatawis dangu, kangjêng radèn adipati saha Gusti Panêmbahan, tuwin Radèn Tumênggung Sastranagara, sami kadhawuhan mêdal, namung Radèn Tumênggung Sasradipura ingkang taksih kalilan ngadhêp wontên sacêlaking pasarean dalêm, akalihan priyantun dalêm Radèn Ayu Dewakusuma. Kangjêng radèn adipati lajêng têrus sowan kangjêng tuwan residhèn, kala samantên ingkang dados residhèn wontên ing Surakarta, Kangjêng Tuwan W.P. pan Ham (Wilêm Pikèt pan Ham) kangjêng radèn adipati lajêng andhawuhakên dhawuh dalêm dhatêng kangjêng tuwan residhèn, unjukipun kangjêng tuwan residhèn sêndika,
wulan Sura ing taun Dal 1751 wuku Wuye windu Kunthara, sinangkalan têtêp wigati sabdaning pêpatih,Sengkalan: têtêp wigati sabdaning pêpatih (10 Sura 1751 A.J., 15 September 1823 A.D.). putra dalêm pambajêng Bandara Kangjêng Pangeran Arya
saking priyantun dalêm Radèn Ayu Sasrakusuma, putranipun Radèn Tumênggung Cakradipura kaping 2, kajumênêngakên Kangjêng Gusti Pangeran Adipati
Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati Ing Ngalaga Ngabdulrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping VI ing nagari Surakarta Adiningrat.
Nalika jumênêng dalêm nata sampeyan dalêm kaping VI wau yuswa dalêm sawêg 16 taun langkung 10 wulan 22 dintên, kala samantên ingkang jumênêng dados pêpatih dalêm Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, ingkang sumare ing Imogiri, ingkang dados abdi dalêm pangulu, Kyai Pangulu Sumêmi, ingkang dados pujôngga Radèn Tumênggung Sastranagara, ingkang dados abdi dalêm jaksa radèn tumênggung amongpraja kaping II,
ingkang mangagêngi kadipatèn anom, Gusti Panêmbahan Buminata, ingkang dados kondhangipun abdi dalêm bupati kadipatèn, Radèn Tumênggung Sasranagara.
Antawis tigang taun, saking jumênêng dalêm nata, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping VI wau lajêng wontên dauru pêrang agêng ing Dipanagaran, kacariyos, ing nagari Surakarta inggih tumut siyaga jagi-jagi, ambokmanawi para ngraman adamêl rêridhu ambêbahak sajawining kitha saha salêbêting kitha Surakarta, amila para abdi dalêm agêng alit sami kadhawuhan apacak baris, wontên sajawining kitha tuwin namung wontên salêbêting kitha, sami dipun senapatèni dening bupatinipun piyambak-piyambak, kala samantên para abdi dalêm rèh kadipatèn anom, inggih sami kadhawuhan apacak baris wontên têpang watês bawah kabupatèn kadipatèn anom.
Panatanipun ingkang Bupati Radèn Tumênggung Sastranagara, abdi [a...]
[...bdi] dalêm golongan rèh kadipatèn anom, kabage dados sakawan bageyan, ingkang tigang bageyan apacak baris, ingkang sabageyan tugur wontên salêbêting karaton, ingkang tigang bageyan wau lajêng kapara tiga, ingkang sabageyan, kadhawuhan apacak baris wontên ing dhusun Sêmanggi Lèr, dados têpang watês akalihan bawah kadipatèn ingkang sisih kidul, dipun tindhihi abdi dalêm kaliwon panèwu mantri, kanthi mantri carik sabêkêl jajaripun, ingkang sabageyan malih kadhawuhan apacak baris wontên ing kampung Kanoman dumugi Baturana mangidul, têpang watês akalihan bawah kabupatèn gêdhong têngên, ugi dipun tindhihi abdi dalêm kaliwon panèwu mantri, saha abdi dalêm mantri carik sabêkêl jajaripun, ingkang sabageyan malih kadhawuhan apacak baris wontên ing dhusun Nusupan, namung dipun tindhihi abdi dalêm panèwu mantri kemawon, tuwin mantri carik sabêkêl jajaripun, awit sampun angsal biyantunipun para kenthol-kenthol, ing Nusupan satiyangipun magêrsari antawisipun tiyang tigang atusan.
Kala samantên Mas Ngabèi Sarataka dhawah wontên pajagèn ing dhusun Nusupan, ingkang dipun kanthi botên wontên malih
ugi kapundhut putra kalihan Gusti Panêmbahan Buminata.
Salêbêtipun wontên pabarisan, nyut, Mas Ngabèi Sarataka kèngêtan dhumatêng ingkang putra Radèn Ajêng Sudinah wau, saparipolahipun namung katingal wontên ing paningal kemawon, sanadyan sampun dipun sabili ingkang kados punapa, ewadene botên sagêd angêndhakakên raosing panggalihipun ingkang kados makatên wau, tansah katingal agawang-gawangan, Mas Ngabèi Sarataka malah lajêng dipun sasupe dening Ki Tanujaya, anggèning katingal akamidolopên, mênggah sêsawangan ingkang kados makatên wau ing atasipun wontên pabarisan prayogi dipun singkirakên ingkang têbih, awit badhe botên prayogi kadadosanipun, amargi sagêd nyudakakên dhatêng yuwananing sarira, sami sanalika wau Mas Ngabèi Sarataka lajêng kèngêtan bilih sawêg anglampahi ayahan.
Dèrèng sapintêna dangunipun, lajêng sami mirêng ungêling sanjata abêbrondongan, sarta swaraning surak mawurahan, barisan kadipatèn ingkang wontên ing dhusun Nusupan wau, lajêng sami siyaga angrêgêm dêdamêlipun piyambak-piyambak, botên dangu lajêng [la...]
[...jêng] katungka dhatêngipun wadya barandhal anêmpuh ing dhusun Nusupan, sanalika lajêng dipun papagakên dening barisan kadipatèn, campuhing pêrang langkung rame, gêntos
garopyak kados têtêngêr swaraning grahana, pangadhuhing tiyang kenging dêdamêl adamêl marindinging wulu, dhawahing tiyang pêjah pating gadêbug kados dhumawahing kalapa saking uwit, dangu-dangu barisan kadipatèn ragi kasêsêr, amargi saking karoban mêngsah, para tiyang magêrsari sakantunipun, lajêng sami kapalajêng asalang tunjang, sami ambujêng gêsangipun piyambak-piyambak, kantun para kenthol
Wadya barandhal ingkang anêmpuh dhumatêng ing dhusun Nusupan wau, para tiyang padhusunan ingkang sampun kenging katêlukakên dening barandhal, sabageyan agêng saking ing dhusun Pêngging Ngaliyan mangalèr dumugi Kêbondalêm, ingkang dados têtindhihing barandhal nama Radèn Ngabèi Arumwijaya, Mantri Sanggan Sêkar ing dhusun Kêbondalêm, kalêrês ingkang rayi dêlês akalihan Radèn Ngabèi
Yasadipura: Tus Pajang, sami putranipun Radèn
Yasadipura wau, pangajênging barandhal kalih wau sarêng sumêrêp bilih ingkang dipun kêpang inggih ingkang wayah
sakêdhik kemawon dipun ancarani waos kalihan Ki Jasana, sampuna mawi nyuwara acêluk-cêluk namanipun Ki Tanujaya, pancèn kantun cêprotipun kemawon nanging sarêng sami nyuwara angundang namanipun Ki Tanujaya, badhe panumbakipun lajêng kanggêg, wasana Ki Tanujaya, kalih Ki Jasana, lajêng sami pinaringan èngêt sampun botên pangling dhumatêng Radèn Ngabèi Arumwijaya, tuwin dhatêng Kyai Asradimêja, Radèn Ngabèi Arumwijaya lajêng angrangkul dhumatêng
barandhal, pangagênging barandhal ingkang nêlukakakên wau apangkat bupati, sasampuning anêluk-nêlukakên tiyang-tiyang [tiyang-ti...]
[...yang] ing Kêbondalêm mangidul, lajêng badhê mangilèn dhatêng kitha Bayalali, Radèn Ngabèi Arumwijaya, kalih Kyai Asradimêja, dipun kanthèni prajurit barandhal kiwa têngênipun satus, kapurih anukup ing dhusun Nusupan, amargi ing dhusun Nusupan wau sampun kasusra panggenanipun tiyang sugih arta tuwin jêne sela, Radèn Ngabèi Arumwijaya botên kagungan pangintên bilih dhusun Nusupan sampun dipun barisi dening prajurit kadipatèn, wasana Radèn Ngabèi Arumwijaya kalih Kyai Asradimêja, sarencangipun tiyang Kêbondalêm tuwin tiyang ing Pêngging, antawisipun tiyang gangsal atusan, sadaya lajêng angêmpal ngayom dhatêng barisan kadipatèn, para barandhal ingkang sanès tiyang Kêbondalêm tuwin tiyang ing Pêngging, lajêng sami kapalajêng bibar pating salêbar, ingkang sampun kasompok botên sagêd oncat, lajêng sami nungkul tumut ngêmpal prajurit ing Pêngging ingkang sampun ngayom dhatêng prajurit kadipatèn, wasana ing dhusun Nusupan wilujêng botên saèstu dados aradaning prajurit barandhal.
Sasampuning sami rêrêm, Mas Ngabèi Sarataka lajêng adamêl lapuran katur ing parentah kabupatèn kadipatèn anom, anglapurakên punapa kawontênanipun ingkang sami mêntas dipun lampahi, sarêng sêrat palapuran sampun katur ing kabupatèn, lajêng katêrusakên katur ing Buminatan, dhawuhipun Gusti
Panêmbahan, Radèn Ngabèi Arumwijaya, tuwin Kyai Asradimêja, satiyangipun alit sadaya, kadhawuhan angantukakên dhumatêng ing Kêbondalêm tuwin dhumatêng ing Pêngging, kadhawuhan amasrahakên dhumatêng abdi dalêm ingkang apacak baris wontên sakilèning watês kitha Surakarta supados dipun antukakên dhatêng ing Kêbondalêm tuwin dhatêng ing Pêngging, sadaya sampun kalampahan sami dipun êtêrakên mantuk, dumuginipun ing Kêbondalêm, sarta ing dhusun Pêngging, wilujêng botên kapapag ing mêngsah, punapadene ing Kêbondalêm, sarta ing Pêngging lajêng botên kasêrang ing barandhal malih.
Taksih salêbêtipun pêpêrangan ing Dipanagaran, amarêngi ing
dados Panèwu sadasa kadipatèn anom, manawi wontên gugad bab prakawis sambut, anggèning amutusi namung anglugokakên punapa prajangjianipun ingkang sampun
ananging kathahing cicilan, botên kenging langkung sapara sakawaning pamêdalanipun ingkang kagigat, namung lung tinampèning cicilan mêdal saking kabupatèn kadipatèn anom, dados ingkang kagigat katêtêpakên kêdah angulungakên pamêdalipun sapintên petanging cicilanipun dhatêng ingkang nyambutakên, dumugi sapundhatipun, putusan makatên wau sampun dipun kaparêngakên dening pangagênging kadipatèn anom, saha lajêng sami dados panarimahipun ingkang gugat tuwin ingkang kagugat.
Sarêng amarêngi ing dintên Sênèn Wage tanggal kaping 22 wulan Bêsar ing taun Jimawal 1757 sinangkalan sabda wigati pangandikaning
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping IV, miyos saking Pramèswari Dalêm
ingkang kaping VII, ing nagari Surakarta Hadiningrat, nalika jumênêng dalêm nata ingkang sinuhun kaping VII wau, yuswa dalêm 34 taun langkung 11
kadipatèn anom, kapatêdhan nama saha sêsêbutan Radèn Ngabèi Rônggawarsita, pandamêlanipun kapiji wontên ing ngarsa dalêm. Angladosi ingkang dados kaparêngipun ing karsa dalêm, gêdhongipun kadhawuhan nunggil abdi dalêm carik ing Kasêpuhan.
Nalika Radèn Ngabèi Rônggawarsita dados abdi dalêm panèwu carik, yuswanipun sampun tigang dasa taun, sarta lajêng wiwit bawa dalêm piyambak wontên ing kampung Pasar Kliwon, dados anêtêpi wontên ing blabag kadipatèn, kala samantên sampun wiwit katingal amumpuni dhatêng samukawis, saha lajêng dados pangangsoning pitakenan, tuwin lajêng misuwur dados paguroning kasusastran Jawi, para gusti, para bandara, saha para luhur, punapadene putraning para gusti kathah ingkang sami dipun puruwitakakên dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, malah para bandara ingkang kawical sagêd dhatêng kasusastran, tuwin ingkang kawical sagêd dhatêng mardawa lagu, 1. Bandara Kangjêng Pangeran Panji Dipakusuma kaping 2, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Natabrata kaping 2,
Radèn Mas Panji Esmusubrata, Bandara Radèn Mas Panji Purwasubrata, tuwin sanès-sanèsipun. Dalah para tuwan-tuwan inggih wontên ingkang puruhita kasusastran Jawi, kados ta: Tuwan Pèdrik Wintêr, Tuwan [Tu...]
[...wan] Jonas Purtir, Tuwan Dhoning, Tuwan Dhabu, tuwin Tuwan Jansên,
ugi kathah ingkang sami kalêbêtakên dados siswa, kala samantên Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng damêl pathokaning panyêrat kasusastran Jawi, ingkang dipun namakakên paramasastra Jawi.
Kalêrêsan kalihan kala mangsanipun, kala samantên Tuwan Jonas Purtir ing kampung Mondhokan, nyuwun lilah dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, badhe angêdalakên sêrat kabar Jawi, kangge anjêmbarakên padaganganipun para sudagar Walandi, tuwin para sudagar sanès-sanèsipun, angêmot pawartos umum ingkang parlu dipun sumêrêpi ing tiyang kathah, kawêdalakên saminggu sapisan, sabên ing dintên Kêmis, sampeyan dalêm inggih sampun amarêngakên, sêrat kabar wau kapatêdhan nama Bramartani (surut dalêm sampeyan dalêm
Rônggawarsita, inggih andhanganakên, ugêr asmanipun botên katingalakên ing akathah, mila salairipun sêrat Bramartani wau, lajêng dados kalangan ajanging sarasehan têmbung sarta kasusastran Jawi, dados Radèn Ngabèi Rônggawarsita wau inggih sampun nate angraosakên awratipun tiyang dados juru ngarang (rêdhaktur).
Kala jaman samantên, panatanipun dhatêng para manjurung, dèrèng patosa dipun satitèkakên, bokmanawi sarèhning namung babagan pakabaran ingkang rèmèh-rèmèh, utawi babagan angudi bab indhaking sêsêrêpan, ingkang kathah
kongkon) to have smn do sth (EH:273). kemawon, malah ingkang kathah para manjurung wau sami dhatêng griyanipun êmbaning juru ngarang piyambak, ngiras omongan sawontênipun.
Satunggaling dintên, Tuwan Jonas Purtir anampèni panjurung soroganipun namung ijêmanipun rencang ingkang dipun kèngkèn kemawon, sarèhning ingkang manjurung wau Tuwan Jonas Purtir sampun têpang sae, dados botên kamanah panjang badhe kadadosanipun ing wingking, bokmanawi malah kakintên badhe botên dados punapa, môngka panjurung wau suraosipun anacat dhatêng tindaking parentah ingkang botên lêrês, nalika Tuwan Jonas Purtir [Pur...]
[...tir] anampèni panjurung wau, dumadakan botên mawi kasumêrêpakên rumiyin dhatêng êmbaning juru ngarang, lajêng têrus kapacak kemawon, sawêdalipun sêrat Bramartani ingkang isi panacat tindaking parentah wau, sarèhning panacatipun ingkang dipun mêmiringi Kangjêng Tuwan Residhèn, Hèndrik
residhèn sakalangkung duka, dhawuhing bêndu dhatêng Tuwan Jonas Purtir, kala samantên kangjêng tuwan residhèn lajêng têdhak dhatêng griyanipun Tuwan Jonas Purtir, parlu badhe andhawuhakênandhawahakên. dêduka, dene amacak panjurung ingkang wosipun namung dhatêng panacat, dhawuhipun Kangjêng tuwan residhèn, Tuwan Jonas
ingkang kados makatên wau, manahipun sakalangkung gêtêr, sarta botên nyana bilih lajêng kados makatên kadadosanipun, ing môngka pawartos ingkang kapacak wau, satêmênipun inggih cocog kalihan kawontênanipun, amila Tuwan Jonas Purtir pêpuntoning manah namung badhe ngaturakên namanipun ingkang manjurung kemawon, ananging gagasan wau lajêng kèndêl, amargi Tuwan Jonas Purtir lajêng botên kèngêtan dhatêng namanipun ingkang manjurung wau, ewadene sasagêd-sagêd inggih badhe endha dhawuh pangancaming pamidana wau, Tuwan Jonas Purtir lajêng matur, sarèhning sariranipun punika bôngsa kulit [ku...]
[...lit] pêthak, sanadyan sagêd dhatêng têmbung Jawi, ananging sayêktosipun taksih kirang sampurna, amila bab punika Tuwan Jonas Purtir prasasat botên sumêrêp, amargi tindaking angarang mawi dipun apèn-apèni dening bôngsa Jawi, sarta inggih milih ingkang sampun kasusra kasagêdanipun dhatêng kasusastran Jawi, inggih punika Radèn Ngabèi Rônggawarsita, abdi dalêm panèwu carik kadipatèn anom, dados sadaya sakathahing panjurung sasampuning dipun tampèni lajêng kapasrahakên dhatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, malah ingkang kathah panjurung wau lajêng katampèn saha kajujugakên dhatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita kemawon, sagêd ugi panjurung ingkang suraosipun kagalih anacat tindhaking parentah wau, ingkang nampèni Radèn Ngabèi Rônggawarsita piyambak, wontênipun lajêng kapacak, kados inggih sampun katimbang lêrês.
Sarêng Kangjêng tuwan residhèn mirêng aturipun Tuwan Jonas Purtir ingkang kados makatên wau, dêdukanipun malah kados dipun unggar, saking sangêting duka ngantos anggêbrag-gêbrak meja, sanalika kangjêng tuwan residhèn utusan animbali Radèn Ngabèi Rônggawarsita, kadhawuhan jujug
dados lajêng kasusul malêbêt (kraton) mila anggèning [anggè...]
[...ning] dhatêng griyanipun Tuwan Jonas Purtir taksih mangangge kampuhan, sarta sanadyan kados punapa kagèting panggalihipun, ananging sarèhning botên angrumaosi kagungan sabab punapa-punapa, dados panggalihipun inggih têtêk kemawon, sarêng sampun wontên ngarsanipun kangjêng tuwan residhèn, kangjêng tuwan residhèn lajêng andangu kawontênanipun panjurung ingkang kapacak wontên ing Bramartani wêdalipun ing dintên Kêmis kapêngkêr punika, ingkang suraosipun anacat dhatêng parentah, punika punapa karanganipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, manawi dede punika karanganipun sintên, aturipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita botên sagêd angaturakên katrangan, inggih lêrês sariranipun dados êmbaning juru ngarang, sarta inggih lêrês sadaya karangan saking para manjurung ingkang sami dipun tampèni dening juru ngarang, sadèrèngipun kapacak
ngarang botên sumêrêp, amargi sadèrèngipun utawi pamacakipun botên mawi kasumêrêpakên rumiyin dhatêng êmbaning juru ngarang, sumêrêp-sumêrêp sampun kapacak wontên Bramartani wau, êmbaning juru ngarang pancèn badhe angurus bab punika dhatêng Tuwan Jonas Purtir, ananging lajêng katungka dipun timbali kangjêng tuwan residhèn.
Aturipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita kados makatên wau, botên mawi kadangokakên dhatêng Tuwan Jonas Purtir, ananging kangjêng tuwan residhèn malah sakalangkung duka sangêt, Radèn Ngabèi Rônggawarsita kagalih tiyang sagêd ngikal basa, amila bab punika ingkang katêtêpakên lêpat Radèn Ngabèi Rônggawarsita, manawi Radèn Ngabèi Rônggawarsita botên sagêd ngaturakên namanipun ingkang manjurung, têtela manawi panjurung wau karanganipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita piyambak, kangjêng tuwan residhèn badhe angunjuki uninga
panjurungipun sampun sagêd kapacak ing Bramartani wêdalipun kala Kêmis ingkang kapêngkêr punika, ananging sajatosipun panjurung wau pancèn taksih kirang pratitis, amila panjurung ingkang sampun kapacak wau dipun sambêti malih ingkang langkung pratitis, wicantên makatên wau tanganipun kalihan angrogoh sêrat ingkang dipun kantongi wontên kanthonganing rasukan ingkang lêbêt, lajêng katampèkakên dhatêng Tuwan Jonas Purtir, Tuwan Jonas Purtir amangsuli sakalangkung trima kasih, sarta dipun sagahi sambêtipun karangan punika benjing Kêmis ngajêng punika badhe kapacak malih, prayantun wau lajêng pamit badhe andumugèkakên parlu, sarèhning Tuwan Jonas Purtir sampun kulina dhatêng tamunipun wau, dados Tuwan Jonas Purtir
botên makèwêdakên, sasampuning têtabikan lajêng mêdal.
Sawêdalipun tamu wau kangjêng tuwan residhèn lajêng animbali upasipun, ingkang kadhawuhan angêntosi sajawining kontên, kadangu tiyang ingkang lumêbêt punika wau sadèrèngipun anèthèk kontên punapa mawi pitakèn dhatêng upas rumiyin, aturipun upas botên, malah upas inggih gumun, mokal manawi botên sumêrêp bilih kangjêng tuwan sawêg lênggah wontên ing ngriki, amargi upas inggih sampun kulina dhumatêng tamu punika wau, kalihan lajêng matur, kangjêng tuwan residhèn punapa dèrèng uninga, wangsulanipun kangjêng tuwan residhèn, sampun uninga (punika namanipun Radèn Purwawijaya).
Kangjêng tuwan residhèn lajêng amêlèhakên dhumatêng Tuwan Jonas Purtir, sabab punapa kala wau botên purun prasaja, têka malah lendhehan dhatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, dados sampun têtela ingkang dora malah Tuwan Jonas Purtir, ingkang têmên Radèn Ngabèi Rônggawarsita.
Tuwan Jonas Purtir lajêng nyuwun pangapuntên, wontênipun lajêng matur ingkang kados makatên wau amargi saking kasupèn dhatêng namanipun prayantun ingkang manjurung wau, mênggah kawontênanipun anggèning lendhehan dhatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita punika sarèhning prayantun ahli dhatêng têmbung bokmanawi sampun têpang dhatêng prayantun ingkang manjurung wau saèstunipun badhe sagêd anitèni [ani...]
[...tèni] dhatêng pangikêting têtêmbunganipun, lajêng sagêd andumuk namanipun.
Kangjêng tuwan residhèn namung tansah anggoyangakên mustakanipun kemawon, wasana lajêng mundhut pangapuntèn dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sarta anêtêpakên bilih Radèn Ngabèi Rônggawarsita satunggaling prayantun ingkang alus panggalihipun, sarta lajêng dhawuh dhumatêng Tuwan Jonas Purtir, supados nuwun pangapuntên dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, Tuwan Jonas Purtir inggih lajêng nyuwun pangapuntên.
Radèn Ngabèi Rônggawarsita angaturakên panuwun dhumatêng tuwan residhèn, sarta bab punika wau tumrap Radèn Ngabèi Rônggawarsita sampun botên dados punapa, tuwin cariyos dhatêng Tuwan Jonas Purtir, bilih sapunika Radèn Ngabèi Rônggawarsita nyuwun kèndêl anggènipun dados êmbaning juru ngarang Bramartani, mugi kangjêng tuwan residhèn kaparênga anêksèni, dhawuhipun kangjêng tuwan residhèn inggih kaparêng anêksèni.
Sarêng sampun rampung, kangjêng tuwan residhèn lajêng kondur dhumatêng ing paresidhenan, Radèn Ngabèi Rônggawarsita kadhawuhan tunggil sakareta kalihan kangjêng tuwan residhèn, sarêng sampun dumugi ing paresidhenan, karetanipun kangjêng tuwan residhèn [residhè...]
[...n] kadhawuhan anitihi Radèn Ngabèi Rônggawarsita dhumatêng ing dalêmipun.
Sanès dintên kangjêng tuwan residhèn lajêng anindakakên mariksa dhumatêng Radèn Purwawijaya, sarèhning papriksanipun kalêrês lêpat, putusanipun lajêng karampungan wontên rad pan yustisi, dumugining putusan kaukum sawulan.
Taksih anunggil wulan kalihan panyêrêgipun kangjêng tuwan residhèn dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, kangjêng tuwan residhèn amaringi tôndha katrêsnan,
punika juru basa ing Surakarta, ingkang gambaripun kacandhi wontên sangajênging dalêm guprênuran Surakarta) dhumatêng ing Rônggawarsitan, wigatosipun tuwi kawilujênganipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, amargi Tuwan Pèdrik Wintêr mirêng kabar, bilih Radèn Ngabèi Rônggawarsita mêntas dipun timbali kangjêng tuwan residhèn, punika nawung wigatos punapa. Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng anyariyosakên punapa [pu...]
[...napa] kawontanênipun, saengga ngantos dumugi dipun paringi tôndha katrêsnan
ngungun, sarta panggalihipun inggih sakalangkung bingah, dene kawontênanipun sampun pinanggih wilujêng, namung sajatosipun, nalika Radèn Ngabèi Rônggawarsita dados êmbaning juru ngarang Bramartani, panggalihipun pancèn botên cocog, amargi pandamêlan juru ngarang punika dipun upamèkakên ancik-ancik pucuking êri, manawi botên ngatos-atos sagêd tumancêp sukunipun piyambak, uwohipun namung dipun sigèni ing para kônca, ing mangke Tuwan Pèdrik Wintêr andhèrèk bingah sarêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita sampun kèndêl anggèning dados êmbaning juru ngarang, mawi nyariyosakên kathah-kathah bilih tumrapipun bôngsa kulit pêthak, dados juru ngarang makatên, dipun anggêp pandamêlan ingkang sakalangkung gawat, mila ingkang sami dados juru ngarang punika balanjanipun inggih botên sakêdhik, kabêkta saking gawatipun pandamêlan wau.
Radèn Ngabèi Rônggawarsita sakalangkung panuwunipun, dene Tuwan Pèdrik Wintêr sampun kaparêng paring katrangan bab gawatipun tiyang dados juru ngarang, Tuwan Pèdrik Wintêr lajêng mantuk.
Amarêngi ing dintên Akat Wage tanggal kaping 3 wulan Rabingulakir, [Rabingu...]
[...lakir,] ing taun Ehe 1772 wanci jam 12 dalu, ingkang êmbah Radèn Ngabèi Rônggawarsita, asma Radèn Tumênggung Sastranagara, abdi dalêm bupati kadipatèn anom, saha pujôngga dalêm seda jalaran gêrah sêpuh, dumugi yuswa 85 taun, layon lajêng kasarèkakên dhumatêng ing astana Ngaliyan, (Pêngging) wontên sawetanipun ingkang rama Radèn Ngabèi Yasadipura sapisan.
Sasedanipun ingkang êmbah Radèn Tumênggung Sastranagara wau, panggalihipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, lajêng kathah ingkang karaos-raos, sapisan sariranipun sawêg dados panêwu, kaping kalih nama kapêpêtan sumbêr kasugêngan, amargi nalika taksih sugêngipun ingkang êmbah dados
Sarêng amarêngi ing dintên Kêmis Pon tanggal 20 wulan Ruwah taun Jimawal 1773 sinangkalan katon pandhita sabdaning ratu,Sengkalan: katon pandhita sabdaning ratu (20 Ruwah 1773 A.J., 24 Agustus 1845 A.D.). kaparêngipun ing karsa dalêm, Radèn Ngabèi Rônggawarsita kakarsakakên dados abdi dalêm kaliwon kadipatèn anom, saha pujôngga ing nagari Surakarta Hadiningrat, kapatêdhan nama lêstari Radèn Ngabèi Rônggawarsita, pandamêlanipun kapiji wontên ing ngarsa dalêm, angladosi punapa
ingkang dados kaparêngipun ing karsa dalêm, sanadyan Radèn Ngabèi Rônggawarsita kalêbêt dèrèng sêpuh yuswanipun, ananging sampun kawêntar bilih panggalihipun sampun kadunungan waskitha, amila sampeyan dalêm badhe anyobi dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, punapa inggih waskitha yêktos.
Anuju satunggiling dintên, sampeyan dalêm lênggah ing parasdya (P.B. VII), ingkang ngadhêp wontên ing ngarsa dalêm, Ondêr Mayor Radèn Panji Jayaningrat (Radèn Panji Jayaningrat punika pawingkingipun lajêng jumênêng pêpatih dalêm, asma Kangjêng Radèn Adipati Sasranagara, Kangjêng Ridêr) saha para putri-putri, sampeyan dalêm ngasta arta krêtas, nyatus kathahipun sadasa lêmbar dados gunggung 1000 rupiyah, dhawuh dalêm dhumatêng ondêr mayor, pangandika dalêm kalayan bisik-bisik, arta 1000 rupiyah wau badhe kaparingakên dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, nanging botên mawi dipun pangandikakakên, karsa dalêm wau Radèn Ngabèi Rônggawarsita sampun sumêrêp punapa dèrèng, manawi sampun
bundhêlanipun kadhawahakên ing pêngkêran dalêm, [da...]
[...lêm,] botên dangu Radèn Ngabèi Rônggawarsita katingal majêng ing ngarsa dalêm, sampeyan dalêm lajêng angasta sêrat, sarta lajêng ngêndika akalihan Ondêr Mayor Radèn Panji Jayaningrat, ingkang dipun pangandikakakên sajak babagan ingkang prêlu sangêt, amargi pasuryan dalêm kawistara kados anawung dêduka, ananging sajatosipun sasolah bawaning sarira dalêm wau namung kagêm samudana kemawon.
Sarêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita sampun dumugi ing ngarsa dalêm, lajêng kèndêl wontên ing tratag sawetan parasdya, sarêng sampun ngaras kaping kalih lajêng minggah dhumatêng ing parasdya, sarta lajêng alampah dhodhok dhumatêng ing pêngkêran dalêm, sadumuginipun ing pêngkêran dalêm, sasampuning ngaras rambah kaping tiga, lajêng jèngkèng, bundhêlan arta ingkang wontên ing sap asta dalêm lajêng dipun uculi, sarta lajêng kakandhut wontên ing padharan, sarampungipun anggèning amrênahakên,
Sapêngkêripun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sampeyan dalêm anggènipun gumujêng botên kenging dipun ampêt, dalah ingkang sami ngadhêp wontên ing ngarsa dalêm jalêr èstri, sarta para putri-putri anggèning sami badhe gumujêng ugi botên kenging
Radèn Panji Jayaningrat, sampeyan dalêm mirêng piyambak pangandika dalêm ingkang rama Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping IV, bilih Radèn Ngabèi Rônggawarsita wau kawêca badhe dados pujôngga ingkang kasagêdanipun linangkung piyambak, pangandika dalêm wau sanadyan namung anirokakên pangandika dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun kaping IV, ewadene lajêng nyawabi dhumatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, amila sasampuning kawiyos dhawuh pangandika dalêm wau, Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng
Rônggawarsita sampun sugih pawong mitra, mênggah pawong mitranipun wau botên angêmungakên para priyantun kemawon, ananging para gusti, para bêndara, sarta para luhur, ugi kathah dalah para tuwan-tuwan bôngsa Cina, bôngsa Arab inggih kathah, pangrakêtipun bêbasan dhatêng pawong mitra angrêsêpakên manah, manawi dhumatêng para gusti, para bêndabêndara. para luhur, sakalangkung anggènipun anoraga, manawi dhumatêng para panèwu mantri, dhatêng sadaya tiyang alit [ali...]
[...t] pangrêngkuhipun sumanak kados dhatêng sadhèrèk piyambak.
Radèn Ngabèi Rônggawarsita punika dhatêng pawong mitranipun bujakrama sangêt, sabên dipun dhatêngi pawong mitranipun, sampun têmtu mawi kasêgah dhahar, sanadyan dhatêngipun sampun alungse môngsa, inggih mêksa mawi kasêgah dhahar, pisêgah wau botên namung sawontênipun kemawon, ananging inggih kalêbêt sae, amila sanadyan pamêdalipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita wau kapetang agêng, sarta môngsakala taksih dipun paringi saking Gusti Panêmbahan Buminata, saking ingkang marasêpuh, punapadene saking paring dalêm, ewadene sugêngipun kalêbêt rêkaos, amargi dongèngipun ingkang sami anyumêrêpi Radèn Ngabèi Rônggawarsita wau botên nate anyipêngakên arta, sabên tampi arta saking ing pundi kemawon, têmtu namung kagêm sadintên, manawi tampinipun arta namung sakêdhik, kêrsanipun inggih alit, manawi tampinipun arta ragi kathah, kêrsanipun inggih lajêng agêng, têrkadhang mawi anabuh gôngsa, utawi anênanggap ugêr kenging kangge mêrgi angêdalakên arta.
Ngantos dangu Tuwan Pèdrik Wintêr botên pinarak dhumatêng ing Rônggawarsitan, amargi saking kathahipun pandamêlan ingkang kêdah karampungakên, sarêng pandamêlanipun sampun rampung lajêng èngêt dhatêng mitranipun, Radèn Ngabèi Rônggawarsita, amila [a...]
[...mila] Tuwan Pèdrik Wintêr kagungan karsa badhe pinarak dhumatêng ing Rônggawarsitan, ngiras pantês angaturakên wilujêng anggènipun mêntas kakarsakakên dados abdi dalêm kaliwon, sadumuginipun ing Rônggawarsitan, ing wêgdal wau Radèn Ngabèi Rônggawarsita sawêg aningali patamanan wontên ing
ingkang dipun agêm nyamping lakên ijêm, singêpipun ingkang rayi Radèn Ayu Rônggawarsita, lajêng dipun sasabi angagêm rasukan Walandi saking dhasar lakên ingkang sakalangkung kandêl, saking anggènipun anyaosi angsal-angsal Tuwan Jansên nalika pêrlop dhatêng nagari Walandi, (bokmanawi ingkang nama opêryas) sajawining rasukan taksih mawi kasingêpan kamli ingkang wêrnènipun taksih enggal, dados manawi dipun tingali, agênging sarira ngantos kados rêmbêng, jêdhul, Tuwan Pèdrik Wintêr dhatêng, sarêng sampun kapanggih kalihan Radèn Ngabèi Rônggawarsita, lajêng nyuwun sêsêrêpan, punapa Radèn Ngabèi Rônggawarsita pinuju botên
gumujêng, sarta lajêng anyariyosakên, tiyang Jawi punika taksih pitados sangêt dhatêng gugon tuhon, [tu...]
sariranipun taksih aridhong-ridhong, pantês-pantêsipun panganggenipun tiyang sakit, ananging sariranipun waras-wiris botên sakit, wontênipun mangangge makatên punika, amargi sariranipun sawêg ananêm pisang, gêsanging pisang sagêda dêbogipun agêng sarêmbêng, kados wujuding sariranipun punika, pisang punika katitikanipun namung wontên ing dêbog, sabên dêbogipun agêng, warnènipun ijêm, kados wujuting nyamping ingkang dipun agêm punika, uwohipun badhe landhung, adamêl bingahipun ingkang nanêm, sagêd amurakabi dhatêng anak putu, wangsulan kados makatên wau Tuwan Pèdrik Wintêr panggalihipun kapranan sangêt, anggènipun gêgujêng ngantos kapingkêl-pingkêl, wasana Tuwan Pèdrik Wintêr lajêng dipun aturi lênggah ing panyêratan kados adat manawi rawuh, Radèn Ngabèi Rônggawarsita taksih lêstantun angagêm kados makatên wau.
Nalika Tuwan Pèdrik Wintêr taksih wontên ing patamanan, Radèn Ayu Rônggawarsita sampun apados-pados kangge angwontênakên pisêgah, dumadakan sintên kemawon ingkang dipun têba sami gampil, amila lajêng sagêd amirantos pisêgah kados adat manawi Tuwan Pèdrik Wintêr rawuh, makatên [ma...]
[...katên] ugi Tuwan Pèdrik Wintêr sampun botên kêkilapan dhatêng kawontênan ingkang sawêg dipun uningani, amargi saking kulinanipun, amila lajêng matur dhumatêng ingkang Bok Ayu Radèn Ayu Rônggawarsita, manawi kala wau dalu mêntas mênang kasukan wontên ing kamar bolah, amila ingkang bok ayu dipun caosi ujuran, matur makatên wau kalihan angrogoh wadhah arta ingkang kadèkèk wontên kanthonganing calana, lajêng kacaosakên dalah sakanthongipun, sarêng sampun dipun tampèni lajêng kapetang, isinipun awarni arta krêtas nyadasa rupiyah kathahipun 15 lêmbar, dados 150 rupiyah, Radên Ayu Rônggawarsita lajêng matur dhumatêng
ujuran ngantos samantên kathahipun, Tuwan Pèdrik Wintêr amangsuli kathah, mila sagêd anyaosi ujuran ngantos samantên, dados nama sami bêkjanipun.
Radèn Ayu Rônggawarsita lajêng angobètakên pisêgah ingkang badhe kaladosakên, kathahing pisêgah botên susah karonce namanipun, Tuwan Pèdrik Wintêr ngantos gumun, dene anyêgah tiyang satunggal ngantos samantên kathahipun, dhasar Radèn Ayu Rônggawarsita wau satunggiling putri ingkang amumpuni dhatêng olah-olahan cara Walandi, sasampuning
Salêbêtipun sami lêlênggahan, ingkang karêmbag bab anggènipun Tuwan Pèdrik Wintêr angadani ngarang Bausastra, Tuwan Pèdrik Wintêr angrumaosi anggèning kirang sampurna dhatêng têmbung Kawi, manawi Radèn Mas Arya Gôndakusuma pinuju pinarak dhumatêng griyanipun Tuwan Pèdrik Wintêr, kenging dipun ajak sarasehan, amargi panggalihipun gathekan.
Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng nyambêti, manawi Tuwan Pèdrik Wintêr kaparêng badhe dhèrèk ambiyantu, wangsulanipun Tuwan Pèdrik Wintêr sakalangkung bingah, sanès dintên baboning Bausastra badhe kaaturakên mariki,
garwa putra, manawi para putra ingkang badhe kabêkta wau sampun wontên ingkang wanci sakolah, ingkang badhe nyakolahakên kangjêng guprêmèn, wontên nagari Walandi
wau botên salamènipun, nanging mawi wêwangên, laminipun namung 12 taun, manawi sampun dumugi wêwangên kaparingan pènsiyun, kathahipun sapalihing balanjanipun, Radèn Ngabèi Rônggawarsita punapa kaparêng anglampahi, dene manawi wontên pakèwêding panggalih, amargi sampun dados abdi dalêm, punika badhe kasuwun dhatêng ingkang sinuhun.
Radèn Ngabèi Rônggawarsita sapandurat botên sagêd amangsuli,
sariranipun, sakalangkung agênging panuwunipun, saha pantês kapundhi salami-laminipun, namung sarèhning sapunika sariranipun wau sampun apangkat agêng, punika ingkang andadosakên pakèwêding panggalihipun, saupami kangjêng guprêmèn kalampahan nyuwun dhumatêng sampeyan dalêm ingkang sinuhun, saèstunipun sampeyan dalêm inggih amarêngakên, ananging ing wingking lajêng kadospundi, tumrap raos Jawi lajêng dipun wastani tiyang botên antêpan, wêwatêkan ingkang kados makatên punika, manawi tumrap kala jaman Mataram minggah, paukumanipun dipun pêjahi, anak putunipun kaburak saking bale griyanipun, sanadyan sapunika ukum makatên wau sampun botên kalampahan, ananging ing wingking anak putunipun lajêng botên pajêng suwita, kagalih turunipun [turu...]
[...nipun] tiyang botên antêpan, amila bab punika mugi sampun andadosakên cuwaning panggalihipun Tuwan Pèdrik Wintêr, manawi sariranipun piyambak botên sagêd anglampahi, ananging manawi kangjêng guprêmèn namung ambêtahakên dhatêng tiyang ingkang sagêd dhatêng têmbung Jawi, sariranipun sagah amadosakên, inggih punika ingkang rayi piyambak, nama Radèn Mas Puspawilaga mênggah kasagêdanipun dhatêng kasusastran Jawi, sampun botên beda kalihan
kacariyos, anuju satunggaling dintên, wanci ngajêngakên jam 6 enjing, Kenthol Martawijaya, ing dhusun Nusupan, sowan dhumatêng ing Rônggawarsitan, kalihan atawan-tawan tangis, sampun têmtu kemawon andadosakên kagèting panggalihipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sasampunipun sami lêlênggahan, Kenthol Martawijaya angaturi uninga, kala wau wanci jam 4 enjing, anakipun jalêr ingkang [ing...]
[...kang] nama Martadikara, namanipun alit Kenthol Sukardi, mantuk saking jagong lajêng karaos sakit, sakitipun wau sawêg dipun upakara lajêng tilar dunya, sarèhning kala gêsangipun
dhumatêng ing Nusupan, parlu dipun aturi amaringi bêrkah dhumatêng anakipun ingkang sampun tilar dunya wau. Kala samantên Radèn Ngabèi Rônggawarsita inggih kaparêng amituruti, sanalika lajêng tindak dhumatêng ing dhusun Nusupan, kadhèrèkakên garwa putra sadaya.
Kenthol Martawijaya punika sudagar agêng ing dhusun Nusupan, ingkang sampun kaloka kasugihanipun, kalêrês sadhèrèk misanan kalihan Radèn Ngabèi Rônggawarsita, sami buyutipun Kenthol Jantèn ing dhusun Nusupan, lajêng dados besan, anakipun èstri Kenthol Martawijaya, kapêndhêt mantu akalihan
sampun dumugi griyanipun Kenthol Martawijaya ing dhusun Nusupan, lajêng anjujug dhumatêng ing griya kemawon, ing ngriku para kadang kadeyan, para tôngga têpalih ingkang sami anglayat sampun kêbak, semahipun ingkang tilar dunya tansah karômpa
ing sanak sadhèrèk, sakêdhap-sakêdhap dados pêtikan, makatên malih Nyai Martawijaya, anggènipun botên èngêt ngantos arambah-rambah, ramening tangis kados calapita dalah Kenthol Martawijaya kemawon dhatêngipun saking
Martawijaya, sarta dados marasêpuhipun ingkang tilar dunya wau, makatên pangudaraosipun, tiyang tilar dunya punika manawi taksih kathah ingkang sami anangisi punika namanipun taksih karêjan, makatên malih patut-patutipun, utawi tata kraminipun, tiyang tilar dunya punika inggih kêdah dipun tangisi punapadene ingkang sami nglayat, sasagêd samia ngatingalna anggènipun abela sungkawa, ewadene kathah-kathahipun tiya,tiyang. salêbêtipun sami nglayat lajêng gêgujêngan kalihan kancanipun ingkang sami nglayat, mênggah ingkang makatên punika kalêbêt pêpetanganipun tiyang ingkang dèrèng sumêrêp dhatêng tata krami. Kyai Martadikrama namung matur kaluhuran, kalihan anyêmbah, Kenthol Martawijaya anyêlani atur, manawi kaparêng anakipun ingkang sampun atilar dunya, saèstu kasuwunakên [kasuwu...]
[...nakên] barkah, kenginga dipun angge sangu, saha sasampunipun lajêng badhe dipun sucèni, amargi pangruktining pasucèn sampun rampung, Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng nyêlak dhatêng panggenaning mayit, sarta lajêng dhawuh lurubing
kapati kemawon, cobi kasarantosakên sakêdhap, mangke sagêd tangi piyambak, para waris ingkang mirêng pangandikanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita ingkang kados makatên wau sadaya sami bingah, lajêng kapirêng wicantêning para waris ingkang sami badhe kaul, wontên ingkang badhe nyaosi arta pêthak satapas (manawi sapunika sakandhi 500 rupiyah) wontên ingkang badhe nyaosi bôngsa kêling sapêpakipun, Kyai Martadikrama inggih kaul, manawi mantunipun sagêd gêsang, gangsanipun ingkang nama Rarasati badhe
jisimipun Martadikara, tanganipun Martadikara ingkang dipun sidhakêpakên, kalih pisan lajêng dipun asta, patrapipun kados
warga ingkang sami bêbêg angandhut kabingahan, ngantos adamêl kagètipun ingkang sami lêlinggihan wontên ing pandhapi, angintên bilih salêbêting griya wontên bêncana, para sanak sadhèrèk ingkang sami wontên ing jawi, sami pating garubyuk lumêbêt
anata dhahar wontên sangajênging krobongan, sarta wontên satêngahing pandhapi, sarêng panatanipun dhahar sampun rampung, Radèn Ngabèi Rônggawarsita sagarwa putra lajêng sami dipun aturi dhahar, para santana ing Nusupan jalêr èstri, sami kadhawuhan dhèrèk dhahar, ingkang sanès santana sami anêdha wontên ing pandhapi, salêbêtipun nêdha sambènipun namung gêgujêngan, ingkang sami nêdha ing griya ingkang adamêl gumujêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita anggarapi anggènipun nangis Kenthol Martawijaya kala wau, salêbêtipun botên èngêt, sarêng dipun gula wênthah dening bok ênèm, têka sagêd nyambi angujiwat, ingkang sami andhèrèk
wau, punapa tansah [ta...]
[...nsah] dipun pariksani kemawon, dene uninga dhatêng tiyang ingkang sampun satêngah pêjah sagêd angujiwat dhatêng bok ênèm, aturipun Nyai Martawijaya ingkang makatên wau anambahi adamêl kaprananipun ingkang
sampun rampung anggènipun dhahar, sêkul ulam lajêng kaundurakên sadaya, ingkang sami mêntas dhahar lajêng wangsul dhatêng palênggahan utawi palinggihanipun malih, Kenthol Martawijaya saanak semahipun, sakulawarganipun, lajêng sami satata ngadhêp Radèn Ngabèi Rônggawarsita.
Radèn Ngabèi Rônggawarsita lajêng aparing dhawuh dhumatêng para kadang warga ingkang sami ngadhêp sadaya, sarèhning sampun botên wontên sakara-kara, Radèn Ngabèi Rônggawarsita mundhut pamit badhe kondur, para sêntana ing Nusupan sadaya sami nyandhêt sampun ngantos kondur sapunika, dipun aturi nyare saking sapêkên, ananging Radèn Ngabèi Rônggawarsita botên karsa, wasana
tumpêngipun kalih agêngipun sadandang-dandang, tumpêng kalih wau ing ngandhap sami dipun krowoki, kangge anutupi anggènipun [anggèni...]
[...pun] anyaosi yatra pêthak kalih tapas, kathahipun sèwu rupiyah, anakipun jalêr Kyai Martadikrama, kalih pisan sami kapurih andhèrèkakên dumugi ing Rônggawarsitan, anglampahakên baitanipun Kyai Martadikrama nama pun Naga, ingkang badhe dipun titihi Radèn Ngabèi Rônggawarsita sagarwa putra, tindakipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita saking Nusupan sampun kèndêl jam 3 siyang, dumugi Rônggawarsitan sampun kèndêl jam 5 sontên, angsal-angsalipun sêkul ulam lajêng kabage waradin dhatêng para sanak sadhèrèk, angsal-angsalipun saking Nyai Martawijaya ingkang kasingidakên wontên sangandhaping tumpêng, sampun lajêng dipun caosakên dhatêng Radèn Ngabèi Rônggawarsita, andadosakên bingahing panggalih, ingkang satapas lajêng kadhawuhan maringakên dhumatêng para putra sarta para abdi ingkang sami andhèrèk, sarta ingkang sami atêngga dalêm, ingkang satapas badhe wontên karsanipun, nanging botên dipun pangandikakakên.
Sapêngkêripun Radèn Ngabèi Rônggawarsita saking dhusun Nusupan, tular-tumularing pawartos, lajêng kasusra bilih Radèn Ngabèi Rônggawarsita sagêd anggêsangakên tiyang pêjah, sumêbaring pawartos ingkang kados makatên wau, anjalari kathahipun para tiyang ingkang sami sowan dhumatêng Rônggawarsitan, sami nyuwun jêjampi anyuwun sanès-sanèsipun.
Sanès dintên Kenthol Martawijaya saanak semahipun, Kyai Martadikrama ugi saanak semahipun, sami sowan dhumatêng ing Rônggawarsitan, parlu angaturakên panyuwun sarta badhe angluwari karêntêging manah ingkang sampun kawêdal ing wicantên, sumêdya angabdi saanak semahipun sadaya, anggènipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita sampun agêsangakênanggêsangakên. dhumatêng anakipun ingkang sampun tilar dunya, sarta prasêtya, Kenthol Martawijaya sarta Kyai Martadikrama, ing salamènipun gêsang badhe botên kasupèn dhatêng kasaenanipun Radèn Ngabèi
wau sami wêdalan saking kitha Grêsik, damêlanipun Nyai Modin ingkang sampun misuwur alus garapanipun, manawi dipun kêrta aji botên sagêd kirang saking pangaos 1000 rupiyah) Kyai Martadikrama lajêng matur, nalika samantên ugi gadhah kaul, samôngsa anakipun mantu sagêd gêsang sayêktos, gangsanipun nama Rarasati badhe dipun caosakên, sarèhning dumugi sapunika sagêd lêstantun gêsang, amila sapunika badhe dipun caosakên, benjing punapa anggènipun [anggènipu...]
Dhawuhipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, mênggah sih katrêsnanipun Kenthol Martawijaya, sakulawarganipun sadaya, sarta sih katrêsnanipun Kyai Martadikrama, sarèhning sadaya wau kangge angluwari punagi amila sami wajib dipun tampèni kalayan rênaning panggalih, dene gôngsa pun Rarasati inggih ugi dipun tampèni, anamung sarèhning sariranipun dèrèng adamêl gêdhong kangge wadhah gôngsa, sapunika taksih katitipakên dhumatêng Kyai Martadikrama kemawon rumiyin, samôngsa-môngsa sampun kagungan gêdhong gôngsa kemawon badhe kapundhut.
Radèn Ngabèi Rônggawarsita sakalihan ingkang garwa, sami angalêmbana balabaning besanipun, punapadene dhatêng Kyai Martadikrama, amila pangraosing panggalih barang-barang samantên wau têtêp saking paringipun Ingkang Kuwaos, ingkang dipun kaparêngakên dados lantaran, Kenthol Martawijaya, kalih Kyai Martadikrama.
dipun lampahi sadaya, kosok wangsulipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita sakalihan, anggènipun anyuba-nyuba ngantos langkung samêsthinipun, saking saening pisêgahipun, manawi dipun agêm kagungan damêl alit-alitan [alit-ali...]
[...tan] kemawon pantês, sarêng sampun wanci jam 6 sontên, sadaya wau lajêng sami nyuwun pamit badhe mantuk, Radèn Ngabèi Rônggawarsita sakalihan inggih anglilani, sarta lajêng sami anguntapakên dumugi ing palataran.
Sarêng sampun kèndêl jam 7 sontên, ingkang êmbah Radèn Ngabèi Yasadipura kaping III (Radèn Tumênggung Yasadipura), Radèn Ngabèi Rêksadipura (Radèn Tumênggung Amongpraja, ingkang ing ngajêng asma Radèn Bagus Tundha) sarta ingkang raka Radèn Ngabèi Wirayuda (Radèn Tumênggung Prawiradipura), tuwin para rama alit para rama nak dhèrèk, sadaya sami dipun aturi dhumatêng ing Rônggawarsitan, sarêng sampun sami rawuh lajêng sami dipun aturi ngêpang hajat kêndhurèn, ingkang dipun aturi andongani Kyai Ngabèi Imanpura, ingkang dipun kondangakên inggih angsal-angsalipun Kenthol Martwijaya wau, sarêng sampun rampung anggènipun andongani, ingkang sami angêpang hajat wau lajêng sami dipun aturi mundhut barang-barang pisungsung sakaparêngipun piyambak-piyambak, sadaya wau sarèhning sampun sami kulina dhatêng panggalihanipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita, amila sadaya botên wontên ingkang sami pakèwêd, tirahanipun lajêng kaparingakên garwa putra, malah Radèn Ngabèi Rônggawarsita piyambak satunggal kemawon botên ngagêm (oman).
Sadaya wau sasampunipun rampung pambagenipun hajat, lajêng sami dipun aturi dhahar, sabibaripun dhahar lajêng andumugèkakên lêlênggahan ngantos dumugi bangun enjing sawêg sami kondur.
Amarêngi ing taun Je 1774 Radèn Mas Arya Gôndakusuma ing Mangkunagaran, amartuwi ingkang saudara Tuwan Pèdrik Wintêr, amargi anggèning apawongmitran supêkêtipun sampun kados sadhèrèk piyampak, dados ing sawanci-wanci rawuh botên susah mawi cêcala, sarta sanadyan rawuhipun wau sampun lungse wancinipun amara tamu, Tuwan Pèdrik Wintêr anggènipun anampèni kalayan dhangan ing panggalih, dados sakalihan panggalihipun
angarang Bausastra Kawi sasampunipun kawaos, Radèn Mas Arya Gôndakusuma angunandika anggènipun Tuwan Pèdrik Wintêr paham dhatêng têmbung Jawi, dhatêng rimbag-rimbag sapanunggilanipun, punapadene
sariranipun punika rumaosing panggalih botên beda [be...]
[...da] kalihan sadhèrèk piyambak, dados anggènipun angalêmbana dhumatêng Tuwan Pèdrik Wintêr punika wau namung matur salugunipun kemawon, sarta kapiritakên sariranipun piyambak, sanadyan sariranipun punika ewonipun rêmên ipil-ipil, ananging angrumaosi dèrèng
sariranipun kasêmbadan sagêd angarang sêrat-sêrat, tujuning panggalihipun ingkang dipun rêmêni angarang sêrat ingkang mawi sêkar, Tuwan Pèdrik Wintêr inggih nayogyani ingkang dados kaparêngipun Radèn Mas Arya Gôndakusuma wau, ananging ingkang parlu piyambak, tiyang ngarang sêrat punika sagêda karanganipun dipun ajêngi dening tiyang kathah, malah pamanggihipun Tuwan Pèdrik Wintêr, sêrat-sêrat Babad Tanah Jawi ingkang sampun rinêngga mawi sêkar, sêrat Babad Majapait, sêrat Babad Dêmak, ngantos dumugi sêrat Babad Kartasura, ingkang sampun dipun uningani para pujôngga jaman kina, anggèning anyêkarakên
panggalihipun Tuwan Pèdrik Wintêr, sêrat-sêrat babad wau pakêcapaning pamaos, ragi kithal, malah têtêmbunganipun pisan, manawi dipun satitèkakên kathah ingkang anêmpuh butuh, ananging sarèhning sampun dipun ajêngi dening tiyang kathah, inggih lajêng dados sae. Radèn Mas Arya Gôndakusuma rumaos botên sagêd anginggahi dhatêng sêsêrêpanipun Tuwan Pèdrik Wintêr, pancèn panggalihipun lantip saha sumrambah.
LAYAK Roni Rayanto on Mon 15 Jul 2013, 04:49@didiw : jiaaah... inyong dudu senior kang, lha wong inyong pada bae karo rika.... wedhi dadi
panuwun kulo indonesia enggal Tata titi Tentrem karta lan
ROMO GAMAL. kawula ngaturaken sembah sungkem. Mugi mugi panjenengan ROMO GAMAL saged nuntasaken sedoyo keruwetanipun manungso supados sedoyo saged sami gadhah panguripan ingkang sae sanget inggih meniko namung manembah marang GUSTI ingkang maha asih.
Nuwun sewu menawi boso kula kathah lepatipun
sumonggo dipun tafsiri piyambek kanthi roso ingkang wening , bijak adil wicaksono , kabar meniko saestu mboten dalem mangertosi …
Gusti Kang akaryo jagad mboten sare , saestu welas marang mahluk ‘e , Gusti Allah sampun kepareng lan kerso tumindak , sing bengkok di kencengke , sing mbregadul di elingake , sing salah bakal seleh , sing kirang ajar bakal ajur kojur…..
Sumonggo Ki Ageng Jembar Jumantoro.. Kawulo rumaos kinormatan atas kerawuhan panjenengan. Matur nuwun rawuhipun.. Salam hormat takdzim.
07/06/2011 pukul 09:39	Raja waly	nyimak kang
07/06/2011 pukul 13:45	GUS ITSNA	Sumonggo Kang Mas Raja
dipun kersaaken.. matur nuwun rawuhipun njih..
Bapak Mas Cetho, monggo sareng2 sinau.. mugi2 pikantuk ilmu ingkang
PESANGGRAHAN JAGAD WALI: SULUK LING LUNG SUNAN KALI JAGA
linusur, sampun kirang pangaksama, ingkang maca kitab niki sampun kenging, kula den apuntena. 2. Pawartane pandhita linuwih, ingkang sampun saget sami pejah, pejah sajroning uripe, sanget kepenginipun, pawartane kang sampun urip, marma ngelampahi kesah, tan unigeng luput, anderpati tan katedah, warta ingkang
amrih wekasing urip, dadya napsu ingobat, kabanjur kalantur, eca dhahar lawan nendra, saking tyas awon perang lan nepsu neki, sumendhe kersaning Hyang. 4. Ling lang ling lung anedheng Hyang Widhi, mugi-mugi binuka Hyang Sukma, den legakna ing atine, sakayun yawunnipun, marga dadi sembah lan puji, saking telasing manah, pramila nenuwun, nanging tan apunten ing Hyang
Ling lang ling lung tan weruh ing isin, saking kedah uningeng ing warta, sinahu tapa lan luwe, yen ana kanca rawuh, melu mangan pan datan eling yen mungkur kancanira, tan mangan saumur, saking tan ana pinangan, ling lang ling
upamakken ing sanise, wonten sujalma luhung, putra Tuban Rahaden Syahid, duk sepuh nama Sunan, Kalijaga sampun, langkung sinihan Hyang Sukma, ingkang sampun dadi keramating Hyang Widhi, Mijil saking asmara. KASMARAN BRANTAPUPUH IIASMARADANA 1. Kapincut ingkang anulis, denira mirsa carita, duk kina iku wartane, Jeng Suhunan Kalijaga, rikala mrih wekasan, anggeguru kang wus luhur, anepi dhukuh ing Benang. 2.
sampun, tan kenginganke kesaha. 3. Wonten satengah wanadri, gennya ingkang gurda-gurda, pan sawarsa ing lamine,
yuda, tan liya nugraha luhur, utamane kahutaman. 8. Utama nireki bayi, dene kang sediya murba, kang amurba ing deweke, Misesani aneng sarira, nanging tan darba purba, sira kang murba Hyang Agung, den
babar pisan, ing jatine sukma luhur, kang aran iman hidayat. 10. Kang manteb narima Gusti, kang pundi ingkang nyatanya,
Syeh Malaya bener sira, sing atapa panggih ingong, ingkang aran panarima, kang eling maring karya, duk lagi kamulanipun, apan nora kadya
Kali, pukulun nuwun jinatenan, punapa wonten wiyose, ingkang aran tanpa sifat, kang sifat tanpa aran, kawula nuwun pituduh, angen-angen ingkang wekasan. 15. Sunan Benang ngandika ris, yen sira amrih wekasan, matenana ing ragane, sinauwa pejah sira, mumpung ta meksih gesang, anyepiya mring wanagung, aja nganti kamanungsan. 16. Wus telas dennya pawarti, jeng Sunan Benang wus jengkar, saking ing kalijagane, ngalor ngetan ing lampahnya, antawis sahonjotan, Syeh Malaya atut
emut ing tyas, yen wonten Wali ngidang, Syeh malaya wastanipun, aglis sira pinaranan. 21. Syeh Melaya
gawene, mejanani sira kidang, nguni sun nyekel barat, kang luwih lembut tan mrucut, kang agal teka agagal. 23. Yen luputa pisan iki, luhung aja dadi jalma, tan patut mung dadi sato, kurda muntap Sunan Benang, pan
kang arsa amunggah kaji, dhateng hing Mekah, lampahnya murang margi. 6. Nrajang wana munggah gunung mudhun
Ning pangkalan samodra langkung adohnya, angelangut kaeksi, dyan jetung kewala, aneng pinggir samodra, wonten ingkang winarni, sang
wong leledhang, peparabe Nabi Khidir, pan tanpa sangkan, ngandika tetanyaris. 11. Syeh Malaya apa ta sedyanira, prapteng enggone iki, apa sedya nira dene sepi kewala, tan ana kang sarwo bukti, myang
tyas sira myarsi, Kanjeng Susunan, ngungun duk amiyarsi. 13. nabi ningrat ngandika mring kang prapta, putu ing kene iki, akeh panca baya, yen nora etoh jiwa, mangsa tumekaha ugi, ing kene mapan, sekalir padha merih. 14. Ngegungaken ciptanira maksih kurang, nora ageman pati, sabda kaluhuran, dene mangsa anaha, keweran tyas Sang Kaswasih, ing sahurira dene tan wruh ing gati. 15. dadya alon atur ira Syeh
ing saiki. 16. Anglakoni pituduhe guru nira, Sunan Benang Sang Yogi, tuduh marang sira, kinen ning negri Mekah, pan arsa myang munggah kaji, mulane nyawa, angel pratingkah urip. 17. Aja lunga yen tan wruh kang pinaranan, lan aja mangan ugi, yen tan wruh rasanya, rasane kang pinangan, aja nganggo-anggo ugi, yen durung wruha arane busana di. 18. Witing weruh atakono pada jalma, lawan tetiron nenggih, dadi lan tumandhang, mengkono ing agesang, ana jugul nganggo-anggo ugi, yen
mantra-mantra, waspadeng badan suci. 22. Lang lung mudha punggung cinacad ing jagad,
Iya kaya idhepe wong kapir, dene iya esmu ngangka-angka, trus madhep mring brahalane, nadyan wus haji iku, yen tan weruh paraning kaji, ka’bah pan dudu lemah, kayu watu dudu, margone tan kanggo lunga, mring ka’bah yen arsa wruh ing
saking pundi marganya, kawula geng luhur, antawis mangsa sedhenga, saking pundhi marganing gen kula manjing, dening buntet kewala. 4. Nabi Khidir angandika ris, gedhe endhi sira lawan jagad, kabeh iki sak isine, alas samudra gunung, nora sesak ing garba mami, tan sesak lumebewa, ing jro garba ningsun, Syeh
Khidir nguwuh, eh apa katon ing sira, dyan umatur Syeh Melaya inggih tebih, tan wonten
lor kidul, kulon wetan datan udani, ngandhap ing
Kanjeng Nabi Khidir ngandika ris, aja lumaku andeduluwa, apa katon ing dheweke Syeh Melaya umatur, wonten werni kawan perkawis, katingal ing kawula, sedaya puniku, sampun datan katingalan, anamung sekawan perkawis kaheksi, ireng bang kuning pethak. 9. Angandika Kanjeng Nabi Khidir, ingkang
dene ingkang kuning abang ireng putih, yeku durga manik tyas. 11. Pan isining jagad amepeki, iya iku kang telung prakara, pamurunge laku kabeh, kang bisa pisah iku yekti bisa amoring ghaib, iku
pangawasane weruha, wiji wijenipun, kang ireng luwih prakosa, panggawene serengen sebarang runtik, dursila angambra-ambra. 13. Iya iku ati kang ngedhangi, ambuntoni marang kabecikan, kang ireng iku karyane, dene kang abang iku, iya tudhuh nepsu tan becik, sakabehe pepinginan, metu saking iku, panas baran papinginan, ambuntoni maring ati ingkang ening, maring ing kawekasan. 14. Dene iya ingkang rupa kuning, kuwasane neng gulang sebarang, cipta kang becik dadine, panggawe amrih hayu, ati kuning ingkang ngadhangi, mung panggawe pan rusak, linantur jinurung, mung kang putih iku nyata, ati enteng mung suci tan ika iki, prawira ing karaharjan. 15. Amung iku kang bisa nampani, mring syahide sejatine rupa, nampani nugrahan nggone, ingkang bisa tumanduk, kang lestari pamore kapti, iku mungsuhe tiga, tur sereng gung ngagung, balane ingkang tetiga, iku putih tanpa rewang mung
warnanya, Syeh Melaya lon ature, punapa wastanipun, urip siji wewolu warni, pundi ingkang sanyata, urup
jagad agung, jagad cilik tan prabeda, purwane ngalor kulon kidul puniki, wetan ing luhur ngandhap. 19. Miwah ireng abang kuning putih, iya iku panguripaning bawana, jagad cilik jagad gedhe, pan padha isenipun, tinimbang keneng sira iki, yen ilang warna ingkang, jagad kabeh suwung, sesukere datan ana, kinumpulken marang rupa kang
andulu, kang kadya peputeran gadhing, cahya mancur gumilang, neneja ngenguwung, punapa inggih puniku, rupaning dzat kang pinerih pun ulati kang sejatining rupa. 21. Nabi Khidir angandika aris, iku dudu ingkang sira sedya, kang mumpuni ambeg kabeh, tan
dunung, mung dumunung mring kang awas, mung sasmita aneng jagad angebaki, dinumuk datan kena. 22. Dene iku kang sira tingali, kang sawang peputeran denta ingkang, gumilang gilang cahyane, angkara kang murub, Sang Permana arane iki, uripe kang sarira, permana puniku, tunggal ana ing sarira, nanging datan melu suka lan prihatin, panggone aneng raga. 23. Datan melu
raga enggone, uripe permaneku, inguripan sukma linuwih, misesa ing sarira, permana puniku, yen mati melu palaswan, yen lamun ilang sukmane slira urip nuli urip sukma kang ana. 25. Sirna iku iya kang pianggih, uriping sukma ingkang anyata, ingkang liwatan umpamane, lir rasane tumuwuh, permana kang amir sadhani, tuhu tunggal pinangka, jinaten puniku, umatur Syeh Melaya, ingkang pundi wernine ingkang sayekti, Nabi
pamejang malih, inggih kedah uninga, babar pisanipun, pun patik ngaturaken pejah, ambengana angen-angen ingkang pesthi, sampuna
puniki. 4. Sawujud sagesang lampus, sapolahe johar akhir, salamine anarima, kang johar batin puniki, kang pinuji kang sinembah hya iku
nuqod punika, ghoib iku jeneng reki. 6. Wus tumiba neqdu iku duk mahune urip, tinarik alip dadinya, alid iku jisim latip, sejatine ananira, neqdu iku denarani. 7. Johar jati iya iku, jenengira iku urip, syahadat jati urip
miyarsi. 11. Tanpa karsa tan andulu, iya iku ingkang alip, alip tiba ing neqdunya, norane anane dadi, alip iku jinabaran, pan
lan jere puniki, aneng johar alip ika, arane kalam birahi. 13. Birahi ananereku, aranira Allah jati, tanana kalih tetiga, sapa wruha yen wus dadi, ingsun weruh pesti
sajroning urip. 22. Urip jroning johar iku, urip mati sajroning, iya aneng johar awal, pagene sholat sireki, ya ana ing ndalem ndonya, purwane sholat puniki. 23. Den kawangwang maring neqdu, ghoib aneng sira iki, pagene ya ngadeg sira, sidhakep marwasa wening,
cipta, tumetes banyu kang wening, ning urip ruh sekalirnya, rahsa iman saderahi. 25. Kang saderah ananipun, pagene sujud neng bumi, paran dadi duk wahunya, cahya ingkang sasmitaning, ya iku semune rupa, semurupeku sejati. 26. Kang agama dunungipun, iya ingkang bumi langit, ingkang ananira nika, sirnaning dunya kang ati, iya iku atenira, kang sujud aneng ing bumi. 27. Pagene linggih amangu, angawang anguwung den panggih, jatine iku tan ana, pangeran iku sejati, yeku kawula jatinya, dudu Allah sira iki. 28. Lan Muhammad iya dudu, patemon rahsa sejati, ingkang rahsa
kawulanipun haram, iya yen munggaha Hajji, lawan kawulaning haram, lamuna sholata iki. 30. Surya nora wulanipun, norane dadi
jumeneng ru’yati. 32. Yen urip selawasipun, ru’yat jeneng khoiroti, makrifat jeneng ing donya,
uwis jenengira, yeku pangasan kamil. 33. Insan kamil dzatullahu, sejatine nuqod ghoib, iya dzat sabenerira, sipatullah dzatullahi, insan kamil jenengengira, anane Allah puniki. 34. Dene kendhih jenengipun, nuqod ghoib insan kamil,
ing pati. 37. Ruh jasmani uripipun, samilan kewan puniki, iku kang aneng neraka, kang nepsu pingile iblis, yen nepsune dipun umbar, tan anut maring Hyang Widi. 38. Ngendelaken ngilmunipun, tan weruh Adam Nabi, yeku yeku aran iman tahdlat, umat kalebu jasmani, kawruh
ing nguni. 40. Ya cahya pan tegesipun, kang gumilang ning baresih, kang tansah kinawikanan, kang ingilo kang pinanggih, jroning pati aran Adam, idhofi sadurung neki. 41. Sirik ana wujudipun, ing
kang aneng dzate mutliqi, ruh sumendhe ing Dzatullah, ingaranan ruh idhofi. 43.
dadi sholatipun, af’ale dadi pepuji, johar wau kumpul tunggal, sasuker ananing widi, anane – anane Allah, den kendheh anane nguni. 45. Lir kelir lan wayangipun, wayang tan ngawruhi kelir, hiya junub
kawruhira, yen nora urip pireki, iku padha lawan kewan, yen tan wruh wuwus kang riyin. 48. Mengku iku nora wurung, tan weruh selami reki,
pangeran, tan ana wujude iki. 51. Tan anembah pujinipun, krana nira feqir kadi, hya ingkang feqir dzatullah, iku jatine Hyang Widi, patine feqir manungsa,
pese uninganya, ingkang weruh kafir syirik. 57. Satuhune iya iku, kang tan wruh ing araneki, kang sholat sipat pangeran,
purba wisesa, yektine kawula gusti, iku jatine Hyang Sukma, ruh idhofi taning mukmin. 59. Sagung ruh astanipun, ya ana ing ruh idhofi sipat jamal, kahelokane dzatullah, ruh idhofi jeneng
padha, mangkono yen wis mati, donya urip ing akhirat, tlung dina perkara dadi. 62. Saking bapa saking babu,
angis metokaken toya, sing cipta netra yekurip. 64. Lir duk uninge saking nur, king cahya
jasad ilang sajroning, pangayune sewu dina, nora ana ingkang keri, olihe sampun sampurna, sampurna kaya duk uning. 67. Syeh Melaya trang tyasipun, miyarsa weling ngireki, ing guru Syeh Mahyuningrat, pan remen tan purun
jeng Nabi Khidir, marang kaswasih ingkang panedha, lah iya den awas bae, mring pamurunging laku, aja ana sira karemi, den bener den waspada, ing anggep pireku, yen wis kasikep ing sira, aja humung den anggo parah yen anglir, yeku reh pepingitan. 3. Nora
nganti kabanjur, ja ngadekaken sarira, aywa kraket marang wisayaning ngaurip, balik sikepan uga. 4. Kawisayan kang marang ing pati, den kahasta pamanthenging cipta, rupa ingkang sabenere, senengker buwaneku, urip datan ana
solahe kumedhep miharsa neki, tumindak lan pangucap. 8. Kang wisesa amisesa sami, datan antara pamore karsa, jer tanpa rowa rupane, wus ana ing sireku, umpamane pahesan jati, ingkang ngilo Hyang Sukma, wayangan puniku, kang ana sajrone kaca, iya sira jenenge manungsa jati, rupa sajrone kaca. 9. Luwih ageng kalepasan iki, lawan jagad ageng kalepasan, kalawan luwih lembute, salembute banyu, apan lembut kamuksan iki, liring lembut alitnya, sa aliting tengu, pan maksih alit kamuksan liring luwih amisesa ing sakelir, lire lembut alitnya. 10. Bisa nukma ing agal alit, kalimputan kabeh kang rumangkang, gumremet tanpa bedane, kaluwihan satuhu, luwih iya desra
ngungkin, wruha rungsite tingkah. 11. Wuruk iku pan minangka wiji, kang winuruk umpamane papan, poma kacang lan kedhele, yen sinebar ing watu, yen watune datan pasiti, kudanan kapanasan, yekti nora
kang duwe swara, jer sira angaku bae, selisih kang satuhu, nanging aja sira duweni, pekareman kang liyan, mung marang Hyang Agung, dadine angraga sukma, obah usikira wus dadi sawiji, nywarara anggepira. 13. Yen dadiya anggepira yekti, yen nrasaha rara meksih was-was, kena ing rengu yektine, yen wus sawiji sawujud, sakrenteging tyas sireki, apa ingkang cinipta ana, kang sinedya rawuh, wus kawengku aneng sira, jagad kabeh jer sira minangka yekti, gegenti
ngibaratipun, ing sakedhap tan kena lali, dhohire sasabana, kawruh patang dapur, padha anggepen sedaya, kalimane kang siji iku premati, kanggo ing kana-kana. 15. Liring mati sajroning ngahurip, iya urip sajroning pejah, urip bae selawase, kang mati nepsu iku, badan dhohir ingkang nglakoni, katampan badan kang nyata, pamore sawujud, pagene ngrasa matiya, Syeh Melaya den padhang sira nampani, wahyu
kawuri, kabeh rehing ngayuda. 17. Telas wulangnya jeng Nabi Khidir, Syeh Melaya ing tiyas keweran, weruh ing namane dhewe, hardaning tyas pan wus muluk, tanpa elar anjajah batin, sawengkone jagad raya, angga wus kawengku, mentes sak matining basa, sahinggane sekar maksih kudhup lami, mangke mekar ambabar. 18. Wuwuh lan gandanireki, wus kena kang pancaretna
kabisan, kawruh nyawa kliru, miwah iku nata nira, busanane kawilet tuliya sari, ya destar nyampingira. 21. Mangka pangemut katon ing nguni, mati
esthi siyang dalune, pan kathah nggen sun weruh, pratingkahe para maharsi, kang padha kaluputan, hing pangeguhipun, pangucaping kawruh ira, wus abener wekansan mati adadi, kawilet ing trap trapan. 23. Ana ingkang adadi ing peksi, amung mulih pencokan kewala, kayu kang becik warnane, arsa aneng nagasantun, ana tanjung ana waringin, temah ing pinggir pasar, engkuk mangkruk-mangkruk, angungkuli wong sapasar, pindha kamukten sepele kang pinurih, kasasar ambelasar. 24. Ana ingkang anitis paraji, sugih brana miwah sugih garwa, ana kang nitis putrane, putra kang arsa mengku, karesmene wong siji-siji, samiya tuk kaluwihan, ing panitisipun, yen mengkuha jeneng ing wang, durung harsa amangga-amrih pribadi, sadyaku ingaranan. 25. Tataning wada kang datan pesthi, durung jumeneng jalma utama, ingkang mangkono anggepe, pangrasane anemu, suka sugih lan wruh ing yekti, yen nuli nemu duka, kabanjur kalantur, sak nggone nitis kewala, tanpa wekas kangelan tan nemu kasil, tan bisa babar pisan. 26. Yen luputa anyakra bawani, apa karemane aneng donya, ing pati marang tibane, ing kono
sajrone wruh wekasan. 27. Yen luputa pitakone bumi, luhung sira aja dadi jalma, satogampang pretikele, sirnane
warih, werta tanpa tuduhan. 28. Ling ning pandhita anenakapi, ingkang muksa inggih karsa nira, anjungkung kasutapane, nyana kena den angkuh,
durung antuk wuruk pratikele urip, pangukuh ngaya wara. 29. Tapa nira nganti
pratikel kang ngaluwih, tapa iku minangka, reragi panemu, ngilmu kang minangka ulam, tapa tanpa ngilmu iya nora dadi, yen ngilmu tanpa tapa. 30. Jeplang-jeplang nora wurung dadi, asli nora wedhar hing trapnya, kacegah agung bejane, yekti ta dhadhanipun, apan akeh
kadi wayang, kiuudang aneng enggone, blincongipun, ngibarate panggungireki, damare ditya wulan, kelir alam suwung, ingkang nengga cipta keboh bumi tetepe adege ringgit, sinangga maring nanggap. 35. Kang ananggap aneng dalem puri, datan den usik olah sakersa, Hyang Premana dhedhalange, wayang pengadekipun, ana ngalor ngidul tuwin, yeku ngulon lan wetan, sliring solahipun, pinolahaken ing dhalang, yen lumaku linakokken kabeh iki, linabehken hing dhalang. 36.
munggeng kayu, anderpi tan katedah, angelir pintaka ing kayu panggerit, landhesan sami wreksa. 38. Panggeriting
kala, mula-mulanipun, kabeh iki kang gumelar, saking ghoib manungsa tinitah luwih apan ingaken rahsa. 39. Mulya dhewe saking kang dumadi, aja mengeng ciptanira tunggal, Tunggal sapari bawane, isine buwaneku, nganggep siji manungsa jati, mengku sagung kahanan, hing manungsa iku, kawisesane satunggal, panukmane salire jagad dumadi, tekad kang wus sampurna. 40. Lahya uwis Syeh Melaya aglis, baliya marang Pulo Jawa, pan sira uga jatine, Syeh Melaya
jeladri, datan nrasa neng toya. 41. Syeh Melaya sanget pangasweki, ing pengete guru kang sampurna, pan sanget eling elinge, hardaning tyas amengku, isining
pamurwane jagad raya, pan wus ngagem batine nora anilih, lir sato lan rimbagan. 43. Wus tanana ngahurip, dennya tampa
wetan puniku, lawan kulon kidul lor iki, ing luhur lawan ngandhap, miwah kayu watu, tuwin bumi alit ika, ngawang nguwung kumandhang ing angin warih, hya mung alam dahana. 49. Surya candra alam puniki, tiga likur alam panasaran, dene iku anyar kabeh, pan sami qodimipun, Syeh Melaya pan nora pangling, yen iku penasaran, kang jati pang sampun, ratuning alam sedaya, kang nirmakken mung alam ambiyak iki, ambiyak mrik gundanya.
lha nak ngene carane ngenakno kubu SFC nu?trimo pesen
nganggep seduluran,msok yo iso ndelok brg jejer nang njero stadion?
pean ngrti dwe toh nek wingi kwi kene lungguh brg jejer bonek2?
dianggep kliru sing salah malah ditiru,Bocah sekolah ora gelem sinau,Yen dituturi malah nesu bareng ora lulus ngantemi guru,Pancen prawan saiki ayu-ayu,Ana sing duwur tor kuru,ana sing cendek tor lemu,Sayang sethitek senengane mung pamer pupu.Goro-goro.....Wolak-walike jaman menungsa kakean dosa,Merga ora ngerti tata krama,senengane tumindak culika,lan nerak uger-ugere agama,Wani
kadang waton atine bisa legaGoro-goro........Goro-goro jaman,jaman kemajuanUripe manungsa wis sarwa kecukupan,Ora kurang sandang,pangan,papan,lan pendidikan,Ananging malah akeh wong sing menggok ndedalan,Kayu,watu kanggo sesembahan,domino kanggo panggautan,
jawa nganti bumi sebrang,Uripe manungsa kena kaibaratake kaya wayang,Mrana-mrene pikire mung tansah nggrangsang,Nanging keri-kerine mung oleh wirang.
nugrahing Gusti Ingkang Maha Agung, mbok bilih wonten dhanganing penggalih saha longgaring wekdal, kula sak kluwarga nyuwun kanthi sanget rawuh panjenengan mbenjang ing,
Hawiyosipun serat punika sesulihing badan kawula sowan wonten ing ngarsa panjenengan sekaliyan.
Mbok menawi panjenengan sekaliyan wonten dhanganing penggalih sarta mboten pikantuk alangan sak tunggal punapa, kula aturi anyekseni lan
kawilujengan ing samudayanipun. Kula badhe hanggadhahi khajat hangemah-
ing penggalih, keparenga kula ngaturi rawuh panjenengan sekaliyan ing pahargyan dhauping pinanganten
Sinartan nyadhong berkahing Gusti Ingkang Maha Tunggal, kula sabrayat hanggadhahi pangangkah badhe
mongkoging manah kula sabrayat, mbok bilih dhangan ing penggalih saha sepen ing sambekala, bapak/ibu saha sederek sekalian keparenga rawuh hangestreni saha paring puja pangastuti dhumateng yoga kula sri pengantin, supados dados
ketok nggaya sitik ono inggrise padahal sing posting yo ra mudeng Translator cpt beraksi!!! _________________FORUM TRANSLATOR |
takwa, 5. Gêmbung iku mèh padha bae karo panjingan, nanging drajade beda, kaya ta: kwali = klasa
kang bisa wutuh bali dadi aksara manèh yèn karakêtan gêmbung, sanadyan pasangan liya-liyane iya bisa bali wutuh dadi aksara manèh, kaya ta: ambukak dwara. d. Nanging panjingan ora bisa tumpuk têlu kayadene gêmbung, kudu kaulur, kaya ta: dipun talatosi, ora: dipun tlatosi, amarga gêmbung sumambung ing aksara, panjingan pisah.
1. Tj.B. lêpas, 2. Kw. luwih pêksa, bangêt. Wi gêmbili, thukule môngsa
1. Tj.B. akèh, 2. kw. sarta, woh, wuwuh, wèwèh.
1. Tj.B. lila, 2. kw. pêparing, ngaturi, nguwèhi
uwèh, kinang, pinang, jambe
Ing ngisor iki araning woh kang ngêndêmi utawa anggatêli kaya ta:
cêmbirit, cubung of kêcubung, rawe, kêcacil (woh kusambi), pêron, palakriya,
saka ing ngisor lan ing dhuwur, apadene dhangkèl kang lumrah kêna pinangan ing manungsa, kaya ta: otèk, uwi, êlo, nanas, namnam, nôngka, canthèl, cêrme, ceme, cêmèmès,
iki araning wowohan nganggo wangsalan, pêthikan saka layang Cênthini nalika Sèh Amongraga mênyang Wanamarta arêp katêmu karo Kyai
luwar = wis ta / kaleca, janma cidra ing ubaya = maleca / kaluwih, punjuling wilangan = luwih
kilayu, lare nututi = kêlayu / kalêmbak, siti andhap = lêbak /
bulu, sandhangan manuk = wulu / balimbing, wangsul ing margi = bali
patih arya ... zie P.N. no. 18
iku araning bocah lair nuju ana ing paramean P.R.I 196 (14) En zie banyu
Ing ngisor iki aran sarta nêptuning windu, kaya ta: Sancaya nêptu 3, Adi nêptu 12, Kunthara nêptu 19, Sêngara nêptu 16
Apa pêrlune nêptuning windu ? Ginawe anggolèki nêptuning tanggale môngsa wuku, zie môngsa wuku. Sawindu iku wolung taun, saline sabên taun Alip, nuju sasi Sura tanggal sapisan.
'(ngupaya araning windu kang durung kasumurupan)
Mungguh pathokane ngupaya araning windu kang durung kasumurupan, kang wis utawa kang durung kalakon, iku mangkene: angkaning taun kang lumaku kawuwuhan 6, banjur kabage 32.
a. yèn kari 1 têkan 8 windu Sêngara, b. yèn kari 9 têkan 16, windu Sancaya, c. yèn kari 17 têkan 24 windu Adi, d. yèn kari 2 têkan cèplês, windu Kunthara
mau kalêbu ing ôngka 17-24 = letl. c bov, dadi sangkalaning panggung Sônggabuwana mau taun 1708 windu Adi.
Sri, Sadana. Iku kanggo petunganing pawukon: Kulawu Langkir, yèn lakune angkat-angkataning pawukon dadi rong rambahan, [rambah...]
[...an,] lawase padha amolung taun, diarani windu loro, kaya ta: 1. windu Sri, iku yèn tumapake taun Alip nuju wuku Langkir, 2. windu Sadana, iku yèn tumapake taun Alip nuju wuku Kulawu, gunggung têpunge ing dalêm rong windu: 16 taun. Kaetung nalika ing
Kang lumaku sajrone windu, 1. Sancaya, 2. Adi, 3. Kunthara, 4. Sêngara
Windu papat iki kang kêlumrah sarta kêsumurupan ing akèh, kanggo petunganing taun môngsa, yèn lakune angkat-angkatane môngsa dadi patang rambahan lawase padha amolung taun, diarani windu papat, kaya ta:
1. Windu Sancaya, iku yèn sajroning sasi Mukharam ing taun Alip kaparêngan môngsa kapat. 2. Windu Adi, iku yèn sajroning sasi Mukaram ing taun Alip kaparêngan môngsa Kasa. 3. Windu Kunthara, iku yèn sajroning sasi Mukharam ing
Alip kaparêngan môngsa kasapuluh. 4. Windu Sêngara, iku yèn sajroning sasi Mukaram ing taun Alip kaparêngan môngsa kapitu. Gunggung têpunge ing dalêm patang windu dadi 32 taun. Kaetung nalika taun Alip ôngka 1795
taun côndrasangkala tibane ana ing taun Alip, pratelane kaya ing ngisor iki:
1. Yèn taun Alip sirah siji windu Guru, tumuwuhe
Yèn taun Alip sirah 7, windu Gangga, tumuwuhe prabawaning banyu, akèh banjir ladhu. 4. yèn taun Alip sirah 5, windu Pratiwi, tumuwuhe prabawaning bumi, akèh lindhu gêdhe. 5. Yèn taun Alip sirah 3, windu Brama, tumuwuhe prabawaning gêni, akèh sasalad utawa gunung kobong.
Gunggung têpunge ing dalêm limang windu dadi 40 taun. Kaetung nalika taun Alip ôngka 1795, kang lumaku windu Pratiwi
1. windu Karara, ana kang ngarani karar, wahyaning pagawean. 2. windu Hangkara, ana kang ngarani:
Gunggung têpunge ing dalêm nêm windu dadi 48 taun. Kaetung nalika taun Alip ôngka 1795. Kang lumaku windu Setra
Ing ngisor iki aran sarta watake windu pêpitu, kaya ta: Hantara: wong cilik padha suka-suka, Mênila: wong sabrang padha angajawa, Sêngara: buta pêrang lan kêthèk, Murka: ratu nawung bêndu, Mangkara: wong cilik padha lali marang wajibe, Manggada: akèh kêncana pêra (= mas ure), Kuwônda: wong sabrang padha mulih
Pranata, Karti, Sêmbawa, Sêmbada, Hanala, Sabara, Prabawa, Pramana
dadi lawase padha amolung taun, pratelane kaya ing ngisor iki:
1. windu Pranata, tumapake ing taun Alip windu Adi, 2. windu Karti, tumapake ing taun Alip windu Kunthara, 3. windu Sêmbawa tumapake ing taun Alip windu Sêngara, 4. windu Sêmbada tumapake ing taun Alip windu Sancaya, 5. windu Hanala tumapake ing taun Alip windu Adi, 6. windu Sabara tumapake ing taun Alip windu Kunthara, 7. windu Prabawa tumapake ing taun Alip windu Sêngara, 8. windu Pramana tumapake ing taun Alip windu Sancaya.
Gunggung têpunge ing dalêm wolung windu dadi 64 taun, kaetung nalika taun Alip ôngka 1795 kang lumaku windu Pramana. Anane windu wêwolu dhèk jaman Kartasura nuju taun Côndrasangkala Alip 1627 utawa taun
angkat-angkatan tumapake ana ing windu papat, pratelane kaya ing ngisor iki:
1. windu Hantara, tumapake ing taun Alip windu Adi karo windu Sêngara padha sirah 1.
2. windu Mênila, tumapake ing taun Alip windu Kunthara karo windu Sancaya, padha sirah 9.
3. windu Sangkara, tumapake ing taun Alip windu Sêngara karo windu Adi, padha sirah 7.
4. windu Murka, tumapake ing taun Alip windu Sancaya karo windu Kunthara, padha sirah 5.
5. windu Mangkara, tumapake ing taun Alip windu Adi karo windu Sêngara, padha sirah 3.
6. windu Magada, tumapake ing taun Alip windu Kunthara karo windu Sancaya, padha sirah 1.
7. windu Kuwônda, tumapake ing taun Alip windu Sêngara karo windu Adi padha sirah 9.
8. windu Tirta, tumapake ing taun Alip windu Sancaya karo windu Kunthara, padha sirah 7.
9. windu Seta, tumapake ing taun Alip windu Adi karo windu Sêngara, padha sirah 5.
10. windu Baya, tumapake ing taun Alip windu Kunthara karo windu Sancaya, padha sirah 3.
Gunggung têpunge tumindak ping pindho utawa rong lakon [la...]
Kaetung nalika taun Alip ôngka 1795. Kang lumaku windu Murka. Anane windu sapuluh dhèk jaman Kartasura, nuju taun Côndrasangkala Alip 1627 utawa taun
Paugêraning wônda iku katon ana ing paraupan, tênggak sapandhuwur. Wayang kang anduwèni wônda mung sawatara, kaya ta: Krêsna, Dasamuka,
iku dhasare putih, banjur bisa dadi abang, irêng, ijo, kuning sarta liya-liyane antaraning rupa loro, kaya ta:
a. putih, dadi jambon, jingga, abang, wungu. b. putih, dadi gêdhah, biru laut tuwa, irêng langking (gilap). c. putih, dadi ijo godhong, dhulang, lugu, gêndul. d. putih, dadi kuni kuning. gadhing, nêmugiring, ambêngle keris, ngunir bosok.
Antaraning rupa patang bagean mau bisa nganakake rupa liyane manèh kaya ta: klawu, kapurônta (kuning kaworan abang) dadu (biru kaworan wungu) lan liya-liyane. Kaluwihane warna
rupane angungkuli sakèhing wêsi kabèh, kamandène bisa ambosokake kulit, daging otot lan balung, yèn dithinthing unine: ngêng, gunane kêna ginawe sabarangan, yèn didagakake milalati, yèn ginawe laku durjana, utawa rêgêd panganggone: arang kang kêlar, yèn ginawe laku suci utawa bênêr, gêlis olèh kalungguhan, munggah- munggah dadi wong gêdhe, nanging yèn ora kêlar malarati, watêke têguh yuwana slamêt, lan bisa malumpat adoh, tuwin ora katon, yèn ginawe ngamuk ana ing paprangan: ora ana
sadhapur-dhapure wêsi iku kang nganggo amêsthi duwe lara [la...]
[...ra] gêdhe, lumpuh utawa lara balung, lan kêtaton, yèn kêris iku ora dibuwang marang sêgara, ora bisa waras kang nganggo iku, iya iku kang diarani durga ngêrik, ora kêna dianggo pêpadhaning manungsa iku ala bangêt, dèn ngati-ati.
brahmana rêsi ... zie P.N. no. 17
patih adipati ... zie P.N. no. 36 en zie Patih no 7
patih adipati ... zie P.N. no 42 zie Patih no 15. Adipati Wirarêja pêpatih ing Mataram, (Mrt. 22 t) iku
kaparingan lungguh bumi desa 100 karya utawa 25 jung.
wandane lintang, lindhu sarta mimis, lintang: longok,
radèn ayu ... zie K.S. no. 16.
Adêge pakumpulan Waradarma nalika ping 15 Juni 1905 wayah jam 8 sore, ana ing Abipraya,
uripira / pan katungkul luru-luru / dening sasmitaning netra //
Dodotaning wong pawèstri / ngulatana ingkang nyata / sampurnaning kawruh kabèh / wong gêmêti kêkeceran / kalasa jinamang bang / eman-eman wong tumuwuh / yèn kalakon mati bôngka //
tunggal, taun Je (1670) waringin kang wetan ingaran: Tejadaru, kang kulon: Wijayadaru, iki sulaya karo kang muni ing
akèh kayu trêmbalo utawa Cêndhana, tuwin timaha, ana uga liyane, kaya ta: gembol kayu jati, kayu pakèl, kayu adhêm-ati, kayu urip lan liya-liyane manèh, dene wangune kaya ing ngisor
iki: ladrang, capu, kadipatèn,
Iku agêming ratu, putra sêntana luwih manèh para abdi dalêm padha ora kalilan nganggo, kang
dhasar pulas biru, ijo lan liya-liyane para putra sêntana dalêm kalilan nganggo.
zie pandhita (4), têgêse wiku: kang wis ora kasamaran marang sawiji-wijining dumadi, utawa sumurup marang saliring kahanan kabèh.
Ing ngisor iki araning wuku têlung puluh, kaya ta: Sinta, Landêp, Wukir, Kurantil, Tolu, Gumbrêg, Warigalit, Warigagung, Julungwangi, Sungsang, Galungan, Kuningan, Langkir, Môndhasiya, Julungpujud,
ngupadosi wuku ing dintên ingkang katamtokakên makatên, nêptuning taun kagunggung kalihan nêptuning wulan, kawêwahan tanggaling wulan wau, Nêptu wau tigang warni, ingkang satunggal cacahing wuku, satunggalipun cacahing dintên, satunggalipun malih cacahing pêkênan.
Panggunggunging pêkênan kawêwahan tanggaling wulan, lajêng kabucal 5 - 5, ngantos kantun 5 utawi kirang, punika kaurut saking paing, tamtu kapanggih pêkênanipun tanggal ingkang katamtokakên wau.
Pamêndhêtipun 7 - 7 wau sabên 7 kaetang wuku satunggal, yèn 14 inggih wuku kalih, yèn 21 inggih wuku tiga, makatên salajêngipun, wuku racutan saking dintên punika sapintên kathahipun, tumut kagunggung katunggilakên kaliyan wuku ingkang badhe kagunggung.
Panggunggunging wuku kawêwahan wuku racutan saking dintên wau. Yèn kapanggihing gunggungan langkung saking 30 ingkang tigang dasa kabucal, yèn langkung saking 60 ingkang sawidak kabucal. Ingkang kadamêl dados namung 30 sapangandhap. Punika kaurut saking Sinta, têmtu kapanggih namaning wuku ingkang dipun padosi. Dene dintên 7 sapangandhap, punika dintênipun wuku ingkang kapanggih wau. Ing ngandhap punika
Pathokan punika kangge salêbêting kurup Arbangiyah ingkang tumindak sapunika, wiwit taun Jawi 1747, dumugi 1866,
mangsuli kurup, panyuda utawi wêwahanipun mindhak mindhak nyatunggal, dados pathokan punika kangge salaminipun.
Upaminipun, badhe ngupadosi wukunipun tanggal kaping 26 wulan Mulud taun Je 1838 windu Adi. Pangetangipun kados ing ngandhap punika.
wuku, dintên, pêkênan., Nêptuning taun Je windu Adi, 15, 2, 5, Nêptuning wulan Mulud, 8, 3, 4, Tanggal wulan Mulud, 26, 26, Wuku racutan saking dintên, 4, Gunggung, 31, 35, Dadosipun, 27, 3, 5, Wayang, Slasa, Lêgi[grafik].
Gunggungipun pêkênan kapanggih 35, punika kabucal 5 - 5 kantun 5. kaurut saking Paing dhawah Lêgi.
Gunggungipun dintên kapanggih 31. punika kapêndhêt 7 - 7 kantun 3. kaurut saking Akad dhawah Slasa.
Pamêndhêtipun 7 - 7 wau rambah kaping 4. punika manjing dados wuku racutan 4.
Gunggunging wuku kalêbêt wuku racutan saking dintên kapanggih 27, kaurut saking Sinta dhawah Wayang.
Sapunika kapanggih, tanggal kaping 26 Mulud taun Je 1838, windu Adi, punika dhawah dintên Slasa Lêgi wuku
Sasampunipun kapanggih wukunipun, bab Dewa dintên, pandangon, paringkêlan sapanunggilanipun, lajêng dipun upadosana wontên ing sêrat pawukon, tamtu lajêng kapanggih sadaya.
Wuku a. Sinta = Basundari. b. Landêp = Basuwati.
padha sadulur, putrane Sang Hyang Antaboga, kagarwa Prabu Palindriya ing Mêndhanggêle. Dèwi Sinta patutan R. Dhukut, R. Wudhug, iya Radite, iya Watugunung.
c. Watugunung, wusana Dèwi Sinta pisah lan ingkang raka kalunta-lunta, kasamaran ing laku dadi kagarwa marang putra dhewe Prabu Watugunung, patutan siji aran R. Radeya = Sindhula (kama salah) ora kalêbu ing pawukon.
e. Kurantil, enz. (26) putrane Prabu Palindriya padha mêtu saka garwa ampeyan.
Ringkêsane wuku têlung puluh saka Prabu Watugunung: ibu lan bibi = 3. sadulur saka pramèswari siji = 4 sadulur saka ampeyan nêm likur = 30.
zie wuku en gunung R. Wukir putrane Dèwi Landêp, patutan saka Prabu Palindriya (= R. Rêspati) ing Mêdhanggêle, sadulure Prabu Watugunung.
patih ngrangkêp brahmana rêsi ... zie P.N. 6/a.
' = wadon zie wadon. Ing ngisor iki pradikaning wadon, kaya ta:
Kintaka: yèn wis môngsa, Wadi, Kênya: yèn prawan, Taruni: yèn durung môngsa, Sarika: yèn wis manak, Wanodya: yèn wis krama, Warana: yèn anèng paprangan, Lantasi: yèn anèng saba paran, Wahila: yèn piningit.
zie punggawa. Sêsêbutan utawa pangkat lan kuwajibane para punggawaning Ratu ing jaman kuna, kaya ta:
Ôndhomoi Kw, Tôndhamoi ... limpat marang pakarti. Kapatah amêminta pagaweaning abdi dalêm kriya / Arya, luhur utawa
cilik kang ora nyôngga gawe ngindhung nyagak pat /
Kaliwon, kapiji, utawa rong èwu / Kajinêman, ngulat-ulatake laku kadurjan sajroning nagara / Kiyai, utawa kaki / Kabayan, lantaran / Kangjêng, ingkang suku / Daksa = jaksa, sujana, wong wicaksana kabubuhan
sakabat utawa panakawan / Senapati, mangku parentah / Suratani, kêkêndêlane wong cilik kang nyôngga gawening ratu, lungguhe
para biyadaning ratu / Wirancana = anglingan, iya iku prajurit miji / Wuruk, kusiring padhati titihaning ratu yèn
iku prajurit pinilih / Wirajaya, karajan, iya iku prajurit jêro / Warigaluh zie tuwarawa bov / Wanada, pangarêp / Lurah, ulu-ulu, lungguhe saparoning panglawe zie adèn-adèn bov / Pane ? panggondhèl / Panèwu, golongan utawa sèwu / Panêmbahan, kang sinêmbah / Pandêlêgan, juru tênung, utawa nujum / Panji, têtunggul, banthèng, sor-sorane lurah pangarêping prajurit / Panjangjiwa of jihwa (jiwa zva nyawa, jihwa zva lidhah) kang kabubuhan andhawuhake
cilik-cilik ing desa kang kêna dipirukun, lungguhe saparoning bêkêl / Pakathik, kanthi /
Pangalasan, kang kapatah amèk kayu ing alas / Panglima, mantri môncalima / Punggawa, pangayap / Jômbaleka, mantri tuwarawa, utawa misaya iwak
Bêkêl, tunggu, utawa ancêr, lungguhe saparoning patinggi / Bupati, bawahaning parentah / Bêbuyut, têtuwa, pangkat panèkêt / Ngulama, ulah ngèlmu / Ngabèi, ngimpuni.
Ing ngisor iki araning wadon kang kasêbut ing layang D.N.K 10, J.Z.I. 368-5 iya 10, nanging kang cocog mung 3, dadi wuwuh 7, saka layang tulisan liyane 8,
mantri, kuwajibane nampani parentah saka kabayan, samubarang prakara kang mêtu saka kabupatèn,
bangsaning iwak kali utawa rawa, wujude cilik, sarta nganggo sisik, dadi kalêbu golonganing iwak wedok, awit iwak kang asisik iku lumrahe diarani: bangsaning iwak wedok, kang ora sisik diarani iwak lanang, jênênging wadêr mau kaya ta: wadêrkok, wadêr pari, wadêr pethak, wadêr bang, lan sapanunggalane.
Wadêr kang dadi kalangênan iku wadêrkok, lan wadêr bang, awit gampang pangupakarane, anyênêngake kanggo ingon-ingon, kêna diwadhahi ing jêmbangan utawa tong.
Wadêrkok iku asale saka ing nagara Cina, mula kok, iya têmbung Cina, têgêse: kodhok, ana kang nêgêsi: bundêr, mirit wujude cêndhak-cêndhak, têgês loro mau mèmpêr kabèh, mungguh wadêrkok mau ana kang asal saka ing Arab, sarta ing Kuthagêdhe Ngayogyakarta.
Mungguh bab bedane wadêr têlung bab mau, kang wus kasumurupan katrangane kaya ing ngisor iki: 1. Kang asal saka nagara Cina, badan
sapêpadhane. Dene bêlang utawa sèrèt mau, lawas-lawas dadi ulês siji, kaya ta: 1. Bêlang irêng lan abang, iku dadi abang byur. 2. Bêlang abang lan putih, iku dadi putih byur.
iku cacahe 6, ana ngarêp ngisor angsang kiwa têngên 2, ana iring wêtêng kiwa têngên 2, ana iring janggêl kiwa têngên 2, bab wêlah iku ana kang mung cacah 5, yaiku ngisor angsang 2, wêtêng 2, janggêl 1, yèn kang ana ing janggêl mung siji, kang mêsthi manggon ngisor janggêl, utawa sacêdhaking jubur.
3. Kang kaya wêlah mung salêmbar dumunung sadhuwuring pok janggêl, diarani sôngga langit.
Kèpèt kang miring lumrah diarani tepas, kèpèt kang jêrbèbèh mêgar diarani gombyok.
Pilihane wadêrkok kang lumrah padha diarani bêcik, kaya ta: 1.
mêndêlo, utawa mêntholos, diarani tholos. 3. Kèpèt kang jêrbèbèh ômba, dawa lan cawang têlu papat utawa luwih. 4. Sônggalangit kang ômba dawa munggah marang gigir. 5. Janggêl kang cêndhak
diwadhahi kulah kang jêmbar kang jêro, didokoki ganggêng, yèn isih êndhog banyune aja nganti disalini, lan aja diobah-obah, sadurunge nêtês kabèh.
Wadêr kang lagi nêtês sadina, ora susah disèlèhi pakan, Gusti Allah wus maringi pakan kang cukup. Wadêr kang lagi nêtês nalètèk saka ing êndhog, kang mêsthi banjur gumandhul ana ing ganggêng utawa lumut, ora obah-obah ing dalêm kiwa têngêne saprapat jam, sawuse saprapat jam banjur nglangi alihan mung kira-kira sadim adohe, saya suwe saya bisa adoh, dadi kêkuwatane nganggo dilantèh saka sathithik. Wadêr têtêsan kang lagi nalètèk saka ing êndhog mau, sanadyan wus bisa nglangi adoh nanging durung kuwagang mangan pakan kang saka pitulunganing manungsa, ananging anggumunake, sajroning banyu kono, Gusti Allah wus anitahake kewan lêmbut, yèn panontone ora dipêrlokake kajingglêng ora kasat mata, wujude kayadene ugêt-ugêt, iya iku kang dipangan wadêr têtêsan mau.
Yèn têtêsan wus ngumur rong dina, wiwit kêna dipakani: cu, cu iku êndhog lêmbut, pêcahing
iku banjur wadhahana liya, awit wadêr kang mênjila gêdhene mau adat mangani kancane, yèn ora dipisah bakal angêntèkake kancane.
Yèn wadêr wis kira ngumur 15-20 dina, gêdhene sasada, iku wiwit dipakani ugêt-ugêt, nanging dipilihna ugêt-ugêt kang cilik-cilik, yèn kêgêdhèn isih wêdi mangan, sabab ora kuwagang nguntal, yèn ana kang wani mangan, sok banjur mati kalêlêgên. Yèn kêkurangan ugêt-ugêt, awit saka kangelan pangupayane, pakanana iwak kêbo mêntah dicacah diglindhingi lan ditalèni, kacancang ing wilah supaya kambang, iku nyênêngake ditonton,
isih cilik, misowa kaplintira ing driji murih ajur lêmbut, tumêkaning gêdhe wadêr mau isih doyan mangan misowa, mung iwak cacahan kurang, nanging pitung dina pisan wadêr gêdhe iya prayoga dipakani iwak mêntah kaya nalika isih cilik, nanging ora susah dicacah, yèn dicacah banjur ambyar, awit panyarape iwak gêdhe rosa. Kuranging pakan têlung bab mau banjur mangan ganggêng utawa lumut, mula didokoki ganggêng pancèn pêrlu, kajaba kanggo pakan, kanggo dhêlikan.
Wadêrkok iku prayoga olèh soroting surya ing wayah esuk lan sore, yèn kurang soroting surya badane lêmbèk, sarta kuru, dadi soroting surya kajaba nambahi kêkiyatan, anambahi kasarasan.
kudu kang bundêr, pangupakarane murih bisa bundêr wiwit cilik diwadhahana jêmbangan kang nyêmpluk, kaya ta pasung, sapanunggalane, nanging yèn wadhahe cilik, wadêr mau
ora gêlis gêdhe, têrkadhang malah kunthing, amarga kurang kobèt pasabane. Yèn wadhahe jêmbar, kaya ta kulah kang ambane 4 elo, jêrone 2-2½ elo, wadêre mêsthi tumuli gêdhe, nanging yèn wadhahe
sajodho utawa rong jodho, kawadhahana ing jêmbangan, banyune kang anyar lan kang rêsik, ganggênge sawatara bae, aja nganti kêbak, awit yèn koyok mau pangêndhoge ngalèpèk ana ing ganggêng, samôngsa kakehan ganggêng bakal nyarimpêt, yèn ora konangan, môngka kasangsang ing ganggêng sok tumêka ing pati.
Wadêr mau yèn koyok kang wedok dioyak utawa dioyak-oyak sing lanang, disrondholi wêtênge, dikosot kiwa têngêne, yèn wis mapan banjur dijondhilake ana sadhuwuring ganggêng, nganti nyuwara mak pyuk, êndhoge sumêbar, ana kang tumèmplèk ing ganggêng, ana kang tumèmplèk ing lumut, ana kang tumiba sadhasaring banyu. Ing sasuwene koyok, wadêr wedok nganggo nyambi mangani êndhoge dhewe, mula prayoga wedok siji lanang loro, dadi ora kobêr mangan êndhoge,
tansah dioyok lanangan loro, kêrêp kagapit kiwa têngên, kêtilapan sadhela kêtêmu manèh, mung yèn lanangan mau ana kang ora mèlu ngoyok, banjur jupukên, awit bakal mangani êndhog. Kajaba iku, êndhog kang tumèmplèk ing ganggêng gampang kênane dipangani, mula
êndhog kang tumèmplèk poking pang ganggêng, wadêr wedok mau sabên arêp mangan angudhis-udhis ganggêng banjur bali dening kacocog pucuking ganggêng.
Yèn wus rampung gone koyok, pangêndhoge iya wus rampung, wadêr lanang wedok kajupuka kabèh, kasèlèha ing jêmbangan liya, adat êndhog mau nganti atusan, yèn kang koyok babon 2-3, sarta pinuju mijah, mangsane iwak ngêndhog, malah nganti ewon, yèn nêtês kabèh kêmruwêt sajêmbangan angêmbyah,
patrape yèn koyoke wus sawatara akèh êndhoge kira-kira 150-200, môngka durung tutug, ganggêng kang ana êndhoge diêliha ing jêmbangan liya, banjur didokoki ganggêng manèh, yèn pangêndhoge isih akèh, ganggêng kang ana êndhoge uga kaêliha ing jêmbangan liyane manèh, wadhah kang kanggo koyok didokokana ganggêng manèh, yèn pangêndhoge wis tutug, wadêr lanang wedok diliha ing jêmbangan liya, mangkono sabanjure sabên ngupakara koyoking wadêr, kang wus kalakon bisa lêstari akèh kang urip.
Êndhog mau mundhak dina mêdhok, kang ana ing ganggêng pating prêlik kayadene wohing ganggêng, sajroning limang dina saka pangêndhoge: nêtês, nanging ambyahe kabèh babar pisan sajroning 6 dina, dadi limang dina mau lagi wiwit salong nêtês.
Ing sajrone êndhog mau nêtês, babon kang ngêndhog banjur ngêndhog manèh, uga diupakaraa kaya kang uwis.
Wadêrkok iku ewon wêrdèn, mèh tanpa môngsa
irig, banjur kasendhokana, dilih marang jêmbangan liya, yèn jêmbangan mau dikira kasupêkên kanggo wadhah wadêr akèh, dibagea 2-3 jêmbangan.
Ngingu wadêrkok mau nganggo piranti kaya ta: 1. Irig, kanggo jupuk wadêr têtêsan. 2. Sendhok utawa erok-erok mori utawa sêmbagi cilik, kang prayoga mori, kanggo jupuk wadêr têtêsan. 3. Sendhok utawa erok-erok gêdhe uga saka mori, kanggo golèk ugêt-ugêt, utawa kanggo nyerok wadêr gêdhe.
Kang diarani erok-erok cilik, ukurane saèpèk-èpèk, kang gêdhe sakilan utawa luwih
ana kiwa têngêne 7-8 taun, kang wus ngumur samono mau gêdhene bisa 3-4 dim, dadi nyêmpluke wêtêng kira-kira saêndhog pitik utawa luwih sathithik, dawane wiwit cangkêm tumêka pucuking kèpèt 7-8 dim.
Wadêr mau wiwite ngêndhog sapisan, kiwa têngêne ngumur 4-5 sasi, yèn badane bêcik sarta kasarasan kurang saka patang sasi wis wiwit ngêndhog.
Sawijining kaol angarani, wadêr lanang iya ngêndhog, wujude êndhoging wadêr lanang: cilik-cilik, lan pangêndhoge mung sathithik, sarta iya bisa nêtês, yèn kang kasêbut ing layang amongtani, êndhoging wadêr lanang mau mung kanggo mêmanis, utawa kanggo ngosèr-osèri êndhoging wadêr wedok, dadi mung kanggo jantu
anjingglêng, kang cêtha mung pangêndhoging wadêr wedok, nganti anganakake panêmu, bokmanawa kang kasêbut ing layang amongtani jênêng mêmanis, iku kayadene ilu, mula bab iki mung kasumanggakake para ahli kawruh ngupakara wadêr bae.
Kang wus padha disumurupi wadêr mau têtela yèn kang ngêndhog mung wadêr wedok, lanange ora, dadi ngingu wadêr kudu wêruh bedane lanang lan wedok, kang lumrah disumurupi lan mèmpêr saka nalare, kaya ta: 1. Wadêr kang lanang, êndhase lonjong, utawa lancap, badane dawa, tandange ringas, kêsit. 2. Wadêr kang wedok, êndhase bundêr utawa dhêmpok, [dhêmpo...]
[...k,] badane nyêmpluk, wêtênge jêndhil, tandange antêng, tutut.
Pamilih utawa ambedakake rong bab mau angèl bangêt, têgêse: upama wadêr 3.4. lanang wedok, sing sapa arêp ambedakake mirit tandang pasêmone mêsthi ora bisa patitis, luwih manèh milih wadêr kang akèh ana ing jêmbangan, saya ora bisa patitis, ewadene Radèn Ngabèi Atmasiswara, sarèhning kulina, nganti misuwur ahli marang
Saka pamarsudine Bandara Radèn Mas Panji Sumapinilih, bedaning wadêr lanang lan wedok mau tinêmu gampil, nyêbal saka kang kasêbut ing rong bab ing dhuwur iku, nanging sagêde nitik yèn wadêr wus sajênthik gêdhene, yaiku yèn sadaning wêlah kang ngarêp akèh plênike putih, tutul-tutul nganti tumêka ing pucuk, iya iku wadêr lanang, kang wedok iya duwe plênik, nanging ora tumêka ing pucuk, têrkadhang ora duwe.
Yèn gawe ugêt-ugêt mung sathithik, jêmbangan diisènana tajin, utawa lêri, diworana banyu sawatara, lêt 4-5 dina ing sajroning jêmbangan mau wus ana ugêt-ugête, saya lawas saya akèh.
Yèn gawe akèh, iyasaa balumbang kang olèh ilèn-ilèn saka uruh-uruhaning kulah utawa sumur.
Dadi cêkake kang katuwuhan ugêt-ugêt mau bangsaning banyu kang rêgêd, kaya pêcêrèn sapanunggalane, mula yèn mung gawe sathithik bangêt kaya ta: ing pêngaron diisèni banyu, yèn
kêmroyok dhompolan, yèn jupuk esuk banjur dipakakake wadêr têtêsan, sadhela bae padha pêcah, sabên mêcah rupane mak byar, pating cruthat, dadi ugêt-ugêt kang gêdhene mung sarambut-rambut.
Wadêrkok iku dipakani upa iya doyan, pohung iya doyan, dadi satêmêne prakara pakane pancèn gampang, mung kang wus tinêmu sêsurupane,
Ing ngisor iki araning wit-witan sawatara kang wit godhonge, utawa kêmbang, pêntil wohe, apadene klika oyode duwe aran dhewe-dhewe, kaya ta: Injên-injênan, godhonge yèn ginawe tômba aran:
yèn durung anjêbrol aran: patrêm, angkuping patrêm: mancung, gagange: dolèr, pêntile: bluluk, yèn wis isi banyu: cêngkir, yèn wis wiwit isi lamat-lamat aran: kêmringêt, banjur: kêmêruk buntut, banjur: dêgan verk. van dawêgan, banjur kêmendho utawa gêmobor, banjur kiring utawa garing, tutuping gantilan krambil aran: kêcèr, kulite: sêpêt, cangkoke ing jêro: bathok, bungkusing wit: tapas, pange: papah, yèn wis ana ngisor sarta wis dikêthoki aran: bongkok, cringihing papah: sada, iya iku kang katuwuhan godhong: blarak.
Kelor, godhonge yèn ginawe jamu aran: limaran J.Z. I 281.
ginawe mamah-mamah wong wadon kang mêntas duwe anak, wohe ginawe jamu wong lara nguyuh, mung kêmbange kang
kang dhuwur: bêngkowang, yèn pinangan matèni, dhangkèle kang aran bêsusu.
Blimbing, kêmbange: maya Dw. Is. 326-1 v.o.
Asêm krandhi, rupane kaya kayu trêmbêsi, wohe kaya kara, nanging rasane pait, ora
Dinding, mèmpêr kaya kayu têkik, mung kacèk godhonge rada ômba, wohe gèpèng kaya kêmlandhingan.
Dlingsên, araning kêmbang woh sarta wijine durung kasumurupan.
Tutup, mèmpêr sênu, mung kacèk godhonge kang bongkot buntu, kaya godhong trate.
Tolok,Talok. kêmbang sarta wohe kaya gandri.
so tuwuh ing alas, nanging godhonge ora enak kinêla dening
Wêru, mèmpêr kaya têkik, mung kacèk
Dhadhap ri, kalêbu kayu alas, kêmbange aran: kêcèlung, wijine aran: kledhung.
Jaran, mèmpêr kaya blimbing wuluh mung beda wite putih
Baga, mèmpêr kaya kayu sêrut, nanging wit
tanggal, sasi lan taun. 7. Tingalan tumbuk 32 taun, iku tumbuk kabèh, dina pasaran, wuku, tanggal, sasi, taun, windu dalah môngsa. 8. Tingalan tumbuk pindho 64 taun id.
Kang wus tinêmu tinitenan marang para prawira kang andon prang, wêwatêkaning wong nalika mangun yuda, kagawa saka wutah gêtihe dhewe-dhewe, kaya ing ngisor iki: umuk Sala, kroyok
anduwèni watêk dhewe-dhewe, ana sing kudu diarah wiwit saka laku, jojog, congklang utawa adheyan, salah sijining watêk mau kudu dipituruti sadhela, nanging yèn wis mituruti karêping jaran sawatara, iya banjur katandukan pangrèh, mungguh tumrape ngarah jaran kang akèh atine utawa bantêr, kudu kaarah saka pangarêm-arêm, utawa sarèh, amarga yèn ora katandukan pangrèh, yèn nganti kabanjur muyab atine bakal tansah angèl pangêrèhe, sarta bisa andadèkake rêkasane kang nunggang: iku wis mêsthi, yèn bantêr utawa muyabing ati saka panggraita, kêna katandukan pangrèh kalawan pamêngku, utawa pamisesa, luwih [lu...]
[...wih] manèh jaran kang kurang atine, utawa kêndho, gampang katandukan pangrèh kaya ing dhuwur
miyos wayah bakda Ngasar monggang patalon muni dhisik, minôngka undhang kalumpuking abdi dalêm kang padha
padharan van dhara, dhandhun, dhara garba, bandhut, 3. pradikaning mêtêng.
Ing ngisor iki araning wêsi kang kêna ginawe gêgaman, kaya ta:
Ambal, rupane putih sêmu abang, ora têdhas pinangan ing tai, asale saka watu gunung, unine ambrangêngêng gêtêr kaya ana ing dhêdhuwuran, watêke ampuh.
wingit mêdèni, yèn diputih ing jêruk pêcêl rupane malih dadi biru, unine: srung, ambrangêngêng landhung kaya sungsun, wêsi iku ora kêna kapanasan, bisa dadi êmpuk, nanging yèn diusap sabarang gêtih dadi atos manèh.
Kêmboja: bêcik, otote kaya gadhung pating krênyêp, rupane putih mrusuh, unine: ngo, ngo, sajroning rungon ana
mêdèni, unine: dhung, asale saka lak-lakane Kyai Mudhik Bathara gurune Êmpu Ramadi.
Sinduaji en malik: ala, rupane biru amêrkutuk kasap kaya sungu kapanasan, dinêlêng suwe-suwe
Purasani = karindhu aji: bêcik, rupane ijo
Purasani en liya-liyane kang kasêbut ing dhuwur mau kabèh bêcik.
Dhênuh: ala, rupane biru sêmu abang, sawangane wingit, unine: hung, landhung ambrangêngêng, asale saka eblis laknat kang andadèkake wêsi iku, mulane bangêt panase.
Mêntah: ala, rupane kaya klothokan
otote katon wadhag, nanging yèn digrayang alus kaya baludru, unine: drung, dawa swarane, ampuh bangêt, asaling wêsi mangangkang lanang wadon saka ula
sadhuwuring pok ilat kang wujud mênthil uga suwung, iku bêcik watêke, sarta dadi têtumbaling nagara, kang ngingu suka sugih tur raharja,
wastu kabèh, mung taun Jimakir yèn nuju salin kurup sabên 120 taun, dadi wastu, kaya ta: dhèk taun 1626 wastu.
Kalakon 120 taun, nalika taun 1746 wastu manèh, mangkono ing sabanjure nganti têkan taun 1866 wastu uga, utawa yèn angkaning taun kabage 120 turah 66 iku wastu, ananging ing pasisir môncanagara taun Je ginawe wastu sarta taun Dal kang ginawe liru dadi wuntu.
Angkaning taun eka dasane kabage papat, yèn cèplês: wuntu, yèn nganggo turahan, utawa pancèn ora kêna dibage: wastu.
Angkaning taun môngsa surya iku mung têkan 128 bae, banjur bali ôngka 1 manèh, yèn ôngka taun mau kabage papat cèplês: wuntu, yèn nganggo turahan, utawa pancèn ora kêna dibage: wastu. Mung taun pungkasan 128, sanadyan cèplês dibage papat, nanging ditantokake:ditamtokake. wastu.
Katrangan saka Bagus: Ngarpah. Surakarta ping 3 Sawal Dal 1831.
laku 13 pêdhotan 7, 6 x 2 = 26 x 2 = 52.
Arsambêk Rêsi Gana- / sidhayarpasandi / lir mega ana muka /
ron / mana katon manya / lumrang kang brama rama / riris ngantariksa //
iku dumunung ing tanah Eropah, lakune mancolot, môngsa kewan
Ing ngisor iki araning wisaya: 1. Bêkungkung: pasangan macan. 2. Clili: pasangan gêmak. 3. Jaring: pasangan kidang mênjangan kancil, nanging ora kaya jaring iwak kali, iki jaring patèn, nganggo pathok loro ginawe ngêncang jaringe: goni utawa duk. 4. Tindha: pasangan
wis dhèk jaman Mataram, têgêse wisamarta: nyirêp upas.
Iku bangsaning bruwang dumunung ing tanah Aprikah, pasabane ing kêkayon.
Wiwite wêsi brani kasumurupan wong Eropah ana gawene, kanggo pandoman sapêpadhane nalika
sabab, anggawa 3 Tj. B. nganggo. 4: wawa utawa jibon, pasabane ing alas pulo Malakah, utawa ing
mau nganggo didokoki pakan, sêga diulêd karo bawang tuwin rayap, wuwu kasilêpake ing banyu, kang pakolèh sajroning kêdhung kang kinira akèh iwake, sarana dipathoki, supaya ora bisa owah saka panggonane, pamasange diantarakake sadina sawêngi, esuke diêntas, adat olèh-olèhane iwak wagal, klalèn, lêmpuk, badhèr, lele lan liya-liyane kang
Para wali ing Dêmak kang yasa wayang purwa rai miring, mêcah saka anane wayang bèbèr, awit saka panuwune Radèn Patah nalika taun 1443, bakale walulang kêbo ginawe tipis, nganggo diputih kalawan gêrusan balung ingancur, tangane isih iras têkan ing dhêngkul.
Ing ngisor iki pratelane para wali ngarêp, wiwit kapranata Susuhunan Ngampèldênta karaton Dêmak, nganti tutug
21. Susuhunan Kalijaga, putrane: Radèn Arya Mlayakusuma barêng ana ing Japara aran Tumênggung Wilatikta, Radèn Tejakusuma Adipati ing Tuban, Radèn Nêmbe, punggawa ing Majapait, Radèn Lêmbusura, Adipati ing Surabaya, Radèn Tejalaku punggawa ing Majapait, Radèn Teja, adipati ing
32. Susuhunan Adi Kadilangu, barêng arêp seda wis jaman
ing Têmbayat, banjur dadi Pangulu, putrane: Panêmbahan Jiwa ing Têmbayat, Kang anggêntèni Panêmbahan
putrane: Pangeran Radèn ing Kajoran, Pangeran Agus ing Kajoran, Panêmbahan Agung ing Kajoran, Panêmbahan Agung sumare Panaraga,
49. Panêmbahan Wijil ing Kadilangu, putrane: Panêmbahan Kaji ing Kadilangu,
Agêng Tingkir, Ambarawa: Samarang, Kyai Agêng Bêtah, Sragèn: Surakarta, Kyai Agêng Pêngging, Bayalali: Surakarta, Kyai Agêng Jabalkanil Klathèn: Surakarta, Sèh Dumba Têmbayat Klathèn: Surakarta, Susuhunan Adi ing Kadilangu: Samarang, Panêmbahan Agung Kajoran Klathèn: Surakarta, Panêmbahan Jiwa ing Têmbayat Klathèn: Surakarta, Panêmbahan PrawitaPruwita. ing Rêdên Klathèn: Surakarta, Panêmbahan Sujana ing Kudus: Japara, Pangeran Arya Balanjar ing Wôngga, Klathèn:
Pangeran Sawo ing Giri, Garêsik: Surabaya, Pangeran Bangsri, Karanganyar: Surakarta, Pangeran Wirasaba: Kêdhiri, Kyai Agêng Bangsri Karanganyar: Surakarta, Kyai Agêng Nis Nglawiyan:
Pangeran Sawo ing Giri, Garêsik: Surabaya, Pangeran Bangsri, Karanganyar: Surakarta, Pangeran Wirasaba, Kêdhiri: Kêdhiri, Kyai Agêng Bangsri, Karanganyar: Surakarta, Kyai Agêng Nis, Nglawiyan:
kaping kalih ing Wôngga: Surakarta, Kyai Agêng Bayipanurta ing Wirasaba: Kadhiri, Kyai Agêng Gêtasaji, Kalathèn: Surakarta, Panêmbahan Agung ing
Têmbayat, Kalathèn: Surakarta, Panêmbahan Landhoh ing Pathi: Japara, Panêmbahan Radèn ing Kajoran Kalathèn: Surakarta, Pangeran Lamongan: Surabaya, Pangeran Kudus: Japara, Pangeran Konang, Kalathèn: Surakarta, Pangeran Pacalan Kalathèn: Surakarta, Pangeran Driyawôngsa kaping kalih Kalathèn: Surakarta, Pangeran Kalesan kaping kalih Kalathèn: Surakarta, Pangeran Rarajungan: Ngayogyakarta, Kyai Agêng Palunêng Kalathèn: Surakarta, Panêmbahan Rama ing Kajoran Kalathèn: Surakarta, Panêmbahan Wijil ing Kadilangu: Samarang, Panêmbahan Masjit Wetan ing Têmbayat Kalathèn: Surakarta, Panêmbahan Pangulu ing Giriliman Garêsik: Surabaya, Pangeran Jaka ing Sumyang Kalathèn: Surakarta, Pangeran Mindêl Kalathèn: Surakarta, Pangeran Wôngsandriya Kalathèn: Surakarta, Pangeran Panêngah Kalathèn: Surakarta, Pangeran Sumêndhi Kalathèn: Surakarta, Pangeran Wuragil Kalathèn: Surakarta, Kyai Agêng Karangnôngka Bayalali: Surakarta,
Pangeran Jayaprana sêpuh Simawalèn: Surakarta,
Garêsik: Surabaya, Panêmbahan Ngadilangu ingkang seda ing Kêpuh: Samarang, Pangeran Kudus: Japara
Pangeran Driyawôngsa ing Wôngga: Surakarta, Pangeran Nayapatra ing Wôngga: Surakarta, Pangeran Jungut kaping kalih ing Wôngga: Surakarta, Kyai Agêng Bayipanurta, ing Wirasaba: Kadhiri, Kyai Agêng Gêtasaji, Klathèn: Surakarta, Panêmbahan Agung ing Giriliman, Garêsik: Surabaya, Panêmbahan Natapraja ing Kadilangu: Samarang, Panêmbahan Kaji ing Ngadilangu: Samarang, Panêmbahan Kabo ing Têmbayat, Klathèn: Surakarta, Panêmbahan Landhoh ing Pathi: Japara, Panêmbahan Radèn ing Kajoran Klathèn: Surakarta, Pangeran Lamongan: Surabaya, Pangeran Kudus: Japara, Pangeran Konang Klathèn: Surakarta, Pangeran Pacalan Klathèn: Surakarta, Pangeran Driyawôngsa kaping kalih Klathèn: Surakarta, Pangeran Kalesan kaping kalih Klathèn: Surakarta, Pangeran Rajungan: Ngayogyakarta, Kyai Agêng Palunêng Klathèn: Surakarta, Panêmbahan Rama ing Kajoran Klathèn: Surakarta, Panêmbahan Wijil ing Kadilangu: Samarang, Panêmbahan Masjid Wetan ing Têmbayat Klathèn: Surakarta, Panêmbahan Pangulu ing Giriliman, Garêsik: Surabaya, Pangeran Jaka ing Sumyang Klathèn: Surakarta, Pangeran Mindêl Klathèn: Surakarta, Pangeran Wôngsandriya Klathèn: Surakarta, Pangeran Panêngah Klathèn: Surakarta, Pangeran Sumêndhi Klathèn: Surakarta, Pangeran Wuragil Klathèn: Surakarta, Kyai Agêng Karangnôngka Bayalali: Surakarta.
Wong ora kêna dadi wali, kaya ta: 1. Wong edan. 2. Wong wadon. 3. Wong lara. 4. Wong picak. 5. Wong bodho. 6. Bocah zie K. T. 215-10.
ngidak barang kang najis. c. Mêtu sêsukêre (nguyuh ngising utawa ngêntut). d. Anggêpok wong wadon kang dudu mukrime. e. Turu
Prabote jaran irêng: kuncung kang kêmpêl andalojor, kulit kang kandêl kêndho, tracak kang cèpèr,
kaya ing ngisor iki: kuncung kang ngumbala mawur, kulit kang tipis, tracak kang nanjurnanjung. sarta kang alus sêrate, suri kang tipis, wulu kang pandhês, buntut kang mapah pucang, balung kang gêdhe,
Mulane kajupuk silih asih, awit saupama jaran iku mung kadunungan dandanan abang bae, mêsthi atine ora burus, wah bantêr bangêt, tur ora duwe karosan, yèn mung kadunungan dandanan jaran irêng bae, [bae...]
[...,] sing mêsthi kurang atine, utawa bangêt kêbluke, dene yèn bisa ganêp silih asihe kaya ing dhuwur mau, kajaba bagus rupane amêsthi burus atine, lan ajêg karosane.
Kabagusaning jaran iku kang olèh pada wadanane, sarta raga janggane.
Bakuning wulu jaran iku ana papat, abang, irêng, kuning lan putih.
Irêng, nganakake wulu mangsi banyu, janjan biru lan lêmah têlês.
Pancal, plôngka, dhawuk enz. môncawarna.
Mirit dununging keblat antara dadi etung wolu.
rumambat ana ing wit-witan, nuju môngsa labuh kapat. Kêna dikêla utawa dikluwa.
Waluh wangsalan Tjent. toyaning tangis, olèh dening: luh.
Walur thukul dhewe sabên ing môngsa labuh, patine yèn wis sataun môngsa têrang. Talutuhing dhangkèl walur iki anggatêli, nanging
walure enak pinangan, sarana dioncèki kulite dhisik, banjur diiris-iris kang tipis-tipis, banjur dipe supaya ilang talutuhe, wusana digodhog: yèn têlêsan, utawa digorèng, yèn digaringake.
Tjent. pangudharing bênang, olèh dening ulur.
kulon, Rêbo, manuk, gêdhang saba, id., Taun, Wiwit maluku ing dina, Saka, Wisan, Panyêbaring wiji sarta tancêbing tandur dina, Ama, Sarate,
Godhong walik êlar, yèn kaliru dikulup, utawa dikêla: ngêndêmi, êndême kaya mangan dhangkèl sungsang, ananging iki nganggo mutah, sarta ora andadèkake pati, tanpa panawa mari dhewe, uwit walik êlar kaya uwiting kadhawung, rumambat ing wit-witan gêdhe, godhonge kaya godhong mlinjo (= so), nanging rada dawa thukule ana ing alas, arang ana ing padesan.
akas adhangan kang nganggo, bisa nêkakake rijêki, tulus rajakayane lan pitik iwène, kajèn kèringan, bisa ngrampungi prakara kang angèl, pangampuhane panas kaya gêni, pangane balung têkèk lan balung landhak karo kayu garu diwor,
luk kang nganggo kêrêp ngabuk-abuk duwèking wong liya, yèn dhapure bênêr, dadi bêkêl desa, sugih rajakaya, bisa ngingoni anak putune, nanging kêrêp kelangan, dèn ngati-ati.
yèn wong turu dibêdhol wulune puhun, sanadyan lembon: amêsthi tangi, dening larane karasa sajroning turu.
Wulung a abang, Wulung b abang tuwa, Wulung c klawu, Wulung d lurik ... padha dhadhu putih dumunung ing tanah Eropah pasabane ing sêgara, mangan iwak laut
Wêsi walingi, rupane kuning sêmu putih sorote ijo, asale mêtu saka sajroning laut,
ginawe potang, yèn tinêrak ilang donyane. Gunane dadi panawaring upas, yèn ginawa lêlungan ana ing saba paran nêmu saduluran bêcik, pangane balung manuk dara lan warangan, karo babakan kayu asêm, didhêplok banjur diwur-wurake, lêngane gajih pitik.
Iku rajêg pring wutuhan, utawa sigaran sarana diblêsake kayadene pathok, kajèjèr kiwa têngên mawa gapit, kinira cèlèng ora bisa ambrobos, dhuwure 5 kaki, kinira cèlèng ora bisa mancolot, dohe kurang luwih 50 kaki, godhage ing ngarêp 25 utawa 30 kaki, banjur saya mingkup dadi kari 4 kaki.
cèlèng wis marani pakanan mau, banjur dilakokake karo dioyak diarah playuning cèlèng mênyang panggonan pasangan balabag, utawa kayu kang ginawe mayat munggah banjur ana panggonan kang angluwêng, dadi mung kari
wêdhus iku wudêle bisa ngwêtokake dhèdhès kayadene rase.
2. Dumunung ing tanah Kasmir, utawa Ngindhu ngarêp, wulune kêna ditênun kanggo bangsaning calsyal. sapêpadhane. 3. Dumunung ing tanah Mêsir. 4. Dumunung ing tanah Asiyah tuwin Amerikah. 5. Dumunung ing tanah Eropah tuwin Ustraliyah têngah, kêna diingu ing wong, sarta wong siji kang kaya bisa ngingu wêdhus têlung utawa patang lêksa. 6. Wêdhus marinos, dumunung ing tanah Sapanyol, wulune kêna ditênun dadi marinos, 7. Wêdhus musthika, dumunung ing tanah Asiyah sarta Eropah têngah, wêdhus iku duwe musthika ana ing jêroan.
liyane Kangjêng Gusti ora kalilan nganggo, dene lumrahe: suh wêdhung iku papat, bakale mas, utawa salaka, kang akèh: pênjalin, sarta ana kang nganggo godhegan, iku kabèh ora kalêbu ing larangan, êndi kang ora kawênangake iya kalêbu ing larangan, kaya ta: mantri nganggo wêdhung pamor, iku ora kêna, dadi kalêbu ing larangan nganggo dudu panganggone.
Ing ngisor iki araning wayang pusaka karaton Surakarta Adiningrat, kaya ta:
Yudhisthira, dêrês, panuksma, puthut.
Gathutkaca, kilat (longok), guntur (tumungkul), busuk, thathit (pajêg), gêlap
Baladewa, kagèt, sêmbada, paripêksa, gègèr.
1. Katongan, wayang ratu. 2. Liyêpan, wayang alus kang dipanggung, kaya ta: Krêsna, Arjuna, Sêmbadra. 3. Lanyapan, wayang nonoman kang nglangak. 4. Uyi, wayang wadon kang luruh. 5. Èndhèl, wayang wadon kang nglangak. 6. Dugangan, Kurawa, punggawa, buta. enz. 7. Bapang,
kêdêr. 2. Mayat, driji lan mripat mêmbat. 3. Jahidan, suluhan mripat kagawe jinjit ing buri.
a. Wayang purwa lan gêdhog, kang digawe walulang kêbo, dudu walulang sapi utawa liya-liyane, walulang mau dipênthang nganti garing, yèn wis matêng tarangane banjur dikêrok wulune nganti tipis sarta warata, sarana diwungkal lan diwuluh supaya ilang tancêbing wulu, sarta nganti atus êntèk lêngane, awit yèn kurang garing: lêmbèk, pulase bakal gêlis anglothok.
Sawise rampung pangolahing walulang: banjur dicorèk, iku lagi aran corèking wayang purwa, apa gêdhog, kadadèkake sakêbar utawa rong kêbar, nganggo ngira ômba ciyuting bakal, katimbang karo gêdhe ciliking wayang kang bakal ditatah. Sawise walulang dadi kêbaran, banjur kacorèk nganggo babon apa kang dikarêpake wujuding wayang, kang ginawe nyorèk wali, tumuli ditatah, rupaning gêgaman:
Latin Bauwarna Jilid 2 koleksi Museum Sanabudaya Yogyakarta.
Yèn wis rampung panatahe wis aran wayang, ananging isih aran wayang gêbingan, têgêse sanadyan wis nganggo wanda, iya uga isih aran wayang bakal, awit pancèn durung rampung, tumuli diplimpingi, kang dianggo pangot, utawa wali, iku lagi katon tatahaning wayang alus utawa kasar, rêsik utawa rêgêd, kau utawa luwêsing ukêle, cêkake ala bêciking tatahan yèn wis rampung pamlimpinge, nanging iku wis aran ambabar wayang putihan, mung kari mulas tuwin mrada apadene ngêtrapi gapit lan cêmpurit.
Sawise rampung panggarape plimpingan, nuli wiwit kapulas, pirantine:
1. Dhingklik sacukuping gêdhening wayang, nganggo katutupan srêbèt ambane tikêl karo ambaning dhingklik, ngiras kanggo tutup yèn wayang iku wis dadi pulasan. 2. Piranti kanggo ngêjur ancur lin, utawa ancur lèmpèng. 3. Piranti anggêrus balung bakaran, utawa gêrusan pulas, atal, gincu sapanunggalane. 4. Piranti wadhah banyu lôndha jangkang kanggo nglorod walulang tuwin anglorod pulas. 5. Plirit, utawa èblèk, piranti ngrumati wayang sadurunge rampung pamulase, supaya ora nglinthing sarta ora ngowahake gêmpuraning tatahan. 6. Panuli rupa-rupa.
Nuli wiwit andhasari putih saka gêrusan balung kalawan ancur, banjur diawak-awaki, kang pancèn panggonan pulas
wayang gêmblèngan iku kabèh wayang kang diprada awak tuwin paraupane.
Barêng wis ambabar pamulase, wayang banjur diwadhahi ing kothak cilik dhisik, durung digapit lan dicêmpuriti.
b. Wayang madya yasane Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Harya Mangkunagara IV. iku iya wayang walulang padha karo letl. a. bov.
c. Wayang kalithik utawa golèk purwa, bakale kayu, iras satancêbane, mung tanganane kasopak ing walulang kêbo kayadene wayang purwa.
d. Wayang bèbèr iku mung kagambar ana ing daluwang panaraga bae, saiki wis ora kalaku, mung ing tanah Gunung Kidul, desa Gêlaran Wêdhi, dhistrik lan Kabupatèn Wanasari (Ngayogyakarta) isih ana turuning dhalang bèbèr aran: Gunakarya, isih nglakokake wayang bèbèr nanging mung kanggo pakaulan bae.
Wayang purwa salakon iku ana têlung golongan gêdhe.
1. Golongan wayang panggungan, utawa sumpingan, dene
4. Wayang salakon mau ana limang golongan, liyêpan, lanyapan, panthêlêngan, gusèn sarta gusèn tanggung.
luyana, payana, mayangga, graya
zie M.N.II. (Kroon Prins).
Anane wayang wong yasane Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara I. (Sambêr Nyawa) nalika taun 1700 zie M.N. I.
Anane wayang wong kang kaping pindho, yasane nyonyah Walônda ing loji wetan, zie Pr. Wed. letl. b.
Kang yasa wayang purwa Prabu JabayaJayabaya. ing Mamênang, sinangkalan: pandhita gunaning sarira (837).
Sajumênênge Prabu Jayabaya ing Mamênang, nuju taun 861 karsa amurwani gambaring para lêluhure, kang minôngka babone: arca, mulane wayang iku jalu wanodya padha tindhik, sairib kaya wong Indhu, mangkono uga prabot panganggone, kang ginawe dhisik: Bathara Guru, banjur para dewa, para widadari, sapiturute, barêng wis rampung ingaran wayang purwa.
Mulane ingaran: mangkono, dene wiwit anggambar kang wis ora ana wujude, sinangkalan: gambaring wayang wolu = 861.
Sabêdhahe nagara Majapait, nalika taun 1433, wayang bèbèr dalah gamêlane kagawa marang ing Dêmak, Radèn Patah bangêt kacaryan marang caritaning wayang purwa, sarta sêngsêm marang rasaning karawitan, banjur anênuwun marang para wali bisane lêstari wayang purwa dadia kalangênaning para nata ing tanah Jawa, môngka gambaring wayang bèbèr sarta unining gamêlan kacêgah ing agama Islam, para wali banjur pakumpulan, wayange bèbèr
tipis sarta nganggo didhasari putih saka gêrusan balung sarana diancur.
Sinuhun Bonang nganggit kothak sarta panggungan kayu nganggo dibolongi.
Sinuhun Giri amuwuhi wilahaning gamêlan salendro sawilah, supaya gèsèh karo unine gamêlan salendro kang dianggo wong Kapir ing jaman Majapait.
Sinuhun Kalijaga nganggit tancêbaning wayang ing paseban: gadêbog, sarta nganggit kêlir karo balencong kanggo mayang ing wayah bêngi, apadene nganggit kayon (= gunungan) ing jaba cinorèk kayu lung-lungan,
wangsalan Tjent. janma sungsun, olèh dening: tumpuk.
1. Bayi lair bungkus P.R. I. 197 (8). 2. Nguculi wungkuwan ora ingulapan bitinge dhisik, banjur dèn suwèk bae, iku ora ilok, dadi pangane Batara Kala.
1. Wungkul cilik mula. P.R.I. 197 (33). 2. Bayi lair tanpa ari-ari P.R.I. 197 (9).
1. Ngêngandhut of anggêgembol. 2. Linggih ing tampah, 3. Linggih ing lumpang ... dadi pangane Bathara Kala.
Miwah ta nagara krama, tindak tanduk myang bêbasan, kang tumiba marang nistha, tuwin kang tiba ing madya, lawan kang tibèng utama, iku sira takokêna, ya marang
Kang padha bisa micara, tuwin ta kang ulah sastra, iku pantês takonana, bisa madhangkên tyasira, karana ujaring sastra, utawa saking carita, ingkang kinarya gendholan, amêmuruk mring wong mudha.
Lawan sok kêrêpa maca, sabarang layang carita, aja anampik barang layang, carita kang kuna-kuna, layang Babad kawruhana, caritane luhurira, darapon sira wêruha, lêlakone wong prawira.
Miwah lêlakone padha, kang para Wali sêdaya, kang padha
saking punapa, miwah kang para Satriya, kang digdaya ing ayuda, lakune sira tiruwa, lêlabuhan kang utama.
Nora susah amirungga, mungguh lakuning Satriya, carita kabèh pan ana, kang nistha lan kang utama, kang asor kang luhur padha, miwah lakuning nagara, pan kabèh ana carita, ala bêcik sira wruha.
Yèn durung mangêrti sira, caritane takokêna, ya marang wong tuwa-tuwa, kang padha wruh ing carita, iku ingkang dadi uga, mundhak kapintêranira, nanging ta dipun elingan,elinga. sabarang ingkang kapyarsa.
Nêdhak saking srat Sajarah Jati, karya Rahadyan Sasrawijaya, kang kasub pinudyasmane, ing Ngayugyakartèku, nalikanya petung Masèhi, akhir abad Sangalas, kang sampun winangun, dening siswanira ingkang, pramèng sastra duk nalika salêbaring, Prang Dunya kang Sapisan.
Sajarahe para Satriya Tama trahing Nata Majapahit sri Bathara Prabu Brawijaya Pamêkasing Nata Dewata.
Uga Sajarahe para Waliu'llah ing talatah nusa Jawa.
Kang wis kabangun manèh dening siswane kang paramèng
2. Sri Bathara Prabu Brawijaya ing Majapahit ... 1
5. Radèn Sahid Putra ing Tuban ... 6
2. Radèn Sahid Putra ing Tuban ... 10
3. Dyah Rasawulan Putri ing Tuban ... 12
4. Ni Randha ing Tarub olèh suta pupon pêparab Kidangtêlangkas ... 15
Agêng Tarub sarta bêbrayatane karo garwa putra ... 31
9. Diwasane Radèn Bondhankajawan kauningan Sang Prabu
13. Asal-usule Radèn Patah lan Radèn Timbal ... 51
16. Radèn Timbal katampan pamagange ana ing ngarsa Nata Sri Pamasa ing Majapahit ... 55
17. Radèn Patah katampan panyantrine marang Wali Susuhunan ing Ampèlgadhing kinèn adhêdhukuh ana ing alas Bintara ... 56
18. Pamisudha Nata Sri Pamasa ing Majapahit marang: Radèn Patah nama Adipati Natapraja ing Bintara kalilan mêncarake agama Islam marang kang sarju Radèn Timbal nama Adipati Pêcattandha ing Têrung ... 58
19. Wali Sèkh Maulana Mahgribi ing Guwa Langse kauningan tapane dening Sèkh
Ula lan Kodhok padha narima marang Susuhunan Kalijaga ... 72
29. Susuhunan Kalijaga nêmokake rayi Dyah Rasawulan kadhaupake olèh Êmpu
37. Kêris pusaka Nata Kyai Condhongcampur nênêluh cinêgah dening Kyai Bêthok lan Kyai Sangkêlat Pramèswari Nata têmahan waluya mulya jati ... 85
38. Adipati Siyunglaut ing Balambangan sawise utusane bisa andhustha Kyai Sangkêlat
Sajarahe para Waliu'llah ing talatah nusa Jawa, kang padha amêdharake 'ilmu kajatèning urip lan pati. Sakawit gubahan bangunane Radèn Sasrawijaya ing Ngayugyakarta, nalika akhire abat 19 Masèhi. Kang wis kabangun manèh dening siswane kang paramèng sastra, ing salêbare Pêrang Dunya I.
mirib ingkang wis | nora yogya pinanggya | jaman mangke luput | de sun sewaya supaya | sira wignya rumakêt wimbaning yêkti | ywa kèlu
waskithèng tyas | ring ganal gaib têgêse | Radyan Sahid puniku | kêkasih Hyang ananging mêksih | kinêkêr ing Hyang Suksma | yun winayèng langkung | badhe kababar ing puja | mêksih nganti pandoming Hyang Kang Sajati | wahyèng waktu utama ||
11. Sunan Benang angandika aris | mring sagunging pra siswa
ajinipun | maksih akèh kagungan Widhi | kang sumêbar rat dunya | pirang-pirang mliyun | lah ta jêbèng ika ana |
nilas tapak | umèstu satuduh | ing pundi karsa paduka | Kangjêng Sunan Benang angandika aris | hèh jêbèng wruhanira ||
19. ingsun iki arsa munggah khaji | marang Mêkah yèn sira tut wuntat | durung sah lakumu jêbèng | yèn pinuju karêpmu | sira ingsun pêtak kariyin | nèng madya wana pringga | satus dina kulup | paran dyaning cipta kita | aywa tangi saking kluwat wana ngriki | yèn ingsun durung prapta ||
20. nadyan dadya susawa wor siti |
wau ta ingkang winarni | Sang Rêtna Rasawulan ||
22. putri Tuban warnanya yu luwih | ulat
sadarpa ngunguning galih | merang ngrasa sacumbana | datan ana lawanane | mangkana osiking driya | dhuh Hyang Jagad Bathara | pagene sun ngrasa kasut | lir nambut tingkahing krama ||
nyidrèng sila yu | murang tindaking krêtarta ||
9. sang awiku tumrah ririh | ngarah-arah ciptèng driya |
dakar wus pugut | landhungan wus katon sirna ||
11. pinudyèng cipta kapusthi | minangka taklit kanisthan | dakar tandya warni waos | wit saking tinrimèng sabda | pandoning Dzat Kang Mulya | wus cinitra nèng lokhmakful | lêlampahaning kawila ||
rèh wahyèng wicaramba | monah ring sabda kang dudu | tobat manira sumangga ||
17. botên amung mêminta sih | tuwan lumintura kang wlas | nuwun
tanah dhusun Tarub | wontên randha kawlas-arsa ||
23. sabab tinilar ing laki | laya dèrèng patya lama | atinggal putra
mêlênging budi rumojong | minta aksamèng Kang Murba | wasitanên Mulana | Mahgrib ingkang tapa nungku | nèng Glagahganda mamrês dzat ||
27. kang wus tan samar ing wèsthi | èsthining cipta waspada | dhusun Tarub ana wadon | sru
tumêngèng wiyat | wrin cahya padhang mancorong | atêrus langit kasapta | tinon sumilak sirna | tumrun sing dirgantara sru | jlêg
tumbak sajuga | dhapur sangkuh sanjata | Kyai Plèrèt wastanipun | têmbe pusakaning nata ||
33. ratwagung ing tanah Jawi | sanadyan putranta benjang | manrahkên drajad kinaot | wahyanirèng wahyu kobra | mbawani ing
bagyane ing wuri | kêna dadi pangauban | kabêgjanmu luwih gêdhe | saka barkahing kunthara | lah
nir | botên langkung amba pasrah | ring Hyang Sudyarsa ing têmbe | mung nuwun pangèstu tuwan | pun abdi atas darma |
4. kalis roga sigra mbabar | mahya jalu
mundhut laksmana utami | bêboyongan saking Wandhan yun sun garwa ||
7. kaparêng pinujwèng karsa | wontên tawan wanita di | putri tama tanah Wandhan | dhasar kênya yu prak-ati | konjuk jêng sri bupati | cocog ing karsa panuju |
wanci | mbabar jabang mahya priya | bagus trah janma linuwih | wus
Diwasane Jaka Tarub lan pikramane olèh Dèwi Nawangwulan
nanging kasênênganira | sabên ri anulup pêksi | marang jroning wanapringga | tulup sinung brajamusthi | kang sadarpa
dene kita gung papa | rubeda lwih satus kêthi | dadya manglah pangèsthining tyas sang rêtna ||
ngarcapada | tan wun duraka kang prapti ||
2. lun tan ngrasa tindak dudu | de antuk rênguning Widhi | Widhi kang paring widada | ywa katara darmèng ciri | adhuh Hyang Sewandakala | pagasèn urip ngong iki ||
3. wisaya mina wak ingsun | pulo loring Surabanggi | tan wande nêmu duraka | marang jaka kang wiyadi | wran sukantuk duka cipta | sintên sayogya nulungi ||
4. kawi tampar dhuh Dewa Gung | kunir pita ing wanadri | manggih sangsara
9. wus dangu antaranipun | Dyah Nawangwulan sru anjrit | udrasarda wawan sabda | sênggruk-sênggruk ngêlik-êlik | sambat yayah calapita | kapitêng tyas ngrasa isin ||
10. sru ngandika awor guguk | rèh wus ngrasa pandum Widhi |
nrus manah | kandhasing mring manah suci ||
17. nanging sang rêtna sun durung | trang kranane ingkang tangis | lan sira jinis punapa | lan sintên sinambat ing sih | ing pundi wisma kang nyata | lan sintên ingkang wêwangi ||
18. ywa wancak ingsun sung sintru | mung minta prasajèng mangkin | sang rêtna
rèh busanamba kalimput | murcita datan pinanggih | pandugyamba bok kacidra | ring dhustha karti tan yukti | manawi paduka ingkang | migêna pamanggih mami ||
24. de namamba ingkang kasub | ing Endraloka tan kalih | pêparab Dyah Nawangwulan | kang nglurahi pra absari | wangsul paduka satriya | sintên sinambut ing wangi ||
25. ing pundi wismanta sèstu | wontên ngriki paran kapti | lan malih jinis
28. yèn makatên padukèstu | ingkang gadhah kula pêsthi | pandoming Suksma Kawêkas | andika kula sêngkêri |
nisthip | mung nuwun ing sih kawlasan | mulwakna mring wong prihatin ||
widadari swarga gung | panyiptanta sêngguh pêksi | nadyan kewan nyambut warna | nanging lambe tanpa dalir | yeka tandhaning manusa | têtela dèrèng nitèni ||
34. lan malih sun minta tuduh | asma paduka kang yêkti | andika mungkir tanpa ran | langkung dupara sakêthi | sadaya manusa gadhah | nama kinodrad Hyang Widhi ||
35. kawula samliyun ngungun | gumun dene
yèn dhèwèke ingkang | tan duwe dugi prayogi | dèn rêngkuh punapa ingwang | dene salah basa yayi ||
41. mungguh têmbung basa luhur | kangmas winangsulan yayi | mangkono lumrahing kathah | têka ewuh ngong
miwah endraning wanadri | iya padha duwèkingwang | ing mangke isi absari ||
43. nèng wana kang rupa manuk | sun kala ingsun tulupi | nèng toya kang rupa mina | sun susuk ingsun jalani | ing mangke isi wanudya | ewuh nggon
sajatine wong puniku | kang ndarbèni wana ngriki | miwah pasiraman ingkang | sagunging para absari | mangka
lumrah wahyaning lathi | pribadi iku kang dadya | widadaning trah Hyang Widhi ||
50. sang dyah wus waskithèng sêmu |
Dyan Jaka tyasnyarda pêthuk | rèh wus kagiwang ing galih | rumakêt brangtèng asmara | ciptèng tyas apan
manggih | roro tumrah ngarcapada | dadya mijiling prak-ati ||
1. Jaka Tarub angandika aris | adhuh sang lir sinom | wus adarbe punagi wiyade | sapa-sapa wong tulung wèh nyamping | sira yun nglakoni | sapakoning kakung ||
dhasar sarwa lurik | sumangga kaatur ||
7. nyamping sutra dhasar lurik abrit | sinulam mas abyor | sutra gadhung mlathi
kondur marang panti | dhukuh dhusun Tarub ||
12. sang juwita muwus ingkang pêsthi | karsane kang momong | tan lênggana umèstu
ngarah-arah pan dede 'adate | laksana lir Kamajaya Ratih | Ki Jaka ing ngarsi | sang dyah atut pungkur ||
14. wisata lon tan dangu gya prapti | Tarub wau kang bok | nyai randha gugup mêthukake | ingkang putra wus anggawa padmi | dhasar yu linuwih | yayah nuksmèng santun ||
15. malajêngi mangrangkul sang pêkik | sarwi gêmbor-gêmbor | kathah tangga ing kanan
praptèng nggon | Jaka Tarub antuk wanudya nèh | sadarpa gung jalwèstri tumrapti | rara rare
karanane | Ki Jaka sung wruh purwa mêkasi | ingkang bok gung muji | dahat suka sukur ||
18. darbe karsa nyi randha yun kardi | mulyakkên putra ro |
wangkawaning urip | wêwangi paturon | jroning suptan na usada gêdhe | karya bêngkas ring wong tarak branti | ayun birèng pamrih | mring dyah kang wèh gandrung ||
matrênyuh | robing sabda priyêmbada | lah sumangga sampun kêkathahên mèksi | manawi mugut yuswa ||
cinitra rêngganing karon sih | kaprajaya dyah jayaning priya | midrèng jagad rasèng pêdhot | kantaka kalihipun | kalêksanan ciptaning galih | sirna jati kawula | apa êmbuh mau | dangu anèng jro pasuptan | samya mahya yayah Kamajaya Ratih | kang myarsa karasèng tyas ||
ingkang têbih-têbih samya ngatas karsi | sowan jagi giliran ||
6. wusnyantara lama ingkang bibi | Nyai Randha Tarub ajêjarwa | mring putra mantu sabdane | hèh padmining jinêm rum | nggèr punika wus dadya
antaya | tangguhnya pari mèh êntèk | kyai mangungak lumbung | wetan griya kagèt mangèksi | duparaning pratingkah | pari maksih wutuh |
12. samana manujwari sawiji | Sang Dyah Nawangwulan olah-olah | adang sêkul ngiras momong | brayat pinuju suwung | nambut karya ring têgal sabin | kyai agêng anggana | ring langgar pitêkur |
sumuk parêk gêni | Kusumèng Rum kudu marang langgar | sarwi mbopong tanayane | dhuh kangmas nyuwun tulung | ambaturi nênggani
14. nanging wêling kula wanti-wanti | mugi kangmas ywa ngantos pariksa | mung têngganana kemawon | kêkêp ywa nganti keguh | jro kukusan sampun kaèksi | sangêt atur manira | mugi kangmas sampun | kyai agêng sigra-sigra | malbèng pawon sang dyah
saking kurang suwe | sinantêr gêni murub | wusnyantara binuka malih | kang pari mêksih wêtah | tinutup lir mau | wusnya dangu gya binuka | dyah
kowe | manjrit swara kang dudu | wahyaning ngling sadarpa ngèksi | sang dyah maksih karuna | kyai gya mangimur | lêbdaning sabda
danganing wanita | kang wus kula pelingake | dene ciptanta limut | durtèng budi nyidrèng ing karti | kartining wadon tama | kyai cupar kêthuk | saru-saru
sulaksmaning krama | kang yun kangge satumrahe | iku rumakêt dudu | duraka gung ndika pinurih | malah praptaning têdhak | kongsi run-tumurun | kangèlan saking paduka | cidranira pribadi ing dunya akhir | tan wande boros bêras ||
sakadar | takdir Dzatu'llahu | pandan datan kêna owah | nora luwih kawula amung sadarmi | sang dyah muwus
murud | kang kaetang durtèng pakarti | kartining triwikrama | kamanusan sampun | sang dyah saking lumbung
èstri ayu mêksih suson | gya marêk mring kang kakung | lêbdèng sabda tan darbe ajrih | adhuh kangmas kawula |
arda limut | marang tanaya wanita | dhasar mêksih nginum pêrasumu gusti | salah cipta tyasira ||
karsa | manikêm ranipun | yayah pulut jiwitanta | rahswèng uswa rèh pêpasihan dening sih | jimpit nyawamu mirah ||
warnanipun | dèn arani sotya di murti | gya kapanjingan obah | ingkang tanpa dhawuh | purbaning napas sarosa | rahsa dadya gêtih mobah rintên ratri | jumênêng dhèwèkira ||
30. dumunung nèng tlaga ingkang wêning | basa 'Arab
manginggil | nèng dirgantara nabda | kangmas kula pemut | rèh kyai momong kunthara | bokmanawi putranta nangis kêpati | kadunungna panggungan ||
34. lan sêsaji mênyan ingkang putih | sarta mêrang cêmêng mawa brama | dupa lêbokna ing
ing sela matangkêp kori | gya Dewa ingkang têngga ||
36. hèh sang rêtna kula sampun tampi | dhawuh dalêm ing Hyang Siwa Buddha | paduka tan kenging malbèng | ge
sungkawane | wran priya momong tanaya | èstri tur mêksih jabang | wus
sawah | kang ginadhuhan putra | Amongsuta wastanipun | hyun sowan Kangjêng Pamasa ||
warna | ki juru ciptèng driya | Dyan Bondhan aywa ngantya wruh | mangkatnya marang nagara ||
9. gya pasrangkara mring rabi | hèh
tumraptèng pra |Kurang satu suku kata: tantara tumraptèng praja. kagyat Rahadyan Bondhan | de kang bapa tan kadulu | radyan nyakra malbèng praja ||
12. ciptèng tyas arsa nututi | ring bapa marang nagara | enggal wisata ge-age | nyai sru pangampahira | ananging tanpa daya | sigra-sigra radyan bagus | tandya wus praptèng nagara ||
13. laju marang jroning puri | malbèng kori Brajanala | ing Danapradapa anjog | tumamèng gapura pura | prajurit tunggk lawang |Kurang satu suku kata: prajurit
gangsa | darbèkipun priyangga | gyamba tanya namanipun | Jaka Bondhan namanira ||
30. Ki Sutiya ingkang nami | asli sudra punggung mudha | Juru sandika ature | Dyan Bondhan wus kadhawuhan | umèstu tan lênggana | budhal
kris awak waja | yèn katêmpuh dening mungsuh | ing pucuk pugut sakala ||
Kyai Agêng Tarub nampani Sang Narpatmaja Radèn Bondhankajawan ingêlih nama Radèn Lêmbupêtêng
34. tantra dangu anèng margi | lampahe tri sampun
sabdèng katong | sangêt suka sukur ing tyas | dènnya manuju samya | ki agêng pêthuk ing kalbu | mèksi
kang wêwangi | lêmbu jarwane andaka | têgêse puniku banthèng | pêtêng maksih kasamaran | dènira pandoning Hyang | Juru Sawah maturnuwun | sandika pamit sakala ||
praptèng ing ngarsa | manêmbah tur prasaja | dera ngampil dhawuh prabu | purwana madya wusana ||
46. langkung suka sri bupati | Juru Sawah winisrama |
paduka watawis | ngraos luwe sapta ri | datan bukti datan
pritepriye. kang dadi karsanta | sira tan ngirim mring gagi | sudaranta kêlantih | dene tan ngirim sadulur | lah dèn age
9. radyan lon pangandikanya | wis tan dadi ngapa yayi | jêr iki wus ingsun sêdya | yèn nora sira kang ngirim |
yèn nora ngirim sirèki | radyan amanthuk tarima | payo dhar lan sira yayi | kêmbulan ajang siji | dyah tanpa taha miturut | dupi samadyèng dhahar | rahadyan grêgêtên mèksi | gya dèn urut Dyah Nawangsih ingkang asta ||
11. kipat-kipat kêpêl nyiprat | ndhodhok ngungkurkên sang pêkik | oncat sing panggènanira | mutung jangga tyasmu runtik | arda tyas merang ning wrin | wantu dèrèng wancinipun | kirang sawarsa êngkas | radèn mahyakkên pangliring | ngarah-arah lilihnya kusuma rara ||
pintêre wong iki | bokmanawa ajrih dinukan jêng rama ||
17. pangglêmbuke pakaulan | lama tan panggya sudarmi (sudari) | ujare sadulur tuwa | linyok dene tan tan yukti | kêlantur arda silib | layak yèn micara kudu | ririh ngajak bisikan | dudu wadi dèn nggo wadi | mung bisaa ngaras pipi kang sinêdya ||
18. he e priye awak ingwang | de ana tindak
dera nggêgodha sang putri | tan kalêksanan nganti | mundur plarasan rawat luh | tartamtu praptèng wisma | wêwarta rama jêng kyai | dene ingsun anggege masaning karya ||
26. wusnya antuk kalih dina | sang narpaputra tan mulih | dyah rara tan ngintun boga | kyagêng panyakraning galih | bocah iki yèn isin | sun susule marang gubug | kyai agêng gya tindak | Ki Sutiya ingkang
praptèng pagagan umanjing | gubug panggya sang narpa lênggah anggana ||
28. hèh anggèr satriya tama | trahing Witaradya kaki | lah age sira kondura | rinta rum-rumên mring lilih | pulih tyasnya kang ajrih | supadya manut miturut | kita trah Daniswara | rêmbêsing srêngkara murti | tamtu datan kewran priyêmbadèng kênya ||
29. radyan jro driya kumêsar |
kang sêkar cinuwil-cuwil | rinêbut mring sang pêkik | tan kenging nuli kinandhut | nora jaman mas mirah | ariku têka ngladaki |
wus yayah sadulur | Nawangsih dèrèng wikan | yèn punika sang sutaji | amagangi ring dyah dadya
tanpa tèdhèng aling-aling | caluthak ngglathak nylinthis | mring wèstri ngruda kêlangkung | baya wis nguntal
3. anèng kene wus lami magang maring sun | tan ketang wibawèng nagri | caraning desa miturut | mituhu sakèh pakarti |
ing Majalangu | mèt tanaya sira nini | antuk bagya tur kinaot ||
5. tur wus klêbu ing jangka wirayatipun | sira benjang asêsiwi | murwani mbawani agung | wahyaning wahyu linuwih | têmbe nrahkên
benjing | nrahkên panjênêngan ratu | mbawani ing tanah Jawi | mila ing mangke karsèngong ||
13. sira yogya nambut titahing tumuwuh |
nuwun-nuwun | mèstu miturut sakapti | èsthining tyas sebak wahyu | nubuwat pandoning Widhi | antuk kawidadèng lakon ||
aturku sandika nuwun | rèhning wêktu iki yayi | wayah birai sutamu | wus nêdhêng manuksmèng krami | kakung
widadanipun | angrèh trah-tumêrah wingking | jamak urip tamèng jodho ||
27. nanging wontên cipta kula kang panuju |
dhawuhnya Kang Among Tuwuh | caraning cara surabti | kaswargan warata mlaku | ing sarat manrut kang pêsthi | ing têmbe dadya pangilon ||
29. ngangge pranti mbubak-kawak mbubak-kawah. warninipun | bêras kawak kacang lami | dandang
yun ingkang katamtu | kirang ing sapasar mawi | tarub blarak mubêng dhatu |
nirnya mêmuja kang ayu | wusana kalih kajagi | barang pakartining kewoh ||
dyah matur malih | bab caraning kadewatan | kyagêng paduka waspaos | lêlampah pangantèn swarga | Jawi tan yogya tinggal | punika nalurinipun | kang kangge têrah-tumêrah ||
2. kajawi punika kyai | ing dintên tarub katata | kêdah sumaji sajène | jroning
ring Hyang Jawata Linuwih | jinurung angga tri angga | kasukarjwaning pangantèn | sadalu tan ana
binayang-bayang pra wrêda | umahya saking langgar | malbèng wisma mrih kêtêmu | gathuk nèng madyèng wiwara ||
tan kacatur solahira | sang kalih nêdhêng masane | wus samya kadugèng karsa | enjing para Jawata | sami ngangsu banyu
ing tirta | tan adangu sampun rampung | dènnya mikara tanaya ||
25. samya lênggah pra surabti | biyantu ing karsanira | yun mantuk mring kahyangane | warnanên Dyah Nawangwulan | ngaturi ingkang raka | Kyagêng Tarub lênggah sampun | Nawangwulan alon turnya ||
26. jêng kyai kula mit mulih | masaborong putra tuwan | ing mangke wus darbe jodho |
tuwuk | suka bungah duka cipta ||
31. marma sayuta tan apti | gêtunku tanpa upama | saking kabutuh ing kowe | ing nguni mung
Dipati Arya Damar wus | lêpas tindaking sulaksma ||
Reply	ketok’e wes dho krjo sih do sambat, lha yen sih nganggur koyo aku gek sambate do koyo ngopo….
gaya bahasamu sing rada2 glinding ra to kang?? wakakakkakakak! preett! *asemik!*
Alençon iku sawijijing komune ing Normandia, Prancis, ibukutha departemen Orne . Lokasiné 105 miles (169 km) kulon Paris. Alençon klebu jroning antarkomune Alençon (kanthi pedunung 52.000 jiwa).
sing dinakonisasi minangka santa, lan arupa salah siji saka mung 33 Dhoktor Gréja
Guérin Martin (1831–1877), ibunipun St. Thérèse saka Lisieux sing bebarengan karo garwanipun Louis Martin, arupa salah siji saka sithik pasangan garwa-èstri sing tau dibeatifikasi
Mingkar mingkur ing angkaraangkarana karenan mardi siwisinawung resmining kidungsinuba sinukartamrih kretarto, pakartine ngelmu luhungkang tumrap ing
Sugeng midangetaken ….ning nong..ning ..nong………(gamelans sound) Udakara kedadean iki tahun 1992 kepengker. Sawijining dina aku lungo karo Bapak lan Pak Lik numpak mobil menyang ndesa, yo nggone mbah Kakung, Eyang Putri, lan
bisa dienggo tuku bensin lan tambahan isi kantong. Sapinggire dalan-dalan manawa ana uwong ditawani kanthi bengak-bengok
ngerneti barang. Ora let suwe ana bapak-bapak loro saka ndesa sing kepeneran arep lunga menyang semarang. Sawise nyang-nyangan banjur numpak. Bapak lan Pak Lik lungguh ana ngarep, disopiri Pak Lik. Wong loro mau lungguh ana kursi tengah, lan aku ning kursi mburi dewe sing bisa dinggo teturonan.
njenengan nopo priksa wau wonten putih-putih teng pinggir dalan ?" mangkono pitakone pak Lik. "Oo..niku, kadose koyo tugu, nopo...ning kok
mak jenggirat njondil merga krungu manawa ana pocongan. Githokku mengkorog kaweden, karo nyawang saka kaca mburi, kanthi kaweden. "Inggih, leres niku wau pocongan...parupanipun kadose nembe mewek", sawijine penumpang mau melu rembugan. Aku tansaya mengkorog githokku. "Kados tiyang ngangge rukuh, nembe shalat teng pinggir dalan...", mangkono kandhane kancane. Panalaranku, lelembut mau ora diweruhi dening mung wong siji, nanging kabeh weruh kajaba aku. Kamangka aku sasuwene iku uga nyawang ning ndalan saka kaca jendela sisih kiwa. Nanging aku ora patiya maspadakake, dadi ora weruh. Nanging batinku, tujune ngono aku ora weruh, menawa melu nyawang malahan ora bisa turu lan tom-tomen. Sadawane kebon kopi kuwi ora ana omah, lan memedi mau penere ana dukuh sisih kulon entek-entekane kebon. Ngancik jam 10 bengi uwis tekan omah Semarang. Kedadeyan iki dak critakake marang wong-wong omah. Liya dina manawa aku liwat kono numpak bis jurusan semarang-solo, mesti kelingan bab kedadeyan iki lan tak critakake marang kanca-kancaku, malah ana wong sak bis padha melu ngrungokake. Aku uga nembe ngerti yen ing sisih kiwa watara setengah kilo ono sarean. Ing batin aku tansah ndedonga supaya arwah mau kaparingan pangapura lan oleh panggon sing apik marang Gusti kang murbeng dumadi. (Kacritakake dening : Raden Mas Nuga)
cariyosing sato kewan, utawi cêcukulan, karanganipun Ki Padmasusastra
Pitêdah lêlabuhan nistha madya utama, ingkang kadamêl pêpindhan utawi dêdongèngan: cariyosing sato kewan, utawi cêcukulan karanganipun Ki Padmasusastra
uwis ambrêbêgi kuping, aku ora bêtah ngrungokake, upama nganggo mênêng sadhela kêpriye, apa gêla atimu, uni kang tanpa ênêng,
urubing panca indriya atiku panas, olèhmu mubra-mubru kêcèh dhuwit, mangsa oraa nyolong: ora.
a. Pancèn si kêparat kowe iku, ngêndi ana wong kêcèh dhuwit, dhuwit-dhuwite dhewe, olèhe golèk-golèk dhewe, kangelan-kangelan dhewe, dipanasi, mari-mari jaba yèn wis dakidak omahmu, cik bèn pèndèng awakmu, sesuk omahmu amêsthi takbungkar, kowe bakal katon mandhêlis, banjur takpithês dakpakakake ing ayam alas, (siti lajêng kaidak-idak, orong-orong: cêp botên mungêl malih).
Punika ngibaratipun tiyang rêmên mungêl-mungêl wontên sêrat kabar, amaoni parentah utawi angawon-awon tiyang, botên kèndêl-kèndêl manawi botên dipun kapokakên kagugat ing parentah.
Ingkang mungêl ing Sêrat Wulangrèh kaca 9 larikan 3 kados ing ngandhap punika:
Têrangipun ngibarat têtiga wau makatên:
a. Kidang ( = adigang ) watêkipun ngandêlakên kêbat lumpatipun, punika ngibaratipun tiyang rêmên ubad-ubêd, nyambut mrika dipun sukakakên mriki, utawi kosok wangsulipun, utawi tumbas barang jangji nicil, dumugi ubanggi cidra, sarêng dipun têtêr, barang lajêng dipun gantosakên, [ganto...]
[...sakên,] yatra salong kacicilakên, tirahanipun kangge kabêtahan, dumuginipun ubanggi: bayar cicilan ingkang kaping kalih: bingung, makatên salajêngipun, wusana manggih tiwas, dening baudipun ubad-ubêd.
b. Gajah ( = adigung ) watêkipun ngandêlakên agêng inggil, punika ngibaratipun tiyang agêng ingkang ngunggul-unggulakên sariranipun rêmên
c. Sawêr ( = adiguna ) watêkipun ngandêlakên mandining upasipun, mênawi nyakot, punika ngibaratipun tiyang ingkang ngunggul-ngunggulakên kasagêdanipun, dening samukawis kasagêdan dipun dalajahi, sarêng dipun nyatakakên malendo, kawruhipun taksih mêntah, dèrèng matêng, botên pajêng dipun sade, wusana dhumawah ing papa.
Sagawon punika sami-sami kewan anglangkungi sêtyanipun dhatêng ingkang ngingah, jêg praos botên dipun ingoni [i...]
[...ngoni] botên purun minggat, tur agêng paidahipun, anjagi griya ing wanci dalu, ngungkuli tiyang kêmit, têngèn sangêt, mênawi wontên tiyang langkung ingkang dèrèng têpang: dipun jugug. Langkung malih mênawi kambah ing durjana, botên namung jugug malah nyandêr kadugi nyakot, ingkang gadhah griya tangi, wilujêng botên siyos kapandungan.
Antêping sêgawon sêtya tuhunipun manah, rumêksa sarta trisnanipun dhatêng ingkang ngingah, pantês dados têtuladan, ingkang nganggit kêpengin gadhah pambêkan makatên, nanging botên sagêd, ingkang kêcandhak sawêg sêtya tuhuning pangabdi, saanak putunipun sami suwita ing panjênêngan nata, botên gadhah cipta bosên utawi ngalapdho ( = nandhingakên ) ing pangawulan.
Sagawon langkung sangajênging kucing: pabên.
a. Sagawon, kowe kuwi sabên-sabên aku liwat [liwa...]
[...t] rada cêdhak kowe, kowe banjur mêrkungkung ngingisngisis. siyung karo anggêrêng,
andikake lunga, tarkadhang digêbug, ora nganggo dipriksa bênêr luputing prakarane. Balik iki ana ing latar sarta bêndara wis sowan, kowe arêp apa, apa akon anglêthak êndhasmu. Wong padha suwita bok aja mêngkono, sanadyan kowe turu ana ing kasur karo bêndara, aku turu ing blubukan ijèn, kowe wong lagi kêbênêran, nanging èlinga yèn kowe durung bisa ngilangake araning batur, mung lagi katrima bae.
b. Kucing, saiki aku wêdi karo kowe, nèk kokkêrêg, mêngko yèn bêndara wis kondur sarta padha ngadhêp dhahar ana ngarsane, aku mêsthi anggêrêng supaya kowe dipala asu kaya sabêne.
Punika ngibaratipun tyang suwita ing panjênêngan ratu: kasihan, saparipolahipun ingkang damêl sêriking liyan [li...]
[...yan] namung dipun kalumuhi, awit mênawi dipun puruni: wadul, wadulipun inganggêp ing Sang Prabu,
punika gêgrêmêtan kêsèt, manggèn ing gêgodhongan bakaling awakipun, (ulêr cubung manggon ing wit cubung, ulêr jêram inggih manggèn ing wit jêram) godhong ingkang dipun panggèni ngiras dipun têdha ngantos ludhês, angolah ngalih dipun ênjah-ênjah, sampun saèstu sagêd nêlas-nêlasakên godhong. Awaking ulêr lêma aginak-ginuk, dhasar kinajrihan utawi ginilan ing manungsa dening wulunipun anggatêli, gêsangipun prasasat ingêmong ing Pangeran, sanadyan prasasat tanpa sambekala, ewadene gadhah èngêt rumaos dosa [do...]
[...sa] ing Pangeran, anggènipun ngrisak
mungging Pangeran, ingandikakake bêcik, ora ingandikakake ala, yagene aku nglakoni mangkene: nanging
lapisipun ingkang kêtaman, konthal-kanthil wontên ing pang alit, nama: ngênthung, Sarêng dumugi mangsanipun
ngeramakên, kuwawi ambêkta awakipun: dangu, lajêng mabur tan akêsêl, ngupados donyanipun maduning sêkar, ngantos dados paribasan: mabura kaya kupu. Gêsangipun lêstantun wilujêng ngantos dummugi ing pêjah, sirna namaning ulêr satruning jagad, santun nama kupu rêrêngganing jagad.
Manungsa nalika taksih nèm, ambêlasar awon kalakuwanipun, botên anèh, dening botên sagêd mêkak hawa napsunipun, sarêng sampun sêpuh punapa inggih taksih dipun lêstantunakên, botên manah dhatêng sae, punapa kawon kalihan tekading grêmêtan ulêr, sagêd mantuni kalakuwanipun awon. Mongka jangjining manungsa ingkang kenging winastan awon punapa sae, dumugi titimangsaning pêjahipun, kala rumiyin sae sapunika awon, winastan awon.
Kala rumiyin awon sapunika sae, winastan sae, inggih punika lêlampahanipun Radèn Said = Sunan Kalijaga, ênèmipun lampah ambêlasar, sêpuhipun dados wali panutup, utawi wali kutup.
Ing Sêrat Panitisastra kaca 97/11, wontên cariyosing naga, apawong mitra kalihan dewa, nanging gadhah satru pêksi garudha, mêkatên cariyosipun:
mapan jênênging urip puniki / aja ta nora arsa darbeya / saraya iku têgêse / pawong sanak satuhu / ana uga tinelad
garudha gya rawuh / myat ing naga mangkya wus dadi / sawit ing badan Sramba / langkung ajrihipun / arsa nêmbahana naga / lunga tanpa sêmbah ila-ila dadi / saking luhur sêmbahnya //
Rayap punika gêgramêt ingkang ngrisakakên griya, dipun krikiti rintên dalu, kathahing rayap ewon, lêksan
sanjawining griya, ing papringan, utawi ing patêgilan, manungsa botên sagêd ngrisak griyaning rayap salêbêting griya, awit angrisakakên jogan, utawi panggènan sanès-sanèsipun ingkang dipun anggèni rayap. Rayap punika gadhah
ratu nama gundhik, warninipun jiblês olan-olan, botên sagêd anggrêmêt saking lêmanipun, wontên salêbêting lêmpung griyanipun saukuring awakipun, bolong ngandhap nginggil, katingaling gundhik, mênawi kapêcah, dipun panci têdha dening balanipun, damêlipun namung nigan, kathahipun tanpa wicalan, punika ingkang murugakên rayap saya ngrêda.
Rayap mênawi sampun sêpuh mêdal laripun, lajêng santun nama laron, sami mêdal saking lèngipun ngumbara silum tanpa sêdya, ingkang andhap binujêng binutuhakên dados têdhaning ayam rêbatan kalihan lare-lare mawi mungêl: êndhèk-èrèk dhuwur kêncur, ingkang nginggil dados têdhaning pêksi tiyang pados laron inggih wontên, mênawi mêdal enjing sarana dipun celung (damêl wokan sacêlaking lèngipun, laron anggrêmêt mêdal dèrèng ngantos mabur kêcêmplung ing wokan, namung kantun angukupi kemawon, mênawi mêdal dalu kapasang dilah wontên têngah tampah,
Laron dados ngibarating manungsa, tiyang nèm ingkang nuruti hawa napsunipun tansah jibar-jibur anêlasakên barangipun sanak sadhèrèk ingkang dipun ênggèni ngantos dumugi sêpuh dipun kèndêlakên kemawon, dangu-dangu rasa risi awakipun piyambak, kesah saking panggènanipun tanpa sêdya, wontên ing margi manggih papa sangsara, punika ingkang nama adiling Allah.
Utawi dados ngibarataning pandung, bilih taksih winongwong ing Jawata: wilujêng, sarêng sampun kathah sundukanipun kacêpêng tiyang wontên saênggèn-ênggèn, sanadyan ingkang botên nate dipun awoni: inggih dados mêngsah.
a. Suruh, aku sing dadi baku araning kinang, ora ana aku, ora ana kinang.
b. Jambe, mangsa, sadurunge tinêmu kowe kêna dikinang, aku wis andhisiki dikinang ing widadari.
c. Gambir, nganggowa suruh, nganggowa jambe, yèn ora nganggo aku (gambir) mangsa bisaa abang.
d. Ênjêt, abangmu sêpira yèn ora ana pitulunganku (ênjêt), mangsa enaka dikinang, manungsa ora doyan.
e. Bako, wis aja padha gumêdêr, kabèh-kabèh luput, sing bênêr mung aku (bako), wong nginang tanpa bako, tanpa rasa enak mung kêmba suwe-suwe dadi sêpêt.
Manungsa, mêngko-mêngko: ta, aja padha rêbut bênêr, takkandhani padha rungokna:
obah paksa muksa = 269 P.R. I 248-6 v.o.
Nuli Sang Hyang Kamajaya lan Dèwi Ratih: karsa anggantèn warna têlu, jambe gambir lan ênjêt, bisa ngabangake
Kanwa Bathara Wisnu) karsa amuwuhi aduning kinang suruh lan bako, dadi warna lima karo kang dhisik, jambe, gambir lan ênjêt, sinangkalan: Panca Warna Katon Muluk = 345 P.R. II 42-9.
Sampun angunggul-unggulakên utawi ngatingalakên kuwasa badanipun piyambak, sayêktosipun: unggul sarta kuwasaning tiyang, saking tiyang kathah, botên saking badanipun piyambak.
a. Sawêr, kowe anuana. apa kapêthuk aku nganggo malêmbung, aku rak ora tau munasika marang kowe, doyanaku kodhok, dudu kênthus.
b. Kênthus, sokur nèk kowe ora doyan awakku, dene olèhku malêmbungake awak jagaruna yèn koksikara, angèl-angèla lêbune awakku mênyang wadhukmu.
pandamêl sae, inggih dipun sigèni ing tiyang.
marang kowe, geneya kowe umpêtan wêdi ing manungsa, apa dosamu, dene aku iki disihi bangêt, turu awèh awor ana ing kasur.
b. Kuwuk, puluh-puluh kêpriye wong wis garise awakku, malah yèn manungsa wêruh aku, aku dilokake kuwuk, kuwuk: ora, kucing, kucing, dadi aranku kucing, manungsa wis ora nganggêp, dilih aran kuwuk, iku olèhku andhêlik ana ing barongan ori.
b. Êmbuh, ayake mung saka gêthinge bae.
b. Ora ana, yèn bêngi aku saba mênyang pomahan malêbu ing gandhok, yèn ana sêga iwak kang disinggahake ana ing kono: takpangan.
b. Iya sakarêpmu olèhmu ngarani, bot-bote wong ngêlèh nêmah marang laku ala.
a. Yèn ora mranggul sêga iwak: kêpriye.
b. Yèn ana pitik dakdêkêp banjur takgawa mlayu.
a. Iya iku sing marahi kowe disrêtu ing manungsa.
b. Disrêtu iya bèn, mangsa bisa anyêkêl aku: ora.
a. Bok aja mêngkono kêpriye: taksuwunake pangapura marang bêndara, ngèngèra manèh kaya dhèk isih cêmèng kae biyèn.
b. Saiki aku ora bisa awor kowe, wis narima dadi kuwuk bae, amarga wong ngèngèr iku abot, bêcik dadi wong
Wadêr pari, pirêmbagan sami wadêr pari.
Ayo padha ngalih saka ing kêdhung kene: mênyang ing bantaran kana.
Anu apa nganggo ngolah-ngalih, ing kene wis kêbênêran, banyune adhêm kayoman pang ing wit ingas nganti klangsrah ing banyu, banyune ora ngèlèkake awak, akèh êndhêg-êndhêg kang kêna pinangan.
Amane apa, aku kowe isih padha cilik-cilik, klêbuwa ing wisayane wong apèk iwak, iya diculake,aku kowe durung enak dipangan.
Bênêr yèn ama saka panggawening uwong: ora, nanging apa kowe lali pituture si biyung, ora olèh dolan karo kutuk, môngka ing kêdhung kene kadhaton kutuk.
Kutuk apa dadak wêruh marang aku, wong gêdheku lagi sadami mene, dhèwèke lamur, sanadyan aku ana ing ngarêpe: iya ora wêruh.
Kandhamu lamur, yêktine malah awas bangêt, ngungkuli bangsaning iwak kabèh, mulane ana paribasaning manungsa: kutuk apilaur, prasajane: kaya kutuk ethok-ethok lamur, supaya ora disigèni olèhe momor sambu karo iwak akèh, nèk ana iwak sing kalimpe, amêsthi disarap kalêbu ing wêtênge, aja manèh sing kaya aku kowe, lima sapuluh diuntal barêng.
pisan-pisan yèn kowe ora gêlêm lunga-lunga saka kene, kêlèt ana ing awakku. Wiwit kowe isih dadi têlèk takitik-itik takwèhi pangan
urip ajalaran saka kowe, iku wis kudratullah, padha bae karo tumitah ing manungsa saka bapa biyunge. Aku manèh sing sipating [si...]
[...pating] kêkayon bisaa awèh panarima marang kowe, cacak sing manungsa akèh sing ora ngèlingi utawa malêsi marang kabêcikaning bapa biyunge.
a. Pang jambu: Yèn sipating uripe ora gêlêm tulung tinulung, mung amburu uripe dhewe, adate sok ora bêcik dadine, êmbuh sajalar-jalarane, titènana
têdha, sangêt kêduwungipun anggènipun ngêmos-êmos têdha, botên mawi dugi prayogi awèt-awèta ingkang wingking, nanging kaduwungipun sampun kasèp, wusana alum nututi pêjah, lajêng garing kados pang jambu.
Anak ingkang sampun diwasa botên purun pisah kalihan bapa biyungipun sarta taksih dados damêl, pêjahing bapa biyung, awakipun katut pêjah, namung kaot botên tumut dipun pêndhêm.
Elinga yèn pawèhing biyung, ora nyukupi mungguhing awakmu, nganggo diwratakake marang sadulur-sadulurmu, dadi kudu budidaya dhewe.
Kêthèk ngrêsula kawêdal wontên ngajêng kapal, têmbungipun:
a. kêthèk, yatalah takdire awakku, diingu ing manungsa dicancang cêthikku karo walulang mawa rante cêndhak, ora bisa mrana-mrana, nguyuh ngising ngênggon, ngungkuli wong pranteyan, panganku mung sêga sakêpêl, jagung satugêl, wowohan sing ora enak dipangan ing manungsa, pagaweanku tunggu si mêkothok (jaran)
yèn dipèk maling, aku mêre krungu wong kêmit ing pandhapa, malinge lumayu, sawêngi kêcêput aku ora bisa ngliyêp, beda têmên karo sing taktunggu, sawêngi anggamos mangan sukêt, yèn awan mangan komboran, sukêt dicacah diwori dhêdhak, têrkadhang nganggo gabah arang, ora lali yèn bêndara mênyang gêdhogan nyangking gêdhang: salirang, dipakakake kabèh, aku ming disêmpèlake saulêr, pagaweane ora mandra mung yèn bêndara lungan cêdhak-cêdhakan ditunggangi, ulihe cangkême dituruhi, banyu ana ing carak banjur diidêr-idêrake, mèn mari kêsêl,
kaslamêtanku ing wayah bêngi, aja kongsi dipèk maling, digawa marang pajagalan banjur dibêlèh, iku gêdhe pitulunganmu marang aku, aku rumangsa durung bisa malês, nanging pangrêsulamu aku koksêngguh mangan turu angenak-enak, ora nyambut gawe kang rêkasa, iku luput pangiramu, iya bênêr panggaweanku [pang...]
[...gaweanku] ènthèng, wong kowe
kongsi tumiba ing luput, yèn ngantiya luput, ora dikanggokake olèhku suwita, ngungkuli
agawe sangsême atiku, mèmpêr kaya swarane bêkurku, nanging ora pisan ngèmpêri, bêcik bêkurmu.
b. Drêkuku, aku iki kokumpak: dadi.
a. Ora ngumpak, mung sanyatane bae, adu drêkuku, [drêku...]
[...ku,] kowe iku bok kaya aku, aku bungah duwe kônca kowe.
b. Apa sing kokpamèrake, sihing manungsa marang kowe. a. Aku digawèkake omah cilik acèkli (pakupon)(pagupon).
ana sandhuwuring cagak dhuwur, wangun limasan,
esuk, yèn srêngenge wis madhangi jagad angilangake lamuk ing awang-awang, aku nuli digêtak karo dikênthongi, aku banjur mabur kalangan mênyang ing langit nganti kêthap-kêthap cat katon cat ora, mung iku kang dadi pagaweanku, manungsa bungah bangêt, yèn wis antara suwe, aku nuli nglayang mudhun ngênêr paguponku, ing kono aku wis dicêpaki pakan sêga wadhang satampah dicarubi katul, ora susah kangelan ngupaya pangan dhewe, wis dipanci-panci mangan ping têlu sadina.
b. La, ya, wong kowe dara Jawa, rumasamu wis kêpenak, uripmu mung karo sêga wadhang, koksêngguh wis ora ana pangan manèh kang ngungkuli. Cêkake kowe kêsèd, [kê...]
[...sèd,] ora dhêmên kangelan dhewe kaya aku, mungguhing aku ora mêngkono, dhêmên ora ana sing ngingu, dadi wong mardika golèk pangan dhewe bisa nandhing milih, mungguhing manungsa kowe iku dhêmên dadi abdi dalêm, utawa abdine Kangjêng Guprêmèn, aliyas kêthiplak, mulane kowe tansah mêndhak-mêndhak kaya liwêt, rak iya: ta, nyatane, ora ana priyayi sing sugih, kabèh mlarat, sanadyan sing wis apangkat gêdhe iya ora bisa sugih, beda karo wong banija tanah ngatas angin, utawa sabrang, kasugihane ana kang tanpa wilangan, mukti wibawa kaya ratu, marentah wong ora ambalanja. Sarèhning aku manuk, tinitah urip dening Pangeran, panganku wis pinanci sumêbar ing bumi, aku mung kari mêmilih apa sasênêngku, ora kaya pandumanmu pêpancèning manungsa, sêga wadhang wis mambu, pêrane sarana dicarub karo katul, kokpamèrake marang aku, ora manjing. Karo dene manèh kowe ora ngèlingi panganiayaning manungsa, kowe digêthik digawe lawuh mangan, ora ngêrês-êrêsi ati, wis lumrahe manuk dibêlèh, balik [bali...]
wadhang sabên esuk, nganti diarani sêprapating manungsa, yènta kowe manungsa. Sarèhning aku lan kowe beda panêmune, bêcik andum slamêt bae. Dene sayogane kok lakoni suwita ing manungsa, golèka sih piwêlase bêndaramu bae manèh, marine anakmu di-tim kanggo pikuwating uripe.
Punika pasêmonipun tiyang Jawi anggènipun nandhang papa cintraka.
Cêcak pados mamangsan cêlak kalihan galodhog ingkang dipun ênggèni ing tawon dowan.
a. Tawon, kowe aja cêdhak-cêdhak galodhog,
aku dhèk wingi kelangan anakku sitok, amêsthi kowe kang nyolong, lagi taktinggal sadhela, lunga golèk madu.
b. Aku ora nyolong anakmu, dhèk wingi aku ora saba mrene.
a. Yèn dudu kowe: iya kancamu. Cêkake kowe lungaa saka kene.
b. E, e, athik kaya sing duwe Sênèn Kêmis, nundhung wong golèk pangan, apa iki omahmu.
b. Antupên, aku ora wêdi karo dhapurmu. Kêlampahan cêcak dipun êntup, nanging botên kadamêl raos, namung sakit sakêdhap lajêng mantun. Cêcak murugi tala anggondhol gananing tawon satunggal-satunggal lajêng kesah. Tawon giris kambu kesah saking glodhog.
Durjana botên ajrih ing damêl, yèn ingkang gadhah griya tilêm, dene ingkang dipun ajrihi tiyang mêlèk, nanging durjana kècu (cêcak) lêpat ing sêmbur.
Lêmbu jalêr èstri rêrasan, têmbungipun:
a. Wong wadon, aku krungu kabar, karsane bêndara, anakmu pêdhèt wadon arêp disinaokake magawe awor karo pêdhèt lanang, supaya ing têmbe yèn wis laki aran sapi wadon, ora beda karo bojone: sapi lanang, aja kaya kang uwis mung dadi sapi pêrêsan bae.
b. Wong lanang, mungguhing aku sapi wadon, mathuk kaya karsane bêndara iku, awit ingatase manungsa panganggêpe mênyang sapi wadon, salawase mung disêpèlèkake bae, beda mênyang sapi lanang iku sing dianggêp pêrlu.
a. Aku iya ngarani bênêr panêmumu mau, nanging ana manèke sathithik bab kumpuling lanang lan wadon, sok ora bêcik dadine, paribasane [pari...]
Jawa, ajine mung saprapate sapi Bênggala, sing pêrlu iku undhaking aji saka disinaokake, lawas-lawas bokmênawa bisa padha karo sapi Bênggala. Karodene manèh ora mung bangsaku sapi Jawa bae kang ala, sanadyan sapi Bênggala lan liya-liyane iya ana kang ala. Ing layang Sastra Wursita karangane sujana Samaasmara, muni: ora ana umat kang tanpa cacad.
Punika pasêmonipun tiyang Jawi anggènipun badhe ngajêngakên bôngsa, anak-anakipun èstri sami badhe dipun sêkolahakên kados caranipun bôngsa Eropah. Ingkang nganggit sampun ngrumiyini putunipun èstri dipun sêkolahakên Walandi, namung dumugi ing pamulangan andhap ngantos tamat, sarta sampun pajêng laki angsal doktêr Jawi, sênêng gêsangipun, sagêd satata kalihan pangagênging nêgari bôngsa Eropah kakung putri, sêmantên indhaking kadarajatipun lare pangajaran.
Ing Sêrat Cariyos Sèwu satunggal dalu jilid I kaca 28 wontên cariyosing
pagaweanmu, kowe nganggo dirêksa wong siji, kang angguyang, makani lan ngombèni, gawemu kang abot dhewe mung ditugangi ki sudagar, yèn lêlungan cêdhakan, kajaba saka iku kowe nganggur bae. Ingatase panganggêpe wong mênyang aku, sulaya bangêt karo panganggêpe mênyang kowe, kowe bêgja, aku cilaka, barêng karo byar, aku wis dipasangi waluku nyambut gawe ana ing têgalan utawa ing sawah, bubare wis awan, sorene dipasangi waluku manèh bubare sok nganti wêngi, bangêt sayahku, tarkadhang nganti ngêntèkake karosanku, ki juru sawah tansah ana ing buriku karo mêcuti ora lèrèn-lèrèn., saking rosane olèhku anggèrèt waluku, guluku nganti mêlècèt. Yèn wis rampung olèhku nyambut [nya...]
[...mbut] gawe, aku dipakani kacang aking, rêgêd kaworan wêdhi, ora nganggo diulapi pisan-pisan, lan dipakani liyane kang ala-ala, sêmono iku durung tutug cilakaku, sawise aku mangan ora enak, wêngine aku turu ora kêpenak, awor karo talethongku, iya iku sababe kawruhana, mulane aku kêpengin kang kaya pêpêsthène awakmu. (Kuldi botên mangsuli wicantên, namung dipun uja kemawon, sarêng sampun dumugi, kuldi mangsuli):
b. Kuldi, kowe iku sapi, yèn dak arani bodho mangsa bisa amangsuli, yêktine bangêt ing cublukmu, gêlêm dirèh ing sakarêp-karêping wong, lan kowe ora anduwèni niyat bêcik, apata kang dadi kauntunganmu, olèhmu nandhang papa cintraka
yagene dene ora kokpurih wêdine kalawan pambêkosmu. kowe iku tinitah kaparingan nganggo sarat, kang minangka kajèn kêringan ing awakmu, môngka ora nganggo kokpikir, yèn kowe diwènèhi pari utawa sukêt kang ala. mbok sjs kokpsngs, smbusên bae banjur tinggalên, yèn kowe miturut ing rêmbugku iki, amêshi ora lawas seje panganggêpe mênyang kowe, sarta kowe anarima mênyang aku.
Tiyang awon kalakuwanipun sampun kinodrat botên sumêrêp ing kasaenan (kuldi), dipun saeni malês angawoni, rêmên damêl karisakan, utawi pitunanipun tiyang ingkang nyaeni badanipun.
Simbar tumèmplèk ana ing wit-witan, urip saka kêbêsing banyu udan kang kandhêg ing kalikaning wit, ana antaraning pang kang misah dêlêg, kandhêging banyu ora sapiraa [sapira...]
[...a] suprandene simbar bisa urip sêgêr kaya wit-witan kang tinandur ing lêmah mangan lêmining bumi kang rinabuk, pating srawe pating slawèr nêngsêmake pandulu, riyêl sogolane saya ngrêmbaka, nanging uriping wong ora kaya mêngkono, wiwit bayi dijuju kaya manuk, dikêmpit kaya wade, barêng diwasa akèh sing ora mituhu marang pituture wong atuwane.
Liding dongèng angèngêtakên kalakuwaning tiyang, mênawi manggih sakeca supe dhatêng ingkang suka jalaran.
Simbar punika tumèmplèk wontên wit-witan ingkang sampun agêng-agêng, gêsanging simbar ngisêp toyaning wit ingkang dipun tèmplèki wau, dados rêrêngganing wit tiningalan amara sêmu.
a. Wit-witan, olèhmu milu aku ditêtêp, aku ora bosên marang kowe, dening kowe gawe rêrêngganing awakku, mung yèn mangsa kêtiga ngêrak, arah-arahên pangisêpmu banyuning awakku, aja kongsi kalirên bae,
bonggolku isih bisa tumèmplèk ing dêlêge uwitmu narima karo tètèsing êbun bae, ing mangsa labuh kapat aku bakal tuwuh angrêmbaka manèh.
Punika pêpindhanipun tiyang salaki rabi, tiyang alit angsal tariman putranipun tiyang agêng, punika sagêd anginggahakên darajat sarta sagêd amêwahi kajèn kèringan, dening saening panganggêpipun.
Wontên wit lo agêng, thukul satêpining lèpèn, pangipun ngantos kêlangsrah ing toya, botên wontên wit-witan ingkang nyamèni agêng inggilipun, jaha, gêmpol, ingas, klampis sami kayoman, sarta wit lo wau botên sagêd kakirangan têdha dening sabên mangsa rêndhêng katandhêgan lêmining lèpèn bêna, wohipun kados sêmpal-sêmpala, rumaosing wit lo badhe botên sagêd kakirangan têdha ing salami-laminipun, wit lo wau kathukulan wiji waringin, kabur kanginan saking panggènan têbih, wicantênipun wit lo:
a. Mêsakake têmên aku mênyang kowe, dene uripmu angêpèk-êpèk, kowe takpitulungi ngisêpa banyuning awakku, supaya kowe urip kalawan sênêng dening kowe takayomi, nanging kowe aja pisah karo aku ing salawas-lawase, mitulungana yèn ana gawe parigawe, wong aku iki busuk, kowe pintêr, dene
aku, aku nganti kêntèkan têmbung, ora bisa mangsuli panarima kang nyukupi, kajaba aku mung upata sapancoronging rêmbulan, sagêbyaring
anggagrakusika (lung lit) badhe budi botên sagêd, sampun karangkus ing oyod-oyodan utawi kados goni tumangsul candhiking baita labuh jangkar, botên sagêd
[...ntên] barang langgêng, mênawi wontêna prajangjiyan têtêp, punika pantês ingajonan sarta kinurmatan ing salami-laminipun.
Landhak punika kewan ingkang awulu sakisi-kisi, lincip angrangap pindha borang pinasang, mênawi kadamêl ngabruk ambêbayani, sanadyan botên sagêd adamêl pêpati, nanging sagêd adamêl susah nandhang tatu ajur amoh kados rinampog ing sujèn, gêndhungipun landhak ngantos kawêdal:
Landhak, apa ana titahing Allah, kewan cilik kaya aku, sapa-sapa sing kêpêthuk sumingkir wêdi yèn
gêmbili kimpul, manungsane iya wêdi marang aku, ora wani nyêkêl, sumêlang yèn takkabruk, cêkake aku luput ing bilai saka panggawening satru sêkti. Wuluku adi luhung dadi rêrêngganing awak, tinonton pindha rajêg mawa praba
pangruwating satru kang gêndhak sikara. Omahku ana sajroning rong jêro dawa amenggak-menggok, ora kêna disogoki ing gantar saka ing jaba, cêkake ora ana kauripan ing dunya kang ngungkuli kauripanku: sênênge, kêna takupamakake aku luput ing pati sadurunge mangsa.
Kacariyos manungsa, tanêmanipun ing patêgilan sarta pakêbonan risak minongsa ing landhak. Sangêt pamuring-muringipun, sabên konangan dipun oyak lumêbêt ing rong, kandhêg pangoyakipun, manungsa lajêng mirantos uwuh angundhung-undhung, kasulêt wontên sangajênging rong ing lêbêt, kukusipun kaangkah malêbêt, supados angèbêki rong landhak kêplêpêgên, botên sagêd ambêgan, enggal lumajêng mêdal, ciptanipun ngajak pêjah sampyuh kalihan manungsa, manungsa sampun prayitna wontên sangajênging rong kalihan ambêkta tugêlan gadêbog landhak katingal mêdal mangkorog badhe ngabruk dipun rumiyini kaantêban gadêbog, cumêprut tumancêp [tuma...]
[...ncêp] ing wulu landhak ingkang pindha darêjêg, landhak botên sagêd ebah anggêndhong gadêbog, tanpa polah lajêng dipun pêjahi: gampil kemawon, wulunipun dipun bubuti.
Punika ngibaratipun tiyang ngunggul-unggulakên badan têmah dados asor, ngêndêl-êndêlakên dêdamêl têmah malendo saking
aku, nanging karo sing kokencoki kuwi: kêpriye, sabên bêngi kokcolong gêtihe, koksêsêp nganti êmoh-êmoh, kuwi apa iya luput marang kowe, kowe nuli anggrêmêt sumingkir, wêdi nèk pêcah wadhukmu kêtindhihan tangan, saking wis ora bisa mabur. Iku padhane durjana maling mêntas olèh-olèhan, banjur sumingkir andhêlik ing ênggon sêpi karo sênêng-sênêng, mangan enak ora kangelan, mung kangelan sêdhela ngowahi baturing omah, kuciwane yèn konangan ora wurung borot wadhuke, ditumbak marang kang duwe omah. Padhane kowe, yèn ora konangan olèhmu nyakot, wêtêngmu nganti kaya bêdhah-bêdhaha kêbak gêtih, nanging yèn konangan wonge [wong...]
[...e] panuju nglilir, ora wurung kowe digêblèg gèpèng awakmu muncrat gêtihmu colongan.
Tiyang awon, botên sumêrêp ing sae, sanadyan dipun saeni, walêsipun inggih angawoni.
Têpak dipun encoki lalêr sarwi wicantên:
a. Lalêr, lah kowe sing sok gawe pèndènging bisaku, saiki auaku. belakna.
b. Têpak, mangsa bisaa aku nêpak awakmu yèn ora kalawan karêping manungsa.
a. Dosaku apa mênyang kowe, dene aku kokkuya-kuya, sabên mencok katêpak.
b. Kowe ora duwe dosa mênyang aku, balik manungsa apa duwe dosa mênyang kowe, yèn ana manungsa gudhigên, utawa korèngên kokincih, kokpangan nanahe, yèn wonge ora krasa kokencoki, kowe tinggal êndhog dadi sèt gawe cilakaning manungsa.
a. Iku aku mung nêtêpi wajibing urip, miturut kudratku,
b. Bênêr kudratmu mêngkono, nanging apa ora ana barang sing kalal kokpangan, kayata: apa-apa bae kang amis kang bacin, utawa kang mambu, bathang sapapadhane: ora kurang, têka wong kang isih urip kokpangarahi, mulane kowe têtêp dadi satruning manungsa, aja ngrêsula yèn taktêpak êndhasmu nganti gèpèng.
aku iki yèn nonton rupamu, taktimbang karo rupaku, rasaning atiku kaya mati-matiya, êmoh urip.
b.Krupuk, geneya kowe têka nalongsa duwe cipta mêngkono, iku wis kudratullah, makluk mung sadarma nglakoni.
a. kêpriye olèhku ora nalongsa, awakmu gêdhe [gê...]
[...dhe] dawa abang gumêbyar amarakata, awakku cilik prasasat bundêr padha karo sogok thunthêng, ora mêjaji, sarta tansah ijo bêgja-bêgjane lagi tumlethong wis dipèki ing manungsa, agawe rusaking awakku. Kowe mung tansah pinilala sarta ingaji-aji ing manungsa, akèh rêgamu tur sathithik
ngarani kaya panêmumu iku manungsa kang cèthèk budine, kang jêro: ora mêngkono, amarga kowe dadi kuwating pêdhêsku, tanpa kowe, tanpa pêdhês, mari pinilala lan ora diaji-aji ing manungsa.
Tiyang agêng ingkang botên ngaosi kangelanipun tiyang alit, sirna ajinipun sarta sirna
iku: karêpku manungsa, sing nguwasani aku lan kowe, dudu Gusti Allah, yèn aku kabèh padha katêragan udan, sing mêsthi manungsa angunggahake banyu kali marang bêndungan mili ing kalèn susukan ginawe ngoncori aku lan kowe kabèh, mari kasarakat.
a. Iya yèn ngono, yèn ora: piye.
b. Sababe athik ora mêngkono: apa.
a. Athik takon sabab, sababe sing kuwasa marang kowe kuwi: wong Jawa, dudu Walonda, wong Jawa wis ora duwe kuwasa pisan-pisan bab pamanduming banyu, kabèh-kabèh wis ana Walonda, dadi banyu iku bakal kanggo ngêlêbi tandurane dhewe, têbu, tom sarta
b. Jare anggêr Jawa banyu iku kagunganing ratu.
a. Iya yèn tanah Guprêmèn, nganggo dipriksa ing priyayi Irigasi, naging yèn tanah kene(Surakarta, Ngayogyakarta) ora, sing kuwasa Walonda sing majêgi bumi, lirune lurah patuh nagara, iku kuwasane wis kaya ratu ora mung prakara banyu lan bumi bae, dalah wonge kawisesa kaya wong tukon, rina wêngi nyambut gawe, yèn rina mênyang sawah, mênyang pagilingan, utawa andandani lurung kabudidayan, yèn bêngi dijagakake jaga tanduran ana ing sawah turu ing gubuk, utawa rondha patrol sarta kêmit ing loji lan ing pabrik, sabên jam ngubêngi capuri, sanadyan wis dicara wong tukon, yèn luput dikrakalake klêbu ing sêpiran kaya durjana maling.
Punika katrisnanipun tuwan-tuwan kabudidayan ing Vorstênlandên dhatêng tiyang alit bawahipun, bêda sangêt kalihan ingkang sampun kaasta ing Kangjêng Guprêmèn, taksih mana suka, botên jiyadan, mila padhusunanipun kathah ingkang [ing...]
[...kang] suwung, botên wontên tiyangipun, ngalih dhatêng kajawèn, utawi ngumbara pados têdha sapurug-
a. Prênjak, yagene gagak, aku muni awèh sasmita bêcik, koksauloni kowe muni awèh sasmita ala, ngalup patining manungsa kang duwe omah.
b. Gagak, kowe awèh sasmita apa.
a. Awèh sasmita sing duwe omah arêp katêkan dhayoh adoh.
b. Mung mêngkono, kuwi kokarani bêcik, yèn sasmitaku kokarani ala, nanging satêmêne angèl.
a. Kowe awèh sasmita ala liyane ngalup patining wong, bangkene arêp kokpangan.
b. Upama ora dipêndhêm, disetrakake ana ing alas, iya takpangan, awit doyanaku bathang, nanging iki ora mêngkono, aku awèh wêruh marang
manungsa kang nandhang lara, yèn larane rêkasa, awake wis anggônda sawa. Supaya ngati-ati golèka banyu bêning, tômba sing bisa marasake larane.
a. Wis ora kowe awas bisa wêruh wong lara ana sajroning omah mung saka landhêping panggandamu.
kowe nunggal ana ing kana, saiki aku ngalih ing kene, kowe milu ngalih nunggal ana ing kene.
b. Dhokerok, E, E, mêngkono unimu, iki bumine sapa lan pangwasane sapa, athik kowe nganggo nglarangi wong saba ana ing kene. Kowe apa ora mêlèk yèn iki bumining manungsa, utawa pangwasaning manungsa, dudu duwèkmu lan dudu pangwasamu.
saka ora sudiku: sudi, nanging atiku tansah ngandhat sumêlang nèk koksikara, kaya Dhokerok liya-liyane kae, sok mangan Dhokiyik rewange saba.
a. Sukur, aku bungah, nanging iya aja cêdhak-cêdhak, wong
b. Unimu iku mung anggrêgêtake ati bae, nyingkang-nyingkang kaya dara.
a. Ora pisan-pisan yèn akuwa duwe anggêp kaya dara, sing dak ênggo anggêp bae apa, wêdiku mênyang ing kowe ora mung lair batin, sanadyan ana ing sajroning pangimpèn iya wêdi.
b. Ora, pancèn saka bautmu clathu bae, satêmêne nyanyampahi marang aku, kowe bongga apa nutut.
a. La, la, la, lidok ujare wong dhaplok, kowe rak arêp misesa aku: ta, jare mau ora tau mangan Dhokiyik, aku iki apa.
Dhokiyik mabur angesahi: dipun palêcit, kêcandhak lajêng dipun têdha: rampung.
Pambêkanipun tiyang agêng dhatêng tiyang alit, taksih kathah ingkang kados pambêkaning Dhokerok dhatêng Dhokiyik, kajawi ngangge patrap sawênang-wênang, inggih taksih karsa mêrês rahing kawula ngantos apuh.
Ing Sêrat Cariyos Sèwu satunggal dalu, jilid I. Kaca 37 wontên cariyosing sawung kalihan sêgawon, makatên:
Sudagar mau duwe babon sèkêt, jagone siji, dene kang rumêksa pitik iku mau kabèh: mung asu siji.
Allah mêsthi ora parêng yèn kowe dawaa umurmu, sabab apa kowe ora isin, ing sadina iki anglakoni pagawean mêngkono. Jago
nolih sarta ladak saure, geneya aku isin, apa aku ora kêna ing dina iki yèn anglakonana pagawean kang kaya adat wis kêlakon, asu mangsuli, sarèhne kowe ora sumurup. Dadi dak tuturi, yèn bêndara susah bangêt, sing wadon duwe panjaluk, dijarwanana ing sasêngkêran sawiji, dene kang sinêngkêr iku yèn
andêlêng ing bojone nangis ora mênêng-mênêng, mênawa ki sudagar anêmahi ing karusakan, wong saomah padha susah kabèh, mung kowe dhewe ora
mêngkono, geneya, apa bêndara owah pikire, dene bêndara bojone mung siji, ora bisa mungkasi prakara, bojoku sèkêt, mongka
ngatase] bêndara: kêpriye pamikirmu. Jago mangsuli, karêpku bêndara lumêbu ing kamar panggonane sing wadon, dikancinga saka ing jêro, nuli anjupuka gigitik kang gêdhe, sing wadon digigitika ping sèwu, aku namtokake yèn sing wadon banjur sumurup ing nalar ora ngudi manèh anjaluk jarwane wadi kang ora kêna dilairake. Ki Sudagar barêng wis sumurup calathuning jago, banjur ngadêg saka ing panggonane, sarta jupuk têkêne kang gêdhe marani bojone kang isih nangis, kamar dikancing saka ing jêro, banjur digigitiki. sing wadon saking ora bêtah larane: anjêrit-jêrit, panjêrite: tiyang jalêr, sampeyan kèndêl anggèn sampeyan gêbagi, kula botên takèn malih-malih.
Tiyang jalêr kawon kalihan tiyang èstri, asring adamêl pituna, dene ingkang mêsthi adamêl kanisthaning badan, ngurupakên barang sae, angsal barang awon.
Sawung kalihan babon pantês dados têtuladaning manungsa, manungsa mênawi gadhah pambêkan kados makatên, kenging sinêbut manungsa utami.
Sawung tansah apapasihan kalihan babonipun (botên pabên mênggahing manungsa) mênawi sami saba, sawung angsal cucukan dipun sukakakên babonipun, kalihan mungêl, cruk, cruk, cruk, babon dhatêng angrêbat cucukan ingkang wontên ing cucuk lajêng dipun têdha utawi botên, sawung lajêng ngèrèki. Mênawi babon mèmèti badhe nigan, sawung lajêng bingung madosakên panggènan, manungsa ingkang gadhah ayam sumêrêp lajêng andamêlakên patarangan, babon lajêng nigan, sawung misah panggènan, sarêng sampun nigan, babon pêtog-pêtog, isthanipun ngundang suka sumêrêp bilih sampun
salajêngipun ngantos dumugi paniganipun angsal gangsal wêlas, utawi kirang langkung sakêdhik,
sarêng sampun dumugi paniganipun, babon pamit dhatêng ingkang jalêr badhe ngangrêmi tiganipun, têmbungipun:
a. Babon, wong lanang aku pamit arêp ngangrêmi anakmu (êndhog) kalawan kamurahaning Pangeran, taksêsuwun bisaa dadi kuthuk.
b. Jago, pira lawase olèhmu arêp ngangrêmi anakku.
a. Ora lawas, mung têlung Jumungah anakmu bisa nêtês, nanging pamitku ngladèni kowe ora mung sajrone angrêm, panjalukku nganti dadi kuthuk, kuthuk nganti dadi pitik kumanggang kumêt, anakmu lagi taksapih, aku bali ngladèni mênyang kowe manèh.
b. Lah sajrone aku pisah karo kowe sing ngladèni aku sapa.
a. Rabia karo babon liya, aku ora panas, mungguhing agama Islam, wong lanang wênang wayuh papat, aku manèh sing sipating kewan, oraa wênang winayuh akèh.
Kacariyos wiwit babon sawêg angrêm, botên nêdha botên ngombe, mênawi mudhun saking patarangan kraonkraos. [kra...]
[...on] kêsêl kakablak wontên ing latar, dipun cêlaki ing sawung: botên purun, wuluning gulunipun mangkorog kalihan mungêl: kruk-kruk, sarêng sampun kalampahan tigang Jumungah anggènipun ngangrêmi tigan, nêtês dados kuthuk, dipun dhunakên dhatêng ingkang gadhah saking patarangan wontên ing tampah sarta dipun sukani têdhan mênir, sarêng kuthuk sampun gadhah kêkuwatan, lajêng dipun jak cêcèkèr wontên ing pawuhan dipun padosakên gêgrêmêtan alit-alit, mênawi angsal dipun cucuk kalihan ngundang kuthukipun: cruk-cruk-cruk, kuthuk-kuthukipun enggal sami mara ngrêbat kewan alit ingkang wontên ing cucukan. mênawi wontên bêbaya wolung kalangan ngupados kuthuk ingkang kêpêncil badhe kasambêr, babon enggal ambèbèr suwiwinipun dados pandhêlikipun kuthuk, makatên pakartining babon dhatêng kuthukipun ngantos dumugi kumanggang kumêt. sarêng sampun ragi agêng, kamanah sampun sagêd pados têdha piyambak, kuthuk-kuthukipun [ku...]
[...thuk-kuthukipun] wiwit kapisah, botên purun dipun wori saba, mênawi ngantos cêlak: dipun pêndèl, pamêndèlipun sumêngit kados mêndèl dhatêng satrunipun, mila kuthuk-kuthukipun sami ajrih nyêlak babonipun. ngêmpal kalihan sadhèrèk-sadhèrèkipun kemawon, babon lajêng laki malih, makatên salajêngipun.
Mênggah lêlabuhaning babon dhatêng kuthuk-kuthukipun, bab gumantos sarta rumêksane salêbêtipun taksih alit, kosok wangsulipun bab sumêngit sarta têgane sasampunipun agêng, punapa botên pantês sinudarsana ing manungsa.
Wontên jangkrik upa dipun gondhol ing tawon tutur, sasambat akèn nguculakênn pangrangkusipun, têmbungipun:
a. Jangkrik Upa, aku uculna tawon pangrangkusmu, aku ora dosa karo kowe, lan aku dudu
sanadyan wêtêngku ora sêdhêng kisèn êndhog tawon, aku uga diparingi anak ora saka gana, saka bangsamu, kowe bakal takbuntêl ing lêmpung minangka liruning gana, kalawan taksêsuwun maring Allah malihe rupamu Jangkrik dadiya kaya rupaku tawon, yèn kalawan têmên-têmên panyuwunku sarta sêpi ing sambekala, bisa dadi kaya saciptaku, awit Gusti Allah sipat Rahman lan Rahim, murah ing dunya asih ing ngakerat.
Punika ngibaratipun lare dipun sukakakên utawi dipun sade ing tiyang sêpuhipun, dhatêng liyan bôngsa, agênging lare supe dhatêng tiyang sêpuhipun, sampun malih ingkang jalaran awon, sanadyan jalaran sae, utawi dipun sakolahakên, kathah ingkang supe dhatêng tiyang sêpuhipun.
têka ngrêsula kanggonan mami / mongka sang alas pangucapira / lah iya si macan kiye / yèn aja ana ingsun / kang ngalingi yêkti kaèksi / dening manungsa kathah / pêsthi gêlis lêbur / lampus rinampog manungsa / duk sang singa: aninggal wana angungsi / sadalêm ing jêjurang //
dènnya ngungsi ing jurang asêpi / kauningan ing manungsa kathah / rinujak têmah patine / sawusing alas suwung / tinilar ing sima wus mati / tinor ing janma kathah / kakayone gêmpur / padhang têmah ara-ara / iku lire ala ingalanan sami / wong mitra babangkelan //
Sima badhe manggih bêbaya, rêmbagan kalihan maesa, têmbungipun:
a. Macan, Kowe aja cilik atimu kêbo, saiki kowe mari takkêmah-kêmah dagingmu, taksêsêp-sêsêp gêtihmu, dadiya pawong mitraku ing salawas-lawase, kaya prajangjiku biyèn,
pajatèn kang takênggoni iki, aku pitakon mênyang kawanènmu, anglabuhi bumi wutah gêtihmu, arèp dipèk ing mungsuh.
b. Kêbo, kados pundi sima, anggèn kula gadhah kapurunan dhatêng singa barong, tiyang kula punika kewan bodho, botên nate sampeyan ajar papêrangan, namung sampeyan wrati padamêlan kagarok kawalukokakên sabên dintên, sanèsipun ingkang kakarsaakên dados dhahar
ngèngèr ing sampeyan, kalihan ngèngèr singa barong, punika sami kemawon, dipun wrati padamêlan, sampun damêl kula, botên nate ngadhuh ngêsês, tarkadhang malah sakeca ngèngèr singa barong, awit salami kula ngèngèr sampeyan, kula dèrèng nate sampeyan sakecakakên manah kula, sapunika kula badhe sampeyan sakecakakên, nanging kêdah labuhpati rumiyin, ingkang purun sintên, badhe sampeyan sakecakakên dèrèng kinantên: siyos labuh pati: mêsthi, môngka ingkang sampun kalampahan, sampeyan jibar-jibur, kula namung tuwuk ningali, botên pisan-pisan sampeyan mêlasi, saking pundi sagêd kula ngandêl ngandika sampeyan.
Sarêng sima dipun wangsuli maesa sêmu ngerang-erang sêrik manahipun, lajêng pakêmpalan, golonging rêmbag, sima badhe sowan dhatêng Suralaya, nyuwun pitulunganing dewa.
Têmbung pangipuk dipun lapis ing têmbagi, badhe malicat katingal dhasaripun kajêng awon.
glathik ingkang sawêg mabur, panyananipun dipun undang kancanipun, lajêng mampir niyup mencok lawangan tangkêbaning pikat kalêbêt ing nglêbêt, dipun bagèkakên:
a. Kowe apa padha slamêt nusul aku ana kene.
a. Lah mara mangana cawisanku bêras pari sapirang-pirang kuwi, nèk wis warêg ngombeya, ing pangombèn wis kêbak
ana sing gabuk, aku wis warêg basa wis takombèni.
a. Yèn cawisanku pangan pawèhing manungsa ora kuciwa lan ora tau kasèp, nanging rumasaku kaya wong kinunjara, awit aku ora bisa mêtu, mêtu-mêtu mêngko sore ditalèni guluku kalawan bolah los minangka kênur banjur diundha dipêksa cumbu mencok ing pangundhan, yèn ora nuruti
a. Môngsa bisaa lunga saka kene, pikat iki wis direka ing manungsa, ora kêna dicêngkang saka ing jêro.
a. Lah mara jajalên (pêksi glathik sarosa nglubuk badhe oncat saking pikat botên sagêd, têlas manahipun,
murih marang kaslamêtan, kowe manut mituruta apa karêping manungsa bae, kaya aku iki, yèn kowe bangun turut, ora dibêlèh malah dikasihi, nanging yèn kowe pugal, amêsthi kêcêmplung ing wajan.
Tiyang masang pikat = ngapusi pêksi, punika sami kemawon kalihan têmbung: bujuk = ngapusi tiyang. Tiyang jalêr dipun sagahi kapadosakên padamêlan ingkang sakeca kathah bayaranipun, tiyang èstri lamban, dipun sagahi badhe kalakèkakên angsal priyantun kathah blanjanipun, yêktosipun botên makatên, Tiyang jalêr kasade dhatêng tanah sabrang kalêbêtakên dados kuli kontrak, tiyang
kowe iku manuk sing mêrak ati, wulumu balirik kuning, aburmu bisa kêkêjêr ana ing awang-awang, anêngsêmake pandulu. Ora kaya aku, wuluku irêng kaya angus, yèn mabur mung nuju panggonan banjur mencok, ora bisa kêkêjêr kaya kowe.
b. Manyar, iku rak wis kudrate dhewe-dhewe, kowe kapengin kaya aku, aku kapengin kaya
dhêdhak, ora lali ing pamakanan kêbak sukêt, arêp ngombe ing tlawah kimplah-kimplah [ki...]
[...mplah-kimplah] kêbak banyu, tarkadhang bêndara yèn rawuh gêdhogan nyangking gêdhang diparingake kowe, mulane awakmu nganti gimbêlah, tênagamu kaya wong ambungahi.
b. Jaran, Kowe bêrduli apa wong wis dipanci pangan dhewe-dhewe, sanadyan panganku akèh, gaweku iya akèh,
sami sanalika, dene bèndi wilujêng botên kirang satunggal punapa sarta ingkang nitihi.
Punika ngibaratipun tiyang kêkalih sami suwita, ingkang satunggal angsal sih, satunggalipun botên, sarta têdhanipun kathah kalihan sakêdhik, ingkang têdhanipun kathah tansah jibar-jibur, wusana dhawah ing bilahi, ingkang sakêdhik
kowe kuwi doyana awake patut, awit dadi doyananmu, balik ora, mung kok pilara kok ontang antingake bae, ora uwis-uwis yèn durung tumêkaning pati, iku sing ngeram-eramake têmênan.
b. Banyak, kowe eram aku ora, dene kowe takon dosamu, kok gendhong kok indhit, yèn karo aku iya bênêr ora dosa, nanging karo kodhok kêpriye, kodhok mêthongkrong nrima mangan lêmut kok sarap wani, ora kolu kok êlêd-êlêd nganti suwèk cangkêmmu, kodhok kalêbu ing wadhuk, wadhukmu nganti kaya bêdhah-bêdhaha, kuwi kowe apa ora rumasa dosa, aku iki dhapur malêsake.
Durjana pangawak wisa (= sawêr) botên wontên tiyang ingkang rêmên, kajawi bangsanipun, tiyang ingkang botên nate
b. Sumakehan sing duwe swara bêcik, milu-miluwa kowe sing dikasihi ing bêndara,
a. Lo, kok jêbul mangkono panêmumu, iku ora bêcik, wong dituturi bêcik, aja kok tampani ala. Kowe taktuturi, aku iki nandhang papa cintraka, kêcêkêl ing manungsa kinunjara ing salawas-lawase, ora kumpul karo anak bojoku nganti tumêka ing pati. Beda karo kowe dadi unjaran, kumpul karo bojo-bojomu akèh, anak-anakmu iya akèh, pangêmonge kokpasrahake ing bojo, sanadyan aku pinasthi mangkono iya taktrima bêcik, awit aku dibêciki ing
manungsa. sarèhning sing dipurih uniku, mulane aku tansah manggung kaya wong ana sajroning bungah, satêmêne ana sajroning susah.
b. Iya bênêr aku dadi unjaran, nanging kala-kala dadi jaga bêlèhan saanak bojoku, sapa sing disiri ing bêndara: ora luput sida dadi panggang.
Sipating manungsa gêsang, agênga alita botên wontên ingkang botên kaslendhangan ing prihatos.
Bayêm sêkul, wicantênan kalihan bayêm êri.
a. Bayêm êri, uripku lan uripmu tinitahake beda, dening panggawening manungsa, kowe urip ana ing lêmah ipukan ginula gula mawa rabuk talethong kang wus dadi lêmah, uripku ana ing krakalan saênggon-ênggon, kêna binasakake bumi karo langit mungguhing kamulyan lan kacilakan. Sanadyan aku wis narima kang dadi pêpancèning takdirku, suprandene durung tutug isih winesesa tanpa dosa ing manungsa pinunggêl pupusku, nganti
kêkètès gêtihku putih, manungsa ora duwe wêlas pisan-pisan, kinêla kalêbu ing kuwali.
b. Bayêm Sêkul, kowe aja angrêsula saka panganiayane manungsa, dosamu kokgendhong kokindhit, lagi prêcêt kowe wis wiwit gawe êri angrangap ngêbaki awakmu sakojur, wong ramban nganti kawêkèn ambêdhol awakmu, mulane mung dipunggêl pupusmu kang durung thukul êrine. Bênêr kamulyanku gêdhe, pinilala ing manungsa, urip ana ing ipukaning lêmah gugulan, sarta mawa rabuk, wah, nganggo disirami sabên sore, nanging cêndhak umurku, durung kongsi kêmba: dipatèni dibêdhol dalah uwitku ora mung godhongku kang kinêla dalah uwitku kang isih êmpuk tinugêl-tugêl katut kinêla. Bali kowe mung dipunggêl pupusmu bae, isih bisa pupus manèh, umurmu dawa, nganti ing mangsa katiga ngêrak lagi dipatèni, diobong ing pawuhan.
Tiyang sae pinilala ing nagari (bayêm sêkul) tiyang awon (bayêm êri): botên, namung kakêndêlanipun kenging pinêthik (pupus) dening narapraja.
a. Aku iki arêp takon marang kowe bèbèk, olèhmu ora duwe wêlas marang bêndara, angeram-eramke têmênan, ora kêna kasèp sêthithik panganmu, banjur gumêdêr wèk-wèkan anjaluk pakan, kaya wong arêp kalirên, bêndara gugup, kowe nuli diwèhi pakan, ora lali banjur dingon esuk sore mênyang sawah, golèk kroco utawa kêyong nganti moh-êmoh. Aku iki mung dipanci sêga wadhang sathithik korèdan cêthing sabên esuk, banjur golèk pangan dhewe nganti sadina muput, lèrèn-lèrèn yèn wis ngarêpake turu, beda têmên karo
dadi pêrdulèn marang kabêgjaning wong dhewe-dhewe, iya iku kamurahaning Pangeran marang titahe, [titah...]
[...e,] sing drêmba: akèh, sing cicik: sathithik, cucukmu mung sêdhêng upa siji-siji, wis bênêre pêpancènmu mung sêthithik, balik aku kêpriye, cocorku samene gêdhene, yèn pêpancènku mung kaya kowe, baya banjur mati kalirên, karodene manèh bêndara mangsa busuka, aku diwêtokake pêkahku ngêndhog sabên dina, awakku nganti ora bisa lêmu kaya kowe, ora duwe dhadha mênthok.
a. Bisa têmên muni kowe kuwi, aku iki apa ora ngêtokake pêkah ngêndhog kaya kowe, malah banjur takngrêmi nganti dadi kuthuk, beda karo kowe, yèn ngêndhog: kokglèthèkake bae ana ing kandhang, tarkadhang ngênthit (= gêndhog) ana ing sawah, yèn ora konangan marang sing angon: ilang, lan kowe ora bisa ngangrêmi kaya aku nganti têlung Jumungah pasa ana ing patarangan ora mangan saka ora bêtah ngêlèh.
b. Êndhogmu pira, kèh-kèhe mung limalas banjur kokngrêmi, lèrèn pangêndhogmu, balik aku yèn kopèn panganku
bênêr, nanging mirasa êndhogku lan kêna ginawe tômba kuwat.
b. Kok anèh kowe kuwi, yèn cilik ala, gêdhe bêcik, kanggo abahan apa êndhogmu.
Punika dados isbatipun manungsa, ingkang têdhanipun kathah, ingkang sakêdhik: langkung, dening karsaning Allah, têdha pêpancèning makluk: sêdhêngan, wontênipun kirang
daérah transmigrasi inggih punika ring daérah sané nrima transmigran wit Bali, minakadi Sumatra
punika wantah wewidangan (dataran) Dumoga ring Kabupaten Bolaang Mongondow. Wewidangan Dumoga wantah wewidangan sané sampun kepah dados tigang kecamatan, minakadi
suang-suang, inggih punika basa Mongondow lan basa-basa Minahasa. Siosan ring basa-basa punika, sajeroning mapagubugan sarahina-rahina, krama punika taler nganggé basa Melayu Manado lan basa Indonésia.
punika kantun kaanggé becik olih krama punika wantah kantun rumaketnyané pakraman krama
basa Bali. Pasimakraman sané kantun nganggé basa Bali inggih punika
ring Désa Werdhi Agung lan Kembang Mertha ring undagan kelas 1, 2, lan 3 kantun nganggé basa Bali pinaka basa panganter. Alit-alité ring luar kelas taler nganggé basa Bali sareng timpal-timpalnyané.
Bali puniki milih basa Bali ri kala mabebaosan ring wewidangannyané santukan krama Bali punika meled nyihnahang kawéntenan miwah witnyané. Rasa bangga pinaka krama Bali kacihnayang antuk basa sané kaanggé sarahina-rahina, ingih punika basa
tanggal kaping 5 Ruwah Be 1856 utawi 18 Pebruari 1926.
I. Ingkang nglêbêti sayêmbara bab têtêngêring Radyapustaka wontên cacah 63 sêrat, lajêng dipun bikaki, ingkang kadhawahan bikak Mas Ngabèi Martasuwignya, ingkang nyathêti sah utawi botênipun panitra, wisesa ingkang jênêngi, sarampungipun kacacahakên, ingkang kabikak 35 iji.
Ôngka 4, 5, 6, 7, 11, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 20, 22, 23, 24, 31, 32, 34.
Ôngka 1, 3,,8, 10, 12, 21, 26, 30.
Ôngka 2, 9, 19, 25, 27, 28, 29, 33, 35.
Ingkang dèrèng kabikak 28, ingkang 6 botên wontên kancahipun, ingkang 22 winitawis kanthining gambar ingkang sampun kabikak mila katunggilakên. Ingkang botên sah kapundhut ing wisesa, ingkang sah sarta mêngêng kasimpên panitra namung kapilah-pilah panyimpênipun. Dhawuhing wisesa badhe kalajêngakên ing
nalika malêm Rêbo tanggal kaping 10 Ruwah Be 1856, utawi kaping 23 Pebruari 1926.
Yasawidagda, 5. Panitya, Mas Ngabèi Martasuwignya.
Jumadilawal Be 1856 sarta nalika malêm Jumungah tanggal kaping 5 Ruwah ugi taun Be wau.
II. Wisesa dhawuh supados gambar-gambar kabikak malih, katata katunggilakên prabotipun. Sasampunipun katata, wisesa têtaringan kadospundi lêlajênganipun panindaking sayêmbara punika mênggah andharaning pangrêmbag kapêngkêr kados pèngêtan ingkang kawaos wau, Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya anêrang kadospundi sababipun ingkang winastan mêngêng sarta botên sah, wangsulaning wisesa, ingkang botên sah punika pangintun gambar ingkang tanpa têtêngêr, dene ingkang mêngêng punika taksih ngêmu raos bokmanawi katranganipun mangke kasêbut ing sêrat ingkang sami kacirèn botên kenging kabikak, kangjêng pangeran anêrang malih, mênggah sagêdipun nêtêpakên gambar punika kanthi sorogan punika. Panitra matur anêrangakên kala panampinipun sarêng kalih-kalih, satunggal isi gambar
têtêngêripun sami. Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya lajêng nêtêpakên ingkang mêngêng punika ugi botên sah, amargi sayêmbara punika botên kenging ningali ingkang kacirenan botên kenging kabikak, namung wontên satunggal ingkang winastan mêngêng katêtêpakên sah, inggih punika ingkang kacirèn ôngka 3, sasampunipun makatên lajêng amilih pundi ingkang prayogi kangge têtêngêring pahêman Radyapustaka, wêkasan ingkang kapilih aciri gôndamastuti, awujud papêthan surya, ing têngah kabagi kalih, sasisih mungêl: pahêman Radyapustaka, sasisihipun gambar sangkapancajanya, sarêng kabikak soroganipun ingkang damêl Mas Rônggasukèmi ing Mangkunagaran, wisesa lajêng
saupami kados ingkang kapilih punika punapa kenging, Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya mangsuli kenging, wisesa lajêng dhawuh ing
Pahêman Radyapustaka parêpatan pangrèh wontên ing gêdhong musium nalika dintên Jumungah tanggal kaping 4 Jumadilakir taun Wawu ôngka 1857, utawi kaping 10 Dhesèmbêr 1926 wanci jam 7 sontên.
1. Wisesa, Radèn Mas Arya Wuryaningrat, 2. panitra, Radèn Ngabèi Prajakintaka, 3. Panitya, Mas Ngabèi Yasawidagda, 4. Radèn Ngabèi Dutadilaga.
ingkang kadhawuhan damêl warga Mas Ngabèi Citrairanya, punika wujudipun (wisesa kalihan maringakên têtêngêr wau) prayogi pundi, lajêng sami kapriksa putusanipun ingkang kapilih ingkang gilap, wisesa lajêng dhawuh dhatêng panitra supados andangu pintên waragadipun, sarta anyathêti ingkang wontên angsal têtêngêr dalah wêwatonipun.
III. Wisesa ngandika bilih anampèni sêrat saking
kangge wontên pamulangan klas II, sarta pamulangan dhusun, punika sarèhning kala samantên rêmbagipun
dipun manah badhe pandamêlipun wau, dados rêmbag sawatawis, putusanipun
suraos nyuwun wêwaton panyêrat wau kaparênga kawulangakên wontên ing H. I. S., sarta sadaya [sada...]
[...ya] pamulangan ingkang amulangakên têmbung Jawi. Wisesa lajêng anggalih sarèhning punika sampun nama rampung bab wêwatoning panyêrat, Radyapustaka kêdah damêl konggrès malih punapa ingkang prêlu karêmbag, pamanggihing wisesa bab bedaning sigêg Da kalihan Ta, Ba kalihan Wa, punika ingkang asring cawuh, Radèn Ngabèi Dutadilaga kadhawuhan ngrêmbag wontên Mardibasa punapa ingkang kêdah karêmbag wau.
IV. Wisesa paring uninga manawi pahêman lan Yapa Insêtitut badhe damêl konggrès basa Jawi wontên ing Ngayogya,
bab botên prayoginipun basa Jawi kasêrat sastra Latin, ingkang kapilih.
1. Wisesa, Radèn Mas Arya Wuryaningrat, 2. Panitya,
tumindak rare-rare ingkang tumut bapa utawi biyungipun punika botên bayar, dados rêmbag sawatawis, putusanipun kawatês ingkang kalilan lêlahanan ningali musium punika rare umur nêm taun sapangandhap, langkungipun
kantor Radyapustaka, nalika malêm Jumungah tanggal kaping 12 Sawal Wawu ôngka 1857 utawi kaping 15 April 1927.
1. Wisesa, Radèn Mas Arya Wuryaningrat, 2. Panitra, Radèn Ngabèi Prajakintaka, 3. Juru rêmbag, Tuwan E. Mudhi, 4. Panitya, Radèn Ngabèi Dutadilaga, 5. Panitya, Mas Ngabèi Martasuwignya.
II. Wisesa mratelakakên nalika Radyapustaka nampèni babaran watoning panyêrat saking dhepartêmèn, phan ondêrwis, soroganipun mawi mrasabênakên kaparêngipun kangjêng guprêmèn, wêwaton wau badhe kalimrahakên dhatêng pamulangan ôngka II, sarta pamulangan dhusun, punika kula lajêng damêl sêrat dhatêng dhepartêmèn phan ondêrwis nyuwun supados wêwatoning panyêrat wau, kalimrahakên ing sadaya pamulangan ingkang amulangakên têmbung Jawi, kados ta: H. I. S. sapanunggilanipun, punika sampun angsal wangsulan panyuwun kula wau kaparêngakên, malah dipun kanthèni têtêdhakan sêratipun dhepartêmèn phan ondêrwis dhatêng para insêpèktur phan ondêrwis ingkang andhawuhakên supados wêwatoning panyêrat wau kawulangakên ing sadaya pamulangan ingkang amulangakên têmbung Jawi, dene sêratipun wangsulan sarta kanthinipun kados punika, lajêng sami dipun waos dening wisesa, sarampunging pamaos ngandika, amirid punika dados rumiyin anggènipun dhawuhakên dhatêng para insêpèktur wau kalihan sêrat kula, mênggah anggèn kula ngaturi sêrat dhatêng dhepartêmèn wau botên kula rêmbag rumiyin wontên ing parêpatan, namung kula gagahi piyambak, pamanah kula kenging kemawon gagah prakawis ingkang sae punika, sarta sarèhning kala samantên Radyapustaka sampun ngaturi panuwun, dados ing sapunika botên prêlu ngaturi panuwun malih, mindhak kados rare, sadaya jumurung, wisesa ngalêmbana sangêt saening panganggêpipun kangjêng guprêmèn dhatêng
Radyapustaka, kados nalika wêwatoning panyêrat wau kaaturakên, pangrèhing
Radyapustaka supados kamanah, Radyapustaka lajêng manah saprêlunipun, sasampunipun lajêng damêl wangsulan amratelakakên punapa pamanggihipun, kadadosanipun ingkang kaanggêp inggih pamanggih Radyapustaka, makatên
ingkang dhatêng Ngayogyakarta, ngêdali konggrès Yapha Insêtitut angrêmbag basa Jawi, sêsorahipun Radyapustaka wontên ing konggrès wau botên namung nama mênang kemawon, kenging winastan mênang sangêt, saya ingkang adamêl agênging manah
guprêmèn, inggih awit saking punika Radyapustaka saya katingal ngalela, makatên punika sampun tamtu angagêngakên manah, namung sajatosipun saya awrat, botên kenging sinanggi miring, kêdah nyambut damêl sayêktos, ing mangke punapa ingkang kêdah dipun adani malih, kula sampun gadhah pamanah bab sêsigêg ingkang cawuh, kados ta: sêsigêg Ta, Da, sarta Pa, Ba, punika prêlu punapa botên, aturipun sadaya prêlu. Wisesa anggalih punapa ingkang prêlu karêmbag malih sênèsipun bab sêsigêg ingkang cawuh wau, Mas Ngabèi Martasuwignya matur bab têmbung ingkang gêgayutan kalihan tatakrami, kados ta: panganggenipun têmbung krama inggil, madya, sasaminipun, Radèn Ngabèi Dutadilaga matur ingkang dipun bêtahakên para guru Jawi punika panganggenipun tata prunggu ingkang kasêbut ing wêwaton panyêrat Radyapustaka punika para guru taksih dèrèng têrang panampinipun, wangsulaning wisesa bab tata prunggu lasar kagalih namung samantên katranganipun, dening pancèn angèl pamathokipun, makatên ugi bab têmbung ingkang gandhèng kalihan tatakrami wau inggih angèl, mila badhe karêmbag wontên parêpatan agêng, lajêng dhawuh upados dintên kangge parêpatan agêng, Radèn Ngabèi Dutadilaga matur nyuwun sabibaring wulan Mèi kemawon, amargi salêbêting wulan Bêsar badhe [ba...]
[...dhe] gadhah parlu, supados manawi kêpatah nyambut damêl sagêd lajêng anindakakên, wisesa marêngakên.
putusaning parêpatan agêng ingkang sampun kaparêngakên ing kangjêng pangeran agêng nagari, manawi
cathêtan wau, andangu, Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya punapa sampun nate angsal sriyatna, aturing panitra sampun, lajêng dados rêmbag sawatawis, putusanipun ingkang pantês tampi têtêngêr warni mas.
1. Kangjêng Pangeran Arya Kusumayuda, dening sampun kathah pisungsungipun.
2. Radèn Ngabèi Jagasudira, abdi dalêm mantri ngajêng, misungsung sêrat kina ingkang ing Radyapustaka ngupados sapriksa-sapriki botên sagêd-sagêd angsal, inggih punika sêrat
angenggalakên kasagahanipun damêl wurdhênlis kala parêpatan kapêngkêr, amargi nalika konggrès Yapha Insêtitut wontên ing Ngayogyakarta, punika wontên
dumugi 65 % Pulo Siberut. wana punika minangka papaning tetuwuhan ugi sato kangge sumber panguripanipun, saha dados panyengkuyung panguripanipun masyarakat Mentawai kangge bahan obat tradisional.[2]
Boten kathah pangunjung ingkang mlebet wonten ing kawasan taman nasional, saha dumugi sapunika obyek utama kanggé para pangunjung dhumateng Puli Siberut namung saperlu ningali budaya masyarakat Mentawai ingkang dumunung wonten ing sakanan kiringipun taman nasional. Wonten ing kathah bab, masyarakat Mentawai minangka suku bangsa ing Indonésia ingkang taksih sanget tradisional saha sapérangan ageng nganut kapitadosan animisme. Kegiatan sosialipun kapusataken ing sekitar UMA, inggih punika sawijining "rumah bersama" ingkang ukuranipun dawa saha dipunhuni
Bilou minangka jinis primata ingkang paling misuwur wonten ing Mentawai. Kanthi anatomis kalebet jinis ungko paling sepuh ingkang taksih gesang kanthi wulu - wulu ingkang arang kanthi werni cemeng saha selaput antawising driji angka kalih kaliyan angka tiga. Pekik Bilou paling sederhana antawis pekikan ungko, langkung dawa, variatif saha boten kalakokaken déning ungko sanésipun. Bilou uripipun kanthi kelompok ingkang kasungsun saking induk jantan saha babon kanthi anak-anakipun ingkang déréng ageng (ingkang taksih eném). Bilou kalebet kéwan monogami kanthi setunggal kulawarga rata-rata tiga dumugi sekawan cacahipun, déné cacahing anggota saben kelompok saged dumugi ing cacah 11 ungko.[2]
^ a b c (id)[2](dipunundhuh tanggal 1 Oktober 2012) Cacad sitiran:
IndonesiaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Kangen pengen ngrungok’na Radio Tegal ? Ora usah balik, kiye wis tak siapna link khusus nggo sing
Astana Giribangun iku pasaréyan kulawarga Soeharto ing Kabupaten Karanganyar, eks. Karesidhènan Surakarta, Jawa Tengah.
Papan iki nduwé jembar 567 m2. Komplèks pasaréyan iki wiwit dibangun ing taun 1974 karo pasèlèhan watu kapisan déning Radèn Ayu K. Soemohardjo. Banjur pasaréyan iki diresmèkaké déning présidhèn Soeharto ing 23 Juli 1976.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Astana_Giribangun&oldid=813438"	Kategori: SoehartoKabupaten Karanganyar	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.21, 9 Maret 2013.
Mèkanika fliuda inggih punika disiplin ilmu saking bidang mèkanika térapan ingkang ngaji prilaku saking zat-zat cair, lan gas ing kahanan mèndèl utawi gérak. Bidang mèkanika punika sampun gamblang nyangkup pinén-pintén prékawis ingkang bervariasi , wiwit saking kajian babagan alitan darah ing saluran-saluran kapilèr ngantos kajian aliran lénga méntah ingkang ngélampahi Alaska ngélangkungi pipa diamètérè namung 4 feet.[1](dipununduh Tanggal 2 Oktober 2012). Fluida inggih punika zat ingkang sagéd ngalir sahingga ingkang kalébét fluida inggih punika cair lan gas.[2] Prinsip tèori mèkanika fluida dipunpérlukakén kanggè jélèntréhakè punapa pésawat térbang ingkang wujudipun stremline kaliyan pérmukaanipu mulus kanggè èfisiènsi penerbangan ingkang langkung saè. Téori mèkanika fluida gégayutan kaliyan fluida. Fluida ménika sagéd dipun tégésakén dados zat cair. Nanging ing kasunyatanipun botné sédaya zat cair sagéd dipunkatégorikan dados fluida, sécara khusus fluida dipun artosakén dados zat ingkang dèformasi terus-menerus ménawi tasih dipunpengaruhi tégangan gésér. Sebuah tégangan gésér ingkang wujudipun ménawi gaya tangensial mérdamél ing permukaan.[3](dipununduh Tanggal 2 Oktober 2012).
Jénising Fluida[besut | besut sumber]
Fluida dipunbènténakén dados kalih jénis, inggih punika fluida gérak utawi dinamika fluida, lan fluida botén gérak utawi statika fluida. Dipuntingali saking jénis zatnya, fluida sagéd dibénténakè dados zat cair lan gas. Gas lan cairan dipunbénténakén amérgi gaya kohèsinipun ingkang berlainan. Cairan gadahi molèkul-molèkul ingkang gégayutan kaliya gaya kohèsi ingkang rèlatif kiat, ménawi molèkul gas kasusun sècara arang ntawis satuggal kaliyan sanèsipun, sérta gégayutan kaliyan gaya kohèsi igkang sagéd diabaikan. Cairan céndérung mempertahanake wujud ingkang jumbuh kaliyan wujud wadahipun, ananging gas bébas berekspansi ngantos ing dinding padat. Bénténipun ugi cairan ménawi mlébét ing salébéting béjana ingkang kabuka lan ing ngandap péngaruh gravitasi cairan bakalan wujud permukaan bebas. Bntén malih kaliyan gas ingkang botén sagéd wujud permukaan bebas ananging sagéd wujud atmosfer.[3]
sanesipun punika, biasanipun viskositas saking suatu fluida saged dipunasumsiaken nilai nol (fluida boten viskos). Ananging gas ugi saged dipunasumsiaken asifat boten viskos. menawi fluida asifat viskos lan aliranipun dipuntampung ing suatu cara (kadasta ing pipa), mila aliran ing wates sistemipun gadahi kecepatan nol. kangge fluida ingkang viskos, mila wates sistemipun boten
^ (id)Kanginan,marthen.FISIKA untuk SMA Kelas XI.Erlangga.Jakarta.(2006:227)
Wikibooks Rumus-Rumus Fisika Lengkap gadhah kaca kanthi sesirah
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mekanika_fluida&oldid=1083005"	Kategori: Mekanika fluidaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.56, 4 Sèptèmber 2016.
19/07/2011 pukul 01:32	wanbiz1	Assalamu’alaikum wr wb.
20/10/2011 pukul 14:43	wong edan	monggo ..dipun lajngakn mawon ki gus itsna,, mugi mugia gusti Alloh paring hidyah datng kulo njnngan sdoyoyo nggeh,nuwun
17/12/2011 pukul 17:17	Guntur	Kulo nembe
Balas	Bayu Yogo Endy Atmoko Says:	September 1, 2007 at 6:28 am Matur nuwun kalian ingkang nyaosi ilmu dhateng para pini sepuh lan sessepuh ingkang sampun kapundut dumateng Gusti Ingkang Maha
Lobegott Friedrich Konstantin von Tischendorf (lair ing Lengenfeld, Sachsen, 18 Januari 1815 – pati ing Leipzig, 7 Dhésèmber 1874 ing yuswa 59 taun) punika satunggiling nimpuna Alkitab asal Jerman. Panjenenganipun dipuntepangi minangka pamanggih Codex Sinaiticus, satunggiling manuskrip Prajanjian Énggal saking abad kaping-4 ing sikil Gunung Sinai nalika taun 1859.
Panjenenganipun kathah nelasaken wekdalipun kanggé nyinaoni Prajanjian Énggal ing Universitas Leipzig. Tischendorf kagungan gelar Ph.D. nalika taun 1838. Kalih taun salajengipun panjenenganipun lulus minangka dhosèn babagan teologi ing Leipzig.
Saking wulan Oktober 1840 dumugi Januari 1843, panjenenganipun ngrawuhi sapérangan negari, kalebet Mesir, Walanda, Inggris, Italia, nanging wekdalipun paling kathah dipuntelasaken ing Prancis. Asil kunjunganipun kalebet kasilipun mertal Codex Ephraemi Syri Rescriptus. Sasanèsipun punika, panjenengènipun ugi kasil pikantuk sebagéyan (43 lembar) saking Codex Sinaiticus ing Sinai.
Taun 1850 panjenenganipun nerbitaken Codex Amiatinus lan Prajanjian Lawas miturut vèrsi Septuaginta. Taun 1853 lan 1859 panjenenganipun nglajengaken lelampahan malih nuju Wétan, lan pikantuk sisa Codex Sinaiticus ingkang kathah cacahipun. Codex Sinaiticus dipunterbitken taun 1862 kanthi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Konstantin_von_Tischendorf&oldid=1105696"	Kategori: Lair 1815Kapatèn 1874Tokoh JermanKategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaRintisan biografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.17, 25 Oktober 2016.
• Ngadeg ngapurancang, ora strandar pit, ora
• Panganggone Klambi Besus (ora keciliken ora
• Ngerti cak-cakane cara ngendi. Yoja apa Sala.
• Dijumbuhake karo nuansane (abang, ijo, ungu, lsp)
DAMEL “KEPEKAN” ALIT-ALIT RAPI
(Tebih sadarengipun utawi &gt; 30 menit
• SAWEGA ING DHIRI, SAMEKTA ING GATI
• NARIMA MRING PANYARUWE (kritik)
monggo mbok bilih poro sederek kang sampun kesinggihan piwedar saking poro pinisepuh agami ISLAM engkang sampun titi lan titen marang serat kang sampun dipun Kakang GAMALPRA suwun puniko, sageto diwedar kangge sedoyo kawulo kang badhe anggayuh kamulyaning urip….. kawulo, mung tumut ke mawon…
Puk pelupuk sou soe ondho bapak awan, ibu bumi kanggone kanggo ngayomi. Ngayomi wong sak dunio ling uripe penuh duso.
Punika aturipun Pak Sutawijaya, griya kula bumi
gandhèk, punika tiwas amung punika, pamirsa kula, kala wontên dhusun pun Sêcang, kula dipun priksa, dhatêng Kumpni, atur kula kula punika tiyang prapat. Kula mirsa wêrtos-wêrtosipun tiyang kathah, inggih pun babah ingkang amêrangi prayayi gandhèk puniku, amung punika atur kula, dipun priksa wontên dhusun inggih atur kula punika, wondene ingkang sami wicantênan. Yèn pun babah kang mêrangi priyayi gandhèk, pun Porog satunggil. Pun Sruwi satunggil. Amung tiyang kalih punika, tiyang kalih punika inggih rencangipun Ki Tiyu pyambak.
Punika aturipun Pak Sukra, griya kula Karangdurèn. Dados rencangipun pun Tiyu, mila kula dipun bêsta, kula asêsêgah dhatêng prayayi gandhèk punika, nuntên kula lajêng dipun bônda, sampune kula dipun bônda, nuntên kula lajêng dipun
dipun tulisi malih, atur kula sapuluh dika tulisana, punika atur kula wingi mangke kula batên rumaos. Amung punika atur kula.
Punika aturipun Pak Sruwi, griya kula ing Surakan, dados rencangipun Ki Tiyu, mila kula dipun bônda, kula ingkang kêmit. Samirsa kula pun Tiyu, kalih pun Babag. Kang sami mêrangi gandhèk. Kang dipun ge mêrangi inggih pêdhang kalih pisan. Amung punika pamirsa kula.
Punika aturipun pun Porok. Griya kula Surakan, dados rencangipun Ki Tiyu, mila kula dipun bônda, dipun tuturi pun Sruwi, sajangipun sanjangipun. pun Sruwi dhatêng kula, uwa Si Sêngkèk, karo Si Babag, mêrang gandhèk, lajêng
kula lumajêng atitir, kula batên uninga, amung punika atur kula.
Punika aturipun Pak Boyong, griya kula Surakan. Dados rencangipun Ki Tiyu, mila kula dipun bônda, kula kang kêmit. Siyangipun wontên priyayi dhatêng, sarêng dalu wontên kècu, kula nuju wontên
Kemiosmosis minangka sawijining mekanisme pangkopelan energi kanthi nggunakake energi kang kasimpen kanthi wujud gradien H+ kanggo nggerakake kerja seluler.[1][2] Ing mitokondria, energi kanggo pambentukan gradien asale saka reaksi redoks eksergonik lan sintesis ATP minangka kerja kang ditindakake.[1] Nanging kemiosmosis uga kedadeyan ing panggonan liya, lan werna-werna.[1]
Sadurunge, Rosenberg ndefinisekake sawijining proses kang nyebabake pindhahe sawijining substansi saka sawijining area kang nduweni energi potensial elektrokimiawi luwih endhek anuju ing panggonan kanthi energi potensial kang luwih dhuwur, minangka transpor aktif.[3] Pindhahing bak
sacara sekunder kang ora ana gegayutane langsung karo reaksi kimiawi lan metabolis, antarane rong titik kang dipisahake déning alangan osmotik kang duweni simpor utawa kotranspor ing alangan mau. Reaksi ing simpor mau ngupaya ngancik titik ekuilibrium, saengga arah ngalihe saka siji substansi ing simpor bakal nyebabake substansi liya obah ing arah kang padha, senajan kabèh mau ateges nantang arus energi potensial elektrokimiawi.
Kloroplas nggunakake kemiosmosis kanggo ngasilake ATP nalika fotosintesis ing organel iki, cahya (lan dudu energi kimiawi) nggerakake aliran elektron
ngiteri membran plasmae.[1] Gradien iki banjur nyekel gaya gerak proton ora mung kanggo nggawé ATP nanging uga
Dijupuk 2010-07-18. line feed character ing |title= ing posisi 45 (pitulung)
wewengkon iklim sedhengan ing bumi belahan ler. Nama punika ugi kaginakaken kagem wiji ingkang saged dipundhahar saking cupak (woh) mawi eri landhep ingkang dipunasilaken saking wit punika.[1][2][3] Wonten ing Basa Inggris tuwuhan punika dipunwastani chestnut. Tuwuhan punika wonten ing Basa Indonésia ugi dipunsebat kastanye (saking Basa Walanda: kastanje) utawi ugi dipunsebat kacang berangan.
Kados wit ek lan berangan, kastanya kalebet familia Fagaceae. Wonten
punika antawisipun 20 m dumugi 40 m, padatanipun dipuntandur wonten ing Éropah, Asia Wetan lan Asia Barat Daya, sarta Amerika Utara. Kulit njawinipun atos kanthi warni coklat tua. Kathha tiyang ingkang ngginaken kastanya kagem campuran kué lan pastry. Sup lan saus salad
ngandharaken bilih kastanya gadhah kandhutan lemak sekedhik ananging inggil karbohidrat. Kadar antioksidanipun ugi inggil sarta wonten kadhutan vitamin C, B6, lan folat ingkang khasiatipun kagem ngandhapaken resiko penyakit jantung lan penyakit sanèsipun [7].
Putri Raemawasti ya iku pemenang Puteri Indonésia 2007 wakil saka propinsi Jawa Timur.[1] Nalika iku Duma Riris Silalahi (Sumatera Utara), ana ing posisi Runner Up 1 lan Ika Fiyonda Putri (Jakarta 4) ing posisi Runner Up 2. Dhèwèké lair ing Blitar, Jawa Timur, 5 Desember 1986.[1] Sawise dadi pemenang, dhèwèké duwé hak makili Indonésia ing ajang Indonésia ing
majokake perdagangan, seni, lan budaya, kaya tugas-tugas kang wis diwenehake Putri Indonésia sadurunge.[1] Dhèwèké éntuk fasilitas kanggo ndukung kegiatane ya iku omah dinas lan kendaraan.[1] Nalika iku dhèwèké isih dadi mahasiswa Institut Teknologi Surabaya (ITS) jurusan Teknik Industri angkatan taun 2005. Dhèwèké sekolah SMA ana ing kutha Blitar, Jawa Timur.[1] Saliyane dadi Puteri Indonésia, dhèwèké uga dadi duta kampanye konsumsi endhog nasional.[2]
IndonésiaKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatRintisan biografi Indonesia	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.43, 4 Sèptèmber 2016.
(1985-12-18) 18 Dhésèmber 1985 (umur 30)
Dewi Persik nduwéni jeneng asli ya iku Dewi Murya Agung (lair ing Jember, Jawa Timur, 18 Dhésèmber 1985; umur 30 taun). Dewi Persik ya iku salah sawijiné penyanyi dangdut Indonésia. Anak pasangan H. Moch Aidil (bapak) lan Hj. Sri Muna (ibu) iki ngaku yèn dhwéké nduwéni katurunan Tionghoa saka mbah putriné.
Dewi dikenal amarga tembang Bintang Pentas. Jeneng Persik iku diwénéhaké saka manajeré kang jenenge Pak Yogi.[1] Tujuwané supaya kariré sangsaya apik lan bersinar kaya woh persik ing Cina.[1] Saliyané iku woh persik uga dianggep woh kang nggawa rejeki lan kauntungan.[1]Sinetron kang tau dibintangi Dewi Persik ya iku Mimpi Manis lan Legenda eps. Nyi Ronggeng.[1] Ananging karir Dewi Persik ora mulus terus.[1] Dewi Persik uga dikenal amarga goyang khasé ya iku kang diarani goyang gergaji.[1] Ananging goyang iki wiwit éntuk kritikan kang élék lan rada porno nalika manggung.[1] Saliyané iku, nalika manggung, dhèwèké kerep nganggo sandhangan kang minim lan ketat.[1] Puncaké ya iku nalika Dewi Persik bubar ngisi salah sawijiné acara ulang taun TPI kang dianakaké ing Istora Senayan tanggal 23 Januari 2008.[1] Dhadhane Dewi ujug-ujug digrayangi karo wong lanang. Nalika iki Dewi Persik nganggo tank top werna putih kanthi strip ireng.[1] Sadurungé ndemék dhadhané Dewi Persik, wong lanang iki uga nyolong gambar payudarane Dewi Persik nganggo kamerahandphoné nalika pedangdut seksi iki lagi sibuk diwawancarai.[1] Kadadéyan iki ora kang sepisanan kalakon, nalika taun 2005, amarga goyang kang seksi ing salah sawijiné acara ing SCTV, payudarané Dewi Persik metu lan katon diingeti wong kang nonton.[1] Kadadéyan iku kalakon nganti pirang-pirang detik.[1]
Taun 2008 uga dadi taun "pencekalan" tumprap Dewi. Pamarintah dhaéérah kang sepisanan ncekal Dewi Persik supaya ora tampil ing dhaérahé ya iku Pamarintah Kutha Tangerang. Pencekalan iki tujuwané supaya ngindari kerawanan sosial lan kaitan karo Peraturan Daerah (Perda) No. 8 Taun 2005 ngenani pelarangan pelacuran ing dhaérah iku.[2] Sawise Tangerang, Walikota Bandung uga nerangake yèn ncekal Dewi Persik lan uga artis-artis kang goyangane ngundang syahwat.[3] Sawisé iku banjur pamaréntah dhaérah-dhaérah liyané kang ncekal Dewi Persik kayata Walikota Depok,[4] Saliyané iku MUI Sumatera
^ (id)Probolinggo pun Ogah 'Digergaji' Dewi Persik kompas.co.id(dipunundhuh tanggal 6 Juli 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.51, 4 Sèptèmber 2016.
PengarangMas Sastrakartika (Alihbahasa T.W.K. Hadisoeprapta)
pukul 21:57	Cah gunTEN	assalamualaikum gus itsna,itungane taksih kangelan gus, nek mboten ngertos
Dadi ngerti wae nek ono postingan anyar nang tonggone (jadi ngerti aja kalau ada postingan baru di tetangganya)…. Hihihihihihi….
diwoco opo ora.., aku yo ra ngerti… Hihihihihi… Mengko nek aku pas dolan nang Yogya, kowe tak kabari yo… Sisan kene ketemuan gegayengan wong telu karo Suryaden…
matèrial inggang kabeto toya mulai ngendap
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.32, 4 Maret 2016.
liya2ne sing podo ra dadi, ra keno serangan jantung.
4. dll dll, ijik nunggu maneh berita2 seko facebook whe … kek … kek …
Kaya ngene iki kayane fenomena negoro pewayangan iki … republik mimpi … dadi anggota dewan kok arep dinggo
Anggota dewan yang mestinya terhormat, menjadi turun wibawane, malah karo gusdur jarene koyo Taman Kanak-Kanak.
jalan2 liat alun2 .. byuh .. byuh .. saiki sukete alus pol .. nek iki mah cocok nggo main “golep” bae kayane.
tiap sore saiki rame, po maneh minggu isuk wis koyo simpang lima semarang lah pokokane. Ono band, free hotspot seko telkom. Mung siji sing kurang, durung ono kolam renange.
Mulane, podo bali nang wonosobo mumpung
wonosobo soale ingkang romo taksih gerah. mugo2 cepet saras maleih nggih pak Dhe Sapto). Eko Joned yo lagi nang yoja, melu sertifikasi, tapi nggone adoh temen lik, nang kalasan
PANGIRUPING SUKMA,BADAN, NYOWO LANANG-
Btw .. ini bukan posting perpisahan kan Kep?
Balas	serdadu95, on Mei 9, 2008 at 6:14 pm said:	@ sawali:
Punika sak estu lheee Pak. Kulo ngaturaken maturnuwun sanget… saget ngangsu kaweruh saking blog-ipun Bapak. Haaa yen… mboten kepanggih panjenengan.. kulo saget bingung gung liwang-liwung kados wangwung gemblung gemblundung… (*parikan ngarang2 ki Pak..*)😆
nganti250cc metu trus regane 40 – 50 jeti trus simbah ro mbokde ku opo isoh madang ro opo gelem tak terke
rèh kawiryawan | kawuryan kala kramane | Jêng Pangeran Prangwadana | dhaup lan putrinira | ing nguni suwarginipun | Jêng Pangran Adiwijaya ||
2. ing Surakarta kaping tri | mijil saking padminira | punika prênah arine | lawan kang
rakiting upakara | radinan ingkang mangidul | awit sakèthènging kitha ||
uparênggane | nahan gantya winursita | mangsuli kandhanira | duk wau ingkang winuwus | rakite jroning
sêsuguh | sarwa di ingkang bujana ||
33. arungan ing rèh rêspati | pra putra putri santana | sumawana sasemahe | punggawa mantri prawira |
ginarbêg upacarane | pra wadya aglar ngayun | dan nênuduh abdi piniji | nimbali ingkang putra | Jêng Pangeran Prabu | Prangwadana sampun prapta | atur sêmbah kang rama ngandika aris | kulup ing mêngko sira ||
2. jinagongan awit dina iki | iya anèng wismanta priyôngga | kang putra sandika ture | manêmbah ngraup suku | ingkang rama ngandika malih | lah kulup wis muliha | amung wêkas ingsun | anuta caraning krama | iswa putra sandika nêmbah gya mijil | kinanthi mring kang paman ||
3. Pangran Suryadiningrat lan malih | Pangran Suryamantaram nèng kiwa |
padalêmanipun | gya pinêthuk kang raka kalih | Pangran Gôndasuputra | tuwin arinipun | Jêng Pangran
awarata tumpêng tumpa-tumpa | sumrambah pra wadya kabèh | dan sami klilan mundur | amung wontên ingkang piniji | Patih Jayasarosa |
kang winuwus malih | jroning pura pinardawèng basa | duk ing wau sapungkure | Jêng Pangran Arya Prabu | Prangwadana nunggil sawanci | garwa Jêng Sang Iswara | ing sakonduripun | kang raka saking sinewa | gya nimbali badhe pangantèn kang
9. kang piniji mêthuka sang putri | yeka Dyan Ayu Suryadiningrat |
Gôndasuputra kanthine | putri kalih wotsantun | lèngsèr saking ing dalêm puri | ginarbêg upacara | dyah sadalêm mêthuk | pêpanthan ing lampahira | tan antara praptèng tênggane sang putri | Dèn Ajêng Kusmardinah ||
10. ingkang sampun rawuh anênggani | Kangjêng Ratu Kadhaton kalawan | Ratu Bandara kalihe | lan pra santananipun | ingkang
Radèn Ajêng Kusmardinah | prênah eyang yeka kang saking sudarmi | Pangran Adiwijaya ||
11. ratu kalih atmajèng Sang Aji | Surakarta ingkang kaping astha |
mangkana duta kalihe | nêmbah alon umatur | yèn tinuduh ngirid sang putri | Dèn Ajêng Kusmardinah | dhatêng dalêm agung | jêng ratu mangayubagya | nolih dhatêng kang wayah dipun dhawuhi | siranggèr tinimbalan ||
mung kawan dasa kathahe | miwah kapalanipun | bôngsa Arab Malayu Êncik | kathahe kalih dasa | nulya lêbêtipun | Lurah Kaji Surakarta | Kyai Ambyah dinulur santri para lit | kathahe kawan dasa ||
gunung ingkang sami | makajangan ing saananira | rêramèn sapikantuke | marma sadalu muput | jronijroning. kitha arungan
maksih anunggil taune | tan pae rêngganipun | lan duk ari Sukra ing nguni |
6. ing wuri galur sêlur | joli alit-alit wadhahipun | kang srah-srahan badhe dhumatêng sang putri | rantap-rantap tumaruntun | sarwa
11. dening jêng pangran prabu | amasrahkên ing srah-srahan wau | Radèn Ayu Suryaputra lan kang rayi | ingkang nami Radèn Ayu | Suryaudaya sakloron ||
12. rata titihanipun | apangirid kuda rêkta catur | ginarêbêg dening
wurahan angurung-urung | arungan rowange nonton ||
16. mangkana lampahipun | malbèng ing jro palataran ngayun |
kadang kadeyan sampun | asamapta sumiwa ing ngayun | yeka ari ingaran widadarèni | Jêng Pangeran Arya Prabu | Prangwadana sampun miyos ||
23. munggwèng pringgitan agung | amanggihi para tamunipun | kadang mônca ingkang samya karsa tuwi | tuwin
lit-alit | yeka panti pêpancèn panggonan gôngsa ||
5. praptèng margi kang martiga | mangidul taksih nambungi |
mungging plataran ngarsa | barisan pinara katri | kidul wetan myang ing kilèn jêng-ajêngan ||
gantya wau ingkang prapti | Pangeran Sasrawinata | saking Pamêlingan§ Pamêkasan. nagri | dinulur ingkang rayi |
saha wadya | satriya punggawa mantri | Surakarta sami umiring sadaya ||
14. kinurmatan ing pradôngga | barung musikan swaratri | sampun ingacaran lênggah | satata tarap nèng kursi | tantara dangu nuli | nênggih wau rawuhipun | tuwan residhèn nama |
tumrah kongsi têkèng abdi | samana sampun wanci | ing paningkah têmtunipun | residhèn angandika | mring Asistèn Matês
sasuwene ngong sapucung kaya sira ||
1. wadon iku cêngêng dènira andulu | wêkasaning pambag | kalawan kancane linggih | mangke ratri badhe ningali mring pura ||
dimèn kinira wong tugur | wus gilig kang rêmbag | wadon kalih nunggil kapti | kang winarna pangantèn ing lampahira ||
3. sampun rawuh sakèthènging kori kidul | têngaraning gôngsa | Munggang
pangantyan | malbèng jroning bangsal wêsi | para tamu tuwin para tuwan-tuwan ||
tuwin tamu ingkang prapti | nêksènana dhumatêng ing kajat kula ||
mring kangjêng pangeran prabu | tuwin ingkang garwa | pamuji kula kang mugi | lêstantuna anggènipun palakrama ||
15. wusnya rampung para tamu surak barung | musik tuwin
sawatawis | tuwan risdhèn lan pra tuwan pêpamitan ||
pra tamu saananipun | asarêng bibaran |
6. yeka badhe panggihipun | pangantèn pinuju ari | Anggara catur candrama |
Selasa, 14 Agustus 1877 A.D.)].
7. dupi praptèng wancinipun | pangantèn mangsaning panggih | Asistèn Matês tumulya | dinuk ing sabda
paringgitan | pangantèn sampun rumanti | tandya sami têtabean |
kang mangaksi | lir tasik tumrap ing muka | lamating lêbu rêspati ||
13. akèh ingkang kapilayu | kêlayu ayun ningali | sumaksa arsa mariksa | mring gusti
ginarbêg ing wuri ngarsa | turanggan pra wadya langsir ||
17. punika titihanipun | putri kalih kang tinuding | sarana panêbus krama | asri lampahira kadi | Ratih lawan Wilutama | duk dinuta Hyang Pramèsthi ||
18. maringkên kudanganipun | Parta kalanira
catur | asamapta sikêp langsir | ingkang sumundhul ing wuntat | satriya taruna sigit | Dyan Mas Arya Suryaputra |
23. ing wuri wontên kadulu | prajurit kang baju abrit | urut urung-urung marga | tembak tumbake pinandhi | yeka
lamun tiningalan | kaprabon turôngga kalih ||
25. ingkang tumungka ing pungkur | tumungkar marpat marapit | sagung kang para panitra |
29. wurine ingkang sumambung | ampilan kaprabon jurit | jèjèr kang ngampil warastra | ingkang minôngka
5. rampungira têtabean nuli | mring pandhapi alon | dalêm agêng gumêrah arame | para wrêda-wrêda ingkang
kinanthi | linampahkên alon | ing taratag pringgitan rawuhe | dyan kinanthi pangantèn kang putri | cundhuk madyèng kori | bêbalangan sampun ||
rekaning patêmon | ngabiseka tumrap ing pangantèn |
gusti anjujug rawuhe | gèning putra ingkang mêntas panggih | dyan sinambut kalih | prasami pinangku ||
Sri | duk tumurun maring | pêpajangan agung ||
17. trênyuhing tyas kang samya ningali | kagagas ing batos | rawat waspa kandhas ing driyane | kunêng wau solahe pra cèthi | kang sami ningali | marang
ingkang dhahar anèng jawi | para tamu katon | rêsêp rahab karênan driyane | rambah-rambah dènira kundhisi | mariyêm ing jawi |
maneka gêlare | mung pra tuwan ingkang sêpuh sami | lênggahan main wis | pêpanthan gènipun ||
27. myang jro dalêm wus luwaran bukti |
ingkang tansah karoron-roron lan swami | winong ing sakarsa | lan kang rama tuwin umi | myang para putri kang têngga ||
7. têngah ari wadya ingkang nambut kardi | wus rampung satata | tan antara sami mulih | lêlêson ngaso nèng wisma ||
8. ing antara praptèng suruping Hyang Rawi |
panuju punika | ari Rêbo ingkang tampi | Saban tanggal kaping gangsal ||
9. narapraja myang prajurit kang piniji | sarêng lêbêtira | lan tamu saking pasisir | bupati môncanagara ||
10. tuwin tamu taman kêndhat ingkang prapti | para tuwan-tuwan | wontên kang sami
nulya prapta kang jênggi nomêr kalih | rineka nagaraja gung | rinêngga sarwa pelag | kang pinatah manitih wadon pinatut | ing busana sarwa rêtna | ing
pae busananipun | lan kang wus winursita | sarwa
ingkang malajur | prawira rôngga sewaka | urung-urung
ngudanakên riris aris arum-arum | rumarap mring jro pamedan | sumawur mawor ing angin ||
lungse wanci | saking karênan samyanon ||
16. wirèng ronggèng tuwin langên swara catur | lumintu salin-sumalin | miwah ta sunggatanipun | tumêrah amaratani | kongsi têkèng dasih ngisor ||
17. lingsir dalu luwaraning para tamu | residhèn
gôngsa barung | lawan musikan ing ngarsi | kangjêng gusti sampun kondur | lajêng manjing dalêm puri | jawi mung kari kang caos ||
patrapipun | pra wadya ingkang sumiwi |
25. lawan malih Madura ingkang tinamu | Jêng Pangran Bangkalan Nagri | kang wus cinaritèng ngayun | jroning
angidung kêkawin barung | ringgit ngêlik angaliti | swara lan pradôngga mawor ||
29. tan adangu kangjêng gusti karsa kondur | Pangran Madura kinanthi | para putra ngayap pungkur | praptèng jroning dalêm puri |
30. dhahar kêmbul putra putri sami ngumpul |
kêmbul | kasaru aturing cèthi | jawi wontên duta rawuh | utusanira sang aji | tanpa kanthi mung sawiyos ||
1. ingkang dinuta sang prabu | jêng pangran ingkang wêwangi | Nararya Cakranagara | gupuh jêng pangran
taklim | arinta sang narèswara | tuwin kangjêng pramèswari | sêsampunipun punika | sri nata paring udani ||
4. karsanipun jêng sinuhun | bêkta wirèng tuwin srimpi | jêng gusti
Cakranagara | nêmbah lèngsèr saking ngarsi ||
7. tan winarna lampahipun | wau ta ingkang kawuri | jêng gusti tandya parentah | mring putra santana abdi | mranata rakiting karya | badhe rawuhe sang aji ||
praptèng wanci surup | sirêm bagaskara tistis | kagantyan padhanging wulan | kaping nêm lèk amarêngi | Wrahaspati nunggil wulan | lawan
sri nata sampun umijil | sagarwa myang umi nulya | cundhuk lan raka jêng gusti ||
kaki prabu | bagyanggèr sira wus krami | muga-muga tinulusna | tumuli darbea siwi | kakung kang pêkik minôngka | wijining prajanta kaki ||
24. sampune paring pangèstu | sri nata miyos ing jawi | lênggah
rama pamanipun | prênah lan sri narapati | Jêng Pangeran Priyêmbada |
dene pra pangeran sami | mung sumewa nèng pandhapa |
9. makidhukuhmakidhupuh. silastuti | tinut iramaning gôngsa | lêlagon lagu dhêmpêle | srigak sawange kang bêksa | bêsus nut ing irama | rame aloking bêbadhud | kalacut cucut kang swara ||
10. rampung bêksaning sarimpi | kapêtha pathêting gôngsa |
sumewandhèr | nèng abyantarèng taratag | rikalanta samana | ari Wrahaspati nuju |
19. jêng gusti miyos ing jawi | nanging mung nèng paringgitan | para putra pêpak andhèr | alangênan langên swara | dupi wus praptèng môngsa | kondur karsa dhahar kêmbul | nèng pura lan para putra ||
20. pra wadu wandawa sami | bujana anèng pandhapa | rampung gya kalilan lèngsèr | mung wadya rêksa wibawa | kang maksih ngrukti karya | rampung tan kuciwèng sêmu | papaning panti pandaya ||
9. ing nguni Prajèng Janggala | sira Risang Kalana Jayèngsari | prang tandhing nèng alun-alun | lan Panji Kômandaka |
15. ing sawênèh ana ngucap | mring kancane sajêgku lagi iki | anon pasamuan agung | anggung karya karênan | kèh tontonan tur pininta pantinipun | pinatut patraping warna | mung rinêksa dèn jagani ||
16. rewange ingkang angucap | basakne ya bak ayu sira
panji kang sêsugun | mangkono saurutira | pranatan kang wus pinanci ||
23. praptèng madyaning tabastha | tumpa-tumpa pra tuwan ingkang prapti |
Dwarawati | dewa-dewa lan dèwi mardawèng gita ||
awacana sarwi ngungun | bênêr wuwusira | kang mangkono iku mirib | duk samana layake iya mangkana ||
15. kang sun ngungun amung ta prabeyanipun | têkan pirang lêksa |
kobêr tumingal | lagi ewuh gêlak klambi | lah ta iki lagi dadi bae iya ||
17. ora wêruh yèn nuju nayub gumuruh |
dipatya | tan karsa miyos ing jawi | mung pra wadya ingkang sami nambut karya ||
lan pra tuwan agung-agung | môncapraja lawan | Pangeran Ngayogya Nagri | praptanira sami anduduk kewala ||
1. para nyonyah-nyonyah kathah kang martamu | taman kêndhat ingkang prapti | tarap nèng kursi supênuh | ing parnah tan kêna nunggil | èstri lan
ing wanci pukul sapuluh | jêng gusti pangran dipati | miyos ing pandhapi agung | manggihi tamu kang prapti |
karoroning sih | lumawan ing rèh satuduh | irama ingkang ginati | sowan ujung mring karaton ||
14. dupi budhal ingurmatan gôngsa barung | barung munggang ngungkung muni | gôngsa urut ing marga gung | Kodhokngorèk Carabali | munya swaranira mawor ||
24. tuwan risdhèn gita gurawalan mêthuk | rawuhira sang
30. ing paglaran kèndêl pra wadya panganjur | lajêng lampah ing rata sri | sinêrêg sampun jumujug |
sarwa guladrawa | winantu ing sarkara | ngungas sarwa ngês sumawur | kontap katut ing maruta ||
tular tumangkar | têmahan kathah nular | titi pangèngêtanipun | jroning sêrat kapranatan ||
20. ing petang kalam bawahi | Jêng Pangeran Prangwadana | sadasa ari rampunge | ingkang
07/06/2011 pukul 08:58	GUS ITSNA	@Ki Ageng Jembar Jumantoro : assalamu’alaikum wr.wb.
salam rahayu ugi katur kagem panjenengan sekeluarga
gus istna,nyuwun sewu nderek ngaos ngangsu kaweruh wonten blog
ugi sspuh yg lain sg wonten blog niki,,,
patèn SemarangKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Isinipun: Saribasa - Bab Pamrayogi Tumrap Tiyang Badhe Nglampahi Salakirabi - Pak Wôngsa - Rêbad Dêg - Kasêngsêm Mahanani Kêtliwêng - Inuman Wowohan - Jagading Wanita - Baita Pêrang Tiga - Lucon - Wêwaosan - Kabar Warni-warni.
Bisa ngajèni mungsuhe, iku pratandhaning wong kang kêndêl.
Titikane wong kang luhur budine, yaiku: padha duwe kakêndêlan batin. Wani anggolèki lan kôndha kang nyata. Wani tumindak adil. Wani jujur lan barès. Wani nêmpuh sakèhing panggodha. Wani nêtêpi kawajibane.
Karanganipun R. Sumadirja, Ind. Arts. Ungaran. Sambêtipun Kajawèn nomêr 16.
Tiyang ingkang sakit lepra punika inggih sagêd nulari dhatêng tiyang ingkang saras.
Tiyang jalêr utawi èstri ingkang sampun sêsemahan, upami salah satunggalipun gadhah sêsakit lepra, turunipun (anak) botên mêsthi kataman sêsakit wau. Nanging para dhoktêr sampun sagêd nêtêpakên yèn sêsakit lepra punika pancèn sagêd nular dhatêng tiyang ingkang saras, mila prayogi anjagi sampun ngantos katularan sêsakit wau.
Sêsakit tangsul raos (zenuwziekte) kados ta: ayan, ewah utawi sanèsipun, pancèn turunanipun tiyang ingkang sakit makatên, anak putunipun sagêd katurunan sêsakit-sêsakit wau utawi sanèsipun.
Kajawi punika jalaran saking katurunan sêsakit-sêsakit kasêbut ing nginggil, kadhangkala wontên tiyang èstri ing wêkdal wawrat utawi nglairakên bayi utawi nêsêpi, biyungipun tansah sakitên badanipun bobênbotên. kiyat, kêra, ringkih, sanajan cêkap têtêdhanipun. Mila asring wontên bayi dèrèng mangsanipun lair, dening dhoktêr dipun lairakên sarana dipun bêdhèl utawi sanèsipun.
Rèhning biyung botên kiyat nêsêpi, bayinipun dipun pêthat, dipun sukani sêsêpan êdhot utawi sanèsipun.
Miturut kasêbut ing nginggil tiyang punika kathah rubedanipun, langkung-langkung tiyang èstri, margi tiyang gêsang ing ngalam donya punika ingkang limrah namung sami ngupados kawilujênganing sakukubanipun piyambak, ingkang adhakakipun lajêng namung ambujêng kamulyan (kasinggihan lan kasugihan) kasarasan saha katêntrêman, nanging sawêg manggih sakeca kemawon, ingkang limrah sampun supe, botên utawi kirang sukuripun (atur nuwun) dhatêng ingkang paring sakeca. Yèn ta tiyang-tiyang punika sami purun andhap-asor, loma lila tuwin lêgawa (suka bingah) bokmanawi botên kathah rubedanipun. Nanging ingkang makatên punika inggih awis tiyang sagêd anglampahi utawi nêtêpi.
Kawuningana para maos, gotèkipun tiyang sêpuh, supe punika dumunungipun sumlêmpit wontên ing aliting manah, tumusipun dhatêng raos uwas lan nêrambul ing manah bingah. Mila tiyang èstri punika langkung kathah rubedanipun, awit saking alitan manah, kathah uwas-uwasipun, punapa malih dados têlênging kabingahanipun tiyang jalêr.
Pak Wôngsa punika pêparabipun satunggiling Walandi, ingkang luguning namanipun Tuwan L.V. Wijnhamer ing Batawi. Tuwan wau wontênipun ing kalangan bôngsa Tionghwa tuwin pribumi sumrambah sangêt, inggih punika tumrap ing golongan andhap, malah kenging dipun wastani ngantos dados bapa babunipun tiyang kamlaratan, adhêdhasar umum.
Tuwan L.V. Wijnhamer (clana cêmêng) wontên ing gudhang buku Bale Pustaka.
Pinanggihipun wontên ing kalangan Tionghwa kathah lêlabêtanipun anggèning damêl ngamal, sagêd ngêdêgakên pamulangan lare-lare Tionghwa miskin, muridipun ngantos atusan. Tumrap tindak pados arta ingkang badhe tumônja kabêtahan umum, Pak Wôngsa ngantos dados sraya dhatêng pundi-pundi. Mila ing kalanipun wontên prêlu, Pak Wôngsa botên ajrih rêkaos, saking nêtêpi wajib ingkang sampun dipun antêpi wau.
Ing kalanipun wontên karamean, utawi ingkang prêlu kangge nênarik manahing ngakathah, Pak Wôngsa mangangge ingkang anjalari katingal, srempang sarung atopi dêling wiyar, nyangkêlit golok. Ing ngriku anjalari wêdaling lokipun tiyang kathah: Pak Wôngsa, Pak Wôngsa.
Ing satunggiling dintên, kantor Bale Pustaka kadhatêngan Walandi ingkang kakintên prêlu badhe tumbas buku, nanging sarêng kasumêrêpan bilih ingkang dhatêng wau Pak Wôngsa, lajêng dipun tampi ing punggawa Bale Pustaka kanthi suka pirêna. Sumêrêpipun bilih punika Pak Wôngsa, kêtitik saking anggèning ngangge clana cêmêng, jas pêthak, awit caraning mangangge makatên punika katingal nyalênèh, nanging sajatosipun malah dados titik karêmênaning manganggenipun Pak Wôngsa.
Pak Wôngsa punika tiyang ingkang sarwa cekat-cèkêt, mirid tandang-tandukipun, katingal tiyang ingkang angaosi dhatêng wanci, pitakènipun tanpa pêdhot saha katingal kacathêt ing manah, mila wontênipun ing Bale Pustaka sagêd nyarambahi ningali dhatêng pundi-pundi, kanthi paniti ingkang ngantos raos lêbêt.
Ing wusana punapa kawontênanipun Bale Pustaka adamêl suka sênêngipun Pak Wôngsa, awit sajatosipun ancasipun atunggil kajêng: angajêngakên dhatêng rayat.
Ing nginggil: Polên sampun dipun bage Ruslan kalihan Jêrman. Tiyang Jêrman ingkang manggèn ing bawah Ruslan, wangsul dhatêng Jêrman. Tiyang Ruslan ingkang manggèn ing bawah Jêrman, wangsul dhatêng Ruslan.
Ing nginggil: prajurit Switsêrlan sami mlampah mawi sêki, ngambah ing ès ingkang nasabi parêdèn. Ing ngandhap: prajurit Indhustan inggih wontên ingkang kalurugakên dhatêng Prancis. Prajurit-prajurit punika sawêg sami andum têtêtêdhantêtêdhan. dipun tênggani upsiripun.
Ing nginggil: tiyang tani Jêrman saanak semahipun ingkang mêntas wangsul saking tlatah Ruslan.
Ing nginggil: prajurit manasuka saking ing Dhenêmarkên sami baris majêng dhatêng ing paprangan mitulungi Pinlan.
Ing kalanganing kaum wanita ngantos sapriki dèrèng ical watak unggul-unggulan ingkang klintu patrapipun, inggih punika ing babagan rêrênggan lan pangangge. Sampun ngrêtos manawi blanjaning lakinipun sakêdhik, sumêrêp tôngga lan têpanganipun ingkang blanjanipun langkung agêng, mawi rêrêgan ingkang kathah rêginipun, ambêg tansah uring-uringan ing griya, murugakên bale griya kirang têntrêm. Punika sadaya wau contonipun watak unggul-unggulan ingkang botên lêrês. Wosipun, sumêrêp kabêgjaning sanès kok botên lajêng dipun tampi dados pamêcuting badanipun piyambak, nanging malah nglêpatakên tiyang sanès. Sampun têmtu badanipun piyambak ingkang dipun talusur kêkiranganipun botên badhe mindhak sakeca, anggèning babrayan lajêng angsal pakèwêd saking tindakipun ingkang kados makatên wau. Jaman saya majêng, kawontênan ingkang kula aturakên ing nginggil wau saya ewah, mahanani saya langkung majêng.
Tiyang unggul-unggulan, têmtu wontên ingkang mênang, jalaran sarwi unggul (meerderheid) wontên ingkang kawon jalaran sarwi kiranging (minderheid) kwalitèit, kêkiyêngan nyambutdamêl, kawruh, lan kathah malih.
Sarèhning wadosing gêsang sampun kasumêrêpan inggih punika rêbatan, lan unggul-unggulan, dados sampun samêsthinipun manawi manungsa tansah ambudidaya supados sarwi langkung. Langkung kawruhipun, langkung srêgêpipun, langkung têmênipun, langkung bandhanipun, supados unggul gêsangipun.
Mila prayogi dipun talusur punapa ingkang dados kêkiranganing badanipun. Manawi sampun pinanggih lajêng ambudidaya supados saya mindhak. Nyaèkakên badanipun piyambak botên atêgês damêl piawon dhatêng tiyang sanès, utawi damêl kapitunaning asanès.
Manawi kula sumêrêp têpangan, jalaran saking srêgêp lan tumêmênipun sagêd gêsang sakeca, botên prayogi kula lajêng kèndêl kemawon, sanalika
Manungsa satunggaling titahing Pangeran ingkang sampurna, pinaringan anggota, pikiran ingkang inggil, kêdah tansah ihtiyar sagêda gêsang langkung sakeca tinimbang ing sapunikanipun. Saening gêsangipun têpangan lan kônca, sagêda dados panariking kamajênganing badanipun. Manawi wontên tiyang ingkang kawontênanipun sajajar kalihan badanipun, môngka gêsang sagêd sakeca, sagêd nyêkolahakên anakipun dhatêng pamulangan inggil damêl griya gêdhong agêng-agêng, gêsangipun têntrêm, manah kêdah dipun têtangi pêpenginan kados kawontênaning tiyang wau, sukur bage sagêd anglangkungi. Ingkang botên tuwuh pêpenginanipun ingkang sampun murwat lan kawontênanipun, saya dangu saya katilar dening jaman, atêgês kawon anggènipun rêbatan.
Kônca sêkolah, sarêng gêsang wontên babrayan katingal manawi ngèlmunipun inggil, misuwur namanipun - ing manah kêdah lajêng tuwuh kapengin niru. Sanajan wohing tiru-tiru punika sakawit botên marêmakên, nanging manawi tansah kaudi indhakipun, sampun têmtu sagêd ngêtrêpi kados ingkang dados idham-idhamanipun.
Unggul-unggulan kados caranipun murid anggènipun sinau, lan unggul-unggulan dhatêng samukawis ingkang sae adamêl saya rikating kamajêngan.
Jor-joran ngupados arta, sinau, gêmi, anggènipun dana, dêdamêlan barang-barang lan pintên prakawis ingkang sae, mugi-mugi sagêda sumêrêp ing rah dagingipun bôngsa Jawi.
Pocapan ing nginggil punika manawi rinaosakên sayêktos, katingal tètès kalihan kawontênanipun, saminipun kadosdene pocapan Malayu: Cinta itu buta. Têmbung kêsêngsêm punika manawi katêmbungakên kasar sagêd kaucapakên mêndêm. Mila sampun layak bilih raos kêsêngsêm ing samukawis punapa kemawon, lajêng sagêd kêtliwêng ing prakawis sanèsipun ingkang langkung wigatos tinimbang ingkang dipun sêngsêmi wau. Bab punika manawi kajèrèng-jèrèng sagêd dados sakalangkung panjang. Ing ngriki kula namung damêl pola sawatawis, kangge ular-ular ngiyas-ngiyas ing prakawis sanèsipun, mênggah katranganipun kados ing ngandhap punika.
Ha: Tiyang kêsêngsêm ing kadonyan (kawibawan, [(kawi...]
[...bawan,] kabandhan, kamuktèn, kabrayan, sapiturutipun) punika mèh kenging kapasthèkakên lajêng kêtliwêng, ing kaakheratanipun (kamanungsanipun) kalimput, kang môngka sanyatanipun kaakheratan (kamanungsan) punika langkung wigatos katimbang kadonyan. Mênggah pasaksènipun têtiyang ingkang kêsêngsêm ing kadonyan punika, kados ta: têtiyang sudagaran, yèn ta ngantos kêsêngsêm ing kadonyan, lajêng nuwuhakên bêbasan mata dhuwitên, wani nindakakên ing tindak ingkang nalisir saking wèting kamanungsan, kados ta: lampah mitnah (maeka) ing kancanipun ingkang nunggil golongan, sarana nindakakên jor-joran, ngrèntênakên arta ingkang matikêl-tikêl, sapanunggilanipun. Kêtliwênging raos, botên angrumaosi babar-pisan, bilih tindakipun ingkang kados makatên wau, kalêbêt lampah ingkang nalisir saking lêlêrêsan. Makatên ugi têtiyang ingkang kasêngsêm ing kawibawan (pangkat) saya agêng ingkang jinangkah, saya langkung agêng anggèning purun nindakakên ing pitnah (paekan) lan kasangsaraning sasamining titah, malah sagêd ugi ngantos têgêl adamêl pêpêjah mayuta-yuta, ngatutakên têtiyang ingkang botên gêgayutan ing piyambakipun. Mênggah wujudipun inggih punika pêrang donya taun 14-18. Sarta ingkang badhe dipun ambali ing môngsa sapunika. Inggih kados makatên punika lêkasipun para ingkang sami kêsêngsêm kadonyan, ngantos kêtliwêng ing kaakheratipun. Inggih kadonyan ingkang kados makatên punika wau, donya ingkang sampun kawêca ing dalêm kitab suci: bôndha lan anakira iku malah dadi pitnah marang sira. Jalaran, sanadyana manungsa punika sinung kadonyan sagêd angêlun jagad, bilih botên sagêd adamêl ing karahayoning jagad, mênggahing para ahli raos batin, kalêbêt barang ingkang ambêbayani tumrap ingkang kadunungan.
Adêgipun Conserven-Laboratorium punika kasêmbadan sagêd migunani agêng kados sêdyanipun, suka margi sae dhatêng lampahing pagaotan pribumi. Môngka nyata asil siti ingkang awarni wowohan ing tanah ngriki botên kêkirangan. Mila gêgandhenganing lampah ingkang kados makatên punika pantês tinampi kanthi suka sukur.
Minôngka tôndha yêkti, ing sapunika sintêna kemawon sagêd tumbas inuman wowohan dhatêng wande minuman tuwin sanès-sanèsipun, sagêd ngraosakên sêgêring duduh wowohan warni-warni, ingkang dipun wadhahi ing gêndul pèni rêsik tuwin apik. Saya langkung agêng pigunanipun tumrap papan panggenan ingkang kêkirangan wowohan, lajêng gampil angsal duduh wowohan ingkang isi pitamin, botên beda kados wowohan enggal.
Nginggil: toya wowohan nuju kawadhahan ing gêndul.
Botor punika isi woh kêcipir, golongan kêlimrah sangêt, nanging manawi kangge jampi, limrahipun kanthi kadhawung tuwin rasuk angin, dene limrahipun, tiyang manawi ngucapakên badhe panganggèning jampi wau: botor kadhawung.
Kêcipir punika kawitipunwitipun. mrambat, kuwawi ngantos taunan, wohipun alingir sakawan, wujudipun ngantos dipun tiru wontên ing panganan, dipun wastani: cipiran. Wohipun ingkang taksih anèm, kalêbêt dados janganan, dipun kulub kagge pêcêl utawi kangge jangan asêm pêdhês. Manawi dipun gudhang mêntahan dipun rajang lêmbat.
Manawi wohipun sampun garing, lajêng dipun oncèki, isinipun nama botor, panyadenipun dhatêng crakèn. Mila tiyang pados botor punika gampil, makatên ugi kadhawung.
Ing tanah Pasundhan, botor kadhawung punika dipun sade gorengan sangan kados kacang gorèng, manawi dipun têdha raosipun pait langu wontên tungtungipun gurih sakêdhik. Dayanipun agampilakên wêdalipun angin.
Limrahipun botor kadhawung punika kangge tapêl lare alit manawi nuju ambadhêdhêg wêtêngipun, mawi dipun wêwahi rasuk angin, bangsaning thêthukulan ingkang nemplok ing wit-witan ing parêdèn.
Pandamêling tapêl wau irasan, caranipun makatên: botor kadhawung sami dipun bakar, lajêng dipun oncèki dipun mamah kalihan rasuk anginipun pisan, salajêngipun dipun sêmprot-sêmprotakên ing wêtêngipun lare, lajêng dipun ambêni. Padatan, lare ingkang ambadhêdhêg wêtêngipun makatên wau, lajêng sagêd ngêdalakên angin.
Patrapipun jampi dipun mamah, punika saèstunipun [saè...]
[...stunipun] botên ngrêsêpakên, nanging punika kalimrah sangêt, sabên napêli lare alit, limrahipun dipun tindakakên makatên.
Nate wontên tiyang pitakèn, punapaa têka dipun mamah, punapa botên prayogi pun pipis. Wangsulanipun ingkang dipun pitakèni, limrahipun lare alit, punika botên kuwawi kataman ing asrêp, manawi jampi dipun pipis, punika dayanipun asrêp beda manawi dipun manah:mamah. angêt.
Sayêktosipun mangangge mriyayèni punika manawi dipun titi pancèn kikrik, inggih ngambah birai, kajêngipun botên purun akrah-ekroh, nanging pinanggihipun dhawah prasaja. Têrangipun makatên:
Gêlungan kêdah sae, ngangkah sakeca, traping rambut alus, ngangge lisah cêmcêman. Ing bab gêlung punika, têtandhinganipun wontên ing jaman sapunika kathah ingkang ngosokwangsul, rambut malah rêmên ingkang pêra botên kambêtan lisah, nganggea lisah apêsipun inggih minyak rambut, minggahipun dhatêng ingkang dipun wastani sêtakom. Mênggahing têtimbangan nama anjomplang, nanging manawi nitik kajêngipun, inggih irib-iriban kemawon, namung tumraping cara kina wau, gêgujênganipun dipun wastani sampun botên anjaman.
Pupuran punika sampun tamtu, bokmanawi prakawis pupuran wau, ing golongan mriyayèni malah kapara mênang bêsus, awit sajatosipun pupuran punika botên ngêmungakên kangge kabrêgasan kemawon, ugi tumônja dados pangrêksaning kulit, ngantos sêpuh pisan, ajêg taksih pupuran. Dene pupuripun pupur têlês, ingkang anggadhahi daya asrêp. Mila dumugining sêpuh awis ingkang rainipun pinanggih tuwanên (pating balêntong cêmêng ing rai).
Tapihanipun tamtu wiron, ingkang sinjangipun sampun dipun wiru rumiyin ngantos mèpèt pêjah tuwin dipun lêmpit dhamis miturut caraning lêmpitan sinjang ingkang sampun wiron. Mênggahing wiron ingkang sampun pêjah, punika ngotên gampil udharipun, mila sanadyan tanpa japitan, inggih taksih sae kemawon, malah manawi kangge mlampah sagêd mêgar mingkup dados sêsêkaraning lampah. Dene lêmpitan, punika sawêg pinanggih wontên gagrag enggal, tumrap mriyayèni ingkang akajêng bêsus, botên purun ngangge, wiwit wironipun namung badhe gandhul-gandhul, malah tumraping panacad, dipun wastani botên sagêd dandan.
Gêlungan, pupuran tuwin tapihan, punika dados bakunipun tiyang dandan, awit sadaya badhe katingal wontên ing wujud, panacad tuwin pangalêming liyan badhe pinanggih wontên ing ngriku.
Ing sarèhning bab dandan punika prêlu badhe kapanjangakên, kacêkak samantên rumiyin.
Garèng : Uwong nganggur kuwi, jarene sok diparibasakake dadi bantaling ebils laknat. Mulane, tinimbang nganggur dianggo sarean karo kyaine wijajil, bok ayo padha dhebat kêras prakara kapal pêrang, Truk.
Petruk : Kowe kuwi, kasarane pancèn rada sugih keyong putih. Prakara kapal pêrang koarêp didhebat. Sing didhebat apane.
Garèng : Ngene, Truk. Têlung minggunan saprene, layang-layang kabar
akèh, mung kiwa têngêne satus yuta gelo.
Garèng : Êng, kok iya ora pati akèh. Upamane dièrkupake ana
ing kene, ayake mêksa ana bangsane pyiyayi bayaran sing wani nrajang.
Petruk : Saiki coba dietung, Kang Garèng. upamane kowe irkup kapal pêrang
jare. Samono kuwi nèk wutuh ora dicowok bon-bonan ênggone babahe.
Petruk : Ming dianggo upama, Kang Garèng, ora tênan. Upamane sêsasi kok cicil sapuluh gelo, coba sahe pirang taun.
Garèng : Satus rong puluh yuta gelo, ana sêpuluh rupiyah kaping rolas yuta, dadi sahe ing dalêm rolas yuta sasi.
Garèng : Sataun ana rolas sasi, dadi rolas yuta sasi ana sayuta taun.
Garèng : Besuk sasi Marêt tanggal ping rolikur kiye, aku gênêp pitung windu, sèkêt ênêm taun.
Petruk : Hla, saiki kowe krasa apa durung. Nèk kowe irkup slah sêkip sitok bae, têkan anak putumu turun kaping sapuluh èwu durung sah.
Garèng : Wala-wala kuata ilabillah. Rêgane kok ora ilok bangêt ngono, Truk.
Petruk : Rumangsamu petungan nganggo milyun-milyunan kuwi ilok, apa. Nèk mung muni bae gampang, rong milyun, têlung milyun, satus milyun ..., nèk wêruh wujude sida sumlêngêrên tuwa kowe.
Garèng : Môngka nagara Holan olèhe arêp anggawèkake slah sêkip têlung iji, Truk. Dadi gunggung kumpulane kurang luwih rêga têlung atus milyun. Kaya ngono kuwi, apa ora klêbu royal. Tinimbang dianggo gawe slah sêkip, nèk
ngajêng punika. 3. Benjing pambikakipun mawi paargyan agêng-agêngan. Tuwin rêmbag sanès-sanèsipun. Awit saking dhawuhipun K.G.P.H. Mangkoeboemi, panyuwunipun fonds dhumatêng Ingkang Sinuhun, kaparêngakên.
Dumugi ing Tanjung Priok. Ing sawatawis dintên sampun kêpêngkêr, K.R.A.A. Soejono ingkang nêmbe kaangkat dados Lid Raad van Indie sampun kondur angajawi, dumugi ing Tanjung Priok kathah para pangagêng golongan Eropa tuwin Pribumi ingkang sami mapagakên. Inginggil
namung lêlahanan. Tumrap utusan sawarnining pakêmpalan manawi badhe dhatêng parêpatan ingkang kamanah wigatos, angsal sudan. Sintên ingkang badhe nindakakên pêrlu punika kêdah prasabên dhatêng pangagêng panggaotan punika ing Sipirok (Tapanuli). Dene margi ingkang dipun ambah antawising margi saking Siantar dhatêng Bukit Tinggi, punapa malih ing laladan Tapanuli.
Congrês Partij Pasundan. Benjing tanggal 21 dumugi 25 Maart punika, Partij Pasundan badhe ngawontênakên paargyan, manggèn ing kitha Bandung, pêrlu mèngêti adêging pakêmpalan sampun 25.
Pajagèn ing rêdi Mêrapi. Ing sapunika ingkang wajib sampun ngêdalakên buku ing bab cara-caraning tumindak ing damêl ing bab panjagining rêdi Mêrapi. Buku wau ingkang ndamêl pangajênging Dienst babagan rêdi latu, Dr. Stehn tuwin residhèn ing Kêdu. Têbaning panjagi ugi angèngingi pangrèhpraja ing Boyolali. Ingriku ugi kawontênakên ewah-ewahan panggenan têlpon.
Maargya Sura tuwin mbikak gêdhong main bolah. Ing Habipraya Surakarta mêntas kawontênakên paargyan ngurmati tanggap warsa Sura tuwin ambikak gêdhong
Kartodipoero mêdharsabda ingkang suraosipun: Sawarnining bangsa punika kêdah gadhah tanggap warsa (taun baru) tuwin kêdah ngawontênakên paargyan ingkang têtêp. Wontênipun Sura punika dipun pèngêti, sanadyan sampun kasèp, supados Pribumi sami èngêt anggènipun sami kasupèn. Ing pamuji mugi-mugi pèngêtan punika dados jalaran dipun absahi dhatêng ingkang wajib kados kalimrahaning taun barunipun sanès bangsa. Ing salajêngipun kawontênakên paargyan pambikaking gêdhong. Utusandalêm mêdharsabda ingkang suraos maringakên bêrkah pamujidalêm. Wusana kasambêt ing têtingalan gambyongan tuwin wirengan, ngantos lingsir dalu sawêg bibaran, wilujêng.
Wêdharsabdadalêm K.T. Ingkang Wicaksana dipun pasang ing plaat gramofoon. Kala tanggal 29 Februari kêpêngkêr, K.T. Ingkang Wicaksana rawuh ing gêdhong Nirom, pêrlu mêdharsabda dipun pasang ing plaat gramofoon. Wêdharsabda wau pêrlu badhe dipun êcakakên benjing samangsa bikakipun Holland House ing New York.
Wêwakildalêm K.T. Ingkang Wicaksana. Ing salêbêtipun K.T. Ingkang Wicaksana têdhak ing Sumatra Pasisir Wetan, Acèh tuwin Tapanuli, wiwit tanggal 4 Maart punika, ingkang makili padamêlan Mr. H.J. Spit,
Tiauw. Lulus doctoraal examen perangan kalih Tuwan Kho Pang Kiauw.
Nindakakên agami. Kawrat kêkancingan saking K.T. Ingkang Wicaksana, Tuwan Tan Tjiauw Hong, kaparêngakên nindakakên agami Kristên wontên ing Jawi Kilèn, kajawi Bantên.
Nyêpêng tiyang damêl arta palsu. Pulisi ing Sêmarang mêntas nggropyok griyanipun Nyonyah L.B.T. pangagênging pabrik obat nyamuk Tay Tjwan ing Karrenweg. Ingriku sagêd manggihakên candu tuwin arta palsu ingkang sami dipun rimat wontên ing griya wingking. Arta paslu wau kathah, kêcêpêng dalah pirantosipun damêl. Ing pangintên sumêbaripun arta palsu wau sampun dumugi pundi-pundi, mangka pabrik Tay Tjwan punika dados sumbêring ngêdalakên arta. Ingkang sampun, sumêbaripun arta wau wontên ing Surabaya.
Jalaraning kawiyakipun kadurjanan agêng ing Surakarta. Ing Surakarta pinanggih wontên kadurjanan agêng warni-warni ingkang rêrêgèning barang ngantos f 10.000.-. Dangu-dangu kadurjanan wau sagêd kawiyak, jalaran wontên satunggiling rencangipun durjana ingkang asring kapurih nggantosakên barang, ngangge arta anggèning mêntas nggantosakên, njalari muring-muringipun ingkang ngèngkèn, tiyang ingkang dipun kèngkèn ngantos dipun tangani. Tiyang ingkang dipun tangani wau lajêng kesah, wusana ndongèng dhatêng pulisi.
Jurnalis Bêrita Umum. Miturut wartos, Mr. Sjamsoeddin tuwin Mr. Soeparan, ingkang sami dados pangajêng Parindra ing Bogor tuwin Bandung, badhe dados hoofdredacteur ariwarti Parindra Jawi Kilèn, inggih punika Bêrita Umum. Tuwan Bakri Soeraatmadja badhe kèndêl.
Nyirami pusaka. Sampun dipun têmtokakên, kagêm ing Datulaya, sabên wulan Sura anyirami sadaya pusaka Kraton.
Gandhèng kalihan punika benjing dintên Slasa Kliwon tanggal kaping 25 wulan Sura punika ing Datulaya badhe anyirami sadaya pusaka Kraton, watawis ngantos 4 dintên laminipun, sabên dintênipun wiwit jam 8 enjing dumugi jam 3 utawi 4 sontên, papanipun wontên sangajênging kagungandalêm Bangsal Abrit.
ingkang kaping IX punika kalampahan benjing dintên Sênèn Pon tanggal kaping 8 Sapar 1871 (18 Maart 1940).
Dene kirab-dalêm wontên ing dintên Slasa Wage tanggal kaping 9 Sapar 1871 (19 Maart 1940). (Krapid).
R. Nirnam Rogoatmodjo tilar donya. Kawartosakên, ing nalika dintên Ngahad malêm Sênèn tanggal kaping 28-29 Januari wulan kêpêngkêr R. Nirman Rogoatmodjo, pènsiunan Hoofdschoolopziener Ngayogyakarta tilar donya yuswa 75 taun.
Radèn Nirman punika satunggiling priyatun ingkang acakal-bakal tumut nênuntun pangajaran tumraping dhatêng Rayat (volksonderwijs). Nalika
Jawi aksara Latijn ingkang karan nama: Buku Nirman. Radèn Nirman anggadhahi bintang salaka agêng. Anggèning nyambutdamêl wontên golongan guru botên ngêmungakên wontên ing tanah Jawi kemawon, ugi sampun nate nyambutdamêl wontên ing tanah Sumatra tuwin Borneo.
Putusan sayêmbara dolanan lare ing Jawi Wetan. Sampun sami kawuningan, saking kêparêngipun Gupêrnur van der Plas, Provincie Jawi Wetan kala wulan Januwari 1939, ngawontênakên sayêmbara nglêmpakakên dolanan lare ing wêwêngkon Madura tanah Jawi Wetan. Ingkang angsal pris tumraping dolanan Madura, miturut putusanipun Jury kados ingkang kasêbut ingandhap punika:
1. Singowidjojo, guru kawula (Sumênêp) pris No. 1 f 75.
dolanan Jawi (ing Jawi Wetan) dèrèng rampung pamriksanipun.
pamulangan luhur ing Bêtawi ingkang dipun jênêngi ing para Professor. Wosing rêmbag ngangkah murih para student ing têmbe sagêda katampèn nyambutdamêl wontên ing kantor gupêrmèn.
Panguwaosipun Opperbevelhebber bab radhio telegrafie tuwin telefoon. Opperbevelhebber nêtêpakên pranatan ing bab ewahing telegraaf tuwin telefoon ing taun 1940 tumrap ing sawarnining laladan ingkang wontên undang paprangan, kajawi punika ugi mêwahi, tumrap panguwaos
supados wêwênang ngèndêli ingkang sarana dipun zegel botên ngantos dipun bikak zegelipun.
Pogokan bêrah. Pakêmpalaning para bêrah pêlikan ngintunakên sêrat dhatêng ingkang suka padamêlan, ingkang dipun watêsi ngantos tanggal 1 wulan punika. Kajêng pangancam-ancam wau badhe
sasampunipun nyuwungakên pulo Koivisto ugi lajêng badhe nyuwungakên Sakkijaervi ingkang têbihipun wontên 8 km saking Viipuri, mênggah kajêngipun anggènipun nyuwungakên ngriku punika namung pêrlu kangge ngungsèkakên têtiyang ingriku. Sarêng Koivisto sampun dhawah ing Ruslan, Sakkijaervi lajêng kangge lesan pangêbomipun Ruslan.
Panêmpuhipun wadya Ruslan ing Karelie. Miturut katrangan ing tanggal 27 Februari, wadya Ruslan saking Leningrad têrus ngrêrisak wadya
kalihan Finland. Miturut wartos, Jerman tansah ngudi murih Ruslan kalihan Finland sagêd rukun. Manawi tindak punika sagêd kalampahan tumuntên, para ministêr sajawining praja Denemarken, Zweden tuwin Noorwegen nganggêp bilih tindak punika saking rêrigênipun Jerman. Sajatosipun tumrap Jerman, manawi nagari ingkang pasulayan wau sagêd rukun, Jerman inggih manggih paedah tumrapipun wontên Eropah Lèr. Ing bab punika wontên wartos bilih Jerman mara-marakakên anggènipun Ruslan badhe sèlèh dêdamêl. Namung sajatosipun wartos ingkang kados makatên punika tumrapipun Ruslan botên wontên.
Finland mêling dêdamêl dhatêng Amerika. Parentah Finland wiwit pêrang kalihan Ruslan sampun mêling dêdamêl dhatêng Amerika rêrêgèn 1.000.000 dollar, mêdal saking artanipun Finland piyambak. Dene arta sambutan saking Amerika 20.000.000 kangge kabêtahan sanès.
Pinanggihipun paprangan ing Viipuri. Ing tanggal 28 Februari campuhipun pêrang wadya Ruslan kalihan wadya Finland ngantos 48 jam. Kintên-kintên wontên wadya Ruslan 350.000 ingkang tumandang ing damêl, nêmpuh barisan Finland ingkang panjaginipun 50 km. Panêmpuhipun wadya Ruslan wontên 6 panggenan. Ingriku wadya Finland inggih angsal wadya bêbantu.
direnovasi tapi iku jare lho…utk kpastian wong elek2 ngene iki ora ngerti,sing ngerti sing gowo
Ngaturaken ndherek prihatin mugi mugi Mbah putrinipun enggal dipun
ngerahake jin setan\ kumara prewangan, para lelembut ke bawah perintah saeko proyo\ kinen ambantu manungso Jawa padha asesanti trisula weda\ landhepe triniji suci\ bener, jejeg, jujur\ kadherekake Sabdopalon lan
Sugeng pepanggihan dumateng Warung kulo ingkang alit sesak ugi mboten sae meniko.
nuwun sanget dumateng poro sedherek. Mugi mugi Gusti Ingkang Moho Agung nggadahi remen datheng panjenengan sedoyo.
Kirang langkungipun kulo nyuwun pangapuro mbok bilih kulo wonten lepatipun anggenipun kulo nyaosi panjengen sedoyo wonten bab ugi wekasan kulo ingkang kirang sae.
Salam ki spsw @ matur suwun,,sami2,..
pangeran iku ana ing awakmu, nanging awakmu iku dudu pangeran).
Wong dodol gitar iku ngomong opo tho. aku ga mudeng. Ga iso inggis. Gur
Kagem sederek sedoyo, sugeng pepanggihan malih, mugi rahayu, sugeng lan wilujeng,
Ngaturaken Sugeng Warso Enggal Kaleh Ewu Tigo Welas. Mugi sedoyo sedherek sami dipun Paringi Berkah ugi Kaselametan saking Gusti Ingkang Murbeng
nyangka, yu Ay sing Alay kang Dermayu tah? :-DWis bagen ditolak wong siji masih akeh bature liyane ikih nok cah ayu. Wong ayu-ayu ndarani
sénior tumrap liga dhomèstik iki mligi lan patitis per pukul 16:00, 25 April 2011 (UTC).
panjaga gawang kiper tim nasional bal-balan Polen sing dhuwuré 189 cm. Panjenengané dadi panjaga gawang utama
Fabiański • 22 Coquelin • 23 Arshavin • 24 Mannone • 25 Jenkinson • 26 Frimpong • 27 Gervinho • 28 Gibbs • 29 Chamakh •
oldid=1100716"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Lair 1985Wong uripPemain Bal-balan PolenPemain Piala Donya FIFA 2006Pemain Lech PoznańPemain Legia
paramèter lawas utawa rusakKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.01, 21 Oktober 2016.
Iki yo bewokan jane … tapi podho ora
komentar, senenge. rasae asyik kaya ndik jawa…
wis jan dadi pingin bali wae…. iso kopdar rono rene, lha neng kene kopyor…
kopyor yo apik to Kang… tinimbang koplo… wakakakak…😀
hloooo… pisan-pisan bali wae Kang… mosok ra ono prei? mengko nek arep kopdar, aku sing dadi guide-nya… *
Atur tabe kula saha kaurmatan akathah-kathah, Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, akalihan Radèn Tumênggung Amongpraja, utawi prayayi wadana jawi lêbêt. Katur kangjêng tuwan mayor residhèn ing Surakarta Adiningrat.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, kula ngaturi uninga ing kangjêng tuwan residhèn, yèn kula anampèni tiyang pasakitan
ing Ragabayan, bawah ing Ngayogyakarta, dosanipun wade kapal wontên pêkên ing Glodhogan, panunggilanipun kapal pos ing Tangkisan, lajêng katur dhatêng tuwan kumêndam ing Kêlathèn, kapal wau lajêng kapriksakakên dhateng kusir satêngganipun ing Tangkisan. Inggih sayêktos kapal wau panunggilanipun rakitan kang ical kala kabêsmi pos ing Tangkisan. Ulêsipun ing kapal abrit. Buntung bobotipun. bobatipun. Kapal lajêng kaparingakên dhatêng kusir kang jagi ing Tangkisan.
Tiyang pasakitan pun Tadrana, kalih pun Nayadôngsa, sampun kapriksa wontên ing pradata dalêm Surakarta, mênggah paturanipun kawrat wontên ing sêrat. Angangkêni [A...]
[...ngangkêni] wade kapal satunggil ulês abrit. Buntut buntung bobatipun. Angsalipun lambangan kancanipun sami blantik. Griyanipun ing dhusun Krèbèt sami bawah ing Ngayogyakarta.
mulur prakawisipun. Tiyang lêlambangan sami bawah ing Ngayogyakarta, mênggah tiyang pasakitan kêkalih lajêngipun kakintunakên dhatêng ing Ngayogyakarta, kula sumôngga ing kangjêng tuwan residhèn. Wondene sêrat aturipun tiyang pasitanpasakitan. kêkalih, inggih kula aturakên sarêng kalihan sêrat kula punika, mugi kapariksaa ingkang têrang, sumôngga panggalihipun ing kangjêng tuwan residhèn.
kulo niki nggumun jaman saiki sek onok uwong gelem ngulang nang tpq utowo madrasah, yaalloh…bayarane ra mbejaji,enggeh sabun
Barlinek (Jerman Berlinchen) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 14.385 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Barlinek&oldid=1090735"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Benyamin Bahadori , Benyamin Bahadori - Eshgh Ehsaseh ,
Ageng JJ, sugeng rawuh, salim Ki Ageng. Matur nuwun saran&nasihatipun… Kagem kitab manakib,kulo saged madosaken
08/07/2011 pukul 15:13	Ki Ageng JJ	enggih matur nuwun infor masi nipun
sirrahu teng alamat Email kawulo Gus. Meniko Email kawulo = wlusdianto@yahoo.com…….enjih sampun cekap anggenipun kawulo matru kaliyan panjenengan
nganggo boso ngene iki kowe mudeng opo ora?
ITSNA	Mr.Zm. saged…sampun beres njih Pak…
Bapak Manoreh, matur nuwun sanget usulanipun njih Pak. Kulo perhatosaken dawuh panjenengan. Mugi2 enggal saged kawulo realisasiaken. Pangestunipun Pak..
pemimpin??? weks cuhhh.
Hlaaaa wong ngenteni kowe je… Kok malah ganti tekok… Ora usah digoleki…, ora usah dienteni…, digenter… Mengko rak metu karepe dewe nek wis wancine…
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kulawarga_basa_Lampung&oldid=1037458"	Kategori: Kulawarga basa LampungBasa ing IndonésiaKategori ndhelik: Artikel basa mawa cacahing panyatur tanpa suryaArtikel basa tanpa blangko rujukanArtikel basa tanpa sandi GlottologArtikel basa mawa babagan kothakinfo ora kajurungRintisan mawa topik basa	Menu navigasi
sapisan wulan Walandi, ewadene mêksa taksih kasèp kemawon wêdalipun Kawi punika. Awit saking punika kula taksih nyuwun malih gênging pangapuntên dhatêng para priyantun lêngganan dene Kawi ôngka 8 punika tanggal kaping 27 Oktobêr sawêg sagêd mêdal, ingkang mêsthinipun nalika tanggal kaping 1 Oktobêr 1928.
Minôngka lajêngipun ingkang sampun kasêbut ing Kawi ôngka 7 dumugi tanggal kaping 30 Sèptèmbêr punika kula sampun tampi arta lêngganan ingkang nyaringgit (f 2.50) saking para priyantun ing ngandhap punika:
R. RIO NITIDHIPOEROR. PRAWIROATMODJOR. SOEHADJIR. SOEHARDIR. Pr. WIROJO
Dene ing ngandhap punika ingkang maringi arta lêngganan ingkang botên nyaringgit.§ Arta lêngganan punika sawêg sapunika kapacak ing ngriki, môngka bayaripun sampun nalika tigang wulanan kapêngkêr, punika saking tledhor kula administrasi. Mila para priyantun lêngganan sami kula aturi nocogakên ing wara-wara administrasi.
Manawi wontên priyantun ingkang sampun ambayar, môngka asmanipun dèrèng kapratelakakên ing nginggil punika, kaparênga lajêng nyêrêg dhatêng administrasi.
Ôngka 8, 1 Oktobêr 1928, Taun I.
(Sambêtipun Kawi ôngka 5 kaca 142)
Bab sêkar agêng anggèn kula mêthik tuladha saking Sêrat Wrêtasancaya sampun dumugi sêkar ingkang sagaris isi wolung wanda. Inggih punika golongan sêkar anusthub.
Mênggah sêkar ingkang molu wanda punika wontên ing sêrat-sêrat basa Sanskrita, kenging dipun wastani sêpuh sangêt, inggih punika ingkang lajêng dados sêkar sloka, kangge ing Sêrat Mahabarata sarta Sêrat Ramayana basa Sanskrita.§ Amariksanana Winternitz I kaca 55. Awit saking sêpuhipun ngantos sawatawis kathah warninipun. Kajawi punika tatananipun inggih salong beda kalihan sêkar sanèsipun. Ingkang limrah pada punika katata tumpuk sakawan garis, sagarisipun punika sapada lingsa, manawi sêkar anusthub wontên ingkang katata tumpuk kalih ngênêm bêlas wanda, kabage kalih.
Sambêtipun ungêl-ungêlan Wrêtasancaya ing ngandhap punika, katata manut pratelan ing nginggil punika.
ing wêngi tanpa turu, nglambrang ing pikir, bingung, kaya ora trêsna ing urip, sabab saka susah bangêt, iya.
Bedanipun pada 1 kalihan 2. Makatên ugi 3 kalihan 4 (dados pada gathèt, kalayan jangkêp) wontên ing pungkasan wanda No. 7 ing pada gathèt, panjang [Grafik], ing pada jangkêp cêlak
mungêl lara dalêm, punika miturut paramasastra kirang sae.
Jarwanipun, tang dadi rasaning pikir sumêlap ing ati, tansah gumantung anèng mata, pijêr agawe sêdhih ing jêro, bangêt ambalikake budi.
namung wontên wanda ingkang no. 7. pada gathèt wanda no. 7 cêlak, pada jangkêp wanda no. 7 panjang. Dados punika walikanipun sêkar Patya. Amila ing ungêl-ungêlan Kawi mungêl, patya bali = patya walik. Makatên ugi namanipun Wiparitapatya punika atêgês patya kuwalik.
14. Ramyaning taman inusi panglipurni manah lênglêng, dusthaning smara [sma...]
[...ra] capala, manglare§ Saking manglara + i kriya, ing basa Kawi taksih wontên, i kriya gandhèng kalihan wanda mênga, botên
asrining taman diparani, kanggo nglipur ati bingung (nanging) alane (Bathara) Kamajaya (iku) canggèh, agawe susah, kêtalèn ing sêngsêm.
Bedanipun pada gathèt kalihan jangkêp, wontên ing tigang wanda pungkasan, gathèt cêlak sadaya, jangkêp panjang sadaya.
15. Dhatêng i jroni kang taman§ Ing lugunipun mungêl dhatênging jro ... punika kirang sae. kataman hyan dening sêkar wipula nêdhêng ande kung, kawa dening gêntêr muni.
Jarwanipun: têkan ing jroning taman, kataman sêngsêm dening kêmbang, anjrah nêdhêng agawe gandrung, mêgar dening gludhug muni. Punika sêkar Silupa. Guru lagunipun kagambar kawan pada pisan, katumpuk kalih kados ing ngandhap punika.
Bedanipun pada gathèt kalihan jangkêp, wontên ing wanda no. 7 malih.
Kajawi punika wanda 4 ing pada 3 inggih cêlak, punika katranganipun benjing manawi sagêd dumugi nêrangakên sêkar sloka.§ Amariksanana, Elementarbuch der Sanskrit-sprache von A.F. Stenzler kaca VIII kalihan Lanman: Sanskrit Reader kaca (300).
Têmbung kawa têgêsipun saking Prof. Kern utawi ing Wdb. Juynboll botên mitadosi. Ing nginggil kula têgêsi mêgar, awit ing kidung Jawi kina kathah panggenan ingkang nyariyosakên manawi sêkar punika mêgar yèn mirêng gludhug.
Kawuningana, ing Sêrat Wrêtasancaya sêkar molung wanda sagaris, ingkang guru lagunipun ing pada gathèt, beda kalihan ing pada jangkêp, namung sakawan ing nginggil punika, no. 12, 13, 14, 15 (ing Wrêtasancaya no. 20. 21, 22, 23), sambêtipun lajêng ajêg kados sanès-sanèsipun, amila panatanipun inggih lajêng badhe katumpuk sakawan garis, gambaripun namung mêndhêt sagaris.
Ing sadèrèngipun kula anglajêngakên mêndhêt tuladha saking Sêrat Wrêtasancaya, ing ngriki badhe kapratelakakên rumiyin formule ingkang kangge ing sêkar agêng miturut waton saking Indhustan. Mênggah ingkang dipun wastani formule punika ungêl-ungêlan [u...]
[...ngêl-ungêlan] cêkak ingkang panjang têgêsipun. Kados ta: guru punika cêkap kasêrat ga, lagu: la. Dados upami wontên sêkar ingkang gambaripun makatên [Grafik], punika cêkap kasêrat ga. la., nanging ga. la. ing ngriki taksih kenging dipun wastani cêkakaning guru lagu, beda kalihan [Grafik] punika ing kawruh sêkar miturut waton Indhustan, cêkap kasêrat na.
punika beda pamerangipun, badhe katêrangakên ing wingking. Kados ta: sêkar Sikarini (Kawi no. 3 kaca 27).
[Grafik] Namanipun wontên ing ungêl-ungêlan [ungêl-u...]
[...ngêlan] Kawi kamot ing kabèh wipula. Kabèh = sarwa, lajêngipun.
17. banyu madrês lwir walahar / ri têpi jrah pang pung akèt / pacar adri kwèh asêkar / pakis okêl mebakara //
Jarwanipun, banyu sêkar kaya lahar, ing têpine anjrah panging wit pung angrêmbuyung, pacar gunung akèh kang padha kêmbang, pakis ngaruwêl kaya tlalening gajah.
Mebakara punika saking maibakara, ma ing ngriki atêr-atêr kriya ingkang têgêsipun kaya.§ Amariksanana Kern Verspr. Geschr. deel VIII kaca 203. Saminipun anggandhèn = kaya gandhèn. Iba = gajah. Kara = tangan = tlale.
Namanipun sêkar ing nginggil punika Ba Karawipula, têgêsipun wipula aksara ba, kagambar. [Grafik]
Ing ngriki prêlu kasêsêlakên katrangan pamerangipun sêkar sloka, sakêdhik.
Sêkar sloka wolung wanda punika kapalih byak dados ngawan wanda sisih, kados gambar ing nginggil punika. Wondene [Wonde...]
[...ne] wanda 5. 6. 7 ing gambar dipun pasangi blog cêmêng ing ngandhapipun, punika ing formule sami kalihan aksara ba [Grafik], awit saking punika sêkar
latyanta tustha / ragi dening ling nikang syung / impêr kadyanggita rakwa //
Jarwanipun, mêrake nyangungong lanang wadon ana ing pang, asri angigêl bangêt bungah, sêngsêm dening unining beo, mèmpêr kaya angidung rêke.
Sêkar punika namanipun Ra Karawipula utawi Wipula aksara ra. Kagambar. [Grafik] katranganipun sami kalihan sêkar Ba Karawipula. Namung
19. cod nika nyodya wacana / kuwangling tuhu-tuhu / tanpai mwang grahagana / lêknya dening dinakara //
Jarwanipun, manuke cod amoyoki, muni, manukku wong kaya caturan têmênan (nanging) ora beda karo sakèhing lintang, surême dening srêngenge (awit padha kalah karo si beo).
Pada punika suraosipun kirang cêtha, amila ing jarwa kula dugi-dugi, kula wêwahi. Mênggah lêrês lêpatipun namung kula sumanggakakên.
Sêkar punika namanipun Na Karawipula, kamot ing têmbung dinakara. Kagambar [Grafik]. Ingkang dipun dèkèki blog, punika ing formule sami kalihan aksara na [Grafik], amila dipun namakakên Wipula aksara na.
Jarwanipun, ora kocap ramening manuk, anyênêngake ati, agawe sêngsêm (ewadene) ora agawe
aksara ta [Grafik] ing formule.
(Sambêtipun Kawi ôngka 7 kaca 214)
Kula nuwun, asthabrata sampun kapêthik ing nginggil, tundha tiga. Para maos tamtu lajêng sagêd mastani, bilih asthabrata Kawi punika cêkak, botên kados ingkang jarwa, sêkar agêng sarta macapat, panjang tur têmbungipun wongsal- wangsul. Ingkang makatên punika awit ingkang anjarwakakên, inggih punika Radèn Ngabèi Yasadipura ingkang kapisan, namung kalayan gagap-gagap. Wondene anggènipun mongsal-mangsuli têmbung punika saking anggènipun ngangkah têrangipun. Ananging bab punika manawi kataliti badhe kêpanjangên pangrêmbagipun.
Ingkang dados pamanahan kula punika têmbung suk prah ing Kawi ôngka 7 kaca 213 garis 3 saking ngandhap, wontên ing asthabrata jarwa sêkar agêng mungêl suk srah. Punika têmbung punapa, lan têgêsipun kadospundi. Kula padosi ing ungêl-ungêl Kawi ingkang mèmpêr botên wontên. Sadaya wurdhênbuk ingkang kula gadhah botên sagêd suka katrangan. Mugi-mugi wontêna ingkang kêparêng paring katrangan bab têmbung suk prah utawi suk srah wau.
Murih jangkêpipun, ing ngandhap punika dipun aturi pêthikan asthabrata saking Sêrat Nitisruti.
Mênggah Sêrat Nitisruti punika sampun lami anggènipun dipun cap, nanging sarèhne kula botên sagêd angsal ingkang cap-capan,§ Nitisruti ing museum, ical. dados namung mêthik turunanipun, gadhahanipun tiyang sêpuh kula. Ing pratelan sêrat-sêrat, damêlanipun Radèn Rôngga Wirawôngsa, deel I kaca 405 Sêrat Nitisruti kapratelakakên anggitan Rônggawarsitan, punika kêlintu, lêrêsipun anggitanipun Pangeran Karanggayam, kala ing jaman Pajang. Ingkang nyukani jarwa surasa, punika kintên-kintên lêrês Radèn Ngabèi Rônggawarsita, namung sarèhne jarwa surasanipun wau radi kirang mitadosi, dados ing ngriki namung mêthik Kawinipun kemawon.
74. Salwir bawane sang sinung wadi / ing naya mong jagad jaga- jaga / arjuning rat saèsthine / asthagina ginêlung / kang ginulang-gulang ing pangling / rèh Sang
Indra purwèng Kawi / sira ngudanakên kramaning rat / amartèng jagad jagane / sotya dana sumawur / tan ana tan minartèng budi / gumanti Yama brata / dhumêndhèng krama dur / jana gêlah ing bawana / ya dyan manggêh ing brayasi tan apilih / maling
rumaksèng rat ginorawati ginusthi / yyrulah manggêh masêsran //
Ungêl-ungêlan ing nginggil punika wangsul langkung cêlak malih katimbang asthabrata jarwa. Suraosipun, manawi grêban inggih sampun cêtha. Nanging manawi dipun dumuki satêmbung- satêmbung, inggih lajêng angèl, awit ungêl-ungêlan wau ugi risak, kados limrahipun ungêl-ungêlan Kawi ingkang kêrêp kangge, kados ta: suluk, bawa, sarta côndrasangkala.
Asthabrata Rama Kawi ugi sampun kajarwakakên dening Tuwan J. Kat wontên ing Sêrat Rama aksara Latin, wêdalan Bale Pustaka kaca 35 (ing Kawi no. 4 wiwit kaca 104) nanging wontên bedanipun.
(Sambêtipun Kawi ôngka 7 kaca 195-202)
Panagan, ênggon ula gêdhe, punika manawi panagan têmbung Jawi inggih sampun lêrês. Ananging ing ngriki kajêngipun sarta lêrêsipun, panaga, punika têmbung Sanskrita atêgês ula, saking: pad = suku. Na = ora. Ga = lumaku, suraosipun lumaku tanpa suku, saminipun cangkriman Jawi: lêr tanpa suku. Kajawi punika panggenan sawêr punika agêng alita ingkang tamtu inggih rong. Môngka têmbung ingkang atêgês rong punika watak 9, dados saupami panggenan ula gêdhe = rong dumunung wontên ing pada 8, utawi watak 8, kintên kula kirang mungguh, mungguhipun inggih wontên ing pada 9.
Salira = manyawak, punika manawi salira = kawuk, kados inggih lêrês, ananging ing ngriki pikajêngipun sarira têgêsipun badan. Anggènipun dipun têgêsi manyawak punika kintên kula awit saking mêntas wontên têmbung naga, amila lajêng dipun padosakên ingkang mèmpêr, bangsanipun ingkang nlosor, inggih punika kawuk. Makatên ugi têmbung tiga sambêtipun [sambêtipu...]
anggènipun nêgêsi punika namung dipun padosakên têmbung namaning kewan ingkang mèmpêr kalihan salira (kawuk). Wondene têgêsipun basu punika namaning satêngah dewa cacah wolu iji.
Tanu = bunglon. Sami ugi kados ing nginggil. Dene têgês tanu ing ngriki badan.
Murti = cêcak = sangêt. Makatên ugi ing ngriki idhêm ing nginggil. Sarta anggènipun têgês sangêt, punika kula botên mangrêtos. Lêrêsing panyêrat muttir utawi mutir (murti) têgêsipun ugi badan, amila Trimurti = badan têlu = Arimurti, sariranipun Sang Hyang Ari = Wisnu, inggih punika jêjulukipun Prabu Krêsna ing Dwarawati.
Kunjara = kandhang gajah = gêdhong pasakitan, punika ing ngriki kêlintu, kunjara têgêsipun ingkang lêrês gajah. [ga...]
[...jah.] Kunjara têmbung Jawi ingkang atêgês buwi, sêpiran, punika saking têmbung Malayu pênjara ing têmbung Kawi panjara têgêsipun kurungan.
Gajah = gajah nèng wantilan, punika kêkathahên, inggih gajah mêkatên kemawon sampun cêkap, awit wontêna ing pundi-pundi gajah punika inggih gajah. Namung panyêratipun wontên ing têmbung Kawi têrkadhang gaja, amila sagêt luluh: gajendra.
Dipôngga = gajah tinitihan ratu, punika inggih kêkathahên, inggih cêkap gajah kemawon. Sarta panyêratipun dwipangga. Ing Woordenboek Sanskrit kula botên sagêd manggih têmbung dwipangga. Wontênipun dwipa, saking dwi = 2, pa = ngombe, suraosipun kang ngombe ping pindho.
Asthi = gajah dèn palanani, punika ugi kêkathahên, cêkap gajah, sampun. Lêrêsing panyêrat asti,§ Katandhinga kalihan sasi ing pada I siking ing pada III. saking têmbung Sanskrita astin, têgêsipun ing sakawit, nganggo tangan, nganggo pangranggèh = tlale.
Samadya = gajah nèng têngahing dalan, têmbung punipunika. lêrêsipun samaja atêgês gajah. Anggènipun mawi didundipun. dèkèki nèng têngahing dalan, punika dipun encokakên kalihan madya (lêrêsipun madhya) = satêngah.
Manggala = gajah binêkta prang, pangajêng, anggènipun anêgêsi têmbung punika kintên kula kirang lêrês, dêstun pangajêng punika radi mèmpêr, awit manggala punika têgêsipun puji, pamuji, ngalamat sae enz, sarta ingkang kêrêp dipun wastani manggala punika purwakaning sêrat ingkang angêmot puji. Anggènipun manggala tumut dipun têgêsi gajah punika namung saking katut têmbung ngandhap utawi nginggilipun.
Dirada = gajah mêta, lêrêsing panyêrat dwirada, têgêsipun inggih namung gajah, saking dwir utawi dwi = 2, kalihan da ingkang dados danta = untu, suraosipun kang nganggo untu loro = gadhing.
lêrêsipun brahmana = pandhita + astha = 8.
Dipara = gajah binêkta cangkrama, punika ugi kêkathahên malih: lêrêsipun dwirapa,dwipara. têgêsipun gajah, mênggah katranganipun malih kacocogna kalihan dwipangga, tuwin dwirada. Anggènipun mawi cangkrama, punika: para dipun encokakên kalihan pêpara.
Liman = gajah ginawa midhang, cêkap gajah makatên kemawon. Liman, punika saking lima. Lima ing sakawit têgêsipun tangan, dados lima = 5 punika kinanipun satangan. Liman = gajah punika prêtalaning asti.
Lan ula = ula lanang. Prayoginipun dipun têgêsi = karo ula, nanging lan ing ngriki cêtha botên tumut dados ôngka. Sarta panyêratipun kêdah ula, Mal. Ular.
Pinanggihipun têmbung-têmbung ing pada VIII kados ing ngandhap punika,
Naga = ula gêdhe,Panaga = ulaSarira = badan,
Basu = namaning satêngah dewa,Tanu = badanMurti = badan,Kunjara = gajah,Gajah = gajah,Dwipangga = gajah,Asti = gajahSamaja = gajah,Manggala = purwakaning sêrat pamuji enzDwirada = gajah,
Brahmana = pandhita,Astha = wolu,Dwirapa = gajah,Liman = gajah,Lan = karo (botên tumut dados ôngka),Ula = ula.
Wontênipun têmbung ingkang atêgês sawêr watak 8 punika botên têrang, namung sarèhne naga punika ugi atêgês gajah, dados naga ingkang atêgês sawêr inggih lajêng kadamêl watak wolu. § Amariksanana Kawi -Bal. Ned. Wdb. Van der Tuuk ing têmbung ula.
Wontênipun têmbung ingkang atêgês badan, watak wolu punika awit babaring sariranipun Bathara Siwa = Mahadewa (pangejawantahipun) punika warni wolu. Inggih punika: 1. rawi = srêngenge, 2. sasi = rêmbulan, 3. ksiti = siti, 4. jala = toya, 5. pawana = angin, 6. utasana = latu, 7. yajamana = tiyang ingkang andamêl wilujêngan, utawi pandhita ingkang dados pangajênging
Wontênipun basu watak 8 punika sampun cêtha, awit basu punika cacahipun wolu. Ing Sêrat Adiparwa (Jawi kina) kaca 91 salajêngipun, nyariyosakên makatên (kapêndhêt wosipun kemawon: Sang Asthabasu = basu wolu wau sami kenging sapa, dados tiyang, ingkang minôngka ibunipun Dèwi Gangga, inggih kenging sapa dados tiyang. Dèwi Gangga lajêng kêpanggih kalihan Prabu Santanu, lajêng kapundhut garwa. Sabên taun kagungan putra, nanging sabên jabang bayi lair, têrus dipun kèlèkakên ing lèpèn, ngantos kaping pitu, sarêng makatên, Prabu Santanu angèngêtakên, yèn manak manèh bok aja kobuwang, wêkasan mêdal malih Sang
Bisma, lajêng dipun gêgêsang, nanging ingkang ibu lajêng murud dhatêng ing swarga, sabab sampun dumugi sapatanipun. Sang Bisma lastantun sugêng, sabab sami-sami dosa, Sang Bisma wau agêng piyambak dosanipun katimbang para basu ingkang brol lajêng seda, amila Sang Bisma tinitah panjang yuswanipun, saking agênging dosa wau. Dene
Wontênipun têmbung ingkang atêgês gajah, watak wolu, punika makatên: keblat 8 (keblat 4 + pojok 4) punika miturut panganggêp Indhu, dipun rêksa ing gajah satunggal-satunggal, dene
têmbung Asthadigaja, katandhinga Van der Tuuk ugi ing têmbung wau.
Wontênipun manggala watak wolu, punika kirang têrang, namung manggalanipun Sêrat Abijnyana Sakuntala, punika nyêbut utawi anggêlarakên sariranipun Sang Hyang Siwa, kados ingkang sampun katêrangakên ing nginggil. Manggalanipun sêrat wau dadosipun têmbung Jawi, dugi-dugi makatên: [m...]
1. (Jasat) kang kagêm ing sang anitahake, dhèk anitahake kawitan (= banyu).2. (jasat) kang anggawa slamêtan kang ditindakake miturut
sarira jasat wolu mau rêmêna lan angrêksaa ing sira kabèh.
Makatên dugi-dugi suraosipun purwaka wau.§ Sêrat Sakuntala sampun kadadosakên basa Walandi dening Prof. H. Kern nanging kula botên sagêd angsal badhe nyambut dhatêng museum Bat. Gen. Prêtalan saking basa Walandi, damêlanipun R.M. Kartadirja (wêdalan Bale Pustaka, kula botên sagêd ngangge). Inggih awit ngêmot puji ing nginggil punika, kintên kula, mila manggala watak wolu.
Sababipun brahmana watak wolu, punika botên cêtha. Namung têmbung bujangga ingkang sakawit atêgês sawêr, punika [puni...]
[...ka] wontên ing basa Jawi kina (wiwit jaman Kêdhiri ?) sagêd atêgês pandhita, brahmana utawi geleerde§ Ing Sêrat Ramayana, damêlan sanginggil jaman Kêdhiri, manawi kula botên kêlintu, têmbung bujangga, ingkang atêgês pandhita
anggènipun kabedakakên pujôngga = wong pintêr, bujôngga = ula, punika sawêg jaman enggal-enggalan kemawon. Anggènipun têmbung brahmana kangge sangkalan, punika sampun sawatawis lami. Ing candhi Jênggung wontên gapura mawi sêngkalan brahmana nora kaya bumi,§ Prof.
kantor sampean gajine pira ta. Kon balik kampung wae yen gajine kurang. Mending ngurusi sawah & sapi wae…
Terus maneh, kon gak budal esuk trus mulih wengi. Saktemene kon iku goleh apa
Last one Species : Witing tresno jalaran kepekso Parental Species : Witing tresno jalaran soko wong tuo
Bapak Mas Cetho, injih Pak. Monggo dipun amalaken. Semoga niat dan tujuan panjenengan
saiki dines e nang perum pertamina jemursari...lek aq nang sby, tak samperi yo sampeyan... hehehe...tp ibukq wong jowo+
saiki dines e nang perum pertamina jemursari...lek aq nang sby, tak samperi yo sampeyan... hehehe...tp ibukq wong jowo+bali... ngono pak...Jemursari yo cedak karo rungkut, cak..Iyo monggo mampir nek sampeyan nang suroboyo...Hehehehehehe...
kangen ugi katur panjenengan.. kabar kulo sae-sae mawon Kimas..mugi2
kangge pitêdah dhatêng para ingkang ngudi utawi anggêguru ngèlmi sajati, mawi ngêwrat kawruh ka-Allahan katêrangakên cêtha lan gamblang, kawruh gaib lan lampah-lampah
KaimpuKaimpun (dan di tempat lain). sarta kakarang dening R. Adisupana Ing Surakarta
Tinêngêran: marga rêrês anggusthi gusti Utawi taun Walandi 1935Sengkalan: marga rêrês anggusthi gusti (1865 A.J., 1935 A.D.).
Kaêcap ing pangêcapan: Swastika, Pasar Pon, Surakarta.
Inggih punika sêrat pathokan kangge angudi babagan kadonyan, ngangge wêwaton lêrês, sae, utami, sampurna. Sêrat punika sagêd laras kalihan kawontênaning jaman kanthi botên tilar talêsing kajawèn, mila kangge golongan modhèrên utawi ingkang taksih ngangge cara kina prêlu kagungan sêrat punika. Isinipun:
2. Ngudi kadonyan sarana angèngêti ing Pangeran.
3. Ngudi kadonyan kêdah anjagi ing
Kandêlipun 65 kaca, rêgi f 0,60, mêdal ing pos tambah f 0,20, kintun arta rumiyin. Sagêd mundhut dhatêng ingkang nyêpêng administrasinipun:
S. Adipêrwata. Cindherêja M.N. Surakarta.
Inggih punika sêrat kawruh babagan kasampurnaning gêsang, kangge pitêdah dhatêng para ingkang ngudi utawi anggêguru ngèlmi sajati, mawi ngêwrat kawruh ka-Allahan katêrangakên cêtha lan gamblang, kawruh gaib lan lampah-lampah
Kaimpu sarta kakarang dening R. Adisupana Ing
BOEKHANDEL "SOEY" TIMURAN SOLO. Djoewal Menjak-wangi, Bedak, Eau de Cologne, Balsem, Kina kastoeri, Parem, Serbat, dan Djamoe-Djawa, Tiong Hoa, enz.
Bab 1. Purwa dumadining agêsang wiwit saking Adam ... 1
Bab 2. Kawontênaning gêsang ingkang têmtu linampahan ... 2
Bab 4. Tataraning agêsang ... 4
Bab 5. Ingkang dipun wastani gêsang sarta kawontênanipun ... 5
Perangan Na. Bab Paguron Kasampurnaning Gêsang
Bab 1. Pambukaning bab paguron ... 10
Bab 2. Paguron ingkang taksih kalintu ... 13
Bab 3. Wêwarah dhatêng tiyang ingkang pados ngèlmi kasampurnan ... 16
Bab 4. Titikaning guru ingkang kanggenan ngèlmi lêrês sarta ingkang pantês ginuron ... 18
Perangan Ca. Bab Ngèlmi Sajati lan Kawruh-kawruh
Bab 1. Babaranipun ngèlmi sajati ... 19
Bab 2. Kawruh ingatasing Pangeran (ka-Allahan) ... 23
Bab 3. Kawontênanipun Gusti (Pangeran) ... 26
Bab 4. Anasir lan dading Gusti sarta jerenganipun ... 28
Bab 5. Pamoring Gusti ing kawula ... 30
Bab 6. Anasir lan peranganing dading kawula ... 33
Bab 1. Wontênipun agêsang sagêd pêjah ... 37
Bab 2. Sukmaning tiyang pêjah ingkang sasar utawi ingkang angsal ukuming Allah ... 39
Bab 3. Pêjah ingkang sampurna ... 42
Bab 1. Gandhèngipun ngèlmi lan lampah ... 44
punika kenging kangge pitêdah, ancêr-ancêr, cocogan, tuladan utawi pasaksèn dhatêng para ingkang sawêg angudi pados ngèlmi kasampurnan utawi ingkang angulah ngèlmi wau. Pancènipun ingkang pantês amêdharakên babagan kawruh kasampurnan punika sanès tiyang ingkang kados sakula, limrahipun kêdah tiyang ingkang sampun sêpuh ingkang mumpuni ing ngèlmi kasampurnan. Mila inggih layak kemawon upami sêrat punika ing têmbe ingèsêman utawi tuwuh ing panacad dening para sêsêpuh ingkang marsudi ing kasampurnan, kabêkta saking kawontênaning umur kula ingkang mênggaha wanci makatên sawêg andungkap bêdhug, dados mênggahing sêsêrêpan utawi nalar tamtunipun dèrèng dumugi. Wontênipun kula kadêrêng cumanthaka lan sumêngka, punika saking gadhah raos ajak-ajak dhatêng para diwasa supados sami kasêngsêm dhatêng kawruh kasampurnan wau. Manawi tiyang kina ingkang kathah botên mrayogèkakên bilih tiyang nèm anggêguru kasampurnan, awit kajawi dèrèng wanci, inggih mindhak ngêndhokakên kêkajêngan ingkang tumrap kangge ngudi dhatêng kadonyan. Makatên punika manawi saking pamanah kula kados botên wontên awonipun upami tiyang nèm pados kawruh wau. Mênggah ing raos, kados botên badhe angêndhokakên pangancas ingkang tumuju dhatêng kadonyan, nanging malah sagêd amêwahi sampurnaning tumindak anggènipun angudi dhatêng samukawis punapa kemawon. Upami kamanah dèrèng wanci, punapa botên angèmuti umuring tiyang punika pêpindhanipun kadosdene klapa ingkang wontên ing witipun, dene punika [pu...]
[...nika] dèrèng namtokakên kaundhuh ngêntosi manawi sampun kêmadhuh, trêkadhang sawêg dados dêgan kemawon sampun kapêndhêt.
Kajawi ancas ingkang kasêbut nginggil, inggih saking sangêt kapengin kula nyumêrêpi jaman rahayuning budi, supados tinêbihan ing papa druhaka, makatên punika ingkang sagêd angombulakên drajading kamanusan wontên ing donya dumugi ing akeratipun, awit sadaya tiyang ingkang ulah ngèlmi kêdah ulah lampah, mila ing ngriki inggih ngêwrat lampah gandhèngipun kalihan ngèlmi sajati.
Wasana sapintên kathahing lêpat kula, kabêkta saking tunadungkaping raos tuwin têtêmbungan ingkang wontên salêbêting sêrat punika, manawi wontên ingkang karsa anglêrêsakên, kula cadhong asta kêkalih supados malah sagêd damêl padhanging manah lan èngêtan.
Bab 1. Purwa Dumadining Agêsang Wiwit saking Adam
Sadaya barang utawi kawontênan ingkang gumêlar wontên ing donya punika katitahakên dening Pangeran. Wontênipun katitahakên wau tamtu wontên prêlunipun. Sapunika prêlunipun punapadene gêsang kita katitahakên wontên ing ngalam donya. Prêlunipun sapisan supados bêbranahan, punika anjalari jagad rame kanthi sampurna gumêlaripun. Kaping kalih wontên prêlunipun ingkang wigatos, inggih punika bilih gêsang kita nêdya nunggil lan gêsanging Pangeran,§ nunggil sasana. kêdah sarana tumitah wontên ing ngalam donya rumiyin, awit bêbukanipun sadèrèngipun wontên punapa-punapa Pangeran sampun wontên, lajêng anitahakên Adam, Adam têgêsipun kawitan, nanging Adam wau dèrèng tumitah wontên ing ngarcapada, kasêbatakên taksih wontên ing swarga. Adam ingkang dèrèng tumitah ing ngarcapada wau tamtu dèrèng gadhah wujud, kaananipun ing ngriku taksih dados trimurti (tripurusa), trimurti punika dados wahyuning panggêsangan sadonya punika. Asalipun trimurti saking kêmpaling tigang kaanan, inggih punika saking alusaning toya, latu, angin, trimurti sanajan dados wahyuning panggêsangan, nanging asalipun inggih saking gêsanging Pangeran. Adam ingkang dèrèng maujud utawi trimurti, sumêngka kapengin§ namung kangge luwêsing cariyos kemawon. ingkang dados sêngkêraning Gusti§ wontên ing cariyos woh wit kuldi, nanging jatinipun wohing budi. inggih punika ngangkah manunggil kalihan gêsanging Pangeran, botên sagêd kalêksanan jalaran awisaning Gusti, atêgês nyulayani kalihan karsanipun, awit manawi kalampahan [kalampaha...]
[...n] ing donya botên wontên barang gêsang, satêmah Adam dinukan katurunakên dhatêng marcapada kanthi wujud. Sagêdipun dados wujud, trimurti wau kêmpal kalihan sarining bumi, mila katêlah manusa punika sakawit ingkang dipun damêl saking lêmpung. Ing ngriku karsaning Pangeran supados Adam bêbranahan run-tumurun satêrusipun. Adam ingkang sampun katingal dumugi saturunipun sadaya, manawi têtêp manêmbah lan èngêt ing Gusti, Pangeran marêngakên malih dumunung ing swarga mulya, malah sagêd manunggil lan gêsanging Pangeran. Mangsuli trimurti punika asalipun saking Pangeran, dene gêsang kita saking trimurti, dados manawi katurutakên gêsang kita punika sakawit asal saking gêsaning Pangeran, inggih punika bêbukanipun wontên ngèlmi kasampurnan ingkang badhe kagêlar wontên ing sêrat punika. Ngèlmi kasampurnan pancèn sêpuh saèstu, sadèrèngipun jagad rame, ngèlmi kasampurnan sampun wontên, inggih punika ingkang dados sarining kawruhing sadaya agami, mila kawruh kasampurnan kita botên tilar talêsaning agami, sagêd mupakat kalihan pangandikaning para pandhita, wali, nabi, Gusti Allah.
Bab 2. Kawontênaning Agêsang ingkang Tamtu Linampahan
Gêsang kita punika kasinungan kodrad iradad sêkawan prakawis. Kodrad punika kuwasaning Gusti, iradad pandamêling kawula, dados têgêsipun kodrad iradad, kuwaosing Gusti kawan prakawis wau jumbuh kalihan pandamêling kawula, karsa kuwaosing Gusti inggih saking pandamêl kita, pandamêl kita saking kuwaosing Gusti, nama têgês tinêtêpan. Dene kodrad iradad wau: 1. Kêdah nyandhang, 2. nêdha, 3. tilêm, 4. sahwad. Punika babaripun sadaya mahanani jagad sagêd rame, jalaran [ja...]
[...laran] kita gêsang kasinungan kêkajêngan ingkang watakipun mulur, liripun upami namung bêtah tilêm ingkang pancènipun sagêd saênggèn-ênggènipun, wusana kêkajênganipun ngajak tilêm sagêda tansah wontên ing griya sae, ing ngriku lajêng tuwuh pikajênganing manusa damêl griya winangun mawarni-warni, makatên sapiturutipun bab anggènipun badhe nyandhang, nêdha, sahwad. Kêkajêngan makatên punika ugêr absah inggih botên dados punapa, kawontênanipun sae kemawon. Ingkang dipun wastani tindak botên absah punika sadaya lampah ingkang awon, upaminipun: nyolong, ngrêbat, ngapusi, tumindak langkung samêsthi, sapiturutipun. Gusti Allah anitahakên kita wontên ing ngalam donya, angèngingakên kemawon suka-suka, nanging ugêr tansah èngêt sarta manêmbah ing Gusti, ngantos benjing dumugi wusananipun kaparêng nunggil wontên ing swarga mulya lan Pangeran. Tiyang supados botên lêpat kaèngêtan sarta panêmbahipun dhatêng Pangeran kêdah puruhita rumiyin kawruh ngèlmi kasampurnan.
Tiyang katitahakên wontên ing ngalam donya, punika kula upamèkakên tiyang kêkesahan ingkang ngambah margi angèl, punika manawi botên sangu arta utawi pirantos ingkang nyêkapi, saèstu badhe ngrêkaos kawontênanipun wontên ing margi. Sêmantên ugi gêsang kita, inggih kêdah sarana sangu, supados sagêd sakeca gêsangipun, ngantos dumugi ing wasana (pêjah), sampun ngantos lêpat puruging gêsangipun. Dene sangunipun ngagêsang wau: 1. kasagêdan, punika ingkang dados lantaranipun sagêd angupaboga, 2. saening kalakuan, supados cinêlakan rahayuning jiwa raga, 3. prêlu ing agêsang kêdah gadhah ngèlmi kasampurnan, supados sampun ngantos sêpuhipun winastan sêpi sêpa sarta pêjahipun [pê...]
[...jahipun] sampun ngantos pêjah sasar.
Tundha-tundhaning gêsang kita punika wontên sakawan tataran, mênggah dipun wujudana sasagêd-sagêd dipun kados kawontênanipun ringgit purwa Pandhawa gangsal kados ngandhap punika:
1. Nalika taksih lare, punika kawontênanipun kadosdene Nakula Sadewa, dene wêwatakanipun taksih rêmên ela-èlu. Nakula Sadewa punika wadad, liripun lare punika dèrèng birai, botên wantun dhatêng wanita, kabêkta dèrèng môngsa.
2. Sarêng diwasa, punika kawontênanipun kadosdene Janaka, sampun dumugi môngsa
kemawon, taksih nêtêpi kasatriyanipun, inggih punika rêmên dhatêng ulah praja. Kajawi punika
manusa ingkang nêdhêng diwasa inggih punika dumugi têngah-têngahing umur, punika sawêg majêng-majêngipun dhatêng wanita, nanging kita lêpat manawi botên andandosi prajanipun sarta botên purun ulah ngèlmi kasampurnan. Kita diwasa kêdah pados ngèlmi kasampurnan lan nyinaua ingkang dados lampah-lampahipun. Lampahing ngèlmi kasampurnan sakalangkung dening angèl lan awrat, dados manawi botên dipun sinau awit sangkaning nèm, adhakanipun inggih botên sagêd dados. Kajawi punika dèrèng namtokakên manawi agêsang punika dumugi sêpuh sawêg pêjah.
3. Sarêng sampun sêpuh, punika kawontênanipun dipun kados Wrêkudara,
tekadipun anggandhuli ing kajatèn, linampahan kanthi santosa, lêrês, kêncêng. Wiwit suda napsunipun dhatêng wanita sarta sampun botên nêngênakên dhatêng gêgayuhan praja (sampun kapêngkêr).
4. Dumugi akir sêpuh, mênggaha wanci sampun mancik lingsir kilèn, punika kawontênanipun ingkang kados Ratu Ngamarta, liripun sampun mungkur ing donya, sabar darana, narima, eklas.
Kasêbat ing nginggil wau sadaya, dadosa paugêran kita, têrangipun kados ngandhap punika.
Tiyang nèm kêdah ngudi kadonyan, nanging inggih kêdah kawruh kasampurnan lan nyinau lampahipun.
Tiyang sêpuh sagêda sampun rampung anggènipun ngudi kadonyan, sanajan dèrèng katutugan kêdah sawatawis kèndêl, ingkang prêlu kêdah ngêncêngi lampah ingkang tumuju dhatêng kasampurnan.
Tiyang ingkang sampun sêpuh sangêt, kêdah sampun mungkur ing kadonyan.
Sapunika manawi tiyang ngudi praja, môngka ing têmbe tilar kapandhitan punika lêpat.
Tiyang ulah kapandhitan, môngka dèrèng ngênggèni sampurnaning kaprajan, punika inggih lêpat.
Tiyang nèm ingkang sumêngka ngangge tataran ingkang pungkasan, punika inggih lêpat prajanipun, wujudipun kadosdene gêsanging para majênun. Makatên punika kangge tiyang nèm manawi botên kalêrêsan sagêd ngewahakên utawi anggingsirakên èngêtan.
Bab 5. Ingkang Dipun Wastani Gêsang sarta Kawontênanipun
Gêsang punika tanpa wujud, katingalipun bilih gêsang punika wontên,
ingkang dados tôndha lan têngêranipun sabab anggadhahi abngal inggih punika pakarti utawi pandamêl. Wontênipun barang gêsang sagêd mobah mosik utawi tumindak sagêd punapa-punapa, punika saking pandamêling gêsang, nanging gêsang botên nyambut damêl, awit sadaya pandamêlan sampun kapasrahakên dhatêng satunggal-satunggaling pirantos, kados ta: wontênipun sagêd ningali, anggônda, amirêngakên, angraos, punika sampun kapasrahakên dening pôncadriya. Wontênipun sagêd mikir, ngangên-angên, nyipta sapiturutipun, punika budi ingkang anindakakên, dunungipun wontên ing utêg, makatên sapiturutipun ngagêsang sagêd sampurna pakartinipun sadaya. Rèhning sadaya pirantos ingkang dumunung wontên ing raga punika dados karerehaning gêsang, kasêbatakên kawula, ingkang dados gustinipun gêsang. Gêsang kajawi botên nyambut damêl, inggih botên ewah gingsir, botên kenging sakit lan pêjah. Ingkang kenging sakit pêjah ewah gingsir punika raga lan pirantosipun wau. Dados upami tiyang sakit, susah, edan, punika ingkang nandhang raganipun, dene gêsangipun botên
katingal). Raga kenging sangsara, gêsang mulya. Raga apês utawi pêjah, gêsang langgêng. Gêsang ingkang wontên kita punika sarana nyawa. Ingkang dados tangsuling nyawa napas, manawi napas wau kèndêl têrus raganipun pêjah, gêsangipun oncat saking raga, dados gêsang ingkang tanpa nyawa, ing ngriku gêsang wau sampurna punapa botên, punika gumantung lampahing raganipun ingkang wadhag lan alus duk nalika gêsang wontên ing donya, inggih punika ingkang andadosakên tiyang ngudi kasampurnan kêdah sarana lampah, awit sagêdipun sampurna gêsangipun wau, sajatosipun raga ingkang nêtêpakên. Kosokwangsulipun wontênipun [wontê...]
[...nipun] sagêd gadhah raga, punika gêsang ingkang nêtêpakên, mila raga lan gêsang punika sami têtêp-tinêtêpan. Sapunika tiyang pêjah ingkang gêsangipun botên sagêd sampurna, ing ngriku gêsang lajêng andadosakên raga malih, inggih punika wontênipun kawruh tumimbal lair utawi nyakramanggilingan. Dene gêsang ingkang sagêd sampurna punika sampun botên tumimbal lair malih ing donya, nanging gêsang wau manunggil lan gêsanging Pangeran, lêstantun dados maligining gêsang ingkang tanpa nyawa.
Gêsang ingkang anglimputi raga punika anggêsangi pirantosing raga sadaya, inggih punika kawontênanipun kita sagêd gêsang, nanging gêsang wau taksih ginêsangan, dene ingkang anggêsangi inggih punika gêsang ingkang sajati, sajatining gêsang inggih punika gêsang ingkang sampun sagêd sampurna. Gêsang ingkang sampun oncat saking raga, punika dados maligining gêsang, têgêsipun gêsang ingkang botên kawoworan utawi kêmpal kalihan pirantosing raga, sêmantên wau manawi sagêd sampurna. Dene manawi botên sagêd sampurna, sagêd ugi botên tumimbal lair malih sarana badan wadhag, nanging gêsang ngangge badan alus. Gêsang ingkang abadan alus punika, kados ta: jin, setan, dhanyang, pêri, prayangan. Ing wingking badhe katêrangakên bab gêsang sampurna, gêsang lair lan ingkang dhatêng badan alus.§ wontên ing Sêrat Pandom Pralaya sambêtipun punika.
Gêsang ingkang sampun mêngkêr saking donya punika tilaranipun namung turas kalihan asma. Turas punika dunungipun turun, asma dumunung ing pocapan. Tilar pocapan makatên sampun ngantos pocapan ingkang awon, awit punika nandhakakên gêsangipun wontên ing donya lan akerat botên sae lêlampahanipun. Tilar bôndha lan kapintêran punika wosipun inggih namung dados pocapan kemawon. Bab tilar
turas lan asma punika sajatosipun botên maedahi tumrap gêsangipun ingkang sampun ngancik jamaning akerat, nanging sanajan botên maedahi, kita sasagêd-sagêd angudia sagêdipun gadhah turun lan sagêda panjang punapadene angaraha têtêping saening asma supados sagêd sampurna ing donya lan ing akerat.
Punapa ingkang dados tandhanipun tiyang pêjah ingkang gêsangipun sagêd sampurna, awit kawontênaning pêjah botên kenging dipun nyatakakên. Ingkang dados tandhanipun namung saking gêlaring kaanan nalika gêsang wontên ing donya, awit saking sampun lêrês lampah lan ngèlminipun. Punapa ingkang dados pasêksènipun pêjah ingkang gêsangipun botên sagêd sampurna dene lajêng tumimbal lair utawi lajêng dados badan alus. Pêjah ingkang tumimbal lair lan pêjah ingkang lajêng dados badan alus, punika pancèn botên sagêd dipun nyatakakên dening manusa ingkang taksih gêsang. Wontênipun sagêd pinanggih dados kawruh lan ngèlmi, punika bêbukanipun saking manusa ingkang sangêt tinarimah utawi rinakêt dening Pangeran. Manusa wau pinaringan ilham rinilan dening Kang Maha Sukci amêdharakên kawruh utawi ngèlmi. Tiyang ingkang sagêd makatên punika rumiyin kados ta Radèn Ngabèi Rônggawarsita pujôngga ing nagari Surakarta. Para pandhita ingkang linangkung, wali, nabi, punika inggih sagêd tampi karsaning Kang Murbèng Gêsang bab ngèlmi-ngèlmi. Kawruh lan ngèlmi kang winêdharakên dening manusa ingkang tinarimah wau, ing lair katingal saking pandamêl utawi krêkatipun piyambak, nanging mênggahing kabatosan, sajatosipun pandamêl sarta krêkat nalika pados kawruh lan ngèlmi (manêgês) punika saking abngal utawi karsaning Pangeran. Rèhning makatên punika, ingkang sagêd mangrêtos namung manusa ingkang tinarimah wau sanèsipun tiyang (tiyang ingkang limrah) botên sagêd sumêrêp, ing ngriku namung dados kawruh kaprêcayan ngantos dumugi
sapunika, ewadene sanajan dados kawruh kaprêcayan, manawi dipun padosi kalihan nalar kangge pasaksèn inggih sagêd cocog, jerenganipun makatên: sampun pinanggih ing kanyataan, bilih sadaya kawontênan punika mèh sadaya mubêng utawi nyakramanggilingan. Jagad mubêng saisinipun, kawontênanipun manawi mêntas wontên nginggil lajêng dados wontên ngandhap manawi sampun wontên ngandhap lajêng wontên nginggil malih. Alam donya punika dados tata lairipun alam akerat,§ mila dipun wastani lairipun, awit kawontênaning alam akerat dunungipun inggih wontên alam donya, bedanipun kasêbat jagad walikan kalihan kawontênaning donya, donya minôngka wadhag, akerat minôngka alusanipun. manawi sagêd mangrêtos utawi nyumêrêpi lairipun, tamtu sagêd mêstani kabatosanipun, inggih punika alam akerat. Gumêlar kawontênaning
Rèhning sampun têrang sadaya kawontênan punika mubêng, dados bab pêjah inggih wangsul dhatêng alam donya malih tumimbal lair, makatên salaminipun. Ewasamantên gêsanging manusa sagêd ngarah supados sampun nyakramanggilingan utawi tumimbal lair, inggih punika manawi gêsanging manusa wau ngarah sagêdipun sampurna. Dene pangarah wau pêpindhanipun makatên: kawontênaning tumimbal lair utawi kawontênaning donya akerat punika kadosdene rodha ingkang mubêng sêsêr, gêsanging manusa lan sadaya titah punika pindhanipun rujining rodha, punika tamtu wungsal-wangsul dhawah ngandhap lan nginggil, inggih punika gêsanging titah ingkang tansah tumimbal lair. Sapunika sagêdipun dumunung wontên ing rodha sampun ngantos tumut mubêng mangandhap manginggil kêdah dumunung wontên ing indhên utawi as. Indhên utawi as punika sampun kagalih indhên ingkang taksih katingal mubêng, nanging anyiptaa [a...]
[...nyiptaa] têngah-têngahing indhên punika wontên titik ingkang lêmbat sangêt, titik ingkang lêmbat sangêt taksih gadhah têngah malih ngantos botên katingal, titik ingkang botên katingal sajatosipun taksih gadhah têngah malih makatên sapiturutipun. Punapa punika kenging winastan mubêng ingkang lajêng dhawah ngandhap lan nginggil. Makatên mênggahing nalar, manawi nalar dèrèng sagêd marêmakên inggih kêdah pitados kemawon dhatêng kawruh ingkang sakawit, ewadene manawi mêksa kamokalakên inggih sumôngga karsa, anggèn-anggèn wontên ing sariranipun piyambak-piyambak. Sapunika ngrêmbag ingkang dados pasaksènipun tiyang pêjah ingkang sagêd manukma dhatêng bangsaning badan alus. Sampun kêrêp kemawon tiyang ingkang nyipati tiyang pêjah ingkang saking patrap mursal lajêng kubur utawi tilasipun wontên mêmêdi ingkang kadadosanipun saking ingkang pêjah, gandarwo purun ngrêmêni tiyang èstri, awit gandarwo wau nalika taksih dados tiyang rêmên lampah bandrèk jina. Bangsaning dhanyang kenging dipun takèni tiyang ingkang mangrêtos, ngakên bilih saking kadadosaning manusa. Tiyang pêjah kalap ingkang sagêd gêsang malih§ nama dèrèng pêjah ingkang saèstu dipun wastani pêjah ingkang botên saking krana Allah. sagêd nyariyosakên nalika wontên jaman kaalusan, malah nyariyosakên rencangipun punapa ingkang sampun pêjah rumiyin
kridha, punika sanès pakartinipun tiyang ngupadi kawruh, nanging pakartinipun tiyang ulah ngèlmi, awit yèn ta botên makatêna, saèstu sampun tanpa wilangan cacahing tiyang Jawi ingkang ngambah
kawicaksanan. Sampun pintên atus taun sumêbaring agami Islam ing tanah kita ngriki, ancasing agami wau botên sanès badhe anjunjung drajad kita sagêda ngancik jagading kawicaksanan. Nanging kauningana, salêbêtipun kita wontên jaman madya, inggih punika ing ngalam donya, saèstu langkung gawat lampah kita sagêdipun anjog kumpuling kawula Gusti (sampurna). Sakawit kita kêdah anggadhahi panganggêp ingkang lêrês dhatêng ingkang dipun wastani Pangeran. Pangeran punika punapa, lan kadospundi kawontênanipun, makatên punika anjalari tuwuhing kawruh lan ngèlmi bab ka-Allahan. Sasampunipun makatên, punapa ingkang dados kuwajiban kita dhatêng Pangeran wau, rèhning kita botên sagêd oncat saking purba wasesaning Pangeran lan kadospundi patrapipun sagêdipun kita katarimah ing Gusti ing benjing sagêdipun nunggil sasana, makatên punika anjalari wontênipun lampah. Kalih bab punika kangge tiyang ingkang ngudi kasampurnan ing dêlahan kêdah mangrêtos lan anindakakên.
Kasêbat nginggil kawruh punika sajatosipun sanès ngèlmi, awit kawruh makatên amung andharan kangge anêrangakên ngèlmi. Kathah tiyang utawi golongan ingkang kalèntu sêrap, kawruh-kawruhipun sampun kaanggêp dados ngèlmi, awit saking têmbung ngèlmu anggènipun nêgêsi dados panêmu, mila botên purun ngawontênakên ngèlmu, ingkang wontên namung panêmu utawi kawruh. Môngka ngèlmu punika wontên piyambak sanès kawruh. Bedaning kawruh lan ngèlmi, manawi kawruh saking pandamêl utawi pamanggihing manusa, sarêng ngèlmi saking paring utawi pangandika(ngèlmi)ning Pangeran dhatêng manusa. Ingkang sagêd tampi ngèlminipun Pangeran punika kados ta Kangjêng Nabi Mukhamad. Ngèlmi ingkang sanès saking pêparingipun Pangeran inggih wontên, inggih punika ngèlmi ingkang saking pandamêling manusa, nanging punika naminipun ngèlmi karang, têgêsipun ngèlmi ingkang saking kêkaranganipun manusa, nanging [na...]
[...nging] kêdah manusa ingkang tinarimah, manawi dèrèng tinarimah botên sagêd dados, saya malih manawi katularakên. Ing kitab-kitab Kuran kathah pinanggih ngèlmi-ngèlmi ingkang kangge umat Islam, sadaya punika sajatosipun inggih karang, karanganipun Kangjêng Nabi Mukhamad. Ngèlmi ingkang saking pangandikanipun Pangeran punika namanipun ngèlmi gaib utawi ngèlmi sajati. Tungguling ngèlmi sadonya punika ngèlmi sajati. Wiji wontênipun ngèlmi karang, gaib, kak, kodrad, sêsorogan punika pêndhêtan saking ngèlmi sajati, nanging atas saking karsaning Pangeran. Sapunika ingkang dipun wastani pangandikaning Pangeran punika kadospundi kawontênanipun, awit ing salaminipun dèrèng nate wontên manusa dipun panggihi dening Pangeran. Manusa sagêd tampi pangandikaning Pangeran tumrap ngèlmi sajati, punika botên saking dipun panggihi utawi mirêngakên suwantên, nanging saking cipta sasmita ingkang karaos ing dalêm rahsa ingkang kalayan botên dipun arah, punika manawi mangandhapipun dipun wastani prêntuling cipta, nanging punika taksih sagêd malèsèt utawi goroh.
Sapunika ngrêmbag bab paguroning ngèlmi kasampurnan, punika ingkang kaudi wosipun dhatêng ngèlmi sajati, dene paugêranipun wontên tigang prakawis, inggih punika: 1. ngudi kawruh ka-Allahan, 2. ngudi bab kawontênaning pêjah sampurna, 3. ngudi lampah gandhèngipun lan ngèlmi sajati. Tigang bab punika kêdah kacakup, manawi wontên salah satunggal kemawon ingkang botên sagêd sampurna, tamtu badhe lêpat pangancasipun tumrap murid lan gurunipun ingkang kirang sampurna wau. Awit kathah kemawon paguroning ngèlmi kasampurnan ingkang namung ngêndêlakên katarimahing ngèlminipun, bab lampah botên kaparsudi ingkang saèstu, makatên punika kadospundi sagêdipun dumugi pangancasing ngèlminipun. Wontên malih sawênèhing tiyang utawi golongan ingkang namung ngêndêl-êndêlakên lampah
utawi panêmbah, makatên punika inggih kadospundi sagêdipun dumugi, awit sadaya lampah kêdah sarana pangancas (ngèlmi).
Pinanggihipun sapunika, ngèlmi sajati punika wontên warni-warni, môngka sabên guru amêjang panganggêpipun inggih punika ingkang nama ngèlmi sajati. Guru sami gadhah gêgêbêngan piyambak-piyambak lan sami angêkahi bilih punika ingkang sajati, punika inggih wontên èmpêripun, jalaran ingkang karêmbag punika kaanan jati, namung bab lêrêsing gêgêbêngan wau dèrèng kantênan. Dene ingkang dados tandhaning lêrês kêdah cocog kalihan pasêksèn utawi nalar ingkang absah.
Kabêkta saking kawruh utawi ngèlmi kita Jawi ingkang mawarni-warni wau, anjalari kawruh kita dipun anggêp dening sawênèhing golongan, anggènipun mastani ngèlmi alus-alus, klênik, tekad ingkang sasar lan rupi-rupi malih. Makatên punika pancèn inggih têmên, ngèlminipun tiyang Jawi punika pating tlêning. Wontênipun pating tlêning wau saking pandamêlipun tiyang ingkang cupêt ing kawruh mênggahing ngèlmi kasampurnan. Kajawi kawruh kita angsal cacadan kados ing nginggil, inggih anjalari angèling pangudi kita dhatêng ngèlmi ingkang sajati.
Ing ngajêng sampun kasêbat bilih tiyang ngrêmbag kawruh ka-Allahan lan kawruh kasampurnaning pêjah punika sakalangkung dening wêrit, awis-awis tiyang utawi guru ingkang sagêd sampurna mêstani dhatêng bab punika.
Rêmbag bab ka-Allahan, punika guru rupi-rupi anggènipun mêstani lan nêrangakên, kados ta:
1. Namung saking pasêmon supados dipun padosi piyambak dening murid ingkang takèn, upaminipun dilah dipun pêjahi, kacu dipun kalèbètakên [kalèbèta...]
[...kên] sasaminipun. Makatên punika saèstu damêl judhêging tiyang ingkang puruhita.
2. Dununging Gusti Allah wontên ingkang mêstani kados ta: wontên ing jantung, utêg, manah, ayang-ayangan ingkang wontên salêbêting mripat sapanunggilanipun. Tiyang gadhah panganggêp makatên wau sagêd mahanani mangeran dhatêng dhiri. Môngka sadaya peranganing dhiri (badan), sanajan dumugi perangan ingkang alus pisan, punika sanès sajatining Pangeran.
3. Wontên ingkang nyuraos saking têmbung ingsun, awit ngèlmi kasampurnan pancèn nyêbatakên bilih Gusti Allah punika dumunung ing ingsun. Rapal saha dad inggih mêngku suraos ingsun, ingkang maknanipun Jawi kirang langkung makatên: sajatine ora ana Pangeran anging ingsun, Mukhamad iku utusan ingsun, dene rasul rahsaningsun. Ingkang makatên wau anjalari kathah guru ingkang kalèntu sêrap, sami anggêgêgi panganggêpipun piyambak-piyambak, pangraosipun inggih punika (ingkang kasbat bab 2 perangan Na) ingkang dipun wastani ingsun (Gusti Allah). Tiyang ingkang gadhah panganggêp makatên punika dipun wastani kumingsun, têgêsipun sanès ingsun dipun ingsun-ingsunakên.
4. Wontên ingkang mêstani bilih Gusti Allah punika wujudipun kêmbar kalihan rupinipun piyambak. Wontên ingkang nganggêp malih inggih wujud kêmbar namung wontên bedanipun, ing ngriku cahyanipun wêning sangêt sarta dumunung wontên salêbêting buwêngan ingkang rêsik tur bêning. Panganggêp makatên punika inggih lêpat.
5. Wontên ingkang mastani dunungipun Gusti Allah punika wontên ing swarga, dene swarga prênahipun wontên nginggil utawi jamaning akerat, ing benjing manawi tiyang pêjah sagêd tinarimah badhe sumêrêp wujudipun Gusti Kang Maha Sukci. Tiyang mêstani makatên punika ngawur, trêkadhang saking gêthok tular
6. Wontên ingkang sampun mêncit kawruhipun, gêsangipun piyambak utawi gêsang kita (titah) punika kaanggêp Pangeran ingkang sajati. Makatên punika inggih dèrèng dumugi, dêstun sawêg dumugi kikising kawula Gusti. Manawi Pangeran punika gêsang kita mangke rak lajêng sami kemawon kalihan tiyang ingkang manêmbah ing asma, bontosipun namung dumugi gêsang-gêsèng kemawon.
Sapunika rêmbag bab kawontênaning pêjah, kados ta:
1. Benjing dumunung wontên ing wêwayangan bundêr ingkang wontên salêbêting mripat, sagêdipun katingal wêwayangan wau manawi mripat kapidih.
2. Benjing dumunung wontên ing bolongan ingkang pindha sêkar kacubung ingkang mawi sorot kocor-kocor kadya kartika byor.
3. Ing benjing minggah suwarga ingkang èdipèninipun ing donya ngriki botên wontên ingkang ngungkuli.
5. Angancêr-ancêri ing benjing manawi sampun wontên cahya upaminipun pêthak utawi manawi sampun wontên janma kêkasihing Pangeran, upaminipun Kangjêng Nabi Mukhamad utawi Kangjêng Nabi Ngisa, punika kinèn anumuti kemawon. Wontên malih piwêling, ing benjing manawi dèrèng dipun dhatêngi tiyang ingkang rupinipun kêmbar kados wujudipun piyambak, sampun ngantos gadhah sêdya punapa-punapa, awit tiyang ingkang nyami rupi wau ingkang badhe anêdahakên jaman karamatollah.
6. Wontên ingkang pêjah angraga sukma utawi pêjah ingkang raganipun kabêkta musna.
Warni-warnining pitêdah kados ingkang kasêbat nginggil taksih kathah tunggilipun malih, makatên wau dadosa pangemut-emut dening para ingkang pados [pa...]
[...dos] ngèlmi sajati, manawi wontên guru ingkang ngakên sagêd nêdahakên wujudipun Ingkang Maha Sukci punapadene mujudakên panggenanipun ing benjing, punika prayogi sampun dipun gêga kemawon.
Bab 3. Wêwarah dhatêng Tiyang ingkang Pados Ngèlmi Kasampurnan
Tiyang pados ngèlmi kasampurnan utawi badhe ngawruhi kawontênan bab pêjah punika sampun samêsthinipun lan wajib, awit tiyang gêsang tamtu badhe anglampahi. Manawi bab punika botên dipun budi lan dipun èngêti, ing benjing sagêd andadosakên kawontênan ingkang botên kalêrêsan. Sintên tiyang ingkang gadhah raos utawi wiraosan: êmbuh burine ing besuk, ngantos babar pisan botên dipun prêduli, makatên punika nama tiyang ingkang supe utawi nyupèkakên gêsangipun. Wontênipun tiyang sami botên mrêduli dhatêng bab punika saking kêtarik kawontênan warni-warni, kados ta: 1. sabab katungkul kasêngsêm ing kadonyan, 2. anggorohakên kawruh-kawruh kasampurnan, 3. rumaos angèl pangudinipun.
Tiyang anggayuh kasampurnan punika nyata angèl, wiwit pados dumugi sasampunipun angsal sarwa angèl kemawon. Angèlipun tiyang pados ngèlmi kasampurnan, punika dèrèng namtokakên angsal margi gampil sagêdipun angsal ngèlmi ingkang lêrês. Tiyang angsal ngèlmi kasampurnan ingkang dèrèng lêrês, punika nama tiyang kojur, jalaran ing benjing badhe anasarakên gêsangipun piyambak. Wontên tiyang ingkang kapetang lantip sagêd mangrêtos dhatêng kawruh ingkang taksih lêpat, ngantos dipun rencangi maguru marambah-rambah tansah dèrèng angsal ngèlmi ingkang lêrês saèstu, makatên [ma...]
[...katên] wau trêkadhang dipun rencangi nêlas-nêlasakên barang darbèkipun kangge ngawontênakên ragad. Sêmantên angèlipun tiyang pados ngèlmi, ewasêmantên inggih wontên ingkang angsalipun kanthi gampil kemawon, makatên punika dumunung ing tiyang ingkang sampun kawahyon, sapunika tiyang sasampunipun angsal ngèlmi kasampurnan, punika saya angèl, inggih punika angèl lampahipun, bêbasan sèwu namung satunggal ingkang sagêd dados, awit lampahipun wau kêdah santosa sarta dèrèng cêkap manawi namung ngangge lampah sae kemawon, nanging kêdah prayitna sanajan wujudipun sae, manawi botên lêrês inggih dèrèng sagêd dumugi, ing wingking§ wontên ing Sêrat Pandom Pralaya. badhe katêrangakên.
Pawitanipun tiyang pados ngèlmi kasampurnan punika kêdah:
1. Sangu kalantipan, supados sumêrêp lêrês lêpating kawruh ingkang katampi. Kajawi punika sanajan sampun angsal ngèlmi ingkang lêrês, manawi botên lantip, sagêd anjalari lêpat pangancasipun dhatêng kasampurnan.
2. Kêdah sangu saening kalakuan, supados cêlak ing kawahyonipun, awit tiyang ingkang wêwatakanipun botên burus punika tiyang ingkang badhe angandhapi ngèlmi inggih ngah (kogêl), awit guru angandhapakên ngèlmi sajati punika inggih wontên wêwatonipun, kados ta: 1. botên kenging dhatêng tiyang ingkang badhe ambalilu, cubluk, sêsakan, tiyang ingkang pakulinanipun sapele lan rèmèh sasaminipun. 2. Dhatêng tiyang ingkang botên sae wêwatakanipun, upaminipun tiyang lèrwèh botên sagêd anyimpên wados, gumêdhe, ladak, mamak, andêlarung, ambêlasar, botên gadhah dugi prayogi sapiturutipun. Wêwaton pamilihing guru dhatêng murid punika kathah lan warni-warni, nanging ing ngriki ingkang prêlu katêrangakên namung kalih warni wau, kados para guru botên [bo...]
[...tên] badhe kêkilapan piyambak.
Sawênèh wontên rekadayaning guru ingkang dipun suwuni barkah ngèlmi, môngka tiyang ingkang nyuwun wau kalêbêt tiyang ingkang kados kasêbat nginggil, guru wau supados botên mangsulakên kajênging tiyang ingkang mêmpêng, kangge angecani manah, guru wau lajêng purun mêjang, nanging ingkang kawêjangakên sanès ngèlmi ingkang sajati saèstu, manawi botên kaplèncèngakên inggih mawi ngèlmi sêdullan kados ingkang kasêbat bab 2 perangan Na. Kala suwargi Radèn Ngabèi Rônggawarsita inggih kêrêp anindakakên makatên, wontênipun makatên pancèn dipun jarag, panjênênganipun botên kirang waspada dhatêng watak antêp saha kalakuanipun badhe murid, awit tiyang badhe nètèsakên ngèlmi ingkang sajati saèstu, punika kêdah mawang tiyangipun, tiyang ingkang badhe kawucal punika upaminipun siti wontên ingkang wadhas utawi loh, manawi pasitèn wadhas kasêbarana wiji sae inggih tanpa damêl. Amijèkakên ngèlmi mawi mawang tiyang punika prêlu, awit manawi lèrwèh punika prêsasat angasorakên dhatêng kaluhuraning dad. Ngèlmi sajati pancèn dados kêkêraning Pangeran, botên kenging kangge mirah utawi dolanan, kocap makatên punika badhe wontên sêsikunipun, para nabi wali dèrèng wontên ingkang karsa anglairakên mirah, kabêkta saking ajrih bêbênduning Pangeran amiyak kêkêraning dad.
Bab 4. Titikaning Guru ingkang Kanggenan Ngèlmi Lêrês sarta ingkang Pantês Ginuron
Tiyang pados ngèlmi kasampurnan punika sampun ngantos pados guru anggêr guru kemawon, awit guru punika kawruhipun kathah kados ingkang kasêbat ing bab 2 perangan Na. Trêkadhang tiyang maguru mawi ngêdalakên ragad kathah tur warni-warni ingkang tundonipuntundhonipun (dan di tempat lain). namung kangge pokil utawi [u...]
[...tawi] ragad tanpa paedah.
Tiyang pados guru prayogi amiliha sasagêd-sagêd manawi angsal guru ingkang kawontênanipun kados ngandhap punika:
2. Tiyang ingkang sampun sêpuh ingkang sampun mungkur utawi nipisakên kadonyan, sukur angsal tiyang ingkang madhêp ing Pangeran sarta sampun sumendhe ing takdir tumrap badanipun piyambak.
3. Ingkang sukci, liripun têmên botên purun goroh, botên purun anglampahi awon.
4. Sêpên hawa nabsu, liripun sampun angêngirangi samukawis, botên gadhah kamelikan, pakarêman, botên rêmên pamèr lan ngajèkakên badan.
6. Sugih cariyos kanthi titis lan têtês, inggih punika cocog kalihan kawontênanipun, botên ngirangi lan mêwahi.
7. Botên gumunan, was sumêlangan, gêtunan, kagètan, kawontênanipun ingkang ajêg jêjêg sarta awas emut.
Manawi sagêd angsal guru kados ingkang kasêbut nginggil punika, bokmanawi sapisan kemawon sampun angrampungi.§ wawênanging tiyang ingkang madêg guru badhe kasêbat wontên ing sêrat Pandom Pralaya.
Perangan Ca. Ngèlmi Sajati lan Kawruh-kawruh
Ngèlmi sajati punika punapa lan paedahipun kadospundi.
Ngèlmi sajati punika ngèlmi ingkang nêdahakên kaanan sajati, mila dipun wastani ngèlmi sajati. Kaanan sajati punika kaanan ingkang botên goroh, kaanan ingkang botên goroh punika kaanan ingkang langgêng botên ewah gingsir, botên risak, botên ical salami-laminipun, dene kaanan sajati inggih punika kaananing Pangeran sanès kaananing manusa. Kaananing manusa lan titah sadaya punika kaanan ingkang goroh, sabab wontênipun namung sawatawis môngsa kemawon, liripun sagêd ical inggih punika pêjah, kenging risak kenging ewah gingsir. Kaanan sajati punika dados
titah punika gambaran utawi wêwayangan, dene ingkang dipun gambar utawi ingkang gadhah wêwayangan inggih punika kaanan sajati. Alam akerat inggih punika kaanan sajati punika sami kemawon kalihan kaanan donya inggih punika ingkang goroh, pindhanipun kadosdene wêwayangan ingkang wontên salêbêting pangilon kalihan ingkang ngilo, saèstu sami kemawon, namung kaot wêwayangan ingkang wontên salêbêting pangilon punika botên têmên wontênipun, nanging manawi ingkang ngilo têmên kanyataanipun. Rèhning alam donya lan alam akerat sami, mila botên prêlu nakèkakên alam akerat, sok ugêra alam donya sampun kasumêrêpan sampun cêkap. Ingkang makatên wau kita saèstu sampun nyumêrêpi kawontênaning akerat, namung kaot dèrèng sagêd nyatakakên lan ngraosakên, awit taksih gêsang wontên ing donya, nanging sampun kenging winastan: wêruh marang sajatining kira, têgêsipun kintên ingkang tamtu lêrês.
Ngèlmi sajati beda kalihan ngèlmi ingkang sanès sajati. Ngèlmi ingkang sanès sajati punika japa môntra utawi donga, ingkang kanggenipun namung
wontên ing donya kemawon. Nanging manawi ngèlmi sajati, punika sanès japa môntra utawi puji donga sarta paedahipun kangge:
2. Supados gadhah panganggêp ingkang lêrês mênggahing kawruh ka-Allahan.
3. Nyumêrêpi kawruh bab pêjah ingkang sampurna lan ingkang sasar.
4. Kangge angancas utawi angracut sukma sagêdipun dados sampurna.
5. Kangge nyumêrêpi wontênipun tindak awon kêdah dipun sirik, tindak sae kêdah dipun angge, amargi mênggahing wulang wuruk punika manawi namung kèndêl wontên ing ucap-ucapan kemawon, punika angèl sagêdipun dipun gêga kanthi marêmakên manah, saya manawi ingkang mulang muruk punika botên sagêd anglampahi piyambak, punika saya dipun sapèlèkakên. Beda kalihan tiyang ingkang sampun kanggenan ngèlmi sajati, saèstu sagêd sae saking kajêngipun piyambak, jalaran sampun mangrêtos ing wêwatonan ingkang botên kenging katrajang.
Ngèlmi sajati ugi kawastanan ngèlmi rasa utawi rahsa sajati, mila dipun wastani ngèlmi rasa awit pangraos ingkang ngraosakên. Rèhning pangraos, mila inggih sanès japa môntra utawi puji donga. Raos makatên botên sagêd bilih katampèkakên dhatêng sanès tiyang, sagêdipun kêdah sarana têtêmbungan utawi wêwêjangan. Rèhning dados wêjangan, mila lajêng dipun namakakên ngèlmi. Manawi tiyang sampun kadunungan pangraos sajati utawi ngèlmi sajati, punika benjing manawi sampun wancinipun kapundhut dhatêng jaman kalanggêngan, prêlu kangge ngancas sagêdipun dumugi ing kasampurnan. Tiyang ngancas kasampurnan punika manawi sampun gumolong, ringkêsipun lajêng dados, lêng, inggih lêng wau ingkang binasakakên ginulung bundêr kantun samrica binubut. Tiyang badhe pêjah punika wontênipun namung kantun cipta ingkang ringkês, mila manawi mawi angrapalakên japamôntra [japa...]
[...môntra] utawi donga, sampun malih panjang, trêkawangtrêkadhang. cêlak-cêlakan kemawon sampun supe. Mila inggih dadosa pangèngêt-èngêt tumrap ingkang sawêg ngudi ngèlmi, manawi wontên guru ingkang nyugatani rapalan ingkang panjang utawi kathah-kathah kados sêkar ingkang rinonce, prayogi sampun age-age.
Ngèlmi sajati punika wontênipun sampun kina-makina, wiwit kala jamanipun para wali lan nabi-nabi. Nabi wali wau sami kagungan pusaka gêgêbêngan ngèlmi sajati, namung pangawikan lan wiraosipun beda-beda, nanging mênggahing wos, ancas utawi lêngipun sami kemawon. Para wali wawêjanganipun inggih beda-beda, nanging inggih sami nunggil tekad. Kala jamanipun Kangjêng Sultan Agung, ngèlmining para wali wolu kaimpu katata dados satunggal, lajêng wujud dados wêjangan satunggal, nanging saking kathahing para sagêd, ngèlmi wau lajêng kababar malih dados warni-warni. Sarêng dumugi jamanipun Radèn Ngabèi
nabi mandhapipun dhatêng para pandhita. Wontênipun Radèn Ngabèi Rônggawarsita wau kagungan karsa ingkang makatên inggih atas saking karsaning Kang Murbèng Gêsang, rinilan lan pinaringan ilham. Mila mênggahing tiyang ingkang sawêg angudi ngèlmi anganggea waton kawan prakawis, kados ngandhap punika:
1. Nocogi kalihan pangandikaning Pangeran, punika
4. Nocogi kalihan pangandikaning para pandhita, punika nama mupakat lan kiyas.
Sadaya punika wau sami ambuka kêkêraning dad sadaya. Mila manawi wontên ngèlmi ingkang botên mupakat kalihan kawan prakawis wau sampun ngantos kasêsa dipun angge, prayogi kaabsahna utawi kasarasèhna, sanajan kalihan tiyang ingkang botên tunggil ngèlmi botên dados punapa, ugêr sampun ngantos kêncêng-kinêncêngan pados mênanging kawruhipun, mangke dangu-dangu mindhak dados garêjêgan, nanging kasêdyakna tiyang musawaratan punika kangge madosi punapa kawruhipun wau sampun lêrês saèstu punapa taksih lêpat. Manawi lêpat prayogi budidaya malih, dene manawi sampun lêrês ing ngriku kêdah wiwit kèndêl sampun rêmên bantah utawi sêsualan, mindhak kabarabean ing wêkasan kecalan, kajawi ta manawi wontên ingkang ambêtahakên.
Bab 2. Kawruh Ingatasing Pangeran (Ka-Allahan)
Sintên ingkang kita pangerani. Gusti Allah. Kita botên kenging mangeran sanèsipun Gusti Allah. Kados ta: kita botên kenging mangeran dhatêng badanipun piyambak, tawang-towang punapadene papan tulis, suwantên utawi ujar lan kawruh.
Botên kenging mangeran ing ora, guru ratu utawi nabi wali, botên kenging mangeran ing pôncadriya utawi angên-angên.
Têmbung mangeran punika atêgês namung ngêmungakên barang warni satunggal ingkang dipun têngênakên utawi ingkang dipun lêbêtakên manah, upaminipun: mangeran dhatêng donya, punika têgêsipun ing ngriku pangèsthi ingkang kalêbêt ing manah kajawi namung dhatêng bab donya (kadonyan), tiyang wau sanajan [sa...]
[...najan] gadhah panganggêp Gusti Allah punika wontên, ewadene taksih kawon kalihan anggènipun mrêlokakên dhatêng bab kadonyan.
Gusti Allah punika ingkang wajib kita pangerani piyambak lan wajib kita sêmbah. Kawontênanipun tiyang manêmbah ing Pangeran punika wontên warni kalih:
1. Tiyang nindakakên manêmbah, nanging dèrèng mangrêtos makna utawi kawontênaning ingkang sinêmbah, punika dipun wastani nêmbah ing asma kawontênan makatên punika sae, nanging sajatosipun dèrèng lêrês utawi dèrèng absah.
2. Tiyang manêmbah ingkang sampun mangrêtos ing makna lan kawontênaning ingkang sinêmbah, kawontênan makatên punika ingkang lêrês sae lan absah.
Tiyang manêmbah ing asma tilar makna, punika dèrèng lêrês ingkang saèstu, wujudipun kados ta tiyang sêmbahyang ingkang dèrèng mangrêtos dhatêng Hyangipun, punika taksih kalêbêt kupur. Sapunika tiyang ingkang mangrêtos ing makna, môngka botên purun nindakakên manêmbah ing asma, wujudipun kadosdene tiyang ingkang ngèlmi ingkang botên purun anglampahi utawi muji asmaning Pangeran sapiturutipun, makatên punika taksih kawilang kapir. Dene tiyang ingkang ngorakakên, liripun botên mangrêtos ing Pangeran lan botên purun anêmbah, punika dipun wastani kopar.
Makna tuwin kawontênaning Pangeran punika kadospundi. Makna punika wujud. Gusti Allah botên wujud, botên katingal lan inggih botên kados bangsaning ingkang abadan alus, nanging mokal manawi Gusti Allah wau botên wontên, nanging malah sadaya wêwujudan sadonya punika wujud kagunganing Pangeran, atêgês inggih wujud kita punika wujuding Pangeran Kang Maha Sukci. Manawi rinaos botên wontên barang wujud kajawi namung Pangeran. Wêjangan wahananing dad nyêbatakên makatên: Sajatine ora ana apa-apa kajaba mung ingsun (Pangeran).
Sapunika ngrêmbag kaananing Pangeran. Pangeran punika gêsang, gêsangipun dados wiji sadaya gêsang ing donya punika, ing ngajêng sampun kapratelakakên ing bab 1 perangan Ha. Gêsang kita punika inggih kagunganing Pangeran, atêgês gêsang kita inggih gêsanging Pangeran. Nanging sanajan gêsang kita punika gêsanging Pangeran, kita botên kenging mangeran dhatêng gêsang kita utawi dhatêng gêsangipun piyambak, awit gêsang kita wau namung gêsang kadadosan, sanès ingkang dados, dene ingkang dados inggih punika Pangeran. Rèhning gêsang kita punika namung kadadosan, dados gêsang kita wau sanès sajatining Pangeran, nanging namung dados warana utawi wakil, dene sajatining gêsang inggih punika gêsanging Pangeran. Gêsang kita punika gêsang ingkang taksih ginêsangan, ingkang anggêsangi inggih punika gêsang ingkang sajati kasêbut ingkang damêl gêsang. Gêsang sajati punika gêsang piyambak botên wontên ingkang anggêsangi. Kathah kemawon tiyang ingkang marsudi ing ngèlmi ingkang kalèntu sêrap, sinêngguh gêsang kita utawi gêsangipun piyambak punika Pangeran. Tiyang makatên wau kêlêbêt mangeran ing dhiri utawi badanipun piyambak.
Kita punika gadhah badan wadhag lan alus. Badan wadhag lan alus wau anggadhahi têlêng, têlêngipun gêsangipun piyambak. Sapunika gêsang ingkang kita angge punika taksih wontên têlêngipun malih, inggih punika têlêngipun wontên ing gêsang ingkang sajati. Gêsang ingkang sajati amurba wasesa sadaya ngagêsang, mila kasêbut ingkang murbèng gêsang.
Gêsang ingkang ginêsangan lan gêsang ingkang anggêsangi utawi gêsang kita lan gêsanging Pangeran, punika botên pisah lan botên wontên kalih, nanging tunggal utawi satunggal, punika pindhanipun kadosdene gêndhis lan lêginipun, ron lan ijêmipun, wêwangunan lumahing barang lan watêsipun, surya lan sorotipun, punika moring kalih dados satunggal, botên kenging bilih [bi...]
[...lih] kapisahên.kapisahakên. Makatên punika katêmbungakên: siji-ninga (nanging) loro, loro-ninga (nanging) tunggal. Moring kalih dados satunggal wau manawi karaosakên ing manah sanajan amor satunggal, inggih wontên pilah utawi bedanipun.
Gêsang kita punika kalihan gêsanging Pangeran katêmbungakên: cêdhak tanpa kêlêtan, têgêsipun cêlak sangêt botên mawi lêt-lêt, badanipun piyambak ngantos kawon cêlak, sabab pancèn sampun amor. Katêmbungakên malih: adoh tanpa watêsan, têgêsipun têbih botên mawi watês, sabab amor, nanging têbih sangêt bedanipun.
Bab 3: Kawontênanipun Gusti (Pangeran)
Kawontênanipun Pangeran punika: kawasa, luhur, agung, sukci, mulya, adil, asih, langgêng, wikan, wicaksana, lan sampurna, têrangipun makatên:
Kawasa: kawasanipun sagêd anitahakên bumi langit saisinipun, kawasa damêl pêjah gêsang, ngukum utawi angganjar kabêgjan, kawasa damêl kaelokan sapiturutipun.
Luhur: luhuripun botên wontên ingkang ngungkuli, ratuning ratu dèrèng sapintêna manawi katandhing kalihan luhuring Pangeran.
Agung: atêgês botên kêkirangan ing samukawis, inggih punika kagungan tanpa wangênan, botên wontên kasugihan ingkang sagêd mapaki kasugihanipun Pangeran. Pangeran kagungan punapa kemawon sarwa mêpaki.
Sukci: atêgês rêsik utawi têmên. Rèhning Pangeran botên abadan wadhag lan alus, môngka badan wadhag lan alus punika ingkang murugakên rêgêd, mila Pangeran piyambak ingkang rêsik. Pangeran sanajan [sana...]
[...jan] nunggil lan kawula ingkang kêbak mêmala lan kêmproh utawi ingkang rêgêd bêbudènipun ngantos kenging binasakakên tiyang candhala utawi gêlah-gêlahing jagad, ewadene Pangeran botên tumut rêgêd, punika pindhanipun kadosdene soroting pêpadhang anyuluhi barang utawi papan ingkang sangêt kêthêr, pêpadhang wau saèstu botên sagêd katutan ing sêsukêr. Sapunika katêmênanipun Pangeran, manusa taksih kathah gorohipun, nanging manawi Pangeran babar pisan botên nate goroh (èngêt bab 2 perangan Ca).
Mulya: liripun sakeca, pangeran botên nate ngraosakên
siniksa, sintên sae ginanjar kanthi botên mawang asor luhuring pangkat, pangadilanipun sagêd murwat sapintên ingkang dipun lampahi dening titahipun.
Asih: atêgês wêlas lan trêsna. Manusa badhe anglampahi awon kados punapa Pangeran mêksa anuruti. Kawêlasanipun dene paring sandhang têdha lan kabêtahan ingkang kagêlar wontên ing donya dhatêng sadaya ngagêsang, sanajan manusa ingkang sangêt musibat inggih winêlasan kaparingan.
Langgêng: punika wilujêng salaminipun botên sagêd pêjah.
Wikan: punika awas utawi mangrêtos. Pangeran mangrêtos dhatêng obah-osik utawi sêdya krêkating sadaya titah,§ sabab tunggil kalihan titah. priksa sadèrèngipun winarah lan purwa madya wasana sadaya.
Wicaksana lan sampurna: punika pakarti ingkang botên nguciwani. Pangeran saèstu botên kewran anata jagad saisinipun.
Bab 4 Anasir lan Dading Gusti sarta Jerenganipun
Anasiring Gusti punika wontên kawan prakawis inggih punika: dad, sipat, asma, abngal.
Dad punika wujud, inggih gêsang kita punika wujud rupinipun Ingkang Maha Sukci.
Sipat punika warna, inggih warna kita punika warananipun Ingkang Maha Sukci.
Asma, punika aran, inggih aran kathah punika sayêkti kaakên asmanipun Ingkang Maha Sukci.
Abngal, punika pakarti, inggih pandamêl utawi ngakal kita punika wêwayangan abngalipun ingkang Maha Sukci.
Sêkawan bab punika sawêg gêgêlaranipun, panggulunganipun dèrèng, punika manawi dipun gulung bundêr kantun samrica binubut, nanging punika kêkêran, truwacanipun kêdah sarana wisikan. Sampun was sumêlang ing galih, jatining Pangeran sampun kasarira wontên ing kita tansah tunggil wontên ing ngriki (dêlahan), dene ingkang kangge pikêkah kita, bilih kita punika dados kanyatahanipun Pangeran ingkang sajati ingkang kangge watonan dalil. Ing ngadhap punika pêthikan saking satunggaling dalil dipun wastani wisikan ananing dad, ingkang kapangandikakakên Kangjêng Nabi Mukhammad dhatêng Sayidina Ngali makatên:
Sajatine Dat Kang Maha Sukci iku anglimputi ing sipat Ingsun, anartani ing asmaning-Sun, amratandhani ing abngal Ingsun.
Ing ngandhap punika culikan saking satunggaling dalil malih, dipun wastani wêdharan wahananing Dad, nukilan saking kitab Dakaikal Khakaik, ingkang kapratatelakakên wangsitipun Pangeran Ingkang Maha Sukci dhatêng Kangjêng Nabi Mukhammad, karaos ing dalêm rahsa, inggih punika kacipta sasmita makatên:
Sajatine Ingsun dad kang amurba wasesa, kang kawasa anitahake ing sawiji-wiji dadi padha sanalika, [sa...]
[...nalika,] sampurna saka kodrad Ingsun.
Têmbung Ingsun ing nginggil punika têrangipun Ingsun Pangeran, Pangeran punika gêsang ingkang sajati, gêsang sajati punika dados kajatèning sadaya titah. Gêsang sajati kalihan gêsang ingkang dèrèng sajati inggih punika gêsang kita ing ngajêng sampun katêrangakên kadosdene gêndhis kalihan lêginipun, gêsang kita inggih gêsanging Pangeran, mila kita inggih sampun kenging angakêni ingsun dhatêng gêsangipun, nanging ingsun ingkang derèng sajati. Ingsun ingkang dèrèng sajati rèhning abadan wadhag lan alus, mila kawastanan dhiri, dene gêsang ingkang sampun sajati punika Pangeran, dipun wastani pribadi, awit Pangeran wau jumênêng piyambak utawi botên wontên barang sanèsipun kajawi Pangeran pribadi (dhewe = piyambak), têrangipun ingkang cêtha: tiyang, kewan, têtuwuhan lan titah sanès-sanèsipun, punika sariranipun Gusti Allah, nanging wontên pilahipun piyambak-piyambak ingkang dipun wastani Gusti lan kawula. Badan kita ingkang wadhag lan alus punika kawula, dene gêsang kita wêwayangan utawi sorotipun dading Pangeran, gêsang kita manawi sampun murni, mligi, sajati, sampurna ing têmbe Gusti Allah. Ingkang makatên wau manawi kita sampun sagêd kadunungan rahsa: jlêg, satata angakêni Pangeraning bawana. Èngêt, sampun ngantos kalèntu sêrap, botên kok kita punika Pangeran, manawi kita gadhah raos makatên, ing mangke mindhak angsal dêduka utawi sêsikuning Pangeran, amargi kawula punika têtêp kawula, Gusti têtêp Gusti, kita kengingangakêni nanging botên kenging angêngkoki. Rahsa kita wau sawêg dumugi kikising kawula Gusti.
Sapunika sampun cêtha bilih pribadi utawi kajatèn kita inggih ingkang katêmbungakên mawi ingsun, punika sajatosipun dading Pangeran Ingkang Maha Sukci Sajati.
Dalil ingkang kaping kalih ingkang sampun kasêbat ing ngajêng, anyêbatakên sajatine
iku dade Gusti Kang Maha Sukci Sajati, têmbung ku wau saking aku, dhawahipun wontên ing dhiri utawi badan. Ingsun punika inggih atêgês aku, nanging pikajênging wêjangan, ingsun, mathukipun sanès aku, sanajan katumrapna dhatêng sadayaning aku (titah sadaya) inggih mêksa botên mathuk, nanging mathukipun kêdah aku ingkang sampun murni, sajati, sampurna, mligi, inggih punika pribadi (kajatèn).
Kajatèn punika dados têlêng utawi poking sadaya titah, sanès kajatènipun piyambak kemawon. Sadèrèngipun gêsang kita murni dados pribadi utawi kajatèn, murni utawi jatining gêsang inggih punika Pangeran, kajatên utawi Pangeran wau sampun wontên. Wêkdal gêsang kita dados maligining gêsang (sampurna) ing ngriku botên nama kawitan utawi pungkasan tumrap Pangeran. Pangeran punika pok, tuk, têlêngipun sadaya gêsang, inggih punika ingkang wajib kita suwuni, kita èngêti, kita adhêpi, kita sêmbah, kita sambat sêbuti, kita ajrihi, kita trêsnani, kita pangerani. Inggih punika ingkang priksa saobah-osiking ingkang kumêlip wontên ing ngalam donya ingkang katingal tuwin ingkang botên katingal, inggih punika ingkang botên kenging kinayangapa cinakrabawa, ingkang nglimputi ing sajagad rad tuwin alam sadaya inggih punika ingkang sagêd mêsthèkakên ing samubarang sarta botên kewran damêl lêlampahan sadaya salajêngipun.
Gusti punika ing salaminipun tansah amor wontên ing ngriki wontên ing
ngrika (akerat) kalihan kawula. Makatên wau sampun kagalih sarêng Gusti lan kawula, Gusti wau lajêng ical utawi pindhah panggenan, manawi makatên punika mangke wontênipun lajêng namung kawula, Gustinipun botên wontên. Mila sajatosipun lêpat manawi kawula lan Gusti punika dipun upamèkakên kadosdene Wisnu kalihan Krêsna, icaling Wisnu dados Krêsna, utawi kadosdene Sang Panji ingkang angumbara andhêdhalang, murcaning Sang Panji dados dhalang, konduripun pulih Sang Panji putra ing Jênggala. Gusti nunggil lan kawula punika ingkang nunggil namung sorot utawi pêperanganing dading Gusti kemawon, têrangipun kados ngandhap punika:
Dadipun Gusti Ingkang Maha Sukci punika satunggal, têgêsipun piyambak, nanging peranganipun wontên tiga, inggih punika: urip, kang nguripi, kang gawe urip.
1. Urip, inggih punika gêsang ingkang kita angge sapunika, amêngkoni badan wadhag lan alusipun piyambak, kawontênanipun sampun maha langgêng. Gêsang salaminipun langgêng botên kenging pêjah, dene ingkang sagêd pêjah punika badan wadhag lan alusipun, gêsang kajawi langgêng inggih botên ewah gingsir,
uripe sapisan rusak, punika manawi panyuraosipun kalugokakên lêpat, lêpasipun badan lan pikirane nalika urip kang saiki rusak.
2. Kang nguripi, inggih punika wontênipun badan kita sami sagêd gêsang mobah mosik punika saking dayaning kang nguripi. Dunungipun kang nguripi punika wontên ing badan kita piyambak lan badaning asanès, gêsangipun piyambak lan gêsangipun asanès punika kang nguripi. Gêsang kita piyambak punika anggêsangi badan wadhag lan alusipun piyambak, mila sagêd tumindak [tuminda...]
[...k] barang-barang. Gêsanging asanès kados ta: gêsanging liyan, pantun utawi sawarnining têtuwuhan, sato kewan, bumi, latu, toya, hawa, surya sapiturutipun, punika inggih anggêsangi gêsang kita. Mila kawontênanipun moripun gêsang kita piyambak lan gêsanging asanès punika kasêbat kang nguripi, punika amêngkoni ingkang gumêlar punika sadaya ingkang bôngsa wadhag lan alus utawi roh, kasêbatipun kang maha mirah lan kang maha asih.
3. Kang gawe urip, inggih punika poking sadaya gêsang, winastan gêsang sajati, kajatèn, pribadi, dunungipun wontên ing kabatosaning gêsang kita. Kang gawe urip wau amêngkoni badan wadhag lan alus ingkang sampun gumêlar lan ingkang dèrèng gumêlar tumitah, punika dados tuk, têlêng, poking sadaya gêsang, kawontênanipun, maha
lan kewran dhatêng ingkang gaib-gaib utawi lêlampahan punapa kemawon.
Manusa sagêd nyatakakên gaibing gêsanging Pangeran, nanging sagêdipun namung kalih perangan, inggih punika urip kalihan kang nguripi. Minggahipun dhatêng kang gawe urip sampun botên sagêd.
Gêsang kita piyambak ingkang kita angge punika dados paugêran kita piyambak, manawi kita sagêd amêsu ing kaêningan pinanthêng angèsthi satunggal, ing ngriku sagêd katingal wujud rêrupèn ingkang kêmbar kalihan rupinipun piyambak, mêdal saking badan kita pribadi. Rêrupèn punika sinêbat guru sajati, sukma sajati, manusa sajati, punika manawi ngandika botên karsa goroh, sagêd paring pitêdah ingkang sanyata. Prêlambangipun kadosdene Sang Dewaruci manggihi Wrêkudara.
Sapunika gêsang kita lan gêsanging asanès, inggih punika kang nguripi, punika [pu...]
[...nika] winênang dening kang murbèng gêsang amurbani ngagesang. Manawi kita ingkang pinêsu kanthi angêningakên ngèsthi satunggal dhatêng ingkang nguripi, ing ngriku sagêd katingal wujud inggih kêmbar kalihan rupinipun piyambak, namung kaot ing ngriku cahyanipun sakalangkung wêning dumunung wontên ing salêbêting buwêngan bêning, punika sinêbat wêwakiling Gusti ingkang angidèni panuwun sêdyaning manusa, mêdalipun inggih saking badan kita pribadi.
Bab 6. Anasir lan Peranganing Dading Kawula
Anasiring kawula punika wontên kawan prakawis, inggih punika: bumi, gêni, angin, banyu. Kaalusanipun kawan prakawis wau ngawontênakên balêgêr badan wadhag sapirantosipun, punika dados kawujudaning sipatipun Ingkang Maha Sukci, ing ngriku kapanjingan mudah gangsal prakawis, inggih punika: nur, rahsa, roh, napsu, budi. Nur punika cahya utawi pramana, rahsa = rasa, roh = nyawa, napsu = karêp, budi = pikiran. Gangsal prakawis punika minôngka warananipun wajah, têgêsipun wajah dadipun Kang Maha Sukci, dene mudah dadipun kawula. Kêmpaling gangsal prakawis wau kapurba dening gêsang, anjalari manusa sampurna saprabotipun sadaya.
Sapunika dading kawula, punika peranganipun inggih wontên tiga, inggih punika: badan wadhag, badan alus, gêsang (gêsang punika - mêlokipun Gusti Allah).
Badan wadhag wontênipun sagêd sampurna tumindakipun punika saking pandamêling tigang kaanan, inggih punika: rasa, ati, budi.
1. Rasa, inggih punika raosing badan sakojur, kados ta: gatêl, kêri, sakit, risi, cêmlêkit, bêntèr sapiturutipun, punika têlêngipun wontên ing palandhungan, alamipun dipun wastani janaloka,
kathah ugi ingkang mastani betal mukhadas, punika kaalusanipun dados sêngsêming jalu wanita. Ingkang mêngkoni janaloka wau pêparabipun Sang Hyang Antaga. Pralambangipun kala ing purwa nalika Hyang Antaga dèrèng ngejawantah dados Togog.
2. Manah, inggih punika ingkang murugakên sagêd: gêla, cuwa, sênêng, marêm, enak, kapenak, bungah, susah sapiturutipun, punika têlêngipun wontên ing manah utawi dhadha, limrahipun ingakathah dipun wastani betal mukharam utawi alam Endraloka, ingkang mêngkoni ing ngriku apêparab Sang Hyang Ismaya, pralambangipun ing purwa nalika Hyang Ismaya dèrèng ngejawantah dados Sêmar.
3. Budi, inggih punika ingkang murugakên sagêd: mikir, nimbang awon sae, ngangên-angên, nyipta, ngira, ngakal sapiturutipun, punika têlêngipun wontên ing utêg, limrahipun ingakathah dipun wastani betal makmur utawi alam Guruloka, ingkang mêngkoni ing ngriku pêparabipun Sang Hyang Manikmaya, inggih punika kawontênaning Bathara Guru mênggahing pralambangan wontên ing purwa, Bathara Guru angratoni titah ing ngarcapada, liripun utêg punika angratoni utawi dados guruning badan. Wontên ing ringgit purwa Bathara Guru dipun wujudi gambar tiyang ingkang tanganipun sêkawan ingkang satunggal ambêkta jêmparing sarta ngadêg wontên sanginggiling maesa Andini, punika têgêsipun kirang langkung makatên: Bathara Guru tangan sakawan, inggih punika utêg gadhah plawangan sêkawan: mripat, kuping, irung, lesan, tangan ingkang satunggal ambêkta jêmparing, inggih punika lesan kita sagêda ambêkta pusaka gêgêbêngan ngèlmi ingkang kangge nyampurnakakên pêjah. Angadêg wontên sanginggiling maesa, atêgês manusa punika bêbudènipun sampun ngantos sami kalihan bangsaning kewan sasaminipun, nanging kêdah wontêna sanginggilipun. Maesanipun Andini,
andini punika nama èstri, dados manusa manawi jalêr sampun ngantos kados wataking èstri utawi tiyang jalêr kêdah wontên sanginggiling manahipun ingkang èstri (simahipun).
Adêg gêsanging manusa alam triloka sampun kawêngku, manawi sagêd anipisakên janaloka lan endraloka inggih punika rasa-rasaning kadonyan utawi ubaling pôncadriya, ingkang kantun ing ngriku namung guruloka, punika prasasat sampun jumênêng sarira bathara utawi Bathara Guru, inggih punika manusa ingkang sampun ahli budi, punika sampun dados kontêning kajatèn (wênang anggayuh ing kajatèn).
Pêlandhungan, manah, utêg, wontênipun sagêd tumindak sampurna awit kasiram dening tirtamarta, inggih punika toya wahyuning gêsang. Upaminipun rasa lan manah botên karadinan ing tirtamarta, sagêd anjalari ewah utawi onyaning pirantosipun kalih bab wau. Sapunika manawi utêg inggih punika pagêdhonganing budi, botên karadinan ing tirtamarta, sagêd anjalari: ewah, gêndhêng, edan.
Sapunika ngrêmbag dading gêsang kita, ingkang sampun kaupamèkakên ing ngajêng kadosdene ron lan ijêmipun, sampun botên kenging kapisahên,kapisahakên. wosipun gêsang kita inggih gêsanging Pangeran (Gusti Allah) punika amêngkoni Mukhamad lan rasul. Allah Mukhamad lan rasul punika dumunungipun inggih wontên ing kita, kasêbat têlu-têluning atunggal. Allah punika gêsang, Mukhamad cahya utawi pramana, rasul, rasa lan pangrasa.
Mukhamad punika peranganipun wontên tiga, inggih punika: Mukhamad jaba, Mukhamad jêro, lan Mukhamad kadim, dunungipun satunggal-satunggal wontên ing gêsang kita, kados ngandhap punika:
1. Mukhamad jaba, inggih punika balêgêring badan kita.
Mukhamad kadim, inggih punika ingkang murugakên sagêd sumêrêp alaming pasupênan.
Rasul punika peranganipun inggih wontên tiga: rasul jaba, rasul jêro lan rasul kadim. Dunungipun satunggal-satunggal wontên ing gêsang kita kados ngandhap punika:
1. Rasul jaba, inggih punika pangraosing badan sakojur, kados ta: gatêl, kêri, risi, sapanunggilanipun.
2. Rasul jêro, inggih punika pangraosing pôncadriya, kados ta ngraosakên: lêgi gurih asin, enak kapenak, bungah susah, lêga cuwa sapiturutipun.
3. Rasul kadim, inggih punika raos wêwayanganing raos kajatèn, pindhanipun kadosdene raosing tilêm ingkang botên supêna, ing ngriku kawontênanipun namung nikmat, manpangat, rahmat. Rasul kadim inggih punika raos wêwayanganing kajatèn lan kajatèn, punika sami gadhah daya. Dayaning kajatèn ingajêng sampun kapratelakakên bilih sagêd amurba wasesa sapiturutipun, dene dayaning rasul kadim sagêd sambêt raos ing pundi-pundi, upaminipun: anak nandhang sakit wontên ing purug, punika manahing tiyang sêpuhipun sagêd karaos sasaminipun. Tiyang manthêngakên pangancas dhatêng bab ingkang dipun raosakên saèstu, ing wusana sagêd katurutan, punika inggih saking dayaning rasul kadim. Tiyang sagêd angirup utawi sagêd anggêndam, punika inggih saking prabawaning rasul kadim. Tiyang manêgês punika raosipun inggih kêdah dumugi rasul kadim, mila kasêbatakên anutupi babahan hawa sasanga, têgêsipun anyêpênakên raos pangraos, sêpêning raos pangraos punika ginêntosan ing rasul kadim. Tiyang [Ti...]
[...yang] sagêd gadhah mukjijad utawi kaelokan, mangrêtos ing gaib sagêd layap liyêping aluyut inggih punika paningal ingkang awas, punika sadaya saking dayaning rasul kadim. Rasul kadim wontênipun sagêd gadhah daya jalaran kadayan dening kajatèn, inggih punika Pangeran. Rasul kadim inggih dados sorot, wêwayangan utawi wakilipun Ingkang Maha Sukci Sajati. Dadondados. Mukhamad lan rasul wau sapunika dumugi ing têmbe badhe dhêdhencangan,dhêdhencengan. awit Pangeran makatên gêsang ing kaanan kalih, wontên ing donya gêsang lan wontên ing akerat inggih gêsang.
Bab 1. Wontênipun Agêsang Sagêd Pêjah
Jalaranipun ngagesang sagêd pêjah punika saking wadhag utawi raganipun risak. Raga punika wadhahing gêsang, dados manawi raga wau risakipun ngantos kêsangêtên, gêsang utawi sukmanipun sagêd oncat, wontênipun oncat, awit kêmpaling raga lan gêsang punika tinangsulan (kagandhèng) dening napas, raga ingkang risakipun kêsangêtên, punika sagêd anjalari rêndhêt lampahing napas, dangu-dangu napas wau pêdhot, satêmah pêjah. Raga sagêdipun risak punika katarik saking sabab warni-warni, kados ta: kenging paalan kabilaèn, upaminipun dhawah mêmènèk sapiturutipun, kenging sêsakit ingkang sangêt utawi ambêbayani, saking risaking manah ingkang ngantos botên kuwawi nyabili, nganyut tuwuh, mêdhot napas sarana nguntal ambêgan sasaminipun. Raga manawi sampun sêpuh sangêt, raga wau inggih sagêd risak.
Raga risak saking sêpuh punika jalaran saking punapa. Kodradipun tiyang ingkang sampun sêpuh sangêt, punika ingkang tamtu risak raganipun, kados [kado...]
[...s] ta: daging atos dados gembyor-gembyor, trêkadhang kêra aking, kulit kisut mripat kirang prêmana, rambut pêthak kuping suda pamirêngan lan napasipun cêkak, wosipun pirantosing raga sadaya saya risak, saya risak raganipun saya rindhik lampahing napas dangu-dangu pêdhot lajêng pêjah. Dene risaking raga wau katarik saking saya sêpuh tansah suda panêdhanipun, môngka têdha wau sarinipun sagêd dados daging, dados manawi tansah suda, raganipun inggih saya kêra. Sapunika sudaning panêdha punika jalaran saking pêpêring pirantos kados ta: wadhuk usus bayu otot. Pêpêring pirantos punika jalaran saking kêsalat utawi alum dening prêbawa ubaling hawa nabsu, manah susah lan budi pikiran kathah, satêmah rah bêntèr otot bayu alum, anjalari kulit kisut suda pamirêngan lan paningalipun, sanajan maliking rambut punika inggih saking ewahing pirantos, nanging lajêng dados wujud pêthak, pêthakipun wau saking kodrad, punika botên sagêd dipun têrangakên, nanging wontênipun sagêd malik punika wontên sababipun dipun wastani iradad. Mila mênggahing kodrad lan iradad salaminipun gandhèng utawi dados têtimbanganipun.
Andumugèkakên rêmbag bab gêsang lan pêjah. Kêkajêngan utawi têtuwuhan punika tanpa napas, kenging punapa sagêd gêsang sarta ingkang kasêbat nginggil wau manawi napas botên wontên lajêng pêjah, sagêdipun pêjah punika manawi kadospundi.
Bangsaning têtuwuhan punika botên gadhah napas kadosdene gêsanging manusa utawi bangsaning kewan, wontênipun sagêd gêsang sabab gadhah pakarti nêdha, inggih têdha wau ingkang dados panggêsanganipun, nanging manawi pirantos ingkang kangge nêdha wau dipun icali, barang wau inggih pêjah. Ing ngriku têtela manawi napas punika sajatosipun botên murugakên gêsang kangge titah sadaya, nanging tumraping manusa lan kewan, napas wau
gunanipun kangge ngebahakên tumindaking pirantosipun raga sadaya. Dene barang gêsang ingkang tanpa napas saèstu botên sagêd tumindak punapa-punapa, kados ta botên sagêd nyipta, ngraos sapiturutipun. Napas mênggahing pirantos jam dipun wastani pir.
Wontên malih barang gêsang ingkang tanpa napas tanpa nêdha, kados ta: surya, lintang, rêmbulan, bumi sasaminipun, punika sagêdipun gêsang kadospundi lan sagêdipun pêjah kadospundi. Wontênipun sagêd gêsang, jalaran barang wau kadunungan trimurti (angèngêtana bab 1. perangan Ha). Dene sagêdipun pêjah manawi barang wau sagêd ical utawi sampun botên gadhah daya pakarti, namung sagêdipun benjing punapa lan kadospundi botên wontên ingkang sagêd mangrêtos, punika gumantung wontên kuwaosing Pangeran.
Punapa ingkang kangge titikanipun barang ingkang gêsang lan ingkang pêjah. Titikanipun barang gêsang inggih punika gadhah pakarti (abngal) trêkadhang barang wau wontên ingkang sagêd mindhak utawi ewah agêng lan wujudipun. Dene titikanipun barang ingkang pêjah botên gadhah daya pakarti, dene manawi barang wau gadhah napas, napasipun sampun ical.
Bab 2. Sukmaning Tiyang Pêjah ingkang Tampi Ganjaran utawi ingkang Angsal Ukuming Allah§ minôngka katêrangan ingkang kasêbat wontên ing Sêrat Pandom Praja ing bab sêsakit.
Tiyang punika manawi pêjah sukmanipun oncat saking raga, sukma wau manawi botên sagêd sampurna wangsul dhatêng asalipun, punika dipun wastani sukma kêsasar utawi angsal ukumaning Allah. Kêsasaring sukma punika botên kenging tinamtokakên dhatêng pundi purugipun, wontên ingkang
tumimbal lair malih taksih nunggil jinis,§ suwaunipun manusa lajêng dados manusa malih. wontên ingkang ngalam-alam inggih punika manggèn wontên ing alam kaalusan, wontên ingkang manitis dhatêng bangsaning kewan rumangkang, gêgrêmêtan, ibêr-ibêran lan ingkang gêsang wontên ing toya, wontên ingkang manitis dhatêng bangsaning têtuwuhan, wontên ingkang dados bangsaning jin, setan, dhanyang, pêri, prayangan, brêkasakan ingkang sami manggèn wontên ing kajêng, sela, siti, pojokan, kuburan, wontên malih ingkang sirna dipun wastani manjing ing swasana utawi dados êndhêg amun-amun. Dados mênggahing sukma lêpat manawi tinamtokakên tumimbal lair malih, manawi makatên mangke badhe kathah tiyang ingkang anggêgampil gêsangipun, ciptanipun: aku iya tak anglakoni bêcik, nanging yèn mung ala sawatara bae anggêre slamêt rak iya ora dadi ngapa, besuk yèn aku mati ta ora wurung bali lair mênyang donya manèh, donya iku têmêne iya nyênêngake, tôndha nyatane kere kang bangêt kasrakatan uripe, rasa-rasane kang akèh iya êmoh mati, iku tôndha yèn donya angrasanake, mulane prêlu apa aku wêdi mati lan prêlu apa lakuku tak kêncêngi. Wontên sawênèh malih ingkang nyêpèlèkakên bab pêjah§ inggih punika ingkang nyêpênakên pangancas lan pangawruhan. ciptanipun makatên: ya arêpa aku besuk dadi kere, dadi cèlèng, dadi mêmêdi, cêkake dadi apaa bae, yèn wis pêsthine ya kapêksa nglakoni, aku ya gêlêm lan kuwat, tur mêsthine ya isih kadunungan sênêng lan bêgja. Punapa kawontênan utawi panimbang ingkang makatên punika lêrês, mokal manawi sakeca lan botên sakeca, kewan lan manusa sami kemawon.
Sapunika kadospundi ingkang dipun wastani pêjah ingkang tampi paukuman lan pêjah ingkang tampi ganjaran.
Pêjah ingkang tampi paukuman inggih punika pêjah ingkang sukmanipun kaplorot drajadipun, upami suwaunipun dados manusa lajêng pêjah tumimbal lair dados kewan, setan, têtuwuhan sasaminipun. Sanajana dados manusa, nanging manusa ingkang papa, sangsara, musakat, rinubung ing mêmala, mêdal jêdhul saking guwa garba sampun ambêkta sêsakit, kados ta: wuta, ciri, cacad. Wontên malih lajêng katingal gadhah sêsakit papasthèn, kados ta: ayan, bisu, edan, gondhok sasaminipun. Tiyang busung, pêjah sêpalih, kataman sêsakit bubrah sasaminipun punika sanès sêsakit papasthèn, tandhanipun sanès sêsakit papasthèn, awit manusa trêkadhang sagêd maluyakakên. Nanging manawi sêsakit papasthèn sampun botên sagêd dipun sarasakên. Sêsakit ingkang sanès papasthèn, punika ingkang kathah minôngka paukuman anggènipun tiyang purun anindakakên piawon ngantos kêsangêtên wontên ing donya ingkang dipun lampahi sapunika, ewadene inggih mêksa kenging katêtêpakên bilih punika gandhèng kalihan paukuman awoning gêsangipun ingkang rumiyin, mila lêrês wontênipun ungêl-ungêlan: yèn wong nglakoni ala iku paukumane ana ing donya lan akerat.
Sapunika ingkang dipun wastani pêjah ingkang tampi ganjaran, punika kawontênanipun sok wangsul kalihan ingkang pêjah tampi paukuman, inggih punika sanajana tumimbal lair, nanging sagêd sakeca prênahing panitisipun, dipun wastani kawontênan darajading gêsangipun minggah, kados ta: gêsanging tiyang mlarat sarêng pêjah sagêd manitis dados tiyang ingkang sagêd sugih, tiyang sudra papa dados luhur, sanajana wontên alam kaalusan inggih sagêd sakeca kawontênanipun makatên sapiturutipun. Mila tiyang gêsang sasagêd-sagêd damêla ngamal kasaenan supados sampun ngantos kaplorot drajading gêsangipun manawi ngantos manitis utawi sagêda manggih
kawontênan ingkang sae lan sakeca manawi ngantos wontên ing alam kaalusan, sukur sagêd rampung dumugi kasampurnanipun, awit sasêkeca-sêkecaning wontên ing donya (tumimbal lair) dèrèng paja-paja kalihan sakecanipun gêsang ingkang sagêd sampurna.
Bab 3. Pêjah ingkang Sampurna (Sampurnaning Gêsang)§ sampurnaning gêsang punika tumrap gêsang wontên ing alam akerat, beda kalihan sampurnaning agêsang, punika wontên ing kaprajan utawi gêsang ing alam donya.
Ingkang dipun wastani pêjah sampurna punika pêjah ingkang sukmanipun sagêd manunggil kalihan Pangeran, manawi botên sagêd manunggil punika dipun wastani pêjah sasar. Pêjah punika wontên warni tiga, inggih punika: mati, manitis (tumimbal lair), mulih.
Mati, têgêsipun sirna, liripun badanipun sirna dados lêbu, sukmanipun sirna dados êndhêg amun-amun manjing swasana dados suwung blung.
Manitis tumimbal lair utawi ngalih panggenan, mila bab pêjah ingkang lajêng abadan alus utawi ingkang ngalam-alam punika inggih kalêbêt perangan manitis.
Mulih, punika pêjah ingkang sagêd sampurna utawi mantuk dhatêng asalipun. Gêsang kita punika asal saking gêsanging Pangeran, mantukipun inggih kêdah dhatêng Pangeran, manawi botên sagêd mantuk punika nama kasasar. Kasêbut Gusti Allah punika tanpa arah tanpa ênggèn, mila mantuking gêsang kita inggih botên andadak mawi ngarah utawi nuju ênggèn. Dados sajatosipun wêjangan ingkang kangge kasampurnaning pêjah punika botên kangge ngarah utawi nuju, ananging kangge dêdamêl utawi têngêraning cipta lan raos punapa sampun dumugi punapa dèrèng ing kasampurnanipun, [kasampur...]
[...nanipun,] manawi sampun dumugi saèstu rumaos byar wontên ing kasampurnan. Lampahipun dumugi ing kasampurnan punika botên saking anggènipun mêntas nampik lan gadhah pamilih, awit sanajan nampika manawi mêsthinipun kasasar jalaran saking kirang santosaning lampah nalika gêsangipun, saèstu inggih botên sagêd selak. Sapunika sanajana botên milih, nanging manawi rumiyin santosa ing lampah kasêmbuh rahsanipun, sampun angakêni dhatêng gêsangipun ingkang sajati, saèstu katarik dening dayaning kajatèn, lajêng waluya nunggil lan gêsanging Pangeran.
Ingkang dipun wastani manunggil punika kadospundi trap utawi kawontênanipun, punapa nunggil papan, punapa dados abdi karerehan, punapa nyantana, punapa wontên ing swarga nunggil lan Pangeran punapa kadospundi.
Sadaya ingkang kasêbat punika lêpat, lêrês lan trapipun manunggil punika kadosdene warnining bunglon ingkang suwaunipun cêmêng lajêng malih warni dados ijêm, awit kadayan warnining ron-ronan ingkang ijêm, kosokwangsulipun sagêd dados cêmêng jalaran manggèn wontên ing papan cêmêng. Sêmantên ugi gêsang kita manawi ingolah santosa sagêdipun dumugi kajatèn, saèstu kajatènipun gadhah daya ingkang langkung kiyat utawi langkung kandêl kalihan daya sanèsipun, upaminipun daya ingkang murugakên tumimbal lair sasaminipun. Gêsang ingkang sampun kandêl dayaning kajatèn, ing ngriku kajatèn wau lajêng dayanipun amalikakên utawi angicalakên inggih punika sapêcating sukma saking raga lajêng sukma wau sirna byuh icalipun jumênêng jumbuh kalihan dadipun Gusti Kang Maha Sukci Sajati.
Ngèlmi punika kêdah sarana lampah, awit ngèlmi wau sajatosipun namung dados pangancas utawi pitêdah, sanajana wontên pangancasipun, manawi botên dipun lampahi, pangancas wau tamtu botên sagêd dumugi, mila lêpat manawi tiyang anjagèkakên katarimahing ngèlminipun. Tiyang ngèlmi botên lampah punika gagar-anggagar, dene manawi lampah tanpa ngèlmi punika wigar, manawi tanpa ngèlmi tanpa lampah punika ambalasar namanipun, tiyang ngèlmi tanpa lampah punika sami kemawon kadadosanipun kalihan tiyang ingkang botên gadhah ngèlmi, ngèlmi ingkang dipun angge punika sajatosanipun eman-eman, awit ngèlmi punika angèl pados-padosanipun tur inggih pusaka gêgêbêngan saèstu, pindhanipun kadosdene tiyang gadhah pusaka dhuwung ingkang pêngpêngan, nanging botên sagêd angrawati utawi anggènipun ngopèni sarta salaminipun wontên ing pasimpênan botên nate kaunus tiningalan, dangu-dangu wilahing dhuwung wau rêgêd ngantos kêlèt kalihan warangkanipun, wusana lajêng wontên pôncabaya andhatêngi ingkang kêdah pinrêjaya kalihan dhuwung wau, ingkang môngka dhuwungipun sampun botên kenging dipun unus, makatên wau pôncabaya saèstu anrajang damêl tiwasipun, dados tiyang gadhah dhuwung ingkang kados makatên punika tanpa damêl. Sapunika lampah ingkang tanpa ngèlmi, punika inggih eman-eman ngèlminipun, awit tiwas angèl lampahipun, wusana kawontênanipun kadosdene pêksi branjangan kemawon, liripun sangêt anggènipun muluk kêkêjêr botên wurung wangsul dhatêng panggenanipun malih, inggih punika kawontênanipun tumimbal lair utawi nyakramanggilingan. Tiyang lampah
tanpa ngèlmi punika kadosdene tiyang kesah ingkang dèrèng mangrêtos prênahing ancasipun, punika adhakanipun inggih kasasar-sasar utawi wangsul malih, dene tiyang ngèlmi tanpa lampah, punika papan prênahipun ingkang dipun ancas sampun sumêrêp, nanging lajêng mêdal margi ingkang kathah begalan utawi bêbayanipun, punika adhakan kandhêg wontên margi kenging begalan ngantos botên sagêd dumugi ingkang sinêdya. Sapunika tiyang ingkang ngèlmi mawi lampah utawi lampah mawi ngèlmi, punika kadosdene tiyang kesah sampun prêmana ingkang dipun tuju, marginipun inggih sampun mêdal margi ingkang padhang lan wilujêng sadaya prabot-prabot sampun sudhiya, ingkang makatên punika ingkang tamtu sagêd tulus lêstantun dumugi.
Raga kita ingkang wadhag lan alus punika dados wadhah utawi sêngkêraning gêsang, môngka gêsang kita punika gêsanging Pangeran, mila kita punika sajatosipun dados wadhahing Pangeran. Kita gêsang kaprêlambangan wujud wontên ing ringgit purwa sang nata ing Dwarawati, jêjulukipun Sang Prabu Padmanaba, têgêsipun padmana: wadhah, ba: kêmbang, dados pikajêngipun Sang Nata Dwarawati wau minôngka wadhah utawi kanggenan kêmbang Jayakusuma, wrêdinipun kêmbang Jayakusuma panggêsanganipun sadaya titah, inggih punika Gusti Allah. Manawi kita angèngêti bilih raga kita punika madhahi Gusti Allah, saèstu kita botên awrat nucèni raga inggih punika tabêri nindakakên kasaenan. Kita manawi anglampahi awon, sanajan bêbasanipun andhêlik wontên lènging sêmut botên wontên ingkang nyumêrêpi, nanging gêsanging Pangeran ingkang kita wadhahi tamtu anguningani. Kita manawi botên purun anucèni raga, gêsang ingkang winadhahan raga wau saèstu botên sagêd sampurna dados maligining gêsang ingkang sajati [saja...]
[...ti] inggih punika Pangeran, awit kaling-kalingan utawi sulap kêndhih dening rêrêgêding raga wau, dene ingkang dipun wastani rêrêgêding raga kados ngandhap punika:
Raga punika wontên peranganipun kalih, inggih punika raga wadhag lan alus.
Raga wadhag punika wontên peranganipun pitu ingkang agêng (prêlu) inggih punika: 1. balung, 2. kulit, 3. daging, 4. gêtih, 5. wulu, 6. utêg (sungsum), 7. toya ingkang sae mèmpêr lisah. Ingkang makatên wau raga kita ingkang wadhag winastan bumi sap pitu. kawontênanipun pitung perangan wau andadosakên warni-warnining pirantos raga, kados ta: kuping, irung, mripat, lesan, tangan, suku lan sanès-sanèsipun, punika sadaya karêsikan utawi pinardia ing lampah, upaminipun kados ngandhap punika:
Kuping, sampun kangge mêmirêngakên rêmbag utawi panyatur awon.
Irung, sampun kangge ngêngisêp awoning sanès.
Mripat, sampun kangge nêningali pandamêl awon utawi ingkang botên pantês.
Lesan, sampun kangge angginêm utawi ngraosi awoning sanès.
Tangan, sampun ngantos kangge mêmêndhêt darbèking sanès tanpa nêmbung utawi nyênyolong.
Suku, sampun ngantos kangge tumindak pandamêl awon, upaminipun kesah mandung, ngabotohan, bandrèk utawi jina sapiturutipun.
Sadaya kasbat nginggil bokmanawi punika wontênipun agami Islam manawi badhe sêmbahyang kêdah mêndhêt toya wudlu rumiyin, dene katingal ingkang [ing...]
[...kang] dipun sucèni mawi toya kados ingkang kasbat nginggil.
Sapunika raga ingkang alus ugi kaperang dados pitu, inggih punika: 1. nur, 2. rahsa, 3. roh, 4. napsu, 5. ngakal, 6. budi, 7. gêsang. Pitung perangan punika dipun wastani langit sap pitu, awit langit makatên botên wujud. Dene patrapipun ngrêsiki pitung perangan wau kados ngandhap punika:
Nur, rêsiking nur punika maliginipun dipun wastani nur Mukhamad, nur Mukhamad punika cahya kodrad, warninipun rêsik, gumilang-gilang tanpa wêwayangan. Ingkang ngaling-alingi cahya kodrad inggih punika cahya iradad, cahya iradad punika saking pandamêl kita piyambak, upaminipun makatên: kanêpson kita punika sagêd ngawontênakên cahya abrit, dhahga utawi kamuktèn kita sagêd dados cahya cêmêng, pêpenginan kita sagêd dados cahya jêne, lobaning kautamèn kita sagêd dados cahya pêthak, kararas kita sagêd dados cahya ijêm, makatên sapiturutipun, mangke
Rahsa, inggih rasa utawi pangrasa kita sampun kangge angraosakên ingkang botên prayogi.
Roh, inggih nyawa utawi napas kita, sagêda ingkang tamban utawi sarèh.
Napsu, inggih punika ingkang ngêdalakên hawa, mila lajêng dipun wastani napsu hawa, sasagêd-sagêd napsu hawa kita sampun ngantos kaumbar tumrap ingkang botên prayogi.
Ngakal, têgêsipun karêp, kita sampun ngantos gadhah kêkajêngan ingkang botên prayogi.
Budi, inggih punika pikiran, pikir kita sagêda ingkang ênêng, êning, awas, eling.
Gêsang, lampahipun ingkang sabar, narima, têmên, eklas, santosa ngèsthi sawiji (tunggal).
Wasana dumugi samantên kemawon, kirangipun badhe kasambêtan wontên ing sêrat Pandom Pralaya. Awit bakuning sêrat punika ingkang prêlu namung angginêm kawruh sajati.
Inggih punika sêrat pathokan kangge angudi kasampurnan ing dêlahan, supados sampun ngantos malèsèd. Isinipun:
1. Anêrangakên dhiri, pribadi, aku, ingsun, lan Maha Sukcèkakên ing dad kita. 2. tiyang ingkang têmên sampun ngrumaosi ing dadipun ingkang agung. 3. lampah kangge nyatakakên dad kita ingkang agung.
1. Warni-warnining pêpangkataning pêjah, 2. kawruh panêngêran yèn badhe pêjah tumrap ingkang ngudi kasampurnan. 3. kawontênaning sakaratil maot. 4. sampurnaning pêjah. 5. suwarga lan naraka.
1. Tundha-tundhaning lampah. 2. lampah ingkang kangge perangan tiyang taksih nèm ingkang marsudi ing ngèlmi. 3. lampah kangge manawi sampun sêpuh. 4. lampah kangge manawi sampun sêpuh sangêt.
bungah dening kabèh suwunaku mêndhali bisa kaparingan: tumrap Larna malah wis diparingke dhisik dhewe mêtu Wida, dening kasêlak dhèrèk mrene, malah ènèng kene wis kêrêp kanggo, dadi tontonan. Sadlerengan anèh dene awake olèh, ning yèn nyumurupi pagêdhongane ora, ya kuwi, kabèh rêmbug-rêmbug sing jalari ingkêng sinuwun olèh sêsêbutan lan bintang Nèdêrlansê Leo, iku sejatine aku, sing garap Larna, dene saka gawate, aja takon bola-baline layang-layangan, utawa ... pangampête wadi lan pangêdêne, jalaran sampeyan dalêm wis ngêjibke bangêt, samana guprêmèn sinambi ora. Mula yèn buru bênêr, mêndhali sing tumiba aku kuwi rak malah kudu ditrètès intên ...
A. Pancèn sehate biyèn mula aku ora dhêmên, uga wis ta' surupke nalikane dipasrahke nyang aku. Sanajan atine têmêne ora
sapisan kiyi beda bangêt karo tingalan utawa gêdhêne tumbuk dalêm. Iki sing disamuwakke RATU gone jumênêng 40 taun, RATU mau banjur maringi têtêngêr nyang sing padha seba lan labêt, dadi bênêre rak ora kêna pilih asih, marga sranduning ratu iku mung
lagi kumat, lara bangêt nganti ènèng prêpatan mèh nangis. Wis digarap dhoktêr ning durung ketok wasanane.
4. Turune Suraadimênggala, R. Ng.
kalayan supêkêt, saya suwe saya krasa gone salong ora rêna nyang kraton, ya iku sing akèh mung ngèlingi daksiyane para eyang-eyang nyang lêluhure, kaya ta ana sing dipatèni tanpa dosa, ana sing dibuwang enz. Sing nurunke Banyumas iku kakarankaran. [ka...]
[...karan] Sedamasjid marga nalika jaman Kartasura diukum ènèng mêjid gêdhe banjur ènèng kono diwarangi, dosane mung ora gêlêm bêcik karo bojone, putri Têgalarum enz. Dadi wose akèh sing kêtaton. Ewadene yèn bupati Banyumas ora barang-barang, kapara bêcik. Coba rasakna.
dara Nuk, ènèng kana mung antarane 3 dina jur mulih têrus. Barang-barang sing prêlu tumuli tumindak cawisna.
Lihku mabur iku dening pancène dikon nyang Singgapur, rèhne kono lagi ora ana barang-barang dening kataman jaman mlèsèt iki, dadi ta' pikir tanpa guna, luwih bêcik tak go nyang Surabaya ora kongsi sadina wis tekan. Anakmu dara radèn nusul ènèng Sêmarang; samono mau rancangan, yèn anakmu gêlêm, yèn ora bisa ugo malah ora nyang Surabaya.
7. Bodhone bapakmu pa ya; ngirimke lajange kamas nyang aku
ngladèkke layang saka Yoga sulaya karo rêmbug sing wis, padha. Ora ta' waca jur ta' balèkke nganggo ciri: "sudhing maca ora duwe wanci lan prabot, usule sekrêtaris priye lan rèngrènge priye. "Wong bisa kandha yèn nyulayani rêmbug kok tanpa ngaturke panimbang, rak ya lucu. Mangka wadana prentah Karya ...
Ngertine wong jowo, yen wiwitan alum siramana, yen sawah ngelak illenana.
” Bumi seger ijo royo royo, manungsane khormat marang bumine “.
Rogo nafase nunut urip nang bumi jowo
Tapi pangertene urip tuntunane urip melu bumi njawi, bumi sabrang, luar, asing.
Sadaro sandi cubluk….. tulisan ini dibaca seluruh dunia.
DUNUNGE ARAN CUBLUK gelar redaksional, durung weruh sedaya statemen wujud lesan utawi redaksional
Yo aku nyebut cubluk, dadio cubluk terus.
Sapa aku wacanen kakbeh jejere tembungku.
Yen wis pirso meneng yen durung pirso menengo..menjaluko sepuro marang tanah airmu iki
Dununge tembungku tak padakno trap papan kawruhmu.
Supados ndadosken conto ingkang kathah dateng poro sedherek sedoyo lan manungso jowo
dadine ora ndue duit nggo munggah kaji”
“Le, ojo munggah kaji ndisik yo yen jik ono sek susah lan
gadhang wiwit cilik mula Kembang arum ndalu kang semiIng pojoking atiDadya kembang reroncening jiwaDadya bukti
pucuking laku ngambah bebrayanTanpa tidha-tidhaNimasSakjroning wengi-wengi sepiDak gagapi lelakon endah siji mbaka sijiKapang kang cumondhok ing telenging atiSumimpen tanpa pinijiMinangka pisungsunku marang sliramuBareng donga pamujiMuga-muga suwargane Gusti Kang Murbeng DumadiDadya panggonmu kang sejatiNimasIng pojoking atiWangi kembang arum ndalu tak enteniMinangka srana tumrapkuKetemu sliramu.(
rasaTemlawunge panalangsamuGawe geter lintang-lintang ing angkasaPanjerite atimuGawe geter jagad sak isineNimasAja suwala saka rasa pangrasamuTresna kang ngrembaka ing telenging
pungkiri menawa tresnaku marang sliramuDudu tresna kang gumelar sejagadDudu tresna kang biru kadya langitUga dudu tresna kang anteng kadya segaraTresnaku marang sliramuMung tresna samadya kang tumus saka atiKang nora duwe pengarep
kapang ing telenging atiRinengga tresna samadyaDak pecaki maneh lurung-lurung suwungNggagapi lelakon kang tuwuriKakangRolas warsa lumaku tanpa wernaKagawa tindakmu sowan
SATYACetha dadi ancas tujuwanne Apa kang wus kaserat ing DASA DHARMABisa tansah dadi paugeranneSuci pikiran lan pakartineUtamane tresna marang sapadha-padhaKinarya patuladhan jroning gati Ora candhala, cidra, lan
bangsaMecaki krikil lan padhas-padhas landhepBisaa ngungak kahanan kang bakal tekaOra gampang nggayuh kautaman,sanadyanReretuning jagad durung anenulariEndah lan lugu
keprungu ing angkasaOntran-ontran narkoba lan tindak culika para mudhaHoreging jagad marga tindak asusilaApa maneh tindak korupsi lan manipulasiResik saka jiwa ragane para pramukaJer TRI SATYA lan DASA DHARMAOra gingsir saka asta lan jajaNAWALA TUMRAP MITRAKUMitraku… . nawala seta saka sliramuDak tanpa bareng
ati suciWeningna daharu jroning kalbuTatanen maneh penggalihmuJer dadi guru wus dadi pilihanmuSanadyan nora enteng tanggung jawab pakaryanmuMitraku… .Guru kudu bisa digugu lan ditiruBisa
marang diri pribadhineDaksiya marang sapadha-padhaLan daksiya marang negarane?Mitraku… .Pilihanmu
bekti mring sapadha-padhaNadyan kudu mecaki padhas-padhas landhepJalaran wus jinantra ing cakra manggilinganUtamane Pembina Praja Mudha Karana Tansah dadi pathuladhan jroning atiAngger-angger kukuh dadya pager, tuwinNengenaken tresna marang negaraSukoharjo, Januari 2006UMS SurakartaCATHETAN KATUR BAPADuk rikala bapa dadi dwija, tansah sinudarsanaRinegem angger-angger tan mingar-mingerSinartan manah menembah mring kang maha kuwasaHanggayuh kabecikan lan kamulyanSinamun ing pakaryan gungLabuh labet ing satengahing para dwijaAnggegadhang kautamaning gesangMersudi bekti marang ibu pertiwiEndah kang sarwa jinangkaTan
sakehing godha rencanaDadya patuladhan jroning atiAndhap asor ruruh pakartineBerbudi bawa leksanaIng saklebeting pasrawunganNuhoni janji tuwin kewajibanTumetesing waspa datan rinasa Ing telenging jiwa tangis manuharaGegantilaning manah kedah pinisahAnggenipun makarya wus
ntamaning cipta, rasa lan karsaSatuhu manunggal ing karya adi luhungHanenggih, nggayuh kamulyan
gungAsung wewarah lan piwulang mring para dwija,bisaaMituhu tuwin mrantasi
gothangGegulang para siswa lan para dwijaAngesthi aruming jiwa raga manungsa utamaWinengku tekat
saking godha rencana Anggayuh ketentreman, kamulyan, tuwin karaharjanKalampahan sedaya kang dados karsa Gatak,15 Mei 2006 DAIMATU ROKHMAH,S.Pd.PIWELINGE IBU KANG KAGUNGAN RESTUKinarya sesepuh kang sepi asepah samunAmanat awrat rinuwat kanthi keblatKekudangane praja mudha karana tlatah SukoharjoMardika mardikaning
mranani lan tansah nuhoni janjiHanengenaken bekti bangsa, negara, utamane marang sapadha-padhaAsung
waliking mendhung mentiyungUga ing sajroning ati ing suwungNimasTresna samadya dudu crita ngayawaraKapang kang ngrerujit dudu kidung kang kaanggitMangertiya, ing saben wektu esemmu ngreridhuLiring netramu nggorehaken
Ya mung tresna saka ati suwung,tanpa pengarep-arep…kajaba…Anggegaghang ridhane Kang Akarya JagadMesema bareng tumiyupe angin….Adhepana dahuru kang ngreridhuRikalane waspa karsa mijilIng ngarsane Allah sumarah kanthi ikhlasing manahAmping-amping mring hidayah-EPanyuwun kang sun gadhang siyang ratri Ing antarane sewu panuwuan marang gusti,bisaa…Tresna samadya kang sumimpen ing telenging atiUga panjangka kang nglengkara … urip mulya bareng sira..mugi..Tinebihna saking angen-angen lan sukmaAna ing parenging gunung
SuciAdhedasar tresna mring kluwarga..kudu bisa..Narima ing pepesthen kang wus ginaris ..nadyan…Impen adi muspra katerak prahara BEJANalikanira ngersakaken wewarah,tumrap…Obah mosiking panggraita,bisaa…Nuladhani mring sakehing kautaman,uga…Ora nalisir saka paugeran lan pranatanSinawung ing pakaryan gung Utaminipun ing bebrayan Hamung hangesthi tentreming kluwargaAnungjul mring Kang Maha Kuwasa,jalaran…Rumangsa sawijining titah lumprah,kang dudu bisa..Narima ing pandum uga…Ora cidra ing janji
Inem: kulo inem Pak, rewang ènggal – nembé mawon dateng
Sudrun: tulung celukno ibuk, omongno Bapak arep ngomong
Inem: Ibu wonten kamar Pak kaléh tamuné…
Sudrun: Lho… Sopo tamuné???
Inem: duko sinten, jaler Pak, tiyangé pethak inggil…
Sudrun: Wah bojo malih mokong rèk…!!! Cepet… Jukukno linggis nang cedak kono…
Inem: Mboten wonten pak, niki entene kayu ganjel lawang Pak…
Sudrun: Yo wis, saiki gebukno nang gegeré ibuk karo wong lanang iku…!!!
Cepet yoo, penting iki. Waaah bojo siji mokong
semaput loro-loroné. Terus Inem mbalik nang télpon.
Inem: Sampun pak, pun semaput sedaya tiyang é…!!!
Sudrun: Bagus, mengko tak undakno bayaranmu. Saiki, kayuné buangen nang jendèlo mburi omah, iku langsung tibo mlebu kali.
Inem: teng mburi mboten wonten jendèlo niku pak…
Sudrun: lho iki omah nang Jl. Nangkring gang papat to…???
Inem: Sanès, niki griyane teng Jalan Blimbing…
Sudrun: Ohh… Sepuroné – salah sambung lèk ngono…!!! Wis ndang minggato wae Nem!!… Mumpung durung gègèr…!!
PustakaWiki iku sawijining proyek kang kawiwitan 10 Juli 2003. Wiwit tanggal kuwi, sukarelawan wis nulis udakara 101.291 modhul kang bisa didadèkaké lusinan buku.
ono koyo bukit neng pasukane akeh banget trus sijine koyo bangunan gede tp jahat kabeh…motone medeni tenan…
nek tanggal opo sasi ra ngerti aku kang
karo wong sing “ngerti” masalahe aku ngerti neng meneng ae
alasane nteneni opo mergo ra crito? sebabe?
wajahe ra ketok mung ireng gede duwur… motone aneh kui jane apik mergo menungso sing polah dadi wirang
kan ono golongan jin setan iblis demit
sakjane sopo sing goblok iku ??? jare makhluk sing
nambah informasi, mugi2 wonten gunanipun lan saget kangge nambah wawasan.
Bawono Langgeng kebawah Angruwat Diyu , Sabdo Pandhito Ratu,
Ngrata ing Mataram Agung, arsa jumeneng Narendra Jagad hanibakake adil kanthi ngresiki leletheke ning kotoran sisan, mulane sira miwah kang padha eling lan waspodo…
SIJI, NUNGGAL, ESA, NYAWIJI, SOLO
Kraton, Skaten, Kotagede, Tamansari, Gunung perapi, Kaliurang), SURABAYA : Bangkalan, Banyuwangi, Glitar, Bojonegoro, Gresik, Jmber, Jombang, Kediri, Lamongan, Madiun,
keyboarding keyboarding keyboarding keyboarding keyboarding keyboarding Keyboarding keyboarding keyboarding keyboarding keyboarding Keyboarding keyboarding revew keyboarding review Keyboarding Shortcuts rembert keyboarding
Mei 1980 déning Menteri Pendidikan dan Kebudayaan, Daoed Joesoef.[2] Nalika iku perpusnas isih ana ing
^ a b c (id)www.pnri.go.id
^ a b c d e f g h (id)openlibrary.org
mlebu mrono, Jono ngomong: “Mas ojo mlebu mrono! Panas, Mas! Kuwi ngono OPEN!” Si Bule tetep mlebu, batin’e Jono, ‘Ya Allah, kepriye nasib’e Bule kae mengko?”. Ora suwe, enek wong NEGRO metu, Jono mbengok : “Ya Allah, nak tenan to! Diomongi ora ngandel! Open kok dileboni. Gosong tenan to kowe !!!!”
WILUJENG RAWUH WONTEN ING PAGUYUBAN PANATACARA LAN PAMEDHAR SABDA “NGAMBAR ARUM” Next WISUDHAN PANATACARA MUDHA BERGADA 2
Éuploidhi iku mutasi kang kedadéyan sebab owahé gunggung kromosom ing gèn, ya ku pengurangan utawa panambahan ing génom.[1] Jumlah kromosom lan jumlah génom ing masing-masing jinis organisme iku béda-béda.[1] Tuladha jumlah kromosom ing génom ing Gossypium sp. (kapas) iku ana 13, ing Nicotiana tabacum (tembako) iku ana 12.[1] Umumé indhividhu kang normal iku bakal duwé susunan kromosom 2m utawa diploid, ananging anané mutasi bakal nyebabna sél kromosom iku owah.[1]
Jinisé owahan kang kedadéyan ing kromosom[besut | besut sumber]
Monoploid ya iku organisme kang kélangan 1 sèt kromosomé.[1] Indhividhu iki mung duwé génom siji (n kromosom)ing sél somatiké.[1]
Poliploid, ya iku organisme kang duwé génom kang akèh ing sél kromosomé.[1]
Éuploid iku bisa kedadéyan sebab ana faktor-faktor kang mrebawani ya iku dat kimia tuladhané kolkisin, anané suhu kang dhuwur, lan dhékapitasi.[2]
kromatid ora misah ing kutub kang sisih-sisihan.[2] Dhékapitasi iku pemotongan tunas tanduran saéngga
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.47, 3 Sèptèmber 2016.
bukake, bukakeshemal, bukaken, bukaketranny, ava+addams+bukake, bridgette+b+bukake, bukake+rimming, bukake+torbe, video+
Mattos+bukake, bridget+bukake, bukakes, bukake+chick, rola+misaki+bukake, bukakes+tube, 10:002016-10-23
saking Kufah, Irak. Imam Ali ra. mustakanipun ditebas ngangge pedang ingkang sampun diparingi wisa nalika dados imam salat subuh.[6][9] Dipunsarekaken wonten ing Masjid Imam Ali, Najaf, Irak
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.16, 4 Sèptèmber 2016.
Karajan Sibayak Lingga (iki asale marga Karo-Karo Sinulingga)
Seolleongtang ya iku jinising masakan Korea kang digawé saka sup kaldu balung sapi kang wis digodhog.[1][2][3]
Nalika mangsa Dinasti Joseon (1392-1910), ya iku ing upacara ritual Sangsin ing wulan kaping pindho kalender lunar, raja bakal nindakake penghormatan tumrap Shennong ing Seonnongdan supaya panene mundhak ing taun candhake.[1] Ing ritual iki raja gawa beras, jewawut lan kewan kurban kayata sapi lan babi.[1] Sawise bubar nindakake ritual rajabiyasane raja bakal lunga
daging sapi kanggo gawé sup, lan daging babi kanggo gawé pyeonyuk.[1] Raja bakal ngundang petani-petani kang wis tuwa ya iku kang umure saduwure 60 taun supaya tek ing acara mangan bengi.[1] Sega lan daging sapi dideleh ing ttukbaegi sawise diwenehi bumbu arupa bawang merah lan uyah.[1] Tembung seolleongtang asale saka seonnongtang, amarga aktivitas raja sawise nindakake ritual ing kuil Seonnongdan.[1] Saya suwe pangucapane owah dadi seolleongtang.[1][2]
Nalika iku, seolleongtang biyasane dipangan ing restoran kusus kang nyajekake seolleongtang. Yen masak seolleongtang butuhake wektu kang suwe supaya éntuk gizi saka balung sapi.[1] Yen disajekake ing restoran, masakan iki bisa digodhog kanthi wektu kang luwih suwe manèh saengga kandhungan gizine bakaldiasilake luwih maksimal.[1]
^ a b c d e f g h i j k Yoon Sook-ja (2005).
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.
paramèter ora kajurungCS1 abasa sumber basa Inggris (en)Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
"Kulo nyuwun gunging pangapunten sedanten kalepaten lahir dumugi ning batos boten langkung ngaturaken sugeng Iedul Fitri, mugi Gusti Allah Ingkang Kuoso paring ridho lan rahmatipun dumateng kito sedoyo. Aamiin"
"Pitik kate rupane putih, Pitik alas
bilih wonten kalepatan nyuwun agungi samudro pangaksami"
(1989-01-10) 10 Januari 1989 (umur 27)
taun) inggih punika penyanyi saking Indonésia.[1] Nindy kalebet lulusan SMA Labschool Jakarta.[1]
Nindy kapilih dados juwara I Sumbar (Sumatera Kulon) Talenta.[2] Amargi punika, Nindy dipundhawuhi kagem nyanyi ing Kantor Kadutaan Ageng Malaysia.[2] Sanésipun punika, Nindy ugi menang ing kontés dhuet kaliyan Audy ingkang dipunlaksanakaken déning salah satunggalipun prodhuk kecantikan.[2] Ing kontés punika Nindy nyanyi lagu Untuk Sahabat ingkang ing wonten album 23-03.[2] Taun 2007, Nindy mlebet dhapur rekaman.[2] Sasanesipun nyanyi lagu Matahari ing album Ost. Badai Pasti Berlalu, Nindy ugi nate ndherek klompok vokal Bragi supados nyanyi lagu kanthi irah-irahan Tidur Malam Ini; ing album Bragi ingkang énggal, The Best of Bragi.[2] Nindy ngliris albumipun ingkang kapisan nalika tanggal 20 Oktober 2008 kanthi irah-irahan Tak Pernah Kubayangkan. Amargi juwara ing adicara kontes Olay Duet with Audy ing taun 2006 saged damel inspirasi Nindy supados terjun total ing jagad musik.[2] Lagunipun ingkang kapisan kanthi irah-irahan "Buktikan"' sukses sanget amargi lirikipun ingkang easy listening, kasil dados posisi kapisan ing radio airplay ngantos gangsal minggu.[2]
^ a b (id)Twiter Nindy dipunundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nindy&oldid=1100835"	Kategori: Lair 1989Wong uripPenyanyi IndonésiaTokoh saking PadangKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
EnglishEspañolBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.07, 21 Oktober 2016.
Raden Kusen ing nalika iku jinunjung dadi Adipati ana ing Têrung (5),
Gambaraké jabang bayi sing isih ono kandhutané ibuné, sing durung kawruhan lanang utawa wadon, Mas ateges durung weruh lanang utawa wadon, kumambang ateges uripé ngambang nyang kandhutané ibuné.
* Durma: Saka tembung darma / wèwèh. Wong yen wis rumangsa kacukupan uripé, banjur tuwuh rasa welas asih marang kadang mitra liyané kang lagi nandang kacintrakan, mula banjur tuwuh rasa kepéngin darma / wèwèh marang sapadha – padha. Kabèh mau disengkuyung uga saka piwulangé agama lan watak sosialé manungsa.
* Pangkur: Saka tembung mungkur kang ateges nyingkiri hawa nepsu angkara murka. Kang dipikir tansah kepingin wèwèh marang sapadha – padha.
Mijil: Ateges wis lair lan wis cetha priya utawa
bilang nek kowe wong jowo kudune ndosor ngarep wetan,
Nyuwun ngapunten menawi wonten lepat Ing Panggraito Dalem
kategori jinis padha teg... - Brainly.co.id
Trep padha tegese ... kategori jinis padha tegese ... kontemporer wektu iki ... titel padha tegese ... nganglang bawana padha tegese ... siyaga padha tegese ... makarya padha tegese ... nguri-uri padha tegese ... bebrayan agung padha tegese ... nyengkuyung padha tegese ... Pilihan : a. mbantu b. masyarakat c. ngipuk-ipuk, nlestarekake d. nyambut gawe e. cocog f. jinis g. wektu iki ( anyar ) h. gelar i. siap j. ngubengi jagad/negani pirang-pirang nagara manca
[Reply]	BORO "GANK IRENK" August 19, 2010 at 9:56 am
Wis mboh…mboh kono sak karepe ben di pikir. Awake dewe wis kesel lan bosen nunggu nan nunggu JANJI YANG TAK PASTI
Mustafa Abubakar, Dr. Ir. (lair ing Pidie, Kabupatèn Pidie, Nanggroe Aceh Darussalam, 15 Oktober 1949; umur 67 taun) inggih punika
Indonésia wonten ing Kabinet Indonésia Bersatu II lan tilas Direktur Utama Perusahaan Umum (PERUM) Badan Urusan Logistik (BULOG) Républik Indonésia.[1] Panjenenganipun ugi tilas Pelaksana Tugas Harian Gubernur Nanggroe Aceh Darussalam.[2] Mustafa dados gubernur Aceh nalika wonten kedaden ingkang nrenyuhaken inggih punika wontenipun Tsunami ing pungkasan taun 2004.[2] Tsunami punika dadosaken kurban ingkang seda ngantos 170.000.[2] Mustafa Abubakar sekolah dhasar ngantos menengah atas ing Aceh lan S1 ngantos S3 ing Institut Pertanian Bogor (IPB).[1] Wiwit alit Abubakar sampun nggadhahi jiwa kapemimpinan lan wasis anggenipun
punika amargi latar belakang kulawarganipun ingkang gesangipun sarwa kekirangan saged dados panyurung tumrap panjenenganipun.[1] Kasuksesanipun ing bab kapemimpinan saged dipunbuktikaken nalika Pemilu Gubernur Propinsi Nangroe Aceh Darussalam (NAD) ingkang sepisanan ing Indonésia kanthi calon independen ing taun 2007.[1]
^ a b c d (en)Rusdiono Mukri and Mujiyanto. 2009. Berani tidak popular: Mustafa Abubakar memimpin Aceh
DeutschEnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.04, 19 Oktober 2016.
1. praptèng jawi warungku | Patih Dwara marêg sang aprabu | ngaturakên têgsaka suka sang aji | lajêng sinrahakên sampun | marang
praptèng jawi wus katur | tan pae kadi ingkang rumuhun | dahat wau sukanira sri bupati | sêdaya ginanjar
sri narapati | dupi ing sakunduripun | sangking aningali sato ||
11. kagagas sru wulangun | karônta-rônta wau
sang prabu | dene kabèh wadyanira sêgti-sêgti | aracak prawirèng kewuh | ratune wantah kemawon ||
ing pungkur | mindha sudra busana sang prabu | tan kawruhan ing jalma samya aguling | sigra lêpas lampahipun | praptèng wana jurang singgrong ||
18. luhung racutên ingsun | suka ngraub ing pada pukulun | adhuh kangjêng rama suwarga ing jurit | lah puniki putranipun | langkung nistha damèng uwong ||
19. mangkana sang aprabu | sawusnya sambat sudarmanipun | lajêng kèndêl sangandhaping wit waringin | lênggah ing oyot pitêkur | mijil waspanira katong ||
20. wau ta praptanipun | gara-gara [ga...]
[...ra-gara] gora rèh gumuruh | magênturan kagiri-giri gorangin | bayu
ingkang dhêdhêt erawati sru munya jrit | obah ingkang gunung-gunung |
amurba ing dumadi | riris ari angin surut | sirna papêtêng kèh katon ||
27. inggar tyasira prabu | sangsaya tebih ing lampahipun | kunêng ingkang agung nèng têngah wanadri | gantya malih kang winuwus | kang kèri anèng pakuwon ||
kya patih nalikèng dalu | duk sare sakêdhap | antuk wangsiting dewadi | amêlingi ing karna sasmitanira ||
sangking pasanggrahanipun | tumindak sangsaya | maring pakuwon sang aji | anênamur tan ana ingkang uninga ||
dèn ongak suwung | jroning pasanggrahan | warata dèn olak-alik | wus têtela kalamun suwung kewala ||
kêlangkung | kèndêl nèng paningrat | langkung sungkawaning galih | sru kagagas ing driya mijil kang waspa ||
13. mangu-mangu angungun sajroning kalbu | ketang murcanira | sang nata tanpa wadyèki | kongsi dangu kya patih ing kèndêlira ||
14. lênguk-lênguk anèng paningrat pitêkur | ijèn tanpa rowang | tansah angupaya budi | dayaning tyas kang pinusthi ing
ingsun karya | sêsintrèn mindha narpati | warnanira nimas mindha sri narendra ||
acoroaacaraa. lanang | kabèh kaprabon sang aji | lah rasukên yayi anèng badanira ||
23. rangu-rangu Kèn Suyati duk angrungu | pangandikanira | Arya Dwara
Sang Apatih | èmêng ing tyas dènnyarsa karya sarana ||
24. arsa puguh ajrih dhêndhane dewa gung | pan wus ila-ila | ing kina-kina pawèstri | ingkang sami mingkar sarèhe mring priya ||
25. nora wurung kasêrakat badanipun | sagon-gon
prabu | wus rinasuk samya | marang sira Kèn Suyati | amantêsi tan wing-wang lawan sang nata ||
30. swaranipun winulang kadya sang prabu | sang dyah wus widagda | kya patih tansah mêmêling | dhuh Suyati nimas aywa kawistara ||
31. malihipun miyosa ing sesuk-esuk | marang pagrogolan | tuladên sri narapati | lênggah panggung nuli sira parentaha ||
32. marang ingsun sawadya kinèn lumêbu |
sapungkurku sira dèn bisa mas ingsun | dumèh ingsun tilar | aywa sandea ing galih | nora lami sira panggih lawan
38. kagyat ngungun mangunêng mangu mangungkung | ribêt tanpa ngucap | amung tansah awotsari | sruning ngarang tansah mijil ingkang waspa ||
1. ura-uru tyase Kèn Suyati | kuwur lir kawuron |
ing gêng wirage | dadya kagagas gênging kang wingit | tan taha nungkêmi |
2. sambatira sarwi ambodhèti | kadiparan ingong | yèn karia pisah lan dhèwèke | nora wurung iya nuli mati | yèn parênga mami | saparan tut pungkur ||
3. botên sagêt kèri awak mami | sapa rowang ingong | wong alasan kawula yêgtine | nistha dama pindha narapati | tan wande katawis | tuwas kari ingsun ||
4. yèn panduka ingkang mindha aji | tan garantês ingong | sèwu warsa nadyan ta lamine | anggêripun panduka nèng ngriki | wontên kang marahi | ical sêdhih ulun ||
5. lamun karsa panduka puniki | kula amit
katong | dadi tanpa wêlas ingsun kiye | marang rêtuning kang bumi-bumi | tan wun rusak sami | jêr wus tanpa ratu ||
lolos | mung èngêta dhatêng kêkasihe | inggih sampun ngantos lami-lami | mênawi pun dasih | asêlak gring lampus ||
12. mênawi kula kasêlak mati | anèng jro
nilap-nilap anungkul ing jalmi | praptane pakuwon | kyana patih ngrasuk busanane | badhe sowan byantara sang aji | ing batin
langkung suka kang mindha narpati | wontên manjing malih | maring jro andulur ||
19. ramene solah [so...]
[...lah] aganti-ganti | gumyak ing jro grogol | mlêbu mêtu tan ana kêndhate | malah kathah ingkang dèrèng mijil | samya suka sami | dènira ambujung ||
20. Patih Dwara wau kang winarni | dènira anèng jro | angupaya kang dadya margane | dènirarsa lolos
praptèng jawi lumayu cumêngèr | Patih Dwara sigra anututi | lumumpat mring jawi | bujung kidang wulung ||
24. datan ana ingkang graitani | rowange anèng jro | mung dinalih sangking kadarmane | mila datan ana kang udani | nalikane mijil | sangking jro tarungku ||
25. ya ta wau lampahe sang patih | dènnya bujung sato | sampun
28. duk sêmana ingkang mindha aji | aningali sato | sami lawan têgsaka agênge | kamigilan ing tyas sêmu ajrih | watêking pawèstri | datan kadya kakung ||
29. sugih uwas paitan kuwatir | budine wong wadon | kang mindhaji wusana
dèrèng wontên prapti | ngandika sang katon | sira padha ngulatana kabèh | ajana kang marêg lawan mami | yèn durung kêpanggih | kakang Dwara iku ||
33. lawan kabèh nora kundur mami | lamun durung panggoh | sun antèni anèng kene bae | kakang Dwara yèn durung kêpanggih | Danurwenda Patih | sandika turipun ||
34. lajêng kondur kang amindha aji | marang ing pakuwon | para
amindha katong | tansah ngidhêp anèng paprêmane | sru kagagas-gagas angranuhi | ing sajroning galih | amung kakungipun ||
37. ingkang murca nêdya angulati | lolose sang katong | kang mindhaji mangkana osike | kaya priye wong ika nèng ngêndi | muga sang
ati | pijêr kênèng kingkin | kapilêt malat kung ||
40. tansah agung rudah ing tyas mami | gung dadi lêlakon | ardaningsun pisah kadang kabèh | yayah
ingong | mung sadalu nutugkên kamugtèn | sirna kabèh onêng ingsun maring | yayah rena mami | lawan kadang ingsun ||
42. jêr wus panggih pangengeran luwih | utama kinaot | nora larang sraha jiwa kiye | mring wong agung kang adadya patih | wusanane
1. wau ta ing lampahipun | Arya Dwara Sang Apatih | angulati ratunira | sinuhun Ngastina nagri |
anèng madyaning wanadri | wontên kang sela gêgilang | radi ngandhangandhap. kajêng sambi | ing ngriku dènira lênggah | dangu amangaring-aring ||
6. ing driya sangsaya ngadhuh | kodhêng kadhuhan ing sêdhih | gidhuh kandhuhan asmara | saparane tanpa aring | rongèh
karasa | katrêsan dening sarwa sri ||
8. dangu lênggah mangu-mangu | angunandika ing galih | kayaparan iki baya | rêribêt anggubêt ati |
nênuwun dewadi | minta pitutur sanyata | karsanira sang apatih ||
10. tan antara praptanipun | parmaning jawata luwih | wontên swara
yogyaningwang | kêlakuaning ngaurip | ingkang amêmurung lampah | kêrarantan ing kêkasih ||
saking sela gilang | lênglênging samargi-margi ||
14. mangu-mangu kapirangu | lampahira sang apatih | kataman turida dahat | pijêr amandhêg tumolih | mila rêmbên anèng marga | katungkul gênging wiyati ||wiyadi.
15. sampun têbih lampahipun | wus mijil sangking wanadri | kantun ngambah tarataban | bingung datan antuk margi |
22. têmah mijil waspanipun | putêg sanityasa tistis | sampun lajêng lampahira | wus prapta
manungsa | inggih manungsa tapa | dene warna dika bagus | ngasorkên sakèhing jalma ||
3. punapa tuwan dewadi | tumurun angejawantah | puniku kathah èmpêre | kya patih alon ngandika | pan ingsun ya manungsa | dene kaki
aran ingong | cantrik kalih sigra mentar | marêg mring sang bagawan | wus katur sadayanipun | wiwitan praptèng wêkasan ||
panggih wau sang rawuh | kang kari anèng ing sêndhang ||
9. praptèng ngarsa awotsari | suwawi tuwan ngaturan | minggah marang pratapane | lajêng aminggah sang arya | kèrit cantrik kalihnya | praptèng wiwara pinêthuk | Bagawan Sidikwacana ||
10. tundhuk anèng jawi kori | kurmat-kinurmat kalihnya | binêgta maring dhepoke | lênggah anèng
ing pambagya | sang prapta nuhun ature | sasampunira mangkana | ngandika sang bagawan | dhuh anggèr sarawuhipun | wontên ngajêngan kawula ||
wanti-wanti kaping têlu | sang wiku pamaosira ||
18. têgêse ingkang kêkawis | hèh padhang hawa ilanga | ing aling-aling sakèhe | ingkang datanpa wêkasan | sawusnya sêsantinya | ya ta ing ngriku sang wiku | kasinungan ing sasmita ||
19. sêdyane badhe pinanggih | suka tyase sang bagawan |
23. kunêng kang agung sêmadi | mêmardi dayaning driya | gantya ingkang winiraos | ing Mukabumi nêgara | tanah Purwacarita | bisikanira Sang Prabu | Sayakèsthi Sri Narendra ||
marang Ratu Ngastina | sru kabyatan larangkung |Kurang satu suku kata: sru kabyatan ing lara kung. supe dhahar lawan nendra ||
27. ketang mung putra sawiji | kalamun tinurutana | andupara kalakone | yèn ta punika cinêgah |
miyos sineba | animbali pêpatihe | miwah kang para punggawa | kang padha tuwa-tuwa | praptèng ngabyantara prabu | kya patih sampun winartan ||
29. saliring sungkawèng aji | dhinawuhakên sadaya | para wadya ngungun kabèh | têmah abela sungkawa | nata malih ngandika | hèh paran patih dayamu | miwah sagung wadyaningwang ||
30. bêcik êndi ingsun iki | seba marang
salin ratu | sang nata alon ngandika ||
32. dadi ing samêngko patih | Narapati Yudhisthira | wus mugsa lan sakadange | sang nata
punggawa ingkang dinuta | kêkalih mundhi surate | marang nêgari Ngastina | katur Sri Dipayana | wus winêling sarèhipun | punggawa [pungga...]
menjanjikan urip mukti sampurna bali neng asal muasale yo mas yo. tegese Wa inna illaihi rojiuun ora bali marang suwarga ciptaane alllah nanging ingsun suwargane. Ingsun cahya macahya kang dumunung ana Dzat, Sifat Asma lan
nuli bakal jumeneng Ratu, misesani salumahing bumi; ing wektu iku mung Pangeran Yehuwah kang jumeneng mribadeni lan mung asmane kang ana (Zakharia 14:9)
Kaping 1 wulan Siyam taun Be, ôngka 1832. Mêdal sawulan sapisan sabên tanggal sapisan. Rêginipun ing dalêm satêngah taun 3 rupiyah, nanging mênawi sampun dados lêngganan ing kabar Sasadara kasuda sapalih namung rêgi 1 rupiyah 50 sèn sarta kêdah kabayar rumiyin.
Sambêtipun Candrakanta 812 (ôngka XVII) taun II kaca 856
Oksigenium punika gêgolonganing hawa utawi angin, alus botên katingal, ing ngantariksa wontên, 1/5 bagean, migunani sangêt kangge napas kita, sabab manungsa tuwin khewan mênawi narik (nyêrot) napas punika mêndhêt oksigenium kadamêl ngêjur têtêdhan ing wadhuk, wontên ing ngriku ingkang sabagean ngêmpal sarining têtêdhan, kaisêp ing rah kawradinakên ing badan sakojur, ingkang sabagean anunggil kahanan kalihan karbonium Carbonium ingkang wontên ing têtêdhan, karbonium sabagean, oksigenium kalih bagean, lajêng dados kulsir Koolzuur mêdal saking irung utawi cangkêm, wontên ing ngantariksa lajêng dados têdhaning tanêman, kaisêp mawi sèl cangkêming godhong, karbonium kantun salêbêting godhong,
malih gadhah daya sagêd damêl kêcuting têtêdhan, bosoking jasad, mênawi tiyang madhahi kêlan§ kêlan, ing Surakarta
oksigenium, makatên ugi sadaya bangke, bosokipun inggih saking dayaning oksigenium. Makatên ugi sadaya bangke, bosokipun inggih saking pandamêling oksigenium. Saupami kêlan upami bangke kawadhahan sêtoplès katutupan rapêt, sampun ngantos kalêbêtan oksigenium, amêsthi botên sagêd kêcut utawi bosok, kados ta: mêrtega, mèlêk, dhaharan utawi ulam ingkang wontên ing ngêblik§ ing Surakarta blèk Red. (Wêdalan toko). Sanajan lami (raka) inggih taksih sae, amargi oksigenium botên sagêd lumêbêt.
Ing pundi-pundi panggenan kados ta salêbêting toya,. Salêbêting siti ugi wontên oksigeniumipun, punika ingkang kangge angratêngakên têdhaning tanêman sabab sadaya kahanan ingkang badhe dados têdhaning tanêman, satunggal-tunggalipun dèrèng sagêd nunggil kahanan dados sotên zouten mênawi botên kapitulungan, oksigenium rumiyin, yèn sampun sagêd kataman, oksigenium sawêg sagêd dados [da...]
[...dos] sotên, têmahan ajur dening toya = saking toya, punika dening, bagus, dede: door Red kaisêp dhatêng oyosdingoyoding. tanêman.
Nitrogenium punika golonganing hawa utawi angin, alus botên katingal, kathahipun ing ngantariksa wontên 4/5 bagean, dados golongan ingkang kathah piyambak, pandamêlipun wontên ing dirgantara adamêkadamêl. pêpêr (angêndhokakên) dhatêng kêrasipun (kakiyatanipun) dayaning oksigenium, wau oksigenium sagêd ambêsni saiisining jagad, mênawi ing ngantariksa pinuju mêndhung utawi jawah asring angwontênakên oksigenium ingkang kêras (electriciteit) inggih punika balêdhèg ingkang suwantênipun mak jêbrèt sêru gumaludhug anggêgirisi. Ing ngriku oksigenium
zalpeterzuuur) tumuntên katut ing toya jawah, wontên ing siti lajêng nunggil kahanan kalihan basên (bazen) saking kahanan ingkang agal, tumuntên dados sotên (zuoten) têtêdhaning tanêman kangge angwontênakên ewit (eiwit) ingkang dumunung salêbêting
sèl-sèl badaning tanêman, sabab badaning tanêman punika asal saking pakêmpalaning sèl-sèl, kawastanan sèl phrotoplasma (Frotoplasma) ingkang isi jasad kados pêthaking tigan, nama ewitstos eiwitstof (C. O. H. N.) satunggal-tunggaling sèl wau ingkang kathah wangun pasagi panjang sarta
ingkang isi glikose glucose utawi dhripênsiker druvensiuker ((gêndhis ingkang ajur) (C.O.H = setmin ingkang sampun wêwah oksigenium)) sarta isi toya miwah bundêr-bundêran ijêm. Dados salêbêting sela sèl wau wontên jasad ingkang warni eiwit, sètmin,
pakuolên wau gadhah toya kados sarêm, sagêd nariktoya ngantos manjing salêbêtipun sèl wau. Pramila saking dayaning sèl-sèl toya ingkang isi têtêdhan kaisêp ing oyod sagêd tundha-tumundha zie gilir gumantos gantos bov.red. dumugi ing godhong. Sèl-sèl protêptasmaprotêplasma (dan di tempat lain). wau sagêd mindhak-mindhak dados kathah wiwitanipun saking sèl karên wau,
pigunanipun nitrogenium kathah sangêt, sabab gêsanging sèl-sèl wau sarana mawi eiwit toph (C.O.H.N.) utawi sanès-sanèsipun ingkang sampun kasêbut ing ngajêng.
Karbonium ingkang mligi (ontsar) warni kênthêl) kadosdene arêng, intên, utawi patot, ananging mênawi sampun nunggil kahanan kalihan oksigenium kalih bagian dados kulser (koolzuur) lajêng botên katingal (awor kalihan swasana). Karbonium pêrlu sangêt dhatêng tanêman sabab badaning tanêman, panganggenipun karbonium kathah sangêt, ing sèl-sèl protêptasma wau isi eiwit lan sètmin, punika kadadosan saking karbonium mênawi badaning tanêman kaobong dados arêng, pramila arêng wau inggih karbonium, ananging taksih kawoworan kahanan sanès-sanèsipun, toyan ingkang buthêk bilih kadekekan arêng sagêd bêning, bangke ingkang bosok kadekekan arêng botên mambêt, awit kasêrot (kaisêp) dening dayaning arêng wau.
Hidrogenium punika gêgolonganing hawa utawi [uta...]
[...wi] angin, alus botên katingal, tanpa warni, tanpa gônda lan tanpa raos, ing ngawang-ngawang punika nitrogenium sadaya mèh sampun nunggil kahanan kalihan oksigenium, mênggah hidrogenium punika kahanan alus ingkang ènthèng piyambak, ènthèngipun tinimbang hawa tikêl 14 ½ tinimbang oksigenium langkung ènthèng malih tikêl 16 pramila asring kangge ngumbulakên ting wontên ing dirgantara.
Mênggah hidrogenium ingkang kathah wontên ing kukusing toya bêntèr utawi kukusing rêdi latu, mênawi kenging latu lajêng murup abêntèr nanging kirang padhangipun, yèn kalêrêp makatên, lajêng wontên oksigenium nunggil kahanan, sanalika tumut dados latu, sasampunipun cêkap anggènipun nunggil kahanan lajêng dados toya. Sampun kasêbut toya punika ingkang kalih bagean saking hidrogenium, sabagean, oksigenium, pramila pêrlu sangêt kangge gêsanging manungsa, kewan tuwin tanêman, awit sadaya wau mêsthi ngangge toya sarta malih salêbêtipun toya protêplasma eiwitstoph, miwah toya sami kadadosan saking hidrogenium.
Mikah punika cahyanipun sae, punika malih gampil kasigar. Sigaranipun bên ing sangêt saha kenging kapalêngkungakên, sabab saking punika ing tanah Sibèri Siberie mikah punika kadamêl jandhela tuwin sêmprong utawi brumbungan dilah, anggènipun langkung awèt timbang brumbungan gêlas sanès-sanèsipun, sabab botên pêcahan. Mikah punika kadadosan saking kisêlsur, kali sapanunggilanipun, ingkang amigunani sangêt tumrapipun siti patêgilan.
1. Sela kapur utawi kalêksêtin kalaksteen. Ingkang dipun wastani sela kapur punika: woworanipun kapur kalihan kulsur koolzuur. Punika amaedahi sangêt tumrapipun siti, ingkang tanêmanipun badhe katêdha pawêdalipun, bilih sela kapur punika dipun obong, kulsuripun mêdal, kêkantunanipun dipun wastani gamping. Gamping punika bilih dipun soki toya lajêng umob dados ênjêt.
2. Sela marmêr (3 1/2). Wontên satunggaling bôngsa sela kapur ingkang nama sela kimakisma. utawi sela marmêr, warninipun pêthak utawi mawi galêr-galêr [ga...]
[...lêr-galêr] abrit tuwin wontên ingkang galêripun cêmêng, damêlipun kangge anrasah joganing griya sêsaminipun, punapa malih kadamêl umpak, rêrênggan griya, rêca sapanunggalipun, ing pulo Sumatra kathah selanipun marmêr kados ta: ing Tanah datar saha sanès-sanèsipun panggenan, ananging sami-sami sela marmêr, ingkang sae piyambak wêdalan ing tanah Italiyah, inggih punika wêdalan sacakêtipun kitha Kararah Carrara.
3. Kapur Walandi. Kapur Walandi punika ugi bôngsa kapur asal saking cangkok utawi griya kewan sagantên, ingkang gêsang sadèrèngipun bumi punika dipun ênggèni tiyang. Ingkang kathah asalipun saking pulo Engêlan Engeland awit sauruting pasisiripun pulo punika kathah unthukipun kapur wau. Ing pulo Kreta Creta tuwin ing pulo Rugên Rugen ugi kathah kapuripun Walandi, damêlanipun kapur walandi wau kangge nyêrat ing balabag panyêratan utawi bor bord .
kalk utawi gipês = Gips punika pêrlu tumrap gêsangipun thêthukulan, gipês punika [pu...]
[...nika] damêlipun kangge ngusar tembok sêsaminipun, kuwali, golèk utawi, rêca tuwin sapanunggilanipun.
Menêral-menêral punika sadangunipun wontên ing siti utawi ing hawa lajêng sami papêthalan, pêthalanipun menêral punika bilih kawor kalihan humus, humus andadosakên siti warni-warni. Humus punika woworanipun jasat warni-warni asalipun saking thêthukulan utawi khewan. Bilih siti kathah humusipun tamtu sae.
1. Siti Wêdhi. Ingkang dipun wastani siti wêdhi punika siti ingkang wêdhinipun wontên 90 prêsèn, siti punika botên sagêd angêmu toya. Bilih humusipun kirang. Siti wau kirang sae.
2. Siti Lim Leem. Siti Lim punika humusipun kalih dasa prêsèn, kulsurêkalêk koolzure kalk gangsal pêrsèn utawi kirang, limipun sawidak prêsèn, pangisêpipun toya kathah, saha sagêd angêmu toya wau ngantos lami, siti punika awon, plikêt, panggarapipun rêkaos, inggih punika ingkang dipun wastani siti lincat.
3. Siti Kapur. Siti kasurkapur. punika ingkang kalih dasa prêsèn utawi langkung kulsurekalêk [kulsu...]
[...rekalêk] koolzure kalk saha kalêbêt siti ingkang awon, pangisêpipun toya kathah, kadosdene siti lim, nanging enggal garing.
4. Siti Mèrgêl mergel. Siti mèrgêl punika woworanipun kulsurêkalêk koolzure kalk kalihan lim, pangisêpipun toya kathah kadosdene siti lim, sitinipun ugi plikêt, ananging bilih garing lajêng sami nêla. Siti punika sae.
5. Siti Lêmpung. Siti lêmpung punika kadadosan saking kisêlsurêalunardhê kiezelzure aluinaarde kalihan wêdhi. Bilih siti wau kulsurêkalêk koolzure kalk tuwin humusipun gangsal dumugi kalihdasa prêsèn, dados siti sae sangêt, siti punika pangisêpipun toya kathah, tuwin sagêd angêmu toya ngantos lami, garingipun botên nêla.
6. Siti Humus. Siti ingkang kasêbut ing nginggil punika sadaya wontên woworanipun humus, wontên ingkang kathah wontên ingkang namung sakêdhik, bilih humusipun langkung saking kalih dasa prêsèn, siti wau dipun wastani siti humus, inggih punika siti ingkang sae piyambak.
Prawirawiyata, abdi dalêm juru sêrat II kabupatèn pulisi Surakarta
Miturut piwulanging suraosipun kitab pêkih kêkaranganipun Kangjêng Nabi Mukhamad, ratu binathara ing nagari Madinah, kados ing ngandhap punika katranganipun:
Ing salugunipun Kanjêng Nabi Mukhamad punika satunggaling ratu ingkang waskitha, kontaping prajam sumawur misuwur krêtarta amumpuni ing ngaguna: marta asih ing dasih, tandfhanipun sadaya sêrat karanganipun sami migunani tumrapipun dhatêng manungsa kados ta; angarang sêrat piwulang kangge pangrêksaning badan tumrap dhatêng para umat utawi kawulanipun ingkang dumunung wontên ing tanah Asiyah, awit ing tanah wau hawanipun anglangkungi saking bêntèr (prênahipun cakêt kat-istiwa) sêrat piwulang wau dipun wastani Kitab Pêkih.
Mênggah piwulang pangrêksaning badan ingkang kasêbut ing kitab Pêkih punika pêrlu sangêt kangge dhatêng sadaya manungsa, awit gêsanging manungsa sarana dados pêpulihipun (kêmpalaning) kodrating jiwa têgêsipun nyawa, ingkang tansah sumaring ing sadintênipun, jalaran jiwa ingkang sumaring wau gêsangipun kados urubing dilah ingkang lisahipun pancèn kangge namung sadalu, môngka kagêngên ing urub, ingkang tartamtu andadosakên jalaran enggalipun asating lisah, sasampuning lisah
asat, urubing dilah amêsthi tumuntên pêjah.
1. Ing wanci tabuh 2 dalu dumugi tabuh 4 enjing, limrahipun tiyang ingkang dumunung wontên ing tanah Asiyah kodrating jiwanipun taksih sami ngêmpal, sarining jiwa botên sagêd mêdal saking badan, lêstantun anggèning manuksma wontên ing rah, bilih sampun wanci enjing kodrating jiwa amiwiti amèr, saking undhangipun agami rasul para tiyang sami kinèn sêsuci (toya wulu) amrih utaminipun adus jinabat pisan, saking pamanggih kula ingkang makatên wau kajawi sampun kawajibanipun para tiyang agami Islam, (agami rasul) wontên ugi pêrlunipun, inggih punika awanci wau amangsulakên kêmpaling jiwa ingkang amiwiti amèr, sasampuning sêsuci lajêng salat, ing salat wau winastanan salat subuh, pamrihipun sagêda anglêmêsakên otot ing salêbêtipun badan, awit otot ingkang kakên angandhêgakên lampahing rah, têmahan botên sagêd anartani asrêping panon (manoni) têgêsipun sarining toya ing batalmakmur (sirah) panggenanipun wontên satêngahing têlêng manik, sarining toya wau yèn ing têmbung Arab dipun wastani insan kamil, bilih têmbung Walandi dipun wastani antrèkên ingsun jalaran panon wau saupami kirang asrêp, andadosakên [andadosa...]
[...kên] bêntèring panon, trus anêmpuh ilining rah ingkang sami lumampah wontên ing
2. Ing wanci tabuh 12 siyang, kodrating jiwa sawêg nêdhêng amèripun, undhangipun agami rasul, kinèn sêsuci, pêrlunipun kados ingkang kasêbat ing bab 1: salatipun dipun wastani salat luhur.
3. Ing wanci tabuh 4 1/2 sontên kodrating jiwa sampun wiwit kêmpal, awit sampun kataman dening sawatawis hawa asrêp, undhangipun agami rasul kinèn sêsuci, pêrlunipun kados ing bab 1: salatipun dipun wastani salat ngasar.
4. Ing wanci tabuh 6 sontên, kodrating jiwa sangsaya tambah kêmpal, awit hawa tambah asrêp, undhangipun agami rasul kinèn sêsuci, pêrlunipun kados ing bab 1: salatipun kawastanan salat mahrib.
5. Saha ing wanci tabuh 7 sontên, kodrating jiwa anambahi kêmpal, awit kenging daya asrêping dalu, undhangipun
agami rasul kinèn sêsuci, pêrlunipun kados ingkang kasêbut ing bab 1: salatipun dipun wastani salat ngisa.
Ing saupami para tiyang ing tanah Asiyah wau kirang pangrimating§ pangopèn. badanipun, saking pangintên kula ingkang tartamtu asring-asring kataman ing sêsakit.
Dados sampun têtela sadaya suraosing kitab pêkih wau, amurih rahayuning badan ingkang supados awèt santosanipun, pamrih sampun ngantos angicalakên sari, awit kodrating jiwa ingkang botên suda sarinipun, ngantos dumugi ing jaman kamuksan taksih jangkêp (wêtah) titipaning trimurti, saengga =§ = ngantos. tumimbaling akir ing salêbêting gêsangipun botên darbe cacad, sarta luwar saking sangsara.
Sadaya ingkang kasêbat ing bab kaping 1, 2, 3, 4 sarta 5 punika namung tumraping badan kemawon, ananging wontên malih ingkang dumunung ing cipta (angên-angên) liripun makatên kados ta: cipta ingkang anglêrêsi arda, têgêsipun ngumbar karsa ingkang kathah-kathah, punika ugi dados jalaran dhatêng para tiyang ingkang dumunung ing tanah panas wau, pramila undhangipun agami rasul, sasampuning salat supados sampun pêgat ujinipun, mênggah pêrlunipun uji wau anglêmpêrakên tumangkaring [tu...]
[...mangkaring] karsa ingkang kathah-kathah, tumangkaring karsa wau bilih sirêp, ingkang mêsthi kuwawi anartani martani cipta, martaning cipta kuwasa angêmpalakên kodrating jiwa, ing wusana andadosakên wilujêng (widada) ing salajêngipun.
Sadaya ingkang kasêbat atur kula ing nginggil, saupami para maos wontên ingkang botên anayogyani
Anggèr Mas Prawirawiyata, mênggah pitakènipun Radèn Wiryasubrata kasêbut ing Candrakanta ôngka XVI kaca 346 kala taun ôngka pintên wontên grahana ing dalêm sataun ngantos kaping pitu, punika ing sadèrèngipun kula andumuk taun ingkang pundi, kula kêdah pitakèn rumiyin dhatêng Radèn Wiryasubrata, mênggah pitakènipun wau pêrlunipun punapa, mênawi sakintên badhe migunani dhatêng tiyang kathah inggih badhe kula dumuk, awit barèsipun kula piyambak inggih dèrèng nate nrênjuhi grahana sataun ngantos kaping pitu, ingkang sampun nate kula panggih ing petang kathah-kathahipun namung kaping nêm sataun, ewadene mênawi pitakènipun Radèn Wiryasubrata wau badhe migunani ing ngakathah kula inggih sagah wadal kangelan angupadosi taun ingkang wontên grahananipun ngantos kaping pitu wau, sarta kula namtokakên [na...]
[...mtokakên] badhe sagêd amanggih, awit prakawis punika botên mokal, salah grahana surya sawulan ngantos kaping kalih inggih botên mokal.
Têmbung Latin ing nginggil punika têgêsipun ing têmbung Jawi makatên: lan manèh kandhaku grahana srêngenge iku ora bisa kalakon rambah pindho ing dalèm sasasi katon saka panggenan siji bae, utawa panggonan loro kang karo-karone dumunung saloring lini kabèh, bisane klakon grahana srêngenge nganti rambah pindho ing dalêm sêsasi kudu tumrap ing panggonan loro kang lêt-êlêtan garis lini, kang siji ana saloring lini, sijine ana sakiduling lini.
Antaranipun grahana surya kêkalih utawi grahana rêmbulan kêkalih punika ingkang cêkapan nêm wulan, awit lampahing surya saking satunggiling bundhêlan dumugi bundhêlan sisihipun udakawis 6 sinodhi, ingkang sasinodhinipun 29 dintên, 12 jam, 14 mênut, 2 1/2 sêkondhê, dene ubênganing rêmbulan saking pèrigiumipun dumugi wangsulipun ing ngriku malih laminipun 27 dintên 13 jam 21 mênut, 8 sêkondhê.
Ewadene mênawi anglangkungi wulan ingkang agêng-agêng punika têrkadhang lêt 5 wulan kemawon sampun grahana malih, ingkang winastan wulan agêng wau mênawi surya pinuju cêlak sangêt kalihan bumi, dados lampahipun rikat sangêt, enggal dumuginipun [dumu...]
[...ginipun] ing bundhêlan, nanging lampahing rêmbulan pinuju rindhik sangêt.
Têrkadhang antawisipun grahana wau ngantos 7 wulan, inggih punika mênawi anglènggahi wulan ingkang alit-alit, têgêsipun surya pinuju têbih sangêt saking bumi, kados lampahipun rindhik sangêt, dangu dumuginipun ing bundhêlan malih, sarta lampahing rêmbulan pinuju rikat sangêt.
Wondene sagêdipun grahana surya sawulan ngantos kaping kalih punika awit saking lampahing surya sakalangkung rindhik, dados
ingkang rumiyin, nanging pasangipun kalihan rêmbulan sipat lêrêsipun saking bumi sampun ewah, kapara ngalèr utawi kapara ngidul, mila mênawi grahana ingkang rumiyin katingal saking lèring lini, grahana kaping kalihipun mêsthi katingal saking sakiduling lini. Utawi kosokwangsulipun.
Mênggah patrap pangetangipun grahana surya utawi rêmbulan amurih sagêdipun anamtokakên dintên saha wancinipun sarta sapintên krowakipun, ing têmbe badhe kapratelakakên wontên ing sêrat Sidhikala ingkang tumrap ing Sasadara.
Kula mitra sampeyan nalika wontên pamulangan agêng calon guru ing Prabalingga, bapakipun Iskandar guru ing Kaliwira, sapunika kula sampun winisudha saha santun nama.
Pitakênipun M Walidi ing Dêmak, Bab têgêsipun uran-uran: Sêmut Irêng, dumugi sapunika dèrèng wontên ingkang karsa narbuka, kados kagalih kêrèmèhên ing mangke kula rumaos kêjibah utawi kêtêmpah sêpuh, punika kula pikantuk cathêtan ing dalêm primbon, bokmênawi wontên tèmpèlipun.
Sêmut irêng sapiturutipun punika pralambangipun nagari:
1. Majapait, jumênêngipun Prabu Brawijaya ingkang wêkasan.
Senapati Ing Ngalaga, dumugi jumênêngipun Kangjêng Sultan Agung Prabu Hanyakrakusuma.
5. Kartasura, jumênêngipun Sinuhun Mangkurat sapisan dumugi Sinuhun Pakubuwana kapisan.
Sêmut irêng, punika pasêmonipun putri ing Wandhan, nama Dèwi Sapudhi, kulitipun cêmêng.
Anak-anak sapi, sarêng kapundhut garwa pangrêmbe dhatêng Prabu
punika pasêmonipun Kyai Agêng Kêbo Kanigara sarta Kyai Agêng Kêbo Kênanga ing Pêngging, awit sami darahing ratu binathara
ing ratu, kasedanan mulung saking karsanipun piyambak, dening Sunan Kudus. Nyabrang kali bangawan wau isbatipun ngambah utawi nyabrang dhatêng jaman kapatèn, utawi kasampurnaning pêjah.
Keyong gondhang crak sungute, punika pralambangipun Mas Karèbèt utawi Radèn Jaka Tingkir, keyong buron toya alit, mila dipun upamèkakên [u...]
[...pamèkakên] makatên, awit mêndhêt saking dêdunungan utawi kamulanipun Radèn Jaka Tingkir: saking tanah Pêngging punika kathah toyanipun umbul, cêrak sungute, dene bangsaning alit sagêd dados agêng jumênêng ratu amêngku tanah Jawi.
Timun wuku gotong wolu, punika pasêmonipun Panêmbahan Senapati ing Ngalaga, sampun dados têdhak alit, sagêd dados agêng jalaran kapundhut putra angkat dhatêng sultan ing Pajang, jumênêngipun ratu saking pangangkatipun tiyang agêng wêwolu, inggih
ing Pathi, 5. Pangeran Madepandhan 6. Kiyai Buyut Wirasraba, 7. Kiyai Jurukithing, 8. Adipati ing Batang.
Inggih priyantun agêng wêwolu punika ingkang anjunjung jumênêngipun ratu Panêmbahan Senapati ing Ngalaga, mila dipun upamèkakên gotong wolu.
Surabaya gègèr kapati, punika pralambang bêdhahipun nagari Surabaya kala jumênêngipun Pangeran Ratu Agung ing Surabaya, ingkang rama Pangeran Ratu Pêkik, dening utusanipun sinuhun Sultan Agung ing
wadhahi bumbung, punika pasêmonipun pêrangipun sinuhun Mangkurat ing Kartasura kalihan ingkang rayi Sinuhun Ngalaga (Pangeran Pugêr) wontên ing dhusun Kuwêl, kandhêg kapambêng ing lèpèn, wusana Sinuhun Ngalaga nglokro kèndêl ing pangramanipun, èngêt dhatêng wajibing pamundhinipun dhatêng sadhèrèk sêpuh, lajêng lumèngsèr kaprabonipun, wangsul dhatêng
kasatriyanipun, punika saking pambujukipun Tumênggung Urawan, utusanipun Sinuhun Mangkurat, mila dipun pralambangi: ana wong nguyak macan, têgêsipun ngoyak kraman, dèn wadhahi bumbung, dene kramanipun lajêng nutut botên mawi suwala, punika dipun upamèkakên kaelokan, macan dipun lêbêtakên ing bumbung, pancènipun angèl têka dados gampil.
turunipun Buyut Dirada lurah srati, adêging pangramanipun wontên ing dhusun Ngenta-enta, sampun kathah ingkang sami suyut, mila dipun upamèkakên alun-alun Kartasura: gajah mêta, têgêsipun: talatah ing nagari Kartasura wontên kraman
ingkang kautus Pangeran Pringgalaya, cêkaking cariyos pun Dirana sampun kacêpêng wontên ing Barabudhur, balanipun bibar sasaran, lajêng kabêkta dhatêng ing Kartasura, sampun kauningan dhawuhipun sang prabu: pun Dirana kinèn ngugêr wontên ing ngringin kurung, lajêng ingandikakakên ngrampok kalayan dom, wusana pêjah, mila dipun upamèkakên: cinancang ing sidaguri, punika pangugêripun wontên ing
angintunakên têtêdhakanipun Sêrat Budha Gotama ingkang badhe dados tambahanipun Sêrat Candrakanta, ananging dumugi sapunika dèrèng kakintunakên
uninga bilih wêdalipun tambahan Candrakanta kacariyos Rangsang Tuban: sampun tamat, badhe wêdalipun tambahan wulan ngajêng punika dèrèng kinantên, punika bilih Mas Ngabèi Suraprabawa saèstu ambalenjani. Red.
Ngaturi katrangan ing panjênênganipun rama juru pangripta ingkang kasêbut Candrakanta XVIII blz 389.
1. Tirah sêwanda punika lêrêsipun samya.
2. Dhanyang gung amôncaniti, 3. dhustha surawilaga} punika botên kenging kangge ngetang cangkriman ingkang waton watak driji. Mila
surawilaga, dene kanggenipun dhatêng suraos sanèsipun kula matur solo botên sumêrêp.
Susulan: lêpating panyêrat kula bab pinanggihing kawruh telêgram, ing Candrakanta wulan Ruwah kapêngkêr punika blz 386. 5 ingkang mungêl ± 100 taun punika lêpat, lêrêsipun ± 1000 taun.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Grov,_Hordaland&oldid=874302"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.04, 16 Novèmber 2013.
pas ing tlatah Jawa…minggat kemawon balio nang panggonmu asal.
Revolusi Donghak utawa Revolusi Petani Donghak ya iku sawijining obahan sosial kang ditindakake déning kaum Donghak taun 1890-an ing Korea.[1][2] Ing wulan Februari 1894, pemimpin radikal Tonghak kanthi aran Jeon Bong-jun nindakake pemberontakan marang pamaréntah Dinasti Joseon kanthi ngumpulake kekuwatan pangikute ing Korea.[1] Kekuwatan pangikut Tonghak ngalahake pasukan pamaréntahan ing pirang-pirang wewengkon lan manggon ing kutha krajan propinsi Jeolla.[1] Pasukan Tonghak ngancem bakal ngepung kutha krajan kerajaan nalika panjaluke dituruti.[1] Ngadepi revolusi Tonghak, pamaréntahan nindakake perjanjian karo salah sawijining wakil Tonghak, kanthi meneng-menengan njaluk tulung Cina supaya ngadepi sekte mau.[1]
Krungu rencana Korea ngjaluk tulung Cina, pamaréntah Jepang uga melu campur-campur.[1] Ing wiwitan Juni 1894, sawise pasukansaka Cina teka, 20.000 pasukan Jepang mendarat ing pelabuhan Incheon.[1] Pasukan Jepang lan Cina nolak narik pasukane senajan dijaluki déning pamaréntah Korea.[1] Pungkasane Perang
nyingkirake dominasi Cina ing dhuwure Korea.[1]
^ a b c d e f g h i j k (Basa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Revolusi_Donghak&oldid=1082142"	Kategori:
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.53, 4 Sèptèmber 2016.
kok ya konok-an iku teko maneh seh.. mblenek aku,
opo yo nggak bosen bendino saru karo aku??,
opo maneh kelakuan-ne seng nduesssooo nemen iku..
kok yo sek urip wong antik koyok ngono, ape saru nang semak-semak kok nggowo radio, atek seng di rungok-ke
maneh, opo mergo akeh balon nyar-an ya??
Kaca-kaca ing kategori "Fauna Afrika Kidul"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Fauna_Afrika_Kidul&oldid=841339"	Kategori: FaunaAfrika Kidul	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.43, 27 Maret 2013.
Karajan Kutai utawa Kerajaan Kutai Martadipura (Martapura) iku kerajaan paling tua ing Indonésia sing peninggalan sejarahé lan termasuk kerajaan Hindu. Kerajaan iki dibangun kurang luwih taun 400 Masehi ing Kutai Kalimantan Wetan dèning maharaja Kudungga. Kudungga iku penganut agama Buddha ning keturunané dadi penganut agama Hindu.
Peninggalan sajarah kerajaan Kutai sing misuwur ya iku 7 iji prasasti Yupa sing ditulis nganggo huruf Pallawa lan basa Sansekerta. Ing prasasti iki ana catetan yèn Maharaja Kudungga iku pendiri kerajaan ini. Salah sijining keturunane ya iku raja Mulawarman (raja Kutai sing paling misuwur) tau nyelenggara'ake upacara
kanggo para Pandita Brahmana ing Waprakeswara. Upacara iki dicatet para Brahmana ing prasasti Yupa. Ing salah sijining Yupa uga ana catetan yèn Mulawarman tau nyelenggara'ake upacara korban emas kanggo para Brahmana. Uga ana catetan yèn upacara Vratyastoma uga tau diselenggara'ake déning raja Aswawarman.
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Praja_Kutai&oldid=1073431"	Kategori: Kalimantan WétanKarajanDaftar karajan ing NusantaraKarajan Kutai	Menu navigasi
Bahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.05, 29 Agustus 2016.
Kadhaton Windsor punika astana abad tengahan lan dalemipun Krajaan Britania Raya kanthi resmi ingkang mapan wonten ing Windsor, Berkshire, Inggris. Astana punika kawéntar awit saking asosiasi jangka dangu kaliyan kulawarga krajaan Inggris lan ugi awit saking arsitèktur ingkang megah. Astana ingkang asli dipunbangun saksampunipun invansi Norman déning William Sang Penakluk. Nalika masa pamaréntahan Henry I, istana punika dipunginakaken kanggé dalem kulawarga Krajaan Inggris lan dados istana paling dangu ingkang dipunnggèni ing Éropah.
Arsitèktur kastil ingkang megah punika dipungambaraken déning sejarawan seni Hugh Roberts minangka Arsitektur luar biasa ingkang boten ketandingan ing Eopa [1]. Bangunan astana kalebet Kapel St George ingkang dipunbangun nalika abad kaping 15. Langkung saking gangsal atus tiyang ingkang mapan lan nyambut damel ing Windsor saéngga ndadosaken astana kuno ingkang dinggèni paling ageng ing donya.
Ing wiwitanipun, astana punika karancang kanggé nglindungi dominasi Norman saking sekitar pinggiraning kutha London. Kejawi punika kanggé ngawasi bagéyan strategis ingkang wigati ing Kali Thames. Kanthi bertahap struktur bangunan banjur dipungantos kanthi bèntèng watu. Bèntèng punika tahan nalika pangepungan ingkang dangu nalika Perang Baron I ing wiwitan abad kaping 13. Henry III banjur mbangun astana ingkang mewah ing dalem kastil nalika abad tengahan. Edward III ugi ngembangaken astana dados langkung megah, ingkang pembanungan kala punika dipunwastani dados proyek bangunan ingkang paling awis ing Abad Tengahan ing Inggris[2]. Nalika ing periode Tudor, Henry VIII lan Elizabeth I ningkataken pangginaan kastil minangka astana resmi kerajaan lan pusating hiburan diplomatik.
Astana Windsor saged slamet saking periodé ingkang kebak kaliyan gejolak nalika Perang Saudara Inggris. Bèntèng punika kaginakaken minangka markas militer kanggé pasukan Parlemen lan penjara kanggé Charles I. Nalika ing era Restorasi, Charles II nata malih Astana Windsor kanthi pambiyantu saking arsitek Hugh May, nyipta satunggal kompleks bangunan megah lan interior Barok ingkang tasih jumeneng dumugi sapunika.
Ing abad kaping 18, George III lan George IV ngrenovasi lan mbangun malih bangunan astana Charles II kanthi béaya ingkang ageng. Asilipun desain ingkang sapunika dados apartemen nagara kanthi Gaya Rococo, Gotik, lan Barok. Ratu Victoria damel éwah-éwahan alit ing astana kanthi ndadosaken pusat hiburan kerajaan nalika masa pamaréntahanipun. Astana Windsor kaginakaken kangge papan berlindung kanggé kulawarga kerajaan nalika wonten pangeboman Jerman Nazi dhateng London ing Perang Dunia II lan slamet saking kobongan ageng taun 1992. Sapunika astana punika dados atraksi wisata ingkang kawentar ing Inggris, papan kanggé njamu kunjungan kanagaran, lan papan kanggé liburan ingkang dipunremeni déning Ratu.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.57, 22 Oktober 2016.
punika ing dalêm tigang wulan...f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang
Manawi mirid wujuding kajêng barindhil tuwin langkaning lêmbu, pantês yèn gambar wau gambaring kawontênan ing Eropah, nanging manawi mirid wit kalapa tuwin barongan dêling punapadene wit randhu, gênah kawontênan ing Indhiya, dene nyatanipun kawontênan wau gambar ing Lembang (Bandhung).
Isèn-isèning donya, kaananing donya, punika pundi ingkang mawi dipun kanthèni ing têmbung: sae, atêgês ingkang karakêtan wau botên awon, mila sasagêd-sagêd, mênggahing tiyang angudia murih sasrawungan ing sae.
Sae punika manawi tumèmpèl ing barang, upaminipun sinjang, inggih lajêng dados sinjang ingkang awis rêginipun. Manawi tumrap ing griya, inggih lajêng dados griya ingkang nêngsêmakên, yèn tumrapa hawa, inggih hawa ingkang damêl kasarasan. Nanging tumrapipun ing tiyang, mathukipun kanggenan ing sae punika tansah kados cangkriman, awit angèl dumuk-dumukanipun, namung gampilanipun kemawon, saening tiyang punika dumunung wontên ing wawatêkan.
Tiyang ingkang kêdunungan wêwatêkan sae punika, satunggiling tiyang ingkang manggih kanugrahan agêng, lampahing gêsangipun tansah manggih sarwa sakeca, manggèna wontên ing pundi-pundi inggih sagêd srêg angsal papan ingkang adamêl marêming manah.
Ing nginggil sampun kacariyosakên, bilih saening tiyang punika angèl dumuk-dumukanipun, amargi pinanggih wontên ing wêwatêkan, nanging manawi dipun manah panjang, saening tiyang punika salugunipun pinanggihipun malah wontên pamawasing liyan, tumrap ingkang nglampahi piyambak malah botên ngrumaosi, awit samôngsa ingkang nglampahi ngrumaosi sae, punika atêgês kosokwangsul. Wontênipun makatên, bokmanawi jalaraning tiyang dados sae punika, sakawit saking abêbantên lampah, ingkang botên gampil linampahan ing tiyang limrah, jalaran tumraping tiyang limrah, anggènipun nindakakên tansah winoran ing pakolih, murih dipun wastanana tiyang sae, sampun tamtu kemawon lajêng amanggih kosokwangsulipun. Dados manawi makatên, botên nama anèh bilih tiyang kanggenan sae punika pancèn tiyang ingkang manggih kanugrahan sayêktos. Nanging tiyang wajib ngudi sarana ingkang dados jalaranipun sagêd manggih sae, dene manawi saenipun taksih pinanggih sae ingkang botên sayêktos, kêdah dipun raosakên, lan kadospundi murih sagêd manggih sae ingkang badhe botên luntur.
Kados para maos botên kêkilapan dhatêng cariyos lêlampahanipun Radèn Kakrasana nalika jumênêng wasi wontên ing Ngargasonya, apêparab Wasi Jaladara. Nalika jumênêng wasi wau, misuwuring asmanipun ngantos amradini praja-praja kanan keringipun, botên kêndhat tansah ingalêmbana ing akathah ing bab kasaenanipun. Nanging sang wasi babar pisan botên angrumaosi, bilih panjênênganipun dados tiyang ingkang angsal pangalêmbananing akathah, wontênipun namung angraosakên katêntrêmaning panggalih wontên ing papan sêpên, punanapapunapa. ing satindak lampahipun ingkang adamêl kalêganing tiyang sanès, sang wasi botên ngrumaosi dana pitulung.
Kamirahaning panggalih anggèning ngêbèri têdha dhatêng kasangsaraning têtiyang padhusunan ing sakiwatêngêning pratapan, ginalih: bilih têdha punika inggih rijêkinipun tiyang wau piyambak.
Kawontênan ingkang botên dipun rumaosi punika, malah kados nyêngkakakên wêdaling pangalêmbananing liyan. Kêlanturing wartos ngantos anênarik dhatêng laladan têbih, ingkang wosipun namung badhe ngindhakakên tuwuhing pangalêmbana.
Wasi Jaladara prang tandhing kalihan Radèn Kartawiyoga.
Anyarêngi kalihan kalamangsanipun, Radèn Pamade kêsasar mriku, ingkang andadosakên jalaranipun sang rêsi pinundhut sraya sri narendra ing Mandraka. Ing ngriku saya kêtingal misuwuripun, awit sang wasi sagêd ngêntasi damêl, manggihakên putri nata Dèwi Erawati, ingkang dipun dhustha ing Radèn Kartawiyoga, wusana sang wasi tinariman putri wau, minôngka ganjaraning sayêmbara ing bab icalipun sang putri. Sadaya tindakipun sang wasi wau, ing bab rêkaosing lampah, anggènipun pêrang kalihan mêngsah sêkti, namung tinampi bilih punika tindaking lampah ingatasing tiyang têtulung, mila inggih saya sae kawontênanipun.
Nanging sang wasi sarêng jumênêng nata jêjuluk Prabu Baladewa, raosing panggalih ingkang kados makatên wau lajêng santun, rumaos manawi sampun jumênêng nata, kagungan panguwaos agêng, ngrumaosi manawi dados tiyang ingkang linangkung, ingkang kajêngipun dados tiyang sae wau. Sampun tamtu kemawon drajading sae kados kala jamaning wasi lajêng larut kemawon, awit sang prabu piyambak angrumaosi sae, wêkasan lajêng manggih kosokwangsulipun, cinacad ing akathah, bilih [bi...]
[...lih] sang prabu saenipun namung wontên sariranipun piyambak, têgêsipun sae ingkang botên murni.
Ing sapunika sampun cêtha kajêngipun têmbung sae mênggahing tiyang, têgêsipun sae punika botên sagêd sarana saking dipun angkati ing badanipun piyambak, dados sanadyan kalampahana, inggih ngrêgiyêg angawrat-awrati.
Ngugung lare punika botên beda kados pêpindhaning tiyang andhêdhêr wisa, ingkang dipun ajêng-ajêng tuwuha darubêksi, awit ing têmbenipun tamtu badhe manggih kapitunan, malah trêkadhang sagêd adamêl kirang prayogi dhatêng tiyang sêpuhipun piyambak.
Tiyang badhe botên sagêd maibên dhatêng katrêsnaning tiyang sêpuh dhatêng anak, awit nyata bilih anak punika kenging dipun wastani gêmpalaning jiwanipun tiyang sêpuh. Nanging tiyang sêpuh asring kalepyan, bilih gêmpalaning jiwa punika têgêsipun inggih jiwanipun piyambak, awit manawi rumaosa, tamtu botên kêdugi anglampahi ngugung dhatêng anakipun, dening ngugung punika badhe manggih woh botên sae, dados manawi pinanggih ing lêlampahan ingkang botên prayogi punika dipun êmohi ing badanipun piyambak, inggih lajêng karaos manawi tindak makatên punika botên sae.
Katrêsnanipun tiyang sêpuh dhatêng anak, yèn ta wujuda, kados ngungkuli agênging rêdi Sêmèru, sapolahtingkahing lare namung sarwa damêl panujuning manah, nanging sok adhakan tiyang sêpuh kêkilapan dhatêng kêladuking patrapipun, pundi ingkang nama dados watêsing katrêsnan, mangke kêraos-kêraos manawi sampun kêlajêng dados lare ugungan.
Yèn dipun gêlara mênggah cara-caraning angugung lare, kados botên kirang ingkang angêjori nêdya ngungkuli mênggahing pangugung, awit mênggahing pangugung, punika tumraping tiyang sêpuh inggih dipun raos kanikmatan. Botên kirang tiyang sêpuh ngalêmbana dhatêng anakipun anggèning gadhah tindak lêpat, malah dipun angge pameran, têmbungipun: Wah, pun thole, manawi nyêpêng krêtu anggènipun plikêt, ngantos botên kenging dipun lirik ing mêngsah, tur rêsik, môngka nama lare dèrèng ngumur, iba benjing manawi sampun dados tiyang sêpuh, têmtu pilih tandhing. Kados makatên kêtliwênging manahipun tiyang ngugung lare. Wontên malih ngalêm bab bêsusing anak, manawi nyandhang ngangge, sanadyan namung padintênan, kêtingal kados badhe jagong.
Sayêktosipun ngugung lare punika nama nyuwargakakên anak salêbêtipun tinêngga ing tiyang sêpuh, nanging sasampunipun dipun tilar, pun lare lajêng mapan manggèn piyambak wontên ing naraka, piduwungipun pinanggih ing wingking. Inggih manawi namung trimah kêduwung, awit kêduwung punika atêgês angambah ing
èngêt, balik kalajêng anggènipun andarung, punika pitunaning lare tansah nuwuhakên wêlasing liyan.
Sampun têrang sangêt tuwuhing pangugung punika sakawit saking kêtarik ing trêsna, tuwin trêsna wau anêrusi rinaos ing lare ingkang dipun trêsnani, wêkasan lare lajêng katlêtuh malah lajêng botên ngrumaosi manawi ingkang makatên wau dados pangugung namung dipun anggêp cara limrah kemawon.
Lare ingkang ugungan, wiwit alit tansah dipun kudang-kudang, sabên nangis lajêng dipun bopong-bopong, mawi dipun lairi ing têmbung pangeman, ingkang adamêl mongkoging lare. Dangu-dangu lare lajêng manggèn, sabên nangis nêdha dipun eman-eman, manawi botên dipun ngatênakên, badhe botên kèndêl-kèndêl anggènipun nangis.
Lare ingkang sampun kêdunungan pamanahan ingkang kados makatên punika manawi sampun kêdunungan sêsêrêpan sakêdhik kemawon lajêng gadhah panêdha: aku tukokna anu, ta. Wangsulanipun tiyang sêpuhipun: iya, iya. Punika inggih dipun lêksanani sayêktos.
Ing ngriku manahing lare saya ngrêbda angkaranipun, punapa-punapa sarwa nêdha ugungan, dalah badhe têtak kemawon, yèn anaka jalêr, ugi gadhah panêdha: aku ya gêlêm têtak yèn nganggo jès bèn. Tiyang sêpuhipun inggih namung sarwa mituruti, sanadyan garunêngan: e, arêp têtak bae nganggo anjaluk jès bèn. Nanging sênêng.
Lan malih, pangugung punika ugi dados jalaran tuwuhing pamanahan botên prayogi, purun nindakakên patrap siya dhatêng sasamining makluk, kados ta nyiksa kewan, mlinthêngi pêksi tuwin sanès-sanèsipun, awit lare ugungan ingkang gadhah tindak kados makatên punika botên nate dipun saruwe ing tiyang sêpuh, malah namung dipun alêm.
Pun Sarija, saking ugunganipun, lajêng dados lare tindak siya.
Môngka sampun cêtha sangêt, lêlampahan sadaya wau upami latu botên wontên sirêpipun, adhakan malah andados. Ing benjing tiyang sêpuh wiwit kraos, samôngsa lare sampun wiwit ngancik diwasa, panêdhanipun anak tamtu saya agêng, yèn ta puruna nyambut damêl, inggih badhe botên sagêd manggih katêntrêman ing gêsangipun, awit gadhaha balônja sapintên, inggih dèrèng rumaos cêkap, awit sampun kalajêng gadhah dhêdhasar manawi watêk ambucal punika dipun anggêp sanès punapa-punapa.
Dhuh, pituna punapa mênggahing tiyang sêpuh, manawi
manggih lêlampahan ingkang kados makatên, ajuring manah tamtu andamêl sangsara. Nanging kadospundi malih, nama sampun wajibipun tiyang nênanêm ngundhuh wohipun.
Mila ingkang sayogi, mênggahing tiyang sêpuh namung wajib andhêdhêr wiji sae dhatêng anak, awit kasakit-sakiting anak ingkang manjing dados piwulang, yèn ta paiting jampi, badhe dados kasarasaning badan.
Tumrap ing bôngsa Jawi nyapih lare punika kalêbêt pandamêl ingkang dipun lampahi kanthi tatacara ingkang kikrik sangêt, malah trêkadhang botên cêkap dipun lampahi ing biyung piyambak, kêpêksa mawi pitulunganipun tiyang sanès, manawi taksih gadhah êmbah (êmbahing lare ingkang dipun sapih), ingkang nyapih inggih êmbahipun, dene manawi botên gadhah, inggih mêndhêt tiyang sanès, ingkang sampun sêpuh umur-umuranipun.
Pinanggihipun wontên ing jaman sapunika, nyapih lare ingkang mawi tatacara kados makatên punika kathah ingkang sami anggêgujêng, awit mênggahing lare ingkang panêsêpipun miturut caraning dhoktêr, pêthaling lare saking sêsêpan punika pinanggih wontên pakulinan, awit sasampuning lare tata panêsêpipun, kèndêlipun gampil kemawon, pun lare prasasat botên rumaos manawi dipun sapih. Nanging sajatosipun caraning panyapih ingkang gampil kados makatên wau, taksih lôngka sangêt ingkang anglampahi, wontênipun makatên, awit mênggahing tatanipun tiyang limrah, caraning nêsêpi punika awis sangêt ingkang mawi pranatan, dados manawi dipun cacahna, mèh sadaya taksih ngangge cara nêsêpi ingkang tanpa petang, dados kenging dipun wastani taksih ajêg angênggèni tatacara kina.
Dene ingkang dados jalaranipun, sapisan saking botên teganan angèndêlakên lare nangis cêngèr-cêngèr, ingkang pancèn gampil lajêng kèndêl dening dipun sêsêpi, malah kêladuking panampinipun pun biyung, rumaos manawi pun lare punika anggènipun nangis anangisi barang gadhahanipun piyambak, pun biyung sadrêmi namung anggadhuh utawi kanggenan pangombening lare, mila manawi dipun têdha (dipun tangisi) wajib lajêng nyukakakên. Kaping kalihipun, jalaran namung saking mirid kacêkaping prêlu, awit tumrapipun tiyang limrah, ngopèni lare alit punika satunggaling padamêlan ingkang awrat sangêt, manawi botên sagêd rapih larenipun, saèstu badhe ngèthèrakên padamêlan sanès-sanèsipun, môngka tumraping tiyang èstri, thêk kêliwêring bale griya punika kêjibah dados wajibipun sadaya. Mila murih gampilipun inggih namung nindakakên rekadaya dhatêng kèndêling lare, inggih punika sabên nangis dipun sêsêpi.
klakêp, dipun sêsêpi. Cêngèr-cêngèr beka inggih dipun makatênakên. Badhe tilêm saya. Dados petanging panêsêpipun wontên ing luwe, mêlèk kalihan badhe tilêm, môngka sajatosipun tigang prakawis punika tansah pinanggih tumaruntun, sêlanipun namung manawi pinuju tilêm. Jalaran saking kulinanipun makatên wau, ngantos tuwuh wontên têmbung êmik, sakêdhap-sakêdhap pun biyung mungêl: êmik gèr, êmik. Dangu-dangu lare ngantos sagêd wicantên aniru mungêl êmik. Malah ngantos agêng pisan, lare ingkang sampun sagêd nêdha ngombe toya lantingan, têmbungipun inggih nêdha êmik, dados manawi makatên, êmik punika têgêsipun ngombe, nanging ngombe ing lare alit.
Panggulawênthah ingkang sae, andadosakên prayogining lare.
Sarèhning tatanipun sampun kalajêng kados makatên, mila kêdah anglampahi rêkaos kalanipun badhe nyapih lare. Dene limrahipun nyapih lare punika manawi jalêr gangsal wêlas wulan, manawi èstri wolulas wulan. Sampun tamtu kemawon badhe mêthal lare ingkang sampun umur samantên punika angèl, awit pun lare sampun kêdangon anggènipun pakulinan kalihan pun biyung rintên dalu, lajêng badhe dipun ewahi dadakan. Dene panyapihipun dipun angkah manawi taksih wontên jawah, prêlunipun supados lare botên tansah ngêlak.
Nanging wontên saenipun, dene tiyang sêpuh lajêng mirantosi kabêtahaning lare sarwa prayogi, inggih punika manah prayogining têdhanipun, sêkul utawi lawuh ingkang sarwa botên gorengan, tumrap ingkang sawêg sapihan thil, lawuhipun tigan ayam bakaran, pangombèn toya wedang kaleyang godhong dhadhap, ingkang dipun asrêpakên, panganan inggih ingkang sarwa kêlêman, punapadene syarat pirantosipun nyapih lare, tapêl pupuk punapadene cêkok, wosipun kangge panjagi kasarasaning lare.
Ing salêbêtipun dipun sapih enggalan, lare botên dipun cakêtakên ing biyung, prêlunipun anjagi, murih lare botên èngêt badhe nêsêp. [nêsê...]
[...p.] Dene ingkang prêlu sangêt dipun pisahakên, punika dalunipun ingkang kapisanan, awit ing ngriku dununging tangis ingkang nyêdhihakên manah, ingkang nama tangis beka, sakêdhap-sakêdhap tansah jêmpling-jêmpling, manawi sampun têngah dalu kantun anggiyêngipun, tilêmipun cat-catan. Ing dalu wau pun biyung manawi mirêng tangising lare, manahipun kados dipun rontog, rumaosipun kados botên kêdugi-dugia nyapih, kathah ingkang pun biyung ngantos ambrêbês mili. Dene tumraping tôngga tapalih, ing kalanipun wontên lare dipun sapih enggalan, sabên dalu tamtu mirêng swaraning tangis, ingkang rinapu ing pangrêrêpi nganyut-anyut, kêraos bilih pangrêrêpi wau mêdal saking sucining manah.
Sarapih ing lare, ing ngriku pun biyung rumaos manggih kasênêngan, anakipun kêtingal doyan nêdha, saha lajêng lêma. Makatên ugi pun biyung rumaos wiwit ngaso sawatawis saking anggènipun ngantak-antak wiwit ngandhut ngantos dumugining titimôngsa wau. Yèn ta wujuda tiyang ambêbêkta, ing sapunika: o--s, ngasokakên napas.
iki ana crita luwih bêcik / kang tinêmu ing tanah Eropah / kaya wayang yèn ing kene / manis abangêt patut / caritane nêngsêmke ati / nanging kabèh bonekah / padha pating jrumbul / sapolahe ora beda / kaya uwong nanging kabèh cilik-cilik / maine nèng panggungan //
kocap ana Wlônda luwih sugih / atêtanggan karo wong malarat / sing sugih Jambrut jênênge / sing mlarat Tuwan Tlêkun / kaanane wong loro kuwi / ora tau pêthukan / awit Tuwan Jambrut / rumasa dadi wong kaya / yèn ngantia wanuh lan wong mlarat isin / luwung ora pêthukan //
Tuwan Tlêkun abangêt prihatin / ngrumasani yèn dadi wong mlarat / kaya disatru tanggane / nanging bangêt le mungkul / nyambut gawe sarina wêngi / awit duwe tanggungan / bojo anak biyung / yèn ora direwangana / banting awak wis
duwe tôngga sing bangêt sugih / pantês yèn maronoa / anjaluk pitulung / nguluri undhaking pangan / nanging uwis kalakon aboli-bali /abola-bali. durung tau kêlêgan //
Tuwan Tlêkun malah entuk uni / saka Jambrut sing ora kapenak / sangsaya manèh
kowe dadi miskin / wis ta enggal lungaa //
sabaline Tlêkun nglara ati / tansah gagas lêlakoning awak / yèn ta klaira mangkene / awak [awa...]
barang sapele / tinêmu dadi mulur / banjur mundhak gêdhe sathithik / dilalah nêmu bêgja / lakune dumlundung / karo olèh kapitayan / saka wong-wong srawungane golèk bathi / dagangan sabên dina //
barêng kira wis sataun luwih / mundhak wanuh lan para sudagar / dadi darbala sugihe / cêkake saya mumbul / malah Tlêkun ngrasa saiki / ora patut manggona / omah anèng kampung / mula banjur yasa omah / anèng kutha anjênggarang sarwa bêcik / sasat dalêm pangeran //
rêrênggane ketok sarwa pèni / sapa bae mêsthi ora ngira / yèn Tuwan Tlêkun dhèk biyèn / sawise ngono mau / Tlêkun saya angrumasani / lan sukur ing Pangeran / dene ta anêmu / gêdhene kang kanugrahan / ing saiki bisa dadi uwong mukti / luwih sapadha-padha //
lan batine iya ora lali / yèn sing dadi jalarane mulya / Tuwan Jambrut têtanggane / awit ngrasa diwasuh / kang ditômpa wêwulang
nganti ora ngrawuhi / dhèk Jambrut tômpa layang / alise jêngkêrut / jroning ati gagas-gagas / apa iki Tlêkun sing dhèk biyèn miskin / wong têtanggaku lawas //
dhèk sing wedok wise dikandhani / isih têtêp anggone angina / dene unine mangkene / ah iki misthimêsthi. dudu / awit aku dhewe nyipati / Tuwan Tlêkun dhèk lunga / saka kene iku / jalarane kêmlratan / karo mokal upama dhèwèke
iki mêsthi bangsane wong sugih / ing mulane gêlêm sêsrawungan / mênyang aku karo kowe / sawise ngono Jambrut / banjur padha anglêksanani / lakune wise têkan / wong loro agumun / dene ana omah brêgas / sasat swarga kaanane sarwa èdi / durung ana sing madha //
ora suwe nuli diwêtoni / wong barêgas lanang wadon mapag / pating glêbyêr
pun rawuhi / lah lajênga sumôngga //
Tuwan Jambrut tumratab ing ati / lan sing wedok ya samono uga / dene mangkono dadine / ananging Tuwan Tlêkun / wêruh sêmu banjur amuni / punika griya kula / sawêg nêmbe rampung / môngga dipun priksanana / ing sayêktosipun kula mung sadrêmi / nglanturkên brêkah tuwan //
nuli dijak mlêbu kamar pèni / kono ana wong wedok wis tuwa / upyêk nyênyênêng putune / sing lêmu thipluk-thipluk / karo nabuh piyano bêcik / dene si nini tuwa / iya kuwi biyung / lan nonahe iku anak / kang kabèhe dhèk biyèn sing padha nyranthil / saiki sarwa brêgas //
barêng wêruh kaanane kuwi / Tuwan Jambrut lan nyonyahe padha / ketok biyas ing ulate / kang lanang mlongo gêtun / lan sing wadon kaya wong isin / banjur bae pamitan / dene Tuwan Tlêkun / atine bangêt nalôngsa / awit ngrasa yèn dhèwèke diarani / ngêlèhna amêmirang //
môngka ora pisan duwe ati / wêkasane iya mung nalôngsa /
ing wusanane bubaran / kêmbang klampis caritane êntèk uwis / dene karêping crita //
ing sabisa mungguh wong urip /Kurang satu suku kata: ing sabisa mungguh wong ngaurip. aja bangêt-bangêt gone ngina / mênyang uwong papadhane / awit sapa sing wêruh / nyang lêlakon ing têmbe buri / yèn nganti kêlakona / ngêlèhke ing besuk / mêsthi nêmu kawirangan / lan orane mêsthi kêrasa ing ati / kang ora bisa oncat //
kawontênanipun sakalangkung upyêk, saking kathahipun ingkang dipun kintunakên. Saya sarêng nyarêngi wêdaling kalawarti Panji Pustaka tuwin Kajawèn nomêr lêbaran, punika ibutipun ngungkuli saking padatan, punika sababipun warni-warni, sapisan saking kathahing lêngganan saya mindhak, kêbêkta saking jalaran badhe wêdalipun nomêr lêbaran. Kaping kalih kabêkta saking ngangkah murih dhatênging kalawarti wau wontên ing ngarsanipun para maos ing tanah Jawi, sagêda angêplêki kados caraning tiyang pêpanggihan nuju dhawahing dintên riyadi,
kaping tiganipun kêtarik saking ngèngêti bilih ingkang dipun tindakakên punika padamêlan kangge kabêtahaning lêbaran, dados nyata bilih kalawarti nomêr lêbaran punika tansah nênarik damêl kasênêngan.
Yèn ta dipun manah panjang wêdaling kalawarti nomêr lêbaran punika, wiwit saking pandamêling karangan ngantos dumugining wêdalipun pisan, kêtingal manawi tumindakipun langkung saking padatan, kados ta: pandamêling karangan, anggènipun ngrêrêngga sapanunggilanipun, sadaya sami
wau anêtêpi kados pangangkah èsthining manah, mila sarêng nyarêngi wêdalipun wau, para ingkang sami tumindak ing damêl kêtingal anggènipun giyak.
Kawontênan ingkang kacariyosakên sadaya, para maos sagêd anêksèni mirid nalika pangintunipun kalawarti wau, kados wujudipun gambar ingkang sumandhing punika.
Ing papan ingkang katingal punika padunungan ingkang kangge ngintunakên kalawarti, sadaya kalawarti ingkang sampun ambabar saking kantor pangêcapan lajêng dipun kalêmpakakên wontên ing ngriku, lajêng dipun êbani tuwin dipun pranggko kakintunakên dhatêng kantor pos, pambêktanipun dhatêng kantor pos dipun êwrat ing prah oto. Ing ngriku kêtingal tumpukaning Panji Pustaka tuwin Kajawèn ngantos ngundhung-undhung, wontên ingkang ngantos saêdêging tiyang. Môngka ingkang kêtingal punika dèrèng sadaya, awit pangintunipun dipun angkah tansah lumintu ambanyu mili, awit saupami dipun tandhêga, saèstu ngêbak-êbaki papan ing ngriku.
Punapa kawontênan ingkang kados makatên wau botên têtela, bilih upyêk tuwin janggêrênging wujud ingkang kados makatên punika namung murih adamêl pirênaning panggalihipun para lêngganan. Mila sarêng sampun kanyatan, bilih tindak wau adamêl karênan, Bale Pustaka namung suka sukur, mugi panggalihanipun para lêngganan lêstantuna rêna nguningani dhatêng kawontênaning kalawarti wau, lan salajêngipun Bale Pustaka badhe botên kêmba angudi lêstantunipun makatên. Lan malih dipun angkah sangêt, benjing wêdaling kalawarti nomêr lêbaran malih sagêda damêl pirêna ngungkuli kados ingkang sampun. Amin.
Kiwa nginggil, bêndungan ing Bancangan, dhadhal. Têngên nginggil, margi tram K.S.M. risak, ngandhap kiwa margi Pare-Jombang ical krêtêgipun, ngandhap têngên margi Badhas-Grudha krêtêgipun dhadhal.
Petruk : Ora Rèng, kaya saiki wis tiba saate kowe anêtêpi jangjimu, yaiku anyaritakake sapa sing wajib sinêmbah kuwi, nèk rumasaku ora ana liya kajaba mung Kang Kuwasa dhewe.
Garèng : Mula iya bênêr, kang wajib disêmbah kuwi ora ana manèh, mung Pangeran. Ananging sarèhne Pangeran iku ora gatra, ora kasatmata, dadi iya para badal utawa wêwakile sing padha wajib disêmbah, yaiku: wong tuwa lanang wadon, guru, maratuwa lanang wadon, lan ratu, mungguh sing kêna kang diarani ratu kuwi panggêdhemu dhewe.
Petruk : Mara wijangna siji-sijine, sababe apa dene wong-wong mau wajib disêmbah.
Garèng : Lho kuwi mangkene, kang nomêr siji wong tuwa lanang wadon wajib disêmbah, kuwi sababe jalaran dadi lantaraning tumuwuh urip nang ngalam donya kiyi, lan…
Petruk : Mêngko dhisik, Rèng, aku tak nyêlani, nèk rumasaku omongmu kiyi ora kêna kanggo waton wong tuwa wajib disêmbah. Amarga nèk tak pikir-pikir, kaya si rama kuwi putrane kajaba aku lan kowe, rak pating tlècèk pirang-pirang ana ing ngêndi-êndi, apa kabèh mau rama ana niyate arêp nyuwun anak, têmtune bae rak iya ora, ta.
Garèng : Kurang ajar, kathik ngritik si rama, dumèh si rama ora kêna priksa thukmis. Truk, têmtune kowe durung tau maca buku Rangsang Tuban, ing kono ana kalimahe, kang raphalane mangkene: pangkur wuryaning gitaya / sadurunge kaki sira dumadi / anèng ngêndi dunungipun / yêktine saking ora / bapa biyung dadi lantaran tumuwuh / yêkti tan yoga mring sira / mung saking dêrênging ati // Hara ta, modar cocotmu ora. Dadi ing kono têtela yèn wong tuwa kang wêruh ing bênêr, mêsthi ora ngrumasani yèn nitahake, mung rumasa dadi lantaran, dene wênange disêmbah iya wis bênêre, awit wong tuwa kang anjalari dadining jênggêlêgmu mau.
Petruk : Hla rak mêngkono, nang ati dadi mak srêg. Saiki apa manèh sing majibake wong tuwa kudu disêmbah.
Garèng : Yakuwi anggone wong tuwa tansah ngupakara wiwit cilik, lan anggone tansah anrêsnani ora ana sing amadhani.
Petruk : Wah, kiyi aku ora mathuk alias ora cocog dhi dhalêm hati. Sababe mangkene: aku dhewe wis tau ngalami wong
tuwa, sing anake wiwit jêbrol banjur dititipake nyang wong liya, lan sabanjure ora ngaruhake babarpisan karo anake mau. Nèk miturut omongmu ing ngarêp, wong tuwa kang mangkono mau ora prêlu disêmbah, awit ora ngupakara utawa manèh ora anrêsnani mênyang anake mau. Yak, kiyi aku kok ora mathuk têmênan.
Garèng : Pancèn iya sok ana wong tuwa kang mangkono kuwi, ananging kuwi rak ora jênêng lumrah, lumrahe wong tuwa kuwi, iya ngupakara iya anrêsnani anake. Dene ana wong tuwa masrahake anake dhewe nyang wong liya, kuwi aja kok anggêp yèn wong tuwa mau ala, bisa uga jalaran kêna aral kang gêdhe kang anjalari ora bisa ngopèni anake klayan samêsthine, kaya ta: jalaran biyunge lara bangêt utawa mati, utawa saka ora duwe, lan liya-liyane aral manèh, têmtune kowe ora bisa anggambar kaya apa laraning atine, kalane wong tuwa pisah karo anake mau. Mulane kang dadi anak iya kudu wajib wêlas marang wong tuwa kang mangkono mau. Utawa manèh iya kudu wajib angajèni apa mêsthine.
Petruk : Lha, kuwi aku mupakat dhêngên sigrah, sabênêre tumraping anak kuwi, ora prêlu ngèlingi nyang bêbudèning wong tuwane, ala utawa bêcik, dhèk biyèn angopèni utawa ora, anggêr wis jênêng bapa biyunge dhewe, kuwi wis dadi wajibing anak kudu trêsna lan angajèni. Mungguh wêlase wong tuwa mênyang
yèn nganti anakku mau ora bisa mangan, utawa manèh kuwatir, yèn anakku nganti diwayuh sadhosin, apa nèk mêngkono kuwi ora lara atine anakku. Yèn anak nganti susah, têmtune wong tuwa iya mèlu nalôngsa. Mulane Si Poniyêm iya takêkon grampungake sakolahe dhisik.
Petruk : Lha, kuwi jênênge manut karo jamane, aja kok mung bocah lanang bae sing disakolahake, sanajan anak wadon iya aja nganti kari, lo, Si Poniyêm kuwi kok sêkolahake apa, apa kok sêkolahake kang kanggo ondêrwisêrès.
Garèng : Wiyah, iya mêsakake, karo
Petruk : Hus, kuwi rak tukang andèrès, ondêrwisêrès kuwi têgêse: guru wanita.
Garèng : Pangkat guru wanita kuwi mula iya utama, mung bae rada kalawasên sêkolahe. Mulane Si Poniyêm takkon sêkolah, sing mung sadhela ning akèh pamêtune, yakuwi pamulangan kanggo para ahli pangêlusing kabèh panganggo.
Petruk : Sêmbrana, kathik omongane diubang-ubêng, ambok iya disakolahake kanggo tukang pênatu, rak iya wis cunthêl. Wis samene bae dhisik, besuk manèh padha dibanjurake anggone padha rêmbugan.
Sampun limrah ing sabên nagari, malah dumugining dhusun-ngadhusun ingkang agêng sami wontên pêkênipun. Pêkên punika dados pajujuganipun tiyang pados kabêtahaning abale griya, tumrap pêkên ingkang alit namung kabêtahan têdha, nyêngkanipun dhatêng sandhang pangangge, dene tumrap pêkên ingkang agêng, sathêk kaliwêring kabêtahaning tiyang punika wontên sadaya, awit kajawi papan ingkang limrahipun dipun wastani pêkên, sakiwa têngêning pêkên wau kathah toko-toko ingkang sami sêsadean barang warni-warni, ingkang ugi taksih kêgolong peranganing pêkên.
Tumrap ing padhusunan, wancining pêkên, ingkang lajêng kêtêlah dados pêkênan, punika ing dalêm gangsal dintên (sapêkên) namung sapisan, kathahipun kaping kalih, mêndhêt saking dintên pêkênan inggih punika, Lêgi, Pahing, Pon, Wage, tuwin Kliwon. Mila sabên wancinipun wontên tiyang [ti...]
[...yang] sêsadean wau dipun wastani pêkênan, manawi botên nuju makatên sêpên kemawon. Dene tumrap sanès panggenan ingkang botên migunakakên pêkênan, inggih ngangge dintên.
Tumrap satunggal-satunggaling pêkên punika wanguning griya beda-beda, nanging ingkang limrah sami adhapur los babanjêngan. Ing sisih punika gambaring pêkên ing Fort de Kock Sumatra. para maos sagêd anggalih mênggah bedaning wêwangunanipun. Dene griya ingkang mawi panggungan punika, ingkang ngandhap kangge padhasaran, ingkang nginggil dipun ênggèni kangge tilêm.
XIV. Pêthikan saking sêrat kabar A.I.D.
Cacahing têtiyang ingkang botên sami anyambutdamêl wau, ing salêbêtipun taun-taun ingkang kapêngkêr punika, inggih lajêng enggal sangêt anggènipun wêwah kathah, inggih punika sasampunipun ngawontênakên pranatan pambagian arta, tuwin sasampunipun saking panginggilan wiwit dipun têdha kanthi wongsal-wangsul, murih rêgining barang-barang dipun suda, makatên ugi cacaging têtiyang ingkang botên nyambutdamêl inggih lajêng kawêwahan dening têtiyang saking padhusunan, amargi sanadyan pamêdaling têtanèn sampun mèh nyamèni kalihan kala ing taun 1913, ananging wiwit wêkdal punika, cacahing tiyang mindhak sangêt, lan ing sarèhning pamêdaling têtanèn wau ajêg kemawon, wêwahing têtiyang ing padhusunan inggih lajêng botên sami sagêd angsal padamêlan wontên ing ngriku. Satunggiling batih ingkang anggadhahi anak jalêr kathah, ingkang sawatawis kêdah kapurih dhatêng kitha-kitha murih pados padamêlan, sabab botên wontên tiyang satunggal-satunggala ingkang gadhah arta kangge tumbas pirantos ingkang prasaja piyambak. Ing môngka manawi botên gadhah pirantos-pirantos wau inggih botên sagêd amiwiti ngawontênakên panggaotan enggal. Tumrap sadaya tiyang, ingkang bêtah dhatêng sambutan arta kangge têtanèn, pamarentah botên sagêd suka pitulungan ingkang kanthi anyêkapi, têmtunipun inggih jalaran saking botên wontênipun arta wau.
Amila ing taun 1927 cacahing tiyang ing Ruslan ingkang botên gadhah padamêlan inggih botên kirang saking kalih yuta. Cacah samantên punika saking gunggunging têtiyang ingkang sami nyambutdamêl ing pabrik-pabrik, ingkang sadaya namung wontên tiyang 10 yuta, dados tiyang ingkang nganggur wau wontên 20% nipun saking gunggunging têtiyang sadaya wau. Amila tumrap angagêngakên kabudidayan ingkang kamanah prêlu piyambak, inggih punika anggènipun badhe nyuda dhatêng cacahing têtiyang ingkang botên sami gadhah padamêlan. Ingkang angajrih-ajrihi mênggahing samangke, inggih punika ing bab kamlarataning nagari, ingkang jalaran saking kiranging têtirahan saking wontênipun pangasilan ing sabên taunipun, lajêng botên sagêd angagêngakên budidayan. Ingkang punika cacahing tiyang nganggur ingkang sabagian agêng, ing têmbê wingkingipun inggih botên badhe suda. Manawi ningali kawontênaning ôngka-ôngka petanganipun komisi rancangan tumrap sawatawis môngsa, ing ngriku têtela, bilih taksiran wêwahing kaum bêrah ing salêbêtipun gangsal taun ingkang badhe kalampahan punika, wontên 17.7%.
Manawi indhaking cacah jiwa sabên taunipun kapetang 2.2%, inggih punika ôngka ingkang sampun katêtêpakên dening pamarentah Sopyèt, salebêtipun gangsal taun malih têtiyangipun ing ngriku sampun dados mindhak 11% tinimbang samangke, ingkang anjalari sagêd migunakakên kaum bêrah 6.7% langkung kathah tinimbang indhaking cacah jiwa. Mênggah têgêsipun: sagêd migunakakên wêwahan kaum bêrah cacahipun 650.000. Jalaran saking punika, kantunanipun têtiyang ingkang botên gadhah padamêlan, lajêng taksih kirang langkung wontên 1.600.000. Nitik kawontênanipun petang grobohan kados [kado...]
[...s] ingkang makatên wau, ing ngriki kenging kacariyosakên bilih miturut rancangan wau, sajatosipun botên adamêl sudaning cacahipun tiyang ingkang nganggur.
Dados samangke lajêng cêtha sayêktos, bilih murih sagêdipun amitulungi padamêlan dhatêng têtiyang ingkang sami nganggur wau, ingkang prêlu piyambak kêdah sagêd
kawontênanipun ekonomi ingkang saklangkung mundur punika anjalari têtiyang ingkang sabagian agêng sami botên angsal padamêlan.
Jalaran saking kêkiranganing barang-barang ing saindênging nagari, kados prêlu sangêt lajêng enggal-enggal dipun kathahi mênggahing kawontênanipun kabudidayan. Ananging tumrap amêwahi kawontênaning kabudidayan wau, kêkirangan wragadipun. Ing taun 1927 ing ngrika sampun migunakakên arta 125 yuta rubêl saking angsal-angsalaning arta pajêg tumrap amêwahi kabudidayan. Cara pulitik ingkang makatên punika kenging dipun samèkakên kalihan pulitik anutupi kêkiranganing wragad ingkang nyêbal saking mêsthi kapêndhêtakên saking pamêdal limrah, ing môngka pulitik ingkang makatên punika ing tanah Indiya tansah dipun pabêni dening golongan sosialis tuwin komunis. Kajawi punika arta pon ingkang dipun ngèngèhakên sadaya sampun têlas dipun angge tumrap yayasan pabrik-pabrik enggal.
Ing taun-taun sangajêngipun, pulitik ingkang makatên wau, dipun pacak malih ing rancangan. Dados salajêngipun nuntên migunakakên arta saangsal-angsalipun kemawon, malah-malah sok andadosakên kapitunanipun para kawula. Ingkang makatên wau lajêng botên sagêd ngawontênakên pranatan-pranatan ingkang migunani tumrap umum. Langkungipun samantên wau botên sagêd mêndhêt arta saking kasing nagari. Dumugining samangke botên sagêd kasumêrêpan, punapa wontên margi sanèsipun malih tumrap angajêngakên ing bab wau, utawi malih punapa wontên patrap sanèsipun ingkang karampunganipun kenging karaosakên sawatawis dening para kawula. Ambantah ing bab punika botên sagêd, amargi lajêng nama ananggulangi dhatêng pranataning parte, ingkang makatên punika lajêng kemawon dipun anggêp: ambalela dhatêng pamarentah.
Parte lajêng anêtêpakên damêl irit-iritan langkung kathah malih, langkung-langkung tumrap para punggawa kantor, ingkang kala ing taun 1924 dipun êlong saprapatipun. Samangke lajêng amiwiti ananggulangi dayaning para amtênar kantor, ingkang angawrat-awrati sadaya tindak,
enjing ingkang kapêngkêr punika, Radèn Ayu Wiranata Kusumah, garwanipun ingkang Bupati Bandhung, sampun rawuh ing Tanjungpriyuk saking anggènipun tindakan dhatêng nagari Walandi. Ing palabuhan kathah para santananipun ingkang sami mêthuk.
Wontên kabar, pangrèh pang P.S.I. Ngayogyakarta, P.N.I. sarta Budi Utama, badhe sami sêsarêngan damêl parêpatan umum, kangge nglairakên gambiraning manah prakawis luwaripun para sêtudhèn Indhonesiah ingkang sami kenging prakawis wontên ing nagari Walandi.
Kala wontên ing parêpatan warga P.S.I. ingkang kapêngkêr punika, ing ngriku kajawi ngrêmbag sanès-sanèsipun, ugi pilihan warga pangrèh enggal. Mênggah karampunganipun ingkang katêtêpakên dados pangarsa:
Kangjêng Susuhunan ing Surakarta, seda, enjingipun layonipun kasarèkakên ing pasarean Imagiri, mawi pahargyan kados adat manawi wontên sedan putra dalêm, layon katitihakên sêpur mirunggan saking Surakarta dumugi sêtatsiun Tugu Ngayogyakarta, lajêng pindhah sêpur ingkang anjok Kitha Agêng.
Wontên pawartos, bilih sêtudhipon Darmawara ing Ngayogya tampi kabar saking dheparatêmèn yustisi, bilih Darmawara sagêd angsal bagean saking lotre agêng 25/1000 angsal-angsalan rêsik. Sapintên dadosipun dèrèng sagêd kêpirêng.
Ing kampung Bantarjati (Bogor) wontên maesa gadhahanipun tiyang pribumi sinêrang sêsakit ingkang anganèh-anèhi. Ing sakawit peranganing gulunipun maesa katingal abuh, salajêngipun maesa wau cangkêmipun tansah mêdal ilunipun, ing salêbêtipun kalih dintên maesanipun lajêng pêjah. Punapa sabab saking botên mangrêtosipun bilih sêsakit wau sagêd nular, punapa sabab botên purun karugian kêkathahên, maesa wau lajêng kapragad dening ingkang gadhah, prêlu [prê...]
[...lu] dagingipun badhe kasade. Tujunipun lajêng kapêndhakan dening mantri kewan, ingkang nyandèkakên niyating anyade dagingipun wau. Botên ngêmungakên ing ngriku kemawon ingkang tuwuh sêsakit maesa kados makatên wau. Makatên ing Kêdhungalang, ing ngriku sampun wontên maesa tiga ingkang pêjah. Samangke dhoktêr kewan sawêg ambudidaya murih sagêdipun nyêgah sêsakit wau sampun ngantos nular dhatêng pundi-pundi.
Dèrèng dangu punika ing Jatinom (Klathèn) wontên tilas
Martapawira kasbut nginggil satunggiling durjana ingkang anguwatosi sangêt, kala tantaun. 1927 sampun nate katahan pèl pulisi ing Surakarta, ananging lajêng miruda.
Kala malêm Minggu ingkang kapêngkêr punika, wiwit jam 9 dalu wakiling sêrat kabar ing Indhonesiah ginêmipun kalihan wakiling sêrat kabar ing nagari Walandi, inggih punika antawisipun kantor Aneta ing WèltêpradhênWèltêprèdhên. kalihan Aneta ing Dhênhah. Ingkang dados pangiridipun tumrap ngriki Ir. J.F. van Weelderen pangagêng P.T.T. tumrap nagari Walandi Tuwan L.P. van Leeuwen pangagêng P.T.T. lan Tuwan Ir. Dr. Koomans priyantun babagan tilgram ing Dhênhah. Kajawi punika mèh sadaya wakil sêrat-sêrat kabar ing Indhonesiah lan ing nagari Walandi sami andhatêngi sadaya.
Gêmintê rad ing Mistêr Kornèlis mêntas amutusi badhe pados sambutan arta f 2.000.000- miturut undhèn ingkang cocog warga 8 ingkang botên cocog namung satunggal.
Wiwit wulan April ing taun punika, ing pamulangan patukangan tumrap lare pribumi ing Ngayogyakarta, badhe dipun wontênakên apdhèling tumrap anyinau adamêl meja kursi. Dene ingkang kenging tumut sinau ing bab punika, ngêmungakên lare ingkang sampun tamat pasinaonipun tumrap patukangan kajêng. Dene pasinaon adamêl meja kursi punika dangunipun sataun.
Aneta mirêng pawartos, bilih komandhaning prajurit dharatan ing Batawi, Kurnèl van Overeem, badhe kabantokakên dhatêng nata ing Siyêm, salaminipun sang nata wau mara tamu ing tanah Indhonesiah ngriki. Rawuhipun tamu agung wau kintên-kintên dhawah ing tanggal 18 Juli ngajêng.
Saking Surabaya kawartosakên, kala Jumuwah sontên ingkang kapêngkêr punika, ing margi sêpur Madiun - Panaraga, jalaran wontên barang ingkang malang wontên ngriku, anjalari lokomotiping sêpur kuwalik. Karugianipun kintên-kintên agêng lan lampahing sêpur kakintên badhe angsal alangan laminipun 3 dintên.
enggal ingkang badhe kawastanan Danurdara. Ing sakawit badhe kawêdalakên sabên sawulan kaping kalih, dene manawi katingal majêng, badhe kawêdalakên saminggu sapisan, wusananipun lajêng badhe kadadosakên sêrat kabar dintênan.
Benjing konggrès B.O. ingkang badhe dipun wontênakên ing Surakarta, Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan tuwin Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, badhe maringi sumbangan têtingalan wirèng, pranasmara tuwin langêndriyan, dalah gôngsa saniyaganipun. Makatên ugi pakêmpalaning para ulah bêksa ing Surakarta, inggih badhe nyumbang têtingalan.
Pakêmpalan Wanita Utama ing Ngayogya, mêntas parêpatan tuwin dhahar kêmbul pêrlu angurmati anggèning pisê prèsidhèn Nyonyah Dhoktêr Abdulkadir pindhah saking ngriku. Amargi ingkang raka pindhah dados dhoktêr guprêmèn ing Klathèn. Ingkang ngrawuhi kathah, Tuwan van der Linden sakalihan, administratur pabrik gêndhis ing Dêmak Ijo, ingingkang. dados dhonatur, tuwin Gusti Kangjêng Ratu Dèwi pangayoman ugi sami rawuh. Radèn Ayu Gônda Atmaja anglairakên kajênging parêpatan saha dhahar kêmbul punika, wosipun angurmati dhatêng Nyonyah Abdulkadir tuwin ngaturakên panuwun ing bab anggènipun dados panuntun Wanita Utama. Nyonyah Abdulkadir inggih lajêng mangsuli saprêlunipun. Wusana lajêng dhahar, dhêdhaharanipun sarwa miraos, sami olah-olahanipun para warga piyambak, sawênèh wontên ingkang wêdalan saking huishoudschool. Wêkasan Tuwan Dhoktêr Abdulkadir amêdharakên panuwun.
Baita sabrang ing lèpèn Bagawônta, Ngayogya, kaprênah ing sambêtaning margi saking Watês dhatêng Jênar, anggènipun ngêwrat tiyang kêkathahên, nalika tiyang 17 badhe minggah ing dharatan, baita awrat sisih, wusana kêcêmplung sadaya, ingkang 7 kerut amargi lèpèn pinuju bêna.
Up bêstir Muhamadiyah gadhah sêdya badhe milih tiyang kêkalih kaangkatakên dhatêng Indhiya Inggris tuwin Egypte, prêlu badhe ngudi sêsambêtanipun kalihan pakêmpalan Islam ing ngrika.
Tiyang nama Ali, ing dhusun Sêkêlimus, Bandhung, dipun cêpêng ing pulisi, jalaran sade jimat dhatêng têtiyang kathah, ingkang dipun cariyosakên, bilih jimat wau andayani dhatêng kasugihan, anggangsarakên jêjodhoan tuwin sanès-sanèsipun.
Kawartosakên wontên 15 dhusun bawah ondêr dhistrik Pêjawaran, dhistrik Batur, Banjarnagara tuwuh sêsakit malariyah, ing 15 dhusun wau jiwanipun wontên 16.233, ing taun kêpêngkêr ingkang ngajal wontên 1328 ingkang 471 jalaran sakit pès. Salêbêtipun kalih wulan kêpêngkêr, tiyang ingkang ngajal wontên 229, botên jalaran sêsakit pès. Pangrèh praja tuwin D.v.G. anindakakên pranatan anulak sêsakit wau kêncêng sangêt.
têtiyang Fung angandikakên, bilih sagêd kalampahan ingkang makatên punika, badhe nglêstantunakên gêsangipun, prêlu badhe malêsakên dewanipun Harmac, makatên ugi sang nata wau angandika, bilih tumrap têtiyang Abati namung panjênêngan piyambak ingkang badhe dipun gêsangi.
Mirêng pitêmbungan ingkang ngajrih-ajrihi makatên wau, ing salêbêting rad lajêng kamirêngan garundêlan ingkang sajak ajrih, ananging sang putri namung ngebah-ebahakên pamidhanganipun, ingkang sagêd ngebah-ebahakên rêrênggan salaka ingkang wontên pangagêmanipun.
Dhawuh wangsulanipun sang putri: kula namung nyariyosakên wêca ing kina punika, lan raosan punika dèrèng tamtu dipun lampahi. Manawi mêngsah kula pun Harmac dhawah, têtiyang Fung tamtu inggih badhe ngêtutakên. Manawi botêna makatên, sababipun punapadene têtiyang Fung amilujêngi lindhu, ingkang kaanggêp kadosdene dewa awon tuwin dipun ajrihi sangêt. Lan kala gangsal atusan taun ingkang kêpêngkêr, kalanipun wontên lindhu, ingkang mèh ngrisak kitha ingkang winados, kenging punapa têtiyang Fung wau lajêng minggat dhatêng Mur, saha lajêng sami dêdunung wontên ing tanah waradin, miturut cariyosipun badhe anjagi dewanipun.
Orme amangsuli: O, kula botên mangrêtos, saupami sadhèrèk kula jalêr ingkang samangke dipun tawan ing têtiyang Fung wontên ing ngriki, tamtunipun sagêd anêrang-nêrangakên, amargi piyambakipun punika pintêr sangêt ing bab panêmbah dhatêng brahala tuwin bôngsa-bôngsa ingkang taksih wanan.
Sang putri angandika: O, mitra kula Orme, eman sangêt dene jalaran saking lêpatipun tiyang ingkang cidra, ingkang samangke sampun kadhawahan ing ukuman, piyambakipun sampun botên wontên ing ngriki, lan bokmanawi piyambakipun botên sagêd suka katrangan dhatêng kula sadaya. Dene dêdongenganipun kados ingkang sampun kula cariyosakên wau. Jalaran saking punika, ingkang dados pangajab kula sadaya tiyang Abati, sagêda ngrisak brahalaning tiyang Fung punika, ingkang sampun anjalari pêjahipun têtiyang kathah, jalaran saking sukuning singa-singa ingkang kaanggêp kramat punika. Sang putri lajêng tumungkul nyawang Olivier saha lajêng andangu makatên: samangke kula pitakèn dhatêng panjênêngan, punapa panjênêngan karsa nindakakên damêl mitulungi dhatêng kula.
Pangeran Josua sumêla matur kanthi swara antêp: dhuh anggèr, mugi kaparênga anggalih ganjaranipun rumiyin. Kula mirêng pawartos, bilih têtiyang Buda saking tanah kilenan punika, satunggiling bôngsa ingkang rakus sangêt, kosokwangsulipun tumrap bôngsa kula sadaya, ingkang sami gêthing dhatêng arta. Têtiyang kilenan punika pêjah gêsang gagasanipun namung arta kemawon.
Quick awicantên: bandara kapitan môngga kula aturi andangu dhatêng tiyang punika, punapa têtiyang ing ngriki sami botên angrêgèni dhatêng anggadhahi siti, awit ingkang kula alami kalawingi sontên punika sanès sangêt, kala punika têka wontên tiyang Abati ingkang badhe nugêl guluning kancanipun, prakawis siti ingkang wiyaripun namung sakandhang ayam.
Kula anyambêti wicantên, amargi kula kêdah angakêni, bilih wicantênipun Pangeran Josua punika adamêl sêriking manah kula, wicantên kula makatên: o, iya, takona pisan ing dhèwèke, apa ing jaman kunane wong Yahudi ora nyolong barang rêrênggane wong Mêsir, lan apa Nabi Suleman kang dianggêp lêluhure, ora dêdagangan êmas karo nagara Ophir, lan pungkasane si pangeran kuwi wêruh, yèn bangsane dhèwèke kang dêdunung ing nagara mônca, sing akèh padha nganggêp dhuwit iku kayadene dewane.
Orme ingkang kala punika dados juru basa kula sadaya, lajêng anglairakên pitakèn-pitakênan sadaya wau dhatêng pangeran ingkang piyambakipun gêthing sangêt. Jalaran saking punika, têtiyang sawatawis ingkang wontên ing ngriku, ingkang ugi botên rêmên dhatêng pun pangeran wau, ugi gumujêng kêcêmutan. Dene rêrênggan ing pangagêmanipun sang putri ugi katingal ebah, sajakipun sang putri inggih gumujêng wontên salêbêting kudhung. Ewadene sang putri botên rêna, bilih Pangeran Josua mangsuli piyambak,
dhatêng jêne, amargi tumrap kula sadaya botên wontên prêlunipun, kajawi namung
[...s-sanèsipun,] amila paman kula wau kêlintu, dene ingkang makatên wau dipun anggêp satunggiling bêbudèn ingkang sae, ananging bakunipun anggènipun botên rêmên dhatêng êmas punika saking kêpêksa, mila kados wicantênipun rencang panjênêngan wau lêrês, bilih kawula kula punika sangêt angrêgèni dhatêng siti, lan ingkang dados idham-idhamanipun, sagêda angsal siti ingkang kathah sangêt.
Pangeran Josua lajêng ngandika sajak ngerang-erang: punapa bôngsa Buda-buda punika botên purun dipun epahi angènipun badhe labêt wau.
Olivier amangsuli: punika botên babarpisan, pangeran, awit kula sadaya punika bangsa opsir ingkang bôndha-bandhu, manawi botên makatên tamtunipun rak inggih botên sagêd dumugi ing ngriki, prêlu angrampungi pasulayan panjênêngan kalihan satunggiling pangagêng, ingkang sanadyan bangsaning tiyang wanan, ananging miturut pamanggih kula anggadhahi bêbudèn sawatawis ingkang sae, upaminipun kemawon pangagêng wau anggadhahi kakêndêlan tuwin kaprawiran. Manawi kula sadaya wani ngêtohakên nyawa kula, lan nindakakên padamêlan ingkang kapasrahakên, tamtunipun kula sadaya inggih botên badhe isin nampèni ganjaran ingkang mêsthinipun katampèkakên dhatêng kula sadaya, prêlu punapa kula sadaya kêdah isin, jalaran kula sadaya punika sawatawis inggih bêtah dhatêng kasugihan, lan sadhèrèk kula sadaya, ing samangke kenging kawastanan pêjah, ingkang jalaran saking cidraning tiyang-tiyang ingkang kakintunakên, murih anjagi dhatêng kula sadaya, punika taksih anggadhahi kulawarga ingkang sami mlarat lan ingkang pantês dipun sukani karugian jalaran kecalan sadhèrèk wau.
rumiyin, sawêg epahanipun. Dhuh sang putri, mugi kaparênga dhawuh dhatêng kula, padamêlan punapa ingkang kêdah kula lampahi.
Sang putri angandika: dhuh mitra Orme, mênggah padamêlanipun punika makatên: panjênêngan kêdah sumpah - samantên punika manawi botên narajang ing raos panjênêngan ing atasipun tiyang Kristên - bilih panjênêngan salêbêtipun sataun wiwit dintên punika, kêdah ngawula dhatêng kula, lan lajêng pêrang tumrap kaprêluan kula, makatên ugi panjênêngan kêdah miturut wèt-wèt kula. Salêbêtipun wêkdal punika, sarana dêdamêl panjênêngan
Sasampunipun kanthi ganjaran wau, panjênêngan kenging tindak sakarsa-karsa.
Sasampun anggagas sawatawis, Olivier matur makatên: manawi kula sadaya sampun sumpah, salêbêtipun kula ngawula panjênêngan punika, pangkat punapa ingkang kaparingakên dhumatêng kula sadaya.
Sang putri angandika: o, mitra kula Orme, tumrap pakaryan punika panjênêngan kula têtêpakên dados pangagênging prajurit kula, dene kônca panjênêngan ingkang kêkalih punika, sami dados karerehan panjênêngan, dene pangkat punika miturut sakarêngsakaparèng. panjênêngan piyambak.
Mirêng têtêmbungan makatên wau, para jendral ing rad ngriku, sami garundêlan sajak botên sênêng manahipun.
Atas namaning jendral-jendral wau, Pangeran Josua matur: dhuh anggèr sang putri, punapa kula sadaya kêdah miturut dhatêng têtiyang ngamônca punika.
Sang putri amangsuli: o paman, inggih sampun tamtu kemawon, mênggahing pakaryan punika kêdah têtêp kados ingkang sampun kula cariyosakên wau. Punapa panjênêngan sagêd nindakakên dhinamit, ingkang wêwadosipun namung têtiyang punika ingkang sumêrêp, lan tiyang têtiga golongan panjênêngan sadaya, punapa tahan wontên ing gapuraning Harmac tinêmpuh para prajurit Fung, saha salajêngipun angrisak gapura wau.
Sang putri kendêl sawatawis, lan sakêdhap sidhêm
ingkang punika bok narimah kangge sawatawis môngsa dados kalèrèhaning tiyang, ingkang anggadhah kadibyan saha panguwasa ingkang panjênêngan botên kanggenan.
Salêbêtipun sidhêm wau Orme matur makatên: dhuh sang putri, panjênêngan sampun amarêngakên ngangkat kula dados jendraling prajurit panjênêngan sadaya, ananging prajurit-prajurit wau punapa purun miturut dhatêng kula, lan pundi prajurit-prajurit panjênêngan, punapa satunggil-satunggiling tiyang Abati anggadhahi dêdamêl. (Badhe kasambêtan)
Sarèhning dintên Sêtu tanggal 7 April punika dhawah ing dintên ingkang dipun apit-apit ing dintên liburan, amila Kajawèn ingkang kalêrês mêdal ing dintên wau botên kawêdalakên. Ananging minôngka lêlintunipun, wêdaling Kajawèn ing dintên Rêbo tanggal kaping 11 April, nomêripun badhe karangkêp. Mugi andadosakên
gambaripun talaga ing Toba (Sumatra). Bilih botên dipun cariyosakên manawi talaga, tamtu dipun wastani sagantên. Sampun tamtu kemawon para maos lajêng sagêd anggalih mênggahing wiyaripun talaga wau.
Tiyang gêsang punika wiwit tumitah wontên ing donya, nama manggèn wontên ing jaman, dene jaman wau tansah santun-santun, tumrap tiyang ingkang ginanjar umur panjang dening Pangeran, tamtu ngraosakên warni-warnining jaman, ingkang pinanggih ing salêbêting gêsang.
Bayi ingkang sawêg lair ngantos dumugining ngancik gadhah pangrêtos, kenging dipun wastani taksih manggèn wontên ing jaman sakeca. Sasolahtindakipun namung sarwa dipun êmong ing tiyang, ungêlipun ingkang pating calewo malah damêl kasênênganing tiyang ingkang sumêrêp.
Watêking lare alit, limrah anggêga kajêngipun piyambak.
Sarêng sampun ngancik ngumur nêm taun, pun lare rumaos sampun manggèn ing jaman sanès, awit ing ngriku sampun angraosakên kataman ing pitutur, utawi srêngên manawi nuju anglampahi kalêpatan. Makatên ugi èngêtanipun ingkang dèrèng nate tumônja ing damêl, lajêng dipun rèh kapurih tumandang, inggih punika mêmikir kalanipun angsal wulangan saking guru. Dangu-dangu pikiranipun saya kulina, lajêng ngrumaosi manawi sampun santun manggèn wontên ing jaman sêkolahan. Lare ingkang sampun wiwit ngraosakên pangajaran, sanadyan wontên ing griya, dolanipun sampun ewah saking padatan, awit pikiranipun tansah kataman ing pamrêdi, ingkang lumintu tanpa kêndhat, nanging taksih ngangge pikiraning lare.
Sasampunipun ngancik ing klasing pamulangan ingkang nginggil, pikiraning lare ewah malih, sanadyan taksih lare, nanging sampun kêcipratan raosipun tiyang sêpuh, awit tumrap pangajaranipun ingkang dipun tampi, sampun kathah ingkang angiribi dhatêng gêgayutaning sêpuh, mila lare ingkang sampun wontên ing ngriku, kenging dipun wastani sêpuh, mila lare ingkang sampun wontên ing ngriku, kenging dipun wastani manggèn ing jaman badhe ngancik diwasa, lairipun taksih lare, namung ing batos sampun wontên dhêdhêraning
Satamating saking pamulangan, mênggahing gampilanipun miturut umur, kenging dipun wastani, yèn jalêr, jaka kumala-kala, diwasanipun sampun anyêlaki, awit umur-umuraning lare samantên punika, tumrap gêsangipun, tinimbang dipun wor kalihan lare, pilih ngêmori tiyang ingkang sampun diwasa. Ing ngriku mênggahing kabatosanipun, pancèn sampun kêtuwuhan pamanahan kêpengin nyambut damêl, têgêsipun sanadyan anglajêngna sinau, pasinaonipun sampun saksat kados rêkaosing tiyang nyambut damêl, mila gampilanipun inggih dipun damêlakên upami nyambut damêl, lan kenging dipun wastani manggèn ing jaman nyambut damêl. Salêbêtipun nyambut damêl wau, tumraping pamanahanipun tansah anggagas dhatêng kadiwasanipun, têgêsipun sampun nindakakên kabingahan warni-warni.
Matênging kabingahan punika nama sampun dados tiyang diwasa, dene têtêping diwasa wau, tiyang tansah ngawontênakên pikiran, ingkang nêtêpi kodratipun, sampun gadhah niyat sumêrêp caraning jêjodhoan, tuwin sarèhning sampun kasampiran sarat-saratipun tiyang badhe amêngku semah, inggih punika anggènipun sampun nyambut damêl, mila inggih gampil kalêksananipun lajêng jêjodhoan. Sasampunipun kalampahan, nama manggèn ing jamaning salakirabi. Salêbêtipun wontên ing jaman punika, pêcahing pikiran lajêng santun angraosakên caraning tiyang mêngku bale griya, sumêrêp raosing kabêtahan ingkang kêdah mêntas saking badanipun piyambak. Gadhah wajib angrampungi ruwêt rêntênging pamanahan manawi nuju kataman ing rêribêd.
Ing ngriku tumindaking pikiranipun tansah ngêlangut botên wontên sampun-sampunipun, awit tansah angèngêti murih sakeca sèlèhing badanipun. Wusana sarêng gadhah anak, jlêg, lajêng ngrumaosi manawi sampun dados tiyang sêpuh, pamikiripun dhatêng badanipun piyambak sampun suda sapalih, kalong dipun sukakakên dhatêng anak, awit ngrumaosi manawi sapunika gêntos kasampiran ing wajib kêdah manah badhe prayoginipun kadadosaning turun, lan angèngêti manawi rumiyin inggih nate nglampahi kados makatên, dados sapunika têtêp manggèn wontên ing jaman sêpuh. Ing ngriku tiyang lajêng kêtuwuhan pamanahan angèngêt-èngêt dhatêng lêlampahanipun ingkang sampun kêpêngkêr, dipun pilah-pilah awon saenipun, ingkang sae dipun sukakakên anak, ingkang awon dipun bucal. Wontênipun makatên, dening ngraosakên, bilih anakipun namung nêdya badhe dipun damêl sae, mila lajêng kèngêtan dhatêng kasaenanipun bapa. Dados mênggahing saening bapa, sanadyan botên dipun êkèn nênulad, anak kêpêksa anglampahi, awit sapunika sampun angraosakên piyambak, saha botên kenging oncat kêdah nglampahi kados tindaking bapa, punika nama têtêp anampèni tagihan ing bab potanging bapa dhatêng anak, dene ingkang dipun êkèn nagih putunipun. Mila manawi dipun raosakên, urut-urutaning lêlampahan ingkang makatên punika sok damêl gujêng.
Saampunipun dados tiyang sêpuhing lare, ingkang nama bapa, traping pamrêdinipun dhatêng anak nama namung
tansah andhêdhêri wiji sae, awit anak punika ing sadèrèngipun diwasa, tanpa kêndhat tansah dados pikiran. Dene manawi sampun diwasa, pangrêngkuhipun lajêng santun namung kados mitra, mila ing ngriku ugi lajêng nama sampun manggèn ing jamaning kaki. Dening tumraping kaki, wontênipun namung damêl pitutur sae, kajêngipun namung adamêl sêsorah dhatêng kautamèning bêbudèn, sajak-sajakipun sampun sanès rêmbag dhatêng kawontênaning donya, awit rumaosipun tiyang ingkang sampun manggèn ing jamaning kaki, yèn upami lumampaha, sampun bablas têbih angêlangut, malah sampun anyêlaki dumugi kithaning kapatèn. Ing wusana saèstu, dumugining titimôngsa lajêng manggèn ing jaman pati, ingkang sampun botên kenging dipun cariyosakên malih.
Ing Kajawèn No. 25 wontên sêsêbutan katès grandhèl, punika manawi tiyang Jawi Wetanan limrah amastani katès gantung, awit wujuding uwohipun gumantung panjang gagangipun, inggih punika ingkang sok pinilala minôngka jêjampi cara Jawi inggih: êlung, sêkar, pêntil tuwin oyod katès gantung wau, ingkang sok migunakakêmigunakakên. punika tiyang ingkang nêmbe gadhah anak. Cariyosipun sagêd ambancarakên toya susu, lêrês anglêgakakên padharan manawi lung katès wau kangge kuluban. Ananging uwohipun ingkang matêng ragi kêkiwa awit botên patos eco raosipun tinimbang sanès-sanèsing katès. Mênggahing woh limrahipun ingkang sok awis rêginipun inggih punika katès Bali, katès Bali punika wujudipun sami kalihan katès gambêlok ugi sagêd sakêndhil, raosipun lêgi.
Kajawi punika wontên malih ingkang kawastanan katès Jêpang, katès Jêpang punika wujudipun lonjong, kulitipun pating prithut, (botên alus kados sasamining katès) lêgokaning balimbinganipun ragi lêbêt, yèn matêng warninipun jêne raosipun anglêg, sanajan taksih satêngah matêng ugi sampun araos lêgi, malah rênyah sangêt, sok tiyanga ingkang nêdha katès Jêpang ingkang satêngah matêng wau masthi rumaos botên purun kendêl, kabêkta saking kumriyaking
namung sapêlêm gandhik. Isinipun botên kathah, tarkadhang namung isi 1-2 utawi tanpa isi babarpisan. Sanèsipun punika wontên malih: katès krêndhil punika alit-alit sangêt, dagingipun tipis tur isinipun kathah, namung limrahing woh ambiyêt sangêt ngantos ing uwit katingal anggarembol sêsêg, sawênèh ngantos gèpèng margi kêpèpèt kancanipun. Raosipun lêgi nanging botên patos pinilala, [pini...]
[...lala,] ingkang masthi namung dados têdhaning pêksi, botên limrah katanêm, adatipun namung thukul piyambak.
Sapunika kula ngaturi pamanggih sawatawis malih kados ingkang kasêbut ing Kajawèn No. 25 lan prakawis punika kula sampun asring nindakakên, malah ngantos sapriki taksih tuwuh. Inggih punika: nyêmpèla êpang katès sasênêngipun, watawis ingkang salêngên agênging êpang lajêng katancêpna ing siti ingkang têlês watawis satêngah kaki lêbêtipun. Godhonging êpang wau ingkang sêpuh kaprithilana watawis ing têngah-têngahing gagang sampun kêmèpètên, kakantuna pupusipun kèmawon, 4 utawi 5 lêmbar, prêlunipun sampun ngantos gampil oyag. Kaangkaha sampun ngantos bosok utawi garing bonggoling pang ingkang tumancêp ing siti wau, kajagia sampun ngantos gampil oyag, inggih punika kakrobongan sawatawis minôngka panolaking angin punapa dene ayam cêcèkèr. Pratikêl makatên wau ngadat sagêd nuntên tuwuh tur langkung enggal awohipun lan botên sagêd malih.
Saking pamanggih kula katimbang nanêm dhêdhêran langkung prayogi ngangge rekadaya kados makatên wau, kathah-kathahipun tiyang botên ngandêl manawi pang katès punika kenging katanêm turusipun, malah kula piyambak waunipun ugi botên ngandêl manawi pang katès katanêm turusan sagêd gêsang, sarêng kula cobi piyabak, ngantos sapriki têka taksih kenging kula têdha wohipun tur botên malih raos utawi wujudipun saking asaling babon. Wasana nyumanggakakên.
Saking kula, Nirrasa Nitiatmaja. Tumpang, Malang.
Pantês môngka pêpèngêt ing tulis / rarasing lêlakon / kadi nguni carita labête / Prabu Karêl ping lima mandhiri / kang ambêg linuwih / panggalihanipun //
narendra miyos / tindak saking Anwèrpên kuthane / maring Brusil ginrêbêg ing abdi / wahana
anggrubyug katong / ing sawênèh ana kang amire / ing wêkasan lampahirèng wajib / sêmbrana kêpati / têmah ngidak wêdhus //
punang menda tumêka ing pati / wau ta kang pangon / dahat susah rasaning atine / ing wêkasan tawan-tawan tangis / kawistara kongsi / tansah sênggruk-sênggruk ///
narima dening pangimure / nulya katon janma kang mangrêti / alon mituturi / wahyanira arum //
wus ta sira ywa cilik ing ati / lan ywa ewah-ewoh / bêcik nuli anggugata bae / mring ngarsaning kukum ingkang adil / lan aja praduli / dumèh iku ratu //
pan kalakyan milênggah prakawis / aturira alon / dhuh priyantun kula matur mangke / gugat maring abdine sang aji / dene kala wingi / menda kula lampus //
dening kidak lampahirèng wajik / pandhèrèk sang katong / apan kula tan narimahake / duk samana ature kapyarsi / dening para abdi / sajroning
gugatirèng janmi / kang tan pantês yêkti / anggugat mring ratu //
jaksa ingkang dahat wruh ing adil / ucapira alon / apan nyata yèn kula yêktine / abdinira narendra ing ngriki / kang kula pêpundhi / rintên miwah dalu //
nanging mênggah ingatasing wajib / prakawis kang gatos / yèku ing bab ngadil ing yêktine / pangadilan kang kula ngèngèri / datan pisan yèn
tan pisan yèn ngabdi. panjênêngan ratu //
duk samana ucap kang kadyèki / koningan sang katong / têmah mawèh kumênyut galihe / dening ngraos yèn salira aji / sajatine ugi / winêngku ing kukum //
marma katon karênan ing galih / duk uning mangkono / malah nuli sang nata ing mangke / lamun antuk prakawis wigati / tan kêndhat nênari / lawan mundhut rêmbug //
ing wusana kontapirèng aji / kongsi têkèng adoh / yèku ing bab têtêping adile / datan ngetang ratu lan wong cilik / lamun luput pasthi / tan prabedanipun //
Ing Kajawèn nomêr 22 sampun angandharakên mênggahing bab prayoginipun tatanan pakampungan, ingkang kajêngipun adamêl kasarasan. Ing bab punika kados wontên prayoginipun dipun sambêti kalihan adêging N.V. Volkshuisvesting ing pintên-pintên panggenan, kados ta ing Batawi. Kajênging N.V. Volkshuisvesting wau, badhe adamêl griya ingkang mirah sewanipun utawi dipun sade kanthi nyewa ngiras cicilan, dhatêng têtiyang wêwêngkon gêmintê, ingkang ambêtahakên griya wau.
Gêmintê ing Batawi wiwit ing taun 1912 ngawontênakên pakampungan tuwin andamêl griya ingkang sae tuwin damêl kasarasan dhatêng têtiyang siti. Salêbêtipun taun 1913-1914 sampun angêdêgakên griya 13 iji, ingkang kalih kangge wande, ing Sêntyong. Kampung enggal wau dipun namakakên kampung Tamansari, ing wêkasanipun griya wau inggih dipun wêwahi malih. Ananging têtela bilih griya wau botên dipun rêmêni ing tiyang, saking cêcariyosipun, jalaran griya wau tatanipun kirang nyênêngakên, tuwin sewanipun sabên wulan f 3 dumugi f 17,50 punika kawisên. Mila kathah griyanipun ingkang suwung, botên wontên ingkang nyewa.
Ingkang makatên wau botên ngêndhokakên sêdyanipun gêmintê, tansah ambudidaya murih kêlampahanipun anyaèkakên padununganipun tiyang siti. Wusana lajêng ngawontênakên pranatan makatên:
Tiyang siti tuwin bôngsa Eropah ingkang pamêdalipun alit, dipun kengingakên nyewa siti kangge damêl griya wontên ing Tamansari. Arta ingkang kangge damêl griya wau sagêd nyambut dhatêng gêmintê. Kala punika ingkang dipun êdêgakên dening tiyang siti wontên griya 18, dene bôngsa Eropah wontên 6.
Wiwit wau, gêmintê botên adamêl griya sewan malih, kajawi namung nyewakakên siti kemawon, tuwin anyambuti arta kangge ngêdêgakên griya wontên ing pasitèn wau. Nanging taksih ngadani damêl griya sewan wontên ing Jatibaru tuwin mèntèng, ingkang sewanipun wiwit f 66,- dumugi f 110,- ing dalêm sawulan. Dados griya wau namung kangge nyadhiyani tiyang ingkang cêkap pamêdalipun.
Ing taun 1918 griya-griya gêmintê taman sari cacah 52 sadaya sami dipun sade ambêdhol. Rumiyin waragadipun sadaya wontên f 173.000, dene pêpajênganipun sapunika namung f 62.000, dados tuna.
Wontênipun tiyang botên rêmên manggèn wontên ing Tamansari punika, bokmanawi botên jalaran saking tatananipun, ugi jalaran saking kirang saening hawa.
Ing sapunika sintên ingkang nyatakakên dhatêng kampung Pêtojo Sawah, badhe sagêd nguningani wujuding griya-griya enggal ingkang dipun êdêgakên wontên ing pasitèn sewan. Tuwin sagêd nyumêrêpi bilih adêging griya wau sampun manut pranatan. Dangu-dangu ing kampung ngriku tamtu kêbak griya, awit kampung wau saenipun ngungkuli Tamansari.
Arta ingkang dipun sambutakên saking gêmintê punika arta saking satunggaling pon, dene adêging pon wau sakawit makatên:
Kala ing wulan Juli taun 1913 ing kampung Kwitang wontên griya kabêsmikêbêsmi. agêng-agêngan. Gêmintê lajêng nindakakên budidaya, murih têtiyang ingkang griyanipun kêbêsmi sagêda ngêdêgakên griya malih wontên ing tilas papan kabêsmèn wau. Wusana lajêng ngêdêgakên pon, ingkang dipun namakakên kramat - Kwitang pon. Pawitaning pon wau ingkang saking gêmintê wontên f 20.000, ingkang paringan saking gupêrmèn wontên f 25.000 dados gunggungipun wontên f 45.000. Arta wau lajêng dipun sambutakên dhatêng tiyang ingkang griyanipun kêbêsmi. Tuwin salajêngipun pon wau inggih kangge mitulungi dhatêng sintên kemawon, ingkang griyanipun sampun risak, tuwin kêtrajang roilin.
Ing taun 1924 dipun wontêni pon enggal malih, nama yubilium pon, dene kramat -Kwitang pon dipun tunggilakên dados satunggal kalihan pon enggal wau, gunggunging arta sadaya wontên f 81.000 langkung, ingkang f 56.000 gadhahanipun Kwitang pon, dene ingkang f 25.000 asli arta sadhiyan kangge miwaha jumênêng dalêm Sri Bagendha Kangjêng Rajaputri sampun 25 taun, nanging arta wau botên kangge, lajêng dipun tanjakakên dados yubilium pon. Dene yubilium pon wau kangge mitulungi têtiyang ing wêwêngkon gêmintê, ingkang damêl griya alit-alit, makatên ugi ambudidaya supados pakampungan ing gêmintê Batawi dados sae.
Griya-griya ing Pêtojosawah punika dipun êdêgakên sarana saking pitulunganipun yubilium pon. Ingkang ngêdêgakên griya sami nyambut arta, wontên ingkang f 700.- dumugi f 1.000.- tuwin langkung, nanging ingkang kathah f 1000.- mangandhap. Cicilanipun mayar sangêt, kabaripun pundhat salêbêtipun 5 taun, dene ingkang kangge têtanggêlan griyanipun.
Kawartosakên, ing sapunika padamêlaan yubilium pon wau badhe dipun pasrahakên dhatêng N.V. Volkshuivesting ingkang madêg ing Batawi kala ing wulan Sèptèmbêr 1926 dening gêmintê tuwin gupêrmèn. Ing sapunika N.V. Volkshuivesting wau ngêdêgakên griya sewan wontên ing Pêtojo Ilir, sewanipun wontên ingkang f 2.60, f 3.70, f 6.75 tuwin f 7.25 sadaya punika tumrap griya guthêkan, [guthêka...]
[...n,] wontên malih guthêkan agêng sewan f 18.- griya ingkang gambaripun sumandhing punika sewan f 12.- ing dalêm sawulan, dene manawi nyewa ngiras nicil f 17.50 laminipun 10 taun, sasampunipun samantên taun, lajêng dados gadhahanipun piyambak.
Arta sewan f 12.- sabên wulan punika manawi dipun pandhing kalihan sewan griya partikêlir, kapetang mirah sangêt. Griya wau mawi èmpèr ngajêng, kamar satunggal, kamar patilêman satunggal, èmpèr wingking kangge nêdha, padusan, W.C. tuwin pawon. Tumrapipun griya partikêlir ingkang kados makatên, limrahing sewanipun f 20.- lan malih griya wau sae tuwin kiyat mênggahing kajêngipun, jarambahipun, gêdhègipun lan sanès-sanèsipun.
Dene tumrapipun griya guthêkan, gadhah pawon tuwin W.C. piyambak, namung padusan ingkang dados satunggal, nanging adusipun mawi toya lèdhêng lêlahanan.
Kabaripun N.V. Volkshuivesting ugi badhe ngadani damêl griya langkung kathah wontên ing gêmintê Batawi, mêndhêt papan ingkang sae tuwin hawanipun sakeca.
Ing Kajawèn kêpêngkêr ngêwrat ing bab kasusilaning èstri. Nanging ingkang pinanggih kados makatên punika namung tumrap saperangan, têgêsipun namung golongan priyantun, awit manawi dipun perang, ing satunggil-satunggiling nagari punika têtiyangipun wontên tigang golongan, inggih punika bangsaning priyantun, sudagar tuwin tani, punika ing bab gêsanging jêjodhoan inggih beda-beda. Ingkang kasêbut ing Kajawèn kapêngkêr, mratelakakên mênggahing gêsang caraning priyantun, tiyang èstri kêdah bêkti ing laki, wosipun kêdah sagêd adamêl prayogining gêsangipun ingkang jalêr, dados nama têtêp anggènipun dados tiyang sêsêpuhing abale griya, lan bilih sadaya wajibipun wau sampun sarwa nyêkapi, punika nama tiyang èstri utami.
Mirid kawontênan ingkang kados makatên punika, tiyang lajêng sagêd angintên, bilih gêsanging tiyang èstri punika rupak sangêt, awit wontênipun namung kêwêngku ing tiyang jalêr, pikiranipun tiyang èstri botên nate pêcah, uthak-uthêk inggih namung wontên ing kautamèning mêngku bale griya, dados minggahipun dumugi ing kina pisan, wulang èstri punika inggih namung tumrap èstri putraning priyantun, dumugi para luhur. Nanging sarêng ngambah ing jaman kamajêngan, wulang kina wau lajêng ewah, ewahipun wau sampun kêbêkta saking lampahing jaman, awit tumrapipun ing jaman sapunika, tiyang èstri ingkang botên sumêrêp ing sastra tuwin botên sumêrêp [su...]
[...mêrêp] ing padamêlan, lajêng dipun wastani tiyang èstri kina.
Manawi mirid kudanganipun tiyang kina, tiyang èstri punika sagêda laki kalêrêsan, dipun êmong ing tiyang jalêr, dados mênggahing kajêngipun, dèrèng wontên pangudang, ingkang anakipun èstri supados dados tiyang pintêr.
Ing pundi dununging pêkên, tamtu wontên bakulipun sinjang.
dèrèng sumêrêp kawontênanipun ing Jawi Têngah, tamtu maibên, bilih tiyang èstri punika inggih pintêr pados têdha, saya tumrap ing Ngayogyakarta tuwin Surakarta, punika mênggahing sudagar, tiyang ingkang nêmbe sumêrêp tamtu gumun, dene wontên tiyang èstri têka sagêd sêsadean barang dagangan, kados ta ingkang nama dagang sinjang, punika ngantos kêtingal tharik-tharik bêbanjêngan, ingkang sêsadean sami prigêl-prigêl sagêd angladosi dhatêng para mundhut, wiwit saking sakêdhik ngantos dumugi ingkang kathah pisan, tur sadaya wau botên wontên ingkang sami saking wulangan, namung saking kulina nindakakên wiwit alit. Malah mênggahing ingar-ingêring lampah dagang ing ngênggèn ngriku, tiyang jalêr rumaos kawon, awit rêmbagipun kawon sagêd, kawon prigêl, tuwin mrantasi. Mila botên anèh mênggah loking ngakathah, amastani bilih ing Jawi Têngah punika ingkang pados têdha tiyang èstri, tiyang jalêr kantun ngeca-eca. Punika sayêktosipun botên makatên, inggih sami nyambut damêl sêsarêngan, wontênipun dipun wastani makatên punika, botên manawi namung saking nyumêrêpi sadlèrèngan, kados ta wontênipun sudagar [su...]
Mirid kawontênanipun wau, têrang bilih kawontênaning tiyang èstri golonganing sudagar punika botên kalêbêt ing piwulang kina, tur ing jaman kina pisan, sudagar punika inggih sampun wontên.
Kala ing jaman salawenan taun kêpêngkêr, gêsanging sudagar punika botên sagêd amor kalihan golonganing priyantun, ngantos kêtingal sangêt bilih golongan kêkalih punika sajak botên gathuk, awit mênggahing priyantun anganggêp, sudagar punika golongan sangandhaping priyantun, dalah tiyang ingkang badhe bêbesanan kemawon tamtu mawi naliti dhatêng kawontênan wau. Kosokwangsulipun tumrap sudagar, sanadyan dede priyantun, nanging rumaos dados tiyang sugih, anggènipun dipun bedakakên, dipun manah sanès punapa-punapa. Dangu-dangu raos makatên wau saya suda, malah dumuginipun ing jaman kamajêngan lajêng ical babar pisan, tumrap pasrawunganipun sampun sagêd nunggil.
Ing sapunika mangsuli mênggah cara gêsanging èstri bôngsa sudagar, punika manawi dipun taliti kêgolong taksih ajêg, awit sadaya tiyang èstri sampun sami kêdhasaran manah among dagang, dados
Dados indhaking kasagêdan inggih malah tumônja dados indhaking kasampurnaning pakaryanipun lami.
Kajawi among dagang kados makatên, tiyang èstri ing Surakarta ugi kathah sangêt ingkang manggaota gadhe, malah limrahipun dipun wastani panggaotanipun tiyang èstri. Kêtingalipun namung kados nyambut damêl sambèn wontên ing griya, nanging sajatosipun manggaota yêktos, malah tumrap ingkang agêng tur kathah, sagêd anggadhe barang ingkang ngantos pangaos ewon-ewon rupiyah.
Wontên malih tiyang èstri ingkang dagang mas intên, punika ugi pintêr sangêt mênggahing ubad-ubêding dêdagangan bab punika.
Dados ing sayêktosipun, tumrap tiyang èstri bôngsa Jawi, manawi dipun laras sayêktos, mênggahing kamajênganipun pangupajiwa, kenging dipun wastani sampun jèjèr kemawon kalihan sacaraning pangupajiwanipun tiyang jalêr. Punika sagêd naksèni piyambak mirid sumêbaring para bakul ing pundi-pundi, mila mênggahing èstri sudagar botên kenging dipun wastani rupak jajahanipun.
Pèrês ing Indhiya Ginêman kalihan Pèrês ing Nagari Walandi
Kala malêm Minggu tanggal 1 wulan punika, kenging dipun wastani satunggiling dintên ingkang wigatos, ingkang pantês dipun pèngêti tumrap ing babading tilpun radhio, awit ing dalu wau pinanggih ing sêsambêtan [sêsambê...]
[...tan] ingkang karaos rakêt sangêt ing ngatasing pèrês Indhiya kalihan pèrês ing nagari Walandi. Tiyang wicantên saking Indhiya dhatêng nagari Walandi, namung kados tiyang tilpun saking Wèltêprèdhên dhatêng Surabaya.
Kalampahanipun wau, pantês sangêt bilih pèrês biro Aneta dipun èngêti, ing bab anggènipun nindakakên sakathahing ihtiyar saha anggènipun sagêd nata satunggaling pakaryan, ngantos kalampahan golongan yurnalis ing Indiya sagêd rêrêmbagan kalihan tiyang ingkang nunggil padamêlanipun, ingkang kêlêt-kêlêtan sagantên angêlangut, inggih punika ing nagari Walandi. Rêrêmbaganing pèrês lantaran radhio, ingkang dipun wontênakên ing dintên kasêbut ing nginggil, kajawi dipun dhatêngi ing para jurnalis Eropah, wêwakiling Bale Pustaka ugi dhatêng, punapa malih para jurnalis pribumi.
Tiyang botên badhe sagêd maoni malih, mênggah ing bab sêsambêtanipun radhio Indhiya kalihan nagari Walandi wau, tuwin wigatos sangêt tumrap sawarnining golongan pasrawungan gêsang ing tanah Indhiya ngriki. Punapa malih tumrapipun pèrês, tilpun radhio, tuwin sapanunggilanipun, ingkang kasêmbadan saking pangudinipun insinyur Walandi, badhe langkung maedahi ing pigunanipun. Mila sawarnining pawartos saking nagari Walandi, ingkang botên sagêd dumugi sarana katindakakên ing tilgram, sagêd dumugi ing jagading among dagang ing Indhiya, makatên ugi dhatêng parêpatan kawula, jagading pribumi, tuwin bôngsa Eropah sarana tilpun radhio.
Botên namung maedahi ing bab kathahing pakabaran ingkang dumugi ing ngriki kados ing sapunika, nanging ugi paedah, dene dhatênging pawartos wau langkung têrang. Awit satêrang-têranganipun tilgram, ukaranipun inggih kadamêl cêkak-cêkak, ngantos sagêd nuwuhakên kirang plongipun ingkang maos.
Ingkang punika, pantês pinuji ing bab ihtiyaripun para pangagêng pakaryan pos, telêgram tuwin tilpun ing Indhiya tuwin nagari Walandi, awit
Pamanggihipun para pangagêng pos wau botên lêpat, awit sadaya pawartos ingkang dipun tampèni lantaran tilpun radhio, badhe dipun giyarakên langkung sumêbar dening pèrês wau dhatêng tiyang kathah. Ingkang makatên punika ugi andadosakên jalaran malih, ing bab anggènipun dhirèktur Aneta tuwin para pangagêng pos ing dintên malêm Minggu punika dipun aosi ing tiyang, awit rekadaya tuwin padamêlanipun wau sae lan wajib dipun alêmbana.
Ing bab rêmbagipun pèrês lantaran radhio wau, kenging dipun wastani sae wohipun, sapintên eram tuwin agênging manahipun ngakathah, nalika Dhenhah amangsuli sasampunipun dipun uwuh sawatawis rambahan kemawon, tuwin lajêng rêmbagan namung kados nilpun cêlak-cêlakan.
Aneta amranata, jurnalis Indhiya sami dipun lilani wicantên gêgêntosan kalihan jurnalis nagari Walandi, manut urut-urutanipun ing ngriki kalihan ngrika.
Sawênehing tiyang ing nagari Walandi ingkang sampun dipun wanuhi tiyang ing ngriki, inggih lajêng dipun èngêti [è...]
[...ngêti] mênggahing suwaranipun kanthi têtela. Makatên ugi gujêngipun têtiyang ing nagari Walandi, ugi kêmirêngan saking mriki, dalah thak-thiking jam salêbêting kamar pawincantênan ing nagari Walandi wau ugi kêmirêngan cêtha sangêt saking mriki, namung kados sumandhing kemawon, môngka mênggahing
ing ngriku, dipun wakili ing Tuwan Manoppo redhakturing sêrat kabar Bintang Timur. Tuwan Manoppo lajêng rêrêmbagan kalihan Tuwan Wijngaarden. Dados Tuwan Manoppo punika sawênèhing jurnalis pribumi, ingkang wiwitan angraosakên rêrêmbagan kalihan tiyang golonganipun ing nagari Walandi sarana tilpun radhio.
Ing sapunika sampun botên badhe kasamaran malih, inggih rekadaya enggal punika ingkang dados sarana panyambêting Indhiya kalihan nagari Walandi, sarta sagêd adamêl sakalih-kalihipun tansah nyumêrêpi lan sami aji-ingajènan tuwin sêsambêtanipun wau badhe sagêd anunggilakên Indhiya tuwin nagari Walandi sêsarêngan amanggih arja lan katêntrêman.
Barang-barang kagunan wanita miturut wulangan kilenan, wujudipun sarwa èdi pèni. Sadaya punika dêdamêlanipun para wanita muridipun Radèn Ayu Abdurrahman, garwaning ingkang Bupati ing Mestêr Kornèlis.
Petruk : Kang Garèng, mungguh kandhamu wong wajib nyêmbah nyang wong tuwa lanang wadon utawa manèh nyang gurune, kuwi aku wis cocog, saiki priye sababe dene wong wajib nyêmbah karo maratuwa.
Garèng : Dene anane maratuwa wajib sinêmbah, kuwi sabab dadi jalaran bisane duwe jodho, kang dadi rewanging uripe, rewange lara-lapa, rewange gêndhon rukon, lan cêkake dadi sisihaning awake, yakuwi bojo.
Petruk : Mêngko sik, Rèng, sing kokandhakake bojo dadi rewanging uripe, rewanging lara-lapa lan sabanjure, kuwi rak dhong kabênêran bae, sabab aku dhewe wis tau nglakoni, dhèk biyèn bojoku kajaba bokne Si Kamprèt isih ana têlu manèh, la kuwi papat-papate ora kok dadi rewangku urip, malah dadi mungsuhku urip. Dumèh aku ora tau awèh blônja, uripku banjur kapiran-kapirun. Bojo sing nomêr siji ngira yèn aku wis diolah-olahake bojo sing nomêr loro, sing nomêr loro ngira yèn panganku wis dirêksa karo sing nomêr têlu, mêngkono sabanjure, saking jèngkèlku sing têlu banjur tak talak lima babar pisan, mung tak ngèngèhake bokne Kamprèt.
Garèng : Lha kuwi arane rak wayuh kêndhil, mrene nuthul mrana nothol, apa mèmpêr, ana duwe bojo kathik ora diwènèhi blônja. Apa dikon padha mangan angin kabèh. Dumèh agamane ngidini bojo papat, banjur andadak ropyan-ropyan ningkah papat pisan. Lan manèh kowe rak kudu ngèlingi, bênêr agama ora nglarangi wong rabi papat, ananging rak prasasat dilarangi, amarga wong sing kêna wayuh kuwi rak wong sing kuwasa, têgêse wong sing bisa nglêksanani kuwajibane, cêkakane sing bisa anyukupi bojone kabèh mau.
Petruk : Nèk mêngkono aku kiyi dadi kliru tômpa, tak arani wayuh papat kuwi jênêng nêtêpi prentahing agama, ora ngrêti yèn ana èmbèl-èmbèlane kang ngrêkasa.
Garèng : Kuwi wis dadi jamak lumrahing manusa, sing ditiru mung sing kapenak bae, sing ayake rêkasa kuwi ora dipikir babar pisan. Wis, wis, tak banjurne mungguh anane bêbojoan. Bojo kuwi yèn wis jênêng jodho, sabênêre
wis dadi saawak. Yèn ala ya katut ala, yèn bêcik ya katut bêcik. Mula bêbojoan kuwi yèn wis jênêng jodho, bênêre ngungkuli sanak sadulur. Mulane apa iya ora wis dadi bênêre maratuwa, jalaran saka anggone awèh jodho sing ngungkuli sanak sadulure dhewe mau, kudu disêmbah-sêmbah, cêkake diajèni.
Petruk : Lho, kuwi aku iya mupakat, samono kuwi yèn lanang wadon sajajar bae, têgêse padha asale. La nèk upamane aku kiyi dadi dara wadana, ing môngka banjur mundhut garwa anake Si Pawira Mêthit, apa aku iya kudu nyêmbah utawa ngajèni marang maratungkakku mau.
Garèng : Mêsthine iya mangkono, sanajan bojomu mau anake wong cilik, ing sarèhning kowe wis dhêmên, wis jodho, cêkake wis dadi saawak karo kowe, dadi iya wis dadi wajibmu kowe angajèni marang wong tuwa sing nganakake bojomu mau. Kowe mêsthine rak iya eling karo Sang Prabu Krêsna ing Dwarawati. Sawijining nata binathara. Dene garwane yaiku Dèwi Jêmbawati, mung putraning pandhita, tur pandhita kêthèk, ewadene Sang Nata Dwarawati anggone ngajèni maratuwane iya kanthi mêsthine. Rak iya mangkono, dadi têtêp aran utama, ora ambedakake turun luhur utawa asal cilik, ing sarèhning wis jênêng dadi wong tuwane, iya wajib diajèni. Mara pikirên bae lêlakone Radèn Narasoma, apa ora nistha arane, gêlêm ngêpèk anak wadon, ananging mèhmoh. ngaku mênyang sing duwe anak, amarga isin dumèh maratuwane mau awujud buta.
Petruk : Kuwi kabèh mau iya bênêr, ananging ingatase aku dadi dara wadana, têka kudu ngajèni mênyang wong adol sukêt, dumèh dhèwèke dadi maratuwaku, apa kuwi ora bakal ngudhunake kaluhuranaku.
Garèng : Lho, bab prakara kaloroding kaluhuranmu kuwi ora kok sabab maratuwamu, yakuwi saka awakmu dhewe, amarga sanadyan kowe kuwi wis kalêbu bôngsa luhur, nanging yèn anggonmu mrênahake awakmu ora bênêr, têgêse banjur mung daknang, daksura, dhiri, angkuh lan sapiturute, ya malah gampang bangêt dadine asor, sirmu arêp
sababe apa dene ratu kuwi wajib disêmbah.
Garèng : Mulane ratu utawa bandara, utawa lurah utawa sèp, wajib sinêmbah, jalaran dadi lantaran wêtuning
Petruk : Wiyah, calathumu sapisan kiyi rada kaladukên bangêt, iya yèn sèp kaya kang kok gambar mau, kuwi aku iya rujuk nganggo bangêt, upama diaji-aji lan disêmbaha, balik sèp sing mung arêp gawe susahe punggawane, prêlune mung arêp [a...]
[...rêp] ngunggahake drajate dhewe, la kuwe kapriye.
Garèng : Yah, kowe mono ana bae sing kok gawe wangsulan, mula ya sok ana sèp sing mangkono kuwi, ananging sèp sing utama lan rêsik rak iya ora mangkono. Mulane banjur ana unèn-unèn mangkene: luwih bêcik balônja sathithik, ananging sèpe bêcik, amarga atine ayêm, tinimbang blônja gêdhe ananging sèpe kêpala angin, awit anggone nyambut gawe prasasat kaya ana ing pucuking êri bae.
Tuwan Baars amêmuji, mugi-mugi sadaya ingkang sampun kacariyosakên ing ngajêng, sagêda suka pêpadhang dhatêng pêpêtêng winados ingkang anutupi kawontênanipun Republik Sopyèt. Kadosdene cahya ingkang sumorot katrangan-katranganipun Tuwan Baars wau, sakêdhap suka sumêrêp mênggah kawontênaning panggêsangan ngrika-ngriki, ananging botên kenging anêtêpakên sakêdhik-kêdhika, bilih punika sampun nama cêkap, sanadyan ta namung sabagian ingkang kaanggêp makatên wau, ewadene inggih mêksa botên. Ananging Tuwan Baars botên nyariyosakên bab-bab wau, ingkang salugunipun prêlu sangêt tumrap propagandhaning para komunis, kadosdene ingkang katindakakên wontên ing tanah Indiya punika. Lan Tuwan Baars badhe ambuktèkakên bilih mênggahing bab wau Ruslan botên ngatingalakên punapa-punapa ingkang enggal, botên angrampungi pitakenan sanès-sanès, tuwin botên angsal punapa-punapa kemawon, ingkang dening kapitalisme botên langkung rumiyin saha malih langkung sampurna kacêpêngipun. Ingkang makatên wau botên ngêmungakên ingkang kacariyosakên kemawon. Ananging tumraping samubarang damêl.
Salêbêtipun tiyang Rus sadaya wau ing nagarinipun sampun sami ngalami piyambak, tuwin malih sampun sami sumêrêp sayêktos, bilih tumrap pananggulanging kasangsaran umum ing samangke punika, ngêmungakên wontên akalan satunggal inggih punika anyaèkakên kawontênaning pangasil, dhatêng jawi nagari Sopyèt taksih lêstantun kadosdene nagari ingkang sayêktos anêngsêmakên, lan tansah anênangi dhatêng têtiyang mlarat murih sagêdipun bêntèr manahipun dhatêng para kapitalis. Ing ngriku ingkang dados jalaranipun, botên sabab anggadhahi wêlas dhatêng para ingkang mlarat tuwin para ingkang dipun tindhês, amargi ing Mosko tiyang sampun nyumêrêpi kanthi yêktosan, ganjaraning têtiyang ingkang sami dipun tindhês wau botên sanès inggih lajêng sami pêjah kalirên. Mênggah ingkang dados alêsanipun, punika mula cêtha sayêktos wujudipun, inggih punika murih sagêda angsal kônca tuwin mitra ing nagari-nagari mônca, prêlunipun sagêd angiyatakên adêgipun piyambak ingkang sampun botên kiyat punika.
Para komunis tuwin para nasionalis Indhiya, ingkang lajêng sami purun kantun dening Komintern, punika lajêng sami dados agènipun praja Ruslan lan têtiyang wau lajêng sami kabayar, botên beda kalihan nagari-nagari ingkang badhe dhasar kapitalisme ambalônja dhatêng pambantunipun. Têtiyang wau sami dipun balônja tuwin dipun bantu, salaminipun praja Ruslan wau bêtah dhatêng pitulunganipun, ingkang makatên punika botên wontên langkungipun samênit kemawon.
Ing bab punika para komunis Tiyonghwa sami sagêd anêksèni, ingkang mèh sataun
anggadhahi pangajêng-ajêng, kalihan jendral-jendral wau sagêda mêngsah Inggris tumrap amigatosakên kaprêluaning kabangsanipun piyambak. Sarêng Borodin kapêksa kêdah nilar nagari Tiyongkok ingkang sisih kidul saha têtela, bilih petanganipun ing Mosko lêpat, sawêg tuwuh panggêmbor anggènipun mêjahi para mitranipun Tiyonghwa ingkang
jendral-jendral wau. Ingkang makatên wau ugi sampun kalampahan wontên ing Itali, ing ngrika Mosko kenging dipun wastani kèndêl anggènipun damêl propangandhah amêngsah fascisme saha para komunis lajêng dipun lêmparakakên kemawon, amargi ajrih, manawi damêl pitunaning sêsrawunganipun kalihan Mussolini, ingkang makatên punika saklangkung wigatos tumrap praja Ruslan, amila dipun jagi sangêt sampun ngantos dados pasulayan, namung jalaran kumêdah-kêdah ngawratakên dhatêng têtiyang Itali ingkang tunggil golongan. Para nasionalis tuwin para komunis ingkang sami kèlut dhatêng cêcariyosan-cêcariyosan ingkang sae-sae mênggahing Mosko, punika sami anyamèni bangsanipun dhatêng Ruslan, ing salêbêting pasulayan kalihan Inggris.
Kenging punapa pamarentah Indhiya botên mêthik uwohipun cara-caraning Sopyèt ingkang pamarentah piyambak tamtunipun sampun anguningani, tuwin kadospundi kawontênanipun ing tanah Ruslan, inggih punika: lajêng sagêd amrentah satunggiling bôngsa, lan lêstantun badhe dipun sênêngi ing ngakathah, manawi kajagi supados uwosipun kenging dipun rakêti. Mênggah patrapipun, pamarentah kêdah namung aparing margi dhatêng para sagêd saha para ingkang kêras manahipun sagêda anggayuh dhatêng kamajêngan, prêlunipun supados kadumugen punapa ingkang dados angên-angênanipun mênggah ing bab anyaèni kawontênan-kawontênan tuwin anggènipun badhe ngajêngakên bangsanipun. (Badhe kasambêtan)
Kawisudha dados patih ing Bandhung, Radèn Karta Adimaja, sapunika wadana pulisi ing Bandhung.
Kawartosakên, bilih ing Surakarta tuwuh sêsakit pès wudun (beulenpest).
Kangjêng Sultan ing Kote sampun rawuh ing Batawi saha lajêng bidhal dhatêng nagari Walandi nitih kapal Patria, wontênipun ing nagari Walandi badhe 6 wulan. Ingkang dados juru kanthining tindakipun kangjêng sultan wau asistèn residhèn ing Samarindha, saha badhe sowan Sri Bagendha Kangjêng Rajaputri. Sadumugining Marsèlê badhe nitih sêpur dumugi nagari Walandi.
Dipun wartosakên, bilih ingkang Bupati Brêbês, prakawisipun botên kaajêngakên ing pangadilan, namung badhe katindakakên miturut pranatan, administratiph, têgêsipun badhe kakèndêlan saking anggènipun jumênêng bupati.
blêdugipun kenging kacêpêng gêsang, dipun tumbas ing Tuwan Ko Pek Kia ing Padhang f 200.- nanging lajêng dipun gêntosi ing Tuwan Tan Lom Tjo ing Tanjungkarang f 350.- blêdug wau lajêng dipun bêkta dhatêng Tanjungkarang dipun tumpakakên prahoto.
Wontên wartos, bab badhe adêging ewah-ewahan paprentahan tanah Jawi Wetan dados propènsi, botên wontên ing wulan Juli, nanging wontên ing wulan Oktobêr taun punika.
Wontên golongan komunis ingkang kaangkatakên saking pakunjaran ing Glodhog dhatêng Dhigul, gungungipun sadaya dalah anak bojo wontên 60.
Benjing tumapakipun wulan Mèi ngajêng punika, sambêt kalihan ewah-ewahan lampahing sêpur S.S. ugi badhe dipun wontênakên sêpur èlèstris saking Manggarai dhatêng Pasar Minggu, lampahipun badhe kèndêl ing sabên halte, tuwin ing dalêm sadintên badhe dipun wontêni pitung lampahan, ananging botên ajêg. Botên dangu badhe wêwah lokomotiph èlèstrik kalih.
Kados ingkang sampun kawartosakên, pamarentah badhe macak satunggiling amtênar inlansêsakên, wontên ing Sumatra, punika ingkang kapiji panjênênganipun Dr. L. de Vries, manggèn ing Pordhêkok.
Ing kampung Kalicanjur, Sêmarang, mêntas wontên sawênehipun tiyang Bugis dipun pêjahi ing têtiyang kampung sarana dipun kroyok, awit tiyang Bugis wau kêrêp damêl rirêbitipun tiyang ing ngriku, saya tumrap têtiyang èstri, wusana lajêng dipun tandangi ing têtiyang 28, tiyang Bugis wau gêgêripun rêmêk, bathuk malêsêk. Dene têtiyang 28 lajêng pasrah badan piyambak dhatêntg pulisi.
Ing sawênèhipun dalu, ondêr komisaris pulisi Tuwan van Sommeren ing Batawi, dipun biyantu ing pulisi opsinêr van Gelder sagêd nyêpêng candu pêtêng wontên ing Tanjungpriyuk. Panyêpêngipun wau ing wanci jam 2 dalu. Panindaking pulisi wau kanthi lampah dhêdhêmitan nyêgat lampahing para sêmokêl ingkang
Ing Kotaraja mêntas kêraos wontên lindhu, nanging botên sapintêna.
Kala tanggal 11 wulan punika, jalaran saking agênging toya lèpèn, krêtêg Malang sêtum tram antawisipun dhampit kalihan talok, kerut ing toya. Margi wau kintên-kintên botên kenging dipun langkunginglangkungi. ngantos sawulan.
Jalaran saking wontênipun rêrêsah ing tanah Papuwah kala tanggal kaping 19 April, ing sapunika ing papan wau dipun kintuni pulisi mawa sanjata saking Ngambon.
Sawênèhing tiyang pranteyan ingkang sawêg dipun luwari kanthi sêsarênganipun kônca 7, saha kapurih sami nyipêng ing kantor pulisi, angrêbat pêdhanging pulisi kadamêl soroh amuk, anêmpuh kancanipun piyambak, anêmahi tiwas 3, ingkang tatu sangêt 1. Pulisi lajêng nyanjata ngantos kaping 36, naning ingkang ngèngingi namung 6, dene salajêngipun, tiyang wau ambruk sarana dipun gêbag ing pêdhang dening up agèn.
Kawakilakên dados pangarsa landrad ing Tanjung Bale, Mr. Radèn Wiryana Kusuma, sapunika amtênar tèrbêskiking ing landrad Purwakêrta.
Wontên kabar, ing Bandhung botên watawis dangu malih badhe dipun wêdalakên sêrat dintênan Tiyonghwa Mlayu, kintên-kintên ing têngah-têngahing wulan punika badhe mêdal prup nomêripun.
Mangke dalu malêm Minggu, pakêmpalan tonil Sundha: Sêkar Lumayan, badhe adamêl tongtonan wontên sakolahan Arjuna ing Mistêr Kornèlis, saha badhe mêndhêt lampahan satunggiling cariyos ingkang sampun kalampahan wontên ing Ciyanjur kala ing taun 1858.
Wontên pawartos, bilih sabagian saking wadyabala lautan ing Indhonesiah badhe pangkat dhatêng Batawi, sasampunipun ngawontênakên ajar pêrangan agêng, dhatêngipun wadyabala lautan wontên ing Batawi wau, prêlu badhe dhèrèk ngurmati rawuhipun nata ing Siyêm. Ing Tanjungpriyuk badhe dipun wontênakên èrêwah saking wadyabala dharatan tuwin lautan, rawuhipun Sang Nata ing Siyêm wau badhe dipun aturi pambagi wilujêng dening Ingkang Wicaksana Kangjêng Tuwan Guprênur Jendral, para lid rad Indiya tuwin para dhirekturing dhepartêmèn-dhepartêmèn. Laminipun kalih dintên, sang nata dados tamunipun nagari, sasampunipun sang nata badhe anjajah ing saindênging tanah Jawi kanthi anylamur.
Sêrat kabar Het Noorden martosakên, bilih tilas Patih ing Têgal, Radèn Sumadirja, atas prentahipun paduka tuwan asistèn residhèn J.C. Brink kacêpêng ing pulisi, jalaran kalêpatan anggènipun anyalingkuhakên arta kala kawan taun ingkang kapêngkêr. Jalaran saking kathahing buktinipun, ingkang punika tuwan asistèn residhèn kasbut nginggil wani dhawuh nindakakên makatên wau.
Wontên kabar ing Cêgêr Jagawana wontên tiyang èstri pribumi sampun anglairakên bayi ingkang anèh, agênging sirahipun botên morwat, badanipun alit nyêbal saking ukuranipun. Sirahipun wau êmpuk sangêt saha angèl dipun bolak-balikakên. Dumugining samangke lare wau katingal sêgêr, kenging kaajêng-ajêng sagêdipun gêsang. Sampun limrah ing dhusun punika manawi wontên bayi ingkang anèh: lajêng kemawon bayi wau sok dipun anggêp satunggiling bayi kramat, saha lajêng kathah kemawon têtiyang dhusun ingkang sami dhatêng prêlu nêdha brêkah. Sanadyan tiyang sêpuhipun rumaos botên sênêng manahipun, dene anggadhahi anak ingkang makatên sipatipun, ewasamantên wontên panglipuripun, jalaran saking angsaling arta kathah saking têtiyang dhusun wau.
Ing nginggil punika gambar motor grobag prêlu kangge ngêmot oto ing tanah Amerikah.
Kajawi punika, panyuwun kula, manawi kula sadaya kadhawahan ukuman, jalaran nêrak salah satunggiling wêwalêr, ingkang ngadili mugi ngêmungna panjênêngan piyambak, dene manawi panjênêngan karsa nampi prajanjian-prajanjian kula sadaya, kula sadaya inggih badhe sami anglampahi sumpah wau, dene manawi botên karsa, kula sadaya inggih botên badhe sumpah punapa-punapa, lan kula sadaya inggih badhe nindakakên kadospundi têmbenipun.
satunggalipun wontên ingkang botên cocog ing pamanggih mênggahing kawontênanipun prajanjian-prajanjian punika, ananging dangu-dangu têtiyang ingkang nocogi kalihan sang putri, lajêng mênang pabênipun kalihan tiyang ingkang botên nocogi wau, salajêngipun kula sadaya dipun kabari, bilih prajanjian-prajanjian kula dipun tampi, saha dipun sambêtakên ing sumpah, tuwin sadaya ingkang kalêbêt ing sumpah wau, badhe dipun èngêti sayêkos, dening nata wanita tuwin lid-liding rad bôngsa Abati sadaya.
Salajêngipun kula sadaya lajêng nôndha-tangani, saha sumpah sarana ngambung buku, ingkang pantêsipun namung dipun wastani gulungan dalancang, kados padatanipun ing ngriku. Sasampunipun kula sadaya, ingkang kala punika sayah sangêt, jalaran mathênthêng migatosakên, lajêng dipun irit dhatêng kamar-kamar kula sadaya prêlu sami nêdha, amargi tiyang Abati punika nêdhanipun ingkang prêlu piyambak ing wanci siyang, sasampunipun miturut adat Wetanan, lajêng tilêm sawatawis.
Kintên-kintên jam sakawan, anggèn kula tilêm kagèt, jalaran saking pambaungipun Pharaoh, lan kula lajêng sumêrêp tiyang jalêr ngadêg mèpèt wontên ing kori, bokmanawi kemawon jalaran ajrih dhatêng sagawon punika, wusana têtela bilih tiyang wau utusanipun sang putri, dipun utus nimbali kula sadaya, kadhawuhan andhèrèkakên sang putri dhatêng ing panggenan ingkang kula sadaya dèrèng nate sumêrêp. Sampun tamtu kemawon kula sadaya inggih anyagahi, botên watawis dangu kula kairid dhatêng kamar wingking salêbêting karaton, ingkang sampun botên nate dipun ênggèni saha ambalêdug. Ing ngriku sang putri ngêntosi kula sadaya kakanthi putri têtiga, saha kadhèrèkakên ing tiyang jalêr sawatawis, ingkang sami ambêkta dilah murub, wadhah lisah tuwin obor.
Sang putri ingkang kala punika botên angagêm kudhung, saha sajakipun sampun dhangan saking anggènipun sêkêl kala enjingipun, angandika makatên: Dhuh para mitra kula, panjênêngan sadaya tamtunipun sampun nguningani panggenan ing Aprikah tuwin sanès-sanès nagari, ingkang nganèh-anèhi, ananging ing ngriki kula badhe nêdahakên dhatêng panjênêngan sadaya, ingkang nglangkungi anèhipun barang-barang sanèsipun sadaya wau.
Kula sadaya lajêng andhèrèkakên sang putri, saha lajêng dumugi ing kori pungkasaning kamar wau, ingkang dipun bikak saha dipun tutupakên malih dening tiyang jalêr pandhèrèkipun sang putri. Kula sadaya lajêng lumêbêt ingkang panjang, ing sela ingkang dipun gronggongi, lampah ingkang wau mlêngkung mangandhap. Saha lajêng mêdal malih wontên ing kori, ingkang anjog ing papan ingkang wiyar sangêt. Papan ingkang kados makatên punika kula dèrèng nate mirêng utawi
lan kiwa têngênipun katingal namung garis lamat-lamat, sajakipun griya-griya sela ingkang pating slêbar.
Sang putri ngobat-abitakên dilah ing asta kalihan ngandika: Môngga mriksanana kitha Mur ing sangandhaping siti, ngriki punika karatonipun lêluhuring tiyang Fung ingkang widados.winados. Punika tembok-temboking kamar pasimpênan gandum, candhi-candhinipun saha kamar-kamar parêpatan, ananging kadosdene ingkang sampun kula cariyosakên, pintên-pintên taun ingkang kapêngkêr, karisak ing lindhu, saha lajêng namung lêstantun kados makatên punika. Makatên ugi sampun kathah palêngkunganipun ingkang ambruk. Ingkang punika wontên panggenan sawatawis, ingkang nguwatosi kangge lumampah, môngga kula têdahi sisa-sisanipun.
Kula sadaya lajêng andhèrèkakên sang putri dhatêng nglêbêt, nglêbêtipun panggenan ingkang nganèh-anèhi punika. Ing ngriku dilah saha obor-obor kêtingal pating krêlip, kadosdene lintang wontên ing pêtêng ingkang andhêdhêt. Kula sadaya sami sumêrêp patilasaning kamar-kamar wadhah gandum ingkang kêbak balêdug, ingkang bokmanawi balêdug wau rumiyinipun gandum. Dangu-dangu kula sadaya lajêng dumugi ing griya agêng sangêt tanpa payon, ing alun-alun sangajênging griya wau kathah pilar-pilaripun ingkang sampun sami ambruk, dene antawisipun pilar-pilar wau kathah rêca-rêcanipun ingkang sampun [sampu...]
[...n] gumlethak. Sadaya wau sami kêbak balêdug kandêl sangêt ingkang anjalari kula sadaya kanthi kangelan sangêt ambedakakên wujuding rêca-rêca wau.
Salêbêtipun Orme murugi sang putri ingkang ngawe ing piyambakipun, prêlu nêdahi punapa-punapa, piyambakipun angangluh makatên: O, bokya Higgs kuwi ana kene.
Sarêng kula sadaya sampun sami mêdal saking candhi, ingkang kula sadaya botên sagêd lumampah kanthi sakeca, sang putri lajêng ngirid kula sadaya dhatêng tuk toya ingkang wiyar, ingkang angoncori dhatêng saindênging papan ngriku sadaya, lan wêdaling toya wontên ing kulah agêng salêbêting sela. Saking ngriku toya wau lajêng mêdal ing bolongan warni-warni, ingkang botên kasumêrêpan anjogipun.
Sang putri kanthi anudingi dhatêng pinggiring kulah, ingkang wontên tapak-tapakipun lêbêt, bokmanawi jalaran saking kathahing tangan ingkang dipun pêtêlakên ing ngriku pintên-pintên atus taun, kalihan ngandika makatên: Môngga priksanana, pancuran punika sampun kina sangêt.
Orme apitakèn: Kadospundi sagêdipun tiyang amadhangi papan ingkang wiyar punika.
Sang putri amangsuli: Bab punika kula sadaya botên sumêrêp. Kintên kula manawi namung dilah-dilah kemawon tamtu botên anyêkapi, punika sayêktos nama wadosing jaman kina, dumuginipun sapunika botên wontên tiyang Abati ingkang sagêd ambikak wadosipun wau, makatên ugi botên sagêd ambadhe mênggah sababipun, dene ing papan ing salêbêting rêdi ingkang lêbêt sangêt makatên, hawanipun têka sêgêr ajêgan, kula sadaya botên nyumêrêpi, punika punapa saking pandamêling alam, punapa pandamêling manungsa.
Kula amangsuli: Kintên kula inggih kalih pisan, ananging sang putri mugi kaparênga paring dhawuh dhatêng kula, punapa têtiyang Abati migunakakên papan bolong ingkang jêmbar sangêt punika.
Sang putri amangsuli: Kalanipun môngsa pêrang, ing ngriki ugi kangge ngrimat gandum sawatawis. Salajêngipun sang putri anglajêngakên pangandikanipun sajak susah, makatên: ananging botên anyêkapi, ingkang kathah kêdah kadhatêngakên saking darbèkipun putri putraning para nata. Kula angrêrapih dhatêng tiyang-tiyang supados purun naun saking angsal-angsalaning panènipun, nanging tanpa damêl, têtiyang wau sami botên purun, rêmbagipun sadaya inggih purun, manawi tangganipun inggih sami purun, dados inggih botên kêlampahan. Ewasamantên ugi sagêd kêlampahan sami wilujêng saking pêjah kalirên, saking gandum ingkang namung sakêdhik, kados ta upaminipun têtiyang Fung ngrêbat siti lêdhok punika. Salajêngipun sang putri ujug-ujug lajêng ambalik, saha nêdahakên dhatêng kula sadaya, gêdhogan-gêdhogan ingkang kangge ngandhangakên kapal-kapal ing jaman rumiyin, saha ing jobin ngriku taksih kêtingal tapaking kreta.
Quick wicantên dhatêng kula makatên: Bandara, tiyang Abati punika sajakipun satunggiling bôngsa ingkang andêmênakakên, saupami botêna sumêdya anglabuhi tiyang èstri saha lare-lare, punapadene sang putri punika, ingkang saya dangu kula sasaya. sumungkêm, kula kok anggadhahi pangajap, murih ing ngriki punika wontêna bêbaya kaluwèn sakêdhik.
Sang putri ngandika: taksih wontên malih ingkang kêdah kula têdahakên dhatêng panjênêngan sadaya, amargi ing ngriku papan pasimpênaning bôndha-bôndha, ingkang badhe dados kagungan panjênêngan sadaya, môngga pangkat.
Kula sadaya lajêng nglangkungi gang pintên-pintên, ingkang pungkasanipun ujug-ujug dados wiyar ngantos dumugi ing sunglon ingkang mayat ing salêbêting curi. Kula sadaya inggih lajêng lumêbêt ing ngriku ngantos jêdhul ing tembok sela ingkang inggil sangêt. Sang putri lajêng andhawuhakên dhatêng para kênya tuwin pandhèrèkipun kadhawuhan angêntosi. Dhawuhipun sang putri wau sajak katampi kanthi sênênging manah, sanadyan kula sadaya kala punika botên mangrêtos sabab-sababipun. Sasampunipun sang putri lajêng tindak dhatêng tembok sisihipun saha anudingi sela-sela sawatawis ingkang sami uwal dipun têdahakên dhatêng kula sadaya, makatên ugi dhawuh dhatêng kula supados nguwalakên sela-sela wau sadaya, saha lajêng kalampahan kanthi rêkaos sangêt. Sasampunipun wontên bolongan ingkang cêkap kangge ambrobos tiyang, sang putri lajêng nolèh dhatêng para pandhèrèkipun saha ngandika makatên: aku sumurup, yèn kowe kabèh iku duwe pangira, manawa ing kene akèh mêmêdine, lan sing kêndêl-kêndêl dhewe kancamu kabèh kuwi, wanine lumêbu kene mung saka parentahing dhuwur, ananging wong-wong mônca iki lan aku dhewe, ora anduwèni wêdi kaya kowe kabèh mau, mulane aku kabèh wèhana wadhah lênga karo obor sawatara, lan ngêntènana ana kene nganti sabaliku kabèh. Sajroning bolongan tembok kene dèlèhana diyan, supaya bisa madhangi aku kabèh, manawa diyanku padha mati. Ora usah kowe kôndha apa-apa, lakonana bae apa parentahku. Ing kana ora ana bêbaya apa-apa, amarga sanadyan ing jêro ana panas, nanging hawane rêsik. Aku wis kêrêp bangêt nyêrot ambêkan.
Sasampunipun sang putri lajêng nyêpêng tanganipun Olivier Orme saha kanthi pitulunganipun Orme, sang putri lajêng ambaludhus ing bolongan wau. Kula sadaya lajêng andhèrèkakên tindakipun sang putri, saha dumugi papan wiyar ingkang anggêrong, ingkang kados pangandikanipun sang putri langkung bêntèr tinimbang ing jawi.
Orme lajêng nyuwun priksa lirih, amargi katingalipun wontên ing ngriku sajak adamêl girising manahipun, makatên: samangke sadaya punika wontên ing pundi. (Badhe kasambêtan)
Ôngka 31, 27 Sawal, Taun Jimakir 1858, 18 April 1928, Taun III
Punika sawangan pasisir ing Bêsuki, Jawi Wetan, sungloning sagantên katingal kados rinangkul ing tanganipun tanah Jawi.
Para sêpuh sok ngandika: wong cilaka iku suwe mijêt wohing ranti, ingkang makatên wau sampun kathah nyatanipun. Sapunika sintên ingkang sagêd nyumêrêpi badhe dhumawahing kacilakan, bokmanawi wontêna inggih awis-awis sangêt, paribasan: sakêthi siji durung masthi, têrangipun: ing salêbêting tiyang sakêthi kathahipun wontêna ingkang sagêd anyumêrêpi badhe dhumawahing apês namung satunggal tur dèrèng kantênan. Kosokwangsulipun tumrap badhe dhumawahing kabêgjan inggih makatên ugi.
Ewasamantên mirid saking cacriyosan ing jaman kina kalêbêt kathah ugi para sêpuh utawi para pandhita ingkang sami ulah budi, panggalihanipun padhang anrawang upami kados kèkêr Prasman. Mêndhêt saking cacriyosan nalika jaman purwa ingatasipun sami-sami titahing jawata ing ngarcapada ingkang kalêbêt anrus ing budi, kawaskithan wau dumunung ing Mahaprabu Padmanaba inggih Sri Bathara Krêsna, mênggah kadibyanipun ing bab
Ing rèhning kita ing jaman sapunika ingatasipun kawruh kasêbut nginggil punika kalêbêt kirang plong sangêt, kabêkta kiranging lampah dhasar tumrap jamanipun kawastanan kirang mathuk, mila sasagêd-sagêd kita namung kêdah anglampahi manah jujur, èngêt, lurus ing budi, kasabaran, anêbihakên angkara murka, punapadene sagunging tindak kanthi pangatos-atos, botên kêndhat angirih-irih sagêda ambirat sakathahing rancana tinêbihan sawarnining kacilakan.
Awit wontênipun tiyang cilaka punika margi saking supe, wontên malih ingkang margi angkaramurkaning manah. Supe saha kamurkaning manah wau tarkadhang sok sagêd anuwuhakên
kamurkanipun, punika nama sampun ngambah ing margi ingkang anjog dhatêng kawilujêngan, saha ing ngriku botên sagêd ngawontênakên kacilakan tuwin pêpêjah wau.
Dene manawi kita sampun anglampahi margining kawilujêngan wau, nanging mêksa mak jêgêdhêg manggih rêncana,
nêksèni ing ngriku dhawahipun kacilakan. Pramila kabasakakên kacilakan punika langkung dangu mijêt woh ranti kados ing ngajêng wau, awit labêt kita botên padhang ingatasipun kawruh bab punika kadosdene para pandhita ingkang kawahya ing nginggil, sagêdipun anyumêrêpi manawi kita dhawah ing kacilakan utawi kabêgjan yèn sampun linampahan (kasandhang).
Sapunika bab kabêgjan ugi makatên, marginipun nunggil margi ingkang anjog dhatêng kawilujêngan wau, [wa...]
[...u,] nanging kawilujêngan punika ngungkuli kabêgjan, nyatanipun manawi kita manggih kabêgjan, môngka tansah botên wilujêng punika inggih nama botên sakeca. Dados wosipun kita namung kêdah lumampah ing
kantun nêksèni kemawon. Sami kemawon kalihan tiyang nindakakên lêrês.
Nyuwun ngapuntên: Nirrasa Nitiatmaja. Tumpang, Malang.
Sami-sami caraning jêjodhoan, mênggahing golongan tani punika prasaja sangêt, katingalipun ngantos namung kados kêmpaling sadhèrèk. Ingkang kados makatên punika anandhakakên bilih anggèning jêjodhoan wau saking ngangge tataning gêsang sasami-sami, tumandangipun ing damêl sami sêsarêngan, ngantos mèh nyilêpakên dhatêng caraning jêjodhoan, katranganipun makatên:
Katêntrêmaning tiyang jêjodhoan, sanadyan salêbêtipun nyambut damêl, raosipun kados taksih kêmpal sapangajêngan.
Manawi nuju wancinipun anggarap sabin, ingkang jalêr tumandang ing damêl, umun-umun sampun anggaru luku wontên ing sabin, dene ingkang èstri inggih botên kêndhat ambiyantu rêrigên murih kêcêkaping [kê...]
[...cêkaping] kabêtahanipun wau, wosipun punapa ingkang kenging dipun tindakakên ing tiyang èstri, inggih dipun tandangi, kados ta ngobètakên kabêtahan ingkang kangge ing salêbêting môngsa madamêl. Saya sarêng sampun wiwit môngsa tanêm, tiyang èstri lajêng wiwit tumindak ing damêl wontên ing sabin, yèn dipun raosna, ing wêkdal wau tiyang jalêr kados amasrahakên sabin ingkang dipun garap dhatêng ingkang èstri, supados dipun upakaraa ngantos awarni têtanêman.
Wiwit wau tiyang èstri lajêng tumandang ing damêl, nanêmi pantun, ingkang sampun dipun sadhiyani wiji dening ingkang jalêr, sawatawis dintên malih lajêng matun, makatên ing salajêngipun ngantos dumugi sêpuhing pantun. Dene ingkang jalêr namung kantun ngapèn-apèni ing padamêlan sawatawis, kados ta nambal galêngan manawi wontên ingkang risak, trêkadhang ing galêngan wau sok dipun tanêmi kacang gloyor, kenginga kangge cagak tuwaking kabêtahan ing sadèrèngipun môngsa panèn. Anyambangi ing wanci dalu, punapadene mirantosi papan pajagèn, inggih punika gubug, pirantos kangge anjagi katêntrêman ing wanci dalu, tuwin kangge pangauban manawi anjagi pêksi ing wanci siyang, manawi dalu ingkang anjagi ingkang jalêr, manawi siyang ingkang èstri, trêkadhang namung lare-lare.
Mênggahing tiyang èstri bôngsa tani, pangrêksanipun dhatêng kawilujênganing têtanêman pantun, botên beda kados rumêksa kawilujênganipun lare, manawi wontên sabab-sabab ingkang andadosakên kirang prayogining tanêman, ngantos dipun rencangi prihatos, lajêng nuwuhakên piandêl ing bab panulaking bêbaya asarana wilujêngan.
Sadumugining môngsa panèn, karukunanipun anggènipun jêjodhoan tiyang tani saya kêtingal, tiyang kalih sami dhatêng sabin, badhe mêthuk konduripun Dèwi Sri, inggih punika panèn. Ingkang èstri ingkang andêrêpakên, ingkang jalêr ingkang amocongi, mangke mantukipun sêsarêngan, èstri anggendhong, jalêr mikul, lampahipun dipun garubyug ing tiyang kathah, sadaya sami katingal sêmu bingah ing manah.
Sabibaring panèn, tiyang èstri tansah mintir amêmanah murih kacêkaping bêtahipun, sagêda dumugi ngantos kêsundhul wanci panèn malih.
Tatacaranipun tiyang tani makatên punika, botên namung tumrap tiyang tani ingkang kuli kemawon, sanadyan ingkang sugih pisan, kawontênanipun ugi kados makatên. Dados agêng alit cak-cakanipun sami kemawon, karukunaning jêjodhoan tansah katingal.
Wontênipun anggèning jêjodhoan kados makatên punika, kintên-kintên saking jalaran, tiyang tani punika namung mungkul nindakakên wajib ingkang tansah lumintu, botên kêgodha ing sabab-sabab ingkang badhe damêl kapitunan, manggènipun wontên ing papan ingkang sêpi, têbih ing papan kaborosan. Makatên malih pancèn sampun wiwit lare sampun dipun kulinakakên sumêrêp dhatêng padamêlan kados makatên, manawi jalêr nelad bapa, manawi èstri nelad
tiyang tani, punika tumrap panyêpênging kabêtahan bale griya, racakipun sami gêmi-gêmi, wêdaling kabêtahan kaangkah cêkapa saprêlunipun kemawon, têtêp tindakipun surti angati-ati, rêmên anyênyimpên barang ingkang angèl risakipun, rêmên simpên barang têtêdhan, ingkang prêlunipun kangge sadhiyan samôngsa wontên prêlu sawanci-wanci, saking nglumuhi rumaos manggon wontên padhusunan, manawi wontên tamu sampun ngantos grobyagan.
Dados mênggahing nyatanipun, cara jêjodhoanipun tiyang tani punika kenging dipun wastani gêsanging batih ingkang gêsang sêsarêngan, rumagangipun ing damêl dipun lampahi tiyang kalih, mila botên anèh manawi sêmpulur linulutan ing rijêki.
Ing Kajawèn nomêr lêbaran, wontên karanganipun ingkang nyênyôndra tiyang mangangge ing dintên bakda riyadi, tur karanganipun sajak botên tumônja babarpisan. Cobi ta, kula aturi maos malih ingkang mungêl makatên: Kaberaganipun tiyang manawi nuju bakda riyadi. Môngka panyandranipun wau mung prêlu ngerang-erang thok, botên kok nyôndra salugunipun. Bokmanawi ingkang ngarang punika tiyang ingkang nêmbe sumêrap kitha, upami tiyang kitha, utawi asring dhatêng kitha, têmtu botên badhe gadhah gagasan ingkang makatên. Awit pangangge-pangangge ing dintên riyadi punika botên wontên bedanipun, tinimbang pangangge-pangangge ing wêkdal plêsiran, kolêman, kêkesahan têbih, sangsaya yèn kitha, ing panggenan kumidhi, kêbon raja, tuwin sanès-sanèsipun. Dados têrang sangêt, bilih wosing karangan wau, namung prêlu badhe ngerang-erang ingkang tanpa damêl. Cobi sami kula aturi manggalih, wiwitaning karangan makatên:
Berag ing bakda puwasa, wus kaprah amaratani, datan mawi milih janma, sadaya ngakên taruni, nadyan wus ragi klingsir, ing cipta maksih kumêncur, berag têka dadakan, tan ketang
niku mas, yèn pinuju dintên riyadi punika sadaya tiyang Islam sami têtêp manahipun, ingkang nèm inggih rumaos nèm, makatên ugi ingkang sêpuh, tandhanipun sami prêlu silaturahmi, ingkang nèm sowan dhatêng ingkang sêpuh, ingkang sêpuh lajêng mangsuli, makatên salajêngipun. Dene gagasanipun tiyang sêpuh sami nyôndra anakipun, punika pancèn inggih lêrês. Nanging panjênêngan nyôndra priyantun ingkang dipun gambar, mawi nyêbut makatên :
Datan supe kacamata, wus coban wêton apotik, tur sanyatane ugi, maksih cêtha mripatipun, mung sajak reka-reka, ngucap wuhswus. tan wruwruh. ing sapi, lo punika omong kosong mas. Tôndha têrang bilih panjênêngan punika tiyang gunung, menang-menung, kawuningana, bilih kacamata punika warni-warni, wontên ingkang kangge pirantos plêsiran, pirantos maos tuwin nyêrat, pirantos manawi nuju bêntèr (sanès bêntèring latu tuwin wedang) lan sapanunggilanipun, lan malihipun ingkang sami ngangge kacamata punika botên wontên ingkang sami salingkuh kados obrol panjênêngan, ngakên lamur utawi picêk. Sêbab wontên kacanipun piyambak ingkang mêlulu kangge pirantos mripat sakit. Manawi tiyang kitha, inggih lajêng mangrêtos piyambak, pèndhèkipun, yèn pinuju riyadi punika, bokmanawi kemawon saindênging bôngsa Islam sami kemawon, botên wontên ingkang nganèh-anèhi, mila panjênêngan sampun gumampil, ngarang-ngarang ingkang tanpa waton, awit sêrat kabar punika botên kok namung dipun waos sakbroyot panjênêngan kemawon. Utawi malih yèn inggiha, Kajawèn karsa nampi karangan awur-awuran, rak inggiinggih. mayar kemawon, sok tiyanga sagêd dados redhakturipun.
Kêtingalipun êmbah ragi kirang rêna ing galih. O, mugi sampun kêlintu sêrêp, karangan bab kaberagan wau rak namung dumunung dados lucon, botên nyêmoni dhatêng sintên-sintên. Awit saupami wontên tiyang ngrumaosi kêgarap, punika nama ngrumaosi ingkang botên lêrês, tuwin yèn muring-muringa, punika sasat ngakên piyambak ane.
pambayar rêgining Kajawèn ing salêbêtipun wulan punika, lajêng botên kakintunan Kajawèn malih.
Wohing pamanggih ingkang dipun pitongtonakên wontên ing gêdhong Olympia ing Londhên, inggih punika tumpakan ingkang kenging kangge ngambah dharatan, toya tuwin gêgana.
Tiyang Papuah Punika Sanadyan Taksih Prasaja, Nanging Inggih Sampun Gadhah Raos Dhatêng Sêngsêm
Tiyang ingkang taksih dipun wastani wanan, punika têbih sangêt sumêrêpipun dhatêng tatacara ingkang dipun angge kados kêlimrahaning akathah, nyandhang ngangge taksih anggêga kajêngipun piyambak, cara pasrawunganipun gêsang inggih taksih ngangge caranipun piyambak. Mila bilih kawontênanipun punika kasumêrêpan ing tiyang, ingkang sampun manggèn ing kalimrahan, lajêng dipun wastani anèh, lan tumrap tiyang ingkang anganggêp dhatêng kirang prayogining tiyang wanan wau lajêng mêmulang, murih tiyang wau purun nulad dhatêng tatacara ingkang kêlimrah.
Kados ta kawontênanipun tiyang Papuah ing pulo Nigeniah sisih kilèn, punika nalika dèrèng srawungan kalihan tiyang kathah, kawontênanipun sarwa prasaja sangêt. Bab anggènipun gêgriya namung manggèn wontên ing sudhung, waton kenging kangge ngaub, dene ingkang mawi cara damêl griya, pandamêlipun inggih tanpa wangun. Ingkang kathah griya agêng satunggal dipun ênggèni ing tiyang kathah, ing ngriku tamtu wontên sêsêpuhipun. Dados kawontênan ingkang kados makatên punika, kenging kangge titikan, bilih tiyang Papuah punika inggih sampun gadhah manah purun dipun sêpuhi ing tiyang. Sanadyan kawontênanipun ing ngriku botên wontên titikipun, bilih sêsêpuh wau gadhah panguwaos punapa-punapa, nanging kêtingal manawi dipun eringi.
Sêngsêming kabrêgasan punika anocogi kalihan manahipun piyambak.
Bab ingkang dipun têdha, wontên ingkang namung saking pados kemawon, upaminipun sagu, punika padosipun gampil, awit ing papan ngriku
pancèn kathah thêthukulanipun, wontên ingkang sarana nanêm, inggih punika nanêm bangsaning pala kêpêndhêm, nanging pananêmipun botên pisan-pisan kêtingal anggatosakên, namung waton nanêm kemawon.
Bab nyandhang ngangge, tumrap ingkang taksih wanan dêlês, namung cawêtan kalikaning kajêng utawi ombyong-ombyong gêgodhongan. Nanging tumrap ingkang sampun pakulinan kalihan tiyang mônca, lajêng sami nulad dhatêng panganggenipun tiyang mônca wau, nanging mêksa botên tilar tatacaranipun piyambak, dados kêtingal bilih caking panganggenipun punika dèrèng srêg kados saraosing manah, namung satiru-tiru. Wontênipun makatên punika, bokmanawi namung jalaran saking botên kulina, awit panganggenipun piyambak punika namung sarwa ènthèng, tuwin badan ingkang salaminipun namung dipun liga punika manawi kêsasaban punapa-punapa tamtu araos sumuk.
Sêsorah ing nginggil nyariyosakên, bilih tiyang Papuah punika inggih gadhah sêngsêm. Dene nyatanipun pancèn makatên, kados ta manawi nuju wontên ing griya, punika sami rêmên sambèn rêngêng-rêngêng, sampun tamtu kemawon rêngêng-rêngêngipun prasaja sangêt, namung ing sêmu kêtingal, bilih anggènipun rêngêng-rêngêng wau kanthi dipun êmatakên, kêtitik saking polatanipun sajak sumèh araos bingah.
Makatên malih manawi nuju padhang rêmbulan, jalêr èstri anèm sêpuh, sami akêkadhar wontên ing jawi, kêtingal anggènipun ngêmatakên dhatêng sêngsêm raosing pêpadhang ing wanci dalu, sambènipun sami jêjogedèn,jêjogedan,.
ngêtingalakên kaprigêlanipun, sanadyan nyatanipun namung pating krêmbyah, nanging tumrap ingkang nglampahi rumaos manggih sêngsêm ingkang kêkêtogan, makatên ugi tumrap ingkang nyawang, manahipun inggih rumaos amanggih sêngsêm wontên ing jaman pakêmpalan. Mila salêbêtipun môngsa makatên punika, ulatipun têtiyang ing pakêmpalan ngriku kêtingal sumèh-sumèh.
Wontên malih ing bab sêngsêmipun tiyang pêpacangan, jalêr èstri sami lêlintonan pawèwèh, punika tumrap ingkang kanggenan, sanadyan nyatanipun namung sapele, nanging sami ngraos bilih asimpên barang ingkang ajinipun prasasat anyamèni ajining jiwanipun, sakêdhap-sakêdhap tansah dipun liling. Makatên ugi manawi nuju anglairakên kabingahan, kados ta manawi nuju wontên pangantèn, kaberaganipun titangyangtêtiyang. wau katingal sangêt, sami amangangge sarwa ingkang adamêl asri ing sawangan, inggih punika cundhuk wuluning pêksi tuwin mangangge sanès-sanèsipun ingkang dipun raras sagêd adamêl sêngsêm.
Mênggah kajêngipun karangan punika namung nyariyosakên, bilih sêngsêm punika ugi dumunung wontên ing sabên tiyang, ukuranipun sami kemawon. Dados mênggahing sêngsêm, sanadyan tumrap ing sanès mastani botên, nanging tumrap ingkang kêdunungan tamtu rinaos ngantos kandhas ing manah, nama sampun pandumipun piyambak-piyambak.
Lare ingkang sampun umur 15 wulan, sampun mangsanipun kasapih, dados sampun mantun nêsêp, mila tiyang sêpuh kêdah ngrêksa têdhanipun, kêdah ingkang prasaja, sampun dipun sukani têtêdhan ingkang angèl ajuripun saha ingkang anggajih sarta ombèn-èmbènombèn-ombèn. sanèsipun toya, makatên ugi sampun ngantos nyarêngi panêdhanipun tiyang sêpuh, sabab manawi sumêrêp têtêdhan warni-warni, lajêng tuwuh kapenginipun, punapa malih yèn sampun ngraosakên, mêsthi lajêng mrèntèk-mrèntèk nêdha têtêdhan ingkang pancèn dede mêsthinipun, punika badhe anjalari kirang sêgêring badan.
Wowohan punika prayogi sangêt tumrap lare, nanging tiyang sêpuh sampun ngantos weya, nyukani wowohan ingkang sagêd anjalari sêsakit, sabab lare punika wiwit lair dumugi umur 3 taun badanipun taksih ringkih, manawi ngantos katrajang ing sakit pilêg, watuk, bêntèr, utawi sakit wêtêng sarta racêkên, punika manawi nyarêngi apêsipun, asring botên ngukup, sêsakit gabag punika ugi ambêbayani, punapa malih sarap utawi sawan: mèh kenging katamtokakên tiwasipun.
Mênggah sarap utawi sawan punika tuwuhipun saking kêtumusan sêsakiting tiyang sêpuh, mila tiyang ingkang gadhah sêsakit punika asring botên waris anak-anak, srananipun dede japamôntra, ugêr purun jêjampi ingkang sagêd ngrêsikakên rah kemawon: sagêd wilujêng.
YanYèn. lare sampun sagêd wiwit lumampah sampun sok dipun tetah, kêdah kasrantosakên lumampah piyambak. Sabab lare botên badhe sagêd lumampah yèn dèrèng dumugining môngsa. Sampun bingah-bingah [bingah...]
dumèh anakipun sagêd makatên, èngêta rêkaosipun lare, jèr dipun tetah punika tumrap lare kalêbêt
sampun ngantos dados tiyang kêsèd, wiwit alit kêdah kaparsudi srêgêp, saha kêndêl tumrap pandamêl lêrês, mila sampun sok dipun ajrih-ajrihi, utawi dipun dongèngi ingkang mokal-mokal, mindhak dados tiyang jirih utawi gugon tuhon, dene manawi kapinujon rèwèl, kaimur-imura kanthi têmbung manis manuhara, tiyang sêpuh kêdah sabar, sampun dipun srêngêni ngangge têmbung kasar.
Sutarja, G. d. Têmanggung. Wêlèri.
Lumrah ananing makluk / ing batine tansah kudu gambuh / sanadyan ta amung bangsaning parêcil / ciptane kudu kumluhur / lumuh diarani asor //
wênèh ing dina nuju / môngsa rêndhêng udan tansah têrus / angarêcèh swarane banyu kang mili / nganti kêrungu gumrujug / ngêlêbi saênggon-ênggon //
ing blumbang kêmplung-kêmplung / swaraning kang kodhok krungu kang-kung / yèn dilaras ing kalane wayah bêngi / ngapenakake wong turu / kaya gamêlan digerong //
ngandikane wong sêpuh / pancèn nyata yèn sing nywara kang-kung / iku kodhok kang padha bungah ing ati / grombolan sakônca kumpul / padha agawe lêlagon //
jare ana sing ngêmpul / lan ambonang ajêg tansah kang-kung / wênèh ana sing ngorèk kaya ngêpraki / dene sing kunge alandhung / iku niyaga sing ngêgong //
mula sanadyan umyung / yèn dilaras sajak iya mathuk / yèn unine kaya ora anggêr muni / ingkang kunge kaya urut / ora mung anggêr nyalêmong //
kocap ing banyu agung / ana kodhok sing wis rada ngumur / thênguk-thênguk anèng pêntasan akanthi / anak loro
padha bêsus / kabèh lanang tur ajarot //
kodhok sing tuwa mau / ana kono karane Ki Gêmuh / awit ketok awake bangêt malênthing / nanging sarèhne wis ngumur / kulite bangêt bêngkêrok //
dene sing loro mau / siji jênêng Theyot siji Thèblung / bocah loro padha nakal tur kumaki / Ki Gêmuh wis kêrêp tutur / bok aja padha mangkono //
unine kaki Gêmuh / thole kowe iku bok ya wêruh / pirangbara kowe gêlêm ngrumasani / yèn bangsaning kewan banyu / aja pijêr colat-colot //
awit akèh mungsuhmu / iya kuwi ula karo manuk / yèn ngantia kêpêthuk mêsthi bilai / môngsa wurunga diulu / orane
yèn ta aku anggugu / pitutur sing kaya ngono mau / sajêg-jêgku mung dadi bangsaning prêcil / bêgjane mung muni kang-kung / yèn aku: êmoh mêngkono //
pathok bangkrung / ana kene nganti warok //
Thèblung nyambungi catur / yèn ta aku pancèn iya mathuk /
ora liwat mung sing padha ngati-ati / sababe akèh mungsuhmu / elinga kowe yèn kodhok //
samana wayah surup / bocah loro pating crolot mêtu / banjur padha lèrèn ana pinggir kali / Si Theyot nuli calathu / lènyèn. èsême tansah ketok //
lah apa ta kandhamu / arak sênêng plêsir-plêsir iku / galo kae ingêtna wong arêp mulih / saka
dene karêping tutur / ing pantêse bocah durung ngumur / ngantêpana mênyang ing panggawe bêcik / gugu tuturing wong sêpuh / cikbèn nêmu karahayon //
Garèng : Lho Truk, aku krungu kabar, lagi malêm
Petruk : Mula iya nyata, malah ana priyagung Jawa lan Walônda kang padha krêsa mrêlokake rawuh amriksani, kaya ta: ingkang bupati ing Batawi, utawa manèh Tuwan Dr. Voorhoeve amtênar ahli basa ing Bale Pustaka, lan isih ana manèh liya-liyane.
Garèng : We, lakok sêmadan kanjat, apa pancèn wis kêna ditongton kêthoprake. Lo, anggonku takon mangkono kuwi, amarga umure pakumpulan mau gajêge lagi rong sasinan ngono.
Petruk : Rèng, nèk ngomong bok aja sok nyara Banyumasan ngono, wong pikiranaku banjur padha pating slêbar jarene, bok dikandhakake rada pêngpêngan, ngono bae rak uwis, kathik nganggo sêmadan kajat barang. Mêngko nèk aku wis jèngkèl,
Bandhung, wis mêsthi kowe ora nyahok têmênan. Mungguh pitakonmu mau, sanajan kumpulane lagi umur rong sasi, tongtonane kêthoprak mula iya wis kêna ditongton, mung bae…
Garèng : Lho, kok nganggo mung bae, dadi
ana ta sing kok cacad. Mara critakna nyang aku, apa.
Petruk : Lho, aku ora sumêdya nacad utawa ambênêrake, awit kang mangkono kuwi aku rumasa yèn ora duwe wajib. Sabênêre wong sing wajib anduwèni wawênang nacad, angalêmbana, utawa manèh ambênêrake samubarang tindak, ya kudu wong sing ahli marang tindak mau, ing môngka aku kiyi, apa manèh mèlu main dadi kêthoprak uwisa tau, lagi dadi sêtudhèning kêthoprak bae, iya durung tau nglakoni. Dadi sing arêp tak lairake nang kene kiyi iya ora maton, mung panêmuku dhewe, mulane têmtune iya akèh sing klira-kliru, ewadene aku kok rikuh, bok diarani mung arêp ngolok-olok bae, hara, durung-durung bae, wis ana sing
sing anuduhake barang sing ora dadi bêcike, prêlune ing têmbe burine bisa ngowahi sing ora bêcik mau. Mara, apa gamêlane sing kok wada.
Petruk : Wah, nèk gamêlane, ingatase ing Batawi kene, iya wis kêna diarani bêcik, sanadyan yagane dhang dhong isih sok rada kisruh, mung bae rasane kêthoprak wis rada ilang, amarga sing dadi bakune kêthoprak dibuwang, yakuwi lêsunge, sing muni uthuk-uthuk.
Garèng : Lho, nèk kuwi rumasaku ora dadi ngapa, amarga kajaba ing Batawi lêsung rêgane larang, wong rada ambrêbêgi kuping, dadi nèk nganggo lêsung, mundhak dikêlah ing tôngga têparone, amarga padha ora bisa turu. Kowe kudu ngèlingi, yèn sing manggon ana ing Batawi, kuwi wonge sênenjong, iya: wong Batawi, wong Jawa, wong Sundha, wong Madura, Walônda, Bombai, Yangko-yangko lan isih akèh manèh tunggale, dadi ora kabèh padha sênêng ngrungokake suwaraning kothekan kuwi. La nèk
rumasaku. Dadi ilange lêsung, kaya-kaya ora andadèkake alangan apa-apa. Sing ora kok sênêngi kuwi apa pasindhène.
Petruk : Hla, kuwi kêna diarani kampiyun alias jêmpol têmênan, saking kapenake anggonku ngrungokake swara sing tlusupan turut wuwungan, nganti aku kalalèn ngumbe limune tanggaku têka tak labasake.
Garèng : Lha kuwi rak aran kalalèn sing kapenak bangêt, têmtune kowe iya kêlalèn anglironi. La, apa sing kok cacad kuwi têmbangane.
Petruk : Nèk têmbangane, iya wis sêdhêngan, [sêdhêng...]
[...an,] mung bae nèk nêmbang Kinanthi isih rada blero.
Garèng : Bab kuwi pancène ora kêna dipaido, awit kowe kudu ngèlingi, yèn anggone nyinau kabèh mau mung rong sasi, dene wis wani ngêtokake ing pasadaran, rak wis jênêng pêngpêngan têmênan, nèk ora bosên anggone nyinau bae, tamtune iya bakal sampurna. Dadi ing bab têtêmbangane, kaya isih ana pangarêpe bakal bisa bêcik, sêmono kuwi yèn ora banjur bosên panyinaone. Sing ora kok dhêmêni kuwi apa caritane.
Petruk : Nèk sing padha nonton ing kono, ora mung nyawang bêciking sandhangan utawa luwêsing jogède, ananging kanthi mikir mungguh karêpe critane, mula iya bêcik bangêt, awit ing kono ngêmu rasa: sapa sing tansah sumungkêm marang wong tuwane, tamtu bakal mumbul drajate.
Garèng : Hla, judhêg saiki anggonku ngrasakake, amarga apa sing wis kok anggêp ala, kuwi rumasaku ora dadi ngapa, ing têmbe nèk talatèn anggone nyinau, têmtu bisa dadi lan apike. Mara têrangna bae, apa sing ora dadi cocoging atimu.
Petruk : Wah, wong sing ora dadi cocoging atiku kuwi, rada angèl owah-owahane, kang kapisan, lakuning kêthoprak rada kakehan jêjogedane, dadi banjur angèl anggone arêp ngarani. Mara ta pikirên dhewe, pacakane kaya wong Hindhu, cawêtan lan sêrbanan, le mlaku kathik anjogèd ngalètèr kaya satriya Ngukiratawu, mara apa ora sêpêt nang pandêlêngan, upama lakune kuwi rada diprasajakake bae, kaya ta ngemba lakune Raja Tamtanus ing wayang
kuwi iya mangkono, dene dhang-dhong dianani èksêtrah anjogèd, kuwi malah dadi bêcike. Aja kok kabèh-kabèh anjogèd, rak malah dadi anjuwarèhi. Nèk arêp bêcik têmênan, luwih bêcik yèn jogède mau dipasrahake nang kumpulan wayang wong bae. Apa manèh saya pêt-pêtan mataku, barêng dêlêng ratune, dak arani rak Bathara Brama. Ha mara, sandhangane nyara Hindhu, kuluke kathik kuluke ratu Mandura, apa ora… mati aku. Kajaba kuwi, nèk pakumpulan kêthoprak mau kêpengin supaya disênêngi ing sakabèhing bôngsa, kajaba kudu disuda jêjogedane, kudu aja nganti kasuwèn cacritane, awit tumrap wong sing ngrêti utawa sing bisa krungu, iya mula ana sing sênêng, amarga ing cacritane mau akèh piwulange, ananging tumrap sing ora ngrêti utawa sing adoh papane, mêsthi banjur ngantuk bae. Wis, Rèng, sêmene dhisik, liya dina tak critakake panêmuku siji-sijine sing padha mèlu main.
Manawi pamarentah langkung tumut ngudi kanthi kakêncêngan mênggahing kamajênganipun ekonomi tumrap golonganing têtiyang pribumi, langkung malih tumrap anyaèkakên kawontênanipun têtanèn tumrap tiyang siti, angajêngakên kabudidayan ingkang anjalari sagêdipun anggarap pangasilaning têtanèn dalah ampas bucalanipun, saha angajêngakên pindhahipun tiyang murih sudanipun papan ingkang sampun kêkathahên tiyangipun (makatên ugi ing tanah Ruslan cara pindhah-pindhahan wau sampun kalêbêt ing rancangan) tuwin malih salêbêtipun makatên wau para têtiyang pribumi ingkang inggil pangajaranipun, kaudia sagêdipun sami angsal padamêlan, lan salajêngipun sagêda angajêngakên kawontênanipun piyambak tuwin sagêda anindakakên punapa-punapa tumrap kamajênganipun tanah wutahrahipun. Manawi sadaya wau sagêd kalampahan, tamtunipun lajêng kathah para tiyang ingkang samangke sami ngandhut sêsêngitan dhatêng para panguwasa, ingkang sami sae malih dhatêng para panuntuning nagari saha lajêng angaosi dhatêng panuntun wau.
Sayêktosipun botên prêlu, malah-malah botên prayogi, upami lajêng ngêmungakên kapasrahan ing padamêlan kaamtênaran kemawon, langkung sae utawi malih langkung kathah pigunanipun, upami sagêd kaudi, murih para pribumi ingkang pangajaran wau sarana pikajêngan tuwin pikiranipun piyambak sagêd angajêngakên tanahipun piyambak ing bab kawontênanipun ekonomi, ing ngriku têtiyang wau sagêda anêmtokakên, bilih badhe angsal pambantu saking pamarentah tuwin para amtênaripun. Pêrgêrakan ingkang makatên punika manawi wiwitan tuwin pangurusipun kanthi pramana, saperangan agêng saking tênaganipun têtiyang, ingkang samangke, jalaran saking ala ngangguripun gadhah tindak sêdya ambalela, punika tamtu lajêng sagêd ewah saking kakiyataning tênaga murugi dhatêng padamêlan kangge umum, inggih punika satunggiling sarana utawi budidaya ingkang sae piyambak tumrap pamêpêring tindak ingkang makatên wau. Punapa malih lajêng badhe angêndhih dhatêng dayaning para propagandhis, tumrap têtiyang kathah, ingkang sami kêbrangas, jalaran saking botên sumêrêpipun, ngantos sami purun anindakakên lampah ingkang nasar, tuwin inggih badhe amangsulakên timbanganipun malih dhatêng golonganing têtiyang, ingkang jalaran saking pamanggihipun wontên ing pasrawunganing ngakathah saha saking kacêkapaning padamêlanipun, lajêng sami dados satrunipun bêbuyutan, tumraping sadaya niyat-niyat ingkang badhe angrisakakên praja.
Punapa malih ing dhusun-dhusun, ingkang makatên wau badhe kalampahan kanthi sayêktos-yêktosipun.
Salugunipun mila cêcêngkahan kalihan punapa mêsthinipun, ingatasipun para tani ingkang sami gêgadhahan ing dhusun-dhusun ing Bantên tuwin ing Priyangan sami anggolong dhatêng kaum komunis. Ing bab punika tanah Ruslan kados sampun suka tôndha saksi, inggih punika bilih têtiyang tani botên purun nyumêrêpi babarpisan dhatêng ancasing kaum komunis, ngêmungakên satunggal lan satunggalipun kanthi kêncêng ngêkahi sangêt dhatêng wêwênangipun
sitinipun, dene para kaum pangajaran têtiyang siti, ingkang botên kadumugèn manahipun, jalaran namung kapasrahan pangkat ingkang andhap-andhap wontên ing ôndêrnèmêng gadhahanipun tiyang mônca, utawi namung anglênggahi pangkat-pangkat dados sor-soran kemawon. Tumrap ing kantor guprêmèn, punika sami dipun
badhe tuwuh pitados sami pitados tuwin bantu-binantu tumraping pamarentah saha golongan-golonganing têtiyang, ingkang samangke dipun kuwatosakên, jalaran saking titikipun ingkang sumêdya ambalela wau. Salajêngipun tamtu badhe ngawontênakên sarining têtiyang, ingkang anyambutdamêl sakiyat-kiyatipun tumrap angajêngakên ing bab ekonomi saha lajêng sami dados panuntuning têtiyang bangsanipun, utawi malih têtiyang ingkang nyêpêng tuntunan wau, têmtu sami têtiyang ingkang pintêr-pintêr saha suci manahipun.
Manawi sampun makatên kawontênanipun, salajêngipun tamtu sagêd ayêm kemawon dhatêng niyatanipun karajan mônca, ingkang ngawontênakên agèn-agèn ing nagari-nagari sanès, prêlunipun badhe nyudakakên dayanipun nagari mônca, murih ukuraning kawontênanipun sami andhapipun kalihan karajanipun piyambak, amargi niyatan-niyatanipun wau badhe lajêng kaundurakên dening para pangajênging têtiyang pribumi piyambak.
Ing donya pulitik, propagandhah katindakakên sarana tatêmbungan
ingkang sae-sae, ingkang punika inggih lajêng angèl anggènipun ananggulangai pangasutipun para propagandhis ingkang anjanjèni punapa-pupana ingkang ngenyutakên. Ananging tumraping laladan ekonomi, ingkang kenging kabuktèkakên sarana ôngka-ôngka, ing ngriku sagêd adamêl pêpandhingan mênggahing uwohipun kanthi botên ela-èlu.
Ing karanganipun Tuwan Baars ing ngajêng, Tuwan Baars sampun nyobi anêrangakên karampunganipun ing bab ekonomi ing paprentahan Sopyèt sarana ôngka-ôngka, ing Ruslan inggih ôngka-ôngka punika ingkang dados sêkar lathinipun kawontênaning panggêsangan. Ingkang ngrika lajêng kapêksa saking donya pulitik pindhah dhatêng ekonomi, dados lajêng kasumêrêpan, inggih punika sasampunipun tuwuh bêbaya kaluwèn lan pacêklik, bilih ekonomi punika ingkang prêlu piyambak saha ingkang dados dhasaring sadhengah panggêsangan.
Tuwan Baars rumaos sampun ambuktèkakên, bilih tumrap tanah Indhonesiah komunismê punika botên dados dhasaring panggêsangan, ngêmungakên dados dhasaring pêpêjah. Sintên ingkang sampun paham bab prakawis punika, tamtu lajêng cancut ambudidaya anyaèni kawontênaning gêsang sêsrawungan tumrapipun jaman samangke punika, salajêngipun sampun ngantos wontên golongan, ingkang jalaran kasangsaranipun utawi mandhokoling manahipun, utawi jalaran punapa kemawon, lajêng anggayuh dhatêng pandamêl dede, inggih ingkang adamêl sangsaraning gêsang sêsrawungan, bilih sampun kalêksanan sadhengah ingkang gêsangakên urubing latu aru-ara sagêd kasirnakakên saking para kawula, langkung malih saking golongan tani lan kaum pangajaran, sapintên sisanipun tiyang ingkang taksih damêl aru-ara, sampun tamtu botên badhe kadumugèn sêdyanipun, kadosdene ingkang sampun kalampahan ing nagari Walandi. Para têtiyang wau sagêdipun têrus nyambutdamêl namung salêbêtipun taksih angsal bantuan saking Rus.
Ing dhistrik Turèn, Malang, mêntas wontên prahara anggêgirisi. Wontên lare têtiga saking dhusun Jambangan, ngeyup wontên sangandhaping wit ing dhusun Pamotan, dipun sambêr gêlap, ingkang satunggal pêjah sanalika, ingkang kalih nandhang tatu rêkaos. Lèpèn Rêmbun toyanipun lubèr. Margi saking Turèn dhatêng Dhampit, kêlêban ing toya, lêbêtipun ngantos 2 mètêr. Wit-witan sapinggiring margi sami sol. Satunggaling cagak krêtêg pêdhot kêtêrak ing toya, saha lajêng ambruk. Rahayu trèm ingkang badhe langkung ing ngriku lajêng dipun sukani sumêrêp ing Carik
ing Pasirlimus, Tambun, Mèstêr Kornèlis wontên lare angèn dipun sambêr ing gêlap, lare tuwin maesanipun sami gêsang saha tiwas sanalika.
Wôntên pawartos, tumuntên badhe miwiti damêl pakunjaran enggal ing Struiswijk Wèltêprèdhên. Rancanganing waragad pakunjaran wau 3½ ton, prêlu badhe kangge papan tiyang tahanan prèpèntiph, tuwin ukuman ingkang mayar ing pakunjaran Cipinang. Miturut rancangan, pakunjaran wau awangun bundêr, wiyaripun ing ngajêng kintên-kintên 180 Mètêr.
Kawartosakên, pandamêlipun griya tahanan ing Têbingtinggi tuwin Minje sampun mèh rampung.
Up agèn pulisi Kok ing Bandhung, dipun cêpêng jalaran saking gadhah tindak mirês. Dèrèng dangu tuwan wau sampun gadhah atur ing pamarentah ngakêni dhawah ing kamlaratan.
Radhio sêtatsiun ing pulo Panjang martosakên, sasampunipun kèndêl salêbêtipun 12 jam, ing sapunika kawah ing Krakatao wiwit tumandang malih. Inggiling pambalêdhosipun ngantos 50 mètêr.
Nalika tanggal 11 wulan punika, ing kadhistrikan Bèji, Klathèn, ambikak poliklinik, wragadipun kapêndhêtakên saking arta kas dhusun. Kabaripun ing Jatinom tuwin ing Bayat inggih badhe dipun adani makatên.
Pamarentah sampun amarêngakên anggêntosi pasitèn ing Blitar gadhahanipun N.V. Oliefabrieken Insulinde ingkang sampun dhawah ing kamlaratan, rêgi f 70.000.- Panggenan wau badhe kangge papan panggulawênthahan lare jalêr.
Benjing konggrès P.P.P.K.I. salêbêtipun wulan Juli 1928 wontên ing Surabaya, badhe mawi têtingalan sarana mupu beya. Angsal-angsalanipun badhe kangge ambiyantu kasing pakêmpalan kabangsan.
Pakunjaran tumrap bôngsa kulit pêthak tuwin têtiyang siti ingkang pangajaran ing Bandhung, ingkang sawêg dipun garap, wêwangunanipun inggih miturut pakunjaran tanah kilenan. Ingkang ngadani padamêlan wau para têtiyang ukuman, dipun pangagêngi ing B.O.W.
Para priyantun ing Bayalali badhe ngêdêgakên pasar malêm, wiwit tanggal 30 Juni dumugi 10 Juli, sarana ngawontênakên pawitan f 4000.- kabage ing 400 andhil nyadasa rupiyah, angsal-angsalanipun badhe kangge miwaha tumbuk dalêm sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, tumbuk yuswa 64 taun.
Sanadyan dèrèng dipun têtêpakên, nanging sampun wontên pawartos, bilih ewah-ewahaning paprentahan badhe tumindak wiwit tanggal Januari 1929, naning tumrap Pasuruan badhe dipun piyambakakên, jalaran saking kawigatosaning gêwès, ugi sampun kenging katamtokakên, ingkang
Bandhung ingkang kakèndêlan. Bêslit kèndêlipun wakil bupati wau têtêp botên ewah.
Wontên wartos, bilih panyuwunipun Ir. Meertens dhatêng pamarentah, ing bab pitulungan minôngka lêlintuning pènsiun ingkang dipun suwak, botên dipun parêngakên.
Jalaran saking kamajênganipun mantri guru ing pamulangan gupêrmèn ôngka 2 ing Cikarang, ing salêbêtipun wulan punika sagêd anglêbêtakên murid enggal, têtiyang siti tuwin Tionghwa wontên 90, sapunika gunggunging muridipun wontên 300 langkung. Nanging tumindaking pangajaran ragi rêkaos, awit guru 4 ngajar 6 klas. Ing sapunika dipun pranata tumindak giliran. Tuwin sarèhning kathah muridipun èstri, prêlu badhe nyuwun guru èstri kangge mulang padamêlan tangan, makatên ugi wêwahing guru jalêr.
Ing dintên Kêmis kêpêngkêr, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral mêntas ngawontênakên konpêrènsi kalihan para bupati. Ingkang karêmbag prakawis umum, lajêng bab sudaning kawula ingkang purun dados priyantun pangrèh praja, lajêng prakawis ingkang magêpokan bab nikahan, wusana bab tumindaking bêrgêrlêkê sêtan.
Malêm Akat tanggal kaping 8 April punika, ing pandhapa kabupatèn Karanganyar bawah Mangkunagaran dipun wontênakên têtingalan bêksan Jawi warni-warni mawi bayaran, saking ada-adanipun bêbadan komite panulung kasangsaran banjir, angsal-angsalanipun yatra saking para mirsani badhe kadarmakakên dhatêng têtiyang ingkang sami kasangsaran banjir ing padhusunan bawah kabupatèn wau.
Malêm Akat tanggal kaping 15 ugi April punika, pakêmpalan musik klêb ing baprik gêndhis Tasikmadu bawah Mangkunagaran, ambikak têtingalan darma warni-warni, angsal-angsalanipun yatra badhe kangge darma dhatêng griya pamulasaran tiyang sakit maripat ing Ngawi, tuwin Bomêske ing Tasikmadu.
Kawartosakên benjing wulan Bêsar ngajêng punika Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping VII, badhe kagungan damêl nêtêsakên putranipun ingkang miyos
kasunanan, benjing wulan Mèi ngajêng punika badhe lèrèh saking anggènipun ngasta padamêlan amangagêngi paprentahan marêkwèsên wau. Sintên ingkang kacalonakên badhe dados gagêntosipun, dèrèng wontên kabar.
Ing sabên taun dhawah ing dintên Ngahad pungkasaning wulan Sawal, ing Luar Batang, Batawi, inggih punika dunungipun pasareanipun sawênèh aoliya ingkang nama Habib Al Edrus wontên wilujêngan agêng, mèngêti sedanipun aoliya wau. Ing wulan punika wilujênganipun sampun kalampahan kala Ngahad kêpêngkêr, tiyang ingkang dhatêng kathah sangêt.
Kala ing dintên Rêbo kêpêngkêr margi sêpur antawisipun Tagogapu kalihan Ciputat, sitinipun longsor, sêpur 513 ingkang langkung ing ngriku ingkang sabagean kurugan, nanging botên andadosakên sabab, sasampunipun siti kasingkirakên, sêpur sagêd lumampah malih, kasèp 20 mênit.
Ing Cianjur kêtitik kambah ing sima, wontên tiyang kecalan maenda jalaran katêdha ing sima. Mirid pangintênipun têtiyang ing ngriku, sima wau biyungipun gogor ingkang dipun ingah ingkang bupati.
Kados ingkang sampun kawartosakên, sapunika de Jeer badhe kapriksa prakawisipun bab suka papan pangayoman dhatêng tiyang pambrontak, dados botên tumut nêdya ngrêbahakên pamarentah.
Lêngganan nomêr 506 ing Bojanagara. Ing Kajawèn ugi badhe ngêwrat wêwêdharan sabda ing parêpatan kawula. Buku Serie No. 777 kalihan buku Peroebahan Pemerintahan negeri punika sami kemawon. Dene dhaptar dèrèng wontên sanèsipun malih.
Lêngganan nomêr 2388 ing Purbalingga. Bab prayogi panjênêngan supados pangintuning Kajawèn dipun tapihi kados Kajawèn nomêr lêbaran, murih botên gampil dipun cidra ing tiyang. Punika sawêg karêmbag.
Lêngganan nomêr 2112 ing Tayu. Mênggahing kopêrasi, badhe nyuwun rèh pêrsun utawi botên, punika gumantung wontên ing kajêngipun pakêmpalan piyambak, ing bab agami botên tumut-tumut.
Lêngganan nomêr 2504 ing Randhublatung. Ngrêsiki plat gramopun punika cêkap kalihan sikat, ingkang pancèn pirantos kangge ngrêsiki gramopun, tumbasipun dhatêng toko plat, dene manasimanawi. rêgêdipun kêsangêtên, kêdah mawi dipun kumbah ing bènsin rumiyin, lajêng dipun sikat.
Dhawuh pangandikanipun sang putri: ing ngriki punika pasareaning para nata kina ing Mur wontên sangandhaping siti, mangke panjênêngan badhe priksa. Sang putri lajêng ngasta tanganipun Orme malih, awit pèrèngipun mayat saha lunyu.
Kula sadaya lajêng lumampah têrus, ajêg tumurun, mandhapipun kintên-kintên ngantos 400 mètêr, kula sadaya dumugi ing papan ingkang jêmbar sangêt, ingkang saèmpêr papan kumidhi, katutup ing payon curi inggil sangêt. Sang putri lajêng menggok manêngên, saha lajêng kèndêl wontên sangajênging barang-barang pêthak gilap, dilah ingkang dipun asta lajêng dipun angkat manginggil saha ngandika: môngga kapriksanana.
Kula sadaya inggih lajêng sumêrêp, ing ngriku wontên kursi sela agêng, ingkang palinggihanipun kêbak balung tiyang, ing ngriku wontên cumplungipun ingkang dipun anggèn-anggèni makutha êmas. Kajawi punika wontên rêrênggan sanès-sanèsipun kados ta: têkên karajan, sêsupe, oncèn-oncèn mutyara, dêdamêl, saha kêre, ingkang kasèlèhakên ing antawising balung-balung wau. Ingkang kapratelakakên wau dèrèng sadaya, amargi sakubênging kursi taksih wontên jrangkong sanèsipun sèkêt, mawi tôndha-tôndha pangangge, ingkang dipun angge kala gêsangipun.
Makatên ugi ing sabên sangajênging jrangkong wontên bakinipun salaka utawi têmbaga, kêbak barang-barang ingkang kathah pangaosipun, kados ta: cangkir utawi wadhah sêkar sami êmas, barang pirantos kangge dandos, kalung rante, rêrênggan dhadha, kêlat bau, gêlang, anting-anting, utawi sanès-sanèsipun, ingkang sadaya mawi rinêngga ing sela ingkang awis rêginipun, kajawi punika wontên tumpukan arta lan barang sanès-sanèsipun pintên-pintên atus warni, kawontênanipun sadaya wau sampun dipun melikakên ing tiyang wiwit saking kala wontênipun kasusilan.
Sarêng sang putri mriksa bilih kula sadaya anggènipun ningali kawontênan ingkang anggêgilani wau sarana ajrih, sang putri lajêng ngandika makatên: panjênêngan tamtunipun mangrêtos, bilih ingkang lênggah ing kursi punika ratunipun, dene ingkang gumlethak ing sakubêngipun, punika para garwa, upsir tuwin ajudanipun. Kalanipun sang nata wau seda, sadaya kawulanipun ing kraton kairit mriki kanthi ambêkta bandhanipun sadaya, têtiyang wau lajêng kapatah manggèn sakubêngipun sang nata saha nuntên pinêjahan, manawi panjênêngan andamu balêduk punika, panjêjêngan tamtu badhe priksa, bilih curi punika taksih kêbak tabêt tetesaning êrah, kajawi punika taksih wontên tapaking lamêng ing cumplung saha balung cêngêl.
Quick ingkang sok rêmên dhatêng nitipriksa, inggih lajêng nitipriksa kawontênanipun ing ngriku.
Salêbêtipun Quick nyêpêng cumplung saha lajêng
punika taksih katindakakên wontên ing Aprikah, amargi nalika kula kèndêl wontên ing pasisir kilèn, kula dumugi ing sacêlaking papan ingkang têtiyangipun dipun pêndhêm gêsang-gêsangan.
Kala têtêmbunganipun Quick sampun dipun prêtal, sang putri lajêng ngandika: sagêd ugi makatên, ananging ing kintên kula manawi kawula kula botên badhe nindakakên ingkang makatên punika. Sang putri lajêng gumujêng saha nyambêti pangandikanipun makatên: sumôngga para mitra sami anglajêngakên lampah, ing ngrika taksih kathah têtingalan raja-raja ingkang kados makatên
sumêrêp kursi ingkang kados makatên wau malih, ingkang nginggil tuwin sakubêngipun kêbak balung, gumlethaking balung ingkang makatên wau, sasampunipun bangke bosok. Makatên ugi ing ngrika-ngriki, ing kubêngipun wontên jrangkong-jrangkonging tiyang, ingkang sami andhèrèkakên sedaning ratunipun, satunggal-satunggalipun angajêngakên baki raja pèni, sangajêngipun kursi cêlak wontên balunging sagawon, ingkang mawi rante rinêgga-rêngga ing pêpêlikan. Salajêngipun kula sadaya lajêng dumugi ing kursi bangke ingkang nomêr tiga, ing ngriku sang putri nudingi satunggiling jrangkongipun tiyang jalêr, ingkang ing ngajêng ugi wontên bakinipun kêbak gêndul jampi ing jaman kala samantên, antawisipun gêndul-gêndul wau wontên pirantosipun kangge anjampèni.
Sang putri kanthi mèsêm angandika makatên: dhuh Dhoktêr Adams, môngga kula aturi ngandika dhatêng kula, kintên-kintên panjênêngan punapa karsa dados dhoktêr wontên salah satunggiling
anjampèni punika. Salêbêtipun sang putri anglajêngakên tindakipun, kula andhingkluk prêlu ngisèni kanthongan kula. Ing ngriki prêlu kula cariyosakên, bilih sasampun kula titipriksa sayêktos, pirantos-pirantos wau wontên sawatawis ingkang sanadyan umuripun sampun ewon taun, ewadene ngantos dumugi samangke taksih kenging dipun angge.
Mênggah kawontênanipun pasarean-pasarean sangandhaping siti, ingkang nganèh-anèhi saha anggêgilani, punika botên prêlu kacariyosakên malih. Lampah kula sadaya saking satunggal-satunggaling panggenan ratu, kula sadaya ngantos rumaos bosên ningali balung tuwin êmas. Kula sadaya sawêg kemawon badhe angrêmbagi, murih kèndêl anggènipun nitipriksa, dilalah kula sadaya sampun anyêlaki ingkang nomêr salangkung, kadosdene miturut pangetang kula. Ing ngriku kula sadaya lajêng kanthi gumun sangêt, amargi ratu punika ingkang agêng piyambak panguwaosipun, ing kubêngipun wontên bangkenipun kathah sangêt, cacahipun tikêl tiga utawi sakawan tinimbang sanès-sanèsipun, saha rajabrana ingkang wontên ing ngriku sakalangkung kathah sangêt, sawatawis wontên ingkang wujud rêcaning tiyang jalêr tuwin èstri utawi rêcaning dewa.
Ananging ingkang nganèh-anèhi, dene ratu punika bucu, lan cumplungipun agêng sangêt, wujudipun anggêgilani, bokmanawi luhuring kabatosan sairib kalihan agênging sariranipun, tôndha yêktinipun botên kirang lare sawêlas ingkang kakurbanakên ing panjênênganipun. Antawisipun lare samantên wau, miturut sawênèh kuwolak-waliking balung, wontên ugi lare kalih utawi tiga ingkang putranipun piyambak.
Ingkang makatên punika lajêng anuwuhakên pitakenan salêbêting manah kanthi gumun, kadospundi kawontênanipun nagari Mur utawi tanah têpis-iringipun, kala ingkang jumênêng nata raja punuk wau, ananging bab punika ing sêrat babad botên anyêriyosakên punapa-punapa.
Sang putri nolèh sipat pamidhangan tuwin ngandika: ing ngriki kula sadaya miwiti mubêng-mubêng, amargi papan ing ngriki punika bundêr.
Ananging Olivier Orme ingkang dipun pangandikani ing sang putri makatên wau, nilar sang putri saha sawêg nitipriksa kawontênanipun satunggiling pirantos, ingkang kapêndhêt saking kanthonganing rasukanipun, wontên ing sawingkinging kursi bangke palênggahanipun ratu bucu.
Sang putri ngêtutakên Orme saha sajak kêpengin badhe priksa, barang punika punapa, tuwin punapa sababipun Orme migunakakên barang punika.
Orme amangsuli: kula sadaya amastani barang punika pandom, ing ngriku kula sagêd sumêrêp, bilih ing ngrika sangajêng kula sadaya punika sisih wetan, inggih punika prênahing srêngenge mlêthèk. Makatên ugi nêdahakên sapintên inggiling panggenan kula saking lumahing toya sagantên, o, sang putri inggih punika toya kimplah-kimplah wiyar sangêt, ingkang panjênêngan dèrèng nate nguningani. Dhuh sang putri, mugi ngandikaa dhatêng kula, wontên ing sisih ngrika badhe manggih punapa, saupami kula sadaya sagêd nrabas ing curi punika.
Sang putri amangsuli: miturut cariyosing tiyang, ing ngrika punika dununging dewanipun têtiyang Fung ingkang asirah singa. Sadèrèngipun panjênêngan angrisak gapuraning kitha Harmac, panjênêngan rak inggih priksa. Ananging sapintên têbihipun, punika kula botên sumêrêp, jalaran kula botên sagêd ningali nrabas sela-sela punika. Dhuh mitra kula Adams, kula aturi mitulungi kula, angisèni dilah-dilah punika, jalaran urubing dilah-dilah punika ambalêrêt, lan manawi pêtêng kawontênaning têtiyang pêjah punika botên nyênêngakên, makatên punika mênggahing pamanggihipun kawula kula, amila botên wontên têtiyang ingkang wani malêbêt ing kitha ngriki punika. Sawatawis taun sapriki, nalika kawitanipun kula kalihan para kawula nyumêrêpi kawontênanipun papan punika, saha sumêrêp kawontênanipun ing nglêbêt, têtiyang kula sadaya wau sami lumajêng saha nilar kula piyambakan, supados nitipriksa salajêngipun. Sumôngga priksanana tapak-tapak kula wontên ing lêbu.
Kula ngisèni dilah alit wau lan salêbêtipun punika Orme nglajêngakên panitipriksanipun sawatawis kanthi rêrikatan, ingkang angsal-angsalanipun dipun sêrat wontên ing buku alit.
Sang putri lajêng animbali piyambakipun. Sarêng Orme ingkang sajak botên rêna manahipun ngêmpali kula
kados manawi kula panjênêngan paringi wêkdal langkung dangu. Minôngka katranganipun Orme nyambêti atur makatên: dhuh sang putri, mênggah sajatosipun kula punika insinyur, lan manawi nyambutdamêl kêdah migunakakên petangan kathah. Kintên kula têtiyang ingkang pêjah punika kathah ingkang bangsaning insinyur.
Sang putri lajêng angandika: inggih, ing ngriki para insinyur punika ugi wontên, têtiyang punika sami damêl bêndungan utawi urung-urung margi toya, saha griya-griya, ananging pandamêlipun griya-griya wau botên kados
amangsuli, pinanggihipun botên patos têbih saking kitha Harmac. Lan bilih ing ngrika, sawingkinging kursi, punika ing suwaunipun lurungan, ingkang têmbe wingkingipun lajêng dipun tutup malih. Ananging o sang putri, panyuwun kula panjênêngan sampun ngandika punapa-punapa, lan sampun andangu punapa-punapa sanèsipun dhatêng kula rumiyin, amargi kula dèrèng sagêd
Sugeng Rahayu sugeng pepanggihan dumugi poro sedherek sedanten ingkang sampun sami remen nglenggahi dumateng warung alit kawulo meniko. Kawulo ngaturaken sembah suwun ingkang kathah dumateng panjenengan sedanten.
Opo karep ingsun ya karepe raden .opo karepe raden yo niatku.
Langko raden onone ingsun. Ingsun ono raden sampun sampurno…
Sebatane upami gng gede lan 7 gunung bledos niku mbejendul ratu adil. Sopo iku? Ratu hartine raja. Ratune sopo? Bangsa sunda. Sopo jenenge raden angkawijaya. Putrane sopo? Dewageng tiang raja kahyangan mahadewa indra. Duh sampura isun raden. .nopo meneh raden mbejendul. ONGKOB. Hahaha dunnya gawe ongkob manungsa wis koyo sato, sato2 manjinga teng manungsa. Lah kapiye? Lah manungso wis ora mikiri alam. Ora mikiri makhluk lian. Ojo teng sato ,teng manungsa nyalira wis urip opo karep. Langko bentene manungsa karo sato, jin uga podo pesta gembira ri. Duh gusti dudu salane raden..
wis ojo podo pusing . Ingsun ora pusing.
Ingsun arep gawekno istana tanpo ono tandingane, .
Wasiat kangge wong bangwetan mudu tarapti diri, wis akeh wong teng bojonegoro koyo sato ngeruksak tanae wong sunda.
Ingsun arep babad alas, aning alase niku kota. Kang rame dadi suwung. Kang suwung dadi singub. Kang singub dadi tentrem.
Sakderengipun matur sembah nuwun kagem Kangmas ALANG-ALANG KUMITIRPembukaan :Amenangi jaman edanewuh aya ing
wekasanipunDilalah karsa AllahBegja-begjane kang laliluwih begja kang eling lawan waspada”(pupuh 7, Sent Kalatidha)Terjemahan :Mengalami jaman
kang uning marang sejatining kawruh, kewuhan sajroning ati, yen tan niru nora arus, uripe kaesi-esi, yen niruwa dadi asor.(Pupuh 8, Sabda Jati)
Kuneng lingnya Ramadayapati, angandika Sri Rama Wijaya, heh bebakal sira kiye, gampang kalawan ewuh, apan aria ingkang akardi, yen waniya ing gampang, wediya ing kewuh, sabarang nora tumeka, yen antepen gampang ewuh dadi siji, ing purwa nora ana.(Tembang Dandanggula, Serat Rama)Arti :Haria sehabis haturnya Ramadayapati (Hanoman), bersabdalah Sri Rama : Hai, kau
keteguhan lahir dan batin.5. Laku lahir lawan batin, yen sampun gumolong, janma guna utama arane, dene sampun
Ninggal marang pakarti tan yukti, teteg tata ngastuti parentah, tansah saregep ing gawe, ngandhap lan luhur jumbuh, oaya ana cengil-cengil, tut runtut golong karsa, sakehing tumuwuh, wantune wus katarbuka, tyase wong sapraya kabeh mung haryanti, titi mring reh utama.(Dari Serat Sabdapranawa)
pisan nguciwa ing lahir batin, kang kesthi mung reh tama.(Tembang Dandanggula, Serat Sabdapranawa)
Ing tanggal 24 Januari 1928 kantor Javasche Bank umur 100 taun. Dhawahipun ing dintên wau, para punggawaning kantor-kantor Javasche Bank sami damêl pahargyan. Ing nginggil punika gambaripun kantor bang ing Batawi.
Sadaya ingkang gumêlar ing ngalam donya punika, kajawi damêlanipun manungsa, kawastanan titah. Mênggah sadaya titah wau sami kabedak-bedakakên, kados ta titah ingkang sipat botên mobah-mosik, sipat gêsang, ingkang gadhah nyawa, (sadaya kewan, sarta manungsa) enz.
Dene sadaya titah wau ingkang kawical luhur piyambak budinipun namung manungsa. Sarta sadaya titah sanèsipun wau sami kinodratakên dening Pangeran minôngka pirantosing gêsangipun manungsa ing ngalam donya. Wontên ingkang mastani: Gusti Allah punika kawasa, dene manungsa punika wicaksana. Kuwasaning Pangeran inggih sadaya ingkang sampun gumêlar punika. Dene kawicaksananing manungsa: têka lajêng sagêd mastani barang ingkang sampun gumêlar, sarta sagêd ngrekadaya, ngantos sagêd maedahi gêsangipun.
Dados sampun cêtha manawi manungsa punika langkung luhur katimbang lan titah sanèsipun. Mila kathah-kathahing manungsa lajêng wontên ingkang kadunungan watêk têkabur, awit saking piyambakipun kalajêng anggènipun angrumaosi kaluhuranipun katimbang sasamining titah. Wasana botên èngêt manawi piyambakipun wau dumadosipun ugi saking kodrating Hyang Agung, kaparingan kabêgjan miwah kasangsaran, botên beda kalihan kawontênaning surya tuwin rêmbulan.
Manungsa punika anggadhahi pikiran saha pamawasan ingkang lêpas katimbang lan sato. Sadaya tindak-tanduk, solah tingkah ingkang badhe linampahan, sarana dipun manah rumiyin, sadaya pandamêl ingkang badhe migunani, botên ketang rêkaos, punika sanadyan krêntêging manahipun suthik anandangi, mêksa dipun lampahi sarana tekad, awit badhe migunani wohipun wau. Sarta anggènipun pados têdha botên kangge sadintên kalih dintên kemawon, pangangkahipun manawi tirah kasimpên kangge kêkiyatan gêsangipun ing sanès wêkdal, kewan punika ugi anggadhahi pikiran sarta pamawas, ananging botên sagêd sampurna kadosdene manungsa.
Sanadyan manungsa wau sampun nama titah ingkang luhur piyambak, ananging manawi dipun tandhing kalihan sasamining manungsa ugi beda-beda, wontên manungsa ingkang asor sarta luhur kawruh saha budinipun, punika wau gumantung saking pangajaran saha pakulinanipun. Kaluhuraning manungsa punika saking gagapaning manah kula, manawi botên kalintu, namung gumantung saking utamining budinipun. Sanadyan sampun pêjah, manungsa têksih tilar gônda ingkang anggambrat arum, ingkang dados pocapan sae, sarta sadaya pandamêlanipun, dados têtuladan ing ngakathah.
Wondene manungsa ingkang kadunungan budi utami wau kabêkta saking:
2. Saking pamarsudi, inggih punika anjiyat manahipun [manah...]
[...ipun] dhatêng kautamèn, upaminipun tansah kawawa mênggak krêntêging manahipun ingkang awon, wasana ngantos dados watêk (budi). Makatên wau srananipun kêdah tlatos sabar panggilutipun, botên beda kados caraning para siswa marsudi piwulang ing pawiyatan. Angsalipun namung saking sakêdhik, nanging ajêg sarta tlatos.
Prabu Dasamuka, Nata Rêksasa ingkang kêbak kamurkan.
Ing sanubarining manungsa punika sadangunipun tansah kadhêdhêran wijining budi awon lan sae, thukulipun budi kêkalih wau sami sêsarêngan rêbat unggul. Yèn ingkang subur (unggul) wau budi awon, sampun ngalamati yèn ngagêsang ical kamanungsanipun. Ing nginggil sampun kula aturakên bilih asor luhuring manungsa punika gumantung saking utami lan botêning budinipun. Dados punapa botên prêlu manungsa punika nyinau (ngulinakakên) anduwa dhatêng budi awon wau, lajêng angrukêbi dhatêng budi utami.
Sajatosipun sadhengah tiyang sampun kathah ingkang sami mangrêtos dhatêng tumusing budi awon lan sae, namung kemawon kathah-kathahing ngagêsang awis-awis ingkang sagêd nanggulangi dhatêngipun: budi hawa, satêmah lajêng subur thukulipun wontên têlênging sanubari.
Suburing budi hawa, anumusi dhatêng karisakan. Pêpiridan nalika jaman purwa, (padhalangan) inggih sampun wontên, inggih punika budinipun Sang Prabu Dasamuka, ing Ngalêngkadiraja. Saking suburing budi hawanipun lajêng anumusi manah: drêngki, panasbaran, jail, angkara murka, lan sasaminipun. Dene wohing tumusipun budi hawa wau, manungsa namung badhe gêsang pribadi, suthik pinadhan ing sasami. Botên èngêt manawi ngagêsang punika botên sagêd uwal saking pitulunganing asanès.
Jalaraning ngrêbdanipun budi awon punika upaminipun, botên mangrêtos, sarta kasupèn manawi
budi hawanipun wau badhe andhatêngakên kasangsaran. Kajawi punika manahipun kabuntêl ing pêpenginan dhatêng barang donya ngantos ngêlanggar garis (kamurkan). Punika ingkang dados dêlêgipun manungsa badhe karisakan gêsangipun. Kathah sangêt dêdongengan utawi lêlampahaning manungsa ing jaman kina dumugi jaman samangke, ingkang dhawah ing sangsara, sarta sampun makna saking kamurkanipun.
Kamurkan punika wiwitanipun namung thukul sakêdhik, nanging yèn botên dipun sirnakakên
ingkang kasbut ing nginggil, bilih manungsa punika sami-sami titah kasêbut luhur piyambak. Wontên pratôndha malih ingkang anjunjung kaluhuraning manungsa, katimbang lan titah sanèsipun, pundi isèn-isèning sato wana ingkang rosa, rikat plajêngipun, sarta galak, sagêd kapikut dening manungsa, wasana dados tutut (anjilma). Blêdhèg ingkang ambêbayani tumrap manungsa lan sadaya titah, sagêd babar dening pandamêling manungsa, lan taksih kathah sangêt sawarnining kawontênan ingkang ambêbayani, adamêl kapitunan, ngalang-alangi dhatêng katêntrêmaning manungsa, ingkang kaudi sirnanipun. Namung satunggal ingkang adamêl karisakan agêng tumrap manungsa, nanging kathah-kathahing manungsa awis-awis ingkang sagêd mêrangi, inggih punika: budi hawa. Manungsa ingkang kêbak ing uwohing budi hawa, ngasorakên drajating gêsangipun, malah kapara sagêd ugi narik asoring drajatipun. Pramila amrih utami ing gêsang, manungsa wajib anyirnakakên budi hawanipun.
Wasana kula sumôngga saha nyuwun gunging pamêngku.
kang sanyata langêning wiyati / jaladara ngêndhanu warata / raras kadi kêkêmule / bumi kang maksih samun / ingkang rasa katrêsan atis / lumuh arsa amberat / kawasaning pêdhut / ing sumarma mung kawuryan / pindha janma kang anggung
panguripane / sanggyaning tanêm tuwuh / kang tumuwuh ngrêrêngga bumi / dadya daya-dinayan / panguwasanipun / puwara ing dadinira / sawarnaning kaanan kang katon sami / amung sarwa prayoga //
pan sanyata kawasaning Widhi / dènnya mawèh rarasing sawangan / tanpa pêpindhan sêngsême / beda lan ananipun / ing kagunan karyaning janmi / nadyan sarwa sambada / tinêmune tamtu / maksih ana kang nênacad / dening amung inganggêp gunaning janmi / kang aran kaluwihan //
Ingkang Maha Agung / pamangunirèng sawangan / kongsi ewuh ginagapan ing pangrêti / ing kaluwihanira //
jatine kang mangkana / mung tumuwuh ing tyasing janma kang mamrih / wruh adining pangrasa //
Kados botên wontên tiyang ingkang botên migunakakên dhatêng toya, malah limrah tiyang mastani, bilih toya punika tansah dados kanthinipun gêsang, ngantos dumugining janji pisan, toya mêksa taksih dipun pigunakakên, inggih punika kangge nucèni mayitipun.
Wadhuk ing bawah Brêbês, kimplah-kimplahing toya, ngantawisi manawi cêkap kangge ulah têtanèn.
Mênggahing tiyang anggèning migunakakên toya wau, sapisan kangge sarana angulah siti, salajêngipun ngantos sagêd mujudakên rijêki ingkang dados têdhanipun. Dados toya wau baku kangge ulah siti, awit sadaya tanêm tuwuh botên sagêd gêsang manawi tanpa toya. Mila tumrapipun para among tani anggatosakên sangêt dhatêng kawontênaning toya, tumrapipun toya manawi ngantos kêkirangan, sangêt andadosakên prihatosipun, sok wontên ingkang ngantos dipun labuhi pasulayan prakawis rêbatan toya. Mila bêgja sangêt tumrapipun jaman sapunika, para tiyang tani sampun sagêd angsal toya ingkang saking pambagening pamarentah kalayan adil, wontên ingkang sarana toya ilèn, inggih punika tumrap pasitèn ingkang cêlak kalihan ilèn-ilèn toya lèpèn, ing ngriku pasitènipun dipun wastani sae, awit nama botên kêkirangan toya. Wontên malih ingkang angsalipun saking toya wadhuk, inggih punika saking toya tandhon, punika tumrap pasitèn ingkang bakunipun pancèn saking kêkirangan toya. Beda kalihan kawontênanipun ing jaman kina, wontêning toya namung tansah dados rêrêbatan. Sapunika sampun têrang, bilih pigunaning toya ingkang kapisan, punika kangge têtanèn. Tumrap pêpilihanipun toya ingkang makatên punika namung waton anyêkapi.
têdhaning tiyang, awit botên wontên tiyang ingkang badanipun botên kêlêbêtan ing toya, inggih punika dados sarana kangge ngolah têtêdhan utawi dipun ombe, wosipun amurakabi dados bakuning gêsang ingkang sarana nêdha.
Toya pangombèn sae, ingkang asli saking toya gêsang, ing Batawi. Ingkang katingal punika papan pangombèning sato kewan.
Têtiyang botên badhe kacariyosan malih, tamtu mangrêtos, bilih toya ingkang makatên wau kêdah bêning, rêsik lan botên anggônda, lan tiyang inggih sampun caluluk piyambak, sabên ngombe toya ingkang sae lajêng cariyos: toyanipun bêning, rêsik tuwin botên anggônda. Dene toya ingkang kados makatên wau adamêl kasarasaning badan, lan têtela ombèn-ombèn punika botên wontên ingkang saenipun ngungkuli toya, mila mèh sabên tiyang angudi murih sagêdipun angsal toya ingkang rêsik, manawi botên angsal, jalaran kêbêkta saking papan padununganipun botên wontên toya ingkang kados makatên, inggih dipun labuhi ngawontênakên saringan, dipun ênêpakên, tuwin patrap sanès-sanèsipun, ingkang pamurihipun namung supados toya wau adamêl kasarasan.
Dados tiyang ingkang sampun sumêrêp dhatêng ajining toya bêning, punika inggih atêgês sampun sumêrêp dhatêng kasarasan, punika pinuji sangêt murih têtiyang siti sagêda gadhah pamanggih makatên, tuwin manawi sampun mangrêtos dhatêng piguna wau, tamtu botên wontên tiyang badhe damêl sumur sapurun-purunipun, tamtu lajêng milih pasitèn ingkang dhaas, ingkang wêdaling toya lêbêt, lan bêning, lan nêbihi panggenan ingkang anggônda botên eca.
Toya lèpèn ingkang maujud makatên punika manawi kangge adus, botên damêl kasarasan. (Lèpèn ing Batawi kitha lami).
Kapasangyogi tumrapipun ing jaman sapunika, pamarentah tansah nindakakên rekadaya adamêl ilèn-ilèn toya ngombe ingkang dipun pêndhêtakên saking tuk toya gêsang, tuwin sampun dipun pariksa ing tiyang
ahli kasarasan, sampun tamtu kemawon pigunanipun toya wau agêng sangêt, lan tiyang botên prêlu pados rekadaya malih murih sagêdipun angsal toya rêsik. Nanging toya ingkang makatên wau sawêg tumindak wontên ing kitha ingkang agêng-agêng.
Dados mênggahing wosipun, toya ingkang kangge ngombe wau kêdah milih toya kados ingkang kasêbut ing nginggil, bakunipun dados sarana kasarasaning tiyang ingkang lumantar saking ing lêbêt.
Kaping tiganipun ing bab pigunaning toya ingkang kangge rêrêsik badan, punika dayanipun ugi adamêl kasarasan, mila inggih prêlu kêdah pados toya ingkang rêsik. Dene panganggenipun botên liya namung kangge umbah-umbah tuwin adus.
Pangangge rêsik tuwin badan rêsik, punika kêdah dipun tindakakên sêsarêngan, dene rêsikipun inggih saking toya. Ing bab umbah-umbah botên prêlu kacariyosakên, awit sabên tiyang inggih mangrêtos dhatêng caraning umbah-umbah rêsik. Namung ing bab adus, punika ingkang kêdah dipun sumêrêpi, awit kathah kemawon tiyang adus ingkang pamrihipun namung pados asrêping badan, botên ngèngêti adus ing lèpèn, ingkang toyanipun rêgêd, tuwin wontên malih tiyang ingkang botên nate adus, punika sadaya tamtu namung saking anggènipun dèrèng nyumêrêpi dhatêng daya tuwin pigunaning toya kanggenipun ngrêsiki badan. Tuwin angèngêtana, bilih tiyang adus punika pamurihipun rêsik, mila manawi adus inggih kêdah ingkang anjalimêt anggènipun kosokan, rêrêgêd ingkang wontên ing badan murih luntur kasiram ing toya, punika nama anêtêpi, bilih toya tumônja kangge ngrêsiki badan, lan damêl kasarasan.
Ing wusana tiyang angèngêtana dhatêng pigunaning toya tigang prakawis wau punika sami dados baku sadaya.
Ing Kajawèn ngajêng sampun nyariyosakên gêgayutanipun nagari Siyêm kalihan tanah Jawi, ingkang makatên wau têka cocog kalihan Babad Tanah Jawi kala jamanipun Prabu Hayam Wuruk ing Majapait, kala jaman punika panguwaosipun karajan Siyêm kalihan karajan Jawi sawêg agêng-agêngipun. Ing nginggil sampun kacariyosakên sakêdhik mênggah jajahanipun karajan Siyêm ing jaman punika. Ing ngriki samangke ngandharakên sawatawis jajahanipun karajan Jawi jamanipun Prabu Hayam Wuruk wau. Jajahanipun karajan Majapait ing kala punika, kajawi Jawi Têngah lan Jawi Wetan, ugi ambawahakên: Bali, Nusa Pênidha, Lombok, Sumbawa, Plorès, Pulo-pulo Solor, Pulo Gunung Api, Ambon lan taksih kathah malih nagari saha pulo-pulo ing sawe-
Nata ing Siyêm, Maha Prabu Praja Dhibok nalika miyos siniwaka sakalihan pramèswari dalêm. Sang nata adhawuh sêsorah dhatêng para upsir tuwin para wadya militèr, ingkang sampun sami sumpah ing wulan kapêngkêr, sadaya nêdya anyêtyani dhatêng ratu gustinipun.
tanipun tanah Jawi, makatên ugi ing Borneo inggih kathah tanah-tanah ingkang kabawah dhatêng Majapait, kajawi punika pulo-pulo ing saantawisipun Borneo kalihan Malakah, malah ing Malakah piyambak ugi wontên ingkang dados jajahanipun karajan Majapait.
Ing sarèhning tanah jajahan Majapait ing sajawinipun tanah Jawi, sabên taun sami angaturakên bulu-bêkti awarni arta, amila kala punika karajan Majapait inggih abôndha-bandhu, ngantos sagêd yasa kadhaton ingkang endah ing warni, sagêd andandosi saha anyaèkakên kawontênanipun candhi-candhi, lan sagêd ngawontênakên karamean agêng-agêngan, ingkang anjalari Majapait saya dados misuwur namanipun. Ingkang punika tanah Jawi mila inggih lajêng tansah dipun dhatêngi dening têtiyang saking nagari mônca, kados ta: têtiyang saking Hindhu ngajêng, nagari Cina, lan têtiyang saking nagari-nagari sêkuthunipun, kados ta: Kamboja, Jawana, Cêmpa, Karnataka lan saking Siyêm, dhatêngipun wau kanthi numpak baita kapal mawi ambêktani para sudagar para pandhita lan para brahma, têtiyang wau sami kadunungakên wontên ing pasanggrahan saha kasugata kanthi sênênging manah, salaminipun wontên ing tanah Jawi, têtiyang wau rumaos sênêng sangêt.
Ing ngriki dados cêtha, bilih kala punika tanah Jawi sampun sêsrawungan kalihan karajan Siyêm, punapa malih ing nginggil kacariyosakên, bilih kala punika karajan Siyêm dados nagari sakuthunipun karajan Majapait. Dados nama Siyêm punika wiwit kina mila tiyang Jawi inggih sampun sumêrêp.
IV. Pethikan saking sêrat kabar A.I.D.
Tuwan Baars anêrangakên: anggèning nyêrat wontên ing sêrat kabar punika, sêdyanipun kadosdene ingkang sampun kasêrat ing nginggil, botên badhe anyariyosakên cêcriyosan utawi dêdongengan tumrap sadaya, ingkang dipun sumêntêrêpisumêrêpi. utawi dipun mirêngi ing panggenan pintên-pintên utawi tatananipun, ingkang kacariyosakên kanthi kacêkak namung papan anggènipun Tuwan Baars nyambutdamêl kala rumiyin saha punapa ingkang sampun katindakakên, prêlunipun kangge anêdahakên, bilih ingkang kaandharakên punika saking kasumêrêpanipun piyambak mênggahing panggêsanganing tiyang ing sabên dintênipun ing nagari Rus ingkang sajati.
Mênggah ingkang andadosakên sabab, dene waradinipun para tani ing nagari Rus sami purun anglampahi kaprentah cara komunis wau, punika botên jalaran saking saening pranatan paos ing ngrika, ananging perangan agêng jalaran saking
pambaginipun siti-siti, ingkang suwau dados gadhahanipun para luhur ingkang sami anggadhahi siti wiyar-wiyar, dhatêng kaum tani. Sadèrèngipun wontên gegeran, para luhur wau sami nyewakakên sitinipun dhatêng para tani, angsal-angsalaning panenanipun sabagian agêng kêdah kaaturakên dhatêng ingkang kagungan siti wau minôngka sewanipun, kajawi punika taksih wontên tirahanipun warni-warni mênggahing padamêlan rencang tumbasan, ingkang sayêktosipun kawontênaning rencang tumbasan wau sampun kasuwak kala ing taun 1869, ingkang makatên wau para tani asring sok kapêksa dening pangrèhipun supados nyambutdamêl wontên ing pasabinanipun para ingkang kagungan siti wau, ingkang punika panènipun piyambak ingkang sok lajêng risak babarpisan.
Tumrap tanah-tanah kadosdene ing Indhia, ingkang botên wontên tiyangipun ingkang anggadhahi siti ingkang wiyar-wiyar, punika pambagining siti dhatêng tiyang tani botên kenging kangge propagandhaning komunis, amila lajêng migunakakên akal sanès, inggih punika para tiyang dhusun dipun sakecani ing rêmbag, manawi Indhia ngriki kabawah ing paprentahan komunis, para tani badhe linuwaran saking anggènipun ambayar paos.
Ingkang makatên wau botên lêrês babarpisan.
Kosokwangsulipun, kawontênanipun paos ing nagari Rus ing samangke, punika langkung inggil tinimbang kalanipun dèrèng wontên gegeran, inggih punika antawisipun 3% kalihan 20% saking angsal-angsalaning siti ingkang dèrèng rêsik, miturut kathahing garapan sabin. Radin-radinipun dipun paosi 7% saking angsal-angsalaning pamêdalipun siti, inggih punika ingkang katur nagari, dene kintên-kintên sapalihipun nginggil wau kangge ambayar paos inthilan tumrap panggenan-panggenan, dados gunggunging paos sadaya wontên 11% saking pamêdalipun siti: lan 9/10 ning pakaryanipun para tani punika wiyaripun radin-radin inggih samantên, dados radin-radinipun inggih sayêktos ngèngingi dhatêng sakathahing para tani. Samantên wau kalêbêt sampun inggil sangêt, manawi angèngêti bilih angsal-angsalaning pamêdal siti ing tanah Rus punika sakêdhik sangêt.
Saking sadaya angsal-angsalaning pamêdalipun siti ingkang katêdha piyambak wontên 4/5 lipun, dados ingkang kasadhiyakakên kangge dipun sade namung wontên 1/5 lipun, dados têtirahanipun, ingkang pancènipun kêdah kangge têtumbas pangangge, pirantos anggarap sabin lan sasaminipun, punika langkung saking sapalihipun kêdah kabayarakên paos.
Pamupunipun arta paos têtanèn, punika lajêngan kemawon sabibaripun paos. Lan sadèrèngipun wulan Januari paos saindênging nagari tumrap taun ngajêngipun malih kêdah sampun lumêbêt sadaya.
Têlas-têlasaning wulan Nopèmbêr tiyang sampun sagêd maos ing sêrat-sêrat kabar Rus, bilih paos enggal ngrika-ngriki sampun wontên ingkang pundhat. (Badhe kasambêtan)
Ing Kajawèn sampun mêntas ngêwrat ing bab padagangan pisang ing tanah Jawi, ingkang kabêkta mêdal dados padagangan agêng wontên ing tanah Ostraliyah. Pisang ingkang dados padagangan wau pisang ambon tuwin garaita. Sintên ingkang maos dhatêng kawontênaning padagangan wau tamtu gumun, dene pisang têka dados padagangan agêng. Nanging gumunipun wau manawi dipun timbang kalihan tumindaking pakaryan, ing bab pananêm, pangupakara punapadene caraning ngintunakên, inggih lajêng sagêd mangrêtos, bilih tumindakipun wau yêktosan, saha lajêng sagêd mastani yèn bab pisang wau pancèn dados kabudidayan agêng. Sukur lajêng sagêd nênangi dhatêng manahipun tiyang siti, kêbuka dhatêng among dagang ing bab punapa kemawon.
Pasar Pisang ing Sênèn, Batawi. Ing ngriku kêtingal kathahipun sêsadean pisang. Lan papanipun wau inggih karan Pasar Pisang.
Sayêktosipun mênggahing pisang, tumrapipun tiyang siti, kêlimrahipun namung dipun anggêp dados padagangan sambèn, dèrèng wontên tiyang ingkang kêtingal dados sudagar pisang. Môngka manawi dipun manah, ing ngatasing wowohan, pisang punika sumrambah piyambak, tur mêdalipun tanpa angèn môngsa, mila botên wontên têmbung usum pisang, saking sabên dintên têmtu wontên.
Ing ngriki badhe nyariyosakên kawontênaning panyadean [pa...]
[...nyadean] pisang ing Batawi, awit nama kitha agêng, punika kêtingalipun ing sabên dintên botên sakêdhik, malah saking kathahipun wau ngantos wontên pêkên ingkang nama Pasar Pisang. Dene kawontênaning pisang ingkang dipun sade ing ngriku warni-warni sangêt, tuwin sawarnining pisang ingkang kasade ing ngriku botên wontên ingkang bubruk, nanging pisang punapa ingkang pajêng piyambak, dèrèng wontên ingkang nyatakakên.
Èdi-èdining pisang punika pisang raja têmên, wujudipun andêmênakakên, raosipun eca mila pajêngipun kathah. Nanging manawi dipun nyatakakên kanthi pêpetangan ingkang yêktos, tumrapipun ing Batawi, ingkang kathah artanipun piyambak punika pisang kluthuk, awit mênggahing pisang kluthuk, ingkang dipun sade botên ngêmungakên wohipun, inggih godhongipun, malah dumugi gêdêbogipun pisan. Mênggah têrangipun makatên:
Pisang kluthuk punika tumrapipun ing Batawi godhongipun kangge sangêt, botên wontên tiyang sêsadean ingkang ngangge godhong pisang sanèsipun godhong pisang kluthuk, awit godhong pisang wau wiyar, mêmês lan wulêt. Manawi kapetang racak, sabên godhong sapapah sagêd pajêng saêsèn, malah manawi ingkang lêma botên angsal samantên. Môngka sagêsanging pisang punika godhongipun tansah lumintu dipun pêndhêti. Saupami gadhah wit pisang sèkêt uwit kemawon, pangundhuhing godhong sampun sagêd lumintu botên sagêd ngrisakakên wit, makatên malih pisang kluthuk punika gampil tanêm-tanêmanipun, mèh kenging dipun wastani gampil lêmanipun. Dados bab godhong wau angsal-angsalaning arta sampun kathah, kèndêl-kèndêl pamêndhêtipun sasampuning montong.
Sasampuning montong, punika kantun manasuka, pisangipun kasade ênèm, punapa kasade sêpuh, punika tumrap ing Batawi sami pajêng sadaya. Manawi ênèm kangge rujakan, manawi sêpuh dipun têdha matêng.
Pisang sasampunipun dipun undhuh, gêdêbogipun kenging kangge tangsul suwiran, pandamêlipun: gêdêbog dipun kêthok-kêthok saha dipun kêlokopi, lajêng dipun suwir-suwir saha dipun pe wontên ing sampiran ngantos garing, sasampuning garing lajêng kenging kangge tangsul ambêbuntêl, awit limrahipun ing Batawi, sawarnining têtumbasan tamtu dipun tangsuli. Panyadenipun tansul wau dipun gêbungi, sabên sagêbung isi nyadasa lêr, rêgi nyatêngah sèn. Môngka gêdêbog sauwit punika dados pintên atus gêbung.
Mirid kawontênanipun ing Batawi, botên wontên tiyang sêsadean ingkang botên migunakakên tangsul. Dados kintên-kintên tumrap pêpajênganing godhong tuwin tangsul wau botên sakêdhik, saupami maujuda dados padaganganipun tiyang satunggal, bokmanawi sampun sagêd maujud kabudidayan, nanging sarèhning ingkang sade wau tiyang kathah, dados kalêmpaking artanipun botên kêtingal. Makatên ugi ing bab padagangan pisang sanèsipun.
Rêmbagipun Sêmar, Garèng lan Petruk, ing Wukir Lawu.
Sêmar : Ura-ura ulêr kambang: luwih jibêg
kiyah-kiyah. Apa ana burukan. Nèk-nèke ana wong wèwèh kêsasar.
Petruk : Anu, Rama iku kaya wong baring, têka ura-ura kambi jogedan, dak arani kêsurupan. Mulane aku enggal ngundang kowe.
Garèng : Lho, kowe sing kurang ngrêti. Rama jogedan iku rak rêpêtisi. Aku krungu warta, yèn Rama wis dadi warga: klêb. Malah layang kabar Lokomotiph sing kari dhewe iki nyritakake, yèn kyaine arêp dipursêtèl dadi: dhansêr. Lan simak arêp dadi: dhansêrès.
Sêmar : Wiyah, wiyah, bocah padha ora urus. Panggarape mênyang
van den stam, têgêse: tibaning apêl iku ora adoh saka ing uwite. Artine: pangira-ira iku masthi ora adoh karo nyatane. Dadi sing ora urus iku Si Rama, apa Kang Garèng. Sing jogedan apa sing ngêlokake. Saupama dhèk slirane jogedan mau banjur sêtrikêl, apa ora dadi gawening anak. Bênêre rak trima kasih, dielingake wong ênom iku.
Sêmar : Êlo, banjur arêp ngalahake wong tuwa, aku rak wis lawas olèhku mangan uyah, aku wajib mituturi anak, dudu anak sing mituturi wong tuwa, iku kuwalat.
Garèng : Lah kuwi nèk priyayi kolot, sing diêndêl-êndêlake mung ênggone mangan uyah. Arêp êntèk uyah sadina sabata kae, yèn mulang anake kaya mangkono iku, iku aran wong tuwa majênun.
Petruk : Aku pro, karo kowe Kang Garèng. Yèn wong tuwa mulang ala nyang anak, iku patut: dilaut.
Sêmar : Hara, ta. Anak loro, gêmblung loro, kabèh-kabèh padha ngritik marang wong tuwa, wong tuwa ala-ala malati, wong tuwa wajib digugu tuture.
Garèng : Sing digugu kuwi rak pitutur sing bêcik, dudu pitutur sing ora-ora. Lamun ana wong tuwa mulang marang anake supaya nglakoni ala, iku pantês diundangake malaekat wanakirun, karêbèn digada rujak polo.
Sêmar : Lah, iki bocah yèn wis kursus olèhe sêkolah. Ithik-ithik arêp ngrêkès wong tuwa. Kurang kabênêran sathithik bae, wis padha nguman-uman. Iya, munia manèh.... dak supatani kowe.
pating clêmong, mung padha mangarah patine wong tuwa. Apa kowe padha tega yèn aku kapiran, apa kowe mêntala, yèn aku mati kalirên.
Garèng : Lho, ya ora tega ngono, ning aku rak kodhisiki. Mau slirane Rama, rak arêp nyupatani aku karo Si Petruk. Apa nyupatani iku ora
Petruk : Wadhuh, kowe saiki têka wis apal mênyang wèt, apa wis
Sêmar : Lah, iku pêpêthinganing anak lanang. Pintêr nglumpukake dhuwit, kêna kanggo ngulur wong tuwa.
Petruk : Elo, têka mèlike pribadi. Dhuwit kang diklumpukake iku rak kagunganing nagara, ora kêna dianggo sakarsa-karsanèki. Sêtrèng pêrdhublêng, diulurake nyang wong tuwa. Sabab mèstêre wis mangan gajih, sasasi têlung puluh jêjêg... sliramu kuwi kêna ukil, Rama. Nèk anake rada manglar sathithik bae, wus kumêcêr olèhe arêp mupu. Nanging kosokbaline, yèn luput sathithik bae, masthi dipêrklarêng. Mara, apa adil iku.
mau wong lima lakune krungu / swara sing mangkana / karasa rada mêngkirig / banjur duwe pangira sing ora-ora //
barêng tutug ing omah ketok ditutup / lan isih pêtêngan / jêron omah sêpi mamring / sanalika banjur duwèni pangira //
yèn dhèkmau ana lêlakon kêtêmu / banjur ora tahan / lawang padha dibêjadi / uwong lima padha mlêbu bêbarêngan //
kabèh bingung sapolahe padha kidhung / kono dumadakan / wêruh ana wong gumlinting / lan wis cêtha iku Dèwi Mênurseta //
padha bêkuh wong lima barêng wis wêruh / aloke apa ta / ing kiraku rak wis mêsthi / môngsa ora panggawene si wong ala //
kabèh banjur gêmêt anggone nalusur / anggolèki sabab / apa ta sing gawe pati / nganti gêmêt ora olèh katêrangan //
wise tutug anggolèki ora entuk / sing dadi jalaran / kabèh padha mrêbês mili / ketang wêlas karo uwis kasok trêsna //
uwong mau ana sing muni kêwêtu / nanging bokmanawa / ing kiraku isih urip / nitik saka guwayane isih abang //
mirid wujud yèn matia ora patut / titike katara / kaya isih angèsêmi / eman-eman yèn ta nganti dipêndhêma //
ana sambung kancane sêmu kêduwung / kuwi jênêng mokal / arane uwong wis mati / ngêndi ana wong mati bali nyang donya //
tiwas bawur nyimpên wong arêp dikubur / bok ayo tumandang / nuli dikubur bae wis / dadi ora dadak ngêcèh-êcèh môngsa //
wong sing ngumur mangsuli karo nglêlipur / wis ta aja kaya / madu balung tanpa isi / ta rungokna aku tak kôndha sing cêtha //
kabèh iku mungguh saka panêmuku / ora ana salah / mula anggonku nêngahi / mung supaya aja kêbacut grêjêgan //
yèn ta rujuk sing murih bisane mathuk / gawea trêbêla / ananging diwangun pêthi / sakubênge kabèh didokoki kaca //
ora kisruh dadi sabên dina wêruh / lan yèn padha lunga / digawa bae ya bêcik / awit aku dhewe iya ora tega //
kabèh rujuk banjur padha manthuk-manthuk / ing wusana yasa / trêbêla diwangun pêthi / ditulisi ing jênênge Mênurseta //
sastranipun êmas blêg diwangun-wangun / tutup kaca gêdhah / lan ing sauwise dadi / Mênurseta banjur dilêbokke kana [ka...]
yèn ing wujud ora pisan ketok surut / isih manthêr abang / malah ayune ngluwihi / gêbyar-gêbyar kaya parada binabar //
barêng esuk wong lêlima pating thrênguk / padha arêp mangkat / nanging bot-botên ing ati / wise awan padha mangkat gliyak-gliyak //
karo mikul wong lima pating dhrêkukul / lumaku lon-lonan / digawa nyang gone mêlik / wise têkan disèlèh alon-alonan //
banjur mungkul gone nyambutgawe kumpul / nyandhing pêthi kaca / kang ing jêro isi mayit / ora tega ninggal tansah kambang-kambang //
Kala tanggal 27 wanci jam 4.30 enjing, linging. Padhang karaos wontên lindhu. Lawang-lawang ngantos êbah sêru.
Benjing wulan Juli ngajêng punika, ing Bahrawa badhe dipun dêgi Katholieke Mulo dalah griya pamondhokanipun.
Sampun nyata bilih Tuwan de Jonge Oudraat ngajal jalaran sakit kolerah. Bab punika dipun anggêp botên ambêbayani dhatêng tiyang sanès.
Tuwan Dr. Kraemer ingkang mêntas wangsul saking pulo Sangi, saking nglampahi ayahaning pamarentah, amratelakakên ing bab tuwuhing pasulayaning sèndhêng kalihan sèlêp bêstir, jalaran saking têtiyang siti Kristên ing ngriku, botên purun tumut urmat bêksa, ingkang dipun wastani kabesaran nalika nampèni rêsidhèn Mênadho enggal. Nanging ing sapunika sampun rukun.
Apdhèling P.P.P.H. ing Ngayogya, milih Tuwan Cakra Aminata dados kandhidhat up bêstir, têtêping pamilih badhe katindakakên benjing parêpatan ing tanggal 3 Pèbruari.
Parêpatan taunan sêpur bon têtiyang siti mêntas pilihan pangrèh, dumugi sapunika cacahing warga wontên 3500, ingkang 3000 golongan S.S.
Kawartosakên, bilih rantaman waragad praja ing taun 1927 wontên tirahan arta kathah, kados ta saking producten 28 yuta rupiyah, dene tumrap ing bab sanès-sanèsipun, lêbêting arta langkung kathah tinimbang wêdalipun. Padagangan praja botên nirahakên arta, botên ngirangakên. Gungunging rantaman waragad taun 1927 wontên sangandhaping taun 1926.
Ing Pontianak wontên sêrat kabar enggal nama Oetoesan Borneo, Sinuhun Sultan Langkat rawuh ing kantoripun sêrat kabar wau.
Ing sapunika sadaya punggawa dhepartêmèn pangajaran dipun wontêni kundhisi sêtat, tuwin dipun tamtokakên, kundhisi sêtat wau kêdah katêdahakên dhatêng punggawa ingkang dipun timbang, ing bab awon saening padamêlanipun.
Benjing rawuhipun Sri Nata ing Siyêm ing wulan Juli taun punika, hotèl Dièng badhe dipun sewa, kagêm sri nata sapandhèrèkipun. Konsul Jendral Siyêm sampun dhatêng ing Wanasaba ngrêmbag bab punika.
Miturut cathêtan ing kantor Centraal Statistiek, gunggunging uwos ingkang lumêbêt dhatêng tanah Jawi tuwin Madura ing wulan Dhesèmbêr kêpêngkêr wontên 15.000 ton rêsik, utawi 240.000 pikul.
Ing Batawi badhe wontên ingkang ngêdêgakên Nationale Indonesische Bank, pawitanipun sarana kabage ing andhil, rêgi f 10.-.
Miturut sêrat kabar Sêdyatama, salêbêtipun Sang Nata ing Siyêm 6 dintên wontên ing Ngayogyakarta, rancanganipun makatên: dhahar kêmbul ing kraton sinambi mriksani ringgit tiyang, dhatêng Pakualaman sêgahanipun ringgit wacucal. Mubêng kitha mawi mriksani A.M.S. klinikipun Dhoktêr Yap, Griya Sakit Petronelah, Tamansari, Kitha Agêng, mriksani candhi-candhi Barabudur, Prambanan, lan saurutipun, [sauru...]
[...tipun,] mriksani salah satunggilipun pabrik gêndhis, kintên-kintên Dêmak Ijo.
Sêdyatama martosakên: karsa dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta, sampun sarêmbag kalihan paduka tuwan residhèn, salowongipun Radèn Wadana Dwijasewaya, ingkang dipun karsakakên anggêntosi dados pangagêng kantor komtabilitit kas karaton: Gusti Radèn Mas Suatmaji. Kakarsakakên dados kontrolir pêkên kabupatèn Bantul: Bandara Radèn Mas Sayidu, putra têtilaranipun suwargi Sampeyan Dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom.
Saking Ngayogyakarta kawartosakên, bilih Tuwan Mr. Radèn Kartanagara, amtênar ingkang kabiyantokakên landrad ing Ngayogya, katêtêpakên dados pangarsa landrad ing Pamêkasan.
Aneta martosakên, pamarentah mêntas nampi pawartos, bilih kala malêm 26/27 Januari punika, ingkang Kawang wontên kabêsmèkkabêsmèn. agêng-agêngan, ingkang anjalari wontên griyaning tiyang bumi lan tiyang Tyonghwa 70 iji, ingkang têlas dening krodhaning latu wau. Karugianipun kintên-kintên wontên f 100.000.-.
Wontên pawartos, benjing tanggal 17 Marêt ing ngajêng punika, ing Pura Wèltêprèdhên, badhe dipun wontênakên parêpatan prêlunipun badhe angrêmbag kawontênanipun rantamtanrantaman. tumrap ing taun 1929.
Kintên-kintên sadasa dintên sapriki, Radèn Adipati Arya Suwônda, Bupati ing Pathi, tampi ganjaran bintang mas agêng saking nagari. Ingkang amaringakên papadukapaduka. Tuwan van Gulick, residhèn ing Sêmarang. Ing dintên wau ing pandhapa kabupatèn Pathi wontên pasamuwan ingkang kajênêngan dening para bupati ing: Kudus, Japara, Purwadadi, Dêmak, Sêmarang sarta ingkang bupati ing Rêmbang. Makatên ugi amtênar Walandi tuwin pribumi inggih kathah.
Saking Surabaya kawartosakên, bilih Tuwan Mr. Subrata, wèt ondhêr ing ngrika, badhe ngaturakên sêrat panuwunan, murih ing Surabaya dipun wontênakên pamulangan karajinan tuwin kagunkagunan. tumrap têtiyang bumi.
Wontên pawartos, bilih Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ing Surakarta, badhe kapisungsung bintang Parentah Prasman, ingkang badhe ngaturakên tuwan kongsul jendral.
Sêrat kabar Warna-Warta martosakên: para putra dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun ing Surakata, inggih punika:
pamulangan-pamulangan partikulir ingkang badhe kaparingan subsidhi guprêmèn, inggih punika: pamulangan Walandi tiga 1 ing Glêmore, 2 ing Prabalingga, lan 3 ing Sukabumi. H.C.S. sakawan, 1 ing Bôndawasa, 2 Tanggêrang, 3 Phordhêkok, lan 4 ing Nganjuk. H.I.S. sakawan, 1 ing Klungkung (Bali), 2 ing Medhan, 3 ing Têgal, lan 4 ing Cilacap. Sêkakêl sêkul tiga, 1 ing Bahrawa, 2 ing Batawi, lan 3 ing Surakarta.
Saking Amsêtêrdham kawartosakên: Kangjêng Sri Bagendha Maharaja Putri ing Nèdêrlan, maringi darma arta kangge nindakakên papriksan ing salêbêtipun samudra Indhonesiah ngriki.
Saking Boskup (nagari Walandi) kala tanggal 27 Januari punika, Aneta martosakên kados ing ngandhap punika:
Tuwan T. Ottolander, inggih punika satunggiling ahli tani bôngsa Walandi, ingkang sampun kasuwun naminipun wontên tanah Indiya ngriki, dèrèng dangu punika ngawontênakên rêsèpsi wontên ing hotèl Klassen (inggih ing nagari Walandi) ingkang anjênêngi rêsèpsi wau kathah sangêt, minôngka pakurmatanipun Tuwan Ottolander wau, hotèl kapajang-pajang mawi sêsêkaran èdi sangêt. Ingkang dados juru lêlados para sêtudhèn ing pamulangan luhur têtanèn ing Utrecht ingkang sami mangangge nyara jongos, tuwin para nonah-nonah ingkang sami mangangge sarung saha rasukan kêbayak. Dene ingkang angèstrèni rêsèpsi wau, kajawi têtiyang Boskup piyambak, ugi tilas
Ham, tiga-tiganipun guru agêng ing pamulangan luhur kasbut nginggil, kajawi punika: Kangjêng Radèn Adipati Arya Wiranata Kusumah, Bupati ing Bandhung, Tuwan Ir. Baars panganjuring komunis ingkang samangke sampun mantun dados komunis, lan taksih kathah malih sanès-sanèsipun. Salajêngipun nuntên dipun wontênakên dhahar pista.
Tuwan Prawira ing Ngayogya, panjurung panjênêngan botên kapacak, awit namung dados prêluning tiyang sagolonganipun piyambak.
Lêngganan nomêr 2912. Kintunan gambar sampun dumugi. Manawi manjurung dhatêng Kajawèn, dipun ngalamatana dhatêng rêdhaksi Kajawèn.
padha lumayu. Saking agênging panalangsanipun, Propesor Higgs malah lajêng dados asor. Kanthi alon-alonan Orme lan kula lajêng tangi saha jèngkèng ngêngakakên platuking sanjata. Kajawi namung satunggal, kewan sanès-sanèsipun sampun sami langkung, lan kewan ingkang satunggal wau lampahipun kintên-kintên kalih dasa mètêr têbihipun saking sanès-sanèsipun. Orme lajêng narik platuking santaja wau, ananging botên mungêl. Ing wingkingipun kula sadaya nyumêrêpi, bilih sanjatanipun kêlêbêtan pasir.
Kula inggih ngincêng, ananging mripat kula dados botên pramana, lan tangan kula jimpe sangêt. Makatên malih wontên ing gagasan, bilih gêsang kula sadaya punika, gumantung dhatêng mimis wau, punika adamêl bingunging manah kula, ananging inggih kêdah katindakakên sapunika ugi, utawi botên babarpisan. Taksih tigang pêcak malih, kewan wau inggih lajêng wontên sawingkinging rêdi.
Kula lajêng nyanjata, ananging kula kraos, bilih panyanjata kula punika lêpat, kewanipun mancolot majêng sakêdhik. Ananging sarèhning kewan wau dèrèng nate mirêng swaraning sanjata, lajêng kèndêl sêmu gumun, sarta lajêng ningali ênêr kula sadaya wau.
sadaya lajêng bêbrangkangan amurugi. Tumrap kula sadaya bêgja sangêt, dene kewan wau mêntas kemawon ngombe. Cara-caraning panêdha kula sadaya dhatêng kewan wau, manawi kula sapunika kèngêtan, kula sadaya rumaos mêngkirig.
Sasampunipun kula sadaya nêdha ingkang botên pantês wau, kula sadaya rumaos kathah sêgêripun, saha lajêng sami tilêm sawatawis. Miturut petangan kawontênaning lintang kala punika, dununging dhusun wontên sakidul kula. Kula sadaya lajêng ngirisi daginging kewan wau saha sumêdya kangge sangu lumampah. Salêbêtipun sadalu muput, kula sadaya lumampah lajêng, sajakipun larik-larikaning gumuk-gumuk punika botên wontên pungkasanipun. Enjingipun kula sadaya sami nêdha daging mêntah saha ngombe tirahaning toya ingkang namung sawatawis tètès wau.
Dangu-dangu lampah kula sadaya dumugi papan radin adhêdhasar sela, lan sukuning rêdi sajakipun sampun cakêt, sanadyan ta têbihipun taksih pintên-pintên pal saking ngriku, saya dangu kêkiyatan kula saya têlas, sagêdipun majêng kanthi rêkaos sangêt. Sanadyan ing ngrika-ngriki wontên wananipun, ananging botên wontên toyanipun babarpisan. Kula sadaya sami nyêbroti gêgodhonganing wit-witan, lajêng sami dipun sêsêp-sêsêp, ananging raosipun angunêg-unêgi. Kula têtiga wau, Propesor Higgs ingkang botên kiyat piyambak, amila inggih piyambakipun ingkang rumiyin piyambak, botên sagêd anglajêngakên lampahipun. Sanjatanipun sampun kabucal rumiyin-rumiyin, jalaran piyambakipun sampun botên kongan ambêkta, ananging kala punika kula sadaya botên amigatosakên.
kemawon. Minôngka wangsulanipun Orme namung ngulungakên tanganipun kiwa. Sanadyan sangsaranipun makatên, ananging gêsang punika sakeca, amila kula inggih lajêng anyandhak tangan ingkang dipun ulungakên wau.
Makatên lampah kula sadaya sawatawis, ngèmpêri têtiyang mêndêm kêkalih, ingkang jinagi ing tiyang satunggal ingkang botên mêndêm, supados botên kacêpêng ing pulisi. Orme punika tamtunipun satunggiling tiyang ingkang kiyat sangêt, ananging ujug-ujug piyambakipun têka lajêng dhawah, kados tiyang ingkang kenging mimising sanjata. Dene Propesor Higgs sanadyan taksih èngêt, nanging sampun pêtêng pandulunipun. Sakêdhap piyambakipun gadhah pangintên, bilih kula punika satunggiling pandhita, saha piyambakipun lajêng angakêni dosanipun dhatêng kula, bab prakawis gêgadhahanipun barang kina, ingkang asalipun wau botên absah.
Murih piyambakipun sagêda aso, jalaran kula kuwatos manawi sagêd dados ewah, kula lajêng suka pangapuntên sacandhak-candhakipun kemawon, salajêngipun, propesor lajêng dhawah kanthi lêga manahipun, lan pangglethakipun jèjèr kalihan Orme botên nyuwara babarpisan. Lajêng punapa daya kula ing samangke, mitra kula ingkang sêtya sampun gumlethak ing ngriku pêjah, utawi inggih sampun lênggèk-lênggèk, makatên ugi lare neneman jejeranipun [jejerani...]
[...pun] punika. Kula gadhah gagasan badhe damêl bêdhiyan, ingkang makatên punika rak badhe sagêd nêbihakên para singa barong. Kadospundi girising manah gumlethak wontên ing ngriku, lajêng ngraosakên kukuning singa tanpa sagêd anglawan babarpisan. Ananging kala punika, kula botên kongan anglêmpakakên pirantos-pirantosing badhe bêdhiyan wau. Ing lêbêting sanjata kula, kula taksih gadhah mimis tiga, sanès-sanèsipun sampun kula bucal, amargi kawratên. Salajêngipun kula gadhah niyat sumêdya ngungêlakên mimis tiga wau, jalaran wontên kula samangke punika, mimis wau botên wontên pigunanipun punapa-punapa. Ananging pamanggih makatên punika kula kêlintu. Mimis ingkang satunggal lajêng kula ungêlakên, saha kula tamatakên kanthi wigatos, kapengin nyumêrêpi wontên ing pundi dhawahipun mimis wau. Sasampunipun kula lajêng tilêm, botên watawis dangu kula kagèt, saking pangaluping yenah (inggih punika sabangsaning sagawon, sukunipun ngajêng langkung panjang tinimbang ingkang wingking, têdhanipun bangke), mripatipun yenah ingkang mancorong kala punika sampun cakêt sangêt kalihan kula, kula lajêng ngincêng saha nyanjata, lan lajêng mirêng swara sora tandhaning kasakitan, kewan wau tamtunipun botên bêtah dhatêng
wontên sanginggiling sirah kula. Sasampunipun kula lajêng nyêpêng tanganipun Higgs ingkang dados tôndha gêgandhengan kula dhatêng kamanungsan, saha gumlethak wontên ing ngriku, ngêntosi dhatênging malaekat ingkang anjabut nyawa...
Kula lajêng tangi saha kraos, bilih wontên tiyang nètèsi toya wontên ing cangkêm kula, ing batos kula anggagas makatên: e, iki suwarga. Amargi kala punika rumaos kula, toya kalihan suwarga punika sami kemawon. Pangombe kula toya, punika namung sarilanipun ingkang nyukani, salajêngipun kula nuntên tangi, saha saking padhanging lintang-lintang, kula sagêd sumêrêp dhapuripun Sêrsan Quick, ingkang kala punika tumiyung nungkuli kula. Makatên ugi kula sumêrêp Kapitan Orme linggih, menga-mengo sajakipun bingung. Ing ngriku wontên sagawon agêng, ingkang sirahipun kados sirahing sagawon dhog, andilati tanganipun Orme. Samangke kula inggih kèngêtan, bilih sagawon punika, ingkang Kapitan Orme tumbas saking tiyang siti ingkang gêsangipun ngulandara, saha namaning sagawon punika Pharaoh, wontênipun dipun namakakên makatên wau, jalaran mênang kêrahipun kalihan sagawon sanès-sanèsipun, kajawi punika kula kèngêtan dhatêng unta kêkalih ingkang ngadêg cakêt ngriku. Dados kula sadaya punika taksih gêsang wontên ing ngalam donya.
Kula lajêng pitakèn kanthi swara lêlah makatên: kapriye anggonmu bisa nêmu aku kabèh iki: sêrsan.
Sêrsan Quick amangsuli: dede kula ingkang manggihakên panjênêngan: bandara dhoktêr, ananging sagawon punika. Tumrap lêlampahan ingkang kados makatên wau, sagawon punika ajinipun langkung kathah tinimbang manungsa, ingkang kula sadaya botên sagêd sumêrêp, sagawon sagêd ngambêt, manawi panjênêngan sampun ragi dhangan, panjênêngan kula aturi mariksani kawontênanipun Tuwan Higgs, jalaran panjênênganipun sampun seda.
Kula lajêng ningali dhatêng Propesor Higgs lan pamanggih kula inggih sami, mung kemawon botên kula lairakên. Uwangipun ngandhap anggandhul, gumlethakipun tanpa ebah-ebah babarpisan, mripatipun botên kêtingal, jalaran kêtutupan kaca mripat biru.
Kula wicantên: anjaluk banyu. Salajêngipun Sêrsan Quick angêcori toya dhatêng salêbêting cangkêm, ingkang lajêng têrus lumêbêt, ewadene Propesor Higgs dèrèng ebah-ebah. Panganggenipun lajêng kula uculi, saha kula titipriksa jantungipun, ing sakawit kula botên mirêng punapa-punapa, dangu-dangu lajêng kêmirêngan swara lamat-lamat.
Kula wicantên: la, isih ana pangarêp-arêpe, apa kowe anggawa brênduwin.
Sêrsan Quick amangsuli sajakipun jèngkèl: salaminipun dèrèng nate kêkesahan botên ambêkta makatên wau. Salajêngipun piyambakipun mêndhêt gêndul waja isi brênduwin wau.
Wicantên kula: jajal wèhana brênduwin iku sathithik. Sêrsan Quick botên ngantos kaping kalih dipun prentah makatên wau. Sarana makatên punika mitulungi dadakan, sabab Propesor Higgs lajêng linggih, angob saha tansah wahing.
Propesor Higgs lajêng garundêlan kados pelo, wicantênipun: êlo, athik brênduwin, barang anjêlèhi bangêt, aku wong sing ora tau ngombe inuman kêras. E lha, saru bangêt, ora bakal aku ngapura mênyang kowe. Êndi banyu bae, banyu bae.
Salajêngipun kula sadaya lajêng nyukani toya dhatêng piyambakipun, pangombenipun wau sakalangkung kathah, kula sadaya ngantos kêpêksa ngrêbat toya wau. Dangu-dangu piyambakipun lajêng èngêt kados suwaunipun malih. Kacanipun mripat biru, ingkang kala punika taksih dipun angge, enggal-enggal lajêng dipun bêthot saha kanthi mripatipun ingkang landhêp wau, piyambakipun nyawang Sêrsan Quick.
Wicantênipun: saiki aku ngrêti, dadi aku kabèh iki ora mati. Yèn dipikir mangkono iya eman-eman, anggone wis tata-tata kaya sing wis
Sontan-santuning sawangan, mênggahing manungsa rumaos tansah manggih kasênêngan, gambar ing nginggil punika mujudakên wêwarnèn ingkang araos silir tuwin adamêl ngantuk.
Wados punika satunggiling bab ingkang botên wajib dipun andharakên dhatêng tiyang sanès, nanging manawi dipun manah lêbêt, tiyang pancèn botên prêlu ngawontênakên wados, awit sintên tiyangipun ingkang anggadhahi wados, atêgês anggadhahi kalêpatan, lan sintên tiyangipun ingkang sumêrêp utawi dipun lairi ing wadosing liyan, punika wajib lajêng anampèni wados wau ingkang parimpên, dene parimpêning simpên wados punika botên wontên kados patrap anyuwungakên, têgêsipun lajêng botên angraosakên. Ing sawênèhing sêrat wontên têtêmbunganipun makatên: anggèn sampeyan ngêculakên wados dhatêng kula punika, upaminipun sampeyan kados nyimpêni barang wontên ing pêthi, ingkang lajêng ical kuncinipun, tamtu botên badhe kêwêdhar ing salami-laminipun. Têtêmbungan makatên punika têrang bilih kajêngipun anyuwungakên manah.
Dene mênggahing tiyang ingkang sagêd nyimpên wados wau tiyang ingkang kadospundi, punika angèl dipun pathok, punapa wontên ing tiyang ingkang pintêr, tuwin punapa wontên ing tiyang bodho, punika sami botên sadaya, awit mênggahing tiyang pintêr, trêkadhang malah mirah ing ginêm, awit ngrumaosi manawi kathahing sêsêrêpanipun malah dados praboting wêwatêkanipun sêdya mêmunjuli. Sarèhning tiyang rumaos punjul piyambak, sampun tamtu kemawon badhe angêmohi dhatêng ucap awon, dados tumrap awoning liyan kamanah botên prayogi manawi ngantos anglèpètana dhatêng piyambakipun, mila sok adhakan, malah purun angginêm awoning liyan, ingkang awoning tiyang wau têgêsipun wados. Manawi makatên ingkang sagêd simpên wados punika punapa wontên ing tiyang bodho, punika saya lôngka, awit mênggahing tiyang bodho, sok botên sumêrêp, ingkang dipun wastani wados punika ingkang kadospundi, dados manawi rêrêmbagan sok sak-sok tanpa dêdugi, botên karaos manawi katutan punapa-punapa.
Bokmanawi tiyang ingkang kuwawi simpên wados wau, tiyang ingkang pancèn sampun gadhah dhêdhasar suci ing manah, awit dhêdhasar ingkang makatên punika sagêd manggèn wontên ing pundi-pundi, dhatêng tiyang bodho purun, dhatêng tiyang pintêr mathuk. Mênggah kêtingalipun dhêdhasar ingkang makatên punika, pinanggih samôngsa tiyang ingkang nglampahi wau têtela botên adamêl kapitunaning tiyang sanès, têgêsipun kuwawi damêl wilujênging wados ingkang dipun kandhut. Wontên cariyos ingkang kenging kangge pêpiridan kados ing ngandhap punika:
rêreyongan kalihan anggèndhong anakipun èstri alit, ingkang taksih wanci umur tigang taun. Samargi-marSamargi-margi. anakipun tansah budi nangis akontrang-kantring, bapakipun tanpa kêndhat tansah ngarih-arih murih kèndêling anakipun, awit kêsamaran, manawi konangan mêngsah tamtu dados tawanan. Wusana anakipun dados rapih. Nanging botên dangu lampahipun kêpapag ing prajurit Walandi, lajêng dipun êndhêg, saha dipun takèni kathah-kathah, awit dipun samarakên manawi tiyang wau têlik, sarêng têtela botên, lajêng wontên sawênèhing upsir naros dhatêng piyambakipun, punapa purun dados gamêlipun. Tiyang jalêr mangsuli: kula purun anglampahi, nanging kadospundi, kula punika sayêktosipun dados tiyang repot, panjênêngan pirsa piyambak, kula gadhah anak alit taksih samantên, punika tamtu makèwêdi. Wangsulaning upsir: prakara repotmu mêsthi, iya bèn lakonana ing sakapenake, awit ing saiki aku butuh bangêt. Cêkaking cariyos, tiyang jalêr wau saèstu andhèrèk tuwan upsir, kêkinthil sapurug-purug, anakipun tansah wontên ing gendhongan. Sarêng rêjaning jaman, tiyang jalêr wau lêstantun dados gamêlipun tuwan upsir, manggèn wontên satunggaling kitha.
Kacariyos tiyang jalêr wau sarêng badhe dumugi ing janji ugi taksih wontên ing astanipun tuwan upsir, anakipun sampun prawan, salêbêtipun tiyang wau sakit, tuwan upsir tansah nuwèni dhatêng pondhokanipun, ingkang nunggil sacapuri, dening angèngêti dhatêng kasêtyaning abdi ingkang sampun nate andhèrèk lara-lapa.
Nuju sawênèhing dintên, nalika tuwan upsir nuju tuwi, tiyang jalêr matur dhatêng tuwan upsir kalihan bisik-bisik: tuwan, kula rumaos sampun botên kuwawi dagu-dangu malih wontên ing donya. Tuwan - sarêng anggènipun wicantên dumugi ngriku lajêng clingak-clinguk, saha sarêng botên wontên tiyang sanès, lajêng wicantên malih - kula nyuwun titip lare èstri punika, punika saèstunipun sanès anak kula, putranipun bandara kula, ingkang kala samantên kêplajêng wontên ing paprangan. Sasampunipun wicantên makatên lajêng ngajal.
Tuwan upsir sarêng tampi wêwêling makatên wau, karaos-raos ing galih, saha gumun, dene gamêlipun sagêd ngampêt wados ingkang ngantos pintên-pintên taun, wusana lare èstri lajêng dipun pundhut putra, saha salajêngipun dipun emah-emahakên kêlêrêsan.
Dongèng punika cêtha anggèning anggambarakên kawontênaning tiyang ingkang sagêd nyimpên wados, dene kuwawi nyimpên ngantos mèh dumugi ing janji. Awit kintên-kintên saupami ngantos kêprojola kala rumiyin, sagêd ugi damêl kirang sakecanipun ingkang nglampahi dados wados, tuwin sarèhning tiyang wau kêtingal gadhah dhêdhasar suci ing manah, mila pêcahing wêwadosipun inggih dilalah dhawah ing tiyang ingkang ugi dhêdhasar suci, mila wilujêng ingkang pinanggih.
Bab lisah patra utawi lisah tanah (Aardolie).
Mênggah ingkang dipun wastani lisah patra punika lisah ingkang mêdal saking salêbêting siti, pramila ugi dipun wastani lisah siti utawi lisah tanah. Pamêndhêtipun sarana dipun bur. Wondene wiwitipun tiyang sami gadhah akal ngêbur lisah wau, dèrèng dangu, sapriki watawis sawêg 70 taun. Ing jaman rumiyin tiyang ugi sampun sumêrêp, yèn ing salêbêtipun siti punika wontên bangsanipun lisah, nanging tiyang dèrèng gadhah pratikêl migunakakên lisah wau. Dados namung dipun umbarakên kemawon.
Wondene asal-asalipun lisah wau, para sarjana dèrèng sagêd anêtêpakên ingkang saèstu. Wontên ingkang anêrangakên, kilihbilih. lisah wau asalipun saking gajih lan dagingipun ulam lan kewan sagantên. Ing wasana awit saking salah satunggiling sabab, sagantên punika katutup ing siti, sasampunipun pintên-pintên èwu taun, saking dangunipun, gajih lan sapanunggilipun wau dados lisah.
Katêrangan ing nginggil punika wontên èmpêripun, awit ing sumur bur lisah ing sakiwa têngênipun Balikpapan, têrkadhang asring wontên toyanipun asin, sadèrèngipun mêdal lisahipun. Ugi ing sumur bur ingkang têbih saking sagantên.
Mênggah siti ingkang kathah sangêt lisahipun, inggih punika ing Amerikah, mèh 90% saking sadaya lisah tanah punika asal saking nagari ngriku. Nagari Ruslan ugi kapetang sugih lisah, nanging botên wontên amput-amputipun Amerikah. Nagari Pèrsi ugi ngêdalakên lisah, watawis 2½% dene Indhia ngriki namung 2%, dados kalêbêt sakêdhik, manawi kapandhing kalihan nagari sanèsipun.
Ing Indhia mriki ingkang sampun kasumêrêpan wontên lisah, ing Sumatra ing Acèh, Pangkalan Brandhan, Jambi lan Palembang. Ing tanah Jawi ing paresidhenan Rêmbang lan Surabaya. Dene ing Borneo wontên lisah ing Jajahan, Kutèi lan ing Tarakan. Ing pulo Sèlèbês ugi wontên lisah nanging dèrèng dipun pêndhêt. Dene ing Maluku wontên lisah, ing pulo Seram. Ing sanèsipun panggenan ugi wontên lisah, nanging botên kathah, ingga manawi dipun pêndhêt, pamêdalipun botên ambêjaji.
Ing nginggil kula sampun matur, yèn pamêndhêtipun lisah wau sarana dipun bur, pangêburipun ngangge mêsin ingkang agêng saha kiyat, dene lêbêtipun ngantos atusan mètêr. Sawênèh lisahipun sampun mancurat piyambak manginggil. Têrkadhang kêdah dipun [dipu...]
[...n] pômpa rumiyin. Manawi lisah wau nêmbe mêdal saking siti, dèrèng sagêd dipun angge punapa-punapa, rupinipun abrit utawi cêmêng, kados kecap. Dene lisah wau kêdah dipun rêsiki lan dipun olah rumiyin ing pabrik. Pangusungipun dhatêng pabrik sarana baita utawi sêpur, langkung gampil malih lisah wau kailèkakên sarana pipa dhatêng pabrik, sawênèhing pipa-pipa wau wontên ingkang panjangipun ngantos 300 K.M. (ing Palembang).
Pabrik-pabrik wau wontên ing Pangkalan Brandhan, Plaju (sacêlakipun Palembang), Cêpu, Wanakrama, lan ing Balikpapan, ingkang agêng piyambak inggih punika pabrik Balikpapan. Ing pabrik-pabrik ngriku lisah wau dipun bêntèri, anggènipun ambêntèri saking sakêdhik. Ing wiwitanipun dipun bêntèri dumugi watawis 60° C., uwab ingkang mêdal lajêng dipun asrêpakên, dados lisah bènsin, mênggah bènsin punika wontên warni-warni, miturut awrat utawi ènthèngipun (soortelijk gewicht) dene kanggenipun ugi warni-warni. Bènsin ingkang kangge nglampahakên mêsin utawi motor punika botên sami kalihan bènsin ingkang kangge isèn-isèn lampu.
Tirahanipun lisah dipun bêntèri ngantos dumugi 140° C., uwabipun kadadosakên lisah Petroleum ingkang kathah sangêt paedahipun. Manawi bènsin lan Petroleum sampun kapêndhêt têlas, tirahanipun dipun wastani residu, punika asring dipun angge nglampahakên baita kapal, kabaripun langkung sae tinimbang arêng sela. Nanging residu wau taksih kenging dipun pêndhêt sarinipun, kadadosakên: lilin (paraffine) asphal, tir, lan sapanunggilanipun.
raras rondhon tumaruna / ngênani sarasèng ati / kadi ta ing tatanira / kang katon ing para tani / dahat dènnya mrêtèni / marang rajakayanipun / êcake sabên dina /
tumindake ngupa boga / sarêgêp dènnya ngrowangi / barêngan anglakoni / nèng panas atis tan ketung / katon mung sarwa
tan mawi ngêtog budi / mung nrima umalês bau / ing sasakecanira / prandene antuke ugi / angungkuli tumindaking nyêngka rosa //
kang katon ing sabên dina / wiwit palêthèking rawi / sakarongron wus tumandang / maring sabin ulah siti / atis kungkum ing warih / prandene rêna ing
ratri kalanira / dununging pangason yêkti / ingkang darbe rajakaya / dahat dènira ngêngudi / supadi kêbo sapi / têntrêm ngaso wanci dalu / pinrênah anèng kandhang / trêtip lan dèn badhiyani / mrih dinohan kewan kang ngrêridhu nendra //
dahat dènira angeman / malah ing kalaning ratri / lamun nyuwara gumlodhag / gita-gita dèn tuwèni / paran kang anjalari /
wusing kardi / mangkya ngraras pan tukaking nambutkarya //
Ing sêrat-sêrat kabar sampun sami martosakên, bilih wukir Krakatao katingal mêmpêng sangêt urubipun, kêbul sarta asêp ingkang mêdal saking rêdi wau agêng sangêt, ingkang makatên wau anjalari têtiyang ing labuhan tuwin têtiyang sauruting pasisir paresidhenan Bantên, sami tintrim sadaya saha kathah ingkang sampun sami ngungsi manêngah. Tiyang-tiyangipun jalêr manawi dalu sami manêngah têbih, manawi siyang wangsul madamêl malih. Ing ngriki botên badhe angandharkên kadospundi mênggah krodhaning wukir Krakatao ingkang samangke punika, ingkang adamêl mirising tiyang kathah saha anjalari pintên-pintên tiyang sami boyong saking dhusunipun, amargi para maos tamtunipun ingkang kathah sampun sami maos wontên ing sêrat-sêrat kabar padintênan. Dene ingkang badhe kacariyosakên ing Kajawèn ngriki, papan padunungan saha kawontênanipun wukir Krakatao wau, prêlunipun para maos sagêda angintên-intên mênggah sabab-sababipun, ingatasing dèrèng wontên bêbaya punapa-punapa ingkang nêmahi, têtiyangipun têka sampun miris saha kathah ingkang sami ngungsi dhatêng sanès panggenan.
Prênahing rêdi Krakatao kukusipun tansah mêdal, anggêmbulêng sulak cêmêng.
Mênggah wukir Krakatao punika, satunggiling pulo rêdi latu alit wontên ing supitan Sundha, inggih punika supitan sagantên saantawisipun pulo Jawi lan Sumatrah. Namaning rêdi Krakatao punika kasuwur ing saindênging bawana, jalaran saking sumêbaring pawartosipun kala amblêdhos nalika tanggal 26 dumuginipun tanggal 28 Agustus ing taun 1883. Sayêktosipun rêdi Krakatao punika sampun kêrêp amblêdhos, kados ta ing wulan Mèi taun 1680, punika inggih kawartosakên wontên pamblêdhosipun rêdi Krakatao wau, ananging botên sangêt saha botên adamêl kapitunaning tiyang. Sasampunipun rêdi wau lajêng kèndêl angukus laminipun kirang langkung 200 taun, kala punika kinintên, bilih kawahipun sampun botên umob malih, ing wêkdal punika inggiling rêdi kintên-kintên 822 mètêr. Sarêng tanggal 20 dumuginipun tanggal 23 Mèi ing taun 1883 ujug-ujug wontên pamblêdhosan, ingkang dipun wiwiti mawi lindhu sawatawis, awu lan kukusing pamblêdhosan wau inggilipun kintên-kintên 10.000 mètêr, ananging [ana...]
[...nging] awu saha selanipun kambang ingkang sami dhawah botên patos kathah, ing kubênganing ngriku namung wontên ½ mètêr kandêlipun. Suwaraning pamblêdhosan wau ngantos kapirêng têbihipun 350 kilo mètêr utawi kirang langkung 333 pal, kados ta: ing Palembang kemawon tiyang ngantos sagêd mirêng cêtha pamblêdhosing rêdi Krakatao wau, ananging kala punika prasasat botên wontên kapitunan punapa-punapa.
Ananging wiwit punika ugi lajêng botên wontên kèndêlipun babarpisan, sabên-sabên wontên pawartos, bilih rêdi wau ngukus saha ngêdalakên awu, kala-kala kapirêng swara ambalêdhos, saha ing wulan Juni tuwin Juli sajakipun tuwuh pintên-pintên kawah enggal. Ewasamantên ambalêdhosipun ingkang sayêktos ujug-ujug tanggal 26 dumuginipun tanggal 27 Agustus, wiwitipun ing tanggal 26 ing wanci sontên, dene agêng-agênging pambalêdhosan kala tanggal 27 Agustus kintên-kintên wanci jam 10, wiwit punika saya dangu saya mêndha, saha rampungipun ing tanggal 28 Agustus ing wanci enjing.
Mirit petanganipun Tuwan Verbeek pambalêdhosan rêdi Krakatao kala punika, angêdalakên lahar, sela, awu lan sasaminipun, botên kirang saking 18 K.M.³, upami kaetang mawi blèg-blegan lisah tanah makatên, kintên-kintên botên kirang saking 576.000 blèg, samantên wau ingkang kalih pratigan dhawah sakubênging pulo ingkang têbihipun wontên 10 pal, dene awu-awu lêmbat ingkang dhawahipun mangilèn, punika saya têbih malih. Mênggah panggenan-panggenan ingkang kadhawahan wau, punika wiyaripun kirang langkung 827.000 K.M.³, upami dipun ukura makatên, jêmbaripun wau kintên-kintên tikêl tiga likuripun tanah Priyangan. Ananging jawah awu wau botên adamêl kapitunan agêng, awit ing têpis wiringipun pulo punika prasasat botên dipun ênggèni ing tiyang. Dene ingkang angrisak-ngrisakakên punika inggahing toya sagantên ingkang ngêlêbi dharatan sauruting pasisir Batawi, Bantên, tuwin Lampung, jalaran wontênipun alun agêng. Dene alun agêng wau tuwuhipun sabab saking jugruging rêdi wau utawi sabab sanès-sanèsipun. Langkung-langkung ing apdhèling-apdhèling Tanggerang, Caringin, Anyêr, Serang, Sêmangkah, Kêtimbang, Têlok Bêtung, Lampung, punika para Walandi kemawon ingkang pêjah wontên 37, para tiyang pribumi 36380, dene dhusun-dhusun ingkang sirna babarpisan wontên 165, ingkang namung karisakan 132, pakampungan-pakampungan ingkang suwaunipun kathah têtiyangipun, kados ta ing: Anyêr, Mêrak, Caringin, Kêtimbang,
pun wukir Krakatao kala ing taun 1883, amila inggih botên kenging dipun paibên mênggahing kawontênanipun têtiyang ing ngrika, dene samangke sami giris saha lajêng sami boyong saking dhusunipun, punika botên sanès jalaran kuwatos manawi nêmahi kados ingkang sampun. Mila lêrês anggènipun pamarentah anitipriksa saha sadhiya baita lan sasaminipun, murih sagêd cakut manawi nêmahi wontên bêbaya, ananging ingkang makatên wau mugi sampun ngantos kalampahan.
Ingkang punika Kajawèn andhêdhèrèk mêmuji, mugi-mugi kawontênanipun rêdi Krakatao wau kandhêga sêmantên kemawon, malah lajêng sirêp pangukut krodhanipun.
Rêsikan punika kenging dipun wastani bakuning tata cara ingkang migunani saha nuwuhakên dhatêng kasarasan, mila tumrap tiyang ingkang sampun mangrêtos dhatêng ajining kasarasan, tindak rêsikan punika tansah dipun èngêti saha dipun êcakakên sabên dintên.
Tumrap tiyang amêngku bale griya, wajib sangêt kêdah gadhah tindak kados makatên wau, minggahipun malih tumraping priyantun ingkang gadhah wajib rumêksa dhatêng kawilujênganing têtiyang bawahipun, ugi kêdah makatên, saya tumrapipun ing pamarentah, punika tanpa kêndhat anggènipun ngudi dhatêng kasarasan.
Sanadyan sampun limrah rêsikan punika sampun dados wajibipun piyambak, nanging wontên kala mangsanipun mêksa taksih dipun èngêtakên ing liyan, inggih punika kalanipun manawi nuju tuwuh wontên sêsakit. Sapisan ngudi rêsiking badan, ing jawi lêbêtipun, tumrap ing jawi inggih rêsiking badan punika, dene tumrap ing lêbêt saening têtêdhan, punika sabên tiyang sampun mangrêtos. Lajêng rêsiking papan ingkang dipun ênggèni, wusana dumugi rêsiking pakarangan. Sadaya wau botên liya inggih manjing dhatêng pigunaning kasarasan.
Kasarasan punika mênggahing tiyang tansah dipun udi murih tansah pinanggih têtêp, dene ingkang ngewahakên dhatêng adêging kasarasan, botên liya namung pun sêsakit, dados sêsakit ingkang tansah dipun prayitnani murih sampun ngantos nyakêt ing manungsa.
Kados ta tiyang rêrêsik pakarangan, ambabadi ingkang runggut-runggut, ngurug ingkang jêmbêg-jêmbêg, pigunanipun nêbihakên dhatêng lêmut, awit sampun kasumêrêpan, bilih lêmut punika wontên ingkang anggadhahi wiji sakit malariah.
Wontên malih rekadaya rêrêsik, ingkang pamurihipun ngicalakên tikus ing salêbêting griya, awit [awi...]
[...t] sampun kasumêrêpan, bilih tikus punika anggadhahi wiji sêsakit ingkang dipun wastani pès. Dene patrapipun nyirnakakên warni-warni, inggih punika sarana kala jêplak, kala kurungan, sawênèh wontên akalan: blèg lisah pèt dipun isèni toya satêngah andhap, ing nginggil dipun tutupi ing dalancang mawi katumpangan têtêdhan ingkang gandanipun anggadag. Punika samôngsa tikus mambêt gônda wau lajêng
Sayêktosipun pratikêlipun rêrêsik nyirnakakên tikus, punika sawênèhing tindak ingkang tansah lumintu tanpa kêndhat, awit tansah ngawekani murih sampun ngantos wontên tikus manggèn salêbêting griya, dados kêdah tansah nyumêrêpi dhatêng papan-papan ingkang kiwa tuwin pêtêng, ingkang sakintên kenging dipun ênggèni tuwin dipun êrongi ing tikus. Upaminipun ing panggenan abrag-abrag ingkang awis kêsrambah, punika adhakan sangêt kangge susuh. Longan-longan ingkang pêtêng adhakan kangge ngêrong. Sadaya wau kêdah tansah dipun taliti sampun ngantos pinanggih makatên. Mila kawontênan salêbêting griya wau kêdah ingkang padhang, kajawi prêlu kenging kangge nyumêrêpi manawi wontên punapa-punapa, inggih migunani sagêd ngangsalakên hawa sae ing salêbêting griya.
Tindak rêsikan ingkang ajêg punika, tumrap tiyang ingkang dèrèng kulina, rumaos awrat sangêt, mila tumrap panggenan ingkang katindakakên murih tiyang ajêg rêsikan, punika têtiyangipun sami ngrumaosi manawi kados manggih paukuman, awit sabên saminggu sapisan, malah trêkadhang kaping kalih, sami kapurih ngêpeni bantal, rêrêsik salêbêting griya ingkang ngantos gumrining. Nanging sarêng sampun kulina, têtilangtêtiyang. ingkang nglampahi lajêng [la...]
[...jêng] mangrêtos piyambak, bilih tindak makatên punika sae, dening ngraosakên, manawi tilêm wontên ing papan rêsik punika sakeca, malah lajêng tuman, sanadyan tanpa dipun pardi inggih purun tumindak. Tata cara ingakng makatên punika ingkang sampun pinanggih, wontên ing papan ingkang katrajang ing sêsakit pès. Mila dipun tindakakên makatên, awit ing môngsa makatên punika tiyang botên kenging weya sêmbrana dhatêng tindak rêsikan, mila pamarentah ugi ngantos ngawontênakên punggawa juru panitipriksa rêrêsik.
Ing sapunika sampun têtela sangêt, bilih tindak rêsikan punika dados panulaking bêbaya, tuwin dados bêbasan: sadhiya payung sadurunge udan, lan beda kados sacaraning tiyang jêjampi sasampunipun sakit, punika nama sampun limrah, tuwin malih mênggahing rêsikan, tiyang sagêd nindakakên piyambak, botên usah mawi ngêntosi pamardining tiyang sanès. Makatên ugi ngèngêtana, bilih mêngsahing kasarasan
Ing Kajawèn ôngka 9 sampun martosakên, bilih ing sêrat-sêrat kabar Rus anyariyosakên bab paos-paos ingkang sampun pundhat.
Ingkang makatên punika dipun akêni sayêktos dening panganjuring komunis ing sagolonganipun piyambak. Ingkang dados undêraning rêmbag, nalika wontên sawênèhing golongan ingkang anggèsèhi pamaggih, botên sanès namung rancanganipun Trotzky sakancanipun supados para tani anggènipun ambayar paos langkung kathah ngantos yutan tinimbang pambayaranipun paos samangke punika. Jalaran punika panuntuning komunis anêrangakên makatên: ingkang makatên punika botên sagêd katindakakên, pambayaripun paos para tani, punika sampun saklangkung kathah sangêt, manawi paosipun kaindhakakên malih, sagêd anjalari tuwuhing pambrontakan. Buktinipun bilih paosing para tani saklangkung inggil sangêt, nalika dipun wontênakên karamean amèngêti adêging pamrentah komunis jangkêp 10 taun, minôngka kadarman, têtiyang ing dhistrik-dhistrik ingkang panènipun botên kamêdalan, têtirahaning paos ingkang dèrèng kabayar lunas, saha arta dhêndhan jalaran kasèp pambayaranipun, punika sami dipun darmakakên. Ing ngriku têtela sangêt, bilih kalimrahanipun, manawi panènipun botên [bo...]
[...tên] kamêdalan, punika botên kenging kangge wêwaton botên ambayar pasoipun, bêgja-bêgjanipun pambayaripun paos dipun undurakên kacoba murih ing taun ngajêngipun malih, manawi panènipun sagêd langkung sae, sagêda ambayar kêkiranganing paos ing taun wingking.
Tuwan Baars lajêng anglairakên pamanggihipun: tumrap para maos ing Indiya ngriki kados wontên saenipun upami amirênga, bilih pamrentah komunis punika botên ngewah-ewahi babarpisan mênggah kawontênanipun kuwajiban saha padamêlan ing dhusun. Manawi wontên padamêlan ingkang kêdah katindakakên kangge kapêrluning ngakathah wontên ing dhusun, kados ta: amagêri papan pangenan tumrap rajakaya tuwin adamêl krêtêg alit-alit, punika kêdah katindakakên dening para tani tanpa mawi bayaran. Tumrap padamêlan ingkang agêng-agêng, ingkang botên kenging katindakakên dening têtiyang tani piyambak, punika pangusunging barang-barang asring kapasrahakên dhatêng para tani kanthi lêlahanan kemawon, makatên ugi pandhudhuking sela ing parêdèn-parêdèn. Mênggah sabab-sababipun dene padamêlan ingkang tanpa bayaran wau botên saya dados ngrêbda, botên sanès jalaran saking kawontênanipun tanah Ruslan piyambak, tanah Ruslan punika hawanipun rêsik, jawahipun mèh namung wiwitipun badhe môngsa asrêp tuwin wiwitipun badhe môngsa bêntèr, ingkang makatên wau mèh ing pundi-pundi, kajawi ing sisih kidul babarpisan, punika manawi môngsa asrêp tansah jawah salju, dados ing ngrika jawah dêrês kadosdene ing Indiya ngriki botên wontên babarpisan.
Ingkang makatên wau, têtiyang ngrika dados botên prêlu migunakakên margi ingkang sayêktos, margi-margi ing padhusunan ngêmungakên lurung-lurung ingkang dadosipun magi jalaran saking kêrêpipun dipun ambah. Salaminipun botên jawah, margi-margi wau kenging kaambah ing kareta, dene manawi kalêrês ing masa asrêp kenging kaambah ing sle. (Sle punika namaning kareta pleredan).
Sasampuning jawah margi-margi wau botên kenging dipun ambah, kengingipun kêdah ngêntosi kalih utawi tigang dintên sasampunipun garing babarpisan. Ing wiwitanipun badhe masa bêntèr, manawi saljunipun sampun ajèr, tuwin wiwitanipun badhe masa asrêp, manawi jawahipun salêbêting sawatawis môngsa lajêngan kemawon, punika wancinipun margi-margi
sami risak, ingkang makatên wau ing basa Rus dipun sêbut raspoetitsa, nyamèni kalihan namaning satunggiling môngsa ing tanah Indiya ngriki. Manawi kalêrês makatên wau, têtiyang tani botên sagêd mêdal saking dhusunipun, malah mèh botên sagêd mêdal saking griyanipun. Kawontênan ingkang makatên punika limrah, ing pundi-pundi padhusunan, sabên taunipun ngantos tigang wulan laminipun, ingkang makatên wau sampun salami-laminipun. Lan têtiyangipun inggih sampun kulina makatên punika. Makatên ugi têtiyang inggih lajêng botên sami sagêd nyabrang kalèn-kalèn ingkang sami bêna, ananging inggih botên punapaa, jalaran margi-marginipun inggih botên kenging dipun ambah.
Salajêngipun salêbêting taun punika, manawi margi-marginipun kenging dipun ambah, mèh wontên ing pundi-pundi têtiyang sami nênumpak anyabrang kalèn-kalèn ingkang cêthèk-cêthèk, namung ing ngrika-ngriki kemawon ingkang wontên krêtêgipun alit ingkang cêlak sangêt kalihan padhusunan. Dene ing papan-papan ingkang rame, wontên ing lèpèn ingkang agêng-agêng sok dipun wontênakên panggethekan. Sadaya-sadaya wau amratelakakên sabab-sababipun, dene padamêlan-padamêlan ing padhusunan ingkang tanpa bayaran wau, botên awrat. Kajawi punika dêdamêlan wau ingkang kathah katindakakên ing masa asrêp, manawi para tani kalêrês sami nganggur. Dene manawi nyambutdamêl tanpa bayaran wau mila prêlu, inggih nuntên kalajêngakên saha kapacak ing pamrentah komunis. Amila ing taun tanah-tanah ingkang wontên irigasinipun, amargi ugi ing nagari Rus sampun wontên irigasi wau, kawontênanipun anyambutdamêl tanpa bayaran wau langkung-langkung awratipun. Mênggah prakawis kawontênanipun kuwajiban saha padamêlan dhusun, ingkang sayêktosipun wigatos sangêt tumrap ing Indiya, punika botên wontên prêlunipun upami anelada dhatêng kawontênanipun ing tanah Ruslan.
Kajawi pajêg tanpa lêlantaran (direkte) ing ngrika ugi dipun wontêni pajêg ingkang mawa lêlantaran (indirekte belasting) ingkang saklangkung inggil sangêt, ingkang dipun kengingakên paos pabean, inggih punika: wodkah (sabangsaning inuman kêras) sata, gêndhis, lisah, êrèk, sarêm lan taksih kathah malih tunggilipun. (Wodkah punika samangke kalêbêt kapêrluan padintênan malih, kados sadèrèngipun wontên gegeran) malah samangke griya pagantosan ugi dipun wontênakên, ingkang kalêbêtakên dados kapêrluaning gêmintê. Mênggah sabab-sababipun, dene pamêdaling pagantosan wau manawi katimbang kalihan ing Indiya saklangkung sakêdhik sangêt, punika botên sanès jalaran têtiyangipun ngrika prasasat botên gadhah barang punapa-punapa ingkang kenging dipun gantosakên. Ananging sajatosipun kasing nagari Sophyèt punika botên pisan-pisan anggadhahi rikuh amêndhêt kauntungan dhatêng para têtiyang ingkang sami miskin. Ing taun 1927 punika, angsal-angsalaning pajêg ingkang mawa lêlantaran, kirang langkung wontên 1270 yuta rubêl. (Badhe kasambêtan)
Rêmbagipun Sêmar, Garèng lan Petruk, ing Wukir Lawu
Sêmar : Prèk, dhiyêm. Aku ora gunêman kambi kowe, aku caturan karo Si Garèng. Garèng iku bocah bagus, pancèn kêna dimêmule têmênan, amarga bakal bisa ngayomi wong tuwa. Balik kowe mung ngrusuhi barange wong tuwa, kowe bocah gêmblung. Aku ora sudi karo kowe, aku trêsna marang Si Garèng.
Garèng : Iku kliru, Ma. Sing ditrêsnani têka mung sing bisa nyajèni dhahar bae. Manut sêtatsêblad: iku kudu ditrêsnani kabèh, ora nganggo
kowe, mulane aku dak alihan mênyang ênggone Si Petruk, mundhak diarani pilih sih.
Sêmar : Hut druhum, anak lanang loro bae, kabèh-kabèh ora trêsna marang bapa, ngilang-ilangake ênggone diitik-itik wiwit cindhil, barêng padha gêdhe bapakne jêmpo, ora bisa golèk pangan, anake malah padha ngece. I, baya luwung ngêndhat nguntal pil urus-urus bae, kaya ngene iki.
Petruk : Sabar dhisik, Ma. Ngêndhat iku gampang, nanging sadurunge ngêndhat, prayoga ngrêti dhisik, marang têgêse gunême Kang Garèng mau. Mangkene: mulane Kang Garèng êmoh kanggonan sliramu, amarga lagi ngêcakake ngèlmune, yaiku: ngèlmu ekonomi, karo manèh nglungguhi
Garèng : Gandrik, putrane Rama. Yèn ngèlmu rasa, aku iya klêbu jajah, awit aku tau tate ngiras sate karo bakmi ing krêtêg gantung. Wah, pancèn nomêr sathu.
Sêmar : Êlo, dudu iku, iku rak rasaning panganan, balik aku kôndha rasaning ngèlmu. Artine: yèn dirasa-rasa, iya banjur kêtêmu. Iku ngèlmune para sêpuh jaman kuna.
Petruk : I, la dalah, kêcandhak saiki. Nisih,
banjur malih dadi gêdhe lan banjur kuwasa ngêrèh marang manungsa. Mara badhènên, apa iku.
Garèng : Aku ora yaok, ngrêmbug prakara iku jaragan aku dudu bôngsa mutihan.
Sêmar : Biyung, biyung, biyung. Iki ngèlmu luhur bangêt, kowe pancèna durung ngumur ngrêmbug prakara siji kiye, besuk bae yèn kowe wis tuwa, dak kandhani maknane, nanging nganggo sajèn pitik putih mulus. Wis saiki golèka liyane bae.
Petruk : Satêmêne sliramu rak ora ngrêti: ta, Ma. Kathik kakehan gunêm, nganggo disêmayani barang. Nganti kaya ditagih olèhe mindring. AndadèknaAndèkna. ngakune tuwa, kyai, guru kasampurnan. Iki ana ngèlmu mangkene bae: ora bisa jawab. Mara, barèsa bae, Rama. Yèn sliramu ora karsa barès, masthi dak prosès pêrbal. Awit sliramu kyai goroh, gawemu mung ngapusi bae.
Sêmar : Iya Petruk. Sabênêre bae aku rada kêlalèn, ing ngatase prakara iki. Mara: aku elingna.
Petruk : Wadhuh, wadhuh, isih duwe anggêp samono. Apa sliramu wis tau krungu têmênan ta: Ma. Mara
olèh. Yèn diênyang, masthi dikrocok karo kyai pênjual. Diwalik waliyolah, artine: diwalik bola-bali, utawa dicukit, banjur malih dadi gêdhe, sabab dicampuri bakal. Kuwasa ngêrèh manungsa, têgêse: sing arêp nyêrèt dikon salonjor, kambi dikon nyêkêl bêdudan. Saiki wis têrang.
Garèng : Wah nganti kaya kolèktur, bisa gawe sayêmbara bab candu.
Sêmar : He, tobil tobil putrane si kadhal. Aku kapusan, dak kira ngèlmu rasane wong kuna-kuna, kalingane ngèlmune wong nyêrèt. I, Petruk, Nala Garèng, ayo padha seba, bêndaramu wis miyos.
ing ngatasing anak têka ngolok-olok purun mulang dhatêng tiyang sêpuh, ing môngka miturut wèting kamanungsan, tiyang sêpuh ingkang winajibakên mulang dhatêng anak, sanadyan awona kados punapa, tiyang sêpuh punika, anak botên wajib mituturi utawi nyanthulani. Makatên ugi, mênggahing tiyang sêpuh, awona kados punapa, sêdyanipun inggih damêl sae dhatêng anak-anakipun, sabab tiyang sêpuh punika tamtu trêsnanipun dhatêng anak, môngga punapa wontên piwulang: tiyang sêpuh supados trêsna dhatêng anak, ananging anak tansah dipun wulang supados trêsna dhatêng tiyang sêpuhipun.
Karangan punika niyat botên kula ewahi, nanging ing sasagêd-sagêd, damêl karangan sampun kêkathahên kêsêlan basa sanès, mindhak ngicalakên raosing Kajawènipun.
ing saiki samitasasmita. tandhaning mati / titike wis ana / gagak angalup anèng wit / goak-goak tanpa kêndhat //
sailanging awan kêsundhul ing bêngi / lintang pating glêbyar / kaya mandêng anungkuli / ing layon
srêngenge êbune nisih / byar padhang warata / wong lêlima padha nangis / kelingan sing ora ana //
wong lêlima nganti padha ora eling / gone golèk nipkah / pijêr padha mrêbês mili / nyawang layon sing nèng kaca //
ing cêkake wong lima wis padha lali / mênyang pagawean / mung kêtungkul nyawang mayit / saka bangêt kasok trêsna //
barêng awan kumrasak swaraning angin / nêmpuh gêgodhongan / mênyang awak krasa isis / pating thrêkluk wong lêlima //
lah ing kono katon ana wong marani / sajake bandara / karo anakoni lirih / têmbunge ketok sumanak //
hèh kisanak kabèh wong lêlima iki / aku kandhanana / apa ta sing kokarêpi / lan manèh iku wong apa //
dene katon turu ana jêron pêthi / ketoke kapenak / gone turu tanpa nglisik / ayune kêjamak-jamak //
ana siji sing mangsuli karo nangis / yêktosipun dara / inggih anak kula èstri / ngajal kang tanpa jalaran //
milanipun mawi kula dèkèk pêthi / saking ngraos eman / yèn dipun pêndhêm ing siti / awit taksih gilar-gilar //
kang pitakon sêmune kagèt ing ati / têmbunge prasaja / satêmêne aku iki / ratu gêdhe sing kuwasa //
lan kang duwe laladane lêmah iki / wis-wis ta kisanak / mayite anakmu kuwi / tak pundhut bae prayoga //
mung tinimbang ana kene dadi ati / ature wong lima / amung duka dalêm gusti / kula mopo nyaosêna //
sanalika sang prabu angarih-arih / aja kliru tômpa / sêdyaku mung arêp bêcik / tinimbang ana sawangan //
lan manawa bocah iku isih urip / dadi ora aran / niksa wong urinurip. kon mati / mulane kudu dipriksa //
wise ngono wong lima padha mêmikir / barêng wis mupakat / nuli padha matur lirih / inggih kula mung sumôngga //
bingah bangêt sang nata banjur nampèni / lan dhawuh
Wontên wartos, bilih lampahing sêpur saking Muara Ènim dhatêng Lahat, wontên ing margi mlindhês sima agêng, bokmanawi sima wau sawêg tilêm. Nalika dipun priksa, kewan wau taksih gêsang, lajêng dipun gêbagi saha kabêkta dhatêng sêtatsiun ingkang cêlak piyambak. Kajawi punika, ing margi dhatêng Bêngkulên ugi mêntas wontên sima anggondhol tiyang andadosiandandosi. kawat tilpun.
Katêtêpakên dados patih ing Pamêkasan, Madura, Radèn Rustam Côndrakusuma. Tuwin dados wadana ing salêbêtipun paresidhenan Madura, Radèn Panji Suryamataram, kalih pisan sampun sami amakili padamêlan wau.
Ing Ranto, Borneo pasisir kidul wetan, wontên toko tiga sami kabêsmi ngantos têlas-têlasan. Kapitunanipun f 625.000.-, ingkang malêbêt tanggêlan namung f 1550.-.
Wontên pawartos, bilih rêsidhèn ing Pasuruan tuwin Banyumas, benjing wulan Juni ngajêng sami badhe pêrlop.
Benjing rawuhipun Sri Nata Siyêm ing Surabaya, badhe lêrêm wontên ing Oranyê Hotèl, tuwin kawartosakên, anggènipun wontên ing Surabaya ngantos dangu.
Ing tanggal 5 wulan punika, propagandhis P.N.I. Ir. Sukarna badhe damêl propagandhah wontên ing Surabaya, prêlu badhe damêl apdhèling.
Wontên pawartos partikêlir saking ingkang bupati ing Bandhung, bilih kaparêng badhe dhatêng Jaruzalem kalihan tiyang sawatawis, ugi kalêbêt up rêdhaktur N.R.Crt. ingkang dados pramugarining lampah Prof. Dr. Boehl. Urutipun ingkang dipun dhatêngi: Suez, Jeruzalem, Damascus, Beiroet, Smyrna, Constantinopel, Athene, Napels tuwin Rome.
Asistèn wadana Ciparai nglapurakên, bilih ing bawahipun wontên tiyang nyanjata pêksi, mimisipun angèngingi tiyang nama Nyi Icih, nanging botên andadosakên tiwas.
Tuwan J.Ch. de Berg rêsidhèn ing Batawi, benjing tanggal kaping 3 Juni ngajêng badhe pêrlop dhatêng Eropah, laminipun 8 wulan.
Ing bab para bupati ingkang nyuwun sêtudhi pêrlop dhatêng Eropah ing taun 1928 punika wontên tiga ing tanah Jawi, tuwin kalih saking sabrang. Ingkang kalih dèrèng têrang dhawah sintên, nanging ingkang satunggal ingkang gadhah pangajêng-ajêng, ingkang bupati ing Mèstêr Kornèlis, dene tumrap tanah sabrang, kapala têtiyang ing Mênadho.
Sambêt kalihan wontênipun rêmbag ing polêksêrad, karampunganing pamarentah, dhepartêmèn ondêrwis badhe nyatakakên, mênggah prêluning balônja guru-guru dhusun ingkang kawitan dipun indhaki.
Benjing tanggal 7 wulan punika, ondêrwès rad badhe ngrêmbag programah ing bab iksamên up aktê, tuwin wontên bab sanèsipun, ingkang sambêt kalihan pursêtèl kangge rancangan waragad taun 1929 ing bab Hoogere kweekscholen.
Têtiyang ingkang kadakwa ambalangi sêpur wontên ing antawising haltê Cikadhondhong kalihan Rèndhèh, sampun kenging dipun cêpêngi, inggih punika: Èndhun, Ènkar, Bakri sarta Asdi, sadaya lajêng sami katahan wontên ing kacamatan Cipêndhe.
Benjing tumapakipun taun pangajaran 1928-1929 pamarentah badhe mêwahi adêgipun pamulangan H.I.S. wontên ing Sêmarang.
adpisur dhesêntralisasi mêntas wangsul saking Palembang, mirid saking kawontênaning papriksan, ingkang sambêt kalihan kaprêluwaning pamarentah ingkang badhe dipun wontênakên ing ngrika, têtela bilih ing wêgdal punika kirang prayogi. Tuwan adpisur wau badhe ngawontênakên pursêtèl ingkang wigatos.
Lèpèn Cikapundhung (Bandhung) mêntas bêna agêng, griya-griya ing pakampungan
pamborongan bab badhe pandamêl pasang watêrlèdhêng ing Banyumas, Sukaraja, Purwakêrta tuwin Purbalingga.
Tiyang komunis nama Atma ing Simpang, Padhalarang, nalika kapriksa ing ngarsa landrad prakawis gêgayutanipun kalihan gegeran ing wulan Nopèmbêr kêpêngkêr, lajêng dados sakit ewah, wusana tiyang wau lajêng kakintunakên dhatêng Bogor.
Wontên pawartos, bilih ing jajahan Inggris, badhe wontên layaran gêgana saking Penang, Port Swètênham, tuwin Singgapura, manawi pamarentah Walandi ambiyantu, palayaran wau badhe dipun lajêngakên dumugi jajahan Walandi, kados ta: Bêlawan Dhèli, Munton dhatêng Batawi.
Dhawah ing dintên wiyosan dalêm Gusti Kangjêng Ratu Timur, garwa dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, ing sositit Mangkunagaran tuwin sositit militèr, sami dipun wontênakên karamean.
Pandadaran sêsêratan kangge calon murid normal sêkul ing Purwakêrta, wontên ing tanggal 14 tuwin 15 Pèbruari, dene kangge normal sêkul èstri ing Ngayogya,
rumiyin asistèn wadana ing Cluwak, Tayu, Pathi.
Ing tanggal 6 Pèbruari utawi 14 Ruwah, kalêrês têtêsipun Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton Kustiyah, ing karaton Surakarta badhe dipun wontênakên pasamuwan agêng-agêngan. Para tamu saking Nyagogya wontên ingkang lêrêm ing
kitha Surakarta sami kakengingakên malêbêt ing Siwadari lêlahanan.
Awit saking pitakènipun Tuwan Rup dhatêng pamarentah, ing bab mradinakên andharanipun Tuwan Ir. Baars, dhawuh wangsulanipun pamarentah makatên:
Sayêktosipun pamarentah kagungan pamanggih, bilih sumêbaring andharanipun Ir. Baars badhe adamêl kiyating panduwanipun têtiyang pribumi dhatêng propagandhah komunistis.
Sabmêt kalihan bab punika, pamarentah sampun maringakên prêtalan andharan-andharan wau saking basa Malayu, Jawi tuwin Sundha, dhatêng pangagênging nagari, anyêkapi kathahipun, supados dipun sêbar-sêbarakên dhatêng para amtênar têtiyang siti tuwin têtiyang sanès-sanèsipun. Tuwin sarèhning pèrês têtiyang siti piyambak ugi sampun mradinakên bab wau, kados sampun cêkap samantên.
Awit saking pamisudhanipun presidhèn praja Amerikah, ing salowongipun suwargi Jendral Wood ingkang kaangkat jumênêng gupêrnur jendral ing Manila, Paduka Tuwan Henry L. Stimson ing New York, gambaripun kados ing nginggil punika.
Pamarentah Amerikah ngawontênakên pranatan, sintên ingkang sagêd mêjahi sagawon ajag, sabên satunggal angsal ganjaran arta, ing nginggil punika gambaripun tiyang ingkang sampun sagêd mêjahi sagawon ajag ngantos sarèntèng, tamtu kemawon kathah ganjaranipun.
sanès-sanèsipun malih, saking sangu kula sadaya, prêlunipun kangge nyadhiyani, manawi kula sadaya sagêd pinanggih. Kala punika panêdha kula sakônca, wah, eca sangêt, sarampunging nêdha, Sêrsan Quick mêndhêt kêmul sawatawis, saking
sare, Pharaoh kalihan kula ingkang badhe anjagi.
Sadèrèngipun kula lês tilêm, kula taksih kèngêtan, bilih kula sumêrêp Sêrsan Quick jèngkèng wontên ing pasir, sajakipun andêdonga. Amargi sanadyan Sêrsan Quick punika pitados sangêt dhatêng takdir, ananging sajatosipun pancèn santri sangêt. Ingkang makatên wau piyambakipun botên isan-isin.
Sarêng kula sadaya sampun tangi malih, srêngengenipun sampun inggil, dene tôndha yêktinipun, bilih kula sadaya botên supêna, kula sadaya sami sumêrêp Quick ambakar daging wontên sanginggiling latu. Dene Pharaoh nyawang kanthi sayêktosan, ananging ingkang kasawang wau punapa inggih Sêrsan Quick punapa inggih daging ingkang dipun bakar wau.
Kapitan Orme nudingi dhatêng rêdi-rêdi sarta wicantên makatên: mula ya gêndhêng bangêt, tumrape aku kabèh, dene anduwèni pangira, yèn bisa têkan ing gunung-gunung kae, môngka dohe isih pirang-pirang pal manèh.
Kula amanthuk, saha ningali Higgs ingkang kala punika sawêg tangi, tuwin kenging sinawang sayêktos. Rambutipun abrit kêbak pasir, panganggenipun ingkang ngandhap ical, kintên-kintên pangangge wau angribêdi lampahipun, saha lajêng kabucal, ingkaingkang. kula sadaya botên sumêrêp, jalaran saking bêntèring srêngenge, badanipun kêbak balur-balur. Piyambakipun warninipun pancèn malih dados awon sangêt, ngantos satrunipun bêbuyutan badhe botên sumêrêp malih. Piyambakipun lajêng angob, ngulèt saha nêdha adus.
Quick saluwir saha wicantên makatên: kula kuwatos manawi panjênêngan kêdah siram mawi pasir kados tiyang Arab punika. Ing papan ingkang garing makatên botên wontên toyanipun ingkang kenging kangge adus. Salajêngipun Sêrsan Quick mêndhêt pirantos warni-warni saha anyambêti wicantên
nampèni barang-barang wau saha wicantên makatên: bangêt panarimaku: sêrsan. Pancèn iya aran dosa, dene eling mênyang banyu kanggo umbah-umbah, aku ora bakal manèh-manèh ambuwang banyu kaya mangkono. Sasampunipun piyambakipun lajêng ngilo, sanalika pangilonipun kadhawahakên, saha ambêngok makatên: adhuh, adhuh, apa iya iki aku têmênan.
Sêrsan Quick amangsuli kanthi sabar: bêndara, bok inggih ingkang ngatos-atos, kala rumiyin panjênêngan sampun nate ngandika dhatêng kula, bilih amêcahakên pangilon punika amalati, kajawi punika kula botên ambêkta sanèsipun malih.
Propesor Higgs wicantên: wis gawanên lunga bae, aku ora butuh manèh marang pangilon. Mara dhoktêr aku enggal salêpên.
Ing salajêngipun kula sadaya salêp-salêpan gêgêntosan, ingkang makatên wau sakawitipun inggih sakit sangêt, sasampunipun kula sadaya lajêng mapan linggih kanthi ngatos-atos, prêlu badhe sarapan.
Kala Kapitan Orme ngombe wedangipun jangkêp gangsal cangkir, piyambakipun lajêng wicantên makatên: Quick, mara dongèngna mungguh sing dadi mula bukane.
Sêrsan Quick lajêng wiwit andongèng: saèstunipun botên kathah ingkang kacariyosakên: bandara kapitan. Mantukipun têtiyang Zeu botên kalihan panjênêngan sadaya, ananging sarèhning kula botên mangrêtos basanipun, kula inggih botên mangrêtos punapa ingkang dipun omongakên. Kula lajêng suka sumêrêp dhatêng Shadrach sakancanipun, sanadyan anginipun pêjah utawi botên pêjah, makatên panyêbutipun têtiyang wau, ananging têtiyang wau kêdah tumut dhatêng kula ngupadosi panjênêngan. Sanadyan têtiyang wau amastani, bilih kula edan, lan panjênêngan sampun seda dangu, lami-lami inggih mêksa lajêng pangkat.
Inggih nyata, bilih omongipun wau lêrês, lan kula sadaya botên sagêd manggih panjênêngan. Lêt sawatawis dangu unta-untanipun botên purun anglajêngakên lampah. Wontên ing margi satunggaling bôngsa Abati ical botên kantênan, saha salajêngipun kula botên sumêrêp lan mirêng malih kawontênanipun tiyang wau. Ingkang makatên [ma...]
[...katên] wau botên wontên malih kajawi wangsul dhatêng padhusunan. Malah Shadrach lajêng botên purun tumut kalanipun prahara sampun kèndêl, mila pun babi punika botên kenging dipun ajak rêmbagan, dados kula lajêng ambêkta unta kalih pangkat piyambak kalihan Pharaoh.
Gagasan kula, manawi panjênêngan taksih sugêng, sampun tamtu mundhut nêring gumuk-gumuk punika, amargi kula sumêrêp, bilih panjênêngan botên ambêkta pandom, lan panjênêngan botên priksa punapa-punapa sanès-sanèsipun. Sadintên
punika. Sadintên muput lampah kula têrus kemawon, yèn dalu kula kêdah ngaso, amargi botên sumêrêp punapa-punapa. Sasampunipun linggih kintên-kintên kalih jam wontên ing ngrika, kula ujug-ujug sumêrêp Pharaoh kupingipun anjêpiping, saha tansah ningali mangilèn. Sanalika punika kula inggih ningali mangilèn, sarta rumaos sumêrêp sorot pêthak, ingkang sajak minggah, ingkang makatên punika botên sagêd saupamia lintang alihan, ananging sajakipun sabab saking sanjata. Kula amirêngakên, botên wontên suwara punapa-punapa ingkang lumêbêt ing kuping kula. Ananging sarêng lêt sawatawis sêkon malih Pharaoh anjêpipingakên kupingipun malih, sajakipun mirêng suwara punapa-punapa.
Jalaran saking punika, kênthêling manah kula amurugi papan ingkang kula
Ananging Pharaoh botên ngêndhoni niyatipun, ing ngriku Pharaoh ngambus-ambus, thakar-thakar saha lajêng ical wontên ing pêtêngan, dangu-dangu kula mirêng panjugugipun Pharaoh anggantêr, kintên-kintên têbihipun saking ngriku wontên satus mètêr, pikajêngipun bokmanawi badhe ngundang kula. Kula lajêng murugi saha manggih panjênêngan, ing sakawit kula wastani manawi panjênêngan seda. Inggih namung punika kawontênanipun, bandara kapitan.
Kapitan Orme wicantên: têka bêgja têmên, dene lêlakon iki wêkasane tinêmu slamêt. Aku kabèh nglairake bangêt panrima mênyang kowe, amarga anggonku kabèh isih urip iku jalarane saka kowe.
Quick mangsuli kanthi andhap asor: sampun dados panggalih, bandara kapitan, ingkang makatên punika botên jalaran saking kula, ananging saking karsaning Pangeran, ingkang sampun amranata sadaya punika, sadèrèngipun kula sadaya dipun lairakên. Sasampunipun panjênêngan kêdah paring panarimah dhatêng sagawon punika.
Enjingipun malih, kula sadaya sawêg sumêrêp dhatêng pakampunganipun. Ananging lampah kula sadaya wau majêngipun rindhik sangêt, jalaran kula sadaya namung ambêkta unta kalih, dados tiyang ingkang kalih kêpêksa lajêng lumampah. Dene ingkang lumampah wau sampun mêsthi Sêrsan Quick sarta bandaranipun, sabab manawi prakawis makatên punika, salaminipun Kapitan Orme botên nate mikir dhatêng badanipun piyambak. Sanadyan namung satêngah jam, piyambakipun botên purun numpak unta. Ewadene sanadyan Orme wau botên pisan-pisan numpak, nanging kula mêksa mudhun saking unta, wusananipun untanipun malah namung dipun culakên kemawon.
Panumpakipun Higgs kalihan kula wontên ing lapak sami thêklak-thêkluk ngantuk. Kala
lampahipun ngênêr dhatêng panggenan kula sadaya, saha wicantên makatên: punika èmpêripun kados bôngsa Arab: bandara dhoktêr.
Kula amangsli: nèk mula mangkono, luwih bêcik ditêrusake bae lakune, aja ngatonake yèn kene wêdi, kiraku ora bakal yèn wong-wong mau arêp ganggu gawe mênyang aku kabèh.
Kula sadaya lajêng nyadhiyakakên dêdamêl ingkang dipun bêkta, Orme lan Sêrsan Quick wontên ing antawis kula kêkalih. Sarêng kula sampun pêthukan grombolan wau, kula sadaya sumêrêp, bilih ingkang mangagêngi numpak unta, punika botên sanès inggih Shadrach, dene unta
Salajêngipun Shadrach suka katrangan warni-warni, saha nêdha ngapura rambah-rambah. Ingkang makatên wau dipun mirêngi Propesor Higgs kanthi mangkêl. Ing sarèhning piyambakipun punika sagêd wicantên basa Arab saèstu mawi pasèh, piyambakipun lajêng amisuhi kathah-kathah dhatêng Shadrach sakancanipun, ingkang adamêl gumuning têtiyang wau. Makatên ugi pun Quick inggih misuh-misuh ngangge basa Inggris. Kapitan Orme mirêngakên sakêdhap, lajêng wicantên makatên: wis ta, kaya-kaya iki wis cukup Higgs, nèk kobacut-bacutake mêngko mundhak dadi padu. Mêngkono uga kowe sêrsan, mênênga cangkêmu, rak ya wis bêgja bangêt bisa kêtêmu, dadi ora ana sing andadèkake susah. Shadrach ambalika bae lan tumulia milu
Rêgining sêrat kabar punika ing dalêm tigang wulan...f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3
Nginggil punika gambaripun saperanganing kitha Wèltêprèdhên, inggih punika: Cikini. Ing ngriki kados botên prêlu kacariyosakên panjang-panjang, para maos têmtunipun sagêd mawas piyambak adining sêsawangan ing ngriku punika.
Ingkang nama piwulang punika tamtu sae, botên wontên piwulang ingkang kajêngipun awon. Mèh sabên tiyang sagêd damêl piwulang, tuwin mèh sabên tiyang botên wontên ingkang ajêng dhatêng piwulang. Wontênipun makatên wau, bokmanawi kêbêkta saking watêking tiyang punika namung sêdya unggul, lumuh yèn kungkulan ing sasami.
Manawi dipun piridakên dhatêng kados makatên wau, tamtu botên wontên piwulang sae ingkang migunani. Nanging manawi dipun manah panjang, sayêktosipun piwulang punika botên kok lajêng dipun tujokakên ing tiyang, kajêngipun namung minôngka pèngêtan wujuding piwulang sae, ingkang ginambarakên wontên ing tulis, tuwin nyatanipun piwulang wau sae yêktos. Dados mênggahing sanès botên prêlu lajêng maoni. Awit ingkang dipun raosakên punika suraosipun, sanès tiyangipun ingkang ngarang.
Tiyang sok kalèntu malih, ngalêm dhatêng piwulang dupèh ingkang dipun condhongi, dados ingkang dipun lêm tiyangipun. Ingkang makatên wau mênggahing pikantukipun tamtu pinanggih kirang plêg.
Sayêktosipun raos-pangraosing tiyang punika adhakan korup dhatêng raos ingkang kêlintu. Tuwin malih sok lajêng kaprah, kados ta: cariyos padhalangan, punika limrahipun sabên tiyang
Pandhita Durna punika tiyang linangkung, botên kasamaran dhatêng silak-siluk wadosing jagad. Dene wontênipun tiyang gêthing dhatêng Pandhita Durna, dupèh ing padhalanganipun tumut Ngastina, malah lajêng kangge gulang-gulang. Tiyang botên ngèngêti manawi Pandhita Durna ugi kathah wêwulangipun dhatêng para Pandhawa, tuwin para Pandhawa inggih anganggêp guru yêktos. Kawontênan ingkang makatên wau punapa botên cêtha bilih pangraosipun
Durna ngêthok darijinipun Prabu Palgunadi, awit saking panêdhanipun Arjuna. Coba sapunika dipun manah cêthèk-cêthèkanipun kemawon, patrapipun Pandhita Durna makatên wau punapa adil. Nanging rèhning tindakipun makatên wau lantaran saking Arjuna, têtiyang inggih sênêng kemawon. Samantên mênggah koruping pangraosipun tiyang.
Sapunika mangsuli bab mulang, sayêktosipun manawi dipun manah lêbêt, wulang punika tuwuh saking badanipun piyambak, awon sae dumados saking badanipun piyambak. Dados saupami wontên tiyang ngêtingalakên, bilih ingkang dipun tulad punika lampahipun anu, punika pancèn [pancè...]
[...n] sae tumrap ingkang dipun tulad, nanging ingkang nulad punapa tamtu sagêd ngêplêki, punika dèrèng tamtu, dados pikantukipun namung ngêndêlakên dhatêng kalangkunganipun ingkang dipun tulad.
Yèn cariyosan jaman kuwalèn, Kangjêng Sunan Kalijaga, punika anggêlarakên lêlabêtan awon sae, nalika awon ngantos ratuning awon, nanging sarêng nglampahi sae, ngantos botên wontên pêpindhanipun. Tiyang manawi nuju ngambah ing lêlampahan awon, adhakan lajêng cariyos: gene Kangjêng Sunan Kali iku iya nglakoni ngono. Nanging tiyang botên purun anglajêngakên kadospundi lajênging kadadosaning lêlampahan wau.
Pandhita Durna nalika ngêthok darijinipun Palgunadi, ingkang kanggenan sêsupe ampal.
Dados manawi makatên wosing kajêngipun piwulang punika namung mujudakên ungêl sae, lan ungêl wau kathah sangêt, tiyang lajêng sagêd nimbang dhatêng suraosipun, tuwuhipun tamtu kemawon saking ingkang nglampahi piyambak. Dene kawontênaning piwulang warni-warni, punika kala-kala wontên ingkang ngèngingi dhatêng raosipun piyambak, tuwin botên mawi mawang dhatêng ingkang nganggit piwulang. Mila ingkang sayogi, têtiyang anggêmènana dhatêng piwulang sae, botên kok supados nelad dhatêng suraosing piwulangipun, namung kenging kangge pasêksèn manawi kapranggul ing lêlampahan ingkang dipun awaki.
Panganggêpe manungsa marang aku ora nyênêngake, marga dirasa anggigoni. Liya saka mangkono ora sumurup, yèn satêmêne aku iki bisa gawe jalaraning pati pirang-pirang èwu jiwa. Aja dikira dupèh wujudku cilik mênthik, ora kadunungan gêgaman kang mitayani, nanging kasêktènku ngungkuli macan gembong utawa ula kang gêdhe, uga bisa gawe tiwase manusa pirang-pirang. Aku ora umuk, ning yêktine pancèn mangkono.
Tangkar-tumangkarku sarana ngêndhog, kang sawatara dina banjur nêtês dadi singgat, wusanane lagi bisa malih sipat kaya wujudku kang sajati, yaiku wujud lalêr. Barêng wis umur rong minggu lawase, wis aran diwasa bisa ngêndhog. Aku rêdèn bangêt, yèn ngêndhog ora kurang saka satus rongpuluh iji, lan iku mau sajrone rong minggu wis dadi lalêr diwasa, mangkono satêruse tangkar-tumangkarku, mula enggal akèh bêbranahan. Dadi têrang bangêt, cêtha wela-wela, saka êndhog siji bae, sajrone sasasi, bisa tumangkar mayuta-yuta.
Uripku gampang bangêt, ora pilih ala bêciking panggonan. Ing nagara kang kalêbu hawa adhêm, sanajan ing môngsa badhidhing ora bisa curês, pamanggonku ana ing gêdhogan utawa kandhang sapi, iku minôngka hotèl sarta pasanggrahanku. Dene ing môngsa panas aku ngêndhog ana ing tlethongan, yèn wis ambênêri môngsa kalane tumuli nêtês.
Kang tak sênêngi ing tlethong jaran, ewadene pupute ing tlethong apa bae ora tampik, ing jumblêng, pawuhan, bêbosokane godhong-godhong lan sapanunggalane. Wose: anggêr ing panggonan kang anjêjêmbêri, prayoga dadi tanah kalairanku.
Sikilku nênêm, ulune pating sruwut katon cêtha,
kaanane, mula yèn mêntas ngambah apa-apa, sikilku kaprès barang kang tak encoki. Lan yèn tak anggo mencok ing barang liyane, barang mau katularan gupak apa-apa.
Mêmangsanku kang tak sênêngi sing êmpuk-êmpuk, jêmèk-jêmèk lan sing anduduh, dene marang bôngsa kripik-kripik, panganan sing garing utawa atos iya ora wêgah, marga aku duwe ilu kang kêna kanggo ngluluhake, sarèhne aku kuwi ora urus-urus, dadi wêtêngku rêgêd bangêt, mula iluku mau iya..., iya ora rêsik. Ah, iki rak ngêlèr wirange dhewe arane, nanging ora dadi apa.
Yèn ana wong bunyik, korèng, gudhig, natu, wudun lan liya-liyane, wah, tak trêsnani bangêt, aku kêrêp mencok ing malane mau. Salungaku
Ing ngarêp mau aku wis carita, sabarang kang tak pèncoki, sikilku
panganan lan sapanunggalane, barang-barang mau bisa katularan wijine lêlara kolerah, apa têmahane: ... sing sapa mangan panganan mau banjur katularan lêlara kolerah. Lha, ya mangkono
Iya mangkono iku sabab-sababe aku bisa gawe tiwase wong pirang-pirang èwu.
Srana kanggo gawe curêsku ora ana liya, kajaba mung nyêgah murih rakasarêkasa. panêtêsku. Tlethong-tlethong kudu dijaga, supaya aja nganti kêna tak èncoki, suwe-suwene sabên rong minggu sapisan, kudu dibuwang dianggo rabuk tanduran, yèn rêrêgêde mung sathithik, cukup disiram nganggo lênga patra. Reka mangkono iku pamurihe, ngalang-alangi marang nêtêsing êndhogku.
Kajaba iku..., eh, kok kalalèn, arêp kôndha apa ta aku mau, kosik tak eling-elinge..., e, anu, yèn ambuwang uwuh utawa rêrêgêd liyane kudu sing prênah, aja saênggon-ênggon, prayogane digawèkake wadhah dhewe, pawuhan saka kayu kang kêna ditutupi rapêt. Omah pakarangan lan sabên papan kang adhakan kudu rêsik, aja nganti anjêmbrung rêgêd.
Yèn pituturku iku digugu, insyaallah, bakal gawe sudane wong kang tiwas sing jalarane mangkono.
Sarta manèh panyimpêne panganan sing ngati-ati, kudu ditutupi rapêt aja nganti kêna kaambah. Wong dodol panganan idêran, tahu, saoto, gule, wedang, cao lan sapanunggalane, yèn
kewan rajakaya. Ing Aprikah Kidul akèh [a...]
[...kèh] bangêt rajakaya, kang katrajang ing sawijining lêlara, kang ing têmbung mônca diarani tsetseziekte, mungguh jalarane mangkene:
Ana sawijining lêlara kang aran trypanosoom, iku yèn rumasuk ing usus, banjur katut ilining gêtih sumrambah ing awak sakojur, têmahane kewane kacandhak ing lêlara tsetseziekte. Lêlara iku gampang nulare marang kewan liya, marga saka panggawene bangsaku, wujude iya mèh kaya lalêr-lalêr lumrah iku, marga kang nularake mula iya diarani lalêr tsetse.
Yèn wus nyakot ing kewan kang wis lêlaranên, môngka banjur sêsêp ing kewan liya,
ing weya / wiyahèn yêkti yuwana / wahanane sukèng driya / pandam-pandoming martana //
Gambar ingkang kacêtha ing sisih punika gambaripun makutha nata ing nagari Saksên kala jaman kalih atus sèkêtan taun sapriki, ingkang suwau kakintên bilih makutha punika ical, ananging dèrèng watawis dangu punika sagêd pinanggih malih. Makutha wau êmas, mênggah wujudipun kados inggih botên patos èdi sangêt, limrah kadosdene makuthaning nata sanèsipun. Dene wontênipun dumugi sapriki taksih dipun simpên saha kaaji-aji, punika botên jalaran saking êmas kemawon, ananging bokmanawi ugi minôngka kangge amèngêti sang nata ingkang yasa saha angagêm makutha wau, inggih punika Sang Prabu August II ing nagari Saksên. Ing ngatasipun satunggiling nata, kawontênanipun Sang Prabu August kala sugêngipun pancèn kenging kawastanan anganèh-anèhi, jalaran saking botên jênjêming tindakipun, amila kados wontên gunanipun upami kaandharna sawatawis wontên ing udyana Kajawèn ngriki, supados para maos sagêda kagungan wawasan mênggahing babading tanah Eropah salêbêtipun abad pitulas.
Sang Prabu August II, ingkang sarêng jumênêng nata ing Saksên, jêjuluk Prabu Friedrich August I, punika kawêntar asmanipun jalaran saking kakiyatanipun, ngantos lajêng angsal sasêbutan: August de Sterke têgêsipun August ingkang kiyat sangêt. Minôngka pasêksèning kakiyatanipun wau, [wa...]
[...u,] kacariyosakên, bilih sang prabu kanthi
prasasat kadosdene kawat kemawon. Sang prabu wau putraning nata ing Saksên ingkang ôngka kalih, wiwit timur mila sang prabu tansah botên jênjêm wontên ing dalêm, amila sarêng jangkêp yuswa 17 taun lajêng tindak lêlana dhatêng karajan ingkang agêng-agêng ing tanah Eropah, lêt kalih taun malih panjênênganipun andhèrèkakên ingkang rama prang amangsah karajan Prasman. Sasedanipun ingkang rama, ingkang kaprabonipun nuntên kagêntosan dening ingkang raka, panjênênganipun lajêng tindak dhatêng kitha Wènên ing Ostênrik, saha lajêng sagêd gandhèng kalihan sang nata ing Ostênrik. Sarêng ingkang raka seda, lajêng kajumênêngakên nata ing Saksên. Dèrèng ngantos lami jumênêng nata, sang prabu nuntên pangkat prang amangsah karajan Turki. Ananging sang prabu kasoran juritipun, jalaran saking punika sang prabu dados saklangkung alit panggalihipun, ngantos lajêng sèlèh saking kalênggahaning kasenapatènipun prajurit, sarta lajêng tindak dhatêng kitha Wènên malih.
Sang prabu kala punika taksih lêstantun jumênêng nata ing Saksên, lami-lami lajêng ambudidaya sagêdipun jumênêng nata ing karajan Polên. Murih sagêdipun kalêksanan punapa ingkang dipun krêsakakên wau, sang prabu lajêng angrasuk ing agami Katolik. Sanadyan ing wêkdal punika kathah para luhur sanèsipun ingkang ngudi dhatêng kabrabon nagari Polên, ewadene wusananipun ingkang kajumênêngakên inggih sang nata ing Saksên wau. Ananging wontên karajan kêkalih ing Eropah, ingkang botên purun nganggêp dhatêng jumênêngipun Sang Prabu August wontên ing praja Polên wau, inggih punika karajan Prasman tuwin karajan Swèdhên. Ingkang makatên wau anjalari dukanipun sang prabu ingkang tanpa upami. Botên watawis lami malih sang prabu kanthi kabantu dening praja Rus pangkat prang amangsah karajan Swèdhên. Ananging pêrangipun sang prabu kasoran, ngantos prajuritipun wontên 80.000 ingkang dados tawananipun mêngsah. Jalaran saking punika sang prabu lajêng kapêcat saking kaprabonipun ing karajan Polên. Ing nginggil sampun kacariyosakên, bilih sang prabu tansah botên sagêd jênjêm panggalihipun, amila botên antawis dangu lajêng lumêbêt prajurit andhèrèk pêrang Sang Pangeran Eugenius ingkang kala punika angêpang kitha Risêl. Nalikanipun Sang Prabu Karel II aprang wontên ing nagari Rus, Sang August tuwuh krêsanipun badhe ngrêbat karajan Polên malih, sanadyan kala punika sampun wontên ingkang jumênêng nata wontên ing ngriku. Sarana pêrang ingkang watawis lami kanthi kabantu dening karajan sanès-sanèsipun, saha malih jalaran ing Polên piyambak tuwuh pasulayan mawarni-warni, wusanadipunwusananipun. [wusanadi...]
[...pun] Sang August sagêd unggul juritipun saha lajêng sagêd jumênêng nata ing Polên malih.
Minôngka pungkasaning karangan punika, ing ngriki prêlu kacariyosakên, bilih miyosipun Sang Prabu August wau kala tanggal 12 Mèi ing taun 1670 ing kitha Drèsdhên, sedanipun tanggal 1 Pèbruari taun 1733 ing kitha Warsêko, inggih punika sasampunipun jumênêng nata wontên ing Saksên laminipun 38 taun, tuwin jumênêng nata ing Polên laminipun 36 taun.
Ing Kajawèn ôngka 10 sampun nyariyosakên bab cacahing arta pajêg ingkang mawa lêlantaran. Sapunika nyariyosakên angsalaning pajêg ingkang tanpa lêlantaran, inggih punika 900 yuta rubêl, dados pajêg ingkang kasêbut rumiyin kathahipun wontên tikêl kalih têngah piyambak. Pamrentah komunis, sampun botên kaconggah ngindhakakên pajêg ingkang tanpa lêlantaran, ing môngka bêtah sangêt dhatêng indhaking pamêdalipun, ingkang punika marginipun botên sanès inggih lajêng ngindhakakên kawontênanipun pajêg ingkang mawa lantaran. Angsal-angsalaning pajêg ingkang tanpa lêlantaran ing taun 1927, punika mèh tikêl kalih tinimbang angsal-angsalanipun ing taun 1924, dene angsal-angsalanipun pajêg ingkang mawa lantaran, punika wontên tikêlipun sakawan piyambak.
Tuwan Baars anyariyosakên, bilih wontên ing parêpatan-parêpatan parte komunis, sok mirêng rêmbag-rêmbagipun ing bab kawontênanipun pajêg-pajêg ing nginggil wau, ingkang lajêng sok tuwuh panyaruwe sawatawis, amargi ingkang makatên wau nama kêsangêtan, ingatasipun pranatan-pranatanipun piyambak, têka dipun tarajang piyambak, ing môngka salah satunggiling ucap-ucapanipun anyêbatakên: anyuwak sadaya pajêg ingkang mawa lêlantaran, jalaran pajêg ingkang makatên punika miturut têtandhinganipun kalêbêt ngawratakên sangêt dhatêng têtiyang ingkang saklangkung miskin. Ananging rêmbag wau lajêng kabantah makatên: têtiyang tani punika pancèn sampun sapisan bodho sangêt, ingkang dipun sumêrêpi namung punapa ingkang sanalika punika kêdah dipun bayar, pajêg-pajêg ingkang mawa lêlantaran wau botên dipun raosakên, amila inggih kajêngipun makatên kemawon, awit nagari ambêtahakên dhatêng arta punika.
Mênggahing bab têtanèn, radin-radinipun katingal mundur, tanah wiyar-wiyar ingkang suwaunipun gadhahaning tuwan-tuwan tanah, sampun kabagi-bagi, mêsin-mêsin saha pirantos-pirantos sanèsipun, ingkang kathah sampun sami dipun risak, lan samangke têtiyang ing ngrika sami judhêg kadospundi anggènipun sami ngawontênakên pirantos saha mêsin-mêsin ingkang prêlu sangêt damêlipun wau, ing môngka para tani botên
angwontênakên pakêmpalan-pakêmpalan kopêrasi, ananging botên kadadosan, saha pamêdalipun siti ing Ruslan mêksa taksih kirang kathah tinimbang taun 1913. Pasitèn ingkang dipun tanêmi samangke 92% saking kawontênanipun pasitèn ingkang rumiyin, angsal-angsalanipun kintên-kintên namung 88%, dados inggih pasitènipun, inggih angsal-angsalanipun, punika saya suda. Ôngka-ôngka punika, ingkang pamêndhêtipun saking sêrat cathêtan opisil saking pamarentah komunis, tamtunipun inggih botên badhe ngawonakên sangêt dhatêng kawontênanipun lugu. Kosokwangsulipun, manawi angèngêti, bilih pangintunipun gandum dhatêng sajawining nagari ing samangke punika langkung sakêdhik katimbang kala ing taun 1913, punika wontên sabab-sabab ingkang anjalari tuwuhing gagasan, bilih ôngka-ôngka ingkang kasêbutakên wau, anggambar kawontênanipun samangke saklangkung saenipun. Sanadyan makatêna inggih têtela, bilih ing bab anyaèkakên têtanèn, angindhakakên angsal-angsalaning siti, inggih punika ingkang dados dhêdhasar indhakipun karaharjaning para tani, ing salêbêtipun 14 taun punika, botên kanyatan babarpisan. Ananging manawi kawontênanipun, ôngka-ôngka wau katitipriksa kanthi sayêktos, lajêng wontên bab-bab sanèsipun ingkang tumrap Indiya piyambak wontên gunanipun.
Nagari Ruslan wontên ing tanah-tanah Turkustan saha Kokasês, anggadhahi siti-siti ingkang sagêd angsal toya, wiyaripun kintên-kintên wontên 600.000 H.A. siti wau mèh sadaya dipun tanêmi: kapas. Jêmbaring siti punika ing taun 1926 wontên 120% nipun kala ing taun 1913, mênggah anggèning mêwahi jêmbaring siti wau sadangunipun wontên pêrang agêng ingkang kapêngkêr punika, botên sabibaripun gegeran. Ananging pamêdaling kapas têka namung 85% nipun saking pamêdalipun kala ing taun 1913.
Angsal-angsalaning tanêman gandum tumrap satunggal-tunggaling tiyang, punika mèh sami kemawon kalihan kala ing taun 1913. Pambagining toya tumrap sabinipun tiyang kathah, dados sanès piyambak-piyambak, punika angsal-angsalanipun malah suda.
Ing ngajêng Tuwan Baars sampun nyariyosakên, bilih kala ing taun 1921 piyambakipun wontên ing Turkistan anyambutdamêl wontên ing pakaryan irigasi, saha lajêng sagêd nyumêrêpi kawontênanipun punika kalihan têrang. Dene kawontênan ingkang sayêktosipun, punika anglangkungi tinimbang kalihan ingkang pinanggih ing ôngka-ôngka punika.
Para maos tamtunipun sampun sami uninga, bilih tigan punika saya rêsik saha gumrining warninipun inggih saya mindhak awis rêginipun. Amila inggih botên kenging dipun paibên, dene kathah têtiyang ingkang sami ambudidaya angrêsiki tigan ingkang rêgêd jalaran kenging blêthokan utawi sanès-sanèsipun, murih tiganipun wau katingal sae, ingkang sagêd ngindhakakên rêrêgènipun. Ananging sajatosipun angrêsiki tigan punika botên nama gampil, awit manawi tigan wau namung kakumbah mawi toya kemawon, punika sagêd angicalakên glabading cangkang tigan, ing môngka glabad wau ingkang murugakên santosaning tigan, dados manawi glabading cangkang ical, tiganipun inggih sagêd tumuntên risak. Ingkang punika tiyang lajêng tansah ambudidaya ngupados akal sanès ingkang botên sagêd ngenggalakên risaking tigan wau. Ananging caraning ngêsiki tigan ingkang sampun katindakakên ing samangke, punika manawi botên kangelan sangêt, wragadipun ragi kêkathahên, mila ingkang makatên wau inggih namung katindakakên dening para dagang tigan ingkang agêng-agêng kemawon.
Kranjang isi tigan ingkang rêsik saha gêmrining warninipun, punika sakêdhap kemawon sagêd têlas kasade, ananging manawi tiganipun wau rêgêd jalaran saking blêthokan, punapa malih saking têlèking pitik iwèn, punika inggih angèl pêpajênganipun. Ingkang punika kados wontên gunanipun upami ing ngriki ngandharakên sakêdhik mênggahing bab caranipun ngrêsiki tigan kambangan ingkang wragadipun botên sapintêna, tur inggih botên ngrisakakên tiganipun.
Murih gamblangipun, kêdah katrangakên rumiyin, kawontênanipun tigan ingkang mêntas dipun wêdalakên.
Tigan ingkang mêntas dipun wêdalakên punika ngyiyit, dene manawi kenging hawa, sakêdhap kemawon inggih lajêng dados garing. Garinging yiyit ingkang saklangkung enggal wau, anjalari tuwuhipun pamanggih, bilih yiyit ingkang anjagi santosaning tigan wau, anggadhahi daya kadosdene lilin. Ing môngka wontên cêcampuraning obat ingkang sagêd adamêl cuwèring lilin, caranipun wau botên beda kalihan ngrêsiki wacucal menda saking gajihipun, inggih punika sarana toya kêras ingkang kadamêl saking dat kakêcuting walirang (zwavelzuur). [(zwavel...]
[...zuur).] Pamanggih kados ing nginggil punika inggih mila lêrês sangêt, ananging sagêdipun angsal pasêksèn ingkang yakin, punika sasampunipun kacobi ngantos pintên-pintên rambahan sarana ngakal warni-warni. Pungkasanipun ingkang prayogi piyambak, inggih punika jer-jeranipun zwavelzuur kalihan toya, petanganipun, satunggal kalihan satus. Ananging pangêjèripun wau, kêdah ngatos-atos sangêt, awit zwavelzuur ingkang murni punika sagêd anggosongakên kulit.
Mênggah cara-caranipun angrêsiki tigan punika makatên:
Manawi tigan kambangan ingkang badhe dipun rêsiki punika wontên 100 iji, langkung ruyinrumiyin. ngawontênakên wadhah toya pêsagi ingkang cêpèr saha ingkang sagêd isi toya kintên-kintên 10 litêr, toya 10 litêr punika wawratipun sami kalihan toya gêndul ayèr blandhah 20. Murih sagêdipun angsal jer-jeran saprêsèn wau, manawi wontên 100 sèntimètêr kubuk, kêdah dipun wontêni zwavelzuur satunggal dhèsilitêr, manawi wadhah toya wau panjangipun 50 sèntimètêr, wiyaripun 40 sèntimètêr lan inggilipun 5 sèntimètêr, punika cèplês sagêd isi toya 10 litêr. Ingkang punika mila prêlu sangêt, bilih inggiling toya wau kadamêl 10 sèntimètêr, prêlunipun kangge papan inggahing jer-jeran wau, manawi tigan-tiganipun sampun kacêmplungakên ing ngriku. Langkung sae malih manawi wadhah toya wau panjangipun 80 sèntimètêr, wiyaripun 50 sèntimètêr lan inggilipun 5 utawi 6 sèntimètêr, awit tiganipun lajêng sagêd kajèjèr-jèjèrakên.
Anggènipun damêl jer-jeran wau, ingkang karumiyinakên toyanipun, salajêngipun sawêg zwavelzuur ripun, botên pisan-pisan kenging walikanipun.
Murih gampilipun, ingkang kasukakakên wontên ing wadhah toya wau langkung rumiyin tiganipun, sasampunipun jer-jeran wau sawêg dipun sokakên dhatêng tiganipun, pangêkumipun tigan wontên ing jer-jeran wau wontên saprapat jam, salêbêtipun punika ingkang gadhah kenging nyambi padamêlan sanès-sanèsipun. Sasampunipun saprapat jam, badhe katingal, bilih yiyiting tigan wau mèh ucul utawi ucul babarpisan saking cangkangipun. Kangge ngicali rêrêgêdipun sanès samangke gampil sangêt, inggih punika kagosok mawi planèl ingkang kasar-kasar kemawon, sasampunipun tigan wau nuntên kacêmplungakên ing toya mangêt-mangêt, supados jer-jeran ingkang taksih têmèmplèk sagêda ical, dene anggènipun anggaringakên, tigan wau lajêng katata wontên ing êrak mawi dipun tutupi koran.
Manawi tiganipun wau sampun garing babarpisan, pêthaking cangkangipun tigan, badhe malih dados pêthak mêmplak sangêt, dene manawi cangkangipun biru, malih dados biru ênèm rêsik gêmrining.
Sami-sami wit-witan taun, botên wontên ingkang agênging pigunanipun kados wit kalapa, tumrapipun têtiyang siti, mèh botên wontên ingkang botên rêmên nanêm kalapa, awit kalapa punika sabên tiyang migunakakên, kenging kangge kabêtahan padintênan, kados ta kangge olah-olah. Manawi kathah kenging dipun sade kangge kabêtahan sanès, malah ingkang pananêmipun kathah, minggahipun ingkang dipun tanêm dados kêbon kalapa, wohipun lajêng dados padagangan agêng, sarananipunsarana dipun. cukili tuwin dipun pe ngantos garing, namanipun kosrah.
Saking kêlimrahipun tanêman kalapa, tumrap ing nagari bêntèr tiyang sagêd nyumêrêpi tanêman kalapa wiwit saking pasisiring sagantên ngantos dumugi sukuning parêdèn, uwitipun sami kêtingal sae-sae, nanging minggahipun malih dumugi tanah parêdèn ingkang hawanipun asrêp, tanêman kalapa sampun botên sae. Saking kêlimrahipun wau, tuwin pancèn jalaran saking gênging pigunanipun, tiyang nyumêrêpi pakarangan ingkang kêbak isi tanêman kalapa, angraos damêl sêngsêming manah, saya tumraping pasisir ingkang anggênggêng kêbak tanêman kalapa, warninipun kêtingal angrêsêpakên sangêt.
Bangsaning kalapa punika wontên pintên-pintên dasa warni, nanging manawi kapiridakên saking pigunanipun, kenging namung kaperang kalih, inggiinggih. punika klapa ingkang tanahipun agêng tuwin alit, dene ingkang agêng, punika ingkang dipun pilala, tumrapipun ingkang alit nama namung dados pêthetan, inggih punika klapa gadhing, puyuh tuwin sanès-sanèsipun, ingkang pèni wontên ing sawangan.
Mênggahing pananêmipun, punika sabên tiyang inggih sampun sumêrêp, nanging prêlu ugi kapratelakakên sawatawis, kados ing ngandhap punika:
Pamilihing siti kêdah ingkang dhahas, punika sagêd andayani sae ing uwit, tuwin manawi dipun rabuki enggal katingal lêma, saya manawi siti wau pancèn sampun ngandhut lêmi.
Pamilihing wiji, kêdah klapa ingkang sampun kiring wontên ing uwit, ingkang agêng, mungsêr janjanganipun (andados) langkung utami manawi angsal pusêripun, inggih punika klapa sajanjang ingkang dhawah têngah piyambak, awit kalapa wau tamtu agêng, tuwin [tu...]
[...win] bundêr. Klapa ingkang sampun kiring makatên wau, manawi badhe kangge cikal prayogi dipun gantung wontên ing panging wit-witan. Makatên ugi pamilihing klapa wau kêdah klapa ingkang uwitipun sampun sêpuh, punika sagêd nitik saking inggil utawi dhapuring glêganipun. Klapa wau manawi sampun 3 wulan: thukul, manawi sampun umur 9 wulan kenging katanêm, pamêndhêmipun ingkang ngantos ngaclopakên tabon.
Êlêting pananêm ingkang prayogi kawan êru, êlêt samantên punika benjing dadosipun cêkapan, lan ing ngandhapipun taksih kenging dipun tanêmi punapa-punapa. Lan ingkang prayogi, nanjakakên cikal punika prayogi dipun sarêngi nanêm pisang, prêlunipun pisang wau kangge ayom-ayom kalanipun kalapa taksih alit, utawi andayani asrêp. Dene manawi klapa sampun agêng, pisangipun kenging kabucalan.
Nanêm kalapa punika kêdah tansah srêgêp rêrêsik ing ngandhapipun, saya manawi sampun agêng dumuginipun awoh, punika dalah ing nginggil inggih kêdah dipun rêsiki, papah garing, manggar ingkang sampun garing, mancung, tapas tuwin sanès-sanèsipun, punapadene ing ngandhap, thêthukulanipun inggih kêdah dipun bubuti. Makatên ugi tumrap kalapa ingkang sampun awoh, satahun sapisan ing nginggil dipun dèkèkana sarêm, majaji 1 sèn, punika sagêd ngathahakên uwoh.
Wontên tiyang ingkang cariyos, bilih tanêman kalapa ingkang cêlak tiyang punika tamtu sae, jalaran saking angsal hawaning tiyang. Ingkang makatên wau mênggahing katranganipun ragi wontên nalisiripun sakêdhik, dene nyataning tanêman lêma wau, jalaran saking kopèn, kêrêp dipun rêsiki utawi dipun lêmèni. Dados sanadyan têbih, manawi dipun manah rabuk tuwin rêrêsikipun, inggih sami kemawon.
Klapa punika manawi sampun 3 taun lajêng anggênuki, inggih punika kêtingal galugunipun anyêmpluk kados gênuk.
Sasampunipun 6-7 taun, wiwit awoh, tumrap tiyang nanêm, ing wêkdal wau sampun wiwit anampèni kaskaya piwalêsipun kalapa ingkang dipun tanêm, tansah lumintu. Mila ngantos wonwontên. têtêmbungan ngupamèkakên kabêgjanipun tiyang nanêm kalapa makatên: wong nandur krambil iku kaya wong nyêkolahake anak ana ing pamulangan, kabêgjane tinêmu ing buri, nganti tumêka ing tuwa.
Wanci pêperanganing klapa punika warni-warni sangêt, kados ta: manggar, sêkaripun. Bluluk, pêntilipun. Cêngkir, pêntil ingkang sampun agêng isi toya. Dêgan, punika undha-usukipun inggih warni-warni, kumringêt, kumêruk, tuwin ngantos mèh dados kalapa. Lajêng wiwit kêmelas, sêmantên, ngantos dumugi kiring. Satunggal-satunggaling wanci wau wontên pigunanipun piyambak, kados ta cêngkir dipun rujak, dêgan kangge têtêdhan, klapa kangge olah-olah. Nanging sadaya wau mênggah ingkang sae piyambak manawi dipun undhuh sêpuh, punika uwitipun badhe bètênbotên. kantrak, mila tiyang ingkang murka ngundhuhi klapa tanpa dugi, punika lêganing manah namung sapisan, salajêngipun lajêng manggih pituna.
tanpa kêndhat malêsipun dhatêng manungsa, mèh sadaya botên wontên ingkang kabucal, dalah dumugi bathok sêpêt taksih tumônja. Saya sarêng lare-lare pamulangan nindakakên padamêlan tangan, bathok punika dados jalaraning kêbukanipun lare dhatêng padamêlan kriya, wontên ingkang damêl bênik, mainan hèrloji, tuwin sanès-sanèsipun. Saya tumrap pakaryan tiyang ina ing Bandhung tuwin Ngayogya, punapadene pakaryan para têtiyang ukuman, sêpêt punika agêng sangêt pigunanipun, awit lajêng kenging dipun angge dandosan warni-warni, ingkang pantês dados rêrêngganing griya. Kados ta kèsèt, tutup jrambah tuwin sanès-sanèsipun, manawi dipun tingali wujudipun, tiyang tamtu malêngak, dening saking saenipun.
Ing wusana klapa punika mugi lêstantuna saya mindhak agêng pigunanipun.
kaanane bangsaku kiyi, yèn tak aranana mundur, akèhe wong pintêr saiki wis bal-balan, pira bae saiki para mudha sing anduwèni sasêbutan Mr. Dr. utawi Ir., nèk dak aranana wis maju, kaya-kaya kamajuane mau iya durung sapiraa nèk dipandhing karo bôngsa liya-liyane, sabab kamajuane mau kaya-kaya sing akèh mung nyang kapintêran sêkolahan bae, mênyang bab liya-liyane sajake ora pati maju. Lha, kapriye manèh bocah saiki kiyi sing diburu mung nyang pagawean kantor bae. Sanajan balanjane sathithik, anggêre wis disêbut dara juru tulis, atine ayêm wikrama. E, tinimbang aku ngaru-ara mêngkene, rak luwih bêcik aku tak sêsindhenan,
glenggang-glènggèng ngene kiyi, bisa uga banjur ngogêli sapongge rong pongge, sokur bage sagluntung. Enake wanci rêmêng-rêmêng mêngkene kiyi nêmbange Mêgatruh, banjur ditibakake nyang gandrung manis. Sapa wêruh bêgjaning uwong, nèk-nèke banjur ana wong sugih awèh pagawean pènsiyunan. Wis dak wiwitane: awit nyata sêdyane mung padha buru / nyang dalan urip
ing ngatase wong wis tuwa mangkono, [mangko...]
[...no,] anggone anjogèd kathik ngalênthêr, mripate diêrêm-êrêmake, sajake kok dinikmatake.
Petruk : Yadhug, yadhug, saya suwe ora saya ngajèni nyang wong tuwa, malah têka banjur diêntèk-
Sêmar : E, iya ora mung Garèng sing ora wêruh tata, sanajan Si Petruk saya dlodog, ana nudingi uwong tuwa, drijine têka nganti mlêbu nyang mata, wis, wis aja padha pêpadon, kuwi ora bêcik pêmburine. Ayo padha omong-omongan bae, supaya bisa mundhak sêsurupane.
Garèng : Lha, kuwi utama bangêt, Ma. Mung bae sing dirêmbug kuwi aja bab sing enak, ananging kudu bab sing kapenak.
Sêmar : Lho, rada kodhêng pamikirku anampani panjalukmu kiyi, aja rêmbugan bab sing enak, ananging kudu bab sing kêpenak, kuwi kapriye.
Petruk : O, Ma, Ma, jarene wis lawas ana ing donya, dadi sêsurupane luwih akèh tinimbang wong nonoman. Dene ana têtêmbungan mangkono bae, wis bingung. Rungokna tak jarwani: Garèng mau kôndha yèn ora gêlêm rêrêmbugan bab-bab sing enak-enak, kuwi sababe ora liya, amarga sanadyan Si Rama kuwi wong tuwane, ananging têmtune ora ambuktèkake apa sing dikandhakake, kaya ta upamane ngandhakake: gurihing pêcêl pitik, nyamlênge opor brati, gandême pindhang ati-ati, sanajan kok lakoni nêbasake gajih ing mripatmu, iya masa bakala Si Rama bisa ambuktèkake enaking lêlawuhan mau. Seje yèn ngomongake bab-bab sing kapenak, kaya ta: anglêring gambir sawit, lêngud-lênguding genjong-goling utawa manèh ramene grompolthèk, kuwi ora angèl anggone arêp ambuktèkake, anggêre gêlêm brobos panggonan wayang wong bae, wis mêsthi bisa nêksèni dhewe.
Garèng : Truk, Truk, bok aja milu omong, kowe kuwe rak isih kalêbu pupuk bawang. Saiki tak kandhani mungguhing bab-bab sing enak kuwi. Rama têmtune rak isih eling mênyang caritaning iblis sing tangane sijine anggêgêm madu, sijine manèh
anggo nglèlèti cangkême wong kang lagi ngomongake alaning liyan, cikbèn bisa suwe. Dene jadham ing sarèhning rasane pait, arêp tak anggo nglèlèti cangkêming wong sing omong bab kabêcikan, cikbèn enggal diuwisi.
Sêmar : Iya, iya, wis ngrêti aku, bocah bagus. Dadi karêpmu, omong-omongan ananging aja ngrasani liyan, amarga iki ora utama bangêt, luwih bêcik padha rêmbugan bab sing
migunani tumraping ngakèh. Rak iya mangkono ta Rèng.
Garèng : Iya mula mangkono, dene anggonku duwe panjaluk mangkono mau, amarga rikalane aku lumêbu ing omah kene, aku krungu panggrundêlane Rama, sing mranani para mudha jaman saiki.
Sêmar : Lho, kowe aja kliru panômpa aku mung anggrêsula, dene para mudha saiki kiyi sing akèh mung ngudi marang kapriyayèn bae, wusanane banjur ora migatèkake pakaryan liyane kang prêlu-prêlu, kaya ta: bab têtanèn, patukangan lan sapêpadhane. Apa ora jênêng eman-eman kang mangkono kuwi.
Petruk : Rama kudu ngèlingi, yèn jaman saiki kiyi upamane môngsa ngono, lagi môngsa labuh, dadi kaanane iya ora karu-karuan. Rama rak isih kèlingan
bus udan, sarèhning crindhil banjur kapêksa bali dalan.
Garèng : Panêmune Petruk kiyi pancèn iya ana bênêre, saiki kiyi rak lagi ambudidaya, kapriye dalane kang utama dhewe bisane enggal bisa
kabangsan, lan sapanunggalane. Kirane kuwi kabèh kalêbu pêrcobakan-pêrcobakan bisane olèh dalan kang utama dhewe kanggo amburu marang kamajuan.
nuli budhal sang prabu karsane kondur / diiring wong nyunggi pêthi / wong lima padha angguguk / bêbarêngan anangisi / panyawange tanpa pêdhot //
ing sadalan-dalan lakune mung ewuh / abdi sing anyunggi pêthi / pijêr mêndhak mundhuk-mundhuk / saka samar kêsundhul wit / mula nganti krênggos-krênggos //
lah ing kono lakune abdi kêsandhung / ing oyod kang malang margi / panyunggine pêthi
dadak numbuk-numbuk / kapriye ta mau iki / e kowe sida wurung wong //
abdi matur gusti ing sayêktosipun / botên pisan-pisan
karsanipun / kang murih dados prayogi / makatên kemawon sampun / ing sapunika sang putri / saenipun kula
ngungun sang aprabu banjur manglung / anuwèni Mênurputih / guwayane isih wutuh / malah ketok kêmpis-kêmpis / lan tingale mêlèk alon //
lawan nuli wiwit muwun sênggruk-sênggruk / karo angandika lirih / iki nèng ngêndi awakku / sapa ta wong-uwong kuwi / lagi iki aku tumon //
bangêt kagèt mau galihe sang prabu / nuli ngandika nyang abdi / priye kono rumasamu / apa kira têmên urip / lah nyatakna cêdhak kono //
abdi matur nun inggih kangjêng sinuhun / sasumêrêp kula gusti / ing salami-laminipun / wartosipun kaki nini / kang sampun kêlimrah yêktos //
mênggah tiyang ambêkan sayêktosipun / tamtunipun gêsang ugi / makatên ing limrahipun / mung kula sumôngga gusti / kang ngatên punapa yêktos //
gèdhèg-gèdhèg sang prabu ngandika sêru / e e dene pating blandhit / gunêmanmu nganti galur / bok cêkakan bae uwis / ora sajak ambêbodho //
lah ing kono Mênurseta clathu sêru / bapak kowe ana ngêndi / gone clathu ngono iku / ketok karo gregah tangi / banjur lênggah dhêlog-dhêlog //
awit kowe dhèk mau uwis tak jaluk / karo wong sing kok iloni / mung aku kapengin wêruh / priye sing dadi sakawit / dene tinêmu mangkono //
Mênurseta banjur miwiti matur /Kurang satu suku kata: Mênurseta banjur amiwiti matur. lêlakone sing wis-uwis / nalikane dadi kantu / nganti ping têlune iki / elinge wis anèng kono //
panggalihe sang aprabu bangêt ngungun / priye nalare sing mulih / kono abdi nuli matur / mangke kula ngrêtos gusti / sababipun kang sayêktos //
ing pangintên kula rumiyin sang ayu / pancèn nêdya pun pêjahi / ing wusana ingkang kantun / sarana dipun lêbêti / dhêdhaharan mutawatos //
gih puniku dhaharan kang mawi racun / nanging mung kandhêg mandêlik / mangkêl wontên lêbêt gulu / ing wusananipun gusti / pun lare mèh dados layon //
tujunipun gusti lajêng mundhut /Kurang dua suku kata: tujunipun gusti lajêng karsa mundhut. tuwin malih
Bêstiring Yong Islamitên Bon, badhe gadhah atur dhatêng pamarentah, supados sawarnining buku pamulangan ingkang ngêwrat suraos angrèmèhakên tuwin natoni manahipun têtiyang siti, supados sampun dipun angge malih wontên ing pamulangan ingkang dipun lêbêti têtiyang siti, utawi ing mosi ugi mratelakakên kawontênaning buku-buku ingkang prayogi kangge têtiyang siti.
Wiwit ing taun 1908 Budi Utama ing Klathèn anggadhahi griya pamulasaran lare lola, dipun namakakên Panti Darma. Ing sapunika kajênging bêstir pakêmpalan, griya wau badhe dipun pasrahakên dhatêng dhusun, ingkang ugi tumut
punika, kadhawahakên tanggal kaping 15 Pèbruari, kingkangingkang. sami têtak wontên 100, sadèrèngipun lare ingkang têtak wau dipun gès, mawi kaarak para murid sêkolahan Muhammadiyah Ngayogya rumiyin.
Wontên kabar, bilih griya pondhokan (internaat) ada-adanipun pakêmpalan Budi Utama, pang Ngayogyakarta, taun punika angsal subsidhi saking guprêmèn f 1722.50.
Wontên pawartos, bilih ing wêkdal samangke kathah tiyang ingkang dhatêng saking Dhèli, wangsul anuwèni sanak-sadhèrèkipun. CariyosyanCariyosipun. badhe kesah malih watêngdhatêng. sabrang, awit ing ngrika panggêsangan taksih gampil.
Nyonyah A. Hardeman - Van Stietz garwanipun paduka tuwan dhirèktur pangajaran, sampun kaparêng kadadosakên pangarsa minulyanipun pakêmpalan pasinaon tumrap lare ingkang kêndho sangêt.
Saking Surabaya kawartosakên, jalaran saking panuwunanipun pangrèh agêng Muhammadiyah, salêbêtipun wontên konggrès pakêmpalan wau wontên ing Ngayogya benjing tanggal 12 Januari punika, Dr. Sutama badhe tumut mêdhar sabda prakawis kawontênanipun para wanita, kados ingkang sampun dipun wêdharakên wontên ing salêbêting parêpatanipun pakêmpalan wanita "Vrouwentehuis'' ing Surabaya.
Juru kabar Kajawèn martosakên, panjênênganipun Radèn Adipati Ariya Danusugônda Bupati ing Magêlang tampi paringan gamêlan kalih prangkat, pelok tuwin sêlendro saking Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun ing Surakarta, dhatêngipun ing Magêlang kabêkta kalih iji oto barang, saha kairingakên priyantun utusan dalêm saking Surakarta.
Malêm Sêtu tuwin malêm Minggu ingkang sampun kapêngkêr punika wampunsampun. kacoba katabuh mawi nimbali sawatawis priyantun
Sêrat kabar Darmakôndha angsal pawartos, bilih sawatawis tiyang ingkang sami kasingkirakên dhatêng Dhigul, sami ngawontênakên satunggiling komite, ingkang sêdyanipun badhe ngadêgakên masjid.
Saking Ngayogyakarta kawartosakên: dèrèng dangu punika salah satunggiling tiyang dhusun ing Piyungan, sacêlakipun Kitha
ingkang manggih, pinaringan ganjaran arta f 100.-
Kongsul jendral Prancis ing Batawi, angsal palilah pados kuli jalêr èstri têtiyang Jawi cacah 500 salêbêtipun sataun, badhe kangge wontên ing Nieuw Caledonie jajahan Prancis.
Ingkang sinuhun ing Surakarta sampun dhawuh supados rêrêsik pasasareyanipunpasareyanipun. Sinuhun Sultan Pajang (Jaka Tingkir) ing dhusun Butuh, Surakarta.
Wiwit tanggal 1 Mèi ngajêng punika, badhe wontên sêpur èsprès saking Wèltêprèdhên dhatêng Ngayogya mêdal Bandhung. Sêpur sênèl ingkang bidhal saking Wèltêprèdhên jam 3 enjing dipun icali. Èsprès wau bidhalipun saking Gambir jam 6.45 enjing. Saking Bogor ugi badhe dipun wontêni sêpur sênèl, langkung Sukabumi, dhatêng Padhalarang, supados sagêd sambêd kalihan sêpur èsprès ingkang kasêbut ing nginggil. Èsprès Wèltêprèdhên dhatêng Ngayogya mêdal Cirêbon taksih, nanging bidhalipun mundur jam 7.15.
Wontên kabar, benjing garêbêg Bêsar ngajêng punika, ing Dêmak badhe wontên pêkên dalu, angsal-angsalanipun badhe kadarmakakên dhatêng kasipun tiyang siti sarta pakêmpalan tiyang Tiyonghwa ingkang botên mulitik.
Cabang Pakêmpalan Guru Bantu P.G.B. ing Pasuruan badhe angêdêgakên pamulangan Sêkhakêl wontên ing kitha Bangil, sarana kabiyantu dening kangjêng bupati sarta patih, ing Bangil. Pamulangan kabaripun kabikak benjing wulan Juli ngajêng punika. Kajawi punika P.G.B. cabang Pasuruan sawêg andamêl rancangan angêdêgakên Sêkhakêl Sêkul ing: Klakah, apdhèling Lumajang. P.G.B. cabang ing: Malang ugi badhe ngêdêgakên pamulangan H.I.S. wontên ing kitha Malang.
Shadrach kêtingalipun jèngkèl, lan awicantên, bilih kula sadaya ingkang kêdah tumut dhatêng piyambakipun. Salajêngipun kula nglolos sêsupenipun sang putri ing Seba saking driji kula. Saha lajêng kula nyunyukakên dhatêng rainipun.
Wicantên kula: yèn kowe ora miturut ing prentahku, sabalimu ing ngarsane sang putri sing ngutus nyang kowe, kowe bakal wêruh dhewe. Amarga elinga, sanadyan aku papat kabèh iki mati, (kala punika kula kalihan nyawang piyambakipun kanthi pikajêng ingkang wigatos) akèh wong kang naksèni, kang anjalari kowe ora bisa nyidhêm kaanane kabèh iki.
Tanpa anjawab punapa-punapa, piyambakipun lajêng angurmati dhatêng sêsupe ingkang kramat wau, saha kula sadaya lajêng wangsul dhatêng Zeu.
Kintên-kintên sampun lêt watawis nêm minggu, kawontênan ing sakubêngipun ngriku wiwit amalih. Kala punika kula sadaya sawêg mêdal saking sagantên wêdhi. Kintên-kintên lampah kula sadaya wontên ing sagantên wêdhi wau sakêdhik-sakêdhikipun sèwu pal. Sasampunipun manggih lêlampahan ing padhusunan kados ingkang sampun kacariyos ing nginggil, salajêngipun lampah kula sadaya wilujêng botên kirang satunggal punapa. Mila inggih yêktos kawontênanipun ajêg kemawon sarta tanpa wêwangênan, ananging tumrapipun Higgs kalihan Orme inggih wontên saenipun, jalaran kalih-kalihipun dèrèng nate kêkesahan ingkang kados makatên wau.
Satunggiling dintên nuju ing wanci sontên, kanthi cêtha, kula sadaya sumêrêp rêdi agêng-agêng lamat-lamat sundhul ing akasa, adêging rêdi-rêdi wau awangun tapêl, inggih punika rêdi-rêdinipun nagari Mur. Inggih lêrês têbihipun taksih pintên-pintên pal, nanging punika rak rêdi-rêdinipun nagari Mur. Enjingipun lampah kula sadaya turut panggenan ingkang kathah wananipun, saha urutipun dumugi ing lèpèn agêng, pangipun lèpèn Nil. Tigang dintên malih kula dumugi sapinggiring lèpèn wau, ing ngriku samangke kula sadaya sagêd angsal têdha cêkap. Unta-untanipun sami nêdhani rumput kathah sangêt, kula sadaya ngantos anggadhahi pangintên badhe anjêbrot. Sato kewan pintên-pintên, dados kula sadaya ugi sagêd angsal têdha sapurun-purunipun. Dumugi kula sadaya wontên ing ngriku inggih nama kalêrêsan, awit rêdi-rêdi wau lajêng botên kêtingal malih, amargi kêtutupan ing mega, anandhakakên, bilih tanah waradin ing ngajêng ngrika jawah. Dados kala punika ing ngriku wiwit môngsa jawah. Upami dumugi kula sadaya ing ngriku lêt saminggu malih, sampun tamtu kula sadaya botên sagêd nyabrang lèpèn, ingkang ilinipun tamtu lajêng santêr sangêt, ananging sapunika panyabrangipun gampil kemawon, lêbêting toya botên nate langkung sadhêngkuling unta ingkang dipun tumpaki.
Sadumugining pinggir lèpèn sisih ngrika, kula sadaya lajêng sami rêmbagan, kadospundi akalipun ing samangke, amargi samangke kula sadaya sampun dumugi laladaning nagarinipun bôngsa Fung, lan bêbaya ingkang saèstu mênggahing kêkesahan punika wiwit badhe andhatêngi. Kintên-kintên têbihipun wontên sèkêt pal saking ngriku dunungipun têtiyang Mur, ananging kadospundi akalipun lumampah sèkêt pal wau kanthi wilujêng. Kula sadaya ugi ngajak Shadrach supados tumut ngrêmbag bab punika, lan jalaran saking panêdha kula, piyambakipun lajêng nyariyosakên kadospundi kawontênanipun.
Wicantênipun pun Shadrach: ing ngrika ugi padununganipun têtiyang Abati ingkang botên kenging dipun asorakên, ananging papan wiyar ing sangajêngipun ngriku, ingkang dipun wastani Ebur, punika gadhahanipun têtiyang bôngsa Fung ingkang dèrèng sumêrêp tata, petanganing prajuritipun ing ngriku, punika sadasa ewon, nagari karajanipun wontên ing sacêlakipun brahala sela, ingkang kadosdene brahalanipun ugi nama Harmac.
Propesor Higgs nyêla ginêm sajak sênêng manahipun: Harmac kuwi têgêse Harmachis, yaiku dewaning dina, mêsthine wong Fung kuwi asline saka bôngsa Mêsir kuna, utawa kira-kirane, loro-lorone asal saka bôngsa siji.
Kapitan Orme wicantên: yah, sing mangkono kuwi, kalane ana ing Londhên wis kocaritakake mênyang aku kabèh. Carita kuna mangkono kuwi bok kosimpên dhisik nganti besuk, samono kuwi yèn aku kabèh isih padha urip. Bokbèn saiki Shadrach ambanjurake katrangane dhisik.
Shadrach lajêng anglajêngakên aturipun makatên: kitha punika, ingkang têtiyangipun kintên-kintên wontên sèkêt èwu, punika anguwasani lêlêngkèhing rêdi, ingkang kêdah kula langkungi, murih sagêdipun dumugi ing Mur. Lan bokmanawi inggih makatên punika prêlunipun dene kitha Harmac dipun dêgakên wontên ing ngriku.
Orme pitakèn, punapa botên wontên margi sanèsipun, jalaran kala pangkatipun grombolan wau saking Abati mudhun dhatêng jurang punika mawi dipun kèrèk. Ananging Shadrach wicantên, sanadyan ingkang makatên wau pancèn lêrês, tiyang Abati botên anggadhahi kèrèkan satunggal-satunggala, ingkang kenging kangge ngèrèk unta samomotanipun minggah.
Orme samangke lajêng pitakèn, punapa botên wontên margi sanèsipun, ingkang ngubêngi rêdi-rêdi wau. Shadrach amangsuli, bilih margi punika inggih pancèn wontên, ananging ing môngsa kados punika, margi wau botên kenging dipun ambah, jalaran wingkinging rêdi-rêdi ing nagari Mur ênêripun punika wontên talaganipun agêng, inggih punika ingkang dados sirahipun lèpèn Ebur, dene lèpèn wau cawang kalih, angubêngi tanahipun têtiyang Fung wau. Tamtunipun talaga wau samangke jalaran saking kathahing jawah, ingkang dhumawahipun sampun wiwit wontên ing Aprikah sisih lèr: bêna, saha papan-papan antawisipun talaga lan rêdi punika botên sanès namung rawa-rawa ingkang botên kenging dipun sabrangi.
Kapitan Orme dèrèng narimah, saha nêdha katrangan, punapa kula sadaya botên sagêd mènèk jurang wau, manawi kula sadaya sami mandhap saking panumpakipun unta. Wangsulanipun, inggih sagêd manawi kula sadaya ugi purun ambucal momotanipun sadaya.
Orme wicantên: bab kuwi ora prêlu dirêmbug manèh, jalaran sing prêlu dhewe iya mung momotan kuwi. Critakna bae kanthi cêkak, bisane aku kabèh nrajang barisaning wong Fung tumêka ing Mur kanthi slamêt.
Shadrach amangsuli: o, Tuwan Orme, ingkang kenging dipun lampahi, punika namung wontên satunggal, samantên punika manawi Allah aparêngakên. Inggih punika manawi siyang umpêtan, manawi dalu lumampah. Ing dintên benjing-enjing, miturut adat tatacaranipun tiyang Fung, ing wanci punika sataun-taunipun, ing kitha Harmac ngawontênakên pahargyan agêng, saha ing wanci enjing ngaturakên kurban dhatêng brahalanipun. Sasampunipun srêngêngê sêrap, têtiyang wau sami nêdha lan ngombe saha abingah-bingah. Têtiyang ingkang sami jagi lajêng sami dipun undangi supados sami tumut sênêng-sênêng. Jalaran saking punika, pangetang kula anggèning kêkesahan punika, supados kula sadaya dumuginipun ing ngriki sagêd anglêrêsi nuju wontên pahargyan. Ingkang punika, saking pitulunganing Pangeran, ing wanci dalu kula sagêd anglangkungi Harmac saha enjing dumugi ing pungkasaning lêlêngkèh, ingkang tumuju margi dhatêng Mur. Kajawi punika kula badhe nyukani tôndha dhatêng sadhèrèk-sadhèrèk kula bôngsa Abati, bilih kula sadaya sampun wontên ing ngriku, prêlunipun murih têtiyang wau sagêd sami mitulungi, manawi kula sadaya pancèn bêtah dhatêng pitulungan.
inggih sarana ambêsmi alang-alang punika. Ingkang makatên punika kula sampun sarêmbag kalihan têtiyang wau, pintên-pintên nulanwulan. sapriki, ing sadèrèngipun kula sadaya pangkat saking Mur. Dene manawi têtiyang Fung sumêrêp, tamtunipun namung badhe angintên, bilih ingkang makatên punika jalaran kabêsmi dening juru misaya ulam ingkang kasasar mriku.
Orme ngangkat pundhak saha wicantên makatên: iya Shadrach, kowe amêruhi kaanane ing kene lan uwong-uwonge, ing môngka aku kabèh ora, dadi aku kabèh iya kêpêksa anglakoni apa pituturmu. KanangingAnanging. aku kudu ngandhakake, yèn bôngsa Fung sumêdya matèni aku kabèh iki, samono kuwi yèn nganti
ananging kula ngintên, bilih têtiyang Inggris punika dede bôngsaningbangsaning. tiyang jirih.
Propesor Higgs anyêlani wicantên kanthi swara kêmèng, makatên: wong jirih, kaparat. Genea kowe wani kôndha kang mangkono kuwi. Kowe wêruh wong iki, (lan piyambakipun anudingi Sêrsan Quick, ingkang kala punika ngadêg jêjêg, angiringakên anggènipun pabênan wau. Lan mèh mangrêtos sadaya, punapa ingkang sampun kêlampahan), wong iki mung sor-soran bae, ewadene aku bisa kôndha mênyang kowe, yèn kêkêndêlanmu utawa kêkêndêlane wong Abati kabèh, ora madhani jênthike
amargi piyambakipun sêngit sangêt dhatêng Propesor Higgs, lan Propesor Higgs ugi sumêrêp, bilih Shadrach punika satunggiling bajingan, kala-kala ugi ngêdalakên wicantênipun ingkang nyêngit dhatêng Shadrach. Wicantênipun pun Shadrach: panjênêngan punika pancèn umuk Tuwan Higgs, bilih panjênêngan punika sampun dhawah ing tanganipun tiyang Fung, kula sadaya badhe nyumêrêpi pundi ingkang lêrês.
Quick wicantên kanthi amikir: punapa kula kaparêng nêmpiling sirah-sirahipun sakêdhik kemawon.
Ôngka 12, 19 Ruwah Taun Jimakir 1858, 11 Pèbruari 1928, Taun III.
Juru ngarang - administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis tilpun nomêr 2791 - Wèltêprèdhên.
Ing nginggil punika griya padewan ing Pèjèng, kêbak wêwangunan kina.
Mênggah kawruh sêpuh ingkang badhe kula andharakên ing ngriki, sanès kawruh sêpuh ingkang limrahipun dados gêgêbênganipun bôngsa kita Jawi ingkang sok kawastanan ugi ngèlmu kasampurnaning pêjah, ananging ngèlmi sêpuh, cara Jawi Wetanan: êndhèk-êndhekan, tumrap bôngsa kita Jawi ingkang taksih sakêdhik sêsêrêpanipun kados kula punika saha ingkang prêlu nyumêrêpi.
Manusa kala dèrèng diwasa, wiwit: bayi, lare, diwasa lan sapiturutipun, punika masthi badhe nglampahi dados sêpuh. Bayi manawi sampun mindhak sêpuh dados lare, lare mindhak sêpuh dados diwasa, makatên salajêngipun ngantos dumugi sêpuh thuyuk-thuyuk. Sarèhning sadaya manusa punika sangsaya lami botên saya ênèm, ananging mandar sangsaya sêpuh, pramila bab anggènipun dados sêpuh ugi kêdah nyumêrêpi ngèlminipun sêpuh, paribasan sampun ngantos sinêbut: tuwa tuwas, prêlunipun supados saya lampah ingkang masthi dipun tindakakên botên tuna dungkap utawi sawatawis sagêd ngènthèngakên tumrap awrating sêsanggèn. Tiyang sêpuh ingkang taksih ngangge ngèlmunipun lare, kawastanan: kapilare, punika sok dipun ewani dening sasaminipun, amargi botên nêtêpi dhatêng sêpuhipun.
Manusa punika sangsaya sêpuh ingkang limrah botên sangsaya sakeca, ananging sangsaya rêkaos, amargi têtanggêlan utawi kuwajibanipun sangsaya mindhak kathah tur awrat. Kathahing têtanggêlan saha kuwajiban, awrating sêsanggèn ingkang mêsthi dipun tindakakên, punika manawi cotho utawi botên mangrêtos ngèlminipun, sagêd andadosakên wêwah rêkaos saha awratipun, malah sok dados rubeda.
Bayi utawi lare punika taksih kawêngku dening bapa biyung, ananging bilih sampun mindhak sêpuh dados diwasa, punika manut pranataning donya kêdah lajêng pisah saking wêwêngkoning tiyang sêpuh têgêsipun kêdah sagêd nyêkapi punapa ingkang dados kabêtahaning badanipun piyambak tanpa pitulunganing bapa biyungipun. Manusa wiwit diwasa ingkang waunipun namung mikir kabêtahan tumrap badanipun piyambak, lajêng wêwah mikir kabêtahanipun: rayat, anak, putu lan sasaminipun ingkang masthi dados kuwajiban salêbêting wêwêngkonipun.
Mênggah sakathahing kuwajiban tumrap para manusa wiwit diwasa ngantos dumugi sêpuh thuyuk-thuyuk, urut-urutanipun kenging katata ingkang ringkês, makatên: 1. bab gêgriya, 2. mêngkoni rayat, 3. dhatêng anak, lan 4. sanès-sanèsipun ingkang kalêbêt dados wêwêngkon. Ing salêbêtipun nindakakên kawan prakawis ing nginggil, kêdah asêsarêngan nindakakên kuwajiban ingkang ôngka kalih inggih punika: 1. tumrap dhatêng bapa biyung lan marasêpuh, 2. dhatêng sanak sadhèrèk, 3. pranataning mêmitran utawi tôngga têpalih, lan
Mênggah sakathahing kuwajiban lan pranatan wolung prakawis ing nginggil, sagêdipun tumindak namung sarana bôndha yatra lan ngèlmi utawi kawruh. Bab yatra ingkang kangge wragad, manawi anggènipun ngupados tanpa ngèlmi, kajawi èwêd pikantukipun inggih sok lêpat marginipun, makatên ugi sanajan sampun gadhah yatra, ing môngka anggènipun ngêcakakên ngawur tanpa kisruh,kawruh. tartamtu inggih lajêng muspra ing wusana botên kalêksanan ingkang sinêdya.
Wondene ngèlminipun gêgriya, prêlu sangêt dipun sumêrêpi, ingkang dados jêjêr: murih griya punika sagêd mathuk tumrap kasarasaning badan, bab sae lan asrining tiningalan, punika namung kadamêl prakawis kaping kalih.
Dene bab: rayat, ingkang sampun mangrêtos ing ngèlminipun, jujuganing pamilih sanès endahing warni, ananging ingkang katitipriksa rumiyin bab kasarasan, wêwatêkan saha kapintêranipun, dene prakawis sanès-sanèsipun namung kaanggêp imbêt kemawon. Pamêngkunipun dhatêng rayat, nêtêpi ingkang nama: jodho utawi timbangan, paribasan sakit satunggil sakit tiyang kalih, satunggil-satunggilipun mangrêtos dhatêng kuwajibanipun.
Bab anak, punika sami-sami ngèlmi, rumpil saha gawat sangêt. Jêjêr ingkang prêlu dipun sumêrêpi, bilih Gusti Allah anggènipun nitahakên manusa punika: sae, tanpa kuciwa, suci manahipun. Wontênipun manusa lajêng dados asor utawi luhur, awon saening wêwatêkan lan sapanunggilanipun, punika namung gumantung ingkang dados lantaran, inggih punika bapa lan biyungipun. Nglêngkara sangêt manawi Gusti Allah ingkang maha luhur, maha suci, maha... maha sadayanipun, yêyasanipun sagêd kuciwa, awon, asor sapiturutipun. Sawêg dêdamêlanipun sasami manusa kemawon ingkang tanpa: maha, kados ta: para prophesor, Ir. Dr. Mr. lan para pinunjul sanèsipun, punika sadaya sampun kenging dipun wastani mèh tanpa cacad, têgêsipun kathah saenipun, beda kalihan barang padamêlanipun manusa ingkang taksih bodho. Sawênèhing bôngsa kita Jawi taksih kathah ingkang mastani kanthi mantêping manah, bilih awon saening manusa punika sampun pinasthi ing sadèrèngipun tumitah ing ngalam donya, tuwin sampun botên kenging kaewahan malih. Ingkang makatên punika mujudakên kirang santosanipun anggèning nênuntun utawi anggulawênthah dhatêng anak supados dados sae kalakuan utawi sanès-sanèsipun. Manahipun sok kêmba, jalaran pangintênipun: sanajan dikayangapa bae anggone marsudi, yèn wis tinakdir ala iya dadi ala, makatên sasaminipun. Takdir punika pancèn kêdah kita pitados sangêt, ananging kadospundi êmpan saha jalèntrèhipun kita kêdah mangrêtos.
Prakawis ingkang kalêbêt dados wêwêngkon: tiyang sêpuh utawi sanak sadhèrèk, rencang, ingkang sadaya kabêtahanipun dados tanggêlan, limrahipun inggih nunggil sagriya. Rencang utawi abdi punika sanès pirantos, nanging inggih manusa sasami, sanak sadhèrèk kaurut nèm sêpuhipun, [sêpuh...]
[...ipun,] dene tiyang sêpuh pamêngkunipun gandhèng lan wujuding tumindakipun angabêkti.
Wondene kawan prakawis ingkang tumindakipun asêsarêngan kalihan ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil punika, 1. dhatêng bapa biyung lan marasêpuh, sadaya patrap ingkang katindakakên adhêdhasar: sumungkêm, 2. dhatêng para sanak sadhèrèk kêdah mangrêtos ingkang kaprênah ênèm utawi sêpuh, tuwi-tinuwi, sakathahing patrap adhêdhasar tulung-tinulung, paribasan manawi kathah sadhèrèk punika inggih langkung kiyat, 3. pranatan dhatêng pawong-mitra utawi tôngga têpalih: punika ing bab sêsrawunganipun, sampun ngantos kêrakêtên, kêdah kadamêl samadya kemawon, tulung-tinulung inggih tuwi-tinuwi, sadayaning lampah adhêdhasar botên ambedakakên. Ingkang kaping 4 bab pranatan udanagari, punika kêdah langkung mangrêtos tata utawi caranipun, sadaya patrap kalampahakên adhêdhasar botên narajang ing awisan.
Kawruh sêpuh punika sadaya tiyang kêdah mangrêtos, awit masthi badhe ngambah wontên ing ngalam kasêpuhan. Sintên ingkang ngambah ing satunggiling margi utawi laladan ingkang taksih dèrèng sumêrêp lêkak-lêkiking kawontênanipun ing ngriku, masthi sok manggih kapitunan.
Sami-sami ulam loh ing toya tawa, tumrapipun ing tanah Indhiya ngriki, ingkang mèh sabên nagari wontên, punika ulam kutuk. Mênggah ulam kutuk gêsang wontên ing kalèn, lèpèn, dene ingkang pinanggih kathah piyambak wontên ing rawa-rawa.
Limrahipun ulam kutuk punika botên dipun ingah ing tiyang, awit sagêd ngrêbda piyambak wontên ing toya ingkang papanipun wiyar, lan makatên malih, mênggahing ulam kutuk, manawi dipun ingah tunggil lan ulan sanès bôngsa, sagêd mênangan piyambak, purun môngsa ulam alit-alit ingkang tunggil sapanggenan, mila ingkang kathah ulam kutuk punika manggènipun namung anggrombol nunggil sapanggenan, limrahipun ing rawa.
Kutuk punika ingkang agêng sagêd ngantos sakempoling tiyang sêpuh, nanging ingkang sampun samantên wau raosipun sampun botên eca, tinimbang gurihipun, kathah sêpanipun, ulam kutuk punika pancèn golonganipun ulam ingkang botên eca, nanging mênggahing nyatanipun, ulam wau tumrapipun kangge padagangan, malah katingal majêng piyambak, dening lêmês kenging dipun reka-reka tuwin kenging kasimpên lami.
Ing tanah Jawi Kilèn, ulam kutuk punika panyadenipun wontên ing pêkên-pêkên dipun wadhahi ing kranjang rapêt isi toya, dados taksih gêsang, manawi wontên ingkang tumbas sawêg dipun pêndhêt, wontên ingkang ngantos rêgi mitung kêthip. Limrahing [Limrah...]
[...ing] pangolahipun kangge duduh-duduhan. Malah tumrapipun tiyang Jawi Kilèn, kenging dipun wastani karêm dhatêng ulam wau, ngawonakên dhatêng ulam rawa sanès-sanèsipun, kados ta: lele, bêthok tuwin sanès-sanèsipun, limrahipun aslining ulam wau saking rawa ingkang pancèn dipun piyara ulamipun, mila kathahipun ulam rawa ingkang dipun sade wontên ing pêkên, ngantos wontên papanipun piyambak.
Tumrap nagari-nagari ingkang awis toya, bilih nuju ing môngsa katiga, tamtu kathah ulamipun kutuk, awit nagari ingkang kados makatên wau, adhakan wontên toyanipun ingkang ngêbêng ngantos dumugi ing môngsa katiga, dangu-dangu lajêng asat. Samôngsa asat, ing ngriku wancining usum ulam kutuk. Kados ta ing lalandan kabupatèn Lamongan tuwin Dêmak, punika manawi nuju usum ulam kutuk, ing pêkên-pêkên kathah sangêt tiyang ingkang sade, nanging limrahipun sampun dipun lêngkur, inggih punika kutuk wau dipun panggang, kulitipun ngantos garing, dangu-dangu dagingipun ing nglêbêt ngantos kraos koplak. Ulam ingkang sampun dipun angge makatên wau kuwawi dipun rimati ngantos dangu, nama namung simpên ulam taksih badhe, awit kenging taksih dipun olah malih manut sakajêngipun ingkang ngolah.
Wontên malih ingkang dipun krese, inggih punika dipun dhèndhèng, dipun pêcaki sarêm saha dipun pe, punika dadosipun sagêd ngindhakakên gurihing ulam, nanging ingkang purun nindakakên makatên wau tumrapipun têtiyang siti saksat namung sambèn kemawon, bokmanawi taksih wêgah dhatêng waragad panumbasing sarêm, utawi inggih jalaran dèrèng sumêrêp dhatêng caraning pandamêlipun ulam asin.
Ing môngka mênggah salugunipun, asinan ulam kutuk punika sawênèhing padagangan ingkang agêng sangêt, mèh ing sabên nagari tamtu wontên ingkang sade, inggih punika ingkang dipun wastani balur kutuk, ingkang sade bôngsa Tiyonghwa. Dene wontênipun ing bôngsa Tiyonghwa balur wau dados padagangan [pa...]
[...dagangan] ingkang pêng-pêngan sayêktos, awit mèh sabên tiyang nêdha balur, saya tumrapipun para sadhèrèk padhusunan, bangsaning balur punika ngantos dipun anggêp dados lawuh baku, awit sakêdhik kemawon sagêd nyêkapi kangge lawuh nêdha.
Salugunipun tumraping têtiyang siti, dhatêng kawontênaning padagangan ingkang kinintên sapele, nanging lugunipun mikantuki, malah kenging dipun wastani angosok-wangsul dhatêng pangintênipun wau, kathah sangêt. Ingkang sampun kêtingal inggih ulam kutuk wau, têtiyang siti dèrèng sagêd anindakakên dadosipun padagangan ulam asin, nanging inggih sampun lowung dene sampun sagêd
punapa kemawon, pundi ingkang nama pamêdal, punika inggih dados padagangan.
Gugon-tuhon punika, têgêsipun anggêga utawi mituhu dhatêng kawontênan lôngka, ingkang dipun anggêp wontên yêktos, upaminipun anganggêp dhatêng kawontênaning lêlêmbat, lêmah sangar, kayu aèng sapanunggilanipun.
Manawi dipun manah makatên, sayêktosipun gugon-tuhon punika pinanggih wontên ing nagari pundi-pundi, tuwin mèh sabên bôngsa inggih gadhah gugon-tuhon. Dados manawi dipun pirid saking kêlimrahipun wau, gugon-tuhon punika tuwuhipun malah sampun ngrumiyini, mila pundi nagari ingkang têtiyangipun taksih kandêl gugon-tuhonipun, inggih dèrèng dipun wastani majêng.
Salugunipun gugon-tuhon punika kêrêp adamêl kapitunanipun tiyang kathah, botên ngêmungakên kapitunaning arta tuwin bôndha, ugi kapitunan anggening arta tuwin bôndha, ugi kapitunan anggening kecalan ngakal budi, dados ngakal budinipun wau ingkang dipun kawonakên dening gugon-tuhon. Môngka sasagêd-sagêd, ngakal budi punika malah ingkang wajib tumindak kangge mêcah pêpêtênging gugon-tuhon, upaminipun makatên: manawi wontên pawartos ingkang nyêbal saking nalar, kados ta lare dipun gondhol ing wewe, punika lajêng sampun anggêga kemawon, kêdah lajêng dipun gathukakên kalihan nalaripun, gathuk punapa botên. Sintên ingkang sampun sumêrêp dhatêng warnining wewe, lan yèn wontêna, dunungipun wontên ing pundi, lan prêlunipun andhêlikakên punika kintên-kintên badhe kangge punapa. Manawi sakintên kanalaran ingkang kados makatên wau botên sagêd gathuk, tamtunipun inggih botên nyata, dene prakawis icaling lare, kenging dipun pitados, nanging sasampunipun pinanggih, punapa inggih nyata pun lare dipun dhêlikakên wontên sangandhaping kopèk wewe kados cariyosing têtiyang kathah, kintên-kintên inggih botên, icalipun tamtu [ta...]
[...mtu] jalaran saking bingung kêplantrang ing lampah tuwin nalar sanès-sanèsipun.
Ingkang tansah andadosakên pamanahan, punika mênggah anggèning têtiyang kathah rêmên nêtêpakên wartos ingkang lugunipun namung saking gêthok tular, trêkadhang malah lajêng dipun wêwahi ingkang saya langkung elok.
Lan malih tumrap tuwuhing kapitunan, punika mèh kêlimrah, ingkang botên mangrêtos lajêng dados têdhanipun ingkang mangrêtos, kados ta manawi wontên wêwarnèn ingkang anèh sakêdhik kemawon, upaminipun pisang atuntut anjêbos uwit, tiyang lajêng amastani Bok Dana Murah aliyas Blorong, ingkang dhatêng lajêng andalidir sami nyukani sêkar borèh tuwin arta, ingkang wusananipun dados meliking tiyang ingkang gadhah wit pisang. Ingkang makatên punika taksih akalan kasar, wontên malih ingkang botên ngantos kênyana, nanging wantuning akalan, inggih lajêng nêmahi manggih pidananipun, cariyosipun makatên:
Dhuh Nyai Dana Murah, punika pisang ayu, sêkul wuduk ulam lêmbaran, kula nyuwun sugih. Ucap makatên punika salugunipun namung lalawora.
Nuju rame-ramening pagêblug kolerah, ing sawênèhing nagari têtiyangipun sami giris, dening wontên wartos, sintên ingkang kadhatêngan kolerah lajêng dipun ukur badanipun, tamtu lajêng ical nyawanipun. Dene wujuding kolerah wau tiyang-tiyang mangangge sarwa pêthak barukut, tanganipun mawi ambêkta siwur, siwur wau ingkang kangge ngukur.
Saking girisipun, têtiyang lajêng rêrêmbagan, manawi dalu ngajak kalêmpakan dados satunggal, supados botên kadhatêngan kolerah, ugi kêlampahan wontên satunggaling papan ingkang kangge kalêmpakan, manawi dalu sabawanipun tiyang rêmbagan ngantos gumrênggêng.
têtiyang ingkang sami tilêm, saha lajêng dipun ukuri plak-plêk, ingkang taksih mêlèk inggih malah reka-reka tilêm, labêt saking ajrih, wusana kolerah lajêng kesah, nanging botên adamêl [ada...]
[...mêl] pêjahipun ingkang sami dipun ukur. Dangu-dangu kapurunanipun kolerah saya mindhak, tiyang taksih mêlek inggih lajêng dipun ukur purun kemawon, lan dangu-dangu malah lajêng kathah tiyang alok kecalan. Ing ngriku wiwit wontên tuwuhing panggraita kalêbêtan durjana julig, saha nêdya badhe dipun nyatakakên. Yêktos, sarêng dalu nalika pun kolerah dhatêng, wontên ingkang namatakên, sarampunging ngukur, sarêng kolerah badhe oncat dipun kodhol, nanging mêksa kêtingal kemawon, inggih lumampah kados tiyang limrah,
ugi dipun tututi, kolerah sampun botên sagêd angoncati malih, saha lajêng andheprok tuwin wicantên: kula tiyang sayêktos, sanès lêlêmbat. Tiyang ingkang ngoyak saya grêgêtên, badaning kolerah kamanusan lajêng dipun galedhah, jêbul pinanggih wontên udhêngipun kathah, wasana pun cidra amanggih pidananipun.
tuhon, awit mênggah lêpasing budi, punika sampun botên kasamaran dhatêng kawontênan ingkang sanyata, dados saupami taksih sagêd kataman kawontênan ingkang kados makatên, nandhakakên bilih pangulahing budinipun tansah taksih kandhêg wontên ing pêpêtêng, tangèh sumêrêpa dhatêng ingkang dipun wastani manah padhang, tuwin gadhaha panjôngka punapa kemawon, inggih tangèh kalêksananipun.
Pêthikan saking Sêrat Kabar A. I. D.
Jalaran antawisipun ing taun 1913 lan 1927, inggih punika antawisipun taun 1919 lan 1922, punika buku sêtatistik (buku cathêtan) botên anyêbutakên punapa-punapa, amargi kala punika têtiyangipun sami kakirangan têdha. Ananging Tuwan Baars lajêng anêksèni piyambak, kadospundi awoning kadadosanipun jalaran saking gegeran saha pranatan makatên wau, tumrap tanah-tanah, ingkang têtanènipun gumantung dhatêng siti ingkang sagêd koncoran ing toya.
Sadaya yêyasan, ingkang tansah kêdah dipun upakara, [u...]
[...pakara,] sami risak. Ingkang sampun-sampun saha samangke, yêyasan wau ingkang kathah lajêng dipun dandosi malih sarana gugur-gunung, sampun mêsthi sarêng paprentahanipun ical, lajêng botên wontên tiyang satunggal-satunggala ingkang sami purun nyambutdamêl mriku. Ing ngriku pambrontakan ngatingalakên trangginasipun anggèning sakêdhap kemawon sagêd ngrisak dêdamêlaning tiyang, ingkang panggarapipun kanthi sabar pintên-pintên taun laminipun. Ing taun 1921 dèrèng wontên sapradasanipun siti-siti ingkang kabagian toya, namung pasabinan ingkang dunungipun cêlak kalihan wadhuk-wadhuk ingkang dèrèng risak babarpisan, punika ingkang sagêd angsal toya sawatawis, ing ngriku têtiyang lajêng sami nanêmi gandum, prêlunipun sakêdhik-sakêdhik sagêda nêdha, lan salajêngipun botên wontên tiyang ingkang amanah sumêdya nanêm kapas.
Kawontênanipun ing panggenan irigasi ingkang agêng-agêng, botên langkung sae, malah kadhang-kadhang sok langkung awon.
Inggih lêrês, bilih yêyasan-yêyasan pondhêmèn, salêbêtipun sawatawis taun dipun lêmparakakên punika botên sami risak, ananangingananging. susukan-susukan ingkang sami mlêsêk botên sami dipun upakara, dados ilining toya inggih lajêng namung sakêdhik. Kajawi punika botên wontên tiyang ingkang purun amêrduli dhatêng ilining toya, janji sitinipun piyambak sagêd kilenan toya, punika sampun cêkap. Jalaran saking punika kawontênaning siti-siti irigasi ingkang agêng ing sakidulipun Paschkent lajêng malih dados rawa, ingkang jalaran saking pangridhuning lêmut saha sêsakit malariah anglangkungi awonipun tinimbang ing empang-empang ing tanah pasisir lèripun tanah Jawi. Upami têtiyang Indhiya sumêrêp kawontênanipun ing ngriku, kadosdene ingkang dipun sumêrêpi dening Tuwan Baars kala ing taun 1921, Tuwan Baars gadhah pangintên, bilih têtiyang wau sakêdhap lajêng sami tuwuh gagasanipun saha kanthi kuwatos ing manah sami rêraosan, sapintên agênging bêbayanipun tumrap tanah-tanahipun piyambak, upami irigasinipun ngantos karisak kados makatên punika.
Malah ing sapunika, ingatasipun kawontênan ingkang rumiyin-rumiyin sampun dipun dandosi malih, lan amtênar-amtênar watêrsêtat sampun ngulat-ulatakên malih kawontênanipun irigasi, saha pangrèh dhusun kajibah ambantu amtênar-amtênar wau, ewasamantên inggih mêksa taksih wontên lampahan-lampahan ingkang botên lêrês ingkang adamêl pitunanipun para tani sadaya. Kala tanggal kaping 29 Nopèmbêr wontên sêrat kintunan saking kokasês dhatêng sêrat-sêrat kabar Sophyèt ingkang isi pangangluh kados ing ngandhap punika:
Anggènipun pakaryan, irigasi yasa wangan sêmpalan saha wangan dhusun punika dipun lêmparakakên, sabên tiyang sagêd mêndhêt toya saking wangan agêng saangsalipun kemawon, pranatan toya botên wontên babarpisan. Manawi wontên sagolonganing tiyang tani adamêl ilèn-ilèning toya kaprênah nginggil, pasabinan-pasabinan ing ngandhap ujug-ujug lajêng botên angsal toya, kajawi punika sitinipun enggal sangêt angêmur sarêm, jalaran botên wontên tiyang ingkang amarduli dhatêng ilining toya.
Ingkang makatên punika satunggiling idham-idhamanipun têtiyang ingkang tansah mikir dhatêng badanipun piyambak, murih anyêkapi dhatêng kabêtahanipun sarana adamêl karugianing sanès. Samangke têtela, bilih sadasa taun sasampunipun wontên gegeran, taksih wontên têtiyang ingkang makatên padatanipun, inggih punika purun nyolong panggêsanganing kenca-kancanipun,kônca-kancanipun. inggih sami-sami têtiyang tani kadosdene piyambakipun piyambak. Kajawi punika panggarapipun siti ingkang tanpa pranata wau, anjalari salêbêtipun sawatawis taun sitinipun dados risak babarpisan amargi saking sarêm. Ingkang makatên punika satunggiling alangan ingkang agêng sangêt tumrap pasabinan-pasabinan ingkang pikantuk toya ing tanah Ruslan. Siti ing tanah ngrika punika kathah sarêmipun, pintên-pintên èwu taun ingkang kapêngkêr, siti wau sajatosipun dhasaring sagantên, Asiah ingkang sisih têngah, ingkang dangu-dangu lajêng dados garing, saha samangke ingkang taksih awujud sagantên namung kantun sagantên, Kaspi lan sagantên, Aral saha sagantên kalih-kalihipun wau kathah sarêmipun. Dene manawi siti wau anggènipun ngêlêbi toya kêkathahên, ananging kirang anggènipun ngilèkakên, punika sarêm ing siti sagêd lajêng campur kalihan toyanipun ingkang wusananipun lajêng ngukus wontên ing pasabinan, saha salêbêtipun sawatawis taun sarêm wau lajêng apêprongkolan wontên ing siti, awarni pêthak tuwin gilap. Pasitèn pêthak ingkang makatên punika, ingkang sitinipun sampun risak babarpisan, sampun kasumêrêpan dening Tuwan Baars kala ing taun 1921 pintên-pintên kathahipun. Lan sanadyan kadadosanipun ing pundi-pundi botên kasangêtên makatên, ewadene sitinipun inggih mêksa saya awon, jalaran saking minggahing sarêm amargi anggènipun ngêlêbi toya saha ngilèkakên wadu kirang sagêd. Têtanèn wontên ing pasitèn, irigasi, punika padamêlanipun gêgayutan kalihan tiyang kathah, beda kalihan pananêmipun gandum cara Rus, ingkang lêpating tindak saha katledhoraning satunggal-satunggalipun tiyang, namung dados têtanggêlanipun piyambak. Ananging pangêlêbipun pasabinan jalaran saking lêpating tindakipun tiyang satunggal kemawon, sagêd adamêl kacilakanipun pintên-pintên dhusun, amila tindaking pranata kêdah dipun kêncêngi.
Tumraping tanah-tanah Turkistan saha Kokasus, kalanipun pangêlêban toya ingkang saperangan agêng risak, têtiyangipun taksih sagêd wilujêng saking bêbaya kirang têdha, dening anggènipun anggarap siti parêdèn, amargi ing ngriku tanêman gaga taksih sagêd gêsang. Siti ing ngriku kirang sangêt tiyangipun, amila ing parêdèn-parêdèn tiyang taksih sagêd amanggih siti mluwa ingkang kenging dipun garap. Ananging tumrap tanah Indhiya, ingkang sampun kathah sangêt têtiyangipun, saha pangulahing têtanèn mèh sadaya gumantung dhatêng kawontênanipun irigasi, punika kisruhing nagari dening wontênipun gegeran ingkang anjalari risaking irigasi, badhe andamêl pêjah saha kaluwèn dhatêng têtiyang sabagian agêng.
ing sayêkti tan prabeda / panduming Hyang kang gumadhuh mring èstri / tan kadi tatèng kapungkur / ing lumrahing pangira / èstri iku sarwa ringkih ananipun / tan sayogya yèn nulada / kadya sacaraning
sanggyèng janma yêkti wus nyumurupi / lamun wanodya puniku / uga darbe karosan / apan kabèh wanodya ingkang tinêmu / wignya ngangkat barang karya / tan pae rosaning laki //
ananging kang wus kêlumrah / mung tumrap mring bangsaning
beda lan kaananira / para kênya kang wus limrah pinanggih / anèng Eropah puniku / wiwit dèrèng diwasa / wus ginulang mrih talatèn dadya atul / kulina mring ulahraga / malah kang
wong Arab ingkang têtanya / sanalika dahat ngungun ing ati / mung dêrênging tyas tan surut /
liya manèh, luwih dhisik kudu ngudi mênyang pangajaran, mung bae...
Garèng : Hara ta, dadi iya isih ana sing dipaido, jalaran pangandikane, isih ana têtêmbungane: mung bae. Dadi isih ana sing ora andadèkake dhanganing ginjêle.
Petruk : Rèng, Rèng, wis dadi jamak lumrah priyayi sêpuh kuwi dhêmên maido. Tumrape awakku dhewe bae, dumèh aku ora dêduwean, banjur diundhat-undhat sakrêsanèki, jarene: blanjane sathekruk, anggone mangan têka krekesan, utange rindhil, anggone omah-omah mempe we owa, sabanjure nuli nyritakake salirane dhewe, sanajan balanjane dhèk biyèn mung sathithik, ananging ora tau kêkurangan, nèk kabênêr ana ing pasamuan katon brêgas, ora kèri karo sapadhane. Ananging para sêpuh kang mangkono mau ora ngèngêti pisan-pisan, yèn jan-jane kuwi saya suwe rak iya saya owah, kanggo upamene bae dhèk biyèn bêras sadhacin mung rêga f 6.- saikine f 10.- nganti f 15.- Lan isih manèh sabab liya-liyane, apa manèh nèk wis ngrêmbug bab agama, la kuwi anggone ngala-ala rêsik pêcêrèn têmênan, jarene: wong nom jaman saiki sing diburu mung kadonyan lan kasênêngan bae, rumasane sajêge arêp urip nèng donya, ora pisan-pisan mikir marang patine. Hara, ing môngka anggone nglakoni sêmbahyang iya salawase pènsiyun iki bae, kalane isih cêkêl gawe kaya-kaya anggone sêdhêkah dhuwite kanggo karoyalan warna-warna, pirang-pirang bangêt, tandhane saiki isih ana lorodane biyèn, sanajan anggone sêmbahyang mantêp, ananging yèn ana wong pèi utawa dhomino, ora mung banjur kênduk-kênduk bae, malah iya isih gêlêm angguyubi.
Sêmar : E, gênahe kowe kuwi arêp mêlèh-mêlèhake nyang aku. Hêm, bocah ênom kuwi le sok cêkak panêmune, pancèn iya angèl ladènane bocah saiki kiyi, yèn ana wong tuwa mênêng, jarene: wong tuwa kathik mung jublêg bae, ora duwe tutur lan ora duwe sêmbur. Nèk sugih pitutur, diunèkake: wong tuwa rèwèl. E, iya pancèn ngewuhake. Ngrêtia Truk, kowe aja guru-guru kliru surup mangkono. Anggone wong tuwa tansah tutur-tutur kuwi, rak saka trêsna lan pangemane marang anak, jalaran saupama
wong nom kuwi mung tiru-tiru polahe wong tuwa sing dianggêp ora bênêr lan ora bêcik mau, sing mêsthi rak saya bakal kasurang-surang uripe. Kajaba kuwi, aku ora sumêdya mukir yèn lêlakonku dhèk biyèn ora utama kabèh. Iya jalaran saka akèhe lêlakon-lêlakon sing wis dak awaki, sababe aku banjur bisa ngrasakake têmênan, lan bisa nimbang, iki dadi cilaka, iki dadi kapenak, iki dadi bêcik, iki dadi ala, mula iya bênêr ana piwulang Walônda kang unine mangkene: piwulang kang utama kuwi yèn wis dilakoni dhewe. Bokmanawa rada ngèmpêri lêlakonku dhèk Narayanane, dene anggonku nglakoni mangkono mau ora jalaran aku ngêmohi marang pitutur bêcik, ananging marga saka kuranging pangajaran, balik bocah saiki pangajarane rak padha cukup. Karo manèh, apa iya kêna dipêsthèkake, yèn kowe bica nglakoni kaya aku, têgêse: tansah pinayungan ing Pangerane, yaiku tumêkaning tuwa ginanjar slamêt, ing sarèhning kabèh-kabèh mau wis ngawaki, dadi yèn ana wong ênom arêp nindakake lêlakon sing bakal bisa ambêbayani tumrap awake, wis dadi wajibing wong tuwa kudu mituturi. Prêlune apa dadi wong tuwa, yèn ora bisa tutur sing bênêr lan bêcik, mulane kowe aja padha banjur gawe cara ambêkunung sajak nyapèlèkake wong tuwa.
Garèng : Modar cocotmu ora, Truk, anggonmu nyêpèlèkake wong kuwi kathik ora mari-mari. Hamara, dumèh ana uwong ora bisa
bocah-bocah sing padha wis rampung pasinaone, kuwi sing akèh mung ngudi mênyang pagawean priyayèn bae, arang bangêt sing banjur padha ngudi nyang pagawean liya, kaya ta: patukangan, têtanèn lan sapadhane.
Garèng : Mara, Ma, aku tak nyuwun priksa marang panjênêngane Rama, manawa kabênêr ana krameyan tayuban upamane, milih êndi Rama, dadi sing ngibing nganggo sampur, apa sing dadi tukang nabuh gamêlan.
Sêmar : Wiyah, pitakon kok sing ora-ora ngono, kuwi rak bisa nglalèkake
mêsthi sênêng sing ngibing, dhasar anggone anggarudha têlung gongan, banjur ditibakahetibakake. têrus lampah sêkar. La kuwi nikmate prasasat sèwu dadi siji têmênan.
Garèng : Hara, ing môngka wong katiban sampur kuwi sok kelangan dhuwit, dene tukang nabuh gamêlan, kuwi kêna dipêsthèkake yèn bakal nômpa dhuwit, ewadene Rama milih ngibinge, kuwi sababe ora liya mung arêp ngudi kapenak, [ka...]
[...penak,] sêmono uga bocah wêton sêkolahan, kuwi sing diudi sabisa-bisa iya pagawean sing kapenak, môngka tata laire pagawean sing kapenak kuwi ya mung pagawean kantor.
XII. Dèwi Mênurseta dibêkta kondur ing sang ratu.
ing saiki ingsun uwis ngrêti / jalaran sing andadèkke tiwas / kiraku mêsthi mangkene / bênêr kaya kandhamu / lawan manèh dadine urip / iya saka jalaran / anggone kêglundhung / nalika barêngi tiba / pêpanganan kang kandhêg anêniwasi / mêtu saka gorokan //
abdi banjur ketok miling-miling / sarta nuli matur we la nyata / gusti makatên yêktose / punika wujudipun / kang têtêdhan gumlundhung siti /
panggalih / nuli dhawuh mênyang Mênurseta / wis ta gêndhuk saikine / têntrêmna ing atimu / sira arêp ingsun boyongi / kondur mênyang nagara / kacarita mau / ora antara kêtungka / ing têkane abdi kang padha golèki / ing tindake sang nata //
awit mau sakabèhing abdi / nalikane ana têngah ngalas / kêpisah karo gustine / sauwise kêtêmu / sang aprabu adhawuh nuli / hèh saikine padha / sadhiyaa kondur / lawan padha mirantia / tandhu kanggo amboyong wong wadon iki / digawa nyang nagara //
para abdi sajêroning ati / bangêt gumun dene ana ngalas / nêmu putri tur mung dhewe / dhasar warnane ayu / padha ngira apa putri jim / awit yèn ta manungsa / mokal bangêt iku / ing wusana nuli budhal / Mênurseta anèng tandhu mingklik-mingklik / diiring ing sang nata //
yèn disawang katon bangêt asri / kaya ratu kang unggul ing pêrang / lan anggawa boyongane / ing lakune gumrudug / tanpa lèrèn tambur lan suling / muni sadalan-dalan / nganti gawe bingung / mula têkane nagara / akèh bangêt wong nonton padha dalidir / alok pangantèn liwat //
barêng padha sumurup yèn gusti / bangêt sukur karo surak-surak / suwarane nganti rame / lawan padha anggrubyug / lanang wadon pating jalêrit / nanging jêriting bungah / kocapa sang prabu / mau tindake mèh têkan / ing kadhaton dipêthuk ing para abdi / nganti tanpa wilangan //
Mênurseta banjur ditampani / abdi wadon sang nata ngandika / bocah wadon putri kiye / prênahna ing kadhatun / lan rêksanên [rêksanê...]
[...n] ingkang abêcik / iku gustimu padha / aja ewah-ewuh / lan sanadyan nêmbe têka / aja pisan ana uwong kumawani / kalawan Mênurseta //
ing saiki Mênurseta mukti / lan ayune dadi saya mundhak / kaya rêmbulan sing gêdhe / samêngko sang aprabu / ing karsane kaparêng krami / amundhut Mênurseta / nulia dhêdhawuh / marang kang abdi warata / yèn saiki kaparênge Mênurputih / arêp dipundhut garwa //
kaparênga rawuh / anjênêngi gone krama / dhèk samana nuli orêg para abdi / mêtu andum gawean //
Pangeran Yang Koeang trah Konghucu ingkang kaping 75. Sang Minulya wau pados sawunging kamajêngan ing bab pangajaran ing Tiyongkok.
Sisih kiwa ingkang Minulya Graaf Grandville, wakil Inggris. Sisih têngên, ingkang Minulya Mehmed Essad Bey wakil Turki, sami sowan
Cap Gomèk ing Batawi ing taun punika botên patos rame, têtiyang ingkang sami damêl arak-arakan botên giyak kados ing taun kêpêngkêr. Têtanggapan ingkang sami idêr dhatêng pacinan, sami sambat botên sapintêna angsal-angsalanipun. Ingkang kêtingal
tiyang ambêkta dêdamêl wontên ing papan karamean. Wontên têtiyang sawatawis ambêkta dêdamêl, lajêng dipun cêpêng ing pulisi.
Opsir yustisi ing Batawi nyuwunakên ukuman 10 taun, dipun longi nalika wontên ing tahanan, pasakitan nama H.W. Johannes tilas 1e klèrêk kantor lelang ing Cirêbon, prakawis salingkuh arta.
Kawartosakên, wontênipun dagangan èstri Tiyonghwa ing Batawi,
sambutanipun kathah sangêt, nanging ingkang jalêr botên sumêrêp. Sarêng ingkang jalêr dipun tagih, muring-muring. Ingkang èstri lajêng dipun bacok kalewang ing rainipun. Rahayu saradhadhu lajêng kenging kacêpêng, saha lajêng dipun krêpus. Dene ingkang èstri kabêkta dhatêng griya sakit.
Saking papriksanipun Tuwan Propesor Dhoktêr Bakêr, bilih pamulangan Walandi ing Serang, muridipun ingkang sakit mripat tragum wontên 18%. Sapunika sampun sami dipun tampèni tuwin kenging anglajêngakên sêkolah.
Tuwan residhèn ing Bantên mêntas maringakên ganjaran-ganjaran bintang saking Sri Bagendha Kangjêng Sri Maharaja Putri wontên ing kabupatèn Pandhegêlang, ganjaran wau taksih gêgayutan prakawis ramèn-ramèn kala samantên. Ingkang tampi ganjaran wau wontên sawênèhipun sustêr nama Ysselstein.
Ing malêm tanggal 7 wulan punika, gudhang agêng gadhahanipun Tuwan Lie Soe Foeng ing Serang, kêbêsmèn, jalaran saking latu long, nanging latu lajêng kenging kasirêp ing para tandang, kapitunan dèrèng kasumêrêpan.
Rad pan yustisi ing Padhang sampun andhawuhakên paukuman 10 taun dhatêng kapala nagari Aèrluwah, nama Dhatuk Pamuncak, jalaran kadakwa
bôngsa Mênado, ingkang dipun tuntun dening Dhoktêr Singal, andhêsêk dhatêng ing parentah, murih botên misudha Tuwan Ratulangi.
Ing dhusun Banaran sacêlakipun Babat, pinanggih wontên pabrik arak pêtêng, panyambutdamêlipun rintên dalu, ingkang gadhah kongsi bôngsa Tiyonghwa. Pangagêngipun kongsi wau dipun cêpêng dalah kulinipun tiyang kalih wêlas.
Ing bab prakawis warisanipun suwargi Pangeran Sumêdhang ing Bandhung, sampun dipun ambali kapriksa malih ingkang kaping tiga. Nanging landrat kêpêksa ngundurakên malih, jalaran saksi-saksi wontên ingkang botên dhatêng.
Juru motrèt tuwin juru damêl pilêm nama Tassilo Adam ingkang sampun misuwur ing Ngayogya, wontên ing Amerika ngatingalakên, bilih piyambakipun dhoktêr ing bab Etnologie, tuwin nyariosakên, piyambakipun nate gêsang wontên salêbêting wana ing Indhiya 30 taun laminipun. Warni-warni ingkang kacariyosakên wontên ing Amerikah. Tuwan wau asli bôngsa Dhit, sakawit nyambutdamêl wontên ing kabudidayan sata ing Dhèli, Namusuru tuwin sanès-sanèsipun, wusana lajêng wontên ing Ngayogya, bikak dados juru potrèt tuwin adamêl pilêm.
Kawartosakên, bilih ing bab rancangan tuwin nyobi ngêcap pos sègêl ing Topografische dienst sampun rampung saha sampun kaaturakên dhatêng nagari Walandi, dipun êntosi karampunganipun. Manawi pos sègêl wau kacithak piyambak wontên ing ngriki, waragadipun langkung mirah tinimbang dipun cithak wontên ing nagari Walandi. Tuwin bilih pinanggih prayogi, arta krêtas inggih badhe dipun êcap wontên ing ngriki.
Jalaran saking dêrêsing jawah ing rêdi Marapi, andadosakên bêna agêng, para luhur Ngayogya ingkang nêmbe sami kondur jagong saking karaton Surakarta, sarêng dumugi margi Surakarta - Ngayogya sacêlakipun ing Klathèn sami wangsul amargi marginipun kêlêban. Sawênèhing tembok ing pabrik gêndhis Gondhang Winangun jugrug. Ing bab kaprêluwaning irigasi sisih kidul sami sirna dhadhal. Margi-margi sêpur ugi katrajang toya, lampahing sêpur Sêmarang - Ngayogya, nêrak toya ngantos dumugi ing rodha.
Ing Surakarta dipun adani kêncêng badhe ngadêgakên N.V. lelangan ngawontênakên bis tuwin sanès-sanèsipun kangge watêrlèdhêng, tuwin pamarentah ugi sanggêm aparing subsidhi 30 èwu rupiyah.
Ing bab prakawisipun bupati ing Brêbês, rampunging pamriksanipun kintên-kintên wontên ing pungkasanipun wulan Marêt. Para asistèn wadana ing bawah Brêbês sawêg sami da katrangan warni-warni katur dhatêng tuwan residhèn.
Golongan wadyabala ing Gombong badhe rame-rame pèngêtimèngêti. adêging tangsi ing ngriku sampun 50 taun. Wiwit tanggal 8 Pèbruari, laminipun tigang dintên.
Benjing 14 wulan punika, pangrèh agêng Muhammadiyah badhe damêl tèntunsêtèlêng bayi, wiwit umur 6 wulan dumugi kawan taun, sadhengah tiyang kenging tumut, pamanggènipun wontên ing papan konggrès, ing alun-alun lèr. Sintên ingkang sae piyambak pangupakaranipun, badhe angsal ganjaran. Tuwin badhe wontên sêsorah panggulawênthah.
Komite konggrès Muhammadiyah dumugi sapunika tansah tampi pasumbang warni-warni saking grup ing padhusunan, sawênèh wontên ingkang nyukani lêmbu. Waragadipun kintên-kintên wontên kalih ewonan.
Dhepartêmèn yustisi punapa malih Hoofd afdeeling tucht.-en opvoedingswezen, amigatosakên dhatêng kawontênaning lare-lare ingkang sami klambrangan ing kitha-kitha agêng. Ing bab punika sampun dipun damêlakên rêrancangan ing sêrat sêbaran kanthi wêwaton, murih kalampahanipun art. 45 ing Wetboek van Strafrecht dipun ewahi. Sêrat sêbaran wau kakintunakên dhatêng para pangagêng nagari.
Kapal Singkêp, gadhahanipun Rotêrdham Loid, nalika bidhal saking Tanjungpriyuk badhe ngangkatakên tiyang minggah kaji malih tiyang 800. Nubruk kapal Hèkêrên, gadhahanipun Praowên Pir tuwin Tihtêr Waja sawatawis, kapitunan f 1000.- wontênipun pinanggih lêlampahan makatên, amargi dalu wau pêtêng sangêt tuwin ombakipun agêng.
Botên dangu malih ing Bogor badhe dipun êdêgi pamulangan kangge guru èstri ing griya panggulawênthah, ingkang badhe dipun wulangakên, ing bab padamêlan nyêpêng bale griya, pedhagogik wiwitan, tuwin silkindhê. Ingkang ngadani wau Nyonyah Schmutzer, garwaning lid polêksrad.
Ing Bandhung badhe dipun wontêni malih griya kangge panggulawênthah lare-lare ingkang gadhah kalakuan awon. Griya wau badhe sagêd ngêwrat tiyang 250.
Bêstir Yarmarêk ing Surabaya sampun damêl pêrgadring, nêtêpakên Yarmarêk taun punika dhawah wontên ing tanggal 22 Sèptèmbêr dumugi Oktobêr.
Jawi kina tuwin kawi wontên ing gêdhong Normaalschool Purwakêrta, ingkang sami mirêngakên sadhèrèk-sadhèrèk guru bantu (Cersisten P.G.H.B.) saha guru-guru N.S.
Benjing tanggal 12 wulan punika, pang P.G.H.B. ing Purwakêrta badhe ngwontênakên pakêmpalan warga (leden vrij:) manggèn wontên ing pamulangan ôngka II No.1. Kajawi badhe ngrêmbag kaprêluawan-kaprêluwan kangge dhatêng konggrès, ugi badhe ngrêmbag bab: bang koopêrasi, ingkang badhe sêsorah Tuwan R.H. Soebroto.
Paprentahan Jawi ing Ngayogya adamêl pursêtèl anyaèkakên pêkên-pêkên kewan ing Gamping, Prambanan, Kutha Gêdhe, Pandhak tuwin Pangawih. Pêkên wau badhe dipun wujudakên los tosan, kalèn-kalèn tuwin sanès-sanèsipun. Ing bawah Rêdi Kidul kathah rajakaya ingkang sumêbar ing bawah Ngayogya. Taun ingkang kapêngkêr.
A. Bilih gupêrnur-gupêrnur tuwin para rêsidhèn ingkang dados pangagênging nagari, manawi nuju tindak lêlayaran ing bawahipun, kaparêngakên ngangge bandera:
1. Tumrap gupêrnur: bandera Walandi mawi pasagèn pêthak ing pojok nginggil sisih kiwa, ing nglêbêtipun mawi undêran abrit kêkalih, dipun kibarakên wontên ing tiyanging baita ingkang wingking. Manawi baitanipun atiyang tiga. Wontên ing ngajêng, manawi tiyang kalih, angsal pakurmatan ungêling mriyêm 13 rambahan.
2. Tumrap rêsidhèn: sêtandar, ing sisih kiwa mawi sêtrip oranyê, pangibaripun sami kados gupêrnur. Angsal pakurmatan ungêling mriyêm 11 rambahan.
B. Bandera wau manawi dipun pasang ing sêkoci, wontên ing ngajêngan.
Katêtêpakên dados ondêr pursitêr landrad ing Tanjungbale tuwin Bêngkalis, Sumatrah sisih wetan, Radèn Mas Prajakusuma.
Kawisudha dados guru klas III ing H.I.S. Sêmarang. M.H. Rambitan.
Saking Ngayogyakarta kawartosakên, benjing tanggal 13, 14 tuwin 15 wulan punika, ing karaton Ngayogya minôngka pakurmatan kramanipun putri dalêm têtiga tuwin kalih sadhèrèk dalêm ingkang sinuhun kangjêng Sultan dipun wontêni lêlangên
ambok ya sing sabar, ta, ing ngarêp kang andadèkake alanganku kabèh kaya wis cukup, aja kok banjur diwuwuhi apa-apa manèh. Yèn aku kabèh wis angliwati wong-wong Fung, rak isih akèh mangsane kanggo ngrampungake prakara iki.
Sasampunipun Orme mengo aningali dhatêng Shadrach saha wicantên: he, kônca, saiki iki dudu wayahe kanggo rêmbugan kang mrêkitikake kuping. Kowe iku juru tuduh dalan kanggo sakancaku kabèh, têrna nyang êndi sakarêpmu. Ananging elinga, yèn nganti tumêkane pasulayan, jalaran saka pamilihe kônca-kancaku iki, aku kang dadi têtindhihe. Lan ana manèh sing kowe aja pisan-pisan lali, yaiku aturmu besuk samôngsa ngadhêp ratumu dhewe, Sang Putri Walda Nagasta. Saiki wis ora kêna rêmbugan manèh, aku kabèh ngêtutake mênyang ngêndi paranmu, dadi sing nyôngga têtanggungane ya kowe.
Shadrach amirêngakên kanthi mangkêl, saha lajêng manthuk, salajêngipun piyambakipun nuntên nindakakên punapa ingkang dados kuwajibanipun, inggih punika sasampunipun nyawang Higgs sadlèrèngan kanthi sêngit.
Sêrsan Quick nglairakên gagasanipun makatên: pancène rak luwih bêcik, yèn dhèwèke mau tak têmpilingana. Tumrap dhèwèke rak bêcik bangêt, lan bokmanawa bae bisa ngalang-alangi pakewuh pirang-pirang. Amarga aku ora ngandêl babarpisan mênyang si trayoli kae.
Sasampunipun piyambakipun nuntên mangkat sumêdya ningali unta-unta tuwin sanjatanipun. Dene kula sadaya lajêng sami malêbêt ing pakuwon badhe tilêm, samantên punika manawi botên karêridhu ing lêmut. Sanadyan kula sumêrêp margi sanès, kangge lumêbêt dhatêng Mur ingkang langkung nguwatosi tinimbang ingkang badhe dipun tindakakên, ananging sarèhning kula sadaya punika samangke ambêkta momotan ingkang awrat-awrat kathah, lan ambêkta unta pintên-pintên makatên, kula inggih mêksa mêlang-mêlang ing manah, kadospundi wusananipun, sagêdipun narajang têtiyang Fung ingkang kanthi wilujêng. Kajawi punika kula kraos ing manah, dene Shadrach kêkah pikajêngipun, supados mêdal margi punika. Ingkang makatên punika punapa jalaran saking badhe anggêga kajêngipun piyambak. Punapa wontên sababipun sanès ingkang pêtêng. Ing ngriki têtela bilih kula sadaya wontên panguwasaning piyambakipun, amargi cara-caranipun nalika kula lumêbêt saha mêdal saking kitha Mur wau, anjalari kula botên
têtiyang Abati sanès-sanèsipun lajêng sami nilar kula sadaya, makatên ugi pangrêksaning unta-unta samomotanipun, inggih tamtu lajêng kapasrahakên dhatêng kula sadaya. Kenging punapa têtiyang wau botên anglampahi ingkang makatên punika, jalaran kula sadya tamtunipun inggih botên sagêd anglêpatakên têtiyang wau wontên ngarsaning rajanipun.
Nalikanipun Sêrsan Quick ambiyantu kula ngêpak-êpaki, piyambakipun wicantên makatên: bandara dhoktêr, sajatosipun kula botên cocog sangêt dhatêng kawontênanipun samangke punika, kula botên pitados babarpisan dhatêng pun Shadrach, kônca-kancanipun anyêbut dhatêng piyambakipun kucing, tumraping piyambakipun satunggaling nami ingkang mathuk sangêt. Piyambakipun samangke ngêtingalakên kukunipun, jalaran piyambakipun sêngit sangêt dhatêng kula sadaya, lan sêdyanipun kapengin badhe wangsul dhatêng Pur utawi Mur kadospundi lêrêsing namanipun nagari punika, botên kanthi kula sadaya. Upami panjênêngan priksaa kadospundi piyambakipun anggèning nyawang dhatêng bandara Higgs, bok waunipun bandara kapitan angidini kula nêmpiling sirahipun sakêdhik, kula anamtokakên, bilih langkung sae kawontênanipun.
Bokmanawi inggih sampun dados takdiripun, bilih Shadrach punika kêdah dipun têmpilingi, nanging lampahipun sanès. Mênggah andharanipun makatên: alang-alang dipun bêsmi, miturut cariyosipun Shadrach prêlu sangêt kangge suka sasmita dhatêng bangsanipun. Ananging kula piyambak yakin, bilih ingkang makatên wau inggih kangge mripating sanès. Salajêngipun kula sadaya lajêng pangkat, sadalu muput lampahipun lajêngan kemawon, sarana pêpadhanging lintang-lintang, marginipun gênah
wontên ing têngah-têngahing kitha lami ingkang sampun risak, tanpa pinanggih ing tiyang satunggal-tunggala, sarta botên dipun sapa ing tiyang. Kula kajibah jagi ingkang rumiyin piyambak, lan sanès-sanèsipun sami mapan tilêm, inggih punika sasampunipun sami nêdha têtêdhan asrêp-asrêpan, amargi wontên ing ngriku kula sadaya sami ajrih
damêl latu. Sarêng srêngenge sampun miyak pêtênging pêdhut, kula lajêng sumêrêp, bilih kula sadaya dumugi ing panggenan ingkang kathah sangêt têtiyangipun, lan ing ngandhap têbihipun botên ngantos nêmbêlas pal, sarana kèkêr kula, kula sumêrêp cêtha dununging kitha Harmac. Kala lampah kula wontên ing tanah ngriku kala rumiyin, punika kalêrês ing wanci dalu, dados kula inggih botên sumêrêp punapa-punapa.
Wujuding kitha punika kadosdene salimrahing kitha-kitha ing Aprikah têngah sisih kilèn, inggih punika mawi pêkên agêng-agêng saha margi wiyar-wiyar, ing pundi-pundi wontên griyanipun cèt pêthak, lan griya-griya ingkang agêng-agêng sami kinubêng ing pakêbonan. Sakubênging kitha wontên tembokipun sela kandêl. Ing sangajênging gapura-gapura, ing ngriku kula sumêrêp wontên gapura kalih, wontên manaranipun pasagi agêng-agêng, bokmanawi inggih saking ngriku punika dununging pajagènipun gapura-gapura wau. Pasitèn sajawining kitha, punika loh, lan dipun tanêmi sae-sae. Lan ing sarèhning ing tanah ngriku ngajêngakên môngsa bêntèr, tanêman jagung saha palawija sanès-sanèsipun sampun sami trubus.
Sarana kèkêr kula, kula sagêd ningali ing sajawining pasitèn wau kapal saha rajakayanipun kathah wontên ing pangenan, lan sasêlanipun rajakaya wau kêtingal wontên kewan-kewanipun alasan. Ingkang makatên wau satunggaling pasêksèn, nyatanipun bilih têtiyang Fung punika botên anggadhahi sanjata latu. Kadosdene ingkang sampun kacariyosakên dening tiyang Abati ingkang sampun-sampun. Upami gadhaha, menda-menda alasan wau tamtu katêbihakên saking ngriku. Lan têbih malih prasasat ing prênah tancêbing langit, kula sumêrêp pintên-pintên kitha lan dhusun, dados têtela sangêt, bilih ing ngriku kathah têtiyangipun, ingkang punika langkung utami upami sampun mastanana, bilih têtiyang wau kalêbêt botên tata. Amila inggih botên anggumunakên, bilih bôngsa Abati ingkang têtiyangipun namung sakêdhik, ajrih sangêt dhatêng bôngsa wau, sanadyan padununganipun wau kaalang-alangan ing jurang ingkang lêbêt-lêbêt sarta santosa.
Sarêng jam 11 Kapitan Orme gêntos jagi, dene kula lajêng mapan tilêm. Upaminipun kula botên patos sayah makatên, kintênipun tilêm kula inggih botên sagêd jênak, jalaran bêbaya ingkang angancam dhatêng kula sadaya kathah sangêt. Dalunipun malih kula sadaya kêdah mundhuk-mundhuk anglangkungi têtiyang Fung, lan enjingipun kakintên sagêd lumêbêt ing kitha Mur, dene manawi pangetangipun makatên wau lêpat, kula sadaya têmtu lajêng dados tawananipun têtiyang ingkang tanpa tata wau, lan sampun têmtu lajêng dipun pilara warni-warni, ingkang wusananipun lajêng dipun pêjahi.
Ananging sagêd ugi kula sadaya dumugi ing kitha Mur tanpa sambekala punapa-punapa, amargi kula sadaya anggadhahi juru panêdah margi pintêr, kajawi punika marginipun sêpi sangêt, miturut wicantênipun Shadrach têtiyang ingkang sami jagi, sami tumut pista. Shadrach yakin, bilih grombolan kula sadaya ingkang alit punika, sagêd langkung margi wau kanthi wilujêng, ananging têmênipun Quick kalihan kula botên pitados babarpisan dhatêng Shadrach, malah rajanipun bôngsa Abati piyambak, miturut panyawangan kula, sajakipun inggih nyocogi kula sadaya.
Cêkakipun, panjênênganing nata sadèrèngipun kula nilar kitha Mur, ngandikakakên, bilih Shadrach ingkang pancèn kapilih tumraping kêkesahan punika, jalaran piyambakipun punika kêndêl saha cikat, sarta satunggiling tiyang ingkang kapetang namung sakêdhik sangêt antawising kawulanipun, ingkang kala alitipun sampun anjajah ing sagantên wêdhi saha sumêrêp margi-marginipun. Salajêngipun sang putri kanthi nyata anglajêngakên pangandikanipun: ananging dhoktêr, panjênêngan kula aturi ngawasakên piyambakipun kanthi sayêktos, jalaran, punapa piyambakipun punika botên dipun sêbut: kucing? Amila piyambakipun panjênêngan awasakên. Bojo tuwin anakipun sami kula tahan minôngka dados têtanggêlanipun, lan upami kula botên yakin sayêktos, manawi piyambakipun punika botên melik sangêt dhatêng siti ingkang kula ganjarakên, tamtunipun panjênêngan botên badhe kula pitados dhatêng piyambakipun punika.
Sasampunipun ngalami lêlampahan warni-warni salêbêting kêkêmpalan kalihan piyambakipun, Quick kalihan kula inggih lajêng cocog sangêt kalihan pamanggihipun sang putri wau.
Kalanipun Quick ngundang kula kapurih ngaso, piyambakipun wicantên makatên: môngga panjênêngan priksani Shadrach punika bandara dhoktêr. Lho, panjênêngan priksani punika. Salajêngipun Quick lajêng nudingi Shadrach ingkang kala punika nuju linggih sangandhaping wit-witan saha wicantên calumak-calumik sajak wigatos kalihan kancanipun, rainipun kêtingal nyênyêngit.
Wicantênipun Quick: manawi Pangeran nitahakên manusa bajingan, inggih piyambakipun ingkang linggih ngrika punika. Kintên kula kalanipun wontên Zeu, piyambakipun punika kapengin murih ical kula sadaya, prêlunipun sagêda nyolong barang darbèk kula sadaya, mugi-mugi piyambakipun mangke dalu sampun ngantos nindakakên pratingkah makatên malih. Môngga, dalah sagawon punika kemawon, ugi botên rêmên babarpisan dhatêng piyambakipun.
Sadèrèngipun kula sagêd amangsuli, pawicantênan ingkang kantun piyambak punika têka anêmahi, jalaran Pharaoh ingkang kintên-kintên mirêng swara kula sadaya punika, lajêng muncul saking pojokan papan ingkang dipun tilêmi, saha lajêng murugi dhatêng kula sadaya kanthi ngopat-ngapitakên buntutipun. Ananging sarêng sagawon wau dumugi ing sacêlakipun
Ing nginggil punika gambar patamanan ing Singgapura, para maos sagêd anggambarakên pangraosipun wontên ing jajahan sanès.
Kêlimrahipun bôngsa Jawi, ingkang dipun wastani sêrat waosan punika, namung golonganing sêrat waosan ingkang mawi sinawung ing sêkar macapat, dene warni-warnining sêrat, kenging dipun wastani taksih sakêdhik sangêt, manawi dipun timbang kalihan cacahing sêrat waosan basa sanès, inggih punika basa Walandi tuwin sanès-sanèsipun. Nanging manawi dipun timbang kalihan kawontênaning waosan basa Indhia sanèsipun, waosan basa Jawi sampun kenging dipun wastani lumayan.
Manawi mirid saking wontênipun sêrat waosan Jawi mawi sêkar, kajawi bôngsa Jawi punika pancèn sampun kadhasaran dhatêng ulah krawitan, mênggah sêrat makatên wau, prêlunipun badhe dipun waos sêru, murih kêmirêngan ing tiyang kathah. Malah bab makatên punika kêtêlahipun dumugi samangke, asring taksih tumindak kangge lek-lekan kalanipun tiyang gadhah bayi, dados botên beda kados caranipun tiyang maos kitabing agami, ingkang murih dipun mirêngakên ing tiyang kathah.
Mênggah sêrat-sêrat Jawi ingkang kapetang kina, tuwin dipun karêmêni ing ngakathah, limrahipun sêrat babad, punika tumrapipun tiyang Jawi dipun anggêp cariyos ingkang nêngsêmakên sangêt, awit sagêd nyumêrêpi dhatêng babading praja satêtiyangipun, ingkang sagêd nênangi dhatêng gambiraning manah, damêl sêngsêm. Ingkang makatên punika kados-kados inggih wontên lêrêsipun, awit cariyos ingkang kasêbut ing ngriku, sadaya sami dipun anggêp nyata, dening talêring cariyos taksih kêtingal urut-urutanipun dumugi sapunika.
Dene miturut urut-urutaning cariyos Jawi ingkang sampun dipun ajêngi ing tiyang Jawi, kados ing ngandhap punika:
Golongan Pustaka Raja, punika kaperang-perang, wiwit Paramayoga, lajêng Pustaka Rajapurwa, nyandhak madya. Pustaka Rajapurwa, cariyosipun wiwit jaman kadewan, dumugi jamanipun para Pandhawa. Satêlasing jaman Pandhawa wau lajêng nyandhak jamanipun Prabu Parikêsit. Wiwit Prabu Parikêsit ngantos dumugi ngajêngakên jaman ing Jênggala, punika dipun wastani madya.
Cariyosipun sêrat Pustaka Raja wau, kajawi nyariyosakên lêlampahan warni-warni, ugi mêdharakên piwulang pêpak. Ingkang nocogi dhatêng raosipun tiyang Jawi, mila têtiyang Jawi tansah kapranan ing manah manawi maos suraosing sêrat Pustaka Raja, awit sanadyan kajêngipun ingkang sayêktos dèrèng andungkap, nanging sampun angajêngi, bilih rarasing piwulang tuwin lêluwêsaning ukara sagêd nênangi dhatêng raosing manah.
Dene sêrat Pustaka Raja wau gancaran, tuwin sarèhning sêrat wau cariyos lêlajêngan mawi pinèngêtan taunipun punapa, ing sawênèhing lêlampahanipun wontên ingkang kadamêl adêgan piyambak, lajêng kanamakakên piyambak, kados [ka...]
[...dos] ta: sêrat Parta Krama, Srikandhi Maguru Manah, Subadra Larung, Cèkèl Endralaya tuwin sanès-sanèsipun. Sadaya wau manawi sinawung ing sêkar macapat, tuwin sipatipun lajêng santun dhapur cariyos wayang.
Lajêng candhakipun ing Pustaka Rajamadya, ugi wontên ingkang dipun pithati salampahan-salampahan, kados ta: sêrat Cêmporèt, Ajipamasa, Witaradya, tuwin sanès-sanèsipun, ugi sami sinawung ing sêkar.
Satamating sêrat Pustaka Rajamadya wau, lajêng nyandhak sêrat Panji, nanging salugunipun sêrat Panji punika inggih Pustaka Raja, namung ing ngriku nyariyosakên kala jamanipun Radèn Panji, sêratipun ugi sinawung ing sêkar, tuwin saking kêlimrahipun wau, nama aslinipun saking Pustaka Raja ngantos kêsilêp, lajêng kados jêjêr nama Panji piyambak, lan Panji wau dados peranganing nama agêng, mênggah cariyosipun kalêbêt wontên ing katrangan, kados ta: Panji Jayalêngkara, Panji Panuba, Panji Sêkar, Panji Angrèni tuwin sanès-sanèsipun. Makatên ugi cariyosing sêrat Panji wau ugi kathah ingkang kapêthik dados dongèng, kados ta: Sênggutru, Panji Laras tuwin sanès-sanèsipun.
Manawi dipun manah makatên, sêrat Pustaka Raja punika dados kados baboning sadaya sêrat. Punika pancèn inggih wontên lêrêsipun, awit wontênipun cariyos padhalangan, aslinipun inggih saking ngriku, ngantos sagêd angwontênakên lêlampahan kathah sangêt. Punapa malih ugi kathah wêwulangipun agal alus (Jawi lêbêt) ingkang kenging dipun pêthiki dados buku piyambak.
Mirid kawontênan ingkang makatên punika, salugunipun tumraping bôngsa Jawi, ingatasipun kala jaman samantên, inggih sampun nama sae, malah lacuting ginêm sampun kenging dipun wastani onjo, awit nama dèrèng wontên pamulangan sampun gadhah waosan kados makatên, punika nama sèwu pitulung, tuwin manawi dipun manah yêktos, têtiyang Jawi ingatasing kasusastran lan ulah ukara, ingkang sagêdipun namung saking ngudi piyambak, aluranipun taksih kêtingal manawi pancèn gadhah dhêdhasar kados makatên.
Ilèn-ilèn toya ing Gorontalo. Sawanganipun papan punika amêngku raos warni-warni, inggih agêng pigunanipun, inggih sae wujudipun, rêdinipun andhêndhêng kados dados pagêr, amagêri pasiraman ingkang nêngsêmakên.
VII. Pêthikan saking sêrat kabar A.I.D.
Kabudidayan saha pabrik-pabrik ingkang kadadosakên gadhahaning tiyang sanagari.
Panampinipun opisil ingkang sampun dipun kiyati dening komunis ing Ruslan, bilih panggaotan partikulir, inggih punika bab têtanèn mèh sadaya kagolong mriku, saha ingkang anjalari têtiyang ngantos 9/10 sami nyambut damêl ing ngriku, punika lajêng amujudakên apdhèling kapitalis tumrap pranatan kabêtahaning gêsangipun kawula. Panggaotan-panggaotan umum lan koopêrasi punika lajêng amujudakên apdhèling sasami-sami. Wontên ing apdhèling punika, têtiyang kêdah angèstokakên sangêt, murih sagêdipun sumêrêp punapa tumraping komunismê ingkang sampun katindakakên jalaran wontênipun gegeran.
Anggènipun nyobi makatên inggih sampun cêkap sangêt. Ing sakawit angêdêgakên komite pabrik saking para kaum buruh, saha sadaya panguwasaning panggaotan kapasrahakên dhatêng komite wau, tanpa mawi anjabêl hakipun andarbèni têtiyang ingkang sami anggadhahi pabrik. Sarêng kapranata ingkang makatên wau, têtiyang ingkang sami anggadhahi pabrik saha para dhirèkturipun sami sungkan anglajêngakên mandhegani panggaotan wau, jalaran lajêng botên anggadhahi panguwasa punapa-punapa, ing wusana panggaotanipun lajêng kabibarakên. Sasampunipun mangu-mangu sawatawis ingkang makatên punika sampun nindakakên lampah tekad-tekadan, saha lajêng wiwit ngawontênakên coban-coban, kadospundi sarananipun anuntun panggaotan wau. Dèrèng ngantos sawatawis lami kemawon, wêwênanging komite pabrik wau sampun dipun kirangi, tuwin panguwasanipun lajêng kapasrahakên dhatêng para pangagênging (Commissaris) komunis, amargi katuntun dening komite-komite wau, padamêlanipun botên sagêd lêstantun lumampah. Sarêng pamêdalipun tansah mundur kemawon, lajêng kabudidaya kanthi angêrigakên para tani murih sami anyambut damêl, jalaran saking punika lajêng angêdêgakên barisan-barisan kaum buruh. Ingkang makatên punika sampun tamtu lajêng botên kadadosan [kadadosa...]
[...n] babar pisan, botên beda kalihan kawontênanipun pandamêlan paksan ing pundi-pundi, ingkang ugi botên kantênan kadadosanipun. Ewasamantên kala ing taun 1920 Trotzkij sumêdya amatrapakên pranatan pêksan wau dhatêng têtiyang sanagari,
militèr, têtiyang sadaya wau sami katrapan nyambutdamêl kanthi pranatan kêncêng. Usul ingkang makatên wau dening partè dipun tolak, inggih punika sasampunipun kabantah dening Lenin kanthi kakêrasan. Botên
olitiek) ingkang kacêkak dipun sêbut Nep. Sadaya coban-coban wau lajêng dipun kèndêli saha lajêng wangsul dhatêng wujud caraning kapitalismê, inggih punika ingkang minôngka pitulungan ingkang langkung prêmati, kangge ngluwari kawontênan-kawontênan ingkang tansah saya awon punika. Tuwan Baars anglairakên, bilih botên badhe anglajêngakên andharanipun kawontênaning coban-coban ingkang mawi pranatan komunis ing sadèrèngipun taun 1922, ingkang tansah langkung nglêmbèkakên kawontênanipun panggêsangan, ekonomi saha mèh adamêl têtiyang saindênging nagari dados pêjah kaluwèn. Botên jalaran kawontênanipun ing kala punika saking gênging sangsaranipun lajêng botên wontên gunanipun dipun sumêrêpi, ananging amargi coban-coban wau dening partè Rus piyambak dipun cacad kaanggêp kadosdene komunisme paprangan ingkang awon sangêt. Lan jalaran wontênipun Nep ingkang kaanggêp satunggiling tuladan ingkang kêdah kaèstokakên piyambak, ingkang ugi kenging kaêcakakên ing nagari-nagari sanèsipun, manawi ing ngriku gegeran komunis sampun sagêd mênang juritipun. Ing ngriki Tuwan Baars botên badhe ngrêmbag bab kawontênanipun coban-coban lami ingkang nyuwak wontênipun arta tuwin pambagining pamêdalipun siti ingkang kanthi paksan, dene ingkang badhe kaandharakên kawontênan ingkang samangke punika.
Saking jawi botên katingal babarpisan, bilih kabudidayan ingkang agêng-agêng punika kadadosakên gadhahaning têtiyang sanagari, sadaya wau tumindakipun sarupi kemawon kalihan sawênèhing nagari kapitalis. Para kaumipun buruh sami nampi arta bayaran, saha angsal-angsalaning arta wau kêdah kenging katêdha kalihan batihipun, barang-barang sagêdipun katumbas namung sarana arta. Têtiyang ingkang tanpa padamêlan kêdah ngudi piyambak sagêdipun angsal padamêlan, tumrap punika botên angsal pitulungan. Botên beda kalihan nagari sanèsipun, ing ngriku ugi kasumêrêpan larikan pintên-pintên tiyang ingkang tanpa padamêlan sami ngadêg wontên ing sangajênging kori pabrik, saha ing kantor kangge ngupados padamêlan, lan ing ngriku tangkêpipun dhatêng têtiyang wau saèstu botên langkung andêmênakakên tinimbang panggenan ing pundi-pundi ing donya punika. Para kaum buruh sagêd dipun pêcat saking padamêlanipun dening dhirèksi lan para pangajêngipun kanthi katrangan sabab-sababipun. [sabab-sa...]
[...babipun.] Panyambutdamêlipun kanthi pangaturan saha kanthi dipun ulat-ulatakên dening para pangajêng tuwin para mandhoripun, dene para pangajêng saha mandhor wau salajêngipun ugi sami kabawah dening para punggawa ingkang ahli dhatêng padamêlan kriya saha para punggawa administrasi ingkang langkung inggil malih, sabagian agêng sami têtiyang rumiyin, sadèrèngipun tuwuh gegeran, dene panampinipun pangkat-pangkat ingkang sami lowong, punika namung sakêdhik sangêt anggèning nampi saking antawisipun para kaum buruh. Ananging ingkang katêtêpakên ingkang kathah têtiyang ingkang nampi pangajaran ingkang prêlu kangge wontên ing ngriku, têtiyang wau sampun kenging katêmtokakên sami angsal pangkat ingkang inggil-inggil. Dèrèng paja-paja Nep wau dipun wontênakên, sampun kagiyarakên, bilih para kaum buruh punika kêdah anyambutdamêl, botên kenging omong-omongan, lan salêbêtipun wontên ing panggaotan ngriku, têtiyang wau kêdah ingkang sami ambangun turut.
Mênggahing bab kawontênanipun bôngsa Jawi rêmên dhatêng kaborosan, punika taksih kalimrah sangêt, sayêktosipun tiyang gadhah damêl agêng-agêngan punika, kenging kawastanan têtêp ngambah margining kaborosan. Sapunika ingkang kula manah punika, kadospundi jalaranipun, dene para sadhèrèk Jawi têka sami nindakakên ingkang kados makatên. Punapa tiyang Jawi punika sami rêmên sêsongaran, tangèh yèn makatêna, amargi watakipun tiyang Jawi punika lêmbah manah, andhap-asor. Ananging namung nêdahakên, yèn pancèn tiyang Jawi punika têbih saking watak umuk, utawi sêsongaran. Tamtunipun inggih wontên ingkang makatên, nanging rak botên kenging kagêbyah uyah rêmên sêsongaran.
Beda sangêt kalihan dêdongengan watakipun tiyang ing nagari Rum jaman rumiyin, kados ingkang kacariyosakên ing sêrat babad. Tiyang Rum jaman rumiyin, yèn pinuju andrawina,ôndrawina. ingkang kadamêl lawuhipun ilat mêrak, môngka mêrak punika rêginipun awis, têka ingkang kasêgahahên namung ilatipun kemawon, gèk cêkap ilat mêrak pintên, punika sadaya namung salugu kadamêl umuk, sêsongaran, nêdahakên kasugihanipun. Wangsul tiyang Jawi botên makatên, sasugih-sugihipun tiyang Jawi, yèn gadhah damêl dèrèng wontên ingkang mragat lêmbu namung kasêgahakên lidhahipun, utawi manahipun, inggih mêksa taksih dagingipun ingkang kasêgahakên. Dados tiyang Jawi têbih saking watak rêmên sêsongaran.
Sapunika punapa ta jalaranipun, dene tiyang Jawi rêmên gadhah damêl agêng-agêngan, môngka têbih saking watak umuk lan sêsongaran. Tiyang
Jawi punika watakipun isinan, rêmên nutupi praja. Têgêsipun nutupi praja punika: isin malèhakên kawontênanipun piyambak. Sanajan salêrêsipun kêkirangan, nanging isin ngakêni. Jalaran saking punika, anggènipun gadhah damêl agêng-agêngan wau, namung kadamêl nutupi prajanipun, sampun ngantos kawastanan nylêkuthis.
Inggih lêrês, tindak makatên punika kenging kawastanan klintu. Ananging kadospundi, anggènipun badhe nanggulang, awit isin punika awrat sanggènipun, rak kathah kemawon, tiyang ingkang namung kisinan lajêng nekad ngêndhat.
Kadospundi pambiratipun, amrih watak wau sagêd ical, kados botên wontên sanès, kajawi tiyang-tiyang Jawi ingkang taksih rêmên nutupi praja punika kasêrêp-sêrêpakên, yèn isin ingkang kados makatên punika tanpa têgês. Kêdah kagêgulang gêmi, dipun mangrêtosakên dhatêng aosing barang. Dipun pituturi, yèn barang ingkang langkung saking prêlu, punika tanpa tônja, lugu namung ngambah margi kaborosan.
Sadangunipun tiyang Jawi taksih rêmên nutupi praja, tanah Jawi botên badhe mulya, amargi ekonominipun botên badhe sae. Môngka mulyaning bôngsa kuncaraning praja, punika gumantung wontên ing ekonomi.
Mila kadospundi panggalihipun para bôngsa kula Jawi, ingatasipun prakawis ing nginggil, kadospundi srananipun ambengkas watak isinan, nutupi praja, ingkang sampun kinulit daging dening bôngsa kula Jawi. Tamtunipun inggih botên gampil, nanging kula gadhah pangajêng-ajêng dhatêng para kawogan, ingkang tamtu badhe dhangan ing panggalih, angolah tiyang ingkang dados wajibipun murih mangrêtos dhatêng barang ingkang botên prêlu, tanpa tônja, supados ing
kaborosan. Langkung-langkung dhatêng para priyantun pangrèh praja, karsaa sami mituturi para kônca alit, sagêdipun angewahi barang ingkang klintu, ngangge ingkang lêrês.
Wasana atur kula, kula sumanggakakên dhatêng para ingkang anggalih, karsaa mêwahi kêkiranganipun, lan ngapuntên ing kasisipan kula.
Sawênèhing tiyang ingkang sami manggèn ing griya ingkang pakawisanipun wiyar, punika sami ngangluh, jalaran lajêng kapêksa kêdah ngupakara pakawisanipun wau. Ing môngka angupakara pakawisan punika botên sakêdhik wragadipun. Ananging tumrap tiyang ingkang purun thak-thik rêmên nênanêm, pakawisan ingkang wiyar, punika malah sagêd ngindhakakên pangasilanipun, inggih punika sarana dipun tanêmi sayuran, kados ta: andhèwi, sêlat mêkrok, wortêl, bit, slèdri, lobak, lan sasaminipun.
Andhèwi punika gampil sangêt pananêmipun. Wijining andhèwi punika, sanajan kasimpêna dangu inggih mêksa taksih kenging dipun tanêm. Dene andhèwi ingkang kalêbêt sae piyambak, inggih punika andhèwi ingkang godhongipun wiyar, lan andhèwi prênthêl.
Wijining andhèwi punika kenging kaipuk wontên ing salêbêting pêthi, utawi wontên ing siti limrah ingkang dipun ayom-ayomi. Sadèrèngipun kangge ngipuk wiji wau, sitinipun kedah dipun lêmèni saha dipun êjur rumiyin. Salajêngipun papan pangipukan wau lajêng dipun kluwèki mawi kajêng utawi driji, lêbêtipun sanyari saha lêtipun satunggal lan satunggalipun wontên 15 nyari lan wijinipun nuntên kauwur-uwurakên ingkang ragi kêrêp. Mênggah kêrêp panguwuripun wiji punika prêlu, amargi manawi tanêmanipun katêbihên lêtipun, punika oyod saha gagangipun jalaran saking bêntèr sangêt, sagêd lajêng alum lan rêbah. Dene manawi adêgipun kêrêp, satunggal lan satunggalipun sagêd sami angayomi, lan soroting surya botên sagêd adamêl kapitunan. Manawi wiji wau sampun thukul saha tanêmanipun sampun katingal cêtha,
Sasampunipun kintên-kintên kalih minggu, kenging dipun pindhah katanêm wontên ingkang kathah lêminipun, pananêmipun dipun lêti nigang dasa nyari. Dene bibit ingkang sampun sêpuh, manawi badhe dipun tanêm, ronipun kêdah dipun bucal sapalih, prêlunipun bibit wau sampun ngantos pêjah jalaran kêkathahên anggènipun nguwab.
Ing dintên-dintên kawitanipun, têtanêman ingkang wontên ing papan pangipukan kêdah dipun ayomi, ananging manawi tanêmanipun wau wiwit gêsang, ayom-ayomipun kêdah lajêng dipun bucal. Manawi kalêrês ing wanci rêndhêng, kados prêlu, bilih tanêmanipun wau dipun ayomi malih, prêlunipun kangge anjagi manawi kalêrês jawah dêrês.
Manawi kintên-kintên nêm minggu sasampuning tanêman wau kapindhah pananêmipun, lajêng ronipun wiwit dipun tangsuli, awit punika sampun mangsanipun. Dene kengingipun anangsuli ron-ronipun punika, manawi tanêmanipun katingal garing, awit manawi botên makatên sagêd gampil bosokipun. Lêt kirang langkung saminggu malih lajêng kenging wiwit dipun undhuh amargi won-ronipun sampun dados pêthak.
Sang Èmir Amanullah, Nata ing Aphganistan
Ing sêrat-sêrat kabar sampun sami martosakên mênggah tindakipun Sang Èmir Amanullah, Nata ing Aphganistan, apêpara dhatêng tanah Eropah, sakalihan garwa saha dipun dhèrèkakên para sadhèrèk-sadhèrèkipun putri tuwin putri sanès-sanèsipun malih. Tindakipun sang nata sakalihan saha pandhèrèkipun wau, adamêl cingaking kaum Islam ing saindênging bawana. Ingkang makatên punika botên kenging dipun paibên, manawi angèngêti kawontênanipun nagari saha agamining têtiyang ngriku. Sadèrèngipun ing ngriki angandharakên kawontênaning tindakipun sang prabu dalah sapandhèrèk, ingkang adamêl pangungunipun golongan Islam, saha cingakipun bôngsa Eropah, prêlu anyariyosakên rumiyin, bab kawontênaning karajan Aphganistan dalah satêtiyangipun, murih para maos sagêda kagungan wawasan, punapa sababipun, anggèning sang nata dados gumunan saha kagèting ngakathah wau.
Sang Èmir Amanullah kala khotbah wontên ing kitha Bombai
Karajan Aphganistan punika ing sisih lèr têpang watês kalihan karajan-karajan: Bokharah, Isarlan, Kolab, ing sisih wetan kalihan tanah Indhu Inggris, ing sisih kidul: Bêlujistan, lan sisih kilèn kalihan karajan Pèrsi. Mênggah asal-asalipun têtiyang Aphganistan ingkang sajati, punika dumugining sapriki dèrèng kasumêrêpan, punapa bôngsa Tajik ing sisih wetan, punapa bôngsa Inkis, utawi malih têtiyang parêdèn [parêdè...]
[...n] ingkang kawastanan bôngsa Kapir. Dene agami ingkang baku, inggih punika agami Islam. Ing sarèhning karajan wau tapêl watês kalihan tanah Indhu, ingkang agaminipun saperangan agêng agami Brahma, amila tata caranipun têtiyang ing ngriku inggih lajêng kacokan tatacara Brahma sawatawis. Têtiyangipun ing karajan Aphganistan punika kaperang ing pintên-pintên bôngsa, dene ingkang kalêbêt kathah piyambak, inggih punika bôngsa Aphgan. Mênggah pranatanipun pamarentah, punika sagêd sêsarêngan nyambut damêl kalihan kawulanipun. Ingkang makatên wau jalaran para rakyat ing ngriku sampun sami angajêngakên kamardikan, amila samôngsa-môngsa wontên pangagêng ingkang nindakakên tumindak sawênang-wênang, kalayan dadakan inggih lajêng dipun kèndêli saking kalênggahanipun. Dene ingkang kangge panutan lampahing agami tuwin panindaking paprentahan punika mawi awêwaton Koran, sarta kawêwahan kalêmpaking wèt-wèt ingkang namung kangge amutusi prakawisipun tiyang kêrêngan ingkang ngantos kataton. Tiyang ingkang kataton wau tampi pituwas arta saking ingkang natoni, kangge anjampèkakên tatunipun. Mênggah babadipun karajan Aphganistan, punika mèh sadaya ngatingalakên gênging pamêngkunipun para kawula dhatêng kamardikanipun saha kêkahing panyêpêngipun kawula dhatêng agaminipun, ngantos nalikanipun karajan Inggris badhe ngawontênakên kantor konsul dhatêng ing kitha Kabul, kitha karajan Aphganistan, punika saking kuwatosipun bokbilih kamardikan saha agaminipun badhe manggih pambêngan, sanadyan dipun lilanana, ananging ingkang kenging dêdunung wontên ing ngriku ngêmungakên kawula Inggris ingkang bôngsa tiyang Indhu kemawon, botên kenging pisan-pisan bangsanipun Inggris piyambak. Sanadyan babading karajan Aphganistan punika saklangkung wigatos saha angrêmênakên, ewadene botên badhe kaandharakên wontên ing udyana ngriki, kakuwatosakên, bilih badhe adamêl bosêning para maos. Dene manawi wontên pamundhutipun para maos sawatawis, ing têmbe inggih badhe kagancarakên kanthi cêkakan.
Nitik kawontênan ing nginggil wau, têtela sangêt, bilih pranataning nagari tuwin agami, punika angèstokakên sangêt dhatêng dhawuhing Koran, satêmah têtiyang ing ngriku lajêng kacariyosakên, manawi sami kèrêm dhatêng wêwarahing agami (fanatiek). Pramila sampun salêrêsipun, bilih para kaum
dhatêng tanah Eropah, ingatasipun dipun anggêp satunggiling raja ingkang kawulanipun panatik makatên. Saya anggumunakên malih manawi nitik kados kawontênanipun ing ngandhap punika:
Tindakipun sang nata sakalihan dalah sapandhèrèk, miyos tanah Indhu saha kampir wontên ing kitha Bombai, ing samargi-margi tansah kinurmatan kanthi agêng-agêngan, malah wontên ing kitha kasbut ing sangajêngipun tiyang kirang langkung 50.000 amêdhar sabda, ingkang sêdyanipun ngajak dhatêng sadaya tiyang murih sagêdipun rukun satunggal lan satunggalipun (mirsanana gambar ing sisih), makatên ugi wontên ing karajan Mêsir saha karajan Itali, sang nata [na...]
[...ta] inggih tansah dipun urmati. Sasolah-bawanipun sang nata, ing samargi-margi tansah dados ngungunipun para ingkang sami ningali. Malah-malah satunggiling juru ngarang sampun mêdharakên pamanggihipun wontên ing sêrat kabaripun kados ing ngandhap punika:
Sang Èmir kala mubêng-mubêng nitih rata wontên ing Mêsir
Sang Èmir ing Aphganistan, ingkang tindak pêpara dhatêng tanah Eropah, punika kadhèrèkakên ingkang garwa saha sadhèrèk-sadhèrèkipun putri tuwin para putri sanès-sanèsipun. Ingkang adamêl gumuning tiyang kathah, dene para putri sadaya wau sami lukar makêna. Langkung anggumunakên malih: kalimrahanipun para putri ing donya Islam punika, gêsangipun prasasat dipun pingit, ewadene nalikanipun wontên ing baita, kakêmpalaning para putri wau kalihan bôngsa mônca tuwin para kakung sanès-sanèsipun, têka sakeca makatên, juru ngarang kasbut nginggil saklangkung ngalêmbana dhatêng solah-bawanipun sang nata, ingatasipun satunggiling nata Islam, têka wani nindakakên tumindak ingkang makatên wau, botên pisan-pisan kagungan kuwatos bilih angsal pambêngan saking para kaum Islam ingkang taksih kolot, ingkang anganggêp, bilih tiyang èstri ingkang tanpa kudhung makêna punika satunggiling tindak ingkang asor sangêt, lan anêmtokakên, bilih têtiyang jalêr ingkang kenging sumêrêp raipunrainipun. wau, ngêmungna ingkang jalêr tuwin sanak-sadhèrèkipun piyambak.
Garwa nata tuwin para putri Aphganistan sanès-sanèsipun wau, sadaya sami angrasuk busana cara Eropah, saha anggènipun kakêmpalan tuwin rêrêmbagan kalihan para ingkang numpak baita kapal wau, tanpa wigah-wigih. Makatên ugi sang pramèswari tuwin sadhèrèkipun putri: Prinses Nurul Siradj wontên ing baita asring tumut main tènis, inggih punika satunggiling prêmainan ingkang dipun sênêngi sangêt dening para ingkang sami numpak baita.
Sang nata sakalihan sami rêmên sangêt dhatêng lare alit, lare-lare wau asring sangêt dipun sênêng-sênêngakên sarana dipun paringi dêdolanan warni-warni utawi dhêdhaharan, kalanipun wontên ing karajan Itali wontên ing ngarsanipun pangagênging agami [a...]
[...gami] ristên, ingkang inggil piyambak (Paus) sang nata botên krêsa angambung astaning paos wau, kados adatipun tiyang sanèsipun manawi nuju angadhêp wontên ing ngarsaning sang paos. Ananging manawi pinuju pinanggih lare-lare alit, tanganipun lare-lare wau tamtu lajêng kagônda. Sang nata katingal trêsna sangêt dhatêng putranipun kakung ingkang taksih alit, sarta ugi katingal trêsna sangêt dhatêng garwanipun. Punika bokmanawi sababipun, dene sang nata ing Aphganistan satunggiling nata Islam ingkang namung kagungan garwa satunggal.
Solah-bawaning sang nata wau langkung-langkung adamêl ngungunipun juru ngarang kasbut nginggil tuwin bôngsa Eropah sanès-sanèsipun, ingkang sampun watawis lami dêdunung wontên nagari-nagari Islam saha nyumêrêpi kawontênanipun têtiyang èstri miturut caraning tiyang Islam ingkang kolot. Minôngka pungkasaning karangan punika, ing ngriki prêlu kacariyosakên, bilih ing agami Islam punika manawi dipun wigatosakên sayêktos kanthi miturut sêrat suci Al Koran tuwin Hadis, ing ngriku badhe kanyatan, manawi tiyang èstri kêdah dipun luhurakên darajadipun.
kongsi ewuh gon sun ngrasa ati / kang enak linakon / darbe anak padha nakal kabèh / durung wêruh ala lawan bêcik / kang wajib dèn udi / ing sampurnanipun //
luwih ewuh ing rina lan wêngi / ajêg kudu momong / lan mêruhi sabarang lakune / kang mung murih nênuntun ing bêcik / aran dhêdhasari / kang kêbak pakewuh //
ing mulane wajibing pawèstri / aran luwih abot / sanadyan mung katone sapele / sajatine rêkasa kapati / dhasar nomêr siji / kang sabar ing kalbu //
awit nyata momong bocah cilik / aran luwih ewoh / bêbasane wong tuwa mangkene / sapa ingkang bangkit anyondhongi / sasat angêmongi / nata mudha punggung //
awit nyata narendra taruni / cake luwih ewoh / yèn tan dèn nut aran maksih rare /
kanthi dêrêng linambaran ati / kang sabar nêrusi / pamawasing sunu //
dening bocah ingkang maksih cilik / karêpe kang katon / mung anggugu ing sasir dhewe /Kurang satu suku kata: mung anggugu ing sasire dhewe. yèn ta kongsi sulaya sathithik / nuli dadi budi / lan tangise nusul //
lan ing môngka tangis kang andadi / yêkti dahat ewoh / datan mênêng mung dèn êtogake / yèn dèn tulung malah jêrit-jêrit / kadhang gulung-koming / mung sarwa pakewuh //
dadi kapok / gampang janma nibakke tangane / malah-malah sok kêbanjur lali / dènira nangani / tinêmu kêladuk //
kang kadyèku êmpane nalisir / awit durung manggon / aran bocah kang
kabèh iku sajatine / apan dadya tindak kang numani / tinêmune ugi / rahayu ing pungkur //
batos / awit kabèh wus aran wajibe / janma datan bangkit anyinggahi / sukur yèn tumuli / antuka pitulung //
ingkang sami arak-arakan nalika lêrês mekradan nabi, ing Surakarta, bidhal saking Sôntahartanan, badhe ngubêngi kitha.
Sêmar : Aku iya ora maido, yèn sakabèhing uwong kuwi kang diudi mung nyang kasênêngan, ananging nèk nganti kabèh mung padha ngudi siji bae, donyane rak banjur dadi ora karu-karuwan. Lagine siji-sijine uwong, upamane kasênêngane bisa tansah dituruti, ing môngka têmtune siji-sijining wong kuwi kasênêngane rak dhewe-dhewe, ewadene wusanane sing kuwasa ora bakal banjur ditrima kasih, ananging sabên dinane malah digrêmêngi lan diuni-uni. Amarga donyane rak banjur ora bisa têntrêm lan raharja.
Garèng : Wiyah, Ma, pangandikamu sapisan kiyi sajake têka kaya ora klêbu nalar. Nèk rumasaku upamane sing dadi kasênênganing wong kuwi tinurutan kabèh, uripe nang donya kene rak iya ora beda karo nang swarga. Kaya ta: aku kêpengin dadi bupati wis bisa tinurutan, apa ora lêga nyang pikir, arêp dhahar sing enak-enak bisa kalakon, amarga blanjane sahohah. Arêp palêsir-palêsir mriksa bawahe, wis disadhiyani motor, kreta lan liyane manèh. Arêp ngingu sêlir sarèntèng, bisa dititipake nyang desa-desa, supaya dèn ayune ora priksa. Hara arêp apa manèh. Rama dhewe bae, apa ora lêga bangêt upamane papenginane dadi sudagar sugih bisa katurutan, sarèhne wis banyak phulus, sabên dina pagaweane ora liya mung rêngêng-rêngêng sinambi anggêbêg rôngka mangku rôndha.
Sêmar : E, bocah kiyi, sing dirêmbug mung kapenake, paite ora dipikir babarpisan. Sajake wis dadi kalumrahan bocah saiki kiyi sing diarêpake dhisik kasênêngane, nyang paite ora ngrêmbug babarpisan. Kaya ta yèn golèk pagawean, kuwi sing akèh sing ditakokake dhisik: blanjanyah brapah, tuwan, ora pisan-pisan anggagas apa iya bisa anglakoni pagaweane. Yèn wis tumapak nyambutgawe, sing digagas dhisik dhewe, kapan undhaking blanjane, ora mikir apa pagawean sing ditindakake kuwi wis kanggo. Mangkono uga panggagase nyang pangkat bupati, sing disawang mung blanjane sing sathekruk, ora mawas nyang pagaweane utawa gêdhening têtanggungane, apa manèh tumraping sudagar sugih, sing didêlêng kok mung kasugihane bae, ora mawas nyang rêkasane bisane ora dadi tiba kamlaratan lan liya-liyane. Mungguh anggonku ngomong, yèn kabèh kasênênganing uwong bisa
katurutan, donyane bakal ora aman, sing wis cêtha bae mangkene: panuwune wong sugih supaya barange bisaa tansah mundhak-mundhak bae, para kêminis supaya barange wong sugih dibagi rata kayadene wêwarahe: duwèkmu iya duwèkku, bêndara mantri dhudhuk arêp ngangkuti barange sapa bae sing kabênêr lena panjagane, hara, yèn kabèh-kabèh mau tinurutan, apa donya iki ora dadi karang abang. Dene anggone sing kuwasa sabên dina digrêmêngi lan diuni-uni ingakèh, tuladan sing cêthèk-cêthèk bae mangkene: panuwune para tani mênyang Pangeran, kuwi supaya pinaringana udan akèh, cikbèn tandurane bisa olèh banyu kacukup, kang bisa anjalari akèhing pangasilane, upamane panuwunane mau tansah dituruti, satêmah udane têrus grêjih bae, kuwi golonganing tukang pênatu mêsthi banjur mêncak-mêncak bae, anggrêmêngi lan muni-muni marang sing Kuwasa, jalaran sabab dening udan grêjih mau, banjur ora ana panas, kang anjalari kumbahane ora padha garing, wusanane pangasilane iya banjur suda.
Petruk : Wah, Ma, piwulange para sêpuh sing unine mangkene: sing sapa mantêp panuwune, wis mêsthi bakal tinurutan, kuwi têka ora cocog pisan-pisan karo kaanane, kaya ta : anggonku kêpengin bisa dibênum dadi kasir ora karu-
Lha, anggonmu ora bisa dadi kuwi saka wêlasing Pangeran mênyang awakmu, awit wis têtela yèn kowe kuwi ngadhêpake bangêt marang kasênêngan lan karoyalan, dadi yèn kowe nganti bisa kalakon dadi kasir, saking anggonmu arêp nuruti hawa napsumu mau, bisa uga wusanane banjur lali, yèn dhuwit kas kuwi dudu duwèkmu lan banjur koangkat sapêthi-pêthine pisan. Kang mangkono mau kêna tak upamakake biyung sing duwe anak têlu. Kalane kapinuju mangan, anake sing tuwa dhewe diwènèhi lawuh iwak bandêng, sing nomêr loro iwak pitik, dene sing nom dhewe dhiwènèhi iwak êmpal, hara, rak iya wis mêsthi bae ta yèn bocah sing cilik dhewe mau banjur ora nrima. Rumasane disêngit ing wong tuwane dhewe. Ora ngrêti yèn dhiwènèhi êmpal kuwi sabab saka wêlase, awit iwak bandêng kuwi ana êrine, ing sarèhne isih cilik durung ngati-ati, dikuwatirake nèk kalolodên êrine, mangkono uga iwak pitik, kuwi sok ana balunge, bocah cilik nèk ora ngati-ati mangane, bisa uga agawe pitunaning awake, seje karo iwak êmpal, balunge wis ora ana, kathik dithuthuki ngati êmpuk nyunyut têmênan, dadi nèk dipangan ora nguwatirake apa-apa. Mulane wong kuwi bok iya sing nrima nyang pandum, aja tansah ngangluh yèn lagi ginanjar lara, aja surak-surak yèn lagi nômpa kabungahan.
ing saiki critane nyêlani / ulihing lêlakon / kocap ratu iya kang ramane / Mênurseta anane saiki / bangêt mêlasasih / ing galihe trênyuh //
awit emut mênyang putra-putri / sirna tanpa wartos / kaya priye mungguh kanyatane / mung ing batos uga wis mangrêti / yèn ilange kuwi / saka kangjêng ratu //
mung sang prabu bangêt gone ering / mênyang garwa anom / awit saka bangêt pangêmonge / lawan pancèn iya rada ajrih / mula jroning galih / mung araos bingung //
ambarêngi ing dina sawiji / nata olèh wartos / ulêm saka nata têtanggane / surasane ulêm arêp krami / lan putri linuwih / wus anèng kêdhatun //
sang aprabu kumênyut ing galih / angandika alon / o upama putraningsun biyèn / yèn isiha ya wis môngsa laki / jêbule saiki / ilang tanpa dunung //
saka bangêt kraos ing panggalih / tingale narocos / ing wusana mupus ing pêpasthèn / manungsa mung kari anglakoni / ananging saiki / amirêng sang prabu //
yèn bakale pangantèn sing putri / wus kaprah sabên wong / Mênurseta mau pêparabe / ing mulane sang prabu saiki / raose ing galih / bingah sêmu ngungun //
apa têmên yèn putrane putri / apa madha uwong / ing jênênge mêmadhani bae / sang aprabu nuli andhawuhi / maring pramèswari / jagong mantèn dhaup //
kangjêng ratu banjur dandos gêlis / lan dangu pangilon / hèh ta kaca-kaca kang sumendhe / wong sajagad sapa sing ngluwihi / ayune saiki / mêmadhani ingsun //
kaca matur yêktosipun gusti / nadyan dipun kêtog / èstri ing sajagad ing ayune / botên wontên ingkang anyamèni / lan pangantèn putri / ingkang badhe dhaup //
awit nyatanipun inggih gusti / kang pangantèn wadon / ingkang putra pun Mênursetane / sanalika kangjêng pramèswari / mèh-mêh ora eling / lan gliyêr mèh ambruk //
kêrot-kêrot wajane agathik / dhadha kaya jêblos / nanging banjur kêtungka rawuhe / sang aprabu ngajak budhal nuli / ing kono sang putri / mung katon anjabrut //
mêngko kocap wis mèh wayah bêngi / srêngengene ngayom / disambungi padhanging diyane / gon pangantèn sing arêp kêpanggih / saya angluwihi / dayan kibèhdiyan kabèh. murub //
rame bangêt dhayoh andalidir / nganti tanpa pêdhot / sabubare têmuning pangantèn / para tamu nglumpuk dadi siji / lah ing kono nuli / kocap prabu sêpuh //
ora pangling lan pangantèn putri / yèn putrane yêktos / nuli nyakêd dirangkul janggane / lan gandika kêmomoran tangis / o putraku iki / têmên sira Mênur //
sanalika kabèh tanpa mosik / mung padha andomblong / prabu sêpuh
banjur ngandharake / ing lêlakon ilange sang putri / nuli disambungi / Mênurseta tutur //
lêlakone kabèh nganti tliti / banjur prabu anom / nyariyoske kabèh kaanane / ing wêkasan tinêmu saiki / kumpul dadi siji / lêlakone gathuk //
êmung siji kangjêng pramèswari / tumungkul acêlom / lan sang prabu ical ing sabare / arêp malês ukum mênyang sori / nanging Mênurputih / mênggak ora mathuk //
awit kabèh wis kêtêmu bêcik / ora prêlu ngono / malah aja diraos-raoske / ing wusana wis têntrêm saiki / mantèn atut bêcik / prabu sêpuh rukun //
ing saiki crita Mênurputih / wis tamat kalakon / muga dadi sênênging atine / para bocah sing padha mêruhi / bèn srêgêp nênulis / crita-crita bagus //
Gêwès Madiun angsal urunan arta f 24,150 kangge andandosi margi Panaraga, antawisipun 25-26 tuwin sacêlakipun pal 38.
Jalaran saking lubèripun toya ing lèpèn Citarum, anjalari kêlêmipun sêsabinan ing Buah Batu, Bandhung, cacah 500 bau, ing satunggal-satunggaling panggenan ingkang kêlêm, ngantos tigang dintên, kapitunan dèrèng kasumêrêpan.
Kawartosakên jawah prahara ingkang nêmpuh ing Madiun kala malêm Salasa kapêngkêr, salêbêting kitha utawi sanès-sanèsipun mèh bêna. Ing hotpèstêre Saradan sisih lèr, sacêlakipun watês Rêmbang, manggih kapitunan agêng. Laladaning lèpèn Pakulan sami kêbênan. Ugi ing kampung Kêjuron, Klampok tuwin Gawèh ugi makatên, wontên griya 40 ingkang rêbah. Krêtêg 5 katut toya, ingkang risak kalih. Rajakaya tuwin kewan sanès-sanèsipun kathah ingkang tiwas. Kapitunan ing pakampungan tuwin boswèsên kintên wontên f 4.000,- sarèhning tiyang wau kathah ingkang kuli boswèsên, ugi badhe angsal lêlintu saking boswèsên.
Miturut suraosing motor règlêmèn rijbewijs punika wontên warni kalih, kangge pit motor utawi motor tumpakan, nanging sayêktosipun rijbewijs motor tumpakan wau inggih kenging kangge pit motor, awit ing ngriku ugi nyêbutakên tumrap tumpakan motor ingkang mawi sadhêl palinggihanipun tiyang ingkang nglampahakên. Punika prayogi dipun ewahi, bilih rijbewijs motor tumpakan botên kenging kangge sêpedhah motor.
Minôngka panyêgah dayaning agami Islam ing jajahan Republik Sopyèt pamarintah Sopyèt adamêl pranatan, ingkang pamurihipun têtiyang agami Islam lajêng santun ngangge cara Sopyèt. Ngawisi ngrampungi pasulayanipun têtiyang Islam sami Islam, ingkang miturut pranatan lami, nyukani urunan arta kangge agami, nikahan miturut cara lami, wayuh punapadene tata cara Islam, kados ingkang tumindaking krim tuwin kaokasus, punika badhe kasirnakakên. Sintên ingkang nêrak pranatan wau, badhe dipun ukum kunjara, dhêndha tuwin nyambut damêl pêksa.
Tiyang mangrêtos, bilih panguwaosing agami Islam dipun risak, tuwin tiyang komunis gêthing dhatêng agami. Ing sapunika têtiyang Islam ngraos piyambak, botên mawi dipun sumêrêpi rumiyin, bilih propagandhah wau dados pandhêlikaning satru.
Kawartosakên, ing ondêr dhistrik Karangkobar, Banjarnagara, kathah padhusunan ingkang katrajang ing sêsakit malariyah, wontênipun tiyang ingkang tiwas ngantos 12%.
Ing bab badhe wontênipun ringgit tiyang ing karaton Ngayogya, saking kaparênging karsa dalêm, sadaya prayantun gupêrmèn sami kaparêngakên sowan malêbêt, sarana mawi nyuwun karcis dhatêng Hadisuryan.
Sentralêwèrpêng komisi ing dhepisi ôngka II badhe pados têtiyang murih malêbêt dados saradhadhu, Kaptin Inpantri Suratman sampun ngaturi sêrat dhatêng tuwan rêsidhèn ing Surakarta, nyuwun pambiyantu bab badhe tumindaking pados tiyang wau.
Kawartosakên, bilih P.N.I. ugi badhe ngebahakên para wanita, murih iyêg tumut ebahing guru lakinipun.
Benjing tanggal 1 Juli ing Surabaya badhe dipun êdêgi kuiksêkul têngahan, sarta dipun wontêni ahli mulang muruk ingkang gadhah sêsêbutan doktêr in de paedagogie.
Ing tanggal kaping 11 wulan punika kalêrês dintên adêging karajan Jêpan sampun 25 jaman. Ing dintên wau kapal pêrang Ohi ingkang nuju labuh wontên ing Tanjungpriuk, wanci jam 12 siyang ngungêlakên mriyêm 21 rambahan. Enjingipun kapal wau dipun paratamoni para upsir laut tuwin dharat, ingkang badhe suka wilujêng dhatêng kumêndhaning kapal wau.
Kala tanggal 9 wulan punika, lèpèn Kunta, Pare, toyanipun lubèr,
Badhe rawuhipun Sri Nata ing Siyêm benjing wulan Juni ngajêng punika ing Ngayogya, Grand Hotel sampun dipun prasabêni nyadhiyani kamar 50.
Bêna ing Brêbês sagêdhagan punika ragi anggêgirisi, ing salêbêting kitha lêbêting toya wontên 70 c.M. malah mindhak dumugi 80 c.M. Pakampungan-pakampungan sampun kados lèpèn. Sambêtaning lampah saking Cirêbon dhatêng Têgal botên sagêd babarpisan. Pulisi ingkang numpak pit motor botên sagêd langkung.
Kala tanggal 10 wulan punika Yong Yapha adamêl parêpatan wontên ing sus Mangkunagaran, Surakarta. Ingkang karêmbag: pêrslah taunan, pilihan bêstir, tuwin lèsêngipun ingkang garwa Mr. Singgih ing bab gêsang pasrawunganipun para wanita, punapadene bab wawasan Chung Hwa konggrès ingkang mêdhar sabda Tuwan Suharta.
Sawênèhing ajung klèrêk tiyang siti ing kantor pos Simpang, Surabaya, nyalingkuhakên arta f 1800, tiyangipun lajêng miruda.
Ing ondêr dhistrik Cirêbon, dipun titipakên dening pangagênging paprentahan nagari, bilih wontên pès tikus.
Ing salêbêtipun wulan Nopèmbêr kapêngkêr, kapalipun Kaji Sultani ing Panjang Wetan, Pakalongan, katrajang ing sakit pilêg, saha lajêng sampun kapêjahan, saha lajêng kapurih ngrêsiki gêdhoganipun. Nanging bokmanawi dèrèng kalampahan rêrêsik, awit sarêng wulan Januari, ing ngriku wontên kapal pêjah malih. Sapunika dipun prentahi kêncêng, supados rêrêsik.
Sasampuning konggrès P.S.I. up bêstir nêdya ngêdêgakên Nationale onderwijs Federatie, ingkang dipun pasrahi dados pursitêr Radèn Mas Suwardi Suryaningrat. Nanging Radèn Mas Suwardi nawèkakên dhatêng Dhoktor Radèn Mas Sasrakartana, dhirèktur Mulo Taman Siswa ing Bandhung. Nanging bab wau botên katampèn, awit Radèn Mas Sasrakartana piyambak sampun kêkathahên padamêlan.
Kyai Muhamad Yusup ing Sumpyuh, ingkang sampun kawartosakên misuwur sagêd anjampèni sawarnining sêsakit, sapunika kawartosakên, bilih anggènipun anjampèni sarana maku wontên ing blabag, ingkang dipun paku sawênèhing aksara ingkang kasêrat wontên ing blabag ngriku, asli saking rapaling Kuran.
Kala tanggal kaping 8 wulan punika Paduka Tuwan Dr. Rutger calon gupêrnur Surinamê sampun bidhal saking Batawi dhatêng nagari Walandi, numpak baita S.S. Yulianah, kathah ingkang sami nguntapakên saha sami misungsung sêsêkaran.
Ingkang badhe kapatah andhèrèkakên Sri Narendra Siyêm salêbêtipun wontên tanah Jawi, panjênênganipun Tuwan H.Th. Ament, asistèn residhèn ing Surakarta.
Kala ing dintên Kêmis kapêngkêr, ing pakunjaran Ngayogya, bagean tukang sêpatu, wontên pasakitan sami suduk-sudukan, ingkang satunggal kataton kalih panggenan.
Dhepartêmèn yustisi sampun angrampungakên ordhonansi ing bab nikah Kristên têtiyang siti. Ing sapunika golongan Kristên wau badhe angsal wêwaton têtêp ing bab salakirabi.
Jalaran saking bêna ing Klathèn kêpêngkêr punika, adamêl kapitunan agêng, tanggul-tanggul ing lèpèn kathah ingkang rêbah. Makatên ugi kabudidayan-kabudidayan inggih sami manggih kapitunan, nanging tumrap kapitunan tanêman namung sakêdhik.
Ing wulan punika ing Ngayogya badhe wontên sêsorah umum, manggèn wontên ing pamulangan Adidarma, urutipun ingkang sêsorah tuwin uruting tanggal: kaping 14 Mr. Suyudi, sêsorah anggêring praja (Staatsrecht). Kaping 21
tunggil damêl (vak organisatie).
Tuwan S. Wiyata, Purwaasri. Panjurung botên kapacak. Ing bab anggèn panjênêngan badhe ngarang cariyosipun tiyang Kalang tumuntên kakintuna.
Lêngganan Kajawèn 2583. Panjurung panjênêngan kanthi gambar botên kapacak, amargi gambaripun kalitên, botên kenging dipun angge klise. Mênggahing gambar, alit-aliting ukuranipun kêdah 9x12 c.M.
lan kiyat, ing sanalika lajêng ngrangsang kalamênjingipun, lan kula ngintên, bilih sagawon sayêktosan badhe nyakot amêjahi pun Shadrach wau. Tujunipun sadèrèngipun kêlampahan wontên punapa-punapa kula sagêd anggondhèli sagawon wau, ananging rainipun Shadrach lajêng kêtingal malih sangêt, ngantos angèl dipun supèkakên, ingkang kala punika warninipun sampun sawarni eblis.
Salajêngipun, kula lajêng mapan tilêm, ing batos gadhah gagasan: punapa pangaso kula punika botên ingkang wêkasan piyambak, ingkang kula lampahi wontên ing donya punika, lan punapa inggih sagêd kalampahan, kula sagêd pinanggih anak kula jalêr malih.
Sarêng mèh sontên kula lajêng tangi jalaran wontên swara rame, ing ngriku ingkang kamirêngan cêtha piyambak swaranipun Higgs ingkang kêmèng, kala punika Propesor Higgs nglairakên têmbung-têmbung ingkang botên prêlu dipun wangsuli wontên ing ngriki malih. Panjuguging Pharaoh tuwin panggluruhing salah satunggiling tiyang Abati inggih sumêla wontên salêbêting swara rame wau. Kula lajêng lumajêng mêdal saking pakuwon kula, saha lajêng sumêrêp kawontênan ingkang nganèh-anèhi sangêt, inggih punika Propesor Higgs mithing sirahipun Shadrach saha anjotosi irungipun. Sêrsan Quick ngadêg ing sacêlakipun ngriku, kanthi nyêpêngi kalungipun Pharaoh wau, kalungipun wau ingkang dipun angge wacucaling unta ingkang pêjah wontên ing margi. Sêrsan Quick anggènipun ningali têtingalan wau kêtingal sênêng kanthi grêgêt-grêgêt. Sawatawis tiyang Abati akubêng ing ngriku, tanganipun suraweyan kados adatipun tiyang wetanan. Dene pun Orme botên wontên, jalaran kalêrês sawêg tilêm.
Kula cêluk-cêluk makatên: kowe kuwi lagi apa Higgs.
Kowe - apa - ora - wêruh - kiyi. Panyêngèkipun Propesor Higgs, satêmbung-têmbungipun kanthi anjotosi irungipun Shadrach. Aku kiyi lagi nuthuki sathithik, êndhase wong sing èlèk kiyi. Lho, lho-lho, kowe arêp nyokot. Ya tampanana manèh ta iki, yaiki, yaiki, yaiki. Astaga, untune athik atos têmên. Ha kiraku dhèwèke saiki wis warêg. Salajêngipun ujug-ujug piyambakipun lajêng nguculakên tiyang Abati wau, ingkang nuntên dhawah ing siti saha lajêng gêrêng-gêrêng. Kônca-kancanipun ingkang sami nyumêrêpi dhatêng kapalanipun ingkang kacilakan wau, lajêng sami majêng kanthi ngancam dhatêng Higgs, malah salah satunggal wontên ingkang ngunus ladingipun.
Sêrsan Quick awicantên: Le, barang kuwi sêlapna manèh, nèk ora, asu iki tak sandêrake nyang kowe. Bandara dhoktêr, punapa panjênêngan ngasta pistul.
Sanadyan tiyang wau botên ngrêtos dhatêng omonganipun Quick, ananging pikajênganipun, sajakipun inggih sumêrêp, tandhanipun ladingipun lajêng dipun talêsêpakên, saha lajêng wangsul dhatêng kônca-kancanipun malih, makatên ugi Shadrach ugi lajêng tangi saha lajêng ngêmpal kalihan sanès-sanèsipun. Sarêng sawatawis mètêr têbihipun, piyambakipun lajêng nolèh lan anyawang Higgs kanthi mripatipun ingkang ambêndhul, piyambakipun wicantên makatên: He wong kapir, têmtokna, yèn kang mangkono mau bakal tak eling-eling lan ing têmbene kowe bakal nômpa piwalês.
Kala punika Orme dhatêng ing ngriku kanthi angob-angob, saha lajêng pitakèn: Mêntas ana apa ing kene.
Sasampunipun lajêng ngombe toya tawa wontên ing blèg ingkang mawa êndhut, saking Sêrsan Quick, dipun ombe ngantos têlas. Sarêng sampun dipun ombe lajêng dipun sukakakên wangsul kalihan wicantên: Sanadyan kaya ngene banyu iki, luwih bêcik tinimbang ora olèh banyu babarpisan. Ananging pancèn ngono, ngombe banyu adhêm kaya ngene iki, ambêbayani manawa awake panuju panas. Mungguh pitakonmu ana apa ing kene kiyi, iku ora ana apa-apa kang pantês diwigatèkake. Sing wis kalakon, yakuwi Shadrach arêp nyoba ngracun Si Pharaoh, ya mung kuwi thok. Saka papanku aku wêruh, yèn Shadrach mênyang tong wadhah obat, anlêsêpake daging têlês sairis ana ing kono sarta banjur diuncalake mênyang Pharaoh. Tujune aku bisa nututi lan banjur ambuwang iwake mau liwat ing
tembok. Dene yèn kowe arêp nêksèni dhewe, mara coba tilikana ing kana. Aku banjur takon mênyang Shadrach, genea dhèwèke nindakake kang mangkono mau. wangsulane jalaranane supaya asune ora bisa rame-rame samôngsa liwat barisaning wong Fung, lan omongane mau kanthi disambungi, manawa kewan mau sajatine kewan alasan, tandhane nalika esuk mau arêp nyokot dhèwèke. Jalaran saka iku, aku banjur nêpsu bangêt, nganti aku banjur nrajang nyang dhèwèke. Sanadyan aku iki wis rong puluh taun ora tau jotosan, sadhela bae aku wis ngalahake dhèwèke, jalaran sabênêre, wong Abati iku ora ana sing kêrêngan nanggo kêpêlane. Mara ta sêrsan, aku wènèhana sathithik manèh.
Orme ngangkat pundhak sarta wicantên makatên: Pancène mono luwih utama upamane ngêntènana yèn aku kabèh wis tumêka ing Mur, ananging iya ora prêlu upama dirêmbuga manèh, lan aku mêsthi niyat anglakoni mangkono uga, upamane wêruha yèn dhèwèke mau arêp ngracun Pharaoh, rak iya ta Pharaoh, lan Orme nuntên ngêpuk-êpuk êndhasing sagawonipun. Kula sadaya pancèn inggih rêmên dhatêng kewan punika, sanadyan ingkang dipun rêmêni sagawon wau namung pun Orme
ambêkta gêndul jampi tuwin plèstêr sawatawis. Kala punika Shadrach dipun kupêng ing para kancanipun ingkang sami nglêlipur. Shadrach piyambak sajak nangis saking jèngkèlipun, dening rumaos têdhaking bôngsa luhur têka dipun damêl wirang makatên. Sasagêd-sagêd kula inggih ngrêrapu murih sabaripun. Salêbêtipun kula nutuli rainipun ingkang biru èrêm mawi jampi, kula nêgês-nêgêsakên dhatêng piyambakipun, bilih sadaya wau pungkas-pungkasanipun inggih lêpatipun piyambak, jalaran rak inggih botên pantês sangêt, ta, ingatasing piyambakipun badhe ngracun Pharaoh, dene sababipun Pharaoh namung badhe nyakot piyambakipun. Shadrach amangsuli: Bilih dede punika ingkang dados sabab-sababipun, ananging - salajêngipun kanthi têtêmbungan angalawèr, piyambakipun andongèngakên dêdongengan, kadosdene ingkang sampun kacariyosakên dhatêng Propesor Higgs, anggening nyariyosakên bab malês ukum sakalangkung wantêr, ngantos samangke kula anggêp wanci anyabarakên manahipun.
Wicantên kula: Shadrach yèn kowe ora anjabêl omonganmu mau, aku bakal mrintahake ambalênggu marang kowe, lan kowe banjur takkon anggantung. Lan manèh kiraku, aku kabèh luwih bisa slamêt, anggoning ngliwati panggonane wong-wong Fung manawa aku kabèh bisa ninggal mayitmu ana ing kene.
Sarêng piyambakipun mirêng têtêmbungan kula makatên wau, wicantênipun lajêng malih sangêt, saha piyambakipun lajêng anglairakên, bilih ngrumaosi kalêpatanipun. Sarêng tatu-tatunipun wau sampun dipun prêban, piyambakipun lajêng murugi Propesor Higgs ngambung tanganipun, grunêngan nyuwun pangapuntên, saha lajêng nyupatani badanipun, bilih piyambakipun badhe nyupèkakên sadaya ingkang sampun kalampahan sadaya wau. Makatên ugi piyambakipun anglairakên gênging katrêsnanipun dhatêng Propesor Higgs kadosdene sadhèrèkipun jalêr tunggil wêlat.
Higgs ingkang babarpisan botên gadhah watêk sêngitan mangsuli makatên: Bêcik bangêt, mung bae aja kopindhoni anggonmu arêp ngracun Pharaoh, aku uga gêlêm janji nyang kowe, yèn aku bakal anglalèkake kabèh kang wis kalakon kiyi, anggêre bae aku kabèh wis têkan ing Mur kanthi slamêt.
Sêrsan Quick ingkang tansah ngawasakên lêlampahan ingkang makatên wau lajêng anyaruwe sajak nyêngès, panyaruwenipun: bandara dhoktêr, sajakipun kok sampun sae babarpisan, watêkipun nêpsu sampun ical, botên angênggèni watêk walês-winalês, ananging angênggèni watêkipun tiyang sae, angambungi tangan ingkang mêntas nêmpiling sirahipun. Ananging kadosa pundi kemawon, kula mêksa botên pitados babarpisan dhatêng pun babi punika. Omonganipun wau lajêng dipun sambêti kathi têgês ingkang wigatos kados makatên: Ing môngka mangke dalu punika badhe pêtêng sangêt.
Kula botên amangsuli wicantênipun Sêrsan Quick, sajatosipun kula cocog sangêt dhatêng wicantênipun Quick wau, ananging kula sadaya botên sagêd adamêl punapa-punapa, tuwin malih manawi lajêng ngrêmbag punapa-punapa ingkang botên nyakecakakên, punika rak inggih badhe botên nyaèkakên prakawisipun.
Lajêng kasaput ing dalu, lan sajakipun dalu punika badhe wontên prahara agêng, lampahing mega rikat, anginipun agêng, niyat kula sadaya sumêdya pangkat sasampunipun srêngenge angslup sakêdhap malih, dados kula sadaya taksih gadhah wanci malih kintên-kintên saêjam. Ing sarèhning sampun rampung anggèn kula ngêpak-êpaki, lan ugi sampun mitulungi ngêpaki bêbêktanipun Propesor Higgs, kula kêkalih lajêng madosi Orme kalihan Quick.
--- [421] ---
wulan...f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
punika têtêp nama krêtêg gantung, wujudipun gumandhul wontên sanginggiling lèpèn, tiyang ingkang lumampah rumaos kados ngambah ing bandhulan.
Tiyang wiwit lair wontên ing ngalam donya, sasampunipun sagêd mirêngakên swara, sagêd ningali wawarnèn, lajêng wiwit angraosakên tumandanging pôncadriya. Mênggah tumandanging pôncadriya wau, wosipun gadhah kajêng murih kalêganing pangraos ingkang tumandang ing damêl.
Ing sakawit pôncadriya têbanipun taksih ciyut sangêt, inggih punika kalaning taksih lare, dangu-dangu saya mindhak-mindhak lajêng dados diwasa.
Pôncadriya punika salaminipun tansah manut dhatêng tumindaking umur-umuran, mila manawi dipun manah makatên, ewah gingsiring wêwatêkaning tiyang punika inggih namung ngênut saking indhaking umur, punika tansah nglantur ewah-ewah ngantos dumugining wêkasan pisan.
Kasênênganing lare alit namung narimah dhatêng barang sapele, sanadyan gadhaha panêdha punapa-punapa, inggih namung gampil-gampilan. Manawi nangis cêkap dipun ênêng-ênêngi dolanan utawi têmbung manis.
Dangu-dangu lare mindhak umuripun, pêpenginganipun inggih mindhak, sampun sumêrêp dhatêng pamantês ingkang mikantuki dhatêng badanipun, mila sok lajêng tuwuh gadhah panêdha warni-warni, nanging inggih taksih kêgolong dhatêng pakartining lare.
Ing ngriku umuring lare sampun ngambah sumêrêp ing lêrês lêpat, nanging dèrèng mulur kados panggagasipun tiyang diwasa, mila cacahing piwulang, saupami warni prajurit, tansah pêpêrangan tandhing, lumuh yèn kasorana. Nanging wantuning dhawahing piwulang saking tiyang sanès punika mawi kinanthenan daya, sagêd mêpêrakên dhatêng ingkang kawon dayanipun, mila pun kawon daya (lare) inggih tansah kêsêsêr kemawon, wêkasan manut miturut sapangrèhipun ingkang suka pitutur, tuwin lajêng nama tiyang kêdhasaran ing piwulang. Inggih punika wujuding lare manawi sampun kêtumpangan wulanging tiyang sêpuh utawi gurunipun.
Rumasuking piwulang dhatêng lare, dangu-dangu lajêng mèh manjing dados dhêdhasar, dening sampun botên ngrumaosi, bilih kasusilan, kagunan tuwin kapintêranipun punika tuwuh saking tiyang sanès, malah dangu-dangu lajêng tumindak sagêd mulang dhatêng tiyang sanès gêntos.
Lêlampahaning lare ingkang sampun kêpêngkêr, tumrap ingkang nglampahi botên ngrumaosi, nanging lajêng karaos, bilih nyatanipun sampun manggèn ing jaman sanès, tôndha yêktinipun, rumiyin tansah dipun thole ing tiyang, sapunika sampun dipun kakang ing tiyang sanès gêntos.
Tuwuhing têmbung panguwuh: kakang, sanalika ngriku
adamêl rumaosipun ingkang dipun uwuh, nanging bokmanawi inggih lajêng rumaos, awit salugunipun, ing sapunika sampun botên ngrumaosi dados lare malih, sumêrêp caranipun nyandhang ngangge ingkang sarwa sae, rêmên ngêngisik badan, ingkang murih dados rêsik gumrining, tuwin sagêda adamêl rêsêping tiyang sanès ingkang sêsrawungan. Dene sayêktosipun, patrap makatên punika nama tumapaking tiyang ngambah diwasa, lan angênggèni caraning birai, punika têtêping pôncadriya sampun ngancik diwasa.
Bayi nêmbe lair, dèrèng kêdunungan ngakal budi.
Dangu-dangu tiyang diwasa kagèt ing manah, dene sapunika mirêng dipun undang bapak ing tiyang, nanging inggih lajêng ngrumaosi, bilih sapunika sampun nama dipun bapa-bapa ing tiyang sanès.
Sasampunipun ngambah jaman kados makatên, ingkang sampun ngrumaosi dados tiyang sêpuh lajêng ngwontênakên panimbang ngambahipun dhatêng jaman enggal punika, lajêng amalik gagasan, anggènipun rumiyin tansah dipun wulang, sapunika nêdya mulang dhatêng tiyang sanès gêntos, mila ing ngriku lajêng wiwit anggêsangakên raosing manah, lan nyênyaring dhatêng sawarnining piwulang ingkang sampun dipun tampi, nêdya dipun bêsut murih langkung sae tinimbang ingkang dipun tampèni. Ingkang makatên punika tumrap tiyang ingkang kêbuka ing manah, tamtu sagêd anindakakên têpaning piwulang ingkang dipun dhawahakên ing liyan gêntos, awit sampun nate ngraosakên awon saening piwulang ingkang sampun dipun tampèni.
Tiyang ingkang sampun saya mindhak umuripun, manawi purun ngraosakên, tamtu rumaos, bilih salêbêtipun taksih wontên ing jaman paramean, tansah manggih môngsa kobèt kangge ngraosakên awon saening lêlampahan ingkang pinanggih, awit awon utawi sae punika tansah kêtingal, lan
VIII. Pêthikan saking sêrat kabar A.I.D.
Kabudidayan saha pabrik-pabrik ingkang kadadosakên gadhahaning tiyang sanagari
Sasampunipun arta saha Nep katindakakên, lampahing propagandhah lajêng dipun wangun dados satunggiling budidaya murih para kawula srêgêp anggènipun sami nyambut damêl, ing pundi-pundi dipun wontênakên bayaran ametang padamêlan, dene ing panggenan sanèsipun ingkang botên kenging kawangun makatên wau, lajêng dipun wontênakên premi, miturut sapintên angsal-angsalaning padamêlanipun, pramila sintên ingkang panyambutdamêlipun kirang, angsalipun arta bayaran inggih kirang. Manawi ambangkang wontên salêbêtipun nyambutdamêl, punika sanalika kenging lajêng kapêcat saking padamêlanipun, dene tumrap panindak ingkang mutawatosi, kados ta sumêdya nyoba ngicuk-icuk dhatêng têtiyang sanèsipun, punika kaanggêp kadosdene amêmêngsahan dhatêng nagari. Tumrap kaum bêrah kedah nyambutdamêl saha ambangun turut. Manawi salêbêtipun sawulan ngantos mlincur langkung saking tigang dintên tanpa sabab ingkang prêlu, punika lajêng kacopot saking padamêlanipun. Kajawi punika para ingkang nglurahi padamêlan sami dipun pasrahi têtanggêlan ingkang amumpuni.
Têtanggêlan ingkang samantên wau, sampun tamtu ambêkta panguwasa. Têtiyang ingkang sami anggadhahi kuwajiban nindakakên satunggiling padamêlan ingkang mêsthi, punika sami anggadhahi kamardikan agêng sangêt tumrap ngawontênakên pranatan-pranatan, ingkang sumêdya badhe kaêcakakên. Tindak sawênang-wênang dumèh nyêpêng panguwasa, punika ing tanah Ruslan kenging katamtokakên yèn botên kirang tinimbang ing pundi panggenan, malah kosokwangsulipun. Sêrêgan umum, ingkang kêrêp kêmirêngan, inggih punika bab pangayoman. Sabên tiyang ingkang gadhah panguwaos sakêdhik kemawon, manawi wontên lowongan padamêlan ingkang bayaranipun pantês sawatawis, lajêng nglêbêtakên sadhèrèkipun, kancanipun, lan... pamitranipun èstri. Sabên-sabên tiyang maos sêrêgan tuwin cariyosan ing bab punika ing sêrat-sêrat kabar Sophyèt, inggih wontên têtiyang ingkang lajêng dipun ukum jalaran ingkang makatên wau, ananging punapa dayanipun, manawi tiyang ingkang nindakakên kados ingkang makatên wau ngantos atusan, tuwin manawi bab punika katampi kanthi prasajan kemawon.
Makatên wontên satungiling panyaruwe ing sêrat kabar kitha ingkang tumuju dhatêng pangagênging apdhèling jèr-jèran waja ing papan panggaotanipun Tuwan Baars ing kitha Stalino. Pangagêng wau sampun angesahakên insinyur komunis sawatawis saha kaum bêrah komunis kêkalih, amargi saking botên [bo...]
[...tên] rêmênipun dhatêng bangsaning komunis, sasampunipun lajêng ngèndêli salah satunggiling punggawa ingkang sampun lami, minôngka dados gêgêntosipun ingkang lajêng katêtêpakên salah satunggil pamitranipun èstri, kanthi parentah, murih punggawa èstri enggal wau sampun ngantos katrapan padamêlan kekathahên. Prakawisipun lajêng kaurus dening pangadilan, sarêng kapriksa, pangagêng wau amangsuli makatên: apdhèling kula punika punapa pabrik punapa probêlsêkul, ingkang kêdah kula tungkulakên dhatêng padamêlan, têtiyang ingkang sami kula kèndêli punika sami botên sagêd nindakakên padamêlanipun, lan kula namung sagêd nyangkul têtanggêlaning padamêlan kula, manawi kula
dene sanès-sanèsipun, mugi kapasrahna dhatêng kula kemawon.
Makatên wau ugi sampun kalampahan, têtiyangipun komunis têrus kèndêl, mitranipun èstri lajêng anggènipun nyambut damêl, lan lêt sawatawis minggu malih, ing griyaning pangagêngipun panggaotan wau, lajêng dipun wontêni pahargyan agêng minôngka angurmati kamênanganipun wau.
Mênggah wontênipun pangayoman ingkang makatên wau ngantos sumrambah dumugi ing para kaum bêrah. Ing papan panggaotanipun Tuwan Baars ing Sêbèri, wontên satunggiling pangagêngipun pakaryan, ingkang nyambut damêlipun ngêmungakên kalihan têtiyangipun piyambak, para punggawanipun wau, wontên ing pundi-pundi sami anêrangaken, bilih pangagêngipun saklangkung sae sangêt, têtiyang wau sami asring atur-atur ayam tuwin punjungan sanès-sanèsipun minôngka pasêksèning tôndha katrêsnanipun. Kosokwangsulipun, pangagêng wau loma sangêt anggènipun maringakên premi, saha angidini nyambut damêl mirunggan, ingkang punika têtiyangipun inggih lajêng sami kathah pamêdalipun. Pangagêng punika ngantos nekad wani ngawon-awon dhatêng calon ingkang sampun, opisil tumrap pilian pangrèhipun pakêmpalan nunggil damêl. Bilih ingkang makatên punika satunggiling tindak ingkang saklangkung haram sangêt, kadosdene ingkang badhe katêrangakên ing Tuwan Baars. Salajengipun pakêmpalan nunggil damêl wau lajêng adrêng panuwunipun, murih pangagêng kasbut nginggil sanalika kapêcata saking kalênggahaipun, ananging pangagêng wau anggènipun ananggulangi panuwunan punika sarana akèn para punggawanipun supados adamêl sêrat katrangan ingkang mratelakakên, bilih pangagêng wau saklangkung sae sangêt tumrap para punggawanipun. Makatên ugi para komunis bawahipun inggih sami tumut nôndha tangani sêrat katrangan wau, ingkang makatên punika nama ngrisak tataning partènipun, amargi partènipun sampun amutusi, supados pangagêng wau kapêcata saking kalênggahanipun. Kalanipun têtiyang komunis wau wontên ing parêpatan ngajêngipun dipun saruwe ing bab punika, salah satunggilipun, inggih punika satunggiling tiyang ingkang sampun dados komunis sadèrèngipun tuwuh gegeran, amangsuli makatên: kula sagêd kadospundi malih. Manawi kula botên purun tumut nôndha tangani, sampun [sampu...]
[...n] tamtu manawi wontên saat malih, kula lajêng dipun kèndêdi saking padamêlan kula, kadosdene ingkang sampun kalampahan tumrap têtiyang sanès-sanèsipun, salajêngipun nuntên sintên ingkang badhe nyukani têdha dhatêng kula.
Makatên ugi ing têlênging nagari Mosko piyambak, lêlampahan makatên punika wontên ingkang katindakakên, inggih punika para panuntun sami anindak sawênang-wênang, jalaran anggènipun sami anggadhahi panguwasa. Ingkang makatên wau kirang langkung sawulan sapriki, dhirèkturing pabrik lampu ing Mosko kapatrapan ukuman kunjara kalih taun laminipun, amargi katitik, bilih piyambakipun sampun pintên-pintên taun laminipun amêksa dhatêng para punggawanipun èstri murih sagêda tinunggil raos, kanthi ancaman, manawi ambangkang badhe kapêcat saking padamêlanipun utawi kapindhah ing panggenan sanès ingkang langkung sakêdhik bayaranipun ananaging langkung awrat padamêlanipun, dene para pawèstri ingkang sami dipun trêsnani, kanthi patrap warni-warni, sami dipun sakecakakên.
Punika sadaya sami tumindak sawênang-wênang jalaran anggadhahi panguwasa, ingkang makatên punika kathah sangêt, sanadyan ta sampun têmtu botên ing pundi-pundi makatên. Mênggah sêdyanipun Tuwan Baars angandharakên lêlampahan ingkang têlas-têlasan wau, namung badhe angatingalakên, sapintên wêwênanging para pangajêng tuwin para panuntun ing ngrika, lan ingkang sajatosipun botên wontên bedanipun kalihan panggaotan-panggaotaning para kapitalis. (Badhe kasambêtan)
Ing jaman nalika dèrèng wontên dhoktêr, botên kêkirangan tiyang ingkang sêgêr kasarasan badanipun, dene jalaranipun botên wontên malih kajawi namung saking kulina anggêgulang dhatêng kasarasan.
Tumrap ing dhusun-ngadhusun, kathah tiyang ingkang pinanggih sampun sêpuh malah sampun nini-nini tuwin kaki-kaki ingkang taksih kêtingal kêngkêng, mênggah cariyosipun ingkang nglampahi, jalaranipun makatên:
Wiwit lare, manawi tangi botên nate kêrumiyinan ing tumuruning ayam. Satanginipun tilêm tamtu lajêng tumindak ing damêl ingkang damêl ènthènging badan. Tumrap tiyang jalêr inggih lajêng tumindak ing damêl dhatêng sabin, kêcèh toya ingkang sampun botên araos asrêp, dening sampun kulina, badan kangge ngangkat damêl ingkang sagêd ngebahakên badan, ngantos karaos angêt, malah ngantos kringêtên. Tumrap èstri, wanci umun-umun prêlu rêrêsik rumiyin, nyapu latar ngantos ngilak-ngilak, tuwin
Têtiyang ing padhusunan, sanadyan botên mangrêtos, bilih toya punika andayani
Wancining nêdha ajêg sabibaring nyambut damêl, nêdhanipun sêmbada kados karosaning panyambutdamêlipun, botên prêlu ngudi sarananing nêdha eca saking ulam-ulaman tuwin olah-olahan ingkang miraos, awit sabên nêdha sampun ambêkta lawuh lidhah garing, ingkang sampun dangu dipun olah miraos, mathuk dados lawuhipun tiyang luwe. Pathokanipun tiyang nêdha namung waton tuwuk, tuwin tuwuk ingkang sayêktos punika, salugunipun pinanggih wontên ing panêdhanipun tiyang luwe.
Sawangan ing papan kasarasan, botên beda kados kawontênaning polatanipun tiyang, ingkang guwayanipun rêsik gumrining.
Tilêmipun tiyang dhusun, manawi dipun timbang kalihan tiyang kitha, ajêg tiyang dhusun, kenging dipun wastani taksih sontên sampun tilêm, nanging tilêmipun wau rumaos nikmat saking sayah mêntas nyambut damêl ing wanci siyang.
ngoblag-oblag, rinaos kobèt kangge unjal napas ing wanci dalu. Lan wontênipun tilêm ing wanci sontên, kêbêkta saking sampun kulina tanginipun enjing, ngrumiyini palêthèking srêngenge. Gregah sampun rumaos pulih kakiyatanipun, botên kêlangoban saking kirang tilêm.
Têtiyang dhusun mèh botên wontên ingkang gadhah pakarêman ingkang dipun wastani maksiyatan, botên kok anggènipun botên purun wau jalaran saking sumêrêp sababipun, bilih maksiyatan punika damêl pangrisak, namung saking sabab botên mangrêtos dhatêng tumindaking maksiyatan.
Têtiyang dhusun tinêbihan ing manah ngôngsa, narimah gêsang ing satitahipun, sanadyan kêdunungana pangôngsa, inggih namung pangangsaning rumagangipun bau, botên gadhah cipta ngôngsa-ôngsa ingkang damêl risaking pikiran. Mila têntrêming têtiyang dhusun, têtêp kados gêsanging tanêm tuwuh, sanadyan têntrêmipun kêtingal tanpa budi, nanging sagêd murakabi ing akathah, anggèning ambanting kêkiyatan, wohipun [wohipu...]
[...n] kenging kadadak dados baku têdhanipun tiyang sapraja.
Wosipun mênggahing tindakipun tiyang dhusun, sèlèhipun namung mikantuki dhatêng kasarasan.
Mênggah tumrapipun têtiyang salêbêting praja kadospundi, tamtunipun inggih malah ngungkuli, awit mênggah têtiyang praja, ngakal budinipun tamtu langkung saking têtiyang ing dhusun, nanging sarèhning ingkang dipun rêmbag ing ngriki bab kasarasan, punapa botên prayogi dipun udi murih têtêpipun pinanggih. Têgêsipun sampun kêlintu ing tampi, ngêjibakên dumèh cêlak dhoktêr tuwin gampil angsal jampi panulaking sakit. Awit dhoktêr lan jampi makatên, pinanggihipun nama manawi sampun oncatankoncatan. kasarasanipun, mila prayoginipun ingkang ajêg anggêgulang dhatêng kasarasan, murih rahayu ingkang pinanggih.
pan wus lumrah tindaking wong anom iku / tan pêgat tanpa dêdugi / ing sasolahbawanipun / jinarag katona luwih / punjul pêpadhaning uwong //
kaduk bêsus / mung rada bagus sathithik / prandene pangrasanipun / ing jagad wus andhèwèki / golèka tan antuk loro //
wus anggagas kala maksih umun-umun / mêngko ingsun bakal plêsir / mênyan goning mitra karuh / wayah sore bae mulih / linggih sambi omong kosong //
ra-orane iya bêcik mlaku-mlaku / kanggo ngenggar-enggar ati / awit iki dina Minggu / mêsthi akèh wong sing plêsir / nyênyênêng ngasokkên batos //
wus kalakon tumindak wong anom iku / nganggo jarit latarputih / jas bukakan dhasi gandhul / ikête blangkon malipis / modhèle Solo amaton //
sêlop pêrlak gumrining katon ing sêmu / mawa nyangking têkên cilik / gêmbèlènge sajak patut / sinaruwa mung sathithik / ladak nanging rada tanggon //
pacithating mripat kadi mawèh sêmu / rarasing wong ulah budi / sanadyan nyatane durung / ananging wus ngrumasani / kêgolong bangsaning jêmpol //
awit ngrasa kalamun dhèwèke punjul / lan kêtutup sing pangrêti / basa Lônda rada baut / malah yèn mring sastra Jawi / rumasa wus rada kagok //
nadyan marang traping tatakramanipun / uga wus rada ngèmpêri / cakrak kadi Lônda lugu / marma êcake kêtawis / kathah dènira mangulon //
pan ing ngriku lakune wong anom iku / praptèng patamanan asri / anon wong satêngah tuwuh /
kang pinikir / dene ayêming tyas katon //
punapaa tan anon suwarnanipun / sêsawangan ingkang adi / lawan miyat
pikir nganggur / ywa pisan dipun isèni / kaanan kang botên maton //
sanalika janma kang sinapa ngungun / nuli kêpêksa mangsuli / anggèr kula ragi ngungun / karsa andika punapi / dene katingal wigatos //
andikanta iku sadaya pakantuk / nanging tumrap kula yêkti / kecalan suwaraning kung / kang dahat ngênani ati / mirêngna ta ingkang yêktos //
wong taruna ngucap linut guyu guguk / la rak nyata cipta mami / tindak andika puniku / mênggahing wong ahli budi / mawèh pitunaning batos //
tiwas-tiwas panggagas ingkang ngêlangut / tan ngukup pakolih yêkti / beda lan wong ulah kawruh / sanggyaning tindak dèn jèni / awit wus uning wigatos //
sarju ywa tindak makatên iku / wusing ngucap tan cumuwit / nglajêngkên dènira ngrungu / swaraning kutut
yêktosipun ing salaminira èstu / kula dèrèng amanoni / janma kang wignya ing kawruh / kadi andika puniki / samukawis sarwa notog //
Wèltêprèdhên mandhiri / angèsthi pitêdahira / kadipundi tiyang kardi //
karangan sasaminipun / carita kang makantuki / bilih yun amalêbêtna / ing Kajawèn kalawarti / tanapi ing sasaminya / punapa mawi tinulis //
sanggyanira kang pakarti // dene kang môngka panuntun / trapipun ingkang prayogi / kêdah kang sarwa prasaja / ywa pisan wani ngakoni / andhaku gunaning liyan / pratelaa yèn mêmêthik // Red.
Sajatosipun sêrik sangêt manawi dipun raosakên, bilih kita ing wêkdal samangke dèrèng matêng utawi dèrèng kenging dipun prêcaya, tumrap babaganing pangêmbat praja mangrèh Indhonesiah, ewadene sanajan makatên, kados prayogi mawi panalusuring manah, sabab dening punapa kita winastan makatên, jêr matêng utawi mêntahipun wau namung satunggiling panganggêp, ingkang yêktosipun sadaya-sadaya wau kêdah mawi pasaksèn sarta gêgandhenganipun kalihan babagan warni-warni. Ingkang dados bakuning kamardikan punika, perangan ingkang agêng dumunung wontên kamajêngan sarta kasusilan, dene kamajêngan sarta kasusilaning bôngsa wau, pinanggihipun saking tinarbukaning grêngsêngipun kawula piyambak, lan sampun pijêr namung ngajab pitulunganing nagari kemawon.
Kasampurnaning kawruh ing Amerikah, tiyang sagêd damêl yêyasan ingkang angedap-edapi, wêwangunaning griya ngantos amêdal ngêlanguting gagasan. Punika gambar ing Wasington.
Praboting kamajêngan lan kasusilaning bôngsa punika, ingkang prêlu wontên tigang prakawis ingkang tumindakipun kêdah sêsarêngan, inggih punika: 1. grêngsênging manah kangge marsudi budi tumrap dhatêng sadaya kawruh utawi pamanggih ingkang prêlu-prêlu. 2. gêmi lan nastiti, tuwin 3. nênangi dhatêng kapurunan nyambut damêl.
Ing praja ingkang sampun susila kadosdene Eropah sarta Amerikah, abon-abon tigang prakawis wau sampun tumindak sarta wontên kalayan sampurna. Nanging tumrap ing laladan tanah kalairan kita, taksih nyamut-nyamut. Jêr tumrapipun pribumi, rumaganging damêl punika taksih mawi winatês, sanajana dhatêng sadaya pakaryan ingkang prêlu pisan, ngantos taksih mawi pitulunganipun pamarentah, inggih punika sarana pitulunganing piwulang sarta panggêsangan. Pitulungan punika wohipun sagêd nyudakakên krêkating manah dhatêng sadaya pandamêl.
Lare ingkang tansah angsal pambombong saking tiyang sêpuh, ing wanci diwasanipun dados kogung, sarta limrahipun kirang mlêtik nalaripun, ingkang adhakan kêsèd, sungkan, bodho sarta wêgahan. Amargi manawi sadaya kabêtahan namung tansah ngêndêlakên pitulunganing tiyang sêpuh, ing têmbe botên badhe sagêd nanggulangi pôncabaya, ingkang [ing...]
[...kang] nêdya tumanduk ing badanipun, ngantos manawi botên angsal pitulungan, kalajêng kathetheran. Kados para maos taksih sami wuninga, dhatêng kasrakating panggêsangan kala taun 1918-1919, ingkang kala samantên tuwuh bêbaya pacêklik, ngantos damêl girising manah sayêktos, dening winartos bilih sadhiyan simpênan pantun sampun nipis, kirang yèn minôngka jagining têdhanipun kawula.
Yêyasan ing Eropah, ugi mujudakên ing bab kalangkunganing budi. Punika gambar Vredes-Paleis ing Dhênhah.
Bapa babuning kawula enggal cancut tumandang ing damêl, ngwontênakên sanjata pitulung sarana ngwontênakên panyadean uwos (rijstdistributie). Nanging sarêng sampun sirêp, luwar saking bêbaya pacêklik, ing gudhang-gudhang nagari taksih kathah sadhiyanipun uwos, ngantos tirahanipun wau kaliyêrakên dhatêng sudagar partikulir. Lêlampahan wau amracihnani sangêt, botên namung saking kawula kêkirangan têdha ing sawatawis, nanging ing ngriku sajatosipun kawula abên ajêng kalihan para sudagar, ingkang lêbda dhatêng lampah-lampahing panggêsangan, ingkang sêdyanipun namung murih sagêd angsal bêbathèn agêng. Ing sadèrèngipun wontên panyadean uwos nagari, para hartawan sampun sami sagêd pasang gêlar, sarana numbasi pantunipun têtiyang tani, ingkang lajêng kasimpên wontên ing gudhang, têmbe wingkingipun badhe kasade mawi rêrêgèn ingkang langkung saking ngêkat.
Têtiyang tani sumrambahipun dhatêng kawula umum, ingkang dèrèng kadunungan raos gêmi lan ngatos-atos, sampun kalêbêt ing gêlaripun para sudagar ingkang sampun lêbda dhatêng ubat-ubêting lampah dagang, inggih lêrês kala nyadenipun dipun tumbas dening sudagar kalayan rêgi awis, nanging wusananipun kadospundi, têtiyang tani gêntos dipun puh kanthongipun, rahayu dene pamarentah enggal-enggal tumandang ing damêl.
Raos ingkang makatên punika tumrapipun kawula [kawu...]
[...la] taksih tangèh, mila layak kemawon yèn panggêsanganipun kawula dèrèng paja-paja sampurnanipun, ingkang têmahipun kêdah taksih wontên pangayoman saking sanès. Sanajan makatên, katarik saking wahyaning môngsakala, kawula dèrèng katarbuka dhatêng lampahing gêmi lan nastiti wau, sanajan sampun anyêkapi, ewadene wujudipun dèrèng marêmakên manah. Bêgja sangêt dene pangayoman dhatêng andarbèni pasitèn dipun jagi sangêt, saiba botên makatên, ing dalêm kalanganing kawula tamtu sampun kecalan siti.
Mugi kaèngêtana, yèn kêbukaning purun nyambut damêl punika, badhe nuwuhakên sumbêring pangupajiwa, inggih punika ingkang minôngka têtalêsing kamajênganing bôngsa. Indhaking kasrêgêpan kita, badhe mahanani dhatêng wêwahing pamêdal, lan yèn dipun gêmèni sagêd dados bôndha ingkang agêng. Raos dhatêng mêmpênging nyambut damêl kêdah dipun udi, ngantos dados dhêdhasar kita ngudi dhatêng pangupajiwa.
Manawi taksih kalimput ing kêsèd, nama taksih kalêbêt wontên juranging kacingkrangan. Purunipun nyambut damêl malih kapêksa dening panglukuking padharan, manawi sampun kacêkap tadhahipun sakêpyakan, lajêng ngeca-eca kêndhangan dhêngkul, mangke manawi padharanipun sampun jedhoran, sawêg purun galiyak-galiyak rumagang ing damêl. Sampun tamtu kemawon, manawi grêngsênging nyambut damêl tansah winangkit, lampahing kamajêngan kita malah nêbihi.
Ing kalanganing bôngsa ingkang sampun nama majêng, anggènipun nyambut damêl botên namung wontên kalanganing kapriyantunan utawi dados kaum bau suku alus, nanging ing pundi kemawon botên tampik, padamêlanipun piyambak dipun garap kalihan tumêmên, wontên ing partikulir ugi botên sinirik, ingkang dados bakuning sêdya namung murih angsal kaskaya ingkang nyêkapi. Botên ngêmungakên ingkang sanès wêdalan pamulangan kemawon, sanajan ingkang pasinaonipun nyêkapi, angsal sêsêbutan misêr dhoktêr, inggih kathah ingkang nyambut damêl ing pakaryan partikulir.
Priyantun ingkang sampun pènsiunan, sadaya krêkating anggota dhatêng padamêlan inggih tumut pènsiun.
Margi saking kasêpênan grêngsênging pangudi sarta kamêmpênganipun nyambut damêl, botên anèh yèn ing dalêm kalanganing kawula, botên sagêd manggih kasagêdan enggal kados ing Eropah. Sampun malih pamanggih enggal, sawêg ingkang dipun mangrêtosi kemawon sungkan nindakakên.
Sadaya wau amracihnani, bilih jagading pribumi taksih kalimput ing pêpêtêng, dèrèng tinarbuka dhatêng abon-abon tigang prakawis kasbut nginggil.
Ing ngajêng sampun kapratelakakên bilih margining kamajêngan sarta kasucianing bôngsa punika, saperangan agêng kêdah saking dagang (energie) ingkang tuwuhipun saking grêgêting kawula piyambak. Margi saking punika, kula angajêng-ajêng kanthi pangajab, ingkang linambaran sucining manah, mugi-mugi wiwit wêkdal samangke kawula ambudidaya, dhatêng bakuning parlu ingkang kangge kabêtahanipun. (Badhe kasambêtan)
Ing sêrat-sêrat kabar sampun sami martosakên, bilih kala ing karajan Turki wontên pilihan presidhèn, kanthi suwaraning ngakathah ingkang dipun pilih: Sang Minulya Kêmal Pasyah. Ingkang makatên wau inggih nama botên kêlintu, manawi angèngêti lêlabetanipun sang minulya tumrap nagari saha têtiyangipun, mila inggih sayêktos ngedab-edabi kamajênganing karajan Turki, salaminipun dipun pangarsani dening Sang Minulya Kêmal kasbut nginggil. Sapintên kathahing ewah-ewahan ingkang dipun wontênakên dening pangarsaning nagari wau, kados ing ngriki botên prêlu kaandharakên. Botên ngêmungakên pranataning praja lajêng dipun ewahi miturut kaprêluwaning jaman, makatên ugi tatacara saha panganggèning têtiyangipun ugi lajêng katata kadosdene cara-caraning bôngsa Eropah sanès-sanèsipun, kados ta icaling kopyah ingkang lajêng kasantunan topi limrah, dene sang minulya piyambak malah lajêng paring tuladan kados ingkang kacêtha ing gambar punika. Kajawi punika taksih kathah malih ewah-ewahan ingkang katindakakên, kados ta: aparing kamardikan dhatêng para wanita mêdal ing jawi tanpa mawi makêna lan sanès-sanèsipun malih. Ingkang makatên wau, sampun tamtu lajêng tuwuh panyaruwe warni-warni, ingkang adamêl suda aruming asmanipun sang minulya, kados ta panyaruwe, bilih sang minulya angêmohi dhatêng agami Islan,Islam. ingkang sajatosipun botên nyata babarpisan. Mênggah karsanipun sang minulya ingkang lugu namung badhe misahakên agami kalihan pranataning paprentahan, tôndha yêkti ingkang kalair, bilih sang minulya taksih ngugêmi dhatêng agami Islam, dèrèng dangu punika kalanipun salah satunggiling pamulangan Amerikah ing Sêtambul, kapêndhakan sumêdya amêksa muridipun bôngsa Turki kêkalih supados lumêbêt dhatêng agami Kristên, sanalika punika lajêng nampi prentah saking nagari murih sêkolahan wau lajêng katutup.
Sang Minulya Kêmal Pasyah pangagêmmangagêm. cara Eropah.
Bab ing pangajaran, ing Turki samangke dipun santosani sayêktos, kawontênaning sêkolahan ing pundi-pundi tansah wêwah-wêwah kemawon, ingkang makatên wau tamtu kathah sangêt gunanipun tumrap nagari satêtiyangipun.
Ing samangke ing golonganing para dagang tuwin para ahli pulitik ing Turki, kathah ingkang sami angrêmbag cêngkoronganing gambar anggènipun badhe ngawontênakên margi sêpur antawisipun, An-gorah
kitha karajan Turki, kalihan karajan Aphganistan. Manawi sêdya ingkang wigatos wau sagêd kalampahan, sampun tamtu sêsrawunganipun karajan Turki kalihan tanah Asiah sisih têngah sagêd saya rumakêt. Jalaran saking punika kabudidayan Turki inggih sampun tamtu lajêng sagêd saya majêng, para ingkang sami anggadhahi pabrik-pabrik ing Turki sampun sami abingah-bingah, dene ing têmbe barang-barangipun badhe sagêd angsal papan panyadean wontên ing tanah Asiah. Kosokwangsulipun, tumrap karajan Aphganistan, badhe wontênipun margi sêpur antawisipun An-ghora kalihan Kabul, kitha karajan Aphganistan, punika anjalari ingkang dados idham-idhamanipun karajan kasbut nginggil, badhe nuntên kalêksanan, inggih punika nagari Aphganistan ing têmbe badhe kadosdene kawontênanipun tanah Zwitserland, ananging wontên ing tanah Asiah. Mênggah tanah Zwitserland punika, tumrap saindênging tanah Eropah dados papan patirahaning para hartawan saha darmawan, ing nagari sanès-sanèsipun, punika sababipun botên sanès amargi tanah Zwitserland punika tanah parêdèn ingkang hawanipun saklangkung sakeca. Makatên ugi karajan Aphganistan, punika tanah parêdèn, ing sawênèhing panggenan hawanipun ugi botên beda kalihan kawontênanipun ing tanah Zwitserland. Dados ing têmbe manawi sampun wontên marginipun sêpur, lajêng gampil sagêdipun lumêbêt ing tanah Aphganistan, kenging kaajêng-ajêng dados papan patirahanipun para têtiyang ing sanès-sanès praja ing satanah Asiah. Kajawi punika wontênipun margi sêpur saking An-ghora dhatêng Kabul, lan saking Kabul dhatêng Teheran, kitha karajan Pèrsi, punika badhe nuwuhakên sêkuthon agêng antawisipun karajan Islam têtiga, inggih punika Turki, Aphganistan tuwin Pèrsi.
Minôngka pungkasaning karangan punika, ing ngriki kados prêlu kacariyosakên, bilih saking krêsanipun Sang Èmir ing Aphganistan, ingkang samangke sawêg lêlana dhatêng tanah Eropah, Sang Minulya Kêmal Pasyah badhe kadhaupakên kalihan sadhèrèkipun putri, Sang Prinsès Nurul Siradj. Dene wontênipun sang minulya, sanadyan sampun watawis yuswa, badhe dhaup kalihan Sang Prinsès Nurul Siradj ingkang taksih kênya punika botên saking anggènipun nuruti ardaning panggalih, ananaging lêlampahan makatên punika dados satunggiling pulitik, ingkang sêdyanipun murih angrakêtakên antawising praja Turki lan praja Aphganistan. Punapa malih sang prinsès punika satunggiling wanita ing jagad kaislaman, ingkang sampun angsal wulangan cara kilenan sagêd basa Prasman, Inggris lan sasaminipun, pramila saya mathuk sangêt tumrap tujuanipun karajan Turki, anggènipun badhe anjêmbarakên têbanipun.
Sêmar, Garèng lan Petruk ing Wukir Lawu
nèk-nèke ana dhasaran ora ditunggu, kêna kanggo tambal butuh.
Petruk : Prèk. Aku saiki wis mungkur mênyang pagawean ngono kuwi. Luwung ajar maca cara Lônda, kêna kanggo anggayuh dhiplomah. Yèn aku wis duwe dhiplomah klin amtênar, rak
Petruk : We, lah, kurang ajar. Kae rak wèrêk, tukang adol uwong, dadi bangsaning culik. Nèk klèrêk kuwi juru tulis ing kantor, dadi priyayi, gaweane lungguh kursi.
Garèng : Mêngko dhisik, aku takon, apa kowe wis tau sêkolah, têka arêp anggayuh dadi klèrêk, luwung dadi wèrêk, kuwi bisa kalakon. Awit pawitane: cukup micara, pintêr angglêmbuk. Môngka sipat rong prakara iku, kowe wis ngênggoni kabèh. Aku tanggung, kowe masthi ora bisa dadi klèrêk, amarga saiki jaman larang pagawean. Aja manèh sing klin amtênar, wêton Milo bae, akèh sing nganggur. Pancèn ora ana prêlune, sêkolah jaman saiki, wis ragade pirang-pirang, nèk mêtu mung padha kloyongan, ora bisa dadi priyayi. Môngka kudangane wong tuwa iku mangkene: bocah bagus, kaya irus, besuk dadi bocah bêsus, dadi priyayi blanjane satus. Hara, apa bocah wêton sêkolahan kang padha nganggur iku bisa nêtêpi idham-idhamaning wong tuwa.... Yèn aku duwe anak, cukup dak wulang dhewe. Yèn wis pintêr iya dak bênum dhewe, mêngko pamêtune iya dak êpèk dhewe. Tur yèn aku sing ambênum, sapisan bae têrus dadi mantri. Hara...mantri apa...mantri...dhu...dhuk.
Petruk : Wis, ora urus. Kowe iku ingatase wong kang ngambah jaman
pintêr, gampang golèk pangan, amarga wis akèh sêsurupane. Dadi prakara dadine priyayi utawa ora, iku tiba buri, gumantung ana ing kabêgjane si bocah. Dadi aja dipasthèkake dhisik, utawa aja diêpèkake ijon, iku kliru. Bab bocah
ora olèh pagawean, ora kêna kanggo dhasar ngarani sêkolahan tanpa guna, amarga pancèn seje karêpe. Dadi aja ngarani, yèn sêkolah iku masthi dadi priyayi.
Garèng : Ning rak jênêng kojur, yèn wis mêtokake wragad akèh, têka ora ngundhuh wohe. Lah, kapintêrane iku arêp kanggo apa. Môngka dhiplomane ora kêna ditukarake mênyang slankas. Lah kapriye bisane bali dhuwite.
Petruk : Ayo ta, coba nyuwun pirsa mênyang rama. Nèk rama, kiraku ngrêti prakara tujune sêkolahan iku. Amarga rama wis tau dadi sinêr. Dadi kira-kira bisa nêrangake kanthi gamblang, mungguh karêp-karêpe dianani sakolahan iku.
Garèng : (Sampun dumugi ing griyanipun Kyai Lurah Sêmar). Kula nuwun, kula kalihan Petruk rawuh mriki, badhe sêpèksi... êlo, ora ana uwong. Apa wis lunga dhomino mênyang sus. Apa isih sare, kyaine.
Petruk : Mêngko, dak lêbonane, kathik yaèn bae. Sing sêpèksi têka, jare isih
Êntènana ing jaba bae. Wah, enake. ... wah, gurihe.
Garèng : We lah, trembelane. Ana wong luwe-luwe jare diiming-iming enak gurih. Nèk aku muring, sida dak rêbut tênan.
Petruk : Wadhuh wêtêngku umob, pating plilit. Iya, kyaine besuk nèk tinjo mrana, ora arêp dak suguh.
Sêmar : Kowe padha ana apa, têka mrene. Apa padha ngêtêri tonjokan, apa ana gawe prêlu.
Garèng : Anu, Ma. Aku mau rêmbugan karo Si Petruk. Apa prêlune dianani sêkolahan iku. Gene saiki akèh bocah wêton sêkolahan sing padha nganggur. Coba têrangna sing gamblang têmênan, mundhak dadi rêrasan bae.
Sêmar : O, mangkene. Nagara gawe sêkolahan pirang-pirang, tur warna-warna, iku ora kok kanggo andhasari supaya wong-wong padha dadi priyayi kabèh, nanging tuju kang nomêr siji, mung supaya wong-wong padha akèh kawruhe, supaya dadi kaum têlekan. Samôngsa wong-wong wis padha pintêr kabèh, banjur padha maju mênyang samubarang, kaya ta: ekonomi, politik. Banjur besuk, yèn tanahe wis kampi,
ingkang manggih kasangsaran, ical larinipun. Mila ing dintênipun Sêtu, ngawisi kapal ngambah ing papan kasangsaran wau, tuwin kapal Dornier D 3 bidhal saking Marakrêmbangan anglacak dhatêng papan wau, nanging mêksa sêpên tanpa katrangan.
Lanrèhtêr ing Surabaya sampun andhawahakên karampungan, matrapi dhêndha f 26.- dhatêng pursitêr P.S.I. Tuwan Wôndasudirja, ing bab nikahan ingkang botên têrang kalihan pangulu.
Dèrèng dangu Handelsbank ing Prabalingga ngintunakên andhê tèkên isi arta f 2700 dhatêng Kraksaan, nanging tiyang ingkang dipun kintuni botên tampi. Wusana sarêng dipun titipriksa, sêrat wau dipun rimat ing klèrêk pos Kraksaan wontên ing lorogan.
Lupus, iksamênipun dhoktêr Indhyia perangan kawitan ing Nias Surabaya, Tuwan Sutamsi.
Awit saking panyuwunipun piyambak, wiwit tanggal 9 April 1928 Tuwan J.G. van Heyst residhèn ing Madura, kèndêl saking kalênggahanipun.
Saking rekadayanipun ingkang bupati ing Karanganyar kalihan dhirèkturing pabrik lisah Olvado Ngayogya, andhatêngakên kalapa cangkokan saking Selon, kangge coban-coban. Saha kalimrahakên dhatêng têtiyang siti. Tindak makatên wau badhe amêwahi saening kalapa ing ngriki.
Ing sacêlakipun pulo Katêman, saêlèr lèpèn Indragiri, Sumatra, kala tanggal kaping 9 wulan punika, wontên kapal Thiyongwa nama Ban Tek Gwan kêrêm. Kapal wau nuju lumampah badhe dhatêng Singgapura.
Benjing ing wulan April tanggal ênèm, Radèn Rangga Kartakusumah, tilas wadana ing Tanjungsari, badhe kapriksa ing rad pan yustisi ing Batawi, ing bab tindak rêsah.
Panyuwunipun subsidhi pamulangan, Islamiyah ing Ngayogya dhatêng pamarentah, sampun kaparêngakên, saha sapunika sampun tampi subsidhi wau.
Wontên pawartos, bilih ing dhusun Kaliwungu, Tulungagung, badhe dipun dêgi pabrik gêndhis H.V.A. papan ingkang calon kangge pabrik, punapadene calon griya-griyaning para punggawa, sampun dipun cangkorongi.
Paduka Tuwan H. Colijn badhe rawuh ing tanah Jawi, nitih kapal Mil ingkang badhe dhatêng punika. Wontên ing Batawi badhe dangu, saha lajêng badhe dhatêng Jawi Têngah. Wangsulipun dhatêng Batawi wontên ing tanggal 26 wulan punika, tuwin badhe mara tamu dhatêng Batawi utawi Bogor, pinanggih Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral.
Tuwan F.H.K. Zaalberg up rêdhaktur Bat. Nbld. kondur dhatêng kalanggêngan. Tuwan wau sawênèhing rêdhakturing sêrat kabar Walandi ingkang dangu piyambak ing Indhia, saha lid parêtan kawula.
Kados ingkang sampun kawartosakên, pamulangan militèr ing Mèstêr Kornèlis sampun botên nampèni murid enggal malih. Ing sapunika wontênipun murid ingkang sinau ing ngriku kantun 12, manggèn ing klas tiga 1, ing klas sakawan 8, tuwin ing klas gangsal 3, dene gurunipun namung kantun kalih.
Insêpèksi ondêrwis têtiyang siti, ngrêmbag tuwin tetela, bilih ing taun punika mêwahi sêkolahan ôngka 2 cacah 18 panggenan, ingkang rumiyin sampun kapaparêngakênkaparêngakên. manggèn ing apdhèling tiga, inggih punika ing paresidhenan Banyumas, Kêdhu, Sêmarang, Ngayogya tuwin Surakarta.
Benjing tanggal 5 wulan April ngajêng punika, kaparêng dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jêndral, badhe ngawontênakên konpêrènsinipun para bupati. Ing sadèrèngipun, para bupati ing tanah Jawi supados adamêl rancangan ingkang prêlu karêmbag.
Saking Ngayogya kawartosakên, bêna ing tanggal 14 wulan punika ngrisakakên margi sêpur N.I.S. ngantos 100 mètêr, ingkang prênah ing têbihipun saking Surakarta 1800 mètêr. Lampahing sêpur saking Surakarta dhatêng Samarang kandhêg, têtiyang ingkang sami numpak kêpêksa pindhah.
Ugi jalaran saking bêna, ing dhusun Klodran, Surakarta, kêlêban ing toya ngantos 1½ mètêr, griya ingkang ambruk kintên-kintên wontên 100 wuwung, wontên lare 1 ingkang ical, tuwin rajakaya kathah.
Sawênèhing baita ingkang ngêwrat tiyang 14 wontên ing antawisipun Kamal kalihan Surabaya: kèrêm. Têtiyang ingkang 12 sagêd kêtulungan ing sêkoci motor saking palabuhan.
kaukum kunjara 6 wulan. Sapunika dakwa ngulurakên prakawisipun.
Margi sêpur antawisipun Jombang kalihan Majakêrta, kala tanggal 10 wulan punika kêlêban ing toya bêna, sèp èkplotasi sampun nindakakên papriksan.
Pakêmpalaning guru Walandi (N.I.O.G.) gadhah atur dhatêng ingkang wajib, botên narimahakên ing bab patrap panatanipun kondhisi sêtat.
Jumuwah tanggal kaping 9 ngrintênakên tanggal kaping 10 wulan punika. Ingkang among tamu Tuwan Mayor van Meiuwen ing Gombong. Ingkang ngrawuhi Paduka Tuwan Jendral Scheffen ing Magêlang, Paduka Jendral Cramer ing Bandhung, tuwin para wakiling militèr sanès-sanèsipun, punapadene para amtênar Walandi Jawi. Paduka
Pakêmpalan anglawan tukang rèntên kêtingal sampun kathah wohipun, wontên tiyang nyambut arta f 1700.- kasêrat ing pratôndha f 2000.- utawi sampun pambayarambayar. sarêman sawatawis wulan f 260.- tukang rèntên kêpêksa namung ngajêngi sauran f 1700.- dipun jogi dening kredit bang. Tuwin wontên sanès-sanèsipun malih.
Pangrèh agêng B.O. badhe ngadani damêl sêtrap koloni ing tanah Sabrang, inggih punika kangge mitulungi têtiyang ingkang luwar saking paukuman lajêng nandhang kamlaratan, ingkang kalêpatanipun botên jalaran anglampahi kadurjanan.
Awit saking rekadayanipun, J.I.B. ing dintên malêm Minggu tanggal 19 wulan punika, Tuwan H.A. Salim badhe damêl sêsorah wontên ing H.I.S. Arjuna ing Mèstêr Kornêlis, ing bab siyam. Ing malêmipun Sênèn wontên ing Klipgêbo Kramat, ing bab pangajaran Islam. Sêsorahipun ngangge basa Walandi, ingkang dhatêng ing ngriku, kajawi golongan J.I.B. ugi nyuruhi para sinau ing bêstirsêkul, pamulangan luhur pangadilan, tuwin
êpangipun manggèn ing Kampung Bêsar, Sênèn.
Tuwan Kraijer van Aalst hèlêp prèdhikan ing Dhepok, badhe damêl sêsorah dongengan kawontênanipun pulo Timur, manggèn ing Willemskerk, Wèltêprèdhên. Cariyos wau inggih badhe migunani tumrap murid-murid H.B.S. tuwin Mulo.
Wontên pawartos, lampahipun kapal Wega saking Tanjungpriuk, botên kangge prêluning papriksan rêdi Krakatao. Tuwan W.M. Docters van Leeuwen ingkang tumut wontên ing kapal wau, inggih langkung ing pulo Panjang badhe mriksa kawontênaning tuwuhan ing ngriku. Dene lampahipun kapal wau prêlu nindakakên padamêlanipun padatan, inggih punika mriksa kawontênaning dilah-dilah manara laut ing Supitan Sundha, ngantos dumugi pungkasaning pulo Jawi sisih kilèn.
Parêpatan gêminte rad ing Mèstêr Kornèlis nayogyani ing bab Tuwan Bruens kadadosakên wakil Burgêmistêr. Dene ingkang dipun pilih sawêg manah-manah rumiyin.
Nyambêti pawartos ingkang sampun kawrat ing Kajawèn, ing tanggal 8 wulan punika, kintên wanci jam 9 dalu, toya ing lèpèn Kunta ing Badhas, wiwit umrik sarêng jam 11 dalu, toya lubèr angêlêbi margi tuwin griya-griya, lêbêtipun ngantos samètêr. Enjingipun tanggal 9 toya wiwit surut, dangu-dangu malah asat, awit tangguling lèpèn Kunta ingkang panjangipun 35 mètêr jêbol, ilining toya kados dipun sokakên. Kintên-kintên 4 sontên, krêtêg ingkang katrajang toya: larut, ril K.S.M. kêtingal gumantung. Makatên ugi krêtêg ing Balongrêja ugi larut. Margi-margi ingkang anglangkungi panggenan wau sami botên kenging dipun langkungi. Kapitunanipun kathah.
sajakipun sawêg milah-milah sabangsaning puyêr, ingkang dipun wadhah ing blèg timah, lan Orme sawêg nitipriksa kawontênanipun bêktêre èlèktris, sarwi aningali kanthi wigatos dhatêng gulungan kawat ingkang misah.
Propesor Higgs apitakèn: Lho iki lagi padha apa.
Orme amangsuli: Kaya-kaya iya ora luwih nyamari tinimbang tindakmu kalane kowe setanên banjur ngantêmi Si Shadrach, bokmanawa luwih bêcik manèh yèn pipamu kuwi kosimpên bae. Miturut calathuning uwong, campuraning obat-obat iki bisa murup kanthi sarèh kayadene arêng watu, ananging êmbuh ora wêruh dhing. Lêlungan lan ane bisa uga andayani mau kuwi.
Propesor Higgs lajêng lumajêng rikat sangêt, sasampunipun sèkêt mètêr têbihipun, pipanipun lajêng dipun gêdhugakên, malah rèkipun lajêng dipun tilar wontên sanginggiling sela, salajêngipun nuntên wangsul malih.
Orme lajêng wicantên dhatêng Propesor Higgs ingkang murugi kanthi ngatos-atos sangêt makatên: kowe ora usah takon apa-apa, mêngko aku rak bakal awèh katrangan. Mêngko bêngi aku kabèh bakal lêlungan kang anèh bangêt, wong papat bêbarêngan karo wong alasan kira-kira sadhosin, kang durung karuan kêna dipracaya. Jalaran saka iku, Quick lan aku rêmbug bangêt, yèn padha jaga-jaga kanthi anggawa obat-obat dhinamit mau, bokmanawa bae iya ora ana prêlune, ana nèk ana prêlune, kiraku ora ana wayahe kanggo migunakake obat dhinamit mau, ananging wong ora wêruh sadurung-durunge. Na, saiki wis cukup, sapuluh bis bae kaya-kaya wis cukup kanggo andhinamit saparoning cacahing Fung. Quick kowe anggawa bis lima, baktêre siji lan
Tanpa wicantên punapa-punapa malih, Orme anyimpên obat dhinamit sapirantosipun wontên ing kanthong-kanthong jasipun, makatên ugi Quick. Dene pêthi ingkang mêntas kabikak, lajêng katutup malih, saha lajêng kamomotakên wontên ing unta.
6. Kadospundi anggèn kula miruda saking kitha Harmac.
Mênggah lampahing grombolan kula ingkang alit punika makatên: ingkang lumampah ing ngajêng piyambak, juru têdah margi bôngsa Abati, ingkang cariyos kawontênanipun siti ing ngriku, sadim-dimipun mangrêtos. Sawingkingipun Orme lan Quick, ingkang sami nuntun unta ingkang sami dipun momoti obat ingkang agêng pangaosipun wau. Salajêngipun nuntên kula, ingkang kajibah ngawat-awati unta-unta wau, salajêngipun unta ingkang dipun momoti bêbêktan, sangu têdhan lan barang sanès-sanèsipun. Dene ingkang lumampah wontên ing wingking piyambak, Propesor Higgs lan Shadrach tuwin bôngsa Abati sawatawis.
Ing ngriki prêlu kula têrangakên, bilih pranatan makatên punika saking kajêngipun Shadrach. Prêlunipun manawi wontên kacilakan punapa-punapa, sampun ngantos piyambakipun ingkang kalêpatakên, amargi piyambakipun anggèning lumampah wontên ing wingking piyambak. Rikala Propesor Higgs mirêng ingkang makatên wau, piyambakipun lajêng angarih-arih, supados lumampah jajar Shadrach, amargi piyambakipun kapengin sagêda sae malih kalihan Shadrach. Propesor Higgs anggènipun ngarih-arih sakalangkung-langkung, lan SajrahShadrach. rumaos sênêng manahipun. Ingkang punika Orme sanadyan botên condhong manahipun, lajêng kêpêksa mituruti pangarih-arihipun Propesor Higgs wau.
Mênggah pikajênganipun Orme, supados kula sakawan pisan kêmpal dados satunggal, sanadyan ta tumrap kula sadaya angèl sangêt, ingatasipun pêtêng makatên, sagêdipun tansah ngawasakên dhatêng unta-unta, ingkang tumrap kula sadaya pangajinipun mèh sami kemawon kalihan nyawa kula sadaya.
Srêngenge sapunika sampun surup, saha lajêng dados pêtêng, kala punika wiwit angin lan jawah. Mênggah ing pangraos kula sadaya, pangkatipun punika botên kasumêrêpan, lampahipun mêdal kitha lami, ingkang kêthukulan rêrungkudan, tanpa sabawa punapa-punapa. Makatên ugi unta-unta, ingkang tumapaking sukunipun ing siti botên [bo...]
[...tên] kamirêngan, ajêngipun ugi tanpa sabawa. Manawi meganipun kalêrês langkung sakêdhap, saking katêbihan kula sadaya sumêrêp pêpadhanging kitha Mur ingkang sumorot ing sisih kiwa kula sadaya.
Kula botên sagêd anggagas lampah ingkang botên nyakecakakên saha adamêl samaring manah kados punika. Pêtêngipun ingkang kala-kala namung kapadhangan dening gêbyaring clèrèt andhêdhêt sangêt, jawahipun ingkang rumasuk ing pundi-pundi, ngantos adamêl kêmbroh dumugi ing kulit, anginipun ingkang asrêp saha têlês mèh adamêl kula sadaya dados kêkêlên, ewadene sadaya ingkang botên nyakecakakên punika, jalaran saking wigatosing lampah, kula sadaya ngantos supe, punapa inggih sagêd lêlampahan kula sadaya sagêd dumugi ing kitha Mur, punapa kula sadaya sami badhe pêjah wontên ing margi.
Lampah kula sampun tigang jam, kula sadaya sampun dumugi sangajênging pêpadhangipun kitha Harmac, makatên ugi ajêng-ajêngan kalihan papadhang sanès, ingkang sajakipun wontên ing salêbêting jurang satêngên kula sadaya, dumuginipun samangke taksih wilujêng sadaya, sumêrêp kula sadaya punika dening tôndha-tôndha ingkang kanthi bisik-bisik.
Ujug-ujug têka lajêng wontên pêpadhang ing sangajêng kula sadaya, sanadyan ta pêpadhang wau taksih têbih. Sanalika punika lajêng
Shadrach bilih wontênipun saradhadhu-saradhadhu wau wontên ing ngriku punika namung sawêg kalêrêsan kemawon. Piyambakipun angrêrintih nêdha supados kula sadaya sampun ngantos nyabawa babarpisan.
wontên ing kranjang agêng, prêlunipun kangge ngalang-alangi manawi wontên kacilakan. Wontên ing ngriku sagawon wau antêng sangêt, ngantos dumugining wanci nalikanipun Shadrach murugi Orme prêlu badhe rêmbagan. Pharaoh ingkang mambêt mengsahipun bêbuyutan, lajêng wiwit anjêgug kados kranjingan. Samangke lajêng rame, Shadrach lajêng lumajêng dhatêng wingking, pêpadhang ing ngajêng lajêng amurugi kula sadaya, unta-unta ingkang wontên ing ngajêng sami nilar margi, bokmanawi ngêtutakên ingkang nuntun.
Kula botên sumêrêp, punapa sabab-sababipun. Dene Orme, Quick lan kula, têka ujug-ujug dados satunggal. Kala punika kula sadaya ugi gadhah pangintên, bilih Propesor Higgs ugi sampun ngêmpal wontên ing ngriku. Ananging pangintên ingkang makatên wau têtela lêpat, kula mirêng swara cêluk-cêluk saha wicantênaning tiyang ingkang swaranipun dèrèng nate kapirêngan, tuwin basanipun botên dipun mangrêtosi sakônca sadaya. Sarêng wontên padhanging clèrèt, kula sadaya sumêrêp, bilih unta tumpakanipun tuwan propesor, lumampah têbihipun kintên-kintên sadasa mètêr saking padunungan kula sadaya. Dipun tumpaki ing tiyang jalêr, nanging dede Propesor Higgs. Inggih sanalika wau kula sadaya sawêg sumêrêp, bilih Propesor Higgs botên kêmpal kalihan kula sadaya. Ingkang punika andadosakên kuwatos kula sadaya saha gadhah manah ingkang botên-botên.
Kula wicantên sumêla: kang anggawa minggat untane Propesor Higgs kae kaya sawijining wong Fung.
Orme mangsuli: dudu, sing nunggangi kae Shadrach, ana ing pêpadhangan aku ora pangling marang si kêthèk èlèk kae.
lampahipun kewan-kewan wau. Ananging lampah kula sadaya dèrèng ngantos angsal kalih dasa mètêr, kasaru kapirêngan swara ingkang dede swaranipun tiyang Abati. Calèrèting kilat ingkang anjalari sumêrêp kula sadaya dhatêng tiyang Fung ugi anjalari sumêrêpipun tiyang Fung dhatêng kula sadaya. Têtiyang Fung wau lajêng murugi dhatêng kula sadaya, sumêdya badhe mêjahi utawi nawan.
Sapunika botên wontên rekadayanipun malih, kajawi namung ambalik wangsul sarta lumajêng. Ingkang makatên punika inggih kalampahan, lan sasagêd-sagêd lampahipun kêdah slinthutan, saha sagêda tansah sami sêsrawungan.
calèrètipun wau botên patos bantêr kados ingkang sampun-sampun, amargi jawahipun sampun têrang, kula lajêng mengo dhatêng wingking saha sumêrêp, bilih prajurit kêkapalan wau, têbihipun kalihan kula sadaya botên wontên sèkêt mètêr, lan prajurit wau dipun perang dados barisan panjang, ingkang tansah ngoyak-oyak kula sadaya dhatêng ing pundi kemawon. Ananging kala punika kula sumêrêp têrang, bilih para prajurit wau botên sumêrêp dhatêng kula sadaya, jalaran kula sadaya sami wontên sangandhaping wit-witan ingkang ayang-ayanganipun pêtêng.
Kula wicantên: Ayo rikat, ora suwe manèh wong-wong kae
Santosaning rêdi Ringgit ingkang kêtingal anjanggêrêng, kados têtanggul panulaking bêbaya, dene ing salêbeting papan ingkang dipun aling-alingi, kêbak isi katêntrêman. Makatên kawontênaning papan ing sacêlakipun Panarukan (Situbônda).
Bab Sêrat Waosan Jawi ingkang Sampun Kêlimrah
Tumrap ing bôngsa Jawi, sêrat waosan punika namung lêlajêngan kemawon, botên mawi kaperang-perang, upaminipun sêrat waosan ingkang sinawung ing sêkar, punika saking wiwitan dumugi wêkasan botên wontên pêperanganipun, mila manawi wontên prêlunipun badhe madosi ingkang dipun kajêngakên, anggènipun madosi inggih ngantos anjalimêt. Nanging cara ingkang kados makatên wau tumrapipun ing jaman kala samantên pancèn botên dados kabêtahan, manawi prêlu badhe madosi punapa-punapa cêkap namung ambiyaki ngurutakên cariyos tuwin gadhah panganggêp sêrat waosan ingkang kados makatên wau sampun mungguh sangêt. Namung mênggahing Sêrat Pustakaraja, punika mawi pêperangan utawi mawi mèngêti sabên tumapaking taun. Dados manawi dipun piridakên kalihan caranipun cariyos ing sapunika, ingkang dipun wastani roman, dèrèng wontên èmpêripun, awit mênggahing roman, ing dalêm sabuku namung isi cariyos ingkang jêjêripun namung cariyos satunggal, mêndhêt saking jêjêring tiyang ingkang dados lampahan tuwin ingkang dipun dhapuk pêperanganipun, ing saperanganipun wau nama saadêgan.
Sayêktosipun mênggah ing sêrat Jawi ugi wontên ingkang dhapukanipun sampun angiribi makatên, inggih punika pakêm padhalangan, malah tumrap pakêm padhalangan ingkang jangkêp dalah pocapanipun punika sampun plêk roman, nanging wangunipun ajêg,
gathukakên dados pêranganipun wadya jêjêran sapisan kalihan kaping kalih. Nama pêrang gagal. 3. Sasampunipun punika lajêng jêjêr ratu sanès, prêlu anggathukakên bakuning cariyos ing jêjêr kapisan. 4. Lajêng jêjêr pandhita kalihan satriya, prêlunipun satriya wau, saunduripun sowan pandhita, wontên margi pêrang kalihan wadya sabrangan, wadya sabrang sirna, wiwit wontên banyolan. 5. Nuntên jêjêr mangsuli sakawit, ngrêmbag bakuning lampahan gathukipun kalihan jêjêranipun ratu sanès. 6. Nyandhak jêjêr sabrangan ingkang kaping kalih, salajêngipun ngawonakên pêranganing lêlampahan, mawi pondhongan (sêngsêming jalu wanita). 7. Wusana antuking lêlampahan, pinanggihipun wontên ing nagari jêjêran sakawit, pungkasanipun pêrang sampak, inggih punika nyirnakakên pangamuking wadya sabrang ingkang kaping kalih. Têlas.
Kirang jangkêp kawontênanipun ajêg kados makatên, dados ing salampahan punika maligi namung baku cariyos satunggal, isi jêjêr agêng pitung adêgan utawi langkung: salêbêting lampahan [lampaha...]
[...n] wau wontên pêranganipun kawan bab, inggih punika:
1. Pêrang gagal, kajêngipun pêpêrangan ingkang botên adamêl pêpêjah, 2. Pêrang kêmbang, kajêngipun ngêtingalakên kêkêmbanging lêlampahan, awit pêpêrangan ing ngriku adamêl pêpêjah, ingkang jalaran anggêpok prakawis jêjêring lêlampahan. 3. Pêrang lêlampahan, ing ngriku ngêtingalakên pêrang ingkang dados kajênging lêlampahan, 4. Pêrang sampak, punika pêrang brubuh nyuthêlakên lêlampahan, dados têgêsipun ing lêlampahan ngriku wontên ramènipun.
Bab pondhongan, punika ngêtingalakên dhatêng sêngsêming cariyos, awit cariyos ingkang tanpa makatên, punika ical raosipun.
Bab banyolan, punika adamêl saening cariyos, awit cariyos ingkang tanpa lêlucon punika cêmplang.
Manawi dipun manah yêktos, mirid saking kawontênan wau, dados mênggah ing Jawi, ugi sampun gadhah cariyos ingkang adhapur roman, tuwin manawi kalaras saking dhapukanipun pancèn sampun kenging kangge pêpiridan adamêl roman, malah ing salugunipun mênggahing lampahan ringgit, ingkang nama carangan, punika sampun wontên ingkang dhinapuk kangge nglêbêtakên lêlampahan anggitan, mêndhêt saking lêlampahaning tiyang ing jaman sapunika, nanging ingkang limrah mêndhêt saking lêlampahaning para luhur. Ing karaton Surakarta nate nganggit lêlampahan Raja Siyêm, inggih punika anyariyosakên narendra ing Siyêm nalika ngajawi.
Wontênipun lêlampahan-lêlampahan wau gampil dipun anggit, awit saking gampil pamêndhêting pêpiridan, inggih kados ingkang kasêbut ing pakêm padhalangan. Pandhapuk makatên wau nêtêpi ing bêbasan: dhalang môngsa kewuhana lêlakon.
Dados kajawi sêrat pakêm padhalangan, tumrap pameranging cariyos ing dalêm salampahan kenging dipun wastani botên wontên, wontênipun namung pamerang agêng kemawon, kados kawontênaning sêrat babad sapanunggilanipun.
Tumrap ing jaman sapunika, cariyos ingkang botên mawi dipun perang-perang, sampun botên patos dipun rêmêni, dene wontênipun sêrat karangan enggal ingkang dhapur cariyos, ingkang kathah sampun nelad sacaranipun roman Walandi, mawi dipun perang-perang.
Nanging bab pandamêling cariyos, manawi dipun raosakên, ingkang kathah taksih kêtingal pamiridipun dhatêng padhalangan, awit mênggahing padhalangan, ujug-ujug jêjêr, punika sampun ngêtingalakên badhe antuking lêlampahan, wosipun ing bab jêjodhoan, môngka tumrapipun raosing sapunika, têdhanipun ingkang maos-maos punika sampun ngantos sagêd mêthèk dhatêng badhe wêkasanipun, dados grêngsênging pamaos botên kêmba.
Mirid saking kawontênanipun sêrat-sêrat waosan Jawi ingkang dipun wastani kina, têgêsipun botên gagrag sapunika, têrang manawi pancèn sampun bêktan lêlagon Jawi kados ingkang sampun kasêbut ing nginggil, bokmanawi sakawit pancèn mirid saking sacaranipun sêrat ingkang sinawung ing sêkar.
Madêg nagari Ngastina, Prabu Druyudana, dipun adhêp Rêsi Durna tuwin kadang Korawa. Ngutus Prabu Baladewa tuwin Adipati Karna ngupadosi murcanipun Radèn Burisrawa.
Madêg nagari Batamira, Prabu Jathayêksa, kasmaran Dèwi Wara Sumbadra, sang prabu bidhal badhe andhustha, wadya kadhawuhan pacak baris ngêpang Madukara.
Madêg kayangan Krêndhawahana, Sang Hyang Bathari Durga, dipun adhêp Patih Jaramaya, dhawuh dhatêng wadya brakasakan anggodha satriya ingkang tapa, ingkang adamêl kasangsaraning wadya brakasakan.
Madêg Radèn Burisrawa, dipun godha ing brakasakan, tanpa damêl. Bathari Durga rawuh piyambak, mangèstoni Radèn Burisrawa pinanggih Sumbadra, kadhawuhan anjujug wana Kandhaka. Patih Jaramaya kadhawuhan anggodha Radèn Janaka.
Madêg Madukara, Radèn Janaka sagarwa. Radèn Janaka badhe pados kidang kancana, saking panyuwuning putra Radèn Abimanyu, bidhal, Dèwi Wara Sumbadra dhatêng patamanan, dipun dhustha ing Prabu Jathayêksa. Srikandhi nututi, dipun tilar oncat, lajêng ngaturi uninga dhatêng Ngamarta.
Madêg barisan danawa Batamira, Radèn Janaka langkung, dados prang, danawa sirna sadaya. Kêtungka panggodhanipun kidang kancana, dipun jêmparing badhar dados Jaramaya. Srikandhi dhatêng wêwarta.
Madêg ing Dwarawati, Prabu Padmanaba dipun adhêp ing Radèn Sômba tuwin sanès-sanèsipun. Sang prabu onêng dhatêng kadang Pandhawa, sang prabu bidhal anggêgana, para putra tuwin rêkyana patih ugi bidhal.
Kocap Prabu Jathayêksa ingkang ambêkta Dèwi Wara Sumbadra kawratên, lajêng niyup wusana sare wontên sangandhaping kêkajêngan, dene Wara Sumbadra ingkang dipun wadhahi ing karumba dipun sandhing. Kacariyos Radèn Burisrawa wontên ing gêgana, sarêng mirêng tangising wanodya lajêng nututi, karumba kabikak, Sumbadra katingal dipun ngungrum. Radèn Burisrawa lajêng pêrang kalihan Prabu Jathayêksa, Burisrawa kasoran, dipun gêtak kabur.
Prabu Jathayêksa pamit Dèwi Wara Sumbadra badhe nututi Radèn Burisrawa. Dèwi Wara Sumbadra lajêng nganyut tuwuh angglundhung ing jurang dhawah gisiking samodra. Prabu Jathayêksa pêrang kalihan Radèn Burisrawa, lajêng oncat, Burisrawa madosi Sumbadra.
Madêg nagari Ngamata,Ngamarta. Prabu Darmakusuma, Prabu Krêsna, Wêrkudara tuwin sanès-sanèsipun ngrêmbag bab anggènipun satriya Madukara botên sowan-sowan. Kêtungka duta saking Madukara dhatêng, matur manawi Dèwi Wara Sumbadra ical, dipun dhustha raja danawa. Janaka kalihan Srikandhi lajêng dhatêng. Wusana utusan madosi Dèwi Wara Sumbadra, ingkang kautus Radèn Gathutkaca.
Madêg ing gisiking samodra, Dèwi Wara Sumbadra pralaya, kasaru Radèn Ôntarêja jumêdhul
saha bidhal dhatêng Madukara. Kocap Radèn Gathutkaca ingkang wontên ing gêgana sumêrêp Dèwi Wara Sumbadra dipun iring ing tiyang jalêr, lajêng niyup dados prang kalihan Radèn Ôntarêja. Wusana rukun. Burisrawa dhatêng nêdha Wara Sumbadra dados prang, Burisrawa dipun bônda, nglajêngakên lampah.
Tikbrasara, danawa jim Sadumeya sakancanipun, rêmbagan anggènipun madosi Radèn Burisrawa. Botên dangu sumêrêp Radèn Burisrawa bandan dipun irid ing tiyang, badhe karêbat, dados pêrang, danawa sami kasoran dening Radèn Gathutkaca.
Madêg pasanggrahan Wanasonyacarita, Prabu Baladewa lan Korawa Ngastina. Wontên ingkang ngaturi uninga manawi Radèn Burisrawa langkung mawi dipun pisakit. Kadhawuhan nututi.
Madêg pasanggrahan wana Giripurna, Prabu Bathara Krêsna dipun adhêp putra santana, tuwin Pandhawa, kasaru Dèwi Wara Sumbadra dhatêng sapandhèrèk tuwin Burisrawa. Lajêng sêsorah ing lêlampahanipun sadaya, tuwin Radèn Ôntarêja dipun akên putranipun Radèn Wêrkudara. Kasaru Prabu Baladewa rawuh, mundhut luwaripun Burisrawa, saha prajanji, manawi ingkang kalêpatan tiyang Ngastina, dipun cêpênga tiyang Ngastina saha dipun ukum tiyang Ngastina piyambak, lajêng bidhal. Pandhawa nututi lampah, wusana sumêrêp, Radèn Burisrawa dipun luwari, lajêng [la...]
[...jêng] dipun rêbat tiyang Dwarawati dados pêrang. Prabu Baladewa
ngrêbat Dèwi Wara Sumbadra kanthi pêrang, lajêng bidhal.
tuwin putra santana. Ginêm sukur dene mêngsah sampun sirna.
XIII. Pêthikan saking sêrat kabar A.I.D.
Sampun tamtu lajêng wontên ingkang pitakèn, punapa kawontênaning panggaotan-panggaotan ing tanah Ruslan punika botên wontên panitipriksanipun babarpisan, lan punapa sabên tiyang komunis ingkang kadadosakên kapala, punika kenging anglampahi saha nindakakên punapa kemawon kanthi sapurun-purunipun piyambak. O, punika botên, panitipriksa mila inggih wontên, ananging kanthi katindakakên dening para amtênar.
Panggaotan-panggaotan ing ngrika sami kadadosakên satunggal kalihan panggaotan-panggaotan gadhahanipun nagari, samantên punika manawi pamêdalipun sami, saha sadaya panggaotan wau dipun ulat-ulatakên tuwin katitipriksa dening rad-rad ing bab ekonomi. Ananging lampah ingkang makatên punika malah anyingkiri dhatêng sajak-sajakipun ingkang ngatingalakên wontênipun wêwênang urun rêmbag. Sadaya wau maligi kantor-kantoring para amtênar, dados sami kemawon kalihan kantor-kantoring dhepartêmèn ing Indhia ngriki, tuwin punggawanipun para: ahli padamêlan kriya, ahli nyêpêng buku, ahli pangadilan, ahli urusan arta lan para juru sêrat. Sadaya wau sami dipun bayar supados anyambut damêl wontên ing ngriku, dados botên beda kalihan kawontênanipun para kaum bêrah ing pabrik. [pa...]
[...brik.] Panggaotan-panggatoan wau sami angsal rancangan padamêlan
kawontênanipun panitipriksa, saklangkung jêmbar sangêt, kados ta: kangge lapuran taunan tumrap sadaya ada-ada kemawon, gung-gunging wragadipun langkung saking 600 yuta rubêl, lan tumrap palapuran wau, panganggenipun kêrtas, pakaryan sêpur migunakakên sêpur barang 11 iji ingkang dipun momoti kêbak. (Cacah-cacah wau, pawartos saking sèkretarising komisi panitipriksa saking parte, kala konggrès mêntas punika, ingkang dipun wontênakên dening ada-ada ing Mosko). Ananging panitipriksa wau, sanadyan kanthi sêsêratan kathah sangêt, kawontênanipun botên sapintêna.
Mênggah panggaotan ing tanah Ruslan punika, anèhipun, dene pamêdalipun botên sagêd anyêkapi punapa ingkang dados kabêtahaning umum, jalaran lumêbêtipun dagangan saking sanès nagari dipun cumpi sangêt. Jalaran saking punika, panggaotan ing ngrika lajêng sagêd anêmtokakên rêrêgènipun punapa kemawon, lan para ingkang prêlu ngangge inggih lajêng kêdah ambayar kemawon, sanadyan rêrêgènipun tikêl tiga, malah ngantos tikêl gangsal kathahipun tinimbang rêrêgèn umumipun ing sanès nagari. Ingkang punika lajêng tuwuh lêlampahan-lêlampahan ingkang nganèh-anèhi, inggih punika kalanipun adamêl rancangan taunan, satunggal-satunggaling panggaotan sami mêmpêng anggènipun nginggil-inggilakên panêpsiring wragadipun. Mênggah ingkang dados prêlunipun, supados sagêd katêmtokakên, murih panyadening barang-barangipun sagêda langkung awis, manawi botên sagêd angsal pitulungan kangge anutupi karugianing panggaotanipun. Ingkang makatên wau, tiyang lajêng pangkat dhatêng têlênging nagari, upaminipun kemawon dhatêng Mosko, saha lajêng miwiti rêrêmbagan kalihan para insinyur-insinyuripun apdhèling saking rad ing bab ekonomi ingkang inggil piyambak, inggih punika ingkang ambawahakên panggaotan wau. Para insinyur-insinyur wau lajêng anocogakên sakêdhik dhatêng wontênipun cacah-cacah ingkang kalapurakên wau, ngantos kawontênaning cacah-cacah wau, ing sadaya panggaotan, ingkang sami dêdamêlanipun, wusananipun inggih mèh sami kemawon. Sadaya-sadaya sami tumut angindhakakên wragad-wragad ingkang dipun wêdalakên, jalaran saking punika rêrêgèning barang-barang saindênging nagari sakêdhik-kêdhikipun mindhak 20% katimbang upami lampahing panuntuning panggaotan wau kanthi salêrêsipun. Mênggah ing bab agênging wêdalipun panggaotan, punika botên karembag panjang, sabab salaminipun tansah kêsêkêdhikên, ingatasipun ing ngriki tansah kakirangan barang, ananging ing sarèhning panggaotan-panggaotan wau tansah amratelakakên, bilih barang samantên punika sampun kathah-kathahipun ingkang kagarap, amila inggih botên sagêd kaewahan malih.
Nalika angrêmbag rancangan wêkasan, ingkang wangsulanipun sadaya pitakenan ingkang gêgayutan kalihan panggaotan ing Sibèri ing taun 1925 dados têtanggêlanipun Tuwan Baars, sasampunipun sarujuk ing rêmbagipun Tuwan Baars lajêng arêraosan makatên: saiki rak iya bakal saru bangêt arane, upama olèh-olèhaning panggaotan, ora dimurahake 20%. Ingkang dipun wastani saru wau sampun kalangkung, ewadene rêrêgèning panyadean ingkang sampun dipun têmtokakên wau, prasasat botên sagêd nyêkapi wragad-wragad ingkang sampun kawêdalakên. Rêrêgèning barang ing papan panggaotanipun Tuwan Baars, punika sampun tamtu sami kemawon kalihan rêrêgèning barang-barang ingkang sampun katêmtokakên dhatêng panggaotan-panggaotan sanèsipun, ingkang makatên wau amratandhakakên, bilih pamêdalipun sadaya panggaotan sami kemawon kalihan papan panggaotanipun Tuwan Baars.
Panitipriksanipun, nocogakên ingkang sampun katêmtokakên wontên ing rancangan, botên wontên malih, wontênipun panitipriksa ingkang sayêktos, kadosdene ingkang dipun sumêrêpi dening kapitalisme, saha ingkang amêksa tiyang murih anuntun panggaotanipun kanthi salêrês-lêrêsipun, manawi tiyang wau botên angajêngi dhatêng risaking panggaotanipun, punika ing tanah Ruslan botên wontên babarpisan. Sabên taun arta ingkang kabucal ewon yutan, jalaranipun botên sanès amargi pamêdaling panggaotan-panggaotan wau kirang sangêt saha rêrêgènipun saklangkung kawisên, katimbang manawi panggaotan-panggaotan wau angsal tuntunan ingkang sae. Sabên tiyang anggènipun adamêl rêrêgèning barang kanthi dipun indhakakên ngantos 20% dumuginipun 25%. Ingkang punika tiyang lajêng anggadhahi arta celengan sawatawis, ingkang kenging dipun pigunakakên manawi wontên rubeda ing salêbêting panggaotanipun utawi malih manawi kalêrês wontên lêlampahan ingkang botên kajarag, dene ing tanah Ruslan lêlampahan ingkang makatên wau prasasat sabên dintên. Cara ingkang makatên wau sampun kalampahan ing papan pamêlikan, inggih punika ing rantamanipun dipun wontênakên kajêng kangge bêkakas 20% langkung kathah tinimbang kabêtahanipun, jalaran saking kathahing kajêng ingkang dipun colongi. Awit para tani ingkang kalanipun dalu nyolongi kajêng-kajêng sarana grobagipun ingkang kamomotan ngantos kêbak, anjalari têlasing kajêng tandhon wau. (Badhe kasambêtan)
(Ngingah ulam mas-masan ing balumbang).
Tarkadhang para têtiyang padhusunan kapetang kathah ingkang griyanipun cêlak lèpèn alit utawi pakawisanipun gampil kailenan ing toya,
pasitènipun pakawisan minôngka panyiram tumrap têtanêman ing sakiwa têngênipun ngriku. Dene balumbang wau kacêmplungana bibit ulam mas-masan utawi gramèh. Mas-masan punika bangsaning wadêr, nanging sagêd agêng tur rupinipun sae, sisikipun abrit sulak jêne, pramila dipun wastani mas-masan, manawi pinuju ngantang (satêngah kambang) cahyanipun kumilat sumorot abyor anêngsêmakên. Manawi kaingah ing balumbang gampil sangêt babaripun, anggêr toyanipun sagêd mili lumintu, tur enggal agêng. Kula piyambak sampun nyobi nindakakên ngantos sapriki. Rumiyin kula wiwit nyêmplungakên bibit panjangangipun watawis 6 c.M, sarêng angsal 4 wulan kula êntas sampun 13-14 c.M. panjangipun, malah ngantos sapriki wontên ingkang sampun watawis 10 wulan botên kula undhuh-undhuh, dumadakan agêngipun watawis sakempol tur panjangipun sampun 42 c.M. kintên-kintên wawrat 2 1/2 pon. Môngka salaminipun kula ngingah wau prasasat botên nate kula opèni, tandhanipun babar pisan tanpa kula sukani têtêdhan kajawi namung ngilèni toya tanpa kêndhat.
Ing tanah Jawi wetan sampun dipun adani dening priyantun lan bau supados tiyang-tiyang dhusun samia gadhah kawêkêlan bab ngingah ulam loh, ingkang kangge coban inggih punika ulam mas-masan tuwin gramèh, kaingah wontên ing wadhukan (tandhon toya ing sabin), tiyang-tiyang ing parêdèn rupinipun sampun katingal sênêng ngingah ulam wau, kabêkta saking awisipun ulam sagantên awit têbih pasisir, ingkang makatên wau raosing batos kula mangayubagya sangêt dhatêng ihtiyaripun
bab pêncar saha tumêrahipun ulam-ulam loh. Awit samôngsa tiyang kirang wêkêl angudi indhaking kathahipun ulam loh tamtu ing têmbe wingking badhe kêkirangan ulam, môngka sadaya tiyang mêsthi sami nêdha ulam loh sabên dintên.
Mangsuli bab ing nginggil, manawi nêdya ngingah ulam minôngka pasrèning pakawisan, balumbangipun prayogi kapagêr ingkang kêkah, pinggiring balumbang katanêmana sêsêkaran utawi bôngsa têtuwuhan ingkang mêdal asilipun. Dene wiyaring blumbang cêkap sabên ulam mas-masan satunggal utawi [u...]
[...tawi] kalih kêdah manggèn ing balumbang ingkang wiyaripun saêru pasagi utawi kirang, nyêmplungakên bibit ulam wau tanpa pilih-pilih môngsa sampun prayogi. Manawi ulam sampun ngajêngakên nigan
kadhangkala êduk wau kaêntasa, dangu-dangunipun 5 mênut supados angsal hawa bêntèr sawatawis, nanging sampun ngantos katingal kisut, awit murugakên botên sagêd nêtês. Wanguning tigan mas-masan punika bundêran pating printis alit-alit, kados para maos sampun ngawuningani. Dene manawi sampun katingal nêtês dipun wastani nènèr, nènèr wau prayogi kadèkèk ing papan sanès, inggih punika ing balumbang ingkang bagiyan ngandhap piyambak, prêlunipun sampun ngantos katêdha dening ulam ingkang agêng-agêng. Kauningana, manawi balumbang wau ngantos wontên ulamipun, punika ambêbayani sangêt tumrap nènèr-nènèr wau, malah trêkadhang ulam ingkang agêng sok dipun môngsa kèpètipun, wah, kenging kawastanan amaning mas-masan.
Manawi sagêd radi kathah, ngingah mas-masan punika kenging kawastanan lumayan minôngka sambèn tinimbang nganggur, tur nyumbang lawuh. Wasana sintên ingkang nêdya badhe ngupados bibit
ing Puntên, Batu (Malang), ing ngriku sadhiya nènèr kathah sangêt.
Nyuwun Ngapuntên: Kula pun : Nirrasa. Tumpang (Malang).
Sasisih punika griya gambar idhup Alhambra ing Malang, ingkang gadhah Tuwan Hassan Alie Soerati. bôngsa Arab. Panggenan wau ugi kenging kangge main tonil, tuwin sanès-sanèsipun. Wiyaripun 14 M, panjangipun 45 M. cêkap kangge ningali tiyang 1000. Ing ngriku ugi dipun sadhiyani padandosan w.c. tur pamanggènipun adhakan.
Ha. Ing buku pathokaning nyêkarakên bab ukara sasmita wiwitaning sêkar, ing sasmita: pangkur (kaca 45) kasêbutakên:
Pangkur, mawi têmbung: kapungkur, utawi ingkang: mawi kur, punapadene ingkang atêgês mêngkêrakên. Ing ngriku sêpên têmbung sasmita: yuda kanaka. Punika kenging punapa botên.
Na. Basa antya. Saking bakunipun têmbung: ngoko, krama inggil sarta têmbung krama sawatawis. Nyuwun katrangan kadospundi pamasangipun têmbung krama, sarta sapintên kathah kêdhikipun.
Ha. Kajênging sasmita: yuda kanaka, punika raosipun mantuk dhatêng wangsalan, yuda, têgêsipun pêrang, kanaka, têgêsipun kuku, wêtahipun dados: pêrang kuku, dene pêrang kuku wau têgêsipun: kukur-kukur, dados kajêngipun inggih dhatêng kur. Mila inggih kenging kemawon.
Na. Mênggah pathokan panganggenipun basa antya, makatên:
a. Tumrap tiyang kapisan, têmbung awak angsal ngoko.
c. Tumrap tiyang ingkang kaping kalih, têmbung ingkang kasarira, angsal krama inggil.
Aku mirêng, panjênênganmu gêrah bèri-bèri nganti kêraos ing sampeyan, iku jampine gampil bae. Panjênênganmu apa karsa dhahar sêkul abrit.
Kajawi têmbung krama inggil kasêbut ing nginggil, saha têmbung-têmbung sawatawis ingkang kêdah kalêstantunakên ngoko, têmbung sanès-sanèsipun dipun kramakakên sadaya. Dene têmbung-têmbung ngoko ingkang botên kenging dipun kramakakên mênggahing basa antya, ingkang sampun pinanggih:
Ana, êndi, ora, aku, iki, utawa, isih, apa, aja, iya, amarga, ênggon, kana, kene, kono, karo, kapan, kapriye, kang, durung, tak, dudu, saiki, saprana, saprene, samana, samene, sing, wis, lagi, pira, dhèkmu, manèh, manawa, mênyang, marang, mung, mêngko, mangkana, bae, nganti.
Mênggah panganggening têmbung krama inggil, punika gampil, dene ingkang angèl, punika panganggening têmbung krama, awit wontên ing kakengingakên, wontên ingkang botên, kados ta tuladha ing nginggil, têmbung apa têtêp ngoko, sarêng têmbung gampil, dados krama. Ingkang makatên punika, dados kados namung gumantung wontên ing raos, nanging lowung dene wontên pathokanipun sawatawis.
Kapitadosanipun tiyang Jawi, kasugihan punika kenging dipun saranani saking pados setan, awit setan punika sagêd andhatêngakên pasugihan, dene dunung tuwin bangsaning setan wau warni-warni, punapadene namaning pasugihan inggih warni-warni.
Mirid saking ujaring tiyang ingkang ngandêl dhatêng kawontênaning pasugihan pados setan wau, tamtu mawi sêsanggêman ingkang awrat, tiyang ingkang nglampahi kêdah anyanggêmi dhatêng janji-janjinipun, wontên ingkang kêdah bantên anak, inggih punika nglilakakên pêjahing anakipun samôngsa dipun têdha dhatêng setan ingkang suka kasugihan. Wontên ingkang mawi anjanjèkakên badanipun piyambak, samôngsa sampun gadhah anu, upaminipun griya joglo jèjèr sanga, utawi sanès-sanèsipun, kadugi lajêng kairid dhatêng kayanganing setan. Dene piandêlipun tiyang ingkang nglampahi, dununging setan punika wontên papan ingkang rungkud, utawi wontên padununganing barang ingkang elok, kados ta rêca agêng sapanunggilanipun.
Wêwarnèn ingkang elok, limrah dipun anggêp ambrêkahi.
Manawi tiyang ingkang nglampahi sampun kêdugi, ing ngriku sawêg katampèn sêdyanipun pados setan. Nanging taksih wontên janjinipun malih, inggih punika:
1. Kêdah nglampahi botên limrah kalihan tiyang, sampun ngêbrèh dhatêng donya, botên ketang saêsèn kêdah sumêrêp tanjanipun.
2. Sampun ngantos purun nyambuti arta tuwin punapa kemawon manawi wangsulipun ingkang dipun sambutakên wau botên mawi ambêkta pakolih, upami arta inggih kêdah mawi anakan, sanadyan uwos pantun inggih makatên, dene manawi nyambuti barang, inggih kêdah dipun sewakakên.
3. Lan malih poma, saupami nyênyambutakên kêdah grèpèh nagih, sampun mawang sadhèrèk pawong [pa...]
[...wong] mitra, kêdah dipun gujêg kemawon, sanadyan dipun rencangana pabên, inggih dipun lampahi, prakawis dipun sêriki ing tiyang, punika botên dados punapa, ngèngêtana bilih donya brananipun punika gadhahanipun sang setan, botên kenging dipun angge mainan, awit setan sangêt-sangêt anggèning ngrencangi dhatêng indhaking donya.
Yèn nyata sagêd anglampahi, awit saking brêkahing setan, tiyang ingkang gadhah panêdha badhe kasêmbadan sêdyanipun, botên dangu lajêng sugih andêrbala.
Manawi dipun laras, janji ingkang kapisan punika namung manjing dhatêng kaantêpaning manah, antêpipun mawi kamoran ing gugon tuhon, dene janji ingkang kaping kalih tigang bab, punika sayêktosipun nyata sadaya, pancèn mênggahing prakawis tiyang badhe sugih inggih kêdah makatên. Mênggah kajêngipun bab tigang prakawis wau:
1. Tiyang anglampahi botên limrah kalihan tiyang, punika mikantuki dhatêng sudaning kaborosan, awit tiyang mingsêt
punika waton tuwuk, nyandhang ngangge inggih waton botên kamohan.
2. Bab angênggèni watêk melik pakolih, punika pancèn anggènipun tiyang ingingkang.
nêdya ngindhakakên bôndha, awit manawi botên makatên, tamtu badhe botên dados.
3. Dene bab manggan tuwin têgêlan, punika nama pinanggihing tumindakipun ing damêl, inggih kêdah makatên punika, awit manawi botên sagêd makatên, salaminipun namung badhe dipun gêgampil ing tiyang. Tiyang sanès badhe mastani tiyang botên limrah, tiyang nyênyêngit, punika botên dados punapa, awit nama namung têmbungipun tiyang botên kalêgan ing manah. E, cêkakipun manawi prakawis dipun gêgampil, sanadyan dumugia ing pangadilan pisan, inggih dipun lampahi.
Ing sapunika têtela, bilih lampahipun tiyang pados setan wau kenging dipun telad ing tiyang limrah, botêna mawi dhatêng pasetanan inggih sampun gadhah setan, dados kajêngipun, tiyang pados setan punika botên wontên, janji purun anglampahi kados ingkang kasêbut ing sêsorah, tamtu dados tiyang pados setan piyambak.
Kawontênan ingkang kados makatên punika kados sampun cêtha têtuladanipun ingkang katingal. Kados ta: kathah kemawon tiyang sugih ingkang owêl-owêlên adamêl dana dhatêng kêlimrahan, manawi nêdha kêtingal anggèning anjirêt gulu, nyandhang ngangge trimah awon, waton awèt, ngantos dipun wastani tiyang botên limrah.
Ing sarèhning sadaya wau nyata, tuwin wontên saenipun, punika lêlampahanipun pinanggih dados sae, namung dipun borongakên ingkang badhe anglampahi.
Garèng : Dadi sing diwajibake pasa kuwi wiwit bocah umur 15 taun. Wah, la kojur awakku kiyi, ingatase wis umur 40 taun, têka durung tau pasa sajêge, la iya kapriye manèh, ing sarèhne wis salah sapisan, mulane aku iya ora arêp pasa bae.
Petruk : Wah omonge Garèng kiyi sajake kaya sawijining uwong sing tanpa kêjarag ujug-ujug kalêbon iwak babi sacuwil, barêng
dadi tinimbang ngrasakake sathithik aluwung ngrasakake akèh babar pisan, dosane toh padha bae. Ha mara, omongan mêngkono kuwi apa dudu omongane wong kasambêd arane. Ing môngka rak iya wis ana unèn-unène, mangan pêpanganan larangan, yèn pancèn ora disêngaja, têgêse pancèn ora wêruh têmênan, yèn kuwi pangan larangan, tamtune rak iya dingapura. Sêmono uga Si Garèng, yèn banjur gêlêm anglakoni pasa, sokur bage gêlêm nyaur salawase ora pasa, kuwi rak iya wis aran nêtêpi apa sing diwajibake dening agamane.
Sêmar : Bênêr omongmu Truk. Saiki tak banjurne omongku bab wong sing diwajibake pasa, kajaba rong prakara sing wis tak kandhakake ing ngarêp, sing diwajibake pasa, yaiku wong sing kuwasa pasa.
Garèng : Hla, lidok ta, cocog bangêt karo panêmuku. Dadi anggonku ora pasa kiyi, ora kuwalahan bangêt-bangêt, amarga rumasaku durung kuwasa pasa. Dene panêmuku wong sing kuwasa pasa, kuwi wong sing bandhane wis mênêng, têgêse: sanajan oraa nyambut gawe wis bisa mangan. Wong kang mêngkono kuwi iya bisa anggone mranata pasane. Mranatane mangkene: nèk bêngi omong-omongan karo kônca-kancane, sokur yèn ana sing glenggengan maca layang Menak utawa Panji, karo ngombe wedang kopi pacitane: jadah bintul, gorengan jêrohan wêdhus sing kêmripik kae, mêngko kira-kira jam têlu banjur saur, dene nèk wis arêp gagat esuk, banjur mapan turu, tangine mêngko arêp buka.
Sêmar : Wiyah, apa prasasat awan digawe bêngi, bêngi digawe awan, nèk mêngkono kuwi rak ngèlmuning kalong. Mungguh wong sing diarani kuwasa pasa, kuwi wong sing ora duwe udur apa-apa, têgêse: wong sing ora lara, ora cacad, cêkake wong sing kuwat sarta bagas kuwarasan.
tumrape wong wadon isih ana ancêr-ancêre manèh, yaiku kudu suci saka khèl lan nèphas.
Garèng : Lah, maune aku kok ora dilairake dadi wong wadon bae, dhonge rak bisa olèh sudan apês-apêse pitung dina.
Sêmar : E, kurang ajar, kaya wong têtuku nganggo golèk redhuksi (sudan). Kajaba kang wus dak critakake, pasane kudu têlung puluh dina têrus.
Petruk : Kaya-kaya wis cukup, Ma, anggonmu paring katrangan, saiki aku paringana priksa kang dadi bataling wong pasa, sabab bab iki aku durung pati têrang.
Sêmar : Nèk aku ora kliru, sing agawe bataling wong pasa kuwi kabèh ana 10 warna, yaiku: 1. anglêbokake barang ing babahan nawa sanga, 2. mutah kang dijarag, 3. jimak, 4. ngêtokake rahsa kang ditêmaha, 5. edan dadakan, 6. lara sadina, 7. mangan sadurunge manjing buka, 8. khèl lan nephas, 9. katêkan murtad, lan 10. duwe anak anyaran.
Garèng : Bab kabèh mau aku wis nyandhak, Ma, mung bab 9 andadèkake bingunge atiku, sabab sing wis dak rungoni têka gèsèh bangêt karo sing kok ngandikakake mau, jarene nèk katêkan ing bab 9 kuwi apik bangêt, yakuwi, dalan-dalan dadi apik, diaspal, di…
Sêmar : Hus, kuwi rak mintrad, yaiku pangrèhing kutha (gêmintê), balik murtad kuwi têgêse rak beda bangêt. Upamane bae mêngkene: sajêrone kowe pasa, kok banjur tuwuh pikiranamu maido marang kaprêluane pasa, kuwi pasamu iya banjur batal.
Petruk : Ma, Ma, kayadene aku kiyi sajêge ora tau pasa, apa sabanjure aku kiyi ora diwajibake nyaur pasa, anggone tansah nglowongi ora tau pasa mau.
Garèng : Tak lilani, Truk, Truk, yèn kowe bakal nyauri
Sêmar : E, Garèng kiyi kathik ngina sapadhaning titah, dumèhane Petruk nèk mangan katon drêmba bangêt, durung kinur yèn Petruk iki ora bêtah pasa, nèk pancèn wis gêlêm, sanadyan pasa saminggu ambladhêg, anggêre aja tansah diawasake bae, mêsthi bêtahe, mungguh pitakonmu, apa wong diwajibake nyaur pasa, kuwi pancèn mula ya mangkono. Mung bae ana dina sawatara, sing nèk dipasani ora jênêng pasane ora sah bae, ananging pasa ing dina kuwi malah diunèkake kharam, yaiku: ing dina bakda Sawal lan Bêsar, dina Sakban lan liya-liyane manèh. (Badhe
uripe / nanging sajatinipun / têntrêmira janma nèng bumi / anggung antuk rubeda / kang tansah tumruntun / kadya pêpalang sanyata / kang ngrêridhu marang sarasaning janmi / dènira amrih suka //
Nanging janma tan kêndhat nyranani / panulaking punang pôncabaya / têmah dadi kulinane /
kaanane yêkti / malah aran nêrahi sadaya / tan mung mring manungsa bae / nadyan mring kutu-kutu / sato kewan miwah sanggyaning / kang têtuwuhan samya / uga antuk giyuh / kawuryan yèn kawisesa / kataman ing sarasanirèng sêsakit / miwah antuk palastra //
Amung beda lan ananing janmi / ingkang darbe sampurnèng
têtalanira / janma dahat dènira anggung nrêsnani / marang ing uripira //
Miwah janma wus bangkit mêruhi / mring sanggyaning sarana kang dadya / têtaline ing uripe / yèku kaananipun / pangan ingkang amigunani / mrih dadya bagas rosa / myang panulakipun / lamun kataman ing roga / nênungtum mring kasantosanirèng ati / tindak ajaga-jaga //
Ing satêmah dadya ngulinani / tumindaking dènnya
lamun janma têtêp kanthinira bukti / tinêmu sabên dina //
Kadi gambar kang kawuryan yêkti / ananira wênèh ing nagara / ingkang nuju banjir gêdhe / lumembaking kang ranu / dahat agung kongsi ngêlêbi / salumrahirèng praja / janma pating krubyuk / mrih pangungsèn kang
maring pangane / umêksa kusung-kusung / mring dununging jagal kang sami / sadhiya ananira / daging pating grandhul / minôngka
mring kaslamêtanira / kang tinitah giyuh / maring padhaning manungsa / nadyan maring sato ywa prabeda ugi / traping wilasanira //
Awit dadya sabangsaning anjing / kadi ingkang pinêtha ing gambar / datan beda pangrasane / kudu amburu idhup / ing nalika praptaning banjir / mêthangkrong anèng
kasêpèn ing pasambat / amung sarwa bingung / tanbuh-tanbuh kang pininta / amung ngringik sinêlanan jugug rarih / yèn ta lamun jinarwa //
Dhuh-dhuh janma mêlasana ugi / ing dasihe kang nandhang sangsara / anèng luhur kandhang kene / tan
ngêngudi kalakona dèn tulungi / uwal saking sêngkala //
Tanpa kêndhat dènira ngrêrintih / dening atis trus maring tyasira / rinasa
amung / mêmanise dènnya dumadi / tan mawa mawang janma / yêkti akèh jumbuh / wose kang ingudi samya / amung maring
Paduka Tuwan H. Colijn tilas ministêr presidhèn ing nagari Walandi sampun dumugi ing tanah Jawi, mênggah rawuhipun paduka wau wontên ing ngriki, kathah sangêt prêlu ingkang badhe katindakakên. Ing sapunika panjênênganipun Tuwan H. Colijn nuju wontên ing Bogor, lêrêm wontên ing pura Bogor.
Karamean malêman ing Klathèn wulan punika, langkung agêng tinimbang ingkang sampun, pakaryan kasarasan badhe mitongtonakên pitêdah warni-warni ing bab sêsakit cacing tambang, tuwin pès, mawi mujudakên gambaraning griya modhèl enggal, tuwin gambar sorot ingkang ngêtingalakên bab bêbayaning sêsakit cacing tambang.
Ing bab bêna ing Surakarta ing saêlèr kitha, damêl risakipun griya 132 wuwung, kapigunanipunkapitunanipun. agêng, wontên lare ingkang kèli satunggal. Têtiyang ingkang kêbênan sami angsal cadhong saking pamarentah.
Ingkang angsal pamênang lotre Lavalette ingkang f 100.000 sawênèhipun bôngsa Eropah, nanging namanipun kadamêl wados.
Lulus iksamên arsitèk B.O.W. sipil, Tuwan L. Kailola.
Kawontênanipun pamulangan Darmarini ing Blora saya kêtingal majêng. Badhe tutuping pamulangan ing dintên liburan, ing ngriku dipun wontêni pasamuwan, dipun jênêngi ingkang bupati tuwin priyantun sanès-sanèsipun.
Ontvanger ing Cilacap, kaukum kunjara 2 taun, prakawis salingku.salingkuh.
Anggènipun residhèn ing Banyumas nyadhiyakakên sanjata 300 iji, kangge mêjahi kewan ama, ing sapunika sampun anglapurakên kawontênaning ama ingkang sampun dipun pêjahi: ing Banyumas bajing 4816, andhapan 4 sarta sanès-sanèsipun 117. Ing Purbalingga, bajing 781, sanès-sanèsipun 3, andhapan sêpên. Ing Banjarnagara, bajing 461, andhapan 17, sanès-sanèsipun 122. Ing Cilacap bajing 418, andhapan 42 tuwin sanès-sanèsipun 183. Ing Purwakêrta, bajing 2713, andhapan 4, sanès-sanèsipun 148. Ingkang nama kewan sanès-sanèsipun punika: kêthèk, sagawon wana, sawêr, luwak, baya tuwin sima tutul.
Pambantu Kajawèn ing Malang martosakên, bilih saking Malang dhatêng Kêdhiri badhe dipun wontênakên tram èlèktris, mêdal ing èrèng-èrèngipun parêdèn Kawi sisih lèr, inggih punika mêdal ing Batu tuwin Rantang, malah sapunika sawêg nêngah-nêngahi anggarap marginipun, pamasanging kawat sampun rampung, mêndhêt kakiyatan saking lèpèn Kunta.
Katêtêpakên dados lèdhêlêk lanrèhtêr kinging. Pakalongan,
têrbêskiking landrad ing Bandhung tuwin Sumêdhang. Dados pursitêr landrad ing Kraksaan, Pasuruan, Mistêr
landrad ing Pamêkasan, Mistêr Radèn Satoin Kartanagara.
Pakaryan kasangsaran ing Batawi mêntas mitulungi sawênèhing tiyang èstri ing Kêbon Gala, ingkang kakintên sakit kolerah, lajêng kabêkta dhatêng griya sakit. Griyanipun tiyang wau lajêng dipun rêsiki, tuwin têtiyang sacêlakipun ngriku, kintên-kintên tiyang 30 sami dipun suntik. Salajêngipun tiyang ingkang sakit wau ngajal, nanging dhoktêr dèrèng sagêd nêtêpakên sakit punapa.
19. Kadospundi anggèn kula miruda saking kitha Harmac
Dangu-dangu têtiyang ing wingking ngangsêg dhatêng têtiyang ing ngajêng, lan têtiyang kathah ingkang sami bêngok-bêngok wau sampun anglangkungi alun-alun, sumêdya amêjahi têtiyang tiga, ingkang anggadhahi dêdamêl enggal anggêgirisi wau. Wujuding grombolan tiyang wau kados têtingalan ingkang anèh saha ingkang angêgèt-êgèti. Ingkang kados makatên wau kula dèrèng nate nyipati.
ngêntènana. Dene yèn kowe lan aku ora bisa kêtêmu manèh, ora liya kowe padha tak dongakake, supaya anggonmu lêlungan iki bisa slamet, lan sabanjure nêmu kabungahan. Kula tiyang kalih lajêng mangkat, Quick mèh nangis jalaran saking isin saha anyêlipun.
Sêsambatipun Sêrsan Quick: o ya talah têmên, nèk ngèlingi Samuel Quick sêrsan ing prajurit sêni, kang wis tau milu pêrang ping pat, lan wis olèh
lagi pêrang mungsuh wong kurang luwih têlungèwu. Bandara dhoktêr, manawi Kapitan Orme mangke botên rawuh, langkung prayogi manawi panjênêngan anglajêngakên tindak piyambak, amargi kula badhe kantun kalihan panjênênganipun, na, saiki lakune wis ana sèkêt tindak, ayo
ningali kawontênanipun ing alun-alun saking lawanganing gapura. Ing ngriku katingal kados pakêmpalan agêng ing dintên Ngahad, ombyaking tiyang kathah sangêt, larikan ingkang ngajêng piyambak sampun dumugi ing sangajênging papan pangimaman, ingkang dunungipun wonênwontên. ing têngah lêrês.
Quick garundêlan: geneya ta dhèwèke têka ora banjur nyumêt ucêng-ucênge dhinamit. O, ngrêti aku saiki akale. Môngga kapirsanana. Kala punika piyambakipun nudingi Orme ingkang ambrangkang ing sawingkinging kori ingkang botên dipun wêngakakên, lan sabên-sabên ngungak saking pojokan kanthi ngatos-atos, dene batêrinipun dipun cêpêngi. Quick wicantên: karsanipun bandara kapitan wau, supados têtiyangipun sagêda saya nyakêt, lan ingkang makatên punika sagêd ngèngingi tiyang kathah, panjênênganipun...
Kala punika babarpisan kula botên mirêng swaranipun Quick malih, amargi ujug-ujug lajêng karaos kados lindhu, lan langitipun sajak kados latu agêng, saperanganing
sadaya, lan sangajênging kori kêtingal wontên tiyangipun lumajêng, sasampunipun punika lajêng wontên jawah barang warni-warni, inggih punika sela-sela, bêgja dene botên nyakiti dhatêng kula sadaya, lan barang sanès-sanèsipun, ingkang botên nyênêngakên. Wontênipun ing pangraos inggih pancèn elok sangêt, dening dipun jotos ing kêpêlan ingkang sampun pêjah, inggih punika kêpêlaning tangan ingkang sampun pisah saking badanipun, langkung malih kêpêlan wau sami anggêgêm talêmpak. Unta-unta lajêng sami ngadêg badhe lumajêng, ananing sarèhning unta punika kewan ingkang kêsèd saha sabaran, lan kala punika unta-unta kula sadaya wau sayah sangêt, amila tumrap kula sadaya inggih lajêng gampil anggènipun nêntrêmakên.
ingkang kados tiyang mêndêm, gluyuran murugi kula sadaya, inggih punika mitra Orme. Rainipun kêtingal cêmeng, panganggenipun rowak-rawèk sapalih, ing rainipun kêtingal wontên rahipun daleweran, jalaran saking tatuning sirahipun, tanganipun têngên nyêpengi batêre èlèktris.
Orme wicantên, swaranipun anggêdabêl: dhinamite iku panjêblose kêras bangêt. Ayo saiki padha oncat, sadurunge mungsuh padha mari kagèt. Salajêngipun Orme lajêng numpaki untanipun.
Botên watawis dangu malih, kula sadaya lajêng sami bandhangan dhatêng curipêthak, dene ing kitha Harmac ingkang kula tilar, kamirêngan swaraning tiyang pating gluruh jalaran saking kêsakitan utawi ajrih. Kula sadaya lajêng dumugi ing gumuk, ingkang wontên prajuritipun kapalan, saha lajêng kula sanjata. Lan nyata kados pambadhe kula, bilih salêbêting jurang sawingking kula wontên pajagènipun tiyang Fung ingkang kiyat, prêlunipun samôngsa kula sadaya langkung ing ngriku badhe dipun cêpêng. Nanging jalaran saking wontênipun ingkang sampun kalampahan, [kala...]
[...mpahan,] têtiyang wau anganggêp, bilih kawontênan punika kasêktèn ingkang linangkung, mila têtiyang wau lajêng sami kesah kanthi numpak kapal dipun bandhangakên sakiyat-kiyatipun.
Ing sawatawis môngsa lampah kula sadaya botên wontên rêridhunipun, ananging lampahipun botên sagêd rikat, jalaran saking kawontênanipun Orme. Sarêng lampah kula sadaya sampun dumugi têngah-têngahing margi ingkang dumugi curipêthak, kula nolèh dhatêng
labragên, sabab yèn ora mangkono, prajurit kae bisa nututi aku kabèh.
Quick inggih angèstokakên, saha kula sadaya lajêng anglajêngakên lampah kanthi anjojrog, dene prajurit kapalan wau saya dangu saya cakêt, kula ngintên manawi kala punika dhawah ing wêkasan, langkung malih sarêng saking sawingkinging curipêthak ujug-ujug wontên grombolaning prajurit kapalan dhatêng.
Kula awicantên: wah, saiki nêpung wakul binaya mangap.
Quick amangsuli: sajakipun têka inggih makatên: bandara. Sanadyan têtiyang punika beda panganggenipun.
Kula lajêng namatakên kanthi titi, saha sumêrêp bilih Quick wau lêrês wicantênipun, mila inggih pancèn grombolan sanès, ing ngajêng piyambak wontên tiyang numpak kapal sarana ambêkta banderanipun tiyang bôngsa Abati. Bab punika kula badhe botên kêlintu, awit nalika kula kala rumiyin wontên ing ngriku, kula nyinau yêktos dhatêng kawontênaning bandera punika, inggih punika satunggiling bandera ijêm awewujud mojok tiga, ingkang warninipun nganèh-anèhi, saha kêbak aksara-aksara Yahudi, kasêrat mawi êmas. Ing têngah wontên pêpêthan gambaripun Kangjêng Nabi Suleman lênggah ing dhampar. Kajawi punika, sawingkingipun bandera lêrês, ing satêngah-têngahipun grombolan prajurit kapalan, wontên putrinipun nitih kapal, dêdêg pangadêgipun lênjang, pangagêmanipun sarwa pêthak, inggih punika ingkang karan
wau sami mundur saking ngriku. Nitik kawontênan ingkang sampun kalampahan kala enjing wau, bokmanawi têtiyang Fung
dhatêng kula, punapa ingkang mêntas kêlampahan. Kula punika nataning têtiyang Abati, ingkang karan putri-putraning para nata. Sumôngga mriksanana gambar pasêmon ingkang wontên ing sirah kula punika. Ing mangke panjênêngan tamtu badhe priksa, bilih atur kula punika salêrês-lêrêsipun. Salajêngipun sang putri lajêng nyilakakên kudhung, ing ngriku makuthanipun êmas, ingkang dados tandhaning kaluhuranipun lajêng katingal.
Salah satunggiling solah-bawanipun sang putri ingkang sangêt anênarik manah, punika wêdharing pangandikanipun ingkang arum sangêt.
Sarêng Orme mirêng ungêling swara wau, piyambakipun lajêng ngêlèkakên mripat saha lajêng namatakên sang putri.
Kula lajêng mirêng panggrênêngipun Orme makatên: impèn kang anèh bangêt, wong wadon iki bokmanawa bae bangsane wong Islam. Wah, ayu bangêt, lan
bilih Orme jalaran saking panjêblosing dhinamit lajêng dados sakit. Salajêngipun kula lajêng nyantun ginêmipun Orme satêmbung-satêmbung. Ingkang punika sang putri rumaos lingsêm sangêt, saha sanalika punika kudhungipun dipun trapakên malih.
Salêbêtipun sang putri lingsêm wau, kula mirêng Quick wicantên kalihan Orme makatên: sanès bandara kapitan, punika dede bangsaning tiyang Islam, punika satunggiling rajaputri ngantos dumugi sapucuk-pucuking darijinipun, lan punika satunggiling wanodya ayu sangêt, salaminipun kula dèrèng mrangguli tiyang ingkang ayunipun kados makatên. Sumôngga bandara kapitan, kula aturi anjênggèlèk sakêdhik, sapunika panjênêngan rak sampun luwar saking latu naraka
hawaning obat iku ngracun mênyang awakku, ananging saiki wis kêpungkur. Adams coba nyuwuna priksa marang sang putri kae, pira prajurit kang andhèrèkake. Kira-kira limang atus, yèn mangkono sanalika iki bêcik banjur nêmpuh kutha Harmac. Gapurane jaba lan jero wis padha ambruk. Wong-wong Fung ngira yèn iku saka panggawening setan, lan mêsthine banjur padha lumayu. Sang putri bakal ngalahake wong-wong Fung iku, lan nganti pirang-pirang taun ora bakal anjênggèlèk manèh, ananging kudu ditindakake ing sanalika iki, ing sadurunge wong-wong Fung mau mari saka kagète, amarga sabênêre wong mau sing akèh mung padha kagèt bae, ora padha kataton. (Badhe kasambêtan)
tetep eksis walaupun tanpa varney & samsul,,nek perlu ajar wae persela 10-0, kuwi kudu poko’e, soale q jengkel
oalahh, iki ta kemadu. nek arek-arek ngarani iki “jancuk-an”, hehehe…dipilih gampange, soale nek wis kesenggol mesti misuh-misuh.”jiancok…”!!sipp!
Jamu Sinom yaiku salah sawijining jamu gendong kang digawe saka sinom atawa godhong asem kang enom. Jamu iki rasané asem tinuli ségér. Sesegeran kanggo ngilangké paité jamu pahitan iki kelebu jamu gendong .
padha kaya-kaya anggawe jamu kunir asem ananging nganggo bahan utama sinom (godhong asem enom ) nuli ditambah sithik kunir perlu ditambah maneh karo temulawak, wiji kedawung, lan banyu jeruk nipis. Kanggo pemanis, bisa ditambahi gula pasir utawi pemanis buatan lan bisa ditambahi karo uyah, tapi luwih mantep menawa ditambah gula jawa kanggo pemanise Kasiaté Jamu SinomJamu sinom iki anduweni piguna liyané kayata :ngobati sariawan
kasar nganggo lumpang karo alu wesi atawa watu (kunir mau wis dirajangi sakdurunge)
Mas. By . Wiji kuwi dirumat lan diopeni kanthi gemathi, disiram, diresiki sukete lan dirabuk supaya cepet
Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Wicaksana Kangjêng Susuhunan
Ngêwrat punapa rêmbagipun pakêmpalan Narpawandawa, saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga bayaranipun f 0,05 sabên wulan, kasuwun bayar
Sasradipraja, Kapatihan, Surakarta. Dene sêrat parluning organ kangalamatana dhatêng rêdhaksi administrasi.
surasane eyang mau ngaturi uninga anggone dikarsakake dadi gupêrnur jendral ing Indiya Nèdêrlan, sarta layange eyang mau nyêbut panjênêngan ingsun ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana kangjêng susuhunan.
Kang iku ing saiki kaparênging karsaningsun, sira sarta putra santananingsun, manawa nyêbut asmaningsun kamot ing layang: sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana kangjêng susuhunan, dene manawa nyêbut cêkakan kanggo pacalathon, sampeyan dalêm ingkang minulya ingkang wicaksana, banjur dhawuhna warata marang putra santananingsun kabèh.
Dhawuhing timbalan dalêm, ing dintên Sêtu tanggal kaping 24 wulan Rêjêb, ing taun Alip, angkaning warsa 1867.
Nuwun, sarèhning kaparênging karsa dalêm, benjing sowan ngabyantara nata ngajêng punika, ingkang kaparêngakên munjuk ing sampeyan dalêm ingkang wicaksana, namung satunggal, inggih punika: pangarsaning narendra tama, mila pangrèh Narpawandawa kakung saha putri namung titip unjuk, kados ing ngandhap punika:
Mênggah sowanipun para pangrèh Narpawandawa kakung saha putri ing ngarsa dalêm punika, sapisan minôngka wakiling pakêmpalanipun angunjukakên kasugêngan dalêm, kaping kalih angunjukakên sêmbah sumungkêmipun, kaping tiga angunjukakên babêktèn pisungsung, ingkang saking pakêmpalan Narpawandawa kakung awarni têtunggilipun mawi dilah èlèktris, pikajênganipun: dilah utawi pandam, watêkipun amajari panggenan utawi kawontênan ingkang pêtêng. Wondene pisungsungipun Putri Narpawandawa awarni kasuran kagêm palênggahan dalêm, ing ngriku kajawi mawi asma dalêm, rêrêngganipun wapêning praja dalêm ing Surakarta, saha isthanipun wit waringin, minôngka pasêmon: awèt angayomi, amila manawi pisungsung kalih warni wau kakêmpalakên dados satunggal, maksudipun lajêng mahanani pamuji, mugi-mugi sampeyan dalêm ingkang wicaksana dinirgakna ing yuswa dalêm, sugêng, sênggang, sênêng, tuwin awèta dados pandam pangayomanipun saisining praja dalêm ing Surakarta Adiningrat.
Ingkang punika konjukipun ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng
Prabu Dyumatsena dalah garwa putra, saha para brahmana ingkang sami mêrtamu, sadaya sami rumaos sênêng saha mulya, awit sangking bêktinipun Dèwi Sawitri, nadyan sang dèwi kadi limrahipun para ambangun tapa, ingkang nêtêpi sêsanggêman awrat, têmahan sadaya sami kasok sihipun dhatêng sang dèwi, tuwin sami ngêla-êla. Dados wontênipun ing pratapan sang dèwi sakalangkung mulya, nanging ing batos manggung prihatos, awit tansah rinubeda dening èngêtipun dhatêng pangandikanipun Bathara Rêsi Naradha ingkang kawiyos wontên ing kadhatonipun ingkang rama.
Dupi sampun cêlak lan dintên ingkang kadhawuhakên Rêsi Naradha, bilih Satyawan badhe dumugi mangsanipun ajal, Dèwi Sawitri tansah metang dintên, sarêng sampun kirang [ki...]
[...rang] kawan dintên sangking badhe kalampahanipun, sang dèwi nglampahi sêsanggêman, triratya.§ Triratya punika, nglowong tigang dintên tigang dalu, awit tri ratya wau kalih têmbung kadadosakên satunggal, tri: tiga, ratri: dalu. Rikala Prabu Dyumatsena mirêng, manawi putri mantunipun nglampahi sêsanggêman triratya, enggal marêpêki lajêng ngandika sêmu ngarih- arih: nini, triratya iku ora ènthèng dilakoni tumrap wanita putrining ratu, sira anggayuh apa nini, si bapa bae kang nglakoni, supaya kalêksanan sêdyanira. Aturipun Dèwi Sawitri: dhuh, kangjêng rama, sampun sumêlang ing galih, kula rumaos botên awrat, nglampahi makatên, mila saèstu sagêd nêtêpi. O, rama sasêmbahan kula, têtela amung kakêncênganing manah, ingkang sagêd andumugèkakên sawarnining gêgayuhan. Prabu Dyumatsena ngandika malih. Ingsun ora wani ngucap: aja nglakoni mangkono nini. Awit bokmanawi akèh para tapa kang ora nayogyani, sira nglakoni mangkono. Prabu Dyumatsena lajêng botên ngandika malih: dene Dèwi Sawitri lêstantun anggènipun nglowong. Mila saliranipun katingal ngalêntrih, kuliting pasuryan jêne sêmu ijêm. Dupi kirang sadintên sangking dintên dumugining pêpêsthènipun Satyawan, saya gêtêr raosing panggalihipun Dèwi Sawitri, awit rumaos amung kirang sawatawis kemawon. Ing wanci enjing plêthèking srêngenge, inggih punika sabibaring manêmbah, tuwin sêsaji latu sukci, sang dèwi lênggah piyambakan, pangunandikaning panggalih: Dina iki têkane pêpêsthène. Sasampunipun anglocita makatên, sang dèwi lajêng marak ingkang rama marasêpuh, nalika punika Prabu Dyumatsena nuju lênggahan lan para brahmana, ingkang sami nunggil sapratapan. Sasampunipun nêmbah, sang dèwi lênggah asta ngapurancang, jôngga marikêlu, ing batos amung tansah èngêt dhatêng wêca cêcawanganing lêlampahan.
Prabu Dyumatsena ingkang wuta paningalipun, nanging sinung kawaskithan, sarêng priksa putri mantunipun marak, lênggahipun wontên pojoking suyasa, sang prabu ngandika: nini, dina iki wêkasane gonira anglakoni triratya, môngka sira wus nêtêpi sêsanggêman, dadi wus kêna mêmangan, mula bêcik nuli mangana. Atur wangsulanipun: lêrês enjing punika kula sampun kenging nêdha, nanging kêkêncênganing manah kula mangke manawi sampun sêrap surya kemawon, anggèn kula badhe nêdha.
Salêbêtipun Dèwi Sawitri matur makatên wau, Sang Satyawan katingal mêdal sangking padhepokan, mikul wadungipun, mila sang dèwi enggal marêpêki sarwi matur: sampun tindak piyambak, kula badhe andhèrèk. Wangsulanipun Sang Satyawan: yayi, dalan ing alas akèh curine landhêp-landhêp, luwih manèh kowe durung buka, mêsthine awakmu lungkrah, dadi rêkasa yèn mèlu mênyang alas. Aturipun Dèwi Sawitri: kula botên kraos lêsah, dêrênging manah namung badhe andhèrèk dhatêng wana. Dhawuhipun ingkang raka: dhuh, Sawitri bojoku, yèn kowe têmên arêp mèlu aku iya bungah, nanging kowe pamita kangjêng rama lan kangjêng ibu dhisik, dadi ora kêparan tutuh.
Sang dèwi nêmbah lajêng matur ingkang rama tuwin ibu marasêpuh, aturipun: rama, ingkang putra Sang Satyawan badhe ngupados wowohan dhatêng ing wana, mila manawi kangjêng rama tuwin kangjêng ibu marêngakên, kula badhe andhèrèk ingkang putra dhatêng wana, dintên punika awrat raosing manah, bilih katilar ingkang putra, langkung malih kesahipun wau, kajawi ngupados wowohan, ugi pados kajêng kangge sêsaji, mila mugi dipun parêngna. Kauningana rama, tiyang kesah kenging dipun pambêngi, nanging manawi kesahipun wau botên makatên wigatosipun, dhuh dewaji marasêpuh kula, sampun watawis sataun, anggèn kula botên mêdal saking karang padhepokan. Pramila kula kapengin ningali asrining wana, ingkang wêkdal punika mangsanipun kêkajêngan sami mradapa. Dhawuh wangsulanipun Prabu Dyumatsena: sasuwene dadi mantuningsun, sira durung tau darbe panjaluk, mula panjalukira pantês ingsun pituruti, iya nini, mèlua lakinira, mung aja ngribêdi anggone nyambut gawe, sarta aja kurang pangati-ati.
Dupi sampun linilan, Dèwi Sawitri lajêng andhèrèk ingkang raka dhatêng wana. Sang dèwi tutukipun mèsêm, nanging ing batos sangêt sumêlang, samargi-margi tansah mriksa kêkajêngan asri ingkang kapencokan pêksi mêrak. Sang Satyawan ngandika dhatêng ingkang rayi kalihan mèsêm: mara dulunên yayi, tlaga kang padha kêbak banyu bêning kae, sarta kêkayon kang padha abyor kêmbange iku. Nadyan pangandikaning ingkang raka wau kalihan têmbung manis arum, saha ngatak supados ningali asrining sêsawangan ing wana, nanging sasang. dèwi sampun botên tumingal sanèsipun, kajawi amung maspadakakên [maspa...]
sasolahbawaning raka, kanthi raos gêtêr, awit pangandikanipun Maharsi Narada Naradha. ing nguni tansah cumithak ing batos, nadyan nalika dipun pangandikani ingkang raka wau, Dèwi Sawitri ugi lajêng mangsuli: nanging ing batos amung ngèngêt-èngêt, wanci punapa badhe dhumawahing pêpasthènipun ingkang raka.
Sang Satyawan ingkang santosa baunipun, sakalihan ingkang garwa, sadumugining wana lajêng sami ngundhuh wowohan,
karingêtipun, wasana karaos mumêt sirahipun, salira kraos lêsu, enggal nyêlaki ingkang garwa, sarwi ngandika: yayi, kagawa saka kêsayahên anggonku madung kayu, kongsi sirahku krasa mumêt, sarupaning balung, otot, lan jantungku krasa lara. Dhuh
turokne sadhela, awit awakku rumôngsa wus ora kuwat kanggo angglawat. Mirêng pangandikanipun ingkang raka makatên wau, Dèwi Sawitri enggal lênggah ing siti, sirahipun ingkang raka katumpangakên pangkonipun, kalihan raos rudah ingkang tanpa upami, sang dèwi tansah maspadakakên pasuryaning garwa, awit sang dèwi sampun andugi, bilih inggih wanci punika dhumawahing pêpasthènipun Sang Satyawan. Botên dangu saking pamapanipun, Sang Satyawan lajêng katingal sare, sami sanalika wau lajêng katingal wontên tiyang agêng inggil, panganggenipun sarwa abrit, jamang kancana rinêngga sêsotya, paraupanipun mawa prabawa sumorot kadi rêmbulan, kulitpun cêmêng, netra abrit, tanganipun nyêpêng tampar, sawanganipun singêr, ngajrih-ajrihi. Janma agêng inggil wau
priya agêng inggil wau, Dèwi Sawitri kalihan sakalangkung ngatos-atos, anjunjung sirahing garwa,
suwarni paduka, ingkang beda sangêt kalihan wujuding manungsa. Kula lajêng andugi, manawi pukulun punika isèn-isèning kaswargan. Dhuh, ratuning dewa,
[...wuh] wangsulanipun Hyang Yama: Sawitri kang bêkti marang priya, lan antuk nugrahaning kasutapan. Mula sira bisa andulu para dewa, kawruhana Sawitri, ingsun iki Yama,§ Yama, wrêdinipun, anggèning mangrèh punika wêwaton anggêr-anggêr. dene praptaningsun ing kene, marga lakinira Si Satyawan, dina iki wus êntèk wêwangên pamanggone ana marcapada, mula uripe lakinira sêdya ingsun irup nganggo sarana tali iki. Rikala mirêng pangandikanipun Hyang Yama makatên wau, Dèwi Sawitri nêmbah sarwi matur: dhuh, ratuning dewa, sangking pamirêng kula, ingkang sami ngukut gêsanging manungsa punika, amung para kawula paduka, lajêng punapa wigatosipun, dene sarêng badhe ngukut gêsangipun laki kula, têka pukulun ngrawuhi piyambak ing ngriki. Kabêkta sangking anggènipun badhe damêl bingahipun sang dèwi, Bathara Yama mangsuli pangandika: rajaputra iki ambêke utama, rupane bagus, sarta sinung kaluwihan pira-pira, dadi ora patut upama kang mapag oncate saka marcapada, iku dudu jênêng ingsun dhewe. Sami sanalika wau, wontên cahya magana mêdal sangking badanipun Sang Satyawan, agêngipun sajêmpol asta, lajêng dipun tangsuli dhatêng Bathara Yama, sarana tangsul babêktanipun. Sawêdalipun cahya magana, saliranipun Sang Satyawan katingal pucêt, botên ambêgan, gumlethak wontên ing siti. Sasampunipun bêkta jiwanipun Sang Satyawan, Bathara Yama lajêng lumampah mangidul, Dèwi Sawitri tut wuntat, kalihan sakalangkung sungkawa. Dupi Bathara Yama priksa Dèwi Sawitri tut wuntat lajêng kèndêl, sarwi ngandika: Sawitri balia, banjur ngruktènana kunarpane lakinira, dadi sira wus ngrampungake kawajiban tumrap priyanira, anggonira kêkinthil salakuningsun wus têkan ing dunung kang ora kêna diambah ing manungsa. Atur wangsulanipun Dèwi Sawitri: ing pundi purugipun laki kula, saèstu kula tut wuntat, mila sanadyan paduka kabêktaa dhatêng ing pundi kemawon, kula botên kadugi kantun, makatên wau kawajibanipun pawèstri sae dhatêng priyanipun, sampun saèstu botên wontên pangwasa ingkang sagêd dados
saking kamirahanipun Hyang pukulun ngantos sagêd sarawungan lan paduka, dhuh dewaning adil, para wicaksana ngandika, [ngandi...]
[...ka,] manawi tiyang sampun sêsarêngan lumampah ngantos pitung tindak, punika sampun manjing dados mitra, môngka anggèn kula andhèrèkakên pukulun punika sampun pitung tindak kaping pintên kemawon, mila botên sêmang-sêmang malih kula punika mitra paduka. Mugi pukulun kêparênga midhangêtakên aturing mitra ingkang tansah mundhi-mundhi ing pukulun. Tiyang ingkang ciptanipun botên rèh-rèhan, tamtu botên kuwawi nglampahi sêsanggêman kawan prakawis, inggih punika ngudi kawruh, ngrukti bale wisma, mêsu brata wontên ing wana, sakawanipun sèlèh kadunyan, ujaring wasita, ingkang dipun wastani antuk nugrahaning agami, punika sagêd anggayuh kasunyatan, mila para wicaksana andhawuhakên, manawi nugrahaning agami punika nugraha agêng piyambak, dados beda kalihan lampah kawan prakawis, ingkang kula aturakên wau, tiyang nglampahi salah satunggal saking lampah kawan prakawis wau, tamtu antuk nugraha, ewadene tiyang sampun kasêsa nglampahi tapa brata, saha sèlèh kadunyan, dèrèng ngantos matur malih, Hyang Yama ngandika: bêcik lilakna Sawitri, nanging kang awit ingsun rêna angrungu titis, sarta matone ucapira mau, mula sira ingsun parêngake darbe panjaluk. Dhuh kang sulistya ing warna, apa sapanjalukira mêsthi ingsun parêngake, ugêr ora anjaluk uripe Satyawan bae. Badhe kasambêt.
Kawula nuwun, jrih kawula kaabdèkakên, pakêmpalanipun para putra santana dalêm angunjukakên pêpuji wilujêng dalêm, konjuk ing sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya saha Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 10 amarêngi ing dintên Kêmis Lêgi, wuku Wugu, môngsa kapat, windu Adi, tanggal kaping 22 wulan Rêjêb, ing taun Alip, angkaning warsa 1867, kalêrês tingalan dalêm wiyosan têtêp yuswa 72 taun, unjuk pêpujinipun wau anartanana pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Êmas, saha putra-putri dalêm sadaya.
Kawula nuwun, mênggah anggèning Narpawandawa angunjukakên wilujêng dalêm wau kanthi suka sokuring manah, dening nyumêrêpi kalayan têtela, bilih kawula dalêm agêng [a...]
[...gêng] alit sadaya acipta ajrih asih, makatên malih Narpawandawa anyumêrêpi manawi salêbêtipun sampeyan dalêm ingkang minulya saha wicaksana angrênggani karaton dalêm Surakarta Adiningrat, tansah angwontênakên ewah-ewahan saha tatanan, ingkang laras kalihan jamanipun, tuwin mupangati dhatêng kawula dalêm agêng alit sadaya.
Kawula nuwun, awit saking punika Narpawandawa mêmuji ing Gusti Allah, mugi-mugi sahandhap sampeyan dalêm ingkang minulya saha wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, dinirgakna ing yuswa, winantua ing karaharjan, lastari dados pandam pangayomanipun para putra santana, abdi saha kawula dalêm sadaya.
Konjuk ing dintên Rêbo tanggal kaping 28 wulan Rêjêb ing taun Alip, angkaning warsa 1867.
Panitra I, Wg. Sasradipraja. Panitra II, Wg. Purwasastra.
Artaka I, Wg. Kartadipura. Artaka II, Wg.
Kula nuwun, kabêkta saking sami cupêting kawruhipun panitya ingkang kapatah nindakakên buku pangèngêt-èngêt, wiyosan dalêm têtêp yuswa 72 taun, botên anglêngkara bilih isining buku pangèngêt-èngêt ingkang sampun katur dhatêng para warga, kathah kuciwanipun, sarta sabab dening kaslêpêg sangêt wêkdalipun, andadosakên kirang prayogining panindak, inggih punika kasêsa, môngka saening panindak [paninda...]
[...k] punika kêdah sarèh sarekaning karsa, saèstunipun inggih kêdah cocog kalihan kalamôngsa utawi êmpan papanipun, wohing kasêsa anuwuhakên kirang titi, wêkasan wontên sawatawis kêkirangan tuwin klèntuning pangêcap, makatên punika pamanahing panitya, prêlu kalêrêsakên saha kawêwahan kêkiranganipun supados botên adamêl cuwaning para maos, kados ingkang kasêbut pratelan, tumrap ing tapihing buku wau ingkang wingking bagean lêbêt, ewadene bokmanawi taksih wontên malih kêkirangan tuwin kalêpataning panyêrat isinipun buku pangèngêt-èngêt wau, botên langkung sagêdipun panitya namung nyênyadhang rumêntahing pangaksamanipun para ingkang sami maos, langkung malih para pangrèhipun pakêmpalan Narpawandawa.
Awit saking wêdalipun organ ing wulan Oktobêr kapêngkêr punika, minôngka pangèngêt-èngêt wiyosan dalêm têtêp 72 taun, dados botên dipun isèni pananggalan kados adat, amila pananggalan ing wulan Nopèmbêr kapacak wontên ing organ punika, mugi andadosakên kauningan.
1. Turunan dhawuhing pangandika dalêm ... kaca 135 | 2. Turunan ... kaca 136 | 3. Dèwi Sawitri ... kaca 137 | 4. Pudyastawa ... kaca 142 | 5. Aturipun para panitya ... kaca 144 | 6. Kabar rêdhaksi ... kaca 144 | 7. Pananggalan | 8. Sultan Agungan
Grobogan, Blora, Rembang, Pati, Wonogiri,
Kali Porong, iku sawijining anak kali Brantas kang sumberé saka Kutha Mojokerto, mili mangétan lan muarané ing Selat Madura.
Jeneng Porong dijupuk saka jeneng sawijining kacamatan kang dumunung ing ujung kidul Kabupatèn Sidoarjo. Kali iki dadi tapel wates antarané Kabupatèn Sidoarjo lda Kabupatèn Pasuruan. Kanthi anané prastawa "Blethok Lapindo", kali Porog dadi sarana pambuwangan blethok, saéngga ngalami pandhangkalan, kang bisa ngakibataké banjir ing tembé mburi.[1]. Uga kanthi anané grujugan blethok panas mau miturut kasil pamantauan [2] wis ngakibataké ilangé sawetara serangga antara ya iku jinis Makroinvertebrata kang ora tinemu
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kali_Porong&oldid=1010229"	Kategori: Kali ing JawaKaliGeografiKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.11, 5 Maret 2016.
Wong tani ra mudeng ba2r blas, wes mboh2 kunu, tmbh nukokno bodrex ngko ndasku, sing iso mrediksi nang di prediksi, sing iso nrawang nang di trawang, sing penting Persibo msk ISL..
pungkasan) ingkang mapan wonten Bale Kecamatan Balong, Dwija ingkang rawuh;
3 5 5 6 3 2 3 1 1 2 3 3
Den kaes – thi siyang ra – tri
ya mencok tak en – cup – e
5 5 2 3 I 5 5 6 6 I 2 1 6 5 I . 3 . 2
Ala lan becik pu – ni – ku
. 2 . 3 I . 5 . 6 I . 5 . 4 I . 6 . 5
Mbok ya mencok tak en – cup – e
lagya / luwar saking ing tapane / lunggwèng sela pitêkur / Dasamuka asru dènnya ngling: / dene iki wanara / kang tapa
Ing sajatosipun kula badhe nyariyosakên kawontênanipun têtiyang Kaya-Kaya punika gajêg-gajêg, awit pangrêtosan kula prakawis punika kirang sangêt. Ingkang andadosakên kirang sangêt pangrêtosan kula punika, jalaran basanipun têtiyang Kaya-Kaya sakiwa têngênipun tanah Merah punika angèl anggènipun nyinaoni. Basanipun golongan satunggal saha satunggalipun botên sagêd sami. Ananging sanadyana makatên inggih mêksa kula cariyosakên, bokmanawi prêlu ugi kangge mêwahi sêsêrêpan.
Têtiyang Kaya-Kaya nuju tata-tata badhe kêndurèn
Sakêdhik-sakêdhik kawontênanipun têtiyang Kaya-Kaya sampun kula cariyosakên ing sasrawunganipun têtiyang bucalan. Sagêdipun kula angsal katêrangan sakêdhik-sakêdhik punika anggèn kula sok omong-omong kalihan têtiyang Kaya-Kaya ingkang sampun ragi ngrêtos basa Malayu. Rekadaya kula nyumêrêpi kawontênan punika makatên:
Nalika kula dhatêng ing tanah pambucalan mondhok ing griyanipun salah satunggiling tiyang bucalan. Sadhèrèk punika kalêrês dipun tumuti tiyang Kaya-Kaya. Tiyang Kaya-Kaya punika asli saking Korêkao (Corukao), ing sapunikanipun dados tawananipun golonganing têtiyang Kaya-Kaya Kalimuyu. Tiyang Kaya-Kaya punika salaminipun katawan sampun nate kaukum, dados inggih sampun ragi sagêd wicantên basa Malayu. Kula pitakèn sababing [sa...]
[...babing] piyambakipun katawan. Piyambakipun lajêng nyariyosakên, bilih piyambakipun punika anakipun sêsêpuhing têtiyang Kaya-Kaya Korêkao. Ing satunggiling wêkdal têtiyang Kaya-Kaya Korêkao manggih wit sagu sagrombol. Manawi ing môngsa bêntèr sami badhe katêgor kadamêl têdha.
Ing sajatosipun grombolan sagu punika sampun dados dhèdhèkaning golonganipun têtiyang Kaya-Kaya Kalimuyu. Ing sarèhning golonganing têtiyang Kaya-Kaya punika tandhoning têtêdhanipun taksih kathah, amila botên dipun têgor, namung yèn wêkdal môngsa bêntèr dipun sambangi.
Tiyang Kaya-Kaya jalêr mangangge nuju dintên karamean.
Anuju ing môngsa bêntèr têtiyang Kaya-Kaya Korêkao sawêg sami nêgor, wontên ingkang angrêsiki sangandhapipun uwit sagu ingkang badhe katêgor, saha angrêsiki sakiwa têngênipun wit sagu ingkang sampun rêbah, têtiyangipun èstri sami anggêpuki uwit sagu kapêndhêt onggokipun (kadosdene têtiyang tanah Jawi amêndhêt onggok arèn), kasumêrêpan têtiyang Kaya-Kaya Kalimuyu ingkang nuju nyambangi ing panggenan wau.
Sarêng têtiyang Kaya-Kaya Kalimuyu ingkang tumindak dados prajuriting golonganipun sumêrêp, lajêng murugi saha ngrêbat barang-barangipun. Sampun tamtu ingkang dipun rêbat inggih botên lajêng kèndêl kemawon, nanging lajêng sami nanggulangi anggènipun angrêbat, wusana mêngsahan, têtiyang Kaya-Kaya Kalimuyu sagêd katawan saha kabêkta wontên ing sangajênging sêsêpuhipun têtiyang Kaya-Kaya Korêkao.
Têtiyang Kaya-Kaya Kalimuyu ingkang nganglang punika botên katawan sadaya, ananging wontên ingkang sagêd lumajêng, têrus nyukani pawartos dhatêng sêsêpuhipun. Ing ngriku sêsêpuh punika têrus parentah dhatêng têtiyang Kaya-Kaya sadaya supados mirantos, badhe anêdha wangsul kancanipun. Ing sanalika inggih lajêng bidhal.
Dumugi ing Korêkao lajêng prang campuh, jêmparing-jêmparingan, sêsêpuhing Korêkao kenging kajêmparing dhadhanipun ngantos dumugi ing tiwas, têtiyang Kaya-Kaya sanèsipun sarêng sumêrêp sêsêpuhipun anêmahi tiwas lajêng sami anggêblas lumajêng dhatêng wana. Ingkang kantun wontên ngriku namung èstrinipun sêsêpuh kalihan anakipun. Anakipun sêsêpuh punika lajêng kabêkta kangge pratôndha kamênanganipun, nanging bojonipun sêsêpuh punika katilar.
Mila pancèn sampun dados adat wêwatêkanipun tiyang siti ingkang naluri kaum kina, saprika dumugi sapriki taksih kathah ingkang kandêl dhatêng kapitadosan anut grubyug, ela-èlu, gugon-tuhon sasaminipun ingkang sangêt botên pinanggih ing nalar, mila wêkasanipun inggih sok malah andadosakên kapitunan tumrap dhatêng awakipun piyambak, kados ta: rêmên madhukun ujar panggorohan, pados isarat, nyênyuwun ngalap brêkah dhatêng kayu, watu, kuburan limrah sapanunggilanipun ingkang sadaya wau sami botên sagêd linampahan lêlahanan, nanging mêsthi mawi ngêdalakên ragad kilap kathah utawi sakêdhik, môngka pinanggihipun ingkang dipun sêdyakakên, nyatanipun namung tansah cabar alias wuk tanpa dados, suprandene sapriki taksih kathah sangêt golongan kina ingkang kandêl kapitadosanipun dhatêng babagan ujar lalawora makatên wau.
Bab tiyang ngalap brêkah dhatêng kuburan limrah dening kandêling kapitadosan utawi namung saking anut grubyug, kajawi ingkang sampun kêrêp kacriyos wontên ing kalawarti warni-warni, ing mangke kula ugi nyumêrêpi panunggilanipun kapitadosan wau, kalihan cêkak kasêbut ngandhap punika.
Ing kikising kitha Surakarta kaprênah kidul kilèn, wontên satunggaling pakuburan limrah kangge tiyang
Ing pinggir pakuburan iring kidul, wontên satunggal badan kubur limrah amiyambak ijèn, ngêblak dipun pagêri bêthèk mubêng, wontênipun sampun dasanan taun, salaminipun botên nate kocap kadospundi-kadospundi, botên wontên tiyang mêmêtri utawi nênêpi sasaminipun dhatêng kubur ngriku.
Wusana sawêg watawis tigang taunan sapriki, kuburan wau dipun angge jujugan tiyang ngalap brêkah nyuwun idi, supados benjing dintên anu kaparingana têrang, sampun ngantos jawah, tiyang ingkang sami ngalap brêkah nyuwun têrang wau, ingkang mêsthi prêlu tumrap badhe gadhah damêl mawi jagongan, dhatêngipun ngriku kalihan ambêkta dhaharan kasajèkakên ing daganing kuburan, awarni sêkul, lawuhipun namung tigan dipun pindhang, wedang kopi, trêkadhang wontên ingkang mawi srutu utawi tike sami sakadaripun piyambak-piyambak, nanging ingkang mêsthi ajêg sêkul kalihan tigan pindhang, punika botên kantun, sasampuning kalarapakên juru kuncining pakuburan, tiyang ingkang gadhah panyuwun lajêng ambêsmi dupa, rampung sajèn sapirantosipun katilar wangsul mantuk, mèh sabên 8-10 dintên sapisan kenging katêmtokakên wontên tiyang dhatêng kuburan wau 1 utawi 2, dumugi sapriki taksih lumintu wontênipun.
Nanging kawuningana, dhawahing êndon dintên têmpuking prêlu, têka têmtu sagêd kabul têrang sayêktos inggih
botên, kanyataanipun ingkang sampun marambah-rambah, tumrap sanès tiyang sanès panggenan ingkang sampun kula yêktosi, mêksa taksih botên sagêd uwal saking wontêning kodrat alam, pinanggihing kayakinan bilih dintên wau dhongipun têrang inggih sagêd têrang, nanging manawi ing gêgana sampun katingal mêndhung ngêndhanu, dhawahing jawah pintên dangunipun inggih botên sagêd sande, tarkadhangan malah langkung dêrês ngêgètakên. Tôndha saksi têrang sadangunipun môngsa kathah jawah samangke punika, salêbêtipun kalih wulan sapriki, kathah tiyang dhatêng ing kuburan wau nyuwun têrang, dintên têmpuking damêl sampun ngantos wontên jawah. Tibanipun jêbul sabên dintên rintên dalu jawahipun tansah anggarêjèh kemawon, kalêbêt dintên-dintên ingkang kasuwunakên têrang kangge tiyang gadhah damêl wau. Dados pinanggihipun ing kayakinan botên beda kalihan ingkang botên mawi ihtiyar isarat, dhongipun têrang inggih têrang, dhongipun jawah inggih jawah, namung wontênipun naluri lagon kaum kina sapriki taksih kathah ingkang sami ngayoni ngêcakakên ihtiyar
mulabukanipun ngajêng-ajêng ingkang angsal wisik: yèn ta wisika, ing ngriku sagêd nêrang jawah wau, sumêrêp-sumêrêp lajêng sampun kathah tiyang dhatêng, sadaya ngakên sami gêthok tular, makatên ugi juru kuncinipun ngriku, inggih kapetang taksih enggal amung kantun anglinggihi klasa gumêlar.
Kula angsal pamirêng ugi saking gêthok tular, dêdongengan cêkak nyariyosakên, bilih ingkang sumare ing kubur ngriku punika namanipun Kyai Selakêrti, prajurit kêsdik balanipun Tumênggung Pragola Pathi, nalika pêrang jaman Mataram, kasêsêr ing yuda dumugi tiwasipun kakubur ing pakuburan makam Pragola wau, nanging kêsdik kadospundi botên sagêd têrang jajlèntrèhanipun, namung dumugi samantên dongengan ingkang kacariyosakên. Wasana lêrês lêpatipun kula nyumanggakakên saha nyuwun pangaksama para maos.
Bale Pustaka mêntas ambabar buku waosan: Narasoma aksara Latin mawi sêkar, rinêngga ing gambar ringgit
tumrap ingkang sinawung ing sêkar punika, sêngsêmipun botên ngêbosêni, dhadhar sêkaranipun sae, nêngga ing gambar kathah, ingkang babonipun saking ringgit adèn.
Lan malih ugi sampun ambabar buku waosan Abimanyu Kèrêm, aksara Jawi, mawi sêkar, cap-capan kaping kalih, mawi rinêngga ing gambar ringgit.
Mirid anggèning buku punika sampun dipun êcap kaping kalih, nandhakakên buku wau dipun karênani ing ngakathah, mênggah cêkakaning cariyos nyariyosakên pusaka nata Pandhawa ical, Dèwi Wara Sumbadra jumênêng nata wontên ing tanah sabrang. Buku cap-capan ingkang kaping kalih punika rêginipun namung f 0.50. Rumiyin f 0.95.
Buku kalih warni ingkang kasêbut ing nginggil punika, salugu buku waosan ingkang nocogi kalihan raos Jawi.
Administrasi, redhaksi tuwin sanès-sanèsipun, ngaturi sugêng dhatêng para lêngganan
angrèncèki / pang agêng kinêthok / sangkrah-sangkrah pan siningkirake / jêr punika sampun mikantuki / kajêng dang utawi / magêri ing ngriku //
lan kajawi punika ki tani / sok pikantuk tawon / kang pinanggih wontên babadane / pala-pala
pèrèng / kêdah dipun andhan-andhan sami / mrih kèndêl kang warih / sagêda angêndhut //
sanajana pagagan ing ardi / mamrih awèt êloh / inggih kêdah katanggul èstune / kadidene sabin wau nanging / mung kadugi-dugi / wiyar ciyutipun //
yèn ing tanah miring / punika prayogi / manawi tinurut //
sayêktine kyai juru tani / sampun sami ngrêtos / tiyang babad sok wontên bekane / sima lawan andhapan tanapi / kewan alit-alit / dados kalamêrcu //
langkung-langkung sawêr ingkang mandi / yèn ngantos anyokot / santêr sangêt wisa pangêsuke / dhatêng ing rah lan yèn kenging warih / sanalika radin / ing badan sakojur //
milanipun têdah dèn tangsuli / cêlak kang kacakot / murih botên lumampah wisane / nanging kêdah asring dèn uculi / dados êrah rêsik / ngêjogi ing ngriku //
ananging ta dangu-dangu yêkti / wisa amarojol / sarèhne ta ing ngriku èstune / têbih lawan kadhoktêran masthi / langkung nguwatosi / emut dipun emut //
kapragatna ayam ingkang alit / pundi kang cinakot / tinapêlkên supados wisane / suda mêdal amargi katarik / rah ayam sing Jawi / manawi pitulung //
lèn punika wontên jampi malih / dienggal kemawon / mêndhêta ron luwingan kang ênèm / kamamaha kangge blonyoh kanin / toya dèn sêsêpi / sok ugi pitulung //
sata eca sagêd mitulungi / kawênyêd kang nyonyot / kanthi toya kapêrês takêre / kirang langkung mung sagêlas alit / kaombèkna nuli / ampasipun wau //
lajêng enggal kangge amblonyohi / tatu kang cinakot / tiyang wau punika èstune / lajêng mêndêm anglêr tandya guling / yèn sampun ngalilir / ical sakitipun //
Pun: Su: Tlawong - Sawit
Mêsin mabur sadhiyanipun presidhèn Associated Aviation Clubs Incorporation of Amerika. Bilih sampun rampung, badhe kangge anggêgana ing sanginggiling Amerikah, saha sagêd anjajah kirang langkung 1000 kitha.
rawat luh / dènnya angèl ngupaya misil / ing kutha miwah desa / tanna bedanipun / wit pakaryan samya nyuda /
Gusti kang murbèng tuwuh / paring eling mring titah sami / samya angèstokêna / ing rêrigênipun / panulaking kasangsaya / ora liya mung nyuda wêtuning dhuwit / kang kurang paedahnya //
angundhaki gêmi iku wajib / padha nganggo urip kang prasaja / dianggo ing sabanjure / pindha jaman rumuhun / caritane si kaki nini / urip luwih prasaja / dene
padha bae / awit lakuning petung / datan owah salami-lami / yèn kalaning kaloman / datan ngrasa wuwuh / balik mangkya kinurangan /
Ingkang ngadani damêl pakêmpalan wau panjênêngan patih ing Blora, ingkang dipun sayogyani ing ngakathah, pakêmpalan wau lajêng dipun namakakên: Sri Tumurun, dene kajêngipun mêndhêt saking raos Dèwi Sri punika putri ingkang agung sawabipun, tumurun ing Blora. Minôngka pasêmon wunguning para putri ing Blora, ingkang taksih manggèn wontên ing pêpêtêng.
a. Ngudi supêkêting pawong mitran sasamining warganipun para putri ing Blora.
b. Tulung-tinulung samôngsa wontên kasusahan tuwin wontên damêl paridamêl. Kanthi lampah nyumbang bau suku, inggih punika bau tuwin arta sawatawis.
c. Andandosi tumindaking kabêtahan, kanthi sêsorah murih tumindak gêmi.
ing kalanipun wontên prêlu, kanthi tatanan prayogi.
f. Ngudi ajênging kasagêdanipun para wanita ing Blora, kanthi tindak:
1. Ngawontênakên kursus a.b.c. kangge ngajêngakên para ingkang sami botên sagêd maos, ngantos dumugining sagêd maos lan nyêrat.
2. Kursus basa Walandi, Inggris, tuwin sanès-sanèsipun, kangge nyadhiyani sintên ingkang kaparêng.
3. Sabên Minggu kapisan ing dalêm sawulan, kawontênakên sinau olah-olah.
4. Sabên Minggu ingkang kaping kalih ing dalêm sawulan, kawontênakên pasinaon padamêlan tangan.
5. Sinau mrêban tuwin ngupakara lare. Bab punika sawêg ihtiyar sagêdipun kalampahan.
Ing sasisih punika gambaripun para pangrèh tuwin warganipun pakêmpalan wau, nalika badhe sinau olah-olah wontên ing kapatihan, Blora.
Katranganipun No. 1. Radèn Ayu Sudirman, pangarsa, No. 2. Radèn Ayu Sastradimêja (Radèn Ayu Patih), panuntun olah-olah, No. 3.
têlas, jalaran saking punika panjênêngan kapetang dados lêngganan wiwit 1/8-'32.
Ing dintên punika, Petruk botên angêdali, amargi kêpambêng kirang sakeca. Makatên ugi pun Pênthul, ing dintên punika nuju arungan prêlu, ugi botên ngêdali.
--- [645] ---
apa ingkang luwih dening pait / angungkuli pêpait sadonya / kasoran bratawaline / sandilata lan sêmbung / nadyan klèlèt kasoran ugi / kabèh tan ana madha / kadi paitipun / wong kang tinagih ing utang / ngalor ngidul mung anggone arsandhêlik / marma dèn singgahana //
pinaèlu / gêtune katêmu wuntat / yèn wis eling rekane tobat dharindhil / yaiku ati setan //
apa ingkang adhême ngluwihi / sagung banyu banyuning talaga / myang banyu dharatan kabèh / wening pala gumantung / wening pala kapêndhêm sami / kasoran durung padha / nadyan banyu wayu / sawindu lan èse pisan / sanyatane puniku adhêming ati / atine wong kang sabar //
luhur apa ingkang angluwihi / luhuring kang gunung Maliawan / myang kluhuraning pamase / dêdêling manuk mabur / kabèh durung bisa
Tiyang Kaya-kaya punika kalihan ambêkta rencang satunggal sarana numpak baita amurugi panggenanipun têtiyang Kaya-kaya ingkang undang-undang.
Sarêng sampun dumugi panggenan ingkang dipun sêdya, têtiyang Kaya-kaya ingkang sami undang-undang wau botên katingal. Tiyang Kaya-kaya ingkang umur pitulas taun wau lajêng badhe mandhap amadosi tiyang Kaya-kaya ingkang undang-undang. Sawêg kemawon badhe mlangkah dhatêng dharatan, wontên jêmparing cumlorot angèngingi. Tiyang Kaya-kaya ingkang kenging jêmparing dhawah krungkêb wontên ing pinggir lèpèn. Sawêg badhe tangi nêdya lumajêng (awit tatu jêmparing botên rêkaos, dhawahipun punika jalaran kagèt). Sampun dipun tubruk kabêkta lumajêng dhatêng wana. Tiyang Kaya-kaya satunggalipun sarêng sumêrêp kadadosan punika lajêng anggêbyur ing lèpèn, ugi kajêmparing malih lêpat.
Tiyang bucalan ingkang kengkenan tiyang Kaya-kaya punika sumêrêp kawontênan
Botên antawis dangu wontên saradhadhu numpak motor but amurugi kadadosan punika. Ing ngriku para saradhadhu sami mandhap anglacak. Watawis salangkung mètêr manggih bangke tiyang Kaya-kaya kantun gêmbungipun kemawon, lajêng kabêkta dhatêng motor but. Saking ing ngriku têrus kabêkta dhatêng griya sakit. Sasampunipun kapriksa lajêng kapurih ngubur dhatêng Kaya-kaya ingkang sami ngèngèr têtiyang bucalan. Ing wêkdal punika têtiyang Kaya-kaya ingkang kapurih ngubur botên mawi undang-undang, awit ing wêkdal punika têtiyang Kaya-kaya ugi sami nglayat.
Miturut katêranganipun satunggiling tiyang bucalan ingkang badhe nêdya kesah saking Tanah Merah wangsul ing margi (tiyang bucalan ingkang nêdya minggat punika namung tiyang kalih, ingkang satunggal tilar donya ing margi
nalika badhe wangsulipun dhatêng Tanah Merah), bilih piyambakipun wontên ing wana kalêrêsan manggih kampungipun tiyang Kaya-kaya. Tiyang bucalan punika nyipêng wontên ing salah satunggiling griyanipun tiyang Kaya-kaya sêpuh. Kaya-kaya sêpuh punika dipun pitakèni margi dhatêng jajahan Inggris. Tiyang Kaya nyukani pêpèngêt supados wangsul dhatêng Tanah Merah, awit sakiwa têngênipun wana ingkang dipun dunungi têtiyang Kaya-kaya punika kathah rawanipun saha manawi nêrusakên mangalèr saking kampung punika dumugi sukunipun rêdi Yulianah, ing ngriku wontên kampungipun tiyang Kaya-kaya ingkang kulitipun pêthak saha taksih purun nêdha tiyang. Tiyang bucalan punika mêksa adrêng nglajêngakên lampah, tujunipun mangetan. Kintên-kintên lampahan satêngah dintên dumugi rawa agêng. Wontên ing ngriku kancanipun tiyang bucalan ingkang nyariyosakên lêlampahanipun punika sakit malariah. Sangunipun pil sampun têlas. Tiyang bucalan ingkang sakit punika taksih kiyat, awit sakitipun dèrèng sangêt. Ing dintên punika ing sarèhning rinaos sampun botên sagêd anglajêngakên lampah, amila lajêng kaajak wangsul kaangkah sagêd nyipêng wontên ing kampungipun tiyang Kaya-kaya sêpuh ingkang nyukani pêpèngêt.
Ing wanci kintên-kintên jam sadasa dalu dumugi ing kampung Kaya-kaya, inggih anjujug griyanipun tiyang Kaya-kaya sêpuh wau. Enjingipun têrus lumampah nêdya wangsul dhatêng Tanah Merah. Wontên ing margi tiyang bucalan ingkang sakit punika sakitipun sangêt saha sampun botên sagêd anglajêngakên lampahipun, lajêng tilar donya. Anggènipun tilar donya punika kintên-kintên lampahan sêkawan jam saking kampung ingkang sisih wetan piyambak inggih punika kampung D. Mayitipun inggih lajêng dipun kubur wontên ing ngriku ugi. Ingkang rawuh ing panggenan punika panjênênganipun dhoktêr kalihan priyantun B.B. sawatawis sarta têtiyang bucalan.
Kajawi nyariyosakên bilih ing sukunipun rêdi Yulianah taksih wontên têtiyangipun Kaya-kaya ingkang nêdha tiyang, ugi nyariyosakên kawontênanipun kampung Kaya-kaya. Cariyosipun makatên:
Wujuding griyanipun tiyang Kaya-kaya punika, acagak kajêng
tatanipun saka guru. Inggilipun kintên-kintên nêm mètêr, dene inggilipun saking siti watawis sakawan mètêr. (Griya
punika wangunipun kados gubug ing tanah Jawi, ingkang limrahipun kangge anjagi sabin).
Têtiyang Kaya-kaya punika manawi minggah ing griya botên ngangge ôndha, namung cagaking griya kasukanan tataran.
Tatacaranipun têtiyang Kaya-kaya ingkang sami kapanggih kalihan mitranipun makatên:
Samôngsa wontên tiyang dhatêng, drijinipun panuduh ingkang gadhah griya kagantholakên kalihan drijining tamu lajêng katarik ngantos wongsal-wangsul, ngantos gangsal mênit dangunipun, kadhang-kadhang inggih langkung dangu. Tindak makatên punika kalihan omong-omong nyariyosakên kawilujênganipun.
Miturut katêranganipun tiyang Kaya-kaya piyambak, ingkang sok têtabikan makatên punika, satunggaling tiyang Kaya-kaya ingkang katawan kapanggih sadhèrèk utawi bangsanipun.
Panalôngsa sarana têtêmbangan inggih sampun gadhah. Amila kula sagêd cariyos makatên, awit kula piyambak sampun nate ngingah tiyang Kaya-kaya. Ing wanci dalu kintên-kintên jam sadasa dalu piyambakipun rêngêng-rêngêng. Kula mirêngakên raosing
jèpèn jagung lan katela / têbon gambas lan kara / timun waloh lan jawawut / sêmôngka kacang myang kênthang //
urut pagêr pinggiran / utawi ing galêngane / tuwin sasêlaning sela / yèn tanêman marambat / marambat ing sela ngriku / yêkti dados kauntungan //
pantun wau manawi sampun lêmancur / rumput-rumput tuwah / tunggak-tunggak sami sêmi / lah punika prayogi dipun watuna //
sêmènipun kaprethelan kang barundhul / rungkud binabadan / rumputira dèn têringi / ingkang napis nanging sinisir kewala //
sulam wau kasêmpalna ingkang subur / agêng angrêmbaka / yèn makatên sami-sami / tan katrini kang kantun lan kang tinukar //
pantun dudut ngajêngkên mapak puniku / rumput lan sêmenan / sampun sami agêng malih / kawatuna kados ing wau punika //
badhe blêdug manawi ing ngriku rungkud / sae kabradhatan / kados kaki juru tani / pedahipun sampun sumêrêp sadaya //
mêne sampun amratak pantun anjêbul / lajêng kaadêgan / gubug kang kapara inggil / siyang dalu prêlu kangge jagi ama //
ama wau utawi panjaginipun / ki tani sadaya / kados sampun nguningani / mila ngriki botên susah winursita //
panènipun ing ngriki botên winuwus / mindhak amêmanjang / tur sampun winahyèng nginggil / lan ki tani saèstu sampun uninga //
mangke muwus: bab sêndhête tanêm tuwuh / sabab kang sapisan / saking awonipun wiji / ingkang awit botên patos pinilihan //
kalihipun: saking botên purun ngrabuk / siti ngantos gathak / prandene tan dèn lêmèni / milanipun saya lami saya kêra //
katrinipun: tan ngeman gajihe luntur / tanpa andhan-andhan / manawi tumrap ing sabin / bucal toya waktu buthêk tan prayoga //
kaping catur: panggarape kirang dhayung / arujak mêntahan / kasêsa dènnya nanêmi / lah punika awonipun tumpa-tumpa //
gangsalipun: groboh panguline lêmpung / tanpa pangawikan / mung anggêre dèn tanêmi / botên manah dhatêng sudane pamêdal //
ping nêmipun: saking dene botên nurut / ugêr kang sanyata / lêpat pananême wiji / yèn makatên ugi dados kapitunan //
kaping pitu: tan cocog mangsane taun / trêkadhang
balêbah / trêkadhangan kirang warih / yèn makatên têtêp nama sambekala //
sanganipun: jalaran saking pangêpluk / dènnya ngupakara / prasasat tan dèn opèni / yèn makatên tartamtu dados pituna //
sadasa mung: awit saking kêsèdipun / nambuhi pangwikan / kang sampun nyata utami / lah punika gabugipun narakarya //
mangke muwus: sêmpulure tanêm tuwuh / sapisan jalaran / saking saenipun wiji / awit dene pinilih kanthi pangwikan //
kadwinipun: awit tabêri angrabuk / ing pasitènira / wêkasan sansaya lami / botên kêra malah dados tanah lêma //
katrinipun: angeman lêmène luntur / dipun andhan-andhan / tumrapipun siti sabin / wêktu buthêk botên ambucali toya //
lêmpung / kanthi pangawikan / sae dènnya ngupakarti / mila sagêd ngindhakakên kauntungan //
ping nêmipun: sarèhne kanthi lan kawruh / botên tidha-tidha / sae pananême wiji / mila inggih ngindhakakên kauntungan //
kaping pitu: kapinujon mangsanipun / jawahe cêkapan / dhawahe
sanganipun: saking dene tanêm tuwuh / wau rinuktenan / datansah dèn upakarti / milanipun
Ing bab kawontênanipun praja kêkalih ingkang sami pasulayan, inggih punika praja Jêpan kalihan Tiongkok, ing ngajêng sampun kapratelakakên kados pêpindhanipun pêlêm, ingkang ing jawi sae ing nglêbêt bolèng. Pangintên makatên wau tansah pinanggih tôndha yêktinipun, ing ngrika-ngriki tansah tuwuh sabab ingkang botên kinintên. Sakêdhap tuwuh saking golongan Jêpan, sakêdhap malih tuwuh wontên ing golongan Tiongkok. Nanging kawontênan ingkang kados makatên punika, ingatasipun wontên ing jaman paprangan, inggih nama limrah, awit satunggal-satunggaling golongan sami mêngku kajêng nêdya pados unggul, inggih sanadyana nindakakên patrap kados pundi kemawon.
Tuwuhing sabab ingkang botên kinintên, asring ngagètakên, malah sabab ingkang tuwuh kantun piyambak punika sakalangkung adamêl gawok. Inggih punika nalika ing Sjanghai nuju kawontênakên paradhê ngurmati wiyosanipun nata Jêpan, wontên bom anjêblos ingkang sakalangkung ngêgètakên, bom wau cêtha asli saking dipun uncalakên ing tiyang. Panjêblosing bom angèngingi para pangagêng Jêpan ngantos nandhang tatu rêkaos. Ingkang kataman wau utusan Jêpan, panjênênganipun Shigemitsu, kongsul Jendral Murai, admiral Nomura, Jendral Shirakawa, Jendral Uyeda tuwin sanès-sanèsipun malih. Ing sanalika inggih lajêng katingal, bilih tuwuhing kasangsaran wau saking golongan Tiongkok, awit ingkang dipun tuju golongan Jêpan. Malah ing sanalika ngriku inggih lajêng wontên bôngsa Tionghwa 7 tuwin tiyang ingkang nguncalakên bom, bôngsa Korea nama Ymho Kitsoe, sami dipun cêpêng.
sanalika ngriku wartosipun lajêng sumêbar dumugi pundi-pundi. Dene para pangagêng ingkang nandhang brana wau, Jendral Uyeda pipinipun ngalonyom. Admiral Nomura kecalan mripat, tuwin Tuwan Shigemitsu putung sukunipun, ingkang wêkasanipun dipun kêthok. Sanadyan kawontênanipun praja Sjanghai kados makatên, nanging wantunipun punika namung nama tindak cidra, dados sanès babagan prakawis ingkang gêgayutan kalihan prêluning praja, mila ing bab rêmbag padhamèn inggih taksih dipun lajêngakên. Ing bab punika saya katingal cêtha, sarêng rêmbag wau taksih [ta...]
[...ksih] dipun lajêngakên dening pangagêng Jêpan ingkang sami nandhang tatu rêkaos. Inggih punika panjênênganipun Shigemitsu kintun pawartos kawat dhatêng Tokio, suraosipun, supados Jêpan utusan tiyang sanès, supados nôndha tangani sêrat ing bab kèndêling paprangan, ingkang pancènipun dipun tandhani dening Shigemitsu tuwin Uyeda. Ewadene ing bab punika pangagêng kêkalih punika botên badhe ngêndhoni lampahing sadèrèngipun wontên karampungan.
Wusana pinanggihing pawartos ingkang kawrat wontên ing tanggal 5 wulan punika, prajanjian unduring wadya Jepan, kalampahan sampun dipun tôndha tangani. Kêdah kalampahan ing salêbêtipun kawan minggu. Sasampunipun makatên, sukunipun Shigemitsu saèstu dipun kêthok, awit sampun ludhang. Dene unduring para wadya wau sami tinaliti dening para ingkang kajibah nitipriksa.
Kawontênanipun pawartos sadaya, manawi wêkasanipun wau lêstantun tanpa sabab ingkang anggarêndhèl, saèstu adamêl sênênging manah, awit inggih namung tindak makatên punika ingkang badhe damêl têntrêming donya.
Nanging lêlampahan punika manawi sampun kalajêng rame tuwin sampun cawang-cawang, sirêping pasulayan ing golongan Jêpan tuwin Tiongkok punika, sajak-sajakipun kados mawa siniram ing toya, sanajan mawanipun sampun pêjah, nanging sumubipun taksih araos bêntèr. Dados pêjahipun mawa dèrèng araos asrêp.
Ing sapunika gêntos tumrap golongan Sovjet ing Mansjoerie, kawontênanipun botên tilar gêgayutan kalihan Jêpan. Malah wontên pawartos, krêtêg sêpur salèripun Kirin mêntas dipun bom, adamêl tiwasing prajurit Mansjoerie 23. Ing bab punika golongan Jêpan lajêng alok, bilih lêlampahan punika tuwuh saking pandamêlipun Ruslan.
Malah ing bab tindak wau kadosdene lajêng dipun têtêpakên saking pandamêlipun Ruslan, sadaya tindak paracidra, sami dipun ayomi dening pangagêng Sovjet, saha lajêng katingal, sawarnining pakaryan sami dipun pangagêngi dening golongan wau, mila lajêng kathah rakyat Sovjet sami dipun cêpêngi.
Ing mangke gêntos angraosi tumrap kabêtahaning golongan Tiongkok piyambak. Kacariyos para pangagêng ing Canton sami rumaos ngungun dhatêng tindakipun Chiang Kai Shek, dene pananggulangipun [pa...]
[...nanggulangipun] dhatêng Jêpan kêndho sangêt. Manawi kados makatên, tumrapipun golongan Tiongkok tamtu badhe pêcah-pêcah. Kêkênthêlaning rêmbag, wontên golonganing pakêmpalan cacah 89 kintun pawartos kawat dhatêng Chiang Kai Shek tuwin dhatêng Wang Ching Wei, mratelakakên, bilih tindak makatên wau badhe ngasorakên darajat Tiongkok.
Wusana namung pinuji, pawartos sadaya wau, mugi wohipun pinanggiha sae.
Garèng : Ayo, Truk, padha ambacutake rêmbugane ing bab tatakrama, nanging iya aja slèdèr nganggo mandhêg: mbakmi, nahu gorèng, nyaoto, utawa tlencengan: ayo ayo nyang barongan, dhuh, ya yane, iki mundhak andêdawa dalan bae, saiki caritakna mungguh sing diarani: tatakramane solah tingkah, lo kuwi sing kapriye.
Petruk : Ya kuwi solah tingkahe kudu sarwa tata. Têgêse: saupama kowe ngadhêp bôngsa luhur, utawa para sêpuh, ing môngka lungguhe nyang ngisor, lungguhe kudu sila ngêthêpês, ngapurancang, kapara tumungkul. Nèk lungguhe ana
loro tumumpang dadi siji sumèlèh ana ing antarane dhêngkule loro, linggihe jêjêgna mung rada ambungkuk sathithik, lan aja nganti katon ulate pandirangan mrana-mrana.
Garèng : Nèk lungguh lesehan, patrape kaya sing kok omongake mau, aku iya rada anggêsin, nanging nèk kursèn, kok mêngkono, lo kuwi nèk panêmuku, kok nyara kolot, alias cara jaman asu ora enak. Nèk saiki jamane rak cara Lônda, lungguh kursèn kuwi rak cara Lônda, patrape lungguh iya kudu cara Lônda, dadi iya sakêpenake. Ing sarèhne mung kudu sakêpenake bae, dadi saupamane mêngkene: sikile tumpang dhêngkul, awake sumendhe nang kursi lan tangane dirangkulake nang kursi, kaya-kaya iya kêna-kêna bae.
Petruk : Wiyah, kuwi rak patrape lungguh Walônda thethekan utawa Walônda sêmprul, têgêse: Walônda sing nalika sinyone pangajarane mung golèk kênari utawa nutur têgêsan. Kajaba ta nèk karo sakancane dhewe sing tanpa nganggo subasita, têmtune lungguh sakêpenake iya kêna-kêna bae, nanging nèk karo sing prênah tuwa utawa karo panggêdhene, [panggêdhe...]
[...ne,] mêsthine iya ana bae aturane. Hla, kuwi salahe bangsane dhewe umume, dupèh bôngsa Walônda saiki dianggêp bôngsa sing luhur drajate, banjur ora nyawang dhisik apa Lônda brêkasakan apa Lônda priyayi, salaku-lakune banjur ditiru bae. Kaya ta nèk kabênêr tayuban rangkul sing sok nganti agawe munggah mêdhun kalamênjing,
dalasan lanang wadon sing dudu akrabe padha plêsir-plêsir mung têkan jam 1 bêngi bae, kathik iya ditiru, dianggêp kaya ngono kuwi
Petruk : Wiyah, wong dimaru, kok diêlih dimangro, apa kowe rumasa anjinangke abang, kathik ngêlih-êlih jênêng barang. Ora, Kang Garèng, anggonku ngandharake kaya ing ngarêp mau, aku mung arêp nuduhake, nèk pancèn iya bênêr kêkumpulane bôngsa Walônda kuwi sajak kepre, tanpa nganggo subasita, nanging mungguh sanyatane iya nganggo diwatêsi. Tumrap bôngsa Walônda sing pancèn pangajaran utawa priyayi, apa kok kira uga dianggêp bêcik: tayuban rangkul (dhangsah) sing plênêt-plênêtan nganti ora mêpakat kae, utawa lanang wadon sing dudu akrabe lêlungan nganti ora nganggo angon môngsa, apa manèh abuk-abukan, kuwi iya dianggêp panggawe sing asor bangêt. Mulane, Kang Garèng, sanadyan bôngsa Walônda kuwi kalêbu bôngsa sing luhur drajate, nanging kowe kudu bisa ambedakake kaanane Walônda priyayi karo Walônda... obral. Wis, tak banjurne mungguh sing diarani tatakramane solah tingkah.
Kajaba tindak tanduke kudu sarwa tata, omonge iya kudu sarwa tata, aja kok banjur sraweyan...
Garèng : Hla, kuwi têtela bangêt, yèn kowe pancèn ora ngrêti nyang urusan. Anggone wong ngomong sok nganggo sraweyan, kuwi mung arêp nyêthakake apa sing
pandungipun lajêng kêjêgur blumbang. Hara, nèk dicaritakake mêngkene iki apa bisa cêtha lan nyênêngake, seje yèn anggone nyaritakake nganggo sraweyan tangane, mêsthi iya gupyuk, cêtha lan rame, kaya ta mangkene upamane: wah, wau dalu wontên pandung (tangane kiwa diobah-obahake lan dijêngit-jêngitake, nirokake carane maling ngintap-ngintip omah), dilalah kenangan ingkang gadhah griya, lajêng dipun oyak, wêr, wêr, wêr (tangan kiwa minôngka gêgambarane maling, tangan têngên sing duwe omah, banjur dioyakake klayan rêrikatan), ing wusana pandungipun lajêng kêcêmplung blumbang, cêblung (iki
pandung wau. Hara, Truk, nèk dicaritakake mangkono apa ora luwih cêtha. Apa manèh yèn kudu awèh katêrangan cara Lônda, nèk tangane sraweyan rak luwih cêtha manèh, kaya ta didangu presidhèn landrad: Apa nyata yèn saksi diantêmi dening pasakitan, lan kapriye carane anggone ngantêm. Lo kuwi nèk le mangsuli nganggo sraweyan tangane, rak ora kakehan têmbung tur iya
anggone kaya mangkono mau satêmêne rak mung saka gêcule bae, utawa saka kêkurangan ing têmbung, nganti anggone nyaritakake dibiyantu ing polah sing tumraping kasusilan diarani ku- rang-a-jar, utawa kurang urmat. Dadi ora saka olèhe arêp nêrangake utawa nyêthakake panggambare, nanging sabênêre ya wong ora ngrêti ing tata. Nanging Kang Garèng, rêmbuge padha dilèrèni samene bae dhisik, liya dina bae padha dibanjuranedibanjurake. manèh.
Kedhe ing kadho. Karangan panjênêngan sêkar blabak botên kapacak, guru lagunipun cara kina, raosipun kakên.
Lêngganan nomêr 3503 ing Panaraga. Kula aturi ngintunakên rêginipun rumiyin, inggih punika 5 kêthip.
Tumrap têtiyang Indonesia, langkung malih tumrap têtiyang Jawi, ingkang nama naksadhèrèk dumuginipun misan punika taksih kalêbêt sadhèrèk cakêt. Dhatêng naksadhèrèk tuwin misan, panganggêpipun tiyang Jawi limrahipun kadosdene dhatêng sadhèrèk tunggil yayah rena, têgêsipun botên anggadhahi subasita, tuwin botên anggadhahi rikah-rikuh. Bangsa Jawi ingkang pangkat luhur, manawi pancèn sae bêbudènipun, dhatêng ingkang kaprênah naksadhèrèk utawi misan wau, sanajan naksadhèrèk tuwin misanipun dados tiyang asor, inggih kêrsa rumakêt tuwin sêmanak, mèh botên beda patrapipun kalihan sadhèrèk ingkang tunggil sakringkêl. Dados cêkakipun, mila sampun dados adatipun bangsa Jawi, dhatêng naksadhèrèk tuwin misan punika, taksih katingal sangêt gêgandhenganipun. Sanadyan ingkang makatên wau sampun kalêbêt adat, ingkang badhe kawastanan botên utami manawi lajêng nyêbal saking adat wau, ewasamantên kathah kemawon têtiyang Jawi ingkang nganggêp naksadhèrèk tuwin misanipun, botên ngêmungakên kadosdene tiyang sanès, ingkang botên anggadhahi gêgayutan punapa-punapa, nanging ingkang kathah-kathah malah nganggêp kadosdene mêngsah. Dene sabab-sababipun botên punapaa, ngêmungakên jalaran nama-namaning naksadhèrèk tuwin misanipun wontên kuping Jawi botên srêg, nanging ragi pating brênggèl lan pating sêmbèrèt, inggih punika kados ta upaminipun:... Willem van Santen, Karel Oediker, Marie Sandelhout, Dora de Sate lan sapiturutipun. Ing sarèhning samangke punika jamanipun sampun majêng, sanajan namanipun ngajêng mawi nami ingkang botên anjawèni, nanging wingkingipun taksih mawi nama ingkang cocog kalihan pakêcapan Jawi, kados ta: Willem Sontoloyo, Marie Kramaleja, Dirk Grompol thèk, lo punika inggih botên patos anggilani, saha kathahing tiyang Jawi inggih taksih purun rumakêt sadhèrèkanipun, nanging manawi namanipun sampun
panganggêpipun tiyang Jawi inggih lajêng dadakan têbih kemawon, sanajana taksih sanak cakêt sangêt, saha lajêng nuwuhakên golongan kalih, ingkang sami ngrujak sêntul, inggih punika ingkang wontên ingriki kenging kula sêbutakên golongan Kramantika
Brongkos wau, sanadyan taksih sanak cakêt, awit kados botên langka, bilih biyungipun sami sadhèrèk èstri, ewasamantên kathah ingkang sami sêsêngitan, jalaran golongan kêkalih wau gêsangipun wontên ing donya ngriki rumaos sami dipun beda-beda. Ing sarèhne gêsangipun rumaos dipun beda-beda, ing wusana salah satunggal inggih lajêng ngrumaosi langkung inggil drajatipun katimbang ingkang sanès. Ing ngriki lajêng dipun anggêp langkung inggil drajatipun sampun têmtu inggih golongan van Brongkos wau.
Wontênipun golongan van Brongkos langkung inggil drajatipun katimbang golongan Kramantika, punika kados sampun layak kemawon, awit golongan van Brongkos miturut pancêr jalêr anak turunipun para ingkang ambawahakên tanah ngriki. Dados mulabukanipun golongan van Brongkos punika pancèn kalêbêt dhatêng bangsa manca ingkang ambawahakên tanah ngriki ingkang sajati. Sanadyan danguning dangu tansah campur kalihan Sainêm, Paikêm lan Sarijêm, ngantos sipatipun ingkang sakawit musna babar pisan, saha lajêng sampun malih kados sipatipun pun Sarija upaminipun, ewasamantên ing sarèhne turun-turunipun wau tansah pancêr jalêr, amila wêwênang lan kuwajibanipun inggih tansah miturut dhatêng êmbah buyutipun pancêr jalêr, dados ing ngriki inggih wêwênang lan kuwajibanipun bangsa ingkang ambawahakên tanah ngriki punika. Nanging kosokwangsulipun, saupami ingkang campur kalihan bangsa ingkang kabawahakên punika èstri, têmtunipun tumrap anak turunipun inggih badhe punthês wêwênang lan kuwajibanipun bangsa ingkang ambawahakên wau. Ingriki dados botên beda kalihan wêwênangipun têtiyang ingkang gadhah sêsêbutan "Radèn" upaminipun, sanadyan turun maturun tansah campur kalihan bangsanipun Sarijêm, Kalinêm utawi Sikêm, manawi ingkang nurunakên têrus pancêr jalêr, sanadyan "rah adi" nipun sampun botên wontên satètès-tètèsa, nanging anak turunipun inggih taksih "Radèn" dhur-dhuran. Kosokwangsulipun manawi bangsanipun "Radèn rara" manawi semah kalihan Sariman, saha anak turunipun lajêng têrus-têrusan pikantuk bangsaning "si" kemawon, danguning dangu inggih lajêng mampêt Radènipun.
Mangga samangke sami ngrêmbag bab sanès. Jalaran tansah pangamukipun momok malèsèt, punika kabaripun ing Indonesia ngriki badhe katindakakên tatanan "Indianisatie" têgêsipun cêkakan: badhe migunakakên kêkiyatan wêdalan ngriki tuwin nêtêpakên blanja miturut ukuran ngriki.
Hla, mênggahing kula samangke angèl anggèn kula nêtêpakên ingkang dipun wastani: kêkiyatan wêdalan
ngriki tuwin blanja miturut ukuran ngriki punika. Awit kados ingkang sampun kula aturakên inginggil, ingriki punika wontên golongan kalih, ingkang sami wêdalan ngriki, nanging wêwênangipun beda-beda, inggih punika golongan Kramantika kalihan golongan van Brongkos wau. Dados manawi tatanan
kalih wau, ingkang tansah nuwuhakên karewelan kemawon wontên ing jagat ngriki.
Golongan van Brongkos punika ing sarèhne miturut pancêr jalêr anak turunipun bangsa ingkang ambawahakên ngriki, sanadyan turun maturun dipun lairakên wontên ingriki, inggih lajêng anggadhahi wêwênang kadosdene bangsa ingkang ambawahakên, inggih punika bangsa Walandi. Kados ta upaminipun bab kukumipun kemawon, inggih sampun katamtokakên lan kapêsthèkakên sarana sinêrat. Dene kukum tumrap golongan Kramantika miturut waton adat, têgêsipun taksih gonjang-ganjing.
Jalaran beda-bedaning kukum tumrap golongan kêkalih wau, sampun têmtu inggih lajêng nuwuhakên prakawis warni-warni. Kados ta panjaginipun wêwênang tuwin barang-barang, punika inggih beda-beda. Manawi wontên pandakwan prakawis, panggledhahing griya, panyêpêngipun tiyang ingkang kadakwa, punapa malih panahanipun wontên ing buwèn, tumrapipun golongan Kramantika inggih namung: blêdhang-blêdhêng, cok gêmol tuwin blusak-blusuk kemawon. Nanging manawi ingkang kadakwa wau golongan van Brongkos, badhe nindakakên kados inginggil wau, têmtunipun inggih mawi... mangke rumiyin, dados botên kenging grusah-grusuh, nanging kêdah mawi palilahipun pangagêng Walandi ingkang wajib.
samangke wontên ewah-ewahan sakêdhik, inggih cara pamriksan botên ambedak-bedakakên, namung punika tumrap prakawis ingkang alit-alit.
Caranipun andhawahakên ukuman, punika kadhangkala inggih sok mawi ukum beda-beda.
Papan paukumanipun tumrap golongan van Brongkos inggih wontên ing buwèn Walandi, ingkang sampun têmtu langkung sakeca pangupakaranipun, tur botên kapurih anyambutdamêl wontên ing sajawining tembok. Nanging papan paukumanipun golongan Kramantika... botên prêlu kacariyosakên malih.
Kados badhe kêkathahên manawi kaandharakên sadaya mênggah ingkang dados wêwênangipun golongan van Brongkos wau. Kados cêkap samantên kemawon.
Namung kosokwangsulipun golongan Kramantika inggih gadhah wêwênang, inggih punika wêwênang anggadhahi siti.
Ingriki kados prêlu angandharakên rumiyin, mênggah wêwênangipun golongan Kramantika anggadhahi siti wau, nanging inggih cêkakan kemawon.
Cara-caranipun anggadhahi wêwênang siti punika miturut cara kinanipun kemawon, inggih punika siti wau kaanggêp kagunganipun ratu, saha lajêng kagadhuhakên para kawulanipun. Caranipun anggadhuh wau wontên warni kalih, inggih punika anggadhahi sêsarêngan, ingkang katêtêpakên dening lurah dhusun sarta ingkang dados têdhanipun lurah dhusun angsal bêngkok siti. Jalaran saking punika têtiyang ingkang gêgadhuhan siti wau sami kenging kuwajiban nindakakên padamêlan dhusun. Ingkang angka kalih wêwênangipun andarbèni siti piyambak-piyambak. Wêwênang anggadhahi siti warni kalih wau, mèh sami kemawon kadosdene wêwênang anggadhahi siti eigendom. Bedanipun namung botên kenging nyade utawi anggantosakên sitinipun dhatêng bangsa manca. Wontênipun pamarentah ngawontênakên pranatan cara makatên punika botên sanès namung badhe ngrêksa dhatêng para kawulanipun ingkang sampun dipun uningani ringkihing kêkiyatanipun.
Mila inggih lêrês bilih bangsa golongan Kramantika anggadhahi wêwênang andarbèni siti, nanging ingkang dados sêsangkulanipun inggih awrat sangêt, dening kêdah tumindak nyanggi sadaya padamêlan dhusun, kados ta: gugur gunung, andandosi radinan, kalèn-kalèn, rundha utawi jagi dalu lan sanès-sanèsipun kados ingkang sampun sami tumindak samangke punika, nanging wêwênang sanèsipun sêpên. Lah sarêng golongan van Brongkos ingkang wêwênangipun sampun kathah sangêt wau, têka taksih mèlikakên dhatêng wêwênangipun golongan Kramantika ingkang kantun sacuwil punika, punapa botên nama êmbahning murka, utawi saupami kalampahan sagêd kabul kamèlikanipun wau, punapa golongan van Brongkos kêdugi nglampahi gadhah sêsangkulan kadosdene sangkulanipun golongan Kramantika, inggih punika bab padamêlan dhusun ingkang rêkaos sangêt wau.
Samangke bilih saking pamanggih kula piyambak tumrap wêwênang anggadhahi siti punika, sampun malih namung dipun mèlikakên dhatêng bangsanipun van Brongkos, mbok bangsa sanèsipun pisan inggih mêksa mufakat, watonipun golongan Kramantika gêsangipun sampun kaanggêp satiyang, têgêsipun sampun sinampiran wêwênang tumut ngrêmbag punapa ingkang dados kabêtahanipun utawi sampun kaanggêp dados volk utawi burger saèstu.
Kramantika. Ingriku sawêg kenging sakajêng-kajêngipun anggèning sami badhe
ing tanah wetan badhe ngêdêgakên kalawarti wulanan nama "Ujwala", isinipun babagan wulangan tuwin panggulawênthah. Manggènipun ing Malang.
Mêdhar sabda wontên sangajênging pirantos radio. Para maos kados botên kêkilapan dhatêng pawartos ing bab anggènipun Dr. Sutomo mêdhar sabda lumantar radio. Inginggil punika gambaripun nalika Dr. Sutomo nuju mêdhar sabda wontên sangajêngipun microphoon, inggih punika pirantos panyatok suwara.
Wangsul minggah kaji. Kapal kaji sampun wiwit dhatêng, ambêkta wangsul têtiyang ingkang sami minggah kaji, kintên-kintên namung ambêkta tiyang 8000, kabêkta ing kapal 5.
Manawi dipun timbang kalihan taun kapêngkêr, lampah minggah kaji ing taun punika suda kathah sangêt. Tiyang inggih jaman kados makatên.
Mloroding sadean candu ing Surakarta lang Ngayogya. Sudanipun angsal-angsalan panyadean candu ing Surakarta lan Ngayogya saya ngangsêg, cacahing griya pênjualan ing Surakarta wontên 100, ing Ngayogya 35, angsal-angsalanipun ing taun 1931 wontên f 3.25.000.- Angsal-angaslan samantên wau manawi dipun tandhingi kalihan angsal-angsalan ing taun 1930 suda 35%, tuwin manawi dipun timbang kalihan angsal-angsalan taun 1929 suda 50%.
Kamunduraning pakaryan punika ugi atêgês kamajêngan, inggih punika kamajênganipun tiyang mêdhot. Paribasanipun ing sapunika: pakêmpalan panyêgah "M" tamtu "bikak topi".
Kalawarti Kumandhang Rakyat badhe mêdal kaping kalih. Wontên pawartos, benjing tumapakipun wulan Juli, kalawarti Kumandhang Rakyat, saminggu badhe kawêdalakên kaping kalih, kintên-kintên wontên ing dintên Rêbo tuwin Saptu.
Indhakipun wêdalipun Kumandhang Rakyat, nandhakakên kamajênganipun, mugi tumuntêna sagêd dados ariwarti.
Mulo cursus. Jalaran saking rêkaosing lare ingkang badhe mlêbêt Mulo Guprêmèn, Paguron Mardisiswa ing Surakarta dalah pang-pangipun ing Klathèn, Wonogiri tuwin Boyolali sami badhe ngêdêgakên cursus Mulo.
Mugi-mugi sêdya wau kasêmbadan. Mangga pundi malih.
Pêkên tênun ing Pêkalongan. Kawartosakên, pêkên tênunan ing Pêkalongan, ing taun punika badhe dipun wontênakên, kadhawahakên wontên wulan Juli.
Samantên bedanipun wawasan ing jawi kalihan wawasanipun ingkang badhe nindakakên. Tumrap wawasan ing jawi nyamarakên dening nuju jaman kados makatên, nanging tumrapipun ngrika gadhah panganggêp kosokwangsulipun. Inggih kantun ngyêktosi kemawon.
Tulatingsexamen Mulo ing Sêmarang. Tumindaking tulatingsexamen pamulangan Mulo ing Sêmarang sampun rampung, Tumrap Mulo Guprêmèn ingkang nêmpuh lare 200, tumrap klas 1 namung lulus 6, voorklas lulus 1. Tumrap Mulo Kristên wontên lare 186, katampèn ing klas 1 lare 7, voorklas lare 1.
MirikMirid. kawontênanipun lare ingkang nêmpuh samantên cacahipun, namung katampên botên sêpintêna, saèstu adamêl anglêsing manah. Inggih sampun dilalah tamtu badhe ngagêngakên pamulangan bikakan enggal, awit para lare ing sapunika ajêngipun dhatêng pangajaran sampun botên kenging dipun sayuti.
Tiyang 4 pêjah wontên ing sumur. Ing pakarangan Mulo Katoliek ing Ambarawa mêntas wontên kasangsaran tiyang wontên salêbêting sumur, sakawit wontên punggawa Aniem tiyang 2 malêbêt ing sumur, prêlu mriksa pompa, wusana kapalêpêg ing êgas, andadosakên lan tiwasipun. Lajêng wontên tiyang sanès nêdya nulungi inggih lajêng pêjah. Wontên malih ingkang nyêmplung inggih pêjah. Wontên militèr
supados sampun sami ningali bal-balan agêng ngrêbat kampiun ada-adaning N.I.V.B. wontên ing Surabaya benjing 13-16 wulan punika. Panyêgah wau jalaran saking bestuuring N.I.V.B. nindakakên paginapangina. dhatêng golongan sanès.
Pamanggihipun wontên ing jaman sapunika, tindak sapêcak, ungêl sakêcap kêdah sarwa ngatos-ngatos, awit jamanipun sampun beda sangêt kalihan jaman rumiyin, ing sapunika kenging dipun wastani jaman mulat, têngèn tuwin sapanunggilanipun, inggih tumrap sintên kemawon.
Tiwas jalaran têtak. Wontên lare ing dhusun Tirta, Pêkalongan amanggih tiwas jalaran mêntas dipun têtaki dening bong nama Marjuki, ingkang wontênipun ingriku misuwur laris. Bong wau lajêng kasêrêg ing prakawis, dumugining Langraad,Landraad. bong wau kaancam, manawi salêbêtipun kalih taun, anggènipun nêtaki wilujêng tanpa sambekala, botên kaukum.
Pawartos bab lare têtak bong, manggih tiwas, sampun kêrêp kamirêngan. Kadossampun cêkap kangge pêpèngêt.
Ing pakampungan kathah lare kapintên. Awit saking tindak
pakampungan ing Bêtawi pinanggih kathah lare kapintên. Wontên lare 8 ingkang lajêng kabêkta dhatêng griya pangupakara.
Dados têtela, wajib ingkang dipun maligèkakên punika titinipun lajêng katingal, awit manawi botên wontên tindak panitinipun wanita kêkalih wau, bokmanawi dèrêng wontên ingkang sagêd manggihakên lare 8 punika.
Kalawarti "Pawarta Kota". Kawartosakên ing Bêtawi wontên ada-ada ingkang dipun pandhêgani golongan sadhèrèk angguran, asli saking Digul, badhe ngêdalakên kalawarti kanamakakên "Pawarta Kota". Ingkang dados pangajêng wau golongan paham dhatêng babagan jurnalis.
Manawi sêdya wau kalampahan, saha sagêd awoh sae, nama dados satunggiling pitulungan tumrap golongan angguran, saha malih manawi pigunanipun sagêd nyarambahi dhatêng para angguran sanèsipun, nama langkung utami, badhe pinanggih angguran mitulungi samining angguran.
Tindak utami. Kawartosakên, Pêrguruan Ra'yat ing kampung Daengan, Ngayogya, badhe tampi pambiyantunipun wanita wêdalan H.I.K. mulang lêlahanan.
Pajêg morat-marit (crisis) ing Surakarta. Pajêg morat-marit ing Surakarta laladan Kasunanan kintên-kintên pinanggih f. 60.000.
Nyêpêng arta palsu. Wontên bangsa Tionghoa juru potang ing Jombang dipun cêpêng dening veldpolitie, jalaran ing griyanipun pinanggih wontên citakan arta palsu, talenan, têngahan tuwin kêthipan.
Punapa tindak makatên punika kajêngipun badhe mirahakên arta?
angin kala punika rikat sangêt, ing dalêm sasêkon 30 m.
Cacahipun angguran ing Ngayogya. Miturut cathêtan ing kantor Arbeidsbemiddeling ing Ngayogya, dumugining tanggal 25 April kapêngkêr, cacahing tiyang angguran golongan tiyang siti wontên 1897, bangsa Eropah 325, tuwin bangsa Tionghoa 37. Sampun tumanja angsal padamêlan tiyang siti 142, bangsa Eropah 21, tuwin Tionghoa 1.
Sanadyan dèrèng sapintêna kalongipun, nama sampun lumayan.
Wêca ing bab rêdi Mêrapi. Miturut katranganipun Ir. Dr. Schmidt, manawi wontên lahar saking rêdi Mêrapi malih, kintên-kintên mili mangidul. Punika cocog kalihan pamanggihipun Dr. Neuman. Dados tumraping pangrêksa kawilujêngan wontên sisih kidul.
Arta ringgit palsu. Wontên bangsa Tionghoa numpak kapal mandhap ing Banjarmasin, nilar arta ringgitan palsu wontên ing kapal, cacah 80 ringgit.
Dados pinanggihipun ing mangsa punika, awising arta tulèn linintu mirahing arta palsu. Tandhanipun tansah wontên kemawon. Prayogi ingkang sami ngatos-ngatos.
Para guru frobel dipun kendêli. Wontên guru frobel voorklas) cacah 82 sampun sami tampi kêkancingan saking ingkang wajib, dipun kèndêli anggèning dados guru, wiwit benjang tanggal 30 Juni ngajêng punika.
Para maos sagêd anggalih piyambak dhatêng para ingkang sami manggih kapitunan.
Kalawarti enggal. Ing mangsa punika wontênipun kalawarti enggal, wêdalipun kados ajak-ajakan, kados ta:
1. Kumara, ing Surabaya, basa Jawi aksara Latin, dipun pandhegani dening Jayaprayitna tuwin sanès-sanèsipun. Ancasipun ngudi luhuring ra'yat tanah ngirki, 2. Suluh Hukum ing Surabaya, dipun pandhegani dening Tuwan J.A. Dengah, Tuwan Wondoamisena tuwin Suroto. Minangka organing zakwaarnemer. 3. Suluh Indonesia Muda dipun pandhegani dening Ir. Sukarno tuwin pambantu para sawung. Kajawi punika taksih wontên malih.
Lêlana ngubêngi jagad. Tindak lêlana ngubêngi jagad punika ing sapunika sampun kêrêp pinanggih. Ing wêkdal punika wontên bangsa Persi nama Abu al-Kosim Khon, lêlana ngubêngi jagad namung dharat. Bidhalipun saking nagari Persi kala taun 1926, salajêngipun badhe mlampah 6 taun malih. Kala wulan Maart kapêngkêr sawêg dumugi Mêsir.
President Doumer dipun cidra ing tiyang. Kawartosakên, nalika President Doumer (President ing Prancis) nuju rawuh ing dalêmipun Baron Rotschild, mriksani buku-buku karanganipun para linangkung ing Prancis, dipun pistol dening bangsa Rus, andadosakên sedanipun.
Lêlampahan ingkang kados makatên punika, lajêng saya adamêl samaripun Radèn Ayu Prawira, awit manawi kalajêng, Radèn Ayu Prawira badhe kecalan putra satunggal thil, ingkang dados woding panggalih. Saha ing têmbe badhe damêl pitunanipun piyambak.
Wontên lêlampahan malih ingkang sangêt botên nyakecakakên, inggih punika nalika Radèn Ayu Prawira nuju nyêlaki putranipun ingkang nuju tilêman, saha lajêng ngajak ngandikan, Radèn Sumarta sajak kêlewa-kêlewa kemawon, saha lajêng mungkur. Ing ngriku Radèn Ayu Prawira ngantos gèdhèg-gèdhèg.
Tamtunipun anggèning Radèn Sumarta gadhah patrap kados makatên wau, botên liya namung jalaran saking kataman ing pêpêtêng. Nanging inggih nama kasangêtên, yèn ngantosa supe dhatêng tiyang sêpuh makatên.
Dene mênggah ciptanipun Radèn Sumarta, namung mantêp, bilih Nonah Dhorah punika trêsna sayêktos dhatêng piyambakipun. Samôngsa pinanggih sapisan êngkas, tamtu sampun dados darbèkipun. Mênggahing pangintên, wontênipun Nonah Dhorah sajak gadhah manah majêng mundur punika, namung jalaran saking ngèngêti tiyang sêpuh, utawi saking panggosoking sanak pawongmitranipun.
Ing kala punika raosing manahipun Radèn Sumarta, ing jagad namung katingal supêk lan pêtêng. Kawontênan ingkang limrahipun dados kasênêngan, malah tinampi dados godhaning manah. Mênggah ringkêsanipun, botên wontên ingkang dados panglipur, kajawi Nonah Dhorah.
Radèn Sumarta salêbêtipun tilêman, gagasanipun ngômbra-ômbra botên kantên-kantênan, nanging lajêng kêpunggêl, ing jawi wontên tiyang nyabawa: pos. Sanalika manahipun Radèn Sumarta sakalangkung tumratab, saha lajêng gita-gita mêdal, murugi ingkang nguwuh wau. Radèn Sumarta ing batos ngintên, bilih sêrat ingkang dhatêng wau saking Nonah Dhorah, lan pinanggihipun pancèn nyata. Radèn Sumarta lajêng nampèni sêrat saking upas pos, amplopipun jambon.
Ing ngriku cêtha, sêratanipun Nonah Dhorah, caping pos saking Ngayogya. Radèn Sumarta botên sarônta malih, amplop lajêng dipun bikak, ing nglêbêt isi sêrat tigang lêmbar, dalancangipun ugi jambon. Sadèrèngipun kawaos, Radèn Sumarta ningali tèkênipun rumiyin, botên kalèntu, tèkênipun Nonah Dhorah sayêktos.
Sêrat botên lajêng dipun waos, namung dipun cêpêng kemawon, awit Radèn Sumarta tansah samar ing manah, awit ngintên, manawi sêrat ingkang panjangipun samantên punika tamtu suraos awon. Nanging saupami lajêng namung dipun kèndêlakên kemawon, manah botên tahan, ambêganipun ngantos sêsêg.
Rangu-ranguning manah wau lajêng dipun bundêrakên, sêrat lajêng dipun waos kanthi tab-tabaning manah:
Layang iki minôngka dadi tandhaning uripku, kang tumêka mênyang kowe.
Sumarta, aku duwe kapitayan mênyang kowe wiwit sangkaning cilik, awit kowe tak anggêp kaya sadulurku tuwa.
Kowe lan aku wis kêrêp rêrasan ing bab salakirabi momoran tumrape nonah Walônda lan wong Jawa. Sakèhing wawasanku kang maton, tansah kopapali ing rêmbug. Jalaran saka anggonku rumêksa, murih ora gawe sêriking atimu, ing bab rêmbug mau kêrêp banjur tak punggêl.
pikiranmu ora tutug samono. Sanadyan ing saiki akèh tindak kang nêdya ngêmorake kulonan lan wetanan, nanging tinêmune, sing akèh iya isih ajêg, wetanan têtêp wetanan, kulonan iya têtêp kulonan, ora bisa bakal ngowahake watês-watêse.
Yèn ta kowe mêngku awakku, kowe mêsthi kudu ngêmohi mênyang bangsamu, iya kalêbu kulawarga dalah wong tuwamu pisan. Wis rambah-rambah kowe kôndha, yèn bab tindak kaya mangkono iku kogampangake, têgêse bakal kolakoni, nanging, o, aja, aja, Sumarta, tindak kang kaya mangkono mau tindak nistha, awit kowe isih duwe wajib mikir mênyang bôngsa lan nagara wutah gêtihmu. Saya manèh tumrap mênyang kulawarga utawa mênyang wong tuwamu. Tumrape awakku, ora bakal ngaji-aji mênyang wong lanang kang duwe tindak kaya mangkono.
Kajaba iku, tumrape awakku dhewe, iya mêsthi dijijèni ing bôngsa, sanadyan tumrape awakmu dhewe, iya ora ana bedane, mêsthi diêmohi ing bangsamu.
Sing uwis, ya uwis, ya Sumarta. Sabanjure aja ngrasani ing bab lêlakon kang wis kapungkur. Aku ngapura mênyang dosamu, ing bab anggonmu duwe tindak sêmbrana, kang nganti ngilangake panganggêpku mênyang kowe kaya sadulur tuwa. (Badhe kasambêtan)
Anuju ing dina Minggu, wanci esuk tabuh wolu, ana bocah têlu aku, urut gisik mlaku-mlaku.
ting plèlèt, ngajak mulih karo nyèrèt.
Wise ngono banjur mlaku, kancaku rada kêsusu, wit jarene kang tak rungu, bapak kaji mêsthi nunggu.
Wuse têka gone kyai, ki kaji ngarêp kawarti, nulya laju mênyang buri, panggih lan sing duwe panti.
Bocah-bocah, kowe padha tak dongèngi, mêsthine kowe ya wis padha krungu, ing bab lêlakon putrane Tuwan Linberg ing Amerikah, sing ilang dicolong uwong. Malah gajêge ing Kajawèn iya wis tau macak gambare.
Ing kene mung arêp nyaritakake uriping bocah ing tanah Amerikah, e, ingatase bocah sing ilang mau anake wong sugih, lan misuwur, têka nganti dicolong uwong. Môngka mungguhing nalar, bocah mau mêsthi kêrêksa bangêt. Nanging tumrape ing tanah Amerikah, prakara tindak kadurjanan iku, ora mung melikake donya brana bae, uga ana kalane melikake liyane, nanging mungguh wos-wose iya padha bae, têgêse anggone nyolong bocah mau, prêlune iya mung arêp golèk têbusan.
Nganti saprene bocah kang gambare sumandhing iki isih dadi golekan. Gambar iki, ing sanalika disêbarake sarana piranti radhio mênyang nagara ngêndi-êndi. Dadi kêna diarani, ing sanalika iku uga, rupane bocah mau wis kasumurupan ing wong akèh.
Coba rasakna bocah-bocah, upama kowe kêpisah karo wong tuwamu, rasaning atimu kapriye. Iki pancèn rada kêna kanggo pitutur, tumraping bocah-bocah cilik, aja padha dhêmên balayangan, yèn kowe nganti nêmu sabab apa-apa, lagi pikiranmu dhewe bae wis susah. Sing ngati-ati ta, sanadyan ing kene ora ana colongan bocah, nanging tumraping sabab-sababe bocah nêmu sangkala saka anggone blayangan, ora kurang.
Wis samene bae dhisik, suk Sêtu ngarêp dibacutake.
Wontên lare dhusun nami Saridin, Saridin wau sêkolah ing pamulangan Jawi ôngka kalih sampun pangkat sêkawan. Sampun limrahipun lare dhusun punika watakipun gumunan. Manawi dhatêng kitha tumbas ès inggih gumun sangêt, sawêg andumuk kemawon sampun ginjal-ginjal saking asrêpipun, sarêng ngombe ès criyosipun untunipun badhe pothol. Manawi sumêrêp damar liktrik inggih saya gumun, dipun kintên ing nglêbêt kawat wontên latunipun. Manawi numpak sêpur
punapa-punapa ingkang anèh-anèh ingkang piyambakipun gumun, manawi wontên sêkolahan tansah dipun takèkakên dhatêng gurunipun. Sampun têmtu ingkang kados makatên punika dados indhaking sêsêrêpanipun.
Ing wêkdal samantên wontên sêkolahan Saridin sawêg dipun wulang ngèlmu bumi, dilalah dipun pitakèni gurunipun.
Guru: Din, Din, coba aranana gunung ngêndi sing dadi watêsing paresidhenan Surakarta.
Saridin: Inggih. Rêdi ingkang dados watêsipun paresidhenan Surakarta inggih punika: 1. Rêdi Lawu, 2. Mêrbabu, 3. Mêrapi.
Saridin ing batos ragi gumun, wontên rêdi naminipun Rêdi Mêrbabu, Saridin lajêng pikèn dhatêng gurunipun.
Saridin: Nyuwun katrangan, punapa rêdi Mêrbabu punika rêdi èstri.
Guru: Gunung kuwi ora ana sing lanang ora ana sing wedok.
Saridin: Inggih. Limrahipun ingkang dados babu punika tiyang èstri, dados rêdi Mêrbabu punika têmtunipun inggih rêdi èstri.
Guru mangsuli kalihan gumujêng. Iya, yèn gunung Mêrbabu gunung wedok, mêngko rak bakal ana gunung sing lanang, yaiku gunung: Mêrjongos utawa Mêrtukangkêbon.
Ing sisih iki gambare asu lagi padha main bal, didu, sing mênang bakal olèh ganjaran. Tinêmu ing nagara Inggris.
dene sing wis kêpungkur / akèh uwong mati kang kabanjur / saka padha dipitênah ing sang putri / mêngko bakal ora wurung / ana gantungan gumeyong //
wong akèh padha bingung / pasar-pasar nganti padha suwung / kang jalaran wong-uwonge padha giris / sanadyana sang aprabu / uga kasmaran ing batos //
bangêt nyênyêt ing saiki / uwong kang ahli agama / padha amêmuji rame / muga têntrêm ing nagara / aja ana bêbaya / mangkono uga sang prabu / pamujine ora beda //
Jaka Kawasa saiki / iya bangêt gone susah / awit kabèh pangemane / ora pasah babarpisan / Wêlas mung kêncêng nekad / wêkasan iya mung muwung / golèk rekadaya liya //
barêng uwis wayah bêngi / Wêlas wis turu kapenak / Ki Kawasa lunga age / tumindak laku siluman / dhasar pancèn pêng-pêngan / angêmpit suwiwi manuk / kaya sing wis kacarita //
tangane nyangking panjalin / saka nini-nini tuwa / nuli anggêblas abure / wis kaya manuk têmênan / dhasar laku siluman / ora ana wong sing wêruh / sasat kaya wong kajiman //
mlêbu nyang kadhaton nuli / andhêdhêp anèng tamanan / ing wusana ora suwe / sang putri ketok kumlebat / miyos saka jandhela / iya banjur mabur sêmprung / mèh ilang ing sakêclapan //
Jaka Kawasa nututi / tut buri karo anyawang / ing kono sang putri ketok / amangagêm murub mubyar / lan cêtha ing pêngkêran / angagêm suwiwi manuk / nyata yèn putri kajiman //
Kawasa nyêdhak tut buri / sang putri ora uninga / banjur disabêt gêgêre / sang putri bangêt karasa / nganti kalair sambat / nanging sapa sing anggêbug / sang putri
kiwa / ana ngèrèng-èrèng gunung / ora ana wong sing ngambah //
lêmahe sungil arumpil / parangcuri pating crangap / ajêro-jêro jurange / sang putri ing sanalika / banjur nyalorot mandhap / amuji gumarumung /Kurang satu suku kata: amêmuji gumarumung. gununge tumuli mênga //
nuli malêbu sang putri / Jaka Kawasa barabat / anututi gage-gage / watune sing kaya lawang / banjur tumangkêb enggal / ing jêrone kono wujud / kadhaton kang luwih brêgas //
rêrênggane pèni-pèni / ananging Jaka Kawasa / wis ngira sing ngono kuwe / mêsthi yèn kadhaton setan / yèn kadhaton wong lumrah / môngsa mangkonoa mau / awit kabèh sarwa mokal //
Jaka Kawasa saiki / mung êtut buri siluman / ora wêruh: wong ing kono / sang putri anggone tindak / ketok bangêt kulina / dadi cêtha putri mau / rêmên tindak paracidra //
awit yèn lakua bêcik / môngsa dadak balasakan / lêlungan dudu wayahe / ing tindake dhèk samana / têkan ing papan padhang / diyan-diyan pating
Amuntai. Ing alun-alun papan main bal lubèr toya.
Redhaksi Kajawèn Tampi Panjurung saking Tuwan Sungaji ing Bandhung, Awarni Nut Gêndhing Karanganipun Piyambak. Kados ing
tungkul ngrangkul dhêngkul / cakekal ngobahna sikil / akal lan ukil lakokna / yaiku sarat sajati / lumintu urip pasaja / ropyan-ropyan dèn kurangi //
Pamrayogi: kagêm ngêcakakên, langkung utami ngasta gambang tinimbang salênthêm, dêmung utawi saron.
Gambang mêngku swara pêpak, wiwit swara agêng sangêt dumugi alit pisan.
Ing sisih punika gambar oto-oto mobil ingkang kasade kadhasarakên wontên ing pêkên oto, ing Surabaya, gadhahanipun Borneo Company. Untabing têtiyang ingkang ningali saha ingkang badhe tumbas sampun kacêtha ing gambar.
Ing ngriku piyambakipun linggih kalihan sidhakêp. Sumêrêp kawontênanipun makatên punika kula botên saèstu pitakèn, ananging têrus wangsul alon-alon. Enjingipun kula nêdha katêrangan kawontênan ing wanci dalu punika, ananging piyambakipun botên purun walèh. Saking pangintên kula lêlampahanipun ing wanci dalu punika kangge wados, amila pitakèn kula botên kalajêngakên.
Têtiyang Kaya-kaya punika inggih sampun anggadhahi kasagêdan anjogèd, panjogèdipun sairib jogèdipun para têtiyang tanah Jawi Kilèn manawi anjogèdi dhogèr (jogedan bajing loncat), manawi jêjogedan wontên ing Tanah Merah, ingkang kangge tabuhan cangkêm kalihan kêplok-kêplok. Kajawi kêplok-kêplok wontên ugi ingkang singsot, sanadyan kawontênaning têtabuhanipun namung kados makatên, manawi karaosakên inggih wontên larasipun. Ing sarèhning lagunipun têtiyang Kaya-kaya punika manawi karaosakên ingkang sayêktos wontên larasipun, amila inggih wontên salah satunggaling tiyang bucalan ingkang ahli gêndhing andamêl lagunipun tiyang Kaya-kaya. Miturut katêrangan, satunggil-satunggiling tiyang Kaya-kaya botên sami.
Salah satunggiling golongan Kaya-kaya, manawi gadhah anak botên kasêsêpan tiyang sêpuhipun, ananging dipun ombèni toya tawa saha katêdhanan gêgodhongan, dados botên katêdhanan sagu. Anggènipun anggadhahi tindak makatên punika, awit inggih dèrèng mangrêtos bilih toya sêsêpan punika sagêd anggêsangi dhatêng bayi. Golonganing têtiyang Kaya-kaya ingkang anggadhahi cara angupakara bayi makatên punika, sarêng salah satunggiling tiyang Kaya-kaya bangsanipun nyumêrêpi tiyang bucalan anêsêpi anakipun, Kaya-kaya punika lajêng pitakèn punapa tindak makatên punika sagêd anggêsangakên bayi. Pitakènipun punika inggih sampun tamtu ngangge pratôndha saha solah tingkah ingkang ngantos sagêd mangrêtos.
Manawi ambêkta anakipun ingkang dèrèng sagêd lumampah, punika kalêbêtakên ing rajut (kanthong ingkang sairib kados jala). Rajut punika kasukanan tangsul, tangsulipun katangsulakên ing sirah, rajutipun gumandhul ing gêgêr. Ingkang ambêkta anak punika tiyang Kaya-kaya èstri.
Ing suwau nalika kula dèrèng sumêrêp kawontênan ingkang kados makatên punika, kula kintên inggih ambêkta barang-barang ingkang badhe kalintokakên. Kalimrahanipun ingkang kula sampun nate ngalami, tiyang èstri ingkang ambêkta rajut punika isi wowohan ingkang kawastanan dening têtiyang bucalan ing Tanah Merah tongbut (tongbut punika wangunipun kados kasêmêk) ananging alit-alit [a...]
[...lit-alit] saha raosipun kêcut sangêt. Wontên tiyang Kaya-kaya jalêr èstri, ingkang èstri ambêkta rajut kados ingkang kula kintên ambêkta wowohan kados ingkang kula têrangakên ing nginggil, kula awe-awe, badhe kula ajak lêlintonan bêbêktanipun. Kaya-kaya jalêr èstri punika thingak-thinguk, ananging
Sarêng kula sampun sumêrêp kawontênan ingkang kados makatên punika, lajêng kula purih kesah. Nitik polatanipun tiyang Kaya-kaya wau, nalika sumêrêp anggèn kula gumun aningali anakipun ingkang wontên salêbêting rajut têka botên napsu, malah gumujêng.
Rumakêting sêsrawunganipun têtiyang Kaya-kaya punika sae sangêt. Manawi satunggiling tiyang Kaya-kaya angsal têdha saking tiyang bucalan lajêng dipun dum-dum ngantos waradin. Nalika têtiyang Kaya-kaya sawêg enggal-enggalan sêsrawungan kalihan têtiyang bucalan, taksih dèrèng doyan sarêm saha gêndhis. Ing sapunika sarêng sampun kulina ngraosakên raosing sarêm saha gêndhis, bilih nêdha botên tilar sarêm, malah ing sapunika tiyang Kaya-kaya sampun doyan olah-olahanipun têtiyang Bucalan, dalasan sambêl ingkang ing suwaunipun mambêt kemawon sampun gêbrès-gêbrès, sapunika sampun wontên ingkang karêm.
Upaminipun sagolonganing têtiyang Kaya-kaya sami dhatêng ing Tanah Merah nêdya badhe lêlintonan, punika upami wontên ingkang dèrèng angsal lintonan inggih dipun êntosi ngantos sagêd angsasal.Angsal. Manawi wontên ingkang lajêng nyambut damêl kalihan tiyang bucalan inggih ugi dipun sarantosakên. Manawi badhe wangsul inggih sami ajak-ajakan. Kula pitakèni, sababipun punapa têka sêsarêngan makatên. Salah satunggilipun anyariyosakên bilih cara makatên punika bokênbotên. gampil kabegal.
Dêdamêl ingkang kabêkta punika namung jêmparing ingkang bedhoripun kajêng utawi dêling. Miturut katêranganing têtiyang Kaya-kaya jêmparing punika namung kangge misaya ulam utawi kalintokakên bilih wontên tiyang bucalan ingkang purun. Dene dêdamêl ingkang baku, katilar wontên ing wana. Jêmparing ingkang katilar wontên ing wana punika bedhoripun ingkang kadamêl balung saha kasukanan wisa. Badhe kasambêtan.
Pawartos ingkang kawrat ing Kajawèn kapêngkêr, tutuping karangan, araos damêl ayêming manah, awit ing ngriku katingal sajak sampun rampung, badhe botên wontên pasulayan malih. Nanging manawi miturut têbaning paprangan, pinanggih wontên pintên-pintên panggenan, sanadyan wontên ungup badhe rukun, inggih sawêg pinanggih ing saperangan, saya malih manapimanawi. mirid sêsulakipun golongan Tiongkok anggènipun botên nayogyani dhatêng tindakipun Chiang Khai Sek, dening kadakwa kêndho ing tandang, punika dados titikan, bilih tumraping rakyat, taksih anggadhahi manah dèrèng narimah dhatêng cuthêling paprangan. Bab punika pancèn nyata, awit miturut pawartos, sarêng sêrat prajanji kèndêling pêrang sampun dipun tôndha tangani, botên adamêl sênênging manahipun rakyat Tiongkok. Jalaran saking wontêning raos ingkang tuwuh kados makatên, satêmah adamêl kasamaran, mila lajêng ngawontênakên pangrêksa dhatêng para pangagêng Tiyongkok ingkang gêgayutan kalihan padhamèn, murih wilujêng botên dipun cidra ing
Pamanggih ing bab botên cocoging rakyat dhatêng bab padhamèn punika, botên namung pinanggih ing laladan Sjanghai kemawon, tumrap golongan Canton ugi botên anyondhongi. Malah miturut pamanggihipun Eugene Chan, mratelakakên, bilih prajanjian padhamèn punika, [pu...]
[...nika,] tumrapipun Tiongkok botên migunani, awit ing sapunika wadya Jêpan ing Sjanghai bidhal dhatêng Mansjoerie, wontên ing ngriku nêmpuh wadya Tiongkok. Manawi pinanggihipun nyata kados makatên lajêng kadospundi wohing padhamen punika, punapa botên lajêng pinanggih mêntah malih.
Jendral Feng Joe Sjang ingkang ambiyantu Jendral Tsai Ting Kai nanggulangi mêngsah ing Sjanghai.
Sêsulak mêntah ing prajanjian saya katingal, kados ta ing bab tindak nyêpêngi bôngsa Korea ingkang kada[kwa] gêgayutan kalihan bab êbom, punika tansah lumintu. Ing ngriku malah lajêng wontên pangintên, bilih bom punika saking pandamêlipun bôngsa Tionghwa, awit ing tilas papan kasangsaran pinanggih wontên tôndha-tôndha ingkang kenging kangge pasaksèn.
Raos pandakwanipun Jêpan ingkang kados maktên punika lajêng angsal sêsambêtan tôndha saksi, ingkang raosipun kenging kangge nêtêpakên cidranipun Tiongkok. Kados ta ing lèpèn Soengari mêntas wontên papranganipun wadya Jêpan kalihan Tiongkok, campuhipun sakalangkung rame, wadya Jêpan kêsêsêr, nanging ugi lajêng wontên bêbantu malih.
Ungguling wadya Tiongkok ing paprangan punika nuwuhakên panglocitani
mêsinipun mabur kathah sangêt. Ing bab mêsin mabur punika anuwuhakên pandakwanipun wadya anggêgana Jêpan, bilih ing bab mêsin mabur, Tiongkok angsal pambiyantu saking Ruslan.
Dados udhang-udhêng, kasujananipun Jêpan dhatêng Ruslan punika tansah wontên kemawon. Malah kawartosakên, pinanggihipun ing Harbim, pasulayan ing ngriku dados sêsungut pêpêranganipun Jêpan kalihan Ruslan.
Pasulayanipun Jêpan kalihan Ruslan, punika tumrapipun Jêpan araos kuwatos, awit kawontênanipun wadya abrit ingkang manggèn ing watês, Mansjoerie wontên 70.000. Mirid kawontênaning wadya ingkang ngalêmpak samantên punika, têtela [tête...]
[...la] manawi adêgipun santosa, purun nêmpuh [...]gon dipun têmpuh. Makatên ugi lampahing wadya Jêpan ingkang langkung margi sêpur wetan, botên badhe gampil, lan bilih Jêpan kalihan Sovjet pêpêrangan, pinanggihipun badhe nyuda kêkiyatan, wêkasan damêl kasantosanipun Tiongkok. Makatên ugi Jêpan nyamarakên dhatêng ajênging kabudayan Sovjet, awit manawi sagêd majêng pangajêng-ajêngipun Jêpan badhe ngangsêg dhatêng laladan Ruslan tamtu botên kasêmbadan.
Ubat-ubêting paprangan punika, tumrapipun Jêpan pancèn mêngku pamanahan awrat, awit ing ngrika-ngriki sami prêlu
bidhal badhe nunggil kalihan wadya ing Mansjoerie. Saking pratelanipun ministêr paprangan Jêpan, wadya ing Mansjoerie kêdah angsal bêbantu.
Kajawi punika taksih kathah malih sabab-sabab ingkang tuwuh narambul ing môngsa ribêd punika, kados ta wadya Jêpan ing Fangoeng mêntas campuh kalihan wadya brandhal 5000, Jêpan sagêd unggul, wadya brandhal kaplajêng. Nanging sanadyan makatêna, inggih tansah damêl ribêd kemawon, awit panêmpuhing wadya brandhal punika kadosdene ngrêsahi.
Dados pinanggihipun ing môngsa punika, wartos padhamèn, utawi tata têntrêm, taksih kadosdene pitakenan.
Kantor Javasche Bank ing Pamatangsiantar, ingkang katutup wiwit tanggal 1 April, dening saking
nglangut dènira mêmikir / mulat palwa sabètèng gêngira / saking mandrawa katone / kampul-kampul lir nyamplung / datan môntra-môntra mangrêti / lamun nora winarah / kang wrin purwanipun / amung gunging bagaskara / kang tan owah lan
sêdyane / pinrih aywa alaju / bokmanawa kaduwung wuri / sayogya angupaya / panggonan pikantuk / blêdug tumamèng
amung mungguh jêmbaring jaladri / kang winuwus akêbak bêbaya / tumrap manungsa jatine / pan dadya
tuwuh wuwuhing pambudi / palwa silêm lumaku jro tirta / datan ana sangsayane / tan siwah ananipun / ingkang ngambang
panggugah / mring kang lagya gayuh / maring kawruh lan kagunan / ing supadi datan kêmba ing pambudi / kasidaning parasdya //
lire kadi kang ngudi ngadani / kopêrasi abêbathon dagang / nênun lurik sasamane /
bau jêr ngèngêti / basuki mawa beya //
Têmbung panganggêp ing ngriki ingkang dipun pikajêngakên, pêndhaku, inggih punika: ngakên utawi ngraos anggadhahi pangaosing dhiri, ugi mêngku raos: pangakên dhatêng daya panguwasaning dhiri pribadi. Tiyang ingkang tipis panganggêpipun dhatêng daya panguwasaning dhiri, saèstu botên pitados dhatêng ingkang damêl gêsang.
Pangajêng-ajêng tuwuhipun saking pêpenginan, dhasar manusa gêsang ing ngarcapada punika kaèbêkan dening dayaning kabêtahan: sandhang, têdha, griya, drajat, kaluhuran lan taksih kathah sanès-sanèsipun malih.
Kalih bab kasêbut ing nginggil punika ingkang mahanani daya gêsang, rumaganging tiyang dhatêng pandamêl punapa kemawon punika namung saking dayaning panganggêp tuwin pangajêng-ajêng. Katranganipun makatên: upami tiyang badhe anglampahi satunggaling pandamêl, ing ngriku têmtu sampun kadunungan panganggêp, inggih punika rumaos kadugi dhatêng pandamêl wau, ing sakawit kataman dayaning pêpenginan ingkang nuwuhakên pangajêng-ajêng dhatêng kalêksananipun. Kêmpaling panganggêp lan pangajêng-ajêng mahanani daya kêkiyatan (gêsang).
Sajatosipun wontênipun panganggêp lan pangajêng-ajêng punika: surup-sinurupan, katêranganipun makatên: tuwuhipun pangajêng-ajêng punika saking pêpenginan, nanging pêpenginan punika sagêdipun anggèndèng dhatêng pangajêng-ajêng punika sagêdipun tuwuh yèn kataman dayaning panganggêp. Upami: drajating nata punika tumrap sakula, kala-kala sok mengini, upami yèn kapinujon kula mirêng cacriyosan mênggah kamuktènipun ratu. Nanging paribasan sagluguting kolang-kaling pinara… sampun botên badhe gadhah pangajêng-ajêng badhe sagêd dados ratu. Ing ngriku tôndha yêkti, yèn tuwuhipun pangajêng-ajêng punika saking dayaning panganggêp, inggih punika rumaos kadugi. Kosokwangsulipun: tuwuhipun panganggêp punika saking gênging daya pangajêng-ajêng. Ing cariyos purwa, Prabu Dasamuka punika kasêbut ratu murka, nalika dèrèng jumênêng nata piyambakipun tapa ambanting raga, ingkang kaèsthi botên sanès sagêda kasêmbadan salwiring pikajênganipun, saisining buwana badhe dipun piyambaki. Saking gênging kamurkanipun rumaos piyambakipun kadugi anggêgêm jagad. Punapa malih dhatêng sasamining titah ajriha, sanajan jawata pisan piyambakipun purun anglabrag, botên ajrih dhatêng sêsiku.
Kados ingkang sampun kula aturakên wau: panganggêp tuwin pangajêng-ajêng punika ingkang mahanani daya gêsang. Dhasar inggih kalih bab punika sampun dados sandhanganing manungsa gêsang ing ngarcapada. Namung wujudipun beda, tuwin wontên kandêl lan tipis.
Tiyang ingkang sampun kecalan panganggêp lan pangajêng-ajêng têmtu botên bêtah malih gêsang ing donya, mila wontên tiyang nganyut tuwuh, punika trêkadhang inggih jalaran saking sêpên ing panganggêp tuwin pangajêng-ajêng. Ing ngriku rumaos
Nuwun, dumugi samantên pantoging gêgayuhan kula dhatêng babagan ingkang gêgayutan kalihan ing agêsang. Mugi linêpatna saking sêsiku.
Lêngganan nomêr 590 ing Minggiran. Kajawèn ingkang panjênêngan dangokakên sampun sami têlas.
Lêngganan nomêr 2727 ing Panaraga. Inggih, padhalangan ringgit purwa 177 lampahan punika sampun dumugi Bratayuda.
Lêngganan nomêr 228 ing Kêbasèn, 1. Têmbung serang punika daos krama inggilipun sabin, bokmanawi lêrês tumrap ing Purbalingga. 2. Bab pangintunipun
Kajawèn 4 angsal 1. 7. Prayogi pitakèna dhatêng tiyangipun piyambak, redhaksi botên kenging nyariyosakên. 8. Sinaunipun kêdah kulina ngarang lan nênitèni.
Anak lêngganan nomêr 4831 ing Rêmbun. Panjurung sampun katampèn, badhe kapacak, ngêntosi papan.
R.A.S. ing P. panjurung badhe kapacak.
Petruk : Kang Garèng, dadi rak iya wis cêtha, ta, nek wèngwong. ngomong nganggo sraweyan kuwi, ora mung sok diarani ora idhêp tata bae, nanging iya sok dianggêp wong sing durung nyakup basane. Mulane sabisa-bisa kudu diilangi bêndana sraweyan kuwi. Kajaba iku nèk omong aja pêcicilan...
Garèng : Mêngko sik, Truk, kowe rak kudu ngèlingi, yèn wong kuwi wêwatêkane rak beda-beda, ana sing aksi lan ana sing klêlar-klêlêr. Hla, nèk sing sugih aksi kuwi mêsthine salawase iya katon brêgas, tandang lan sigrak, nèk tungkul dikon a-lus, kaya Rêjuna supit mêsthine iya rumasa jêmpo. Hla, nèk wis tinakdirake sapisan wis kalêlar-kalêlêr, salawase
lêr bae. Kowe kuwi kok anèh, Truk, Truk, ana uwong kabèh-kabèh kok dipadhakake prawan pingitan sing ditakoni jêjaka, kudune sing alus tumungkul bae nanging nèk jêjakane dhong ora
nèk wêwatêkane uwong kuwi ana sing aksi ana sing klêlar-klêlêr. [klê...]
[...lar-klêlêr.] Nanging sanadyana aksi dikaya ngapa, rak iya bisa ta ora pêcicilan, têgêse: matane pêndirangan mrana-mrene. Awit pandakwaning wong sok banjur rupa-rupa, ana sing andakwa, yèn anggone pacicilan mau, prêlu arêp ngêkir barang-barang ing
ana sing didêlêng kathik ing jêro ngomah bae, kiraku arêp ora gênah priyayi kiyi. Mulane, Kang Garèng, bêndana mêngkono kuwi iya wajib diulapi. Mêngkono uga solah tingkahe dijagaa aja ngewak-ewakake...
Garèng : Mêngko sik, Truk, aku tak takon. Sabênêre ngono aku rak rada judhêg, nèk ngrasakake têmbung ngewak-ewakake kuwi, wong panganggone kuwi kok le gampang têmên, kaya ta: diêndhêg mangan ora gêlêm bae, iya banjur diunèkake: ngewak-ewakake, tanggal tuwa ngiras ana ing resturan iya diarani: ngewak-ewakake, dalasan wayah mahrib ngunèkake gramopun gêndhing pangkur, jarene iya ngewak-ewakake...
Petruk : Lo, ing kono têgêse ngewak-ewake: ora sêmanak, ora lumrah utawa ora mèmpêr, kaya ta: diêndhêg mangan bae, têka ora gêlêm, kuwi rak ngetokake anggone ora sêmanak. Wong tanggal tuwa kok ngiras nang resturan, kuwi jênênge rak ora lumrah, ta, awit lumrahe wong urip, nèk tanggal tuwa kuwi wis kalithikan anggolèk butuh, ana kok dhuwite malah dibuwangi ana ing resturan. Dene mahrib-mahrib ngunèkake gramopun lagu pangkur, kuwi sabênêre ngrêrusuhi wong sing lagi sêmbahyang, apamanèh yèn sing
anyar, kiraku arêp ngraphalake mêngkene upamane: ini wajahtu wajiya lilla dziphata rosamawati... bisa uga banjur ambarêngi unining gramopun mau karo muni: sapa manis kaya sira. Hara, apa iki pantês lan mèmpêr. Wong ngunèkake gramopun ing wanci mahrib mung diarani ngewak-ewakake, kuwi rak wis bêgja bangêt, pira-pira omahe ora dikrutug... têlèk uwong. Ora Kang Garèng, sanyatane omong utawa solah tingkah sing ngewak-ewakake kuwi, sing sajake arêp ngatonake kapintêrane. Kaya ta: nyaritakake carane wong mêlahi prau, lo, kuwi anggone nirokake mêlahi mau kathik bolak-balik tangane sajak ngukêl semyok, hara, iki rak mung arêp ngatonake yèn awake bangsane ahli anjogèd. Utawa ana ing ngarêpe wong akèh anggusah lêmut sing ngrubung raine, carane anggusah mau kathik migunakake jurus gunting utawa jurus pêcut, iki apa ora ngatonake yèn sajake ahli main silat. Iya sing bangsane kaya ngono kuwi, sing omong utawa tondak-tanduke diarani: ngewak-ewakake, utawa wong sing ora ditakoni, sabên-sabên ngomongane: inggih punika rama mênggung, ibu dipati, nanging sanake sing dadi upas upamane, sajake ora tau diucapake. Dadi cêkake iya sing sugih pamèr kuwi, [ku...]
[...wi,] sing sok diarani ngewak-ewakake.
Garèng : Sing kok kandhakake pungkasan kaya aku ora cocog, Truk, nèk pancèn duwe darah luhur, kok ora dipamèr-pamèrake, kanggone jaman saiki sida kêsilèp nyang lêndhut têmênan, alias ora kajèn. Jalaran, cahyaning satriya, sing jarene manthêr sasada lanang, saiki katone wis ambalêrêt kaya uribing clupak, awit tapane satriya saiki kiyi mung yèn wis êntèk... gadhene, dadi sabab wis ora ana sing diliwêt. Tumrap jaman kuna sing diarani satriya sêjati kuwi sing awake cancing lan wiwing, nanging ing jaman saiki malah sing gêdhe... wêtênge, awit ambuktèkake yèn kêndhile ora tau mêngkurêb. Dadi cêkake ing jaman saiki kiyi sing jênêng satriya, dadi sing kajèn, iya wong sing kêndhile ajêgan tumumpang, alias sing ora tau dijothakake phulus. Mulane saiki yèn ora tau disobat ing dhuwit, iya kudu ngaton-ngatonake yèn duwe sanak sing dadi bêndara gêdhe, kang pantês-pantêse ora ngêmungake drajate bae sing gêdhe, nanging pamêtune iya sahohah. Hla nèk mêngkono sithithik-sithithik rak bisa kêcipratan kajène.
Petruk : Wiyah, Kang Garèng, wong melik diajèni ing liyan, kuwi ora kêna mung sêmendhe bae marang sanak sadulure sing padha lagi kajèn kèringan, nanging kudu budidaya dhewe kapriye cara-carane supaya bisa awake dhewe mau olèh pangaji saka liyan. Awit yèn ora mangkono, samôngsa-môngsa wong sing diarani kajène mau wis katam ajine, sing ngamini iya ora bakal olèh warisan kajène mau. Beda karo aji budi dayane dhewe, yèn bisa kacêkêl, wong pancèn wis duweke dhewe, dadi anggêre bisa kêncêng lan dhikêp bae anggone ngêkêpi, iya ora bakal sumêlang yèn kajène mau bakal anjaluk pêgat. Kajaba wong kudu anjaga aja nganti ngewak-ewakake, iya ora kêna grusa-grusu, utawa bêgita-bêgitu awit kuwi nandhakake kasare bêbudène. Kasaring bêbudèn mau iya kasaring kamanusane. Môngka kabèh bôngsa sing wis wêruh ing tatakrama, iku mêsthi padha anggayuh alusing bêbudèn, sing nuntuni marang kautamaning uripe, lan luhuring kabangsane. Kang Garèng, rêmbug bab tatakrama kiyi, sanadyan pancène mono isih dowi bangêt, luwih bêcik dijugag samene bae, sabab wong wis lêsuwenkêsuwen. bangêt, mêngko mundhak agawe bosêne sing padha mirêngake.
tuwin tanah ngriki, isinipun amêpêki, saha prêlu kasumêrêpan ing ngakathah. Dene bakunipun kangge murid Normaalschool tuwin guru ing pamulangan alit. Buku wau aksara alit, cacah 55 kaca, rêgi f 0.70.
wontên sudan wadana 40, assistèn wadana 100 bawah-bawahipun lajêng badhe kagamblokakên.
Punika kantun ngêntosi pundi ingkang kadhawahan dhênggung.
H.I.S. Mardiharja. Pakêmpalan prabot dhusun ing Tèmpèl Ngayogya, sampun sagêd ngêdêgakên comite badhe ngadani adêgipun H.I.S. tuwin Schakelschool. Gêlênging rêmbag, benjing Juli ngajêng punika badhe ngêdêgakên H.I.S.
Samantên giyaking têtiyang ingkang sami ambêtahakên pangajaran. Wawratipun prabot dhusun ugi botên purun kantun.
Pabrik lisah klêntik enggal. Ing Cimahi badhe bikakan pabrik lisah klêntik enggal, gadhahanipun bangsa Tionghoa. Wragadipun f 150.000.
Manawi mirit jamanipun, adêging pabrik wau inggih nama manjila. Nanging tumrap pamanahan dagang tindak purun nêmpuh pakèwêd, têrkadhang malah dados margi sae. Saya malih manawi mirit mirahing rêrêgèn klapa, nama sagêd manggih untut sae. Bab punika prêlu dados kaca tumrap ingkang ambêtahakên.
Damêl arta palsu kacêpêng. Ing Muntilan wontên tiyang siti dipun cêpêng ing pulisi, jalaran kadakwa damêl arta palsu. Tiyang wau nalika kacêpêng kabuktèn kanggenan cithakan arta ukon palsu tuwin nuju sawêg damêl.
Samantên rupêking manahipun tiyang nêdya pados panggêsangan, ngantos supe, purun nindakakên padamêlan ingkang dados awising nagari.
Sêsêging jaman. Wontên pawartos, ing laladan saêlèr Pontianak antawisipun Singkawang tuwin Sambas, kathah tiyang kêmlaratan, saha lajêng tuwuh rêrêsah. Tiyang wau asli kuli bangsa Tionghoa. Kajawi punika taksih wontên tilas kuli kabudidayan karèt bangsa Madura, kirang langkung wontên 15.000. Ing sapunika sawêg dados panggalihan ing bab sirêping kasangsaran wau.
Mênggahing rekadaya têmtunipun namung badhe ngantukakên para kuli wau dhatêng nagarinipun. Nanging sadumugining nagarinipun lajêng badhe kadospundi. Punapa botên namung atêgês ngingsêr kawontênan.
Pamulangan tênun ing Kêdiri. Ing Kêdiri sampun kêlampahan ambikak pamulangan tênun, manggèn ing kampung Jagalan Kidul. Cacahing murid ingkang nêdha mlêbêt wontên 63, ingkang kathah èstri. Bayaring sêkolah f. 0.50, entree f 1.- kabayar kaping kalih. Lamining sêkolah 6 wulan, angsal arta pêpetanganing angsal-angsalan padamêlan 50%. Ingkang 50% sanèsipun katanjakaên dhatêng P.G.H.B. 10%, kangge amal 10%, lan 80% ipun malih kangge ngagêngakên pakaryan. Ingkang dados gurunipun satunggiling wanita wêdalan pamulangan tênun ing Surabaya. Adêging pamulangan wau saking ada-adanipun P.G.H.B.
Comite pamulangan U.L.O. Ing Ngayogya wontên comite ingkang gadhah sêdya ngêdêgakên pamulangan U.L.O. inggih punika pamulangan kadosdene Mulo, nanging mêndhêt lare saking sêkolahan angka 2. Ingkang dados pangarsaning comite Tuwan Malikus Suparto, pangagêng guru H.I.S. Muhammadiyah.
Punika kamajêngan ingkang tuwuhipun anocogi kalihan lampahing jaman.
Bêbaya kêmlaratan ing laladan Bêtawi. Ing laladan Bêtawi lèr kilèn tuwuh bêbaya kêmlaratan. Tuwan Resident Hoek sampun rawuh nyatakakên, pinanggihing papriksan, dhusun-dhusun ingkang katrajang bêbaya wau ing Tigaraksa, Pasilihan tuwin Krèsèk, dene bab wontêning bêbaya kêluwèn botên sapintêna. Ing padhusunan wau wontên tiyang angguran ewon, rumiyin sami asli saking nyambutdamêl ing
nguwatosakên. Ewadene ingkang wajib taksih nindakakên rekadaya murih sêdya damêl irigatie dipun lajêngaken, awit pigunanipun nyarambahi.
PabriksanPapriksan. ingkang kados makatên punika, anocogi kados pangajêng-ajênging ngakathah.
Punggawa pagantosan ingkang badhe dipun kèndêli. Miturut pawartos, benjing wulan Juni ngajêng punika, pakaryan pagantosan badhe
Têtandhingan mêdhar sabda. Wontênipun ing jaman sapunika tiyang ingkang sae utawi tètèh ing kalanipun mêdhar sabda wontên ing parêpatan, limrah dados pangalêmaning ngakathah. Mila pinanggihipun kathah para muda ingkang sinau ulah wêdhar sabda. Ing ngingil punika gambar satunggiling juru mêdhar sabda ingkang nuju ngatingalakên tètèh ucap ing Den Haag, dipun jênêngi Ingkang minulya Pangeran Hendrik.
Yèn tak rasak-rasakake, saprene aku isih isin, nanging ing bab kaluputanmu iya tak ngapura, Sumarta. Nanging saiki aku janji, tabêting rasane atimu ilangana, karahayonmu ing buri rêksanên.
Dene bab katêmumu karo aku, besuk apa, kuwi kang nguningani mung Pangeran. Nanging isih ana wêlingku manèh, yèn kowe arêp nyawang, utawa arêp gunêman karo aku, tindakna samôngsa kowe wis duwe bojo.
Kowe aja pisan-pisan duwe panêmu, nyêngguh aku ngêmohi mênyang kowe, kanthi rasa sêriking atiku, iku ora pisan-pisan, Sumarta. Mungguh wosing pamikirku, mung gêtun, dene aku lali mèh kêcêmplung ing jurang kasangsaran.
Yèn kowe pancèn nocogi kaya rasaning piwêlingku, lan nêdya ngèlingi sêsambunganing lêlakon ing buri, ilangana tabêt rasaning atimu, êdohna
dhatêng ingkang ibu, botên sagêd andhèrèk dhahar, amargi kirang sakeca.
Radèn Sumarta sadalu muput botên sagêd tilêm, jalaran raosing katrêsnanipun dhatêng Nonah Dhorah lajêng santun dados gêthing. Tamtu kemawon raos ingkang kados makatên punika nyatanipun malik angosok wangsul, nanging raosipun wontên ing manah botên sagêd sumèlèh. Awit sadaya tindakipun Nonah Dhorah namung dipun anggêp alah ora, saha nêdya namung badhe ngrèmèhakên dhatêng tiyang jalêr. Beda sangêt kalihan panggagasipun Radèn Sumarta sakawit, ngintên manawi Nonah Dhorah asuka margi katrêsnan, awit sadaya patrapipun pasrawungan namung sarwa mikênani. E, jêbul sarêng kesah namung palêncing tanpa wara-wara.
Sasampunipun anggagas panjang, Radèn Sumarta angèngêt-èngêt suraosing sêratipun Nonah Dhorah malih. Ing ngriku Radèn Sumarta rumaos manawi kenging pandakwa gadhah tindak lêpat malah kalêpatanipun katingal dipun cêthakakên.
Panggagas kados makatên punika pancèn ambingungakên, awit Radèn Sumarta botên rumaos lêpat, botên rumaos ngapusi, anggènipun pasrawungan namung salugu kados sacaraning pawong mitra ingkang kulina, namung kaot mawi sinarêngan raosing pamanahan sampun diwasa. Mokal raos kados makatên punika manawi Nonah Dhorah botên mangrêtosa. Punapaa têka ingkang dipun lêpatakên namung Radèn Sumarta piyambak. Pandakwanipun Nonah Dhorah wau, sadaya botên pratitis, awit Nonah Dhorah piyambak inggih gadhah tindak ingkang adamêl gambiraning manahipun Radèn Sumarta.
Dene suraosing sêrat ingkang sangêt anatoni manah, ing bab anggènipun Nonah Dhorah ngrèmèhakên dhatêng bôngsa Jawi. Sanadyan Radèn Sumarta punika awatak andhap asor, nanging sarêng kataman têmbung ingkang nyêrikakên, manahipun lajêng muntab.
Ing bab pamambênging tiyang sêpuh, Nonah Dhorah botên angsal jêjodhoan kalihan tiyang Jawi, punika pantês dipun turut, tuwin botên wontên tiyang ingkang badhe nglêpatakên. Nanging prêlunipun punapa bab makatên kemawon mawi dipun lairakên wontên ing kalanipun pêpisahan. Pancènipun botên usah mawi rêmbag panjang, cêkap cêkak aos kemawon, dados anggèning pawong mitran botên badhe pêdhot.
Manawi dipun raos, patrapipun Nonah Dhorah punika saya adamêl karaosing manah. Raosing manahipun Radèn Sumarta ingkang salugunipun pancèn sampun kêdunungan gêthing dhatêng bangsanipun piyambak, sarêng tampi sêratipun Nonah Dhorah, lajêng malik malah angajèni, rumaos botên lila manawi bangsanipun dipun rèmèhakên. Dados ing sapunika Radèn Sumarta rumaos sangêt, anggènipun dipun rèmèhakên dening Nonah Dhorah, punika jalaran saking anggènipun dados bôngsa Jawi. Môngka ingatasipun tiyang pawong mitran, botên pantês sangêt gadhah tindak kados makatên.
Pêpadhang ing Jawi sampun katingal, sêla-sêlaning jandhela sampun kalêbêtan cahya enjing. Radèn Sumarta anjênggirat, ngucêk-ucêk mripati ingkang araos sêpêt, dening sadalu muput tanpa tilêm. Pangothak-athiking manah anggènipun nêdya malês sêrik tansah wontên, badhe kangge malêsi sêratipun Nonah Dhorah. Nanging lajêng dipun manah malih, aluwung narimah, e, bokmanawi ing têmbe wingking Nonah Dhorah èngêt dhatêng piyambakipun, tamtu kêduwung ing manah. Wontên-wontên kemawon pamanahanipun Radèn
têrus karakêt mring tingal jati / jatining pangawroh / mrih sampurna anunggal anane / yèn wus nunggal dèn maksih kêkalih / kêkalihe gusti / lan kawulanipun //
laku lair lawan laku batin / yèn sampun gumolong / janma guna utama arane / dene sampun amêngku mêngkoni / kang cinipta dadi / kang sinêdya rawuh //
nadyan silih prang ngidêri bumi / mungsuhira ewon / lamun anggèr mantêp ing idhêpe / pasrah kumandêl marang Hyang Widhi / gaman samya ngisis / dadya têguh timbul //
Petruk : Kang Garèng: mara rungokna tak caritani. Rikala dina Sabtu kang kapungkur kiyi, esuk-esuk aku olèh
kuwi saka omahku bayarane taksi apês ambalêbês iya mêksa: cêtun. Ewasamono... ora dadi ngapa, kaya dudu ndara priyayi, nganti wêdi kelangan dhuwit mung sarupiyah. Kala samono aku banjur nilpun sawijining priyayi sing arêp mèlu têtandhingan main bal pa[ra sêpuh] mau, yaiku: R. Dr. Suratma, mangkene: allo, dhimas, kabaripun mangke panjênêngan badhe tandhing ing ngayuda, wah, têmtunipun inggih badhe rame, kula mangke inggih badhe mrêlokakên nonton, prêlu namung badhe nyawang sepak trajang panjênêngan, wah, mendah kados soroh amukipun Radèn Kumbakarna. Ana ing tilpun Radèn Dhoktêr Suratma mau banjur gumujêng sarta amangsuli mangkene: Hah, hah, hah, mênapa inggih kangmas. Lo kangmas punapa badhe mriksani, manawi inggih mangke kula papag mawi motor...
Garèng : O, pancèn iya wong sêmbrana, padune supaya
sijining priyayi sing bakal mèlu main, tur sing kagungan motor. Le ora idhêp [idhê...]
[...p] isin mêngkono. Mêsthine nèk watakmu kuwi iya banjur: inggih sandika, inggih sandika...
Petruk : Kang Garèng, kok ngilang-ilangake le dadi anake rama, iya ora watak yèn aku kok nganti nunut-nunut motore wong liya, apa manèh radèn dhoktêr mau pangkate rada kêsorenên bangêt, mulane aturku iya mangkene: kasuwun, dhimas, kasuwun, kula badhe ngrumiyini.
Garèng : Wèh, wong iya isih sadulurku, putrane rama, sanadyana ora dêduwe, sêthithik-sêthithik iya isih anduwèni kang pawira. Sabanjure kowe apa mangkat dhewe.
Petruk : Wiyah, wong prawira kok diêlih kang pawira mêngkono. Sauwise aku banjur nilpun: Radèn Mas Margana, insêpèktur krêdhit wèsên, mangkene: Wah, kangmas, bal-balan mangke sontên punika mêsthi rome sangêt, kangmas mriksani punapa botên. Wangsulane Radèn Mas Margana mangkene: Inggih dhimas, kula mangke badhe mrêlokakên nonton, manawi dhimas badhe mriksani, mangke jam 1/2 4 kula ampiri. Wangsulanaku: Inggih kangmas, mangke kula andhèrèk. Têkaning ênggon, aku arêp ngaturi urunan dhuwit bènsin, ambok dadi panggalihe Radèn Mas Margana. Arêp andhisiki tuku karcis, wong jênênge andhèrèk, iya jênêng sêmbrana bangêt yèn arêp andhisiki sing didhèrèk, mulane wêruh-wêruh aku wis dituntun ana ing tribinê bae.
Garèng : O, iya pancèn wong ora gênah, dadi karêpe anggone nonton kuwi mung arêp urun mata thok bae, tiwas gêdhe atiku, tak arani iya wong
akèh para putri sing padha mrêlokake mriksani, kiraku bae sing akèh padha garwane priyayi-priyayi sing arêp padha bal-balan, prêlune arêp padha nêksèni, apa cikating sepak trajange raka-rakane padha karo anggone sok bêgita-bêgitu jalaran... sope rada cêmplang upamane.
Garèng : Wiyah, iya ora yèn mêngkono. Anggone nunggoni maine bal-balan raka-rakane mau, wis jamak lumrahe dadi garwa sing sêtia, manawa ana apêse rakane, apa iya kêsambêt, klêngêr utawa kêna apa-apa liyane, kuwi aja nganti kadhisikan ing wong liya anggone... mrêbês mêlês. Saiki, Truk, sadurunge kowe nyaritakake laku-lakune têtandhingan main bal mau, dongèngna dhisik siji-sijining priyayi sêpuh sing padha mèlu main bal.
Petruk : Iya Kang Garèng, nanging iya mung sing tak têpungi bae, iya iku: 1. Tuwan Abdul Rahman, ajung insêpèktur roiwèsên, iki priyayi saka cangcing lan wiwinge salirane, nèk wêwayangane sing rada mèmpêr, yaiku... gunungan. 2 Tuwan
sing lagi... bèri-bèri, 6 Radèn Dr. Suratma, wêwayangane kaya Radèn Burisrawa, sing mêntas mudhar tapa ana ing alas Krêndhawahana, nanging ing sarèhne
kaanane sing têmênan) cêtha aksine tukang nubruk-nubruk, 8 Radèn Suwandi...
Garèng : Mêngko sik, Truk, mêngko sik, ora, priyayi sing kok côndra kabèh mau, têka ora ana siji-sijia sing apik. Hara saiki tuturna mungguh awakmu dhewe saupama dipiji mèlu main bal banjur manganggo cara tukang main bal, kaya apa candrane.
Petruk : Wah, nèk aku wis gênah: lênjang, cangcing, wiwing kaya priyayi... cacingên. Wis, wis, Kang Garèng, saiki samene bae dhisik, liya dina tak caritani sepak trajange siji-sijining priyayi sing padha main bal-balan mau. Wah, nyata: rame, aksi, lucu, cêkake
têrusan, sabar dhisik têkan liya dina manèh. Nanging sadurunge aku nutup dêdongenganaku saiki kiyi, tak nêrangake dhisik gambar iki, gambar ngisor, yaiku para jago-jago tuwa sing padha main bal, jarene umure gunggung kumpul kira-kira ana: 1012 taun 8 sasi, 25 dina, 17 jam, 59 mênit, punjul 13 sêkon. Dene gambar sing dhuwur, sawatara jago-jago, sing padha ngunjal napas salêbare main bal. Sing ngèplèh-èplèh awake dicagaki tangane, kuwi Tuwan Paradhah Harahap, sing èmpêre sajak lagi ngetungi lintang ing langit, sarana ambatin: wèh, bok okèhing phulusku ki padha karo cacahing lintang-lintang kae, ya.
nguni / ingkang pinuja-puja / rêmbaging pra sêpuh / buntas mring wulanging kuna / karanèku sarjana kang ulah budi / linuwih
ingkang binibit / samya ngadu tiyasa / rinuruh mrih punjul / ing nguni dhasar wus kobra / samya pinèt
bratanipun / tumuju ring kawruh kang lair / sapa
margi / rèh wong tuwa tiwas tan sambada / anartani sakridhane / dadya têkèng pakewuh / yun mêmulih lir jaman nguni / asor tinon ing liyan / tan jaman ranipun / yun milu warah Eropah / wêgah ngangkah jêr tan putus cara Wlandi /
sakaliripun / adhuh lara rasaning ati / tiwantiwas. salin salaga / dene nora antuk / waluya ing uripira / marma
lamun pancèn kacakup / sugih singgih patut amardi / luwih ing
wulang kuna ingkang kenging / linakon salin jaman //
aywa supe marang /Kurang satu suku kata: aywa ta supe marang. basa bangsanipun / nadyan lêbda sanisakara / ywa anilar kasusilan èstri Jawi / titi minta aksama //
Miturut cariyosipun sêsêpuhing têtiyang Kaya-kaya ingkang sami ngèngèr têtiyang bucalan ing Tanah Merah, têtiyang Kaya-kaya punika ugi sampun anggadhahi pranatan. Pranatan ingkang sampun kawontênakên dening golonganing têtiyang Kaya-kaya, ing môngka wontên ingkang anêrak pranatan wau, punika lajêng têrus katundhung saha kaancam bilih wangsul badhe kapêjahan. Tiyang Kaya-kaya ingkang katundhung saking golonganipun punika botên namung satunggal kemawon, ananging sanès golongan inggih wontên ingkang katundhung. Têtiyang Kaya-kaya ingkang sami katundhungan punika manawi sagêd kêmpal, lajêng sagêd rukun. Sasampunipun rukun, Kaya-kaya tundhungan lajêng andamêl rêrêsah, wontên ingkang nyolong utawi ambegal.
Ingkang ngasta paprentahan ing Dhigul punika manggalih dhatêng kamajênganipun têtiyang Kaya-kaya, malah kula mirêng kabar, bilih têtiyang Kaya-kaya ing Asike saha Kalimuyu sampun kaparingan pirantos saha gabah. Karsaning pangagêng ingkang ngasta paprentahan ing Dhigul, tiyang Kaya-kaya ingkang nêdya andamêl sabin punika kabiyantu saking parentah.
Ingkang kula aturakên ing nalikanipun paprentahan ing Tanah Merah kaasta panjênênganipun Tuwan Monso, bilih ingkang dèrèng tumindak punika, prakawis panyuwaking ondêrsêtan, ananging manawi prakawis ambabad wana kangge patêgilan sampun tumindak, tumindaking ambabad wana kangge patêgilan makatên:
Têtiyang bucalan sarêng nampi dhawuh saking panjênênganipun Tuwan Monso, kapurih amiwiti ambabad wana kangge patêgilan, sêsrawungan ing Tanah Merah lajêng dados kalih golongan, inggih punika golongan ingkang purun saha botên purun ambabad wana kangge patêgilan.
Têtiyangipun bucalan ingkang sami purun ambabad wana kangge patêgilan punika dados tigang golongan.
Golongan ingkang ambabad piyambak punika, satunggal-satunggalipun tiyang nyuwun supados kaukurakên wana piyambak, ingkang badhe kababad kangge patêgilan. Ing wiwitan tiyang satunggal kaparingan satêngah hektarê. Têtiyang ingkang nampi bagean piyambakan, sarêng sampun kaêdum lajêng sami miwiti ambabad.
Tiyang ingkang ambabad piyambakan punika caranipun ambabad inggih botên sami. Wontên ingkang ambabad rumiyin angrêbahakên kajêng satêngah hektarê, wontên ingkang ambabad saking sakêdhik lajêng dipun rêsiki. Ing papan ingkang kakintên botên karêbahan kajêng ingkang katêgor, lajêng wiwit dipun tanêmi. [tanê...]
[...mi.] Tindakipun tiyang bucalan punika lumintu. Dene ingkang ambabad wana sabageyanipun punika, sarêng sampun kathah kajêngipun ingkang rêbah lajêng dados kêsèd, ngantos wontênipun antuk-antukan sapisan dèrèng punapa-punapa, ananging ingkang mipil saking sakêdhik sampun kenging kawastanan rêsik, malah wontên ugi ingkang nyobi anggaga sakêdhik. Gaga punika tuwuhipun sae, ananging sarêng uwoh, sami gabug.
Ingkang sami dipun tanêm wontên ing patêgilan punika kados ta: lombok, terong, kênthang, timun, sêmôngka, kacang tunggak, kacang lanjaran, kacang brul, tela rambat, tela kaspe saha sanès-sanèsipun. Tanêmanipun inggih mèh sami kemawon kalihan tanêman ing patêgilan tanah Jawi. Namung tanêman kênthang ing Tanah Merah botên sagêd wontên isinipun. Pisang inggih katanêm, ananging gêsangipun namung sagêd uwoh tigang wêkdal. Manawi kakèndêlakên ing panggenanipun lami botên kapêncarakên, lajêng pêjah, manawi wontên anakipun, sawêg mingib-mingib lajêng mênggak-mênggik botên sagêd inggil, ing wusananipun lajêng pêjah. Uwit pisang ingkang sagêd widada gêsangipun punika uwit pisang raja. Pisang sanèsipun manawi awohipun sampun tigang pranakan, sanadyana kasuda anakipun mêksa botên sagêd awoh malih.
Sagolonganing têtiyang bucalan ingkang badhe ambabad sarêng-sarêng punika sasampunipun kapitêdahakên papan panggènaning ambabad inggih lajêng sami miwiti ambabad. Ing sakawit têtiyangipun inggih katingal sênêng-sênêng ambabad sêsarêngan. Ing sarèhning kawontênan manungsa punika botên ajêg, dados inggih botên anggumunakên bilih ing golongan punika ugi wontên tiyangipun ingkang mlincur. Badhe kasambêtan.
Pitêmbungan padhami sapanunggilanipun, ingkang atêgês nyirêp pasulayanipun Jêpan kalihan Tiongkok, limrah dipun ucapakên, nanging mênggahing nyatanipun, inggih namung dados ucap-ucapan kemawon, upami dipun perang, malah kathah botênipun, awit, kawontênan ing Sjanghai ingkang umumipun dipun wastani dados têlênging padhamèn, nyatanipun malah lajêng nuwuhakên darêdah ingkang tuwuh saking bôngsa sami bôngsa, inggih punika bôngsa Tionghwa, dening ngrumaosi pikantukipun namung damêl kapitunan. Malah miturut sêratipun Tiongkok dhatêng Polkênbon, nêrangakên bilih kawontênanipun wadya Jêpan ing Mansjoerie langkung kathah tinimbang kalihan palapuranipun komisi Polkênbon ing bab punika, lan Tiongkok anganggêp, bilih wadya wau kanthi tatanan ingkang langkung prayogi. Bab punika dados nocogi kados pangintên, sirêping paprangan ing Sjanghai atêges namung ngingêr papan kemawon. Malah ing pangintên, ing salajêngipun Jêpan gadhah sêdya badhe nêtêpakên paprentahan militèr wontên ing Mansjoerie saha salajêngipun ngêlar dhatêng jajahan sanèsipun.
Makatên ugi tumrapipun Jêpan, pandakwa dhatêng mêngsah ingkang atêgês botên narimahakên inggih tansah wontên kemawon, tumrap wadya Jêpan ing Mansjoerie rumaos kinêpang ing wadya Tiongkok ngantos 48.000. Goyat-gayuting lêlampahan kados makatên punika, manawi dipun taliti, larah-larah gêgandhenganipun kalihan padhamèn ing Sjanghai kados taksih wontên sambêtipun. Dene wos-wosipun ingkang wigatos, tumraping rakyat Tiongkok niyat namung ngêmohi
Manawi mirid sêsulaking paprangan punika, pancèn cêtha lôngka sagêdipun tumuntên sirêp, awit salêbêting paprangan, tumrap pangudi indhaking dêdamêl gagrag enggal, tansah wontên kemawon, kados ta mimis ingkang lampahipun ing dalêm sasêkon 1300 mètêr,
lus kados narajang bubur kemawon. Dados wontêning dêdamêl enggal wau, dhapur anocogi kalihan mangsanipun, lajêng kenging kacobi tumuntên, mêgah-mêgahakên.
Manawi miturut pangintênipun babagan militèr Eropah, tindakipun wadya Jêpan golongan 14, punika pantês-pantêsipun badhe ngêtog karosan, nêmpuh dhatêng golongan Tiongkok, murih sumingkir saking watês Sovjet Rusland. Tamtunipun pangintên kados makatên wau ugi sampun kanthi wawasan ingkang gathuk kalihan nalaripun, awit ingatasing ingar-ingêr paprangan, tumrapipun golongan prajurit tamtu botên badhe kêkilapan. Kados ta ing bab sujananipun Jêpan dhatêng Sovjet, punika botên namung kandhêg wontên ing batos kemawon, malah sampun kalair wongsal-wangsul kanthi nindakakên têmbung pandakwa kadosdene ngêcog gêmol. Dados panêmpuhipun wadya Jêpan, ingkang badhe nyingkirakên wadya Tiongkok saking watês, punika kados mêngku kajêng, supados golongan wau sampun ngantos kangge uwod. Mila saupami wadya Tiongkok sagêd sumingkir saking ngriku, nama mêdhotakên margi.
Gêgayutanipun lampah wadya Jêpan ingkang kaangkatakên dhatêng Mansjoerie katingal sajak kasêsa, awit kasantosanipun wadya-wadya Tionghwa ing ngriku sajak botên kenging dipun sabarakên malih, kaprawiranipun Jendral Ma ingkang rumiyin dipun wastani kêndho, ngucira, sapunika wiwit katingal, tandangipun kados banthèng kataton. Nanging tumraping gêlar paprangan, sawarnining pangintên ingkang ngèngingi dhatêng Jêpan, katingalipun tansah tinanggulang ing wêwaton, ingkang raosipun angosokwangsul. Kados ta ing bab têlênging wadya Jêpan punika manggèn ing Dairen, prêlunipun badhe kangge nanggulangi panêmpuhing wadya brandhal, awit kawontênanipun rakyat Jêpan ing Mansjoerie tansah tinêmpuh ing tiyang awon, sarana tindak anjarah rayah sapurun-purunipun. Pulisi tuwin militèr botên kuwagang nanggulangi.
Ministêr Jêpan babagan paprangan, botên kêndhat pamawasipun, malah lajêng gadhah usul dipun kanthèni pangancam, inggih punika ing bab unduring wadya Jêpan saking Sjanghai, supados lajêng ngawontênakên parêpatan, prêlu ngrêmbag adêging laladan ingkang kamardikakakên, tuwin nyirnakakên tindak bekot saindênging Tiongkok. Bilih usul wau botên kasêmbadan, Jêpan badhe gadhah tindak kados ingkang sampun, wontên ing Sjanghai. Hara ta, pundi ingkang nama wontên sêsunguting padhamèn ingkang têtêp.
Anyarêngi kalamôngsa ingkang kados makatên punika, pangarsaning nayaka Jêpan Inukai cinidra ing tiyang, dumugi ing tiwas. Tuwuhing tindak cidra punika tuwuh saking bôngsa Jêpan piyambak. Dene kajêngipun kadospundi, dèrèng kacêtha.
Daging ing ngriki ingkang dipun pikajêngakên, daginging kewan ingkang limrah katêdha ing tiyang tanah ngriki, inggih punika daging maesa lêmbu tuwin sanès-sanèsipun. Ing sarèhning daging wau para têtiyang ing ngriki taksih sabagean agêng ingkang ambêtahakên, pramila botên wontên awonipun, kula pisungsungakên ing kalawarti Kajawèn, lowung kenging kagêm sêsambèn nganggur.
Nalika tiyang taksih prasaja gêsangipun, bokmanawi sampun sami ambêtahakên nêdha daging. Nanging pangalap sarta panêdhanipun bokmanawi inggih sami sarwa prasaja kados ta: pangalaping daging saking kewan mawi patrap siya-siya sangêt, panêdhanipun daging cêkap mêntahan, rahipun kauyup. Nanging sangsaya dangu gêsanging manusa punika nuju dhatêng kasampurnan, pramila bab panêdhaning daging inggih katut tumuju dhatêng kasampurnan.
Saking ada-adanipun pamarentah gêmèntê sarta rêgènsêkap, ing panggenan ingkang kathah jagalipun, sami dipun êdêgi griya pamragatan abattoir sarta dipun têtêpi punggawa, ingkang kawajibakên nitipriksa bab sêsakiting kewan ingkang badhe kapragad sarta niti daging, inggih punika keurmeester. Dene ingkang katêtêpakên dados keurmeester wau, kêdah tiyang ingkang sampun angsal pasinaon bab nitipriksa kewan lan daging.
Ing wanci ingkang sampun katamtokakên, inggih punika jam samantên dumugi jam samantên, sadaya kewan ingkang badhe kapragat, kêdah sampun sumadhiya. Ing ngriku lajêng wiwit katiti dening kirmèstêr, punapa kewan-kewan wau sami botên nandhang sêsakit nular, langkung-langkung ingkang ambêbayani tumrap kasarasaning tiyang. Tumrap maesa sarta lêmbu èstri kajawi katiti kados ing nginggil wau, ugi katiti punapa maesa utawi lêmbu èstri wau sampun kaparingan palilah dening ingkang wajib Veearts manawi kewan wau kenging kapragat.
Ing sarampunging paniti, manawi sampun dumugi wanci (jam) ingkang katamtokakên, lajêng wiwit kapragat. Ing sakawit suku sakawan katangsulan mawi tangsul ingkang wulêt, gulu kaulur sêmu andhangak, prêlunipun supados ing peranganipun gulu ingkang ngajêng sagêda kêncêng. Lajêng
margi rah ing gulu kiwa têngên halsslagaderen lan daging ing gulu halsspieren. Pramila berang (lading) pamragatan punika kêdah ingkang landhêp saèstu. Ing sadèrèngipun pêjah saèstu, tukang kêlètipun botên kenging anggarap punapa-punapa, kajawi namung andudut êlêd-êlêd prêlu dipun tangsuli, awit sampun ngantos rêrêgêd ing babad wutahing êrah, jalaran limrahipun rah wau katêdha ing tiyang. Dene manawi sampun kêlajêng rahipun kêsokan ing rêrêgêd saking babad, kêdah kabucal.
Manawi kewanipun sampun pêjah saèstu, katitik saking mripatipun dipun colok sampun botên kêdhèp, utawi buntutipun kacoklèklakkacoklèk. botên ebah, lajêng wiwit dipun kêlèti. Sajatosipun cara makatên wau taksih kirang sae, jalaran kewanipun taksih kraos sakit kalanipun dipun jagal sarta kairis sapisanan wau (dados taksih nama siya-siya). Dene cara ingkang sae punika: mawi pirantos ingkang
pirantos wau katèmpèlakên ing bathuking kewan, lajêng kathuthuk mawi palu alit, wusana patrumipun anjêblos, mimis utawi pènipun malêbêt ing sirah kewan angèngingi utak, sanalika kewan lajêng ambruk sumaput, têrus katungka ing modin ingkang mragat kados kalimrahanipun. Namung kuciwa patrap ingkang makatên wau dados awisaning agami Islam.
Sarampuning anggènipun ngêlèti, lajêng kakèrèk sarana katrol sarta mawi pirantos ingkang kasadhiyakakên ing griya pamragatan wau. Patrapipun ngèrèk, suku wingking dumunung wontên ing nginggil (dados dhapur gumandhul kasungsang). Jêroan sadaya kawêdalakên, ingkang prêlu kakumbah kados ta babad lan usus, lajêng kakumbah mawi toya ingkang bêning (water leiding), sirah kapêcah supados ilatipun katingal sarta daging ingkang gumantung wau karêsikan mawi srêbèt ingkang rêsik. Sarampungipun lajêng sadaya jêroan lan sirahipun kagantung cêlak kalihan dagingipun. Badhe kasambêtan.
Ada-ada "swadeshie", inggih punika ngangge tuwin migunakakên barang damêlanipun piyambak, punapadene ada-ada "selfhelp" ingkang kirang langkung atêgês: mêntas dening awakipun piyambak, tumrapipun samangke kados sampun mratah nglubèri ing saindênging tanah Indonesia. Tuwuhing pabrik tênunan ing pundi-pundi panggenan, ingkang asuka pangupa-boga, dhatêng têtiyang siti pintên-pintên cacahipun, mêsthi adamêl sênêng tuwin bingahing manahipun sadaya tiyang ingkang trêsna dhatêng bangsa tuwin tanah wutah rahipun. Awit pajênging barang-barang tênunan tuwin lurik-lurikan punika, tumrap têtiyang ngriki, langkung malih bangsa Jawi, sagêd nuwuhakên bedaning raos-rumaos. Ingkang suwaunipun, jalaran ngangge rasukan
inggih punika: Tom Mix, Ramon Navaro utawi Maurice Chevalier, ingkang tandang tandukipun dipun damêl aksi tuwin sirahipun dipun manthuk-manthukakên sajak officier sawêg parade katonton dening tonanganipun, sarêng mawi lurik-lurikan tuwin barang tênunan sanalika lajêng salin salaga, inggih punika sok anggadhahi raos-rumaos makatên upaminipun: "Wèh kok kaya Jaka Tingkir."
Ungêl-ungêlan "wèh kok kaya Jaka Tingkir", punika salêrêsipun mila lajêng sajak kêmaki, kêmênthus utawi sajak mêndele, punapa malih manawi ingkang gadhah raos-rumaos makatên punika saking bagusing rupinipun ngantos kados... bêdudan, ewasamantên mêksa sagêd ugi wontên saenipun. Jalaran botên beda kados tiyang ingkang ngrumaosi kados Tom Mix, lajêng tandang tandukipun dipun aksèk-aksèkakên, dipun sigrak-sigrakakên, makatên ugi tiyang ingkang anggadhahi raos-rumaos kadosdene Jaka Tingkir utawi Arjuna upaminipun, têmtunipun sakêdhik-sakêdhik inggih lajêng ngemba wêwatêkanipun Jaka Tingkir utawi Arjuna wau, inggih punika mênggahing kaalusaning bêbudènipun, kaprawiran tuwin kêkêndêlanipun, nanging mênggahing Arjuna mangke ingkang dipun tiru gèk namung... thukmisipun. Saya bantêr panirunipun dhatêng para satriya-satriya ing jaman kina, kenging kula têmtokakên bilih inggih lajêng saya kandêl raosing kabangsanipun.
Samangke ngrêmbag sawatawis mênggah ingkang dipun wastani ada-ada "selfhelp", inggih punika ingkang atêgês kirang langkung: mêntas dening awakipun piyambak.
Dumugining samangke bangsanipun piyambak punika kenging dipun upamèkakên lare alit ringkih, ingkang sadaya-sadayanipun kêdah sarana dipun tuntun tuwin dipun wulang. Kados ta: badhe sinau lumampah, kêdah tansah dipun tetah, botên pisan-pisan angsal rembetan piyambak, cariyosipun dipun kuwatosakên, bilih mangke dhawah. Badhe nêdha kemawon tansah dipun dulang, awit dipun kuwatosakên manawi-manawi kêlêlêgên êri utawi balung. Dados ingriku lare wau sajakipun dipun eman-eman sangêt, nanging sanyatanipun punika malah adamêl kapitunanipun lare wau. Jalaran, ing sarèhne sinaunipun lumampah tansah dipun tetah botên nate angsal nyobi lumampah piyambak, ing têmbe sagêdipun lumampah, kajawi badhe dangu sangêt, inggih tansah anggadhahi kuwatos manawi dhawah kemawon, têgêsipun: mas ngantèn jirih lajêng nèmpèl wontên ing badanipun kemawon. Tumrap ingkang nuntun, manawi ingkang dipun tuntun wau tansah gilapên, têmtunipun cara Mlayunipun inggih sagêd: senang-senang didalam hati. Awit lajêng sagêd sapurun-purun.
Nêdhanipun tansah dipun dulang, punika anjalari pun lare kasêkecanên, botên rêkaos sêmang mawi muluk utawi nyendhoki punapa ingkang kêdah dipun têdha. Wusananipun lare wau lajêng kulina, manawi botên dipun dulang inggih botên sagêd nêdha. Têgêsipun: ing têmbe manawi botên ingkang andulang wau ingkang suka têdha, inggih botên badhe sagêd pados têdha piyambak. Cêkakipun lare ingkang makatên punika, gêsangipun salami-lami badhe tansah gumantung dhatêng tiyang sanès ajêgan, alias dados abdi salami-laminipun.
Sêdyanipun ada-ada "selfhelp" punika badhe ngewahi cara panggulawênthah ingkang makatên punika. Nuntunipun lare murih sagêd lumampah, sasagêd-sagêd sampun tansah dipun tetah kemawon, nanging kêdah sêring dipun êculakên. Dhawah utawi kagulung-gulung botên dados punapa, murihipun, pun lare sagêda bandêl. Manawi lare sampun sagêd kêmlawe tanganipun, botên prêlu dipun dulang, nanging dipun kulinakakên supados sagêd nêdha piyambak.
Makatên mênggah gêgambaranipun ada-ada "selfhelp" punika. Dados pikajênganipun nênuntun bangsanipun supados sampun tansah gumantung dhatêng bangsa sanès, nanging sadaya-sadayanipun sagêda nindakakên piyambak. Tuwuhipun pintên-pintên kabudidayan tuwin bêbadan sanès-sanèsipun, kados ta: Instituut Taman Siswa, ingkang samangke sampun ngêdêgakên pamulangan wontên ing saindênging tanah Indonesia saha pakêmpalan Muhamamadiyah, ingkang kajawi ngawontênakên sakolahan ugi ngêdêgakên griya sakit wontên ing pundi-pundi panggenan, makatên [ma...]
[...katên] ugi adêgipun Bank Nasional ing Surabaya, ingkang ing têmbe têmtu badhe ngawontênakên cabangipun wontên ing sanès-sanès nagari, tuwin sanès-sanèsipun, ambuktèkakên bilih ada-ada "selfhelp" alias punapa-punapa dipun tandangi piyambak, samangke sampun wiwit dipun tindakakên.
Nitik andharan inginggil punika, murih sêdyanipun wau tumuntên sagêd kalêksanan,
bilih sêdyanipun ada-ada kêkalih wau botên sanès kajawi namung badhe ngudi murih tumrap sadaya-sadayanipun sagêda nindakakên piyambak, sampun kok lajêng tansah gumantung dhatêng bangsa sanès.
Ada-ada ingkang makatên wau, inggih punika: ngudi sampun ngantos kêlajêng-lajêng tansah gumantung dhatêng bangsa sanès, punika sampun mêsthinipun kêdah ingalêmbana, lan sadaya tiyang ingkang pancèn trêsna dhatêng bangsa tuwin tanah wutah rahipun, sampun wajibipun sami amanjurung lan ambantu kanthi sakiyat-kiyatipun dhatêng ada-ada wau. Jalaran saking punika amila kula lajêng gumun ing manah, dene wontên sêrat kabar, ingkang salami-laminipun tansah ngajêngakên dhatêng ada-ada kalih warni wau, jalaran wontênipun nagari amrithili sakathahing onderwijs wontên ing tanah ngriki, ujug-ujug têka lajêng damêl ada-ada supados ngintunakên sêkolah anak-anakipun tiyang siti dhatêng... Jêpan. Lo, punika mênggahing kula, kadosdene tiyang ingkang kacêmplung ing blumbang, dipun tulungi kêlêbêtakên ing... jumlêng. Têgêsipun: ingkang suwaunipun tansah gumantung dhatêng bangsa sanès, ing wusana lajêng badhe katulungan ingkang lajêng badhe gumandhul dhatêng bangsa sanès malih ingkang mbing ngrikanipun. Samangke lajêng wontên ing pundi dunungipun "swadeshie" sarta "selfhelp"? Ewasamantên ada-ada badhe ngintunakên lare sakolah dhatêng Jêpan, punika kados-kados inggih mêksa wontên gunanipun, inggih punika:
1e. Sêdya badhe ngajrih-ajrihi, upaminipun kemawon makatên:
Tumrap bapa ingkang pancèn trêsna sangêt dhatêng anakipun, tur sambada, jalaran kuwatos, bilih anakipun nyêmplung sumur sayêktos, mbokmanawi inggih lajêng: kluthuk, enggal-enggal numbasakên panêdhaning anakipun wau. Nanging tumrap bapa ingkang pancèn botên gadhah, badhea trêsna dhatêng anakipun kados punapa, sanadyan anakipun badhea
têmtunipun inggih botên badhe sagêd nuruti punapa panêdhanipun si anak wau.
2e. Lare ingkang dipun sinaokakên dhatêng mancapraja, punika sagêd anjajah lan sagêd anjêmbarakên polatan tuwin wawasanipun, malah kadhangkala manawi dhong kalêrêsan, mantukipun sagêd ambêkta angsal-angsal... bijlage (lampiran) ingkang sagêd mlerok.
Kula pancèn inggih pitados dhatêng saenipun lare-lare tanah ngriki dipun sêkolahakên ing tanah Jêpan, awit ing tanah ngriku punika kawontênanipun onderwijs pancèn inggih sampun nyêkapi sayêktos. Nanging lajêng kadospundi ada-ada "swadeshie" tuwin "selfhelp" wau? Tumrap 20 taunan sapriki ngintunakên lare ngriki dhatêng Jêpan, kula mila inggih asese sangêt, jalaran kajawi wragadipun mirah, kala samantên cacahipun para têlèk, ingkang sami wêdalan pamulangan luhur, kenging kula samèkakên kalihan... kukulipun kênya ingkang sawêg badhe ngangkat birahi, têgêsipun sawêg satunggal kalih. Nanging sarêng samangke cacahipun para kênthingan sampun narucuk prasasat kados kadhas kudhis, punapa botên nama ngrèmèhakên dhatêng
têlèk-têlèk wau. Buktinipun sampun kathah ingkang kajibahakên mulang ing pamulangan têngahan, kados ta: Dr. Sutomo, Dr. Suwarno, Tuwan Katamsi lan sanès-sanèsipun. Malah ingkang dipun angkat dados professor amulang ing pamulangan luhur, inggih sampun wontên, inggih punika: R. Prof. Dr. Husein Jayadiningrat. Punika ngêmungakên têlèk-têlèk ingkang sami ngabdi dhatêng nagari. Ing mangka ingkang sami "partikelir saja", cacahipun inggih sampun bal-balan, ingkang kenging katêmtokakên sami atos-atos, kados ta: Tuwan-tuwan Ir. Sukarno, Mr. Singgih, Dr. Wedyadiningrat, Dr. Samsi lan taksih kathah malih tunggilipun, ingkang kintên-kintên kenging kapiji sagêd mulang wontên ing pamulangan têngahan. Malah mbokmanawi sagêd mulang wontên ing pamulangan luhur.
Nitik kawontênan makatên wau, kados-kados langkung utami bilih bangsa ngriki lajêng cancut tumandang nindakakên swadeshie, inggih punika miji bangsanipun piyambak ingkang sampun sapantêsipun wau kadadosakên panuntun adêging pamulangan-pamulangan têngahan tuwin pamulangan luhur kangge ngajêngakên pasinaoning anak-anaking bangsanipun. Dados sampun ngantos anak-anak kula sadaya wau, ing têmbe taksih gêsang wontên ing rêgêmaning bangsa liyan kemawon, sagêda nuntên anêtapianêtêpi. gêsang "selfhelp"; idham-idhamaning rakyat ingkang sakintên badhe miraos wohipun, punika bilih botên kalayan tindak prêmati wau, mbokmanawi rêkaos sagêdipun kadumugèn punapa ingkang ginayuh. Mila saking pamuji kula, mugi-mugi bab punika dadosa panggalihanipun
ingkang langkung kathah aosipun punika, prayogi tumuntêna cekat-cèkêt nanjakakên kados ingkang
Prayagung luhur badhe dhatêng nagari Walandi. Kawartosakên, benjing wulan Juni ngajêng K.R.T. Sosronagoro ing Surakarta badhe nglajêngakên sinau dhatêng nagari Walandi, prêlu bade pados sêsêbutan Doktor. Panjênênganipun K.R.T. wau kagungan diploma Grootambenaar.
Kabêgjan kados ingkang dhumawah dhatêng K.R.T. Sosronagoro punika kenging dipun wastani ngumbuk-umbuk, dhasar putraning pêpatih dalêm nata, dipun mantu ing nata, sinaunipun dipun waragadi nagari (karajan Jawi), dhasar katêngên ing damêl. Dados mênggahing pangajêng-ajêng prakawis
in de tropen". Mênggah lampah-lampahanipun kados ingkang sampun
Sudaning angsal-angsalan sadean candu ing Jawi Wetan. Miturut petangan, angsal-angsalaning sadean candu ing Jawi Wetan salêbêtipun wulan April 1932 wontên f 292.633.95, dene angsal-angsalan wulan April 1931 wontên f 427.383.80. Tumrap f 103.493.70. Ing kitha April 1932 wontên f 48.788.10, April 1931 wontên f 63.307.50.
Tamu kapal pêrang. Benjing wêkasanipun wulan punika palabuhan ing Bêtawi (
Kamajêngan P.K.N. Pakempalan P.K.N. ing Ngayogya ingkang namung sarana urunan sabenggol, ing sapunika sampun gadhah arta f 30.000, gadhah mêsin panggilingan pantun, tuwin kathah kamajêngan sanès-saanèsipun ingkang sarwa mikantuki.
Dados nyata, rukun punika adamêl santosa.
Sade nama. Dèrèng dangu ing Kajawèn ngêwrat pawartos bab dhukun ing Procot, tiyang ingkang jêjampi ngantos ewon. Ing sapunika wontên bangsa Tionghoa ing dhusun Karangsuwung (Cirêbon) ngakên dados plawanganipun dhukun wau, sintên ingkang badhe nêdha jêjampi cêkap mriku, kanthi ambayar 5 sèn.
Caraning padhukunan punika wontên-wontên kemawon. Tiyang ingkang nglampahi botên ngawontênakên kamelikan, jêbul tiyang sanès wontên ingkang ngangge kudhung. Samantên mêlasasihing jaman.
Indhakan pajêg lêbêting barang. Wontên pawartos, kintên-kintên benjing tumapakipun wulan ngajêng punika tatanan bab indhaking pajêg lêbêting barang katindakakên. Indhaking pajêg wau 50%.
Bab punika manawi saèstu tumindak, rêgining têtumbasan têmtunipun inggih badhe tut wingking tumut mindhak. Inggih kadospundi malih.
Pantun mèh tanpa rêgi. Ing laladan Bandawasa nuju mangsa panèn, kathah tiyang nyadèni pantunipun dhatêng kitha. Sanadyan pantun wau dipun sade mirah, mêksa botên pajêng, sami dipun bêkta wangsul.
Manawi nitik kêwontênanipunkawontênanipun. sanajan bab punika nuwuhakên sêsambat, nanging nama botên ngêrês-êrêsi. Ewadene ugi prayogi dados panggalihanipun ingkang wajib.
Kalawarti enggal. Ing wulan punika ing Kêdiri wontên kalawarti enggal nama "Panyuluh", minangka papan ajanging têtiyang ing Gemeente Kêdiri. Malih ing Garut ugi wontên kalawarti enggal nama "Pena Istri".
Ngandhapakên karcis. Wiwit wulan punika D.C.S. ngandhapakên karcis antawisipun Têgal-Pêkalongan tuwin Cirêbon-Kadipatèn, sudanipun ngantos 50%.
Punika nocogi kados sudaning rêrêgèn karcis sêpur ing salêbêtipun kitha Bêtawi. Nanging katranganipun sadaya wau taksi pilih-pilih, dèrèng sadaya, kathah têtiyang ingkang gadhah pangajêng-ajêng, ing pundi-pundi ugi kasudakakên.
Samantên kamurkaning tiyang, manawi dipun sukani ati, ngrogoh rêmpêla.
Têtiyang ingkang nêdha kawangsulakên saking Mêkah. Wontên pawartos, ing Mêkah wontên têtiyang asli saking tanah ngriki, cacahipun ewon, gadhah panuwun dhatêng Parentah supados kawangsulakên dhatêng ngriki kanthi wradag Nagari. Têtiyang wau anggènipun wontên Mêkah sampun naun. Rumiyin sami angsal pitulungan arta saking sanak sadhèrèk, sarêng sapunika, jamanipun kados makatên, lajêng botên angsal pitulungan malih.
Lêlampahan kacingkrangan wontên ing Mêkah, punika kêrêp pinanggih, mila tumrap ingkang sami nglampahi mugi sampun ngantos
saking klas 1, 2, 3 tuwin 4. Bayaranipun lare 1 f 2.- nanging manawi anggèning nglêbêtakên langkung lare 2, kapetang lare kapisan f 2.- lare ingkang kaping kalih f 1.50 lare katiga tuwin salajêngipun f 1.- ing dalêm sawulan. Ing ngriku ugi nyadhiyani pondhokan, lare 1 sawulanipun f 6.- kêdah kabayar rumiyin, ugi kenging kabayar sarana wulu pamêdal.
Punika satunggiling rekadaya ingkang mikantuki tumraping golongan sadhèrèk padhusunan. Kados saya prayogi malih manawi bayaran ingkang
minggu kapêngkêr ing Mênado wontên lindhu agêng. Kathah griya ingkang ambruk tuwin tiyang kasangsaran.
lèr, Ngayogya, mêntas kadhatêngan tiyang tilas kuli kontrak jalêr èstri langkung 30, mangangge pating srompal.
pakèrèn kemawon, amargi manawi kaantukakên inggih malah saya sangsara.
Kasiku dening wicantênipun ngangge basa Malayu kalihan Walandi. Ing kalurahan dhusun Bènjèn, Bantul, wontên carik dhusun wicantênan kalihan Walandi pabrik ngangge basa Malayu. Walandi wau botên rêna, lajêng lapur dhatêng wadana Bantul. Pikantuking sêrêgan, carik wau kadakwa abrit.
Lêlampahan kados makatên punika kalêbêt gagrag: jaman pêkak ora enak.
Nah, ada-ada makatên punika mathuk sayêktos, sabotênipun tiyang istri ingkang ngrigênakên bêtah punika, têmtu langkung prigêl anggènipun rekadaya. Kintên-kintên kathah kasêmbadanipun. Inggih sampun malih ingkang nama ngrigênakên kabêtahan botêna sagêd, tumraping gêgujênganipun, sanadyana minggah rêdi, ngantos ngèngkèk-èngkèk, panggalih cawang-cawang mêksa sagêd tumindak. Samantên punika manawi wontên ingkang purun rêkaos.
Durjana candu ing griya panyadean candu. Griya panyadean candu ing Silayang, sacêlakipun Binjei, dipun bobol ing durjana, durjana sagêd mêndhêt candu rêrêgèn f 2000.-
Limrahipun candu ingkang pêtêng dipun angkah dados candu padhang, nanging punika candu padhang malah dados pêtêng, awit candu ingkang ical wau lajêng nama candu kadurjanan.
Assistent wadana dipun bên kumba kalihan juru sêratipun. Ing dhusun Kêwarasan, Karanganyar, wontên neneman tilas kuli kontrak Dèli langkung sangajêng assistenan, mangangge sêtelan. Ingriku tiyang wau dipun undang dening tuwan assistent wadana lajêng dipun têmpiling, kopyahipun ngantos mêncêlat. Tiyang wau tanganipun têngên
kumba ngantos kaping 3. Kalih pisan sami botên èngêt ngantos saêjam. Tiyang wau sumbar-sumbar ngakên bajingan Dèli. Sapriki tiyang priyantun kêkalih wau taksih jêjampi wontên griya sakit.
Pakabaran punika manawi nyata, panimbangipun kasumanggakakên.
Utusan Siam ing nagari Walandi. Gêgayutanipun praja Siam kalihan Eropa, Amerika tuwin sanès-sanèsipun saya katingal. Inginggil punika gambaripun Pangeran Amoradat Kridakara, utusan Nata Siam wontên ing nagarai Walandi, badhe sowan Sri Baginda Maharaja Putri dhatêng kadaton.
Cacahipun tiyang angguran ing Inggris. Wontênipun tiyang angguran ing Inggris mindhak 85.000. Miturut cathêtan ing wulan April sampun wontên 3 yuta langkung. Sudaning kuli ing pakaryan arêng sela wontên 63.000.
Ciptanipun Radèn Sumarta badhe rabi, ing sapunika sampun bibrah. Saha lajêng nglêrêsakên ucapipun Nonah Dhorah ing bab botên prayoginipun tiyang jêjodhoan kalihan sanès bôngsa, awit salaminipun kabangsan sanès punika botên sagêd nunggil. Dados dêrênging manah ing kalanipun supe, punika namung badhe manggih piduwung ing têmbe wingking.
Ing sapunika Radèn Sumarta èngêt, botên nêdya rabi kalihan sanès bôngsa. Tabêt solahipun Nonah Dhorah ingkang tansah cumithak wontên ing pandulu, ing sapunika sampun ical babarpisan.
Nanging sanadyan Radèn Sumarta sampun mangrêtos, bilih jêjodhoan kalihan sanès bôngsa punika botên prayogi, ewadene rumaos dèrèng gadhah manah srêg jêjodhoan kalihan bangsanipun piyambak, awit tumraping piyambakipun kamanah dèrèng timbang. Mênggah pangiyasing batos, tumraping bangsanipun, dèrèng wontên ingkang sagêd kêdunungan raos katrêsnan, kasusilan, punapadene ing bab bêbudèn.
Saking kasoking panggagas, Radèn Sumarta ngantos anggaliyêr, kados ngambah alam pasupênan.
Ibunipun Radèn Sumarta sampun kaping kalih anggènipun thothok-thothok lawang, Radèn Sumarta botên mirêng, sarêng kaping tiganipun sawêg mirêng, saha lajêng mangsuli manawi botên malêbêt dhatêng padamêlan, amargi badanipun kirang sakeca.
Sayêktosipun Radèn Sumarta pancèn sakit sayêktos, nanging ibunipun inggih sampun mangrêtos, bilih sakitipun wau gêgayutan kalihan bab tiyang ingkang sampun botên wontên.
Ing salêbêtipun sakit wau, Radèn Ayu Prawira tansah cêcêglik anênggani, dangu-dangu Radèn Sumarta saras, malah lajêng sampun wiwit doyan nêdha.
Radèn Ayu Prawira tansah sabar ing panggalih, ngêntosi sarasipun babarpisan, dene manawi sampun saras, Radèn Ayu Prawira badhe paring pitutur.
Sarêng Radèn Sumarta sampun katingal saras yêktos, satunggiling dintên lênggahan kalihan ibunipun, dipun dangu makatên: Kapriye gèr rasane awakmu.
Wangsulanipun: Namung kantun sirah taksih awrat, bu.
Sukur. Apa kowe ora kapengin apa-apa, Sumarta. Kôndhaa, tak gawèkake.
Radèn Ayu Prawira kados angsal margi, lajêng ngandika makatên: O, gèr, wong lara iku, sênênge ora kaya yèn diopèni bojone dhewe.
Radèn Sumarta nyawang ibunipun kalihan matur: Punapa ibu sampun bosên ngopèni
biyung bosên ngopèni anak lara. Kang tak kandhakake mau rak dudu kasênêngan kang tumrap mênyang awakku, mênyang kowe.
Radèn Sumarta mirêng pangandikanipun ingkang ibu kados makatên punika namung kèndêl kemawon, nanging ing sêmu katingal kados mêmikir, malah sêsulakipun katingal sajak badhe mangsuli, lambenipun ngantos katingal umak-umik. Kawontênan ingkang kados makatên punika ngantos nuwuhakên wêlasipun Radèn Ayu Prawira dhatêng putra. Dene wusananipun, Radèn Sumarta inggih lajêng mangsuli, têmbungipun: Bu, botên kok kula botên badhe rabi, nanging
bêcik sing nolèh githoke dhewe. Kowe ngèlingana gèr, suwargi bapakmu lan aku iku kalêbu wong kang padha isih nindakake tatacara kuna, dadi iya sênêng yèn duwe anak ambangun miturut mênyang wong tuwa, lan isih ngênggoni adat kalumrahaning bangsane, ora pantês ingatasing wong lanang ngarah golèk êsihing wong wedok, bisaa kang tumindak sapadha-padha, tinêmune malah luwih utama yèn wong lanang dimelikake wong wedok.
Punika rak caranipun tiyang jalêr ingkang namung badhe ngarah mênang-mênangan. Tamtunipun ibu bingah ing panggalih manawi kula dipun melikakên ing tiyang èstri. Sintên kemawon ingkang sampun nakèkakên dhatêng kula, bu.
Gunêmmu iku mung nêdya arêp ambalondrongake. Rak wis lumrah ta gèr, wong tuwa iku awatak dhêmên anggunggung anake, awit sakabèhing rêkasane wong tuwa, iya mung ditanjakake mênyang anake, anggone biyung ngurang-ngurangi mangan, saha mrihatinake, supaya anake bisa mangan, anggone labuh ora nyandhang, saka kapengin nyandhangi anake, kaya mangkono sapanunggalane, dene ing batine, ora kêndhat mung nênuwun mênyang Pangeran, supaya anake sêgêr kuwarasan lan kapenaka uripe. (Badhe kasambêtan)
sawuse bage-binage / aku kabèh age-age / munggah mapan dhewe-dhewe / aku sèndhèn lenge-lenge //
pak kaji ngucap sumanak / ya, iki sudhunge bapak / lèhe lênggah sing kêpenak / ora usah rikuh, lo, nak //
tunjang / ora gape mring pituturing wong gêrang //
bênêr gêrang, ananging gêranging wungkal / pacul pecok, rak wis akèh sing diuntal / nadyan ana tangèh sing sabantal-bantal / mêsthi dhadhal, tan sun
iki biyèn wujud alas rungkud kêtêl / durung ana wite
Bocah-bocah, dhèk dina Sabtu kang kêpungkur, ing taman bocah mratelakake ilange putrane Tuwan Lindbergh ing Amerika. Ing saiki ayake kowe padha bisa nêpakake kapriye rasaning atine biyung kelangan anak, athik dhasar anake durung ngumur.
Dicaritakake, jare barêng bocah mau ilang, ing dalême Tuwan Lindbergh banjur rêja dadakan, akèh para juru kabar sing padha takon pawarta bab kaanane ing kono, oto pating sliri lunga têka. Kajaba kuwi isih ana wong-wong sing ambiyantu anggolèki, ana sing mung têtulung lugu, ana sing ngalap opah. Cêkake wartane wis ngêbaki jagad. Lan seje dina ana warta warna-warna, ngandhakake yèn bocah sing ilang mau wis ana ing nagara liya, nganti nuwuhake gledhahing saênggon-ênggon.
Barêng wis katog, bocah mau jêbul tinêmu mati ana sacêdhaking dalême Tuwan Lindbergh. Mungguhing pangira ora liya iya mung saka panggawene wong ala.
Dhuh, samono sangsaraning biyung kang kelangan anak, sajrone atine susah tanpa olèh panglipur, wêkasane anake malah tinêmu wis mati.
Bocah-bocah, kowe padha ngrêksaa kasênêngane biyungmu, èlingana
banjir, banyune munggah ing dharatan, ngêlêbi omah, gawe prihatine wong ing kono. Lumrahe bocah-bocah padha sênêng-sênêng, ana kang praon, adhang-adhang barang kèli, sawênèh tawu iwak ana ing blumbang.
Anuju sawijining dina, pinuju mangkono, Saripin dadi golèkane wong akèh. Apa sababe. Lungane wiwit byar, nganti awan ora mulih. Kônca-kancane ora ana kang sumurup. Wong tuwane padha gêmês, awit wis bola-bali Saripin mangkono iku.
Kira-kira mangsane wong mangan, Saripin mulih kudhung gombal sasuwèk karo nyangking sandhatan wadêr siji. Laku mêndhêk-mêndhêk anjujug ing èmpèr ngarêp. Wong tuwane lan sadulur-sadulure pinuju ana ing kono, nanging padha ora anggape marang Sapirin.Saripin. Batine Saripin: Coba, padha dak bedane wong iki, môngsa padha wêruha aku ora. Dondomane bakyune dijupuk. Ladinge êmbokne kang lagi bae disèlèhake, diumpêtake. Wong-wong padha opyak, ayake disingkirake ing dhêmit. Saripin
sacêdhake kono dikandhani: yèn popok wewe, kêna kanggo ngilang, wong-wong ora bakal wêruh samôngsa Saripin kudhungan iku. Panjurung.
Sisih iki gambar asu linggih, anjèjèri tumpukan pènêng asu. Dadi saupama asu-asu padha
nuli sang putri sowan / sang prabu andangu gugup / êlo sira ana apa //
dene têka bêngi-bêngi / wis sira nuli matura / putri nuli matur alon: / inggih sowan kula rama / badhe ngaturi priksa / mangke wontên tiyang bagus / anglêbêti sayêmbara //
katingal têtêgan ati / dhatêng tiyang botên ulap / kula kalangkung kuwatos / mila mugi kaparênga / maringi cêcangkriman / ingkang kintên damêl bingung / kawula namung sumôngga //
saparan ora pisah / ora ana wong sing wêruh / mung tut buri putri nata //
sang putri tansah dikinthil / barêng wis têkan ing jaba / banjur bablas mabur bae / Jaka Kawasa ya bablas / mabur nèng buri cêdhak / sang putri banjur digêbug / nganti kêwêtu sêsambat //
adhuh-adhuh apa kiyi / ora nywara ora rupa / dene krasa kaya ngene / sang putri enggal-enggalan / ing abure disêngka / wusana sang putri mlêbu / nyang
ing sawise dandan rampung / Wêlas banjur arêp budhal //
Jaka Kawasa ngêsêti / sêt mandhêga: ta, tak kôndha / mungguhing bab
Sasampunipun sêrap srêngenge, dilah elêktris sagêd gumantos amadhangi ril-ril sêpur ingkang badhe anjog dumugi ing sêtatsiun.
Ing tanah Eropah utawi ing nagari-nagari ingkang sampun wontên tatananipun praja ingkang sae, pêngarang sêrat-sêrat punika angsal pangayoman saking nagari. Pangayoman wau yèn tumrap nagari Walandi tuwin jajahanipun sampun kapacak wontên ing Auteurswet 1912, têrangipun mirsanana polêk almênak 1929, kaca: 217 salajêngipun. Auteurswet 1912 punika sawatawis wontên ewah-ewahanipun ingkang sampun kapacak wontên ing Staatsblad 1931 nomêr 323.
Mila makatên ing buku-buku cap-capan wêdalan Bale Pustaka utawi wêdalan pangêcapan sanèsipun, punika ing kaca ngajêngan kala-kala mawi kapratelakakên makatên: wêwênangipun ingkang ngarang kaayoman miturut anggêr ingkang kapacak ing Staatsblad 1912 nomêr 600. Ungêl-ungêlan punika pikajêngipun angèngêtakên dhatêng para pangarang sanèsipun, supados sampun sakajêng-kajêngipun kemawon mêthiki utawi nukili isinipun sarta suraosipun, kêdah alitipun mawi kapratelakakên, agêngipun nêdha palilahipun ingkang ngarang.
Pangayoman pangarang kados ingkang sampun katêtêpakên ing pranatan punika sampun mungguh lan prayogi sangêt, inggih punika ingkang kawastanan tatanan sae.
Kawuningana, sarêng sapunika sampun sawatawis kathah waosan kula buku-buku Jawi, rumaos kula, tatanan kados ing nginggil punika sêmunipun para pangarang sêrat Jawi dèrèng patos anggatosakên. Nyatanipun:
1. Kula kêrêp mêthuki sêrat ingkang isinipun mèh plêk kemawon kalihan sêrat ingkang langkung sêpuh. Nanging sêrat têdhakan utawi pêthikan wau botên mawi katêrangan punapa-punapa, kapara dipun akêni piyambak, supados para maos sami ngintên bilih punika karanganipun piyambak. Tindak ingkang makatên wau saèstu kirang prayogi. Manawi miturut pêpacaking Auteurswet tiyang wau yèn wontên botên trimahipun ingkang anggadhahi hak, wênang dipun sêrêgakên.
2. Wontên malih ingkang kosokwangsul kalihan ing nginggil wau, inggih punika yèn wontên pangarang ingkang ngêdalakên buku mawi kapratelakakên bilih karangan punika damêlanipun êmpu utawi pujôngga ing jaman taun samantên, namanipun: anu. Môngka satêmênipun karangan wau damêlanipun pangarang punika piyambak, sarta êmpu utawi pujôngga anu punika yêktosipun botên wontên.
3. Wontên malih pangarang ingkang ngêdalakên sêrat karanganipun piyambak, nanging dipun akênakên karanganipun salah satunggiling pujôngga ing jaman sawatawis kina ingkang namanipun sampun misuwur.
Tindakipun pêngarang buku tigang warni kados ing nginggil punika mêsthi wontên sababipun. Ingkang ôngka: 1. supados pangarang wau dipun alêma ing ngakathah, dipun wastanana mêngku ngèlmi èdi lan pèni. Ingkang ôngka: 2 tuwin 3 supados bukunipun pajêng.
Tindak tigang warni wau nama tindak kaculikan, ing têmbe wingking sampun tamtu konangan, têmahan ngantoS [nganto...]
[...S] sapêjahipun pangarang wau namanipun tansah botên sae.
Cara ingkang sae bab ngarang buku punika ingkang sampun gumêlar ing samangke kados tatananipun para sagêd yèn ngrêmbag bab kawruh. Liripun: yèn angsal pamanggih saking sanès punika kapratelakakên, punapadene manawi mêthik saking satunggiling sêrat, kêdah mawi pratelan. Punika lajêng nama sukci, têmahan dipun aosi ingkang sami maos karanganipun. Wondene lêrês lêpating pamanggihipun piyambak punika têtanggêlanipun piyambak. Nanging pangarang wau salaminipun badhe taksih dipun aosi, jalaran saking tindakipun ngarang punika ngêblak lan suci.
Ngarang sêrat mawi lampah kirang prayogi kados kasêbut ing nginggil punika wau badhe nampêg dhatêng namanipun piyambak, têgêsipun: lajêng badhe katitik ing ngakathah, bilih bêbudènipun kirang têmên.
Kajawi punika ing pawingkinganipun damêl pêtêng dhatêng pangudining kasusastran.
Wondene sêrat-sêrat ingkang sampun kula waos ingkang kirang tulèn wau, botên prêlu kula
kêpêngkêr, pasinaonipun para ibu (moeder-cursus) ingkang dipun adani Volks Universiteit ngêdalakên murid tamat pasinaonipun, gambaripun malah sampun kaêmot ing Kajawèn. Pasinaon wau lajêng dipun pasrahakên Pakêmpalan Wanita Utama pang Surakarta. Bêbadra nampèni murid enggal, gurunipun taksih lêstantun Mas Ngabèi Yasawidagda, pangagêng intêrnat apsara. Wulanganipun bab panggulawênthahing lare wiwit lair dumugi mlêbêt sakolah. Ing nginggil punika gambaripun para murid ingkang tamat ing wulan punika, dalah gurunipun saha pangrèh Wanita Utama.
sarwa aris manis manuhara a[...]Naskah rusak (dan di tempat lain). yarsa. Sanadyan duka nanging tansah linu-[...] bda mardawa.
ana ringin putih jèjèr pitu. Ing kono tansah sidhêm pramanêm singup asintru nyênyêt datan ana sabawa, sanadyan angin ora ana kumrisik. Sayêkti sato mara sato mati, jalma mara [ma...]
[...ra] padha sirna sanalika. Amung para sudira brata kang wantala ing godha
Sakalangkung anggêgirisi datan ana janma wani ngambah. Yèn ana wong katarima ngambah têlênging Setragôndamayu, banjur byar katon kadhaton kumêndhung-kêndhung sarwa araras, rinêngga teja kêkuwung sarta sêsotya môncawarna, nanging manawa ora katrima amung katon alas galêdhêgan grêng pêtêng lindhuk angêndhanu.
pisan prêlu kangge anggêdhègi griya saha sanès-sanèsipun ingkang botên gêgayutan anyambutdamêl sêsarêngan. Golonganing têtiyang bucalan ingkang ambabad umum punika ugi wontên pangrèhipun kados pakêmpalan sanès-sanèsipun.
Sarêng para pangrèh ing golongan punika sumêrêp kawontênaning têtiyang anyambutdamêl kados ingkang kasêbut ing nginggil lajêng ngawontênakên ada-ada enggal. Sarèhning ing wêkdal punika kathah sangêt tiyang ingkang bêtah gêdhegan, wontên ingkang pados piyambak utawi tumbas.
Ing sarèhning ingkang sami tumbas gêdhèg punika kathah, amila uwit ingkang kenging kapêndhêt, klikanipun saha nibung botên kenging kapêndhêt kangge piyambakan, kêdah kapêndhêt kakêmpalakên dados gadhahanipun têtiyang sagolongan.
Wana ingkang dados pabeyaning golongan punika, ing pundi ingkang sakintên asring kaambah ing tiyang kasukanan sêrat undhang-undhang, tiyang botên kenging mêndhêt nibung saha klikaning kajêng.
golongan punika botên namung mligi ambabad wana kangge patêgilan, ananging wontên ingkang kapatah maligi pados nibung saha klikaning kajêng. Ingkang kapatah dados golongan punika, têtiyang ingkang ahli pados nibung saha klikaning kajêng.
Dunungipun wana ingkang kangge patêgilanipun têtiyang bucalan ing golongan punika antawisipun kampung A saha kampung D. Ing sarèhning panjênênganipun tuwan Monso prêlu ngagêm kampung antawising kampung kalih punika kangge papan padununganipun têtiyang bucalan ingkang nêmbe dhatêng, mila sabagean saking patêgilanipun golongan punika katut kangge pakawisanipun têtiyang bucalan ingkang nêmbe dhatêng.
Panjênênganipun Tuwan Monso inggih sampun amanggalih ugi, bilih patêgilan ingkang katut kangge pakawisan punika adamêl kapitunanipun golongan punika, mila panjênênganipun amaringi pituwas sapantêsipun.
Ing golongan punika caranipun nata pakêmpalan botên mawi angaturi priksa ing panjênênganipun Tuwan Monso. Kawontênan makatên punika inggih botên dados rênguning panggalihipun, awit saking pamanggihing panjênênganipun waton botên wontên pasulayan kemawon.
Têtiyang bucalan sawatawis, ingkang sami tumut ing golongan punika, ingkang kirang wiyar wawasanipun, saha ngrumaosi tatanan ingkang kawontênakên dening golonganipun punika sae piyambak, dados sok tiyanga botên purun tumut golonganipun ingkang gêthing. Ingkang suwaunipun pasadhèrèkanipun rumakêt sangêt, sarêng botên purun tumut ing golonganipun lajêng dados kadosdene mêngsah.
Têtiyang bucalan ingkang anggadhahi manah ingkang kados makatên punika, ing lairipun purun angrujuki ambabad wana kangge patêgilan, ananging ing batosipun angrujuki dhatêng golonganing têtiyang bucalan ingkang botên purun ambabad wana kangge pagitêlan.patêgilan.
Tiyang anggadhahi watak ingkang kados makatên punika, botên namung ing batos kemawon, ananging nêdya mitênah dhatêng têtiyang bucalan ingkang caranipun nyambutdamêl nyuwun palilah saking panjênênganipun Tuwan Monso.
Panjênênganipun Tuwan Monso sarêng wontên sawênèhing golonganing tiyang bucalan ingkang badhe mitênah dhatêng têtiyang bucalan ingkang panyambutdamêlipun nyuwun palilah, lajêng angudi nyumêrêpi ingkang dados pangajêng wau, sarêng sampun kawuningan inggih lajêng kasingkirakên, amrih sampun ngantos wontên pasulayan.
Pasah utawi pangur punika ing kalangan Jawi ewonipun tatacara, têksih kathah ingkang nglastantunakên, pramila ingkang purun nilar, sok lajêng dipun saruwe, têgêsipun cinatur ingkang botên nyakecakakên dhatêng pamirêng.
Bab wau ingkang têksih ragi dipun utamèkakên tumrap ing golongan kênya, cêkakipun kenging kangge titikan, saugi kênya ingkang dèrèng pangur tôndha têksih prawan grès, ananging punika ing kala rumiyin, ing sapunika sampun ewah, têgêsipun sampun botên makatên. Kayêktosanipun ing sapunika kathah para kênya sampun nilar, sampun têmtu ingkang golongan kaum mudha. Mênggah saking pamirêng kula, wontên ingkang blaka suta, tiru bôngsa kilenan, ananging ugi wontên ingkang pawadan prêlu dhatêng kasarasaning badan. Kalih-kalihipun sami lêrêsipun, ananging jawaban ingkang kantun sèlèhipun sakeca.
Nyariyosakên ingkang lèrèg dhatêng kasarasan. Sanjangipun: pangur punika untu dipun papaki, dipun gosok tuwin sasaminipun, punika kirang prêlu, awit untu kêdah wêtah, supadoS [supado...]
[...S] nyêkapi kangge mamah têtêdhan. Manawi dipun pugut têmtu kirang sampurna, pramila pinanggihipun adamêl sêsakiting untu, lajêng malih, ingkang baku kaduk kabêsusanipun, têtela sakitipun dipun bêtah-bêtahakên, sabab pangêthokipun wontên ingkang papak gusi ngantos katingal campuritipun, tuwin wontên modhèl dinamêl wiji timun utawi sapanunggilapun,sapanunggilanipun. punika sisip sêmbiripun untu lajêng risak, pramila botên nama lôngka kathah para neneman ompong, punika namung sinababakên saking pangur. Tujunipun kathah tukang gigi, nyopakipun baut, sagêd damêl gigi palsu, malah prayantun sêpuh kathah ingkang mêling, ewadene têmtu botên mitadosi, dados kirang kasarasan, tuwin malih ugi lajêng ngambah ing lampah kaborosan, ingkang tundonipun adamêl ringkihing gêsangipun.
Ingkang têksih nglênggahi tatacara pangur, nanging prasaja, namung mêndhêt madya, pancèn mêwahi manising sêmu. Kathah-kathahipun lambe lajêng nyincing utawi sanès-sanèsipun, cêkakipun baku ngrêsêpakên. Pramila ingkang têksih nglênggahi, pinanggihipun baku rêmên busana (kabêsusan) panguripun botên tarimah kaping 2, kaping 3, absahipun kêdah dipun jangkêpi ambal kaping 7. Punika inggih kala rumiyin, pramila ing sabên usumipun pangur, limrahipun ing salêbêtipun wulan Siyam, tukang pangur andalidir idêr ing pakampungan utawi ing padhusunan. Manawi dintên pêkênan Lêgi (Manis) asring rêbatan, têgêsipun sami ambêtahakên, punika murih kadurusan manisipun. Kintên kula bab punika inggih gugon tuhon. Kenging winastan kêkiyasan, punika ing kalangan Jawi baku ngumbruk-umbruk ngantos adamêl kodhêng, têgêsipun: kaya iya-iyaa.
Wosing atur, sangêt jumurung dhatêng ingkang nilar, ewadene kula inggih botên pisan-pisan gadhah manah ingkang suraosipun nyapèlèkakên dhatêng ingkang têksih sami nglênggahi tatacara wau, awit ngrika-ngriki sami anggadhahi wêwaton piyambak-piyambak, ananging kula gadhah panênuwun supados manah dhatêng pangirid, liripun botên prêlu nukangakên dhatêng tukang gigi kados ingkang kula prangguli ing samangke, awit punika nama mêjahi têdhanipun tukang pangur bôngsa piyambak, ing môngka garapanipun inggih sae. Dene asring cinacad kirang kasagêdan, groboh panggarap utawi sanès-sanèsipun, harak lêpatipun piyambak, margi botên patos kamurwat bêrahanipun.
Kantun nyariyosakên ingkang têksih kêkah nglênggahi tatacara pangur, punika gêgayutan kalih prakawis, mênggahing pamanggih:
Ha. Kabêsusan, atêgês angrêngga ing busana, punika sae, jalaran sadaya-sadaya prêlu dipun busanani, pamurihipun sampun dados karêmanipun tiyang gêsang, pakangsalipun angrêsêpakên manah. Mênggah aluranipun pangur wau cêtha saking tiyang dhasar bêsus, ananging untunipun ambokmanawi gingsul utawi pating jrêpat, kêpenginipun sae lajêng dipun papar, dipun kêthok utawi sasaminipun, inggih pangur wau. Rèhning sampun jamak limrah tiyang punika êmoh kèri marang sapadha-padha, nadyan namung ngêthok untu inggih mêksa dipun tiru, ingkang wêkasanipun kathah ingkang tiru-tiru ngantos lajêng winastaN [winasta...]
[...N] limrah, lan saking pakulinan dados ngalih: tatacara, pramila ewahipun mênggahing sajatosipun inggih kenging kemawon.
Na. Piandêl, kojahing ngakathah andhèrèk sarengat nabi panutan Sallalaihi
ngantos rampal, ewadene Sang Panutan têka malah mindhak manis (kojahipun para sakabat) pramila saking rukunipun sakabat lajêng katêtêpakên kawulanipun kêdah pangur, kajawi sampun têtela dados manising sêmu, inggih sisan damêl amèngêti Sang Panutan, pramila wontên ing wulan Sawal utamining pangur wau, margining wulan wau tatkala Sang Panutan luwar saking papa cintraka wontên ing salêbêting guwa 30 dintên laminipun, ingkang wêkasanipun dados rukuning Islam puwasa ing wulan Ramlan 30 dintên laminipun punika. Ewadene sagêd ugi namung kangge ngajrih-ajrihi lare pangur, sabab rumiyin punika lare èstri têksih alit sangêt asring dipun imah-imahakên, môngka kêdah pangur, yèn dipun ajrih-ajrihi dongèng wau lajêng ambangun turut, kados makatên pamanggih kula.
Konggrès Pakêmpalan Muhammadiyah Ingkang Kaping XXI ing Makasar.
Kados ingkang sampun umum kawartosakên, Pakêmpalan Muhamadiyah kalampahan sampun adamêl konggrès wontên ing Makasar, ingkang andhatêngi sakalangkung kathah. Ing nginggil punika gambaripun konggrès wau, ing wanci dalu sangajênging papan konggrès, rinêngga-rêngga ing dilah sakalangkung padhang, 2 up bêstir Muhamadiyah mandhap saking kapal. 3 Papan konggrès, tuwin 4 para tamu ingkang badhe anjênêngi kaarak
liyaning nagari / tinarik swasana tinut / karêngèng karna cumêplong //
karya eraming kalbu / mring sanggyaning janma kang winêngku / awit durung andungkap mring kawruh rungsit / puwara amung dêdulu / gèdhèg-gèdhèg sarwi jomblong //
rèhning kaduk jinurung / katurutan sakrêntêging kayun / mahanani thukuling jubriya kibir / rumôngsa sarwa pinunjul / lali nêmbah mring Hyang Manon //
dhatênging kalabêndu / gênjot gonjing sabuwana rêtu / angênani
kadiparan tundon kasidaning dadi / lamun tan antuk panglipur / pangaksamaning Hyang Manon //
Manawi sampun rampung lajêng wiwit dipun priksa dening kirmistêr. Sanadyan nalika kewanipun taksih gêsang sampun katiti dening kirmistêr, nanging daging sarta jêroanipun ugi prêlu katiti malih, jalaran kathah kemawon nalika kewan taksih gêsang botên katingal wontên sêsakitipun, nanging sarêng sampun kapragat jêbul nandhang sakit ingkang ambêbayani tumrap kasarasaning tiyang. Kados ta: dumunung wontên ing asinan (lijmpah klieren) sok wontên bibiting sêsakit ingkang sagêd tumular dhatêng tiyang, ing salêbêting daging sok pinanggih plêmbungan alit-alit ingkang isi winihing cacing, lan sok wontên prongkol-prongkolan ingkang isi nanah, wontên ing jêroan asring pinanggih cacing-cacing, lan sanès-sanèsipun. Kajawi saking punika kirmèstêr ugi kêdah niti, punapa anggènipun angrêsiki daging lan jêroan wau sampun rêsik saèstu. Manawi sampun rampung panitinipun, lajêng dipun dèkèki tôndha sarana cap mawi mangsi ingkang sampun dipun priksa dening ingkang wajib, lan botên ngêmu campuran ingkang botên andadosakên sabab dhatêng kasarasaning tiyang. Dene wangun lan ungêl-ungêlanipun cap wau manut pamarentahipun piyambak-piyambak. Manawi sampun rampung sadaya, daging lan jêroanipun, kajawi babad lan usus, lajêng kalêbêtakên dhatêng kamar daging sarana rodha mawi ril (dados kantun nyurung kemawon), dene babad lan usus rèhning prêlu dipun godhog (dipun alub-alubi) pramila kenging kabêkta mantuk.
Daging dumunung wontên ing kamar wau dangunipun watawis 12 jam, sawêg kenging kapêndhêt, dados kintên-kintên watawis jam 6 enjing ing dintên enjingipun. Ing wêkdal punika dagingipun katingakkatingal. kêsat tur sajak gêmpi, gajihipun katingal pêthak mêmplak utawi jêne gumrining, dagingipun katingal mingir-mingir (menginakên sangêt tumrap têtiyang ingkang ambêtahakên), pambêktanipun saking Abattowar dhatêng pêkên utawi griyaning jagal, kêdah kawadhahan ing pêthi utawi tromol sarta katutup rapêt, prêlunipun supados sampun ngantos kaencokan lalêr uawiutawi. kewan sanèsipun, lan botên kabênteran utawi kêjawahan.
Mênggah beda-bedaning daging namung katitik saking warni wujud, gônda lan raos, kados ta: daging lêmbu ingkang taksih pêdhèt: warninipun abrit ênèm, sêratipun alus, ing sasêla-sêlaning sêrat botên wontên gajihipun, sarta gadhah gônda piyambak ingkang botên sami kalihan daging sanèsipun. Daging lêmbu biri: abrit sêmu bêning, ing sasêlaning sêrat kathah gajihipun. Daging lêmbu sêpuh: abrit sêpuh, sêratipun kasar, mèh tanpa gajih. Daging maesa: abrit sêpuh, langkung sêpuh tinimbang daging lêmbu, sarta sêratipun ugi langkung kasar, nanging warnining gajih langkung nèm tinimbang gajih lêmbu. Daging menda: abrit bêning, sêratipun alus, ing sêla-sêlaning sêrat kathah gajihipun, yèn [yè...]
[...n] dipun gônda mambêt menda. Daging kapal: abrit sêpuh sangêt, sêratipun mèh sami kalihan maesa, yèn dipun kèndêlakên sakêdhap kemawon (botên enggal dipun ratêngi) warninipun sampun dados abrit cêmêng sêmu biru, daging ingkang taksih mêntah raosipun lêgi, lan gajihipun jêne kados jênening êmas.
Cara-caranipun mragat lêmbu ing pajagalan Surabaya.
Mênggah patrap pangolahipun daging punika ingkang sae piyambak kêdah kagodhog ingkang ngantos mumut sarta dipun dèkèki sarêm, utawi dipun cacah ingkang ngantos lêmbat saèstu lajêng dipun ratêngi ingkang ngantos matêng. Mênggah prêlunipun namung minôngka pangatos-atos tumrap panjagining kasarasan badanipun piyambak, awit sakathahing wiji sêsakit ingkang dumunung ing daginging kewan wau, manawi dipun godhog ingkang ngantos umub sangêt lan dipun dèkèki sarêm, punika mêsthi pêjah. Dene ingkang mawi patrap sanèsipun kados ta: kabakar, kagorèng, kaasêp lan sanès-sanèsipun ugi kenging, nanging sadaya wau waton matêng saèstu têrus ing nglêbêt.
Pangèngêt: sanadyan pikantuka mirah rêginipun, mugi sampun sami karsa mundhut daging ingkang botên dipun kir (katitik saking cap) lan daging ingkang sampun lungse. Mênggah titikanipun daging ingkang sampun lungse bedorvenvleesch, warninipun pucêt, yèn dipun mèk sajak plikêt, gandanipun ingkang dèrèng sangêt sêmu lêgi, ingkang
Karampunganing prakawis ing Indramayu. Prakawis wadana ing Sindang, assistèn wadana ing Pêmayan tuwin mantri polisi, ing bab nganiaya pasakitan, sampun karampungan wontên ing pangadilan Raad van
sampun cêtha ing bab nganiaya pasakitan punika ugi wontên paukumanipun, pancènipun botên prêlu dipun èngêtakên malih, amargi panêrak kados makatên punika têmtu sampun dipun mangêrtosi dening ingkang nindakakên.
Ingkang kêtênggêl distrik Minahasa tuwin Bolang Mongondou, griya ingkang ambruk 150, ing Kakas 592, Gorontalo 100, Amurung 60, Tonda 15. Kajawi punika ing Têrnate tuwin taksih wontên sanès-sanèsipun malih. Têtiyang ingkang nandhang tatu ugi kathah. Saênggèn-ênggèn katingal adamêl ngêrêsing manah.
Tilas jaksa Sukabumi. Ing bab prakawisipun tilas jaksa Sukabumi, ingkang kadakwa nyalingkuhakên arta, katêtêpakên dening Hooggerechtshof, kaukum 2 taun 6 wulan.
Punika kenging kangge kaca bênggala tumrap sintên kemawon ingkang nindakakên damêl babagan arta.
Prangko darma Leger des Heils. Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana amaringi palilah anggèning pakêmpalan kasêbut nginggil ngangge prangko darma.
Darma makatên punika sanadyan panarikipun botên sapintêna, nanging lumayan.
Pangeran Adipati Bèlgi maratamu dhatêng karaton Ngayogya. Pangeran Adipati Bèlgi nalika mêntas mariksani candhi Prambanan, mampir dhatêng karaton Ngayogya, dangunipun saêjam, kadhèrèkakên tuwan Guprênur.
Paduka Pangeran Adipati punika, katingalipun karênan dhatêng tanah ngriki, dene tansah lêlana wontên ingriki kemawon.
Ngawisi lagu Indonesia Raya. Kawartosakên wontên murid-murid Mulo ing Kotaraja pakêmpalan wontên ing sociteit militèr, mawi nindakakên lêlagon Indonesia Raya, minangka kangge pambuka anggèning ngawontênakên têtingalan kangge golongan angguran. Nanging lajêng dipun awisi dening opsir tuwin commissaris pulisi. Wontênipun kaawisan, awit lagu wau botên kalêbêt ing programma.
Lêlagon ingkang sampun dados ciri, punika anggènipun manggih sabab wontên-wontên kemawon.
Kalawarti enggal malih. Awit saking ada-adanipun Ir. Soekarno, sasampunipun ngêdalakên kalawarti "Indonesia Muda" badhe ngêdalakên kalawartkalawarti. malih, dipun namakakên "Pikiran".
Wontênipun kalawarti saya dangu saya majêng. Kantun ngêntosi pundi ingkang dados panuju kemawon.
Tuwan Soeprijadinata kawêdalakên saking kalangan P.I. Wontên pawartos, tuwan Soeprijadinata, pangarsa P.I. pang ing Bandung têrang saking pangrèh agêng ing Bêtawi, kakèndêlan anggèning dados pangarsa, tuwin kawêdalakên saking kalangan P.I.
E, dalah jagading pakêmpalan kemawon ugi nindakakên pangiritan saha nindakakên ewah-ewahan.
Wêca bab lèpèn Bathang. Miturut pamanggihipun para ahli rêdi latu, lèpèn Bathang samangsa bêna malih badhe sagêd ngrisak ingkang katrajang. Mênggah nalar-nalaripun kapiritakên saking wontêning sela-sela wutahan saking rêdi Mêrapi ingkang taksih wontên inginggil.
Wêca ingkang kados makatên punika sagêd damêl pangatos-atos. Nanging saupami mêlèsèt, inggih botên dados punapa, malah sukur.
Nyuda arta pitulungan. Jalaran jamanipun nuju kados makatên, arta pitulungan Nagari tumrap para sinau bangsa ngriki ingkang wontên nagari Walandi, kasuda 10%.
Punika nama taksih lumayan tinimbang botên angsal babarpisan.
Pakêmpalan P.S.I.I. pêcah-pêcah. Wontên pawartos, pakêmpalan P.S.I.I. ing Garut, sapunika pêcah dados tigang golongan, 1. P.S.I.I. tulèn, 2. Partai Muslimin Indonesia tuwin 3 golongan kolot ingkang nganggêp bilih babagan agami botên prêlu kawontênakên politiek.
Satunggal-satunggaling pamanggih punika têmtu amêngku kajêng sae lan lêrês. Nanging satunggiling pakêmpalan lajêng ada-ada ngawontênakên pamêcah badhe madêg piyambak-piyambak limrahipun lajêng tinêbihan ing bêbasan "Rukun agawe santosa," tuwin botên kêkirangan têtulandanipun.tetuladanipun.
Ngombe racun. Kawartosakên sawênèhing guru èstri bangsa Walandi ing H.B.S. ing Medan tiwas jalaran ngombe racun. Mênggah jalaranipun nyonyah wau anggènipun jêjodhoan botên rukun, kalampahan ingkang jalêr dipun racun ngantos tiwas. Wusana ugi lajêng ngombe racun piyambak.
Têmbung jêjodhoan punika manawi dipun kanthèni botên rukun,
sing sapa jroning kataman pakewuh / kênèng cobaning ngaurip / ing môngka sabar ing kalbu / mantêp idhêpe tan gingsir / bakal tuk nugrahèng Manon //
sapa wonge ingkang budine anguthuh / iku wus pangawak eblis / ngalor ngidul anjêjaluk / ngasorkên sipating Gusti / mung papa ingkang tumemplok //
sapa nandur gadhung yêkti thukul gadhung / nandur pari thukul pari / nanging sapa ingkang nandur / kautaman kanthi suci / thukul mas intên mancorong //
sapa wonge dhêmên tansah ngantu-antu / dhang-adhang pitulung lan sih / saking ing liyan wong iku / akal budine wis mati / kamulyane saya adoh //
Garèng : Hara, Truk, kowe rak jangji arêp nyaritakake kaanane
Petruk : Wiyah, nèk sêmbrana kuwi rak ngêntèk, ana kok diarani anjêkèk, thik kaya pil tablèt bae. Kang Garèng, Kang Garèng, kowe sing ora ngrasakake iya bisa maido, nalika dina Rêbo kang kapungkur kiyi rak mèh bae adhimu awake aku
satriya jaman biyèn karo jaman saiki. Dhèk jaman biyèn ditobatake satriya gêlêm ngandhakake bab badhogan, nanging jaman saiki kêmlakarên malah sajak digawe kabrêgasan, awit mratandhakake yèn sugih bêras. Pulo-pulo jamane lagi mèlu buta, iya kudu nyara buta. Wis, wis, Truk, caritakna bae apa sing wis kok
Nanging ing kene aku ora niyat arêp gawe palapuran anane pêrange tandhing kumpulan bal-balan loro kiyi, awit kaya lumrahe
nganggo sirahe, blang gêdhun tak, blang kêdhun tak...
Garèng : Wèh, iya angèl anggonku arêp ngarani, apa arêp anggambarake lagune dhanah-dhanah, apa kêndhangane... gudril, ana kok le maplak, nganti awak sakojur padha pating krêjot. Iya, iya, wis, Truk, tumuli caritakna bal-balane para jago sêpuh kuwi.
Petruk : Sabênêre, Kang Garèng, nèk dikon nyaritakake têtandhingane main bal, rada angèl pangejane, awit jalaran saka anggone padha pating kruntêl, nganti siji lan sijine ora padha wêruh: êndi sobat, êndi musuh. Mulane aku iya arêp nyaritakake sepak trajange siji-sijining jago sing tak sumurupi bae, kaya ta upamane: Tuwan Abdul Rahman. Gèk anu wis tak kandhakake yèn salirane saka cangcing lan wiwinge nganti wêwayangane kaya... gunungan, jalaran saka iku banjur rada lali cara mlayune, mulane banjur dipiji dadi tukang jaga gul. Barêng wiwit main, sanadyan bale tansah klintêran ana ing ngarêping gul, ewasamono mêksa ora bisa lumêbu, lo, iki êmbuh sabab saka cikating tandang solahe, êmbuh sabab saka... salirane ngêbêki gule.
Garèng : Wiyah, apa salirane prasasat padha karo... kapal api rodha lambung, kok le ora mèmpêr. Nèk carita kuwi bok rada sing barès sathithik.
Petruk : Kang Garèng, ambok aja tungkul nyêlani omong, nanging ngrungokna dhisik. Mungguh priyayi loro sing dipiji jaga ing sangarêpe gul, yaiku sing diarani: bèk, Tuwan Dahlan, Abdullah lan Tuwan Dr. Kayadhu. Wujud lan tandange priyayi loro kiyi, sing prasasat ora bisa diliwati dening mungsuh, angelingake aku mênyang putraning Kumbakarna loro sing aran: Kumba-kumba lan Aswanikumba kae. Saka dikdayane buta loro kiyi, cêkake jalma mara jalma mati, sapa sing nyêdhak mêsthi disarap lan diuntal malang. Mêngkono uga bèk loro mau. Apa sing nyêdhak iya mêsthi disarap lan diuntal malang, ning ya nèk bangsane...
mangkono. Saiki gênti tak nyaritakake liya-liyane manèh kaya ta: Tuwan Magaginta, wèt odhêr gêmintê, maine ing kono pancèn katon gêsit, mung bae kabare barêng têkan dalêm anggone pijêtan sadina sawêngi dhewe. Tuwan Dr. Suratma, ora ngira babarpisan yèn bisa tandang
kaya cakil musuh satriya, yaiku anggone tungkul... niba-niba, nganti barêng bubar aku kapêksa kudu dêrma dhoklonyoku kanggo nyiram sirahe, sabab jarene sapa bae sing ana ing ngrêsane, katon raine... loro, alias sirahe munyêng bangêt. Dene Tuwan Paradhah Harahap, up rêdhaktur Bintang Timur, kala samono nyambut gawe kêras têmênan, playune anggone ngoyak bal nganti: bundêr. Apa manèh yèn wis mêthukake bal, anggone nêndhang: hêwêg, nanging bale sajake ora wêdi karo jurnalis krekot kiyi,
Kalkuta sing misuwur kae, yaiku saka pintêre main sirah, anggêr bal têka, têrus ditampani ing sirahe: sêng, bale banjur: dhung, ning... tiba ing lêmah têlung mètêr ing saburine.
Sawung-sawung main bal ing Surabaya, sadèrèngipun campuh. Ingkang lênggah ngajêng Nyonyah Sarjana, juru pamisah, sisih têngên ingkang ngadêg ing nglêbêt gul, Tuwan Askabul.
Garèng : Wèh, Truk, iya rame lan angguyokake bangêtane.
Petruk : Wis gênah, Kang Garèng, saupama kowe nontona mono, kiraku kowe têrus kêbêlêt dhur-dhuran. Kabare ing Surabaya iya mêntas dianani têtandhingan main bal antarane para jamhur-jamhur kaya ing Batawi kene.
Lêngganan nomêr 4573 t. Purwapranata. Bab rêgining Kajawèn, nadyan kabayar garêbyêg sataun, botên angsal sudan. Lêngganan wiwit Nopèmbêr 1929.
Lêngganan nomêr 1833 ing Wêlèri. F 2,- punika tumrap wulan Mèi dumugi Ogustus 1932.
Lêngganan nomêr 3256 t. Lim Oen
Sêsulaking pasulayan praja kêkalih ingkang kasêbut ing nginggil, sanadyan sampun rame ing bab wontênipun padhamèn, nanging pinanggihipun malah ngosokwangsul, ing pundi-pundi tuwuh rêraosan tuwin ebah-ebahan ing bab botên nayogyani dhatêng kawontênaning padhamèn wau, dene ingkang langkung cêtha, pinanggih wontên ing golongan Tiongkok, rumaos sami botên narimahakên dhatêng wontênipun padhamèn.
Ing sapunika tumrapipun praja Jêpan sawêg kêsêlan raos prihatos, inggih punika ing bab tiwasipun prèmir Inukai ingkang dipun cidra ing tiyang. Dene ingkang nyidra wau satunggiling neneman amangangge militèr, ujug-ujug lajêng mistul, rambah kaping kalih, angèngingi pipi tuwin grana. Dhatêngipun ingkang nyidra wau nuju wanci jam nêm sontên, nalika panjênênganipun Inukai nuju manggihi tamu. Nanging tiyang ingkang nyidra wau pancèn tiyang tatag ingkang purun andhadhani kalêpatan, tandhanipun lajêng angêsrahkên badan. Nanging kajawi tindak cidra punika, ugi taksih wontên tindak cidra sanèsipun malih ngantos gangsal panggenan, inggih punika nêmpuh dhatêng pulisi sarana nguncali bom. Wusana kasumêrêpan, bilih ingkang sami gadhah ada-ada tindak kados makatên punika para neneman golongan dharatan lan lautan sawatawis.
Sedanipun prèmir Inukai wontên ing dintên malêm Sênèn tanggal 16 Mèi wanci jam 12 langkung 5 mênit, jamipun 2 dalu Sri Nata Jêpan angangkat wêwakil prèmir, ingkang kapilih Takahaski. Dados prèmir wau têtêp botên lowong, dumugi byar enjing sampun wontên ingkang gumantos. Nanging ing bab punika, sajak-sajakipun wontên raos ingkang botên nayogyani.
Sapunika tumraping Tiongkok, saya cêtha pasulayanipun kalihan bôngsa piyambak ing bab botên mathukipun padhamèn, kados ta Canton botên purun nganggêp prajanjian ing Sjanghai ing bab rukunipun Tiongkok kalihan Jêpan. Canton mratelakakên, bilih Nanking botên kuwaos nôndha tangani prajanjian, ing sadèrèngipun mupakatan kalihan Canton, mila pinanggihipun lajêng mêcahakên golongan.
Sarèhning kawontênaning pasulayan punika nyatanipun pinanggih kados makatên, mila botên anèh bilih wêca ing bab dadosing paprangan agêng
badhe nêmahi. Malah sêrat kabar Jêrman mêntas martosakên, bilih pasulayan punika badhe saya agêng tuwin anggayut dhatêng Sovjet. Ing sapunika ing bab tindak sadhiya dêdamêl Sovjet, sampun dipun umumakên, saha sampun mirantos dêdamêl mêpêki.
Tumrap kawontênanipun praja Jêpan ingkang katingal sampun têntrêm, sajatosipun rame ing nglêbêt, kados ta ing bab rêrigênipun Pangeran Sajonji anggèning ngêdêgakên kabinèt enggal, katingalipun kadamêl gampil, dene nyatanipun, bab punika botên dipun sayogyani dening para jendral, awit miturut anggêr baku, ministêr pêrang punika kêdah kapilih dening golonganipun para jendral, lan sarèhning parêpataning para wadya dharatan botên nayogyani, katingalipun parentah badhe mituruti dhatêng panyuwunipun golongan prajurit, nanging miturut pawartos sêsambêtanipun, pamilih wau ugi botên sagêd anocogi. Kados makatên pinanggihing rêmbag manawi kêdah badhe panjang.
Ing sapunika gêntos angraosi ing bab raos pangudi lêrês tumrap Jêpan tuwin Tiongkok ingkang sampun dipun usulakên dhatêng Volkenbond.
pun tumrap Jêpan, mratelakakên bilih panêmpuhipun Tiongkok dhatêng margi sêpur Mansjoerie kala ing wulan Marêt tuwin April, ngantos ambal-ambalan, panêmpuhipun botên tata. Ing salajêngipun para amtênar Tiongkok kadakwa ambêbaluhi rêmbag murih ura-uru ing salaladan Mansjoerie.
Mirid kawontênaning tindak wêwadul ingkang kados makatên punika, pikantukipun kintên-kintên namung badhe nuwuhakên têbihing karukunan, inggih punika sirêping paprangan. Dene tumrapipun Volkenbond tansah katingal anggèning nêtêpi kados bapa babunipun ingkang sami pasulayan, namung ngudi murih rukun.
Sarèhning kawontênanipun jagad pasulayan saya pêtêng, sadaya sami nindakakên pamawas, pundi ingkang sulit-sulit tansah dipun gagapi, mila pundi tindaking mêngsah ingkang nyalawados inggih lajêng sagêd kadênangan, dene nyata lan botênipun, dèrèng sagêd nêtêpakên, nanging gagapanipun wontên.
Ing sapunika saya katingal cêtha, bilih antawising sirêp dèrèng wontên. Upamia tiyang lumampah, taksih têbih.
Sarêng ing golongan punika wontên golonganipun tiyang ingkang kirang wawasanipun, ing wiwitan padamêlanipun majêng sangêt dados mundur sangêt. Ngantos ingkang ngasta paprentahan santun saha sampun santun ada-ada dèrèng wontên tanêmanipun.
Pakêmpalan punika kanamakakên Lanbao kopêrasi Dhigul. Inggih pakêmpalan punika ingkang dipun sêngiti dening tiyang bucalan ingkang kirang wiyar wawasanipun. Tatanan ingkang kadamêl dening pakêmpalan punika nyuwun dipun sarujuki dening panjênênganipun Tuwan Monso. Mila pakêmpalan punika anggadhahi pamanggih makatên, awit ing salêbêtipun parêpatan ngriku ngawontênakên putusan ingkang sagêdipun tumindak sarana nyuwun pambiyantunipun parentah. Suraos ingkang gêgayutan kalihan parentah, inggih punika nyuwun pirantos, nyuwun wiji-wiji, nyuwun pangayoman panjagining têtanêmanipun.
Têtanêman ingkang badhe katanêm inggih punika: kopi, karèt saha tèh. Wiji-wiji punika sampun tamtu têtiyang bucalan botên sagêd ngawontênakên, botên sanès inggih nyuwun dhatêng parentah. Kajawi wiji-wiji ugi pirantos-pirantos kadosdene kampak saha parang manawi wontên kirangipun inggih nyuwun.
Panyambutdamêlipun kaetang miturukmiturut. kêkiyatanipun anyambut damêl, inggih punika kaetang jam. Sabên dintên nyambut damêl kajawi dintên Minggu saha dintên agêng, wiwit jam 8 enjing dumugi jam 12 siyang. Wiwit jam 2 siyang dumugi jam 5 sontên.
Tumindaking para warganing pakêmpalan Lanbao kopêrasi punika ajêg kemawon botên wontên bedanipun ngantos dumugi ingkang ngasta paprentahan kagêntosan panjênênganipun Tuwan Blok. Inggih sarêng paprentahan kaasta panjênênganipun Tuwan Blok punika bibaring para golonganing têtiyang bucalan ingkang sami ambabad wana kangge patêgilan, namung ingkang ambabad piyambakan sawatawis inggih punika ingkang kula pratelakakên ing nginggil, dipun rêsiki saking sakêdhik, saha lajêng katanêman, punika dipun upakara ngantos wontênipun wangsul-wangsulan ingkang kaping kalih.
Kajawi ambabad wana kangge patêgilan, Lanbao kopêrasi, kataros dening panjênênganipun Tuwan Monso kapurih nyêpêng lêmbu-lêmbu sadhiyanipun têtiyang bucalan sadaya. Ing sakawit têtiyang bucalan manawi badhe nêdha daging lêmbu kêdah sêsarêngan, upaminipun sabên tiyang sakampung tumbas lêmbu satunggal, sasampunipun kapragad lajêng bakagikabagi. waradin, dene pambayaripun ugi kasanggi sami-sami. Ing sarèhning kawontênan sagêdipun têtiyang bucalan angsal daging punika ragi damêl ribêding panjênêngani
Lanbao kopêrasi punika botên anggadhahi pawitan punapa-punapa, ing môngka badhe ngawontênakên kandhang lêmbu saha griya kangge maragad lêmbu (abattoir), punapa malih kêdah ngawontênakên pirantos kadosdene pirantosipun jagal ing tanah Jawi, lajêng karêmbag wontên ing parêpatan, karampunganing parêpatan kapasrahakên dhatêng salah satunggiling tiyang bucalan, ingkang purun ngawontênakên panggenan saha pirantos ingkang kasêbut ing nginggil. Prajanjianipun manawi tuna Lanbao kopêrasi botên tumut nanggêl, ananging manawi wontên bathinipun Lanbao kopêrasi tampi bêbathènipun salangkung prêsèn.
Tiyang bucalan punika lajêng cancut anindakakên padamêlanipun saha têrus kapasrahakên dening pangarsaning Lanbao kopêrasi dhatêng panjênênganipun Tuwan Monso. Dados tiyang bucalan ingkang angsal sêrat panguwaos saking Lanbao kopêrasi punika lajêng têrus gêgayutan piyambak kalihan panjênênganipun Tuwan Monso.
Kandhangipun lêmbu inggih lajêng kadamêl, wiyaripun sèkêt mètêr, panjangipun pitung dasa mètêr. Ing têngah kasukanan griya. Ing wêkdal punika ing Tanah Merah dèrèng patosa kathah thukulan sukêt, dados rêginipun inggih awis, satunggal katos wolung sèn. Panggenan amragad lêmbu ugi lajêng damêl. Badhe kasambêtan.
Horêging jagad bab kathahipun tiyang angguran amradini ing pundi-pundi, raosing batos kados kêbrêbêgên suwaraning tangis ingkang linut sêsambat ngaruara.
Ing bab punika sakalangkung dipun wigatosakên dening pakêmpalan P.B.I. ing Surabaya, lajêng ngêdêgakên komite nama Pembrantas Penganggoeran Indonesia, ingkang dados komite Tuwan Ruslan Wôngsakusuma, sêsêpuh, Tuwan Subyakta, wakil sêsêpuh, Tuwan Bustam, panitra, Tuwan Kumpul, panitra nomêr kalih, Tuwan Darjuna, Ardana. Kajawi punika taksih dipun awat-awati dening para sawung panuntun sanèsipun.
Ingkang kacêtha ing gambar, ingkang nginggil piyambak, griya panggenaning para angguran. Ing ngandhapipun sisih kiwa, pajagungan. Sisih têngênipun, griya enggal ingkang sawêg kadamêl, cêkap dipun ênggèni tiyang 300. Gambar nomêr kalih saking ngandhap, para panuntun P.B.I. tuwin para têtiyang sawatawis ingkang angsal pitulungan. Ngandhap piyambak sisih kiwa, pakampunganipun tiyang kamlaratan, nalika dipun dhatêngi komite. Têngênipun, para ingkang kajibah andum pangangge.
Kawontênanipun gambar-gambar ing nginggil punika, para maos sagêd anggalih piyambak dhatêng raos-raosing kawontênan ingkang kacêtha wontên ing ngriku.
Mugi komite wau lulusa ing salajêngipun, sampun kirang satunggal punapa.
sudarma / sapangrèh miturut / samantên Ki Suratama / kabancanan griya dados karang abrit / kobar têlas-têlasan //
Kyai Sura katampêg ing agni / kêdhawahan bêbalungan wisma / rêmak rêmpu sarirane / sami sakala ngriku / murut dhatêng ing alam pati / nalika badhe muksa / nguwuh sutanipun /
tinggal warisan / jêr sira sumurup dhewe / yèn rajabrana iku / sapandurat wus bisa gusis / mung iki piyarsakna / yèn tinimbang turu / aluwung luru-lurua / iki anggèr kanggo salawase urip / rêgane satus dinar //
sasampune pitutur mring siwi / Suratama mancal mring kamuksan / kados punapa susahe / ingkang anggana wau / rêntêng rantas arontang-ranting / wismane têlas kobar / ananging puniku / tan dados anglêging driya / amung ketang lola tinilar
dening tiyang kang wêlas / mangkana winuwus / Daulat osiking driya / apa baya dosane ragèngsun iki / dene luwih sangsara //
nguni bapa paring sun wêwêling / tinggal ngèlmu rêga satus dinar / tinimbang kaya mangkene / paran dadine besuk / lamun ingsun nora nglakoni / pituturing wong tuwa / yèn tinimbang turu / aluwung luru-lurua / adol ngèlmu marang sajroning nagari / kêna kanggo pawitan //
sabên wontên tiyang dèn tawani / nanging nampik malah nguman-uman / dadak sira kobêr ngame / awad angêdol ngèlmu / yèn
dèn êla-êla // Taksih wontên sambêtipun.
Sing bênêr sok kêblingêr, sing salah sok anjarah.
Wontên bêbasan Jawi ingkang ungêlipun makatên: cacading tanggane satêngu tansah diuthik-uthik, nanging githoke dhewe ana gajahe ora wêruh.
Tumrap wêwatêkaning tiyang kados pancèn inggih sampun jamak limrah, bilih dhatêng cacadipun piyambak, sanadyan agênga kados punapa, asring botên nyumêrêpi, nanging cacadipun tiyang sanès, inggih kanthi gampil anggènipun sagêd metani. Upaminipun tiyang ingkang alus sangêt rainipun, ngantos irungipun botên katingal bêndhulanipun, ngêmungakên ingkang katingal bolongan kalih, ingkang sampun têmtu lajêng bindhêng suwaranipun, punika sarêng sumêrêp tiyang ingkang bèkèl wêtêngipun, sok lajêng dadakan cariyos makatên: "Ah, ahu kok lahi tumon hi, lumah-lumahe sing nonong uwi rak ya batuk, ana kok jêbul malah wêtênge."
Mangga, cariyosipun tiyang bindhêng ingkang makatên punika punapa botên badhe nelakakên, bilih tiyang wau botên ngrumaosi babar pisan dhatêng cacadipun piyambak. Kajawi punika inggih sampun nama limrah, bilih manusa punika tansah badhe nutupi punapa ingkang dados cacadipun. Kados ta makatên: tiyang mêtêngan mangangge bêlor thik main triple kalihan têtiyang limrah. Ingkang èstri ambotohi wontên ing wingkingipun. Sarêng pun mêtêngan wau sampun dipun êdumi kêrtos, lajêng bisik-bisik takèn dhatêng ingkang èstri: "Kêpriye mbokne?" Ingkang èstri amangsuli: "njaluk kêrtu manèh, ta pakne." Pun mêtêngan inggih lajêng nêdha kêrtos kanthi sora suwaranipun: "Kaaaar-ret." Salajêngipun dangu anggènipun nguthut kêrtos wau, saha lajêng pitakèn malih dhatêng ingkang èstri kalihan lirih-lirih: "Piye?" Sarêng angsal wangsulan saking ingkang èstri: "O", mati sacêplik, pakne," ing sanalika kêrtosipun tiga lajêng dipun banting sarana wicantên makatên: "Mulane mambu."
Tingkah lampahipun tiyang mêtêngan wau sajatosipun rak inggih namung badhe nutupi ingkang dados cacadipun piyambak kemawon. Kados ta: anggènipun mangangge bêlor main kêrtos kalihan têtiyang limrah, pitakènipun dhatêng ingkang èstri sarana bisik-bisik, tuwin nguthut kêrtos ngantos dangu, punika inggih namung badhe ngumpêtakên wutanipun. Dene anggènipun cariyos: "mulane mambu" punika namung badhe nelakakên dhatêng ingkang èstri, bilih, sanadyan mripatipun wuta, nanging panggandanipun landhêp sangêt. Dados rumaosipun, manawi pancèn purun, inggih botên prêlu gumantung sangêt-sangêt dhatêng ingkang èstri.
Makatên mênggah gêgambaraning satunggal satunggalipun tiyang. Wêwatêkan: botên nyumêrêpi tuwin tansah badhe anutupi cacadipun piyambak, punika mindhak-mindhak dumugi pangrêngkuhipun dhatêng anak-anakipun. Gênah sampun cêtha bilih anakipun kenangan anggènipun nyolong pêlêm mêntah, inggih mêksa dipun tutupi sarana cariyos makatên: "Wah, anak kula punika manahipun pancèn wêlasan sangêt. Anggènipun mènèk wit pêlêm wau, rak badhe amangsulakên pêksi cècrèkan ingkang dhawah saking susuhipun. Kok dipun
macan masa mangana anake dhewe. Mênggah kajêngipun: satega-teganipun tiyang sêpuh, mêksa botên badhe tega dhatêng anakipun piyambak aliyas: m-ê-l-a-s lan eman ajêgan.
Mênggah wêwatêkan kados ingkang kaandharakên inginggil, punika minggahipun dhatêng pangrêngkuhipun sanak sadhèrèk, malah ngantos dumugi dhatêng bangsanipun. Kados botên prêlu kacariyosakên malih, bilih wontênipun wêwatêkan ingkang makatên punika, sagêd nuwuhakên lêlampahan-lêlampahan ingkang botên nyênêngakên, malah kadhangkala sok nuwuhakên lêlampahan ingkang botên adil.
Manawi ingkang kadunungan wêwatêkan makatên wau tiyang limrah, têgêsipun tiyang ingkang padamêlanipun botên gêgayutan ingakathah, kados-kados inggih botên badhe andadosakên sabab ingkang wigatos. Nanging manawi ingkang kadunungan wêwatêkan makatên upaminipun kemawon bangsaning jurnalis, ingkang dados juru sêsuluhipun pintên-pintên èwu tiyang, la, punika inggih sok kojur sayêktos. Sabab sêsuluhipun wau sok lajêng apês ambalêbês ngrujak sêntul, manawi lajêng botên awujud pambalithuk kemawon. Kados ta: saupami mirêng ing bab kautamaning tiyang bangsanipun piyambak, anggènipun angalêmbana inggih sok ngantos kapêntut-pêntut sayêktos, nanging manawi tiyang bangsa sanès, punapa malih bangsa ingkang taksih asor drajatipun, anggènipun ngalêmbana namung dipun sampar kemawon, kadhangkala cara cariyosing dhalang malah sok namung "sidhêm prêmanêm tan ana walang ngalisik". Kosokwangsulipun mirêng pawartos ing bab awoning tindakipun tiyang bangsanipun piyambak, kadhangkala inggih botên purun nyariyosakên punapa lêrêsipun, nanging malah lajêng mêdal aksinipun anggènipun badhe tumandang arêrencang.
Jalaran saking punika amila kados sampun lêrêsipun, dene ariwarti Tionghoa tuwin pribumi kathah
bal ing Surabaya dèrèng dangu punika, kanthi salêrês-lêrêsipun. Wontênipun bekotan ningali têtandhingan main bal bangsa Europa ing Surabaya, pancèn inggih nyata prasasat botên wontên bangsa Arab, Tionghoa tuwin bangsa tiyang siti ingkang sami ningali. Sanadyan pakabaran ingkang makatên wau sajatosipun botên nyakecakakên dhatêng bangsanipun piyambak, ewasamantên para jurnalisinipun ariwarti Bat. Nieuwsblad botên sungkan macak pawartos punika, kadar punika mila pawartos nyata.
ingkang nglairakên pangalêmbananipun wau, têka namung tumuju dhatêng Bat. Nieuwsblad. Ingkang makatên punika lajêng nuwuhakên gagasan kula ingkang angêlangut. Kados ta: "Kanca-kancane Bat. Nieuwsblad kok ora kêcrita. Kêpriye si ya?"
gagasan kula ingkang angêlangut punika kula punggêl samantên kemawon, kuwatos bilih ing mangke dipun pleroki dening lurah kula. Inggih manawi namung dipun pleroki kemawon, manawi lajêng dipun... besienig, mangke rak sagêd kalampahan nyai somah nêdha dipun... talak pitu sayêktos. Amila samangke sami ngrêmbag sanès kemawon.
Mênggah sabab-sababipun wontên pêmbekotan kados ingkang kacariyosakên inginggil, kabaripun jalaran saking sêratanipun satunggiling bangsa Walandi nama Tuwan Bekker. Sanadyan sêratanipun wau sajak ngrèmèhakên dhatêng bangsa-bangsa kulit: cêmêng, biru, abrit lan jêne, ewasamantên kabaripun mêksa dipun ayomi dening pangrèhing pakêmpalan main bal bangsa Europa. Lêrês botênipun pakabaran punika, ingriki kula botên badhe tumut cawe-cawe, mangke kula mindhak dipun dakwa ewang-ewangan. Ingkang badhe kula cariyosakên amung wohing tindak ingkang dipun tampi ngrèmèhakên wau, inggih punika lajêng tuwuhing pakêmpalanipun bangsa-bangsa kulit warni-warni kasbut inginggil, ingkang lajêng dipun wastani: P(ersatuan) B(angsa) A(sia). Sajakipun bangsa-bangsa wau rumaos sêrik sangêt dipun rèmèhakên punika, nanging ing sarèhne ngrumaosi ringkih, dados anggènipun badhe malês adamêl sakit manah, inggih lajêng ambudidaya akalan ingkang sakintên botên damêl sakiting saliranipun piyambak, inggih punika lajêng nyara lare alit ingkang dipun ladaki dening lare ingkang langkung agêng sarta kiyat. Ing sarèhning lare alit wau rêmaosrumaos. ringkih, manawi badhe nandangi lare ingkang agêng wau, têmtunipun botên wande badhe... rê-muk. Amila anggènipun badhe nandangi inggih lajêng sarana margi ingkang wilujêng, inggih punika... anjothak. Makatên ugi pakêmpalan enggal P.B.A. anggènipun badhe malês tindak ngrèmèhakên wau, inggih sarana ngupados margi ingkang botên wontên êri sangkrahipun. Lo, punika botên sanès ngêmungakên sarana margi,... pêmbekotan, inggih punika ambekot botên badhe ningali wontênipun têtandhingan main bal pakêmpalan-pakêmpalanipun bal-balan bangsa Europa.
Wontênipun ada-ada makatên wau, manawi sayêktos dipun tindakakên, têmtu badhe adamêl kapitunanipun pakêmpalan-pakêmpalan main bal bangsa Europa, ingkang nuju têtandhingan main bal wontên ing Surabaya ing kala punika. Jalaran saya kirang cacahipun bangsa-bangsa kasêbut nginggil ingkang sami nonton, inggih saya... caklat, awit saya kirang badhe lêbêtipun... fulus. Ingkang punika mila
IngingilInginggil. sawung Bêtawi, ingkang unggul mêngsah sawung Blitar. Têngên sawung Bandung, ingkang kasoran dening sawung Surabaya. Gambar sadaya punika inggih gambaripun pakêmpalan-pakêmpalan bal-balan bangsa Europa ingkang dipun bekot.
Kampiun bal-balan bangsa Eropa saking Surabaya, ingkang unggul tandhing
pangrèhing pakêmpalan-pakêmpalan main bal bangsa Europa lajêng sami ambudidaya sakiyatipun murih sagêda sande tindak pambekotan wau, ingkang anjalari panuntuning pambekotan lajêng dipun tahan ing pulisi. Ingriki mathuk utawi botênipun paribasan: "Sagalak-galakaning macan masa mangsaa anake dhewe" lo, punika wallahu'alam. Kula namung nyumanggakakên dhatêng para maos. Tujunipun anggènipun dipun tahan wau namung wontên 3 dintên, amila kaanggêpa kadosdene mêntas tirakat "patigêni têlung dina têlung bêngi" kemawon. Dados rak malah utami, ta.
Ewasamantên bab punika botên prêlu dipun panjang-panjangakên; ingriki namung adhapur suka pêpèngêt dhatêng golongan bangsa ingkang sampun luhur
darajatipun, mugi kaparênga sami angèngêti, bilih jaman samangke punika jaman gevoelig (gampil kraosipun), mila sampun sok gumampil anatoni manahing golongan sanès, kados ingkang mêntas kêlampahan punika. Mangga, ingkang dipun tatoni namung sawatawis golongan, nanging ingkang nampèni sak-sêrik utawi rumaos dipun rèmèhakên wau lajêng golongan kathah pintên-pintên, wusananipun mahanani karugian agêng tumrap dhatêng ingkang gumampil wau.
Kosokwangsulipun, inggih mugi andadosna panggarjitaning manahipun golongan bangsa kula warni-warni punika, sarêng purun tumindak asêsarêngan kok inggih agêng sangêt dayanipun. Lah saupami kadadosan makatên (tumandang rukun asêsarêngan) wau sagêd dipun pigunakakên dhatêng babagan sanès-sanèsipun, kula wani namtokakên tamtu badhe gampil utawi enggal kalêksanan punapa ingkang sami ginayuh. Sampun makatên kemawon aturipun pun PÊNTHUL.
Punapa badhe dados jaman urup-urupan? Wontên pawartos, jalaran saking rêkaosipun tiyang pados arta, tumrap ing laladan Ngayogya sampun wontên tiyang nindakakên epahan andadosakên barang sarana kabayar uwos tuwin sanès-sanèsipun.
Manawi jamanipun lêstantun kados makatên, tindak urup-urupan wau kintên-kintên sagêd dados umum. La, inggih tumrap ingkang gadhah pamêdal siti sagêd ngurupakên, balik ingkang botên gadh,gadhah. arak badhe kêlampahan ikêt kangge nêmpur.
Lurik. Ing sapunika kenging dipun wastani jaman lurik, ing pundi-pundi sawêg upyêk ngrêmbag bab lurik. Ing nginggil punika gambar papan panênunan Lurik Bangun Karya ing Menawa, Magêlang. Para maos sagêd nguningani piaymbakpiyambak. kawontênanipun.
Kasangsaranipun têtiyang tanah ngriki wontên ing tanah Arab. Miturut pawartos, kawontênanipun têtiyang ingkang kasangsaran kantun wontên ing tanah Arab cacah dasanan ewon, sadaya sami gadhah panuwun dhatêng parentah, supados dipun antukakên dhatêng nagarinipun.
Pawartos wau sagêd adamêl ngêrêsing manah, nanging tumraping parentah ing sapunika sawêg kados makatên, têmtunipun pinanggihing pitulungan kêdah tuwuh saking lampah sanès.
Nyirik têmbung Indonesische. Punggawa tiyang siti golongan Marine ing Surabaya, gadhah pakêmpalan nama: Indonesische-Marinebond. Nama wau botên dipun
Mulo Nasional. Benjing wulan Juli ing Surabaya wontên bikakan Mulo kabangsan, nampèni murid saking H.I.S. badhe dipun tuntun dening Dr. Samsi tuwin Mr. Pringgodigda. Ingkang dados directeuripun guru
wontên tiyang manak 4, lare 4 wau ingkang jalêr 3, èstri 1. Nanging 4 pisan sanès dintên ngajal sadaya. Malih, ing dhusun Kuntul, distrik Campurdarat ugi wontên tiyang manak 4, wilujêng.
Pangiridan ing pabrik gêndhis Bantul. Jalaran saking jamanipun kados makatên, pabrik gêndhis ing Bantul nindakakên pangiridan garapan cêmplongan. Rumiyin sabên sacêmplong 1 sèn, sapunika 10 cêmplong 6 sèn.
Pancènipun pangirit ingkang makatên punika kenging kacêgah, awit panyambutdamêlipun kuli ingkang kados makatên punika, angsal-angsalanipun dèrèng têmtu nuwuki wêtêng.
Juru nglêbêtakên barang pêtêng kapriksa ing pangadilan. Pangadilan Landraad ing Cilacap mêntas mriksa
api wawrat 108 kg. pêpetanganing bea-bea ingkang dipun singkiri ngantos 20 rambahan gunggung f 712.800.- Sasampunipun kadhawahakên karampungan, dakwa apèl.
Beya samantên punika, wah, inggih kathah sangêt. Dene tindaking dakwa
telegram dhatêng K.T. Ingkang Wicaksana, supados ing bab badhe ngirangi klas 1 utawi voorklas Mulo dipun sarantosakên rumiyin, ngêntosi karampunganipun rêmbag ing Raad kawula. Telegram wau dipun tandha tangani dening Tuwan Sutarja,
Adêging sudan balanja. Miturut pawartos, parentah aparing wangsulan dhatêng pitakènipun Tuwan Monod de Froide Ville wontên ing Raad kawula, mratelakakên bilih ing salêbêting
Angsal-angsalanipun N.I.S. Salêbêtipun wulan April kapêngkêr, angsal-angsalanipun N.I.S. wontên f 959.- manawi dipun imbang kalihan wulan April 1932 suda f 17.000.- Wiwit tumapaking wulan taun 1932, angsal-angsalanipun f 4.062.000.- manawi dipun timbang kalihan petangan taun kapêngkêr, suda f 281.972.-
Sudaning angsal-angsalan wau kenging kangge titikan munduring pamêdal ing laladan pasitèn ingkang dipun ambah margi sêpur, ingkang cêtha kemawon tumrap pabrik-pabrik gêndhis ing laladan karajan Jawi, awit tumraping N.I.S. kawontênaning pabrik gêndhis kenging dipun wastani dados pêperanganing kêkiyatan.
Ukuman nyênêngakên. Ing Pare wontên murid pamulangan kriya
nama nyupêt rêmbag. Dene ingkang prêlu dados pamanahan namung bab tindak pasrawungan mardika, wohipun adhakan sok kados makatên. Punapa botên prêlu mulat, awit tumrapipun ngriki tindak ingkang araos kados makatên punika, sajakipun dèrèng nyakecakakên dhatêng manah.
Ngundhuh wohipun dhêdhêran piyambak. Ing taun punika wontên murid pamulangan Taman Siswa ing Ngayogya cacah 5 katarimah iksamen ing pamulangan Mulo. Kajawi punika ugi wontên tilas murid Mulo Taman Siswa ingkang lulus saking pamulangan A.M.S. ing Surakarta, 1 Nonah Suciati, 2 Nonah Sudarmi, 3 Tuwan Sayuti. Lan malih wontên ingkang tamat
ing Ngayogya wontên bikakan pamulangan Indonesische Volks-Mulo, kangge nyadhiyani sambêtan wulangan lare-lare saking pamulangan angka 2, lamining sinau 4 taun, bayaranipun sawulan f 2.- Adêging pamulangan punika botên jalaran saking kaslêpêking mangsa ing sapunika, pancèn sampun karancantgkarancang. dangu, prêlu
kasêmbadaning pambudidaya, namung eman dene jamanipun kados makatên.
Meseum kagunan Asia. Wontênipun ing jagat kilenan ugi botên beda anggènipun ngatingalakên kagunan Asia. Inginggil punika gambar nalika pambikakipun Meseum kagunan Asia ing nagari Walandi. Ingkang
Ingkang lênggah saking sisih kiwa mênêngên. Minister Terpstra, wethouder Boekman, utusan Jêpan Naokichi Matsuwaga kalihan nyonyahipun.
Ing sanalika Radèn Sumarta botên mangsuli, mripatipun kêlop-kêlop, wêkasan ngantos ngêdalakên luh. Ing manah karaos kados dipun gugah angèngêti dhatêng Nonah Dhorah. Môngka ing nalikanipun sakit, raos trêsnanipun dhatêng Nonah Dhorah sampun têbih, jalaran saking ngèngêti anggèning Nonah Dhorah tansah nyêrikakên manah, nanging sarêng sampun saras, saha kêtumpangan ginêmipun ingkang ibu, sadaya lêlampahanipun Nonah Dhorah ingkang angèngingi manah, dayanipun malah sakalangkung kêncêng, ngungkuli ingkang sampun, sasolah bawanipun Nonah Dhorah tansah gawang-gawangan kados taksih wontên sapangajêngan.
Ing ngriku lajêng nuwuhakên panggagas, ingkang raos anênandhing dhatêng kawontênanipun Nonah Dhorah kalihan
nanging wosipun badhe mikangsalakên murih sagêd wontên nginggil, botênipun makatên, apêsipun inggih sami-sami. Ewadene tumrap Radèn Sumarta inggih taksih muwung, waton anggèning gadhah tindak makatên punika botên ngêsorakên bôngsa Jawi. Inggih botên dados punapa. Eman, dene dèrèng kalampahan dados bojo kemawon, sampun katingal ingipipun rêmên ngrèmèhakên bôngsa Jawi.
Sasampunipun makatên, gêntos anggagas Radèn Rara Sumarmi, pangajaranipun namung sawatawis, kintên-kintên botên badhe ngêgung-êgungakên, lan pantêsipun tiyang jêjodhoan punika pancèn kados makatên. Makatên malih manawi jodho kalihan Radèn Rara Sumarmi, badhe andadosakên sênênging panggalihipun ingkang ibu tuwin sagêd ngêsahakên sawarnining raos nyambut.
Ing salêbêtipun anggagas kados makatên punika, Radèn Sumarta ngantos nangis, makatên ugi Radèn Ayu Prawira inggih lajêng bela muwun, mangrêtos, bilih tangising putra wau jalaran saking kêsupêkan manah.
Radèn Ayu Prawira lajêng ngêngimur: Elinga, gèr, kowe aja anggêtuni sing wis ora ana, kabèh iku mung lagi tinêmu ana ing pangira-ira, durung mêsthi yèn tinêmune ing buri kapenak têmênan. Beda karo bocah kang tak
uripmu. Mula pikirên kang dawa gèr.
Punapa ibu cêtha dhatêng kawontênan tuwin watêkanipun lare wau.
Yèn aku ora wêruh, apa niyat arêp ambalondrongake anak. Kowe rak wis ngrêti yèn bocah mau kaya anakku dhewe. Atimu iku pancèn mung tansah samar.
Samar punapa ta, bu. Ingkang kula bêtahakên namung bab kasabaran, awit mênggahing bab jêjodhoan, kula sampun mangrêtos ingkang dipun wastani awon lan sae, sêsêrêpan kula sampun botên kirang.
O, yèn prakara sabar, Sumarmi pancèn
Dene bêtahipun Radèn Sumarta pancèn namung pados tiyang sabar tuwin ingkang prasaja. Nanging mênggahing sajatosipun, saupami Radèn Sumarta botên gêgayutan kêpotangan budi kalihan Radèn Ngabèi Mantri Guru, pancèn botên gadhah sêdya badhe rabi. Ewadene sarèhning kêpêksa, dados ing bab watêk sabar tuwin prasaja, punika sampun dipun anggêp dados pangarêm-arêm. Wontênipun makatên, awit Radèn Sumarta ing manah pancèn nêdya angantêpi, botên badhe rabi kalihan tiyang ingkang botên dados manahipun. Radèn Sumarta lajêng mangsuli: Panjênêngan ing ngajêng ngandika, bilih pak mantri guru sampun botên gadhah pangajêng-ajêng. Manawi makatên, dados têtela ingkang gadhah sêdya punika kula.
Bab kuwi ora usah kopikir, Sumarta, aku kang bakal nindakake. Durung mêsthi yèn pakmu mantri guru duwe panggalihan sing ora-ora. Nanging yèn pikiranmu tansah kaya mangkono, pakmu mantri guru panggalihe mêsthi ora rêna. Bêcike kowe ngandêla nyang aku bae, kabèh arêp tak tindakake kalawan prayoga. Murih wakmu mantri ambalèni rêmbug ing ngarêp. Kowe sumurupa gèr, tindak tatacara Jawa iku bêcik, akèh têtuladane.
Inggih bu, kula namung andhèrèk sakaparêng panjênêngan kemawon. Nanging sêsagêd-sagêd, panjênêngan sampun ngêsorakên badan kula.
Ing sanalika ngriku, panggalihanipun Radèn Ayu Prawira lajêng plong, rumaos dipun turut ing putra. (Badhe kasambêtan)
tanjakake / kono babad, tan kêndhat sun têrusake / kana wiwit, luwangan jêro sun gawe / cikal gêdhang cangkokan sun ceblokake //
kaya ngono saprene gonku nandangi / nora kêmba, malah ingsun sêntosani / najan karang pitung bau wus duwèni / alas kana tak suwun ingsun
sing tak lakoni / mung tabêri gêlêm cincing nambut kardi / sinartanan, tlatèn lan antêping ati / insya allah tômpa
têka kene carita wis ingsun punggêl / wit kuwatir lamun tyas ana kang anyêl / cêkak aos, kabèh kang marakke pêgêl / ora mêngko, saiki lèhku anjabêl //
Ana bocah têlu, aran: Kasut, Tambur lan Gunung. Bocah têlu mau kajaba omahe nunggal sakampung, uga murid tunggal sasêkolahan, kathik, iya padha kêlase, ya kuwi padha lungguh ana ing pangkat IV. Mula olèhe mêmitran tansah supêkêt, guyub rukun ora tau sulaya ing rêmbug. Iya bênêr, kadhang kala ya sok padha gojèg, nanging iku rak mung sêmbranan, ta, lumrah ingatase bocah.
Nuju sawiji dina, bubar mangan sore, Tambur kaya adat sabên dolan mênyang omahe Kasut. Têkan ing kono, kok kabênêran Gunung uga wis ana ing kono, dadi saya gumyak olèhe omong-omongan. Dhasar Kasut iku bocah micara, pintêr andongèng sing lucu-lucu, mula guyune bocah-bocah mau ya tansah gar-gêr. Barêng wis kêsêl olèhe padha guyon, Kasut calathu: Ah, tinimbang padha guyon mangkene, lowung ayo padha cangkriman. Aku duwe suwalan rada mêmêt, mêngko badhenên
sadhela, karo mlêbu ing ngomah. Ora suwe bali anggawa pangilon bundêr cilik. Pangilon mau disèlèhake mangkurêb ana ing lêmah, ana ing lêmah, nuli calathu: Cangkrimanku iki rada ora katêmu ing nalar, nanging janji kowe gêlêm mikir, ya mêsthi gampang kacandhake. Mangkene: Jajal kowe ngiloa nganggo pangilon sing dak kurêbake iki, nanging pangilone aja kolumahake.
Tambur lan Gunung plênggang-plênggong, sêmu ora nyandhak marang karêpe Kasut. Kasut iya ngrêti yèn kancane durung mudhêng, banjur calathu manèh: Wis ta, yèn durung têrang: dak balènane, rungokna lan awasna gunêmku: kowe kêna ngilo ing pangilon sing dak kurêbake ing lêmah iki, nanging pangilone ora kêna kolumahake.
Tambur lan Gunung saya plênggang-plênggong, calathune Gunung: Cangkriman kok angèl mên ngene, trima ora bisa aku.
Kasut: Durung-durung kok kôndha ora bisa. Mau mula aku wis crita: cangkrimanku iki rada ora lumrah, nanging janji kowe tlatèn anggolèki, mêsthi gampang kêcandhake. Wis ta pikirên dhisik, anaa, ka: sadina rong dina. Dene besuk yèn wis tita ora bisa, gampang olèhku nuduhi. Saiki sarèhning wis bêngi, padha muliha dhisik, sesuk utawa êmbèn bae yèn wis katêmu êndang kôndhaa karo aku, dak wêruh kapriye pambatangmu.
Bocah loro mangsuli iya, nuli padha bali. Sadalan-dalan tansah anggagas cangkrimane Kasut sing nylênèh mau.
Wusana seje dina ana sing bisa ambadhe, anggone ngilo sarana anjunjung pangilone munggah nganti têkan sadhuwuring sing ngilo, pangilon isih mangkurêb.
Tumrape bocah-bocah, ayake wis lumrah dhêmên ngrusuhi wong tuwane kalane nyambut gawe, nanging sing lumrah bocah wadon, kaya ta yèn êmbokne nuju olah-olah ana pawon, iya banjur milu pêthik-pêthik, yèn andondomi, iya milu dondom-dondom, mangkono sapanunggalane.
Tindak kaya mangkono mau, tinêmune mung ngrusuhi, nanging yèn dipikir dawa, satêmêne dadi piwulang, awit samubarang sing ditandangi mau, sanadyan ora anaa kadadeane, nanging suwe-suwe yèn kulina, banjur dadi matuh, bocah dhêmên nyambut gawe, lan mêsthine saya mundhak umure, iya banjur mangrêti têmênan.
Akèh bae bocah isih cilik wis bisa ngrewangi wong tuwa, sapa sing wêruh padha milu ngalêm, lan mungguhing wong tuwa, adhakan bangêt kêpêksa kongkon anake ing kalane ana pagawean sapele, kang kêna ditindakake ing bocah cilik. Kaya ta wong tuwa nuju linggihan, banjur kongkon anake, kon anjukuk rokok utawa pakinangan. Tumrape bocah sing dikongkon ora sapira rêkasane, nanging tumrape wong tuwane banjur bisa udut sênthor-sênthor utawa susur anjêngil.
Tindak kang kaya mangkono kuwi ora mung tinêmu ing bôngsa Jawa, sanadyan bôngsa apa bae iya padha nindakake. Gilo padha andêlênga noni-noni ing nagara Walônda nalika nuju padha ngangsu ngrewangi biyunge. Tinêmune mangkono, ora liya jalaran saka kulina dhêmên rêrewang wong tuwa, dadi anggone têtulung pagaweaning biyung mau, kajaba saka kulina, uga jalaran kêtuwuhan trêsna mênyang wong tuwa, nanging bocah-bocah, mêsthine kowe padha nganggêp anèh, awit ing pangira, akèh bocah sing durung wêruh noni ngangsu. Coba, tamatna.
esuk-esuk, wayahe jago kaluruk / dibarêngi adan / senggot-senggot pating glêrit / kabèh kaya ngelingke wong sanagara //
esuk mau, akèh wong padha malêbu / sowan ing sang nata / kabèhe padha prihatin / saka ngrêti bakal ana kasusahan //
lan sang prabu, ing galih katon ing sêmu / yèn angraos susah / saka wis kêrêp ngalami / nguningani ana pati siya-siya //
mêngko mêsthi mati / nanging Wêlas têtêg ora apa-apa //
ngono mau, gawe gumune sang prabu / ing galih angira / yèn mung saka ora ngrêti /
Wêlas matur lan angguyu / ah, ajrih punapa / namanipun cobi-cobi / yèn lêpata sampun nama bêgja kula //
nuli jêdhul, sang putri amiyos nusul / lênggah jèjèr rama / akèh kang anggrubyug buri / lan anggawa ampilan awana-warna //awarna-warna.
wong sing wêruh, mripate padha ngêmu luh / saka samar uwas / awit Wêlas mêsthi mati / môngsa dadak mêngko umura sadina //
ing dhèk mau, cêp tanpa swara kêrungu / nadyan gêgodhongan / ora obah tanpa
lan angguyu, sang putri ketok ing sêmu / bangêt luwih bungah / dene arêp gawe pati / nanging uga nglairke têmbung pangeman //
gone dhawuh: mêngko ingsun paring wêruh / wong anom rungokna / lan pikirên bêcik-bêcik / aja nganti nêmu pati siya-siya //
aja ewuh, yèn ta pancèn ora saguh / wis bêcik mundura / emanên nyawamu siji / ewuh apa wong ngeman nyawa padaman //
lêpat inggih pasthi / gulu kula pêdhot panjênêngan asta //
kabèh gumun, lan sang putri iya ngungun / nuli angandika: / coba rungokna saiki / lah badhenên sun iki ambatin apa //
wong sing ngrungu, nganti grênggêng nywara sêru / e lah
kang panjênêngan batin / botên liya amung sangsangan punika //
gone matur, Wêlas karo kukur-kukur / sabanjure kôndha: / ta ing mangke kadospundi / badhe selak sampun ta môngsa sagêda // Ana sambungane.
neng ngisor ondoGodonge nipah digawae atapSalah silapku njaluk ngapuroKetemu meneh neng taun ngarep
kangsen karo Ani ke­temu jam 06.15. Mripatku manther nya­wang mangalor. Nyawang gapurane Kampusku sing sedhela
kepungkur. Melu bareng tes mlebu kam­pusku ing Bale Diklat Srondol. Wektu se­mono jam 3 sore. Aku diprentah panitya nindakake tes
ngendi mas?” Aku kaget amarga gegerku digablog wong saka mburi nalika aku lagi mangu-mangu arep mlebu toilet apa ora. Bareng dak­inguk jebul bocah wadon sing padha-padha lagi melu tes. Praupane pancen ayu, kewes, mranani. Wektu iku nganggo klambi ndhuwuran putih, roke biru. Weruh bocah ayu, penyakitku sing seneng nggodha lan seneng iseng kumat.
“Jenengmu sapa heeeh?” Ani takon judhes banget ma­rang aku.
“Budi!” Wangsulanku cekak aos.
“Budi sapa? Budi Jatmiko, Budi Karyono, Budi…..?”
“Budi …. sapa si …. Budi njaluk bojo!!” Aku ndhagel, plesetan.
Swarane Ani banter mlinder nang ku­ping, nanging kok ya enak dirungokne.
Tembung-tembung mau dakanggep mung tembung iseng. Tembung sem­branan. Karo ngenteni krasa nguyuh. Aku lan Ani lulus saka tes penerimaan Calon Mahasiswa Kampusku, sawise ngliwati tes sing sapirang-pirang, klebu akademis, tes fisik lan tes mental utawa psikotest.
Aku sakanca sing lulus saka propinsiku ana 113, banjur digawa menyang kampus Jatinangor sarana numpak bis. Tekan Jati­nangor aku wis ora nate ketemu Ani maneh. Apamaneh ing masa karantina nem sasi ora oleh ketemu karo kanca sa­dhaerah, utamane siswa lanang lan wadon. Ora oleh disusul, utawa ditiliki dening
mbuh manggon ana ing barak endi, wong barak Praja Putra karo Praja Putri dipisah. Jeneng-jeneng barak utawa asrama nganggo jeneng propinsi. Wiwit saka barak Nanggro Aceh Darus­salam tumeka barak Irian Jaya.
Nalika masa Karantina wis purna kabeh praja dibebasake ketemu karo kanca sadhaerahe. Praja saka Jateng padha kumpul ana ing barak Jateng. Sing dak­goleki dhisik dhewe Ani. Ing ruwang per­temuan barak Jateng Ani ora katon. Aku isin takon. Mula dakgoleki saben kamar. Muter-muter saben kamar daklinguk. Ora ketemu. Nganti wayah mangan awan tetep ora ketemu. Nganti aku kaya wong stres, banjur kebelet pipis. Kuwatir pipis nang clana aku banjur mlayu menyang toilet sing ana ing cedhak menza.
Aku digablog wong saka mburi. Swa­rane ora pangling mesthi Ani. Nalika aku weruh Ani sing nganggo
pingkiranku sing waras ilang. Ani lang­sung dakrangsang, dakrangkul, dak­kekep, dak­arasi pipine sing menul-menul. Ani ora su­wala. Marem. Tujune ora ana wong liya sing weruh. Aneh kebelet pipise ilang blas.
“Bud… apa bisa awake dhewe suk urip bebarengan mangun bale wisma?” Tako­ne Ani marang aku nalika bisa pesiar ba­reng menyang Cadas Pangeran, desa an­tarane Sumedang-
Aku digablog Ani nalika aku lagi ma­dhep ngalor nyawang gapura kampusku. Jebul Ani mentas metu saka barak Maluku, ora liwat gapura ngarep. Dheweke liwat gapura kulon saperlu pamit Pak Idrus, tukang kebon sing sabar.
“Bud….eh Mas Bud sida liwat jalur utara??”
Aku manthuk. Bebarengan karo kuwi saka arah kulon ana bis plat G jurusan
golongan III/a. Gusti Allah wis ngijabahi gegayuhanku karo gegayuhane Ani. Aku lan Ani ditugasake ing Kodya Tegal.
Aku manthuk. Aku ngerti karepe Ani. Ngambali prastawa-prastawa romantis ana ing menza. Ani daksawang, dakkekep banjur dakarasi. Wong sakbis kejaba supir nylinguk kabeh. Aku lan Ani wis ora
» Serat Kandha Ringgit Tiyang Lampahan Mintaraga
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Geilo&oldid=976046"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
cuman sing tak sewo iku sing canoe sing ngge single.
ITSNA	Inggih Ki Ageng JJ.. Matur nuwun sanget usulanipun. Usul ingkang sae.. Mugi2 mawon saged
Tiket Pesawat miturut tanggal saka Kazan kanggo Bourgas	Prices tiket
Jaman wis tambah maju, menungsa wis pada modern, tingkah polahe juga ora kalah modern. Semono uga kotane inyong, Purbalingga… ning ndi-ndi siki wis jamak lumrah ana montor pating sliwer, ora kaya jamane mendiang Panglima Sudirman sing asal Rembang, siki kabeh-kabeh uwis kepenak. Bisa dikatakna Purbalingga ora kalah karo kabupaten liyane. Masyarakate makmur, subur (sing makmur, sing ajur ya pirang-pirang). Eh, wong slogane kaya kue, ya inyong manut, kaya sing ning kaset Purbalingga mbangun, daripada domeih Bupatine, hehe….
nganti SMP jarang-jarang sing ngapak, apa pada isin? Sing diisini apa? Cengkoke? Mbok malah kepenak, nek ngomong mantebh, angger dienggo ngaji juga kepenak dadi pinter
dadi wong Purbalingga, cikal bakale TNI kue Panglima Sudirman, siki tugase dewek nguri-uri namabahi sing kurang becik, ngilangna sing ala…
Walopun dewek ngranto adoh sekang Purbalingga, dewek aja ninggalna Purbalinggane, wong teli wedi karo wong Purbalingga, soale angger jengkel gelem mangan wong, hehe.. kaya Sumanto ya kang.
Lha siki mumpung kabeh-kabeh urung kebacut, mageh
eh, ya mbok sing kegiatan kaya kue, muncul peang penjol versi anyar, apa gantine Indro Warkop…
Kue si ya kur ide ya kang, mbekayu… inyong
Mbok menawa uga mbesuk inyong slamet, waras, diparingi murah ning Gusti Allah, inyong dadi Bupati Purbalingga, rika-rika pada dadi wis ngerti bahwa inyong tresna karo Purbalingga sekabehane.
Ya wis kaya kue bae, kesuwun wektune…
29/09/2009 pukul 09:05 - I Love U Full Ngapak.com he…
29/09/2009 pukul 07:38 - Inyong setuju banget kuwe kang malah nek perlu de gawe hak patenne mbok kaya sing uwis – uwis debajak neng anggane he he
atos pembuluh getih. Yen wis kaya mangkono bakalé dadi cikal bakal penyakit jantung lan stroke. Faktor-faktor Mundhake Kolesterol
Ana 7 perkara sing marakaké kolésterol ing awak saya mundhak: Panganan sing dikonsumsi sedina-
raton2.Wayang buta enom (raksasa muda)3.Wayang boma4.Wayang Sasra5.Wayang
wayang lakon).Pakem Ringgit Wacucal:Lakon-lakon: Kresna Kembang, Sayembara Setyaki, Erangbaya,Kresna Gugah, Prabu Kalithi, Wilugangga, Waosan Panitibaya Lampahipun Para Dewa, Asmaradahana, Karagajawa dan Sudhamala (11 wayang lakon).Pakem Ringgit Purwa Warni-warni:Lakon-lakon: Sembadra Edan,
Secaboma, Kuntul Wilanten, Partakrama, Gathutkaca Lair, Setija, Bangun Taman Maerakaca dan Wader Bang (43 wayang lakon).Pakem Ringgit Purwa Warni-warni:Lakon-lakon: Sembadra Edan, Sembadra Larung, Arjuna Besus,
Gugahan Kresna, Srikandhi Manguru Manah, Kresna Malang Dewa, Bangbang Sinom Prajangga Murca Lalana dan Pandha Widada (42 wayang lakon).Pakem
Parikesit, Yudayana, Prabu Wahana, Mayangkara, Tutugipun Lampahan Bandung, Carangan Ingkang Kantun Jayaseloba, Doradresanala
wayang lakon).Pakem Ringgit Wacucal:Lakon-lakon: Kresna Kembang, Sayembara Setyaki, Erangbaya,Kresna Gugah, Prabu Kalithi, Wilugangga, Waosan Panitibaya Lampahipun Para Dewa, Asmaradahana, Karagajawa dan Sudhamala (11 wayang lakon).Pakem Wayang Purwa I:Ki Prawirasudirja Surakarta.Lakon-lakon: Angruna Angruni, Bambang
Ica lagi wae mlebu SMA. Mbiyen Ica sekolah ana ing SMP 3 KarangAnom. Nanging
saiki deweke munggah SMA, sekolahe ing SMA KarangAsem. Nang SMA deweke oleh
kenalan konco soko SMP sak kabupaten KarangAnom. Ing SMA Ica nduwe konco anyar,
yaiku Fina, Thia, Eni, Surya, Angga lan akeh meneh. Nanging Ica luwih cedhak
lan dadi konco apike Surya. Istilah basa indonesiane yaiku sahabatan. Surya iku
wonge gedhe dhuwur. Surya iku ketua kelas lan ketua OSIS SMA KarangAsem. Mila
ora nggumun nag sik seneng akeh. Nanging Ica ora nyangka nag deweke bakal iso
“eh, Ni.. kowe opo nduwe nomere
“nduwe, kowe opo arep njaluk?”
“iyo.. ra popo tha?” pitakone Ica meneh
“ok. Ra popo nomere iki 085728261xxx” jawabe Eni
Liyo dino Ica banjur sms. Sajan deweke seneng smsan, deweke
bingung piye arep sms. Banjur deweke mung sms kosongan.
“sapa?” jawabe Surya mbalesi smse Ica
“aku koncomu.” Balese Ica
“iyo, sopo?” pitakone Surya
“oalah.. Ngapa Ca?”
“ora popo mung pengen sms wae. Eh maaf yo nag ganggu.”
“ok gak popo kok, aku malah seneng”
Ica smsan nganti suwe banget. Esuke nang
yo pengen sms aku tha” ,suasana iki bisa terus nganti suwe. Akhire Ica lan Surya dadi
tambah cedhak. Nganti konco-koncone podho takok jalaran ono opo cah loro kui.
“eh Ca, kowe karo Surya enek opo tha? Kok ketok cedhak banget.”
“ora yo, mung konco cedhak kok.”
“hla nag mung konco cedhak kok ketoke mesra banget?” pitakone
“ora yo, mbok takok Surya dewe tha.”
Sanajan Ica ki ora ngapusi, nanging konco-koncone isih tetep wae
ngeyel. Mung goro-goro masalah Ica cedhak karo Surya, konco-koncone podho
“ngopo tha kok aku sahabatan karo koe cah-cah
penting kan awake dewe wis ngomong opo eneke. Perkoro podho sebel, kan udu
kui tambah komplit amergo Ica di kenalke hyange Surya sik ora adoh soko Ica,
hyange Surya jenenge Lindha yaiku adik kelase Ica ing SMP mbiyen.
Ora butuh wektu suwe ngge Ica lan Lindha iso cedhak. Ica lan
Lindha iso dadi mbak yu adhi. Susah senenge bocah loro kui di atasi
bareng-bareng. Saben Lindha nduweni masalah karo Surya mesthi Ica melu nulungi.
Lan sewalike. Tapi, jenenge kekancan nag eneg senenge mesthi uga eneg susahe.
Nanging susah iku iso rampung amergo mesthi sik salah bakal minta maaf lan sik
di jaluki ngapura uga maafke sik salah.
Bocah telu kui wis koyo keluarga dewe. Susah, susah bareng.
Seneng, uga seneng bareng. Ing atine Ica, Surya lan Lindha.”muga-muga persahabatan iki ora
bakal bubar. Lan aku janji ora bakal gawe salah siji sahabatku loro ati amergo
polahku lan salahku. Muga-muga iki sahabat sik paling iso tak banggake, sahabat
sik paling tak tresnani.” Motto kang wis podo di cekel dewe-dewe ndadekake
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sega_Hayashi&oldid=988026"	Kategori: Masakan JepangKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Pramuka Penggalang Gudep Madrasah Tsanawiyah Futuhiyyah 2 Mranggen Demak,
pemain sing sip lho……. ojo angger ae….. pemain iku dibayar nganggo duwek ora nganggo godong gedang…….he……..
[Reply]	andri May 13, 2009 at 11:51 am
golek pemain ojo nanggung-nanggung,,,seng apek-apek,.,.,.,.,.,.,.yoooooo,.,.,.,.,
BAB 3 KENDeL aturipun syang panditha maulolana ngali syamsudien,sang prabu joyoboyo lajeng winisik jatining gesang.Ing mriku syang aji joyoboyo sak langkungsuko hanarimo .Rumaos menawi sampun tetep kamanungsanipun ing bathos ngesthi wuwulanging guru.Ing tembe saged dados sor soraning kekarahan tekenipun sang pandhito rojo wau.Lajeng haminto keparingono seserapan KAWONTENANIPUN JONGKO.Ing naliko semanten syeh maolana ngalisyamsudien lajeng hanggelar kitabipun MUSAROR(JONGKO WIWITIPUN TANAH JAWI KAISENAN MANUNGSO SEPISAN NGANTOS DUMUGI JAGAD PRALOYO). Ingkang rumiyin kawastanan zaman KALI HISWORO tegesipun zamaninggil/luhur.Ing salebetipun jaman kali hisworo wau umuripun menawi tahun SURYO 700
tahun CONDRO 103 WARSO.Kadhos ing ngandap puniko: -JAMAN KOLO ROGO tegesipun jaman kesakitan.Awit tiyang jawi sami anandhang sakit amargi sami kateluh ing seluman dados tanah jawi saweg umur 100 tahun. -JAMAN KOLO KUKILO tegesipun jaman peksi awit dereng wonten coro taksih kados peksi kemawon umuripun tanahjawi 200tahun. -JAMAN KOLO DWORO tegesipun jaman pelawangan awit tiyang jawi taksih awas awas amargi taksih kacelakan dewonipun.Tanah jawi umur 300tahun. -JAMAN KOLO TIRTO tegesipun jaman Banyu dene wekdal puniko tanah jawi wiwit wonten banjir ageng karyo keleming daratan.Tanah jawi umur 400tahun. -jaman kolo driyo tegese jaman kemokalan dene ing wiwit puniko ing tanah jawi sami hangudi ingkang gaib gaib.Tanah jawi umur 500tahun. -jaman KOLO DROTO tegesipun jaman kerusuhan.Dene wiwit puniko poro noto tanah jawi angen jajahing mengsah hanjembaraken bawah tuwin polatan.Tanah jawi umur 600tahun. -jaman KOLO PURWO.Tegesipun jaman wiwitan dene tiang jawi wiwit sami angencengaken agaminipun datheng poro dewonipun piyambak.Tanah jawi umur 700tahun. Lalu bersambung ke jaman TENGAHAN disebut jaman KOLO YOGA /PEPATUT.
arep lungo ki mbok ngomong… ben sing ditinggal kuwi ngerti, yen ora ngomong kan jenenge minggat…
akeh menungso do ngawur wus nglirwaaken pakem lan kaweruh luhur barang kang jeru kuwi antheng
reaksi alergi abot sing dumadakan kedadeyan lan bisa nyebabake panandhang nemahi pati.[1] Penyakit iki biyasane nuwuhake pirang-pirang gejala kaya ta kulit abang gatel, gorokan abuh, lan tekanan darah rendah. Panyebab biyasane tumrap reaksi iki ya iku dicokot/
utawa non-imunologis. Lara iki didiagnosis miturut gejala lan tandha sing tuwuh. Pangobatan utama ya iku lumantar injeksi epinefrin, lan cara pangrumatan liyane kanggo tambahan bae.
Anafilaksis biyasane muncul ing maneka gejala sing sasuwene pirang menit utawa jam[2][3]. Yen disebabake déning zat sing lumebu ing aliran getih (intravena), rata-ratane laku kedadeyan ya iku 5 nganti 30 menit. Yen disebabake déning pangan, bisa nganti 2 jam.[4] Bageyane badan sing paling kerep
utawa luwih bageyan sing melu ketaman.[5]
Gejala lan tandha ing saluran napas kalebu ambegan cendhak, mengi utawa seseg.[6] Mengi kasebut disebabake déning spasme/kram otot bronkial [9] , yèn seseg ana gegayutane karo bumpete dalan napas sing dadi akibat abuh
Sing sadurunge wis nate duwé penyakit jantung duwé risiko luwih gedhé ketaman efek anafilaksis tumrap jantunge.[9] Kedadeyane spasme koroner ana gegayutane karo sel sing nglepas histamin ing jantung.[9] Kedadeyan denyut jantung cepet sing diakibatake déning tekanan darah rendah sejatine luwih akeh,[8] nanging refleks Bezold–Jarisch ditemokake ing 10% kasus anafilaksis, ya iku arupa kombinasi denyut jantung rendhet
utawa semaput ora sadar.[9] Dene arang kedadeyane, tekanan darah sing kecendheken.[7]
Anafilaksis bisa tuwuh amarga awak sing nanggepi arep sakabehing zat asing.[11] Sing kalebu pemicu umum antarane wisane cokotan utawa antupan srangga, pangan, lan obat.[10][12] Pangan ya iku pemicu sing paling umum ing bocah lan remaja, dene obat lan cokotan utawa antupan srangga paling kerep kedadeyan ing wong diwasa .[5] Panyebab sing arang antarane: faktor fisik, agensia biologis kaya ta mani, lateks, owahing kahanan hormonal, bahan tambahan pangan kaya ta monosodium glutamat lan teres, lan obat-obatan sing dileletake ing kulit (pangobatan topikal).[8] Faktor fisik kaya ta ulah raga (sing diarani anafilaksis amarga ulah raga) utawa suhu (panas utawa adhem) uga bisa tumindak minangka pemicu lumantar efek langsunge marang sel mast.[5][13] Kedadeyan anafilaksis amarga ulah raga biasane ana gegayutane karo bubaring memangan sawijining pangan.[4] Yen kedadeyane nalika panandhang
sing paling kerep ya iku obat-obatan sing menehi efek nglumpuhake utawa obat penghambat syaraf otot, antibiotik, lan lateks.[14] Ing 32-50% kasus, panyebabe anafilaksis ora dimangerteni (arane "anafilaksis idiopatik").[15]
laktam (kaya tapenisilin) banjur aspirin lan OAINS utawa Obat Antiinflamasi Non Steroid/NSAID.[3][16] Jinis antibiotik liyane ora patiya kerep katut, dene reaksi tumrap OAINS sipate khusus marang jinis tinemtu artine yèn wong alergi marang salah sijining OAINS, biasane dhèwèké bisa nggunakake jinis liyane tanpa
vankomisin, morfin,agen radiokontras utawa obat sing gunane kanggo nerangake asil foto ronsen) nyebabake anafilaksis kanthi micu langsung kedadeyane degranulasi sel mast.[10]
Kereping reaksi tumrap obat tinemtu sebageyan gumantung karo kerep orane nganggo obat kasebut lan sebageyan karo sipat kerjane obat ing jero badan.[17] Anafilaksis amarga penisilin utawasefalosporin mung tuwuh yèn obat-obatan kasebut tetalenan karo protein ing njero badan. Saperangan obat luwih gampang tetalen tinimbang obat liyane.[4] Ing saben 2.000 nganti 10.000 wong sing oleh pangobatan saka penisilin nuwuhake siji anafilaksis. Sing nemahi pati amarga obat iki mung siji saben 50.000 pangobatan nganggo penisilin.[4] Kedadeyan anafilaksis marang aspirin lan OAINS kira-kira ana siji ing saben 50.000 wong.[4] Yen ana wong sing nuduhake reaksi marang penisilin, biayasane reaksi wong kasebut marang sefalosporin luwih kuwat, nanging kedadeyane isih kurang saka siji ing saben wong 1000.[4] Obat sing biyèn digunakake kanggo gawé gambar foto sinar-X luwih cetha nyebabake reaksi ing 1% kasus, dene sing jinis anyar sing osmolaritase luwih endhek nyebabake reaksi ing 0,04% kasus.[17]
Wong sing duwé penyakitatopi kaya ta asma, eksim, utawa rinitis alergi duwéni risiko sing dhuwur kena anafilaksis amarga pangan, lateks, lan agen radiokontras. Ewasemono, wong-wong iku ora duwé risiko luwih gedhé marang obat injeksi utawa antupan.[5][10] Salah sijining panaliten tumrap bocah-bocah cilik ditemokake yèn 60% bocah duwé riwayat penyakit atopi, lan luwih saka 90% sing nemahi pati amarga anafilaksis duwé asma.[10] Wong sing duwéni kelainan amarga cacahing sel mast sing kakehan ing jero jaringan utawa mastositosis utawa wong sing duwéstatus sosial lan ékonomi sing luwih dhuwur nduwèni risiko sing luwih dhuwur uga.[5][10] Saya suwe wektune kawit kena agen panyebab anafilaksis sing paling keri, saya cilik risiko nuwuhake
kadhangkala uga disebabake déning mekanisme sing ora ana gegayutane karo reaksi imun.[22]
Imunologi[besut | besut sumber]
Ing sajroning mekanisme imunologi, imunoglobulin E (IgE) tetalenan karo antigen (benda asing sing nyurung kedadeyane reaksi alergi). IgE sing wis tetalenan karo antigen
kasebut banjur ningkatake kontraksi otot polosbronkus, nyebabake pembuluh getih dadi amba utawa vasodilatasi, ningkatake bocoring cairan saka pembuluhing getih nyababake kerjane otot jantung luwih abot.[4][22] Ana uga mekanisme imunologi sing ora gumantung karo IgE, nanging durung dimangerteni yèn mekanisme kasebut kedadeyan ing manungsa.[22]
Anafilaksis didiagnosis gumantung karo gejala klinis.[5] Yen tuwuh salah sijining telung gejala ing ngisor iki ing itungan wektu menit/jam sawise kena alergen, bisa dipesthekake yèn wong mau kena anafilaksis:[5]
Yen panandhang nuduhake reaksi abot sawise diantup srangga utawa nginum obat tinemtu, tes getih kanggo nguji kadhar triptase utawa histamin (sing dilepasake déning sel mast) bakal nulung banget ing diagnosis anafilaksis. Nanging, tes iki ora bakal mandi yèn panyebabe anafilaksis ya iku pangan utawa yèn tekanan darahtetep normal,[5] lan tes-tes kasebut ora spesifik kanggo diagnosis anafilaksis.[11]
Ana telung klasifikasi utama anafilaksis. Syok anafilaktik gegayutan karo vasodilatasisistemik sing nyebabake tekanan darah rendah nganti wetara 30% luwih cendhek tinimbang tekanan darah normale panandhang utawa malah sangisore manèh.[7] Anafilaksis bifasik ya iku yèn gejala sing maune kedadeyan tuwuh manèh sawise 1-72 jam dalah ora tinemu manèh barang sing nyebabake alergi.[5] Lapuran insiden bisa werna-werna, saperangan panaliten nyebutake kedadeyane nganti 20% kasus.[23] Kedadeyan sing kapindho iku mau biyasane tuwuh sajroning wektu 8 jam.[10] Gejala sing kapindho iki uga ditangani mawa cara sing padha karo anafilaksis sing kapisan.[3] Pseudoanafilaksis utawa reaksi anafilaktoid ya iku jeneng lawase anafilaksis sing ora ngatutake reaksi alergi nanging disebabake langsung déning cidrane sel mast degranulasi.[10][24] Saiki, pseudoanafilaksis diarani anafilaksis non-imun miturut Organisasi Alergi Donya[24]. Saperangan wong nyaranake yèn istilah lawas ing ndhuwur mau ora digunakake manèh.[10]
Kadhangkala, angel mbedakake anafilaksis karo asma, semaput asebab kurang oksigen utawa sinkop, lan serangan panik.[5] Ewasemono, panandhang asma biayasane ora nuwuhake gejala gatel-gatel utawa saluran cerna. Yen semaput, pakulitane wong mesthi pucet ora abang-abang mruntus. Dene yèn kena serangan panik, pakulitane wong bisa semu abang nanging mesthi ora plenthing-plenthing abang lan gatel [5] Kahanan liya sing bisa
mortem[besut | besut sumber]
Saka wong sing mati amarga anafilaksis, ditemokake "jantung kosong" ing sajroning proses otopsi sing disebabake déning kurange vena mbalik amarga vasodilatasi lan mbaliking getih intravaskuler saka bageyan pusat tumuju ing bageyan-bageyan perifer.[25] Tandha liyane kalebu kebeking banyu sing ora lumrah ing bageyan gorokan (laryngeal edema), cacahing eosinofil tambah akèh (
sing disaranake kanggo nyegah anafilaksis ya iku nginggati sesenggolan karo samubarang sing nyebabake reaksi. Yen angel, ana obat sing isa nyegah reaksi awak marang alergen tinemtu (desensitisasi) . Imunoterapi utawa pangobatan cara imun nganggo wisa Hymenoptera efektif ngudhunake sensitifitas (desensitisasi) nganti 80–90% ing wong diwasa lan 98% ing bocah
wong marang susu, ndhog, kekacangan lan kacang; ewasemono cara iki asring nyebabake efek samping sing ngerugekake. Desensitisasi uga bisa ditrapake kanggo maneka obat liyane, ewasemono panandhang luwih becik cukup nginggati nganggo obat sing nyebabake masalah kasebut. Kanggo wong-wong sing alergi marang lateks, wigati banget nginggati pepanganan sing nuwuhake reaksi silang kaya ta alpokat, gedhang, lan kenthang.[5]
Anafilaksis ya iku kahanan darurat medis sing merlokake tumindak kanggo nylametake nyawa utawa resusitasi kaya ta nangani dalan ambegan, nyiapake oksigen, banyu infus intravena sing volumene akeh, lan pangawasan raket.[3] Obat epinefrin diwenehake kanggo obat pilihan tambah antihistamin lan steroid sing biyasane digunakake bareng epinefrin.[5] Yen panandhang wis mbalik normal manèh, prayogane tetep mondhok ing rumah sakit supaya tetep bisa diawasi sasuwene nganti 2 - 24 jam ngawati bokmenawa kedadeyan anafilaksis bifasik.[4][10][23][27]
blocker bisa ora mandi yèn diwenenhi epinefrin.[10] Ing kahanan kaya mengkono, nalika epinefrin ora efektif, mula suntik intravena glukagon bisa dilakoni. Glukagon darbe mekanisme aksi sing ora prelu ngatut-ngatutake reseptor
Yen perlu, epinefrin uga bisa disuntikake intravena nggunakake larutan epinefrin sing diencerake. Nanging, epinefrin sing disuntikake intravena kerep dihubung-hubungake karo tuwuhe dheging jantung sing ora teratur utawa disritmia lan srangan jantung utawa infark miokard.[29] Injektor mandhiri epinefrinsing bisa digunakake kanthi mandhiri karo panandhang biyasane sumadhiya ing rong dosis, siji kanggo wong diwasa utawa bocah sing bobote 25 kg luwih lan sijine manèh kanggo bocah sing bobote 10 nganti 25 kg.[30]
Antihistamin (ya iku H1 lan H2 sakloron), sanajan umum digunakake lan pandugane efektif miturut waton teori, nanging pambuktene mung sethithik. Ing kajian Cochrane tahun 2007, ora ditemokake panaliten sing kualitase apik sing bisa dadi waton sing prayoga kanggo obat kasebut.[31] Antihistamin dipercaya ora bisa ngatasi kebaking banyu ing dalan ambegan utawa kram otot dalam napas.[10] Kortikosteroid kaya-kaya ora bakal ngaruh apa-apa nalika panandhang ana ing serangan anafilaksis, nanging isih bisa digunakake kanggo ngurangi risiko anafilaksis bifasik, sanajan efektifitase ing nyegah risiko kasebut durung pesthi.[23] Salbutamol diwenehake lumantar terapi inhalasi utawa nebulizer kanggo gejala bronkospasmenalika epinefrin ora mandi.[10] Metilen biru uga wis nate digunakake tumrap panandhang sing ora nanggepi pangobatan liya amarga dipandugani yèn metilen biru bisa nglemesake otot polos.[10]
Wong sing gampang kena anafilaksis prayogane duwé "rancana aksi alergi", lan wong tuwa kudu ngabari sekolahe bab alergi anak-anake lan apa sing kudu dilakoni yèn kedadeyan darurat anafilaksis.[32] Rancana aksi mau biyasane nglebokake pangguna injektor
Imunoterapi utawa pangobatan supaya badan ora kliwat sensitif marang samubarang sing marahi alergi wis sumadhiya kanggo pamicu-pamicu tinemtu. Terapi kaya mengkono bisa nyegah tuwuhing anafilaksis ing mangsa emben. Desensitisasi subkutan sing dilakoni nganti pirang-pirang tahun wis kabukten efektif nglawan srangga sing ngantup, dene desensitisasi oral efektif kanggo maneka jinis pangan.[3]
Para panandhang sing langsung ngerti panyebabe lan langsung oleh pangupakara, harapan uripe apik.[33] Sanajan panyebabe ora paham, nanging yèn ana pangobatan panyegah sing cocog, biyasane harapan uripe tetep apik.[4] Yen nganti nyawa oncat, biyasane disebabake déning perkara dalan ambegan (umume amarga asphyxia) utawa bumpeting dalan napas utawa perkara kardiovaskuler (syok).[10][22] Anafilaksis nyebabake pati nganti 0,7–20%.[4][9] Ana
Ing taun 1980, kira-kira mung ana 20 saben 100.000 wong saben taun, ewadene ing taun 1990 malih dadi 50 saben 100.000 wong saben taun.[3] Panambahan kasebut kaya-kaya utamane kedadeyan saka anafilaksis sing disebabake déning pangan.[34] Risiko paling gedhé tuwuh ing wong-wong enom lan wanita.[3][10]
Saiki, anafilaksis bisa nyebabake pati nganti 500-1000 cacahe saben taun (2,4 saben sejuta) ing Amerika Serikat. Dene ing Inggris, ana 20 kasus pati saben taune (0,33 saben sejuta), lan ing Australia, ana 15 kepaten saben taun (0,64 saben sejuta).[10] Angka kematian wis mudhun ing antarane taun 1970-an lan 2000-an.[35] Ing Australia, kepaten amarga anafilaksis saka pangan biyasane tuwuh utamane ing bangsa wanita. Dene kepaten akibat cokotan srangga utamane tuwuh ing bangsa priya.[10] Kepaten amarga anafilaksis paling umum disebabake déning pengobatan.[10]
Istilah "aphylaxis" ditemokake déning Charles Richet ing taun 1902 banjur sawise digenti dadi "anafilaksis" amarga luwih apik pangocapane.[11] Amarga panemon iki, dhèwèké nampa Penghargaan Nobel ing Pangobatan lan Fisiologi kanggo ngopahi upayane neliti anafilaksis ing 1913.[4] Ewasemono, fenomena anafilaksis sejatine wis dirasakake wiwit jaman kuna.[24] Tembung kasebut asale saka Yunani ya iku tembung
nganggo paramèter ora kajurungKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasCacad CS1: datesKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataArtikel mawa pranala DMOZ	Menu navigasi
anyar. Cah angon cah angon…penekno blimbing kuwi. Lunyu-lunyu yo penekno kanggo mbasuh dodo
Pa iku aksara nglegena jroning aksara Jawa Hanacaraka sing nglambangaké uni /pa/. Aksara Pa dilatinaké dadi "Pa". Aksara Pa minangka salah siji aksara sing nduwèni wangun aksara murda (aksara kapital), sarta nduwèni wangun rèkan kanggo makili uni /fa/ kaya aksara
ing ngandhap punika:Angkling Darmo Ngratu 01.mp3Angkling Darmo Ngratu 02.mp3Angkling Darmo Ngratu 03.mp3Angkling Darmo Ngratu 04.mp3Angkling Darmo Ngratu 05.mp3
ngerti wae le tuku direwangi ngempeske dompet dadi sasaran empuk waktu tak jemur bar kodanan.
doh..wadooh… maling edan iku hahaha….
Nggo wong omahan koyo aku, mung siji komentarku..”Wong Edhiyan..”Syukur wejangan pak
March 25, 2010 at 12:00 am	Reply	otto13 said: Nggo wong omahan koyo aku, mung siji komentarku..”Wong Edhiyan..”Syukur wejangan pak
PengarangK.G.P.A.A Mangkunagara VII (Alih aksara R. Mulyono Sastronaryatmo)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Klepp&oldid=1012510"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.06, 14 Maret 2016.
cuman asumsiku, soale siaran langsung sing milih stasiun TVne dewe, dudu
Siratur Rahmi (Alal bichalal) ... 2412. Kasarasanipun alusing manunsa.manungsa. (Geestelijke hygiene) ... 2433. Awratipun tiyang "nglampahi" ... 2474. Amung para Kasatrya ingkang sagêd amangun nusa lan bangsa ingkang mulya ... 2495. Kaendahanipun dintên bakda Riyadi ... 2526. Maksudipun alal balal ing dintên Lêbaran Siyam ... 2547. Ngêsing agêsang ... 259
Nuwun, Redactie ngaturi uninga dhatêng para maos, kadosdene ingkang sampun kalampahan ing taun kapêngkêr, nyarêngi Riyadi taun punika Mardisiwi sowanipun ing ngarsa panjênêngan ugi mawi macak sawatawis, busana Nommer Lebaran. Bedanipun kalihan ingkang sampun, kangge angrêngga busananipun wau, pamongipun ing sadèrèngipun nyuwun dhatêng para prayantun sarta sadhèrèk sawatawis, paring panjurung karangan ingkang salaras kalihan wêdalipun Nommer Lebaran wau, ingkang supados pun Mardisiwi katingal sangsaya angrêsêpakên sowanipun ing ngarsa panjênêngan. Ingkang punika pamonging Mardisiwi botên kasupèn ngaturakên gênging panuwun dhatêng ingkang sampun karsa anglêksanani panyuwunipun pamonging Mardisiwi wau.
Ngaturi uninga dhatêng para maos, wêdaling MARDI-SIWI
Bangsa Indhonesia ingkang sami anglampahi agami Islam gadhah tatacara kawastanan alal bichalal utawi siraturrahmi. Ngantos dintên samangke cara wau taksih dipun lêluri, malah kadhapuk enggal kadosdene caranipun tiyang parêpatan. Punapa punika badhe langkung sae utawi botên, botên kula rêmbag. Ing ngriki kula namung badhe mratelakakên cara ingkang sampun-sampun, inggih punika anak-anak ing dintên bakda riyadi sami sowan dhatêng tiyang sêpuhipun pêrlu nyuwun pangapuntên ing kalêpatanipun, punapadene nyuwun barkah. Tiyang nèm sami sowan dhatêng para sêpuh, pêrlu nyuwun pangapuntên bokbilih wontên kalêpatanipun ing salêbêtipun 1 taun ingkang sampun kapêngkêr. Dados wosipun tatacara siraturrahmi punika sami ngapura-ingapura bokbilih wontên kalêpatanipun. Sasampunipun sami anindakakên apura-ingapura wau lajêng sami nyênyuwun mugi-mugi ing salajêngipun tansah sagêda rukun tuwin manggiha kawilujêngan tuwin kanugrahan ing sapawingkingipun.
Para warganing redactie MARDI SIWI anyarêngi bakda riyadi taun 1869 punika ngaturakên siraturrahmi dhatêng
para ingkang maos kalawarti MARDI SIWI. Mbokmanawi wontên
inggih badhe angapuntên para maos tuwin para lêngganan, mbokbilih wontên kalêpatanipun.
gadhah kuwajiban nyênyuwun dhatêng ingkang Murbèng Jagad sagêda widada gêsangipun MARDI SIWI. Mangga
Indhonesia anggènipun ngudi dhatêng kaluhuran utawi kautamèn. Kados botên pêrlu kula têrangakên malih wontên ing ngriki bilih para anak-anak ingkang sami jumagar-jumagar ing têmbe badhe anggêntosi gêsangipun para tiyang sêpuh ingkang samangke sami gadhah sêdya amulyakakên anak-anakipun. Ing MARDI SIWI sampun kaping-kaping kapratelakakên kadospundi mênggah caranipun kula
mênggah pêrlonipun sami amigatosakên ing ungêl-ungêlan "Ngèlmu iku kalakone kanthi laku".
Undêraning panggulawênthah utawi kenging katêmbungakên wadosipun panggulawênthah, punika dumunung wontên ing pambabaring kawontênan (het scheppen van een sfeer) ingkang laras kalihan tujuning panggulawênthah. Ingkang kula kajêngakên pambabaring kawontênan punika, gampilanipun, lare-lare wontên salêbêting griya utawi wontên ing pamulangan, punapa wontên ing
Dr. Elix Karrel sarjana ing Amerika ingkang sampun kajuwara kêlangkunganipun bab anggènipun ngudi kawruh bab gêsanging manungsa, anêtêpakên lêrêsipun ingkang kula pratelakakên ing nginggil wau, inggih punika panggulawênthah tumraping rêmên dhatêng angudi kawruh, gêgulang dhatêng kaprawiran, dhatêng kaluhuraning budi, dhatêng katrêsnan, punika sadaya sagêdipun kalampahan manawi lare-lare wontên ing griya wontên ing pamulangan, wontên ing sajawining sakolahan, tansah nyipati têpa-palupi utawi tuladha-tuladha ingkang lèrègipun dhatêng sadaya bab ingkang kasêbut ing nginggil wau.
Murih cêthanipun manawi anênuntun lare dhatêng rêmên marsudi kawruh, punika wontên ing griya tiyang sêpuh ugi
kêdah nyontoni. Têgêsipun rêmên maos buku-buku, koran-koran lan sanèsipun. Sasampunipun maos punapa ingkang sakintên sagêd katampi dening lare lajêng kapratelakakên dhatêng lare-lare, utawi dipun angge rêmbagan kalihan lare-lare wau. Lampah ingkang makatên wau satêmênipun botên gampil, amargi tiyang sêpuh kêdah sagêd angêrèh badanipun piyambak ngudi kawruh tuwin tumêlung dhatêng lare-lare. Ananging manawi botên dipun lampahi kados makatên badhe jugar punapa ingkang dipun sêdiya.
Mênggahing panggulawênthah ingkang tumuju dhatêng kaprawiran utawi kautamaning budi, botên beda kawontênanipun. Manawi wontên ing salêbêting griya lare-lare sumêrêp tuladha-tuladha ing babagan kaprawiran têmtunipun inggih badhe tumama dhatêng lare-lare wau. Kajawi punika ugi sagêd dipun mêrgèni sanès. Lare-lare kapurih maos utawi ngapalakên lêlampahanipun para ingkang anglênggahi kaprawiran tuwin kautamèn, punika dangu-dangu ugi badhe cumithak wontên ing manahipun lare. Punapa malih manawi bêbrayan sagêd nukulakên tiyang-tiyang ingkang pêrwira tuwin utami, têmtu kemawon lare-lare lajêng sagêd kêtaman dayanipun para linangkung wau.
Punapa kawontênanipun bêbrayaning bangsa Indhonesia sampun kados makatên, wangsulan kula, dèrèng babarpisan. Mila pêrlu sangêt pêmanggih bab punika dipun pêncar-pêncarakên, dipun sêbar ing pundi-pundi, supados wontên salah satunggalipun wiji ingkang sagêd thukul. Sêjatosipun manawi sampun wontên tuladha satunggal kalih sampun lumayan. Amargi dayanipun sampun têmtu wontên.
Anyarêngi kalihan nomêr lêbaran punika, sêsarêngan kalihan bakda riyadi, limrahipun bangsa kula sami sênêng-sênêng, pêrlu bab punika kula sêgahakên wontên ing MARDI SIWI, bokbilih sêsarêngan kalihan wênganing pênggalih, lajêng kathukulan kajêng ambabar kawontênan ingkang sagêd nênuntun dhatêng kawilujêngan tuwin kamulyanipun bangsa.
Minangka panutuping sirahturrahmi punika panyuwun kula ing Gusti Allah mugi-mugi bangsa kula tinarbukaa gêmregah anuju dhatêng pambabaring kawontênan sae.
Kasarasanipun Alusing Manungsa (Geestelijke hygiene)
Nalika dintên malêm Sênèn, tanggal kaping 20 malêm 21 wulan Novèmbêr punika, anglêrêsi malêm towong, Dhoktêr R. Salèh Mangoendihardjo, sêsorah bab kasêbut ing nginggil,
wontên ing parêpatanipun para warga Parindra. Minangka bêbukanipun amratelakakên mênggah jêjêripun rukuning agami Islam ing bab sêmbahyang tuwin siyam, manut pamanggihipun para panuntuning Ahmadiyah. Pathokanipun sêmbahyang ingkang sami dipun lampahi dening para tiyang ingkang agami Islam, punika sampun mapan sangêt, amargi sêmbahyang makatên têgêsipun anucèni badan wadhag tuwin anglêrêmakên pikiran raos tuwin angkara, supados sagêd laras satunggal lan satunggalipun, ing wasana sagêd anglarasakên wadhag lan alusing manungsa. Makatên ugi siyam punika ugi gadhah lèrèg dhatêng kasarasanng badan wadhag, nanging ugi atêgês anglarasakên pakartining pikiran, raos tuwin aluamah.
Sasampunipun anggêlarakên bêbuka punika lajêng amiwiti wosing sêsorah, mawi amratelakakên mênggah kawontênaning manungsa. Limrahipun manungsa punika kawastanan wujud badan kalih, utawi katêmbungakên gadhah badan kalih, inggih punika roh chewani lan roh Rochani. Roh chewani, inggih punika badan wadhag, wujud kêmpalipun pirantos-pirantos ingkang lajêng amujudakên angganing manungsa. Mênggah wosipun badan wadhag punika pêrlu kangge gêsangipun manungsa wontên ing alam donya. Pirantos-pirantos wau inggih punika kêbuk, pirantos kangge ambêgan, jantung pirantos kangge nglampahakên rah, ginjêl, pirantos kangge bucal sadaya rêrêgêd saking badan, syaraf-syaraf utawi zenuwen, pirantos kangge angebahakên saranduning badan. Padharan pirantos kangge angêjur têdha. Pirantos-pirantos wau sami rumagang nyambut damêl piyambak-piyambak tuwin botên gumantung kalihan pirantos sanèsipun. Dados panyambut-damêlipun punika mêrdika, nanging sadaya wau lajêng amujudakên harmonie (sami laras), ingkang awujud badan wadhaging manungsa. Upami kenging dipun sanepakakên, saèmpêr kadosdene gangsa ingkang katabuh. Satunggal-tunggalipun perangan nyambut damêl piyambak-piyambak, nanging gunggung kêmpalipun amujudakên gêndhing ingkang ungêlipun sagêd mranani dhatêng pamirêng. Dados harmonienipun wontên gêndhing punika. Makatên kawontênanipun badan wadhaging manungsa.
Nanging sêjatosipun manungsa punika botên kenging kaperang dados kalih, wadhag lan alusipun, amargi wadhag lan alus punika sampun lumèngkèt dados satunggal. Anggènipun merang dados kalih wau namung murih cêthanipun. Dados namung sapêndamêling pikiran. Manawi dipun oncèki badan wadhag punika sêjatosipun botên wontên, makatên têrangipun: manut kawruh scheikunde utawi ngèlmu pamisah, sadaya barang punika kawujudakên dening molêkulên. Molêkulên kaperang dados mayuta-yuta atomên lan atomên wau kawujudakên dening
mayuta-yuta electronen. Electronen wau taksih wontên peranganipun ingkang alit malih, lan botên awujud barang, namung awujud sorot, dados miturut kawruh punika têrang manawi barang utawi stof punika sêjatosipun botên wontên. Ing mangke Dhoktêr
bilih alusing manungsa punika (de geest van den mensch) katingalipun saking pikiran, raos tuwin aluamah (rede, gevoel tuwin instincten). Satunggal-tunggalipun perangan punika sami makarti piyambak-piyambak, dados wontên paakrtining pikiran, pakartining raos lan pakartining aluamah wau. Limrahipun têtiga wau sami bêncèng-cèwèng, botên sagêd amujudakên harmonie. Dados makartinipun pikiran pabên kalihan pakartining raos utawi pakartining aluamah. Ingkang kathah-kathah manungsa punika gêsangipun kawêngbukawêngku. ing salah satunggaling daya tiga punika. Wontên ingkang kalamangsa namung tumindak pikiranipun utawi raosipun utawi namung aluamahipun. Ingkang makatên wau têmtu lajêng nuwuhakên botên wontênipun larasan (disharmonie), katingalipun lajêng awon, amargi lajêng wontên gèsrèkipun satunggal lan satunggalipun. Tiyang ingkang namung anuruti aluamah utawi hawa nafsunipun têmtu damêl ribêtipun kiwa têngên, tiyang punika manawi namung migunakakên pikiranipun lajêng botên limrah, makatên ugi manawi nuruti raosipun, tindakipun ugi nama sak sêkecanipun piyambak. Kosokwangsulipun manawi pikiran, raos lan hawa nafsu wau sagêd kêmpal dados satunggal, lajêng ngawontênakên barang ingkang laras (harmonie) ing ngriku lajêng sagêd ngawontênakên tindak ingkang angedab-edabi, awit jumbuhing têtiga wau ingkang nama gêsang, ingkang katingal sorotipun.
Ing nginggil sampun kapratelakakên bilih sêjatosipun ingkang wontên punika namung kaalusanipun manungsa (de geest van den mensch), badan wadhag punika botên wontên. Dados sampun têtela manawi ingkang gadhah daya agêng punika inggih pun alusing manungsa. Panjênêngan Dhoktêr Salèh amratelakakên: wontên tiyang sakit 3 wulan laminipun, botên sagêd nilar patilêmanipun. Tiyang wau lajêng dipun priksa kawontênaning badanipun, pinanggihing pêpriksan, sêdaya pirantosing badan sae kemawon, botên wontên ingkang sakit, tiyang wau lajêng dipun jak rêmbagan, ingkang sagêd anggigah kasantosaning alusipun, ing wasana sarêng sampun sak jam anggènipun rêmbagan, lajêng sagêd tangi saking patilêmanipun. Kawan wêlas dintên malih tiyang wau sampun sagêd ningali Sriwêdari. Tuladha punika ambuktèkakên bilih alusing manungsa punika ingkang andayani dhatêng lair.
Wontên malih tuladha, tiyang bisu sagêd rêmbagan malih, saking dayaning alusipun. Amargi dayaning alusipun manungsa
punika agêng sangêt, sagêd anyarasakên pirantos wadhag ingkang sakit.
Nitik kawontênan ingkang makatên wau, juru sabda amratelakakên bilih ingkang langkung pêrlu tumrap tiyang gêsang punika anjagi dhatêng kasarasaning alusipun, têgêsipun alusipun wau sagêda tansah mujudakên larasan utawi harmonie. Pikiran, raos lan hawa nafsu punika makartinipun manawi kathuthuk saking jawi, têgêsipun: kêtaman punapa-punapa. Manungsa punika manawi kêtaman, lajêng tumindak, dene tindak wau limrahipun gumantung dhatêng kawontênan Aku-nipun (het ikbewustzijn). Ananging manawi botên wontên daya saking jawi, tiyang punika limrahipun botên rumagang ing damêl, têgêsipun: pikiran, raos lan hawa nafsunipun botên makarti. Hla punika sêjatosipun botên makatên kawontênanipun, awit pikiran, raos lan hawa nafsu wau kêdah rumagang damêl piyambak, sampun ngantos kadayan saking njawi.
Manungsa punika pinaringan kamardikan, amakartèkakên pikiranipun lan raosipun. Dados sasagêd-sagêd raos lan pikiran wau kêdah rumagang ing damêl, sênajan botên kadayan saking njawi. Dados gampilanipun, pikiran kêdah dipun angge mikir-mikir kawontênanipun ingkang dipun alami tuwin angraosakên punapa ingkang dipun sumêrêpi, botên mawi angèngêti daya-daya saking njawi. Manawi raos lan pikiran wau makartinipun sampun sagêd jumbuh, têgêsipun sampun sagêd anyirnakakên dhatêng hawa nafsu ingkang nuwuhakên Aku wau, têmtu lajêng kasinungan daya ingkang agêng, amargi dayaning gêsang lajêng mêdal saking manungsa wau. Manawi sampun dumugi samantên, têmtu lajêng botên gadhah uwa-uwas anggènipun badhe gadhah tindak.
Tiyang gêsang wontên ngalam donya punika sami nggadhahi kuwajiban, punapa malih tumrapipun bangsa Indhonesia ingkang sami ebah, anuju dhatêng kaluhuraning bangsa tuwin nungsa, para ingkang sami lêlumban wontên ing ebah-ebahan, sami gadhah kuwajiban utawi têtanggêlan ingkang agêng. Ing salêbêting anglampahi kuwajiban wau têmtu manggih cobi utawi rubeda mawarni-warni, ingkang namani dhatêng para ingkang ebah wau. Kanggenipun ingkang kirang santosa ing budi, manawi kenging cobi utawi rêribêt, limrahipun lajêng pêpês manahipun lajêng nilar papaning ebah-ebahan. Limrahipun anggènipun lajêng makatên wau, amargi taksih kandêl Akunipun, ingkang amêtêngi utawi angaling-alingi dhatêng sumoroting gêsangipun.
U zelven). Dene srananipun botên sanès, kêjawi namung anglarasakên daya-daya saking njawi kalihan daya-dayaning alusing manungsa. Upaminipun, ing salêbêtipun anglampahi kuwajiban, tiyang manggih rêribêt, punika lajêng sagêd sumêrêp manawi Aku-nipun taksih kandêl, sasampunipun sumêrêp, pikiran lan raosipun sampun lajêng dipun pakartèkakên, ing ngriku raosing Aku lajêng saya tipis. Tuladha malih: Tiyang anyumêrêpi pandamêl ingkang nylênèh, wusana lajêng muring, punika ugi amrêtandhani manawi raosing Aku taksih kemawon, nanging manawi dipun pikir lan dipun raosakên, lajêng sumêrêp manawi ingkang ndadosakên muringipun wau raosing Aku-nipun. Ing sanès wêkdal sasampunipun kakulinakakên makatên tiyang wau mêsthi lajêng botên muring lan botên ribêt manahipun, raosipun Aku saya mindhak tipis. Manawi lampah ingkang makatên wau dipun kulinakakên, dangu-dangu raosing Aku lajêng ical, manawi sampun makatên warana ingkang ngaling-alingi gêsang kalihan wadhag punika ical, ing wasana ingkang katingal namung dayaning gêsang ingkang angedab-edabi agêngipun, punapa sasabdanipun manungsa sagêd kanyataan, punapa ingkang katindakakên ugi dados, têgêsipun wontên wohipun. Manungsa ingkang makatên wau anglênggahi bêbasan, sabda pandhita ratu.
Kanggenipun para ingkang rumaos gadhah kuwajiban ambangun Nusa lan Bangsa pêrlu èngêt dhatêng bab punika.
Nalika kula taksih lare, manawi mirêng têmbung "nglakoni" punika lajêng kèngêtan dhatêng "mutih, pasa Sênèn Kêmis, patigêni " lan sapanunggilanipun. Mila inggih "lampah" makatên wau ingkang kaudi para nem-neman ing jaman samantên, sarta para sêpuh inggih
pisan-pisan manawi piwulang Jawi kina: para mudha kapurih nglampahi wau, kajêngipun botên namung kapurih tirakat kemawon. Sarêng kula sampun dados tiyang, sawêg wontên ingkang nyêrêpakên, bilih wosing wêwarahipun lêluhur kita wau: supados nglampahana (nindakakên) wèting ngagêsang (ingkang kawrat ing sêrat-sêrat tilaranipun para Nabi).
Nglampahi ingkang makatên punika mila botên gampil. Angèlipun tikêl-matikêl yèn katandhing kalihan nglampahi tirakat. Nanging limrahipun lampah ingkang langkung wigatos wau malah botên dipun anggêp pêrlu, prasasat botên nate dados rêmbag. Ingkang dipun pêmpêng para mudha (miwah para sêpuh) inggih punika anggènipun nyuda utawi ambirat sakathahing kanikmatan.
Upaminipun kemawon nglampahi têmên. Para ingkang sampun nate ngudi dhatêng katêmênan sami ngraosakên awratipun nyirik goroh. Manawi anggèn kita botên têmên wiwit tangi ngantos dumugi mapan tilêm, kita cathêti sadaya, kados kathah ingkang botên ngintên yèn ngantos sêmantên kathahipun dora kita ing sadintênipun. Mangka dora punika sadherekan kalihan ngakên-akên, cidra, ngroyok, nyolong, mandung, fraude lan sanès-sanèsipun. Dados manawi kirang ing pangatos-atos kita, sisip sêmbiripun gampil glimpangipun dhatêng ing pandamêl awon ingkang sagêd ngrisak gêsang kita.
Wondene têmên punika sambêt sangêt kalihan adil. Mila sampun pantês sangêt yèn ing pranataning para pandhu "têmên" punika dipun anggêp fasal ingkang nomêr satunggal. Ingkang kula kajêngakên ing ngriki têmên ingkang sajati. Awit têmên punika ugi klas-klasan. Makatên ugi goroh, punika inggih wontên undha-usukipun. Manawi namung dora "sakêdhik-sakêdhik" kemawon limrahipun botên dipun opèni, botên dipun lêpatakên. Botên ngèngêti yèn kathah punika asalipun saking sakêdhik. Manawi ingkang alit-alit wau botên enggal-enggal dipun papras, saya lami ndadra. Yèn sampun dados pakulinan, sampun matuh, angèl sangêt ical-icalanipun.
Saking kulinanipun dora, ngantos wontên ingkang botên ngraos, bilih ngrindhikakên lampahing mètêran waterleiding punika awon. Ngangge stroom lestrik langkung saking samêsthinipun punika inggih dipun wastani botên punapa-punapa.
Punika sawêg mêndhêt satunggal bab kemawon. Mangka pranataning ngagêsang punika fasalipun tanpa wicalan, kados ta: tiyang punika kêdah kandêl imanipun, wajib ngajèni dhatêng tiyang sêpuh, pêrlu asih dhatêng sasamining tumitah, botên kenging mêjahi ing sanès tuwin sapanunggilanipun. Sagêdipun nglampahi sadaya wau, manawi wiwit alit kaudi, kagladhi sayêktos; botên ngêmungakên ing griya kemawon, nanging ing pamulangan, ing purug, cêkakipun ing pundi-pundi lan sawanci-wanci juru ndhidhik wajib mêrdi, sagêdipun ingkang kadhidhik ngêrtos awon lan sae tuwin sagêdipun nindakakên (ngêcakakên) piwulang-piwulang wau wontên ing gêsangipun.
Wondene caranipun sarana ing sabên dintênipun ngulinakakên nglampahi barang sae saha nyingkiri barang awon. Tiyang sêpuh tuwin juru ndhidhik sanèsipun, kêdah tlatos anggènipun nuntuni, mawi dipun sarêngi nyampurnakakên badanipun piyambak.
Kajawi pakulinan utawi panggladhi ingkang sampun kula aturakên wau, manungsa ugi pêrlu sagêd nulak sakathahing godha ingkang ngregoni dhatêng lampah lêrês; kêdah sagêd ngampah hawa nafsu. Wondene patrapipun nggladhi mêrangi godha wau ing jaman rumiyin kados ingkang sampun kaandharakên ing nginggil, inggih punika mawi nglampahi tirakat: mêlèk dalu, botên nêdha ulam ambêkan, sinau kèndêl (botên wicantênan), siyam warni-warni lss. Kanggenipun samangke cara ingkang makatên wau kathah ingkang botên purun ngangge, awit kaanggêp botên njamani. Nanging sapunika lajêng punapa gêntosipun? Punika mugi dados panggalihanipun para maos.
Tamtu kemawon anggèn kita nggêgulang nglampahi warni kalih wau kêdah ngèngêti dhatêng "dhasaripun" satunggal-satunggaling lare (tiyang). Wontên lare ingkang alit mila sampun katingal anggènipun rêmên ngudi dhatêng lampah lêrês. Sawênèhing tiyang botên pasah dhatêng sawarnining godha. Pramila juru ndhidhik pêrlu niti priksa rumiyin "bêktanipun" lare piyambak-piyambak.
Manawi dhasar, ajar saha pandadar (cakipun, praktikipun) sampun salaras, punika sawêg kenging kawastanan sampurna.
Amung Para Kasatrya Ingkang Sagêd Amangun Nusa lan Bangsa Ingkang Mulya
Manawi kula nyumêrêpi warni-warnining pakaryan ingkang gumêlar ing dunya punika, kados botên mrojol saking 4 rupi: tani, undhagi (kriya), grami (handel) tuwin priyayi (ngabdi of bêrah). Amung dumugi ing wêkdal punika ingkang kula gumuni kathah-kathahing para mudha kita utawi umumipun bangsa kita ingkang sampun pêngajaran ingkang dipun rêmêni pakaryan ngabdi (bêrah). Ingkang wêdalan saking pamulangan andhap dumugi pamulangan luhur, ingkang kasagêdanipun babagan kawruh umum utawi vak sami rêbat dhucung ngrêbat pakaryan abdi. Kabuktèn sabên-sabên wontên lowongan pandamêlan bêrah ingkang amung sakêdhik ingkang katampi, ingkang nglêbêti ngantos botên amung dasanan, nanging ngantos atusan. Ngantos botên sakêdhik ingkang manawi botên
katampèn ing pakaryan wau dipun pilalah nganggur (wekeloos)
Manawi kita wawas kanthi salêbêt-lêbêtipun kados inggih botên anèh. Jêr sabagean agêng pêmudha-pêmudha kita wau inggih putranipun para abdi (kaum bêrah). Namung sok dados eraming manah, dene para putranipun bangsa grami, tani utawi undhagi têka inggih sami karaya-raya kapengin ngabdi. Punika têmtu wontên sêbabipun ingkang prêmati. Lah, manawi wawasan kula botên sanès, sêbab sami gadhah panganggêp manawi pakaryan ngabdi punika langkung luhur aosipun (meerwaardig) katimbang sanèsipun saengga sami nampik pakaryan sanès-sanèsipun ingkang sampun samêsthinipun lajêng njalari kathahing pangangguran, ingkang mbêbayani sangêt ing gêsang bêbrayan punika. Wondene thukuling panganggêp wau wontên ingkang saking daya ing griya, ugi kathah saking pamulangan saha wontên ingkang saking sêsrawungan.
Rèhning milah-milahakên drajading pakaryan punika wohipun têrang botên sae mila kita para pandhidhik (tiyang sêpuh saha guru) prêlu ngicali raos utawi panganggêp wau, sarana nyukani panggulawênthah sagêdipun putra-putra kita sami gadhah watak kasatriya. Jêr inggih amung para satriya ingkang sagêd damêl jaman enggal ingkang utami. Wondene kadospundi trêkahipun kula amung sumangga. Ing ngriki kula amung badhe mratelakakên kuwajibanipun Kasatriya miturut pangandikanipun para sarjana sujana.
Yogyanira kang para prajurit / lamun bisa sami anulada / kadya nguni caritane / andêlira Sang Prabu / Sasrabau ing Maèspati / aran Patih Suwanda / lêlabuhanipun / kang ginêlung tri pakara / guna kaya purun ingkang dèn antêpi /
Luwih lara larane kang ati / nora kaya wong tininggal arta / kang wus ilang piandêle / lipure mung yèn turu /
Tigang pada nginggil punika ingkang dipun kiyatakên: kaya of arta (kasugihan of saening economie), kagunan of kawasisan (kapintêran), purun (kêndêl tumrap kasaenan) tuwin piandêl (geloof of kapitadosan dhatêng ingkang kuwaos) kawiryawan (luhuring bêbudèn).
Kagunan sagêd kagayuh saking pamulangan (sêkolah). Kakêndêlan saha kaluhuraning bêbudèn sagêd dipun sinau utawi kulinakakên sarana mlêbêt pakêmpalan. Kapitadosan (piandêl) saking ngèlmi dados ugi saking sakolahan utawi sarana nyêpêngi Agami.
Namung kasugihan sagêdipun kadumugèn kêdah kagayuh sarana tumandang nyambut damêl. Wondene dipun sangkani saking pêndamêlan punapa kemawon botên mancèni, punapa: grami, tani, undhagi punapa priyayi, kanthi gêmi satiti ngati-ati. Dados manawi kita amung ngancas dhatêng salah sawênèh lan manawi punika lêpat lajêng milalah nganggur, punika lêpat. Punapa malih manawi gadhah panganggêp manawi satunggal langkung luhur drajadipun katimbang sanèsing pakaryan punika saya klintu sangêt. Inggih punika sêbabipun kathahing pangangguran. Ngèngêtana bêbasan Wêlandi: Arbeid adelt. Makarti utawi nyambut damêl punika kaluhuran, sanajan pêndamêlan punapa kemawon, janji ingkang suci (dede colong jupuk). Kosokwangsulipun nganggur punika asor. Bêbasanipun:
enggal ingkang rêmên nyambut damêl. Kayakinan kêdah dipun buktèkakên sarana tandang.
Ngilmi tanpa ngamal punika sanepanipun kados angganing surya nyorot tiyang wuta (tanpa paedah). Ing Wedhatama ugi sampun mêcakakên (Pucung):Pocung.
Ngèlmu iku kêlakone kanthi laku / lêkase lawan kas / têgêse kas nyantosani / satya budya pangêkêsing dur angkara //
Ngilmi utawi kêsagêdan punika sagêdipun maedahi manawi dipun tindakakên (in de praktijk gebracht). Wondene badhe tumindak sae punika pancèn awrat, mila kêdah kas. Nanging manawi sampun dipun tindakakên sayêktosipun awrat wau amung dumunung ing pangantha-antha. Sasampunipun kita purun tumindak kanthi sêtya tuhu, sayêkti punika minangka pamunahing angkara ingkang dumunung ing salira.
Langkung-langkung para ahli pandhidhik kêrsa saha sagêd maringi tuladha piyambak punika têmtu langkung gampil anggènipun putra-putra badhe nulad salajêngipun gampil kalêksananing sêdya wau. Amien.
TJANTRIK ing Dhuwêt - Arum - Baturêtna.
Sintên ingkang sampun anglampahi siyam ing salêbêtipun wulan Ramêlan sawulan muput, tamtu sagêd angraosakên kaendahanipun dintên Riyadi. Sapisan: anggadhahi raos lêga lan bingah dene sampun kalampahan sagêd anglampahi punapa ingkang sampun dipun niyatakên, botên keguh ing panggodha. Kaping kalihipun: angraosakên eca lan nikmatipun têtêdhan ing sasampunipun angraosakên luwe ing salêbêtipun sawulan wêtah. Ing ngriki ingkang pêrlu kula pèngêti minangka piwulang inggih punika: Sintên tiyanga ingkang badhe ngraosakên eca sakeca, kêdah purun anglampahi luwe rumiyin.
Pêpèngêt wau têmtunipun botên namung tumrap dhatêng bab têdha kemawon. Nanging ugi tumrap sadaya ingkang dados kasênêngan kita, punapa ingkang nyênêngakên pandulu (têdhaning mripat), punapa ingkang nyênêngakên dhatêng pamirêng (têdhaning kuping), punapa ingkang nyênêngakên dhatêng manah, sadaya kala wau sabên ing kalamangsa pêrlu dipun suda (dipun purih siyam), pêrlunipun sagêd angraosakên kados punapa ecanipun tiyang ambruwah (nêdha eca ing sasampunipun anglampahi siyam utawi nyênyirik). Manawi kita ing sadintên-dintên namung ambruwah thok, tanpa mawi dipun pêsthi, tanpa mawi sêsirik, gèk benjing punapa anggèn kita badhe angraosakên RIYAYA. Bingah kita sampun kita êmping sabên dintên, sampun kita têlas-têlasakên. Manawi gêsang kula ing sabên dintên punika kula èngêti sampun ngantos ngècèr-ècèr kasênêngan utawi kabingahan, sampun tamtu kula badhe ngraosakên kabingahan ingkang langkung saking padintênan wau.
Kasênêngan ingkang kula uja sabên dintên wau wontênipun namung saking hawa nafsu kula. Beda manawi kula tata, kula rancang ing sadèrèngipun, upaminipun: aku kêpengin bangêt duwe omah sing brêgas, punika manawi botên kula rencangi rêkaos kêklêmpak ing sadèrèngipun, têmtu botên badhe kalampahan sêdya kula wau.
Kula asring kemawon mirêng tiyang (bangsa kula piyambak ingkang sèkèng) raosan makatên: ingatase aku mung kêpengin ndêlêng tontonan mung wragad limang sèn bae kok dicêgah kuwi, la olèhku sênêng bae besuk apa. Têtêmbungan makatên punika nelakakên sangêt manawi tiyang wau sampun sêpên dhatêng gêgayuhan, dhatêng sêdya utawi kêkajêngan langkung saking padintênanipun. Sampun tamtu kemawon inggih botên badhe ngraosakên sakeca langkung katimbang ingkang sampun-sampun. Gêsangipun tansah ajêg kemawon - anggènipun sèkèng.
Tiyang ingkang purun anglampahi rêkaos ing sadèrèngipun kanthi dipun sêdya jalaran gadhah gêgayuhan, punika ugi kenging kasanepakakên kadosdene tiyang lumampah nginggahi rêdi. Ing sadangunipun taksih wontên ing ngandhap botên kadosa raosipun, suku theyol, ambêgan mênggèh-mênggèh; nanging manawi dipun sêntosani ngantos dumugi ing pucak, kados punapa nikmatipun: sumêrêp sawangan ingkang endah, anglamlami; dhatêng polatan bawera, jêmbar, ing pundi-pundi katingal, prasasat sumêrêp sadaya ingkang gumêlar ing bawana. Makatên pêpindhanipun.
Kula lajêng kèngêtan têmbungipun tiyang sêpuh-sêpuh ingkang asring mungêl: Kanggo ngengean anak putu.
Punika têgêsipun piyambakipun piyambak botên purun nêlas-nêlasakên kamuktèn, pêrlunipun supados tansah èngêt dhatêng badhe kadadosaning anak putunipun, sagêda ugi kangengehan angsal kamuktèn, sagêda dados tiyang ingkang utami. Manawi anak putu sampun sami dados tiyang ingkang kenging dipun sawang, inggih punika RIYAYANIPUN tiyang sêpuh, ing sasampunipun anglampahi siyam (angêngirangi). Sagêd ugi raos makatên punika ing wêkdal samangke sampun tipis jalaran kadhêsuk ing raos: anakku wis tak sakolahake wus cukup; ing besuk dadi lan ora mangsa bodhoa. Manawi namung makatên kemawon kanggenipun tiyang sêpuh inggih nama gampil, nanging punapa inggih piyambakipun ing têmbenipun badhe ngraosakên kasênêngan saking anakipun, punika wala hualam.
Dados wosipun tiyang punika kêdah gadhah gêgayuhan. Ing sadèrèngipun kacêpêng ingkang ginayuh kêdah purun anglampahi rêkaos sarana ngêngirangi kasênêngan, inggih punika SIYAMIPUN. Manawi sampun kalêksanan sawêk ambruwah, punika RIYAYANIPUN. Nanging inggih sampun kasupèn, sampun lajêng ngaji pupung. Wasana borong.
Maksudipun Alal Balal ing Dintên Lêbaran Siyam
Ing dintên lêbaran siyam, mèh sadaya bôngsa kita Jawi, tuwin 100 prêsèn saking kaum Muslimin, sami ngawontênakên utawi nindakakên kalimrahan ingkang kanamakakên alal balal, utawi silaturahmi. Ugi wontên ingkang nyantuni basa ngamônca kilenan, dados risèpsi, ingkang Jawinipun manawi botên kalintu ngaturi wilujêng.
Sanajan tatacara kasêbut ing nginggil wau, sampun mataun-taun linampahan dening umum, nanging pangintên kula taksih kathah ingkang dèrèng mudhêng yêktos, mênggah maksudipun ingkang kêplok kalihan namanipun: alal balal, lan silaturahmi. Malah manawi dipun santuni ing têmbung kilenan: risèpsi, punika yèn mênggah wawasan kula radi kirang mathuk.
Cobi ing ngriki kula têrangakên sawatawis, têmbung alal balal, lan silaturahmi, ingkang kalih-kalihipun wau sami pêthikan saking basa Arab. a. alal balal, punika racutan saking têmbung: al halal bil halal: Jawinipun: khalal-khalalan, maksudipun apura-ingapura, antawisipun satunggal lan satunggalipun.
b. têmbung silaturahmi, Jawinipun anyambung ing sih. Maksudipun [Maksudi...]
[...pun] sih-sinisihan, ugi antawisipun satunggal lan
ingkang rumaos gadhah kalêpatan dhumatêng sasami lajêng wajib nêdha pangaksami, punika inggih kêdah dipun angge ênggêng-ênggêngan. Langkung-langkung bilih dhumatêng sanak kadang, pawong mitra, tanggi têpalih tuwin sadhèrèkipun ingkang nunggil agami Islam. Dados anindakakên: alal balal, lan silaturahmi namung pêndhak ing dintên lêbaran punika, nama ngasèpakên ing kwajiban, ewadene inggih tinimbang botên babarpisan, sampun luwung-luwung dene sanadyan sataun sapisan purun nindakakên. Namung kemawon kathah dintên, têka mawi milih dintên lêbaran siyam, punika mênggah sabab-sababipun punapa? Mênggah saking pangothak-athik kula makatên: wulan Siyam punika tumrap ing kaislaman, kaanggêp wulan ingkang minulya piyambak. Jalaran:
Ha. Wulan punika kariwayatakên wulan têmuruning kitab suci Al Kuran, saking
Kangjêng Nabi Mukhammad, saking baka sakêdhik, tamatipun ing môngsa 23 taun.
Na. Ing salêbêting wulan Siyam punika wontên satunggaling dalu ingkang kanamakakên Laelatur kadar. Têgêsipun ing dalu wau, Ingkang Maha Agung mêdharakên ing papêsthèning dumadi, dhinawuhakên dhumatêng para malaikat ingkang nindakakên (andhawahakên) ing papêsthèn, dhumatêng titah ingkang mêsthi kadhawahan ing salêbêting taun ingkang badhe kalampahan. Dene dhawahing Laelatur kadar wau taksih ginaib, namung ingkang nyêlak-nyêlaki kemawon, wontên ing malêm 21, 23, 25, 27 utawi 29 ing wulan Siyam, malah mawi pangêbang-êbang, sintêna ingkang ngibadah sagêd nyarêngi ing dalu kadar wau, ginanjar sami kalihan ngibadah 1000 wulan (Zie Kuran surat Kadar).
kenging gothang). Dene ingkang dipun sucèni inggih punika:
1. badanipun wadhag saking rêrêgêding sêsakit, sadaya rêjêki ingkang sampun tumama ing badan wadhag salêbêting sataun, ingkang kirang sae tumrap kasarasaning badan, sagêda sirna margi kangge siyam, lajêng santun rêjêki inggal ingkang suci saking sêsakit,
mila tiyang siyam, panêdhanipun rêjêki (buka lan saur), kêdah kikrik. Lan la cumpia namung sacêkapipun, sampun ngantos kêladuk (aji pumpung) punapadene kêdah milih ingkang khalal.
2. nyucèni ing tindakipun lair, saking lampah kawiyatan. Ingkang tuwuh saking pôncadriya lair, saha solah-bawa, lan muna-muninipun, malah salêbêting siyam, kajawi anggènipun siyam kêdah ngampaha ing hawa napsunipun, saking tindak ingkang ingawisan dening sarak agama. Kaêrèha dhatêng lampah pangabêkti ing Gusti Alloh, anglangkungi tinimbang ing wulan sanèsipun.
3. nyucèni ing budinipun, saking watak (ambêg) ingkang cinacad, adiguna, jubriya, takabur, sasaminipun.
4. nyucèni ing raosipun, têgêsipun salêbêting wulan Siyam, tansah kanggea tawajuh (umadhêp) ing Gusti, mengo saking sanèsipun (kadonyan).
Cêkak aosipun, ing salêbêting wulan Siyam punika amung mligi kangge ambangun ing raga jiwa sagêda langkung suci, langkung sampurna, tinimbang sadèrèngipun siyam, pramila sabibaring wulan Siyam lajêng katitia, kadospundi kawontênaning raga jiwanipun, punapa sampun rêsik yêktos, punapa dèrèng? Manawi taksih rumaos kanggenan dosa ingkang
Kawuningana, dosaning manungsa punika botên ngêmungakên dhumatêng Gusti Alloh kemawon, nanging ugi gadhah dosa (kalêpatan) dhumatêng sasamining manungsa. Mila ugi kabirata pisan, supados sagêda suci ing dintên punika, sarana lampah alal balal. Lan manawi gadhah satru, mêngsah ingkang suwau kajothak (jothakan) lajêng kawawuhna, ingkang têgêsipun (silaturahmi).
Dados alal balal lan silaturahmi, ing dintên lêbaran punika, botên namung atêgês risèpsi (ngaturi wilujêng) kemawon.
Amung samantên wawasan kula, rèhning panyêrat kula wawasan punika pinuju siyam (nglêntere) mila manawi wontên cèwèting ukara nyuwun pangaksami ing ngarsaning para maos.
pamundhutipun sadhèrèk pamonging Mardi Siwi, andhèrèk mangayubagya, momonganipun, walagang kalawun-lawun, dumugi umur gangsal taun widada sêpên ing sambekala. Asung pratôndha sanadyan isining Mardi Siwi dèrèng sagêd ngêtrêpi kados karsanipun para pamong, nanging sampun sagêd nuju saperanganing bêtahipun para maos, pancèn, mardi putra makatên ajêg dados kabêtahan ingkang wigati, langkung-langkung ing jaman ewah gingsir kados kawontênan sapunika, ngantos kathah tiyang samar anggênahakên ingkang nama sajatining utama. Ing môngka para putra punika ing têmbe badhe ngambah jaman ingkang sapunikanipun taksih dados cangkriman mêmêt. Manawi kirang pramana ing panaliti, sisip sêmbiripun botên namung kêcêlik maringi sangu barang ingkang botên migunani kemawon, nanging kêsasar nyangoni barang ingkang malah dados wisuna.
Upaminipun putra ingkang ginulawênthah cara kilenan mênggahing sandhang, têdha, dolanan, pakulinan miwah tatacara, clakêthik dumugining diwasa nrajang ênggêt-ênggêting gêsang namung angsal balônja alit, sampun tamtu anggènipun badhe adamêl cumpuning pamêdal, andadak ngangge repolusi, inggih punika tarungipun [ta...]
[...rungipun] kaanan kalihan pakulinan, manawi santosaning panggalih dhawah kalindhih, mêsthi sangsara gêsangipun. Dèrèng cêkap samantên kemawon, sasampunipun kêkirangan lajêng nrajang repolusi ingkang kaping kalih, inggih punika tarungipun budi luhur kalihan asor, ngadat: wong ambêk jatmika kontit.
Ingkang kula aturakên ing nginggil punika dede gêgambaran ingkang tanpa têgês, samôngsa panjênêngan nolèh ngiwa nêngên, tuladhanipun ngêmbrah kemawon, langkung-langkung ing babagan lukita miwah tatakrama, bêbasan mêgah-mêgahakên kathahipun.
Lêlampahan ingkang sampun kêpêngkêr dados wêwarah, kadospundi sapunika anggèn kula jumangkah, murih botên kadung dhawahing panjôngka, ing jaman ingkang badhe dhumawah.
Jaman ingkang sampun kalampahan, malah dumugi sapunika taksih makantar-kantar, anama jaman tèhnik, inggih punika kabudayan awujud yêyasan ingkang ngedab-edabi. Pamarsudinipun ngantos sagêd miyak wêwadi: lampah anggêgana makatên tumrapipun ingkang kasêmbadan, dede barang-barang, radhio saya sampurna, ngantos ing jagad botên wontên ingkang katingal têbih,
lacuting raos, botên purun ngakêni yèn taksih wontên pangawasa sanginggilipun malih.
Sumuking swasana ing Eropah dumugi akiring wulan Sèptèmbêr tansah adamêl gêtêr jagad, dening kandêling mêndhung paprangan sampun gumandhul, mèh sadaya praja sami nyiyagakakên wadyabala, samêkta sadêdamêling yuda, ingkang botên sakêdhik waragadipun. Ngakathah taksih kèngêtan, gênging kasangsaran ingkang sinandhang kala pêrang agêng 1914-1918 ingkang ngantos sapriki dèrèng nama pulih babarpisan. Gèk badhe kados punapa mangke kadadosanipun, manawi èstu wontên paprangan malih. Para jêjêngguling praja wontên ingkang gadhah panyuwun dhatêng sang raja pandhita ing Romê, karsa anênuwun maring Allah, sandening Baratayuda. Panyuwun wau dipun parêngakên, kalampahan mèh sadaya greja sami nênuwun sandening pêrang. Kuwasaning Allah botên kenging dinugi, dening pêpanggihanipun para pramugarining praja agung sakawan wontên ing Mênsên, mêndhung paprangan ingkang gumandhul wau sanalika sagêd kabuncang ing maruta. Sanajan ngangge bêbantên kamardikaning praja Cekoslawakiyê, nanging sanalika ngriku pun mêndhung sagêd sumilak rêsik. Dhadha lêga, ambêkan panjang. Sandening pêrang têtêp saking pangawasa gaib.
Nanging punapa mêndhung ingkang angêndhanu wau lajêng sirna tanpa lari.
Mirêng makatên wau, sang wira Hitlêr mêdhar sabda: kula botên ngandêl dhatêng pangudi katêntrêman ingkang ngajak ngrucat dêdamêl lair, malah nyiyagakakên pusaka batin, kajawi ta manawi sêsarêngan ngrucat dêdamêl lair inggih ngrucat dêdamêl batin.
Kala jaman adêgipun pakêmpalan Java instituut, dados inggih sabibaripun pêrang agêng Eropah ing nginggil wau, kula nate mirêng lokipun sarjana wetanan wosipun makatên: kilenan sampun wiwit kraos, manawi buntasing plajêngipun tèhnik, botên mawoh kamarêman minggahipun dhatêng katêntrêman, nanging malah mujudakên aru-ara, ingkang tansah adamêl gênjoting bawana, milanipun lajêng ambêtahakên kabudayan wetanan kangge sarana pangudining katêntrêman.
Indhu sarta tanah nusantara, sampun tapis dipun wêrdèni utawi dipun santuni basa Eropah, bêbasan sampun botên madal sumbi, malah anggèning ngoncèki gêgêlitanipun, sok langkung trêtib tinimbang ingkang gadhah kabudayan. Nanging punapa pun katêntrêman sagêd kacêpêng, sajakipun saya têbih.
Teori kalihan praktik punika kadyangganing ngèlmu kalihan laku, kêdah tansah lèngkèt botên kenging pisah kadosdene lair kalihan kabatosanipun, inggh punika ingkang cinôndra
Kathah panunggilanipun rêrangkèn ingkang tan kênaning pisah punika, kados ta:
Onggok kalihan pathinipun,Cakriking kapal kalihan mathinipun,
Ukara kalihan yatmakanipun,Pêpaès kalihan sêmbaganipun.
Dados babagan mardi siwi punika ingkang langkung wigati, anggènipun badhe ngisèni putra dhatêng ngêsing gêsangipun, manawi kêlajêng anut lampahing tèhnik, badhe botên mangrêtos manawi gêsangipun dados mêsin, namung sagêd makarti manut purba wasesanipun ingkang badhe ngangge.
Isining pamardi ingkang sagêd andayani katêntrêmaning agêsang, tumrapipun ingkang adhêdhasar rèligi = ngandêl dhatêng pangawasa gaib, inggih ingkang nitahakên bumi langit saisinipun sadaya, ungêlipun: sura dira jayaningrat, lêbur dening pangastuti. Manawi ingkang mampang-mampang, ingkang anggêgirisi, ingkang badhe ngêlun jagad punika dèrèng lêbur, tartamtu ing bawana tansah rêtu. Margining panglêbur namung satunggal, inggih punika: pangastuti.
Wasana ngaturakên sêsanti: aywa kêmba mêmayu yuning bawana.
Stb. No: 744., ASMA: T. Aboemakarim, Panggenan: Wanasaba, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 753., ASMA: T. Adisoedarmo, Panggenan: Surabaya, Kathahing arta: f 1,20, Kangge têngahan taun: 1939 I +
Soedjahar, Panggenan: Madiun, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 757., ASMA: Mij. Padmi, Panggenan: Tulungagung, Kathahing arta: f 0,80, Kangge têngahan taun: 1938 II + f 0,20Stb. No: 758., ASMA: T. Soetomo, Panggenan: Karanganyar-Solo, Kathahing arta: f 1,20, Kangge têngahan taun: 1938 I + IIStb.
Purwakêrta, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 783, ASMA: Mij. Roesdalijah, Panggenan: Kuthaarja, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan
Panggenan: Kuthaarja, Kathahing arta: f 1,20, Kangge têngahan taun: 1938 II + 1939 IStb. No: 800, ASMA: R.M. Soetomo, Panggenan: Solo, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 801, ASMA: T. Soedjojo, Panggenan: Solo, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 802, ASMA: T. Soewadji, Panggenan: Solo, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 810, ASMA: R. Soemadijo, Panggenan: Maos, Kathahing arta: f 0,60,
Panggenan: Solo, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 819, ASMA: Mej. Daroeki, Panggenan: Solo, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938
Panggenan: Klampok, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 827, ASMA: Mej. Daisah, Panggenan: Purwakêrta, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 830, ASMA: T. Notopijogo, Panggenan: Lumajang, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 831, ASMA: T. Prijosoedirdjo, Panggenan: Bajanêgara, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 832, ASMA: R. Soemono, Panggenan: Kêndhal, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 836, ASMA: Sri Paniti, Panggenan: Karanganyar, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 837, ASMA: Mej. Koes, Panggenan: Jokja, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 842, ASMA: R. Widjono, Panggenan: Sêpanjang, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan
Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 846, ASMA: Mevr. Dr. Diran, Panggenan: Solo, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb.
Panggenan: Solo, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 850, ASMA: R.S. Djogokartiko, Panggenan: Solo, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938
Brotosoendjojo, Panggenan: Solo, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 853, ASMA: Rr. Soetarti, Panggenan: Dlanggu, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 855, ASMA: T. Soebardjo, Panggenan: Banyuwangi, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 858, ASMA: R.Ngt. Martokanjoko, Panggenan: Solo, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 862, ASMA: M.B. Wirjowigoeno, Panggenan: Solo, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 863, ASMA: Mej. Soerini, Panggenan: Wirasari, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 II
jo, Panggenan: Dlanggu, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 869, ASMA: T. Haripoernomo, Panggenan: Majakêrta, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb.
taun: 1938 IIStb. No: 880, ASMA: Mej. Asmaniati Iskaq, Panggenan: Majakêrta, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 884, ASMA:
Panggenan: Majakêrta, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 887, ASMA: T. Sastrodiwirjo, Panggenan: Majakêrta, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan
Panggenan: Majakêrta, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb. No: 895, ASMA: T. Soeradi, Panggenan: Majakêrta, Kathahing arta: f 0,60, Kangge têngahan taun: 1938 IIStb.
Ing bumi Nusantara, iwak lélé nduwé akèh jeneng-jeneng dhaérah, ing
Banjur ing negara liya diarani mali (Afrika), plamond (Thailand), gura magura (Srilangka),
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Radymno&oldid=1090839"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
durung ngopi, durung ngrokok, karo durung mangan? hahahaha… ha yo mesti tremor lek!
nganggur. Lha kamu bagaimana?)B : Alhamdulillah, aku wis oleh gawean. Ya wis ayo mangan bareng ning warung mi ayam kae. Tak traktir tenang wae.(Alhamdulillah, aku sudah dapat kerja. Ya udah makan bareng di warung mi
nduk, ning sekolahan belajar sing tenanan lho, ojok sak karepe dewe, sing manut karo guru ne yo.. (nak(nduk=anak prmpuan) di
Koordhinat: 1°44′45.64″N 98°46′31.64″E﻿ / ﻿1.7460111°N 98.7754556°E﻿ / 1.7460111; 98.7754556
Marudut Situmorang, AP, MSP.
41.31 km2 (15.95 sq mi)
Kutha Sibolga inggih punika salah satunggaling kota di propinsi Sumatera Utara, Indonésia. Kota punika manggén ing pasisir barat pulau Sumatera, mbujur sepanjang pasisir saking ler ing kidhul lan manggen ing kawasan lempongan ingkang asmanipun Lempongan Tapian Nauli, sawetawis ± 350
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Sibolga&oldid=1055487"	Kategori: Kaca sing trap-trapan pambuleté alaKutha ing Sumatra LorKutha ing IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa cacad skripArtikel pamukiman butuh didandaniKategori Commons tanpa pranala ing Wikidata	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.21, 3 April 2016.
jiwa ( ora kebanda ing kadonyan…, ora samar marang bisane sirna
saiki wis ngaku tuwa,mula jare wis ora gondrong. Syukur2 pd sadar…..
Nek klembak yo ra sah diomong mesti jodho karo mbako…ngomong mbako yo Arwan sing seneng….padhahal mbiyen nek ngrokok…wadhahe rokok nyeprut isine rokok liya….ha..ha..ha
tangga kiri kanan…lan liya liyane hi..hi..hi
Hell Hole ngeluh mau nakokno ana sing nang Balikpapan ora kancane dewek kiye…jarene dekne dhewekan kaya “kethek ketolop”…malah ngomong bisa-bisa kesuwen nang kana malih dadi “Macan”….mesakkan….tapi seneng kayane
karo kanca2 anane mung nguyu, miyeng, kadang ya kurang ajar karo guru, eh begitu wis dadi wong tuwo
kagem kulo lan teng kmpg kulo,kadose tseh pol2lan sangar ten kmpung kulo..kathah alas rimba..lan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Remboken,_Minahasa&oldid=1042398"	Kategori: Kabupatèn MinahasaKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
punika, punapi sane prasida atur titiang dening tiang prasida dados anggota legislatif inggih punika pembenahan Pura Kahyangan Tiga lan Bale Banjar sane wenten ring desa adat Punggul puniki.
Wantek : “Sapunapi semeton sareng sami? Dening wenten
nanging isine puyung, inggih wantah asapunika pinunas titiang.”
They Rai : “Sinampura titiang nyelag
wenten iriki titiang nenten ja pacang ngumbar janji kemanten. Dening napi sane dados janji
Semeton sami : “Inggih siap!’
(Gelisang cerita, pemilu sampun kalaksanayang. Drs I Nyoman Sader M.Si. terpilih lan dados anggota legislatif ring kabupaten Badung. Nanging janji ipunne wantah janji kemanten, sawatara sampun 2 tiban nenten wenten realisasi ring desa adat Punggul. Semeton irika sampun pepes ngajuang
title; Sampeyan Dalem Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom/SDKGPAA. Hamengku Negoro Sudibyo Rojo Putro Narendro Mataram.
On July 20, 1877 Sir Sultan Hamengku Buwono VI
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Padang_Lawas&oldid=1105489"	Kategori: Kabupatèn ing Sumatra LorKabupatèn Padang LawasRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.31, 23 Oktober 2016.
(Buta Locaya terkejut bukan main, karena
(Sunan Bonang berkata lagi, “Aku orang Arab, namaku adalah Sayid
lan wiwit saiki panggonan têtêmon iki, kang lor jênênge
ing desa Bogêm, ana ing kono Sunan Benang mriksani rêca jaran, rêca
mau awak siji êndhase loro, dene prênahe ana sangisoring wit
trênggulun, wohe trênggulun mau akeh bangêt kang padha tiba nganti
enggoning pasucian ingsun, jumeneng ana kontholing Adam, kang ana ing sajroning konthol iku pringsilan, kang ana ing sajroning pringsilan iku nutpah, iya iku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun, Dad kang anglimputi ing kahanan jati jumeneng ana ing sajroning
priya lan wanita anggenipun sami sahresmi pamudharin prasa sesarengan, woring kama mangka pinareng dening Pangeran Kang Maha Mulya badhe nitahaken manungsa, punika woring kuma wau lajeng kendel dumunung wonten guwa garbaning wanita, binasakaken garbini inggih punika meteng. (pupuh Bila
Wonten malih gelaring wanita yen nuju sinanggama ing priya, lajeng ambiyantu ing solah obahing raga raga
dumunung wonten ing priya, pramila sujanma wanodya punika bebasanipun kasebut papan utawi
main-main. Wonden bilih pinuju badhe salulut anggenipun anaji-aji lan angedi-edi ing patrap kapratelaken kados ing ngandap punika : ingkang rumiyin, duk wiwit kagungan karsa badhe apulang asmara lan wanita sakaliyan sami sesucia, inggih punika siram tuwin jamas lajeng ngasta siwur anyiduka toya kaankat celak ing wadana mawi dipundonganana, ananging donganipun kados pundi duk ing jaman kina punika kula boten terang, yen ing jaman samangke inggih katimbang kendel kemawon lowung kaangge minangka gegondhelaning niyat, prayoginipun mawi angucap mkaten : “niyatingsun adus, padusan banyuning tlaga kalkaosar, anuceni sakaliring eroh, kang dumunung ana ing jasad kita, mlebu manik metu inten, cahyake amancur mancorong kadi cahyaning Pangeran Kang Maha Kuwasa”. Ing riku toya siwur wau lajeng kasiramaken ing wadana, lajeng siram ngantos dumugi sucining saliranipun sadaya. Menggah pratingkah siram ingkang mekaten wau jalu lan wanita ing patrap sami kemawon boten aprabeda. (pupuh 26).
BRANJANGAN (52) BURUNG CENDERAWASIH (11) BURUNG CENDET (122) BURUNG CIBLEK (60) BURUNG CUCAK (43) BURUNG CUCAK HIJAU (118) BURUNG CUCAK JENGGOT (47)
kotane dewek,aku turut priatin ana wong kaya P Indra setiawan gawe hotel nggo lapangan kerja wong banyumas ana sing ngganjel ujarku jaman saiki uis ora kaya wingi2 sing esih
01/04/2010 pukul 03:04 - HAI SEDULUR KABEH TULUNG ANGGER SANTIKA UIS BUKA LAMARAN KANCA2 DI KABARI BEN WONG BANYUMAS SING DADI KULI HOTEL BISA NGODE NANG KOTANE DEWEK BEN TAMBAH MAJU LAN RAME JANE AKEH WONG BANYUMAS SING DADI KULI HOTEL NANG KOTA2 GEDE TAPI WONG SUGIH PWT MALAH GAWE HOTEL NENG NJABA
ora ditutupi..karo kabeh wit..kabeh wit padha gundul..ayo menungsa sadar!!padha ijoni wiit witan..supaya alam ora nelangsa..
Rupane podo wedhi karo aku…hehehe iyo sok ono sing nawari ming ora okeh koyo ning Kuta….Om sendiri Om??ngono, padahal aku karo*ex Bule*—
punika dipun Pangarsani Panatacara Madya Sugeng Irianto, S.Pd, kanthi pangangkah ruangan lan audionipun saged murakabi kagem proses Pembelajaran ing pawiyatan. Nalika paring sambutan, Ibu Nunuk Sri Murni Karyati ngendikaaken bilih Keluarga ageng SMPN1 Jetis ndherek nyengkuyunng lan remen sanget dene SMPN 1 Jetis sampun pinitados minangka Papan pawiyatan. wondene Panatacara Mudha Darmuji Ngambar Arum, S.Ag, lurah Paguyuban ngandaraken bilih siswa ingkang ndherek pawiyatan saya dangu sangsaya tambah kathah, punika minangka tandha pranyata taksih kathah tiyang jawi ingkang “peduli” dhumateng ngrembakanipun basa Jawi ingkang adi luhung. (dar)
wayang orang BlogCamp Budhoyo. Perange mantep tenan kui. Bareng layare ditutup, langsung podo jerit kabeh. Mudhoiso baturmu kui mati!!!”
Hyang Agung | tan siwah ing panyipta | duk jiyarah antuk patitikanipun | singgih kang liningkên uga | ingkang dadya
samya mudhun mijil saking masjid agung | ngandika Sèh Amongraga | aywa na susah ngudhuni ||
8. Payo padha lulungguhan | yayi kalih suwawi sami linggih | ingkang liningan agupuh | samya tur bêktinira | Sèh Mongraga aris pangandikanipun | yayi kalih ing samangkya | paranning
Mongraga ngling sukur yayi kalih | kang tashud maring Hyang Agung | mulyèng tastyas. patitisnya | aywa kendran ing
Wanatawang Wanasonyanipun | parlu karya pamidikan | lamun dhauping pangudi ||
angèstu jumurung | nulya Sèh Amongraga | lan kang garwa Nikèn Tambangrarasipun | amadal sing palungguhan |
kang sagara kidul | alun tan têkèng cacap | pamikising samodra antaranipun | lakon sadina dohira | suruding ranu jaladri ||
31. Kathah pendah kantha kutha | babanjaran akojor adi luwih |
pra kirna§ Prayoginipun / pla-kirna /. sangkêp kang
lampahipun | têkèng bubungasing nuswa | bumi Bantên muarèki ||
33. Ing Wantingkup wastanira | sakiduling pulo Kalapan§
saking dening kapurba sihning Hyang Agung | wau sang Sèh Amongraga | dènnira nèng pura curi ||
38. Anraskên rarasing driya | yun mijilkên karamating Utadi | anèng muara
luwih saking jaman ngalamdonyèki | ingkang kaendahanipun | ana tirta inirat | sing têlaga muncar mancurat mra-satus |
kaluwihanipun | cihnaning paworing Suksma | sinuksma Allah sêjati ||
47. Abadan roh nyawa Suksma | ingkang sinung jinurung sakarsanèkiLebih satu suku kata: ingkang sinung jinurung sakarsèki. | dening Hyang Kang Maha Agung | mangkana
tanpa mangsa rasaning pangan wus korup | tumêkèng nikmating angga | tansah amanggih sasaji ||
49. Enir tangsayaning driya | saking dening
antaranira | Sèh Mongraga anèng ing pulo Wêsi | angglarkên karamatipun | adana donya brana | mring wong dagang alayar malimi laut |
gusti | ngirit pawong rewangipun | angusungi barana | sakarêpe kang kinira dinol untung | wastra rukmi lan sasotya |
nulya kawêntar | ing sasaminira malim jêladri | kèh palwa layar mariku | marang ing pulo Waja | pan wus gampang
ingambah sagara kidul | tan pae pambilanira | angamèt tan anukoni ||
57. Amung nunuwun kewala | marang ingkang palinggih Amongragi | sinêngaja
janma | pra nangkoda saking Johor lan Ngacih | ing Banjar Riyo ing Lampung | Kangeyan ing Sêmbawa | ing Trênate
mangkya paran kang mawa | sagara kidul agampil ||
60. Ingambah dening jong-layar | samya nêrka yèn janma pulo Wêsi | anggampangakên ing laku |
sabatira wolungpuluh | kyèh pinangkaning janma | sing kadohan kumuk pandhita linuhung | ing mangkya padhangkanira | apan anèng pulo Rakit ||
70. Pan maksih laut Sumatra | kilèn Bangkaulu ing pulo Rakit | yata wau Kae Datuk§ Prayoginipun / Dhatuk /. | Ragagunting samana | pan alungguh anèng pakampunganipun |
panjaluknèki | kèh kêdhik sayêkti sinung | tan ana kang baliya | laut kidul wetan kene prênahipun | kiduling pulo Kalapa | muara Watingkup nênggih ||
73. Ujung Bantên nungsa Jawa | tanah anyar ingaran pulo Wêsi |
nungsa | anèng kono ênggone pandhita iku | sabat kalima turira | inggih kawula miyarsi ||
74. Kadi kang paduka pajar | pandhita kang anèng ing pulo Wêsi | kalangkung kuwasanipun | tutruka tanpa rowang | mung pawèstri sajuga
baitanipun | sakêbaking baita | ingkang prapta sami kothong palwanipun | mantuk sarat ini brana | tan nampik sangakaning janmi ||
76. Sumawana ingkang pêdhak | tiyang Bantên kang parêk lan pasisir | kidul pan sami mariku | ing Cikarang Cirongkang | Cikuraka Cimandri lawan
marang ing pulo Balitung | milya amupu donya | dipun-yêktosakên ujaring wartèku | dora lawan yakimira§ Prayoginipun / yaktinira /. | pandhita ing pulo Wêsi ||
79. Momod brana ing baita | lon dènnya-jar Ke Datuk§ Prayoginipun / Dhatuk /. Ragarunting | digawe apa amupu | kamalaning
anèng kanane sira sisik | siksa bot kang sira panggul | wong kêdanan kamalan | yèn kang mungguh arahku iku ing
payo umangkat | maring pulo Wêsi apa warnanipun | pandhita kang dana brana | dene ta kaluwih-luwih ||
84. Dandana samêktèng paran | kitabira kabèh aja na kari | padha wotna§ Prayoginipun / motna /. ing pêrau | lan sadandananira | lah mèluwa kabèh sabat wolungpuluh | sarta padha samêkta-a | gêgaman sikêping jurit ||
85. Enggar sabat wolungdasa | (n)dan umangkat numpak palwa miranti | gya andhaut jangkaripun | andhayung babar layar | pan kumitir
Mongraga wus waskitha | lamun ana pandhita sabrang prapti | tan rahayu sêdyanipun | ngartika jroning nala | nora suci atine
padha dhikira sami | nora ilok wong mimisuh | lagi cobaning Suksma | salawase durung cobaning Hyang Agung | tyasmu padha nêlangsa-a |
cipta nuliya kêpangguh | lan pandhita kang kuwasa | ingkang anèng pulo Wêsi ||
rowang kinèn nguncali tali | ingkang tinuduh agupuh | samya (m)buncangkên tambang | sigra nyandhak kabèh sabat wolungpuluh | sinarudhah ing baita | kabèh wuda lir cicindhil ||
marang mami | ki juragan lon amuwus | (ng)gih Kyai padha-padha | bêja-(n)dika pribadi kang mêksih untung | dèrèng (n)dungkap ing pasthinya | dumadak wontên nulungi ||
101. Utama kang (n)dika-sêdya |
ingkang prapti | sabêne sagara kidul | datan kêna ingambah | mangkya kenging inggih saking sawabipun | pra nangkuda samya tuman | anggambuh mring pulo Wêsi ||
1. Sabat wong wolungpuluh | samya bingar myarsa tuturipun | cipta olih sêmbulih luwar prihatin | wau ta Kiyai Datuk§ Prayoginipun / Dhatuk /. | Ragarunting mojar alon ||
ing ujungipun | labuh jangkar pakandhasanipun | pan wus ana palwa pasrudhahan
sabate kang kèh lara murus | ki juragan aris dènnya mituturi | asambada (n)jaluk tulung | mring sang panthitapandhita. kinaot ||
6. Yèn antuk sawabipun | nulya sadaya osiking kalbu | aprasambat nuwun mulya ing sang yogi | kang nora bisa cêlathu | kewala sajroning batos ||
7. Pra sabat wolungpuluh | samya mulya tan ana kang angluh | pra juragan ingkang
pranyata punika janma linuwih | mangke yèn (n)dika katêmu | ingkang ragi ngatos-atos ||
apan wus kasêdyèng ati | atêmu kang apalungguh | wus padha kalawan ingong ||
11. Ki Ragarunting gupuh | mudhun saking pasrudhahan prau | pan ingiring ing sabat sadaya sami | Kae Ragarunting Datuk§ Prayoginipun / Dhatuk /. | dènnira anganggo-anggo ||
Saking pawèwèhipun | juragan wau ingkang tutulung | wus tumêkèng ing ngalêsta pulo Wêsi | pasang rakit patutipun | tuhu kalamun kinaot ||
14. Undhak-undhakanipun | gilang waja sanglingang sinangub | angunguwung têlêng
18. Tan nana èmbanipun | sajroning donya ingkang kadulu | apan amung sasiki ing pulo Wêsi | tanêmaning jalma
dunya kèhe janmi | tan ngrasa kelangan untung | wong cukul dhewe mêngkono ||
22. Wau ta lampahipun | Ragarunting wus prapta ing pintu | sabat wolungpuluh agawok ningali | maring wong ngambil donyèku | tuwa anom lanang wadon ||
23. Lunga têka asêlur | jêjêl uyêl
wolungpuluh | mulat donya-brana ngundhung-undhung | Ragarunting karênan mulat donyèki | tan nyana karamatipun | sang Sèh Adi Amongkaot ||
25. Mèksi gêdhong tan tutup | mara ngambil busana di luhung | amêmatut panganggo Ki Ragarunting | kulambi budhidhar
donya brana kang di-kaot ||§ Prayoginipun / kinaot /.
28. Arah ginawa mantuk | sotya rukmi wastra saliripun | Ragarunting kèlu ring sabatirèki | pan kalindhih imanipun | karêm ing barana katon ||
29. Arahira ing wau | Ki Runting ahlinira ing
sasêdyanipun | sampun kinawruh angliring kalbu | Sèh Mongraga alinggih kalawan rabi | wau ta ing karsanipun | cipta nênêdhèng Hyang Manon ||
31. Aningit ing pandulu | tinarimèng Hyang saciptanipun | pratandha wus ngalap kajumbuhan tunggil | wus tan malat ing pandulu | yata kang sêdya mradhayoh ||
32. Prapta ing pandhapa gung | kang
wus sirna tejanipun | sabatira lima aturira ririh | yèn pandhita kang palungguh | kados wus angraga Manon ||
34. Langkung sinêktinipun | Ki Ragarunting malih amuwus | payo padha golèkana dèn-kapanggih |
jarene suka ing tamu | nora nampik sakèhing wong ||
36. Mongraga eca lungguh | nèng paningrat lawan
mantuk | suka bungah Ki Runting sajroning ati | dening wuryaning wisma gung | upamakna ing pandulon ||
38. Baya swarga tumurun | kaendahan donya tan kadyèku | adiaèng mêngkene
ciptaning kalbu | dhaham suprih kaparungon ||
39. Sang tapa mèsêm (n)dulu | marang tamu kang sêdya papangguh | dadya sang Sèh Adi Mongraga nabda ris | bageya kang lagya rawuh |
41. Kumêsar manahipun | kakêtêgira arêbut dhucung | Dhatuk Ragarunting wus angrasa ajrih | nêbut astapirolahu | nguwuh mring sabat wong-uwong ||
42. Padha mreneya gupuh | iki apa swara kang karungu | têka gawe mêmêdèni marang mami | Sèh
rangu tyase Dhatuk Ragarunting | kadhone | Sèh Mongraga ris tanya mring Ragarunting | têmbunge | rikèng pundi wismèng wingking
jung kilèn | de panêngran Dhatuk Ragarunting ingsun | ngong kiye | sarwi ombak bandha sumitra anggunggung | awake ||
asliningsun anèng pangarêpanira | nèng kene ||
25. Sidhêp ujar jana kaluluning basa | nyatane | sarwi nolèh mring garwa kinèn
Prayoginipun / ahlul /. iman | tekade ||
31. Wong anjawat tangan iku lah punapa | têgêse | yèn tan wruha tuwan wungkuk nora dadi | sêlame | sasalaman paran kang riki cêkêli | apane ||
pan tinêmbing ing kawruh Ki Ragarunting | ngèlmune ||
40. Lah jawabên ki sanak ingkang patitis | samangke | ingsun iki apa
tuwanira iku anèng sira | ênggonne | nora nana bisa ngaranni pribadi | dhèwèke ||
42. Mongraga ngling yèku durung rêna mami | jawabe |
kawruhe | nênggih ngèlmu kang bênêr nora sulaya | tekade ||
46. Ingkang aran tuwa ya satuwanira | têmênne | ingkang ênom lah iya ênomme dhewe | tan wanèh | Mongraga ngling sun tan rêna lah kêpriye | undhake ||
47. Runting angling wong tuwa kang sampun nyata | êkake | tuwa kang wus tumêka marang Hyang Widdhi | dhèwèke | sang Sèh tanya paran rupane Hyang Widdhi | wujude ||
48. Anèng ngêndi ananing Hyang ingkang pasthi | wujude | Ragarunting mojar e lah nora kêna | ginawe | apan ora kantha
iku | apèndhèk | luwih sasar ingaranan wong duraka | padhane ||
50. Ragarunting nauri sêngak asêngol | wuwuse | yèn mêngkono para iku ingong buru | têmêne | lah kêpriye karêp-para anganèhi | ewuhi ||Guru lagu
ing pati | dosane | wênang lamun rinuwat padha samêngko | yèn matèk | Sèh Mongraga gumuyu
57. Yèku wong kang kêna kukum dosa gêdhe | yêktine | lah labuhên ing sagara dimèn sirna | anggane | ing wong
kalangkung | tan purun malih-maliya | anging ingkang kula suwun | uripna santri kawula | kawlasarsa sami lampus ||
iku tan anèng manira | yêkti nèng pribadinipun ||
7. Lêwih kang aduwe jiwa | Ragarunting mèsêm muwus | dados lila ingkang
alon aturipun | punapa ing karsa tuwan | darmi anglampahi tuduh ||
10. Witne mugi ywa kadyèka | bênggang
pinundhut | mangkana ing lampahipun | yata Ki Sèh Amongraga | angatêr lampah nèng pungkur |
pangguh | lan Mongraga duta mojar | kawula rêke tinuduh | mundhut palwa ing pandukapaduka. | binêkta layar umantuk ||
26. Mring Bangkaulu Sumatra | ing pitulung aywa tanggung | Sèh Mongraga ngandika rum | ya wus sira aywa susah | ing kana wus ana
Yata ingkang kantun Ki Sèh Amongraga | amusthi ing pangaksi | anyipta tan ana | sirnaning pandêlêngan |
sirna tan kawistara | dhukuh banjaran musna nis | tanpa tuduhan | mulih dadi jaladri ||
6. Mulung maring rabènira wus binêkta | ing ngasrama awingit | jaman kanyênyêtan | yata ingkang kocapa | Kyai Dhatuk Ragarunting | dènnya alayar | anèng madyèng jêladri ||
7. Kagyat mulat Ni Tambangraras tan ana | gupuh kinèn ngulati | sajêrone palwa | longkanging pasênthongan |
23. Aja susah kêna ingkang pancabaya | pupusên ingkang bêcik | padha narima-a | lagi cobaning Suksma | (ng)gyaningong nyatakkên iki | ingkang kaucap | ngulama kang linuwih ||
24. Nyata yèn wus sasolahe waliyolah | karya loking pangaksi | kang mangkana ika | tan kêna tiniruwa | wus tan mikir bangsa lair | ananging bisa | akarya krana lair ||
25. Dene mungguh ing ngèlmu pan nora beda | lawan ingong sirèki | iya padha uga | pamèting ngèlmu rasa | dadine marang kajatin | ing dalêm êkak | woring kawula Gusti ||
26. Nora liyan ya kaya pamburinira | anging bedanirèki | anggêpe ing tekad | tan ngopèni sarengat | ing pangupa-jiwa lair | wus nora sêdya | misiling sandhang bukti ||
27. Amung muhung usulira mring Hyang
Nora sêdhêng inganggo sawiyah janma | kang aral owah gingsir | bêcik sira padha | nêtêpana sarengat | ing kukum
Kae Mongraga | lan kang garwa Selabrangti | sêdya lalana | kinanthi maring laki ||
1. Lir ngambara lampahipun | sang
awan. | lir Hyang Wisnu lan Dèwi Sri ||
2. Mahawan mahawang turun | kadyarsa nukma anitip§ Prayoginipun /
22. Kadadyan sasêdyanipun | wong iki winong ing Widdhi | kang guwa dadi paseban | mangkana (ng)locitèng ati | baya ana sihing Suksma | kadhatêngan wong linuwih ||
23. Baya mêngko raganingsun | antuk guru kang sayêkti |
linuwih | uning saosiking driya | nuksma ahli bangsa ati | janma di wus jiwa Suksma | wasana umatur aris ||
29. Singgih tuwan atur-ulun | nadyan sasar kawulapti | angèstu pada ing tuwan | Sèh Mongraga ngandika ris | yèn para tuhu wong kêcap | mijila sing guwa ngriki ||
30. Ambyura ing samodra gung | lamun uga para wani | pratandha para sanyata | angguguru ing sayêkti | puniku
saking guwa | wêdalnya sing guwa wingit | sung cipta mring Darmèngbudya | lah ta
praja | prandene sira lan mami | tinunggil rêke dening Hyang | ywa sira apindho kardi ||
43. Mapaning laku puniku | karsèng Hyang asih ing dasih | wus luwih kautamannya | têkèng purnanèng sajati | Darmèngbudi matur nêmbah | mugi tuwan angindhaki ||
45. Tunggale ananirèku | ya uga Hyang Suksma jati | bedane pan wawayangan | kita lan Hyang Suksma luwih | nyata yèn
Langkung dènnya namur laku | lumuh ing panggawe sirik | sawênèh wong alul§ Prayoginipun / ahlul /. lampah | cêgah mangan ngênorngênir. dhiri | dèn-èbèrkên lakonira | mrih kuncara ing
kaprahing kathah | malarat angaku sugih | dume§ Prayoginipun / dumèh /. kumudu katona | dimèn dèn-èram-èrami ||
wana ing Gambirawati | ing Guwa Langse Tunjungbang | pagêbyuganing jaladri ||
61. Sêdya sumungku ing ngriku | ing Guwa Langse
cinatur | kang malanèng guwa wingit | sira Ki Sèh Amongraga | lan garwa Ki Selabrangti | kang bangsa lus nuksma nusa |
tinunggil jatinya | ro katungge ing Hyang Widdhi | widagda ing cipta marga | mayèng winayang Suksma di ||
66. Mangkana sang Amongluhung | ngandika marang ing rabi | payo yayi anrah paran | salêngkaning wana wukir | mendra rèh rêkasèng angga | rasèng papa ing
Hyang Manon | saking lakinira pangêntase | (n)dungkapira maring ing kajatin | purnaning kadadin | wali
ingkang agawe | Ragaasmara amuwus aris | lah tuwan ing pundi | ngayun miwah pungkur ||
marang reyang rêke | Amongraga yèn ana ngaranni | akèh kang nambuhi | tan kondhang ing tuwuh ||
11. Balik para paran kang dêrapi§ Prayoginipun /
17. Cêgahing wong angguguru yayi | yèn durung sayêktos | kang ginunggung lan kang (ng)gunggung rêke | lamun
ing guwa ingkang grong | apan mundhak dadi bandha bae | marmanya tansah sun uring-uring | Ragasmara angling | kawula angrungu ||
26. Papantêse rêke wong lumaris | parêk mutawatos | lamun kondhang pawèstri mitrane | apan kalih prakawis winarni | wontên ingkang dadi | narik duraka gung ||
27. Pilih pawèstri kang dadya swargi | kèh kunduring lakon | saking dening èstri panarike | ambatalkên rèh karana suci | ambuburêng êning | -ira ing Hyang Agung ||
28. Nyatane nraka jahnam donyèki | badaning wong wadon | têbih saking Hyang Suksma langgate | maring janma kang kulinèng èstri | tiwasing dumadi | jor kapirannipun ||
29. Trusing basa kang kalih prakawis | pênêt lawan wadon | sayêktine jalu lan èstrine | pan minangka swarga narakèki | mung sugih myang miskin | sami dunungipun ||
30. Mukmin lanang kang tinitah sugih | mlarat mukmin wadon | lamun kèrup salah sawijine | yèn malarat nuksma ing asugih | tan labêt yumani | kaluluhan
elok pangilonirèng kajatèn | Amongraga mèsêm anauri | atiksna dèra ngling | kuciwa andungul ||
33. Utamine wong rarasan ngèlmi | ana ingkang kinon | angadhêpi sarta lan agnine | paujudan pawohan lan panti | Ragarêsmi angling | anjawi ing dhukuh ||
34. Ingkang janma ingkang ahli bukti | paran kang tinakon | sarwa wontên kewala pinurèh | kawula tan patyahli desèki | sumanggèng karsèki | Mongraga gumuyu ||
35. Karsa (ng)glarakên mangunahnèki | winong ing Hyang Manon | kaduluran
wontên rêke | nèng madyane pandhapa sumaji | padudan lan agni | pakinanganipun ||
37. Wiwijikan tanpa sangkanèki | ana kang
mêngkono | baya janma iku wus kinacèk | nyata yèn wus abadan-sukmèki | Mongraga ngling aris | payo padha
alon andikane | iya paran kang anèng pandhapi | lah dene ta iki | ana kang kadulu ||
42. Samakawis kabèh anyêkapi | rêke paran raos | Ragasmara mangsuli dêlinge | pangaksama tuwan yèn asisip | paran ta puniki | kodrating Hyang Agung ||
43. Pratandhane sih nugrahèng Widdhi | kang gumantung ing wong | alul§ Prayoginipun / ahlul /. iman kang tumêka rêke | kasucian waspada ing dhiri | -nira kang pribadi | ing pasuhulipun ||
44. Kadipundi karsanta punapi | dèrèng kapanujon | Mongraga ngling atut sojar lire | lan ing ngêndi (ng)gonne Asma-jati | Allah iku êndi | wujude satuhu ||
45. Lah jawabên iku kang patitis | aywa salah sênggoh | Ragasmara angapti ature | (ng)gyanning Allah nèng gêdhong rêtna di | rêtna jatinèki |
ing pitutur nguni | lir katiga rêke | pan ênggonne pan sisimpênane | karsaning Hyang Kang Amaha Sukci | minangka mêmanik | ing bumi sawêgung ||
48. Pan punika kalbine kang suci | gêdhong rêtna rêko | pan ênggonne papan simpênane | karsaning Hyang Kang Kang Amaha Sukci | minangka mêmanik | ing bumi sawêgung ||
49. Ingaranan sosotya di luwih | kinarsèng Hyang Manon | kinarya kêkêmbang jagad kabèh | wênang tinunggil badan Hyang Widdhi | ing dalêm pribadi | ka-alusanipun ||
50. Sèh Mongraga langkung sukèng kapti | ing
51. Sira padha lanang lawan mami | êndi kang tuwa nom | paran para apa mara rêke | lah ucapna ingkang apatitis | myang
53. Anandhang martabat sapta singgih | tan na bedaning wong | lanang wadon ratu lan kèkèrèkekere. | kadadyaning manungsa puniki | kang tinitah urip | lir tirta lan ranu ||
54. Bedanipun ing dalêm ngaurip | duryat sih Hyang Manon | bêgja cilaka kathah kêdhike | panjang cêlak lali lawan eling | untung ala bêcik | saking duryatipun ||
55. Takdir kirang sêdhêng lawan luwih | luhur lawan asor | wijiling karsa Hyang Agung rêke | lantaran wiwinih duryat nênggih | paduka lan mami | sami jatènipun ||
56. Lamun pinèt ing lair rahsèki | sayêkti yèn kaot | wus muayan ing dalêm wênyahe | sêpuh paduka kalawan mami | dede timbangnèki | kathah kaotipun ||
57. Mongraga ngling patut ujar iki | wontên malih kaol | mungguh ngèlmu lan kawruh bedane | Ragasmara aturira ririh | ngèlmu jatinèki | wrananing Hyang Agung ||
58. Sasat ugi wujuding Hyang Widdhi | wênang
Kawruh iku pan kalbining mukmin | tingal kas dan pêdhot | mring Hyang Agung maha sukcèkake | sajatining kawruh apan ngèlmi | sajatining ngèlmi | wujuding Hyang Agung ||
60. Pralambènipun jatining ngèlmi | upami bêsaos | sêkul kang pinangan sadinane | kawruh kang (n)duwèni pangan nênggih | sayêkti tan kenging | sah sasananipun ||
61. Amongraga kacundhuking kapti | langkung sihira non | angling atut ujarira rêke | wus utama kawruhira yayi | kuciwa sathithik | kèngêr keblatipun ||
62. Ragasmara kêlangkung sung brangti | mring sang lêlanèng (n)don | tur pranata sarta
74. Mangka sang Sèh Adi Amongragi | kalanira anon | marang Ragasmara wus antuk rèh | (n)
5. Sira Nikèn Selabrangta | mirèkkên ambêng ing§ Prayoginipun / sing /. ngarsi | gantya
kêbêking warih | wus samyeca kang jaman nèng karahmatan ||
6. Sèh Mongraga ris ngandika | yayi pasêmoning Widdhi | aja sira kajahatan | ing solah
7. Tan liyan sawiji rupa | anging ing Hyang Maha Sukci | praseje lawan karijah | dabah myang sakèhing jirim | miwah jêrmi kang mukmin | kang mojud kabèh ran makluk |
anyar | kadim sajatinirèki | karana Asya iki | kang wus man marang Hyang Agung | kinarya gantya rêtna | wawadhah kang luwih adi | mot purwane ngèlmune sira Pangeran ||
9. Kadi purbaning Hyang Suksma | sujanma kang mrasèjèni | pan kinarya kanyatahan | saliring karsa Hyang Widdhi | kadas kang nêmbadani | budi kang maring Hyang Agung | linanggat ing nurbuwah | tinunggal anungge ciri | upamane lir
ing prasèjènipun | lawan kang bangsa anyar | mugi tuwan sung pandêling | lawan Asya kang wus man marang Hyang Suksma ||
laki | pasaja tyas tan lênggana | nauri patanyanèki | yayi prasèjènèki | Hyang Suksma Ingkang Maha Gung | prasèjè lan kang anyar |
glèthèkan pinêthik dening | kira-kira karana tanpa tuduhan ||
14. Marma Hyang Kang Maha Mulya | aêlit kalih prakawis | ngumum ngèlmune Pangeran | ginusthi ing para mukmin | lit ing kalih prakawis | napi lan isbat puniku | liring napi tan ana |
kang napi ananing pati | urip iki kapurba solahing pêjah ||
16. Iku jatining larangan | tan kêna cap ing wong mukmin | rèh tan kêna ginagampang | lakuning urip mring pati | sapa wonge sawiji | mati jroning uripipun | jatining kanyatahan | rip lèjêm wujuding pati | dungkapêna yayi roroning atunggal ||
17. Sasolahe wong wus Suksma | wali ananing Hyang Widdhi | datan kêna karusakan | kang wus apana ing pati | Ragarêsmi
ing pandêling | kakang êmbok kawula malih têtanya ||
18. Atur kawula ing kakang | prêlu punika kang pundi | lèjême ingkang sajatya | sang waela Selabrangti | aris dènnya nauri | manira darma amuwus |
yayi | ananira iku iya | yèn wus têkèng paran singgih | ing laku kang utami | tandhantuk sawab sih agung | sinung trang kawaspadan |
punapa kêniya tunggil | tuwin botên manawi | Selabrangta aris muwus | dening apa yèn uga | yayi kang sampun sêjati | sayêktine pasthi kêna tunggalêna ||
22. Yèn sampun nêlaskên lampah | lampahing wong sampun luwih | datan aetang wêktunya | tansah tinunggil
dene wêktu punika rêke wus nunggal ||
23. Tansah karon papasihan | Ragasmara muwus aris | de ayu têmên si kakang | Sèh Mongraga gumuyu ngling |
kata: kanugrahan sing Hyang Widdhi. sajatine wawayanganing Hyang Suksma ||
26. Wayangan puniku Asma | kanyatahaning Hyang
tatakèn malih | sajatining wadon sajatining lanang ||
27. Jroning wadon ana lanang | jroning lanang ana èstri | yayi
28. Andhêdhêr sajroning lanang | dene sajatining èstri | apan karsaning Pangeran | ananing roh kudus nênggih | dene arannirèki | punika
ingaranan | lanang ananing Hyang Widdhi | de tan anamur budi | maring Hyang Kang Maha Luhur | lan paran karsa kakang | Ni waela Selabrangti | angling atut têmên
kakang | Pangeran-(n)dika sajati | ucapêna jawabe ingkang pratela ||
32. Padha samêngko kewala | ywa mawi tètèbèng nyai | Ni waela
nora kakalih | iya sira iya ingsun iki Suksma ||
33. Karam ngucapna kawula | kawula sampun kawuri | Ki Ragasmara nor jiwa | ing
35. Nugraha jatining tampa | wus man ing dalêm kajatin | kabèh iki pan Pangeran | yèn tan
rèhning wus kanyatahan | kang liningan narimèng ngling | Sèh Mongraga karsa anampi ing driya ||
37. Yata kabèh ing pangiksan | suh sirna tan ana kèksi | mulih kamulaning wana | tan na ing Gambirawati | Sèh Mongraga ngling aris | marang ing pamitranipun | lah yayi Ragasmara | sira wus antuk sih Widdhi | luwar saking papa (n)dungkap ing kasidan ||
cinatur ing laminipun | pan sampun panca warsèki | akêtêl wilis sri tinon ||
13. Datan arsa tinut wong kathah dhêdhukuh | manawa angraramèni | sakadar
kirihing toya pinêcut | sawiyah-wiyah ing kitri | kang beda padha sri tinon ||
Wanamartèku | Sinung Surat duk ing nguni | kang cinara ronggèng wadon ||
20. Ingkang samya sêdya prapta sadayèku | tan lami gya kinèn mulih | kang sadalu kalih dalu | tri dalu laminirèki | tan patya tuwuk papanggoh ||
21. Kang pra paman marang putra kalihipun |
Jayèngraga lan rubiyahipun | lawan sabate sawiji | Jati-ngarang kang tut-pungkur | mangalèr mring Wanasêpi | dènnyarsa Jumungah mêngko ||
23. Marang ing Wanantaka kampir dhukuh |§ Kirang sawanda, prayoginipun katambahan / ing /. dhukuhe Ki
rayi prapta sarimbit | ingawe majêng sing§ Prayoginipun / ing /. ngayun | kang rayi kalih agipih | rumèpèh lampahira lon ||
25. Atur sêmbah salamira kang alungguh | Turida lan Rarasati | wus anunggil anèng pungkur | Jayèngrêsmi ngandika ris | wus pira lawase mêngko ||
26. Anèng kene (ng)gyannira padha dhudhukuh | kang rayi umatur aris | kadi sampun gangsal usum | sisidik dhukuh ing ngriki | de sampun sarwa andados ||
27. Jayèngrêsmi aris pangandikanipun | paman kang wus padha mulih | Suwarja
prapta ing dhukuh | ewuh-ayaning lumaris | kudu mrih ecaning lakon ||
31. Pitêmbunge paman-paman sadayèku | manira lawan sirèki | padha tinimbalan mantuk | marang (n)Jêng bapa Kiyai | ana gêrahe ing mêngko ||
32. Jayèngraga matur inggih marmanipun | paman ta sangêt turnèki | paduka ngaturan kundur | saking gêrahe (n)Jêng Kyai | mung pra putra kang dadya wot ||
33. Ingkang asring-asring tinakèkkên wau | myang ibu kalangkung kingkin | myat (n)Jêng Kyai gêrahipun | tan miyat sawiji-wiji | Jayèngrêsmi ngandika lon ||
34. Paran mungguh yayi ing prayoginipun | kang rayi matur manawi | parênging karsa umantuk | marang ing Wanamartèki | ingkang punika supados ||
35. Manggih sênggang (n)Jêng Kyai ing gêrahipun | tumingal ing para siwi | yèn paduka dèrèng
akapti | mulih mring Wanamartèku | lamun durung ngong papanggih | ngong durung darbe sasagoh ||
myang ngaji | tuwa nom akèh amuhung | kang
sabaènipun | bayak-bayake saiki | kang sami salat walios ||
44. Wanci surya têngah bêdhug tinabuh |Kurang satu suku kata: Wanci surya ing têngah bêdhug tinabuh. yata sang Sèh Amongragi | kalawan rubiyahipun | Ni waela
ngriku yayi | angalapa sunggata | sumapalanipun | Ki Ragasmara nor-raga | sarya nabda inggih sakalangkung dening | kasuhun sih
gêrahipun | bobot tan witta§ Prayoginipun / wètta /. myat putra | marmanipun yayi mantuka tumuli | kurmate wong atuwa ||
9. Jayèngrêsmi aturira aris | inggih kasinggihan sabda tuwan | kala pamanta marang ke | Swarja Wiradhusthèku | Panuksma myang Panamar tuwin | wuragil Kulawirya | sami têmbungipun | kawula kinèn mantuka | yèn ing mangke wontên gêrahe (n)Jêng Kyai | anggung atanya putra ||
10. Amba taksih lênggana tan apti | yèn ta dèrèng panggih lan paduka | ing tyas
kewala ing benjang-enjang | umangkat rêbat rikate | Jayèngrêsmi umatur | inggih dhatêng sumangga ugi | punapa rèh paduka | tan lêngganèng kayun | Sèh Mangunarsa ris nabda | kang punika yèn sambada yayi kalih | kula yun tumutura ||§ Prayoginipun / tingkasing / [teks sudah benar: 7a].
12. Marang dhukuh ing Wanamartèki | yun uninga tanah pangareyan | tuwin parlu yun papanggèh | mênggah ing gêrahipun | ramanta (n)Jêng Kiyai Bayi | manira wus ubaya | Kyai duk ing dangu | sun marang ing Wanamarta | atirakat lamun pinuju ing kapti | yèn ing ingkasing marga ||
lumuh yèn kawula kèri | langkung dening kawula yun panggya | mring ibu wulangun rêke | Ki Anggungrimang
langkung arsa panggih lan Nyai Malarsih | sarta mring kulawangsa ||
15. Sèh Mongraga angandika aris | iku bêcik padha
lan kakangira | Ni waela Selabrangti iya ugi | marang ing Wanamarta ||
16. Langkung sokur langkung rêna sami | antara dangu dènnya arasan | sinambi nyanyamikane | manjinging Asar wêktu | Sèh Mongraga
Sèh Mongraga wau kang ngimami | wus andadèkakên ing asalat | purna tan na kuciwane | mungguh utamanipun | kajateyanira ngênèni | wus tan bangsa kawula | wimbuhing Hyang Agung | salate wujuding Suksma | saking dening santosa ekram tubadil | mikrat munajatira ||
18. Mulyaning salat wujuding Widdhi | wus antara ing kawan
gyanning lungguhan | manirarsa marang Palanggatan mami | Jurang Jangkung ngasrama ||
19. Samya tumungkul ingkang sinung ngling | nulya tumurun Sèh Amongraga | lan garwa saking masjide | siswanira tan kantun | kang pra ari sami ngudhuni | têkèng ing Kalampeyan | dènnira tumutur | wus kinèn wangsul mring wisma | Sèh Mongraga ngênêr mring Palanggatnèki | pulo Jurang Jangkungan ||
20. Yata kang mulih marang wismèki | Ki
Reyang pundi kawijilanèki | Sèh Mangunarsa nauri sabda | si adhi apindho gawe | mijil saking anggêntur | brangtanira maring Hyang Widdhi | tokiting kanyatahan | ahli kak sinungku |
suhule wus tan pepeka | amung sokur suka rênanira ngaksi | ing wujude Hyang Suksma ||
22. Yèn ta janma ambabar kajatin | wus tan mumèh yogyaning§ Prayoginipun / dumèh yoganing /. asudra | nistha papa pinangkane | wus kawuri soripun | ingkang wus man kinarsèng
karsane | ing bakda Ngisanipun | pênêt sami miminta manggih | mring raka Sèh Mongraga | anèng Jurang
Jangkung Palanggatan | awêktu ing ngrika rêke | kasinggihan ing rêmbug | nulya samya kapat lumaris | mring pulo Palanggatan | madyèng Jurang Jangkung | kalima Santri Monthèlnya | wanci Hyang Karaba nitih tirah wukir | andulur kang lumampah ||
dènnira alinggih | Sèh Mongraga wus kapanggih lênggah | nèng sela sumayanane | kang garwa tansèng
27. Yayi wuwusingsun ing sirèki | ingkang samya sokur ing satitah | ywa
sêsandhanganing têkad | ing ngagêsang saking silih salah kapti | kurang waspadèng driya ||
28. Utamakna ingkang wus awajib | wajib iku ahline agama |
karamat | pan ngibadah sasat wujuding Hyang Widdhi | tan kêna apepeka ||
29. Sujanma kang wus man ing Hyang Widdhi | angêgungkên panarimanya |§ Kirang sawanda, prayoginipun katambah / ing /. sarta brangta ing ahline | paran kang dadya ahlul | dèn-utamakakên
30. Ingkang amurugakên kadadin | saking sak-sêrik panggrantêsing tyas | mêngani duka ciptane | ya dyan ngèlmu wus luhung |
kalbu êngane§ Prayoginipun / êngame /. | kêni saosikipun | suhulira Hyang Suksma jati | sêjatining
kajateyanipun | angrêksa sucining niyat | ingkang mukik mustakik marang Hyang Widdhi | ywa sinang ing konêngan ||
37. Samya tumungkul konjêm ing siti | kaluhuran sabdaning kang raka | tanggap wah tata driyane | samya lon aturipun | maring raka saha
yayi mangkat lumaris | salam taklim manira | atur nèng ramèbu | ngumume salammanira | maring kulawangsa ing
Jayasmarèku | kalawan Ki Jayèngraga | miwah Monthèl tumurun marang lyah kali | mulih mring Wanantaka ||
41. Kandhêg nèng Kalampeyan panêpin |
angrukti sasaji | sêkul angêt lalawuhanira | sarta lan nyênyamikane | Mangunarsa ris muwus | sapa kabèh ingkang tut-wuri | padha sira dandana | dèn-samêkta gupuh | Ki Anggungrimang ris nabda | marang kulawangsa kang pinatah kari | ana
44. Manira tan anggawa pra santri | pan amung wong lilima sun-gawa | kanêm kalawan si Monthèl | tan nana liyanipun | kang nandhangi§ Prayoginipun / nandangi /. karya ing margi | kang liningan sandika | tan
Lah ta iku tutugna gêmahing dhusun | Santri Monthèl turnya | andhêku (n)dêkung nuwun sih | sakalangkung-anuwun inggih sandika ||
5. Sira wau Ki Jayèngraga amuwus | lah andika kakang | Piturun ingong pasrahi | patilasan manira ing Wanatawang ||
6. Manira wus datan (n)darbèni dhêdhukuh | mangkya pakênira | sayogya ingkang (n)duwèni | Ki
wong papat kang anèng wuri | Mrêtaduta nèng ngayun grêmaning lampah ||
13. Kang lumaku wus mijil sing dhadhahipun |
Amilalu andudulu kang lumaku | kabèh ciptèng driya | Kae Sèh Mangunarsèki | dene kabèh rine padha milu lunga ||
16. Parannipun marang ngêndi kang tinangguh | apa ta lawasa | apa ya anuli mulih | kang wus ngrungu warta angling mring rowangnya ||
17. Kang pinurug marang ing Wanamartèku | miyang wismanira | Kae Bayi Panurtèki | pan
angaruh-aruhi | badhe karsa ing pundi ingkang pinarah ||
19. Naur wuwus tirakat kono ing ngayun | tan wrin lumajuwa | parêke
Lampahipun malumi rubiyahipun | ngonjot-onjot lampah | raryan sadhela lumaris | nalikanya ing wêktu Lohor asalat ||
inggih mangke ing ngayun | ing sela pangulan | tilas patunon wanadri | pan ing ngriku margi ngêrat mara-tiga ||
Manggènipun§ Prayoginipun / Mangkenipun /. kang ngalèr ngetan puniku | maring Pagêrwaja | anjog ing
borong yayi ngriku | (ng)gyannipun murati wuwus | pangraos kula priyangga | pan inggih mung kumpulipun | kadosta pêksi atusan | botên bênjar pilah purug ||
pabarisan | wa-punika sumanggèng yun ||
6. Jayèngraga ris wacana | inggih kados yèn kadyèku | kang pinêndhêt mung (m)byukipun |
7. Kathah papanganpapagan. ing janma | kang lampah ngalèr angidul | kang lagya mangkat lumaku | saking parèrènanipun | ing sêndhang Balara ngriku | myang janma kang patanènan | mêntas ing patalonipun ||
8. Kukuk mulih sowang-sowang | marang padhukuhanipun | urut galêngan andulur | saking lor kidul mangetan | wong kang mêntas undhuh-undhuh |
angrangkung | rowange nauri wuwus | ya iya ingong kèlingan | Jèngraga ingkang kaumuk |
boboting dhusun | ing Wuluhsari rumuhun | duk adus anèng ing sêndhang | pagut liringan pandulu | kalawan Ki Jayèngraga | ing
waunipun | si bojo mêsthi anjothak | sapasar tan aruh-aruh ||
19. Wau ta ingkang araryan | Sèh Mangunarsa lingnya rum | yayi
dan gya sunatipun | angamal puji-pujiyan | yata Basariman wau | Pangulu ing Ngardipala | angrungu wartaning tutur ||
sumangga ing kayun | nulya kèrit lampahipun | minggah maring Ngardipala | sêdhêng purnama sitèngsu | ratri wanci bakda Ngisa | tutundhan undhakanipun ||
28. Kumriwik toya kiriyan | angapit marga pinatut |
kayon amunggul | manadukara ing tamu | lir tanduking wong kaduga | sokur dènnirarsa pangguh | langkung kasinggihanira | samya sujanma linuhung ||
31. Wau kang samya aranjat§ Prayoginipun / arandhat /. | wus (n)dungkap
pênêrbitanipun. Ing tahun 1943-1945 mimpin Sandiwara Caya Timur kalihan Anjar Asmara lan Ratna Asmara. Cariyos Sandiwara karanganipun 'Solo di Waktu Malam' kadadosakên buku (1950) tuwin film (1954). Buku karangan sanèsipun 'Sum Kuning' (1971) tuwin buku 'Perawan Desa' (1981) kaolah dados film.
Ing jaman revolusi phisik wontên ing Sala, mimpin PNI, Staf Divisi
Asilipun kangge wragadipun perwakilan RI ing Mancanagari, tumbas sênjata lan pêrcetakan. Sasampunipun uwal saking pambujungipun Walandi lan Inggris ing Singapore tuwin Bangkok, wangsul dhatêng Yogyakarta akhir Nopèmbêr 1949, katungka Yogya dipun jègi Walandi. Salajêngipun aktip ing politik (PNI, Akting
(DIPERLINDOENGI HAK PENGARANG Stb. No. 600 Taoen 1912.)
Ing padhukuhan Maetala, pangagêngipun nama Umbul Jaga Mandhala, wêkêl ing damêl, sugih rajakaya maesa lêmbu, rêmên ngingah pitik iwèn ayam, kambangan, menthog, brati, banyak, ngantos tanpa wicalan, lumbungipun kêbak pantun, tiyang nutu pating crêngklung, botên wontên kèndêlipun, mênir, katul, dhêdhak, mêrangipun dipun jakatakên. Semahipun Ki Jaga Mandhala tariman saking karaton, taksih kalêbêt santananing ratu, rukun anggènipun bêbojoan, Ki Jaga Mandhala sae manahipun, wêlasan dhatêng tiyang pêkir mêskin, dipun tulung sakadaripun, agêng dananipun dhatêng tiyang malarat, têtiyang sadhusun Maetala sami ajrih asih dhatêng Ki Jaga Mandhala.
Ki Jaga Mandhala rumaos bêgja dene botên kirang sandhang têdha, dhasar linulutan sarta ingaji-aji têtiyang sadhusun Maetala, punapa kajêngipun ing saboboting awakipun sagêd kadugèn. Nanging mênawi ngèngêt-èngêt anggènipun dèrèng gadhah anak, kabingahanipun sirna sadaya, sèndhèn ing saka adhêlêg-dhêlêg botên wicantên. Ingkang èstri anggraita bilih ingkang jalêr prihatos lajêng dipun cêlaki sarwi wicantên: Ontên napa sampeyan kèndêl mawon, napa
ontên sing dados galihe.§ madya antara mawi krama inggil.
Kowe kuwi wong wadon, ora tau duwe susah, beda karo wong lanang.
Bedane napa, sampeyan susah: kula ênggih tumut susah, bingah ênggih tumut bingah, ontên namane tiyang èstri niku: suwarga nunut, nêraka katut, nanging tiyang susah niku rak ontên jalarane.
Kabungahaning aurip apa mung gêndhon rukon bae, dhasar wis sugih bêras pari kêbo sapi, omah gêdhe-gêdhe, sandhangan muwah-muwuh, balik yèn aku kowe tumêka tuwa tiwas ora duwe anak, sapa sing anduwèni bandhamu iki kabèh, ora wurung kadarbe ing wong kang ora milu kangelan.
Rasatala niku bantêr tapane, sêpi têng pamrih, êngga sami sowan mrika mawon nyuwun [nyuwu...]
[...n] pitulungane supados sagêda gadhah anak.
Aku iya wis krungu sarta sêdyaku iya kaya sêdyamu kuwe, dadi ewon kêbênêran padha karêpe. wis ta sesuk bae mênyang Lêbu Pasir, saiki gawea jadah jênang, jadahe rongpuluh ulig, jênange sapuluh tingkêm, karo êndhog pindhang patang puluh, ginawe tutup rai olèh-olèh.
Mandhala kalihan ingkang èstri dipun iring ing rencang kêkalih minggah dhatêng rêdi Lêbu Pasir, dumugi ing pacrabakan kalêrês sang wiku lênggah, ngadhêp parimbon.
Inggih. Kula nuwun panêmbahan, sowan kula ing ngarsa sampeyan kalihan tiyang èstri, sapisan: ngaturakên bêkti kula saha bêktinipun tiyang èstri. Kaping kalih ngaturakên angsal-angsal jadah, jênang sarta tigan pindhang sakêdhik, kagêm pacitan ngunjuk wedang ing wanci enjing.
Iya bangêt panarimaku, kowe anak putu saka ngêndi, jênêngmu sapa.
Kula umbulipun dhukuh Maetala, nama kula Jaga Mandhala.
Apa sing kawarta sugih kêbo sapi kae.
Kula nuwun panêmbahan, sowan kula ing ngarsa sampeyan dhapur kapêtêngan manah anggèn kula tiwas dèrèng sagêd gadhah anak, punika mênawi kêparêng kula nyuwun pitulung isarat tumuntênipun kula sagêd gadhah anak.
Ana uga isarate, nanging nganggo laku, tur ora mêsthi katarima, mung wajibing aurip nganggo istiyar, kowe apa kêduga nglakoni.
Inggih sandika, badhe kula lampahi kalayan sucining manah, sarta lampah wau namung badhe kula anjingakên istiyar, kados dhawuh sampeyan, dados istiyar wau dèrèng mêsthi angsal, nanging wajib kula lampahi.
Sukur yèn kowe wis duwe panêmu mung kok anjingake marang istiyar, yèn ana cabare: aja ko arani goroh, mung lagi durung pinarêngan bae.
Punika botên pisan-pisan mênawi kula anggadhahana cipta
kados ingkang kapangandikakakên wau, kajawi namung badhe ngèstokakên sapitêdah. Mênggah lampahipun mênawi botên wados mugi kadhawuhakên.
dipun wêjang, lair batosipun, pangandikanipun:
cumbana sapisan, ping pitung Jumungah, dadi ping 7
angambar, Gusti Allah pinarak samadyaning jagad.
d. He Allah, kawula ngestokakên karsa tuwan, kawula badhe nurunakên wijining dumadi, mokal dhawahing wiji siya-siya, amêsthi tuwuh tumêngkar ngisèni buwana, mugi tuwan nêmbadanana.
e. Sabên esuk wayah jam 7 godhong pace 7 lêmbar, sarta
pêntile kang tumrucuh 7 iji, karo adas pulawaras, kunir asêm sapantêse, yèn wus olèh 7 dina lèrèn, nuli uyup-uyup manèh gilir gumanti 7 Jumungah.
f. Sabên ing dina Rêbo, dadi 7 dina sapisan,
pajamon, tinetesan banyuning uyah lanang anaa 7 tètès.
g. Patraping cumbana kudu môngsa loro ayo padha tak wêjang ana ing pahoman.
Mung iku, umbul, kalayan karsaning Allah sajroning 7 Jumungah, bojomu ngandhêg, wis ta padha muliha tak rewangi cêgah mangan cêgah turu, kabula panyuwunmu.
Iya, nggèr, Nyai Umbul, nyangoni slamêt.
katingal ngandhêg sawulan, kados punapa bingahing manahipun Ki Jaga Mandhala, amutahakên bôndha sagadhah-gadhahanipun kadamêl dana driyah dhatêng pêkir mêskin, sarta botên kêndhat misungsung dhaharan dhatêng sang pandhita. Dumuginipun ing môngsa sangang wulan, bok Jaga Mandhala kraos nyakiti badhe gadhah anak, nanging kasêngkala, bayi botên sagêd-sagêd mêdal, dipun isarati punapa-punapa ngantos nêlasakên gêndhing mêksa dèrèng sagêd mêdal, ngantos 7 dintên,
sampun rampung, botên nguciwani uparêngganing layon, lajêng kinubur nunggil lêluhuripun.
katarimah sagêd gadhah anak mêdal dhampit, nanging bok Jaga Mandhala pêjah konduran.
Ki Jaga Mandhala rumaos susah ngopèni bayi kêkalih dening tiyang jalêr sumêlang mênawi kapintên, pamanahipun prayogi kacaosakên dhatêng sang pandhita, supados winimbasara wontên pratapan, ing ngriku botên kêkirangan bidhang dhayang
sontrang, mêntrik§ bidhang = inya, dhayang = têba, sontrang = dhukun, mêntrik = ngruktèni pangangge. kalihdene malih panganggêpipun Ki Jaga Mandhala, lare wau lare pujan, botên talompe sarêng sampun paripurna pamêtaking layon, Ki Jaga Mandhala kairing kulawarganipun sawatawis bidhal dhatêng padhepokan ing Lêbu Pasir, ambêkta anakipun kêkalih, sarta ambêkta abon-abon sapêpakipun sakalangkung kathah, dumugi ing pacrabakan lajêng anjujug ing panêpèn, sang pandhita sawêg nyêrat wedha ing rontal, kagèt dhatêngipun ki umbul sarta ambêkta anak kêkalih jalêr èstri, enggal sinapa.
Bagea sing lagi têka, kowe umbul ing padhukuhan Maetala Ki Jaga Mandhala, apa padha raharja.
Kula nuwun panêmbahan, sowan kula ngaturi uninga bilih abdi sampeyan tiyang èstri rencang lare mêdal dhampit, tiyang èstri pêjah konduran, bayi kêkalih sami wilujêng, punika kula saosakên ing panjênêngan sampeyan, dening kula tiyang jalêr dhudha rumaos botên sagêd ngopèni dhatêng lare wau, dene prabeyaning lare sapamong inyanipun kula ingkang nyanggi, punika wau kula ugi sampun ambêkta abon-abon [a...]
[...bon-abon] sawatawis, kula sumôngga.
Ora nyana aku, yèn bojomu kasêngkala duwe anak mati konduran, iku baya wis pêsthine, manungsa mung sadarma nglakoni, ora liwat pamujiku mung ditawêkal bae atimu, ngèlingana marang anakmu lanang wadon, bokmênawa dadi wiji kêna kogondhèli, dene anakmu kopasrahake mênyang aku iya tak tampani kalawan suka pirênaning atiku, anakmu apa wis kowèhi aran.
Dèrèng, kula sumanggakakên ing panjênêngan sampeyan, mugi kaparingan nama.
Sing lanang tak jênêngake Puthut Sapartitala, sarta kêna sinêbut radèn, dening isih warènging ratu turun saka biyung, sing wadon tak jênêngake Endhang Siti Pasir, ngêpèk arane pratapanku sathithik.
Kula sampun amrayogèkakên, sarèhning sampun dumugi, kula mugi kêlilan mundur.
Iya umbul, aku nyangoni slamêt.
Kacariyos Ki Umbul Jaga Mandhala, satilaripun ingkang èstri manahipun ngênês, botên sagêd lipur dening gadhah anak [a...]
[...nak] kêkalih, malah sabên kèngêtan anênangi prihatosipun, wasana kêcandhak ing sakit dados lan ajalipun, katunggilakên kalihan ingkang èstri, ugi sampun ngaturi uninga dhatêng sang pandhita, andadosakên pangunguning galih, lare kalih dados lare yatin, botên gadhah bapa biyung, sigêg.
Kacariyos lare kêkalih winimbasara wontên ing pratapan, dinusan ing toya gege enggal agêng, kalis ing sêsakit, kalajun agêngipun, sasampunipun wanci ngumuripun pinrêtêk ing piwulang dening sang pandhita, lare kêkalih landhêp-landhêp manahipun kados lare kajiman, sabarang ingkang dipun wulangakên sagêd kalêbêt, alus bêbudènipun dhasar limpad ing panggraita sagêd ngêmpakakên dugi prayogi, kasok sihipun sang pandhita, winutahakên kawruhipun, dhatêng Puthut
sisaning gurinda, sarta kawruh kridhaning praja, pangrèhipun dhatêng balatôntra, rumusaking ripu dibya
dhatêng wanodya. Sang Ayu Siti Pasir, dinama-dama dhatêng ingkang eyang, kinudang krama satriya, marma winêlêg ing
dhahar tilar guling, ancasipun botên dhatêng kapandhitan, rêmên suwita ing nata, konjêm marikèlu wontên ngarsanipun ingkang eyang, tigang dintên tigang dalu dèrèng sinapa, sang pandhita lêgêg ing galih, pangunadikanipun,pangunandikanipun. apa baya karêpe putuku iki, dene ora mobah ora mosik ana ing ngarêpanku nganti têlung dina têlung bêngi, wusana ngandika, Kulup Sapartitala, apa ana karêpmu kang wigati, dene ora lunga-lunga saka ing ngarêpanku.
Pukulun, ila-ila punapa ingkang kula panggih bilih kula botên prasaja kadangu sang panêmbahan, sajatosipun manah kula awrat mati raga wontên ing pacrabakan, dene kaprawiran kula pêparingipun eyang badhe ical tanpa lari, kêpêndhêm wontên ing balubukanipun latu pamujan, lêstantun ngantos dumugi ing pêjah, dados badhe tanpa tilas mênggah ing gêsang [gê...]
[...sang] kula, kula nuwun eyang, mênggah ingkang dados kajêng kula ingkang kalayan idi paduka, kula badhe suwita ing panjênêngan ratu, kêpengin kaabdèkakên anyêmut gatêl, sukur bage sèwu katarimah pasuwitan kula, sagêd dados punggawaning praja, punika eyang ingkang dados losing kajêng kula.
Sang pandhita midhangêt aturing wayah sanalika kagèt, dene ingkang wayah badhe tilar kapandhitan, rêmên dados brêtyapati, ananging dangu-dangu karaos lêrês aturing wayah, wasana ngandika.
Kulup, karêpmu iku aku iya amrayogakake, ananging ora gampang suwita panjênêngan ratu, ora cukup sangu kapintêran lan kaprawiran bae, isih pirang-pirang prakara pawitane suwita kang kudu disumurupi, supaya dhamangmu aja tumpang suh kang bakal kolakoni, tak tuturi rungokna.
1. Sêtya tuhu ing pangawulan, têgêse trêsna ing gusti trus lair batin, sirik gêdhe nyatur cacading gusti, sanadyan mung ngêthuki bae iya aran ala.
2. Srêgêp marang pagawean kang wus winajibake, nanging ora susah dikatokake ing akèh, bêcik ora katon rampung, tinimbang katon ora rampung.
3. Aja mèri marang sihing gusti kang tumiba ing wong liya sanadyan wong liya mau ora nyambut gawe kaya kowe, kowe môngsa wêruha karsaning gusti kang winadi.
4. Rumêksa lan ngowêl marang barang kagunganing gusti, dikaya pangrêksa lan pangowêlmu marang barangmu dhewe.
5. Bisa simpên wadining gusti, ora kêprojol marang ing liyan, sanadyan marang anak bojo iya ora, supaya kowe diandêl marang gusti bisa simpên wadi.
6. Sumurup marang unggah-ungguhing tata krama, aja kongsi kurang luwih, têgêse ngajèni marang sapadha-padha, angluhurake marang wong gêdhe, nanging aja kongsi ora pratitis, yèn kurang aran digsura, yèn luwih aran wong lamis, iyaiku sing diarani golèk pêndhok (pakandêlan).
7. Andhap asor, nanging aja asoring budi, têgêse budimu kang ngumala, gêlêm kalah marang bôndha baumu, nanging ora gêlêm dirèmèhake.
8. Ngalah basa sakêcap laku satindak, nanging aja dadi tukang kalahan.
9. Yèn kowe dierang-erang ana ing pajagongan, aja kolawani catur, mung ewanana bae, iku prasasat wis [wi...]
10. Yèn kowe dikurangajari ing wong aja kok saru, unènana: kewan ingkang tanpa budi gadhah tata krama, cumbu dhatêng bandaranipun, manungsa botên mêkatên, dhèwèke wis ribut atine.
marang pasuwitan, sanadyan pintêra bisa anjara langit yèn kêsèd, iya ora dadi dandanan.
Radèn Sapartitala mirêng pangandikanipun ingkang eyang, ambarêbês ngêdalakên waspa rumaos dèrèng kanggenan, saha sêdya angèstokakên piwêling, merang mênawi anggènipun badhe suwita ngantos katampik dening kirang susila, Radèn Sapartitala matur: Pukulun, mugi kalilan ing dintên punika ugi kula lajêng badhe dhatêng nagari pados pasuwitan.
Iya kulup, aku ora nyangoni apa-apa, mung puji dikirku dadia sangumu suwita.
Aturipun Radèn Sapartitala: Nuwun. Radèn Sapartitala [Saparti...]
[...tala] lajêng kemawon saking ngajêngan, botên mawi mêmampir dhatêng dalêm pamitan ingkang rayi, lêpas lampahipun, botên kacariyos.
Endhang Siti Pasir wontên ing paningrat pacrabakan, sawêg nganggit sêkar gambir angsalipun ngundhuh ing patamanan, dipun cariyosi bilih ingkang raka dhatêng nagari pados pasuwitan.
Kados punapa kagèting manahipun, Endhang Siti Pasir tinilar ingkang raka tanpa pêpoyan, narocos luhipun pindha turasan, nêtah dhatêng ingkang eyang dene anglilani kesahipun ingkang raka, suwita dhatêng nagari, sariranipun anggana tanpa rowang, raosing manahipun kados pinêcat, botên wontên kabingahan ing pratapan ingkang pinanggih, kajawi namung ingkang raka Raden Sapartitala, awit wiwit alit ngantos diwasa botên nate pisah sarta sami pinanggih yatin tanpa yayah rena. Ciptaning galih moyar, badhe nusul, pakèwêd sapisan, ingkang eyang môngsa kaparênga, kaping kalih sumusul dhatêng nagari môngsa sagêda nunggil kalihan ingkang raka dening dèrèng manggèn sawêg pados pasuwitan, sarta badhe amêmurung§ amêmurung K. N. met. anyênyande. lampah, putêk manahipun Endhang
Siti Pasir, pêpuntonipun badhe kesah saparan-paran pados margining pêjah, awit wontên ing patapan botên kuwawi nandhang susahing manah.
Ing wanci sontên srêngenge badhe sêrap, pêpêtêng andhatêngi kados pangaluping jagad dhatêng Endhang Siti Pasir, sang rara malêbêt dhatêng pamêlêngan kados sabênipun, botên wontên tiyang ingkang anggraitani bilih sang rara nandhang tikbra, pêpuntoning panggalih lajêng badhe lolos ing dalu punika namung angêntosi wanci bang-bang wetan, anyarêngi lampahing bakul sêsadean dhatêng pêkên, saupami lumampah dalu kathah mutowatosipun, sadalu mêrêm mêlik sang ayu botên sagêd sare, sarêng anggagat enjing mêdal saking dalêm, botên wontên ingkang nyumêrêpi tindakipun sang dèwi, lêpas lampahipun momor tiyang dhusun ingkang sami badhe dhatêng pêkên sade godhong kajêng tuwin jêjanganan, sigêg botên kacariyos.
Ing wanci enjing bok êmban ingkang angladosi sang dèwi, sampun sadhiya wontên ing kori, sarêng dipun antawisakên dangu dèrèng wungu dipun thothok kontênipun, nanging ngantos rambah-rambah botên dipun sauri, kori lajêng dipun wêngakakên, sang rêtna pinanggih sêpên, lajêng dipun padosi dhatêng pasiraman [pasi...]
[...raman] sarta dipun uwuh inggih mêksa pinanggih sêpên, bok êmban gadhah panyana yèn sang putri murca saking pagulingan, dening tinilar ingkang raka Radèn Sapartitala, lajêng anjêrit alok sang putri murca, sang pandhita kagèt saking panjêritipun bok êmban, enggal têdhak ing dalêm ingkang wayah pinanggih sêpên, sakêdhap angêningakên cipta sampun botên kasamaran badhe lêlampahanipun ingkang wayah sakalihan, nanging taksih sinamar ing dewa, sanadyan namung kaling-kalingan godhong salêmbar yèn ingupadosan inggih botên sagêd pinanggih, wasana mupus ing panggalih pasrah dhatêng dewa ingkang linuwih, lajêng ngandika, Wis aja ana kang padha susah, bandaramu bakal mulya kadadiyane, saiki lagi ginawe lêlakon, sang pandhita wangsul dhatêng pahoman anungku puja sêmadi, nyuwun widadaning lêlampahan ingkang wayah sakalihan, sigêg ing pratapan gêntos lêlampahanipun Radèn Sapartitala.
Kacariyos nagari Bantala Rêngka, ingkang jumênêng nata binathara ajêjuluk Maha Prabu Sultan Mangkubumi,
kanuragan, sabên-sabên karsa anjênêngi panggladhinipun ingkang
para abdi prajurit sasêliran, tarkadhang karsa anyarirani piyambak anglêrêsakên piwulang ingkang lêpat, mila ingkang para abdi sangêt pangatos-atosipun, sampun ngantos kadhawahan bêbêndu, awit sang nata widagda olah dêdamêling prang, misuwuring asmanipun sang nata angèbêgi sacakraning jagad ingkang têpang kalihan prajanipun sang prabu, mila para ratu kathah ingkang sami nungkul botên kalayan kagêbag ing prang, dening karobaning warta kaprawiranipun sang nata, karêmênanipun sang parabu maos sêrat Wedha sarta sêrat babading nagari, tuwin sêrat-sêrat anggitanipun para pujôngga, ngantos sang prabu sagêd piyambak anganggit-anggit mirid yasanipun para pujôngga wau, punika sagêd anêbihakên dhatêng sêngsêming wanodya, sang prabu karsa krama bilih pikantuk wanodya ingkang
Patihipun sang prabu bijaksana, nyêpêng bang-bang pangalum-aluming nagari, nanging sampun wrêdha, punika patihipun ingkang rama sang prabu, lêstantun amatihi sang nata, nama Kyai Patih Janaloka. kyai patih tuna botên apêputra kakung, putranipun namung sêtunggal putri nama Dèwi Pratiwi.
Sang prabu miyos sinewaka wontên ing sitibêntar, ingkang wontên ngarsa Kyai Patih Janaloka sarta para nayaka wêwolu, sang prabu kèmêngan badra hirawan, dene dèrèng kagungan senapatining prang, para santana sarta para punggawaning praja dèrèng wontên ingkang dados panujuning galih. Sarêng kalihan lampahipun Radèn Sapartitala dumugi ing nagari lajêng anjujug ing alun-alun, pepe wontên sangandhaping wringin sêngkêran, mabukuh muka konjêm ing siti, sang prabu awas ningali, ngandika dhatêng kyai patih, E bapa patih, mata-mata kapèn kaya ana bocah pepe ana sangisoring wringin kêmbar, enggal kongkonana mriksani, sarta kerida ing lakune. Caraka kapanggih Radèn Sapartitala kadangu sarta lajêng kairid sumewa ing ngarsa nata, sang prabu ngandika:
Kalingane kowe singgugmu kaya bocah saka ing gunung, pepe ana ing wringin kêmbar, jênêngmu sapa, kang ayoga kowe sapa, sêdyamu apa.
Kawula nuwun, gusti, ratu agung ingkang binathara, nyakrawati ambaudhêndha, nyawanipun têtiyang alit nagari Bantala Rêngka ingkang asih ing dasih kaswasih, ingkang abdi nama pun Sapartitala, anakipun Umbul Jaga Mandhala ing dhukuh Maetala ingkang
sampun tilar dunya, dipun sukakakên kapêndhêt anak angkat dhatêng Rêsi Rasatala, ing patapan Lêbu Pasir, taksih kalêbêt bawah paduka nata, dene sêdyanipun ingkang abdi nyuwun suwita ing panjênêngan paduka, sanadyan ingkang abdi kapatah dados pakathik dening sêpên kagunan, ingkang abdi namung sandika anglampahi kalihan eklasing manah.
Sang nata rêsêp amiyarsakakên aturipun Radèn Sapartitala, salêbêting galih andugi yèn lare linangkung, dening pinupu ing pandhita ingkang misuwur namanipun, katitik pratitising atur jangkêp tata kramanipun, sakeca ulonipun, namung kaunipun raga taksih anggunungi.§ anggunungi K. N. met angrêdèni. Pangandikanipun sang prabu, Sapartitala sarèhning wis dadi sêdyamu suwita ing ratu mudha, ing têmbe mung aja kaduwung bae, yèn ora bisa nêtêpi pangarêp-arêpmu, aku sok wis akôndha aja nganti kêparan tutuh.
Adhuh gusti kula, ratu agung binathara ingkang misuwur ing jagad, ingkang abdi botên supêna yèn amêmancènana karsa paduka, agêngipun gadhah cipta murina ing manah dening botên angsal sih wilasa paduka têmah dhumawah ing sanès, ingkang makatên [ma...]
[...katên] punika têtela ing lêpat kawula piyambak, dede saking paduka, kawula sumêrêp yèn paduka jumênêng ratu kalipatullah, sadaya ingkang kapangandikakakên sarta ingkang kakarsakakên namung wontên samadyaning lêrês, kawulaning ratu kados upaminipun sarah munggèng lautan, kombak-kombul sarta kentas dhatêng ing dharatan atas kawasananing alun, makatên cipta kawula ing dalêm batos, badhe botên anggadhahi manah piduwung sarta anggarantês, dipun bêdhèla manah kawula amêsthi tulisipun sami kados kêcap kawula ingkang sampun kawula aturakên wau.
Sang prabu karênan ing galih midhangêtakên atur wangsulanipun Radèn Sapartitala, lajêng jêngkar angadhaton, Radèn Sapartitala ingandikakakên andhèrèk, kakarsakakên nunggil ing gêdhong patêngganipun para panakawan kêkasih, cêlak ing kamar panêpèn, ingkang sewaka sampun bibaran.
Sang prabu sabên sontên pinarak wontên ing panêpèn, ingkang kakarsakakên ngadhêp Radèn Sapartitala, sang prabu saya waspada yèn Radèn Sapartitala mumpuni dhatêng kawignyan, botên antawis lami, lajêng winisuda dados mantri anom lêbêt, sarta lajêng kakarsakakên andhèrèk tindakipun sang nata dhatêng [dha...]
[...têng] gêdhong pangrêmbagan prakawis nagari kalihan kyai patih sarta para nayakaning praja, Radèn Sapartitala kalilan usul pamanggihipun.
Pintên-pintên prakawis ingkang ruwêt dados wudhar, ingkang pêtêng dados padhang dening pamanggihipun Radèn Sapartitala, para nayaka sami kawêkèn nututi mêmanahanipun Radèn Sapartitala, lêmbat bêbudènipun, têbih jêjangkahanipun sumêrêp ingkang wêrit-wêrit, sang nata sakalangkung kêparêng amiyarsakakên pamanggihipun sang prabu botên kuciwa Radèn Sapartitala kaangkat dados punggawa, botên lami wontên lowongan bupati nayaka ajal, botên gadhah waris anak jalêr, karsanipun sang prabu, Radèn Sapartitala kaangkat dados bupati nayaka, sampun botên kuciwa angêmbat prakawising nagari.
pinitados anampèni dhawuhipun sang prabu, kinintên badhe botên madal sumbi. Osikipun Kyai Patih Janaloka sarèhning sampun sêpuh badhe sêsèlèh kalênggahan dhatêng Radèn Sapartitala, amargi kyai patih tuna botên gadhah anak jalêr, namung gadhah anak èstri [è...]
[...stri] satunggal nama Dèwi Pratiwi, pinunjul ing warni sawêg mêpêg birai punika sagêda dados bojonipun Radèn Sapartitala, paribasanipun nitipakên daging saêrêp tumut ngêpèk kamuktèn, nanging èwêt marginipun dening anak èstri. Kados sarêng kalihan osikipun sang prabu, kyai patih ingandikan dhatêng panêpèn, adatipun bilih katimbalan dhatêng panêpèn, botên anggalih prakawising nagari, anggalih prakawis kadhaton.
Sowanipun kyai patih, sang prabu sampun lênggah ingadhêp para kêkasih. Kyai patih lênggah andhêkukul marikêlu, dèrèng dipun dhawuhi majêng, para kêkasih malah sami kadhawuhan mêdal, sang prabu kantun pinarak ijèn, kyai patih anggraita bilih badhe nampèni dhawuh wados, botên antawis dangu kyai patih ingandikan, mênawi piyambakan kramanipun: wa.
Wa, majua cakêt karo palinggihanku kene.
Kula nuwun, namung Gusti Allah piyambak ingkang sagêd nguningani saosiking pênggalih paduka.
Aja dadi kagèting atimu, Wa, karêpku ora marang bosên, malah
kowe tumêka ing jangji mulih marang jaman kêlanggêngan, sarèhning kowe ora duwe anak lanang, anakmu wadon mung siji, dadi ora bisa ngrasakake kamuktèning bapa, nanging yèn anakmu bisa laki olèh warangkaning ratu, kang anggêntèni kowe, kawibawanmu prasasat ora ilang. Awit saka iku, Wa, patih, kalawan lêgane atimu, anakmu Si Pratiwi tak jaluk, arêp tak lakèkake olèh Si Sapartitala, kowe ngasoa momong anak tak pasthi saprapating pamêtumu dadi pêpatih.
Kyai patih mirêngakên pangandikanipun sang prabu kados siniram ing toya windu, awit kapanujon sangêt kalihan kajêngipun, unjukipun: Gusti ratu pêpundhèn kawula, karsa paduka ingkang kadhawuhakên wau punika, ingkang abdi sampun botên sagêd amaoni, kawula amung andhèrèk sakarsa paduka, botên langkung kawula namung anitipakên anak kawula èstri dhatêng pun Sapartitala ingkang mijil saking karsa
paduka, awit kawula sumêlang dening punggungipun anak kawula wiwit lare dumugi diwasa botên mambêt ajar, namung kawula êma-êma saking gênging katrêsnan kawula anak namung satunggal.
Prakara iku wis ana ing aku, Wa, aja sumêlang atimu. Wis ta, kowe mundura, Si Sapartitala tak timbalane.
Kyai patih lajêng mundur saking kadhaton, Radèn Sapartitala katimbalan, sampun wontên ngarsanipun sang prabu, Radèn Sapartitala botên gadhah manah rangkêp, namung kamanah katimbalan, dados adat kakarsakakên tumut manah tata têntrêming praja. Dangu sang prabu botên ngandika, wiyosing pangandika:
Kawula nuwun, kawula sampun nate kadangu. Umur kawula sêlangkung taun.
Dèrèng, malah sêdya kawula badhe angantuni sasampunipun paduka apalakrama, kawula lajêng rabi.
Aja mêngkono, Sapartitala, kowe bêcik andhisikana aku, karana aku durung karuwan apa karsa palakrama,
apa ora, lan bakal ana karsaku kang wigati, kowe rabia olèh anake wa patih, yèn wis kêlakon, wa patih banjur arêp sèlèh kalungguhan marang kowe, amarga wis tuwa kurang kêlar anglakoni pagaweyan abot, pêrlune anitipake daging saêrêp marang kowe, aku wis marêngake.
Gusti, sarèhning awit saking karsa paduka, saèstunipun unjuk kawula namung sandika nglampahi, namung raosing manah kawula botên môngga anggêntosi kalênggahanipun kyai patih, dening kawula rumaos
binathara, makatên malih sumêlanging manah kawula mênawi saya kathah tiyang ingkang ngèsêmi, dening kawula trahing tiyang sudra papa aluraning pidak padarakan, kakarsakakên dados nayakaning praja punika kemawon sampun adamêl orêging tiyang sanagari ingkang botên sagêd anggayuh kalimpadaning panggalih paduka, saya malih kawula kakarsakakên dados warangka nata, bokmênawi adamêl jêritipun isining bumi tinarka namung sih paduka ingkang tanpa watês sarta katarik kamantu ing kyai patih, [pa...]
[...tih,] botên sumêrêp dhatêng pêrluning praja, praja botên ngabdèkakên asli, ingkang kaabdèkakên budi.
Yèn wong dhêmên mikir caturing wong kang ora dhêmên sarta wong kang ora sumurup, prasasat kowe mikir swaraning angin, sadhela-sadhela atimu tansah kagèt, yèn wong ora duwe pangandêl marang awake dhewe, ora wurung bakal duwe ati ruci sarta ngandhut sumêlang sadina-dina, ora ngandêl marang
iba rêkasaning ati yèn wong ora duwe pangandêl, prasasat niaya marang awake dhewe, apa ora mêngkono.
Gusti, saking pangèstu paduka kawula sampun sagêd ngangge kalakuan santosa, kawula botên bingah kaalêm padamêlan kula lêpat, kosok wangsulipun botên susah kacacad padamêlan kawula lêrês, ananging loking jana punika ingkang kêdah kawula kawekani, sok sampuna panjênêngan paduka anguningani ciptaning manah kawula, dados badhe botên kagèt suraking tiyang kathah ingkang sami nyantên awon kawêntar sagêd nêmpuh kapiyarsa ing panjênêngan paduka, punika ingkang sagêd [sa...]
[...gêd] anipisakên pasuwitan, ical piyandêlipun tiyang sanagari, punika bilih panjênêngan paduka keguh dhatêng panyantun awon saha cêcampah wau punika.
Kang mangkono iku wus tak kauningani sarta panggalihku ora banjur kèlu marang piala kang bisa gawe papa cintrakamu, bakal dak galih kalawan wêning ati suci, nanging aku ora bakal nampik piwadul mau, awit iku banyu suci kang bisa ambilasi mêntase ênggonmu mêntas adus lêlangèn ing bangawan.
Kaluhuran dhawuh paduka, kawula sampun botên sagêd mancèni, saha kawula namung sandika anglampahi rabi ingkang awit saking karsa paduka.
Kacariyos sang prabu sampun andhawuhakên dhatêng Kyai Patih Janaloka, putranipun èstri Rêtna Pratiwi kapundhut badhe katarimakakên dhatêng Radèn Sapartitala sarta kadhawuhan samêkta bawahaning pikramèn.
Kyai patih enggal angèstokakên dhawuhipun sang prabu, botên antawis dangu sampun samêkta, sarta sampun angaturakên dintên sae badhe panggihing pangantèn.
Dintên ingkang sampun katamtokakên, Kyai Patih Janaloka angulêm-ulêmi para sanak sadhèrèkipun sarta ngatur-aturi [nga...]
[...tur-aturi] para agung nagari ing Bantala Rêngka tuwin jajahanipun, têmpuking damêl sakalangkung agêng bawahanipun, sampun kalampahan panggih, lêt sadintên sang prabu têdhak tuwi, mawi
anggènipun palakrama, sarta Radèn Sapartitala sampun tapak sowan anggarap padamêlan kados sabênipun.
Sang nata anyiyosakên karsanipun angèndêli kyai patih, nuju ing dintên Kêmis kadhawuhan sowan pêpak, sang prabu andhawuhakên timbalan yèn Kyai Patih Janaloka kalungsur kalênggahanipun mawi kaparingan pancèn têtêdha siti sêprapating lênggahipun lami, orêk tiyang sapanangkilan ing lèrèhipun kyai patih, dening botên manggih kalêpatan, malah mêntas miwaha putra katêdhakan sang prabu. Punika amratandhani gênging sihipun sang nata dhatêng kyai patih, para wadyabala sidhêm pramanêm, botên wontên banènipun walang ngalisik. Botên antawis dangu, sang prabu andhawuhakên timbalan malih, salowongipun patih ingkang
kalihan ingkang putra mantu radèn apatih taruna dados pêpenginan ing rukunipun.
namung pados margi jalaraning pêjah, kandhêg wontên ing sêndhang agung satêngahing wana, wontên kajêngipun bêndha growong, kagubêt ing mandira kang thukul ing paragak, tambining bêndha, anggaligir pinulêd ing sulur mandira dados parigining sêndhang, rawe-rawe tumali ing sela tala kados katingal sinandhat, udaling toya mulêg angumbul ambèr ing
sêndhang akimplah-kimplah wêning kathah minanipun wadêr pating sliri koyok agêgrombolan, tiganipun rintip tumèmplèk ing sulur mandira ingkang kaclop ing toya gumêbyar kenging soroting toya ingkang ambêdhah sêlaning gêgodhongan, pating krêtip kados bara kêlêm salêbêting toya, sang ayu karênan ningali, kèndêl [kèndê...]
[...l] wontên satêpining bèji, lênggah ing sela, pada kinumakên ing toya sarwi kinosokan, kalalaripun sinarap ing wadêr arêrêbatan, sawênèh angrikiti kanaka adamêl risi, mênyat saking bèji, anon lawang guwa kagubêt tambining sulur mandira, wontên korinipun jêplakan saking jawi, sang dèwi badhe sumêrêp lêbêtipun, kolonging lawang guwa dipun angkat manginggil gampil kemawon, katingal wontên undhak-undhakanipun sela cêndhani, sang ayu kêpengin nyatakakên tindak mangandhap anêkak-nêkuk ngêlangut ngatos wontên sèkêt undhak-undhakan dèrèng dumugi ing dhasar, dipun lajêngakên sawatawis lajêng ngambah palataran wiyar lajêng gapura munggul, korinipun mênga kemawon, sarta lajêng katingal botên wontên tiyangipun ingkang jagi, sang ayu têrus malêbêt, katingal kadhaton Nawa Rêtna, wontên ratunipun putri wrêdha, katitik remanipun sampun pêthak, lênggah sinewaka wontên samadyaning pandhapa, cahyanipun gumêbyar kados sasôngka sawêg andhadhari, pamulunipun manis, ingadhêp parêkan cèthi, sang prabu putri astanipun katingal angawe-awe, Dèwi Siti Pasir botên wang-wang lajêng marêk makidhupuh
galih, dene sang prabu putri pirsa sadèrèngipun winarah, matur sarwa angrêrêpa, dhuh sang misudhèng sih, pangèstunipun sang adi pukulun, nuwun wilujêng.
Aku wus sumurup marang ajalasal. kamulanmu rara Siti Pasir ing pratapan Lêbu Pasir, sarta sêdyamu sajroning ati ngupaya sadulurmu lanang
Kula nuwun inggih, kasinggihan ingkang pangandika sarema botên wontên ingkang sulaya. Kula nuwun, paduka ratu putri binathari manggèn wontên ing kadhaton samun, punapa milanipun, saha kangjêng eyang ingkang asma sintên.
Satêmêne aku iki randhane Prabu Bumi Padha, akadhaton ing Bumi Dhasar (Guwa Seluman) kang kosumurupi iki, lumurug ing prang tumpês sawadyabalane, aku kari mung karo para wanodya, dene jênêngku Kismawati.
Dhenok aja mêngkono karêpmu, kowe pinasthi bakal dadi wêwadhahing têdhake para ratu ing Bantala Rêngka, kakanganmu kang dadi êmbanan, lêstari ing sapandhuwure, malah saiki kakangamu wis andhisiki dadi patih ana ing Bantala Rêngka, anggêntèni lêlakoning maratuwane, karêpku kowe saiki lèrèna ana ing kene bae, angêntèni karsaning Pangeran bakal tibane jatukramamu, bokmanawa ora suwe, iki wis mangsane.
Gêntos kacariyos, kocapa sang prabu kêpengin cangkrama wontên ing wana Tibrasara, kawartos ing ngriku kathah bêbujênganipun kidang manjangan§ kidang manjangan K. N. maar. kidang kalihan sangsam K. kancil sasaminipun, pêksi-pêksi inggih kathah, dhasar satêngahing wana katrajang ing lèpèn bênawi agêng kathah minanipun, karsanipun sang prabu botên namung ambêbujêng buron wana kemawon, inggih ugi karsa ambêbêdhag sarta misaya ulam lèpèn, sang nata lajêng adhêdhawuh dhatêng radèn apatih kinèn samêkta upakartining têdhak pêpara sarta sangu motha pêthan kadhaton, dintên Buda Cêmêngan sang prabu karsa bidhal, kaangkah ngantos samadya côndra laminipun.
Tiyang sapraja orêg dening sang nata dèrèng nate têdhakan pêpara badhe ngantos sêmantên laminipun.
Ing ari Buda Cêmêngan sang nata bidhal,
gigal saking papahipun, sang nata malêbêt ing kadhaton wangunan piyambak tanpa kanthi, lajêng sare ing kanthil gadhing ngagêm kajang sirah (gêmbuk) satunggal, angèngêt-èngêt karsanipun ing dintên benjing-enjing, wasana santun cipta karaos dene botên wontên lêlayanipun ginêman, saupami sang prabu sampuna kagungan pramèswari, amêsthi kathah pangandikanipun ing bab wau punika, langkung malih kabingahan ingkang badhe pinanggih anggènipun karsa bêdhag pikat sarta ambêbujêng buron wana, punapadene misaya ulam lèpèn, pikantukipun dados angsal-angsal, iba agênging galihipun [galihi...]
[...pun] ingkang rayi. Nalika sêmantên kagungan osik birai dhatêng wanita, karsanipun salêbêting galih, kondur saking pêpara badhe karsa krama, ananging paningalipun sang prabu, sêpi botên wontên wanodya ingkang panuju ing galih. Pintên-pintên para nata ingkang anglampahakên dom sumurup ing toya angangkah putranipun kagarwa ing sang prabu, mawi ambêktakakên gambaripun sang putri, ananging satunggal botên wontên ingkang katampèn, tingalipun sang prabu dhatêng ing gambar, mêsum dèrèng pantês dados timbanganing sariranipun, dhasaripun sang nata, tani, dangu ngraosakên sêbêle jatukramanipun, sanadyan saking pandamêlipun piyambak, inggih mêksa ngrêsula, wasana sare. Salêbêtipun sare supêna kapanggih wanodya endah ing warni, prasaja agêm-agêmanipun, katingal nawung sungkawa, kapanggih kalihan sang prabu botên katawis anggragap kados satatanipun wanodya lan priya kêpanggih ijèn, sang nata kasabêt ing antêngipun sang pindha Ratih, nandhang wiyoga dadakan, nanging ajrih lajêng amisesa, dening sang ayu katingal ambêg susila, botên kengis wênganing netya pirêna, sang prabu anilakrami, anggèr sang pindha kumala dene katingal kawêlasarsa wontên ing ngriki piyambak, sawêg dipun tata lajêngipun ingkang sagêd [sagê...]
[...d] mêmalad driya kasmaran, kasêlak sang prabu wungu. Guragapan madosi sang ayu, botên wontên, wasana sumêrêp ing yêktinipun bilih supêna, sampun wanci anggagat enjing sang prabu lajêng wungu mêdal ing jawi, para wadyabala taksih anggalasah sami tilêm, dalah radèn apatih sarta para nayaka taksih wontên pamondhokan, sang nata lajêng ing tindakipun dhatêng sêndhang patirtan sacêlaking kajêng
patirtan, angagêm sinjang sare bathik guringsing wayang sampun masêm, malah sampun kathah ingkang pêthak soganipun katingal gumrining amêwahi cahyanipun sang ayu, dhasar kuning pindha bêngle keris, rasukanipun sêmbagi pêthak mrutu sèwu wêdalan kusta, mawi kuthu baru, ing jôngga katingal pêthak maya-maya, dhasar jôngga lumung angulan-ulan,
cumondhong angêndhoni dados kêkawal ambèr ing toya, netranipun kocak kados hèr
galihipun sang prabu, sinomipun barèh wontên ing palarapan, dening mêntas wungu saking pagulingan, sang nata karaos ing supênanipun, punapa sang ayu punika rencangipun sare kala wau dalu, dene ing warna jèblès kados jambe sinigar palih, namung kaot supêna kalihan sawantahipun, dangu-dangu sang prabu botên pitados ing supênanipun, ginalih sayêktosipun inggih sang ayu punika rencangipun sare, nanging lajêng pinaibên piyambak, kala punapa pinanggih kalayan wanita punika sadèrèngipun kasupêna. Sang ayu kanggêk lampahipun badhe sêsarêngan sinatriya, tingalipun inggih badhe dhatêng bèji patirtan, mila lajêng wangsul asêmu rikuh tindakipun baringkungan, lajêng lampahipun.
Sang prabu kasabêt ing baringkung ngênglêng dadakan, iba dipun kincanga ing imba ingkang
tindakipun sang putri botên angetang saru siku, sarta botên sumêrêp badhe kadadosaning sariranipun, namung sok ugi sumêrêp dunungipun sang putri.
Sang Prabu Kênya Kismawati, sapêngkêripun ingkang putra Dèwi Siti Pasir dhatêng ing sêndhang patirtan, lajêng adhêdhawuh dhatêng pawongan, kinèn amasangi palênggahan dhampar gadhing kêkalih, ingkang satunggal lugas palênggahanipun sang prabu putri, satunggalipun pinatik ing nawa rêtna dhawuh badhe palênggahanipun tamu, sang prabu kênya namung ngagêm busana sarwa pêthak, mungguh kalihan sariranipun sampun yuswa, dhasar rema sampun pêthak, katingal gumrining cahyanipun mancorong kaayap ing parêkan cèthi katanggung badhaya srimpi, upacara banyak
wontên ngarsanipun iring kiwa kapara kawuri, lênggah makidhupuh konjêm ing siti, ajrih dhatêng ingkang eyang dene dipun tutakên ing tiyang jalêr, nanging ingkang eyang ing netya katingal angêmu rêna.
Lêbêtipun prabu botên nyana mênawi kêsasar dhatêng kadhaton, anyipta badhe manggih bêbaya saking ratu ingkang jumênêng, dening anggènipun ngêtutakên pawèstri, kinintên yèn punika garwanipun sang prabu ing ngriku, nanging badhe wangsul lingsêm, katomah têmên priya ajrih ing pakèwêd, mila lajêng kemawon lampahipun, langak-langak botên mawi wangwang, ngatingalakên kasuranipun, [kasu...]
panggalihipun sang prabu môngsa sandea manggih pakèwêd. Botên, aluwung pêjah bêrgagah kalihan pêjah mringkus, sampun pinuntu badhe botên mundur sajangkah, suka lila mantuk aran.
Sang prabu putri sumêrêp rawuhipun sang nata jumênêng saking palênggahan, lumampah sawatawis tindak, angurmati rawuhipun sang prabu.
Sang prabu sumêrêp yèn ingkang jumênêng ratu putri wrêdha, enggal nyantuni patrap anoraga, mèsêm-mèsêm mamèt prana.
Sang prabu putri tanggap ing sasmita sarwi ngandika, sumôngga anggèr, mas putu wong abagus, ratunipun tiyang Bantala Rêngka, kula aturi lênggah ing dhampar gadhing.
Sang prabu eram ing galih dene sang nata dèwi sumêrêp sadèrèngipun winarah, saya ajrih sungkêmipun sang prabu, wangsulanipun, sampun eyang kula lênggah ing kursi kemawon.
Môngsa kadosa pangandikanipun sang prabu, kula punika jumênêng ratu ing ngriki, kabawah parentahing wayah kula, kula nyuwun pangapuntên dene dèrèng ngaturi uninga, ing têmbe môngsa sandea, botên, mila sampun mawi [ma...]
[...wi] èwêd-pakèwêd lênggah ing têngên kula, paduka ratu kula, wajib kula aosi ing salami-laminipun.
Dèwi Siti Pasir uninga ing sêmu rawuhipun sang prabu saking sambang liring angêmu wados, lajêng mundur palarasan, malêbêt ing dhatulaya.
Sang prabu matur dhatêng ingkang eyang raja putri wrêdha, pukulun, ingkang asoca bathara, sanadyan karêntêging manah kula sampun kauningan, nanging subasitaning basa, kula kêdah amêdharakên raosing manah kula ingkang sampun kauningan salêbêting batos, kula nyuwun pitakèn, yayi dèwi ingkang kula tutakên saking sêndhang wau, punapa wayahipun kangjêng eyang sarta punapa sampun winêngku ing priya.
Sang nata dèwi wrêdha nolih ing pêngkêran, ingkang wayah Sèwi Siti Pasir katingal sampun mundur malêbêt dhatêng pura. Lajêng amangsuli, anggèr wayah ratu kula, punapa wontên ingkang kalêbêt ing panggalih, mawi andangu lare wêdalan ing rêdi.
Walèh-walèh punapa kangjêng eyang, kula brônta dhatêng lare wau, mênawi saèstu taksih lamban, kula suwun kaparênga dados sori kula, môngka ing salaminipun ingkang sampun [sampu...]
[...n] kalampahan, manah kula têbih dhatêng wanodya, malah anggadhahi cipta botên badhe krama, dening anon wanodya tansah adamêl ewaning paningal, saking solah bawanipun kumini, botên mêrak ati. Beda têmên kalihan anggèn kula ningali wayahipun kangjêng eyang, manah kula kados sinêgrok rêntah dhawah ing siti.
Adhuh babo putuku wong bagus, punapa panjênêngan paduka badhe karsa palakrama angsal anakipun tiyang pidak padarakan, ingkang sayogi putra dhaup kalihan putri dewa-dèwi, rasêksa-rasêksi, makatên kalimrahanipun, dados nyudakakên turasing ratu.
Kang singgihankasinggihan. dhawuhipun kangjêng eyang, ananging mênggahing kula, krama angsal putraning ratu ingkang ngêbrèh, carawak, lêngus, botên trêpsila, kula pilampu krama pikantuk anaking punggawa ingkang sampurna ing warni, susila, mrak ati, cumondhong karsaning kakung, kangjêng eyang mawi ngandika tiyang pidak padarakan, dhatêng wayah piyambak, punapa darunanipun.
Makatên mas putu ratu kula, pun rara punika dede wayah kula piyambak, lare yatin, sampun tinilar ing yayah rena, Kyai Nyai Jaga Mandhala, umbul ing dhusun Maetala ingkang
asêsuta pinupu dhatêng Panêmbahan Rasatala ing wukir Lêbu Pasir,
kasasar mriki sawêg pêndhak ari punika.
Adhuh, ya jagad dewa bathara, kalingane jêbul adhine si kakang patih dhewe, dene sampurna têmên rupane. Kangjêng eyang kapasang yogi, yayi dèwi punika adhinipun pêpatih kula pun kakang Sapartitala piyambak, dados sampun botên madal sumbi, kakangipun kula damêl pêpatih, adhinipun kula pundhut garwa.
Mas putu ratu kula, kula mangayu bagya karsa paduka, sapunika panjênêngan paduka kula aturi kèndêl lêrêp wontên ing kêdhaton mamring kaanggêpa pasanggrahan ingkang kuciwa awit katêdhakan, sampun mungguh dhasar paladènanipun lare pupon wêdalan ing rêdi.
Eyang, kula botên sagêd malês sih paduka, ingkang badhe dhumawah, sarta ingkang badhe kula tampèni kalayan panuwun agêng, kula anggêp pêparinging dewa, dhasar nyata eyang asarira bathari, sumêrêp sadèrèngipun winarah, namung panyuwun kula ingkang botên kenging katampik, kêdah botên
awit kula sampun lola tinilar ing yayah rena, rama prabu saha ibu sori sampun sami murud dhatêng kadewatan, panjênêngan paduka dados lêlintunipun tiyang sêpuh kula, mugi sampun amanggih ajining kadhaton ing Guwa Siluman, kadhaton punika kenging kula wêstani, tarungku pelag, sae punapa tiyang tinarungku, mungguhipun namung kagêm pasanggrahan pamêsu katêdhakan ing samôngsa-mangsanipun kawêdhêngan, sagêd anglêjarakên galih, kula ingkang andhèrèk.
Dhuh mas putu ratu gusti kula, kula botên sagêd maoni karsa paduka, kula namung andhêdhèrèk sapangrèh paduka, namung kalampahaning bawahanipun wayah kula, kula suwun kalampahanipun wontên ing ngriki, sanadyan namung kula wilujêngi jajan pasar§ jajan pasar KN. jajan dhatêng pêkên K. sakadaripun warôndha, jêr sampun dados lêrêsipun, namung ingkang agêng paramartanipun wayah kula sang prabu.
Kandhêg cariyosipun sang prabu, ingkang kaaturan lêrêm wontên ing Guwa Siluman, angêntosi pamiwahaning pasamuwan
saupakartining wisaya badhe ambêbujêng, namung kantun angêntosi wiyosipun sang prabu, nanging sang nata dèrèng katingal wungu, ingantosan ngantos wanci têngange. Radèn apatih enggal nusul dhatêng pasarean, sang nata pinanggih sêpên, adamêl kagèt sarta taratabing manahipun radèn apatih, sumêlang mênawi sang prabu ical kalap wontên samadyaning wana, saking pandamêlipun
nanging mêksa botên angsal damêl, radèn apatih sarta para nayaka inggih sami angawaki piyambak ngupadosi sang prabu, ugi botên angsal damêl, sarèhning pangupadosipun sampun tita botên sagêd kêpanggih, [kêpang...]
[...gih,] karsanipun radèn patih, ingkang kamanah pêrlu ing bab pangrêksaning praja, sadèrèngipun kondur sang prabu sampun ngantos
Kocapa sang prabu ingkang lêrêm wontên ing kadhaton siluman, antawis samadya côndra upakartining pikramèn sampun mirantos, kacêkak sang prabu sampun kêlampahan dhaup kalihan sang juwita, rukun anggènipun palakrama, kados mimi lan mintuna botên nate bênggang sanyari tansah rèntèng-runtung, sarêng sampun andungkap sêlapan dintên, sang prabu karsa kondur sarta amboyongi dhatêng ingkang eyang, lajêng utusan abdi kaparak èstri ing kadhaton, mundhi nawala kaparingakên dhatêng radèn apatih, ijêmanipun matêdhani uninga yèn sang nata sapunika wontên ing kadhaton siluman sarta sampun palakrama, angsal putri pêparinging dewa, lajêng kagancarakên wiwit kêsasaripun sang prabu, kapanggih Nata Dèwi Kismawati
wontên ing kadhaton sèluman lajêng kapundhut mantu, urut botên wontên ingkang kalangkungan, sapunika sang nata mundhut pêthukan karsa kondur, kaancêr-ancêran bèji agung satêngahing wana Tibrasara. Kados punapa bingahipun radèn apatih, enggal adhawuh samêktanipun ingkang para abdi, kapradandosan sami sanalika sampun sadhiya, bidhal panganjuring baris mawi pêthukan jêmpana joli sarta titihanipun kuda sang prabu, gumarêdêg ambrubul kados lawa mêdal saking guwa, jurang pèrèng kêbak isi tiyang, ingkang katêrak lampahing baris têmah dados ara-ara, tiyang padhusunan gêbèl sami ningali ngêtutakên lampahing baris, saya wêwah agênging lampah, dumugi têpis wiringing wana-wana ing guwa kadhaton siluman, sang prabu sampun midhangêt pawartos dhatênging pêthukan saking nagari, sampun busana pangantèn sakalihan pramèswari, ingkang eyang sang raja putri wrêdha botên kantun, saèstu kaboyongan, miyos saking sêkèthènging kori jêplakan, ing ngriku dados papan pamapagan jibêg wontên sangandhaping mandira goraya ingkang angayomi sêndhang pasiraman, radèn apatih sumêrêp sang prabu jumênêng akanthèn
sakit manahipun K kêlara-lara atine N. karuna, ingkang rayi enggal nyuwun lilahing sang prabu, mugi kalilan badhe ngabêkti dhatêng kadang sêpuh, sang prabu pirêna ing galih kalilan panyuwunipun ingkang rayi, sang putri lajêng andhodhok lampah bokong ngabêkti ing jêngkunipun radèn apatih tanpa lilah, radèn apatih kagèt kinabêktèn ing garwa nata, sumingkir akipa-kipa sarwi wicantên, gusti kula badhe adamêl bilaènipun ingkang abdi (awit radèn apatih botên kaparingan sumêrêp, yèn garwanipun sang prabu Endhang Siti Pasir ingkang rayi radèn apatih piyambak sarta radèn apatih botên pisan purun ningali warninipun sang ayu, anglênggahi kasusilaning kawula, botên pisan-pisan wênang ningali warnining gusti, sarta sayêktosipun pancèn pangling babar pisan, dening ingkang rayi mangangge rajakaputrèn).
Sang prabu suka ing galih, ngandika kalayan gumujêng, Kakang patih, tamatna yayi dèwi, iku
putri putraning patih kang minaratuwa, layak lali marang sêdulure wadon, kang kawêlasasih manut tindaking pada.
Kados punapa raosing panggalihipun Radèn apatih inguman-uman dhatêng ingkang rayi dhapur kalinganeya ingkang sarira piyambak dados pramèswarining ratu, pasuwitanipun, kyai patih ambêngok sarosanipun, supe yèn wontên ngarsanipun sang prabu, sarwi wicantên: Adhiku wadon kang lair barêng
kabali sura, dadi gustiku, kula sapunika basa krama dhatêng ingkang sarira kangjêng ratu ratu sadhèrèk kula, kangjêng ratu lêstantuna basa ngoko angakang dhatêng kula. Sang pramèswari sampun wangsul kanthèn asta kalihan sang prabu. Para abdi ingkang wontên ngarsanipun sang nata pating palinguk botên wontên ingkang sumêrêp têgêsipun, sang prabu ngandika: Kakang sira ngabêktia marang eyang raja putri kang mupu arinira, kang jumênêng amriksani marang kowe, kyai patih enggal sujud ing sampeyanipun raja putri, [putri...]
[...,] ingasta lungayanipun sarwi ngandika: Patih Sapartitala, aku titip marang sariraku, besuk aku yèn tumêka ing jangji, pêndhêmên kang jêro, anggêpên ninèkmu dhewe. O, gusti ratu putri pêpundhèn kula, ingkang anjalari kamulyanipun sadhèrèk kula èstri, ingkang winêca kuwawi dados wêwadhah, ingkang nêdhakakên karaton ing Bantala Rêngka, panjênêngan paduka mugi awèta kula tingali ing salami-laminipun. Kèndêling pangandika, sang nata andhawuhakên bidhaling baris, gumuruh swaraning tiyang arêbat
dhatêng jurang têrjung kêbak kados ilining ladhu (walahar), sampun kêbut saking kadhaton siluman, dumugi têpis wiringing nagari saya abusêkan.
Cinêndhak tindakipun sang prabu sampun rawuh ing kadhaton, sang prabu putri kasaosan dalêm ing
wus tekaratune nyembah kawulaangagem trisula wedhapara pandhita hiya padha mujahiya iku momongane kaki Sabdopalonsing wis adu wirang nanging kondhanggenaha kacetha kanthi njingglangnora ana wong ngresula kuranghiya iku tandane kalabendu wis mingercenti wektu jejering kalamuktiandayani indering jagad rayapadha asung
Bôngsa Tiyonghwa ingkang ngajênging griyanipun dipun langkungi arak-arakan, lajêng sami sêmbahyang sacêlaking
pundhating arak-arakan Jênggi wau, pagêblug lajêng sampun sirêp. Inggih sawêg nêmbe sapisan kala samantên ing Surakarta wontên Jênggi mawi upacara arak-arakan kawical agêng piyambak, sanadyan ing wingking ugi lajêng wontên Jênggi malih kaping rambah-rambah, samantêna agêng sarta dangunipun dèrèng wontên ingkang nyamèni Jênggi kangge tumbal panyirêping sasakêt kala jaman samantên.
Amarêngi taun 1892, utawi wulan Bêsar Jimawal, angkaning warsa 1821, putri kaprênah rayi dalêm, asma Gusti Radèn Ajêng Sumarti, inggih putra dalêm Kangjêng Gusti M.N.IV miyos saking garwa Kangjêng Radèn Ayu Mangkunagara, kaparênging karsa dalêm ing saandhap sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng.
Susuhunan kaping IX kapundhut mantu, dados pramèswari dalêm sampeyan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, inggih saandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana Ingkang Sinuhun kaping X punika : nuwun tabe-tabe. Kala samantên, kirang 8 dintên kalihan dhaub dalêm, gusti radèn ajêng sampun kapundhut sêngkêr malêbêt karaton, saha kirang 2 dintên saking dintên panyêngkêripun wau, ing dalêm Mangkungaran dhawuh sowan tuguran para luhur kakung putri, pinarakan dalêm ing paringgitan, para putri ing dalêm agêng, gôngsa nguyu-uyu manggèn ing kajogan paringgitan.
Enjingipun dintên badhe bidhal ing sêngkêran, jam 9 enjing para luhur kakung putri sampun pêpak pinarak ing paringgitan tuwin ing dalêm agêng badhe nguntapakên utawi andhèrèkakên bidhalipun. Ing pandhapi agêng, ing palataran sarta ing pamedan, abdi dalêm agêng alit sowan pêpak mangangge agêng, mirantos badhe anjajari, ngurung-urung tuwin anggarêbêg wingking
jangkêp, ingkang kadhawuhan mundhut panyêngkêripun badhe pramèswira dalêm dhumatêng karaton, sampun rawuh ing paringgitan pura Mangkunagaran, para putri pinarak ing dalêm agêng. Danguning pinarakan watawis namung saêjam, sêsampuning samapto lajêng bidhalan, kareta titihan badhe pramèswari dalêm, lampahipun jinajaran, ingurung-urung tuwin ginarêbêg abdi dalêm prajurit karaton saha Mangkunagaran. Bôngsa luhur kakung putri
kapatêdhan asma saha ajêjuluk : Kangjêng Ratu Anom.
Nagari andhawuhakên pranatan enggal bab tatakrama, namung katumrapakên abdi dalêm Mangkunagaran piyambak sarta namung kanggge salêbêting pura kemawon, inggih punika sabên-sabên wancining kangjêng gusti lênggah kantoran padintênan, punapa dene pinarak sadhengah panggenan ing perangan sajawining dalêm agêng, sadaya abdi dalêm ingkang sowan utawi lêlados, lampahipun wêkdal mandhap saking undhak-undhakan pandhapi utawi èmpèr-èmpèring bangsal-bangsal dhengah panggenan dumugi
sawangsulipun, samôngsa saking palataran badhe ngancik plêstèr ing perangan nginggil, inggih kêdah andhodhok sarta nyêmbah rumiyin dhatêng lêrêsing panggenan pinarakan dalêm.
sapisan. Rêginipun ing dalêm satêngah taun 3 rupiyah, nanging mênawi sampun dados lênggananing kabar Sasadara kasuda
Ingkang nyithak sarta ngêdalakên ALBERT RUSCHE & CO. SOERAKARTA 19 Juli 1901.
Bab Thêthukulan Anggur (druiven) vitis labrusca
Thêthukulan anggur punika kalêbêt thêthukulan ingkang rumambat sarta asungut (klimplant) mênggah aslinipun saking cariyosipun para sagêd, thêthukulan anggur wau saking Jawi ingkang sampun kula sumêrêpi punika karambatakên ing anjang-anjang ingkang inggilipun 3 utawi 4 mètêr, katanêm ing palataran utawi ing pakêbonan namung sawatawis wiyaripun, inggih punika sauwit utawi kalih uwit, mênggah wiyaring anjang-anjang kintên-kintên 3 mètêr, panjangipun 5 utawi 6 mètêr. Karambatan wit-witan anggur namung sauwit, utawi kalih uwit, têka amradini ing anjang-anjang wau.
Thêthukulan anggur punika mênawi sampun angômbra-ômbra sarta godhongipun lêdhung-lêdhung, godhong-godhong wau lajêng karancasan§ karancasan, punapa kapancasan, punapa karampasan. sadaya ngantos brindhil babar pisan tuwin êlung-êlungipun inggih dipun kêthoki sawatawis. Upami wontên êlung ingkang panjangipun 1 mètêr êlung wau lajêng kakêthoka ingkang ½ mètêr sarta pangêthokipun botên [bo...]
[...tên] kenging nyêbrèt. Tarekah utawi patrap ingkang makatên wau mênawi botên katindakakên inggih sanajan pintên taun thêthukulan anggur wau botên sagêd awoh.
Mangsuli cariyos ingkang sampun kasêbut ing nginggil, ing tanah Ngarab mênawi mangsanipun angrancasi punika lajêng dipun culi menda pintên-pintên, menda wau lajêng nêdha sakathahing godhong-godhong wau ngantos brindhil utawi prigis babar pisan, dados ingkang gadhah namung angêthoki pundi ingkang kirang prayogi, utawi namung ngrampingakên kemawon.
Wondening mangsanipun angrancasi kenging ing samôngsa-môngsa, kados ta: iing. môngsa rêndhêng lan ing môngsa katiga inggih sami kemawon, ananging ingkang prayogi piyambak inggih punika angajêngakên môngsa katiga ing wulan Januari utawi Phèbruari (pamurihipun dadosing pêntil sampun angirang-ngirangi jawah, dados uwohipun lêgi-lêgi).
Sasampunipun karancas sadaya ing sawatawis dintên lajêng wiwit sêmi sarta sarêng kalihan pêntil. Mênggah dangunipun wiwit pêntil dumugi sêpuh (masanipunmangsanipun. ngundhuh) kirang langkung: tiga utawi kawan wulan, mênawi dipun sêpuhakên sangêt amêsthi lajêng kathah ingkang bosok. Dene dhêdhompolaning pêntil wau kintên-kintên 200 iji, sarta pêntil wau agêngipun watawis saklênthêng-klênthêng. Ing saupami pêntil samantên wau
lajêng dipun kèndêlakên kemawon ngantos sadasa wulan laminipun inggih botên sagêd agêng-agêng, sabab pêntil adhêdhêsêkan ngantos bêntêt-bêntêt.
Menggah prayoginipun inggih lajêng dipun kêbiri, dene rekanipun makatên: pêntil-pêntil wau ing nalikanipun taksih ênèm sangêt lajêng (kaprithila ing saantawisipun satunggil-satunggilipun woh), murih sagêda mindhak agêngipun, mênawi sakintên taksih dhêdhêsêkan inggih kaprithilana malih kados ing nginggil: salajêngipun.
Upami pêntil ingkang dhêdhompolanipun 200 iji kasêbut ing nginggil prayogi kakantuna 50 utawi 60 iji, saupami kalêrêsan woh anggur wau sagêd agêng. Dene limrahipun woh anggur ing ngriki agêngipun kintên-kintên sami kalihan agêngipun woh trênggulun, utawi woh cêrme, ingkang limrah agêngipun.
Mênggah rêginipun woh anggur ing padunungan kula ing dalêm sampol agêng kintên-kintên wontên 60 iji, nyêlaki rêgi f 0,75 samantên wau wontênipun taksih awis-awis.
Ing toko-toko ugi asring sade woh anggur ingkang taksih sêgêr. Saking cariyosipun ingkang sade woh anggur wau saking sabrang, dene rêginipun taksih awis, sadhompol agêng rêgi f 1,50 (kalih têngah rupiah).
Thêthukulan anggur sauwit ingkang katanêm sarta karambatakên ing anjang-anjang ingkang wiyaripun 5 mètêr, panjangipun 9 mètêr, wit anggur wau ing dalêm kalih têngah utawi kalih taun, ingkang tamtu solor lan godhongipun sampun sagêd angèbêki sawiyaring anjang-anjang. Samantên wau mênawi kalêrêsan sagêd uwoh kathahipun 150 dhompol agêng
cangkokan) kalih uwit§ bokmanawi pêjah dados taksih sauwit, Wiryasubrata. rêgi f 5 ing dalêm sauwit = f 5 x 2 f 10 kangge wragat tiyang ingkang ngrimat ing dalêm kalih têngah taun, sarta sanès-sanèsipun wragat f 1,50.
Ingkang punika sumôngga para marsudi adamêla pacoban, amurih sagêda tangkar-tumangkar, kajawi kangge pangupajiwa saking padamêling woh anggur wau pancèn inggih prayogi kangge kabingahan, awit mênawi awoh sangêt anggènipun adêmênakakên pèni, èdi tur amenginakên saiba ta: bingahipun para ingkang kagungan thêthukulan anggur wau. Kajawi bingahipun piyambak inggih ambingahakên dhatêng kadang
warganipun (sumôngga amirsanana gambar-gambar woh-wohan anggur ing tanah-tanah rak inggih amenginakên ta). Wusana pamuji kula enggala kasêmbadan kados atur kula ing nginggil.
kangge ing kidung, kados, kangge ing gancaran. dene kalênthing wadhah masin, sanadyan kakumbah rêsik, inggih taksih wontên gandanipun ulam, amratandhani: sanadyan samêndhang taksih wontên keceranipun. Makatên ugi ing salêbêtipun padharanipun§ padharan (krama inggil) wêtêng (krama ngoko) padharan, dhadharan wêtêng, têtêdhan. manungsa, sanadyan sarining têtêdhan sampun rumasuk dados rah, ampasipun sampun larut mêdal, ingkang tamtu inggih taksih wontên keceranipun. Sarèhning keceran punika botên [botê...]
[...n] murakabi dhatêng salira§ salira (krama inggil) badan (krama)
inggih rêrêsah punika ingkang dados wijining sêsakit warni-warni, makatên ugi dados wijining sêsakit ingkang anggêgirisi: kolerah namanipun.
Rêrêsah wau lêmbat sangêt, sagêd sumusup ing daging, sumêla ing urat-urat, rumasuk ing gêrahrah. tuwin dumunung ing papan sanès-sanèsipun ingkang kenging sinêsêlan. Sarèhning lêbêtipun têtêdhên tanpa towong ing sadintên-dintênipun, dados inggih badhe tanpa kandhêg pangêrdanipun rêrêsah, têmahan angrisakakên ubarampe§ ubarampe = samukawis, paos saubarampenipun, samukawis ing badan. lêlêbêtanipun salira, sayêktos inggih makatên badhe kadadosanipun, saupami ubarampening salira botên kakumbah ing sadintên-dintênipun.
Kadipundi§ kadi = kados. pangumbahipun ubarampèn lêlêbêtanipun salira.
Salira pribadi§ pribadi kangge ing kidung, piyambak kangge ing gancaran. ingkang tumandang, wahananipun ambucal sêne,§ sêne (krama dhusun) uyuh (krama ngoko) turas (krama inggil). angêdalakên riwe§ riwe (krama inggil) kringêt (krama ngoko). saha ambêkan, sadaya [sa...]
[...daya] punika anglarutakên rêrêsah.
kangge ing kidung, sabên, kangge ing gancaran.
2. Têtêdhan botên sagêd sampurna ajur giniling ing padharan sinêsêp sarinipun, ingkang jalaran botên gampil jur-juranipun, utawi saking kêkathahên. Ewa samantên saupami botên katungka lêbêtipun têtêdhan enggal, inggih botên sagêd kandhêg amêwahi rêrêsah, awit sanadyan dangu sawatawis, badhe sagêd sampurna ugi ajuripun. Ananging caranipun angisèni padharan ing jaman samangke kadamêl têtêp wancinipun ing sadintên-dintên, botên kadi caraning sawêr utawi unta, dèrèng purun nêdha malih: dipun pilalah kèndêl ngathêthêr yèn sawêr, siyam yèn unta, mênawi dèrèng kraos lêga utawi luwe wêtêngipun.
Têtêdhan ingkang dèrèng sampurna ajuripun wau, sarèhning taksih amêngku sari, inggih kapara angèl mêdalipun, têmahan wontên ingkang kècèr awarni rêrêsah. Mênawi wêdaling sêsukêr, sêne, riwe saha ambêkan, muhung§ muhung, kangge ing kidung, namung: kangge ing gancaran. kadi saban kemawon, tartamtu lajêng wontên ingkang kandhêg angêndhong. Mênawi sampun wontên ingkang angêndhong makatên, lajêng gampil kemawon
punika: angin, punapa: napas. ugi saking daya tarik-tinariking maujud, utawi dayaning bôngsa ngupadi§ ngupadi, kangge ing kidung, ngupados, kangge ing gancaran. wôngsa. Mulabuka rêrêsah dumunung ing sakiwatêngêning babahan marginipun, awit saking sampun lumaksana§ lumaksana kangge kidung,
pinrawasa ing rêrêsah, anjalari botên lumintu lampahing êrah, wahananipun guaya pucêt, salira [sa...]
[...lira] anglêntrih, datan§ datan kangge ing kidung, botên kangge ing gancaran. kuwawa ing karya,§ karya kangge ing kidung, damêl kangge ing gancaran. aras-arasên panggalih§ panggalih krama inggil, manah krama, ati ngoko. cukêt§ cukêt? apêtêng, hawa napsu cêpak tuwin sanès-sanèsipun ingkang sarwa botên sakeca: dhahar botên eca, sare botên sakeca. Saupami ing samangke wontên ingkang anjalari laruting rêrêsah, kadi dene murus ambal-ambalan, tartamtu salira inggih sagêd wangsul waluya sêgêr kadi wingi uni, ananging mênawi murus dêdamêlan, ngadat amung nyuda kemawon, awit ingkang mêdal muhung adhakan dunungipun.
ngantos datan kuwawa nanggulang, têmahan kapidara kandhêg saliring rèh, wahananipun salira pralena§ pralena = pêjah. inggih kahanan ing salêbêtipun salira makatên punika ingkang sinêbut kolerah, dados botên sanès muhung kadi dene prahara agêng kanthi bêntèr amulêk ing salêbêtipun salira, jalaran saking rêrêsah. Saking gingsiring kahanan, ewahing dumadi, ing ngriku lajêng kumroyoh maèwu-èwu tuwuh ing satwa lit-alit amêmôngsa rêrêsah, inggih punika ingkang sinêbut satwa kolerah.
Amirit ingkang kajarwa ing nginggil, dados inggih angêndhakakên mungkading rêrêsah, angrêrêmakên
ngusir rêrêsah saking pangrêmanipun, mênggah rekadayanipun:
Siram angêkum padharan, saking ngandhaping susu dumugi pupu ing nginggil, dados susu sapanginggil, pupu sapangandhap wontên ing sajawining toya, mapanipun satêngah lênggah satêngah sarean dangunipun udakawis satêngah jam, sadangunipun kungkum prasthapurusa, walakang, padharan nganan ngering saha [sa...]
[...ha] gigir kêdah kagosok ngangge pipih§ punapa suwèkan, mênawi pipih têmbung Surakarta: mokal. ingkang kasar, panggosoking prasthapurusa muhung ing angganipun kemawon, dèn ririh nanging ingkang talatos, awit ing ngriku poking urat kathah. Mênggah tumraping wanita botên bêda, muhung anyantuni têmbung kemawon, nanging kanthi wêwahan: sampun lêbêt-lêbêt.
Sabakdanipun siram kungkum punika, kêdah lajêng siram sêtum, inggih punika sumuking toya, patrapipun: anglêgêna ngliga salira sarean mangkurêb ing kursi panjatos, utawi ing bangku ingkang lênggahanipun nam-naman, lajêng karukub ingkang barukut ngangge kêmul ingkang kandêl, ngantos angalèmbrèh ing jogan, nuntên toya umob§ toya umob, Bojanagara, wedang umob Surakarta. winadhahan ing êtong utawi wadhah sanès-sanèsipun, katlusupakên kadèkèk pênêr sangandhaping padharan, botên dangu tamtu gumrobyos wêdaling riwe. Mênawi toyanipun ngantos mèh asrêp môngka riwe mêksa dèrèng mêdal, punika lajêng kasantunana ingkang umob malih.
Sabakdanipun siram sêtum punika, mênawi sampun rêrêm sawatawis, lajêng asirama kungkum malih, sasampunipun lajêng mapan sare karukub, ngadad sawêg siramipun kungkum sapisan [sapi...]
[...san] kemawon, adrênging badhe ambêbucal utawi luntak sampun suda, amratandhani kêndhikkêndhih. ing mubalipun sari.
Mênawi kagarap kadi ingkang kasorahakên ing nginggil ing sapisanipun dèrèng amitulungi, inggih kêdah dipun ambali, ing ngriku mênawi karangkêpan wontên kamirahanipun Pangeran ingkang asipat mirah tuwin asih, tartamtu ingkang kacandhak ing sakit satunggal punika, sagêd waluya jati langkung kadi ing nguni-uni.
Punapa darunanipun dene kabasakakên kacandhak ing kolerah, sarta kadipundi marginipun dene sagêd anular.
Kadidene ingkang sampun kasorahakên ing ngajêng, pangêndhonging rêrêsah saking kapinujon ing ênu, nanging panujuning ênu punika botên ta yèn mêdal saking apêsing salira margi kadhawahan undhi kapêksa angêdêgi damêl dhatêng sagantên kidul, nanging saking lêpat sarta lenanipun piyambak, lêpatipun dene ambruwah datan pilih-pilih dhaharan, lenanipun dene kirang rumêksa dhatêng padharan, ngantos katandhêgan rêrêsah kathah, têmahan anjrahing bêntèr ing tawang, dupi tumanduk ing ôngga, kadi dene
saking ngêmu kuwatos utawi ajrih, ingkang ajalaran saking ningali, utawi ngambêt, mirêng utawi anggagas punapa-punapa
sinêrot ing ambêgan, prasasat anggugah dhatêng kancanipun ingkang sawêg rêrêm, têmahan sami mubal saminipun eis ing gêlas ingêsokan toya, tartamtu luntur dados toya. Timbuling sêsakit ingkang kadi makatên punika kabasakakên kêtularan, awit mungkading rêrêsah margi kapandukan sarining rêrêsah sanèsipun. Pramila ingkang anggulawênthah tiyang sakit kolerah tarkadhang botên kêtularan inggih saking rêsik isining padharanipun, sarêng ingkang dhatêng martuwi sakêdhap kemawon tarkadhang kêtularan, [kêtulara...]
[...n,] inggih saking sampun ngandhut rêrêsah kathah. Dados ing samangke môngsa borong ing karsa mênggah pangêmonging panggalih utawi salira mênawi wontên ambah-ambahan, rèhne sampun kagêlarakên satunggal-tunggal kadi ing nginggil.
Ing samangke kadipundi mênggah pamilihipun têtêdhan supadi botên katandhêgan rêrêsah.
Kapiliha ingkang satuhu têdhaning manungsa, ingkang sajati cadhonganipun manungsa saking karsaning Pangeran, inggih punika ingkang eca raosipun, amenginakên utawi angumêcêrakên warninipun, awit punika sasmitaning Pangeran dhatêng manungsa, nanging makatên wau mênawi tulèn, têgêsipun dede ingkang eca, dede ingkang amenginakên sarta dede ingkang angumêcêrakên ingkang damêlanipun tiyang, inggih punika têtêdhan ingkang miraosipun margi karukti, awit angrukti dhaharan punika botên sanès muhung pangirup dhatêng lidhah, grana tuwin netra. Pangeran anggènipun paring kasagêdan dhatêng manungsa linangkung-langkung, supadi wilujêng pangêmongipun ôngga, awit cadhonganipun têtêdhan kaparingan warni-warni, sagêda angracik anggathuk-gathukakên piyambak, sampun ngantos kêlintu, mênawi kêlintu ôngga dados risak, môngka ing têmbe kapundhut saenipun, beda kalihan sato, rèhne
Warni punapa têtêdhan ingkang kacadhongakên dhatêng manungsa.
Nitik sasmita ingkang kasatmata inggih wowohan, amargi raosipun eca, warninipun amenginakên sarta angumêcêrakên manah. Wowohan mênawi sampun andungkap wancinipun kenging katêdha lajêng prasasat apêpaès, paangadi-adi warni, agêgônda, supadi enggal kadhahara. Wontên ingkang asasmita supadi kadhahar lamban, inggih punika ingkang sampun anyêkapi raosipun, wontên ingkang asasmita supadi kadhahar kadamêl ubarampèn, inggih punika ingkang linangkung-langkung ngêmunipun raos, kirangipun wowohan inggih gêgodhongan sarta oyod-oyodan, tandhanipun ugi amenginakên sarta ngandhut raos eca. Dados cêkakanipun sajatining têtêdhanipun manungsa punika ingkang asal saking tanêm tuwuh.
Lah punapa ulam daging utawi loh dede têdhanipun tiyang.
Saupami cêmpe angumêcêrakên, kutuk amenginakên inggih satuhu têdhanipun tiyang, ananging wiwit ing jaman kina ngantos samangke dèrèng wontên tiyang ingkang anggadho cêmpe utawi kutuk, anyipati dagingipun kemawon sampun ênêk, punapa malih mênawi buthuk, beda sangêt [sangê...]
[...t] kalihan buthuking salak, saèstu miraos sangêt mênawi dipun ratêngi, punapa malih mênawi kalêrêsan pangruktinipun, ananging makatên punika punapa botên nama kanthi isarat sarta kanthi pêpaès, mênawi sanyata cadhonganipun manungsa, tanpa rangkêpan inggih sampun eca. Punapa malih para sagêd sampun anyatakakên, bilih ajuripun daging utawi ulam loh ing padharan langkung dangu tinimbang wowohan, môngka margining têtêdhan mênggahing manusa langkung panjang tinimbang kewan ingkang môngsa daging, kaukur kapêndhêt tikêlanipun panjanging awak, kalihan malih mênawi daging cadhonganipun manungsa sabab dènidene. punapa manungsa: Pilih-pilih ingkang katêdha. Untunipun bon landhêp sarta santosa kadi sima. Kêkiyatanipun botên angungkuli maesa.
Satuhu botên kêkirangan sabab ingkang amrayogèkakên supadi sami nyirik dhaharan ulam ambêkan, cundhuk kalihan warahing para sujana ing jaman kina, ing samangke wadosipun sampun kagarba.
Ananging sujana ing jaman samangke, ingkang mêsthi langkung mangrêtos sampun sami awêwarah supadi adhahara daging utawi tigan.
Wontên lêrêsipun, awit ingkang dipun warahi makatên [makatê...]
[...n] punika mêsthinipun tiyang sakit, supadi enggal wangsul kakiyatanipun, sarta eca panêdhanipun, dadosa rêrêsah inggih taksih dangu timbulipun warni sêsakit, tumrapipun tiyang kasarasan lêrêsipun mênawi kangge calon abênan, supadi kiyat kadi sima. Ananging sarèhning têtêdhan cadhonganipun manungsa ngantos wontên ingkang molah mênawi badhe katêdha, punapa pêrlunipun manungsa kaparingan kakiyatan kathah-kathah.
Lêrês manungsa botên pinaringan kêkiyatan kathah, nanging sampun kalintonan lêpasing nalar, dados prasasat langkung kiyat tinimbang gajah, kuwasa anêlukakên sawarnining kewan, sabab dening punapa botên kaidenan nêdha dagingipun.
Mênawi makatên arak badhe kadi tiyang Dhayak Wanan, môngsa daginging kawonanipun, tiyang ingkang lêrês nalaripun punapa inggih makatên.
Ing sarèhning wosing pangikêt prakawis sêsakit kolerah, dados ing samangke kacugak§ jugak. samantên, mawi
Sêkul, ingkang pêra sampun matêng-matêng sangêt, prayogi tanpa dipun pususi, punapa malih dipun tajini,
awit mindhak kêkathahên icaling sari ingkang murakabi.
Wowohan, ugi sampun ingkang matêng-matêng sangêt, kapara kumampo, mênawi matêng sangêt cadhonganipun winih, kênèmên dèrèng sampurna dadosipun.
Gêgodhongan, ingkang nêdhêng nèmipun, mênawi botên kadhahar lalapan mêntahan, kenging kagodhog, nanging sawatawis kemawon, sampun ngantos alum sangêt.
Bumbu: sampun manis-manis, kêcut-kêcut, pêdhês-pêdhês, asin-asin, utawi gurih-gurih, kêdah samadya kemawon, awit punika sadaya muhung wêwahan.
Anyirika dhahar: sawarninipun ulam ambêkan, angèngêtana mênawi buthuk, saiba ing padharan tuwin malih pêpêdhês, kêkêcut sapanunggilanipun.
Dhahara ing samadya kemawon, sampun kathah-kathah. Wancinipun ing sêsagêd-sagêd manut padharan, inggih [ing...]
[...gih] punika manawi sampun luwe.
Anyirika ngunjuk, sawarninipun ingkang nama minuman awit bêntèr hawanipun, kajawi amurugakên wuru, ugi angrisak isèn-isèning salira. Makatên ugi tèh, kopi, sampun kadamêl kulina, kakulinakna ngunjuk toya wantah kemawon, sampun mawi kagodhog, ugi botên prayogi kulina ngunjuk puhan sêsaminipun, toya susu saenipun muhung mênggahing bêbayi, samantên punika nalika sawêg mêdal saking susuning
utawi anggarap damêl ingkang angêdalakên riwe, mênawi sare amiliha panggenan ingkang suci hawanipun, dados ingkang rêsik sarta wiyar, utawi ingkang wontên marginipun hawa malêbêt mêdal, wusana dugi prayogi wontên ing pangagêmanipun piyambak-piyambak, Insa Allah mênawi angestokakên wêwarah sadaya punika, badhe botên kaparag ing pagêring, ananging waluya sajati ing salami-laminipun, walahualam.Pitutur punika sae saha maton, nanging wêdalipun kêsontênên, kados awis ingkang purun mituhu, ing Surakarta wontên bôngsa Cina nama Bingking, nyirik ulam ambêkan sajêgipun gêsang, ingkang dipun têdha namung sêkul, lawuhanipun kêkuluban, namung mawi kecap utawi taoco punapa dene santên, murih miraos, pangananipun namung wowohan, ingkang dipun ombèn namung toya wantah, gêsangipun katingal saras saha lêma, pambêkanipun sae saha wêlasan, dhasar kasêmbadan brèwu, panggaotanipun dados juragan kajêng, bilih sumêrêp wontên tiyang sade kewan alit ingkang badhe kapêjahan, kados ta: bulus, salira sêsaminipun, punika mêsthi dipun tumbas sarta lajêng dipun culakên, Cina punika ngiritakên dhatêng bangsanipun, dipun jak brata nyirik ulam ambêkan wau, inggih kathah para Cina ingkang mituhu kapencut dhatêng ngèlmunipun, nanging botên wontên ingkang mantêp, sabên sampun antawis wulan
Prawirawiyata, abdi dalêm carik, ongka II ing kabupatèn pulisi Surakarta.
(Pulo-pulo Indhia wetan ingkang kabawah ing parentahipun kangjêng sri maharaja Walandi).
Pulo-pulo Insulindhê punika prênahipun wontên ing saantawisipun tanah Asiah kalihan tanah Niu Holan, utawi wontên ing saantawisipun sagantên Indhia kalihan [ka...]
[...lihan] sagantên agêng.
Peranganipun: a. Pulo-pulo Sundha agêng. b. Pulo-pulo Sundha alit. c. Pulo-pulo Moluko. d. Pulo-pulo Papuah tuwin Niu Guineah. e. Pulo-pulo sanèsipun.
a. Pulo-pulo Sundha agêng: 1. Pulo Jawi kalihan Madura tuwin pulo-pulo sakubêngipun. 2. Pulo Sumatra (Pêrcah) tuwin pulo-pulo sakubêngipun. 3. Pulo Bêruni (
e. Pulo-pulo sanèsipun. 1. Pulo-pulo Rio Lingga. 2. Pulo-pulo Bangkah tuwin Bilitung, 3. Pulo-pulo Karimata. 4. Pulo-pulo tanah êlèr, Natunah kidul, Anambas sarta Tambilan. 5. Pulo-pulo Sangi sarta Talatur.
Kajawi pamerang kados dening kasêbut ing nginggil Insulindhê punika ugi kenging kapilah dados kalih perangan agêng, inggih punika: a. Perangan kilèn, utawi perangan Asiah. b. Perangan wetan utawi perangan Australiah. Watêsipun perangan kalih wau supitan Makasar tuwin supitan Lombok, sagantên ingkang wontên ing saantawisipun pulo-pulo perangan kilèn, botên wontên ingkang lêbêt, lêbêt-lêbêtipun namung 36 dhêpa utawi 61 mètêr, inggih punika sagantên ing salèripun pulo Madura, dene sanès-sanèsipun sadaya kapetang cêthèk. Prawirawiyata.
raptor, burung pantai, laut, gunung, sawah, kota,… nggeh sami mawon,.. iku kabeh ciptaane gusti allah ingkang moho
Mangkin i raga sampun wénten ring panguntat bulan Désémber 2006. Benjang, warsa Masehi anyar jagi nyaluk. Biasané i raga ngucapang Slamet Taun Baru, Rahajeng Warsa Anyar, Swasti Nawa Warsa ring timpal, sameton, utawi kulawarga. Ucapan sakadi puniki wantah medal lan nglimbak saking radio siaran, saking pabligbagan ring ambara. Saking pabligbagan ring ambara punika raris jimbar nglimbak ka widang siosan. Ungkuran ring ponsel, nénten
Sinonim Bahasa Bali ngunggahang kruna rahajeng lan selamet.
Kruna rahajeng kasurat antuk aksara Latin lan aksara Bali kasajajarang sareng becik, kénak, raharja, rahayu, seger. Ring basa Indonésiannyané baik, sehat, sentosa. Basa Inggrisnyané well, well being, prosperity. Rahajeng katungkalikang antuk bancana. Kruna selamet kasurat antuk aksara Latin lan aksara Bali kasajajarang sareng kénak, rahayu, rahajeng, waras. Ring basa Indonésiannyané
ring basa Sanskerta maartos kalih. Kapertama, nawa maartos anyar, seger, muda. Kaping kalih, nawa maartos sia (angka).
Slamet Taun Baru, Rahajeng Warsa Anyar, lan Swasti Nawa
Slamet Taun Baru lan Rahajeng Warsa Anyar jakti sajajar ring indik genah krunannyané. Slamet pateh
guminé mangkin. Makatetiga istilah sané kaanggé nyinahang pangapti ring warsa anyar puniki dados kaanggé. Punika dados kapilih manut genah lan manut galah. Yéning nganutin rasa basannyané, minab Slamet Taun Baru karasa dangan antuk ngucapang imbangang ring Rahajeng Warsa Anyar lan Swasti Nawa Warsa. Punika mawinan i raga patut nganutin genah lan galah ngucapang, ri kala napi istilah punika kaanggé.
Slamet Taun Baru, Rahajeng Warsa Anyar, lan Swasti Nawa Warsa punika sami patut. Durusang anggé silih tunggilnyané sané manut. Dumugi namu kaslametan, karahajengan, lan karahayuan ring warsa anyar puniki.
sawijiné jamu kang kondhang ing masyarakat Jawa,jamu iki ngobati pegel linu uga bisa ngilangaké cikalen, pegel lan
utama saka jamu cabé puyang yaiku cabé jamu lan puyang. ditambah karo bahan liyan, kayata temu ireng, temulawak, jaé, kudu, adas pulosari, kunir, mrica, kedhawung, keningar, asem, lan kunci. Kanggo
tekan umebBahan kang wis digodog mau ditumbuk kasar nganggo lumpang karo alu wesi atawa watu.http://jv.wikipedia.org/wiki/Cabe_puyangJamu Cabe Puyang
lemah bumi ku iki lo kakbahku…podo wae.
Bumi sini wis seger, adem..yen arep budal kaji. Budalo dewe.
Aku nang kene wae, ndunga bumi jawa negeri ku tetep subur makmur. Adem ”
karsanira kang asma sandi | kaping tri Surakarta | pinardawèng kidung | laksita dènnya cakramacangkrama. | dhèrèk kang wa: Jêng Gusti Pangran Dipati | Arya Mangkunagara IV ||
3. nalika mring pacangkraman ngardi | Karangpandhan sawetaning praja | kalih dasa pal têbihe | ing nguni yasanipun | swargi Kangjêng Pangran Dipati: | Arya Mangkunagara | kaping
yasa pacangkraman malih | ing Srikaton namaning aldaka | kidul wetan ing prênahe | mung nêm pal têbihipun | saking wukir ing Pandhanpuri | ing mangke sampun dadya | ngilèn ajêngipun | asri rêngganing suyasa | yeka ingkang badhe pinirsa jêng gusti | lajêng arsa pêpara ||
5. lan jêng tuwan residhèn ing nagri | Surakarta Yekêl asmanira | kang tumuntur ing lampahe | katri putra sang prabu | ingkang sêpuh Jêng Pangran Bèi | myang Pangran Prabuningrat | lawan arinipun | Pangran Kusumadiningrat | wontên malih atmajanira Jêng Gusti | Arya Mangkunagara ||
6. mung sakawan kang sami umiring | Pangran Arya Prabu Prangwadana | Pangran Dayakusumane | kang kalih wus
Madiun | Kangjêng Tuwan Pèlsêr: kang nami | arsa mring Karangpandhan | panggih ipenipun | residhèn ing Surakarta | mila mangke umangkat nunggil saari | mrih sarêng praptanira ||
8. nahên ingkang mêthuk anèng margi | winursita: Risdhèn Surakarta | kadi sarêng ing lampahe | enjing wanci jam pitu | angkatira saking nagari | anuju ri Anggara | nêmbêlas sitèngsu | wulan
9. Kangjêng Gusti Pangeran Dipati: | Arya Mangkunagara: kalawan | Kaptin Noi katigane | sakawan putranipun | kangjêng gusti kang kaping kalih | namarya Brajanata | gangsal putranipun | Jêng Gusti Pangran Dipatya | Arya Mangkunagara: kang wus winuni |
Prangwadana: malih putra ji | Pangran Sumadiningrat | catur nunggil dunung | wontên malih sanès rata | andhèrèkkên mung badhe dugi bênawi | Pangran Suryadiningrat ||
11. lan ambêkta kalih ingkang rayi | Dèn Mas Suryadarmaja kang nama | Suryadarsana kalihe | têtiga nunggil dunung | wontên malih ingkang umiring | inggih sanès kareta | sira Dyan Tumênggung | Jayasarosa kalawan | Dyan Ngabèi Cakrajaya ingkang nami | lawan Jayasumarja ||
12. tuwin malih sira Angabèi | Martarêja: lan Jayadipraja | sami bêkta ampilane | dene ingkang garubyug | ing kareta ngajêng lan wingking | dragundêr mung sakawan | gangsal tindhihipun | lampahira sampun prapta | jawi kitha
sapanêkare | kang sadhiya ing ngriku | kangjêng
lan Risdhèn Surakarta | lajêng tindakipun | dhatêng têpining narmada | nitih palwa nama Sang Nagabasuki | lan sagung para putra ||
14. dyan tumênggung tuwin para mantri | numpak palwa aran: Cakranggana | mudhik ngetan panabrange | prapta babaganipun | gya tumêdhak dhumatêng gisik | tan karsa pinaraka |
wangsula marang ing kitha | rumêksaa ing praja lan jroning puri | bawah Mangkunagaran ||
ingkang wontên ing ngarsane | kang rayi ajêjuluk | Pangran [Pangra...]
[...n] Prabuningrat lan malih | Pangran Sumadiningrat |
wastanira | katon gabag pêthukane | yeka wadana gunung | Radèn Citrapradata nami | rumanti nganti karya | saprikancanipun | Kabupatèn Karanganyar | anggêntosi ampilan kaprabon sami | kang saking jroning praja ||
21. nging jêng gusti pangeran dipati | datan karsa
wangsul | tan winarna anèng marga | amangsuli jêng gusti pangran dipati | tantara sampun prapta ||
namanira | nuju [nu...]
[...ju] wontên ngriku | tumut mriksani pradata | manambrama mring wau kang sami prapti | lênggah anèng pandhapa ||
saking têbih | lir srinata pêpara ||
1. tan alon ing lampahira | ngambah radinan waradin | punika iyasanira | jêng gusti pangran dipati | ping catur kang mandhiri | marmanta iyasèng ngriku | dene margi kang lama | sakalangkung saking rumpil | nut sasêngkaning ardi kèh kang
residhèn lawan jêng gusti | Tuwan Kliyan gya mêthuk rèh gurawalan ||
5. sumungsung asung sambrama | raharja rawuhing gusti | lan para tamu
saking | Karangpandhan wadya mêthuk | Panèwu Pôncarêja | sapanêkarira sami | Karangpandhan rumanti nganti nèng kana ||
pangirid turôngga krêsna | kapat sami saking Sidni | sêsampuning miranti | datan dangu bidhalipun |
tan owah lampahira | amung wadya ingkang saking |
pakurmatanira | Tuwan Dhabu kang pêpanti | dhusun kitha Kuwadungan | mangkana kang para gusti | lan para tuwan tami | kèndêl ing ngriku
sinawung ing sabda manis | tumrah sumrambahing wadya | supênuh tan nguciwani | tantara asêsanti | angunjuk wilujêngipun | wong agung
16. sêsêg kang sami mariksa | rêbut ngarsa kang ningali | lanang wadon mawurahan | asora swara gumriwis | mangkana kangjêng gusti | lampahira sampun rawuh | ing pasar Pandhanpura | gègère anggêgêtêri | saking sami sêmune sêngsêm mariksa ||
17. wong agung ingkang lêlana | lêlangên ing Lawu ardi | nitih rata pinandara | ing
prêsil | ingkang nyêpêng ing Gadhungan | anama Tuwan
ing wadhah sarwa gumrining | sagunging para gusti | pra samya karênan ngunjuk | saliring [salir...]
tuwan residhèn aglis | umandhap saking wahana | alon wau ing tindake | mring pataraning pandhapa | kanthèn lan sang
tamu sami dumulur | lumêbèng jro pasanggrahan ||
4. lajêng pra samya ningali | rakit rekaning suyasa | sumawana rêrênggane |
apèni-pèni maneka | sarwadi sarwa listya | sêmbadane kang mêmatut | patrape kang ngupakara ||
5. karênan ingkang ningali | jêng tuwan residhèn lawan | Tuwan Nowi lan malihe | asistèn ing Wanaarga | nèng ngriku pondhokira | sowang-sowang kamaripun | sampat srining uparêngga ||
6. cinarita kangjêng gusti | tindak anganthi kang putra | atmajendra katigane | pinirsakkên pondhokira | ing prênah
8. jêng gusti pangran dipati | tindak pasanggrahan wetan | yeka sabên pakuwone | rawuh kinurmatan gôngsa |
kêkalih | Goalsêkil kang satunggal | asistèn ing Magêtane | Tuwan Glimê satunggalnya | kontrolir kang pilênggah | kanthi Bupati Madiun | Tumênggung
lan Dyan Mas Wirasmara | kanthi adminisêtratur | Tuwan Pêlo namanira ||
andrawina | sinêlan imbal sabda | dangu ing antaranipun | luware wong agung sigra ||
20. pamit mring rêsdhèn kêkalih | tuwin para tuwan-tuwan | kondur marang pakuwone | pra gusti saananira | sawusing têtabean | dan sami makuwon sampun | nahên ta ingkang
saking toyanipun asin dados sarêm blêng. jêng gusti sukèng driya | amiji
mring putranipun | Jêng Pangran Dayakusuma ||
23. kapat tindhihe patinggi | kang putra
pasiramaning pra gusti | kinrobong ing wastra pingul | jro jrambah tinrapan êtong ||
3. kumrêcêk kumarucuk | kawikanan ingkang apakantuk | yèn
ing ngriku rôngga dhusun | ingkang jagi samapta gènipun | amiranti obor tuwin ayam alit | kinarya andadar banyu |
sêndhang kalihipun | tatal lamun kinarya usada sakit | barah rambat katrap bubul | waluya yèn
dinulur ing para dasih | kadya duk ing tindakipun | kunêng ganti cinariyos ||
16. wau sapungkuripun | gusti katri wontên kang anusul | iswaratma Pangran Gôndatmaja nanging | mung lancaran tindakipun | nitih
Gusti | mung sakêdhap nuntên kondur | sowang-sowang sami ngaso ||
19. praptane pukul pitu | wus marêpat sagunging pra tamu | kangjêng gusti tindak
srèng andêdêl anggayuh mandhuwur | têkèng luhur mêkar tumangkar mawarni | abang biru tuwin pingul | gumêr suraking wong nonton ||
23. sawênèh janma dhusun | kang kêtiban gronjal kagum-kagum | ingkang pêrak kaparak [kapara...]
[...k] ing agni ngisis | sinurak
10. tindakipun benjang-enjang wanci bangun | kampir ing Gadhungan | lajêng anjog Tubagiri | kèndêl Sukuh mriksani candhi pancaka ||
11. yèn wus rampung gya têrus margi sêmpurung | jêng gusti ngandika | sakalangkung [sakalang...]
[...kung] nyuwawèni | amung kula trus saking ngriki kewala ||
13. Pangran Prabu Prangwadana kanthinipun | de pamonging lampah | sutendra pangeran kalih | putra kula Pangeran Dayakusuma ||
pacaking laku | lageyaning gita | imbal kalawan pun gadhing | nora gandhang gêndhènge wilêt pasaja ||
ngumpul mring loji sawêgung | Risdhèn Surakarta | pamit tindak ngrumiyini | nitih kuda mudhun ngalèr lampahira ||
ingkang manggung maksih nèng pakuwonipun | jêng gusti kalawan | Residhèn Madiun tuwin | kang kinanthi Dipati
2. turôngga rata wus ngumpul | pinrênah plataran ngarsi | wimbasara sikêp dwaja | ingkang badhe anjajari | ampilan
èmpèring bêbatur | gêndhèng payone gumrining | ing ngarsa ngiras pandhapa | tuwin suyasa ing wingking |
18. anjog ing kajogan pungkur | manguntur mijil sing galdri | pinayon kampung lajuran | têrus mring patirtan wingking | lèr kidul sinung rêrênggan | wisma kampung
jinumbuh ing ngajêng wingking | ingkang lèr pakuwonira | jêng gusti pangran dipati ||
6. sapinggiring lèpèn Dimara pinêthuk | Tuwan Pan Dhêpit lan malih | Tuwan Harlop kanthinipun | wontên saêlèring kali | myang langsir tri dasa kang wong ||
8. awit lèpèn kèh watune lunyu-lunyu | lêlumutên kanyut dening | wantêring tirta lumuntur | kang lumantar saking wukir | ing sabrang lèr dupi rawoh ||
9. têtabean lan tuwan kalih kang mêthuk | rampung gya anitih malih | turôngga dan budhal kêbut | tan kêbat dènnya
[...nurmatan] kadi duk ing rawuhipun | pangarsa langsir tan têbih | ing marga datan
jumrunuh | dhaharan kang adi-adi | dahat panêmbramanipun | Nyonyah Harlop ing Kumuning | trampil tanggap ing paclathon ||
16. langkung rêna tamu ing sadayanipun | dangu antaraning wanci | duk arsa pamit kêsaru | praptaning riris
kang nganti | mring jêng tuwan rawuhipun | lajêng sami mariksani | candhi pancakaning layon ||
22. kori pisan kaèksi gapuranipun | sinung kang arca winarni | ing rêrekan baga purus | yeka sangkalanta nguni | kang candhi witira dados ||
23. minggah malih sumêngkèng gapura luhur | pancaka
samya ngrêmbug | golonging karsa wus gilig | lajêng badhe bodholipun | wit lamun katungkèng latri | matis-matistis kuwatos ||
27. kangjêng tuwan gya nitih turangganipun | pra tuwan lan para gusti | dumulur nuting
banderane | asrêp ing tyas kang samya
dangu dènnya nganti | nèng pakuwon agung ||
4. dupi rawuh kangjêng tuwan tuwin | tuwan-tuwan alon | mandhap saking turôngga tinampèn |
6. bingahing tyas dènira basuki | rawuh ing pakuwon | tan adangu luwaran sakèhe |
ngajêng ajajar lênggahe | amung Kangjêng Pangeran Ngabèi | kang dèrèng sumiwi | lan sakadangipun ||
9. duta mêsat tan adangu prapti | sajroning pakuwon | cundhuk lawan kang rayi katrine | alon matur rèhirèng
tumundha matindhih | kandhêg dèn gondhèli | bagondhal gumandhul ||
15. samya ngungun kang dèn cariyosi |
pandhapa wingking | andrawina kasok | rampung dhahar bubaran sakèhe | para tamu tanapi pra gusti |
agandhang swarane | sigra wadya kang badhe lêladi | ngalilir umijil | saking pondhokipun ||
19. bang-bang wetan mega malang kèksi | rumamyang
kawaratan ingkang ardi-ardi | mung grane kang katon | tan antara hyang rawi wijile | sumunar ing imbangirèng wukir | tôntra taru rêsmi | kang trêna ing
kangjêng gusti pangeran dipati | mring pakuwon loji | lawan para tamu ||
25. taman kêndhat sadhiyan kang prapti | tumrahe tan anggop | sawusira dhaharan sakèhe | Tuwan Residhèn Madiun tuwin | bupati kêkalih | lan asistènipun ||
kadukan dening | jêng tuwan guprênur ||
27. kangjêng gusti pangeran dipati | tan antara dhawoh | mring Dyan Bèi
Citrapradata ge | sarèhira padha ingsun tuding | umiringa maring | Residhèn Madiun ||
28. mung balia Seladhukun wukir | dan nusula mring ngong | iya marang ing Jumapalane | Dyan Ngabèi sandika umijil | jêng tuwan kang pamit | kantun angkatipun ||
29. tan winarna budhale jêng gusti |
pakuwon | kinurmatan pradôngga arame | mung sakêdhap tandya bidhal malih | kunêng kang lumaris | wau ta ing pungkur ||
samarga | gantya ingkang winursita kandhanipun | residhèn ing Surakarta | kang mangidul lan jêng gusti ||
2. sawadyabala gumêrah | nut têtirah tumêrah golong pipit | ampatan lambunging gunung | lêmpêr
abawera radinan awaradin | trus mangilèn lampahipun | rawuh dhusun Mutihan | wontên tarub kinarakab taru-taru | tiris
[...ra] lir nganti-anti wong agung | yeka pakurmatanira | Tuwan Robrêtdhabu nami ||
8. pinuji pinuja-puja | ing sunggata sarwadi sarwa rêsik | wèh rêsêping para wadu | ingkang sami tumingal |
saking tanah Kobayan | sang iswara lêstari ing lampahipun | rawuh gudhang Jumapala | ing lampah pra samya kampir ||
uningèng kawula | yèn tanah druju kang wukir ||
21. wontên sima amêmôngsa | tinaliti labete kadi katri | singidan ing siluk-siluk | garumbul kang ngrêmbaka | mung kawan pal watawis ing têbihipun | ing papan tan patos gawat | pakèwêde mung sakêdhik ||
22. jêng tuwan risdhèn miyarsa | langkung suka ngandika mring jêng gusti | saudara lamun sarju | kula ing benjang enjang |
jinujug | angêlèskên kôntanira | supadi tan mindho kardi ||
28. dadya pra gusti sadaya | kèlu ing tyas sakala angladosi | lesan musthi kôntanipun | pinêlêng-lênge kêna | winatara satus tindak têbihipun | tuhu tan ana kuciwa | kawangwang sami winasis ||
ngrah wijung rumangsang | langkung rame tinundha binut kalih | cèlèng nyulêng ngisis siyung | amogok
athang | gya tinunjang ing rowang saking wingking | pramana dènira naut | githoke wraha kêna |
kuwunira | sigêgên duk ing ratri ||
5. praptèng enjang sajijawi. wadya ing ngajêngan | banjêng nut
lumampah | lampahan tigang dina | ugi minggah graning wukir | duk prang nèng Padhang | ing Dhèli tuwin Ngacih ||
10. lampahira tansah amusthi sanjata | sirungan sampun prapti | têtirah ing arga | kèksi kang ngêpung samya | nèng
runtik | yèn panggenan sima | lir punika kewala | kawical kalangkung gampil | kang sampun limrah | tikêl kalawan ngriki ||
13. langkung sungil langkung siluk langkung pringga | tuwin kang mutawatir | kalamun punika | katimbang sabênira |
wus kabranan | kanggêg kasaput ing ratri | surya mangrangsang | pracima sorot uning ||
28. tuwan rismènrisdhèn. langkung cuwaning wardaya | dene kêsaput ratri | gya sami tumêdhak | marang
madyaning pandhapa | wus dangu ing antarane | ngêntosi praptanipun | ingkang sami bêrêg mring wukir | jêng tuwan risdhèn lawan | sang narendrasunu |
dhawahi sardula | kula mirsa palajênge | saking watawisipun | nandhang
dadya kanggêg kang samya nênitik | mutawatos tumiyunging warsa | têmahan mundur sakèhe | wadyalit kang angêpung | yèn sampuna kasêlak wanci | kadi ta kang sardula | tamtu kengingipun | wit sampun kataman brana | cuwa kula langkung saking
ngungsi papan graning arga liya | kawus bali kèh ajrihe | wusana kang rinêmbug | benjang môngsa têrangan malih | badhe tindak [tinda...]
[...k] pêpara | mring pakuwon ngriku | de
saking Wanagiri | kang gumanti ing pakaryanira | citra pradata sarèhe | rata titihanipun | sang iswara sampun miranti | tuwin turangganira | wandawa myang wadu | ing antara pukul sapta | kangjêng gusti
gôngsa barung manawung | monggang tuwin kang carabali | pangirid satus janma | ngarsa myang ing pungkur | kapungkur ing Jumapala | pêpêlakan
juk-unjukan anggur sampanyi | wilujêng rawuhira | risdhèn lan wong agung | sawadya saking pêpara | lan minôngka
lamun pinarêng ing mangke | kula badhe tumuntur | mring pakuwon nyipêng saratri | lajêng trus ngatêr marang | Wanagiri dunung | jêng gusti mangayubagya | tandya amit budhal ingurmatan kadi | nalika rawuhira ||
21. ngidul ngilèn lampahe lêstari | ratan rata ing saurutira |
laju anjog ing ngajênge | gudhang Pêlêm anikung | ngidul anjog Kêmlakamanis | nikung ngering
tarapte kang têtuwuhan | tuwin pisang sinangsangan rosan cêngkir | rinut ing saka tratag ||
ngacarani | mring pra tamu ing sadayanira | ing dalêm wingking jujuge | adad bojana kêmbul | lêladosan sami lumadi |
3. adrês dhawahe kang warsa | tinut ing maruta ngidit | kongsi suruping raditya |
4. residhèn ing karsanira | sapraptaning Wanagiri | badhe kampir dhatêng wana | ambêrêg misayèng rêndhi | jêng gusti nyuwawèni | nanging pênjênênganipun | lajêng mring panambangan | ngiras badhe mariksani | dènnya lesan abdi dalêm sêtabêlan ||
5. amung ta sang narpatmaja | katiga kinèn umiring | lan Jêng Pangran Prangwadana | Arya Brajanata tuwin | Tuwan Isêl supadi | wikan talatah ing Kêthu | wus dadi ponang rêmbag | tuwin
badhe anampèni | kuda rata tanapi kang upacara ||
11. iswara myang para putra | panabrangirèng bênawi | rawuh sakilèn
asmanipun | Pangran Gôndasaputra | lan rayi ingkang
ingkang dharat | tan pêgat karandhat dening | taru rining wanadri | pra gusti sarawuhipun | gya sami minggah marang |
20. ingayatan kuntanira | tan kêna umilar silip | anilap mring pagrumbulan | tan adangu wontên prapti | karêndhi branggah kalih | umijil saking garumbul | gêng inggil katingalan | saking panggung tan atêbih | Jêng
narendraputra andangu | paran ta dene têka | cabar kuntaningsun iki | ing sabêne nora tau mindho karya ||
22. umatur wadya kang mirsa | gusti kados botên kenging | awit pêsating warastra | sarêng lan milaring rêndhi | amung ta ingkang rayi | Pangran Prabuningrat matur | kangmas watawis kula |
gosok bêrêg ing wanadri | mung Kangjêng Pangran Bèi | kang angsal sadangunipun | kalih kalêbêt jagar | kêsaru ing wanci lingsir |
dhawahe baranggah agung | lajêng kinèn ambêkta | konjuk mring sri narapati | Tuwan Isêl ing Wilatung inggih angsal ||
lèr dènnya nganti | mangkana kangjêng gusti | nitih palwa nabrang sampun | jêng tuwan risdhèn lawan | para tamu sami nunggil | sabaita [sabai...]
[...ta] rawuh brang lèr nitih rata ||
30. budhal kinurmatan gôngsa | ginarbêg wadya turanggi | jinajaran wimbasara | tan sarônta sampun prapti | ing Kêpuh
Sukaharja | bawah dalêm sri bupati | kumêdah atur pahargya | kang sami rawuh cangkrami | nanging ta kangjêng gusti | tan kampir ing tindakipun | marga glis rawuhira | ing Bacêm brang kidul sami | mandhap saking swandana gya nitih palwa ||
prapti | jêng gusti lan risdhèn nulya | anitih swandana nunggil | sumawana pra gusti | dumulur mring rata pungkur | jujug ing residhenan | lêlênggahan sawatawis | gya konduran para gusti sowang-sowang ||
35. jêng gusti myang para putra | ing sarawuhirèng puri | pinêthuk pra wadyanira | punggawa satriya mantri | gya lênggah ing pandhapi |
ta`ala ASIH ing KAWULO binakuken lawang anget iria, dadi arek iya ing Allah, mangka alungguh ing kalewihaning TOHID. Sesampun alungguh, yata kabuka waranane, mangka ia sapatinggalan, mangka ta teka kanga ran biniraeken, mangka ta teka alungguh ingkang aran AWOR ING TUNGGAL. Sesampun
ing nalikane iku KAWULO IKU LENYAP, anging Allah kang kekel. Mangka Allahu ta`ala HAMULIHAKEN ING KAWULO IKU.
“Serat DEWA RUCI gubahan Yasadipura I lan sanes-sanesipun inggih namung ngewrat setunggal ngelmu, inggih puniko KAWRUH MANEMBAH ngantos sayed MANUNGGAL KALIAN INGKANG
Blog sing Alami Nganggo Rumus T=v1+v2,
Moga2 wae yg lain jg ikut komentar, biar rame blog iki. Nek akeh sing komentar kan nambah semangat reuni ne.
Tp ojo lali isi polling, nek gak ngerti carane, ya
yo wis Kok entar ajak kita ya napak tilas tapi start seko Kp.Tengah wae yo ngarep Komseko kono,opo
kayane saiki kok wis mungOl loh … soale awake wis tambah mbledhak …. bener ra cik gun ? nganti nyong wae pangling pas pertama weruh je
kanca2 ra klalen maning (biyen ra ngerti saiki klalen😀 )
sopo ngerti jebule mbiyen sing angkatan 88 ana sing menaksir dirimu…kan jadi bernostalgila kan?
Betul kang ngadmin…nek gak gelem kirim gambar disumpahi lho sampeyan tetep wedok terus….
By: boedi cahya on November 7, 2008 at 4:00 pm
duwe’e ora ketok…trus ora iso bali maneh nang jowo….
By: indarto on November 8, 2008 at 12:59 pm
Maryono tetep godain sing nang jowo wae…
Tapi wis kendel saiki. . .sopo wae di
lha sing “nganu” sapa…alah gara-gara Pak De Indarto..e..Om ding mengko wedi tuwa…terus dadi “nganu”…wis ah “selamat menganu”
By: boedi cahya on November 10, 2008 at 9:41 am
iki podo ngerembug opo maneehh … pak dhe, mbok ngerembug sing marahi cepak karo sing nggawe urip ngono loh … iki ustadz arwan ra tau nongol dadi podo nggladrah
kolusi karo implementor..ben lancar kabeh jare..ho’o yo kang Arwan.
Masalahe Desember arep bali dadi diupayakan rampung kabeh bulan Nopember ngono
dadi danyange A4 .. jamane bu Triningsih
By: wahyu prihanto on Desember 1, 2008 at 7:31 pm
Saiki mandan kelingan .. kayane eling lhoooo .. jeneng Mbak Guntari .. trus kayane ana sing omahe dekate Warung Mbak Us.. sapa yachh .. .. Widati Yahya .. ro Mbak’e sapa klalen .. ach .. njajal ngabsen sing kelingan wae … Bu Prapti ….Bu Titik ….
sugeng ndalu,, podho karo koko wani turu bengi saiki.
wis tau weruh … tapi lali je … wong bar
mbiyen ora ngerti saiki lali,,, he….he… he…. nek
nyong mulai omahe nganti jerawate yo apal wan,,,
omahe cedhak koko.,,, jenenge idola nggatekno penggemar yo iki..geer ye. sugeng lembur……………….
By: Maryono on Desember 6, 2008 at 10:12 pm
oooo pantes de’e seng ngefans karo dekne kan???? udhu dekne seng ngefans karo deke????
dadi yo sinau thok. Ngono wae ora pinter2.
Dwi. . .dwi sing endi yo . ? Kelingane nyong ngefans karo motley crue. . . .
By: Koko on Desember 8, 2008 at 6:17 am
Walah mas… nek sama2 udah ngefans koq gak di dadekke wae???
dikon nganggo hondane Ika kanggo karnaval yo ora gelem, amergo wedi rusak mengko ketempuan ganti (he….he….)
Hi. . .hi. . .hi. . . .
In. . In. . . Kelas 1 ngefans karo *.*.*, kelas 2 karo @_@ , trus kelas 3 ngefans karo¤_¤, tapi sing jelas ono episode sing nyeneng ake, tapi ono juga sing jengkel ake. . . . . Nek diceritake biso ngalahke Laskar Pelangi. . . . .
He. . .he. . .he. . . .
By: Koko on Desember 9, 2008 at 9:42 pm
Jebul meneng2 ora ngomong, . . Nahan ngentut. . . Ngerti2 mambu. . .
Trus sopo sing ngentut.. . ?
nek kula bocah wingi lulusan 2003, angsal gabung mboten?lha mergane, pados website alumni SMUDA ’03 mboten wonten je!!!
Assalamu’alaku Warahmatullahi Wabarakatuh.
dhawuh saking panjenenganipun bapak Susilo sekaliyan, angambali atur, ngaturaken sugeng rawuh dhumateng panjenengan sedaya, ingkang sampun kersa nglodhangaken wekdal ,saperlu anekseni
Gusti , dene sampun paring karahmatan dalah karahayon, saengga kita sedaya saged kempal ing griyanipun bapak Susilo mriki kanthi wilujeng nir ing sambekala.
Wigatosipun para tamu kasuwun rawuh, kasuwun anekseni anggenipun bapak Susilo sekaliyan ngaturaken syukur wonten ngarsanipun Gusti, dene putranipun, inggih punika Suseno sampun lulus anggeipun ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan luhur Universitas Indonesia, lan sampun kawinisudha dados Sarjana Kedokteran.
Kajawi saking punika, bapak Susilo kekalih nyuwun tambahing
mugi lare kalawau sageda migunani dhateng bebrayan ageng, minggahipun dhateng nusa lan bangsa. Boten kesupen bapak Susilo sekaliyan nyuwun agunging samodra pangaksami, dene anggenipun nampi rawuhipun para tamu kirang dados suka lan renaning penggalih, senajan sedayanipun sampun dangu rinancang, ewa semanten taksih kathah kuciwanipun.Lan mugi panjenengan sedaya kersa anyekecakaken anggenipun lelenggahan ngantos paripurnaning adicara menika.
Wusananing atur kula ingkang piniji dados talanging atur ,mbok bilih kathah kalepatan saha
mindhak cacahira | nulya wontên karsèng aji | karya undhanging parentah | mring dhukuning tyang Ibrani ||
lamun lairira | bayi èstri dèn gêsangi ||
6. anging para dhukun-dhukun | datan wontên anglampahi | samya ajrih dhatêng Allah |
samya | atmajane wong Ngibrani | linarunga ing bangawan | aja ana ingkang kèri ||
8. tyang sasemah kang winuwus | sami têdhak saking Lèwi | ingkang jalêr nama Amram | lan Yokèbèt ingkang èstri | sampun kalih patutannya | sêpuh priya anèm èstri ||
9. ingkang sêpuh nama Arun | kang nèm Miryam kang wêwangi | kala undhangirèng raja | sumarambah tanah Mêsir | pan
wus tan kenging yèn siningid | kang ibu gya mèt kandhaga | dipun dalit myang kinruwing ||
dipun bêkta mantuk | dupi sampun dipun sapih | pinundhut ring jro kadhatyan | kinarsakkên
saking warih | timur mila nèng kadhatyan | winulang ing kawruh Mêsir | tan winarna laminira | samana wus praptèng wanci ||
18. diwasanya risang bagus | asring têdhak anuwèni | ring Israil bangsanira | ingkang anggung kawlas-asih | anuju ing ari
saur sêndhu | sapa baya kang ngidèni | dadi lurah jêksaningwang | apa sira yun matèni | marang aku kaya sira | matèni wong Mêsir wingi ||
24. Musa dahat ajrihipun | osikira [o...]
[...sikira] kang panggalih | yèn mêngkono nalar ika | sayêktine lamun uwis | kawanguran ing sujanma | karya maras ingkang
aprabu | sampun pirsa kang prakawis | mila dhawah amikuta | Musa arsa dèn pêjahi | nulya Musa amiruda | kesah saking tanah Mêsir ||
26. tan winarna lampahipun | Musa saking tanah Mêsir | mangkya praptèng tanah Midyan | kawuwusa ing Mêdayin | ngriku kathah darahira | Nabi Brahim duk ing nguni ||
manggyanipun | Musa wontên ing Mêdayin | malah dhaup lan Siporah | putra imam ing Mêdayin | tan winarna dhaupira |
nalika lolosira | Musa saking tanah Mêsir | yuswanira apan lagya | kawan dasa warsa nênggih | manggyan
nulya marêpêki | nulya ana swara nguwuh sing rèn ika ||
3. dhawuh swara Musa Musa | Musa alon anauri | pangandikaning suwara | aywa nyêdhaki sirèki | panggonan iki suci | glis copotên tarumpahmu | dene Ingsun
4. Musa nutup wadananya | ajrih miyat Hyang Masuci |
Pangran malih angandika | Ingsun pan wus nguningani | umat Ingsun nèng Mêsir | sinangsara ngadhuh-adhuh | sasambate sumêngka | Ingsun arsa angluwari | sing tangane wong Mêsir kang kaniaya ||
5. Ingsun tuntun mênyang tanah | panjang-punjung loh jinawi | marma sira Ingsun
Allah nulya angandika | aywa pisan sira kwatir | Ingsun jangkung sirèki | Musa alon aturipun |
Maluhur malih dhawuh | dene yèn tan pracaya | ring pratôndha roro iki | lah ngapèka banyu saka ing bangawan ||
10. nulya sokna nèng dharatan | kang we masthi dadi gêtih | Musa munjuk ring Pangeran | dhuh Pangeran Kang Masuci | kawula sintên Gusti | dede tiyang luwês muwus | Pangeran angandika | apa dudu Sun
marasêpuh | sajarwa gya bidhalan [bidha...]
[...lan] | Musa lawan garwa siwi | bidhalira sing Mêdayin tan winarna ||
14. dupi munggwèng madya marga | Nabi Musa sampun panggih | lawan Arun ingkang raka | antuk wangsit Kang Masuci | kinèn mapag ing margi | dhatêng Musa arinipun | Musa nulya pawarta | sakwèh dhawuh Kang Masuci | kang winahya duk anèng ing Korêb ardya ||
Allahipun Bani Srail | Prabu Pringon mugi karsa nglilanana ||
18. wêdalira umat Allah | saking ngarsa paduka ji | sidhêkah
nora bakal Israil sun lilanana ||
19. sun tan wanuh mring Pangeran | Allah Ingkang Maha Suci | tangèh ingsun ngèstokêna | dhawuh marang awak mami | wiwit ing dina iki | kawruhana mring bangsamu | sun undhaki bubuhan | ladèn bata kang wus masthi | wit kènthèngên nyithak bata olèh mêrang ||
20. saiki tan olèh mêrang | padha ulata pribadi | nging sanggan tan kêna kurang | kudu têtêp lir pinanci | dhawuh
Musa kang winarni | sowan ngarsèng Pringon Raja | ngêmban dhawuh Kang Masuci | nanging Pringon Sang Aji | têguh gupuh
nundhung marang sira kabèh | sabab Ingsun têdhak wayah wêngi | arsa mêmatèni | sakwèhing pambayun ||
3. kang arupa wong lan kewan Mêsir | datan ana tanggon | marma sira hèh Israil kabèh | rumantia budhal saka Mêsir | lakonana iki | pranata karsèngsun ||
sukunira tarumpahan sami | têkênnya cinangking | kang sarwa kasusu ||
nulya dhawuh age | dhatêng Musa myang Arun marêngi | ing puniku ratri | mangkya dhawuh prabu ||
12. hèh ta Musa lan sabani Srail | budhala samêngko | sira miwah turunira kabèh | kewanira kabèh ywa na kari | winawaa aglis | sujud mring Allahmu ||
13. anglir pendah kang sira karêpi | rahayua ingong | lah dèn kêbat ywa nganti kêsuwèn | nora wurung
Gusti Allah ingkang têdah margi | umatnya Hyang Manon | Bani Srail sing Mêsir lampahe | tugu mega siyang kang kinardi | pitêdah ing margi | dalu tugu latu ||
17. duk samana bidhal Bani Srail | katur Raja Pringon | dupi pirsa Israil samangke | sampun bidhal antuk tigang ari | Pringon Narapati | kalangkung kêduwung ||
18. unggyanira karsa anglilani | Israil sagolong |
andharodhog | myat tyang Mêsir kalangkung kathahe | nanging Musa tansah angayêmi | mring sagung Israil | pangandikanipun ||
20. hèh Israil aja padha wêdi | ananing lêlakon | kowe kabèh padha mênêng bae | wit Pangeran nyarirani jurit | nadyan luwih sungil | binuru sing
yun ngambah ing jaladri | dhawuh Hyang Masuci | ngambah samodrèku ||
23. têkênira angkatên dèn aglis | ywa nganti
ingkang we | ngantya kandhas dhasar tinon gasik | Israil lumaris | ing dalu puniku ||
enjing | prapta madyèng jladri | Bani Srail sampun ||
28. sami mêntas saking jro jaladri | ing dharat anggrombol | Bani
dening ombak sami | tumpês tapis gusis | sajuga tan kantun ||
32. Bani Srail myat sangsarèng Mêsir | wrin kwasèng Hyang Manon | têmah
1. kocapa pra Bani Srail | antuk tulunging Pangeran | anggung gunggung mring Allahe |
3. parumputan awis-awis | margi miwah wismèng janma | ingkang tinon mung pawêdhèn | kocap Isrèl lampahira | wus antuk tigang arya | wit bidhal sing sagara Sup | Isrèl lagya manggih sêndhang ||
iki dhukunira | lamun sira mêrlokake | myang nglakoni kabênêran | tumanggap ing pêpakyan | lan nêtêpna
tinadhah | Pangran paring pêksi puyuh | kumêbul nèng ngara-ara ||
8. natkala ing wanci [wa...]
[...nci] enjing | tinon ana wawujudan | cilik
Hyang Masuci | nuwun unggulirèng yuda | astanya dèn ulukake | sajro umbule kang asta | Israil unggul yuda | sèlèh kasor yudanipun | Amalèk kang unggul aprang ||
Masuci | Bani Srail sadaya ing ngandhap | suci-suci kang pangangge | dahat ing ajrihipun | myang gumêtêr sanggya Israil | Pangran nulya ngandika | mangkya sabdanipun | Ingsun Pangran Allahira | mêtokake sira saka
anèng langit dhuwur | bumi ngisor myang jroning warih | sangisoring bantala | sira aywa sujud | myang ngabêkti marang ika | awit dene Ingsun bêntèr ing panggalih | niksa mring wong duraka ||
6. nganti têkan turune kaping tri | myang kaping pat lan gung palimarma | marang ewoning turune | wong trêsna marang Ingsun | lan nêtêpi pêpakwan mami | sira aywa nyawiyah | asmèng Hyang Maluhur | Pangran datan ngaranana | sadhengah
suku kata: sira lan sanakira. lanang wadon batur miwah liyan janmi | kang nèng jro wêngkonira ||
9. ngajènana marang yayah bibi | kang supaya dawa umurira | anèng tanah pêparinge | Pangran Allahirèku | sira aywa amêmatèni | sira ywa laku bedhang | ywa nyolong sirèku | aywa dadi saksi cidra | lan maninge aywa sira dhêmên melik | darbèke padhanira ||
10. sadangunya Pangran Kang Masuci | dhawuhakên
kawan dasa ari myang ratri | laminya nèng aldaka | ing sadangunipun | nampi dhawuhing Pangeran | ingkang arsa dhinawuhkên ring
datan angrawati | suka lila pinundhut darbèknya | katur ing Arun sanggyane | tinampi dening
sindhèn swara umyung | angêpung pêdhèt kancana | nèng barisan binarung gôngsa dumêling | bramantya Nabi Musa ||
18. papan sela kalih kang cinangking | gya binanting sangandhaping ardya | kang papan rêmuk [rêmu...]
[...k] kalihe | rêca cinandhak sampun | dèn jur-êjur
20. dene sampun karya dewa rukmi | ing samangkya mugi karsa Tuwan | ngaksama ring Bani Srael | ing gênging dosanipun | lamun datan antuk aksami | suka lila kawula | linêbur Hyang Agung | mangkya dhawuhira Pangran | janma kang wus gawe dosa ngarsèng Widhi | linêbur sing tulisan ||
21. mêngko sira ngirida Israil | marang unggyan Sun karya prasêtya | marang sira myang Israèl | lan malaekat Ingsun | andhingini sira lumaris | besuk praptèng mangsanya | sun siksa wong iku | samêngko sira karyaa | papan watu loro padha lan kang dhihin | Sun tulis sabdaningwang ||
22. kaya dene papan karo dhihin | sesuk esuk sira saosêna [sao...]
[...sêna] | iya anèng gunung kene | Musa gya munggah gunung | kawan dasa ari myang ratri | sowan
1. kawuwusa Hyang Maluhur | dhawuh dhatêng Musa Nabi | kinèn karya pasucian | padalêman
riadi | kalih ari Pêntekosta | kaping tri kang ariadi ||
18. karan ri tancêbing tarub | yèku môngka amèngêti | duk wisata ring Kanangan | munggwèng ngara-ara sami | môngsa lêbaring wowohan | saos sukur mring Hyang Widhi ||
19. pônca ri sadèrèngipun | dumugi ingkang riadi | ran ri
1. unggyanipun Isrèl lêrêb mèh sataun | ngandhap ardi Sina | anuju
2. Bani Yakub gya samêkta bidhalipun | samya suka-suka | panyanèng tyas nulya prapti | anèng tanah lir kang dadya sêdyèng lampah ||
ngadhuh-adhuh | paran polah ingwang | sapa baya sun jaluki | dene dahat kêpengin ngong mangan iwak ||
5. angur aku anèng Mêsir mangan timun | iwak lan sêmôngka | brambang bawang lan kucai | apa manèh kabèh sarwa lêlahanan ||
6. tanpa tuku ing saikine awakku | apa dak pangana | mari mati êman iki | jêlèh têmên mangan tan lyan kajaba man ||
7. Hyang Maha Gung maring Musa nulya dhawuh | sira dhawuhana | marang
9. de kaduwung ênggonmu wus padha mêtu | saka pangawulan | iya iku tanah Mêsir | aturira Nabi Musa mring Pangeran ||
10. dhuh Hyang Agung kadospundi Tuwan dhawuh | karsa paring ulam | dhatêng umat Bani Srail | laminipun ngantos muput ing sawulan ||
11. dhuh Hyang Agung umat Tuwan Bani Yakub | jalêrnya kewala | udakawis ênêm kêthi |
kalih asta tumpuk undhung | Bani Srail nulya | kaul dènnya andêkêpi | dhatêng puyuh kalih dintên laminira ||
15. dèrèng sampun panêdhaning ulamipun | Israil kataman | sapu-dhêndhaning Hyang Widhi | tan apanggah kang surakah têmah pêjah ||
16. kuburipun tyang luwamah wontên ngriku | kaloking kuburan | lêstari dipun wastani | pakuburan para tiyang kang
1. kapungkur pra kang luwamah | kawarnaa dèn ta Isrèl lumaris | sampun laju lampahipun | praptèng ra-ara Paran | Nabi
ingkang saklangkung loh jinawi | pasir wukir panjang-punjung | kacihna sing ananya | anggur kurma dalima myang sanèsipun | kang winawa pra utusan | karya eram kang ningali ||
5. janma ingkang samya manggyan | sami gagah prakosa
têmah layu | utawi nèng ngara-ara | anèng ngrika baya kardi ||
7. sun binêkta ing Pangeran | nora wurung kula têkèng ngêmasi | dadi
piyarsa | anakira iku kang andarbèni | kang wus padha sira sêngguh | bakal dadi tawanan | iku bakal Sun paringi tanah iku | tanah têtampikanira | dene sira kabèh mati ||
13. anakira bakal nglambrang | ngulandara nèng
ngara-ara iki | nganti patang puluh taun | sira kabèh palastra | kang umur ta luwih sing rong puluh taun | winilang sing wijilira | mêntas saka tanah Mêsir ||
14. amung Kalèb tuwin Yusak | sinung gêsang dening Hyang Maha Suci | kang dwi dasa taun langkung | sirna samya palastra | dahat dènnya balela mring Kang
atus sirna gusis | padha sakala | tan ana kèri urip ||
9. wontên malih panggrundêlnya maring Musa | wit saking kirang warih | nèng Kadèsbarnea |
nulya ingombèn samya | Pangran nulya dhawuh maring | Arun lan Musa | rèhne mêngko sirèki ||
lumaris | wus kawan dasa | Bani Israil prapti ||
15. tanahipun tiyang Edom turun Esap | Iskak ingkang sasiwi |
anyabrang Arnon kang kali | wasana dupi prapti | ing Amori tlatahipun | nulya manggya pangkalan | kang darbèni
11. nupata tyang binarkahan | dening Pangran Kang Masuci | praptamba ngriki punika | tan lyan amba ambarkahi [ambarkah...]
[...i] | dhumatêng Bani Srail | mangkya karsa Hyang Maha Gung | Raja Balak ngandika | têkan ta ingsun timbali | kang supaya Israil supatanana ||
12. môngka sira andum barkah | iya marang Bani Srail | nganti kaping tri rambahan | kawruhana mring sirèki | gon sun arsa ngurmati |
1. duk samana sakwèh kang kairid | Nabi Musa sing Mêsir wus sirna | mung kantun Yusak lan
mring Pangeran Allahira | amarêngi lêrêbira Bani Srail | ana ing Lêbak Moab ||
2. aturira mring Hyang Maha Suci | mugi-mugi kawula klilana | ngalami nyabrang ing Yardèn | wikana tanahipun | ingkang Tuwan karya prajangji | Pangeran tan marêngna | kabuling panyuwun | andikèng Allah mring Musa | wis ywa matur sira marang Hyang Masuci | ing bab iku prakara ||
3. muhung sira munggaha dèn aglis |
gunung Nêbo anèng kono sira | Sun tuduhake tanahe | kasusra loh pinunjul | Sun janjèkke mring Bani Srail | sira bakal
samukawis sih marmaning Widhi | atanapi ngaping kalih prentah | kang dhumawuh sing Allahe | Isrèl sinung pituduh |
pinundhut dening Hyang Widhi | anulya tinangisan ||
6. laminira tigang dasa ari | kawuwusa seda Nabi Musa | apan marêngi yuswane | duk rikala pinundhut | satus langkung dwi dasa warsi | karosan datan suda | netra datan lamur | sasedanya Nabi Musa | datan ana nabi pindha
Srail wontên ing sagantên Abrit | ing Yardèn Nabi Yusak ||
8. toyanira ing Yardèn banawi | dadya piyak pindha pagêr
Gung | wus prajangji Yereka nagri | pinaringkên ring Yusak | mangkya dhawuhipun | ngidêrana ing nagara | iya sira lan [la...]
[...n] sakwèhe pra prajurit |
sanèsira | tinêlukakên sanggyane | bèh ji cacahing ratu | nèng Kanangan samya ngratoni | wontên ingkang winarna | duk campuh ing pupuh | ana ing Ayalon jurang | duk ngrabasèng dhumatêng tiyang Amori | surya tuwin rêmbulan ||
14. samya kandhêg lampahira sami | margi saking
dèn bagèhi | tanah kang dunungira ||
16. antaranya ing Yardèn banawi | myang jladri gung iku watêsira | wondene Lèwi turune | duman tanah tan antuk | nanging sami dipun paringi | dede tanah nging kitha | kawan dasa wolu | pinèt saking
ngabêktia | dhumatêng Allah sanèse | mung mantêp ring Hyang Agung | dene lamun arsa mbêktèni | kang pinunjul sing Pangran | pinilih rumuhun | anging mênggah Nabi Yusak | sabrayatnya tan liyan kang dèn bêktèni |
maring mêngsahipun | yèn tobat mring Pangeran | anulya dèn pitulungi | srana tiyang kang pinatah ing Pangeran ||
2. para tiyang kang pinatah | sinêbut ing aran kakim | prasamya ngrèh kang
anauri sabda | yèn èstua Kang Masuci | anjangkunga mring kawula | paranbaya kula sami | tansah dipun limputi | ing bêbaya sangsara nglud | lah ta pundi mukjijat | kinocap laluhur nguni | Hyang Mamulya anulya alon ngandika ||
9. udakara cacahira | tiga wêlas lêksa lêwih | gangsal èwu kwèhing bala | kang kathah
Masuci | kawula yun nyèlèhakên wulu menda ||
10. gumêlar wontên ing latar | manawi ing benjing enjing | wulu menda kaêbunan | kanan keringipun garing | ngriku kawula masthi | wikan lamun Hyang Maluhur | ngluwari umat Tuwan | Bani Srail sing Mêdayin | srayèng Allah wit saking tangan kawula ||
11. tan kawarna wus kalakyan | Gidyon tangi
enjing | wulu têlês pinêrêsan [pinê...]
[...rêsan] | kanan kering tuhu garing | sabokor angêbaki | kwèhing êbun kang nèng wulu | Gidyon malih maminta | marang Hyang Kang Maha Suci | aturira wulu punika garinga ||
12. kang latar kaêbunana | Allah inggih amarêngi | panyuwunnya sang prawira | ing ratri kang wulu garing | dene ing kanan kering | latar têlês kenging êbun | Gidyon gya mêpak bala | karsa dèn adu ing jurit | tigang lêksa kalih èwu
liyan saka karsaningsun | mula ge undhangana | sapa jirih kêna mulih | aja nganti nanulari kancanira ||
mlaratku kêpati | mangkya karsèng Hyang Mamulya | karya lakon mring wak mami ||
11. kunêng ingkang gunêm rêmbug | duk samana amarêngi | môngsa panèn kawuwusa | bok Rut ngangsag dhatêng sabin | kapanujon sabin Boas | punika kang dèn angsagi ||
12. Boas sugih klangkung-langkung | mila datan walangati | taksih klêbêt wangsanira | Elimèlèk kang wus lalis | duk praptèng Rut ing
miturut rèhirèng Gusti | dumadya Rut antuk kathah | dènnya ngangsag saking sabin ||
tilar yoga | akrab cêlak kang majibi ||
20. ngarang ulu randhanipun | samana Rut dèn wulangi | dening marasêpuhira |
dipun rabi | ing sacara tan kawarna | lami-lami Rut garbini | dupi sampun praptèng masa | mijil priya
anjurungi panuwun ta | aywa was lan sumêlang | suka ing tyas Kanah mantuk | kang manah lir arga suta ||
6. awit dene Hyang Masuci | karsa nrimah pandonganya | panuwun dèn kabulake | datan lama Kanah babar | putra priya tinêngran | ran Sêmuèl artosipun | kang kasuwun maring Allah ||
7. dupi sampun praptèng wanci | amarêngi ari raya | Kanah nambut mring putrane | kang putra dèn bêkta minggah | mring Silo pasucian | pinasrahkên sutanipun | nênggih
ing samangkya pan kalakwan | Sêmuèl nambutkarya | nèng sasana Hyang Maluhur | lêladi nèng pasucian ||
10. pêndhak warsa ing riyadi | Sêmuèl tyasira girang | dene yayah rena tinjo | nging jatine yayah rena | minggah ring pasucian | ngiras pantês
durjana | putra kalih dipun ugung | dèn la-êla de sudarma ||
13. nadyan asring dèn tuturi | dosanira mring Pangeran | nging mung
hèh Sêmuèl mêngko sira | lamun ana swara manèh | alon sira wangsulana | Pangran mugi ngandika | sawusira kang kadyèku |
wong ngrungokake | Ingsun Allah arsa niksa | mring Èli saanaknya | tunggal dina karsaningsun | awit dene Èli
20. sira aywa angikibi | sabarang mring awak ingwang | sabda apa marang kowe |
sampun sêpuh yuswa mangke | mirsa wontên duta prapta | saking ing pabarisan | rowak-rawèk sandhangipun |
nulya ngimpun sakwèh bala | gumêrah anèng
Mispah | Sêmuèl sru sabdanipun | Bani Srail lamun sira ||
30. padha tobat trusing batin | mring Pangran kang mêngku gêsang | masthi tulung marang kowe | linuwaran sing tangannya | Pilistim pamisesa |
dening para kakim malih-malih | kaêrèha aji | lir tyang sanèsipun ||
5. nging Sêmuèl botên nujwèng galih | kalangkung rudatos | nanging Allah
aturi rêmbag dening abdi | supadya pitakon | mring tyang sidik prakawis anise | kuldinira wau [wa...]
[...u] wontên pundi | Saul nayogyani | turing abdinipun ||
9. nulya marêk mring Sêmuèl Nabi | aminta pitudoh | bab ilanging kuldi sudarmane | nging Sêmuèl apan wus winangsit | dening Kang Masuci | anjêbadi Saul ||
10. kang supadya ngratoni Israil | umate Hyang Manon | tan kawarna Saul lan abdine | sampun panggih lan Sêmuèl Nabi | ingkang dèn ulati | Sêmuèl
19. Raja Saul nulya anampèni | dhêdhawuh Hyang Manon | kinarsakkên
unggul ing palugon | nanging lajêng nglirwakkên dhawuhe | Pangran Allah Ingkang Mahasuci | ngeman tyang tanapi | rajakayanipun ||
21. ingkang sae sangadi kinardi | kurban mring Hyang Manon | nging karsanya pinambêng
Hyang Manon | datan pisan makatên [makatê...]
[...n] sang rajèng | mung pamanut dhatêng Hyang Masuci | ingkang angungkuli | kurban sang aprabu ||
kang masthi | kinarsakna umadêg narendra | ngratoni mring bôngsa Isrèl | anging sayaktosipun | datan wontên
tandhing jurit | amiliha juga prawirèng prang | papagêna payo ènjèr | ngadu atosing balung | lan wulêde ingkang kêkulit | padha takêr ludira | sapa kang sor pupuh | ngawula kang unggul ing prang | aywa ana sawiji-wiji kang kèri | kabèh dadya
tumut wontên pabarisan | Dawud mantuk mring Bètlêkèm | lêstantun karyanipun | angèn menda pakaryèng nguni | duk nalika samana | Dawud dipun utus | têtinjo mring
nyampahana | mring barise Pangeran Kang Maha Luwih | apa ganjaran nata ||
14. lamun ana uwong kang nanggupi | nyirnakake gul-
Senapatine | andikanirèng prabu | Dawud sira pan maksih cilik | Goliat prawirèng prang | prajurit pinunjul | Dawud munjuk mring sang nata | duk kawula angèn mendaning sudarmi | nate mrawasa singa ||
17. atanapi bruwang dhuh sang aji | Allah ingkang luwari kawula |
bae | pêdhang pisan tan ngrasuk | kang pangangge lir lare alit | kala ngêngèn mendanya | atatêkên patut | nyangking bandhil nyangklong kasang | sruwal jigrang klambi kotang amantêsi | tan môntra mapag ing prang ||
marang kali | milih sela kang kalimis gangsal | dêdamêling lare angèn | winrat [wi...]
[...nrat] ing krêganipun | arja nyangking têkên lan bandhil | marpêki mring
mantu antuk Mikal putri aji | boja-krama kawuntat ||
wiwit ing ari puniku | Saul tansah murina | maring Dawud arsa ngangkah risakipun | kawuwusa ri sajuga | Dawud nylêmpung
sakitha Nob sadarum | sadaya tinêlasan | dene ingkang sagêd ngrêbat nyawanipun | myang sajuga putrèng Imam | Akimèlèh kang wus lalis ||
8. ingkang nama Abiyatar | ngungsi maring Dawud sabaya pati | sasingidanira Dawud | ing parêdèn Yahuda | wontên
sajuga | wanci dalu Dawud lan kanthi manjing | pabarisannya sang prabu | mundhut waosing nata | myang lantingan pangunjukannya sang prabu |
saba apa nora bisa | ngrêksa marang ratunira sang aji | ana uwong kang lumêbu | arsa nyidra sang nata | waspadakna lantingan lan waos prabu | sun
Dawud | Dawud munjuk pratela | nuwun inggih dhuh gusti kula sang prabu | punikèstu swara kula | punapaa karsèng
20. nguya-uya mring kawula | paran ingkang dadya klêpatan patik | dene gusti sang aprabu | miyos sêsikêp bala | kathahipun samantên sumêktèng
Dawud saha wadu | miwah kadang wrêsni wôngsa | ing Pilistim sampun prapti ||
23. sowan ngarsèng Akis Raja | tan winarna sasolah ngarsèng aji | Dawud miwah balanipun | samya sinung panggenan | kitha Siklak kawuwusa Raja Saul |
weladalah…wis bali menyang ostrali to ndhuk…😉 , leh ku suwe
ingkang kathah menawi wonten kalepatan ugi ketidak cocokan anggen kulo nyukani ngertos bab rembug meniko
Monggo sedayanipun rencang ingkang sampun sami mampir ing warung Aki meniko. Kulo nyuwun pangapuro ingkang kathah
Mbok bilih kulo wonten salah anggen kulo nyukani pirso panjenengan sedayanipun
Kulo sak dermo mbagi carito ingkang kulo ngerthosi piyambak
Sedayanipun kulo wangsulaken dumatheng poro rencang anggenipun sami pitados menawi mboten pitados
ana kidul wetan benar lawase pitung bengi parak esuk bener ilange bethara surya njumedhul bebarengan sing wis mungkur prihatin manungsa
Janji2 tok. Stadionmu iku lho lhang garap.. Ngene d terus2ke Ben lhang bangkrut Persibo.. Wahai Bp.Bupati Ngertio y Stadion iku
Nalika Sang Bima mirêng panguwuhipun raksasa Baka, enggal tumolèh dhatêng sang raksasa sarwi mèsêm, ing sêmu nyapèlèkakên,
kalih pisan sarwi anggêro gora rèh anggêgirisi, sêdyanipun Sang Bima badhe dipun sirnakakên sami sanalika. Sang Bima pangrurahing satru sêkti taksih nglajêngakên anggènipun dhahar, botên pisan-pisan mingkêt lênggahipun, amung anglirik sagêbyaran dhatêng raksasa
napsu, enggal ambêdhol mandira kapupuhakên sirahipun Sang Wrêkudara. Kawuwusa, Sang Bimasena, dupi sampun dumugi
tinamplèk ing asta kiwa, kalihan mèsêm, sarta kasêndhal têmah uwal saking tanganing raksasa. Karosanipun Sang Bima ingkang tanpa timbang ing jagad wau, botên adamêl kêndhaking kakêndêlanipun raksasa Baka, nanging malah riwut ambêdhol kajêng agêng
dhadhatêngdhatêng. sang raksasa. Campuhipun Sang Bima kalihan Prabu Baka, sakalangkung anggêgirisi, kajêng agêng-agêng ing papan anggènipun prang tandhing wau sami jêbol, dene ingkang alit-alit sami sirna, kèlês dening tandangipun ingkang ngangkah ungguling prangipun, satêmah ngilak-ilak dados ara-ara, saya dangu sang raksasa saya riwut tandangipun kalayan asêsumbar sora: saiki kowe ngrasakake tibane
ayuda kalih, ngantos anggonjingakên bantala, kajêng ing wana bosah-basih kadi binabadan, nanging saya dangu raksasa Baka saya kêndho tandangipun, Sang Bima priksa manawi mêngsahipun sampun kathetheran, enggal cinandhak lajêng kakurêbakên ing siti, boyokipun kadhêngkul,
santananipun sang raksasa raja, sami kagèt mirêng swara panggêronipun ingkang sakalangkung sora wau, mila lajêng sami mêdal ing jawi. Dupi priksa sang raksasa raja sampun jêrbabah dhêpani bantala, sadaya sami anjêngêr, sêmu ajrih, mila enggal dipun arih-arih dhatêng Sang Bima, sasampuning sami asrêp manahipun, lajêng sami kadhawuhan prasêtya bilih botên badhe môngsa janma malih, pangandikanipun Sang Bima makatên: [maka...]
[...tên:] hèh raksasa aja pisan-pisan kowe matèni janma manungsa manèh, yèn kowe kongsi matèni, masthi dak sirnakake
Inggih wiwit nalika samantên sakathahing raksasa ing talatah Ekacakra lajêng sami sih-sinihan kalihan tiyang ing ngriku. Sasampunipun Sang Bima ngandikani dhatêng para raksasa wau, lajêng anglarak kunarpanipun sang raksasa Baka katilar wontên ing sakèthènging kitha, kalayan botên wontên tiyang ingkang nyumêrêpi. Saking sami sangêt girisipun, para putra santananipun sang raksasa raja lajêng
sadaya lêlampahanipun dhatêng Sang Yudhisthira, wiwitan dumugi wêkasan botên wontên kalangkungan, dintên enjingipun malih, sadaya tiyang ingkang sami langkung sakèthènging kitha priksa kunarpanipun sang raksasa raja gumuling ing siti, sarta gêgubras ludira, tiyang-tiyang ingkang sami nyumêrêpi kunarpa ingkang saardi anakan, sami ajrih, wulunipun anjêgrig, sarta sami kamitênggêngên pamawasipun, sarêng sampun jangkêp malih èngêtanipun, enggal wangsul dhatêng salêbêting
ing dintên kala wingi. Sarêng sampun têtela bilih ing dintên pêjahipun sang raksasa wau, ingkang kalêrês kadhawahan urak sang brahmana ingkang dipun pondhoki para Pandhawa, tiyang-tiyang wau sadaya lajêng sami dhatêng ing wismanipun sang brahmana, dupi sampun pinanggih kalihan ingkang darbe wisma, lajêng sami andhêdhês sintên ingkang sampun sagêd mêjahi raksasa Baka punika, mila makatên amung saking anglenganipun kemawon, saking anggèning nasabi wadosipun, sang brahmana lajêng
saha ingkang dados ribêding praja Ekacakra, satêlasing atur kula, sang brahmana anglipur ing kula sarwi mèsêm, pangandikanipun makatên: kula sagah ngirit bulubêkti ingkang katur sang raksasa raja, sarta jêngandika sampun nguwatosakên kula. Sasampunipun ngandika makatên, sang brahmana pangkat dhatêng kadhatonipun sang raksasa raja, kalihan angirit grobag isi sêkul katarik ing maesa kalih, kados padatanipun, dados ingkang damêl kamulyanipun têtiyang ing Ekacakra punika saking pandamêlipun sang brahmana linangkung wau.
brahmana, wasana lajêng sami suka-suka. Inggih wiwit dintên kalênggahan punika têtiyang ing praja Ekacakra lajêng damêl wiwahan, ingkang katamtokakên kêdah dipun wontênakên ing sabên taun, dene ingkang dipun luhurakên sang brahmana ingkang sampun sagêd nyirnakakên sang raksasa Baka, dados wiwahan wau minôngka pangèngêt-èngêtipun tiyang, bab sirnanipun sang raksasa Baka, minôngka tandhaning panuwun dhatêng brahmana ingkang linangkung wau.
Dhawuh marang ... awit sakaparênging karsa dalêm, wiwit saiki para priyantun dalêm, 1. Radèn Trangganarukmi, 2. Radèn Côndrarukmi, 3. Radèn Pradaparukmi, 4. Radèn Sudamarukmi, 5. Radèn Pandamrukmi, 6. Radèn Suprabarukmi, [Suprabaru...]
[...kmi,] 7. Radèn Sumintarukmi, 8. Radèn Ismayarukmi, 9. Radèn Laksmitarukmi, sarta 10. Radèn Sotyarukmi, padha kaganjar sêsêbutan radèn ayu. Kang iku banjur pakênira dhawuhna warata marang karerehan pakênira supaya padha sumurup.
Pêpatih dalêm. Kangjêng Pangeran Arya Adipati W.G. Jayanagara.
Para ibu sampun sami mangrêtos, bilih wêtêngan ingkang sampun 9 wulan, punika sampun mangsanipun lair, mila para ibu ingkang sami trêsna dhatêng putra, sadèrèngipun ambabar, kêdah sadhiya ubarampe tumraping bayi, utawi anyèlèngi arta saking sakêdhik, dados dumugi ing wancinipun bayi lair, sagêd ananjakakên ing saprêlunipun, anirua lêkasing bôngsa sanès, kados ta: bôngsa Walandi utawi Tyonghwa, racak-racak sami sadhiya kangge kaprêluwaning nglairakên bayi, mila awis-awis ingkang manggih tiwas.
Wiwit wontên ing wêtêngan bayi punika sampun kenging kawastanan anak, milanipun dèrèng kalairakên ing ngalam donya, awit kêkiyatanipun dèrèng anyêkapi. Sadèrèngipun jabang bayi wau kalairakên, manggèn ing guwa garba ngantos agêng.
Ingkang sami anggarbini kêdah têntrêm, ayêm lan sênêng panggalihipun.
Bayi ingkang umuripun kirang saking 3 wulan, botên kenging kajunjung sakajêng-kajêngipun, sasagêd-sagêd kaglethakna ing patilêmanipun kemawon, kajawi manawi badhe dipun sêsêpi utawi badhe dipun êdusi.
Bilih bayi katingal badhe nêsêp, gêdhong, popok, lan rasukan ingkang têlês utawi rêgêd kêdah kasantunan, jalaran prayogi nyantuni sandhanganing bayi sadèrèngipun nêsêp. Manawi nyantuni popok, ing mangsanipun bayi nêsêp, bayinipun [bayinipu...]
[...n] botên kenging kabêkta êntrig-êntrigan, anggènipun nyantuni panganggenipun prayogi wontên ing panggenanipun ngriku kemawon. Lan malih manawi badhe dipun tingali punapa popokipun têlês punapa botên. Botên prêlu katangèkakên, awit bilih popokipun sampun têlês, bayi tamtu nangis.
Patilêmanipun bayi kêdah kadamêlna kêliran, aling-aling utawi punapa kemawon supados botên blêrêng, nanging poma sampun pisan-pisan andèkèkakên bayi ing kamar ingkang pêtêng, awit wontên sambekalanipun.
Sanajan bayi punika kêdah ayêm, botên prêlu ing salêbêting griya lajêng kadamêl sêpi, malah prayoginipun bayi dipun kulinakna mirêng swara ingkang sora, sok ugi botên dipun junjung-junjung kemawon, bayi tamtu sagêd tilêm sakeca.
Bayi punika kêdah kathah tilêmipun tinimbang mêlèkipun. Bayi ingkang umuripun kirang saking 3 wulan, manawi ayêm lan têntrêm, tilêmipun ing dalêm sadintên sadalu botên kirang saking 20 jam. Ing salêbêtipun bayi punika tilêm, saya mindhak agêngipun.
Nêsêpi lan ngêdusi bayi punika kêdah ajêg wancinipun. Bayi ingkang laire sampun jangkêp mangsanipun, sarta saras badanipun, kêdah kasêsêpan kaping 7 ing dalêm sadalu, upaminipun: jam 6, jam 9 enjing, lan jam 12, jam 3 jam 6 sontên, jam 9 lan jam 12 dalu. Bilih sampun nêsêp jam 12 dalu, nêsêpipun malih jam 6 enjing. Manawi ingkang kasêbut ing nginggil punika katindakakên ing salêbêtipun saminggu utawi kalih minggu, bayinipun lajêng kulina dhatêng pangaturan punika, ananging môngsa ingkang sampun katamtokakên wau sampun kaewahan, sanajan bayinipun nangis.
Manawi bayinipun nangis, popokipun kapriksa saha punapa têlês punapa garing, manawi têlês, lajêng kasantunana ingkang garing. Dene manawi popokipun pinanggih garing, kêdah kapriksaa bokbilih wontên punapa-punapanipun. Bilih kasumêrêpan botên wontên punapa-punapa, panangisipun kakèndêlna kemawon ngantos kèndêl kajêngipun piyambak, awit bayi ingkang sapun tuwuk panangisipun, punika tamtu lajêng kèndêl piyambak, panangisipun bayi botên adamêl sabab punapa-punapa, mila botên susah mawi kuwatos.
Manawi umuripun bayi sampun langkung saking 3 wulan, anggènipun nêsêpi kasuda,
cêkap kaping 6, dene panyudanipun ing wanci nêsêp jam 9 dalu
Limrahipun biyung punika kaêrèh dening anakipun. Biyung ingkang anuruti pikajênganipun lare, punika botên adamêl saening lare, malah adamêl awon, awit biyung wau katingal pucêt rainipun, badan kêra, botên beda kalihan rencang tumbasan. Tamtu kemawon ingkang makatên wau botên adamêl saening lare, malah kosokwangsulipun, supados botên kalampahan makatên, amigatosna pitêdah ing nginggil wau.
Tiyang èstri punika kengingipun kasêbut biyung, manawi sampun anêsêpi anakipun. Botên wontên têtêdhan ingkang maedahi dhatêng bayi, kajawi toya sêsêpaning biyungipun. Prayoginipun tumraping bôngsa kita tiyang siti anakipun kasêsêpana piyambak, awit yèn botên makatên, kathah lare ingkang tiwas.
Tiyang èstri ingkang botên nêsêpi anakipun, punika botên kenging kawastanan bodho, ananging sadèrèngipun, apratelaa rumiyin dhatêng dhoktêr utawi prudpro, bilih piyambakipun katrajang ing sêsakit ingkang sagêd anular dhatêng anakipun.
Manawi wontên biyung ingkang rumaos prêlu kêdah angèndêli anggèning nêsêpi anakipun, poma kêdah ingkang titi, têgêsipun sampun kok lajêng anuruti kajêngipun piyambak, kêdah takèn rumiyin dhatêng dhoktêr utawi prudpro, kenging punapa botên sêsêpanipun kasapih. Ingkang purun anindakakên makatên punika taksih kalêbêt awis wontênipun.
Bilih wontên biyung ingkang taksih nêsêpi, katrajang ing sêsakit, punika kêdah ingkang ngatos-atos sangêt, sampun ngantos anulari anakipun. Sanajan dhoktêr angawisi biyungipun nêsêpi anakipun malih, pun biyung kêdah anjagi têmên-têmên, sampun ngantos anakipun katularan sêsakitipun. Langkung ngatos-atos [ngatos-a...]
[...tos] malih manawi botên kaawisan ing dhoktêr anggèning nêsêpi anakipun, supados lare wau botên kêtularan, kêdah dipun dhot.
Upami wontên biyung ingkang taksih nêsêpi katrajang ing sêsakit bèri-bèri, enggal kemawon kapriksakna dhatêng dhoktêr kenging lan botênipun anêsêpi anakipun, awit sêsakit wau ambêbayani tumraping bayi, kêrêp anjalaranjalari. pêjahipun.
Jabang bayi ingkang sampun sêpuh ing wêtêngan, inggih punika sampun 9 wulan ing salêbêtipun guwa garba, lajêng lair. Para ibu sampun tamtu sami mangrêtos ing bab punika. Prayoginipun para ibu anggumatosana ingkang taksih wontên salêbêting kandhutan wau, kados putra ingkang sampun wontên.
Tiyang ingkang badhe katamuan, asring sadhiya dhêdhaharan, bêkakas griya ingkang rêgêd dipun rêsiki, supados tamunipun rêsêp. Amila bayi ingkang badhe lair inggih kasadhiyanana ing saprêlunipun.
Utaminipun tiyang nyadhiyani kabêtahaning bayi punika mituruta kacêkapanipun. Ingkang sèkèng sampun niru ingkang brêngga rowa.
Kawuningana: panganggening bayi punika botên kumêdah sae sarta awis rêginipun, sanajana sêmbarangan kemawon inggih kenging, janji rêsik, saha kajagi sampun ngantos kaangge dening sanès.
Ibu ingkang sawêg sapisan kagungan putra, botên sagêd enggal-enggal anêsêpi putranipun kadosdene ingkang sampun kêrêp ambabar, jalaran pênthilipun alit sarta mingslêp. Ingkang makatên punika botên susah kakuwatosakên, awit dangu-dangu tamtu sagêd kados limrahipun ibu.
Ibu ingkang sawêg sapisan ambabar putra, sagêdipun nêsêpi manawi sampun angsal 24 jam saking pambabaripun, dene tumrap ingkang sampun kêrêp kagungan putra sasampuning angsal 10 jam.
Bayi ingkang mêntas lair, manawi nangis kenging kaombenan toya matêng sakêdhik, anggènipun ngombèkakên kêdah mawi sendhok alit. Bilih botên makatên inggih kakèndêlna kemawon ngantos dumugi mangsanipun dipun sêsêpi, awit nalika samantên, sanajan bayi wau dipun sêsêpana, inggih tanpa damêl, jalaran toyanipun [toya...]
[...nipun] sêsêpan dèrèng mêdal.
Upami sampun 24 jam mêksa dèrèng sagêd mêdal toyanipun sêsêpan, bilih makatên kêdah kapêksaa kasêsêpna, awit yèn dipun ênyut pênthil punika enggal sagêd mêdal toyanipun.
Ing nginggil sampun katêrangakên bayi punika kêdah kasêsêpan kaping pintên ing dalêm sadintên sadalu. Prêlunipun kangge anjagi kasarasaning badanipun bayi saha ibunipun. Manawi bayi dipun sêsêpi lajêngan kemawon, sagêd ugi adamêl rusaking wêtêngipun, dene tumraping ibu adamêl rusaking pênthil, sami pêcah saha lècèt, satêmah botên sagêd nêsêpi malih jalaran saking sakit. Upami tatu wau botên kraos sakit, ugi botên kenging kasêsêpakên, jalaran tatunipun sok angêmu nanah, dados saupami kaênyut ing bayi, sampun tamtu bayinipun lajêng sêsakitên, sabab nanah punika angandhung sêsakit, bilih kalampahan makatên, bayinipun tamtu lajêng dipun dhot, môngka ing nginggil sampun kacariyosakên bilih bayi punika prayogi dipun sêsêpi piyambak.
Kangge anjagi supados biyung sagêd lastantun nêsêpi anakipun, bilih pênthilipun sampun wiwit tatu, tumuntên nyuwuna pitulunganipun dhoktêr utawi prudpro.
Manawi biyung badhe nêsêpi, tanganipun kêdah kakumbah rumiyin ingkang rêsik, sasampunipun lajêng linggih utawi tilêman, kaangkaha supados bayinipun gampil anggènipun nêsêp, saha biyungipun botên enggal sayah. Tangan ingkang satunggal anyêpêngana bayi, dene satunggalipun nyêpêngana susunipun, supados bayi wau botên kêplêpêgên, awit bilih kêplêpêgên, tamtu lajêng botên sagêd nêsêp.
Danguning anggènipun nêsêpi botên kenging langkung saking 15-20 mênut, sarta kêdah têrus, sabab yèn kirang saking samantên, punapa malih yèn dipun êlêti, bayi wau tamtu botên tuwuk, satêmah botên bêtah ngantos tigang jam.
Mila manawi biyung sawêg nêsêpi, sampun kasêsa badhe nyambut damêl sanès utawi badhe cacriyosan, awit makatên wau adamêl kiranging panjagi, bilih bayi sampun mangsanipun nêsêp, môngka taksih tilêm, susuning biyungipun katèmpèlna ing pipinipun bayi, utawi pênthilipun katèmpèlna ing cangkêmipun, saha kapithêta irungipun sakêdhap, supados bayi wau lajêng anêsêp ngantos tuwuk.
Sasampunipun nêsêp, bayi kêdah katilêmakên miring, dados gampil manawi badhe gumoh, awit toyanipun sêsêpan gampil wêdalipun, dados bayi wau botên kêsêlak. Tilêmipun bayi wau botên prêlu kaganjêl guling utawi bantal, sarta malih botên kenging mêngkurêp, awit botên sae tumraping bayi, sagêd ugi anjalari pêjahipun.
Tiyang kampung limrahipun pitados dhatêng dhukun, tinimbang dhatêng dhoktêr, pamanggih ingkang makatên wau lêpat sangêt, jalaran pangrimatipun dhoktêr punika beda kalihan dhukun ingkang namung ngarah tindhih lan mêjani. Môngka dhoktêr botên pisan-pisan angarah ingkang makatên saha ambeda-bedakakên tiyang sugih kalihan tiyang mlarat, priyantun kalihan kuli, sadaya kadamêl sami, sarta namung nêdya anjampèni lan anêtêpi kuwajibanipun ngupakara tiyang sakit.
Sêsakit punika warni-warni saha beda-beda tumandukipun ing tiyang, malah wujudipun ugi botên sami, wontên ingkang sangêt ananging enggal saras, lan wontên ingkang botên sangêt, ananging dangu mantunipun. Jalaran kawontênanipun sêsakit punika maneka warni, pranatanipun anjampèni ugi botên sami, wontên ingkang kenging karikatakên, têgêsipun sakêdhap kemawon sagêd saras, lan wontên ingkang kêdah sabar kanthi pangudi, sawêg sagêd saras, amila tiyang jêjampi dhatêng dhoktêr kêdah sabar, lan manut miturut dhatêng prentahing dhoktêr. Taksih wontên sambêtipun.
Ihtiyar panjaginipun sêsakit tipês. Sêsakit tipês punika kagolong ingkang dipun wastani sêsakit lêbêt (Ingewand ziekte) lan ingkang kawical amutawatosi sarta ambêbayani sangêt. Amargi sintên tiyangipun ingkang kataman sêsakit wau, manawi botên sagêd angsal pangrêksa ingkang sae, sampun tamtu kathah tiwasipun.
Sêsakit tipês punika ingkang anjalari saking Thypes baksilên. Manggèn wontên salêbêtipun usus (darm) wontên ing ngriku baksilên wau adamêl tatu-tatunipun [tatu-ta...]
[...tunipun] usus, wondene titikanipun tiyang ingkang kataman
mindhak-mindhak. Ngantos dumugi tigang minggu bêntèripun taksih minggah, wontên antawisipun tigang minggu wau ingkang mutawatosi.
2. Tangan lan iladipun manawi melemêlêt. gumêtêr.
Bilih sampun ngancik sakawan minggu bêntèripun sampun wiwit suda-suda, awit sêsakit tipês punika miturut pamanggihipun para dhoktêr, pancèn dèrèng sagêd angsal usada ingkang prêmati, amila tiyang ingkang nandhang sakit wau pêrlu kajagi ingkang prayogi, wondene panjaginipun, têtêdhan kêdah namung tigan kalihan mèlêk kacampur, botên kenging nêdha barang-barang ingkang atos sarta botên gampil ajuripun, amargi barang ingkang atos utawi botên gampil ajuripun wau, manawi ngantos nyenggol tatuning usus-usus wau, lajêng sagêd dados jarêm, ngluwêng. Inggih punika ngêdalakên rah sakalangkung kathah.
Tiyang ingkang sakit kêdah kajagi sampun ngantos angebahakên badan ingkang mawi karosan, upaminipun kêrêp tangi saking tilêm kajêngipun piyambak, ngolang-ngaling, amargi manawi ngantos makatên sagêd Hartzwakt inggih punika jantungipun lajêng lêmbèk, sagêd dumugi tiwasipun.
Sarèhning sêsakit tipês wau gampil tular-tumularipun, amila ingkang sayogi, sêne lan sêsukêripun ingkang nandhang sakit wau kêdah dipun tadhahi, salajêngipun karêndhêm, (kacampur) kalihan toya karbol utawi kriyolin, salêbêtipun 12 jam, sawêg kenging kabucal, dene sandhang panganggenipun ingkang mêntas dipun angge kêdah kagodhok mawi toya wedang, barang-barang pirantos ingkang kangge nêdha, upaminipun piring gêlas sarta sendhok porok kêdah dipun maligèkakên, botên prayogi bilih sontan- santun.
Pangrêksanipun ingkang ngopèni, murih sampun ngantos kenging baksilên tipês wau sasampunipun rampung anggènipun angopèni, tangan dumugi ing sikut kêdah kakumbah mawi
sandhang panganggenipun ingkang mêntas kangge ngopèni kêdah kapiyambakakên.
Para maos, sadaya rêrigên ingkang sampun kawrat ing nginggil wau, dipun tindakakên ingkang botên kulina ngopèni tiyang sakit inggih nama botên gampil, amila sakalangkung prayogi, ingkang nandhang sakit wau kêdah kalêbêtakên dhatêng griya sakit, Kliniek sampun tamtu badhe angsal pangupakara ingkang nyêkapi. Badhe kasambêt.
Nalika ing dintên malêm Salasa tanggal kaping 21/22 Agustus kapêngkêr punika, pakêmpalan Putri Narpawandawa adamêl parêpatan warga, wontên ing dalêm Wuryaningratan, cacahing warga ingkang rawuh kirang langkung 160 para tamu kakung watawis priyantun 50 wanci jam 1/2 8 sontên, pangarsa G.B.R.Aj. Wuryaningrat amêdhar sabda kados ing ngandhap punika:
Sadhèrèk, parêpatan dalu punika kula wiwiti, kanthi ngaturakên panuwun tuwin pambage raharja, rawuh panjênêngan sadaya.
Mênggah wigatinipun parêpatan mirunggan dalu punika, parlu nampèkakên partisara (tôndha warga), saha pranatan baku dalah sacaranganipun, ugi badhe ngêsahakên pranatan layadan Putri Narpawandawa.
Kajawi punika nama tinuju ing ênu, dene warga ardana Narpawandawa, Kangjêng Radèn Tumênggung Dhoktêr Wedyadiningrat, kaparêng minangkani panêdhanipun pangrèh Putri Narpawandawa, ing dalu punika asêsorah bab kuwajibanipun wanita.
Sajatosipun pangrèh pancèn gadhah sêdya badhe damêl kursus, ingkang migunani dhatêng para putri. Ananging kandhêg, sabab dening katingal para santana dalêm dèrèng dêrêng sarta kawontênanipun warga-warga wêkdal punika, sanadyan cacahipun mèh kalih atusan, amung kathah ingkang sampun botên sagêd ngangge pigunanipun kursus-kursus, mila pêpuntonipun pangrèh, sabên-sabên badhe amung andamêl pêpanggihan kemawon, parlu ngrakêtakên sêsrawungan ngiras mirêngakên sososêsorah. ingkang tundonipun [tundonipu...]
[...n] ngindhaki kawruh dhatêng para warga.
Botên langkung pangrèh amêmuji, mugi tumuntên angsala warga ingkang wancinipun taksih ambêtahakên dhatêng kursus-kursus wau, amila pangrèh angajêng-ajêng kaparênga
kadumugènipun ingkang sinêdya kasêbut ing nginggil, sapunika parêpatan kula bikak.
Satêlasing rêmbag-rêmbag kaparluanipun Putri Narpawandawa, kados ta: maos pèngêtan parêpatan warga ingkang kapêngkêr, nampèkakên partisara dhatêng para warga anyar, nampèkakên buku dalah sacaranganipun, saha ngêsahakên pranatan layadan (badhe kaêwrat ing organ ngajêng) dhatêng
Kajawi ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil, rêringkêsan manggènipun petangan ingkang tumrap griya sanès-sanèsipun, kados ing ngandhap punika:
Paringgitan, pasanggrahan, sami kadhawahakên kitri, kados pandhapa, langgar, griya pawon, gêdhogan, kandhang rajakaya, sami kadhawahakên gana, kados
Mênggah têgêsing pikajêngipun têmbung petangan ing nginggil wau: pangudaraosipun, wêwaton ingkang wontên pangintên, bokmanawi pikajênganipun minôngka pangajap utawi pêpuji dhumatêng kasaenan, kados ta: têmbung: sri, têgêsipun pangan, utawi rajabrana. Kamulyan saha padhang, dados anggènipun petanganing griya kadhawahakên, sri wau, ing pangajap utawi ing pamuji supados ingkang angênggèni sagêda karêjêkèn, inggih punika botên kakirangan têdha, saha sagêda sugih rajabrana, manggiha kamulyan sarta padhang manahipun.
Sarèhning têmbung: sri, punika gadhah têgês malih, pantês, saha kabagusan, milanipun wontên pamanggih bokmanawi pikajênganipun minôngka pakèn, supados ing kanggenipun sarta supados pandamêling wangun utawi garapanipun kaangkah bagus utawi pantês warninipun.
Kitri: têgêsipun têtanêman, bokmanawi kapêndhêt saking ayom, utawi edhumipun, mênggah pikajênganipun, ingkang angênggèni dipun ajap utawi dipun pêpuji asrêpipun, asrêp wau warni-warni, asrêping badan, asrêping manah utawi botên sarang rijêki sabarang gadhahanipun, cêkakipun supados ingkang ngênggèni sagêd sênêng sêgêr kawarasan.
Wontên malih pamanggih bokmanawi pikajênganipun minôngka pakèn, supados pandamêlipun amung saparluning kanggenipun, dados petanganing pandhapa paringgitan, saha pasanggrahan, sami kadhawahakên kitri wau supados pamêdalipun amung kaangkaha santosa awètipun kemawon, kados wit utawi tanêman taun, botên prêlu mawi rêrênggan kathah kados griya.
Gana punika kajawi têgês sanès-sanèsipun, anggadhahi têgês gatra, mila petanganing gandhok, pawon, gêdhogan saha kandhang rajakaya sami dipun dhawahakên gana, punakapunika. bokmanawi saking pangajab utawi pamuji sagêda isi wujud utawi barang awit saking kasugihanipun ingkang gadhah. Wontên pamanggih malih bokmanawi minôngka pakèn, supados amung kadamêla sapêrluning kanggenipun kemawon, gandhok sapanunggilanipun wau botên susah kadamêl sae kados griya, amung anggêripun gatra utawi wujud kemawon, amargi trêpipun kapering parlunipun namung kangge wadhah botên dipun angge sawangan.
Liyu, raosipun kados lêsah utawi lêsu, mila regol, bangsal, pasowanan, sami kadhawahakên liyu. Punika bokmanawi supados ingkang lumêbêt ing regol, manggèn ing bangsal utawi pasowanan wau sampun ngantos gadhah daya karosan utawi kapurunaning manah, rumaosa lêsah-lêsu, amung kumambang karsanipun ingkang kagungan regol saha bangsal pasowanan wau.
Wontên pamanggih malih bokmanawi amung minôngka pitêdah, amargi têmbung liyu wau manawi lêrêsipun, layu: sami ugi satunggal, dados satunggal,
kados upaminipun têmbung asah-asah dados isah-isah, lancip dados lincip sasaminipun, kajawi atêgês sanès-sanèsipun, gadhah têgês lajêng utawi larut, dados amung nelakakên, regol, bangsal saha pasowanan wau, pancèn botên dipun angge wadhah utawi pasimpênan barang botên dipun ênggèni salaminipun, amung kadamêl langkung minôngka ampiran, utawi pakèndêlan.
Pokah, bokmanawi pikajênganipun têmbung pokah gadhah pangajap saking sêsak kêbaking isi, mila petanganing panggenan parimataning barang saha lumbung kadhawahakên pokah, supados ngantos pokah saking kêbak barang, utawi kêbak pantun.
Wontên pamanggih malih manawi lêrêsipun pakah sami ugi têmbung okèh, mênggah pakah wau raosipun pêncar, utawi babar, dados panggenan punika isinipun sagêda babar dipun angge, babar dipun têdha, pikajêngipun kacêkapa, botên kirang malah tirah, utawi panggenan punika pancèn kangge pasimpênan wujud ingkang kapêncarakên, kados ta: katêdha sabên dintên ing sabatihipun utawi badhe kangge wiji.
Kajawi punika wontên pamanggih malih, sagêd ugi pandamêlipun panggenan parimatan barang saha lumbung wau ingkang langkung parlu kêdah wiyar botên susah bagus, amargi parlunipun amung kangge parimatan barang utawi pantun, sampun ngantos sêsak, sanadyan sae manawi kirang wiyar badhe sêsak, punika botên pikantuk, barang utawi pantunipun badhe kocar- kacir.
Mênggah nalaripun sawarnining ukuran sami ngangge waton kaki, dim utawi sêtrip kados ing ngajêng wau, amargi punika ingkang kagêm ing karaton, utawi para agêng sapunika, punapadene para priyantun sanès- sanèsipun ugi wontên ingkang ngangge wêwaton makatên. Manawi ing kinanipun wêwatoning ukuran wau saking pêcak, kilan, têbah utawi dhêpanipun ingkang gadhah griya sapanunggilanipun, malah ing samangke ugi taksih wontên ingkang ngangge ukuran makatên. Wondene wiwitipun kalampah ukuran kaki, dim utawi sêtrip, saking kintên sawêg kiwa têngênipun 50 taunan.
Balungan griya punika anjing-anjingan utawi cathokanipun, kêdah mawi dipun corèk utawi kagêthêk ing tatah, dhapuring gêthêkan warni-warni, wontên ingkang mrapat,
wontên ingkang kaistha tapaking pêksi bango, utawi sanès-sanèsipun, parlunipun wontên ingkang amung minôngka têtêngêr supados botên kalintu cathokan utawi anjing-anjinganipun, wontên ingkang kaanggêp gadhah angsal sae, mênggah têtêngêr ingkang kaanggêp gadhah angsar sae wau, warni sakawan, wujud saha namanipun kados ing ngandhap punika.
saka, sunduk, kili, tumpang, singup, utawi badaning balungan sanès-sanèsipun, ingkang nama agêng, sami wontên sacêlaking cathokan, utawi anjing-anjingan, satunggal-satunggaling têtêngêr kêdah sami kalihan têtêngêr ingkang tumrap ing gathukan, utawi anjing-anjingan kancuhan, kados ta: saka ingkang têngêran narasunya, punika balandar pangêrêt utawi pamidhangan saha sunduk kilinipun, ingkang pancèn gumathok utawi kaanjingakên purusing saka wau ugi kêdah katêngêran narasunya, manawi ingkang mawi têtêngêr ganeya, gathukanipun ugi sami ganeya, makatên sasaminipun. Taksih wontên sambêtipun.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sega_kuning&oldid=1031656"	Kategori: Masakan IndonésiaSegaKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.20, 12 Maret 2016.
saiki wis tak benerake kan ? Foto2 ne
ketuaannya ... wis suratan takdir kuwi .. soyo sepuh .. soyo waskito.koyo kelopo kuwi lho, luwih tuwo luwih
yen awakmu kangen aku ugo kangen karo kabeh konco2, jenengku setyoko a2 lulus 89. alamate Wates Wonoboyo Temanggung. sopo wae sing ngaku konco : justina, dul Oktav, lisa, ani, erna, tipuk, sugeng, yasin, ambar, ita,hermin, lina, hastini, monday(senen), edi santosa, ayo
nuwun mas Amin… Nek mboten salah nopo njenengan sing mbiyen tumut nglatih bal-balan kaleh Texu… saiki nang ndi yo deke….Nek pancen iyo
kenal dia mas mbiyen cok latihan bareng soale….Matur nuwun mas sudah ikut gabung…sing penting ngumpulna
By: boedi cahya on April 2, 2008 at 2:27 pm
Kagem den bagus Pancrat, den..kulo kadose mboten saged
nongol maning … sajake liyane podho sibuk nyambut gawe
Kok sepi firend padha nang ngendi iki…..wis super suuiibuk kabeh kali ya……Chard sing dadi guru Smada kuwi
Kayane kumpul2 alumni responnya bagus…Njajal sopo sing wani ngurusi ayo….
By: boedi cahya on Juli 3, 2008 at 3:29 pm
yo yoho, kepingin ketemu dijalan nek perlu pas istirahat makan bersama…kasunyatane…mleset…. Lha terulang maning karo kang Pancat
wae saiki wis lali, contone hari ini aku enthuk
wong biyen wae ra ngerti sopo jenenge lengkap. Sing tak eling2 nek kuwi heni biyen klas 1.4 opo sing tau nyanyi “ande2 lumut” ya, pas ono penataran p4 kuwi biyen dong mlebu SMA kelas siji ? ha..ha..ijik kelingan malah. Opo heni sing lain maneh ? wong akeh sing jenenge Heni, ono Heni
nelpon cewek je..koyo ra ngerti wae karo Mr. Soepanchard, koyo ngopo nggere biyen re kalem tur menengan… ha..ha..
By: pancat on Juli 11, 2008
ya isih kanggo yo pepetah kuwi….soale saiki sing
nyong pancen luwih anteng timbang Mas Pancat…apa maneh nek agi turu…wa..ha..ha..ha
nganggo istilah sing aneh2 koyo : semangka, cemani,
ngumpul karo kanca2. Nek Arwan rasah dijeki…adoh mergane…ngentek-ngentekna dhuwit…ha..ha..ha. Nek bisa kumpul Arwan dicritani wae ben ngiler….ihik
Pak Anton bener wis ra tahu basket…ketoke isih lho…ning mungkin kranjange sing beda….ho.ho.ho…Arwan lho ngisin-isinke kancane wae wong pancen ireng kok ngakune ireng mbanget….nyalahke srengenge
ngabari … mengko kan diajak mlaku2 nang monas karo Ipam, terus mampir wae nang kantore inyong. biso browsing tekan ngendi2 …
By: pancat on Juli 17, 2008 at 1:54 pm
Mbandung hawane koyo Wonosobo,adem lan akeh panganan,FO,Cihampelas,PVJ…..pokoke surgo nggo belanja karo mangan.Nek pada nang Mbandung mengko tak traktir wis…..
saiki neng endi Yo …, wak Pak Karim , Masih Ngajar BP Pak , Salam Saking Kulo Pak , kalih nyuwun
sing jenenge Ide … sopo ya, ? kelalen jah.
ya .. sopo ngerti biso nganakake seminar nang semarang wae…lumyayan SPJ sisan mampir wonosobo he..he..
tanggal 6 Oktober kayane nyong yo wis balik Mbetawi Lik…ngene wae..begitu wis padha nang Wenusaba…kabar-kabaran terus pastekno wae ngumpul nang ngendi ngono wae…”Family Gathering” apa sing tuwa thok…terserah
Lha mangane kon padha nggawa rantang karo klasa seka ngomah kaya jaman de’e kemah kae mbiyen dadi
negeri nunggu SPJ wae nek arep lungo jal cuti mangkat dewe ngono lho koq podho arep ngirit wae yoo… ha….ha….ha…..
By: Arwan on Juli 24, 2008 at 1:01 pm
Euy aku melu kumpul2, tapi ning airport bae, soal’e emprit airline mung ning airport toq dinase.
mau wis conform mas Koko (diduk) sidone dino setu suk akhir bulan (30 agt 08) piye…
ning soal rasane ojo dipadakke karo sik nang longkrang…
soale sik nggawe wong lairan betawi..hehehe…
By: indarto on Agustus 4, 2008 at 12:12 pm
Sori bos, wong minggu ono acara tiba2 … karo konco2 bppt sing wis suwe ra
Bekasi…ora alesan kiye soale bose bojone nyong…tur nyong kenal ya ora kepenak eh nek ora teka… setu wae prige…se 7 mbokan?
By: boedi cahya on Agustus 5, 2008 at 10:37 pm
Wis tgl 30 opo 31 wae. Dadi ben ono ancer2. Tp ojo ono acara liyane sing dadakan.
lan budhe2 sing podho pilih2 le mangan, wis wayahe saiki mangan sing pahit2,
Sasana Hinggil Kidul (25 Nopember 2001)
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen. Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Salatiga, Surakarta, SoloDIY : Jogja, Sleman, Bantul, Gunungkidul, Kulonprogo, YogyakartaJawa Timur : Bangkalan, Banyuwangi,
windows….ono sing kurang mas, kudune saiki mben kamar diwenehi jenset…ben soyo ajur ndonyane… wis manja2 tenan menungso saiki…hehehe
fuentes con Acentos Euro Bebas de Ryoichi Tsunekawa en Básico > Sans serif 3.707.976 descargas (2.747 ayer) 100% Gratis Descargar Donar al autor33 comentariosinoe 03/09/2007ini dari indonesia ya? wowNugroho 25/02/2008Meniko panci saking Jawi. Ananging kok ngagem nami kados tiyang Jepang?lorenc 16/04/2009
Atur tabe saha kaurmatan akathah-kathah, Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat. Katur kangjêng tuwan residhèn mayor, residhèn ing Surakarta Adiningrat.
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Kula sampun anampèni sêrat sangking kangjêng tuwan residhèn. Kang katitimangsan Surakarta ping 9 wulan Mèi 1837, ingkang mungêling sêrat kangjêng tuwan residhèn matêdhani uninga dhatêng ing kula, yèn kangjêng tuwan residhèn ing Sêmawis ngaturi uninga dhatêng kangjêng tuwan residhèn. Yèn ing tanah Ngêsrêp utawi ing Serang, bawah ing Surakarta, sabên dintên wontên tiyang nêgor kajêng kadamêl baita, sarta kasade dhatêng ing Sêmawis. Awit dening punika pamundhutipun kangjêng tuwan residhèn. Mugi kula andhawahana parentah punapa wartos punika sayêktos, punapa botên. Kalih dene malih mugi kula amratelakêna dhatêng kangjêng tuwan residhèn. Kadospundi anggêripun tiyang nêgor kajêng ing wana kang kabawah ing Surakarta, sarta ingkang sampun kasêbut ing sêrat prajangjeanipun kangjêng guprêmèn. Kala tanggal ping 1 wulan [wu...]
Ingkang punika atur kula wangsulan kula ing kangjêng tuwan residhèn. Kula sampun anglampahakên
panêkar jawi lêbêt. Sami lumampah titipriksa dhatêng dhusun ing Ngêsrêp utawi ing Serang sapanunggilanipun dhusun ingkang kabawah ing Surakarta sadaya, mênawi wontên ingkang anêgor kajêng jatos kadamêl baita lajêng kasade dhatêng ing Sêmawis. Ingkang punika mênggah aturipun têtiyang siti dhusun ing Ngêsrêp sapanunggilanipun wau, botên wontên ingkang angakêni, anêgor kajêng jatos kadamêl baita kados ing ngajêng wau, wontên dene mênggah aturipun têtiyang siti dhusun ing Ngêsrêp ing Serang sapanunggilanipun, kalihan aturipun têtiyang siti dhusun ingkang kalêbêt ing mônca sakawan mônca gangsalipun sadaya, sami kawrat ing sêrat kula aturakên ing kangjêng tuwan residhèn. Asarêng kalihan sêrat kula punika.
Kalih dene malih kula kadangu mênggah ingkang sampun kasêbut ing sêrat prajangjeanipun kangjêng guprêmèn. Kala tanggal kaping 1 wulan Agustus 1812,
punika sawêrninipun kangjêngkajêng. jatos sadaya ingkang kangungan kangjêng guprêmèn. Mênawi wontên têtiyang Jawi badhe anêgor kajêng jatos mênawi dèrèng angsal lilahipun kangjêng guprêmèn inggih botên kenging, ingkang punika ngantos ing sapunika inggih dèrèng wontên ewahipun têksih sami anglampahi punapa saungêlipun ing sêrat prajangjean ing ngajêng wau punika. Ingkang punika sumôngga panggalihipun kangjêng tuwan
kang ……. Nek wis ngerti berarti kan wis tau ngrasakake , ngono siiiiii …. ?
By: Wahyu Widayat on Juni 9, 2009 at 1:40 pm
Ora berarti ngono to mas .. mung biasane nek Bu Dhe Goen kuwi akeh
Wis ra ono sing podo ngrembug reuni maning kiye ??? Wis podo
rempelo, milik gawa lali rebut kuasa pranata khianat.
Ora duwe tatakrama keladuk, manungswa , ilmu kang maringi panggon di kfirno.
Urutipun Pêpatih Surakarta, Kajawèn, 1935, #1475	Katalog:Urutipun Pêpatih Surakarta, Kajawèn, 1935, #1475Sambung:-
Ing taun 1810-1812, ingkang jumênêng pêpatih karaton dalêm K.R.A. Cakranagara.
ingkang jumênêng pêpatih karaton dalêm K.R.A. Sasradiningrat IV.
Ingkang jumênêng pêpatih dalêm sapunika Kangjêng Pangeran Arya Adipati Jayanagara. Miturut pawartos, ing sapunika badhe pènsiyun, dene ingkang badhe
suroboyo,aku dolan nek omah sampeyan yo?
Huekekekekek… gampaaaaaaang… ngko pilihen dewe wissss… Sing model opo ae enek wis… Tapi nek kate golek cakram sing
iki piye maksude?opo meneh jare prsibo yo arep gabung….wis jarno wae lah,ngono iku ben dirasakno PSSI sing
yo nduwe tempik…Demit Berlin sing ra mudeng arep nang
Panitya sampun dipun pilih, Ketua Panityanipun Sdr.Subroto lan Steering comitee dipun asta Sdr. Prasetya Misna. Prosesi Wisudhan ing Paguyuban Panatacara lan Pamedharsabda bergada 2 tahun 2011 punika mapan wonte ing
Iki yaiku kaca dhiskusi sawijining panganggo anonim sing durung kagungan akun utawa ora nganggo akuné, dadi kita keeksa kudu nganggo alamat IP-né kanggo nepangi. Alamat IP kaya mengkéné iki bisa dienggo déning panganggo sing séjé-séjé. Yèn panjenengan pancèn panganggo anonim lan olèh komentar-komentar miring, mangga nggawé akun utawa log mlebu supaya ora rancu karo panganggo anonim liyané ing mangsa ngarep.
Malikul singgih | Kusna raning mangko | nuli ana ari miyos manèh | Dyan Mas Sunata ingkang wêwangi | nanging
Hyang Widhi | sakathahing sisip | aparinga maklum ||
4. saking dene kajat kita iki | upamane dhaon | ingkang kentar ing tirta kentire | ana maning upamane ringgit | pinolah nèng kêlir | dhalang karsanipun ||
5. kang ananggap nèng sajroning kêlir | yaiku Hyang Manon | tunggal abad tunggal ajaline | lan ki dhalang loro ning asiji | jatine mung siji | sirnaning kang makluk ||
6. nanging ki dhalang asring praduli | unine kang nonton | dadi nora turut lêlakone | saking kèhnya
lamun dadi tuladhaning urip | ywa kongsi mangkono | dipun tartip rumêksa dhirine | supayane katêmua ugi | lan kang nanggap singgih | jêr iku kang kayun ||
9. yèn katêmu lan kang nanggap yêkti | ingaranan jumboh | sirna dhalang wayang sakêlire | blencong yaga ngumpul dadi siji | kothake tan kari | kalimput kawêngku ||
10. iku pantês lamun pinarsudi | kawruh kang mangkono | marga kanggo ing awal akire | nora wurung anêmahi pati | sajroning ngaurip | ywa pêgat tuwajuh ||
1. nora wurung wong urip atinggal sunu | garwa kadang myang wadyèki | kaluhuran branartèku | pasênêngan ingkang kèksi | rasa-rasa kang binadhog ||
2. kabèh iku dadi dhêg-andhêging kondur | martabate sanga cicir | siji boya bisa
marpêk gonirarsa mulih | yogya ngupaya pituduh | mintaa kang tèki-tèki | ngulama kang wruh ing raos ||
5. kang rinasa jasat kumpuling roh kudus | kapriye patrapirèki | ing êndi sasananipun | paran tundhuk anèng êndi | ing wujud apa
angarang kang nora tamtu | aywa iku tanpa kardi | kalingan ing tingal muhung | upama surya têngah ri | katon sidhi mêlok-mêlok ||
8. wayanganing surya dumunung nèng ranu | yèn toyane dahat wêning | tan owah citraning tèngsu | yèn buthêk wadhahing warih | sirna
yo karo cewe2 ? la wong karo desi ratnasari wae kenal …
jane pas nganter puter2 wonosobo rodo2 grogi juga seeh … piye ra grogi wong sak montor kebak, sing lanang mung
sing paling mateng nurut inyong maryono lo soale nyong wis tau
Wong ngono wae yo isik rodo2 malu2 meong. . . .
Tapi nek pak ngadmin, biyen jane yo wis wani ngodain cewek, ming ora ono wektune. . . Kan sinau trus. . .karo sinau ngemil. . . Makane rodo kurusan awake. . .
Tapi nek umur 40th berubah yo wajar wae, mosok ngono
Nyong paling kelingan yo pas loro cacar air, podo tilik. ..
Ora isin kok nek ketahuan tgl lahirè, asal ojo tahunè.. . . He. .he. .he. . . .
By: Koko on Desember 18, 2008 at 7:44 am
Wia Jam 11 nyong ngenet isih dikancani gendhuk sing umur 2,5 taon. ibu lan mase wis
La nek panganan padang opo ono korelasine ? la pas nang yoja wae kan mangan gudeg, yo ra cik Gun ? mengko
cerito opo ya ? po maneh jaman TK, wong ra tau mlebu TK. Nek SD ? po maneh.
wis tuo koq dolanan game…. coba dolanan ki nulis artikel
anakku ke wis bujang…diluk maneh wis mlebu smp lho…
By: indarto on Desember 20, 2008 at 9:07 pm
Mbacane Hohong tp tulisane lali. Nek
Kan nek cilik2 koyo koe, ketok awet nom to?
By: guntari on Desember 22, 2008 at 6:01 pm
Wis mulaio usaha…wong BRI kan sering ngke’i kredit usaha….lha ber arti iso sinau seko wong2 sik di kasi kreditan …
soale sik rame mung jebolane A1..hahaha..
ojo sampe ngko di Ganti dadi A1.smada88.wordpress.com
Gun, ginsenge yo wis entek nek saiki. la wong mblandreng wae mongso udan dadi kademen yo nglalap ginseng wae.
By: soepanchard on Januari 9, 2009 at 1:49 pm
podo ra dadi, ra keno serangan jantung.
Kaya ngene iki kayane fenomena negoro pewayangan iki … republik mimpi … dadi anggota dewan kok arep dinggo profesi pekerjaan, yo ra dadi mbangun negoro dab …
Saban 1784 A.J., Sabtu, 3 Mei 1856 A.D.]. Jêng Gusti Pangran Dipatya | Arya Prabu Prangwadana: kang amarni | winahya mring pra putra ||
pawèstri | ywa dumèh yèn wong priya | misesa andhaku | mring darbèkirèng wanudya | palakrama nalar lan kukum kang dadi | yèn tinggal têmah nistha ||
3. wuryaning rèh priya kang rumiyin | lamun arsa angupaya garwa | dèn patitis pamilihe | aywa kasêsèng kayun | bokmanawa kaduwung wuri | ya bênêr yèn wong lanang | wênang duwèkipun | rabia ping pat
5. aja nganti kang mangkono kaki | bêcik apa cinacad sasama | wong gêndhak kalakuane | sapa kang duwe sunu | wadon awèh sira rabèni | kiraku nora ana | kajaba kêbutuh | ala rinabenan koja | bêcik bôngsa wit tan darbe putu êncik | mung iku ciptanira ||
6. kawruhana kaduwunging ati | jalarane mung patang prakara | wong anom dadi brangtane | dhingin myat warna ayu | kapindhone melik wong sugih | kaping tri kawibawan | lan kaping patipun | kêna sambang sarawungan | rokok
badanipun | aywa kambah barang panyakit | kaping tri aywa tansah | susah manahipun | kaping pat arsa darbea | anak lanang
uripe | sarana ngudi tuwuh | lan ngupaya kang sandhang bukti | wêwilangane ana | catur upayèku | yogyane kawikanana | dhihin bobot: pindho bèbèt ping tri bibit |
10. papat iku ya uga akanthi | dhingin warna kapindhone brana | kaping tri kawibawane | papat pambêkanipun | êndi ingkang sira sênêngi |
sak beja-bejane wong kang lali, luwih beja sing eling lan waspodo…
Balas	cantrik wingking berkata:	11/06/2009 pukul 17:29	Wayange wes wancine .. GORO-GORO..!!!
langit2 kelap2 katon Kang… pancen wis titi wancine…
temanten anyar Cah angon-cah angon penekno blimbing kuwi Lunyu-lunyu penekno kanggo mbasuh dodotiro Dodotiro-dodotiro kumitir bedhah ing
arya : kula badhe silahturahmi kaliyan panjenengan kalih maringi kabar dinten setu wonten reunian ting sd jenengan nderek?
riski : nggih insyaallah , mangga diunjuk rumiyin..
arya : nggih matursuwun , nggih mpun kula pamit nggih, pareng
1. wontên malih kang dèrèng kasêbut ngarsa | namane | kang rumiyin irah-irahan punika | kulême | kang wontên
3. Ingkang nami thethelan saugi tatal | daginge | abrit pêthak ingkang katut wontên cucal | sartane | wontên babat dene kang nama cacahan | daginge ||
4. Ingkang taksih kêlèt wontên ula-ula | balunge | awit cêngêl dumugi ing pucakira | buntute | ingkang nami olor gajih isinira | balunge ||
5. Ingkang nami dhèndhèng (ng)gih punika ulam | ginawe | tipis-tipis apan lajêng pinêcakan | kaêpe | dene ingkang nama paru (ng)gih punika | kêbuke ||
6. Sasampunipun ginodhog lajêng dhinèndhèng | kaêpe | dene dhindhihdhidhih. êrah ingkang taksih mêntah | lajênge | sarinipun dhidhih sinaring ing irig | ginodhog ||
7. Kang saringan winastanan sarèn pêthak | namane | ampasipun winastanan sarèn abrit | de cècèk | cucal kang ginodhog lajêng dènris-iris | kaêpe ||
8. Ingkang nami krècèk sami ugi cècèk | kaote | wusing pine lajêng kaungkêp kalawan | lisahe | pangolahnya ginorèng krupuk namanya | gurihe ||
9. Ingkang nami rambak wontên warni gangsal |
10. Ingkang nami gajih topong wontên babat | sumpinge | dene gajih tigawêlas warninira | namane | walêr wadhuk
Pujastuti matur mring Nyi Padmasastra | têmbunge | uwa kula saèstu mêling sêkaran | diangge | para rencang utawi wayah sampeyan | pangantèn ||
14. (ng)Gih sandika ingkang dènpundhut punapa | namane | o lah uwa saèstune kirang têrang | rikine | lah ta uwa mugi kapangandikakna | warnine ||
15. Nyai Padmasastra lajêng mêdharsabda | têmbunge | langkung kathah mênggah sêkaran punika | cacahe | ingkang kula
dhasar gadhung sèrètipun jingga | namane | klabang-antup yèn sèrèt wungu gêndholak | namane ||
18. Panji pilis bilih sèrètipun pêthak | namane | (ng)gih punika pandhanbinêthot wus têlas | kang sèrèt | mangkya ingkang sêkaran mawi têngahe | namane ||
Pareanom dhasar gadhung têngah jênar | kaliye | gadhungmlathi dhasar gadhung têngah pêthak | tigane | mayangmêkar dhasar gadhung ijêm dhulang | têngahe ||
21. Sakawane papasan-matêng punika | warnine | dhasar gadhung êbyur têngahipun jingga | maliye | kêmbang-kangkung dhasar wungu têngahira | pêthake ||
22. Ratubêndu dhasar wungu têngah jingga | katrine | kêmbang waru
jingga | ing mangke | sasêkaran ingkang warnanipun tiga | corèke ||
25. Puspa-dara dhasar wungu kêndhit pêthak | têngahe | kuning-dadar de panji-lêng-lêng punika | dhasare | wungu sêkar kêndhit pêthak têngah jingga | kaliye ||
anyar dhasar gadhung kêndhit jingga | têngahe | pêthak mêmplak dene kang nami bandhoga | dhasare | gadhung
ijême | gunungsari gadhung kêndhit wungu têngah | kuninge ||
29. Mung punika kang wus kaprah kangge jalma | warnine | kang tan pantês kaagêm kalangkung kathah | cacahe | amung tumrap kaangge sajèn kewala | damêle ||
30. Kang wus tumrap sajèn sanadyan pantêsa | dènangge | ing titiyang saèstu kirang prayoga | saene | siningkiran supadinira widada | karsane ||
31. Sasêkaran tan wontên awisanira | èstune | amung singit tan kenging kinira-kira | halate | kang sampun mupakat kacriyos dumadya | agême ||
32. Para luhur para nataning lêlêmbut | dhanyange | mangka wontên ingkang purun-purun (n)jarag | angangge | kathah ingkang anêmahi tan prayoga | tiwase ||
33. wontên ingkang botên kenging babarpisan | kaangge | iyasaa kewala ugi tan kêna | sanèse | naradipa ugi tan kêna ngagêma | slirane ||
34. Muhung kagêm sajèn saking karsa nata | kenginge | (ng)gih punika
Kangjêng Ratu ing Tunjungbang | prajane | ing têlênging sangantênsagantên. kidul punika | kratone | kang anduduk (n)Jêng Ratu Kidul minulya |
kang dipun karsani | kula mung cumadhong dhawoh ||
5. Nyai Pujastuti awacana arum | mênggah cacah tuwin warni | atanapi tumrapipun | kacêkaping sadayèki | sumangga uwa kemawon ||
6. Sampun mawi wagugên tyas saha rikuh | rêrêgèn kapanggih wingking | janji kacêkap kang pêrlu | kula mangke angaturi | patumbasanipun lawon ||
dèrèng sumêrêp saèstu | bab sarat amangun kardi | sajèn ing sasaminipun | bucalan mulèn kêndhuri | sadaya punika borong ||
13. Sadurunge ngadêgake ingkang tarub | sumur sajroning capuri | lan sakiwa têngênipun | kabèh sarat dicêmplungi | krambil satabone wutoh ||
14. Lan pêndhêman iku prêlokna rumuhun | ing ngarêp regol ing (n)jawi |
bakalipun | ingambah benjang yèn mulih | marang omahe kang jalu | barêng kalawan (m)buwangi | kabèh iku dikalakon ||
amung saprapat tan kêna langkung | dadi siji diwadhahi | ing êmpluk anyar tinutup | bêndha dene kang
gantalipun | (n)dhog pitik bêras kêmiri | kluwak dhêle artanipun | saprapat lan kacang ruji |
ambêlèh maesa iku | panggang tumpêng krambil siji | jajan pasar aywa kantun | gula krambil jodhog kêndhi | kalasa pandhan sawiyos ||
24. Tindhih dhuwit suwung saprapat puniku | ingkang kok anggo susulih | sarat linggih gigiripun | mesa sawuse tinali | iku kudu nganggo prabot ||
gigir | nulya lininggihan gupoh ||
26. Karo jawab mangkene ing têmbungipun | Ki Gumbrêg panyuwun mami | momonganmu dak(ng)
kalimput | ing pawon mangkono ugi | sabên wus dadi kang latu | aywa lali anyêmplungi | mênyan mring cangkêming pawon ||
30. Sajèn gêdhong bêras ing mangkya winuwus | panggang tumpêng krambil siji | klasa pandhan bêras payung | jajan-pasar
Sajèn pawon gêdhong ulam gêdhong sêkul | gêdhong dharan gêdhong sirih | lawan sajèn gangsa agung | sajèn paturon pangantin | cacah warnane tan seos ||
33. Panggang tumpêng jajan pasar krambil wutuh | jadah jênang gula krambil | kêmbang borèh mênyanipun | kaca cilik jungkat suri | klasa pandhan kêndhil jodhog ||
34. Suruh ayu saprantine gêdhang ayu | rong wang saprapat kang tindhih | têkan ing sapasaripun | amung rambah kaping kalih | utama luwih ping pindho ||
35. Sajèn majang patanèn (n)jaba jronipun | panggang tumpêng pitik urip | klapa wutuh cacahipun | kabèh iku ngloro iji | kalawan rong kati uwos ||
36. Lênga kacang uga amung loro gêndul | klasa pandhan têlu iji | panganan
8. Godhong kluwih alang-alang | godhong apa-apa iku | lawan godhong kara uwus | jarik amba myang sumêkan | êncit ing sapantêsipun | lètrèk ingkang warna-warna | kang pêpak kêmbanganipun ||
9. Opahe rong reyal sowang | patang reyal gunggungipun | ingkang dènanggo sadarum | klambi jarik kasêmêkan | kabèh dadi darbèkipun | nyai tukang juru pahyas | sapangadêg basanipun ||§ Prayoginipun / bagyanipun /.
10. Bakal pangantène lanang | mung kinêrik alisipun | yèn brêngos uga cinukur | tanapi kakêtêpira | kirêrik godhèg pinatut | sajèn talèmèke padha | mung sapisan bae uwus ||
11. Sarta ora nganggo opah | amung jarit klambi sabuk | iku dadi duwèkipun | kang ngêrik pangantèn priya | lan sajèn-tlèmèk sadarum | nanging datanpa suguhan | panganan lan iwak sêkul ||
12. Amung wedang lan panganan | de tukang pahyas dyah wau | suguhe wedang kang patut | iwak panganan
pangulu binêrkat | rampadan lèmpèr sadarum | tumpêng siji ingkang pêthak | iwak rampadan rong puluh ||
18. Panganan olah-olahan | pala pêndhêm simpar gantung | akèhe uga rong puluh | kabèh winadhahan jodhang | kabèh wadhah sanggan wau |
sadhiyanana | winadhahan ingkang patut | satangkêp gêdhang kang ayu | suruh ayu saabênnya | pari kisi agêl kapuk | lênga sundhul-ing-
tutupipun | dinokok nèng pondhokira | ênggone pangantèn kakung ||
21. Yèn wus ngajêngakên panggya | iku angkate panêbus | tinampan ing biyungipun | kang (ng)gawa padha wanodya | milih kang sêmbada sêpuh | yèn wus tinampan nyi wisma | pangantèn anulya pangguh ||
22. Pamasange kang tuwuhan | sadurunge nyantri iku | kêmbar mayang rong rakit wus | dawêgane ana papat | kuncunge nanas rumucuh | ingkang sarakit pinasang | cakêt patanèn pinatut ||
23. Lamun anglêbokkên ngomah | kudu mêtu lawang agung | kang nampani pra dyah sêpuh | nyuwun ingkang sawab barkah | kang widada sugih sunu | ingkang sarakit pinasang | nèng pondhoke mantèn jalu ||
24. Têmbe têmune ginawa | anjajari anèng
kang sawiji isi banyu | têmpuran kali bangawan | dene ta sajuganipun ||
27. Isi bêras miri kluwak | kêmbang mênyan borèh arum | dhuwit salawe wang wutuh | têmbe kanggo salamêtan | kêndhuri sapasaripun | kêlêmuk ro tunutupan | lètrèk gadhung rolathinipun ||Lebih satu suku kata: lètrèk gadhung mlathinipun.
28. Palinggihane pangantyan | kang ginêlar ngarêpipun | patanèn dhadhasaripun | godhong kluwih apa-apa | lang-alang godhong karèku | tunutupan klasa pandhan | nulya tlèmèk sinjangipun ||
29. Pangantèn wadon lan lanang | banjur klasa batunipun | kumuda kang dadi tutup | sinêbaran sêkar-sêkar | campur bawur arum-arum | lan dhuwit
bêdhug ing pangêpung | mêmule (n)Jêng Nabi Duta | rasulan babasanipun | sêga wuduk rong ambêngan | lêmbaran rong wadhah wutuh ||
32. Pitik wadon pitik lanang | ingkang timbang agêngipun | lombok bang kêncêng sawadhah | winorke kêlawan uyah | wuku ginêrus kang alus |
uwang luwih saprapat | kang pêpak rarampenipun ||
37. Brokohan sawusing panggya | padha lan slamêtanipun | sawising ningkah wau |Kurang satu suku kata: sawising paningkah wau. Pujastuti aturira | dhuh (m)
ponjèn isi anggi-anggi | winadhahan kanthong | dhewe-dhewe gya nèng kanthong gêdhe | lan (ng)guwangi besuk ulihnèki | sabên angliwati | ing kali puniku ||
6. Rupa pitik sawiji kang cilik | kêmbang mênyan konyoh | miri kluwak kalawan bêrase | wadhahana dumadi sawiji | mênèk tan na pitik | êndhog bae cukup ||
7. Sapasare kudu dislamêti | sêga wuduk golong | sêga punar bêras ingkang anèng | ing kalêmuk uworna kang wradin | salawe wang dhuwit | kanggowa têtuku ||
9. Lan pangantèn sabarayatnèki | kang padha kalêson | kabèh iku namung nirokake | kang wus klakon duk ing nguni-uni | basane ngêluluri |Lebih satu suku kata:basane ngluluri.
13. Kaparênga sami (m)biyantoni | inggih gotongroyong | nindhihana
ingkang amajibi | gêdhong wedang manggon | Among Sêdhah amajibi gantèn | Mong Usadi ingkang majibi
17. Among ganda ngastaa wawangi | lisah sêkar konyoh | inggih anggèr ywa sêmêlang tyase | sêkar buntal kangge (m)benjing panggih | gomboyoking kang
20. Nyai Sukarêna among tami | Mong Busana manggon | Mong Pangantèn nyêpêng dandosane | ngiras pantês ingkang (m)busanani | kang sinungan ing
bukti | ing jêro myang (n)jawi | iku uwis rampung ||
22. Pujastuti nulya ngacarani | sadaya kemawon | kula turi dhahar
apa wus nêtêpi | Kyai Pujastuti | alon aturipun ||
27. Iya uwus gênêp iku nini | lamaran yèn rawoh | sira lawan lakinira dhewe | kang nampani kalawan dèntiti | Nyai Pujastuti | sandika turipun ||
lan enthonge | solèt irus tumbu tenggok cêthing | lamun nganggo dhuwit | nèng kanthong
mawi | Sriyatna mangsuli | asru gujêngipun ||
35. Anak ragil iku ingkang mawi | isarat mangkene | numplak-ponjèn mangkene rupane | kanthong saking suwèkan mawarni | isi anggi-anggi | sêkar campur bawur ||
36. Bêras kuning dhuwit warni-warni | wit ingaran ngantos | têkan ringgit êmas dene kèhe | tan winangên ing sasukanèki | ngantos wusing panggih | sibiyung mangayun ||
Pujastuti nalika miyarsi | manthuk-manthuk (n)domblong | e lah êmbokcilik mèh kasupèn | kacar-kucur sampuning tinampi | kadokok ing pundi | paran pêrlunipun ||
39. Uworrêna ing klêmuk kang isi | arta lawan uwos | uga kanggo ing salamêtane | têmbe
44. Mas Cêbolang matur mangênjali | ing pêngraosingong | sampun tlêsih tan wontên kang cèwèt | kadi ingkang winêdharkên dening | ing Sriyatna Nyai | siyang kala wau ||
45. Iya kulup nanging ana maning | kang kudu linakon | têmbe lamun dhauping pangantèn | yèn wus têkan sangarêping kori | lanang nèng pêndhapi | wadon nèng jro pintu ||
46. Gya balangan gantal kang kinardi | gathuk lawang gupoh | ingkang wadon anyandhak sukune | ngantèn lanang nulya dèn wisuhi | we sataman wangi | sarat mêcah gupuh ||
47. Tigan ayam sawiji nèng kori | nulya mantèn wadon |
ngujung mantèn lanang nuli | munggah maring kobong | nulya kacar-kucur iku ranne | yèn wus
bapakane | ingkang jalu anauri ririh | padha bae nyai | tan na bedanipun ||
50. Wusing mangku mijil amanggihi | ingkang para dhayoh | kang wajib ingabêktèn pangantèn | dènaturi umanjing jro panti | pangantèn ngabêkti | marang tamu kakung ||
51. Lan ngabêkti para tamu putri | lan mring bapa êmbok | yèn pangantèn dhudha lanangane | ingkang wadon isih prawan sunthi | nalikane panggih | balangan wus rampung ||
52. Gathuk anèng samadyaning kori | sakaloron (n)dhodhok | ingkang lanang anyêkêl tumpêre | ingkang wadon gupuh anyirami | kalamun kapanggih | misan prênahipun ||
53. Ingkang lanang isarate mawi | macul pipisan prok | lamun awu tuwa kang wadone | ingkang priya isarate mawi | macul tumpêng putih | nèng ngarêping pintu ||
54. Yèn wong ngandhap olèh putri nginggil | darahe sang katong | nalikane lumaku angangge |
bajiradi. rikuh ajrih mawi isin | Mat Têngara angling | ing saèstunipun ||
58. (ng)Gih makatên nanging mung saratri | kang mawi cinolok | siyangipun tuwin salajênge | kunir pita kucing ing wanadri | nèng sênthong kinunci | kantun nêmu kuwuk ||
59. wontên malih kang ngisin-isini | bilih wus kalakon | senapati ambêdhah kuthane | enjingipun sakaliyan sami | sarêng dènsirami | dening pra dyah sêpuh ||
61. botên mawi pinipas-pinipis | kang jalêr kemawon | ingkang mamah yèn wis wor idune | linolohkên dhatêng ingkang èstri |
Anyêdhahi paningkah myang panggihipun | kang cakêt ing ngarsa | kaum sampun munggah kaji | nanging taksih karan
8. Ing pangiwa asung dhahar sanggyanipun | para widadara | tuwin para widadari | (m)brêkahana midadarèni
Wilujêngan brokohan sasampunipun | panggihing pangantyan | ujubipun nyumêrêpi | sadhèrèking pangantyan èstri lan
Wilujêngan inggih ing sapêkênipun | pangantyan ujubnya | mumule kang smara-siti | amumule kang dipun ambah
Ingkang ulunlampahi salaminipun | inggih mung punika | Ki Juru ngandika aris | rèh wus lumrah prayoga
Ing arine dhatênge lamaranipun | Ki Juru pinarak | anèng madyane pandhapi | kadang warga sawatara anèng ngarsa ||
28. Dhatêngipun wanci sadèrènge bêdhug | sadaya pinarak | èmpèr pandhapi kang kering | Nyai Juru pinarak mêdal pandhapa ||
29. Ingkang ngirid wusing matur parlunipun | kanthi srat pratelan | nulya sugata lumadi | wedang dharan gantèn êsês wangi ngambar ||
30. Nyai Juru sêkaliyan Kyai Juru | nampèni priyangga | miturut isarat nênggih | cinocogkên cacahe lawan pratelan ||
31. Sampun rujuk anêtêpi criyosipun | ing uni Sriyatna |
kadangwarga | pinarak têngah pandhapi | bakda Mahrib badhe pangantèn dhatêngnya ||
minangka kamisêpuh | nyêlak mring ki wisma | masrahkên bakal pangantèn | wus tinampan anulya asung pambagya ||
rèhning sampun sawatawis | prayogine aso dhatêng ing pondhokan ||
38. Sampun aso maring pamondhokanipun | Ki Juru tan obah | maksih pinarak pandhapi | angêntosi dhatênge para ngulama ||
ywa kurang | pangaksama angrahabi | marang ingkang darbe wisma
manahipun | aywa katèmpèlan | hawa angrêgêdi ati | katingalan wênês manising wadana ||
44. Krama alus ingkang marêkakên kalbu | pra tamu kawratan | panêmbranapanêmbrama. narambahi | ing pangarah padha suka pirêna-a ||
nèng surambi tumut (n)darus | langkêp sugatanya | rampung tilawat kêndhuri | wus bibaran mantuk samya (m)bêkta brêkat ||
47. Wangsul maring ing pandhapa Kyai Juru | para kadangwarga | maksih pêpak nèng pandhapi | nulya prentah anatap ingkang pradangga ||
48. Nguyu-uyu midadarèni puniku | Ki Juru ngandika | kabèh
mring kabayanipun | ingkang padha mangkat | marang pasareyan tahlil | apa uwis padha lapur marang sira ||
51. Lawan ingkang sowan ki lurah pangulu | nyuwun kêtib ingkang | ningkahake benjing-enjing | lan palilah (ng)goningsun nabuh gamêlan ||
parlunipun | binantu anyadran | kalawan tahlilan maring | pra luluhur kang wus sumare sadaya ||
nganggo talèdhèk pan nora kêna ||
56. Iku kudu nyuwun lilahe pangulu | Ki Cêbolang turnya | kadipundi sababnèki | wit kajuron babasane têgngah-têngah ||têngah-têngah.
57. Kawadanan suyud marang ing pangulu | ananging kalilan | nganggo caraning
63. (n)Gonne nata majêmukan uwis rampung | payo padha mangan | mêngko sawise abukti | rèh wus wêngi prayoga padha bubaran ||
64. Sigêg dalu enjinge ingkang cinatur | ningkahe pangantyan | mung marasêpuh nênggani | sore panggya tamune kalangkung katthah ||kathah.
70. Sadaya wus tan ana kuciwanipun | uruting sunggata | patraping pambojakrami | turut
pitulung Hyang Agung | istijrat pangluluning Hyang | mring wong kapir sulap kêmat ilmu sikir | kasêktène wong kopar ||
ingkang êngam. kang kaya awakku kiye | ana ngalamatipun | auliya nênêm kèhnèki | kang dhingin tan jrih lapa | de ping kalihipun | maring arip nora wêgah | kaping têlu wuda nora wigah-wigih | cakêp kang kaping papat ||
7. Kaping lima tan ajrih ngêmasi | kaping nême sabarang tan wêgah | mring samèng dumadi kabèh | iku panêngranipun | sagung ingkang para linuwih | matur katib Candhana | pintên
Waliyolahu | badane dhewe tan wikan | janma liyan uga tan sinung udani | kang uning mung Pangeran ||
10. Amung iku ing pangawruh-mami | caritane Musanib ing Arab | kang wus dak-wêdharke kabèh | lah adhi kêtib Arum | kula supe cariyosnèki | duk kala Nabi Musa | minta wulangipun |
maliye andika ningali | mring wong kang lagya nandhang duraka | umat kang akèh dosane | sampun dahwèn amuwus | dosanipun kathah pribadi | graitanên ing driya | aywa ge kawêtu | têka kèndêla kewala | lamun wontên wadyanira ingkang sisip | dèn agung apuranta ||
14. Yèn ana wong kang alaku silip | sampun pati-opèn salahkarya | amêlèhakên cêlane | nalar kang
bocah apa | dene ana ngalas ijèn | lan sapa wong tuwamu | Siti Maryam kagyating galih | umatur
ngling mring biyangnèki | lah punika wontên tiyang prapta | kalangkung kathah rencange | ayun pianggihpinanggih. biyung |
bokne bocah iki | Nyi Ngalimah grago aturira | inggih-inggih saèstune | punika anakulun | ingkang dados
Ngalimah gupuh manganjali | saha matur nyuwun pangaksama | sakèhing kalêpatane | èh nyai yèn panuju | anakira si Maryam iki | sunpundhut dumadiya | garwènggonggarwèngong. satuhu | kathah dènnya amiluta | mrih pakolih nyi randha sumanggèng
taksih awrat Siti Maryami | nyi randha aturira | gusti sampun-sampun | tumraping jasad-kawula | donya kathah malah
sajarwaa | babo sapa kang ayoga sira yayi | Dyah maryam matur nêmbah ||
30. Sèwu-sèwu apuranta gusti | bilih mangkya nyuwun pangaksama | datan sagêd ngaturake | têmbe manawi sampun | kula
bêkta sowan sang aji | kadangua piyambak | tiyang sêpuhulun | nggaraitèng tyas sri
bêrung | malah-malah ngajrih-ajrihi | angagari jambiya | bilih botên nurut | sayêkti ulun-jambiya | langkung eman pramèswari datan
tata barise | lajêng ing lampahipun | pan kasaput ing ratri malih | sipêng madyaning wana | kadi ingkang sampun | jinaganan wadya bala | lingsir ratri samadyasadaya. wus samya guling | patih angot gêndhila ||
34. Amanggihi sang dayita malih | ingkang
rumuhun | pramèswari ing tyas panggah | lingira ris apa sakarsanirèki | Allah tan kasamaran ||
35. Kyai patih wus tan nêdya eling | putra kang lagya kinêlonan |Kurang satu suku kata: putra ingkang lagya kinêlonan.
wadya kuswa | sami ting bilulung | adhuh kanca katiwasan | pramèswari kalawan sang rajasiwi | katri pinangan sima ||
37. Kunarpane datan ana kari | wadya kuswa sadaya sungkawa | tambuh-tambuh ing solahe | ki patih asru muwus | apa manèh ingkang
Ingsun dhewe ingkang anglampahi | wus budhalan ingkang wadya kuswa | wangsul marang ing prajane | sadaya arawat luh | maras-maras
Dhuh gusti sri narapati | amba atur pêjah gêsang | sumanggèng karsa sang katong | saking gung cacad dinuta | angatêr sang dayita | sarêng dumugi wanagung | nèng riku manggih babaya ||
2. wontên ingkang sima katri | lumêbêt ing twahrwah. sang rêtna | mangsa garwa putra katong | garwa tuwan tuwin putra | seda minangsa sima | wadya uning sampun rampung | sima wau
sumingkir | kawula darma lumampah | nora bisa obah dhewe | yèn mungguh karêping jalma | tan ana sêdya susah | kabèh
jinurung ing saumur | sathithik sungkawanira ||
7. Wus pasthi tan bisa mèri | sabab kuwasaning
8. Yèn mukaranah ing takdir | marma maksih amiminta | bok kaparêng ing Hyang Manon | mugi Tuwan ambukaa | sumpêging manah-amba | dhuh Gusti (m)ba nyuwun tulung | paduka langkung kawasa ||
9. Kang anglimputi sakalir | atas nèng ngarsa Pangeran | kang mêngkoni sakabèhe | mugi Allah nglambangana | maring garwa sutamba | dhuh Gustiku Kang Mahagung | amba dahat nangis Tuwan ||
pundi (ng)gonne suminggah ||
11. Dhuh Tuwan Rabilngalamin | kita mung nyuwun ngapura | sagung lêpat amba kabèh | kang satmata lan kang samar | rèhning ulun tan wikan | kang uninga mung Hyang Agung | mila muhung nangis Tuwan ||
12. Pamintamba marang Gusti | rèhning kawula tiyang ngam | tan kuwawi cobèng Manon | mung nuwun sakuwat amba | sampun Tuwan sinungan | ing donya kalangkung agung | bokbilih amba tan kuwat ||
13. Nuduhkên takabur Gusti | tuwin sampun pinaringan | kikirangan
14. Susah ingkang sangêt Gusti | bokbilih amba tan kuwat | (m)bibrahkên manah kang sae | lan Tuwan sampun sinungan |
manut tyasingong | pasthi wus lamun tan bisa | Allah pan nora karsa | maring Êdat liyanipun | beda kita karêp Tuwan ||
16. Pangomyang-amba puniki | mung saking bangêting susah | dadya sawêtu-wêtune | nanging mungguh yêktinira | kabèh karêp manira | rêbut dhucung ing tyasingsun | tan bisa ngèwahkên kodrat ||
17. Dadi mung bingung tyasmami | tambuh-tambuh kang sinêdya | kajaba (ng)glundhung Hyang Manon | awit kabèh ciptaningwang | lawan prihatin kita | lan sakrêntêging tyasingsun | kabèh iku tanpa pedah ||
18. Mung cumadhong karsèng Gusti | apa kang dèntakdirêna | yaiku pasthi anane | tanpa gawe pinikira | jaba mung suhul Tuwan | bokmanawa (n)tuk pitulung |
dèrèng kula lajêngêna | cariyos sri Bahgêdad | kilap kadadosanipun | lalampahaning ki patya ||
winiraos | ingkang cakêt jajagongan | lawan Kyai Rasika | jrukunci ing Glagaharum | tinimbang amêdharêna ||
23. Cariyosipun sang Aji | Ngamarta Sri
25. Nênêm garwanya Sang Aji | Yudhisthira ing Ngamarta | Dyah Drupadi jujuluke | kasapta Wara Sumbadra | dayitèng Dananjaya | Dyah Kunthi kawolunipun | kang ibu katri Pandhawa ||
26. Criyos padhalangan ringgit | ginêrba wus samya pêjah | amung satunggal kang dèrèng | (ng)gih punika Darmawangsa | muksanya mring kaendran | dalah ing saraganipun | praptane ing Suralaya ||
27. Pinanggiyan Hyang Pramèsthi | tinanya darunanira | Hyang Guru pangandikane | èh titah ulun Ki Darma | sira mulih mring jaman | langgêng ing salaminipun | têka ngangge badan wadhag ||
29. Abipraya èstu nunggil | lawan kadang warga rena | wus sampurna sadayane | nanging mung ulun priyangga | kang botên sagêd sirna | dhuh Sang Hyang-hyanging pukulun | wontênna apurèng Tuwan ||
30. Ambirat sagunging sisip | Hyang Odipati ngandhikangandika. | hèh Yudhisthira sang katong | ing samêngko karsaningwang | sira bêcik baliya | marang ing ngarcapadèku | yèn raganta durung sirna ||
31. Apan baya sunlilani | mulih marang ing kaswargan | sabab kaswargan yêktine | panggonan kang luwih mulya | sarta suci sadaya | nadyan kabèh titahingsun | manungsa kang tinggal donya ||
32. Padha mulih marang pati | iya pasthi tinggal raga | wus badan alus aranne | mula kaki prabu sira | samêngko durung kêna | munggah marang suwarga gung | nêmbah lèngsèr sri
34. Lagyantuk sasmitèng Widdhi | tinuduh kinèn martapa | nèng Majapait tlatahe | dumununga têngah wana | Glagahwangi namanya | wus pinasthi ing Hyang Agung | dadya jalaran antaka ||
35. Nahan Sri Yudhisthira ji | mituhèng sasmitatama | mêntas saking samodrane | nêtêpi ingkang pitêdah | jênêk amangun tapa | prabawa ratu linuhung | ing Galagah wangi wana ||
kadhaton | kang umentar wus lumêpas | prataprapta. atur uninga | madya ing wasananipun |
Lèpèn | cinundaka mariksaa | ngiras dadya pangarsa | sawusira tampi dhawuh | kapungkur Giri kadhatyan ||
1. Praptèng têpi Glagahganda | Sunan Lèpèn uluk salamira glis | assalamu ngalaekum | sanalika wus sirna | pêpêdhut kang angawêngi ing wana gung | satêmah katingal
sêndhênsèndhèn. mandira | astanira ingkang kering ||
4. Tumumpang ing pundhak kanan | asta kanan (ng)gêgêm sarta pinundhi | wontên ing sanginggilipun | pilingan ingkang kanan | Sunan Lèpèn tandya amrêpêki gupuh | manêmbrama manuara | urmat asung salamnèki ||
têmbungipun | dhuh sang nêmbe kapanggya | kula nilakrami ing sanak satuhu | sintên jujuluk sampeyan | tuwin kawijilan pundi ||
7. Punapa ingkang sinêdya | dene lênggah nèng wana tanpa kanthi | miwah ing pasêmonipun |
satuhu wus udani | lêpasing tyas kang kalimput | kula Ki Yudhisthira | kawijilan saking Ngamarta rumuhumrumuhun. | duk ing nguni jaman Buda | maksih Brahma kang agami ||
9. (n)Jêng Sunan Kali duk myarsa | langkung ngungun nulya tatanya malih |
10. Kadhaton nagri Ngamarta | Yudhisthira inggih jujuluk mami | balik sampeyan sang luhung | ing wingking kang pinangka | lan ing ngajêng lajêr sêdyanirèng kalbu | miwah sintên kang sinambat | dhuh Yudhisthira sang aji ||
11. Andangu nami kawula | Sunan Kalijaga kalêbêt Wali | saking tlatah Majalangu | ing Girigajahpura | dhatêng kula saèstune dipunutus | Sunan
tapa dhasar samodra | laminira ngantos ênêm atus taun | ujaring wasitatama | kinèn tapa wontên ngriki ||
15. Pasthi antuk kang sinêdya | ingkang sagêd (n)jalari pêjahmami | sabab ing satuhunipun | kula sêdya ngupaya | ing margine sagêd dhumatêng ing lampus | duk miyarsa (n)Jêng
ingkang ugi anami Pustaka-jamus | dumugi ing sapunika | taksih kula pundhi-pundhi ||
18. Pratistha ing asta kanan | malah-malah sampun saklangkung lami | asta tan sagêd tumêlung |
kalawan suraosipun | dhuh Sunan Kalijaga | kula matur inggih ing sayêktosipun | sampun ngantos kang sumêrap | ambikak kewala ajrih ||
20. Jalaran dhawuhing dewa | namung kinèn ngangge jijimat pripih | mila kula jrih kalangkung | bilih nguninganana |
Yudhisthira | mênggah wontên tiyang ingkang kadugi | ngungêlkên jijimat wau | punapi pinarêngna | angsal malih nanging
24. Sampeyan mugi sumrêpa | milanipun jimat dipun wastani | inggih kang Pustaka-jamus | têgêsipun punika | layang irêng tulisipun rupa
mangkya | wus kalampah dènagêm dèn ugêmi | dening tiyang ingkang sampun | manjing agami Islam | miwah dipun wastani agama Rasul | sarengat punika mangka | baboning ngèlmu sajati ||
27. Ngèlmu tamtu kang winawas | suraose Kalimah Sahadati | dumadi êning tyasipun | sagêd sampurnèng pêjah | mantuk maring asaling kamulanipun | ing riku Sri Yudhisthira | langkung trustha ing panggalih ||
28. Nahan lajêng puruita | mring sang
29. Wruh sadurunge dumadya | dadya datan samar (n)doning dumadi | was-uwas wus tan kawuwus | amingis ing pamawas | têtêp uwus manjing agama Islamu | têtêp tatas naratas tyas | tumètès sampurna titis ||
30. Rumaos yèn sagêd pêjah | sarta pêjah ing sajroning
nanging drajat ulun andhap | luhur darajating aji ||
32. Kados paduka punika | inggih lêrês Suhunan nama mami | ananging saèstunipun | drajat Wali kewala | Wali wau jaman purwa saminipun | para rêsi myang pandhita | dados bêktinta sang aji ||
ingkang linuhung | nanging tan darbe srana | mung punika wontên barang darbekulun | sêpele sangêt tan mandra | bilih kaparêng ing galih ||
35. Kulaaturkên paduka | Yudhisthira jumênêng (m)buka pêthi | ingkang linênggahan wau | isinipun karopak | mawa gambar katri wawayanganipun | satunggal Sri Baladewa | kalih Natèng Dwarawati ||
36. Tiga Arya Wrêkudara | kanthi sastra pèngêtan duk ing uni | kalih lampahan winuwus | satunggal pratelannya | lampahing Arjuna nalika dhaup |Kurang satu suku kata: lampahaning Arjuna nalika dhaup. angsal Dyah Wara Sumbadra | putri Madura nagari ||
37. Kadang Baladewa Krêsna | rinarêngga dera Hyang Udipati | kajêng klêpu dewadaru | katêlah praptèng mangkya | sabên
wontên pangantèn kang rinêngga gung | tamtu mawi kêmbar mayang | jaman
tumêrahing§ Prayoginipun / tumrahing /. | Pandhawa myang para ratu | ingaturakên sigra | mring Suhunan Kalijaga sadayèku | langkung sukanirèng driya | gambar tri wus dènpriksani ||
40. Tanya marang Yudhisthira | sintên ingkang gadhah wayangan katri | ingkang ginambar puniku | satunggal-tunggalira | Prabu Darmakusuma lajêng umatur | kang sarta mawa pratelan | agêng miwah inggilnèki ||
41. Titiga ingkang ginambar | wus pratela kadi sinêbut ngarsi | tanya malih (n)Jêng Sinuhun | nahanta karsa
5. Têmbe wingking sagunging kang pra narpati | satriya myang wadya | pra
7. Puput yuswa sampurna mring jaman suci | layon binarsihan | sung sasmita maring dasih | paripurna wus pinêtak ||
8. wontên tapak-tilas palênggahanèki | ngandhaping mandira | rampung pamêtaking jisim | lajêng sinungan
18. Mirid saking gambaring wayangannèki | Prabu Baladewa | narendra Madura nagri | manawi adamêl netra ||
19. Wangun liyêp mirid saking wayanganing |
Para Wali ragi kawêkèn ing galih | amarga (n)Jêng Sunan | kalimput nalika panggih | tatanya mring Yudhisthira ||
23. Wêwah-wêwah danawa cariyosnèki | doyan mangsa kewan | myang mangsa wangkening janmi | nanging sagêd tatajanma ||
24. Samya minggu mêngêng mêksa tan amingis |
28. Sampun rampung dènnya mangadani ringgit | mirid tri wayangan | dados balungipun ringgit | ingkang ginapit punika ||
29. Têrangipun aturing Yudhisthira ji | kuliting maesa | dados balungipun ringgit | ingkang ginapit punika ||
30. Sungunipun dados ototing kang ringgit | lah inggih punika | ingkang dipun angge gapit | miwah campuriting wayang ||
31. Balungipun maesa kinarya kulit | artose mangkana | kadamêl dhasaring sungging | saking bubukaning tulang ||
32. (ng)Gih punika purwanipun wontên ringgit | wacucal maesa | ingkang gumêlar samangkin | mujudkên
34. Lah suwawi babarpisan awêwarti | ingkang pangandika | dene mawi purwakanthi | Wali wolu tanah
Putranipun Sèh maulana Ibrahim | ibu saking Cêmpa | Siti Asmara wêwangi | putranipun Prabu Kiyan ||
37. Kalihipun Susuhunan Gunungjati | Sayid Jèn punika |
bupati Japara nagri | sampun jangkêp petang kula ||
44. De sanèse wowolu dipun wastani | Wawali nujêbba | têgêse nujêbba inggih | punika
winuwus | mutiyan ing Jatisari | dadi ahli pepetangan | anirahkên tiyang sakit | rencangipun jajagongan | umatur nuwun kiyai ||
2. Mugi (n)dhangankên ing kalbu | mupung ing mangke pinanggih | supadi mutabarana | mring putra
tiyang sakit | Kyai Harjana lingira | inggih ulunangge kaki | awawaton saka dina | saking kaole Sèh Adi ||
ngidul Êsri | Sênèn ngetan sri tibanya | ri Slasa Rêbo pi-tuwin | Jumuwah kalawan Tumpak | padha ngalor tiba Êsri ||
13. Mung punika petangipun | sawuse pinetang bêcik | sumendhe karsaning Suksma | ala ayu mung nglakoni | sakèhe kang amiyarsa | samya nuwun turirèki ||
14. Punika saèstunipun | pinaibên malarati | sangsaya daliling Kur'an | pangandikaning Hyang Widdhi | sigêg
mangke kula acarita | yakining kang kasbut dalil ||
16. wontên narendra pinunjul | binathara nyakrawati | ambêg wicaksanèng budya |
mantasau | wabudillumanta saki | punika ing maknanira | mungguh Hyang kang Murbèng pasthi | sayêkti bisa akarya | bilai padha samangkin ||
19. Tuwin bisa karya èstu | kamulyan padha saiki | pêndhak-pêndhak pandarusnya |
wana | bawah ing Ngêsam nagari | kalampahan kalih wulan | saking ing Sêtambul nagri ||
23. Kawêlasarsa sru ngungun | kang mangka sri
kalantih | sawusira tinampènan | roti dhinahar sacuwil ||
30. Toya ing kêndhi dèninum | tri cêgukan datan luwih |
kêndhi | winantu sabda mrakatya | dhuh kisanak kang asung sih | rèhning andika wus nambal | dhumatêng ing jiwa mami ||
36. Rèhning kula ayun mantuk | marang ing Sêtambul nagri | ywa nganti sangsayèng marga | ki sudagar lingira ris | inggih ki bagus sumangga | gampil yèn wus praptèng nagri ||
37. Kantun lampahan dwi tèngsu | têmbe anumpala-keli | sri narendra wus
pisan yèn payu | prayoga nyimpêni dhuwit | thithik mutawatiripun | tumrape wong kaya mami | darbe barang
3. Marang para sugih jroning kutha kêmput | titi tan ana kang ngawis | tan kuwawi artanipun |
nata kagyat lingnya rum | sudagar aturmu iki | iku sèwu mokal elok ||
6. Kawruhana tasbèh iki ingkang patut | darbe mung nata linuwih | pinunjul samaning ratu | aturmu iki mustail |
mènèhi tasbih | sira minangka gagêntos ||
8. Ingsun ukum apa ing sapantêsipun | ki nangkoda duk miyarsi |
sowan ki dagang lan sri Sêtambul | prapta ngabyantarèng aji | ki dagang saksana matur | punika ingkang nyukani | tasbèh kang kunjuk sang
Nata agnya ngunjara parêk kadhatun | pratisthèng mèpèt capuri | siji tan-na rewangipun | nèng riku sri narapati | siyang dalu anggung lamong ||
17. Mung ngraoskên kuwasanira Hyang Agung | kodrat takdiring Hyang Widdhi | kang tumamèng ing sang prabu | kalangkung elok mustail | mila tansah ngrujit batos ||
18. Dhasar têmên luwih kawasa Hyang Agung | pratandhane kita iki | dene tan ngrasa saglugut | yèn nêmu kadya puniki | saking gung
yèn wong tobat dènaksami | mêngkono pamanggih prabu | dahat panlangsaning galih | siyang dalu gung prihatos ||
mantasau kang pinuji | mugi Tuwan Kang Mahagung | paringa uning tumuli | saking kuwasèng Hyang Manon ||
22. Sampun lami (ng)gyannya nèng kunjaran prabu | yata ing Ngêsam narpati | darbe
mirib pangajinipun | lan sakitan kang kinunci | sang rêtna (ng)garjitèng batos ||
28. Mokal têmên wong iki kalamun pandung | pasêmone ingkang warni | utawa rupane bagus | tuwin pangajine luwih | dudu sêmbarangan uwong ||
29. Kiraningsun pasthi iki trahing ratu | guwaya myang sotyèng warni | manawa kêna babêndu | antuk
umatur | rama amba sabên ari | bilih amba nuju (n)darus | sring tinêgor saking (n)jawi | lan janma ukuman kêthok ||
32. Tiyang wau langkung sae wacanipun | amba inggih dèrèng uning | sagung di-dalêm sadarum | sanadyan para ngulami | ingkang mèmpêr ing pangaos ||
33. Yèn tinimbang lan janma kang tuwan ukum | rama ing panuwun mami | parêng tan parêngèng kalbu | amba inggih nyuwun laki | dene ta pamilihingong ||
34. Nyuwun antuk kang tuwan kunjara iku | sang nata èmêng ing galih | ginubêl ing putranipun | dènnya mothah nyuwun laki | kang pinilih luwih elok ||
35. Sri narendra alon pangandikanipun | adhuh babo putramami | paran kang dadi kajatmu | dene sira (n)jaluk laki | pamilihmu luwih asor ||
36. Suwurira (ng)gawa surêming prajamu | dene atmajèng narpati | pasakitan garwanipun | kaya ta kurang sujanmi | ajêmbar jajahaningong ||
37. Ingsun ngêrèh iya sagung para ratu | lan akèh punggawa mami |
datan (n)dugèni | kang dadya panuwun-amba | sang nata ngungun ing galih | samana langkung kingkin | ngraosakên
sungkawanipun | pinupus takdirullah | sang nata ngandika aris | mring ki
5. Dene nganti kinunjara | punapa nyata yèn maling | langkung ngungun manah kula | dene warnandika pêkik | kang sarta sampun alim | têka nganti tindak dudu | mugi paringa pajar | supadya kawula uning | sri narendra aris wijiling wacana ||
6. Mangke kula turi wikan | bilih gusti wus sung uning | (ng)gih
punika ingkang sabab | paduka rêmên ing kami | kawula tiyang alit | miwah sawêg manggih ukum | paduka sutèng nata | pagene (ng)garwa wong nisthip | sang kusuma alon wijiling wacana ||
7. Lah inggih mênggah punika | kawula pajar§ Prayoginipun / pojar / = wicantên. tan bangkit | awit tuduhing Hyang Suksma | dumunung wontên ing budi | irsating Hyang lir ngimpi | sasmita kang tumrap ulun | kinèn antuk paduka | nulamula. sèstu sunlampahi | wasanane sumangga kita tan wikan ||
8. Tumutur aknyaning swara | nanging nalare pakolih | mokal yèn paduka ala | purun anindakkên sisip | kang garwa matur aris | awas têmên putri ayu | yêktine amba raja | gusti
sudarmanta | kabèh kandhaningsun iki | sang dyah sandika gya mentar | wus prapta ngarsa sang aji | munjuk mula bukèng wit | madya lan wasananipun | dhêlêg ngungun sri Ngêsam | sowanira langkung ajrih | mêlanging tyas (ng)gyanta
15. Kakang nyuwun sasêrêpan | nguni sintên kang murwani | bêksa wirèng kêkancuhan | tuwin datan mawi kanthi | ngantos kagêm
tuwin sanèsing kang gêndhing. lurah Wirèngsuwignya amêdhar sabda ||
16. Nalika kraton Jênggala | ingkang jumênêng narpati | sang Prabu Suryawisesa | iku ingkang angadani | iyasa bêksa rangin | aran Wirèng Panji Sêpuh | ijèn
rannipun | rong pasang kang abêksa | dhadhap lan dhuwung cinangking | gêndhingira ingaranan Rangsang Tuban ||
nahan kadeyan sang prabu | kakalih Radèn Kalang | (m)byantoni karsa narpati | yasa Wirèng Lawung Agêng tinêngêran ||
19. Kakalih ingkang ambêksa | mandhi waos ngrêspatèni | pinatut Rêmêng gêndhingnya | ing mangke dipunwastani | babêksan ing Mantawis | wau ta Rahadèn Wirun | biyantu gya iyasa | Wirèng Dhadhap Kreta nami | kang ambêksa
pamanahmami | kados kathah lêrêsipun | mênggah bêdhaya lan srimpi | punapa inggih mirib | bêksan wirèng nênêm wau | Wirèngwignya lingira | dhingin bêdhaya lan srimpi | piniritan kala jaman kadewatan ||
22. Kasêbut layang Wiwaha | nalika Hyang Endrapati | arsa utusan ngrêncana | tapane sang Pandhusiwi | ingkang kinèn lumaris | pitu wranggana
ayu luwih | sang Supraba musthikèngrat | lawan Wilutama dèwi | mèh kêmbar ingkang warni | kaot (m)baranyak lan ruruh |
kabèh yun uning | yata sami ningali | apsari pangigêlipun | angidêri sagaran | amung kaping tiga uwis | pra jawata kang
nênggih | catur muka papag wau | Sang Hyang Endra andadak | tingal papat dènnya ngèksi | sakèh dewa tingale ngayun titiga ||
26. Ana ta locananira | ing kanan kering nyatunggil | munggèng juluk kang satunggal | karanane manggènnèki | wiyare aningali | sarta ing kacaryanipun | sagung para dewata | wau ingkang aningali | iya marang pangigêle widadarya ||
27. Sabanjure Sang Hyang Endra | iyasa bangsal panangkil | sisiyan lan madetaya | kiwa têngên srimanganti | Hyang Endra yèn tinangkil |
tani | bilih angadêgkên griya | tuwin angêlihi panti | rèh etang kirang uning | mung mangsa ugêranipun | ananging kintênkula | punika luwih utami | winêwahkên lan etang kang kagêm praja ||
2. Niku sintên kang iyasa | mugi adhi (ng)gancarêna | kang kangge babon punapa | têka wau wayang purwa | jalu èstri tindhik samya | saha ing pamêndhêtira | gambar ingkang wayang purwa | kadipundi cariyosnya ||
3. Kadamêl cagaking lênggah | supadi ywa kraos sayah | dènmirêngkên putra wayah | èstu
dakcarita | saka kandhane wong tuwa | nalika jumênêngira | kyatingrat Sri Jayabaya | ing Mamênang prajanira | anyorèk
Hyang Jagadnata | sapiturute tumêka | Bambang Parikênan nama | ing sawuse paripurna | diarani wayang purwa ||
6. Panjupuke aran wayang | de gambar wujud wus ilang | ginagas ing tyas wus têrang | mulane mau kang wayang | lanang wadon tinindhikan | kagawa saka babonnya | corèkane Sri Pamasa | Prabu Jayabaya kuna ||
7. Dadi mung mirip patrapnya | panganggone jalma bangsa | Hindhu Kêling kang nagara | rampunging panggambarira | amarêngi taun angka | wolung atus
angkaning warsa | sèwu tigang dasa juga ||
9. Taunira sinangkalan | ratu guna mlêtik tunggal | antarane nganti lawas | basa karaton Jênggala | marêngi angkaning warsa | sèwu satus kalih dasa | ingkang jumênêng pamasa | Lêmbu Amiluhur nama ||
10. Olèh kawanlikur warsa | muksa ginêntènan putra | Radèn Panji Rawisrêngga | nama Sri Suryawisesa | karsa anganggit
wangunan | -ing gambaring wayang purwa | rontal
corèkan katur ing ngarsa | winadhahan kang kandhaga | sarta nganggit pakêmira | lalakone wayang purwa | tinurutakên tinata ||
12. Lah iku awite wayang | nganggo tinabuhan gangsa | slendro nganggo
ginantyan ingkang putra | Rahadèn Kudalaleyan | jujuluke mangkya gantya | Surya-amiluhur nama | lagya olèh tigang warsa | nulya ngalih prajanira | Pajajaran karta harja ||
15. Mangun gambar wayang purwa | babon corèkan Jênggala | jinujud gêng luhurira | papane daluwang Jawa | anuju angkaning warsa | sèwu satus
Nalika Rahadèn Jaka | Susuruh jumênêng nata | jujuluk Prabu Bratana | angadhaton Majalêngka | karsa mangun wayang purwa | papane daluwang Jawa | ginulung dadya sajuga | winuwuhan ricikannya ||
17. Wayang bèbèr ingaranan | yèn kagêm anèng kadhatyan | kang nglakokke padhalangan | amung rêbab gamêlannya | parlu kanggo murwakala | yèn wong kêna ngila-ila | kang dadya pangayamira | tinatahtinadhah. Bathara Kala ||
18. Pangupadrawa anandhang | mala cintraka mèn ilang | kaya ta cah wadon lanang | ontang-anting tanpa kadang | sapadhane iku kang |Kurang satu suku kata: sapêpadhane iku kang. rinuwat kasêbut layang | Rêksakala gawang-gawang | ngruwat nganggo (m)bèbèr
kang nanggap wayang purwa | kudu nganggo sajèn dupa | duk rampunge panganggitnya | Sri Maha Prabu Bratana ||
20. Angkane kang punang warsa | sèwu rongatus punjulnya | wolungpuluh lan titiga | sangkalanira winarna | nênggih gunaning pujangga | nêmbah ing Bathara Endra | basa ing jumênêngira | sang Aprabu Brawijaya ||
21. Pungkasaning Majalêngka | kacarita darbe putra | wasis (ng)gambar namanira | Radèn Sungging Prabangkara | dhinawuhan rama nata | mangun busananing wayang | bèbèr kang tumrap daluwang | rinêngga pulas mawarna ||
22. Pinantês lan wujudira | raja satriya punggawa | busana kinarya beda | anuju angkaning warsa | sèwu triatus langkungnya | taun iku sinêngkalan | anênggih datanpa
langkung tiga | sangkalanira rinipta | gêni murup sinram jalma | ing nalika iku wayang | bèbèr sagamêlanira ||
24. Marang ing Dêmak nagara | kacarita Kangjêng Sultan | Sah Ngalam Akbar sapisan | sêngsêm marang karawitan | myang rêna langên wayangan | sring-asring kaparêng (n)dhalang | iya iku (m)bèbèr wayang | mangka gamêlan lan wayang ||
25. Kasêbut ing Pêkih kitab | karone iku pan karam | dadi pra wali sadaya | biyantu karsaning nata | anganggit wayang supaya | ilang wujud gambar
27. Binolong jejeran wayang | sabên Kangjêng Sultan lênggah | wayang kajèjèr panggungan | kacaoske Kangjêng Sultan | banjur [ban...]
[...jur] bali ingaranan | wayang purwa kaya lama | dene babon-babon wayang | dadi anggonne pra dhalang ||
28. Lêstari kaanggo (n)dhalang | (m)barang sajroning nagara | tanapi mring desa-desa | samana angkane warsa | sèwu patangatus lawan |
Arga | nganggit wuwuhing kang wayang | nganggo danawa wanara | sarta gancaring lalakyan |
kalawan kothak | sarta muwuhi kakaywan ||
31. Iku minangka sangkala | mêmêt aku kurang têrang | dene ta kang asring (n)dhalang | Sunan Kudus tinabuhan | salendro ingkang gamêlan | iku wiwite kang wayang | apan nganggo sinulukan | grêgêt-saut ada-ada ||
mungkasi DênakDêmak. praja | wasis waskitha ing nala | anggalih kang wayang purwa | mindhak bagusing sêmbada | karsa dalêm sri narendra ||
34. Mangun wanguning kang wayang | jinujud ing dêdêgira | sarta mripat cangkêm karna | samya binêdhah sadaya | samana angkaning warsa | sèwu patang atus lawan | pitungpuluh punjul sapta | rêsi pitu karya tunggal ||
36. Wayang wanara lan buta | dinokokan loro mata | dewa cawêt kaya arca | sarta nganggit lakon wayang | wiwite wayang tinrapan | kakonang ingkang parada | sawuse dadi sakothak | ingaran Kidang Kancanan ||
slira dwija dadi raja (1478 A.J., 1556 A.D.).
1. Datan nalisir ing karsa | saking lêpasing pamudya | Sunan Ratu Tunggal Arga | anulya karsa iyasa ||
2. Wayang gêdhog aranira | cangkokaning praupannya | babon saking wayang purwa | tanpa kêthèk lawan buta ||
3. Anganggo têkês kang priya | wayang wadon nganggo rema | prabot rapèk kalung jamang | gêlang anting kêlatbuja ||
10. Nahênta Suhunan Bonang | yasa wayang Damarwulan | ingkang jinêjêr lalakyan | ing Majapait têngahan ||
11. Ratu Ayu jumênêngnya | nuju taun angkanira | sèwu tri atus limalas | nunggal lan bèbèr waktunya ||
lumrah ngarani kêthiprak | anuju angkaning warsa ||
14. Sèwu patang atus lawan | wolung dasa langkung astha | sinangkalan duk iyasa | astha wali karya tunggal ||
15. (n)Jêng Sultan Adiwijaya | jumênêng ing Pajang praja | anuju ing taun angka | sèwu limang atus tiga ||
16. Arsa mangun wawangunan | wayang purwa babonira | iyasan ing Dêmak praja | prabot pinantês lan wanda ||
19. Pinapantês dhewe-dhewe | nganggo sampuran wadone | karo (m)bêsusi rambute |
iku wiwit wayang purwa | tuwin wayang gêdhog ika | padha tinatah gayaman ||
22. Sarta nganggit wuwuhing kang | pakêm purwa gêdhog wayang | anuju angkane warsa | sèwu limang atus lima ||
23. (n)Jêng Sunan Kudus iyasa | wayang golèk saka wrêksa | mirit lakon wayang purwa | salendro gamêlanira ||
24. Amung kênong êgong kêndhang | kêthuk kêcèr lawan rêbab | nuju sangkalaning warsa | wayang nir
raining manungsa | jêjêring lalakon padha | kaya wayang gêdhog iku | nganggo buta warna-warna ||
27. Wanda mripat wayang purwa | prabot têkês rapèk clana | sumping sondhèr uncal-wastra | kang mêtu jinêjêr samya ||
28. Lanang wadon nganggo bêksa | dhewe-dhewe pacakira | kaya putrèn lan cindhaga | Panji-tuwa Panji-mudha ||
29. Gunung sari Prabu Klana | (n)Daga Blancèr Pênthul Buta | kudu beda
31. Angkaning warsa samana | sèwu limang atus astha | mangka ta sangakalèng warsa | kaèsthi nir yaksaningrat ||
32. Basa ing kraton Mataram | jumênêngnya Panêmbahan | Senapati ing Ngalaga | karsa mangun wayang purwa ||
33. Rambut tinatah gêmpuran | wayang gêdhog kinêrisan | wuwuh wayang riricikan | manuk lawan buron wana ||
34. Anuju angkaning warsa | sèwu limang atus lawan |
panêngran Kiyai Jimat | iku wiwite kang wayang | purwa lan gêdhog sinungan ||
38. Bau lan tangan pinisah | tanganne cinampuritan | myang winuwuhan
karsa nata | banjur ana uwong manca ||
40. Saka Kêdhu asalira | bisa (n)dhalang gêdhog purwa | banjur kaabdèkke dadya | dhalang sajroning nagara ||
41. Kaparênge sri narendra | wayang bèbèr pangruwatan | sinalinan wayang
kathah | buta cakil wus alumrah | mathinthing solahe kathah ||
44. Wujud buta mata siji | tangan loro dikêrisi | siyung mêtu saka lathi | amandhuwur mung sawiji ||
45. Anuju angkaning warsa | sèwu limang atus lawan | sèkêt loro sinangkalan | sêmbah gaman buta tunggal ||
46. Ing samêngko karsa nata | kang Sinuhun Kangjêng Sultan | Agung Kyatingrat parabnya | Prabu Anyakrakusuma ||
47. Karsa mangun wayang purwa | prabotè wadon lan priya | samya tinatah sadaya | jinait lanyapanira ||
48. Sarta sangkuk dêdêgira | kang pancèn mêlèk matanya | kajait sinungan tandha | gêdhondhongan namanira ||
49. Rangkêp-rangkêp ingkang wanda | ing sawusing
Rampung nuju angka warsi | sèwu limang atus lawan | sèkêt têlu sinangkalan | jalu buta tinata sang ||
53. Lah mung iku kawruhingwang | crita witing ana wayang | kang miyarsa samya girang | matur pundi turun dhalang ||
2. Yayi para èstu dèrèng uning | lu-èlu kemawon | awit alit tumêkèng samangke | dèrèng wontên ingkang anyriyosi | cariyosing nguni | waton kitabipun ||
3. Sabên wulan Sapar amarêngi | ri Rêbo dhumawoh | kang pungkasan sapraja arame |
7. Sabanjure nèng naas lan ari | naas kang wus maton | tumrap Jawa banjur nganakake | Sangar Naas
iku kawruhingong | inggih kakang wus dhangan rayine | kala adus punapi (ng)gih mawi | rapal niyatnèki | anggènnipun adus ||
10. Bilih mawi rapal kadi pundi | manawi tan wados | rak prayogi winêdhar samangke | kêtib Taha gumuyu mangsuli | ora woda-wadi | urute kang adus ||
16. Etung têlung dina boya luwih | awite linakon | kaping wolulikur utawane |
têlung puluh yayi | kêlangkung utami | gêganjaranipun ||
21. Wulan Ruwah awit tanggal kaping | sapisan linakon | têkan kaping limalas
23. Bêsar kaping wolu tar wiyati | ping sanga Ngarpah (n)don | ping sapuluh dhahar ing bakdane | dadi amung pasa kalih ari | utamanirèki | sapisan witipun ||
24. Amung iku pasunatan yayi | kang uwis kalakon | ora susah nganggo rapal-rèpèl | mung niyatna ing sajroning ati | tan susah kawijil | dene awitipun ||
25. Pasang niyat nalika malêming | pasa yun linakon | nganggo saur pan winênangake |
mungguh têmbung lan sastrèki | kang tuwa dhewe rannipun | têmbung Ibrani sayêktos ||
5. Yèku ta basanipun | bangsa Israil nagara agung | pamacane sastra iku saka kering | manêngên sabanjuripun |
7. Banjur kinarya iku | anulisi kitab-kitabipun | para Nabi Kalipahira Hyang Widdhi | jaman ing sadurungipun | (n)Jêng Nabi Muhammad miyos ||
Raja Namrut | iya Prabu Jabar kang jujuluk | ajumênêng anèng nagara ing Babil | isining jagad kacakup | dumadya ngaku Hyang Manon ||
10. Kya ajar patih Namrut | ingkang nama Kalillur-rahmanu | kyai patih datan maèlu mring siwi | angugêmi
sinucèkakên Hyang Widdhi | sawuse atampi dhawuh | linampahan
20. Tan lami budhal sampun | marang Babil akanthi Nabi Lud | bêkta wadya mukmin
gupuh | mring Kya Patih Ajar kinèn ngudiya glis | catur pêksi garudha gung | wusnyantuk katur sang
ngandhap luhur | myang sinungan bêsat nginggilipun | wawalêsan ngungkuli sirahing pêksi | yèn binalik nèng sor suku | paripurna kang pirantos ||
26. Kinèn ambêkta gupuh | mring malige anyar kang dumunung | (n)jaban praja agêng luhure nglangkungi | winatara
29. Lah êndi wadyanipun | ingkang aran malekat-malekut | têka nora nana katingal sawiji |
Sewasugata. pinilih | kang wus limpad agal alus | kya patih manggalèng pupoh ||
35. Sadaya wus umangsuk | pangruktinya piranti wus rampung | gya ginêtak kagyat mamprung ingkang paksi | myang daging nèng
38. Lawang bale ngandhap wus | binuka myat
nèng ngandhap wau | bumi katon pêtêng kadi dalu | nulya ana swara ingkang kapiyarsi | saking wiyat jurudêmung | kang darbe swara tan katon ||
1. Èh ratuning lacut sira | marang ing ngêndi karêpmu | dupara
anggaligap | anyandhak gagamanipun | dandèn. ngati-ati sadarum | boyabaya. iki ingkang prapta | ripu
sigra | nglêpaskên jêmparingipun | sarwi susumbar têkabur | èh êndi Pangeranira | tandhinga kalawan ingsun | lah êndi rupane uga | prajurit wêtokna gupuh ||
5. Jabrail tampi parentah | angambil mina ing laut | inguncalkên mandhuwur |Kurang satu suku kata: inguncalakên mandhuwur. luhure panah Sri Jabar | wangsuling mina
padha wisana | (ng)gonmu nglêpasi mring luhur ||
10. Iku wis têtêp patinya | Ibrahim Pangeranipun | kataman ing panahingsun |
manuk | winalik babêsatipun | anèng ngandhaping kaga |Kurang satu suku kata: anèng sangandhaping kaga. kagendra sakawan (n)dulu | daging mangsan anèng ngandhap | mangka sru kaluwèn catur ||
14. Mèh praptèng ngandhap gya prentah |
ing pucak | (n)Jêng Nabi Brahim Nabi Lud | maksih ngantya sampun tundhuk | Namrut suka angandika | ing samêngko
24. Rèhing uni wus kawuryan | (n)Jêng Nabi kadibyanipun | luhung sampun pinaèlu | ujêr wus
sinewaka | Patih Ajar myang wadyagung ||
27. Pêpak andhèr ngarsèng nata | mring Patih Jabar gya dhawuh | dènnya yun numpês kang sunu | myang
sung | bilai mring kapir kupur | sanggyaning kang pra Malekat | ingkang wus angêmban dhawuh | kinèn awit nglêkasana | mangkana saksana rawuh ||
mandhuwur | tan ana kari samêndhang | swara gora tri jumêgur | lir giri sasra nèng wiyat | sirahe malige gupuh ||
elinga | wruha kodrating Hyang Agung | tan antara sirêpipun | bayu
Prayoginipun / galuyuran. niba-niba | lir wong wuru dènnya kantu ||
44. Wênèh ingkang kapalêsat | saking ênggonnira
48. Wusing tri ratri tri siyang | sadaya bisa calathu | nanging karsaning Hyang Agung | nyalini lagu babasan | Sri Namrut sabalanipun | pangucape panthan-panthan | dhewe-dhewe basanipun ||
sinungan basa piyambak | atanapi sastranipun ||
50. Dadya basa miwah sastra | warna pitungpuluh têlu | amung ingkang
pakejBengkung abdomen perut DAN bengkung punggungKelebihan Bengkung Moden Zap2 BLS====================================1) Tak perlu susah-susah bukak bengkung perut untuk ke tandas. Hanya buka bengkung
kagem panjenengan Kimas Wiryo, matur nuwun sanget kerawuhanipun..
Kimas Nakmas, injih sumonggo sareng belajar, sareng2 ndeprok njih..
Salam hormat takdzim kulo kagem panjenengan sedoyo..
10/06/2011 pukul 15:39	Ki Ageng JJ	enggih matur nuwun kang mas Gus Santri…..
mengakui…jane kan wis podho uzur yo mesti wae selapute wis ora ana…dadi yo wernane mesti wis amburadul…
Nek ora percaya takon Igun kuwi…beda ora jajal masalah selaput…jaman SMA karo saiki..mesti beda…he…he…he…ojo ngeres
nggambar pasti bener..lha nek saiki…he3 embuh…apa merga kakeyan utang yo?
By: boedi cahya on Februari 6, 2009 at 10:02 am
Koyo ora ono sing luwìh penting sing di pikirke. . . .
By: Koko on Februari 6, 2009 at 11:47 am
nek iki wis ra ono kanan po kiri maneh … sithik2 mumet …
By: soepanchard on Februari 6, 2009 at 2:00 pm
By: indarto on Februari 10, 2009 at 4:11 pm
Fir…nduwe maneh selain si Ayung gak…???
sing wis kelantur-lantur, nganti ora dibenerake maneh. Yen meksa dibenerake malah banjur dadi basa sing ora lumrah
Indonésia saiki ketata saking 33 propinsi sing umume kasil pemekaran-pemekaran saking propinsi induk. Awale ing Indonésia ana 8 propinsi ya iku: propinsi Sumatra, Jawa Kulon, Jawa Tengah, Jawa Wétan, Kalimantan, Sulawesi, Nusa Tenggara utawa Sunda Cilik lan Propinsi Maluku.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pratélaning_propinsi_ing_Indonésia&oldid=1057933"	Kategori: IndonésiaGeografi IndonésiaDhaptar Propinsi IndonésiaPropinsi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.24, 26 April 2016.
Sugeng enjang….Dhumateng bapak kepala SMA Negeri 1 Temanggung ingkang tansah kinabekten,Bapak-ibu guru SMA Negeri 1 Temanggung ingkang tansah kinormatan,Sarta para kanca ingkang kula tresnani.Sumangga langkung rumiyin panjenengan sedaya saha kula sami ngaturaken syukur dhumateng Gusti ingkang Mahakwasa ingkang sampun paring rahmat lan hidayahipun dhumateng panjenengan sedaya lan kula, satemah saged kempal wonten Aula SMA Negeri 1 Temanggung menika kanthi tentrem, bagas, waras, kebak ing kabagyan salebeting adicara pahargyan lingkungan hidup.Para rawuh ingkang tansah kinormatan, panjenengan sedaya lan kula mangertos mbok bilih kabupaten Temanggung punika sampun dangu angsal pahargyan ing babagan Adipura utawi lingkungan hidup. Ing SMA Negeri 1 Temanggung ingkang wiyar menika inggih wonten organisasi PKLH utawi “Pendidikan Kependudukan dan Lingkungan Hidup” ingkang ngurusi babagan karesikanipun lingkungan SMA Negeri 1 Temanggung lan ugi lingkungan saubengipun.Wonten ing era globalisasi kados samenika, lingkungan SMA Negeri 1 Temanggung menika kalebet wonten ing lingkungan kang karesikane lan kaendahanipun karuwat sae. Upaminipun kemawon lapangan, papan parkir, pensi, lan lingkungan wonten ubenge inggih katon endah yen dipun pirsani, amargi penataan bangunan, suket lan wit-witanipun rapi lan asri. Tuladha-tuladha ingkang kasebat kala wau inggih nggambaraken menawi warga SMA Negeri 1 Temanggung menika preduli kaliyan lingkungan sakitar. Liyanipun saking menika, salah satunggalipun cara keperdulian anggenipun karesikanipun lingkungan, panjenengan sedaya lan kula sampun mbiyantu antisipasi global warming utawi pemanasan global, satemah saged pikantuk pahargyan Adipura.Ananging wonten satunggal lingkungan ingkang kadosipun kirang dipun pirsani kanthi sae. Lingkungan menika inggih parit ingkang wonten ing sangandhapin jembatan ingkang nghubungaken lingkungan nginggil kaliyan ngandhap. Parit menika katon kotor/kumuh yen dipirsani amargi kathah sampah utawi rongsokan ingkang mandheg, satemah bisa nghambat aliran toya wonten mriku. Mula yen mangsa ketiga kapirsan jelas sampah-sampahipun, lan wonten ing mangsa rendheng toyanipun dikhawatiraken saged mbludak munggah.Para rawuh ingkang kula hormati, adhedasar saking menika, mangga panjenengan sedaya saha kula sami sareng-sareng anjaga lan ngruwat lingkungan sekolah kareben saged tetep lestari lan endah anggenipun dipirsani. Anggenipun njaga karesikanipun lingkungan wonten ing saubengipun panjenengan sedaya saha kula inggih langkung sae menawi dipun wiwiti njaga karesikan kitha piyambak.Cekap semanten atur kula, mbok bilih wonten kekirangan lan kalepatan kula, nyuwun agunging
ngelakuin kekonyolan..tar deh kapan2..heheheRulesRegular member Jumlah posting : 216Age : 33Mig33 ID : Kill_cicakLocation : Pekalongan lheh Suroboyo cukChat Room : Wong_mbecak, myc,
By: Anton Heriyanto on Juli 25, 2008 at 11:54 am
kok. Kon ngalor yo melu ngalor kon ngidul yo melu ngidul….ning kon nyemplung kali mesti
tambah brengosen ora ? koyo supriyatin lan arwan iki, saiki brengose podo kandel-kandel je.
By: pancat on Juli 28, 2008 at 5:15 pm
iso ngo urip sik lah …, lha wong opo-opo ki engel kok jaman saiki , gawean
Brengosan Thok , Nek Nyonk Tambah Brewokan ( nek Ora di Cukur ) , hehehehehe ….., Mengko nek ketemu ora Arep Tak Cukur Lah , Ben Podho Pangling , heheheeheh ……, Mas Anton , Isih tetep wae …, Awet Nom Tenan Mas ……., Pancat , Arwan , Pambudi , O…Iyo …,Nyonk durung ketemu Indarto …., Mengko nek ketemu Tak kon telpon.. Sing Ono Nag Kene ….
Piye konco2…rencana reuni ne?Sido Desember ora?Kudu mulai serius saka saiki karo
Nek kanca2 liyane sing ra tau mbuka internet pige iki carane ben
soale, kudu ana sing standby mbok menawa ana apa2. Mas Koko ke wis mbojo durung si????
By: supriyatin on Juli 31, 2008 at 6:13 pm
Iyo Cat …, Nyonk Sih
maneh wong iki juga jarang ketemu soale konco kantor sing lawas.
hp ne nyong ketinggalan nang omah kiye … dadi ra iso smsan man …
perkiraane nyong mangan wong siji nang wonosobo nek 100 ewu wis lumayan lah … piye iki pendapate ? nek arep dikumpul langsung nang ning ?
By: Soepanchard on September 3, 2008 at 10:06 am
Sik nang WSB sik lanang urunan 50
“kumpul ayo kumpul sing penting mangan” eh prige si…”Sing penting kumpul and ketemu” …. Ayo man … Diduk turu bae apa ya?
By: pancat on September 5, 2008 at 10:02 pm
Kiye enyong tangi…! Mengko podo ngilang maneh…
Memange tgle durung jelas po.? Mengko tiwas wis cuti ora sido.!
ngerti jah opo nang sma2, wonoboga, Wisma PJKA po nang endi.
alun2 yo ijik ombo dienggo nongkrong. isoh maen bal2an mbarang. mengko saiko ben nggowo sepatu bal sisan. nyong tak dadi kipere, asal ora dadi bal e wae..
By: pancat on September 8, 2008 at 9:47
“Dhuwung ganja waridin, gulu meled menggik landhung sirah cecak dempok lancip, bangkekan sedhengan, buntut urang mekrok buweng, seblakipun sereng kacel, wasuhanipun pamor mengkoreg kira lulut, tosanipun keset sekar kacang kados gelunging wayang, jalen otot lantas lambe gajah landhung godhagan longgar mojok gandhik cekapan mayat, blumbangan lebet, sogokan landhung janur lancip, menawi luk – lukipun rengkol, menawi leres lenggahipun keder, awak-awakan pejetan, bilih ngangge
awit akeh lelakon kang akeh banget sambekalane, sing ora bisa diduga tumibane. Jer kaya unine pepenget ‘menawa manungsa iku pancen wajib ihktiyar, nanging pepesthene dumunung ing astane Pangeran Kang Maha Wikan’. Mula ora samesthine yen manungsa iku nyumurupi bab-bab sing during
katunggonan bandha lan kasinungan pangkat, aja banjur rumangsa ‘Sapa sira sapa ingsun’, tansah ngendelake panguwasane tumindak degsura marang sapadha-padhane tumitah. Elinga yen bandha iku gampang sirna, lan pangkat sawayah-wayah bisa oncat….
Iba becike samangsa wong kang lagi kasinungan kabegjan lan nampa kabungahan iku tansah eling gedhe ngucap syukur marang Kang Peparing Gesang. Awit elinga yen tumindak kaya mangkono mau kejaba bisa ngilangi watak jubriya uga mletikake rasa rumangsa yen wong dilairake ing donya iku sejatine mung dadi lelantaran melu urun-urun tetulung marang sapadha-padhane titah, mbengkas kasangsaran, munggahe melu ngreksa hayuning
karo SMP ki pas sregep2e dadi murid…. mangkane akeh sing ijik nyanthol😆
Balas	Mia, on Juli 31, 2008 at 5:21 pm said:	“Kowe karo Pak Kuwadi ki meh padha Dab…. Melek-o…yo kaya wong turu… SD karo SMP ki pas sregep2e dadi murid…. mangkane akeh sing ijik
sikil karo pisan ubet dhempet, aran Nagamangsa, watake ampuh.Sisik gares kang mburi karo pisan madhep mangisor, aran Nagatumurun, wateke nglamurake mungsuh.Sisik sikil karo pisan kaya kulit salak, aran Nagabanda,
Putrikinurung, wateke yen nggitik mungsuhe, katempar.Sisik kang resik mulus tanpa sisik melik aran Satriyasinekti, wateke yuwana tansah ngalahake mungsuh.Sisik ubed
sing gedhé dhéwé ing Indonesia, ing pulo Jawa, kurang luwih 20 km wétan Yogyakarta, 40 km kulon Surakarta lan 120 km kidul Semarang, persis ing watesing provinsi Jawa Tengah lan Daerah Istimewa Yogyakarta. Candhi Prambanan manggon ing désa Prambanan sing tlatahe dibagi antara kabupaten Sleman lan Klaten.
Para ahli purbakala ndugam candhi ini dibangun ing sawetaraning taun 850 Masehi dening Rakai Pikatan (raja seka wangsa Mataram I sing kaping loro) utawa Dyah Balitung. Nanging ora suwe sawuse candhi iki binangun, banjur ditinggalake lan wiwit rusak.
Renovasi candhi iki diwiwiti ing taun 1918, lan nganti sepréné durung rampung. Gedhong utama lagi dirampungaké ing taun 1953. Akèh pérangan candhi sing direnovasi nganggo watu anyar amarga watu-watu sing asli wis dicolong utawa dienggo ing panggonan liya. Salah sawijining candhi mung bakal dipugar yen minimal 75% watu asline isih ana. Mula saka kuwi, akeh candhi-candhi cilik sing ora dibangun manèh lan mung katon landhesan pondasiné waé.
Saiki candhi iki sawijining situs warisan dunya sing kareksa déning UNESCO wiwit taun 1991. Tegesé antara liya, komplèks iki kareksa lan ndhuwé status astamiwa. Contone yèn ing mangsa perang, ora olèh dicedhaki wong-wong sing ayuda.
Candhi Prambanan iku candhi Hindhu sing gedhé dhéwé ing Asia Kidul-Wetan, dhuwure gedhong utama iku 47 meter.
Kompleks candhi iki tinata saka 8 candhi utama lan luwih saka 250 candhi cilik.
Telung candhi utama diarani Trisakti lan disajèkaké ing sang hyang Trimurti: Bathara Siwa sang Pangrusak, Bathara Wisnu sang Panggulawentah lan Bathara Brahma sang Pancipta.
Candhi Siwa ing tengah-tengah, isine patang kamar, sakamar ing saben arah mata angin. Sawetara iku sing pratama amopt sawijiing reca Bathara Siwa sing dhuwuré ana telung mèter, telu liyane isi reca-reca sing ukurané luwih cilik, yaiku reca Durga, sakti utawa garwa Bathara Siwa, Agastya, guruné, lan
mlayune mrana. tapi kok saiki malah ra ngerti kabare. wingi pambudi mulih kampung
kok njuk pengin bali nang wonosobo ke….. bermemori nang klerang….. Piye Pam, Cat, Kok….. wah pokoke mbaleni sinau Fisika karo jagone fisika Mr.Pancat and Aminudin Aziz…. Bal-balan karo Saiko lan si Trek ( TRI )…..jarene Sapto karo Roy dadi Polisi yo? Trus si Jito ***************
kanca-kanca ana sing padha dadi “Sorodadu” alias “Kentara”…. Nek kapan-kapan ketemu sing mesti aman…ho’o kan. Lha kuwi Ndelok Arwan saiki brengose wis temenanan….cocok nek dadi kepala cabang…..muga-muga…..mengko nyong garek njaluk dhuwite….Takon Arwan njajal ilate egen doyan panganan Wenusaba apa ora..jare.
ya ngerti merga Inyong tuli keluarga besare BRI….hik..hik…hik …. luru gratisan….biiaaasaa coy…nek ora ngandel takon Lik
Oni,Joko prige saiki …. Trus pernah ndak kontek karo lek Ju ( Tgeuh Juwarno) mungkin susah yo wong wis dadi wong Ngetop saiki……..C’mon guys kita ubrek-ubrek goleki konco2 ora ketemu langsung ora opo sing penting
nongol-nongol. Apa mesti disundhut pakai rokok pantatnya kaya kura-kura biar nongol kepalanya…hik…hik…hik. Lha dene ana adhine sing nggabung, jajal takokke gurune dhewe sing jadul sapa wae sing isih ngajar, apa wis padha pangsiun yo?… Nek pak karim jare stroke yo…jan mesakke kae…ndhisik sok crito jaman dhewe neng osis jare hobine nunggang kebo…
dll) fi foto terus kirim nang inyong. mengko bisa di reko2 dadi background “amatiran” yo ora opo lah, wong jaman sma wae ra iso nggambar
Lampahipun wadyabala Kumpêni dhateng Mataram, tuwin paprangan ing samargi-margi.§ Miturut babon ingkang sumimpên ing Kon. Bat.
abrit | kang sami kêkawêng pêthak | pating parêlok saking doh | miwah Kamangkunagaran | saragni lan panumbak | kang sami angangge cênthung | ting karêthap ting kalêncar ||
33. baris Kamalon sapalih | mêdal angalèr kang mapag | praptane Dêlèr
36. nanging sami dhawuk putih | nora angitung prayoga | mung miri dhawuke bae | nèng ngarsane dêlèr samya | lan sagung pra
surak sakathahing baris | kidul lor miwah kang wetan | kadya guntur suraking wong | sinarêmpêng balanira | rinukêt
Pangran Buminata | songsongipun kabandhang | banderane sampun dangu | kabandhang sasupit pisan ||
51. Pangeran Sumênêp kalih | sèwu prajurit pilihan | prajurit sabrang jinise | punika kalangkung kathah | ambèr kadya samodra | dêlèr kala praptanipun | sampun kula cacak ing prang ||
53. Sultan Kabanaran Tilar Praja, Ngungsi dhatêng Tanah Sukawati
52. mangkana pinaring aglis | angsul-angsul ingkang sêrat | nata ngundhangi balane | têdhak marang Pajarakan | wau ingkang dinuta | Pangran Mangkunagara wus | prapta ambêkta wangsulan ||
53. sêrat sampun tinupèksi | pangeran sigra parentah | mring sagung punggawa kabèh | ing prang aja na lêleda | sandika pra dipatya | dèn kêras padha anêmpuh | mrêpêki
baris agung | pangran lampahe tan gawa ||
55. prajurite kathah kari | amung kuda wolung dasa | alêlancaran lampahe | Sri Bupati
tayuhira | kang putra matur wotsinom | kula malih yèn antuka | paduka dèrèng angsal | suka gumujêng sang prabu | iya ta lah kaya ngapa ||
pisan | gawea rajêg galugu | kang putra matur sandika ||
61. parentah marang Dipati | Jayaningrat ing Mataram | wong desa
senapatya | Pangran Mangkunagara | kidul kilèn kang dèn gèni | dene punggawa | satunggil kang kinanthi ||
gumriwis | eram kang mulat | prange Pajang Matawis ||
12. wus satêngah ari dènnya alumampah | riniwuk ing ajurit | kèndêl ing Prambanan | pangajêng kinèn mangkat | nabrang lèpèn Opak sami | gumrudug prapta | mungsuh angidak wani ||
13. kadya ladhu gumrudug turôngga lêksan | ing kanan keri wuri | miwah saking ngarsa | panggènan senapatya | Pangran Mangkunagarèki |
14. kumareyab lor kidul wetan umangsah | kumarutug gumriwis | iya tan angapa | nanging ngribêdi lampah | amung kang
pakuwonèki | pan maksih katingal | kabèh kang pra dipatya | pondhoke tan wontên têbih | dalu nênurat | enjing anonjok tulis ||
18. upas Jawa kalawan upas Walônda | mung kalih kang tinuding | praptèng Kabanaran | katur ing sri narendra | kang sêrat
ingkang | pilênggah nagri Samawis | ingkang marentah | sagung wadya Kumpêni ||
20. ingkang ana lautan miwah dharatan | sagung pasisir Jawi | surat ngong katura | marang ing saudara | Pangran Arya Mangkubumi | kang madêg nata | lan karsane pribadi ||
21. ingkang sampun têtela kasubagèng prang | prajurit Tanah Jawi | dibya wirôtama | prawira widigdaya | kang wus kontran ing sabumi | ngasorkên lawan | ing rèh sujayèng wèsthi ||
22. ingkang sampun linairkên linampahan | dening kang mayor katri | kang wus nama mukya | prajurit tanah sabrang | Por Sakèbêr Kop pra sami | saha wus kathah | ingkang Kumpêni putih ||
23. akasukan munggèng asmara ranangga | mangke ngong anêkani | paran ingkang karsa |
sunan ingkang apilênggah | nagari ing Matawis | ingkang
wus ngawruhi sadaya | surasane kang tulis | aprakara sira | dêlèr ing lakonira | amradhayoh ing Matawis | ing lakonira | nêmu riwuking margi ||
30. nora saking ingsun kang gawe prakara | awit sira pribadi | gawe kamandaka | sira nèng Surakarta | ngaku mulih mring Samawis | ing Tugusona | ngidul mring Bayalali ||
31. nora nyana ingsun dhêdhayohan sira | mung
32. wêwatone ya wong kadhayohan sira | maragad kêbo katri | iku maksih kurang | ya senapati apa | tambuh lakunira pasthi | kêna
sêsuguh ingwang | kalah mênang sudhah pasthi | dudu manungsa | iya kang punya bagi ||
gumujêng ing batin | lah jaman apa | Walônda
51. padha dadia dêmang ngabèhi rôngga | iki jaman bêndhalit | wong Jawa kwèh samya | manjing sêrdhadhu sabrang |
dalu kawarnaa | nagari Kabanaran | ginusisakên sawêngi | ruwêd wadonan | sami minggah ing wukir ||
63. sarêng êbyar kaping pitu ingkang tanggal | nuju ing dina Kêmis | atilar nagara | Sang Natèng Kabanaran | wisma kang para bupati | kinèn ngobonga | prajurit jro kang maksih ||
kang pinasrahan | Pangran Buminatèki | dening bumi jaba | nênggih sapalih sowang | ingkang sisih têngênèki | tumut pangeran |
73. ya ta ingkang rayi Pangran Purubaya | lan Mangkukusumèki |
miwah bupatinya | Tumênggung Cakrajaya | tumut andhèrèk sang aji | sikêpe têlas | prajurit kantun kêdhik ||
74. lampah dalu sang nata mangetanira | badhe jog ngalor enjing | wau Cakrajaya |
81. bêkakrakan baturmu kèh karusakan | sira ingkang akardi | wèh durakèng kathah | wus dangu lajêng ilang | anggawa bongkotan êpring | Si Hônggajaya | manahe langkung sakit ||
82. dipun rundhuk Ki Tumênggung Cakrajaya | winêton saking wuri | wus ingarah-arah | Tumênggung Cakrajaya | ngantuk sanginggil turanggi | pan ora nyana | ginitik saking wuri ||
yakinira | yèn Ki Cakrajayèki | punika tukaran | kalawan sikêpira | sikêpe dèn jamalani | wus lara kesah | balik ngindhik-indhiki ||
86. banderane rinundhuk saking ing wuntat | ginitik bongkotan pring | niba saking kuda | kalaran Cakrajaya | ginotong mring baturnèki | langkung kasrakat | samarga dhandhanggêndhis ||
1. data tita lingira ing nguni | kawuwusa Natèng Kabanaran | kang atilar kadhatone | mêdal ing wukir [wu...]
[...kir] kidul | saha bala myang garwa siwi | tuwin kang wadya-wadya | lan sarayatipun | enjing byar ngalor enggoknya | têdhak saking arga Pamutihan prapti |
anèng Pamutihan sawêngi | enjing budhal mangetan | ing Pamêdhèn rawuh | ingkang rayi kalih
kalih prang ing Kacode | nulya pangeran mundur | ngasokakên ingkang prajurit | mundur ing tanah Pajang | baris
putranira Sunan Kabanaran | lan Jayaningrat mantune | punika tumut kantun | sami baris wontên ing wukir | gantya wau winarna | nênggih sang aprabu | kang kèndêl Kawêdhèn Taman | pêparentah marang ing punggawa katri | Tumênggung Wiranata ||
7. rintên dalu kinèn andhatêngi | marang nagari ing Surakarta | Jayadirja kang saking lèr | kang saking wetanipun | Rôngga Wirasêtika
narapati | lan amangun ing prajuritira | Suranata kathah longe | pêjah sajroning pupuh | amilihi wong Sukawati | anake wong ngulama | kang sami pinundhut | kang barèk bisa ngulama | lan pradikan kang patut dipun pilihi | kinanthi ing ngayuda ||
10. wus kapyarsa lamun sri bupati | akèh mantri kinula wisudha | kinarya wuwuh kirange | abdi
wêwacane yèn ing Kuran wus prayogi | sinung luwih gonira ||
11. wontên upase Kapitan Bali | Kapitan Bara pêkik dhapurnya | êncik Janudin namane | wus lami inggatipun | saking Surakarta nagari | anèng Mangkunagaran | pasuwitanipun | ing
punggawa | Suranata kwèh tatale | ingkang minggah tumênggung | Cik Janudin graitanèki | pangajine wus bisa | dhapure abagus | saking Kamangkunagaran | inggatira nusul marang Sukawati | sapraptaning Têmpuran ||
13. lajêng katur marang sri bupati | pan cinoba
pinangadêg busana saking sang aji | wus agêng manahira ||
14. kunêng ingkang anèng Sukawati | pasanggrahan dhusun Patêmpuran | lan sawadya prajurite | ingkang mangun manguyung | dènnya minta sihing dumadi | pitulunging Hyang Suksma | gantya kang winuwus | dêlèr kang wontên Ngayodya | utusane mring Surakarta sang aji | andadoskên kang rêmbag ||
bêbêktanipun | kurmat jendral adate nguni | dêlèr duk kalih dasa | dina nèng Matarum | utusane Petor Rêmbang | tur uninga bêdhahe nagari Tubin | ing Pangran Prabu Jaka ||
16. mung sawulan dêlèr nèng Matawis | nulya matah kang badhe tinilar | kang binêkta ing antuke | pan Senapatinipun | Pakalongan Sang Adipati | mung Batang kang binêkta | dene ingkang kantun | Dêmak Kaliwungu Kêndhal | wong pasisir têngên mung kalih bupati | pan ing Kudus sadaya ||
solahira ing ajurit | ing purwa madya prapta wasana | tuwin idlèr pitungkase | inggih duta sang prabu | ingkang badhe dhatêng Batawi |
Pringgalaya | lan Pangran Pakuningrate | Pringgadiningratipun | lan Tumênggung Banyumas nênggih | mêthuk Têgal kewala | sumadosanipun | Adipati Pringgalaya | sakancane mangkat rêp saking nagari | nora lumaku siyang ||
23. gêgawane kuwatir ing galih | sabab nutup barise Jadirja | ing Kapanasan ênggone | nanging nuju katungkul | ing langkunge [langkung...]
[...e] radèn dipati | ing bakda ngisanira | nèng Ngasêm andulu | wontên kêkapal akathah | sami ngalèr tan wontên kèndêl satunggil | amung kantun wong dharat ||
24. Pringgalaya tyasnya sônggarunggi | Wiradipa sira têtakona | amora wong bumi bae | jaranan akèh iku | padha ngalor ya marang ngêndi | lan pra yayine sapa | Dyan Wiradipa wus | nêmbah mêsat saking ngarsa | lampahira prapta panggih kang lumaris | wong siji tinakonan ||
25. wusnya angsal tanya nulya bali | praptèng Ngasêm alon aturira | inggih angsal pitakène | kapalan kathah wau | ki
dipun kintên sampeyan puniki | lampah enjing mila botên nyana | sampeyan dalu budhale | ature têlikipun | yèn paduka budhal ing Kêmis |
lan kumêndhan | sami sukanipun | mung sadalu kèndêlira | Bayalali enjinge lajêng lumaris | prapta ing Salatiga ||
badhe dina Salasa | dêlèr angkatipun | mung bêkta kalih punggawa | ing pasisir Batang Pêmalang piniji | praptèng dina Salasa ||
30. numpak enjing saking ing Samawis | kang pinatah atêngga Samarang | misesa Mayor Kalèrès | paprentahan prang pupuh | sinrahakên kalèrêk mangkin | kang wontên ing barisan | kalih mayoripun | Êkop Sakèbêr punika | dènnya sami kawasa ngrèhkên prajurit | mratikêlakên ing prang ||
31. kalih dalu nglaut lampahnèki | praptèng Têgal Tumênggung Banyumas | duk tigang dina praptane | langkung suka Gupêrnur | anèng Têgal pan kalih latri | enjing dènira mancal | saking Têgalarum | kunêng kang anèng samodra |
barise | Kumpêni pan kasusu | datan ana ingkang mêtoni | nulya Tumênggung Kêndhal | kang kêdah amêtu | Sakèbêr nurut kewala | marang
rahayu | amung sêtabêl satunggal | kêna mimis pundhake nora ngêmasi | alara lagi nora ||
37. dadya lami pangeran ngèndêli | unduripun dhatêng
saking ing Selalêmbu | budhalira ing Rêbo enjing | wuwusên Damarwulan | budhal lampahipun | saking gone Purwagônda | pan kapêthuk ing Jênar
[...têng] dening kukus | carup sami rukêt ing jurit | Damarwulan puruna | amatèni wau | ing Walônda yêkti kathah | ingkang pêjah
saking ing turôngga | sapatine Damarwulan sawadyèki | angamuk katadhahan ||
45. tumpês kabèh wonge Damarsasi | datan wontên kang urip satunggal | wau Kapitan Sulêmbèr | sawusnya dêdêg dulu | ing jisime Ki Damarsasi | budhal sapraptanira | baris Watulêmbu | antawis ing pitung dina | wontên duta
Kumpêni urunan | ingkang saking Matarame | prapta ing Watulêmbu | suratira mayor kêkalih | tinampan ing
dhasnèki | bandhangane kabèh wus binêkta | katur marang Matarame | sarêng ing bubaripun | mring Pagêlèn marang
55. Gupêrnur Hogêndhorêp tuwin utusan ing Surakarta wontên ing Batawi
2. Kumêndhan ing Bayalali | Kumêndhan PotêrPostêr. punika | sampun lami pangangkate | nanging ta tansah kasêlan | saking kathah parentah | puniku ing tibanipun | kapitan lan senapatya ||
pamondhokan | Pintu Ancol ing kana | Gupêrnur kang sampun mantuk | Adipati Pringgalaya ||
pinanggil ing marang jendral | Dipati Pringgalayane | lan Pangeran Pakuningrat | Radèn Pringgadiningrat | Tumênggung Banyumasipun | sarêng angiringkên sêrat ||
6. saking kutha Intên prapti | kang mêthuk talam kancana | lan payung kuning lampahe | adat kang sampun kalampah | lamun dutaning raja | mangkana ing praptanipun | sêrat katur marang jendral ||
7. winangun tinupiksaglis | wus titi gya ingurmatan | duta wus
8. para radpêni ing wuri | ngraos ungêle kang sêrat | ing raos wontên gawate | binuka malih kang sêrat | ingkang mawi
kang sayêktos | lampahe duta kawula | Dipati Pringgalaya | sakancane botên amung | inggih anglayat kewala ||
10. jendral kang tilar donyèki | emup kang prapta ing ajal | mugi wontêna karsane | iya kang jumênêng mangkya | Jakup Musêl punika | amriha ing sèrègipun | ênggène amatah-matah ||
11. kaharjaning bumi-bumi | têngahan kang luwih awrat | kang sampun dèn lairake | têtela wus linampahan | ing sudara punika | Dêlèr Yan Baron Hondorup | kang botên sagêd wêkasan ||
12. nênggih Karaton [Karato...]
[...n] Matawis | awit undhaking pangwasa | saking Kumpêni aube | eyang buyut inggih mêngsah | lawan kang kaponakan | tuwin eyang sunan prabu | inggih mungsuh sami kadang ||
13. nanging sami nigang warsi | pundhat têrang sirna ing prang | ing rèh kang among panggawe | Kumpêni kang kinawasa | cêkak landhung ing ngarsa | ing
inggih ing pitung warsa | jênêng kawula mangkyèku | wus kalih taun lumampah ||
15. langkung inggih mugi-mugi | ing purwa madya wasana | prapta ing kapuwarane | mung èngêt kalawan nêdya | mangsuli kapênêdan | ing rèh anut amiturut | jêng eyang sakarsa-karsa ||
tanah Jawa | aprang kadya rèh gumuruh | karya eram kang pêpêjah ||
18. Paman Arya Mangkubumi | inggih ing sakêdhap kontal | kesah saking panggonane | botên kongsi pitung dina | wangsul malih prakosa | tan wontên wusananipun | mila ing
pikirira | undur tinari samya | sèngga karsane gurnadur | sapisan kas tinêmênan ||
25. ambuwang reyal sakêthi | tuku wong Nusakambangan |
dadi rewang sami | ambyuh kabèh tumut mêngsah | lan sadina rong dinane | punapa ingkang pinangan | arusuh padha rowang |
40. wêwatêke Mangkubumi | para dêlèr kalih wêlas | agoyang kapala kabèh |
iku abote sinôngga | Mangkubumi ing aprang | pracaya marang Hyang Agung | santosa kaya Walônda ||
41. nora nganggo sônggarunggi | Walônda têluk sadina | banjur dadi dêmang gêdhe | pinarcaya ngadu ing prang | maring prajuritira | nora dadi pikir iku | markutuk ngêrobi ing prang ||
42. mung pinaro iku dadi | pasihe nagara Jawa | kudu ana ratu loro | mung iku
sampun dinosan sayêkti | lêbure ing Jawa kuwur | tanpa wêkas ing palugon ||
4. kula darma satuhu | môngsa boronga wong agung-agung | inggih dosa ingkang kawula karya [kar...]
[...ya] wit | sayêkti Jendral pan emukemup. | kang karya ngrêbdaning mungsoh ||
5. lamun kawula sampun | bok cilakaa ing tiwasipun | tanah Jawa kula botên anglèpèti | nênggih ing Bantên puniku | amukul kula kang sagoh ||
6. nênggih ing tigang dalu | kula mung bêkta wong têlung puluh | gih dragundêr kang saking nagri Samawis | mung kawula nêdha wuwuh | dragundêr sèkêt kemawon ||
7. yèn botên pêcahipun | saking kawula ing tigang dalu | badan kula
miyarsa wau ing sanggupipun | dhêlêg-dhêlêg ya kapiye sira iki | bok aja kaparèng ayun | iya Bantên iku abot ||
9. Hondorop ingkang matur | nadyan awrat ta jêr kula purun | maksih tangèh nimbangana Mangkubumi | wong siji sirahe sèwu | wong Bantên purun kemawon ||
10. Dêlèr Petrus Albèrtus | lah iya môngsa wurunga ingsun | tutur marang maratuwanira mangkin | wong kudu wani sirèku | sambatmu kudu mangkono ||
11. bubar badhe ing dalu | para radpêni ing lêbêtipun | praptèng môngsa kumpule para radpêni | inggih ing pukul sapuluh | wus aglar munggwèng ing kantor ||
12. Dêlèr Petrus Albèrtus | matur ing jendral sagunging rêmbug | lan amanggil Hondorop sampun tinanting | tan kenging yèn pinarkutuk |
13. wus awrat wawratipun | yèn amrih sirna margi prang pupuh | kaping kalih cacade kang botên kenging | lamun anak putunipun | Pakubuwana Sang Katong ||
rahipun | inggih lamun pinarkosa ing ajurit | wus andados gêlaripun | Mangkubumi wus kinaot ||
15. yèn rinoban prangipun | suduk sarira ing têmahipun | Mangkubumi sugih prajurit Walandi | para dêmange gêgêdhug | môngka prajurit palugon ||
16. dragundêr ingkang tundhuk | lawan Usar ingkang sami nungkul | sami piniyara lawan Mangkubumi | kathah wadya mantri agung | dadya pangirid palugon ||
17. amung pakantukipun | rukun pinalih panginggilipun | yèn wontêna inggih jalarane benjing | puniku ingkang rahayu | lan ingkang sarèh linakon ||
18. gurnadur langkung ngungun | miyarsa dêlèr ing aturipun | pratikêle
ingkang dèn suwun | Bali mung kapitan loro ||
20. mung waos kalih atus | sanjata dharat gih kalih atus | Jendral Jakup Musêl akèn anuruti | para radpênindia wus | kabèh bubar saking kantor ||
21. sami wangsul angumpul | marang gêdhonge Petrus Albèrtus |
dêlèr undur ingêtog budine malih | manawa na ingkang kantun | ingkang prayogi linakon ||
22. dangu pangantosipun | gupêrnur datan kêna mor ngriku | dèrèng nunggil ing pêpanthane Kumpêni | kantor Jawi
selak katêmpuh | barang rèh yêkti tinaros ||
24. liyaning tanahipun | dudu babagan pangkate rêmbug | nora prêlu tari Gupêrnur Samawis | marma pisaha nging
radpêni | tan owah ing aturipun | saking kang sampun kawiyos ||
turangganipun | miwah angumpul pakantukipun | gêlar ingkang pinarjaya nora kêni | amarjaya nora luput | pisah
Bantên prapta wus | lajêng tumamèng palugon ||
29. mêngsah pangrêdonipun | jawining kitha wus kathah nungkul | duk ginitik
datan pasah aprang lan Tubagus nênggih | Ki Tapa bêbotohipun | kang kêmat surèng palugon ||
31. anèng ing tanah Pakung | Tubagus Buwang
miwah ing pungkur | mangkana mêngsah wus katon ||
33. Kumpêni dharat nambur | ingkang turôngga tan mawi tambur | mêngsah gèn dragundêr lan ajalan kaki | wawas-winawas lan mungsuh | lajêng campuh ing palugon ||
34. wong Bantên prange ngamuk | tumbak
kang kari nunjang pistul | miwah ing kanan tuwin ing pungkur | yèn winalês anggiwar nolih mistuli |
cathe cetho numbak luput | tinumbakan ting barêngok ||
37. pan kantun gêlaripun | yèn bêdhil numbak-anumbak luput | gêlar Pajang Matawis ingkang kinardi | wong Bantên kuwur katawur | pothar-
ngungsi wukir Ki Tapa bêbotohnèki | ngaturi aso nèng gunung | kang ngiring satus punang wong ||
43. wantu wus madêg ratu | anèng wukir
mantuk | ingantukakên karajanipun | besanipun Natakusuma Dipati | mratuwa Dèn Ajêng Tambur | pêpanggihan anèng
47. wau sira kumêndur | ambêdhah Bantên ing tigang dalu | sanggupipun marang Jendral ing Batawi | nora kongsi tigang dalu | prang saasar bae jêbol ||
48. eram kang sami dulu | maring prangipun
ing Bantên tikêl pitu | maksih abot Amangkubumi | nadyan tikêl tri dasa | malah tikêl satus | pratôndha Dêlèr Samarang | dènira prang lan Pangeran Mangkubumi | tan pundhat pitung warsa ||
2. bêdhah Bantên amung tigang latri | saguhipun wêkasan dènnya prang | satabuh asar bêdhahe | wau ta praptanipun | dêlèr undur anèng Batawi | pukul wolu sadaya | para dêlèr mêthuk | kalangkung sinungga-sungga |
lurugi mundhak mêlar | wuwuh jêmbar jajahane | têtela abotipun | Pangran Arya Amangkubumi | mangkana kang rinêmbag | kang sawiji amung | badhami maro nagara | angupaya jalaran ingkang prayogi | dene yèn durung kêna ||
6. tinimbangan sasolah ajurit | ing pratingkah sukur yèn kênaa | ing sajrone
sapraptanipun | nèng Samarang Radèn Dipati | mondhok ing Pakêbonan | lagya tigang dalu | tumênggung kêkalih prapta |
panggih lawan idêlèr | atêtabeyan sampun | sawusira atata linggih | dêlèr mring Arungbinang | ing pitakonipun | pambalike Cakrajaya | wus tinutur purwa madya wasanèki | dêlèr goyang kapala ||
10. lan atakèn panggènane sami | para pangeran gêdhuging aprang | mungsuh sadaya dêlinge | Mangkuyuda turipun | Sunanipun nèng Sukawati | agung dènnya dêduka | mring punggawanipun | tiwas abêre ngayuda | Pangran Mangkunagara dipun dukani | samya abêr ing aprang ||
11. yèn sampun bakda Siyam puniki | badhenipun angawaki ing prang | wikana benjing karsane | inggih ta kang tinêmpuh | kilap
mêmilihi wong sapuluh siji | ingkang kinarya wong Suranata | idêlèr lon parentahe | sudara pra tumênggung | dipun sami angati-ati | Mangkubumi yèn
Pagêlèn mariyêmnèki | ing Kêdhu mung lêlima ||
14. lawan dika bêkta obat mimis | dipun kathah sampun kêkirangan | samya nginggihi ature | Radèn Pringgalayèku | sakancane para dipati | Tumênggung ing Banyumas | nèng Têgal angidul | lajêng marang barisira | ingkang mantuk marang
ingkang rama saosane | badhenipun mèh rawuh | apan arsa gitik Matawis | yèn nungkul ing ayuda | lajêng lampahipun | Susunan ing Kabanaran | badhe mukul Pagêlèn dèn sarirani | amrih rêrêmpon ing prang ||
ing sapraptanipun | nyêngkal badhe lojinira | para mantri kinèn angirid wadyalit | nambut loji Ungaran ||
21. langkung kathah wadya nambut kardi | pêpojoke kinarya têtiga | anurut kali prênahe | kang lor wetan gènipun | kidul wetan lor kulon malih | lèpène jro ajêmbar | watu kèh makewuh | kang kidul bênêr punika | lêlarène kang kulon kang dèn
mriyêmipun | pojok tiga mriyêm nyatunggil | rontakane nyakawan | dene ingkang kidul | lan kilèn mriyêmnya gangsal | rontakane wolulas papan prayogi | langkung pakèwêdira ||
23. kilèn loji gèning baris Jawi | wetan loji
mantrine | kapitan lan tumênggung | budhal sami angetan malih | marang ing pabarisan | praptèng Watulêmbu | ing Kêdhu kang kawuwusa | pra
wontên parentah atilar maring | tanah Kêdhu punika ||
26. kasor ing prang sami ngungsi wukir | Pangran Adiwijaya kalawan | Tumênggung Mangkuprajane | gène gunung Pêrahu | Radèn Suryanagara malih | Tumênggung Wiradigda | ing panggenanipun | wontên ing wukir Sundara | Singaranu Môndraka nèng gunung Sumbing | lawan Jagaulatan ||
27. Radèn Mangkupraja tyasnya silib | sèdhèng
Adiwijaya | wontên kang umatur | dadya tyasira Pangeran | Mutawatir utusan amundhut pikir | marang Suryanagara ||
yèn sampun angsal nyina | wruh ing dutanipun | utawi srate kênia | lamun sampun bandara kula aturi | têdhak ing tanah Pajang ||
29. pêpanggiha kang rayi pribadi | Natèng Kabanaran nèng Têmpuran | amung punika ature | rêmpêg lan pra tumênggung | Pangran Adiwijaya mangkin | wus padhang ing tyasira | sagung wadyanipun | kang pênêd-pênêd dinuta |
ranipun | pra dipati pakumpulan | sri bupati karsane gitik Matawis |
31. sampun bidhal saking Sukawati | tanggal pitulas ing sasi Sawal | gumuruh wadya balane | sinêrod lampahipun | mung sadalu wontên ing margi | kang mêthuk tundha-tundha | ing sarawuhipun | urmat sing siyu barisnya | ngajêng kapal kang
aturipun | inggih botên wontên pinanggih | bupati garundêlan | pra samya tumungkul | yèn senapati ngamuka | pra dipati karia pantês jinuwing | jêr anut senapatya ||
38. senapati lèrès ing ajurit | yèn wania ngamuk iya môngsa | gêlêm kari bupatine | sang nata duk andulu | pra dipati ulate maksih |
41. kunêng ingkang kawuwusa malih | ing Kêdhu Pangran Adiwijaya | wus antuk tôndha yêktine | Radèn
yèn sang prabu | budhal saking ing Sukawati | arsa gêcak Mataram | bodhole angidul | wus prapta wetan Masaran | masanggrahan wontên dhusun ing Sumampir | lagya amêpak bala ||
43. Pangran Adiwijaya wus prapti | ing barise bupati pangarsa | Tumênggung Wiranatane | ing
Wiranata umatur | inggih gusti atur udani | yèn rama jêngandika | wau rawuhipun | Pangeran Adiwijaya | saking Kêdhu balane
ing lampah kadi gugup | ingkang raka alon turnèki | kula ngaturkên tiwas | dhatêng sang aprabu | mênggah ing lampah kawula | wontên Kêdhu kabêlik kacêpit-cêpit | datan sagêd
wukir Baita ing nginggil | kanthi lawan Kakang Mangkupraja | punika inggih milane | kula sowan sang prabu | pan pun Kakang Mangkuprajèki | ing sungkême wus giwang | dhatêng ing sang prabu | utusan dhatêng Sêmarang | utusane rêmbage pun adipati | gih pun Suryanagara ||
50. kula kinèn inggih mirantèni | yèn wus angsal nyina lan nyumana | ingaturan seba dhewe | mring dika sang aprabu |
kalampahan mangke kacêlik | dutane mring Sêmarang | kêni suratipun | inggih punika katura | gya tinampan tinupiksa wus
dhatêng prajangjinipun | sri narendra ngandika malih | kulup kalalèn ingwang | siji punggawèku | Si
ngalèr ngilèn sang prabu | anjog kuwêl sri narapati | sadalu masanggrahan | kang angilèn wau | Pangeran
kewala | lan ingkang rayi kalihe | Dipati Anomipun | sami ngubêg nagri Matawis | mubêng prang jêjèmblungan | angalèr
Tingkir kagègèran | angili lumayu | ngungsi loji Salatiga | kumêndhane putusan dhatêng Samawis | yèn Rajèng Kabanaran ||
61. andhatêngi wontên kidul Tingkir | saha bala kilap ingkang karsa | sigra parentah bantune | loji
anuwun pamit | numpal kèli lampahipun | pisah anèng ing Jêthak | kilèn Tingkir Wiranala lampahipun | ing
9. samya ngêrig baturira | ingkang dharat miwah ingkang turanggi | nyingkirkên rêrepotipun | dhatêng nagri
marang gunung | ing Lètèr masanggrahan | pirêmbagan santana para tumênggung | nari kang dadya pangarsa | santana ingkang tinari ||
12. amopo dadya pangarsa | nulya nari marang mas rôngga nênggih | kalawan Jayadirjèku | kalih matur sandika | enjing budhal punggawa kalih panganjur | dhomas prajurit turôngga | sami tan purun ing isin ||
13. baris Kumpêni Cacaban | ing Magêlang sampun miyarsa warti | akumpul badhe
kapaliwat lampahipun | sawab sri naranata | lampah namur namung kuda tigang atus | amindha pangawat mêngsah | baris kathah kang nindhihi ||
Bahrawa | mung baris Magêlang maksih ||
24. Kumpênine kalih wêlas | kalih atus Prajurit Surawèsthi | wau kang mêntas prang pupuh | Susunan Kabanaran | nacahakên Kumpêni putih kang lampus | pitung dasa lan têtiga | satus ingkang Bugis Bali ||
25. saking lèpèn Udhèt budhal | kèndêl pêkên Sêcang ingkang abaris | punggawa sami umatur | yèn karsa padukendra | ing Magêlang sampun tanggêlêng ginêmpur | sawêg eca bawa rasa | obah baris ingkang têbih ||
26. yèn wontên dêdamêl prapta | saking kilèn banderanya kaèksi | kinira Kumpêni bantu | prajurit rakit samya | wong agunge miranti panggenanipun | dangu-dangu kawistara | lamun dêdamêl kang prapti ||
27. Dipati Suryanagara | lan Tumênggung Wiradigda kang prapti | saking ing Sundara gunung | ngungsi duk
mung Prajurit Surapringga | kang tugur ing Magêlang | inggih amung tigang atus | ing punika nuwun duka ||
prajurit pinunjul | nora kêna ginagampang ||
4. pinrih bandhangane kêdhik | kèh Walônda salawe prah | ing prang mêngkono adate | sudira luwih lêksana | matur Suryanagara | apurun Maduntênipun | kula lan wong Surabaya ||
5. dadya kèndêl ingkang pikir | ngrabasèng
6. sang nata sampun apikir | kalawan wau kang raka | miwah kang rayi kalihe | lamun Radèn Mangkupraja | badhe kinarya lunas | Pangeran Purubayèku | tan sagêd purun matura ||
7. mangkêlipun ingkang rayi | dene sawêg naking
kacandhak ing papan | nêlas atur kawula | sampeyan sêntana prabu | nanging kacandhak ing ajang ||
10. pasthi ngruntuhakên batin | sanès anungkul arisan | lamun sampeyan amopo | botên purun asupata | yêkti kawula tumbak | sanadyan santana ratu | pênêd katura wus pêjah ||
11. nuntên wuwus sarwi nangis | Adhimas Suryanagara | sampun dika mindho gawe | mungguh ing badan kawula | pasrah adhi mring dika | imbarên ping wolu likur | tan sêdya sèdhèng ing benjang ||
12. makatên purwane nguni | mulane purun kawula | mring Pangran Purbaya linge | ngaturkên raka paduka | miwah putra sampeyan | Pangran Mangkunagarèku | jêtung Pangeran Purbaya ||
13. sang nata ngandika aris | timbalana Jayadirja | karo si rôngga dèn age | ingkang tinimbalan prapta | mas rôngga lan Jadirja | ya ta ngandika sang prabu | pêdhakên bocah kaparak ||
ngubêngi kang ngandikan | tan adangu praptanipun | lêbête kerid mas rôngga ||
ingsun tari | apa kukume wong murtat | ki pangulu ngisbatake | tuwan mangke yèn ing Kitab | kula matur ing tuwan | Jawa
murtat kapir wus Islam | murtat bali mring kopar | pinêjahan ukumipun | kadi punapa kang tindak ||
19. lamun murtat sami Jawi | kadi wadyane sang nata | ing Surakarta asale | suwita marang kang rama | lami wangsul saengga | mring Prabu
katong | tuwan sami makuwona | mangke kawula lunas | inggih jajalanatipun | kang wasta pun Mangkupraja ||
Mangkupraja yèn wus prapta | anèng pasowan jaba | amundhuta dhuwungipun | Dipati Suryanagara ||
nyuduk ana wong wolu | iku padha ming têlua ||
28. Si Yudaningrat pinilih | karo Si Surajênaka | Wulangsari katêlune | papate Si
31. andhawuhi amundhut kris | Mangkupraja wus sumôngga | Jayadirja nubruk age |
dene nora ngamuk dhingin | duk prang kacandhak nèng Tidhar | yèn lananga sayêktine | môngsa gêlêma kabandhang | pasthi
wus kinancingan | manawa ingkang garwa | miyarsa nuntên malêbu | nata tan purun panggiha ||
nadhahi | wong loro sarêng anyandhak | lajêng kantaka mring ngênggèn | akaku ingkang sarira | supe purwa duksina | katur marang kang sinuhun | yèn kang bok ayu kantaka ||
44. kinèn sami amiyosi | nyai lurah kalih pisan | anggawa kasinomane | radèn ayu binabayang | binêktèng pasanggrahan | pinêrnahakên ing pungkur | para garwane sang nata ||
45. sadaya ngadhêpi sami | maksih dènira
Radèn Ayu Mangkupraja | wungu saking kantaka | nênggih wanci pukul têlu | pêpungun angrês kang driya ||
1. para ipe samya angaturi | sarwi matur alon | dhuh bok ayu ing tyas dipun sarèh | rayi paduka sri narapati | apan inggih darmi | karsane Hyang Agung ||
2. mênggah ing lara kalawan pati | tan kenging ginayoh | ing manungsa bêkta wêwatêse | kaki-kaki lami tan ngêmasi | bayi rare cilik | kathah nuntên lampus ||
3. gih punika anibani pasthi | pancèning Hyang Manon | sami luwês sang nata garwane | sami titih amicara ngèlmi | prakawis ing pati | tan
pêpêsthène | amung inggih putranta kêkalih | paduka tingali | pan pinundhut wau ||
5. tilaring rama sabin pinalih | karsaning sang katong | sampun pinundhut putra kalihe | ingkang sêpuh ginadhuhkên inggih | bupati kêkasih | pun Jayadirjèku ||
6. ingkang anèm mas rôngga gadhuhi | ingkang kinèn ngêmong | putra kalih wus mawat kalihe | punapa kang krêndayaning galih | tan sae pinanggih | durakèng Hyang Agung ||
7. yèn paduka kang bok tanpa ngèlmi | pan putraning katong | anggêgawa ing akèh cacade | mundur kaya anake pak Sani | yèn kapatèn laki | bingung liwang-liwung ||
Hyang Widdhi | kalane amuput ||
10. nêdya mukir ing karaton kalih | dudu pikiring wong | kudu miji ing Walônda dhewe | nora milu anak sri bupati | ing Sala tan mawi | miwah marang ingsun ||
11. kaya wong wani amangun jurit | apikir mangkono | iya sapa kang wêdi dhèwèke | mung bandhane ngêmpakakên jail | prang dhewe tan wani | wong mangkono iku ||
12. yèn uripa jêjêmbêri bumi | agawe pakewoh | gawe rusak ing sanak-sanake | gawe rusuh lêtuh marang bumi | ngapêsakên wiji | pangrusake tuwuh ||
13. dhuh bok ayu pangandikanèki | tuwan Sayid
19. yèn wus katiban ukume Widdhi | nanging ta sang katong | ing patrape bok aja sumeje | nora katon awak ingsun iki | kadange pawèstri | milu baya lampus ||
20. êndi ana kadange pawèstri | ingkang kaya ingong |
aji | putra dika karo | kudu-kudu golèk pangan dhewe | angandika kang rayi narpati | gih bok ayu inggih |
24. lênggahe kang Mangkupraja nguni | kang sèwu kemawon | putra paduka kang bok kalihe | anglimang atus lagi
Purbayane | undhang budhal wau sri bupati | marang Margawati | pakuwon winangun ||
27. baris agêng anèng Margawati | kêkutha kêkojor | wadya Kêdhu sami prapta kabèh | mawi lun-alun ing Margawati | yèn
èwu kang pinaring malih | ingkang bumi Gêdhong | kang rinujad amung kaparake | mantuk
wuwuhe | Suranata miwah ta pinilih | pinundhutkên [pinundhu...]
[...tkên] sabin | wuwuh tigang èwu ||
31. wadya Kêdhu kang pantês ing jurit | kang surèng palugon | pinundhutan anggawa pêndhême | ingkang nyatus anyèkêt pra sami | winor
36. angandika wau sri bupati | rêmbugên ing kono | miwah kangmas lan arimas kabèh | ing pakolih linakon ing jurit | tuwin pra dipati | dèn padha awudhu ||
Cacaban yèku ana baris | agêdhe kang mungsoh | ing Magêlang ika ana manèh | ing Ngayogya kang
padha Mayor pan karo namane | mungsuh manèh ana ing Bahrawi | ing Pagêlèn malih | iya Gowong iku ||
40. sri narendra ing rèh wus amangsit | kang badhe linakon | Adipati Suryanagarane | ingkang sampun dhinawuhan pikir | maksih kinèn mangsit | guthit binathuthut ||
41. malah kinèn angaku pribadi | yèn sampun
ingkang kawit ambuka rêmbuge | Pangran Adiwijaya nulyaglis | ngatag pra dipati | payo pra tumênggung ||
43. aja ana taha urun pikir | bêcik lawan awon | pan ing kono ginambar ing akèh | môngsa nuli kanggoa tumuli | atanting-tinanting | sawusananipun ||
44. para tumênggung aturirèki | pra samya anggendhol | kula kônca sinôngga ing akèh | ingkang abdi darmi anglampahi | mung punggawa katri | kang dèrèng umatur ||
45. mas rôngga lan Jayadirja sami | kang dèrèng miraos | lan
kowe kakang pan tuwa pribadi | yèn kang Pugêr sêpi | sira kang katêmpuh ||
47. Jayadirja datan anauri | tumungkul ambêkoh | Adipati Suryanagarane | dhuh Pangeran umatur sayêkti | paran kang kinapti | punapa prang labuh ||
48. punapa prang nganggo ngistiyari | dadining palugon | inggih pundi ingkang kinarsakke | yèn prang labuh botên nganggo pikir | yèn prang nganggo pikir | istiyar ranipun ||
jurit | yèn mawi pinikir | pundi gèning mungsuh ||
50. akèh kêdhik tinêmpuh ing jurit | prang ngamuk rêrêmpon | saênggone pan angumbuk
1. Suryanagara muwus | amung satunggil pikipikir. panuju | inggih lamun amungsuh prang lan Kumpêni | nyuru jênang panjang agung | panas misih mêntas umob ||
2. nuli banjur sinêru | ênggon sawiji dènira nyuru | nora nganggo istiyar amaekani | môngsa kênaa dèn puluk | amêsthi cangkême mlocot ||
3. yèn rare karyanipun | saking ing pinggir panyurunipun | ingubêngan talatèn panyurunèki | suwe-suwe têngahipun | adhême wèh tan pakewoh ||
4. enak pinangan nutug | kados punika prayoginipun | saking pinggir ing Gowong punika pinggir | ing Pagêlèn saminipun | wontên pitulung Hyang Manon ||
5. nuntên anêngah besuk | kang nama nêngah nagri Matarum | winêdalan saking kilèn ing Matawis | abèn-abèning Matarum | yèn Pagêlèn sampun pêgot ||
6. Kumpêni ing Matarum | ngrasa supit padhaa lumayu | lunga baris padha mulih mring Matawis | yèn dhèwèk antuk pitulung | kang
8. kang mas punapa sampun | ingkang apikir pungkasanipun | matur alon Pangran Hadiwijayèki | pan inggih sampun kacukup | sumanggèng karsa sang katong ||
9. pun Suryanagarèku | kang sampun eca ing pikiripun | Jayadirja adhi rôngga anêpungi | punggawa sadayanipun | rêmpêg tumut sami golong ||
10. ngandika sang aprabu | inggih kakang mas kalamun sampun | botên wontên pikir kang ngedhon-edhoni | kula nut ngangge puniku | benjing enjing kula bodhol ||
11. mas rôngga nêmbah matur | lamun makatên kawula nuwun | lilah dalêm pun Mangkudirja ing mangkin | kawula nindhihi laku | kang gêcak loji ing Gowong ||
12. ya bênêr rôngga [rông...]
[...ga] iku | nuli budhala lan Si Tumênggung | Mangkudirja sira ingkang anindhihi | lan sun gawani sirèku | sathithik prajurit ing jro ||
13. Nirbaya Martalulut | lan Jagabaya Wirabrajèku | Cakragnyana Kanoman kalawan Miji | lan sun gawani sirèku | salawe watang punang wong ||
14. ingkang limalas iku | wong Suranata ingkang sapuluh | iya mantri pinilih ingkang nindhihi | marang lakunira iku | anggêpuk loji ing Gowong ||
15. ya Si Janodin iku | gonên pangirid Suranatèku | jênêngana iya sun arsa udani | antêpe
sami | saking ing ngarsa wotsantun | sarêng nambur dènnya bodhol ||
17. ingkang môngka panganjur | wadya kaparak mas Rôngga Mangku | Suranata ingkang kinarya pangirid | amung tuduh marginipun | ingkang para mantri Gowong ||
18. lêpas ing lampahipun | sarêng prapta ing sawetanipun | amakuwon mas rôngga sawetan biting | andhêdhêp tan ana sêru | wus parêk panggonan mungsoh ||
19. enjinge budhalipun | wau sang nata sawadyanipun | pan gumuruh wadya rèh kagiri-
Gowong lojinipun | pan kalih ênggon ing Sêmpurèku | lawan Kalibawang lojine satunggil | baris Gowong wus angrungu | yèn badhe katêkan
ing prang ting kalêbruk | Janodin angamuk awor ||
25. langkung rame prangipun | akèh agapyuk suduk-
ing jurit | mangkana wau sang prabu | saking Karasak wus bodhol ||
27. nèng marga miyarsèku | nênggih suwara bêdhil gumuruh | Pangran Adiwijaya matur kang rayi | ngarsa sanjata gumuruh | suwawi tilar rêrepot ||
28. bilih pun rôngga tarung | inggih manawi kawratan
mungsuhipun | kèrine mati sami lumayu | ngungsi loji Kalibawang kang dèn ungsi | mas rôngga sakancanipun | angêsuk lan prajurit
35. mas rôngga nêmbah matur | inggih pukulun sampun kadulu | pêpurune abdi dalêm pun Janodin | inggih
lêlungguhe saking ing ngandhap samangkin | sun sêngkakakên ing luhur | jumênênga ing samêngko ||
ingkang rayi kalih kang ingutus | Pangran Purubaya Mangkukusumèki | kinèn gêcak Selalêmbu | dene barise kang êlor ||
41. Malaran kang tinuduh | punggawa katri ingkang anggêpuk | Jayadirja Dipati
mantri sèwu Numbak Anyar sami | cinacah turangganipun | sèwu nêm atus mirantos ||
2. pan anuju ing akiring taunipun | praptaning Ungaran | miranti amasang rakit | lojinipun pakewuh langkung santosa ||
3. duk sadalu prapta malih têlikipun | ature tinanggap | èstu badhe pangkat latri | pra dipati kang badhe gitik Malaran ||
miyarsi | ragi mongkog kaya bisa ngênakêna ||
7. kopralipun sareyan pinêtik sampun | dèn nêmên ing aprang | yèn olèha Mangkubumi | pasthi ingsun nuli munggah dadi amral ||
8. kopralingsun pan sareyan unggahipun | kapitan lan lutnan |
yèn andika mapag adoh mêsthi kalah ||
53. Sultan Kabanaran tilar praja, ngungsi dhatêng tanah Sukawati ... 6
54. Anyariyosakên angkatipun utusan ing Surakarta dhatêng Batawi, tuwin paprangan alit-alit ... 23
55. Gupêrnur Hogêndhorêp tuwin utusan ing Surakarta wontên ing Batawi ... 31
56. Gupêrnur Hogêndhorêp kalurugakên dhatêng Bantên ... 37
57. Sawangsulipun saking Batawi, tata-tata awit kuwatos mêngsah têmtu pêpulih ... 43
sing gelem mreneo ngko bar bodho tapi….. see you
By: Arwan on Juli 28, 2008 at 5:07 pm
na iyo, rampung mangan ra iso mlaku, mergo sikile abuh wong asam urate langsung mbledhak…
palembang adoh temen boss….pasar minggu wae sing cepak …he..he.. pambudi sing seneng.
By: pancat on Juli 28, 2008 at 5:16 pm
Yo Pasti seneng cedhak tur regane yo ora kacek adoh, siji yo mung Rp.10.000-Rp.15.000, malah ana sing regane mung
kayane sing nang perpustakaan lo … tolong di klarifikasi.
By: pancat on Desember 1, 2008 at 8:57 am
Iyo nyong yo apan takon. Tapi wedi ora sopan, e. . .ternyata sing memorine gede wae yo ora ngerti.
Nuwun sewu bu mutia, mohon di paringi keterangan. . . .
Ben podo kelingan yo ora ? Ora yo. . , ?
By: Koko on Desember 1, 2008 at 9:14 am
lah..biasa..Kokok …JAIM
padahal yo podo wae …ra kelingan…
wayang golek, wayang kulit, wayang suket, wayang klitik, wayang krucil, wayang gedog, wayang
lintang#YEN awakmu percoyowakakakakakkakakaak,............ YEn sing apik lan ngangeni kuwi YEN
Nyariyosakên risakipun nagari Dêmak, madêgipun karaton ing Pajang, tuwin rêjanipun bumi ing Mataram
--- 4 : [2] ---
--- 4 : [3] ---
pangabêktinya | taklim dhatêng sanak sêpuh | pan kinarya panêmbahan ||
18. pakartine asêsabin | kang adhêkah ing Sêsela | punika panggaotane | agaga lawan sêsawah | têtanêmane kathah | dados sandhang têdhanipun | anyamadi wong Sêsela ||
19. ya ta udan riwis-riwis | Kiyai Agêng Sêsela | dhatêng ing
Sultan Dêmak | samana kang dadi ratu | ing tanah Jawa punika ||
22. sigra lumampah tumuli | ki agêng dhatêng ing Dêmak | sarta ginawa gêlape | datan kawarna ing marga | sampun prapta ing Dêmak | sampun katur ing sang prabu | yèn ki
ingundhangkên sampun | aja na asuka toya ||
24. jêjêl kang wong aningali | agawok ingkang tumingal | maring ki gêlap
nini-ninine | andhêpès anèng panjara | sarwi ambêkta toya | sasiwur munggwèng bêbêruk | wong akèh tan ana wikan ||
26. ya ta wau jaluk warih | kaki gêlap tan sinungan | maring sakèhing kang nonton | ajrih undhange sang nata | ya ta sang nini tuwa | angulungi banyu bêruk | tinampan marang ki gêlap ||
27. nuli ingombe tumuli | kang toya mring kaki gêlap | sarêng kalêbu toyane |
30. lanang wadon angrasani | rabine dhêdhalang prawa | dene ta
ayu rupane | sami angalêm sadaya | sakèhe
ing suwarnanira | karsa dinamêl garwa | saksana ing enjingipun | pinêpaksapinapêksa. wong Sêsela ||
32. dhêdhalang kinèn mêjahi | pan rinêbat ingkang garwa | pêpak wong Sêsela kabèh | dhêdhalang prawa wus pêjah | kinêmbulan ngakathah | sampune Ki Bicak lampus | bêndhene lan
punang kêkêmpul pinundhut | mring Ki Agêng ing Sêsela ||
34. kalangkung rêsêp ing ati | punang bêndhe winastanan | Kiyai
36. dening Susunan ing Kali | yèn bêndhe dadi têngêran | sapa ingkang duwe bêndhe |
nuju momong ingkang putra | anyamping cindhe ika | nanging tan amawi [a...]
[...mawi] sabuk | sarya ngêmban ingkang putra ||
38. tansah dèn aring-aringi | putrane ingkang ingêmban | nulya miyarsa swarane | gègèr ing jawi samana | alok
kang nyamping cindhe | sapunika gancarira | kang kalêbêt ing babad | mangkana datan winuwus | wau ingkang kawarnaa ||
43. sampun ing alami-lami | kyai gêdhe
44. pan sampun sami akrami | wau kang putra sadaya | wus sêsalu panti dhewe | sami dhêkah sowang-sowang | atut dènnya
punika ayun pratela | kang tinutur sajarahe | mangkana ta cinarita | Nyai Gêdhe ing Saba | pan kêkalih
cinatur arine | Kyai Gêng Gêtas Pandhawa | èstri sampun akrama | punika ingkang winuwus | wasta Nyai Gêdhe Ngêrang ||
51. darbe putra jalu pêkik | kalangkung inguparêngga | sampun mêpêg biraine | pan sampun
kadi tunggil yayah | wus kadya saduluripun | saèsthi saekapraya ||
54. marmanipun Ki Panjawi | kalawan Ki Pamanahan | ingaranan sadulure | tunggal saibu sarama | ingkang dèrèng uninga | ana dene Kyai Juru | ipene Ki Pamanahan ||
55. karsane Ki Agêng Ênis | wong têtiga
Lawiyan | ya ta ingkang putra karo | Ki Panjawi Pamanahan | asuwita ing Pajang | angsal pangawulanipun | pan sami kinakang-kakang ||
59. milane kalangkung asih | Sang Adipati ing Pajang | mring Kyagêng Ênis putrane | Ki
ing Nglawiyan | kang putra kalih winuwus | Ki Panjawi Pamanahan ||
Radèn Jambu | lan malih ingkang anama | Radèn Tompe lan Radèn Kadhawung nênggih | jangkêpipun lêlima ||
2. dening putra pêpitu anênggih | pambajêng Radèn Jambu punika | Radèn Bagus panggulune | nênggih pandhadhanipun | kang anama Rahadèn Santri | Radèn Tompe panêngah | kang warujunipun | Radèn
5. wontên ganti kang winuwus malih | Susunan Kudus ingkang winarna | kang ginuron ing wong akèh | bupati para ratu | puruita datan gumingsir | Susunan ing Prawata | angguru
kapti ing patakonan | kêkalih ing pagurone | dhingin Susunan Kudus | kaping kalih Susunan Kali | ya ta aris ngandika | Susunan ing Kudus | dhumatêng Ki Arya Jipang | lah ta kaki apa ukumipun ugi | wong ngalapdho upama ||
7. Ki Arya Jipang matur ngabêkti | inggih
inggih gusti sandika | nuli mangkat datan kawarna ing margi | wus prapta ing Prawata ||
Rangkud kang ingsun jaluk ing sira | amung awak ingsun dhewe | pun Rangkud narik dhuwung | nulya goco têrus ing gigir | anêrus ingkang garwa | sajrone tan emut | Si Rangkud cidra wacana | milanipun dhuwung Ki Bêthok tinarik | kajinêman sinawat ||
12. saking ampuhing dhuwung ngênèni | pun Rangkud kêna ing kêmbang kacang | ukur
ingkang rama dipun pêjahi | mring Sunan ing Prawata | dening kang ingutus | awasta Ki Surayata | amêjahi ingkang rama arya nguni | pinanggih ing dêdalan ||
ing mangke winuwus malèh | sedane kang Sinuhun | ing Prawata gumêr kang tangis | miwah kang para putra | sêsambate asru | akathah yèn kawarnaa | ingkang layon apan sampun dèn sirami | sunan wus ing
sarimbit | wus prapta ing ngayunan | nira Sunan Kudus | matur Ni Mas Kalinyamat | milanipun kawula dhatêng ing ngriki | anêdha ukum tuwan ||
17. inggih pun kakang dipun pêjahi | dening utusane Arya Jipang |
18. Ki Arya Jipang ngadhang ing margi | lakinipun Ni Mas Kalinyamat | kang dipun arah patine | pinêgat ing dalanggungdêlanggung. | kinarubut sampun ngêmasi | anangis lara-lara | sira ni mas ratu | dhingin tinilar ing kadang | kaping kalih mangke tinilar ing
lakiningsun | atanapi sadulur mami | padha kinaniaya | sahid patinipun | pan ingsun tan arsa sinjang | lamun durung ana sanggup amatèni | maring Si Arya Jipang ||
21. yèn ta ana sanggup amatèni | Arya Jipang pan wus ujar ingwang | ingsun ngèngèri ing têmbe | nuli ingsun apinjung | lamun ora
nênggih ingkang kocapa | Susunan ing Kudus | dawêgira siniwaka | dening sakathahipun para bupati | Arya
sapatine ika | kakangira iku | ing Prawata Kalinyamat | pan wus lawas ing mêngko pangrasa mami | durung enak tiningwang ||
24. yèn sira durung madêg narpati | andhèwèki ingsun durung lêga | ing tyas iya sayêktine | nanging pangrasaningsun | lamun sira madêga aji | maksih ana kang malang | wani mring sirèku | iya Dipati ing Pajang | ingkang yogya akarsa madêg narpati | padha kalawan sira ||
25. watêk ing padha karêpe ugi | nora wandea têmah apêrang | ing Pajang lan
makatên ing mangke ta kados pundi | ing karsa jêng susunan ||
26. yèn sawawi lawan sang siniwi | nênggih nagari Pajang punika | ing mangke kula gêpuke | sampun dados pakewuh | datan wande punika benjing | amakèwêdi lampah | Susunan [Su...]
[...sunan] ing Kudus | asru dènira ngandika | lah ta jêbèng sayêktine karsa mami | aja kongsi mangkana ||
27. yèn pêranga dadi ngrusak nagri | wong cilik yêkti akathah pêjah | lah ta apa wêkasane | yèn dene karsaningsun | payo pinrih dipun adhêmit | sira priha lan cidra | dèn aja na wêruh | lah sira amêmataha | kang prayogi kajinêman kang mêkasi |
kathahipun sakawan | pra wignya ing kewuh | tate nyidra para nata | kapat pisan wus sami tampi wêwêling | ingatag dhatêng Pajang ||
29. gya lumampah tan kawarnèng margi | sampun prapta nagari ing Pajang | ing têngah wêngi
wuwuse | lah damarana gupuh | kaya maksih kang punang maling | durung lunga sing wisma | nèng jro dalêm ingsun | sigra sinulêd kang damar | dalêm agung saksana dipun damari | pandung kapanggih
kabèh | sangêt patobatipun | pan lumaku dipun uripi | pan sami tinakenan | wau punang pandung | dening Adipati Pajang | hèh ki maling ingsun atanya sayêkti | sapa kèngkèn ing sira ||
35. umatur alon kang punang têlik | kawula matur yakti ing tuwan | lampah kawula wiyose | nênggih ingkang angutus | inggih raka andika gusti | kang nama Arya Jipang | kinèn nyidra dalu | ulun kinèn mêjahana | ing paduka nanging mangke ulun iki | anuhun
padha sira matura | mring gustinirèku | maling papat wus ginanjar | arta kathah sarta padha pinisalin | sigra tinundhung sira ||
37. lah padha sira muliha aglis | dèn akêbat manawa konangan | dening mantriningsun kene | kang padha langlang dalu |
38. sakawan sarêng matur ing gusti | tuwan sampun ulun kalampahan | rèh ulun paduka kèngkèn | amêndhêt pêjahipun | Adipati Pajang anênggih | lampah ulun katulak | langkung yatnanipun | Dipati Pajang punika | dahat wêgig sadalu ulun tênggani | kongsi dhatêng raina ||
39. kawula tan kenging manjing puri | mila ulun umantuk punika | ing siyang kathah samare | yèn sawawi pukulun | Adipati Pajang ing mangkin | punika ingapusan | yèn sambadèng kayun | lamun botên makatêna | ulun dugi kadi tan kenging ing pati | nênggih Dipati Pajang ||
40. amiyarsa atur ingkang têlik | apan kèmêngan ing manahira |
inggih botên antuk kardi | punapa karsa tuwan ||
42. lah kados pundi ing daya malih | yèn suwawi kalayan paduka | lêhêng ingapusan mangke | tinimbalan pukulun | darapon dhumatêng ing ngriki | sinandi rêrêmbagan | ing
mangkono ing wawêkase | lah timbalana iku | putraningwang Sang Adipati | ing Pajang dèn akêbat | maringa ing Kudus | warahên yèn
wus prapta | ing Pajang kadhaton age | apan sampun acundhuk | lan Dipati Pajang ing mangkin | sakathahe wong jaba | sami pêpak sampun | utusan matur anêmbah | pan kawula puniki sang adipati | ingutus ramandika ||
45. Jêng Susunan ing Kudus anênggih | jêngandika apan ingandikan | dhatênga ing Kudus age | ingajak rêmbug ngèlmu | ngèlmu rasa kang dèn raosi | andika ingantosan | mring rama
Panjawi | kêbat anjawil Sang Adipatya |
ing Pajang atur pelinge | raos amba pakewuh | kadosdene ujar sayêkti | ing pandamêl punika | ngraosana ngèlmu | raose manah kawula | kados tunggilipun pandung praptèng nguni | nadyan tuwan tindaka ||
47. nanging ta dipun prayatna ugi | para mantri sami andhèrèka | myang para prajurit kabèh |
miwah kang para prajurit | sampun samya busana ||
48. ri sampunnya pradandanan sami | nanging sakathahing kêkapalan | binêkta dhingin lampahe | dening sakathahipun | ingkang sami alampah baris | miwah ingkang adharat | pan kinèn sumusul |
ing marga | wus prapta ing Kudus | kang duta wus tur uninga | yèn Sang
mangkin | ingsun wiyosi ika | yèn wus padha rawuh | pêpak sakèh putraningwang | ya ta sampun Arya
marmane datan asuwe | sakèh prawiranipun | pêpakan wus wangsit ing kardi | Arya Jipang saksana | paseban wus rawuh | ya ta
katuran | ing sarawuhipun | alami têmên kawula | tan pêpanggih kalawan andika adhi | mung mangke kaparêngan ||
56. tambung lampah kawula [kawu...]
[...la] ki adhi | dhuwung kang pundi kangge punika | kang kawangking ing wurine | Dipati Pajang muwus | inggih dhuwung kawula lami | pun Carubuk punika | ing panyiptanipun | Ki Arya Jipang mangkana | sok kênaa dhuwungira sun
ingunus | Pamanahan kêbat anjawil | sung pemut mring dipatya | aprayatna sampun | dhuwung sampun tinampanan | adipati kêbat cêcothe tinarik | sarwi sira ngandika ||
58. puniki dhuwung kula pramati | kalangkung dening rêmên kawula | dening wus katon damêle | mèsêm
apa karêpmu | dening padha anarik kêris | apa rêp balantikan | apa ijol dhuwung | lah wus padha sarungêna | ora bêcik ika uga dèn tingali | dhuwung sinungkên agya ||
60. ingkang dhuwung sampun dèn tampèni | sampun manjing ing sarunganira | Ki Arya Jipang dêlinge | baya ta durung kontung | ginagawe rongdha ing mangkin | Dipati Pajang mojar | durung parêng ingsun | arêp wèh pakan ing gagak | Sunan Kudus ngandika alah ta uwis | jêbèng sampun dinawa ||
sirèki | aja na wong kang asalah driya | padhantuk kanugrahane | arêmbuga sirèku | lah sakèhe para bupati | dening ing mêngko sira | padha ingsun tundhung | lah padha masanggrahana | dening yèn wus pêpak kang para
dalu ika | Sang Adipati Pajang dèrèng aguling | wau Ki Pamanahan ||
64. ya ta matur ngaturi upaksi | inggih kawula
ingkang atut pungkur | Ki Panjawi Pamanahan | katigane sira rahadèn ngabèi |
67. lampahira kalangkung adhêmit | tan kawarna ing marga wus minggah | ing arga praptèng korine | ngundang parêkan rawuh | sang
1. praptèng ngayun inya awotsari | aturipun alon | rayi tuwan ing
ora kêna apêpanggih | mêngko sun manggihi | anèng jroning kubut ||
3. sigra mintar kang utusan aglis | wus praptèng ing
papat tan adoh | sampun prapta prênahe [prênah...]
[...e] êmboke | punang utusan matur wotsari | ing rayinta gusti |
7. mila kawula gêpah mariki | mirsa tuturing wong | dening andika sangêt brangtine | pan kapirsa yèn tilar nagari | tan arsa atapih | paran milanipun ||
8. yèn kenginga kawula ngaturi | ywa sangêt wirangrong | ing apêjah pan sampun pasthine | raka andika nêmahi lalis | wus karsa Hyang Widi | seda marga tatu ||
9. raka andika pan seda saksi | antuk swarga kaot | ngulari pêjah
wus ujar ingong | yèn ta durung kawalês patine | kakangira ingsun ora tapih | tumêka ing pati | pan wus takdir ingsun ||
11. sukur sira yayi praptèng ngriki | manira wong wadon | lah sira ingsun jaluk budine | kaya ngapa gèn ingsun malêsi | mring Si Jipang iki | sira ingsun tantun ||
12. lamun ana ingkang amatèni | mring Si Jipang kang wong | ingsun iki ora adêduwe | ing Prawata Kalinyamat iki | ingsun tan darbèni | pan wus ujar ingsun ||
13. lawan ingsun ngèngèri ing benjing | yèn uwus kalakon | Arya Jipang kapagas murdane | lah sira yayi ingsun [ing...]
[...sun] tangisi | amalês ing pati | mung sira kang tulung ||
14. pan tan ana prayogane malih | kang tulung maringong | apan ingsun tan darbe sadhèrèk | lanang mung sira asih ing mami | kang yogya matèni | mring Si Jipang besuk ||
15. Adipati Pajang matur aris | dhatêng ingkang êmbok | pan kawula tan purun yudane | amungsuha wong Jipang ajurit | wong punika sêkti | prakosa atêguh ||
16. Ratu Kalinyamat angling aris | tanpa gawe ingong | gèn ingsun darbe sanak dhèwèke | yèn tan kênaa ingsun tangisi | dadi
yèn wus olih | dènira apikir | wangsula maringsun ||
20. sampun mantuk sira sang dipati | maring ing pakuwon | Kyai Pamanahan tan
gawene | Kyai Pamanahan turiraris | kawula tur peling | mring andika ratu ||
23. yèn rayi dika punika bali | inggih atur
pawèstri wontêna ing kori | punika tur ingong | rayindika mêdala sanggupe | gih punika yèn ningali èstri | pan kawula pasthi | yèn
prapti | kawarnaa enjing | ki dipati wungu ||
27. ingkang raka sigra dèn timbali | mapan sampun saos | Pamanahan
tinurutan punika karsane | dening mung paduka dèn tangisi | pan tan wontên malih | kang yogya [yo...]
[...gya] atulung ||
30. apan sampeyan tan kirang bukti | akathah ri kang wong | samya tantun-tinantun budine | môngsa botên wontêna kang wani | mring pun Jipang
kawarnèng margi | wus prapta ing gunung ||
33. sampun katur yèn kang rayi prapti | ing wau wus kinon | ingkang rayi tumanduka age | kang pawongan nulya
kang rayi prapti | punika nèng pungkur ||
35. ni mas ratu angandika aris | mring parêkan wadon | aturana rayingong marene | parêkan
Pajang tingale | umulat ing pawèstri alinggih | kerining kobonging | kang raka warnayu ||
37. dening pawèstri punika nênggih | kandhane sayêktos | apan punika dede garwane | Sunan Prawata kang sampun lalis | ingkang darbe rabi | kajinêmanipun ||
38. kang darbe rabi pan maksih urip |
Pamanahan kang dipun tolih | saha muwus alon | lah kakang iku sapa kang duwe | bojo rupane dening abêcik | dening ingsun
sampun lalis | sang dipati angling | kaya pa puniku ||
41. ingsun jaluka punika mangkin | apa kakang êmbok | awèha mring sun wong wadon kuwe | Ki Pamanahan umatur aris | apan duk rumiyin | wontên jangjinipun ||
42. sampun mênggah kang punika malih | nadyan ingkang ados | yèn sampeyan nanggupi karsane | yèn wong wadon kang punika pasthi | raka dika ugi | tan raos gêgadhuh ||
43. nadyan liyana punika ugi | datan kenging lumoh | raka dika rumiyin sanggupe | Ratu Kalinyamat
kakang êmbok | yèn kakang êmbok suka galihe | èstri kêkalih punika mangkin | mung punika ugi | kang kawula suwun ||
47. Ratu Kalinyamat ngandikaris | adhuh ariningong | ingsun ora duwe ujar kalèh | aja mungguh kang punika yayi | kang rupa wong èstri | nadyan lyana iku ||
48. nadyan barana kang adi-adi | sun tan ngrasa gadhoh | apan kabèh sira kang
pawèstri kalih punika nênggih | ya ta sang dipati | wau duk andulu ||
50. sangêt kagonjing galih dipati | umulat ing wadon | nanging dèn ampah wau galihe | sang adipati sira ngling aris | kang bok kula inggih | arsa dandan mantuk ||
51. mugi kawula antuka ugi | barkat dika kang bok | kula
sami satunggil | asuka tyas ingong | lan Si Arya Jipang sagêndhinge | inggih dhatêng kawula tanglêdi | pundi gèn kapanggih | pan
ing rêpit | têlas dènira ngling | tan kawarnèng pungkur ||
kang pawèstri kêkalih wus jinoli | dipati suka tyasipun | wus praptèng pamondhokan | ngandika lon marang para mantrinipun | sarupane wadya Pajang | prasamya dipun timbali ||
wontên purun | dhatêng pun Arya Jipang | sampun uning yèn arya sakti tur têguh | prawira aulah pêrang | angraos botên ngudhili ||
4. ki adipati ngandika | undangêna ing sakyèh wadya mami | manawa ana kang purun | ingsun tan mirip
saking ênggon gumêtêr pan sami lumpuh | apan sampun ingapura | sakawan pan kinèn mulih ||
11. pan sampun sami ginanjar | pinangadêg wus sami kinèn mulih | kinon kesaha dèn gupuh | manawa kawênangan | mring wong kathah satêmahe padha
samya suka tyasipun | icale rabinira | suka-lila Dipati Pajang kang mundhut | ya ta ing wêngi punika | ingkang kawarnaa malih ||
27. Arya Jipang pêjah awit saking tarekahipun Ki Pamanahan tuwin Ki
16. ing Pathi lan ing Mataram | eman têmên liyaa kang darbèni | Ki Pamanahan amuwus | ki ipe
watêke ugi | nyata yèn ki arya têguh | pasthine ginêlaran | pan manira dèrèng ulap yèn amungsuh | gampange tiyang punika |
ingsun milu mring sira | angrenani ing benjing aprang agupuh | amungsuh Ki Arya Jipang | ana budiningsun ugi ||
saking pungkur | yèn tumingal ing sampeyan | pasthi
ananggupi Arya Jipang pêrangipun | kakang desa ing Mataram | aja liyan kang duwèni ||
gêgamanipun | nanging sampun katingalan | kawula ingkang rumiyin ||
26. wontên dene reka kula | kantênane nênggih ing benjing enjing | dipati
bala | watêk ingwatêking. wong bèr kawanin ||
29. sampun mupakat katiga | kulawarganira wus dèn undangi | sakadang kadeyanipun | patut wadon lan lanang | sarêng prapta awatara kathahipun | kalih atus
sampun | mêdali wong têtiga | lampahira pan sami anamur laku | anjujug ing pangaritan | wong Jipang kang dèn ulati ||
31. wus amor lan wong akathah | nulya manggih pangarit siji mêncil | anuju pangaritipun | jaran Si Gagakrimang | pakathike ing wau
kang andika jaluk | angur mundhuta karanjang | kawula dhatêng ngaturi ||
34. yèn mênggah kuping punika | sakalangkung kula
pangarit kalithihan | dika tumbas yèn sadhidhik ||
36. pakathik sigra cinandhak | kupingira sasisih wus dinawir | ya ta Kyai Juru gupuh | sampun akarya surat | kang pakathik sampun kasinungan wau | kang ardana gangsal wêlas |
kang pakathik lumayu pondhoke rawuh | akathah kang wong
pêrung kupingipun | pan kinanthilan layang | Ki Mataun atanya ing baturipun | apa kang rame ing jaba | ingkang dinangu turnyaris ||
tinakonan | ing jaba gègèr apa | ki patih sampun andugi | yèn gusti duka | aturira mlas-asih ||
3. dipun aris rumiyin tuwan adhahar | tan prayoga kang warti | ing mangke katura | yèn sampun lorod dhahar | ki adipati lon angling | têka matura | iya ingsun alimi ||
4. Ki Mataun minggu anêmbah kewala | wêruh watêking gusti | wong kang cinêkêlan | abudi sampun uwal | lumayu ngayun ing gusti | sang adipatya | kagyat sira ningali ||
5. lah iku bapa iya wong kêna ngapa | awake kuthah gêtih | Mataun tur sêmbah | inggih gusti punika | kang dados gègèring jawi | pakathik tuwan | nênggih ingkang angarit ||
6. dipun pêrung kupinge kinakanthilan | layangipun puniki | sigra sang dipatya | mundhut punang nawala | asta têngên ika maksih | angêpêl sêga | kang kiwa nyandhak tulis ||
prajurit | yèn nyata lanang | maguta sun antèni ||
8. ing Bangawan Sore lah sira nabranga | katêmu [ka...]
[...têmu] padha siji | lan Dipati Pajang | aja ngandhêlkên bala | sun tadhahi padha siji | ki adipatya | dukane tan sinipi ||
9. kêpêlira sigra binanting ing panjang | rêmuk dados
Jipang | waosira cinangking | pan biring lanangan | Dhangdhangmungsuh wastanya | turôngga sampun cumawis |
wus pantêse wong ajurit | dèn byok ing kathah | pan ora sun gingsiri ||
14. wanti-wanti ingkang rayi aturira | kang raka sangêt runtik | iya ranmu uga | sadulur seje biyang | pan ora kadêrêng mami | ngajak ing sira | kang rayi sangêt runtik ||
15. inggih sampun tan kenging kawula eman | pasthi arêbut urip | Mataun anyongklang | anusul kapang-kapang | nanging tan ora nututi | pun
saking kêbate panandêring turôngga | Arya Jipang wus prapti | sawetan Bangawan | Sore katon gumawang | wong Sêsela aningali | yèn Arya
sampun adhêp-adhêpan | kocap ing wêwalêr dhingin | sapa kang nabrang | pasthi apês kang jurit ||
20. wong Sêsela surak lir pendah ampuhan | ingkang
28. tinumbakan Ki Arya Jipang tan pasah | apan ora tinolih | mung
nadhahi | anosok ing wuntat | maring Ki Arya Jipang | saking ngarsa kanan keri | singa katrajang | wong Sêsela kèh mati ||
pangrasaning tyas | lwir wong binayangkari ||
32. pangamuke lir banthèng atawan brana | rinoban ing ajurit | sira Arya
ingkang pêjah | kadi babadan pacing | wangke anggulasah | ingamuk Arya Jipang | watêk ing wus nandhang
yèn wong Sêsela ngisis | akathah pêjah | arsa tulunga jurit ||
36. lawan Ki Panjawi akarsa tumandang | wau radèn ngabèi | kang datan saranta | saking
arya aningali | yèn pinagut ing prang | maring wau wong
Radèn Loringpasar | mirsa lingnya ki arya | rahadèn runtik ing ati | arsa numbaka | Ki Juru wus udani ||
angucira | lah payo padha bêdhil | lah sira balia | radèn wus wangsul enggal | wus ayun-ayunan jurit | sira rahadyan | lan Arya Jipang mangkin ||
49. Arya Jipang kudane ran Gagakrimang | dangu wruh kapal
mobat-mabit | wus rinampid ika | ki arya mring rahadyan | anulya dipun larihi | saking ing dharat | panumbake ngênèni ||
tinadhahan ngakathah | tumênggung wus angêmasi | murda tinigas | satêngahing ngajurit ||
putranira | ingkang angaèsi gawe | nora atômpa nagara | tan liyana ginanjar | kang adi awarni kampuh | daragêm ingkang ganjaran ||
8. kalawan picis sakêthi | iku watara manira | yèn para aku wong rèrèh | kang matèni Arya Jipang | katura sang dipatya | nagara ganjaranipun | ing
sampun ubayanipun | yakti tinagih ing prana ||
10. Ki Pamanahan mangkya ngling | yayi yèn makatên rêmbag | dawêg angakên wong roro | kang
Pajang | yèn kang mêjahi wong roro | pêjahe Ki Arya Jipang | lêlurah wong tamtama | wontên dene wastanipun | Ki Panjawi Pamanahan ||
agêmipun Arya Jipang | lan dhuwung sakêmbaran | ingkang dinamêl angamuk | katura sang adipatya ||
14. ngandika sang adipati | inggih ki raka anêdha | lah pundi mangke rupane | wong Jipang kang milu seba | Pamanahan tur sêmbah | punika ta warninipun | ingkang waos binongkokan ||
15. dening mantrinipun nênggih | kang lênggah tarap punika | kang munggwing ing wingking
sampun sami majêng karo | ki adipati ngandika | lah ingsun atêtanya | dhimin aduwe sadulur | Arya Jipang seje biyang ||
17. ing mêngko ana ing ngêndi | umatur kang pinariksa | wau wontên ing wingkinge | kang raka kala lumampah | pan wartine dinukan | kongsi dados runtikipun | kesahe datan pamitan ||
18. tilar bala tan tinolih | kala kesahe punika | kawula tan wrin puruge | ki adipati ngandika | dhatêng Ki Pamanahan | kakang dika kula tantun | lah kadipundi ing karsa ||
19. gon dika andum nagari | ing Pathi lan ing Mataram | kang pundi kasrah kang anom | manira tan ngawruhana | môngsa bodho andika | pan pakanira kang sêpuh | kang yogya andum ganjaran ||
20. Pamanahan matur aris | inggih ing pandum kawula | rèh sêpuh kawula ngawon | pun adhi ingkang tampia | nagari
ing pamanah ingong | yèn wus pratela panduman | manira darma pasrah | lah sampun tanggung ing laku | kakang
kapanggih wingking kang sêpuh | tampia benjing ing Pajang ||
23. lan malih parentah mami | mring Ki Raka Pamanahan | sampun dika barêng
mulih | sampun kongsi lawas-lawas | ewuh-aya ing lêlakon | anuli dika muliha | sumusula manira | dening ing Mataram besuk | ngong
Dipati Pajang | kang dhingin wadya asêlur | sang adipati wus bubar ||
27. kawarnaa ingkang kari | ing wau Ki Pamanahan |
minggah ing arga lampahe | apan wus ungkur-ungkuran | lawan sang adipatya | miwah wau lampahipun | Ki Panjawi sampun bubar ||
28. datan kawarna ing margi | Ki Panjawi lampahira | praptèng Pathi nagarane | apan cacah wong salêksa | manggih nagara arja | Ki Panjawi wus jêjuluk | Ki Agêng Pathi sêmana ||
29. kalangkung dening amukti | Ki Agêng ing Pathi ika | kang kawarnaa lampahe | Ki Pamanahan wus prapta | ing gunung Danaraja | Kyai Juru
sampun katur ing ratu mas | anuli ingandikan | prapta ing ngarsa umatur | Pamanahan mring ratu mas ||
31. mangkana aturirèki | lampah kawula punika | ratu mas ngutus wiyose | dhatêng ing rayi paduka | Adipati ing Pajang | kinèn tur paksi sang ratu | yèn pun Arya Jipang pêjah ||
32. kawula kang amêjahi | pêjahipun lan apêrang | sarta kalawan patihe | kang tumut bela palastra | wontên ing adilaga | wontên dene murdanipun | pêpatihipun katigas ||
33. miwah sakathah wong cili | wadya ing Jipang sadaya |
35. kang yogya ingsun ngèngèri | iya amung pakanira | lah ing mangke karsaningong | Kalinyamat iki uga | miwah ta ing Prawata | sakarsanira angangkuh | tan ngrasa duwèni ingwang ||
36. Ki Pamanahan wotsari | inggih anuwun kawula | ratu mas ing pasihane | nanging ta badan kawula | inggih sampun ginanjar | nagari wasta Matarum | kang katampèn ing kawula ||
37. dening nagari ing Pathi | tunggil kang dados ganjaran | nanging kawula sungake | dhatêng pun adhi punika | kawula ngalualah | rèh kula ingangkah sêpuh | abêbakal ing Mataram ||
38. Ratu Kalinyamat angling | lah iku lêwih prayoga | apadene sêranane | barana ing Kalinyamat |
dhèwèke | Ki Pamanahan wotsêkar | langkung panuwunira | lawan malih aturipun | Pamanahan mring kang raka ||
40. inggih kalangkung kapundhi | ing sih pitajêng sampeyan | kang dhawuh ing raganingong | nanging nênuhun kawula | kang kasuwun punika | pusaka ingkang rumuhun | kang awarni bêbarkatan ||
41. Ratu Kalinyamat angling | lah yayi aywa sumêlang | wus kalêbu ujar ingong | sira ingkang aduwea | ingkang warni pusaka | alah iki warnanipun | mirah kusi manjangan
nuwun | kang raka sarwi ngandika ||
43. iku ta wawêkas mami | yayi sira dèn abisa | mêpêt sakèhing wiraos | aja na kang wong miyarsa | pasthine iku uga | yèn kawarta gawe lampus | lah poma dèn bisa sira ||
44. miwah kang rupa pawèstri | iku padha tampanana | mapan iku pawongane | kakangira ing Prawata | miwah ing Kalinyamat | dene kang nom-anom iku | ana ingkang sêsêngkêran ||
45. kang pawèstri iku ugi | iya yayi wruhanira | ana ingkang santanane | lah sira padha gawaa | môngsa bodhoa sira | ingsun tan kawasa gadhuh | kang padha rupa wanodya ||
46. nadyan anaa kang kari | amunga kang wus winayah | kang patut ngladèni ingong | rèh ingsun uwus apapa | môngsa bodhoa sira | ingsun pracaya sirèku | lah uwis dèn bêcik sira ||
47. ya ta rajabrana mijil | kang nampèni wong Sêsela | miwah kang rupa wong wadon | wus
kawarna lampahira | mampir praptèng Sêsela | anantun kang anak putu | miwah ingkang kulawôngsa ||
50. agêng alit pan tinari | kang trêsna sami binêkta | bandhu lawan santanane | kinêrig kang sami trêsna | tumut dhatêng Mataram | kulawôngsa kathahipun | watawis wong
Pamanahan ature | dhumatêng Dipati Pajang | sampun dhatêng kawula | rèhning kawula ingutus | marêk ing raka paduka ||
53. ngutus kawula tur paksi | dhatêng Ratu Lèpènnyamat | inggih sampun katur kabèh | yèn pêjah pun Arya Jipang | miwah
wanodya | binaktakakên sadarum | têtilare raka tuwan ||
56. dening pawèstri kang kari | kang pinêndhêt raka tuwan | ingkang asêpuh kemawon |
liya punika kabêkta | dhumatêng ing kawula | punika ing mangke katur | kawula darma ambêkta ||
57. môngsa-borong sang dipati | inggih ing lampah kawula | apan sadarma kemawon | anglampahi pangandika | punapa kang kabêkta | apan wajibipun katur | sang adipati ngandika ||
58. kakang atarima mami | sih pracaya pakanira | ingkang marang jênêng ingong | pan kayanirakaryanira. wus kathah | kang katampan
arupa wanodya | manawa na prayogane | kang layak ngong karsakêna | ya ta wus tinimbalan | sakèh wanodyantukipun | ing Kalinyamat punika ||
61. wus sinaosakên sami | ing ngarsane sang dipatya | sampun pinariksa kabèh | sakathahe kang wanodya | nanging tan ana layak | pan amung satunggal timur | kang sinêngkêr sang dipatya ||
62. pan rare dèrèng birai | ingkang
ing wismane | datan kawarna laminya | pan wus langkung antara | wangsul-wangsul wiyosipun | dipatya tan angandika ||
66. pan nagara ing Matawis | kang badhe dados ganjaran | anging akêdhik cacahe | cinarita maksih wana | nagara ing Mataram | kalangkung angayun-ayun | kang wasta Ki Pamanahan ||
67. Ki Juru amituturi | dipun asabar ing karsa | môngsa wandea kalakon | êndi ana ratu cidra | nanging inganti uga |
70. mangkana ingkang ginupit | Panêmbahan Kalijaga | pan ora samar tingale | pandhita angraga suksma | wikan dèrèng
putra paduka ing Paos | angowahi ing ubaya | milanipun kawula | inggih asangêt tan purun | sumawita ratu cidra ||
ingsun kang amatut | aja na wêganging karsa ||
76. lah payo sun atêr kaki | maring nagari ing Pajang | sira pêpanggiha dhewe | saksana sang
79. pan timbangane ing Pathi | Mataram tan kalampahan | kakangira ingkang anom | kakangira ingkang tuwa | pan dèrèng kalampahan | atampi ganjaranipun | Dipati Pajang tur sêmbah ||
80. mila nagri ing Matawis | dèrèng kasungkên pun kakang | dening maksih cêngkar garèng | ping kalihnya maksih wana | wawêngkon ing Mataram | akêdhik têtiyangipun | sêdyane manah kawula ||
Mataram lawan ing Pathi | iku kang dadi ganjaran | aja na ujar kapindho | lah uwis sira srahêna | maring ing kakangira | tulusa dadi
anêmbah | dhatêng guru amba kamipurun ugi | umatur dhatêng tuwan ||
2. apan amba midhangêt rumiyin | wirayatipun Sinuhun Ngarga | punika benjing ing têmbe | wontên umadêg ratu | kadi amba nagri Matawis | ya ta sang
ing ujar keras | panêmbahan muwus | lah uwis Ki Jêbèng Pajang | apasraha ya padesan ing Matawis | sungêna kakangira ||
6. Adipati ing Pajang wotsari | dhatêng ing guru saaturira | sumôngga ing asta kalèh | kula langkung jumurung | alah kakang dika tampèni | inggih dhusun [dhu...]
[...sun] Mataram | taksih wana tuhu | Ki Pamanahan saksana | anampèni inggih desa ing
lah ingsun kaki apan mit mulih | sigra atur sêmbah kalihira | mangkana ing sawingkinge | jêng panêmbahan wau |
dhatêng Matarame | Ki Pamanahan wau | putranira pitu winarni | ingkang jalu lêlima | kalih èstrinipun | pan sampun sami akrama | wau
malihipun | Radèn Tompe ingkang nama | gangsalipun Radèn Kadhawung anênggih | kêkalih kang wanodya ||
11. kalih pan sampun apalakrami | satunggal antuk Tumênggung Mayang | wontên dene satunggile |
apan akrama antuk | ya Ki Arya ing Dhadhaptulis | sami mantri
kawarnaa ing enjing | apan sampun dènira adandan | Ki Pamanahan karsane | saos ing gustinipun | pan akarsa
13. Ki Pamanahan sampun apanggih | lawan Sang Adipati ing Pajang | anèng pasewakan andhèr |
Bênawa mlas-asih | saha asêmu waspa ||
15. inggih ta kakang sampun alami | benjing nuntên paduka wangsula | atinjo ing ulun malèh | tan bêtah pisah ulun | lan paduka
dipatya | apan sampun jawat tangan lan dipati | lèngsèr Ki Pamanahan ||
èstri kalih sarêng nangis | ingkang antuk Ki Tumênggung Mayang | wau ingkang pamêkase | ingkang akrama antuk | Kyai Arya ing Dhadhaptulis | inggih kalih
jamak wong laki uga | amung donganingsun maring sira nini | tulusa palakrama ||
20. lah uwis padha kariya nini | ingsun
ingkang awarni gotongan | kasur lawan gêgulinge | myang karang ulunipun | pan binêkta
Pamanahan | ingkang dèn sêsuguh | akathah pisêgahira | pangajênge [pa...]
[...ngajênge] jangan mênir pêcêl pitik | pawingkinge akathah ||
alinggih | dahat amrih sih sira | Ki Karanglo matur | kawula ngaturi sêgah | sêkul sananjung tanpa ulam puniki | ywa kirang pangapura ||
27. Ki Pamanahan nauri aris | inggih nêdha ki bayi manira | nulya sami dhahar age | adhahar adunipun | pêcêl pitik lan jangan
karaosing manah | kang ing têmbe wontên ngarsa-arsa ugi | wau ingkang kocapa ||
30. nênggih Kangjêng Susunan ing Kali | dawêg siram anèng
agya nyandhak suku ingkang têngên nênggih | wau kang winasuhan ||
31. Ki Gêdhe ing Karanglo sirèki | amasuhi padane kang kiwa | risang pandhita sukune |
ana cacadipun | pan apasir lawan [la...]
[...wan] awukir | pacangkraman akathah | ing dharat ing banyu | arêmbug pasitènira | tur awêdhi saparan-paranirèki | toya wêning sumbêran ||
36. apan sangsaya kathah wong prapti | ingkang awisma anèng Mataram | piwahmiwah. saanak putune | tan pêgat tiyang rawuh | ingkang sami ngaturi bêkti | miwah atur dhadharan | myang wowohanipun | lan akathah atur ulam | ulam êloh sami ngaturakên maring | Kyai Agêng Mataram ||
37. tulus suka awibawa mukti | ingkang adhêdhêkah ing Mataram | lawan
38. nanging Kyai Agêng ing Matawis | kala sêmana kang maksih
Agêng Paderesan | apan andèrès karyane | kalangkung
rakêtipun | tan rumasa sanak mêmanggih | lwir
Agêng Giring | wayah enjing ngunggahi deresan | anèng ing pakarangane | nanging ana winuwus | pakarangan ana satunggil | tirisan tan amanggar | lamine tinandur | nanging kalane punika | dawêg wontên wohipun namung satunggil | wayah lagi
Paderesan | sapraptaning luhur | lagi atrap bumbungira | kyai gêdhe amirsa swara dumêling | lwir pangucaping janma ||
43. prênahing swara ingkang dumêling | anèng dawêgan satunggil ika | kang cêlak lan deresane | mangkana swaranipun | hèh ki gêdhe wruhanirèki | sapa ingkang ngombea | maring toyaningsun | dèn êntèkna babar pisan | iku têmbe saturune dadi aji | amêngku tanah Jawa ||
44. kagyat ing tyas Ki Gêdhe ing Giring | mirsa swaraning dawêgan
agupuh | praptèng luhur wus ingalap | kang dawêgan cinangking mudhun aririh | sapraptane ing lêmah ||
mantuk | praptèng wisma gya dèn parèsi | sawusasawuse. kaparesan | winagah ing kalbu | pangunjuking toya dwêgan | yèn ingunjuka maksih enjing puniki | cinunggah datan têlas ||
46. nanging sadina punika ugi | kyai gêdhe tan
amung ing dintên punika | pawon suwung tan wontên tilasing gêni | wau ki gêdhe ika ||
47. wusing dawêgan dinugi-dugi | ingunjuk tan têlas babar pisan | anulya sininggahake | wau dawêgan sampun | nèng pêpaga gènnya ngrawati | saluhur pawon ika | kyai gêdhe gupuh |
49. wontên pundi wakane puniki | dening sêpi Nyai Giring mojar | kesah wikana puruge | sanggupe ambil kayu |
agêng atanya mring Nyai Giring | puniki punapaa ||
51. têka botên kakang ngrêratêngi | godhog lêgèn pan kula punika | mampir anjêjaluk lêgèn | Nyai Giring amuwus | inggih amung dintên punika | karsane raka dika | aso kêsêlipun | Nyai Giring kagyat mulat |
ing pangampahe | kiyai ariningsun | kang dawêgan punika ugi | sampun andika têdha | inggih toyanipun | ing
bakulenesu)Tuyem : esih ana kabeh? ora payuapa!! =))KFC : X_XTelfon KeempatTuyem : hallooo.. Kaepsi?KFC : kowe maning! arep ngledekmaning apa!Tuyem : woi inyong arep pesen! yawis, inyong ora sida pesen lah!KFC : oh
moco2 artikel ndek ngisor … kok tumben sepi ojo2 kabeh mbok ban i :S
Permukaan planet kiye wujude kira kira pada baen karo permukaan wulan, akeh kawah-kawah asteroid uga tebing sing
sekang Bumi ning merga merkurius kiye ora nduwe atmosfer, sinar srengenge kuwe ora bisa dipancarna, akibate langit
Satrio Ireng: Mobil Penyapu Ranjau Paku milik Polisi
kuwi enek dalan tembus banyu mili nyang Waga-waga, ya bisa nembus nyang Isaima. Irna wis tau mlebu nyang guwo sing isine banyu kuwi? Kuwi Jerone ra keukur, wong jare Wamena kuwi biyen jare tlaga.
Gusti.... Mugi paringo ing margi kaleresanSanes margining manungso kang manggih kanikmatanSanes margining manungso kang paduko laknati…(Kyai Kanjeng)
Limanowa (Jerman Ilmenau) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Limanowa&oldid=1090395"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Umume jaman prasejarah dianggep dimolai sekang wektu moali anane makhluk hidup utawa kehidupan nang planet bumi kiye, contone dong molai ana makhluk utawa kehidupan sederhana sing mung duwe sel tunggal nganti anane makhluk-makhluk sing duwe sel kompleks. Dadi molai sekang anane plankton terus dinosaurus ngantek menungsa purba sing urung paham
wektu kuwe, misale ana makhluk apa baen, ana kedaden alam apa baen lyy.
dadi ketok aneh, krudungan tapi goyange saru…
kawruh jawa 01	Posted on 30 Mei 2010	by sithole NRIMMO ING PANDHUM , SABAR MARING KAHANAN … [Goeno Maroeto]
Diwenehi ditrimo,gak diwenèhi yo njaluk! [Suro Gentho]
katone meneng-anteng….ning ngarep-arep… yen ra entuk bagiyan…. ngamuk…. [Triwinarno Tri]
dipublikasikan di Cuplikan dan tag guyonan, kawruh jawa, ngawur. Tandai permalink.	← blonjo kanggo bojo
punika sedaya sirna lebur dening pangastuti ulah semedi, inggih amesu cipta, mesu budi, maladihening, ulah pasamaden, sedaya punika namung kangge amurmeng pandulu paworing kawula kalawan gusti. Makaten ugi sedaya sawarnining bebaya ingkang medal saking pandameling tiyang sanes, sanadyan ugi kewan
ingkang wantun angganggu damel, temtu ketaman ing wilalat, peksi miber ingkang ngungkuli temtu pejah sirna kuwandhanipun. Punapa dene tumrap sasamining titah ingkang nedya anglawan, angremehaken tuwin angluhuri kamenangan dateng sasaminipun, temtu boten badhe kalampahan. Salagi saweg purun papandengan kemawon sampun tamtu badanipun gemeter lolos otot bebayunipun. Inggih margi saking kaungkulan perbawa ingkang tansah sumunar gumawang purbawisesanipun kadosdene wimbaning purnama sada”.
sinawang kamitenggengan, ingkang amriksani pasuryaningsun, yo iki sang lanang jati, Arjuno Kasmaran, ingsun mandeng tuwuh tresno, ingsun mesem kapikut asmoro, pasrah ingsun boyong ing gatuloyo, yo jabang bayine…(
nskaTiếng ViệtVolapükWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.43, 22 Oktober 2016.
Satrio Ireng: Bhagawad Gita (XV) Pohon Dunia
Satrio Ireng: Bhagawad Gita (XIII) Falsafah Kehidupan
pembacane sing ngirim pengalamanne bareng Radar,” kaki Daplun ngomong maning.“Gweh…Radar be aweh hadiah, bapanne agepan aweh
ngawehna bungkusan cilik.Weruh kaya kuwe Dakem dadi katon sumringah banget. “Tek bukak ya pak?” Dakem takon kambi ngambung bojone.“Ya ngonoh, wong anu pancen nggo ko,” Daplun semaur.Tapi mbrang bungkusan cilik mau dibukak jebul isine. “Lho? pak… kiye mbok
Suku bangsa serumpun ing Kalimantan (Rumpun Banjar) :
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Melayu&oldid=1056452"	Kategori: Disambiguasi	Menu navigasi
MAS AYU GADHING NYELAMETAKEN MAS PURBA
April 13, 2010 by Hasan Basri Serta Prabu Tawang Alun ninggal, keraton Macan Putih ngalami pralaya. Keraton gedhe kang wis dibangun apik, rakyate makmur lan
Keraton Macan Putih sing katon putih maning, naming katon surem lan peteng, kaya dene peteng atine keluwarga istana lan kemesut wedine para kawula alit.
Gara-garane Pangeran Patih Sasranegara, anake Prabu Tawang Alun kang nomer loro, munggah dadi raja tanpa rembug ambi dulur-dulure lan punggawa keraton. Kerana munggah dadi raja tanpa rembug, mula tetulung teka dulur-dulure lan punggawa keraton sing ana. Pangeran Sasranegara persasat dhewekan nggawa lakune keraton. Wewarah teka para punggawa keraton kang wis jeru ilmune sing diterima, perajurit kang setiya wis sing duwe, paran maning penguwat teka dulur. Mula sing sepira suwe, lakune keraton kaya dene cikar nggumbing gelindhingane.
Ndeleng lakune keraton kang sing sakmajade, anak-anake Prabu Tawang Alun liyane kaya Pangeran
kanggo njunjung arum luhure trah Tawang Alun. Temokaken para punggawa keraton kang magih tuhu, kaya Wangsakarya lan liya liyane duwe karep kang padha. Kabeh kepingin mbalekaken jayane keraton Macan Putih. Lan kabeh magih enget kelendi kesel reka dayane Prabu Tawang Alun mbangun keraton bengen.
kudu ati-ati aja sampek ndadekaken raja pati utamane kawula alit polahe kabeh weruh kadhung Pangeran Sasranegara iku wateke kaku lan sing keneng kauthik atine. Kadhung wis munclak atine, gampang sing nganggo akal budi terotos dhig kabeh diadhepi lan dipateni. Paran maning iyane saiki nyekel
punggawa lan arep dicoplok makutha rajane. Sing kathik mikir engko maning, Pangeran Sasranegara getihe gemulak, ngamuk ngunus keris metu teka paseban, sumbar nantang nyang sekabehe wong. Perajurit keraton diejak ngelabrak pasukan para punggawa kang ngepung keraton. Kerana perajurite mung sithik, Pangeran Sasranegara kewalahen ngadhepi musuh. Iyane balik nyang keraton lan nong njero ngamuk mateni keluwarga keraton.
Mas Ayu Gadhing, rabine Pangeran Sasranegara dhewek sing luput dadi sasaran. Naming wong wadon ayu asal Pasuruan iki duwe nasib apik magih diwelasi Kang Kuwasa. Ambi nggindhong anake kang aran Mas Purba, Mas Ayu
terowongan dawa sampek gadug njabane keraton. Liwat terowongan iku ahire Mas Ayu Gadhing, Mas Purba lan Mbok Cina gadug ring alas Laban Jati. Ring kana wong telu mau sengidan sak suwene perang. Kanggo ngurmati labuhe Mbok Cina, alas iku mau kejuluk aran Laban Cina.
Basri Adat endhog-endhogan anane mung ring Banyuwangi, yaiku pas ulan Mulud. Adat iki digelar kanggo ngengeti
ndhemenaken, saiki adat endhog-endhogan sing mung ning kampung-kampung Using baen naming wis nyebar nyang kampung-kampung Jawa lan Medura.
Hang aran endhog-endhogan, dudu endhog apen-apenan. Kaya
keboan. Merga miturut paramasastra Using, ucap hang dibaleni, maknane bisa apen-apenan, taping bisa uga maknane akehe barang, kaya umpamane wiji-wijian. Dadi endhog-endhogan iku karepe endhog kang akeh seru.
Kembang endhog iku digawe teka kuluban endhog kang disundukaken ring jajang kang dawane rong kilan aju direnggo ambi kembang kertas. Kembang endhog iku dudu memengan lan dudu mung rerenggan, masiyatah lare cilik mesti dhemen. Kembang endhog
Kebudayaan Banyuwangi | Leave a Comment »	BARONG
January 12, 2010 by Hasan Basri Kadhung ring Banyuwangi ana kesenian Barong, ya sing mohal. Wong Banyuwangi iku seru dhemene nyang
nyocok, jenggot lan berengose nyerodok, kupinge mangklang, seriwi ndhaplang. Ring ndhuwur endhase ana
Pokoke lare cilik sawanen kadhung buru weruh.
Barong iku dudu kanggo nggambaraken menungsa, naming perlu nggambaraken sebangsa kewan utawa mahluk teka alam alus, dudu muja bangsa alus, naming wong bengen rumangsa kadhung ring alam iki ana alam kasar uga ana alam alus. Alam kasar iku alam kang katon mata, alam alus yaiku alam kang sing katon mata. Menungsa uga gedigu. Duwe jasad kasar lan jasad alus. Jasad kasar iku rupa tangan, sikil lan sepiturute, jasad alus iku roh. Seteruse ring alam iki ana alam cilik lan alam gedhe. Alam cilik iku menungsa, alam gedhe iku jagad. Dadi alam kasar lan alam alus, jasad kasar lan jasad alus, alam cilik lan alam gedhe iku setemene nyawiji. Mula wong bengen nganggep penting ngerumat harmoni rong alam kang beda mau. Wujude, antarane nganggo kesenian barong.
Kesenian barong ring Banyuwangi ana rong macem. Ana barong kanggo ngarak, lan barong kanggo dipentasaken kang ana lakone. Dulur Kemiren lan saubenge ngarani barong kanggo ngarak iku “barong ngeraina” polahe biyasahe ngarak penganten utawa lare sunat iku wayah raina. Kadhung barong kang dipentasaken diarani ‘barong bengi’ polahe biyasahe dimainaken wayah bengi.
Barong ngeraina, akeh-akehe wong wis pating weruh kadhung barong bengi arang kang weruh lan ngerti polahe kesenian iki anane mung ring Banyuwangi dhaerah lor kulon. Persise ring desa-desa saubenge Kemiren Kecamatan Glagah. Barong bengi nganggo kubung, naming sing kathik
iki antarane penonton lan pemain bisa omong-omongan kaya dene kesenian Lenong Betawi.
Kesenian iki duwe ciri has kang sing ana ring kesenian liyane yaiku bab sesambungane kang raket ambi leluhur pepundhen desa. Kerana sesambungan kang raket iku wis dadi yakine, angger arep tanggapan sing wani ninggal pamitan nyang Buyut. Malah kanggo dulur-dulur Kemiren, nguri-uri kesenian barong iku dudu mung kanggo nggolet picis, naming wujud tanggung jawab njaga keselametane desa. Njaga timbange alam kasar lan alam alus, alam lair lan batin.
siji lan liyane sing tau kedaden tukaran, jugil-jugilan, bangkel, paran maning duwe karep ngebes grup liyane. kang kedaden umume pada tulung-tinulung nyang grup liyane. Mula setemene kesenian barong iki keneng dienggo tuladha ambi kesenian liya mergane nguri-uri lan ngerumat kesenian iku dudu mung perlu nggolet picis, naming kanggo tujuan kang lebih dhuwur lan
uleh perintah teka atasane supaya ring Banyuwangi dibangun lurung hang keneng diliwati
ngurak-urak rakyate kanggo ngersaya. Penjaluk iku dituruti. Rakyat Banyuwangi, tuwek enom, lanang wadon padha gemerudug ngersaya gawe lurung sakat teka kulone pendhapa ngaloraken.
Ngersaya iku sampek ulan-ulanan. Aja takon pira korbane. Rakyat Banyuwangi nalika iku rumangsa dipateni nganggo cara liya. Arep sing mati kelendi? Megawe raina bengi sing kathik diuweni madhang. Aran mayid keleran sak dalan-dalan. Korban saya akeh nalika kudu ndhodhol gunung watu pinggir segara. Mas Alit, bupati Banyuwangi kala iku susah sing kaitungan. Iyane sing gelem rakyate dadi korban tanpa aji. Mula, ngersaya diendhegaken ambi Mas Alit. Sedheng VOC hang bisane mong merintah, weruh
dhaerah Bayu (saiki wilayah kecamatan Songgon). Bayu kala iku mageh rupa alas gedhe. Panggonane ring pereng wetane Gunung Raung. Uwit-uwit gedhe ngadeg rapet. Sesawangan kiwa tengen akeh puthuk-puthuk gunung kaya tumpeng kang dijejer-jejer. Kerana panggonane dhuwur, teka Rogojampi, Bayu wis bisa
ambi dulur-dulur nusantara kang padha-padha bangkel nyang penjajahan Landa. Ring Bayu, prajurit Blambangan nggawe benteng kang kukuh kang diarani palisade, yaiku benteng kang digawe teka gelondhongan kayu gedhe kang dipasang jejer rapet lan dilincipi pucuke. Dhuwure sekira petang dhepa, ngarepe
prajurit kang ana ring njero benteng uripe kecukupan sing kurang paran-paran. Ring njero benteng iku uga ana sumber kang seru gedhene kang bisa nyepakaken banyu sak akeh-akehe (saiki sumber iku dadi
Satrio Ireng: Napak Tilas Dunia Intelijen Indonesia
Satrio Ireng: Candi Ngetos (nganjuk)
Ngelmu dagang	Posted on 3 Juni 2010	by sithole miturut simbah:
wong dagang kui kudu wani ‘tuna sathak bathi sanak’ …
bathi sithik ora papa, asal bisa nambah dulur lan akeh kancane.
ben warunge payu, dodolan aja larang2 sing marai wong
Sasuwene pirang-pirang abad, wong Cina ora nduwe gegayutan karo nagara utawa dunia manca. Akèh pedhagang manca Éropah kang kepengin dhagang karo Cina utamanae amarga sutera lan porselen misuwur banget ing Éropah. Ananging, pamarentah Cina mung ngijinake dhagang ing siji pelabuhan, ya iku ing Goungzhou (Kanton). Kanggo ngakali masalah iki, wong kang dodol candhu saka manca wiwit nyelundhupake candhu marang nagara Cina, saengga padunung Cina kepeksa ngadol piranti-piranti larang ("berharga") kanggo dilintu karo candhu. Pamarentah Cina ngusahakake praktik iki. Taun 1839, pejabat Cina ing pamarentahane komisioner Dhuwur Cina ing Goungzhou, Lim Tse shu, nekani gudhang-gudhang Inggris banjur nyita lan mbakar 20.000 peti candhu.
ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel ngandhut tulisan abasa Cina prasajaArtikel ngandhut tulisan abasa Cina padatan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.26, 3 Sèptèmber 2016.
ingkang wonten Kalimantan seneng ningali tulisane njenengan gunung mboto tempat dolanan lan apek kayu menawi ora keliru dewe wis tau ketemu ning RS. Kalisat wah wis pangling kabeh ning memori
wortel ingkang utuh saking sel somatik, sel floem oyot wortel. Tahapan ing potensi sel-sel wortel pramila wujud piyambakipun enggal inggih punika dados: floem oyot taneman wortel dipunkethok alit-alit kira-kira 2 mg, dipuntambahake ing media bernutrein sel-sel belah, wujud kalus (jaringan ingkang dereng terdeferensiasi), kalus dipunpisahaken ing media nutrisi, kalus belah piyambak wujud embrio, kabentuk taneman enggal.
badhe tukul dados setunggal individu ingkang enggal, anaging ing metode kultur jaringan, sel utawi jaringan dipuntukulaken kangge wujud organisme ingkang gadahi bagian ingkang jangkep. Nutrien saha hormon tukul auksin lan sitokinin ing media pertumbuhannya, akan ngacu belah sel-sel pramila kedadosan pertumbuhan. Menawi asam dipunlukai, asam traumalin bakal nyembuhake luka. Nyukani hormon auksin ing luka kasebut nyebapake pambelahan sel ingkang kedadosan cepet lan wujud kepelan alus ingkang dipunsebat kalus ingkang dereng terdeferensiasi. Sel-sel kalus kasebut saged dipunrembagaken dados individu enggal. Punika kultur jaringan dipunrembaaken kaliyan tambahan hormon ingkang jumbuh kaliyan kabetahan kangge wujud taneman supados saged dipunrembaaken dados taneman enggal. Kauntungan ginaaken teknik kultur inggih punika : bebas nemtuaken bagian taneman ingkang badhe dipunkultur, wekdhal ingkang dipunbetahake relatif singkat, boten betahake ruang kelas ingkang jembar, cepet ngasilaken
panggenan katutup ingkang tembus cahya pramila bagian taneman saged ngatahaken piyambak lan generasi dados taneman ingkang jangkep. Prinsip utami saking teknik kultur jaringan inggih punika ngatahi taneman kaliyan ginaaken bagian vegetatif taneman ginaaken media buatan ingkang dipunlampahi ing panggenan steril. Metode kultur jaringan dipunrembakaken kangge bantu ngelangkungi taneman, mliginipun kangge taneman ingkang
_Bandar_Lampung&oldid=1055575"	Kategori: Kutha Bandar LampungKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
nulis nggawe boso Suroboyoan. Nek gak ngerti artine, sampeyan iso nranslate nganggo Mbah Google… Bek e si mbah ngerti opo isine postingan iki.
dolanan karo arek-arek sing jik tas kenalan nang kono. Arek iku ancen kendel trus yo wani karo wong anyar alias gak isinan.
Iki hasil foto-fiti-ne… Taman mBungkul sik apik… Urung keinjek-injek sikile wong koyo rebutan es krim winginane iku.
Kerupuk Puli Sambel Petis RS Darmo Bungkul Sing endi, Fauzane…? Taman mBungkul Sejoli Kampanye Larangan Pengamen Rame-Rame Patung Suro Boyo Ngarep Bonbin Wis Ah… Iki dhisik sing tak posting… Sorry Mbak Bro, Mas Bro, Pak Bro, Bu Bro. Otakku rodo hang thithik… Dadi
engkang kulo susun mawi Basa Jawi supados gampilaken dateng sederek-sederek engkang kerso maos. Soho konco konco engkang sami nyuwun dipun susunaken Buku Puniko, khususipun konco konco ingkang manggen wonten
kangge kesempurnaan susunan selajengipun lan sa’derengipun ngaturaken
bilih buku alit puniko mengku datang pinten pinten contoh pidato engkang kulo susun mawi Basa Jawi supados gampilaken dateng sederek-sederek engkang kerso maos. Soho konco konco engkang sami nyuwun dipun susunaken Buku Puniko, khususipun konco konco ingkang manggen
Juki sing kerjone angon sapi, lek mangkat esuk molih sore. Pas nggiring sapine mlebukandang kok kurang siji. Juki nggolek'i muter-muter gak ketemu-ketemu.Akhire Juk menek uwit'e cipluk'an bek'e ta sapine iso ketok teko ndukur.tapekno gak ketok jugak.Pas arep mudhun Juki
wis gak sabar.Krungu sumpahe Bendot, yuk jah langsung ngangkat rok'e (tibakno gak nggae kathok)."Wuik..... apike rek..... sak ndunya ketok kabeh" jare Bendot.Juki krungu onok omongan ngono, langsung mbengok nyauti "cak cak, tulung delokno sapiku cak.kiro2 ketok tekok njero kono pisan gak?"
inggih puniko kangge ngresiki sedaya aral melintang calon pengantin putri sebab bade nglampahi ijab kobul, lan nyuwun pangestu dumateng kekalih tiang sepuh bapa/ibu serta para pinisepuh. Uborampenipun inggih puniko:1.
dumateng Bapa dalah biyung kinasih lenggah ing damper ingkang sampun katata kanti laksana. Bapa lenggah ing sakiwa tengening penganten.Sakderengipun
jinamas ing warih, Ni mas Calon temanten putrid ing ngarsanipun Bapa dalah biyung kinasih nyuwun idi pangestu dalah nyuwun agunging pangaksama mring ingkang rama miwah biyung kinasih. Awit calon temanten putrid badhe lumebet ing bebrayan enggal.Tangkeping asta sarwa sumembah ing pepedaning ingkang rama
pandonga pangestu anggen kula badhe dhaup palakrama kaliyan Kang Mas …………………..Ngger, nini putraku, dak tampa pangabektimu. Wis dadi kewajiban wong tuwa loro manggulo wentah kowe yo ngger putraku, Yen ono nakale lan wangkaling anak iku wis lumrah. Ora ono kaluputan sing kok sandang, kalamun lego lilo aku lan ibumu paring pangapuro. Dak paringi pangestu anggonmu arep jejodoan, tak dongakno mring Gusti kang Mahakuwasa mugo-mugo bgyo mulyo uripmu sempulur nganti sak lawase.Sanadyano
mboten namung meniko ingkang putra sumungkem ing pepadanira ingkang rama dalah biyung. Nanging raosing penggalih ingkang rama dalah biyung satuhu beda. Tatkala sinembah pepadane, kadya
Minangka pratandha tumuruning nugraha, bilih ingkang rama dalah biyung ingkang sampun paring idi palilaah, miwah pangestu dhumateng kang putra henggenira arsa dhaup palakrama.Paripurna ngabekti ing pepdanira ingkang rama kakung dalah biyung kinasih, Kang Putra calon temanten mring ingkang rama dalah biyung lumampah tumuju sasana jamas pasiraman.Amrih
samekta miwah gangsar samudayanipun, keparenga kula aturi uninga bilih ingkang badhe paring jamas pasiraman samangke inggih menika, para pepundhen, para pini sepuh, pitu cacahipun. Pinilih gunggung pitu amrih risang calaon pinanganten putri tansah pikantuh pitulungan, kinasih ing sasama, cinaket mring Gusti.Para pepundhen dalah pinisepuh ingkang kula aturaken kala wau inggih menika :1. RamaKakung Heriyantoyo2. Biyung Heri3. EyangKeparenga
dumateng para pepundhen, para pinisepuh kasuwun pangestunipun paring jamas pasiraman dhumateng risang calon pinananganten putri.1. Ingkang sepindhah paring jamas pasiraman nun inggih Rama kakung Heriyantoyo kanthi kebak ing pangati-ati, sarwa sarwi binarung donga suci lumebering toya waradung saranduning sarira risang ahayu. Ancles kadya siniram tirta sawindu, mahanani, ayem,temtrem sajroning kala.2.
Ing kaping kalehipun, kasuwun ibu biyung kinasih paring pangestu sesuci, age-age marepegi ingkang putri. Kebak ing sutresna, jinamas ing warih risang calaon pianganten putri. Waradin ing sarira saking pucuking
rikma dumugi samparaning ahayu.3. Salajengipun keparenga ingkang Eyang, nun inggih Eyang ................................. paring
pangestu dhumateng wayah, kanthi pangestu suci dhiri karana paring jamas pasiraman toya suci perwita adi. Ketang tresnaning eyang marang wayah, sakderengipun angguyur toya paring puji pandonga rahayu. Kanthi pianringan toya perwita sari mugiya calon pinanganten
miwah siniram ing warih suci.4. Katuran dumateng.......Mugi risang ahayu saged kasawaban mring kawegigan miwah kawicaksanan. Satemah ing tembe saged kasil ing babagan pakaryan5.
Katuran dumateng ibu........... paring jamas pasiraman, mugi Calon pinanganten putri sageta nderekaken sun tuladanaipun ibu.....6. Keparenga ibu........... mugi calon pinanganten saged nulad mring ibu...............7.
idi pangestu dalah paring jamas pasiraman, mugya pinanganten putri saged handerekaken hambangun kulawarga ingkang bagya mulya.Jangkep
anggenipun calon pinanganten ing dinten benjang badhe nglampahi upacara suci sarta sakral
agung inggih punika adicara palakrama. Mawantu-wantu Bapak/Ibu Heri ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa pepindhan, Muhung Gusti Kang Maha mirah ingkang badhe males luhuring budi panjenengan sadaya. Amin.SESUCI MECAH KENDHISaklajengipun
Bapak Heri paring toya sesuci ingkang mijil saking telengih kendhi pratala. Kendhi wus ngarani wadhah, pratala ateges lemah. Ilining toya boten pedhot mratandahani. Sempulur ing karahayon, sempulur anggenipun kagungan kersa, sempulur ing sandang, bogam, donya brana. Kanthi sesucen
menika, mugi-mugi risang ahayu anggenipun badhe ngayahi wajib, kalis ing godha rencana, kalis ing sambikala, hamung rahayu kang bakal tinemu.
Pangkas RikmaTiti laksana salajengipun nun inggih Bpk Heri arsa mangkas rikmane ingkang putri.”
Niat ingsun ngethok rikmamu nduk putriku, muga-muga dadiya pratandha sempuluring tuwuhmu, wilujeng, ahayu, wiwit saiki putriku wis dewasa uwal saka pangkoning rama lan ibu” Pangkasan rikma winadhah ing mok, tinampi dening ingkang ibu. Mugi risang ahayu nyembadani kekudanganipun ingkang rama miwah ibu kadidene sasmita pangkas rikma nun
inggih wiwit samenika risang ahayu samekta bawa priangga kalamun sampun
kulawarga mangun gesang tembayatan kaliyan ingkang garwa, Pondhongan
Rama kakung tumindak bopong pungkasan, ingkang paring sasmita hambok
bilih ing dinten menika rama kakung saged mbopong putrinipun ingkang pungkasan. ” Niat ingsun mbopong putriku, iki dadiya bopong kang pungkasan, sabanjure putriku bisa bawa priyangga urip tembayatan karo garwamu, kacukupan ing
kabeh lelakon kang kepungkur wis kapendhem, hamung thukula kabecikan tumraping bebrayan, rahayu, widada, nir ing sambi kala ”. Dulang pungkasan” Niat ingsun ndulang
putriku, pamujiku dulangan iki dadiya dulangan kang pungkasan. Ing sabanjure putriku bisaa madeg ing pribadine dewe, nampa kanugrahaning Gusti, dadiya
miyos saking panti. Ibu Heri ngindhit wakul minangka wadhahing arta asiling sade dhawet. Dene ingkang garwa nenggih Bapak Hery ngasta songsong, kang
wus sawega paring pepayung mring kang garwa. Ateges dadi wong tinitah kakung mono kudu bisa paring pengayoman mring ingkang garwa amrih ingkang tinitah wadon ayem, tentrem, kalis saking was
antri samya mundhut dhawet, dadya pratandha kalamun ing dinten benjing, rawuhipun para tamu antri dalidir kadya kang samya mundhut dhawet. Sarwa-sarwi mirah, hanggenira Ibu Hery sade dhawet, dhawete ayu, manis ing rasa, mila samya suka pari suka ingkang samya antri badhe mundhut dhawet. Mboten wonten ingkang kuciwa ing rasa,
snmya suka ing nala. Kajawi punika, sdayan dhawet ugi dados pratandha bilih bpk/ibu Heri suka dene mring sesami. Satemene sapa wonge
murah mring sasama, bakal pinaringan murah mring Gusti kang Maha Kuwasa. Makaten napa ingkang saget kula aturaken wonten adicara Siraman menika, mboten kesupen kula ing ngriki minangka sesulihipun ingkang hamengku gati, ngambali atur sugeng rawuh sinartan atur agunging panuwun ingkan tanpa pepindang rehning panjenengan para tamu sampun minangkani pamundhutipun Bpk/Ibu Heri. Para rawuh para lenggah,
Dening kula nindakaken urut reroncenipun adicara, milai purwa dumugi
paripurna tartamtu kathah kekirangananipun ugi kekilafan kula, mila menika kula namung nyenyadhong lumunturing sih samodra pangaksama dumateng ingkang hamengku gati ugi panjenengan sedaya, labed budi daya kula manungsa. Nuwun.
lair tanggal (1970-07-12) 12 Juli 1970 (umur 46), dhèwèké iku aktor, modhèl lan penyanyi saka Korea,[1] Lee Byung-Heon miwiti kariré ning donya peran ing film drama televisi kag judulé ASPHALT MY HOMETOWN ning taun 1991 ananging nembe kondhang nalika mainaké peran ning film kang judulé
Koréa KidulLair 1970Kategori ndhelik: Artikel mawa hCardsArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.05, 21 Oktober 2016.
Satrio Ireng: Lucu, Kapolres tak Dikenali Anak Buahnya
sel neng awake manungsa kuwi biso dadi jumlahe 100 triliun kedaden paling nggumunake nang alam dunyo iki. Para ilmuwan padha ngerti menawa
Kuwi wektu sing dibutuhake sak durunge kelahiran sing difahami dadi wektu persiapan kanggo mbentuk awake manungsa
Wektu metenge manungsa kuwi biasane 38 minggu diitung soko jaman sing disebut wektu pembuahan, utawa wektu konsepsi, nganti wayahe babaran. 8 minggu sak wise pembuahan,
cikal-bakale manungsa kuwi dijenengake embrio, sing artine "berkembang nang njero". Tahap iki, sing sebutane yaiku tahap embrio, tanda utamane ya kuwi dibentuke
bagian-bagian pokok soko awake manungsa. Mulai umur meteng 8 minggu nganti wektune babaran, "cikal-bakale
dibentuk ing tahap pembuahan," yaiku jamane wong wadon karo wong lanang masing-masing ngenehi bagian soko awak sing disebut kromosom sing jumlahe 23 sing diwenehake lewat proses sing disebut gabungan sel-sel reproduktif. Sel reproduktif soko wong wadon biasane disebut "endhog" tapi istilah ilmuwane sing bener
ya kuwi oosit. Sel reproduktif soko wong lanang
spermatozoon. Iki proses oosit dietokake soko bagian awake wong wadon sing disebut ovari proses kuwi dijenengake ovulasi,
nang njero salah sijine tabung sing disebut uterin, sing biasane uga dijenengake tabung Falopia. Tabung uterin kuwi nyambung karo ovarine wong wadon terus nyambung nang uterus utawa rahim.
Hasile yaiku embrio sing jumlah sele mung siji yaiku zigot,
ono nang jero bagian molekul sing disebut DNA (de-en-a). Sing isine yaiku petunjuk-
kaya undak-undakan sing kejlimet sing disebut dobel helik.
cetakan, mung ndaftar huruf depan soko tiap
bagian dasar wae butuh siji setengah juta halaman kertas!
Umpama diurutake soko pucuk nang pucuk, DNA nang siji sel wae dawane kaya telu lan sepertelu sikil utawa sak meter.
dawane iso dadi 63 milyar mil. Kuwi podho karo jarak soko bumi iki nang matahari terus balik nang bumi
ping 340. Cell DivisionKiro-kiro 24 nganti 30 jam soko
siji (1) sel dibagi dadi loro (2),
Early Pregnancy Factor (EPF)Mulai soko 24 nganti 48 jam tahap pembuahan dimulai, dadi meteng utawa orane wong wadon kuwi iso dicek lewat hormon iki disebut "faktor awal meteng" sing ono nang getihe si ibu. [13]
dijenengake bibit sel embrio sebabe sel-sel kuwi biso
mbentuk salah siji soko luwih 200 macem sel sing ono nang awake manungsa.
Sel-sel soko embrio sing berkembang kuwi mulai mbentuk hormon
lan nyegah supoyo getihe ibu ora kecampur karo getihe
ngasilake hormon lan jogo suhune embrio lan awake jabang bayi
Kiro-kiro seminggu, sel-sel bagian sel-sel njero mbentuk loro lapisan sing disebut
nang embrio sing lagi mbentuk. Sel-sel nang bagian epiblas mbentuk
kantong sing isine cairan. Cairan sing bersih kuwi,
sing luwih dhuwur nang njobo uterus, si bayi kangelan nggulingake awak.
nanging embrio iso njupuk nafas sethithik - sethithik. Pas umur kuwi, bagian ginjal ngasilake urin utawa air kencing
Nang embrio sing jenis kelamine lanang, muncul bagian testis
Pas umur 8 minggu bagian epidermis, utawa bagian kulit njaba,
Sakwise wolung minggu perkembangan embrio rampung. Pas umur iki, embrio manungsa kuwi wis berkembang soko sel tunggal
Bagian -bagian embrio kuwi saiki wis duwe kurang luwih 90% soko awake manungsa dewasa. [91]
mulai nganti wektune babaran. Pas umur 9 minggu, si jabang bayi mulai ngemut jempole
Fetus kuwi yo mulai iso nggegem,
lan nggerakake sirahe nang ngarep lang nang mburi,
buka lan nutup rahange, nggerakake ilate, lan
dengkule lan driji-driji sikile. Kelopak matane nutup. Nang bagian laring, muncul
Perkembangan sing cepet pas umur 9 lan 10 minggu kuwi nambahi bobote awak si fetus nganti luwih soko 75%. Pas umur 10 minggu, perkembangan
Kiro-kiro pas umur 11 minggu bagian irung lan lambe
wis kebentuk kabeh. Podho karo kedaden nang bagian-bagian awak liyane
irung lan lambe kuwi terus berkembang nurut karo umure si manungsa kuwi.
Pas umur iki, mung bagian geger karo nduwur sirah sing ora nanggepi sentuhane
Tanggepan iki dijenengake "refleksi ruting"
Tanggepan kuwi podho-podho kedaden nang bayi lan manungsa
muncul luwih dhisik nang bayi wadon ketimbang bayi lanang.
si fetus ngelek banyu luwih akeh, lan tingkahe dadi berubah.
Tambah suwe biso dadi si fetus kelangan kemampuan pangrungonane.
Bagian mata kuwi mulai nanggepi cahaya pas umur 27 minggu.
kanggo ngambu - ngambu yo mulai muncul.
Tanggepan rasa legi pait kuwi yo kethok nang raupe si bayi.
nunjukake kecenderungan mangan anis sak wise lahir.
Biasane bayi lahir sing ora tau nerima anis ora seneng anis.
Podho karo pengetahuane awake dhewe masalah perkembangan awal manungsa
Segara kanthi sesebutan misuwur PASKAL ya iku pasukan khusus Angkatan Laut Malaysia, kang nduwèni mupangat jroning aksi langsung utawa kadadean pangintaian khusus. PASKAL uga bisa nindakake konvensional,
Pasukan_Khas_Segara&oldid=988568"	Kategori: Pasukan khusus MalaysiaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Jordanów (Jerman Ilmenau) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jordanów&oldid=1090767"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
wonten nginggil dereng wonten teks-ipun, ingkang sampun wonten teks-ipun wonten link ngandhap menika, sumangga
kagem tumut kontes mbok menawi wonten saran nipun sageto sanjang
Oleksandr Panchuk (@panchuk1) 27
Gambar Peta Kabupaten Kota: Banyuwangi Kecamatan srono
Banyuwangi Kecamatan srono,peta mudik kota/kab Banyuwangi Kecamatan srono,free download peta Banyuwangi Kecamatan srono, autocad Banyuwangi Kecamatan srono, buku peta Banyuwangi Kecamatan srono, beli peta Banyuwangi Kecamatan srono, cari peta Banyuwangi Kecamatan srono, cad peta Banyuwangi Kecamatan srono, cetak peta Banyuwangi Kecamatan srono, cd peta Banyuwangi Kecamatan srono, peta Banyuwangi Kecamatan srono lengkap,peta Banyuwangi Kecamatan srono flash,peta Banyuwangi Kecamatan srono android,lokasi kota Banyuwangi Kecamatan srono,peta digital kota Banyuwangi Kecamatan srono,batas wilayah sebelah utara kab kota Banyuwangi Kecamatan srono,batas wilayah
”Wonten nopo be?”.”Iki lho enek wong nyanthelne bungkusan kresek nang nggone lawang,”sahut babe
bilang,”Lha mben niko kulo mriki kok mboten wonten tiyang, trus nggih alpukate kulo canthelne teng lawang mawon tinimbang kulo beto manthuk malih.”
Hwakakakak, “Oalah njenengan ta Pak ingkang nyanthelne kresek teng lawang, tiwas kulo pun geer kulo westani sinten je.”
Patrick Vieira (lair ing Dakar, Senegal, 23 Juni 1976; umur 40 taun)[2] inggih punika mantan pemain Bal-balan Perancis keturunan Senegal ingkang posisinipun minangka gelandang.[3]
Piyambakipun dipundangu dhateng Perancis ingkang kapisanan taun 1997, Vieira sampun ndhèrèk menangaken Piala Donya 1998 lan Piala Éropah 2000 sareng nagara Perancis. Piyambakipun sampun kaping 107 main
Awal Pagesangan[besut | besut sumber]
Saking satunggaling laré ingkang mèndel ingkang dipunagengaken déning tiyang sepuh tunggal, Vieira njalma dados salah satunggaling gelandang paling apik ing donya sarta pikantuk kathah gelar kaliyan klub Inggris, Arsenal F.C. lan timnas Perancis. Wiwit taun 2000, klub-klub sugih kados déné Real Madrid, Juventus F.C., Manchester United sami ngupaya ngrèkut piyambakipun.
Éwadéné kadhar kabintangannipun samsaya inggil, Vieira boten naté kesupèn dhateng asal-usulipun. Sesarengan kaliyan mantan pemain Perancis kados kiper Bernard Lama lan Jimmy Adjovi Boco sami kagungan inisiatif madhegaken Diambars Institute (‘Diambars’ wonten ing dialèk Wolof, Senegal, ateges ‘pejuang’), inggih punika sajinis akademi bal-balan modèrn ingkang boten namung nggladhi laré-laré ing Afrika dados atlèt bal-balan, ananging ugi nyamektakaken pawiyatan sinau kanthi formal wonten ing salebeting kelas.
Wonten ing tanggal 10 Agustus 1996, Daily Mirror nglaporaken bilih Vieira langkung milih pindhah dhateng klub Inggris, Arsenal, nalika piyambakipun boten katampi wonten ing Ajax.[7] Sekawan dinten sasampunipun boten katanmpi ing Ajax, piyambakipun kagabung kaliyan Arsenal kanthi béa £ 3,5 yuta.[8] Ingkang unik Vieira lan kanca satunggal nagaranipun Rémi Garde, dugi wonten ing klub punika, lan ugi dipunpecatipun manajer Bruce Rioch sadèrèngipun musim dipunwiwiti, ingkang maringi pamrayogi bilih Arsenal kagungan prabawa èkstèrior.[8] Vieira lajeng ngandharaken bilih piyambakipun napak asmani kontrak kaliyan Arsenal amargi kanca satunggal nagaranipun, Arsène Wenger badhé dados manajer klub candhakipun: "Kula remen saged kagabung kaliyan Arsenal, wonten ing wekdal ingkang sareng, Wenger dados pelatihipun. Ingkang saged pirembagan kanthi basa Perancis dhateng piyambakipun saèngga damel lampahipun langkung gampil kanggé kula.”[9] Wenger kanthi resmi wonten ing parèntah bab manajerial wonten ing Arsenal wiwit awal Oktober, ananging Vieira sampun damel tandha, ingkang main minangka pemain pengganti nglawan Sheffield Wednesday rikala tanggal 16 September taun 1996, wonten ing The Times laporan pertandhingan nggambaraken piyambakipun minangka "pamikiran manungsa Carlton Palmer ... ingkang, tundhanipun, maringi lini tengah Arsenal manéka variasi."[10] Vieira damel debut kapisananipun rikala nglawan Middlesbrough wonten ing Stadion Riverside, tigang dinten candhakipun.[11] Piyambakpun damel gol kapisananipun wonten ing Arsenal rikala nglawan klub Derby County tanggal 8 Desember 1996 – wonten ing pertandhingan ingkang pungkasan kasil imbang 2-2.[12] Penampilanipun kanggé Arsenal wonten ing wulan-wulan candhakipun damel piyambakipun dados pemain favorit tumrap pendhukung Arsenal' lan dipunpuja minangka "... playmaker Arsenal sampun dipunpadosi wiwit Paul Davis narik kawigatosan wonten ing tim nalika juara taun 1991."[13] Davis piyambak nyathet bilih Vieira dipunskors wonten ing sadangunipun pèriode Natal, Arsenal ngupaya kanggé ngrengkuh kamenangan.[13] Piyambakipun mungkasi musim kapisananipun wonten ing Arsenal kanthi 38 pertandhingan lan Arsenal dumunung wonten ing posisi angka tiga, kicalan panan kanggé main ing Liga Champions amargi kalah cacahing gol.[14]
Vieira kekancan kaliyan kanca wonten ing timnasipun, Emmanuel Petit, ingkang wonten ing musim candhakipun maringi kathah pambiyantu tumrap Arsenal mungkasi Liga kanthi ngrengkuh gelar domèstik lan gelar gandha. Vieira damel gol ingkang angka pisan rikala kampanye nglawan Manchester United FC kanthi kamenangan 3-2 tanggal 9 November 1997.[15] Ananging piyambakipun, nyepengi dhengkulipun sadanguning pertandhingan lan kagantosaken saking pertandhingan punika saha boten saged main wonten ing wekdal satunggal wulan.[16] Vieira wangsul malih kanggé main nglawan Wimbledon rikala tanggal 22 Desember 1997, ingkang dipuntundha amargi perkawis cuaca lan panerangan.[17] Wonten ing pertandhingan nglawan Coventry City rikala tanggal 16 Januari 1998, Vieira pikantuk kertu abirt ingkang kapisanan amargi migunakaken tetembungan ingkang saru lan kasar dhateng wasit Stephen Lodge.[18] Vieira dipunlarang main malih satunggal wulan candhakipun, sapunika wonten ing pertandhingan semi-final Piala Liga nglawan Chelsea "Punika saèstu damel lingsem", sawijining pangandikan saking Wenger.[19] Pinuju pungkasaning kampanye, Vieira mbiyantu Arsenal ngasoraken pamimpin klasemen Liga, Manchester United saha cathetan kertu ingkang samasaya saé, "... kanthi satunggal kertu wonten ing pungkasaning musim."[20] Sasampunipun kasukèsanipun wonten ing Piala Donya 1998 kaliyan timnas Perancis, Vieira nglampahi musim kanthi produktif wonten ing Arsenal taun 1998-1999. Éwadéné Arsenal boten saged ngrengkuh Gelar Premier League, Penampilan Vieira pikantuk aprésiasi lan mlebet wonten ing PFA
Rikala nglawan West Ham United tanggal 2 Oktober 1999, Vieira dipunusir medal saking pertandhingan sasampunipun pikantuk kertu kuning kaping kalih amargi nglanggar striker Paolo Di Canio.[22] Piyambakipun, sasampunipun kadadosan, ngidoni Neil Ruddock, ingkang nabrak piyambakipun lajeng ngendika dhateng petugas.[22] Vieira lajeng dipuntuntut. Dipunlarang main wonten ing enem pertandhingan lan dipundendha £ 45.000 adhedhasar kaputusan The Football Association.[23] Musim punika pungkasan kanthi nguciwani tumrap Vieira lan Arsenal, amargi wonten ing pungkasaning musim ketinggalan 18 poin saking juara, Manchester United, lan mapan ing posisi angka kalih. Arsenal dumugi babak final UEFA Cup taun 2000, ing pundi Vieira ndhèrèk main ananging Arsenal kasor wonten ing
nandang Vieira wonten ing Piala FA taun 2000. Piyambakipun dipunusir malih wonten ing pertandhingan pambuka nglawan Sunderland lan ingkang angka kalihipun nalika dados tuan rumah wonten ing pertandhingan nglawan Liverpool.[25] Vieira saged damel kalih gol, wonten ing pertandhiang candhakipun nglawan Charlton Athletic, punika pertandhingan pungkasanipun sadèrèngipun Vieira kaukum boten pikantuk main wonten ing gangsal pertandhingan. Punika ingkang badhé dipunkirangi déning Vieira wonten ing Liga Inggris amargi piyambakiun rumaos dados korban - Wenger, sapérangan pemain Arsenallan sapérangan suporter ingkang ndhukung kanthi saèstu,[26][27] wonten ing sadengahing pawarta bilih klub Italia, Juventus siap kanggé dados pelabuhan salajengipun kanggé Vieira.[28] Vieira piyambak, sasampunipun paukuman, ngandharaken bilih piyambakipun taksih remen main wonten ing Arsenal, ananging piyambakipun ugi ngendika bilih boten saged ngéwahi cara mainipun:. "Ananging kula boten badhé éwah amargi, dhasaripun, kula boten kepèngin ngéwahi dhiri kula, kula saèstu remen bal-balan Inggris lan pagesangan ing Inggris, kula remen wonten ing ngriki.. "[29] Sasampunipun pertandhingan panyisihan grup nglawan Lazio tanggal Oktober 2000, Vieira ngandharaken bilih piyambakipun dados sasaran "pelecehan rasial" saking Siniša Mihajlović, ingkang lajeng perkawis punika dipunslidhiki déning UEFA.[30] Mihajlović lajeng ngakoni lan ngandharaken perkawis punika ngrujuk dhateng warni kulitipun Vieira, ananging piyambakipun ugi ngendika bilih piyambakipun dipunprovokasi. Pemain punika lajeng kaukum kanthi larangan kalih pertandhingan amargi "tumindak ingkang boten sportif".[31] Kanthi Arsenal mapan ing posisi angka kalih wonten ing liga kanggé wekdal inkang kaping tiga wonten ing tigang musim pungkasan lan dados runner-up sasampunipun Liverpool wonten ing Piala FA musim 2001, Vieira boten purun ngrembag bab piyambakipun wonten ing klub kanthi ngandharaken dumugi ing April musim 2001, minangka kasil ingkang "rata-rata ".[32] Wondéné penampilanipun sampun mateng wiwit Petit késah, piyambakipun ngandharaken bilih keputusan Arsenal kanggé nyadé piyambakipun lan Marc Overmars dhateng Barcelona: "Tamtu kémawon punika bisnis ingkang saé, ananging punika bakal dados kuciwa tumrap kula. Menawi taksih kagungan tim ingkang sami sapunika, mapanaken Overmars lan Petit wonten ing lebetipun, punika langkung saé lan kiyat, boten ateges kula kangen dhateng Petit -.. tim mbetahaken piyambakipun".[32]
Satrio Ireng: 7 Obat Flu Tradisional
tikus2e kan generasine TOM-JERRY dadine pinter.ki nang blog yo akeh tikuse nang header blogwis digawe buka warung ekstrem kuliner wae.Tikus goreng:haha::jedug::kuncung:
rumah ku yg bertikus cuman bagian gudang wae
terjemahipun serat wirawiyata saged dipun download sumangga :
Luwur Hejo CalurangLuwur Sekar KedatonLuwur Wening SariLuwur Endah RagaLuwur Waras RagaLuwur Tepis WiringLuwur Langgeng
Satrio Ireng: Cara Mengobati Gagal Ginjal
Sing. 15 / 98.5 104 108.3 111.7 115.3 117.8 118 117.9 117.8 117.6 117.2
Rythmik Audio, FV15HP(2 ports)Sing. 15 / 89.8 102.1 108.1 113.1 117 119.5 119.1 118.8 118.4 118.2 118
SVS, PB-13 Ultra(15Hz)Sing. 13.5 / 89.3 105.1 109.2 111.1 113.6 116.4 116.7 115.9 114.8 113.8 113.4
SVS, PB-13 Ultra(20Hz)Sing. 13.5 / / 97.4 110.6 113.5 115.5 117.5 117.8 116.6 115.3 114.4 114.1
SVS, PB-13 Ultra(sealed)Sing. 13.5 / 84.6 91.5 97.6 104 110 113.8 115.2 114.7 114 113.4 113
Dhumateng panjenengan ingkang betahaken kamus sansekerta-Indonesia, sumangga langsung dipun-download kemawon link wonten ngandhap menika, kamus sansekerta- Indonesia menika karyanipun Dr. Purwadi kaliyan Eko.
3. Kangge C dumugi Z dipuntengga kemawon
Monggo jawab 5 pitakonan ngenani jeneng ngarep panjenengan: Jeneng panjenengan:	Sugeng rawuh neng jeneng-bayi.ʍ.com! Nang kene panjenengan bakal nemokake informasi menarik ngenani 80,000 luwih jeneng! Kaya arti, asal lan popularitas saka jeneng ngarep panjenengan. Napa panjengan golek jeneng becik kanggo bayi? Ya iki panggon sing pas. jeneng-
Nyuwun tulung awake dhewe ngambaake info awake dhewe duwe ngenani jeneng panjenengan, dening njawab pitakonan sawetara!
Jeneng InggrisJeneng IbraniJeneng HinduJeneng YunaniJeneng AfrikaJeneng JermanJeneng Irlandiajeneng aaJeneng BelandaJeneng SkotlandiaDelok kabeh kategori >>
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.51, 10 Maret 2016.
Sukoharjo, Wonogiri, Karanganyar, Sragen Kab Magelang, Kota Magelang, Temanggung, Wonosobo, Kebumen, Purworejo Banyumas, Purbalingga, Banjarnegara, Cilacap
manteranya : “siro ono ngisor, aku ing nduwur, aku nduweni penguwoso sarto prabowo, sakabehe omonganku sarto pangecahku, manowo iku isih sajroning dadalaning kautaman, siro kudu nggatekake sarto miturut, manowo ora gelem bakal tak
► Album taun 1980‎ (1 Kc)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Album_taun_1980-an&oldid=836487"	Kategori: Karya taun 1980-anAlbum miturut taun	Menu navigasi
TürkçeTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.34, 14 Maret 2013.
wis setengah mateng bukak sedelo, lagi dikek-i nduwure karo kismis / krenten. Lebokke maneh ning njerone oven. * Panggang bolu mau nganti ke-soklat-an. * Angkat lan sajekno.
sakjane jabatan fungsional opo tho sampean iki, kok malah koyo raden ngabehi. ngabehi sembarang penggawean….😀
Huahahaha….. yo ngene ki mas nasibe dadi setap…
munggone. Kadhung nyang umah wong-wong iku sun kongkon nggawa sabun lan anduk, makene weruh kadhung umahisun bocor kabeh,” kata Basir di
Subud iku sawijining organisasi spiritual internasional sing diadegaké ing taun 1920-an déning Muhammad Subuh Sumohadiwidjojo (1901-1987), utawa luwih dikenal minangka Bapak. Subud iku cejajan saka Susila Budhi Dharma, ya iku bukusing tinulis déning Subuh ing taun 1952. Saiki obahan iki wis nduwèni cabang ing luwih
Sumohadiwidjojo, M. S. "Susila Budhi Dharma" ISBN 1-869822-74-9, Subud Publications International
Norsk bokmålPolskiPortuguêsSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.38, 4
gendulan sirup “rasa” gula semu madu
“dosa-dosa” kadaluwarsa, nylempit ukara
ukara ngemu formalin, tinata jinejer pada
“lamun niat sesuci padasane sing kudu mara
August 9, 2008 by Hasan Basri Kabeh weruh kadhung jaman iki melayune wis adoh lan terus melayu nerak paran baen kang nyerintungi lakune. Sing keneng dipungkiri jaman kang diarani globalisasi iki dikuwasani ambi polah laku
lan sepiturute mung diwaca lan disinauni nganggo cara olah pikir. Pungkasane, upacara adat lan seni tradhisi mung dadi objek
Naming kita kabeh hususe wong Banyuwangi mupakat ga urube geni jatidhiri
penindhesan akibate antarane yaiku kesane mencil, sing modhern, kolot lan sepiturute, utawa dikesanaken lan dicap masyarakat kang sing realistis ngadhepi jaman. Modernisasi lan konsumerisme wis nyata ngeroti rasa agule generasi lan rasa agule bangsa. Akibate sampek saiki kita kabeh sing bisa mberjag cul teka cara pikir barat. Malah mamang lan wedi nyampekaken asil olah pikir kang
Kadhung sing uwah iku padha baen ambi nerak kodrat, anti budaya. Ngadhepi jaman kang kaya iki, pantes diarani patriotisme kadhung wani
buk,ibuk paijo rencange kula minggu ngarep ajeng ulang tahun,rencang- rencange kula sedaya tumbas kado sing sae-sae lan awis lha kula mboten gadah arto niku pripun buk..??ibuk : kado ki yo ra kudu larang to le...sik penting kui enek manfaatebudi :lha kinten" kula kados pripun buk???ibuk : lha,koe njaluko pring ning pakde
sithole berkata:	11 Juli 2010 pukul 15:59	p eko: omahku tak jual 2 miliar ga boleh kurang, fee calo 3% … hehehe
lumayan, nek payu kan bisa kanggo modal BALI NDESO, MBANGUN BISNIS NING NDESO … hahaha
ongol2? aku yo pengin maem kuliner niku jee …
Mi utawa mie ya iku panganan paling misuwur ing Asia, kususe ing Asia Wétan lan Kidul-wétan. Miturut cathetan sajarah, mie kapisanan digawé ing Cina nalika jaman pamarintahan dinasti Han. Saka Cina, mie nyebar tekan Jepang, Korea, Taiwan lan nagara-nagara ing Asia Tenggara tekan Éropah. Miturut buku-buku sejarah, ing Éropah, mie mulai dikenal sakwise Marco Polo nekani Cina lan nggawa jajan mie. Nanging ing perkembangane ing Éropah, mie saiki dadi pasta kaya kang kita mangerteni saiki.[1]
Sejatine seni nggiling gandum wis ana luwih dhisik ing Wétan Tengah, kaya Mesir lan Pèrsi. Asale, mie diproduksi kanthi manuwal, nembe taun 700-an ana mesin kanggo nggawé mie sing ukurane cilik nganggo alat mekanik. T.Masaki tahun 1854 bisa nggawé mesin kanggo nggawé mie mekanik kang bisa mroduksi mie kanthi masal. Sakawit iku, mie ngalami akèh perkembangan, kaya ing Cina mulai diproduksi mie instant kang jenenge Chicken Ramen lan ing ing Jepang jenenge Saparo Ramen (1962).[2]
Proses nggawé sing kapisananan ya iku kabèh bahan dicampur dadi siji nganti dadi adonan. Banjurya adonan diuleni nganti adonan kalis, lunyu, lan transparan. Sakwise iku adonan dibentuk utawa diiris sesuai karo jinis mie kang arep digawé.[5]
Cellophane noodles utawa suun. Suun digawé saka campuran glepung kenthang lan glepung kacang ijo. Mie jinis iki teksture empuk banget, cocog kanggo olahan sop, suun goreng utawa kanggo isi pastel. Suun didol garingan, direndem jroning banyu panas nganti lembut lan suun wis siyap diolah.
Mie ndhog, digawé saka glepung trigu jinis hard wheat lan akèh nganggo endhog. Biyasane didol garingan kanthi wujud bunder utawa gepeng.
Hokkien Noodles utawa mie Hong Kong. Bentuke kaya mie endhog, bunder, lan alus. Biyasane didol kkanthi kaanan teles jroning wadhah kang kedhap udara. Mie iki cocog dogawé mie goreng atau mie godhog.
Rice stick noodles utawa kwetiau, digawé saka glepung beras lan banyu. Ing pasaran didol garing lan teles. Kwetiau cocog kanggo digawé kwietiau goreng utawa godhog.
Somen noodles asale saka Jepang, digawé saka glepung gandum lan lenga. Teksture alus lan rasane gurih. Somen didol garingan, bentuke kaya sada, cocog kanggo masakan Jepang kang digodhog.
Soba noodles utawa mi Jepang. Bentuke kaya mie somen nanging wernane klawu utawa ijo tuwa (ngandhut sari teh ijo), biasane didol garingan lan cocog kanggo didadekake mi godhog.
kalori saka mie mung sithik dadi cocog kanggo wong kang lagi diet.[6]
Tips Ngolah Mie[besut | besut sumber]
Menawa tuku mie jroning kemasan, gatekake tanggal kedaluarsane, kawutuhan wadhah lan nomor register saka POM.
Godhog mie garing kanthi suwe lan umub, wektune sawetara 4-5 menit.
Mie teles akèh kandhutan banyune saengga gampang rusak. Jinis iki mung tahan sedina, sakluwihe, kualitas rasa, tekstur, lan hygiene bakal mudhun.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.06, 27 Oktober 2016.
dunya pira suwene, njur bali ing panggonane, ning akherat iku sejatine, mung amal becik, sangune aja ngucap bodho ya ben golek elmu kudu telaten”. (Wong Sien Thing). “ana sega mambu, nalika omah joglo, arang
karuk, bacut diurupake dolar”. Bojonegoro,18052014. Joglo. (Gampang Prawoto). anak-anakku sing apik2, tinimbang melu kisruh nghibah pilpres, melu pae wae: ngaji, dzikrul ghofilin, lan ziarah makam. ndadani atine dhewe wae. kabeh wis ana sing
Apa sejatine kang mbok lari / perang kurusetra wis lawas purna..
apa isih guna,warastra-warastra kang tharik-tharik mbok tata
Apa sejatine kang mbok gantha? / menawa atimu wus
sliramu durung palastra.../ Isih kudu kokpecaki lurung-lurung dawa...
nadyan kanthi perihing ati / nadyan kanthi tatuning nala....
Memujia yayi.../ isih ana katresnan jati
Ing sepining parak esuk iki / bukaken korining tyasira Kangmas
sun kepengin leledhang ing impenmu / bebarengan lelayaran ing samudraning kalbu
Ing beninge bun-bun ing gegodhongan iki / sun titip kapangku
nadyan bakal sirna dening sunaring bagaskara / sesuk esuk bakal bali ngabyantara
Ing reseping angin esuk iki Kangmas / sun
ing bang wetan wus rantak-rantak kapuranta / aku setya ngenteni ing korining tresna
mapag tekamu nganthi prasetya / senadyan dalan rumpil jurang jero kebak bebaya
jer iku marganing mulya / jangkahmu tetep tumata
Rikala lintang panjer rina isih andher ngabyantara / elingen kangmas
aku isih setya ngrakit ukara / tambaning nala kang kapidhara
ing kene aku tetep angranti marganing katresnan jati”.
Smg, 19052014. Yanti S Sastro Prayitno.
Atise wengi iki / ing sisaning udan wayah sore / ngregem kangen nabet ing ati / njalari wengi saya tintrim lan sepi / Ing sumribiting angin wengi iki / suntitip kapanging ati / kang tumus saka katresnan jati / nyawiji ing raos syukur
Dhuh, Gusti kang ngratoni tresna / ing wengi iki kepareng sun memuji
Paringana dalan lempeng lan suci / nyawijining ati loro kaiket ing janji
bebarengan gandheng kunca leladi / ngudi kuwajibaning titah
kapangku iki / Kekepen in dhadhaning ratri / dimen ngancani jroning ngimpi / Ing sepining dalu / Aku isih ngrakit kangen ing kalbu
Kepengin tak tali ing atimu / Dimen bisa ngancani nendramu / Dhuh, wengi kang edi / Geneya atiku datan
kuwawa / Nduwa brantaning tyasiki / Nglari katresnan jati
Ing telenging ratri / sun titip donga lan pepuji / dadia mustika kang edi
ndayani katresnan sejati / Ing sepining angkasa / rungakna tembang asmarandana
tumiyub binarung sumribiting maruta / nganthi tresna kang nyata / Senadyan mung ukara
dadiya marganing mulya / karakit kanthi tulusing nala
aja nganti lirwa ing kupiya / mugi Gusti tansah njampangi karsa / tan ana kupiya
ngrakit reroncen donga / tumuju kang maha mulya / Rikala sepi sumusup jroning wardaya
biraten rasa sungkawa / jer urip pancen kebak rubeda / teteg tatag aja tidha-tidha
tumiyub donga kabuncang ing maruta / sumundhul ing ngawiyat ngabyantara
mring kang maha kuasa / Ing wengi puniki / aja lali nganthi katresnan sejati / dimen tansah den ayomi
dening Gusti kang maha suci. Semarang, 25 Mei 2014. Yanti S Sastro Prayitno.
tumiyub binarung sumribiting maruta / nganthi tresna kang nyata
Senadyan mung ukara / dadiya marganing mulya / karakit kanthi tulusing nala
mung kanggo sliramu, Kangmas paraning sedya / aja nganti lirwa ing kupiya
mugi Gusti tansah njampangi karsa / tan ana kupiya kang muspra
Semarang, 27 Mei 2014. Yanti S Sastro Prayitno
Angin semribit nyangking pawarta / pari-pari wus padha mrapu
(sugeng ambal warsa 27 Mei 2014 kutha Sragen Asri).
sragen , 27 Mei 2014. Sus S Hardjono.
Geneya durung prapta / Geneya isih semaya / Apa ora trewaca ing kana
Gurit katresnan ing dluwang jingga / Sing saben sore dak anggit bareng sumilire samirana
Dhuh ati / Jagadmu ana ngendi / Kapan rasa kapangku iki arep diusadani
aku isih ing kene, kang / antaraning pangangen kang lana
sing sasuwenen iki nyelaki unine kasunyatan / kanggo nemokake werdining tresna
kangen iki isih nebet, kang / nanging rasa kangen kang ora beda kaya tembung kapang
ambune dangdangan pari / lan angete kopi wis ilang tanpa lari / banjur sapa...? / sapa sing arep gugat marang isen-isening jagad /
ingendi dununge katentreman / awit kahanan wis ora nyawisake papan / kanggo pisambat lan
ngutahake pangrasane rakyat / sabab kabeh panguwasa / padha rumangsa wis dadi malaekat
hee,,panguwasa....!!! / galo sawangen / matamu rak ya weruh ta / bengawane padha asat
ya gene kowe kok mung pamer esem rupa kucem / kok gendhong, kok indhit
jebul isine mung genthong-genthong mlompong / lan mblegendhuke weteng kadut isi wisa sarta
jerohan rempela atine kawula / sing kok kaniaya
sadawaning dalan sing ana mung pipihan gombal ora pakra
kanggo sumpel kupinge jaran lan / kacamata ireng jebul ora tembus
padhang jingglang ing awang-awang / cumlorot sasat ewoning lintang pindha damar kencana ayuta /
daksawang ana tlaga pangalembana Ing kana / kang aweh beninge banyu prewita / sing sasuwene iki dadi panjangka / dhuh tresna / bangetku
dakjaluk kapangmu wingi / sing kacicir ing pinggiring sepi / ing wengi / ing lali
Ing uni / Sadawaning lurung iki / Ana gumuyu ngetung lintang
Ana esem nyawang rembulan / Rerangkulan, gegandhengan / Ngumandhangke kidung katresnan
Saiki / Endahing tresna karingkus mangsa / Manising janji kapegat pesthi
Lintang-lintang padha ilang / Lan rembulan uga ngglewang / Ninggal panandhang
Tansah ngagodha / Mbalela / Ngampah duhkita / Lungkrah raga iki dakselehake
ing sapinggiring tlatah manah kang perih kagurit eri / nunggoni
bisa nggrayang eseme rembulan / sing biyen nate aweh pepadhang / ing kalane kapang
Langgam kinanthi mung kirim janji / tumiyupe angin wengi
asmaradana isih semaya / sanadyan wus ngegla-ngegla
tembang pocung layung-layung / geneya saya temlawung
ndhodog korine wengi, nyawang ati nggurit sepi.
Kotabumi, madya ratri. 29 April 2014. Dyah Sekartadji.
Crita muspra kang kok tembangake jroning impenku
yen mung tembang resep samangsa liwat / Lan gawe sureming panyawang mripat
Kaca wewatesing kahanan / Antaraning impen lan kasunyatan
Padha dene adoh lan nuwuhake pisatronan / kendhang
sliramu marang aku / lathimu dadi sirep / nilep panyawang netra
kagawa janji kang mijil / kelem ing kasunyatan
rina tumeka / wengi gumanti / dawa ngalela / ora beda
Kotabumi, madya ratri. 28 April 2014. Dyah Sekartadji.
Dak sampirake pangarep-arep kebak wewayangmu / Ngupiya nylamur pangeling-eling ngegla ing dhadha / Rasa sepi lan kalunta / Kang wis ora
lelumban ing kumandhanging katresnan / mesem ing edhuming swara pangeman
lerem ing weninge warih kaswargan / dhuh ati / gawa'a aku ing jagading lali
ngracuni atimu / wisa hawa wusana ngremuk atiku
srengenge bunder isih dadi pitakonan / rembulan ijen malah dadi rasanan
apa lintang-lintang kae ora ngerti ing kasetyan...?
wisa hawa sumawur ing jagadmu / wisa
Layung wus luluh / Gurit wus lungse
Nganam rasa / Njumputi trisna sing kacicir lan
Angen sing kelem ing kasunyatan / Endah nadyan suwung
Sabab impen isih merdika / Sepi sing kumlawut ing wengi
jero ngawiyate / kasilep ana sawalike mendhung
kebak dening pangamun-amun / kapang kang dakanam
ing amping gigire jurang atiku / wis kebacut nglumut / dening luh kang kutah
kamangka isih durung rampung anggonku / natah rerangken prasasti tresnamu, Yayi
ngrengga driji sing kiwa / minangka tandha / kembaring rasa
sumarahe jiwa raga lan tresna / katur ndika
wis ilang watese, kang / guritku lan guritmu wis manjing ing rerakiting ukara
nalika gatra mbaka gatra / kojah ngidungake sekar asmaradana
apa wis kok pasangke rembulan ing tawang kita / dimen petenging wengi ora meneh dadi memala
lan lintang-lintang bisa lelangen maesi mega / apa wis kok kemuli hyang bagaskara
dimen katrem anggone nendra / dimen lali nyunari
śå misah banyu klawan adheme / Nyawa lan ragaku uga
marang wengi / sing kebacut anggone nguja sepi
kang pijer nggetuni tangan / sing durung gaduk ngrentengi lintang
ngranggeh rembulan / papan jujugane tangan kamulyan / gurit iki / tuwuh
ing antarane gebyaring lintang pengarep-arep / sawise tetaunan kandheg ana rasa lan lelamunan
Raga wus wiwit ringkih / Kinrikitan ilining mangsa
Was-was ngrengga jroning rasa / Getun keduwung tansah ngagodha
karana nglenggana nyangga aboting dosa / Kuciwa rumangsa durung bisa ngukir harjaning suksma
Kaselak pralambang lon-lonan paring tengara / Mawa maneka warna tandha kang nyata
Lingsiring yuswa / Gusti,,,ing ngendi dunung-MU sayekti
Ing pasepen kori sinandhi. 10 Maret 2014. Dyah Sekartadji.
kaya dene ngoyok rembulan kerahinan / ing pucuke tawang
kanyatan wus lumaku adoh, kang / kanyatan wus lumaku adoh
nyatane sumiliring angin mung kuwawa / nggambar patemon sing ginaris ing lembar nostalgia
apa isih ana sing saguh cawis klasa gelaran / papan mirunggan kanggo ngrembug biruning tawang
terus / mblabar ing plataraning : atiku / Ibuku sing mondhong berkah rahayuku, / rahayuning jagad gedhe lan jagad cilikku, / dadiyo banyu mili linambaran / uripku lan uripmu
Ibuku lan Bapakku / dadiyo Gusti Allah katon /
Setu wayahmu bali mring atiku / kaya janjine Kalinyamat karo Pangeran
Hadirin rikala pegat nyawa ing kali / Kembang Sore. Kae
Nganti wengi ora ana wewayanganmu / kumlebat teka. Pojok desa isih garing
Sapa sing nyandhet tekamu ing dina / Setu ? Apa wis mlipir atimu ?
Sapa sing isa nentremke gronjalanne / nyawaku kang wis
playune srengenge, / ayo enggal tata-tata aja
padha nggugu karep'e dewe / Yen kudhu'ne atimu sumeleh / mring umur kang kemlebat
banther kaya lakune angin, / ayo padha sujud nrimo ing / pandhum'e urip
Satrio Ireng: FAKTA-FAKTA TERHEBAT TENTANG INDONESIA
Aalburg&oldid=1032434"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
kanthi tata werna sing salahArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Satrio Ireng: Ludruk Riwayatmu Kini ( Part II )
wes nek ngono numpak taxi wae.Sweet devil : lha iki wes kadung numpak angkot je (doh) iki tekan hypermart. seh adoh ra'?sweet angel : ora nek ga' macet..
nelpon lagi..Sweet angel : tekan ndi?Sweet devil : iki dilit neh mudun, aku numpak becak wae lah yuu..Sweet angel : lha ngopo numpak becak, kok adoh men.. tak pethuk wae, enteni neng indomaretDan 2
satunggaling paugeran kangge wicantenan utawi gineman ingging menika Tri Mangulah :1. Muna : menawi badhe gineman mikir rumiyin pundi tembung ingkang trep2. Muni : tembung ingkang sampun dipun pilih, lajeng dipun damel ukara lajeng dipun wayahaken3. Makerti : solah bawa ingkang jumbuh kaliyan
maeenn terus. Main layangan lah.. (kebetulan di belakang kelas IPA-1 ada lapangan sepakbola, biasanya kita maen layangan di situ), maen volly, basket (hoe cah, bal basket sing awake dewe nemu kae sing nggowo saiki sopo?? bal basket ora mung digawe basket,
by sithole ning ndesaku, preman kui bocah sing manut lan bekti marang wong tua …
"gerah napa sampeyan bu?'' Jare doktere.
"Iki lho dok, wis sak wulan iki
onok sing ngerti. Lha iki pas aku longgo ndhik ngarepe sampeyan ae wis ping telu aku ngentut. Tapi sampeyan gak ngerti tho, mergo iku mau, entutku gak muni ambek gak mambu. Cumak aku malih gak enak dhewe, mosok arek
gak ngerti obat opo sing dokter kekno wingi, cumak entutku saiki kok ambune malih bosok gak karuan. Sampek kudhu nggeblak
sik tetep gak muni " jare yuk Lati.
"Obatopo maneh iku pak dokter ?" takok yuk Lati.
"Obat kopok.." jare dokter e mangsuli.
Cithakan DubaiKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
ayo padha amarsudi. Laku tembang kautaman".Syair tembang
sing ngundang dewa. Ono dewa sing ngundang sopo. Widadari angger, sampeyan tumuruna. Ojo suwe mesakake karo dedalahan lengger e"."Itu tembang
Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektuRintisan mawa topik wayang	Menu navigasi
January 30, 2013 at 06:34	Gak juga pak erte….
techn.mag. ing. el. techn. inf.mag. ing. el. techn. inf.mag.ing.el.techn.inf.bacc. ing. techn. inf.bacc. ing. techn. inf.mag. ing. el. techn. inf.bacc. ing. techn. inf.mag. ing. el. techn. inf.mag.ing.el.techn.infmag. ing.
tanpa wadhah, yekti barang mokal… Tumrap urip kang utama, tertamtu ambutuhakѐ wadhah lan isinѐ, Kang utama karo-karonѐ.”
dipuji, dan gagal dicaci maki"
Wayang … Sekali Lagi Wayang! – Lipur Sugiyanta
ASMA DALEM HYANG ROMO,.HYANG PUTRO,..TUWING HYANG ROH SUCI AMIN,"BISO URIP MURWAT,NUHONI DARMANE WONG URIP,NGUDI SAMPURNANING PATI KANG BAKAL BISO URIP,GUSTIKU KANG SIJI,ANAK LAN BOJO SARTO KELUARGA LAN KADANG KADANGKU KABEH MESTI NYENGKUYUNG,GUSTI ORA SARE,"KONJUK ING ASMA DALEM HYANG ROMO,.HYANG PUTRA,.TUWIN HYANG ROH SUCI AMIN".
Ora ngedan ora uman Ngidak-idak sirahe liyan
Ngger Cah Ayu... kene dikudang
PreviousNext	One thought on “Tumpek Wayang (Sapuh Leger)”	Ping-balik: Tumpek Wayang (Sapuh Leger) | ST. kawula
tho nemu mp anyare mbak tIwi…..:(( yo wis sing penting wis tinemu maneh yo mbak…
lanangjaka said: kok aku telat tho nemu mp anyare mbak tIwi…..:(( yo wis sing penting wis tinemu
maghrib durung mulih isih bal-balan, ngono kuwi ora
Satrio Ireng: Meresapi Sya'ir Tanpo Waton Gus Dur
pinter ndongeng nulis lan moco Tembe mburine bakal sangsoroTembe mburine bakal sangsoro...Akeh kang apal Qur'an HaditseSeneng ngafirke
pengin nggawe tulisan byak-pet byak-pet koyo nduwur kuwi
nggonku kok cilik dewe.Page Rankku yo kalah...Nggonaku PR 3, iki wis PR 2.Aku wis ngangen2 PR ku dadi PR 1, tapi mbuh kapan itu tercapai...Mungkin taun ngarep.
Sumonggo ingkang ngersa aken kagem backgroun situs panjenengan.
pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.52, 14
Tari-tarian Indonesia (8): Beksan Guntur Se...
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.50, 15 Mèi 2014.
Saniscara Kliwon Wayang disebutlah Tumpek wayang.
Satrio Ireng: AJARAN SYAIKH ABDUL QADIR JAILANI
1971 – Ing. Jaroslav Tomko, Ing. Michal Girman
Ing. Jozef Fedor, Ing. Juraj Oetter
Ing. František Lott, Ing. Peter Makšim, Ing. Milan Vargoško,
Ing. Ivan Zahatňansk&yacute;. Energoprojekt Košice: Ing.
wikipedia.org/w/index.php?title=Sujeo&oldid=1048738"	Kategori: CS1 maint: Extra textKoreaPiranti pawon KoreaKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Bahasa MelayuNederlandsSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.55, 19 Maret 2016.
wong aneh ngefans karo wong aneh. iki sing komen yo wong luwih
Partemon para uskup Katulik Armenia ing Yerusalem, watara taun 1880 (delengen pallium Romawi dianggo déning Uskup Agung sing lungguh ing tengah).
Gréja Katulik Armenia uga arupa sebutan saka gréja sing diwangun déning wong-wong Armenia sing urip ing Polen nalika taun 1620 sawisé pamanunggalan Leopolis déning Mikołaj (Nicholas) Torosowicz, sing wiwit wektu iku njalin gegandhèngan karo Gréja Katulik Armenia sing luwih awal. Sapérangan umaté migrasi menyang Swedia, lan mbentuk salah siji saka sapérangan komunitas Katulik ing Swedia. Delengen Gréja Katulik ing Swedia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gréja_Katulik_Armenia&oldid=1091657"	Kategori: GréjaGréja Katulik Ritus WétanGréja Katulik miturut nagara	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Masakan_Indonésia&oldid=945486"	Kategori: Cithakan IndonésiaPangananKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
IndonesiaBaso Minangkabau	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.38, 12 Dhésèmber 2015.
Miturut Bahasa Jawi, Kembang ingkang wonten wit-witan menika tansah nggadahi aran/jeneng
wes lah, sopo seng wedi karo kowe ?
aku rak bakalan rugi nek ora iso karo kowe
prangsane wong wedok kuwi kowe thok opo ?
ora, seg akeh wong wedok neng donyo iki
opo maneh luwih ayu, pinter, seko kowe
aku dadi wong lanang wes rak bakal wedi kelangan wong wedok
don’t care if you don’t“
nek kowe pengen minggat yo minggato seng adoh sisan
prangsane kowe sopo ? huh ??
wes lah, rak perlu ngerayu2 aku maning
dang….rono minggat sak adoh, adohe kowe iso
Oktober 3, 2012 oleh novanramadhani Tembang gedhe
”Kowe podo kewalik panemumu, angiro dunyo iki alame wong urip, akherat kui alame wong mati,; mulane kowe podo khantil-khumanthil marang kahanan ing dunyo”. ( tembang syech siti
sopo? Niki jawabne mas… * ”sanyatane, dunyo iki alame wong mati, iyo ing kene anane suwargo lan neroko, tegese!!! Bungah lan susah sa’wise kito ninggal dunyo iki, kito bali urip langgeng, ora ana bedane antara ratu karo kere, wali karo bajingan” artine
langgeng. .. Wejangan poro leluhur. “urip sing sejati yo niku urip sing tan keno pati” (
saka kuwi kanggo luwih nyamektakake dhiri ngadhepi ulangan mau para siswa becikke nggatekake bab-bab kang ana ing ngisor iki :1. Aksara swara2. Tembung lan perangane3. Tembung rangkep4. Maca geguritan lan nyaruwe geguritan5. Ater-ater tripurusa lan ater-ater anuswara6. Ngrancang cengkorongane karangan7. Layang lan peranganeMuga-muga kanthi mengerteni bab-bab wigati ing saperangan semester ganjil iki para siswa, mligine kelas VII luwih siaga
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Tokoh_Dinasti_Yuan&oldid=828742"	Kategori: Tokoh Cina	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.18, 14 Maret 2013.
“kanthi pangusap iki sakabhehe apa kang keras atine, dadi lembek, sakabehe kang kaku dadi lembut, semono ugo atine lan pikirane. Teko welas teko asih atine…(sebut namanya) kang wes dadi jatukramaku sapiro lawase ananging isih kembo katresnane, (utowo kurang tresno, orang ngladeni…dll sesuai keadaan), tembe mburi bakal tresno ugo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhataran_Kedhu&oldid=1053432"	Kategori: Artikel ngenani Indonésia sing durung ana data koordinatKabèh artikel sing mbutuhaké koordinatBorobu
Satrio Ireng: Syi’ir Gus Dur yang Makin Menyihir
Gus Dur)Ngawiti ingsun nglaras SyiiranKelawan muji marang PangeranKang paring rahmat lan
linksArtikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia September 2014RintisanMatematikaKata lan frasa YunaniKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
( GAWE WONG SING NGERTI BOSO JOWO
ambek mrengut...)juki : jik onok kabeh???
pesen apa?Juki : Tahu campur siji..., ambek lontong balap'e sijiMcd : Aaaaarrrggghhhhhh..... ...................................................
### Telfon Kelima....###Juki : Hallooo..Mekdi??McD : Mesti koen..., kate lapo maneh iki???ngejak kesroh a!!!Juki : Pesen ayam reeekkkk!!! mosok pesen semen?!?!?!McD : oh trosss opo maneh?Juki : Ayam
"kadhal balung-dhuwur",ya iku sawijining jinis dinosaurus Theropoda sing urip ana ing papan sing saiki disebut Amérika Lor sadawané tahap période Aptian nganti awal tahap Albian saka Awal jaman Cretaceous.[1] Kayadene dinosaurus genera liyane,Acrocanthosaurus iku mung ana siji spesies ing donya iki ya iku A.atokensis. Fosilé bisa ditemokaké ing AS nagara bagéyan Oklahoma lan Texas, sanajan fosil untuné sing diprakirakaké duwèké Acrocanthosaurus wis tau ditemokaké ing sedawané Maryland.[1] Acrocanthosaurus iku pemangsa Bipedal.[1] Kaya jenengé, bagéyan paling nonjol ing Acrocanthosaurus ya iku eri syarafé sing dhuwur-dhuwur sadawané balung buriné, sing fungsiné mèmper kaya penyokong otot geger dhuwur, pundhak, lan pinggul.[1]
^ a b c d {{en}[1]}
lintang kranginan, silak mega raup lintang ,ora nana kang dadi lanang isun dewek kang dadilanang,gede cilik,lanang wadon ,tua enom pada welas pada asih maring ingsun, bli nyilak-nyilakbanyu,tapi nyilak atine {wong sejagat
glikosida (karbon 2 ing salah siji fruktosa disambungake karo karbon 6 ing fruktosa sadurunge).[1] Saben levan ngandhut glukosa ing pucuk wiwitan rantene.[1] Pirang-pirang levan duweni cabang, kerep nganggo mung saunit fruktosa saben cabange.[1] Cacah unit fruktosa ing levan kra-kira anatarane pirang-pirang nganti akèh tekan 260 ana suket Phleum pratense dan sampai 314 pada rumput Dactylis glomerata.[2] Levan akèh ditemokake ing tanduran monokotil akeh-akehe kerep ditemokake ing godhong lan watang sesukatan mangsa rendheng.[2] Levan lan kaya Inulin (sajinis fruktan saliyane levan) bisa diasilake uga déning
linksFruktanPolisakaridaKategori ndhelik: Rintisan mawa topik kimia	Menu navigasi
srpski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.28, 29 Agustus 2016.
gunggunge 75 kudu nindakake Remidi kanthi nggarap pitakonan-pitakonan kang bisa diundhuh ana : ing kene
Kecamatan pungging,peta mudik kota/kab Mojokerto Kecamatan pungging,free download peta Mojokerto Kecamatan pungging, autocad Mojokerto Kecamatan pungging, buku peta Mojokerto Kecamatan pungging, beli peta Mojokerto Kecamatan pungging, cari peta Mojokerto Kecamatan pungging, cad peta Mojokerto Kecamatan pungging, cetak peta Mojokerto Kecamatan pungging, cd peta Mojokerto Kecamatan pungging, peta Mojokerto Kecamatan
Kecamatan pungging, peta kawasan Mojokerto Kecamatan pungging, pdf peta Mojokerto Kecamatan pungging, situs peta Mojokerto Kecamatan pungging, streetdirectory peta Mojokerto Kecamatan pungging, peta wilayah Mojokerto Kecamatan pungging, unduh peta Mojokerto Kecamatan pungging, vector vektor peta Mojokerto Kecamatan pungging, ziddu peta Mojokerto Kecamatan pungging, profiile Mojokerto Kecamatan pungging, info alamat
witing tresno jalaran soko kulino witing mulyo jalaran wani rekoso tresno ojo digowo mlarani ati digowo tentrem, digowo seneng
says:	2 May, 2012 at 12:00 am	nek aku kan isih enom, dadi yo ra ngerti lagu2 ngene iki
aku ngertine 90 an, kuwi we akhir
aku kan isih enom, dadi yo ra ngerti lagu2 ngene
at 12:00 am	moego said: nek aku kan isih enom, dadi yo ra ngerti lagu2 ngene
lah wong mboke mas aldi lagi derep
gyeh… aja pada penjorangan maring wong tuwa ya… enak bae derep… mboke inyong senenge bruwun
inyong senenge bruwun gendhot !! hahahaha
bae derep… mboke inyong senenge bruwun gendhot !! hahahaha
nganti nangis aku maca komen mas Aldy….aku dadi kemutan Almarhum ibuku….., ibuku rak asale yo Purwokerto…biyen jaman cilik yen aku pethakilan, ibu mesthi dukani aku kanthi ukara , " Aja Penjorangan kowe
kok kaya nek lagi THB Boso Jowo kae yo, mesti ana kata kata ngen iki
aldiwirya said: bruwun gendhot !!
aku ra percoyo nek kowe muni Ora Mudeng Lagu Lagu 70an
lah judule ngono kuwi rak artine ketok banget nek memahami lirik lagu kuwi
iki seko web-e Tokoh Indonesia yooo..aku mudeng, ning mung sithik……soale tahun 70-an isih akeh lagu2 sing dilarang kanggo aku:D
Serat Warna Sari Djawi. Inggih poenika pepetikan saking serat djawi kaklempakaken déning.
Pemain penyerang (kaos abang) kasil ngliwati pertahanan kanggo nyithak gol.
Jroning ulah raga bal-balan, panyerang (Indonésia: penyerang; Inggris: Striker) iku arupa posisi sing paling ngarep, ya iku cedhak karo gawang lawan
Panyerang bayangan[besut | besut sumber]
Posisi panyerang bayangan persis ana ing samburiné penyerang murni. Tugas penyerang bayangan luwih rumit, amarga saliyané nampa umpan saka pemain mburi, uga kadhangkala kudu mènèhi umpan marang pemain ing
nggawé gol, ya iku nyithak gol minangka pungkasan saka kerja sama tim nalika nyerang.
Dhaptar panyerang misuwur[besut | besut sumber]
perkawis bal-balan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.53, 1 Sèptèmber 2016.
keblasuk jan ra reti lor kidul…arep balik omah mumet mampir tuku wedang uwuh nyruput wedange terus padang donyane reti arah mulih wis jan pancen seger mak gleger tambah susu luwih sueeeger aku wis nyobo….maturnuwun melu seneng
leres oom… nek solotigo cen nyamleng wedang ronde ne, nek imogiri bantul jan gerrr kung tenan wedang uwuh-e
matur suwun sanget mbah… wis jan mergo tok kirimi wedang uwuh marai kemrenyes nek wis ndelok campuran jahe, kayu manis, gulo batu karo gegodhongan sing dicampur
sithole Ana sawijining calon pegawe ayu, lagi diwawancara … Boss: Bener, apa sing kok tulis ana surat lamaranmu iki? …
Calon Pegawe Ayu: Ingkang pundi, Pak?” …
Boss: Awakmu nulis yen gelem ora digaji …
Calon Pegawe Ayu: Inggih, leres …
Boss: Halah mokal ta! …
Calon Pegawe Ayu: Ingkang salajengipun dipun waos, Pak …
Boss: [karo mbenerke kacamatan…e] asal diblanja ben sasi … KESIMPULANE?
Reply	athleteriders says:	October 20, 2013 at 9:49 pm	“belok kiri ikuti isyarat lampu” lha iki sing kesuwen mas, lha wong lampune ora menggok2 je panggah begegek ae😛
kuwi dumunung aneng luhurung budaya. Wredine ukara kuwi ora liya pepeling supaya bebrayan agung Jawa jaman saiki aja nganti nglalekake jati dhiri
kuwi ing sarasehan lan bawa rasa kanthi underan Balekna Jawaku ing Gedhong Krisna Techno Park Sragen, Kemis (28/3) awan.
Sarasehan kanthi underan kang padha, Balekna Jawaku, uga tau
diadani ing Joglo Sriwedari, Minggu, 27 Maret 2011. Sarasehan ing Sriwedari iki diadani dening Jaringan Cagar Budaya Surakarta. Wredine sarasehan ora liya ngimpun bawa rasa kang kaajab bisa dadi pancatan ngracik karya lan laku kanggo ndayakake lan ngleluri budaya Jawa ing titi wanci iki.
”Budaya kuwi minangka sukmane bangsa kang handayani urip,” pratelane Suseno. Lestari lan uripe budaya ing madyaning bebrayan agung bakal kekuwatan kang dadi keblate gesang. Mula, inggile budaya yakuwi adap, luhure bebudhi. Luhure budaya mahanani kuncara ruming budaya.
Apa kuwi budaya? Budaya yaiku woh pangolahing budi. Pangolah budi tegese makarti lair lan batin bebarengan minangka tuntunane urip. Sapa sing urip lelandhesan budaya bakal antuk pangaribawa lan wibawa kang becik.
Prabawa utawa pangaribawa yakuwi daya kang ora bisa dideleng dening mripat. Wibawa yaiku daya kang kasat mata, bisa dideleng sapa sing nindakake. Wibawa iki bisa kadulu ing busana kejawen, sapa sing nganggo sandhangan kasebut katon bregas patrap lan solah bawane.
Jawa nalika dijlentrahake miturut PB X yakuwi sejatining. Jawa, jiwa,
jawi lan jiwi kuwi tuntunane urip kanggo ngedegake budi luhur, tindak tanduk, lan solah bawa kang sarwa becik. Kajaba kuwi, Suseno uga ngandharake babagan subasita, yaiku tatakrama lan tata susila utawa kasusilan. Ing bebrayan agung, bab tatakrama lan kasusilan dadi wigati banget.
Sapa wae kang ora ngerti tatakrama lan kasusilan sinebut wong sing ora njawani. Tegese wong kasebut kaanggep ora mangerti unggah ungguh, ora mangerti tuntunan budaya Jawa.
Pangarsa Paguyuban Kawula Karaton Kasunanan Surakarta Hadiningrat (Pakasa) Sragen, KRA Rawuh Suprijanto Hadiningrat, nelakake adat budaya Jawa wus kedheseg
mlebu ing Tanah Jawa. Budaya Jawa kuwi budaya kang adiluhung, luhur, pinunjul, pilih tandhing, alus lan lungit, ngemu teges rumesep ing sanubari lan rumasuk ing kalbu.
Budaya Jawa maewu-ewu rupa lan jinis, kebak tatakrama, unggah ungguh,
alus lan lungit. Contone budaya tata krama, basa, panyerat, kesenian, tembang jawa, budaya srawung, sesaji, semadi, tosan aji lan liya-liyane.
kuwi lamun dilakoni dening sapa wae bakal mahanani urip dadi luwih kepenak, ayem lan tentrem. Dene lamun dilanggar bakal nuwuhake
Tuladha layang ulem ora resmi awujud layang ulem wiwahan: Polanharjo, 20 Desember 2010 (1) Kairing sagunging pakurmatan, (2) Pidato Bahasa Jawa (Sesorah) Macam- Macam layang b.jawa . layang ulem , iber-iber ,
Ing j aman biyen Layang iku biasa dadi alat komunikasi andhalan kanggo ngetokake Layang undangan ( Ulem-ulem Layang ulem. Nambut silaning
Ulem. Yaiku layang undangan wong sing nduwe gawe mantu,
Layang Ulem: sedhahan wong arep duwe gawe. 5.Contoh Berita Lelayu Berbahasa Jawa.
layang) 1. SATATA BASA : Alamate layang bisa katulis pojok tengen utawa kiwa ing dhuwur. 2.
lan Ibu . Wonten ing ndalem Solo. Assalamu'alaikum Wr. Wb. Kados pundi kahananipun Bapak lan Ibu?Layang Ulem 2013 (2) Maret (1) April (1) Mengenai Saya. Bahasa Jawa Guru Basa Jawa Lihat profil lengkapku. Label Entri. Pidhato Jawa (3) Cerkak (2) INFO Cekap semanten atur serat ulem punika.
undhangan inggih menika layang atur dhateng tiyang sanes supados tiyang ingkang dipunulemi rawuh ing BAHASA JAWA (Jenis-jenis layang)Layang ulem iku layang kang surasane ngaturi kabar marang wong liya BAHASA JAWA KELAS 8 SEMESTER 1 Crita Pengalaman Pribadi Bab-bab kang perlu digatekake yaiku: 1.Posts about Bahasa Jawa written by
layang ulem bahasa jawa supitan Tuladha Serat Ulem Supitan . Supitan: 1. BAGUS WARSANA. 2. BAGUS WARDAYA. Gresipun:Jumuah Wage, 8 Desember 2006.Layang iku umumé arupa dluwang sing tinulisan dikirimaké minangka gantiné rerembugan. Layang Ulem. Layang Lelayu, Layang Pribadi lan sapanunggalané.contoh layang ulem (616), layang ulem (549), layang ulem bahasa jawa (251), contoh layang ulem bahasa jawa (191), contoh layang ulem khitanan (150) Layang Ulem Tanggap Warsa Assalamu’alaikum, Wr. Wb. Tanggap Warsa ingkang Kawanwelas Taun. Katur dumatheng rencang-rencang ingkang kawula tresnani, saking layang Contoh Laporan Hasil Wawancara Tugas Bahasa Indonesia. Mekaten layang sedhahan punika kawula aturaken, sakderengipun kula aturaken agunging panuwun.Layang artine “Surat” ing Bahasa Indonesia. Layang Ulem, isine undhangan wong Basa
Jawa. Layang ulem . Nambut silaning akrami: Dra. NIKEN NASTITILAYANG JAWA I. LAYANG JAWA yaiku : a. Layang Iber-Iber ( layang kiriman) b. Layang Paturan c. Layang Dhawuh d. Layang Ulem e. Layang Kitir f. Layang Lelayu II.Layang Ulem yaiku layang kang ngaturi rawuh marang Biasane layang lelayu iku kapacak ana ing layang-layang kabar kang abasa Jawa kayata: Mekar Sari, Jaya Baya .Contoh Undangan Bahasa Jawa Atau Ulem-
mengkurep sumangga lengkapipun saged dipundownload wonten link menika :
eh malah kebeneran wetane bakul mendoan...yeee
seka wetan kidul ndalan ana cewek mlaku dewekan
bodine seksi katone bocahe ayu pisan
ora let suwe ana sedan sik mandeg nang ngarep e
nggambleh said: hheheheheh ……… ngrekap ripleyan …..
kowe ki mbok mbut gawe,,,esuk esuk uthuk uthuk wis online, munggo aku juraganmu iso tak pindah bageyan wingking kok
Reply	ketanserundeng says:	28 October, 2012 at 12:01 am	nadanusantara said: sopo sih :((
ketanserundeng said: kuwi lho mbak ahli metafisika.. eh telekinetika eh salah meneh….sing njelehi kuwi lho :p
lha aku dibayar nggo niliki mulkipli ndak esuk …. sukur2 iso posting ben etuk bonus ………. heheheheh
► Perwara temples Prambanan‎ (6 F)
Ing sawijingin dina ana bocah sing jenennge Danu.dheweke seneng sinau gawe dolanan sing tradisional.Sakwise mulih sekolah danu mlaku mulih karo kanca-kancane . Omahe Danu ora adoh saka sekolahane,kira-kira telung kilometer saka sekolahan . Ing tengah ndalan Danu ngerti mas Dodi lagi golek kayu . Banjur kui danu takon marang mas Dodi ,
”arep gawe opo mas ?” .
”iki arep gawe layangan,gelem melu opomora ?” terange mas Dodi .
”yowis aku gelem melu gawe” wangsulane Danu
Banjur kui Danu lan mas Dodi mulai nggawe layangan .
’’mas,piye carane gawe layangan kui ?” takone Danu marang mas Dodi
’’ngene,kayune sing mau d golek kui di seset disik nganti dadi rodho tipis , cacahe 2 , banjur kui kayu sing bar di seset mau di gawe kerangka layangane , carane di gawe dadi kaya tanda ples ’+’ banjur kui bagian tengen lan kiwa ne di tali karo bagian ngisor , wis iso durung ?’’ takone mas Dodi .
’’wis mas , banjur kui di apakake meneh mas ?” .
”banjur kui bagian tengen lan kiwa mau yo di tali karo bagian nduwur kerangka mau , iso ta ?”
”sik mas” wangsule Danu karo nali kerangka mau .
”yen wis , banjur ngethok kertas koran di nggo nutupi kerangka layangan mau” terange mas Dodi
’’iki mas layangane wis dadi” wangsuke Danu karo ndudohake layangan sing di gawe dheweke .
”lha layangan sing di gawe mas Dodi kui arep di apakake mas ?”
”biasane tak dol ing ngomah , sakliyane aku dodol layangan aku yo dodol senar kanggo ngulukake layangan” jawabe
mulih di nggo dolanan karo kanca-kanca mu mengko sore” .
”matur nuwun ya mas , saiki aku dadi iso nggawe layangan dhewe” wangsule Danu .
Banjur kui Danu nerusake mlaku mulih menyang ngomah . Sakwise tekan ngomah Danu crita marang ibu ne menawa dheweke di ajari karo mas Dodi gawe layangan
”Bu , kalawau kula dipun ajari kaliyan mas Dodi caranipun ndamel layangan lan kula sakniki sampun saged ndamel layangan piyambak” .
”Yo alhamdulillah . saiki dadi ngerti carane gawe layangan dhewe” .
”Nggih bu” wangsule Danu .
Ing wayah sore Danu menyang lapangan karo nggowo layngan sing di gawe dheweke karo senar layanagane . Sakwise tekan lapangan Danu ngulukake layangan sing di gawe dheweke mau . banjur kui kanca-kanca ne Danu teko lan melu ngulukake layangane
sayapun bertanya ke pak Samad, “taneman nopo niki pak?, gondonipun kok ngaten?? kok nate ngertos kulo”.
napsu abang, manjingo ing jabang bayine Dony Bara. Geni abang napsu abang, manjingo ing jabang bayine wanito ing netro. Geni abang napsu abang, lebur dadi siji ing
nganti saiki! Tur sing nelpon podho, logate indonesia timur ngono. ampyun deh…*geleng2*
Tsuchinoko?) inggih punika kéwan ingkang wonten ing Jepang ananging dèrèng naté kebukti [1] (kriptid). Wujudipun kados sawer ananging kagungan weteng ingkang gendhut kados botol utawi pin boling kanthi buntut alit kados buntut tikus. Kéwan punika dipunlaporaken naté katingal saksi mata ingkang wonten ing papan-papan ing Jepang, kejawi wonten Hokkaido lan Kepuloan Ryukyu. Dumugi sapunika, tsuchinoko déréng naté saged dipuncekel tiyang amargi saksi mata dados ajrih utawi kéwan punika langkung rumiyin mlayu.
prof. Ing. Karol POL&Aacute;K, DrSc.
doc. Ing. Peter KOTRAS, CSc.
Ing. Viktor MAZ&Uacute;R
Prof. Ing. Jozef HRAŠKA, PhD.
Ing. Eduard KAČ&Iacute;K
pukul 06:59	kulonuwun…salam kenal mas thole..🙂
Balas	sithole berkata:	28 Agustus 2010 pukul 18:34	monggo … monggo pinarak …
Balas	wien berkata:	13 September 2010 pukul 00:58	mboten kesupen
kesehatan, (3) Saka Bhayangkara – minat hukum dan kemasyarakatan; (4) Saka Dirgantara – minat keangkasaan; (5) Saka Kencana – minat penyuluhan kependudukan; (6) Saka Taruna Bumi –
sithole simbah MAGELANG telpon: le, iki milih sing endi? sopo sing apik? …
BANK kuwi, P. Rebo mbengok... : ?Mas ojo mlebu, iku OPEN!?, bule tetep mlebu. Ora suwe ono wong NEGRO metu, P. Rebo ngomong...: ?Lha dala..Dikandani ojo mlebu OPEN kok ngengkel wae..,
kaya mas Tri (saiki sik pancet ae pak, pancet urakan lan mbeling wae…durung
Sinuhun Kanjeng Susuhunan Prabu Sri Paku Buwana Senopati Ing-Ngalogo Ngabdurahman Sayiddin Panotogomo adalah gelar bagi raja Kasunanan Surakarta
Sing klebu tuladhane tembung panggandheng yaiku A.apa,pira,kaya B.apik,resik,padhang C.karo,naliko,lan D.loro,akeh,
interpretevisme.Ingkang salajengipun saged dipun-download wonten link menika :
Iki crita pitik-pitik ndik peternakane wak cumpring. Ndik kono onok 25 pitik babon karo situk pitikjago, tapi wis ngurak, tuwo.
Ndelok pitik jagone wis tuwo koyok ngono iku mau, sing mestinewis gak isok diarepno isok nglakeni babon sing sak mono akehe, Mat Pithi mutusno tuku jagosituk maneh, sing jik enom.
Ndelok onok jago anyar, kathik jik enom, kabluk-ane mesti yo jik get, jago tuwo maurumangsa kalah saingan. Biasane isok
karepku tah, lek. Kate tak tumpak'i kabeh tah enggak, lakopo jare aku, tah. Opo maneh sing cidek-cidek aku yo pitik-pitik wedok
'eTitek !"Pitik tuwo nelongso. Biasa numpak pitik selawe, sak iki siji-sijio ae
siji spesies manuk karo kemampuan sing karo volume swara sora, wis karakter swara memper supaya gampang kanggo kita ngerti sing voices didhukung dening gaya awak khusu ngginakaken suara manuk gawe siji iki tetep dadi penyayang manuk banget ing negara.
Ing bab mbanyol iku akeh kita sing duwe starlings suren nggunakake ngarep minangka penjaga manuk, tegese? ya bener, starlings suren bisa digunakake kaya manuk yen wis disebabake njaga amarga padha banget sensitif kanggo manungsa ngarsane, biasane yen ana wong liyo teka bakal padha sijine metu kabeh kemampuan kanggo sing.
Preduli amarga faktor ing nginggil, kathah penyayang starlings suren tenan njaga wong-wong mau minangka hobi utawa memang dienggo kanggo nggawe starlings kelas lomba suren. Suren starlings perawatan bisa ngomong meh padha akèh manuk kayata panentu saka feed, perlu lan proses pangatusan, malah nalika tuku starlings proses imbuhan suren iki kadhangkala lingkungan anyar toughest ngendi starlings suren bakal dicokot angel kanggo ngganti menyang
Sesadon ingadu manis Si pengung nora nglegawa,
Ngalingi marang si pingging. Mangkono ngelmu kang nyata,
PURBOLINGGO "KONJUK ING ASMA DALEM HYANG ROMO,.HYANG PUTRO,..TUWING HYANG ROH SUCI AMIN,"BISO URIP MURWAT,NUHONI DARMANE WONG URIP,NGUDI SAMPURNANING PATI KANG BAKAL BISO URIP,GUSTIKU KANG SIJI,ANAK LAN BOJO SARTO KELUARGA LAN KADANG KADANGKU KABEH MESTI NYENGKUYUNG,GUSTI ORA SARE,"KONJUK ING ASMA DALEM HYANG ROMO,.HYANG PUTRA,.TUWIN HYANG ROH SUCI AMIN".
Lire : tansah murah asih marang sapa bae kang nyuwun den murahi. Amarga
kisma iku tansah ngatonake dedanane. Tanem tuwuh cecukulan minangka bogane sagung dumadi, ora
lan kagunan marang kawula dasih sarana wulanging dwija sogata samurwating dununge. Kutha desa sanadyan lengkehing
Lire : tansah aweh daya kekiyatan marang sanggya gumelaring jagad. Segara nguwab dadi mendhung temah dadi udan, ora liya saka dayane raditya. Bumi mekar nuwuhke cecukulan, iya marga saka kedayan sunaring bagaskara. Tumrap lelabuhaning ratu, anggung paring kekiyatan marang kawula dasih. Nangkoda nara kisma nara karya kang kasekengan, padha antuk sihing ratu minangka pawitan. Sanadyan ing tembe kudu nyaur, nanging sarana sarenti
dening dahana. Tumrap lelabuhaning Nata, pangawak pradata luhur. Sakabehing prakara kang konjuk ngarsa Nata, kudu rampung paripurna kang pinancas kanthi adil para marta. “
Dahana (pdl) = agni (pdl) = latu (halus) = geni = api
piyak nganan ngering labet kasor prabawa lan adeging wukir. Tumrap lelabuhaning Nata, sabarang kang wus dhumawuh kudu tetep tumindak tan kena owah. “
Lintangipun abyor (halus) = bintangnya banyak
padha, aku yo mumet weruh bocah mbligung karo nyekel sirahe
nadanusantara said: Lha yg nyebar2 PIN saya siapa ya ?
aku ya wis tau tuku, kok tiba tiba akeh banget sing add, jebule barang kuwi olehe nyolong
February 12, 2011 at 22:58	wis turu Cak ? *ngenteni artikel
Kelas IX becike padha nyinau bab-bab kang kaandharake ing ngisor iki : 1. Tembang Macapat 2. Pawarta 3. Jinise tembung (tuladhane : tembung dasanama, tembung ekanama lan sapiturute) 4. Jinise ukara (tuladhane : ukara carita, ukara pitakon, ukara pakon lan sapiturute) 5. Rimbag wasesa na 6. Jinise layang 7. Ukara panantang lan ukara ipat-ipat 8. Cerita cekak 9. Paribasan, bebasan lan saloka 10. Geguritan 11. Medharsabda (pidato) lan wawanrembug 12. Aksara
== Prakata == Organisasi kuwe wadah kanggo sekelompok wong sing
Anggegana Blimbingsari Banyuwangi nglajengaken lan ngupaya koordinasi kaliyan Direktorat Jenderal Perhubungan Udara lan ngyakinaken dhateng operator bilih Papan Anggegana Blimbingsari Banyuwangi ewadene kanthi fasilitas standar awal ingkang minimum ananging kagungan runway (landasan pacu) ingkang ideal kangge operasional penerbangan pesawat medium lan alit.
^ "Banyuwangi-Surabaya Kini Hanya 35 Menit" (ing Indonesian). Harian Seputar Indonesia. 30 December 2010. Dijupuk 7 Pebruari 2013. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung) CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
^ "Merpati Airlines Buka Rute Banyuwangi -Surabaya" (ing Indonesian). tempo interaktif. 18 AGUSTUS 2011. Dijupuk 07 Pebruari 2013. Priksa gandra date ing:
IndonésiaRintisan papan anggeganaKategori ndhelik: Cacad CS1: datesCS1 maint: Basa ora kawruhanKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Seneng aku ono sing nulis koyok Cak Iwoel.
Tolong yo…arek2 sing tas melbu iku digembleng,
biar kreatif, ulet, solid, kompak dan bermental baja.
Malaysia–Vietnam 2004 · Singapura-Thailand 2007 · Indonésia–Thailand 2008 · Indonésia–Vietnam 2010 · Malaysia–Thailand 2012
1996 · 1998 · 2000 · 2002 · 2004 · 2007 · 2008 · 2010
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.03, 3 Sèptèmber 2016.
kangmas. Saiki ono konco kanggo www.
Satrio Ireng: Bhagawad Gita (VI) Jalan Meditasi
Pulo Komodo minangka pulo ingkang dados habitat aslinipun komodo mapan ing Nusa Tenggara. Pulo punika anggadhahi Taman Nasional Komodo ingkang dipunkelola déning pamaréntah kanggé ngrembakakaken kéwan komodo kala wau. Miturut letak administratif, pulo punika mlebet ing tlatah Kecamatan Komodo, Kabupatèn Manggarai Barat, Provinsi Nusa Tenggara Barat, Indonesia. Pulo Komodo punika mapan ing pojok kilén Provinsi Nusa Tenggara Timur, ingkang winatesan kaliyan Provinsi Nusa Tenggara Barat. Kéwan Komodo saged ngrembaka kanthi saé ing pulo punika. Ngantos wulan Agutus 2009, wonten udakawis 1300 komodo ing pulo punika. Pulo komodo ugi nyimpen manéka warni tanduran kadosta kayu sepang lan pohon nitak ini utawi sterculia oblongata.
Pulo Komodo ugi dipuntampi minangka Situs Warisan Dunia UNESCO, amargi mlebet wonten wewengkon Taman Nasional Komodo, kaliyan Pulo Rinca, Pulo Padar lan Gili Motang. Kajawi punika, pulo Komodo ugi dados kandidat tujuh keajaiban dunia. Lan akiripun saged kapilih dados New 7 Wonders of Nature rikala dinten Rebo, 16 Mei 2012
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Komodo&oldid=1005444"	Kategori: Pulo ing Nusa Tenggara Wétan	Menu navigasi
Sejarah Masyarakat Jawa[sunting | besut sumber]
Abad ke-20 - tekan siki, dadi salah sijining basa
sing wis nuwuhena budaya-budaya feodal. Budaya feodal kuwe mau sing maraih anane tingkatan-tingkatan basa miturut status sosial. Ning budaya feodal kuwe pengaruhe ora patia gedhe nang tlatah Banyumasan. Buktine, basa Jawa Banyumasan tetep bisa mempertahankan tembung-tembung sekang basa Jawa kuna. Ya kuwe sing nyebabena basa Banyumasan jaman siki bedane mandan akeh karo basa
Dialek basa Jawa cacahe ana loro : dialek daerah karo dialek sosial. Sing nyebabena anane dialek loro kuwe merga anane gradasi-gradasi sing beda karo basa Indonesia utawa basa rumpun
Kelompok dialek nomer siji kiye lumrahe diarani basa Jawa ngapak-ngapak
dadi siji merga budaya karo karaktere meh pada. Telu dialek kuwe mau uga lumrah diarani basa penginyongan utawa basa ngapak-ngapak sing duwe kosa kata sing mirip banget.
Miturut geografise, tlatah Banten lor karo Cirebon-Indramayu pancen nyata-nyata adoh sekang tlatah Banyumasan. Tapi miturut budayawan Cirebon TD Sudjana, logat basane pancen
Dialek kiye detuturna nang masrakat sing ana neng tlatah kidul, antarane Karang Pucung, Cilacap, Nusakambangan, Kroya, Ajibarang, Purwakerta, Purbalingga,
Deleng uga Tatajeneng binomial Nang biologi, taksonomi uga disebut pembagian utawa sistematika. Sistem sing dienggo kuwe njenengi nganggo rong jeneng, sing dikenal karo tatajeneng binomial utawa binomial nomenclatur, sing diusulna karo Carl von Linne (Latin: Carolus Linnaeus), kuwe wong naturalis kebangsaan Swedia.
Dheweke ngenalna enem hirarki (anda) sing nggolongna kabeh organisme urip. Enem hirarki (sing dijenengi takson) kuwe berturut-turut (sekang paling dhuwur kanthi paling ngisor, istilah njero kurung kuwe usulan
huruf cilik) sing dicetak miring (dicetak ngadeg angger naskah utamane dicetak miring) utawa ditulis nganggo garis ngisor. Aturan iki kudune ora bakal mbingungna sebab jeneng marga ora oleh pada nggo tingkatan takson lia sing lewih dhuwur.
Maju-majune ilmu maksa digawe takson anyar sekang enem takson sing wis ana (Nganggo awalan 'super-' karo 'sub-') lan uga takson nang ngisor jenis (infraspesies) (Varietas lan Forma). Uga digawe siji takson nang ndhuwur Pilum (sing disebut Regnum (Bahasa Inggrise
Ana 5 kelompok gede, disebut kratonan utawa Regnum, nang ilmu taksonomi. Amben mahluk urip mesti
jeneng anyar wis ana, jeneng lawas sering esih dienggo sebab aturan sekang Soil Survey Staff dianggep nthriktik mbanget.
Itik-itik utawa itikan, mata itik, bolongan benik iku bolongan ing sandhangan utamané ing klambi hèm kang dipigunakaké dalan liwaté benik kanggo nutup awak kanthi nangkepaké blèwèhan klambi.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Itik-itik&oldid=837546"	Kategori: Sandhangan	Menu navigasi
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.40, 16 Maret 2013.
Inggris. Era Napoleon, Walanda dakalahke Perancis lan iseh perang karo Inggris. Jalur iki pancen anduwèni signifikansi duwur banget lan uga dadi urat nadi utama transportasi ana ing darat, amergo saben dino dilewati 20.000-70.000 kendaraan. Apa meneh yèn wayah arep Lebaran idul fitri, arus mudik ngalimpah ruah saka kulon maring wetan.[3]
EnglishBahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.06, 29 Agustus 2016.
ingkang dumunung ing Kota Pekanbaru lan saderengipun kagungan nama Papan Anggegana Simpang Tiga. Papan Anggegana punika kagungan wiyar 321,21 ha. Saperlu nyambut PON XVII nalika taun 2012, papan anggegana punika dipunwiyaraken malih saengga saged nampung pesawat ingkang langkung ageng. Papan Anggegana punika ugi dados home-base kangge Skuadron Udara 12 TNI AU.
Papan anggegana Sultan Syarif Kasim II (SSK. II) Pekanbaru minangka papan anggegana peninggalan sajarah saking jaman kamardikan nglawan penjajah Walanda lan Jepang. Nalika punika dipunsebut “Landasan Udara” ing pundit landasan punika taksih arupi lemah ingkang dipunratakaken lan dipunginakaken minangka Pangkalan Militer.
Nalika taun 960 pamarentah ngoperasikaken papan anggegana punika dados papan anggegana perintis lan ngewahi nama saking Landasan Udara dados “Pelabuhan Udara Simpang Tiga”. Nama Simpang Tiga kapendhet amargi lokasinipun wonten ing tiga margi persimpangan inggih punika margi pinuju Kota Madya Pekanbaru, Kabupatèn Kampar lan Kabupatèn Indragiri Hulu.
ingkang dipunkelola déning PT. Angkasa Pura II (Persero). Lan dipunsebut kanthi Kantor Cabang Papan Anggegana Simpang Tiga, ingkang samangke gantos nama dados Papan Anggegana
dipunresmikaken déning Presiden Républik Indonésia, Abdurrahman Wahid, tanggal 29 April 2000.[1]
Maskapé Penerbangan dan penumpang[besut | besut sumber]
Punika minangka dhaptar penerbangan ingkang miber wonten ing mriki (data per Desember 2012) : Cithakan:Airport-dest-list
WikidataPapan anggegana ing IndonésiaKategori ndhelik: Kabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukanKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.58, 22 Oktober 2016.
Satrio Ireng: Cara Mengobati Asam Urat
wis turu durung kowe? Aku meh ngrepoti, meh njaluk tulung bengi iki
selatan menderu dan pecah di bebatuan karang.
“Isih turu. Ning isih semlenget.” kataku.
“Ya wis, dakmangkat misa sik. Ngko daktukokke
“Nuwun ya... . Sorry ngrepoti.”
“Halah... biyasa wae. Kaya karo sapa wae lho
kowe ki, Kang. Digawa neng Puskesmas
“Ngko wae, Bro, yen dina iki ra ndang mari.”
Wujude kacar kucur apa wae tolong Jawab
Sing klebu tuladhane tembung panggandheng yaiku A.apa,pira,kaya B.apik,resik,padhang C.karo,naliko,
Satrio Ireng: Serat cipta waskitha ( Part III )
berjalan.– 03 –Lamun ana asikireng galih, kaki den was paos, obah osik ana kang agawe, iku sira ulatana kaki, dununge kang osik, dene
berhasil.– 04 –Pralambange osikireng batin, yektine tanpa doh, lah badhenen tetulisan kiye, ingkang aran sah iku kang endi, ingkang ireng mangsi, kertas ingkang pingul.
–Dene iya ingkang mengkoni, jro tulis kang katon, ulatana sapucuking epen, kang durung wruh wruhana
tan lawan karsaning Hyang Widhi, obah osiking wong, kaya priye nggone matrapake, yekti kaya reca neng Wadari, pralambanging urip. Lir angganing prau.Artinya :Bila tidak atas kehendak Hyang Widhi, gerak
perwujudan perahu.– 13 –Ingkang aneng tengahing jaladri, lalakone kono, prau iku sapa nglakokake, yekti saking karsaning Hyang Widhi, nadyan sikemudhi, pan manut ing banyu.
dipilih, sana, sini, situ.– 22 –Sabab lamun sira milih kaki, nora bisa dados, bali marang asalira dhewe, tilitinen den bisa kapanggih, poma sira kaki, ywa mutung ing kalbu.
–Ingkang abang upamane geni, murub angengobong, yen tan bisa kaki panyirepe, jagad iki sayekti kabesmi, Malekat Ngijroil, nunggil karsanipun.
–Ingkang sidik iya aji kuning, kasengsem mring wadon, mamilikan ing kana margane, ambebawur ing cipta kang becik, Malekat Mikail, nunggil karsanipun.
rumaos, rubedeng tyas kawruh ana kabeh, datan liyan mung catur prakawis, poma den
"Sadosan", "Klar", "Almawin" ;
Wayangan	Filed under: Uncategorized — d'Gareng @ 11:25 am Pagelaran meniko dipun aturaken wekdal tuwi ing museum kreaton Ngayogyokartohadiningrat. Sugeng mriksani.
Jatidhirining wong Jawa kuwi tansah nengenake tatakrama lan urmat marang wong liya. Tatakrama apadene pakurmatan kaudi lumantar subasita. Subasita kang adhedhasar tumindak kang ngener marang kasusilan. Ing reh tatakrama, wong Jawa tansah seneng migunakake tembung-tembung kang tebete ora ngunggul-unggulake dhiri pribadhine. Ujare wong winasis (pinter) "Sing sapa ngunggul-unggulake dhirine bakal diasorake, nanging sing sapa ngasorake dhirine bakal diunggulake". Cak-tumindak tatakrama apadene pakurmatan banjur nuwuhake basa kang tansah ngajeni marang wong liya. Wondene katrangan tataran basa Jawa kang jumbuh karo unggah-ungguh sarta undha usuking basa bisa diundhuh ana : ing kene
kang paling dihurmati ing daerah Gebog. Daerah kuwi anane ing
supaya nggolekake prawan sing pantes dadi bojone anake. Let
Ki Ageng Kedungsari atine sansaya bungah banget amarga rumangsa dheweke wong
Ageng Rajekwesi. Uga suwe nggone mikir, nanging amarga rasa tresnane marang
anake, dheweke nglilakake gajahe kanggo mas kawin.
dadi dolanan, yaiku nalika sompring diselipake ing ban mburi sepedha. Banjur sompring kasebut bakalan muni nalika kena ruji ban mburi. Mula para wongtuwa akeh sing nesu amarga dolanan kasebut marai kuping lara.
Dolanan liyane kang uga nyuwara yakuwi montor othok-othok. Dolanan kasebut dijenengi othok-othok amarga suwarane kaya ngono kuwi. Carane gawe dolanan kasebut yaiku ubarampene kang arupa pring diresiki dhisik. Saliyane kuwi, sandhal karet sing wus ora kanggodibentuk bundher kanggo roda utawa ban montor othok- othok. Aja lali golek
pucuk. Sabanjure kuwi ing saben pucuk diwenehi pring kanggo as roda. Dene roda saka wekas sandal karet dibolong ing tengah. As rodha diwenehi gembreng ing tengahe, carane kayu kanggo as disigar ing tengahe, banjur gembreng kasebut dislempitake ing sigaran kuwi. As roda kui dilebokake ing pucuk kayu kang wus ana.
ing Niterói, Brasil, 17 Juni 1982; umur 34 taun) utawa Alex ya iku pemain bal-balan profesional sing asalé saka Brasil sing main minangka bèk tengah kanggo Paris Saint-Germain ing Ligue 1 lan timnas nasional Brasil.
ndhelik: Cacad CS1: datesBiografi bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusakDudu gambar lokal nanging saka WikidataKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.55, 21 Oktober 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ledhok,_Sambong,_Blora&oldid=1022910"	Kategori: Sambong, BloraKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.17, 23 Oktober 2016.
Satrio Ireng: Serat cipta waskitha ( Part VIII)
Bebukane amratelakake kang dadi Panengeraning dina Kiyamat, tegesing Kiyamat, jumeneng, kasebut ing gisor iki. 1. Panengeran Kang Dingin. Kang dingin, yen wis asring uninga kang ora katonton, tanda kurang satuan, ing kono
dumunung ana ing sabar darana. 2. Panengeran Kang Kapindo Kang kapindo, yen wis asring mireng kang kapiyarsa, kaya ta, mireng rerasaning jin setan, sato kewan, tanda kurang setengah taun, ing kono panggonaning kurmat sapanunggalane anglakoni panggaweyan becik, kinantenan angati-ati marang uripe dewe. 3. Panengeran Kang Kaping Telu. Kang kaping telu, yen wis salin ing paningale, kaya ta, ing sasi Muharram, Shafar, andulu langit katon abang; Mulud, Rabiul Akhir, srengenge katon ireng; Jumadilawal, Jumadilakhir, rembulan katon ireng; Rejeb, Ruwah, banyu katon abang; Pasa Syawal, wewayangane dewe katon loro; Zulkaedah, Besar, geni katon ireng; kabeh iku tanda kurang rong sasi, ing kono panggonaning wasiyat karo riwayat, tegese amemeling karo wewarah, kinantenan taberi asesuci. 4. Panengeran Kang Kaping Pat. Kang kaping pat, yen
karawatan, utawa kadangingsun kang metu saka marga hina lan ora metu saka ing marga hina, sarta kadangingsun kang metu bareng sadina kabeh pada sampurna nirmala waluya ing kahanan jati, dening kudratingsun”. Nuli asaksiya kalayan Dzat kita dewe, kaya asahid marang wahananing sanak kita, iya iku kahananing dumadi kang gumelar ing alam dunya, wis kasebut ing ngarep ana wekasaning wewejangan. 9. Panengeran Kang Kaping Sanga Utawa kang Wekasan. Kang kaping sanga, yen ketek ana ugel-uegeling asta wis ora ana, andadekake oncate pramananing kanaka, sarta pramananing tingal wis sepen, andadekake rupeking pandulu rengating alis, utawa garebeging talingan wis meneng, andadekake pengeng sanalika, ing wekasan garing-gingen kang sarira banjur kambu gandaning sawa, iku tanda wis muncad ing dina Kiyamat, jumeneng kalayan pribadine, ing kono panggonaning anucekake sakehing anasir, tegesing anasir : bangsa, iya iku bangsaning khak kang dumunung ana ing Dzat, sifat, asma, afngal, kaya ta : anasir badan asal saka ing bumi , geni, angin, banyu, iku kaciptaa suci mulya mulih marang asale, saampurnaa anunggal kalayan anasiring roh, kang sumende ana kahananing wujud, ngelmu, nur, suhud; Tegese wujud : wahana, iya iku getih, amarga getih iku dadi kanyatahaning roh, Tegese ngelmu : paningal, iya iku paningaling netra balaka, amarga paningal iku dadi pamawasing roh, Tegese nur : cahya, iya iku cahya kang anglimputi ing sarira, amarga cahya iku dadi pratandaning roh, Tegese suhud : saksi, iya iku napas, amarga napas iku dadi saksining roh. Dene enggone anucekake kasebut ing sajroning cipta mengkene : “Ingsun anucekake sakalaliring anairingsun kang abangsa jasmani, suci mulya sampurna anunggal kalawan sakaliring anasiringsun kang abangsa rochani, nirmala waluya ing kahanan jati dening
badan, dununge ing lesan, * Tarekat lakuning ati, dununge ing grana, * Hakekat lakuning nyawa, dununge ing talingan, * Makrifat lakuning rahsa, dununge ing
banjuranyipta brangta ing Dzat, supaya aja kengetan marang kang keri kabeh. Hanggayuh Kasampurnaning Hurip Berbudi Bawalesana Ngudi Sejatining Becik Ketuhanan1. Pangeran iku siji, ana ing ngendi papan langgeng, sing nganakake jagad iki saisine dadi sesembahane wong sak alam kabeh, nganggo carane dhewe-dhewe.2. Pangeran iku ana ing ngendi papan, aneng siro uga ana pangeran, nanging aja siro wani ngaku pangeran.3. Pangeran iku adoh tanpa wangenan, cedhak tanpa senggolan.4. Pangeran iku langgeng, tan kena kinaya ngapa, sangkan paraning dumadi.5. Pangeran iku bisa mawujud, nanging wewujudan iku dudu Pangeran.6. Pangeran iku kuwasa tanpa piranti, akarya alam saisine, kang katon lan kang ora kasat mata.7. Pangeran iku ora mbedak-mbedakake kawulane.8. Pangeran iku maha welas lan maha asih hayuning bawana marga saka kanugrahaning Pangeran.9. Pangeran iku maha kuwasa, pepesthen saka karsaning Pangeran ora ana sing bisa murungake.10. Urip iku saka Pangeran, bali marang Pangeran.11. Pangeran iku ora sare.12. Beda-beda pandumaning dumadi.13. Pasrah marang Pangeran iku ora ateges ora gelem nyambut gawe, nanging percaya yen Pangeran iku maha Kuwasa. Dene kasil orane apa kang kita tuju kuwi saka karsaning Pangeran.14. Pangeran nitahake sira iku lantaran biyung ira, mulo kudu ngurmat biyung ira.15. Sing bisa dadi utusaning Pangeran iku ora mung jalma manungsa wae.16. Purwa madya wasana.17. Owah gingsiring kahanan iku saka karsaning Pangeran kang murbeng jagad.18. Ora ana kasekten sing madhani pepesthen awit pepesthen iku wis ora ana sing bisa murungake.19. Bener kang asale saka Pangeran iku lamun ora darbe sipat angkara murka lan seneng gawe sangsaraning liyan.20. Ing donya iki ana rong warna sing diarani bener, yakuwi bener mungguhing Pangeran lan bener saka kang lagi kuwasa.21. Bener saka kang lagi kuwasa iku uga ana rong warna, yakuwi kang cocok karo benering Pangeran lan kang ora cocok karo benering Pangeran.22. Yen cocok karo benering Pangeran iku ateges bathara ngejawantah, nanging yen ora cocok karo benering Pangeran iku ateges titisaning brahala.23. Pangeran iku dudu dewa utawa manungsa, nanging sakabehing kang ana iki uga dewa lan manungsa asale saka Pangeran.24. Ala lan becik iku gandengane, kabeh kuwi saka karsaning Pangeran.25. manungsa iku saka dating Pangeran mula uga darbe sipating Pangeran.26. Pangeran iku ora ana sing Padha, mula aja nggambar-nggambarake wujuding Pangeran.27. Pangeran iku kuwasa tanpa piranti, mula saka kuwi aja darbe pangira yen manungsa iku bisa dadi wakiling Pangeran.28. Pangeran iku kuwasa, dene manungsa iku bisa.29. Pangeran iku bisa ngowahi kahanan apa wae tan kena kinaya ngapa.30. Pangeran bisa ngrusak kahanan kang wis ora diperlokake, lan bisa gawe kahanan anyar kang diperlokake.31. Watu kayu iku darbe dating Pangeran, nanging dudu Pangeran.32. Manungsa iku bisa kadunungan dating Pangeran, nanging aja darbe pangira yen manungsa mau bisa diarani Pangeran.33. Titah alus lan titah kasat mata iku kabeh saka Pangeran, mula aja nyembah titah alus nanging aja ngina titah alus.34. Samubarang kang katon iki kalebu titah kang kasat mata, dene liyane kalebu titah alus.35. Pangeran iku menangake manungsa senajan kaya ngapa.36. Pangeran maringi kawruh marang manungsa bab anane titah alus mau.37. Titah alus iku ora bisa dadi manungsa lamun manungsa dhewe ora darbe penyuwun marang Pangeran supaya titah alus mau ngejawantah.38. Sing sapa wani ngowahi kahanan kang lagi ana, iku dudu sadhengah wong, nanging minangka utusaning Pangeran.39. Sing sapa gelem nglakoni kabecikan lan ugo gelem lelaku, ing tembe bakal tampa kanugrahaning Pangeran.40. Sing sapa durung ngerti lamun piyandel iku kanggo pathokaning urip, iku sejatine durung ngerti lamun ana ing donyo iki ono sing ngatur.41. Sakabehing ngelmu iku asale saka Pangeran kang Mahakuwasa.42. Sing sapa mikani anane Pangeran, kalebu urip kang sempurna. Kerohanian1. Dumadining sira iku lantaran anane bapa biyung ira.2. Manungsa iku kanggonan sipating Pangeran.3. Titah alus iku ana patang warna, yakuwi kang bisa mrentah manungsa nanging ya bisa mitulungi manungsa, kapindho kang bisa mrentah manungsa nanging ora mitulungi manungsa, katelu kang ora bisa mrentah manungsa nanging bisa mitulungi manungsa, kapat kang ora bisa mrentah manungsa nanging ya ora bisa mrentah manungsa.4. Lelembut iku ana rong warna, yakuwi kang nyilakani lan kang mitulungi.5. Guru sejati bisa nuduhake endi lelembut sing mitulungi lan endi lelembut kang nyilakani.6. Ketemu Gusti iku lamun sira tansa eling.7. Cakra manggilingan.8. Jaman iku owah gingsir.9. Gusti iku dumunung ana atining manungsa kang becik, mulo iku diarani Gusti iku bagusing ati.10. Sing sapa nyumurupi dating Pangeran iku ateges nyumurupi awake dhewe. Dene kang durung mikani awake dhewe durung mikani dating Pangeran.11. Kahanan donya ora langgeng, mula aja ngegungake kesugihan lan drajat ira, awit samangsa ana wolak-waliking jaman ora ngisin-ngisini.12. Kahanan kang ana iki ora suwe mesthi ngalami owah gingsir, mula aja lali marang sapadha-padhaning tumitah.13. Lamun sira kepengin wikan marang alam jaman kelanggengan, sira kudu weruh alamira
sira pribadi, gelem nyambut gawe.19. Gusti iku sambaten naliko sira lagi nandang kasangsaran. Pujinen yen sira lagi nampa kanugrahaning Gusti.20. Lamun sira pribadi wus bisa caturan karo lelembut, mesthi sira ora bakal ngala-ala marang wong kang wus bisa caturan karo lelembut.21. Sing sapa nyembah lelembut ikut keliru, jalaran lelembut iku sejatine rowangira, lan ora perlu disembah kaya dene manembah marang Pangeran.22. Weruh marang Pangeran iku ateges wis weruh marang awake dhewe, lamun durung weruh awake dhewe, tangeh lamun weruh marang Pangeran.23. Sing sapa seneng ngrusak katentremane liyan bakal dibendu dening Pangeran lan diwelehake dening tumindake dhewe.24. Lamun ana janma ora kepenak, sira aja lali nyuwun pangapura marang Pangeranira, jalaran Pangeranira bakal aweh pitulungan.25. Gusti iku dumunung ana jeneng sira pribadi, dene ketemune Gusti lamun sira tansah eling. Kemanusiaan1. Rame ing gawe sepi ing pamrih, memayu hayuning bawana.2. Manungsa sadrema nglakoni, kadya wayang umpamane.3. Ati suci marganing rahayu.4. Ngelmu kang nyata, karya reseping ati.5. Ngudi laku utama kanthi sentosa ing budi..6. Jer basuki mawa beya.7. Ala lan becik dumunung ana awake dhewe.8. Sing sapa lali
Ngunduh wohing pakarti..11. Ajining dhiri saka lathi lan budi.12. Sing sapa weruh sadurunge winarah lan diakoni sepadha-padhaning tumitah iku kalebu utusaning Pangeran.13. Sing sapa durung wikan anane jaman kelanggengan iku, aja ngaku dadi janma linuwih.14. Tentrem iku saranane urip aneng donya.15. Yitna yuwana lena kena.16. Ala ketera becik ketitik.17. Dalane waskitha saka niteni.18. Janma tan kena kinira kinaya ngapa.19. Tumrap wong lumuh lan keset iku prasasat wisa, pangan kang ora bisa ajur iku kena diarani wisa, jalaran mung bakal nuwuhake lelara.20. Klabang iku wisane ana ing sirah. Kalajengking iku wisane mung ana pucuk buntut. Yen ula mung dumunung ana ula kang duwe wisa. Nanging durjana wisane dumunung ana ing sekujur badan.21. Geni murub iku panase ngluwihi panase srengenge, ewa dene umpama ditikelake loro, isih kalah panas tinimbang guneme durjana.22. Tumprape wong linuwih tansah ngundi keslametaning liyan, metu saka atine dhewe.23. Pangucap iku bisa dadi jalaran kebecikan. Pangucap uga dadi jalaraning pati, kesangsaran, pamitran. Pangucap uga dadi jalaraning wirang.24. Sing bisa gawe mendem iku: 1) rupa endah; 2) bandha, 3) dharah luhur; 4) enom umure. Arak lan kekenthelan uga gawe mendem sadhengah wong. Yen ana wong sugih, endah warnane, akeh kapinterane, tumpuk-tumpuk bandhane, luhur dharah lan isih enom umure, mangka ora mendem, yakuwi aran wong linuwih.25. Sing sapa lena bakal cilaka.26. Mulat salira, tansah eling kalawan waspada.27. Andhap asor.28. Sakbegja-begjane kang lali luwih begja kang eling klawan waspada.29. Sing sapa salah seleh.30. Nglurug tanpa bala.31. Sugih
dibeciki ing liyan, tulisen ing watu, supaya ora ilang lan tansah kelingan. Yen sira gawe kebecikan marang liyan tulisen ing lemah, supaya enggal ilang lan ora kelingan.37. Sing sapa temen tinemu.38. Melik nggendhong lali.39. Kudu sentosa ing budi.40. Sing prasaja.41. Balilu tau pinter durung nglakoni.42. Tumindak kanthi duga lan prayogo.43. Percaya marang dhiri pribadi.44. Nandur kebecikan.45. Janma linuwih iku bisa nyumurupi anane jaman kelanggengan tanpa ngalami pralaya dhisik.46. Sapa kang mung ngakoni barang kang kasat mata wae, iku durung weruh jatining Pangeran.47. Yen sira kasinungan ngelmu kang marakake akeh wong seneng, aja sira malah rumangsa pinter, jalaran menawa Gusti mundhut bali ngelmu kang marakake sira kaloka iku, sira uga banjur kaya wong sejene, malah bisa aji godhong jati aking.48. Sing sapa gelem gawe seneng marang liyan, iku bakal oleh wales kang luwing gedhe katimbang apa kang wis ditindakake. Sedulur
video...Lha mosok... humase Papaji HP ne ra iso gawe moto pitek ki piye to !?? kwak..kak.kak.... (ora entuk nesuu...!!!) iki saran bener lho yo,... lha sarane Papaji dhewe ngono kok....
Urip mung SEPISAN mulo ojo kakean PIKIRAN, ora duwe duit yo golek UTANGAN, ora iso ngeteh yo cukup TONGKRONGAN, ora duwe duit yo ra JAJAN, duwe duit 1000 yo nggo tuku sego BUNGKUSAN, ora iso bungkus yo ngleset pinggir DALAN, susah seneng yo BEBARENGAN, mulo kabeh ayo pdo SEDULURAN, senajan ora bsa kumpul
sing jajil---Karena menjadi kurban si jahat si laknat. 185. Banjur ana Ratu duwe pengaruh
lan duwe prajurit---Lalu datang Raja berpengaruh dan berprajurit. 186. Lan duwe prajurit---Dan punya
saprawolon---Lebar negeri seperdelapan dunia. 188. Tukang mangan suap saya
ndadra---Pemakan suap semakin merajalela. 189. Wong jahat
jelata dipersalahkan. 196. Wong nganggur kesungkur---Si
penganggur tersungkur. 197. Wong sregep krungkep---Si tekun
36. Ekohm Abiyasa = Karang Anyar - Jateng - Indonesia
37. Eni Meiniar Gito = Rejang
taun kepungkur *ngakak*.. sing penting
sawijining sasi Jawa kang akeh dianggo kanggo mantu. Amarga sasi iki dianggep sasi kang apik kanggo ngrabekake anak. Nanging wiwit kapan, akeh sing padha ora ngerti asal-usule. Nganti tekan saiki, sasi Besar dadi jujugane masarakat Jawa kanggo nduwe gawe mantu. Kaya ing sasi Desember 2008 iki, yen manut petungan sasi Jawa isih klebu ing sasi Besar. Mula ora aneh yen ing masarakat Jawa akeh wong padha duwe mantu. Ing ngendi-endi wong padha ewuh mantu. Nganti sing arep jagong bingung, amarga bareng-bareng. Lan sing cetha dhuwit luwih akeh metu, amarga bola-bali nyumbang. Saliyane iku, ing tradhisi umat Islam, klebu masarakat Jawa sing ngrasuk agama Islam padha nindakake ibadah Haji. Ibadah Haji iku uga dumadi ing sasi Besar utawa yen ing kalender Islam dijenengke sasi Dzulhijah. Ora mung masarakat Jawa thok sing padha nindakake ibadah Haji, nanging wong sadonya sing agamane Islam lan kuwat. Kabeh padha tumuju ing negara Arab Saudi, penere ing kutha Mekah. Dene ing sasi Besar iku uga, pase tanggal 10 Dzulhijah, masarakat Jawa sing ngrasuk agama Islam padha nindakake sholat Idul Adha, mbeleh kewan kurban, lan bengi sadurunge padha takbiran. Tradisi sasi Besar uga dipengeti dening pehak kraton Mataram kanthi nggelar tradhisi grebeg, jenenge Grebeg Besar. Kraton Mataram sing nggelar grebeg yaiku Kraton Kasunanan Surakarta lan Kraton Kasultanan Ngayogyakarta. Adate grebeg dianakake nalika tanggal 10 sasi Besar. Grebeg kraton saliyane
ing sasi Sawal, mengeti Idul Fitri lan Grebeg Mulud kang diadani ing sasi Mulud utawa ing Islam diarani sasi Rabiul Awal. Diarani sasi Mulud amarga kanggo mengeti wiyosane (maulid tegese lair) Kanjeng Nabi Muhammad SAW kang miyos ing tanggal 12 Rabiul Awal.Wawan RembugSasi Besar akeh wong padha duwe gawe mantokake anake. Iku ateges akeh sumbangan. Iklas utawa ora eklas, yen entuk ulem mesthi bakal terus nyumbang. Apa maneh yen wis entuk kiriman berkat uwujud sega utawa roti, mesthi ora bisa suwala. Kayata sing dilakoni dening Bu Sarmi lan Yu Sarti (kekarone jeneng sesinglon) ing wayah esuk nalika bebarengan menyang pasar. Pacelathon kaya ing ngisor iki. Bu Sarmi Priye Jeng, apa sesuk sliramu sida tindak mriksani grebeg Besar? Yu Sarti Alah Bu, Bu, ingkang kangge ............ menika menapa. Rak samenika nembe usum manten ta? Bu Sarmi Lho apa gayutane mriksani grebeg karo usum manten? Yu Sarti Inggih wonten ta Bu. Cobi menawi badhe ningali grebeg, rak ngangge arta ta? Bu Sarmi Ha ya, mesthi nganggo ............ Mosok nganggo kreweng. Yu Sarti Lha menawi kathah ulem, menapa malih sampun tampi berkat, menapa boten badhe nyumbang? Bu Sarmi Ya mesthi nyumbang. Yu Sarti Nyumbang ngagem menapa? Bu Sarmi Ya mesthi ............ dhuwit. Apa ya nganggo kreweng. Yu Sarti Lha menawi pamedalipun cumpen, menapa inggih taksih menggalihaken ningali grebeg? Bu Sarmi Wis ta genahe panjenengan mriksani grebeg ora? Yu Sarti Cetha .......... Kejawi badhe dipun bayari. Kados pundi? Bu Sarmi Ha ya apik wae, idhep-idhep ngamal. Rak ya ngono ta? Yu Sarti Leres. Menika .......... kathah amalipun. Bu Sarmi Ya wis sesuk dakampiri ya. Ora sah sangu apa-apa. Awak thok wae. Bocah-bocah diajak uga kena. Yu Sarti Inggih Bu, matur nuwun. Kekarone banjur pisahan nalika wis tekan pasar. Kaya ing pasinaon sadurunge, para netter utawa para maos kasuwun kersa ngisi ukara sing durung rampung. Tembung-tembung sing kacithak kandel minangka pancingan kanggo ngisi. Sugeng ngisi!Undha-usuking tembung ngoko – krama kaya sing digunakake ing dhuwur. Tembung Ngoko Krama Krama Inggil apik sae - dhuwit arta, yatra - nganggo ngangge ngagem nonton, ndelok ningali mriksani ora boten - Mangsuli Pitakonan Ing sasi apa akeh wong duwe gawe tumrap bebrayan Jawa?Ing sasi iku uga ana ibadah apa tumrap agama Islam?Kanggo mengeti sasi iku, Kraton Kasultanan lan Kraton Kasunanan ngadani apa? (Sumber : www.tembi.org)
KANG BAKAL BISO URIP,...JER LELAKONKU NORA BEDO KARO LIYANE,...KEBAK SANDUNGAN,..KOSOK BALINE KEBAK BERKAHING WIDI,..AMIN
mboten ? Kulo dereng nate ngangge niki, seringe langsung colok out headphone laptop to mixer je, kalo ga pas dados ndengung mboten jelas…
index.php?title=Sliedrecht&oldid=1101995"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
mulyaningsun urip ingsun, iya iku kang ngimpuni nyawane si (
menyang aku ,cahya mulya mulyaningsun, urip ingsun, iya iku kang ngimpuni nyawane si ( sebut nama nya ) ......... wis kakekap dening nyawaku, teko kedep teko lerep,teko nurut teko manut si ( sebut nama nya ) ........... menyang aku, nurut manut saka kersaning
TEMBUNG PARIBASAN, BEBASAN LAN SALOKA BASA JAWA, Abjad A, B, C, D, dan E
BASA JAWI PEPAK : Arane Panggonan (
ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.49, 14
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Islam_ing_India&oldid=954377"	Kategori: Islam miturut nagara	Menu navigasi
owah gingsir,siro metuo dak kongkon (sebut keperluan).AJI BENGKELENG**Aji bengkeleng di jaman
unine mengkene :Amenangi jaman edanEwuh aya ing pambudiMelu edan ora tahanYon tan melu
kang laliLuwih begja kang eling klawan waspada Senajan pepeling mau wis tinulis atusan taun kepungkur, nyatane nganti saiki esih tetep jumbuh menawa diterapake kanggo ngadhepi owah gingsire jaman. Suwatara wektu kepungkur Kutha Tegal geger gara-gara luwih saka 20 nyawa ilang amarga ngombe ciu oplosan. Kadadeyan kaya mengkono iki wis nate wola-wali kito sakseake lewat layar tivi dumadhi ing kutha-kutha liya. Adoh sadurunge ing Kutha Pati nate kadadeyan ana siswi-siswi SMA kang ngaku geng Nero pamer atosing balung wuleding kulit, main jotos-jotosan kaya preman. Esih akeh tuladha liya kang nggambarake menawa jaman iki jaman edan. Ing jagad politik luwih edan maneh. Nanging liwat tulisan iki kula mung mbatesi masalah kang ana sambung rapete karo uripe para mudha, utamane para pelajar.Eling lan Waspada Tugase
ngangsu ing bangku pamulangan. Kadidene pelajar, embuh ing pamulangan endi bae, temyu ana tata krama kang kudu diugemi. Umpamane, kudu nganggo seragam kang rapi, kurmat-kinurmatan karo kanca, ngajeni para guru, lan sapiturute. Anane tata krama mau mestine kanggo nggulang kepribadiane siswa supaya dadi menungsa kang ora mung pinter nanging uga nduweni kepribadian kang pinuji. Emane, jaman saiki akeh pengaruh liwat layar tivi kang asring didadekake conto dening para mudha tanpa milah-milihake endi kang pantes ditiru lan endi kang saru. Akibate ya kaya critane genk Nero ing Pati mau. Kita kudu tansah eling menawa tayangan tivi utamane sinetron-sinetron remaja kae akeh segi negatipe tumrap penonton ketimbang segi positipe. Coba prisani! Sekolah ngendi kang ngajarake siswane nganggo seragam sakarepe dhewe, klambine ora
ombyaking jaman, supaya diarani modern nanging padha lali menawa sing aran modernitas iku dumugi ana ing pola pikir, dudu ing tindhakan kang njalari cilakane liyan utawa njalari kaduwung. Tawuran iku jelas dudu cirine wong modern. Ngonsumsi narkoba semono uga. Aja gampang melu-melu mung supaya diarani modern. Jaman iki pancen jaman edan. Nanging kita kudu eling pepeling Rangga Warsita, sebagja-bagjane wong lali kuwi isih tetep luwih begja kang tansah eling lan waspada.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Strzyżów&oldid=1090252"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Satrio Ireng: 10 Mata Uang Tertua di Indonesia
Di NKRI, benar sekali masih kita jumpai banyak raja. Keraton-keraton di Nusantara
Batur, réwang, réncang (krama) utawa pembantu rumah tangga (basa Indonésia) iku wong sing nyambut gawé sajroning omah utawa rumah tangga (basa Indonésia). Batur iku ngréwangi pandarbé omah ngurusi omah utawa padunungé omah iku. Tugasé biyasané resik-resik, ngurusi bocah utawa masak.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.20, 11 Maret 2016.
Wong Hung Sing, 34, Wong Teck Kang, 31, Wong
cilik sih, nganggo dolanan kaya ngunu barang. Wah wis pirang tahun aku ora ngindhaki kene jeng. Nek
Wandi thok says:	24 December 2009 at 00:59	Emoh, ojo sing godhong gedhang, tapi sing asline.
Jeng, kabare yakapa?😆 Kok ura ngapdet meneh?😀
senyawa 109. 186. 214. 132. 115. 33. 236. 301. 122. 122. 140. 149 Zat
melu-melu bocah alay, Daplun nang ndesa uga sering dikongkoni tangganne dadi meh kabeh wong nang
langsung mangkat kabeh gawean ditandangi. Paribasane kur dibayar karo rokok seler rong ler ya gelem.Ceritane bar olih duit madan akeh Daplun sing tembe ping pindo maring bioskop kuwe be anu dong esih cilik. Mbarang wis gede ujug-ujug deweke kepengin nonton film mergane filem sing diputer filem kungfu kesenengane Daplun. “Wingi liwat bioskop gambare maen banget dadi kepengin
anakke.“Maturnuwun pisan lho mas, wis mlebu ngeneh. Inyong wis njagong suwe
ngene iki wegah debat. Wong awake dewe iki ora sepaham. Dijelasneo koyok ngopo, ora bakal ketemu. Wong sing wes mati bakal putus amale kejaba telung perkoro.. Wes ngerti to telung perkoro kuwi?? (
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Situbanda&oldid=1045920"	Kategori: Kabupatèn ing Jawa WétanKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn SitubandaRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.01, 15 Maret 2016.
Agung Hanyokrokusumo,Ke kota Gede dll.Pada intinya katanya: Panjenengan niku nembe dipun wulang dening Gusti Ingkang Akaryo Jagad,pramilo panjenengan pikantuk pralampito-pralampito .Namung panjenengan wekdal meniko namung kaparingan tugas momong ingkang garwo soho putro,dene ing mangkenipun manawi piwulangipun sampun tuntas bade kaparingan dawuh enggal.
mung titik thok. Isine kok yo ra ono opo2ne blass,hihihi...Peace dab... red gandhaBrigadir
Parakeets manuk saka kulawarga kangen. A feed cocok kanggo manuk Parakeets parkit.Burung BENGKONG beak iki wangun beak kang podho rupo kanggo manuk gandum-mangan. Parakeet iku pari-parian pangan pokok kayata gandum utawa otek, millet putih, millet abang, jagung, beras coklat lan sawetara jenis pari-parian.
Parakeet kalebu salah siji jinis manuk sing ora mokal kanggo mangan. Nalika banget luwe banjur kajeng sangkarpun bakal ulig kanggo ngeculake
Êndhek cilik remane barintik, tur aburik wau rainira, ciri kera ing mripate,
alis barungut têpung, irung sunthi cangkême
Bêdudane pring tutul kinisik, apan blorok kuninge sêmu bang, asungsun tiga
ponthange, bongkot têngah lan pucuk, timah budhêng ingkang kinardi, cupak irêng
tur tuwa, gripis nyênyêpipun, mêlêng-mêlêng sêmu nglênga, labêt saking kenging
kukus sabên ari, pangoturik den asta.
Janma ingkang rupane kayeki, sarwi noleh ngandika mring sabat, Padha
ing sadinanipun, lan apa tan adus toya, salawase dene awake mbasisik, janma iku
12. Ora ngrêti nyarak lawan sirik, najis mêkruh batal lawan karam, mung nganggo
sênênge dhewe, sanajan iwak asu, daging celeng utawa babi, anggêr doyan
pinangan, ora nduwe gigu, tan pisan wêdi duraka, Ahmad Ngarip mrêpeki gya muwus
Lah ta sapa aranira yêkti, sarta manêh ngêndi wismanira, kang tinannya lon
saure, Gatholoco aranku, ingsun janma Lanang Sujati, omahku têngah jagad, Guru
tiga ngrungu, sarêng denya latah-latah, Bêdhes buset aran nora lumrah janmi,
kabeh padha sun lilani, sakarsane ngundang marang ingwang, yekti sun
sauri bae, têtêlu araningsun, kang sawiji Barang Kinisik, siji Barang
Panglusan, nanging kang misuwur, manca pat manca lêlima, iya iku Gatholoco aran
ing ngarsanipun Gusti Ingkang Maha Asih, ingkang sampun paring kanugrahan tuwin kabagaswarasan, saengga buku kula kaliyan Kanca-kanca saged cetak. Sumangga dipun-prisani, bok bilih kersa, hubungi kula mawon :
1. Menika buku ajar kangge kelas XI SMP/MTS
menawi badhe ningali proposal ingkang jangkep ngantos dumugi bab 3, sumangga link menika
Miturut Bahasa Jawi, Penthil ingkang wonten wit-witan menika tansah
Namung mekaten ingkang saged kula serat babagan Jenenge Penthil | Arane Penthil, mbok bilih wonten klinthunipun sumonggo nulis "komentar" wonten andhapipun memetri niki.
Sumber : Kawruh Bahasa Jawa | Pepak Bahasa Jawa |
Satrio Ireng: Uang Logam Indonesia Diburu Kolektor Dunia
tawanggono Says:	August 3, 2014 at 4:56 am | Reply Mas Budi sedulurku lanang
Sepuntene ingkang kathah menawi wonten tutur utawi laku kawulo ingkang
kanggo njogo suroboyo tetep resik langite ayo podho numpak onthel, bahan bakare amung sego sapiring , ning ugo marakake awak
Worm utawa cacing komputer ya iku salah sijiné program komputer uga kalebu pérangan saka malware.[1] Program iki mbebayani khususé isa nyalin kaping pirang-pirang, ing drive lokal, jaringan, é-mail, utawa internèt.[1] Program iki migunakaké jaringan komputer kanggo ngirémaké salinan awaké dhéwé ing node liyané lan isa nginfèksi tanpa dingertèni user.[1] Ancas saka worm ya iku kanggo produksi, ora kaya virus kang nyoba nginfèksi, ananging nyalin kode èmbed ing jero file liyané.[1] Bab iki disebapaké déning kelemahan keamanan ing komputer targèt.[1] worm ora nginfèksi file utawa modifikasi file ananging marakaké rugi déning jaringan amerga worm bakal mangan bandwith jaringan, sahéngga ngakibataké speed internet lemot utawa suwi.[1] Jinis worm kang paling umum ya iku worm émail. Jumbuh karo jinisé, worm émail ora nulari file liyané kaya déné virus ananging worm mung gawé salinan dèwèké kanti terus-terusan.[1] Worm émail nglakokaké taktik sederhana.[1] Bayangké yèn émail salah sijiné wong kang kainfèksi lan nduwèni 20 alamat émail kang ditemokaké ing sistemé.[1] mangka worm bakal ngirim salinan dèwèké ing alamat kasebut.[1] Yèn salah sijiné émail penerima terinfèksi, mangka bakal ngirimaké utawa nyebaraké salinan worm marang kanca-kancané tanpa disadari.[1]
Yèn dideleng ana tanda send utawarecive berkedip senajan ora ana aktivitas, iki mungkin ana
anda/#ixzz2ApIYGJGm], (Kaunduh 31/10/12).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Worm&oldid=1078960"	Kategori: KomputerVirusKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.13, 3 Sèptèmber 2016.
ati, iki dudu wedang teh, ning whisky
ekstasy, lamun banyu segara munggah darat iku tsunami
lamun bumi horeg, lemah bengkah, iku
lindhu, aja lali..sregep sinau ora tau ora mlebu, mituhu dhawuhe
godhong wijen, ning ganja, iku dudu glepung tempe,
dosa, mbabar tembung kasar, swara sugal
nyekrok , nylekit, gawe serik lara
dosa meneng ....iki bisa dumadi, lamun kita krungu lan nyipati, ubyur gotheking tembung panyatur alaning wong liya, ing kahanan iki kita kudu wani nyaruwe
elik elik iku ora prayoga, tundhone bakal nuwuhake gendra
ula, ilat cawang loro, cangkem mawa wisa
ujaring kandha : ‘kedaling tembung ala iku luwih landep katimbang tajeming
pedhang “. mula elik elika yen ana wong nyatur ala, aja amung
meneng” saora orane “ ana catur mungkur “
aku wus kangen marang karyamu, kang sayekti tulusing kalbu
akhir, srana sakeh prekara padha diplintir
asmarandana, kanthi kairing swara gamelan laras slendro, ngrantu
wengi iki rembulan ndadari, nyekseni anggon kucecaturan marang
kanvasmu, sawangen kang permati nganggo atimu
ing jero atiku ana srengenge, sing tansah madhangi lakuku saben dinane, yen sliramu ngersakake cahyane, jupuken nganggo tuluse asihmu ora mung gawe gawe
nanging ya gene swarane loyo ? tan
padharanmu, dak anti ron pakis aji tuwuh saka garbamu, uga dak sengaja dak
bumi , pinangka piwedhar, serat saka suburing bawana
kapindho wit, kang katelu carang, kang pungkasan ron
ron dudu piwelas kang kapat, ananging iku suling gadhing, trus munggah sasirah
nembang, sarempang slendhang kuning, pramila tanah
arum dalu, satuhu saka saserah mring grana tanpa lara, lelaku
ananging terus nyandhing mega, dudu weweden,
pasrah, merga, utegku ora gaduk mikirake apa kersa mu, apa
ngayomi, dimen makutha tetep katon asri, endah sinawang, ngresepake
ati. sumurupa ! iki karya dalem gusti.
iso munggah nilai komenmu...kecuali nggo jeneng putri ne wes luweh seko 21..
BrenciA KerenS on 2/20/2009 09:49:00 PM
mengko ilang dewe yo mas aprii nek liyane wes neng nduwurku kabeeh..
Gusti.... Mugi paringo ing margi kaleresanKados margining manungso kang manggih kanikmatanSanes margining manungso kang paduko laknati…(Kyai Kanjeng)
sliramu dadi mantèn kaé aku ora biså jagóng, amargå tugas nyang luwar Jawa”. Mas Pram gagéyan mlêbu omah
Tuladha : Wajik Kletik, gula jawa àpurwaka
mring pra mudha, aja wedhi ing rekasa àisi
Tuladha : suwe ora jamu, jamu godhong tela à purwaka
b. Damel purwaka (sampiran), guru
swaranipun dipuntrepaken kalihan guru swara wonten ukara inti
nehh,.... ngalorr,r.. terusss ... ngidullllll........... [/quote]ngeneiki cak sek tak senengi ng porum papaji ora kok udur2an karo kancane dewe mung masalah sepele dadi gawe rusak jiwane entek2ke pedhot sedulurane.......
Bhima berkata, “Sing sapa becik, dhen beciki, sapa ala dhen alani, nadhyan bahu kanan-kering jen ala binuwang.” Supaya Kurawa
nggone Ling Ling anake babahe sing nduwe toko ngarep
tapi kon wisuh sik sikile nek arep dolan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Maluku_Kidul-wétan_Kulon&oldid=1102750"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIMalukuRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.49, 22 Oktober 2016.
► Mercusuar ing Alderney‎ (1 Kc)
Simple EnglishSlovenščinaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.39, 29 Maret 2013.
Setiawan Hanung Bramantyo (lair ing Yogyakarta, 1 Oktober 1975; umur 41 taun) inggih punika sutradara saking Indonésia.[1] Kariripun ing jagad film saged narik kawigatosan awit dados sutradara film Brownies.[1] Hanung Bramantyo naté pikantuk kanugrahan Sutradara Paling Saé wonten ing adicara Festival Film Indonésia taun 2005.[1][2] Hanung ugi naté dados nominasi sutradara paling saé kanthi film Sayekti dan Hanafi, ananging kalah kaliyan mitranipun Guntur Soeharjanto.[1] Sanèsipun punika, Hanung Bramantyo naté ngarahaken film Tingkling Glass, ingkang dados juara III
Sapunika Hanung Bramantyo dados garwanipun Zaskia Adya Mecca lan sampun kagungan putra, Kana Sybilla Bramantyo.[3]
Filmografi[2][besut | besut sumber]
^ a b c d e f (id)Hanung Bramantyo(dipunundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hanung_Bramantyo&oldid=1100277"	Kategori: Alumni Institut Kesenian JakartaSutradara
saking Kutha YogyakartaTokoh YogyakartaLair 1975Kategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel mawa basa kramaArtikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsRintisan biografi	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.16, 21 Oktober 2016.
terjemahin. Dhek jaman biyen ing tlatah Rengel,Tuban para warga padha kangelan golek banyu ing mangsa ketiga. Apa maneh yen ing mangsa ketiga dawa, prasasat digawe ngombe ae kurang. Nuju ing sawijine dna, para warga padhakeangelan golek banyu. Banyu sumur wi padha asat. Taduran pari lan palawija padha garing, awit kekurangan banyu. Mulane, para warga padha golek banyu kanggo ngombe ing desa liya sing papan panggonane adoh banget. Akeh wong sing tilar donya, merga kurang pangan. Wektu iku ing tlatah rengel lagi mangsa paceklik. Awit kabeh tandur tuwuh ora bisa dipanen.sawah sawah pada nela, tanduran ing pategalan padha mati garing. Kanggo mangan saben dinane para warga padha mangan pala kependhem. Awit pari ing lumbung wis padha entek. Mulane, akeh warga sing kekurangan mangan. Para warga banjur sowan menyang daleme sunan maja agung sing nalika seman misuwur jumeneng wali ing tlatah tuban. Para warga nyuwun sranamarang kanjeng sunan, supaya ing tlatah rengel diparingi sih kawelasansaka gusti Allah murah banyu,murah sandhang lan pangan. Kanjeng suan maja agung banjur tindak menyang desa renel. Kanjeng sunan rumangsa prihatinmarang pacoban kang dialami denig para warga. Wis akeh warga padha tilar donya, merga kurang mangan lan ngombe. Kanjeng sunan banjur ndonga nyuwun sih kewelasan saka gusti allah. Panjenengane banjur ngucap ake teken ing perenge sikil gunung, banjur ngendikan,’’banyu metua…! Dadia panggonan panguripane bulus lan iwak!’’ sawise teken dicabut saka lemah, ora let suwe banyu metu saka bolongan tilas tekene kanjeng sunan. Bolongan mau suwe suwe Dadi gedhe lan growok memperkaya lambene guwa. Saka njero guwa kasebut mili banyu sing ing njerone akeh bulus lan iwak palong kang wujude beda karo iwak iwak umume. Saka clangape guwa kasebut mili banyu nganti adoh ngliwati desa rebgel. Para warga ora wani munasika marang bulus bulus lan iwak iwak sing urip ing papan mau, awit wedi marang wewalare kanjeng sunan. Banyu saka guwa kasebut oleh digunakake yen wis mili rada adoh saka clangeape guwa. Nganti saiki guwa kasebut isih agung, mili bening kena kanggo panguripane para warga ing tlatah rengel, tuban 1
gunungsari indah jalan2 ke cito survei stand buat butik baju muslim.. 😂 ladies nite out without their spouses.. 😍
Ibu2ne onok telu, gamisan kabeh + onok sing jilbaban dowo, anake sing digandeng telu sing digendong loro.. Hemmtalah kemriyek bocah2 + bayek2 ikii.. 😆
Juan Luis Segundo, S.J. (lair ing Montevideo, Uruguay, 31 Maret 1925 – pati 17 Januari 1996 ing yuswa 70 taun) inggih punika satunggiling imam Yesuit lan téolog ingkang arupi salah setunggil tokoh ingkang paling wigatos salebetipun obahan ingkang dipuntepangi minangka "Téologi Pambébasan." Panjenenganipun nyerat kathah buku perkawis téologi, idéologi, iman, hermeneutika, lan kaadilan sosial, lan arupi pangecam ingkang kendel dhumateng punapa ingkang dipunsawang minangka kambotenperdulian gréja dhumateng panindhesan lan panandhang.
A Theology for Artisans of a New Humanity (Téologi kanggé Pambentuk Kamanungsan ingkang Énggal) (5
pambébasanYesuitTokoh KatulikLair 1925Kategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.27, 19 Oktober 2016.
karo nggowo gendero cilik nunggoni mobil2 pjabat negoro liwat.. Gek jaman semono kang..
Watkins Glen New York inggih punika tlatah ing pétangaan kilèn New York, ing dhusun Watkins Glen, ing sisih kidul TlagaSeneca. Watkins Glen anggadhahi curug-curug ingkang alit lan dados papan ingkang éndah, amargi wonten tetingalan ingkang éndah. Ing taman punika wonten papan kagem kémah, papan piknik ingkang ageng, kolam renang, lan sapanunggalipun. Ananging ingkang dados karemenan wisatawan inggih punika margi ing sangajengipun Glen, utamanipun tlapak ngarai. Mboten kados padhang ara-ara ingkang kasar, ananging papan punika arupi papan wisata ingkang saé. <!-Taman ing tengah kitha, ing sebrang margi saking toko sub. Glen inggih punika alit. Kados gadhahi panjang 2 mil utawi 300 meter, lan papan-papan punika kados sejangkahipun manungsa. Papan punika boten rame, ananging sae lan sepi menawi tasih enjang.(ora cetha karepe)-->
Ing Watkins Glen wisatawan saged hiking. Kirang langkung 800 langkah sawekdal hiking saged katingal wontenipun guwa-guwa lan curug ing kanan lan kéréngipun lan ing ngandhap. Ing 200 langkah ing pérangan pungkasan punika mbebayani sanget. Ananging ing puncak, wonten toko es krim ingkang dados karemenan wisatawan.[3]
^ "American FactFinder". United States Census Bureau. Dijupuk 2008-01-31. ^
Dijupuk 2008-01-31. ^ (id)www.gogirlfriend.com(dipuntingali tanggal 26 September 2011)
Wisata ing DonyaCurug ing New YorkKategori ndhelik: Koordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Download Wayang Golek: Amar Sakti | mifka weblog
Download Wayang Golek: Amar Sakti	Filed under: Zero — by Badru Tamam Mifka @ 9:07 pm Anak semar, Gareng,
kamitenggengan. Ingkang amriksani pasuryaningsun. Yo iki sang lanang jati, Arjuno Kasmaran. Ingsun mandeng tuwuh tresno. Ingsun mesem kapikut asmoro. Pasrah ingsun
ialah:INGSUN AMATAK AJIKU SI SEMAR MESEMMUTMUTAKU INTEN, CAHYANE MANJING ONO PILINGANKUKIWO TENGENSING NYAWANG KEGIWANGOPO MANEHYEN SING NYAWANG KANG TUMANCEP KUMANTIL ING TELENGING SANUBARIKUYO IKU SI JABANG
pacaran ndhuk embong murah mas… ra usah mbayar… Nek nang Suroboyo ndhuk jembatan ndhuwure stasiun Gubeng kerep iku mas… hahaha…😀
kuwi sing ora iso ngematno lagu iki …. kudu akeh sinau ….
Satrio Ireng: 5 Patung Paling Kontroversial di Indonesia
Sampek moro-moro sepure mlebu terowongan banjur lampune mati, dhadhi petengan dhedhet banget.
Gak suweh moro-moro onok suoro pipi disun,terus mari ngono suorone wong dikaplok PLAK..!!!.
" Wah cen hebat arek wedhok sebelahku iki, isok njaga harga diri, gak gelem diperlakukan sembarangan??".
Singarek wedhok sebelahe yo mbatin pisan,
"Gak salah tah, sing ngesun mau iku, wong onok arek ayu koyok aku kok malah nenek-nenek tuwek sing disun hahaha"
Arek mahasiswa iku karo ngempet ngguyu melu mbatin pisan,
"Kapan maneh rek, isok ngaplok kolonel gak athik konangan. Padahal sing tak sun mau iku tanganku dhewe.whahahaha".
Luwenee.. Melipirr ngampiri bapake zoey.. 😘
Suroboyo macett udan deress buwanjirr nang endi2.. Slamet montorku ga mogok.. 😭🙏🏻😝
Monggo sedoyoo dhahar rumiyin nggih.. 🍴😍 –
ancene raine kepotong ta kuwi …….. sing nggae rok mini ki tenane paling cendhek dewe dedeke …. mula disot neng ngarep njur dijukuk angel rada ngisor ben ketok duwur ….. wkekekekek (
nggambleh said: ancene raine kepotong ta kuwi …….. sing nggae rok mini ki tenane paling cendhek dewe dedeke …. mula disot neng ngarep njur dijukuk angel rada ngisor ben ketok duwur ….. wkekekekek (nguawurdotcom)
karang yo barang bekas, kang……ketoke sak tenane yo ra
hilman said: taun 66. tur ejaan belom EYD, jadul2 juga ada yg liatin pupu yo mbak..
lha iyo..kok malah luwih wani timbang bocah2 jaman saiki
Bocah cilik Iku Wis Jowo, Wong Durung Jowo, Dadi Wong Iku Sing nJawani (
kabeh .. seng lanang nganggo rok wae , seng wedok ngedot meneh wae .. suog
iku ora weruh apa-apa. Wong “kota”, sing melu-melu oragnisasi semisal HTI, nganggep deweke sing bener. Padahal emebene weruh semit doang, ngomonge wis akeh, khalifah lah, khilafah lah, kaya wis weruh bener bae.wong sing nganggep. (
Inggih, Den, mugi migunani. SukaSuka
Balas	FIRDAUZ, on 28 Desember 2011 at 06:01 said:	Suwun
Njenengan mbelingan(curang)mas,ngiming-ngimingi nikmat ingkang sampun dipendet
"Kon laopo sepedaan nang kene ?" takok Muntiyadi.
"Ngene lho pak, aku iki seneng olahraga nang pinggit laut, angine enak." jare Togog.
"Lho laopo sepedamu apik-apik athik kon
Togog sepedaan maneh. Mergo sik curiga, Togog diperikso maneh koyok wingi.
Kiro-kiro wis seminggu, Muntiyadi mulai bosen merikso Togog. Dhadhi lek pethuk ben isuk mek manthuk thok, laopo diperikso maneh wong mek pasir.
Tibake Togog iku sugih, montore sedan anyar. Bareng kethok onok Muntiyadi, genti Togog sing nraktir.
"Gog, terus terang ae sakjane aku iki sik curiga ambek awakmu. Aku yakin sakjane awakmu iki penyelundup, gak mungkin awakmu isok sugih koyok ngene.
Saking ae aku gak isok nemokno barang bukti. Lha saiki aku wis gak jogo nang kono, wis tah awakmu ngaku ae ojok khawatir, selama telung taun wingi sakjane awakmu iku nyelundupno opo?." takok Muntiyadi
wayang kulit, wayang golek, wayang gedog, wayang klithik, wayang beber, wayang suluh, dan wayang wahyu.3. Seni tari
kpn iso ngeroso penak? … pakdhe kalong: sing sabar, thole. Gusti Pangeran kui kuwoso lan ngerteni kabeh kahanan. mungkin wae, Gusti Pangeran ngerteni nek koe rung iso lan rung kuwat dadi wong sugih. amergo nek sugih,
Ing Amerika Serikat lan Kanada, mèrek scrabble sing misuwur ya iku Hasbro, éwodéné ing nagara liya, mèrek scrabble sing akèh
Regency ing Australia.[1] Dolanan iki uga diarani Alfapet, FUNWORDER, Skip-A-Cross, lan Palabras Cruzadas.[1]
Ing tahun 1953, Brunot ngedol hak produksi scrabble marang Selchow lan Righter, amerga kapasitas produksi wis ora sanggup nyaguhi akèhé panjalukan.[1] Kaya déné Parker Brothers lan Milton Bradley, Selchow lan Rigter iku salah sijine pabrik dolanan gedhé sing biyèn tau nulak nuku dolanan scrabble.[1] Ing Britnia Raya lan Australia, scrabble wiwit dipasarake J. W. Spear & Sons tanggal 19 Januari 1955.[1] Perusahaan J. W. Spear & Sons saiki
wong 2 nganti 4 wong karo papan dolanan kotak-kotak sing cacahe 15 kolom lan 15 baris.[1] Rikala nyusun tembung, saben kotak diisi siji kotakan aksara.[1] Ana ing klub resmi utawa turnamen, pertandingan namung dimaenake wong loro (utawa, ana kalane antawise 2 tim sing saben anggotane dolanan bareng nyusun aksara saka rak sing beda).[1]
Saben aksara duwé poin dhéwé (Antawise 1 nganti 10) sing beja ing frekuensi metune aksara iku standar.[1] Ana ing model scrabble basa Inggris, aksara-aksara sing bisa metu ing tetembungan basa Inggris, kaya aksara "E" utawa "O" poine mung 1. Aksara-aksara sing arang metu, kaya "Q" lan "Z" poine 10.[1] Sakliyane iku, ana uga kotakan kosong (ora ditulisi aksara) poine nol, nanging bisa dianggo kanggo nglambangake kabèh aksara saka "A" nganti "Z".[1]
lan diwenehi tada bintang utawa logo.[1]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab ac ad ae (id)permainan Scrabble dari sejarah sampai sekarang waktu (dipunundhuh tanggal 7 Oktober 2012)
Suthil ya iku piranti kanggo masak. Gagang suthil padatan digawé saka kayu lan wesi.
Suthil&oldid=987006"	Kategori: Piranti masak	Menu navigasi
Simple EnglishSvenskaTagalog	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.32, 2 Maret 2016.
Wonten ing agama Buddha dipunajaraken bilih buddha minangka sawijining gelar, saèngga Buddha sanès nedahaken dhateng Buddha Sakyamuni kémawon. Buddha ingkang badhé rawuh sasampuning Buddha Sakyamuni inggih punika Buddha Maitreya ingkang sakmenika taksih kagungan gelar minangka bodhisattva (calon Buddha).[1]
Maitreya papan dunungipun wonten ing surga Tusita, ingkang minangka papan dunungipun kanggé para bodhisatva sadèrèngipun dugi tingkat ke-buddha-an. Buddha Sakyamuni ugi dumunung wonten ing mriki sadèrèngipun miyos minangka Siddharta Gautama ing donya.[2]
Maitreya wonten ing literatur[besut | besut sumber]
Buddha Gautama sanès minangka Buddha ingkang kapisanan ing masa-donya punika (masa-donya utawi kalpa; satunggal kalpa dangunipun kirang langkung 4.320.000.000 taun). Buddha-Buddha sadèrèngipun inggih Buddha Kakusandha, Buddha Konagamana, Buddha Kassapa, Buddha ingkang badhé rawuh inggih punika Buddha Mettaya (Maitreya). Wonten ing Cakkavatti-Sihanada Sutta, Sutta ke-26 saking Digha Nikaya dipuntedahaken bilih:
"Nalika semanten kutha ingkang sakmeniak minangka Varanasi badhé dados sawijining ibu kutha ingkang nama Ketumati, kiyat lan makmur, dipunpadati déning rakyat lan sami kecekapan. Wonten ing Jambudvipa badhé wonten 84.000 kutha ingkang dipunpimpin déning Ketumati minangka ibu kutha. Lan nalika wekdla punika tiyang badhé kagungan yuswa gesang sadangunipun 84.000 taun, wonten ing kutha Ketumati badhé bangkit satunggaling Raja ingkang nama Sankha, satunggaling Cakkavati (Raja Donya), satunggaling raja ingkang saé, penakluk sekawan penjuru. Lan nalika tiyang-tiyang kagungan pangajab gesang dumugi yuswa 84.000 taun punika medal ing donya satunggaling tiyang Ingkang Kaberkahan, Arahat, Sammasambuddha ingkang nama Metteya"
"O, Arya Sariputra! Nalika Buddha énggal kasebut dipunmiyosaken ing donya Jambudvipa. Situasi lan kahanan donya Jambudvipa punika langkiung saé tinimbang wekdal punika! Toya laut radi susut lan daratan samsaya tambah. Diameter permukaan laut saking sekawan lautan badhé sami nyusut kinten-kinten 3000 yojana, Bumi Jambudvipa wonten ing wiyar 10.000 yojana persegi, persis kaca ingkang kadamel saking permata lazuardi lan permukaan buminipun mekaten rata lan resik"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Maitreya&oldid=1106165"	Kategori: BuddhismeBodhisatwaTokoh
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.25, 1 Novèmber 2016.
Cublak cublak suweng.. suwenge ting gelentermambu ketundung gudelpak empong lera-leresopo ngguyu ndelikkakesir-sir pong dhele gosongsir sir pong dhele gosong
Menthok, menthok, tak kandani mung lakumuangisin-isini mbok yo ojo ngetok,ono kandhang wae enak-enak ngorokora nyambut gawementhok, menthokmung lakukumu megal megol gawe guyu
utawa Metazoa. Kewan bisa kebentuk sekang siji sel (uniselular) utawa sel tunggal uga akeh sel (multiselular).
nggo golek golekan karo kanca kanca, soale album iku ora meledak. nek ra salah 96 97an sak durunge reformasi, Video klip deknen nganggo baju ala noni, nek ketemu yo mbak
an sak durunge reformasi, Video klip deknen nganggo baju ala noni, nek ketemu yo mbak
minggu ngarep lagi isa nge date ro sing dodol, soale nek udan
October 17, 2009 by Hasan Basri Sapa bain mongkog atine kadhung niti sejarahe Sayu Wiwit. Wanita turunan bangsawan kang lila urip uled ambi rakyat, ninggalaken urip enak ring puri. Urip sara teka alas siji nyang alas liyane ngelawan Kompeni kanggo mbela tanah kelairane. Sing iku bain, Sayu Wiwit iku wong wadon kang bisa dadi panglima perang mimpin perajurit lanang lan wadon. Sayu Wiwit duwe wibawa gedhe lan sagah ngobong amuk perang ring akeh panggonan. Ring Blambangan kulon, Sayu Wiwit mimpin perang ring Puger, Senthong lan Nusa Barong. Ring Blambangan wetan yaiku ring Bayu lan Lateng. Pantes mula kadhung Sayu Wiwit kejuluk Srikandhi Blambangan.
Sayu Wiwit ngawiti bela patine mbantu Leboksamirana ring Jember. Leboksamirana iku wong Medura kang sengit nyang Welanda. Nalika Sayu Wiwit gadug Jember, rakyat pating girang nemu pemimpin kang diarep-arep lan gedhe pengarepane bisa ngerasakaken urip merdheka. Mula sing sepira suwe rakyat Puger lan Senthong dipimpin Sayu Wiwit nyerang
Wiwit lan perajurite nuju Senthong, Jember lor. Ewonan rakyat ring Gunung Raung
sing balik maning nyang Jember, dalan kang nuju Jember dirusak, wit-wit ditegor kanggo nebeng lurung.
Sayu Wiwit dadi gantine. Sakteruse Sayu Wiwit kang mimpin perajurit Bayu.
Banyuwangi lebih seneng disebut Wong Osing…..dadi Sayu Wiwit, Wong Agung Wilis, Pangeran Rempeg Jagapati pahlawan sopo yuk?
François d'Angoulême) (12 Séptember 1494 – 31 Maret 1547) inggih punika raja Prancis taun 1515–1547.[1][2] François I putranipun Charles Valois, François I ajejuluk Pangéran Angoulême utawi Louise saking Savoy, miyos ing Cognac 12 Séptember 1494.[1] François I ugi taksih kagungan trah Raja Charles V (tilar donya 1496).[1] Wekdal Louis XII mandhap saking jabatan raja ing taun 1498, François dipundhapuk dados pawaris karajan.[1] Louis ngutus François maréntah wewengkon Kadipaten Valois, lan dipunparingi pambiyantu Marshal de Gie.[1] François palakrami kaliyan Claude tanggal 18 Méi 1514, salajengipun François I nggantosaken Raja Louis XII wiwit
remen kaliyan idhéologi utawi pamikiran absolut.[3] Panjenenganipun dados raja kapisan Prancis ingkang dipunsebat kanthi asma "Ingkang Mulya", ingkang sadèrèngipun namung dipunanggé ing Kakaisaran Romawi.[3] François ugi damel Dhéwan Raja Couseil du Roi ingkang ngatur sadaya padamelan raja lan ngatur arta nagara, lan pengadilan.[3] Pamaréntah François I ugi minggahaken pajeg kanggé mbeyayani kabijakan mancanegari Prancis, babagan pajeg Prancis dipunpasrahaken dhateng kanselir Antoine Duprat.[3] Sedaya pangempalan pajeg lan arta nagara dipunatur administrasi nagara ing sangandhaping pangawas pajeg ingkang tliti.[3]
Rodha pamaréntahan karajan dipunmantepaken lan dipunwiyaraken kanthi cara absolut.[5] Kanggé nindakaken sadaya padamelanipun, François dipunbiyantu kanselir Antoine du Prat.[5] François ngetrepaken cara punika ing wewengkon Bologna.[5] Taun 1535 wewengkon Brittany dipunatur kanthi kapisah déning garwa kapisan François
Salajengipun François damel pakempalan Liga Cognac (1526) kaliyan Paus Clement VII, Henry VIII, Venice, lan Florence, lan miwiti paprangan ingkang kaping kalihipun (1527-1529) mengsah Charles V.[6] Sanèsipun punika Francois ugi nyuwun biyantu dhateng para pangarsaning Agami Protèstan Jerman.[8] Wonten ing
Paprangan mengsah Charles V[besut | besut sumber]
Prekawis ageng ingkang kapisan dipuntindakaken François I sasampunipun dados raja inggih punika badhé nelukaken Milan.[5] Sasampunipun ngalahaken Swiss ing Marignan (1515), salajengipun François tindak dhateng Italia saperlu ngawontenaken prajanjen kalian Paus, Konfederasi Swiss, kaisar Suci Romawi Maximilian I, panguwaos Walanda lan pawaris karajan Aragon.[5]
Sampun ping sekawan (1522, 1527, 1536, lan 1542) François perang mengsah Charles V.[5] Ing paprangan kasebat Francois nemahi kawon.[5] Milan dipunpasrahaken dhateng Charles V taun 1522, lan badhe dipunrebat malih taun 1525 ananging Francois kawon malih ing Pavia.[5] Prajurit Prancis dipunsembelih, lan François dipuntawan.[5]
François I lan Turki[besut | besut sumber]
Wekdal pamaréntahan Suléiman I (1520 - 1566), Kakaisaran Ottoman wewengkonipun awit saking Iran ngantos Maroko.[9] Ing Éropah prajurit Turki sampun nelukaken Hongaria lan ngepung Wina.[9] François I gadhah tali kekancan ingkang saé kaliyan Sultan Suléiman II.[9] Suléiman I nyarujuki paring biyantu François kanggé nyerang Charles V.[9] Taun 1535, kanthi panjurung François lan Suleiman I, Prancis ingkang dados satunggaling kakiyatan ing Éropah pikantuk idin kanggé niyaga ing Turki.[10] Kapal Prancis dipunparingi idin layar ing wewengkon segara Turki.[10] Sanèsipun punika
Sanajan kawon ing paprangan, pamaréntahan François I saged ngembangaken kasenian ingkang sinebat mangsa Rénaisans Prancis.[11] François I kalebet raja Prancis ingkang remen kaliyan donyaning seni ngantos-ngantos panjenenganipun pikantuk nami "Raja Renaisans".[11] Panjenenganipun paring panjurung dhateng para seniman kados Leonardo da Vinci, Benvenuto Cellini, lan Andrea del Sarto kanggé ngripta karya kasenian ing Prancis.[12] François lan rayinipun ingkang asma Margaret saking Navarre remen kaliyan karya seni karyanipun François Rabelais, Clément Marot, lan Guillaume Bude.[12] François ugi damel wangunan Colloge de France, wangunan Chateaus Loire ingkang dados monumén pamaréntahan Prancis, lan Istana Fontainebleau ingkang dados pralambanging rénaisans Prancis.[8][12] Padudon antawisipun François I kaliyan Charles ugi sumebar ing babagan pasinaon lan kasenian.[5] François I sinau bab ilmu humanis dhateng Jacques Lefevre d'Etaples lan Guillaume Bude, sinau bab syair dhateng Clément Marot.[5] Lefevre kadhapuk minangka guru spiritual lan ngawasi putranipun François I.[5] François I ugi mbangun perpustakaan karajan.[5] Perpustakaan kasebat nyimpen lan ngempalaken manéka koléksi naskah karajan.[5]
Fontainbleau inggih punika satunggaling istana kanggé panguwaos Prancis saking Francois I ngantos Napoléon III.[9] François mutusaken damel wangunan punika minangka bèntèng renaisans.[9] Nimbali seniman saking Italia kanggé damel konstruksi lan dhékorasi istana.[9] François damel satunggaling karya renaisans Istana Fontainebleau ingkang dipunjangkepi kanthi manéka warni piranti-piranti seni, lukisan, lan reca.[9] Istana punika kandhangkala dipunsebat Roma Énggal.[9] Sadangunipun Révolusi Prancis Istana Fontainebleau dipunsuwungaken, ewah dados barak lan kunjara.[9] Taun 1804 Napoléon ngrénovasi istana punika lan dipunparingi piranti opera lan téater.[9] Taun 1814 Napoléon napakasmani mandhapipun saking jabatan raja Prancis ing istana
nedha lan kula mejahaken") ingkang asring kaserat ing lambang salamandher punika minangka pralambanging kakiyatan latu.[9] Lambang salamandher asring dipunpanggihi ing tembok Kastil Chambord lan Kitha La Havre.[9]
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=François_I_saking_Prancis&oldid=1089065"	Kategori: Raja PrancisKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungCacad CS1: datesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
ANOMAN, gambar grafis Wayang Kulit Purwa gagrak Yogyakarta
"Saiki kon tak takoni, ngentut iku apik opo elek na?"
dumno karo awakmu na,barang lek apik iku luweh becik yen dibagekno??...." Karo mbayu ngedoh
mesakne lokuwi jenenge dalan urip takono mas nggambleh kae nek bab kaya ngene kiyi luwih paham
pangucape wong Jowo sing ke Arab- Araban. Nek kito podo, wong Jowo, Syariat iku yo Syareat. Syareat
“Ingsun amatak ajiku si Nini Blorong, Nini Blorong dak tempuhake, anyukupi sandhang pangan kang agung, amboyong Sri Sadono Wadhahono ing gedhon Rojobrono, sakehing pangan lebokno ing lumbung gumuling, ajo esat ing salawase.”
bun esuk	20 May 2016mashanafi	Ono ing saben tetesing bun wengi kang tumibo liwat pucukpucuk gegodhongan tak
ingkang sampun disuguhaken, lan nyuwun sewu menawi kathah ingkang mboten nuju
on May 16, 2009 at 07:58 | Reply boby
on May 18, 2009 at 10:30 | Reply
arsamangkas rikmanipun ingkang putra.Bapak Susilo : …Pangkas rikma pinandha mok, tinampi dening ingksng ibu menggih Ibu Susilo. Mugirisang ahayu saged nyembadani kekudanganipun ingkang rama miwah ibu kadidene sasmitaing
sampun kulawarga mangun gesang tembayatan kaliyan ingkang garwa nenggihBagus Hari Saputra.UPACARA NGERIKUpacara NgerikMekaten kalawau menggah tumapaking adicara jamas pasiramancalon penganten putri.Bapak Ibu Susilo saestu ngaturaken agunging panuwun dhumaten para kasepuhan sahapinisepuh ingkang sampun kepareng paring pangestu kanthi paring siraman dhumateng risangcalon penganten putri. Mugi luhuring budi panjenengan pinaringan lelintu mring Gusti KangMahayu.Risang penganten putri tumuli kakanthi ing sasana paniji saperlu nindakaken adicarasalajengipun nun inggih upacara ngerik. Dhumatheng para tamu kepareng wawanpangandikan, langen suka, sinambi ngunjuk saha dhahar nyamikan ingkang sampunkaladosaken mring para kadang kaneman, sumangga!TANEM RIKMAKawuryan Bapak-Ibu Susilo sampun mijil saking wisma arsa tumuju wonten pundidumununging papan ingkang kangge hananem rikma. Pundi dununging papan minangkahananem rikma, nunggih wonten ing palataran wiwaraning gapura ingkang sisih kiwa.Kawuryan sampun sawega, ingkang ibu sarwi ngunandika,Ibu Susilo : …..Goteking kandha, ujaring bakul sinambi wara, bilih papan ingkang minangka sasanapananeming rikma bisa kanggo tamba kangen. Benjing kalamun ingkang sampun palakramatemtu badhe uwal saking pangkoning bapa miwah ibu, bawa priyangga mandhireng pribadi,mapan wonten ing wisma priang gesang mulya kalyan ingkang garwa.Pepisahan mekaten sawanci-wanci saged nuwuhaken raos kapang ing wadaya. Nalikaraos kapang datan bisa sinayudan, ingkang bapak miwah ibu cekap mriksani papan ingkangkanggenanem rikmanipun putra calon penganten, satemah raos kapang saged ical musna,anane mung
Jayabaya wis cedhak --- Itulah pertanda jaman Jayabaya
Banyak perempuan menjual diri. 49. Akeh wong ijol bebojo---
Satrio Ireng: Kapal Borobudur (Jung) Sang Raksasa Lautan
Sing pojok kiri nduwur ngguyune kok koyo sing Mbarep
Satrio Ireng: Bhagawad Gita (III) Jalan Aksi
mawon, kula boten sios mandhap ngriki,”
arep nganakake study tour wajib menyang Jakarta-Bandung. Kabeh siswa sing melu wajib mbayar 350 ewu.
Kanggo kanca-kancaku sing wong tuwane duwe duit, piknik iki perkara sing
janganan ana pasar, dhuwit semono rasane pancen abot banget. Yen mung ngejibke ibu, aku ora tega, amerga aku duwe adhi loro sing sekolah SD lan butuh bea
kang akeh. Saengga aku duwe inisiatif, wiwit
bangjo. Nanging sanajan ngamen, aku tetep sregep mlebu sekolah.
wis nggalakke yen sekolah tekan SMP iku gratis, ora mbayar. Aku ngonjuk sokur babagan kuwi. Nanging gratise sekolah
Kaya aku iki sing lagi mumet mikir dhuwit kanggo studi tour.
tour iku ukume wajib. Jenenge pancen studi
tour, ananging yen ngerti papane wisata ngendi-ngendi wae, cocoge diarani
piknik. Lha wong mung kaya dolan. Sinaune mung rong jam ana
Alhmadulillah, seket ewu maneh aku wis bisa nglunasi mbayar piknik. Nanging telate mbayar telung dina maneh. Aku samar ora bisa nglunasi, “Hadhuh, telung dina maneh, piye ya iki?” pitakonku marang awakku dhewe.
Basa Jawa jam 7, aku kudu ngamen, ora sekolah nganti rampung. *********
sumangga dipun-kempalaken sedaya!” ngendikane ibu guru Basa Jawa ngengetake yen wektu kanggo nggarap soal ulangan wis entek.
ora kaya biyasane, atiku deg-degan ora karuan, rasane ora kepenak. Aku ora ngerti apa jalarane, apa merga aku arep mbolos wedi konangan, apa merga aku wedi
Kanthi ati kang garuh, aku metu saka kelas. Wis takniati dina iki aku bakal mbolos sekolah, lan
golek duit kanthi ngamen, kaya sing wis taklakoni telung sasi iki kanggo mbayar
Durung tekan lawang anggonku laku, Hasbi takon marang aku,
kowe arep nyang ndi? Jare dina iki kowe arep ngajari aku
“Diapura ya, Has. Dina iki aku ana gaweyan sing ora isa taktinggal.
Muga-muga sesuk aku sela kanggo sinau bareng.” walesku kanthi
“Halah... Gaweyan apa ta jan-jane??”
“Ora kok, mung... Emm... Aku mulih disik!!” aku langsung mlayu tumuju
supaya ora konangan guru lan satpam, jan rasane deg-degan banget. Deg-degan wedi
konangan mbolos, uga deg-degan sing ora takngerteni, rasane beda.
onthelku tumuju prapatan biasane aku ngamen. Yen numpak pit, udakara 45 menit lagi tekan prapatan
ana tukang tambal ban, langsung wae pitku tak gawa mrana. Jebul lagi rame, tukange lagi nggarap montor
loro sing kebanan uga. “Nek kaya ngene
suwe iki,” omongku dhewe sajroning ati. Sinambi nunggu ban pitku ditambal, aku
lamat-lamat, ora cetha krana akeh montor-montor kang liwat.
papan sing kaya-kayane aku nate ngerti. “Waduh ana apa
tipi, ketoke rame banget,” omongku.
seneng rame kok,” Aku mung meneng.
dadi saya ora kepenak atiku, apa maneh ana polisine barang.
“Pak, taksih dangu?” takonku menyang bapak tukang tambal ban.
“Tak ngrampungke rong montor iki dhisik, lagi takgarap pite sampeyan. Yen
sampeyan kesusu ya wis ditinggal wae, mengko sore dijupuk,” ngendikane bapake
kula titip nggih, mangke sonten kula pendhet,” Aku banjur lunga nyegat bis, amarga isih limang kilonan prapatan sing arep
rasaku tetep was-was sabubare nonton warta mau. Gambar-gambar ing tipi mau jan ora manglingi tenan,
“Dhuh, ana apa ta jan-jane ki? Ra ngerti ana wong
“Sabar dhik, sampeyan mudhun prapatan ngarep kana ta?” bapak sopir mangsuli grundelanku, ngayem-ayemi aku.
“Iya dhik, iki isih isa mlaku sithik-sithik kok,” bapak sopir mangsuli maneh.
karo ana ibu-ibu nggawa blanjan akeh lenggah mburi dhewe,
dadi ora ana sing bisa tak takoni ana apa dalane macet kaya mangkene ora kaya
ana ing tipi mau panggone ya ana ing prapatan iku, sing biyasane taknggo
tour. Saka njeron bis, aku weruh ana aparat ngrusak warung-warung cilik ing pinggir dalan, kanthi ngangkuti
barang-barang dagangane, kanca-kancaku sing biyasane ngamen bareng uga diangkuti menyang
ki?” takonku sajroning ati sing saiki ditambah wedi lan samar marang kanca-kancaku.
boten sios mandhap ngriki, rame sanget, pak.” kanthi deg-degan aku kandha marang pak sopir bis. Ana njero bis, aku nglamun. Pikiranku wis tekan ngendi-ngendi, piye carane
aku mbayar piknik, piye nasibe kanca-kancaku ngamen. Byuh... guruh dhadha
tekaning pikir. Sanalika aku kelingan ngendikane para pejabat-pejabat kae, yen
Punggelan, Banjarnegara - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Allah SWT, ingkang sampun paring kanugrahan tuwin kabagaswarasan, saengga Buletin KINASIH Edisi
I taun 2011 saged terbit. Agunging panuwun katur
dhumateng para dosen mliginipun kagem Pak Mulyana lan Bu Wulan tuwin kanca-kanca mahasiswa PBD`09 kelas A ingkang sampun
Buletin KINASIH minangka salah satunggaling tugas kangge njangkepi tugas mata kuliah Jurnalistik
Jawa. Redaktur gadhah pangajab mugia buletin menika saged paring kawruh babagan cerkak, geguritan, macapat, lan sanesipun tumrap sok sintena ingkang maos.
Sumangga ingkang badhe maos saged download link wonten ngandhap menika :
blangkonan lang njawani. Klambi beskap werna ireng lan nganggo tongkat. Bréngosé kandel. Kabèh sing kedadèn dirujuk menyang primbon. Tansah ngilari yèn ana kerjabakti ing désa Sukamaju kanthi alesan éncoké kumat.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Si_Unyil&oldid=1044670"	Kategori: Acara télévisi Indonésia	Menu navigasi
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pantai_Cermin,_Serdang_Bedagai&oldid=1044225"	Kategori: Kabupaten Serdang BedagaiKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Rak Minimarket Lamongan Jual Rak Minimarket Lamongan
RAJA RAK MINIMARKET LAMONGAN | RAJA RAK INDONESIA
Soekarno, Hatta minangka pimpinan PPKI lan Radjiman Wedyodiningrat minangka mantan ketua BPUPKI dimaburaké menyang Dalat, 250 km ing sisih wétan segara Saigon, Vietnam kanggo ketemu Marsekal Terauchi. Ana kabar yèn pasukan Jepang pinuju ana ing jurang kakalahan lan bakal mènèhaké kamardikan marang Indonésia. Sauntara iku ing Indonésia, ing
liwat Marsekal Terauchi ing Dalat, Vietnam, ngandaraké marang Soekarno, Hatta lan Radjiman yèn pamaréntah Jepang bakal énggal mènèhi kamardikan marang Indonésia lan proklamasi kamardikan bisa dilaksanakaké jroning sawetara dina, gumantung cara kerja PPKI.[1] Senadyan mangkono Jepang ménginaké kamardikan Indonésia ing tanggal 24 Agustus.
Ing tanggal 14 Agustus 1945 Jepang nyerah marang Sekutu. Tentara lan Angkatan Laut Jepang isih kuwasa ing Indonésia amarga Jepang wis janji bakal mbalèkaké kakuwasan ing Indonésia marang Sekutu.
Indonésia. Nanging golongan tuwa ora kepingin kesusu lan ora gelem ana wutah getih nalika proklamasi. Konsultasi diayahi jroning wangun rapat PPKI. Golongan muda ora nyetujoni rapat iku, ngèlingi PPKI iku badan sing dibentuk déning Jepang. Golongan muda kepingin kamardikan saka usaha bangsa kita dhéwé, dudu pawèwèh Jepang.
nyambut kerawuhan rombongan iki kanthi ucapan slamet wis kasil ing Dalat. Sinambi njawab yèn dhèwèké durung
patemon Panitia Persiapan Kamardikan Indonésia (PPKI) ing jam 10 pagi 16 Agustus ésuké ing kantor Jalan Pejambon No 2 kanggo ngrembug sing magepokan karo persiapan Proklamasi Kamardikan.
Sedina sawisé iku, gejolak tekanan sing ménginaké pengambilalihan kakuwasan déning Indonésia tansaya ndadra, dilancaraké déning para pemuda saka manéka golongan. Rapat PPKI ing 16 Agustus jam 10 ésuk ora dilaksanakaké amarga Soekarno lan Hatta ora teka. Peserta rapat ora ngerti yèn wis kedadéyan prastawa Rengasdengklok.
Prastawa Rengasdengklok[besut | besut sumber]
Malaka sing kagabung jroning obahan pendhem kélangan kasabaran, lan ésuk umun=umun tanggal 16 Agustus 1945 bebarengan Shodanco Singgih, salah siji anggota PETA, lan pemuda liya, nggawa Soekarno (karo Fatmawati lan Guntur sing isih umur 9 bulan) lan Hatta, menyang Rengasdengklok, sing sabanuré misuwur minangka prastawa Rengasdengklok. Tujuané ya iku supaya Ir. Soekarno lan Drs. Moh. Hatta ora kaprabawaan déning Jepang. Jroning patemon iku para pemuda ngupaya ngyakinaké Soekarno yèn Jepang wis takluk lan para pejuang wis siap kanggo nglawan Jepang,
Swara Bung Karno macakake naskah proklamasi ing studio RRI taun 1951, pamacan saka usul salah siji pendhiri RRI Jusuf Ronodipuro (pitulung·info)
Jakarta, dina 17, bulan 8, taun 45
Pèngetan 17 Agustus[besut | besut sumber]
Saben taun ing tanggal 17 Agustus, rakyat Indonésia mèngeti Dina Proklamasi Kamardikan iki kanthi meriah. Wiwit saka lomba panjat pinang, lomba mbakal kerupuk, nganti upacara militer ing Istana Merdeka, kabèh bagéan saka masarakat mèlu partisipasi nganggo carané dhéwé-dhéwé.
Lomba-lomba tradisional[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Proklamasi_kamardikan_Indonésia&oldid=1101804"	Kategori: Sajarah IndonésiaIndonésia ing taun 1945Kategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel mawa mikroformat hAudio	Menu navigasi
ukara kang ngandharake sawijining kedadeyan utawa prekara marang wong sing diajak guneman, bab sing digunem upamane: nyritakake bab-bab kang mentas, dirungu, diwaca, dideleng, rinasa, menehi wawasan, pitutur, nirokake gunem lan liya-liyane.
Hasan Basri Adat endhog-endhogan anane mung ring Banyuwangi, yaiku pas ulan Mulud. Adat iki digelar
iki apik lan ndhemenaken, saiki adat endhog-endhogan sing mung ning kampung-kampung Using baen naming wis nyebar nyang kampung-kampung Jawa lan Medura.
Kembang endhog iku digawe teka kuluban endhog kang disundukaken ring jajang kang dawane rong kilan aju direnggo ambi kembang kertas. Kembang endhog iku dudu memengan lan dudu mung rerenggan, masiyatah lare cilik mesti dhemen.
Nalika arak-arakan, kembang endhog dipajang ning gedebog, ditancepaken jejer mundhuwur kaya gunungan kang diarani jodhang. Jejeran endhog sundukan ring gedebog, kudu ana itungane. Endhoge uga kang apik kudu endhoge bebek utawa menthok, dudu endhoge pitik. Merga pitik nalika ngendhog, masiyatah mung siji loro, betoke kerungu sak kampung. Bida ambi bebek lan menthok, masiya ngendhog sak arat-arat, tanggane baen sing weruh. Hang gedigu iku padha ambi wewarah “tangan tengen ngelungi, tangan kiwa sing ngarti”. Dadi wong amal iku kudu lila.
Aju endhog iku dhewek, duweni falsafah hang jeru. Merga sap-sapane endhog iki ana telu, yaiku hang diarani kulit, putihe endhog lan kuninge endhog. Antarane iku ana kopong sithik. Sap-sapan hang gedigu iku bisa diumpamakaken ragane menungsa, yaiku iman, islam lan ihsan. Hang kopong wis dadi sipate menungsa ana eleke sithik.
akehe wiji tasbeh. Angka 99 maksude asmaul husna.
Ditancebaken nyang gedebog, merga gedebog iku bisa diumpamakaken ragane menungsa. Dibungkus pajangan hang diumpamakaken kelambi. Masiya ning njaba bosok utawa berek, kapan dibiyak magih katon apike, sampek dibiyak ping kaping-kaping magih katon apik sampek nemu empole hang katon putih. Hang ning menungsa diarani nurani .
Endhog-endhogan hang wis dipaes apik kaya gunungan, aju diseleh nyang jodhang. Yaiku panggonan hang digawe kaya lincak hang dipikul bareng-bareng digawa nyang masjid. Jodhang hang gedhe bisa dipikul wong akeh, jodhang hang cilik dipikul wong papat utawa wong loro. Diarak keliling desa
Dianakaken wayah bengi. Arak-arakene rame seru. Angger RT/lingkungan adu kreatifitas apik-apikan nggawe tapekong kang ukurane gedhe. Serang gedhene, tapekong iki kudu dipikul 8 sampek 10 wong. Wujude tapekong macem-macem. Ana kang nggambaraken setan kang nggudho menungsa, Raja Firaun, gajahe Raja Abraha, unta lan liya-liyane. Sing kelalen ring arak-arakan iku uga ana atraksi geni. Marine arak-arakan sak akehe macem kesenian tampil. Ana samroh, gambus, drama, lan akeh maning liyane. Sak dawane lurung ring kampung ebek wong nggolet kesenian kang didhemeni. Kerana akeh kesenian, wong-wong liya kampung anbak-ambakan milu ngeramekaken bengi iku.
Kadhung wis wayahe adat endhog-endhogan iki, kabeh warga ubret ruwed olah-olah jajan lan panganan. Sak liyane kanggo selametan serakalan, uga kanggo nyuguhi dhayoh beraya teka kampung liya. Masiya butuh bandha akeh, naming masyarakat guyub dhemen nganakaken adat iki. Polane, ambi adat iki masyarakat bisa ngumpulaken dulur-dulure kanggo ngeraketaken seduluran. Mula seduluran sing keneng diukur
Ojo kasar ojo misuh koyo bujang
10-Yen wong tuwo lenggah ngisor siro ojo
Pisan lungguh duwur koyo jamak jujo
11-Yen wong tuwo sare ojo geger guyon
Kudu nyuwun amit sarto depe depe
13-Lamun ibu bopo duko becik meneng
15-Len wayahe sholat ojo nunggu prentah
Inggal tandang cekat ceket ojo wegah
19-Lamun ora iyo moco moco Qur’an
30-Lamun bopo alim pangkat sugih joyo
Kudu ajer ojo mrengut koyo boyo
Ojo nganthi leno mangko mundak tiwas
49-Ngagem blangkon serban sarung dadi gujeng
Nuju sholat gak podho mlancong nujune
77-Tekan kene pungkasane Syi’ir iki
► Toei Company‎ (1 Kt, 1 Kc)
Perusahaan_sing_didegaké_taun_1950&oldid=834126"	Kategori: 1950Pangadegan taun 1950Perusahaan miturut taun pangadegan	Menu navigasi
Satrio Ireng: MACAM - MACAM NAMA KYAI
Mas gatot kulo nedi krupuk`e mawon mas he he he.ternyata mas gatot njih taseh ketunggon tiyang sepuh kaya kulo.yuswanipun ibu pinten
: “Waalaikumsalam, sumangga mlebet, sumangga kula aturi lenggah, kangmas.
Ngaturaken sugeng rawuh awit rawuhipun panjenengan,”
: “Inggih, Kang, matur nuwun,”
: “Wonten wigatos menapa, Kangmas boten wonten angin, boten wonten udan, saestu
njanur gunung Kangmas rawuh wonten ing griya kula?”
: “Miturut bok bakul sinambi wara, menapa leres Kangmas, manut ujar
: “Kasinggihan, Kangmas, ngendikanipun panjenengan menika pancen leres, bilih
anak kula Markonah taksih lamban,”
: “Kasinggihan, Kangmas, menawi saestu putrid
pirembagan ing dinten panjenengan sak kulawarga badhe salar wonten griya kula,”
: “Matur nuwun, Kangmas, kula kinten cekap semanten sowan kula. Kula nyuwun
pangapunten saking sedaya klenta-klentunipun anggenipun kula matur,”
: “Inggih, kangmas, sami-sami, kula ugi ngaturaken pangapunten, bok bilih
Pokoke Melu Rame-rame. Nek Panglimane jeng Nisa mesthi dho ribut, rame, ruwet, rem-ok, redam, tapi nek wis neng ngarep, rawedi karo apa-apa, soale kabeh dho wedi😀
Nisa says:	8 May 2009 at 12:04	Wiikikikk…
Nopo ae tho pak… pak..
WANDI thok says:	6 May 2009 at 18:36
Jawa pagi di Kahyangan CyberlokaNdalu wau kawula nyumpena.. jengandika gentos ID fesbukipun.. Kados ta sampun telas wekdale anggene kito pareng rumaket boten saged saklamine caket amargi wonten dunya punika boten wonten pasugatan ingkang boten
Bedhaya Gandrungmanis suwéné (durasi) tarian 60 menit
Bedhaya Kabor suwéné (durasi) tarian 60
Tari Jawa Modhèrn[besut | besut sumber]
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tari_Jawa&oldid=993483"	Kategori: BudayaBudaya JawaJawaKesenian tradhisional Indonésia	Menu navigasi
Bathin.Nyuwun Pangapunten Sedoyo Kalepatan KliniKomputer lan Keluarga dumatheng Panjenengan Sedoyo.
Goryeo inggih punika dinasti ingkang dipundiriaken déning Wang Geon ing Songdo, (Kaesong ing wanci punika) saking taun 918 ngantos 1392.[1] Dinasti Goryeo gayutaken
Hubaekje) taun 935. Asma Goryeo inggih punika cekakan saking asma Kerajaan Korea, Goguryeo. Asma Korea ugi dipunpendhet saking tembung Goryeo. Ing antawisipun raja ing dinasti Goryeo, raja ke-31, inggih punika raja Gongmin punika raja ingkang ternama, sanesipun raja pendiri dinasti Goryeo, inggih punika raja Taejo ingkang asmanipun asli Wang Geon.[2] Penemuan ingkang misuhur saking Dinasti Goryeo inggih punika piranti cetak kawiwitan ing donya (taun 1234) lan Tripitaka Koreana. Dinasti Goryeo dipunpungkasi déning pemberontakan ingkang dipunlampahi déning Jenderal Yi Seong-gye taun 1392 lan dipungantos déning Dinasti Joseon.
Ing pungkasan ke-9, Silla lan Balhae nembe ngelampahi kekacauan. Ing Silla, konflik internal suksesipun tahta dadosaken goncangan pulitik, meletus pemberontakan petani lan tuwuhipun pemimpin-pemimpin pemberontak ing tlatah-tlatah. Ing kidul , Balhae ngadepi krisis lan tekanan Dinasti Liao, kerajaan bangsa Khitan. Ing wiwit abad ke-10, lahir obahan-obahan
saking tlatah ingkang asmanipun Wang Geon ndiriaken kekuatan enggal ingkang asmanipun Goryeo lan nderek para jenderal sanes kangge berpartisipasi ing pulitik pemerintahan. Pendiri Goryeo nganggep kerajaan punika ya iku bocah cucu Goguryeo lan nampi pengungsi-pengungsi saking Balhae kaliyan kabuka. Wiwit wanci punika Goryeo serius gancaraken ekpansi teritori ing kidul. Lahiripun Goryeo nandai pungkasan saking Periode Nagara kidul lan lor lan dipunwiwiti unifikasi Korea ingkang sejatosipun. Ing taun 958, Goryeo ngadopsi sistem ujian nasional ingkang dipunginaaken kangge milih para pegawai pemerintahan déning Dinasti Sui lan Tang ing Cina. Ujian nasional punika dipunlaksanaaken milih tiyang-tiyang ingkang berkualitas ing nduduki panggenan ingkang wigati pemerintahan.
Dinasti_Goryeo&oldid=1081972"	Kategori: Sejarah KoreaWangsaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016	Menu navigasi
tandha ping (X) ing aksara a, b, c utawa d sing kok anggep paling bener! 1. Aku entenana sedhela maneh aku wis bali. Sedhela yen dikramake dadi …. a. mangke b. sekeca c. sekedhap d. rumuyin 2. Geguritan iku padha karo . . . . a. puisi Jawa b. tembang Jawa c. purwakanthi d. sastra Jawa
Ir. SOEKARNO Ir. Soekarno utawa Bung Karno, miyos tanggal 6 Juni 1901 ing Surabaya, putrane Bapak Raden Sukemi lan Ibu Ida Nyoman Rai. Sawise tamat sekolah rakyat banjur nerusake ing ELS (SD Walanda) Majakerto lan HBS (SMA Walanda) ing Surabaya. Tamat HBS banjur nerusake menyang THS (Sekolah Tinggi Teknik) ana Bandung nganti entuk gelar Insinyur, banjur Bung Karno melu berjuwang ing pagerakan kebangsaan, banjur ngadegake Algemeene Studie Club ing Bandung lan Majalah Suluh Indonesia Muda. Panjenengane kerep anyerat ing surat-surat
Kapethik saka buku Pinter Basa Jawa Kelas 5 I. Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki kanti trep ! 1. Apa arane irah-irahan wacan ing
Esuk iki sliramu nglarak lan mbandang inpening kadang tani Ana tangis kang ndudut ati Sing wiwit kelangan gondhelan panguripan Isi saka geguritan ing dhuwur yaiku …. a. banjir b. panguripan c. kadang tani d. Bengawan Solo 4. Bu Yati mundhut ageman anyar ing pasar, sing diarani
Pucung, Pangkur, Dandhanggula lan Sinom kalebu tembang . . . . a. dolanan b. macapat c. gedhe d. tengahan 10. Ing ngisor iki kalebu uluk salam ana telepon,
amarga ora ana lampune c. bisa keblingger d. nanging liwat 23. a. nyuwek godhong b. golek godhong Aksara jawa iki yen ditulis latin unine…. c. ngundhuh gedhang d. ngethok gedhang
13. Malem Minggu simbah mirsani wayang kulit ing alon-alon. Alon-alon kelebu .... a. jejer c. wasesa b. katrangan wayah d. katrangan papan 14. Basa krama alus ngisor iki sing bener yaiku …. a. Kula dereng kersa dhahar c. Ibu nyukani sangu adhiku b. Bapak kundur saking Surabaya d. Kula badhe mirsani ringgit 15. a. bocah jujur b. bocah mujur menawa ditulis latin, sing bener yaiku …. III. c. bolah kasur d. omah mujur
24. Kowe wingi ora mlebu sekolah menyang ngendi ? ukara iki kalebu ukara . . . . a. pakon b. andharan c. pitakon d. akon 25. Ndang mrenea kabeh dak wenehi panganan ! Ukara iki kalebu ukara . . . . a. pakon b. andharan c. pitakon d. akon Isenana ceceg-ceceg ing ngisor iki kanti tembung sing mathuk lan trep! 1. Kula nember sepindhah sowan mriki. Tembung sepindhah ana ing ukara ing dhuwur iku kliru, sing bener ………….. 2. Sumilire angin awan iki Nggawa rasa bungah jroning atiku Rasa adem ayem sumebyak Padhang meruhi pangrungonku Tembung sumebyak ana ing geguritan dhuwur iki, tegese …………..………… 3. Baskara lan adhine njabuti suket ing plataran. Lesane ukara ing dhuwur yaiku ……………………………………………………
16. Yen dadi wong iku lagi dipiandel wae aja dhuwur atine, tembung entar dhuwur atine yaiku . . . . a. sumringah b. seneng c. sumeh d. gumedhe 17. Mbalung janur gelema paring usada. Mbalung janur saka wangsalan iki tegese yaiku . . . . a. sada b. janur c. blarak d. bathok 18. Pak Rahmad kae nadyan uripe kurang pangan nanging seneng
disingkirake Rawe-rawe rantas …………………………………………………………………. 5. Golek iwak wader kanggo lawuh. Iwak wader yen ditulis nganggo aksara Jawa dadi ……………………………… 6. Aksara urip ing pungkasaning gatra diarani ……………………………………… 7. Pamularsih lan Kusumastuti iku kelebu tembang ………………………………. 8. Siti Yanto : "Mas Yanto, kalawau wungu jam pinten?" :"Aku dhek mau ………………………………. rada awan, jam lima."
4. Tulisake ukara pitakon sing wangsulane “dhek wingi”! Wangsulan : …………………………………………………………………
5. Bapak lagi ngresiki pekarangan. Ukara ing dhuwur iki dadekna ukara tanggap! Wangsulan : ……………………………………………………………………….
9. ….. …………………… akehe sapimu? 10. Sandhalku keri ning sekolahan. Sandhalku yen ditulis gawe aksara Jawa dadi …………………………………. 11. Manuk emprit, ménclok godhong tebu. Dadi murid, sing …………………………………………………………………….. 12. Ibu wis mulih saka Semarang. Basa kramane mulih ana ing ukara
ing ngisor iki kanti becik lan bener ! 1. Kramake ukara ing ngisor iki! Aku pamit ibu, arep lungo menyang omahe simbah. Wangsulan : ………………………………………………………………… 2. Tulisake ukara sing ngemu surasa jejer,
laporan panitia, Ngarso Dalem Sampean Dalem Ingkang Sinuwun (Raja Kraton Yogyakarta, Sri Sultan Hamengku Buwono X) menetapkan Dhawuh dalem
padhange uripe kabeh menungsa ring donya. Dudu kanggo rucese, tukarane, musuhane, susahe, bingunge, petenge uripe sekabehe sepadha-padha menungsa.
Naming selawase jaman iki melaku, kang wis kelakon dudu tentrem rukun bungah kang
ngisin-ngisini dilakoni mahluk kang nerima kitab suci lan nduweni sukma nurani.
Mula kang aran ngajak wong liya ngelakoni kaya kang dilakoni kang ngajak, utawa nong basa agama diarani dakwah utawa misi, temakaken asile sing kabeh apik lan migunani. Dakwah utawa misi umume dipahami ngajak wong liya
Kerana angger menungsa nduweni pengerten, apike kabeh melaku bareng padha-padha ngeregani. Kaya kang tau diceritakaken Mbok Temu: “Isun iki nggandrung dudu nggawe maksiyat, isun megawe ndhaplang suwengi puput-puput rejekine Pengeran. Isun adol juged lan tembang. Kang maksiyat iku
cundhuk karo panganggone basa, mligine basa lan sastra Jawa ing jagading pasinaon apadene ing pasrawungan. Bisane wasis utawa prigel sarta nresnani mring budaya sranane kudu ngulinakake utawa mbiasakake nganggo/ngecakake kanthi ajeg ing wanci, papan lan kaperluan, sarta sinurung rasa setya (komitmen) lan rumangsa andarbeni marang basa, sastra lan budaya mau. Basa minangka salah sawijining dhasar kapinteran (intelektual) tumraping manungsa, sabab kanthi basa njalari manungsa bisa sesambungan (komunikasi), sinau, olah pikir lan makarya sarta bisa ngrembakakake budaya (berbudaya). Ora ana bangsa bisa urip tanpa basa, mula anane basa iku wigati banget. Kaprigelan lan kawasisan basa (nyemak, micara, maca lan nulis) minangka tujuan pasinaon lan pamulangan, bisa kanggo tenger utawa tandha tataran kawasisane (tingkat intelektual) manungsa. Piwulangan basa lan sastra Jawa diangkah kanggo ningkatake kaprigelan para siswa ing sajroning wawan rembug lan nglairake gagasan migunakake basa Jawa kanthi bener lan pener, sacara lesan apadene tulis. Kejaba iku uga minangka apresiasi tumrap asiling karya kasusastran masyarakat Jawa sing pancen akeh kinandhut wewarah budi pakerti luhur. Kanthi pasinaon lan pamulangan basa lan sastra munggahe marang budaya Jawa, ing pangajab bisa ngasilake manungsa kang wasis lan prigel saengga bisa ngadhepi kahanan jaman kang
tetep urip, langgeng lan ngrembaka nut jaman kelakone. Wong Jawa tetep setya lan rumangsa andarbeni mring basa, sastra lan budayane, saengga ora bakal lali mring jati dhirine.
5 Prakata[sunting | besut sumber]
hidup jaman siki karo jaman gemiyen, uga soal kepriwe carane berkembang biak, interaksi sesama uga karo alam sekitare lyy.
Pokok Bahasan Biologi[sunting | besut sumber]
Satrio Ireng: Bisik Lirih Surowono
akhire nyruput kopi iku mau, soale penasaran karo rasane.
Bendot : "Iki kopi opo tho, kok rasane rodo kecut?"(ambek melek merem kadu mutah)
posted a new item, 'Prabu Panggung Keraton'
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Staszów&oldid=1090250"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
ing , fs - ing , phone - ing , shuffle - ing , tecktonik - ing .Affiliation : islamRegistration date : 2009-03-18
Doc. Ing. Leonard Hobst, CSc. (místopfiedseda), Ing. Jan Huteãka, Ing. Zdenûk Jefiábek, CSc., Ing. Jan Kupeãek, Ing.
kupinge mangklang, seriwi ndhaplang. Ring ndhuwur endhase ana makuthane, kelire maneka warna. Ana abang, kuning, ijo, lan
nguber. Pokoke lare cilik sawanen kadhung buru weruh.
Barong iku dudu kanggo nggambaraken menungsa, naming perlu nggambaraken sebangsa kewan utawa mahluk teka alam alus, dudu muja bangsa alus, naming wong bengen rumangsa kadhung ring alam iki ana alam
Senajan koyo ngopo, menungso mung biso ngreko lan njongko.. Gusti kang paring idhi lan pesti.. kito sak dermo nglampahi..
yogyakarta, benteng vredeburg, candi prambanan, kraton,
serat wedhatama? yen wis yo wis yen durung wacanen yo le…. menawa ana jawaban sing kepengen mbok goleki….
Wayang Golek (Sunda), Wayang Beber (Wonosari), Wayang Potehi (Semarang), Wayang Kancil (Jawa Tengah), Wayang
owah gingsir sipating urip, kang ora owah mung katresnanku, manjing dadi sawiji, sajiwo lan sarogo, kalayan jiwa ragane si…(
ing Rusia, 11 Mèi 1888 – pati ing New York City, Amerika Serikat, 22 Sèptèmber 1989 ing yuswa 101 taun) inggih punika satunggaling komponis lan panulis lagu Amerika Serikat, salah satunggaling pengarang lagu ingkang paling bakat lan misuwur wonten ing sajarah. Berlin inggih punika salah satunggal saking sakedhik panulis lagu Tin Pan Alley/Broadway ingkang nyerat, tembung-tembung punapa dènè musik saking lagu-lagunipun. Èwadènè piyambakipun boten natè sinau kanggè maos musik langkung saking tingkat ingkang paling dhasar, piyambakipun sampun ngarang langkung saking 3.000 lagu, antawisipuninggih punika (
linksKategori ndhelik: Cacad CS1: datesArtikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.25, 15 Novèmber 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulau_Haruku,_Maluku_Tengah&oldid=1035986"	Kategori: Kabupatèn Maluku TengahKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Satrio Ireng: Serat cipta waskitha ( Part II )
PUPUH IIG A M B U H– 01 –Tegese karam iku, dudu wong kang mangan Celeng Bulus, nadyan Kurma Pitik Iwen Kebo Sapi, yen tansah pamanganipun, iku karam ingkang
–tegese batal iku, dudu wong kang sembahyang kapentut, Sembahyang yen durung wruh jroning batin, iku batal tegesipun, wis mupusa becik
Hyang Widhi. – 08 –Guyu kang tan tuwajuh, iku ngedohake marang wahyu, basa wahyu nugraha kang Maha Suci, tumrap neng raga kang wujud, poma sira den
–Apa lire maledhung, kayadene wong kang adol gendhung, nedheng padha jagongan sami lalinggih, tan wigih wus ngrasa unggul, tan wruh jugule
landasan palu.– 15 –Lelabuhan ingkang wus, kanggo ing
obrolan.– 16 –Marma wong ngurip iku, den padha wruh marang ing panuju, ing tegese panuju kang wruh ing liring, yen tan enak rasanipun, ywa age-age linakon.
nyatanipun, wong kang kena dukaning Hyang Agung, cinemplungaken sajroning naraka agni, aja naraka ing besuk, iku naraka kang katon.
Hyang Manon.– 21 –Mula wong urip iku, den padha akarep marang ngelmu, ala becik ngelmu iku den kawruhi, karana atunggal wujud, mung kacek emel lan batos.
–Dene ingkang wus weruh, datan arsa panggawe kang luput, sabab urip siji kanggo wong sabumi, tarlen andhap sarta luhur, kacek uga kang wus weruh.
–Maknane kang wis weruh, kang andulu liya kang dinulu, upamane ron suruh amung sawiji, nadyan seje warnanipun, ginigit tunggal saraos.
–Iku pralambangipun, kalamun sira arsa satuhu, tumameng nganeng madyanireng jaladri, apa kang katon sireku, wawasan ingkang sayektos.
manusia.– 27 –Tana prabedanipun, jagad katon lan jagadireku, wus tinimbang jagad gedhe jagad cilik, suprandene wong puniku,
batinmu, bila bawana ageng adalah Hyang Manon.– 30 –Manungsa kang wus putus, jagad gedhe cilik kawengku, njaba njero ngisor ndhuwur
–Panggawe ala iku. Donya kerat yen ngati kapatuh, tangeh lamun nemuwa pitutur becik, mring Pengerane tan wanuh, tangeh weruha Hyang Manon.
–Jaman mangkana iku, uga padha karsaning Hyang Agung, nanging dudu dedununge den lakoni, Hyang Sukma paring pituduh, nanging maksih salah dunong.Artinya :Jaman
–Ana dumukanipun, donya kerat iki tegesipun, wewalesan bae babo dipun eling, rehning wong ngurip puniku, tan wurung nemahi layon.
–Basa kang aran laku, dudu wong kang cegah mangan turu, pan wong cegah turu wateke yen lami, kancilen salin pandulu, tan wurung
cegah dhahar iku, datan arsa panggawe kang rusuh, bab kang patang prakara dipun nastiti, tutupana kang barukut, ywa nganti bisa kawiyos.Artinya :Begitu pula mencegah makan, artinya tidak akan berbuat semaunya, empat rahasia
(1970-10-25) 25 Oktober 1970 (umur 46)
tanggal 25 Oktober 1970.[1] Iwa K punika salah setunggaling penyanyi ingkang nggadhahi aliran rap ingkang asalipun saking Indonésia.[2] Iwa K punika anak nomer kalih saking sedhérék ingkang cacahipun sekawan.[1] Iwa K sampun ndamel grup rap nalika taksih sekolah wonten ing SMA.[2] Iwa K lajeng misuwur kaliyan uest Band, Macan' Riupasa, Tori Sudarsono, Yudis DwiKorana, Satya "Nti" M & Gustav saha wiwit mlebet studio rekaman.[2] Album ingkang sampun dipunrilis inggih mneika album ingkang irah-irahanipun Tak Kan nalika taun 1989, lajeng album Meliyana Manuhutu 'Beatify' nalika taun (1990) ingkang dipunrilis wonten ing Jepang.[2] Nalika taun 1993, Iwa nedahaken menawi piyambakipun rapper lumantar album kanthi irah-irahan Kuingin Kembali.[2] Sasampunipun setunggal taun, Iwan lajeng pikantuk penghargaan arupi BASF Award saking album kaping kalih kanthi irah-irahan Topeng.[2] Album salajengipun inggih punika Kramotak nalika taun 1996 saha Mesin Imajinasi (1998).[2] Album-album punika sukses ing pasaran.[2] Kejawi dados rapper, Iwa-K ugi dados presenter ulah raga.[2] Iwa K ugi nampa penghargaan saking Panasonic Award tigang taun dangunipun kanthi kategori presenter ulah raga jaler paling saé.[2] Iwa K ugi akting sinetron sha film.[2]Sinetron ingkang dipunbintangi Iwa K irah-irahanipun BUNG JENDERAL saha film layar lebar KULDESAK.[2] Sasampunipun pacaran dangunipun tigang taun, Iwa banjur nikah kaliyan Selfi nalika tanggal 4 Mei 2007.[2] Iwa saha Selvi banjur kolaborasi wonten ing dhuet album kang unik, amarga nggabungaken unsur rap kaliyan dhangdhut.[2] Album punika irah-irahanipun YIN DAN YANG ingkang dipunrilis taun 2009.[2]
^ a b (id)hot.detik.com(dipunundhuh tanggal 22 September 2011)
^ a b c d e f g h i j k l m n o (id)selebriti.kapanlagi.com(dipunundhuh tanggal 22 September 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Iwa-K&oldid=1100076"	Kategori: Penyanyi IndonésiaLair 1970	Menu navigasi
Jawa: Andong lan Laler Cilik;Miturut cerita saka wulu-wulumu kaya ngono, wulune Macan, wulune Gajah, lan sato kewan http://jayabaya.wordpress.com/2006/09/08/kancil-lan-merak/#more-91 Cerita
Jowo sing Lucu Wóng nyambút gawe bóróngan ora olèh mangan lan udut /rokok..Cerita Cekak Bahasa Jawa: Tukang Golek Kayu Sing Ragu-raguDiterbitkan pada
punika nggambaraken tiyang kalih ingkang gadhah sipat benten sanget. Cerita Lucu; Cheat Game; Contoh Pidato;Mungkin awake dewe wis tau krungu lan wis ngerti jawaban cangkriman sing Macan si rajaning alas cerita lucu bahasa jawa (1) cerita lucu basa jawa Dongeng Bahasa Jawa – Kancil Lan Merak. August 14, wulu-wulumu kaya ngono, wulune Macan, wulune Gajah, lan sato kewan liyane ora ana sing ana cerita rinajut http://duniashinichi.blogspot.com/2012/11/cerita-cekak-bahasa-jawa usaha gawe cerita lucu-lucu nganthek 2014/01/cerkak-kancil-lan-pithik Perancis,
lan Manuk Blekok Sing Wicaksana. cerita rakyat bahasa jawa, kancil, buaya, macan, singo, lan sak panunggalane. Mesti ora kalah lucu lan seru ketimbang ceritaku to? bijiku gawe pelajaran bahasa jawa ora Dheweke nedya luwih
sing alus, kinclong, lan Cerita Lucu Bahasa Jawa: Pitik Kumpulan Dongeng Jawa Dheweke seneng banget amarga duwe anak lanang sing bagus lan yen ora meneng- meneng tangismu, aku bakal takon marang macan tutul ngendelake kekuwatane, kaluhurane lan kepinterane. Aji godhong garing kancil mati ing
bicara bahasa krama, Cerita Kethoprak Jawa; Kethoprak Belonk-Kancil; Kawruh Bahasa Jawa. Arane Kembang; Sawise rada suwe lan ora keprungu swarane Macan,
Ing sawijining alas kang dikuwasani Macan Ing jaman riyen wonten tlatah Jawa Timur gesang Raja lan .-
‘Aku sering bingung … nek bakul nasgor gini, piye cara kontrol dagangannya?’
‘Hahaha … gampang kui, pak.’
sikile ireng (tmr pitik jago); wiring kuning jago sing sikile kuning wiroda Kl nepsu
supaya ngurak-urak rakyate kanggo ngersaya. Penjaluk iku dituruti. Rakyat Banyuwangi, tuwek enom, lanang wadon padha gemerudug ngersaya gawe lurung sakat teka kulone pendhapa ngaloraken.
Ngersaya iku sampek ulan-ulanan. Aja takon pira korbane. Rakyat Banyuwangi nalika iku rumangsa dipateni nganggo cara liya. Arep sing mati kelendi? Megawe raina bengi sing kathik diuweni madhang. Aran mayid keleran sak dalan-dalan. Korban saya akeh nalika kudu ndhodhol gunung watu pinggir segara. Mas Alit, bupati Banyuwangi kala iku susah sing kaitungan. Iyane sing gelem rakyate dadi korban tanpa aji. Mula, ngersaya diendhegaken ambi Mas Alit. Sedheng VOC hang bisane mong
dhewek sing diperintah milu ngrsaya. VOC mula menange dhewek.
Sebalike Mas alit kukuh nong karepe. “Ngersaya kudu diendhegaken. Rakyat isun wis akeh kang mati. Sedheng Welanda enak-enak malangkerik ambi tuding-tuding. Sing bisa. Ngersaya kudu mogok!” jare Mas Alit tegas nyang Residen Schophoff.
Residen Schophoff sing wani nalar nyang Mas Alit, merga ana resolusi teka Gubernur
nganakaken sayembara. Sapa-sapa kang sagah ndhodhol gunung watu, arep ulih upah tanah hang werane sakat teka gunung watu iku ngidul sampek Sukowidi saiki. Sayembara iku dibukak sampek
nong Ki Buyut Jaksa. Sing kathik engko maning, wong telu iku gancang-gancang nyandhak jaran, lan nunggang jaran ngetepeng ngulonaken. Alas wingit sing dadi alangan. Sekabehe hang urip nong alas padha minggir sing wani nyeriwedi pelayune jaran.
Gunung Silangu, wong telu mau kecaruk Kik Lemani lan Nuriman ring pinggir kalen.
“Assalamualaikum!” para Singa uluk salam meh barengan. Kik Lemanhi kang buru ngedhunaken cingkek teka pundhake lan Nuriman kang buru nadhahi banyu gerojogan, sing gancang-gancang semaur. Merga rumangsa sing tau kenal. Naming Kik Lemani sing duwe rasa kuwatir. “Kadhung wong arep
iki sapa, lan arep nyang endi?” Kik Lemani takon. Para Singa mudhun teka jaran. “Isun ketelon iki diutus teka kabupaten nggoleti Ki Buyut Mertajaya utawa Ki Buyut Jaksa. Jere Kanjeng Mas Alit, uwonge ana ring Gunung Silangu kene. Nawi riko weruh panggonane nyepi, njaluk tulung
alas ring pinggire Gunung Silangu iku akeh uwit gedhe hang gembel godhonge. Dadi, raina iku tetep kerasa icis. Dalan munggah mudhun dilakoni sampek gadug nong pondhoke Kik Lemani ring ngisore uwit weringin. Ampik-ampik lan atepe digawe teka godhong lalang hang dijepit wilahan jajang. Latare rada wera lan iyub merga
diempet anak,” jare Kik Lemani. Kira-kira Ki Buyut Jaksa rungu nong gemerenenge wong
nong jodhog rada dhuwur ring ngisore uwit randhu hang merujuk ring buncu gubug. Wong
“Kepundi nggih? Kula meriki niki, mung ngelampahi perentah. Nawi Ki Buyut mboten purun, nggih kados pundi ulihe kula ngomong teng Ndara Kanjeng Mas Alit?” jare Singa Madya.
“Gedigi baen wis. Isun njaluk sepura.
lan riko lan kabeh dulur Banyuwangi magih duwe aji.”
Serta wis gesah suwe ambi ngethepi sawi godhogan, para Singa rumangsa sing bisa ngemban perentah. Kedadean iku sing cukup sepisan pindho. Pungkasen pungkas, Ki Buyut Jaksa gelem nerima penjaluke Mas Alit. Naming kelawan sarat wong-wong VOC uga kudu gelem milu ngersaya, lan hang mimpin ngersaya iku kudu anak angkate dhewek, yaiku Nuriman kang mageh sewelas taun umure. VOC gelem nerima sarat iku. Naming Nuriman nampik, merga rumangsa sing anjrah, lare cilik merentah wong-wong kang lebih tuwek umure.
melaku nong gubuge dhewek. Langgar pinggir kalen iku digawe teka tumpukan watu tanpa dicampur luluh. Atepe digawe teka lalang.
Serngenge lingsir, kesilep ring walike gunung kulon. Suwarane cenggeret lan sekabehane kewan alas saut-sautan. Ki
gedhene raja dhemit iku, endhase iku kaya barong lan awake dawa kaya
Raja dhemit adhep-adhepan ambi Ki Buyut Jaksa ring njero langgar. Para perajurit dhemit hang ewonan akehe padha nganteni ring njaba langgar.
“E, e, e… gonjleng, gonjleng, gonjleng …… langit sun sundhul, mega sun semprong lan segara sun
kethemanisun. Mula nyeja suntekakaken sira, supaya gelem ngerewangi ndhodhol gunung watu pinggir segara ring enggon siro urip.”
“Isun gelem ngerewangi. Naming ana telung sarat hang kudu riko turuti. Kawitan, aja ndodhol lebih teka anjir kang sunpathekaken. Kepindho, isun gawekna panggonan lungguh ring wetane dhodholan hang parek ambi segara. Lan kaping telu, rika lan turunan riko kudu gelem sambang-sambangisun.”
“Telung sarat kang riko jaluk sunturuti,” jare ki Buyut Jaksa. “Isun njaluk tulung riko uga ngurak sekabehe perajuritriko
nggawa kayu iki,” jare raja dhemit ambi ngelungaken kayu gedhene sak lengene lare cilik, dawane mung rong kilan.
Gesah antarane menungsa lan dhemit iku sampek tengah wengi. Rombongan dhemit mulih ninggalaken Gunung Silangu kaya mercon celorotan padha melesat ngalor.
gesah ngalor ngidul, para utusan mau ngiring Nuriman kang ngempit kayu kanggo
Buyut Jaksa sing njelasaken gok segundhug watu hang dikarepaken ring pinggir segara iku mula penjaluke raja dhemit kanggo pelungguhane.
Ngersaya dikawiti Mas alit, diterusaken Residen Schophoff lan seteruse ngersaya rame-rame antarane rakyat Banyuwangi lan wong-wong VOC. Sekala iku, para dhemit milu nulungi, naming sing ngewujud nong alam menungsa. Kadhung bengi para dhmit mau wujud macan.
Emeh telung candra, ngersaya ndhodhol gunung watu buru bias dimarekaken. Dalan teka kidul gunung wis bias nimbus watu lan nyambung ambi dalan elor gunung. Kabeh pada lega lan girang, penggawean wis rampung. Segundhug watu ring pinggir segara kang setemene panggonan lungguh raja dhemit iku saiki kejuluk aran Watu Dhodhol. Gunung Silangu panggonane Ki Buyut Jaksa nyepi, saiki dadi kampong Boyolangu.
Kanggo mbayar semaya kang wis kaucap Ki Buyut Jaksa nong raja dhemit, sampek saiki saben tanggal sepuluh Sawal utawa lebaran, masarakat Boyolangu ampyak-ampyakan nong Watu Dhodhol ambi numpak dhongkar kang diarani adat “Puter Kayun”. Embuh ngerti embuh using kadhung puter kayun nyang Watu Dhodhol iku bengen dikarepaken enggo nyambang raja dhemit kaya kang wis dadi janjine Ki
“Ngarasa Dalem Sampeyan Dalam Ingkang Sinuhun Kanjeng Sri Sultan Hamengkubuwono Senopati Ing Ngalogo Ngabdurrahman Sayiddin Panatogomo Kalifatullah Ingkang Jumeneng Ingkang Kaping Satunggal (I)”. Sri Sultan Hamengkubuwono I
Kanggo kegunaan liyane Indonesia, deleng Indonesia (disambiguasi).
Kanggo kegunaan liyane Indonesia, deleng Id (disambiguasi).
"RI" beralih maring kaca kiye. Kanggo kegunaan liyane sekang RI, deleng RI (disambiguasi).
(Basa Jawa Kuno: "Senajan sejen-sejen tapi tetep Siji")
donya sing ketata sekang ± 17.508 pulo. Indonesia kuwe mulane uga diarani Nusantara (Kepuloan Antara).[5] Populasi Indonesia ± 222 juta wong taun 2006,[6] Indonesia kuwe negara sing nduwe penduduk paling akeh nomer papat se donya lan negara sing nduwe penduduk Muslim paling akeh se donya, ning resmine dudu
Jakarta. Indonesia bebatesan karo Malaysia neng Pulo Kalimantan, karo Papua Nugini neng Pulo Papua uga karo Timor Leste neng Pulo Timor. Negara tangga
Jeneng "Indonesia" asale sekang basa Latin yaiku Indus sing artine "Hindia" lan basa Yunani nesos sing artine "pulau".[7] Dadi, jeneng Indonesia artine wilayah Hindia kepulauan, atawa kepulauan sing ana nang Hindia, sing nidhokna nek jeneng kiye uwis kebentuk suwe sedurunge Indonesia dadi
siomay, roti burger, nasi goreng, nasi uduk, lan lain-lain.
Perfilman[sunting | besut sumber]
Lingkungan hidup[sunting | besut sumber]
tagsArtikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia Oktober 2014Kaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholASEANIndonesiaNegara di Asia TenggaraKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 08.25, tanggal 23 Oktober 2014.
siji nggawe ngene kabeh melok2 :))
dari jaman cindil abang ngantek dadi mbahe werog, tetep ae NGEPEK! (koyo cah sekolah ora
eling jaman ujian biyen nek ngepek hahahahha..Lha iyo, kok saiki lagi podo ribut? Opo sing biyen2 ki kenek ‘ pemutihan’ tho?😀
too product, siji nggawe ngene kabeh melok2 :))
padahal aku meh njiplak, dadi ra sido ndak konangan..
Satrio Ireng: DI MANAKAH LEVEL ANDA ?
Reply Bro Apec, Nulis Dream Theater salah iso dipisuhi ambèk Portnoy lho … Opo awakmu siap? (Ha ha ha …. Kuwi jaman mbiyen … Lha saiki Portnoy uripe terlunta-lunta tanpa identitas ….wis ora iso misuh
kadhung jaman iki melayune wis adoh lan terus melayu nerak paran baen kang nyerintungi lakune. Sing keneng
ngelir laku urip sedina-dina, naming uga ngumbah laku pikir lan imajinasi.
cocog ambi kang diarani modhern diterak lan dicamah dielok-elokaken. Kang diarani modhern iku mung kang melebu nong
sing getun kadhung spiritualitase wong saiki iku garing, mung ana ring pikir lan buku. Spiritualitas sing dirasa-rasakaken, sing disurasa
Mula, kaya upacara adat, seni tradhisi lan sepiturute mung diwaca lan disinauni nganggo cara olah pikir. Pungkasane,
tradhisi iku kelawan lebih ngeregani kabeh isine, utamane isi kang sing melebu nong akal yaiku isi spirituale. Pantesane baen sapa kang gelem gedigu ya bisa ngedhuk jero lan lebih bisa ngerasakaken lan weruh kelendi budayane dhewek.
Naming kita kabeh hususe wong Banyuwangi mupakat ga urube geni jatidhiri sing kira mati. Sing umik diuthik, sing gumbing
penindhesan akibate antarane yaiku kesane mencil, sing modhern, kolot lan sepiturute, utawa dikesanaken lan dicap masyarakat kang sing realistis ngadhepi jaman. Modernisasi lan konsumerisme wis nyata ngeroti rasa agule generasi lan rasa agule bangsa. Akibate sampek saiki kita kabeh sing bisa mberjag cul teka cara pikir barat. Malah mamang lan wedi nyampekaken asil olah pikir kang orisinil, kang has pribumi. Maksude olah pikir kang rijig teka pengaruhe teori-teori lan isme-isme teka manca. Contone gedigi, nalika kita ndeleng kesenian Singo Barong Kemiren, ya delengan kesenian mau kelawan cara sawang kang nganggep
merujuk ring Banyuwangi kang duwe latar sejarah lan sosial dhewek kang dadi potensi
posisine dadi kesenian kang kudu dimodherenaken, polahe tradhisional, sing jangkep teaterikale lan sepiturute. Dudu perkara ulih uwah apa sing. Paren baen uwah. Kadhung sing uwah iku padha baen ambi nerak kodrat, anti budaya. Ngadhepi jaman kang kaya iki, pantes diarani patriotisme kadhung wani nyuguhaken jatidhiri lan rasa
Gusti ingkang murbeng dumadi tansah paring rahayu dhateng panjenengan lan keluwargo...TAQOBBALALLAHU MINNA WAMINKUM....MINAL AIDIN WAL FAIDZIN....SUGENG
lah..pesen ng surati yo malah g’ di terimo lah..dipersulit ngono…soale aq wis tw ngerasakno…yo know dewe lah yo opo carane golek duwit
ngrungoke nang nggonamu, suarane pancen apik….Mengko bengi tak setele, soale nek esuk2 ngene ora iso ndelok
Reisenauer J&aacute;n, Ing.
Majchr&aacute;k Miroslav, Ing.
Mr&aacute;z Michal, Ing.
Poremba R&oacute;bert, Ing.
Sejč Pavol, doc., Ing., PhD.
V&yacute;rostek Marek, Ing.
mumet nek kon nulis Wiwit mbiyen ngene Ngene wae yo wis apik Sing penting bibitku wis laku CPIB, wah panganan opo kuwi
4} MLONGO WO AE COK NDEK OMAH
Satrio Ireng: Gara-Gara Nonton Wayang Bung Karno Jadi Presiden
Kairing Takbir Suci Kang Gilir Gumanti
Ustrzyki Dolne (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ustrzyki_Dolne&oldid=1090368"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Mbak wie seng lupus iv aku durung duwe, nek ono maneh mbok iyaoo aku di bungkusne, hehehhe suwun
kancamu sapa mas jenenge, tak googling
yen aku biasane ngundang dhewek’e Ary, dekben nate main dadi pemeran utama bareng Rachel Maryam, mbuh jenenge ganti sopo nalika
at 12:00 am	irdina04 said: Mbak wie seng lupus iv aku durung duwe, nek ono maneh mbok iyaoo aku di bungkusne, hehehhe suwun
Robet (jeneng samaran) iku nom noman sing dhelok meneh arep kawin ambek gadis sadesone neng daerah pelosok,dek daerah gunung kidul
nom noman sing isih mambu kencur dalam hal "seng ngono kuwi"
Dewekke bingung,trus banjur pengin sinau lan njaluk nasehat marang wong-wong sing wis pengalaman rabi.
Sajak koyo Joko Tingkir,Robet lungo menyang Imogiri, numpak getek nyusuri kali Opak nang omahe dulure sing dadi ' Lurah Imogori '.
Yo ngerti dewe, yen Lurah mesti pengalaman lan nduweni jam terbang sing mestine luwih dhuwur tentang "yo sing ngono kuwi".
Tanpo basa-basi Robet mau katek crito nganti rampung lan ngutarakke maksud te. yo ngene iki nasehate Juki.
"Wis to bet mumpung waktune isih 2 wulan meneh, ono apik-e "barang" mu kui gedeno dhisik" .Ambek roko'an Juki njelasno,Carane "konok'ane" di celup nganggo teh Wayu (teh wayu yoiku teh sing wis suwe kiro-kiro sewengi neng njerone teko/poci lan kasiate nggo nggedhekne "opo wae" sing di celup sak njerone teh wayu
Ingkang dhingin maca Qur’an sak maknane
Insya Allah huta’ala ngijabahi
Mangga sami memuji dumateng ngersane Allah ingkang sampun paring
lan nyawa kedah kita korbanaken supados saged nguge mi dawuhe Gusti Allah, ujian saha cobaan kedah kita lampahi kangge nges tuaken dawuh meniko.
Kawontenan meniko sampun dipun tuladanaken dening Kanjeng Nabi Ibrahim AS rikala nampi dawuh saking Gusti Allah supados mragat putra kinasih, inggih meniko Nabi Ismail AS. Panjenenganipun ragu nampi da-wuh meniko “kok ana wong tuwo dikon mbelih anake dewe iki ora mung kin”.Ananging meniko didawuhaken makaping-kaping, kados-kados Gusti Allah nguji dateng Nabi Ibrahim “Apa sliramu gelem ngorbanake apa sing mbok senengi?, endi sing luwih mbok senengi; bandamu, anakmu utowo Pangeranmu?”. Kawontenan meniko dipun dawuhaken Gusti Allah wonten surat Ash-Shaffat: 102;
ngapa pamanggihmu bab iki” Nabi Ismail matur “Duh rama mugi panjenengan kersa anglampahi punopa ingkang sampun
arupi godaan setan, ananging Nabi Ibrahim lulus saking uji an meniko. Panjenenganipun tuhu lan ikhlas ngorbanaken putra kinasih.
Nabi Ismail, minangka simbol ingkang paling diremeni ugi perkawis ing kang saged nggoyahaken iman, simbol kangge perkawis ingkang dadosa- ken kita wegah nampi tanggungjawab. Simbol kangge perkawis ingkang jluntrungaken kita gesang
dewe, ateges simbol kangge sedaya ingkang saged nyasaraken kita.
“Nabi Ismail” minangka simbol ingkang paling diremeni. Saged ugi “Is-mail-Ismail” lintunipun arupi donya brana, mobil tuwin motor enggal, gri ya mewah, jabatan hinggil, sawah wiyar utawi simpenan arto, simpenan tanah lan simpenan lintunipun. Punopo kita tuhu lan ikhlas ngorbanaken “Ismail-Ismail” kita kangge nggayuh tujuan gesang ingkang langkung mul ya lan adi luhung inggih meniko ridhanipun Gusti
alane Islam ugi gumantung dateng lelakon ingkang kita lampahi. Islam sampun ngajara- ken ingkang sae lan luhur, ning wong Islam piyambak ingkang kadang-kadang ngrusak piwulang ingkang adhi luhung meniko, sing maune apik, jalaran kelakoane wong Islam, agama Islam dadi bubrah lan ala. Kados didawuhaken dening Syakib Arselan
“Islam ngono ketutup saka kelakoane wong Islam“. Boten namung agama, kamulyane pribadi ugi gumantung dateng sapinten kula panjenengan saged nglawan godane hawa nafsu. Nafsu ala jluntrungaken manungsa dateng panggenan sing asor, punopo malih menawi nafsu meniko ditunggangi setan. Boten wonten saenipun tiyang ingkang nglakone
awon nuwukaken senenge setan ngrencangi ma nungsa, ngumbar hawa nafsu bade nebihaken saking sesrawungan sa- pada-pada utamanipun tiyang ingkang sae. Tambah ageng
Kejawi meniko, ngumbar hawa nafsu tuwin maksiyat medhotaken hubu ngan kaliyan Gusti Allah, meniko nuwuhaken wantun lan kendel nglang gar dawuhipun Gusti Allah, nglanggar larangane Allah dados bagian ge- sangipun, dosa setunggal nuwuhaken dosa lintune, malahan sesumbar lan sesorak kanthi swara sing seru “He manungsa dino iki tak lakoni do sa iki lan iki, dino iki tak langgar dawuhe Pangeran, ora ana wedi lan kwatir bakal cilaka, ora ana sing arane siksa neraka, nyatane aku isih meger-meger tur seger waras”. Ora ngelingi yen deweke wis dadekna uripe tanpa guna. Gesang ingkang dilampahi boten wonten reginipun senajan mung sak se’-te’ng, muspra tanpa makna, yuswane siya-siya bo-ten migunani kejaba mung bubrah lan cilaka. Manahipun ketutup saking kesaenan lan kebajikan, piyambakipun ke’lem ing kemaksiyatan lan dosa lali marang jati diri lan kamulyaning manungsa, uripe ora kajen, asor ra ana regane, akhire piyambake kelangan kabegjan urip wonten donya pu-napa malih benjang wonten akhirat.
Kita sedaya kedah sadar, utamine tiyang ingkang solah bawane ala, yen maksiyat meniko akibatipun boten amung kangge piyambakipun ning su mebyar lan merambah dateng sedaya umat manungsa. Musibah arupi bencana alam dados piwulang supados kita sami muhasabah (intropeksi) dosa napa ingkang sampun kita lampahi ngantos alam boten amung bo-ten purun kekancan nanging kaya-kaya sampun ngukum kita kanthi sa- nget. Tuyo jawah ingkang asalipun mbeto rahmat (al-
lelakone manungsa. Kados umat Nabi Nuh AS ingkang nyrengkel lan kebah kedzaliman (al-Najm:52) dilebur dening banjir bandang (Hud: 40) Umat Nabi Shaleh
maksiyat, homo sex lan selingkuh (Hud:78-79) dihancuraken dening gempa bumi dahsyat (Hud:82).
Sedaya kala wau dados piweling supados kita ajrih lan purun nebihi do-sa, boten anggampangaken maksiyat. Sedayanipun dados piwulang supa
“lan pada jihada sliramu kabeh ana dalane Allah klawan banda lan jiwamu, mengkowo iku becik kanggomu yen sliramu pada ngerti”.
Ugi dawuh Panjenenganipun wonten surat al-Haj; 78
“lan pada jihada sliramu kabeh ana dalane Allah klawan sak bener-benere jihad, Gusti Allah wus milih sliramu, lan Deweke ora sapisan-pisan gawe ana urusan agamamu barang sing supek” Mangga enggal-enggal nindaaken kesaenan senaosa kedah ngorbanaken punapa ingkang diremeni, mangga enggal cancut nyuciaken manah sa-king perkawis ingkang dibendu dening Allah, mangga enggal-enggal tau-bat supados angsal pangapurane Gusti Allah, amargi amung Allah ing- kang saged
ono cah wedok mlaku nang ngarep omahku
ra ngerti marai gedheg njeroan jantungku
aku ra ngerti opo piye le dikarepke
nganggo sepatu cethok rok mini ro ngiler kempol
mlebu mall ngguya-ngguyu nggaringke untu sing mambu jengkol
Ana ngangsi do ngematke kemekelen nganti ngompol
Seko bikini tanktop lha kaya wong ngetop
Gol megal-megol megal-megol megal-megol [2x]
Sonyol bubu bathuke ora cucok jarene
Neng ndeso dangdutan neng kutho diskotik-an
Ra perduli wongtuwane mesti mencak-mencak (piye kowe)
Saking pingine le dandan malah ra karuan (nggilani)
Delokan mben dinane Tumini le pupuran
Kulite ireng dadi ketok nek kandhel [blank]
Ra kuat Tumini, kuwi sambate (waduh-waduh)
Gayane mlintir brengos ra mikir cacahe mung siji
Basri Dadi wong Banyuwangi kudu akeh sukure nyang Gusti Pengeran. Kerana Pengeran wis ndadekaken Banyuwangi
nelayan. Pokoke sing kira kaeloman sapa bain wong kang urip ring Banyuwangi.
Kanggo wujud sukur nyang Gusti Pengeran iku para nelayan ring Banyuwangi nganakaken upacara adat kang diarani “Pethik Laut”. Kabeh kampung nelayan umume nganakaken adat iki. Sakat teka pesisir Pancer, Lampon, Gerajagan, Muncar, Bomo, Blimbingsari, Pakem sampek Bulusan. Pethik laut dianakaken ring ulan Sura. Tujuane kabeh padha yaiku muji sukur lan njaluk selamet nyang Gusti Pengeran, supaya asile laut dina mburi tambah akeh lan sing ana balak belai.
Angger panggonan Pethik Laut mau duwe cara dhewek-dhewek nurut adat kang diuri-uri teka leluhure. Sakliyane pethik laut Blimbingsari, kabeh ana larunge yaiku sesembahan nyang Gusti Pengeran kang rupa sesaji kang dikelekaken ring segara. Rupa-rupa sesajene beda-beda angger panggonan. Kang padha, mesthi kanggo ngeramekaken pethik laut iku digelar macem-macem kesenian. Ring Blimbingsari sing kathik nganggo larung, naming dianakaken istigosahan lan selametan kampung.
Pariwisata lan Kebudayaan Kabupaten Banyuwangi. Kadhung rika kober nyang Muncar pas pethik laut, nggolet tontonan paran bain, rika temu. Aja takon arane uwong. Melaku ring lurung bain sampek kangelan serange akehe uwong. Ndeleng gedhene acara, ketara kadhung kabeh warga Muncar guyub milu ubeg ngeramekaken upacara adat iku.
Pethik Laut dikawiti ambi tirakatan ring panggonan gitik. Gitik iku perau cilik kang direnggo apik kanggo panggonan sesaji
kesenian kang ditata apik ambi panitia. Serta mari acara resmi, acara kang ditunggu-tunggu yaiku larung sesaji dikawiti. Atusan perau kang bek penumpang wis nganteni arep milu ngelarung. Perau-perau iku kabeh dipajang apik, ndadekaken kahanan segara Muncar kaya ana perayaan gedhe. Gitik kang isi sesaji endhase kebo, jajan pasar, jenang, wowohan, pancing emas, candhu, pitik jago, digotong jakakehan nyang perau. Sakteruse perau kang nggawa gitik nuju tengah segara. Atusan perau liyane ngiring lan ngetutaken mburine. Ring perau kang nggawa gitik mau ana gandrung kang terus njuged lan nembang sak suwene ring tengah segara. Gadug panggonan kang dituju yaiku pas elore
kang ring atusan perau kang milu. Mari ngelarung, kabeh nuju Sembulungan. Ring Sembulungan ewuan wong uga wis nganteni gandrunge. Ring kana gandrung
Adat pethik laut nduduhaken kadhung menungsa iki gemantung nyang kuwasane Gusti Pengeran. Mula muji sukur iku seru pentinge kanggo nyurasa peparinge Gusti Allah lan nyemendhekaken ati lan pengarep-arep nyang kang Maha
Satrio Ireng: Tekhnologi tinggi nenek moyang kita...!!!
opo njenengan sms dewe karo sing dodol?
Reply	nadanusantara says:	23 May, 2012 at 12:00 am	absolutelynonsense said: ulasan
wong tegal sing ndue warteg alias warung tegal
Njih punika lho mas salah setunggale sabdanipun gusti Allah ingkang Maha Agung kanti wujud tulada(ingkang tersirat).Menawi mboten salah niki babagan kesabaran dalam menjalankan keta’atan.
saking babagan punika.Ugi mugi-mugi kita sageta nglaksana’aken ingkang disabda’aken gusti Allah SWT kanti contoh amalan pak Yana niku wau.
Satrio Ireng: Bhagawad Gita (XIV) Penguasaan Atas Ketiga Sifat
Prasasti Jambu utawa Pasir Kolengkak inggih punika prasasti ingkang asalipun saking Kerajaan Tarumanagara ingkang dipuntemokaken ing laladan kebon jambu, kinten-kinten 30 km sisih kulon Kitha Bogor. Prasasti punika dumunung ing Kampung Pasir Gintung Parakan Muncang, Kecamatan Nanggung, Bogor.[1] Prasasti punika nggadhahi kagunan ingkang wigati
ditetepaken (malih) panjenenganipun mawi asma Sri Baduga Maharaja Ratu Aji ing Pakuan Pajajaran Sri Sang Ratu Dewata. Panjenenganipun ingkang ndamel pecerèn (pertahanan) Pakuan.[2]
Panjenenganipun putra Rahiyang Dewa Niskala ingkang dipunpusaraken ing Gunatiga, wayah Rahiyang Niskala Wastu Kancana ingkang dipunpusaraken dhumateng Nusa Larang.[2]
Panjenenganipun ingkang ndamel tandha piweling arupi gunung-gunungan, ndamel undhakan kanggé wana Samida, ndamel Sahiyang Telaga Rena Mahawijaya (dipundamel) ing salebeting (warsa) Saka "Panca Pandawa Mengemban Bumi".[2]
Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.56, 8 Maret 2016.
kur gawe loro ati n nambai kuru neng awakku, prangsane aku yo ora iso ?? (eits…opo iki ?? ora usah diurusi
Satrio Ireng: Bhagawad Gita (I) Gundahnya sang Arjuna
sliramu ana ing ngendi..... dakluru sajroning rasa rasa sing wis bacut pait ngupadi swara ayu katresnan iki ming lair apa trusing batin geneya jrononing rasaku tansah teles kang aran kangen kangenku bakal daksuntak ing tanah priyangan balung janur anggonku branta, muga
Oleksandr Panchuk (@panchuk1) 4
Sejarah Akord Sejak 1725Musik mengenal notasi sejak
"Wah, kosik, Jon. Eh, aku oleh takon
"Takon apa, Jok? Kok sajake wigati?"
"Kowe ki, nuwun sewu lho iki, wingi kowe rabi
ki entek pira je?"
"Akeh men? Nggo pesta wingi kae, Jon?"
"Ya untunge bapa-biyungku isih sugeng. Dadine
ya melu ngragati. Dhuwit semono kuwi amung dinggo lamaran karo tuku uba-rampene
"Loh, durung pestane?!"
"Iya. Sing mestakke ki mara tuwaku. Dadine
acara resepsi wingi ki sing ngragati wong tuwane bojoku."
"Oalah ngger... . Ya wis. Nuwun. Aku
dakmenyang kutha sik. Ana perlu."
"O ya... ngati-ati, Jok."
"Wis, dipenakke lehmu dadi manten anyar,"
ujare Joko, banjur lunga plencing ninggal Jono.
bank, niliki saldo tabungane. Nyawang angka sing ana nang layar ATM, Joko
Dibukak meneh dompete, dilebokke kertu ATM-e, lan
disawang kanthi permati foto wanodya ayu sing ana sajroning dompet iku. Luh
Joko ngunandika, "Dhuh Dhik... wanita sing
daktresnani... sabar-sabarna atimu ya. Aku durung bisa nglamar sliramu sanadyan
nesu... bengi iki aku maca geguritan meneh. Pangapuramu, aku mengko bali
lingsir wengi. Nalika awake dhewe ketemu, aku janji, bakal maca geguritan lirih
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Anyar,_Serang&oldid=1064325"	Kategori: Kacamatan ing BantenKacamatan ing Kabupatèn SerangAnyar, SerangKabupatèn SerangKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKaca mawa pranala barkas rusakRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
MelayuNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.13, 16 Juli 2016.
Kaliurang iku obyek plesir ing kaki gunung Merapi, ing sisi lor kota Yogyakarta.
Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.39, 17 Maret 2013.
Ing internal Kepemimpinan voting nganti sasi saka saingan lan divisi ing ALP.
Rudd iku panyengkuyung ing ALP circulated a usulan kanggo nelpon marang kanggo Challenger Gillard kang Kepemimpinan, nanging pisanan refrained. Ing sawetoro wektu, ing paling wolung mentri saka ing Gillard iku kabinèt metu, purging puluh saka pengalaman saka ing dheweke
Gillard metu sawise voting katelu ana ing wayah wengi lan announced dheweke bakal ninggalake politik.
Faktor utama ing Gillard kang demise – lan ing Rudd kang Phoenix-kaya bali – punika Pemilu Australia wis terus ing pungkasan taun iki.
Ing Gillard kang Kepemimpinan, pegawe iki madhep akeh banget asor, miturut
padha nuduhake a Rudd-LED pegawe Pesta badhe beya akeh luwih apik ing kothak kertu suoro.
Australia Gubernur-Jendral Quentin Bryce oversaw ing swearing-ing upacara ing Pemerintah House ing Canberra. Gubernur-umum nggantosi Ratu Elizabeth II minangka kepala negara.
Rudd iku digunakake populer karo Australia Pamilih, sing menyang ing Jajak Pendapat September kanggo Pick parlemen anyar lan pamaréntahan.
Ngandika ing politik negatif nyekeli Australia bali anyar taun “kudu mungkasi,” lan wong bakal usaha kanggo entuk goal iki minangka Perdhana Mentri.
Uga mbayar pajeg kanggo Gillard minangka “wong wadon saka Intelligence Srengenge katon padhang, kang gedhe kekuatan lan gedhe energi,” lan ngandika dheweke wis ngrambah apik banget ngenggalaken senadyan judhul pemerintahan kelompok wong cilik.
Ing dheweke dhewe konferensi warta, Gillard ngandika dheweke ana ngucapke matur nuwun wis kagungan kesempatan kanggo mimpin negara iku.
“Iki hak istimewa ana saestu humbling. Matur nuwun ing Australia Pesta pegawe kanggo sing hak istimewa lan Matur nuwun wong Australia sing support,” dheweke ngandika.
“Nalika aku pisanan sijine aku nerusake kanggo wawasan kanggo pegawe pimpinan ing 2010, aku dhukungan akeh banget saka kolega nglakoni. Matur nuwun kanggo wong sing. Aku thank kasebut kanggo menehi cara kula ora mung kanggo ngawula marang bangsa, nanging kanggo ngawula minangka kawitan wadon Perdhana Mentri negara iki. ”
Gillard kang disebut kanggo voting dhéwé sawisé sasi kang utama katelu gesekan.
Rudd, sing kapilih ing 2007, nanging iki ngusir dening Gillard ing tantangan Kepemimpinan ing 2010, ngandika ngasilake menyang kantor
Ing konferensi warta, ngandika marang wong Australia “pantes luwih saka iki,” lan appealed kanggo Pamilih kanggo gawe partai kang yen padha arep pemerintahan sing kuwat, stabil lan ndadekake siji.
“Namung saperangan saka kanyatan prasaja,” Abbott ngandika. “Ing 2007, sampeyan milih kanggo Kevin lan tak Julia. Ing 2010, sampeyan milih kanggo Julia lan tak Kevin. Yen sampeyan milih kanggo Partai pegawe ing 2013, sing mangerténi sing bakal mungkasi munggah karo?”
Referring menyang mbesuk perang Pemilu, Rudd ngandika wus pungkasanipun mutusaken kontes Kepemimpinan kang katelu iku amarga “iku paling ora mung ing alam kanggo ngadeg idly dening lan ngidini lan pamaréntahan Abbott teka daya ing negari minangka standar.”
Telung jam sadurunge voting, Rudd ngangkat wiwitan gauntlet.
“Various mentri wis gratis lan Frank mung umum saran kanggo kula minangka menyang desirability kanggo kontes Kepemimpinan ing anyar dina. Kanggo bangsa iku marga, kawula pitados bilih para wektu iki prakara kang sampun mantun,” ngandika ing statement dikirim menyang tiyang ingkang golek warta.
Rudd ngandika padha ora nggunakake Win kang marang pihak musuh nanging bakal fokus ing uniting partai.
Minggu iki, Menteri Perdana wis wis cukup. Senadyan ora resmi tantangan saka sembarang saingan, dheweké sijine iku daya ing pemblokiran chopping lan nyerahke dheweke katelu ing kapak.
“Aku mikir puniko ing kapentingan paling bangsa – lan ing kapentingan paling Partai pegawe – iki prakara kang sampun mantun,” dheweke ngandika minangka dheweke disebut vote.
Ing jab ing dheweke saingan, Gillard ngeluh ing Interview with CNN affiliate langit News Australia minggu iki sing ora ana kang padha nyedhaki dheweke kanggo Gunung kertu suoro sing Kepemimpinan ing proses tradisional.
“Kula telpon lawas-gaya, nanging cara kang kasebut iku sing biasane rampung iku Challenger nyedhaki pimpinan Partai pegawe lan nyuwun mau nelpon kertu suoro kanggo Kepemimpinan, sampeyan goyangake tangan banjur kertu suoro iki dianakaké,” dheweke ngandika.
Gillard disebut kanggo maksud apa challengers kanggo nyelehake jeneng sing ing kertu suoro, kang bakal kang pungkasan dheweke bakal nelpon tantangan kanggo posisi dheweke.
Kevin Rudd bali minangka Perdhana Mentri Australia ana telung taun sawise kang diganti ing kantor dening kang banjur-Wakil Julia Gillard.
Rudd tantangan Gillard kanggo Kepemimpinan Partai pegawe ana lan menang voting 57-45 antarane fellow anggota parlemen saka pegawe.
Jembar wewengkon Mataram kang paling amba ing sangisoré pimpinan Sultan Agung Hanyakrakusuma (1613–1645)
Kasultanan Mataram diadegaké déning Sutawijaya, putra Ki Ageng Pamanahan taun 1586. Sadurungé, kasultanan iki dadi bagian kakuasaan Kasultanan Pajang ning ing taun 1582, Sutawijaya wiwit misahke laladan kakuasaane saka Pajang.
Koalisi antarane Jaka Tingkir, Ki Ageng Pamanahan, Sutawijaya, Ki Penjawi lan liyane kasil newasake Arya Penangsang (Sultan Demak taun 1546—1561). Ki Ageng Pamanahan banjur éntuk kuasa ing laladan Mentaok (cedhak Kutha Gedhe, Yogyakarta). Laladan alas iki dibabad Ki Ageng Pamanahan malah brasil dibangun dadi laladan pertanian sing subur. Taun 1575 Ki Ageng Pamanahan seda, putrane ya iku Sutawijaya nerusake mbangun Mentaok dibantu Ki Juru Mertani nganti akhire dadi laladan kakuasaan sing lumayan kuat lan ngerobah jeneng laladane dadi Mataram ning tetep dadi bageyan kakuasaan Kasultanan Pajang. Taun 1582 akhire kedadeyan perang antara Pajang lawan Mataram, panguasa Pajang wektu iku ya iku Arya Pangiri. Sutawijaya sing dibantu Pangeran Benawa kasil ngasorke lan nguasai Pajang. Kraton Pajang dipindah menyang Mataram lan Sutawijaya jumeneng nata sing kapisan Mataram nganti taun 1601. Sutawijaya nyandang gelar Panembahan Senapati.
Giyanti sing mecah Mataram dadi 2 ya iku Kasunanan Surakarta lan Kasultanan Yogyakarta.
Kasultanan Pajang > Kasultanan Mataram > Kasultanan Yogyakarta lan Kasunanan Surakarta
1500-saiki (Islam): Demak, Pajang, Banten, Cirebon, Sumedang Larang, Mataram Enggal, Yogyakarta, Surakarta, Mangkunagaran, Pakualaman
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.43, 4 Sèptèmber 2016.
rembang tegal pemalang wonosobo wonosari rembang
wong sing neng kene we pengen mulih,,,rumangsamu pueeeeeeenak opo kerjo neng jepang,,aq trimo macul neng ngomah,ngombenni sapi mben ndino,ngeruk letong tinimbang mergawe neng negoro penjajah,,,,iso2 sampean disodomi wong kne,,,,,knal ke aq ran...kensyusei japan 2007 2010....12 wulan meneh mulih,,,,dipikir mneh yo konco2...oboicho ke!!!!!!arigatou de
KEUTAMAAN MEMBACA AL QUR'AN DIBULAN SUCI RAMADHAN
gas CO2 (karbon dioksida) (97%) karo nitrogen (3%), mulane kondisi kaya kiye angel nggo urip apa baen.
Satrio Ireng: Rahasia Seks Ajaran TAO
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Dębica. Powiat iki papané ana ing propinsi Subkarpathia lan nduwé padunung 132.429 jiwa.
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.29, 14
petunjuk Tuhan YME.2. Manawi tataran ngajeng kala wau sampun dipun lampahi, mila kyahi empu miwiti benjing punapa anggenipun badhe miwiti pandameling dhuwung punika, kyahi empu ugingetang dhawahing dinten ingkang
dewe kudune bangga nduweni kabudayan kang warna-warni salah sijine basa jawa. mulo ayo podho di lestareake, sokor-sokor basa jawa iku bisa dadi basa
Ibnugroho 3. Envilia Putri H. 4. Sofa Daniyatul H. 5. Teofilus Robert
Ing jaman biyen, ing sawijining dusun, ana Mbok Rondo nduwe anak loro, siji anak kandung jenenge Bawang Abang, lan sing sijine meneh anak tiri jenenge Bawang Putih. Ing wanci esuk,
´Inggih, biyung.´ (karo ngadheg mlebu memburi njikuk kumbahane.´ Mbok Rondo :´Oh yo bawang putih, pesenku aja sampe ana barang siji sing kintir, nak ana sing kintir, kowe ora kena bali ngomah.´ Bawang Putih :´Inggih biyung, kula bidhal sakmenika.´(nyangking ember isi kumbahan) Esuk iku dina sing padhang, Bawang Putih kanthi seneng umbah-umbah nganti
kala wau wonten popok belukipun biyung ingkang kintir. Sampun setengeh dinten anggenipun madhosi, namung mboten kepanggih.´ Bawang Abang :´Yung, Biyung, iki lho Bawang Putih ngintirake popok beluk e biyung.´ Mbok Rondo :´Apa?? Bocah kok ora bisa ati-ati, wis moso bodho, saiki kowe lunga a saka kene, lan ojo bali nganti kowe nemokake barang sing kintir mau.´ Karo nangis, Bawang Putih metu saka ngomah, menyang kali nggoleki popok beluk sing kintir mau. Ing pinggir kali, ana paman lagi ngguyang kebo, Bawang Putih nyoba takon marang paman mau.
´ Bareng tekan kali. Bawang Putih enggal ngaturake popok beluk sing kintir karo nyritakake kedadean sing dilakoni Bawang Putih lan langsung memburi ngiris labu paringane Nini mau. nduk cah ayu.´ Nini :´Ya wes. paman. paman sing
tekan omah. Kula badhe enggal-enggal wangsul. karo ethok-ethok takon marang paman sing lagi ngguyang kebo. kowe kudu ngewangi Nini masak ndisik. Kanthi
suwun. Banjur dibukakake. wernane limas limaran. Iki ana labu entheng karo abot. saiki gek enggal kowe mangkat umbah-umbah terus kintirna popok beluk biyung iki. yung sing dilakoni bawang putih. biyung.´ Nini :´Ya wes tak dongakno uripmu bakal mulya ngger cah ayu. Nini. paman. Bawang Putih dodhok-dodhok lawang marang biyunge lan Bawang Abang.
´ Mbok Rondo :´Yo. jebul isine ora
´Iyo. Wong loro pada mati bareng. Kowe mileho salah siji. kowe gek enggal baliya.´ Bawang Abang banjur mlaku menyang nini nini mau. yo kene tak irise. Ya wes aku gelem nanging aku njaluk labu kaya sing
paraga Kethoprak Siswa sawise pentas kanthi lakon 'Sumilaking Pedhut Purabaya", apa iki pratandha bakal mekaring
1. Wetan kali, kulon kali, arêp nyabrang ra
ana woté, wétan gêmati , kulon gêmati, yèn ditimbang padha aboté, ngono
2. Ning cara mbiyèn cara kuna ngéné, pring
tumpuk-tumpuk, ana bumbung wadhah-wadhah lêgèn, lêgèn dibumbani, kêpethuk ijèn
5. O blêgudhug monyor-monyor, inggih nggèr,
10. Sangga ndula kapas pandhak têlih pitik
ménol-ménol. Wé lah Pètruk ki bocah
Opo maneh aku tergolong sing miskin buku...[Misalo aku nduwe buku yo ora meh tak nggo bahan...]
Gurune Cah Bagus on 9/07/2009 09:34:00 PM
Aku copy paste wae ben ketok wis moco + ketok
Kesenian wis arep kaleksanan, mligine Kelas IX kanggo ngadhepi ujian praktik kasebut saben kelas diwajibake nggawe proposal luwih dhisik. Sabab acara pagelaran bisa kaleksanan kanthi apik salah sijine sinengkuyung rancangan kang mateng. Rancangan kasebut biasane awujud proposal. Mula becike coba delengen urut-urutane panulisan (struktur) proposal supaya mengko ben proposale ora ditolak dening guru pembimbing. Tuladha urut-urutane (struktur) proposal bisa diundhuh ana ing kene.Kuwi kabeh amung minangka tuladhane wae, wondene kepriye carane ngembangake proposal, gumantung marang rembugamu karo kanca-kancamu sakkelas.Kawigaten : Proposal Ujian Praktik udakara tanggal 20 Mei kudu wis rampung, jangkep lan pengesahane.
{{{lambang}}}
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Natuna&oldid=1018895"	Kategori: Kabupatèn ing Kepulauan RiauKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn NatunaRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.08, 10 Maret 2016.
Rak Minimarket Pekalongan Jual Rak Minimarket Pekalongan
RAJA RAK MINIMARKET PEKALONGAN | RAJA RAK INDONESIA
Pasulayan Kaum Padri vs Kaum Adat, banjur nglibataké
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Perang_Padri&oldid=928445"	Kategori: Sajarah NusantaraPerangSajarah Sumatra KulonPerang nglibataké WalandaPerang nglibataké Indonésia	Menu navigasi
Satrio Ireng: Strategi Perang Raja-raja Jawa pada Abad Ke 8-15 Masehi
Mei 22, 2008	wayah pid.. duwe blog ga ngomong2.. ta’ dungakno mandul koen.. btw koen akeh duso ngono.. mosok sing nang dukur duwe rencono? wakakakka
Mei 27, 2008	wis, nek posting kui ra sah dipikir. langsung ketik ae opo sing
kabar kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas
Satrio Ireng: Bhagawad Gita (XVI) Yang berhati Suci dan berhati Iblis
JawaDiterbitkan pada Saturday, 10 December 2016 Pukul 12.05Bareng dicedaki jebul sawijining keong Mas kang nyungsang ing antara watu-watu
nyungsang ing watu nganti nemahi tiwas. [Cerkak Basa
Satrio Ireng: DUA SISI PIKIRAN : ILAHIAH DAN SETANIAH
titip ambek bojo lan anak ojo kereng-kereng nggak apik, lek tukaran masyaallah… nyudho rejeki, wong tukaran pisan rejekine mundur 40 dino, lek tukaran ping pindho, yo 80 dino. Lha lek ping telu yo itungen dhewe!”…
Nuwun sewu Bapak Muspika kulo mboten boso, soale niki yugo kulo sedoyo, mangke lek kulo boso lha maleh bosoi panjengan mawon. Wong anak kale wong tuwo, milo kulo sering kale lare-lare senajan mpun gada yugo tigo sekawan lan sak piturute, kulo mboten boso. Nopo masalahe? Biar tidak seperti orang lain, anak yo tetep anak, putu yo tetep putu. Nuwun sewu anak ku kabeh, iki cacak mu. Milo nyelok iki fadlan, boleh Gus, boleh Cacak, boleh Mas, koyok dene Muzaki lan Yusuf, sing anyar Ahmada ndugi maleh iki asale Mojoagung, lha niki Kholid–kumpulan antarane Panji lan Buduran nggeh niki Kholid niki…
Milo nopo’o sih kok tembung Neng-Gus? Sebab ini saudara tua, lha iki Cacak’e sampeyan Adik’e. Lha lek nyelok aku rek yo kabeh Romo (Bapak), luwih marem dipangil Romo dari pada Kyai, terlalu tinggi. Lek Romo lah deket, antarane anak ambek wong tuwo biar deket. Kulo dudukno kabeh iki masalahe sing lami-lami mboten semerep, lha lek ngeten sing tuwek sing salah…
Ibumu bunyai iku siji nggak loro, yo na’udzubillah, lha lek kulo duwe bojo loro nyontoni anak’e nggak pantes ; wong tuwo kok tuas tuwo! Niki repote, abote koyok ngunu perkoro
Soale nduwe loro (sakit) gendeng taunan, mpun panggling, titenono…!!
Wes kabeh yo nak, titenono nak; Romo mu; aku lan Bu Nyai, anak-anakku kabeh
oke dadi DPR, apapun monggo, haknya santri, dadi politisi monggo, dadi polisi monggo, dadi TNI monggo, dadi PNS monggo, dadi LSM moggo,, monggo,, monggo,, monggo,, monggo. Tapi
maneh, ono Sukorejo leren maneh, ono Wonokerto leren maneh lha
dipake? “Sepur ekspres!”. Telung gerobak wong lungo nak, telung gerobak maneh ono sing ngemot areng, bakul tempe, bakul gedang, telung gerobak maneh pertamina, telung gerobak maneh ngemot wong bambong, telung gerobak maneh ono sing numpak nduwur–sing ditarik ngamuk.
awakmu nak, saiki ijek masa proses; ono sing nyambut gawene tibo-tangi, ono sing ijek proses, ono sing nduwe sepeda motor, ono sing nduwe montor,
ngerasakno enak. Wong Kanjeng Nabi ae yo proses, kaitane buruh angon wedus, suwe,, suwe,, suwe sales (dagang melu Siti Khadijah). Suwe,, suwe,, suwe ngrabi sing nduwe sales. Suwe,, suwe,, suwe dadi Nabi, mosok moro-moro Nabi yo g masuk akal lha’an. Aku yo ngunu
taon pisan ae, ojo 2 taon pisan. Aku ngerti awakmu durung sugih, durung wayahe, ono prosese. Tiap 5 taon pisan, 5 taon pisan… Lha lek awakmu moro-moro sugih, tak curigai; “dunyo warisan ta rek?”. Lha lek dunyo warisan yo akeh tunggale?!! Mulakno ndelok awakmu durung sugih
ambek bojomu podo sabare, ambek bojo ambek anak nggak oleh kereng-kereng, kabeh tolong… aku titip ambe bojo lan anak ojo kereng-kereng nggak apik, lek tukaran masyaallah… nyudho rejeki, wong tukaran
dadi Presiden– paham yo nak… Lek santri dadio rek! Payuho berase ojo selepe… Lek selepe sing payu, buyar! Lek berase sing payu, sing nduwe selep iso melelet brengos ambe mengkerik! Cek ono benane bainal selep wal beras…
dikeplok-keplok’i thok ngunu rek. Awakmu nak yo, tak posoi telung taon; “setahun kanggo awakku dewe,
ana nang slesepan ngisor jok, dingo dong kapal mabur mandeg nang duwur laut.""Carane
dicolong utawa digawa balik, angger konangan bisa ditempiling koen.""Motor mabur kaya kiye ana nem lawange, loro nang ngarep, loro nang sewiwi, terus loro maning nang mburi. Angger pesawat kurang hawa nggo ambekan, mengko metu
nguyuh nang jumbleng ngarep, kae jumblenge wong sugih..""Wis lah..cangkeme teol, moga-moga slamet waras bregas bisa mudun maning. Kaya kuwe bae ya, suwun.. Oh iya, njaluk pangapurane ya, mbokan ana sing
1) Terus bae watuke ngikil, tapi ora
mandeg Man Kasan nyuled mbako Boyolali lintingane. Tangane sing isih kuat,
ketiga, semripit angin kumbang ngiliri awake sing esih katon gagah, senadyan
amargi namung paring informasi kemawon babagan kahananipun Man Kasan minangka
waktu deweke dadi tukang batu bar lulusan SD. Deweke ya pernah merantau nang
Jakarta ngewangi bulike asah asah nang Warteg. Wektu kuwe ya urip rasane ora
angel, senadyan Man Kasan cuma nduwe ijasah SD. Sepisan maning Man Kasan
tuturan menika awujud pitakenan ingkang mbetahaken wangsulan saking mitra
3) “Apa jamane sing salah, apa manusia
wis akeh dosane? Apa Gusti Allah wis ora tresna maning karo manungsa? Apa ya ?”
lan ilokusi. Kalebet lokusi amargi namung paring informasi kemawon bilih Man
Kasan menika ngudharasa wonten salebeting batin. Kalebet ilokusi amargi tuturan
kebudegan, akhire tangi lan jagong njejeri Man
5) “Wis kang, urip ora kudu dipikir,
tapi kudu gumregah, mampune awake dewek kiye apa?”
6) “Ya, apa? Wong wis tak lakoni dadi
tambal ban, wis mayang nganti tekan Laut Yuwono, ya maksa bae aku ora mampu
8) “Aku emoh, Nah! Sarekasane urip nang
negarane dewek, kiye luwih apik timbang urip seneng nang negara liya,”. Man
Kasan ngomong karo matane mendelik, nyawang bojone sing esih katon nom, kulite
putih resik tur awake katon sintal. Man Kasan banget tresnane karo bojone,
9) “Lha primen, kang! Aku ora tega nyawang
sampeyan adus kringet makani Udin, Sofyan karo Sulis.
kalebet lokusi amargi namung paring informasi kemawon bilih Yu Sinah garwanipun
Man Kasan lenggah njejeri Man Kasan.
Kalebet lokusi amargi namung paring informasi kemawon bilih Yu Sinah menika
ngendika kalihan Man Kasan. Kalebet ilokusi amargi tuturan menika awujud
pitakenan ingkang mbetahaken wangsulan saking mitra tutur. Kalebet perlokusi
amargi tuturan menika wonten efekipun tumrap mitra tutur inggih menika efekipun
lokusi amargi tuturan menika namung paring informasi bilih Man Kasan sampun
nyambut damel kanthi tenanan ananging gesangipun taksih rekaos. Kalebet ilokusi
saking Man Kasan ingkang mbetahaken wangsulan saking mitra tutur. Kalebet
perlokusi amargi tuturan menika wonten efekipun tumrap mitra tutur inggih
menika efekipun awujud wangsulan wonten ing tuturan ngandhapipun.
kalebet lokusi, ilokusi lan perlokusi. Kalebet lokusi amargi tuturan menika
nuduhaken bilih Yu Sinah gadhah kekajengan badhe tindhak kerja dhateng
Malaysia. Kalebet ilokusi amargi tuturan menika awujud pitakenan utawi panyuwunan
ijin dhumateng Man Kasan babagan kekajenganipun Yu Sinah kerja wonten ing
Malaysia. Kalebet perlokusi amargi tuturan menika wonten efekipun tumrap mitra
tutur inggih menika efekipun awujud wangsulan wonten ing tuturan ngandhapipun.
namung paring informasi bilih Man Kasan boten paring restu Yu Sinah kerja
wonten ing Malaysia. Kalebet ilokusi amargi tuturan menika betahaken wangsulan
saking mitra tutur. Kalebet perlokusi amargi tuturan menika wonten efekipun
tumrap mitra tutur inggih menika efekipun awujud wangsulan wonten ing tuturan
kalebet lokusi lan ilokusi. Kalebet lokusi amargi tuturan menika namung paring
informasi bilih kekajenganipun Yu Sinah kerja dhateng Malaysia amargi boten
tega kalihan Man Kasan ingkang sampun kerja banting tulang ananging asilipun
namung pas-pasan. Kalebet ilokusi amargi tuturan menika mbetahaken wangsulan
langit omahe sing wis kusam warnane, saiki tambah anget kena genine manungsa
sing bebrayan lagi pada tukaran, eyel-eyelen, pada ora gelem ngalahe. 11) “Wis kaya
kiye bae, Nah. Yen kowen
kowe mikir masa depane bocah, ya ora susah ning Malaysia. Awake dewek duwe omah
tingalane wong tuwa pinggir dalan, bisa kanggo warung sega apa sauto. Kenapngapa
rada adem hawane, bojone saiki wis ora ngeyel maning. Man Kasan ya wis lega
Esuk esih ana dina, esih ana penguripan maning.
angka 10) ing nginggil kalebet lokusi amargi namung paring informasi kemawon
nginggil kalebet lokusi, ilokusi lan perlokusi. Kalebet lokusi amrgi namung
informasi babagan jalan tengah ingkang badhe dipunpundhut supados Yu Sinah
gesang Man Kasan sakulawarga saged kacekapan. Kalebet ilokusi amargi usulan
saking Man Kasan menika betahaken pasetujunannipun saking mitra tutur inggih
menika Yu Sinah. Kalebet perlokusi amargi amargi tuturan menika wonten efekipun tumrap mitra
nginggil kalebet lokusi, ilokusi lan perlokusi. Kalebet lokusi amargi tuturan
menika namung paring informasi bilih Yu Sinah boten setuju kalihan usulipun Man
Kasan. Kalebet ilokusi amargi tuturan menika betahaken wangsulan saking mitra
tutur bilih Yu Sinah boten setuju usulipun Man Kasan. Kalebet perlokusi amargi tuturan
menika wonten efekipun tumrap mitra tutur inggih menika efekipun awujud
angka 13) ing nginggil kalebet lokusi lan ilokusi. Kalebet lokusi amargi
tuturan menika namung paring informasi utawi andharan jalan tengah saking
perkawis ingkang saweg dipunributaken pasutri Man Kasan kalihan Yu Sinah.
Kalebet ilokusi amargi tuturan menika betahaken wangsulan saking mitra tutur babagan
ingkang angka 14) kalebet lokusi amargi namung paring informasi kemawon
dhumateng pamaos bilih pasutri menika sampun boten padu ingkang
NGELMU MANUNGGALING KAWULO GUSTI 'ALA NLP
^ kalsel.bps.go.id Luas Wewengkon Kalimantan Selatan menurut BPS
Balangan • Banjar • Barito Kuala • Hulu Sungai Kidul • Hulu Sungai
kangge RPP lengkap saged dipundownload wonten link menika RPPcangkriman.docx
Piye iki…aku wis kangen ngobrol nang ndaleme njenengan … Wektu iku
Kathahipun lemah ing dharatan Kagoshima punika asalipun saling bledhug lan wedhi vulkanik ingkang gampil nyerep toya. Prefektur punika kagungan sekedhik dhataran andhap awit saking punika kutha-kutha Prefektur Kagoshima ingkang wonten ing dharatan Kyusu dipunubengi déning gunung-gunung ingkang nyebar tebih antawisipun setunggal kalihan sanèsipun.
Saking kidul mengalèr, wewengkon prefektur punika dawanipun 600 km, kanthi dawa garis pasisir 2.772 km. Ing prefektur punika wonten laladan mawi salju kados kutha Isa, Kagoshima, ananging Kepuloan Amami mawi iklim subtropis. Nalika mangsa adhem, wewengkon prefektur ing dharatan Kyushu mawi iklim anget. Sewalikipun ing mangsa panas, wewengkon prefektur punika pikantuk kathah cahya srengéngé lan mawi curah jawah ingkang inggil. Sanajan kawéntar minangka laladan subtropis, Ujung Satsuma adep-adepan kalihan Laut Cina Timur. Nalika mangsa adhem, amargi arah angin muson ingkang mbeta awan salju, pusat kutha Kagoshima kadang kala mandhap salju. Tanggal 6 Januari 1986, salju ing kutha Kagoshima dumugi 23
Tembung Kagoshima dipunserat mawi aksara kanji kagem rusa lan anak, amargi ing pulo (shima) punika dipunpanggihaken kathah anak rusa. Kejawi punika, ing Basa Jepang kagu ateges gunung berapi. Sakurajima punika gunung berapi, saéngga kawéntar minangka pulo gunung berapi. Ing Pulo Sakurajima rumiyinipun kalebet papanipun pelaut (kako) saéngga dipunsebat pulo pelaut (kakoshima).[3]
Zaman kuno[besut | besut sumber]
Zaman Kamakura dan Muromachi[besut | besut sumber]
Zaman Edo[besut | besut sumber]
Zaman modern[besut | besut sumber]
pranala barkas rusakKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Transformasi Laplace ya iku teknik kanggo nyederhanakake permasalahan ana ing sawijining sistem kang ngandung masukan lan keluaran, kanthi nglakokake transformasi saka suatu domain pengamatan marang domain pengamatan liyane.[1] Ana ing matematika jinis transformasi iki awujud konsep kang penting bagean saka analisa fungsional, kang bisa mbantu nalika
matematika utawa fungsional sederhana saka masukan utawa keluaran sawijining sistem, transformasi Laplace bisa menehi deskripsi funsional alternatif kang kadang kala bisa ngampangake proses analisa kelakukan saka sistem.[1] Ing sistem
kanggo kabèh biji t riil karo t ≥ 0, ya iku fungsi F(s), kang didefinisikake dadi[2]:
{\displaystyle \delta (t)\ }
ing 0 yèn ana sawijining impuls ing f(t) pada 0. Umume parameter s bijine kompleks[2]:
displaystyle s=\sigma +i\omega \,}
Jinis transformasi integral iki duwé sifat kang migunani kanggo analisa sistem dinamik linier.[2]
^ a b c d (id)www.infometrik.com
^ a b c (id)www.docstoc.com
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.51, 11 Novèmber 2016.
mboten niku lare ne asli pundi.nek ajeng niat sekolah geh sekolah mbten mlh adol tempe gembus
engkang jenengan poto mniko mas hanafi, mniko geh mboten saking yogjo to mas???jenengan mersani mboten plat ipun????kulo sampun
menawi bade dahar, monggoh ndamel piambak. kulo mboten masak wonten panggenan meniko,,,
Fosforilasi inggih punika lampiran kimia fosfor kanggè molékul, biasanipun gégayutan kaliyan simpénan Ènérgi ing salébéting ikatan kovalèn ingkang ugi kawujud. Tuladhanipun : lampiran gugus fosfot kaping tiga tumuju ing ADP ing pémbéntukan wujud Ènérgi ingkang langkung ènggal, ATP. fotofosforilasi inggih punika jénis fosforilase ingkang gégayutan kaliyan pémbéntukan ATP ing prosès fotosintesis.[1](dipununduh Tanggal 13 Oktober 2012). Fosforilasi lan dèfosforilasi protèin ménika mékanismé sèlular ingkang kasébar kanggè mérègulasi aktivitas protèin. Mani umumipun Ènzim ingkang nransfér gugus fosfor saking ATP ing protèin inggih punika protèin kinasé. Résèptor tirosin kinasé mémfosforilasi tirosin ing résèptor tirosin kinasé sanès ing satunggal dimér. [2] Fosforilasé inggih punika mékanismé ingkang wigati ing
iso nduwe omah lan manggen ndek raya langsep, oleh bojo ayu,anakke wong sing genah,tapi kerenge ngluwih-ngluwihi
mbok culne trus mbok losne lara sing tak roso
tengen kuwi bakale kanggo omah Guru, lek sing kiwo iki mbesuk bakal dadi omahe santri, lha gunung kana kae, mbesuke bakal dadi panggon tembak-tembakan, Insya Allah pondok iki bakale gedhe latare tekan celebes”
Pulo Enggano iku pulo sing dumunung ing samudra Hindia lan wewatesans karo nagara India. Pulo Enggano iki minangka bagéyan saka wewengkon pamaréntah Kabupatèn Bengkulu Lor, Provinsi Bengkulu, lan minangka sawijining kacamatan. Pulo iki dumunung ing sisih kidul-
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Enggano&oldid=1004591"	Kategori: Pulo ing IndonésiaPulo ing BengkuluPulo paling jaba Indonésia	Menu navigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.11, 5 Maret 2016.
nuwun sanget, nggih, mbak.. Gusti Allah ingkang mbales.. menawi rejeki pancen mboten dateng pundi-pundi..
Carrie ya iku salah siji filem medeni supranatural saka Amerika taun 2013. Filem iki digawé minangka adhaptasi kaping telu saka Stephen King's "Carrie (1974 novel)", lan digawé déning MGM lan Layar Gems. Filem kang ditayangake ing tanggal 18 Oktober 2013, dibintangi déning Chloe Moretz minangka "Carrie White", lan Julianne Moore minangka ibu Carrie, Margaret White. Filem iki disutradarai déning
Julianne Moore) urip dhewekan ing omahe. Wanita kang nduweni sipat agamais iki nduweni anak wedok. Inga tine ana kepinginan mateni jabang bayi nanging ora sida. 18 taun wis kliwat, anak wedoke "Carrie White" (Chloe Moretz), wis gedhe, dadi anak wedok kang isinan, ora nduweni kapercayaan marang awake dhewe. Carrie uga wis arep lulus saka SMA Ewen ing Maine. Sawinjine dina bubar ulah raga ing sekolahan, Carrie menstruasi sing pisanan. Nanging dhèwèké keweden, rumangsa dhweke getihen arep mati. Ngerti kanca-kancane malah diguyu lan digodha. Ana kancane sing arane Bully
kothakinfoFilm Amérika Sarékat taun 2013Rintisan mawa topik film	Menu navigasi
nggawe boso jowo-an (ngetes sampean asli wong majang opo dudu’)
Aku asline yo wong pagowan, cuma kesuwen merantau.
5. Kebiasaan nguli merantau dadi berkurang.
6. Jeneng Kab. Lumajang iso dikenal wong akeh sak jagad dunyo.
1. Perlu ono pelatihan skill gawe warga, carene produksi bahan2 baku mentah sing melimpah neng Pagowan.
3. Perlu ngerti tempat pemasarane produk2 iku lek wis dadi.
4. Perlu ono semacam kelompok usaha ca’ne iso solid.
Lha iki mau uneg2 sing pengen tak sampe’no nang sampeyan, mugo2 ono saran timbal balik. Demi kemajuan desone
wis suwe aku ngenteni kowe rino wengi ora nyambut gawe
nang kene aku ngenteni kowe adoh-adoh aku tekan kene
sing gae jagat sak isi’ne muhammad ta…nyembah kie yo
“ Ya miturutku ormase kuwi sing kleru ! Adigang adigung adiguna ! Rumangsa bener dhewe, rumangsa kuwasa ! Kabeh di anggep kleru nek ora padha karo duwekke ! Ora ngajeni kapitayane liyan, apa-apa sing ora sesuai karo ajarane langsung di babat ! “ jawab Bagong lagi.👿👿👿
“ Lha kowe sakloron kok ya padha geger karepe dhewe ki ?! Lha nek panemumu padha kaya mengkono kuwi, terus apa bedane kowe sakloron karo wong-wong sing mbok rasani kuwi ?
pokoke amrih menange dhewe, tumindak sak karep-karepe dhewe …,” Kata Petruk.
“ Oooo, dadi kaya ngono kuwi ya klebu bener … “ kata Bagong.🙄🙄🙄
“ Hiya … Bener, ning ora pener … “ Jawab Petruk.😉
“ Lha sing nomer telu ?” Tanya Gareng.
Lha wis kepriye … Petruk ya bertele-tele, koq. Kari kandha wae nek point 4 (bener sing sak karepe dhewe) lan point 3 (bener mungguhing golongan) kuwi kleru utawa ora bener. Ngono rak ya cukup ta ?! Malah kedawan dawan, ya dadi ngantuk nuw, aku …, “ Jawab Bagong membela diri.
“ Ya neng kono iku luhure wong Jawa. Ora gelem langsung ndakwa nek kuwi barang kleru, ning nganggo cara supayane bisa karyenaktyasing sasama … Wong kepriye-kepriye a, point 4 kuwi rak ya pancene bener, tap ya kuwi mau, bener miturut karepe dhewe, semono uga point 3. Kuwi ya bener, ning miturut golongane … Mula sing bener lan pener iku ya bener sing ora nerak angger-anggering Negara lan Gusti Pangeran, “ Kata Petruk lagi.
“ Kepriye, Gong ? Wis mudheng sing di karepke apa durung, Gong ? “ tanya Gareng kepada bagong.
“ Lhhoooh … ! Lha nek aku ngono jan-jane ora usah di terangke wae wis mudheng, koq. Aku iki rak mung arep ngetes Petruk wae, apa dheweke ki isih kelingan karo wejangane suwargi Rama Toeloes biyen apa ora. Petruk wae sing ora rumangsa ! “ jawab Bagong sambil masih mengucek-ucek matanya.
“ Ya wis, ya wis, nek ngono … Ayo, padha mlebu, padha
AAN	4 Juni 2011 pukul 2:24 pm	Balas	matur suwun,dados tambahing pangertos kulo.
dangunipun tigang warsa dateng pawiyatan menika. Kula sakonco inggih badhe nyuwun pangestunipun supados kula sakonco saget nglebeti pawiyatan enggal ingkang sae ingkang sampun dhados tujuan kula sakonco. Ugi supados kula sakonco saget dados tiyang ingkang migunani kagem keluarga, masyarakat, ugi bahasa lan negara. Sejatosipun kula sakonco kraos awrat sanget kagem nilaraken pawiyatan menika. Kula inggih gadhah sekedik pesen kagem adek-adek kelas 7 kaliyan 8 supados sinal ingkang sregep sinau supados saget wujudaken cita-cita nipun ugi dados lare ingkang lanthip. Cekap semanten saking kula, manawi
Ranggawarsita “Saiki jamane jaman edan, yen ora edan ora keduman. Sak bejo-bejone wong kang edan, isih bejo wong kang eling lan waspada“. Lha
Kaca iki ngenani kabupatèn ing Jawa Wétan. Kanggo panggunaan liyané, pirsani Pasuruan (disambiguasi).
kabupatèn Pasuruan ketata saking 24 kacamatan, 24 kalurahan lan 341 désa. Kacamatan-Kacamatan ing kabupatèn iki
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Pasuruan&oldid=1102416"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIKabupatèn ing Jawa WétanKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
CebuanoEnglishFrançaisBahasa IndonesiaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.37, 22 Oktober 2016.
nggih nyuwun sewu . . .mbukak kamus mawon kamus Jowo :
P : Kowe nduwe omah opo durung . . . . . ?
P : Wah kowe ora iso ketompo nang kene
a : Lho kok ngaten . . . . . ?
P : Mengko kowe mesthi ngajukne utang nang perusahaan.
a : Ah . . . mboten kok. Sak janipun tiyang sepuh kulo niku sampun sugih.
P : Kowé wis lulus sarjana tenan . . . . . ?
P : Lho nek kowe sarjana malah ora ketompo, kéné iki golék sing SMA aé, luwih manutan lan bén mbayaré murah
c : Sakjanipun kulo tasih badhe skripsi
P : Wis malah ora ketompo meneh . . . . .
c : Lho kados pundi to niki . . . . ?
P : Mengko kowé nek kerjo mung ngetik nggawe skripsimu, lék wis lulus mesti golék kerjo neng perusahaan liyo dadi perusahaan iki mbok apusi.
d : Mboten pak, kulo serius yén nyambut damel.
d : Wah . . . . . kok ngoten to?
P : Engko konco koncomu lan anak buahmu podho stress.
d : Sak jané nggih sekedhik-sekedhik remen guyon.
P : Engko kowé mung ndagel nglawak ae crito crito sing lucu lucu. . . . . . .
P : Kowé mau mréné numpak opo ?
P : Saiki BBM mundhak terus, mengko kowé njaluk mundhak bayarne terus
e : Wo, kulo wau namung mboncèng kemawon, kok
P : Nek ngono caramu yo ora ketompo
e : Lho, lha kok ngoten . . . ?
P : Mengko kowe mung gawéné mboncéng mobil kantor. Ngrusuhi, dipetak petuk ae gaweanmu.
P : Mengki nyambut gawemu ora tenanan, mung mikir gawe uanaaaaaak terus
f : Lho, lha kok ngoten. . . ?
P : Gawé anak aé aras-arasen, opo manèh nyambut gawé, dasar malesan kowe.
P : Kowé wis ngerti gawéyanmu durung ?
P : Nek ngono caramu kowé ora ketompo meneh.
P : Arep nyambut gawé kok ora ngerti gaweyané piye jal ?
g : Oo, nèk damelan niku sampun ngertos kok pak
k : Niku rumiyin Pak, sakmeniko sampun radi edan.
P : Malah tambah ra ketompo . . . . . .
k : Pripun to niki . . . . ?
P : Mengko aku dadi nduwe saingan . . . . . . . . . .
4. Nek durung iso kompak mbok yo musyawarah lah
nadanusantara said: mosok Yuni gara2 KDRT mas? Wong ayu nasibnya kok memelas
karo aku gelem ra yo, mbok sapa ngerti gelem
awakmu kan ngakune mirip ongki, dadi jatahmu yo sing meh meh podo karo paula ndul ;))
yo Ngger? Nek biyen onok wong kepaten, sing liyane (non islam) yo podho me ngurusi. Nang kuburan, Islam, Kristen, Hindu, Budha podho-podho sak panggon, tapi saiki kok wis
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Comuni_ing_Provinsi_Agrigento&oldid=97180"	Kategori: Comuni ItaliaKutha ing Sisilia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.55, 26 Dhésèmber 2007.
Simple EnglishSlovenščinaTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.12, 1 Agustus 2013.
kawulo mboten pantes lumebet wonten ing swargo paduko,Nanging kawulo mboten kuwowo nampi bebendu benteripun
panci namung paduko piyambak ingkang Moho Paring Pangampunan soho Moho Agung binathoro.•• Dosa-dosa kawulo sampun kados dene larakkan krikil wedhi ing sapinggiripun samudro,• Pramilo mugi kaparingono kawulo ampunan saking Paduko, duh Gusti ingkang Moho Agung.Sawetawis umur kawulo lumampah teras, soho samsoyo sudo ing saben dintenipun,• Kamongko dosa-dosa kawulo ugi teras nambah, lajeng kados pundi anggen kawulo saged kuwowo nampi.•• Duh Gusti Allah, badan kawulo ingkang kebak maksiat puniko, sowan marak ing ngarso Paduko,• Kanti raos ugi rumaos kebak dosa ingkang tanpo upami, pramilo kawulo nyuwun kanti sanget pinaringan pangapuro saking Paduko.• Ananging menawi Paduko mboten rilo paring pangapuro, lajeng dumanteng sinten malih kawulo kedah nyuwun pangapuro saking dosa-dosa kawulo,• Menawi Paduko paring pangapuro, panci sampun sak leresipun Paduko ingkang nyarirani piyambak, amargi inggih namung Paduko piyambak ingkang kagungan panguawaos paring kanugrahan pangapuro dumateng umat jejering manungso ingkang Paduko pilih soho kersaaken piyambak.•• Astaghfirullah haladziim, duh Gusti Allah ingkang Moho Kinasih sarto Moho Tresno, pinaringono ampunan soho pangapuro dumateng sedoyo dosa ugi kalepatan kawulo.Cijantoeng Tigo, suryo kaping 6 wulan Januari 2007 sesarengan suryo kaping 27 Dzulhijah 1428 H
Sinareng lumebet ing warso enggal 1429 hijriah, keparengo kawulo sak brayat hangaturaken SUGENG WARSO ENGGAL, mugi sedoyo ingkang kaajab ndadosna kasaenan, saged pinanggih ing karahayon saking
Balas	JOKO berkata:	16 Juli 2011 pukul 7:33 pm	gendeng pamungkas……wong gendeng kon mungkasi gawe kang mboya dong marang dong dinge pakaryan….arepo podo-podo PNS ananging pakaryan guru mboya bisa dianggep podo karo pakaryan PNS liyane. Pakaryan liyane (pegawe kantoran/Bank pisan) umnpomo lara weteng cukup pasang tulisan “sedang istirahat sebentar” wis cukup, lha menawa pakaryan guru umpomo lara mencret kuwi wis bingung carane bocah bisa ditinggal sedilit amarga hajat mencret mau…..guru arep mulang wis mesthi kudu
sampunipun kulo undhuh, nyatanipun sami plek kaliyan foto copy ingkang sampun kulo waos. senajan mekaten, matur nuwun sanget. Wonten Mojokerto, Bidang Ketenagaan taksih dereng saget nampi ingkang kados kaserat ing buku, 24 jam nggih kedah kados ingkang kawaos wonten ing
ingkang kathah, punapa malih rencang guru. salam gasan dangsanak nang
nuwun pak, kulo sedulur sinoro wedi ingkang wonten bengkulu utara saged ngangsu kaweruh dumateng panjenengan babagan penggawean guru. Mugi-mugi panjenengan tansah
am	Maturnuwun pak budi kula syauqi sampun saged ngunduh
nuwun pak, kulo sampun saget ngunduh pedoman beban kerja guru.
migunani kangge rencang-rencang. Namung kosok wangsulipun kula nyuwun dipun ceneng lan gangheng supados kula saget maju kados sederek-sederek ingkang wonten
saka sebrang. Lenggahipun wonten pundi pak? kula kala-kala nggih teng mBanjarmasin. Kula nembe kemawon lho merantau teng Ampah kalimantan tengah. Nembe wolulas tahun. Mugi panjenengan sakeluwaga sumrambahe dhumateng rencang-rencang sedaya pinarirang rahayu, widada nir ing
maturnuwun, kersa pinarak wonten gubugipun tiyang kalimantan. Mekaten mas, file inkang dipun unduh arupi *.RAR, pramila kedah dibuka ngangge WINRAR utawi winzip. saksampunipun dimekaraken fie arupi PDF
Wojkowice (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Kagungan putra satus lanang kabeh, mula diarani kurawa. Ing antarane: Duryudana, Dursasana, Durmagati, Durmuka, Kartamarma,
kulo remen ngingah jangkrik, punopomalih Eyang Kakung Hardjongoelomo remen maringi arto kangge tumbas jangkrik jlitheng (cemeng). Menawi ndalu jangkrik lanang sami ngerik sesarengan ngantos wonten talingan mbrebegki. Kadangkolo menawi wonten konco jaler dumugi nggriyo lajeng ajak-ajak adu jangkrik,....inggih dipun ladosi. Kawiwitan dipun glitik ngangge suket teki lajeng jangkrik lanag kekalih sami cokot-cokotan.Menawi nembe musim jawah, pados jangkrik wonten sabin langkung ngremenaken, meopo malih sabinipun bibar dipun pantun, waah kathah sanget jangkrik-ipun. Menawi mboten jawah pados jangkrik wonten ngeril sepur urut setasiun.Pakanipun jangkrik meniko kolo-kolo krokot dipun sundling ngangge lombok abrit, wah lajeng galak sanget menawi dipun kilik-kilik(kileni).Menawi tumbas dateng ngajeng sekolahan PsarPon Kediri, asring kapusan, amrgi jangrik ingkang wonten plompong kates (wadahipun) mboten angsal dipun bikak alias "gambling".Ingkang ngremenaken menawi ajar ndamel kandangipun saking ruji pring ingkang dipun tumpuk-tumpuk, menawi iketanipun saking karet gelang asring ugi dipun krokoti jangkrikipun lajeng sami ucul sedoyo. Paling-paling inggih namung mringis kemawon. Nasib....
Sinareng lumebet ing warso enggal 1429 hijriah, keparengo kawulo sak brayat hangaturaken SUGENG WARSO ENGGAL, mugi sedoyo ingkang kaajab ndadosna kasaenan, saged pinanggih ing karahayon saking kanugrahaning Gusti.
SOHO TANTE LA UGI IBUNIPUN KEKE (anak pambarep)
bacc. ing. aedif.bacc. ing.el.bacc. ing. sec.bacc.ing.agr.bacc. ing. el.Bacc. ing. elbacc.ing.sec.bacc.ing.logist.bacc. ing. mechbacc. ing.
as 16.3 Mb PDF file, U.S. Geological Survey 1998
Pavonis_Mons&oldid=1102361"	Kategori: Gunung ing MarsRintisan mawa topik Mars	Menu navigasi
Uwis, yog, wis isa meneh komputere.
wah, jeh dieling-eling tenan yo iki ?
Wham bam thank you, ma’am, my qusoeitns are answered!
kartunis indonesia (pakarti), semarang cartoonist club (secac), solo kartunis indonesia (sloki), kelompok kartunis kaliwungu (kokkang), kartunis ambarawa (karamba), paguyuban kartunis yogya (
pecah ban (pecandu humor bandung), pakyo (paguyuban kartunis yogyakarta), kokkang (kelompok kartunis kaliwungu), karaeng (kartunis daeng-makassar), karamba (kartunis
.......................Simbah Jowo, .. mBah Darsono: WARSO ENGGAL 2008 WONTEN KITHO SOLO
.......................Simbah Jowo, .. mBah Darsono
WARSO ENGGAL 2008 WONTEN KITHO SOLO
Dinten Seloso kolowingi kaleres tahun baru suryo kaping 1 Januari warso 2008, mbah Dar nembe wonten Surokarto Hadiningrat, saperlu nuweni kepenakkan ingkang nembe dados pinanganten inggih puniko Mas Ginjur alias tole Yan putranipun Dik mantri ingkang ongko kalih.Hiburanipun wonten pawiwahan puniko mboten sanes inggih organ soho campursari khas Solo, biduanipun kalih
Nuwun sewu mBah....bade matur menawi saged blog njenengan di link mawon kalih blog JOWO sanese. Kajenge rame ngoten tur nggih gayeng.sangking kulo, tiyang peranakkan Bapak kalih simbok.2008 Januari 16 15:32CACAKKE DEWE ngendiko...Ceek angele ngomong boso kromo iku lo, biasae ngomong karo arek-arek iku pokoke ngerti ae.tekok aku, cacakke dewe2008 Januari 16 15:35mBAH DARSONO ngendiko...Matur nuwun, paringanipun kawigatosan saking panjenenganipun :1. "tiyang peranakkan"2. "cacakke dewe"Punopo wonten malih ingkang bade nyusul paring ular-ular?.Sumonggo nyadhong dawuh.Nuwun.SimbahJowo.
kucing kak.. yang cowok main bola.. BalasHapusndop10 Juni 2014 08.09Huhahahhaa... ndik omahku kene yo digawe panggonan bocah dolanan. Maklum aku yo seneng karo cah cah cilik (atau disenengi cah cah cilik ya?),
CebuanoDeutschEnglishEestiBahasa MelayuNorsk nynorskNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.24, 16 Novèmber 2013.
Other Tags: Jual wayang kulit, Jual wayang karton, Semar, wayang gunungan
Larungan agung, ruwatan jagad sing ditekani wong sing akehe ewonan salah sijine yoiku misungsungake labuhan sing wujud wedhus kendhit.Biasane ruwatane ono ing pinggir samudro.
“ Gusti, matur nuwun sanget, dumugi sepriki kula sampun Paduka paringi gesang lan kanugrahan saged meruhi sedaya ingkang dereng kedadosan. Kula ugi matur nuwun sanget, bilih lampah kula kawit rumiyin dumugi sepriki tansah Paduka ayomi saking sedaya bebaya. Nanging, nyuwun gunging pangapunten Gusti, kula rumaos sampun mboten wonten ginanipun malih gesang wonten ing alam donya menika. Dados tiyang jaler, kula mboten saged nyekapi kabetahanipun kaluwarga kula. Kula kados dene tiyang jaler ingkang tan migunani kangge keluwarga kula piyambak. Kula suwun kanthi sanget, dhuh Gustiiii …, kersa a Paduka mundhut kula sakmenika ugi, Gusti, kula sampun kepengin enggal-enggal
yakni PENGANTIN HANTU Wis bola bali montor sing sepione dipasangi janur kuwi liwat dalan ngarep warung anggonku cangkruk ngopi.Saiki sing ping papat banjur mandeg ning ngarep warung. “Nyuwun sewu mas,dalemipun tiyang ingkang gadah damel wonten dusun mriki pundi?”sijine wong lanang mudun saka montor “wah kadose mboten wonten ingkang gadah damel kok wonten mriki.”ujare kang Warno sing metu saka warung. Wong lanang mau banjur bali menyang rombongane.Aku lan pira piro wong melu nyedak. “Endi to Yun omahe kok isa lali?” wong banjur takon marang Yun sing sajake nganten putri. Sing ditakone bingung. “Nyuwun sewu punaqa wonten fotone nganten jaler?”Dumadakan pak Warji mara banjur takon. “Inggih wonten.”saurane penganten putri banjur njupuk foto lan diwenehke pak Warji.Pak warji manggut manggut nyawang foto kuwi. “Oh,aku kelingan,mas Yon pesen nek mrene dikongkon nengeri wit kelapa.”dumadakan penganten putri ujar lan katon sumringah seneng. Rombongan mau banjur pamit. Pak Warji ngongkon njupuk sepeda sing ndak parkir neng ngarep warung banjur ngajak ngetutake rombongan nganten mau. “Yun,endi omahe?Kuwi wite klapa, malah kae kuburan.”Takone pak sopir sing mulai jengkel. “Mekaten mawon,mangga kula teraken dateng tiang sepuhipun nganten jaler.”ajakane pak Warji nalika nyedaki rombongan. Rombongan mau setuju lan banjur ngetutake sepeda montorku sing mboncengke pak Warji. Jebul pak Warji ngajak menyang omahe pak Noto. “Inggih leres punika fotonipun yoga kula Yoyon Suyono.”ujare pak Noto marang rombongan nalika wus teka. “Pak,sampean ki piye,endi anakmu Yoyon,lan ngopo kok ora ana rame rame kanggo nampa penganten? salah sijine rombongan takon kanti nesu,lan rombongan padha pating gremeng. “Nganten?”pak Noto sajak bingung. Banjur salah sijine wong mau banjur nyritakne kanti tembung rada srogol menawa Yuyun lan Yoyon
“Yuwun sewu,leres foto niki yoga kula Yoyon Suyono,nanging piyambake sampun ninggal pitung tahun kepengker.”semaure pak Noto.Aku lan wong wong kaget kejaba pak Warji lan
6Ujung Pandang (Makassar), Indonésie
9en mer10Probolinggo (Java oriental), Indonésie 07:00
PURWAKARTA 41116;KEL TEGA MUNJUL;PURWAKARTA 41117;GG. BIMA;PURWAKARTA 41117;GG. INDACI;PURWAKARTA 41117;GG. SUKAMAJU;PURWAKARTA 41117;GG. PANDU I-II;PURWAKARTA 41117;GG. SERVICE TV;PURWAKARTA 41117;GG. SADEWA I-II;PURWAKARTA 41117;GG. NAKULA I-III;PURWAKARTA 41117;GG. SAMIAJI I-II;PURWAKARTA 41117;JLN.MUNJUL;PURWAKARTA 41117;JLN.RAWASARI;PURWAKARTA 41117;KPG.MUNJUL;PURWAKARTA 41117;KPG.RAWASARI;PURWAKARTA 41117;KPG.CISELANG;PURWAKARTA 41117;KPG.PANGUPUKAN;PURWAKARTA 41117;KPG.CILENGKENG;PURWAKARTA 41117;KR. INDACI;PURWAKARTA 41117;KR. MUNJUL JAYA;PURWAKARTA 41117;KEL MUNJULJAYA;PURWAKARTA 41118;KB. KOPTI;PURWAKARTA 41118;GG. KOPI;PURWAKARTA 41118;GG. WAHID;PURWAKARTA 41118;GG. MELATI;PURWAKARTA 41118;GG. K N P I;PURWAKARTA 41118;GG. LANGGAR;
puisi ngapak: jane inyong ra penting nggagas ketresnan, merga ketresnan kuwe dudu anggone
inyong ra penting nggagas ketresnan, merga ketresnan kuwe dudu anggone digragas.
karo nggragas ahaha (maning) ya ngapurane ya gas?babagan demenan, perkara ketresnan.. ora mada wong bebojoan. tresnane wong lanang maring bojone..neng ngarepelah neng mburine?ahaha
Prabu Gilingwesi, 795 – 819)8. Rakeyan Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 – 891)9. Prabu Darmaraksa (adik ipar Rakeyan Wuwus, 891 – 895)10. Windusakti
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kylstad&oldid=874733"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa MelayuNederlandsNorsk nynorskNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.51, 16 Novèmber 2013.
lelembut ing nusa Jawi kang rumeksa ing nagara, para ratuning dhedhemit, agung sawahe ugi yen eling sadayanipun, pedah kinaya tulah, ginawe tunggu wong sakit, kayu aeng lemah sangar dadi tawa. Kang rumiyin ing bang wetan. Durganeluh Maospahit lawan Raja Bohureksa iku ratuning
ing Candi Kahyanganira. Semarang Baratkatiga, Pakalongan Gunturgeni, Pecalang si Sambangyuda, Sarwaka ing Sukawati ing Padhas Nyai Ragil, Jayalelana ing Suruh
Kartasura, Cirebon Setankoberi, Jurutaman ingkang aneng Tegallayang. Genawati ing Seluman, Ki Kemandhang Wringinputih, si Karetek Pajajaran, Sapuregel ing Betawi, Ki Drusul ing Banawi, ingkang aneng
den reksa. Ing Pasisir Butakala, ing Tlacap si Kalasekti, Kalanadhah ing Banyumas, Sigaluh aran Prenthil Banjaran Ki Wewasi
Sangkalbolongan, Kedhungandhong Winongsari ing Jenu Ki Karungkala, ing Pengging Banjaransari, ing Kedhu kang nenggani, anamaa Ki Candralatu, Gunung Kendhalisada Kethekputih kang nenggani, Butaglemboh ing Ayah kahyanganira. Ni Rara Dhenok ing
Nglandhak Ki Mayangkara, si Gori Kedhungcuwiri, Baruklinthing ingkang ana ing Bahrawa. Sunan Lawu ing Argapura, ing
ngreksa ing Matesih Jaranpanolih ranipun, Ki Londir Pacangakan, si Landhep ing Jataisari, Ondar-andir ingkanag aneng Jatimalang. Arya Tiron ing
Sendhang Retna Pengasih Butakapaa ing Prambanan, Bok Sampurna ardi Wilis, Raden Galinggangjati kang rumeksa
ing Pakacangan, Cangakan si Dhodhotkawit kalangkung ing sektinira, titihane kudha putih, cakra payungireki lar
tinulak bali mandhuwur nulya nyaber mangandhap, ana lara teka bali, pan tinulak larane bali mangandhap. Dhemit kang aneng Jepara, lan dhemit kang aneng Pati kalangkung kasektenira, Juweyawastanireki, Gus
manungso ora bakal iso mangerteni kabeh rencananing Gusti Kang Murbeng Dumadi:
sirna ing madyananging isih ana ing atisakora-orane atiku dhewesing isih doyan turu
Kanggo lemah ikising nyunggi titah sakgotrahsing lali marang papan wutahaja ngetung sing isih elingtampanana kanthi ati sing
Pahlawan seng nduwe Suroboyo,Arek Bonek sing nyekel
die (-iey) + ing = dying
Tembung spektrum dinggo kaping pisanan ning ilmu alam ya iku ning babagan optik kanggo njlentrehaké kluwung werna ning spektrum optik nalika sinar kasebut dispersi deneng prisma, lan sawisé iku diterapaké dadi analogi ning bidang liyané. Saiki istilah iku dinggo uga kanggo nggambaraké rentang kahanan utawa kelakuwan kang jembar, dikelompokaké bebarengan lan isinauni ning ngisor topik supaya bisa gampang anggoné ngrembug, misalé 'spektrum opini pulitik', utawa spektrum kerja saka obat, lan liyané. Nalika iki, rega-rega ning sakjeroné spektrum ora perlu digambarakĝ nganti setiti dadi bilangan kaya ning bidang optik.
Ning panggunaan spektrum kang paling modern, ana 'tema pemersatu' kaya ekstrem-ekstrem ning pucuké.
Teges modern sakjeroning ilmu fisika[besut | besut sumber]
Nalika abad 17 tembung spektrum dikenalaké ing bidang optika, kanggo njlentrehaké babagan rentang warna kang bisa didelok nalika cahaya putih terdispersi
spektrum gage diterapaké kanggo gelombang-gelombang liya, kayata gelombang suara, lan saiki diterapaké kanggo kabèh sinyal kang
karo dawané glombang . Warna wungu duwéni gelombang paling cendhek lan werna abang iku gelombang paling dawa. Urutan warna saka dawané gelombang mring gelombang kang luwih cendhek ya iku abang, jingga, kuning, ijo, biru, wungu. nalika gelombang kang dhawa nglewati warna abang, bakal ditemoni inframerah, gelombang mikro lan radio. Nalika dhawane gelombng tambah cindhek nglewati werna wungu, bakal ditemoni ultraungu, sinar-x, lan sinar gamma.
tikRintisan mawa topik fisikaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.45, 4 Sèptèmber 2016.
Sinuhun ingkang Minula saha ingkang Wijaksana Kanjeng Soesoehoenan Prabhu Sri Pakoe Boewono XII Senapati ing Alaga ‘Abdu’l-
dadi weruh inpormasi-inpormasi tentang apa wae, “ Kata ki Lurah.
“Karang jenenge wong lali ki kepriye to, Ki…., Ki …, kok terus mbok paidu ki, lho … aku lak ya tetep gelem sesrawungan karo tangga
penyakit, kuwi ? Sak weruh ku, pijet iku mung kanggo
“ Wah ! Manteb tenan, Ki ! Itu juga dapat dari mbah gugel apa, Ki ?” tanyaku.
“ Ora … Nek iki biyen aku sing ngajari Rama ku. Mula aku sak anak-anakku ki ora tau sing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kjelvik&oldid=1012680"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
ing_36 Grass Snake Tongue ing_37 Rattle Snake Rattle ing_38 Foodball ing_39 Pearl ing_40 Spider Gland ing_41 Scorpion Poison Gland ing_42 Trachidis Egg ing_43 Dragon Scale ing_44 Wolf Heart ing_45 Bear Claw ing_46 Boar Tusk ing_47 Wyvern Lacrimal Gland ing_48 Ripper Muscle ing_49 Zombie Thyroid ing_50 Werewolf Spinal Core ing_51
Azurit ing_70 Blood Stone ing_71 Magnesite ing_72 Sand Rose ing_73
Knut (lair 5 Desember 2006 ing Berlin - pati 19 Maret 2011) iku sawijining bruwang ès lanang (Ursus maritimus), sing lair lan gedhé ing Zoologischen Garten Berlin (Taman Raja Berlin). Knut iku misuwur banget ing Jerman lan sadonya amerga bruwang ès kapisan sing bisa lair ing Taman Raja ing 30 taun pungkasan. Knut tau dadi kontrovèrsi internasional, banjur dadi atraksi turis populèr. Sawisé tabloid Jerman Bild ngandhut kutipan saka sawijining aktivis hak-hak sato kéwan anama Frank Albrecht sing ngomong yèn "Knut luwih becik dipatèni tinimbang dihina dadi kéwan ingon manungsa", akèh wong sadonya sing padha nepsu. Bocah-bocah dadi démo sajabaning Taman Raja, lan akèh e-mail sarta layang sing dikirim.
Knut dadi punjering wigatènan média-massa lan nggawé taun 2007 dadi taun sing apik kanggo Taman Raja Berlin. Bathiné dadi akèh dhéwé salawasé umuré sing wis 163 taun.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Knut_(bruwang_ès)&oldid=928008"	Kategori: Bruwang	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.02, 24 April 2015.
bilang,,ojo njiwet yen ran gelem di Jiwit, Wong urip Kuwi kudhu iso Nguwongke manungso,,Bahasa Kerenya
javalov21 Desember 2009 23.10Kula nuwun...saderengipun kula matur, kula nyuwun pangapunten,ehm, kula inkang damel geguritan Mangajapa I saha Mangajapa II punika.kula badhe tanglet, wonten menapa kok geguritan kula panjenengan serat wonten blog-ipun panjenengan? Mbok tulung panjenengan serat sumberipun amargi samenika sanes panjenengan piyambak ingkang
Fortescue sumerep menehi biaya nempel minangka China mundut liyane wesi biji |
Holdings Ltd, kang kepengin nggedhekake kanggo menehi bisnis batu bara hauling nambahi biji wesi, wis nyatakake publicly iku ora kasengsem ing saham kelompok wong cilik ing TPI.
Ana sing speculation Cina baja prodhusèn bisa uga interested, sanadyan ora ana sing wis teka nerusake. Fortescue kang
chain sumber luwih irit lan bebas,” eksekutif Nev daya marang Reporters.
Ing Komentar teka minangka perusahaan kang Juni data waktu nuduhake Fortescue wis ramping munggah wesi biji produksi luwih cepet saka samesthine lan Mudhunake biaya lan ibukutha mbuwang, nyaranke perlu maneh bakal ing meksa kanggo ngedol saham kanggo mbayar utang mudhun.
mudhun sing kurva,” Daya ngandika.
Ing wesi biji rega wungu 4 persen minggu kepungkur lan nganti 13 persen supaya adoh ing Juli, judhul kanggo menehi paling wiwit sasi Desember. Ing pathokan titik rega <. Io62-CN> ngadeg ing $ 131,50 a tonne.
Daya ngandika Fortescue wus upped sawijining awis imbangan dening $ 700 yuta kanggo $ 2.2 yuta ing 30 Juni, nggambarake Ngapikake operasi cashflows lan nyuda kanthi cepet ing ibukutha sah minangka expansion angin karya mudhun.
dipun kuwasai Papan FMG lan direktur liyane padha liyane kepekso ngetutake timbal kang minangka kanggo jumlah cocok saka usaha, utang, pengaruh lan tarif ing kang kanggo nggedhekake, minangka gantos kita liyane sing Konservatif,” Cumming Steinberg lan ngandika ing layang kanggo Leucadia shareholders.
Fortescue uga Cut biaya dening 18 persen ing waktu suwene lan cuaca wesi biji prices saka $ 110 – $ 130 a tonne kanggo liyane saka 2014, daya ngandika.
“Wong-wong lagi ora dipeksa ebay,” ngendikane Ben Lyons, a manager dana ing Ati Manajemen bondho, referring menyang Advertisement bisa saka aset infrastructure.
Sampeyan wis didol menyang stasiun daya kanggo $ 300 yuta lan setengah sawijining kapentingan ing sukan pertambangan kanggo $ 190 yuta.
Ing Desember iku di dudohake rencana offload saham sing kelompok wong cilik ing sawijining Pilbara Infrastructure (TPI) unit), kang Analysts ngira bisa ngowahi ing $ 4 milyar.
Wiwit, sing dollar Australia wis tiba dening watara 14 persen, menehi Fortescue kang ngisor baris sing ngedongkrak sehat.
Fortescue ngedegaken lan ketua, Andrew Forrest, wis pracaya dadi bakul wegah saka TPI kang Nyedhiyani stopkontak kanggo menehi biji menyang lucrative Cina pasar baja.
Fortescue nedahake sing 41 persen Langsung ing output pungkasan financial taun kang dipindhah nyedhaki lan tarif taunan saka 155 yuta ton ing pungkasan taun Desember. Ing sasi saka Juni, iku ing mlebukake lan tarif annualized saka 120 yuta ton, 5 yuta ton ndhuwur target thanks kanggo apik pangolahan produksi.
wis prakiraan kuwat operasi bathi ing sasi ahead minangka biji wesi prices terus munggah ing sehat lan kuat tuku saka Cina Mills baja.
Australia iku pihak paling gedhe wesi biji miner ugi ngandika iku tetep ing wuwus kanggo ngedol bagean sawijining coveted port lan alur operasi ing Australia, nanging maintained proses dodolan bakal scrapped yen ora njaluk rega cukup dhuwur.
Category: Google News Tags: Fortescue sumerep menehi biaya nempel minangka China mundut liyane wesi biji ←
mbesuk ngancik tutuping tahun, sinungkalan dewa wolu, ngasta manggalaning ratu, bakal ana dewa ngejawantah apengawak manungsa, apasurya padha bethara Kresna, awatak Baladewa agegaman trisula wedha jinejer wolak-waliking zaman wong nyilih mbalekake, wong utang mbayar utang nyawa bayar nyawa utang wirang nyaur wirangKurang
sinatriya iku, wus tan abapa, tan bibi, lola, awus aputus weda Jawa, mung angandelake trisula
landheping trisula pucuk, gegawe pati utawa utang nyawa, sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan, sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk winandaYang kurang
iki dalan kanggo sing eling lan waspada, ing zaman kalabendu Jawa, aja nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewa, cures ludhes saka braja
tan ngasorake liyan, para kawula padha suka-suka, marga adiling pangeran wus teka, ratune nyembah kawula, angagem trisula wedha, para pandhita hiya padha muja, hiya iku momongane kaki Sabdopalon, sing wis adu wirang nanging kondhang, genaha kacetha kanthi njingglang, nora ana wong ngresula kurang, hiya iku tandane kalabendu wis minger, centi wektu jejering kalamukti, andayani indering jagad raya padha asung bhektiyang
domateng Allah SWT. Taqwa engkang sak beneripun taqwa engkang saget mbeto qito lan panjenengan sami bahagia gesang ten alam dunyo lan akherat.
Reply	bagus, awas nek golek victim wong sedulur dewe, tak sikat genten😛
kapan ono wektu? labrak neng muhibudin :))
Prabu Pandhu Dewanata kagunga garwa aran Dewi Madrim lan Sewi Kunthi. Prabu Pandhu peputra lima lanang kabeh diarani Pandhawa. Artinya Prabu Pandhu Dewanata punya 2 istri namanya Dewi Kunthi dan Dewi Madrim. Prabu Pandhu
disebut Pandhawa. ( Kulina Basa Jawa kangge Kelas IV, 2011)Garwane Wekudara ana 3: Dewi Nagagini, Dewi Arimbi lan Dewi Urang Ayu. Karo Dewi Arimbi, Werkudara peputra Raden Gathutkaca, karo Dewi Urang Ayu peputra Raden
Antasena. (Kulina Basa Jawa kangge Kelas II,2011)Arjuna Sasrabahu raja ing Maespati. Arjuna Sasrabahu uga kasebut Arjuna Wijaya. Garwane Arjuna Sasrobahu kang pisannan jenenge Dewi Citralangenisaka Tunjungpura, kang nomer loro jenenge Srinadi, putrine Begawan Jumanten saka Pertapaan Giriretna. Saliyane, dheweke uga nduweni bojo kang caacahe atusan. Ana uga kang dadi selire iku Dewi Citrawati saka nagara Magada. Terjemahan: Arjuna Sasrabahu Raja di Maespati. Arjuna Sasrabahu dikenal juga sebagai Arjuna Wijaya.
perencanaan remedial Guru nganakake kegiatan tindak lanjut arupa program pengayaan lan remedial sawise nindakake program evaluasi. Pengayaan yaiku kegiatan sing ditindakake kanggo ningkatake prestasi belajar siswa. Beda karo program remedial, kegiatan kuwi ditindakake kanthi nggarap maneh soal ulangan utawa nggarap tugas saka guru ing sak njabane jam pelajaran. Kegiatan remedial perlu disiapake supaya asile bisa kaya sing dikarepake. Nanging, nyatane durung kabeh sekolahan nindakake program remedial. Sakliyane kuwi kanggo sekolah sing wis duwe program remedial durung pati nggatekake program kasebut. Bab iki sing ndadekake dasar panaliten. Sakdurunge nindakake kegiatan remedial luwih becik guru nyiapake rencana utawa langkah-langkah sing kudu ditindakake kanggo pelaksanaan remedial. Wiwit tahun- tahun kepungkur nganti saiki, perencanaan remedial durung ditindakake kanthi maksimal, kamangka akeh siswa sing ora bisa nuntasake KKM sing wis ditemtokake saka sekolah saengga informasi babagan perencanaan remedial isih kurang. Saka perkara kuwi, mula prelu dianakake panaliten sing ana gegayutane karo babagan kasebut. Undering panaliten yaiku
perencanaan remedial. Sakjrone teori kuwi nyebutake apa wae sing kudu disiapake sakdurunge nindakake kegiatan remedial. Pendekatan panaliten sing digunakake yaiku pendekatan kualitatif kanthi metode deskripsi. Sumber datane yaiku dokumen analisis ulangan harian kelas VII lan guru mata pelajaran basa Jawa. Data sing dijupuk ing panaliten iki yaiku
sing kudu diremedi, sifat lan jinise kesulitan, latar belakang utawa sebab-sebab kesulitan, usaha bantuan, wektu pelaksanaan, lan manekawarna alangan sing dialami guru basa Jawa nalika nggawe rencana utawa langkah-langkah perencanaan remedial. Asil panaliten iki yaiku
kulina nggunakake basa Jawa kanthi bener lan kangelan ing bab ngapalake bentuk-bentuk huruf Jawa. Usaha bantuan sing diwenehake guru umume yaiku nggladhi para siswa supaya luwih akeh nggunakake basa Jawa kanthi nindakake pacelathon karo kanca sebangku utawa karo uwong sing luwih tuwa nalika ing omah. Ing babagan pemahaman huruf Jawa guru luwih ningkatake media utawa alat peraga nganggo kartu huruf supaya siswa luwih gampang anggone sinau. Panjuring sing bisa diaturake yaiku: 1) Luwih becik yen guru nggatekake wektu nalika ngandharake materi supaya bisa ngrampungake KBM jumbuh karo wektu sing wis ditemtokake saengga program remedial bisa kaleksanan. (2) Guru luwih becik nggatekake jumbuhe bahan ajar utawa materi karo evaluasi supaya bisa minimalake kegiatan remedi. (3) Guru luwih becik nambahi jam remedy ing sak njabane jadwal sing wis ditemtokake sekolah kanggo ngatasi siswa sing remedi luwih saka sak mapel. (4) Guru luwih becik nggatekake wektu kanggo nindakake pendekatan individual marang siswa sing dianggep beda (siswa sing prestasine rendah) supaya bisa menehi usaha bantuan sing trep kanggo
bolak balik ko’ ora ngerti jane kuwi lagi mbahas opo to? opo tenane aq katrok yo?
@agung: hahahaha…aku yo ra mudheng
Balas	andy berkata:	24 April 2009 pukul 12:49 pm	pak misale dish mesh, terus jaring2nya
aq weroh originalan holland…la iki asli yo england…..
Pokokmen nak apik tur cocok karo regone endok..yo di tumbas kemawon….
Pak choirul..la lampu, sadel
Sugeng Riyadi 1 Syawal 1429 HMinal Aidhin wal FaidzinNyuwun sagunging pangaksomo saking panjenengan sami, mbokbilih ing wekdal kepengker wonten kalepatan kulo sak brayat keluargo, ingkang dipun sengojo utawi ingkang boten dipun sengojo.Mugi Gusti Ingkang Murbeng Dumadi paring
Cipta Lamtoro Gung Persada (1991-2001)
télévisi swasta Indonésia kang nyiaraké kanthi cara terestrial saka Jakarta.[1] Jeneng MNCTV wiwit digunakaké nalika 20 Oktober 2010.[1]
MNCTV kang sadurungé dikenal kanthi jeneng TPI, kalebu stasiun tivi swasta nomer telu ing Indonésia sawisé SCTV.[1] TPI didegaké déning Mbak Tutut lan dhisik sahamé akèh dinduwèni déning PT Cipta Lamtoro Gung Persada.[1] Nalika taun 2009 nganti taun 2010, MNCTV ora nyiaraké acara ulah raga.[1] Ananging wiwit taun 2010 TPI wis nyiaraké acara ulah raga manéh ya iku Liga Utama Inggris.[1]
TPI sawisé pertengahan 1990-an[besut | besut sumber]
TPI misah saka TVRI ing pertengahan 90-an.[1] Saiki, program édukasi iku wis kagusur, lan TPI fokus ing program acara musik dangdut.[1] Nalika iku motto TPI kang uniné makin Indonésia malah ketutup karo acara-acara dangdut ing TPI.[1]
Ing website resmi TPI, diterangké yèn TPI ya iku Televisi Paling Indonésia, jumbuh karo misiné kang anyar, TPI nyiaraké acara-acara khas Indonésia kayata acara sinetron lokal lan musik dangdut.[1] TPI tau éntuk penghargaan awit wis suwé nyiaraké acara kuis dangdut kang sepisanan ing Indonésia ya iku Kuis Dangdut.[1] Kuis iki dipandu déné Jaja Miharja lan Dorce Gamalama.[1] Ing Festival Sinetron Indonésia 1997, serial "Mat Angin" (Deddy Mizwar) kang ditayangaké TPI éntuk 11 penghargaan, ditambah karo 5 penghargaan manéh ing taun candhaké.[1] Saliyané iku ana uga acara paling favorit ing Indonésia ya iku Santapan Nusantara kang dipandu karo Enita Sriyana, pakar kuliner.[1]
Program Kontes Dangdut Indonésia kang kalebu versi dangdut saka kontes "American Idol" lan "Indonésian Idol" dadi program unggulan TPI nganti saiki.[1] Wiwit Maret 2001, 75% saham TPI dinduwèni karo Media Nusantara Citra, kalompok prusahaan media kang uga nduwèni RCTI lan
Dandy Nugroho Rukmana, kang dadi anak mbarep Mbak Tutut.[1]
Ganti jeneng[besut | besut sumber]
Wiwit 20 Oktober 2010, TPI resmi ganti jeneng dadi MNCTV.[2] Owahing jeneng iki amarga TPI ora jumbuh karo konteks tertulis ing tv iku ya iku dadi salah siji tivi kang nyiaraké pandhidhikann ing Indonésia.[2] Mulane TPI diganti dadi MNCTV kanggo ngowahi
RCTI · TPI · TVRI · MSNBC · ntv7
Logo kapisan TPI ing layar kaca utawa on-air digunakaké taun 1991-1998, kawiwitan ing taun 1991-2002 digunakake minangka logo perusahaan.
Logo kedua TPI ing layar kaca utawa on-air digunakaké taun 1998-2002 dengan nama "Televisi Keluarga Indonésia".
Logo ketiga TPI ing layar kaca utawa on-air digunakaké taun 2002-2006.
Logo terakhir TPI ing layar kaca utawa on-air digunakaké taun 2006-2010.
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q (id)Situs web resmi MNCTV(dipunundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=MNCTV&oldid=1107749"	Kategori: Stasiun tivi IndonésiaRinti
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.02, 24 Novèmber 2016.
bk karir, teori bk karir, konseling vokasional, makalah bimbingan konseling karir,
ndek cd iki………..tapi lek disawang saka alengka
ana lek akeh sing nggoleki”.ibu lha
dr. Joseph-Ignace Guillotin (lair ing Saintes, 28 Mèi 1738 – pati ing Paris, 26 Maret 1814 ing yuswa 75 taun) ya iku tokoh kang ngajukaké proposal supaya migunakaké sebuah alat mesin kanggo nglakoni hukuman mati ning Prancis nalika tanggal 10 Oktober 1789. Dheweké ora nyiptakaké guillotine. Jenengé dadi eponim, lan akiré seduluré lan kabèh katurunané ngowahi jeneng supaya jenengé ora pada karo mesin pembunuh.
Guillotin nalika uripé iku dadi dhokter. Meski dheweké nyaranaké penggunaan 'piranti' kanggo maten, sebeneré dheweké nentang ukuman pati. Dheweké ngarepaké piranti iki bakal
disebut dadi panemu alat pemenggal kepala kasebut. Diomongaké manawa Guillotin iku akiré mati amarga kepenggal piranti gaweané dhéwé kasil penemuané. Piranti kang awalé dijenengi louisette iku akiré diowahi dadi Guillotine kanggo ngurmati panemuné.Cithakan:Perancis-bio-stub
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.58, 11 Sèptèmber 2016.
my “bro” yang telah keliling jagad saja sampai terkagum-kagum.Yo wis ntar nek pingin adv tak muter muter gunung sing ketok soko mburi omah wae,
burung perkututperkututartikel perkututgambar burung perkututgambar perkututgambar
angumpulake cahya kabeh.4. Dina Rebo ; ya kabiru ya muntaha, pepitu uripipun nabi Ibrahim kang ndarbeni, lakune nyegah toya sadina sadalu,
rabbul malaikatu wa ruh “.Kuwasane kinaweden dening wong lanang wadon .Pujine napas : ” Haplil palubuti ngalla yasin “.
katon.Pujine Awak kabeh : ” Inna fatokna iakafakan mubinin ” lamun arep malebu ing omahKuwasane
gede.Pujine Amperu : ” Layastakli panahum “Kuwasane kinawedan dening wong tur bagus rupane kang muji
pamiyarsaning ruh, rupane kuning, plawangane Asma’ullah, dununge ing kuping, pujine ; ” Allahu… Allahu “, iku sampurnaning balung lan otot.3. Anpas, iku panggonaning ruh, rupane ijo, plawangane Sifatullah, dununge ing gigir, pujine ; ”
urip, rupane ireng, plawangane cangkem, dununge ing waduk, pujine ; ” Ya Hu…Ya Hu “, iku sapurnaning cipta lan ripta.2. Amarah, iku asmaning urip rupane kuning, plawangane ing kuping, dununge ing jantung, pujine ; ” Ilah…Ilah “, iku sampurnaning sir lan angen-angen.3. Supiyah, iku sifating urip rupane ijo, plawangane ing irung, dununge ing amperu, pujine ; ”
sabit, pujine ; ” Annalkaka … annalkaka “, iku sampurnaning paningal. PUJI WIJINING MANUNGSA1. Wadi iku
PUJINE ANASIRING MANUNGSA1. Asal Bumi, rupane ireng, kadadiyane wujud- kita hakikate Dzatira, iku dadining kulit daging,
aji-aji, idu geni sabda dadi, weruh sadurunge
Resi Ramabhargawa punika putra wuragilè Resi Jamadagni. Nalika ingkang ibu, Dèwi Renuka kadengan déning ramané laku jina karo Prabu Citrarata, Rama Barghawa nindakaké dawuhé ramané, nuli disotaké dadi kéwan. Rama Barghawa kang mungkasi gawé, merjaya kang ibu kanti namaakaké jemparing. Ing tembé, ingkang rama, Resi Jamadagni, kaperjaya dèning Prabu Héhaya. Rama Bhargawa ora nrimakaké sédané ingkang rama. Tuwuh rasa gethingé marang kabèh satriya kang ditemoni. Rama Bhargawa amung bisa dikalahaké titisané Wisnu. Mula, sawisé nglakoni urip, Bhargawa nggolèki Prabu Rama, nedya pinerjaya.
Resi_Ramabhargawa&oldid=952299"	Kategori: Paraga Wayang	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.38, 26 Februari 2016.
kepareng kula pn kintuni. mugi dados amal . nuwun.
Reply	arinil says:	21 February 2010 at 16:35	wa’alaikumussalam wr wb, nyuwun pangapunten pak, kulo dereng
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Banten&oldid=1092284"	Kategori: Cithakan kabupatèn lan kutha IndonesiaKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa MelayuNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.36, 16 Sèptèmber 2016.
at 12:00 am	nadanusantara said: nah bener kuwi!! mungkin kuwi sing marahi ngetop, ketoke biyen akeh pacare yo pak?
Frans iyo ra pak? ketoke biyen sering duet karo frans daromes
nah bener kuwi!! mungkin kuwi sing marahi ngetop, ketoke biyen akeh pacare yo pak?
sehinggo kito sedoyo saget kempal wonten meriki
mugi – mugiyo mbeto manfaat lan kesaenan
dateng kito sedoyo, kirang langkunge kulo nyuwon agengipun pangampun.
Railbus Batara Kresna akhirnya dioperasikan mulai Ming...
ING73BLUL,ING73GOLL,IN... ING74 - Adult Sequin ...
budaya Bali sane pinih utama, inggih punika ipun seneng masesolahan utawi dados pragina – NOPENGIN. Ring sekancan galah sane
ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel mawa pranala jaba nonaktif	Menu navigasi
Lumbini dumunung ing ngandhap gunung Himalaya,[1] 25 km sisih wétan kutha Kapilavastu, kerajaan ing pundi Pangeran Siddhartha nelasaken 29 taun yuswanipun. Kapilavastu inggih punika nama papan kasebut lan ugi nama saking dhistrik sakitaripun. Lumbini kaggungan sajumlah papan ibadah, kalebet Vihara Mayadevi lan vihara-vihara sanés ingkang taksih proses pambangunan. Ing mriki ugi wonten Puskarini utawi Kolam Suci - papan ing pundi ibu Pangeran Siddhartha mendhet ritual siram sadéréngipun nglairaken lan ing pundi Pangeran Siddhartha siram ingkang kapisanan - sarta wonten ugi sisa-sisa istana Kapilavastu. Wonten ing situs sanés caket Lumbini minangka Buddha sadéréngipun Buddha Gautama, miturut cariyos; lair, pikantuk pencerahan lan pungkasanipun nilaraken wujud keduniawian.
Wonten ing Sutta Nipata (vs 683) dipunsebutaken bilih Buddha lair ing sawijining désa saking suku Sakya, ing Lumbineyya Janapada. Sang Buddha dumunung ing Lumbinívana ssadangunipun ing Devadaha lan ing mrika Beliau mbabaraken Devadaha Sutta [3]
(en) Buddha studi: Ziarah: Lumbini - Tempat lahir Buddha
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lumbini&oldid=1097324"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Pages using infoboxes with thumbnail imagesNepalSitus Warisan DonyaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
saking Ibu Hj. Wienarni Darsono),rikolo;dinten Rabu Legi suryo kaping 23 April 2008, sesarengan suryo jawi kaping 16 wulan Bakdo Mulud tahun jawi 1941, wanci jam 08.30, amargi gerah serangan jantung.Mugi sedoyo amalanipun almarhum naliko sugengipun wonten ing alam ndonya, pinaringan hidayah piwales ganjaran saking Allah SWT. Dumateng sedoyo keluwargo ingkang
Tiyang peranakkan ngendiko ;Nuwun sewu mBah....bade matur menawi saged blog njenengan di link mawon kalih blog JOWO sanese. Kajenge rame ngoten tur nggih gayeng.sangking kulo,
naliko wonten negari sebrang Malaysia, wulan Maret 2008 kepengker
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Husvik&oldid=1009522"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
poro winasis ngaturaken sedoyo kalepatan lan ugi nyuwun
Bajra dipunpitadosi nglambangaken kekokohan jiwa lan kekiyatan spiritual.[2] Benda punika dados piranti ritual kanggé panerapan gladhén spiritual wonten ing Buddhisme, Jainisme lan Hinduisme, sadaya inggih punika tradhisi Dharma. Amargi teges simbolisipun ingkang wigati, Bajra sumebar ing kathah wewengkon ing Asia sanèsipun sesarengan sumebaring prabawa spiriyual saking India. Wujud Bajra dipunginakaken minangka piranti spiritual, ornamén genta, ornamén arsitèktur, utawi atribut arca ing
minangka salah satunggaling lakçana (atribut) ugi senjata déwa Indra ingkang saged némbakaken gludhuk. Senjata ingkang awujud kados gludhuk déwa Zeus wonten ing mitologi Yunani. Senjata pamukul logam saking Jepang ingkang dipunsebut yawara — ugi dipundamel adhedhasar bajra ingkang minangka wujud simbolis inten (benda paling atos ing donya), ugi gludhuk utawi petir (kekiyatan dahsyat ingkang boten saged dipuntahan). Tongkat
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wajra&oldid=1097213"	Kategori: SenjataBenda ritual HinduBenda ritual BuddhaSenjata mitologisHinduPages using ISBN magic linksKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Sik-sik ……… Salah ding sing paling banter kuwi ,,,,, yen ditimbali Gusti Pangeran sak sebutan mbablas nyang
adoh? Panglipur Ing ngunjungi Tidung Yang Han Ya Dream kurang luwih 3 jam kanggo njaluk menyang pantai THIS Saka Port Muara Angke, lan 1,5 jam saka Marina Ancol.Pulau Tidung nduwèni ndedonga inggih punika Tidung Kessel Island lan désa Big Island, Yang Di Moulay liyane kasengsem pengunjung saka
Sawijining worth Wanda seneng. Ing dying segara berhiasakan Rock Peran berwarna- nggae dadi THIS Island Main panggonan ing paragraf jelangkung snokeling. Saliyane bisa ngganti sesawangan Peak, Wanda kaping bisa ngganti
Angke bisa de Tanggal 2,5 jam. Suasana weruh supaya pocapan de Tidung Barakat kathahipun Principal kaya alas nanging isih apik. Hull pilih Apa ndadekake Island THIS target dadi paragraf wisatawan lokal lan manca kanggo berlibur.Jika panggonan Wanda mutusaké kanggo Lodge Dadi, lodging Wanda de Lacan Yang Di Ngatur Newcomers masyarakat lan dhewe, Ke Ana kaping inn madhep Metu. Sokch'u dipun Paringi Jeneng VIE Beach lodging. Saka INI utawa akomodasi, sampeyan bisa seneng ing sesawangan iku singing ayu banget. Wanda bisa ngrangkul ANGIN Out
dipérang dadi 2 bagéyan, yaiku Big Island Tidung Lan Tidung Kessel, wondene Tidung Kessel sing ora alas bakau ora ana sing ngenggoni Sing Ana Apa Mung Ing Newcomers kelolala pemerintah lan kanggo njaga imbangan weruh mubengi desa Pulau Besar lan Tidung kecil.Demi njaga comfort lan kepuasan saka pengunjung The berliburke paragraf Pulau Tidung, banjur Wanda Lacan nemokaké Anane Prau kayata
kayata DPL, de sak desa Kessel, lan sawetara liyane kanggo nyilem
arep bali maneh. Tips Cukup kanggo bispak kanggo pulo iki, sampeyan kudu milih sandhangan navigasi godher Cotton bisa nresep kringet Karina Kalor Of The Island weather Lacan ndadekake liyane kringet awak katon. Ing Saliyane International Telecommunication Union, nggunakake werna mboten P'aju supados peteng nresep srengéngé ing Abot
ING Vysya Balraj-Urs Road ING Vysya Barandur ING Vysya
pramuka bartim, pramuka dusun tengah,
ngalami prosès pangerasan osifikasi sajroning perkembangan embrio minggu ka-5 lan 6. Clavicula uga minangka balung pungkasan sing ngrampungaké prosès pangerasan yakuwi ing umur 21 taun.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Balung_selangka&oldid=1082021"	Kategori: Anatomi manungsaSistem rangkaAnatomi lengen ndhuwur	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.44, 4 Sèptèmber 2016.
IJO, SUN CUCUKAKEN ROHE WONG SAJAGAD KABEH PADA SUJUD PADA SUMUJUD MARANG AKU KABEH SUN AMADEP MANGETAN TERUS JAGAD WETAN, WONG KANG ANA WETAN MARA-MARA TEKA-TEKA ASIH, SI ……. (NAMA YANG DITUJU) ASIH MARING AKU SUN AMADEP MANGIDUL TERUS JAGAD KIDUL WONG KANG
.......................Simbah Jowo, .. mBah Darsono: MANUNGGALING KAWULO GUSTI 1
N aliko nderek pengaosan wonten Musholla Pak Ustadz ngendiko bilih sak-yektosipun Al Qur'an sampun paring tuntunan kados pundi totocaranipun kawulo Gusti anggenipun bade "nyenyuuwun" wonten ngarsanipun Gusti Ingkang Murbeng Dumados inggih Allah SWT, kados dene sinerat wonten umul kitab Al Fatichah.Ongko sepindah, ngluhuraken asmanipun Gusti Allah kanti memuji raos syukur dumateng sedoyo ingkang sampun dipun anugrahaken dumateng kito. Ugi memuji kanti rilo legawaning penggalih, dumateng Gusti Ingkang Murbeng Dumados Ingkang Moho Asih soho Moho Sayang. Ongko kalih, ngakeni kanti keyakinan ingkang boten goreh bilih Gusti Allah puniko ingkang dados panguwaosipun sedoyo titah, ngantos ing tembe dinten titiwanci kito dipun jejegaken malih gesang ing alam kelanggengan. Ongko tigo, nyuwun kanthi ikhlasing penggalih mugi Gusti Allah paring pitedah tumuju wonten margi ingkang leres, inggih marginipun priyantun kawulaning Gusti ingkang dipun paringi ridho , soho sanes marginipun tiyang ingkang ketiban murkaning Gusti Allah utawi marginipun tiyang ingkang keblasuk kedlarang-dlarang gesangipun.Pramilo lajeng anggenipun manembah kanti nyenyuwun wonten ngarsapipun ingkang Moho Mulyo, kedah resik saking rumbedo "manah drengki" lumantar nyenyuci maos istighfar "Astaghfirullah hal adhiem" (Duh Gusti, kawulo nyuwun ampunan Paduko).Nah, Pak Ustadz lajeng ngendiko menawi kito istighfar puniko taksih ngemu suraos "ambeg kamanungsan" wantun nyuwun amargi pinaringan "hak" . Menawi temen-temen kanti leganing penggalih pasrah dumateng wonten ngarsanipun Gusti Allah, wonten ingkang langkung parayogi dipun lampahi kanti ndonga kados dene Nabi Yusuf a.s maos "Gufronnata" (duh Gusti Allah, tanpo lilah kasih sayang saking Paduko, kawulo boten bade sagah marak sowan wonten ngarso
dipun gantos kaliyan "Gufronata"?. Pak Ustadz paring jawaban "boten sisah, ingkang langkung wigatos naliko nyuwun ampunan saking Gusti Allah, manah kito saged saestu ikhlas pasrah manembah dados kawulaning Gusti ingkang
kados dene kesiram toya sewindhu. Wallahualam bissawab.......Mungkasi andaran rembag agami ing seratan puniko, keparengo
kapok randu), terus di wiyak wiyak kadidene suwene nganti sak rendheng, nanging isih suwe urip neng alam akherat amargo suwene tanpo winates, yo kuwi alam kelanggengan bareng antarane kawulo karo Gusti". Amien. Monggo kulo nderek sesarengan panjenengan sami.
Tiyang peranakkan ngendiko ;Nuwun sewu mBah....bade matur menawi saged blog njenengan di link mawon kalih blog JOWO sanese. Kajenge rame ngoten tur nggih gayeng.sangking kulo, tiyang
arek-arek iku pokoke ngerti ae.tekok aku, cacakke dewe2008 Januari 16 15:35mBAH DARSONO ngendiko...Matur nuwun, paringanipun kawigatosan saking panjenenganipun :1. "tiyang peranakkan"2. "cacakke dewe"Punopo wonten malih ingkang bade nyusul paring ular-ular?.Sumonggo nyadhong dawuh.Nuwun.SimbahJowo.
Simbah saking satunggal sisihan (Hj.Wienarni Darsono), kaparingan kanugrahaning Gusti Allah SWT sekawan anak (Lia, Dannie, Adek, Iman) soho kalih wayah (
wonten negari sebrang Malaysia, wulan Maret 2008 kepengker
Nyuwun ngapunten kepekso kulo dateng kiyambak, amargi konco wingking nembe kraos 18
Enjang puniko klangenan kulo Lobster toya tawar pejah, amargi dipun piloro kaliyan ulam Arwana ingkang pancen radi nakal tur galak sanget.Milo kulo radi gregetan kaliyan si-Arwana (nanging mboten mawi Tukul lho), sinaosa kolo emben radi telat mas Natim anggenipun tumbas umpan.Ning malah ndadosaken poro kucing ingkang gangsal cacahipun lajeng pesto sesarengan sami maem bakaran lobster, ingkang ambetipun kemawon ndadosaken Pak Bondan ngendiko "mak nyuuus tenaaan"Nggrundel bab lobster wonten guyonan ingkang maton mekaten: Ndisik ora iso mangan lobster mergo lagi mlarat, Saiki ora iso mangan lobster mergo asam urat,Aku ora doyan mangan lobster njur lobsterku sekarat.Poro pamiyarso monggo dipun syukuri kemawon, rahmat saking Gusti Allah ingkang Moho Mirah. Taksih kathah masakan ingkang
karo arek-arek iku pokoke ngerti ae.tekok aku, cacakke dewe2008 Januari 16 15:35mBAH DARSONO ngendiko...Matur nuwun, paringanipun kawigatosan saking panjenenganipun :1. "tiyang peranakkan"2. "cacakke dewe"Punopo wonten malih ingkang bade nyusul paring ular-ular?.Sumonggo nyadhong dawuh.Nuwun.SimbahJowo.
SUGENG WARSO ENGGAL, mugi sedoyo ingkang kaajab ndadosna kasaenan, saged pinanggih ing karahayon saking kanugrahaning Gusti. Amien ya robbal alamien.
saking anak estri mbajeng Icha & Keke)
Seh Suman sareng angrungu / pandikanira / sang panditha Ngusman Najid / langkung suka ngandika jroning wardoyo // Sang Awiku / nyata pandhita linuhung / wulange tan siwah / lan kawruhing jawata di /
kangmas Yudakarsa.“Kowe kabeh gedibale Karta ora perlu ngerti sapa aku,sing wigati lerenana olehmu mbalela marang Malwapati!”Bentak kangmas Yudakarsa.“Trembelane,kurang ajar kowe pawongan,apa karepmu,apa njaluk tak
Iman marang ananeAlloh ora amung sadermo nurut anane tembung jare, kudu biso ngudi dewe dunungeAlloh, soko anane Syahadate, yen ngucap anane saksi kudu ngerti ope kang dadiwajib dedege manungso kang diangkat dadi Saksi, weruh dewe ope kang disakseni.
Iman marang Kitab,ora sadermo biso moco lan ngerti terjemahane , kudu biso mawas kang tersuratutowo kang tersirat lan biso mapakake ono Uripe sarto , ngerteni opo kangdimaksud Pangeran nganti ngudunake / jarwakake tuntunan mau, koyo anane blegereManungso Urip ono Jagad Royo iki, sabab opo kang dadi isine Kitab Al Qur'an NulKarim mau yo anane isine Jagad Royo iki,
Kanjeng Nabi Muhammad saw, yo kudu gelem ngakoni anane umat liyane kangisih netepi Urip sake anane laku Kitab kang luwih awal, koyo to yen isih onoUmat kang laku uripe netepi Tatanan Slamet sadurunge Kanjeng Nabi Daud as,utowo umate Kanjeng Nabi Daud as, mowo Kitab Jabur, umate Kanjeng Nabi Musa as,mowo Kitab Taurot, umate Kanjeng Nabi Isa as, mowo Kitab Injil, kabeh umat ingngarsane Pangeran nyuwun anane ke-Slametan-e Urip yo anane Islam, Koyo ananeumate Kanjeng
anggone madep marang Pangeranenyuwun keslametan Uripe, biso kaperang netepi anane Ibadah, Sembahyang tanSholat katerangake koyo ing ngisor iki :
a. Ibadah, anane Umatmadep marang Pangeran sako anane Perilaku kang katindakake saben dinane, koyo wektuUmate Kanjeng Nabi Adam as, nganti satekane Umaate Kanjeng Nabi Daud as, koyoucape para sesepuh biyen " Ojo mlaku saliyane tindak kang becik " , yoiku ananeIbadah.
b. Sembahyang, ananeUmat madep marang Pangeran soko anane Perilaku lan Ucapan (omongan) kangkatindakake saben dinane, koyo wektu Umate Kanjeng Nabi Daud as, ngantisatekane Umate Kanjeng Nabi Muhammad saw, koyo ucape sesepuh biyen " Ojo among- ngucap saliyane tembung kang apik " , yo iku anane sembanyang.
c. Sholat, anane Umatmadep marang Pangeran soko anane Perilaku, Ucapan lan Angen-angen kangkatindakake saben dinane nyuwun anane keslametan Dunyo Akhirate, koyo ucapesesepuh biyen " Ojo duwe angen - angen saliyane angen¬-angen kang becik " ,yoiku anane Sholat.
Dadi anane Umat madepmarang Pangeran netepi Agomone kabagi anane soko tindak laku saben dinane ono 3(telu) perkoro
tinulisyo anane Kitab Garing, koyo to Kitab Jabur, Kitab Taurot, Kitab Injil, Kitab AIQur'an Nul Karim lan sapanunggalane.
b. Kitab kangtersirat yo anane Kitab Teles, wujud sake maknane Badan saujud kite.
Iman marang Rosul ingkono koyo iman marang Kitab :
a. Kang Garing, yoanane Kitab-kitab kang tinulis netepi ope anane lumrahe Urip, koyo kang wiskacaritakake ono sajerone Kitabe.
b. Kang Teles, ngertianane Rosul iku sajatine Roso, sake anane Roso Rasane Urip Pangeran kangkatitipake ,marang Umate, kanggo ngudi Jati Diri yo anane dedeg piadegeManungso manunggal marang Roso Urip, yo anane Roso soko Pangeran lan Umate,mengko ono beberane dewe.
Iman marang Malaikat,satemene kudu mangerteni yen Urip ing Jagad Royo iki ora dewe, ning akeh kangpodo melu urip koyo bangsane lelembut kang pancen nyoto ono, bebarengan ananePangeran anggone mujudake manungso, kanggo nguji imane manungso dewe-dewe, yennganti kaliru bakal melu ono uripe lelembut mau, urip ono sajerone AlamPenasaran.
Iman marang DinoAkhir yo Dino Pesti, yo anane Dino Wekasan, nyoto yen Manungso iku Urip onoJagad Royo iki amung sadermo mampir ngombe disilihi Sandangan / Pangganggo,kudu ngerti ope kang dadi Wajibe Urip, Sunahe Urip, Makruhe Urip lanLarangan/Pantangan kanggo njejegi anane Urip kang Sampurno, iki wus onosajerone Rukun Islam.
yenkarasakake ono sajerone netepi Wajibe Urip kang kudu dilakoni krona Alloh, onosajerone urip ing Alam Dunyo, yen biso kabeberake iku kiro¬kiro koyo ing ngisoriki :
a. Urip iku umpamane100% (satus persen) kuwajiban soko Alloh;
b. Syahadat amung ono95% soko Urip;
c. Sholat amung ono5% ( limang persen ) soko Urip;
d. Poso amung onoseperapate soko Sholat;
Ing ngisor iki onopituture leluhur menowo dedeg wajibe lan larangan kang dumunung ono Rukun Islamkang kudu di Imani kacaritakake koyo ing ngisor iki :
c. Poso : Kuoso notaRasane Urip, maknane ngerti manowo Urip amung sadermo nglakoni, yen wistitiwancine ora nggowo opo-opo, kabeh anane soko panyuwunan kanggo
Madepmantep marang kuasane Gusti anggone njogo Kanugrahaan lan Rakhmat Pangeranmarang barang Pribadi, anane ngluhurake Asmo larangane Main;
e. Haji : Tegenanggone mapakake Roso yo anane kumpule Urip Roso Pribadi marang
kanti sabenere Manungso kudu mangerteni, lan mapakake opo sabenere KalimatSyahadat iku, yen ora kaliru koyo kagambarake ing ngisor iki :
" Laa ilaahaillallahu Muhammadur Rasuulullah" ketemu anane :
mujudake anane Alam Dunyo saisine, yo anane Kitab AI Qur'an
Nul Karim beberewujud dadi Jagad Royo, sarine Kitab Al Qur'an Nul Karim bebere wujud ananeSurat Al Fatikah, Surat Al Fatikah wujude makna dadi Badan Jasmani kito yoanane Jagad Dumadi, kang samestine isine Jagad Royo iku podo lan memper karoisine Jagad Dumadi yo anane Badan Jasad yo Badan Jasmani kito.
Ing kono Manungsobakal nemahi anane Urip lan Pati, mangerteni sejatine sopo kang Urip lan sopokang Mati, biso kaematake koyo fig ngisor iki :
a. Arahe nunggalnyawiji, anane Tauhit, wujude urip Ikhlas - Sabar, koyo anane napas kito,gegambarane nafas wektu ono sajabane irung iku anane HU, yen wis ono sajeroneirung nganti tekan gulu iku anane Allah, bareng ono sajerone dodo lan sateruseiku anane Urip kito soko Kanugrahane Pangeran yo biso kasebut wenange Pangeranwus kanugrahake dadi wenange Umat;
b. Sampurnane margosoko ngabekti marang Kaluargane, ngerteni yen Manungso ora biso wujud tanpoanane Bopo-Biyung kang kasebut Pangeran Katon, wujude toto - tentrem kasembadankabutuhane.
c. Mulyane margo wusketekan kekarepane, wujude biso nunggal marang Jatine Urip soko netepiPangangen - angene nunggal marang panyuwunan ketemu keluhurane yo mapan ono
a. Kang sapisanaksoro SO-l mowo maksud Sastro, kang wujud ono sajerone bebere Ponang JabangBayi kang isih ono sajerone kandutan si Biyung iku anane Sastro, yo kasebutGaris Panguripane si Jabang Bayi, anane Sastro sajabane Garis
iku titi wancine Panyuwunane si Biyungwektu ndedege isi kang kasebut Purborangrang kanggo Anak Bojo lan
wongwadon, anarik rasane si kakung (lanang) kasebut Sandi yo anane Wadi, aslinewujud sake buah Quldi, awal anane Roso kang
Manungso kalawan Roso kang kasinungan RasanePangeran yo anane Roso Rasane urip Manungso Sejati, njejegi anane Kawulo marangGustine.
Tetengeran maukasebut aran Nyi Ratu Mangli, aran mau anane tembung sanepan kang mowo maksudkurang luwih Ojo Pangling utowo Lali, manowo Urip sajatine wis ono kang notalan ngersakake, Manungso among sadermo anglakoni.
Sake tatanan mau kitebakal mangerteni awal anane Pangeran anggone mujudake Manungso, netepi :
Roso Rasane Pangeran, wujude Wahyu Gaibmujudakake anane ROSO KANG AWAL sake anane Manungso;
2. Wiji mau banjurwujud setetes Getih yo anane Rah, ing keno Pangeran ngudunake ROH, yen satemeneyo ing wektu iku Pangeran nyiptakake anane Bongso JIN, setetes Getih mau banjurwujud dadi segumpal Getih, ing wektu iku anane Alame SETAN - IBLIS ;
3. Soko segumpalGetih banjur wujud dadi Segumpal Daging, ing kono Pangeran ngudunake NYOWObebarengan mapakake anane Wahyu Doyo Gaib, kang satemene Pangeran nyiptakakeanane Bongso MALAIKAT ;
4. Sabanjure segumpalDaging wujud gegambaran Bayi soko anane Pangeran mujudakake
mapakake anane ATMO yoanane Alame ASMO, Asmo kang wujud soko anane LELUHURE ;
6. Bayi lahirSampurno, ing kono soko anane Wahyu Panguasane Gaib, yo mudune KanugrahaanePangeran kang wujud Sukmo, yo anane Uripe si Bayi, bayi banjur ngekarakederijine nuduhake yen Wahyu Neptu Gaib wus nunggal nyawiji, ing kono aslinePangeran ngudunake Wahyu Nungkat Gaib
lanayat 3 ing kono anane Sukmo-yo Urip nguripi Umate ; soko Pujine Jagad Royomarang Pangeran kerso ngudunake Umate ing Alam Dunyo, krona Welas - Asih kanggonetepi Kratonan Jagad Royo, Manungso Kawenangake dadi kalifah ing Alam Dunyo, manowosampurno Syahadate, bab iki kang wenang amung Pangeran.
2. Ayat 4 fig konosatemene anane Jiwo, soko wujud nunggal nyawiji anane :
a. Atmo yo alame Asmonetepi leluhure wektu Urip.
b. Nyowo yo alameTetanduran mujudake Rojo Kayon
Bab iki anane wenange Pangerankawenangake dadi wenange Umate.
3. Ayat 5, ayat 6,ayat 7 ing kono anane Roso kang awal yo Roso Rasane Pangeran, kanggo mujudakeRoso Rasane Manungso, yen antuk Makrifate Al Fatikah bakal mujudake anane RosoRasane Urip Manungso Sejati, margo soko UIah-Laku Umat anggone netepi Urip onoing Alam Dunyo, lan biso mangerteni anane ke Dholiman ora nunggal marang Uripe,dadi
Roso soko Alam,Poncodriyo Ian Sifat yen kakumpulake banjur biso wujud dadi Roso Rumongso.
f. Kabeh Roso mau yenbiso katunggalake nyawiji banjur wujud dadi Roso Rasane Urip Manungso Sejati.
Kang dimaksud Sugih,ing kene netepi anane Uripe Manungso kang wis biso mapakake Janjine Pangeran yoanane Urip Jejodohan, Sarnpumo mapakake Rasane Urip yo mekare ( makrifat )Syahadate, bakal nemahi Kamulyane Urip yo anane soko bekti marang Wongtuwosakloron, Morotuwo sakloron wujud dadi anane Pepuden ing lumrahe kasebut PundenKang samestine ing wektu iku anane Pangeran mujudake dedeg
marang Pangerane mujudake anane anaklan dunyo brono, kang satemene ono mudune Wahyu Jodoh, Wahyu Drajat, WahyuRejeki kang kasebut anane Wahyu Dorodasih.
netepiAmong Nunggal Roso ( Senggomo ) yen ora kaawali sake anane Syahadat ing kenoiku kalebu laku DHOLIM, kadadeyane bakal anane rusake
Pangeran, kang Nglakoni Umate, ning ora kabeh lakuAmong Nunggal Roso kedunungan Sandi lan Wadi, yen
tatanan kangnuduhake arahe Urip kang kawoco sake anane Dino lan Pasaran, kang kawoco sokoanane tatanan Neptu Go'ib ono ing Dino :
3. Seloso Pen = Sapo,koyo kasebut ing ngisor iki:
Jowo iku yo manungso kang ngerteni Sejatine Urip ing Alam Dunyo,ngerti anane Islam yo Slamete Urip ono ing Alam Dunyo yen ora kaliru ngertibebere Kitab
Mahayu Hayuning Bawono, yotuntunan Urip marang Perilaku kang nuduhake anane Hak lan Wajibe Urip, dadikang kamaksud Jowo ing kene dudu Pawongan Kang lahir ono ing tanah Jowo utowoSuku Jowo.
Jumat Wage, AhadLegi, Seloso Pen kabeh Neptune yen kagunggung ono neptu 10 anuduhake ananekabeh kang wis Kaciptakake dene Pangeran ing Alam Dunyo iki yen kagunggungnurut kasatuanne yo among ono 10 macem koyo kasebut ing ngisor iki :
Yen Jum'at neptu 6ing kono anane soko rukun Iman, yo biso kasebut soko anane wadah, dadi Dino ikumujudake wadah, lan yen Wage neptu 4 ing kono anane sedulur 4, yo anane isi,dadi Pasaran mujudake isi. Kaumpakake Wadah iku Jasad, isi iku Rogo,
Manowo kawoco sokogebyar lan gumelare Jagad salumrahe, ing kono
Rangrangmujudake anane Wahyu Purbo Sari, kang nyoto wujud soko isine Neptu 6 ono ingDino Jum'at wujud dadi :
Yo ing isine dinoJum'at Wage iki awal bebere Kalimah Syahadat awal dedeg ¬adage Islam onosajroning Ati - Nurani Manlingso.
Yen Jum'at neptu 6ing kono anane rukun Iman, lan yen Wage neptu 4 ing kono ugo biso kagambarakecagak 4 utowo awal anane anasir 4 perkoro yo anane Bumi, Banyu, Geni lan Angin,anane Manungso manembah marang Pangerane
a. LemahjTanah netepiSifat Aluamah, anane Sabar - Narimo, wujud uripe soko kagowo Serakah
b. Banyu netepi SifatMutmainah, anane Adil, timbang Pamikirane, wujud uripe soko kagowo Iri –Drengki.
c. Geni netepi SifatAmarah, anane Perkoso, anduweni Doyo - kekuatan, wujud uripe soko kagowo Murko– Nesu.
d. Angin netepi SifatSupiyah, anane Adek Pribadi - Mandiri, wujud uripe soko kagowo Sombong –Angkuh.
Kaumpamakake Iman ikuKusir, Cagak 4 (papat) iku Jaran 4 (papat), kang playune nurut kekarepanedewe-dewe, sing kelir ireng playune ngalor tok, sing
sunat Jum'at, ing kono margosoko Kanugrahane Pangeran Kang Moho Agung, kanggo Umate supoyo gelem Elingmarang anane Tatanan Urip Bebrayan ing
awalkajumbuhake muni Allah yo anane Pangeran, manungso wajib ngawruhi sopo sejatinePangerane, ing dino Ahad Legi iki anane awal mbukak kawruh kang wis kasebut onosajrone wawasan Ahad Legi.
Ing ngisor ikisatemene anane tatanan Roso kang dumunung ono sajrorie Badan saujude Manungso :
2. Roso Sejati yoSejatine Roso, Roso kang wujud soko manunggale Roso Rasane Jagad Dumadi marangRoso Rasane Jagad Royo koyo to:
a. Uyah iku asin,asin durung mesti anane uyah,
b. Gulo iku legi,Legi durung mesti anane gulo,
5. Rasane Umat yoanane Roso Rumongso kang wujud soko kemampuane Umat anggone nunggalake RosoRasane Pangeran, Roso Poncodriyo, Roso
Howo saben dinane kang bakal mujudake anane Akhlak kangminulyo.
6. Roso Rasane UripManungso Sejati, wujud soko nunggal nyawiji anane sakabehe Roso kang kasebuting duwur mau.
Soko kawruh kang wiskabeber ing duwur, kito biso anglakoni nunggalake Rasane Umat wujud nunggalmarang Rasane Pangeran sake
Pangeran kanggo netepi Serat Sastro Jendro Hayuningrat, Mahayu Hayu NingBawono.
B. Nyowo : Nyowoanane Uripe Tetukulan / Tetanduran kang nunggal marang Badan saujude Manungso,anane Kanugrahan sake Pangeran
ikuAlame Asmo, wujud nunggal marang Manungso sake Dino kalahirane lan tetengeranyo Jeneng yo Aran kang sinebut sake
soko Pangerane kanggo papan nunggale Kawulo Gustine.
Soko katerangan ingduwur mall manungso biso njupuk Hak sake Pangeran yen manungso mau wis bisonglakoni kang dadi wajibe, yo soko wis biso anglakoni anane Mahayu HayuningBawono.
Roh iku Uripe Kekewanankang nunggal marang Badan saujude Manungso, anane
mapakake Serat Sastro Jendro Hayu Ningrat, Mahayu Hayu ningBawono.
Ahad Legi yo bisokawoco A iku anane Ho lan Le iku anane La koyo kasebut ing ngisor iki :
1. A – Aku : Akuanane Pangeran, kang mengku anane Kitab Serat Layang Kalimosodo,
2. La – Laku : Laku,lakune Manungso ono sajrone bebering Kitab Serat Layang Kalimosodo,
Pangeran kang mengkuKarep nunggal marang Kekarepanne Manungso mujudake gegayuhan kang kinarepakemanungsane.
Kang biso nunggalakelan ngerteni wektu Badan Kasar nunggal marang Badan Alus kudu biso netepi ananeWahyu
awalkajumbuhake unine Sapo, ing kene mowo maksud Manungso wajib ngawruhi sapoSejatine Pangerane lan sapo Sejatine Manungso, opo kekarepanane Pangeran kantisake Kanugrahane Manungso mudun Urip ing Alam Dunyo, opo kang dadi Hak-eManungso ing Alam Dunyo lan opo kang dadi Kewajibane Urip ing Alam Dunyo.
Sejatine Pangeran lanSejatine Manungso yen ora kaliru kasebut koyo ing ngisor iki:
1. Dzat-e Huayang-ayangane wujud dadi Dzat-e Alloh yo
3. Nur Muhammad yokasebut Wahyu / Sukmane Jagad Royo, ayang-ayangane wujud nunggal dadi Jasad,sake Kanugrahane Pangeran dadi Badan saujud-e Manungso.
Koyo wektu Pangerannyipto anane Kanjeng Nabi Adam as., sake ruwet ¬krenteg-e Urip, Pangeran nyiptoanane Ibu Howo kanggo netepi Sampumane Urip Manungso, sake Sampurnane UripManungso kanggo netepi Gumelare Urip, Kanjeng Nabi Adam as. lan Ibu Howokaudunake ono ing Alam Padang yo anane Alam Dunyo soko Kanugrahane Pangeran.
Soko kaweruh ingduwur, ing keno ono anane sarine Gumelare Drip kang awal koyo ing ngisor iki :
1. Hu netepi ananeAlloh, banjur Nur Muhammad netepi isine Jagad Royo, banjur anane Manungso. Ingkeno ketemu anane ongko 3, kang dadi Neptune Dino Seloso, yo anane WadahPanyuwunan.
2. Netepi ananeGumelare Urip ing Alam Dunyo turun remuntun ketemu anane, Cukul - Ngendok -Manak, ing kene ketemu ugo anane ongko 3, kang dadi Neptune Dino Seloso.
Satemene Pangeran oraanduweni Karep opo - opo sake anane Manungso, amung ing keno ono anane Geter-eUrip, kang katuntun sake anane Serat Layang Kalimosodo, Kanugrahane Pangerankanggo adeg - dedeg Urip Bebrayan ing Alam Dunyo, netepi Gumelare UripManungso.
Soko Geter-e Urip lananane Serat Layang Kalimosodo, ing keno wis wujud anane Hak kang ono anane sokolakune Urip Manungso, katuntunake sake Kanugrahane Pangeran ono ing :
1. Serat Al Fatikah,satemene wujud Pasemon sake Lakune Urip Manungso, "kanggo netepi Urip Bebrayaning Alam Dunyo, netepi Wajib-e Urip koyo ing Serat Sastro Jendro Hayu Ninggrat,Mahayu Hayu ning Bawovo, kang utomo Tapak Laku yo obah - mosike Budi - Howo
ing Serat Al Fatikah iki ketemu anane ongko 7, soko anane ayatSerat Al Fatikah kang dadi Neptune Pasaran Pon yo ono ongko 7, netepi wujudisine Urip yo Drajat-e Urip ing ngarsane Pangerane.
2. Do'a Sapu Jagad "Robbanaa aatinaa fid dun-yaa hasanataw wa fil aakhiroti hasanataw wa qinaa'adzaaban naar " ing kene soko isine maksud dadi arahe Urip Manungso ingngarsane Pangeran, Slamet Dunyo - Slamet Akhirat, soko anane Slamet Akhirat onoongko 7 kang nyebutake anane Swargo lapis 7 Neroko lapis 7. ongko 7 dadi isineneptu Pasaran Pon, yo anane arahe isine Urip.
Soko anane kawruh ingduwur, kang nerangake anane Urip
Manungso ora sadermo " Kun fayakun", mbutuhake wektu yo anane Neptu kang jlimet koyo Kersane, amarga Manungsokadadekake Kholifah / Pemimpin ing Alam Dunyo, sapo kang kliru anggonenemtokake anane Urip yo ketemu ke1iru anggone mbalik marang asale.
Koyo salah sijinecarito kang keno kaematake ono ing ngisor iki :
tengen kanggo nulis tingkah-laku kang katindakakesaben dino, supoyo kito Urip ono sajeroning Alam Dunyo iki biso tansah waspodotan ngati-ati, koyo kang kasebut ing ngisor iki :
1. Ati-ati ojogumampang ndedegi urip ing Alam Dunyo ( Marcopodo - ono
Syahadat yo Kitab Layang Kalimosodo, supoyo ora gampangkeblidru marang samubarang kang durung mesti anane, amarga Kalimah Syahadat yoKitab Layang Kalimosodo iku sejatine Tulisan Takdir kito kang wus dikersakakenetepi Kamulyane Drip, yen Tulisan Nasib amarga soko kito mburu Nepsu lankeblidru marang samubarang kang durung mesti anane amarga kurang Imane.
2. Kang katoto onotengah sajatine dedeg bebering Kitab Layang Kalimosodo, yo anane Kahanan Dripkito Pribadi ono lakune Urip, lakune Urip nunggalake anane Jagat Royo marangJagat Dumadi sampurno wujud sajerone ono anane Alam Kelanggengan .
3. Amargo anane Uripiku kudu mangerteni Dedeg Urip Pridadi marang Dedeg Uripe Kaluargo kaembanakemarang Wujud Gumebyar gelar Cahyone Urip, yo anane Kawibawan kito Pribadi
4. Urip Pribadimangerteni sapo sing njaluk mangan-ngombe, ono kadedayan ope sajrone mangan lanngombe, sarto wujud ngrungkepi rage dapi ope ?
a. Sing njaluk manganlan ngombe iku anane Aluamah sifate Bumi, kudu biso rumekso Uripe, anane wujudkuoso nyukulake wiji kekarepan lan biso nyukupiopo kang dadi isine pangangen -angen sarto mujudake ono anane Gumelare Urip, mapake anane Sifat Gusti Kang MohoSuci kang asifat Jalal, yo dedege Gusti Kang Moho Agung, kuoso ngayomi UripPribadi, Urip Kaluargane.
b. Sing mangan lanngombe iku anane Mutmainah sifate Banyu, kudu biso ndedegi kuwasane Gusti KangMoho Adil, ora gampang kasemsem marang ka¬indahane Jagat Royo, ora melik marangbarang kang durung mesti Hak anane, mapakake Sifat Gusti Kang Moho Suci kangasifat Jamal, mumpuni gawe ka-¬Elokane Jagat, kuoso note
Sajroning manganlan ngombe ono kadadeyan sake anane Amarah sifate Geni, sajrone urip kudu bisomapakake Santosane Urip, ora ambeg siyo marang liyan, biso dadi panunggulebebrayan, yo anane Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Kahar, mumpuni inggawe mujudake ka-Wisesane Gelare Urip Pribadi kito marang ka-Santosane UripKaluargo.
d. Sajroning manganlan ngombe ono wewujudan sake anane Supiyah sifate Angin, sajroning urip kudubiso mapakake dedeg urip pribadi kito kang unggul ing drajat, ora gampang kenoowah gingsir ono sajrone gelare urip yo obah ¬musike jaman, yo anane SifatGusti Kang Moho Suci kang asifat Kamal, biso dadi Pepujine Urip ing Jagat Royosoko anggone biso Sampurno note Urip Kaluargane lan Urip Pribadi kito ono ingbebere Kitab Layang Kalimosodo.
e. Kumpule ope kangdipangan lan diombe mapakake anane Gondo, sumrambah ono sajrone Rogo nguripianane Doyo - Roso, mujudake anane nungale niyat ono sajrone angen - angenngrungkepi mantepe karep, biso wujud gumelar keturutan kang dadi panyuwunane,unggul drajat uripe. Ojo nganti keliru utowo kasemsem marang gumebyareka-Elokane kekarepan, ben biso Mulyo Urip ing Dunyo Akhirate.
ing tembe mburi. Sajatine mangan lan ngombe ikuwewujudan awal nunggalake anane Jagat Royo marang Jagad Dumadi supoyo bisokaroso Panguasane Jagad Royo ono sajrone Rogo, menowo teller kudu kalarasakemarang Nafas netepi anane Geter, Gerak, Pangucap, lan Pangawasane Urip Pribadikito nunggal nyawiji ono sajrone Urip Sejati.
A. Nafas ono ing(tanpo eling)
1. Wadug : UripeBumi, nguripi Aluamah anane Serakah.
kebanterane duwur. Gubrak....... si motor nabrak si mobil sing ngendarai mental lan tiba nang paceran
Piye kok iso ngono qih,,mbiyen gawe narik kopling karo stut’e po ndak di sepuh..
Pnyaku jg gtu tp msh aman rencana arep tk sepuh…
Akson nduwèni mielin, saéngga katon putih ing kahanan kang seger.[2] Slubung mielin dudu bagéyan saka neuron, nanging bagéyan saka slubung neuron.[2] Yèn nganggo mikroskop sinar bisa katon serat saraf ana mieliné, mesthi ana akson.[2] Yèn serat sarafé ora ana mieliné, serat kasebut bisa akson bisa uga dendrit.[2]
Bongkot akson nyabang kaya pang kang diarani telodendria lan ana gandhèngané karo perikarion, dendrit, utawa akson saka neuron liyané.[2]
Dawa akson manéka werna miturut ancas utawa kagunané.[4] Saben akson ngandhut
wis do ilang kuabeh kasette pas kene buanjir, ludes des ! ra ono sing slamet ko album pertama nganti album terakhir ilang,durung sing disilih
dul awakmu iku yok opo lek komentar jok mencla mencle sing jelas? lek ditakoni yo jawab sing tegas awakmu di sunat po gurung, biasane arek suroboyo iku blak blak an ,ojo nesu yo santai ae.
wis gantian aku sing cangkruk yo barek arek arek kidul kono.
Senyawa heterosiklik utawi heterolingkar inggih punika séjenis sényawa kimia ingkang nggadahi struktur cincin ingkang ngandut atom sanésipun karbon, kadasta belerang, oksigen, utawi nitrogen ingkang bagian saking cincin kasébut.[1] Senyawa-senyawa heterosiklik sagéd arupa cincin aromatik sederhana utawi cincin non-aromatik. Pintén-pintén tuladha inggih
namung sikloalkana. Prefiks 'siklik' ngrujuk ing struktur cincin, menawi 'hetero' ngrujuk ing atom senesipun karbon. Katah senyawa heterosiklik ingkang menawi zat karsinogenik.
Cincin beranggota-3[besut | besut sumber]
Heterolingkar kaliyan tiga atom ing cincin langkung reaktif amargi déning terikan cincin. Senyawa ingkang nggadahi setunggal heteroarom ing umumipun langkung stabil. Senyawa kaliyan kalih heteroatom langkung biasa muncul minangka zat
Pinten-pinten amina heterosiklik (Heterocyclic amine), HCA, ingkang wonten ing daging ingkang dipunmasak dipunpanggihaken nggadahi sifat karsinogenik. Riset nunjukaken menawi memasak daging katamtu ing temperatur inggil badhe nghasilaken senyawa-senyawa ingkang boten dipunpanggihaken ing daging mentah. HCA kabentuk menawi asam amino lan kreatina (senyawa ingkang dipunpanggihaken ing otot) bereaksi ing temperatur inggil. Para periset sampun ngidentifikasiaken 17 HCA benten ingkang dipunkasilaken saking pemasakan daging otot.[2] Pinten-pinten sumber protein kadasta susu, telur, tahu, lan daging organ kadasta hati nggadahi kandungan HCA ingkang sangat sekedhik utawi menawi boten wonten ing wanci dipunmasak.
datesArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Rintisan mawa topik IslamAl Qur'an	Menu navigasi
Sing mbarep asmane Raden Drestharastha, Raden Pandhu Dwanata, lan Raden Yama Widura. Raden Drestharastha krama karo Dewi Gendhri Kagungan putra satus lanang kabeh, mula
Dursilawati. Sata kurawa iku racake duwe watak drengki, srei, jail methakil, daksiyamarang sapadha-padha,
wekdal dinten Astnain (Senin) suryo kaping 5 wulan Muharam/Suro tahun 1429 H/1941 Jawi, Televsi Pendidikan Indonesia (TPI) nggiyaraken adicoro pengaosan/tuntutan agami (Islam) utawi kuliah Subuh, ingkang dipun embani dening
pangertosanipun "cemburu" puniko. Lajeng ustadz paring jawaban ingkang ngemu suraos mekaten " Cemburu puniko mujudaken kahanan wonten ing salebeting manah, ingkang bade ngejowantah dados raos kirang reno, amargi lampahipun salah satunggiling priyantun ingkang dipun tresnani, paring kawogatosan dumateng priyantun sanes". Menawi kulo piyambak gadhah pangertosan bab cemburu inggih puniko raos cuwo, amargi tiyang ingkang dipun tresnani nglanggar prasetyo ing janji.Pitakenan ingkang medal salajengipun mekaten "menawi katresnan ingkang sejatos dumateng salah satunggaling "pribadi sanes" ingkang kawastanan ‘KINASIH" sampun ngemu slingkuh, punopo Gusti Allah ingkang Moho Asih ugi kagungan raos "cemburu?". Lajeng pak Ustadz atur pangandikan "menawi ingkang Moho Tresno nresnani hambanipun, lajeng kito ingkang dipun tresnani nglampahi slingkuh nresnani sesembahan sanes, tamtu Gusti Allah ingkang Moho Kuwaos bade cemburu, amargi hamba ingkang dipun tresnani soho dipun paringi kanugrahan kanikmatan ingkang tanpo upami, nglampahi "s`edh`eng".Ananging Gusti Allah Swt sanes satunggaling titah, pramilo mboten badhe kelampahan Allah ta’ala nglanggar parsetyaning janji, saenggo ndamel kita hambanipun dados cemburu, ananging kosok wangsulipun, Allah ta’ala bade cuwo ngantos duko menawi kito hambanipun mboten setyo malih dumateng "jejering gesang sejatos".Waaah, kulo lajeng kemutan datheng pangandikanipun Gusti (firman Allah) wonten salebeting Al Qur’an ingkang ngemu suraos "Gusti Allah bakal paring pangapuro marang sakabehing kaluputaning kawulo sing gelem nyuwun pangapuro, kajobo kaluputan "SIRIK"marang Aku..Sirik puniko salah satunggaling lampah "s`edh`eng" utawi slingkuh dumatheng ingkang kito tresnani inggih puniko Gusti Ingkang Murbeng Dumados. Menawi Allah ta’ala ngantos duko ingkang tanpo upami, saenggo mboten kerso malih paring pangapuro amargi hambanipun nglampahi sirik/slingkuh/ s`edh`eng, dumateng sesembahan sanes, lajeng dumateng sinten malih kito badhe nyuwun pangayoman?. Kamongko inggih namung Gusti Allah Swt, ingkang Moho Kuwaos paring pangayoman.Mbokbilih pengaosan kuliah Subuh kanti waosan "cemburu" ingkang kaandaraken wonten ngarso panjenengan sami, saged ndadosna pasinaon kito sedoyo, supados mboten nggampilaken lampah slingkuh/ s`edh`eng sinaosa namung dumateng sesami hamba Allah utawi sisihan/semah kito piyambak.Tetep nglampahi kaprasetyan (prasetyo ing janji) puniko ingkang langkung sae tinimbang mblenjani/nglanggar ing janji.Kulo lajeng kemutan gending rakitanipun Ki Nartosabdho almarhum, ingkang dipun paringi sesilih "OJO LAMIS". Lajeng kulo rengeng rengeng piyambak wonten sangajengipun mejo komputer kepireng mekaten ;Ojo sok gampang dadi wong manis, yen to amung lamis.Becik aluwung prasojo nimas,ora agawe gelo…….Sumonggo kulo derekaken panjengan sami gesang prasojo kanthi lampah prasetyo ing ngarsanipun Gusti. Mugi kanti nyuwun pangapuro dumatheng Gusti, kito pinaringan ampunan soho kaparingan kanugrahan katresnan ingkang
Tiyang peranakkan ngendiko ;Nuwun sewu mBah....bade matur menawi saged blog njenengan di link mawon kalih blog JOWO sanese.
angele ngomong boso kromo iku lo, biasae ngomong karo arek-arek iku pokoke ngerti ae.tekok aku, cacakke dewe2008 Januari 16 15:35mBAH DARSONO ngendiko...Matur nuwun, paringanipun kawigatosan saking panjenenganipun :1. "tiyang peranakkan"2. "cacakke dewe"Punopo wonten malih ingkang bade nyusul paring ular-ular?.Sumonggo nyadhong dawuh.Nuwun.SimbahJowo.
kejawen {ilmu sejati-sejatineng ilmu}: Sedulur papat
Wijaning ngelmu dyatmika Neng kahanan ening-ening”
Ingson ados kramas, • Kanggo mbuwak regete awakku, • Soko gudane Setan, • Resek mlebuho marang ragaku, • Reget lungoho soko guo garwaku, • Slamet soko kersane Gusti. (1x): Soho.
gedheKanthik nganggo tlaleBuntut cilik tansah kopat-kapitSikil kaya bumbung, mung lakumu igad-igudGUNDHUL-GUNDHUL
Nggugu karsane priyangga, / Nora nganggo peparah lamun angling, / Lumuh ingaran balilu / Uger guru aleman, / Nanging janma ingkang wus
4) Si pengung nora nglegewa, / Sangsayarda denira cacariwis, / Ngandhar-andhar angendhukur, / Kandhane nora kaprah, / Saya elok alangka longkanganipun, / Si wasis waskitha ngalah, / Ngalingi marang si
Nora mulur nalare ting saluwir, / Kadi ta guwa kang sirung, / Sinerang ing maruta, / Gumarenggeng anggereng anggung gumrunggung, / Pindha padhane simudha, / Prandene paksa kumaki
0°43′N 99°30′E﻿ / ﻿0.717°N 99.500°E﻿ / 0.717; 99.500Koordhinat: 0°43′N 99°30′E﻿ / ﻿0.717°N 99.500°E﻿ / 0.717; 99.500{{#coordinates:}}: ora bisa luwih saka siji tag utama per kaca
Taman Nasional Batang Gadis iku salah siji taman nasional kang ana ing Kabupatèn Mandailing Natal, Sumatra Lor, Indonésia.[1] Taman nasional iki didekake miturut usul saka warga masyarakat Kabupatèn Mandailing Natal.[1] Taman Nasional Batang Gadis miturut administratine ana ing Kabupatèn Mandailing Natal (Madina) Provinsi Sumatera Lor kang ing jerone ana 13 kecamatan lan 68 desa.[1] Miturut geografis papan iki mapan ing antarane 99° 12' 45" nganti 99° 47' 10" BT lan 0° 27' 15" nganti 1° Or 57" LU. Jeneng taman nasional iki dijupuk saka jeneng kali gedhé kang ngliwati Kabupatèn Madina, ya iku kali BatangGadis.[1] Ambane taman nasional iki kurang luwih ana 108.000 hektar utawa 26% saka ambane Kabupatèn Madina lan mapan ing panggonan kang dhuwure 300 nganti 2.145 meter ing sadhuwure segara kanthi pucuk paling dhuwur ing gunung Sorik Merapi.[1]
Ing taman nasional iki ana werna-werna kéwan kang ditemokake lan dijaga, tuladhane:
Saliyane iku uga ditemokake kéwan ampibi kang ora duwé sikil (Ichtyopis glutinosa), kang arupa kéwan purba lan kodhok nduwé sungu telu (Megophyris nasuta) kang wis langka lan dadi endemik ing Sumatra.
Ing taman nasional iki uga ditemokake akèh werna-werna tanduran. Miturut paneliten, ing saben 200 meter pesagi ana 242 tanduran kang nduwèni pembuluh (vascular plant) utawa 1% saka flora kang ana ing Indonesia (kurang luwih 25.000 werna tanduran berpembuluh kang ana ing Indonesia). Saliyane iku uga ditemokake
ing WikidataKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
SING ADOL LAN SING TUKU KIPO KIPO, SING ADOL MURAH SING TETUKU NGLARANGI, KEMRUBUT KOYO TEKANE TAWON AGUNG
kang, golek upo ki kudu nganggo suabarrr .
Ya sing sabar wae. Apa dheweke kuwi kurang ikhtiyar utawa ora gelem ngupaya ngudi priye bisane enggal diangkat? Wah, Cakrak wong lugu, ora wani ikhtiyar ...
Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.56, 5 Maret 2016.
Kaca-kaca ing kategori "Grup musik Koréa Kidul"
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.27, 24 Dhésèmber 2015.
Édouard-Léon Scott de Martinville (lair ing Paris, Prancis, 25 April 1817 – pati ing Paris, Prancis, 26 April 1879 ing yuswa 62 taun) inggih punika satunggaling pencétak lan pedagan buku asal Prancis. Piyambakipun manggihaken piranti pangrekam swara kapisanan ing donya, inggih punika fonautogram, ingkang dipunpatènaken tanggal 25 Maret 1857, kanthi kodhe patèn #17,897/31,470.[1][2][3]
Wiwit taun 1854 piyambakipun remen kaliyan mékanis nyerat swara. Nalika nindakaken cèk seratan wonten ing sapérangan ukiran buku tèks fisik piyambakipun manggihaken sapérangan gambar anatomi pamirengan. Piyambakipun pados piranti ingkang saged niru cara kerja pamirengan, migunakaken mèmbran élastis minangka gendhang talingan, sapérangan pengungkit minangka tulang talingan, ingkang badhé ngébahaken péna ingkang badhé nyerat swara wonten ing permukaan kertas, kayu utawi gelas ingkang dipunsukani jelaga. Wonten ing tanggal 26 Januari, 1857 piyambakipun ngirim desainipun wonten ing sawijining amplop dhateng Akademi Prancis. [4] Wonten ing tanggal 25 Maret 1857, piyambakipun pikantuk kodhe patèn Prancis #17,897/31,470 kanggé
migunakaken sawijining trompèt kanggé nangkep swara, ingkang nyénggol diafragma lan ngébahaken sikat kaku ingkang nyerataken wonten ing kertas ingkang dipuncemengaken kanthi jelaga, wonten ing sawijining silinder ingkang dipunputer kanthi tangan. Scott damel sapérangan phonautogram sesarengan kaliyan tukang damel instrumèn akustik ingkang nama Rudolph Koenig. Béda kaliyan fonograf damelanipun Edison taun 1877, phonautogram namung saged nyerataken swara lan boten muter rekaman. Piranti punika namung dipunginakaken kanggé panalitè ilmiah tumrap gelombang swara.
Scott de Martinville saged nyadé sapérangan phonautogram kanggé laboratorium ilmiah kanggé panalitèn tumrap swara. Piranti punika migunani wonten ing panalitèn swara vokal lan dipunginakaken déning Franciscus Donders, Heinrich Schneebeli lan Rene Marage.[4] Ananging piyambakipun boten ngasilaken arta saking panemuan kasebut lan nelasaken gesangaipun kanthi nyambut damel minangkapedagan buku ing 9 Rue Vivienne ing Paris.
Panemuan rekaman Au Clair de la Lune[besut | besut sumber]
sareng kaliyan pangumuman bilih rekaman visual saged dipunmainaken — "ngéwahi corétan ing kertas dados swara — déning ilmuan ing Lawrence Berkeley National Laboratory ing Berkeley, California."[5] Phonautogram inggih punika salah satunggaling gambaran Leon Scott ingkang boten kémutan; kertas punika dipunwaos lan dipunprosés déning program komputer canggih ingkang dipundamel déning Library of Congress.
Phonautogram Scott de Martinville ingkang ngemu naskah drama Aminta damelan Torquato Tasso ugi sampun kapanggihaken. Dipunrekam sakitar taun 1860, kemungkinan sasampuning rekamam Au Clair de la Lune, phonautogram punika minangka rekaman swara manungsa ingkang paling sepuh kanthi dipunmicarakaken.[8]. Rekaman ingkang langkung sepuh saking taun 1857 ugi ngemu swara Scott, ananging boten dipunkenali amaegi swara ingkang boten aturan.
Dijupuk 2013-03-22. Pranala njaba[besut | besut sumber]
Artikel perkawis biografi tokoh Prancis punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Lair 1817Kapatèn 1879Penemu PrancisTeknologi swaraPrancisRintisan biografi PrancisTokoh PrancisKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawas	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.35, 25 Oktober 2016.
Moral iku ajaran ngenani ala beciké tumindak.[1] Secara etimologis, kata moral saking kata latin mos, ingkang gadhahi arti tata cara, adat istiadat utawi kebiasaan, menawi jamakipun inggih punika “mores” . ya iku adat istiadat utawi kebiasaan, kata moral gadhah artos sami kaliyan tembung Yunani “ethos”, ingkang ngandhap aken tembung “etika”. Wonten ing basa Arab, tembung “moral” inggih punika budi pekerti, ingkang gadhah makna sami kaliyan tembung “akhlak”, menawi wonten ing basa Indonesia, tembung “moral” dipun tepangi kaliyan artos “kesusilaan”. Tembung moral lan moralitas gadhah artos ingkang warni – warni. wonten ngriki dipun panggihi dhefinisi moral lan moralitas menurut pinten – pinten
Menurutipun Franz Magnis Suseno (1987:18), tembung moral ngacu kaliyan sae lan boten sae nipun menungsa dados menungsa.
Mertens (2001:7) maringi arti menawi moralitas dados sipat moral utawi sadaya asas lan nilai ingkang kaitanipun kalih sae lan boten sae.
Poespoprodjo (1999:118) maringi arti menawi moralitas dados kuwalitas wonten ing pegaweyanipun menungsa ingkang nunjuk aken menawi pegaweyan punika leres utawi boten leres, lan sae utawi boten sae.
Chaplin (2005:308) wonten ing bukunipun “Kamus Lengkap Psikologi”, maringi arti moral wonten ing tiga hal, inggih punika (1) akhlak, moral, lan tingkah laku ingkang susila, (2) ciri – ciri khas tiyang utawi sekempalan tiyang kaliyan perilaku pasisirs lan sae, (3) hukum utawi adat istiadat ingkang ngatur tingkah laku.
Rachel (2004:40) maringi arti menawi moralitas minangka upaya kangge bimbing tindakanipun tiyang ngangge akal, inggih punika kangge nglampahi punapa ingkang paling sae menurut akal kaliyan maringi bobot ingkang sami nyangkut aken kepentinganipun individu ingkang badhe kesentuh kalih tindakan punika.
Van Ness (2010:14) bentenaken moralitas kaliyan etika. Moralitas biasanipun dipun guna aken kanggem gambar aken kepripun tindakanipun tiyang, menawi etika inggih punika ilmu ingkang nyinau standar perilaku khususipun aturan tentang keleresan lan kesalahan.
Umumipun wonten kalih jinis moralitas, inggih punika moralitas intrinsic lan moralitas ekstrinsik. Moralitas intrinsik, ningali perbuatan menurut hakikatipun bebas
saking wujud hukum positif. Sebalikipun, moralitas ekstrinsik, ningali perbuatan minangka sesuatu ingkang dipun perintahaken utawi dipun larang kalih tiyang ingkang gadhah kekuasaan utawi kalih hukum positip saking
jaman luwe. Wong sing ora luwe rasah melu-melu luwe. Kudu tetep mangan. Sak begja-begjane wong mangan, isih begja wong sing kelakon mangan ing warung kene. Mulane ojo kapok mangan. Mengko ndak luwe maneh.
April 16, 2009 miturut kula tulisan panjenengan sae sanget ananging mbotenhn saged di translit basa jowo…>
“ING NGARSO SING TULODHO” “ING MADYO MANGUN KARSO” “TUT WURI HANDAYANI”
Edwin Tirani, dkk.Kilas Balik Pendidikan Nasional. 2006.
jowo blas, ra ngerti unggah ungguh. perang yo perang tapi ojo tenanan ngono lho…..hehehe
Grossmünster ("great minster") iku sawijining gréja protèstan kanthi gaya Roman sing dumunung ing Zurich, Switzerland. Gréja iki minangka salah siji telung gréja utama ing kutha Zurich, liyané
nadanusantara said: Lha kok putune penyiyingan koyo ngene mas???
lah bapakne nduwe bojo wong bule ngono, mesti yo malik
Maleske tenan og. Nek wis ngono kwi sakjane nang rum wis males banget, tapi yo mbuh ngopo ngono kwi rasane lagi pgn chat dadi ra metu seko room. Lha mau kwi rasane wis ra tahan to, yowis aq metu seko
kwi sakjane yo males, tp meh ra dijawabi yo sakke yo. Dadine yo takjawab sakkarepq wae. Kambek turu2, nyante2, chat karo wong liya, po mbek ngopo lah. wis pokoke ngono
BAB 48 : CINTA SABUN MANDI
Dyah Ayu dan Prabu Brawijaya. “Oyoh, wong Kediri mbesuk bakal pethuk piwalesku sing makaping kaping yoiku. Kediri bakal dadi kali, Blitar dadi latar, Tulungagung bakal dadi Kedung. (Ya,
Ing kapuloan Obi ugi kawrat kaéndahan alam ing sisih wetan Indonésia ingkang saé sanget. Kahanan alam ing Pulo Obi ingkang taksih alami ingkang dadosaken Pulo Obi dados objek ékowisata ingkang sampurna.[3] Pesona alam ingkang wonten ing kepuloan punika inggih arupi kaedahan alas tropis kanthi flora saha faunanipun ingkang wonten ing salebeting alas tropis kasebat. Ing Pulo Obi punika badhe ugi dipun panggihaken kéwan langkka kados ta manuk nuri Ternate utawi ingkang kasebat Lorius garulus ing nama latinipun. Manuk Nuri Ternate jinis punika namung saged dipun panggihaken wonten ing laladan punika. Boten namung kéwan langka ingkang wonten ing kepuloan Obi punika, ananging ugi wonten kathah tanduran langka, kados ta Obi Matoa kanthi nama latin Pometia pinnata, Gufasa
saha anggrek hutan ugi saged dipun panggihaken ing wewengkon Kapuloan Obi. Kejawi saking pesona alamipun, ing kapuloan Obi ugi dipun samektakaken pesona bahari saking laut ingkang endah. Pasir putih kasebar wonten ing dheretaning pasisir ing Kapuloan Obi, kanthi suguhan laut ingkang bening ugi saengga para wisatawan saged langsung ningali kaendahaning biota laut ingkang wonten ing sapinggiring pasisir. Kathah kerang ingkang endah wonten ing
Koordhinat: 1°30′S 127°45′E﻿ / ﻿1.500°S 127.750°E﻿ / -1.500; 127.750
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kapuloan_Obi&oldid=1078333"	Kategori: Kapuloan ing IndonesiaMalukuKapuloan MalukuRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016Koordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Saeed Asayesh – Nabashi To Pisham«mp3s « HOME Saeed Asayesh
.......................Simbah Jowo, .. mBah Darsono: DUO SIMBAH
dipun jejeg-aken, inggih gambaripun eyang kakung (mbah darsono) naliko bibar olah raga dinten Jumuah, taksih ngagem kaos oblong klangenanipun.
Google News › Kanggo kelas saka 2013, menyang padusan kadhemen Kanggo kelas saka 2013, menyang padusan kadhemen
McCullough pracaya sing akeh saka dina muda punika “pampered, cosseted, doted marang, helmeted, gelembung-kebungkus” lan shielded saka realita. Panjenenganipun matur marang lulusan: “menek gunung sing ora kanggo tetanduran gendera sampeyan, nanging kanggo tantangan ing ngisin, seneng online lan Lah tampilan menek iku supaya sampeyan bisa ndeleng ing donya, ora supaya donya bisa ndeleng sampeyan..”
‘VE kagungan hak istimewa saka ngirimke alamat wiwitan, ing univèrsitas ing tengah California, lan Mugi liyawektu kanggo ngirim liyane. Malahan, aku wis ngerti aku arep ngomong.
Paling taun, ing Wellesley High School ing Massachusetts, Sang Prabu Dawud McCullough Jr., lan guru Inggris ing sekolah lan putrane saka Pulitzer hadiah-menang ahli sejarah Dawud McCullough, diparingi alamat wiwitan. Panjenenganipun kalah metu saka ing taman, lan tembung kesah tebih. Apa wis ngomong, Amerika nekat iki kanggo krungu.
Ora kula. Aku rodo’d marang kita pemimpin mangsa apa kang kudu krungu. Kene 10 provocative bagéyan saran sing taun iku kelas College lan Universitas lulusan bakal wicaksana kanggo njupuk kanggo jantung:
1) Aja lali sing, senadyan apa wis masyarakat marang sampeyan, sampeyan ora khusus, minangka McCullough ngandika kang wicara lulusan. Donya ora revolve watara sampeyan. Sampeyan kudu ora aran hak ingatase pranatan kanggo tindakan. Ana siji luwih saka sampeyan, nanging lagi ora luwih saka wong liya. Nambani everyone bab, anggere padha nambani sing nganggo cara iki.
2) Tindakake passion nanging sampeyan bisa mbukak menyang idea sing passion bisa ngowahi lan mekar liwat taun sing nglakoni. Aja wedi kanggo ngganti course lan mbukak ing arah beda. Wis diijini duwe pikirane liya, apa arep kanggo apa lan carane arep dienggo nglampahi gesang panjenengan.
3) duwé Panjenengan tuwane introduce piyambak kanggo sampeyan. Interview mau, lan ngrekam iku. Takon mau bab sing gesang, lan apa crita utawa pawulangan padha’d kaya nuduhake kaliyan putu. Padha diparingi urip, supaya paling sampeyan bisa nindakake iku nyoba mangertos duweke dhewe. Nalika lagi padha musna, sampeyan bakal bungah awakmu.
4) Break metu ing zona comfort. Apa sampeyan paling risih. Supaya apa gampang lan katebak. Lelungan negara lan donya. Ketemu wong anyar lan usaha kanggo ndeleng donya saka sing jalur vantage. Tetep curious. Takon pitakonan. Lan tau mungkasi Learning.
5) Kanggo sing saka sing milih, utawa sing bisa, kanggo njaluk nikah – lan mugia, siji dina, kabeh sing bakal – sing sing arep omah-omah bakal mbukak dalan a long menyang nentokake Panjenengan sukses. Iku luwih penting saka derajat saka sekolah apik. Wong bisa salah siji Angkat sampeyan munggah utawa mudhun nggawa sampeyan. Pilih uga.
6) Apa ora namung nampa Gagal, nanging welcome iku. Nyana iku. Sinau saka iku. Nambani iku minangka terkenal pengalaman learning. Elinga, yen tansah njaluk kabeh sing dipengini, lan ngrampungake kabeh wis disetel metu iku banjur wis gagal tho. Amarga wis ngeset gol banget entek.
7) Pitakonan wibawa lan tantangan kapercayan Panjenengan. Langsung menyang debat umum. Dadi melu. Demokrasi iku olahraga participatory, sampeyan njupuk bagean, utawa njaluk dijupuk loro. Ora Matter apa pracaya. Apa inggih punika sing panginten cara ana lan bisa nerangake apa sing pracaya iku.
8) Kanggo sing sing sing milih, utawa sing bisa, duwe anak, nalika wis disetel kanggo mundhakaken mau, supaya wong-wong mau bab kang padha arep paling: wektu. Teach menyang dadi produktif. Nanging liyane Jahwéh, piwulang mau, dening contone, kanggo dadi wong apik, sing nambani fellow menungsa kindly lan bab.
9) kaya kowe liwat urip, aja wedi nduwe pangarepan dhuwure anak, liyane, lan sampeyan dhewe. Ana Samsaya Awon iku saka kang wagol amarga wong durung nindakake sing ngarep-arep. Kaya menehi munggah ing wong lan ora dikarepake akeh saka wiwitan.
10) Akhire, akeh taun saka saiki, yen kowe menyang liyane, sing paling penting kasel ing urip ora bisa dhuwit sampeyan entuk utawa sukses sing sante. Ing bab mung sing keno, lan supaya donya ngerti sampeyan padha ing kene Panggonan kapisan, punika impact sampeyan wis ing wong liya. Wis siji positif.
Mekaten. Njupuk iku, utawa ninggalake iku. Saben uwong sing seneng comfort kang perlu anget. Nanging kadang, apa sing disebut minangka padusan kanggo kadhemen.
Dadi supaya kula nyoba ing kelas 2013. Dhiskusi kanggo College profesor utawa manungsa sumber Managers utawa juragan. Waos riset sing rampung ing dadi-generasi disebut Sewu Taun, lan sampeyan bakal nemokake persil saka bukti-bukti sing McCullough ana ing trek tengen. Wong nom-noman kang saiki wis asring ngginakaken sing urip kang coddled, catered lan spared ing kaku urip nganti pangarepan. Wong biasane ngomong mau mung apa kang pengin krungu.
Category: Google News Tags: Kanggo kelas saka 2013, menyang padusan kadhemen ← 2013
Achmad Chusaini on November 22, 2008 said:
Kanggo Konco-koncoku kabeh sing ganteng lan ayu-ayu kabeh
Yoopo beritane wis mari reuni kok meneng-meneng wae di keki kabar aku sing nang luar kota supoyo weruh beritane kampoeng halaman saiki.
Triko_chosis on November 6, 2009 said:
blog puniko ing ngarso penjenengan mboten sanes namung nyadhong kawigatosan, kanti nyuwun palilah ing penggalih panjenengan sami, mugi kerso paring pangandikan lumantar seratan wonten blog puniko utawi
Nuwun sewu mBah....bade matur menawi saged blog njenengan di link mawon kalih blog JOWO sanese. Kajenge rame ngoten tur nggih gayeng.sangking kulo, tiyang peranakkan Bapak kalih simbok.
karo arek-arek iku pokoke ngerti ae. tekok aku, cacakke dewe
Matur nuwun, paringanipun kawigatosan saking panjenenganipun :1. "tiyang peranakkan"2. "cacakke dewe"Punopo wonten malih ingkang bade nyusulparing ular-ular?.Sumonggo nyadhong dawuh.Nuwun.
KANGGO AKU SING ORA DUWE DAYA IKI
DUH GUSTI,,,KANG MAHA KUASA
Kulo nuwun, kagem poro kadang ing SOLOPOS kulo nderek bingah dene SOLOPOS soyo dangu samsoyo Kawentar Asmanipun, Sukses kagem SOLOPOS……….
mouthpiece 26-S Warburton Tuba mouthpiece 24-M Warburton Tuba mouthpiece 28-S Warburton Tuba mouthpiece 32-D Warburton Charles Villarrubia V8 Warburton Gail Robertson Large Warburton Le
ono wong solo neng portugal. Biasane cah2 kene nek ketemu wonge dewe langsung diinterogasi lo mbak. ^.^
kedatangan Kanjeng Ibu Ratu Laut Kidul. @@@ILMU PEMANGGIL KANJENG IBU RATU LAUT KIDUL. Baca mantra sebanyak 44 x dan tunggu kedatangan Kanjeng Ibu Ratu Laut Kidul. @@@ Mabes Laskar Khodam Sakti.Aji pelet segoro
PEMANGGIL KANJENG IBU RATU LAUT KIDUL.
Nulada laku utama, / Tumrape wong Tanah Jawi, / Priyagung ing Ngeksiganda, / Panembahan Senopati, / Kepati amarsudi, / Sudane hawa lan nepsu, / Pinesu tapa brata, / Tanapi ing siyang ratri, / Amamangun karyenak tyasing sesami.
Wikan wengkoning samodra, / Kederan wus den ideri, / Kinemat kamot hing driya, / Rinegem segegem dadi, / Dumadya angratoni, / Nenggih Kangjeng Ratu Kidul, / Ndedel nggayuh nggegana, / Umara marak maripih, / Sor prabawa lan wong agung
abipraya, / Saturun turune wuri, / Mengkono trahing ngawirya, / Yen amasah mesu budi, / Dumadya glis dumugi, / Iya ing sakarsanipun / Wong agung Ngeksiganda, / Nugrahane prapteng mangkin, / Trah tumerah dharahe padha wibawa.
padha jumeneng aji, / Satriya dibya sumbaga, / Tan lyan trahing Senopati, / Pan iku pantes ugi, / Tinulad labetanipun, / Ing sakuwasanira, / Enake lan jaman
gelem CAK, RACUN kuwi, senenge ngracuni konco, wong siji iki
sing di ganti pilot sing kuwi (PAIR) boros tenan je Pak Bro,wes tau njajal 1 : 22,mung nganggo sewulan……..tapi playune penak tenan………mending pilot jet sing
kulo mboten ngertos sedoyo. Ha mbok
nggih sampun, mboten nopo-nopo nek mboten mangertos…hehehe
tembung saroja=tembung loro kang digandeng dadi siji kanggo negesi tembung sadurunge1.suasana ing desa iki adem ayem2. kembang mawar gandane arum wangi3.andhap asor iku
Guwa Lechuguilla ya iku guwa watu kapur kang ana ing urutan ka-enem ing donya diukur saka dawané (130,24 mil (210 km)), uga pali jèro ing dharatan Amérika Sarékat (1.604 kaki (489 m)), Lechuguilla misuwur géologi kanggo, formasi bebaya, uga kahanan murni uga ana lawa guano.Guwa Lechuguilla kang akèh ngandut gipsum lan lirang lemon-kuning.Uga bisa ditemukake ing sajroning guwa speleothems bebaya ing sajroning guwa
Speleothems bebaya uga bisa ditumokake ing sakajroning weteng guwa. Jeneng guwa Lechuguilla ya iku jeneng saka tanduran Agave lechuguilla, kang ditemukake ing jerak kori tutuk guwa.Kahanan kang kapengkar dèning Taman Nasional Guwa Carlsbad, New Mexico.
SvenskaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.31, 3 Sèptèmber 2016.
nyong esih ana.. oia, sisan nyong arep nghaturaken sugeng riyadi..Midal aidin wal faidzin.. Kalo wong betawi sing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kirkenær&oldid=874627"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.32, 16 Novèmber 2013.
Gandhi Jayanti kavita, Gandhi Jayanti nare, Gandhi Jayanti poem, Gandhi Jayanti
Gendhing yaiku lelagoning gamelan, juru gawe gamelan. Kasusastraan gendhing, yaiku kasusastraan kang gegayutan karo lelagoning gamelan. Dene andharane kaya ngisor iki:
Cakepan yaiku apalan utawa unen unen kanggo ing tembang, gerongan, sindhenan, suluk ing padhalangan lan sabangsane.
Bawa yaiku tembang kang kanggo mbukani gending. lumrahe awujud tembang gedhe utawa tembang tengahan, nanging ing jaman saiki ana sawetara tembang macapat kang kanggo bawa
Buka yaikutetabuhan kang kanggo mbukani gendhing. kang ditabuh mung salah sijine ricikan gamelan, yaiku rebab, gender, bonang utawa kendhang. Dadi bedane manawa mbuka gendhing nganggo tembang diarani bawa, manawa nganggo gamelan diarani buka.
Gerong yaiku tembang kang ditembangake bareng karo swarane pradangga. lagu sarta iramane padha karo lagune pradangga, mung yen ana perlune(supaya luwes) rada beda sethithik. lumrahe sing gerong luwih saka sij, swarane kudu rempeg utawa bareng.
Shndenan iku uga tetembangan mbarengi swarane pradangga. sing nembang mung siji, lumrahe wanita sing diarani pasindhen utawa waranggana. Lagune luwih mardika katimbang gerong, nanging isih kaiket dening
Laras yaiku swara thingthingane gamelan. Ana warna loro yaiku Laras slendro lan laras pelog
Pathet yaiku dhasar undha usuke swara ing karawitan (tetebuhan
b. Laras pelog pathete uga ono telung warna
1. pathet lima, andhedhasar swara wilahan panunggul
2. pathet nem utawa pathet bem, andhedhasar swara wilahan lima
3. Pathet barang, andhedhasar swara wilahan gulu
Kang mesti migunakake pathet iku karawitan ing pagelaran wayang. Wayangan sawengi suwene 9 jam, wiwit jam 21(jejer), nganti jam 6(tancep kayon)
1. Pathet nem, kanggo watara jam 21 - 12
2. Pathet sanga, kanggo watara jan 12 - 3
Irama yaiku ukuran rikat rindhiking panabuhe gamelan. Ana warna loro, yaiku:
1. Irama lamba utawa irama lancaran, uga sok diarani irama siji, irama rikat
2. Irama rangkep utawa irama wilet, irama alon
Cengkok yaiku luking swara nalka nglagokake tembang. Gunane kanggo ngluwesake lagune tembang, mulane cengkok iku bisa warna warna. sanajan cengkoke warna warna, nanging laras lan pathet panggah padha.
Trembesi utawa Ki hujan, utawa pohon hujan, (Samanea saman (Jacq.) Merr.) minangka tetanduran wit-witan gedhé, dhuwur, kanthi tajuk sing amba banget. Tanduran iki naté populèr minangka tanduran pangayom. Oyodé sing ngambra-ambra andadèkaké kurang populèr amarga bisa ngrusak dalan lan wangunan ing saubengé. Jeneng Ki Hujan, asalé saka anané banyu sing kerep nètès saka tajuké amarga kemampuan nyerep banyu lemah sing kuwat sarta kotoran saka kéwan tonggèrèt sing manggon ing wit mau.
Tanduran iki asal saka Amérika tropis nanging saiki kasebar ing saindhenging laladan tropis. Ing sawetara panggonan malah dianggep ngganggu awit tajuké ngganggu tanduran liya kanggo urip.
Cilacap# Adiwerna Tegal# Ajibarang Banyumas# Alian Kebumen# Ambal Kebumen# Ambarawa Semarang# Ampel Boyolali# Ampelgading
Kendal# Brati Grobogan# Brebes Brebes# Bringin Semarang# Bruno Purworejo# Buaran Pekalongan# Buayan Kebumen# Bukateja Purbalingga# Bulakamba Brebes# Bulu Rembang# Bulu Sukoharjo# Bulu Temanggung# Bulukerto Wonogiri# Buluspesantren Kebumen# Bumijawa Tegal# Butuh Purworejo# Candimulyo Magelang# Candiroto
Bantul# Pakem Sleman# Pakualaman Yogyakarta# Paliyan Gunung Kidul# Pandak Bantul# Panggang Gunung Kidul# Panjatan Kulon Progo# Patuk Gunung Kidul# Pengasih Kulon Progo# Piyungan Bantul# Playen Gunung Kidul# Pleret Bantul# Ponjong Gunung Kidul# Prambanan Sleman# Pundong Bantul# Purwosari Gunung Kidul# Rongkop Gunung Kidul#
Nindakakê kabêcikan mono ora mêsthi kudu cucúl wragad, nanging biså ditindakakê sarånå pakarti-pakarti liyanê sing
uripíng manungså kang nganti ora biså nyumurupi marang kang kêdadéyan ing sakiwå
ngidham kaluhuran kudu wani kúrban lan ora wêgah ing kangèlan. Mêrgå yèn tansah
Yeku wenganing kalbu, / Kabukane kang wengku winengku, / Wewengkone wis kawengku neng sireki, / Nging sira uga kawengku, / Mring kang pindha kartika byor ………….
Dzierżoniów (Jerman Reichenbach) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dzierżoniów&oldid=1090258"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
wis mbok tinggal turu. Yo mbok dibales to jane yen podo kangene.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Masfjordnes&oldid=872260"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
nynorskNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.05, 11
sawengi natas,lelumban antarane mau lan iki
arepkumleyang tanpa papan tujuantakon marang dhiri;pira suwene wektu kang dak
pitike luwih pinter timbang sing duwe RiomioPremium memberJumlah posting : 372Join date : 29.06.12Lokasi :
bocahe cerewet bin gujih takon terus maring kenete”pak, wis butul durung bumiayu?” Sedela2 takon maning takon terus nganti wong se BIS pd ruwing kesuh kr bocahe, akhire domongi neng kenete ” geh, pokoke ko turu bae mengko nek neng bumiayu tek gugah” akhire bocahe manut meneng trus turu. Penumpang+Kenete ya melu turu, jebule bise bablas wis butul ajibarang kenete tangi.
”“Inggih sang senopati,kawula kautus sang prabu Trah Wicaksono supador caos pekabaran dumateng jengandika.”“Ana apa?”“Wonten kutharaja wonten gara gara,salah satunggaling griya panginepan dipun obong.”“Yen mangkono aku tak bali menyang kutharaja,sakwentara pawongan sing ngobong pasar iki gawanen menyang kuthoraja kanti njaluk pitulungan pawongan desa.”“Ngestoaken dhawuh Sang
“Siksa Allah, amit aku lan anakku lan rakyatku kabeh, aturu sadina sawengi, insya Allah aku lan anakku lan rakyatku kabeh,
mulane ana lanang wadon teka, Babu Kawa sakatahing caya preg mendeng ing cahyaku, la ilaha ilallahu, urip ing dewekira
senurullah ing kiwaku, ana kabeh wedi menyang aku”
“Badaningsun sir, nyawaningsun cipta, napasingsun
Ing. Gaetano Fede Ing. Andrea Gianasso Ing. Hansjörg Letzner Ing. iunior Ania Lopez Ing.
kepriye-kepriye isih luwih pener nek nganggo Pancasila sing nyata-nyata bisa ngayomi kabeh wargane sing majemuk iki …, “ jawab Ki Lurah.
“ Wah, lha koq omonganmu sajak kaya Lurah lor kali kae, Truk. Empuk tur kepenak kaya pohung godhog iki, nanging kenyataane NOL BESAAAR … Mengko gek aja-aja kowe ya mung omdo, omong doang, jare Pancasila, Bhinneka Tunggal Ika, nanging nek ana warga ne sing ora gelem ngugemi kapitayane liyan terus di grudug, di obong, di rusak papan panggonane sing kanggo ibadah, ya mung meneng wae, ora gelem cawe-cawe, misah utawa kepriye,
“ Nek perkara iku aku ya weruh, Gong … Kelurahan lor kali kae nganggo Hukum apa rak ya awake dhewe ora weruh.
Nyatane, telung taon punjul aku dadi Lurah neng kene ya ora ana kedadeyan kaya mengkono ta, Gong ?! “ jawab Ki Lurah.
“ Hya aku rak ya mung ngelingake ta, Truk, supaya kowe iki
Alandhesan budi suci,Denya manembah Hyang Suksma,Yekti yuwana sakalir,Asih tresna sasami,Pan iku dadi wotipun,Adoh marang kanisthan,Ing janji tan mbalenjani,Tatag tangguh, saguh ing
Mangkana ingkang kacrita,Peksi dara ules putih,Lumayang amruk ing ngarsa,Sarwi sambat minta urip,“Mugi gusti paring sih,Kawula binujung-bujung,Dening si Alap-alap,Tan wurung jinuwing-juwing,Jasat kula, sumangga karsa paduka.
Wit sampun watawis lama,Kula sakit ngintir-intir,Datan pikantuk memangsan,Kang sarta anyesep getih,Dados sampun sang aji,Ngregoni papancinipun,Nika kang
Ingsun tan nedya pepalang,Marang sapa wae nanging,Kawruhana alap-alap,Sira iku sak bangsaning,Ber-iberan sayekti,Tunggal jinis aranipun,Opa sira mentala,ngolu daginging merpati,Karo dene, sira tinitah sentosa.
Katimbang si manuk dara,Kang sayekti sarwa ringkih,Sarta maneh tumrap sira,Apa rasa den rigoni,Ing salakunireki,Iku titah ing Hyang Agung,Anom utawa tuwa,
gusti kula,Tuhu jimat ing sabumi,Kang sanyata wus winenang,Ngrata jagat nglebur bumi,Mung paduka sayekti,Mangka dutaning Hyang Agung,Kang ngisas sakehing dosa,Nenuntun mring tindak becik,Duh pukulun, kawula sampun
Dhuh Gusti Ingkang Moho Widhi….Hywang Amanon Ingkang Moho Wikan—-
Sedoyo Ebah-Sembah hamung kagungan Ngarso Dalem..
duwur kuwi opo palingo. Aku yo ora weroh.
Isuk nyuling sore nyuling.Sulinge arek suroboyo.Isuk eling sore eling.Sing dieling gak rumongso.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Cithakan_kimia&oldid=868538"	Kategori: Cithakan èlmu alam	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.19, 15 Sèptèmber 2013.
Kamera Polaroid utawa kang luwih misuwure diwastani mawa kamera langsung dadi ya iku jinise kamera kang bisa nggawe foto dhéwé ing jero kamera sawise difoto.[1] Kamera polaroid iki nggunakake film khusus kang diarani film polaroid.[1] Film polaroid kang bisa ngasilake gambar kang ana wernane jenenge film polacolor.[1] Miturut sejarahe, kamera polaroid digawe pisanane déning Edwin Lan, saka
mawa jeneng Pepsodent, utawa wong ngarani montor mawa jeneng Honda.[1]
werna foto ireng, generasi foto ireng putih langsung dadi diwiwiti. Rikala iku wis luwih saka 4000 toko kang ngadol kamera polaroid iki menyang Amerika.[2] Rikala tahun 1951 dikenalake ID polaroid kang sepisan, uga panggung kamera kanggo kamera-kamera profesional.[2] tahun 1952 kamera polaroid model 110 metu kang dijangkepi déning diafragma.[1]
Foto werna polaroid nembe kacipta tahun 1963, sawise panaliten lan pengembangan suwene 15 tahun kang suwe lan nggawe kesel. Foto utawa filem langsung dadi iki diarani Polacolor.[2] Barengan karo iku dikenalake filem langsung dadi mawa formay anyar mawa sistem proses kadadean ing njaba kamera, ngowahi tradisi "pantang kena srengéngé sadurunge diproses".[2] Nganti rikala sadurunge iku, filem polroid isih arupa rol, wektu pangembangane ana ing jero kamera.[2]
wis ana ing tangane Edwin Land ora nggawe atine puas.[1] Mula tahun 1967 dhèwèké ngadhegake pabrik anyar supaya ngembangake proyrk anyar.[1] Evolusi pembaruan ing sintem fotografi langsung dadi iku akhire metu
kang dadi jogo, akar atos kang dadi pinguat, ora nana kang dadi
klaten, magelang, kudus, pati, pemalang, purbalingga, banyumas, grobogan, purworejo, rembang, tegal, sragen, sukoharjo, temanggung, semarang, wonogiri, wonosobo
Mama : “Nglaut ya kang?”
Abang becak : “Nggih bu, sampun sonten niki”
becak : “Nuwun sewu bu, anu bdhe nglaut riyin, mandan kesel niki koh, Mangke sejam malih nembe narik malih bu.”
alah ngertio ngono yo ora tak reboisasi elco-elcone mau yo yo ... haduuuuh! yo wis lah ora opo-opo, sing penting
siji, ana ing ngendi papan langgeng, sing nganakake jagad iki saisine dadi sesembahane wong sak alam kabeh, nganggo carane dhewe-dhewe. 2. Pangeran iku ana ing ngendi papan, aneng siro uga ana pangeran, nanging aja siro wani ngaku pangeran. 3. Pangeran iku adoh tanpa wangenan, cedhak tanpa senggolan. 4. Pangeran iku langgeng, tan kena kinaya ngapa, sangkan paraning dumadi. 5. Pangeran iku bisa mawujud, nanging wewujudan iku dudu Pangeran. 6. Pangeran iku kuwasa tanpa piranti, akarya alam saisine, kang katon lan kang ora kasat mata. 7. Pangeran iku ora mbedak-mbedakake
Pangeran ora ana sing bisa murungake. 10. Urip iku saka Pangeran, bali marang Pangeran. 11. Pangeran iku ora sare. 12. Beda-beda pandumaning dumadi. 13. Pasrah marang Pangeran iku ora ateges ora gelem nyambut gawe, nanging percaya yen Pangeran iku maha Kuwasa. Dene kasil orane apa kang kita tuju kuwi saka karsaning Pangeran. 14. Pangeran nitahake sira iku lantaran biyung ira, mulo kudu ngurmat biyung ira. 15. Sing bisa dadi utusaning Pangeran iku ora mung jalma manungsa wae. 16. Purwa madya wasana. 17. Owah gingsiring kahanan iku saka karsaning Pangeran kang murbeng jagad. 18. Ora ana kasekten sing madhani pepesthen awit pepesthen iku wis ora ana sing bisa murungake. 19. Bener kang asale saka Pangeran iku lamun ora darbe sipat angkara murka lan seneng gawe sangsaraning liyan. 20.Ing donya iki ana rong warna sing diarani bener, yakuwi bener mungguhing Pangeran lan bener saka kang lagi kuwasa. 21. Bener saka kang lagi kuwasa iku uga ana rong warna, yakuwi kang cocok karo benering Pangeran lan kang ora cocok karo benering Pangeran. 22.Yen cocok karo benering Pangeran iku ateges bathara ngejawantah, nanging yen ora cocok karo benering Pangeran iku ateges titisaning brahala. 23.Pangeran iku dudu dewa utawa manungsa, nanging sakabehing kang ana iki uga dewa lan manungsa asale saka Pangeran. 24.Ala lan becik iku gandengane, kabeh kuwi saka karsaning Pangeran. 25.manungsa iku saka dating Pangeran mula uga darbe sipating Pangeran. 26.Pangeran iku ora ana sing Padha, mula aja nggambar-nggambarake wujuding Pangeran. 27.Pangeran iku kuwasa tanpa piranti, mula saka kuwi aja darbe pangira yen manungsa iku bisa dadi wakiling Pangeran. 28.Pangeran iku kuwasa, dene manungsa iku bisa. 29.Pangeran iku bisa ngowahi kahanan apa wae tan kena kinaya ngapa. 30.Pangeran bisa ngrusak kahanan kang wis ora diperlokake, lan bisa gawe kahanan anyar kang diperlokake. 31. Watu kayu iku darbe dating Pangeran, nanging dudu Pangeran. 32.Manungsa iku bisa kadunungan dating Pangeran, nanging aja darbe pangira yen manungsa mau bisa diarani Pangeran. 33.Titah alus lan titah kasat mata iku kabeh saka Pangeran, mula aja nyembah titah alus nanging aja ngina titah alus. 34.Samubarang kang katon iki kalebu titah kang kasat mata, dene liyane kalebu titah alus. 35.Pangeran iku menangake manungsa senajan kaya ngapa. 36.Pangeran maringi kawruh marang manungsa bab anane titah alus mau. 37.Titah alus iku ora bisa dadi manungsa lamun manungsa dhewe ora darbe penyuwun marang Pangeran supaya titah alus mau ngejawantah. 38.Sing sapa wani ngowahi kahanan kang lagi ana, iku dudu sadhengah wong, nanging minangka utusaning Pangeran. 39.Sing sapa gelem nglakoni kabecikan lan ugo gelem lelaku, ing tembe bakal tampa kanugrahaning Pangeran. 40.Sing sapa durung ngerti lamun piyandel iku kanggo pathokaning urip, iku sejatine durung ngerti lamun ana ing donyo iki ono sing ngatur. 41. Sakabehing ngelmu iku asale saka Pangeran kang Mahakuwasa. 42.Sing sapa mikani anane Pangeran, kalebu urip kang sempurna. Kerohanian 1. Dumadining sira iku lantaran anane bapa biyung ira. 2. Manungsa iku kanggonan sipating Pangeran. 3. Titah alus iku ana patang warna, yakuwi kang bisa mrentah manungsa nanging ya bisa mitulungi manungsa, kapindho kang bisa mrentah manungsa nanging ora mitulungi manungsa, katelu kang ora bisa mrentah manungsa nanging bisa mitulungi manungsa, kapat kang ora bisa mrentah manungsa nanging ya ora bisa mrentah manungsa. 4. Lelembut iku ana rong warna, yakuwi kang nyilakani lan kang mitulungi. 5. Guru sejati bisa nuduhake endi lelembut sing mitulungi lan endi lelembut kang nyilakani. 6. Ketemu Gusti iku lamun sira tansa eling. 7. Cakra manggilingan. 8. Jaman iku owah gingsir. 9. Gusti iku dumunung ana atining manungsa kang becik, mulo iku diarani Gusti iku bagusing ati. 10. Sing sapa nyumurupi dating Pangeran iku ateges nyumurupi awake dhewe. Dene kang durung mikani awake dhewe durung mikani dating Pangeran. 11. Kahanan donya ora langgeng, mula aja ngegungake kesugihan lan drajat ira, awit samangsa ana wolak-waliking jaman ora ngisin-ngisini. 12. Kahanan kang ana iki ora suwe mesthi ngalami owah gingsir, mula aja lali marang sapadha-padhaning tumitah. 13. Lamun sira kepengin wikan marang alam jaman kelanggengan, sira kudu weruh alamira
takono marang wong kang wus wikan. 17. Lamun sira durung wikan kadangira pribadi, coba dulunen sira pribadi. 18. Kadangira pribadi ora beda karo jeneng sira pribadi, gelem nyambut gawe. 19. Gusti iku sambaten naliko sira lagi nandang kasangsaran. Pujinen yen sira lagi nampa kanugrahaning Gusti. 20.Lamun sira pribadi wus bisa caturan karo lelembut, mesthi sira ora bakal ngala-ala marang wong kang wus bisa caturan karo lelembut. 21. Sing sapa nyembah lelembut ikut keliru, jalaran lelembut iku sejatine rowangira, lan ora perlu disembah kaya dene manembah marang Pangeran. 22.Weruh marang Pangeran iku ateges wis weruh marang awake dhewe, lamun durung weruh awake dhewe, tangeh lamun weruh marang Pangeran. 23.Sing sapa seneng ngrusak katentremane liyan bakal dibendu dening Pangeran lan diwelehake dening tumindake dhewe. 24.Lamun ana janma ora kepenak, sira aja lali nyuwun pangapura marang Pangeranira, jalaran Pangeranira bakal aweh pitulungan. 25.Gusti iku dumunung ana jeneng sira pribadi, dene ketemune Gusti lamun sira tansah eling. Kemanusiaan 1. Rame ing gawe sepi ing pamrih, memayu hayuning bawana. 2. Manungsa sadrema nglakoni, kadya
becik dumunung ana awake dhewe. 8. Sing sapa lali
Ngunduh wohing pakarti.. 11. Ajining dhiri saka lathi lan budi. 12. Sing sapa weruh sadurunge winarah lan diakoni sepadha-padhaning tumitah iku kalebu utusaning Pangeran. 13. Sing sapa durung wikan anane jaman kelanggengan iku, aja ngaku dadi janma
saka niteni. 18. Janma tan kena kinira kinaya ngapa. 19. Tumrap wong lumuh lan keset iku prasasat wisa, pangan kang ora bisa ajur iku kena diarani wisa, jalaran mung bakal nuwuhake lelara. 20.Klabang iku wisane ana ing sirah. Kalajengking iku wisane mung ana pucuk buntut. Yen ula mung dumunung ana ula kang duwe wisa. Nanging durjana wisane dumunung ana ing sekujur badan. 21. Geni murub iku panase ngluwihi panase srengenge, ewa dene umpama ditikelake loro, isih kalah panas tinimbang guneme durjana. 22.Tumprape wong linuwih tansah ngundi keslametaning liyan, metu saka atine dhewe. 23.Pangucap iku bisa dadi jalaran kebecikan. Pangucap uga dadi jalaraning pati, kesangsaran, pamitran. Pangucap uga dadi jalaraning wirang. 24.Sing bisa gawe mendem iku: 1) rupa endah; 2) bandha, 3) dharah luhur; 4) enom umure. Arak lan kekenthelan uga gawe mendem sadhengah wong. Yen ana wong sugih, endah warnane, akeh kapinterane, tumpuk-tumpuk bandhane, luhur dharah lan isih enom umure, mangka ora mendem, yakuwi aran wong linuwih. 25.Sing sapa lena bakal cilaka. 26.Mulat salira, tansah eling kalawan waspada. 27.Andhap asor. 28.Sakbegja-begjane kang lali luwih begja kang eling klawan waspada. 29.Sing sapa salah seleh. 30.Nglurug tanpa bala. 31. Sugih ora nyimpen. 32.Sekti
tulisen ing watu, supaya ora ilang lan tansah kelingan. Yen sira gawe kebecikan marang liyan tulisen ing lemah, supaya enggal ilang lan ora kelingan. 37.Sing sapa temen tinemu. 38.Melik nggendhong lali. 39.Kudu sentosa ing budi. 40.Sing prasaja. 41. Balilu tau pinter durung nglakoni. 42.Tumindak kanthi duga lan prayogo. 43.Percaya marang dhiri pribadi. 44.Nandur kebecikan. 45.Janma linuwih iku bisa nyumurupi anane jaman kelanggengan tanpa ngalami pralaya dhisik. 46.Sapa kang mung ngakoni barang kang kasat mata wae, iku durung weruh jatining Pangeran. 47.Yen sira kasinungan ngelmu kang marakake akeh wong seneng, aja sira malah rumangsa pinter, jalaran menawa Gusti mundhut bali ngelmu kang marakake sira kaloka iku, sira uga banjur kaya wong sejene, malah bisa aji godhong jati aking. 48.Sing sapa gelem gawe seneng marang liyan, iku bakal oleh wales kang luwing gedhe katimbang apa kang wis ditindakake. Rahayu rahayu
Swarna Jayanthi (12782) 09:10 AM
Swarna Jayanthi (12781) 02:00 PM
Swarna Jayanti (12644) 09:10 AM
punika satunggiling pahlawan nasional R.I. Panjenenganipun satunggiling tokoh wanita saha tokoh pendidikan Jawi. Raden Adjeng Kartini punika asalipun saking latar priyantun Jawi. Senadyan panjenenganipun putri saking R.M. Sosroningrat saking garwa ingkang sepuh piyambak, nanging saking garwa ampil. Kala punika poligami punika limrah lan dipun-anggep biasa kémawon. Kartini piyambak pirsa manawi prakawis punika ndadosaken risakipun saha pasulayan ing antawis anggota kulawargi, dados piyambakipun mboten sarujuk. Prakawis punika amargi piyambakipun naté sinau ing
pinulung, Pulunge tanpa ling aling,
dhatêng sarengat. Saking karsanipun nêgari patrap ing makatên
ngelmu, lungguhe cipta pribadi, pusthinên
Kyahi empu nyamektakaken ubarampening wilah tuwin tosan waja, sinambi nindakaken samadi supados pikantuk wisik ngingingi wujud punapa ingkang gegayutan kaliyan dhuwung ingkang badhe kadamel, kalarasaken kaliyan pakaryaning tiyang ingkang nyuwun kadamelaken dhuwung punika, kadosta: supados kathah rejekinipun utawi kangge kapangkatan. Inggih ing wekdal punika mujudaken wekdal panyrantos ingkang panjang, amargi kyahi empu boten miwiti pakaryanipun saderengipun angsal tumuruning pitedah.
dipun garap mawujud, lajeng ngancik tataran nyepuh, kyahi empu nyamektakaken bumbung ingkang dipun isi lisah klapa dipun jangkepi mawi lampah srengat tuwin sajen, padatanipun namung sekar telon, tumpeng alit, recehan kangge lelembut tumbas jajan peken saha wangen-wangen kukusing menyan. Dhuwung dipun mantrani kanthi kalarasaken kaliyan ingkang andhawuhing damel. Dhuwung dipun besmi ngantos marong lajeng dipun celupaken wonten ing salebeting bumbung ingkang dipun iseni lisah klapa. Wonten ingkang pucukipun dipun obong malih lajeng katindakaken sepuh dilat punika latu ingkang marong mawi dipun dilat dening kyahi empu ingkang sekti, padatanipun wewahan donganipun inggih punika waosan sastro pinodati, sastro gigir lan rajah
salebeting toya klapa wayu supados rereged obongan gogrog, padatanipun dipun rendhem ngantos setunggil dalu supados guwayanipun saged boten burem, saengga pamor dhuwung anggadhahi prabawa ingkang endah. Sasampunipun makaten, dhuwung dipun pulihaken mawi jeram pecel ngantos resik, saha lajeng dipun kum warangan. Dhuwung ingkang sampun dipun kum warangan dipun oser-oseri lisah tumunten dipun ‘sanggaraken’ kaseleh ing papan padupan dangunipun ngantos sawatawis dalu, kedah nglangkungi malem Jumuwah Kliwon utawi Selasa Kliwon. Bab punika katindakaken supados mantra manjing sayektos saha dhuwung ampuh saestu. Sasampunipun rampung saestu, dhuwung kadamelaken warangka jumbuh kaliyan wujuding dhuwung tuwin pun saged netepaken, awit mranggi ingkang sae adamel warangka saged
Cawabup Bambang Siap Kerja Keras | RADAR Banyumas
Muhammadiyah, wong kui mung geguyone poro gawan politik wae lho. Ora ngerti opo yen Muhammadiyah yo pernah salat tarawih 20 rakaat, ora ngerti opo yen mbiyen kui mesjide NU Muhammadiyah podo – ora isoh dibedake sing endi sing Muhammadiyah, sing endi NU, karena memang akar pemikirannya nyawiji cah. Wes kowe kuwi ngikuti serat-serat pemikirane wae, dasar pemikiran. Bedane mung bacaane lho, bacaane KH Hasyim Asyari karo KH Ahmad Dahlan yo ijtihad kuwi, podo koyo kowe seneng lothek sing nganggo kacang opo lotek gula asem sing ora nganggo kacang. Sing luwih pas karo roso lan pikiran tentremmu sing endi. Urusane karo
tawanggono Says:	May 26, 2014 at 7:12 pm Mas Herwinto sedulurku lanang
patèn TangerangKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.29, 16 Juli 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mule,_Norway&oldid=874929"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa MelayuNederlandsNorsk nynorskNorsk bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.40, 16 Novèmber 2013.
wainnaillaihi rojiunSampun kondur wonten ngarsanipun Gusti Allah Swt panjenenganipun Bapak Haji Mohamad Soeharto naliko dinten Minggu suryo kaping pitulikur wulan Januari tahun 2008 utawi tanggal 18 Muharam tahun 1429 Hijriyah sawetawis jam 13.10 (satunggal, sedoso menit siang), wonten griyo sakit pusat Pertamina Jakarta.Almarhum inggih boten sanes Presiden Republik Indonesia ingkang "ongko kalih" ingkang ngasto jabatanipun wiwit tahun 1966 ngantos dinten Kemis suryo kaping selikur wulan Mei tahun 1998.Mugi Gusti Allah Swt, paring kanugrahan ampunan pangapuro dumateng sedoyo kalepatanipun, naliko taksih sugeng, ugi Gusti paring rohmat panggenan ingkang mulyo kados dene kersanipun Gusti Ingkang Moho Kuwaos. Amien.Dumateng kaluwargo ingkang dipun tilaraken, mugi Gusti Allah Swt paring kekiyatan iman soho keberkahan sabar lahir ngantos tumusing bathin.Mbokbilih kito sedoyo sampun natos nampi tuntunan agami, bilih wonten salah satunggaling kawulaning Gusti ingkang katimbalan (sedo/wafat), ingkang kito emut-emut namung tumindak kabecikkanipun, menggah mekaten puniko ingkang kawastanan "mikul dhuwur mendhem jero" .Bapak Presiden Susilo Bambang Yudhoyono, saking Istana Negara Jakarta, sampun paring woro-woro ngajak kito sedoyo paring kinurmatan dumateng tiyang sepuh kito sedoyo ingkang sampun kondur wonten ngarsanipun Gusti, inggih Bapak Haji Mohammad Soeharto ingkang natos paring kinaryo dumateng sedoyo wargo bongso Indonesia.Gusti Allah Swt, ingkang Moho Mangertosi lelabeting almarhum kanti "sampurno", amargi namung poro Rosulullah ingkang kaparingan pangayoman "maksum" utawi "kalis saking kalepatan". Sedoyo kawulaning Gusti sanesipun Rosulullah, kados kito sedoyo boten wonten ingkang "sampurno" saking kalepatan.Sumongo kawulo derekaken panjenengan sedoyo sami-sami ndedonga "mugi Gusti Allah Swt paring kanugrahan pangampunan dumateng sedoyo kekirangan lan kalepatanipun almarhum Bapak Haji Mohammad Soeharto, inggih Bapak bongso kito sedoyo, inggih mantan Presiden kito, inggih hamba kawulaning Gusti ingkang murbeng dumados ingkang "dipun pilih kalampahan" mimpin kito sedoyo, wiwit tahun 1966 ngantos tahun 1998 , Amien, ya robal alamien.Sugeng tindak Pak Harto, sugeng marak wonten ngarsanipun Gusti ingkang kalangkung langkung (moho) asihipun.Nuwun.Kulo "pribadi soho keluwargo" ingkang
tokonyacikimung said: iki sing paling apik komposisi ne🙂 emane rambut e ke potong sitik…
mbak mung sido tak culikke ra? aku wis oleh telu, tak wadhahi karung lo
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.22, 14
ana ing candi, wayang, gamelan, pakem lan liya-liyane, kabeh wujud gugubahan utawa oncen-oncen (anyar) kang banget endahe. Rasa kang digubah pada maujud ana ing kaalusan, dadi rerenggan sajroning gaib, kang ora kena kinaya ngapa endahe”
MARANG DAT, DADI WOT MARANG SEGARA RAHMAT. MANUNGSA KANG BISA NGREGANI MARANG PANGERTI KANG SAMAR IKU NGRASA NEMU KANUGRAHAN GEDE, SUKA SUKURE NGUNGKULI
ing München, Jerman, 22 Mèi 2010 ing yuswa 72 taun) punika garsa saking Presiden Indonésia kaping tiga BJ. Habibie. Hasri Ainun Habibie dados Ibu Nagara Indonésia kaping tiga saking taun 1998 dumugi taun 1999 [1].
Tegesipun nama Hasri Ainun punika Mata yang indah. Kulawarga Ainun punika kulawarga ingkang tresna marang pendidikan. salah satunggal tiyang ingkang paling wigati anggènipun paring motivasi supados giat anggènipun sinau punika ibunipun [2].
EnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan
kehendak Tuhan)25. Manungsa iku saka dating Pangeran mula uga darbe sipating Pangeran. (Manusia berasal dari zat Tuhan, maka manusia memiliki sifat-sifat Tuhan)26. Pangeran iku ora ana sing Padha,
wujud tuhan)27. Pangeran iku kuwasa tanpa piranti, mula saka kuwi
Manungsa iku kanggonan sipating Pangeran. (Di dalam manusia tedapat sifat-sifat Tuhan)3. Titah alus iku ana patang warna, yakuwi kang bisa mrentah manungsa nanging ya bisa mitulungi manungsa, kapindho kang bisa mrentah manungsa nanging ora mitulungi manungsa, katelu kang ora bisa mrentah manungsa nanging bisa mitulungi manungsa, kapat kang ora bisa mrentah manungsa nanging ya ora bisa mrentah manungsa.(Makhluk
keset iku prasasat wisa, pangan kang ora bisa ajur iku kena diarani wisa, jalaran mung bakal nuwuhake
sakabehane lamon iso nglakoni …Insya Allah Gusti Allah Nyembadani
George Lopez (lair ing Amerika Serikat, 23 April 1961; umur 55 taun)) ya iku pelawak, aktor, lan pembawa acara saka Amérika.[1] Lopez membintangi pirang-pirang komedi kang minangka ciptaane dhewe.[1] Komedi iki duwéni carita
California.[2] Kawit lair, dhèwèké wis ditinggal bapake nanging dhèwèké diopeni déning simbah putrine saka pihak ibune, Benita Gutierrez, sawijning karyawan pabrik.[2] Ing taun 1993, Lopez kawin karo Ann Serrano lan duwéni anak siji.[2] Lopez uga minangka sawijining pemain golf kang tampil ing Bob Hope Chrysler Classic and 2004 AT & T Pebble Beach Pro-Am taun 2004.[2] Lopez éntuk penghargaan minangka top ranking ing turnamen golf mau.[2] Kawit taun 2006, Lopez dadi anggota Lakeside Country Club ing Burbank.[2] Lopez uga aktif ing kegiatan sosial.[2] Dhèwèké ngedegake Manny Mota, sawijining yayasan masarakat ing Los Angeles.[2] Lopez nampa penghargaan People for the American Way déning pemimpin Los Angeles, amarga aktif nulung korban lindhu ing El Salvador lan Guatemala.[2]
Lair 1961Wong uripRintisan bab wong Amérika	Menu navigasi
Rijasa Agung - Bali Ubud Luxury Hotel Resort Villa
Adresse: Banjar Begawan | Desa Melinggih Kelod, Payangan 80572, Indonésie Location :
wis mbatin, mesthi sing di rembug Bagong ki sing ora-ora. Tiwas tak rungoake temenanan ! Wis, mbuh ! Sak
Cerkak) Gegojegan Lelakon Urip	January 6, 2012
Tak sawang kanthi kedhep tesmak, pawongan lencir ayu sing lagi nggandheng bocah udhakara umur 2 tahun ing njero toko buku ing sabrang saka kafe aku lungguh.
Esem iku aku ora lali, lan ora bakal lali. Esem iku isih kemanthil ing mataku senajan lelakon iku wus mungkur sepuluh tahun.
Dheweke dak kenal nalika Kerja praktek ana kantorku, wektu iku dheweke isih kuliah ana sawijining Perguruan Tinggi Negeri ana Surabaya lan wis semester akhir. Awale aku sering digodha karo kanca-kanca saruwanganku. Pancen wektu iku aku isih lajang. Nanging ora ana sing ngerti menawa aku wis duwe pacangan. Amarga aku pancen ora nate ngenalake utawa crita bab Asti, pacanganku marang wong kantor. Asti kuliah ana Yogya, kari ngenteni wisudha. Sauntara aku wis nyambut gawe ana Surabaya, dadi komunikasiku karo Asti amung lewat hape. Lan kala-kala aku nyambangi ana Yogya. Lan nganti saiki sesambunganku karo dheweke isih apik-apik wae, nanging embuh sakjane ana rasa sepa ing atiku marang pacanganku iki. Kadhang aku nakoni marang atiku, geneya rasa tresna iku ora nate ana ing atiku? Sing ana amung rasa welas asih, dheweke tanggaku putrane bulik Narti pensiunan guru SD, lan adhik kelasku ana SMA . Saka asring bareng budhal sekolah, saben dina tak ampiri. Aku dadi raket karo dheweke. Sering dijaluki tulung ngeterake menyang toko Buku, menyang omahe kancane belajar kelompok, lsp. Saengga wong-wong madani yen aku karo dheweke pacaran. Padhahal satemene ora ana rasa apa-apa antarane aku lan dheweke, saliyane pengen ngrengkuh dheweke kadidene adhiku. Aku welas marang dheweke amarga wis ditinggal bapake seda awit isih umur 2 tahun. Wektu cilikanku ibu sering ngutus aku ngeterake masakan utawa jajan sing di masak ibu menyang omahe. Dadi wajar yen aku nganggep dheweke adhiku. Saengga nalika wis padha gedhe aku bubar wisudha ibu nyuwun supaya aku gelem dipacangake karo dheweke, rasane aku ora bisa selak senajan jujur aku ora duwe rasa tresna marang dheweke. Nanging embuh rasane wektu iku ora ana pilihan liya kejaba dak trima usule ibu. Aku uga ora ngerti lan ora takon marang Asti apa dheweke duwe rasa tresna marang aku. Dheweke ora nolak berarti ya seneng karo aku, iku kesimpulanku. Sing jelas saiki statusku dadi pacangane wong, sedhela maneh sesambungan iki bakal karesmekake sawise Asti wisudha. Rencanane tahun ngarep. Nanging nganti saiki jujur wae tresna iku durung tuwuh ing atiku. Sanajan aku wis janji bakal bangun bale omah karo Asti. Urip pancen amung bisa mili urut ilining banyu. Ah apa ya ngono?
Esuk iku ing kantor, ana paraga anyar mlebu, tibake arep kerja praktek. Kanca-kancaku wis padha umyeg dhewe-dhewe. Maklum ‘barang baru’, bocahe pancen ayu lencir kuning mrusuh. Lan kaya biasane aku sing dadi sasaran di bebeda. Awale aku ya mung mesam-mesem wae amarga pancen ora pati nggatekake apamaneh dheweke wong asing. Aku pancen terkenale dadi gunung es alias ‘coolman’. Apamaneh yen ngadhepi piyantun putri. Kaya-kaya aku wis ora butuh. Awit pancen aku wis duwe Asti. Dadi ngapa maneh mikiri wanita liya. Perkara aku ora tresna karo Asti iku urusane atiku. Sedina-dinane sering aku dipoyoki, dipacang-pacangake kanca putri sing isih bujang, nanging amung dak langgati biasa-biasa wae. Nganti kanca-kanca ki jan gemes yen karo aku. Malah nate ditakoni rada sembrana, “Awakmu ki jane lanang tenan apa ora ta?. Aku mung ngguyu rada sora. Suwe-suwe kanca-kanca waleh dhewe ngadhepi aku. Nganti ketekan bocah ayu iku. Jenenge Maharani. Apik kaya pawongane. Suwe-suwe aku dadi caket karo Maharani, ya merga pokale kanca-kanca. Sering yen istirahat awan aku dikongkon mbarengi dheweke golek maem awan, aku ora kabotan,tak kira aku ya ora bakal kepranan karo Maharani lan kanggo nyenengake atine kanca-kanca, ben aku ora dipaido thok. Tak pikir amung sedina rong dina, pranyata Maharani praktek nganti sawulan. Akhire aku sing kepothokan ngeterake dheweke saben arep mundhut maem awan. Awale amung caturan biyasa, Dak takoni asale tibake saka Kedhiri, putrane juragan tahu takwa. Suwe-suwe caturan dadi gayeng, pranyata dheweke pawongan sing nyenengake. Bisa ngimbangi omonganku, ora ngira menawa dheweke jembar wawasane, ya masalah akademis, nganti masalah politik dheweke nyambung. Apamaneh hobine padha, maca buku filsafat. Aku malih dadi rada raket karo Maharani, nganti kanca-kanca padha moyoki, Lha Gunung Es kena watune. “Wah Gunung Es selerane ya dhuwur ya? Njaluke sing ayu, gandhes luwes”. Kaya biyasane mung dak langgati karo mesem, senajan saiki rasane beda, ana geter sing seje ing atiku. Dak ulati Maharani amung abang ireng pasuryane, nambahi ayune. Ah..Aku ora selak menawa aku mulai duwe rasa iku marang Maharani. Lan yen dak rasakake rasa iki ora keplok sesisih. Lagi iki aku ngrasakake geter sing seje
Kepengine cedhak marang Maharani . Yen caturan bisa krasan jam-jaman. Malah aku wis wani dolan menyang kos-kosane. Wis sering mlaku-mlaku bareng menyang toko buku. Dheweke uga ora kabotan mlaku jejer karo aku. Malah sering ngalem karo aku. Nanging ngaleme ora norak. Senajan sering metu bareng, maem bareng digandheng tangane wae dheweke ora gelem saengga aku uga banget njaga marang dheweke. Aku elok ing ngatase jaman kaya ngene isih ana piyantun wanita sing njaga kaluhuran iku. Iku nambahi respekku marang Maharani. Saya suwe rasane aku ora bisa kapisahake karo Maharani. Atiku wiwit goreh. Wiwit ora jenjem. Ana rasa abot kang nggandholi dina-dinaku akhir-akhir iki. Wiwit owel yen aku adoh saka Maharani. Aku ngerti tresnaku saya jero marang Maharani. Nanging aku uga ngerti menawa aku duwe janji marang wanita liya. Aku wis pacangan. Aku tresna Maharani nanging kepriye Asti? Aku kudu milih sapa? Aku bingung, aku wis kebulet dhewe karo dalan sing dak pecaki. Aku ora tega medhotake Asti nanging atiku kadung kegandholan Maharani. Nanging ing pojok atiku kandha aku ora bisa terus-terusan kaya ngene. Aku kudu bisa nemtokake sikap. Aku kudu duwe sifat satriya. Senajan ora nate ana tembung tresna kang kaucap saka lathiku marang Maharani, nanging patrap lan sikapku karo Maharani pancen ora bisa di dhelikake yen padha ana ati ing antarane aku lan dheweke. Kanca-kanca kantor malah wis padha njaluk undhangan nikahanku. Sembrana pancen, nanging aku ora selak yen wong liya mesthi bisa maca ana apa antarane aku lan Maharani. Aku rumangsa kedosan, bakal natoni ati suci iku. Nanging piye maneh, aku wis kadung duwe janji marang Asti, lan aku ora oleh selak saka kanyatan iku. Atiku dadi remuk, perih dhewe yen ngelingi lelakonku iki. Aku wis matur ibu, ibu mung bisa nuturi, “Iku godhane wong arep jejodhowan Le, nanging kabeh terserah kowe, yen pancen arep mbatalake pepacanganmu karo Asti, mung terus terang ibu lingsem Le?” Aku tambah bingung…ngung.
Akhire sawijining dina dakwanek-wanekake methuki Maharani, aku bakal nuntasake lakon iki senajan atiku tan kena ginambarake kaya ngapa rojah-rajehe. Sawise Sholat Maghrib aku ngetokake mobil tumuju kosane Maharani, ora krasa luhku mili…ah wong lanang kok gembeng, mesthine aku kudu bisa dadi satriya, ucape atiku. Tekan kose Maharani, Ibu kose mbagekake tekaku, pranyata Maharani lagi ana kamar. Mesisan nyuwun idin karo ibu kos arep
klangenanku, ana ngarep toko buku favoritku karo Maharani.
“Rani,” aku mbukani rembug, “Ana bab wigati kang pengin dak suntag, aku bingung Rani, bingung banget,” “Ana apa Mas, sajake wigati temenan,”kandhane alus.
“Mesthine sliramu wis ngerti kaya ngapa tresnaku marang awakmu”, pratelaku sinambi ndhingkluk ora wani nyawang pasuryane.”Tresnaku lair tumus ing batin marang sliramu Ran, rasane uripku ora bisa kepisah karo sliramu. Nanging Ran, satemene aku uga duwe janji marang wanita liya sadurunge tekamu. Jujur Rani, aku wis duwe pacangan.”Kanthi swara abot aku kudu nelakake kahanan iki marang dheweke. Saiki sirahku dak angkat dak sawang manther pasuryan tanpa dosa ing ngarepku. Dheweke mlengak sedhela, kaget ora ngira bab iki. Tanpa kumecap apa-apa, Maharani ndhingkluk. “Aku nyuwun pangapura Ran, sasuwene iki ora ana niyat gawe larane atimu, kowe ora bisa ngrasakake kaya ngapa ajure atiku saiki, ah saupama aku isih oleh milih, Ran.Nanging saiki wis ora ana pilihan kejaba aku kudu netepi janjiku marang Asti.” Sepi maneh, akhire Maharani nyuwara rada groyok,
“Ora dadi apa Mas, senajan aku uga abot, abot banget, lagi saiki aku bisa caket karo priya. Lan aku ora selak yen aku uga mambu ati marang panjenengan. Nanging nganti seprene sesambungan kita, panjenengan ora nate nelakake rasa tresna iku marang aku, lan lagi wengi iki kabeh kewiyak. Aku nyuwun ngapura Mas yen wis nggodha urip panjenengan sasuwene iki.” Eluh iku mbrebel alon ing pipine. “Aku rila yen Mbak Asti dadi pilihan penjenengan. Lan iku wis samesthine, panjenengan ora oleh cidra karo janji, awit iku ajining dhiri”, tambah groyok suwarane amarga nahan tangis. Eluh iku tambah deres. Aku ora kuwat melu mbrebes mili. Ora ngira atine uga jembar kaya wawasane.
“Aku nyuwun pangapura Rani, nanging aku pengin sliramu ngerti tresna iki ora bakal ilang saka atiku.”
“Ah panjenengan ora oleh ngono, bisa mirsani panjenengan bisa mulya karo Mbak Asti aku wis katut seneng, Mas, Nanging siji panyuwunku, panjenengan ora usah methuki aku selawase sawise iki, bakal dak simpen jero lelakon iki, Mas. Muga-muga panjenengan nemoni kamulyan ing tembe.”
kanggo ngilangi sepining ati, sering methuki Asti kanggo mbusak wewayangane Maharani, sanajan aku ngerti wewayangan iku ora bakal ilang, tresnaku kanggo Maharani selawase, senajan uripku kanggo wong liya. Akhire aku njaluk pindhah saka kantor Surabaya, aku ora kuwat yen kudu tetep kerja ana kantor iki, kantor kang kebak kenangan karo Maharani. Akhire aku pindhah
lan sawise nikahanku Asti dak boyong nang kana. Nganti sepuluh tahun mungkur saka sapatemonku terakhir karo Maharani, aku antuk tugas menyang Surabaya, sakjane aku rada aras-arasen, jujur aku tetep ora bisa mbusak lelakonku karo Maharani.Tatu iki durung pulih, lan aku ora pengen tatu iku kebukak maneh bakal nambahi ngerese atiku. Tresnaku marang Maharani, tresna kang tulus, tresna kang tanpa pamrih apa-apa senajan ta ora bisa sesandhingan omah-omah karo dheweke. Kaya tetembungan tresna ora kudu anduweni, ana benere karo lelakonku iki. Akhire kanthi rada kepeksa aku sida budhal menyang Surabaya, nganggo pesawat paling isuk. Tekan Juanda aku nuju hotel panggonanku nginep, lan cedhak karo kantorku. Rencanaku dina iki sawise urusan kantor mari aku kepengen niliki toko buku sing sering dak tekani karo Maharani, ah…Maharani maneh. Nganti saiki aku isih bisa minangkani panyuwune ora methuki dheweke. Lan muga-muga dheweke wis urip mulya karo sisihane lan anak-anake. Sanajan pengarep-arep bisa sesandhingan karo Maharani tetep ana ing pojok atiku. Maharani, kena apa jeneng iku ora bisa ilang saka telenging atiku. Ba’da Maghrib aku nyoba metu ngenggar-enggar ati, menyang toko buku kaya rencanaku isuk mau. Nalika mudhun taksi lagi eling yen kawit isuk wetengku mung klebon roti lan teh ing bandara, saiki lagi krasa ngelih. Akhire ora sida mlebu toko buku, aku mlebu kafe klangenanku ing ngarep toko buku iku. Pesen ayam goreng lalapan lan jus apel. Sinambi ngenteni pesenanku teka, aku ngiderake panyawang ndeleng suasana ing njaba, lan saka anggonku lungguh aku bisa nyetitekake kahanan ing toko buku ngarep iku. Ora sengaja mata iki kandheg marang sawijining pawongan kang nggandheng bocah cilik udakara rong taun. Maharani!!. Ya aku yakin iku Maharani !!. Aku ora bakal lali marang wanita kang wewayangane tansah kemanthil ing netraku. Maharani, isih kaya sepuluh taun kepungkur, senajan saiki wis nganggo jilbab. Malah nambahi perbawa lan anggune. Lan bocah cilik iku? Mesthi putrane, ah katone uripmu wis nemu kamulyan Rani, panguwuhku. Nanging sisihanmu kok ora katon? Aja-aja dheweke wis ijenan?Ah pikiran nglantur iku dak buwak adoh. Dak sawang terus wanita iku, nganti ora dak gape pelayan sing ngladekake pesenanku.
iku, panyuwune kudu dak langgar pisan iki. Aku kudu ketemu. Aku kudu bisa sapatemon karo wanita iku. Ah Maharani, pangapurane sing gedhe yen wektu iki aku wis ora bisa minangkani panyuwunmu, cah ayu. Aku kudu ketemu sliramu, kudu…kudu…! Ah.. akhire kanthi ora sranta aku ngawe peladen, dak ulungi atusan ewon, tanpa nyenggol panganan sing dak pesen. “Sepurane mas aku kesusu, yen ana susuke kanggo sampeyan wae, suwun ya?!” setengah mlayu aku nyabrang dalan mlebu toko buku, dak clilengi, katon Maharani isih asyik milih buku karo bocah cilik iku.
dheweke nyawang aku setengah ora percaya sapa sing diadhepi, nganti sauntara padha menenge, ora ana sing kumecap. Akhire aku mbukani rembug, “Pangapurane Rani, aku kepeksa nemoni awakmu, kaya kandhaku sepuluh taun kepungkur aku ora bakal bisa nglalekake sliramu.” Wanita ing ngarepku mung nggeget lambe, kaya nahan tangis, ana cahya perih ing netrane.
“Panjenengan wis nglalekake panyuwunku, Mas” kandhane alon.
“Sepurane Rani, yen ora kabotan, ayo lungguh sing rada kepenak, aja salah tampa Ran, aku mung pengen ngerti kabarmu, lan kahananmu saiki, sepisan maneh yen sliramu ora kabotan”
“Yen saiki aku ora bisa, Mas, anakku rada rewel, wis kesel arep bobuk, Mungkin sesuk wae jam kaya saiki ing kafe
wewayangane tansah ngreridhu uripku. Tresna iku wis kadhung nunjem kuat ing atiku, lan sawise sapatemon sore mau njalari aku perang batin, antarane seneng lan sedhih. Ah embuh.. amarga kesel aku keturon ing ndhuwure sajadah sawise tahajjud jam telu parak isuk.
Mari sholat maghrib, sore iku aku numpak taksi tumuju kafe panggonanku semayanan, Rani isih durung teka, aku nggolek panggonan sing ngadhep jendela nyawang pemandangan taman ing mburi kafe. Iki panggonan favoritku karo Rani. Ah Rani maneh…
“Sepurane, Mas rada telat, nitipne anakku menyang rewangku.”, swarane Rani saka mburiku, dak toleh, ah..wanita iki pancen sulistya ing warna. Nganggo busana muslim warna biru laut, ngisoran putih memplak, lan jilbab putih ana sulame pita biru. Aku mung mesem, mbagekake tekane, “Matur nuwun Rani, wis kersa rawuh ing kafe iki”.
“Priye kabarmu?” meh barengan aku lan Rani ngucapake ukara iku. Wong loro ngguyu bareng, “Siji-siji wae, saiki aku dhisik,”kandhaku.”Piye kabarmu saiki?, uripmu katon mulya,Ran”
“Alhamdulillah, ya ngene iki, aku apik-apik wae mas, lha panjenengan?” takone genti.
“Yah…kaya sing mbok deleng,”kandhaku
“Panjenengan rada kuru lo, saka sepuluh taun kepungkur Mas,”selane.
“Ah mosok iya?!,” kandhaku rada mongkog merga isih di perhatekna Rani. “Yen jareku ya pancet wae, sliramu sing malah rada kuru, nanging malah tambah ayu”, kandhaku rada sembrana. Dheweke mung mesem sinambi nyawang aku. ”Wiwit kapan jilbaban?” takonku
“Wiwit sadurunge wisuda” jawabe cekak. “Garwamu ora takon menyang ngendi sliramu saiki?” takonku rada ati-ati.
“Ora, Mas”jawabe cekak aos. Atiku angluh, embuh kena apa.
“Saiki ngasta ana ngendi kok ora nate katon ing kantor Surabaya?” takone kaya ngalihake omongan.
“Ya,aku pindhah nang Balikpapan, rasane abot urip tanpa sliramu, Ran, aku ora sanggup yen tetep ana Surabaya, lan uga ora apik kanggone awakku wektu iku.” Pratelaku jujur. Dheweke mung tumungkul.
“Putramu wis pira Ran?” takonku mecah sepining swasana, sing ndadak sepi nyenyet merga pratelaku.
“Siji” jawabe cekak aos maneh, “Mbak Asti putrane wis pira?”
“Durung ana Ran, durung dikersakNe.” Jawabku ampang.
Sepi mamring, kabeh kegawa karo alam pikirane dhewe-dhewe. Sawise jagongan ngalor ngidul, akhire sawise nuntasake pesenane maem, Rani nyuwun pamit, merga wis bengi. Aku uga pamit yen sesuk kudu bali menyang Balikpapan merga tugasku wis rampung. Lan aku ngajab liya dina bisa ketemu maneh. Dak tawani mulih bareng tibake dheweke wis nggawa mobil dhewe. Lan nalika dheweke nawani ngeterake aku menyang hotel dak tolak alus, ora pantes jejere wong lanang di terake wanita wis bengi pisan. Lan aku milih mbalik menyang hotel numpak taksi. Dak sawang mobil kijang Innova iku tleser-tleser ninggalake parkiran kafe. Ninggal atiku kang bali sepi. Rani ora salah, aku saiki kuru merga ora kaurus. Ah saupama dheweke isih legan, isih dhewekan mungkin wengi iki bakal ana crita anyar antarane aku lan dheweke, amerga Asti tilas pacanganku sing dadi bojoku tilar donya setaun sawise omah-omah. Kena kanker ati. Dadi pancen aku durung sempat diparingi momongan wis kedhisikan Asti tinimbalan ing ngarsaNe. Lan sawise iku aku nyoba nggoleki Rani, nanging kaya ana sing menging nganti sepuluh taun aku lagi ketemu Rani maneh. Nanging critane wis seje, dheweke wis urip mulya karo anak bojone. Lan aku bakal bali sepi maneh ngadhepi dina-dinaku.
Seje maneh critane Maharani, sawise metu saka plataran parkiran. Pikirane nglambrang adoh banget, “Ah katone dheweke wis urip mulya karo Mbak Asti, senajan durung diparingi momongan, saumpama dheweke isih ijenan kaya pengarep-arepku wingi”. Maharani kepengin ngrajut tali tresna iku maneh. Ah saumpama dheweke ngerti yen sepuluh taun iki Maharani isih ijenan wae. Lan anak sing mbok takokake, bocah lola sing ditinggal wong tuwane ing salah sawijining Panti Asuhan sing di donaturi selawase iki. Dudu darah daginge Maharani. Mungkin panjenengan ngira iku anakku, pangirane. Yen aku njawab anakku siji merga pancen aku wis duwe anak pupon siji, yen panjenengan takon garwaku apa ora nesu aku nemoni panjenengan tak jawab ‘ora’ merga aku pancen durung nate duwe sisihan. Aku keraya-raya golek gaweyan menyang Surabaya kareben bisa cecaketan karo panjenengan, nanging ing kene aku mung nemu sepi ora nate nemoni panjenengan. Ah lelakon urip, kaya gojegan, saumpama sore iku kekarone gelem blaka suta sejatine awake dhewe-dhewe
werno werni: Wis posoan maneh rek,.....
Bathok Bathuk Beruk 2016-12-06T07:16:46+00:00“Bocah Bajang anyenyangking bathok-bolu anenawu segara” Sadurunge wong-wong ‘sekolahan’ padha nyinau bab paradoksi,... Gathot KH2 4 Desember 2016 | 9:46 PM Komentar Dinonaktifkan pada Gathot 2016-12-04T21:46:52+00:00Paling ora ana patang cara kanggo ndadekake lan ngawetake sawijining barang (urip lan mati)...
NYAMBUT GAWE KANG LURUS, LERES, LARASdanING NGARSO SUNG TULADHA, ING MADYO MANGUN KARSO,TUT WURI HANDAYANI
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ørje&oldid=884272"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Palang Merah Indonésia (PMI) iku sawijining organisasi perhimpunan nasional ing Indonésia sing makarya ing bidang sosial kamanungsan. PMI ora mihak ing golongan pulitik, ras, utawa agama tinentu. PMI ing pangleksanané uga ora mbédakaké sapa sing arep ditulungi nanging ngutamakaké obyek korban sing paling mbutuhaké pitulungan kanggo keslametan jiwané. Nganti saiki PMI wis ana ing 33 PMI Dhaérah (tingkat provinsi) lan watara 408 PMI Cabang (tingkat kutha/kabupaten) ing Indonésia. PMI punika tugasipun warni- warni ing babagan sosiyal. Tiyang saged nyumbang rah lumantar PMI. Wonten ing PMi ngrika boten lajeng dipun sedhot rahipun, nanging dipunpriksa rumiyin. Tiyang ingkang badhe dhonor dharah utawi nyumbang rah kedah saras. Rahipun pancen tirah. Manawi makaten saweg dipunsedhot dipunobati saprelunipun. Tiyang ingkang kekirangan rah saged nyuwun biyantu dhateng PMI punika. Caranipin boten kenging grusa- grusu, kirang begjanipun saged mbandakalani. Langkung rumiyin kedah dipunpriksa kanthi tliti golongan rahipun. Golongan rah punika warna- warni, wonten goongan rah A, B, AB, lan O. Sasampunipun dipunpriksa golongan rahipun, upaminipun golongan A, lajeng dipunsumbang inggih golongan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Palang_Merah_Indonésia&oldid=883441"	Kategori: Organisasi ing Indonésia	Menu navigasi
48) Samengko ingsun tutur, / Sembah catur supaya lumuntur, / Dhihin raga, cipta, jiwa rasa, kaki, / Ing kono lamun tinemu, / Tandha nugrahaning
Inguni uni durung, / Sinarawung wulang kang sinerung, / Lagi iki bangsa kas ngetokken anggit, / Mintokken kawignyaipun, / Sarengate
51) Thithik kaya santri Dul, / Gajeg kaya santri brai kidul, / Saurute Pacitan pinggir pasisir, / Ewon wong kang padha nggugu, / Anggere padha
Wong seger badanipun, / Otot daging kulit balung sungsum, / Tumrah ing rah memarah
antenging ati, / Antenging ati nunungku, / Angruwat ruweding batos.
meniru nabi. Ooo, kadohan panjangkahmu, ndhuk, ndhuuuk … Kur mengkono wae koq arep paksa ngangkah mek kawruh ing Mekkah … Iki bacutane, ndhuk ;
62) Gagare ngunggar kayun, / Tan kayungyung mring ayuning kayun, /
mencakup, / sembah jiwa, anakku).
64) Sayekti luwih perlu, / Ingaranan pepuntoning laku, / Kalakuwan tumrap kang bangsaning batin, / Sucine lan awas emut, / Mring alaming alam kaot.
jagad alit, / Den kandel kumadel kulup, / Mring
pernikahan. “…Ibu saha bapak yektosipun wonten ing bebrayan rak boten namung mantenan ingkang dipunderekaken maneka warni wonten mantenan. “…ibu
kursus “…Salajengipun atur uninga bilih pawiyatan bergada sanga punika benjing Selasa sampun wiwit…” (DT 6)
tembang “…Kula namung sukani tembang-tembang ingkang suraosipun ngedhalaken manten. kaping tiga mbok bilih kadhang pita swara nggih radi ngaso…” (DT 8)
. (4)Konteks : Berakhirnya acara “…Wonten dalu punika sampun dungkap paripurna…” (DT 7)
menggunakan panyandra. “…Punika mangke kula sumanggakake panjenengan punika puntemtokaken rumiyin menawi ingkang maraga-maraga sinten kula aturaken
Tuturan “…Punika cangkrik pundi Pak?...43
“…Lajeng ingkang ngamping-ngampingi sinten?. (11) Konteks : Membicarakan urutan acara dalam praktek pengantin “…punika cangkrik pundi pak? Lha wong dereng
tuturan “lha nggih sumangga kula pasrahake dhateng panjenengan. panjenengan miji kadhang panjenengan kala wau kula sampun
kula sampun matur wonten sanggar pramuka kula damel kelompok-kelompok ngaten nyatanipun wekdalipun boten cekap mila punika klasikal kemawon pambiwara punika rak wonten pambiwara panggih.2. Penutur
“…lha puniki ingkang asli saking Java Mall punika awis sanget…” (DT 58) “…Lha
tuladhanipun kadhang panjenengan piyambak kala wingi Pak Suyoto punika priyantun Permadani namung midodareni beda ijabipun wonten ing malam midodareni.1. “…Ingkang kagungan kersa punika ngersakaken beda gih boten perkawis. 4.4
“…Nyuwun tulung ugi dhateng Pak Wita Suwarna kejawi Pak Wita kula nyuwun tulung sedhahan kagem Mas Agung kaliyan Pak Didik punika mugi kepareng kaaturna lan mugi benjang dalu ugi saged rawuh wonten ing sanggar bakti Pramuka…” (DT 85) “…Kepada Pak
“…Nuwun sewu punika mangke pambiwara taksih tetep Pak Waluyo nggih.2. Jenis tindak
“…Lan mbok menawi boten lepat panitiya sampun kula aturi rengrengan dados mbok menawi boten perlu nyerat kanthi tlesih…” (DT 91) “…Kalau tidak salah panitia sudah saya berikan fotokopi.57
kursus. “…menika remen sanget kangge para bapak para ibu mangempal dados mangke basa Jawi boten kathah liwaripun”.3.
Limau • Pulo Nado • Pulo Lengkuas
BelitungPulo ing IndonésiaRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
ingkang murang sarak, kurang wuruk mring agami, uripe ana ing donya,
Denunggahken mring suwarga, wit jalaran manut parentah Nabi, akeh oleh-olehipun, kang wus kasbut ing kitab, lamun suksma nireng kaping
priya aranipun, wus mesthine angingoni, anyandhang estrinira, mila ing aranan estri, mung ngestreni jejerira, jumurung karsane
GUMARANG KANG KANGGO NYAUR UTANG, KEBO DUNGKUL KANG KANGGO MACU, NINI KANG NGIDERI, KAKI KANG MIJENI, METIK SANDHANG PANGANE SRI SADONO KANG SUNDHUK KEMBANG MULYO, SRI
polisi. “Pas tak parani arep tak tulungi, jare pak pulisi yen aku udu kancane rasah melu2. Aku mung mesakke wae. Podo Ati2 wae lur neng dalan akeh le ngincer. Mugi podo slamet tekan
Pendididkan Lody Paat (loro saka kiwa) nalika medhar andharan babagan nulak Kurikulum 2013 ing Kantor Indonesia Corruption Watch (ICW), Jakarta, Rebo(5/12). Owah-owahan
Banyu pinerang ora bakal pedhot (sigar) : pasulayan sedulur ora bakal
telu) : wong asor nanging sugih kepinteran.
Duka yayah sinipi, jaja bang mawinga-wingi : wong kang nesu
Kutuk marani sunduk, ula marani gebuk : njarag marani bebaya.
iwak) tunggu bara : dipasrahi barang kang dadi kesenengan.
kethek : nyedak-nyedak mung arep gawe kapitunan.
socane : prakara kang wus apik, bubrah marga ana sing ngrusuhi.
kenapa saya tau? 'coz i'm one of them.January 5, 2010 3:34 PM ---------le, Sombong kowe. Organisasi-mu ora kowe wae sing weruh. Wong nusantoro wis ngerti, ning ora gelem ngomong mundhak padu seduluran. Ngono lho, ojo mbok baleni maneh yoo ...(
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pilica&oldid=1090308"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Sapérangan puisinipun populèr sanget lan kathah tiyang ingkang nepangi, kadosdéné Aku Ingin (asring dipunserataken bait sepindhahipun ing undhangan mantèn), Hujan Bulan Juni, Pada Suatu Hari Nanti, Akulah si Telaga, lan Berjalan ke Barat di Waktu Pagi Hari. Kapopulèran puisi-puisi punika sebagéyan dipunsebabaken musikalisasi dhumateng puisi-puisi kasebat. Ingkang misuwur utaminipun inggih punika déning Reda Gaudiamo lan Tatyana (kagabung salabetipun duet "Dua Ibu"). Ananda Sukarlan ing taun 2007 ugi nglampahi interpretasi dhumateng sapérangan karya SDD.
Musikalisasi puisi karya SDD dipunwiwiti ing taun 1987 nalika sapérangan mahasiswanipun mbiyantu program Pusat Basa, damel musikalisasi puisi karya sapérangan panyair Indonésia, salebetipun upados ngaprésiasiaken sastra dhumateng murid SLTA. Ing wekdal punika karipta musikalisasi "Aku Ingin" déning Ags. Arya Dipayana lan "Hujan Bulan Juni" déning H. Umar Muslim.
Sapérangan taun salajengipun miyos album "Hujan Bulan Juni" (1990) ingkang sadaya arupi musikalisasi saking sajak-sajak Sapardi Djoko Damono. Duet Reda lan Ari Malibu arupi salah satunggil saking sapérangan penyanyi sanès, kekalihipun punika mahasiswa Fakultas Sastra Univèrsitas Indonésia.
mono&oldid=1099202"	Kategori: Lair 1940Wong uripJuru gurit IndonésiaTokoh IndonésiaAlumni Universitas IndonésiaAlumni Universitas Gadjah MadaSastrawan IndonésiaPanulis IndonésiaKategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaRintisan umum	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Strandvik&oldid=875453"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.53, 16 Novèmber 2013.
yakni PENGANTIN HANTU Wis bola bali montor sing sepione dipasangi janur kuwi liwat dalan ngarep warung anggonku cangkruk
nonton wayang ra buyar-buyar, ngenteni metune petruk nduwe utang ora iso buyar, direwangi dodol krupuk
Johns Hopkins (lair ing Anne Arundel County, Maryland, 19 Mèi 1795 – pati ing Baltimore, 24 Dhésèmber 1873 ing yuswa 78 taun) inggih punika satunggaling pangusaha, filantropis, lan abolisionis abad kaping 19, sakmenika taksih kathah
Sasampun piyambakipun nilaraken perkebunan, Hopkins kerja wonten ing bisnis grosiran pakdhenipun. Bisnis sukses kapisanan sukses nalika pakdhenipun tindak Perang 1812.
Kalairan 1795Kapatèn 1873Pangusaha Amérika SarékatTokoh Donya	Menu navigasi
Branjang wasis babagan Dhuwung……… kpn2 kulo sowan bade ngangsu kawruh njih mas…nuwun
ngangsu toyo( susah air bos)..menawi ngangsu kawruh kulo kedah sowan
at 02:26 kanggo sing ish prawan lan joko neng waduk GM nggone enak banget lo nggo mojok alias pacaran.
Siji: Gusti Allah ora ono koncone Loro : Dadi wong kudu sing adil lan ojo kejem-kejem Telu : Indonesia bersatu kabeh Papat : Karo tonggo-tonggo nek ono masalah diomongno bareng-bareng Lima : Mangan ga mangan sing
sing akeh omonge yo 4L tok, sing liyane podo turu opo sibuk nggolek
sekalian mbukak mbukak emailku kantor ki pak …….. ben ora mlongo yen ditakoni karo bos …… yen pas nyambut gawe wis
durung tau weruh sing koyo ngono, Jeng😆
Isih ono po saiki? Weruh sing kaya kiye nang tipi bae sih😀
Balas	Emanuel Setio Dewo berkata:	Juni 24, 2011 pukul 10:23 am	Hm… jarang lihat sih. Lha wong daku paling males ke
Kaset 01 Cangkir Kopi (warkop Live di Palembang/
sampun purun nyukani wejangan(sudah mau memberi wejangan).
adikke iki lha kok dijalui terus njih.
Gatot Widayanto Says:	May 3, 2014 at 5:38 am Lha piye ora dijalu ….lha wong
Jacqueline Ngu iku pamenang pamilihan Ratu Cantik Malaysia ing taun 1993. Dhèwèké dianggep sing ayu dhéwé nalika iku, déning anggota juri. Kenya iki bisa basa Melayu, basa Inggris lan basa Mandharin.
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.53, 29 Mèi 2012.
osv. Ing. ADAM Pavel 1267 Ing. BA»ÕK Miroslav 1199 Ing. BAçA VladimÌr 1574 Ing. BAUER Ivan 0330 Ing. BENEäOV Romana 1834 Ing. BEZDÃKOV Iva 1257 Prof. Ing. BLAHA Jaroslav CSc Ing. BL HA Jan 1673 Ing. BOKOROV Jarmila 0882 Ing. BRT Jaroslav 0139 Ing. BRYCHTOV Jitka 1471 Ing. BU»EK Josef 1378 Ing. BUDJA»
ej 0012 Ing. DUDOV Renata 1418 Ing. DUäEK Karel 1818 Ing. DVOÿ K Milan 1879 Ing. DVOÿ KOV Eva 1447 Ing. DVOÿ KOV Pavla 1690 Ing. FANDLIOV Alena 1213 Ing. FELENDA Martin 1871 Ing.
Miroslav 1147 Ing. HLAV»EK Petr 1462 Ing. H CKOV Jitka 0402 Ing. HOLE»EK LubomÌr 1354 Ing. HOLEKOV Helena 1589 Ing. HOLÕK Miroslav 1514 Ing. HOLÕNSK Eva 1169 Ing. HOLUB Pavel 1397 Ing. HOL Libor 1750 Ing. HORA Josef 0049 Ing. HORA Michal 1525 Ing. HOR K Frantiöek 0372 Ing. HORNIGOV Jana 1044 Ing. HOROV Marie 0048 Ing. HOÿEJäKOV Jana 1882 Ing. HOUBA Old ich 1709 Ing. HOVORKA Pavel 0981 Ing. HRABAL Ji Ì 1791 Ing. HRB»KOV Jitka 1285 Ing. HÿIBOV Alena 1386 Ing.
Ing. JANKOVSK Milada 0172 Ing. JAR»EVSK Pavel 0021 Ing. JEÿ BEK Martin5 Ing. JEéEK Libor 1769 Ing. JÕLEK Karel 1763 Ing. JINDR K Jaroslav 0004 Ing. KADLEC Otto 1286 Ing. KAILOV Miloslava 1202 Ing. KAR SEK JaromÌr 0427 Ing. KARBANOV Blanka 1415 Ing. KAREL Josef 1410 Doc. Ing. KAäKA Josef DrSc Ing. KHYN V clav 0451 Ing. KLEINHAMPL Petr 0537 Ing. KLÕMA Miroslav 1310 Ing. KMENTOV Eva 0653 Ing. KOHOUT Ladislav 0267 Ing.
Ing. LANC Josef 0029 Ing. L TAL Josef 0050 Ing. LAUER JaromÌr 0074 Ing. LAVI»KA Jan 0819 Ing. LE»KOV Anna CSc Ing. LELEK Pavel CSc Ing. LICINBERGOV Jitka 1620
Ing. MOU»KOV Jana 1814 Ing. MR ZOV Lenka 1770 Ing. MRNKA Rudolf 1125 Ing. M LLER Ji Ì 0527 Ing. N METHOV Ivana 1891 Ing. NOV K Karel 1381 Ing. NOV
Ji Ì 1618 Ing. P RTL Ji Ì 1333 Ing. PAÿÕZKOV Marcela 1826 Ing. PATO»KOV Hana 1456 Ing. PAVELCOV VÏra 1374 Ing. PAVLACK Milan 0381 Ing. PAVLÕ»EK ZdenÏk 1539 Ing. PAVLISOV Jana 1795 Ing. PAVLOVI» Ladislav 0465 Ing. PERKNER Vladislav 0097 Ing. PETR OV Jarmila 1578 Ing. PETR äek Frantiöek CSc Ing. PETRMAN
SAMOEL Arnoöt 0280 Ing. SARVAäOV Jana 1594 Ing. SAVKOV Ivana 1896 Ing. SEDL K Jan 0435 Ing. SCHEIBOV Martina 1505 Ing. SCHR PFEROV Jana 1897 Ing. SÕTAÿOV
Petr 1830 Ing. TUREK Miloö 1493 Ing. TYLL Rudolf 0254 Ing. URBAN Frantiöek 1166 Ing. VALENTA AntonÌn 1336 Ing. VALENTA Petr 0302 Ing. VALEä V clav 0425 Ing. VA KOV Jana 1393 Ing. VA KOV Marie 0728 Ing. VARHANÕKOV Irena 1760 Ing. V VROVSK Miroslav 0455 Ing. VAZAC Rene 1617 Ing. VENC LEK Jan 1467 Ing. VIK Martin 1532 RNDr., Ing. VIDO
Bohumil 1657 Ing. VONDR K Ji Ì 0042 Ing. VOR»KOV Karla 1913 Ing. VOREL Viktor 1519 Ing. WEIHS Lothar 0659 Ing. WERNER Petr 1490
tak ijo royo-royo, tak sengguh temanten anyar…..
dondomana, jrumatana kanggo seba mengko sore..
liyo kyo pekalongan po semarang opo meneh jogja….lha wong bakul2 pekalongan po daerah liyo wae yen golek barang ning kendal….koncoku sing biasane nyuplai klitikan kuno2…aku ngetes takon gir karo rotel gazelle asli ning pekalongan wae njalue 300-400an…lha kancaku malah pengen didol 200….trus meneh Pit2 apik ning kendal wis rodo longko, do
Wayang Golek – Banjaran Bisma | mifka weblog
Wayang Golek – Banjaran Bisma	Filed under: Wayang Golek
“Sederhana kuwi gak opo, Nduk, pokoke sing sampeyan lakoni iku bener, becik, lan ora nyimpang saking dhawuhing Gusti Pangeran,”
Mikstat (Jerman Mixstadt) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
aksara lokal: [ˈbɛhdʒɛt pɐˈt͡so:ɫɪ]);[1] lair ing Marevce, Yugoslavia, 30 Agustus 1951; umur 65 taun) punika Présidhèn Républik Kosovo.[b]
Sadèrèngipun, panjenenganipun mengku jabatan minangka présidhèn lan CEO Mabetex Group, satunggiling perusahaan konstruksi lan tèknik sipil ingkang pusatipun ing Swiss. Panjenenganipun ugi kagungan paspor Swiss[2]. Grup punika ugi kagungan tabloid dintenan Kosovo, Lajm, ingkang dipunmadegaken taun 2002 lan sampun maringi sponsor manéka tim ulah raga ing Kosovo. Pacolli ugi arupi présidhèn parté pulitik paling ageng kaping sekawan ing Kosovo, Aliansi Kosovo Énggal.[3] Salaminipun sekawan taun pungkasan, panjenenganipun kalibat sabeletipun pulitik Kosovo. Panjenenganipun dipunsebat-sebat minangka tiyang Albania paling sugih ing donya.[4] Pacolli kirang populèr sangat ing antawisipun padunung Kosovo amargi panjenenganipun kagungan sesambetan kiyat kaliyan pamaréntah Rusia ingkang nentang pamisahan Kosovo saking Serbia taun 2008.[5]
non-JawaArtikel mawa basa kramaRintisan biografi	Menu navigasi
Ø Suminten wonten pinggir margi sadean kupat bumbune santen
Artikel iki teko JAWA TIMUR COK !!! Mungkin ae lek penulise mari dipisuhi NDASMU CUKLEK !!! utowo KEPRET !!! lan dibalang tabung pemadam kebakaran ambek Michael De Santa polae mari nulis artikel iki
saya“Yo akhire deweke tak takoni lan crito karo, yen saben haule Syekh Abdul Qodir al-Jailani ning Baghdad, Kyai Hamid mesthi rawuh lan
depan).“Lajeng Yai?”
“Lha mangkane, awakmu tak omongi iki supoyo koe takon nyang abahmu. Takono, opo tau Kyai Hamid nyang Baghdad. Lha wong aku wis dipeseni Kyai Hamid supoyo ora pareng crito-crito kok. Dene saiki crito nyang awakmu kan sebab Kyai Hamid wis sedho. Yen
Baghdad) kuwi mung ruh lan tasyakkul jasade.”“Lha kok saget Yai” tanya saya“Lha waliyullah iku kan ono sing
menjawab“Ora tau.. Sak ngertiku sih abah (kyai Abdul Hamid) ora tahu nang luar negeri kejobo nang Makkah kangge nglakoni haji. Lamun iyo yo ora saben tahun ngunu. Opo’o se?” tanya
Biasané ana acara slametan ing upacara puputan iki, acarané yaiku kendhuren, bancakan lan awèh jeneng
Sampun sak wetawis kulo mboten maem tahu kaliyan tempe, amargi wonten wande sak putering nggriyo, soho peken, ugi mboten wonten ingkang wande. Menawi wonten reginipun inggih sampun benten (awis sangeet), jalaran ingkang ngersakaken dahar tahu soho tempe (ingkang taksih ngungemi kaprasetyan dateng tahu-tempe kados kulo meniko) ugi taksih kathah.Kacarios, regi tahu-tempe ingkang kalangkung-langkung awis, jalaran regi kedele impor saking Amerika Serikat (AS) ingkang kangge racikan tahu-tempe ugi mindak reginipun.Kulo lajeng gumujeng piyambak kanthi mbatos,....."eeealah....wong tempe wae kok diobrak-abrik Amerika...." ananging salajengipun kulo lajeng kemutan ugi sadar.....bilih AS natos ngambruk-aken negari adidoyo sanes inggih puniko Uni Sovyet, kanthi coro embargo gandum. Weleh....weleh,...punopo mboten hebat AS puniko.Menawi pak Bush (presiden AS) ngendhiko bilih IRAK meniko gadhah senjoto nuklir lan senjoto kimia, ananging ngantos sepriki dereng saged kaungkab "leres punopo boten", salajengipun AS malah gadhah sedoyo rekodoyo senjoto. mBoten ketilaran senjoto gandum, ugi senjoto kedele (tahu-tempe).Poro priyantun ingkang sami remen tahu-tempe sedoyo sami klimpungan piyambak, jalaran senjoto pangan AS kolowau kadidene senjoto kuntho kagunganipun Bethoro Karno ingkang kangge mejahi Gatotkoco lumantar sederek sinorowedhinipun piyambak. Bethoro ngemu suraos "ingkang dipun wigatosi, dene Karno nemu suraos pamireng utawi informasi. Lha dalah.....rak saestu tho, bilih ingkang kagungan kawigatosan dumateng informasi sampun paring pangemut-emut ngangge senjoto kuntho (senjoto pangan-inggih senjoto kedele, utawi terigu, lingsah klenthik, jagung.......lam sakpituritipun).Kulo lajeng kemutan naliko taksih alit, kapurih sibu antri uwos ngangge "keplek" ingkang dipun damel saking pring dipun cet abrit-pethak, lajeng sak sampunipun tigang jam antri, ingkang medal sanes uwos (beras Amerika), nanging BULGUR ingkang wonten AS kangge pakan sapi uatawi mendho."Waduuh aku njur dipadakke wedhus kudu mangan bulgur,...yoooh tak trimak-trimakke amargo wetengku lagi luwe".Nyuwun duko, menawi madaran nembe luwe, menopo kemawon inggih dipun maem, sianosa kadidene mendho ingkang maem bulgur.Nanging sampun keseringan dahar bulgur, mangke mindak membo-membo dados mendho malah kelajeng dados..........ha.....ha.....Cijantung, Januari 2008.
Mahaveer Jayanthi, Gurunaanak Jayanthi, Datta Jayanthi, Vamana
Durung telat yen aku njaluk pangapurane maring sedulur…..
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sør-Tverrfjord&oldid=875552"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.11, 17 Novèmber 2013.
korek;Pungkur Raja pun korek;Pungkur hindu dia korek;
sejenis perdu hias sing biasa ditandur wong minangka pager urip utawa komponèn taman. Tanduran sing asalé saka Amérika Tengah iki saiki nyebar ing sadhéngah papan tropis, ing sapérangan papan malah wiwit dadi gulma utawa spesies invasif (Australia, Tiongkok, Afrika Kidul, lan sapérangan papan ing Oceania).
Semak utawa perdu taunan, sok arupa wit sing bisa tekan 6 meter dhuwuré. Tanduran diwasa bisa duwé eri sing ora tuwuh nalika tanduran sisih enom. Godhong wangun oval utawé elips, rada nggelombang pinggirané, kasusun mapasang-pasang, wernané wiwit saka kuning ngejreng tekan ijo tuwa, gumantung spesies lan lingkungan anggoné tuwuh (ing panggonan sing luwih padhang, werna godhong uga luwih cerah). Kembang werna biru nganti ungu mawa kepyur putih, kasusun jroning sawijining cawang sing metu saka kèlèk pang utawa pucuk pang, ngembang sadawané taun. Wohé werna kuning (ijo nalik aisih enom), bunder kanthi dhiameter tekan 1 cm.
Godhong lan wohé ngandhut racun kanggo manungsa lan kéwan ingon gedhé (dilapuké naté matèni asu lan kucing)[1] senajan ora duwé èfèk apa-apa kanggo manuk.[2]
Duranta erecta 'Aurea' (teh-tehan)
Tanduran iki ora akèh merlokaké kawigatèn kanggo tuwuh becik. Tanduran iku tuwuh cepet lan gampang mangun semak sing kandel mula merlokaké pemangkasan.
^ Thompson, N (2007). "Poisonous Plants in Australia: Enabling consumers to buy safe plants" (PDF). WWF-Australia. Diaksès 11 Desember 2008.
^ a b Francis, John K. "Duranta erecta" (PDF). United States Forest Service. Dijupuk 2008-12-11. ^ Culbert, D. F.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sangen,_Kajoran,_Magelang&oldid=1102731"	Kategori: Kajoran, MagelangKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.49, 22 Oktober 2016.
Posted: Januari 4, 2012 in Uncategorized	0
sa’enake dewe ..ora mikir ..iki sing mbok tangkep sopo heh..ngawur..ngawur!” Komisaris mengumpat dalam bahasa jawa, ditangannya rebuwes milik sinuwun pindah
sawise serem gulung Nikkei rebounds sawise serem gulung
Sawetara Analysts ucapake pasar Simpenan wis overbought. Liyane mangu yen dobel ing basa babakan dhuwit dening Bank Jepang bakal bisa mbalikke puluh saka ngengkel deflation tanpa unnerving negara kang ageng jaminan pasar lan meksa nindakake perkara munggah penyilih biaya.
Ana kang Kurangé populasi, kang dibusak metu hasil digawe ing indeks Mei, ana kaloro serem selehake ing dina anyar. A minggu sadurunge, ing Nikkei dropped 7% ing sesi siji, dianggep paling gedhe mundhut wiwit lindhu 2011 lan nuklir bilai.
Loro Abenomics ‘telu tukang sokong privasi sing wis ing Panggonan. Japan wis ramped munggah pemerintah mbuwang, lan Bank tengah wis injecting dhuwit menyang ekonomi ing ukuran massive.
Ing Nikkei iki buoyed ana dening report nuduhake produksi industri tambah luwih cepet sing ngirit wis samesthine ing April. Liyane report pemerintah dituduhake sing prices isih Mudhun ing Jepang, kanthi utama konsumen langkah rega ngasor dening 0.4% ing April liwat 2012.
Prices nindakake munggah, Nanging, yen dibandhingake sasi sadurungé. Ngirit ing Societe Generale ngandika ing tokoh kang “paling nyemangati” lan “suggest sing deflation ingkang sampun kaparingaken cara inflasi, paling ora kanggo saiki.”
Liyane utama indeks saindhenging donya wis umumé tetep kekebalan menyang Nikkei’smisfortune, nyaranke yen tembelan atos gegandhengan uneg-uneg liwat Abenomics, negara kang ambisi bid kanggo ekonomi wutah.
Investor wis anyar ing sasi umumé cheered ing babakan dhuwit lan fiskal privasi owahan ing ushered dening Perdhana Mentri Shinzo Abe lan pusat bank pangareping Haruhiko Kuroda.
Kurangé populasi paling anyar ing kiwa indeks luwih saka 10% mateni sawijining pucuk lan ing koreksi technical.
Abe aktif apa ing slate saka struktural ekonomi owahan dirancang supaya negara iku pegawe pasar luwih fleksibel lan ngagengaken wanita kanggo ngetik kekiyatan kerjo sing.
Related crita: 7 amba pemenang ing Nikkei mundhak
Ing Nikkei, wis diuripake ing kinerja sing paling apik kabeh indeks utama taun, isih munggah 32% wiwit Januari lan rallied 62% wiwit Mei 2012. Sing yen uga weakened dramatically wiwit Abe njupuk kantor, lan tetep bab 30% mateni sawijining pucuk marang US dollar.
Nanging iku ora cetha yen kasenengan wis translating menyang kabeh bagean ekonomi. Bayaran sing warata, nalika toko dodolan lan industri produksi pratondho uga gagal ngesanake.
Ing Nikkei Advanced 1.4% ana minangka indeks rebounded saka wingi kang tajem Kurangé populasi digawa kanthi uneg-uneg sing soyo tambah liwat negara kang ekonomi rencana
bakno akeh yo mbak? aku kelingan sing nyanyiane ngene: eo..suara nyanyian hatiiiiku ku..eo..wkwkwkw..kui judule opo?
Carane, nek ana gambar sing di senengi (neng blog ndi wae nek pas blog walking) trs di copy url e (klik kanan, copy url) trs mlebu neng dasbord, seret widget teks,
aq wis suwe ra mulih ,aq wis 20th ra mulih gek koyo opo yogyaku saiki,aku melu seneng kreteg njetis wis dadi,top markotop…..
“Wis ndang cepet mrene!”.
“Mm, kaya’nya enak nih?!,”
iki nganggo boso Suroboyoan. Sing gak ngerti, yo nggawe fasilitas google translate ae, supoyo
ndelok jenenge wis pasti, isine onok patung-patung piala prestasi sing tahu diraih karo kutho Suroboyo. Onok Adipura, onok Wahana Tata Nugraha, karo onok Tanda Penghargaan soko World Habitat Award.
Sak liyane patung mau, nang taman iki yo akeh dulinan. Nek nduwe anak cilik, dijak mrene pasti
sing dicet dadi jelmaane Suro. Pesawat iku duwek-e TNI AU sing wis gak dienggo
Ing. Houdek Karel Ing. PhDr. Jan Muk Ing.
godhong padha rontok, wit-witan padha ngarang. Awal mangsa ketiga.
Umure : 41 dina. 22 Juni – 1 Agustus.
Candrane : Waspa kumembeng jroning kalbu. Waspa = eluh, kumembeng = kembeng, kebak, kalbu = ati. Pindhane eluh kebak ing jerone ati. Sumber padha garing.Awal mangsa labuh.
Candrane : Gedhong mineb jroning kalbu. Pindhane akeh kewan padha
Candrane : Tirta sah saking sasana. Tirta = banyu; sah = ilang; sasana = panggonan. Pindhane wong-wong ora kringeten
anakmu iku wes mbok gendong neng gegermu sak durunge dikandut bojomu lan digendong karo wong liyo” (
Nanging ta ing jaman mangkya, / Pra mudha kang den karemi, / Manulad nelad Nabi, /
Tuladhaning Kangjeng Nabi, / O, ngger kadohan
31) Mangkono janma utama, / Tuman tumanem ing sepi, / Ing saben rikala mangsa, / Masah amemasuh budhi, / Laire anetepi, / Ing reh kasatriyanipun, / Susila anor raga, / Wignya met tyasing sesami, / Yeku aran wong barek
Durung punjul, / ing kawruh kaselak jujul, / Kaseselan hawa, / Cupet kapepetan pamrih, / Tangeh nedya anggambuh mring Hyang
podo kaji kabeh tapi ora ono i seng ‘pinter’ e koyo sampeyan.
Artikel iki bakal dibusak yèn ora dikembangaké. Panjenengan bisa mbiyantu ngembangaké artikel iki kanthi
ibn Ashaq Al-Kindi utawa luwih dikenal kanthi aran Al-Kindi.[1] Wong Barat biasa nyebut kanthi aran Al-Kindus.[1] Dhéwèké lair ing kutha Kuffah taun 801 M.[1] Bapake ya iku gubernur ing Kuffah nalika pamaréntahan Khalifah Abbasiyah.[1] Déwèké keturunan saka bangsa Kindah kanga asalé saka Yaman. Al-Kindi minangka ahli kang wiwitan nemokaké minyak wangi sacara kimiawi.[1] Saliyané nemokaké minyak wangi, Al-Kindi uga duwèni pirang-pirang penemuan.[1] Ing bidang teknologi, Al-Kindi ngasilaké kaca mata lan alat perang.[1] Ing bidang arsitektur, dhéwèké ngrancang jembatan, mesin perang, trowongan, lan bangunan liyané ing dhaérah kang dipanggoni.[1] Al-Kindi uga dikenal minangka filosof Islam kang wiwitan.[2] Dhèwèké uga bisa nyawijikaké pemikiran Islam karo filsafat Yunani kang seneng ngandalaké logika.[2] Pancen ana padon antarané flsafat Yunani karo agama-agama ing Arab (Timur Tengah).[2] Kabèh mau didiwiwiti kanthi penerjemahan buku-buku filsafat saka basa Yunani dadi basa Arab.[2] Kabèh alesané ditampa déning kerajaan, ilmuwan, utawa agamawan ing mangsa iku.[2] Miturut Al-Kindi, minangksa umat manungsa ing dunya iki kudu bisa pangertèn marang liyan, dudu malah
PenemuLair 801 MPati 873 MKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektu	Menu navigasi
^ "Wilis". Global Volcanism Program. Smithsonian Institution. Dijupuk 2006-12-26. Artikel perkawis geografi punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
ing Jawa WétanGeografiKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Talak sacara etimologi ya iku ngeculaké talènan, yènta sacara termologi ya iku ngeculaké hubungan pernikahan kanti lafad talak utawa kang semakna, utawa ngilangi ikatan perkawinan kanti wektu iku uga utawa jarak katentu kanti gunakake lafad katentu uga. Ikatan perkawinan isa ucul wektu iku uga yèn ngendi bojo lanang nalak bojo wedok kanti talak ba'in.[1]
Werna-werna Talak[besut | besut sumber]
Salah sijiné panyebab pedoté bebojoan ya iku disebapaké déning talak. Sacara garis gedhéné dideleng saka éntok lan orané rujuk manèh, talak kabagi dadi rong (2) werna, ya iku:
Saka rong (2) werna talak kasebut, banjur bisa dideleng saka pira-pira segi, kayata:
Saka segi masa iddah ana telu (3), ya iku:
Saka segi keadaan bojo lanang, talak kabagi ana loro (2), ya iku:
Saka segi wektu kadadean talak kabagi dadi loro (2), ya iku:
Talak munajjas ya iku talak kang digantungaké karo sarat lan ora disandaraké marang jaman utawa wektu kang arep teka, ananging talak kang ditibakaké ing wektu diucapaké talak iku dhéwé.
Ya iku talak kang tibané disandaraké ing jaman utawa wektu kang arep teka. Contoné: Bojo lanang ngomong karo bojoné wédok, Kowé tak talak ngsuk utawa kowé tak talak ngésuké. Istilah liya saka talak mu'allaq ya iku ta'lik talak.[2]
talak sunni ya iku talak kang kadadean jumbuh karo agama, ya iku salah sijine bojo lanang na;ak bojone kang wis dicampuri kanti sepisan talak ing wektu resik lan durung isa di emek manèh ing wektu resik iku andhedhasar dawuhe Alloh SWT kang surasane mengkene: talak (kang isa dirujuki) kaping pindo. Sak wise iku éntuk rujuk manèh kanti cara kang ma'ruf utawa megat kanti cara kang apik(QS. Al Baqarah: 229) Diarani talak sunni yèn nduwèni 3 sarat, ya iku:
Bojo wedok kang ditalak wis pernah dikumpuli. Yen talak ditibakake ing bojo wedok kang durung pernah dikumpuli, mangka ora kalebu talak sunni.
Bojo wedok isa langsung nglakokake iddah suci sakwise ditalak.
Talak bid'iy ya iku talak kang ditibakake ing wektu lan jumlah kang ora trep. Talak bid'iy arupa talak kang dilakokake ora miturut petunjuk syariah, isa iku ngenani wektune, utawa cara-cara nibakake. Talak bid'iy kasebut kayata,
talak kang ditibakake nalika keadaan suci, ananging wis pernah dikumpuli nalika isih keadaan suci kasebut.
'saka segi cara nglkokake ana 5, ya iku':
Kowe tak pegat, utwa kanti tembung liya kang nunjukake ati talak.
cathetan Sikil[besut | besut sumber]
^ [Sumber: http://id.shvoong.com/humanities/religion-studies/2108602-pengertian-talak/#ixzz2AOqb64Mn], (Kaunduh 26/10/12).
^ [1], (Kaunduh 26/10/12).
Trzciel (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Trzciel&oldid=1090720"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Reply	nggambleh says:	24 September, 2012 at 12:00 am	nadanusantara said: ibuku galak lhoooooo
bu, yen keng putra isih ngeyelan dithuthuk ngagem kepet kuwi wae ……. heheheheh
kaji, pahalane ra ketung tenan nek nganti ana anak bekti ngunggahke kaji wong
masuk desa durung duwe aku. iki wong ayu tenan mbak, ra nganggo coro poles polesan hehehe
Reply	aldiwirya says:	29 April, 2012 at 12:00 am	Nangis tur ra nganggo make up yo tetep cantik… Coba mbak wi pajang fotone sing wedakan 10 senti…🙂
Reply	nadanusantara says:	29 April, 2012 at 12:00 am	irdina04 said: Seng listrik masuk desa durung duwe
kono bakule diundang le, mengko pakde tumbaske, wis rasah nangis S-2 kok gembeng cup
Reply	nadanusantara says:	7 May, 2012 at 12:00 am	moego said: mangkane aku bolak balik solo jogja nek kangne karo bocah kuwi
Sekar Dhandhanggula Tinggalanipun para leluhur Yasa dalem kanjeng sunan Kalijaga mugi saget dados tambahing seserepan.Kaping 01 :
- Tuwin anasir ALLAH wolung prakawis inggih punika : ingkang sekawan prakawis dados prakawis anasiring badan kang alus. 1. Surya, 2 Candra, 3 Kartika, 4 Swasana. Dene ingkang sekawan Prakawis dados anasiring badan kuwadhagan, 1 Geni, 2 Angin, 3 Banyu, 4 Bumi.
Pung, ora paham, hahahah. Moga menang. Trus, iku foto sing lagi
pameget ~ Ulah mung ngaji syare’at wungkul
Akeh kang apal Qur’an Haditse ~ Seneng ngafirke marang liyane
GOLEKANA PITUTUR IKI oleh Mas Kumitir BUBAR TUTUG LELAKONE WAYANG Dene Dalang yen wis tutug anggone mayangake wayang banjur dibubarake, kanti ana prasemon njogetake golek , iku ngemu maksud, golekana pitutur iki, kang kongsi ngerti.
Bubaring wayang, Dalang aja gawe kapitunan, tumrap uba rampene bekakas, kang asal saka silihan, iku dipernah-pernahake, ing panggonan asale kang duwe, lan uga sewane utawa sangune, murih bisa sampurna ing baline Dalang, datan ana rubeda lan sambekala apa-apa, dening polah-tingkahira kang titi tata lan utama, bisa ngereh raga.
Dene yoga kang 17 iku kang rumeksa ing badanira iku supaya diajak pahargyan, aja kongsi agawe kapitunan, elinga yen tansah bebrayan tumekan bubaran, kanti aman sak uwise cukup banjur dawuhana mulih asale dewe-dewe kanti disangoni sakcukupe, minangka panebuse anggone rewang-rewang ing bebrayan, supaya ora angridu-ridu ing lakunira, banjur bisa bali ing panggonan kanti sampurna, lan padang datan ana sambekala apa-apa, dening polah-tingkah kang ngalah plalah, tata titi tatas titis amerak ati (ndemenake).
Prasemon ing duwur iku aja kesusu digugu yen sira durung oleh guru, kang pancen jitu, utawa
nganti ngerti, kanca-kancanira dikandani. Pasahe lan tapa, lega rila sabar drana, welas asih ing sapada-pada, lan aja kesusu nacat yen durung nglakoni, lan nemu guru kang sejati, kaya dene Dewa Ruci, Arabe : inni wajahtu wajahya.
“Kang nonton wayang” prasemone dolanane bocah ilir-ilir, yasane Kanjeng Sunan Kalijaga : Tegese wong ya tiyang, ya saka ya kawul, iku wong kang isih kosong durung duwe watak kamanungsan, tepa slira iku pada wae karo tutukulan kang tansah katut ombaking angin, tegese kawul iku ora watak antepan ati tansah katut ing ombyaking swara, Tiyang tegese Saka, kang tansah abot sesanggane tansah ora ana marem-mareme, (tentrem) paribasan Jagad arep diempyaki, tegese ahli Nar, tegese ahli panas aten, tegese kemeren marang kabejaning liyan.
Ya iku kang diarani bocah dolan, kaya dene tanduran yen sinawang lagi sumilir, kaya penganten anyar. Jebule dianggep kaya bocah angon, iku kurang aji mungguhing Gusti, mula mbagusana sira ing ati nganggo laku
Sakhabat papat kalima Kanjeng Nabi, tegese Nabi manungsa kang pinunjul, marga bisa
digayuh, kanggo masuh labening kang tansah ngayah marang panggawe luput, kang tansah nesu, ya iku kang diarani kotor (najis).
Ya iku yen wis diwasuh bisane resik nganggo banyu 8 (wolu), batin 8 prakara. Iku kanggo seba mengko sore, bakal peteng, tegese kanggo akhire yen wis tuwa, bakal seba ing Pangeran, aja kongsi kapetengan dalan, kudu sediya obor, tegese pepadang.
Pumpung gede rembulane, pumpung jembar kalangane tegese, isih akeh Guru kang pinter, bisa aweh pitutur padanging ati. Pumpung jembar kalangane, tegese isih bisa milih-milih piwulang tegese yen duwe paham kudu dicocokake marang guru kang wis tatas buntas, dene durung marem ya milih-milih maneh, dasar isih jembar kalangane.
Suraka surak uwis, tegese iku kalebu pralambange jaman saiki. Tegese rakyat Indonesia kang trisna marang tanah wutah getihe lan kabudayane dewe kang asal saka Indonesia, kang dadi kawruhe tiru-tiru leluhur kuna Nabi Wali ya iku temen jujur suci ing batin.
Kang dadi dewane panutane Batara Nurrada, tegese batara iku duwur panggonane (angen-angen). Nur = Cahya, ra = Rahsa, d = Dalan. Iku cahya kang pinuji, tegese ratu adil kang ana ing dadane dewe tansah tindak tepa slira welas lan asih.
Panembahan Begawan Abi Yasa, tegese Begawan iku nggawa utawa nganggo, Abi iku becik pakartine, Yasa iku gawe, tegese tansah nganggo pitutur becik agawe tata tentreme awake dewe, munggahing Nusa lan Bangsa, kanggo ambangun “Candi sapta Rengga” kanggo tinggalan anak lan putu.
Dene Candi iku tegese yayasan kang kuwat lan becik. Sapta artine itungan 7 (pitu), tegese pembangunan kang dilakoni iku ana pitu, tumrap ana ing awake dewe semono uga pembangunan Negara Indonesia, mara jajal itungen,
urip bebrayan pada gotong royong tumuju marang keslametan saiki lan sesuk-embene, ya iku selamet kene ya selameta ing kana. Rubes saiki, ya rubes embene. Mula pada kang sarwa-sarwi digawe lega, aja jail panasten openan, ya iku kang diarani – ahli Nar – tegese demen marang panas ati (
ing awak, iku wajib dandanana barang kang wis rusak, supaya dadiya sanak ngerti ing sarak.
Sumber : Buku We Yoga Dhi (ayo pada diudi, yen digugu dadi Yoga kang Adhi).
ngaji sregep sing ngapusi, mendem … bengi bojo gonta-ganti nganti bingung sing ngopeni kelingan neng omah yen duit terus njaluk wong tuwo alesan neko-neko nganti ngapusi sarunge mambu nganti koyo kloso, dik*mbah setaun pisan wae yen arep bagda dasarane bocahe mbeleng, wayahe sholat malah pasang nomer senin kemis poso susu, sasi poso malah dolanan susi susa susu susa susi, susa susu susa susi saiki susah,
banyu urip kidul II no.34b depan sma antartika 03….Beras Pandan Wangi Setra 082117588858 Fresh Dadakan DibuatDiterbi
Fushidara Saiki: Go! Heracross!Fushidara Saiki
apa putih? Kang nyata wae tresna kerep gawe akeh wong tanpa daya, kalebu awakku. Kaya sing saiki nendheng nggubet ati. Kamangka crita tresna mau wis adoh dakliwati, nanging nalika tunggak mau daktemokake e jebul gelem semi maneh. Iki sing banget gawe mendhelong ing rasa. Ora kanyana patemonku klawan Mas Darman, dadi tenger trubuse maneh lelangen lawas sing wis tetaunan katinggal.
Rasa goreh wis kulina ngreridhu ati. Kalebu nalika wengi iki aku wis ngglethak ana papan peturon. Ora dakselaki ana rasa salah kang pindha ula mrambati dhadhaku. Geneya ora? Nalika turu ana sisihe bojo, ati iki kaduga mikirake wong lanang liya. Saiba kejeme. Nanging kepriyea wae aku ora kuwawa ngipatake wewayangane Mas Darman. Priya sing ora kurang sewindu kepungkur ngrenggani wewengkon uripku. Priya sing nate dakgadhang dadi imbanganku nlasaki mendhak-mendhukule urip iki. Nanging kepara aku milih Mas Doni sawuse aku rong taun katinggal menyang Batam.
Apa ngene iki rasane wong mangro tingal. Mbokmanawa mangkene uga rasa kang tumama tumrap saben-saben ati kang mblenjani. Thukul rasa salah sing kuwawa nyipta goreh ing dhadha. Ewasemana, rasa mau ora kuwawa nungkulake ati kang lagi gandrung. Rasa dosa pilih kadlesepake jero ing lempitan ati. Ngganjel pancen. Nanging ora
kamar nuduhake rasa sing kesel tindhih tumindhih. Mbokmanawa pakaryan kantor sing akeh dadekake awake sayah banget. Maneh rasa dosa ndhodhog dhadha, ing ngarepe bojo sing kasayahan awit sadina wutuh makarya nyukupi
ing omah iki, kanggo ngrasakake rasa endah semu sing saiki lagi nguwasani ati. Sepisan, sapa maneh yen dudu Mas Doni, priya sing luwih enem taun iki ngrenggani dina-dinaku. Priya sing kanthi sawutuhe makarya kanggo paweh kabagyan tumrap aku, wong kang dadi perangan uripe. Malah priya iki uga sing wis nandur wiji tresna lan ngasilake woh siji, sawijine Andit, anak lanang kang lucu lan saiki wis trubus dadi bocah kang cukup wasis. Kepara malah aku dhewe kang mutusake nalika kuwi yen dheweke kang wusana dakpilih katimbang Mas Darman.
Sing kaping pindho Andit, bocah sing saiki dadi salah-sijine rerenggan ing bale wisma iki. Geneya, aku tega ngenggokake kawigatenku tumrap bocah lugu iku sing saiki dakdum kanggo wong liya. Andit, pancen salawase iki sing kulina dakanggo piranti nuruti tindak culika iki. Kanthi pawadan njaga Andit, ngeterake Andit, nukokake Andit lan embuh alesan apa maneh kanggo Andit, sing sajane amung dakanggo sapatemon klawan Mas Darman. Ana saweneh rasa kang gumulung ana dhadha lan kuwawa gawe dhadha iki seseg, ewasemana aku tetep ora kuwasa ngipatake dhadhung asmara kang saiki nyeret uripku.
Sing kaping telune, awakku dhewe. Pancen rasa dosa, salah, culika, duraka, lan mayuta rasa lethek liyane kawistara wela-wela gumelar ana ngarep jangkahku. Rasa mau katon ngegla lan kala-kala mbudidaya ngeret jangkahku supaya ora nerusake laku. Nanging,
ngapusi awakku dhewe. Wusana sapatemon klawan Mas Darman lan bisa ngronce angen-angen sing nate dakpecaki sakloron iku sing wekasane dakbelani.
“Sepuranen aku Mas Doni, sepuranen ibu Dik Andit….,” pisan maneh ati iki kumlesik nelangsa. Ana luh mrembes ing mripat lan kaduga nelesi pipi ngelingi ana rasa dosa sing meh sagunung anakan nindhih dhadha. Edane, wewayangane Mas Darman uga kumlebat lan angel dakkipatake. Yen wis ngene iki banjur sapa sing kudu daksalahake? Apa kudu lelakon sing kudu daksalahake? Lelakon kang tanpa daknyana nemokake aku klawan Mas Darman?
Iya, ing rong wulan kepungkur, nalika aku bubar ngeterake Andit mlebu les piano, dakselakake blanja ana Mall Solo Baru. Ing tengah-tengahe aku milang-miling golek apa sing entek ana pawon kedadak ana priya pidegsa sing ngawasi lakuku. Mulane aku rumangsa risih, awit menyang ngendi wae aku jumangkah kaya-kaya tansah kabledig dening panyawange. Nganti ing sawijine kalodhangan aku nekat nyolong ulat kanggo ngerteni sapa satemene wong iku. Mak dheg ! Praupan iku, brengos tipis, panyawang landhep lan dedeg priya kang pidegsa. Iki sawijine pribadi sing kaya nate daksipati. Karepe mono aku kepengin ngerti sawutuhe sapa priya kuwi. Nanging jejering wanita, iku ora pantes, mula karep mau enggal dakwurungake.
“Retno…, njenengan Retno ta?” swara iki sing dadekake atiku sabanjure trataban.
sawuse kang pungkasan aku ngeterake dheweke nedya budhal menyang Batam. Aku krungu dheweke wis kulawarga ana kono. Nanging geneya, Mas Darman saiki ana Solo? Ijen pisan, lha garwane. Aku ora wani nlesih. Wolung taun lumaku lan ora ana sedhetik wae nate ketemu, ati iki isih trataban kayadene puluhan taun kepungkur. Natkala aku lan dheweke dadi kanca anyar ing sawijine SLTP ing kutha bengawan iki.
“Jeng Retno kaget, aku bisa ana kene?”
Aku mung manthuk karo mesem. Kaya pisanan kae nalika aku ketemu dheweke.
“Wis ana patang wulan iki aku mimpin proyek ana wilayah kene. Sasuwene iku aku ngarep-arep bisa kepethuk awakmu, ning lagi iki bisa kelakon. Piye kabare?” swarane panggah kalem kaya welasan taun kepungkur. Lan kang kalem kuwi sing dadekake aku kepencut nalika pisanan ketemu dhek semana.
“Apik mas, kabeh padha sehat-sehat,” wangsulanku cekak.
“Doni?” pitakone semu abot.
“Apik,” wangsulanku lirih.
“Doni pancen dadi wong begja, dheweke sing kasil darbeni awakmu.”
“Pancen, sepurane mas aku sing luput,” mripatku wiwit kembeng-kembeng. Rasa salah lir sagunung anakan gumandhul abot ing dhadha iki.
“Ora. Sliramu ora salah, jeng. Aku sing luput. Geneya aku nekat budhal Batam.”
“Mas Darman, kondur ijen?” aku nyoba ngenggokake laku kanggo ngipatake wewayangan lelakon lawas sing wiwit ngalela.
“Aku krungu jenengan ya wis kulawarga Mas?”
“Ya, tapi kulawargaku gagal.”
“Ah, kaya-kaya ora pantes kanggo dikandhakake,” Mas Darman nguncalake panyawange ing adoh sajanbaning mall.
“Sepuranen Mas yen pitakon iki dadekake jenengan sedhih.”
Mangkono iku sapatemon pisanan klawan Mas Darman. Anehe nuli kasusul patemon-patemon sabanjure. Patemon sing kliwat omber daktindakake, jalaran Mas Doni kulina tindak kantor lan asring sedina wutuh makarya. Pisan pindho aku ngrasakake kaku, nanging ing sabanjure kabotan kanggo nduwa kalamun Mas Darman nawani supaya aku nemoni. Embuh, ana rasa tentrem lan nengsemake nalika aku cerak klawan dheweke. Nalika bisa crita kenangan-kenangan lawas sing nate dakpecaki sakloron. Nggambar maneh wewengkon tresna kang nate mrucut dakkukuhi.
“Sepuranen aku Mas Doni,” sepisan maneh batinku kumlesik.
Pisan maneh daksawang praupane bojoku kang kulmeyang ing alam impen, datan ana polatan cubriya sethithika kang katlisip ing praupane. Dina-dina lumaku sarwa biyasa kaya padat saben. Pancen iki mbokmanawa kagawa anggonku tlesih lan rapi nglempit lelakon iki. Aja nganti ana lembaran lawas sing kaganda dening Mas Doni. Dina-dina lumaku aku kudu bisa maragakake yen ora ana apa-apa ing kulawarga iki.
Kadinene wengi iki aku uga tansah nyandhing turune, lan mengko nangekake dheweke nalika jam wis nuduhake setengah lima kanggo siap-siap budhal kantor. Rencanane dina iki budhal risik, ana patemon klawan saweneh pihak sing bakal makarya bareng. Minangka karyawan ing saweneh perusahaan swasta, Mas Doni kalebu pekerja sregep. Mula tansah cerak klawan pimpinane. Pancen ing pojok ati iki rumangsa mongkog duwe bojo kaya Mas Doni. Saliyane sregep, uga tekun. Prasasat ora nate ana masalah klawan papane makarya.
Ora kanyana wengi wis selot adoh. Jam sing cumanthel ing tembok wis nuduhake jam loro, ewasemana mata iki durung ngantuk. Malah ana rasa sumelang kanggo ngeremake mripat, aja-aja keblandhang lan ora bisa nggugah Mas Doni ing setengah lima mengko. Mak nyat, aku dadi kepengin nginguk ing kamare Andit, mbokmanawa kemule ora pernah.
Tekan kamare Andit, ora beda klawan Mas Doni, bocah kuwi uga polos, turu tanpa ana rasa apa-apa. Mripat lugu kang saglugut wae ora nggambarake rasa cubriya yen ibuke wis kaseret ing tindak nasar. Dakceraki mutiara ing kulawarga iki sing wis dadi perangan endah ana uripku. Daksun pipine kang alus, “Sepuranen ibu ya Nang,” batin iki kumlesik. Saiba gedhe tumpukan dosa iki, geneya ing saksisihe wong-wong kang tulus aku tega tumindak culika. Kepengin sepisan maneh dakaras pipine kanggo nebus dosa, nanging dumadakan aku digawe kaget dening swara saka kamare Mas Doni. Aku menyat lan age-age nuju kamar iku.
“Ana apa Mas?” nalika aku wis nyandhing Mas Doni sing sajak isih gugub.
“Batal, dina iki batal sapatemon klawan pihak sing nedya nggarap gedhung perusahaan,” kandhane Mas Doni karo isih nggegem
“Dheweke kontraktor sing rencanane bakal mbangun perluasan perusahaan, sing wektu iki uga lagi mbangun sawijine super market ing Solo kene. Iki aku nyimpen kartu namane lan ana potone,” age dakcandhak kartu nama sing diulungake Mas Doni.
Prasasat kaya kasamber petir ing tengah awan aku ora bisa ngendhani rasa kaget. Jebul wong kuwi Mas Darman. Dumadakan dhadha iki kaya kepenthung, klawan dakgegem kenceng kartu nama iku dakrenguh ing dhadha. Luh ora bisa dakampah dleweran sasat bendungan lagi jebol. Mesthi wae Mas Doni bingung, lan kebak tandha pitakon.
“Lho ana apa Ret, kok kowe nangis? Sapa Pak Darman iku? Apa sedulurmu? Apa kancamu? Apa ipemu? Apa…?” Makaping-kaping Mas Doni takon. Nanging aku ora bisa paweh wangsulan, anane mung gedheg lan gedheg.
Ewasemana aku ora kepengin ngurubake rasa cubriya sing kaya-kaya wiwit kacethik ing atine Mas Doni. “Aku mung mbayangake Mas, yen kabar kuwi tumama ing aku,” wangsulanku sakenane klawan ngrangkul dheweke.
“Ning kabar iki harak dudu kanggo kowe ta.” Mas Doni males ngrengkuh kenceng lan kaya bisa nampa wangsulanku.
Pisan maneh rasa dosa ndhodhog rasaku. Temene tangis iku dudu amarga kuwi. Ati iki ora kuwagang nampa ilange Mas Darman sing kaya angin. Nadyan ilange Mas Darman, pindha ilang uga mega sing salawase iki ngaling-alingi kaindahan rembulan uripku. Mbokmanawa kudu mangkene pungkasane laku. Mas Darman pancen wis dudu sewindu kepungkur, katitik geneya seda kanthi over dosis. Rasa sukur dakkonjuke mring Gusti, kang nggarisake Mas Doni minangka dermaganing katresnanku.
(Cerkak A. Arief Rachman, wis nate kamot ing Majalah Jaya
Matur nuwun ugi sampun kersa pinarak, sugeng tetepangan …🙂
nita	24 Januari 2011 pukul 7:16 pm	Balas	nggih sami”tp crtane koq ra enek sing nganggo basa jawa to??
Bopo,Mas…Nyuwun miterang,”Anggara Kasih punika dinten Jumat Kliwon punapa Slasa Kliwon?”Maturnuwun..Ngapunten tiyang bodho dados pitakenanipun inggih namung ngoten…
December 2, 2008 | Reply	anggara kasih.. menika dinten jumat kliwon
sumonggo menawi panjenegan remen midangetaken boso jawi lan ugi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fitjar&oldid=874138"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Wayang Kulit Purwa Jawa, Wayang Parwa Bali, Wayang Golek Sunda, Wayang Banjar, and Wayang Palembang.
Wayang Orang), Wayang Golek Menak, Wayang Gedog, Wayang Madya, Wayang Kancil, Wayang Ukur, Wayang Suket, Wayang Calonarang, Wayang Gambuh, Wayang Cupak, Wayang
kingwayang orang – human wayang/theatre (see wayang wong)wayang parwa Bali – Balinese wayang
Duka menika, kula kok nembe mls ngurusi blog menika, mugi sanes wekdal kula wonten krenteg nulis malih,,, hehehehe
PhD., doc. Ing. Jozef Pecha, PhD., Ing. Pavol Radič, doc. Ing. Pavol Sejč, PhD., Dr. Ing. František Simančík, Ing.
tp kabeh wonk iso dikalah ne .
ugi kanthi boso ngoko Poso, mujudaken rukun (pedamelan ingkang kedah dipun lampahi dening ingkang pitados utawi ngugemi keyakinan) Islam ingkang ongko 3. Shaum ing wulan Romadhon puniko boten namung ngemu suraos ibadah dumateng ngarsanipun
Kecamatan benjeng,free download peta Gresik Kecamatan benjeng, autocad Gresik Kecamatan benjeng, buku peta Gresik Kecamatan benjeng, beli peta Gresik Kecamatan benjeng, cari peta Gresik Kecamatan benjeng, cad peta Gresik Kecamatan benjeng,
Geni abadi Mrapèn iku komplèks sing dumunung ing désa Manggarmas, kacamatan Godhong, Kabupatèn Grobogan, Jawa Tengah. Kawasan iki dumunung ing pinggir dalan gedhé Purwadadi - Semarang, let-é watara 26 km saka kutha Purwadadi. Komplèks geni abadi Mrapèn minangka fénomena géologi alam arupa metuné geni saka jero lemah.
Akèh prastawa gedhé sing jupuk geniné saka komplèks geni abadi Mrapèn minangka sumber oboré, upamané pésta ulah raga internasional Ganefo I tanggal 1 November 1963. Api abadi saka Mrapèn uga dipigunakaké kanggo nyumet obor Pekan Ulah raga Nasional (PON) wiwit PON X taun 1981, POR PWI taun 1983 lan HAORNAS. Geni abadi saka Mrapèn uga dipigunakaké kanggo obor upacara ing dina riyaya Waisak[1].
Saliyané geni abadi, ing komplèk kasebut uga ana sendhang sing banyuné katon kaya mulak-malik, sing miturut kabar bisa kanggo ngobati lelara kulit (Sendhang Dudha), sarta siji watu bobot.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Geni_abadi_Mrapèn&oldid=1054322"	Kategori: Kabupatèn Grobogan	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.50, 25 Maret 2016.
lan kabeh bcah' sing gorong rti ben weroh nek neng andeneng omahe ndisek enek peninggalan londo sing knek gawe tambah wawasan..........................
saking bumi Nuswantoro sejatosipun mujud-aken warisan saking leluhur kito, ingkang dipun leluri dening keluargo kraton Kasunanan Surokarto Hadiningrat. Ing samangke jamu Jawi puniko sampun dados "primadona" ingkang katah dipun padosi poro
ing warso 2007 kepengker lumantar Gabungan Pengusaha Jamu Indonesia.Tahun 2010 ing tembe dipun rekodoyo saged nggayuh wadeyan peken Internasional dumugi Rp 10 triliun. Walah..walah........Jamu Jawi sampun dumugi Amerika, Uni Eropa soho pedaleman Afrika lho.Menawi panjenengan kepengin pirso, bab punopo ingkang ndadosaken cuwo amargi saged ngirangi kapitadosan saking njawi negari inggih puniko "jamu oplosan bahan kimia" ingkang ugi dipun label mawi ukoro Jamu. Kamomgko pangertosan jamu (ing samangke ugi kasebat herbal) puniko obat tradisional alami saking Nuswantoro.Wonten malih negari lintu ingkang ndamel Jamu, nanging bahan herbal-ipun asal saking negari kito Nuswantoro, malah wonten Inggris dipun damel jamu ingkang herbal-ipun asal saking India, kamongko menawi ngangge herbal saking negari kito, kualitasipun saged langkung sae.Panjenengan kepengin pirso pinten cacahipun "pengusaha Jamu" kito ?, mboten sekedik inggih dumugi 1.116 "pengusaha Jamu" ingkang gadah karyawan cacahipun ngantos 3000 tiyang.Naliko alit, kulo sampun biyoso ngombe jamu cap Jago, ingkang dipun wade wonten Jalan Dhoho Kediri, malah menawi nembe
sewu mBah....bade matur menawi saged blog njenengan di link mawon kalih blog JOWO sanese. Kajenge rame ngoten tur nggih
kromo iku lo, biasae ngomong karo arek-arek iku pokoke ngerti ae.tekok aku, cacakke dewe2008 Januari 16 15:35mBAH DARSONO ngendiko...Matur nuwun, paringanipun kawigatosan saking panjenenganipun :1. "tiyang peranakkan"2. "cacakke dewe"Punopo wonten malih ingkang bade nyusul paring ular-ular?.Sumonggo nyadhong dawuh.Nuwun.SimbahJowo.
Kikisane mung sapala, / Palayune ngendelken yayah wibi, / Bangkit tur bangsaning luhur, / Lha iya ingkang rama, / Balik sira sarawungan bae durung / Mring atining tata krama, / Nggon anggon
10) Marma ing sabisa-bisa, / Bebasane muriha tyas basuki, / Puruitaa kang patut, / Lan traping angganira. / Ana uga angger ugering kaprabun, / Abon aboning panembah, / Kang kambah ing siyang
ndhuuk … Lha, kepriye, ndhuuk ? Arep di bacutke apa ora anggone sinau
Paijo - 03/23/2013 Ketok’e aku mbiyen tau gawe gambar ngene lho mas ipan….
yaiku unen unen kang kudu dibatang utawa di dibedhek. mulane ugo sok diarani batangan utawa bedhekan
priyantun Jawi. Senadyan panjenenganipun putri saking R.M. Sosroningrat saking garwa ingkang sepuh piyambak, nanging saking garwa ampil. Kala punika poligami punika limrah lan dipun-anggep biasa kémawon. Kartini piyambak pirsa manawi prakawis punika ndadosaken risakipun saha pasulayan ing antawis anggota kulawargi, dados piyambakipun mboten sarujuk. Prakawis punika amargi piyambakipun naté sinau ing
kuwi ndadak nganggo bunga mawar ndek akhir tulisan barang ki mangsude apa je?
Artikel sing prelu dirapèkaké Novèmber 2016Lair 1914	Menu navigasi
srpskiSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.01, 11 Novèmber 2016.
utawa kang biasa dikenal Riri Riza (lair ing Makassar, 2 Oktober 1970; umur 46 taun) ya iku sutradara, tukang gawé naskah, produser film saka Indonésia.[1] Dhèwèké metu kang pisanan dadi sutradara film Kuldésak ing taun 1998.[1] Lulusan SMA Labschool Jakarta lan Institut Kesenian Jakarta iki kerep kolaborasi karo sahabaté, Mira Lesmana ing saben gawé film.[2]
Lumantar prestasiné iku, Riri diundang ning Jerman.[2] Lan iku minangka dadi pengalaman pisanan kanggo Riri dolan ning luar negeri.[2] Sawisé mulih saka Jerman banjur karir Riri ing sinematografi sangsaya dadi.[2] Riri duwé obsesi pingin buka sekolah panulisan skenario film lan dhèwèké uga pingin gawé film bab kehidupan pasar tradisional ing
IndonésiaTokoh MakassarLair 1970Kategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
pinyin: Zhōu Rùnfā) (lair ing Pulau Lamma, Hong Kong, 18 Mèi 1955; umur 61 taun) dheweké iku aktor lan penyanyi saka Hong Kong, dikenal suwijining aktor film
sijiné bintang Hong Kong kang kondhang ning donya, ananging, béda karo kanca-kancané, Chow dudu aktor bela-diri kaya kanca-kancané.[2]
amaltiagunawan said: kuwi lemari ijo kuwi cok nggon nyimpen sarimi tanpa bumbu to, nganti tharik tharik kae
Greetings Cards Gandhi Jayanti 2015 Shayari Gandhi Jayanti 2015 Funny Photos Gandhi Jayanti 2015 Funny Wishes Gandhi Jayanti 2015
balon valentine(teori nya sapa td saya lupa)...(wong ndeso ko ngerti
kang ngebaki ruwangan warnet, ngelingake aku marang Prastiwi. Pacanganku rikala kuliah ing UGM rongpuluh taun kapungkur. Wong wadon kuwi wus tega medhot tali katresnanku. Amarga dheweke kepeksa nuruti panjaluke sakloron wong tuwane. Urip bebrayan karo juragan tahu kang lagi monjo usahane.
Menawa kelingan karo Prastiwi, tatune atiku kang
“Kabare kanca-kanca Jogja piye?”
“Ajeg. Mas Indro isih nulis cerpen, Jemek isih kerep pentas pantomim. Kang
Sial! Sadurunge aku mangerteni sapa satenane Wiwik. Pawongan kang durung dak tepungi kuwi, Nuryana wus off line. Kaya asep sigaret, pikiranku kumebul sajroning ruwang warnet kang panas, Amarga AC-ne wus mati rikala wektu ngancik tengah wengi mau.
Kaya dene reca kang ora mudheng apa kang bakal ditindakake, aku mung jinggleng sangarepe layar Facebook kang kebak pesen tanpa makna tumrap uripku. Nanging sadurunge logout, ana pawongan kang ngaku Wiwik kepengin dadi mitraku. Panjaluke pawongan kuwi dak
pawartosipun salami kula lan panjenengan boten nate kepanggih?”
“Nyuwun sewu. Kadosipun kula dereng tepang kaliyan jenengan.”
“Sejatosipun jenengan sampun tepang kaliyan kula. Menawi boten pitados, kula aturi bikak profile lan foto kula. Maturnuwun.”
Tanpa aweh jawaban kang ora perlu, dak bukak profile lan foto-ne Wiwik. Gandrik! Menawa Wiwik ora liya Prastiwi. Pacanganku rongpuluh taun kepungkur. “Aku saiki wus ngerti satenane kowe. Prastiwi to?”
“Bener, Piye kabarmu?”
“Ora perlu. Amarga kowe satemene seneng menawa bojoku mati. Eling marang kandhamu: ‘Senajan ora entuk prawane. Randhane, ora apa-apa.’ Ngono to?”
“Ha…, ha…, ha…. Bener!”
“Apa sebabe? Kowe saiki wus dhewekan to?”
“Bener. Nanging sedhela maneh aku bakal duwe sisihan.”
Maca jawabane Prastiwi, sakujur awakku rinasa tanpa bebalung.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=De_âlde_Friezen&oldid=1025134"	Kategori: Lagu kabangsan
Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.01, 11 Maret 2016.
Kaca-kaca ing kategori "Tokoh Wangsa Tang"
Tokoh_Wangsa_Tang&oldid=833652"	Kategori: Tokoh Cina	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.19, 14 Maret 2013.
Noordin Mohammed Top (lair ing Kluang, Johor, Malaysia, 11 Agustus 1968 – pati ing Jebres, Surakarta, Jawa Tengah, Indonésia, 17 Sèptèmber 2009 ing yuswa 41 taun) iku warga nagara Malaysia sing dadi tersangka gembong téroris sing diduga tanggung jawab marang sawetara serangan teror ing Indonésia. Kancané, Dr. Azahari wis luwih dhisik tiwas jroning sawijining panyerangan déning pasukan Detasemen Khusus 88,
Kartasura iku kacamatan ing kabupatèn Sukaharja, Propinsi Jawa Tengah, Indonésia. Kacamatan iki jembaré: - km2 kanthi padunung watara . Kacamatan iki wewatesan :
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kartasura,_Sukaharja&oldid=1046148"	Kategori: Kacamatan ing Kabupatèn SukaharjaKartasura, SukaharjaKabupatèn SukaharjaKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishEspañolFrançaisBahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan
yu…mayuh maring nganah yuuuu…apik pisan koh….
la soal ngepel kuwi…kok yo ora mambu yo? mbuh diapakne kuwi….
Pitik puniki. Ipun midep ring gegitan (kidung – kekawin utawi sekar madia sekar agung) taler ipun oneng ring budaya Bali sane pinih utama, inggih punika ipun seneng masesolahan utawi dados pragina –
salah siji anggota jemaat awal ing Yerusalem.[2][3] Jeneng asliné ya iku Yusuf.[3] Panjenengané diundang Barnabas déning para rasul.[2] Teges Barnabas ya iku "anak panglipur".[3] Barnabas iku wong Yahudi saka keturunan suku Lewi sing asalé saka Siprus.[3] Barnabas pisanan ketemu karo Paulus nalika Paulus teka ing Yerusalem lan Barnabas sing banjur nepungaké Paulus marang para rasul (Kis9:27).[2] Bebarengan karo Paulus, Barnabas diutus déning jemaat ing Antiokhia kanggo martakaké Injil marang wong-wong dudu Yahudi.[2] Banjur Yohanes sing diarani Markus mèlu nggabung bebarengan karo Paulus lan Barnabas kanggo martakaké Injil menyang Siprus.[2] Woh saka pamartan Injil ing Sipris ya iku martobaté Gubernur pulo iku ya iku Sergius Paulus.[2] Bernabas terus mèlu Paulus nerusaké lelaku kanggo martakaké Injil menyang Pisidia, Ikonium, Listra lan Derbe nganti bali menyang Antiokhia.[2] Nalika panjenengané ana ing Listra, akèh wong nganggep panjenengané minangka Zeus.[3] Ing Antiokhia, Barnabas bebarengan Paulus ngadhepi keributan sing dumadi jroning jemaat ngenani supit.[2] Ana sing nélakaké yèn wong sing dadi Kristen kudu disupit.[2] Barnabas lan Paulus nolak pendapat iku.[2] Barnabas kalibat jroning paslisihan karo Paulus nalika kaloroné arep ngakoni lelaku Pamartan Injil kanggo kaping loroné.[2] Barnabas kukuh péngin nggawa Yohanes sing diarani Markus nanging Paulus nolak kanthi alasan Markus wis ora setya.[2] Akiré kaloroné pisah. Paulus lunga bareng Silas sauntara Barnabas mangkat menyang Siprus bareng Markus (Kis 15:35-41).[2] Senajan
oldid=974616"	Kategori: Tokoh AlkitabKristenSanto lan Santa	Menu navigasi
info@absolut-ing.ru	info@absolut-ing.ru
Download Lagu Banyuwangi, Streiming Lagu Banyuwangi, Cord Musik Banyuwangi, Download MP3 Musik Banyuwangi
nyenyet, anu sing sepi, anu sing nyenyet. Bukan “sepi” nipun, dede “nyenyet” ipun, nanging “anu”-nipun yang sepi. “Anu“-nipun ingkang sepen nyenyet
biyung ingkang ngukir jiwa raga kula, kula ngaturaken sembah pangabekti saha nyuwun gunging pangapunten kaliyan nywn pangestu. Jagad bumi alam kabeh, kutu2 walang ataga lan sagung tumitah kang dumadi, apuranen sakabehing luputku lan reksanen uripku. Dhuh Gusti ingkang Murbeng Gesang saha Ingkang Murbeng
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Langfjordhamn&oldid=1009162"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.59, 5 Maret 2016.
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, Wonosobo.
( D.I Yogyakarta ) Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari,
Kelompok Kompetensi A, B, C, D, E, F, G, H, I, J Download Format PDF
Gabung Rekon SD awal kk J.pdf
Gabung Rekon SD awal kk I.pdf
Gabung Rekon SD awal kk H.pdf
Gabung Rekon SD awal kk F.pdf
Gabung Rekon SD awal kk E.pdf
Gabung Rekon SD awal kk D.pdf
Gabung Rekon SD awal kk C.pdf
Gabung Rekon SD awal kk B.pdf
Gabung Rekon SD awal kk A.pdf
Gabung Rekon SD awal kk G.pdf
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Brårud&oldid=873908"	Kategori: Dhaftar desa ing Norwegia	Menu navigasi
nynorskNorsk bokmålRomânăSvenskaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah
ya iku jinis kerajinan sulaman kang asale saka Korea.[1] Teknik gawé jasu (jasujang) dekenalake saka Cina tekan Korea ing mangsa Dinasti Goryeo lan ngrembaka ing masarakat Korea.[1] Wong Koréa ngrembakake jasu kanggo ndekorasi bahan tekstil lan asil kerajinan tangan iki nuduhake lingkungan panguripan lan tradisine wong-wong mau.[1]
Ing mangsa Dinasti Goryeo, kerajinan jasu ngrembaka banget lan dibedakake dadi pirang-pirang jinis, ing antrane
jasu ya iku jasu kang disulam kanggo rerenggan sandhangan lan diselarasake karo status lan jabatan.[1] Jinis sulaman iki mung dugunakake déning wong-wong ing istana.[1] Giyong jasu ya iku jinis sulaman kang disulam ing pirang-pirang jinis perabotan ing istana raja.[1] Gamsang jasu ya iku jinis sulaman kang digunakake minangka karya seni kang artistik kayata sulaman ing sekat gebyog ing kamar lan ruangan omah.[1] Jasu Buddha ya iku
Korea kang wiwitan digelar ing Jakarta ing wulan Oktober 2009 ing Museum Nasional.[2] Pameran mau ditekani déning sawijining ahli sulaman tradisional kang jenenge Han Sang-soo.[2] Han Sang-soo dikenal minangka tokoh kang dianugerahi gelar aset nasional urip nomor 80 déning
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jasu&oldid=1004966"	Kategori: Seni ing KoréaBordirRintisan mawa topik seni	Menu navigasi
sing malah bogang kabeh. Ngono Bapak gak wani, jarene wedhi digibheng ".
"Iku sik gak sepiro, lha wingi iku Sutaji tak kongkon tuku pithik. Aku pesen tulung brutune buaken, terus susuke simpenen ngisore bantalku. Dhadhak pas aku katene turu, bantalku kok mbendhol. Tibake bantalku diganjel brutu. Bareng tak takoni endhi dhuwik
Cucak RowoCucak Rowo dowo buntuteBBuntute sing akeh wulune Yen digoyang ser..ser.. Aduh enakekripik tempekoes pluskripik tempe sak sen loro wis reganekripik tempe sing marahi narik atiSing dodhol ayu klambine birungguya ngguyu sajak seneng karo
Romadhon24 Juli 2014 08.40apik apik mbak fotone, apa maning fotone bocah cilik wadon sing lagi mesem. apikBalasHapusTanti Amelia5 Agustus 2014 05.52tips yang keren sangat! ga nyangka, hari ini aku hepi gara gara baca postinganmu!BalasHapusAstin Astanti21 Desember 2015 02.43Pungky....
piranti lunak: layanan komputer, olah data, piranti
Korinta 111Para sedulur, sing tak suwun ora dadi atimu enggonku ngomong kaya wong bodo iki. Ya aku disabari sedilut menèh. 2Pantyèn aku sumelang tenan bab kowé, kaya enggoné Gusti Allah sumelang bab kowé. Kenèng apa aku kok sumelang tenan bab kowé para sedulur? Awit kowé wis tak gandèngké karo Kristus, kaya sakwijiné bapak matyangké anaké wédok sing prawan karo sakwijiné wong lanang. 3Nanging, wediku nèk kowé sampèk kenèng akalé Sétan, kaya ibu Eva, sing diapusi karo ula terus ora manut marang tembungé Gusti Allah. Mengko kowé mbarang sampèk disasarké karo guru-guru palsu kuwi terus ora trésna marang Kristus kaya mau-mauné menèh, nganggo katrésnan sing tus lan sing tenan. 4Aku sumelang, awit kowé nglilani sapa waé teka nang pasamuan lan mulangké bab Yésus, nanging piwulangé wong-wong kuwi séjé banget karo sing tak wulangké. Semono uga kowé gelem nampa roh liyané lan pitutur liyané, sing jaréné kabar kabungahan uga. 5Para sedulur, rumangsaku aku ora kalah karo rasul-rasul sing mbok anggep rasul gedé kuwi. 6Bener aku ora bisa ngomong kaya wong-wong kuwi, nanging kuwi ora ngomong nèk aku ora nduwé kaweruh. Wujuté ya wis ketara tenan ta ing tindak-tandukku sak kabèhé. 7Apa aku salah jalaran tumindakku marang kowé nganggo andap-asor? Apa tujuanku ora namung kanggo ngangkat kowé? Mulané aku ya ora njaluk bayaran enggonku nggelarké pituturé Gusti Allah marang kowé. 8Malah pasamuan-pasamuan liyané sing nyokongi aku suwéné aku ngabarké pituturé Kristus nang nggonmu. Sasaté aku meres pasamuan-pasamuan kuwi, supaya aku bisa nulungi kowé. 9Suwéné aku nang nggonmu aku ya ora tau ngrusui kowé nèk aku butuh apa-apa. Sak ngertiku aku ora tau njaluk duwit marang sapa-sapa, awit sedulur-sedulur sing teka sangka Masedonia wis pada nyukupi butuhku. Dadiné aku ora tau dadi rengganmu kepriyé waé lan sak terusé ya ora. 10Para sedulur, kaya enggoné Kristus tembungé tenan, semono uga sing tak omong iki tenan, awit Kristus urip ing atiku. Mulané aku wani ngomong nèk nang Akaya ora ènèng wong siji waé sing bisa ngarani nèk aku goroh, awit aku ora tau njaluk urunan sapa-sapa. 11Kenèng apa aku kok ngomong ngono kuwi para sedulur? Apa jalaran aku ora trésna marang kowé? Ora para sedulur, awit Gusti Allah déwé ngerti nèk aku trésna tenan marang kowé. 12Lan apa sing wis tak tindakké arep tak teruské, supaya rasul-rasul liyané kuwi ora bisa nemu kelunggaran kanggo gemunggung lan ngomong nèk penggawéané tunggalé waé karo aku. 13Wong-wong kuwi dudu rasul-rasul sing kongkonané Gusti Allah, nanging rasul-rasul sing palsu, sing ngapusi. Nganggepé rasulé Kristus tenan, nanging wujuté ora. 14Kuwi ora nggumunké, awit Sétan déwé bisa teka kaya mulékat pepadang. 15Mulané ya aja kagèt nèk balané Sétan tekané kaya peladèné kabetyikan. Nanging entèk-entèké wong-wong kuwi bakal nampa setrapan sing tyotyok karo klakuané. 16Para sedulur, saiki tak omongké sing tyeta tenan: aja sampèk ènèng wong ngira nèk aku iki wong bodo. Nanging semunggoné ènèng wong nganggep aku iki bodo, ya bèn, aku ditampa kaya wong bodo waé, supaya aku bisa gemunggung setitik, niru wong-wong sing bodo kuwi. 17Dadiné sing arep tak omong iki ora sangka tembungé Gusti, ora, nanging tembungku déwé, tembungé wong sing diarani bodo, sing ngejokké kekuwatané déwé. 18Wong okèh pada ngegungké kapinterané déwé, aku uga arep mèlu ngono. 19Jalaran kowé nganggep kowé déwé pinter, mulané kowé ya nyabari wong-wong sing bodo. 20Wujuté kowé nyabari sapa waé sing mandori kowé, sing meres lan sing ngerèh kowé. Kowé uga nyabari wong sing ngepal lan napuk kowé. 21Aku isin, awit aku pantyèn ngakoni nèk aku ora nduwé kendel nglakoni sing kaya ngono. Nanging senajan ngono, ora namung wong-wong kuwi bisa ngegung-egungké uripé déwé. Aku ya bisa uga, senajan omongku iki namung mèlu-mèlu wong bodo. 22Wong-wong kuwi jaréné wong Ibrani, aku
ungkuli wong kuwi kabèh. Ora nggumun aku nèk kowé mikir nèk omongku kuwi terus mblarah-mblarah. Wujuté enggonku nyambutgawé aboté ngungkuli wong-wong kuwi. Enggonku disetrap nglabuhi Kristus kerepé ya ngungkul-ungkuli wong-wong kuwi. Aku mangan gebuk ngungkul-ungkuli wong-wong kuwi. Aku wis ping pira mèh mati, ngungkul-ungkuli wong-wong kuwi. 24Wis ping lima aku ngrasakké landepé petyut. Aku dipetyuti manut pernatané agama Ju sing diarani “patang puluh kurang siji”. Dadiné lima ping patang puluh kurang siji. 25Aku wis digebuki ping telu karo wong Rum lan sepisan aku dibandemi watu. Sampèk ping telu kapal sing tak tumpaki kelep lan sepisan aku kompal-kampul nang segara, sedina-sewengi suwéné. 26Aku ajek lelungan ngladèni Kristus, ngadepi sak wernané alangan nang laut, tukang ngrampok, alangan sangka bangsaku déwé wong Ju, alangan sangka bangsa liyané, ngadepi alangan nang kuta lan uga nang wustèn, dong-dongan nang segara lan uga aku ngadepi alangan sangka wong-wong sing ngakuné sedulur. 27Enggonku nyambutgawé ya rekasa tenan. Aku kerep ora turu, ora mangan lan ora ngombé, senajan ngelak lan ngelih. Aku kerep kademen, awit ora nduwé sandangan. 28Kejaba karépotan liya-liyané, saben dina aku tansah mikirké pasamuan-pasamuan kabèh. 29Nèk ènèng sedulur krasa ringkih, aku ya mèlu ngrasakké ringkih, nèk ènèng sedulur nibakké liyané ing dosa, aku ya mèlu krasa jèngkèl tenan. 30Para sedulur, jalaran aku kepeksa gemunggung, aku saiki arep ngegungké prekara-prekara sing ngétokké karingkihanku. 31Gusti Allah Bapaké Gusti Yésus sing kudu digunggung slawas-lawasé, Dèkné ngerti nèk aku ora goroh. 32Dongé aku nang kuta Damaskus, gramangé kono mréntah ngongkon njaga kutané, jalaran arep nyekel aku. Gramang iki wakilé ratu Arétas. 33
Bumerang dadi salah siji novel remaja sing nggunakake basa Jawa ngoko. Novel kasebut nyritakake kahanan kanoman sing pengin luru jati dhiri lan tumindak kanoman Jawa sing mlebu sajroning kahanan kasutresnan. Ing novel kasebut ngetokake sakabehing cara mamerake tokoh sing digunakake. Pangripta pancen prigel ngrantam cerita, alur, lan latar. Dadi, novel remaja nyritakake crita sing ngandhut telung tataran, yaiku tokoh lan penokohan, alur, lan latar. Masalah paneliten iki yaiku kepriye gambaran crita sejati (tokoh lan penokohan, alur, lan latar) sing mapan ing sajroning Novel Remaja Bumerang. Angkah saka paneliten iki yaiku menehi gambaran bab crita sejati sing mapan ing novel kasebut. Teori sing digunakake ing paneliten iki yaiku teori Nurgiyantoro sing ngrembuk telung cengkorongan, yaiku tokoh lan penokohan, alur, lan uga latar sing bisa madeg dhewe lan minangka struktur factual crita. Pendekatan sing digunakake yaiku pendekatan objektif. Adhedhasar asil paneliten, lakon sing karantam ing Novel Remaja Bumerang ana sewelas lakon. Sekabehe duweni ciri lan dhapukan sing beda-beda. Lakon dibedakake dadi loro, yaiku tokoh utama lan tokoh bawahan. Tokoh utama ing novel kasebut yaiku Galuh lan Galung. Galuh duweni praupan ayu, lenjeh, matrealistis, isinan, teguh, kalem, duweni tekad, gelanan, ora nrima, emosi, lan lugu. Galung yaiku lakon lanang sing duweni sipat playboy, merga sipat mau dadekake akeh wanita sing kelaran, salah sijine yaiku Emy. Emy tau depresi kerana dipedhot Galung. Bocah lanang iki uga duweni sipat romantis, sujanan, pangerten, welas asih, emosional, ngamukan, brahen, panggodha, seneng ngrayu, lan gampang grogi. Tokoh bawahan aneng novel kasebut yaiku Konyil, Rudy, Wisnu, Ny. Mira, Resti, Ambarwati, Ratna, Tante Umy, lan Han. Wolung lakon mau amung minangka tokoh pelengkap ing sajroning cerita, merga tokoh mau jejer lakone mung sedhela. Alur sing digunakake sajroning paneliten iki yaiku alur campuran. Isa diarane alur campuran amarga sebab-akibat sing dicritakake ing pacelathon saben bageyan nyritakake kedadeyan seteruse, nanging ing tengah crita ngelingake lelagon biyen, saengga dadekake rerembaganing paneliten iki. Latar sing duweni sipat manjila yaiku latar tempat, latar waktu, lan latar sosial. Latar tempat ngetokake kamar, ruwang tamu, omah, Malioboro Yogykarta minangka pusat tetukon, lan Parang Tritis. Latar waktu sing diketokake yaiku dina minggu sing nyritakake kedadeyan ing kutha Yogya sing sepi. Wayah esuk ana kedadeyan selingkuh lan nggambarake lakuning transportasi becak lan vesva jaman biyen. Latar sosial ing novel kasebut yaiku beda-bedakake tataran mlarat lan sugih lan panganggoning unggah-ungguh basa karma sing digunakake ing pamicara. Novel Remaja Bumerang bisa dadi bahan nggladhi remaja ngenani sopan santuh, unggah-ungguh, lan tata karma. Saliyane iku, paneliten iki
January 9, 2011 at 2:15 am	sepi ing pamrih rame ing gawe,
Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunegara. Adapun Raden Ayu Matah Ati bergelar Bendara Raden Ayu Mangkunegara Sepuh.Napak tilas berawal dari Pura Mangkunegaran di Solo,
klem po mbayar po ora. tapi kertas klem wis disowek je, kanggo ngeklem lampu rem sing gosong reflektore.
Abstrak Karya sastra yaiku ciptaan pengarang kang dikasilake lewat imajinasi lan kreasine sing bisa ngasilake rasa seneng, sedhih, nesu, kagum, lan narik ati sing maca. Pengarang nggunakake basa kanggo gagasan lan imajinasine sajroing nyiptakake karya sastra. Saben pengarang nduweni gaya basane dhewe-dhewe. Mangkono uga ing cerbung Cintrong Traju Papat karya Suparto Brata. Gaya basa sing digunakake pengarang ing cerbung kasebut menarik lan bervariasi. Permasalahan
konteks lan kohesi. Mula, tujuan penelitian iki yaiku ngungkap gaya basa sing digunakake ing cerbung
digunakake ing penelitian iki yaiku pendekatan stilistika, kang bertolak saka asumsi yen basa nduweni tugas lan peranan kang
nggunakake metode analisi sintesis. Data entuk saka cerbung Cintrong Traju Papat karya Suparto Brata sing arupa tembung utawa ukara kang kalebu kategori leksikal, kategori gramatikal, bahasa figuratif uga konteks lan kohesi. Kategori leksikal arupa tembung aran, tembung sifat, tembung kriya, tembung keterangan, tembung camboran, tembung rangkep, lan tembung asing. Tembung aran arupa tembung aran konkret, tembung aran abstrak, nomina insani, dan nomina noninsani. Tembung sifat digunakake kanggo nunjukake tembung aran sukma utawa tembung aran tansukma. Tembung kriya sing digunakake arupa tembung kriya tanduk, tembung kriya tanggap, kriya tanduk mawa lesan, lan kriya tanduk tanpa lesan. Tembung katrangan digunakake kanggo menehi katrangan marang tembung liya. Tembung camboran, tembung rangkep, lan tembung asing digunakake kanggo gawe ukara luwih endah lan uga kanggo gawe ukara supaya ora monoton saengga luwih variasi. Kategori gramatikal arupa klasifikasi kalimat, jenis frase lan jenis klausa. Klasifikasi ukara dibedakake antara liya
fonologis. Pemajasan ngliputi simile lan metonimia. Simile digunakake pengarang kanggo mbandingake, dene metonimia digunake kanggo nyatakake sawijining hal nggunakake tembung. Pemajasan bisa menehi kesegaren urip lan nambah keindahan karya sastra. Skema fonologis arupa gaya bunyi minangka sarana pembangun keindahan karya sastra. Konteks lan kohesi dimuncule kanggo mangerteni gegayutan antara bagian ukara sing siji karo sing liya utawa ukara sing siji karo sing liya. Sakliyane iku uga digunakake kanggo luwih njelasake maksud. Adhedasar temuan kasebut, saran sing diwenehake dening penulis yaiku diharapke ing penelitian gaya basa cerbung Cintrong Traju Papat karya Suparto Brata sabanjure supaya neliti saka segi penggunaan basa ngoko lan krama. Diharapke masyarakat luas bisa luwih tresna lan nikmati sastra minangka salah sawijining dalan apresiasi tumrap para sastrawan. Diharapke uga supaya potensi basa sing ana ing cerbung Cintrong Traju Papat karya Suparto Brata bisa dimanfaatke minangka bahan ajar ing
biyung ingkang ngukir jiwa raga kula, kula ngaturaken sembah pangabekti saha nyuwun gunging pangapunten kaliyan nywn pangestu. Jagad bumi alam kabeh, kutu2 walang ataga lan sagung tumitah kang dumadi, apuranen sakabehing luputku lan reksanen uripku. Dhuh Gusti ingkang Murbeng Gesang saha Ingkang Murbeng sih, kula ngaturaken sedaya pejah, gesang, jiwa, raga, nyawa, suksma lan sedaya tanggel jawab kula mugi konjuk wontening Ngarsa Paduka. Sumangga …” Terus meneng cep. Jd
pempek endhog cilik, pempek kriting, pempek kulit, pempek tahu, pempek pistel, pempek urang, pempek belah, pempek panggang, pempek lenggang, dsb
Pèmpèk utawa empèk-empèk ya iku panganan khas Palembang kang digawé saka iwak lan sagu.[1] Pempek disuguhake karo saos wernane ireng kecoklatan kang diarani cuka utawa cuko (basa Palembang).[1] Cuko digawé saka
Pempek nduwé saperangan jinis kayata:[2]
Pempek Lenjer mujudake jinis pempek kang dianggo kanggo nggawé laksan, ya iku sawijining panganan khas Palembang kang duduhe kuning kaya duduh lontong sayur. Lenjer bisa digoreng lan dipangan bareng duduh cuko. Rasane pada karo pempek kapal selam nanging ora ana isine endhog.
Pempek lenggang mujudake pempek kang dicampur endhog bèbèk lan dibungkus godhong gedhang kang dibentuk kaya piring banjur dibakar. Pempek lenggang panggang iki luwih akèh disenengi tinimbang pempek lenggang goreng.
Mujudake pempek kang nalika nggawéne ora kena lenga klentik babar pisan. Sawise dibentuk bunder-bunder lan diisi, pempek iki langsung dibakar.
^ a b (id)Pempek
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pèmpèk&oldid=1074876"	Kategori: PangananMasakan IndonésiaKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.18, 29 Agustus 2016.
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono, Senopati Ing Ngalogo, Abdurrahman Sayidin Panoto Gomo, Khalifatullah Ingkang Kaping Songo.
REMBANG 59211;JLN.SETIABUDI;REMBANG 59211;JLN.MOH.YAMIN;REMBANG 59211;JLN.WR.SUPRATMAN;REMBANG 59211;JLN.GATOT SUBROTO;REMBANG 59211;KP. BPD;REMBANG 59211;KP. LP/RUTAN;REMBANG 59211;KP. PD PERCETAKAN;REMBANG 59211;KP. ITWIL KABUPATEN;REMBANG 59211;KP. BKIA BHAYANGKARI;REMBANG 59211;KP. PMI KAB. REMBANG;REMBANG 59211;KP. BRI CAB. REMBANG;REMBANG 59211;KP. KUA KEC. REMBANG;REMBANG 59211;KP. DINAS PU PROVINSI;REMBANG 59211;KP. DIPENDA KABUPATEN;REMBANG 59211;KP. BP 7 KAB. REMBANG;REMBANG 59211;KP. PWRI KAB. REMBANG;REMBANG 59211;KP. DINAS PU KABUPATEN;REMBANG 59211;KP. BAPPEDA KAB.REMBANG;REMBANG 59211;KP. DEPERDAG KAB.REMBANG;REMBANG 59211;KP. KECAMATAN KOTA REMBANG;REMBANG 59211;KP.
UBAYA PAKSI CV;REMBANG 59212;GG. BANDILANGU;REMBANG 59212;GG. PABEAN I-VI;REMBANG 59212;GG. REMBANGAN I-IV;REMBANG 59212;GG. NELAYAN I - III;REMBANG 59212;JLN.NELAYAN;REMBANG 59212;JLN.PESISIR;REMBANG 59212;JLN.KLENTENG;REMBANG 59212;JLN.PABRIK ES;REMBANG 59212;JLN.PELABUHAN;REMBANG 59212;JLN.THAMRIN BLOK I-III;REMBANG 59212;KM. KODIM 0720;REMBANG 59212;KP. DINAS PERBURUHAN;REMBANG 59212;KP.
REMBANG 59212;KEL TASIKAGUNG;REMBANG 59213;GG. TANJUNG I-VII;REMBANG 59213;GG. GEGUNUNGAN KULON/WETAN;REMBANG 59213;KEL GEGUNUNG KULON;REMBANG 59213;KEL PACAR;REMBANG 59213;DS GEGUNUNG WETAN;REMBANG 59213;KEL TANJUNGSARI;REMBANG 59214;GG. MAGERSARI TENGAH;REMBANG 59214;GG. MAGERSARI I - VII;REMBANG 59214;JLN.PASAR PENTUNGAN;REMBANG 59214;KS. SMA NEGERI I REMBANG;REMBANG 59214;KS. SMP NEGERI I REMBANG;REMBANG 59214;KEL MAGERSARI;REMBANG 59215;GG. KULIT;REMBANG 59215;GG. BANDAN I;REMBANG 59215;GG. KARTINI II;REMBANG 59215;GG. WAHIDIN I-II;REMBANG 59215;GG. PALEN BLOK I-II;REMBANG 59215;JLN.SAWAHAN;REMBANG 59215;DS SAWAHAN;REMBANG 59216;GG. KALI;REMBANG 59216;GG. BELIK;REMBANG 59216;GG. KEDUNGOMBO;REMBANG 59216;GG. SUMBEREJO I-IV;REMBANG 59216;GG. SUMBEREJO TENGAH;REMBANG 59216;GG. KARANG BOLET I-II;REMBANG 59216;JLN.UNDAAN;REMBANG 59216;JLN.GRAJEN;REMBANG 59216;JLN.GAMBIRAN;REMBANG 59216;JLN.KAMPUNG BARU;REMBANG 59216;JLN.PASAR ROJOKOYO;REMBANG 59216;KP. PENGAIRAN/IRIGASI KAB. REMBANG;REMBANG 59216;KS. SMP KATOLIK REMBANG;REMBANG 59216;KT. PASAR KOTA REMBANG;REMBANG 59216;DS SUMBEREJO;REMBANG 59217;REMBANG;REMBANG 59217;KB. MULTISARI PT;REMBANG 59217;KB. ASURANSI BUMI PUTRA 1912 (PT);REMBANG 59217;GG. PEMUDA I-IV;REMBANG 59217;GG. MULYO I - III;REMBANG 59217;JLN.MULYO;REMBANG 59217;JLN.SIDODADI;REMBANG 59217;JLN.PEMUDA BLOK I-II;REMBANG 59217;KM. KORAMIL KEC.KOTA REMBANG;REMBANG 59217;KP. BANK PASAR;REMBANG 59217;KP. BKIA KARTINI;REMBANG 59217;KP. LEGIUN VETERAN;REMBANG 59217;KP. DINAS PERIKANAN;REMBANG 59217;KP. DINAS PETERNAKAN;REMBANG 59217;KP. DINAS
PAJAK KUDUS-REMBANG;REMBANG 59218;KS. MADRASAH MUALIMIN MUALIMAT REMBANG;REMBANG 59218;KEL SIDOWAYAH;REMBANG 59218;DS KEBONGAN KIDUL;REMBANG 59219;KB. JATILUHUR/AKLI RANTING CV;REMBANG 59219;GG. LANGGAR;REMBANG 59219;GG. MANTILI;REMBANG 59219;GG. KELINCI;REMBANG 59219;GG. SUKOHARJO I-IV;REMBANG 59219;KPG.TIREMAN;REMBANG 59219;KP. DEP.PERTANIAN KAB.REMBANG;REMBANG 59219;KS. SMA NASIONAL;REMBANG 59219;KS. SMP NASIONAL;REMBANG 59219;KS. SMP NEGERI II-III REMBANG;REMBANG 59219;DS SUKOHARJO;REMBANG 59219;DS KEBONGAN LOR;REMBANG 59219;
REMBANG;REMBANG 59251;KR. PERUMNAS NGOTET;REMBANG 59251;KS. SMP NEGERI IV REMBANG;REMBANG 59252;KEC.KALIORI;REMBANG 59253;KEC.SUMBER;REMBANG 59254;KEC.SULANG;REMBANG 59255;KEC.BULU;REMBANG 59261;KEC.PAMOTAN;REMBANG 59262;KEC.PANCUR;REMBANG 59263;KEC.GUNEM;REMBANG 59264;KEC.SEDAN;REMBANG 59265;KEC.SALE;REMBANG 59271;KEC.LASEM;REMBANG 59272;KEC.SLUKE;REMBANG 59273;KEC.KRAGAN;REMBANG 59274;KEC.SARANG;REMBANG
Ayu Octavia wong jowo live bulang kulon
kanggo riko - RERE - WONG JOWO GLURAN PLOSO BENJENG 2015 PERMATA
tapaking tepa tulus, bertapa nggoleki galihing kangkung, susuhing angin, nggoleki poking bathin … Ya sarjana
14) Sejatine kang mangkana, / Wus kakenan nugrahaning Hyang Widhi, / Bali alaming ngasuwung, / Tan karem karameyan, / Ingkang sipat wisesa winisesa wus, / Mulih mula mulanira, / Mulane wong anom sami.
Gusti Suryo Guritno Gelar: Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Paku Buwono Senopati Ing Ngalago Abdurahman Sayidinan Panatagama XII, disingkat Paku Buwono (PB XII). Lahir: Surakarta, 14 April 1925 Wafat Surakarta, 11 Juni 2004 Ayah: Paku Buwono XI Ibu:Gusti Kanjeng Ratu
nyuwun sewu bosss...anyaran, minta bantuan 9210i no signal,..pripun? gambar jalurnya dunk...ato trik jumpernya.. maturnuwun sanget
caritanipun serat babad ing Tanah Jawi sedhaya : awit Gusti Nabi Adam dumugi sapunika /
Autoklaf ya iku piranti pemanas kang digunakake kanggo mensterilisasi sawijining benda kanthi nggunakake uap kang aana suhune lan tekanane dhuwur (1210C, 15 lbs) kurang luwih 15 menit.[1][2] Ngedunake tekanan ing autoklaf dudu kanggo mateni mikroorganisme, nanging kanggo ningkatake suhu ing autoklaf[1]. Suhu kang dhuwur iki kang bakal mateni microorganisme[1]. Autoklaf utamane ditujokake kanggo mateni endospora, ya iku sel resisten kang diproduksi déning bakteri, sel iki bisa tahan marang pemanasan, kegaringen, lan antibiotik[1]. Ing
ing suhu 100 °C, kang minangka titik didih banyu ing tekanan atmosfer normal[1]. Ing suhu 121 °C, endospora bisa mateni ing wektu 4-5 menit. Nalika iku sel vegetatif bakteri bisa dipateni kanthi wektu 6-30 detik ing suhu 65 °C[1].
Itunganing wektu sterilisasi autoklaf dimulai nalika suhu ing autoklaf ngancik 121 °C[3]. Yen objek kang disterilisasi kandel utawa akeh, transfer panas ing jero autoklaf bakal rendhet, mula ana perpanjangan wektu pemanasan total kanggo mestekake yèn kabèh objek suhune 121 °C kanggo wektu 10-15 menit[1]. Perpanjangan wektu uga dibutuhake nalika cairan ing volume gedhé bakal diautoklaf amarga volume kang gedhé mbutuhake wektu kang luwih suwe kanggo
Ana telung jinis autoklaf, ya iku gravity displacement, prevacuum utawa high vacuum, lan steam-flush pressure-pulse[3]. bedaning telung jinis autoklaf iki ana ing
mung adhedhasar gravitasi[3]. Prinsipe ya iku manfatake kaenthengan uap dibandingake karo udara, mula udara ana ing ngisore uap[3]. Carane nyambut gawé ya iku diwiwiti kanthi nglebokake uap lumantar bageyan dhuwur autoklaf mula udarane kasurung mangisor [3]. Sacara alon-alon, uap mulai dadi akèh mula ndadekake udara sansaya mudun lan metu lumantar saluran ing bageyan ngisor autoklaf, banjur suhune nambah lan kadadeyan sterilisasi[3]. Autoklaf iki bisa nyambut gawé kanthi
pompa kang ngevakuasi kabèh udara saka jero autoklaf[3]. Cara kerjane dimulai kanthi ngetokake udara[3]. Proses iki kalaksanan nganti 8-10 menit[3]. Nalika kaanan vakum ana, uap dilebokake ing jero autoklaf[3]. Akibate kevakuman udara, uap langsung berhubungan karo kabèh lumahing barang, banjur kedadeyan peningkatan suhu mula proses sterilisasi kalaksanan[3]. Autoklaf iki nyambut gawé kanthi suhu 132-135 °C lan wektune ya iku 3-4 menit[3].
Steam-Flush Pressure-Pulse Autoclave Autoklaf iki nggunakake aliran uap lan dorongan tekanan ing dhuwur tekanan atmosfer kanthi rangkaian berulang[3]. Wektu siklus ing autoklaf iki manut marang barang kang disterilisasi[3].
selanjutnya,” kata Ki Lurah Petruk.
“ Ko sik, ko sik, Truuuk …, mengko dhisik … Lha kuwi koq ana Begawan Tilem kuwi apa bocah sing manggon neng RT 27 kae, Truk ? “ tanya Bagong.
“ Hiya bener kandhamu. Begawan Tilem iku priyayi sing paling bagus dhewe sak kelurahan iki. Lha kepriye, Gong ? “ tanya Ki Lurah.
“ Oooo, lha bocah iku ki ora pati cetha je, koq mbok katut-katutke neng Ramalan tahun 2011. Pol-pol e bocah iku ya padha karo kowe Truk, mung browsing kana-kene terus di aku-aku ramalane
rak ya mung kepengin andum informasi. Bener lan orane mengkone ya kari nyawang wae, aja terus sinis mengkono iku, Gong, ora becik iku. Ngko nek priyayine mireng, terus dadi kurang rena penggalihe kan ya malah dadi ora apik. Prayogane, apa wae
Kenging Menapa Aksara dipunserat Miring Nengen?
By Edusiana	On 09/08/2016	Edusiana.com- Kenging Menapa Aksara dipunserat Miring Nengen?
Kenging Menapa Aksara Jawa dipunserat Nggandhul Garis
Kon saiki sek numpak: CCBot/2.0 (http://commoncrawl.org/faq/)
Nabi : Panuntun agami, Wudel, Dhara (perut)
Gandheng : kanthet, ganthet, kanthi.
ilat : ilat , lidhah (K.inggil)
Angka 7 (tujuh) resi : pandhita
basu : wasu, dewa cacahe 8
kejawen {ilmu sejati-sejatineng ilmu}: ILMU SADULUR PAPAT
URIP ONO ING ALAM DUNYO AKU DUWE KAREP LAN
ha…ha…mbuh ah…terserah antum wae arep ditompo arep ora…yo antum sing merdeko…lah wong ditawari dadi dosen neng nggon ku emoh
Dalam Bahasa Jawa Wonten injang ingkang terang Mbok rondo kleting nyawiji
piye? ono sing gelem ngancani po ra? nek
Arjunawiwaha: Kadhapuk pakem ringgit purwa (tilaranipun suwargi Ki Ng. Wignjasutarna) Forever (feat. Benny Adam) [Laurent H. Remix] $1.29Warakesthi: Pakem pedhalangan ringgit purwa Xero
Punika serat pakem gancaripun lampahan ringgit wayang purwa: Kathahipun 23 : lampahan ingkang kangge ing tanah pulo jawi sadaya kagelaraken ing akathah ...
Ing. et Ing. Radim Keřt, Ph.D.
بعدJumateng poro Bpk, poro ibu, hadirin sekalian ingkang kulo hormati...Minangkani awalipun atur kulo ing mriki kulo muji syukur Alhamdulillah dateng alloh swt ingkang sampun paring pinten-pinten rohmat, ni’mat, dumateng kulo, lan panjenengan sedoyo, sehinggo kulo lan panjenengan saged karoyo-royo bucal thempo ninggalno griyo, ninggal bondho lan rojo koyo sami saget rawo wonten ing majlis puniko boten ategas prawan golek joko, utawi dudo golek rondho. nanging leres-leres golek pengetahuan agomo. pengetahuan sing keno kangge sangu dateng griyane moro tuwo.
islam lho pak ? ! bu ? ! ngaji niku harus tumrap kito sedoyo. kanjeng Nabi Muhammad SAW. nate dawoh :
Artosipun inggih meniko: “Bilih pados pengetahuan meniko dipun fardhuaken tumrap saben-saben tiyang Islam jaler lan istri“soho kanti hadist meniko kito sampun jelas bilih pados pengetahuan meniko adalah sistem ingkang serba terus tanpa wonten bates waktu baik kapanpun, dimanapun serta didalam situasi bagaimanapun. dados senajan tiyangnipun sampun tuwek, elek, ngrowek, untune entek, ora tedas peyek, meniko tetep keharusan pados pengetahuan.Poro rawuh ingkang kulo hormati...Amergi tiyang niku menawi boten gadah pengetahuan senajan toh ibadah sampek jungkir balik, utawi ibadah mempeng, namun boten dipun ilmuni meniko tiwas bal gedual.
Artosipun Ayat meniko :“Allah SWT. bade ngangkat derajatipun tiyang-tiyang ingkang beriman lan tiyang-tiyang ingkang nggadahi pengetahuan dateng pinten-pinten derajat“Namun sa’wangsulipun menawi kito boten anggadahi pengetahuan boten saget ngaji lan boten purun studi lan boten
sa’niki sampun kathah sekolahan sampun kathah tempat-tempat pendidikan. pramilo monggo kito tingkataken anggen kito studi, pados ilmu dan pengetahuan ingkang kathah. soho dumateng poro Bpk, ibu sampun
ngladur, karo tonggo ora duwe dugho. diajar nangis, kon minggat boten budal, di guwak moleh bendino ngentekno sego, didhol ora payu akheripun tiyang sepuhipun namung sulit, gelisah pikiran jibek napas
Artosipun inggih meniko :“Sa’bagus-baguse tiyang yoiku sing manfaat marang, tiyang liyane“Poro rawo ingkang kaulo hormati lan kaulo cintai...Mekaten, cekap semanten atur kulo, mugi-mugi saget bermanfaat kangge kito sedoyo. Kirang langkungipun kulo nyuwun pangapunten ingkang katahو
Inggih cariyos Kêbo Landhoh cariyos kina, kawangun dening Radèn Mas Ngabèi Sumahatmaka.
Bale Pustaka, Batawi Sèntrêm."
Panêmbahan ing dhusun Landhoh, ingkang kagungan kalangênan maesa lawung, wacucalipun kangge srananing kaprawiran, kasêbat Maesa Landhoh.
Wêwênangipun ingkang ngarang kaayoman miturut bab 11 ing anggêr ingkang kapacak ing sêtatsêblad 1912 No. 600.
tiyang kenging apus makatên wau, ing pasisir sanadyan ing Surakarta ugi. Wêkasan saking pamurinaning parentah, ingkang sade sarat makatên wau têtela ngapusi, lajêng kacêpêng kapatrapan pidana.
Miturut kathahing tiyang ingkang purun tumbas wau, dados sampun cêtha bilih tiyang Jawi taksih ngèsthi kadigdayan saha pitados dhatêng sarana, mila gampil kabalithuk.
Wusana saking kuncaraning pocapan bab dayaning wacucal Maesa Landhoh wau, sanadyan dados awisaning nagari, mêksa taksih kathah ingkang ngupados. Awit saking punika anuwuhakên cipta kula ngudi cacriyosanipun ing kina, kadospundi purwanipun wontên piandêl makatên tuwin maratah dados pangayam-ayaming tiyang dumugi jaman sapunika.
Dumadakan pangèsthi kula ingkang makatên wau kasêmbadan, sagêd angsal sêrat ingkang nyariyosakên Maesa Landhoh wau, asli saking nagari Pathi, amung kuciwanipun sêrat wau
sampun pogog, botên mawi purwaka tuwin sarasilahipun, punapa malih têmbung ukaranipun cara pasisir jaman kina, ingkang kula anggêp kangge jaman sapunika tumrapipun ing Surakarta angodhêngakên. Pramila sasampuning kula sinau (waspaosakên) lajêng kula dhapuk cara Surakarta, têmbungipun karuntutakên uruting cariyosipun, murih damêl sêngsêm saha dhamangipun para maos. Ewadèntên sarèhning kula rumaos sanès paramèng Kawi, saha mardawèng Kakawin, inggih amung sakadaring acubluk kemawon, botên langkung mêmalar sihipun para maos mugi kaparênga anjêmbarakên panggalih paring aksama, manawi karaos panggalih cuwa ing pamaosipun.
Aluranipun nagari Pathi, ing kinanipun winastan nagari Pasantênan, têlênging kitha, ing mangke winastan dhusun Kêmiri, sawetaning kitha Pathi sapunika, cakêt. Wiwitipun dados kitha kala jaman karaton Pajang, kaganjarakên dhatêng Kyai Panjawi, sêsarêngan nagari Mantaram,
nagari Kudus, asring kasêbat nagari Padusan, utawi Pasiraman.
Ingkang môngka purwakaning cariyos dhusun Miyana, kaprênah
Paing tanggal kaping lima | wulan Sapar tumanggape | warsa Jimawalipun | ingkang windu Sancaya kèksi | sinêngkalan kang warsa |
awal lan akir | pinusthi ing wardaya ||
3. mèt sarana utamèng dumadi | karya suka pirênèng sasama | makatên wau antêpe | marma marsudèng kawruh | amêmayu
dènira marsudi | mrih carita lêlakoning kuna | kang tuhu ana kadadèn | tinulad tuladha wus | kuna-kuna prapta
5. ambêg santa paramartèng budi | budayaning sêdya mrih utama | andhap asor ing tanduke | datan kêdah gumunggung |
anèng ngara-ara | rajakaya pangonane | kathah ingkang kadulu | lare angèn maesa sapi | sinambi dêdolanan | lawan rowangipun | kongsi bubaring pangenan | dènnya lungguh Sèh Jangkung nèng ngisor ringin | katungkul kadya
11. dadya katrêm Sèh Jangkung anuli | adhêdhukuh nèng ngriku akarya | wisma lir langgar wangune | môngka salatanipun | dènnya dhukuh wau nèng pinggir | ara-ara pangonan | sinung wastanipun | dhukuh Landhoh praptèng mangkya | duk samana kèh jalma kang tumut panti | katêlah wastanira ||
sawarsa kulinèng têgil | nêdha amung papriman | ing sakadaripun | nulya wangsul lampah kula | Cêngkalsèwu anjujug pangenan sapi | antuk nugrahèng Suksma ||
17. nulya wau mandhuhing tyas mami | têntrêm mungging têpining pangenan | tan ngrasa arip myang luwe | tandya kula dhêdhukuh | anèng ngriku akathah janmi | kang sami tumut wisma | karan ingkang dhukuh | Landhoh nulya karya wisma | wangun masjid môngka ngabêkti ing Widhi | yèn ratri akêkadhar ||
18. mung sawarsa tyas amba anuli | langkung onêng dhatêng ing andika | yèn liyêp kadya nèng ipèn | ing nala langkung ngungun | dadya nuli kesah têtuwi | lamun dika katrêsan |
tan kawarna laminira nuli | Nyai Branjung anêkani nadar | dènira karsa mêmule | amragat mesa wêdhus | miwah kathah ingkang dhatêngi | janma suruhanira | sidhêkahnya langkung | dènira karya panadar | wong Miyana kawratan sadaya sami | kalangkung sukanira ||
23. ing antara sawarsa winilis | antukira Ki Sèh Jangkung nulya | pamitan maring kadange | lamun arsa gêguru | marang Kudus ingkang pinusthi |
Ngampèl- | Gadhing ingkang misuwur | Sunan Kudus ingkang linuwih | parampara ing Dêmak | prênah ipe prabu | tumêrahing [tu...]
[...mêrahing] putra wayah | mung sinêbut Pangeran Kudus nagari | maksih nêdhêng taruna ||
1. Ki Sèh Jangkung praptèng ngarsa | sadhepok dènira
miwah wismanta ing ngêndi | baya ana ingkang sinêdya ing karsa ||
2. Sèh Jangkung alon turira | mabukuh sarwi wotsari | pukulun dangu kawula | saking dhusun Landhoh gusti | pun Jangkung ingkang nami | lamun wontên kasdu nyêbut | marma
sampun cumaos ing ngarsi | gya pinêcah ing jêro anèng badhèrnya ||
9. Pangeran Kudus saksana | sêmu rêngu muwus wêngis | mangkana andikanira | hèh jêbèng
punika sadat kawula | ingkang pinêntog ing kapti | pangeran ngandika ris | dudu sadat kang kadyèku | sadat loro
duk alit amba wus pana | dununging sadat puniki | amba tan ngudi malih | sadat kang amung
iya marang jênêng ingwang | barang ciptanira dadi | arsangguru mring mami | kalairan bae iku | apa kang dèn gurokna | wong iki bakal ngungkuli | marang ingwang ya bêcik ingsun tundhunga ||
13. Pangeran Kudus ngandika | jêbèng Landhoh sira iki | ingsun durung bisa mêjang | ya sira muliha dhingin | yèn wus pinaring osik | sira balia mring Kudus | Sèh Jangkung aturira | inggih sandika jêng kyai | Ki Sèh Jangkung apamit lèngsèr sing ngarsa ||
14. mangkana osiking nalar | Sèh Jangkung tan arsa mulih | sarêng dalu
dening wong kathah | saking ing Kudus nagari | mantri-mantri prajurit | bubar dènira ambujung | anulya kur-ungkuran | wong Kudus pan samya mulih | Ki Sèh Jangkung lèrèh anèng dhusun Gêbang ||
24. wus rêsik sariranira | duk kungkum nèng jroning kali | ing dhusun Klithèh samana | praptanirèng Gêbang dèsi | kapêthuk wong lumaris | bêkta lêgèn anèng bumbung | Sèh
anèng sabin kewala | tiyang bogor ngucap aris | lah ta adhi kampira wisma kawula ||
26. Sèh Jangkung wangsulanira | langkung ing panrima mami | dika ngampirkên kawula | ananging wêktu puniki | kawula dèrèng kenging | angaup ngisoring payu | umanjing jroning wisma | bokmanawi dintên wingking | lamun dika anglarah mring badan kula ||
27. yèn wontên dhusun kang nama | inggih Landhoh pondhok mami | ing
28. Sèh Jangkung ing wuwusira | yèn dika inggih gadhahi | krambil kalih ingkang tuwa | pikantuka sampun garing | wontên damêle ugi | saksana Ki Praya wau | gadhahi badhe cikal | kathahipun
anulya ungkur-ungkuran | Sèh Jangkung gya maring tasik | ambyur sagantên nuli | kanthi krambil kalih wau | kinarya têtunggangan | ginandhèng kumambang warih | Ki Sèh Jangkung kentir saparaning ombak ||
30. pan sampun datan rumasa | yèn wontên
krambile kalih | umulat bathang maesa | nulya lumêbu jro jisim | anèng jro bathang kongsi | kawan dasa arinipun | bathang ruwat gya mêdal | ambyur malih maring tasik | nora pisah krambil loro tinunggangan ||
32. lamun kasêntor sing wetan | mangulon kentir ing warih | kumambang kadya sêsarah | yèn saking lèr ingkang angin | mangidul dènnya kentir | sawarsa ing laminipun | samana kentirira | praptèng Palembang anggisik | nulya mêntas Sèh Jangkung nyangking krambilnya ||
malbèng ing jumblêng ingkang jinujug | tigang wulan laminira | tan ana ingkang udani ||
dene kathah abdine kang ngêmasi | kalangkung rudahing kalbu | atajin dhahar nendra | dyan warnanên enjang
sadaya | ingkang wantêr prajurit laju lumêbu | jumblêngnya sigra pinriksa | tuhu katon ingkang janmi ||
sultan angrêrêpa aturipun | dhuh gusti lamun marêngna | sampun angukumi pati ||
nyaguhi dadi dhêdhukun | nambani ing wadyaningwang | kabèh ingkang nandhang sakit ||
13. yèn sira maluyakêna | nora sida sira sun ukum pati | Sèh Jangkung alon turipun | sagah dèrèng kantênan | bokmanawi katrimah dening Hyang Agung | parentahing kang kawasa | mangke dalu dèn [dè...]
14. jêng sultan kondur jro pura | pra punggawa wus samya bubar sami | warnanên ing dalunipun | Sèh Jangkung andêdonga | anênuwun ing Gusti kang Maha Luhung | asalat kalih rakangat | katrimah dening Hyang Widhi ||
15. sadaya tiyang kang lara | enjangira waluya kadya nguni | nagari miwah ing dhusun | samya mulya sadaya | kangjêng sultan arêna panggalihipun | nalika tampi plapuran |
ing mêngko karsaningsun | Sèh Jangkung ingsun ganjar | lir punagi sapa maluyakna tuhu | lêlarane prajaningwang | pasthi ingsun ganjar putri ||
17. miwah saparo nagara | ing saiki muga sira tampani | Sèh Jangkung nuhun turipun | sumôngga karsa nata | cêkakipun caritanira ing dangu | Sèh Jangkung nulya tinriman | dhaup
sasampunira ginênah | Ki Sèh Jangkung anèng Palembang nagri | sataun ing laminipun | tan eca jroning driya | sabab dene dèrèng dugi lampahipun | sanadyan jumênêng sultan | pan dèrèng eca ing galih ||
20. warnanên ing dalunira | amarêngi nuju ing têngah wêngi | dyan lolos wau Sèh Jangkung | datan [da...]
[...tan] pamitan garwa | mung anggugu ing sêdya lan ciptanipun | dadya ambyur ing samodra | mung nunggang krambil kêkalih ||
21. tan kantênan tujunira | anut
23. kawuwusa kang tinilar | garwanira Sèh Jangkung anggarbini | wus prapta ing
Sultan Plembang kang winuwus | mangsuli ingkang ngalaya | Sèh Jangkung
3. wong iku dèn timbalana | kinèn nambani wong sakit | amasthi bisa waluya | nanging yèn wus bisa bêcik | anakmu wadon iki | tarimakna ing wong
ngupados kang mindha druwis | uluk salam tumuli | ingga ambal kaping têlu | Sèh Jangkung pan katingal | gandhèk matur sarwi taklim | dhuh ki sanak kawula apan dinuta ||
Jangkung gya lumampah | gandhèk sakawan umiring | tan kawanakawarna. sampun praptèng
gisik ngriku | lan sintên ingkang nama | miwah ing pundi pêpanti | lan malihe punapa ingkang sinêdya ||
8. Sèh Jangkung nauri sabda | anèng gisik sampun lami | Sèh Jangkung nami kawula | Miyana ing wisma mami | bawah nagari Pathi | dene pikajêngan ulun | anut
mangkin | inggih badhe angrêsaya | abdi kula kathah sakit | jêngandika jampèni | ilapate wau dalu | adhi kang
nyuwun toya mangkok pêthak | jêng sultan dhawuh angambil | tan dangu wus lumadi | minantran dening Sèh Jangkung | nulya wangsul katuran | ingombèkna tiyang sakit | ri saksana sinungkên tiyang kang lara ||
11. ingombèn mung sacêgukan | tiyang sakit sanagari | kawratan sami
dipun timbali | tan dangu wus praptèng ngarsa | nulya sultan ngandika ris | pangulu sira nuli | ningkahêna putraningsun | Pandhanarum Ni Rara | lan Sèh Jangkung
warnanên Sèh Jangkung ika | krambile
kalih winarni | ingkang wus môngka tunggangan | nalika ngambang jaladri | krambil ingkang satunggil | kinarya ingkang bêbêruk | ingkang satunggalira | kinarya bathok anênggih | lamun bukti bêbathok kinarya ajang ||
18. bêruk môngka pangunjukan | dhatêng Sèh Jangkung lan siwi | nêngêna ingkang carita |
aji | katura paduka nata | kaping kalih atur uning | kalamun ing ari mangkya | rayi paduka sang aji ||
6. kalangkung sungkawanipun | karantên Bantên nagari | wontên angadêg karaman | wus agêng ingkang
maruta | pawarta katub ing angin | lamun paduka darbea | putra mantu langkung sakti ||
adhuh adhi kadipundi | rasaning driya andika | lamun kaparêng nanggapi | utawa têtulung sanak | karya ayuning nagari ||
13. Sèh Jangkung nèng ngarsanipun | dupi tinantun ing kapti | dening rama marsêpuhnya | andhêku umatur aris | amung [a...]
[...mung] sumôngga kawula | sadrêmi nglampahi tuding ||
14. bara-bara bêgjanipun | saking sihira Hyang Widhi | maring ri paduka nata | ing
15. alêga suka ing kalbu | dadya angandika malih | prayogi adhi sarênga | wangsuling gandhèk puniki |
Bantên sigra lampahipun | anjujug wau unggyaning | karaman dènira mapan | samêkta dènnyarsa ngungsir | marang
kisma | katungka Sèh Jangkung prapti ||
35. angunus ing pêdhangipun | maca slawat lawan dhikir | he Allah ingkang kawasa | sun
38. saking turing dutanipun | kang saking Crêbon nagari | lamun Sèh
42. têtêlukan kramanipun | lawan wadya saking nagri | tinanggapan lênggahira | satata
datan rumaos sayêkti | kawula akarya potang | maring paduka sang aji | kranalah darmi kawula | nugrahanira Hyang Widhi ||
46. kagungan paduka tuhu | ingkang antuk sihing Widhi | badan kawula sumôngga | sarana amung ing lair | pan sadaya karsa Allah | bêgja cilakaning janmi ||
47. jêng sultan suka kalangkung | myarsa aturirèng siwi | Sèh
Jangkung ingkang mangkana | marmanggung pinundhi-pundhi | sinuba-suba sunggata | miwah nulya dèn guroni ||
48. kawarna ing laminipun | Sèh Jangkung nèng Bantên nagri | sangang wulan
marga | samana lampahnya prapti | anèng Cirêbon nagara | wus panggih lawan sang aji ||
51. sadaya solah tinutur | purwa wasananing
1. ya ta wau kang winilis | antarane tan winarna | nênggih Sèh Jangkung garwane | Pandhanarum ingkang
ing gêrahe | Sèh Jangkung ruditèng driya | amung pasrah Hyang Suksma | mangkana
Jangkung dahat prihatin | ketang sihira mring putra | dene tinilar ibune | ayuswa pitulas wulan | Dyan Mukmin duk samana | dèrèng èngêt maring ibu | duk tinilar ing sedanya ||
6. samana wau Dyan Mukmin | pinundhut marang kang eyang | sinung sakawan êmbane | jalu
pamit mring marsêpuh | ing dalu sigra wisata ||
9. madya ratri dènira nis | Sèh Jangkung anut ing karsa | angon krêjating osike | tan ana ingkang
12. mung sèndhèn wrêksa yèn ratri | lamun siyang nambut karya | amung sawarsa lamine | datan dhahar myang anendra | èngêt ciptaning driya | inggih amung putranipun | kalisa saking lêlara ||
13. enggala agêng tumuli | winantu panjang kang yuswa | nulya nusul mring dhukuhe | makatên limrahing janma | kanggonan ing sihira | gumantung
Jangkung ing wardaya | nulya karya masjitipun | ya mung môngka pasalatan ||
15. akathah tiyang dhatêngi | ingkang sami tumut wisma | wus arja padhukuhane | nanging Sèh Jangkung ing driya | dèrèng marêm samana | sumêdya arsa anglangut | mangetan ing lampahira ||
16. praptèng kidul kilèn nagri | Mataram nulya akarya | cêlak gisik dhukuhane | sinung aran Landhoh uga | kathah janma kang prapta | samya tumut anèng ngriku | wus arja wau kang desa ||
17. mung antara kalih warsi | Sèh Jangkung nulya umentar | arsa
umarêk ngarsa sang prabu | umatur sasolahira ||
34. dhuh gusti amba tinuding | nimbali kang mangun tapa | anèng Logung pawanane | sampun
manawa | ana manèh dhawuh ingsun | ing karyanira ing benjang ||
37. jêng sultan kondur ring puri | kang seba bubar sadaya | samya mantuk mring wismane | mangsuli wau kang tapa | Sèh Jangkung anèng rawa | ki gandhèk
angkarane | tan mangarti lamun donya | tan langgêng ananira | pamardinira ing kawruh | tan liya mèt kang sanyata ||
ing nala mêlang-mêlang | yèn kalirên wadhukipun | lali sihira Hyang Suksma ||
43. kang kawasa wus mikani | sambadaning gêsangira |
patihe | hèh patih sira mangkata | pribadi mawa bala | cêkêlên wong kumalungkung | anèng wana ngrawa Krapyak ||
52. sandika aturing patih | wotsari lèngsèr undurnya | sigra matah nayakane | prajurit pilihanira | kinèn sami siyaga | anganthi bupati têlu | kang totos ing yudanira ||
53. wus winartan kang wigati | dinuta mring
kawarna ing marga | dupi prapta prênahnya | ing wana Krapyak jumujug | ing Logung rawa winarna ||
55. Sèh Jangkung osik ing galih | bêcik apa lumawana | marang ratu kuwasane | prayoga nut raganingwang | bêja cilakèng badan | mung Allah kang Maha Agung | kang paring sadayanira ||
56. ngiras ingsun arsa uning | maring ratu ing Mataram | manawa dadi bêcike | jêng sultan ing suwurira | ratu
miyarsakake | ing wartane pakênira | lêlangên anèng wana | masesa sato wana gung | tuhu palaling Hyang Suksma ||
60. mring pakênira sayêkti | marmanira
ing ngalam kabèh | datan pisan amêngkanga | badan amung sapala | yèn puguh karsaning ratu | dosa ing Allah Tangala ||
margane | ing marga datan winarna | mangkana dupi prapta | anèng praja ing Mantarum | anjujug nèng kapatihan ||
ana ing kapatihane | bujana miwah ndrawina | sarimpi lan bêdhaya | pra punggawa samya tayub | kanthi ascaryaning driya ||
1. Sèh Jangkung pikramanipun | lawan Dyah Rêtna Jinoli | kalangkung sinuba-suba | bujanane amênuhi | siyang dalu gung kasukan | tandhaknya
galih | atut rukun sakalihan | sang nata suka ing galih ||
8. wêwah sihira sang prabu | dhatêng Sèh Jangkung ing galih | kinadang-kadang satata | Sèh Jangkung makatên ugi | sumungkêmira ing nata | anrus tanpa walangati ||
9. tigang wulan laminipun | yèn malêm Sukra sang aji | nimbali para ngulama | Sèh Jangkung ingkang piniji | ambawani ing rêrasan | rasaning ngèlmu sajati ||
10. urip nèng dunya satuhu | kongsi wêkasaning mati | ywa kongsi samar pamawas | waspada ing lair batin | rahayu ing kene kana |
11. wèsthi mrih utamanipun | utamèng donya lan akir | tan was-uwas jroning nala | nalika mancat alalis | lalis nir kabating tingal | tingal kang waspadèng
13. pun kakang prentah sadarum | môngsa boronga puniki | dadosa andêl
pakaryan | karya ingkang mamrih sukci ||
17. punika atur pun ulun | yèn jêng sultan amarêngi | wontên panuwun kawula | dhusun kang ulun dhodhoki | pan salawe kathahira | amba nuwun ing jêng gusti ||
18. dhusun Landhoh ingkang catur | amba suwun ing jêng gusti | wontên malih tunggilira | Miyana keringan nênggih | pitunipun Pajenggotan | wolu dhusun
salawe kanthinya | kakang Jangkung kang darbèni ||
24. sampun dadya lênggahipun | tumurun mring
malihipun | bilih parêng karsa aji | amung ing turun kawula | jêng sultan paringa idi | sagêd dipun ngidènana | kamirahan paduka ji ||
26. lêstantunipun tinunggu | dadya têdhane salami | wau salangkung kang desa | sakadaripun pribadi | tuwuka kang dipun têdha | sandhang
gumluntunging jisimira | tan wurung pinêndhêm [pinêndhê...]
28. bosok nèng siti wus ajur | rohira datan katawis | kajawi kang
pasisir | kabèh padha èstokêna | dene waktu dina iki | kakang Jangkung ingsun angkat | nama panêmbahan iki ||
32. sarta ing saturunipun | tumêka putune ugi | anama radèn
35. Iman Sapingi kang tutur | yèn badhe nêkani mriki | sarta mawi bêkta bala | arsa ambêdhah Mantawis | marma karsèng sun ing mangkya | arsa prapta andhingini ||
36. Sèh Jangkung ing aturipun | sampun gusti walanggalih | yèn Raja Ngêrum [Ngêru...]
[...m] kewala | kula sagah bantah ngèlmi | inggih pundi kang kasoran | amasthi kaukum pati ||
37. yèn ngabên digjayanipun | paduka tan kirang sakti | yèn
40. tyasira langkung sumungku | labuh têkèng baya pati | kinathik maring sang nata | kinanthi anranging wèsthi | lara
44. wus caos wau Sèh Jangkung | sigra budhalira kalih | umêsat marang ing Mêkah | datan
gita-gita | umarêk prapta ing ngriki ||
46. minta pawarta saèstu | punapa Ngêrum Sang Aji | arsa ambêdhah mring Jawa | manah kula langkung watir |
48. Sultan Agung aturipun | lamun makatên prayogi | kula manggihi jêng raja | supadya
Jangkung bêkta têlik | jêng sultan anêpang walang | Sèh Jangkung ingkang bêktani | anuju raja pinarak | ing Ngêrum pêpêkan sami ||
51. punggawa aglar supênuh | Jêng Raja Ngêrum mriksani | maring kalih mindha warna | kadi druwis angupadi | mêncak walang katingalan | dening ing Ngêrum Sang Aji ||
52. tyasira asmu kayungyun | sarwi ngunandikèng galih | wong loro iku ta baya | dudu wong Ngêrum katawis | busana miwah warnanya | ngupaya apa wong kalih ||
53. Jêng Raja Ngêrum gya dhawuh | marang risang kyana patih | hèh patih ingsun [ing...]
utusan aglis | animbali wau wong kalihnya | amatah karo mantrine | samana sampun pangguh | duta nata wau wong kalih | gya sami lumaksana | wus umarêk ngayun | anèng ngabyantara nata | Sultan Agung miwah Sèh Jangkung wus prapti | ana ing
sinêndhal patihe | ingajak jajar lungguh | sampun sami lênggah kêkalih | anèng ngarsa narendra | wau raja ing
Jawa | ing Mataram nagarane | ing karya mung aluru | mêncak walang ingkang prayogi | kinarya pakan gêmak | gih kagunganipun | Sultan Agung ing Mantaram | môngka loloh paksi puyuh tanah Jawi | kagunganing narendra ||
4. sampun têlas walang tanah Jawi | kangge loloh puyuhe jêng sultan | marmamba prapta ing mangke | ing ngriki angaluru | nagri tuwan inggih manawi | maksih kathah kang walang | ingkang agêng bandhut | Raja Ngêrum angandika | wayah apa gonmu mlaku pirang sasi | tumêka prajaningwang ||
5. Sultan Agung gya umatur aris | wau enjang gwan kula lumampah | wanci makatên [makatê...]
[...n] praptane | kados
ngandika malih | Sultan Agung Mantaram | iku amisuwur | sapira ing dêdêgira | apa dhuwur apa gêdhe apa cilik | dene bangêt kuwasa ||
6. iya bakal manira lurugi | patih ingsun ingkang ingsun duta | besuk sasi ngarêp kiye | patih bakal lumaku | gawa bala lawan prajurit | marma kinèn sadhiya | bètèng ingkang dhuwur | sarta manèh gapuranya | prajurite aja kongsi nguciwani | mungsuh lan
galih | nadyan dipun kêrigna | prajurit ing Ngêrum | ngêbakana tanah Jawa | gusti kula Sultan Agung datan ngungsi | baya mandar
baboning nagri | mendah gènira bingah | kathah saguhipun | sampun lama datan aprang | pra bupati sakathahe tanah Jawi | suyut ajrih mring sultan ||
9. sampun mungsuh kalih gusti mami | dawêg bantaha kalawan kawula |Lebih satu suku kata: dawêg bantaha klawan kawula. sampun raja age-age | nungkulkên ing Mantarum | inggih kula lamun kajodhi | angabên kadigdayan | kalayan sang prabu | nadyan kula amung rencang | Sultan Agung sampun prêcaya mring mami | ruwêt rêntênging praja ||
inggih sami kalayan kawula | tan wontên wau kacèke | tan andhap datan dhuwur | botên
Jangkung | sigra kinèndêlan | wus lêrêm kang niba tangi | raja patih marêk arsa nguswa pada ||
9. Sultan Agung enggal nyandhak astanipun | gya sami salaman | jêng raja gya ngacarani | manjing pura sang kalih akanthèn asta ||
10. Ki Sèh Jangkung kinanthi ing astanipun | lawan kyana
12. Sultan Agung nauri sabdanya arum | inggih kula Sultan | Agung ing nagri Mantawis | ingkang dhèrèk punika ipe kawula ||
13. prênah sêpuh namanipun Ki Sèh Jangkung | nulya kinèn lênggah | jajar pinarak ing kursi | Raja Ngêrum manthuk-manthuk aturira ||
14. yèn kadyèku tan siyos ulun anglurug | dene sampun panggya | lawan paduka nèng ngriki | nuwun tobat nungkul dhatêng ing paduka ||
15. anak putu sampun ngantos kamipurun | têdhaknya jêng sultan | aturnya [a...]
[...turnya] jêng sultan aris | angamini kawula wau pratignya ||
16. kang dhumawuh saking sihira sang prabu | mung panuwun kula | datan kumêdah mêngkoni | praja tuwan awèta dados pamitran ||
17. malihipun manawi karsa panuju | mung nuwun kawula | lamun wontên tiyang khaji | maring Mêkah juwarah saking Ngajawa ||
18. ingkang sangu katêlasan anèng purug | jêng raja
nganthuki | bidhalipun mêsat marang Mêkah samya ||
22. pan wus pangguh para imam ingkang catur | wêwarta solahnya | miwiti praptèng mêkasi | yèn ing mangkya Raja Rum sampun prasêtya ||
inggih sagah | sakèh janma ingkang mriki | kêkurangan sangune tambangan marga ||
27. kaji sagung jêr purun asung awêruh | para imam samya | kawasa andhêdhawuhi | mring wong Mêkah suka sangu sakadarnya ||
28. marmanipun jêng sultan ywa rangu-rangu | sumêlang ing driya | sagunging wong munggah kaji | datan kongsi
liyan mung jêng sultan pribadi pungkur | ngungkuli pra wayah | buyut canggah ingkang wuri | badhe têmah tanah Jawa kathetheran ||
wontên sitine kang suci | kadi ngriki dèrèng wuninga jêng sultan ||
36. êlèripun rêdi gamping siti mungkur | nênggih Girilaya | prayogi dipun priksani |
lamun wangi gandane wau kang lêmah ||
37. tandhanipun siti kubur kang pakantuk | nèng pucaking arga | sitine lêmbat awangi | gih punika kang
salèring gunung gamping | tinupiksa sitinipun | inggih lêrês anggônda | arum wangi angambar apindha ratus | Sèh Jangkung matur jêng sultan | kadi lêrês ingkang siti ||
3. ardi punika anggônda | arum ngambar saèstu aprayogi | lamun kinaryaa kubur | tan sisip sabdanira | Kyai Imam Sapingi pituduhipun | jêng sultan lêga galihnya | nênggih wau ing Magiri ||
anèng sumbêr toyanira langkung agung | jêng sultan luwih kawasa | angudi ilining warih ||
5. sagêda munggah mring arga | praptèng pucak minôngka anoyani | ngubêngi wau kang gunung | samana kangjêng sultan | kawanguran dening lare angèn
rêrasan | lan rowange mangkana dènira ngling | apa bisa amandhuwur | toya saking ing ngandhap | jaman apa ana banyu bisa nungsung | milia munggah ing arga | kaya karêpe wong iki ||
7. Sultan Agung nulya salat | rong rakangat nyênyuwun mring Hyang Widhi | kalayan wau Sèh Jangkung | pan inggih dhèrèk salat | kajat jati nênuwun marang Hyang Agung | gustiku Allah Tangala | sagêda anambadani ||
8. asangêt wirang kawula | pan cineda dening raryangèn sami | mangkana panuwunipun | katrima kalihira | Ki Sèh Jangkung anggarit lawan cisipun | munggah tinurut ing toya | rumangsang minggah ing ardi ||
9. Sultan Agung anèng sêndhang | lir anyêbul kang toya mrih umili | anurut garis Sèh Jangkung | toya kêmrawak
margi mènèk lampahira | punika purwaning nguni ||
anèng ngriki dene tumut bakalipun | Sèh Jangkung alon turira | siti Landhoh kula pilih ||
12. sanadyan praptèng pralaya | dhusun Landhoh ingkang amba rêmêni | baya ngriku tapêlipun |
nalika ananira | asal siti bêbuka ing purwanipun | botên kenging ngowah-owah | punapa asaling lami ||
13. Sultan Agung andikanya | gih sumôngga karsa kakang pribadi | rare angon kathahipun | watawis kalih dasa | samya gujêng ting cêkakak wuwusipun | kakèkne tan kênèng ngina | bisa nungsungêna warih ||§ Purwanipun sumbêr ing Bêngkung (mirsanana Babad Alit, Imagiri).
14. lare angon sami kesah | Sultan Agung nulya kondur Mantawis | sakêdhap pan sampun rawuh | pinêthuk ingkang garwa | Ki Sèh Jangkung ingkang garwa ugi mêthuk | anulya samya pinarak | kang garwa sultan ngabêkti ||
15. sarwi matur awotsêkar | dene lami tindak paduka gusti | kantos wontên pitung dalu | Sultan Agung
maring patih | ingsun mungsuh rajanipun | samya ijèn kewala | Raja Ngêrum ing mêngko pan uwus nungkul | yèn ta ingsun nglilanana | nulya seba ing Mantawis ||
17. dadi ingsun tanpa ngrasa | Raja Ngêrum babone para aji | anane janma sadarum | ing Ngêrum bibitira | dadi ingsun nalar ingkang tanpa kusur | nora wurung nêmu halat | kasiku marang Hyang Widhi ||
1. kangjêng sultan nulya mrih mêmanis | manjing pura bibar kang sumewa | Sèh Jangkung mring pondhokane |
kunêng wau winuwus | Ki Sèh Jangkung rêmbagan nuli | kalawan ingkang garwa | tinantun ing
wus ana sangang sasine | awakku kongsi lêmu | esuk-esuk tan nyambut kardi | anggung sinuba-suba | sabên dinanipun | mring arimu kangjêng
apa sakadaripun | pan ngaurip aywa amelik | marang ing kasugihan | lwih sinandhang iku | cukupa ingkang pinangan | aywa kongsi utang sêlang jroning urip | aja tindak bêlasar ||
4. yèn wong sugih ing donya puniki | akèh lali mring Pangeranira | iya kibir pangucape | têtela dhawuhipun | Kangjêng
apa mèlu mulih marang ingwang | apa kari anèng kene | kang rayi alon matur | inggih èstu tut wingking laki | dhatêng pundi purugnya | datan arsa kantun | kawula dhèrèk kewala | wus masthine wanodya tumut ing laki | nglakoni prentahira ||
[...kang] raka anauri aris | yèn mangkono lêga tyas manira | gonku arsa pamitane | Jêng Gusti Sultan Agung | kunêng dalu wuwusên enjing | Sèh Jangkung lan kang garwa | sowan jro kadhatun | jêng sultan nuju
sampun lênggah saha aprênata | kaprênah anèng keringe | Sèh Jangkung alon matur | kangjêng sultan bilih marêngi | karsa paduka nata | kawula anuwun | pamit mantuk ing Miyana | sampun lami gèn kula wontên ing ngriki | sangang wulan laminya ||
8. ingkang bakyu Dyah Rêtna Jinoli | kêdah tumut saantuk kawula | tan purun katilar dhewe | jêng sultan gujêngipun | sarwi angling anèh puniki | wontêne palakrama | yêkti
tiyang pikul | kathahipun kawan dasa | gunggungipun pakathik ingkang umiring | satus sakawan
kathahira | êmbanipun sakawan lan para nyai | pandhe mranggi lan tandhak ||
11. kalih dasa rêmbatan kang mawi | bêkakase kakang bok sadaya | kajawi gôngsa wayange | kalawan kothakipun | wus sadhiya anèng ing ngarsi | mantrinipun sadasa | numpak kudanipun | gunggung kuda kawan dasa | Ki Sèh Jangkung
inggih wontên mung marga lit |Kurang satu suku kata: inggih wontên mung marga alit. kathah simpanganira | ingkang karya bingung | begalan
sukanirèng galih | lajêng kraos ing driya ||
20. wau lêmbu ingkang dèn titihi | dènnya dheprok saking sayahira | mangkya katêlah namane | kang dhusun jajar wau | amèngêti wisma [wi...]
[...sma] kang kèksi | nênggih sakèh punggawa |
bêthak uwos sangunira | saking Mataram kathahe | wolulas dhacin wau | ulam dhèndhèng manjangan garing |
dhawuh babar ringgit | dhalang saking nagari Mataram | dèn anyari caritane | dhawuh lampahanipun | Kurupati dènira rabi | tiyang nonton akathah | jalu èstri wau | rare miwah ingkang tuwa | kaki-kaki
tatag trangginas patut | yèn mayang Sang Parta jêmparing | Gurisa têmbangira | kathah èstri kenyut | ingkang kêdhik sêbutira | lajêng katut anggêndèr wontên ing wingking | saking sênênging driya ||
24. ya ta wau mantri ing Mantawis | pitung dina dènnya rèrèn samya | dèrèng rinilan wangsule | marmanya sikêpipun | dèn karsakna anambut kardi | adamêl wisma anyar | tuwin langgaripun | kang kinarya
ulih ingsun | padha slamêta nèng marga | radèn ayu paring sangu para mantri | nyaringgit
dhatêng êmbanipun | ringgit satus kawan dasa | dèn bayarkên sikêp kang saking Mantawis | sampun radin sadaya ||
27. sigra budhal mantri ing Mantawis | ingkang numpak kuda kawan dasa | rumiyin wau lampahe |
pondhoke | wontên wisma kadulu | jajar tiga kang dèn lêbêti | kawrat tiyang sadaya | kang saking Matarum | dalunipun raringgitan | dhalangipun inggih kang saking ing ngriki | kang miyat langkung kathah ||
31. mila amba kantos kandhêg lami | dipun sraya ing raka paduka | mantri tiyang sadayane | kinarsakakên bantu | amêwahi griya ing jawi | pondhokan tamunira | karya langgaripun | kinarya kang pasalatan | mung punika atur kawula jêng gusti | sampun kawrat sadaya ||
32. wontên malih amba dèn sangoni | tiyang sikêp pakathik sadaya | tiyang juga
Wayana Widagda | juru gêdhong ing lungguhe | kinèn amundhut gupuh | ing busana kang para mantri | sadasa kathahira | pangadêganipun | gya cumaos anèng ngarsa | nulya dhawuh kinèn maringkên pra mantri | sadaya wus warata ||
34. ingkang prapta saking dènnya ngiring | Kangbok Ayu Jinoli Sang Rêtna | wus katrima ing lakune | padatan Sultan Agung | lamun wontên kang antuk kardi | karya lêganing driya | ginanjar wus tamtu | lêgawa kêkucahira | datan arsa sugih ing donya puniki | mung wadya piniara ||
kawuwusa kang dhêdhepok anyar | ing kawitan wêkasane | salamine dhêdhukuh | Ki Sèh Jangkung saking Mantawis | kasêbut panêmbahan | samana misuwur | tiyang kathah mônca desa | dadya kathah ingkang
kang pinucung panêmbahan laminipun | pan sampun sawarsa | nèng dhusun Landhoh winarni | sampun arja akathah tiyang kang prapta ||
2. ya ta wau kang raka nama Nyi Branjung | ing dhusun Miyana | samana wus antuk warti | yèn kang rayi wus manggon nèng Landhoh desa ||
3. dhukuh kidul miwah antuk trimanipun | kang bakyu Jêng Sultan | Agung
mring kang rayi | bêkta rencang kathahipun kalih wêlas ||
5. bêktanipun durèn ingkang wolung pikul | pêlême
wus prapta | nèng Landhoh kidul winarni | kapang-kapang pinanggih lan arinira ||
7. Ki Sèh Jangkung gya mêthuk plataran
kaslamêtan | dene bisa praptèng ngriki | tuwin lawas abangêt kangên manira ||
10. durèn iku darbèkmu kang ingsun gadhuh | nuju kabênêran | ana wohe kang nyalandri | wolung pikul iya iki ingsun gawa ||
11. kang rong pikul pêlêm badhèr ingkang awuh | kuwèni têmbean | kluwak kêmiri sathithik | kanggo bumbu garwamu yèn arsa mindhang ||
12. radèn ayu nulya nyunggata kang tamu | dhahar sêsarêngan | linadosan para nyai | bakda dhahar linorodkên rencangira ||
wangsulipun | sampun jinurungan | tan kocap ana ing margi | sampun prapta ing wismanira Miyana ||
15. ya ta wau nulya ganti kang winuwus | ing nagari Tuban | wontên kraman pacak baris | sampun kathah jajahan têlukanira ||
16. arsa gêmpur dhumatêng nagri Matarum | kapyarsèng jêng sultan | nulya nimbali mring patih | sampun prapta kyana patih anèng ngarsa ||
17. jêng sinuhun nulya angandika arum | lah
patih prentahna | mantri prajurit pinilih | satus bae prajurit ingkang prayoga ||
18. besuk esuk ingsun budhal maring Landhuh | pan arsa rêmbugan | lawan kakang Jangkung ugi | kyana patih sandika ing aturira ||
20. tan winuwus ing dalu duk enjangipun | wau sri narendra | wus mijil saking ing puri | gya cumaos titihan turangganira ||
21. sigra laju budhal saha wadyanipun | ginarbêg ing wadya | pêpilihan ngarsa wuri | wuri pisan
sultan ngawaskên wau | maksih anênawang | sakilèning Purwadadi | mila karan ing mangkya dhusun Nawangan ||
26. duk ing wau purwanira Sultan Agung | nênawang kang raka | karan prapta ing samangkin | kangjêng sultan ingkang paring nama desa ||
27. sabin wau ingkang ginarap Sèh Jangkung | winastan pun Tamat | maksih karan prapta mangkin | gih
28. dupi rawuh dhusun Landhoh Sultan Agung | gègèr apuyêngan | tiyang alit samya ngili | panarkane wontên tramankraman. ingkang prapta ||
29. èstri jalu tuwa anom ngungsi gunung | ingkang gadhah anak | alit-alit dèn bêktani | ingkang mêtêng samya manak anèng dalan ||
30. Ki Sèh Jangkung duk mulat ing rawuhipun | jêng sultan gya mapag | lawan garwanya kinanthi | sampun panggih sami sêsalaman sigra ||
31. jêng sinuhun katuran tumamèng wangun | anulya pinarak | anèng kursi munggèng kanthil | sinambrama rahayuning lampahira ||
rahayu sadaya | tan ana ing kawis-kawis | salaminya kakang bok nguni anilar ||
40. marmanipun kakang iki ingsun rawuh | ngampiri pun
angrawuhi maring Tubin | kapasrahna kula priyôngga kewala ||
42. yudanipun kraman Tuban ingkang nêmpuh | ing mangke sang nata | kantun lêrêma nèng ngriki | amba sagah nigasi jangganing kraman ||
43. nanging ulun inggih gadhahi panuwun | sikêp ing Mantaram |
prayogi kakang | kula tunggoni pribadi | mung sapintên sitine ingkang kacithak ||
45. wadya sagung suka duk miyarsa atur | dene
beda para pakathik | tuwuk samya tan ana ingkang klangkungan ||
50. sarêng dalu dhalang tinimbalan sampun | kinèn aringgitan | akathah tiyang ningali | ingkang ngili anèng wana sami prapta ||
bilih wiwit dinten meniko Raden Mas Aziz badhe maringi WORO-WORO sakniki gadhah nomor engkang enggal, kolo wingi nembe mawon gadhah rejeki,
sepindhah inggih meniko nomor engkang sampun dipun mangertosi dumateng poro sedherek sedoyo, nomor simpati 081329402311,
saklajengipun nomor cdma flexi (0271)8046611,
insya Allah sedoyo nomoripun gesang terus, on line non stop.
engkang terakhir nyuwun pangwetung anggenipun pados ngilmu, supadhos diparingi ngilmu engkang barokah, sakinah, mwadah, warohmah, he…he…he…
cekap semanten atur kulo, kirang langkungipun kulo nyuwun
Manuk karo janggut putih khusu ing gulu memang akeh munggah ing rega pasar. Biyèné manuk iki ing pasar didol bab 25rb nanging saiki nganti atusan ewu kanggo mayuta-yuta. Mbok faktor contributing kurang lan kurang umum ing kompetisi alam bébas, lan dadi luwih spesies manuk iki. Yen sampeyan penggemar manuk jenggot cucak ngisor tips Milih lan Ngrawat Birds Cucak Jenggot sing kita rangkuman saka macem-macem sumber.
Boten kados manuk ngginakaken suara liyane, akeh manuk hobbyist sing luwih kaya wadon saka lanang. Alesan manuk jenggot cucak gacor Badhak wadon luwih kerep tinimbang lanang. Supaya luwih efektif yen digunakake kanggo manuk memaster liyane wayahipun. Nanging drawback punika swara manuk jenggot cucak wadon liyane monoton lan kurang mawarni-warni yen
Ôngka 9, 1 Nopèmbêr 1928, Taun I.
Sanajan sadhengah panyuwunan punika bilih kêkêrêpên, adamêl rikuh ingkang nglampahi, tur adamêl bosênipun ingkang dipun suwuni, nanging rêdhaksi administrasi Kawi, kêpêksa anêmpuh byat parikêdah nglampahi nyênyuwun dhatêng para lêngganan, dening wêdalipun Kawi ôngka 9 ingkang mêsthinipun ing tanggal sapisan Nopèmbêr, saya kathah kasèpipun, tanggal 18 Dhesèmbêr 1928 sawêg sagêd mêdal.
Ingkang punika mugi para priyantun lêngganan Kawi, sami angagungakên pangapuntên.
Minôngka lajêngipun ingkang sampun kasêbut ing Kawi ôngka 8 dumugi tanggal kaping 31 Oktobêr punika kula sampun tampi arta lêngganan ingkang nyaringgit (f 2.50) saking para priyantun ing ngandhap punika:
R. Atmodjo f 3,-R. Soeparman f 2,-R. Brotokesowo f 1,50W. Reksawardaja f 1,50
Ing Kawi ôngka 8 wontên arta pêmbayaran lêngganan ingkang klintu, inggih punika:
R. Pr. Wirojo kasêrat ambayar f 2,50 lêrêsipun f 1,25
R. Prawiroatmodjo kasêrat ambayar f 2,50 lêrêsipun f 1,-
Sêrat Rama, punika sami-sami sêrat Jawi, kalêbêt dipun sênêngi piyambak, tandhanipun wiwit mêdal cap-capan sapisan, kala taun 1846 sapriki sampun dipun cap kaping sakawan. Taun 1872, 1884 kalihan taun 1925. Malah ingkang wêdalan taun 1925 saking Bale Pustaka, punika sêratanipun Latin, mawi karêngga ing gambar, tur dipun cocogakên Rama Malayu tuwin Indhu. Anggènipun nocogakên [nocogakê...]
[...n] kêtingalipun ngantos gêmêt. Sarèhne bab Rama Jawi, anggènipun anocogakên, kintên kula taksih wontên kirangipun, amila ing ngriki badhe katêrangakên, namung murih cêthanipun sawatawis. Ingkang kapêndhêt namung purwakanipun kemawon.
Sampun botên kenging botên, Sêrat Rama Jarwa punika babonipun mêsthi Sêrat Rama Kawi, inggih punika Sêrat Ramayana. Mênggah Sêrat Ramayana Kawi, punika pandamêlipun kala kiwa têngênipun taun Saka: 820-829 (taun Walandi: 898-807907. )§ Amariksanana: De
nata / jaya pandhita ring aji kabèh / Sang Dasarata nama tomoli //
Ana sawijining ratu kaya dewa, rungunên / dialêm ing jagad, mungsuhe nungkul / unggul, pintêr ing ngèlmu kabèh / Sang Dasarata namane, ora ana kang ngungkuli //
iku Triwikrama pita / (têgêse): dadi bapakne Ba. Wisnu, nitis / kêpenaking jagad kabèh / ya iku prêlune mulane (Ba. Wisnu) nitis //
Triwikrama pita punika ungêl-ungêlan Sanskrita, têgêsipun Triwikrama = jêjulukipun Ba. Wisnu. Pita = bapa, saking pitar utawi pitrê, Latin
saking matar utawi matrê, Latin mater enz. enz.
Dados ungêl-ungêlan Jawi: didokoki mata pita, punika kintên kula, didokoki biyung bapa, têgêsipun didokoki kang ngulat-ulatake. Anggènipun Ba. Wisnu ajêjuluk Triwikrama, punika kêpanjangên saupami katêrangna ing ngriki. Dados garis 1 ing pada kalih nginggil punika, yèn cara Sêrat Primbon (jaman Islam, kenging dipun wastani dalilipun, garis 2 maknanipun. Saminipun ingkang gampil-gampilan kemawon, wong urip iku asnapun, beda-beda. Ingkang makatên punika ing sêrat Kawi wontên sawatawis kathah, saminipun ungêl-ungêlan
puja / masih ta sirèng swagotra kabèh //
Sugih guna Sang Dasarata, uninga ing layang-layang kawruh, bêkti marang dewa,
ora kêsupèn ing pangaji-aji marang lêluhur,§ Pitrê ing ngriki têgêsipun voorvader lêluhur têmbung Tênggêr: petra utawi pitra. (Amariksanana Handelingen congres Solo taun 1919 kaca 47. asih ta panjênêngane marang santanane dhewe kabèh.
lan sapanunggalane, mungsuh cêdhak,§ Sêngsêm, karêm, sêngit, mèri sapanunggilanipun, punika kalêbêt mêngsah ingkang cêlak, dumunung salêbêting manah. ing ati ya ta panggonane, (dadi) ora adoh (saka) ing badan, iku ora ana ing panjênêngane, kêndêl
Kaya mega angudanake (banyu), padhane yèn amaringake dana, wong
yan ri para jana / priyaita sojarniratisaya //
Myang têmên ta panjênêngane angandika, marang wong wadon tur ora lêlamisan, apadene yèn marang wong lumrah (of wong liya), mêrak ati sapangandikane bangêt.
7. Sapala sira raksakèng rat / tuwi sira mitra Hyang
Ingkang prajurit panah kabèh, padha ya bêkti ing panjênêngane nungkul angratu, kaya nyaosna jasa tansah, warnane gêdhe ta (ênggone gawe) kabêcikan.
Garis sakawan ing pada 8 punika angèl sangêt suraosipun. Kenging dipun suraos.
b. Sang prabu sakalangkung bagus, tur agêng kasaenanipun.
9. jnyananira sudha mawulan /§ Ja [cêrêk] punika ungêlipun jnya, utawi pancèn lintuning jnya. Nanging
cahya gumêbyar, bungah ingkang jagat, ya iku dibikin-nya, kaya gêni ing pamujan, gumêbyar anggawe bungahing kang jagat.
Samantên purwakanipun Sêrat Ramayana, ingkang nyariyosakên Prabu Dasarata. Lajêngipun amratelakakên kadhatonipun sang prabu ing Ngayodhya.§ Ing Rama Jarwa wêdalan Gênutskap wiwit kaca 4 garis 11.
Samangke Sêrat Rama Jarwa, punika purwakanipun anyariyosakên Prabu Dasamuka, sasadhèrèkipun ingkang makatên punika dipun udaraos ing sorah Rama sêratan Latin kaca 9 kolom 1 makatên:
Serat Rama jarwa, wiwitan anyariyosaken lelampahanipun Rahwana, boten beda kaliyan serat Hindu Jaina, Ramayana damelanipun sang Hemcandra (sic!)
Acarya (ing taun Walandi 1089-1172) lan cariyos Rama basa Melayu Makaten ugi cariyos ing padalangan (lampahan), wiwitipun inggih ngandaraken lelampahanipun Rahwana ingkang sampun kapengker dangu, inggih punika ingkang kacariyosaken ing serat Arjuna Sasra-Bau. Dados mirit serat-serat wau, ingkang dados bakuning cariyos: Rahwana, sanes Rama. Dasar anggumunaken, Dene serat Rama jarwa, ingkang cariyosipun mèh angepleki Rama Walmiki, teka kawiwitan nyariosaken lelampahanipun Rahwana.
Samantên pangudaraosipun sorahing Rama aksara Latin. Murih têrang ing ngriki kula kalilana matur. Anggènipun Rama Jarwa wiwitan anyariyosakêanyariyosakên. Prabu Dasamuka, punika Kyai Yasadipura mêndhêt saking purwakanipun Sêrat Arjunawijaya, ingkang lajêng dados sêrat jarwa: Lokapala utawi Sasrabahu. Wondene ingkang dados bakuning cariyos ing Sêrat Rama Jarwa, punika inggih Prabu Rama, sanès Prabu Dasamuka. Awit botên dupèh dipun cariyosakên rumiyin, Prabu Dasamuka lajêng dados bakuning cariyos, punapadene anggènipun mratelakakên wau cêkak sangêt. Saminipun, Mas Cêbolang wontên ing Sêrat Cênthini, punika sanadyan kacariyosakên rumiyin, nanging inggih botên dados bakuning Sêrat Cênthini, makatên ugi Prabu Dasamuka wontên ing Sêrat Rama Jarwa.
Manawi sagêd, panggenan ing Sêrat Arjunawijaya ingkang kapêthik tur kacêkak wontên ing Sêrat Rama, badhe kapratelakakên ing wingking.
Triwikrama punika jêjulukipun Sang Hyang Wisnu, mênggah udhalanipun tri = têlu, wikrama = jangkah. Suraosipun kang anjangkah kaping têlu. Pramila Sang Hyang Wisnu ngagêm jêjuluk kang anjangkah kaping têlu, punika cacriyosanipun makatên.
Sadèrèngipun Bathara Wisnu angejawantah dados tiyang cebol (utawi lare bajang), Bathara Wisnu tapa wontên ing satunggaling wana. Ing nalika punika Prabu Bali, ratuning raksasa, putranipun Sang Wirocana, anguwasani jagad têtiga (têgêsipun para dewa sami kasêsêr, ical pangawasanipun).
Sarêng Prabu Bali mêntas damêl wilujêngan agêng, para dewa ngaturi dhatêng Bathara Wisnu, supados awujud tiyang cebol (utawi lare bajang) salajêngipun anyuwuna pêparing dhatêng Prabu Bali, ingkang sagêd andamêl ayêmipun para dewa (awit sabên tiyang mêntas adamêl wilujêngan agêng, mêsthi lajêng ngêdum dana, dhatêng sadhengah ingkang nêdha). Sang Hyang Wisnu amituruti. Awujud tiyang cebol, Sang Hyang Wisnu lajêng nyuwun siti dhatêng Prabu Bali, wiyaripun tigang jangkahipun, sang prabu gumujêng dene tiyang cebol namung nyuwun siti tigang jangkahipun, wasana sarêng dipun sagahi, Sang Hyang Wisnu lajêng jumangkah kaping tiga, dipun wiwiti saking dhasaring bumi, dhatêng bumi ingkang kêtingal punika, [puni...]
[...ka,] lajêng dhatêng ing swarga. Awit saking punika panguwasanipun Prabu Bali tumrap ing tribawana, têlas, lajêng kapasrahakên malih dhatêng para dewa.§ Katandhinga: Das Ramayana.
Jacobi kaca 143 kalihan Prof. Krom. Hindoe-Jav. Kunst deel I kaca 97- Proefschrift Dr. Stutterheim kaca 126.
Malah ing gambar rêca, wujudipun Sang Hyang Wisnu Triwikrama punika asuku tiga, ingkang satunggal mangandhap, tlapakanipun botên kêtingal, têgêsipun wontên ing dhasaring bumi. Satunggalipun ingkang dhumawah ing dunya punika, tumumpang ing dhadhanipun Prabu Bali, pêjah. Satunggalipun malih anjêjêr minggah dumugi ing swarga. Awit saking punika amila Sang Hyang Wisnu ajêjuluk Triwikrama. Ananging ing jaman samangke têmbung triwikrama utawi tiwikrama punika gadhah têgês tanduk, malih wujud danawa agêng: yèn wayang. Nêsu sangêt, yèn tumrap tiyang limrah.
1. Taun Saka, punika taunipun tiyang bôngsa punapa, manawi taunipun tiyang Indhu, nalika sadèrèngipun tiyang Indhu angajawi, tiyang Jawi punapa sampun anggadhahi petangan taun, namanipun punapa. Saha kadospundi namaning wulan, dintên tuwin pasaran.
2. Têmbung Kawi punika têmbungipun tiyang bôngsa punapa, manawi sanès têmbungipun tiyang Jawi, namanipun punapa têmbung Jawi dêlês ing sadèrèngipun tiyang Indhu angajawi. Dene manawi Kawi wau namanipun têmbung Jawi, sabab punapa botên dipun wastani basa Jawi.
3a. Miturut Kawi ôngka: 3 kaca 67, 68 aksara ingkang mawi sandhangan: swara panjang, [Grafik] (taling), [Grafik] (taling tarung), ingkang sigêg, saha aksara ingkang dumunung sangajênging aksara tumpuk, sadaya sami dados guru, kagambar _ (panjang) sarèhning sêkar agêng Tanumadhya (Kawi ôngka: 5 kaca 139 sêkar ôngka: 3) garis nginggil wanda wêkasan aksara nglêgêna (wa), ing garis ôngka: 2 wanda wêkasan aksara sigêg (tyan) makatên ugi sêkar ôngka: 8, 9, gambaripun guru lagu sami, punika têrangipun kadospundi, dening gèsèh kalihan warah ing nginggil, aksara nglêgêna kagambar _ (panjang), ingkang aksara sigêg kagambar [Grafik] (cêlak). Saha aksara: wruh, kagambar _ wontên ingkang [Grafik]
b. Kajawi punika sarèhning sabên sêkar (4 larik) namung kagambar guru lagu warni satunggal, dados tumrap panjang cêlaking aksara (swara), punapa ugi ajêg warni satunggal. Bilih makatên upami sapupuh isi 10 pada, panjang cêlaking swara punapa inggih ugi ajêg sami kados larikan ingkang wiwitan.
Taun Saka punika dhatêngipun ing tanah Jawi kabêkta dening tiyang Indhu.§ Amariksanana: Encyclopaedie van Ned. Ind. (eerste druk) deel 4 kaca 455 kolom 2 ngandhap.
Sadèrèngipun tiyang Indhu angajawi, bôngsa Jawi sampun gadhah petangan taun piyambak, nanging namanipun ical tanpa lari, ing jaman samangke sampun botên kasumêrêpan.
Namaning wulan Jawi kala ing jaman kina sangêt, kasa, karo, enz. dumugi sadasa, ingkang kalih wulan botên kapetang, dipun
jaman Islam) ingkang dipun wastani wulan apit punika Sawal, Dulkangidah, punika namung encok-encokan kemawon - wulan apit kala ing jaman kina, punika wancinipun tiyang ngaso, botên anggarap sabin. Ing jaman samangke wulan apit punika, yèn tiyang kikrik, botên kenging kangge gadhah damêl.
Dintên pasaran punika gadhahanipun tiyang Jawi nalika bôngsa Indhu dèrèng angajawi, saminggu (wangsuling dintên) namung isi gangsal dintên.
Makatên ugi paringkêlan, saminggu isi 6 dintên. Punika inggih gadhahanipun tiyang Jawi tulèn.
Namung minggu ingkang isi 7 dintên, gadhahanipun tiyang Jawi tulèn kêsun kêsuk. dintênipun tiyang Indhu, Raditya, Soma, Anggara, salajêngipun.
2. Ingkang dipun wastani basa Kawi punika basanipun tiyang Jawi kala jaman kina, pancènipun ingkang lêrês, namanipun basa Jawi kina, nanging Kawi langkung prayogi, awit cêkak cêtha.§ Amariksanana: Kern Verspreide Geschtriften deel IX kaca 31. Ingkang dipun wastani basa Kawi utawi Jawi kina, punika banipun basanipun. tiyang Jawi sasampunipun kêgrujug (kêcampuran kathah sangêt) têmbung Sanskrita, ing sadèrèngipun kêcampuran têmbung Arab. Punika grêbanipun.
Saupami wontêna sêrat-sêrat ingkang pinanggih mawi basa Jawi dêlês, têgêsipun dèrèng kêcampuran têmbungipun tiyang Indhu, basa wau inggih lajêng nama basa Jawi dêlês. Nanging têtilaranipun sêrat-sêrat, botên wontên, basa Jawi wiwit dipun sêrat sampun kêcampuran têmbung Sanskrita.
3a. Pitakèn no. 3a. punika wosipun namung bab wanda ingkang wontên pungkasaning garis. Bab punika cêkap mriksanana Kawi no. 3 kaca 68 garis 16 utawi alinea e. manawi dèrèng marêm, nyukanana pitakèn malih.
3b. Gambaring garis satunggal, punika jangji taksih sami sêkaripun, mêsthi cocog kalihan garis ing pundi-pundi.
Lah ambok sapupuh punika isi pintên pada, lampahing guru lagu inggih ajêg. Kados ta Sêrat Ramayana pupuh kalih isi 77 pada = 77 X 4 larik = 308 larik, punika guru lagunipun inggih ajêg kemawon. Sampun malih ingkang nunggil sapupuh, tiyang sanès panggenan, sanès sêrat, jangji sêkaripun sami, guru yagunipunlagunipun. inggih sami. Malah ing sêrat Indhu basa Sanskrita, punika anggêr sêkaripun sami kalihan sêrat ingkang basa Jawi kina, guru lagunipun inggih sami, tur basanipun sanès.
Nanging wontên golonganing sêkar ingkang pincang, utawi nyandhung, punika pincang utawi sandhunganipun inggih ajêg, kados ta: garis jangkêp punika pincang wontên ing wanda. no. 7 punika garisa no. pintên ingkang jangkêp, jangji wontên ing wanda 7 inggih mak jêglig, pincang utawi nyandhung. Bab punika botên
Pitakèn ing nginggil punika wosipun ing basa Jawi, punapa rêdhaksi sagêd suka trangankatrangan. bab dimêja, ingkang kêrêp sangêt kangge namanipun tiyang Jawi (Wôngsadimêja enz).
Kula nuwun, bab mêja rêdhaksi nyuwun pangapuntên, botên sagêd nêrangakên. Namung di ingkang kangge ing nama punika saking têmbung Sanskrita: adhi, têgêsipun voornaam kados ta: adipati, punika saking adhipati = voorname heer ... adiningrat, kaluluhakên kalihan ngajêngipun ... diningrat, punika têgêsipun minulya ing jagat, voornaam in de wereld. Adiraja = ratu linuwih, mungkrêd dados dirja, makatên ugi adirajya = nagara linuwih inggih mungkrêd dados dirja, Mantilidirja, saking Mètiladhirajya = Mètila nagara linuwih. Mêja punika ingkang tamtu saking madya, madhya = têngah, nanging lajêng kadospundi gathuking suraosipun ?. Mêja sagêd ugi saking mahaja, têgêsipun kêlairan gêdhe, kêlairan
ingkang atêgês bungah, punika lêrêsipun ing Kawi tulèn tustha. Wontên têmbung ingkang radi mèmpêr kalihan tustha, sarta têgêsipun inggih mèmpêr bilih kagolongakên kalihan têmbung ingkang watak sanga, inggih punika: tuna, têgêsipun bumbung wadhah panah.
Makatên ugi trusthi, kintên kula inggih tuni, têgêsipun sami kalihan tuna, sami bumbung wadhah panah.
Muka = rêrai punika sampun lêrês, ananging têgêsipun piyambak, cangkêm, sarta ing basa Sanskrita panyêratipun kêdah: Muka, wontên ing basa Kawi têrkadhang muka, têrkadhang muka.
Gapura = lawanging ratu, punika ugi lêrês, awit têgêsipun ingkang salugu, lawanging kutha, lawanging nagara, namung panyêratipun kêdah gopura.§ Têrkadhang kasêrat gupura, saking kêpêpêt ing guru lagu (Ramayana XII 57 XXII, 1). --- 270 ---
Wiwara = lawang sakèthèng, punika inggih lêrês, nanging prayoginipun botên susah mawi sakèthèng, cêkap lawang kemawon.
Dwara = lawanging omah, makatên ugi ing ngriki, inggih cêkap lawang, botên susah mawi nging ngomah, sarta panyêratipun ingkang lêrês dwara.
Nanda = lèng kodhok = sêsotya = namaning môngsa kasanga, punika kula sumanggakakên, kula botên sagêd andugi- dugi.
Wilasita = lèng kombang. Têmbung punika lêrêsipun kalih têmbung, wila = rong, saking têmbung Sanskrita bila = lèng, kalihan sidhra têmbung Sanskrita, têgêsipun jubur.§ Anggènipun têmbung wilasita dipun têgêsi lèng kombang, punika kintên kula saking têmbung: brêmara wilasita, namaning sêkar agêng. Sarèhne wilasita nunggil têmbung ingkang atêgês lèng, môngka gandhèngipun kalihan brêmara = kombang, amila dipun gagahi atêgês lèng kombang. Ingkang makatên punika lêpat, wilasita punika têgêsipun berag, bungah, enz. Dados têmbung brêmara wilasita, lêrêsipun bramara ngilasita, punika têgêsipun ingkang lêrês kombang girang. Guwa = lèng patapan, punika botên lêpat, namung panyêratipun ing basa Sanskrita: gua, ing basa Kawi ugi makatên, nanging sok kasêrat gêa.
Rago = lèng samun, punika kula sumanggakakên.
Ludra = aluraning dewa, makatên ugi punika, kula inggih kirang têrang. Nanging kula gadhah kintên manawi sakawit mungêl randhra, atêgês rong. Têmbung ludra, saking têmbung Kawi tulèn utawi Sanskrita, Rudra = namanipun Bathara Siwa, punika ing sasumêrêp kula watak 11 (sawêlas) makatên ugi sadaya têmbung ingkang atêgês namanipun Bathara Siwa.
Gônda = ambêt, punika bilih saking têmbung Kawi gandha, inggih sampun lêrês, nanging kintên kula ing ngriki lêrêsing pamaos go, nda. Go = sapi, lêrês watak sanga. Dene: nda namung sêsêlan, botên tumut dados ôngka. Têgêsipun lah (panguwuh), dados manawi kawaos têrus kalihan têmbung ing ngandhapipun mungêl go:nda: lèng rong, enz.
Lèng = lèng sêmut,Rong = lèng ula,Song = lèng landhak.
Têmbung tiga ing nginggil punika prayoginipun inggih namung dipun têgêsi lèng kemawon, botên susah mawi katrangan malih.
Têrus = lawang butulan, punika inggih botên lêpat,
namung sarèhne têgêsipun têrusan, sampun cêtha, kados inggih botên parlu katêrangakên malih.
Yèku ôngka = inggih punika wêwilangan, punika sampun lêrês, nanging têmbung wau botên tumut dados ôngka.
Babahan = lèng maling, manawi sakawit pancèn mungêl makatên inggih sampun lêrês.
Hawa sasanga = bolonganing badan, têmbung punika kintên kula ing sakawit mungêl nawa sasanga. Dene nawa têgêsipun sanga. Sasanga, inggih sanga.
Tuna = bumbung wadhah panahTuni = bumbung wadhah
Wontênipun sadaya têmbung ingkang atêgês bolongan, watak sanga, punika kapiridakên bolonganing badan cacah
Woordenboek Sanskrit go sampun dipun sukani têgês The number (nine) = ôngka sanga.
Jarwanipun, kêmbanging sulastri lan asoka, kêbak padha tiba ing latare, kadi talining gêlunge
lo, ingkang watu prayoga, ana pandhane. Nganggo mangku kêmbang pudhak, padha tiba ing
pinggire rêsik, arata, anjrah ingkang kêmbang wangi-wangi (iki panggonan) ilanging dosa (mangkono) pangudarasane kang wêruh (ing kono).
Garis kalih punika ungêlipun tambing naka + arsik arata.
buktinye jroning we / kagyat dening paksi madyus / kumlab impêr widyutmala //
Jarwanipun iwake akèh, warnane rêna-rêna, arêbut pangane ing jroning banyu, kagèt dening manuk adus. Kumêlap mèmpêr ogèl-ogèling kilat.
27. yasa malangê inêduk / racana niking talaga / kusuma katangga sumar /
Kula nuwun, pêparinging paduka wangsulan, kawrat ing: Kawi nomêr 6, minôngka wangsulaning pitakèn kula bab têmbung: tamoli, kula sadaya matur sangêt nuwun, sarta sami kalêgan ing manah.
Kajawi saking punika manawi kaparêng ing galih, pakêmpalan Mardi Kawi ing Lumajang, mugi kaparênga nyuwun indhaking sêsêrêpan malih kados ing ngandhap punika.
nipun Radèn Ngabèi karsa ngêdalakên sêrat punika wontên ing tijdschrift Kawi ngriki, saking wiwitan dumugi wêkasanipun. Wondene gatining wigatos 1e. cariyos wau sagêda sumêbar kasumêrêpan ing akathah. 2e. sagêd anglêrêsakên ingkang dados klèntuning pamanggih.
Ing sapinggiring talaga Ranugumbala (sangandhaping rêdi Sêmèru) wêngkon Lumajang, wontên sêratan kina, ingkang kintên-kintên gandhèng dhatêng cariyos punika (kapirsanana) oudheid kundig verslag 1920 Derde en Vierde kwartaal.
Miturut pamanggihipun paduka Tuwan Dr. Bosch sêratan wau ingkang sakawan aksara ing ngajêng piyambak kirang têrang ungêlipun, dene salajêngipun mungêl makatên: Mpu Kamèswara tirta yatra. Têgêsipun: tindakipun Êmpu Kamèswara dhatêng pasiraman suci. Mênggah wujuding sêratan wau ing sela makatên: [m...]
[...akatên:] Botên sagêd mujudakên ing ngriki, dening dèrèng wontên cawisanipun aksara wau.
Sanajan paduka panjênênganipun Tuwan Dr. Bosch kagungan pamanggih: Kamèswara punika priyagung ing jaman Majapaitan, ananging kula gadhah pamanggih: nitik laguning sêratan tanpa rêrênggan (pasaja), limrahipun punika kangge ing jaman sadèrèngipun Majapaitan. Dados kintên-kintên punika Kamèswara panuksmanipun Bathara Asmara (Panji Asmarabangun).
Wasana badhe kêparêngipun anjlèntrèhakên cariyosipun Sêrat Smaradahana, miwah bedaning pamanggih sêratan sela ing nginggil wau, sadèrèngipun miwah sasampunipun, kula matur sangêt
Bab sêratan sela kasbut ing nginggil, rêdhaksi pamanahipun botên sagêd langkung sangking ingkang sampun kasbut ing Oudheidkundig Verslag 1920 kaca 100-101 kauningana.
Para priyantun lêngganan ingkang kaparêng nêrusakên mundhut, sami kasuwun mugi kêparênga lajêng maringi arta lêngganan dhatêng administrasi ing Surakarta f 3.- kangge sêtaun (
Dalem ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengku Buwana Senapati-ing-Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping
marang sakabehing ridho,coba..eee
terpopuler tembang kenangan nostalgia indonesia nonstop tembang kenangan nostalgia indonesia 80an tembang lawas tembang kenangan karaoke tembang kenangan full album tembang kenangan indonesia tembang kenangan
"Teko Bajulan (Nganjuk), aku karo sing podho
pandhita rasêksa kadhawahan jêmparing denidening. sang pangeran, pêdhot utamangganipun, kasarêngan dhatêngipun dèwi rasêksi nusul ingkang raka saking dene lami botên wangsul-wangsul, sumêrêp ing pêjahe lakinipun, sang ayu anjrit karuna, i wong lanang, antènana aku, kowe tak belani.
Gerb: Wit, kêblak kulon, nglamongan têka, rupane athik bêlang kok dhuwur: kênci, ngisor dika, upama tanpa êndhas iba ayune.
Boet: Kowe sapa ngadhangi lakuku.
Gerb: Kula niki mandhor ing ... hut, apa ta iki têmbunge sing alus, redhakture ora wêruh ajêng golèki sampeyan kêtêmu ontên ngriki, dhapur kêbênêran.
Gerb: Bodho timên sampeyan niku: nèh, sêkopên abrit.
Gerb: Ayak, ngono wae selak.
Boet: Ora tênan, aku dudu wong ala, dudu sing kogolèki.
Gerb: Prakara ngotên niku gampil, kantênane mangke nèk êmpun dikomisi, ngadêg napa linggih.
Boet: Sêmbrana kowe kuwe, sing arêp mriksa aku sapa.
Gerb: Ênggih tuwan dhoktêr kalih dara bèi ondêr.
Boet: Athik aku arêp dilinggihake ngisor ora awèh linggih kursi wong aku bôngsa Kurès.
garwaningsun Dèwi Kumaratih, padha kêna upataning Sang Hyang Jagadnata, amarga nglangkahi wêwayangane, ingsun sinabdakake dadi rasêksa banjur tapabrata ana ing guwa miring, yayi dèwi iya sinabdakake dadi rasêksi, banjur manjanma dadi putrane Prabu Baratkatiga, ing mêngko wis ana pangapuraning dewa ingsun bisa kumpul, sarta banjur padha ruwat dening sira, marmane ingsun malês pitutur marang sira, kang sira upaya golèkana ana sadhasaring wukir Saribit, kalawan pitulunging dewa bokmênawa bisa nuli katêmu. Sakèndêling wasita Sang Hyang Kumajaya sarta Dèwi
Kumaratih lajêng musna, Radèn Timur kantun anggana.
Kocapa Radèn Timur, wontên asrêpe ing galih angsal pitêdahipun ing dewa anglajêngakên tindakipun kalihan panakawanipun kêkalih: nuju ing sukunipun rêdi Saribit, samargi-margi tansah wirandhungan, dumuginipun pasarean wanci tunggang gunung, pêksi sami mencok ing êpangipun kajêng kanigara arame rêbat papan badhe tilêm, ngocèh pating caruwèt angrêrujit galihipun Radèn Timur, kèndêling pêksi ngocèh srêngenge sêrap, papêtêng andhatêngi kados
kados rêntahing sêsotya ingkang mawa praba, [pra...]
[...ba,] nuju tanggal kaping kalih dasa sampun dalu wêdaling sitarêsmi katingal mungup
kumracak pêcah anêmpuh parang karênan aningali isining wiyat, ical sêkêling galihipun Radèn Timur, dhasar panakawanipun kêkalih sampun sami tilêm asênggoran wontên ing talundhag gapuraning pasarean, saking kasayahên anggènipun lêlampah, Radèn Timur sagêd angêningakên cipta botên kuwur dening bekanipun panakawan kêkalih. Sèndhèn ing
akadhaton ing alam limunan ardi Saribit, suka ing galih dene [de...]
[...ne] kadugèn karsanipun, Radèn Timur lajêng kawalik tingalipun, luwaring samadi sampun katingal wontên salêbêting udyana endah wontên bale kambangipun, inggih punihapunika (dan di tempat lain). panggenanipun Dèwi Sumilir kados ingkang sampun kacariyos ing ngajêng, sang pangeran dingkik-dingkik lêbêtipun ing yasa kambang, bokbilih wontên tiyangipun
amurih isis, sang pangeran ngintip saking jawi awit katingal wontên dilahipun lilin kapasang ing pakakèn êmas, lajêng malêbêt kaling-alingan undhuking dilah ing kathil katingal wontên putrinipun ingkang sare, sang pangeran sagêd nguningani namung saking sajawining klambu, klambunipun ngangrangan pêthak karangkêpan ngangrangan ijêm, ing jawi
ingkang sare katingal sumorot kuning sêmu ijêm rêmu-rêmu, sang pangeran eram salêbêting galih, pangunadikanipun, mokal ing jagad anaa loro putri kaya iki, liyane yayi Sumulir, kang tak erami ora êntèk-êntèk, mung olèhe jèblês rupane ora siwah karo yayi Sumilir, iba dhêmêne sing duwe bojo dene ana rupa kaya mêngkono, nanging yèn
pangeran saya kuwur ing galih. Sang rêtna mirêng kalêsêding swara wungu saking sare nanging taksih rêm-rêm ayam, sumêrêp wontên satriya bagus nyamar wontên ing undhuking dilah, kinintên manawi pandung aguna
badhe mara sandi, sang rêtna prayitna ngunus patrêmipun, ciptanipun
sampun pratignya botên sagêd tumingal satriya bagus liyanipun ingkang raka Radèn Timur, salêbêting galih eram ningali bagusipun sang nyamar lampah, saya eram malih ningalli pasang rakite anggènipun jèblês kalihan ingkang raka Radèn Timur, saya dipun waspaosakên dangu-dangu botên samar têtela yen ingkang raka sang pangeran, jlog saking pasarean botên tolih wudharing kasêmêkan lajêng ngrangkul dhatêng ingkang raka sarwi anjêrit alara-lara karuna, salêbêtipun sêsambat sarwi ambênakakên kasêmêkan. Sang pangeran sawêg sumêrêp yèn ingkang ngrangkul sariranipun tanpa warana rimbag kriya wantah ingkang rayi piyambak Dewi Sumilir ingkang dados têlênging galih, dipun upadosi anjajah
dhusun milangkori. Enggal gêntos dipun rangkul sarta tumut ambênakakên wudharing kasêmêkan (dana bau) ingkang rayi dipun muwuni,wuwuni. dangu namung tansah tangis-tinangisan, sirêping tangis amêngakakên lawang suka, ingkang rayi tansah ingarasan sarwi sinilakakên sêsinomipun ingkang sami rêbah ing pasuryan, pangandikanipun: yayi atiku apa wis ana ing kowe.
Ngaping kalih damêl kakang mas sampeyan punika, kala taksih wontên ing kadhaton kula sampun anyênyadhang sih, ananging sampeyan ingkang kasangêtan, botên wontên antawisipun pisan-pisan bilih karsa angrêntahakên piwêlas.
Iya yayi aku sing luput saking lagi kasêngsêm marang kawruh kasampurnan, ora luwih mung apuranira bae yayi, saiki aku sumanggêm nampani dêduka jurên ana ing pasarean.
Kakang mas, kula sampun marêm ningali sarira sampeyan, sarta bilih kakang mas asih dhatêng kula, mugi dipun sabar ing galih, kakang mas mugi angèngêtana bilih kêkudanganipun rama ibu saha kangjêng uwa kakung putri kula pinacang jinatukrama kalihan sampeyan badhe binayangkarya sarta kinarirêngga wontên ing Purantara, wusana glèthèk pêthèlipun mung ijen-ijenan wontên ing kêbon, punika sangêt ing panuwun kula.
Kêbona kae rak dudu sok kêbona, isih kêboning narpati.
Kanggêg galihipun sang pangeran acipta salêbêting galih lêrêp aturipun ingkang rayi, pangandikanipun, iya yayi aku mung nurut sarta sumarah ing sakarêpmu bae, nanging wong iki isih wêngi bok ya padha turu ana ing pasareanmu.
sumôngga kula aturi sare piyambak, kula têngga wontên ngriki kemawon.
Ora ta: bêcik awor turu ana kathil, dilêt-lêti guling sing dhuwur.
Bônggan prawan tilêm jogan: kangkang mas.
Apa kowe turu ana ing jogan, wong turu kasur kok, seje ilab wah aling-alingan guling.
Gawok-gawok nun, kula aturi sare piyambak, kula sampun tuwuk tilêm.
Sang pangeran botên karsa sare piyambak, andumugèkakên ginêman kaliyan ingkang rayi prakawis
Gonmu ana ing kene nêmu kamulyan gêdhe angênggoni suyasa endah kang ora kêna minurwat ajine, lan nalikane kowe ginawa ing buta kae biyèn, iku kapriye lêlakone.
Suyasa punika kagunganipun eyang ijêngandika canggah Prabu Bajrapati ingkang sampun murud ing kalanggêngan. Mranyanyang lajêng akadhaton wontên ing ngriki, witne kadhatonipun sarwa rêtna, kados kadhaton ing kaendran, dene ingkang ambêkta kula kala samantên punika dede dênawa, inggih eyang Prabu Bajrapati, kula lajêng kadunungakên wontên ing ngriki punika, dene kangjêng eyang sabên dintên rawuh kaping kalih enjing sontên, namung pêrlu anuwèni dhumatêng [dhuma...]
[...têng] kula. Mangke sakêdhap eyang kados rawuh mriki. dèrèng dumugi anggènipun ngraosi: Prabu Bajrapati katingal rawuh, ingkang wayah kakung putri lajêng sami mêthuk angurmati ing rawuhipun, tundhuk wontên ing palataran lajêng sami andhodhog ngapurancang, radèn putra rinangkul lungayanipun dhatêng ingkang eyang, sarwi dipun arasi êmbunipun, sarta dipun kudang-kudang kados taksih timur, tumuntên amriksani ingkang wayah kalih-kalihipun
sakarone wis pinarêngake dening dewa kang linuwih, kang angèl dadi gampang, adoh dadi cêdhak, tinêmu kang sira upaya, ing mêngko sira wus padha diwasa nêdhêng-nêdhênge nambut silaning akrama, lan manèh rama ibunira sakarone, padha nandhang sukawasungkawa. saka lunganira, mulane saiki [sa...]
[...iki] sira sakarone ingsun ulihake marang Marutamanda.
Kawula nuwun eyang pêpundhèn kawula, kawula namung andhèrèk sakarsa paduka.
Wis sira padha mêrêma supaya ora singunên, ingsun gawa mêtu gêgana.
Rajaputra rajaputri sami mêrêm angèstokakên dhawuhipun ingkang eyang, sami sanalika sariranipun kraos kacangking ibêripun ingkang eyang, namung sakêdhap netra sampun karaos sumèlèh byar katingal wontên salêbêting kadhaton Marutamanda sarta ingkang eyang sampun botên katingal, ing kadhaton otêr gumuruh loking cèthi parêkan yèn rajaputra rajaputri rawuh ing kadhaton tanpa sangkan, sang prabu Pracondha nuju katamuan ingkang raka Sang Prabu Sindhung Aliwawar: sakalihan, mirêmbag bab ing kesahipun rajaputra rajaputri, mirêng loking cèthi [cè...]
[...thi] parêkan yèn ingkang putra sakalihan dhatêng wontên ing kadhaton tanpa sangkan, sang prabu sakalihan gurawalan kalihan ingkang rayi sang pramèswari sakalihan, sami rawuh ing kadhaton, yèktos yèn ingkang putra sakalihan sami wontên ing ngriku, enggal sami rinangkul dening rama ibunipun piyambak-piyambak, sarta sami dipun muwuni,wuwuni. dangu pangunjaraning galih botên mawi andangu sakêcap namung tansah dipun muwuni,wuwuni. wusana sarèh lajêng sami satata lênggah, Sang Prabu Sindhung Aliwawar andangu dhatêng ingkang putra Radèn Timur, kaaturan gancaripun ngantos titi, lajêng andangu ingkang putra Dèwi Sumilir, ugi kaaturan gancaripun ngantos titi, ingkang rama Sang Prabu Pracondha sarta sang pramèswari sakalihan, punapadene para cèthi parêkan, amirêngakên aturipun rajaputra rajaputri sami malêngak, amung Sang Prabu Sindhung Aliwawar ingkang botên patos eram, sarta
malah cariyos lêlampahaning sariranipun kala nênêpi dhatêng pasarean Saribit. Yèn sampun kapanggih kalihan ingkang eyang Prabu Bajrapati, nanging kadhatonipun botên kaparingan sumêrêp, taksih têrang rajaputra rajaputri.
Sami sanalika puniha Sang Prabu Pracondha lajêng paring uninga dhatêng kyai patih ing bab kapanggihipun ingkang putra kakung putri sarta adhêdhawuh kinèn samêkta pamiwahaning putra lajêng badhe kadhaupakên tumuntên
para wadyabala ingkang sami ingutus lêlayu ing musnanipun ingkang putra tuwin kinèn nimbali pun Grubug tuwin pun Grêbêg ingkang sami kantun wontên ing rêdi Saribit, sadaya dhawuh timbalanipun sang prabu sampun kalampahan.
Cinêndhak sang rajaputra sang rajaputri sampun kalampahan [kala...]
[...mpahan] dhaup, bawahanipun sakalangkung agêng, makajanganipun wontên ing alun-alun ngantos kawan dasa dintên para wadyabala sami amangun suka awijah-wijah.
Sang rajaputra sang rajaputri rukun anggènipun palakrama, adamêl êntyarsaning galihipun ingkang rama sang prabu sarta ingkang ibu sang pramèswari. Andungkap sataun Sang Prabu Pracondha kêkah ing karsa badhe sumalahsumilih. dhatêng ingkang putra mantu, pinambêng dening ingkang raka Sang Prabu Sindhung Aliwawar: botên kenging, namung kapingin badhe mawiku marêm aningali kawibanipunkawibawanipun. ingkang putra kemawon.
Ugi sampun kalampahan Radèn Timur jumênêng ratu, ajêjuluk Sang Prabu
ratu agêng-agêng ing Ngatasangin sarta para ratu karerehanipun, suyud ingkang wadyabala, misuwur asmanipun sang prabu adil paramarta, agêng ganjaranipun [ganjaranipu...]
[...n] dhatêng kawula alit, botên towang anguningani prakawis ingkang andadosakên raharjaning praja, sabên wolung dintên sapisan têdhak ing pahêmanipun para brahmana angrêmbag pêpakêming praja sarta sajarahing para lêluhur ing jaman
anguningani gustinipun sang prabu taruna sampun widagda ulah kridhaning praja, sampun tanpa winaonan, ing galih sampun tega tilar kuwajiban agêng wau punika, ing wanci dalu lajêng malêbêt ing kadhaton, sowan ing ngarsanipun sang prabu.
Sang prabu nuju lênggah ing panêpèn sawêg anggalih sastra wedha kalihan brahmana kêkalih ingkang dados galihipun sang prabu, kagèt dhatêngipun kyai patih, anyana wontên damêl, brahmana kêkalih sampun tinundhung mêdal, kyai patih kadhawahan majêng sarta
kadangu pêrlunipun sowan, kyai patih matur, gusti: misuwuring asma paduka sae dados pangalêmaning kathah, dhasar mumpuni ing kawignyan, sampurna ulah praja, matêng ing dugi prayogi, sagêd dhatêng êmpan papan nuwuhakên manah kawula tega dhatêng ing panjênêngan paduka. Gusti: sarèhning kawula sampun sêpuh kawula nyuwun kèndêl badhe andhèrèk nyênyèkèl dhumatêng rama tuwan sang raja pandhita ing dhepok Sadhaka.
Dangu sang prabu botên paring pangandika wangsulan, galihipun sang prabu kados coplok rêntah dhawah ing siti, pangunandikaning galih: pira-pira potange wa patih marang praja Marutamanda, saiki wis katon tuwa, aku wajib malês kang angalèbi saka kabêcikane. Sang prabu mênawi pêpanggihan piyambak kalihan kyai patih katêlah taksih krama, lajêng ngandika:
kula anggène pun uwa darbe atur nyuwun kèndêl, sintên ingkang badhe kula tantun-tantuni mênawi wontên prakawis pêrlu ingkang ngantos adamêl kawêkèning panggalih kula.
Gusti: kawula badhe botên anegakakên dhumatêng panjênêngan paduka ing samôngsa-mangsanipun kapundhutan pirêmbak, saèstu badhe kawula dhanganakên.
Namung kêkalih gusti, ingkang sêpuh èstri kawula emah-emahakên angsal bupati tamping, ingkang nèm jalêr: pun Samirana kaganjar
sarèhning anake pun uwa jalêr namung pun Samirana, punika badhe
kula angkat dados warôngka kula anggêntosi uwa patih.
Gusti: pun Samirana taksih tuna ing budi, mênawi adamêl kaduwungipun panggalih paduka.
Kajêngipun uwa, sami tuntun-tuntunan kalihan kula, kalih dene malih têdhane pun uwa siti ingkang saprapat, kula bêktakakên dados sêsangune pun uwa andhèrèk kangjêng rama.
Nuwun, gusti, kawula kaparingan kucah têdha. Kyai patih sampun kalilan mundur.
Ing dintên sênèn kadhawuhan sowan pêpak, botên wontên ingkang sami anggraita ingkang badhe dados karsanipun sang prabu. Sarêng kadhawuhakên kèndêlipun kyai patih orêg tiyang sapanangkilan, ananging lajêng sirêp sami sanalika sarêng kadhawuhakên ingkang sumilih dados warôngka ingkang putra piyambak Ngabèi Samirana sarta kaganjar nama Radèn Apatih Samirana,
sapasewakan sami suka sukur bingahing manah angluhurakên asmanipun sang prabu.
Sang Prabu Timur lulus mukti wibawa, jumênêng nata binathara taksih tinêngga aing. rama ibu, ing sabên-sabên mangun bujana wiwaha ingkang rama ibu sami kaaturan têdhak anjênêngi, kyai patih wrêdha andhèrèk, botên têlas yèn kacariyosna kawibawanipun Sang Prabu Timur.
Kacariyos Sang Prabu Timur sampun kagungan putra kêkalih pambajêng miyos putri botên kalih kalihan ingkang ibu Dèwi Sumilir, kaparingan nama dhatêng ingkang eyang Prabu Sindhung Aliwawar: Dèwi Bantarangin, ingkang rayi miyos kakung kaparingan nama dhatêng ingkaingkang. eyang Prabu Pracondha: Radèn Prakêmpa, Sang Prabu Timur lajêng kandhêg botên kagung-kagungan putra malih, kacariyos [ka...]
[...cariyos] Dèwi Bantarangin kados lare kajiman, limpad ing panggraita, kalêbêtakên ing pawiyatan agêng pinrêtêk ing piwulang warni-warni, gurunipun tigang dasa nêm, botên namung kawruh ing wanodya andondomi, nyulam, nênun, nyongkèt, ngalualam, dalasan kawruh ulah praja, ulah prang, anganggit-anggit putus sadaya, nanging ingkang rayi Radèn Prakêmpa botên makatên, nampik dhatêng sadaya piwulang malah ing batos amaoni, ciptanipun salêbêting galih: aku ora dhêmên ginadhang anggêntèni rama prabu, cikbèn bok ayu Bantarangin bae sing anggêntèni pamikirku: wong sugih dhuwit iku pangwasane ana sadhuwuring ratu, mulane aku bakal ngawula ing dhuwitku bae, supaya pangwasaku luwih saka rama prabu, ratu tansah susah anggalih wêtuning balanjane kang didhahar ing sabên taun, sarta balanjane ingkang para abdi, luwih susah manèh yèn mêtokake wragading [wraga...]
[...ding] prang, prasasat dhuwit disêbar ing laut, beda bangêt karo wong among dagang marentah wong mung sacukupe, dadi ing sakarêpe, kabèh uwong prasasat kêna pinarentah, jajah mênyang êndi-êndi ora ana sing malangi, cêkake kêna ingaranan dununging kamuktèn iku mung ana kapila.
Kacariyos Sang Pangeran Prakêmpa tansah anglirwakakên pasowanan, karêmênipun kesah andon numpang para juragan ingkang sami dagang layar, sang pangeran sampurna dhatêng lampah among dagang, sarta sampun nate ngayoni anglampahakên kagunganipun baita piyambak dagang dhatêng tanah Indhu kathah kauntunganipun, punika saya majêngakên karsanipun sang pangeran, kasugihanipun sang pangeran saya andêdêl, gêdhongipun arta kêbak, dhasar pambêkanipun lumuh pêparing, dalasan ingkang dipun dhahar sadintênipun dipun cuki, sangêt nguciwani, botên mungguh ing atasipun [ata...]
[...sipun] putraning ratu ingkang ginadhang raja, malah para abdinipun kathah ingkang dipun suwak, namung ngagêm sapêrlunipun kemawon.
Ingkang rama Sang Prabu Timur rumaos angsal pamêlèhing dewa dene pêputra kakung kagungan pambêkan ingkang sakalangkung nistha, sadaya dhawuhipun sang prabu ingkang amurih andadosakên karaharjan: botên dipun gêga, kapambêngan anggènipun karsa among dagang: botên kenging, malah asring kawêdal kamipurunipun amaoni karsanipun ingkang rama sarta kawêdal botên kapengin ginadhang binadhe raja, namung badhe alêlayaran, sang prabu rumaos kawêkèn amituturi, lajêng kapasrahakên dhumatêng ingkang rama sang raja pandhita sakalihan.
Ingkang eyang Prabu Sindhung Aliwawar sarta ingkang eyang Prabu Pracondha sabên-sabên rawuh ing kadipatèn, mituturi dhatêng ingkang wayah amantunana lampah
among dagang, kaawitawit. punika nisthaning satriya, nanging sadaya pangandikanipun botên dipun gêga, malah saya sêngkut pangupadosipun barang dagangan ingkang kinintên pajêng wontên ing nagari sanès. Ingkang eyang sami mutung botên karsa rawuh-rawuh malih dhatêng ing kadipatèn. Kandhêg samantên cariyosipun nagari Marutamanda.
Kacariyos ing nagari Pôncaruka laladanipun nagari Marutamanda wontên juragan sugih anama Kyai Bayubajra, misuwur kautamanipun, rêmên adêdana dhatêng pêkir mêskin, kathah pitulunganipun dhatêng sêsami-sami, supêkêt dhatêng pangagênging nagari, kontap ing namanipun kyai sudagar kalok dhatêng liyan praja. Kyai juragan sampun wanci sêpuh dèrèng gadhah anak, kacipta badhe curês turunipun, ing wanci bakda sêmbahyang ngisa apirêmbagan kalihan semahipun, têmbungipun:
Bokne: kêpriye kang dadi pamikirmu ing bab ênggonku salaki rabi karo kowe kaya wis tita ora bisa patutan, môngka kasugihaku saya katon andêdêl, sabarang sing tak karêpake dadi, sing tak cipta katêkan, apa iki panglulu, saka ing têmbe saora anaku bakal mawut kadarbe ing sanak sadulur akèh kang ora milu nglakoni panas pêrihe.
Kula ngatên bapakne: wong wadon, sakarsa sampeyan dados, sampeyan bucala enjing sontên botên ontên sing mambêngi, dhasar kula
wis tau ngiwa, kajaba dudu karêpku, aku wêdi dhêndhaning Allah kalakuanaku
kang mangkono iku apa ora wis anelakake yèn aku asih trêsna marang kowe.
Ênggih sokur nèk mêkotên, sadasa-dasa kêpripun tiyang êmpun dados bêjane tiyang kêkalih, kêjawi mung dilampahi.
Ora mêngkono bokne, manungsa wajib istiyar, karêpku: ayo padha nglakoni cêcêgah, aku arêp ngrapa, kowe nyirika iwak ambêkan, sarta cêgah sahuwat ing dalêm satus dina.
Ênggih: ta, kula wau dhèrèk-dhèrèk mawon, satauna rong tauna kula botên manah sing mêkotên niku. Benjing Anggara Kasih mawon wiwite, sakniki Slasa Pon, ngajêng niki Slasa Kliwon (= Anggara Kasih) dados kirang wolung dintên.
Sampun kalampahan kyai juragan sarta semahipun sami asêsirih, sarêng sampun pikantuk 100 dintên, wanci lingsir dalu rêmbulan sampun ngayom,
kyai juragan kêkadhar wontên ing latar, tilêm saliyêpan supêna dipun panggihi tiyang kaki-kaki sarta wicantên:
Kirik kirik, yèn kowe kapingin arêp duwe anak, galo bayi wadon dibuwang ana ing jaratan kae jupukên, iku turasing ratu patutan karo sadhèrèke dhewe, sarèhning kang mangkono iku laku nistha murih sirnaning pocapan ala, mulane jabang bayi iku binuwang: isih sakêmbing-êmbinge, banjur opènana, bojomu konên borehan nganggo gêtihing bayi iku, ora lawas bojomu amêsthi ngandhêg.
Kyai juragan kagèt anggènipun tilêm tangi guragapan, èngêt bilih supêna, lajêng anggugah semahipun panuju tilêm wontên ing trêtêpan, dipun cariyosi ing bab impènipun wau punika, ingkang èstri gawok mirêngakên, awit piyambakipun [piyambakipu...]
[...n] inggih supêna makatên ugi, sarta inggih lajêng criyos dhatêng kyai juragan, tiyang kêkalih golong ing pamikir badhe nyatakakên supênanipun, lajêng sami dhatêng ing jaratan tiyang kêkalih, sayêktos manggih bayi kados ingkang kasupêna wau, bayi lajêng kabêkta mantuk kaupakara kados salimrahipun, nyai juragan lajêng adus wuwung angèstokakên wêlingipun kaki sêpuh, bayi dipun sêsêpi piyambak, mêdal toyanipun susu, dumlundung kalis ing sêsakit, sarêng sampun ngumur
winiraos ing bingahipun, dene manggih anak, semahipun ngandhêg, anakipun pupon dipun namakakên Rara Pôncawati sarêng sampun ngumur sadasa wulan, nyai juragan gadhah anak mêdal jalêr bagus warninipun, dipun namakakên Bagus Pôncawora, dintên
sangsayanipun, lare kêkalih rukun anggènipun saduluran sarta botên sumêrêp bilih dede sadhèrèkipun, kyai juragan nyai juragan trêsnanipun dhatêng Rara Pôncawati botên sanès kalihan trêsnanipun dhatêng anakipun piyambak Bagus Pôncawora, awit kajawi trêsna saking ngêmong alit mila inggih tansah kèngêtan jalaranipun sagêd gadhah anak saking Rara Pôncawati, sarêng sampun agêng dipun pêndhêtakên guru, kathah bayaranipun, lare kêkalih landhêp-landhêp manahipun, samukawis ingkang kawulangakên dening guru: sagêd nampèni, kathah kasagêdanaipun, sarta limpad panggraitanipun, sarêng sampun diwasa: anakipun piyambak Bagus Pôncawora dipun emah-emahakên ngantos rambah kaping pitu bojonipun tansah pêjah-pêjah kemawon dene [de...]
[...ne] Rara Pôncawati dipun tantun badhe dipun emah-emahakên botên purun, sêdyanipun wahdat tanpa laki mila dipun langkahi adhinipun ngantos rambah kaping pitu, kyai juragan susah ing manah bab panase anakipun jalêr ngantos dados têtampikanipun têtiyang sanagari: anakipun èstri botên purun laki.
Kyai juragan sarta nyai juragan sampun sami sêpuh, sanadyan kasugihanipun botên kenging winiraos, nanging mênawi ngèngêt-èngêt dhatêng anakipun botên pajêng rabi, lajêng ngandhung susah wusana kyai
bakyunipun Rara Pôncawati badhe kesah layaran angurusakên prakawise bapakipun ingkang wontên para juragan ing nagari sanès, Rara Pôncawati dipun bêbahi nata prakawising griya, kalampahan juragan neneman kesah, wontên ing saba paran dangu angurusakên prakawis, antawis satêngah taun wontên kabar mantuk.
Ing palabuhan nagari Pôncaruka sakalangkung agêng, pintên-pintên baita dagang ingkang labuh jangkar ing palabuhan, tiyanging baita katingal angrangap kados wit-witan angarang, baita ingkang abêbanjêngan ingkang minôngka
dhatêngipun juragan neneman, ingkang dados gêgêntos dados ulu-uluning para juragan wau, [wa...]
[...u,] botên antawis dangu katingal wontên sakoci nuju dhatêng ing dharatan, inggih punika ingkang dipun tumpaki juragan neneman, inggih ingkang dipun êntosi dening para juragan wau, sarêng sampun cêlak sami surak-surak ngaturi panêmbrama ing
nanging juragan neneman sêmu suntrut, katingal prihatos sangêt, botên mawi wicantên sakêcap ngantos dumugining
badhe têtuwi pitakèn warti ing bab padamêlan among dagang sarta mitakèkakên pêrlunipun wau punika.
Juragan neneman wau sae lêlabuhanipun, kados jênate tiyang sêpuhipun Kyai Juragan Bayubajra, [Bayu...]
[...bajra,] mila inggih enggal misuwur ing kautamanipun, saking rêmên adêdana kêncêng dhatêng ing agami, anglampahi sêmbayang gangsal wêgdal botên nate towong, sanadyan wontên ing saba paran ing saênggèn-ênggèn sabên wanci wêkdal inggih sêmbayang, sarèhning kyai juragan dados cacadan ing bab panasipun, amargi sampun semah kaping pitu, rabinipun tansah pêjah-pêjah kemawon, mila lajêng dados têtampikanipun tiyang sae.
Antukipun kyai juragan dhapur angêndhong susah kèpi wontên salêtingsalêbêting. tilêm, kadhatêngan tiyang kaki-kaki awêwarah, têmbungipun: Pôncawora kowe nuli muliha, awit towekowe. arêp tinêkakake ing janji, aja kongsi kalakon mati ana ing saba paran, nanging ana iparateisarate. yèn kowe bisa nglakoni somah olèh bok ayumu dhewe Rara Pôncawati iku kowe bakal ora tinêkakake [ti...]
[...nêkakake] ing janji malah bisa anak-anak lanang lan wadon padha wicaksana. Kyai sudagar rumaose sadhèrèkipun inggih namung satunggal Rara Pôncawati punika dados nama gêdhana gêdhini, sampun sami lola tinilar ing bapa biyung, botên sumêrêp mênawi sadhèrèk pupon.
Sumôngga mugi kagaliha ribêding manahipun juragan neneman, badhe pados ucap awon punapa yèn kalampahan asemah kalihan bok ayunipun piyambak, wah sampun misuwur yèn awakipun dados têtampikanipun tiyang kathah, dados anggènipun ngrabi sadhèrèk wau saking sampun kabêtah botên pajêng rabi, kajawi ingkang makatên sangêt pakèwêd utawi rumaos botên sagêd mêdal ngucap nantun ngrabi dhatêng sadhèrèk, makatên malih susah anggènipun taksih ênèm sugih rajabrana saupami saèstu tinêkakakên ing janji, sintên ingkang
badhe anggadhahi kasugihanipun ingkang botên kenging winical, pêpuntoning manahipun namung badhe pratela sawantahipun dhatêng Rara Pôncawati, ing wanci sontên bakda sêmbayang ngisa Rara Pôncawati dipun undang, Rara Pôncawati dhatêng inggih botên mawi rêringa inggih kados adat sabên, juragan neneman kèndêl botên sagêd wicantên, ulonipun kados dipun kancing, ngantos dipun têrang dhatêng Rara Pôncawati, têmbungipun:
Anu apa dhi aku kok undang, apa arêp mangan, sudhiyane: uwis.
Juragan neneman sêrêt wangsulanipun, Ora arêp madhang, arêp kôndha impènku dhèk ana ing prau.
Kyai juragan lajêng apratela bilih ing bab wau punika, dèrèng ngantos dumugi Rara Pôncawati ngadêg sarta lara-lara anangis mawi ngundhat-undhat angundhamana [a...]
[...ngundhamana] ing bab awoning tindak ingkang angêrês-êrêsi punika, saking botên pajêng rabi lajêng ambêbujuk dhatêng sadhèrèk piyambak.
Juragan neneman botên pisan sakit ing manah awit sampun lêrês kemawon samantên nêpsune bok ayunipun, sarta botên pisan gadhah cipta yèn badhe roda paripêksa agêngipun nyênggara macan, têbih ingkang makatên, juragan neneman namung narimah ing takdir wisesaning Pangeran ingkang Maha Agung. Wiwit ing dintên punika Rara Pôncawati botên purun kêpanggih kalihan adhinipun sarta lajêng kèndêlan, juragan neneman inggih lajêng lumuh pêpanggihan lalihankalihan. Rara Pôncawati sarta ing batos sampun anyandèkakên badhe botên mituruti
lurahipun jalêr èstri kèndêlan, [kèndê...]
[...lan,] namung dipun nyana sulaya utawi padudon ing rêmbag
jêjampi, Rara Pôncawati botên kêkirangan pangopènipun, nanging namung dipun pitadosakên dhatêng ingkang para rencang kemawon, saking mêtêking sakit juragan neneman ngantos botên èngêt dipun pêtiki dhatêng para rencangipun, Rara Pôncawati kagèt mirêng pêpêtik wau enggal lumêbêt ing griya sumêrêp adhinipun sampun apindha layon, lajêng dipun rungkêbi sarta
pramananipun, kêkêtêkipun wangsul, sumêrêp dipun tangisi dhatêng Rara Pôncawati rencang lajêng dipun kèn sami sumingkir, juragan neneman wicantên:
Bok ayu ayake iki wahanane wangsiting kèpi sajroning turu kang wis tak kandhakake marang kowe biyèn kae, dadi yèn kandhaku mau kotampani ngomandaka: ora wurung aku bakal tumêka ing pati. Wangsulanipun
anggêre kowe ora mati, nanging yèn nganti kawruhan wong kene aku ora kêlar nyôngga wirange.
Mêngkono bae bok ayu kowe tak jak andon among dagang, barang-barangku tak dolane kabèh, sarta aku bakal ora bali mulih mrene.
Iya dhi sakarêpmu anggêre bisa nasabi marang laku nistha iku.
Wiwit ing dintên wau sudagar neneman lajêng wiwit saras [sa...]
[...ras] sakitipun, sarta sampun nunggil manah kalihan Rara Pôncawati.
Sasampunipun sudagar neneman mranata bab panyadening griya saisinipun, sarta pasitèn badhe bidhalipun among dagang namung piyambak, botên suka dipun nunuti dhatêng para mitranipun sêsamining juragan, punika adamêl eraming manahe para mitranipun wau, nanging botên sagêd andungkap punapa ingkang dados wadinipun.
Juragan neneman kalihan Rara Pôncawati, bidhal saking nagari Pôncaruka lajêng numpak baita ambabar layar dhatêng ing nagari Ngindhu, amargi saking kasugihan sarta bèrbudinipun juragan neneman, wontên ing Ngindhu dèrèng dangu lajêng
[...gal] pajêng sarta dados pangalêman ing sae sarta mirahipun, juragan neneman lajêng tumbas pasitèn sacêlaking muara, ing ngriku dipun adani kadamêl griya, mênggah pasitèn punika wontên ing lêlêngkèhing rêdi tambênging sagantên, anêngênakên bênawi agêng ingkang anjog ing muara, angiwakakên pasabinan ingkang koncoran toya saking rêdi, kenging
pasagi, korinipun sawidak, ing têngah kagodhag margi angin mawi torong pindha angaping naga dhawah ing usus-usus sagêd angisisi gêdhong-gêdhong saubênging griya, jarambahipun sela cêndhani kuning marginipun dhatêng kamar kalemekan babut
curi rinakit pindha kêkarang, kadhapur gumuk, lambunging gumuk punika mêdal toyanipun saking urung-urung tosan pêndhêtan saking rêdi, gumuk karang punika katanêman simbar sarta lumut ingkang gêsangipun tumèmplèk wontên ing sela, udaling toya manginggil malêngkung saasta kêpyuripun maradini tanêman ingkang wontên caluwêkaning gumuk karang, rêrêmbêsanipun ngalêmpak kumriwik anjog ing balumbang ngêsong dhatêng sukuning gumuk karang kathah minanipun pating sliri mlêbêt mêdal ing êrong adamêl lam-laming paningal, têmbusanipun anjog ing têlih toya alirap-lirap lubèr kumruwuk mili turut taritising gêdhong papak saubêngipun, kangge asah-asah barang rêgêd ingkang mêntas kangge. Padusanipun adhapur lojèn pasagi wontên ing pojok amrêgil,
kayoman dening sêkar kalak kawak, apêpulêtan pindha balongsonging griya
lare kêkalih pinrêtêg ing piwulang, kathah guru-gurunipun ngiras pamong agêng balanjanipun, awit
galihipun ingkang putra Pangeran Adipati Prakêmpa anggènipun tansah among dagang botên kenging pinambêngan, anglirwakakên pangêmbating prakawis ingkang katindakakên wontên pangadilan kadipatèn ingkang sampun dados wajib tuwin gêgêbênganipun, namung pinitadosakên dhatêng santananipun sang prabu, sarta anggènipun sampun botên nate sowan ing ngarsanipun sang nata, tinimbalan tansah nyuwun pamit, kados gila dhatêng ingkang rama. Sang prabu kêdah nêtêpi wajibing ratu sanadyan putra bilih sampun botên kenging kadamêl sae inggih kêdah kaplaksana punapa lêrêsipun, ing ari Soma sang prabu miyos tinangkil, katingal angêmu duka kumukus netyanipun, [ne...]
[...tyanipun,] ringas pasuryanipun, garap ingkang pangandika para nayaka andhèr wontên ngarsa konjêm amarikêlu, kyai patih lênggahipun kapara ngajêng, sang prabu andhawuhakên pangandika dhatêng kyai patih: Kakang Samirana, sarèhning putraningsun
satriya ambaèkake sabarang parentah ingsun, ing mêngko ingsun anêtêpi wajibing ratu, putraningsun Pangeran Adipati Prakêmpa ingsun rucat kalungguhane, dene kang ingsun gêntèkake sarèhning putraningsun mung loro kakung putri, mulane putraningsun putri Dèwi Bantarangin, ingsun gantèkake dadi pangeran adipati, sarta ingsun gadhang anggêntèni kaprabon ingsun.
Kyai patih sakalangkung kagèt ing galih awit karsanipun sang prabu botên kadhawuhakên rumiyin, namung [na...]
[...mung] kawêngku saking kawicaksanan sarta limpading panggalih padhang, kyai patih tansah anglênggêr dangu botên ngaturi wangsulan, para nayaka dhêdhêp tanpa sabawa. Sarèhning kyai patih botên sagêd amaoni karsanipun sang prabu, dhasar kêdah makatên ngadilipun, kyai patih munjuk sandika saha lajêng kabyawarakakên ing tiyang sapanangkilan, rucat sarta jumênêngipun putra putrinipun sang nata. Sarèhning sang pangeran botên sowan, kyai patih lajêng utusan nayaka kêkalih dhatêng kadipatèn, andhawuhakên rucatipun, inggih sampun kalampahan saha sampun ngaturi uninga ing sang prabu, lajêng kabyawarakakên
Pangadilan kadipatèn sapunsampun. kapasrahakên dhumatêng sang
putri, kaasta wontên salêbêting kadhaton, ing samôngsa-mangsanipun andhawuhakên karampungan, kadhawahakên sarta kaparingan tapak asta saking ing kadhaton dhatêng kondhanging pangadilan, amargi saking limpading panggalih adamêl pangeram-eraming kathah bab jêjêging anggènipun angadil-adili sang putri, botên wontên tiyang mêsgul, ingkang kawon rumaos ing kawonipun, ingkang mênang rumaos nampèni pangadilan lêrês.
Kacariyos Sang Pangeran Prakêmpa sarêng anampèni dhawuh yèn karucat pangkatipun pangeran adipati: têtiyang ingkang mirêng kemawon sami murinding, dene ngantos samantên dukanipun sang prabu, môngka putra namung satunggal, punika sang pangeran botên pisan katingal kagèt, malah katingal pirêna ing galih, kados ical kalilipipun sagênthong, panggalihipun sampun ludhang badhe botên wontên ingkang [ing...]
[...kang] makèwêdi, ing samôngsa-mangsanipun karsa tindak lêlayaran amêsthi kadugèn, para punggawa paringipun ingkang rama ingkang minôngka pamong sarta ingkang satyatuhu, wicaksana, sampurna ulah prang sami kaaturakên wangsul dhumatêng ingkang rama, pagalihipunpanggalihipun. sang pangeran, punika inggih mindhak makèwêdi ugi, sang pangeran anyêlakakên bêrah tuwin kuli ingkang rosa-rosa angkat junjung mawi têtindhih tiyang ingkang ragi mangrêtos dhatêng petang, abdi arahan ingkang makatên punika panggalihipun sang pangeran langkung mikantuki, tinimbang punggawa ingkang kathah têdhanipun kasagêdanipun namung pitutur utawi parentah kemawon, botên tèyèng tumindak angkat junjung piyambak. Sang pangeran sampun kagungan baita piyambak, ing mangke karsanipun badhe andon dagang ngantos têtaunan laminipun, kagungan arta dipun kuras katêlasakên sadaya katumbasakên dagangan warni-warni, ingkang
kinintên pajêng wontên ing nagari sanès, wangsulipun kaangkah badhe ambêkta dagangan ingkang kinintên pajêng wontên ing nagari Marutamanda, sarêng sampun samêkta kaêmotakên ing baita sadaya, angkatipun botên pamit dhumatêng ingkang rama, namung tilar wêling dhatêng ingkang ibu yèn tindakipun lêlayaran badhe lami konduripun, nalika sang pangeran ambabar layar mangkat saking palabuhan ing Marutamanda kalêrêsan angsal angin sae lêpas lampahipun, ingkang tinuju ing ênu
Para awaking baita sami kagèt sarta ajrih amapagakên, sadaya dêdamêlipun malah dipun bucali lajêng sami angêdhunakên tembo saking baita sarta lajêng sami dipun tumpaki sawênèh ambyur ing sagantên lajêng angrangsang tembo saking kasêsanipun ajrih bilih kacêpêng [ka...]
[...cêpêng] ing bajag, sami rêbat koripan piyambak-piyambak. Sang pangeran sangêt eram ing galih nyumêrêpi jirih-jirihipun para kuli, kathahing bajag kintên-kintên namung wontên salangkung, bêrahipun sang pangeran langkung tiyang kalih atus banthuk-banthuk sarta sami asikêp dêdamêl, punika lajêng gugup asalang tunjang rêbat plajêng rumiyin, satunggal botên wontên ingkang purun lawan, punika sang pangeran sawêg sumêrêp yèn pêrlu angangge tiyang sae sakêdhik, tinimbang tiyang awon kathah, nanging sumêrêpipun sampun kasèp, sang pangeran kantun anggana, kulinipun bibar sadaya, satunggal botên wontên ingkang kantun, badhe dipun lawan piyambak rumaos botên kaconggah mêngsah tiyang salangkung, sang pangeran lajêng dipun cêpêng ing bajag, kabêsta sarta kaêrut ing tiyanging baita, dipun lukari kapadosan gembolanipun arta, nanging botên wontên, dipun pitakèni wontên ing
pundi soroging pêthi arta, sang pangeran kèndêl kemawon, ing batos taksih kagungan rumaos owêl, kagunganipun arta kathah sangêt, anggènipun kêklêmpak saking sakêdhik dipun rencangi kangelan sarta cêgah dhahar eca badhe dipun pêndhêt malaha dhatêng bajag, nanging owêlipun wau damêl sangsaraning sarira, sang pangeran lajêng dipun gêbagi ing panjalin ngantos ngêmu rah, saking botên sagêd anahanakên sakit, lajêng blaka ing pandèkèkipun, wiwit punika sang pangeran sumêrêp dhumawahing bilai agêng ingkang kasandhang amargi saking kasugihanipun, sarta sumêrêp yèn pituturipun ingkang rama awanti-wanti ingkang tansah dipun tulak, punika lêrês sadaya, punapadene sumêrêp yèn kaluhuraning panjênêngan nata beda utawi dede iribanipun kalihan kaluhuraning sudagar sugih, awit têntrêming sudagar namung bilih kaayoman prabawaning ratu wontên salêbêting nagari, [na...]
[...gari,] sudagar ingkang sawêg alêlayar kados sariranipun tanpa aji pisan-pisan, gampil rinampas ing bajag, beda kalihan panjênêngan ratu ingkang alêlayar andon prang, kajèn kèringan ing saênggèn-ênggèn, mênawi kapêthuk bajag, bajagipun niba tangi mlajêngakên tembonipun sami pados koripan, sadaya kaduwungipun sang pangeran sampun kasèp. Baitanipun sang pangeran lajêng dipun lampahakên dening bajag, anuju pulo suwung, dumugining palabuhan lajêng labuh jangkar, sang pangeran lajêng dipun uculi bêbêstanipun sarta dipun atag ngusungi barang saking ing baita dhatêng dharat, sang pangeran dèrèng nate anglampahi padamêlan awrat, kapêksa amikuli barang kathah, bilih rêmbên kagêbag ing panjalin, sariranipun angêmu êrah kados punapa kemawon raosing galihipun sang pangeran anglampahi padamêlan kados padamêlanipun tiyang tumbasan, [tumbasa...]
[...n,] sarira cape amarlupa ngantos botên sagêd anggulawat, lajêng dipun kèndêli, bilih sampun ragi pulih kêkuwatanipun dipun trapakên ing damêl malih, bilih katingal aras-arasên dipun gêbag, makatên ing sadintên-dintênipun, ngantos barang salêbêting baita mêntas sadaya, baita lajêng dipun bur kèrêm wontên ing ngriku, sang pangeran sariranipun gagrakusika, tobat kaping sèwu dhumatêng ingkang rama, anggènipun amaoni karsa saha botên miturut piwulangipun, punagi salêbêting galih kapok sajêgipun gêsang yèn kamipuruna malih dhatêng ingkang rama bilih sariranipun sagêd mêntas saking sangsara.
Mênggah griyaning bajag-bajag wau wontên èrèng-èrènging ardi ingkang ngongkang sagantên, pangagênging bajag amatah dhatêng kalerehanipun, sabên dintên lampah giliran tiyang salangkung-salangkung dipun kèn ambêbegal wontên ing sagantên, sarta wontên ingkang [ing...]
[...kang] kapatah nyade barang pikantukipun ambêbegal dhatêng nagari sanès-sanèsipun, antukipun ambêkta têtumbasan kabêtahaning griya. Sang pangeran botên kalap ing damêl tansah sêsakitên, kajênging bajag badhe kapêjahan kemawon, utawi kacêmplungakên ing sagantên, sang pangeran mirêng rêmbag ingkang anggêgirisi wau alit galihipun, sanadyan sampun wontên salêbêting sangsara ingkang tanpa timbang inggih taksih owêl dhumatêng manising gêsang, asrêp galihipun sarêng pangagênging bajag botên suka namung akèn ambêkta sang pangeran dhatêng nagari Ngindhu kasadea wontên ing ngriku, awit ing nagari Ngindhu taksih kêlampah sade tinumbas tiyang, kinintên sang pangeran kathah aosipun, warninipun sae kathah kasagêdanipun, namung angêntosi ing samôngsa-mangsanipun sang pangeran sampun sakeca sakitipun lajêng badhe kasade dhatêng Ngindhu, sarêng sampun [sampu...]
[...n] sakeca inggih lajêng dipun angkatakên.
Gêntos kacariyos, Kyai Juragan Pôncawora Nyai Juragan Pôncawati sampun dangu amanah jodhone anakipun, nanging botên wontên ingkang panuju ing manah, nuju satunggil dintên kyai juragan kadhatêngan tiyang amindha juragan, sade tiyang tumbasan satunggal abagus warninipun, nanging awakipun sangêt risak angantawisi dening kawratan ing damêl, kyai juragan inggih sampun sumêrêp yèn ingkang mindha juragan wau: bajag, nanging apitambuh. Tiyang tumbasan dipun tawèkakên gangsal atus dinar, amargi kathah kasagêdanipun, pareyalan inggih sagêd. Ing batos kyai juragan sampun angajêngi, awit kalêrêsan botên gadhah pareyalan, nanging samudana nampik, têmbungipun: kula botên golèk tukon wong bagus, golèk tukon wong ayu, sanadyan luwih larang mêlih: kula [ku...]
[...la] arêp. Pareyalan kula êmpun duwe.
Ingkang mindha juragan, sampeyan tumbas samurwatipun kemawon kula suka, amargi kula bêtah arta.
Juragan, yèn awèh satus dinar, kula tuku.
dhatêng tumbasanipun jêjaka, wicantênipun: thole aku arêp sumurup jênêng lan kang ayoga marang kowe: sapa, pinangkamu saka ing nagara ngêndi, sababe kowe dadi wong tukon kêpriye.
Sang pangeran dipun pitakèni bab wau punika dangu botên mangsuli, kamanah ing dalêm batos, badhe prasaja sumêlang mênawi botên sae kadadosanipun, awit nama anglêngkara bilih pangeran adipati [adi...]
[...pati] anom, gadhah tindak nistha alampah dagang ijèn namung kalayan bêrahipun kemawon, punika badhe sagêd anuwuhakên pamaibênipun kyai juragan, pinanggihing pambudi lajêng amangsuli: kumbi, nama kula pun Bayu anaking juragan ing nagari Marutamanda, tumut dagang layar pun bapa dhatêng ing nagari pundi-pundi, wusana manggih tiwas wontên têngah lautan kabegal ing bajag, bapa kula sarta awaking baita sami kapêjahan, sawênèh kacêgurakên ing sagantên, namung kula piyambak ingkang dipun gêsangi, sarta lajêng kapatrapakên ing padamêlan awrat, wusana kasade dhatêng sampeyan punika.
Kyai juragan nyatakakên wicantêning jêjaka, punapa têmên sagêd kawruh among dagang, sang
wêgig, Jaka Bayu lajêng dipun kanthi dados kondhang nindakakên padamêlan awrat, lampahing sade tinumbas botên nate
kyai sudagar, Jaka Bayu kawêdalakên saking tiyang tumbasan, sarta kaganjar arta kathahipun sèwu uwang mas.
amangsuli: sakalangkung ing panuwun kula kyai, kula kawêdalakên saking tiyang têtumbasan, namung pêparing sampeyan arta sèwu uwang mas, punika kula aturakên wangsul, amargi botên wontên pêrlunipun mênggahing kula, kula sampun narimah namung nampèni [na...]
[...mpèni] pêpancèning sandhang têdha kemawon (ing pagêdhonganipun, Ki Jaka Bayu sampun apratignya ing salami-laminipun badhe botên gadhah rêmên dhatêng yatra kados ingkang sampun, kajawi namung badhe nindakakên pangwasaning yatra bilih ing têmbe sagêd gadhah arta kados waunipun. Awit sampun nate anglampahi rêmên dhatêng yatra sarta sampun kalampahan sagêd simpên pintên-pintên èwu mantên, artanipun pêthak ngantos dipun kulah, artanipun êmas dipun dèkèk ing pêthi wêsi ngantos bêntêt, arta samantên wau saupami dipun tindakakên pangwasanipun, amêsthi ngungkuli pangwasanipun ratu ing alam dunya ingkang agêng piyambak, sarêng botên makatên, malah dados wisaning gêsangipun, sadaya artanipun kabêskup ing bajag, wêwah-wêwah badanipun pinisakit lajêng kasade dados tiyang têtumbasan).
Kyai juragan eram ing manah dene Jaka Bayu
katingal kautamanipun botên ajêng dipun sukani yatra, kyai juragan saya sih trêsna, ciptaning batos, Jaka Bayu badhe kapêndhêt mantu piyambak, lajêng dipun sadulurakên kalihan anakipun jalêr Jaka Erawana, awit têtela yèn dede tiyang pidak pandarakan, kajawi saking pratelanipun Jaka Bayu piyambak, inggih katitik saking solah bawa musna-muni,muna-muni. punika ingkang dados panêngêran agêng, sadaya amratandhani yèn Jaka Bayu asalipun tiyang sae, tuwin katitik bagus ing warni botên kuciwa kadhaupakên kalihan anakipun Rara Erawati, namung kantun angêntosi môngsa nipising padamêlan kemawon, sarta jangkêpipun Jaka Bayu mawi katantun rumiyin, dados botên kuciwa ing sêmu, sanadyan ing batos dipun tamtokakên ajêng, awit saking anakipun ayu tanpa cacad sarta kathah kasagêdanipun, wah Jaka Bayu kawisesa wontên ing tanganipun, nanging [na...]
[...nging] prayoginipun badhe mawi tatakrami: katantun, dados nama botên rabi pêksan saking kawisesa wau.
Gêntos kacariyos Sang Prabu Timur sampun midhangêt yèn ingkang putra Sang Pangeran Prakêmpa andon lêlayaran pamitipun dhatêng ingkang rayi sang pramèswari badhe lami konduripun, sanadyan ingkang putra pugal botên mituhu dhatêng pituturing bapa, ewadene sang prabu taksih kagungan marma, dhawuh amêmanuki ing lampahipun lêlayaran ingkang putra, bokbilih amanggih bêncana wontên ing saba paran, kasaru lêbêtipun Kyai Patih Samirana, sang prabu angintên bilih wontên damêl, lajêng kadangu: kakang baya ana gawe kang wigati dene lêbunira ora kalawan ingsun timbali.
Kawula nuwun, gusti, kawula angunjuki uninga abdinipun putra tuwan ingkang sami andhèrèk lêlayaran [lê...]
[...layaran] sami mantuk kalayan kasarakat, pisah kalihan gustinipun, amargi kabegal ing bajag wontên ing sagantên Ngindhu, barang isining baita karampas sadaya, putra paduka sang pangeran kacêpêng ing bajag lajêng kabêkta dhatêdhatêng. padununganipun, kilap lajêng kasedanan utawi kagêsangan.
Sang prabu kumêpyur ing galih ngantos angrêntahakên waspa, ketang wêlas dhumatêng ingkang putra, lajêng angandika: kakang sira amataha abdiningsun
Kyai patih tumut bela karuna midhangêt mêmêlasing pangandikanipun sang prabu, unjukipun sandika sarta lajêng adhêdhawuh samêktaning dêdamêl prang, lajêng bidhal ginêlak lampahing prajurit, mancal ing baita ambabar [a...]
[...mbabar] layar kalêrêsan angsal angin sae sampun dumugi palabuhan padununganipun bajag, enggal minggah angrampid rêdi, bajag sami
pinanggih, amargi sampun kalajêng dipun angkatakên dhatêng ing Ngindhu, para prajurit kandhêg anggènipun angrisak padununganipun bajag, wusana angsal pitakenan semahing bajag ingkang kacêpêng yèn sang pangeran taksih sugêng botên kapêjahan, nanging sampun kêlajêng dipun sade dhatêng Ngindhu, dèrèng dangu angkatipun, para prajurit lajêng bidhal saking padununganing bajag ngrantun dhatêng ing Ngindhu. Sadumuginipun ing Ngindhu lajêng malêbêt dhatêng nagari lampahipun parênca [pa...]
[...rênca] sami pitakèn dhatêng para juragan punapa wontên ingkang mêntas tumbas tiyang nama Prakêmpa, winangsulan: botên, sarta sami nêdahakên tiyangipun têtumbasan, para utusan dangu analasah wontên ing wêwêngkonipun nagari Ngindhu, ananging mêksa botên angsal damêl, sarèhning sampun tita pangupadosipun botên sagêd pinanggih, giliging rêmbagipun kêdah wangsul mantuk angaturi uninga ing Sang Prabu Timur, lajêng bêdhol jangkar ambabar layar mantuk dhatêng nagari Marutamanda. Botên kacariyos lampahing margi sampun dumugi ing nagari Marutamanda sarta lajêng ngaturi uninga ing Sang Prabu Timur, nyorahakên sadaya lampah-lampahipun titi botên wontên ingkang kalangkungan, sang prabu lêgêg ing galih gèk wontên ing pundi dununging putranipun, asrêping galih dene botên pinêjahan, karsanipun sang prabu badhe dipun sarirani piyambak kapadosan dhatêng Ngindhu pitêpang [pi...]
[...têpang] kalihan nata ing Ngindhu nyuwun pitulungipun anggaledhah tiyang sapraja, sarèhning badhe alêlampah dangu, sang nata mawi mranata nagari ingkang badhe kapasrahan ing sapêngkêripun tindakan, panggalihipun sang nata ingkang putra sang putri kados sampun kenging kapasrahan padamêlan agêng punika, namung kantun anggalih kondhangipun kemawon, awit kyai patih badhe kakarsakakên andhèrèk, salêbêtipun sang prabu tata-tata, ingkang putra sang putri kacandhak ing gêrah panas, sarta lajêng sangêt kemawon,
nata sarta sang pramèswari Dèwi Sumilir, tansah amuwuni, galihipun sang prabu pêcah dados kalih, putra kakung dèrèng kinantên pêjah gêsangipun, putra putri gêrah angranuhi, wusana saking kawêkèning galih daya-daya ingkang
nayakaning praja, pintên-pintên dhukun utawi tabittabib (dan di tempat lain). sowan ing karaton ngusadani sang putri, nanging cabar botên wontên ingkang angsal damêl.
Gêntos kacariyos anakipun juragan Pôncawora: Jaka Erawana, bagus ing warni kathah kasagêdanipun, nanging sulaya kalihan wêwatêkaning bapakipun, botên rêmên lampah among dagang, ingkang dipun rêmêni dhatêng kapriyayèn, nêdha lilah dhatêng bapakipun suwita ing ratu, nanging botên dipun lilani, sarta dipun sêrêpakên yèn kapriyayèn punika awrat pikulanipun, botên kenging sinanggi miring sarta botên kenging rinoban ing yatra, dene bilih sampun kalampahan dados tiyang agêng saya agêng kasusahanipun, kathah ingkang dipun manah sarta
kathah têtanggêlanipun, lêpat-lêpat sagêd dhumawah ing papa, aundurkaundur. saking kalênggahanipun, beda kalihan lampah among dagang ngèngèr wontên pangwasaning artanipun piyambak, botên wontên ingkang maoni sarta nglêpatakên, akathah-kathah pituturipun kyai juragan, ananging Jaka Erawana ing batos botên mituhu, namung ajrih amaoni kajênging bapa, mila dipun lampahi gêgramèn kalayan prihatosing manah, sanadyan kêcèh arta botên adamêl bingahing manahipun, ing satunggal dintên Jaka Erawana mirêng saking cariyosipun nakoda ingkang sawêg dhatêng saking lêlayaran, yèn ing nagari Marutamanda ngadêgakên sayêmbara pamulyaning gêrah mawi
sakawan anumpak baita cêmplon, bablas ambabar layar nuju dhatêng ing nagari Marutamanda, lêstantun lampahipun, dumugi ing pabeyan sumêrêp undhang-undhang katèmplèkakên ing balabag bapang wontên ing prapatan, dipun ungêlakên tètès kados carisoying nangkoda, Jaka Erawana lajêng lumampah ijèn malêbêt ing nagari, rencangipun dipun tilar wontên ing baita, dumugi ing panitèn, Jaka Erawana dipun andhêg dening juru panuksma awit solah bawanipun angantawisi bilih tiyang amônca sarta lajêng kagledhah pinanggih ing gembolanipun arta êmas sakanthong, dipun pitakèni, ngakên arta punika artanipun piyambak, kangge sangu kêkesahan, [kêkesah...]
[...an,] saha arta sambêtan punika sapele ingatase piyambakipun, awit piyambakipun anaking sudagar ing nagari Ngindhu, juru panuksma saya kirang sakeca manahingpun,manahipun. mokal yèn têmêna makatên, awit tiyang lumampah ijèn tanpa kanthi, ambêkta arta êmas samantên kathahipun, amêsthi anggènipun nyolong, Jaka Erawana lajêng
kaleban prakawis sanès-sanèsipun ingkang pêrlu, ngantos nêm wulan wontên ing kunjara botên katindakakên prakawisirpunprakawisipun. dèning jaksa, awit juru panuksma ingkang gadhah lêladosan dèrèng ngladosakên papriksan lajêng los saking bale griyanipun, saanak putunipun sadaya, adamêl kamuktèn wontên ing panggenan sanès saking kasugihanipun [kasugih...]
[...anipun] rampasan arta êmas sakanthong wau.
utawi maringi sudaning paukumanipun pasakitan ingkang sampun anglampahi paukuman, sanadyan sang nata wontên salêbêting prihatos, inggih botên karsa anglirwakakên padamêlan ingkang sampun katamtokakên. Rawuhipun ing kunjaran, sang prabu kagèt amriksa pasakitan jêjaka bagus, botên pantês yèn anglampahana kadurjanan, sang prabu adatipun botên nate karsa andangu prakawising pasakitan ingkang sawêg katindakakên utawi ingkang taksih gumantung prakawisipun, namung andangu prakawising pasakitan ingkang sampun rampungan kemawon, sarta unjukipun jaksa kêdah kalayan cêkak, prakawisipun
ngakên mungkiripun, enggal laminipun, kantun pintên paukumanipun, punika botên makatên, sang prabu botên andangu prakawising pasakitan ingkang sampun kasudhiyakakên kados sabên, andangu prakawising pasakitan Jaka bagus, jaksa gugup awit dèrèng nindakakên prakawisipun, matur bilih kasupèn, nanging sang nata botên duka, malah karsa andangu dhatêng pasakitan piyambak. Lêlaran kang kaya sira, apa sira ora olèh piwulanging wong atuwanira dene kongsi anglakoni panggawe kadurjanan, apa kang sira lakoni.
Dhuh gusti ratu kêkasihing Allah ingkang misuwur ambêk paramarta paring usada ing karogan, paring boga ing kalapan, paring têkên ing kalunyon, saha kontap ing kautaman paduka angèbêki jagad,
paduka ingkang minôngka sarana dêdamêl pamunahing ripu sakti, sarèh paduka ingkang angenggalakên suyuding para nata. Dhuh gusti unjuk kawula mênggahing pandangu paduka botên wontên titahing Allah kalêbêt ing siksa namung tiyang ingkang lampah awon, amargi saking kamlaratanipun, sanadyan tiyang ingkang lampah sae: inggih saking kasaenanipun ingkang dipun andêl-andêlakên, sarta tiyang sugih inggih saking kasugihanipun ingkang adamêl botên marêm-marêming manahipun, tiyang pintêr inggih saking kapintêranipun ingkang dipun unggul-unggulakên, sadaya punika botên sagêd oncat saking wisesaning Pangeran, ananging punapa karsanipun Pangeran amurih awon minôngka pamalêsing kalêpatan: punika botên, sayêktosipun karsaning Allah mênggahing manungsa namung amurih sae.
Ingsun eram miyarsakake aturira atètèh [atè...]
[...tèh] titih iku nelakake yèn sira kadunungan kawicaksanan, sarta nelakake yèn sira wong bêcik lan wong sugih kêna paekaning satru nganti bisa kalêbu ing pidana, apadene nelakake yèn sira wong agama Islam, apa ora mangkono.
Dhuh gusti: ratu binara,binathara. ingkang abdi sirik ngaturakên mênggahing kasaenan kawula, sami ugi kawula angalêm dhatêng badan kawula piyambak, awit punika ingkang kawula anggêp wijining kalêpatan prasasat nêdha wisa mandi, ananging punapa manungsa botên ngudi witing kasaenan supados sagêd nampèni wohing kautaman, ingkang dipun margèni saking kasagêdan, punika tiyang wicaksana ingkang misuwurakên, dede badanipun piyambak, utawi dede tiyang juru panggunggung. Makatên malih ingkang abdi sirik ngaturakên tiyang ingkang miawon dhumatêng kawula, awit malah punika ingkang
kawula anggêp mitulungi dhumatêng kawula, sagêd kawula kapanggih kalihan ratuning bumi kados panjênêngan paduka, dados kawula taksih kasambutan dèrèng suka panarimah.
Apa ingsun bakal kapêpêtan tumindake prakaranira dening panggawenira dhewe.
Gusti, punapa wontên prakawis ingkang winados badhe botên pêcah utawi botên kasumêrêpan ing sanès, ngantos bêjading jagad, kados botên.
Ingsun ora maoni marang tekadira, nanging ingsun wajib angrampungi prakarane lêlaran sajroning kunjaran, aranira sapa, kawijilanira ing ngêndi, agamanira apa, sêdyanira marang ngêndi, gonira kalêbu ing kunjaran kadakwa apa.
Kawula nuwun gusti: nama kawula pun Erawana, anakipun juragan ing nagari Ngindhu, agami kawula Islam, [I...]
[...slam,] sêdya kawula badhe sowan ing panjênêngan paduka, dene anggèn kawula kalêbêt ing kunjaran amargi kadakwa lampah nyalawados saking bêbêktan kawula yatra sangu kêkathahên, punika ingkang murugakên bilai kawula saha ingkang kawula anggêp kabêgjan agêng.
Kêpriye têgêse aturira iku lan kêpriye goningsun bisa ngandêl marang aturira.
Kawula nuwun, bilai kawula amargi kalêbêt ing kunjara, bêgja kawula badhe sagêd kadugèn sêdya kawula, saha ing têmbe panjênêngan paduka sagêd nguningani nyatanipun punapa ingkang kawula aturakên.
Kawula nuwun, sêdya kawula sowan ing ngarsa paduka sampun sagêd kalampahan.
Iya bênêr sira wis ana ing ngarsaningsun, ananging apa [a...]
[...pa] aran bêgja, mulane ingsun kapengin sumurup apa kang dadi karêpira.
Kawula nuwun gusti, awit saking sampun wontên lilah paduka kalilan anglairakên sêdya kawula, kawula nuwun mênggah sêdya kawula wau badhe ngadêgi sayêmbara pamulyaning gêrahipun putra paduka sang rajaputri.
Sang nata sakalangkung kagèt ing galih dene Jaka Erawana kaconggah ngadêgi sayêmbara, gèk punapa ingkang kangge sarana mulyakakên gêrahipun ingkang putra, awit para tabit ingkang puljulpunjul. ing kawruh panênungan, sami cabar ing damêl, ewadene badhe kacoba kapriksa mênggahing kasagêdanipun, paribasanipun wontên: giri lusi, janma tan kêna ingina, sang nata lajêng angandika: apa sira wis anggêguru bab ngèlmu padhukunan.
Kawula nuwun gusti, saking pamardinipun bapa kawula pinrêtêk [pi...]
[...nrêtêk] ing piwulang kawruh warni-warni wontên ugi tandhanipun kasagêdan kawula saking para guru sawatawis, nanging ingkang langkung pêrlu kalangkunganing manungsa botên saking wêwarahing guru, saking kalêpasaning budi padhang. Usada saking juru ngracik jampi punika beda kalihan usada pêparinging Allah ingkang
Sang nata sakalangkung ngungun anguningani sêrat-sêrat pratandhaning kasagêdan kathahipun 36 cocog kados tangguhipun sang nata salêbêting galih, yèn jêjaka punika dede tiyang sabarangan, sang nata lajêng adhêdhawah dhumatêng
putriningsun nini putri ana ing ngarsaningsun, lah ing mêngko kapriye kang dadi lêkase karêpira, apa sira ngêtrapake isarat utawa têtumbal, lan ngêmpakake gêndam, guna dhêsthi tuwin donga panênungan, apadene namakake têtômba sapanunggalane.
Kawula nuwun gusti, sadaya punika botên dados sarana pamulyaning gêrahipun putra tuwan, namung kawula nyuwun lilah kapanggih ing putra paduka badhe kawula tarik alusipun dening kawruh daya prabawa.
Sang prabu rêngu ing galih amidhangêtakên kamipuruning aturipun Jaka Erawana nyuwun kapanggih ingkang putra sang putri dhawuhipun, iya bakal ingsun pituruti [pituru...]
[...ti] aturira, nanging yèn cabar gawenira, amêsthi sira ingsun kêthok gulunira padha ing sanalika iku.
Kawula nuwun gusti, punika pangandika ingkang pantês kawula luhurakên, sarta badhe kawula lampahi kalayan eklasing manah anglampahi paukuman pêjah, bilih kawula botên sagêd ngantasingêntasi. damêl.
Jaka Erawana lajêng kadhawuhan ngirid malêbat dhatêng ing kadhaton, sang putri gêrahipun saya ngranuhi, rinubung ing êmban cèthi parêkan, sarta tansah tinangisan dhatêng ingkang ibu. Dhatênging utusan ngirid Jaka Erawana lajêng munjuk sang pramèswari, gusti sowan kawula kautus raka paduka sang prabu angirid pisowanipun dhukun neneman sagah amulyakakên gêrahipun putra paduka sang putri.
Sang pramèswari angandika, aku nganti rumasa jêlèh nampani dhukun paringe sang prabu, siji ora ana kang olèh gawe, mung padha umbag, ngumbakake kapintêrane, [kapi...]
[...ntêrane,] pêrlune olèha opahan pangangacêmonge, iki manèh sing isih bocah yèn ngêntasana gawe.
Kawula nuwun gusti, sanadyan taksih lare nanging kados kenging pinitados, awit kathah kasagêdanipun.
Kawula nuwun, inggih sandika, Jaka Erawana lajêng kèrid ing lampahipun utusan, dumugi ing ngarsanipun sang pramèswari lênggah konjêm ing siti, sang pramèswari rêsêp ningali, ciptaning galih: bocah iki bêcik têmên trêpsilane, dhasar
prabu, kang mangkono iku apa ora gawe marasing atimu.
Kawula nuwun gusti narpadayita ingkang pinuji ing jagad, sakalangkung panuwun saha pamundhi kawula sih marmanipun gusti kawula, punika sampun kawula sumêrêpi saha sampun kawula sanggêmi, botên langkung namung pangèstunipun gusti kawula ingkang kawula suwun, sagêda angsal damêl.
Kawula nuwun, mênawi kalilan kawula nyuwun kapanggih putra paduka sang putri, badhe kawula sumêrêpi punapa ingkang dados talajêring gêrahipun, punapa namung cêkap mawi usada kemawon, punapa kêdah mawi kadêmèk ing tangan.
Saiki nini putri lagi turu, wis têlung dina ngagak-agak ora ngliyêp.
Punika malah kêlêrêsan gusti, awit lampahing rah kenging katitik saking kêndho kêncênging ambêkan.
Jaka Erawana lajêng kairid piyambak dening sang rajaputri dumugi ing gêdhong pasarean, sang putri kapanggih sare miring katingal ototkingototing. jangganipun anggalêr cêmêng, Jaka Erawana lajêng sumêrêp kemawon yèn ingkang dados jalaraning gêrahipun sang dèwi saking otot ingkang anjog ing sirah kagubêt ing bayu ijêm, lajêng dipun pijêt alon kawangsulakên ing ênggènipun lami, sang putri nglilir saking sare sampun waluya jati, lajêng dipun rangkul dhatêng ingkang ibu sang pramèswari, sarta lajêng enggal angaturi uninga ing sang prabu ing sêngganging gêrahipun ingkang putra, sang nata gupuh têdhak ing kaputrèn, ingkang putra lajêng rinangkul sarta adhêdhawuh dhumatêng Jaka Erawana sangêt ing suka bingahipun sang prabu, Jaka [Ja...]
[...ka] Erawana kadhawuhan mundur kaparingakên dhatêng kyai patih, sarta lajêng ingandikakakên sinau ulah praja, andhèrèk sarta angladosi kyai patih, lajêng kakarsakakên tumut angrêmbag prakawis, botên antawis lami katitik kasagêdanipun sarta sugih wiweka agêng kasujananipun, sang prabu sakalangkung pirêna ing
kapacang dados jatukramanipun sang putri badhe kalampahan tumuntên, punapadene kagadhang badhe dados pamongipun sang putri bilih sampun jumênêng anggêntosi ingkang rama.
Gêntos kacariyos, kados sarêng lampahipun,
angêntasi damêl, awit Jaka Erawana putus ing ngèlmi padhukunan, kyai juragan asantun cipta, manah anakipun èstri Rara Erawati, sampun diwasa dèrèng wontên pasanganipun ingkang panuju ing manah, lajêng pirêmbagan kalihan semahipun Nyai Juragan Pôncawati, têmbungipun:
Bokne: Wis lawas bocahku tukon Jaka Bayu kang wis dak mardikakake sarta kang banjur dak kanthi dadi kondhangku laku among dagang, katitik
kang wis tumindak, utawa kang durung tumindak, tuwin kang pancèn ora bisa tumindak kudu malêbu ing celengan, dene kang isih tumindak cundhuk lan kèh sathithiking barange, gunggungane tikêl lan kang wis kalakon, kasugihaku wis kêna ingaran tanpa wilangan. Ana kang agawe eraming atiku manèh, Jaka Bayu iku sêpi marang pamrih lan ora dhêmên marang dhuwit, dak wèhi dhuwit sèwu wang mas dibalèkake, sajêgku urip lagi tumon iki wong ora dhêmên marang dhuwit. Sarèhning Jaka Bayu iku rupane bagus, kalakuane bêcik, kandhane anaking juragan gêdhe, wis akèh labête marang aku, karêpku arêp tak pèk mantu dhewe, mungguh karêpmu kêpriye.
Sadèrèngipun kula amrayogèkakên dhatêng karsa sampeyan punika. Kula apratela rumiyin, [rumiyi...]
[...n,] kula sampun nate pranggulan sapisan kalihan Jaka Bayu nuju anjênêngi tiyang ngudhunakên soga tingi saking gudhang, kula pitakèni gita lajêng andhodhok, pitêmbunganipun alus andhap asor ngrêsêpakên manah. Kula inggih amastani warninipun sae, pantês dados lakinipun putra sampeyan pun êbèng, nanging mênggahing salira sampeyan punapa badhe botên angsal pocapan awon mupu tiyang tumbasan, katomah têmên putra sampeyan botên pajêng laki, môngka sayêktosipun pintên-pintên ingkang sami nakèkakên, anaking sudagar sugih-sugih tuwin anaking priyantun sami sampeyan tampik, dalah putraning punggawa inggih sampeyan tampik ugi, glèthèk pêthèlipun napungnamung. mupu lare tumbasan, ingkang makatên punika
mungguhing aku ora duwe sumêlang pisan-pisan, lan ora gigrig kataman ing ujar ala kang dudu saka panggaweku, mangkono manèh mungguh yêktining kawruh bêcik iku ora têdhas ing ala, karodene manèh bêcik mupu wong tukon kang ana ajine tinimbang milala anaking priyayi kang tanpa aji.
Kula inggih andhèrèk sakarsa sampeyan, namung sok sampuna matur, dene ing batos kula pancèn amrayogèkakên karsa sampeyan wau, kalihdene malih mênggahing tiyang èstri bingah anglampahi kirang sandhang kirang têdha anggêripun kalihan ingkang jalêr tinimbang ingênjong-ênjong nanging
putra sampeyan pun êbèng malah badhe amisesa dhatêng ingkang jalêr, awit laki [la...]
[...ki] angsal lare tumbasan.
O, aja duwe cipta mêngkono bokne, gêdhene kêprungu marang anakmu si êbèng amêmurung laku kautaman, iku dudu kudangaku yèn anak wadon misesa marang kang lanang, wajibing wadon mung kudu bêkti marang laki, yèn ora mêngkono sok ora bêcik dadine, mulane akèh wong wadon laki pindho ping têlu saka pawitan wani marang wong lanang. Karodene manèh bakal
marang pamrih tajêm polatane dene durunge kawadaka mung saka durung ana mangsane kawêdhar bae, rupane isih ginawe wadi. Ing mêngko kowe nuli tata-tataa sasaput prantine wong arêp mêmantu, tak arah tumuline kalakon, nanging sarate aja kuciwa ing sêmu [sê...]
[...mu] Jaka Bayu arêp dak tari dhisik gêlême nglakoni utawa ora, karodene anakmu si êbèng konên angladèkake pawohan yèn Jaka Bayu wis ana ing ngarêpku.
Nyai juragan mundur saking ngajêngan lajêng anjujug ing paningrat panggenanipun nyêrat Rara Erawati, sarwi wicantên, êbèng dene wis sore têka isih ambathik.
Kantun sakêdhik êmbok, kêtanggêlan mênawi botên dipun rampungakên pisan.
Biyang: sesuk apa ora kêna manèh, tak jungkati mrenea, dene nganti mruwun ora kambon lênga.
Dhasar inggih kala wau siyang kula mêntas kramas, dèrèng lisahan.
Layak. Bok Sombro jupukna cêncêman lênga ing brêsihan kae.
Yèn dokoki jêruk purut, kowe kuwi kakehan.
Rara Erawati lajêng dipun sêrati, remanipun angandhan-andhan kados wudharing sêkar bakung, mawur kenging samirana,
pangangge, bilih sampun, dipun undang bapakipun dhatêng pringgitan angladosna pawohan, Rara Erawati anggraita yèn badhe dipun tontoni ing tiyang, ananging sintên ingkang badhe nontoni, Rara Erawati dèrèng kamirêngan, Rara Erawati lantip ing panggraita botên purun ngadi busana, ngangge tapih bathik bolurambat sampun masêm, kêmbên rintik kêthelan. Rasukan sêmbagi pêthak wêdalan ing Kusta, namung ngangge supe kêkalih, supe suwasa mulya ing dariji
Indhu kantun lasipun kemawon, sanadyan intênipun alit-alit sunaripun kados srêngenge ingkang sawêg mungup saking tancêbing langit, godhohing kuping miyar-miyar kados pradapa, tansah adamêl ebahing sêngkang pindha lintang liwêran angubêngi wadana ingkang sawang rêmbulan, botên kacôndra sampurnaning warninipun Rara Erawati, lajêng kèrid ing rena mêdal dhatêng paringgitan marêk ing yayahipun.
Kyai juragan sapêngkêripun ingkang èstri nyai juragan, ngundang Jaka Bayu sarta sampun dhatêng wontên ing ngajêngipun, pangintênipun Jaka Bayu botên sanès namung badhe
anggarap pagawean, arêp tak jak rêmbugan seje. Aku kok durung tau takon umurmu. Apa wis ana rongpuluh taun.
Sampun, sawêg lumampah, têtêpipun kalih dasa taksih kirang wolung wulan.
Lagi sangalasane, punjul patang sasi. Karo adhimu si bèng kacèk akèh, umure lagi nêmbêlas lumaku. Wontên ingkang karaos manahipun Jaka Bayu saupami katantun kapêndhêt mantu kaangsalakên anakipun èstri ingkang kapamèrakên wau: gèk kadospundi polahipun, purun: dede kajêngipun, ingatasipun putraning ratu angsal anaking sudagar: nistha sangêt, wah dèrèng mêsthi ayu, botên purun, ajrih dening kawisesa, salêbêting manah tobat dhatêng ingkang rama anggènipun kamipurun nyulayani karsanipun, sawêg manah manah [ma...]
[...nah] badhe wangsulanipun, kasêlak dipun wicantêni malih.
Yèn wong lanang wis umur 20 taun iku wis wayahe rabi, ingatase kowe apa durung duwe niyat rabi.
Manah kula taksih têbih ingkang makatên, taksih rêmên lamban, awit pintên-pintên rêribêd ingkang tumuwuh saking manahing èstri, prasasat juru panggodha ingkang botên wontên sampun-sampunipun. Sawêg dumugi samantên wangsulanipun Jaka Bayu kasaru dhatêngipun nyai
mêngkono iku cikbèn apa, pêrlune rak mung agawe edaning wong bae, kok ana liyane manèh: ora, sarèhning
dadakan. Kyai juragan asrêp manahipun, kadugèn ingkang sinêdya.
Rara Erawati sasampunipun angladosakên lancang pakinangan, lajêng wangsul malêbêt ing griya, lampahipun amucang kanginan sarwi nolih-nolih amaoni pucuking kasêmêkan kalingkab dening sumiliring angin.
Jaka Bayu kados pêcat nyawanipun tinilar calèrèt gombèl nyulinga, ringas polatanipun, supe wontên ngajêngipun kyai sudagar, rêngêng-rêngêng ngantos kawêdal:
mijil saking suyasa tan aris / byar katon cumlorot [cumlo...]
[...rot] / sapa wonge ingkang nora kagèt / nadyan sira jêjanggan wêwasi /
undang mrene arêp dak jak rêmbugan bab gonku arêp duwe
Erawana kang arêp tak êntas, adhimu Rara Erawati.
Durung karuwan, mung arêp tak tubruk-tubrukake bae, anggêre babag karo umure, wong bocah wis akir balèg.
Dene kok sawêk umur nêmbêlas taun, kasêsa-sêsa ingkang dipun kasêsani punapa. Bok kapadosakên jodho ingkang prayogi, sampun dipun tubruk-tubrukakên makatên, mêsakakên ingkang nglampahi. [nglampah...]
Olèhku arêp nubruk-nubrukake mau saking wudhune, ora ana kang nakokake, ayake saka kiwaning rupane iku.
Môngsa botên wontên ingkang nakèkakên, kula mirêng pintên-pintên ingkang sami ngêbun-êbun enjing anjêjawah sontên, panjênêngan sampeyan botên kaparêng.
Bênêr, olèhku nampik iku mung andhisiki laku bae, ora wurung adhimu yèn ditontoni bakal tinampik.
Sabab ala rupane, wagu tênagane, kiwa polatane.
Mênawi kula mastani botên makatên, dados kosok-wangsul. [ko...]
[...sok-wangsul.] Lha wong sing ngarani kowe:
ugi lajêng apradandosan lajêng mangkat babar layar lêpas lampahipun.
KerkenanipunKengkenanipun. kyai juragan, Bagus Bisaka cinêndhak: sampun dumugi ing nagari Marutamanda sarta sampun angsal sêsêrêpan yèn Jaka Erawana angsal damêl anggènipun ngadêgi sayêmbara pamulyaning gêrah sarta sampun angsal ganjaran kakulawisudha dados punggawa agêng apangkat adipati saha kapacang badhe dados êmbananipun sang putri ingkang binadhe raja, sangêt ing bingahipun, Bagus Bisaka lajêng lampahipun kandhêg ing regol, canthèl atur dhatêng abdi ingkang saos, kauningan lajêng katimbalan, [katimba...]
[...lan,] sang adipati botên pandung dhatêng ingkang paman bagus Bisaka enggal binagèkakên kalayan taklim, Bagus Bisaka sampun sumêrêp ing kaluhuranipun ingkang putra, sakalangkung angaosi sarta lajêng matur sarèh ingutus ingkang rama, sang adipati kumênyut ing galih kèngêtan dhatêng ingkang rama ibu sarta ingkang sadhèrèk,
sadaya-sadaya taksih saking brêkahipun raka ijêngandika kyai, sarta kula botên supe anggèn kula dipun juju kados pêksi dipun kêmpit kados wade pinrêtêk ing piwulang warni-warni pintên-pintên guru kula ingkang bayaranipun kathah, punika saking raka ijêngandika kyai
sampun apangkat agêng, ananging botên badhe ngalitakên kaluhuranipun têtiyang sêpuh kula, nanging kula kêdah nyuwun lilahipun sang prabu rumiyin, sarta mranata prakawis ingkang kula bêbahi nindakakên salêbêtipun kula kêkesahan.
Adipati Erawana sampun saos unjuk nyuwun lilah tuwi têtiyang sêpuhipun, amargi sampun lami botên kapanggih, ngiras pantês badhe anjênêngi pikramèning sadhèrèkipun èstri, laminipun kaangkah namung sawulan, dhawuhipun sang prabu sampun kaparêng sarta botên kalilan langkung saking sawulan, sang adipati lajêng apradandosan, ambêkta rajakaputrèn sarta barang raja pèni badhe pasumbangipun dhatêng ingkang sadhèrèk, sarta karsanipun lampah lêlancaran namung ambêkta abdi sacêkapipun, botên bêkta prajurit sinêlir, kagalih makèwêdi bilih wontên griyanipun ingkang rama, sarêng sampun samêkta lajêng
bidhal babar layar lêpas lampahipun, sarêng pikantuk tigang dintên dumugi tikunganing sagantên Indhu
kêkiwul pangrampasing bajag, baita katarik ngantos dumugi pinggiring rêdi ingkang ngongkang sagantên, inggih punika padununganing bajag ingkang ambêbegal, botên dangu bajag ing dharatan ambyuk dhatêng baita angrêrayah sarta anyêpêngi tiyang lajêng kabêsta kainggahakên ing
ing ngriku kathah panunggilanipun tiyang pasakitan, ugi panunggilanipun [panunggi...]
[...lanipun] tiyang lêlayaran dipun begal, punika dipun sadèni saking sakêdhik, makatên pandamêlan bajag ing pulo suwung.
Gêntos kacariyos lampahipun Jaka Bayu sarencangipun awaking baita
liyan nagari, lampahipun ugi kabegal ing bajag, botên sanès kados lêlampahanipun Adipati Erawana, lajêng kalêbêtakên ing
manah namung pasrah dhatêng ingkang damêl gêsang, sarta nêtah dhatêng sariranipun anggènipun kamipurun nyulayani karsanipun ingkang rama satêmah nandhang papa cintraka rambah-rambah sarta dèrèng angsal pangapura, tobat salêbêting manah, bilih sagêd luwar saking sangsara namung badhabadhe.
miturut ing sapangrèhipun ingkang rama, sampun ingkang dhumawah ing sakit, sanadyan dumugia ing pêjah badhe dipun lampahi kalayan eklasing manah.
Kacariyos salêbêting guwa pakunjaran, antawis wontên tiyang sèwu dipun cadhong sêkul gabah arang ulamipun gêrèh, sabên dintên suda wêwah, ingkang kawêdalakên lajêng kasade dhatêng ing tanah-tanah, makatên pandamêlipun bajag ing
kawruh ing kaprawiran, kagèt sumêrêp Jaka Bayu kalêbêt ing kunjaran, lajêng dipun cêlaki sarta dipun rangkul, têmbungipun: adhi sampeyan [sa...]
[...mpeyan] kabilaèn kados kula.
Jaka Bayu gêntos angrangkul, kakang Erawana sadhèrèk kula jalêr, kula sampun kaping kalih punika kalêbêt ing kunjaran ngriki, ananging ingkang rumiyin lajêng kalêbêtakên ing romah sakit amargi saking sakit, sarêng sampun saras lajêng kasade dhatêng rama ijêngandika kyai juragan.
rama ijêngandika kyai tansah angalêm, rumaos kawon kalihan sampeyan.
Kados sanès êmpanipun kasagêdan kula wontên ing papan ngriki. Kula inggih sinau ulah prang, piwulanging guru tumplak sadaya, ananging kala samantên manah kula kirang majêng dhapur botên kalêbêt.
[Reply]	Lumut August 3, 2010 at 2:29 pm
[Reply]BORO_KIDUL Reply:August 3rd, 2010 at 2:43 pmgolek tukang sing akeh nggo mbangun stadion
[Reply]gan4sht Reply:August 3rd, 2010 at 4:43 pmgolek duwek seng akeh
ya iku kaisar ka-6 saka Dinasti Ming kang kakuwasaan nalika taun 1435 nganti tekan 1449 banjur nguwasani meneh nalika taun 1457 nganti tekan dhèwèké mati ya iku nalika taun 1464, uga dikenal kanthi jeneng Kaisar Tianshun (
dadi anak pertama saka Kaisar Xuande lan Permaisuri Sun.[1] Zhu Qizhen dadi kaisar sawise Xuande wafat nalika taun 1435 lan rezime diwenehi jeneng Zhengtong.[1] Nalika jaman semana dhèwèké umure nembe wae 8 taun[1]. Perkara iku ndadèkake kaisar Ming pisanan kang munggah tahta nalika isih bocah.[1] Saka bimbingane para pejabat kang pengalamane wis akèh saka rezim bapake, kestabilan warisan rezim sadurunge bisa dipertahanake.[2] Nanging sawise ibune lan saperangan pejabat tuwa wafat, dhèwèké wiwit gumantung marang kasime, Wang Zhen.[2] Pungkasan iki Wang dipromosikake kanggo dadi pananggung jawab urusan seremonial, posisi kang disalahgunakake déning dhèwèké nalika njabat.[2] Wang melu cawe-cawe ana ing korupsi lan nyingkirake para pejabat jujur kang ndadekake situasi ana ing nagara wiwit kaco, kajayaan kang wis ana ing sadurunge wiwit ilang lan mrosot nalika ana ing pamaréntahan Zhengtong.[2]
^ a b c d e (id)www.kaskus.us
^ a b c d (id)www.tionghoa.com
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kaisar_Zhengtong&oldid=1079393"	Kategori: Tokoh Dinasti Ming	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.59, 3 Sèptèmber 2016.
kelompok peksi pengarung toya ingkang salira agnèg lan berkaki ndawa, saking suku Threskiornithidae ing pundhi ibis kalebet ing salebeting . Sedaya spesies ibis-sendok nggadahi paruh ingkang
dangkal, kaliyan menusuk-nusukkan utawi nggerakaken paruhipun ingkang setengah kabuka ing tengen-kiwa ing salebeting toya utawi blethok. Menawi wonten kéwan akuatik alit kadasta serangga, krustasea utawi ikan alit nyentuh bagian salebeting, paruh tersebut badhe ngatup kaliyan
saking ing air asin, ananging mereka saged dipunpanggihaken ing kaping kalih habitat kasebut. Mereka nghabisaken wekdal berjam-jam sedinten namung dipunengge madang. Ibis-sendok asifat monogami, menawi namung kangge setunggal musim. Katah spesies bersarang ing pepohonan utawi semak buluh, kadang-kadang sami kaliyan ibis lan kuntul. Jantan ngempalake material kangge sarang, umumipun arupa ranting alit utawi rerumputan, kadang-kadang dipunpendhet saking sarang bekas. Sedangkan betina menganyamnya dados wujud
Ibis-sendok erasia (Platalea leucorodia): Ibis-sendok ingkang paling nyebar
minor): nyebar ing Taiwan, Cina, Korea lan Jepang.
Ibis-sendok raja (Platalea regia): Katah dipunpanggihake ing Australia tenggara, ananging ugi ing jumlah alit sedikit ing pinten-pinten panggenan ing bawana punika, lan ing
alah Barat lak)akeh seng lali,
nek ono pun isin arek ngomong jowo… ngelok nang kampung2 wong cino pun iso ngomong jowo,
o Wong sing ORA JUJURWong sing nek ngentut terus nyalahke wong liyo.o Wong GOBLOGWong sing ngempet ngentut sampai jam-2-an.o Wong sing JEMBAR WAWASAN'EWong sing ngerti kapan kudu ngentut.o Wong sing SENGSOROWong sing pengin banget ngentut ning ora iso ngentut.o Wong sing MISTERIUSWong sing nek ngentut wong liyo ora ono sing ngerti.o Wong sing GUGUPANWong sing ujug-2 nyetop entute nek pas lagi ngentut.o Wong sing PERCOYO DIRI (PD)Wong sing ngiro nek entute dhewe ambune mesti wangi.o Wong sing KEJEM (SADIS)Wong sing nek ngentut terus dikibasno nang koncone.o Wong sing ISINANWong sing nek ngentut terus ke'isinan dhewe.o Wong sing STRATEGISWong sing nek ngentut ning ngarep'e wong lio iso nylamurke entut'e nganti wong lio ora kepikiran maneh.o Wong sing BODHOWong sing nek bar ngentut terus ambegan njero-2 dienggo ngganti entute sing metu.o Wong sing GEMIWong sing nek ngentut metune diatur sethithik-2.o Wong sing SOMBONGWong sing seneng ngambu entute dhewe.o Wong sing RAMAHWong sing seneng ngambu entute wong liyo.o Wong sing ORA RAMAHWong sing nek ngentut malah mendhelik lan ngamuk-2.o Wong sing KE-KANAK-2-ANWong sing senenge ngentut nang njero banyu ben iso ngematno munine blekuthuk-2.o Wong sing ATLETISWong sing nek ngentut karo ngeden.o Wong JUJURWong sing ngakoni nek awak'e bar ngentut.o Wong PINTERWong sing iso niteni ambune entut wong lione.o Wong SIALWong sing dientuti terus karo wong lio.o Wong sing KURANG KONTROL DIRIWong sing nek ngentut mesthi katutan ampase.o Wong sing ORA IKHLASNggak mambu entute dewe wong liya sing mambu muring- 2.o Wong sing GEMIWong sing menowo ngentut metune swara entut di-endat-2 dadi ping 7.o Wong sing SOK AMALWong sing menowo ngentut metune dibrolno sak
dawa lan sajak ndandang gulo.o Wong RADUWE GAWEANNdiskusekake soal entut (kayata sing maca).Tambahan :Wong GENDHENG : Wong sing ngamati ciri-2-ne wong liya saka carane
KANG SARTONO OJO GEGABAH LEK NGREKRUT PEMAEN.OJO KOYO AMOAH NDISEK KAE………!!!!!! KANG SARTONO PASTI ISO,SOALE ” ISO JALARAN
Pangageman Kajawen Surokarto Tumrap Kakung, Yosodipuro, c. 1995, #87	Katalog:Pangageman Kajawen Surokarto Tumrap Kakung, Yosodipuro, c. 1995, #87Sambung:-
Mênggah ingkang badhe katêrangakên ing ngandhap punika, bab pangagêman kajawèn Surakarta tumrap kakung, sayêktosipun ingkang kalimrah sami dipun lampahi ing wêkdal punika. Sarta dhasaripun saking tatacaraning mangagêm ing karaton Surakarta. Dene katêrangan punika, awêwaton warah dalêm sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping IX rikala taksih asma Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom.
Sadèrèngipun nêrangakên isining pênggalih dalêm ing bab caranipun sarta mathisipun mêngagêm kajawèn, prêlu langkung rumiyin dipun wuningani, bilih wêkdal punika, tumrap ing kalanganing karaton Surakarta, wontên têmbung Jawi jangkêp. Malah wêtahipun, Jawi jangkêp sowan padintênan, kacêkak: SP.
1. Dhêsthar (ikêt blangkon). Blangkon punika, saking têmbung blangko. Têgêsipun sampun dados, kacithak kantun ngagêm.
2. Rasukan krowok. Têgêsipun krowok ing wingking minangka mapanipun wangkingan utawi dhuwung. Rasukan krowok punika wontên wêrni-wêrni: atelah, ingkang bênikipun ing têngah saking jangga mêngandhap. bêskap, bênikipun tangkêpan mangiwa. Takwa, kados bêskap nanging [na...]
[...nging] ngandhap panjang lancip. Punika mligi pangagêman ratu. Langênharjan, ing ngajêng jas bikak "kilenan", punika kados atelah nanging botên dipun bênikakên, ing nglêbêt mawi rumpi pêthak. Punika pêngagêmanipun santana dalêm riya nginggil, pangeran sêntana sarta putra dalêm ingkang sampun asma pangeran (pangeran putra).
4. Èpèk dalah timang saha lèrèpipun.
6. Wangkingan (dhuwung utawi kêris).
7. Lambaran suku (sêlop utawi canela). Namung manawi mlêbêt karaton, wiwit ngancik kêmandhungan, botên kalilan dipun agêm/angge.
Manawi wontên sêrat dhawuh pasowanan, dipun sêbatakên "pêngagêman Jawi jangkêp padintênan", punika têgêsipun, rasukanipun botên pêthak botên cêmêng. Dados wêrni punapa kemawon kalilan (biru, jêne, ijêm, dhawuk lsslan sanès-sanèsipun (dan di tempat lain). ). Kajawi manawi dipun sêbatakên pêthak, inggih kêdah pêthak. Dipun sêbatakên cêmêng, inggih kêdah cêmêng. Dene undha-usukipun rasukan, manut pangkat kalênggahanipun piyambak-piyambak. Abdi dalêm jajar, lurah, mantri, panèwu, bupati anom, bupati, tuwin santana panji saha riya ngandhap, rasukanipun
atelah. Manawi santana dalêm riya nginggil, pangeran wayah sarta pangeran putra, agêmanipun sikêpan. Punika manawi nuju pasowanan agêng. Manawi sowan padintênan, kajawi warninipun botên pêthak botên cêmêng kados katêrangakên ing ngajêng punika
Tumrap dhêsthar (blangkon), abdi dalêm jajar sapanginggil dumugi bupati, blangkonipun kêdah mawi kuncung, mondholanipun cêkok.cêkok - bulatan blangkon bagian belakang. Nanging santana riya nginggil dumugi pangeran putra, dhêstharipun botên mawi kuncung sarta mondholanipun jêbehan.jêbehan - bagian belakang blangkon yang lancip kiri-kanan.
Sabuk, manawi cakrik utawi kadamêl saking cindhecindhe - salah satu jenis daripada sabuk. punika namung agêmaning ratu. Manawi sapunika, limrahipun mandhap dumugi pangeran putra, pangeran wayah sarta riya nginggil.
Èpèk, ingkang kalilan mawi untu walanguntu walang - salah satu moif daripada epek. kablodir namung para pangeran putra, pangeran santana (wayah) riya nginggil. Sanès-sanèsipun
putra, botên kalilan mawi cakrik lèrèng.
Kasêbut nginggil punika wau, baku-bakunipun pangagêman Jawi jangkêp, adhêdhasar saking karaton saha tumrap karaton Surakarta. Pêprincèn salajêngipun.
Perangan ingkang sampun kawiru, kaasta ing asta têngên, dene ingkang wontên pêngasihipun,pêngasih - bagian tepi ujung kain yang biasannya putih. kaasta ing asta kiwa. Wironipun kapara kathah, malah kapara dipun wudhari sawatawis, suprih katingal wontên têkukan tilas wiron. Pêngasih, ugi kawiru alit, karumiyinakên kaubêtakên mapan ing sangandhapipun lêmpèng têngên, kapara nglojok wingking. Pamrihipun, manawi kagêm sila, utawi mlampah, botên sumilak. Manawi sampun mapan ing têngên wingking, sawêg ingkang wontên wironipun, kaubêtakên mangiwa, kaprênahakên ing têngah padharan. Ing ngandhap, kaangkah sampun ngantos ngadhal mèlèt, têgêsipun, nyamping ing nglêbêt, sampun ngantos katingal, kapara radi andhap ingkang ngajêng sakêdhik. Paningsêt punika, ubêtipun ugi mangiwa, ngêtutakên ubêting nyamping. Sarta kawiwitan saking ngandhap. Manawi dèrèng kulina, sadèrèngipun ngagêm paningsêt, sagêd dipun tangsuli rumiyin. Rèhne paningsêt punika, pamrihipun ugi kangge dhasar tumrap sabuk, supados sagêd waradin, mila ubêtipun sagêd mandhap minggah, kaangkah waradinipun. Langkung-langkung sawangan ing wingking. Manawi prêlu, dipun sêsêli tepong, ing wingking ingkang
ing saênggèn-ênggèn, sabab botên badhe katingal. Kaslêmpitakên utawi dipun pênitèni.
Katungka ubêting sabuk, kêdah saking nginggil, sarta ugi ngêtutakên ubêting sêtagèn, dados inggih mangiwa. Mandhapipun dipun sap dhapur ngiris bung, têgêsipun nyêlot mandhap, nyêlot agêng sap-sapanipun. Nanging upamia dipun angge waradin sami upaminipun 2 nyari inggih prayogi kemawon. Punika gumantung panjang cêlakipun bangkekanipun ingkang ngagêm. Ingkang prayogi punika, kaangkah kadhawahna watawis 2 nyari sangandhaping cêthik. Sarta sapipun cacah 5. Sabab manawi namung sap 4, katingal kirang mbangkèk, sawangsulipun manawi langkung saking 5, katingal brukut. Tuwin kekuk tumrap sumêngkêlitipun kêris. Têlas-têlasaning sabuk, kaangkah sampun ngantos dhawah wingking, katingal ing krowokaning rasukan, sabab nama botên rêsik. Ingkang prayogi sarta sêmbada, sabuk punika wiwit saking padharan radi iring kiwa, ngubêt mangiwa, têlasipun ing padharan iring têngên. Pamrihipun, manawi kaetang sapipun, ing wingking cacah 5, ing ngajêng cacah 4, nyuda katingalipun agênging padharan. Lajêng dipun tangsuli, utawi dipun pênitèni, utawi dipun tlêsêpakên.
Kasusul ngagêm èpèk. Timang kadhawahakên têngah lêrês, lèrèp ing kiwa, dados têgêsipun ubêtipun èpèk ugi mangiwa. Manawi gagrag karaton Surakarta, mapanipun èpèk, wontên ngandhap watawis kalih têngah utawi 2 nyari saking têpining èpèk ing ngandhap. Mila manawi sabuk mawi dipun tangsuli, inggih kapara ngandhap, lajêng dipun tutupi èpèk.
Wangsul bab nyamping ingkang cakrik lèrèng, tumrap karaton Surakarta agêmaning ratu, ingkang prêlu dipun gatosakên punika, dhorèngipun kêdah mandhap ing suku kiwa. Dhorèng ing wiron, ugi mandhap suku kira. Mila manawi sok têmpuk dhorèngipun wiron kalihan nyamping, punika têmtu kêlintu anggènipun miru.
Andhap inggilipun nyamping, punika sajatosipun ing kina, wontên undha usukipun. Abdi dalêm botên kalilan andhap ngantos klèmbrèh. Nanging sapunika, watonipun sampun ngantos katingal polokipun, nanging sampun ngantos kêtêbihan sangandhaping polok. Mila manawi wiwit nyampingan (tumrap njawi karaton ingkang adhakan mawi sêlop), sêlop dipun agêm rumiyin, supados dadosipun inggih sumbut kalihan manawi sampun ngagêm sêlop, botên badhe kandhapên utawi kinggilên.
Wiron, punika botên prêlu dipun japit, saugêr sampun pêjah, limrahipun botên badhe wudhar. Ewasamantên manawi rêmên mawi japitan, prayogi sampun ngantos katingal. Dados radi 2 utawi 3 wiron ing nglêbêt. Sarta botên prêlu kajapit ngantos têlas dumugi wingking sabab kirang bokêt manawi kangge mlampah utawi
wangkingan (dhuwung). Wangkingan punika sumêngkêlitipun wontên ing sabuk sap 3 saking ngandhap, sêmu sumendhe miring sikut têngên.
Dados botên kenging sumendhe mangiwa, sabab ukiranipun, lajêng tumungkul. Punika manawi kajawèn, dipun wastani botên tatakrama botên susila. Pasêmonipun "mrentah supados sintên ingkang wontên ngajêng, tumungkula!" Namanipun "ngewal", wontên ingkang mastani "nyothe". Tumrap kajawèn langkung-langkung karaton, punika dadaos awisan.
Pêndhok kêmalo, abrit, namung agêmaning para sêntana canggah dalêm sapanginggil. Manawi warèng, kêmalonipun ijêm. Tumrap abdi dalêm, ingkang kalilan mawi pêndhok kêmalo abrit, namung bupati. Bupati anèm, ijêm. Sanès-sanèsipun botên kalilan mawi kêmalo. Tumrap ing karaton, sêlut punika ugi botên kalilan.
Tumrap kajawèn, warni punika wontên watonipun mligi, ingkang beda kalihan wontên sanès kajawèn (Surakarta). Kapitadosan kajawèn (Surakarta) adhêdhasar pênggalihan dalêm Ingkang Sinuhun Pakubuwana IX, jumbuhipun warni tumrap sabuk lan èpèk, punika wontên namanipun, dayanipun ingkang sagêd nggigah watak utawi ngèngêtakên jiwanipun ingkang mêngangge utawi mêngagêm. Ingkang lèrègipun nuntun dhatêng tatakrama lan kasusilan. Ing ngandhap punika, sawatawis jumbuhing warni ingkang awêwaton raos kajawèn (Surakarta). Mêkatên ugi ing wanci punapa trêpipun dipun agêm, sarta tumrap sapintên ênèm sêpuhipun ingkang ngagêm. Têgêsipun ngungak sêmbada lan botênipun utawi kadospundi kawontênanipun. Nanging ingkang baku, pêparinging pêpèngêt dalêm ingkang sinuhun, kados suraosing ukara:
Nyandhang mênganggo iku dadya sarana amêmangun manungsa jaba jêro. Marmane, pantêsên panganggonira, trêpna kalawan kaananing badanira. Wujud lan warnane
ngagêmipun: tan swala. mudha. wrêdha. siyang. dalu
Makatên sawatawis bab pêngagêman kajawèn. Mugi antuka barkah dalêm ingkang sinuhun ingkang tansah nggalih dhatêng jêjêging kabudayan Jawi karaton Surakarta (kajawèn).
- Manawi gadhah prêlu mantu, sabukipun sindur. Inggih punika abrit ing têngah kasèrèt pêthak, ombak banyu ing ngandhap lan nginggil. Punika kajawi dados pratandhanipun ingkang gadhah damêl saha besan, ugi pasêmon manunggalipun jalêr lan èstri utawi tiyang
- Dhêsthar wulung punika namung kangge para wiku, guru, sêpuh, pandhita, dhukun lss. Wosipun upaminipun nyamping, rasukan ingkang sarwa wulung, punika prabotipun para "linangkung".
Ewasamantên ing wêkdal sapunika, botên sakêdhik ingkang mêngangge nulat waton-waton kasêbut ing ngajêng kala wau. Sanadyan sanès panganggenipun ingkang samêsthinipun pêpangkatan utawi kêlungguhanipun. Punika, amargi namung kalêbêt adat, ingkang sapunika tumrap sanjawining karaton botên wontên kukumipun. Dipun wastanana guru gadhungan, pangeran gadhungan, lan sasaminipun, inggih purun kemawon! sawangsulipun nelakakên gagrag ingkang sae, sabab dipun tiru. Atêgês inggih pasêgsèn gêsangipun budaya pangagêman Jawi karaton.
Bilih cara sarta pamilihipun pênganggèn utawi pêngagêman punika wontên sêsambêtan kalihan tatakrama lan kasusilan, ambokmanawi para sampat ing budaya Jawi sampun botên badhe kêkilapan. Amargi, kados pênggalih dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana IX katêrangakên ing ngajêng wau, "nyandhang nganggo dadya sarana amêmangun watak jaba jêro", punika mapan rapêt sangêt sêsambêtanipun kalihan tatakrama. Pramila badhe wontên pedahipun, manawi ing riki katêrangakên kadospundi caranipun mastani jumbuhing ngêtrapakên pangagêman kalihan tatakrami wau. Amung ingkang sadèrèngipun prêlu dipun wuningani punika, bilih sajatosipun tatakrama punika sumèlèhipun wontên ing "pangucap utawi pangandikan". Dene kasusilan wontên ing "solah-tingkah utawi patrap". Manawi kalih-kalihipun sampun sagêd kasarira, sayêkti badhe kêtawis mênggah ingkang dipun wastani priyantun ingkang jangkêp tatakrama lan kasusilanipun. Sabab titikanipun wontên ing polatan, wicara, solah bawa, saradan lan patrap.
Polatan, sumèh, tajêm, bêbasan "èsême wor ing tanduk".
Wicara, alus tumrap sêru lirihing suwantên, pamolahing lathi, pamilihing têmbung.
sasami, sagêd nandukakên têpa salira.
Ing salajêngipun nyundhukakên pangagêman kalihan tatakrama utawi
4. WICARA (ngêtingalakên unggah-ungguhing basa sarta pamilihing têmbung/ukara ingkang sumbut kalihan jiwa Jawi).
Ing kalanganing karaton Surakarta, ing sapunika taksih sêntosa ing kapitadosanipun tumrap yasan-yasaning para lêluhur, luhur sarta para linangkung ing kina. Inggih punika, kapitadosan, bilih yasan-yasan wau, wontên daya prêbawanipun. Botên beda kalihan yasan karaton, bêksan, gêndhing, gamêlan, pusaka lan sasaminipun. Dene wontênipun yasan-yasan wau ngantos kadunungan daya prabawa, amargi: sêpisan, awit saking dhawuhing ratu, ingkang kalihipun, awit saking daya kasêktènipun êmpu, punapa pujangga, utawi nujum, ingkang ugi kalêbêt titah manungsa linangkung. Kaping tiga, bêbakalaning yasan, upamia dhuwung, inggih tosan ajinipun. Upamia gamelan, inggih gangsanipun. Upamia sakaguru, inggih kajêngipun. Kajawi punika, taksih katambahan, kapitadosan, bab cara damêlipun. Inggih punika, kajawi tata
Ingkang Maha Agung, nyênyadhang tumêdhaking "dhawuh" utawi "sasmita". Manawi cara lair lan batin kalawau sêsarêngan dipun lampahi salêbêtipun damêl utawi kadhawuhan yasa dening ratu, uwohipun ingkang salajêngipun winastan budaya, badhe wontên daya prabawanipun. Sêmantên ugi manawi yasa pangagêman utawi pênganggèn. Mila pangagêman dalam cakrik utawi gagragipun, inggih kirang prayogi manawi dipun ewahi kalayan tanpa waton.
Kados ta: cênela. Cênela punika kalimrah dipun wastani sêlop. Ing kinanipun, cênela punika agêmaning ratu, gusti pangeran, bandara pangeran, kangjêng riya. Nanging sapunika, tumrap ing karaton Surakarta, ngantos dumugi abdi dalêm bupati sarta bupati anom, kalilan mawi cênela, ingkang lajêng katêlah nama sêlop kala wau. Têmbung selop punika asal saking têmbung Wêlandi: slof, ingkang
Kajawi manawi wontên sanjawining karaton, sumangga. Sanadyan namung bab pêngagêman cênela, nanging prênatan kalilan utawi botên kalilan mêngagêm cênela punika dhawuhing ratu, racak botên wontên ingkang wani nêrak. Dados, punika inggih nama peranganing pêngagêman, awêwaton prênatan karaton, ingkang rikala damêlipun prênatan, awit saking dhawuhing ratu. Wimbuh prênatan ingkang kaêtrapakên wontên ing karaton. Têgêsipun, salah satunggalipun peranganing utawi sêmpalaning budaya Jawi karaton. Ingkang andrawasi manawi botên kaèstokakên kalayan pamrêwasa sarta tilar pangolahing budi. Cênela agêmaning ratu punika, padatan wontên ingkang kadamêl saking baludru, rinêngga mootee, têrkadhang mawi sêsotya barleyan, jêmêrut lan sasaminipun. Dene agêmaning Sêntana namung kadamêl saking wacucal, wêrninipun cêmêng. Mangagêmipun utawi
manganggenipun, kados katêrangakên ing ngajêng, kapara "nggandhul" tungkakipun. Punika ugi wontên sêsambêtanipun kalihan kapitadosan, bilih dêlamakan, punika kapara asring gathuk kalihan siti. Wadosipun adhêdhasar kapitadosan wau, kathah wilujêngipun, tinimbang ingkang babarpisan botên nate gathuk kalihan siti. Kaparênga sami èngêt, wontênipun tatacara "têdhak sitèn", ingkang ugi awit saking kaparêng dalêm para ratu. Têrangipun: titah manungsa punika bakunipun dumados saking 4 bab. Inggih punika gêni, angin, banyu, bumi. Pêthikan saking atur unjukipun pujôngga dalêm Radèn Ngabei Yasadipura I ing Ngarsa Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana II, bab warahing lêluhur dalêm Kangjêng Panêmbahan Senapati Ing Ngalaga. Mila lare, manawi sampun umur 7 lapan, nindakakên tatacara "têdhak siti". Sabab, pirantos warni 4, ingkang 3 sampun kabadan. Inggih punika gêni, pasêmonipun kanêpson, utawi dêrêng. Ing sêratan, linukis gambar "modang", utawi uruping latu. Angin, ugi sampun kabadan, inggih punika napas ingkang wiwit wontên kandhutan sampun kadarbe. Banyu, inggih têdhanipun lare, inggih rah, ingkang ugi sampun kabadan wiwit ing kandhutan. Mila sarêng jabangbayi lair, umur 7 lapan, kajangkêpan pirantos ingkang dèrèng nate gathuk. Dados tatacara têdhak sitèn punika, maknanipun "têpang kalihan ibu prêtiwi". Lajêng nama jangkêp bakuning dumados saking 4 pirantos.
Dados, bab cara mangagêm utawi manganggenipun cênela wau, rèhdene punika inggih awit saking dhawuh dalêm para Narendra, ingkang tamtu kemawon adhêdhasar pangolahing budi, lajêng botên wontên ingkang wani nyulayani.
Nyamping utawi sinjang, punika ingkang baku botên kaparêngakên kaangge ing sadhêngaha, kajawi para ratu, mandhapipun sêntana dalêm, ingkang cakrik lèrèng parangklithik. Punika tumrap adat ing karaton Surakarta. Wondene manawi wontên sajawining karaton, borong. Ugi adhêdhasar adat ing karaton wau, sambêtipun agêmaning ratu, utawi sampun kakêrsakakên ratu, ingkang tamtu kemawon kaparêng ngêrsakakên milih lan ngagêm cakrik kasêbut, awêwaton pangolahing budi, mila botên wontên kawula ingkang kumawani angêmbari ngangge.
Wontên malih yasaning para linangkung, ingkang racak malah dipun angge sintên kemawon, manawi wontên kaprêluan. Inggih awit saking yasaning para linangkung punika wau, mila kathah ingkang sami nyuwun ngalap barkah. Mêkatên punika inggih jalaran sêntosaning kapitadosan. Kados ta nyamping utawi sinjang cakrik sidaluhur, kasuwun barkahipun ingkang yasa, inggih punika Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana IV. Ing pangajap, mugi angsala cuwilaning kaluhuran dalêm ingkang sinuhun. Sidamukti, punika langkung sêpuh,
inggih punika Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana II sarêng sampun jumênêng ing nagari Surakarta. Punika kasuwun lumunturing barkah dalêm, pinaringana mukti lêlampahanipun.
Wontên malih ingkang cakrik purbangkara. Kaprah radi kêlintu ing pangucap dados prabangkara. Sêjatosipun kaparêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma, paring nama purbangkara punika, sagêda titah manungsa amurba angkaranipun. Têgêsipun botên ngubal-ubal kamurkan. Dados inggih paring pêpèngêt sarta tuntunan dhatêng lurusing watak.
Ingkang saya langkung sêpuh malih, cakrik ingkang mawi pêgsi. Limrahipun pêgsi garudha utawi oceh-ocehan. Punika yasan Sunan Kalijaga. Wontênipun mêkatên, kaparêngipun Sunan Kalijaga, ugi paring pêpèngêt supados para kawula manawi angucap, tansah dipun atos-atos, botên waton ngucap ingkang sagêd damêl sêriking sanès. Langkung lêbêt malih, inggih punika, sampun ngantos angucap manawi botên prêlu. Dados inggih tunggil pikajêng kalihan amurba kamurkan.
Katêrangakên bab nyamping utawi sinjang kalayan sawatawis cakrik punika, amung minangka kangge pasêgsèn, bilih punapa ingkang dados kaparêngipun para ratu, wali, linangkung, punika pancèn kaalap barkahipun. Sabab yasan-yasan wau, ugi adhêdhasar pangolahing budi, ingkang manut kapitadosan, badhe sagêd pinarêngakên kasêmbadan [kasêm...]
[...badan] pangajapipun, awit saking daya prabawanipun ingkang yasa.
Tumrap sabuk runtuting warninipun kalihan èpèk, sampun nate katêrangakên. Inggih punika awit saking pênggalih dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana IX. Dados inggih sami nyuwun barkah dalêm ingkang sinuhun, manawi mêngangge upaminipun biru kalihan
Sawangsulipun Jêne kalihan cêmêng utawi biru, ingkang nama candra sumunar, sagêda gadhah watak sarèh, nanging maton. Inggih amargi santosaning kapitadosan, bilih pênggalih dalêm ingkang sinuhun wau dhasaripun uwoh pangolahing budi, dados têmtu wontên daya prêbawanipun, têmah tumètès dhumatêng ingkang nyuwun barkah dalêm.
Wangkingan utawi dhuwung. Sampun sami dipun wuningani, bilih ingkang dipun wastani dhuwung, punika: ukiran, mêndhak, warangka, pêndhok, wilahan. Ing antawisipun 5 perangan wau, ingkang langkung wigatos, bab wilahanipun. Sadaya inggih botên sagêd dipun angge rèmèh, nanging gawatipun botên kados kawontênaning wilahan. Kajawi punika, tumrap warangka, sampun nate katêrangakên, pilah-pilahipun wêkdal panganggenipun. Inggih punika manawi ladrang, nama rêsmi, dene gayaman, punika kalêbêt padintênan. Utawi prabotipun prajurit sarta kangge kaprêluan layadan.
Ukiran, inggih cêpênganipun wilahan, manawi ing Surakarta kalimrah kadamêl saking kajêng trênggana, kêmuning, [kêmu...]
[...ning,] sawo kêcik lan sasaminipun. Ukiran punika pêthanipun gananing tiyang, kewan utawi sêkar. Ing Surakarta, wontên ingkang winastan dhapur Pakubuwanan, Wiryodiningratan, Mangkurat lan sanès-sanèsipun. Nama-nama wau, têmtunipun kapêndhêtakên asmanipun ingkang yasa, utawi apêsipun ingkang dhawuh yasa. Punika ugi kathah ingkang mêngagêm utawi mêngangge, kanthi pamrih nyuwun barkah. Kapitadosanipun ugi sami, sabab punika ugi kalêbêt uwoh pangolahing budi, dados wontên daya ingkang sagêd dipun alap barkahipun.
Tumrap pangagêm utawi panganggenipun dhuwung, ugi sampun nate katêrangakên. Inggih punika, ingkang prayogi sampun ngantos dipun kewal. Ukiran kêdah botên tumungkul, supados botên ngêmbari narendra. Sami kalihan nyamping cakrik parang klithik. Pakèwêd utawi ajrih, amargi apêsipun dipun lokakên botên tatakrama botên susila. Mila dhoyongipun sumendhe ing sikut têngên.
Mêndhak ingkang minangka umpak adêging ukiran, manjing ing wilahan. Dhapuring mêndhak, wontên ingkang winastan angkup randhu, parijatha, bèjèn utawi widhêngan. Sêjatosipun mêndhak punika ugi minangka botên nggampilakên pêcahing bungkul, mila adhakan mawi dipun sukani karah kadamêl saking tosan. Dangu-dangu, karah inggih kawangun ngiras dados pasrèning
Wilahan, punika ingkang rapêt sangêt sêsambêtanipun kalihan bab kapitadosan. Amargi inggih saking wilahan punika, ingkang dhuwung lajêng sagêd dipun wastani pusaka. Sampun katêrangakên, bilih anggènipun satunggaling pusaka, ingriki ngrêmbag bab dhuwung minangka salah satunggalipun praboting pangagêman utawi panganggèn Jawi jangkêp, dipun anggêp wontên daya prêbawanipun, amargi dening kêkiyatanipun tosan aji, kêkiyatan batosipun êmpu ingkang damêl utawi kadhawuhan damêl, katambahan saking sabdanipun ratu ingkang dhawuh. Kêkiyatan warni 3 wau, manunggal, anjalari dadosipun uwoh ingkang awujud wilahaning dhuwung lajêng wontên barkah lan sagêd amêncarakên sawab. Têmtunipun tumrap ing pitados. Mila sagêd dipun wastani, bilih bêbakalaning pusaka punika: tosan aji ingkang pilihan, êmpu ingkang gêntur kasutapanipun, sabdaning ratu ingkang gung aprabawa.
Nitik sêjarahing wilahan-wilahan dhuwung ingkang ing kinanipun racak kadamêl awit saking dhawuhing para panjênêngan dalêm nata, mila têgêsipun, dhuwung praboting pêngagêman
pujangga, nujum, pêngulu, punika sajatosipun dados pasêgsèn, bilih ratu kalihan kawula alit punika sampun "manunggal". Sabab para ingkang kaabdèkakên punika, limrahipun kawula alit. Mila Ki Ngabèi Yasadipura Tus Pajang, ugi nate munjuk sang prabu, bilih santosaning praja punika, sampun linukis ing wêwujudan pusaka. Sabab dumadosipun pusaka dhuwung wau, awit saking manunggaling [manung...]
[...galing] ratu, kawula sarta ingidènan ing bumi pratiwi. Liripun, tosan aji punika tuwuhipun saking siti. Pasêgsèn malih: Êmpu Gandring, suwita karaton ing alam jumênêngipun Sang Prabu Mahadewa Buda. Êmpu Ramayadi, ing jaman Purwacarita. Êmpu Kêlêng ingkang yasa Kyai Kopèk awit saking dhawuhing nata ing jaman Pajajaran. Ing jaman Majapait, para ratu angabdekakên Êmpu Jigjo, Êmpu Supa Mandrangi. Ing jaman Dêmak, Êmpu Sidayu, Êmpu Supa. Jaman Pajang sampun katêrangakên ing ngajêng: Êmpu Ki Umyang. Jaman Mataram, Êmpu Kyai Têpas, Kyai Tundhung, Êmpu Ki Anom suwita Sinuhun Sultan Agung, sarênganipun Êmpu Ki Guling, ingkang kadhawuhan damêl Kyai Singakrêsna. Jaman Kartasura, Êmpu Kyai Lujuguna, minangka sisihanipun Êmpu Ki Brajaguna. Dumugi Surakarta, Ki Anom, Ki Jaka Sukatga, Êmpu Singawijaya lan taksih wontên tunggilipun. Ingkang sadayanipun para êmpu wau, sami kasuwitakakên ing karaton. Dados têtela, pêngagêman sarana prabot jangkêp dhuwung, punika inggih awit saking kaparêngipun pada Panjêngêngan dalêm nata. Mila ingkang taksih sêntosa kapitadosanipun dhatêng budaya kêjawèn, racak dèrèng wani nêrak punapa ingkang dados yasaning para ratu. Langkung-langkung ing bab dhuwung kados katêrangakên punika wau.
Prabot sanèsipun, rasukan. Wontênipun tataran rasukan ingkang pilah-pilah pangêtrapipun, punika ugi awit saking dhawuhing ratu, têgêsipun sumbêr dhasar karaton.
Meester Kangjêng Gusti Pangeran Arya Jayakusuma, sampun suwargi, salah satunggalipun putra dalêm Ingkang Wicaksana kaping X, ngêndikakakên, bilih wêrni-wêrninipun rasukan ing karaton Surakarta, punika dados pasêgsèn gêsanging budaya kêjawèn karaton. Ngêndikanipun mêkatên: rikala Kangjêng Pangeran Mangkubumi, sadhèrèk dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana II ing Surakarta, sampun jumênêng angrênggani karaton ing Ngayogyakarta Adiningrat, ngêrsakakên nglastarèkakên pêngagêman gagrag lêluhur Majapait. Têmtunipun ewah-ewahaning jaman, inggih ewah sawatawis. Nanging cakrik lêstari, inggih punika kados pêngagêman surjan Ngayogyakarta wêkdal sapunika. Kala samantên ingkang lênggah dhamparing dhatulaya ing Surakarta, Ingkang
sêkatèn yasan Sultan Agungan ing Surakarta, kaboyong dhatêng karaton Ngayogyakarta. Tumrap ing Surakarta, Ingkang Sinuhun kaping III, kaparêng yasa pêngagêman gagrag anyar. Mila ing Surakarta dumugi sapriki prêsasat botên wontên titikan pêngagêman kadosdene surjan ing Ngayogyakarta. Ing wêkdal sapunika, ingkang jumênêng ing karaton Surakarta Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana XII, pinanggih rasukan taqwa. Punika mligi agêm dalêm ingkang sinuhun manawi nuju lênggah siniwaka. Dene rasukan agêm dalêm taqwa punika, sajatosipun kina, inggih punika yasan
Sunan Kalijaga. Kaparêngipun yasa rasukan mêkatên punika, minangka paring pêpèngêt, sadaya ingkang sampun ngrasuk agami Islam, supados tansah èngêt, mituhu, ngèstokakên, sarta nindakakên punapa ingkang dados warahing agami, minangka tuntunaning Gusti Allah. Salajêngipun para panjênêngan dalêm nata ing Surakarta, nglêluri yasan rasukan wau minangka
mila kawula alit minggahipun para abdi dalêm lan sêntana ugi botên wontên ingingkang. wani angêmbari. Sêpisan, punika agêmaning ratu gustinipun, kaping kalih, amargi rikala Sunan Kalijaga yasa cakrik punika, inggih linambaran olah budi. Dene rasukan takwa wau, pêthanipun kadosdene Surjan, nanging ing ngandhaplancip namung ingkang njawi. Dados ingkang nangkêp mangiwa. Ingkang kadamêl badhenipun saking bêludru, wêrni abrit sêpuh utawi ijêm sêpuh, têrkadhang biru sêpuh sarta cêmêng, wingking kakrowok.
Atelah, ingkang bênikipun ing têngah wiwit jangga mêngandhap, punika memba kulambi kilenan, ingkang winastan jas tutup. Punika pênganggènipun abdi dalêm wiwit bupati sapangandhap. Dene bêskap, ingkang bênikipun tangkêpan mangiwa tumrap Surakarta, punika memba kulambi gagrag kilenan. Punika pêngagêmaning para sêntana dalêm riya nginggil, dumugi pangeran putra. Namung kajawi putra dalêm, botên kalilan mawi badhe baludru. Nanging sapunika wayah dalêm, kaparêngakên.
Sadaya rasukan utawi Kulambi wau, ing wingking kakrowok. Pamrihipun manawi kangge anyêngkêlit dhuwung, botên nylêkênthung, nanging sagêd rêsik.
Tumrap dhêsthar utawi blangkon, sampun nate katêrangakên. Ingkang prêlu dipun wuningani punika, rèh dene dhêsthar utawi blangkon, cakrikipun sêratan kadosdene nyamping utawi sinjang, mila sambêtipun kalihan kapitadosan inggih sami kados kapratelakakên ing bab nyamping. Upaminipun, ingkang cakrik parang-rusak-klithik, ugi botên wontên ingkang wani ngêmbari para panjênêngan dalêm nata.
Perangan-peranganing pêngagêman jangkêp wiwit ngandhap dumugi nginggil, punika dumugi sapriki taksih lêstari lampah ing karaton Surakarta. Sanadyan botên kalêbêt awisan ingkang sarana kasêrat, nanging rèhne sampun dados "adat" sarta wontên sambêtipun kalihan kapitadosan, sami rumaos botên kawênangakên niru. Kajawi saking ajrih kadhawahan halat, ugi atasipun ingkang taksih suwita utawi lairbatos pangêdhèpipun dhatêng sumbêring budaya Jawi karaton, ing pangangkah amung sak anyênyadhang barkah. Inggih punika sarana tansah ngèstokakên dhawuh sinartan nyingkiri pêpacuh. Kajawi punika, racak sami kêncêng ing kapitadosanipun, bilih ingkang kêlêbêt uwohing budaya Jawi karaton, kadosdene pêngagêman wau, saèstunipun isi pangajab, supados angèstokna suraosipun pangandikaning lêluhur dalêm: Apa kang sira anggêp pusaka iku, manawa sira pundhi-pundhi, sayêkti ambarkahi. Lamun sira padha daksiya, têmah tuwuh halate!.
Manut kêtêrangan ingkang katampi saking Mr. K.G.P.H. Jayakusuma suwargi, lêluhur dalêm ingkang ngêndika mêkatên punika, Ingkang Sinuhun Kangjêng
pusaka kadhatone / manawa dipun rêngkuh / dipun pêpundhi ambarkahi / lamun siniya-siya / tuwuh
pinanggih kapèngêtan ing Sasanawilapa karaton Surakarta. Sadaya wontên 6 pada. Dene ingkang kacuplik punika wau pada angka 4, ingkang wontên gayutanipun kalihan pangandikanipun lêluhur dalêm.
Wontên malih pada saking Sêkar Asmaradana, ugi sanggitanipun Kyai Yasadipura I. inggih punika ingkang gêgayutan kalihan sadaya kaparênging panjênêngan dalêm nata ingkang kaanggêp pusaka. Sêpintên gawatipun pusaka, ingkang ngantos dados kapitadosan saha anjalari kawula alit botên wani nêrak, kasêbut wontên ing pada ingkang namung 2 cacahipun:
Pêpindhane wêsi aji / pusaka kang sira tampa / ya kang wus ginanjarake / sêbutan pangkat lan nama / tumêka jênêngsira / pindha jangkung dhapuripun / arang wong kuwat kanggonan //
Dayane anggêgirisi / kadya kang sarwa sumunar / kajèn kèlingankèringan. uripe / ananging yèn ora kuwat / lumrahe kasangsaya / angomyang mati saumur / saka gawating pusaka //
Dados, sadaya ingkang kawastanan pusaka punika sagêd kasuwun sawab utawi barkahipun, nanging ugi sagêd nuwuhakên halat. Mêkatên ugi kawontênanipun yasan-yasaning para panjênêngan dalêm nata, para êmpu, para linangkung. Mila pêngagêman utawi panganggèn, ingkang sampun têtela yasaning para luhur linangkung, mèmpêr kemawon manawi kathah ingkang sami botên wani amrêwasa ngewahi. Kajawi ta manawi pancèn botên gadhah kapitadosan dhatêng budaya minangka uwoh pangolahing budi katêrangakên ing ngajêng kala wau. Pratandhanipun, kados kasuraos ing sambêtipun pada ing Sêkar Dhandhanggula, yasan Yasadipuran I. Manawi ing pada angka 4 ngêwrat bab wontênipun barkah lan halat, pada angka 5 nyêbatakên bab tuna-bathinipun manawi bangsa ingkang andarbe budaya, kirang anggatosakên dhatêng darbèkipun pribadi:
Asor-sore ngaurip puniki / nora liya anyingkuring rasa / rasa rumangsane dhewe / anggêpe asalipun / dudu bangsane têrah Jawi / kasusu ingaranan / wasis pintêr maju / uwohe ngrusak budaya / swuh budine kang luhur miwah utami / têmah dadi urakan //
Candhakipun, pada angka 6 nyêbatakên, punapa ta sababipun, dene wontên ukara Jawa ora nJawani, yèn ora kêbênêran ilang Jawane. Suraosipun:
Ngono mau yèn sira oncèki / yêkti iku ingkang dadya marga / bubrah budayane dhewe / ndhustha sing liyanipun / cawuh lan budaya pribadi /
Dados sampun botên kirang gamblang, bilih kirang waspadanipun dhatêng pêngaruh njawi, gampil kemawon budaya darbèkipun dados risak. Danguning-dangu sagêd ical babarpisan. Inggih awit saking kasêsa dipun wastani wasis pintêr maju.
Awit saking punika, kalêbêt tatacaraning mêngagêm ingkang sampun kakarsakakên para linangkung langkung2 para panjênêngan dalêm nata ing nguni, jalaran dhasaripun pangolahing budi, mila tumrap ing taksih kêrsa utawi purun dhatêng budaya pribadi sarta sêntosa kapitadosanipun, [kapi...]
[...tadosanipun,] têmtu botên badhe gampil kenging pêngaruh saking njawi. Punapa malih manawi angèngêti ukara "Yèn dipêpundhi ambarkahi lamun siniya-siya yêkti tuwuh halatipun". Sabab barkah punika botên beda kalihan Halat. Têgêsipun inggih pêparinging Pangeran Ingkang Maha Agung, dhumatêng titah manungsa, awit saking trekah pokal utawi polahipun piyambak. Dene ingkang winastan barkah punika, lêlampahan ingkang sagêd nyakecakakên badan utawi manah sarta sagêd dumunung ing lêlampahan. Sawangsulipun Halat, punika sadaya kawontênan ingkang nêmahi botên nyakecakakên manah, badan sarta sagêd lêlampahan.
Mila, manawi pêngagêman sampun dados adat, sanajan dipun wastanana botên wontên ukumipun, nanging inggih halat, utawi barkah wau, ingkang dados ukum utawi ganjaranipun.
Dados, sarining andharan bab pêngagêman utawi pênganggèn punika, rèhdene punika sampun dados kaparêng dalêm para panjênêngan dalêm nata ing nguni, miwah jinurung
punika, inggih sagêd, sarana niru. Amung kemawon, sampun wontên pêpèngêt tumraping ingkang niru, kados ta ukara: "Arang wong kuwat kanggonan!" "Yèn ora kuwat, kasangsaya, angomyang mati saumur!"
BAB UDHÊNG INGKANG TAKSIH KALIMRAH KANGGE
Udhêng ingkang wêkdal punika racakipun sampun dipun damêl dados, winastan blangkon, punika dumadosipun saking sinjang pêsagi. Dene panjangipun miturut wiyaring mori. Rèhning pêsagi, mila limrahipun dipun wastani sakacu.
Warninipun udhêng punika wontên kalih. Inggih punika: 1. Bathik, 2. Sêkaran.
1. Udhêng byur, punika sêratan limrah, pinggir mawi kêmadha. Ing têngah, bathikanipun warni-warni. Upaminipun sêmèn, lunglungan, cêplok, lèrèng lan sasaminipun.
2. Udhêng têngahan, punika ingkang kathah mawi sêmu kirang. Nanging ugi wontên ingkang namung bengkok utawi garis kêncêng. Têngahipun kadamêl pêthak utawi kapulas (sêkaran) sasênêngipun. Pinggir mawi kêmadha utawi kêmadha sungging, wiyaripun watawis sasènti. Antawisipun kêmadha kalihan têngahan, kabathik warni-warni. Upaminipun: sêmèn latar pêthak, latar cêmêng, cêplok lan sasaminipun.
3. Udhêng modang, punika pinggir mawi kêmadha. Sawingkingipun mawi umpak, wiyaripun watawis
5 sènti. Sawingkingipun lajêng modangan. Umpak wau, bathikipun warni-warni. Kados ta: modang, pangkur, cêplok, lèrèng lung-lungan sasaminipun. Plataranipun ing têngah wontên warni kalih: pêthak byur, utawi asring kapulas. Nanging ingkang kapulas punika, inggih sampun awis-awis.
4. Udhêng cèlèng, punika pinggir mawi kêmadha. Sawingkingipun mawi umpak. Bathikanipun ingkang têmtu bangsanipun lung-lungan, cêplok, lèrèng lan sasaminipun. Ing têngah, cêmêng byur. Sawingkingipun umpak, kalêrês pojokan, ugi wontên ingkang mawi cêplok lar, utawi cêplok lung-lungan.
Udhêng sêkaran (kêmbangan), punika warni-warni, kados ta:
1. Irawan, punika ing pinggir mawi bathik kêmadha mawi umpak. Ing têngah kabathik sêmu-kirang, kasêkar. Upaminipun: gadhung, wungu lan sasaminipun.
2. Sêkaran, punika namanipun warni-warni miturut ulêsing pulas, kados ta: gadhung têngah pêthak, nama gadhungmlathi. Biru têngah pêthak, nama banguntulak, lan sapiturutipun.
3. Rintik, punika ulês sarta namanipun sami kalihan sêkaran. Bedanipun, saking pinggir watawis 2 sènti. Wangunipun warni-warni, kados ta: rêgulon, tapakdara, cêngkehan, kêmbang jêruk.
4. Jumputan, punika kados udhêng rintik, namung antawisipun pinggir kalihan têngahan, dipun jumput, wangun cêplikan.
5. Wulung, punika wêdêlan byur.
Udhêng-udhêngan ingkang sapunika racak kathah ingkang sampun dados blangkon, punika kalimrah gagrag meretan. Inggih punika ingkang limrahipun wontên warni 5. Dene bedanipun namung wontên lagoning wiron tuwin sunglonipun. Pêprincènipun mêkatên:
1. Prabawan. Sunglonipun lincip wontên têngah satunggal. Dene wiron, namung kadamêl sasênêngipun piyambak.
2. Tumpangsari. Pungkasaning wiron nginggil kiwa, tumumpang pungkasaning wiron nginggil têngên. Tumumpangipun sawiyaring wiron ingkang katumpangan.
3. Adu mancung. Pungkasaning wiron nginggil kiwa kalihan têngên, gathuk.
4. Pletrekan. Wironipun dumugi tutup ngiringan, botên mlêbêt ing sunglon
5. Cathêman. Gathuking wiron nginggil, ragi mangandhap, cêlak
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sekul&oldid=1089695"	Kategori: Artikel DhasarSegaPangananKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Penerbit: YAYASAN CÊNTHINI Yogyakarta, 1986
--- 3 : [ii] ---
Sêrat Cênthini jilid III punika isi 82 pupuh, wiwit pupuh 175 dumugi pupuh 256. ... kaca 1-346.
Urut-urutanipun saha gancaring cariyos kasbut jilid III wau kados ing ngandhap punika:
I. Taksih sami wontên ing Mataram, mirêngakên dongèngipun Ki Cêndhanilaras bab Ki Harda ingkang pados sarat sagêdipun angsal kasugihan ing wana Roban ngantos kabul. ... kaca 1-6.
II. Ing Pondhokan kawontênakên pèngêtan Kolipun bapakipun Amat Têngara. Mas Cêbolang kalihan para santrinipun sami têrbangan, cakêpanipun mêmuji agami Islam. Para tamu sakalangkung kapranan. ... kaca 7-11.
III. Mas Cêbolang sowan Tumênggung Sujanapura, abdidalêm pujangga kraton Mantaram, angsal sêsêrêpan mawarni-warni. ... kaca 12.
Mas Cêbolang katuntun maos Sêrat Lokapala Kawi, dipun wêrdèni dening Ki Tumênggung, njujug wêjanganipun Rêsi Wisrawa dhatêng Prabu Sumali bab "Sastra Jendra Yuningrat" (Sastra Cêtha) ingkang dados kêkêraning dewa.
b. Bathara Basuki (Sriyana) bab pralambanging
aksara Jawi, pasangan, sandhangan tuwin rekan.
c. Hyang Endra bab "ênêng-êning. ... kaca 21.
d. Bathara Wisnu bab lênggahipun aksara Arab ing awakipun manungsa, sarta minangka pralambanging ngèlmu agami. Dumadakan gègèr, jagad horêg, para jawata sami dhawah kantu, wungu sami kêsupèn ing sadaya ingkang winêdhar, kajawi Bathara Wisnu ingkang têtêp èngêt. ... kaca 22-24.
e. Miturut Ngusmanajid, gurunipun Wisnu, dununging bumi, dahana, maruta, tirta ing badaning manungsa awujud jasat, napsu, napas, rokyat ...23-24.
f. Hyang Guru ngêmpalakên sakathahing kawruhipun para dewa, kaimpun dados "Sastra Jendra Yuningrat" ingkang kajlèntrèhakên, ananging têtêp dados kêkêraning dewa. ... kaca 25-31.
IV. Mas Cêbolang nyuwun priksa bab Prabu Brawijaya ing Majapait ingkang kasuwun dening para putra pulunanipun supados gantos agami Budha dados Islam, nanging botên kêrsa. Ingkang makatên
ngajêng; 2. Ngupadosi angkaning taun, windu, kurup, dalah watakipun; 3. Ngupados nama
jalaran kathah rubedanipun, mila ugi lajêng pamit. Taksih wontên ing griyanipun Amat Têngara, Mas Cêbolang
ing dalêmipun Ajar Sutiksna, kaparingan katrangan warni-warni:. ... kaca 50-54.
1. Bab pamilihing wanita minangka jodho adhêdhasar: bibit, bèbèt, bobot. ... kaca 54-55.
2. Bab candraning wanita wontên 21 warni; Tandha-tandha ciri awon saening wanita. ... kaca 55-57.
4. Bab tumètèsing wiji ngantos dumadosing bayi, jalêr, èstri, kêmbar; prayogining sarêsmi. Amat Têngara mantuk. ... kaca 71-77.
5. Pitutur murih anggènipun dados priyayi lan ngangkah kasugihan, lêpat bilih kanthi sarat sarana mardhukun lss. Ingkang prayogi namung labuh labêt dhatêng ing pakaryan, ngatos-atos, kanthi pangawikan 8 prakawis. ... kaca 78-80.
6. Bab sumêbaripun kawruh agami Islam ing Tanah Jawi manut pêpiridan wiwit sedanipun Sunan Ngampèl, para wali lajêng sami ngrêmbag ngèlmu Kajatènipun Pangeran: Cariyos bêdhahipun Giri ngantos lolosipun Jayèngrêsmi, Jayèngsari tuwin Rancangkapti; Wêjangan 8 pangkat ingkang
Cêbolang dumugi ing Prambanan, nyipêng griyanipun Lurah Harsana. Ningali Candhi Sèwu, Candhi Jonggrang sarta mirêngakên dongèngipun wiwit jaman Prabu Dewanata ing Pêngging, Prabu Dipanata ing Salêmbi mêngsah Prabu Karungkala ing Prambanan ngantos Bandung Bandawasa nyipta Candhi Sèwu lan Rara Jonggrang dados rêca.
Ing nalika ingkang jumênêng ing Prambanan Prabu Baka, kêrsa
Punika wiwitipun ing Tanah Jawi wontên lêlangên abên-abên wau. ... kaca 85-131.
IX. Mas Cêbolang kalihan para santrinipun sami nglajêngakên lampahipun dumugi ing Kajoran, njujug mêsjid kapanggih lan nyipêng ing griyanipun Kyai Ngabdulmartaka. ... kaca 132-134.
1. Kyai maringakên Sêrat Suluk Hartati, ingkang maos Nurwitri. Sêrat wau mawi aksara Pegon (Arab tanpa sandhangan), nyariyosakên: Ki Hartati mêdharakên ngèlmunipun bab asal-usulipun tiyang,
raos mulya andadosakên wiji ingkang saya agêng, wiwit ing guwa-garbaning biyung ngantos lairipun jabang bayi; katêrangakên bab "sangkan paraning dumadi" kanthi sadaya pêrlambang lampah-lampah
kasowanakên Panêmbahan Rama ingkang ugi kasêbat Pangeran Kajoran.
1. Kaparingan katrangan kêplasing wêjanganipun Ajar
Ugi bab lampah tirakat lan undhuh-undhuhanipun ing têmbe; Panyêgah sawarnining hawa
kêrohanian: Sasahidan; lampahing ngagêsang dumugining pêjah.
Taksih kathah sanèsipun, sadaya arupi wêjangan utawi tuntunan dhatêng kajatènipun Gusti Ingkang Mahakuwasa. Prasasat katumplak ngèlmunipun Panêmbahan Rama dhatêng Mas Cêbolang ingkang kinasih. ... kaca 145-179.
2. Panêmbahan Rama ngêndikakên bab margining kamuksan ingkang sakalangkung rumit. Wêjanganipun dhapur dongèng
rêrêmbaganipun Gêmak, pêksi Pêrkutut tuwin
warni dados kupu; dene sawêr anglungsungi. Kalih-kalihipun kanthi lampah tapabrata ingkang pantês dados têtuladaning manungsa anggayuh kasampurnan. Kasambêt rêmbag kalihan pêksi Urang-urangan bab pakartinipun Pancadriya lan sanès-sanèsipun. ... kaca 179-198.
XI. Mas Cêbolang dalah santrinipun nyuwun pamit nglajêngakên lampah. Dumugi ing wana, angsal pasipêngan ing planggrongan (gubug inggil ing sêla-sêlaning kêkajêngan). Ingkang manggèn Ki Wrêksadikara, abdidalêm Lurah kalang-kamplong. Ki Kalang suka katrangan bab:. ... kaca 199-202.
1. Wiwitipun tiyang Jawi damêl griya saking kajêng nalika jaman adipati Santan, jaman Prabu Jayabaya ing nagari Mamênang. ... kaca 202-203.
2. Jinisipun kajêng wontên 11 lan katêrangakên cara pamilihipun. Sarta wontênipun kajêng jati ingkang dados sirikan. ... kaca 203-207.
dalunipun sami têrbangan gayêng, dipun tingali dening para abdidalêm Kalang, rèh-rèhanipun Ki Wrêksadikara. ... kaca 236-240.
ing pasareyanipun Pangeran Pandhanarang lan pasareyanipun Sèh Domba ing rêdi Cakaran. Ing
maksud lan maknanipun "salam". ... kaca 240-244.
2. Salajêngipun Ki Modin nyariosakên sêjarahipun Ki Gêdhe Pandhanarang wiwit taksih dados bupati Sêmarang engga manjing dados muridipun Kangjêng Sunan Kalijaga, kadhawuhan tilar praja dêdunung ing Têmbayat. Ing margi kabegal, nêdahakên ingkang mbêkta bandha garwanipun kasimpên ing têkênipun. Sasampunipun Nyai kabegal, lajêng dhatêng begal sanèsipun nama Sambangdalan. Dipun wangsuli bilih Ki Gêdhe Pandhanarang botên mbêkta barang pangaos, sang begal nekad tansah bêngok-bêngok. Wêkasan kasabda kados "menda" lan saèstu dados menda, têrus ndhèrèk dumugi Têmbayat, kadhawuhan ngangsu ngisèni kolah. Saking sêtyanipun nêtêpi dhawuh, wêkasan dening Sunan Kalijaga karuwat wangsul dados manungsa, kaparingan
nama Sèh Domba. Ingkang jumênêng ing Têmbayat sapunika putranipun Ki Gêdhe Pandhanarang, kasêbut Pangeran Têmbayat. ... kaca 245-253.
3. Sang Pangeran paring katrangan dhatêng Ki Sahbodin bab wilujêngan tiyang pêjah sarta kawontênanipun mayit sasampunipun 3 dintên, 7 dintên, 100 dintên, mêndhak sapisan, mêndhak 2 taun lan 1000 dintên. ... kaca 254.
4. Mas Cêbolang tuwin para santrinipun kasowanakên Pangeran Têmbayat ingkang sawêg lalênggahan kalihan tamunipun ingkang sampun yuswa, wasta Kinom, abdidalêm êmpu ahli tosan aji, putra kapenakanipun Sunan Kalijaga. Êmpu Kinom nêrangakên bab dhuwung: têgêsipun têmbung dhuwung lss., bab ricikanipun, dhapuripun dhuwung lan watakipun, sakalangkung kathah ananging wijang.
5. Pangeran Têmbayat nêrangakên: bab Sangat Nabi, petangan Tatal, dintên sae lan awon. ... kaca 255-271.
6. Kalêrêsan ing dintên wiyosanipun P. Têmbayat kawontênakên wilujêngan. Kados adat kathah têtiyang sami sowan. Mas Cêbolang sarencangipun mitontonakên kasagêdanipun mawarni-warni, kalêbêt "sihir" ingkang damêl eramipun tiyang kathah. ... kaca 272-292.
7. P. Têmbayat maringi katrangan bab: fasik, munafik, kafir, najis, mêkruh,
para santrinipun nglajêngakên lampahipun tumuju Pranaraga. Saking katêbihan sumêrêp cahya nêlahi, nanging sarêng
dipun cêlaki, cahya wau ical. Lajêng kapanggih Ki Wanakarta, muridipun Ki Pujangkara ing Mataram, ingkang maringi sêsêrêpan warni-warni:. ... kaca 297-299.
1. Wataking wanita katitik dintên lan pêkênan lairipun. ... kaca 300-306.
2. Petangan dintên sae adamêl sumur. ... kaca 306.
3. Jangkanipun Kraton Mataram badhe pindhah ngantos têmbenipun pindhah dhatêng Kartasura. ... kaca 307.
4. Dasanama saranduning badanipun manungsa lss,
5. Bab jampi sakit mawarni-warni, saking Nyai Wanakarta. Ugi bab dintên ingkang sae namakakên jampi. ... kaca 321-330.
6. Uran-uran bab watak-watak ingkang awon. ... kaca 330-331.
XIV. Mas Cêbolang sarencangipun nglajêngakên lampah dhatêng Pajang, kapanggih abdidalêm mêthakan, nama Ki Mastuti ingkang nêrangakên:. ... kaca 332.
Silsilahipun Sultan Pajang wiwit Prabu Brawijaya Raja Majapait ingkang wêkasan nandhang gêrah rajasinga sagêd mantun sarana ngrasuk wanita Wandhan, malah pêputra Bondhankajawan sinêbut Lêmbupêtêng dipun êmong dening Kiagêng Tarub. Salajêngipun ngantos dumugi Sultan Agung ing
Laweyan kapanggih Ki Ngabdul Antyanta ingkang sawêg katamuwan adhinipun, nama Ki Sali saking dhusun Sala. ... kaca 339.
Ki Sali nêrangakên Jangka Jayabaya, wiwit Prabu Jayabaya maguru Maulana Samsujèn. Ing dalêm jangka wau jaman kabagi dados 3 jaman, laminipun sajaman 700 taun. Sabên-sabên jaman wau kabagi malih dados 7 jaman alit-alit. Jangka wau nêrangakên kawontênaning jaman satunggal-satunggalipun ngantos dumugi akir jaman, kiyamat kobra. ... kaca 342-346.
1. Pan apanggih sianak kaliyan tamu | Ki Mase
wontên saminipun | kilap darunanya | cobi tanya Ki Cêndhani | tamtu mirsa ingkang dadya ing jalaran ||
6. Ki Cêndhaniraras anambungi wuwus | mangke kula crita | jalarane langkung sugih | kalih mlampah dados botên kraos sayah ||
7. Kyai Hardasangsara kala rumuhun | mêskine kalintang | lajêng mêrês tekatnèki | angupados sarat sugih
sinêdyèng kapti | pados sarat sagêtipun andêrbala ||
12. Angling malih kyai wisma basanipun | kapasang sayogya | kula jurukuncinèki | napa têmên kang dadi karêp andika ||
13. Lan maninge sapa kuwat godhanipun | Ki Harda saurnya | sampun kang dhumatêng
lan kiyai kang sung sugih | sasampuning kula ngaturakên (n)dika ||
15. Putranipun èstri kathah ayu-ayu | kinèn amangarsa | (n)dika lajêng kinèn milih | yèn wus milih nuntên anampèni dhawah ||
16. Wus tartamtu andika pinundhut mantu | nanging dhinawuhan | rêrêsik
kang kulit | sampun ical sipating jalma manungsa ||
19. (ng)Gih punika kang (n)dika pilih rumuhun | nulya kinèn (m)bêkta | umantuk dhumatêng panti | praptèng wisma kamanggènnakapanggènna. kang prayoga ||
20. Lah punika makatên ing badhenipun | wawi sami mangkat | Ki Sara
ngandhaping wit kamal | kumêlun padupanèki | sawatara byar katon sajroning wisma ||
22. Dhapur tajug ginêlaran kalasa lus | wontên kang pinarak |
25. Kyai pikun mèsêm sarwi manthuk-manthuk | iya daktarima | aku uga
29. Ingkang cakêt paduka punika rujuk | (n)jêng kyai ngandika | apa uwis ora pangling | inggih sampun donya akir
saèstunipun kiyai | botên (m)bêkta nyuwun pitulungan para ||
36. Inggih anak sampun sumêlang ing kalbu | jrukunci marentah | mring rabi myang warganèki | dènsamêktadèn samêkta. besuk ing malêm Jumuwah ||
37. Dhaupipun anakku kang nêmbe rawuh | Mas Hardasangsara | kalawan putrane kyai | pasang tarub sajèn-sajèn kaya adat ||
38. Nulya tapuk kadya carane yun
jurukunci lumaris | sarwi ngirit kang ayun nampi ganjaran ||
40. Amamêling anak mangke mantukipun | sampun botên susah | akampiramampir. ing wismamami | wontên margi tan mawi mampir-mampira ||
41. Myang ing têmbe bilih wus kalakyan dhaup | dados rayat (n)dika | punika kang ngati-ati | sampun purun lamun pinintan asmara ||
42. Kasanggiya krama kewala (ng)gih sampun | dene yèn wus cêlak | sakintên antara lalis | lah punika sawêg (n)dika turutana ||
43. Bilih botên makatên apan tartamtu | (n)dika nandhang bangkrah | (m)botên jamak-jamak jalmi | yèn tan bangkrah saèstune lajêng pêjah ||
44. Sampun sanggêm sapraptaning ing wana gung | nèng ngandhaping kamal | kumêlun padupanèki | wus katingal nèng wisma ngadhêp pandhita ||
45. Datan dangu atmaja dyah juga mêtu | ganda
tan darbe rayat miwah sunu | saèstune gadhah | nanging uwis dak buwangi | awit ajrih
58. Mung suwara datan katingal kang wujud | (m)bakyu apa iya | sira rayate ki panti | lêstarèkna (ng)gonmu ngladèni ki raka ||
59. Mung wêkasku poma èstokna satuhu | aywa nganggo sira | bangun-tulak gadhung-mlathi |
71. Sampun cuthêl ênggèr ing cariyosipun | (n)dawêg asewangan | myang sami andum basuki | (ng)
6. Nanging Dul Gapur tan arsa | wis ta padha narêbanga | aja ana
panggawe bêcik | kusut nganggo panganggenya ||
8. Asih padhaning manungsa | ngapura kaluputannya | duk rikala prajangjean |
Kadiparan surasanya | Mas Cêbolang aturira | saking ing pamanggihkula | punika yèn condhong karsa |
tahan | paramarta angaksama | madhêp ing Allah Tangala | datan èngêt ing lyanira | de andhap nrima wirangan | lair narima kasoran | nanging boya nguthuh nistha ||
11. Batin (m)bêg luhur sanyata | de nganggo panggawe bêcik | nglampahi panggawe ingkang | kaanggêp sae mupakat | mênggahing [mêng...]
[...gahing] pranatan sarak | kusut nganggo panganggenya | punika ingkang manungsa | ajrih asih ing Hyang Suksma ||
12. Ing lair trus batinira | amangangge (ng)gèn-anggènnya | kang winênangkên tyang Islam | sandhang têdha kalakuwan | de asih§ Prayoginipun / dèn-asih /. padha manungsa | anyuwunkên pangapura | ing sakèhing dosanira | ing tiyang Islam sadaya ||
13. Kang gêsang tuwin kang pêjah | ing lair amurih tobat | de ngapura§
14. De duk kala prajangjian | punika janjian lawan | ing Gusti Allah Tangala | kala jaman
rahmani roh nabadi | tuwin roh badan ilapi | roh yyawani roh tamiyis | roh rewani roh kulupi | ingkang roh sasanga iki | punika ingkang
kang ana | paedahe (ng)gih punika | tuhu anglampahi ingkang | kawajibakên ing sarak ||
badhe damêl niaya | ing badanipun priyangga | tuwin mring tyang sasanèsnya | pungkasan ngèlmu myang sarak | kawruh sasêrêpan marang | khukum-khukum miwah sarak ||
19. Pranatan myang paprentahan | kang trang saking Gusti Allah | lumantar ing pra ambiya | Kangjêng Nabi kang minulya | lah sampun namung punika |
pangandikaning Hyang Suksma | kang asal saking ing Sabda | ananging datanpa swara | miwah datan mawa sastra | tanpa tinêmbungkên kathah | tan purwa datan wasana ||
22. Langgêng botên ewah-ewah | ingkang katêdhakan marang | panggalihe Nabi duta | lalantaran lesanira |
kang atêdah | ing salêrêsing khukhumah | utawi sabarang tingkah | ingkang badhe linampahan | mêndhêt saking dhawuh Allah ||
24. wontên lapalipun uga | nahnu akrabuilèkum |§ Wanda pungkasan gatra punika / kum / = dhawah
iki parêk lan sira | katimbang lan sadayanya | nanging sira tan uninga ||
25. Ponang Kadis têgêsira | ngandikaning Nabi duta | ananging ingkang na liya | saking gagêbêngan ingkang | kakaranganipun Kur'an | kang dèn-dhawuhkên sadhengah | sakabating Rasullolah | ingkang nocoki kalawan ||
26. Suraosing dhawuh Kur'an | pramila Kadis minulya | sumêrêpipun yèn nyata | saking Nabi
30. Bilih wontên tiyang ingkang | anyuraos Dalil Kur'an | myang Kadis
maknanipun ora ana | ingkang wujud amung Allah | tan ana Pangeran uga | ingkang sinêmbah mung Allah ||
32. Kiyas têgêsnya piridan | nulat saking lalampahan | lêpiyan kang wus kalakyan | saking para nabi ingkang | dèrèng rinumbak khukhumnya | myang saking para ngulama | kang muklis ing kina-kina | punika wajib dèn-anggya ||
33. Dados ingkang nama Kiyas | tuladan khukhum ing kina | wontên rapale punika | la ina laha tangala | la esa ngahèni data | maknanipun satuhunya | Allah iku ora ana | tinêmu paningalira ||
34. Warnining wujud punika | têkaburing tyas kang lagya | gumêrtês dèrèng kawahywakawahya (dan di tempat lain). | gaib samar tan na samar | inggih punika sujanma | ingkang manahipun gadhah | pamrih supados gadhaha | pangucap myang solah tingkah ||
35. Ginumunana ing kathah | tyang sanès eram ing kathah§ Prayoginipun / manah /. | sanadyan malah cinamah | inggih wus nama ujubbah | yèku klakuaning manah | ingkang murungakên lampah | rahayu sakawan cacah | ujubriya kibir sumngah ||
36. Riya têkabur wus gatra | ing cipta têkbiring nala | dèrèng dumunung ing swara | namung wus katon ing driya | yèku tiyang ingkang gadhah | manah pamrih ing sadhengah | pandamêl sasaminira | katingalkên ing lyan janma ||
37. Kibir têkabur wus mêdal | kalair wontên ing lesan | yèku tyang kang gadhah manah | tan kungkulan ing sasama |
amanggèn tan owah-owah | ambêg kumêmbêng sarira | yèku tiyang ingkang gadhah | manah pamrih ing sasolah | -bawa kamirêng ing kathah | nir sakèhing parah-parah | [...] ||Kurang satu baris: 8a.
39. Nuwun anamung punika | condhong botêne sumangga | (ng)gih anak
mangkat saking ing wisma | sêkar salin Dhandhanggula ||
1. Ing Sujanapuran sampun prapti | dyan tumênggung lênggahan nèng dhapa | Mas Cêbolang dyan ingawe | marêg mangraup suku | padha bêcik têkamu kaki | ana ing wismaningwang |
atur duking uni | ulun sagah sowan (n)Jêng paduka | dyan tumênggung lon dêlinge | lah iku luwih patut | manungsa kang nuhoni janji | basabaya. kapasangyogya | dina iki ingsun | pinuju libur ing karya | tan sumiwi dadi jênak anêmoni | marang ing jênêngpara ||
tumênggung nganthi Mas Cêbolang | nyuswitri§ Prayoginipun Nurwitri. tansèng wurine | prapta
6. Caritane sang Prabu Sumali | ing Ngalêngka kala puruita | mring Bagawan Wisrawa-ne | sêrat tinampan sampun |
kang pasthi ring pangèsthine | panjutaning tyas tuhu | tarlèn kawruh jiwa sajati | mangsa suryaning alam |
kawula | mugi mêlasa ta mangke | maring pun mudha punggung | kang tuhu tan satmatèng gati | ring silastutining tyas | trapsilaning tuwuh | tumuwuh tanpa pituwas | têmah tiwas ing pangèsthi tanpa dadi | saking kirang wêjangan ||
12. Ingkang wijang jèrènganirèki | pakartine ing rèh jagad raya | tan mantra uning jatine | marmanta kêdah matur | minta tanya kawruh kang jati | jatine kang winastan | kawruh kang
Jendra iku | liring sipat kayuwanan | -nira Sang Hyang
Endra kang mêngku ling-aling | badaling Hyang Wisesa ||
14. Yèn wus wikan ing kajatènèki | sayêkti yèn têtêp hayuningrat | lire raharjèng jagade | dene ta inggahipun | Sastra Cêtha dipun-
tan kenging kengis ing kathah | sinêngkêr ing Bathara-ne | kajaba pra Dewa ku | kang linilan ing Jawata di | Sang Hyang
ingkang datan katarima | yêkti sirna tanpa sesa ing dumadi | marma ta wis kaduga ||
17. Mêdhar ngèlmi gaibing Hyang Widdhi | saking makatên ing purwanira | jrih sikuning Hyang Murbèng rèh | nanging ta puntonipun | rèh ta sami ngudi wawadi | mrih siddhine
tanpa pituwas | kangelan saumur | luhung aywa dumadia | manungsa yèn tan sampurna gêsangnèki | lir sato tanpa
saking mêntas kawus | kawruh jati kalindhih dening | Rêsi Kanekaputra | mila tinartamtu | ngumpulkên pra
BatharEndra dwi Wisnu | samya tedhak pucaking wukir | ing ardi Jamusdipa | dènnya
mêdhar kawruh | sawusing pêpak sadaya | Sang Hyang Guru ambukani kawruh jati | ing ngarêp wus binabar ||
21. Purwaningkang dumadi rumiyin | ingkang wrêdha pribadi pan cahya | anulya dahana rêke | bantala katrinipun | catur bayu panca jaladri | puniku pinabênan | ing Kanekasunu | ing pangancas
maring kêkuwung wangkawa | amarga ing sadurunge | isining rat kadulu | maksih awang-uwung awingit | wus ana swara kadya | gêntha kèlèngkêlèng. ngungkung | iku Sang Hyang Girinata | sru anggilut jablasing surasanèki | Bathara Nrada sigra ||
23. Mêjangakên ing atur dumêling | manis tutuk tatasing kang sabda | Hong Hyang Hyang ulun yêktine | mênggah ta sagungipun | kawontênan kèsthi kajatin | kajatosan punika | wontên kahanèku | saksine wontên manungsa | jagad ingkang manungsa èstu tan pangling | lawan jagading donya ||
24. Mila binasakkên sadèrènging | wontên cahya wus ana suwara | apindha gêntha kakêlèng | punika wardinipun | liring swara ingkang
Dununging bawa nèng kantha singgih | kantha punika sayêkti samar | samar elok satuhune | elok gaib liripun | dene gaib punika mawi | sasandha kadadosan | babasaning catur | nora warna datan rupa | amimbuhi sipat wawarnèn sakalir | tan ênggon ora arah ||
26. Nanging tansah dènnira nglimputi | sagung ingkang gumêlar nèng donya |
dene ta kosok wangsule | purwaning ana èstu | saking ora witipun lair | saking ing kabatosan | witing rame èstu | saking ing ênêng sanyata | wit gumêlar saking
mangke | sirik saèstunipun | anênampik tanapi milih | kalamun anampika | ing sadayanipun | kang gumêlar ngalam-donya |
wimbuh | punika kewala cêkap | dhumatêng ing dunungnya pangèsthi jati | jatining kauwusan ||
30. Sigêg ture sang Kanekasiwi | Sang Hyang Guru sawusing miyarsa | saklangkung lêga ing tyase | rumaos yèn panuju | dènnya darbe pangèsthi
31. Sang Hyang Guru nulya dhawuh maring | para kadang dewa miwah putra | bisaa ngudhuni§ Prayoginipun / ngudhoni / = nguruni. ing rèh | ambawa-rasa iku | Hyang Basuki wacana aris | mênggah atur punika | wus lêrês sadarum | namung ing pamanggihingwangpamanggih ingwang. | sawêg têlêng dununging pangèsthi jati | mring Kang Murbèng Gaiba ||
32. Analisir pantoging kang gaib | namung dunungipun kang pinurwa | ing suraos wau
angin we punika dadi | kaananing manungsa ||
34. Latu dadya napsune kang jalmi | martandhani
jangkêpipun | angin kaananing napas | pan ing lesan ing grana ing netra kalih | myang pamyarsaning karna ||
punika bilih kawula | sigêg ture Bathara Basuki sukci | mangkya Sang Hyang Sriyana ||
36. Matur alon ring Hyang Odipati | dhuh pukulun sang Padawinênang | manawi ing wasitane | ing gurunadi-ulun | parab Rêsi Pramana tunggil | saking pangraos-amba | langkung tlêsihipun | ingkang wus kasêbut ngarsa | pasêmone Sang Hyang kang Amurbèng gaib | mênggah pralambangira ||
37. Catur sastra-suwara winarni | A, I, O,
Katrangan bab Swara A, I, O Rê salajêngipun ing pada 37 dumugi 39 dipun sukani sêratan Jawi ing dalêm kurung jêjêg [ ] ingkang mligi murih cêthanipun. Aksara ing dalêm kurung wau botên pêrlu kawaos. sastra tridasa-saptane | makatên wijangipun | aksara A[...] mila puniki | angka sakawan[...] lawan | aksara SA[...] wau | mênggah ing pikajêngira | pan wijining panunggal kawan prakawis | Bahni bantala bajra ||
aksara BA[...] sinung | cêrêg ngandhap[...] pikajêngnèki | bayi dene tan sondha | dados wujudipun | manungsa ingkang sampurna | sarwa sangkêp tan wontên kang kirang luwih | aksara O[...] wijangnya ||
39. Mila aksara WA[...] dènpasangi | aksara DA[...] mênggah pikajêngnya | mungêl wêdal ing têgêse | pan katingal puniku | aksara Rê[...] wijangirèki | mila PA cêrêg ngandhap | paja kajêngipun | antara ing têgêsira | sampun jangkêp catur swara têgêsnèki | gantya wijiling dênta ||
1. Myang wyanjana ing jarwanirèki | pêpêking ponang wong | nanging dèrèng mawa repa lire | mabusana jangkêping pakarti | lir jabang duk lair | sing garbaning
ha na ca ra ka / sapiturutipun dumugi pasangan / nga / sêratan ing dalêm kurung jêjêg [ ] ing dalêm buku aslinipun botên kasêrat. Ing ngriki katambahakên murih cêthanipun. Aksara ing salêbêting kurung jêjêg wau botên pêrlu kawaos. sapiturutipun ||
3. Ha na ca ra ka têgêsirèki | won duta kinaot§ Prayoginipun / wonten duta kaot /. | dunungipun winangsul swarane | ka ra ca na ha lire puniki | lesan ngucap ing |Kurang satu suku kata: lesan pangucap ing. da ta sa wa lè-ku[...] ||
4. Têgêse Dat kacihna swarèki |
sarira puniki | wit dadosing kawroh | dunungipun winangsul swarane | nga tha ba ga ma têgêsirèki | ngentha satataning | ngantarèng Hyang Agung ||
7. Sajatine wontên manungsèki | srêngkaraning raos | liring srêngkara abên-manise | rasa-rumangsa saliring osik | kawula lan Gusti | pamor ing sawujud ||
takrim | antuk suku kalih | dadya ugêripun ||
14. Pasangan sa[...] jaja antaraning | têgêsipun golong | dene dadya golongan yêktine | awit jaja dununging piranti | pirantining urip | parabot kang parlu ||
15. Pasangan wa[...] bau ingkang kering | tinêgêsan karo | dene dadya kanthi sayêktine | bau kanan lalawananèki |
bundêran wang karo | aksara§ Wujuding aksara sami kaliyan pasanganipun. ga[...] jangga wingking lire | agêng dene
pengkal[...] pan bau kanan | wignyan[...] cangkêm têgêsipun | ing dununging pamicara ||
5. Winastan wisarja nênggih | lire bêcik klawan ala | saking tutuk ing margane | rinan malih awiyarja | luwih bêcik
mangayubagya ing karsa | sigêg Sriyana turnya | tandya Sang Endra sumambung | matur sarwi ngaraspada ||
12. Saking raosipun maksih | kadho-kadho ing pangancas | nênggih dhatêng ing kajatèn | awit maksih karoneyan | bokbilih tidha-tidha |
nuwun mênggah aturira | risang Hyang Panyarikan | kawruh kapralambang dhaup | lawan sastra samoanya ||
16. Ingkang punika mêwahi | têranging kang sasêrêpan | mênggah saking wasitane | Sang Ngusmanajid gurwamba | kaananing manungsa | punika anunggil dhapur | lan kang nglimputi sarira ||
17. Purwanya namung satunggil | kadamêl kalih ilapat | dene ta binasakake | kakalih ingkang ilapat | langkung kang amicara | winastan kalih saèstu | winastanana satunggal ||
18. Sayêktosipun satunggil | mênggah sastra tanah Ajam | kang tumrap angga kathahe | jangkêp tigangdasa sastra | saking èngêt-kawula | Hyang Pramèsthi ngandika rum | mara kulup wêdharêna ||
19. Sang Hyang Wisnu mangênjali | sarèh wêdaling wacana | alip[...] maripat kalihe | be[...] bolongane kang grana | te[...] ing utêg
iga tengen lan kiwa. je[...] iga ingkang kiwa | sin alit[...] têngên kang susu | sin agêng[...] susu kang kiwa ||
21. Sad[...] lambung kang têngên nênggih | êdhot[...] lambung ingkang kiwa | te[...] kukulung ati (ng)gonne | dha[...] ing jantung dunungira | ngain[...] pupu kang kanan | ghin[...] pupu kiwa dumunung | fe[...] suku têngên ênggonnya ||
22. Khaf[...] ing dhêngkul têngên nênggih | kaf[...] suku kiwa dunungnya | lam[...] ing wêtêng min[...] otote | nun[...] balung wawu[...] gigirnya | ehe[...] tlapakan kanan | lam-alip[...] dumunungipun | anèng lathining manungsa ||
kang manungsa | ing saèstunipun sampun | inggih angucap piyambak ||§ Alip dumugi ya pada 19 dumugi 23 aksara Arab tigangdasa. panyêratipun Latin kirang cocok kaliyan ungêlipun, mila ing wingkingipun aksra Arabipun ing kurung jêjêg [ ] ingkang botên pêrlu kawaos. Aksara Arab wau ing buku aslinipun botên kasêrat, ing ngriki
26. Anèng ing pranajanèki | asta kakalih kinêmpal | dados sajuga wujude | ingadêgakên sadaya | punika sampun tansah | anêbut ing namanipun | tuwin namaning Pangeran ||
27. Gumaluntung ingkang jalmi | punika mungêl Muhamad |
28. Awit ing sirah dumugi | pungkasane ingkang jangga | aksara min§ Prayoginipun / mim /. awalane | pinêcah dumadya
ing grêbanane | mangkya awit ing pranaja | dumugi cêthikira | aksara ahe§ Prayoginipun / ehe /. puniku | lajêng kawijang triwarna ||
30. Wujuding khe manjing maring | Sipat Allah kang lair pan | dene punika kajênge | maring Kakekat mukadas | grêbanipun winawas | anênggih tan liyan namung | ing ungêlipun Illaha ||
31. lajêng wit jênthik dumugi | ing dhêdhêngkul kering kanan | punika min§ Prayoginipun / mim /. akirane | ugi winijang titiga | wujuding kang aksara | manjing mring Asma Allahu | ingkang kalair sanyata ||
32. Kajêngipun tan lyan maring | dhatêng Tarekat mukadas | ginêrba èstu ungêle | muhung maring lapal Illa | pungkasan winursita | awit kakalih kang dhêngkul | dumugi driji dlamakan ||
33. Yèku aksara dal yêkti | lajêng kawijang
êtal | cinirèn katranganipun | gambar kalih dyan binabar ||
35. Mawa cahya anêlahi | pindha ulading§
owah dènnya lênggah | gambar kalih dyan rinacut | wus sirna kang gara-gara ||
39. Nahên kang gumuling siti | pungun-pungun wus waluya | wangsul mring palênggahane | karsane Hyang Mahanasa | sadaya kang kawêdhar | dening Hyang Bathara Wisnu | dilalah samya kalepyan ||
40. Kadya anggane angimpi | wungu nendra tan kèngêtan | dhumatêng ing supênane | muhung Sang Hyang Girinata | jroning tyas gung ginagas | ginilut jumbuhing kawruh | tambah ingkang pangawikan ||
41. Mangkono Hyang Wisnumurti | graitèng tyas datan samar | dhumatêng ing kaanane | pinunggêl kang pangandika | amangsuli pangiwa | mangkana ing aturipun | dhuh Hyang Hyang Padawinênang ||
42. Aturnya Kanekasiwi | myang Basuki Panyarikan | tanapi Endra ature | ingkang makatên punika | inggih lêrês sadaya | nanging ing pamanggihulun | panggêlar panggulungira ||
43. Taksih tumpang so tan mathis | manawi ing wasitanya | guruulunguru ulun. Sang kinaot | Ngusmanajid ingkang usman | asalipun
manungsa | inggih saking hèb satuhu | tumurun pan
Prayoginipun / rohkyat / kados ing gatra wingkingipun. | ingkang rumiyin dadya | ponang rohkyat
èh kulup bênêr sirèki | apa tan unggul dahana | de sira unggulkên bumi ||
2. Luwih asor bumi iku | yêkti unggul ingkang agni | Hyang Wisnu matur manêmbah | sami lêrêsipun ugi | manawi bangsaning Êjan | linuhurkên ingkang agni ||
4. Hyang Guru malih tanya rum | balik sira iku kaki | asalmu saka ing apa | Wisnu matur mangênjali | ulun manungsa kajiman | nanging luhur ingkang saking ||
5. Manungsa sayêktinipun | kaliyan kajiman mami | èh kulup apa ta nora | rumuhun bangsaning Ngêjin | lêrês pukulun punika | nanging tumraping ring mami ||
6. MiwuhMiwah. sarira pukulun | punika rumiyin janmi | kang awit Sang Hyang Ad-Hama | Sang Hyang Siwa ingkang ugi | nama Nabi Sis minulya | punika manungsa jati ||
7. sarêng ing dumuginipun | Sang Hyang Nurcahya ing ngarsi | nênggih nama Sayid Anwar | lajêng Sang Hyang Nur-rasèki | Sang Hyang Wênang Sang Hyang Tunggal |
katingalan | sagêd katingal ing jalmi ||
9. Amargi kangjêng pukulun | mangèsthi sagêd ngratoni | manungsa lir Hyang Ad-Hama | Hyang Guru ngandika malih | bênêr kaya tekatira | amung kanggo mênang êndi ||
10. Tekatira kang saèstu | apa manungsa apa jin | Sang Hyang Wisnu aturira | ulun angge lair batin | ing batin manungsa-tama | ing lairipun pan êjin ||
11. Wit ulun urutkên èstu | asale jiwa ragèki | kamanungsan ulun asal | saking luluhur pribadi | mila kangge kabatinan | amargi jalu pinasthi ||
12. Dados lalantaranipun | kang wontênkên§ Prayoginipun / kang ngwontênkên /. jiwa mawi | mênggah kajiman kawula | saking ing luluhur èstri | kang awit Sang Hyang Nurcahya | kamantu dening Raja Jin ||
13. Mila punika pukulun | kawula anggêp ing lair | èh kulup têlênging tekat | apa ora anêtêpi | babasan kabali sura | myang sungsang buwana balik ||
14. Bathara Wisnu turipun | botên ing saèstunèki | ing ngandhap ing nginggil keblat | kawêngku ing têngah awit | wontênipun winastanan | ing ngandhap tuwin ing nginggil ||
sawusira amiyarsi | ature pra kadang dewa | lan putra Bathara kalih | tyas langkung marwata suta | sinung ilhaming Hyang Widdhi ||
19. Sadaya sampun kacakup | datan ana ingkang cicir | dhawuh wijiling kang sabda | kadang dewa sadayèki | myang putranipun
20. Kumpuling kawruh sadarum | ingsun dadèkkên sawiji | minangka wawatoning kang | kawruh kadewatan
manrimanya | ingkang sarta banjur dadi | ing Sastra Cêtha priyangga | ing sadurungira dadi ||
miring. pangruwat diyu rasêksi | wanara salaminira | dêlahan nunggal jalma-di ||
24. Iku ta ing lairipun | dadiya ambêk utami | mungguh ta ing kabatinan | dumadiya pancadaning | sangkan paraning dumadya | nunggal kawula lan Gusti ||
25. Mratandhanana saèstu | kanugrahan ingkang dhingin | limang ukara kèhira | dumadi ambêgirèki | mungguh ta ingkang ingaran | PANCA PURWANDA
miring. dadi pratandhanirèki | apan uga tumangkar limang prakara ||
3. Mandhêg iku kang kapisan | angkêr ingkang kaping kalih | sumunu kang kaping tiga | sumulap kaping patnèki | mamarap ping limèki | dadi tri golonganipun | lah para kadang dewa | lan putra bathara kalih | kono padha surasanên tranging nala ||
putra | asagêd mêcah ananging | tan kuwawa maradhahi kang surasa ||
5. Sadaya matur sumangga | Hyang Guru ngandika malih | èh kadangingsun
kalangkung | mundhak kablingêr padha | kang awit babasaning ling | jalma pintêr pasthi kasor dening jalma ||
6. Kang sugih artikêl§ Prayoginipun / pratikêl. tatas | de jalma artikêl§ Prayoginipun / pratikel. awig | kasor dening jalma ingkang | inggil luhur misesani | margi kang Marbèng pasthi | anamtokkên
ambêging kang surya | amongat têmbungirèki | jarwane among samoa | awit ta ananing rawi | tansah angon sakalir | ngulatkên sakèh tumuwuh | tumrape mring
kaananing bumi | bobot sakèh dumadi | tumraping pambêkan bakuh | dununge ing jatmika | sarira antêng tyas mintir | ing wasana dadi nora
katadhah dening | samoaning kang tumuwuh | tumrape mring pambêkan | têmên dene dunungnèki | aring ingkang napas
dumunung sarèhing kapti | dadi nora gimirêngimiran. karêp sadhengah ||
12. Lah ta padha kawruhana | kumpule
têtela ing ananipun | têtêp dadining gêsang | kawahana tandhanèki | de tandhane iku ana ing pangrasa ||
15. Pindho lêpasing kang manah | ramatas ingsun-aranni | karêpe
dudununganipun | tumanêm pratandhanya | nyatane lungguhirèki | anèng lathi iya iku pamicara ||
17. Kaping pat laraping pêdhang | maratas ingsun-aranni | karêpe mring kaputusan | pêgat tanpa kiwir-kiwir | babarpisan nêtêpi | tandha kasampurnanipun | nyatane ing
kawahana sunya-ruri | myang tumanêm sampurna lingga-bathara ||
20. Nyatane ing kadadeyan | lilima tan liyan maring | pangrasa ingkang sapisan | ing
kaping kalih | ing lesan kaping katri | ing grana kang kaping catur | ing paningal ping gangsal | kadang dewa putra sami | sru katrêsan umatur kalajêngêna ||
21. Odipati mêdhar sabda | prabawa limang prakawis | nahan landhêp kang kapisan | iku sun-aranni lêngit | marang singit karêmpit | karêpira iya iku | mamêdèni wong kathah | dene uwus anjumbuhi | kalawan Hyang Maha
miwah rêmit | sawujud Bathara Luhung | akaprabawan saka | waskithanirèng panggalih | kaya-kaya uning sadurung winahya ||
23. Sumunu kang kaping tiga | iku lênyêp sun-aranni | karêpe wingit sanyata | antêng ruruh anyênênni | de wus nugraha jati | Bathara ingkang linubunglinuhung. | kaprabawanan saka | sarwa dyatmika ing budi | nanging§ Prayoginipun / nenging /. nala nêrusi marang sarira ||
saèstu | rikang sotya-bathara | awit kaprabawan saking | anarawang sadaya sarwa pramana ||
25. Mamarap kang kaping lima | lêmahab ingsun-aranni | maladi karêpe ika | iya iku angurubi | dene ta wus linêwih | sajiwa-bathara iku | wus kaprabawan saka | sarwa
27. Prabawa ingkang prabawa | waskitha ingkang rumiyin | pangrasa [pang...]
[...rasa] ping kalihira | dyatmika kang kaping katri | pramana caturnèki | wibawa ping limanipun | atusing pangandika | -nira Sang Hyang Odipati | myang pra dewa
ing dumadi | de karêpe batin mêngku kalairan ||
29. Dene ta Panca dumadya | Pancadriya dunungnèki | pangraos ingkang sapisan§ Prayoginipun / kapisan /. | pamyarsa kang kaping kalih | pangucap kang kaping tri | pangganda kang kaping catur | paningal kang kaping lima |Lebih satu suku kata: paningal kaping lima. sadayèku padha dadi | trêsandhaning uripe ingkang manungsa ||
sakèh raos jati | pinêtak lima malih | sarira-bathara iku | uwus abadan budya | sawujud bathara nênggih | satuhune uwus nunggal warna rupa ||
32. Nugraha-bathara ika | uwus ênêng sarta êning | netra-bathara iku pan | uwus linêpas ing budi | sajiwa-bathara di | wus langgêng kaananipun | kawula Gusti nunggal | lah anakmas wus barêsih | Sastra Jendra unggahe mring Sastra Cêtha ||
33. Mas Cêbolang matur nêmbah | nuwun kalangkung kapundhi | suraosing Sastra Jendra | Sastra Cêtha amungkasi | tumuplêgtumumplêg. ing maknawi | saking ing
Brawijaya kang wêkasan | wontên santri angaturi | salin sarengat Nabi |
ananging sang nata puguh | santri pundi punika |
bupati | cêkake basa wus cundhuk | kalangkung suka rêna | sang prabu lan pramèswari | sinunggata lalangên
nabi | sukci anrus karênan karana Allah ||
39. Jroning Kitab pira-pira | pan sampun mundhut§ Prayoginipun / cundhuk / = cocog. ing
saking ngluluri | agêming agama luhung | marma paduka uwa | karsaa animbang budi | botên langkung sampun kirang pangaksama ||
40. Wau ta duk amiyarsa | narendra ing Majapait | aturing pulunanira | mitêg kapêtêg ing galih | mêpêt pêt
Dene kaya agamanta | ingsun pan ora mancèni | papancène sowang-sowang | sawang sawunganing luwih |
padha kocap jroning tulis | sida sidining Kabudan | dènnira (n)doning kadadin | upama sun anampik | agamane pra luluhur | ing mula mulanira | kang wus padha dènranggoni | dadi mokal babakal kaliru akal ||
44. Jujul wuwul katariwal | anungsang buwana balik | anambuhi ingkang ana |
ajrih | kapi dahwèn andêdawa | kadaut datanpa kardi | rubeda ngriribêti | sumendhe rèhing Hyang Agung | nanging wau kang uwa | pramèswari Dwarawati |
kang raka Sri Brawijaya | jumurung ingkang sudyaptisêdyapti. | malik melik agami | yata wong agung katêlu |
anglilani | ngandika arum manis | mêngko sore bae kulup | muliha mring pondhokan | upamane wong ambukti | durung tuwuk salin têmbang Pangkur barang ||
1. Cêbolang kalangkung suka | duk winêngan dènnya marsudèng budi | kaindhakaning kang kawruh | umatur kadi paran | bilih badhè sumêrêp ing dhawahipun | dintên tanapi pêkênan | tanggalipun wulan ngarsi ||
2. Utawi angkaning warsa | nanging taunnipun datan tinulis | punapadene kang windu | paran ing
mangkono saurutipun | dene angkaning warsa | lamun ayun angawruhi taunnipun | iku dhingin ngawruhana | wiwitane ingkang warsi ||
11. Duk Ajisaka ngajawa | etung siji Wawu taunnirèki | lorone Jimakir
cacahing warsa | pira kèhe angkaning punang warsi | dyan binuwang wolu-wolu | kalamun nganti têlas | pan
Ehe taun | kari lima jimawalJimawal. | kari nênêm Êje punika kang taun | kari pitu Dal kang warsa | saiki angkaning warsi ||
taunnipun | apa iya nora salah | nuwun sampun botên sisip ||
15. Mênggah windu kadiparan | lah mangkene patrape ngupayèki | sapira angkaning taun | kang ayun kinawruhan | ingkang dhingin kasuda loro puniku | Wawu Jimakir windunya | Sangara ingkang (n)darbèni ||
16. Anulya malih ingetang | sakirane angkane ingkang warsi | wusing kalong loro mau | banjure
sajuga | Sagara-lit punika langkung linuhung | watêke sagara apan | amot ing sakalir-kalir ||
24. Yèn kari loro ingaran | Kidang ancik-ancik arungga yêkti | watak angkuh lawan lêngus | panastèn tur melikan | lamun kari têlu iku luwih
28. Apa wus mangêrti sira | Mas Cêbolang umatur mangênjali | kula nuwun inggih sampun | radyan malih ngandika | ana maning
olèh rahmating Allahu | lamun kari kalih | lan tiga tan prayoga | salah siji glis palastra ||
7. Kari ro lan papat bêcik | salawase nora pêdhot | kari ro lan lima nora arus | dadi pêgat
10. Kari têlu lan limèki | ora awèt dadi pêdhot | yèn kari tri lan pat iku atut | katrimèng Hyang Widdhi | purwa wasananira | ora ana kara-kara ||
11. Kari tri lan pitu nênggih | akèh bilai pinanggoh | jalu kalah lawan wadonipun | kari
runtut | têntrêm tan kuwatir | êntèk kang kari tiga | tumêkane kari sanga ||
13. Padha kari papat bêcik | lanang kawisesèng wadon | tansah sih siniyan sru kayungyun | kari papat èstri | kang lanang kari lima | ora bêcik dadi pêgat ||
14. Kari papat lan nêm ugi | ora bêcik dadi pêdhot | yèn kari sakawan lawan pitu | sih siniyan nanging | ana satrune juga | sarate kudu prayitna ||
15. Kari papat lan asthèki | sih-siniyan tanpa pêdhot | lamun kari papat lan sangèku | yêkti nora bêcik | akèh angkaranira | mangkya ta ingkang
Yèn kari lima lan kari | pitu dadi ajêjodhon | ingkang wadon manut maring kakung | kari lima nênggih | lan wolu tan prayogi | dadi pêgatan sanyata ||
18. Yèn kari lima lan kari | sanga iku ati tabon | tansah sih siniyan lawan antuk | nikmat lair batin | iku kang dènupaya | têlas kang wit kari lima ||
20. Kari nêm lan wolu bêcik | bungah sênêng kang pinanggoh | kari nêm lan sanga bêcik namung | kang wadon pinasthi | kêrêp di (ng)go rêrasan | tamat kari nêm ginantya ||
21. Wadon kari pitu sami | jalu kari pitu awon | ora awèt lawan gung kawêngku | pinurih manuting | marang ing awakira | karsaning wadon masesa ||
22. Kari pitu lan asthèki | awèt (ng)
manggon | bêcik awèt dènnya dhaup runtut | nanging mênèknèki | akèh bilainira | ingkang iku kang prayitna ||
25. Pungkasane etung bincil | kari sanga lanang wadon | èstri kèdhêp marang kakungipun | ananging sring-asring | tukaran lawas-lawas | wus tartamtu
lanang aran Surahmin | pan wolulikur pinanggoh | anulya dènêlong sanga ping tlu | uga kari siji | padha siji
nuwun sampun | saèstu kapundhi | sadaya pangandika | kang wus dhumawuh mring amba ||
30. Basane ingsun mijèni | muji tuwuh tumêkèng woh | nir sakèhing ama dadi subur | woh dadi
sumêdhot | nêmbah ngraup suku saha matur | dhuh sang pramèngkawi | saèstu kasinggihan | pangandika kang winahya ||
33. Datan langkung ingkang dasih | nyuwun pangèstu kemawon | pinaringan èngêt tyas rahayu | undur-ulun saking | ing ngarsa (n)jêng
inggih kasinggihan basanipun | angalêm manising | madu gêndhis myang kilang | mênggah dhawuh kang pungkasan ||
37. Kadipundi ing panggalih | kang iku kang dakraos |Kurang satu suku kata: kang iku ingkang dak raos. paran rêmbugira ingsun turut | janji nora mulih | marang ing Sokayasa | Nurwitri mucung turira ||
1. Punapinggih ing panggalih dèrèng tutug | prayogi prasaja | kula botên nêdya kari | ngèstokakên dhawuhipun sang kawindra ||
2. Kêncênging tyas kakang aku arêp (m)banjur | marang tanah wetan | manut tumindaking sikil | mêngko yèn wus têka ing pondhok pamitan ||
3. Marang simbok marang adhi yèn wus dhaup | banjur bae mangkat | prayogane laku santri | langkung atut
bêgja kêmayangan èstu | paduka tumêdhak | Ki Ajar wacana aris | iya jêbèng (ng)gonningsun sowan mring praja ||
dhadhah | Mas Cêbolang wus kaèksi | kapang-kapang tundhuk lawan Mas Cêbolang ||
11. Adhuh kakang de kantos sadintên
wus lumampah | Ki Ajar mapag nèng kori | tundhuk nulya pinarak anèng pandhapa ||
matur purwa wusanèku | Kyai Ajar latah | kalingane wong ngasigit | atmajane risang wus slira-bathara ||
wus sakuwuakuwu. | alon aturira | yèn sang wiku nayogyani | benjing-enjing ingsun nilar Ngèksiganda ||
22. Manthuk-manthuk Sutiksna wacana arum | tabiyating praja | sabarang nganggo winilis | mrih pakantuk ing
Ponnipun | JunungahJumungah. Wage pan | nêptunipun apan sami | anyadasa punika ing petangira ||
33. Akat Paing lawan Rêbo Êponnipun | Jumungah
sawontênipun | kinarya darsana | kalawan ing têmbe wingking | bilih wontên anak putu kang tatanya ||
44. Ana maning petungane kanca gunung | ingaranan Rakam |
tumbuk kang wis ran prayogi | lan manggonning wulan tumrap ing pakaryan ||
46. Panjukuke uga saka nêptunipun | ingaran
anjugasajuga. | ingaranan nuju padu | awon dene watakipun | sabarang kudu sulaya | apadudon tansah ngêdur | yèn kanggo (n)dhaupkên apan | pangantèn sulayèng kayun ||
4. Kari kalih ingaranan | Dêmang-kandhuruwan iku | mungguh watêke liripun | kakurangan sandhang pangan | kêrêp nandhang [nan...]
[...dhang] lara tuhu | lamun kanggo palakrama |
6. Kari papat ingaranan | Mantri-sinaroja bagus | kadugèn sakarsanipun | winantu
liripun | tinêbihan kinèringan mung | sring ana kang sêdya ala | lan asring kelangan iku | kaanggowa palakrama | uga mangkono tinêmu ||
8. Pungkasan kari nêm aran | Nuju-pati watakipun | mati pêt rêjêkinipun | sandhang panganne rêkasa | lamun ana mantèn
ngandêlkên dadi luput | anggon-anggon ana sira | wus samene bae cukup | nahan kang samya miyarsa | sukèng
wong tuwa | êntèk dak (ng)go main dhadhu | basa wis blindhis katèngsun | isin marang ing
miluwa | mulih marang prajanipun | bangêt bungahing tyas-ingwang | banjur ginawa mring prau ||
20. Ana gêlane tyasingwang | bayarane têka kantun | sajrone nyêkêl mung etung | Ki Juragan anggraita | wasana alon lingipun | luwih sênêng sira baya | marang ing kasukan kêrtu ||
21. Aturku dahat karênan | tuwan gya angsung pitutur | sadurunge sira pêcus | ingkang dhingin ngawruhana | rèhning iki langênnipun | pra luhur Ngatasmaruta | tabiyat kudu tiniru ||
22. Ing nalikane kasukan | tan kêna murang-rèh iku | ing kaluhuran saèstu | wit wus kabudi dening kang | para marsudi budyanung | tinêmuning ing pambudya | nitik saka prantinipun ||
23. Èdi panggonan pinarnah | tan ana kuciwèng sêmu | sarta kèh gumêlaripun | tan katon wujuding arta | ingkang minangka tohipun | muhung sêtyane wacana | ingkang inganggêp ginugu ||
24. Dadine iki kasukan | tetela têmên yèn dudu | bobotohan golèk untung | dudunung§ Prayoginipun / dumunung /. ran kalangênan | para satriya pra luhur | ingkang nganggo papantêsan | sanadyan lêlangên
nadyan botohan | nanging nora tinggal ngèlmu ||
27. Tatakrama wiryèng praja | tuwan (m)banjurke pitutur | mulane sasuwenipun | kasukan lamun
pamainnipun | ênggonne tumingal ngantya | ngawonakên jêjêging lungguh |Lebih satu suku kata: ngawonkên jêjêging lungguh. rongèh rècèh pamicara | ingkang mangkono puniku ||
29. Winawas kurang jatmika | nyudakkên ujwalanipun | wingiting ngawirya suwung | de muruki iku apan | amung
ngaluhur | uwong kang mangkono mau | èstu kêna ingaranan | ngrêgêdi lêlangênipun | wong agung ngawiryèng praja | lan manèh
kinarya kakalih warna | nunggil-misah rasanipun ||
35. Kang sapisan winasitan | nênêm ukara puniku | tarampil ingkang rumuhun | tarêtip
kalihipun | aksara U[...] kaping tiga | aksara A[...] kaping catur | aksara E[...] kalimanya | wasita jinarwan Gambuh ||
1. Tarampil têgêsipun | aparigêl pangasuting kêrtu | tumindake nora cêpêt ngati-ati | ingkang katon alus turut | datan gumluwèh
3. Yèn cêkêlanirèku | nganti katon kiwa têngênipun | kêna yêkti panggrayang kirang prayogi | dinakwa lamun sakuthu | kalêbu ati dur awon ||
4. Yèn nganti katon mungsuh | nir pikantuk tumrap badannipun | ing panyêkêl haywa-pêgat ngati-ati | lawan tan
miwah nampani | mêsthi tangan têngên iku | kang katon taklim tinonton ||
6. Tumuli têgêsipun | rikat cêkat kayata yèn ngasut | ngêdum (m)buwang atanapi anampèni | ywa nganti dènatag mungsuh | wit katon tanpa rimaos ||rinaos.
têgêsipun | padhang ganthêng ing jro (n)jaba têrus | lamun lagi kalah ywa katingal ngucir | tuwin
bêsum | dene lamun mênang ywa nganti kaèksi | gambira girang gumuyu | gawe pangrasa kang awon ||
10. Gantya ingkang winuwus | pralambange Sastra-lima iku | ingkang dingindhingin. aksara O karêpnèki | muni Olah têgêsipun | sajroning kasukan katon ||
11. Apan wus tinartamtu | ing bêcike solah tingkahipun | obah-osik trapsilane badannèki | ywa ngandika katon
suku kata: ywa ngandika kang tan patut. gêdhene sinaru ing wong ||
12. I yèku karêpipun | muni Ilat têgêse kang catur | ing sajroning kasukan apan pinasthi | bawa pangucape turut | tan akarya rênguning wong ||
13. U yèku karêpipun | muni Ulat karêpe puniku | ing sajroning kasukan kawuryan wêning | dumilah pasêmonipun | ing netra mancur mancorong ||
14. A yèku karêpipun | muni Ati apan têgêsipun | ing sajroning kasukan iku
ing pambudi bisane kalakon kaki | guna satata satuhu | gambuh janjine kalakon ||
17. Karêpe iku kulup | ing sabisa-bisa kudu-kudu |
sapiturutipun | yèn kacakup tandha tabiyat miwiti | kluhuran sakadaripun | wiwinih kawiyak kaot ||
nut tabiyatipun | wong kompra bajingan kopyok ||
20. Upama ron kêtrilung | nora jênak nèng sasananipun | dilalahe kudu rontog aparithil | singsal saking kawiryan nung | ngalarah saênggon-ênggon ||
21. Tan tuwuh wijilipun | ing utama rêmbêsing kang madu | yèn tan
tuhu | ana ingkang kabrojol calathu | tamtu dudu sabarangan wong puniki | katara ing tindak tanduk | trah daniswara karaton ||
24. Piwulang saya lulut | palaling Hyang bangêt (ng)gonku (ng)gilut | wong saprau kabèh padha ngaji-aji | wusananing ingsun sinung | èngêt dening Sang Hyang Manon ||
25. Anèng Cirêbon labuh | aku matur marang ing
Kangjêng Sultan Agung | têkan mangke tulus sihirèng narpati | wong apatrap luwih atut | kanggo ing sak ênggon-ênggon ||
29. Sigêg Sutiksna wiku | Mas Cêbolang alon wuwusipun | adhi Amat kula kalangkung kepenginkêpengin. | sowan maring ing
sampun wanci dalu | lothung wawi sami aso ||
31. Mas Cêbolang puniku | acarita ing salaminipun | nèng Mataram dadya
bubrahipun | wong jêjodhon kawit ala ingkang elik | nèng pondhok salong dha matur | dhuh anggèr bandaraningong ||
33. Paran wasanèng dunung | yèn awèta anèng ing Matarum | rèhning mudha datan wurung korup maring | langên-langêning raras rum | samangke sangsaya (n)dados ||
34. Pra bakul ingkang munjung | bilih ngantos kalajêng saèstu | datan
7. Amarentah marang endhang sontrangipun | kinèn sadhiya sasaji | sunggatanira kang ayun | pinarak marang ing wukir | Cêbolang Ki Amat katon ||
8. Kyai Ajar mapag nèng jawining pintu | jaya-jaya asasanti | kerit pinarak ing
nora ana kêdhah-kêdhih | kang sinung ling matur alon ||
12. Mundhi saking pangèstunipun pukulun | wit
amanthuk-manthuk | bangêt panrimaku kaki | tujune ulun wus mantuk | basane kapasangyogi | ana wisma olèh
padha mulasara têgil | adhêdhangir amêmatun | siji thil tan ana panti | amung kari bocah wadon ||
19. Anom-anom tur isih parawan kêncur | anake umbul
sasiwi | panganggêpku kadi sunu | (ng)goningsun yoga pribadi | sagaduke (ng)gayuh kawroh ||
ngladèni wus amundur | Ki Ajar ngandika malih | dak-kandhani sira kulup | nalika nom-noman mami | sadurunge dadi botoh ||
23. Bangêt (ng)gonku (m)
24. Lan nitèni kaananing raganingsun | tumrape marang pawèstri | suka rêna cuwa (n)jêlu | kang dadya darunanèki | basa wus kacandhak botoh ||
25. Lir sumêbrung karasikaning pulang hyun | sinambadan ing Hyang Widdhi | minangka ukumanipun | purusa dhaup lan ati | ayêm jatmika tumamboh ||
26. Lawas-lawas saya kabutuh ing sêpuh | wuwuh mahas
rèhning ulun lan pun adhi | têmbe ing saèstunipun | bilih pinarêng ing Widdhi | tinartamtu ajêjodhon ||
bungan. bobot bèbèt bibit iku | mangkene dunungirèki | basa bobot karêpipun | miliha wadon kang asli | dene titikane kang
1. Ingkang dhingin darah bangsaning ngawirya | ing têgêse trahe para luhur Jawa |
4. Ping pat darah sujana ing têgêsira | trah linangkung ulah pangawikan budya | kalantipan lan marang kawicaksanan ||
prajurit kang ulah | kapintêran kasub ing sudiranira ||
7. Kaping sapta darahing janma supatya | têgês ingkang trahing para tani ingkang | wêkêl mênêp sarta tyase tuhu sêtya ||
8. Kapindhone têmbung bèbèt kang winarna | yèku tumrap marang bapakne wanita |
Katêlune têmbung bibit kang winahya | karêpira tumrap marang ing wanita | kang sayogya dumadya jatukrama ||
11. Amiliya ingkang bêcik warnanira | sarta ingkang akèh kapintêranira | candra-warna pasêmone kang wanita ||
12. Kang wus ingsun titèni kala samana | wus dak coba akèh kang kapara nyata | cacahira elingku salikur warna ||
13. Ingkang dhingin awarni bongoh puniku | prabaning kang angga pupuk asêmbada | kang
bisa ambuka | (n)don tuju langêning kang Asmaragama ||
15. Pindho sengoh yèku prabane wadana | ingkang pupuk ingkang
19. Iya iku adate kang wus kalakyan | ananing kang kasêbut bisa anggêndam | kang katanduk sênênning pramana nyata ||
20. Kaping pate (n)dêmênakake
wus kalakon samana | wong amanis adate bisa ambuka | panggêndamme kang aran Asmaratura ||
iya iku adate bisa ambuka | panggêndamme ingkang Asmaraturida ||
28. Kaping wolu jatmika iku ta ingkang | amêngkoni ênêng-ênênging kang cipta | ingkang (m)buka
bentrok ingkang winursita | dêdêgan gêng inggil ingkang isi samya | têgêsira sarwa sêmbada warata ||
39. Kanêmbêlas kang aran lêncir winarna | yèku jalma dêdêgan dhuwur rêspatya | sarwa isi gilig pasanging sarira ||
40. Kapitulas kang aran wire jinarwa | yèku ingkang sarira alit sêmbada | sarwa singsêt
Kasangalas sarêntêg yèku dêdêgnya | kurang dhuwur katimbang lan agêngira | sarwa isi gêmuh ingkang payudara ||
ing jodho wau | muhung dhatêng badan pribadi | Ki Ajar angandika | karêpe puniku | miliya darah winahya | yèn manungsa ingkang winahyu sayêkti | saka rahayuning tyas ||
3. Satuhune (ng)gonningsun cariwis | mung minangka cêr-ancêr kewala | dene ingkang sajatine | salaki-rabi
ingkang kadyèki | kayata jalma priya | dahat akayungyun | mring dyah dêdêg dhuwur kêra | yèn lumampah mayug-mayug nyumêlangi | parandene
wicaranèki | priya kang sênêng datan | kapanduk ing mutung | elik kapok kawus merang | patrap ingkang mangkono
warna parlune | pèngêt mring mudha punggung | supayane angati-ati | pamilihe maring dyah | lamun bisa antuk | èstri kang kalêbu
sadurungipun | dadi jodho kudu patitis | kalamun wus rumêntah | sih katrêsnanipun | pambirate nora gampang | ing satêmah ambêk sura nêmpuh wani | marang ing kasangsaran ||
10. Ngupayaa èstri kang (n)darbèni | ambêg têpa ing rahsa kalawan | dana ing têpa katrine | kang têmên tobatipun | lila marang kang aran bêcik | pawèstri kang mangkana | adat
rasa karêpirèki | lumuh rikuh ing liyan suminggah | yèn nir têpa ing rasane | sring nganakake iku | irèn mèrèn dumadi
wasis | bisa wêruh lan mangêrti marang | wawênang kawajibane | sakèh pakaryanipun | ingkang tumrap marang pawèstri | busana têgêsira | panganggo satuhu | karêpe bisa uninga | lan angêtrapake rajadarbèknèki | ingkang pancèn kasandhang ||
16. De baksana pangan têgêsnèki | pikajênge kang bisa
wus binabar ingkang prayogi | mangkya ta ingkang wênang | tinampik
ingkang nandhakkên alane | mring kalakuanipun | yèn ngupaya parawan sukci | panitike manawa | cilik kang pambayun | tan ngadêg wus katon wudhar | lamun agêng wus gumandhul nora isi | ganthênge wonga-wonga ||
21. Katon kêndho gwaya sulak wilis | kawistara kurang sênênnira | ramping wus mêkar bokonge | tinampika puniku | krana ika§ Prayoginipun / ingkang /. mangkono kaki | titikan panêngêran | kênya ingkang uwus | anglakoni sinanggama | maring kakung yêkti dudu prawan sunthi | sarine uwus wigar ||
wanginipun | sêkar kawoworan ganda | amis arus wêngur tangèh yèn kawilis | sakèh aruming ganda ||
23. Utawa yèn tlapakane tipis | mripat katon biru sèrètira | sulak biru thêthêlênge | puniku nora arus | ing wajibe kudu tinampik | adat kang wus kalakyan | kang mangkono mau | asring (n)darbèni simpênan | lara raga dene ta dumunungnèki | nèng wadining wanita ||
24. Lan maninge yèn ana pawèstri | swaranira brabah kadi priya | kang agor sêmu erakeerake. | wadon ingkang kadyèku | ing adate sok andarbèni | watêk panastèn
luwange nguni | asring dumadya kênya | lènjèh têmbenipun | tan bisa (n)darbèni wêka | dadi purus-senthe babasanirèki | sayogya sabarêna ||
27. Rumêksane marang ing pawèstri | kang wus tumrap ing sapalakrama | kudu jêmbar sabar sarèh | myang
ingkang puniku | ati kurang-antêpan asring | owah gingsire gampang | têrkadhang kalayu | marang priya liyanira | kang
priya sanèsnèki | ingkang sabab saking bosên kêmba | kurang marêm mring lakine | sardana têgêsipun | sugih arta rajabrana-di | karêpe kang wanita | yèku sring
priya liyane | ingkang asugih kawruh | myang undhagi pakaryan wasis | luwih ing priyanira | rupa têgêsipun | iya rupa karêpira | wanitèku sring kalayu mring wong sigit | kang ngluwihi priyanya ||
pastapurusanirèki | durung kiyat myang durung santosa | jwa kasêsa nandukake | ingkang mangkono mau | bokmanawa
lana nuli | marlupa nir ing karkat | kacarita iku | awit rahsa tuwin jiwa | durung samya kawêngku dening kridhaning | ing Risang Hyang Pramana ||
37. Dupi myarsa sabdaning sang rêsi | anggalêgês ing tyas kajumbuhan | wus ngalami sadayane | kusute
ing padasan | mêksa mirut ing ngajurit ||
7. Yèn wus mangkono pinupus | tan kêna dèn-sêtiyari | sikil apus papadhanya | karêpe lêmês lir tali | dene yèn (ng)gonne ngucira | mligi mung jalaran saking ||
8. Rubeda rong puluh mau | sêtiyare angèl gampil | kudu amaluya kridha | maluya jarwa mêmulih | kridha têgêse panggagas |
yèn bisa olih | wanodya prasaning rahsa | ingkang wus saekakapti ||
11. Tartamtu ngilangkên sagung | rubeda kang
sangsara | ubêngan sajêge urip ||
20. Ulun banjurake tutur | tumanduke bab sarêsmi | ingkang nir sakèh sangsaya | lire wus mulur salêsih | adoh sakèhing
23. Tumêmpuh campuhing pupuh | nanging dènprayitna kaki | ing tindak aywa sêmbrana | (ng)gonne nuju prasanèki | mring wanita
Otapatra | Sang Hyang Gambira sisilih ||
25. Wuri purana dumunung | yèn tinêmpuh dening bindi | watak kêri prasanira | nuli babantune prapti |
35. Barunastra wis kinêbur | lir ombaking jalanidhi | ganggêng irim-irim ingkang | mungging têpining jaladri |
murih ywa nganti tumular | mring wanudya mungsuhnèki | lan kulup sira wêruha | adat wataking pawèstri ||
43. Yèn wis mijil yiyidipun | gumriminge saya (n)dadi | mêmpêng dêrêngirèng prasa | kawistara ing pangèksi | kiyat kiyêng
wanudya | yèn pinarêng datan lami ||
48. Sang dyah mudhar prasanipun | pratandhane kang sayêkti | yèn wanita mudhar prasa | wataranira katawis | gara-gara jroning baga | nyêndhol pucuking pastèki ||
49. Laraping gupala wimbuh | kabukaning wiwara-di | jênêke Hyang Kamajaya | aliya tandha
ing Kabupatèn Gunung KidulKabupatèn Gunung KidulKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
EspañolBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.32, 16 Maret 2016.
Menghilangkan cempluk? Kalo aku malah jangan dihilangkan es… senenganku sing nyempluk-nyempluk je hehehehe….
BURUNG CUCAK HIJAU (118) BURUNG CUCAK JENGGOT (47) BURUNG CUCAKROWO (40) BURUNG FINCH (31) BURUNG JALAK (68) BURUNG KACER (235) BURUNG
Kowalewo Pomorskie (Jerman Schönsee, Kreis Briesen) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
mangan opo?mung carmu meres wae sing rung konangan mbah Widodo,aku nulis neng internet paling
Jenengku Sarinah, aku isih enom, umurku ijik 26 taun.
nang lemah klei, ambles sampek tekan dengkul.
srpski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.49, 20 Maret 2013.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.22, 20 Novèmber 2015.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.03, 16 April 2013.
Susz (Jerman Rosenberg i. Westpreussen) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Susz&oldid=1090552"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.59, 14 Sèptèmber 2016.
Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengkubuwana Senapati-ing-Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping
rupamu asline koyo opo, nek’e liwat web ngene iki ngomong sak penakmu iso nyet. Cobak ketokno raimu di pecok ndasmu, nek gak seneng persibo yo wis ora usah ngrecok’i omahe wong. Persibo bagiku ora menyebalkan tapi dapurmu kuwi sing nyepeti mripat. Mas ngadmin nek kirane
Chrysanthi M. Chrysanthi M. (0)
kawontênanipun têtuwuhan tuwin oyod-oyodan ingkang kathah paedahipun, sagêda kasumêrêpan ing akathah, dene ingkang kula wastani têtuwuhan wau kathah ingkang kaanggêp rêrungkudan kemawon, inggih lêrês ngantos sapriki jampi Jawi sampun kangge, ananging kadospundi kanggenipun sarta rekanipun angangge jampi wau, makatên ugi namanipun tanêman ingkang kangge jampi asring kadamêl wados, mila pangupadosipun katêrangan bab jampi-jampi Jawi asring botên sagêd kadugèn, sarta kawruh bab jampi-jampi wau asring ical sarêng ingkang gadhah kawruh wau tilar ing donya, awit kawruhipun dipun damêl wados.Langkung Malih
JamuJamu yaiku obat tradhisional kang bahane saka tanduran, upamané saka oyot, godhong, woh, lan kulit kayu sawijining tanduran kang kena kanggo ngobati werna-werna penyakit . Pèrangan wit-witan mau ana sing diolah kanthi digodhog lan ana uga kang dipangan mentah. Wong Indonésia wis ngerti jamu nalika pirang-pirang abad kapungkur. Kang sepisanan jamu mung ana ing kupêngan kraton utawa istana , yaiku ing Kasultanan ing Yogyakarta lan Kasunanan ing Surakarta. Jaman biyèn jamu mung dingerténi ing kalangan kraton lan ora éntuk disebarake ing masyarakat njaba kraton. Ananging kanthi owah ginsiring jaman kang saya suwé saya maju, jamu bisa diajaraké ing masyarakat njaba kraton, saéngga masyarakat njaba kraton wis akeh kang bisa ngracik jamu dhéwé. Prastawa iki kang ndadékaké jamu ngrêmbaka lan digawé ora mung wong Indonésia nanging uga payu ing manca nagara. Kanggoné
SAKING LENGGAH WONTEN WINGKING MEJO DADOS GUMREGAH MEDAK DATENG LAPANGAN; SAKING MENTAL NDORO DADOS NGGADAHI MENTAL MELAYANI 2.STOP PEMBOROSAN GERAKAN PENGHEMATAN NASIONAL KANTI CORO NYUDO BELONJO INGKANG MBOTEN
wrote: liaaaaaaaaa sst jgn panggil bunda dunk itu kan forum tetangga .Tengkyu ya neng momod lia udah ngajak gabung di geng gexer huwhuwhuw....tetep ahh pake bunda.... bunbun.... or.... Mbok Dse....
opo meneh nek lagi sensi.., tapi nek konco cerak cepet apikan to biasane. clarify, terus akur.
piye2, sak ora penak2e jujur, luwih tentrem nek
kok, urung let suwi, wis balik meneh… pancen lah, friends will be friends… jare nek kanca cedhak ki ra ono sing jenenge racists, SARA, ra perlu formal2,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mauk,_Tangerang&oldid=1064636"	Kategori: Kacamatan ing BantenKacamatan ing Kabupatèn TangerangMauk, TangerangKabupatèn TangerangKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.35, 16 Juli 2016.
gemrudug mènè. Yaiya ndongakna baé émén kiyé nangkring nang gogel nombero uno owh jon.Dadi kamuplasenè kaya kaya situs ìnternet sing mbhas cerita bf kiyé emèn katon dobol kabèh. HeheUwis. Simsalabim agrakadagra. Situs kiye nongol yuh nang nomer siji gogel kanggo
Punika Sêrat Babad Tanah Jawi Wiwit Saking Nabi Adam Dumugi ing taun 1647
Kaêcap wontên ing tanah Nèdêrlan, ing taun Wêlandi 1874
Tunggal apêputra Bathara Guru, Bathara Guru apêputra gangsal, anama Bathara Sambo, Bathara Brama, Bathara Mahadewa, Bathara Wisnu, Dèwi Sri, Bathara Wisnu wau jumênêng ratu wontên ing pulo Jawi ajêjuluk Prabu Sèt, Kadhatonipun Bathara Guru anama ing Suralaya.
Bathara Guru wau kagungan sêngkêran putri ayu ing nagari Mêndhang, karsanipun badhe kainggahakên ing swarga sarta kadamêl garwa. Anuntên Bathara Wisnu panuju sawêk pêpara, kapencut aningali putri ing Mêndhang wau, botên sumêrêp bilih sampun kasêngkêr dhatêng ingkang rama, lajêng kapêndhêt garwa, punika sangêt andadosakên dukanipun Bathara Guru. Sang Hyang Narada lajêng kautus andhawahakên dêduka dhatêng Bathara Wisnu sarta anglungsur karatonipun, Bathara Wisnu anuntên kesah saking ing nagari, atapa dhatêng ing wana wontên sangandhaping uwit wringin jèjèr pitu, ingkang garwa putri ing Mêndhang wau dipun tilar.
Kacariyos nagari ing Gilingwêsi, wontên ingkang jumênêng ratu ajêjuluk Watugunung, garwanipun kêkalih,kalih.
satunggil nama Dèwi Sinta, kalih Dèwi Landêp,
Kala sêmantên nagari ing Gilingwêsi kadhatêngan gêgêring agêng, kathah tiyang alit ingkang sami risak, sarta awis têdha, asring wontên grahana srêngenge utawi grahana rêmbulan, jawah salah môngsa, lindhu kaping pitu sadintên, punika sadaya anjalajati, yèn nagari ing Gilingwêsi badhe risak. Prabu Watugunung sakalangkung susah ing galih, aningali risakipun ingkang abdi, sang nata sarean wontên ing kathil gadhing, garwanipun ingkang nama Dèwi Sinta angulik, aningali yèn sang nata ciri mastakanipun buthak, matur pitakèn ingkang dados sababipun, sang prabu anyêrêpakên, yèn kalanipun taksih lare, ingkang ibu sawêg angi, sang nata mothah, lajêng dipun gitik ing enthong, ngantos mêdal rahipun, lajêng kesah sapurug-purug.
Dèwi Sinta kagèt sangêt, botên sagêd ngandika amiyarsakakên pangandikanipun sang prabu, kèngêtan putranipun ingkang kesah lajêng botên mantuk-mantuk [mantuk-mantu...]
[...k] amargi dipun gitik ing enthong, tètès kalihan cariyosipun sang nata, sangêt susahing galihipun, awit kagarwa dhatêng ingkang putra piyambak, ambudi marginipun sagêd uwal saking sang nata, sarèhning dangu kèndêl kemawon kadangu ingkang dados sababipun, Dèwi Sinta matur, yèn sadangunipun kèndêl anggalih jangkêping kaluhuranipun sang nata, namung kirang saprakawis, kirangipun punika dene sang nata dèrèng krama widadari ing Suralaya. Ciptanipun Dèwi Sinta, bilih sang nata anglamar widadari ing Suralaya, amêsthi dados pêrang, sang nata anêmahi seda, punika marginipun badhe uwal saking ingkang raka.
Prabu Watugunung sarêng dipun aturi mêkatên, lajêng sumêja nginggahi ing Suralaya anglamar widadari, enggal andhawuhakên parentah dhatêng para punggawa sarta dhatêng anakipun pitu likur wau, angêrig prajuritipun, sang nata bidhal dhatêng ing Suralaya.
Sarêng Bathara Guru mirêng yèn ratu ing Gilingwêsi badhe nginggahi ing Suralaya, lajêng animbali ing para dewa, sami dipun tantun purun akalihan botênipun amêthukakên Prabu Watugunung, sadaya aturipun ajrih. Anuntên Sang Hyang Narada asuka rêmbag dhatêng Bathara Guru, animbalana ingkang putra Bathara Wisnu, mawi dipun sagahana, bilih kadugi angawonakên ratu ing Gilingwêsi, kaapuntên [kaa...]
[...puntên] sadosanipun, awit liyanipun Bathara Wisnu kadugi botên wontên ingkang kuwawi mêngsah Prabu Watugunung. Bathara Guru parêng, Sang Hyang Narada lajêng tumurun saking Suralaya, badhe angupadosi Bathara Wisnu.
Sang Hyang Narada sampun kêpanggih kalih Bathara Wisnu, ingkang sawêk tapa wontên sangandhapipun wringin pitu, sarta andhawahakên timbalanipun Bathara Guru, kados ingkang kasêbut ing ngajêng wau. Bathara Wisnu sagah angundurakên Ratu Gilingwêsi, nanging kalilana mantuk rumiyin, badhe pamitan dhatêng ingkang garwa. Sang Hyang Narada dipun aturi angêntosi wontên sangandhaping wit wringin pitu wau.
Bathara Wisnu lajêng mangkat, badhe amanggihi ingkang garwa, kalanipun katilar rumiyin ingkang garwa wawrat, Bathara Wisnu amêling, bilih ambabar mêdal jalêr kanamanana Srigati. Sarêng ambabar mêdal jalêr, inggih kaparingan nama kados wêwêlingipun ingkang raka, wancinipun sampun diwasa, abagus warninipun. Anuntên Bathara Wisnu dhatêng kêpanggih kalih ingkang garwa saha putra, ingkang garwa dipun wartosi, bilih katimbalan ing Bathara Guru minggah dhatêng Suralaya, kakarsakakên mêthukakên ratu ing Gilingwêsi. Ingkang putra kêdah tumut, nanging Bathara Wisnu botên parêng. Sarêng sampun pamitan dhatêng ingkang garwa lajêng mangkat, sampun kêpanggih kalih Sang Hyang Narada
Radèn Srigati ingkang katilar wau anututi lampahipun ikang rama, dumugi ing wringin pitu alênggah wingkingipun, Sang Hyang Narada sarêng sumêrêp yèn punika putranipun Bathara Wisnu kêdah andhèrèk dhumatêng Suralaya, asuka pirêmbag dhatêng Bathara Wisnu, sampun ngantos ambêkta ingkang putra, bokmanawi amêmungu dukanipun Bathara Guru. Ingkang putra lajêng kadhawahan mantuk. Sang Hyang Narada kalih Bathara Wisnu enggal mangkat dhatêng Suralaya, Radèn Srigati katilar wontên sangandhaping wringin pitu.
Lampahipun Sang Hyang Narada kalih Bathara Wisnu sampun dumugi ing Suralaya, sami sowan ing Bathara Guru, sawêk eca sami gunêman, botên antawis dangu Radèn Srigati ingkang katilar wau anusul lampahipun ingkang rama, dumugi ing kadewatan, alênggah wingkingipun ingkang rama, Bathara Guru sarêng aningali wontên tiyang neneman bagus warninipun, alênggah wingkingipun Bathara Wisnu, andangu dhatêng Sang Hyang Narada, mênggah tiyang neneman punika sintên. Narada nyêrêpakên yèn punika putranipun Bathara Wisnu, patutan kalih putri ing Mêndhang. Bathara Guru sarêng miyarsakakên atur mêkatên sangêt dukanipun jumênêng saking pinarakanipun malêbêt ing dalêm, Narada anututi, sumêrêp yèn Bathara [Ba...]
[...thara] Guru duka. Bathara Guru lajêng andhawahakên parentah dhatêng Sang Hyang Narada, andikakakên mundhut putranipun Bathara
wangsulanipun. Bilih ingkang putra kapundhut badhe kapêjahan, botên purun amêthukakên mêngsah. Sang Hyang Narada lajêng munjuk dhumatêng Bathara Guru, mênggah ingkang dados wangsulanipun Bathara Wisnu. Botên dangu ing jawi gègèr, alok mêngsah dhatêng, Bathara Guru sangêt ajrihipun sarta gumêtêr, amundhut rèh dhatêng Sang Hyang Narada. Aturipun Sang Hyang Narada, bilih botên kasandèkakên karsanipun, anggènipun badhe amêjahi pun Srigati, Bathara Wisnu mopo amêdali pêrang, amêsthi botên sande risakipun ing Suralaya, Bathara Guru miturut rèhipun Sang Hyang Narada, botên èstu karsanipun badhe amêjahi wau, anuntên Bathara Wisnu kadhawahan amêthukakên mêngsah.
Bathara Wisnu akalihan ingkang putra sami mêdal saking kadewatan. Badhe amêthukakên Ratu Gilingwêsi, sarêng kêpanggih
cangkrimanipun. Sang nata ngawon. [ngawo...]
[...n.] Suka lila dipun pêjahana, nanging bilih botên sagêd ambadhe, para dewa ing Suralaya sami nungkula, amasrahna sakathahing widadari, badhe kadamêl garwa, Bathara Wisnu amarêngi ingkang dados panantun punika. Sang nata lajêng mangandikakakên cangkrimanipun. Ana wit adhikih adhakah wohe, ana wit adhakah adhikih wohe. Cangkriman punika kajawab dening Bathara Wisnu, wit adhikih adhakah wohe, punika samôngka, wit
Bathara Wisnu, pêgat jangganipun. Sakathahing balanipun sami ngisis. Bibar mantuk sadaya.
Sasedanipun Prabu Watugunung Dèwi Sinta sangêt amuwun. Andhatêngakên gara-gara, ngantos dumugi ing Suralaya, andadosakên susahipun para dewa. Bathara Guru andangu dhatêng Sang Hyang Narada, ingkang dados sababing gara-gara, Sang Hyang Narada anyêrêpakên, yèn wontênipun ing gara-gara awit saking pamuwunipun Dèwi Sinta, prihatos amargi pêjahipun Prabu Watugunung. Bathara Guru lajêng dhawah dhatêng Sang Hyang Narada,
sarta jumênêng ratu wontên ing nagari Gilingwêsi malih.
Sang Hyang Narada lajêng andhawahakên pangandikanipun Bathara Guru dhatêng Dèwi Sinta, Dèwi Sinta lajêng kèndêl muwun. Gara-gara agêng wau inggih tumuntên ical. Sarêng dumugi ing tigang dintên Prabu Watugunung botên katingal rawuh, Dèwi Sinta lajêng muwun malih, andhatêngakên gara-gara, sangêtipun angungkuli ingkang sampun kalampahan. Bathara Guru andangu malih dhatêng Sang Hyang Narada, ingkang dados sababing gara-gara. Sang Hyang Narada matur, yèn ingkang adamêl gara-gara punika inggih Dèwi Sinta ugi, awit sampun dumugi ing wêwatêsan tigang dintên. Prabu Watugunung dèrèng wangsul dhatêng ing nagari ing Gilingwêsi. Bathara Guru lajêng andhawahakên parentah dhatêng Sang Hyang Narada, anggêsangakên Prabu Watugunung, sarta angantukakên dhatêng nagari ing Gilingwêsi.
Sarêng Prabu Watugunung sampun dipun gêsangakên dhatêng Sang Hyang Narada, kadhawahan wangsul dhatêng nagari ing Gilingwêsi, botên purun. Awit sampun karaos wontên ing swarga, panyuwunipun, ingkang garwa sakalihan, kalih ingkang putra sadaya mugi kainggahna dhatêng swarga, nunggila kalih sang nata. Bathara Guru amarêngi panyuwun punika, lajêng andhawahakên parentah, anginggahakên dhatêng swarga garwa akalihan para putranipun. Pamêndhêtipun [Pamê...]
[...ndhêtipun] saking satunggil-satunggil sabên Ngahad. Punika wiwitanipun wontên wuku tigang dasa.
Saking aturipun Sang Hyang Narada dhatêng Bathara Guru, Bathara Wisnu katurunakên dhatêng marcapada; dados ratunipun ing lêlêmbat. Angêrèhakên wolung panggenan. Ing rêdi Marapi, ing Pamantingan, ing Kabareyan, ing Lodaya, ing Kuwu, ing Wringin pitu, ing Kayu Landheyan, ing Roban.
Bathara Brama katurunakên dhatêng marcapada jumênêng ratu wontên ing nagari ing Gilingwêsi, anggêntosi Prabu Watugunung. Pulo Jawi sampun nungkul. Lami-lami Bathara Brama
Bagawan Abiyasa, Bagawan Abiyasa apêputra Pandhu Dewanata jumênêng ratu wontên ing Ngastina, Pandhu Dewanata apêputra Arjuna, Arjuna apêputra Abimanyu, Abimanyu seda wontên ing paprangan, atilar garwa wawrat sêpuh, ambabar miyos kakung, anama Parikêsit, jumênêng ratu wontên nagari ing Ngastina ugi, Prabu Parikêsit apêputra Yudayana, Yudayana apêputra
Prabu Sawelacala, angratoni ing tanah Jawi nagarinipun ing Purwacarita, Prabu
Ingkang pambayun anama Panuhun. Dados ratunipun tiyang tani, adêdalêm wontên ing Pagêlèn. Panggulunipun anama Sandhang Garba, dados ratunipun tiyang dagang, adalêm wontên ing Jêpara, panêngahipun anama Karungkala, karêmênanipun saba wana, dados ratunipun tuwaburu, adalêm wontên ing Prambanan, ajêjuluk Ratu Baka, sundhulanipun anama Tunggul Mêtung, karêmanipun andèrès, dados ratunipun tiyang anggaota, wuragilipun anama Rêsi Gathayu, anggêntosi ingkang rama, jumênêng ratu wontên ing Koripan. Sadhèrèk
Arya Bangah, kalih Radèn Sêsuruh, Arya Bangah jumênêng ratu wontên ing Galuh, Radèn Sêsuruh punika ingkang dipun gadhang jumênêng ratu ing nagari Pajajaran.
Anuntên kacariyos wontên ajar, atapa ing rêdi Pajajaran, anama Ajar Cêpaka, misuwur yèn tasdik, sumêrêp samukawis kang dèrèng kalampahan. Wartos punika sampun katur ing sang nata, sang prabu karsa angayoni kasagêdanipun kyai ajar, adhawah dhumatêng pêpatihipun,
tiyang wawrat mêkatên. Supados dipun batanga dhatêng kyai ajar, jalêr èstrining wawratanipun. Ki patih lajêng [la...]
[...jêng] lumampah dhatêng ing rêdi, andhawahakên timbalanipun sang nata dhatêng ki ajar, kyai ajar sumêrêp yèn dipun ayoni kasagêdanipun dhatêng sang nata, wawratan wau dipun badhe jalêr.
Ki patih sampun munjuk dhatêng sang prabu, sang nata sangêt suka ing galih, awit ki ajar wau kagalih dora, sarêng sêlir dipun rucati tapihipun. Bokor botên wontên. Èstu ing wawratipun. Sang nata sangêt duka, lajêng andhawahakên parentah amêjahi ajar, sapêjahipun ki ajar wontên swara kapirêngan ing sang nata, ujaring swara, hèh Sang Ratu ing Pajajaran, aku kopatèni tanpa dosa, besuk aku malês mênyang kowe, yèn ana wong aran Siyung Wanara, ing kono ênggonku malês.
Anuntên nagari ing Pajajaran kenging wêwêlak agêng, kathah têtiyang kang sami pêjah, andadosakên prihatosipun sang nata. Lajêng
punika ingkang minôngka têtulaking pagêring, nanging sang nata ing benjing badhe amanggih bilai, dipun sedani dhatêng putranipun piyambak, ingkang mêdal saking garwa sêlir.
Sang prabu inggih anglampahi ing pitêdahipun para nujum. [nu...]
[...jum.] Sabibaring kasukan dhahar eca, sang nata wuru sangêt, lajêng anyarèni sêlir, pinuju ingkang dipun batang wawrat dhatêng ki ajar wau. sarêng sampun andungkap ing môngsa wawratanipun mêdal jalêr, sang nata kèngêtan pambatangipun para nujum, jabang bayi lajêng dipun têdhani wisa, nanging botên pasah, anuntên badhe dipun suwèk-suwèk, nanging para inya amambêngi, rêmbagipun, bilih sang nata kêkah ing karsa, badhe amêjahi jabang bayi, prayogi kalêbêtna ing tabêla, kabucal ing lèpèn Karawang, sang nata inggih sampun marêngi, jabang bayi kalêbêtakên ing tabêla, lajêng dipun kèlèkakên ing lèpèn Karawang.
Tabêla ingkang dipun kèlèkakên wau kapêndhêt ing tiyang mancing, anama Kyai Buyut ing Karawang, sarêng dipun bikak ing lêbêt isi jabang bayi, abagus warninipun. Kyai Buyut saklangkung suka ing manah, lajêng kabêkta mantuk, kapasrahakên dhatêng semahipun. Nyai Buyut sarèhning botên gadhah anak dados sangêt ing bingahipun. Jabang bayi dipun
Buyut saking ênggènipun badhe anglêgani pitakènipun dados adamêl dora, asanjang yèn gadhah sadherekan, atapa wontên satêngahing [satê...]
[...ngahing] wana, sumêrêp sadèrèng winarah, amêsthi sagêd anglêgani ingkang dados pitakèn wau, punika prayogi yèn dipun pitakènana. Ciptanipun Kyai Buyut, môngsa kalampahan Ki Jaka purun dhatêng wana, awit saking
namanipun piyambak. Ki Jaka dados anama Siyung Wanara.
Sarêng sampun dangu ênggènipun sami lumampah, Siyung Wanara pitakèn griyanipun sadherekansêdhèrèk. wau. Kyai Buyut kèwêdan ing manah, anyalimpangakên, asanjang yèn sadherekanipunsadhèrèkipun. sampun ngalih dhatêng nagari ing Pajajaran, padamêlanipun pandhe, Siyung Wanara sakalangkung bingahipun, cipta badhe sumêrêp ing nagari, anêdha dipun atêrêna dhatêng griyanipun pandhe, Kyai Buyut anuruti, sadhatênge ing griyanipun pandhe, Siyung Wanara kapasrahakên, lajêng katilar mantuk.
Salamine wontên griyanipun pandhe, Siyung Wanara sinau pandhe, botên antawis lami sampun sagêd [sagê...]
[...d] aparon dhêngkul, apalu asta, asupit dariji, kathah tiyang ingkang sami dhatêng griyanipun, aningali kasêktènipun Jaka Siyung Wanara.
Anuju Jaka Siyung Wanara kesah dhatêng pêkên kalih Kyai Pandhe, gajahipun ratu ing Pajajaran sawêk dipun guyang, sarêng aningali dhatêng Siyung Wanara lajêng amurugi, mêndhak wontên ing ngajênganipun, yèn sagêda wicantên sêmunipun mêkatên. Gusti, suwawi kula sampeyan titihi, kula bêkta sowan dhatêng rama jêngandika sang prabu, gajah dipun usap gadhingipun. Sakathahipun ingkang aningali sami eram.
Kacariyos Sang Prabu ing Pajajaran miyos sineba ing balanipun, sawêk kalangênan ngabên prang tandhing, Jaka Siyung Wanara anonton, dipun ampah dhatêng Kyai Pandhe botên kenging. Sadhatêngipun ing pasowanan lajêng jajar lênggah kalihan sang nata, botên wontên ingkang sumêrêp, anuntên lumêbêt ing kadhaton, kandhêg wontên ing bale sawo, wondene bale sawo punika bilih dipun gêpok mungêl kados gôngsa sarancak. Bale lajêng dipun lênggahi dhatêng Jaka Siyung Wanara, mungêl swaranipun umyung, adamêl kagètipun sang nata, dukanipun inglangkungianglangkungi. lajêng andhawahakên parentah, anyêpêng ingkang purun-purun
Siyung Wanara akêkirig, para mantri sami malêsat. Kathah ingkang katiwasan. Sakantunipun ingkang katiwasan sami lumajêng, angunjuki uninga ing sang prabu. Sang nata kadugi ing galih, sumêrêp kasêktènipun Siyung Wanara, lajêng kaabdèkakên, sarta asring dipun utus angirid prajurit ambêdhah nagari, sabên-sabên angsal damêl. Saking sangêt sihipun sang nata Siyung Wanara kajunjung lênggahipun, kaparingan nama Arya Banyak Widhe,
Banyak Widhe anglampahakên sakathahing pandhe, dipun dhawahi damêl kanthil wêsi mawi kori, sarêng sampun dados sarta sampun karêngga, kaprênahakên wontên ing dalêmipun. Kala sêmantên nêgari Pajajaran kadhatêngan mêngsah, sang prabu unggul pêrangipun. Arya Banyak Widhe munjuk ing sang nata, yèn gadhah nadar bilih sang nata unggul ing pêrang, dipun aturi kasukan dhahar eca wontên ing dalêmipun. Sang nata inggih amarêngi, lajêng têdhak dhatêng dalêmipun Arya Banyak Widhe,
pikantukipun adamêl kanthil kados mêkatên punika,
Arya Banyak Widhe matur, kanthil punika bilih tiyang lêsu tilêm wontên ing ngriku dados sêgêr, yèn gêrah dados asrêp, yèn asrêp dados gêrah, tiyang sakit dados waluya, sang nata karsa angayoni, nuntên
rencangipun dipun kèn anjunjung, badhe dipun labuh dhatêng lèpèn Karawang. Sang nata sangêt ing dukanipun, andangu dosanipun. Wangsulanipun Banyak Widhe, sarèhning kala taksih alit kalabuh ing
mundur lajêng lolos. Lampahipun ngetan lêrês, kandhêg wontên ing dhusun Kaligunting ing griyanipun rôndha, Radèn Sêsuruh lajêng kapêndhêt anak.
Salolosipun Radèn Sêsuruh, Arya Banyak Widhe [Wi...]
[...dhe] sampun jumênêng ratu ing Pajajaran, lajêng andhawahakên parentah dhatêng para abdi bawahipun sadaya, botên kalilan yèn kanggenan Radèn Sêsuruh, sintên ingkang nêrak pêpacak punika amêsthi badhe manggih bilai agêng. Sarèhning dhusun ing Kaligunting wau kalêbêt talatah ing Pajajaran, nyai rôndha sasadhèrèkipun jalêr têtiga, anama Ki Wiro, kalih Ki Nambi, tiga Ki Bandar, sami sangêt ing ajrihipun, sumêrêp pêpacakipun sang prabu, lajêng sami rêmbagan kalih Radèn Sêsuruh mênggah prayogine ingkang badhe linampahan. Pangandikanipun Radèn Sêsuruh karsa kesah ing sapurug-purug, sampun ngantos nyai rôndha amanggih rêribêd. Nyai rôndha sasadhèrèkipun kêdah tumut ing salampahipun. Anuntên sami kesah saking dhusun ing Kaligunting, brayanipunbrayatipun. nyai rôndha ingkang sami andhèrèk watawis tiyang satus, ingkang dipun jujug ing rêdi Kombang, ing ngriku wontên ingkang mara tapa, anama Ajar Camara Tunggal, misuwur tasdik sarta sumêrêp sadèrèngipun winarah, angêrèhakên sakathahing lêlêmbat ing tanah Jawi.
Ajar Camara Tunggal sarêng tamian Radèn Sêsuruh, sampun sumêrêp ikang dados karsanipun. Kyai ajar asuka pitêdah, Radèn Sêsuruh kapurih lumampah ngetan lêrês. Mênawi manggih wit maja satunggil, ingkang awoh [a...]
[...woh] namung satunggil, isinipun pait. Adhêdhepoka wontên ing ngriku, panggenan punika ing benjing badhe dados nagari agêng, Radèn Sêsuruh ingkang badhe angratoni, anêdhakakên para ratu ing tanah Jawi, sarta badhe malês dhatêng ratu ing Pajajaran. Wondene Ajar Camara Tunggal wau dede ajar ingkang sayêktosipun. Kala waunipun putri ing Pajajaran, ingkang rayi tumuntên ing eyangipun Radèn Sêsuruh, mila kalampahan lolos saking nagari dados ajar, awit saking lumuhipun krama, pintên-pintên ratu ingkang sami nglamar dipun tampik. Salolosipun saking nagari Pajajaran anjujug ing rêdi Kombang, ing ngriku wontên kajêngipun camara namung satunggil. Mila anama Ajar Camara Tunggal. Radèn Sêsuruh inggih dipun sêrêpakên mênggah punika, anuntên ajar malih warninipun lami, dados èstri anglangkungi ayunipun. Radèn kedanan sangêt, amarêpêki badhe nyêpêng, tiyang èstri lajêng musna, botên antawis dangu katingal malih, nanging sampun warni ajar, Radèn Sêsuruh lajêng nyungkêmi sukunipun, sarta nyuwun pangapuntên.
Ajar Camara Tunggal pitutur malih, yèn ing benjing badhe kapanggih malih kalih Radèn Sêsuruh, bilih radèn sampun jumênêng ratu, angrèhakên ing tanah Jawi sadaya, sarta kyai ajar badhe ngalih dhatêng ing sagantên [sa...]
[...gantên] wêdhi, wontên ing ngriku jumênêng ratu, angrèhakên sakathahing lêlêmbat. Anuntên badhe ngalih ngadhaton ing Pamantingan, kalèrèh dhatêng Radèn Sêsuruh, wondene têdhak-têdhakipun Radèn Sêsuruh badhe ngadhaton salèripun ing Pamantingan, sakidulipun ing rêdi Marapi, sarta sintên-sintêna ingkang jumênêng ratu ing tanah Jawi, badhe anggarwa dhatêng Ajar Camara Tunggal. Ing wusananipun Radèn Sêsuruh dipun wêling, manawi ing benjing manggih pakèwêd, kapurih animbalana Ajar Camara Tunggal, amêsthi sakêdhap dhatêng, ambiyantoni sabalanipun lêlêmbat. Satêlasing pitutur radèn dipun aturi mangkat, anjujug nagari ing Singasari.
Radèn Sêsuruh sasampuning pamit lajêng mangkat sarencangipun tiyang satus. Wontên ing wana kèndêl sangandhapipun wit maja, wohipun namung satunggal. Radèn èngêt wêwêlingipun Ajar Camara Tunggal, wohing maja andikakakên mêthik. Sarêng dipun dhahar raosipun pait. Radèn adhêdhêkah wontên ing ngriku, kawastanan dhusun ing Majapait. Anuntên kathah têtiyang dhatêng, tumut agriya wontên ing ngriku, saha sami anênanêm. Lami-lami dados nagari agêng, misiwur ing pundi-pundi.
Kacariyos Arya Bangah, sadhêrekipun Radèn Sêsuruh, ingkang jumênêng wontên ing Galuh, nagarinipun kabêdhah [ka...]
[...bêdhah] dhatêng ratu ing Pajajaran, lolos saking ing nagari, kêpanggih kalih ingkang rayi wontên dhusun ing Majapait wau, sarêng sampun mratelakakên ing tiwasipun, lajêng sami ngrêmbag anglurugi ing nagari Pajajaran, inggih lajêng linampahan.
Sabêdhahipun nagari ing Pajajaran, Radèn Sêsuruh jumênêng ratu wontên ing Majapait. Têtiyang sapulo Jawi suyud sadaya, Arya Bangah ngalih nama Arya Panular, Ki Wiro
Prabu Anom. Patih Wahan inggih pêputra, anama Hudara, dados Adipati ing Kadhiri, sasedanipun Prabu Sêsuruh dipun gantosi putranipun, ingkang dados patih taksih Kyai Wahan. Anuntên sang nata ingkang jumênêng enggal badhe kagungan karsa
kyai patih angèwêd-èwêdi karsanipun, andadosakên sangêt ing dukanipun, lajêng malêbêt ing dalêm.
Sang nata kagungan abdi satunggil, anama Ujung Sabata, dados lurah abdi kajinêman. Sampun kawênangakên ngambah salêbêting kadhaton. Sumêrêp yèn sang nata
duka, amargi dipun ampah karsanipun dhatêng kyai patih, lajêng sowan ing sang prabu, akathah-kathah ênggènipun ambêbolèhi, sangsaya adamêl dukanipun, angantos dhawah dhatêng Ujung Sabata, andikakakên nyidra Patih Wahan. Kaparingan agêmipun wangkingan, anama Kyai Jangkung Pacar. Ujung Sabata anglampahi, Patih Wahan pêjah dipun cidra wontên ing dalêmipun piyambak. Garwa putranipun sami kapundhut kadalêmakên
Sapêjahipun Patih Wahan, sang nata andumugèkakên karsanipun. Ambêbujêng dhatêng wana kalih ingkang garwa, kadhèrèkakên ingkang para abdi, saking bingahipun ambêbujêng sang nata ngantos pisah kalih ingkang abdi. Putranipun Patih Wahan ingkang dados Adipati Kadhiri sampun midhangêt wartos, bilih ingkang rama dipun pêjahi dhatêng sang prabu, sumêrêp yèn sang nata sawêk ambêbujêng dhatêng ing wana, lajêng anumpak kapal kalih ambêkta waos, angupadosi sang nata, sumêdya amalês pêjahipun ingkang rama, anuju kêpanggih ijen, sang nata dipun waos dados ing sedanipun. Lajêng kagêntosan ingkang
Radèn Alit, sarêng jumênêng ratu anama Brawijaya, [Brawi...]
[...jaya,] patihipun anama Gajah Mada.
Sang Prabu Brawijaya ing dalu supêna krama kalih putra ing nagari Cêmpa, enjing sawungunipun animbali kyai patih, kadhawahan lumampah dhatêng nagari ing Cêmpa ambêkta sêrat katur ratu ing Cêmpa, ungêlipun, anglamar ingkang putra, wondene prênahipun nagari Cêmpa wau ing tanah sabrang, Patih Gajah Mada lajêng lumampah numpak baita, lampahipun lastantun dumugi nagari ing Cêmpa, sang prabu putranipun tiga, pambajêng kalih panggulunipun èstri, wuragilipun jalêr, Patih Gajah Mada sowan ing sang prabu angaturakên sêrat. Sang nata parêng putranipun dipun lamar, ingkang pambajêng kabêktakakên dhatêng kyai patih, sarta
dumugi nagari Majapait. Putri katur ing Sang Prabu Brawijaya.
Sang Prabu ing Cêmpa wau atamian tiyang saking sabrang, anama Makdum Brahim
kapingin dados garwanipun Prabu Brawijaya, sarèhning warni danawa, anyipta botên kêdugèn ing pikajênganipun, lajêng malih warni èstri anglangkungi ayunipun, asêsilih nama Endhang Sasmitapura, pamit dhatêng sadhèrèkipun sumêdya sowan ing Sang Prabu Brawijaya, sadhèrèkipun anglilani. Sadhatêngipun nagari ing Majapait,
kagèt sarta sangêt ing dukanipun, amundhut waos. Endhang Sasmitapura badhe dipun pêjahi, nanging botên kalampahan, awit enggal lumajêng mantuk dhatêng ing wana malih. Sarêng dumugi ing sangang wulan, danawa èstri gadhah anak jalêr, bagus warninipun, kanamanan Ki Dilah.
Sarêng Ki Dilah sampun birai, atakèn ingkang yoga dhatêng ibunipun. Ibunipun anjatèni, Jaka Dilah lajêng pamitan, badhe lumampah dhatêng nagari ing
Majapait, sumêdya ngabdi ing sang nata, dipun ampah botên kenging, mêksa kesah, dumugi ing nagari kêpanggih kalih Patih Gajah Mada wontên ing pasowan.pasowanan. Sarêng sampun mratelakakên ingkang dados pikajênganipun, lajêng kaaturakên ing sang prabu, sang nata parêng, Jaka Dilah kadadosakên abdi panakawan.
lumampah dhatêng ing wana, kapanggih kalih ibunipun, awartos ingkang dados kasagahanipun dhatêng ratu ing Majapait.
Dilah dumugi ing alun-alun ing Majapait. Andadosakên suka bingahipun sang nata. Jaka Dilah katrimah ing damêlipun, sabibaring
Damar, sarta dipun bêktani abdi salêksa, Arya Damar lajêng mangkat saking nagari Majapait, kèndêl wontên ing Garêsik.
Kacariyos Sang Prabu Brawijaya krama malih angsal putri ing nagari Cina, garwanipun sêpuh ingkang saking nagari Cêmpa sangêt ing pamularipun, botên parêng dipun maru kalih putri Cina, anyuwun kaantukakên dhatêng ingkang rama, mênawi botên kabucal marunipun. Saking agênging trêsnanipun dhatêng garwa kawitan, Prabu Brawijaya sagah angantukakên
Patih Gajah Mada lajêng lumampah ambêkta putri Cina, sampun kêpanggih kalih Arya Damar wontên ing Garêsik. Andhawahakên timbalanipun sang nata, sarta amatêdhakakên sêrat, ungêling sêrat. Putri Cina kapatêdhakakên dados garwa dhatêng Arya Damar, nanging
Makdum Brahim Asmara, ingkang wontên ing nagari Cêmpa, apêputra kalih sami jalêr, ingkang sêpuh nama Radèn Rahmat, ingkang anèm nama Radèn Santri, Ratu ing Cêmpa inggih sampun pêputra kakung satunggil. Anama Radèn Burèrèh. Radèn Rahmat wau anyuwun pamit dhatêng ingkang paman Prabu ing Cêmpa, kalilana dhatêng ing tanah Jawi, [Ja...]
[...wi,] kalih ingkang rayi, badhe tuwi ingkang uwa ratu ing Majapait. Sang nata anglilani, nanging Radèn Burèrèh andikakakên ambêkta, anuntên sami mangkat tiyang têtiga, lastantun dumugi nagari ing Majapait. Sampun kêpanggih kalihan Prabu Brawijaya.
Putra têtiga wau ênggènipun kèndêl wontên ing nagari Majapait sataun. Radèn Rahmat krama angsal putranipun Tumênggung Wilatikta, anama Ki Gêdhe Manila, wondening Tumênggung Wilatikta wau inggih gadhah putra jalêr satunggil, awasta Jaka Said, kaprênah anèm kalih ingkang sampun krama wau, Radèn Rahmat lajêng adhêdhêkah wontên ing Ngampèl Dênta. Radèn Burèrèh kalih Radèn Santri inggih sampun sami krama angsal putranipun Arya Teja, ingkang sêpuh angsal Radèn Santri, ingkang anèm angsal Radèn Burèrèh, anuntên sami dhêdhêkah wontên ing Garêsik.
Kacariyos wontên maolana saking nagari Juldah angajawi, anama Sèh Walilanang, ingkang dipun jujug ing Ngampèl Dênta, arêraosan bab ngèlmi kalihan sunan ing Ngampèl Dênta, sarêng sampun antawis lami ênggènipun wontên ing Ngampèl Dênta, lajêng alêlampah malih angetan lêrês, anjog ing Balambangan, anjujug dhusun ing Purwasata. Ratu ing Balambangan kagungan putra èstri sawêg gêrah sangêt, botên wontên ingkang [ing...]
[...kang] sagêd anyarasakên. Sarêng dipun jampèni Sèh Walilanang saras, anuntên karsanipun sang nata ingkang putra kadhaupakên kalih Sèh Walilanang, lami-lami sang prabu dipun purih Islama dhatêng ingkang putra mantu, nanging botên purun. Sèh Walilanang lajêng kesah dhatêng ing Malaka, ingkang garwa dipun tilar, panuju wawrat sêpuh. Sakesahipun Sèh Walilanang nagari ing Balambangan kenging wêwêlak agêng, akathah tiyang pêjah. Garwanipun Sèh Walilanang ingkang katilar wau ambabar mêdal jalêr, karsanipun Ratu ing Balambangan, jabang bayi kalêbêtakên ing tabêla, dipun labuh dhatêng ing sêgantên.
Ratu ing Balambangan kagungan abdi, anama Ki Samboja, punika manggih bilai kadukan ing sang nata, kaundur saking kalênggahanipun, lajêng kesah ngabdi dhatêng Ratu ing Majapait, katrimah ing pangabdinipun, kaganjar kalênggahan wontên ing Garêsik. Sapêjahipun Ki Samboja, atilar semah anglangkungi sugihipun. Sarta kathah padagangipun. Anuntên wontên padagangipun amanggih tabêla isi lare, dipun sukakakên dhatêng Nyai Rôndha Samboja, jabang bayi kapêndhêt putra, sarêng sampun agêng dipun kèn ngaos dhatêng Sunan ing Ngampèl Dênta, kancanipun ngaos kalih
[...ri,] lare kalih wau nuntên sumêja ngaos dhatêng Mêkah, lajêng sami mangkat, kèndêl wontên ing Malaka, kêpanggih kalih Walilanang, sarta dipun guroni, antawis sataun laminipun, lajêng badhe andumugèkakên kaniyatanipun ngaos dhatêng Mêkah, nanging Sèh Walilanang botên angrêmbagi, dipun purih mantuka dhatêng ing nagarinipun piyambak, sarta sami dipun iring jungkat, kalih rasukan jubah, Santri Giri dipun juluki Prabu Sètmata, Santri Bonang dipun jêjuluki Prabu Nyakrakusuma, anuntên sami mantuk dhatêng ing Ngampèl Dênta malih.
Wontên drêwis saking tanah ing Atasangin angajawi, anama Sèh Raidin, adêdunung wontên ing Ngampèl Dênta, lami-lami kesah alêlampah malih, sarêng pêjah dipun pêtak wontên ing Pamalang.
Putranipun Tumênggung Wilatikta ing Majapait, ingkang nama Jaka Said, sangêt rêmênipun ngabotohan, ambalayangan dumugi ing Japara, bilih kawon ambêbegal, angadhang tiyang lumampah wontên ing wana, anama ing Jatisêkar, kaprênah salèr wetanipun ing Lasêm. Sunan Bonang pinuju langkung wontên ing wana wau, dipun andhêg badhe dipun begal. Sunan Bonang ngandika, benjing manawi wontên tiyang langkung ing ngriki, angangge sarwa wulung, sarta asumping sêkar wora-wari abrit, punika prayogi dipun begala, Radèn Said [Sa...]
[...id] anuruti, Sunan Bonang dipun lulusakên ing lampahipun. Antawis tigang dintên langkung ing panggenan Radèn Said ngadhang tiyang wau, panganggènipun sarwa wulung, asumping sêkar wora-wari abrit. Sarêng dipun andhêg dhatêng Radèn Said, Sunan Bonang dados sakawan. Radèn Said sangêt ing ajrihipun lajêng tobat, amantuni ênggènipun anglampahi padamêlan awon. Nuntên tapa angsal kalih taun, saking ênggènipun angèstokakên pakènipun Sunan Bonang, sasampuning tapa
Sunan Gunungjati, ingkang angrèhakên ing Carêbon. Kaangsalakên sadhèrèkipun anèm.
Kacariyos putri Cina, ingkang kaparingakên dhatêng Arya Damar, sampun ambabar miyos kakung, dipun jêjuluki Radèn Patah, patutanipun kalih Arya Damar piyambak inggih kakung satunggil, kanamanan Radèn Usèn. Sarêng sampun sami diwasa, karsanipun Arya Damar badhe amagawan, Radèn Patah badhe kagêntosakên jumênêng ratu ing Palembang, Radèn Usèn dadosa patihipun. Nanging Radèn Patah mopo, awit kêdugi dèrèng sagêd anglampahi, ing wanci dalu Radèn [Radè...]
enjingipun ningali ingkang raka botên wontên, lajêng kesah angupadosi, botên mawi matur dhatêng ingkang rama ibu, utawi dhatêng tiyang sanèsipun. Lampahipun ngantos têbih, anasak-nasak wana, botên kantênan ingkang dipun jujug.
Radèn Usèn angsalipun ngupadosi ingkang raka sampun kêpanggih. Pinuju lênggah wontên pinggiring têlagi, ingkang rayi awad yèn kadukan dhatêng ingkang rama, mila kalampahan kesah saking nagari, putra kêkalih lajêng sami rêmbag dhatêng ing tanah Jawi, angabdi Prabu Brawijaya ing Majapait. Sarêng sami lumampah, kêpêthuk tiyang begal kêkalih, anama Supala Supali, begal kêkalih kawon, lajêng dipun kèn sami mantuk.
Radèn kêkalih andumugèkakên lampahipun, sumêdya ngadhang juragan ingkang mêdal ing sêgantên. Badhe dipun nunuti, nuntên kèndêl wontên ing rêdi ngongkang sêgantên, anama Rêsamuka, wontên ing ngriku sami tapa ngantos tigang wulan, sarta angajêng-ajêng langkunging baita, anuntên wontên baita juragan, kèndêl cêlak ing rêdi wau, purun dipun nunuti, lampahing baita kèndêl ing Surapringga, wontên ing ngriku radèn kêkalih mudhun [mudhu...]
[...n] dhatêng dharat, kèndêl wontên ing Ngampèl Dênta, lajêng sami anggêguru dhatêng Sunan Ngampèl Dênta, sarta sami manjing agami Islam. Sarêng sampun antawis lami ênggènipun wontên ing Ngampèl Dênta, Radèn Usèn angèngêtakên ingkang raka, ênggènipun badhe angabdi ratu ing Majapait. Wangsulanipun Radèn Patah, sarèhning sampun manjing agami Islam. Botên purun angabdi ratu kapir, ingkang rayi kasarah, bilih karsa angabdi piyambak. Radèn Usèn wau inggih lajêng lumampah piyambak dhatêng ing Majapait, sumêdya ngabdi, inggih sampun katrimah ing pangabdinipun, kajunjung lênggah dados Adipati Têrung.
Amangsuli cariyosipun Radèn Patah, ingkang kantun wontên ing Ngampèl Dênta, kadhaupakên kalih putranipun Nyai Agêng Maloka ingkang pambayun, wayahipun Sunan ing Ngampèl Dênta, anuntên Radèn Patah nyuwun pitêdah, ing pundi ênggènipun badhe jêmjêm adhêdhêkah, Sunan ing Ngampèl Dênta inggih asuka pitêdah, Radèn Patah kapurih lumampah ngilèn lêrês. Bilih manggih galagah arum ambêtipun, punika dipun dhêkahana, awit panggenan punika badhe dados nagari, sarta gêmah raharja. Radèn Patah lajêng lumampah anjog ing wana agêng, amanggih galagah wangi ambêtipun. Wana punika anama ing Bintara, ing ngriku Radèn [Radè...]
[...n] Patah adhêdhêkah, botên antawis
Kacariyos Prabu Brawijaya miyos sitinggil, andangu dhatêng para nujum. Punapa sasedanipun wontên ingkang anggêntosi kaprabonipun, andarbèni panguwasa kados panjênênganipun. Aturipun para nujum inggih wontên, têdhakipun sang nata ugi, nanging badhe ngalih kadhaton ing Mataram. Angèdhêpakên tiyang ing tanah
rupane, sawungunipun sang nata lajêng mundhut abdi èstri wandhan, bêbêktanipun ingkang garwa saking nagari ing Cêmpa, sarêng dipun sarèni sapisan sang nata saras gêrahipun. Abdi èstri wau wawrat, ambabar miyos kakung,
Masahar, nanging bilih sampun umur sawindu andikakakên mêjahi, awit pambatangipun para [pa...]
[...ra] nujum, jabang bayi punika ing benjing badhe dados ratu, angrisak panjênênganipun sang prabu, nanging pambatangipun para nujum wau kalintu.
Jabang bayi kabêkta mantuk dhatêng Ki Masahar, kapasrahakên dhatêng semahipun, supados kapulasaraa, sarêng sampun puput, dipun jêjuluki Radèn Bondhan Kajawan. Dumugi umur sawindu Kyai Buyut anyêrêpakên dhatêng semahipun, ingkang dados karsanipun sang nata wau, lajêng ngunus curiga, badhe amêjahi ing Radèn Bondhan Kajawan. Nyai Buyut kalêngêr, Kyai Masahar sande ênggènipun badhe amêjahi, enggal anulungi semahipun. Saking awrating trêsnanipun dhatêng ingkang èstri, Radèn Bondhan Kajawan botên siyos pêjah, Kyai Masahar lajêng sowan ing sang nata, awad yèn sampun anglampahi dhawahipun. Sang nata sakalangkung suka ing galih.
Prabu Brawijaya sampun midhangêt wartos, yèn wontên tiyang dhêdhêkah ing wana Bintara, misuwur ing pundi-pundi mênggah agênging padhêkahan sarta kasêktènipun. Sang nata andangu dhatêng para mantri, yêktos kalihan botênipun. Adipati Têrung matur yèn sayêktos, sarta ingkang dhêdhêkah wau kaprênah sadhèrèkipun sêpuh, sang nata lajêng dhawah animbali, Adipati ing Têrung ingkang lumampah angirit abdi salêksa.
Sadhatêngipun ing Bintara, Radèn Patah dipun timbali, enggal lumampah, kairid dening Adipati Têrung, sadhatêngipun ing ngarsanipun sang prabu, sang nata sakalangkung suka ing galih, sarta luntur sihipun dhatêng Radèn Patah, awit warninipun sami kalihan sang prabu, lajêng kaakên putra, kaangkat nama Dipati ing Bintara, sarta kaparingan abdi salêksa, sang nata anyêrêpakên dhatêng Radèn Patah, yèn padhêkahan ing Bintara benjing badhe dados nagari anama ing Dêmak. Ing ngriku badhe wiwitipun
kaparingan gajah, kapal, garêbong, padhati. Lami-lami padhêkahan ing Bintara sangsaya gêmah arja.
Ing nagari Kudus wontên tiyang dêdunung, awasta Kyai Agêng ing Kudus. Punika gadhah anak jalêr têtiga, ingkang tunggil biyung kêkalih, wuragilipun sanès biyung, dipun tantun rabi botên purun, andadosakên dukanipun ingkang rama, saking ajrihipun kadukan, ing wanci dalu Ki Jaka kesah, lampahipun anjujug ing rêdi Kêndhêng, atapa wontên ing ngriku, lami-lami kalunta-lunta lampahipun, amanggih patamanan, wontên bèjinipun ayom kaubêngan ing sêsêkaran. Ki Jaka rêmênênkarêmênên. alênggah sangandhaping kajêng, ingkang angayomi [anga...]
[...yomi] bèji, wondene ingkang gadhah patamanan punika, anama Kyai Agêng ing Kêmbang Lampir, agadhahgadhah. anak èstri satunggil ayu, dipun taros laki botên purun.
Ing wanci kèndêling bêdhug siyang, anakipun Kyai Agêng ing Kêmbang Lampir wau angangsu
ngangsu, sarèhning botên wontên tiyang satunggil-tunggila ingkang katingal, tiyang èstri wau botên taha-taha, awuda lajêng adus ing bèji, sasampuning adus badhe mantuk, dipun tututi dhatêng Ki Jaka, dipun gujêg lajêng katunggil tilêm. Sarêng sampun, Ki Jaka kesah, tiyang èstri mantuk.
Lami-lami anakipun Kyai Agêng Kêmbang Lampir wawrat, dipun takèni dhatêng bapakipun, mênggah ingkang ngêtêngi, botên purun bêlaka, Kyai Agêng sakalangkung nêpsu, sarta sangêt ing wirangipun. Saking ajrihing dukanipun ingkang rama, anak wau ing wanci dalu lolos, kesah ing sapurug-purug. Sarêng andungkap ing mangsanipun, ambabar mêdal jalêr, wontên ing wana ing Kapanasan. Tiyang èstri pêjah konduran. Jabang bayi wontên ing
dhatêng wana, amanggih jabang bayi, lajêng dipun êmban ing sabukipun. Kyai agêng andumugèkakên anggènipun badhe nulup, anuntên ningali kidang, sangêt ing rêmênipun, kaêtutakên ing sapurugipun. Dangu-dangu kidang ical, sangêt andadosakên cuwaning manahipun muring-muring dhatêng jabang bayi, lajêng kasèlèhakên sangandhaping wit-witan. Kyai agêng andumugèkakên ngupadosi kidang wau.
Wondene panggenanipun anyèlèhakên lare wau, kala rumiyin pratapanipun Kyai Agêng ing Tarub. Satilaripun Kyai Agêng ingkang èstri wulanjar taksih agriya wontên ing ngriku, lare wau dipun panggih dhatêng nyai rôndha, sarta dipun pulasara, sarêng umur pitung taun katingal bagusipun. Kancanipun lare sami dolan asih sadaya, karêmênanipun anulup dhatêng wana, ngantos dumugi ing diwasanipun, badhe dipun rabèkakên botên purun.
Ki Jaka anuju nulup dhatêng wana, aningali pêksi anèh warninipun, sangêt anggènipun kapencut, dipun tulup lêpat. Ngalih-ngalih ênggènipun mencok, kaêtutakên ing sapurugipun, ngantos dumugi ing wana agêng, pêksi lajêng botên katingal. Satêngahing wana punika wontên sêndhang, pasiramanipun widadari. anuju [a...]
[...nuju] ing dintên Anggara Kasih para widadari sami tumurun asiram ing sêndhang wau. Ki Jaka asênêtan. Widadari sami lukar asiram wontên ing sêndhang, Ki Jaka awas aningali, kapencut ing ayunipun. Anuntên panganggènipun widadari ingkang satunggil dipun cuthik, sarta kaumpêtakên. Para widadari botên wontên sumêrêp, taksih bingah-bingah sami siram. Ki Jaka lajêng dhèhèm. Para widadari kagèt mirêng swaraning tiyang, enggal sami mabur ambêkta panganggènipun piyambak-piyambak. Namung satunggil anama Dèwi Nawangwulan, taksih kantun wontên ing sêndhang, awit panganggènipun botên wontên. Ki Jaka marêpêki, Nawangwulan dipun tantun, bilih purun dipun rabèni badhe kasukanan pangangge, saking kèwêdanipun Dèwi Nawangwulan, sagah anglampahi ingkang nênantun wau, pangangge lajêng kasukakakên, Nawangwulan kabêkta mantuk sarta dipun rabèni, andadosakên suka bingahipun nyai rôndha ing Tarub. Lami-lami nyai rôndha ing Tarub tilar, ingkang putra pupon wau lajêng anama Kyai Agêng ing Tarub, sampun apêputra satunggal èstri, anglangkungi ayu
lèpèn. Ingkang raka dipun aturi têngga dangdanganipun, sarta kawêling wantos-wantos, sampun [sa...]
[...mpun] ngantos angungkabi kêkêb. Sakesahipun Dèwi Nawangwulan dhatêng lèpèn, Kyai Agêng atêngga dangdangan, dipun sambi amomong putra, ciptanipun Kyai Agêng, ingkang garwa amung dipun kêkayani pantun salumbung, môngka sampun antawis lami botên kalong, Kyai Agêng botên sagêd andugi ing sababipun. Saking badhe sumêrêp sapintên ingkang dipun bêthak, kêkêb dipun angkat. Ingkang wontên ing kukusan amung pantun sawuli, kêkêb lajêng katutupakên malih. Sadhatêngipun ingkang garwa angangkat kêkêb. Pantun sawuli taksih kados kalanipun kalêbêtakên. Sangêt andadosakên nêpsunipun sang dèwi, anarka yèn kêkêb dipun ungkabi dhatêng ingkang jalêr, ingkang jalêr lajêng badhe katilar mantuk dhatêng ing kahyanganipun, nanging sang dèwi sampun ical kasêktenipun, botên sagêd wangsul dhatêng ing pawidadarèn.
Wiwit kalanipun kamanungsan ênggènipun bêthak, Dèwi
ingkang raka kalanipun wontên pinggiring sêndhang, pinanggih kasasaban pantun, sangêt andadosakên nêpsunipun sang dèwi, rasukan kapêndhêt lajêng dipun agêm. Sang dèwi mantuk kasaktènipun kados ing wau-wau, matur [ma...]
[...tur] dhatêng ingkang raka, yèn badhe mantuk dhatêng ing kahyanganipun, sampun pinêsthi botên kenging têtunggilan lami-lami, wondene wêlingipun dhatêng ingkang raka, bilih putranipun muwun, kabêktaa minggah dhatêng ing panggungan, ing
susahipun Kyai Agêng ing Tarub. Kyai Agêng Tarub inggih anglampahi ingkang dados wêwêling wau, sabên-sabên ingkang putra muwun kabêkta minggah ing pêpanggungan, ing ngandhap mawi dipun bêsmèni mêrang kêtan cêmêng, lajêng katilar mudhun. Sarêng ing lami-lami sangsaya agêng, suwarninipun mèmpêr ingkang ibu.
Kacariyos Kyai Buyut Masahar lumampah dhatêng ing Majapait, badhe sowan ing sang nata, anyaosakên pamêdaling sabin, warni pantun kathah, Radèn Bondhan Kajawan tut wingking, nanging Kyai Buyut Masahar botên sumêrêp. Pantun sampun konjuk ing Prabu Brawijaya, Radèn Bondhan Kajawan anjujug ing sitinggil, anabuh gôngsa Kyai Sêkar Dalima, andadosakên kagètipun sang prabu, ingkang nabuh sampun kacêpêng, katur ing sang nata, sarêng kapariksa, anakipun Ki Buyut Masahar lajêng kapundhut ing sang nata, kaparingan dhuwung
kêkalih, nama Kyai Maesa Nular, kalih Kyai Malela, sarta waos satunggil, nama Kyai Palèrèd. Dhawahipun sang nata dhatêng Kyai Buyut,
lumampah dhatêng Tarub angirid Radèn Bondhan Kajawan. Wontên ing margi dipun begal ing tiyang kêkalih, begalipun sami pêjah dening Radèn Bondhan Kajawan, amargi dipun suduk ing dhuwung Malela, nanging dhuwung wau tugêl pucukipun. Radèn Bondhan Kajawan lajêng prasapa, benjing satêdhakipun sampun wontên ingkang ngangge dhuwung Malela.
Kyai Agêng ing Tarub sampun sumêrêp, yèn badhe katamuan. Ingkang putra Dèwi Nawangsih kapurih anggêlara klasa, botên antawis dangu Radèn Bondhan Kajawan sarta Kyai Buyut dhatêng, Kyai Buyut Masahar andhawahakên timbalanipun sang nata, sarta amasrahakên Radèn Bondhan Kajawan, supados kawulanga, Kyai Agêng ing Tarub sampun nyandhak karsanipun Sang Prabu Brawijaya, wangsulanipun sandika.
Saantukipun Ki Buyut Masahar Radèn Bondhan kasadhèrèkakên kalihan
Kajawan kaêlih nama Lêmbu Pêtêng [Pê...]
[...têng] dhatêng Kyai Agêng ing Tarub.
Sang Prabu Brawijaya midhangêt wartos, bilih kathah têtiyang nungkul dhatêng Giri, Patih Gajah Mada lajêng kautus anglurugi ing Giri, tiyang ing Giri sami
kalam ingkang kadamêl nyêrat lajêng dipun bucal, sarta andêdonga ing Gusti Allah, kalam ingkang kabucal wau lajêng dados dhuwung, angamuk piyambak. Tiyang ing Majapait kathah kang pêjah, sakantunipun sami lumajêng mantuk dhatêng ing Majapait.
Sabibaring mêngsah dhuwung wangsul piyambak, sumèlèh ing ngarsanipun sang pandhita sarta akuthah rah, sang pandhita sarêng aningali dhuwung kuthah rah, lajêng andêdonga, mugi kaapuntêna solah ingkang sisip. Sarta anyêrêpakên dhatêng balanipun, mênggah dhuwung wau kanamanan Kalam Munyêng.
Sarêng sampun antawis lami Sunan ing Giri seda, kagêntosan wayahipun, jêjuluk Sunan Parapèn. Kala samantên Prabu Brawijaya sampun kawartosan ing sedanipun Sunan ing Giri, kagêntosan wayahipun anama Sunan Parapèn. Prabu Brawijaya lajêng parentah dhatêng Patih Gajah Mada, sarta para putra, andikakakên ambêdhah ing Giri. Sunan Parapèn [Pa...]
[...rapèn] inggih amêthukakên pêrangipun bala ing Majapait, nanging kawon pêrangipun,
pasareyanipun sunan lami kang sampun seda, ingkang têngga pakuburan ngriku tiyang kêkalih sami pincang, lajêng andikakakên andhudhuk pakuburan. Bala ing Majapait enggal sami tumandang andhudhuk, nanging lajêng sami dhawah gulasahan. Tiyang kêkalih kang sami pincang wau nuntên kadhawahan andhudhuk. Yèn botên purun anglampahi, kaayam-ayam badhe kadamêl coban dhuwung. Tiyang pincang kêkalih wau inggih enggal andhudhuk. Siti ing pasarean sampun kadhudhuk, balabag tutuping tabêla lajêng kabikak, kombang mêdal tanpa wicalan saking salêbêting pakuburan, manginggil angêbêki awang-awang, swaranipun kados langit rêbah, nuntên anêmpuh bala ing Majapait sami lumajêng arêbat gêsang, dumunung ing nagari Majapait, kombang taksih angêsuk. Prabu Brawijaya sabalanipun atilar nagari, angungsi têbih,
Prabu Brawijaya lajêng kundur dhatêng nagari ing Majapait malih lan sabalanipun, sarta botên sumêja anyikara malih dhatêng Sunan [Su...]
Sunan ing Giri, kang ngungsi wontên pinggiring sagantên, awêwartos yèn mêngsah sampun larut, amargi katêmpuh ing kombang, sarta awêwartos jalarane anggènipun saras. Sunan Parapèn sarêng mirêng wêwartosipun tiyang kêkalih wau, lajêng kondur dhatêng ing Giri, antawis lami ing Giri sampun raharja kados ingkang wau-wau, sarta botên wontên mêngsah malih.
Kala samantên Prabu Brawijaya èngêt dhatêng putranipun ingkang dhêdhêkah wontên ing Bintara, angandika dhatêng Adipati ing Têrung, kêpriye kakangamu dene wis lawas ora nana seba, jangjine marang aku ing sabên taun bakal seba, môngka wis têlung taun ora nana mrene, apa ta wus mukti, dene ora eling marang aku, yèn mêngkono, kowe lumakua mênyang ing Bintara, kakangamu takonana, apa sababe dene ora seba marang aku.
Adipati ing Têrung enggal lumapah dhatêng Bintara, kadhèrèkakên tiyang salêksa, sampun kêpanggih kalih ingkang raka, sarta andhawahakên timbalanipun sang prabu. Radèn Patah amangsuli, yèn sampun agêng panuwunipun [panuwuni...]
[...pun] mênggahing sih kawêlasanipun Prabu Brawijaya, wondene sababipun botên sowan, awit saking wêwalêring agami, ingkang botên anglilani tiyang Islam sowan ing tiyang kapir, sarta sampun kajôngka yèn ing Bintara badhe jumênêng karaton, wiwitipun tiyang Jawi sami Islam. Adipati ing Têrung anggraita ing galihipun, ajrih wangsul dhatêng ing Majapait, yèn botên sarêng kalih ingkang raka, lajêng angatag dhatêng Radèn Patah, supados enggala linampahan ing kaniyatanipun, sarta Adipati ing Têrung badhe ambiyantoni pêrangipun. Nuntên sami pirêmbagan, tiyang Islam sami kaklêmpakakên sadêdamêlipun wontên ing Bintara, bupati ing Madura, Arya Teja ing Tuban, Bupati ing Surapringga tuwin sang pandhita ing Giri inggih sampun sami ngalêmpak wontên ing Bintara lan sabalanipun. Punapadene para wali lan para mukmin inggih sampun sami ngalêmpak. Anuntên sami bidhal dhatêng Majapait. Kathahing baris tanpa wilangan. Kitha ing Majapait lajêng kakêpang, tiyang ing Majapait kathah ingkang sami têluk dhatêng Dipati Bintara, botên wontên ingkang purun mêthuk prang, Adipati ing Bintara sarta Adipati ing Têrung lajêng lumêbêt ing alun-alun. Adipati Bintara pinarak ing dhêdhampar wontên ing pagêlaran ingadhêp para prajurit.
Patih Gajah Mada angunjuki uninga ing sang prabu, yèn kadhatêngan mêngsah saking ing Bintara, samangke Adipati Bintara pinarak wontên ing pagêlaran. Sang Prabu Brawijaya sarêng mirêng yèn ingkang putra wontên ing pagêlaran, lajêng minggah dhatêng pêpanggungan, karsa aningali dhatêng ingkang putra, Sang Prabu Brawijaya sarêng sampun aningali dhatêng ingkang putra, lajêng merad lan sabalanipun ingkang sêtya dhatêng rajanipun. Kala meradipun Prabu Brawijaya ing sakêdhap punika ugi wontên ingkang katingal kados andaru, wêdalipun saking kadhaton ing Majapait, warninipun kados kilat, swaranipun gumludhug anggêgirisi dhumawah dhatêng ing Bintara.
saking kadhaton, kondur dhatêng ing Bintara, kalihan bantu saprajuritipun. Sarawuhe ing Bintara, Sunan Ngampèl Dênta ngandika dhatêng Dipati ing Bintara, andikakakên jumênêng ratu wontên ing Majapait, ingkang sampun dados warisipun, ananging Sunan Giri badhe anyêlani jumênêng Ratu Majapait, laminipun kawan dasa dintên. Anyarati supados ical lêlabêtipun ratu kapir, rêmbag mêkatên wau inggih sampun kalampahan.
Tiyang ing tanah Jawi sami suyud sarta anut ing agami Islam. Lajêng sami pirêmbagan badhe angadêgakên masjid ing Dêmak. Para wali sami bêbah-bêbahan ing panggarapipun. Sampun sami cumawis, amung Sunan Kalijaga ingkang kantun, dèrèng warni ingkang dados bêbahanipun. Sabab sawêg tirakat dhatêng ing Pamantingan. Sawangsulipun dhatêng ing dalêm, masjid sampun badhe kaadêgakên. Sunan Kalijaga enggal anglêmpakakên tatal. Nuntên kabêngkêkan, sarêng sadalu punika ugi bêngkêkan tatal dados saka, enjingipun tanggal kaping 1 wulan Dulkangidah masjid kaadêgakên, sinêngkalan 1428, keblatipun masjid manut kakbah ing Mêkah, pangulunipun Sunan ing Kudus. Sarêng sampun antawis sajumungah adêgipun masjid wau, para wali pinuju sami dikir wontên ing masjid, Sunan Kalijaga lênggah nyanès, nyikruk wontên sangandhaping bêdhug. Nuntên wontên buntêlan dhawah
karsanipun Sunan Bonang buntêlan prayogi kaumbulakên. Sintên ingkang kadhawahan inggih punika ingkang andarbèni. Buntêlan wau inggih nuntên kaumbulakên, dhawah wontên ing pangkonipun Sunan Kalijaga. Sunan Kalijaga kagèt
sampun dados rasukan anama ôntakusuma utawi Kyai Gundhil. Mênggah Kyai Gundhil punika sapanginggilipun dados agêm-agêmanipun para ratu, ing nalikanipun yèn jumênêng ratu lan yèn mangun pêrang, namung Sultan Dêmak lan Sultan
dhuwung kêkalih wau dede ingkang kakarsakakên Sunan Bonang, ewadene padamêlanipun Ki Sura wau inggih katarimah, sabab Sunan Bonang sumêrêp yèn dhuwung kêkalih
wau badhe dados panganggènipun para ratu ingkang ngêrèh ing tanah Jawi, ananging Ki Sura wau sasampunipun damêl dhuwung lajêng sakit mripatipun, têmahan
katuwuhan godhong pakis, angrêmbyung wontên sangandhaping tunggak wau, sarta pating cêkênuk êlungipun. Tunggak kasawang-sawang pinanggih panggalihipun, badhe kapola wangunipun, kadamêl garaning dhuwung wau, badhe kaagêm piyambak. Sakonduripun Sunan Bonang lajêng adamêl garan wau, sarêng sampun dados sangêt ing prayoginipun, pantês yèn kaagêma ing para ratu, mila lajêng kaêtrapakên ing dhuwung kêkalih wau, mênggah namanipun kawastanan ukiran
dhuwung pasopati wau, Sunan Kudus rêmên aningali wanguning dhuwung, lajêng kasambut kadamêl pola, ingkang dipun kèn damêl tiyang pandhe anama Ki Janas. Sarêng sampun dados dhuwung inggih lajêng kawangsulakên malih.
Kacariyos Kyai Agêng Tarub sangêt asihipun dhatêng Radèn Lêmbu Pêtêng, kados putranipun piyambak. [piyamba...]
[...k.] Sabab Kyai Agêng sumêrêp ing pêpêsthèn. Awit sampun angsal wisik. Mila ingkang putra sangêt anggènipun amulang,
pagagan, anênanêm sarêmênipun warni-warni, manawi siyang kakirim dhaharipun. Kala samantên putranipun Kyai Agêng ing Tarub kang nama Rêtna Nawangsih sampun môngsa birai sandhang, sangsaya sangêt ayunipun. Ing sabên siyang andikakakên ngirim dhaharing Radèn Lêmbu Pêtêng ing pagagan. Sadhatêngipun ing pagagan babêktanipun dipun tampèni dhatêng Radèn Lêmbu Pêtêng, nanging astanipun tansah dipun cêpêngi dhatêng Radèn Lêmbu Pêtêng, andadosakên kagètipun Dèwi Nawangsih, lajêng mantuk sarta awêwadul dhatêng ingkang rama,
saha mbabar miyos kakung abagus warninipun. Ingkang rama ibu sangêt asih, sarêng sampun kasapih nuntên gadhah putra malih èstri, Kyai Agêng Tarub lajêng gêrah dados ing sedanipun. Putra kêkalih wau ingkang jalêr anama Ki Gêtas Pandhawa sampun krama, ingkang èstri kakramèkakên angsal Ki Agêng
Agêng ing Purna, Nyai Agêng ing Kare, Nyai Agêng ing Wanglu, Nyai Agêng ing Bokong, Nyai Agêng Adibaya, sami rukun anggènipun saduluran.
Kacariyos Ki Agêng ing Pêngging, anama Dipati Jayaningrat, saklangkung digdayanipun. Sangêt dipun sihi dhatêng Prabu ing Majapait, sarta katariman putrinipun. Sampun apêputra kêkalih, anama Ki Kêbo Kanigara, kalih Ki Kêbo Kananga, sarêng sampun pêputra kêkalih, Dipati Jayaningrat seda. Punika putra kêkalihPutra kêkalih punika. wau sami pradondi, ingkang sêpuh Ki Kêbo
kuburipun. Dene Ki Kêbo Kananga anglampahi agami Islam, anut ing
sarakipun kangjêng rasul. Sampun angadêg Jumungahipun wontên ing Pêngging, kathah têtiyang dhusun kang sami sêmbiyang Jumungah dhatêng ing Pêngging, sarta Ki Kêbo Kananga wau
tiyang sakawan wau sami manjing dados sadulur sarta kêmpal manahipun dados satunggal, awit saking karsanipun Pangeran
Pêngging, punika sampun agami Islam, nanging dèrèng wontên sowan dhatêng ing Dêmak. Sinuhun Bintara asêmu duka, awit ing Pêngging wau tilas kabupatèn, sarta kaprênah santana dening Sultan Dêmak, bokmênawi amikir sumêja jumênêng ratu, Sultan Dêmak lajêng utusan pinisêpuh, anama Ki Agêng Wanapala, sarta kabêktanan suwal tigang prakawis. Kang sapisan kadospundi, ingkang dados kaniyatanipun, punapa inggiha tulus anggènipun ngibadah kemawon, punapa badhe melik karaton ing Dêmak. Kaping kalih, sultan ing Dêmak inggih sampun sumêrêp, yèn piyambakipun santananipun Sultan Dêmak. Kang kaping tiga punapa sababipun dene botên purun sowan dhatêng ing Dêmak. Ki Wanapala sagêda nyêngkolong [nyê...]
[...ngkolong] ingkang dados kaniyatanipun. Sasampuning têrang Ki Wanapala lajêng mangkat. Sadhatêngipun ing Pêngging sampun kêpanggih kalihan Ki Agêng, nuntên sami sêsalaman. Ki Agêng Pêngging pitakèn mênggah ingkang dados damêlipun, dene lampahipun anyalawadi, Ki Wanapala mangsuli bêlaka yèn kautus ing kangjêng sultan.
Tiyang kêkalih wau lajêng sami bêbantahan. Rame gêntos kawon. Ki Wanapala sarêng sampun sumêrêp ingkang dados kaniyatanipun Ki Agêng Pêngging, lajêng pamit mantuk dhatêng Dêmak, matur ing kangjêng sultan, yèn Ki Agêng Pêngging wau gadhah cipta kêkalih, ing lair anêtêpi anggènipun ngibadah, nanging ing batos sumêja jumênêng ratu, sangêt sagêdipun anyamur lampah, aturipun Ki Wanapala, prayogi kasarèhakên ing sawêtawis. Sabab sampun kula wangêni kalih taun, tumuntên sowana dhatêng ing Dêmak. Akathah-kathah aturipun Ki Wanapala wau ênggènipun amurih icaling dukanipun dhatêng Ki Agêng Pêngging.
sadhèrèk tunggil guru dados sami kuwatos dhatêng Ki Agêng Pêngging, nuntên [nu...]
[...ntên] sami takèn mênggah ing sababipun, dene tinimbalan dhatêng ing Dêmak botên purun sowan, sarta sami amituturi, supados yèn dipun timbali malih lumampaha, nanging Ki Agêng Pêngging taksih sangêt ing wangkotipun. Kala samantên Ki Agêng Pêngging ing dalu nanggap wayang bèbèr, sarêng sadalu punika ugi garwanipun Ki Agêng Pêngging wawratanipun sampun sêpuh, lajêng ambabar miyos jalêr, abagus warninipun. Kasarêngan dhatênging kêkuwung sarta jawah dêrês.
anggènipun wontên ing Pêngging, lajêng sami mantuk. Botên antawis lami Ki Agêng Tingkir nuntên seda, Ki Agêng Pêngging inggih dipun aturi dhatêng garwanipun Ki Agêng Tingkir, anggènipun wontên ing Tingkir gangsal dintên, nuntên mantuk. Dhatêngipun ing dalêm Ki Agêng Pêngging sangêt susah ing galihipun, ciptanipun tumuntên nusula pêjah dhatêng Ki
sampun dumugi ubangginipun kalih taun. Ing mangke Sinuhun Bintara anggalih sampun têtela, yèn Ki Agêng Pêngging balela, botên purun
Sima, ing Jimbungan, ing Dêrana, ing Ngaru-aru, punika Sunan Kudus kang anamakakên. Ing mangke lampahipun sampun dumugi ing Pêngging, kêpanggih kalihan Ki Agêng Pêngging, lajêng sami tarung bantah ing ngèlmunipun. Ki Agêng Pêngging kacêthikan karsanipun, anggènipun ngrangkêp pikajêngan. Nanging botên mingkêd ing ukumipun tiyang mirong ing ratu angandhêmi, Ki Agêng Pêngging sampun seda amargi binêlèk sikutipun dhatêng Sunan Kudus. Kulawarganipun sami gègèr,
amung pitu, pangraosipun tiyang Pêngging katingal tiyang kalih lêksa sarta pêpak sadêdamêlipun. Nanging
têkênipun kakipatakên. Tiyang ing Pêngging sakala ical nêpsunipun, lajêng sami mantuk amênêdi layoning gustinipun, kapêtak salèr wetaning dalêm. Sarêng sampun antawis kawandasa dintên, garwanipun Ki Agêng Pêngging nusul
nyai rôndha ing Tingkir, wontên ing ngriku dipun ugung sakarsanipun. Dhasar nyai rôndha ing Tingkir sugih mas picis, kèringan ing tôngga desa, Mas Karèbèt wau dados katêlah nama Ki Jaka Tingkir, solah pikajênganipun sanès lan lare kathah, rêmên anênêpi dhatêng ing rêdi utawi ing wana-wana tuwin guwa, ngantos sadasa dalu tuwin satêngah wulan. Dene ingkang
rinangkul kang ibu sarwi ngandika, thole, kowe aja dhêmên saba ing gunung, wruhanamu wong kang padha tapa ing gunung iku isih kapir, durung manut agamane kangjêng nabi, luwih bêcik kowe anggêgurua marang wong mukmin. Ki Jaka lajêng nyuwun pamit, badhe anggêguru [anggêgu...]
[...ru] dhatêng tiyang mukmin. Ingkang ibu inggih anglilani, Ki Jaka nuntên mangkat ijèn, ngalèr ngetan anjog ing Sela, badhe anggêguru dhatêng Ki Agêng ing Sêsela. Ki Agêng ing Sêsela rêsêp aningali Ki Jaka Tingkir, lajêng kapêndhêt putu, ingugung sakarsanipun. Wontên ing ngriku Ki Jaka rêmên angringgit, sarta sampun misuwur sagêdipun angringgit. Ki Agêng ing Sêsela sangsaya wêwah sihipun. Ki Jaka botên kenging pisah, utawi yèn Ki Agêng anênêpi, Ki Jaka inggih kabêkta.
Yêktosipun Ki Agêng Sela punika sagêd anyamur lampah, ing batos sangêt panêdhanipun ing Allah, supados sagêda anurunakên para ratu ingkang amêngku ing tanah Jawi, awit Ki Agêng rumaos yèn trahing Brawijaya ing Majapait. Kala samantên Ki Agêng Sela sampun pitung dintên pitung dalu anggènipun wontên ing gubug, pagagan wana kang enggal binubak, pêrnah salèr wetaning Tarub, kawastanan wana ing rèncèh, ing wanci dalu Ki Agêng sare wontên ing ngriku, Ki Jaka Tingkir tilêm wontên ing gagan. Ki Agêng Sela supêna dhatêng wana anyangking pudhi badhe babad. Katingal salêbêting supêna Ki Jaka Tingkir sampun kêpanggih wontên
wungu saking ênggènipun [ênggèni...]
[...pun] sare, Ki Jaka Tingkir taksih tilêm wontên gagan, lajêng ginugah, Ki Agêng pitakèn. Thole, sasuwene aku turu kowe apa ora lunga, wangsulanipun Ki Jaka, botên. Ki Agêng mirêng aturipun ingkang
panêdha ing Allah, ing salawase durung pinaringan ngalamat mêngkono, bocah iki kang ora duwe panêdha ing
katiban rêmbulan. Sanalika punika ugi rêdi ing Telamaya mungêl gumludhug. Kula lajêng tangi, punika kadospundi ing wahananipun. Ki Agêng mirêng aturipun ingkang wayah sangsaya ngungun. Ciptanipun, yènta sampuna ajrih ing Allah, Ki Jaka kados dipun purih ing cilakanipun. Nanging Ki Agêng sumêrêp, yèn papêsthèning Allah punika botên kenging dipun têkerah ing têtiyang, Ki Agêng nuntên ngandika, thole, kowe aja takon wahananing impènmu, wis ngaluwihi bêcike, yaiku ratu-ratuning impèn.
Dene pituturku marang kowe, ing saiki kowe ngawulaa marang ing Dêmak, ing kono mênawa kêtêmu
ing salaminipun. Ki Agêng ngandika malih, iya thole, ênggonku kurang mangan turu iki muga tinêmua marang kowe, nanging thole, ing buri
Ki Jaka Tingkir inggih lajêng mangkat, lampahipun mampir dhatêng ing Tingkir, matur dhatêng ingkang ibu punapa ing sadhawahipun Ki Agêng Sela, ingkang ibu angandika, thole,
loro iku dhisik. Lagi tak kon matun gaga, iku bakal dakkon ngatêrake marang kowe, aku duwe sadulur lanang siji ngawula Sultan Dêmak, jênênge Kyai Ganjur, dadi lêlurah suranata, iku kang bakal daktitipi marang kowe, sarta angaturêna ing sang nata, Ki Jaka inggih amiturut ing dhawahipun kang ibu, nuntên tumut matun gaga angrencangi tiyang kêkalih wau ngantos sadintên botên mantuk-mantuk.
Sarêng ing wanci asar wontên mêndhung sarta grimis. Sunan Kalijaga pinuju langkung cêlak ing pagagan
matun, nuli ngawulaa marang ing Dêmak. Sabab sira iku bakal raja amêngku ing tanah Jawa, sampuning ngandika lajêng kesah mangalèr. Sarêng sampun botên katingal Ki Jaka tumuntên mantuk, matur dhatêng ingkang ibu, kang ibu mirêng sakalangkung bingah sarta ngandika, thole, kowe bêgja bangêt, olèh pituduhe Sunan Kalijaga, kêbat nuli lumakua marang ing Dêmak, aja ngêntèni ênggone matun gaga, sing kèri dakrêmbatne bae, Ki Jaka inggih nuntên lumampah kadhèrèkakên tiyang kêkalih, sampun dumugi ing Dêmak, anjujug griyanipun Kyai Ganjur.
Kacariyos sultan ing Bintara sampun dumugi ing jangji puput yuswanipun,
punika ingkang anggêntosi kang rama jumênêng ratu, nuntên Pangeran Sedalèpèn. Nuntên Radèn Trênggana, nuntên Radèn Kandhuruwan. Wuragilipun anama Radèn Pamêkas. Dene ingkang jumênêng ratu wau dèrèng lami lajêng seda, dèrèng apêputra, ingkaingkang. anggêntosi
jumênêng ratu Radèn Trênggana ajêjuluk Sultan Dêmak. Ki Patih Mangkurat inggih sampun pêjah, ingkang anggêntosi dados patih anakipun jalêr anama Patih Wanasalam. Kawicaksananipun angungkuli ingkang rama, para bupati sangandhapsapangandhap. sami ajrih asih.
Jaka lajêng kapundhut sarta kaabdèkakên. Kangjêng sultan sakalangkung asih dhatêng Ki Jaka Tingkir, amargi warninipun
sarta kadadosakên lêlurah prajurit tamtama, sampun misuwur ing tiyang sanagari Dêmak.
Sarêng sampun antawis lami malih sang nata kagungan karsa badhe amêwahi prajurit tamtama, kathahipun kawanatus malih, amundhuti sarta amilihi tiyang sanagari sarta padhusunan. Kapilihan ingkang sami digdaya sarta têguh, yèn sampun angsal lajêng dipun coba kaabên [kaa...]
[...bên] kalihan banthèng, mênawi anampiling banthèng rêmuk sirahipun inggih kalêbêt dados tamtama, yèn botên inggih botên kalêbêt. Kacariyos wontên tiyang ing Kêdhungpingit, anama Ki Dhadhungawuk, warninipun botên prayogi, nanging sampun komuk ing têguhipun. Ki Dhadhungawuk wau lajêng dhatêng ing Dêmak, sumêja lumêbêt prajurit tamtama, sarêng katur ing Radèn Jaka Tingkir nuntên katimbalan dhatêng ing ngarsanipun. Radèn Jaka Tingkir sarêng aningali sangêt ênggènipun botên rêmên, sabab warninipun sakalangkung awon ... lajêng tinantun. Sarèhning wontên ing dhusun sampun kalok ing têguhipun, punapa purun kacoba dipun suduk. Wangsulanipun inggih purun. Ki Dhadhungawuk lajêng kasuduk ing sadak dhatêng Radèn Jaka Tingkir, dhadhanipun pêcah lajêng pêjah, kancanipun tamtama êndikakakên sami tumut nyuduki ing dhuwung, jisimipun Ki Dhadhungawuk tatunipun arang kranjang, Radèn Jaka Tingkir sangsaya misuwur ing kadigdayanipun. Kala samantên sampun katur ing sang nata, yèn Radèn Jaka Tingkir amêjahi tiyang badhe lumêbêt dados tamtama, kangjêng sultan sakalangkung duka, sarèhning kangjêng sultan wau ratu sangêt ing adilipun. Radèn Jaka Tingkir lajêng kadhawahan tundhung saking nagari ing Dêmak. Kangjêng sultan amaringi diyat dhatêng aliahli. warisipun ingkang pêjah kathahipun gangsal atus reyal.
Wondene Radèn Jaka Tingkir inggih lajêng kesah sami sakala saking ing nagari Dêmak. Ingkang ningali sami wêlas sadaya, utawi prikancanipun tamtama inggih sami anangisi sadaya, Radèn Jaka Tingkir sangêt ênggènipun kaduwung ing solahipun kang sampun kêlampahan, sarta sangêt ing wirangipun aningali têtiyang ing Dêmak, sariranipun marlêsu, ciptanipun rêmên yèn tumuntêna amanggih pêjah, lampahipun ngidul ngetan anjog ing wana agêng, botên kantênan kang dipun jujug, sabab saking sangêt bingunging manahipun. Kacariyos ênggènipun wontên satêngahing wana, sarta lumampah ing sapurug-purug ngantos gangsal wulan. Kala samantên lampahipun dumugi ing wana Jati Têngah tanah rêdi Kêndhêng, wontên ing ngriku kêpêthuk kalihan Ki
kowe dadia putrane patut. Nanging bagus kowe lan dêdêgmu pidêgsa, si kakang ing Pêngging biyen rada kadhuwurên sathithik. Kêbat sumaura, pinangkamu ing ngêndi. Ki Jaka matur, wartosipun ingkang sami sumêrêp, kula inggih anakipun Ki Agêng Pêngging. Ki
Kyai Agêng tumuntên kondur, ingkang putra Radèn Jaka binêkta, sadhatêngipun ing Butuh Radèn Jaka sakalangkung sinungga-sungga, Kyai Agêng Butuh nuntên angaturi Kyai ing Ngêrang, inggih sampun dhatêng wontên ing Butuh, lajêng winartosan yèn Radèn Jaka punika putranipun Kyai Agêng Pêngging, Kyai Agêng Ngêrang enggal angrangkul sarta anangisi, wicantênipun. Thole, aku biyèn tilik mênyang Pêngging, nanging kowe ora nana, wis digawa marang ibumu ing Tingkir, dadi wis bungah atiku, saikine kowe nêmu kasrakat mêngkono, thole, kowe narimaa, ing sakèhe tindakmu ora bênêr iku atas karsaning Allah, lan wis lumrahe wong bakal kapenak iku amêsthi wiwitane lara. Ki Agêng Butuh lan Kyai Agêng Ngêrang wau akathah-kathah pawulangipun dhatêng Radèn Jaka Tingkir, Radèn Jaka inggih sakalangkung narima sarta suka ing galihipun. Dene anggènipun wontên ing Butuh Radèn Jaka wau ngantos kalih wulan. Sarêng sampun nêlas pamulangipun Kyai Agêng Butuh ngandika, thole, sarèhning wis antara pitung sasi ênggonmu lunga têkasaka. ing Dêmak, ing samêngko kowe balia marang Dêmak, utawa muliha marang Tingkir lan ing Pêngging, bokmanawa kangjêng sultan wis èngêt sarta animbali marang kowe, ora wurung digolèki ing
Gêntos kacariyos ing dhukuh Calpitu sukunipun rêdi Lawu, ing ngriku wontên tiyang tapa, anama Ki Jabaleka, inggih trah saking ing Majapait. Ki Jabaleka wau agadhah putra jalêr satunggil abagus warninipun, nama Mas Mônca, Ki Mas Mônca wau kesah saking [sa...]
[...king] ing Calpitu sumêja tapa dhatêng ing pasisir kidul, kèndêl wontên ing Toyabiru, lajêng kapêndhêt mitra dhatêng Ki Buyut ing Banyubiru sarta sangêt dipun sihi, ingugung sapolahipun, winulang sakathahing kadigdayan, lan kinèn bantêr tapanipun. Supados enggala tuwuh kang darajat. Sabab Ki Buyut sumêrêp yèn Mas Mônca wau badhe dados êmbaning ratu. Kala samantên Ki Buyut ngandika dhatêng Ki Mas Mônca, kulup, bakal ratumu mèh têka ing kene, rong dina êngkas mêsthi têka ing kene, yèn wis têlung sasi ênggone ana ing Banyubiru kene, iku wus dungkap jumênênge nata, besuk bakal kêkutha ing Pajang, ratu iku angluwihi sêkti, kineringan ing
angreka, amrih gêlise jumênêng ratu. Ki Mas Mônca aturipun nuwun.
Sarêng sampun kalih dintên malih, Radèn Jaka Tingkir sampun dumugi ing Banyubiru, inggih nuntên kapêndhêt putra dhatêng Ki Buyut. Sakalangkung ingêla-êla, kasadhèrèkakên kalihan Mas Mônca, Ki Buyut anêlas pawulangipun dhatêng Radèn Jaka Tingkir tuwin Mas Mônca, sasampuning jangkêp tigang wulan Ki Buyut ngandika dhatêng Radèn Jaka, ênggèr, wis mangsane kowe ngaton marang ramakmu kangjêng
sultan, mumpung iki môngsa rêndhêng, amêsthi ngadhaton ing gunung Prawata, dakkira têkamu ing Prawata kangjêng sultan durung kondur marang ing Dêmak. Aku anggawani sarat, kang dadi jalarane kowe diwawuh ing kangjêng sultan. Lêmah iki lolohna ing kêbo dhanu, amêsthi kêbo mau banjur ngamuk marang Prawata, wong Dêmak ora nana kang bisa amatèni, iku margane sang nata andangu marang kowe, yèn kowe andikakake matèni kêbo mau, lêmahe buwangên dhisik. Amêsthi kêbo iya banjur kêna kopatèni, lan kowe dakwèhi
wong têlu iku aja nganti pisah karo kowe. Radèn Jaka Tingkir matur sandika.
Kyai Buyut lajêng parentah dhatêng anak putunipun, andikakakên sami damêl gèthèk, badhe têtumpakanipun Radèn Jaka Tingkir, sarêng sampun mirantos nuntên mangkat numpak
lèpèn Dêngkèng, sampun dumugi ing dhusun griyanipun Ki Majasta, kèndêl sipêng wontên ing ngriku tigang dintên, lajêng mangkat, Ki Majasta botên tumut. Gèthèk [Gèthè...]
[...k] milir dumugi ing bêngawan Picis. Tiyang sakawan wau ingkang kêkalih anyatangi, ingkang kêkalih amêlahi.
pêpatihipun anama Jalumampang, balanipun baya tanpa wilangan. Baya Jalumampang wau angirid baya kalih atus, sami angrampit
ing kêkajêngan dhatêng Mas Mônca, dene Radèn Jaka Tingkir lajêng ambyur dhatêng salêbêting toya, pangraosipun kados wontên ing dharatan kemawon, nuntên prang rame, baya kathah kang pêjah, ratuning baya kang nama Baurêksa sampun nungkul dhatêng Radèn Jaka, sarta aprajangji badhe ngatêr ing lampahipun Radèn Jaka wontên ing toya, lan
sanggi ing bajul kawan dasa, ingkang nitih sami ngeca-eca lênggah kemawon, satang lan wêlahipun sami binucalan. Ing wanci dalu dumugi Bêbagan [Bê...]
[...bagan] ing Butuh, gèthèk kathothok. Bajul sami sumêrêp ing wangsit, gèthèk kakèndêlakên. Radèn Jaka
saking griyanipun, kagèt aningali pulung karaton, cumlorot saking lèr kilèn, dhawah wontên ing lèpèn, panggenanipun tilêm Radèn Jaka wau, Ki Agêng nuntên nututi ing dhawahing pulung, sadhatêngipun ing pinggir lèpèn, Ki Agêng botên samar aningali dhatêng Radèn Jaka, kang sare ing gèthèk kadhawahan pulung, lajêng ginugah, thole, tangia, aja pijêr turu bae, pulung karaton ing Dêmak wis ngalih marang sira. Radèn Jaka lan sarencangipun sampun sami tangi, lajêng binêkta dhatêng dhepokipun Ki Agêng Butuh, Ki Agêng Ngêrang inggih sampun dipun aturi dhatêng ing ngriku, nuntên sami amulang dhatêng Radèn Jaka, sarèhning pulung karaton ing Dêmak sampun ngalih dhatêng piyambakipun. Punika ênggènipun badhe anggêntosi ing Sultan Dêmak sampun ngantos kakasap, kasuwuna ing Allah kemawon, lan amuriha lunturing sihipun sang nata, sarta kawulang ing lampah nistha lan kang utami, akathah-kathah pawulangipun Ki Agêng kêkalih wau ing Radèn Jaka, Radèn Jaka inggih sangêt anarimah sarta badhe angèstokakên ing piwulang [piwu...]
[...lang] wau. Radèn Jaka nuntên pamit mangkat lan sarencangipun,
kawangsitan kapurih wangsula dhatêng ing panggenanipun ing kêdhung Srêngenge, Radèn Jaka lan sarencangipun lajêng sami lumampah dharat. Wiwit kala samantên ing dhusun Bulu kaêlih nama ing Tindak.
Lampahipun Radèn Jaka ngalèr ngilèn mêdal ing Garobogan. Sadhatêngipun talatah ing Prawata, Radèn Jaka sumêrêp yèn sang nata taksih ngadhaton ing ngriku, dèrèng kondur dhatêng Dêmak. Radèn Jaka nuntên ngupados maesa dhanu, sarêng sampun angsal lajêng kalolohan siti babêktanipun saking ing Majasta, maesa wau enggal lumajêng angamuk dhatêng pasanggrahan ing Prawata, angobrak-abrik pasanggrahan. Sarta anggudag anyudhangi têtiyang, kathah tiyang kang sami tatu
dhatêng abdinipun tamtama, andikakakên mêthukakên pangamuking maesa dhanu, sampun ambêkta gêgaman, sabab prajurit tamtama wau sampun sami dipun gêgulang anampiling banthèng, sapisan rêmuk sirahipun pêjah, prajurit tamtama inggih nuntên mêthukakên pangamuking maesa, ijèn gêntos-gêntos, [gêntos-gê...]
nanging botên wontên ingkang ngêntasi damêl. Malah kathah kang sami pating kalèsèd, amargi dipun bijigi sarta kaidak-idak. Pangamuking maesa wau ngantos tigang dintên tigang dalu, yèn sêrap srêngenge maesa wangsul dhatêng ing wana, mênawi enjing lajêng ngamuk dhatêng
Jaka Tingkir ingiring tiyang têtiga, lumampah malipir sawingkinging baris. Solahipun kados tiyang aningali
ingsun ora pangling, sira taria apa dheweke wani sun adu lan kêbo ngamuk. Yèn Si Tingkir bisa matèni kêbo iku, dakapura
kang sami ningali, Radèn Jaka dipun undha katadhahan sungu, nanging botên [bo...]
[...tên] pasah, sungu sarta buntuting maesa kacandhat dipun sêndhal, maesa dipun tampiling, rêmuk sirahipun sampun pêjah, andadosakên eram sarta sukanipun sang nata, tuwin ingkang aningali sadaya, Radèn Jaka Tingkir lajêng kawangsulakên kalênggahanipun lami anglurahi prajurit tamtama, kangjêng sultan sampun pulih sihipun kados ingkang wau-wau, sang nata nuntên bidhal kondur dhatêng nagari ing Dêmak.
Botên antawis lami kangjêng sultan bidhal dhatêng ing Carêbon, sumêja amondhongi ing Sunan Kalijaga, kaaturan adalêm ing nagari Dêmak. Susunan Kalijaga inggih amiturut, lajêng adhêdhêkah wontên ing Ngadilangu,Kadilangu (dan di tempat lain). padamêlanipun amêmulang ing agami Rasul, sampun kathah muridipun.
Kacariyos Kyai Agêng ing Sêsela sumêja lumêbêt prajurit tamtama, nuntên dipun coba kaabên kalihan banthèng, banthèng tinabok sirahipun sapisan pêcah, rahipun mancurat. Kyai Agêng Sela mengo, lajêng kapariksa ing sababipun amengo, atur wangsulanipun Ki Agêng Sela, bokmênawi kapancorotan rah, Kyai Agêng ing Sela nuntên dipun tampik ênggènipun badhe dados tamtama, kawastanan ajrih ing rah, Ki Agêng Sela sangêt isinipun, mantuk lajêng amêpak gêgaman, sumêja soroh amuk
dharat kathah. Sadhatêngipun sêlaning waringin kurung ing alun-alun Dêmak, lajêng dipun jêmparing dhatêng sang nata, kapalipun Ki Agêng kenging pathakipun, anglumba sarta anubruk kapale rencangipun. Rencangipun
ing Sela, rencangipun inggih bibar sadaya, sang nata ningali sakalangkung suka, sarta ngandika dhatêng Patih Wanasalam. Nyata tipis atine Ki Thole ing Sela, ingsun kira ora bisa jumênêng ratu, êmbuh kang buri-buri.
Kacariyos sang nata sampun pêputra nênêm. Pambajêngipun èstri, sampun kakramakakên angsal putranipun Ki Agêng ing Sampang, anama Pangeran Langgar, ingkang rayi jalêr, anama Pangeran Prawata, tiga èstri, krama angsal Pangeran Kalinyamat. Sakawan èstri, krama angsal Pangeran ing Carêbon. Gangsal èstri, krama angsal Radèn Jaka Tingkir, wuragilipun jalêr, nama Pangeran Timur. Radèn Jaka Tingkir sarêng sampun atut ênggènipun krama lajêng kadadosakên bupati ing Pajang, kaparingan lênggah siti kawan ewu karya, pasowanipun dhatêng Dêmak sabên taun. Botên antawis lami nagari Pajang sampun gêmah raharja,
tulus kang sami tinanêm. Dipati Pajang sampun adamêl
kabawah sadaya kairup dhatêng ing Pajang, ingkang mogok kagêbag ing prang, tanah pasisir tuwin môncanagari kang wetan, lan pasisir kilèn, sadaya sampun sami suyud, botên wontên kang purun anglawan ing prang, sami ajrih ing kadigdayanipun Adipati Pajang, amung adipati ing Jipang kang botên purun têluk, kang anama Pangeran Arya Panangsang, punika putranipun Pangeran Seda ing Lèpèn, wayahipun kangjêng sultan ing Dêmak, dados kaprênah nak-sanak lan garwanipun dipati ing Pajang, wondene kang jumênêng amêngku nagari ing Dêmak putranipun kangjêng sultan ingkang panênggak, anama Sunan Prawata, ananging rukun kalihan sang dipati ing Pajang, sami narimahipun. Putranipun kangjêng sultan kang wuragil kang nama Pangeran Timur kabêkta dhatêng ing Pajang lajêng katanêm bupati wontên ing Madiun.
Amangsuli cariyos malih, kala taksih panjênênganipun kangjêng sultan ing Dêmak, punika Kyai Agêng ing Sêsela pinuju jawah dhatêng ing sabin, ambêkta pacul, wanci ngajêngakên asar, sadhatêngipun ing sabin lajêng macul. Sawêg angsal tigang kêcrokan, nuntên wontên gêlap [gêla...]
[...p] dhatêng, awarni tiyang kaki-kaki, Kyai Agêng sumêrêp yèn
toya ing bêruk. Punika semahipun ing gêlap kang kinunjara wau, gêlap ing kunjara sarêng sampun
Bicak, bojonipun sakalangkung ayu, punika dipun tanggap dhatêng Ki Agêng Sela, Kyai Agêng sarêng aningali
pun dhatêng bêndhe, bêndhe wau kanamakakên Kyai Bicak. Sarta lajêng kaidèn ing Kangjêng Sunan Kalijaga, yèn bêndhe wau badhe dados wasiyat karaton, sarta badhe dados têngêraning prang, yèn bêndhe
Kacariyos Kyai Agêng Sela sampun pêputra pitu, sampun
inggih sampun pêputra jalêr satunggal, anama Kyai Pamanahan, sampun kakramakakên angsal putranipun Kyai Agêng Saba ingkang pambajêng, ingkang wuragil jalêr, anama Kyai Juru Martani, dados Kyai Pamanahan wau kalihan Kyai Juru
sanak dados ipe. Kyai Agêng Ngênis amêndhêt anak angkat satunggil jalêr, kaprênah kaponakan misan, anama Ki Panjawi, kasadherekakên kalihan Ki Pamanahan tuwin Ki Juru Martani, atut ênggènipun saduluran. Tiyang têtiga wau ing sapurugipun inggih botên pisah, lajêng sami anggêguru ing
tiyang têtiga wau, inggih sakalangkung sae anggènipun saduluran, sampun kados sadulur
wontên ing Lawiyan. Sarêng sampun lami Kyai Agêng Ngênis seda, inggih kakubur ing Lawiyan ngriku. Ki Pamanahan sarta Ki Panjawi sampun kaabdèkakên ing Sultan Pajang, kadadosakên lurah tamtama, sakalangkung kanggêp pangawulanipun,
Kyai Juru damêlipun amung momong dhatêng Ki Panjawi lan Ki Pamanahan. Ingkang dados pêpatih ing Pajang Ki
ingkang èstri kêkalih, pambajêngipun anama Radèn Jambu, kalih Radèn Bagus. Tiga Radèn Santri, sakawan Radèn Tompe, gangsal Radèn Kadhawung, nênêm èstri, krama angsal Tumênggung Mayang, wuragilipun èstri taksih alit. Kala samantên Kangjêng sultan Pajang dèrèng apêputra, putranipun Ki Pamanahan kang nama Radèn Bagus wau kapundhut putra pambajêng dhatêng Sultan Pajang, sakalangkung dipun sihi, sampun kados putranipun piyambak. Karsanipun Sultan Pajang kadamêl lanjaran, supados tumuntêna gadhah putra piyambak.
Ing waktu punika têtiyang Jawi kathah kang sami rêmên anggêguru lampahing agami Rasul, tuwin anggêguru kadigdayan sarta katêguhan. Guru wau ingkang sampun misuwur kêkalih, satunggil Kangjêng Sunan Kalijaga, kalih sunan ing Kudus. Sunan Kudus wau muridipun têtiga, satunggil Pangeran Arya Panangsang ing Jipang, kalih Sunan Prawata, tiga Sultan Pajang, ingkang dipun sihi piyambak Pangeran Arya Panangsang, kala samantên
apa. Arya Jipang matur alon. Ukumipun pinêjahan. Sarèhning kula dèrèng sumêrêp, sintên ingkang gadhah lampah mêkatên punika. Sunan Kudus ngandika, kakangmu ing Prawata. Arya Panangsang sarêng mirêng dhawahipun Sunan Kudus lajêng sagah badhe amêjahi ing Sunan Prawata,
inggih lajêng mangkat. Sadhatêngipun ing Prawata inggih sampun kêpanggih wontên ing dalêm. Sunan Prawata pinuju gêrah, asêsèndhèn kang garwa, sarêng aningali dhatêng pun Rangkud Sunan Prawata takèn. Kowe iku wong apa, Rangkud matur, kula utusanipun Arya Panangsang, andikakakên nyidra ing sampeyan. Sunan Prawata ngandika, iya ing sakarêpmu, nanging ngamungna aku dhewe kang kopatèni, aja angilok-ilokake marang wong liyane, Rangkud lajêng anyuduk sarosanipun. Sunan Prawata jajanipun butul ing gigir, anêrus jajanipun kang garwa, Sunan Prawata sarêng aningali kang garwa kêtaton. Enggal narik dhuwungipun, anama Kyai Bêthok, kasawatakên dhatêng Rangkud. Pun Rangkud kabêsèr ing kêmbang kacanging dhuwung niba ing siti lajêng pêjah, Sunan Prawata lan sagarwanipun [sa...]
[...garwanipun] inggih sampun seda, sinêngkalan sedanipun Sunan Prawata 1453. Milanipun Arya Panangsang purun akèn mêjahi ing Sunan Prawata, sabab ingkang rama Arya Panangsang sampun dipun pêjahi dhatêng Sunan Prawata, pinuju kondur saking Jumungahan kacêgat wontên ing margi dhatêng utusanipun Sunan Prawata, anama Surayata, Ki Surayata wau inggih lajêng dipun pêjahi dhatêng rencangipun ingkang rama Arya Jipang, punika cariyos kala sedanipun ingkang rama Arya Jipang.
nanging durung lêga atiku, yèn kowe durung jumênêng ratu amêngku ing tanah Jawa kabèh, lan yèn misih adhimu Sultan Pajang dakkira kowe ora bisa dadi ratu, sabab iku kang amakewuhi. Arya Panangsang matur, mênawi parêng ing karsa sampeyan, nagari Pajang badhe kula gêbag ing prang, pun adhi ing Pajang kula pêjahi, supados sampun amakèwêdi. Sunan Kudus ngandika, karêpmu iku aku ora mrayogakake, sabab bakal angrusakake nagara, sarta akèh pêpati, dene kang dadi karêpku, kakangmu ing Pajang iku bisaa mati kacidra bae, aja kawêruhan ing wong akèh. Arya Panangsang matur sakalangkung prayogi, lajêng
Dhatêngipun ing Pajang wanci dalu, lajêng lumêbêt ing kadhaton. Sultan Pajang pinuju sare, amujung kampuh,
sare kemawon. Sanajan kampuh ingkang kadamêl mujung wau inggih botên pasah, para garwanipun kagèt, tangi lajêng sami nangis sarta
apa dene kowe padha nangis pating jalêrit. Para garwa matur, panjênêngan dalêm kula wastani sampun seda amargi dipun
wontên ing siti, botên wontên kang sagêd anggulawat. Sultan enggal andangu, sira iku maling têka ing ngêndi, lan sapa kongkon marang kowe. Pandung matur balaka. Sultan Pajang ngandika malih, samêngko kowe wis dakapura, nanging dikêbat tumuli muliha marang Jipang, matura marang gustimu, ênggonmu mêtu saka ing kadhatonku kene dirikat, sabab mênawa kowe kawênangan marang bocahku kang padha nganglang, ora wurung kowe [ko...]
[...we] dipatèni. Maling sakawan nuntên sami kaganjar arta lan busana, sakalangkung ing bingahipun, botên nyana yèn dipun gêsangi, lajêng nyêmbah sarta mangkat. Lêstantun ing lampahipun. Dumuginipun ing Jipang inggih lajêng matur ing
aturing kajinêman, sangêt susahing manahipun, lajêng ngaturi uninga ing Sunan Kudus, yèn anggènipun utusan anyidra ing Sultan Pajang botên angsal damêl. Mênawi parêng saking karsa sampeyan, Sultan Pajang prayogi katimbalan mriki kemawon, awad badhe kaajak rêrêmbagan bab ngèlmi, yèn sampun dumugi ing ngriki gampil. Sunan Kudus inggih anuruti ing
gugup, katimbalan ing guru, nuntên apradandosan. Ki Pamanahan lan Ki Panjawi enggal angaturi peling ing Sultan Pajang. Aturipun, sampeyan katimbalan dhatêng ing Kudus punika botên badhe rêrêmbagan bab ngèlmi, kintên kula panunggilanipun pandung rumiyin punika, sanajan sampeyan sowana dhatêng Kudus, sampun kirang ing pangatos-atos, prayogi
galihipun. Lajêng parentah amêpak dêdamêling prang. Putranipun Ki Pamanahan kang dipun pundhut putra pambajêng ing Sultan Pajang samangke sampun jaka kumala-kala, sampun kuwawi angêmbat lawung, sakalangkung dipun sihi ing Sultan Pajang, kaparingan nama Radèn Ngabèi Saloring Pasar, sarta kadadosakên lurahipun prajurit tamtama. Bala ing Pajang sarêng sampun samêkta, Sultan Pajang lajêng bidhal lan sabalanipun, nanging Sultan Pajang lampahipun angrumiyini kalihan bala kang sami numpak kapal. Dene bala kang sami dharat lumampah ing wingking, ingkang anindhihi pêpatih ing Pajang, kang nama Tumênggung Môncanagara.
Lampahipun Sultan Pajang sampun dumugi ing Kudus, kandhêg wontên ing alun-alun. Sampun angaturi uninga
khas”CHO NENG NGENDI WAE AWAKMU MANGGONOJO LALI KARO
wayang]	Ebook “ PAKEM RAMAYANA ( Lahiripun Rama – Brubuh Ngalengka ) “ karya Ki Slamet Soetarsa - 1964 - [cerita wayang]	Buku
Jabłonowo Pomorskie (Jerman Gosslershausen) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jabłonowo_Pomorskie&oldid=1091062"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Devi: Kon arep lungguh ndi?
Desi: mburi campur bapak2, kon lungguh cedak wadon ayu kae.
Notasi Yen Ing Tawang Ana Lintang (Andjar Any). Langgam Jawa ini perlu diimprovisasi oleh penyanyi. Teks atau notasi hanya patokan saja.Jagading kabudayan Jawa kelangan paraga sing mumpuni ing babagan kasusatran lan langgam Jawa. KRT Andjar Any Singanagara, 72, wis kapundhut dening Gusti Kang Akarya Jagad dhek 13 November 2008.Ing
iki kang kasil mumbul jenenge lumantar lagu "Yen In Tawang Ana Lintang" lan
Manthous--kang meh saben uwong apal lirike.Langgam "Yen Ing Tawang Ana Lintang" ditulis dening Andjar Any nalika taun 1964. Manut sawijining panemu, dheweke wektu semana nganakake eksperimen kanthi nglarasake musik keroncong lan alat musik tradisional gamelan sing sateruse dikenal minangka langgam jawa. Jenis musik langgam nduweni ciri wanci sing mirunggan amarga katambahan instrumen siter, kendang (sing kata-kata bisa digenteni nganggo modifikasi cello), saron, lan kawiwitan nganggo bawa minangka buka. Pungkasane 1970-an langgam mekar dadi musik campursari. "Yen Ing Tawang" diripta dening Pak Andjar amarga dheweke lan garwane (Niek Priyatni) ngarep-arep duwe anak wadon. Apa sing digegadhang sabanjure kinabulan kaparingan momongan putra-putri nomer papat lan nomer lima Yuenda Maya Sari, 44, lan Ayusmara Chandra Sari, 41. Sadurunge wus kagungan putra kakung cacah telu, Andriyono Kilat Adhi, 49, Dewanto Bayu Adhi, 46.Lagu-lagu karyane satemene sawijining cathetan mungguh lelakoning urip Andjar Any. Kejaba nulis lagu sing jenis alusen cakapane, dheweke uga nulis lagu sing isine kritik sosial kayata "Jangkrik Genggong". Malah minangka mantan wartawan, dheweke ora kari gawe lagu kanthi judhul "Wartawan dan Koran".Jalaran saking akehe lagu-lagu karyane, udakara 1.400 judhul, dheweke cinathet ing Museum Rekor Indonesia (Muri) minangka komponis musik keroncong (langgam) sing paling produktif. Malah taun 1970-an dheweke uga gawe lagu anak-anak judhule "Sang Kodok" dinyanyikake dening Joan Tanamal.Ora mungkin kuwi sing bisa diajeni dening pribadi Andjar Any, lumantar lagune dheweke uga nyebarake rasa toleransi. Umpamane
cilikane digegulang dening tledhek jeneng Lasiah saka Purwantoro, Wonogiri. Lulus SMA 1956. Tau kuliah ong taun ing Fakultas Ekonomi Universitas Diponegoro Semarang. Andjar Any kalebu wong sing seneng ngudi kejawen. Saka prakara mau, dheweke banjur pracaya lan gondhelan marang bab sing magepokan karo filsafat urip mistis-religius lan tata kramaning urip sing njunjung dhuwur moral lan drajate urip. Kabeh iku mau dadi talange sawenihing bab karo Gusti, sakabehing prakara sing asipat rohani, mistis, magis kanthi ngurmati marang leluhur lan kekuatan sing ora kasat mripat. Amarga kabeh iku mau, Andjar Any seneng lelaku, tirakat, lan jiarah ing paleremane para leluhur. Ing jagad kasusastraan Jawa, Andjar Any kalebu pengarang sastra Jawa angkatan 1950-an bebarengan karo Esmiet, Susilomurti, Trim Sutejo, Muryalelana, Sudharma Kd, lsp. Dheweke nulis crita cekak, novel, lan guritan. Anggitane sing awujud buku crita detektif ing antarane "Geger Panaraga", "Sri Klana Sewandana", "Diburu Prawan Ayu", lan "Pecut Samandiman".Taun 1970-an kejaba dadi pengarang sastra Jawa lan penulis lagu, Andjar Any uga kalebu
Nursahid Purnomo. Mula ya wus samesthine yen Andjar Any nampa penghargaan sastra Rancage 1998. Dheweke uga dadi kolumnis koran Pos Kita, Solo.Uga nulis nganggo basa Indonesia, upamane Peristiwa Tujuh Hari, Bung Karno Siapa yang Punya, Menyingkap Serat Wedhatama, Raden Ngabehi Ronggowarsito
sing disebut keri dhewe iku kalebu buku sing kawentar lan akeh dirujuk dening para sarjana sastra.Pribadi binuka Andjar Any cinathet mulya ing sejarah kabudayan Jawa. "Pak Andjar Any iku bintang," komentare Ki Mantep Sudharsono.Saiki, ing tawang wis
pancen bocahe tomboy jee...Ngene undangaane ibu,"Rin, aku undhuhno klopo kanggo kolak mengko.""Yooo bu mariki," jawape rina.Sedhelo engkas rina menyang buri saperlu menek wit klopo, bareng tekan nduwur deweke njeblokke klopo siji-siji{blak -bluk ] swarane. Gaekagete bocah lanang-lanang ing ngisore sing lagi jagongan. Banjur cah lanang-lanang moro kanti ndangak, trus rina nakoni,"Hee, kowe gelem klopo ta? opo degan?"Cah lanang-lanang ora jawab, tapi tetep ndagaak karo koyok nggumun ngono. Terus rina malah bingung lan mudhun mlebu omah karo takon ibune,"Bu, cah lanang- lanang mau nang ngisorku lapo yoo, wong tak twani klopo emoh, tak tawani degan yo emoh, tapi tetep nang ngisor karo ndangak ngono?""O,pancenkowe cah bodho ngono kuwi nginceng kathokmu, ndhuk-ndhuk!" jawab ibuke.Kanti roso seneng lan bungah tenan rina ngomong marang ibune,"Oalah yoo SELAMET TENAN, BU AKU MAU LALI ORA KATHOKAN NGONO...!"Ibune dadi
bejo to, dungone wong teraniaya iku makbul.
wis ayo kabeh podo ndungo mugo-mugo endonesa tambah makmur, gemah ripah loh jinawi. rakyate podo ndang cepet budhal kaji…
Wez Ojo pd sedih.Jek 1 pertndingan musuh deltras kudu menang,lha nek kalah yo ndang muleh lat neh neng SLS Golek tmbhan pemain sing apik,iling musuhe neng isl apik2 nek pemaine tetep koyo ngene yo
Benua Atlantis itu (Ternyata) Indonesia ? | ASAL-USUL
dirinya. Akeh wong ijol bebojo.Wong wadon nunggang jaran.Wong lanang linggih plangki.
senang Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul.Wong salah dianggep
William G. Morgan (New York, 1870–1942) punika tokoh asal Amérika Sarékat ingkang dipun tepangi minangka
Christian Association). Ing mrika panjenenganipun kepanggih kaliyan James Naismith ingkang nalika taun 1891 ngripta ulah raga bal baskèt. Sasampunipun lulus, nalika taun 1895 panjenenganipun wiwit nyambut damel minangka Direktur Pendhidhikan Jasmani ing YMCA ing Massachusetts. Ing mrika panjenenganipun ngripta dolanan ingkang naminipun Mintoinette ingkang dipunrancang boten samo abotipun kaliyan baskèt supados cocog dipunmainaken tiyang-tiyang ingkang langkung sepuh. Dipun rancang adhdhasar ulah raga sanès asal Jerman ingkang naminipun faustball, dolanan puniki lajeng gantèos nami dados volleyball (
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=William_G._Morgan&oldid=1107246"	Kategori: Lair 1870Kapatèn 1942Panemu Amérika SarékatKategori ndhelik: Artikel mawa hCardsArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
pradjangdjian iya kanthi wasésa. Ing saenggon enggon angger Compagnie bisa becik karo ratoe
cengkèh) ikoe poelo kang dhisik dhéwé dadi doewèking Compagnie. Ora soewé saka kecekelé poelo Ambon ing koewasané VOC. poelo Bandha Néra (pala) lan Bacan iya bandjoer kena diregem.
Marga enggoné menang perang ikoe, lakoe dagang boemboe crakèn katekem ing koewasané Compagnie, sabab ana ing endi endi, angger tanah woes kaayoman mesthi dilarangi lelawanan dedagangan karo bangsa liya kadjaba moeng karo VOC. dhéwé sarta
Danuri (lair ing Bogor, Jawa Kulon, 10 Oktober 1952; umur 64 taun), inggih punika pangarsanipun Kapulisian] Indonésia saking taun 2008 ngantos dumugi 2010.[1] Panjenenganipun dados gantosipun Jenderal Sutanto ingkang sampun purna tugas.[1] Panjenenganipun dipunlantik dados pangarsanipun Kapulisian Indonésia nalika tanggal 30 September 2008.[1] Bambang Hendarso Danuri punika lulusan Akadhemi Kapulisian Républik Indonésia (AKABRI) ing warsa 1974.[2][3] Panjenenganipun pikantuk gelar sarjana saking Pawiyatan Inggil Ilmu Kapulisian (Perguruan Tinggi Ilmu Kepulisian) lan Sekolah Inggil Ilmu Ekonomi Jakarta.[2]
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.28, 21 Oktober 2016.
dewe mbak nok payonanae sing nok kocone luwih apik, opo goro2 sing nduwe ijek
Mataram nêlukakên Tuban, Madura, Surabaya, Pathi tuwin Giri
--- 9 : [2] ---
--- 9 : [3] ---
ing kalbu | gustinya dèn nyana nendra ||
59. Dipati Jagaragèki | lan dipati ing Sanjata | puniku kang wêruh dhewe | yèn
palayune | ngong sira ginawe pakan | amagut wong Mataram | boya eca raosipun | boya wande kathetheran ||
62. Dipati Sanjata angling | wus takdire wong ing Tuban | prajane seje kang duwe | wong Madura wus uninga | Dipati Tuban minggat | amuwusa baturipun | alah payo padha bubar ||
63. wruhanira dèn apusi | dening Si Dhèndhèng ing Tuban |
sira iki kari dhewe | wong Madura nuli bubar | mêdal sing pêpungkuran | sampun numpak ing parau | warnanên bala ing Tuban ||
67. wong Matawis wus udani | yèn kitha lèr sampun bêdhah | sampun suwung kadhatone | wong Mataram sigra mangkat | sami angrangsang kitha | sadaya sampun malêbu | lawange sampun abêdhah ||
68. wong malêbêt jroning puri | sami arêbat boyongan |
sampun katur | nata tyas lir guladrawa ||
linggih | sinung nama Dipatya | Sujanapurèku | sami ngèstrèni sadaya | pra bupati wus misuwur sakathahing |
mring nagri kang durung radin | Madura unggahana ||
3. angirida wadya ing Matawis | kita nitihana ing ayuda | lan wong pasisir sakèhe | adunên ing prang pupuh | wong ing Dêmak lawan wong Pathi | Lasêm lan ing Juwana | Kalinyamat Kudus | Kaliwungu lan ing Kêndhal |
mring Tumênggung Singranu | sira utusana tumuli | mring sakèh wadyaningwang | wong pasisir iku | ing
ing Bêdholèng apan sampun prapta | gêgaman pasisir kabèh | sigra mêpak parau | sakyèh ingkang pasisir sami | miwah baita tundhan | têtungganganipun | sakèh gêgaman Mataram | Tumênggung Sujanapura dèn aturi | ran baita lêlanang ||
7. punika ingkang dipun titihi | dening Dipati Sujanapura | sakyèh pra dipati kabèh | wus samya nitih prau | miwah wong Mataram kang cili | wus samya munggèng palwa | bubar layar sampun | ting karêtap katingalan | saking ing doh lir pêksi nglayang tumiling | kadya kontul rêratyan ||
8. wus prapta ngrampit ing Surabanggi | ya ta Sinisiyung kang nagara | kagegeran wong ciline | angungsi kithanipun | dadya nagri ing Surabanggi | datan
10. datan olèh papan ing ajurit | wadyèng Mataram akathah pêjah | akathah kanin undure | nanging wadya Matarum | kang tan
mênggah juritipun | wong Mataram iki uga | sampun tita tan bôngga ing dika sami | mangke karsa manira ||
12. bok dimène munggah wong Matawis | ing dharatan dene yèn wus munggah | nêdha ingantêp jurite | pasthi iku yèn lêbur | yèn mêkètên kang wong Matawis | punika bubar pisan | ing pangarah ingsun | pasthi lêbur dening toya | wong Mataram kaya nora mangsah malih | bupati wus mupakat ||
13. wus sami ngundhangakên tumuli | mring sakathahe para prawira | sami kinèn dhêdhêp kabèh | dene mêngko yèn sampun | padha munggah wadya
kadipundi ing karsa puniki | gènnya jurit pan sampun alama | datan wontên wêkasane | wong cili kathah lampus | dening karsa manira mangkin | lah sami ngawakana | pra bupatinipun | sami wontêna ing ngarsa | sakèh
sakathahe kang wong sasêliran | nêdha sami ngamuk age | ywana ngucirèng laku | nêdha jangji sarênga mati | pra bupati sadaya | sampun sami rêmbug |
nulya sarêng mulih wangsulira | mring palwane dhewe-dhewe | sagung wadyabalèku | ingundhangan wus sami cawis | ing latri
minggah sadaya aririh | kang prajurit sami aprayitna | wus prapta ing dharat age | nata gêgaman [gêga...]
[...man] sampun | kang wadyalit wus sami prapti | miwah wadya Mataram | sadaya wus rawuh | anèng dharatan atata | wus raina gêgaman sampun tumindhih | wong pasisir busêkan ||
20. wontên dene wadya ing Matawis | sampun amiranti bêdhilira | kalantaka mariyême | myang bêdhile lah êbum | lan anakan sampun miranti | kalayan malih ika | papan sampun antuk | langkung pêpêt papanira | kawarnaa dipati ing Sampang mangkin | sarêng
acawis sadaya | gêgamane mudhun saking palwa aglis | wus munggah dhatêng dharat ||
22. wong Sampang sigra têngara aglis | kagegeran punang bêbarisan | de kadhinginan papane | dening prajuritipun | samya lena tan nyana
wong Sampang kathah kêna | ing mimis kyèh lampus | dening wus kaparantean | singa mara-mara wong Sampang kèh mati | kang mundur binayangan ||
prangipun | adipati papat akait | sampun sami prasêtya | nêdya sarêng ngamuk | kalawan wong Pamêkasan | sampun sami asêdya ngantêp ajurit | lêlêbur anèng kitha ||
25. Ngarisbaya Balega akait | Sumênêp Madura myang Dipatya | Sampang nurut ing rêmbuge | sarêng dados ing rêmbug |
luput | paran dènnya mêksa angungkih | tandangnya wong Madura | sadaya bêg lampus | samya prajurit kewala | kang anêmpuh ana dene wong Matawis | sigra mara nêmpuh prang ||
27. prajurite samya angawaki | wong Mataram angantêp ing yuda | miwah wong Pasisir kabèh |
malayya | binrêg ing wong Matawis ||
5. wong Madura akathah ingkang kaplajar | dipatine angisis | pan sampun lumajar | dipati ing Madura | Sumênêp sampun anggêndring | lan ing Balega | lumayu tan anolih ||
6. wus binêrêg wong Sampang mring wong Mataram | pamburune angungkih | wong Mataram ika | dhumatêng wong Madura | wong Sampang sigra abali | ngamuk sadaya | dhumatêng wong Matawis ||
7. pan kalindhih pêrangira wong Mataram | akathah ingkang mati | dèn amuk
numpak ing palwa | tan kawarna ing margi ||
12. gêgancangan lampahe praptèng Mataram | wus malêbêt ing puri | umatur jêng sultan | amba matur ing tuwan | kawulatur pati urip | tiwas kawula | kawone wong Matawis ||
13. pun Adipati Sujanapura pêjah | wingwrin wadya Matawis | tan purun maguta | yudane wong ing Sampang | lêgêg sang sri narapati | ya ta ngandika | Kangjêng Sultan Matawis ||
14. hèh Silarong kaya ngapa karêpira | ing mêngko wong Matawis | yèn mêngkono iya | apa kinèn mundura | Pangran Silarong turnyaris | atur kawula | nuhun duka narpati ||
15. yèn suwawi yèn karsa paduka nata | pun kaki Juru
pan ingutus dening wayah jêngandika | Kangjêng Sultan Matawis | ngaturi uninga | kaki dhatêng sampeyan | rusaking tiyang Matawis | nglurug Madura | rusak kawon ing jurit ||
20. pun Tumênggung Sujanapura kang pêjah | ingamuk ing ajurit | yèn sawawi eyang | sampeyan lumampaha | dhumatêng Sampang nagari | ingkang ngajuma | têtiyang ing Matawis ||
21. lamun sampun wilujêng tiyang Mataram | nuntên apranga malih | sampeyan ngabêna | kyai juru ngandika | wis lali ingsun ajurit | lan ora kêlar | lumaku kaya dhingin ||
22. Adipati Silarong aris ngandika | atur kawula kaki | suwawi nitiha | tandhu ingkang prayoga | iya Kyai Juru Kithing | adan lumampah | wus prapta ngarsa aji ||
23. gancanging carita pan sampun ingatag | dening Sultan Matawis | dhatênga ing Sampang | kyai juru wus mangkat | datan kawarna ing margi | wus prantèngpraptèng. Sampang | panggih lan wong Matawis ||
24. wus apanggih lan pra nayaka sadaya | sami enggar kang galih |
duwe anak | kang tanpa anak nênggih | sadulur punika | gêgêntine sêmana | yèn tanpa sêdulur nênggih | sanak ing sanak | ika kang anggêntèni ||
26. yèn tan darbe sanak lawan nak ing sanak | patinggi kang gêntèni | sampun ing mangkana | enjang kang kawarnaa | kyai juru tumulyaglis | angliwêt ika | ing kakêndhilirèki ||
praptèng ing rama | wus jêng-ajêngan baris ||
29. kang kocapa wau têtiyang Madura | apan samia wêdi | wruh mring wong Mataram | tan purun apêranga | mapag yudane Matawis | tiyang Madura | waose dèn bongkoki ||
30. miwah sanjata lanang wus binongkokan | nuli abiluk sami | wong Sampang sêmana |
31. lampahira ingiring wong ing Madura | ing Sampang datan kari | miwah ing Balega | Pakacangan Risbaya | punika kang biluk sami | datan kawarna | ing marga lampahnèki ||
32. ing Madura sampun binoyong sadaya | mung kitha Sampang nênggih | kang nora rinusak | dene anungkul [anungku...]
[...l] ika | ya ta mundur wong Matawis | ngiringkên ika | boyongan agêng alit ||
33. Adipati Arisbaya ngungsi ika | dhatêng ing Giripuri | dening dipatinya | ing
makamirèki | pan dadi karamat | kocap Dipati Sampang | dènnya ambêkta wong cili | sèwu kathahnya | aseba mring Matawis ||
Dipati Sampang | sapraptane ing Matawis | dadi tontonan | sigra manjing kithaglis ||
37. sapraptane sajroning kitha Mataram | sang nata wus tinangkil | pêpak wadyanira | kang anglurug wus prapta | ing alun-alun ngêbêki | Dipati Patya | sampun marêk tur bêkti ||
salaka | lawan wadya ing Matawis | wus ginanjaran | agêng alit waradin ||
adipatya | ing Sampang dèn kasihi | sang nata wus jêngkar | saking ing Panangkilan | mantuk ngadhaton narpati | wus praptèng pura |
mantri sampun arêmbug | kang sawênèh angajak jurit | ana ngajak beluka | apan sampun katur | mring Dipati Surabaya | sinewaka dening sakathahing [sakathah...]
kumawawa | kudu amapag jurite | yèn enjuha karuhun | pasthi mênang prange ing nguni | duk anèng nagri Pajang | basa uga iku | wong mati angajak-ajak | Ki Sanjata bêburone wong Matawis | pasthi angajak ala ||
7. langkung èmêng tyasira dipati | dipun rasa bênêr ingkang mojar | angajak nungkul bêcike | rinasa galihipun | anging maksih karaos
Matawis | wadya dipati ing Surabaya | kagegeran ing manahe | anungkul karsanipun | maring Kangjêng Sultan Matawis |
9. Mantri Surabaya kabèh angling | matur dhumatêng sang adipatya | pangraos kawula anggèr | mênggah ing lampahipun | kadi botên yèn amêkasi |
yèn suwawi ing karsa | lêng tuwan pukulun | lumampaha aprayoga | apanggiha lawan sultan ing Matawis | supados katrimaa ||
10. Adipati Surabaya angling | ingsun wêruh kabèh karsanira | nanging ingsun durung sae | têmua lan sang prabu | nanging putraningsun ta ugi | Ki Pêkik lumakua | iku wakil ingsun | sun srahakên ing Hyang Suksma | lara pati lêwih karsaning Hyang Widi | môngsa bodhoa uga ||
11. alah sira kang sun kon tutwuri | angatêrna maring putraningwang | dadia ing saratine | anggawaa wong sèwu | lan sakèhe
jaba | dèn sêsiyung dening wadya ing Matawis | wong Surabaya ebat ||
13. Kyai Dêmang Urawan rumiyin | bêkta sêrat mapan sampun prapta | sajroning
maring radèn êmas | sampun katrima lampahe | kyai dêmang winuwus | ya utusan maring Matawis | angaturi uninga | Surabaya nungkul | enjing mangke kawarnaa | sigra bubar sakèhe wadya Matawis | miwah ing Surapringga ||
16. tan kawarna lampahirèng margi | sampun prapta ing nagaranira | sami rêrêp sadayane |
puniki | suwawi ingutusan | lamun sida nungkul | anulya aglis nusula | wus utusan Ki Mangunonêng tumuli | maring ing
nagari Surabaya | Urawan umatur | sampeyan gusti ngaturan | dening
putra sampeyan dhatêng Matawis | panggiha lawan sultan ||
19. adipati gupuh ingkang ati | nulya dandan akêkapa kuda | sarwi nutuh sarirane | angrasa lamun
tan kari | sampun sira lumampah | pabarisan agung | anênggih ing Pranaraga | Adipati Surapringga sampun prapti |
prapta | utusan sang prabu | amundhi andika sultan | wus apanggih lawan Mangunonêng aris | pangeran ingutusan ||
mung dipati ing Sanjata | kang pinundhut binêkta dhatêng Matawis | dhatêng putra andika ||
mantri ing Surabaya | dipati tumungkul | datan kawasa lênggana | ing karsane kangjêng sultan ing Matawis | Surabaya katura ||
24. nadyan pati urip ingsun iki | pan sumôngga katura ing sultan | datan angrasa dêduwe | wong Pranaraga sampun | dipun seba dening ing
padha uculana kabèh | sakèhe bojonipun | ulihêna lakine malih | sampun sami nguculan | marêk ing sang prabu | sang nata aris ngandika | ki tumênggung sira dadia têtindhih | ana ing Surabaya ||
kutha | ayya mawa batur | kang kinon tur sêmbah mentar | sampun prapta ing Pranaraga tumuli | pangeran wus binêkta ||
6. udaraga asisih lan wong miyangga | wong nirbaya anangkil | lan wong kartiyasa | silih wong wiramarta | wong brajanala asisih | wong wirabraja | sadaya sami nangkil ||
7. patrayuda asisih lan wong kanoman | gandhèk anaking mantri | wong singanagara | Martalulut sisihnya | wong niyaga anèng wuri | Kabayan ngarsa | wong mandhung
8. astranôngga kalawan wong maodara | miwah wong judhipati | lawan wong jantaka | sami nangkil sadaya | wong margôngsa anèng wuri | para
dipati | ing Amartasana | miwah Prawiratruna | Pulangjiwa wus anangkil | Rônggatanpulas | lan Radèn
15. Radèn Pamot aseba anèng ing ngarsa |
kandhuruhan ing Wêdhi | lan Kartamênggala | lan Kyai Wiraguna | Dipati Sampang anangkil | lan numbakanyar |
sampun sami dèn irupi | Warung Juwana | Garobogan wus kêni ||
24. mung ing Dêmak punika taksih angutha | wong cili dèn bahaki | Lasêm Pajangkungan | sampun kêni sadaya | ing Rêmbang dipun kakahi | mring
andika raos ing galih | sapa kang yogya | angyêpukaanggêpuka. ing Pathi ||
26. inggih uwa Purubaya karsaningwang | sun tindaki pribadi | apan adhi êmas | dipati ing Bragola | arsa angayoni mami | tandhing
39. tan winarna kêbating ingkang carita | prapta jabaning taji | lajêng kang gêgaman | sampun prapta ing Pajang | wong pasisir andhingini | môncanagara | wus anggêpok ing Pathi ||
40. sri narendra arêrêb anèng ing Pajang | wadya kang andhingini | sami ambêbajag | wong Pathi padêdesan | kidul gunung dèn boyongi | ingkang abôngga | pan sami dèn patèni ||
41. wong desane prasami angungsi kitha | samya atur upaksi | matur ing lêlurah | ya ta kang kawarnaa | sira Adipati Pathi | dawêg sineba | dening sagunging mantri ||
Binorong lan Mangunjaya | tansah ana ing ngarsi | dening rowangira | Ki Dêmang Tanpanaha | Ngabèi Carangdesèki | lan Arya Tôndha | lan
para mantri | kayapa kang warta | dening gègèr ing jaba | kajinêman matur aris | singgih kawula | angaturi upaksi ||
51. pan dêdamêl Matawis kang sampun prapta | têpis wiring ing Pathi | lêbur kang wong desa | jinarah binajagan | kang arosa dèn pêjahi | ingkang kacandhak | prasamya dèn boyongi ||
52. alah sapa wong Mataram kang tumindak | kinarya senapati | prajurit anêmbah | raka tuwan priyôngga | ingkang tumindak mariki | sri naranata | Kangjêng Sultan Matawis ||
2. Kandhuruwan matur nuhun | dhuh gusti sang adipati | kamangkara ling paduka | dening akèn ngrêmkên aksi | punapa sang adipatya | botên andarbèni bêcik ||
3. nadyan kawula pukulun | milua sabaya pati | yèn sampeyan nêdya pêjah | kawula matia dhingin | yèn sampeyan nêmahana | kawula sampun mênangi ||
4. Arya Sawunggaling matur | prasêtya kawula gusti | sampun liya saking tuwan | ênggèn kawula angabdi | lamun tuwan ngarah pêjah | kawulane sampun kari ||
5. Arya Sindurêja matur | panêdha kawula gusti | yèn sampeyan karya yuda | kawula ngamuk rumiyin | yèn benjang kawula pêjah | sakarsa paduka kari ||
6. lan panêdha malih ulun | sampun angawula malih | ing donya rawuh ngakerat | sampeyan dadosa gusti | sampun tanggêl jêngandika | amala ingkang anggitik ||
7. Ki Rajamênggala matur | yèn sampeyan arsa jurit | môngsa kawula mundura | angamuk ing wong Matawis | panêdha kawula ing prang |
8. Dipati Tohpati matur | wong punapa sêdya urip | yèn gusti angarah yuda | sapa kang lumayu benjing | sampun pinakanan sêga | dipun dulanga ing tai ||
9. Tumênggung Binorong matur | yèn ana kang wêdi mati | eman-eman kang wanudya | dèn ajak turu sarêsmi | iku pantês ingkang lanang | dipun jodhonana anjing ||
10. Dipati Pathi amuwus | kawula têtêdha ugi | saking sêdya pakanira | têtêpêna ing Hyang Widi | dipati malih ngandika | dhatêng ingkang
ngandika | dhatêng ingkang para sêlir | padha sira larihana | sêsumping trapêna kuping ||
13. kang anayub sami wuru | kathah sanggupe mring gusti | sawênèh ana angucap | panêdha kawula benjing | yèn sampun têka ing yuda | kawula angamuk dhingin ||
14. amalêsa ing sihipun | ing gusti Dipati Pathi | wutahe gêtih kawula | lan tigase jôngga mami | sun karya pamalês benjang | ing êsihe gusti mami ||
15. satrutus kawula besuk | sampun liya dèn ujungi | yèn dede anggèr sampeyan | tan suka kawula gusti | ingkang sawênèh angucap | panêdha kawula benjing ||
[...wula] janma ping pitu | sêdya kawula angabdi | gusti dhatêng ing paduka | tan sagêd suwita malih | yèn benjing dhatêng paprangan | kawula
18. barênga lan sanak ingsun | miwah ingkang para mantri | barênga lêbur sadaya | angamuk ing wong Matawis | nanging silih pirabara | yèn anaa kongsi urip ||
19. nanging ta pangrasaningsun | ingsun mungsuh kakang aji | pirabara yèn mênanga | pasthi ingsun anêmahi | kayapa yèn undurana | yèn wus karsaning Hyang Widi ||
kawula gusti kang magut | ing yudane wong Matawis | yèn
sadaya | wontên mundura sajari | rinampoga saking wuntat | binoyonga anak rabi ||
22. pangeran andika kondur | tulusa wibawa mukti | anyakraawatiningrat | ulun dhewe kang nglampahi | angamuka wong Mataram | yèn sampun kawula mati ||
23. sakarsa sampeyan kantun | kawula sampun udani | adipati
asih | dhuh gusti sang adipatya | yèn kênia ngong aturi | sampun mêngsah rakandika | sri bupati ing Matawis ||
26. botên wontên awonipun | mring sampeyan langkung asih | sampun kadhaharan ujar | botên pênêt kang
amuwus | kumênthus têmên wong iki | adawa yèn winicara | dipati ngandika malih | dhatêng sagunging prawira | manira mêdal ing enjing ||
kawula matur gusti | punapa karananipun | dening datan ngandika | punapa duka ing rabi | pan kawula suka dipun pêjahana ||
2. ki dipati angandika | lah wruhanira mas ari | ingsun pêpoyan ing sira | ingsun pan apamit mati | marang sira mas gusti | pan ingsun arsa amêthuk | yudane kakang êmas | sri narendra ing Matawis | sakathahe garwaningsun kabèh sira ||
3. ing benjing sapungkur ingwang | dèn bisa sira mas yayi | angawula ing Mataram | dèn bisa angalap ati | lawan ingsun atitip | maring putranira jalu | langkung dening mamêlas | durung wruh rasaning mukti | ingsun tilar poma yayi dèn karêsa ||
4. lah ta yayi wruhanira | yèn ingsun amapag jurit | lan kang êmas ing Mataram | pasthi tumêka ing jangji | kang garwa sami anjrit | miyarsa wuwusing kakung | umyang sajroning pura | adhuh yèn kenginga gusti | asowana dhatêng raka jêngandika ||
5. sampun sampeyan abôngga | dhatêng raka dika gusti | sintên mala anggitika | kang raka ngandika aris | wus pinasthi ing Widi | yayi ayu lêbur ingsun | dening wadya Mataram | ingsun ingkang amêkasi | awibawa anèng nagari Santênan ||
6. anakira Radèn Rôngga | apan ora anggêntèni | uripipun
prajurit panganggenipun | kang kulambi sangkêlat | sorah sari sawênèh ana baludru | renda anurut dom-doman | kang bajo sangkêlat abrit ||
8. ingkang kinon tunggu pura | mantri papat samya prawirèng jurit | dipati sigra lumaku | dèn
Matawis | siniwi ing wadyanipun | ana ing pasanggrahan | sampun katur yèn wong Pathi sampun mêtu | sri narendra angandika | mring sakèhe
sakathahe iku ing têngêran ingsun | kang dadia gêgunungan | nindhihi wadya Matawis ||
12. dene ingsun anèng wuntat | rada kèri dening kang sun titihi | sakèhing kapêdhak ingsun | lan sakèhe santana | iku aja adoh lawan jênêng ingsun | lan padha dipun prayitna | wong ing Pathi bêcik-bêcik ||
13. kalawan Si Endranata | nitihana sakèhe wong pasisir | anèng kiwa prênahipun | sampun sami winêkas | pra dipati nindhihi gêgamanipun | pan sami wawang-winawang | wong Pathi lan wong Matawis ||
14. sakèhe para santana | punika kang rakêt lan sri bupati | rada lindhuk prênahipun | kalingan pagêr jarak |
prênahe kangmas gêgamanipun | pan iku ingkang sun sêdya | waspadakêna dèn pasthi ||
16. panêdhaningsun ing Allah | aja liya anangani ing mami | lamun dudu kakang prabu | pan ingsun ora suka | lamun mati aja liyan ngarsanipun | kakang êmas ing
marmanira mring mami | anging ta panêdhaningsun | barênga pêjah gêsang | barêng lêbur wong Pathi ajana kondur | ingsun pan aja salaya | barênga mati lan dasih ||
22. lah ta sira têngaraa | payo padha ngantêp prang wong Matawis | sigra atêngara sampun | bêdhilnya kadi gêrah | ingkang wadya suraknya
24. pangamuke wong Santênan | kang pangawat kiwa parêng dèn byuki | wong pasisir kang dèn têmpuh | têtindhihe kang kiwa |
1. Kandhuruwan mara sarwi asêsumbar | ajana ngapirani | pring sadhapur ika | êndhog
wus mati | mung tamèng lan pêdhang | tandange wong Santênan |
9. dyan anêmpuh wong Pathi mring wong Mataram | langkung rame ing jurit |
dipati ing Santênan | mung kang raka sri
40. dhapuring waos ngaran Biring Lanangan | murub apindha agni | saryangling sêsumbar | payo padha prawira | aywana anguciwani | ingsun lan sira | payo padha wong bêcik ||
41. wusnya pagut kang yuda sigra anumbak |
alam donya | amung Ki Purubaya | budia ingsun [ingsu...]
[...n] kêmbari | pan durung ulap | ngong mungsuh wong Matawis ||
kalangkung merang | dipati kari mati ||
68. kapêdhake lawan wong kang kajinêman | sampun akathah mati | watara kang gêsang | kari wong kawan dasa | punika tan kêna têbih |
Bicak munya angangkang | wadya kang anèng ngarsi | samya alok sira | lah payo iki prapta | kapêdhak ingkang satunggil |
tinadhahan | sang dipati ing Pathi ||
77. kinarubut kudanira sampun pêjah | malumpat sang dipati | ngamuk lan
82. aris mojar puniki karêp manira | sirahipun pinundhi | sikil sineredan | sadaya kapêthukan | sadaya dipun lampahi | sirah ingangkat | sukune dipun irid ||
83. aningali sang nata kalangkung suka | sampun prapta ing ngarsi | sang
dipun tatabi | pan ora gêgawa | katur mring sri narendra | angandika sri bupati | adhi Santênan | wus nora sêdya mulih ||
samya dipun tangisi | adhuh putraningwang | êndi ta ramanira | sapa wlas ing sira gusti | dhuh anak ingwang | kakang êmas dipati ||
99. jêngandika tilar putra maksih jabang | dèrèng wruh ing amukti | adhuh putraningwaputraning
pundi ujarira asih | dhatêng kawula | pundi tandhaning mangkin ||
101. pan kawula têka [tê...]
[...ka] tuwan tega tilar | andika seda dhingin | dhuh kakang dipatya |
dika asih | dhatêng ing kawula | ênêngêna jro pura | ingkang gumêdêr anangis | ya ta kocapa | wadyabala Matawis ||
103. sampun prapta malêbêt sajroning pura |
pun Pangalasan | kapat trahing prajurit ||
105. wong sakawan sampun prayitna sadaya | warnanên kang wus prapti | wadya ing Mataram | apan sampun uninga | yèn ana kang bôngga wingking | samya prayitna | ngalun-alun wus prapti ||
106. wong Santênan winatara kathahira | wong kalih atus nênggih | sigra atêngara | Dêmang Suraprameya | sarêng mangkat kang prajurit | angamuk
108. pangamuke wong Pathi lir Singalodra | galak tanpolih bukti | pan kakehan lawan | wong Pathi kathah pêjah |
prajurite angawaki | sigra narajang | ngamuk angobat-abit ||
ingsun môngsa wurunga | binoyong ing besuk | ni inya aris angucap | mring Tumênggung Alap-alap ing Matawis | nyai inya anêmbah ||
4. lah kiyai mangke kadipundi | rekandika gusti ing Santênan | lah kadipundi ing mangke | Alap-alap amuwus | alah nyai kadi punapi | ing reka jêngandika | kawula tan purun | yèn kawula masesaa | yêkti ajrih kawula dhatêng sang aji |
putri | manawa kêna lêjar | dening atur ingsun | sigra ni êmban lumampah | sampun prapta ing
nyawa gustiningsun | lah kèndêla gusti rumiyin | punapa ingkang wêkas | tansah anggung wuyung | dawêg gusti linampahan | wus wayahe wong lanang mati ajurit | wong wadon [wa...]
[...don] dadi tawan ||
7. sang suputri tan kandhêg anangis | lara-lara dènira karuna |
sadaya | jinoli tinandhu | wong dalêm prasamya mêdal | cinawisan tandhu wus samya anitih | wênèh nunggang jro tundhan ||
10. sakathahe rabining priyayi | sampun sami tinandhu sadaya | wus bubar sing nagarane | sadaya tangis umyung | radèn alit samya anangis | ana anjaluk sêga | ana jaluk banyu | jaluk susu myang dodolan | pan akathah bêboyongan saking Pathi |
pangrêksanipun | magêrsari para prajurit | kocapa
sri narendra | wus bubar karuhun | apan wus praptèng Mataram | sri
kabèh | miwah santananipun | Panêmbahan Purubayèki | kang tansah munggwing ngarsa | punika tinantun | kangjêng sultan angandika | lah ta wau Purubaya kadipundi |
16. ingkang rama wartane wus lalis | ingkang kari amung anakira | Ki Mas Pêkik pêparabe | puniku karsèng ulun | ingsun sèngi marang Matawis | arsa uninga
prapti | Surabaya pangeran kapêdhak | ana ing padhukuhane | Ngrêrèpèh wastanipun | Alap-alap anuli prapti | andhawuhkên timbalan | kawula ingutus | dening raka jêngandika | ing Mataram punika karsa pêpanggih | kalawan jêngandika ||
18. pan andika tinimbalan aglis | ing Mataram lawan ingkang garwa | kinèn bêkta sawarnine | sawiji sampun kantun | tan lênggana Radèn Mas Pêkik | sigra nulya adandan | sanak putunipun | Ki
dèn karêksa yèn anèng dêdalan | anulya adangdan kabèh | sigra wus bubar wau | Alap-alap Radèn Mas Pêkik | miwah wong Surabaya | rumêksa ing pungkur | datan kawarna ing marga | sampun prapta wau
ana narendra | putunira kacêtha dadi narpati | ana ing Wanakarta ||
21. kang ingaran ta Sang Ratu Kuning | iya iku kaki putunira | sakilèn
santananipun | pêpak kabèh samya tinari | sultan aris ngandika | mring kang pinisêpuh | lah ta uwa Purubaya | kadipundi yèn mangke
punapa awak ingsun | ingkang patut dèn kabêktèni | pakanira rasakna | ing sapênêdipun | panêmbahan sigra mojar | yèn kawula inggih ta Radèn Mas Pêkik | kang pantês ngabêktia ||
25. mapan sampun kungkulan nrêpati | botên-botên kawula kang nistha | pan sampun kawon kawruhe | ing mangke yêktinipun | tinimbalan dhatêng ing ngarsi | tan kawasa lênggana | milane sang prabu | pantês punika
umarêk tumungkul | dhuwung sumalah ing lêmah | sakalangkung ajrihira ing nrêpati | muka konjêm pratala ||
Matawis | sakwèhing wong pan merang | mwangrêpa tumungkul | Adipati Surapringga | sigra matur mring jêng sultan ing
pangasih | mudha dimudhadama | tan môntra ing sêmu | myang paduka naradipa | dènnya sêkti sineba ing wong sabumi | anyakrawati ing rat ||
lan ingsun | wus pinasthi ing Hyang Suksma | patêmone lwir surya kalawan sasi | sêdhênge sasadara ||
32. wus raina sang yyang surya mijil |
manira surya | Ratu Pêkik upama ta sira sasi | pasthi timbangan ingwang ||
33. tanah Jawa iya ing Matawis | pêkênira yèn ora
yèn tan nadhahi | yêkti puwara asat ||
34. para ingsun trêsna ingkang ati | yayi Surabaya lir êmbanan | ingsun ingkang
tan winuwus | adipati ing Surabanggi | pan sampun tinariman | lan rayi sang prabu | Ratu Pandhan wastanira | kang kagraha dènira Sang Ratu Pêkik | sampun amor asmara ||
37. wus alami dèniramor rêsmi | Ratu Pêkik lawan ingkang garwa | lan Ratu
atur sêmbah | kakang aji punapa sampeyan sakit | manah ingwang kampita ||
41. kangjêng sultan angandika aris | ariningsun lêwih saking lara | ana ing ati ênggone | sun rasa saya ngranu | ing larane kang anèng ati | dening ana pandhita | Giri dèrèng nungkul | durung aseba maringwang | iya iku kang dadi laraning ati | tan ana têtambanya ||
42. tanah Jawa ingsun kang ngrêsiki | wus arata para ratu kalah | ingsun pêrang ing kalahe | milane Giri iku | tan sun rusak nagarèng Giri | sun kalahakên ing prang | durung pasthinipun | wus pinasthi Giri ika | mring pandhita kang pasthi jayaning jurit | ngalahakên pandhita ||
43. sakathahe kang adoh ing jawi | pasthi kalah maring lakinira | wus kasoran lêluhure | Susunan Giri dangu | pan gêguru mring sang ayogi | Susunan Ngampèldênta | iku purwanipun | atapa kathah yowana | tanah Jawa sadaya sami lumiring | angalahkên ing pêrang ||
44. sigra mulih Ratu Pandhansari | sampun prapta ing Kasurabayan | wus panggih lawan lakine | manêmbah ngaras suku | ing pratala Sang Ratu Pêkik | garjita ingkang manah | prapta garwanipun | anarka
sêngguh nora kayèki | kang karsa kangjêng sultan ||
46. yèn wêruha kang karsa nrêpati | amrih rusak kang Giri pandhita | pinrih idhêpe ujude | wus kagêm ngastaningsun | sampun anèng sêlan jariji | pandhita ing aldaka | ing sapasthinipun | warata môngsa mênanga | upamane
ingsun | saosêna sowan narpati | apan ingsun akarsa | pamit ing sang prabu | kang garwa datan lênggana | sigra mangkat wus prapta
kang sêkti | anênggih rajèng Cina | miranti ing gunung | wong Surabaya tan obah | yèn suwawi kalawan paduka aji | kawula minta duka ||
50. wontên dene Rêtna Pandhansari | ngong
barênga pêjah gêsang | lawan rabinipun | pan wus wayahing wanodya | yèn kang lanang kalah ing jurit ngêmasi | bojo dadi
sinangonan êmas lan salaka | arta lawan busanane | Ratu Mas sinung sangu |
sampun prapta ing dalême | wong Surabaya kumpul | wus winartan yèn arsa mulih | sigra sami adandan | sawadya akêbut | sang dipati sampun bubar | sing Mataram kalihan lawan kang rayi | tan kawarna ing marga ||
karoban duduh | wadya Surabaya kathah | wadya Giri punika amung sakêdhik | pundi marganing mênang ||
wartine sang wiku | adarbe anak-anakan | Endrasena punika digdaya sêkti | arsa magut ing rana ||
58. panggawene sang raja ing Giri | angrujuki sang ratu ing Cina | amapaga ing ngarsane | wadya punggawa
kalawan wau kang garwa | anitih joli garwane | kang raka lumakyèng wuntat | nitihi kudanira | ginarêbêg wadyanipun |
wartanira | yêkti saolèh-olèhe | alah payo winêtonan | prange wong Surabaya | dadia têtindhihipun | putraningsun rajèng Cina ||
6. kawula anuwun ing sih | lami kawularsa-arsa | damêl dalêm salawase | sampeyan dipun pracaya | dhatêng awak kawula | pan kawula langkung purun | mungsuh prang wong Surabaya ||
7. nulya tinangaran aglis | mêpak ingkang wadyabala | wong Giri wus pêpak kabèh | sarta gêgamaning yuda | mêrbot
binrangkolang | tan kandhêg pangamukipun | wong Surabaya kèh pêjah ||
13. wus bubrah tataning jurit | wong Giri wus anèng têngah | pangamukira wus awor | barise pating salayah | gustine tan karuwan | wong Surabaya katawur | prajurite kathah pêjah ||
14. wong Surabaya angisis | wong cili sampun lumajar | prajurite bubar kabèh | ulate wus pandirangan | datan môngga puliha | ya ta kasaput ing dalu | kang amburu sampun sayah ||
15. wong Giri wus sami bali | wangsul maring prênahira | wadya Surabaya kabèh | prajuritnya sampun seba | dhatêng
pambêdhile | wadya tuwan kathah pêjah | adipati miyarsa | ing ature abdinipun | ya ta angrês manahira ||
pamuwusipun | umatur dhatêng kang raka ||
19. yèn makatên ingkang jurit | kawula anêdha lila | pêrange sun dandanane | kang raka gupuh ngandika | dhuh
manawi ta kawula | sagêd mulihakên purun | kang raka asru ngandika ||
21. sakarsanira mas yayi | ingsun pan ora sawala | dhatêng andhèrèk kemawon | sigra anulya raina | Ratu Pandhan wus mêdal | pinarêk têtarub agung | akalihan lan kang raka ||
amung wolung èwu | dumên lan wong wêwingkingan ||
2. siji tanna kaliwatan | sakathahing prajurit Surabanggi | Ratu Pandhan ngandikarum | lah kabèh wadyaningwang | iya sakèhe ganjaran ingsun iku | lah padha sira gawea | angingoni anak rabi ||
3. ing besuk yèn mulih sira | praptèng omah aywa sira kawatir | pan ingsun mulih ing besuk | iya marang Mataram | apan ngaturakên pêjah gêsang
ajurit | pan yêkti yèn kajodhiku | iya ing pêrangira | apan kabèh prangira padha kaburu | mantri akathah kang pêjah | samawana wadya alit ||
5. sakèhing para prawira | apan padha matur sarwi anangis | miwah pra prajuritipun | kabèh sami karuna | saha bêkti ature ing radèn ayu | dhuh gusti kamangkarannya | andika adarbe kardi ||
kawula gingsira | kabèh matur kang prajurit ||
7. kawula gusti ing benjang | atandhing prang lan putra ing Cinèki | pan kawula dèrèng wêruh | tètère gêng-agêngan | wong ing Giri ing pêrange kang ginunggung | ingkang aran Endrasena |
gumuruh samya angajak prang pupuh | lah payo padha apêrang | mupung ingsun sugih wani ||
9. pasthi sèwu sisih ingwang | lamun nyandhang ing pêpikul lan mami | sawênèh ana amuwus | salêksa sisih ingwang | yèn wus ngangkat karanjang êmbatan ingsun | Ratu Pandhan angandika | yèn sira amagut jurit ||
dhuh gusti atur kawula | sampun sampeyan ningali ||
11. prajurit kadi gupala | tanpa ngraos yèn gusti kongsi uning | Ratu Pandhan aris muwus | hèh prajurit sadaya | wruhanira ujare lêluhur ingsun | prajurit langkung digdaya | ing Jawa tan ana tandhing ||
12. saking ramaji ing kuna | pan linêpih marmane ingsun ugi | anjaluk tingkah prang pupuh | prajurite sadaya | saha bêkti ature mring gustinipun | pan kula maksih nèng dunya | kenging tan kenginga gusti ||
13. anggèr ing atur kawula | sampeyan kèndêla gusti rumiyin | ecaa apulang lulut | sampun sampeyan [sampe...]
[...yan] mêdal | tulusa anggèr wontên têtarub agung | kawula kang amaguta | Ratu Pandhan angling aris ||
14. alah iya sun tarima | muga winalêsa dening Hyang Widi | Ratu Pandhan aris muwus | mring prajurit sadaya | alah padha asingidana sirèku | yèn mêngko campuh ing yuda | dene ingsun têngarani ||
15. yèn bêdhil muni ping sapta | alah poma iya wawêkas mami | mring sakèh prajurit ingsun | yèn wus kuwur ing yuda | aglis anêmpuha dèn ngantêp prang pupuh | Ratu Pandhan wus lumampah | ingiring para prajurit ||
16. nèng ngiringan rada têbah | kang prajurit anulya angundhangi | Ratu Pandhan sikêpipun | sadaya sarêng prapta | nulya binusanan punang sikêp sampun | angangge kang
tansah kalihan lawan ing kakungipun | Adipati Surabaya | lwir grah swaraning wadyalit ||
19. sang prabu ing Giripura | apan sampun miyosi ing ajurit | bala Surabaya sampun | samya awas tumingal | datan nganti tinêngaran tandangipun | wong sikêp ing Surabaya | anulya pating barêkik ||
20. suraking bala lwir gêrah | wong ing Surabaya malatar sami | koningan mring natèng Gunung | sigra mêdali enggal | akalihan lawan putra Cina iku | ingkang aran Endrasena | pan sampun angagêm bêdhil ||
21. saksana wong Surabaya | singa ingkang binêdhil apan kêni | nanging wong Surabayèku | datan arsa mundura | tan
agênti kêris | pan pêdhang-pinêdhang | ana kêkanthèn asta | sawênèh bithi-binithi | putra ing Cina | ngamuk
bêdhil sampun dèn sulêdi | muni ping sapta | prajurit angawaki ||
5. dipun lambung wong Giri wus tinumbakan | nanging datan udani | bubar kasulayah | pêpati ting jalêmpah | wong Giri bubar angisis | putra ing Cina | kinêpung ing prajurit ||
7. kagegeran wong Cina giris sadaya | arsa ngamuk awêdi | saksana lumajar | sami angungsi arga | kang kari padha akanin | pating sulayah | sadaya sami ngungsi ||
8. ana ingkang angungsi raja pandhita | wênèh arêbut rabi | wênèh
Dipati Surabaya | minggah dhatêng ing Giri | lawan ingkang garwa | prajurit anèng ngarsa | pinapag ana ing margi | dening wanodya | garwane sang ayogi ||
10. samya nangis garwane raja pandhita | sadaya angabêkti | dhuh karsa punapa | anggèr nêdha
gusti atur kawula | andika dipun timbali | mring sang dipatya | prabu ing Surabanggi ||
15. pan agêpah saure raja pandhita | nulya dandan siraglis | tan mawi curiga | sampun prapta ing ngarsa | sang pandhita atur bêkti | mring sang dipatya | pandhita langkung ajrih ||
gusti | pan wus karsaning Hyang | wêktu ing kina-kina | inggih bumi langit iki | singa gethanga | dados asmara ngati ||
1. angrês manahe dipati | ningali ing mantunira | sarwi angandika alon | aja maras atinira | sun gawa mring Mataram | asowan marang sang prabu | sarwi sira tinakonan ||
2. kawula dhatêng nglampahi | adipati angandika | ing wadyabalane kabèh | lah ta sira jaganana | wadya matur sadaya | yèn
binêkta nuli tinandhu | miwah sakèh para garwa ||
5. wong cili wus dèn boyongi | sang
6. sadaya adandan sami | sang pandhita wus binêkta | pawongan ginawa kabèh | miwah ingkang rajabrana |
kang raka kandhêg ing regol | Ratu Pandhan sampun prapta | ing ngarsane jêng sultan | saksana sira acundhuk | sumungkêm ing padanira ||
katong | ingandikan sigra nêmbah | matur saha wotsêkar | kawula paduka utus | anggêcêk ing Giripura ||
10. raja pandhita kalindhih | punika kawula bêkta | saha garwanipun kabèh | myang sarajabêrananya | mangke atur kawula | katura dhatêng sang ulun | sri narendra angandika ||
11. ingsun anarima yayi | saking karya pakanira | raja pandhita ing mêngko | ngong paringakên ing sira | miwah rajabarana | lan saisine ing Gunung | sira ingkang aduwea ||
[...nuhun] sang adipati | sigra sinungan barana | miwah kang raja
jroning pura | anjujug maring dalême | sampun prapta wismanira | miwah ingkang boyongan | lawan rajabrananipun | wus sami dinum sadaya ||
14. sakèhe kang para mantri | ing Surabaya sadaya | wus sami dinuman kabèh |
nulup nèng kanan kerikering. | pêpak anèng ing ngarsa ||
2. wong jagabaya jajarirèki | wong sangkragnyana samya ing ngarsa | wong priyantaka sambunge | wong wisamarta iku | kartiyasa sisihirèki | wirabraja ajajar | lan brajanalèku | wong kapilih
wong martalulut jajare | kabayan prênahipun | rada kiwa niyaga wingking | wong kidul kabèh seba | jajare wong
ayuda | lah dadia têtindhihe | wong pasisir sadarum | pan adunên iku ing jurit | de mangke ing Jakarta | uwa wartanipun | kancika wonging Walônda | bupatine ing mêngko uwis kalindhih | nagara ing Jakarta ||
pra mantri myang santana | anom tuwa rawuh | Dipati Mandura mojar | mring santananira ingkang alit-alit | lah
wonging Walandi | sakèh santananingwang | miwah anak putu- | ningsun kabèh adandana | ananging pangrasaningong nora mulih | nadyan ingsun mênanga ||
9. pasthi lamun ingsun ora mulih | ya ta garwane sang adipatya | mirsa wuwuse lakine | samya anangis
karsaning Hyang Widi | lah uwis padha sira karia | dèn padha abêcik bae | sira sawuriningsun | môngsa sira wurunga benjing | anusul maring
putusan mulih | wau Ki Bahurêksa | akèn cawis sampun | sadandanan ing ayuda | Ki Dipati Mataram kabèh wus cawis | miwah Dipati Sampang ||
MAT 198 (İng) Mathematics II (Matematik II)
MUH 108 (İng) Financial Accounting II
Jawa Duration: 13 minutes : 41 seconds
Author: baritzhak	Vievs: 59 304 x
utawa Wartembork (Jerman Wartenburg in Ostpreussen) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 7.315 jiwa (2008).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Barczewo&oldid=1091013"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kategori Commons mawa sesirah kaca padha karo sing ana ing WikidataRintisan Polandia	Menu navigasi
pangapunten amargi kulo mboten saged nderek nyengkuyung kabetahan panjenengan. sakuntawis tahun sampun mboten observasi malih
Bp RB. Wondene seratanipun Kadang Udanarum wonten "Pengantar: Sosrokartanan" saestunipun sesambetan kaliyan seratan Nyi Ageng Serang ing nginggil. Apakah Bp. Ananging mbok bilih Gusti ngijabahi. Kulo mboten wantun janji bilih kulo saged nemokaken malih catetan puniko. amargi dines
Mbok bilih wonten kadang ingkang taksih betah informasi bab Gagatan kulo kinten Pak Sri taksih mumpuni
saking prawira digdoyo.mangun diprono(klaten) 7. kph notobroto. sakderengipun kula nyuwun
Reply kagem para kadang ingkang nderek diskusi salatig. no 3 kagungan putra.rono sumarto(kranggan) 8. niat kula nyela namung pingin urun punapa ingkang kula mangertosi. 1.
ingkang wonten bolo 5. dene manawi mandap.prawiro rejo(teras) 5. gita prayitno (pakang) no 2 kagungan
wijoyo(solo) 9.prawiro dikromo 3. prawira digdoyo. syukur2 saged migunani dumateng kadang ingkang pas ngersakaken.rono pangarso 4.karto rejo (kumudo) 4.kagungan putra ingkang sinerat antawisipun inggih punika.
segoro) no 4 kagungan putra. prawira lesana. kula gadhah silsilah sekedik bab trah gagatan.
harjo sumarto. pramila kathah trah prawira digdoyo(trah gagatan asli) ingkang mboten tumut pakempalan punika contonipun turunipun gita budaya kalian padmo santosa sasat mboten wonten ingkang tumut pakempalan punika.rum wiro suwondo.sunardi.padmo santosa(demang klari ingkang pungkasan.gito budaya(dados demang klari lajeng pun lengseraken dateng adikipun. daulat djaja | Feb 4. 2009 | Reply manawi trah gagatan punika ingkan leres inggih namung anak turunipun prawiro digdoyo.13. 10. yudo sastro. ngantos th 80an ngantos ingkang ngurusi seda dereng kasil.ngusman.suroto giti santosa.surono gito hartono.nwn
.sukinem. 2009 | Reply nglajengaken sakderengipun. gandheng kathah lajengipun punika kula pendet wayah saking singo dimejo ingkang saking gita santosa ingih punika.sumitro.17suharno. daulat djaja | Feb 4. namung miturut ibu lan
pados mboten remen dateng turnipun prawira taruna saha prawira seti.wiryo sgit 7. 14. bab pahlawan nasional. seda wonten dawung wetan solo. manawi mboten klentu rikala rakamas tyasna sudarto ngasta manggalaning serdadu nembe medal. ada2 punika ingkang nate kula mireng sanes saking trah prawiro digdoyo.sundari.3.15.7.kromo sumarto 6. bab trah gagatan kula mboten mangertos larah2ipun kados pundi.sujinah. rikala sakderenipun tahun 70an smpun punrintis dipun usulaken minangka pahlawan nasional. 16. 6. 9.sudiyono saklajengipun wayah gita budaya ingkang saking putra no 5 Wardoyo inggih seno samodra wakil bupati boyolali (2005-2010) semanten rumiyin kirang langkungipun nyuwnu agunging samodra pangaksami. kajawi anak trunipun ingkang sami jejodhoan kalian turunipun prawiro digdoyo. dados turunipun prawiro taruna saha prawiro seti mboten mlebet trah gagatan. 1.suharto. 18. amargi nalika semanten prawira digdoyo saged kecepeng landi amargi pokalipun adi saha kamasipun.2. supo. 12.gita pryitno(pakang) . critanipun bade ngrukunaken antawisipun brayat
boyolali ngantos seda th 1950. namung sinten ingkang ngurus kula kirang mangertos.
Ngt. Sultan Agung Anyokrowati ->> Sultan Agung ->> Ingkang Sinuwun Kanjeng Susuhunan Amangkurat Agung.
Sambernyowo) PB II ->> PB III P. nyuwun pangaksami menawi wonten klintu atur
Jayaningrat (Patih Surakarta). Grobogan. 2 Bagdomulud tahun Alip 1859. Ay. SARSIYAH R. Makam : Proyowedanan. Karangbulu. 3. Jum'at Legi. punapa malih manawi sampun
Proyowedanan.Ngt. R. Surodirjo (Wedono Patrol) Peputra : R. Solo (Lahir : 28-6-1912. 5. 2009 | Reply maos bab trah.S. Solo ( Lahir : 21-7-1918. wonten paguyuban trah kemawon wekdal
bermanfaat. eyang wareng 32. Danardono Sugito â€“ Depok (Lahir : 18-9-1928.Peputra : R. Karangbulu. contonipun pakdhenipun lan paklikipun ibu bapa lan saklajengipun. Jum'at Pon. Sutono â€“ Rembang (Lahir : 9-12-1921. pramila asring kita wonten ing paran sapejagong kalian sedherek nanging mboten mangertos manawi taksih
Reply foto Bupati Gagatan: foto Sareyan KRT Pawirodigdoyo (kiriman dari djatikoesoemo@ yahoo. nanging inggih mboten sadoya makaten. biz) Petrus Wijayanto | Feb 15.PRAWIRODIGDOYO KOK BEDA YA ? FX.kempal kathah ingkang mboten kersa nyedherek utawi nyaket. Anonymous | Feb 19. Sri Narjo Salatiga. Cucu
11. R. Ng. Boyolali. 2009 | Reply Kagem Keluarga Trag Gagatan. R Ng Cakro Diwiryo : Nganjung-
Eyang M. Ingkang Sinuhun Kanjeng Susuhunan Amangkurat Agung ( Sumare ing Tegalarum) . 2.
KROMODIWIRYO Kagungan putra: 1. ing ngandhap menika.Ngt SITI NGAISAH +RD (Kagarwa Demang Pakang) 2. RNg.. R
silsilahipun. salah setunggalipun RAy PRAWIROLEKSONO (kagarwo RNg PRAWIRO LEKSONO) kagungan putra: 1.Ngt SITI NGAISAH krama kaliyan RG GITOPAWIRO (Demang Pakang) Kagungan putra antawisipun: RG HARDJOPRASETYO SUNGKONO palakrama kaliyan RNgt SUTINEM GITOSARODJO. Menawi wonten klentunipun kersaa paring samodra pangaksami. R
Nuwun Doso Doso Jumanto | Feb 23.Peg.SUTINI DARMODISATRO (Swasta di Lampung) 3.SUMARNO HARDJOSUMARNO (Pensiunan TU STN Gendhingan Solo) Dados kula wayahipun SUPARNI HARDJOSUDIRO lan buyutipun RG
Reply kala dinten jumat 19 pebruari 09 putra mantunipun eyang padmosantosa.
gagatan@ gmail. punapa malih kaliyan ingkang langkung tebih. inggih rayinipun eyang kula inggih eyang rangga gita budaya ingkang pungkasanipun dados lurah banaran boyolali ngantos seda th 1946. canggah.hs | Feb 25. punapa malih kaliyan ingkang langkung tebih. punika kula serat kangge netepi panyuwunipun panjenenganipun dimas/kamas/ nakmas/ utawi pakde/lik dosojumanto. 2009 | Reply kala dinten
. dene sapengandap namung 1. punika kula serat kangge netepi panyuwunipun panjenenganipun dimas/kamas/ nakmas/ utawi pakde/lik dosojumanto. nanging saking para turunipun eyang padmosantosa ingkang kula tepang inggih namung dumugi wayah.buyut. kula keleres saged layat wonten makam pinanggih para wayah. 2009 | Reply
wonten sragen yuswa 84th dipun sarekaken dinten jumat 20 pebruari 09 wonten makam proyowadanan slilin karangbulu boyolali. nuwun widodo.blogspot. nanging saking para turunipun eyang padmosantosa ingkang kula tepang inggih namung dumugi wayah. 2009 |
blogspot. kula keleres saged layat wonten makam pinanggih para wayah. com mohon mengirimkan email ke bupati.udeg2 ipun eyang padmosantosa.blogspot. canggah. com | Mar 11.2 punika kemawon sanesipun sampun kados tiyang sanes manawi kepanggih wonten peken.buyut.com Moderator http://rtprawirodig doyobupatigagata n.2 punika kemawon sanesipun sampun kados tiyang sanes manawi kepanggih wonten peken..hs | Feb 25. inggih rayinipun eyang kula inggih eyang rangga gita budaya ingkang pungkasanipun dados lurah banaran boyolali ngantos seda th 1946. garwanipun rm sutono seda wonten sragen yuswa 84th dipun sarekaken dinten jumat 20 pebruari 09
Konstelasi Reticulum punika sepisanan dipuntepangaken déning Isaac Habrecht II wonten ing globe langit ing taun 1621, ingkang namanipun Rhombus.[4] Ing salajengipun namanipun dipungantos déning astronom Prancis inggih punika Nicolas Louis de Lacaille wonten ing abad kaping wolulas. Ing sadangunipun piyambakipun mapan wonten ing Cape of Good Hope, piyambakipun maringi nama konstelasi punika kanthi sebatan "le Réticule Rhomboide, kangge mengeti reticle ingkang wonten ing lensa mripat teleskopipun.[2] Lajeng piyambakipun nyerat kangge Retikulum ing seratan Latin ing katalog lintangipun kanthi nama "'Coelum Australe Stelliferum". Ing taun 1810, lintang Reticulum dipunginakaken déning Marmor Sculptile, ingkang minangka gambaran patung saking Christopher Columbus, ananging gambaran punika boten misuwur ing kalanganipun para astronom.[5] Konstelasi REticulum kanthi resmi dipunakeni déning Majelis Umum sepisanan, International Astronomical Union wonten ing taun 1922. Wates- watesaning kangge rasi lintang punika lan rasi sanesipun dipunsusun déning astronom Belgia, [Eugène Delporte]] ing sadawanipun busur hak minggahipun lan deklinasinipun ing taun 1875. Katrangan punika dipunwedalaken ing taun 1930 wonten ing Delimination Scientifique des Constellations saking perintahipun IAU.[6][7]
reticuli. Lintang abrit R Reticuli inggih punika variabel Mira. Variabel punika dipunpanggihaken déning C. Ragoonatha chary nalika wonten ing Madras Observatory ing India.[8] Lintang binet ingkang wonten ing sistem Epsilon Reticuli kaperang saking kelas spektral K2IV, lintang punika dipunorbitaken déning white dwarf.[9] Adhedhasar pngukuran parallax, sistem punika tebihipun wonten ing papan ingkang jarakipun 50 taun cahya saking srengéngé. Wonten ing taun 2000, satunggaling planet pendhamping dipunbiwarakaken ngorbit wonten ing lintang
Zeta Reticuli inggih punika satunggaling sistem lintang binar ingkang amba, ingkang kekalih anggotanipun meh sami kaliyan srengéngé. Sistem punika mapan wonten ing papan ingkang tebihipun kirang langkung 39 taun cahya. Ing taun 2005, satunggaling tipe la supernova dipunpanggihaken wonten ing galaksi spiral NGC 1559, ingkang mapan wonten ing konstelasi Reticulum.[11]
Hemisphere (ESO). Dijupuk 2009-09-05. Cithakan:Dhaptar rasi lintang Cithakan:Sky
“Badaningsun jasmani wus suci, ingsun gawa marang kaanan(kahanan) jati tanpa jalaran pati, bisa mulya sampurna waluya urip salawase, ana ing ‘alam donya ingsun urip tumekane ‘alam
Wayangcerita wayangGambar Wayang - Gagrak SurakartaPuspa WarnaBedhahing Pustaka Raja Purwa Kebumen2013.ComGurit
Ing. Jan Káda, Ing. Josef Krejčíř, Ing. Lubomír Štangler, Ing. Vlastimil Polach, Ph.D., Ing.
BIKINI DI SERAMBI MEKAH ???? | ASAL-USUL
nagara Majapait jêng sinuhun | rèh iku nata utama | kang ngrèh Sumatra ing Jawi ||
2. jangkahên nagara Plembang | salah juga ingkang katrimèng kardi | sapa antuk bagya tamtu | antuk idining nata | nanging kulup sira ingkang atut runtut | lakune wong akêkadang | sandika kang putra
wirayat wus misuwur | kalingane kaki sira | kang kacêtha nyakrawati ||
7. yyan siranggèr yun prastawa | lah parêka ing kene sun tuturi | hèh
8. purwane duk nèng jro garba | kaswantari sring ngimpi mangku sasi | sujanèng cipta sang prabu | binuwang saking praja |
kinudang-kudang amung | Bondhansurati kang mahya | sing ibunta Dwarawati ||
panganggo kang kok rasuk | Dyan Patah alon ngandika | hèh durta ingsun wènèhi ||
ywa sirarda | kelangan sajêgmu urip ||
19. kaya nora bisa têlas | tandya laju radèn lan para abdi | sigêgên Ki Wana sampun | mbuka kang isi arta | sanalika wong lima
upaya sandi | gya tobat maring Hyang Agung | nalangsa mèh apura | yèn waluya kula yun ngabdi mangèstu | mituhu karsa paduka | mring radyan priyagung kalih ||
21. gyantuk parmaning Hyang Suksma | sirna ilang sakala netra pulih | padhang gumemblang lir mau | sigra nututi radyan | usus-usus mêksih kinalung ing gulu | panca janma enggal-enggal | saonjotan gya kaèksi ||
ing rêmbug | Radèn Patah angandika | ring Radèn Timbal kang rayi ||
26. hèh yayi prayoganira | andum gawe
Rêkyana Patih | Gajahmada sampun konjuk | ingkang jêng sri pamasa | wus katampèn pamagangira dyan bagus | sri nata dhangan ing karsa | ring Radèn Timbal langkung sih ||
Radèn Patah katampan panyantrine marang Wali Susuhunan ing Ampèlgadhing kinèn adhêdhukuh ana ing alas Bintara
29. warnanên ingkang tinilar | Radèn Patah mung kantun prêpat kalih | rêreyongan lampahipun | lawan Ki Wanasalam | kang sinêdya ing cipta Rahadèn Bagus | sowan dhatêng Ampèldênta | jêng sunan wali utami ||
30. nêngna ingkang kawarnaa | putranira Jêng Sunan Ampèlgadhing | tapa ngluwat ingkang sêpuh | ntuk wênganing Hyang Suksma | ajêjuluk Prabu Satmata wus kasub | ngadhaton ing Giripura |
Mulana Iskak nèng Giri Kadhatun | kasusra ing mancapraja | wali lêpas ing pambudi ||
tan winarna ing marga samana sampun | prapta Ampèlgadhing tandya | kaparêng jêng sunan lagi ||
33. lênggah pra sahbat sumewa | lir caraning praja datan salisir | kasaru satriya rawuh | kanthi prêpat sajuga | gya sumaos ing ngarsanira sang wiku | kagyat mring kang anyar prapta | cahya
ngaulun) | kitha tanah Palembang | dene nama kawula ingkang wus kasub | pun Patah ingkang tanaya | Arya
lan maninge radèn kinèn adhêdhukuh | ana ing
karaton | nadyan papêsthèn kulup | nora yogya yèn tan kabudi | budayaning pangreka | tumuruning wahyu | nubuwat enggal tumêrah | ge mangkata kulup ing sadina iki | lan garwa brayatira ||
3. sandika gya nglaksanani kapti | dhawuhing guru tur maratuwa | ing marga tan winiraos | samana sampun rawuh | ing Bintara atata rakit | watara sampun dadya | arja kèh wran mèstu | konjuk Kangjêng Sri Pamasa | Wilatikta ing Bintara sampun dadi | kutha gêmah raharja ||
Pamisudha Nata Sri Pamasa ing Majapait marang: Radèn Patah nama Adipati Natapraja ing Bintara kalilah mêncarake agama Islam marang kang sarju Radèn Timbal nama Adipati
Radèn Timbal sabdaning aji | hèh sira lumakua | dhewe dipun gupuh | kakangira kaki Patah | kang dhêdhukuh ing Bintara sun
adipatya | ing Têrung lungguh nagrine | nama pinundhut sampun | sinalinan nama Dipati | Nararya Pêcattandha | dhawuh wus misuwur | Kyana Patih Gajahmada | byawarakna ing
ing karsa | sun nuwun pangèstu | ngislamake bangsa Jawa | ingkang rayi inggih kawula tur uning | gya
marang raka dhawuhing aji | wus trang kang pangandika | Radèn Patah kondur | Bintara kitha ing Dêmak | amituhu dhawuhing rama narpati | tantara
Malaya | aja tambuh mundhak sira angribêdi | sun lagi imbal sabda ||
12. lan Pangeran ingkang sifat kadim | ingsun kira sira ya tan bisa | wruh asma musamèng Manon | mêksih kurang tapamu | kaya priye wran dadya wali | tan bangkit imbal sabda | lan Kang Murwèng Tuwuh | kagyat ing tyas Sèkh Malaya | he e sapa de wêruh sabdaku batin | tur nganggo ngerang-erang ||
13. marang ingsun têtela wran luwih | yèn mangkono sun dhewe kang tuna | durung khusus sêdyaning wong | tapaku durung gêntur | dene mêksih dèn isin-isin | Allah
panggih | imbal sabda lir ingkang atapa | munajad nèng Guwa Langse | Sèkh Mlaya nulya têrus | ngulon
warta janma kèh | samana sampun katur | marang Pangran Modang anggalih | nyakrèng tyas wali tama | jêng pangran dhêdhawuh | marang garwa sêlirira | kinèn nggodha caraning wadon minta sih | pra garwa wus busana ||
17. gandawida ingkang marbuk minging | wus
nggènira mêtêki | datan mosik ingkang tapa nendra | gya pangarasan tumèmpèl | mring grananing kang turu |
uliyaning Allah Ta'ala | dadya mung tinêngga bae | dangu antaranipun | ngantya sapta ari tan nglilir | pangran gya uluk
kalbu | aja ing Mêkah Madinah | nadyan bumi langit tranggana lan sasi | surya saisinira ||
25. wus dumunung nèng sira pribadi | wruhanamu Mêkah iku gambar | saisine jagad kiye | gambar ananirèku | jroning gambar sira mênuhi | cocog lan dalil Kuran | 'alamu'lkabiru | makala saheru'alam | pardikane jagad gêdhe manjing cilik | lah iku ananira ||
26. lah cobanên sira lumyat carmin | katon ana sajêroning kaca | tan siwah ing jagad kiye | dèn awas suwarnamu | ana rupa kaya sirèki | kabèh sajroning kaca | gambar kaya iku | lan sakèhing conto
têkèng kono nora wêroh | mangka Allah satuhu | ora adoh ananing Gusti | Gusti lawan kawula | sajatine kumpul | lamun pisah kayaparan |
sayogya tinêmu | marang gurunira ing nguni | yèn durung antuk lilah | iku tan pakantuk | balik amung
ngayomi dadya kêkudhung | saking kodratu'llah | tandha sinihan Hyang Widhi | wus mangkono kodrat gumêlaring dunya ||
saciptamu dadi | dènnya brata wah dadi paring widada ||
12. ing ran dhusun Kalijaga luwih patut | sira aywa kesah | wis kèria aja mulih |
yèn wus sêpuh pinaringkên pra nukarta ||
16. janma langkung miwah kanan keringipun | wrata samya ngalap | palawija tuwa dadi | suka ing tyas Sinuhun ing Kalijaga ||
17. sampun kêmput Sunan Benang dènnya nglangut | gya kondur mring Benang | praptèng wisma animbali | ingkang rayi garwane Sinuhun Jaga ||
18. paring dhawuh hèh yayi kita asung
ndhingini | nêdya njujug kêbon timunan mawarna ||
21. sampun rawuh tan ana juga janma wruh | sadaya
ingkang muksis | sampun ngantos kirang pangêkêring karsa ||
1. anglir rukma Sunan Benang dèn dhawuhi |
12. wujud siji sajatine mêngku kalih | Gusti lan kawula | roro pisan campur siji | darbe sifat kalih dasa ||
Gusti iku tan kuwasa nguwasani | kabèh saka sira | mangka sajatine eling | mêngku siji nora kêna ||
15. dene ingkang jumênêng Suksma Sajati | cangkramèng jiwangga | ingkang datan darbe karsi | ingaran Dzat wujud mutlak ||
mèlu lara pati | nora darbe karsa | mung langgêng tanpa upami | wong Budha ran Hyang Pramana ||
sadarpa ngungun ing galih | dèrèng sung sasmita | ingkang rayi cêg nampèni | têrang têrus tanpa taha ||
21. Sunan Benang ndugèkkên sajar kang rayi | malih jêbèng sira | sun jarwani kang hakiki | wong pana marang Dzatu'llah ||
22. kudu ngèsthi ênggone rasa sajati | mlênging cipta rasa |
24. Allah iku satêmêne sifat kadim | tan 'alam wiwitan | tur nora karsa miwiti | langgêng datantara masa ||
ngèksi | gaib tanpa srana | sumangga kula turi wrin | muksis ehe bolong têngah ||
anèng palwa madya rawi | tan ana sajuga | umèksi kewan wanadri | jare para wali tama ||
39. sapa-sapa wani mbuka sêngkran Widhi | nadyan kewan myarsa | jlêg dadi janma
41. sabdèng tuwan klamun kewan dadya janmi | rèh kula wus dadya | nanging dèrèng
ing kèci | amung kawula pribadya ||
46. kagyat amba wontên swara erawati | nglilir lir siniram | ing tirta martama bumi | rumasuk
jinurung sasabda dadi | dene wardaya nirmala ||
50. pasrangkara marang ingkang malih warni | hèh cacing sirarja | antuk parmaning Hyang Widhi | murcèng wrêjit
mêksih ingsun eling-eling | paranbaya de sira nyakêp sasmita ||
2. gumun pancèn durung bisa | pangêcupmu malah luwih | ngungkuli wêjangan
Benang anampèni | kawruh ingkang linuwih | ngungkuli kagunganipun | wusnya tampi kajaja |
lah sumangga mupung enjing | mangkat Jumungah ring Mêkah | tandya samya asamadi | sidhakêp asta kalih | nutup madya siku kumpul |
inggih | ngungun sunan kalihipun | gya malbèng Ka'batu'llah | sadaya wali wus panggih | pêpak anèng sajroning Baitu'lmukaddas ||
9. wali sanga samya salat | bakda salat antuk wangsit | saking Jêng Nabi Mukhammad | swara di langkung dumêling | ing Jawa
têtulung kayu jati | blandar pangêrêt rèng usuk | wuwung tali lan sirap | dene sagung para wali | kabubuhan saka-guru ingkang papat ||
pra wali rujuk | byantu sajuga karsa | budhal sami angupadi | marang wana ngupa bubuhaning saka ||
saka kang cukup | agêng panjêngingpanjanging. wrêksa | dangu tantuk srêg ing galih | nèng madyaning wana panggih janma
arda ngungun ing galih | kaelokaning Hyang Agung | lah iki jinis apa | tandya jêng sunan mrêpêki | praptèng ngarsa anorraga ambêk
ratu | tatkala jaman purwa | ing Pandhawa prajarja di | bisikan sun Sang Prabu Darmakusuma ||
ingkang pêsthi | ngèbêki bumi langit | mênggah Dzatnya Ing Hyang Agung | punika napas tuwan | umahya manjing tan idi | amung urip inguripan dhèwèkira ||
23. gêtun nggyanira malaya | durung wruh mukswaning pati | ing mangke wus pratamèng tyas | Yudhisthira ngandika ris | Sèkh Mlaya sira
kinubur madyèng wanadri | gya tinilar jêng sunan ngupaya wrêksa ||
8. Dèwi Rasawulan ingkang tèki | tapa ngidang nèng madyaning wana | momor harina
tumuwuh anèng bumi | nambut titahing krama ||
12. iki Jaka Supa kang wèh nyamping | anasabi kawiranganira | marma bêcik dadi jodho | wong tuwa mong tumuwuh | payo mulih ring Tuban yayi | ibu rama wus wrêda | sapa kang sumulur | gênti
sasolah-tingkah | Rasawulan pangguh | anèng samadyaning wana | purwa madya wusana ramèbu nuli | mêluk lungayanira ||
Kali | kawula nuwun duka | mopo antuk lungguh | pan lagya nut karsèng Suksma | bokmanawi antuk begalaning urip | botên langkung pun Supa ||
15. ingkang pantês gumanti nèng ngriki | marma panuwun kawula rama | punika pinanggihake | yayah rena wus pêthuk | sarjuning tyas pangantèn kalih | bagyarsa dèn wiwaha | caraning wran agung | pangantèn putri nèng pura |
dènnya palakrama kalih | wusnya bubaran nulya pinrênah | panggonane dhewe-dhewe | dangu antaranipun |
bakalipun | wêsi bagus mung sakêmiri | saka ing akhadiyat | Supa lon umatur | botên dados kirang kathah | kangjêng sunan nabda hèh Supa
20. katêkêm ing mawa samadi ning | ngêningkên cipta ring Suksma Purba | samana wêsi wus dados | sajuga kadga
22. simpênana poma ingkang têrtip | sira amung rumat kaserenan | dene benjang ingkang nganggo | turune Jaka Tarub | kang
25. kangjêng sunan lan Imansêmantri | budhal marang Dêmak tan cinrita | ing marga wuwusên mangke | Ki Supa ingkang kantun | pêpasihan lan ingkang rayi | ndumugèkakên karsa | wus antara dangu | Ki Supa pamit ing garwa | rèh wus lami yun tuwi ring Majapait | Tumênggung Supadriya ||
26. Sang Dyah Rasawulan datan apti | yèn tinilar nèng Tuban piyambak | pêjah gêsang nut kemawon | saparan ingkang kakung |
sudhiya kayu | balok jati tumpa-tumpa | angalumpuk dadya panggonan sawiji | kirang wus jinaganan ||
durgamèng galih | nyidrani ing kabuhan | kang wus karya dudu | datan nêdya pabên kula | mung minta sih waluyaa kadi nguni | paduka kang sinihan ||
36. yèn mangkono sira sun tulungi | bokmanawa antuk parmaning Hyang | atas luputira dhewe | rong-orong gya sinambut | gulunira
37. rah- tumêrah prapta ing samangkin | orong-orong gothok sambung tatal | lah iku purwa asale | midrawèng jagad kêmput |
triwikramantuk ciptane | krana mahya saking kira | saka tatal tinêpak | ngadêg pribadya nggènipun | sakaguru kang lèr wetan ||
4. lor kulon Jêng Sunan Giri | ciptèng tyas hyun triwikrama | kidul kilèn Sunan Ampèl | kidul wetan Sèkh Mulana | prasamya nunggil karsa | mlêng wikrama rèh satuhu | tinampèl
AJ). mèt candra ing sêngkalane | wratane samangke iya | nanging angka mèt Buddha | dene angka Majalangu | kang kanggo Surya Sangkala ||
sadarpa gung sèwu ngungun | ing galih yayah supêna ||
19. yèn boya sarana dhikir | cacah dhikir patang
25. utawi mukmin tan mati | urip ing salaminira | nora siwah kana kene | mindaril iladarina | saking desantuk desa | kang wus widagdèng dhikir hu | jati mulyaning antaya ||
26. rumênggêp ing cipta mèksi | pucuk grana mahyèng swara |
ing dhèwèkira | musna Gusti kawulane | tan ana sajuga apa | sayêktine mung iya | iya iki iya iku | mung wujud sawiji kita ||
28. ananing dudu saiki | ma'rifat nyataning Suksma | sawiji-wiji wijine | yayah wran kaca bênggala | lah iku rupa apa | sebak Krêsna lawan Wisnu | tuwin kalak lan kênanga ||
29. dulu-dinulu sawiji | sapa kuwi sira kita | satuhune ingsun dhewe | cangkrama sajroning ana | ananing rasanira | ing jagad raya kagêlung | gêlêngan dadya samrica ||
30. yeka prabawaning dhikir | dhikir pan wali utama | jumbuh Gusti kawulane | la ilaha illa lu'llah | Mukhammad Rasulu'llah | sajatine kabèh suwung | Gustine rupa ||Kurang tiga suku kata: Gustine datanpa rupa.
31. sarupa rupa hakiki | ngèdhèng ingkang rupa sifat | iyèku pasênêdane | ing jro tan siwah ing jaba | pardikane paèsan | angilo Dzat warnanipun | yayah sifatnya pribadya ||
kalih punika | yèn mangkono sira iku | ngimami ing pulo Jawa ||
tan tulung | sinuhun ing Majalêngka | tanpa cipta judhêg pambirating wèsthi | kandhuhan papa arda ||
2. usada kèh datan migunani | rêsi tapa dhukun desa-desa |
emut | priyagêng kang gadhah lampah | pasaosan dhawuh anèng Cundhamanik | sadalêm
sarimbit lan garwa | dupi anèng ngriku |
dewa gung | Condhongcampur dhusthèng pakarti | sirna krêtartèng praja | samana ing dalu | prapta ngarsèng
sinangklit | dening Jigja mahya saking wrangka | marêk ing Kyagêng turnya lon | dhuh dewaning kadga gung | ratu kula
nèng Ki Supa | mêksih nganti pandoning
swara jumêprèt kagyat sang aji | wungu dènira nendra ||
24. angandika ring kang têngga sami | kang jumêprèt iku swara apa | Supa tumrampil
narendra srêp tyase | parêk garwa mangimur | sru mlas-arsa sabdèng narpati | hèh bok ratu sirarsa | mundhut dhahar sokur | nata nggugah pra rêrara | datan ana tangi rèh wus angêmasi | narpa mundhut priyangga ||
26. angladosi yayah para nyai | sang kusuma dhahar bubur abang | baksana watara akèh | asrêp panggalih prabu |
Sangkêlat | Ki Supa angungun | apa sababe de awrat | tan kapanggya katrangan dhuwung wus pasthi | karsane Dzat Kang Mulya ||
30. nora luwih mung amanti-manti | ring kang raka hèh ta kakang Jigja | ywa nganti kawarta ngakèh | tandya sowangan mantuk | atur uning marang sudarmi | solah jagèng narendra | bagyantuk pitulung | jêng ratu marta waluya |
sakaro | ring Tuban rèh wus dangu | sampun klilan budhal sang kalih | kang mèstu kawandasa | mung kantun wran pitu | tan cinatur anèng marga | wus lêstari prapta ing Tuban nagari | gantya kang kawuwusa ||
Adipati Siyunglaut ing Balambangan sawise utusane bisa andhustha Kyai Sangkêlat banjur jumênêng Narendra
32. wontên dipati sadarpa ngudi | ambawani wibawa narendra | mêngku tanah Jawa kabèh | tur mêksih kadangipun |
mandhirèng Blambangan | tantra tumraptèng ngarsane | sang dipati manuju | siniwakèng sagung pra dasih | yayah magut ing nata | ki ajar
kraton Majapait | mangke sampun gingsir nglih panggonan | ingkang mangka saranane | warna kadga
numpuni karya | minggu pra punggawa kabèh | tan ana kwasa saguh | dupi mireng sabdèng dipati | mung sajuga
sagah dèrèng kantênan manawi | antuk bagya karsaning dipatya | nanging patik nuwun barès | punapa kang
45. sang dipati kagyat duk umèksi | aturing Cluring panggah ing karya | gya ngandikan malbèng dhaton | datan ana janma wruh | namung Cluring kang dèn timbali | pyambak marêk ing ngarsa | hèh Cluring saguhmu |
manggon Tuban | kang kanggonan mbuh arane | dhusthanên kang
kadaut | Cluring munjuk sandika Gusti | wisata glis tumrapta |
jawata budayanipun | panggya nèng ulon pasaryan | sirêp Begananda dadi ||
4. wus lêpas Cluring lampahnya | tan kawarna Blambangan sampun prapti | tumamèng byantara gupuh | dipati pasrangkara | kaya priye Cluring nggonira lumaku | ndhustha pusakaning jagad | Kyagêng Sangklat apa kêni ||
5. Cluring munjuk gusti kilap | rèh kawula katambêtan ing warni | kabar dhapur amba tan wruh | amung saking watara | rèh pangrumat tartip tur ulês sap pitu | punika gusti kang warna | ing lêbêt ulun dèrèng wrin ||
6. gya tinampan ring dipatya | glis tinarik kang
jagad wus wahya | kawistara inggih punika gusti | botên susah kula dulu | wus kasatmatèng tandha | têtela trang wahyu kobra anèng ngriku | lah
kirang wêweka kacêmplung | blumbang tan na janma wikan | tantra dangu angêmasi ||
22. kumambang madyaning blumbang | Kyai Supa saking langgar umanjing | sarêyane putra suwung | ciptèng tyas putra dolan | ingupadi kapanggya nèng madya ranu | wus pralaya tanpa
ulam tambra | sawiji bumbu rip-urip ||
26. wusnya sumaos ngarsa Sang | Kangjêng Sunan mundhut priksa mring ari | yayi iwak tambra iku | sira olah punapa | sang dyah matur
lumajar saba ing latar | tandya jêpun tukung putih ||
31. krana sabdèng wali tama | praptèng mangkin turun-tumurun maksih | ayam pêthak jêpun tukung | sêdene iwak tambra | wus saparo daging tambra brastha idhup | mangkya anèng tanah Tuban | tambra urip sisih êri ||
32. wus dumugi dènnya dhahar | Kangjêng Sunan Kali ngandika aris | hèh Supa ingsun arsa wruh | dadine Ki Sangkêlat | lah jupukên
yu | wadhah-wadhah datan owah | Jêng Sunan mèsêm duk myarsi ||
35. wus dangu antaranira | Kangjêng Sunan Kali pamit mring ari | mahya
36. mangetan ing kene iya | aja mulih-mulih yèn durung panggih | ywa sira pamit garwamu | dina iki mangkata |
kasub | Supa nèng Surabaya | akarya kris pitulas kang dhapur parung | kris pandhawa karya sanga | dupi nèng ngriku wus lami ||
38. tan antuk kabar katrangan | Supajana ciptèng tyas arsa ngalih | marsudi panggihnya dhuwung | Supa sêsilih aran | Kyai Kasa gyanjog kitha Madura wus | Ki Kasa karya curiga | cacah kalihdasa iji ||
ketang mrang wèsthi |Kurang satu suku kata: botên ketang murang wèsthi. mlampah klantur wontên ngriki mirêng warta ||
rêkyana patih pan arsa | wiyasa lading sawiji | wangun tunggul kang tipis | kinarya pamugut kuku | kya patih arsa seba | mampir ing bêsalèn panggih | marang Kyai Sarap kya patih ngandika ||
7. lah paman kula yun ngalang | gawe ndika sawatawis |
ing karsa | laju kondur kyana patih | praptèng latar kapêthuk tanayanira ||
kyana patya | micarèng jroning panggalih | rèh lading lwih mandinira | mokal mêksih anyar dadi | coba lading puniki | sun prangne
kang kiwa | laju sakala ngêmasi | bangke tan kalap dadi | ngglimpung wus linarung laut | Patih Cluring tela trang | kêmandène lading luwih | ciptaning tyas lading sapa ingkang karya ||
12. lah sun kone gawe kadga | sajuga tumbak sawiji | dupyènjing rêkyana patya | sowan ring bêsalèn mampir | ngandika arum manis | hèh Sarap ingsun arsa wruh | sapa wingi kang karya | lading tunggul iya iki | Sarap matur ingkang damêl kanca
nguni cêkêl gawe apa | dene bawah Majapait | ratu tan priksa ring reka | bisa kagunan linuwih | pagene
dèrèng nate damêl kêris | sawêg sapisan punika | mituhu piwulangnèki | nggih ki lurah kang mardi | dumadak tyas kula nurut | cocog tangan lan prana | nadyan kawula pribadi | tumut ngungun pratandha bêrkah paduka ||
22. tuwin bêrkahing narendra | ingkang sinuhun ing ngriki | sartantuk sawabing lurah | sangsaya gawok ki patih | ngungun micarèng galih |
dening ratu pinisêpuh | pantês atur uninga | nagari dalêm samangkin | kadhatêngan tiyang saking manca praja ||
Gusti | mung sutèng pangayah dhusun | pangakênipun priya | pandhe wêsi pacul arit | amba minta lading pamugut kênaka ||
duk myarsa | kula kèn akarya kêris | sawiji tumbak sajuga | Pitrang kipa-kipa ajrih | mopo salami urip | dèrèng nate karya dhuwung | nulya kawula pêksa | kalêksanan mangkya dadi | tumbak juga dhuwung juga lah punika ||
27. dhuwung pinundhut winawas | slarak wêsi pamor kalih | dêdêg wanguning sarira | sang nata suka tyasnèki | sadarpa gung ngêbati | gonjing mustakaning prabu | ngungun sarwi ngandika | ing nagara kene patih |
saking Rêkyana Patih | Pitrang iki karyanira | tumbak juga kêris siji | Ki Pitrang matur inggih | nanging
saking barkahing narendra | tulunging Hyang dzat sajati | kajatèn amba kêdhik | sagêd mitid karya dhuwung | Gusti inggih punika | rèh kawula tiyang pingging | salamyamba dèrèng nate karya kadga ||
32. nata èngêt ciptèng prana | Pitrang nyata êmpu luwih | kabangkitan anyar têka | lah bok
Widhi | dene praptèng kene paran | karana apa Jêng Kyai | Pitrang matur ngabêkti | dhuh bathara jêng sinuhun | kawula inggih sagah | yèn antuk parmèng Widyadi | Hyang
udyana age | pungkuraning dhatulaya | Pitrang kinèn mariksa | wus waspada gya umatur | sandika mituhu karsa ||
7. nanging punika wisma lit | kang wontên
patih tugur ngarsane | nindhihi para punggawa | kang jaga sru prayitna | warnanên Pitrang manêkung | munajad marang
kados kabul | tinarimèng batharendra ||
17. gêndhaga binuka nuli | jro isi kêkalih kadga | kêmbar tan siwah warnane | dêdêg tangguh tan sulaya | ki patih atêtannya | Pitrang êndi putranipun | apa kêring apa kanan ||
18. mêngko yèn dinangu gusti | rèh padha yayah kacithak | kang lawas kang anyar priye | Ki Pitrang matur kawula | saèstu datan priksa | dadosipun ing panuwun | dhatêng Hyang Suksma Kawêkas ||
19. ulun sadarpa tan uning | dupi byar rahina tandya | patih lan Pitrang sumaos | sarta ambêkta gêndhaga | marêk byantara nata | gêndhaga binuka sampun |
parasdya | mêlêng samadi jatine | dhatêng Hyang Suksma Kang Baka | gêndhaga amba bikak | wus wontên karweka dhuwung | kilap kang lami kang anyar ||
pusakèng nata | roro iku warna jumbuh | undhangna ubênging jagad ||
26. rêsi- rêsi ingkang mrêgil | ywa na kongsi kaliwatan | pratinggi narakaryane | sêndhèn umbul pandêlêgan | pêpacuh wus kapacak | sêtatsêblat pinggir lurung | tan kêna wran matur kilap ||
27. dene Si Pitrang ing Grêsik | ingkang dahat mandamama | sun wisudha saking asor | anama Pangeran
Pangran Sêndhang datan kari | dumunung nèng kapatihan | samana nata karsane | nata pranata wiwaha | bojakramaning
Prabu | Pangran Sêndhang antuk kitha ||
35. pinaring kinèn mbawani | ing Sêdayu kang supaya | nulya ngêblêki kithane | sandika Pangeran Sêndhang | mring Sêdayu boyongan | gumrudug sakèh pêpikul | sêlur tan kêna ingetang ||
36. praptèng Sêdayu wus manggih | prabasuyasa rinêngga | dhasar ngrèh punggawa akèh | pantês sasat kadipatyan | samana Pangran
kalih | la ilaha illa'llah | ana Mukhammaddun | Rasulu'llah ubênging rat | tanah Jawa myang pasisir kidul ugi | kathah wran manjing Islam ||
6. mung Sinuhun Prabu Majapait | Brawijaya sawadya punggawa | priyayi kang gêdhe-gêdhe | dèrèng wontên miturut | mêksih kêkah agama lami | Budha sre'at Hyang Brama | nêmbah Sang Hyang Guru | Wisnu Krêsna èsthining tyas | para Dewa-dewa kang dèn Widi-Widi | yeka Wadana Budha ||
sumêbaripun pawartos ingkang damêl gambiraning manah, inggih punika pawartos Ingkang Minulya Putri Juliana ambabar, Ingkang Wicaksana Kangjêng Tuwan Gupêrnur Jendral mêdhar sabda wontên ing ngajênging radio.
Pangandikanipun Ingkang Wicaksana wau nuntên dipun ambali dening Kangjêng Bupati ing Bêtawi, mawi basa Mlajêng.
DHAWUH PANGANDIKANIPUN I.W.K.T. GUPÊRNUR JENDRAL
Para pamiarsa, kakung putri ing jajahan ngriki sadaya, ingkang sumêbar manggèn wontên ing saindênging tanah Indiya, sarta ingkang sampun mirêng pawartos ingkang damêl gambiraning manah, inggih punika pawartos ambabaripun Ingkang Minulya Raja Putri Juliana, miyos putri; kula matur nuwun, dene ing salêbêtipun bingah-bingah, panjênêngan sadaya taksih sami karsa mirêngakên punapa ingkang badhe kula aturakên ing ngriki.
Ing salêbêtipun gêsangipun manungsa, utawi gêsangipun bangsa, kalamangsa ingkang sagêd ngraosakên bingah utawi sisah sêsarêngan kanthi gambiraning manah, punika awis-awis sangêt. Ing sabên dintênipun punika adatipun upami wontêna kasênêngan utawi kasisahan, inggih namung tumrap dhatêng awak piyambak. Nanging awit saking wontênipun lêlampahan kados ing wêkdal samangke punika, dening trênyuhing manah ingkang sagêd nyupèkakên dhatêng awakipun piyambak, kula sadaya lajêng ngrêtos, bilih raos sêsarêngan utawi raos manunggil punika pancèn luhur. Dados wêkdal samangke punika wêkdal ingkang wigatos sangêt, awit para kawula karajan Walandi, ingkang pintên-pintên yuta kathahipun, sarta ingkang dêdunung wontên ing peranganing jagat ing pundi-pundi, sagêd manunggilakên bingahipun utawi suka sukuripun. Manahipun utawi ciptanipun sadaya têmtu sami kapêlêngakên dhatêng ingkang katêmbèn ambabar, ingkang ingupakara ingêla-êla dening ibu dalêm sêsêmbahan kula sadaya, sarta ingkang tansah jinangkung dening garwa, Prins Bernhard, ingkang sukuring Allah mêntas sênggang saking anggènipun gêrah.
Kula sadaya punika sanès bangsa ingkang rêmên dhatêng sumyak-sumyak; kêmpal kalihan ahli piyambak punika dados kêsênêngan kula, mêngku balegriya ingkang têntrêm punika dados pusaka kula. Awit saking punika, mila lêlampahan ingkang wigatos sangêt tumraping nagari kados ing wêkdal samangke punika, anggèn kula sami tumut ngraosakên botên namung jalaran saking anggèn kula dados kawula karajan kemawon, nanging ugi jalaran anggèn kula sami tinitah gêsang. Tumrap kula, raosipun kadosdene kêtaman kabêgjan piyambak, angsal kanugrahan ing salêbêting griya piyambak.
Panjênêngan sadaya kathah ingkang taksih èngêt gambiraning manah nalika Ingkang Minulya Raja Putri Juliana miyos; panjênêngan sadaya mêngingi nalika jaman timuripun, inggih punika jamanipun dèrèng ngraosakên punapa-punapa, nalika taksih tinêngganan ing rama dalêm tuwin eyang dalêm; kula sadaya mêningi rumaja putrinipun, inggih punika wancinipun amanggalih dhatêng kuwajibanipun ingkang awrat, nanging kosokwangsulipun inggih taksih ngraosakên sênêngipun dados murid ngudi kawruh wontên ing pamulangan luhur ing kitha pamulanganipun darah oranyê. Kula sadaya ugi tumut bela sungkawa nalika ibu dalêm Sri Maha Raja Putri utawi panjênêngan dalêm piyambak Raja Putri Juliana, kasripahan ngantos kaping kalih. Kula sadaya ugi tumut suka-suka lan bingah-bingah nalika Ingkang Minulya Raja Putri Juliana pêpacangan salajêngipun nambut silaning akrami kalihan Ingkang Minulya Prins Bernhard von Lippe-Biesterfeld, ingkang atêgês wiwit tumapakipun kanugrahaning agêsang tuwin lêstantunipun darah oranyê sakaratonipun. Dene samangke, awit wontênipun kabar bilih Sang Raja Putri sampun ambabar, bilih wontên raja putri darah oranyê miyos, inggih punika darah ingkang sampun dados satunggal kalihan bangsa tuwin nagari, raosing manah kadosdene angsal nugraha, tuwin tuwuh suka sukur ing manah ingkang botên kenging kinintên-kintên.
Nêdhêng-nêdhêngipun jagat sawêg pradondi, wêwaton ingkang minangka agul-aguling katêntrêman sawêg gonjing, kula sadaya, rakyat Walandi, taksih pinaringan iman ingkang têtêp, naluri lêluhur, ngawula ing darah oranyê. Awis-awis bangsa pinaringan kanugrahan ingkang agêng wigatosipun kadosdene ingkang pinaringakên dhatêng kula sadaya wau. Tumrap kula sadaya, dening wontênipun babaran punika lajêng wontên sasmita ingkang adi, inggih punika sasmita: langgêng utawi lêstantun! Kabingahan, ingkang minangka subakastawa dhumatêng ingkang nêmbe miyos, saèstu kabingahan ingkang suci, makatên ugi pamujinipun kawula ingkang tanpa wilangan ngèsthi rahayunipun Ingkang Minulya Raja Putri sagarwa putra, sarta langgêngipun karaton tuwin nagari, ugi tuwuh saking manah ingkang suci. Para ulama sawarnining agami sami andêdonga, nyênyuwun Ingkang Murbèng Alam mugi-mugi pinayungan ing rahayu.
Para pamiarsa, dintên punika mugi-mugi tansah dadosa pangèngêt-èngêt, anuwuhakên kêkiyatan enggal ing salêbêting kapitadosan kula sadaya dhatêng gumolonging rakyat karajan Walandi ingkang manggèn ing pundi kemawon, sarta dhatêng kêmpaling karajan. Nuwun.
saking 7 swaraning suling punika pasêksènipun ingkang saking mula bukanipun gôngsa kadospundi,... Wangsulan kula: eman sangêt kula, dene kula botên sumêrêp, ewadene kula badhe matur malih mangsuli ingkang sampun kula sêrat 7 swara ing suling kenging kasêbut babon bibiting gôngsa, ukaranipun mawi: kenging kasêbut... punika atêgês botên mêsthèkakên, dêstun saking 7 swara ing suling ngriku kenging (sagêd) kangge paugêraning nglaras (ngrakit) gôngsa. Makatên mênggah suraosipun ukara… Lajênging centhangan: manawi panci lêrês wiwiting gôngsa punika saking 7 swaraning suling, dados punapa gôngsa Munggang Kodhokngorèk ingkang namung 3 swara punika langkung ênèm... Atur jawab kula: 1e kula botên mastani wiwiting gôngsa punika saking 7 swaraning suling, sarta malih 2e têmbung bibit lan wiwit punika sulaya. Bibit atêgês sapunika kemawon, ananging têmbung wiwit makatên lajêng sagêd anglangut tumrap gôngsa wau... Lajênging atur jawab kula tumrap ênèm sêpuhipun gôngsa Munggang Kodhokngorèk, pandangon punika eman dene kula botên sagêd ngaturakên katranganipun, ananging sarêng tuwan kodrat ngandika: gôngsa Munggang namung 3 swara, punika kula kok lajêng kagèt, awit kula sumêrêp gôngsa Munggang kok 5 swara, liripun rakitanipun kados gôngsa limrah kemawon. Nuwun, nuwun, punapa botên kalèntu sêngguh: Munggang (gêndhing) 3 swara makatên, lah punika kula andhèrèk, namung manawi gôngsanipun rakitan 5 swara. Malah manawi prêlu kula sagêd ngaturakên satunggil-satunggilipun. Ing ngriki kula lajêng kèngêtan: sinom logondhang, dhandhanggula banjêt, pangkur dhudha kasmaran lan sapanunggilanipun ingkang dhasaripun ngajak pelog, punika kula andhèrèk, awit kula sakêdhik-sakêdhik inggih sampun mangrêtos: manawi sêkar (têmbang) kalihan sêkar (gêndhing) punika bêbasan sasêdhèrèk, ananging ancêripun piyambak-piyambak kados ingkang sampun kula andharakên: wontên dhêdhasar slendro (pelog) mathok, wontên sagêd linta-lintu, ananging namung lagunipun. Malah aran sami, ananging manjing: têmbung punapa manjing: gêndhing, punika lajêng pônca bakah inggih kathah kemawon, liripun sêkar (têmbang) dhandhanggula tamtu botên gathuk:
slênthêm saron pelog punika cara Surakarta botên kangge, awit tamtu blero.
Atur jawab kula: ambokmanawi lan tamtu blero, ananging wontên sabab, dene sabab wau 1. ingkang nata swara ing suling (paniyup) botên [bo...]
[...tên] sagêd, 2. ingkang namung sathuk-thukipun suling asal bolong 6. Manawi kados punika botên kok lajêng Surakarta, ing panggenan kula ing Pangarasan, inggih botên kangge.
Tuwan Sumadi ngandika: dene ing slênthêm ngriku… sarta pitakenan: gôngsa ingkang laras pelog slênthêm saron bonangipun sagêd ngêmot laras slendro punika gôngsa pundi kagunganipun sintên. Atur jawab kula: bab punika asal lêrês mangrêtos tatanan suling
pangrêtos warni-warni ingkang gumathok. Dene gôngsa sanès-sanèsipun ingkang tuwan sumêrêpi inggih lêrês, namung tuwan kados namung miturut gôngsa, punika sagêd tuna dungkap dhatêng kawruh. Tandhanipun kadosdene tuwan ngandika: tumbuk gangsalipun, punika ing tatanan slendro pelog botên sagêd ananging sampun kalintu tampi, punika wau mênggahing dunung dhêdhasar kawruh lo. Mênggah gôngsa botên tumut-tumut.
Pitakenan: sarèhning namung kangge anggladhi kagunan têmbang, dados pu… atur jawab kula: bab pangandika kula tampi asta kalih, awit ing sêmu Tuwan Kodrat owêl (ngeman dhatêng kula) jalaran kula matur prêluning gôngsa namung dipun cumpèni namung kangge anggladhi kagunan têmbang makatên wau. Pramila kukakula. ambali malih matur nuwun lan sigêg dumugi ngriki atur kula.
Kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn, bab juru misaya ulam bôngsa Jêpan ingkang asli saking Singgapura.
Ingkang kacêtha ing gambar punika baita pamisayan ulam bôngsa Jêpan agêng alit ingkang dipun cêpêng dening kapal Van Gent, nalika baita-baita wau misaya ulam wontên ing papan ingkang dipun awisi.
Nginggil, kapal Valk tuwin motor mabur marinê, ingkang kêrêp nyumêrêpi baita pamisayan ulam bôngsa Jêpan ing papan ingkang dipun awisi.
Kiwa: baita Jêpan Kuku Maru ingkang dipun cêpêng dening kapal Valk.
Ing ngandhap: baita pamisayan ulam saking Singgapura ingkang kenging ambongkar momotan wontên ing pasar ikan,
pêpuntonipun, sasampuning ihtiyar sagadug-gadugipun saha botên katalompèn anggènipun nindakakên jêjampi kanthi sabar talatos, badhe kadospundi malih, inggih lajêng linambaran tawêkal (pasrah Allah, utawi sumendhe ing takdir).
Botên antawis dintên, ing Kombongan sacêlaking pondhok ngriku wontên sadhèrèk ingkang nêmbe dhatêng saking dhusun Plangitan, mirêng bilih cariyos wontên kônca mêntas dipun cakot sawêr, piyambakipun mrêlokakên tuwi dhatêng ingkang sakit.
Sarêng sampun pitakèn larah-larahipun sawatawis, sadhèrèk wau lajêng nyoplok sêsupe akik anggenipun sarwi wicantên: coba, sakit sampeyan kula tambanane akik niki, bokmanawa sagêd jodho lan ragi mayar: sukur, upama botên jodho ênggih ditalatosi jêjampi mawon malih. Yèn mirit sing êmpun kalakon kathah sing padha jodho, amargi akik niki tulak upas-upasan. Sasampuning cariyos makatên, akik lajêng dipun gosokakên ing èpèk-èpèkipun piyambak, sarêng sampun sawatawis akik lajêng katèmpèlakên dhatêng tatu ingkang dipun cakot sawêr, sanalika akik wau kados krakêt, raosipun pating crêthil kados dipun sêrot, sarta sakitipun ugi kraos suda. Sarèhning wontên dayanipun kados makatên, mila akik wau ingkang lajêng katindakakên kangge nulak sakitipun, sabên sakêdhap-sakêdhap akik punika dipun tèmpèlakên, raosing sakit kraos suda, sangsaya suda. Dumugi sapêkên anggèning nlatosi wau, sukunipun sampun kenging kangge lumampah, abuhing suku ugi sampun kêmpès, mèh sami kalihan agêngipun suku ingkang saras, namung tilas tabêtipun tangsul sasampuning dipun uculi, katingal anggalêr mubêng kados gêlang, punika ingkang botên sagêd ical dumugi ngantos sêpuh.
Awit saking kawontênan kasêbut nginggil, punapa sadhengah akik punika kenging kangge tulak upas, botên. Miturut cariyosipun ingkang ahli, akik, intên, barleyan sapanunggilanipun bangsaning sêsotya ingkang asli saking sela, punika sadaya kenging dipun pal, têgêsipun katôndha, dipun sumêrêpi punapa akik saèstu punapa akik jênangan lan punapa kasiyatipun, upami: punapa tulak upas, punapa panarik rijêki, punapa enggal tampi drajat, punika sagêd kasumêrêpan saking pal, nanging kadospundi mênggah patrapipun ngêpal akik wau, punika botên prêlu katêrangakên ing ngriki, amargi kajawi sanès papanipun, jêr samangke sampun nama jaman padhang lan jaman gampil, tumrap angupados margining ihtiyar, botên usah pados prakawis ingkang angèl-angèl, prayogi ihtiyar ingkang gampil, liripun: tiyang kapengin saras, [sa...]
[...ras,] nêdhaa pitulungan dhatêng dhoktêr. Kapengin kasinungan rijêki kathah, mêmpênga nyambut damêl. Kapengin kadrajatan, upami: cêpêng damêl utawi dados priyantun, inggih pawitan kasagêdan sarta magang, makatên sapiturutipun. Makatên punika
dipun lambari tawêkal, punika saya prayogi sangêt, awit manahipun lajêng sagêd sumèlèh, botên tansah bingung mrika-mriki.
Tiyang manawi ihtiyar namung ngêndêlakên dhatêng sela utawi tosan, punika ing manah sok taksih sêmang-sêmang, awit ihtiyar ingkang kados makatên wau sok ngapirani. Dene cêcriyosanipun wontên: jaman rumiyin wontên tiyang magang, piyambakipun kapengin sangêt sagêda tumuntên angsal drajat dados priyantun. Ing satunggiling dintên, tiyang wau dipun tawèni dhuwung, saking cariyosipun ingkang sade, dhuwung wau ambêkta drajat. Ingkang dipun tawèni sakalangkung rêmên sangêt manahipun, amargi ing batos gadhah pangajêng-ajêng, bilih sagêd angsal dhuwung punika, bokmanawi dados jalaraning enggal kadumugèn ingkang dados idham-idhamanipun, mila dhuwung wau lajêng katumbas sanalika. Sarêng dhuwung wau kalampahan dados gadhahanipun, jêbul malèsèt sangêt kalihan pangajêng-ajêngipun, awit tiyang wau ing salêbêtipun kanggenan dhuwung punika, wontênipun botên sanès kajawi namung tansah sakitên. Jalaran saking punika, kala samantên saking rêmbag pangothak-athikipun tiyang kathah, murih wilujêngipun, botên wontên malih, kajawi dhuwung wau kasade kemawon, sarta sampun mawi kacriyosakên punapa-punapa, namung lugu sade, prêlu badhe kangge nyampêti bêtah. Sarêng dhuwung wau sampun kalampahan kasade dhatêng sanès, tiyang wau lajêng botên kêrêp sakit, dene ingkang numbas wau, kacriyosakên ugi tiyang sampun magang, dumadakan sarêng gadhah dhuwung punika botên watawis dangu, piyambakipun lajêng tampi drajat kadadosakên priyantun. Tutuping cariyos: akik kangge pêpaès, tosan aji kangge dêdamêl, punika mathuk.
Lêngganan nomêr 664 ing Bayalali. Gambar-gambar punika botên kasade ing pos.
Lêngganan nomêr 1639 ing Sala. Tumrap Januari-Mèi 1938.
Tumraping pamawas, ing bab kawontênaning paprangan ing Tiongkok, miturut wartos, ing sapunika Tiongkok gêntos kêrêp unggul. Ingkang makatên punika dados kenging dipun wastani bilih paprangan punika dèrèng bibar, tiyang botên sagêd nêtêpakên asor unggulipun. Namung wontên ewahing kawontênan, ing ngajêng ingkang nêmpuh saking golongan Jêpan, ing sapunika ngosok-wangsul, ingkang nêmpuh saking golongan Tiongkok. Dene panêmpuh wau, atêgês Tiongkok badhe ngrêbat nagari-nagari ingkang sampun dhawah ing panguwaosing mêngsah.
Ing sapunika wiwit katingal bilih wulanganipun Marsêkalêk Syang Kai Sèk punika nyata wontên wohipun, dados anggèning rêkaos Marsêkalêk wau wontên damêlipun yêktos.
Ingkang pinanggih ing Tiongkok sisih lèr, parentah sampun sagêd mêpak bala cacah 300.000, kangge nyadhiyani campuhan ing laladan Suko tuwin Saiko. Ingkang makatên punika beda sangêt kalihan wartos ingkang nyariyosakên bilih wadya Tionghwa badhe nilar kitha Suko. Malah tumrap pamanggihing parentah, paprangan ingkang pinanggih ing ngriku punika minôngka pambobot awrat ènthènging paprangan ing Tiongkok. Bab punika nyata tuwin botênipun badhe dipun raosakên dening Jêpan piyambak. Dene tumrap pamanggihipun Tiongkok, samôngsa Jêpan nêmpuh ing ngriku tamtu amanggih bêbaya agêng, nanging pangintên ing sadèrèngipun, punika dèrèng damêl pamarêm.
saking Tinsin dhatêng Puko pancèn katingal mitadosi yêktos. Tumrap tataning baris ingkang dipun senapatèni dening Jendral Licung, yèn ing sauruting margi sêpur saking Tinsin dhatêng Puko wau, panatanipun sakalangkung sae.
Kawontênan-kawontênan ingkang kados makatên punika, dangu-dangu Jêpan lajêng ngraosi bilih ing sapunika bobotipun Tiongkok saya pinanggih awratipun. Ing ngajêng Jêpan sagêd mindhah wadyanipun saking pundi-pundi kalangkung gampil. Inggih gampiling pamindhah wau ingkang dados satunggiling tindak ingkang sakalangkung mikantuki tumraping paprangan. Nanging ing sapunika, saupami Jêpan badhe nêmpuh dhatêng Suko kêdah nindakakên kaprayitnan tuwin mulat dhatêng adêging pabarisaning mêngsah ing Wuhu tuwin Angco.
Ing sapunika saya katingal bilih tandanging wadya Tiongkok saya kêndêl tuwin saya mapan trajangipun. Punika sagêd katitik saking nalika wontên golonganing wadya gêgana wangsul mêntas nêmpuh saking Nanking sagêd ngrangkêp damêl nêmpuh wontên sacêlakipun Wupuhu. Panêmpuh wau sagêd kasêmbadan, cacahing motor mabur wau 20, ingkang 17 wilujêng sagêd wangsul, 1 dhawah kenging kasanjatan ing mêngsah, dene [de...]
[...ne] ingkang kalih ical botên kantênan.
Panêmpuhipun wadya gêgana Tiongkok wau adamêl karisakaning motor mabur Jêpan cacah 20, ingkang 10 motor mabur pirantos andhawahi bom, têtiyangipun kathah ingkang tiwas tuwin nandhang tatu. Kajawi punika wontên papan patandhon bènsin kêbêsmi.
Ing bab kabêtahan-kabêtahan ing Tiongkok taksih dipun udi ing prayoginipun. Ingkang pinanggih ing Kanton, wontêning têdha pinanggih anyêkapi, malah tumrap golongan Jêpan ugi kêpêksa migunakakên barang wêdalan Tiongkok, amargi lêbêting barang saking sajawining praja kirang sangêt.
Ing sapunika wontên wartos bilih adêging wadya Monggoli golongan ing Jawi saya santosa, sampun sagêd mêwahi wadya 200.000 saha kanthi angsal bêbantu saking Sopyèt Ruslan, kajawi punika parentah Sopyèt badhe nyukani sambutan 200 yuta rubêl, supados kangge tumbas dêdamêl pêrang.
Wartos ingkang kados makatên wau adamêl janggiratipun Jêpan, mila lajêng ngingêr gêlaring pêrang, tumrap wadyanipun ingkang katindakakên kangge nêmpuh dhatêng Sènsi sapanunggilanipun, lajêng kaangsahakên kangge ngurung Monggoli, prêlu kangge nyêgah pasupêkêtanipun Tiongkok kalihan Ruslan. Kajawi punika Jêpan inggih lajêng rekadaya ngadêgakên paprentahan wontên ing laladanipun Tiongkok ingkang sampun kenging dipun êbroki, sarana tindak badhe ngêbên bôngsa Tionghwa sami bôngsa Tionghwa.
Garèng : Wah, Ma, miturut pangandikamu, dadi wong doyan main kuwi, dhêmên sêdhêkah lan driyah, apa manèh yèn kabênêr mênang maine, wah, anggone driyah nrithil, sing ujuri mrena-mrene. Kuwi kabèh aku ngandêl, Ma, ora mung samono bae gêdhening driyahe wong doyan main kuwi, wong aku kêrêp ngalami, dalasan lagi kalah, iya… pêndhok, arloji barang didriyahake ana ing kalangan kono, ma.
Sêmar : E, wong ora urus, kathik anglulu, kuwi rak maine wong nekad, barêng kalah, kabèh barange sing ambêjaji, mèlu ditohake. Wong main sing kaya ngono kuwi rak dudu jênêng kasênêngan manèh, nanging ngegla jênêng: ngabotohan, kang karêpe: ora kanggo sênêng-sênêng, nanging kanggo golèk mênangan, saya akèh mênangane, saya andadi maine, awit anggolèk mênangan luwih akèh manèh, saya akèh kalahe, iya saya andadi maine, awit golèk… pulihan. Dadi yèn dibanjurake rêmbugane sing kaya ngene kiyi, jênêngane nyêbal karo rêmbugane ing ngarêp. Awit sing diomongake ing ngarêp ing bab kasênêngan. Apa iya ora nyêbal saupama ngrêmbug ing bab kasênêngan, têka aku banjur ngandhakake mangkene:
tanpa ana lèrèn-lèrène, kathik iya karo nonah kuwi-kuwi bae, tanpa ana gantine. Dhangsih-dhangsih sing kaya ngono kuwi, rumasaku iya ora kêna dijênêngi kasênêngan, nanging sing mathuk bangêt iya diarani… pêrlip.
Petruk : Wah, sajake ing bab dhangsih-dhangsih kiyi rama kok wis kursus.
Sêmar : Iya ora kursus-kursus, nanging wong pinaringan mata kuwi rak dianggo anjingglêng, wong diparingi kuping dianggo niling-nilingake. Aku iki wis tuwa, anggonku mangan lombok uyah wis warêg, anggone mangan kèju mêrtega iya wis cukup, dalasan anggone kambon minyak samin iya wis nganti ambalêngêr, tur kabèh
upamane, yèn mung kalêbu kasênêngan, têmtune anggone dhangsih-dhangsih mau ora nganggo cara: luwar biasah mau, nanging sathithik-sathithik nganggo pranatan, kaya ta: sing luwih dhisik diajak dhangsih nyonyah rumah, sauwise banjur nyonyah anu, nonah anu, mopro iki, jipro ika, mêngkono sabanjure, aja kok mung karo nonah kuwi-kuwi bae, prasasat… cup, kae kanggo aku.
Garèng : Iya wis, Ma, aku tak ora andhebat [a...]
[...ndhebat] bae. Aku saiki tak nyuwun katêrangan marang panjênênganamu, mungguhing panêmumu, tumrap kasênêngane bangsane dhewe kiyi, apa kudu nyara saiki, apa nyara êmbah-êmbah dhèk jaman biyèn.
Sêmar : Nèk miturut panêmuku, bab iki mung pasrah nyang wong sing arêp anglakoni. Sabab, nèk jênêngane kasênêngan kuwi sanyatane padha bae, iya kasênêngan cara saiki, cara êmbah-êmbah, cara Lônda, cara Jawa, malah cara … yangko-yangko pisan, kuwi padha bae, kabèh-kabèh mêsthi sarana ambuwang dhuwit. Akèh sathithike anggone ambuwang dhuwit, kuwi gumantung nyang sing nindakake. Lan mungguhing aku, ora ana alangan wong urip golèk kasênêngan kuwi, mung
Garèng : Sing kok kandhakake pungkasan dhewe, aku ngrêti, Ma, kasênêngane kudu sing mathuk karo drajate, kuwi upamane mangkono: rama kuwi yuswane wis luwih saka suwidak taun, dadi iya wis ora mathuk karo darajate, saupama kasênêngane … nyêlir bocah wolulasan taun.
Sêmar : E, kowe rak ora ngrêti kabatinane uwong, aja guru-guru maido yèn ana wong tuwa rabi bocah, aja kok kira yèn tindake sing mangkono mau, dianggêp kayadene kasênêngan, iki durung karuhan, le, rak bisa uga saka wêlase nyang anak putune, utawa saka lumuhe gawe susahe anak putune, kowe wêruh dhewe, wong tuwa kuwi wis akèh jêmpone, rina wêngi kudu diladèni. Bojone bokmanawa wis mati, utawa saupama isih urip, mêsthine ora beda karo sing lanang, kêkuwatane iya wis padha nyuwun prêmisi kabèh. Anak putune têmtune padha nyambut gawe, malah bokmanawa ana ing liya nêgara, dadi iya ora bisa nunggoni sabên dina. Nèk banjur ngingu batur, wong iya durung barang-barang, mêsthine suwe-suwe iya jêlèh ngladèni wong tuwa kuwi, awit wong tuwa kuwi lumrahe sok watuk, malah sok prêlu ana ing ngênggon bae. Mulane pungkasane sok banjur nyêlir, wong iya bojo, têmtune iya ora jêlèh ngopèni sing lanang, lo, mangkono maksude wong tuwa rabi bocah kuwi, ora kok sabab nêdya golèk kasênêngan, nanging nêdya golèk wong kang ngopèni awake.
uga ana wong sok andakwa nyang priyayi sing ora-ora, kaya ta ngarani priyayi royal, priyayi kolot, lan sapadhane, kuwi salah bangêt, Kang Garèng, wong mau rak durung ngrêti jêroane. Kaya ta: priyayi mau anggêre ngingu abdi, pintêr sêthithik iya banjur lunga, dadi dalême priyayi
Sêmar : Wayah, anggone omong kathik banjur anggladrah mêngkono, ora jangji aku, Truk. Luwih bêcik saiki aku tak nêrangake sing tak arani: kasênêngane kudu sing mathuk karo drajate, lo, kuwi mangkene: Upamane sing dadi kasênênganamu kuwi nonton kêthoprak utawa wayang wong. Lo kuwi ora ana alangane, wong iya sênêng. Lan manèh tongtonan-tongtonan iki mula iya mathuk tumrape awakmu, wong Jawa kathik nonton tongtonan Jawa. Nèk kowe banjur nonton opêrah, kathik opêrah Itali utawa Prancis, iki jênêngane ora mathuk, sabab kajaba karcise larang bangêt, ana ing kono kowe mêsthine kaya kêthèk nonton… langêndriyan, têgêse: ora ngrêti barang-barang. Dadi kêthoprak utawa wayang wong kuwi tumrape kowe mula iya wis mathuk, nanging mungguhing tongtonan. Nanging mungguhing kanggo kasênênganamu, durung karuhan mathuke. Dene mathuke: saupama drajatmu kuwi mung duwe pamêtu cilik, nèk kowe nonton iya lungguhe ana ing klas sing tumrape kowe kapenak bayarane. Aja kok balanjane mung salawe rupiyah sêsasine, banjur lungguh nyang klas loge ajêgan, sing bayarane karotêngah rupiyah upamane. Iki ora mathuk, le.
Garèng : Kajaba Petruk Ma, blanjane cukup kanggo… ora kalirên, têgêse mung pas-pasan, ewasamono anggêr nonton apa bae, mêsthi anjênggle ana ing klas loge, banjur pêthènthènge kuwi kayadene wong sing blanjane
klas êmbèk, kuwi banjur nglawèkake tangane, karo manthuk mesam-mèsêm, sajak ngece…
Sêmar : E, kuwi rak rumasamu dhewe. Nanging mula iya wis lumrah, wong kuwi anggêre mlarat, sok gêdhe rumasane. Wong tanggane kêndurèn, ora diundang, rumasane iya ora diuwongake, bab anane Petruk nonton apa-apa langganan ana ing klas loge, iki ora kêna ditiru, sabab langganan…gratis.
Petruk : Wayah, kok banjur bukak rusiyah mêngkono rama iki, suwe-suwe rama ngandika, Petruk tuwi kêrêp bangêt plêsir, ora sabab sugih, nanging sabab lungane …on gê prangkir. Ora, Ma, kabênêran, mumpung ana kabèh, yèn ora ana alangan, sesuk aku arêp kaluyuran nyang Yoja, nyuwun pangèstu.
Nyêpêng têtiyang ingkang gadhah tindak ngancam. Pulisi ing Sêmarang angsal katrangan, bilih ing kitha ngriku wontên pakêmpalan nindakakên pangancam dhatêng bangsa Tionghwa ingkang nyade barang Jêpan. Têtiyang warganing pakêmpalan wau sampun sami kacêpêng.
Bab ambongkar kuburan ingkang sampun lami. Ingkang sampun tumindak ing Bêtawi, tumraping kuburan-kuburan ingkang sampun lami saha kêtitik botên nate dipun tuwèni dening waris, manawi ahli warisipun botên gadhah panêdha, supados kuburan wau sitinipun dados eigendom, punika lajêng karêmbag. Bab punika wontên usulipun warga gemeenteraad supados tindak makatên punika wau kawarak-warakna wontên ing sêrat kabar ing sadèrèngipun. Usul wau ugi dipun sayogyani
afdeeling Salatiga. Parêpatan wau minangka tindak sêsorah, kathah ingkang sami rawuh. Juru sabda Nyonyah Sunaryo saking Sêmarang tuwin Nyonyah Ruswo saking Ngayogya, sami mêdhar sabda ing bab nanggulangi padagangan tiyang ing sanès nagari. Ing pangajêng-ajêng, sagêda saya kathah papan ingkang kenging kangge
sectie ing Internationaal Arbeidsbureau dhatêng ing tanah ngriki, pêrlu nyinau babagan ingkang gêgayutan kalihan padamêlanipun. Kala wontên ing Sumatra nyatakakên dhatêng kawontênanipun ing papan paboyongan. Wontênipun ing tanah Jawi mêrlokakên dhatêng ing tanah karajan Jawi, mriksa babagan sata, ing Kudus mriksa bab sês krètèk. Kajawi punika taksih kathah panggenan sanès-sanèsipun ingkang dipun dhatêngi. Ing tanggal 26 wulan punika wangsul dhatêng Eropa numpak kapal Marnix van St. Aldegonde.
Panggilingan pantun O.L. Mij Bumi-Putera. Ing bab ada-ada O.L. Mij Bumi-Putera ing Ngayogya ngêdêgakên pabrik uwos (panggilingan pantun) wontên ing Sumpyuh, sampun angsal acte notaris, kanamakakên Handelsmaatschappij Pertanian Bumiputera. Ingkang dados dhirèktur Tuwan Wadana Dwijosewaya. Pawitanipun Maatschappij punika f 500.000,- ingkang f 100.000,- sampun malêbêt. Mêsin-mêsinipun sampun mèh dhatêng. Adêging pabrikipun kintên-kintên tigang wulan êngkas. Dene wiwitipun tumapak ing damêl kintên-kintên nêm wulan malih.
Tujang nyulap arta. Pulisi ing Sêmarang mêntas nyêpêng tiyang bangsa Turki tuwin bangsa Indhu, ingkang damêlipun nyulap arta. Mênggah caranipun, manawi têtumbas lajêng ambayar arta kêrtas agêng, pêrlu nêdha susuk, nanging ing mangke sagêd nyêlêr arta ingkang kangge susuk wau botên kasumurupan. Têtiyang ingkang dipun cêpêng wau lajêng dipun bêkta dhatêng Surakarta, awit saking panêdhanipun pulisi ing Surakarta.
Badhe adêging Bestuursacademie. Rantaman warga badhe kangge adêging Bestuursacademie ing Bêtawi sampun katampèn wontên ing Raad Kawula. Dene bab gurunipun sawêg badhe karêmbag. Ingkang kenging malêbêt mriku punika ngêmungakên para pangrèh praja ingkang sampun nindakakên wajib laminipun sadasa taun tuwin ingkang sarwa nyêkapi.
Bêna ingkang damêl karisakan. Sampun sawatawis dintên ing bawah Bojonêgoro mêntas bêna, angêlêbi pasitèn ing sisih kidul, adamêl karisakaning tanêman sata. Kapitunanipun ewon rupiyah. Makatên ugi ing Batur, Malang sisih kidul mêntas bêna agêng adamêl tiwasing tiyang 2,
suwargi ing Sêmarang mêntas angsal partisara anggêgana saking Singapura. Nyonyah wau kapetang wanita bangsa Tionghwa ingkang angsal partisara anggêgana ingkang nomêr kalih. Ingkang angsal partisara kapisan nonah Khouw Keng Nio, sadhèrèkipun Tuwan Khouw Khe Hien ing Bandung.
Juru sêrat Pangrèh Praja Gupêrmenan. Miturut wartos, ing bab juru sêrat Pangrèh Praja ingkang rumiyin kagolongakên dados blanja wulanan, sapunika katêtêpakên kados balanjaning para golongan sanèsipun, kados tatanan B.B.L.
Numpês ama tikus. Kala ing taun 1935 tuwin taun 1936 ing bawah Banyuwangi, Lumajang, Jêmbêr tuwin ing Jombang, katrajang ing ama tikus agêng-agêngan. Ing kala samantên lajêng kawontênakên tindak panyêgah wontên ing pasabinan ngantos pintên-pintên èwu bau. Kalampahan sagêd sirêp, nanging inggih kanthi waragad tuwin kanthi rêrigênipun Landbouw Voorlichtingsdienst. Panyirêpipun wau sarana dipun pasangi racun ingkang dipun êmor ing têtêdhan. Dados miturut tindak makatên wau, panyirêping ama punika wontên wohipun.
Nyambêt ril saking Kêrtosono dhatêng Blitar. Awit saking ada-adanipun pakaryan sêpur, badhe nyambêt ril-ril supados langkung panjang, pêrlunipun manawi kangge mlampah sêpur ingkang langkung rikat sagêd sakeca. Tumrap Jawi Wetan ingkang dipun rumiyinakên ing margi saking Kêrtosono dhatêng Blitar. Tumrap Jawi Kilèn ugi badhe katindakakên mêndhêt margi-margi ingkang langkung têbih. Ril ingkang dipun sambêt wau panjangipun wontên 50 m. sêpur ingkang langkung ing ril ingkang kados makatên punika lampahipun sagêd anglêr.
Landraad ing Bangkalan, dados pangarsa Landraad ing Ngawi tuwin Magêtan.
Pakunjaran ing Nusakambangan badhe saya agêng. Ing sarèhning ing sapunika tiyang paukuman ing Nusakambangan badhe dipun indhaki dados 10.000, sami badhe nindakakên padamêlan kabudidayan karèt gupêrmèn, lajêng badhe dipun wêwahi dirèktur malih 1, dados sadaya badhe wontên dirèktur 3, dipun pangagêngi ing Hoofddirecteur.
Pènsiunan punggawa N.I.S. Awit saking ada-adanipun Tuwan Suromiharjo, manggèn ing Ngayogya, badhe ngawontênakên pakêmpalan tumprap para pènsiunan punggawa N.I.N.I.S. Mênggah kajêngipun sagêda sêsambêtan kalihan P.P.B. Kintên-kintên ada-ada punika sagêd tumindak, amargi kawontênanipun pènsiunan punggawa N.I.S. punika kathah.
Rukun anak pemuda Islam. Ing Sêpanjang Surabaya, wontên comite adêging RAPI, inggih punika ringkêsaning nama Rukun Anak Pemuda Islam. Sêdyaning pakêmpalan wau badhe nunggilakên tuwin nyupêkêtakên sawarnining pakêmpalan Islam.
Têtanèn tumrap têtiyang ingkang kirang lêrês èngêtanipun. Adêging griya pangupakaran têtiyang ingkang kirang lêrês èngêtanipun ingkang kapurih tumindak têtanèn saking ada-adanipun golongan partikêlir, pinanggih sagêd adamêl sudanipun tiyang ingkang dipun upakara wontên ing griya sakit tiyang sakit ewah. Ing sapunika ing Sumatra inggih dipun êdêgi, wontên ing Binjei. Kajawi punika tumrap ing tanah sabrang sanès-sanèsipun inggih badhe dipun êdêgi papan kados makatên. Ing Pakêm, Ngayogya, ing wulan Februari punika badhe kabikak papan kados makatên, cêkap kangge ngupakara tiyang 200.
Supados dêdamêling veldpolitie dipun saèni. Awit saking usulipun Tuwan Helsdingen, supados prabot tuwin dêdamêling para veldpolitie dipun saèni, amargi punggawa punika manawi wontên bêbaya agêng, sêsangènipunsêsanggènipun. badhe langkung awrat piyambak.
Angin agêng. Ing Schotland mêntas wontên angin agêng ingkang lampahipun 30 mil ing dalêm saêjam. Saking agênging angin ngantos sagêd ngrisakakên papan anggêgana ing Evanty, wontên motor
wigatosipun badhe pados ungguling lampah anglangkungi sagantên Atlantic. Motor mabur wau nama Tikus Ijêm. Anggèning kanamakakên makatên wau amargi ing pinggiraning motor mabur wau mawi dipun gambar tikus ijêm. Motor mabur punika gagrag S-97, mawi motor 3, rikating lampahipun ing dalêm saêjam 450 km. Kiyat ambêkta momotan 37000 kg. Miturut wartos ingkang nunggil dintên wau, ing wanci sontên, motor mabur wau sampun dumugi ing Dakar, têbihing lampah sampun wontên 4500 km, kanthi lampah saêjam 400 km.
Kasangsaran ing Prancis. Nalika kawontênakên papriksan granaat tangan pêtêng gadhahanipunpa kêmpalan C.S.A.R. wontên ing
Mayit-mayitipun tiyang ingkang tiwas wau pinanggih risak. Mênggah tuwuhing kasangsaran wau, nalika granaat bêskupan wau badhe kagambar kangge papriksan prakawis, wontên sapêthi ingkang anjêblos, jêblosan pêthi wau lajêng tumular dhatêng pêthi sanèsipun.
Rantaman waragad wadya lautan. Miturut wartos, commissie babagan rantaman praja ing bab babagan wadya lautan sampun dipun sayogyani. Dene rantaman wau wontên 549.226.000 dollar.
Nayogyani mandhaping pajêg. Ing Mêsir mêntas kawontênakên parêpatan kabinèt, ingriku ministêr babagan arta praja ngusulakên supados ngandhapakên pajêg tumrap têtiyang tani alit ing Mêsir. Bab punika sampun dipun sayogyani.
Sêsakit lumpuh. Ing Victoria, Melbourne, tuwuh sêsakit lumpuh tumrap lare-lare. Miturut papriksan, lare-lare ingkang kêtrajang sampun wontên 1700. Kathah ingkang dumugi ing tiwas.
Wontên ing pucaking rêdi Ilya tansah maspadakakên punapunapa. para sadhèrèk sinarawèdi sami dhatêng nêdya ambiyantu ing piyambakipun. Botên watawis dangu saking katêbihan katingal wontên ampak-ampak dhatêng ingkang prasaksat amêtêngi paningal, lan Ilya angraos, bilih sitinipun horêg dening lampahing kapal ingkang andhatêngi punika. Sakêdhap kemawon Ilya sagêd sumêrêp, bilih tiyang ingkang numpak kapal wontên ing ngajêng piyambak punika botên sanès kajawi Samson, lan ing wingkingipun para têtungguling prajurit sanès sawêlas cacahipun. Kalihan swara sora Ilya ambêngoki makatên:
Matur nuwun, sadhèrèk kula sadaya, punapa malih panjênênganipun paman Samson, dene panjênêngan sadaya sampun krêsa mituruti panuwun kula. Panjênêngan sadaya samangke kula aturi nêmpuh mêngsah saking sisih kiwa, lan kula nêdya narajang saking sisih têngên. Sarana tindak ingkang makatên punika, kintên kula, sagêd anumpês sadaya mêngsah punika.
Sakala punika para têtungguling prajurit wau lajêng sami nêmpuh ing yuda, pangamukipun prasaksat banthèng kêtaton. Sarana dêdamêlipun gada tuwin towok, sintên ingkang kataman tamtu sanalika dhawah ing tiwas. Ing kala samantên mêngsah ingkang sami pêjah prasaksat babadan pacing. Ewasamantên kawontênanipun mêngsah botên lajêng têlas, malah saya kathah. Jalaran saking anggènipun tanpa
dêdamêlipun tugêl, lajêng nyandhak sukuning mêngsah ingkang gagah prakosa lan agêng inggil, ingkang lajêng kangge dêdamêl anêmpuh ing mêngsah. Sintên ingkang kadhawahan badaning tiyang punika tamtu lajêng tiwas.
angunandika makatên, dumadakan sirahipun tiyang wau ujug-ujug pisah saking badanipun saha andhawahi têtiyang Tatar ing sakiwatêngênipun ngriku, ingkang lajêng sami pêjah sadaya. Ingkang makatên punika adamêl girising têtiyang Tatar, ingkang wusananipun lajêng sami ambucali dêdamêlipun sarta kaplajêng sadaya.
Ing salêbêtipun pêrang rame wau, Prabu Kalin sakeca anggènipun sare wontên ing salêbêting pakuwon ingkang apayon kancana, ing kala punika sang prabu sawêg nyupêna sampun sagêd angrêbat kitha Kiyèph, saha sawêg andhawahakên ukuman kisas dhatêng Prabu Wladhimir tuwin sang pramèswari. Pakuwonipun Prabu Kalin punika dumunungipun sawatawis têbih kalihan papan paprangan, amila sang prabu sagêd sare kanthi sakeca tanpa rêridhu saking ramening pêrang. Nanging ujug-ujug Prabu Kalin kapêksa kêdah wungu kanthi botên sakeca sangêt. Sabab ing kala punika Ilya ujug-ujug lumêbêt ing pakuwon ngriku, tanpa dipun pênggak dening para prajurit ingkang sami jagi. Awit ugi para prajurit wau,
pasareanipun Prabu Kalin. Sarêng piyambakipun sumêrêp bilih ratuning têtiyang Tatar sadaya sare sakeca, enggal-enggal piyambakipun nyandhak mastakanipun Prabu Kalin, mêndhêt cêmêthinipun sutra ingkang kagêbagakên marambah-rambah dhatêng sariranipun sang prabu sarwi wicantên makatên:
He, Prabu Kalin, saiki rasakna, iki ukumane ratu kapir, kang duwe kêkarêpan nêdya gawe rêgêding omah sukci, iki uga ukumane anggonmu duwe niyat arêp ngrusak dalan-dalan ing kutha Kiyèph, lan anggonmu arêp migunakake gêdhong-gêdhone para panggêdhe ing kene kanggo gêdhogan, lan iki ukumane anggonmu parentah nyang wadyabalamu kang tumindak ala mau. Saiki kowe nêdya takaturake marang Prabu Wladhimir, lan aku mung pasrah marang Prabu Wladhimir, apa kowe bakal diuripi utawa dipatèni. Sabab dosamu marang Prabu Wladhimir sarta sang pramèswari kuwi gêdhe bangêt.
Salajêngipun Prabu Kalin lajêng kacancang ing lapaking kapalipun Ilya, saha lajêng kasèrèt kabêkta lumêbêt ing kitha Kiyèph. Ing wêkdal punika têtiyang ing kitha sampun sami sumêrêp, bilih Prabu Kalin sawadyabalanipun sampun kawon ing yudanipun. Têtiyang wau lajêng sami mêdal wontên ing margi. Saking bingah-bingahipun dene sagêd luwar saking pangêpangipun mêngsah tuwin sagêd wilujêng, têtiyang wau lajêng sami rêrangkulan tuwin tangis-tangisan. Cêkakipun têtiyang sakitha ing kala punika sami abingah-bingah kadosdene nampi ganjaran ingkang tanpa upami agêngipun, dene para pandhitaning agami, kanthi kairing ing tiyang pintên-pintên, sami lumampah ngênêr dhatêng gapuraning kitha prêlu mêthukakên dhatêng para ingkang mêntas anumpês mêngsah wau. Makatên ugi Prabu [Pra...]
[...bu] Wladhimir kanthi kadhèrèkakên para pangeran tuwin para bupati, inggih têdhak dhatêng gapura prêlu amêthukakên para têtungguling prajurit wau. Sakala punika korining gapura kabikak, lan para satriya ingkang mêntas mênang juritipun wau, lajêng sami lumêbêt ing kitha. Ingkang numpak kapal wontên ing ngajêng piyambak pun Ilya, ingkang lumampah wontên ing jajaripun Prabu Kalin. Sawingkingipun Ilya, ugi numpak kapal, Samson lan sawingkingipun punika, para têtungguling prajurit ingkang sawêlas. Sadaya dêdamêlipun para prajurit wau, sami risak utawi tugêl tur inggih rêgêd dening balêduk tuwin rah, ewasamantên mênggahing wawasanipun têtiyang ing kitha Kiyèph, botên wontên prajurit ing ngalanngalam. donya ingkang katingal brêgas-brêgas lan ganggas kados ingkang nêmbe dhatêng punika, salajêngipun têtiyang wau sami surak-surak rame, saha nyawuri sêkar.
Prabu Wladhimir lajêng nêlungakên sariranipun ngantos andhap, sarta dhawuh angandika makatên:
Para têtungguling prajurit kang lagi prapta, ingsun ngucap bangêt ing panarimaningsun, luwih-luwih marang sira, Ilya, dene sira kabèh wis angluwari kutha Kiyèph saka tanganing mungsuh, kang anjalari ingsun kabèh padha slamêt, ora kurang sawiji apa. Ingsun anglairake bangêt panarimaningsun, dene sajêroning praja katêkan ing bêbaya kang samono gêdhene, sira kabèh padha enggal-enggal mrêlokake têka awèh pitulungan, kang anjalari greja-greja kabèh ora sida digawe rêgêd, dening wong-wong kapir, mangkono uga para kênya ora nganti kalakon dirusak dening wong kang tanpa agama mau. Apa kang pantês ingsun ganjarake marang sira kabèh. Sira padha amatura dhewe-dhewe, apa kang sira arêpake, ora-orane ingsun sumêdya selak.
Ilya matur: Dhuh, sang prabu, kawula ngaturakên gênging panuwun kawula, dene paduka sampun aparing dhawuh pangandika ingkang makatên wau. Nanging mênggahing kawula, botên angajêng-ajêng tampi paring paduka ganjaran. Awit anggèn kawula anglabuhi pêrang wau, botên sanès mila sampun dados kuwajiban kawula kêdah anjagi kawilujênganing agami kawula, tuwin para golongan ringkih punika inggih pancèn sampun dados kuwajiban kawula, amila kawula lajêng pinaringan kêkiyatan dening Ingkang Kuwaos ingkang samantên punika.
Makatên ugi para têtungguling prajurit sanès-sanèsipun, inggih sami anglairakên têmbungipun, botên sami melik dhatêng ganjaran, anggènipun sami purun tumut-tumut pêrang wau, namung lugu badhe anglabuhi Ilya tuwin Praja Ruslan.
Salajêngipun satunggal-tunggaling têtungguling prajurit wau sami kaparingan kadhaton piyambak-piyambak, saha dipun parêngakên migunakakên arta nagari kanthi sapurun-purunipun. Sasampunipun sang prabu lajêng andhawuhakên dhatêng têtungguling prajurit wau sadaya, supados sami lumêbêt ing kadhaton, amargi sang prabu kagungan sêdya badhe ngawontênakên pahargyan agêng-agêngan, minôngka kangge angurmati anggèning kitha Kiyèph luwar saking pangêpangipun mêngsah wau. Botên namung samantên kemawon ingkang dados karsanipun sang prabu. Malah ing kala punika ugi amanggalih dhatêng para kawulanipun sadaya, amila sang prabu lajêng andhawuhakên supados aparing ganjaran pangangge utawi paring têdha dhatêng sadaya para kawula. Sasampunipun dhawuh mangandika makatên wau Prabu Wladhimir lajêng anguculi bêbandanipun Prabu Kalin, ingkang lajêng dipun gandhèng, sarta kabêkta lumêbêt ing kadhaton.
Nanging Prabu Kalin lajêng enggal-enggal sumujud ing sampeyanipun sang prabu, sarwi amatur makatên: Dhuh, gusti Prabu Wladhimir, mugi krêsaa paring pangapuntên dhatêng kula tuwin wadyabala kula sadaya, dene kula sadaya kumawani badhe tumindak awon dhatêng panjênênganipun sang prabu tuwin sang pramèswari. Adrêng panuwun kula dhatêng panjênênganipun sang prabu, mugi-mugi kula sampun kadhawahan ukuman kadosdene niyat kula anggèn kula nyiksa panjênêngan tuwin sang pramèswari. Kanthi wêlas Prabu Wladhimir angandika makatên:
Prabu Kalin, panjênêngan botên prêlu ajrih tuwin kuwatos. Sanès adat tatacaranipun ing praja Ruslan ngriki, andhawahi ukuman pêjah dhatêng mêngsah ingkang sampun nungkul. Nanging wiwit dintên punika ugi salajêngipun panjênêngan sabên taunipun kêdah asok bulubêkti dhatêng kula. Kajawi punika panjênêngan kêdah angluwari para kawula tiyang Ruslan ingkang panjênêngan tawan.
Prabu Kalin angaturakên gênging panuwunipun dhatêng kasaenanipun Prabu Wladhimir, saha lajêng adamêl sêrat prajangjian bilih ing salajêngipun praja Tatar sabên taunipun kêdah asok bulubêkti dhatêng praja Ruslan.
Pahargyan ingkang dipun wontênakên ing kadhaton minôngka angurmati luwaripun kitha Kiyèph saking pangêpangipun mêngsah wau, ngantos tigang dintên tigang dalu dangunipun. Dene wiwit punika namanipun Ilya saya kawêntar. Badhe
Nuwun, para nupèksi mêsthi sampun sami mangrêtos punapa ingkang dipun pikajêngakên, têmbung suwarga nunut punika, botên sanès tumemplok ing angganing para wanita. Ananging botên wontên awonipun bilih ing Jagading Wanita, kula badhe angrêmbag utawi angandharakên bab têmbung suwarga nunut ingkang kados kasêbut ing nginggil.
Têmbung suwarga nunut, punika mênggah wêtahipun saking têmbung suwarga nunut naraka katut, ingkang atêgês, para wanita punika suwarganipun nunut dhatêng kakung, punapadene narakanipun ugi katut. Mênggah têrangipun, bokbilih ingkang kakung apangkat wêdana, rayinipun angsal sêsêbutan radèn ayu wêdana, manawi apangkat mandhor, lajêng kasêbut bok mandhor, makatên ugi manawi ingkang kakung anindakakên ingkang kirang prayogi, ngantos dipun lèrèhi saking padamêlan, ingkang rayi ugi tumut angraosakên ing kasusahanipun ingkang kakung, makatên sapiturutipun.
Cêkak aosipun, bilih ingkang kakung manggih kabingahan, ingkang rayi tumut bingah, makatên ugi manawi manggih kasusahan, inggih tumut angraosakên.
Manawi nitik katêrangan ing ngajêng, bilih suwarga punika atêgês kabingahan, tuwin naraka punika atêgês kasusahan. Dados têmbung suwarga nunut naraka katut punika botên tumuju dhatêng sadhengahing para wanita kados ingkang sampun kalimrah. Awit manawi kula tingali kawontênan ing jaman sapunika, lajêng nukulakên pangudaraos kados ingkang kasêbut ing ngandhap punika.
1. Manawi kakung ingkang dados bêbakuning griya, inggih punika ingkang nyambut damêl (pados rijêki) punika wontên lêrêsipun. Ananging sarêng ing jaman kamajêngan, jaman modhèrên, kathah para wanita ingkang dados bêbakuning griya, inggih punika ingkang pados rijêki, punapa inggih kenging katêmbungakên wanita iku suwarga nunut naraka katut, mêsthinipun inggih botên, lajêng kosokwangsulipun.
upaminipun apangkat guru, punapa ingkang kakung angsal sêsêbutan pak guru utawi dara guru, kados-kados inggih botên (punika ingkang limrah).
3. Punapa malih para wanita ingkang dèrèng kawêngku ing kakung, lajêng saya têbih kalayan têmbung ingkang dados bakuning andharan.
Manawi pangudaraos tigang bab ingkang kasêbut ing nginggil punika dipun jalimêt saking sakêdhik, cêtha sangêt bilih têmbung suwarga nunut punika tumuju dhatêng angganing para wanita ingkang kawêngku ing kakung, ingkang suwarga ing ngriki atêgês pangkat.
Sampun, nuwun, namung punika atur andharan kula, kenginga kangge wêwahan isinipun Jagading Wanita ingkang sakalangkung pèni punika.
Sampun dados kalimrahan sabên wontên priyantun kagungan prêlu, para tamunipun têmtu dipun aturi sêgah sês, dipun aturakên sabên satunggal mêndhêt satunggal, tuwin ing ngriku ugi sampun dipun sadhiyani rèk, dados sabên mundhut limrahipun inggih lajêng têrus dipun sumêt dipun sês. Manawi ingkang kagungan prêlu wau taksih kagolong priyantun kina, ingkang griyanipun inggih cara kina, liripun mawi griya ngajêng (pandhapa) lan griya wingking, tur rawuhipun para tamu inggih cara kina liripun ulêm jam 7, rawuh jam 10, tur botên mawi watêsan bibaripun, lênggahipun tamu kakung kalihan putri botên kêmpal, punika bab sês wau kêlukipun botên patos kêtawis, jêr rawuhipun para tamu srênti, lêtipun ngantos jam-jaman.
Nanging manawi ingkang kagungan prêlu wau priyantun modhèrên ingkang ulêmipun inggih sampun modhèrên, wiwit jam samantên dumugi jam samantên bibar, punika rawuhipun para tamu adatipun inggih sêsarêngan, wontêna ingkang kantun namung satunggal kalih. Lajêng dalêmipun inggih modhèrên, liripun prasaja ringkês, lênggahipun tamu putri kakung kêmpal dados satunggal, pisah-pisahipun namung bangsaning satunggal mètêran têbihipun, tur tanpa aling-aling barang-barang, punika bab sês wau kêlukipun katawis cêtha sangêt anggènipun kumêndhêng, yèn dipun tingali saking sanginggiling sirah, ngantos kados pipa pabrik ingkang nêmbe giling. Satêlasipun sês sêgahan lajêng gêntos sês sangunipun piyambak-piyambak, mila gandanipun inggih lajêng warni-warni sangêt, manut punapa ingkang dipun sês, upaminipun: siyong, krètèg, sigarèt, srutu, trêkadhang anggônda klêmbak utawi pucuk, malah wontên ingkang klobot tur sampun ngêndhog.
Nuwun, bab makatên wau mila prêlu kula aturakên ing ngriki, mênggah kajêng kula kalayan sangêt panuwun kula dhatêng para sêdhèrèk kakung, bok inggih kagungan wêlas sakêdhik dhatêng cakêtanipun lênggah, mugi kauningana, bilih dèrèng sadaya èstri karsa sês. Wontêna inggih mêksa dèrèng ngêbêb makatên, jêr manawi kaladuk lajêng ngêlu, punapa malih ingkang botên karsa babarpisan botên tahan, yêktosipun manawi golongan kakung karsa nolih wingking sakêdhap kemawon têmtu lajêng mangrêtos [mangrê...]
[...tos] bilih tanpa èstri badhe kêcipuhan yêktos. Amila panyuwun kula mugi sampun sangêt-sangêt daknang, manawi nuju kêmpalan makatên sampun priyantun dasanan minggahipun atusan sês sarêng-sarêng sadaya, kula aturi ngèngêti cakêtanipun lênggah, èstri punika sarwa ringkih. Wusana mugi kapanggaliha, namung punika atur kula.
Patrap Pratikêlipun Andamêl Êmi Adèn.
Êmi adèn punika namung ngêmungakên prêlu minôngka sadhiyan kalamôngsa bokmanawi kagungan karsa kêpengin dhahar mi (bakmi) môngka adêdalêm ing dhusun ingkang têbih kalihan toko panyadean mi, dados botên tumrap upami kangge panggaotan: kasade, dening pirantosing pandamêl sakalangkung beda kasamêktanipun. Mênggahing pandamêlipun mi adèn (cumpèn) kados ing ngandhap punika:
Glêpung gandum 1 katos, lajêng dipun jurana lan toya sarêm, asinipun kawatawisana namung mônda-mônda kemawon, sasampunipun waradin, lajêng kacampura kalihan ublakan tigan ayam kalih iji mawi kawoworana lisah klêntik tulèn utawi inggih anggêripun sampun kayêktèn yèn gurih saèstu, manawi sampun kaulenan, lajêng kagêbluga ing têlênan ingkang ngantos mêmêt, tumuntên kaglintirana kinintên-kintên gêngipun sakêmiri, lajêng kagilêsa kalihan barumbungan bumbung wungwang ingkang sampun kausap-usapan galêpung gandum waradin, manawi panggilêsipun sampun tapis tipisipun waradin, tumuntên kasasabana wur-wuran galêpung gandum inggih ingkang ngantos waradin, lajêng kagulunga, tumuntên karajanga miring, ingkang kêpara lêmbat, ladingipun ingkang tipis lan landhêp (prayoginipun angagêma lading dhahar), pangastanipun gulungan lempengan galêpung wau ingkang anggang-anggang kemawon, kados makatên ing salajêngipun ngantos satêlasipun ulenaning galêpung wau. Rajangan-rajangan wau lajêng kacêmplungna ing wedang umob mumpal-mumpal ingkang taksih mangkrang (ing wajan utawi panci), bilih panyêmplungipun rajangan gandum wau sampun sami kombul pating krampul, punika mratandhani yèn sampun matêng, tumuntên kaêntasa mawi erok-erok (ingkang prayogi erok-erok dêling) kawadhahana ing kalo rumiyin murih toyanipun sagêd atus. Manawi sampun sawatawis, kenging ugi lajêng kadadak dipun olah: mi gorèng punapa godhog. Manawi sêdya kadangokakên, lajêng kajèrèngana dipun tata pêpulêtan,
galêpung supados botên krakêt, tumuntên kapepea ingkang ngantos garing ngalingking. Bilih badhe karsa kaolah bakmi, mawi dipun kuma ing wedang rumiyin, bilih kagêm rêmikan, lajêng kagorènga gêgaringan kemawon, raosipun kumrêmês gurih kados kêrupuk urang, kagêm rêrangkèn lawuhan dhahar inggih ugi prayogi.
Pandamêling wêdêlan biru ênèm punika makatên: sakawit sêratan dipun wêdêlakên namung sakêdhap, dados botên prêlu ngantos sêpuh. Sasampunipun makatên lajêng dipun bironi, inggih punika biru ingkang kangge ênèm wau dipun tutup ing lilin kadosdene nembok, lilinipun lilin cêmêng. Lilin cêmêng punika lilin campuran, asli jênangan saking lilin lorodan. Ingkang dipun wastani lilin lorodan, punika lilin asli saking luluhaning lilin sinjang nalika dipun babar, ambabar sinjang punika dipun wastani: nglorod.
Namung mênggah luguning manggènipun, sinjang kawung robyong wau dados anggèn-anggèning para anèm, manawi dipun angge ing para sêpuh, limrahipun dipun wastani kêberagên.
Samsudin krungu kandhane si Bucu mau, banjur anduwèni pangira manawa wong mau rada gêndhêng, nuli calathu: "Ayo ngadêga lan enggal lungaa!"
Si Bucu mangsuli: "O, kula botên badhe kesah saking ngriki, awit srêngengenipun dèrèng mlêthèk. Kucing, lêmbu tuwin jim garwanipun ingkang putra, sampun sami ngawisi kula kesah saking ngriki ing sadèrèngipun srêngenge mlêthèk."
Tanpa ngandika apa-apa manèh, kyai patih banjur nyêkêl sikile si Bucu nuli diêdêgake. Dumadakan si Bucu bisa lumaku lan banjur malêbu mênyang kêdhaton. Ing kono banjur ngaturake kabèh kang wus dilakoni kanthi lucu nganti sang ratu gumujêng.
Kacarita Saira susah bangêt, jalaran bojone digolèki nyang êndi-êndi, mêksa ora kêtêmu. Barêng bapakne Samsudin bali, banjur njaluk katrangan marang Saira, bab lêlakon kang anèh dhèk bêngine lan têtêmbungane si Bucu. Wis mêsthi bae Saira ora ngêrti bab anane jim lan sapi. Sing diwêruhi mung jaka bagus kang nêpungake lan ngaku yèn dhèwèke mau sajane pangantène lanang sarta bêngine nginêp ing kono.
Ing sarèhne kyai patih ora marêm krungu wangsulane Saira kang mêngkono mau, Saira nuli nuduhake panggonane sing lanang kang ditinggal lan banjur calathu: "Rama, bokmanawi pangangge punika kenging kangge katêrangan bab tiyang ingkang dhatêngipun saha kesahipun kanthi nyalawados wau."
Ing sakawit sêrbane Barudin dipriksa. Miturut bakal lan rêrênggane sêrban mau, mêrtandhani manawa wong kang anduwèni iku, wong bangsa luhur dudu wong cilik lan dudu wong ing kutha kono. Barêng kyai patih wis antara suwe
kongkonan anjupuk gunting. Barêng dondoman mau wis didhèdhèli (diuculi), ing kono kyai patih nêmu buku cilik. Buku mau duwèke Nuridin kang diwènèhake marang anake, nalikane krasa yèn arêp mati. Samsudin ora pangling marang tulisane adhine. Bangêt gumune barêng wêruh tulisan kang surasane mangkene:
Sawise wêruh lan maca tulisan mau, Samsudin nuli ambêngok
ujug-ujug ambêngok mangkono. Kyai patih nuli maca isining buku mau nganti rampung. Saiki ngêrti, manawa dhaupe barêng sadina karo adhine lan laire Barudin lan Saira mangkono uga. Samsudin sênêng bangêt, dene anggone dadi sadulur bakal ora ilang babar pisan.
Ananging kasênêngan mau kandhêg dening anggone banjur kèlingan, manawa anake adhine, yaiku Barudin Hasan, saiki ilang. Andadèkake bingunge Samsudin lan sarèhne ora gampang anggolèki mantune mau, mula banjur niyat sowan sang ratu, ngaturake priksa kabèh kaanane lan nyuwun pitulungan, kapriye rekadayane amrih bisane kêtêmu.
Sang ratu maringi pangapura marang kyai patih, panggalihe wis mari duka. Sarèhne critane sing dikandhakake kyai patih mau elok bangêt, mula banjur andhawuhi nyathêti, pêrlu disimpên kanggo pangeling-eling besuk turun-turune.
Kacarita Agib iku uga bagus rupane lan nêmbe bae sawatara taun umure, wis ketok manawa bocah pintêr. Mulane disihi bangêt dening ibu lan êmbahne lanang.
Barêng Agib wis umur 7 taun, banjur disêkolahake [disêko...]
[...lahake] marang guru, kang misuwur bangêt jênênge. Kang ngêtêrake lan mêthuk sabên dinane, batur tukon loro. Agib uga dolanan karo kanca-kancane, ing sarèhne kanca-kancane ora padha asline karo Agib, mula padha ngajèni bangêt marang Agib.
Mêngkono uga gurune nglarangi samubarang kang ora wênang ditindakake tumrape murid liya-liyane, nanging upama Agib sing nglakoni, iya ora wani ngelikake. Patrap kang mêngkono mau agawe rusake Si Agib.
Dhèwèke banjur nyênyêngit sarta anduwèni watak gumêdhe lan gawene nyiya-nyiya kanca-kancane, nanging ora gêlêm kêcênthok, prasasat ora kêna kapidak layangane. Kabèh mêsthi dikongkoni, upama ana sing ora gêlêm dikongkon, banjur dipisuhi utawa diantêmi lan dipênthungi. Bocah-bocah ora tahan ngrasakake kênakalane si Agib, wêkasane banjur padha madulake marang gurune. Ing sakawit gurune mituturi supaya sing padha sabar bae, nanging barêng wêruh dhewe, manawa Agib saya bangêt nakale, banjur calathu mangkene marang murid-muride: "Bocah-bocah, aku wis wêruh dhewe, yèn Agib iku bocah kang ndhugal bangêt. Kowe bakal dakpituturi, kapriye akale anggone gawe sêrik marang Agib, supaya dhèwèke ora manèh-manèh mbeda kowe kabèh. Yèn dhèwèke sesuk-esuk têka lan arêp dolanan karo kowe, kowe kabèh banjur padha ngadêga dadi sakalangan, ngubêngi Agib. Salah siji kudu muni mangkene: "Ayo padha dolanan, nanging siji-sijine kudu ngandhakake jênênge dhewe lan jênênge wong tuwane. Sing sapa ora gêlêm ngandhakake, ora kêna milu dolanan." (Ana candhake).
Kewan-kewan kang disêmbah bangsa Indu kang manggon ing tanah Indu iku, ana rong warna, yaiku sapi lan kêthèk. Ing kutha gêdhe-gêdhe, kaya ta Bombay lan Calcutta sapi-sapi padha diumbar, saba turut dalan sakarêpe. Wong-wonge ing kono padha angajèni bangêt, sanajana mlarat kaya apa, nanging manawa tumrap sapi mêsthi gêlêm kelangan lan bangêt anggone mêrlokake.
Pangonan kang bangêt disênêngi dening kewan-kewan mau yaiku pasar sayuran. Upama sapi mau digusah saka kono, banjur dianggêp ora ngajèni, sarta dianggêp nyêbal tatacara. Wong kang durung ngêrti nyang cara-carane tanah kono, mêsthi ngira yèn pasar iku pasar kewan, dudu pasar sayuran, awit kêbak sapi.
Kabèh sapi ing kono, anggone mangan sajrone sêtaun kira-kira êntèk 300 milliun rupiyah, wah ora sêthithik ya cah?
Upama ana sapi têturon ana pinggir dalan, babar pisan ora ana wong wani nggusah, malah aluwung mênêngah anggone padha lumaku nyang panggonan kang rame akèh motor lan tram, tinimbang karo ngregoni palerenane si sapi.
Akèh bae wong-wong saka tanah liya, kang durung ngêrti nyang tatacarane wong-wong Indu, banjur nggusah kewan mau kang lagi ngaso. Iku andadèkake nêsune para wong-wong ing kono, banjur dikrubut nganti dadi tiwase.
Anuju sawijining dina ana sapi lagi turu ing têngah dalan, kabèh têtunggangan, kaya ta motor tram lan liya-liyane banjur kêpêksa diêndhêgake ora kêna nêrusake lakune.
Ora sapine thok sing dipundhi-pundhi, nanging tlethonge uga kanggo tambahtamba. sawêrnaning lêlara. Kêrêp bae wong-wong kang wis lara bangêt banjur digosoki nganggo tlethong mau.
Kêthèk uga kewan kang dipundhi-pundhi lan... ngrisèni bangêt. Anggone padha mundhi-mundhi miturut dongèng kang nyaritakake, manawa Dewa Rama, nalika arêp ngrêbut pulo Ceylon, ditulungi dening ratuning kêthèk, Ratu ing Ceylon iku jarene sirahe 16, kang upama dikêthok kabèh, ya bisa enggal thukul manèh. Dadi Dewa Rama rumasa ora bisa bakal mênang upama ora ditulungi dening kêthèk mau. Sabab saka kuwi wong Indu banjur mundhi-mundhi bangêt marang kabèh kêthèk sarta kêthèk-kêthèk uga padha ngêrti yèn padha diajèni, mulane ya banjur ora ana sing diwêdèni. Yèn wêruh panganan ana sangarêping wong, ya wani anjupuki sakêpenake ora nganggo menga-mengo sarta ora ana wong kang wani ngaru-biru. Samono pamundhi-mundhine wong Indu marang sapi lan kêthèk.
KARAMEAN NGURMATI PAMBABAR DALÊM INGKANG MINULYA PRINSÊS JULIANA
Bocah-bocah, mêsthine ing panggonanmu uga dianakake kêramean pêrlu
nandhakake manawa panjênêngane Ingkang Minulya Prinsês Juliana ambabar, dalan-dalan sanalika rame saha untabing wong ora karu-karuwan, dene parane ya mbuh padha nyang êndi.
Bu Mar nalika iku lagi ngombe wedang karo rama lan ibu Petruk lan lagi padha
tata-tata, milu bae kaya wong-wong mêtu saka ngomah mlaku-mlaku têkan Pasarbaru. Ing kono kabèh toko-toko dipajang sarwa èdi, mungguh cara Banyumas mêngkono "sêmangêr" bangêt. Murid-murid sêkolah gêdhe cilik pating
sliwêr nunggang sêpedha, ana sing padha nunggang motor, padha mênyanyi turut dalan, ketok gumbira bangêt, ora mung murid-murid bae, nanging nyonyah lan Landa-landa uga akèh sing mênyanyi nandhakake gumbirane. Dene ing ngarêp pura G.G. dianakake taptu. Untabing wong-wong ing dalan-dalan nganti wêngi tanpa lèrèn.
Kira-kira jam 12 ing klênthèng (ing Bêtawi ana papat klênthène kang gêdhe-gêdhe) uga disêmbahyangake lan
vakscholen. Wah ramene ta, wis ora karu-karuan. Bu Mar anggone ngadêg ndêlok bae ana rong jam dhewe.
Jam sanga banjur ndêlok mêrcon lan kêmbang api, nèk iki pangrasaku ya padha karo nalikane ana ing pasar Gambir.
Esuke jam 8 dianakake arak-arakan motor-motor kang dipajang (Bloemencorso). Cacahe ana 21, tumrape kutha Bêtawi iki kurang akèh. Sêlikur iji mau ora ana sing èlèk,
omah Minangkabau lan no. 2 wieg nganggo kroon.
Bagean Tionghoa sing entuk prijs no. 1, wujud sêsawangan kêbak kêmbang.
Bagean Arab sing entuk prijs no. 1, wujud unta, ditunggangi dening sawijining sheik, rupane gêdhe dhuwur kaya kingkong, kadhèrèkake dening para cèthi ayu-ayu, prijs no. 2, pyramide dalah wit palm.
Dene sing entuk hoofdprijs saka bagean Landa, wujud kaya kreta, sing nunggangi ana nonahe kang mênganggo
Tionghoa lan liya-liyane. Wah cêkake sing nontong apadene sing ditonton ketok padha gumbira kabèh.
Nèk wis kira-kira ana 3 mênit, viole têrus ngetokake lagu kaya "marsch", anggone njogèd dadi rame, polatane, jlalatan, tangane sraweyan, upama wong Amerikan mêsthi ngarani "hot".
Sajêgku urip aku lagi njogèd sapisan, amarga sing nanggap panggêdheku
gêlap, lali yèn aku ana ing Tanah Mlayu, rumangsaku ana ing Hawaii, sanalika têrus ngetokake "hula-hula dance," andadèkake gêr-gêrane wong-wong sing padha nonton, mangka ora sathithik. Jarene anggonku njogèd... "macêm ular" -sababak kira-kira ana 5 mênit.
Kasênêngane wong sugih ing Singapur kajaba dhangsah ing "Cabaret, nglangi ing swimming pools," lan sapanunggalane, ana manèh, ya kuwi... mabur. Aku ya mèlu... ngingêtake saka ngisor lan ngrungokake glêrênge motor-motor, ngangên-angên suk kapan aku bisa mabur kaya Gathutkaca.
Yèn ora ana ing gêgana anggone golèk "pastime" (buwang wêktu) ana ing sêgara, padha nunggang prau
Kasênêngan tumraping umum, sing disênêngi bangêt dening wong-wong gêdhe, cilik, nom, tuwa, lanang lan wadon ana ping 4 sêtaun, ya kuwi balapan jaran, dianakake dening "Singapur Turf Club". Kiraku saèmpêr balapan jaran ing Derby, nêgara Inggris, nganggo totohan dhuwit barang, ning sing olèh milu mung para wargane club bae. Anggêr "meeting" uga nganakake kaya lotre, saêlot rêgane 5 dollar, dene yèn nomêre jaran cocok, bisa olèh $ 25.000.- kanggo prijs No. 1.
Standstuin ing Singapur sing gêdhe dhewe jênênge "Botanical Gardens", mèmpêr "s' Lands Plantentuin" cilik-cilikan. Anggêr wong anyar "kota-kota" ing Singapur mêsthi digawa mrono dening sopire. Kadhingkala ing "Botanical Gardens" uga dianakake musik kanggo dangsah kaya ing standstuin-standstuin Tanah Jawa, sing main "military Band". Ana manèh kêbonan ing Singapur luwih, cilik, jênênge, "Alkaff Gardens", asrine lumayan, sing gawe wong Arab kêsuwur sugih, jênênge: Mr. Alkaff. Ing jêro kono ana tlagane
lan sêgawon mêmitran wiwit alit. Nuju satunggiling dintên sami ngenggar-enggar manah, rèhning sami ngêlih, kalêrêsan wontên pêksi gagak langkung nggondhol dhèndhèng; rèhning sêgawon punika ingkang kathah-kathah kadunungan watak julig, pramila kabêkta saking kawontênan ingkang makatên, lajêng tuwuh lan ugi migunakakên akalipun ingkang
gumuyu, mêsthi saya muwuhi brêgas lan cakrakmu, wah manèh kaimbuhan ulêsmu kang nyambèr lilèn.
Gagak ingkang kirang wêweka wau, sarêng mirêng pangalêm ingkang makatên wau, botên nyana manawi sadaya pangalêm wau ingkang kathah mawa pamrih, milanipun saking botên ngêrtosipun bab wau, manahipun tumuntên mongkog, sumêdya mituruti. Nanging kojur, dene nêmbe kemawon mangap, dhèndhèngipun lajêng dhawah, andadosakên bingahing para mitra kêkalih wau.
Nanging ndilalah kilap saking punapa. Dene watak ingkang julig kalawau ingkang kathah lajêng gêgandhengan kalihan
Kalêrêsan ingriku wontên singa (leeuw) ingkang pinuju langkung, lajêng pitakèn: "Lagi padha apa?"
Wangsulanipun mitra kêkalih, sami rêbat lêrêsipun piyambak-piyambak.
Singa lajêng criyos makatên: "Rèhne aku dhewe ora sumurup mulabukane, dadi aku sing wajib ngêdum kang kalawan adil, yèn ora nurut kowe kabèh bakal dakmangsa."
Mitra kalih lajêng miturut, kabêkta saking ajrih, singa lajêng ngêdum mawi timbangan (traju). Pundi ingkang awrat dipun cuwil, kamangsa. Makatên salajêngipun ngantos têlas. Mèh kemawon pun sêgawon lan kucing katut kamangsa pisan. Lah makatên kadadosanipun watak ingkang ambêg julig lan angkara-
bacc. ing. mech. Damir Paladinbacc.ing.mech.bacc.ing.mech.bacc. ing. mechuniv.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.
ekstensi binus ekstensi bl ekstensi buduluhur ekstensi esa unggul ekstensi fti jayabaya ekstensi indonusa ekstensi jayabaya ekstensi pancasila
penyayang kéwan ingkang luhur budinipun lan ugi saged dipunjagakaken lan ugi remen sanget kaliyan Hinata Hyuuga. Piyambakipun kagabung wonten ing tim 8 asuhanipun Kurenai Yuhi. Piyambakipun asalipun saking klan Inuzuka, ingkang migunakaken asu minangka sanjata ninja lan kanca anggénipun gelut kanggé anggota klan kasebat. Asu ingkang dados sahabatipun namanipun Akamaru. Sesarengan Akamaru, Kiba padatanipun mlampah-mlampah ing wayah enjing lan latian sesarengan. Kakalihipun saged ngatonaken jurus ingkang minangka gabungan ingkang ampuh sanget kangge ukuran genin nalika tarung nglawan Sakon-Ukon.[2]
oldid=1078271"	Kategori: AnimeKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.03, 3 Sèptèmber 2016.
Kraton NIDA Rooms Pantai Indah Emporium Pluit NIDA Rooms Margo Utomo Kraton
Budidaya murih amêwahi kamajênganing nagari dalah têtiyangipun, ing Surakarta wontên satunggiling gêdhong kangge taman pustaka Bibliotheek sarta kangge musiyum, inggih punika pasimpênan barang kina warni-warni lan sapanunggilanipun. Punapa malih buku-buku wau inggih kenging kasambut dhatêng sintên ingkang sami kêpengin maos.
Pantês Sinudarsana, Margatama ing Dhusun Grabag
Rêdi Mrapi tiningalan saking kantoran Margatama.
Margatama punika, namininipun griya yêyasanipun tiyang sadhusun, kangge kantoranipun lurah akanthi pangudinipun ingkang wêdana ing dhistrik ngriku. Dene sêdyanipun badhe angudi mamrih raharja lan tata têntrêming dhusun. Minggahipun dadosa tambahing sarana kêrta lan têntrêming praja, lan nyambut damêl sêsarêngan kalihan babagan punapa kemawon ingkang botên anrajang wèting agami lan nagari. Kantor wau kabikak nalika tanggal kaping 22 April 1928 dening ingkang wadana ing dhistrik ngriku. Mapanipun Margatama amilih panggenan ingkang mikantuki sangêt (kuciwa dene botên sagêd ngintunakên portrètipun), sasampunipun Margatama dandos ingkang langkung prasaja, kataman dening sumêblaking langit. Soroting surya kêraos anggatêli, nyasmitani kados panguwuh-uwuhipun alam dhatêng para manungsa ngriku murih sami sêsalaman kalihan pun Margatama. Toko-toko, lan ing pêkên, kêtingal sêpên. Griya-griya ing pakampungan kathah ingkang minêb, jalaran têtiyangipun sami
amrêlokakên dhatêng ing Margatama. Punapadene malih tamu-tamu para luhur, dalah ingkang saking sanès apdhèling inggih botên kirang. Binarung
pambagya dhatêng Margatama saumumipun. Kintên-kintên jam 10 ingkang wêdana ing ngriku amêdhar sabda mênggah babad-babad lan pikajêngipun Margatama, sarta amrayogèkakên dhatêng ingkang gadhah kantor Margatama anêrang-nêrangakên maksud punika kanthi sakatogipun. Ki juru kantor Margatama botên badhe kewran tindaking Margatama waton angsal pangayomaning
wontênipun ada-ada sadhèrèk dhusun sami purun tumindak yasa griya kantoripun piyambak, lan kêrsa dalêm sagêda enggal dipun tulad dhatêng sanèsipun dhusun. Dumugi ing ngriki suka sukuring para kawula winakilan ing aturipun sabarisan putra-putra murid Tionghoa Uwèkuwan, ngangge lagu Sing In sinêsêlan lagu-lagu Indhonesia, ingkang sajak raosipun angêlangut.
Jam 12 sami kaaturan dhahar kupat saha punar.
Jam 5.30 bibar, gumrênggênging tiyang kathah ingkang mêdal rêraosan: ngayawara, nanging miraos lan wigatos ugi. Endah-endah kayangapa sênênge wong padesan, manawa bisa yasa kantor dhewe,
saking rumaos kula awon sae, mênggah awon saenipun wau manut ingkang dipun glathe, yèn glotha-glathe ngabotohan, lêpatipun kawon inggih sasap, manawi glotha-glathe bêbakulan, lêpatipun bathi inggih katunèn. Mênggah ingkang badhe kula aturakên ing udyana ngriki, bab glotha-glathe nênanêm, mênggah têmbung glotha-glathe punika wau, pandamêlan ingkang botên dipun pasthèkakên wêwalêsipun (kocak-kacik) namung inggih gadhah raos pangajêng-ajêng, namung botên sangêt, mênggah anggèn kula nênanêm punika: sokur mêdal uwohipun, dene botên mêdalipun namung kecalan pandamêlan sanyèk.
Nalika môngsa labuh ingkang kapêngkêr punika, kula [ku...]
[...la] kengkenan tumbas wiji kacur (gambas) kalihan wiji pare dhatêng pêkên, dene wiji punika badhe kula tanêm wontên ing pakarangan kula, sarèhning wêdal punika môngsa labuh, dados tekad kula namung kocak-kacik, awoh inggih sokur, dene botên awohipun inggih botên dados punapa, jalaran sitinipun salaminipun botên nate katanêman barang-barang, aliyas bêra. Dene kula gadhah niyat makatên punika: sapisan namung ajrih dhawuhipun parentah, tiyang botên angsal ambêrakakên siti, kaping kalihipun kula asring maos buku-buku bab nênanêm ing pakêbonan. Mila kula lajêng glathe-glathe nênanêm wontên pakêbonan, lajêng wijinipun kacur (bêstru) kula tanêm ingkang watawis têbih griya, kula cêlakakên wit ingkang badhe kula angge rambatan. Wijinipun
tutupipun kula bikak, ing ngriku sampun katingal sami thukul mrajik, thukulanipun katingal lêma. Kula lajêng
krawus kônca èstri: barang durung karuwan nèk awoh bae wis ribut, tuwas ngêcèh-êcèh pring anu-anu... Lajêng wangsulan kula: E, ya bèn ta, mung tinimbang nganggur we ngapa ta, dene mêtu wohe ya sokur, dene kudu ora awoh ra ya êbèn, barang ora ngingoni we kok ribut, jênênge ora kapiran, mêngko lurahe rak ora upyêk dhawuh bae. Kocapa sarêng sampun mrambat, anjang-anjangipun kêbak plêg, lêngkangipun ngantos pêtêng kados dipun tarupi. Bêstru (kacur) ingkang kula tanêm ing kêbonan, ugi sampun mrambat angômbra-ômbra, sarêng sampun purun awoh, wohipun kenging dipun wastani ngêmohi, lumintu botên wontên kêndhatipun. Mangsuli bab anggèn kula nanêm pare ing lêngkang, sarêng sêkar lajêng mêdal pêntilipun, lajêng andadosakên muringipun kônca èstri jalaran uwohipun sanès pare, jêbul dados ce-
me, mila saprepetan godhong lan isinipun mèmpêr kalihan pare, mila anggèn kula nanêm punika botên malihan, pancèn klèntu wiwit tumbasipun wiji sampun klèntu wiji ceme. Sangking muringipun kônca batih witipun badhe kababad, lajêng kula pênging: aja ta aja, lah êmbok iya bèn ta, barang ora ngewuh-ewuhi we kok ribut, rak iya diantèkake dhisik. Sarêng sampun watawis sadasa dintên pêntilipun sampun agêng, panjangipun wontên satunggal satêngah kaki, agêngipun watawis sakempol, mila sangêt anggumunakên, sabab ceme punika adhakanipun namung katanêm ing siti parêdèn, tur botên dipun anjang-anjangi, namung dipun uja klalaran wontên ing siti, mila uwohipun namung alit-alit, tur cêlak-cêlak, lajêng kônca èstri nyobi mêndhêt satunggal, kangge ampas kêlan loncom, sarêng kula nêdha jangan punika
apa jare, gene wis pirang-pirang dina ora tuku iwak. Dados têtela ingkang gadhah raos kados gajih utawi nglisah punika, ceme punika wau. Lajêng sanès dintên malih kônca batih nyobi kangge kêlan sambêl gorèng, wah, raosipun tansaya katog, dipun sêmur inggih nyamlêng sangêt. Langkung-langkung dipun ocal kalihan ulam, lajêng raosipun eca kaping kalih, dados
rupinipun lan raosipun, lajêng sami tiru nanêm wontên ing pakêbonanipun, ceme punika kajawi wohipun, dalasan ujunganipun kemawon dipun angge kêlan inggih eca, mila kangge tanêman wontên pakêbonan lumayan sangêt, kenging kangge ambal bêtahing pawon, jalaran uwohipun tanpa kêndhat, môngka purun umur ngantos satunggal taun, mangke tirahipun katêdha lajêng dhatêng pundi purugipun, harak dipun sade dhatêng pêkên. Môngga sadhèrèk ingkang sami kagungan pakarangan taksih bêra,
Sampun jamak limrahipun sintên ingkang sampun ginadhuhan momongan (putra), raosing manah bingah sangêt, suka sukur ing Pangeran, dene pinaringan momongan ingkang badhe nyambêti lêlampahanipun. Langkung malih manawi putra wau walagang, bagas kasarasan, tanpa sakara-kara ngantos wanci dêmolan, saking bingahipun ngantos anjagi sampun ngantos putranipun kagol.
Kados punapa prihatosipun yayah rena, manawi putranipun kaparag ing sakit, anggènipun ihtiyar pados jampi, sanajan kanthi wragad, botên ketang-ketang, saugi sagêd maluyakakên putra. Yèn cara padhusunan utawi ing parêdèn (kabêkta saking dèrèng mangêrtos utawi pancèn kirang pitados dhatêng dhoktêr, dhukun pundi kemawon dipun srayani). Manawi sakitipun dados lantaran ajaling putranipun, saking sangêting prihatos, ngantos kêkitrang kadyangganing
Mênggah sajatosipun para sêpuh mrihatosakên putra punika, botên kok namung manawi kataman ing sêsakit kemawon. Sanadyan putra bagas kasarasan, salêbêtipun sênêng marêm nyawang anak, nanging ing batos ngraosakên prihatos. Ngulir nalar pados rekadaya, kadospundi sagêdipun anak sampun ngantos dados mêngsahipun tiyang sêpuh, kados ingkang sampun kêrêp dipun sumêrêpi. Tiyang sêpuh sisah sangêt, labêt saking pokalipun anak. Tarkadhang ngênês, utawi wêntala nyebratakên putra. Têtêp anak anggadho atine wong tuwa.
Para sêpuh ingkang mrihatosakên badhe kêdadosanipun putra ing têmbenipun, punika wiwit putra cêmlewo, sampun ambêtahakên panggulawênthah sagêdipun putra sampun kenging rubeda lampahipun anggène ngudi jangkanipun yayah rena dalah putranipun. (awit limrah tiyang punika ênèm sêpuh dalah lare pisan, sami nyirik dhatêng cilakanipun ngagêsang inggih punika, nglampahi kamlaratan).
Sok ngatêna ingkang nama mrihatosakên putra punika, nindakakên panggulawênthah dhatêng putra sagêdipun nêngênakên lampah ingkang kanthi tatakrama. Lakar inggih makatên. Dados têrang para sêpuh ingkang sêpên raos anggulawênthah putra punika têtêp badhe mijèni parapabênipun yayah rena lêlawanan kalihan putra piyambak. Dene kêlacutipun manawi dipun têtah para sadhèrèk, klèntuning panggulawênthah, inggih kirig-kirig nyelaki, tarkadhang dados sêrêngipun, kawêdhar ginêmipun: bocah dinak-nakke ora ngrumangsani, digêdhèkake nganti sêmono, pamalêse nyang wong tuwa yèn dikandhani utawa dikongkon, wani ngêmprêti, kurang ajar, besuk tuwa manèh bisaa nyuwargakake [nyuwar...]
[...gakake] wong tuwa. Lho, rak mêsakakên para sêpuh ingkang makatên punika, kajawi rumaos kuwasa, ngawontênakên anak, rak sawênang-wênang anggarap gadhahanipun piyambak, tur lajêng botên sumêrêp ing wirang isin. Sangsaya anakipun, jangji ingkang nyawang gadhah raos (ngèlmu panggulawênthah) tumut ngêrês manahipun. Sêpuh ingkang makatên punika, nêtêpi ungêl-ungêlan: sêpuh sêpa sêpi sêpahan samun. Têgêsipun lêrês sêpuh nanging sêpa ginêmipun, jalaran sêpi ing panggulawênthah (botên gadhah prihatos) sêpahan samun, punika kacihna tilasanipun, (sêpahan) nalika nèmipun inggih samun (sêpên) ing panggulawênthah (anggêga kajêngipun piyambak), yèn wontên ingkang anjêlir-anjêlirakên, malah sok dipun jawab, tur sajawab-jawabipun sajak ngece. Cobi kula larasipun. Lah, kula dèrèng nate mangan sêkolahan, kalihan malih, anak kula niku pancèn lare nakal. Upami bisa olèh sèrtipikat, tur sagêd dados priyayi (cêkêl gawe) sêg dadi carik desa mawon, pun lali têng wong tuwa. Lho, rak malah panjang-panjang. Suprandosipun, asring criyos mrihatosakên anak, nanging manawi pados bêtah, kangge garan supados angsal. Sanadyan badhe kangge piyambak. Mila prayoga sampun kêrêp-kêrêp sêsrawungan kalihan brayatan ingkang makatên punika, mindhak nulari dhatêng kukuban panjênêngan piyambak. Dene manawi
Barèsipun ingkang kasinungan raos panggulawênthahing putra, punika botên ngêmungakên para sêpuh angsal wulangan saking sêkolahan. Tênèh jamanipun dèrèng mratah wontênipun sêkolahan, sami sêpên panggulawênthah.
Môngka jaman wingi-wingi inggih sampun tumindak, namung kemawon cacahipun ingkang mrihatosakên (anggulawênthah) putra, yèn katandhing jiwanipun, kontit. Jalaran kêtungkul ing kasênêngan, dhasar sarwa mirah kabêtahanipun ngagêsang, sangsaya ingkang gadhah panguwaos (priyantun). Dene ingkang nindakakên wau kêjawi ingkang mêmpêng sangêt, inggih ingkang pinuju apês gêsangipun.
Kanggenipun sapunika ingkang sami mrihatosakên dadosipun putra ing têmbenipun:
Ha. Golongan ingkang pancèn sampun tinarbuka [tinarbu...]
[...ka] saha kasêmbadan, rèhning rumaos botên gadhah wêkdal kangge ngawat-awati putra (kathah pêdamêlanipun, pancèn jamanipun kêdah tumandang damêl), putra wiwit umur 5 taun, tarkadhang kirang sampun kapêthal, kapasrahakên dhatêng juru ngopèni lare (ingkang kathah bôngsa Walandi). Salajêngipun ngantos sêkolah, wangsulipun sampun angsal diplomah trus nindakakên padamêlan.
Na. Ingkang rumaos kirang santosa mragadi, dipun wêngku piyambak, sanajan badanipun piyambak sarwa-sarwi cumpèn, nanging jangji putra sagêd kalampahan sêkolah kanthi cêkap ubarampenipun, sampun narimah, idhêp-idhêp manjing tirakatipun. Dene botênipun sagêd mêngkoni, kabêkta saking papan padamêlanipun, lajêng dipun ungsêl-ungsêlakên pondhokan kanthi bayar têdha samurwatipun.
Ca. Têrkadhang anak dipun ngèngèrakên (dipun titipakên) dhatêng priyantun ingkang sakintên sagêd nulungi dadosipun anak.
Tuwin sapanunggilanipun ingkang tumuju anggulawênthah lair batosipun. Lair anjagi sêgêr kuwarasaning badan, batosipun anjagi supados kathah ing kasagêdan utawi kawruhipun. Mila mratahipun sêkolahan ingkang ngantos mapan ing padhusunan saha parêdèn punika, ingkang kathah-kathah muridipun ingkang junjung ugi lare-lare ingkang pancèn dipun rêmbagi tiyang sêpuhipun. Dados têrang sanadyana sadhèrèk ing parêdèn saha padhusunan, ingkang baku gadhah raos mrihatosakên anak, dados lan bingahipun, dene ing sacêlakipun wontên pamulangan. Ing pangangkah sanadyana lare ngrêdi utawi lare dhusun ugi gadhah kasagêdan saking pamulangan. Tiyanga tani sapanunggilanipun ingkang asli dhusun tuwin parêdèn, ingkang sampun tamatan saking pamulangan, wujudipun saha solahbawa sarta ginêmipun botên beda kalihan lare kitha (nagari). Dene yèn katandhing kalihan tangganipun ingkang botên sêkolah wujudipun prasasat Radèn Sumantri kalihan Sukasrana. Mila wontênipun pamulangan, têtêp: kudhi pacul singa landhêpa. Têgêsipun, sanajan lare ngrêdi nanging pêngpêngan sakolahipun. Damêl ebahing manahipun lare
Tumraping bôngsa Jawi ingkang taksih nyokot sangêt dhatêng kajawènipun, bab riyalat punika têsih dipun têngênakên sangêt, ing ngriki angrêmbag bab riyalat, riyalat punika namaning satunggiling lêlampahan ingkang botên sok tiyang kaconggah nindakakên, dene panunggilanipun têmbung: tirakat. Riyalat utawi tirakat wau botên magêpokan kalihan babagan agami.
Ing sawênèhing tiyang ingkang nindakakên lampah riyalat wau sok kathah ingkang kalèntu ing panganggêp, dhokipun dhatêng anggêp gugon tuhon, têrangipun makatên: kulinanipun tiyang nglampahi riyalat punika manggèn wontên pakuburan, sangandhaping kajêng agêng, candhi-candhi, sela agêng tuwin sapanunggilanipun, môngka tumindakipun wau kanthi dipun sranani lampah ngêngirangi nêdha utawi tilêm, anandukakên kalêpasaning pambudi, pramila inggih sok katurutan punapa ingkang kaèsthi, kados ta: kêpengin sugih (kados cariyos ing buku Sarimulya wêdalan Bale Pustaka), kêpengin mindhak pangkat, laris sadeanipun, kêpengin angsal bojo ayu tuwin sapanunggilanipun, kalêksanan. Ingkang makatên wau sok kaanggêp manawi ingkang sagêd anuruti panêdhanipun punika ingkang ambaurêksa kuburan, kajêng agêng utawi candhi wau. Pramila panggenan ingkang kangge papan tirakat wau lajêng pinuja-puja, pinundhi-pundhi, saking tumularing pawartos lajêng kawastanan pundhèn. Rèhne sampun nate nuruti panêdhanipun tiyang tirakat ing ngriku, sabên dintên Sênèn utawi Jumuwah Lêgi, cêkakipun sabên dintên ingkang katamtokakên asring dipun wilujêngi tuwin dipun kurbani potong gurung menda utawi lêmbu, apêsipun ayam. Lo ingkang makatên punika rak nama ambucal bôndha ingkang tanpa tônja, têmah anambahi kaborosan.
Lawanging guwa panggenanipun tiyang nêja tirakat.
Môngka ingatasipun tiyang Jawi bab tirakat punika pancèn taksih limrah katindakakên, dados botên ambucal dhatêng namaning Jawi. Dhasar wiwit kina-makina bab punika dipun têngênakên sayêktos, kaupamèkakên minôngka piranti panggrendaning manah. Nyatanipun sadhengah tiyang ingkang karêm ngêngirangi nêdha tuwin tilêm sagêd wêning budinipun, padhang manahipun, mênêp pikiranipun. Wêninging
wêwarahipun para luhur ing kawruh marahakên manawi cipta punika gumana (maujud), dados yèn makatêna tiyang tirakat lajêng katurutan pikajênganipun wau têrang bilih botên kok saking pikantuk parmaning kiyai setan utawi dhêmit ingkang ambaurêksa kajêng tuwin candhi, ananging saking kamurahaning Pangeran ingkang sajati. Pramila botên prêlu ingatasipun tiyang tirakat lajêng dumunung sangandhaping kajêng agêng utawi pakuburan ingkang kêtêl rungkut cêpak ing kacilakan saha anggugu barang ingkang botên thuk-pinêthuk ing akal, punapa malih ambucal sakathahing bôndha ingkang kirang tumônja wau.
Minôngka panutuping karangan punika kula botên kok mêmancah utawi nyênyampahi dhatêng para ingkang ahli tirakat, ngluhurakên panêpèn utawi pundhèn, jêr prakawis punika gumantung ing tekadipun piyambak-piyambak, èsthining
gagasan kula ingkang makatên punika sangêt tarênyuh ing manah dene kula asring mirêng pawartos wontên sawênèhing tiyang nêdya tirakat dhatêng rêdi tuwin wana-wana satêmah manggih
Anggung ngèsthi karsaa angrênggani.§ Karangan ing nginggil punika pikajêngipun: angaturi pèngêt dhatêng para maos, langkung malih dhatêng para ahli tirakat, sampun ngantos kalintu sêrêp utawi kalintu ing panganggêp, ingkang jogipun dhatêng gugon tuhon tuwin sampun ngantos ambucal bôndha ingkang tanpa tônja. Sampun tamtu kemawon pêpèngêt punika namung tumrap dhatêng para sadhèrèk ingkang taksih cotho ing budi, sagêda angsal pêpadhang sawêtawis, ingatasipun bab lampah tirakat. Red.
Pêksi punika limrah dados kasênênganing tiyang, wontên ingkang dipun pêndhêt saking ungêlipun, kados ta kutut, putêr, blastêr, dêrkuku tuwin sanès-sanèsipun, punika panitiking awon sae mêndhêt saking swara, awit awon saening swaranipun sagêd angindhakakên rêgi. Wontên ingkang mêndhêt saking saening warni tuwin ocehanipun, kados ta pêksi nori, bayan, podhang tuwin sanès-sanèsipun. Pêksi sadaya wau limrahipun sami dipun dèkèk ing sêngkêran.
Limrahipun ing tanah Jawi, pêksi punika agêng-agêngipun: gagak, wolung, nanging tumrapipun ing tanah sabrang, pêksi ingkang agêng punika warni-warni. Kacariyos ing tanah Aprikah wontên pêksi agêng, ingkang dipun wastani pêksi unta, wontênipun
manggènipun wontên ing sagantên wêdhi. Dene pêksi wau ingkang dipun pilaga wulunipun. Tumrap ing tanah Jawi ngriki taksih awis ingkang sumêrêp, limrahipun namung wulunipun ingkang kêlimrah kangge bulu-bulu.
Dene pêksi agêng ingkang sampun kasumêrêpan wontên ing tanah Jawi ngriki, ingkang kathah pêksi suwari, dene pinangkanipun saking tanah Papuah. Mila ing ngriki prêlu kacariyosakên sakêdhik, mênggah kawontênanipun pêksi wau.
Pêksi suwari jalêr èstri saha piyikipun.
Pêksi suwari punika ingkang agêng, katogipun sagêd ngantos sapêdhèt, inggilipun ugi samantên, ingkang sampun warog, wulunipun cêmêng, kados bobat kakên, ing sirah kados mawi cènggèr, ing dhadha wontên gandhul-gandhul kados gajih kêthukulan wulu panjang ugi kados bobat. Dene ingkang èstri beda sakêdhik, cêmêngipun kirang utawi ragi alit.
Pêksi wau kêtingal buntut kemawon, nanging sajatosipun kêsit, manawi wontên ing wana kêtingalipun namung kados ayam saba, nanging manawi kasumêrêpan ing tiyang lajêng lumajêng, plajêngipun rikat sangêt, mila awis sangêt tiyang sagêd nyêpêng pêksi suwari agêng taksih gêsang-gêsangan, kajawi kêsit, pêksi wau ugi rosa sangêt, tuwin nyamari. Dene ingkang nyamari punika manawi anjêjak, tiyang manawi kêjêjak tamtu katiwasan. Ingkang dados têngêranipun manawi nêpsu, pêksi wau lajêng kêtingal lincik-lincik kalihan ambêkos, anggènipun lincik-lincik wau sajatosipun badhe ngancang-ancangi. Manawi sampun makatên punika tiyang kêdah prayitna, sarta manawi badhe dipun sanjata sampun saking ngajêng, awit ing dhadha wontên balungipun ingkang santosa sangêt, manawi mimis awon-awonan kemawon, dèrèng tamtu sagêd pêjah.
Tiyang ingkang sagêd angsal pêksi suwari gêsang punika namung manawi nuju sagêd nyêpêng ingkang taksih alit, awit manawi ingkang taksih alit, punika janji kenging dipun jegal, lajêng dhawah, gampil lajêng dipun srimpung.
inggih pados tiganipun, dipun têtêsakên piyambak. Tigan wau agêngipun kalih tigan banyak, pating trutul ijêm, cangkangipun kandêl. Dene caranipun nêtêsakên makatên: tigan wau dipun buntêl ing gombalan lajêng dipun dèkèk ing
dipun tindakakên ngantos lami, mangke manawi dumugi wancining nêtês, tigan wau lajêng anjêblug mêdal piyikipun, agêngipun sampun sami kalihan ayam kêmanggang, wujudipun jêne lorèk-lorèk, kenging dipun têdhani uwos.
Salugunipun pêksi suwari punika pakanipun gampil sangêt, punapa kemawon purun nêdha, malah manawi sampun agêng, manawi nuju kêluwèn purun nguntali sela.
Pêksi suwari manawi taksih alit kenging dipun umbar kemawon, nanging manawi sampun ragi agêng kêdah dipun dèkèk ing kandhang, awit nyamari, sumêrêp punapa-punapa lajêng dipun untal. Saya manawi sampun birai, asring nêndhangi punapa-punapa.
Mênggah pêksi suwari punika limrahipun botên dados ingah-ingahanipun tiyang limrah, kajawi namung dados ingah-ingahan wontên ing kêbon binatang tuwin dados ingah-ingahanipun tiyang sugih, awit mênggah damêlipun botên wontên tuwin botên ngêdalakên nipkah, salugu namung dados sawangan tuwin anèh-anèhan.
Gambar punika amratelakakên mênggah kawontênanipun sela dhukun, ingkang pinundhi-pundhi saha panggenan kangge milujêngi brama, wontên ing sacêlakipun Cêmara Lawang, Ngadisari.
Ing Kajawèn ngriki kados sampun asring ngêwrat karangan bab kamajênganipun wanita Jawi. Sanadyan kamajênganipun wau dèrèng sagêd anyamèni dhatêng para wanita bôngsa kilenan, ananging nitik kawontênanipun samangke punika, kados sampun kanyataan, bilih para wanita botên sami purun kantun dhatêng para priya, tôndha yêktinipun: ing pamulangan punapa kemawon ing tanah Jawi ngriki, kenging katamtokakên mêsthi wontên muridipun èstri, kajawi ta ing pamulangan-pamulangan ingkang lugu namung tumrap murid jalêr kemawon. Kajawi punika ugi sagêd katitik saking tuwuhing pakêmpalan wanita warni-warni, ingkang sêdyanipun maligi namung badhe angajêngakên warganipun miturut jamanipun, kados ta: pakêmpalan Wanita Utama ing Ngayogyakarta, Rukun Wanodya ing Batawi, lan taksih kathah malih tunggilipun. Bab kawontênanipun pakêmpalan Wanita Utama, ing Ngayogyakarta sampun marambah-rambah kawêdharakên wontên ing udyana Kajawèn ngriki, bab kawontênaning pakêmpalan Rukun Wanodya ing Batawi, sanès dintên badhe kaandharakên sawatawis. Dene ingkang karêmbag wontên ngriki samangke, inggih punika pakêmpalan wanita ing Batawi, ingkang kawastanan: Pangasah Budi.
Para wanita liding pakêmpalan Pêngasah Budi, pimpinanipun Radèn Ayu Sutinah.
Mênggah adêging pakêmpalan kasbut nginggil, punika kirang langkung sawêg wontên 6 utawi 7 wulan.
Ing sakawit ingkang gadhah ada-ada angadêgakên pakêmpalan wau, inggih punika: Radèn Ajêng Sutinah, klèrêk ing kantor Bale Pustaka Wèltêprèdhên. Dene sêdyanipun pakêmpalan Pangasah Budi, punika kados sampun cêtha saking têgêsing têmbung, inggih punika: anglêlantih budinipun. Ingkang makatên wau amila kapara nyata, amargi para warganing pakêmpalan wau tansah ambudidaya tuwin anyinau kagunan warni-warni, ingkang migunani tumrap kaprêluwaning para wanita, kados ta: padamêlan tangan, upaminipun kemawon: nyulam, ngrenda lan sasaminipun, tuwin anyinau adamêl pangangge modhèl-modhèl.
Sêkar-sêkaran minôngka gumbiraning manah ingkang kapitontonakên sêtèlêngan Pêngasah Budi.
Malah dèrèng dangu punika pakêmpalan mitongtonakên angsal-angsalaning pandamêlanipun para warga wontên ing griya pakêmpalaning para mudha Indhonesiah ing Kramat, Wèltêprèdhên. Miturut pawartos, angsal-angsalanipun sae sangêt, lan 25% saking angsal-angsalaning panyadenipun sêkar-sêkaran damêlaning para warganipun, punika kadarmakakên dhatêng sêtudhèn tênpon.
Sanadyan pakêmpalan wau umuruipun prasasat kenging dipun samèkakên kalihan umuripun jagung, saking kêncênging manah saha iyêging
warganipun, sampun sagêd mitongtonakên angsal-angsalaning pandamêlanipun ingkang sae saha èdi-èdi wau dhatêng tiyang kathah, tuwin sampun sagêd mêthik wohipun.
Ingkang punika Kajawèn tansah amêmuji, mugi-mugi pakêmpalan Pangasah Budi sagêda widada ing salajêngipun, saha amêwahana kamajênganipun para wanita Jawi, punapa malih amêwahana tata raharjaning jaman.
Petruk : Ora Kang Garèng, mara aku critanana, mungguhing têmbung priyayi. Kuwi panêmuku kalane isih cilik karo barêng gêdhe tuwa kiyi, têka beda têmên. Nalikane aku isih cilik, rumasaku wong dadi priyayi kuwi kangelan bangêt, barêng aku gêdhe tuwa kiyi, dadi priyayi sajake têka kêpenak têmên. Tandhane bae, nalika aku isih cilik manawa kabênêr anjajan ana ing dalan, banjur bae ana sing ngunèni: Ih, anak priyayi kathik ngiras ana ing dalan, têka ora wêruh saru têmên, utawa nèk aku penekan, jarene: anak priyayi kathik trincak-trincik penekan, têka ora beda karo bocah urakan. Cêkake ora kêna nglakoni kliru sathithik, mêsthi banjur diundhat-undhat anggone dadi anak priyayi. Kang mangkono mau aku banjur anduwèni gagasan, yèn wong dadi priyayi kuwi pancèn iya abot têmênan. Ananging barêng aku tuwa kiyi, têka banjur malih babarpisan panêmuku mau, awit apa bae sing ginagas kapenak, brêgas, lan sapadhane, têka dadi duwèking priyayi, kaya ta: turu awan, jarene: wong priyayi, mangan nganggo
pikir kaya mangkono kuwi, mulane critakna nyang aku, mungguh sing diarani priyayi kuwi apa.
Garèng : Wiyah, kowe mono, ana bae sing tansah kok canthulani. Mungguh sanyatane tumrape jaman saiki, nèk rumasaku, sing kêna diarani: priyayi, kuwi têlung rupa, yaiku 1e para sing kawisudha dening pamarentah katêtêpake dadi priyayine, kuwi kabèh jênêng priyayi. 2e Para trahing luhur, lan 3e sadhengah uwong kang anduwèni wêwatêkan priyayi.
Petruk : Mêngko sik, Rèng, sadurunge aku pitakon ing bab-bab kang gêgayutan karo calathumu mêntas kiyi, aku arêp takon dhisik, sababe apa, kok ditêmbungake: priyayi, têka ora anjukuk têmbung liya-liyane bae, kaya ta: sêmayi upamane.
Garèng : Hus, kurang ajar, nèk sêmayi kuwi rak bangsaning enak-enakan, yaiku bangsaning gêmbrot, sing dielingi kok mung bangsaning untal-untalan bae. Anane têmbung priyayi, kuwi aku dhewe sabênêre ora pati ngrêti, sabab rupa-rupa kang padha anjarwani. Ana sawênèh sing duwèni panêmu, kang aku ora pati mathuk, mangkene :
jarene têmbung priyayi utawa prayayi, kuwi saka pra = pro = voor = ngarêp, lan yayin (Sanskrita: yayin) kang anduwèni laku, saka wod ya = malaku. Dadi priyayi kuwi surasane: kang anduwèni laku ing ngarêp, yaiku panuntun.
Petruk : Nèk rumasaku, surasa kang mangkono kuwi kok rada mathuk, mula iya mangkono priyayi kuwi tansah didadèkake pangarêp, aku dhewe kêrêp mênangi, apa manèh nèk kabênêr panggonane lurah bawahe, nèk ana tayuban, mêsthi olèh sampur dhisik dhewe.
Garèng : Lho, kok banjur salah wèsêl. Sing diarani dadi pangarêp, kuwi ora kok banjur kalane ana tayuban, ananging sing dikarêpake mangkene: samôngsa ana kasusahane utawa ruwêt rêntênging bawahe, iya priyayi kuwi sing wajib amikir lan dadi wêwakile, supaya bisa gawe slamête.
Petruk : E, hla, dadi klèru diwôngsa aku kiyi mau, dak arani nèk kabênêr ana ing sênêng-sênêng priyayi kudu tansah ana ing ngarêp, kaya ta: ana ing tayuban ngibinge dhisik dhewe, nèk kabênêr gêndhurèn, dilungguhake ana ing ngarêp dhewe aliyas ana ngisor talang, jêbul-jêbul nèk ana rêkasane iya kudu mangarêpi. Yak, iya ora kêpenak dadi priyayi kuwi, dhing.
Garèng : E, la iya dhinês, nèk pancèn miturut apa mêsthine wong dadi priyayi kuwi mula iya abot, amarga pamarentah nganakake priyayi, prêlune kanggo angrêksa utawa anyumurupi apa sing dadi kaprêluwane wong cilik, kang padha wajib diadili, dadi ora kaya paribasan saiki: wong cilik kanggo kaprêluwane wadana, nanging priyayi kang kanggo kaprêluwane wong cilik.
Petruk : Nèk mangkono, upamane ana priyayi ngêdir-êdirake kaluhurane, kuwi iya ora apik bangêt.
Garèng : Nèk jênêng ngêdir-êdirake, pancèn iya ora apik, amarga sawijining titahing Pangeran, kuwi kudu tansah ngèlingi, yèn sakabèhing kaluhuran, kasugihan, kamuktèn, lan sapadhane, kuwi mung ginadhuhake bae marang manusa, dadi karêpe: nèk ora kabênêran, sok bisa dijabêl marang sing Kuwasa manèh. Padha bae karo bubul sing digadhuhake nyang kowe, sanajan kok eman dikayangapa, iya bi...
Petruk : Kurang a...jar, wadi nguwong kathik disorahake. Ora Rèng, nèk aku kok ora mathuk dhing kambi omongmu kiyi, sabab nèk priyayi kuwi ora banjur nêtêpi kaluhurane, wis tamtu bakal rê...muk: jalaran wong bawahe iya banjur ngrèmèhake karo prentahe.
Garèng : Lho, salah wèsêl manèh, sing tak arani ora bêcik mau rak anggone ngêdir-êdirake kaluhurane, nèk nêtêpi kaluhurane kuwi wis dadi kuwajibaning priyayi. Dadi priyayi kudu ambêg luhur. Dene kang diarani ambêg luhur [lu...]
[...hur] kuwi tumraping priyayi,
kêndho, mundhak dibêbodho. Aja gumluwèh, mundhak kawêlèh, lan sapiturute. Cêkake ambêg luhur kuwi laku kang ngati-ati bangêt, mula sabênêre pancèn dadi wajibing priyayi. (Badhe kasambêtan)
Korèspondhèn Kajawèn suka pawartos kados ing ngandhap punika: benjing tanggal kaping 24-28 wulan Juni ngajêng punika, pakêmpalan Yong Yapa bagian padpindhêr pang Surakarta, badhe angwontênakên konggrès agêng manggèn ing kitha Surakarta. Programah lampah-lampah sapunika sawêg karancang.
Rawuhipun kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur jendral ing Surakarta benjing tanggal kaping 21 Mèi punika, ugi badhe têdhak dhatêng Klathèn miyos Kartasura, parlu mariksa barang-barang utawi yêyasan ingkang wigatos tumrap ing apdhèling Klathèn. Wêkdal punika para punggawa paprentahan ngriku sampun iyêg wiwit anindakakên padamêlan wajibipun piyambak, nata pêpasrèn ing margi-margi sapanunggilanipun ingkang minôngka badhe kangge pahargyan.
Tuwan H. Sutadi up rêdhaktur sêrat kabar Darmakôndha ing Surakarta, wiwit tanggal sapisan Mèi punika lèrèh saking padamêlanipun ngêmudhèni sêrat kabar wau, amargi parlu nindakakên padamêlan tumrap kuwajibanipun lid polêk rad. Gêgayutan kalihan padamêlan lid polêk rad wau salêbêtipun pitung wulanan ingkang badhe kalampahan, Tuwan H. Sutadi badhe manggèn wontên ing Batawi lajêngan. Wondene ingkang nindakakên padamêlan up rêdhaktur sêrat kabar wau, sapunika R.M. Sudarya Cakrasiswara sawêg dumunung wakil.
Jawi warni-warni, manggèn ing pandhapi kabupatèn Wanagiri mawi mupu bayaran, angsal-angsalanipun yatra saking para ningali badhe kadarmakakên dhatêng kasangsaran banjir ing bawah Mangkunagaran.
apdhèling Wanagiri, sapriki sawêg sawatawis taun laminipun, sampun sagêd ngêdalakên asil kathah tumrap dhatêng têtiyang tani ingkang gadhah lêmbu èstri Jawi sami kapatilakên dhatêng lêmbu pamacêk wau, turunipun sagêd mindhak dados rêgi awis bilih kasade. Pêpandhinganipun upami lêmbu Jawi namung rêgi 25 nyêngkanipun 30 rupiyah, bilih turunan saking lêmbalêmbu. pamacêk wau sagêd pajêng 40 dumugi 50 rupiyah.
Kas dhusun ing apdhèling Klathèn, punika sami-sami apdhèling, tumrap nagari Surakarta kapetang agêng piyambak, kawarti ngantos atusan èwu gunggung kêmpalipun, nanging pangagênging parentah ngriku dèrèng wontên panggalihan angwontênakên lêmbu-lêmbu pamacêk ing dhusun-dhusn, mênggah dipun wontênana têmtu sagêd murakabi ugi dhatêng têtiyang tani wawêngkonipun apdhèling ngriku, amargi wontênipun lêmbu-lêmbu Jawi ing apdhèling Klathèn katingal kathah katimbang ing bawah Wanagiri.
Kala dipun wontênakên eksamên ingkang pungkasan ing pamulangan P.J.S. ing Ngayogyakarta, ingkang sami tumut anêmpuh eksamên wau sadaya wontên murid 19 antawisipun lare samantên wau ingkang angsal eksamênipun wontên lare 16, dene murid pribumi ingkang mênang eksamênipun inggih punika: tumrap Bouwkunde Sudada. Tumrap Waterbouwkunde 1 Radèn Paraton, 2. Parimin, 3. Radèn Parduli, 4. Mas Itaya, 5. Samud, 6. Mas Sutarsa, 7. Nyaman, 8. Suamuji, lan 9. Sumadi. Anggènipun anampèkakên dhiplomanipun kadhawahakên ing tanggal 5 wulan punika, jam 10 enjing.
Pakêmpalan P.N.I. (Perserikatan Nationaal Indonisia) apdhèling Mataram ing Ngayogyakarta, ingkang dipun pangarsani dening Mr. Suyuni, nalika ngawontênakên parêpatan ingkang kantun punika, sampun adamêl karampungan badhe ambikak satunggiling kursus tumrap warganipun, botên watawis dangu malih pakêmpalan wau badhe ngêdalakên kalawarti.
Sêrat kabar A.I.D. martosakên: ing siti ingkang dipun kintên mêdal lisahipun, gadhahaning Koloniale Petroleum Mij. ing Palembang, sampun kapêndhakan wontên tukipun lisah patra, ingkang sadintên sadalunipun sagêd ngêdalakên lisah 1000 ton.
Wontên kabar, bilih Radèn Jayaarjasa, abdi dalêm wadana ing kasultanan Ngayogyakarta kangge sawatawis môngsa, samangke kawisudha dados wadana pulisi ing Ngayogyakarta.
Kala dintên Sênèn ingkang kapêngkêr punika, ing sacêlakipun Sêtoplas, Cibuwa, wontên tiyang èstri sêpuh, ingkang kalêrês lumampah ing sauruting margi sêpur, kêplindhês ing sêpur ingkang dhatêng saking Labuwan. Tiyang èstri wau sanalika punika pêjah.
Saking pambudidayanipun para pangrèhing pakêmpalan: Rukun Sundha ing Wèltêprèdhên, botên dangu malih, inggih punika kintên-kintên tanggal 1 Juli ngajêng punika, pakêmpalan badhe angadêgakên pamulangan H.I.S. mawi dhêdhasar Koran. Kangge sawatawis môngsa dununging pamulangan wau wontên ing Kramat Pulo.
Lulus eksamênipun tumrap kandhidhat bagian ingkang kaping kalih ing pamulangan hakim luhur ing Batawi: Tuwan Jayadiguna.
Sêrat kabar A.I.D. amartosakên, bilih salêbêtipun wulan punika rêsèrsê candu angsal kauntungan agêng, awit sagêd ngrampas candu kathahipun satunggal ton. Samangke ing pakaryan wau dipun wontênakên pranatan enggal ingkang langkung sêtiti tinimbang ingkang sampun-sampun.
Kala tanggal 3 Mèi ingkang kapêngkêr punika, ing Bandhung wontên los wadhah kênini gadhahanipun ondhêrnèmêng Gunungkasur, kabêsmi ngantos têlas, dene karugianipun langkung saking 12000.
Sêrat kabar A.I.D. martosakên saking Bandhung, bilih angsal-angsalaning arta darma tumrap têtiyang wuta ing Indhonesiah ngriki, wontên f 34140.- pakêmpalan ingkang tujunipun anyaèkakên têtiyang wuta, anglairakên gênging panuwunipun.
Rancangan ingkang sampun katamtokakên tumrap rawuh dalêm kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur jendral wontên ing paresidhenan Kêdhu, kados ingkang kasbut ing ngandhap punika:
Tanggal 27 Mèi ing ngajêng punika, wontên ing tapêl-watêsipun Ngayogya lan Kêdhu, wontên ing Tèmpèl, ingkang wicaksana dipun pêthuk dening paduka tuwan residhèn, tuwan asistèn residhèn, saha ingkang bupati ing Magêlang, kajawi punika ugi tuwan kontrolir ing Munthilan badhe andhèrèk mêthuk. Dene ingkang badhe katêdhakan dening ingkang wicaksana, inggih punika: pasturan ing Munthilan, saking ngriku jam 10.45 nuntên badhe bidhal dhatêng sustêran ing Mêndut, jam 12 têrus tindak dhatêng Barabudhur.
Katêtêpakên dados dhoktêr Indhiya (Ind. Arts): Tuwan Abdul Gapar, asli saking Pordhêkok (Sumatrah ingkang sisih kilèn).
Benjing tanggal 1 Juli ngajêng punika, ing Wèltêprèdhên badhe kabikak pamulangan têngahan ing bab panyêpênging bale griya, lamining pasinaon wontên 3 taun.
Kala dintên Slasa ingkang kapêngkêr punika, punggawa pabrik ès ing sacêlakipun Padhalarang sami mogok, kathahing têtiyang ingkang sami tumut mogok wontên 20, mênggah sabab-sababipun makatên:
Sadèrèngipun wulan Nopèmbêr 1927 kuli-kuli ingkang ambêkta ès saking pabrik dhatêng sêtatsiun, punika sami angsal epahan f 0.25 sabên sabalokipun. Sarêng dhawah masa jawah têtiyang wau sami nêdha indhakan epahan, inggih punika f 0.30 ing dalêm sabalokipun, ugi sami dipun turuti, ing sarèhning samangke sampun masa bêntèr malih, pangagênging pabrik wau amrayogèkakên murih wangsul kados ingkang suwaunipun, inggih punika f 0.25, ananging kuli-kuli wau botên sami rujuk saha lajêng sami mogok, ananging anggènipun mogok wau namung sadintên.
Kabaripun, gunggunging têtiyang ingkang manggèn wontên ing Dhigul samangke têtiyang jalêr wontên 530, tiyang èstri 13, sadaya sami tiyang komunis. Têtiyang wau sami ambêkta sanak sadhèrèkipun gunggung kêmpal wontên tiyang 210, cacah samantên kathahipun wau ingkang 200 lare-lare. Dene têtiyangipun tani namung wontên 27, dados kirang langkung namung wontên 5% saking cacahing sadaya tiyang ingkang manggèn wontên ing ngriku.
Aneta mirêng pawartos, bilih ingkang bupati ing Bandhung, ingkang samangke pinuju tindak pêrlop dhatêng Eropah, konduripun ngajawi kintên-kintên tanggal 18 Agustus ing ngajêng punika.
Benjing tanggal 30 Juni ing ngajêng punika, ing Surabaya badhe kabikak kanthi opisil, satunggiling pamulangan dagang andhap. Kangge sawatawis masa danguning pasinaon wontên 3 taun. Ingkang katampi ing pamulangan wau lare sadaya bôngsa, lan lare ingkang kalêbêt ing ngriku kêdah sagêd anyêkapi kasagêdanipun kadosdene manawi badhe lumêbêt ing pamulangan Mulo utawi H.B.S.
Wontên pawartos, bilih salah satunggiling sudagar ing dhusun
inggih punika arta ingkang kasimpên wontên ing pêthi brankasipun, prakawisipun samangke sawêg dipun urus ing pulisi.
Dèrèng dangu punika pangrèhing pakêmpalan Muhamadiyah ing Kuthagêdhe, angadhêp ing ngarsa dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun ing Surakarta. Prêlu anyadhong paring dalêm arta darma kathahipun 200, kangge
Undhak-undhakan kalih atus ingkang kawitan, sanadyan anjulêg tuwin risak, ewadene mêksa gampil dipun ambah, kajawi tumrap Pangeran Josua, ingkang kamirêngan swaranipun mênggèh-mênggèh sarta rêrambatan wontên ing wingking kula, salajêngipun nuntên wontên gang ingkang anjulêg mangandhap, kintên-kintên wontên sèkêt tindak, lan têlas-têlasanipun punika wontên lomponganipun, ingkang sami lêbêtipun kalihan ingkang ngajêng, ananging undhak-undhakanipun ngriki langkung risak malih, kajawi punika susah sangêt sagêdipun dilah-dilah lêstantun murub, jalaran saking bantêring angin ingkang nêmpuh saking ngandhap.
Ing têlas-têlasaning undhak-undhakan wau, undhak-undhakan salajêngipun prasasat botên wontên, amila minggahipun inggih ambêbayani sangêt. Wontên ing ngriku Pangeran Josua lajêng kaplèsèd saha kanthi anjêlih badanipun andhawahi kula ing sarosanipun, tujunipun suku kula adêgipun kêncêng, upami botêna, kula tamtu andhawahi sang putri, ingkang sagêd anjalari kula sadaya dhawah kalêbêt, ingkang sagêd andadosakên tiwasipun.
Sarêng panjênênganipun sampun sagêd jumênêng saking dipun pitulungi ing tiyang parêdèn, kula sadaya lajêng mandhap turut ôndha, ingkang dipun pasang dening têtiyang ingkang sami wontên ngajêng, lampah anjog ing papan waradin ingkang ôngka kalih, ing ngriku wiwit wontên gang ingkang mayat malih, pungkasaning gang wau lajêng wontên papan ingkang wiwit anjulêg.
Samangke kêdah dipun rêmbag, tumrap Pangeran Josua kadospundi, amargi panjênênganipun sampun sumpah bilih sampun botên sagêd anglajêngakên tindakipun, saha lajêng ngrêrintih supados dipun wangsulakên dhatêng pucaking curi malih, sanadyan kala punika Shadrach cariyos manawi undhak-undhakanipun mindhak sae. Sang putri lajêng ngrampungi prakawis punika sarana ngandika makatên:
Dhuh paman, panjênêngan ngandikakakên bilih botên sagêd anglajêngakên malih. Ing sarèhsarèhning. kula sadaya punika kêkirangan wanci sangêt, langkung prayogi manawi panjênêngan kantun wontên ing ngriki kemawon, ngantos kula sadaya sagêd wangsul mriki malih. Dene manawi kula sadaya botên sagêd wangsul mriki, panjênêngan kula aturi pados margi piyambak, mêdal ing lompongan punika. Sampun kantun sugêng, paman. Paman ing ngriki punika botên ambêbayani, tur sakeca. Kula mrayogèkakên, panjênêngan ngaso wontên ing ngriki.
Pangeran Josua ingkang kala punika saking samar utawi nêpsunipun, andharêdhêg kados alang-alang katêmpuh angin, anggarundêl makatên: I, lah, wong wadon têka ala têmên atine. Dhuh sang putri, punapa panjênêngan tega dhatêng pêpasangan panjênêngan wontên salêbêting guwa brakasakan punika, dene panjênêngan piyambak têka rêrambatan kados kuwuk wontên ing curi-curi sêsarêngan kalihan têtiyang mônca. Manawi kula kantun wontên ngriki, panjênêngan inggih kêdah kantun wontên ing ngriki.
Sang putri amangsuli têtêp: o punika botên, punapa pantês ingatasipun putri putraning para nata ajrih lumampah sêsarêngan kalihan tamunipun.
Pungkasanipun Pangeran Josua lajêng tindak wontên ing têngah-têngahipun têtiyang parêdèn, ingkang sajatosipun angrêrômpa dhatêng sang pangeran wau.
Kados ingkang dipun cariyosakên dening Shadrach punika pancèn lêrês, saya dangu undhak-undhakanipun saya sae, ananging sajakipun undhak-undhakan wau tanpa wêkasan, amargi saking pangetang kula, lampah kula sadaya mangandhap wau kados-kados sampun wontên sèwu kalih atus kaki, sarêng kula prasasat mèh botên sagêd anggulawat malih, sarta uswanipun sang putri sampun cêkak sangêt, ngantos sang putri
soroting srêngenge ingkang alit sangêt, mêdal ing lompongan ciyut ing trowongan ngriku, ing wiwitaning papan anjulêg sanèsipun, kula sadaya pinanggih Shadrach, ingkang ngêntosi kula sadaya wontên ing ngriku kalihan tiyang sanès-sanèsipun. Piyambakipun lajêng wicantên kanthi taklim, cariyos manawi dilah-dilah kapurih nilar wontên ing ngriku, saha kapurih ngêtutakên piyambakipun. Olivier pitakèn dhatêng Shadrach dhatêng pundi anjoging guwa ingkang pungkasan punika.
Shadrach amangsuli: anjogipun dhatêng papan ingkang langkung andhap malih, ananging satunggiling papan ingkang panjênêngan botên kapengin lumêbêt, amargi punika lajêng anjog dhatêng guwa agêng, ingkang kangge ngandhangakên sima-sima kramat dening têtiyang Fung.
Kula sadaya lajêng ngêtutakên Shadrach, saha lajêng dumugi tanah waradin ingkang jêmbar sangêt, siti waradin wau wontên ing salêbêting curi agêng sangêt, ananging punika saking dêdamêlaning tiyang utawi dumados [du...]
[...mados] kodrat, punika botên kasumêrêpan. Ing sapinggiring tanah waradin wau, wontên tuwuhanipun pakis tuwin thêthukulan sanès-sanèsipun, ingkang rungkut sangêt, saupami kula sadaya umpêtan wontên ing thêthukulan ngriku, botên sagêd dipun tingali dening têtiyang ingkang wontên ing ngandhap ngrika. Saking papan ngriku wau, kula sadaya sagêd sumêrêp, bilih lêbêting jurang punika taksih wontên sawatawis atusan kaki.
Ing ngandhap kêtingal wontên wêwujudan ingkang nglênggirik panjang. Ing sakawit wêwujudan wau kula wastani gumuk, ing nglêbêtipun katingal wontên sèrètipun sela agêng sangêt, ingkang pungkasanipun wontên ing rêrungkutan awujud gubug. Pucaking curi ingkang thêthukulanipun wau ajêng-ajêngan kalihan papan waradin ingkang cakêt sangêt saha ingkang kangge ngadêg kula sadaya, mênggah têbihipun saking kula sadaya botên langkung saking tigang dasa utawi kawan dasa kaki.
Sang putri andangu dhatêng Shadrach: Lho, kae apa.
Shadrach umatur: dhuh gusti pêpundhèn kula, punika botên liya kajawi gêgêring dewanipun têtiyang Fung ingkang awujud singa barong. Dene sèrèt agêng ingkang pungkasanipun wontên wananipun alit punika, buntuting singa barong. Kintên-kintên papan waradin ingkang sawêg dipun ambah kula sadaya punika, rumiyinipun papan kangge umpêtan para pangagênging agami, nalika Mur tuwin nagarinipun têtiyang Fung samangke punika, taksih dados gadhahanipun têtiyang Fung sadaya, inggih punika manawi têtiyang wau pinuju andingkik punapa-punapa. Salajêngipun Shadrach sarana anudingi jugangan-jugangan ing salêbêting puri, umatur makatên: môngga kula aturi mriksani punika, kintên kula ing ngriki kinanipun wontên karêtêgipun, ingkang kenging dipun angkat tuwin dipun pasang malih, saha ingkang anjog dhatêng buntuting
sadaya lajêng sami nyawang dhatêng Shadrach kanthi gumun ing manah, saha kala punika lajêng sêpên botên wontên sabawa punapa-punapa, ing wêkdal punika kapirêng sang putri ngandika bisik-bisik dhatêng Orme makatên:
Bokmanawi jalaran tindak ingkang makatên punika, anggènipun Shadrach sagêd ngoncati têtiyang Fung, utawi bokmanawi piyambakipun tansah sêsrawungan kalihan têtiyang Fung minôngka dados juru sandi.
Quick ingkang mirêng pangandikanipun sang putri makatên wau, anyêlani atur utawi piyambakipun satunggiling tiyang goroh. Gagasaning Quick ingkang makatên punika, botên beda kalihan gagasan kula.
Sang putri ujug-ujug lajêng andangu makatên: sabab apa dene kowe ngirid aku kabèh mrene kiyi.
Shadrach umatur: dhuh gusti, ing ngajêng kula kados sampun matur, bilih prêlunipun badhe angluwari pun jandhela cêmêng. Mugi krêsaa mirêngakên atur kula punika. Sampun dados padatanipun
kanthi botên kajagi babarpisan, panyuwun kula sampun pisan andangu dhatêng kula, dene kula sumêrêp ing bab punika, kula purun sumpah kanthi ngêtohakên nyawa kula, bilih ingkang kula aturakên sadaya wau lêrês-lêrês. Dene rancangan kula makatên: kula sadaya sami sadhiya ôndha, ingkang panjangipun saking papan ing ngrika, ngantos sagêd anjog ing buntuting dewanipun têtiyang Fung punika. (Badhe kasambêtan)
Ôngka 38, 22 Dulkangidah, Taun Jimakir 1858, 12 Mèi 1928, Taun III
ing kêbonraja tanah Fransch Cochin China, minôngka tôndha pangèngêt-èngêt kawontênaning para saradhadhu bôngsa Anam ingkang tiwas wontên ing jaman paprangan
mapan ana ingkang akardi / yèn wania ing gampang / wêdi ing pakewuh / sabarang nora tumêka / yèn antêpên gampang ewuh dadi siji / ing purwa nora nana //
Ungêl-ungêl ing nginggil punika sampun limrah kasumêrêpan para sagêd, nanging inggih taksih kathah ugi ingkang katêmbèn mirêng, dados anggèn kula manjurungakên ing angganing Kêjawèn punika prêlunipun: paedah tumrap ingkang dèrèng sumêrêp, mêwahi kawruhipun, dene tumrap ingkang sampun nate mirêng, saya nancêbakên ing raos, nuwuhakên kasantosan, bilih badhe tumandang ing damêl.
Suraosipun makatên: satêlasing aturipun Anuman (Anoman) Sri Rama ngandika: hèh wong nonoman, kang isih akèh kang sira gayuh, amurih katêkan sêdyanira, aja wêdi marang ewuh-pakewuh. Yèn wong iku mung milih sing gampang bae, ngêmohi sing angèl, awit saka wêdi utawa lumuh, sabarang sing digayuh, tangèh bisane kêtêkan, mungguh gampang lan ewuh iku satêmêne gaweanira dhewe. Samubarang gawe, yèn sira anggêp gampang, iya gampang. Yèn sira anggêp angèl, iya angèl, gumantung saka kêkêncênganing tekadira. Dadi satêmêne kang aran gampang lan ewuh iku ora ana.
Suraos ing nginggil punika tumrap para sagêd inggih sampun têrang, nanging tumrap ingkang dèrèng jêmbar lêlimbanganipun, rumaos kirang têrang. Mila prayoginipun dipun kanthèni pasêksèn, sabab wontên ingkang ambantah makatên: saupami pun suta badhe minggah rêdi ingkang pèrèngipun andêdêr, têmtu rêkaos sangêt, yèn ta ngambaha nurut pandêdêring rêdi wau, lêpat-lêpat manggih tiwas, mila lajêng milih utawi ngupados margi ingkang gampil, [ga...]
[...mpil,] inggih punika nurut margi ingkang nglikêri rêdi wau, wêkasan inggih dumugi ing pucak, punapa anggènipun ngupados margi ingkang gampil wau nama lêpat, kados sampun salêrêsipun. Rak lajêng botên cocog kalihan piwulang ing nginggil punika.
Wangsulanipun: O, la, klintu tampi. Pun suta anggènipun ngêdalakên akal, ngantos pikantuk margi ingkang gampil, punika rak inggih sampun nama purun ing pakèwêd, ingatasipun manungsa prêlu sangêt ngêdalakên akal budi salêbêtipun tumandang ing damêl, ngêdalakên akal punika dede padamêlan ingkang gampil.
Upaminipun malih: tiyang kapengin sagêd mabur. Nglêngkara sagêdipun kalampahan, manawi tanpa pirantos. Tiyang lajêng ambudidaya ngawontênakên pirantos, punika ngantos pintên-pintên taun, sarta anggènipun nyoba sampun rambah-rambah, tansah dèrèng lêrês, asring akurban jiwa. Ewasamantên para wira ing Eropah botên mundur pangudinipun, wêkasan dumugi ingkang cinipta. Sapriki sampun maèwu-èwu kapal mabur ing salumahing bumi awis-awis manggih tiwas.
Mênggah asalipun nanas punika saking tanah Amerikah, sapunikanipun katanêm ing tanah-tanah sanès ingkang hawanipun bêntèr. Dene dhatêngipun ing tanah Jawi kintên-kintên taun 1599.
Sanadyan kathah para maos ingkang sampun nguningani piyambak mênggahing têtanêman nanas, ananging ing ngriki prêlu kacariyosakên sawatawis. Nanas punika satunggiling thêthukulan alit, godhongipun [godhongi...]
[...pun] panjang-panjang kandêl sarta ing pinggir mawi êri, panjanging godhong watawis ½ ngantos 1 mètêr. Godhong punika angubêngi witipun, ing têngah-têngah wontên badhenipun sêkar pating cringih, wohipun bundêr lonjong, kulitipun mèmpêr sisik, ing nginggiling woh wontên pupukicunpucukipun. pating cringih. Ing jaman kinanipun woh punika anggadhahi wiji, nanging saya lami saking saening pangrimatipun, wijinipun wau sagêd ical piyambak. Ing sapunika sanadyan taksiha, ananging alit-alit.
Nanas punika warni-warni, kados ta: nanas kopyor, nanas batu, nanas bogor, nanas ijêm, nanas acèh lan sapanunggilanipun.
Tumrap ing pulo Jawi, nanas punika prayoginipun katanêm ing papan ingkang hawanipun ajêg sarta kathah jawahipun. Pananêmipun kêdah wontên siti ingkang tênggar sarta botên kenging kayomên, ingkang êloh, utawi kalêmènan kathah, awising pananêm 2 dumuginipun tigang kaki, kêbon sabau sagêd katanêman nanas 15.500 wit. Dene manawi langkung saking samantên, kirang sae, amargi lajêng kêkêrêpên.
Mênggah ingkang dipun tanêm inggih punika: trubus (anak) lan payungipun, trubus punika wontên kalih warni, trubus ngandhap kalihan trubus nginggil, dene ingkang enggal mêdal wohipun trubus ngandhap.
Panggaraping kêbon nanas punika prayoginipun makatên: sasampunipun kêbon dipun waluku utawi dipun paculi ngantos sawatawis ambalan, saengga sitinipung mawug, panggenanipun ingkang badhe dipun tanêmi wau lajêng dipun gulud-gulud, prêlunipun sampun ngantos toyanipun ngêmbong. Dene bantalan punika murih saenipun, dipun larik-larik.
Wiwit katanêm ngantos sagêdipun mêdal wohipun, punika laminipun watawis 14 wulan, dene sagêdipun ngundhuh wohipun manawi sampun 18 wulan.
Ingkang sampun kêlimrah, tiyang nanêm nanas punika namung wontên ing kêbonan, saha namung dipun tanêm wontên ing dhadhah kemawon, minôngka pagêring pakarangan, awit pikantukipun kajawi ngundhuh wohipun, ugi rapêt kêtingal santosa.
Nanas ingkang sampun awoh, punika samôngsa sampun kêtingal sêmburat jêne prayogi lajêng dipun brongsongi, patraping pambrongsong, godhongipun katlakupakên ing uwoh, nginggil dipun tangsuli kados dipun pocong. Awit manawi botên dipun makatênakên, adhakan dipun têdha ing ama, inggih punika luwak.
Nanas punika satunggaling wowohan ingkang sumrambah dumugi ing pundi-pundi, nanging manawi badhe dipun sade dhatêng sanès panggenan, ingkang kintên-kintên ngantos sawatawis dintên, pangundhuhipun prayogi ingkang taksih sêmburat jêne, dados sadumugining purug sawêg jêne.
Ingkang sampun misuwur kathah pamêdalipun nanas manawi ing tanah Jawi ing Sêmarang tuwin tanah Priyangan.
Tumrap nanas Sêmarang punika sumêbaripun wontên ing Jawi Têngah. Wujuding wohipun agêng-agêng, duduhipun kathah, dene panitikipun ingkang sae, manawi dipun kêbuk nyuwara pêk-pêk, punika dipun wastani budhêg, raosipun langkung eca. Manawi nuju taksih awis, wontên ing Sêmarang kemawon taksih rêgi 15 sèn, dene manawi sampun ngêmbyah namung nigang sèn. Manawi kalerês usum nanas ing pêkên-pêkên ngantos undhung-undhungan kathah sangêt, pinangkanipun saking padhusunan kilèn kitha. Malah ngantos [nganto...]
[...s] mèh kêlimrah, tiyang ingkang nuju kesahan dhatêng Sêmarang, manawi nuju ngusum nanas, tamtu sami angsal-angsal nanas.
Dene tumrap nanas wêdalan tanah Priyangan, ingkang sampun misuwur ingkang nama nanas bogor, wujudipun alit-alit, nanging raosipun lêgi tumêk, duduhipun botên patos kathah, manahipun kêpriyak eca. Môngka limrahipun nanas, manahipun nyontrot. Dene nanas bogor punika panyadenipun sumêbar sangêt, saya manawi nuju wontên karamean ing satunggal-satunggaling nagari, tamtu wontên tiyang ingkang sade nanas bogor punika, awit kagolong dados wowohan anèn, satunggal ngantos rêgi 25 dumugi 30 sèn.
Ngoncèki nanas punika kêdah sumêrêp caranipun, awit manawi botên makatên badhe kêkathahên dagingipun ingkang kabucal, awit mripating nanas punika pating cluwêk lêbêt, manawi namung dipun iris manut lêbêtipun, badhe ngatutakên daging ing sasêlaning mripat. Mila anggènipun ngoncèki kêdah tipis kemawon, mripatipun lajêng dipun caluwêki manut larikanipun, lan panitiking larikanipun sampun ngantos kêlintu ingkang botên urut.
Nanas punika kajawi katêdha matêng uwit, ugi kenging kaolah kangge sêle (jênang), punika eca katêdha kangge abên roti, utawi kuwawi kasimpên ngantos dangu. Dene manawi nanas badhe dipun kintunakên têbih, tuwin dangu wontên ing margi, prayogi dipun buntêli ing dlancang, punika kuwawi ngantos dangu.
Kala rumiyin sêrat nanas inggih punika sêrating godhong, kenging dipun pêndhêti kangge dandosan kados ta tampar, upat-upat pêcut, kangge sêlan tênunan sinjang lurik. Pandamêlipun sarana dipun kêrok ing lèpèk, utawi dipun kum, nanging sarêng sapunika wontên tanêman bangsaning nanas ingkang maligi namung kapêndhêt sêratipun, punika lajêng botên dipun pigunakakên malih.
Dados mênggahing tanêman nanas, punika manawi dipun santosani sagêd dados padagangan ingkang agêng pamêdalipun.
bangun esuk rame dening jago kluruk / janma rêruncungan / samnya luwar saking guling / kagyat dening sumilaking antariksa //
akèh kumpul bocah adus maring umbul / rame cêciblonan / lan lêlangèn anèng warih / kang wong tuwa alok-alok kinèn mêntas //
aywa gidhuh lir bocah nora tuwajuh / dene maksih enjang / têka ambrêbêgi kuping / surak-surak kadi wong tan wruh ing tata //
mak cêp gêtun ana ngucap sêmu ngungun / mau kowe Gombak / rak dadi nêsu bok cilik / wis ta ayo padha mêntas dolan-dolan //
ora mlêbu / ayo dha nyang ratan / angadhang simbok yèn mulih / wong dhèk wingi saguh nukokke layangan //
Kuncung clathu lan narêthêk nganti biru / kowe iku Gombak / dene kaya bocah cilik / nganggo isih dhêmên angundha layangan //
yèn ta aku luwung mulih maca buku / tur olèh paedah / nyilih saka bibliotik / ana kae ayo tak milu
kowe Kuncung suk dadi apa kowe Cung. Kuncung nuli jawab / yèn aku sing tak dhêmêni / milih dadi wong branahke rajakaya //
sabên esuk enak nunggang sapi punuk / ngumbar nyang ra-ara / mulih-mulih yèn anggiring / dhasar akèh kêbo sapi pating glidrah //
Gombak manthuk karo muni aku mathuk / ning yèn aku ora / isih pilih dadi tani / dhasar duwe sawah ômba sabrah-êmbrah //
yèn pinuju panèn aku mubra-mubru / mêsthi ora bakal / kêkurangan bêras pari / dadi aku karo kowe padha kaya //
Kuncung sambung pancèn bênêr padha ontung / nanging anuta ah / sawahe bok dipagêri / nglumuhana aku sugih rajakaya //
awit aku yèn nganti luput lakuku / ora wurung bakal / kêboku mêsthi nyêngkuti /
lan yèn aku nurutana panêmumu / kon magêri sawah / iku harak ora main / lan ngêntèkke
aku êmbuh jênêng kewan sapa wêruh / gèk banjur narajang / byuk-byukan mangani pari / digugata aku mêsthi ora
jêdhul ana wong tuwa kang nusul / iki ana apa / dene esuk-esuk bêrik / wis bok pisah bocah padha ora gênah //
barêng krungu larahe prakara mau / kêkêl wong sing tuwa / karo muni wis ta uwis / besuk manèh nyambuta gawe sing padha //
Gombak Kuncung banjur mulih padha bingung / wêdi yèn konangan / ing bapakne disrêngêni / wurung-wurung malah digêbugi pisan //
wosing tutur kaya sing uwis dicatur / pan iku upama / mula ya rêmbug sathithik / sok adhakan tinêmu datan prayoga //
Tiyang ingkang ahli nênitèni, tamtu sagêd amastani tuwin angraosakên, bilih sawangan ingkang prayogi punika inggih migunani dados kasarasan, awit sadaya kawontênan ingkang damêl sakecaning mripat, punika inggih nêrusi damêl sênênging manah, lan sênênging manah punika sajatosipun inggih kasarasan.
Kados ing bab rêsikaning tiyang gêgriya, utawi prayogining panatanipun rêrênggan, punika tumrap ingkang manggèn ing ngriku angsal paedah kalih warni, sapisan saking dayaning rêsik, kaping kalih saking daya saening sawangan.
Tiyang kêrêp anglairakên pitêmbungan ing bab saening sawangan, kados ta mêntas nyumêrêpi asrining parêdèn, nyumêrêpi lumahing sagantên ingkang malêngkung ngubêngi pulo, punika cumithakipun wontên ing raos sagêd adamêl kasarasan, awit kawontênan ingkang dipun raosakên sumèlèhipun dhatêng manah sagêd damêl katêntrêman.
Nanging mênggahing sawangan, punika wohing sèlèhipun dhatêng raos, wontên ingkang malah dados panggodhaning manah, upaminipun tumraping para priya tumambirang ningali ayuning ringgit, ingkang sarwa damêl sênênging manah, punika pikantukipun malah damêl pangrisak, awit wohing sênêngipun malah anggonjingakên pikiran.
Kathah para ahli raos, ingkang katêtarik manahipun jalaran saking adining sawangan. Upaminipun kemawon para ingkang kulina manggèn ing parêdèn, punika sarasing sawanganipun tamtu ngungkuli tiyang ingkang kulina nyawang têtingalan ing paramean, awit tumrap ingkang kulina wontên ing parêdèn, rumaos manawi lêpasing sawanganipun angêlangut saksat tanpa wêkasan, wontênipun ing manah namung anilari tabêt sae.
Wontên pasaksènipun malih, bilih prayogining sawangan punika inggih damêl kasarasan, upaminipun tiyang ingkang nêmbe saras saking anggènipun sakit, punika angraosakên tungtum kakiyatanipun manawi nyawang têba ingkang ngasrêpi manah, kados ta ningali ijêming tanêm ing sabin, ningali muyêking sêsêkaran ing patamanan, sapanunggilanipun ingkang kados makatên.
Dene kawontênaning sawangan ingkang kados makatên [maka...]
[...tên] punika, tiyang prêlu sangêt ngulinakakên. Malah tumrap ing lare pisan, kados ugi wontên paedahipun dipun gulang murih kêtuwuhan raos ingkang kados makatên, awit mênggahing lare, adhakan sangêt sawanganipun lajêng kêtlêtuh rêmên dhatêng bangsaning têtingalan, lan pancèn nyata bilih lare punika dèrèng kêdunungan raosing sawangan kodrat ingkang gumêlar ing bumi. Nanging manawi dipun kulinakakên, dangu-dangu inggih badhe kêtuwuhan raos makatên, awit manawi dipun manah yêktos, tuwuhing sawangan ingkang dados pangrisak tuwin dados kasarasan punika inggih namung saking kulina.
Sawangan ing têba wiyar, ingkang ngêlangut anggambarakên ing gagasan.
Lan malih sawangan ingkang sae punika dados margining gagasan, panuntunipun inggih kêdah sarana pamrêdi, kados ta: lare dipun gêgulang rêsikan wiwit badanipun piyambak ngantos dumugi caraning rêrêsik bale griya. Punika manawi sampun kulina, tamtu sagêd ngraosakên dhatêng prayogining sawangan ingkang tuwuh saking tindak rêsikan, sumêrêp tiyang nyandhang rêsik rêmên, sumêrêp latar ngilak-ilak sênêng.
Bilih sampun saya matuh makatên, benjing manawi sampun kêdunungan raos sêngsêm dhatêng sawangan, tamtu sagêd ngraosakên dhatêng kawontênaning sawangan ingkang sagêd damêl kasarasan.
kowe kônca anyar / apa arêp milu kene / uwis ta nuli mrenea / atimu aja samar / wis kene nunggala aku / mêngko padha dolan-dolan //
uyah banjur amangsuli / ora kowe kuwi sapa / dene ketok sumanake / apa ya bangsaku uyah / rêmbêsan banyu kôndha / aku iki jênêng banyu / asli saka sah-isahan //
sing dibuwang ana tritis / nglumpuk dadi pêcêrenan / wis ta kowe danga mrene / kowe kuwi harak iya / tunggalaku bae ta / bangsane buwangan banyu / wis ta aja ngaku uyah //
kono uyah ngrumasani / iya nuli gêlêm nunggal / saiki aran pêcêrèn / rumêsêp jêroning lêmah / nuli agawe dalan / menggak-menggok banjur jêdhug / kono wêruh padhang hawa //
lan krungu swara kumriwik / ora suwe banjur nunggal / ing saiki aran kalèn / iline alon-alonan / anèng jaban padesan / ing kono ana wong clathu / kalène mili gêmladhag //
sanalika nuli ngrêti / batine banyu wis ngrasa / saiki kalèn arane / lakune agêmaiban / sok nganggo lunjak-lunjak / kuwi yèn nuju kêsandhung / rêrègêd ngalangi dalan //
mung atine rada sêrik / dene akèh wong sing padha / guwang uwuh byak-byuk bae / barêng kalèn rada ômba / atine mundhak bungah / dene saiki wong mlaku / wis padha nganggo wod-wodan //
akèh bocah-bocah cilik / sênêng padha wak-iwakan / kêbo sapi padha ngombe / ing suwe-suwe kêplantrang / lakune saya rikat / wusana nywara gumrujug / nunggal banyu bêbanyakan //
wong akèh padha ngarani / ing saikine wis kaprah / duwe
jênêng kali Pepe / lakune sadalan-dalan / mung tansah dipilala / kala-kala mampir nylinthut / angêlêbi pasawahan //
yèn nuju wayahe bêngi / wong padha ngurut bêndungan / kanggo ngoncori lêmahe / kali nganti sambat wêgah / wêtênge krasa sêbah / dening dibêndung malêmbung / ambêgan bae rêkasa //
ana ayême sathithik / dene bisa gawe bungah / lawan bêgjane wong akèh / dening ambanyoni sawah / têmbe awèh nugraha / awoh pari ngundhung-undhung / dadi dalan kasugihan //
wise tutug ambanyoni / nuli bali manèh wutah / isih aran kali Pepe / lakune saya rikatan / ora sêpi sawangan / duwe sêtrèn krai timun / uwohe padha kêtara //
mung lakune ing saiki / ora ana ngênthak-ênthak / wiwit mlipir padesane / lan ing kono kala-kala / ketok ana wong jala / nyabrang nywara krubyug-krubyug / lan yèn olèh iwak surak //
sajak ora pati-pati / anggatèkke golèk iwak / mung go sênêng-sênêng bae / sing mêngkono kuwi nyata / awit sing padha
kutha / dadi wong nom-anom iku / pyayi kutha Surakarta //
Sawênèhing nonah sugih bôngsa Amerikah nama Nancy Miller, angrasuk agami Hindhu, ingkang linampahan kanthi eklasing manah. Wontênipun nonah wau angrasuk agami sanès, awit badhe kagarwa tilas narendra ing Indore, Hindhustan. Ing gambar punika kêtingal nalika nonah wau anêtêpi cara lampahing santun agami. Samantên tuwuhing antêp mênggahing palakrama.
Sawênèhing tiyang wontên ingkang sok pitakèn, mênggah bêtahing tiyang tilêm ing dalêm sadintên sadalunipun punika pintên jam. Pitakèn punika sajatosipun botên gampil wangsulanipun, awit ingkang makatên wau rak gumantung dhatêng satungil-satunggiling tiyang. Ingkang satunggal bêtahipun tilêm langkung kathah tinimbang sanèsipun, inggih punika miturut kasarasaning badan tuwin umur-umuranipun. Upaminipun kemawon: lare alit punika bêtahipun dhatêng tilêm tamtu langkung kathah tinimbang tiyang sêpuh, sapintên danguning wajibibun lare tilêm miturut undha-usuking umur, punika pamanggihipun para sêpuh satunggal lan satunggalipun botên sagêd sami, amargi kathahing wancinipun ngaso, ingkang sayêktos mumpangati tumrap lare, punika sok beda-beda. Tumrap bayi ingkang mêntas dipun lairakên, punika para sêpuh sampun sami mupakat sadaya, bilih kabêtahanipun ingkang prêlu piyambak: tilêm kalihan têdha. Dene lare saya agêng saya suda bêtahipun dhatêng tilêm, punika inggih sampun tamtu kemawon, ewadene wontên sawênèh lare, ingkang kêsayahên jalaran saking anggènipun kêkathahên dolanan utawi punapa kemawon, sarêng wancinipun kêdah tilêm lajêng beka botên purun mapan tilêm, ingkang makatên wau anandhakakên, bilih pun lare piyambak botên sagêd nyumêrêpi sapintên anggèning ngasokakên badanipun.
Wontên sawênèhing para sêpuh ingkang nyariosakên, bilih lare punika manawi sampun sayah sangêt ingkang lajêng kêdah dipun asokakên, punika sok lajêng purun anglairakên piyambak, murih dipun tilêmakên. Ingkang makatên punika inggih wontên ugi, ananging limrahipun lare punika manawi badhe tilêm, sok lajêng beka utawi rèwèl, malah sok botên purun dipun purih tilêm. Lare nakal utawi lare ingkang botên purun kèndêl, punika bêtahipun dhatêng tilêm langkung kathah tinimbang lare ingkang antêng. Amargi badan tuwin talirasaning lare ingkang nakal utawi lare ingkang botên purun kèndêl, punika langkung sayah tinimbang lare ingkang antêng. Lare nakal tuwin lare ingkang botên purun kèndêl, punika pangraosipun langkung landhêp, langkung kagetan, langkung tangisipun, cêkakipun samubarang ingkang dipun sumêrêpi utawi ingkang dipun [di...]
[...pun] lampahi, langkung enggal anggènipun angraosakên tinimbang lare ingkang antêng, sadaya wau rumasukipun dhatêng sanubarinipun inggih langkung lêbêt, wusananipun inggih lajêng langkung-langkung anggènipun sumêdya nindakakên pêpenginanipun. Botên ngêmungakên badhe tumindak kemawon, ananging pikiranipun inggih lajêng kapêksa tumut anyambutdamêl, ingkang makatên punika anjalari sayahipun. Pungkasanipun, inggih sampun tamtu kemawon, manawi lare ingkang makatên wau, kabêtahanipun dhatêng tilêm inggih langkung kathah, prêlunipun supados kakiyatanipun wau sagêda wangsul malih. Ewadene inggih lare ingkang makatên punika, ingkang sok rèwèl utawi beka manawi badhe dipun tilêmakên.
Tumrap tanah Jawi ngriki, cêkakipun tumrap nagari ingkang hawanipun bêntèr, kados agêng sangêt gunanipun, upami lare nakal utawi lare ingkang botên purun kèndêl punika dipun kulinakakên tilêm siyang sakêdhap. Awit manawi namung ngaso kemawon, punika sajatosipun botên cêkap. Lare wau kêdah dipun tilêmakên sayêktos, awit namung sarana tilêm sagêdipun otot tuwin talirasanipun ngaso yêktosan, botên namung sarana ngaso kemawon. Kathah para dhoktêr ingkang sami ngandikakakên, bilih mila angèl sangêt pambudidayanipun murih lare punika puruna tilêm siyang, ananging tiyang sêpuh, manawi pancèn trêsna dhatêng putranipun, saha anganggêp prêlu larenipun kêdah ngasokakên badanipun sarana katilêmakên ing wanci siyang, punika kêdah ingkang talatos anggènipun mêksa dhatêng lare wau. Manawi sampun sawatawis dintên laminipun, lare wau rak lajêng kulina piyambak, tanpa dipun prentah tamtu inggih lajêng mapan tilêm piyambak. (Badhe kasambêtan)
Mênggahing kasêtyaning èstri dhatêng jatukrama punika manawi ing jaman kina ngantos labuh dumugi ing pêjah, têgêsipun manawi ingkang jalêr ngajal, ugi alabuh bela pêjah.
Manawi têtuladan kina, kasêtyaning èstri punika pinanggih wontên ing Dèwi Sêtyawati, garwa nata Mandraka Prabu Salya. Kacariyos kala Dèwi Sêtyawati mirêng bilih sri narendra
layonipun sri narendra, sang putri lajêng sudukjiwa sumandhing ingkang raka, seda kanthi eklasing galih.
Kasêtyan ingkang kados makatên wau tumrapipun ing jaman kina kêtingal mungguh sangêt, yèn ta kêlimraha, dumuginipun sapunika, mênggahing èstri ingkang sêtya ing guru lakinipun, kados botên [bo...]
[...tên] awrat anglampahi kados makatên, awit kasêtyan punika tansah dipun padosi.
Sarèhning jamanipun sampun sanès, cara kados makatên wau sampun botên tumindak. Nanging sarèhning kasêtyan punika taksih têtêp, dados caraning sêtya punika inggih taksih, kaot namung santun gagrag.
Dene wujuding kasêtyan wau manawi ing jaman tigang dasanan taun kapêngkêr, sêtyanipun dipun wastani bêkti ing laki, ringkêsipun bêkti ing laki punika atêgês sarwa sagêd nuju dhatêng kajêngipun ingkang jalêr, punapa ingkang dipun lairakên ingkang jalêr, tiyang èstri sagêd angladosi, tarkadhang malah sagêd damêl panujuning tiyang jalêr ingkang dèrèng kalair.
Gampilanipun kemawon bab olah-olahan, tiyang jalêr sawêg nyut kapengin anu, sarêng wancinipun sampun pinanggih wontên ing parampadan, sampun tamtu kemawon ingkang pinanggih wontên ing ngriku namung èsêm thok. Ing batos ingkang èstri dipun kudang-kudang, inggih jalaran saking sagêd damêl panuju wau.
Mila ingkang pinanggih ing jaman kala samantên, tiyang èstri punika ingkang dipun gêgulang namung ngulatakên liringipun ingkang jalêr, tuwin tanpa kêndhat tansah nalusupi raos-pangraosipun guru laki, awit tiyang èstri punika wajib dados pamongipun tiyang jalêr. Môngka mênggah caraning ingah-ingahan, tiyang jalêr punika sawênèhing ingah-ingahan ingkang ragi angèl, dados ingkang ngingah kêdah awas ing pamawasipun, dados nama botên anèh, wontênipun wulang kina namung mrayogèkakên, supados tiyang èstri punika kêdah sarwa manut miturut sakajêngipun ingkang jalêr, nanging sajatosing manut miturut wau kapurih pintêr lan ingkang mintir budinipun, awit saupami namung monat-manut, tênèh lajêng nama èstri sarwa kidhung.
Lan mallih tumraspipuntumrapipun. tiyang jalêr kala samantên, awis tiyang jalêr purun anglairakên gadhah panêdha dhatêng ingkang èstri. Nanging kosokwangsulipun tiyang èstri, sadaya namung sarwa nyandhak wontên ing sêmu tuwin tansah nindakakên pikiranipun, kados ta: ingkang jalêr plêndak-plêndèk anggènipun nêdha, botêna usah dipun lairakên sababipun, ingkang èstri ingkang lajêng ambuka pikiran: iki rak saka ora condhong lawuhane. Iki rak saka sing olah Si Sarikêm. Awas sesuk wong lanang.
Sarêng enjingipun lajêng dipun pêthukakên pakarêmanipun, iyak, dhaharipun inggih lajêng mindhak. Makatên ugi upaminipun bab sandhang pangangge, ujug-ujug ingkang jalêr sumêrêp sampun dipun sadhiyani sinjang udhêng kang dados panujunipun, sampun tamtu botên ketang lirih, ingkang jalêr inggih lajêng mungêl: jarik athik brêgis.
Wusana pantogipun kasêtyaning èstri, manawi dipun tilar ngajal ingkang jalêr, lajêng botên purun emah-emah malih, punika saksat anyamèni Dèwi Sêtyawati.
Sarêng ewahing jaman, jalêr èstri sasami-sami, botên wontên cara oban-abên sêmu, tiyang jalêr gadhah pêpenginan punapa-punapa cariyos dhatêng ingkang èstri, tiyang èstri tamtu inggih minangkani, awit pun jalêr inggih sampun mangrêtos, wontênipun gadhah panêdha punika tamtu badhe sagêd kalampahan, [kalampah...]
[...an,] jalêr èstri sampun sumêrêp ing ukuran, sami daya-dinayan. Jalêr badhe ambandhang dipun pêkak, botên dumèh jalêr, manawi lêpat inggih dipun sêrêp-sêrêpakên, makatên ugi pun èstri, botên kêndhat tansah tampi wêwulang saking ingkang jalêr, awit wajibing jalêr mulang, lan wulang wau wohipun badhe dipun undhuh ing tiyang kalih, awujud woh kawilujêngan. Dene pinanggihing kasêtyanipun tiyang èstri sami ngegla sêsarêngan kalihan kasêtyanipun ingkang jalêr. Wosipun rukuning anggènipun jêjodhoan punika atêgês wohing kasêtyan.
Samantên mênggah pinanggihing kasêtyaning èstri. Dados purwa madya wusananipun sarwa sae sadaya.
Ing cacriyosan tuwin dêdongengan kina, asring sok nyariyosakên lêlampahanipun tiyang, ingkang saklangkung rosa sangêt, ngantos karosanipun wau mênggahing jaman samangke tamtu botên wontên tiyang ingkang badhe pitados, inggih punika saking mokalipun ngantos botên lumêbêt ing nalar babarpisan. Eman sangêt, dene pungkasaning cariyosipun tiyang rosa punika kadhangkala sok amêmêlas. Kados ta:
Ing Sêrat Torèt wontên cariyosipun: Simson, inggih punika satunggiling tiyang ingkang saklangkung rosa sangêt, ngantos dipun èringi ing sasamining gêsang, saking rosanipun Simson, ngantos ing satunggiling dintên piyambakipun dipun êbên kalihan singa barong, wontên ing salêbêtipun campuh, Simson nyuwèk cangkêming singo barong, ngantos dumugi tiwasipun. Kakiyatanipun Simson ingkang angedap-edapi wau, andadosakên girising mêngsahipun, amila mêngsahipun inggih lajêng tansah ambudidaya murih sagêd amrêjaya dhatêng pun Simson wau. Ingkang punika mêngsahipun wau lajêng ambujuk dhatêng semahipun Simson, supados puruna suka sumêrêp mênggahing pêjah gêsangipun Simson. Ing sarèhning semahipun wau nunggil bôngsa kalihan mêngsahipun, ing wusana dangu-dangu inggih lajêng kasumêrêpan, inggih punika dumunung wontên ing rambutipun. Cêkaking cariyos, nalikanipun Simson tilêm, rambutipun nuntên dipun kêthok dening ingkang èstri saha sasampunipun lajêng kaprêjaya.
Wontên cariyos Jawi ingkang saèmpêr kalihan cariyos nginggil wau, inggih punika lêlampahanipun Radèn Rôngga, putra Panêmbahan Senapati. Kakiyatanipun Radèn Rôngga wau saklangkung anggènipun ngedap-edapi ngantos adamêl kuwatosipun ingkang rama, ing ngandhap punika badhe ngandharakên sawatawis mênggahing kalangkunganipun Radèn Rôngga wau:
utusan Pajang, ing alun-alun kadhawuhan ngawontênakên bêksan lawung, Radèn Rôngga enggal umatur dhatêng ingkang rama supados kaparênga andhèrèk bêksa. Wontên ing alun-alun Radèn Rôngga lajêng ngatingalakên kalangkunganipun ingkang andadosakên panjêngêring para ingkang sami ningali. Lawungipun Radèn Rôngga saking awratipun kêdah dipun gotong dening tiyang wolu. Lawung ingkang samantên awratipun wau dening Radèn Rôngga dipun umbul-umbulakên mawi asta satunggal ngantos inggil sangêt, saha lajêng tinampenan ing kempol tuwin dhadha tanpa wontên pinggêtipun babarpisan.
Kajawi punika, Radèn Rôngga dipun cariyosakên manawi tindak botên nate krêsa sumingkir, sanadyan wontên ing margi amanggiha rubeda ingkang angèl dipun têrak. Kacariyos, kala kalêrês tindak dhatêng Pathi, wontên ing magimargi. Radèn Rôngga kaprêgok ing sela agêng, Radèn Rôngga botên krêsa sumingkir sajangkah, sela lajêng kajêjak sumyur dados glêpung.
Eman sangêt, dene ing wusananipun Radèn Rôngga lajêng kumawani nindakakên pandamêl ingkang botên prayogi, inggih punika nyuwèk cangkêming pandhita ingkang pinuju mara tapa wontên ing sangandhaping rêdi ngantos dados tiwasipun. Ingkang makatên wau andadosakên dukanipun ingkang rama kanthi sangêt. Ing wusana Radèn Rôngga lajêng pinêjahan sarana dipun êbên kalihan sawêr naga, awasta: Jalangên.
Nitik kawontênanipun cariyos kêkalih ingkang kasbut ing nginggil punika, tamtu kathah ingkang botên pitados dhatêng karosan ingkang samantên punika, awit sadaya wau lajêng kagalih botên kalêbêt ing nalar. Ananging kuwasaning Pangeran punika sok botên kenging kinintên, manawi Pangeran krêsa badhe nitahakên punapa kemawon ingkang langkung saking mêsthinipun, tamtu inggih sagêd kalampahan. Sintên sumêrêp, bilih ing têmbe badhe wontên lêlampahan ingkang langkung anèh malih tinimbang kalangkunganipun Simson tuwin Radèn Rôngga wau.
Sanadyan dumugining samangke dèrèng wontên kabaripun, [kabaripu...]
[...n,] wontên tiyang rosrosa. ingkang sagêd nyamèni kalihan Simson utawi Dèn Rôngga wau, kewadeneewadene. inggih kêrêp kemawon kamirêngan waryosipun,wartosipun,. bilih ing Eropah utawi Amerikah wontên tiyang ingkang karosanipun langkung saking mêsthi, kados ta gambar ingkang kacêtha ing sisih punika, yambaripungambaripun. sinyo Helmut Lichtenfeld lare ing Oranienburg sacêlakipun kitha Bèrlin, nagari Jêrman. Sanadyan umuring lare wau sawêg 8 taun, ananging sarana tanganipun kemawon sampun sagêd ambêngkêlukakên tosan wiyaripun 3 c.M. lan kandêlipun 1½ c.M., punapa punika botên kenging kawastanan karosan êngkangingkang. langkung saking mêsthinipun, iba rosanipun manawi lare wau sampun diwasa.
Lulus iksamên wêkasan ing K.E.S Surabaya, ingkang bôngsa tiyang
dumugi ing ngriki, wigatosipun badhe analiti bab panggaotan putra, lan gêgayutan bab punika, ugi badhe dhatêng Sumatra.
Sawênèhipun bôngsa Arab nama Sèh Omar ing Pal Mriyêm Mèstêr Kornèlis, nuju lumampah anglangkahi ril sêpur, saking kirang pangatos-atosipun, dilalah kesaut sêpur èlèktris ingkang mlampah rikat, mancêlat nandhang tatu sangêt ing badanipun, lajêng kabêkta dhatêng griya sakit wusana ngajal.
Kala ing dintên Sêtu kêpêngkêr saking Batawi ngangkatakên tiyang komunis cacah 200 dhatêng Nusakambangan. Pakunjaran wau sawêg kemawon dados, nuntên badhe dipun isèni tiyang saking pakunjaran ing Glodhog nêm atusan.
Angsal panarimah saking pamarentah Tuwan E. Gobee up amtênar, wd. parampara babagan tiyang siti. Tuwin J.W. Meyer Ranneft, asistèn residhèn ing Pathi, tuwin Radèn Tumênggung Sumitra Kalapaking Burbanagara, bupati ing Banjarnagara. Sadaya wau sami katrimah anggènipun tumindak ing damêl mariksa prakawis rêrêsah ing Bantên kala wulan Nopèmbêr 1926.
Pangagêng ing kantor pos ing Surabaya nglapurakên dhatêng pulisi, bilih wontên satunggaling poppos. wisêl isi arta f 170.- dhatêng pirmah Daishin dipun pêndhêt ing tiyang mawi tèkên palsu. Dèrèng kasumêrêpan sintên tiyangipun.
Wontên pawartos, benjing salêbêtipun wulan Sèptèmbêr, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana badhe têdhak dhatêng Borneyo. Têdhak dalêm wau botên kalihan baita Krakatao utawi pêlikan, awit palabuhan ing Banjarmasin punika cèthèk.
ing salêbêtipun 24 jam pinanggih blêdhosan kaping 780, ingkang inggil piyambak ngantos 250. Lajêng malih toya ambêkluthuk kaping 1065, balêdhosan botên kapetang, toya muncrat minggah kaping 98. Ebahing siti karaos kaping 41 saking prênah lèr kidul, tuwin kaping 15 prênah wetan kilèn.
Ing Surabaya mêntas wontên parêpatan bonipun para Ind. Arts, wontên ing apdhèling Surabaya. Angangkat bêstir enggal inggih punika Tuwan Slamêt Bunyamin, tuwin Suryatin sadaya wau minôngka pursitêr, sèkrêtaris tuwin panêngmistêr. Panêdhaning apdhèing supados dhoktêr Sutama supados dipun angkat dados up bêstir, nanging botên dipun sayogyani, awit panjênênganipun wau sampun dede Ind. Arts.
ingkang sambêt kalihan pamulangan luhur, ingkang nglêbêti wontên tiyang wolung dasa, dene ingkang katampèn namung gangsal wêlas.
Dèrèng dangu ing Cangklèk, Cianjur, mêntas wontên pabrik tèh gadhahanipun tilas pangulu ing Cianjur, wontênipun pabrik punika andadosakên bingahipun tiyang ingkang gadhah tanêman tèh ing sakanan-keringipun ngriku, awit botên prêlu sade tèh dhatêng sanès panggenan, ingkang têbih-têbih dunungipun.
Awit saking pambudidayanipun golongan sèndhêng Protestan ing Ngayogya, wiwit wulan Juni ngajêng punika, ing Standaardschool gadhahaning sèndhêng ing Klitrèn, badhe dipun wontênakên sêkolahan Malayu Tiyonghwa, sarana pangajaran bèbêl. Ing wiwitanipun badhe namung sabên sontên kemawon, laminipun tiga têngah jam, pangajaranipun kados Standaardschool dipun wêwahi pangajaran bèbêl. Bilih angsal pambiyantu saking bôngsa Tiyonghwa, lajêng badhe ngadani damêl griyanipun.
Wontên pawartos, bilih botên dangu malih putranipun sèlêpbêstir dhêr ing Ajong, Tuwan T. Oemar saking Singkêl badhe dhatêng Eropah. Panjênênganipun wau putraning kapala bôngsa Acèh ingkang dhatêng nagari Walandi, ing sasampunipun wontên utusan, Acèh sowan Pangeran Maurits ing abad 17.
Botên dangu malih ing Kilèn Praga tuwin Gunung Kidul badhe dipun wontêni poliklinik, oto gadhahanipun Petronelah Hospital.
saking gêgayutan padamêlan, ing sapunika kèndêl saking anggèning dados lid redhaksi Bintang Indhiya.
Residhèn ing Sumatra pasisir kilèn, mratelakakên bilih botên makèwêdakên H.A. Salim ngambah dhatêng bawahipun. Ing sapunika Tuwan Salim wontên ing Palembang.
Miturut kathahing swara ing rêgènsêkap sêrad, amanah prêlu ngawontênakên sêkolahan Mulo ing Bantên, tuwin ugi nayogyani wontênipun sêkolahan Industrie.
Usul ing bab pabrik mêrcon supados kaasta ing parentah, botên kaparêngakên, awit kauntunganipun namung sakêdhik, dene bab panjagining kawilujêngan, punika cêkap dipun wontêni pranatan ingkang kêncêng.
Benjing tanggal kaping 19 wulan punika, residhèn Madiun badhe nglêmpakakên para bupati ing bawahipun, prêlu ngrêmbag badhe têmpukipun konpêrènsi para bupati benjing tanggal kaping 28 ugi wulan punika, ingkang badhe dipun jênêngi ing Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral.
Lêngganan nomêr 2113 ing Dhèmpèt, Dêmak. Pitakenan 1. Redhaksi botên nampèni karangan ing sanginggilipun ingkang kapacak ing Kajawèn nomêr 28-29, nanging kados sampun cêkap angewahi ungêl-ungêlan anyambêti karangan ing bab lare rêmên jajan punika kaanggêp botên wontên kemawon (Kajawèn nomêr 28-29 kaca 541). 2. Sampun kapacak ing Kajawèn nomêr 37. 3. Sampun kawrat ing rêmbagipun Petruk. 4. Pamrayogi makatên punika, sanadyan nyata paedah, nanging ngindhakakên kathahing waragad, ngèngêtana bilih rêgining Kajawèn sampun mirah sangêt. 5. Sampun kaewahan miturut pratelan panjênêngan. 6. Bale Pustaka
sampun kalampahan sadaya. d. Bale Pustaka botên ngêdalakên buku ing bab babagan agami, lan ugi botên anampèni karangan babagan makatên. Kauningana.
Lêngganan nomêr 767 ing Kroya. I. Bab pamrayogi panjênêngan, murih pakabaran warni-warni dipun wêwahi dados kawan kaca, punika kirang prayogi, awit Kajawèn punika kalawarti Minggon dede kabar padintênan, dados namung mêthik ingkang prêlu-prêlu kemawon. II. Bab waosan satamatipun Rajaputri ing Seba supados ngangge waosan Babad Tanah Jawi gancaran, badhe karêmbag rumiyin, nanging miturut kaparênaning para maos, kados rêmên maos cêcariyosan ingkang kados sapunika. III. Ing bab para sêpuh botên purun dipun ngabêktèni tiyang wawrat, punika manawi mêndhêt saking tata lairipun, kêbêkta namung saking tiyang èstri ingkang nuju wawrat punika rêkaos tumungkal-tumungkul. Nanging manawi mirid cêcariyosan, bayi ingkang taksih wontên kandhutan punika samar, bokmanawi gadhah kaluhuran ngungkuli ingkang dipun ngabêktèni, mila para sêpuh botên purun dipun ngabêktèni.
Kanthi sakalangkung gumuning manah kula tansah nyawang dhatêng Propesor Higgs, amargi kula botên ngintên babarpisan, bilih sayêktos kula sadaya punika badhe
Shadrach, andhane pasangên, lan kowe tumuli mudhuna dhisik, prêlune supaya aku wêruh, yèn kowe iku ora nedya ngapusi aku.
Sang putri anyêlani pangandika: botên, botên, sagawon punika botên prêlu tumindak, awit saking anggènipun sêsobatan kalihan tiyang Fung punika, piyambakipun tamtu botên badhe wangsul malih. Salajêngipun sang putri lajêng ngandika dhatêng Japhet, inggih punika tiyang parêdèn kasêbut nginggil makatên: he, Man, kowe mudhuna dhisik, lan sajrone bandara iki mandhap ing ôndha, pungkasaning ôndha cêkêlana sing kêncêng, dene yèn panjênêngane sagêd kondur manèh kanthi wilujêng, ganjaran kang tak paringake bakal tak tikêli.
Japhet urmat mawi ngangkat tangan, andhanipun nuntên dipun pasang, lan pungkasaning ôndha dipun dhawahakên mèpèt dhatêng tembokaning curi ingkang kasar, ingkang mujudakên rambuting buntut singa barong. Japhet lajêng ngadêg sakêdhap wontên sangajênging ôndha kalihan andangakandhangak. tuwin tanganipun dipun umbulakên, bokmanawi kemawon sawêg sêmbayang. Salajêngipun piyambakipun nêdha dhatêng salah satunggiling kancanipun, supados anyêpêngana ôndha ingkang kêncêng sayêktos. Sasampuning anyobi sarana sukunipun, punapa gumantunging ôndha punika kêncêng, Japhet lajêng mandhap kanthi sabar saha kêndêl ing manah, lan botên watawis dangu dumugi ing pongolan curi ing sisih ngrika.
Samangke gêntos Olivier ingkang kêdah mandhap. Olivier nganthuki sang putri, ingkang kala punika kêtingal pucêt kados
abisik-bisik makatên: yèn kowe bisa, anakku lanang kae uga tulungana.
Orme mangsuli: iya, bakal tak lakoni kanthi tumêmên, bisane ngrêbut anakmu mau.
Salajêngipun Orme wicantên dhatêng Sêrsan Quick makatên: he sêrsan, yèn aku nganti nêmoni apa-apa, kowe kudu mêruhi wajibmu dhewe.
Quick mangsuli kanthi swara gêtêr: kula sumêdya nyobi nulad sadaya tindak ingkang sampun panjênêngan tindakakên punika, sanadyan ta punika tamtunipun angèl.
Olivier lajêng mancik ôndha, miturut petangan kula, manawi sampun mandhap kalih wêlas utawi kawan wêlas pêcak sampun dumugi. Kala mandhap dumugi sapalihipun, lampahipun kanthi sabar tur tanpa uwas, ananging sarêng dumugi ing têngah-têngah lêrês, wontên ingkang lêrês gandhenganing ôndha kakalih, papan ingkang dipun pasang wontên ing ngriku, punika anggèsrèk manêngên sakêdhik ingkang anjalari Olivier mèh
tuwin wicantên mawi basa Inggris makatên: he mênênga cocotmu: cèlèng, yèn kowe ora nêdya nututi dhèwèke. Ing salajêngipun Pangeran Josua ingkang botên mangrêtos dhatêng pitêmbunganipun, ananging mangrêtos dhatêng pangancamipun Sêrsan Quick lajêng kèndêl.
Tiyang parêdèn ingkang sampun wontên sisih ngrika ambêngok makatên: sampun kuwatos punapa-punapa, andhanipun kiyat.
Sasampunipun Orme jèngkèng sakêdhap malih, lan salajêngipun kula sadaya angawasakên piyambakipun kanthi uwasing manah, salajêngipun Orme nuntên ngadêg saha lumampah dhatêng sisih ngrika kanthi sakeca.
Quick lajêng matur dhatêng Pangeran Josua: tumrap golongan kula
ingkang dipun asta ing Pangeran Josua, dene tingalipun Pangeran [Pa...]
[...ngeran] Josua tansah pandêlikan mandêng dhatêng Quick. Wicantênipun pun Quick: botên, botên, ladinge niku sampeyan kèndêlake mawon, mangke ontên ing donya ngriki mundhak ontên babi satunggal pêjah dadakan.
Sang putri ingkang nguningani kawontênan wau lajêng rawuh misah saha ngandika: dhuh paman, tiyang ingkang kêndêl-kêndêl, sami wani ngêtohakên nyawanipun mriki, dene kula sadaya sami ngeca-eca linggih wontên ing ngriki. Samangke kula aturi kèndêl, sampun anglajêng-lajêngakên anggènipun pasulayan punika.
Sasampunipun ngaso sakêdhap, murih sagêdipun ngasokakên ambêgan tuwin punapa manahipun sagêd têntrêm malih, Orme lajêng ngadêg saha dipun rumiyini Japhet, lajêng mènèk pongolan curi ingkang wontên tanêmanipun, ngantos dumugi sèrèting buntut rêca singa barong. Wontên ing ngriku Orme ngobat-abitakên kacunipun dhatêng kula sadaya, saha lumampah wontên sawingkinging tiyang parêdèn wau, sajakipun tanpa kuwatos babarpisan. Lampahipun dumugi enggak-enggoking buntut badaning dewa singa barong. Wontên ing ngriku angèl sagêdipun mènèk pongolan curi agêng, ingkang mujudakên gêgêring dewa singa, ananging botên dangu inggih sagêd dumugi ing ngriku, lan kula sadaya sumêrêp kalih-kalihipun têrus lumampah ngantos dumugi sacêlaking pundhak singa, ing ngriku Propesor Higgs ngadêg mêngkêrakên kula sadaya, dados botên sumêrêp dhatêng ing sawingkingipun sadaya.
Olivier nglancangi Japhet murugi propesor, saha lajêng ngêplèk-êplèk tanganipun.
Japhet ngangkat Propesor Higgs, salajêngipun Orme nêdahi curi sawingingipun saha sajakipun lajêng nyariyosakên
pungkasanipun Higgs lajêng botên kêtingal, ing têmbe wingkingipun kula mirêng pawartos, bilih kesahipun Higgs wau, prêlu badhe mêndhêt anak kula jalêr, awit manawi botên kalihan anak kula jalêr, Higgs botên purun dipun luwari.
Ingkang makatên wau namung sakêdhap botên langkung saking samênit, ananging tumrap kula sadaya, dangunipun saksat satus taun. Kala punika lajêng kêmirêngan swaranipun tiyang ambêngok. Topinipun pêthak Propesor Higgs lajêng katingal malih, botên dangu badanipun ingkang dipun cêpêngi ing tiyang jagi bôngsa Fung kakalih kanthi kêncêng. Propesor Higgs lajêng ambêngok kanthi basa Inggris, lan pambêngokipun wau kamirêngan ing kula sadaya lamat-lamat makatên: ayo enggal
lumajêng dhatêng piyambakipun ngantos lajêng kêtingal têtiyang Fung pintên-pintên dhatêng. Samangke Olivier lajêng ambalik kanthi sraweyanipun sajak botên gadhah pangajêng-ajêng malih saha lumajêng. Ingkang lumajêng rumiyin Olivier kanthi dipun kinthil ing Japhet, wingkingipun tiyang kakalih wau kapalaning agami tuwin prajurit jagi tiyang Fung pintên-pintên, ingkang sami ngobat-abitakên ladingipun, dene sawingkingipun tiyang sadaya wau Higgs garonjalan wontên sanginggiling curi kalihan nyêpêngi tiyang kakalih.
Saking badaning dewa wau Orme lajêng mlorod dumugi buntutitpun, kanthi dipun êtutakên dening Japhet. Dene sawingkingipun tiyang kêkalih wau wontên tiyang Fung têtiga ingkang nututi, sajakipun botên manah babarpisan bilih punika ambêbayani. Makatên ugi pun Olivier kalihan Japhet katingalipun inggih botên manah bab bêbaya punika, amargi lampahipun Olivier ambêngkuk kados tiyang ambalap, saha lajêng anyandhak ôndha. Botên watawis dangu piyambakipun sampun dumugi ing têngah-têngahing ôndha, kala punika dumadakan pun Orme mirêng panjêlihing kancanipun, ing ngriku wontên tiyang Fung nyandhak sukunipun Japhet ingkang anjalari Japhet tansah mêngkurêb wontên ing
anjêpaplang saha dhawah mangandhap lêbêt. Salajêngipun ingkang kula èngêti tiyang kêkalih wau sampun dumugi ing ngajêng kula sadaya, lan lajêng wontên salah satunggal ingkang wicantên murih andhanipun dipun tarik minggah.
rumiyin sami langkah-langkahan pundhak, dipun suraki dening kônca-kancanipun.
Sêrsan Quick awicantên: sadhèrèk-sadhèrèk, môngga sapunika dipun tarik minggah. Kula sadaya inggih lajêng tumandang.
Mêmêlas sangêt têtiyang Fung punika, pancènipun têtiyang kêndêl-kêndêl ingkang kados makatên wau, botên manggih tiwas kados punika.
Salêbêtipun Quick nyanjatani têtiyang Fung sanèsipun ingkang kala punika sami ngêmpal wontên gêgêring dewa, piyambakipun awicantên makatên: sadangunipun kêdah dipun jagi murih mêngsah punika tansah kecalan kônca. Ananging botên watawis dangu malih kawontênanipun têtiyang Fung ing ngriku botên kenging dipun tanggulangi malih, saha lajêng kesah saking ngriku, kajawi têtiyang sawatawis ingkang pêjah utawi tatu taksih gumlethak wontên ing ngriku. (Badhe kasambêtan)
Ôngka 40, 29 Dulkangidah, Taun Jimakir 1858, 19 Mèi 1928, Taun III
Ôngka 40, 29 Dulkangidah, Taun Jimakir 1858, 19
Adining sawangan ing nginggil punika, kados anggambarakên adining wit kalapa ingkang tuwuh ing ngriku, botên beda kados ratu ingkang ngadhaton wontên ing papan kasantosan.
Ing Kajawèn nomêr 39 nyariyosakên ing bab antênging pikir, tuwin panutupipun badhe nyariyosakên ing bab pasarean ing Sarawiti, ingkang kagathukakên kalihan raos Jawi.
Ing sadèrèngipun nyariyosakên kawontênanipun pasarean ing Sarawiti, kados prayogi angandharakên sawatawis ing bab karêmênanipun bôngsa Jawi prakawis anggothak-gathukakên kawontênan ingkang sèlèhipun lajêng dipun laras dhatêng raos kasunyatan. Sayêktosipun bab ingkang kados makatên punika manawi dipun laras kalihan kawontênanipun ing sapunika nama sampun botên anjaman, nanging manawi dipun manah malih sadaya kawontênan punika, kados kenging kemawon dipun gothak-gathukakên tuwin dipun encokakên kalihan kawontênaning manungsa, amargi tumindaking pambudi ingkang kados makatên wau inggih nama pangasahing nalar, ingkang botên nyêbal saking akal budi, namung kemawon tiyang kêdah nyumêrêpi dhatêng ukuran, pundi ingkang lêrês tuwin pundi ingkang nyêbal saking lêrês, amargi manawi botên dipun kawekani makatên, lajêng adhakan dados gugoh tuhon, lan malih pasarean ingkang kacariyosakên punika, namung badhe kalèrègakên dhatêng raosing badanipun piyambak.
Lan kacariyosakên malih, bilih Kangjêng Sunan ing Kalijaga punika sumare ing Dêmak, nanging ingkang badhe kacariyosakên punika inggih pasareanipun kangjêng sunan wau, lan kawontênanipun inggih sampun botên beda kalihan pasarean limrah punika. Ingkang makatên punika inggih sampun dados pitakenan, kadospundi mênggahing kawontênanipun ingkang nyata. Pitakenan ingkang kados makatên punika mênggahing limrahipun, pasarean ingkang nyata inggih ingkang wontên ing Dêmak, awit punika ingkang sampun dipun saksèni ing akathah tuwin sampun katêtêpakên ing panjênêngan nata Jawi, dados wontên èmpêripun manawi ing Sarawiti punika namung patilasan. Nanging tumrap tiyang ingkang mêmundhi dhatêng pasarean ing Sarawiti, tamtu kêkah anggènipun mastani, bilih punika ingkang pasareanipun yêktos, dene manawi dipun inggahakên malih miturut cêcariyosan, malah Kangjêng Sunan Lèpèn (Sunan Kalijaga) punika botên seda, punika namung kasumanggakakên dhatêng para maos, awit ujar ingkang kados makatên wau kêtingal anggènipun nyêbal ing nalar, sagêdipun mencok kêdah namung rinaos dados pasêmon. Cêkap namung samantên.
Ing sapunika wiwit badhe nyariyosakên kawontênanipun pasarean ing Sarawiti wau, lan murih runtutipun, cariyos wau mawi kasêlanan pangothak-athik minôngka pasêmoning agêsang.
Pasarean ing Sarawiti punika dumunung wontên sapucaking rêdi, bawah ondêran dhistrik Pancêng, Surabaya. [Suraba...]
[...ya.] Wujuding rêdi anggarêmbêl, pucakipun papak kados meja, manawi dipun tingali saking Sidayu tuwin saking Karangbinangun, tuwin saking kanan keringipun, katingal cêtha angegla cakêt kemawon, wujudipun anêngsêmakên, tiyang tamtu kêtarik ing manah nêdya dhatêng ing ngriku.
Kawontênan ingkang kados makatên punika kados pasêmon, bilih Sarawiti punika upaminipun dununging kasunyatan. Dados têtela sangêt manawi kasunyatan punika pancèn nêngsêmakên. Sok tiyanga tamtu kapengin badhe nyatakakên, awit kawontênanipun cêtha, yèn dipun lampahana kêtingal cakêt kemawon, tiyang botên badhe wêgah amurugi.
Katingalipun pasarean ingkaingkang. cakêt wau, nyatanipun têbih angêlangut, dipun sangkani saking pundi kemawon, botên wontên marginipun ingkang sakeca, nênumpak inggih namung mandhêg wontên ing papan têbih, lajêng taksih dharat, manawi saking sisih kidul marginipun turut padhusunan, nanging têbih, awit botên sagêd ngancas. Manawi mêdal êlèr, ragi cêlak, nanging nasak wana pajatèn. Dados kenging dipun wastani, dipun sangkanana saking pundi kemawon botên wontên ingkang sakeca.
Punika dados pasêmon, bilih kasunyatan punika namung gampil wontên ing pangintên, nyatanipun namung sarwa èwêd-pakèwêd, dene tiyang manawi nêdya angantêpi badhe andumugèkakên, kêdah purun angambah margi èwêd-pakèwêd, lan kêdah dipun lampahi kanthi antêping manah.
Têtiyang ingkang nêdya mriku tamtu angraosakên ngêlangutipun ingkang dipun purugi, kêtingalipun kados sampun cakêt, nanging jêbul botên dumugi-dumugi, nanging dangu-dangu inggih dumugi sukuning rêdi wau.
Ing ngriku tiyang ingkang lêlampah ngraos kasok ing sayahipun, lajêng kèndêl wontên ing sêndhang, angasokakên sayah, awit sumêrêp dumuginipun ing nginggil badhe ngambah margi ingkang nyêngkrèk sangêt. Wontên ingkang kèndêl adus, wisuh, sawênèh namung ngasokakên badan kemawon.
Punika sanyata bilih tiyang ingkang tumindak ing sêdya kados makatên punika tamtu ngraosakên rêkaos, malah ngantos sayah sangêt mêksa dèrèng dumugi, nanging tamtunipun mantêp lan mangrêtos, bilih lampahipun dèrèng dumugi, lan inggih badhe dipun lajêngakên malih. Dados mênggahing pangasonipun wau sayêktosipun namung dados pasêmon. Bilih kèndêlipun punika andangokakên lampah, awit salêbêtipun kèndêl wau, saupami badhe anglajêngna lampah sampun saya têbih. Nanging ugi botên wontên awonipun, awit kèndêlipun wau botên badhe ngêndhoni sêdyanipun, nanging tumindak ing sasakecanipun, lan malih mênggahing sayêktosipun, lampah lumintu punika malah ngungkuli lampah ingkang nyêngka, makatên ugi, ing bab kèndêlipun punika, atêgês, bilih tumindak ing lampah makatên punika kêdah ngraosakên, awit sadaya lêlampahan punika karaosipun manawi tiyang sampun angêcaki dhatêng sagatungl-satunggalingsatunggal-satunggaling. raos ingkang dipun ambah. Dados mênggahing kajêngipun lajêng tuwin kèndêl punika sami kemawon, sadaya namung gumantung ing tekadipun. Badhe kasambêtan.
Pèngêtan Adêging Rad Kawula sampun 10 Taun
Ing tanggal 15 wulan Mèi punika, kalêrês dhawahing dintên sadasa taunipun nalika Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral Graaf van Limburg Stirum ambikak parêpatan rad kawula ingkang kawitan. Para ingkang sami anjênêngi parêpatan kala samantên, tamtu tansah sami èngêt, sapintên raosing bingahipun para kawula Indhiya sadaya, dhatêng wontênipun rad kawula wau. Bingahipun para kawula punika mila sampun salêrêsipun, awit sadèrèngipun wontên rad kawula, prakawis-prakawis ingkang wigatos, ingkang gêgandhengan kalihan kaprêluwanipun tanah Indhiya, punika ingkang ngrêmbag namung pamarentah piyambak, ananging sarêng wontênipun rad kawula, wêwakiling rakyat inggih lajêng dipun parêngakên andhèrèk ngrêmbag bab-bab wau.
Ing sadèrèngipun angrêmbag ing bab pèngêtaning rad kawula, prayogi angrêmbag rumiyin ing bab kawontênanipun paprentahan tanah Indhiya ing sadèrèngipun wontên rad kawula.
Ing kala rumiyinipun, paprentahan ing tanah Indhiya punika kenging dipun wastani namung dipun asta ing asta satunggal, inggih punika pamarentah ingkang dêdunung ing Batawi utawi Bogor. Tumrap rantaman ing tanah Indhiya, punika ingkang nêtêpakên inggih namung pamarentah wau. Saking pundi angsaling arta, tuwin arta wau manawi sampun ngalêmpak, tumanjanipun [tuma...]
[...njanipun] dhatêng kabêtahan warni-warni, ingkang nêtêpakên inggih badan satunggal punika kemawon, dados cêkakipun bêgja cilakaning têtiyang Indhiya ugi namung gumantung ing bêbadan wau. Cara paprentahan ingkang makatên punika, sagêd ugi dipun mathuki para kawula sadaya, nanging sagêd ugi namung dipun mathuki kawula saperangan kemawon. Ingkang makatên punika sampun tamtu botên adamêl pamarêming rakyat, saya malih manawi rakyat botên lêga manahipun, utawi manawi gadhah pêpenginan utawi sêdya punapa-punapa, botên sagêd anglairakên raosing manahipun wau. Dangu-dangu watêk sasami-sami punika saya lumêbêt ing tanah Indhiya saha rumasuk dhatêng sanubarining têtiyang Indhiya. Satêmah pamarentah lajêng anggalih, bilih sampun wancinipun, têtiyang pribumi angsal
Ing taun 1916 ewah-ewahaning pranatan praja ingkang sampun kagalih wau, punika katingal gumolong, ing ngriku lajêng ngawontênakên badan, ingkang sampun katêtêpan dening wèt, mawi bêbantu wêwakiling rakyat Indhiya, ingkang sagêd anglairakên pamanggihipun mênggah tindaking pamarentah, saha sagêd anglairakên suwaranipun tumrap kaprêluwaning praja ingkang dipun condhongi tuwin ingkang dados pêpalangipun.
Ing wèt 1916, ing anggêr pêpacak pamarentah Indhiya Nèdêrlan (Regeeringsreglement) dipun wêwahi satunggaling bagean ingkang wigatos sangêt, inggih punika bagean 10, ingkang ngawontênakên rad kawula punika. Bagean wau, ing taun 1925 sampun kathah ewah-ewahanipun, saha lajêng apindhah papanipun, dados bagean ôngka 2 ingkang wèt pranatan adêging pamarentah Indhiya Nèdêrlan.
Ing sadèrèng-dèrèngipun, Paduka Ministêr de Waal Malefyt sampun kagungan ancas kados ingkang katêmtokakên ing wèt 1916 wau, inggih punika ing taun 1913 panjênênganipuspanjênênganipun. sampun ngusulakên rancangan anggêr ingkang ngêwrat bêbadan wakil, sarta lidipun ingkang sawatawis para amtênar, lid amtênar wau dadosipun wontên ingkang jalaran saking pangkatipun, lan wontên ingkang dipun têtêpakên dening gupêrnur jendral, dene para lid sanès-sanèsipun malih, ingkang saperangan dipun têtêpakên dening gupêrnur jendral, ingkang saperangan malih dipupdipun. pilih ing rad ênggèn-ênggenan (Locale Raden). Dene anggènipun dipun wontêni lid amtênar wau, cupadossupados. anjagi sampun ngantos anglêmparakakên kaprêluwaning têtiyang siti, lan sampun ngantos adamêl kaudtunganingkauntunganing. liyan, ngungkuli sanès-sanèsipun. Ingkang badhe lênggah ing rad wau inggih bôngsa Eropah, bôngsa têtiyang siti, tuwin tiyang ngamônca wetanan. Miturut rancanganing anggêripun ministêr kasêbut ing nginggil. Rantaman Indhiya badhe karêmbag dening rad wau. Sasampunipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana anyondhongi dhatêng pamanggihipun rad wau, lajêng nêtêpakên rumiyin rantaman punika. Dene ingkang damêl wèt ing nagari Walandi botên nêtêpakên rantaman punika ing sakarsa-karsanipun. Nanging bêbadan wau botên dipun wajibakên damêl wèt.
Rancangan kasêbut nginggil, punika beda kalihan rancangan-rancangan anggêr damêlanipun Van Dedem (1893) kalihan damêlanipun Fock (1907) ingkang ngrancang wêwahipun rad Indhiya mawi tiyang partikêlir lan ngrancang damêlipun bêbadan wau ugi kapasrahakên tiyang ingkang dede amtênar. Rancanganipun De Waal Malefyt lan salajêngipun wèt 1916 kasêbut nginggil, punika lajêng ngawontênakên bêbadan piyambak sajajar kalihan rad Indhiya, ingkang kawontênanipun botên dipun ewahi babarpisan.
Ing têmbe wingkingipun, Paduka Ministêr Pleyte ngusulakên anggêr sanèsipun, ingkang dhêdhasaripun sami kemawon kalihan ingkang dipun usulakên ing ngajêng, ananging sawatawis dipun ombèrakên. Sasampunipun dipun wontênakên ewah-ewahan sawatawis, rancangan anggêr ingkang pungkasan punika lajêng dipun têtêpakên dados wèt. Dene wiwit tumindakipun ing taun 1918.
Salêbêtipun 10 taun punika, rad kawula tansah dipun wontênakên ewah-ewahan pintên-pintên, ewah-ewahan ingkang pungkasan piyambak, inggih punika ing taun 1925.
Kados para maos sampun sami nguningani, bilih wontênipun warga rad kawula punika sarana dipun têtêpakên tuwin dipun pilih. Ingkang dipun têtêpakên punika saking Kangjêng Sri Maharaja Putri tuwin saking gupêrnur jendral, dene pilihan wau saking
bôngsa. Warga sanès-sanèsipun, kathah-kathahipun namung sapalih ingkang dipun têtêpakên dening gupêrnur jendral, ananging ing ngriku kêdah ngèngêti bôngsa ingkang dipun têtêpakên wau, inggih punika ¼ tiyang siti, tuwin ¾ têtiyang Eropah tuwin tiyang mônca wetanan. Sakêdhik-sakêdhikipun tiyang Eropah tuwin tiyang mônca wetanan, ing ngriku botên dipun sêbutakên.
Para warga ingkang kapilih, punika sakêdhikipun sapalih kêdah tiyang siti, dene kêkantunipun kêdah tiyang Eropah tuwin tiyang mônca wetanan. Makatên ugi kêdah kapratelakakên, dados ing ngriku tansah kajagi, murih kaprêluwanipun tiyang siti punika, sampun ngantos kapintên.
Miturut ewah-ewahan ingkang kantun piyambak, wontênipun warga rad kawula ingkang kapilih sadaya wontên 38, inggih punika 20 warga têtiyang siti, 15 warga bôngsa Eropah, lan 3 warga tiyang mônca wetanan.
Dene warga ingkang katêtêpakên wontên 23, inggih punika 1 warga ngiras pangarsa, 5 warga tiyang siti, 15 warga tiyang Eropah, lan 2 warga tiyang mônca wetanan.
Manawi nitik kawontênanipun rad kawula samangke punika, sanadyan wêwênangipun dèrèng patos wiyar sangêt, nanging jalaran saking kêkêncênganing lid, saha majênging panyambutdamêl, dangu-dangu tamtu badhe kathah munpangatipun tumrap siti lan têtiyangipun, sampun tamtu kemawon, bilih wêwênanging rad kawula punika botên enggal-enggal badhe nyamèni kados wêwênênganing parlêmèn-parlêmèn ing nagari Eropah, nanging ingatasipun sawêg 10 taun, inggih nama sampun sae sangêt. Lan ngèngêtana bilih parlêmèn bôngsa Inggris punika anggèning anggadhahi wêwênang kados samangke punika sasampunipun madêg 100 taun, makatên ugi parlêmèn ing nagari Walandi. Dados ing ngriki katamtokakên, bilih wêwênanging rad kawula, dangu-nadingngudangu-dangu. tamtu badhe sagêd sampurna kados tanah Eropah.
Ing wusana Kajawèn tansah amêmuji: mugi-mugi adêging rad kawula wau sagêda widada ing salajêngipun amêwahana tata karta raharjaning jaman, ingkang tumuju dhatêng kamajêngan.
Wiwit jaman kina jagung punika sampun kasumêrêpan ing tiyang, anamung dèrèng wontên ingkang sagêd anêrangakên ingkang sayêktos, mênggah asalipun jagung punika saking pundi. Sawênèhing tiyang anyariyosakên, bilih jagung punika wontênipun ing tanah Jawi ngriki ingkang ambêkta satunggiling tiyang bôngsa Portêgis.
Uwit jagung punika kawastanan têbon, mila kawastanan makatên punika, jalaran wit saha raosipun saèmpêr kados têbu, inggilipun watawis 2 utawi 3 mètêr, godhongipun panjang, uwohipun dumunung ing sêla-sêlaning wit kalihan godhong wau, sêkaripun warni kalih, jalêr lan èstri, ingkang jalêr wontên ing pucuk, ingkang èstri wontên ing ngandhap, rambutipun ingkang katingal punika dados margining glêpung sêkar jalêr lumêbêtipun ing sêkar èstri. Sêkar jalêr manawi kenging angin, glêpungipun sami sumêbar, andhawahi ing sêkar èstri, wusana lajêng mêdal isinipun, kablêbêt ing godhong pintên-pintên ingkang dipun wastani klobot. Salêbêting klobot wau wontên janggêlipun, inggih punika ingkang kêthukulan wiji, sarta wontên rambutipun. Manawi taksih nèm kawastanan: putrèn, kenging dipun kêla, klobotipun kangge êsês, limrahipun dipun godhog kalihan lêgèn, nanging lugunipun kalobot jagung ênèm punika sampun ambêkta lêgi piyambak, nuntên kenging kasade, manawi kalêrêsan malah langkung awis tinimbang jagungipun, nanging ingkang kêlimrah namung ing Jawi Têngah, langkung malih ing Ngayogya tuwin Surakarta.
Jagung punika ingkang genjah, umuripun 100 dintên, uwitipun alit, wontên ingkang umuripun 130 dintên saha uwitipun agêng, kawastanan jagung lêbêt.
Papan pananêmipun jagung punika kados para têtiyang tani sampun botên kêkilapan, inggih punika ing pasabinan utawi ing parêdèn ingkang tênggar. Siti sasampunipun dipun ulah, lajêng dipun panjani, longkangipun 25 - 60 c.M. ing panjan satunggal-tunggalipun dipun dèkèki wiji 2 - 4 êlas, nuntên dipun urugi siti. Wiji ingkang kangge winih kêdah dipun kumbah mawi toya ênjêt, manawi dipun tanêm ing môngsa têrang, wiji wau dipun kum ing toya rumiyin sadintên sadalu, namung manawi pinuju môngsa rêndhêng kirang prêlu. Tanênam jagung punika cêkap kawatun sapisan kemawon, inggih punika yèn sampun ngumur tiga utawi sêkawan minggu, matun lan ngurugi ingkang kaping kalih kenging kasarêngakên kemawon. Sarèhning rajakaya doyan sangêt dhatêng têbonipun, mila kêdah dipun jagi sampun ngantos kêbon jagung kalêbêtan kewan.
Jagung satunggal uwit, ingkang limrah wohipun kalih, nanging ingkang sae, sagêd ngantos tiga utawi sakawan, utawi langkung, sarta agêng-agêng, ingkang makatên punika anandhakakên, manawi jagung [ja...]
[...gung] inggih rêmên dhatêng rimatan lan lêmèn.
Wontên ing sabin, jagung punika asring dipun tanêm sasampunipun panèn pantun, manawi wontên ing patêgilan inggih punika ing môngsa rêndhêng. Tiyang parêdèn wontên ingkang nêdha jagung minôngka lintuning sêkul, jagung ingkang dipun têdha makatên punika, dipun damêl sêkul rumiyin, inggih punika: manawi jagung sampun dipun pipil, dipun êkum ing toya sadintên sadalu utawi langkung, lajêng dipun bêbak, kabucal dhêdhakipun. Jagung ingkang sampun tanpa dhêdhak, dipun kum malih wontêna sadalu, sasampunipun lajêng dipun bêbak malih ngantos lêmbat, sarana dipun campuri toya sakêdhik lajêng dipun intêri, prêlunipun supados pating parinthil lêmbat-lêmbat, manawi sampun lajêng sawêg nêmbe dipun êdang, patrapipun kadosdene ngêdang sêkul. Wos jagung asring dipun campuri wos pantun, punika dadosipun sêkul warni pêthak mêmplak, raosipun eca, kajawi dipun damêl sêkul, ugi kenging kadamêl têtêdhan warni-warni, manut kasagêdanipun tiyang ingkang damêl.
Kêbon jagung saha tiyang ingkang sawêg sami ngundhuhi badhe kabêkta wangsul.
Panyadenipun jagung ingkang wontên ing pêkên, wontên ingkang gedhengan utawi pipilan. Wondene rêginipun jagung botên sagêd anêmtokakên, ngadatipun manawi sawêg pinuju panenan pantun rêginipun ragi mirah, anamung manawi sawêg [sawê...]
[...g] pacêklik, inggih awis.
Manawi tiyang badhe milih jagung kangge wiji, kêdah miliha jagung ingkang sampun sêpuh umuripun, saha aos isinipun, sampun dipun oncèki. Manawi sampun dipun gèdhèngi prayogi dipun sampir-sampirakên wontên ing dêling garing kapalangakên ing papan ingkang ragi inggil salêbêting pêngêrêting griya, nanging jagungipun kêdah dipun pe rumiyin ingkang ngantos garing nuntên nêmbe kainggahakên ing panggenan wau.
Wêdharing sabda pangandika dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Guprênur Jendral.
Kala dintên Slasa tanggal kaping 15 ingkang kapêngkêr punika, parêpatan taunan kawitan rad kawula kabikak dening kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur jendral kados ingkang sampun-sampun, pambikakipun wau sarana pakurmatan agêng-agêngan, makatên ugi kadosdene sabênipun, kangjêng tuwan ingkang wicaksana amêdhar sabda, kintên-kintên kados ing ngandhap punika:
Dhawuh pangandika dalêm ingkang wicaksana, bilih pambikakipun rad kawula ing samangke punika, botên beda kalihan ing taun-taun ingkang kapêngkêr, ugi anggadhahi wos ingkang wigatos.
Miturut dhawuh pangandika dalêm, manawi nitik kawontênanipun rad kawula kala taun ingkang kapêngkêr, kawontênanipun wau prasasat kadosdene rad kawula enggal. Makatên ugi ing kala punika kenging kawastanan sawêg wiwit angancik tumindakipun pranatan nagari kanthi sacêkapipun, ing samangke sarana miturut ungêling ada-ada 5, bab 62 saking pranataning nagari, pambikakipun rad kawula ingkang kanthi pakurmatan agêng punika, dhawahipun têka anyarêngi kalihan dintênipun amèngêti adêging rad kawula sampun 10 taun.
Ing sakawit ingkang wicaksana anglairakên pangandika dalêm, makatên ugi atas asmaning para guprênur jendral kêkalih ingkang dipun gêntosi, bilih pamarentah angrêgèni sangêt dhatêng rad kawula anggenipun ngêmên-êmênakên dhatêng kuwajibanipun, alusing tanduk ing salêbêting rêrêmbagan, tuwin mêntêsing sadaya rêmbag-rêmbag wontên salêbêting gêdhong rad kawula ngriku.
Langkung malih ingkang wicaksana anglairakên gênging panarimahipun tumrap pambudidaya dhatêng anyambutdamêl sêsarêngan, ingkang tansah dipun tingalakên dening rad kawula punika, makatên ugi dhatêng angên-angên rad kawula, ingkang mangrêtos, bilih tumindakipun [tumindaki...]
[...pun] pamarentah lan rad kawula punika botên ajêng-ajêngan ananging tumindak sêsarêngan, saha anyambutdamêl sêsarêngan tumrap kaprêluanipun ngakathah.
Kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur jendral sapunika.
Tumrap tiyang Jawi kadhangkala kasumêrêpan, bilih ing salêbêting rad kawula, panyaruwe dhatêng tataning pamaretah punika asring kathah sangêt, dene manawi jalaran saking punika, môngka lajêng wontên ingkang nêtêpakên, bilih rad kawula imbang-imbangan kalihan pamarentah, punika botên ngèngêti lênggahipun rad kawula wontên ing tataning mangrèh praja. Jalaran saking kawontênanipun rad kawula kados ing nginggil wau, satêmah pasulayaning golongan ingkang ngrujuki dhatêng pamarentah lan ingkang botên angrujuki, sagêd lêrêm, kados caraning parlêmèn ingkang sampun sampurna. Pramila panyedaning panyêpêngipun paprentahan ing ngriki botên kenging kaêndhêgakên, kados ingkang kadadosan wontên ing parlêmèn ingkang sampun kapratelakakên wau. Dene bab pamanggih tumrap têtanggêlanipun prakawis pulitik, jalaran saking wontênipun sawênèhing nalar, têmahan ingkang sami botên nyulayani wau sagêd kapêksa nayogyani kawajibaning pamarentah. Ananging ing ngrika pancèn botên gadhah niyat sêdya atêtulung dhatêng pamarentah, bilih botên sarana dipun sêtèm.
Ingkang wicaksana ngandika, bilih ingkang dipun wêdharakên punika, sampun tamtu kalêksanan, ananging kalêksananipun wau punapa sagêd dadakan kemawon, punika dèrèng kenging katamtokakên, mila kapasrahakên dhatêng rad kawula, namung kawajibanipun ingkang wicaksana nguningani, kadosdene ingkang sampun kasumêrêpan dening rad kawula piyambak. Sadaya putusan lan rêmbag-rêmbakrêmbag-rêmbag. ingkang sami kawahyakakên wontên ing gêdhong rad kawula, punika têtela saya têmên-têmên anggenipun awêwaton kawajibaning rad kawula, bab angêkahi punapa ingkang kakintunakên dhatêng pamarentah, saya mindhak kathah sangêt aosipun, langkung malih dhatêng Jawi. Badhe kasambêtan.
kacarita lakune si kali / isih alon-alon / awit kono mung cêthèk banyune / mula gampang kêna disabrangi / wong mlaku dalidir / padha krubyak-krubyuk //
kali Pepe abungah ing ati / tansah menggak-menggok / nuli nlusup ngisor krêtêg gêdhe /
suwe iya nuli ngrêti / yèn sing katon kuwi / prangwadanan jêbul //
panggagase sajêroning ati / dhuh dene samono / iba-iba rasa kapenake / manggon ana omah gêdhe bêcik / pês-apêse mêsthi / abdine sathekruk //
ora suwe lakune malipir / ora turut tembok / wiwit urut pinggir padesane / lan wis wayah
apa bênêr yèn ing kene iki / ênggone wong wadon / dene kuwi ayu-ayu kabeh / yèn candrane sajake wong mukti / nyatane kêtitik / nyandhang sruwa bêsus //
kae ana alise jalirit / pupur mero-mero / patute mung golèk kapenake / pupure mung go ngêdhêm-dhêm rai / mula cêtha putih / tanpa ngrêmbag-ngrêmbug //
ana manèh sing nèng pinggir kali / linggih karo angob / mung ing tangan anggulung sêtagèn / yèn patute wong karipan bêngi / mêntas main cêki / lagi arêp adus //
sanyatane kabèh mau kuwi / wong ing kampung kono / karan Tambaksagaran [Tamba...]
[...ksagaran] kampunge / pancèn nyata ênggone wong mukti / kali Pepe nuli / gêblas menggok ngidul //
alon-alon lakune malipir / turut pagêr tembok / lan omahe ketok gêdhe-gêdhe / ngidul manèh nuli wêruh loji / temboke tarêtip / mariyême manglung //
iya iku bètènging prajurit / prajurite katon / wira-wiri jaga ing dhuwure / kali
ya ing kono kuwi / jênêng krêtêg gantung //
ngrasa nikmat iline si kali / mlaku alon-alon / lawan tansah krungu swara srang-sèngsrang-srèng. / gônda gadag kumênyut nyang ati / awit kono kuwi / gon jajanan nglumpuk //
panggagase ora uwis-uwis / karo menga-mengo / e e nyata priyayi ing kene / rada
angundhuh kamuktèn / bêbasane nadyan ompong ya wis / sesuk ora ngrêti / rina ana butuh //
uwong aja pijêr ngrasa sêdhih / gagas tanpa pêdhot / mung anjôngka mênyang kamuktène / nanging tansah sêmaya ngêntèni / besuk yèn wis sugih / rak sêdhêng wis kaku //
saya nglangut panggagasing kali / lan ngrasa ing kono / yèn saiki mundhak dadi gêdhe / ora pati kambah wong nyang kali / lakune nglon-loni / kaya mambêg mlêmbung //
mung ing ati ngrasa dadi luwih / enggal gêlis longgor / mundhak ômba têmbing kana-kene / nuli nyipta kaya nguwasani / sèn-isèning kali / kamot ora jujul //
ing ciptane ta aku saiki / harak ora asor / beda asêm panggagase biyèn / kinira yèn aku luwih nisthip / môngka ing saiki / samene awakku //
jroning gagas kali Pepe nuli / krungu wong lok-alok / yèn saiki banyu mundhak gêdhe / mak grêg kali Pepe angêndhêgi / ing wusana nuli / mak blas krasa kerut //
satêmêne iline saiki / wis têkan ing Bêton / lan wis amor karo kali gêdhe / kang misuwur ing satanah Jawi / wong padha ngarani / ya Bangawan iku //
lan saiki ya wis ngrumasani / yèn aran mangkono / mula saya gêdhe ing atine / wêruh sabrangane kêthip-kêthip / nuli dhèhèm lirih / kanthi watuk-watuk //
Kêjawèn nomêr 35 ngêwrat andharan bab:
sêsakit mèinworm). Ing ngriki dede niyat kula badhe nyaruwe utawi agêngipun nacad dhatêng andharan kasêbut, mligi namung badhe nyaosi pamrayogi tuwin mêwahi katrangan punapa sababipun,
Kula jarag mawi têmbung mèinworm, botên mawi têmbung cacing tambang, jalaranipun makatên:
1. Tambang, punika têmbung Jawi têgêsipun uwêd (punika cara Banyumasan, kilap manawi liya nagari), dados manawi wontên lare utawi tiyang mirêng têmbung cacing tambang, punika gambaring pangangên-angên mêsthi cacing ingkang nglawèr satambang (uwêd) agêngipun, môngka nyatanipun botên makatên.
2. Môngka ingkang dipun kajêngakên tambang ing ngriki, têmbung Malayu, cara Jawinipun pamêlikan. Punapaa têka botên mawi têmbung: cacing pamêlikan. Sajakipun kirang mungguh, mila ewuh ayanipun lajêng mawi têmbung: mèinworm, kemawon pisan. Lêrês punika têmbung Walandi, nanging dangu-dangu inggih kulina. Kados ing padunungan kula, punika matuhipun inggih mèinworm. Malah têtiyang dhusun, (kalêbêt para murid) ing ngriku matuh mastani: awas, le, ana mainjarêm. Inggih lêrês sasagêd-sagêd kêdah mawi têmbung Jawi, nanging kêpêksa botên sagêd. Kalihan malih:
3. Sêsakit mèinworm punika ing sapunika sampun dede sêsakit pamêlikan, nanging sampun kalimrah mèh sabên tiyang sami kacandhak sêsakit wau. (Ing tanah ngriki).
4. Ngiras ambiyantu karsanipun satunggiling dhoktêr Jawi ing Purwakêrta, ingkang ugi mrayogèkakên supadosa mawi mèinworm kemawon. Dhoktêr kasêbut ugi nyorahakên bab wau ing Banjarnagara, taun kapêngkêr.
Anggèn kula wani damêl gubahan punika, botên
kapranggul wontên ing kalawarti, mila botên prêlu dipun panjangakên, ing ngriki namung badhe kojah punapa sababipun kawastanan
sêsorahipun tuwan dhoktêr ing Banjarnagara kala taun kapêngkêr.
Nalika taun Walandi 1870 ing tanah Eropah wontên bikakan margi sêpur nrowong ing rêdi agêng. Saking panjanging trowongan, (bokmanawi trowongan Simplon ingkang panjangipun 19,7 K.M. utawi sin-gotard 15 K.M. utawi inggih Monsènis, ing parêdèn Halpên) ngantos taun-mataun dèrèng rampung.
Sampun mêsthi kemawon trowongan wau ing nglêbêt pêtêng, ngumês, jêmbêg, rêgêd lan hawanipun nglêkêp (bêntèr). Rêgêdipun wau jalaran têtiyang ingkang nyambutdamêl ing ngriku manawi têtoya utawi ambêbucal ugi wontên ing ngriku saênggèn-ênggèn.
Wusana nuju satunggiling wêkdal, ing ngriku katrajang ing sêsakit, mênggah wujuding sêsakit wau: nitik tiyang ingkang sami katrajang: badan ngêmbug-êmbug ambiyas, tênaganipun dados lêmês. Wontên ingkang mangkak anggotanipun (abuh) wêtêng dados agêng kados busung, rainipun bêngêp. Sêsakit punika wau kala samantên dèrèng wontên dhoktêr ingkang sagêd mastani: iku lara anu, punapa [puna...]
[...pa] malih anjampèni manawi sagêda, awit sawêg kadadosan sapisan punika.
Wusana kadadosan malih ing Eropah sisisisih. lèr, ing pamêlikan arêng sèla, ingkang sampun mataun-taun kapêndhêtan arêngipun. Kathahing tiyang ingkang sami nyambutdamêl ing ngriku ngungkuli kathahipun tinimbang ing trowongan kasêbut ngajêng. Lan mênggahing kawontênanipun ing ngriku inggih ngungkuli awonipun. Wusana ing ngriku ugi lajêng katrajang sêsakit ingkang kawontênanipun trêp kados sakit ingkang tuwuh ing trowongan.
Wontên satunggiling tuwan dhoktêr kalêrês sawêg mariksa rêrêgêdipun kuli ingkang sakit (sêsukêripun), dipun wadhahi ing bumbungan gêlas. Sarêng dipun udhêk tanganipun kacipratan, kraos mak calêkit ing kulit ingkang kacipratan wau. Wusana tuwan dhoktêr wau dangu-dangu inggih kenging sêsakit kados sêsakiting kuli ingkang kapriksa rêrêgêdipun.
Sarêng dhoktêr ingkang sakit wau dipun priksa ing dhoktêr sanès, sagêd kasumêrêpan ing sêsukêripun kathah sangêt tiganipun alit-alit, sarta ugi kasumêrêpan manawi anggènipun sakit dhoktêr wau margi katularan saking sêsakiting kuli.
Amargi asaling sêsakit wau saking pamêlikan, tuwin ingkang
ngantos sapriki para dhoktêr sampun dhamang kanthi têrang dhatêng warni lan gêsangipun pun mèinworm. Jampi punapadene panulakipun inggih sampun botên kèwran malih, sadaya wau sampun kawrat ing Kajawèn nomêr 35.
Ing tanah Eropah hawanipun asrêp, botên nglêkêb, kêbon-kêbon dipun damêl gêre (gasik) botên jêmbêg, dados sêsakit mèinworm wau botên wontên malih. Ing pamêlikan-pamêlikan sapunika sami dipun saèkakên, dipun damêl rêsik, hawanipun sagêd lumintu, mila mèinwom sami botên bêtah. Sampun samantên kemawon.
Ing sarèhning wêdalipun Kajawèn nomêr 40 punika kathah bab-bab ingkang pêrlu, kados ta bab pambikaking parêpatan kawula, bab mèngêti adêging rad kawula sampun 10 taun tuwin sanès-sanèsipun, amila Kajawèn ingkang mêdal punika botên mawi pêthikan kabar warni-warni. Red.
Wusana Olivier kalihan Quick kairid dening Japhet mudhun dumugi ing luwênganipun, dene kula kalihan tiyang parêdèn sawatawis, kantun wontên ing growongan, prêlu anjagi wangsulipun tiyang têtiga wau. Sanadyan kula angrêrintih angsala nyambutdamêl ingkang sakalangkung migunani, nanging panêdha kula wau botên dipun lêksanani, miturut cariyosipun, ingatasipun tiyang têtiga, Olivier, Quick lan kula, kula punika panyanjata kula dipun anggêp ingkang titis piyambak, ingkang makatên punika inggih wontên lêrêsipun, lan miturut cariyosipun, tumrap têtiyang wau, kula langkung migunani manawi pinasrahan anyanjatani saking nginggil, ananging kula ngrêtos piyambak, bilih têtiyang wau nganggêp kula sampun kêsêpuhên tumrap nindakakên pandamêl ingkang ambêbayani punika, lan pikajêngipun kônca-kônca kula wau, supados kula tinêbihna ing bêbaya.
Sasampunipun lajêng karêmbag, sintên ingkang mudhunipun dhatêng growongan kantun piyambak, prêlu dhatêng papan ingkang katamtokakên wau. Lan mênggah pikajênganipun Olivier, supados sang putri wangsula dhatêng pucaking rêdi saha ngêntosi wontên ing ngrika. Ananging sang putri sanalika punika lajêng amangsuli, bilih botên kagungan gagasan babarpisan sumêdya minggah dhatêng pucaking rêdi, manawi botên kanthi pitulungan kula sadaya, saha karsanipun sang putri badhe nguningani wêkasaning lêlampahan wau, malah Pangeran Josua ugi botên karsa tindak saking ngriku, kintên kula, amargi panjênênganipun botên patos pitados dhatêng têtiyang parêdèn ingkang kêdah andhèrèkakên, awit panjênênganipun uninga, bilih sariranipun dipun sêngiti sangêt dhatêng tiyang parêdèn wau.
Ingkang punika kula sadaya lajêng mrayogèkakên kantun wontên ing papan ngriku, lan karsa angêntosi wangsul kula sadaya, ananging pamrayogi punika langkung-langkung botên anocogi dhatêng panggalihanipun. Panjênênganipun angandikakakên, bilih kala punika têtiyang Fung sampun sumêrêp dhatêng lampah kula sadaya punika. Ingkang makatên punika sagêd ugi kalampahan, têtiyang Fung nindakakên kados ingkang sampun kula
saupami têtiyang Fung amanggih kula piyambakan wontên ing ngriki.
Sang putri lajêng amrayogèkakên, murih growongan wau dipun pasêg, ngantos angèl sangêt sagêdipun dipun bikak malih.
Orme amangsuli: O, inggih, lan manawi kula sadaya sagêd mêdal ing ngriki malih kanthi wilujêng, margi punika badhe kula dhinamit, murih ing têmbe botên kenging dipun pigunakakên malih.
Bab punika Quick ragi sêmang-sêmang, mila amangsuli makatên: margi punika tumrapipun kula sadaya ing têmbe wontên damêlipun malih.
Orme amangsuli: Aku wêruh dalan kang luwih bêcik manèh, kang anjog ana sangisoring rêca dewa kuwi, yaiku mêtu pasareyane para raja-raja, mangkono mungguh miturut pangetungku grêban, olèh-olèhane pangetungku mau, kiraku iya ora pati adoh bangêt. Cêkake ing sarèhne wong Fung wis mêruhi dalan iki, mulane dalan iki iya ambêbayani.
Sasampunipun, kula sadaya sami ngisèni growongan mawi sela glundhungan, sajatosipun inggih padamêlan ingkang awrat sangêt, ananging jalaran saking pangrèh kula sadaya, anggènipun nyambutdamêl têtiyang parêdèn sami mêmpêng, lan samangke sela wau manawi botên dipun dhinamit, angèl sangêt dipun singkirakên. Salajêngipun, Japhet, Shadrach saha sêrsan, sami niti priksa gang ingkang pungkasan, ingkang anjog wontên ing papan kangge makani singa. Botên patos dangu, tiga pisan wangsul malih kanthi anyariyosakên, bilih sarana ôndha sagêd mudhun mriku.
Botên beda kados sakawit, lampah kula lajêng urut kacang. Sasampunipun lumampah jangkêp saêjam, kula sadaya lajêng dumugi ing pungkasaning udhun-udhunan, ingkang lêbêtipun satus mètêr. Ing ngriku wontên papanipun wiyar, ingkang kintên-kintên dipun damêl ing manungsa, mênggah wicantênipun Shadrach ingkang sampun, sapunika kanyataan. Ing pojokaning papan wiyar, ingkang têbih piyambak, wontên selanipun agêng, saking kiwa têngênipun gampil dipun jorogakên.
Dados kula sadaya ambikak korinipun, saha ningali dhatêng jawi, padhanging rêmbulan purnama amadhangi nglêbêtipun sangandhap kula sadaya, lambung kiwa têngênipun rêca singa, angwontênakên ayang-ayangan ingkang wontên ing nglêbêt kêtingal pêtêng, inggih saking lambunging rêca singa punika, anggènipun Higgs dipun udhunakên ngangge kranjang
pinggiripun lèpèn Main, ing ngriku kathah têtiyang ingkang sami ngenggar-enggar manah, awit ilining lèpèn wau narajang kitha ingkang kêbak sawangan sae.
Ing Kajawèn nomêr 40 anyariyosakên ing bab lêlampah dhatêng Sarawiti sampun dumugi sukuning rêdi. Ing ngriku awak-awakaning rêdi kêtingal cakêt saking papan pakèndêlan, rêdinipun awujud sela pêthak, marginipun ingkang minggah namung kêtingal anggalêr nyêngkrèk turut lambung, nanging lajêng ical botên kêtingal, dening menggak-menggokipun.
Kawontênan ingkang kados makatên wau kados pasêmon, bilih tiyang madosi margining kasunyatan punika sanadyan ênêripun sampun wontên, nanging taksih wontên salêbêting kasamaran, lan tiyang kêdah angêncêngi tekadipun, awit yèn ta ngêndhonana, sampun saèstu badhe kecalan talêring margi ingkang sampun kêtingal urut-urutanipun wau.
Wiwit ngambah sukuning rêdi wau, kathah sangêt lare alit-alit ingkang sami pêpariman, kumroyok botên wontên sampun-sampunipun, sabên dipun sukani malah saya wêwah kumrudug kados dipun undang, tur lare-lare wau sanès bangsaning anakipun tiyang kêmlaratan, yèn dipun raosakên ngantos anggrisèni sangêt.
Punika kados pasêmon, manawi tiyang nêdya nyatunggalakên tekad punika sayêktosipun kêdah purun ambucal kadonyan, saya manawi sampun ngambah ing marginipun, saya kêdah ngeklasakên yêktos, awit pêthaling donya punika atêgês dados damar amadhangi margi. Tiyang ingkang wiwit ngambah awak-awaking rêdi, lajêng kêsupèn dhatêng raosing sayah, saking kêslamur dening nyêngklèk tuwin rumpiling margi, badhe kèndêl botên wontên pakèndêlanipun, awit marginipun namung srêg kangge lumampah, lan malih ing manah karaos tansah nyêngka kêdah badhe sumêrêp dunung ingkang dipun purugi. Sarêng lampahipun sampun angsal sapalihing purug, lajêng anjog ing papan sawatawis wiyar, sitinipun waradin, ing papan wau rêsik tansah dipun saponi ing tiyang, mila ngantos kêtingal ngilak-ilak anêngsêmakên. Papan ing ngriku punika inggih patirakatan, nanging patirakatanipun tiyang ingkang nêdya pados pasugihan setan gundhul.
Mênggahing pasêmon, têtela sangêt bilih tiyang ingkang nêdya lêrês punika tansah manggih godha, sanadyan sampun cakêt dumugi ing purug, mêksa taksih cinakêtan ing panggodha ingkang sagêd angglewangakên manah, awit ingkang anglampahi taksih gampil wigar sêdyanipun, dening nyumêrêpi kaanan ingkang damêl kasamaran, malah sok botên ngrumaosi bilih sayêktosipun kêplantrang utawi kêlintu ing lampah. Mila nugraha sangêt tiyang ingkang botên kêsamaran dhatêng kawontênan ingkang samar punika.
Tiyang ingkang lêlampah nêdya dhatêng pucaking Sarawiti sampun sumêrêp bilih panggenan ingkang dipun ambah wau sanès padunungan ingkang dipun kajêngakên, mila inggih namung dipun langkungi kemawon. Salangkungipun saking panggenan wau, marginipun saya nyêngkrèk sangêt, ngantos sagêd nêsêgakên ambêgan, wusana byar dumugi ing pucak. Tiyang botên ngintên bilih rêdi ingkang kados makatên wau ing pucak wontên dhusunipun agêng, rêja sangêt, griya-griyanipun pating janggêlêg agêng-agêng, masjidipun agêng anganggrang, papanipun ing ngriku waradin. Dene sasampunipun dumugi ing ngriku lajêng kapanggih kalihan juru kunci, saha cariyos manawi badhe sowan dhatêng pasarean. Ki juru kunci kêtingal tanggap, saha limrah sintên ingkang dhatêng ing ngriku lajêng dipun sugata sakadaripun. Sasampunipun makatên, wancinipun sampun sêrap, tiyang ingkang badhe dhatêng pasarean, lajêng dipun acarani minggah dhatêng pasarean, saha namung kenging manggèn wontên sajawining gêdhong pasarean, limrahipun ing dalu wau tirakat, dene mênganipun gêdhong pasarean enjing, nanging namung ing dintên Sênèn Kêmis, dados tiyang ingkang sowan mriku punika kêdah ngèngêti dintên. Makatên ugi juru kunci cariyos, ingkang badhe nênêpi wontên ngriku, botên kenging ambêkta sandhang pangangge ingkang majaji, prêlunipun namung kangge anjagi kawilujêngan.
Ing nginggil wau atêgês, bilih rêkaos ingkang sampun dipun lampahi, tuwin antêping tekad ingkang sagêd nyabili panggodha ingkang badhe damêl sasar punika, ugi angsal lêlintu pamarêm ingkang sumbut kalihan rêkaosipun, nanging inggih dèrèng cêkap samantên kewon,kemawon. awit ugi taksih wontên lêlajênganing lampah, ingkang kêdah taksih dipun lampahi kanthi antêp yêyêktosan, ugi kêdah taksih ngeklasakên dhatêng sabab-sabab ingkang taksih ngawrat-awrati.
salêbêtipun lumampah wau inggih taksih dipun tutakên ing lare pêpariman kumruyuk, nanging sasampunipun
têtiyang ingkang badhe nênêpi sami dhatêng, saha kathah têtiyang ing ngriku ingkang nawèkakên widhig, utawi nawèni wedang panganan, kangge sadhiyan ing dalu wau, punapadene têtiyang nini-nini sami badhe mijêti. Sadaya wau namung gumantung wontên kêparêngipun ingkang nglampahi.
Punika kados pasêmon, bilih batos punika, antêngipun namung kêtingal wontên ing lair, dene yêktosipun tansah kados pêkên tumawon, mila tiyang wajibipun kêdah sagêd ambibarakên karamean ingkang kados makatên punika, lan kêdah angèngêti bilih manungsa kuwasa, lan wênang masesa ingkang pancèn wajib dipun mênangi, awit manawi botên makatên, badhe botên nate manggèn ing unggul. Badhe kasambêtan.
Wêdharing sabda pangandika dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Guprênur Jendral
Wêwahan warga rad kawula têtiyang siti.
Ing bab punika kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur jendral, angèngêtakên kanthi gênging panarimahipun dhatêng pasarasehan rêmbag ing bab rancangan anggêr tumrap ewah-ewahaning pranatan nagari, ingkang karêmbag wontên ing parêpatan taunan pungkasan.
Kala punika para ingkang nyondhongi tuwin ingkang botên, sami angantêpi saha anêrang-nêrangakên pamanggihipun piyambak-piyambak. Ingkang makatên wau pamarentah namung anglairakên gênging panarimahipun, amargi putusaning rancangan ingkang taksih kêdah dipun putus dening pamarentah luhur ing nagari Walandi (Staten Generaal) jalaran wontênipun rêmbag panjang punika, saking katrangan-katrangan ingkang kaandharakên dening golongan pundi-pundi tumrap rancangan wau, lajêng sagêd nêtêpakên dhêdhasar ingkang maton tuwin sae, katimbang manawi bêbantahan wau ngêmungakên tuwuh antawisipun para ingkang botên anyondhongi kalihan pamarentah kemawon. Makatên ugi tumrap sanès-sanèsipun, ingkang wicaksana anglairakên gênging panarimahipun saha angajèni dhatêng patrapipun angrêmbag rancangan wau wontên rad kawula ngriku. Punapa malih anggènipun sami pasarasehan rêmbag ing bab rancangan wau, rad kawula ngatingalakên sabar tuwin mênêping manahipun, botên kados asring-asring, bilih sami rêmbagan wontên ing sajawinipun gêdhong rad kawula.
Ingkang wicaksana andhawuhakên supados angèngêtana ing taun ingkang sampun kapêngkêr, sasampunipun ingkang wicaksana abên ajêng kalihan para ingkang sami anjênêngi parêpatan rad kawula, salajêngipun kenging dipun cariyosakên, bilih taksih karaos mênggah dayaning kawontênan gegeran-gegeran komunis kala wêkasaning taun 1926 tuwin ing wiwitanipun taun 1927. Ananging saklangkung adamêl rênaning panggalih dalêm ingkang wicaksana, dene wontên ing ngriku ingkang wicaksana sagêd angandikakakên, bilih miturut pamanggih dalêm, kawontênanipun ing salêbêting praja manawi kapandhing kalihan kawontênanipun kala ing taun ingkang kapêngkêr, sampun sawatawis langkung sae. Pamanggih dalêm ingkang makatên wau dipun condhongi dening para pangagêng gêwès ing tanah Jawi tuwin Madura, sarta para pangagênging gêwès ing jajahan sajawining tanah Jawi, makatên ugi dening para bupati ing Jawi Kilèn, kalanipun dipun wontênakên rêpat ingkang prêlunipun angrêmbag ing bab punika. [pu...]
[...nika.] Ananging botên nama lêrês sayêktos, bilih jalaran saking punika lajêng anêtêpakên, bilih samangke botên prêlu angatos-atos tuwin kuwatos.
Mênggah tumrap tindaking komunis, ing taun ingkang kapêngkêr ingkang wicaksana ugi sampun anguningani, pangatos-atos tuwin kuwatos wau, botên tumuntên sagêd anêntrêmakên manah, manawi bolyêwismê piyambak, ingkang kadosdene thêthukulan enggal ing jagad dèrèng dipun undurakên babarpisan dhatêng papêtêng, papan aslinipun. Ananging jalaran saking pranatan-pranatan ingkang dipun wontênakên dening pamarentah, tuntunaning komunis kangge samangke sagêd dipun kèndêli. Bab tuwuhing ontran-ontran ing satunggal-satunggaling panggenan, punika botên kenging dipun pênggak, sanadyan ta ing ngriku wêwahing pirantos-pirantos nyêpêng panguwasa utawi malih indhaking kathahipun pulisi tuwin saening dêdamêlipun, ewadene ingkang makatên punika ugi badhe suda sangêt. Ananging cêkakipun, sanadyan tansah kanthi dipun jagi salêrês-lêrêsipun, badhe tuwuhing bêbaya tumrap gegeran umum asli saking pargêrakaning komunis, punika samangke suda sangêt.
Nalika Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral Mr. D. Fock amasrahakên panguwaosing nagari dhumatêng Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral Mr. A.C.D. de Graeff ing taun 1926.
Makatên ugi ing pakêmpalan P.S.I. ingkang ing taun ingkang kapêngkêr, sajak anggadhahi tindak ambalela, punika miturut kadosdene ingkang sampun katêtêpakên, botên lajêng mrèmèn dhatêng sakiwatêngênipun.
Ingkang wicaksana angandikakakên gênging panarimahipun, [panari...]
[...mahipun,] dene ing antawisipun rakyat piyambak, kathah sangêt ingkang botên nyondhongi babarpisan dhatêng pargêrakan wau. Sangêt adamêl rênaning panggalih dalêm ingkang wicaksana, dene ingkang wicaksana sagêd andhawuhakên ing bab punika, amargi miturut kayakin danalêmkayakinan dalêm. ingkang wicaksana, danguning dangu botên ngêmungakên sarana pirantosing panguwasa kemawon, ingkang sagêd damêl lêstantun têntrêming praja, ananging tumrap punika ingkang prêlu piyambak, supados rakyat piyambak tumuntên tangi saking anggènipun tansah botên anggadhahi pikajêngan tuwin anggènipun tansah anarimah kemawon, saha lajêng sami ananggulangi dhatêng para panuntun rakyat ingkang sêdyanipun badhe ngrisak wau, ananging cara anggènipun ananggulangi punika inggih sampun ngantos nyêbal saking watês. Dhawuh pangandika dalêm ingkang wicaksana ingkang makatên wau, sampun asring sangêt dipun dhawuhakên wontên ing papan ngriku.
Kanthi gênging panuwunipun dhatêng ingkang Maha Kuwasa, ingkang wicaksana angandikakakên, bilih pambangkanging rakyat tumrap tindak ingkang makatên wau, anelakakên, saking wontênipun pikiraning tiyang kathah ingkang saras, tuwin tumrap têtiyang ingkang mangrêtos ing nalar, sumêrêp bilih kaprêluan ingkang agêng punika sagêdipun wilujêng, namung manawi kawontênanipun samangke punika sagêd têntrêm tuwin majêng kanthi pranata, ananging sanadyan botên makatêna, tuwuhing pambangkang dhatêng tindak ambalela wau, manawi mirid saking pamanggih ingkang yakin yêktos, pargêrakaning para ingkang badhe sami wani dhatêng pamarentah wau inggih botên badhe angsal damêl punapa-punapa, ewasamantên mêksa inggih sampun dados pantêsipun, manawi tiyang sadaya lajêng anglairakên gênging panarimah. (Badhe kasambêtan)
ing wayah srêngenge esuk / padhange nêmpuh nyoroti / godhong isih kêtêlêsan / êbune ing wayah bêngi / prêntule sing kêsorotan / gumêbyar ambalêrêngi //
dhèk ing wayah esuk mau / kacrita pakne Bêsari / lurah ing desa Damaran / lagi enak-enak linggih / lan bojone nèng ngarêpan / karo wedangan lan macit //
ngrungokake kutut manggung / dikèrèk nèng êpring mêncrit / kunge gêdhe gawe lêga / mung rada gandhul sathithik / ewadane wis kêwêntar / wong-wong padha ngalêm bêcik //
kamuktène lurah iku / kêna diarani luwih / lumbung akèh padha kêbak / sugih kêbo sugih sapi / pangone sapirang-pirang / nyang rajakaya gumati //
jrone môngsa kuwi nuju / wayah bubar panèn pari / wis ludhang
bênêr biyèn kowe iku / tak kon ajar maca nulis / ning ora kok tak kon nglênthar / nyang wajibe banjur lali /
carane wong tani / sing miturut saka layang / cak-cakane ditandangi //
iku jênênge wong ontung / kabèhe bisa ngêcaki / murih pedahing sêkolah / têtêp gone
nyatane saiki / pamaculmu kambang-kambang / pamêtune mung sathithik //
Tiyang sêpuh nênggani anakipun ingkang pinuju sinau.
wis kono kôndhaa bokmu / sapira butuhmu pari / Bok Bêsari banjur kôndha / pakne bok ampun
kôndha / yèn ta dituruta bêcik / wis ta kana cukupana / butuhe [butuh...]
Kramatani nuli clathu / kula badhe matur malih / thukulan asêm punika / badhe kula suwun ugi / awit dhusun kula ngrika / wontên dhawuhing nagari //
ing saurutipun dlanggung / tiyang sami kèn nanêmi / wit asêm lêt kalih tumbak / supados benjing prayogi / damêl ayom turut dalan / kados limrahing nagari //
bapakne mangsuli guyu / iya thole kuwi
bêcik / lan oyode ora rantas / BasariBêsari. mangsuli inggih / kocap asêm dhèk samana / nratab atine kuwatir //
krungu yèn arêp didhudhuk / diputêr arêp diêlih / tumuli ana wong têka / loro padha gawa linggis / nuli andhudhuki lêmah / nganti jêro sakubêng wit //
oyode akèh sing pruthul / agawe laraning uwit / asêm tansah sambat-sambat / nanging ora dipraduli / malah banjur digak-ogak / asêm nganti brêbês mili //
barêng gone dhudhuk rampung / banjur dibalêbêt goni / lan dipasangi pikulan / sawise ngono anuli / diangkat wong loro mangkat / suwarane ingkit-ingkit //
asêm rada guyu-guyu / kêcêmutan mèsêm lirih / e e la nyata
lan banjur ditandur nuli / ana sapinggiring dalan / panase anggêgirisi //
sanalika asêm alum / nganti ngrasa ora eling / godhong banjur gogrog lêmah / barêng wis lêt têlung bêngi / asêm nuli wiwit krasa / ing larane rada pulih //
lan wis sêmi iju-iju / ing wusana banjur eling / dhuh saiki saya-saya / ênggonku adoh nêmêni / môngsa kapêthuka uyah / pêgatan awakku mêsthi //
Tiyang nênanêm punika, tumraping wit-witan taun, kenging dipun wastani bilih tanêmanipun wau prêlu kangge nanêmakên anak putu, awit manawi botên makatên, pangajêng-ajêngipun ingkang nanêm tamtu ngalangut sangêt, satêmah damêl kêmbanipun ingkang nanêm.
Sayêktosipun nênanêm punika kados sampun dados wajibing agêsang, awit siti punika sanyata dados mitraning tiyang ingkang cêlak piyambak, kenging dipun alap piwalêsapun. Makatên malih bakuning tiyang punika têdha, lan têdha punika aslinipun saking siti, mila sintên tiyangipun ingkang pêthêl angolak-alik siti, inggih amanggih brêkahipun.
Tumraping tanêman ingkang kenging dipun pêndhêt dadakan, punika upaminipun, kados ta bangsaning pala kêpêndhêm, punika kenging dipun êntosi, mila kanggenipun cagak gêsang inggih sagêd lumintu, lan tiyang rêmên anindakakên makatên.
Sapunika mênggahing wit-witan taun, punika nalika nanêm kados pêpindhanipun tiyang nyêkolahakên anak, ing sadèrèngipun sagêd ngundhuh wohipun, wontênipun namung sarwa rêkaos, kêdah naliti kawontênanipun, manah murih prayogining gêsangipun tanêman, kados ta: manah rabukipun, siramanipun tuwin sanès-sanèsipun. Dados nalika kalaning alit, plêk kados rumêksa lare, ingkang dipun udi ing kasarasanipun, dene manawi sampun agêng kantun manggih sakecanipun kemawon.
Dados mênggahkingmênggahing. wit-witan taun ingkang lêbêt, pikangsalipun badhe pinanggih ing têmbe, sukur manawi sagêd mênangi ngundhuh wohipun, botênipun makatên inggih tumônja nanêmakên anak putunipun.
Botên kêkirangan tiyang ingkang panggêsanganipun dipun biyantu saking pamêdaling wit-witan taun, malah manawi kathah, pamêdalipun wau sagêd dados bakuning panggêsangan, saya manawi wit-witanipun taun wau bangsaning wowohan ingkang agêng-agêng asilipun, kados ta: pêlêm, rambutan, dhuku tuwin sanès-sanèsipun, punika manawi kalamangsaning awoh, panyadenipun botên sakêdhik.
Ingkang katingal ing tanah Batawi, punika ingkang misuwur wêdalipun rambutan, dhuku, sawo manila tuwin durèn. Sadaya wau manawi nuju kalanipun awoh, angsal-angsalanipun anggèning sade botên sakêdhik, ngantos atusan rupiyah, anggènipun gadhah pamêdal samantên wau ing dalêm sataun namung sapisan, dene wit-witan sadaya wau asli saking têtilaran tanêmanipun tiyang sêpuh, punika tiyang sagêd nyatakakên dhatêng wujuding wit. Kados ta rambutan, punika tumrapipun ing Batawi witipun sampun agêng-agêng sangêt, tiyang ingkang anggadhahi kantun piyambak ngantos kêkilapan asli tanêmanipun sintên, ananging sajatosipun botên liya saking pananêmipun lêluwuripun kala rumiyin.
Sayêktosipun bab tanêman ingkang kados makatên punika, tiyang ingkang gadhah ugi kêdah gadhah dhêdhasar rêmên dhatêng tanêman, polanipun inggih kados tiyang ing Batawi wau. Limrah tiyang Batawi punika kathah ingkang rêmên ulah kêbon utawi sêsadean, [sêsa...]
[...dean,] mila punapa pamêdaling pasitènipun kajawi dipun têbasakên, ugi mawi dipun sade piyambak, sarana dipun pikul dipun idêrakên. Manawi nuju botên usum wowohan, ingkang dipun sade inggih namung punapa ing sakacêpêngipun, nanging ing mangke mangsaning ngundhuh, ing ngriku rumaos ngundhuh celengan.
Mênggahing brakahing tanêman, punika kêrêp pinanggih saking botên kanyana-nyana, kados ta wontên lêlampahan satunggiling tiyang sugih, nalika jaman sugihipun botên pisan-pisan angèngêti dhatêng karang-kitri ingkang tuwuh ing pemahanipun, salaminipun tansah kêtunggul brah-brèh nindakakên lampahing donyanipun, dilalah sarêng tiyang wau dhawah ing kêmlaratan, mrika-mriki botên wontên ingkang dipun jagèkakên, wusana sawêg èngêt, bilih ing pakaranganipun wontên tanêmanipun kalapa tuwin sanès-sanèsipun, sampun tamtu kemawon pamêdaling karang-kitri ingkang nêmbe dipun èngêti wau lajêng suka munpangat, saha dipun tampi kanthi gênging panarimah.
Mila ngagêsang punika sampun angrèmèhakên brêkahing têtanêman, awit sêdyaning tanêman namung badhe suka pamalês dhatêng ingkang ngopèni.
Ing tanah Amerikah, dhusun Argentinie, wontên sêkolahan dhusun. Para murid ing sêkolahan wau dipun pardi murih rêsikan, inggih punika kapurih nyikat untu. Patrap makatên wau tansah dipun taliti ing guru. Wêkasanipun lare-lare wau dados kulina lan pinanggih saras-saras, tinêbihan ing sakit untu.
Nginggil gambaripun lare-lare sami sikatan, ing ngandhap gambaripun lare-lare mêndhêt sikat saking parimatan, ingkang sampun sami dipun têngêri.
Ing Kajawèn nomêr 39 mratelakakên ing bab pathokanipun tiyang olah-olah sawatawis, ing sapunika prêlu mratelakakên ing bab kawontênanipun olah-olahan Jawi, ingkang dipun wastani saladosan jangkêp, awit mênggahing kalimrahanipun tiyang Jawi, pathokanipun tiyang nêdha punika wontên ing jangan tuwin sambêl, olah-olahan warni kalih punika sami gadhah gêgandhengan, makatên ugi mênggahing lêlawuhanipun, inggih sampun dipun gathukakên ingkang mathuk kalihan jangan sambêlipun. Lan malih mênggahing olah-olahan Jawi punika inggih botên nilar pamantês, kados upaminipun jangan, manawi nuju têrangan jangan bêning, jangan bêning punika jangan ingkang botên ngangge santên, saupami nuju jawah kêlan bêning, punika lajêng wontên wicantên, udan-udan kok kêlan bêning. Sayêktosipun kajêngipun wau inggih botên nyêbal saking nalar, awit mênggahing môngsa têrangan punika manawi kokoh jangan bêning araos sêgêr, mila jangan bêning punika mêdalipun namung ing wanci siyang, manawi kangge nêdha ing wanci sontên, limrahipun ngangge duduh-duduhan ingkang kênthêl.
Sayêktosipun tumrap ingkang sampun kulina nêdha eca, kados sacaraning olah-olahan Walandi, punika kathah ingkang mastani manawi olah-olahan Jawi punika lajêng dipun anggêp rèmèh, awit olah-olahanipun sarwa prasaja, nanging kosokwangsulipun tumrap sanès bôngsa, malah sok kabelan dhatêng olah-olahan cara Jawi, ingkang makatên punika namung nandhakakên, bilih ilat punika sêdyanipun namung badhe anjajah têtêdhan.
Ing sarèhning bab olah-olah ingkang badhe kacariyosakên punika nama olah-olahan Jawi lugu, manawi wontên rèmèhing olah-olahan, sampun lajêng dipun wastani sapele. Lan olah-olahan punika miturut ukuran kadhahar priyantun sawatawis, dene pratelanipun kados ing ngandhap punika:
Lodhoh punika duduh-duduhan, pindhang inggih duduh-duduhan, kanthinipun bubuk dhêle, rambak (krupuk wacucal), abon rêmus, tigan dadaran. Kajawi abên-abên wau, ugi kenging dipun kanthèni lawuhan sanès-sanèsipun, nanging nama kautamèn, lan ing ngatasipun lodhoh pindhang, abên kados makatên punika nama sampun jangkêp lan pantês. Pangracikipun:
Lodhoh, punika mênggahing ampasipun kenging warni kalih, kasaran kalihan alusan, manawi kasaran: terong, kacang, lombok abrit. Manawi alusan: kênthang, kobis, boncis, tuwin soon, lombok abrit. Sadaya wau lajêng dipun pêthiki utawi dipun iris-iris, manut ing pamantêsipun, [pamantêsi...]
[...pun,] tumrap kênthang dipun prapat utawi alit malih, dene lombokipun dipun rajang lêmbat. Kathah kêdhiking ampas kenging kadugi-dugi piyambak. Sasampunipun dipun kumbah lajêng dipun êtus wontên ing kalo.
Bumbunipun: brambang 10 iji, bawang 3 siyung, sarêm 1 sendhok dhahar, trasi 3 klungsu, salam 3 lêmbar, laos satêngah jêmpol, gêndhis jawi namung kangge nyolok, tuwin santên ingkang kênthêl, klapa satugêl.
Pangolahipun, anggodhoga ulam daging 1 kati ingkang botên kamoran gajih, kadamêla wêtahan kemawon, manawi ulamipun sampun êmpuk dipun êntas, namung kapêndhêt duduhipun kemawon, dagingipun wau badhe kangge abon. Ampas-ampas wau lajêng sami kacêmplungna ing duduh ulam, kalêbêt lombok rajangan. Brambang bawangipun dipun rajangi ingkang lêmbat, laos dipun gêcêk, lajêng sami dipun cêmplungakên, sarêm, trasi, gêndhis sakêdhik, salam ugi nusul kacêmplungakên. Nanging sawênèh wontên, ambumboni punika ecanipun sami dipun ulêg. Dene murih prayoginipun, inggih mawi dugi prayogi, ugi wontên ingkang kêdah dipun ulêg, wontên ingkang botên. Manawi ampasipun wau sampun êmpuk, lajêng dipun santêni, salajêngipun kêdah dipun udhêg kemawon, awit manawi botên makatên, asring lajêng dados ning-ningên, santênipun pisah-pisah kanilipun. Manawi sampun matêng lajêng dipun êntas. Pèngêt, sampun kasupèn, sadaya olah-olahan punika ing sadèrèngipun matêng kêdah dipun icipi, malah manawi tumrap pêcakan ulam, kêdah dipun dilat ing sadèrèngipun dipun olah, patrap makatên punika sagêd ngindhakakên ecaning olah-olahan,
sawatawis. Daging wau kairis-iris alit-alit, sungsum dipun rajang tipis-tipis.
lombok, dipun ulêga sadaya, kangge ngulèni ulam wau ingkang ngantos rumasuk, wusana lajêng dipun gôngsa, manawi sampun satêngah matêng dipun santêni tuwin dipun cêmplungi sungsum, kadamêl ngantos kênthêl. Manawi sampun matêng dipun êntas.
Bubuk dhêle. Kêdhêle cêmêng majaji gangsal sèn, dipun gorèng sangan ngantos garing, lajêng dipun kalècèpi.
Bumbunipun: Sarêm sakêdhik, bawang, kêncur, godhong jêram purut, lajêng dipun dhêplèkdhêplok. ngantos lêmbat.
Abon rêmus. Daging ingkang sampun dipun godhog kasêbut nginggil, lajêng dipun suwir-suwir.
Bumbunipun: brambang 5 iji, bawang sasiyung, sarêm sasendhok
gêndhis sakraosipun. Sadaya wau dipun ulêg lêmbat, kangge ngulèni ulam wau mawi dipun toyani santên kanil, wusana dipun gorèng ingkang ngantos kêmripik, lajêng dipun wêwahi bawang gorèngan dipun campurakên ing ulam.
Dadar tigan, punika bumbunipun namung bawang tuwin sarêm sakêdhik, lajêng dipun dadar limrah.
Rambak. Punika sagêd mundhut kantun anggorèng, panggorèngipun kêdah dipun pe rumiyin.
Dhaharan kados makatên punika, kajawi kangge dhahar limrah, tumrap tiyang Jawi ugi kangge sugatan manawi nuju wungon dalu, sarana dipun pupukakên, inggih punika sêkul wontên ing piring, dipun soki jangan lodhoh, ing nginggilipun pindhang, lajêng dipun wur-wuri bubuk dhêle, abon, tigan tuwin rambak kadèkèk ing sandhingipun. Pandhaharipun kêdah angêt.
Bab Buku Perkawinan dan Perkawinan Anak-anak Anggitanipun Radèn Sutama, Pangarsa Ind. Studieclub
Petruk : Kang Garèng, lagi anu kowe ajangji arêp awèh wawasan sawatara mungguhing karangane Radén Sutama ing bab alakirabi kênomên, mara saiki wiwitana, tak rungokne.
Garèng : Hêm, kowe kuwi tak pikir-pikir kok rada rèwèl, nèk niyatmu arêp tuku, bok nuli banjur tuku bae, cus, kathik nganggo takon wawasan barang.
Petruk : Lho, Rèng, nèk kowe arêp tuku salak utawa dhuku, apa iya banjur bayar mak gèncêng ngono bae, têmtune rak iya nganggo ngicipi barang dhisik. Sapa sing gêlêm rugi.
Garèng : Wiyah, ana tuku buku têka dipadhakake karo têtuku panganan. Iya wis mêsthi bedane. Nèk tuku buku nganggo diicipi dhisik, yaiku diwaca dhisik, wis têmtu sing adol iya ora bakal olèh, suwe-suwene arêp rabi, dicara têtuku panganan, rak mêsthine ta sing duwe anak banjur muni: tidhak bolih.
Petruk : Lho, aja kok banjur kliru tômpa mêngkono. Anggonku takon rada riwil kiyi, prêlune nèk sathithik-sathithik wis wêruh nyang isine buku sing arêp dak tuku, anggone tuku rak iya mantêp ta, rak iya ora beda karo wong arêp rabi, nèk sadurunge wis wêruh, yèn bakal bojone anggone anggudhêg kampi, rak nang ati mantêp ta, dadi nèk nyang omah aku kloron tansah bisa samênwèrkêng (nyambutgawe bêbarêngan) dhèwèke sing ngolah gudhêge, aku sing ngicipi.
Garèng : E, kurang ajar, tak arani sing jênêng
samênwèrkêng kuwi, bojomu sing ngolah, kowe sing idêr ngêdolake jêbul-jêbul kathik mung mikir enake dhewe. Wis, wis, rungokna, luwih dhisik aku tak crita mungguh wawasane Radèn Sutama ing bab pangerang-erange bôngsa siji lan sijine, tanpa aniti priksa kang dadi sabab-sababe. Kaya ta: bôngsa liya ngerang-erang nyang bôngsa Baduwi, diunèkake bôngsa kang kêmproh, ora tau adus. Ananging kang ngerang-erang mau, ora ngèlingi babarpisan, yèn bôngsa Baduwi mau dununge ana ing tanah pasisir kang kurang banyune. Lagi kanggo ngombe bae wis kurang, apa manèh kanggo adus, kang iku rak iya wis dadi jamake, nèk bôngsa mau sabisa-bisa iya banjur ngurangi aduse.
Petruk : Pancèn iya gampang wong mêmoyok utawa angerang-erang kuwi, lumrahe iya tanpa aniti priksa dhisik sabab-sababe, kaya ta tôngga têparoku, kuwi nèk wis ngerang-erang nyang awakku, nganyêlake têmênan, jarene: ora maido, nèk Mas Bèine Petruk ki pancèn brêgas, cakrak, atrêngginas, mung bae cacade nèk ana pitike tanggane saba mrono ora tau bali. Ora pisan-pisan gêlêm niti priksa dhisik, upama nitia priksa dhisik, rak banjur wêruh, yèn pitike mau tak opèni kanthi bêcik-bêcik, barêng pirang-pirang dina ora dikaruhake, dak arani pancèn wis ditegakake, mulane iya banjur tak palêsirake nyang pasar.
Garèng : Wis sêmbrana, kuwi arane, rak ambêdhog
bôngsa liya padha ora anocogi, dene ing dunya Jawa kene, cêkake ing tanah Indhonesiah, wong-wonge anggène padha alakirabi isih kênomên, jarene ora bêcik, amarga kang mangkono kuwi miturut katrangane para dhoktêr, bisa anjalari kurang warase.
Petruk : Yah, aku kok ora ngandêl dhing, tandhane: olèhku karo biyangne Si Kamprèt, aku lagi umur 18 taun, dene biyangne Si Kamprèt 13 taun, dadi pancène rak iya isih kênomên, ewadene aku sabrayat têka waras-wiris, laraku sing kêrêp mung kêmlakarên.
Garèng : Lha kuwi rak dudu jênêng lêlara, kuwi rak sabab saka mumpung, mumpung ana pangan pirang-pirang, tak tutug-tutugne anggonku mangan, sarta banjur ora anduwèni duga-duga, wusanane banjur kêmlakarên. Radèn Sutama dhewe iya ora mupakati, yèn anglarang wong alakirabi kênomên, kathik nganggo alêsan dhoktêr. Sabab kang mêngkono kuwi durung kanyataan têmênan,
dene anane wong tuwa sok ngomah-omahake anake kênomên, kuwi pancèn iya ana prêlune, kaya ta: tumrape wong tani, arêp ngingu wong kang kudu ambantu panggaraping sawah, kuwi ora bisa, sabab mêsthine rak ora mung kudu ngingoni bae, têmtune rak iya kudu nganggo ambayari, seje karo yèn duwe mantu, anggêre wis ngingoni bae rak uwis cukup, sabab mantu kuwi rak prasasat anak dhewe bae, dadi iya ora ana subasitane. Dadi tak balèni manèh, nèk arêp anglarang wong alakirabi, kuwi nèk miturut pangandikane Radèn Sutama, ora mathuk, yèn nganggo alêsan katranganing dhoktêr kaya dhuwur mau, apike iya kudu nganggenganggo. alêsan liya.
Petruk : Nèk kudu golèk alêsan sing cêsplêng, pancèn iya angèl bangêt. Kajaba kuwi anggone anak wadon sok enggal-enggal dilakèkake kuwi, supaya nuli enggala linuwaran saka panjagane, sabab anjaga anak wadon kang wis gêdhe kuwi, pancèn rêkasa bangêt, lan nèk anake wadon kabênêr mlaku, kok banjur ana wong lanang sing mêncêngêr namatake, apa manèh nèk wonge mau banjur ngèsêmi, wah, rasane ati sanalika kuwi iya banjur phanas kaya talephong saphi phêtul-phêtul.
Garèng : Wadhuh, anggone pasèh nganti kaya jêbolan santri, kang mêngkono kuwi iya ana bênêre, ananging wong tuwa ora kêna kok banjur wêgah panjagane, awit wis dadi kuwajibaning wong tuwa kudu anjaga sarta ngulat-ulatake anake. Aku mula iya cocog karo panêmune Radèn Sutama, yèn sing kanggo alasan anglarangi alakirabi kênomên, kuwi ora liya sabaksabab. kêna diarani siya-siya, awit pancène isih kudu dêdolanan, têka banjur kapêksa kudu nyêkêl omah, têmtune rak iya kithal bangêt. Saya mêsakake manèh, yèn bocah wadon mau banjur dadi biyung, la kuwi...wis, wis, samene bae, nèk kowe arêp wêruh jlèntrèhe luwih bêcik tukua bukune bae, rêgane
ing Ngayogya nindakakên minôngka pananggulanging sêsakit malariah, tuwin cacing tambang, sarana ngawotênakên kakus ingkang miturut pranataning B.G.D. saha sampun dipun wontêni punggawa ingkang nindakakên bab padamêlan wau. Punggawa wau ugi purun mitulungi andamêlakên kakus, kalayan waragad f 5.-
Pulisi ing Batawi kanthi mantri pèl pulisi ing Bandhung, mêntas anggledhah griyanipun nyonyah bôngsa
padhusunan bawah Cêpu, pinanggih wontên sêsakit, sakawit suku karaos linu pêgêl, wontên ingkang mringkil, dipun grayang sakit, manawi sampun makatên, dalunipun badan karaos bêntèr. Kêtingalipun inggih ngagètakên, nanging ugi lajêng enggal saras. Wôntên ingkang gadhah pangintên tuwuhing sêsakit wau jalaran têtiyang ing ngriku sami nêdha wos enggal. Jampi ingkang dipun tindakakên sarana dipun ombèni toya dêgan kalapa ijêm.
YustitiYustisi. ing Padhang mêntas papriksa ing Bêngkulên, ing bab kêkirangan arta ing kantor karesidhenan ngriku, wontên f 5000.- ingkang kenging panggrayangan satunggaling komis.
Ing rantaman B.B. dipun têrangakên ing bab waragad-waragad pambucalan ing Dhigul, ing taun 1929 wontên f 300.000.-
Bêbaya latu ing pamêlikan Sawah Lunta kala 1 wulan punika ingkang kaping tiga, wontên pangintên jalaran saking pandamêlipun tiyang awon, nanging dèrèng sagêd mikut tiyangipun, tuwuhing pangintên wau, jalaran mirid saking kawontênan kêbêsmèn sami kemawon.
Lelang borongan badhe pandamêlipun griya pamulangan lare èstri ing Tanah Tinggi, Tanggêrang, wontên f 34.000 dhawah kantor anèmêr Rode.
Pamarentah sampun nampèni undhang-undhang enggal ing bab pajêg mêrcon ing gêmintê Têgal. Ewah-ewahan undhang-undhang pajêg pamêdal gêmintê Batawi tuwin nêtêpakên undhang-undhang tumindaking ordhonansi ngangkat lisah pèt ing taun 1927.
Pulisi ing Ngayogya mêntas nyêpêngi têtiyang papariman ingkang sami wontên ing pêkên-pêkên, ingkang ngakên botên gadhah sanak sadhèrèk lajêng dipun pasrahakên dhatêng bêstir P.K.O. Muhamadiyah, golongan pamiyaran tiyang mlarat, nanging ingkang gadhah waris inggih kapasrahakên dhatêng warisipun.
Tuwan Mirza Wali Achmad Baig juru sêsorah saking Lahore ingkang wontên ing Ngayogya, gadhah sêdya badhe damêl griya pamondhokan lare sêkolah wontên ing kampung Jayèngprawiran. Tuwan wau gadhah murid kathah saking pamulangan têngahan ingkang sami sinau basa Inggris. Kajawi tuntunaning wulangan sae, anggènipun sami sinau wau namung lêlahanan. Tuwan Mirza lajêng kêtuwuhan pamanggih badhe nyatitèkakên dhatêng kawontênaning muridipun, kadospundi murih rancag anggènipun sinau wau, mila badhe damêl pamondhokan punika, ngiras dados dhirèkturipun.
Ing bawah kabupatèn Kalathèn, dipun wontêni lêmbu pamacêg 5
Klathèn) dipun wontênakên kapal pamacêg 4, wêdalan saking Waingapu (Sumbah), lampah-lampahipun inggih kados lêmbu pamacêg wau.
dipun tawèni lading kados makatên punika saking tiyang Madura rêgi namung sapalihipun. Sagêd ugi barang wau ical nalika taksih wontên salêbêting baita.
Kawartosakên, ing rantaman waragad nagari taun 1928 wontên sadhiyan arta f 75.000 akangge ngagêngakên pamulangan patukangan tiyang siti, lan malih f 61.000 kangge mêwahi pamulangan patukangan tiyang siti tuwin bôngsa Eropah.
Ing tanggal 20 wulan punika B.O. kalêrês umur 20 taun, pang-pang B.O. kathah ingkang badhe damêl pasamuwan. Tumrap ing Surakarta badhe dipun wontêni wilujêngan dhahar kêmbul wontên ing abipraya, salajêngipun ringgitan wacucal.
Sawênèhing agèn pulisi ingkang nuju ngirid tiyang tahanan têtiga, kadakwa prakawis nganiaya, nalika lampahipun dumugi sacêlakipun margi sêpur Kêtabang tuwin Ambêngan, Surabaya, dipun têmpuh ing tiyang Madura sagolongan, badhe ngrêbat têtiyang ingkang kenging pandakwa wau, pulisi sagêd anglawan, saha botên dangu kêtungka dhatêngipun pulisi sawatawis ingkang têtulung, têtiyang ingkang nêmpuh wontên ingkang kêcêpêng sawatawis.
Jaka nama Radèn Nandar, padpindêr ing Salatiga tilar donya. Wêkdal panguburipun jisim, pambêktanipun dhatêng kuburan, tuwin sanès-sanèsipun, sami dipun tandangi ing para sadhèrèk padpindêr piyambak, katingal adamêl cingakipun ingkang sami sumêrêp.
KongkrèsKonggrès. Niok ing taun punika badhe dipun wontênakên ing Batawi malih.
Ing tanggal 7 wulan punika, gêdhong Yapa Bang ing Ponteanak sampun kabikak, mawi pasamuwan agêng-agêngan.
Wontênipun rêrêsah ing tanah Papuah kados ingkang sampun nate kawartosakên wontên ing Kajawèn, sapunika sampun sirêp, residhèn Tèrnate, asistèn residhèn Manukwari tuwin dhipisi kumêndhan sampun sami wangsul.
Kawah enggal ingkang mêntas pinanggih wontên ing bawah Banyumas, sapriki taksih panggêng, agênging kawah wau ingkang satunggal 25 X 15 M. satunggalipun 60 X 35 M. Mumpal-mumpalipun kados kawah ing Diyèng.
Wontên pawartos, bilih Radèn Dwijasewaya ngadêgakên parte enggal, dipun namakakên Budiarja.
Pambantu Kajawèn angabarakên, saking pitulunganipun Tuwan Kwie Liang Tjoa, Sêmarang, ing guwa Langse, sawetan Parangtritis, pasisir kidul Ngayogyakarta, dipun trapi ôndha tosan, prêlu kangge anggampilakên lampahing tiyang ingkang sumêdya tirakat mriku.
Wontên pawartos, bilih ing lèpèn Opak, dhusun Krètèg (Bantul, Ngayogyakarta), inggih punika margi dhatêng Parangtritis badhe dipun pasangi krêtêg, supados anggampilakên lampahing têtumpakan motor sapanunggilanipun, ingkang sumêdya dhatêng Parangtritis.
Wontên pawartos, bilih Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun ing Surakarta, kaparêng mundhut guru jogèd saking karaton Ngayogyakarta, kadhawuhan mulang bêksa Lawung wontên ing Surakarta, makatên ugi guru jogèd wau inggih badhe kadhawuhan sinau jogèd ing Surakarta, supados ugi tumular wontên ing Ngayogya.
Pambantu Kajawèn ing Kêdhungjati N.I.S. martosakên, nalika dintên Kêmis tanggal kaping 26/4 28 ingkang nêmbe kapêngkêr punika, M. Sularna, mandhor boswisên Kêdhungjati, dhistrik Singèn Kidul, Sêmarang, wanci dalu tilêm ing griya pandhapi, kalihan sadhèrèkipun jalêr ingkang nêmbe umur 8 taun. Sarêng jam ½ 3 dalu katubruk ing sima, tatunipun kalih panggenan, ing sanginggil sikut tangan têngên. Enjingipun têrus kabêkta dhatêng ing griya pamulasaran ing Ambarawa, sapriki dèrèng saras.
Nalika dintên Sêlasa, kaping 8/5-28 lare nama Parmin, kintên umur 13 taun, anakipun tiyang nama Jaya a Paimun. Gagriya ing dhusun Ngumbak, dhistrik Singèn Kidul, Sêmarang, ing wanci dalu kaajak bapakipun, tilêm ing kandhang maesa, ingkang kadèkèk sacêlaking patêgilanipun, sarêng kintên jam 1 dalu katubruk saha kagondhol ing sima, watawis 15 M. têbihipun, dene tatunipun kathah saha rêkaos, awit ing pipinipun ingkang sasisih sampun kalajêng dipun cakot ngantos têlas. Wasana namung umur sawatawis jam, lajêng tilar dunya. Môngsa punika pancèn saya katingal kathah wêdaling bêbujêngan wana sanès-sanèsipun, kados ta kêthèk, andhapan, ingkang sami damêl kapitunanipun kônca among tani ing sacêlakipun wana pajatèn.
Redhaksi Kajawèn mêntas nampèni buku Sanasunu cap-capan ingkang kaping kalih, saking toko buku S.M. Diwarna ing Ngayogya. Buku wau karanganipun Radèn Ngabèi Yabadipura II,Yasadipura II,. pujôngga ing karaton dalêm Surakarta, isinipun wulang warni-warni, tumrap tiyang anèm sêpuh, wulang limrah tuwin wulang kaalusaning budi, cêkakipun isi sawarnining wulang ingkang mathuk kalihan raosipun bôngsa Jawi. Mirid anggèning buku wau sampun kaêcap kaping kalih, anandhakakên bilih dipun karênani ing ngakathah, dene rêginipun namung f 0.80.
Redhaksi Kajawèn ugi nampèni kintunan buku saking Mas Supardi, mantri guru ing Cilacap, nama buku: Bab Sêsakit Sawatawis, cap-capan ingkang kaping kalih, buku wau nyariyosakên ing bab Kasarasan, kados ta: wêwarah sêsakit warni-warni, dipun cariyosakên rekadaya dalah panulakipun. Majênging panyadenipun buku wau sagêd nitik, dene dèrèng sapintêna dangunipun sampun sagêd ngêcap kaping kalih, lan malih ingkang cap-capan kapisan namung 58 kaca rêgi f 0.75, sarêng ingkang cap-capan kaping kalih 69 kaca, rêginipun namung f 0.50 punika sampun dados tôndha yêkti ingkang nyata mênggahing saenipun, mila botên prêlu dipun alêmbana malih.
Lan malih redhaksi Kajawèn ugi tampi buku Wedhatama cap-capan ingkang kaping 4. Saking buk andhêl Tan Kun Swi, ing Kadhiri. Sintên kemawon tamtu botên kêkilapan dhatêng kawontênanipun buku wedhatama anggitan dalêm suwargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara IV ing Surakarta. Buku wau ngêwrat wêwarah pêpêthinganing kawruh Jawi, lan malih buku wau mawi dipun sambêti, botên kados Wedhatama ingkang kêlimrah, rêginipun namung f 0.35.
Redhaksi Kajawèn ngaturakên panuwun dhatêng ingkang sami ngintunêngintuni. buku-buku wau.
Kala punika sabagean agêng ing gêrongan wadhah pakan wau wontên sangandhaping ayang-ayangan, saking ngandhap wontên gônda balarongan, inggih punika gandaning singa amor kalihan gandaning daging bosok.
Gêrongan ingkang anggigoni punika ing sisih tiga pisan kinubêng ing julêgan ingkang lêbêt sangêt, dene ingkang sisih wetan, inggih punika papan pandhêlikan kula sadaya, katutup ing tembok utawi curi, ing ngriku wontên korinipun waja pintên-pintên.
Ing sisihipun ngrika kamirêngan wontên swara ingkang anggêgirisi, tamtunipun padununganipun para singa barong ingkang kramat.
Botên têbih saking ngandhap kula sadaya, kêtingal wontên sisa-sisaning tiyang, kados ta jêbolan rambut, pangangge-pangangge ingkang sampun suwèk, lan sasaminipun. Miturut cariyosipun Shadrach punika sisa-sisaning tiyang Fung ingkang dipun pêjahi dening Orme.
Ing ngriku kula ningali kalihan kèndêl sakêdhap dhatêng wêwarnèn ingkang anggigoni wau, salajêngipun Orme ningali jamipun kalihan wicantên makatên: sêrsan, saiki kudu sumadhia, awit miturut calathune propesor, rong jam sauwise rêmbulan andhadhari, dhèwèke arêp dipakakae ing singa barong, dadi kira-kirane iya saprapat jam manèh.
Quick amangsuli: Inggih bandara kapitan, sadaya sampun mirantos, lan têtiyang ingkang sami crèwèt punika kintên kula inggih sampun mirantos, ananging salaminipun Samuel Quick gêsang, dèrèng nate ngraosakên botên têtêg ing manah, tumrap satunggiling pandamêlan, kados sagêdhagan punika. Enggal kucing, andhane niku nuli mang pasang. Bandara kapitan, punika sanjata panjênêngan, lan wadhahipun mimis ênêm sampun sami mêtêng, nanging wontên ing ngrika tamtu badhe botên kangge damêl punapa-punapa, wadhah mimis wau panjênêngan simpên wontên ing kanthongan têngên kemawon, sampun ngantos kasupèn, makatên ugi kula inggih ambêkta punika. Bandara dhoktêr, ngarsa panjênêngan punika wontên cagakipun, môngga panjênêngan kula aturi nlosor wontên ing sela punika, wontên ing ngriku panjênêngan sagêd angsal pêpadhang, ing ngriku wontên uwat-uwat sikut panjênêngan, dados pangincêng panjênêngan sagêd gampil. Punika lho Japhet ugi sampun. Bandara kapitan, manawi panjênêngan samangke sampun karsa paring dhawuh, kula sadaya inggih lajêng sagêd miwiti. Sadaya wau tamtunipun bandara dhoktêr ingkang badhe ngluntakakên dhatêng Japhet.
Orme awicantên: sauwise aku kabèh mudhun saka ing ôndha, sabanjure lumaku sèkêt pêcak ana sangisoring ayang-ayangan, kang anjalari aku wêruh apa-apa, nanging aku ora diwêruhi ing liyan. Miturut calathune Si Shadrach, ing kono papane kanggo ngudhunake kranjang wadhah pakan, sabanjure aku kabèh ngêntèni udhune kranjang, nèk Propesor Higgs ana sajroning kranjang, kowe Japhet kudu nyingkirake dhèwèke, utawa yèn prêlu gendhongên nganti satêkane ing ôndha, ing kana mêngko wong-wong pagunungan kang ambanjurake awèh pitulungan. Dene pagaweanmu sêrsan, mangkono uga pagaweane dhoktêr karo aku, ora liya mung ngêdohake singa-singa barong sarana bêdhile, yèn ana salah siji ditubruk ing singa, liyane ora prêlu nulungi, awit ora prêlu kok banjur ngorbanake nyawa loro, wêkasane kowe Japhet lan Quick sakaloron iya kudu nindakake kapriye kaanane mêngko, lan saiki ayo padha mangkat. Manawa aku ora bisa bali manèh Adams, sang putri putrane para nata dhèrèkna kondur, mêtu ing gang-gang kanthi slamêt nganti tumêkane ing Mur. Kantuna sugêng, dhuh sang putri.
Sang putri ngandika tatag: andhèrèkakên sugêng. Kala punika wadananipun sang putri kêtutupan ing ayang-ayangan pêtêng. Sang putri lajêng ngandika malih: Kula sagêd namtokakên, bilih sadhèrèk panjênêngan sarta panjênêngan badhe sagêd wangsul malih.
Kala punika Pangeran Josua ujug-ujug ngandika makatên: Aku êmoh kalah karo uwong buda-buda iki, ing sarèhne aku ora duwe gêgaman kaya mangkono, aku ora bisa milu nganti têkan growongan, ananging aku arêp mudhun saka ôndha lan arêp anjagani iku.
Orme awicantên sajak gumun sangêt: O, sae sangêt, pangeran, kula bingah sangêt dene badhe sagêd kêmpal kalihan panjênêngan, ananging panjênêgan kêdah ngèngêtana, benjing manawi minggah ôndha malih kêdah ingkang rikat sangêt, awit singa barong ingkang luwe punika botên kêsèd. Makatên ugi panjênêngan kêdah
ngèngêti, bilih kula sadaya botên nanggêl manawi panjênêngan manggih punapa-punapa.
Sang putri lajêng ngandika makatên: O, paman, saèstunipun langkung prayogi manawi panjênêngan kantun wontên ing papan ingkang panjênêngan dunungi samangke punika.
Sang pangeran amangsuli: O, anggèr, punapa prêlunipun, supados panjênêngan sagêd mêmoyok dhatêng kula salami-laminipun. Kula tamtu dhatêng panggenanipun singa barong ugi. Salajêngipun sang pangeran lajêng mandhap ing ôndha alon-alonan. Sarêng Quick botên watawis dangu lajêng nusul, sang pangeran sawêg dumugi ing têngah-têngah, lan saking murih enggalipun dumugi ing ngandhap, Quick kêpêksa ngidak astanipun sang pangeran.
Kintên-kintên sawatawis mênit malih, kula sumêrêp tiyang têtiga pisan sampun sami dumugi ing growongan, ananging Pangeran Josua lajêng minggah malih kintên-kintên wontên nêm tataran, lan wontên ing ngriku lajêng jumênêng, astanipun anjêbèbèh mèpèt ing curi, kadosdene tiyang ingkang dipun pênthang. Kula kuwatos manawi panjênênganipun punika kasumêrêpan ing mêngsah, amila kula lajêng umatur dhatêng sang putri, karsaa andhawuhi, supados sang pangeran mandhap utawi minggah babarpisan, ananging sadaya dhawuhipun sang putri tanpa damêl, Pangeran Josua têrus jumênêng kemawon, lan kula lajêng ngèndêlakên kemawon dhatêng panjênênganipun.
Kala punika sanès-sanèsipun lajêng sami ical dening ayang-ayanganing rêca singa. Kula sadaya lajêng botên sumêrêp ing têtiyang wau babarpisan. Dangu-dangu rêmbulanipun saya inggil,
têtiyang sami muncul wontên sanginggiling tembok, lan sakêdhap kemawon tiyang ingkang wontên ing ngriku atusan.
Kula lajêng wicantên lirih dhatêng Pangeran Josua makatên: Pangeran, panjênêngan kêdah mandhap saking ôndha, amargi mindhak konangan dening mêngsah. Botên, botên, sapunika manawi minggah sampun kasèp, awit padhanging rêmbulan nyoroti ing sanginggiling mastaka panjênêngan. Sampun, enggal nuntên mandhap, manawi botên, andhanipun kula tarik minggah lan panjênêngan kula dhawahakên.
Pangeran Josua ugi lajêng mandhap saha umpêtan wontên sawingkinging sela sawatawis. Dangu kula sadaya botên sumêrêp dhatêng panjênênganipun, saha lajêng supe babarpisan dhatêng panjênênganipun wau.
Salajêngipun lajêng kêmirêngan têtêmbangan lamat-lamat swaranipun nganyut-anyut, prênahipun têbih, kalêrês sanginggiling sirah kula sadaya. Swara wau saya dangu saya lirih, nanging ujug-ujug lajêng sora malih.
punika kranjang ingkang isi Propesor Higgs, lan pancèn pinuju makatên punapa kadospundi, kala punika ujug-ujug singa barong sami pating glêrêng rame sangêt, bokmanawi singa-singa barong wau sampun sami mambêt kranjang ingkang tansah dipun ajêng-ajêng punika.
Mandhaping kranjang wau saya alon saya alon, ngantos kintên-kintên kantun sawatawis pêcak saking siti. Kala punika kranjangipun lajêng mobat-mabit, sabên-sabên anggandhul mèh mungsêr wiyar sangêt. Sarêng kalêrês wontên ing sapinggiring ayang-ayangan sisih kula sadaya ngriki, kranjangipun ujug-ujug lajêng dipun êjlogakên, saha kranjangipun ambalik, ing ngriku lajêng wontên janggêrênging tiyang dhawah mêdal, ananging ing pêpadhang ingkang samar saha sabab saking papan waradin ingkang jêmbar sangêt wau, janggêrênging tiyang wau katingal salit sangêt. Jalaran saking têbih kula saking piyambakipun wau, kula sadaya botên sagêd sumêrêp cêtha, ewadene kula sadaya lajêng sagêd mastani tiyang punika, inggih punika nitik saking topinipun ingkang dhawah ing siti, lan ujug-ujug kula sumêrêp, bilih punika topinipun Propesor Higgs. Higgs lajêng ngadêg, lumampah alon sangêt lan sajak sakit, amurugi topinipun. Topinipun wau dipun pêndhêt saha kangge ngrêsiki lêbu ing dhêngkul.
Sang putri angandika bisik-bisik: O, samangke pancak sujinipun dipun angkat minggah.
Salajêngipun kewan-kewan galak wau lajêng ambaungi mangsanipun, dene kewan-kewan ingkang wujud manungsa, wontên ing tembok nginggil, saking sênêngipun kanthi kasamaran, lajêng sami ajêlih-jêlih. Propesor lajêng mengo dhatêng wingking, sakêdhap piyambakipun sajak badhe lumajêng, anaging pamanggihipun lajêng katingal sanès, topinipun dipun angge, tanganipun dipun sidhakêpakên, lajêng ngadêg kèndêl anjêjêr. Ing kala punika kula lajêng kèngêtan dhatêng gambaripun Prabu Napoleyon, ingkang têtêp ngandêl dhatêng pêpasthèning Pangeran ingkang dhumawah ing sariranipun.
Sayêktosipun angèl sangêt badhe nyariyosakên punapa ingkang kula sumêrêpi sadaya punika, amargi lampahipun sadaya wau mèh sêsarêngan. Ing sakawit lampahing singa barong botên kados padatanipun, nanging pangintên kula, sarêng pancak suji wau kabikak, singa-singa barong lajêng sami mancolot, prêlu anubruk mangsanipun, ananging têka botên, bokmanawi nuju botên ngêlih, amargi siyangipun mêntas angsal têdha.
Dhatêngipun singa wau dados kalih larik kanthi alon-alonan, jalêr èstri, jumagar, ingkang taksih gogor sami gêgujêngan, gunggungipun sadaya kintên-kintên wontên suwidak, ingkang ningali dhatêng propesor namung satunggal kalih, dene sanès-sanèsipun sami mêncar ing saindênging papan
Pasiraman punika têbihipun saking Payakombo wontên 5 K.M. toyanipun bêning lan asrêp. Têtiyang ingkang sami adus ing ngriku sami angraosakên sêgêring badan.
Kados ingkang sampun kacariyosakên ing Kajawèn nomêr 41, pucaking rêdi Sarawiti punika pinanggih wontên dhusunipun agêng, kathah griya-griyanipun. Dene ing trêping pasarean, punika papanipun langkung inggil, dados taksih minggah malih, nanging papanipun ugi waradin. Saking papan ngriku manawi ningali mangalèr
kêtingal wana pajatèn anggênggêng botên wontên sêlanipun, pêpindhanipun kados anutupi margi ingkang anjog ing Sarawiti. Manawi ningali mangidul, ningali padhusunan ing sanginggilipun rêdi. Dene manawi ningali mangilèn, kêtingal têbaning pasabinan tuwin patêgalan wiyar angêlangut.
Sawangan sadaya wau kados pasêmon, bilih sadaya punika sajatosipun sami kemawon, èdipèni tuwin kuciwaning sawangan, mênggahing tiyang ingkang ngudi dhatêng lêrês, namung araos dados sawangan limrah kemawon, botên badhe dados panggodhanipun ingkang nyawang, mila manawi kawontênan ingkang katingal punika tansah pinanggih jêmbar, jêmbaring jagad tamtu taksih kirang, mila tumraping sawangan ingkang pinanggih wontên pucaking Sarawiti, punika namung minôngka gambaran, bilih kawontênanipun ing ngriku punika namung sarwa ringkês, tiyang kêdah angèngêti manawi sampun manggèn ing pucak.
Ing dalu wau, botên wontên sabawa ingkang kamirêngan, kajawi namung sabawaning walang kècèt tuwin sabawaning kutu-kutu ingkang nywara ing wanci dalu, kala-kala ugi kêmirêngan swaraning kaleyang ingkang dhawah ing siti. Dene ingkang sami andêdagan wontên ing ngriku, êninging ciptanipun namung dipun sawijèkakên, angalap brêkahipun ingkang sumare.
Patrap ingkang makatên punika, kados nunggil misah kalihan raosipun tiyang nyatunggalakên êninging budi, ingkang lèrègipun pados pamarêm ingkang sajati.
Ing wanci sawung kluruk, tarontongipun pêpadhang wanci enjing sampun kêtingal, sabawaning tiyang pating kalêsêt sami badhe mandhap saking pasarean, prêlu sami badhe sêsuci, awit enjingipun umun-umun, sami badhe dipun irit ing juru kunci malêbêt dhatêng pasarean.
Solah ingkang makatên wau botên beda kados kêbukaning manah, ingkang angsal wêwêngan, badhe angraosakên tumandukipun
ingkang mêntas andêdagan ing wanci dalu. Samênganing pasarean, sêkaranipun ingkang sumare kêtingal sumamar wontên salêbêtipun gêgubah pêthak, gandaning
sêkar borèh ingkang wontên ing ngriku, anggônda arum mulêg kados ngukup salêbêting pasarean, kaanan sêpên ingkang pinanggih wontên ing ngriku, malah araos kêbak kados sêpêning manah suci.
Ing sapunika mênggahing wigatosing sêdyanipun tiyang ingkang gadhah panggayuh ing bab kasunyatan, kados sampun botên kasamaran malih, pamarêmipun sampun pinanggih wontên ing ngriku.
Sarampunging prêlu, têtiyang ingkang wontên salêbêting pasarean lajêng sami mêdal sadaya, sêmunipun sadaya sami sênêng ing manah, ulatipun padhang-padhang, labêt saking sampun sami kalêgan ing manah wau.
Punika inggih kados pasêmon, bilih tiyang manggih kasunyatan punika ugi kêdunungan kêkuwung tumusaning kasucian.
Samandhapipun saking pasarean, ing sakiwatêngêning margi kathah tiyang sami obong-obong sêpêt, kêtingal ngantos kumutug, cariyosipun ambiyantu nênuwun, murih kadumugèna sêdyanipun, lan malih ing ngriku ugi kathah tiyang sade têkên carang dêling, bathok takêran uwos, tuwin sanès-sanèsipun.
Kawontênan wau têtela kados pasêmon, bilih tiyang ingkang sampun kadumugèn punika, dayanipun ugi ambrêkahi tuwin damêl suyudipun tiyang sanès, punika pancèn sampun kados pinathok dados anggêring jagad, tiyang botên sagêd andamêl, tuwuhipun botên kenging kinayangapa.
Tiyang ingkang wangsul saking pasarean ngriku, sampun ical raosing rêkaos badhe lêlampah malih, mêdala ing pundi-pundi inggih sakeca kemawon.
Ingkang makatên punika, namung minôngka pasêmon, rupak tuwin rumpiling margi dhatêng kasunyatan, punika manawi sampun dumugi, lajêng sagêd nyirnakakên sawarnining èwêd-pakèwêd sadaya, wontênipun namung sarwa dumugi, tuwin èwêd-pakèwêd ingkang sampun kêpêngkêr punika sampun botên badhe kêpêthuk malih.
Wusana namung samantên pinanggihing pangothak-athik ingkang pinanggih wontên pasarean ing Sarawiti.
Mendhong punika bangsaning têtuwuhan ingkang abonggol, uwitipun gilig, wangunipun mèmpêr wlingi. Tuwuhipun ing pasitèn ingkang kathah toyanipun, upaminipun ing siti: sorotan, lorogan utawi pasitèn sapinggiring lèpèn. Mendhong punika kenging kaanam kadamêl gêlaran pacar, mila ugi dados panggaotan agêng, botên beda kados lampahing têtanèn.
Manawi badhe nanêm mendhong, kêdah manah dhatêng pangolahing [pa...]
[...ngolahing] siti rumiyin. Dene patrapipun botên beda kalihan manawi badhe katanêman pantun. Rumiyinipun dipun waluku utawi kapaculan kemawon, manawi badhe anglèr dipun garu ingkang ngantos lêmbat. Pandamêling leleran kapetang langkung kikrik tinimbang yèn badhe katanêman pantun, amargi kajawi kêdah lêmbat, ugi ingkang waradin saèstu, sampun ngantos wontên ingkang lêgok gênêng, rumput utawi anggrah-anggrah sanèsipun kêdah dipun rayudi, supados sagêd rêsik saèstu. Ing pasitèn lorogan ingkang ngêmbêl, saèstunipun botên sagêd dipun waluku, kêdah namung dipun paculi. Makatên ugi manawi ingkang dipun garap wau siti tilas rembakan mendhong, sanajan dede pasitèn lorogan ingkang ngêmbêl, kêdah dipun paculi, sabab dhangkèlipun ingkang sampun ngoyod angèl dipun waluku, dene pandamêlipun leleran sagêd dipun garu.
Bab padamêlan anam-anam punika, malah ing sapunika kêlimrah dipun wulangakên wontên ing pamulangan ôngka 2.
Mênggah ingkang minôngka wijinipun, inggih punika dhangkèl mendhong ingkang mêntas êritan enggal, nanging sampun dipun ingah ingkang sampun tuwuh sêmènipun, watawis sakilan panjangipun. Dhangkèlipun wau dipun perang alit-alit, kadamêl isi watawis sadasanan lênjêr, punika kaceblokakên ing pasitèn ingkang sampun dados leheran,leleran,. dene antawising tanêman satunggal-tunggalipun malang-mujuripun watawis sakaki.
Manawi sampun sagêd tanêm, pangupakara sanèsipun mèh botên wontên, kajawi namung kajagi toyanipun sampun ngantos kêndhat, punika kêdah dipun manah saèstu, amargi manawi ngantos katêndhagan, andadosakên kêraning tanêman. Manawi umuripun sampun salapanan dintên, prayoginipun kêdah dipun watun, prêlunipun ngicali rumput-rumputipun ingkang ngêsêg-êsêgi tanêman, punapa malih tuwuhing rumput punika nyuda lêmèn ingkang dados [da...]
[...dos] têdhaning tanêman. Yèn rumputipun botên wontên, sitinipun kemawon dipun idak-idak, pamrihipun supados sitinipun sagêd êmpuk, lan mêdhotakên oyod-oyod ingkang sampun sêpuh, ingkang têmbenipun badhe nuwuhakên oyod enggal, anjalari dados suburing tanêman. Kaladuking watunan punika botên dados punapa, janji dèrèng ngantos dumugi ngajêngakên mêdal sêkaripun kemawon, marambah-rambah ing watunan punika namung atêges dhatêng kopèning pangupakara, ingkang têmahanipun malah sagêd murugakên ing kasuburanipun.
Tanêman mendhong punika ugi asring kaparag ing ama, mênggah ingkang dados amanipun, bangsaning walang alit-alit, warninipun wontên ingkang ijêm, cêmêng utawi sêmu pêthak, punika manawi ngrikiti uwitipun sagêd tatas. Ugi wontên ingkang kala-kala katrajang ama mênthèk, wujuding tanêman sami mêndhak, sampun botên sagêd mindhak panjangipun. Ingkang mênthèkên punika manawi dipun bêdhol, oyodipun sami rantas, dene godhongipun sami katingal abrit-abrit. Mênggah jalaraning ama mênthèk wau, namung saking kirang kalêrêsan gadhanganipun, kacênthèt toyanipun kala tanêmanipun taksih ênèm, utawi kala damêl leleran botên waradin.
Umuripun tanêman mendhong punika ingkang genjah tigang wulan, lêbêt-lêbêtipun ngantos tigang lapan. Tandhanipun manawi sampun sêpuh, katitik saking sêkaripun manawi sampun sami garing. Mendhong ingkang subur, panjangipun sagêd ngantos samètêr, ingkang dhawah magak satêngah mètêr.
Manawi sampun sêpuh lajêng dipun êrit, pangêritipun ngêpok bonggol. Êritan enggal punika dipun unusi, kapilihan ingkang panjang-panjang rumiyin, kadadosakên tigang golongan, ingkang panjang, cêkapan sarta ingkang cêlak piyambak. Sasampunipun rampung anggènipun ngunusi, tumuntên dipun êpe, kajèrèng tipis-tipisan kemawon murih enggalipun garing. Manawi sampun garing, lajêng dipun bêntèli
Angèlipun tanêman mendhong punika undha-usuk kemawon kalihan tanêman pantun, nanging waragadipun sakêdhik, ingkang nama panggarapipun siti, namung ing kawitan kala badhe nanêm, dene pangundhuh (panèn) ipun sagêd tigang rambahan. Tanêman ingkang sampun kaêrit, kenging dipun ingah malih, makatên ing salajêngipun sabên-sabên sampun dipun êrit, sagêd kaingah malih ngantos ngêrit tigang rambahan. Sae-saening mendhong punika êritan ingkang kaping kalih, racakipun langkung panjang tinimbang êritan sanèsipun.
Ingkang dèrèng nyipati bokmanawi gadhah pangintên, tanêman mendhong botên sagêd ngawonakên pamêdalipun tanêman pantun, pangintên ingkang makatên punika lêpat sangêt. Tanêman pantun punika sataun namung sagêd panèn kaping kalih, môngka yèn mendhong sagêd rambah kaping tiga. Sarta manawi dipun pirit saking pangupakaranipun, punapa malih yèn katandhing wêdaling waragad ngupakara, langkung mirah nanêm mendhong. [me...]
[...ndhong.] Panggaraping siti anggaru maluku, namung sapisan ing wiwitanipun, dene salajêngipun sampun botên ngolah malih, kajawi namung kawatun utawi kaidak-idak. Saenipun malih tumrap siti lorogan sapinggiring lèpèn agêng, ingkang asring kalêban toya ing kalanipun wontên bêna, manawi katanêman mendhong botên andadosakên sabab.
Pamêdalipun siti ingkang katanêman mendhong, sagêd tikêl kalih utawi tiga, tinimbang yèn katanêman pantun.
Mendhong ingkang badhe dipun anam, tumbas ingkang sampun garing, tumuntên dipun kêmplong rumiyin, inggih punika dipun gêntang wontên ing lêsung, parlunipun supados sagêd gèpèng, dados gampil panganamipun.
Manawi sampun wancinipun ngarit, prasasat ambikak pathining rajabrana, ingkang lumintu wêdaling kaskaya. Amargi tampinipun arta icir, botên sagêd brêg kados yèn panèn pantun. Panyadenipun dhatêng pêkên manawi nglêrêsi pêkênan, dipun tumbasi têtiyang ingkang panggaotanipun nganam gêlaran pacar. Ing pêkên-pêkên ingkang sakiwa têngênipun kathah tiyang nanêm mendhong, kathah sangêt têtiyang ingkang sami sade-tinumbas mendhong, damêl agênging pêkên.
Nganam gêlaran punika kajawi ingkang nama panggaotan, limrahipun dados panggaotan sambèn, kagarap tiyang èstri ing wanci dalu. Manawi panganamipun ing waci siyang, mendhongipun gêtas, yèn dalu sagêd wulêd.
Limrahipun ingkang kalampah ing padhusunan, têtiyangipun sami botên bêtah mêlèk dalu, jalaran sampun kêsêl nyambutdamêl ing wanci siyang. Nanging manawi dalu purun nganam, nglêmbur damêl gêlaran, kenging kangge cagak êlèk dumugi jam-jam sawêlas dalu. Yèn dipun grejah makatên, cara petanganipun pancèn botên sapintêna kasilipun, nanging sarèhning padamêlan sambèn, lumayan kangge cagak tuwaking kabêtahan.
Sampun masthinipun, tiyang ingkang andrêgil, purun rumagang ing damêl sanès kajawi wajibibun, sagêd angsal tuking panggêsangan rangkêp, murakabi ing gêsangipun anjalari dhatêng kamayaran, agêngipun dhatêng kacêkapipun.
Gêlaran ingkang panjangipun 2.75 M. wiyaripun 1.75 M. padamêlan sambèn kagarap ing wanci dalu, sagêd rampung ing dalêm kawan dintênan, yèn panganamipun sampun sagêd rikat, sagêd rampung langkung enggal malih. Gêlaran samantên jêmbaripun wau, yèn kasade dhawah bakul sagêd pajêng kirang langkung sarupiyah. Môngka tumbasaning mendhongipun namung gangsal wêlas sènan, dados racakipun botên kirang gadhah pamêdal kalih kêthipan, ing dalêm sadalu namung padamêlan sambèn.
Ing panggenan ingkang para kawula sagêd nyambi padamêlan sanès, kados ta: ngobèng nyêrat, anam-anam, damêl grabah, ngitiki rasukan lan sapanunggilanipun, panggêsanganipun kawula racakipun sagêd têntrêm, tinimbang ing sanès panggenan ingkang têtiyangipun namung mligi nyambutdamêl punapa kuwajibanipun.
Gudêg, sambêl gorèng, iwak duduh. Olah-olahan warni tiga punika manawi sampun dipun pupukakên wontên sanginggiling sêkul, sêkulipun lajêng nama sêkul sênenjong. Limrahipun sade wontên ing Surakarta.
Pamulangan wanita ingkang sawêg sami sinau olah-olah ing Majakêrta.
Gudêg. Ingkang kêlimrah kangge ampas gudêg sêkul sênenjong punika, gori utawi bung, ing ngriki namung dipun pêndhêt ingkang gori kemawon. Gori ingkang agêng satugêl, ingkang taksih cumècèk, ulam thèthèlan utawi balungan 1 kati. Ulamipun dipun godhog rumiyin ingkang ngantos tanak. Gorinipun dipun oncèki lajêng dipun cacah iras kemawon, panacahipun malang-megung, lajêng dipun sisir, lajêng dipun godhog, nanging manawi gorinipun sampun ragi sêpuh lajêng dipun godhog kemawon, lajêng dipun cuwoli, manawi panggodhogipun gori wau sampun matêng lajêng dipun tus rumiyin, wusana dipun cêmplungakên ing godhogan ulam wau. Ampas wau ugi kenging dipun wêwahi so.
Bumbu saha pangolahipun, sarêm 1 1/2 sendhok agêng, trasi tigang
salajêngipun dipun olah [o...]
[...lah] ngantos namung kantun nyêmêk-nyêmêk.
Sambêl gorèng. Ulam sêlap gajih satêngah kati, dipun iris-iris, kênthang sadasa iji, dipun iris-iris, pête kalih ontong, dipun rajang, lombok abrit 5 iji dipun rajang alus.
ulam ugi lajêng dipun cêmplungakên, manawi sampun tanak lajêng dipun santêni ing klapa satugêl, wusana dipun olah ngantos samatêngipun, duduhipun dipun taksihakên.
Iwak duduh. Ulam daging 6 kati, dipun godhog prongkalan,
sakêdhik, salam 3 lêmbar, laos saprapat driji. Bumbu wau ingkang kenging kaulêg, dipun ulêg sadaya, lajêng dipun bumbokakên, manawi bumbu wau sampun matêng lajêng dipun santêni, wusana dipun olah ngantos sakênthêlipun.
Patraping pandhahar, sêkul lajêng dipun tumpangi gudhêg, sambêl gorèng saha iwak duduh, ulamipun dipun suwiri agal.
Dhahar kados makatên wau inggih kenging dipun dèkèki bubuk dhêle utawi dipun kanthèni rambak, dene manawi dipun kanthèni ulam sanès-sanèsipun inggih kenging, nanging kêtingal botên mathuk, utawi lajêng ngicalakên raosing abên-abênan ingkang sampun dados thuk-thukanipun wau.
Kacarita ing dhukuh Malathi / nguni ana wong dhêmên kêrêngan / Gêdhigjaya pêparabe / tan kêndhat gawe rusuh / ngêndêlake yèn sarwa sêkti / kasusra rosanira / kaya banthèng ngamuk / yèn anjotos
prandene ora nyêbut / gone nora duwèni isin / yèn tinagih ing utang / amangsuli sêndhu / pêngpêngane banjur nantang / ngajak
wusanane / ênggone nagih mau / amung [a...]
[...mung] lugu saka nêtêpi / marang prajangjinira / kasaguhan nyaur / ewadene Gêdhigjaya / babarpisan tan ngromèsi têmbung bêcik / malah banjur anglabrag //
mula kabèh wong ing dhukuh Mlathi / nora ana sudi sêsrawungan / wêruh bae buruhake / kajaba saka iku / wong-wong mau saeka kapti / supata ora niyat / gêlêm atêtulung /
tadhahe / sawiji dina nuju / Gêdhigjaya atine sêdhih / jalaran katowongan / suwe ora minum / ing wusana banjur lunga / sadhengaha kang kapapag dilarani / mangkana rambah-rambah //
dalan-dalan banjur katon sêpi / wong-wong padha ngundhêr anèng omah / karo ngancingi lawange / wusana gone mlaku / Gêdhigjaya saya nyêdhaki / omahe kaki tuwa / nguni dadi dhukun / kasuwur mustajabira / yèn nambani
anyênyuwun maring Hyang Widhi / paran margane pêjah / ana swara krungu / nguwuh hèh-hèh kaki tuwa / sumurupa mungguhing patimu iki / wus pêrak
manggon ing suwarga di / lan manèh jênêngira / bakal marbuk arum / pinèngêtan wong sapraja / lan kuburmu tan kêndhat tinêkan janmi / padha angalap brêkah //
swara ilang ora suwe nuli / Gêdhigjaya têka angrêrusak / rupa barang sacandhake / kaki tuwa amuwus / hèh wong anom mêngko ta dhisik / sun arsa atêtanya / lan sapa aranmu / dene tanpa subasita / mlêbu ngomah têka banjur ngobrak-abrik / lah iku patrap apa //
Gêdhigjaya amangsuli bêngis / hèh wong tuwa kang nyidham trêbêla / aja kowe ngelikake / kêtogên kadibyanmu / gonmu ngaku dhukun linuwih / môngsa aku ulapa / mungsuh mring dhapurmu / kaki tuwa mêdhar sabda / babo-babo tan kêna ginawe bêcik / lah payo kêmbarana //
iki ana gêndul loro iji / yèn sanyata kowe wong prawira / payo padha dintèkake / Gêdhigjaya angguguk / jêr katuju kang dikarêmi / wusana kabèh padha / bêbarêngan minum / kaki tuwa wus palastra / Gêdhigjaya krasa lara angranuhi / ênggone ngombe wisa //
wus misuwur wrata sanagari / ing patine dhukun kaki tuwa / kabèh nglayat age-age / kang nyumbang rêbut dhucung / ingkang kêmbang-kêmbang ngèbêki / layone kaki tuwa / samuwa dinulu / kang
kasangsara salawase / tan ana wong têtulung / ing satêmah angrumasani / ing nguni tindakira / mangkene tinêmu / titi tamating carita / liding dongèng wong bêcik anêmu bêcik / wong ala nêmu ala //
mlaku / jèjèr loro disasaki / wonge sing nunggang kumruyuk / jaran wêdhus kêbo sapi / kabèh padha bisa kamot //
apa iya sing jênêng tambangan iku / dene êmung bola-bali / anggawa uwong sathekruk / ora nganggo sôngga-runggi / yèn praune nganti jêbol //
ing lakune sawise olèh satikung / nglênênge saya nglon-loni / ing kono banjur angêdhung / lan arane Kêdhung Kopi / uwonge akèh kumroyok //
lawan akèh omah gêdhe-gêdhe têpung / dene ta ing kono kuwi / uwong sing padha
padha ditambani / lan dipardi laku jujur / aja nganti ngêmis-ngêmis / padha katrêma ing kono //
ing sajroning omah miskin kono mau / wis pêpak disadhiyani / kang kêna digo nununtun / carane wong golèk urip [u...]
[...rip] '/ anam-anam macul kêbon //
ing lakune bangawan nèng kono mau / kêdhunge jêro ngluwihi / lan ngrasa awake punjul / akèh kewan pating sliri / kabèh bae bisa amot //
dhèk ing dina mau ambarêngi nuju / dina padusan Ramlani / wong akèh pating calêbur / lêlangèn adus ing kali / bungah-bungah pating glêmbor //
ana manèh wong akèh anunggang prau / malah nganggo nong-ning nong-ning / sing nyindhèni mêlang-mêlung / mêsthi bôngsa priyayi /Kurang satu suku kata: mêsthi bangsane priyayi. sing padusan kaya ngono //
ra-orane ya bôngsa wong kurang petung / kang sinirik ing wong gêmi / lan manèh le adus mau / jênênge rak ora murah / karo niyate ing kono //
wis ngêlangut lakune bangawan mamprung / alone mung yèn ngliwati / ing sakèhe kêdhung-kêdhung / saliyane saka kuwi / ora tau mlaku alon //
barêng kira wayahe mèh jam sapuluh / ana swara gêgirisi / yaiku krêtêg ing Jurug / krêtêg sêpur diliwati / Èsprès Bandhung mêtu maos //
kali gumun wêruh krêtêg bangêt dhuwur / palêngkune padha wêsi / têmboke ngisor akukuh / kuwat katêmpuh ing banjir / beda têmên karo uwot //
saya nglangut bangawan lakune mau / liwat Sragèn anjog Ngawi / ing Bojanagara têrus / têkan Babad amalipir / kêbawah Surabaya lor //
turut dalan tansah kêjogan ing banyu / mula kêna diarani / yèn gêdhene wuwuh-wuwuh / ing wusanane saiki / ing lakune dadi alon //
iya iku barêng wis têkan Sidayu / banyu wiwit tungtung asin / awit lakune
gêndhung / banyu apa kowe kuwi / têka wani-wani nyodhog //
sasat kowe ngalang-alangi lakuku / kowe iku bêcik nisih / yèn tak trajang mêsthi larut / sapa kang madhani kali / gêdhene kuwat amomot //
sèn-isèning banyu iwak lawan bajul / tak anggêp mung kaya slilit / prau gembong gèthèk kayu / cukup mung sumlêmpit pinggir / lêmah sing tak têmpuh longsor //
lah ing kono banyuning sagara guyu / dene wangsulane lirih / o bangawan kowe iku / tak kira durung mêruhi / wujuding sagara umob //
pancèn nyata yèn gêdhemu uwis punjul / nanging rak mungguhing kali / nanging yèn kotandhing aku / ewuh gonku ngupamani / têngu gajah durung bobot //
aku ora nêdya ngandhêg ing lakumu / malah kowe sing ngêjogi / arêp nawarke awakku / nanging sing mangkono kuwi / awakmu malah kêlêbon //
wis ta kene sapira ing karosanmu / katogna sing nganti gusis / mêsthi malah mung kêcêmplung / ora pisan andayani / ayo ta aja pakewoh //
wiwit mau kali banjur tanpa bayu / malah tumuli ngêmori / ngalênêng iline banjur / tansah saya mundhak asin / turut dalan anênonton //
thêthukulan sing ana pinggiring banyu / anane wis padha salin / beda lan dhèk mau-mau / lêmah rèpèh papak kali / malah wis akèh sing kaclop //
lawan manèh ing asine saya wuwuh / malah wis êplêk saiki / lan [la...]
[...n] banyu sagara lugu / malah rupane wis salin / ijo bêning kinclong-kinclong //
ing lakune barêng wis cêdhak Sidayu / amalipir nuli mampir / ing desa Manyar nguk-inguk / gon wong gawe uyah putih / nuli bablas tanpa menggok //
ing saiki pangrasane kali mau / babarpisan uwis salin / lan sabanjure lumaku / anjog sagara mêdèni / ngungkurke dharatan adoh //
Wêdharing sabda pangandika dalêm kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur jendral.
Ingkang wicaksana angandikakakên, ngêmungakên manawi nagarinipun atata saha têntrêm, sagêdipun pamarentah lajêng ngyakinakên tuwin nêtêpakên, bilih tuntunaning Walandi kêdah anêtêpi kuwajibanipun ingkang luhur, inggih punika amêncarakên kabêgjan tuwin karaharjaning rakyat, punapa malih anginggahakên drajating rakyat, inggih ing bab gêsang sêsarêngan ing bab ekonomi, utawi ing bab payêpênging praja, ngantos ing wusananipun tuntunaning Walandi sagêd dipun uwalakên, ananging ingkang makatên punika, manawi tumrap ing tanah ngriki tuntunaning Walandi wau ing têmbe wingkingipun taksih dipun bêtahakên.
Nitik kawontênanipun kaprêluan-kaprêluan ingkang wigatos wau, ing wusana ingkang wicaksana amêmuji, mugi-mugi sarasing nalar ingkang ngôngka dhatêng kawilujêngan, kados ingkang sampun kadhawuhakên ing ngajêng, sagêda amujudakên kados satunggilipun bêndungan ingkang kiyat tumrap anadhahi tumindakipun para kaum kabangsan, ingkang anggadhahi ancas ambalela. Makatên ugi sagêda ananggulangi dhatêng dayaning uluk-uluk ingkang botên lêrês, ingkang sêdyanipun supados ancasipun wau sagêda lumêbêt mriku, amargi sanadyan uluk-uluk wau botên dipun rujuki, sarta botên sagêd dipun rujuki, ananging ing panggenan ingkang têtiyangipun taksih kandêl pitajêngipun lan botên nyumêrêpi kalintunipun piyambak, punika botên badhe sêpi ing bêbaya ingkang ngumpêt, ing bab wau ingkang wicaksana botên prêlu ngandikakakên saking papan ngriku.
Kapitunan ingkang pinanggih jalaran dayaning propagandhah kados ingkang dipun krêsakakên dening ingkang wicaksana, punika ingkang wigatos tuwuhipun kawontênan-kawontênan ingkang damêl susah wau jalaran saking propagandhah ingkang adamêl bingunging manahipun tiyang kathah, inggih ingkang pinanggih wontên ing nagari Walandi, utawi malih ing tanah Indhiya ngriki, inggih punika ing bab pitakenan-pitakenan [pitakenan-pitake...]
[...nan] mênggahing kawontênaning pamarentah Walandi ing tanah Indhiya, ingkang sajatosipun tumrap tumindakipun pulitik ingkang makatên wau dede pitakenan. Sayêktosipun botên kenging dipun sêmang-sêmangi malih, bilih nagari Walandi dhatêng kuwajibanipun ingkang luhur tumrap têtiyang, ingkang miturut punapa ing sampun kalampahan dados bêbahanipun, saha kêdah ananggêl dhatêng kamajênganipun wau, lajêng badhe ngêmohi tuwin angunduri, sadèrèngipun kuwajibanipun wau dèrèng kalêksanan babarpisan.
Ingkang wicaksana angandikakakên, jalaran tuwuhing kêkisruh wau saya anusahakên, dene lajêng wontên gêgambaripun, bilih wontênipun propagandhah wau lajêng kathah para ingkang botên rêmên dhatêng ancasing kabangsan ingkang saras pamanggihipun saha anggadhahi sêdya dhatêng kamajêngan, ing môngka kabangsan ingkang makatên punika, sabên tiyang ingkang lêrês manahipun têmtu anayogyani.
Ing sabagian inggih jalaran saking punika wau, dene para ingkang anggadhahi ancas kabangsan kados ing nginggil punika, sanadyan lêrês cacahipun langkung kathah, dening pangêsukipun saperangan alit saking para ingkang anggolongi ngiwa babarpisan, kawontênanipun lajêng dados botên sae. Ingkang punika bokmanawi tumrap têtiyang wau angèl anggènipun badhe ngatingalakên dhatêng ing jawi, sapintên têbihipun dhatêng para ingkang anggolong ngiwa babarpisan. Saha kadospundi caranipun ananggulangi têtiyang wau.
Klintuning tampi ingkang tuwuhipun jalaran kadonkados. ingkang sampun kacariyosakên ing nginggil, punika saya kawêwahan dening pêpathokan ingkang kamirêngakên, ingkang sajakipun kados lêrês, ananging sayêktosipun malah goroh, inggih punika ingkang nyariyosakên, bilih sêdyanipun botên beda, ananging ingkang beda punika ngêmungakên pamanggih ing bab sarananipun, ingkang lajêng adamêl pisahipun para kabangsan ingkang badhe majêng kanthi pranata lan para kabangsan ingkang golong ngiwa. Kadosdene gagasaning lare ingkang dipun êmong, bilih sagêdipun uwal saking momongan, punika saking wohing kamajêngan punapa mêsthinipun, dados kajêngipun lampahing kamajêngan wau kanthi urut-urutan, tamtunipun lare wau sakawit mila anggadhahi wêwaton sanès katimbang gagasaning lare momongan, ingkang majêngipun wau sarana badhe amêjahi dhatêng ingkang momong.
Ingkang makatên wau salajêngipun lajêng kadosdene botên sagêd ambedakakên ingkang baku antawisipun têtiyang, ingkang nyumêrêpi wontênipun tuntunan Walandi saha sadaya ingkang sampun dipun tindakakên tuwin ingkang sawêg dipun tindakakên, sarta migunakakên punika, minôngka namung satunggal-satunggalipun pirantos kamajêngan ingkang kasadhiyakakên tumrap têtiyang wau. Ingkang sarana kakiyatanipun piyambak lajêng sagêd anglêksanani punapa ingkang dados idham-idhamanipun. Têtandhinganipun wau kalihan têtiyang, ingkang sêdyanipun badhe ngrisak pirantosing kamajêngan wau. Ing wusananipun tumrap rakyat, lajêng kadosdene rubedanipun namung sakêdhik sangêt, bilih sagêdipun têntrêm panyambutdamêlipun, tuwin anggêgêsang wijining kakiyatanipun rakyat ingkang prêlu kanthi urut ngantos dene [de...]
[...ne] punapa mêsthinipun, langkung malih ing bab ekonomi sarana dipun ayomi pranatan-pranatan ingkang sampun wontên punika, katimbang dados kurbaning pangrisakipun katêntrêman, karaharjan tuwin kêbêgjan, inggih punika karampunganipun ingkang mêsthi, manawi tuntunaning Walandi lajêng kèndêl ingkang dèrèng
ingkang wicaksana, mênggahing sadaya wau sampun lajêng kakintên, bilih ingkang wicaksana botên anguningani dhatêng agênging kasusahanipun para kaum kabangsan ingkang pinanggih ing margi, ingkang tanpa ngukiri dhatêng ingkang dados idham-idhamanipun, lajêng ngatingalakên pamanggihipun, bilih sagêdipun kalêksanan sadaya wau ngêmungakên sarana anyambutdamêl ingkang saèstu kanthi asêsarêngan kalihan pamarentah. Kawontênanipun têtiyang wau ing padudon salêbêtipun pulitik, ringkih sarta angèl, jalaran saking panyobi saening bêbudènipun, tumêmênipun tuwin antêping kayakinanipun. Ananging ing bab punika pamarentah yakin, bilih danguning dangu têmtu badhe lajêng angsal pituwas. Ingkang punika amila kanthi rênaning panggalih, pamarentah lêstantun anggènipun anyawang pamudidaya tuwin panyambutdamêlipun têtiyang wau.
Patrapipun pamarentah ingkang makatên punika kanthi kayakinan sayêktos, botên beda kalihan anggènipun pamarentah anêbihi, ingkang ugi kanthi mulat dhatêng têtiyang, ingkang anggadhahi wêwaton botên purun anyambutdamêl sêsarêngan kalihan pamarentah sarta tansah anêbihi dhatêng pamarentahan ananggulangi ingkang badhe katindakakên dening pamarentah.
Putranipun Sri Maharaja Amanullah, nata ing Aphganistan, ingkang kakung asmanipun Rahmatullah, lan ingkang putri asma Ila, ingkang sapunika sawêg sami wontên ing Paris, anênggani konduripun ingkang rama ibu saking Londhên.
Bab Dados Kapalaning Juru Pangripta Sêrat Kabar
Petruk : Kang Garèng, salawase aku dadi panji klanthung kiyi, kok banjur pirang-pirang bangêt sing tak gagas, arêp golèk pagaweyan nyang kantor, dhêklomahku mung saka sêkolahan ôngka II, têmtune bayarane ora ambêjaji, arêp golèk pagaweyan angkat junjung, kajaba ora kuwat badane iya ora sae, arêp dadi mandhor, mêsthine iya ora kanggo. Saking gêdhening prihatinku, suwening suwe aku banjur olèh wangsiting dhêmit kang linuwih, dikon anindakake sawijining pagaweyan kang dak cocogi têmênan, awit pagaweyan kiyi brêgas, dièringi ing sapadhaning mênus, pamêtune rada lumayan, tur nèk kabênêr jênênge kawêntar ing ngêndi-êndi, ya kuwi: anyambutgawe amêngku layang kabar. Awakku banjur tak bênum dhewe dadi: dhirèktur up sêkodhur.
Garèng : Wiyah, wong jênênge rak dhirèktur up rêdhaktur, kok diêlih sakrêsa-krêsanya bae. Karo manèh aja kok kira yèn pagaweyan mangkono kuwi gampang, sabênêre rak malah angèl bangêt, lan kowe kudu bisa milah-milah, apa dadi dhirèktur up rêdhaktur layang kabar dinan, apa kalawarti minggon, sabab kuwi pagaweyane rada beda. Kajaba ngono, wong dadi mêngkono kuwi kudu jêmbar kawruhe lan sugih kawruh. Prêlune nèk kabênêr kudu gawe wawasan bab apa bae, bisa maton.
Petruk : Bab kuwi tumraping aku prakara kêcil, awit pangkat dhirèktur up rêdhaktur kuwi rak kuwasa, têgêse dadi aku anduwèni wênang anêtêpake punggawa-punggawaku dhewe. Sabanjure aku banjur ngincêr bae, nèk-nèke ana wong pintêr, sing durung olèh pagaweyan sing maton, sokur wêton sêkolahan sing pêng-pêngan, la kuwi banjur tak ojok-ojoki supaya gêlêm nyambutgawe karo aku, kanthi tak pêpengin, yèn gêlêm rak banjur jênêng mèlu ambantu ajuning bangsane. Ya kuwi utama-utamaning pagaweyan ing donya kene kiyi. Wis mêsthi ta nèk wong mau olèh blônja, sanajan balanjane ora ana sapratêlone blanjanku, awit aku: dhirèktur up rêdhaktur. Yèn dhwèwèke wis saguh, banjur tak angkat dadi: redhaktur. Sauwise pagaweyan sing angèl-angèl lan sing dakik-dakik banjur tak pasrahake nyang dhèwèke, ing sarèhning sing dipacak nang korane mung jênênge dhirèktur up rêdhakture, dadi wis mêsthi ta yèn sing olèh nama mau, iya mung aku dhewe, lan wong ing jaba masa bakala wêruh marang punggawaku [pungga...]
[...waku] sing pintêr mau, dadi sing diarani wong ing jaba: pintêr, pêng-pêngan, sugih kawruh, kêndêl, wêkêl lan anjlêgabit iya mung aku dhewe.
Garèng : Wèthèthithèh, la kuwi arane rak dhirèktur up rêdhaktur angênggoni politiking Nata Mêdayin. Wêruha, Truk asmane Nata Mêdayin kuwi kawêntar ing saindênging bawana, ora amarga saka kadibyane utawa saka bêciking bêbudène, ananging ora liya jalaran saka anggone ambawahake para ratu kang linangkung, ewadene ing sarèhing Ratu Mêdayin kuwi dhasare mula bodho sarta ala atine, suwe-suwe iya banjur
iku Uwong Agung Menak, ewadene mêksa arêp gawe ala bae. Aku kuwatir, mêngko-mêngkone kowe yèn wis dadi dhirèktur up rêdhaktur banjur nyara Nata Mêdayin, kaya ta upamane: ana sawijining awak-awak kang tansah mitulungi nyang kowe, iya iku awèh adpêrtènsi nyang koranmu, utawa maskapemu mau ngêdolake buku dêdagangane awak-awak mau, dadi cêkakane awak-awak mau niyat arêp tulung nyang kowe têmênan. Aku kuwatir, jalaran saka watakmu sing kaya Ratu Mêdayin mau, yèn kowe banjur sêngaja anggolèk marga bisane matèni awak-awak mau. Mara, watêk kang mangkono
karo aku, yèn miturut gagasanaku awak-awak mau nêja ngêjori karo dêdaganganaku, mêsthi tak budidaya bisane
jaba jarene arêp gawe majune bangsane, arêp ngunggahake drajate bangsane supaya bisa jajar karo bôngsa sing wis mulya, durung-durung wis katon kamelikanamu marang kadonyan. Kuwatir yèn kurang pêpayone daganganamu, kang anjalari sudaning panampamu phulus. Kang mangkono kuwi apa ora banjur nuwuhake gagasan, yèn pêthunthang-pêthunthungmu arêp ngêjokake bangsamu mau, mung nyang lambe bae, ananging karêpmu kang sajati arêp ngumpulake dhuwit sing akèh,
cokolake nyang wong liya, mêngko ngarang rada ampêk sathithik, pungkasane dièmbèl-èmbèli piyate, sing padha maca têmtune rak akèh sing padha mulês sirahe. Kajaba kuwi nèk kowe pancèn jênêng wong sing dhêmên nyang bangsamu têmênan, pancène nèk ana ada-adaning liyan arêp ngajokake bôngsa, sanadyan gawe karugianing awakmu sakira, wajibe kowe iya kudu mèlu bungah. Upamane bae: ana awak-awak kang banjur ngêtokake koran kang luwih murah tinimbang koranmu dhewe, kuwi kowe wajib bungah, sabab bangsamu kang jarene
kok trêsnani mau, sing padha maca bakal tambah akèhe. Lan kowe aja duwe pikiran, yèn sing bêcik kuwi mung koranmu dhewe, awit sanadyan ora kok cêngèl-cêngèlna, wong rak iya wis duwe pangrasa lan bisa ngarani êndi sing bêcik, êndi sing ala, wis samene dhisik bae, liya dina padha dibanjurake rêrêmbugane, ning atimu
ing Sragèn, nalika parêpatan Narpawandawa Surakarta, anglairakên pamanggih supados darahing karaton ingkang masakat, puruna ulah têtanèn wontên ing bawah Sragèn, awit ing ngriku sitinipun taksih nyêkapi. Ingkang badhe minôngka cobèn-cobèn, ing sabên tiyang satunggal badhe kapurih anggarap siti saprapat bau, tumrap ingkang sampun gadhah griya badhe dipun sukani garapan sabau. Pasitèn ing ngriku punika paosipun mayar. Lan angandiakakên têtanèn punika dede padamêlan nistha.
Sawênèhipun bôngsa T.M. dhatêng ing konggrès Muhamadiyah ingkang kapêngkêr punika, nyukani sênèl pèrês taksih enggal dhatêng pakêmpalan wau, rêgi f 4000.- kadarman agêng ingkang samantên punika dipun tampi dening H.B. Muhamadiyah kanthi gênging panuwun.
Sawênèhing komis kêlas 1 ing Priyangan Têngah, nama Trieling, awit saking prasabênipun upsir yustisi, supados nyandèkakên anggènipun kaparingan pêrlop dhatêng sajawining nagari, awit badhe dipun
Kalih taun sapriki wontên dhawuh saking Dienst Mijnbouw, mriksa kawontênanipun kawah ing Kamojan, sakilèn rêdi Guntur, punapa kêkiyatanipun kenging kangge migunani kêkiyatan èlèktris. Sapunika sampun wontên katrangan, bilih prayogi. Sambêt kalihan bab punika ugi mriksa kawah Sikidang ing Diyèng.
Tiyang ingkang nêdya badhe dados punggawa gêndhis, ingkang tumrapipun ing Indhiya ngriki kalêbêt wigatos, punika kêdah dados lirlingipun administratur, manawi padamêlanipun sae ing têmbenipun angsal prêsenan, manawi anggènipun sinau ing ngriku sampun nyêkapi lajêng mlêbêt sinau ing Bondssuikerschool ing Surabaya ing apdhèling A, laminipun sinau wiwit tanggal 1 Nopèmbêr dumugi 1 April. Sasampunipun angsal dhiploma saking pamulangan ngriku sagêd nyambutdamêl wontên ing pabrik dados assistent chemist, tuwin sasampunipun ngêcakakên sawatawis laminipun, wangsul dhatêng pamulangan malih ing apdhèling B. Manawi sampun tamat saking ngriku, saha sampun angsal dhiploma tuwin Syndicaat dhiploma, lajêng sagêd nyambutdamêl dados chemist, tuwin pangkat sanès-sanèsipun. Ingkang sagêd sinau mriku kêdah saking H.B.S. 3 taun Milo utawi Tecnische school, dene ingkang sampun wêdalan saking H.B.S. 5 taun utawi A.M.S. sagêd anjujug ing apdhèling B. Katrangan sanès-sanèsipun kenging takèn dhatêng dhirèkturing pamulangan.
Wontên wartos, bilih ing Technische Hoogeschool ing Bandhung badhe dipun gambloki wulangan Middelbaar acte wiskunde, malah tumrap ingkang prelu-prêlu sampun dipun tata.
Kawartosakên bilih badhe wontên angkatan kuli kangge Suriname, manawi sagêd badhe ngangkatakên 900. Ing taun punika kawontênaning kuli kontrak ingkang dipun angkatakên dhatêng tanah sabrang botên patos kathah. Kiranging kuli ing Sumatra dumuginipun sapunika wontên 70.000.
Panjênênganipun Kangjêng Sultan ing Dhèli, ing tanggal 24 wulan punika mikramèkakên putra asma Têngku Amir, angsal salah satunggiling putri ing Kasultanan Parak.
Benjing rawuhipun kangjêng tuwan ingkang wicaksana ing Magêlang, tanggal kaping 27 wulan punika, ing Candhi Mêndut tuwin Barabudhur botên kenging dipun dhatêngi têtiyang wiwit jam 10 dumugi jam 2.
Ing tanggal 1 Januari 1929 èik ordhonansi enggal badhe tumindak. Wiwit tanggal wau timbangan ci tuwin hun punapadene timbangan sanès-sanèsipun ingkang dèrèng dipun idini dipun èik botên badhe dipun èik malih. Ing salêbêtipun taun 1929 kajêng timbangan sarana tangsul ing bawah Ngayogya tuwin Kêdhu botên dipun kengingakên malih.
Ing Surabaya sabibaripun wulan Siyam, kathah sangêt tiyang ingkang nglêbêtakên sêkolah anakipun wontên ing H.I.S. saya malih ing pamulangan ôngka 2, lare ingkang badhe malêbêt sêkolah mriku ngantos wolung atusan. Ing Surabaya wontênipun sêkolahan ôngka 2 wontên 11 ing sapunika prêlu badhe dipun wêwahi malih.
Lulus iksamênipun dados Ind. Veearts, Abas Harsana, Radèn Utamadi, Ojuk Supratigna, Sahar, Sumitra, Susêtya, Radèn Suwasa, C.C.T Steiginga.
Pulisi ing Magêlang mêntas nyêpêng tiyang 4 ingkang sami kanggenan arta palsu, ringgitan 40 rupiyah 80. Tiyang sakawan wau anggènipun ambalibukakên arta palsu dipun tindakakên wontên ing pêkên, griya pagantosan. Salah satunggalipun tiyang wau, nalika sawêg ambalibukakên arta ringgit wontên
Sawênèhipun bôngsa Tiyonghwa ing Batawi nuju numpak pit motor wontên ing margi dhatêng Tanjungpriuk, dipun cêpêng ing pulisi Walandi, têtela botên gadhah rebêwis, nanging tiyang ingkang kacêpêng wau lajêng ambêsêli arta dhatêng pulisi f 2.50 wusana malah dipun prakawis pisan. Prakawis wau sampun kapriksa ing langêrèh, bab prakawis anggènipun botên gadhah rebêwis kadhêndha f 12.50 dene bab anggènipun bêsêl dhatêng pulisi dipun pasrahakên ing pangadilan landrad.
Sudagar oto Wesselmam ing Madiun, mêntas ngintunakên sêrat angêtèkên gangsal iji isi arta f 2500.- langkung, ingkang nyumêrêpi komis utawi klèrêk ing
isi arta f 1500.-, nanging sarêng sêrat dipun tampèni, botên wontên isinipun arta, dene wawratipun sêrat wau taksih têtêp kados nalika kakintunakên. Sapunika sawêg dipun titi priksa ing yustisi Samarang.
V.N.L. mêntas angrêmbag amtênar tiyang siti ingkang badhe dhatêng Mêkah. Pèngêtaning rêmbag,
Radèn Sastra Sudirja, patih pènsiun ing Têgal, ingkang katahan ing kunjaran prakawis kadakwa ngapusi, atas saking dhawuhipun pokrul jendral, sapunika dipun luwari, nanging prakawisipun taksih dipun tindakakên. Prakawisipun wau dipun êmbani panjênênganipun Mr. Bêsar.
Ing pakunjaran Tanggêra mêntas wontên tiyang paukuman kêkalih miruda, ingkang satunggal ukuman 11 taun, satunggalipun ukuman 14 taun. Sapriki dèrèng kêcêpêng.
Ing dintên Sênèn kapêngkêr Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana bidhal saking Wèltêprèdhên nitih èksêtratrin dhatêng praja karajan Jawi, sontênipun dumugi ing sêtatsiyun Tugu, kèndêl sakêdhap lajêng dumugi Prambanan, wontên ing ngriku dipun pêthuk pangagênging nagari tuwin putusanipun Ingkang Sinuhun ing Surakarta. Dumuginipun sêtatsiyun Balapan dipun pêthuk ing Panjênêngan Dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun sapandhèrèk, saha rêsidhèn. Ingkang Wicaksana lajêng nitih kreta kaprabon Kyai Garudha Kancana. Samargi-
Dalunipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana lênggah ing ngajêngan saha mriksani taptu tuwin barisipun para wadya ingkang ngurmati.
Enjingipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara sowan ing karesidhenan dipun dhèrèkakên ing mayor lesiyun tuwin para bupati sawatawis ngaturakên sugênging rawuh dalêm. Jam sawêlas ingkang wicaksana malêbêt ing karaton, Ingkang Sinuhun sakalihan Kangjêng Ratu Êmas mapag ing srimanganti. Wontên ing kadhaton dipun sêgah lêlangên badhaya Srimpi, dumugi jam satêngah kalih wêlas, lajêng dhatêng Mangkunagaran, jam kalih siyang sawêg wangsul dhatêng dalêm karesidhenan.
Kala nyarêngi pasamuwan balapan ing Surakarta, wontên bôngsa Tionghwa ing Jawi Wetan kawon main bakaran ngantos f 500.000. Nalika sangunipun sampun têlas, lajêng anggantosakên andhiling kabudidayan sarta nyade tokonipun taksih enggal, mila sagêd ngantos kawon samantên.
Ing sapinggiring lèpèn Mlinting, Pakalongan, wontên sawêr ingkang dipun anggêp kramat, têtiyang ingkang nyatakakên sami sumêrêp sirah sawêr mênthongol saking ngêrong, wontên ingkang cariyos, bilih sawêr wau titising tiyang, ing sapunika tiyang ingkang dhatêng mriku ngantos ewon, nganggêp manawi sawêr wau kenging dipun têdhani sawab.
Pamarentah mêntas matah kumisi mriksa kawontênanipun têtiyang Baduwi ing Bantên, ingkang
sawangsulipun saking titi priksa sabar ing damêl, awit tiyang Baduwi punika panggenanipun lêbêt, tuwin botên purun kadhatêngan tiyang sanès bôngsa, dene ingkang dipun angkên ing pangagêng namung panjênênganipun Radèn Adipati Arya Ahmad Jayadiningrat.
Samênit malih, sangandhap kula sadaya lajêng kêmirêngan wontên panjêlih ingkang dados gêtêring manah. Ing ngriku kula sumêrêp pangeran mancolot anglangkahi curi, saha lajêng mènèk ôndha, ingkang rikatipun botên wontên ingkang nyamèni.
Sanadyan Pangeran Josua rikata kadospunapa, kewan panjang alit saha ambêngkuk langkung rikat malih, kewan wau lajêng ngadêg suku kalih, sukunipun ingkang satunggal dipun ranggèhakên - ngantos sapriki kula taksih kêtingalên kukunipun ingkang mancèrèt punika - saha lajêng nyampluk dhatêng Pangeran Josua, kukunipun wau angèngingi pêngkêranipun Pangeran Josua, lan sariranipun sang pangeran sajak lajêng tumèmpèl ing ôndha. Salajêngipun sang pangeran dipun gèrèt alon-alonan mangandhap. Lan inggih talah têmên, dene Pangeran Josua wau jêlih-jêlih sangêt. Sukuning singa satunggalipun anututi badhe mangsuli panggèrètipun wau, ananging kula lajêng nalosor, gêlanganing suku kula dipun gocèki ing tiyang Abati satunggal. Jalaran saking patrap makatên punika, kula sagêd nyanjata ngèngingi pathaking kewan wau. Singa dhawah mangandhap, saha ambêkta pangagêman Pangeran Josua ingkang ngandhap sabagean agêng.
Salajêngipun Pangeran Josua lendheyan ing pojok sarta dipun pitulungi ing têtiyang parêdèn sawatawis, amargi kala punika kula piyambak botên kobêr manah dhatêng panjênênganipun.
Kala punika kula sumêrêp Japhet ngadêg wontên sacêlakipun Higgs saha tanganipun sraweyan, botên têbih saking
dhêngkulipun, bokmanawi kalanipun dhawah dhêngkulipun Higgs sakit, ingkang punika piyambakipun lajêng botên sagêd lumampah, Japhet lajêng nêdahakên gêgêripun saha mêndhak, Higgs lajêng minggah ing gêgêripun, kalih-kalihipun lajêng murugi ôndha, Japhet anggendhong Propesor Higgs, kadosdene lare anggendhong lare.
Singa barong jalêr lajêng linggih saha mandêng sêmu jatmika dhatêng têtingalan ingkang nganèh-anèhi punika, ananging singanipun barong èstri, ingkang kapengin badhe nyumêrêpi, kados watakipun tiyang èstri, ngêtutakên Higgs kanthi ngambus-ambus. Propesor Higgs ingkang tansah menga-mengo lajêng mêndhêt topinipun saha kasawatakên dhatêng singa barong wau. Pun singa lajêng anggêro, nubruk topi wau lajêng kangge dolanan, kadosdene kucing dolanan bolah ikal-ikalan, ananging botên watawis dangu topinipun wau lajêng kadhawahakên malih, saya anggêro cêkak-cêkak nanging kêrêp, ngopat-ngapitakên buntutipun saha ngancang-ancangi badhe nubruk. Kala punika kula botên sagêd anyanjata, amargi mimis ingkang badhe ngèngingi singa barong èstri wau, tamtunipun sakawit angèngingi Japhet nratas dhatêng Higgs.
Sarêng kula ngintên, bilih badhe dados pêjahipun tiyang kêkalih wau, ujug-ujug saking sisih sanès wontên ingkang anyanjata, ing wusana singa barong èstri wau ambanyaki dhawah ing siti. Salajêngipun singa barong jalêr anjênggirat tangi saking anggènipun kalêlar-kalêlêr wau, saha lajêng nubruk, ingkang katubruk wau dede tiyang kêkalih, nanging singa barong ingkang nandhang tatu punika. Ing ngriku lajêng tuwuh pasulayan ingkang anggêgirisi.
Têtiyang kathah ing sanginggiling tembok, sapunika sumêrêp mênggah kawontênanipun ingkang saèstu, saha lajêng sami jêlih-jêlih nêpsu sangêt. Ingkang makatên wau anjalari kewan-kewan galak sami bingung, saha sami gêro-gêro sumêbar dhatêng pundi-pundi. Dene lampahipun Japhet kalihan
barong, inggih punika Orme lan Quick ingkang sami pados margi, makatên ugi kula lajêng nyanjatani langkung sirahipun tiyang kêkalih wau dhatêng kewan ingkang ngrêridhu. Sanadyan jalaran saking rêmêng-rêmêng wau kula botên sagêd ngincêng yêktos, ewadene kula sagêd ngèngingi kewan-kewan sawatawis, ingkang lajêng sami dhawah pêjah.
Japhet kanthi anggendhong Higgs, Orme tuwin Quick têbihipun saking ôndha kintên-kintên kantun kalih dasa pêcak, kula sadaya sami ngintên, bilih têtiyang wau sampun luwar saking bêbaya, amila lajêng bêngok-bêngok kêsênêngên. Têtiyang kathah ingkang sami anêksèni luwaring kurban saking bêbaya ingkang nganèh-anèhi wau sami ngontog sangêt.
Ananging ujug-ujug kawontênanipun ing ngriku lajêng malih babarpisan, sapunika saking pundi-pundi lajêng wontên singa barong dhatêng, saha
lajêng prasasat ngêpung dhatêng têtiyang sakawan wau, dene ingkang damêl ajrihipun sakêdhik singa-singa barong wau, pambêngoking tiyang tuwin ungêling sanjata, ingkang salaminipun dèrèng nate dipun mirêngi.
Wontên singa barong ingkang sampun jumagar mancolot anglumpati Japhet, kula lajêng nyanjata saha ngèngingi lêmpèngipun. Saking
pancèn sarana dêdamêlipun sagêd angluwari bêbaya piyambak, ananging kalih-kalihipun botên mêntala nilar Japhet kalihan Higgs ingkang tanpa daya wau. Ing ngriku bêbayanipun sampun katog.
Tutna aku, makatên pangandikanipun sang putri, saha lajêng badhe tindak dhatêng ôndha, nanging kula lajêng mênggak supados wangsul malih, saha kula lajêng wicantên makatên: ora, wong-wong Abati ngêtutna aku. Apa mêsthine kang dadi panuntunmu ana ing baya pakewuh iku wong wadon.
Kula botên gadhah pangintên babarpisan, bilih kula kalihan têtiyang Abati sagêd mandhap saking ôndha, ewadene sadaya sami sagêd mandhap, lan ing ngriki pantês dipun alêmbana, dene kula sagêd mêwahi cariyos kula, bilih têtiyang wau sagêd bêngok-bêngok kados setan, saha ngobat-abitakên lamêng ingkang panjang tuwin angajrih-ajrihi.
Dhatêng kula sadaya ingkang dadakan wau pinanggihipun anggumunakên, jalaran saking
Makatên cara-caranipun kula sadaya anggènipun angluwari Higgs saking guwaning singa-singa barong kramat, ingkang
ingkang katingal sayah sangêt saha rontang-ranting sandhanganipun, kados kalanipun kula sadaya mêdal saking gang-gang kina wau dumuginipun ing parêdèn Mur, ewadene kula sadaya ngrumaosi sênêng ing manah, amargi lêlampahan ingkang mêntas dipun lampahi punika, sanadyan ambêbayani sangêt, sarta kenging dipun wastani mokal, ananging sagêd kalêksanan kanthi wilujêng. Kula sadaya sagêd angluwari Higgs saking cangkêrêmaning singa barong, malah kaca mripatipun ingkang dipun wastani jandhela cêmêng inggih taksih wêtah.
Makatên ugi Pangeran Josua inggih bingah panggalihipun, sanadyan ta sang pangeran nandhang tatu saking pandamêling singa, amargi panjênênganipun inggih tumut ngambah ing bêbaya wau, ingkang punika tamtunipun inggih lajêng dipun wastani tiyang kêndêl ing salami-laminipun.
Namung kula ingkang botên sagêd tumut sênêng-sênêng kados sanès-sanèsipun, awit inggih lêrês, mitra kula sagêd kêtulungan, ananging anak kula jalêr rak taksih dados tawananipun têtiyang Fung.
Salaminipun kula badhe botên supe dhatêng wêkdalipun kala mêntas nulungi Higgs wau. Sasampunipun kula nutup sela ingkang kangge kori kanthi ngatos-atos, kula sadaya lajêng nyumêt dilah, ing ngriku warninipun Higgs katingal anggêgirisi sangêt, badanipun kêbak rah, panganggenipun rontang-ranting, kajawi punika piyambakipun katutan gandaning singa ingkang balarongan. Higgs wau lajêng ngrogoh kanthongan mêndhêt pipa, ingkang anggumunakên sangêt dene pipanipun wau botên pêcah.
Aku bok kowènèhi bakomu sathithik. Makatên mênggah wicantênipun Higgs ingkang kawitan. Bakoku wis êntèk babarpisan, êntèk-êntèkane kalane aku arêp dilêbokake ing kranjang kang mambu bangêt kae.
Kula lajêng nyukani sata sakêdhik dhatêng piyambakipun, saha piyambakipun lajêng ngêrèk, dene padhanging rèk wau amadhangi wadananipun sang putri, ingkang kala punika mriksani dhatêng Higgs kanthi gumun saha rêna ing panggalih.
Higgs awicantên: wah wong wadon têka ayu têmên. Dhèwèke ana kene kuwi gawene apa, lan kuwi sapa.
Sarêng kula nyariyosakên mênggah kawontênanipun sang putri wau, Higgs lajêng enggal-enggal ngadêg, nyêpêng topinipun ingkang sampun lami ical wau saha matur dhatêng sang putri mawi basa Arab kanthi titis aturipun: bingah sangêt dene piyambakipun angsal pakurmatan ingkang dadakan punika, makatên salajêngipun.
Sang putri lajêng paring wilujêng dhatêng Higgs anggèning linuwaran saking babaya. Kala punika rainipun Higgs lajêng kêtingal anjênggurêng saha lajêng umatur makatên:
O, inggih sang putri, lêlampahan ingkang kapêngkêr punika pancèn ambêbayani yêktos, kula ngantos prasasat botên sumêrêp, punapa kula punika Daniel punapa Ptolemy Higgs. Salajêngipun Higgs wicantên dhatêng kula sadaya makatên: iya kônca-kônca, anggonku ora nglairake gêdhening panarimaku marang kowe kabèh, ora saka sabab aku ora nrima, ananging sabab saka aku ora bisa, awit aku rumasa rada lêr-lêran. Anakmu lanang Adams, waras bangêt, aku lan dhèwèke dadi mitra kang rakêt, ana ing kana dhèwèke ora prêlu dikuwatirake, sang Sultan Barung uga sawijining prayagung sêpuh kang apik bangêt panggalihane, rêmên bangêt marang anakmu, lan putrane putri arêp didhaupake karo dhèwèke. (Badhe
hahah mbakyune sing jenthiran wis iso merot , sing nuturi bapake mesti ?
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Siedlce&oldid=1090171"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
dadya, Sacipta-cipta tan polih, Kang reraton-raton rantas, Mrih luhur asor pinanggih Bebendu gung nekani, Kongas ing kanistanipun, Wong agung nis gungira, Sudireng wirang jrih lalis, Ingkang cilik tan tolih ring cilikira.
alim-alim pulasan, Njaba putih njero kuning, Ngulama mangsah maksiat, Madat madon minum main, Kaji-kaji ambataning, Dulban kethu putih mamprung, Wadon nir wadorina, Prabaweng salaka rukmi Kabeh-kabeh mung marono tingalira
opo koran susah gawe ndelok langsung ngunu lo mas maksud e
menika duka lan nuwun lajeng widodari menika dipun caketi Jaka Tarub lan dipun reh Unsur intrinsik. Cerita Bahasa Jawa " Asu Ajag Lan Pengertian Cerkak atau Cerkak Bahasa Jawa
Mula kuwi yen supaya aku ora konangan Raja Jin aku tak ndelik neng kene anggepen aku anakmu dhewe lan Unsur
Pembahasan - Jaka Tarub dan Dewi Nawang yaiku unsur intrinsik lan unsur ekstrinsik. Setting Setting yaiku papan lan wektu
Misale wong tuo iku bayang, uripe anak iku longane. Baynag urung dadi kok bingung mikir longan iku jenenge wong kurang waras. Nek bayang wis dadi, longane yo metu dhewe
lha terus sing mbayari sopo le.?
tansah mirah dhuwit mili EU tansah mirah dhuwit mili
Kluwarga kekuatan duit isih squeezed dening Mudhun nganggo asil lan pamaréntahan austerity ngukur, lan silihan kanggo bisnis lan individu isih choked. Turmoil ing theeurozone tetep resiko
ngandika ing bank iku keputusan kanggo ngetokake statement sing signaled a shift wujud menyang nyediakake nerusake panuntun dhumateng ing babakan dhuwit privasi.
“Di kupeng tambah global financial turmoil pasar, ing babakan dhuwit privasi panitia kamungkinan felt iku ana pamindhahan apik kanggo wis cetha ing tahapan sing sembarang tightening ing UK babakan dhuwit privasi iku cara owahan mati,” ngandika.
Ing break pinunjul karo sadurunge laku, ing Eropah Tengah lan Bank Bank of England marang investor akeh liyane kaweruh menyang mangsa privasi lan dielingake bab impact bisa kang munggah ing pasar tarif kapentingan – micu dening luwih panenan ing US Treasuries sawise cadangan Federal ngandika iku bisa miwiti kanggo ngencengi privasi mengko taun.
“Dhéwan governing ngarepake tombol ECB kapentingan tarif kanggo tetep ing saiki utawa tingkat ngisor kanggo periode lengkap wektu,” ECB Presiden Mario Draghi ngandika ing konferensi warta. Bank mutusaké supaya tarif ing kurang rekaman 0,5%.
Anyar survey data wis nuding menyang stabil ing resesi ekonomi-pencet eurozone lan accelerating wutah ing UK, nanging Draghi ngandika ing risiko padha tilted menyang kakurangan. Panjenenganipun gabungan anyar Bank of EnglandGovernor Tandhani Carney ing bebaya babagan tighter global dhuwit-pasar kahanan.
Draghi ngandika ing bank iku governing PBB nduwe keputusan unanimous kanggo ngetokake panuntun dhumateng nerusake karo Yahoo saka sing menehi tandha “mudhun Bias” ing kapentingan tarif kanggo masa depan foreseeable. Ing ECB bakal nyetel panuntun dhumateng sawijining minangka Outlook medium-istilah kanggo inflasi, wutah lan mili kredit owah-owahan ngandika.
“Kaya Tandhani Carney kang Bank of England sadurungé dina, ing ECB ngersakaken kanggo sinyal kanggo pasar sing babakan dhuwit tightening iku luwih adoh saka sawetara diwenehake pangarepan pasar badhe suggest,” ngendikane Holger Schmieding, pangareping wong ahli ekonomi ing Berenberg.
Investor cheered ing Dhiskusi dovish, ngirim Eropah Enggo bareng banget sing luwih dhuwur lan euro lan pound murah marang dollar. Sentimen iki uga mbantu dening pratandha sing Portugis politikus nyoba kanggo nyegah ambruk ing pemerintahan.
Nalika iki uga dadi nerokake bulak saka panganan kang saka pendekatan nyantolke privasi kanggo target spesifik pengangguran utawa inflasi, iku nggantosi a shift utama kanggo ECB, kang ora gelem ngetokake panuntun dhumateng wonten ing 15 taun Sajarah.
Bank of England sadurungé katahan sawijining kapentingan tarif ing rekaman kurang saka 0,5%, lan bondho tuku program ing £ 375 milyar.
Ngirit kang diputer mudhun pangarepan saka owah-owahan kang serem ing bank ing Carney kang anyar Kepemimpinan sasi iki, matur pasar badhe mbokmenawa kudu ngenteni nganti Agustus, nalika bank bisa miwiti kanggo ngetokake nerusake panuntun dhumateng ing kapentingan tarif sadawaning garis saka panganan.
Anyar bisnis survey suggest ekonomi UK uga wis thukul dening minangka akeh minangka 0.6% ing waktu liya. Sing kaping pindho ing tingkat katon ing kawitan telung sasi taun, nalika ngatur supaya resesi sing telung-daptar acara. House prices uga wis ing munggah.
Nanging Analysts wis dielingake sing ekonomi isih adoh saka “kecepatan uwal” Carney wis nyewo kanggo ngirim.
Eropah iku pusat bank-bank sought kanggo nglindhungi sing ekonomi berjuang saka lunjakan panganan-mlebu ing penyilih biaya ana dening menehi tandha sing padha arep terus kanggo
Peternakan Kambing PE, Sleman-Yogyakarta. »
wahid (11:40:19) : Assalamualaikum wr wb , Sugeng riyadi mas arief , menawi wonten lepat nyuwun ngapunten. Wah wah .., salut mas sampeyan bisa
program plakatisasi kangge mastiaken menawi nisan ing Karet Bivak jumbuh kaliyan katamtuan sebuah peraturan daerah saking taun 2007.[5] Ngantos September 2009, pamaréntah sampun nggantos ingkang katahipun sawetawis 2.000 nisan kaliyan nisan enggal ingkang polos lan warninipun klawu, serta makam ingkang boten keramik.[5] Kepala Dinas Taman lan Pemakaman Jakarta, Ery Basworo, ngendikan menawi program kasebut ugi kangge
sampun dipunmangertosi, wonten keluarga ingkang ngaku boten.[5] Nisan, ingkang
isBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.27, 4 Sèptèmber 2016.
--- 6 : [1] ---
--- 6 : [2] ---
Wêwênangipun Ingkang Ngarang Kaayoman Miturut Anggêr Ingkang Kapacak Ing Sêtatsêblad 1912 No. 600
--- 6 : [3] ---
Nagari Pajang dipun bêdhah dhatêng Panêmbahan Senapati. Sultanipun
ing wadya kabèh | suka rayi pukulun | lamun tuwan jumênêng aji | pantês putra kang tuwa | jumênênga ratu | rayi paduka andonga |
Banawa mangke | têmu pèk karsanipun | nagarane ing Pajang iki | duta sira matura | marang ariningsun | Adipati ing Banawa | ngong aturi pinarêka ing
ing mangkana | ya ta kasaput ing dalu | nulya sami masanggrahan ||
4. samya gunêm glar ing jurit | nagri Pajang kang kocapa | wus kasub ing
Dipati Banawa | akanthi Senapatya | arêmbag anunggil kayun | arsa rumabasèng Pajang ||
5. mantri Pajang tyas umiris | wanèh kathah suka manah | kang sami sakit galihe | mangkana pangucaping tyas | ing mêngko malês ingwang | mring wong Dêmak angkuhipun | bênêr Pangeran Banawa ||
6. pan iku kang duwe waris | jumênênga Sultan Pajang | yèn mangko uwis mangkene | pangran kanthi Senapatya | pasthi abot sinôngga | dening sêktining prang pupuh | ing jagat pilih tandhingnya ||
7. pasthi nagri Pajang iki | kaya nora wurung rusak | ya ta mantri
11. adhuh anggèr gusti mami | kang para mantri punika | yèn ingajanana anggèr | apan ta purun sadaya | angrabasèng ing Pajang | dene tan wontên pakewuh | mantri Pajang pan wus têlas ||
12. inggih mantri ingkang lami | têlas mariki sadaya | mung kantun wong Dêmak dhewe | lan wong Kudus bêbarisan | sayaktose punika | apan ta kawula purun | nyêkêl Adipati Dêmak ||
13. myang kinèn angalap pati- | nira dipati ing Dêmak | kawula sandika anggèr | datan mawi taha ring tyas | saking sakit ing manah | ngawula lyan gustinipun | miwah ulun anggêmpura ||
17. padha kumpulêna yayi | dening ing laku manira | amung
pratônggapati | kasênênan ing busana | myang ujwalèng gêgamane | ing Pajang sampun kinêpang | tintrim wong sajro kitha | myang wong ing Pajang Matarum | sampun sami balik ika ||
20. amung wong Dêmak kang kari | kalawan wong Kudus sira | maranti luhur kithane | amalatar barisira | sanjata wus ngisènan | Senapati agya rawuh | lan sawadya ing Mataram ||
21. lawang kilèn dèn wêdali | ya ta wong Dêmak umulat | ing wong
Dipati Dêmak sigrangling | sakèhing têtukon ingwang | wong Bugis lan Mêkasare | wong Bali dèn padha yatna |
Bali minggah kabèh | mring palatar luhur kitha | gêgamane malatar | towok sligi agêmipun | wanèh angagêm sanjata ||
25. agya wong Mataram prapti | binarondong bêdhil sira | saking ing luhur kithage | mimis tibane lwir udan | surak
31. kang wong Makasar lan Bugis | sami bendrong ing sanjata | myang busur lan saligine |
malayua age | besuk padha mardikaa | awakira priyôngga | ya ta ing sakathahipun | wong têtêbusan miyarsa ||
33. sigra lumayu padhajrih | sakèhing wong têtêbusan | mangkana ing pangamuke | wus prapta jawining lawang |
samitrane | Senapati ing Mataram | pan tunggil guru ika | Kyai Gêdhong wastanipun | apan mèlu tunggu lawang ||
39. kinathahan ing ajurit | Ki Gêdhong sampun palastra | pan Ki Gêdhong salamine | datan pasah dening braja | wus karsaning Hyang Suksma | dhumatêng ing takdiripun | têmbe manggih guladrawa ||
3. sigra mangsah Senapati jurit | prapta madya ngalun-alun Pajang | manggung anitih kudane | Senapati manêkung | amaladi samadi êning | anêgês karsaning sang | amurwèng pandulu | Senapati ing Ngalaga | sampun pana kêkêpuhe dèn sungkêmi | lali purwa duksina ||
4. wadya Dêmak kabèh ingkang baris | anèng ngalun-alunirèng Pajang | padha takut bubar kabèh | asru dènnya lumayu | akèh mati arêbat dhingin | kênèng sanjatanira | padha baturipun | tan ana nolih ing wuntat | apuyêngan anarka yèn têkèng pati | mila [mi...]
[...la] bubar sadaya ||
Senapati ing Ngalaga sira | awungua dipun age | katungkul sira ngantuk | baya lali yèn sira jurit | Senapati Ngalaga | kagyat sira wungu | nulya matur ingkang paman | ana ngêndi wong Dêmak ingkang abaris | ngalun-alun ing Pajang ||
wis atakut | angungsi anèng jro pura | datan narka yèn miyosana ajurit | amapaga ing sira ||
ing Ngalaga angling | karan manira mudhun sing kuda | ing dangu palinggihane | Sultan Pajang tuwanku | nora arus wong wani gusti | kapindho wong atuwa | kaping tiga guru | ping pat yêktènana uga | Sultan Pajang tan beda duk lagi urip | ing pamundhi manira ||
11. nulya dhatêng Kyai Senapati | wijil pisan jumênêng ing lawang | para garwa mapag kabèh | Sultan
ing Dêmak punika | Senapati dan ujare | datan narka ing ulun | mêjahana ari dipati | ing Dêmak pan tan nêdya | ngong prih idhêpipun | dening jumênêng ing Pajang | nora tari ing bêcike maring mami | aja ta salah tômpa ||
Pajang | padha mangrêpa lungguhe | lêlamakipun
19. Adipati Banawa sirangling | kakang Senapati ing Ngalaga | kita jumênênga mangke | Sultan Pajang puniku | sinebaa sakèhing mantri | apan tuwan prayoga | dening putra sêpuh | kawula
lila warana | têkèng lina tan adarbe atur kalih | lah tuwan jumênênga ||
20. Senapati ing Ngalaga angling | yayi Adipati ing Banawa | atarima pracayane | pan dudu garis ingsun | yèn manira madêga aji | anèng nagari Pajang | kagêdhèn puniku | ulun pinasthi Mataram | tanah Jawa angalahakên ing jurit | padha ratu amônca ||
21. punang mônca nênggih nuswa bumi | ratu mônca tan ana suwala | padhaa pranata kabèh | Jawa apan kinêlun | gih puniku Sultan Matawis | punika putuningwang | iku pan kapangguh | jumênêng nata pandhita | kèdhêp dening para ratu tanah Jawi | Madura lan
mangkua kadhatun | matur Pangeran Banawa | kakang aji kawula darma nglampahi | sakèhe pakon tuwan ||
ulah nagari | duwea wong têtiga | rumuhun wong iku | pandhita ing wong atapa | lawan malih wong petangan iladuni | palakiyah lan ramal ||
26. yèn sirayun wêruha ing wèsthi | pranatane wong dadi narendra | atakona dipun age | iya marang sang wiku | lamun ayun uningèng wadi | takona wong petangan | ingaran dhêdhukun | yèn ayuning pangawasa | kang kajaba saking wirayating tulis | takona wong atapa ||
30. enjang mangkat Senapati mulih | kêbat ing lampah lwir angin topan | praptèng Mataram lampahe | wus lumêbêt kadhatun | Senapati jumênêng aji | wong Mataram kang seba | miwah ingkang sunu | lwir na mantri pamajêgan | wong Kajoran pêpêg anèng ing Matawis | Sultan Pajang wus sirna ||
31. awatawis lagya pitung bêngi | Senapati rawuh ing
ngandikan mring ngayun | sakèhe para santana | angandikan pan sami sinungan linggih | apan sinama-sama ||
32. lawan sami sinungan kêkasih | dening Senapati ing Ngalaga | wontên dene Radèn Tompe | ya Pangeran Tumênggung | Gagakbahni ingkang kêkasih | Radèn Santri winastan | ing kêkasihipun | ya Pangeran Singasêkar | Radèn Jambu Pangeran Amangkubumi | sampun sami wibawa ||
38. Kasêktènipun Radèn Rôngga, putra Panêmbahan Senapati
33. ri sampun ing mangkana winarni | wontên prajurit ing
lagya sawêngi | nèng Mataram dèrèng kauningan | prajurit Bantên praptane | mring Senapati iku | ênjing Radèn Rôngga manggihi | mring prajurit kang
mantuk | dhatêng ing Bantên punika | Radèn Rôngga katur ngramarama. Senapati | anulya ingandikan ||
kadya kita | ing kasuranipun | amung kita ingkang sura | amatèni ing wong Bantên lagi prapti | durung
dukèng rama lumajêng tan miyos kori | manêmpuh banon kitha ||
41. tanpa ngapa banon tinêmpuh ing | Radèn Rôngga ing pangraosira | lwir tumamèng sawang bae | ika ta purwanipun | banon kitha bolong sajanmi |
nusul ing sutèng prabu | Radèn Rôngga inggih kapanggih | Sukawati kacandhak | ulun akèn wangsul | Radèn Rôngga datan arsa | yèn wangsula ing benjing ubaya mulih | yèn wus tumêkèng karsa ||
47. ulun sangêt angaturi mulih | malah duta kang satunggal pêjah | pinipit suku patine | saking angrangkul suku | Radèn Rôngga lajêng lumaris | puruge ngalèr ngetan | tarkèng ing tyas ulun | dhatêng Pathi Radèn Rôngga | Senapati [Senapa...]
[...ti] kampita ing tyas akingkin | dadya sokur ing
nuli umatur | wadyèng Pathi mring sang dipati | ulun atur uninga | dhatêng sang pukulun | suta tuwan Radèn Rôngga | ing
upama yèn ingutusa | suta tuwan sayêkti yèn mawi kanthi | môngsa-borong paduka ||
50. adipati ing Pathi andugi | lamun purik praptane kang
agêng tan upama | nyêlani palinggihane | ing mantri sowan iku | sakathahe wadya ing Pathi | apan datan kawawa | ngilangana iku | saking gênging punang sela | Radèn Rôngga ri sêdhêng prapta ningali | mantri sowan tan piyak ||
tan ngraos anggane | wadyèng Pathi andulu | suka angrês ing tyas ningali | sêktine Radèn Rôngga | sukane andulu | dening lamine
mangke prapta | dahat sukaningsun mangke | Radèn Rôngga gya matur | sayêktose ulun puniki | apan datan dinuta | ing rama pukulun | anut ing karsa priyôngga | adêdolan ing karsa sampun alami | ing mangke kalampahan ||
56. lagya sipêng saratri nèng Pathi | Radèn Rôngga ya ta amiyarsa | saking lingirèng wadyakèh | ana wong tapa gêntur | paguronnya kang wong sa-Pathi | unggyanira
cuwili | wrêksa galinggang mring kang atapa |
cinuwil ing kanakane | sakwèh ing siswanipun | apan dèrèng uningèng wadi- | nira ing gurunira | panyuwiling kayu | dadya siswanira tanya | hèh kiyai
kadi punapa | dene makatêna têmbe | gurunira amuwus | wis mangkono ing karsa mami | kaya mangkono uga | ing panêmuningsun | ya ta wau Radèn Rôngga | mirsa yèn wontên wong tapa dèn purugi | wantunya Radèn Rôngga ||
60. sarêng wong tapa ika kapanggih | tan amawi catur myang pariksa | gya cinandhak sinasuwèk | angga wong tapa wau | datan wontên wutuh sanyari | sinasuwèk Dyan Rôngga | samana gya kondur | Radèn Rôngga mring Mataram | kawarnaa gya wong tapa dèn purugi | ing dalu mring siswanya ||
61. sapraptane guru tan kapanggih | yèn pêjaha angga datan ana | mung ana tilasing gêtèh | watêkipun ing dalu |
62. apan kapanggih dipun sêsuwir | angganing guru pating balêsar | Radèn Rôngga pambucale | ya ta sami dèn ruruh | maring siswa angga kapanggih | saking sasuwir ika | watêkipun dalu | ri sampunira ngalêmpak | sêsuwiran ing angga pinêtêk aglis | maring ing siswanira ||
63. kawarnaa Radèn Rôngga prapti |
awayah kita mangke | awêwahana kawruh | ngindhakêna kadigdayan ing | miwah ing kasantikan | kang durung tinêmu | mungguh ing janma nonoman | utamane ingkang adigdaya sêkti | tinaha ing sasama ||
65. Radèn Rôngga ciptanirèng ati | apa ingkang ingong guronana | yèn mênggah ing janma bae | tan ana kadya ulun | Senapati uningèng wadi | hèh Rôngga
aningali | yèn ingkang wayah prapta ||
68. linggih mangrêpa sandhaping kori | wau ingkang sela kumalasa | dinulêkkên darijine | lwir dulêg siti êmpuk | ting caromplong
69. dinulêk malih tan kêna mosik | punang sela dahat atosira | Radèn Rôngga nyiptèng tyase | iya lêrês kang tuduh |
70. Radèn Rôngga sangêt ing pangudi | mring kang eyang nêdha wurukira | gya winurukakên
sapraptane ing dalême | ya ta datan winuwus | lami-lami radèn asakit | yuswa patbêlas warsa | turas gêrahipun | Radèn Rôngga lajêng seda | kawarnaa kang wibawa ing Matawis | Ki Agêng Senapatya ||
39. Sultan Banawa seda. Panêmbahan Senapati nyuwun idi dhatêng Sunan Giri, jumênêng ratu ing tanah Jawi.
75. tulus dènira amadêg aji | nèng Mataram Senapati ika |
badhe madêg ratu | Panêmbahan Karapyak nênggih | anuntên arinira | ing kêkasihipun | ya Pangeran Pringgalaya | wontên dene kang rayi èstri kêkalih | sampun sami akrama ||
78. jênêng Radèn Dêmang Tanpanangkil | nuntên arine kalih punika | Têpasana kêkasihe | têlas jinunjung lungguh | ingkang paman sinung kêkasih | Dipati Môndaraka | mangkana winuwus | Adipati ing Banawa | kang jumênêng susunan ing Pajang nênggih |
uning ing Senapati | yèn ingkang rayi gêrah | sangêt datan emut | nulya wau aputusan | mantri Pajang lumajêng dhatêng Matawis | lampahira akêbat ||
80. duta Pajang rawuh ing Matawis | wus apanggih lawan Senapatya | duta wus katur ature | nuntên susulan rawuh | saking Pajang atur upêksi | yèn kang rayi wus seda | kalangkung gêgêtun | akathah ingkang karasa | Senapati waspanira [waspa...]
[...nira] adrês mijil | dening kang rayi seda ||
winarni | Senapati Ngalaga | kang ganti winuwus | sampune ing pitung dina | karsanira Senapati ing Matawis | ingkang rayi ingangkat ||
82. Pangeran Tumênggung Gagakbahni | tinanêm anèng nagara Pajang | sampun atêtêp
owah ingkang parentah | karanipun sitinggil kilèn puniki | tan purun sêsamanya ||
83. wêwangunan Sultan Pajang nguni | sakathahe wawêngkon ing pura | ginêmpur lêmahdhuwure | myang pasareanipun | dèn ingêr ing wetan puniki | ênggènira awisma | pangeran tumênggung | sakilèn ing kitha Pajang | na astana mukmin saking Arab singgih | mila kitha ingêlar ||
84. linêbokkên astana puniki | jroning kitha karsane punika |
Matawis | ingkang rama anênggih punika | sakilèn masigit gêdhe | ênggènira kinubur | nagarane ing Pajang iki | kagêntosan punika | nênggih wastanipun | pangeran ing Pajang ika |
wus alama samana sampun apanggih | nêmbang durma ing ngarsa ||
1. ênêngakna ing Pajang dyan kang kocapa | nagara ing Matawis | sampun
angyêktèni | ingkang wirayat | jêng sinuhun ing Giri ||
Pangalasan | tampi nuli pinundhi ||
5. sampun amit Pangalasan adan bubar | wong sawidak angiring | tan kawarnèng marga | lampahipun akêbat | lumakya siyang myang ratri | dahat sirenggal | prapta ing Giri enjing ||
angandika aris | sapa uninga | rêke ing Giri èsthi ||
10. ujaring wirayat ing Mataram ika | ing têmbe mangkubumi | kabèh nuswa Jawa | samya ngidhêp Mataram | nadyan ing Giri puniki | sapa wêruha | yèn sisip-sisip iki ||
11. nanging parentahing Hyang tan kêna owah | apan uwis pinêsthi | ing dahuru jaman | ratu dadi kawula | kawulakèh dadi gusti | tandhane ana | Pajang lawan Matawis ||
12. pra santana pra putra kabèh turira | panêdhamba puniki | sampun mênangana | ing jaman kang mangkana | rajèng Giri angling aris | wus karsaning Hyang | amasthi polah iki ||
nganti | sampun sawulan | dan Pangalasan prapti ||
14. Pangalasan dumarojog mring paseban | nulya sinapa aris | lah ta Pangalasan | aglis sira matura | sawawêkas rajèng Giri | ingaturêna | mring rajèng ing Matawis ||
duk ing kina rama ngiring Sultan [Su...]
[...ltan] Pajang | munjuk dhumatêng Giri | ing wulan Mukaram | nadyan sun tumamaa | maring ing bang wetan
miwah wong Pajang sami | kabèh ingarahan | tumindaka angetan | dadya sira nulya cawis | tansah gêgaman | kawarna ing Matawis ||
19. ing nalika mangke ing wulan Mukaram | Dyan Kyai Senapati | ing Mataram mangkat | lumuruga mangetan | sigêgên wadya Matawis | dan kawuwusa | ing Surapringga mangkin ||
20. sampun ingaturan dening kajinêman | kalamun wong Matawis | sampun lumuruga | mring nagari bang wetan | Dipati Surabayèki | wus aputusan | nagara wetan malih ||
21. ing Tuban Sidayu sampun ingutusan | Lamongan lan Garêsik | Dipati Lumajang | Kartasana lan Malang | ing Pasuruhan Kadhiri | ing Wirasaba | wong Balitar acawis ||
22. ing Majapura Pringgabaya Pragunan | ing Lasêm wus acawis | Dipati Madura | Sumênêp Pakacangan | pan sampun atata
tindak ngajurit | sêdya anôngga | yudane wong Matawis ||
24. wong Mataram prapta angêpung wong Japan | sêdya binêdhah wani | ya ta sikêp wetan | sampun kumpul ing Japan | wus ayun-ayunan jurit | ana ing Japan | sigêgên kang winarni ||
25. raja pandhita ing Giri ingaturan | kalamun wong Matawis | angêpung ing Japan | nanging nagara wetan | sadaya samya nulungi | wontên ing Japan | sami apacêk biting ||
26. sigra Panêmbahan ing Arga putusan | kaum sadaya iki | dhatênga ing Japan | sarya amawi surat | kaum sadaya lumaris | ing lampahira | dhatêng ing Japan iki ||
27. tan kawarna ing marga wus praptèng Japan | nulya amondhok aglis | wong agung Mataram | iku wus kinongkonan | dèn angutusan ing Giri | wong agung wetan | prasamya dèn kongkoni ||
28. sampun prapta wong agung wetan sadaya | miwah rajèng Matawis | apan sampun prapta | samya linggih atata | wus pêpêk para dipati | utusan Ngarga | nulya sirangling aris ||
29. hèh wong agung Mataram wong agung wetan | ingsun dinuta iki | dening
Matawis | miwah jêbèng Surabaya | dening ta sira sun tongton | samya rêbut panjênêngan | nêdya awawan-wawan | lah uwis padha rahayu | iya dening lamun [lamu...]
2. pamiyakira Hyang Widi | kang andhap kang luhur ika | besuk ana tinêmune | ing mêngko pan durung môngsa | balik padha patuta | lah prajangjian sirèku | pilih padha piniliha ||
3. wêwadhah kalawan isi | iku singa amiliha | yèn uwis mangkone rêke | sira padha asukura | ing Hyang Kang Maha Mulya | titi winaos sratipun | dan
Surabaya | apikir jroning nala | ngong piliha wadhahipun | apan kothong kang wêwadhah ||
7. bumi suwung tanpa isi | Senapati ing Ngalaga | duwèni jagat isine | pasthi mênang isi uga | kalah ingkang wêwadhah | yèn mêngkono lêhêng ingsun | amiliha isi ika ||
8. Senapati ngandikaris | lah kadipundi ing karsa | yayi pundi kang pinilèh | dipati ing Surabaya | mojar lah inggih kakang | ulun milih isinipun | kita darbea wêwadhah ||
9. Senapati ngandikaris | inggih yayi karsandika | ngong
kang duwe wêwadhahe | isine pan pakanira | wus ing aprajangjian | pra dipati samya mantuk | dhatêng pasanggrahanira ||
10. tanapi Ki Senapati | wus mulih mring pasanggrahan | wus sineba ing wadyane |
Panêmbahan ngandikaris | pan wus takdiring Hyang Suksma | ing bang wetan pan kaduwe | marang ing Raja Mataram | èngêtna jangji padha | nuli binabadan sampun | paksa rusak tata janma ||
15. ênêngêna rajèng Giri | kocapa ing
sineba andhèr | pêpêk ingkang para putra | miwah mantri punggawa | ya ta nagara kang kidul | apan ngisenan punggawa ||
16. lawan ingisenan mantri | pan ora antara warsa | wong wetan tumindak age | ing wande kang dhinatêngan | kinalahkên ing yuda | èngêta
Dipati Pajang sung wikan | dhatêng rajèng Mataram | yèn mangke pasitèn Warung | rinusak dening wong wetan ||
18. rajèng Mataram sigrangling | hèh iya Dipati Pajang | mênênga dhingin ing mangke | ing bang wetan iku uga | kabèh pan
pracaya anunggea | manawa wong wetan abot | sigêgên Raja Mataram | kocapa Adipatya | Pranaraga nèng Madiun | apan lagi agunêman ||
21. natèng Madiun sigrangling | paran mangkin karsa para | wong Mataram iki mangko | amrih nagara bang wetan | dening arsa angrusak | wong wetan pinrih anungkul | marang nagara Mataram ||
22. iya ing Mataram iki | ing mêngko ta kaya wongwa | sakêkunang upamane | yèn ora gya sinirama | pasthine iki uga | nora wande lamun mabul | satêmah angômbra-ômbra ||
23. nêdha siniram tumuli | sinayom dipati kathah | ing Mataram iki mangko | mumpung maksih alit ika | Dipati Pranaraga | aris dènira amuwus |
24. sigra utusan siraglis | ing wau Jêng Panêmbahan | Madiun saha sêrate | wus lumampah dutanira | dhatêng ing Surabaya | Panêmbahan ing Madiun | sampun amêpêk gêgaman ||
25. myang Dipati Pranaragi | wus sami pêpêk gêgaman | wontên kang winuwus malèh | dipati ing
27. lintang dening sun ngrêmbugi | aywa sumêlang ing driya | iya ingong utusane | sakèhe bupati wetan | dimène iya padha | bantua pêrang Madiun | sigra nuli ingutusan ||
30. kocapa rajèng Matawis | sampun ngaturan uninga |
yèn mangke wong wetan akèh | sami nèng Madiun ika | arsa ngrisak Mataram |
Garobogan kabèh | ing Kêndhal lan ing Samarang | Kalinyamat wus prapta | saha gêgamane kumpul | wontên nagara ing Pajang ||
33. sampun pamondhokan sami | kilèn lèpèn prênahira | apan andhêndhêng barise | dening têtiyang bang wetan | mondhok wetaning toya | sami arêrangkah sampun | wong cilik masang bitingnya ||
34. pamondhokan wong Matawis | prênahe kilèning kitha | Madiun kali êlête | matur Dipati Mandraka | paran karsa andika | wong
ing gêni gawanên mangko | surat ingsun aturêna |
dhumatêng Panêmbahan | ing Madiun dipun katur | lan sira apêpaèsa ||
38. paèsira dèn abêcik | saksana pun Adisara | ing wau sampun apaès | dhasar wong ayu utama | karêngga ing busana | kadya murcaa dinulu | Senapati angandika ||
39. lah sira caosa joli | Jayaantaka milua | baturmu gawanên kabèh | wong patang puluh milua | dèn prayatna ing baya | lan Si Angabèi Warung | milua mring Adisara ||
40. lamun sira dèn takoni | iya marang wong bang wetan | warahên ingsun kalamon | anungkul mring Panêmbahan | ing Madiun aseba | Adisara
lampahira pan lumintu | anêrang wong pabarisan ||
44. wong wetan atanya sami | puniki joli punapa | Jantaka aris saure | puniki Raja Mataram | atur panungkulira | mring Panêmbahan Madiun |
45. lah sokur ing wong Matawis | tandhane anungkul ika | maring Panêmbahan ingong |
47. kocapa Madiun iki | ingkang baris ing jro kitha | Adipatya Madiune | rikala lagya sineba | pêpêk mantri
dèn antya ring wiyosira | apa iki wadinya | wong Madiun ora mêtu | têka taha mawa kêmba ||
49. mangkana ingkang winarni | Pangran Madiun punika | lagya agunêm wiraos | dèrèng tutug angandika | kalawan kang punggawa | Adisara nulya rawuh | jumarojog ing paseban ||
50. Adisara anungkêmi | ing padane Panêmbahan | ingkang seba cingak kabèh | kagyat
52. saksana mundur tumuli | ing wau pun Adisara | anêmbah umatur alon | kawula ingkang putusan | têtiyang jêngandika | pun
anungkul | datan lênggana ing karsa ||
54. dyan rajèng Madiun nuli | anampani ingkang surat | sang nata ngandika alon | lah atmaja ngong Mas
sampeyan dhingin | Madiun kang wisma Pajang | paduka sunga cacahe | pintên kathahnya sadaya | amba angantukêna | dhatêng nagri ing Madiun |
bae | lah Adisara matura | marang ing sutaningwang | apan ora [o...]
[...ra] sêdya ingsun | amungsuha lan Mataram ||
59. dening wong bang wetan iki | nêdya mungsuh ing Mataram | lah ana karêpe dhewe | matura ing putraningwang | karsane wong bang wetan | ingsun nora
munggwèng ing bokor salaka | natèng Madiun dan linge | ingsun dipun andêlêna | ing anak Senapatya | ingsun ora milu-milu | ing yudane wong bang wetan ||
64. Si Adisara wus amit | sampun anitih jampana | bubar lawan sabature | wus mêdal jawining
Senapati winiraos | apan ta lagi alênggah | pun Adisara prapta | asuka ing manahipun | Senapati ing Ngalaga ||
66. paèse maksih abêcik | Adisara marenea | atur sêmbah ingkang kinon | cundhuk anungkêmi pada | wau Ni Adisara | sasolahe
inggih manawa | amarêngi ing benjang | dadosa gèn-ênggènipun | kang bêkêli tanah Jawa ||
cinoba ugi | puniku Ki Senapatya | kita suhuna ing mangke | satêngah iku dadia | ing pasang girinira | yèn kapatêdhakna iku | tuduh pasthi kang pangèstya ||
77. Senapati tumulyangling | inggih kadipundi paman | atur manira pênêde | dhatêng
atilar pabarisan | sêdya nuwun sabda wuruk | rèh parigêl Panêmbahan ||
81. dening ta ulun puniki | yèn aprang asring
ing saêlinge | bêcik sira anganggea | aling-aling ing badan | sigra anulya pinundhut | iki anggon-anggonira ||
83. nanging ing wawêkas mami | ki bayi marang
palungguhira | lajêng sujud ing mukane | malah konjêm ing buntalabantala. | gèn nampèni
sawadyanira akumpul | kawan dasa kêkapalan ||
86. lampahe kêbat lir angin | wus prapta ing pabarisan | ing Madiun wadya ngantos | ing praptane Senapatya | miwah Kya Môndaraka | angraos dhatêng pangèstu |
arinaris. ngandika | Senapati Matawis ||
yayi mas Mangkubumi | lah sira dadia | pangawat anèng kanan | wong Kaliwungu Samawis | lawan ing Dêmak | angiringa ing yayi ||
8. myang ariningong yayi mas Singasêkar | dadi pangawat kering | lan wong Garobogan | Warung myang Kalinyamat | atanapi wong ing Pathi | padha ngiringa | yayi pangawat kering ||
9. wong ing Pajang dadyaa kang gêgunungan | dening ta ulun iki | lan [la...]
[...n] paman Mandraka | tan
mati | pan ingamukan | limbung takêping jurit ||
18. Senapati ngamuk lan Kya Môndaraka | ya ta wadyèng Matawis | wus samya anabrang |
angungsi wukir | kang ngungsi kitha | akèh kaboyong kari ||
29. natèng Madiun wau wus ingaturan | lamun bala Matawis | praptane
nabdaris | tan anyana ingsun wong Mataram | têka mangkene polahe | sun jêjuluki iku | wong Mataram Wisa Martani | marta lair kewala | wisa kalbunipun | Panêmbahan angandika | mring kang garwa
ing ngajurit | dening Ki Senapatya ||
9. agya dhatêng wadya ing Matawis | kithèng Madiun sampun kinêpang | sampun katur ing wartane | yèn natèng ing Madiun | sampun lolos tilar nagari | kantun putra wanodya |
tumulya narik dhuwunge | Gumarang aranipun | Panêmbahan ika ningali | nulya mênggah ing
nadyan silih ajia sakêthi | ulun mirah kang angilènana | nanging sinapaa bae | saking ing sisip ingsun |
dahat ngêntèki | ing rat sapta buwana | sapta wiyat iku | pangrasa kawula dewa | tan amanggih gandhêse akarya brangti | wong canggèh
pêpanggile kadya tan dadia takir | kaprawasèng ing katga ||
21. lah ing mangke kêrisira gusti | sun arani mangke Si Gupita | dening
ing rusake nagara Madiun iki | lolose ingkang rama ||
22. Sênapati tansah ngasih-asih | pan adangu dera angrêrêpa | malah hyang
asawang madu | ngandikaa mring pun kakang | ing sakêcap pratôndha andika asih | kawula ngastu pada ||
23. têkakêna dhadhanira gusti | dening rusake nagarinira | wong bang wetan kang agawe | wong Mataram wus bingung | tan uninga ing ala bêcik | têka padha ngrêrayah | mangke katarucut |
Senapati aywa kagèt | ingsun ngagêm panyukur | ing sajroning apulangrêsmi | yèn tan busik tan babak | tuhu
rajèng Matarum | lawan kang para dipatya | samya nangkil miwah Adipati Pathi | saya duwe pangrasa ||
27. rakanira tansah dèn tingali | dahat sanès lawan saban-saban | lwir kang pangantèn sêmune | amicarèng tyasipun | kaya ngapa Ki Senapati | tan arsa abubaran | lawas nèng Madiun | iya
Adipati Pathi | inggih kakang ing ulun punika | nuhun yun mantuk wiyose | ing Pathi
wus pasthi Hyang Agung | wis aywana winicara | pan ing mangko manira arsa
baris | ya ta wadya gya bubar | sumrêg lampahipun | Senapati sigra mangkat | munggèng wuri ginarbêg ing wadya
taladhatuladha. ingkang rumiyin | kawone wong bang wetan ||
34. Adipati Pasuruhan angling | hèh sakèhing wadya mantriningwang | ing mangkya apa êrèhe | wong Mataram wus rawuh | arsa ngrusak ing sira iki | nanging ing tarkaningwang | yèn kita amêthuk | tur kita môngsa mênanga | dadya
silih ukirungkih. sampun kawatir | tingalana kawula | sampun wontên tumut | dèn surakana kewala | sakathahe wadya Pasêdhahan benjing | ulun
44. wus samêkta Kyai Senapati | sigra mangkat aris lampahira | wong kawan dasa lampahe | apan sampun kapêthuk | Adipati Kanitèn kalih | Senapati Ngalaga | Kanitèn gya muwus | lah kita iki wong apa | angadhangi marang gèn ingsun lumaris | lah êndi Senapatya ||
45. Ki Senapati sigra dènnyangling | ika apa kang anèng ing wuntat | anitihi ing wadyane | ya ika
gustiningsun | Senapati rajèng Matawis | ulun
wus adangu panusule | mring Senapati iku | wus rumêksa munggwing ing wuri | mila ta tilar wadya | sumêlang
pangon kandhaline | Senapati gya muwus | hèh Kanitèn muliha aglis | marang ing Pasuruhan | waraha gustimu | yèn
ngiringêna | wadya patang puluh kèhe | wong wetan kang lumayu | pan angungsi jro kitha sami | Kanitèn sampun prapta | anèng ngalun-
Ngalaga | dèn adhangi ing lurahipun sawiji | waos cêmêng punika ||
63. dening sanggupipun amêkasi | datan antuk kawula lajênga | ywan maksih idhup dhèwèke | ki dipati amuwus | wruhanira ingkang ngadhangi | marma wani mring sira | Senapati iku | Ki Kanitèn aturira | uningaa yèn punika
Si Kanitèn dipun age | sigra nulya winadung | gulunira Kanitèn aglis | nanging ta nora
ulun | salamanya ulun puniki | tan narka anglawana | marang sang aprabu | Kanitèn ta wani nglawan | pan ing mangke apan wus ulun
tan rumaos andarbèni | katura ing paduka ||
69. Senapati sigra angling aris | iya tarima ingkang pracaya | yayi Pasuruhan mangke | matura ing gustimu |
71. sampun rawuh kitha ing Matawis | Panêmbahan tumamèng byantara | para graha mêthuk kabèh | putri saking Madiun | gya kinanthi ing para rabi | ucapên wadyanira | pan wus sami mantuk | ing wismane sowang-sowang | rabinira prasamya mapag ing laki | ingkang saking kasmaran ||
42. Senapati ing Kadiri nungkul aris dhatêng wong agung ing Mataram
1. punika babade nguni | kaya winisayèng buta | janma sinigêg sang katong | kocapa ing Surabaya | dadi pangungsèn ika | wong Pranaraga Madiun | kabèh [ka...]
[...bèh] anèng Surabaya ||
mas sasedanipun | katur Pangran Surabaya ||
4. dadya nagri kidul nênggih | samya ingisèn punggawa | mring Pangran Surabayane | ingkang ananduri ika | ing Kadhiri samana | kang jumênêng ratu jalu | inggih saking Surabaya ||
5. miwah Ki Mas Lonthang malih | kang saking Madiun ika | ingkang pinipil mantune | mring Pangeran Surabaya | pan pinarnah punika | anèng ing Japan alungguh | jumênêng Dipati Japan ||
6. dening ing Wirasabèki | wus tinanêman punggawa | Ki Rôngga Pramana rane | kang jumênêng Wirasaba | miwah ing Pasêdhahan | ingisèn punggawa sampun | Adipati Pakulungan ||
7. iku caritane uni | kang anjamah padha lanang | ri sampun kinôndha kabèh | karta jamane samana | ênêngakêna ika | wontên gantia winuwus | ing Kadhiri kang winarna ||
10. apan jaman iki mangkin | yayi kadyapa ing kita | ing mangkya mingêr mangulon | yèn ingong rasa ing nala | bang wetan iki uga | saya apês jamanipun | lan malih ujar wirayat ||
11. ring mangkya saya pinanggih | ing Mataram iki uga |
12. ngong tilar prajèng Kadhiri | kalamonkalamun. ora mangkana | tarkaningong ora wande | benjing baris ing Mataram | nglurug mring kene benjang | Ki Suradipa lingipun | inggih punapa ing karsa ||
Adipati Mangkubumi | myang Dipati Singasêkar | dene kang munggèng ngarsane | sang nata Kya Môndaraka |
ingkang pêpitu punika | apan sinama-sama | kang kêkalih maksih timur | mila dèrèng kalênggahan ||
18. Mas Tambaga kang kêkasih | ingkang waruju punika | Mas Kadhawung jêjuluke | pêpitu wau punika |
Adipati Jagaraga | miwah Mas Bagus ika | anênggih jêjulukipun | Adipati ing Juminah ||
kang sadhèrèk èstri iku | pan sampun sami akrama ||
22. nama Dêmang Tanpanangkil | lan Dipati Têpasana | dene kang asêpuh dhewe | nênggih jangkêpe sadaya | kang nama Radèn Rôngga | kang sakti kalangkung-langkung | nanging punika wus seda ||
27. kang sinung sih nugrahaning | Allahu ingkang pinujwa | kaping kalih sapangate | Jêng Nabi Duta
29. awiyos kawula gusti | ngunjukakên pêjah gêsang | dhatêng paduka sang katong | arsa angabdi kawula | ing pada sri narendra | dadosa pakathikipun | ing kuda paduka nata ||
30. punika manawi sudi | Panêmbahan amupua | angabdèkakên ing bodho | ing pêjah gêsang kawula | konjuka ing sang nata | sakarsangrèh ulun sukur | saking la-êla kawula ||
31. saking kêdah ulun iki | angabdi [a...]
[...ngabdi] dhatêng paduka | dhumatênga turun ingong | ngabdèkêna tuwan-tuwan | punika sêtya amba | dhumatêng ing sang aprabu | dunya rawuh ing ngakerat ||
32. Tuwan Panêmbahan mami | dahat tyas tan sêla-sêla | sapunika atur ingong | saèsthi praya kawula | kawrat ing dalêm sêrat | ya ta mèsêm jroning kalbu | Senapati ing Ngalaga ||
33. mirsa turing Senapati | kang kawrat ing dalêm surat | kalangkung suka jro tyase |
ingsun sêmayani | yèn anak ingong têkaa | benjing wulan Mukarame | iku ingsun aputusan | mêthuk ing anak
38. wus cundhuk myang Senapati | saha sêmbah aturira |
wus ngong tupiksani | sawiraos suratira | kalangkung tarimaningong | dening kita dahat arsa | dhatênga ing Mataram | angakên yayah ing ulun | dahat suka ring tyas
imanipun | dening jêbèng jangjiningwang ||
42. ing sasi Mukaram benjing | iya kita ingong papag | ing laku gêgaman gêdhe | iku nuli ambalika | kita lamonlamun. sayêktya | têlas srat saraosipun | ing driya kawrat ing surat ||
ing ubayanira | ing sasi Mukaram mangke | sri
maring sutèng ulun | dèn bisa nratèni kita ||
47. yèn ana duduning kardi | lah môngsa-bodhoa kita | lan mantri pamajêgane | iku kabèh umiringa | maring ing sutaningwang | wong Kajoran aja kantun | lan wong Pajang Jagaraga ||
48. myang wong Dêmak ayya kari | iku padha
tinundhung | wus atur sêmbah sadaya ||
50. wus bubar sing arsa aji | tan kawarna lampahira | praptèng Madiun sirage | abaris ing lampahira | wau ingkang kocapa | kang anama ratu jalu | apan lagya sinewaka ||
51. wus ngaturan ing wadyalit | yèn wadya Mataram prapta | ratu jalu tumulyage | wus anglampahakên duta | dhatêng ing Surabaya | lampahing duta sung wêruh | yèn wong Mataram wus prapta ||
52. arsa gêcak ing Kadhiri | myang ing Japan Wirasaba | Rawa Malang sampun saos | miwah ing Lumajang ika | lawan ing Kartasana | wong Mataram sampun [sa...]
[...mpun] rawuh | amondhok ing Kartasana ||
53. sakilèn kitha Kadhiri | mujur mangidul barisnya | malah dhatêng kidul kulon- | nipun Kadhiri punika | ing Pakuncèn wastanya | apan wadya ing Matarum | samana sami ngrêrayah ||
54. wong desa sami angungsi | ing kitha agêng punika | kang rupa kêbo sapine | apan sami cinêkêlan |
58. ratu jalu sigra angling | yèn kakangira alara | yakti kita sêsilihe | ingkang angirid ing lampah | mapaga ing prangira | wong Mataram ingkang rawuh | lah agya kita bubara ||
59. angirida wong Kadhiri | lamun sira
têngara gêgaman bubar | lwir Hyang-Hyang tulis yyan tinon | nagara lèr dèrèng prapta | mung Sarêngat Balitar | Malang Rawa ingkang rawuh | ingkang ambantu punika ||
61. dêdamêl sampun lumaris | wadya Mataram katingal | nulya yun-ayunan age | Saradipa têtindhihnya | anawang anèng ngarsa | wong Mataram apan wêruh | wong Kadhiri lagi prapta ||
62. sampun wêwangsitan sami | wau wadya ing
67. ngalumpuka kabèh sami | iya sakèh rayatira | Kenthol Jajagung ature | kados [ka...]
[...dos] punapa ing karsa | pan pun kakang Sradipa | punika taksih amagut | taksih wontên ing paprangan ||
68. manawi botên udani | Senapati sigra mojar | kita iki pindho gawe | adhi ing wicara kita | ulun uga wus rêmbag | kalawan kakangirèku | balika rayate uga ||
70. ingkang binêkta anênggih | mung satus sanake lanang | ika santanane kabèh | wus samya angatya-
saking wismanipun | kesahe Ki Senapatya ||
71. apan kesahe ing nguni | kang èstri samya kinêpang | munggèng ing têngah lampahe | wau ta Ki Saradipa | wus tinambuh ing lampah | nanging wus sinungan wêruh | yèn kang raka sampun mêdal ||
72. Saradipa tumulyaglis | wus dandan sakadangira | wus jinawil kadang kabèh | wontên ta wong kawan dasa | ika sami santana | iku bubar tan asantun | saking pasanggrahanira ||
73. samana sampun apanggih | lan kang raka Senapatya | sampun anunggal lampahe | Saradipa lan kang raka | Senapati punika | kawarnaa enjingipun | barisira wong babang. wetan ||
nênggih | amung satus kawan dasa | ingatag sigra tandange | angamuk mring wong bang wetan | sira tinêmpuh bubar | sing kaamuk apan lêbur |
sampun acundhuk | lan Radèn Wiramênggala ||
83. wus sami salaman sami | myang sanakira têtiga | samya atur salam kabèh | radèn arya angandika |
ing Rawa iku | kita gawaa bupatya ||
86. lah paman dèn ngati-ati | bupati papat miyanga | kita dadi pangiride | Ki Tumênggung Alap-alap | matur dhatêng pangeran | atur kawula pukulun | kados punapa ing karsa ||
87. mênggah nagara Kadhiri | punapa tan binêdhaha | ya ta pangeran wuwuse | pan ingsun ora winêkas | bêdhah Kadhiri ika | kangjêng rama kang pituduh | mung Rawa dalêm kewala ||
88. ingkang kinèn amboyongi | sigra ingkang lumakua | bupati papat dèn age | iku ta sira irida | lah wis agya mangkata | pan akarsa bubar ingsun | mulih maring ing
89. ingsun ngiringakên mangkin | maring kakang Senapatya |
Senapati kinèn dhingin | pangran arya munggèng têngah | kang para dipati kabèh | ingkang lumakya ing wuntat | samya anitih
pan sampun aputusan | atur uninga sang prabu | yèn Senapati kabêkta ||
kocapa Ki Alap-alap | ing Rawa dalêm wus kawon | wus kinrigid binoyongan | myang sampun jinarahan | Ki Alap-alap gya mundur | gêgaman kabèh wus
pandhita ngalih nata | bumi tan kawarnèng ênu | wus prapta ing Jagaraga ||
98. bêboyongan katur aglis | dhumatêng pangeran arya |
sampun marêk ing narpati | matur pukulun kawula | dinuta ing putra katong | wiyos ngaturi uninga | dhatêng paduka nata | putra tuwan lampahipun | Ngrawa dalêm sampun bêdhah ||
100. têtiyange kinarigid | muwah ta pun Senapatya | Kadhiri punika anggèr | inggih ing mangke kabêkta | sarta sanak putunya | ing mangke wontên
gagragan | myang pangangge wanodya | pan satunggil sêliripun | kinèn mêthuk Senapatya ||
103. wong tigang atus angiring | tan [ta...]
[...n] antara sigra bubar | gajah ing ngarsa lampahe | datan kawarna ing marga | sampun panggih saksana | Senapati
kawarna ing marga | praptèng nagara lampahe | pangran arya sigra seba | mèpèkkên Senapatya | anèng ing waringin kurung | lan sanakipun sadaya ||
106. andhèr anèng sor waringin | sampun sira tinimbalan | lumayu ing ngarsa katong | prapta
punika abdi sang katong | inggih kang wontên ing wuntat | wasta pun Saradipa | kalih pun adhi Jajagung | lan malihipun punika ||
110. abdi dalêm kang kêkalih | wontên wingkinge pangeran | gya sami ngandikan age | Panêmbahan sigra mojar |
agadhaha sadulur | sayakti abdi narendra ||
115. tan kumêdhap ing tyas mami | amung tuwan gustiningwang | yèn darbea cipta lyane | nyipta gusti kadi tuwan | mugi jasad kawula | sampun amanggih rahayu | lawan sampun dados janma ||
dadya | ri sampuning dados kabèh | Senapati dalêmira | wus sami inganggenan | dalêm dhewe-dhewe sampun | mangkana wau kocapa ||
121. anênggih Ki Senapati | sampun kaparingan desa | cacahe wau desane | sèwu gangsal atus karya | Saradipa sinungan | desa dhomas cacahipun | rayi kalih wus sinungan ||
122. tiyang ênêm atus nênggih | wus sami eca kang manah | angraos dados wawrate | anèng nagari Mataram | miwah satiyangira | myang Senapati wongipun | kang saking Kadhiri ika ||
123. apan karya wisma sami | wong saking
--- 6 : [0] ---
38. Kasêktènipun Radèn Rôngga, putra Panêmbahan Senapati. (Dhandhanggula). ... kaca 15
39. Sultan Banawa seda. Panêmbahan Senapati nyuwun idi dhatêng Sunan Giri, jumênêng ratu ing tanah Jawi. (Dhandhanggula, Durma, Asmaradana). ... kaca 24
40. Panêmbahan Senapati nêlukakên para adipati ing Madiun. (Asmaradana). ... kaca 34
Nuwun, sarèhning wêkdalipun kalawarti (organ)
rêdhaksi administrasi Narpawandawa, sowan sirahtulrohmi dhatêng para warga sadaya, bokmanawi wontên klenta-klèntuning tindak-tanduk
pakaryanipun Narpawandawa, anggèning nêdya anjagi mrih saya luhur tuwin wilujêngipun nagari karaton dalêm ing Surakarta Adiningrat.
Tamtunipun para maos sampun sami midhangêt, ing ariwarti Darma Kôndha basa Jawi, ingkang mêdal kala kaping 12 Jumadilakir Ehe 1868 ôngka 187, ngabarakên bilih wontên santana dalêm kacêpêng ing pulisi, sabab
ngurus sarta mundhut pindhahing pangunjaranipun, amung miturut katrangan saking pangagêng panggenan (Hoofd van Plaatselijk Bestuur) katitimasan kaping 28 Agustus 1937 ôngka B.16669/38 wosing suraos, wontênipun pangadian lan-gêrèh purun mutus prakawis kasêbut ing nginggil, sabab saking lêpatipun dakwa piyambak, jalaran wêkdal ngadhêp ing ngarsanipun pangadilan, lêrêsipun sagêd ngaturakên kalênggahanipun anggèning dados santana dalêm, amila pamundhutipun kawadanan putra santana dalêm, supados Radèn Mas Subrata wau kapindhah dhatêng panti pidana, botên sagêd minangkani, amargi ingkang mutus prakawisipun wontên pangadilan guprêmèn, dados pamidananipun inggih wontên ing pakunjaran guprêmèn, bab punika nagari ugi paring dhawuh katrangan kawrat sêrat katitimasan kaping 29 Oktobêr 1937, ôngka 2114 C/2/I
punika wiyosipun, sêrat katitimasan kaping 8 Sèptèmbêr 1937 ôngka 163/K.T./18 sakanthinipun sampun kula uningani, bab anggènipun Radèn Mas Subrata kenging prakawis, tumindak ing Landgerecht miturut katrangan saking tuwan asistèn residhèn ing Surakarta, saking lêpatipun piyambak, dening nalika kapriksa ngantos dumugi karampungan, botên mratelakakên bilih taksih santana dalêm, dados kainanipun piyambak, punika kasêrêpna dhatêng Radèn Mas Surasupadma, manawi sampun trimah. Kasêrêpna pisan, bilih anggènipun nyuwun supados anakipun kapindhah dhatêng panti pidana, panggalihanipun nagari botên sagêd, amargi ingkang ngrampungi prakawisipun Radèn Mas Subrata pangadilan guprêmèn, dados sampun salêrêsipun, kaukum wontên pakunjaran guprêmèn.
Pêpatih dalêm, Kangjêng Pangeran Arya Adipati Wg. Jayanagara
Sasampunipun para warga nguningani kawontênan kados ingkang kasêbut nginggil, murih botên wontên kadadosan makatên malih, bokmanawi wontên sadhèrèk santana dalêm ingkang manggih prakawis, kêdah enggal pratela manawi saliranipun wau [wa...]
[...u] taksih santana dalêm, dados prakawisipun lajêng kainggahakên dhatêng pangadilan dalêm pradata, tur botên adamêl rêkaosipun ing ngakathah.
Kala ing dintên tanggal kaping 31-7-'37 pangrèhing rukun santana dalêm damêl parêpatan, manggèn ing dalêmipun Radèn Mas Arya Natadilaga, pangrèh saha ingkang dipun suwuni pitulungan pêpak, dipun bikak dening pangarsa kados padatan, pangarsa nglapurakên nalika tanggal kaping 12-7-'37. Santana dalêm buyut Radèn Mas Panji Nêrangkusuma tilar dunya, sarèhning kawontênanipun katingal mêmêlas sangêt, mila rukun santana dalêm maringi waragad kathahipun f 15,- miturut wara-wara kados ingkang sampun kasêbarakên, ingkang salajêngipun sampun katanjakakên sacêkapipun.
Panitya ingkang kapatah nyuwun arta darma, nglapurakên angsal-angsalanipun arta darma wontên f 10.12 kaparingakên minôngka pituwasipun ingkang mlampah f 1.01 tampi rêsik sadaya wontên f 9.11 dados petangipun kalihan wêdaling arta f 15,- kas tuna f 5.89.
Panitya ingkang kapatah ngamat-amati nglapurakên, miturut wawasan wontênipun arta darma angsal- angsalanipun dèrèng nglêgakakên, sabab nama sawêg katêmbèn sadayanipun, liripun makatên, tumrap panindakipun pangrèh piyambak dèrèng sagêd paham sadaya, dene lopêripun ugi dèrèng lanyah ingkang kêdah dipun suwuni, mila botên anèh upamia taksih sarwa anguciwani samudayanipun, mila pangrèh pitados sadaya kalêpatanipun pangrèh dalah ingkang bantu, tamtu dipun paringi gênging pangapuntên, kajawi punika pangrèh nyuwun kalayan sangêt mênggah badhe
Ing ngriki kula badhe ngaturi katrangan dhumatêng ingkang botên karsa paring darma nanging malah ...
Kula nuwun bandara, mênggah adêgipun rukun santana dalêm punika, sampun dipun rujuki [ruju...]
[...ki] parêpatan agêng Narpawandawa, dene sêdyanipun, mligi ngrukti layonipun santana dalêm, amargi manawi wontên jisimipun santana dalêm botên karukti, punika lajêng sintên ingkang manggih wirang isinipun, botên sanès inggih wandawa dalêm saumumipun, rumèmbètipun sagêd anggayut ratu gusti kita ingkang tansah kaluhurakên punika, mila saking pamanggih kula adêgipun rukun santana dalêm punika, lêrêsipun botên wontên satunggaling wandawa dalêm ingkang botên angrujuki, ewadene manawi wontên ingkang nyelaki, sumôngga sami sêsarêngan dipun suwunakên
kampung, punika saking kiyas kula mêsthi botên, sabab ... ewadene ngantos dumugi laya malih, punika têgêsipun inggih ... nul.
Kula nuwun pangrèhing rukun santana dalêm, miturut sêsêrêpan kula wiwit emut ngantos dumugi dintên punika, sabên wontên pakêmpalan jumêdhul botên dangu lajêng kakubur, samantên ugi pintên-pintên pakêmpalan pralenan ingkang dèrèng jênat nanging mêksa nglèmprèh tanpa bayu, mênggah kadadosan ingkang kados makatên punika tamtu andadosakên pitakenan ing dalêm batos, wah ngantos judhêg manawi kula ngraosakên thik prilipun sadaya ada kita, ewadene cobèn-cobèn kula klènthèkipun ambokmanawi sagêd kasumêrêpan undêranipun.
Mênggah wontênipun ada kita sabên jumêdhul tamtu lajêng dhawah kantêp, punika angsal-angsalanipun anggèn kula rêmên nênitèni, namung inggih manawi botên lêpat pandumuk kula, sajak-sajakipun tumraping pakêmpalan awit pangrèhipun kirang tumêmên punapadene warganipun kirang sêtya, kados ta upaminipun: purunipun dados pangrèh wau namung pados wah dipun wastanana jêmpol. Wontên ugi ingkang namung kangge pados pangaruh ngupados upa, dados têgêsipun golèk ontung topèng pakêmpalan. Sarta ugi wontên malih sarêng kapilih dados pangrèh, angrumaosi tampi drajad inggil, sadaya warga dipun anggêp karerehanipun. Namung manawi para warga ingkang kalimrah kirang nêtêpi janji, mila inggih angobor [a...]
[...ngobor] blarak, têgêsipun ramene yèn lagi anyaran, nanging
sadaya bab, mila kiyas kula, ambokmanawi namung sarat kalih klimah punika ingkang sagêd mulyakakên rukun santana dalêm, nanging manawi taksih trêsna dhatêng sêsakit kina miyos kados adat, punika atur kula kantun ngêntosi dhatêngipun kaum ingkang nucèni.
Kula nuwun pangrèhing rukun santana dalêm, mênggah adêgipun rukun santana dalêm punika, ugi kalêbêt bab saperanganing upacaranipun kraton, amargi adêgipun kraton punika botên namung kacêkap bale agungipun, pêpatihipun, militèripun, sarta sêtatmanipun, nanging ugi botên sagêd nilar môndrapura dalah yogiswaranipun, gênah, sapunika saya langkung cêtha sangêt, manawi sajatosipun panjênêngan sadaya ngurbanakên tênaga wontên kalanganipun rukun santana dalêm punika, ugi kalêbêt satunggaling gayuhan luhur, mila manawi wontên ingkang nyêpèlèkakên utawi ngrèmèhakên, punika botên sanès namung anêdahakên mênggahing kabodhoanipun, mila sumôngga nun tumuntên cekat-cèkêt, manawi kita pangrèh sampun sagêd buktèkakên mênggahing kacêkapanipun nyêpêng kêmudhi kalayan bèrès, sampun kuwatos, sadaya ubarampenipun layon ingkang sarwa masinê tamtu dhatêng saking kajêngipun
Panggêdhening parentah karaton andhawuhake marang kang padha duwe lêluhur dhèrèk kakubur ana kagungan dalêm pasarean astana Lawiyan, manawa sumêdya
pasang kijing utawa pasrèning kuburan ana kagungan dalêm pasarean ing astana Lawiyan, kaya kang kasêbut layang kêkancingan manira katitimasan kaping 3 Nopèmbêr 1934, iku wiwit titimasaning wara-wara iki, panyuwune lilah marang parentah karaton anggone pasang kijing utawa
Kajaba iku para santana dalêm sarta abdi dalêm kang darbe atur kamot layang tumrap suwunan palilah parluning kagungan dalêm pasarean astana Lawiyan sarta Ngèndhèn, iku manawa paturane mau ora lumantar lurahe utawa wadanane, kudu mawa mratelakake omah padunungane, supaya ora gawe kidhung tumindaking dhawuh katrangan suwunane, manawa ana kang ora nêtêpi bakal ora kaparêngake, wara-wara iki kapacak ing layang kabar paprentahan supaya padha sumurup saparlune.
Wong pintêr kang isih gêlêm anjaluk rêmbuging liyan, iku dianggêp manungsa wutuh, sapa sing rumasa pintêr, suthik anjaluk rêmbug marang liyan, iku manungsa satêngah wutuh, lan sing sapa ora duwe panêmu dhewe, môngka ora gêlêm anjaluk rêmbug marang liyan, iku babarpisan dudu manungsa.
(Wulang Darma Arab V.A. 1928).
Sambêtipun Bab Têtanggêlanipun Bapa dhatêng Anak (Turun)
Miturut pamanggih kula, pasatuwan punika, kawruh utawi ngèlmi nyatunggalakên (anggathukakên) watak kalih dados satunggal (nglaras watak warni kalih supados laras runtut) tumrap jalêr kalihan èstri anggèning bêbrayan bêbojoan, murih bagyaning bêbojoan. Bab punika manungsa sajagad nganggêp wigatos sangêt dipun parsudi utawi dipun sinau, amargi jêjodhoan jalêr èstri punika mênggahing bêbrayaning [bê...]
[...brayaning] agêsang sangêt wigatos kangge tiyang punika ugi kangge bêbrayan umum, sangking wigatosipun pramila pangudinipun para ahli budi luhur inggih botên gampil.
Miturut ahli anthropologie (kawruh kodrating manungsa) ingkang niti nyinau lampah panggêsanganing manungsa wiwit ing jaman kuna-kumina. Manungsa ngwontênakên tatanan bêbojoan, sasampunipun angalami lêlampahan jêjodhoan ewon taun (jêjodhoan tanpa tatanan) lajêng tuwuh jêjodhoan mawi tatanan, sanadyan makatên ewadene mêksa botên gampil ngêcakakên tatanan punika, awit sangking gandhèng kalihan kawruh batining
kemawon badhe saya têbih sagêdipun sampurna) lêlajênganipun pamawas, pangajêng-ajêng sagêdipun bagya mênggahing jêjodhoan, kenging dipun têtêpakên saking bab pamoripun lampah-lampahing pikiranipun (mentaliteit) tiyang kalih ingkang dipun jodhokakên, wontên tuladha: tiyang jalêr pintêr, jêjodhoan kalihan tiyang èstri ingkang botên pintêr, watak kalih ingkang isinipun beda, kadadosan makatên punika tarkadhang namung katarik rupi ayu, sugih arta utawi turuning awirya, jodhoan kados makatên punika adat pun jalêr ingkang dados kuwasa, èstrinipun dados si kudu nurut. Jodhoan kados makatên punika adhakan botên lêstari, sabab pun jalêr enggal bosên dening satungan ajêg kalihan si bodho, ingkang èstri kêrêp kêsakitan manahipun sabab kudu mung manut sapakon, kajawi manawi pun jalêr sagêd tansah marêm nyawang ayunipun kemawon, utawi ingkang èstri marêm tansah ajêg dipun ingoni. (Pamarêm-pamarêm punika gadhèng kalihan bab kabatinan, sasat botên sagêd dipun wawas langkung rumiyin sarana panitikan kalairan) dene lêlampahan kados makatên punika wontên ingkang kalampahan, inggih punika sarjana J.W. Goethte ahli musik ing Jerman, ingkang jêjodhoan kalihan wanita ingkang têbih kaoting kasagêdanipun, nanging sagêd atut-runtut, sababipun sanadyan busuk, nanging botên nate brabeyan ngregoni pandamêlaning lakinipun (watakipun botên brabeyan, panitikanipun inggih botên sagêd sarana kalairan walaka). Malih miturut karanganipun
[...nipun] wanita ingkang pangajaran inggil, kalihan priya ingkang botên pangajaran, sagêd inggih bagya.
Sapunika wawasan jêjodhoan ingkang gandhèng kalihan watak-watakipun. Manawi tiyang judhas jêjodhoan kalihan judhas adhakan tansah tukar pabên anjalari bibaring jêjodhoan. Beda kalihan ingkang cêkapan kawantêranipun sami, makatên ugi pun judhas kalihan pun sabar, sabaripun sagêd ngêndhak gunaning judhas, punika sagêd nuwuhakên dados rukun (watak sabar lan judhas punika malih botên gampil dipun titik kalihan kalairan walaka) lajêng jêjodhoanipun jalêr ingkang ngumur 35/40 kalihan èstri 18 taun, punika gotèk umuming kalairan masthèkakên botên badhe runtut. Bab punika ahli Psychologie (ahli-ahli ngèlmi jiwa = nyawa) mawas kathah pangajêng-ajêng bagyanipun, anggêripun pun jalêr botên krepo, utawi ingkang èstri Aedipus (taksih ing tundhaning akil balèg), tundhaning Aedipus punika namaning watak ing kawruh Mythologie (ilmi ka-Allahan) ing Yunani, jêjodhoan jalêr utawi èstrinipun langkung sêpuh kathah, punika sagêd nuwuhakên pangraos utawi panganggêp kados tiyang sêpuhipun. Malih ingkang wigatos prasasat para ahli Psycholoog umum nêtêpakên, jêjodhoan ingkang salah satunggalipun sangêt agêng kajêngipun dhatêng sarêsmi punika masthi botên sagêd bagya.
Nitik andharan punika nelakakên kalairan botên nyêkapi kangge nêtêpakên panitikan, kêdah ngangge panujuman (kabatinan). Nujumi wataking manungsa punika condhong ngangge sarana petang pasatuwan, nitik wêdalanipun ingkang badhe dipun jodhokakên, sasaminipun, dene tumrap kalangan kita petang punika taksih dipun angge dumugi sapunika, sanadyan wontên ingkang botên ngajêngi, sabab petang punika dipun têtêpakên gugon-tuhon. Miturut primbon ingkang sampun-sampun mèmpêr lajêng dipun têtêpakên gugon- tuhon, amargi ing primbon dipun pathok cêkak tanpa katrangan ingkang sagêd dipun laras dados kawruh wetenschap sabab saking punika dipun wastani gugon-tuhon, nanging pasatuwan utawi petang punika manawi dipun têtêpakên gugon-tuhon utawi omong kosong, kok inggih mokal ing akal sangêt, sabab botên pinanggih ing nalar, lêluhur kita ingkang kalok ahli kabatinan, nganggit petang ingkang nonsens tur kangge [kang...]
[...ge] ngetangi prakawis wigatos, lêlajênganipun dipun tilarakên ing turun-turun, punapa inggih ta lêluhur kita damêl mainan turunipun. Punika mêsthi botên, dados kawruh petang punika masthi dede barang ngayawara, lan prêmainan, ing nginggil sampun kula pratelakakên sakêdhik, gandhèngipun petang kalihan nujum palintangan (astrologie) ingkang astrologie punika sarjana sujana pintên-pintên bôngsa mastani kawruh (wetenschap) nujum mêdharakên wêwadining jagad, dados anggèn kula nonsens nakên kawruh petang tuwin pasatuwan punika botên anèh manawi dipun wastanana sabab namung lumuh marsudi walaka.
Katrangan sakêdhik bab panujuman palintangan, gandhèngipun kalihan kalairan.
Miturut ingkang sampun kalampahan panglaras babing panujuman palintangan punika sagêd dipun jumbuhakên dhatêng kalangan warni-warni, kados ta: dhatêng tanêm tuwuh, manungsa kewan ugi dhatêng daya limun, ing ngriki sagêd dipun tampèni têrang
alam ing kalowonganing alam ing wêkdal punika dipun têtêpakên, kalairan gandhèngipun kalihan kawruh kodrat, budi tuwin prakawis sukma, punika andayani dhasaring kalairan gandhèng kalihan bagya cilakanipun.
Miturut ingkang sampun kalampahan dipun titèni (nyatakakên) bab pambudinipun ngèlmi nujum palintangan, dipun jumbuhakên ing sadhengah, ing wêwêngkon nyakup dhatêng tanêm tuwuh, kewan, manungsa, makatên ugi daya ingkang dipun kandhung ing pêlikan, malah inggih dhatêng wêwêngkon sadaya ingkang kasrambah ing dayanipun palintangan. Dados sagêd dipun jôngka pintên-pintên warnining palintangan, pundi ingkang kacakup ing daya isining alam
sêsambêtanipun daya punika ingkang nuwuhakên ngèlmi panujuman palintangan. Ngèngêti bab kalairan gandhèngipun kalihan palintangan ing abad-abad ingkang kapêngkêr sampun dipun dhapuk dados, gêgayutanipun kartika-kartika kalihan kajasmanèn, kasuksman, sarta gêsangipun manungsa.
Ing sad kalairan punika, pun lair, jasatipun, kasukmanipun, tuwin ruhipun punika kadayan ing gêtêran- gêtêraning sorot sangking isining alam (kartika-kartika), dados dhêdhasaring pun kalairan sarta bagya kojuripun lêlampahan ingkang badhe dipun lampahi. Kanyataanipun bab punika botên namung mirit ingkang sampun kalampahan ing dasanan taun ingkang kapêngkêr, nanging mirit punapa ingkang sampun kalampahan ing pintên-pintên abad ingkang kapêngkêr dipun titi kanthi sêtiti. Makatên ugi kanthi wawasan cara enggal (modern).
Saking pundi lan kadospundi dhatêngipun daya-daya kêdêran sorot wau
anggadhahi kêdêran sorot ingkang beda-beda, utawi kados kêdêran soroting èlêktris, sorot wau tumanduk dhatêng bumi kita saisinipun, ugi dhatêng kartika sanèsipun, sagêd dipun gambar kados ombaking radhio panggenan ngintunakên suwara, ombak wau sagêd dipun pêndhêt ing pirantos nampèni ingkang sampun dipun cundhukakên, mirid kados lampah gêtêraning sorot saking kartika-kartika dhatêng punapa ingkang dumunung ing bumi, bedanipun, tumrap manungsa cundhukipun ing nalika lair, kalihan isining alam, ingkang ing nalika ngengingi anggotaning kalairan amrabawani. Sapintên daya ingkang mrabawani, punika miturut sapintên daya-dayaning kartika-kartika ingkang tumanduk ing sad punika, aliru lambang utawi rêbat daya lajêng tumandukipun dhatêng kalairan: panujuman palintangan dipun gôntha daya-daya ingkang gadhah daya prabawa punika wontên sakawan warni, Ha, kartika-kartika (surya côndra kalêbêt ugi kartika: planeet). Na, bageyan 12 pôntha saking lamêngan lacaking surya, satunggal-tunggalipun dipun karani namaning lintang. Ca, kandhang, inggih punika sunglon ingkang pados garising bageyan 12, garis mangandhap dumugi bumi kita. Ra, tumandukipun kêdêran-kêdêran sorot ing sad nalika ngengingi. Prabawanipun kartika-kartika ing dalêm bageyan 12 punika beda-beda, satunggiling kartika wontên ing bageyan lintang: Ha, (karaning tôndha ing bageyan 12), botên sami kalihan manawi manggèn ing lintang: Na, wontên ing Ha, kartika wau daya prabawanipun kiyat, nanging wontên ing sanès tôndha dados lêmah, adêg manggènipun kartika ing
dalêm tôndha-tôndha punika dipun wastani, panggenan liru lambanging dayaning kartika-kartika lan sanèsipun. Tuladha: upami: surya punika bijinipun aji 5, surya dumunung ing tôndha a. ingkang condhong = +4, nanging surya ing tôndha b. kaprabawan dados -4: têrangipun
kalih, ingkang gandhèng kalihan watak dhasaring kalairan. Katranganipun supados têrang pinanggihing kawontênan yêktosipun daya-daya wau sagêd mrabawani dhatêng jasmani utawi ruhkani, ingkang gampil kula aturakên gandhèngipun kalihan kawruh tanêm tuwuhing bageyan kawruh ingkang prasaja lan sumrambah, (Sederhana dan popoelèr).
Tanêman punika tuwuhipun saking asal wiji, wiji sagêdipun thukul kasababan dening daya- dayaning kodrat, sasampunipun thukul, thukulan punika makarti ngagêngakên sarta ngiyatakên tuwuhipun (wit sasaminipun) oyodipun nêsêp sari saking siti, titah siti, (godhongipun nyêrot sari saking swasana), hawa punika dipun wastani sari wungkulan = koolzuur) sari warni kalih sangking oyod lan sangking godhong punika manawi kataman kêdêran soroting surya (titah srêngenge) lajêng santun sipat dados pathi, lan hawa oboran (zuurstof) pathi kataman ing daya hawa oboran dados jasating wit, manawi hawa oboran sampun ngrampungakên pakartinipun andadoakên jasating wit, katarik saha kasurung ing kodratipun mêdal sangking wit-witan, hawa oboran (zuurstof) lungsuran sangking tanêm tuwuh punika wontên ing Jawi wor kalihan swasana lajêng piguna dhatêng kewan sarta manungsa, salajêngipun hawa sangking kewan sarta manungsa ingkang botên kangge, piguna dhatêng thêthukulan. Ing ngriki dados katrangan, titah satunggal kalihan sanèsipun pedah-pinaedahan, kêdêran soroting surya sagêd nuwuhakên
Sapunika kados sagêd marêmakên katrangan punika, sanadyan namung cêkak. Utawi apêsipun sagêd dados ular-ularing panggalih, nyinau ingkang lêlajênganipun nuwuhakên pamarêm sarta ngicalakên panganggêp nonsens = kawruh punika kula wastani, ewoning kawruh kabatinan, ingkang piguna ing agêsang, manawi anggèn kula mastani punika mupakat, dados kawruh kabatinan punika wigatos sangêt tumraping gêgayuhan ing dalêm gêsang ugi, botên namung kêdah dhatêng gêgayuhan prakawis mati, kados ingkang limrahipun anggêr kabatinan, punika kawruh kangge sangu
bupati anom, tuwin warganipun bale agung ingkang pangkat panèwu mantri sapanunggilanipun, sami kalilan ngabêkti.
Salênggah dalêm ing parasêdya, garwanipun pêpatih dalêm, garwa rabinipun para bupati saha bupati anom, santana wayah dalêm èstri ingkang sampun krama, kalilan ngabêkti saha ngabêkti ing pramèswari dalêm.
Ing dintên Kêmis kaping 20 Sawal, salênggah dalêm
canggah, panèwu mantri pêthilan, saha panèwu mantri wayah buyut canggah dalêm, panakawan pamagang buyut canggah dalêm, kalilan ngabêkti.
Irah-irahan ing nginggil punika, manawi katampèn saklebatan, sagêd dipun kintên-kintên Narpa, gadhah sêsanggèn ingkang sakalangkung awrat, dening pamanahan tigang golongan, kêdah dados sêsangkulanipun, sawênèhing pangintên punapa têmtu sagêd kacêkap, punika inggih wontên lêrêsipun. Nanging
utawi samêsthinipun. Dados inggih kagolong dede pandamêl ingkang awrat. Ewadene ingkang langkung sayogi satunggal-satunggalipun êbab, badhe kula bèbèr wontên ing ngriki, ingkang supados sagêd dados panggigahing panggalihipun ingkang sami kawajiban. Tundonipun lajêng sagêd anênangi raos kados ingkang kita kajêngakên. Wondene jerenganipun kirang langkung kados ing ngandhap punika:
1. Panjênêngan nata, punika kagungan kawajiban:
Ha: Mranata kawontênanipun nagari sawawêngkonipun, sasipataning pranata wau lajêng dados pranatan praja, utawi paprentahan praja.
Na: Misesa utawi midana, sasipatanipun
ingkang kasalira, sasipatanipun inggih pangadilan surambi.
Kawajiban lan pangawasa ingkang samantên agêngipun punika sampun têmtu kemawon botên sagêd kacakup panggalihanipun sang nata piyambak. Mila lajêng dipun wontênakên juru ngêmbat pangawasa wau, dipun wastani kanayakan cacahipun 8 dipun jênêngi wêwakiling nata, sinêbut warangkaning nata, inggih sang nindyamantri, utawi manawi jaman sapunika pêpatih dalêm.
Têturutan makatên punika, manawi kula botên kalèntu wiwit karaton ing Dêmak. Kanayakan 8: inggih para wali 8: jangkêpipun pêpetangan wali 9: inggih sêsêpuhipun wali, minôngka warangkaning nata, nalika jaman Dêmak kanayakanipun para wali wau agêng pangawasanipun. Jumênêngipun wiwit Sultan Dêmak sapisan (Radèn Patah), kaangkat dening kanayakanipun para wali, (stemming).
Nitik têtuladan ing nginggil punika sampun têtela bilih kanayakan wau agêng pangawasanipun, awit saking agênging pangawasa wau, mila inggih botên gampil pamilihipun.
Satriya punika sêsipatanipun, inggih putra santananing nata, kaparingan sêsêbutan 3 perangan: pangeran, arya, sarta panji, sadaya wau ingkang atêgês têtunggul. Inggih dados kêkêmbanging praja, mila para têtunggul wau dening sang nata lajêng kaparingan kawajiban.
1. Ariadi ... kaca 161 | 2. Santana dalêm lan-gêrèh, dalah turunan sêrat-sêrat prakawisipun R.M. Subrata ... kaca 162 | 3. Rukun santana dalêm ... kaca 164 | 4. Bab suwunan lilah pasang kijing sapanunggilanipun, wontên pasarean Lawiyan saha Ngèndhèn ... kaca 166 | 5. Sambêtipun bab têtanggêlanipun bapa dhatêng anak (turun) ... kaca 167 | 6. Pranatan ngabêktèn (cêkakan) ... kaca 173 | 7. Nata, satriya, kawula I ... kaca 174 | Pananggalan
Kepercayaan Wulang Tumurunipun Wijining Manungsa, H. Buning, c. 1920, #439	Katalog:Tumurunipun Wijining Manungsa, H. Buning, c. 1920, #439Sambung:-
Sêrat Pêthikan Saking Kitab Ingkang Amratelakakên Bab Tumurunipun Wijining
wijining manungsa jati | nguni wus darbe janji | prasetya maring Suksma Gung | jrone nèng janaloka | tan ngumbar
bangkit nuwuhi | de dumadining wiji | saking paringing Hyang Agung | khakekat insaniyah | mangkana araning wiji | ing têgêse jati-jatining manungsa ||
6. yèku jiwaning sujanma | kang maksih kandhêg nèng margi | durung tutug lakunira | marêk mring Hyang Maha Sukci | maksih nèng ngalam
kono ing sabên dina | sinung pèngêt mring Hyang Widhi | sabdane kang kawijil | ya alastu birobikum | mangkana wardinira |
ulun sajati | nuli samya tinari | dening Hyang Kang Murwèng Tuwuh | apa sumanggup sira | ingsun titahake malih | yèn
janma | dhuh tuwan Kang Maha Sukci | tan liyan inggih paduka | Pangeran ulun sajati | Hyang Suksma nabda malih | apa ta sira sumanggup |
mring titipan kang gumadhuh | nanging lamun kawula | lêpat tanapi kalêmpit | mung mêminta tumrahing sih
yèn nora wikan | silahing laku kang sisip | kang mangkono gumantung nèng karsaningwang ||
17. dene sakèhing titipan | kabèh ingkang sira ampil | ing têmbe sira ulihna | ywa kongsi sira cidrani | yèn sira kumawani | nyidrani titipan ingsun | wus pasthi lamun sira |
sawiji | maksih angèl lakuning marang manungsa ||
19. ing benjang praptaning môngsa | tan wun lakunira bali | ing kene bakal ingaran | martabating insan kamil | yèku pangkating janmi | kang sampurna ananipun | de kang aran sampurna | mung kamanungsanirèki | wus maligi nora mawor saniskara ||
20. rèhning wus sumanggup sira | ingsun titahake malih | angampil
udani | mung keron rasaning cipta | tambuh pamilihing margi | puwara manjing kori | maksih anggung
kang kèksi | kabèh martane mring dunya | lan sira dèn ngawikani | sanggyane kang dumadi | gumêlar nèng bawana gung | yaktine nora
jagad | iku kang têtêp ngadili | matur manungsa jati | dhuh tuwan Kang Maha Agung | Gusti inggih punika | kang dahat ulun ajrihi | datan liya pêpakêming jagad raya ||
25. Pangeran aris ngandika | yèn wong nuhoni prajanji | aywa sumêlang ing cipta | mring pêpakêm
wiji | mrih wrata ngèbêki jagad | kabèh ngajènana sami | miwah rumêksa maring | dhampar palênggahan ingsun | aywa pisan ngrabasa | mring kawulaningsun sami | wus banjura ywa pijêr kandhêg nèng marga ||
28. tandya jatining manungsa | jinongkongakên umijil | marang jawining wiwara | dwarane tinutup nuli | punang manungsa sajati |Lebih satu suku kata: punang manungsa jati. wus tibèng jawining pintu | ngambah martobat wahdat | yèku kamulaning wiji | kang dumunung mawor rahsaning wong priya ||
29. nèng kono tansah anyipta | miduhung dènnya nanggupi | marang janjining Hyang Suksma | kang kudu
pinanggih | marma kodhêng kapati | sotaning tyas rangu-rangu | Pangeran gya ngandika | hèh nutphah manungsa jati | aywa keron kabèh iku tanpa guna ||
mundur sarambut | nanging aywa sandeya | sakèh kukum ingsun yêkti | mung tumindak amrih bêciking kawula ||
jroning cipta | paran puwaraning dadi | kang kalakyan ing jasad ulun punika ||
33. makatên [makatê...]
[...n] sotaning amba | kang mawèh liwung kapati | Pangeran nulya ngandika | hèh nutphah ananing wuri | kabèh kang sira pikir | pan dudu wajibirèku | iku
1. kapungkur sabdaning Suksma | samantara nutphah manungsa jati | sinungan wahyaning naphsu | kang aran mutmainah | cahya seta muncar prabane ngênguwung | wangwang jatining manungsa |
6. Hyang Suksma malih ngandika | hèh ngalakah poma sira ywa lali | anut mring parentah ingsun | lan sira nglastarèkna | saniskara kang wus dadi
9. pêpakêm kang mrih raharja | tindakêna anut ing karsa mami | sapa kang lirwa ing kalbu | maring parentah ingwang | nadyan silih antuk kamurahan ingsun | nanging mung murah kewala | yêkti tan bangkit antuk sih ||
10. hèh ngalakah wruhanira | ing samêngko sira nèng ngalam
lan sangsara | marmane dèn awas eling ||
12. yèku bedaning manungsa | luwih mulya saking sato wanardi | budine bangkit
maring Hyang Suksma | apa ingsun dudu gustinirèki | punang mulgah lon umatur | dhuh Hyang Maha Kawasa | inggih tuwan jatining Pangeran ulun | Hyang Suksma malih ngandika | hèh mulgah wruhanta
kang cundhuk lan nyatanipun | poma dèn mèngêt tyasira | ywa tinggal pangati-ati ||
19. hèh mulgah dèn bungah sira | nora lawas bakal lair tumuli | nèng ngalam jêmbar dêdunung | mangan saliring
mangguh | nanging iya bakal wikan | susah myang gorohing ati ||
21. bangkit bagya lan sangsara | ginantungan eling kalawan lali | sapa ingkang nora limut | mring saliring prasêtya | ngong lilani imbal wacana lan ingsun | myang mirasèng saniskara | kang nikmat sampurna jati ||
22. sapa kang limut ing cipta | mring pratignya lan dhawuh ingsun sami | iku benjang kang
durung sampurna | wus kawuryan urip sranduning dhiri |
Pangeran nulya andangu | hèh ngilam apa sira | praptèng mangkya maksih eling durung limut | jatining Pangeranira | apa dudu ingsun iki ||
25. ngilam umatur dhuh tuwan | mung paduka gusti ulun sajati | Hyang Suksma nulya sung tuduh | hèh ngilam kawruhana | ing samêne pôncadriyanta wus
antuk nikmating pangrasa | kang nora pisan kêna | rinasa mring wong kang durung | andungkap mring rahsanira ||
3. hèh ngilam marma dèn eling | kang dadi darunanira | rêtuning dhêdhampar ingong | yèku kalêbon
cacahipun | môngka sariraning Suksma ||
11. wijange sawiji-wiji | roh ilaphi kang sapisan | roh rabbani
iya abot kaliwat | jatining manungsa matur | dhuh gusti inggih sandika ||
17. ulun mung darmi nglampahi | saliring rèh kang kalakyan | nadyan awon miwah sae | atas saking karsa tuwan | kadi kang wus kacêtha | cinitra nèng lohkhil mahphul | nèng ngèlmi kadim cinithak ||
18. Pangeran ngandika aris | hèh jatining kamanungsan | lah wis aja matur manèh | sanggyaning prasêtyanira | kabèh kang wus kawêdhar | pasthi nora bisa wurung | wus têtêp lan
23. miwah lêlantaran saking | sasaminira tumitah | anèng ngalam dunya kabèh | yèn sira arsa mêminta | mring yayah renanira | ya iku
kawarna ing sabên ari | saya limut mring Pangeran | miwah maring lêlakone | duk maksih anèng ngayunan | katut limut samoha | dupi rare bangkit wêruh | bedaning têngên lan kiwa ||
marang sagung kang linakon | ing nguni nalikanira | nèng ngarsaning Pangeran | marma sanggyaning tumuwuh | wiyahe nora pracaya ||
28. yèn nguni wus anindaki | marang saliring lêlakyan | kadi kang winêdhar kabèh | nanging akèh wong binuka | wikan gaibing ngalam | eling mring
nanging kang limut ing cipta | nadyan silih winarah | yèn elinge nora tuwuh | mung tulus lali kewala ||
30. miwah tan pracayèng kapti | nanging nadyan mangkonoa | mung aywa maido bae | yèn aran janma kang yogya | nadyan durung pracaya | mung mênêng mirasèng kalbu | nora pisan maidoa ||
31. manawa ing têmbe wuri | binuka maring Pangeran | yêkti yèn kayatnan dhewe | beda lan kang kadhinginan | maido jroning cipta | pasthi yèn salaminipun | tan bangkit antuk pambuka ||
Pêthikan saking sêrat kabar wulanan: Waradarma
Kautamènipun tiyang badhe anggayuh kapriyantunan, utawi padamêlan, punika kêdah sangu kasagêdan ingkang tuwuh saking pamulangan, kang awit samôngsa kathah kawruhipun ingkang inggil-inggil, pinanggihing pangkat ingkang dhumawah ing badanipun inggih saya inggil, sarta sampun kanyataan bilih basa Walandi punika mênggahing tiyang siti, dados dêdamêlipun ingkang langkung landhêp.
Awit saking kang kasêbut ing nginggil wau, langkung parayogi kula pratelakakên kawontênanipun sêkolahan warni-warni, ingkang kenging linêbêtan tiyang siti, supados kamanah dhatêng lare utawi tiyang sêpuhipun, angrêmbag bab sêkolahan wau pundi ingkang dados panujuning manahipun, utawi ingkang inganggêp sae dhatêng ingkang badhe nglampahi.
a. Sêkolahan ingkang kêlimrah, inggih punika sêkolahan ingkang ngêmungakên dados lantaraning pangudi kawruh, ingkang maedahi sumrambah dhatêng kawulaning Allah sadaya, têgêsipun ugi badhe paedah dhatêng gêsangipun, sarta ugi dados lêlantaraning wêdale sandhang têdhanipun, kalawan pigunaning kasagêdan.
Dene sêkolahan wau kabage dados kalih golongan malih, inggih punika kangge bôngsa tiyang siti, lan kangge tiyang bôngsa Eropah, sêkolahan ingkang kangge tiyang bôngsa Eropah wau, ugi kenging dipun lêbêti tiyang siti sawatawis.
b. Sêkolahan kagunan, têgêsipun sêkolahan kang ing wêkasanipun angsal pangkat, utawi padamêlan ingkang sampun katamtokakên ing satunggaling golongan.
Sêkolahan dhusun wau gadhahanipun tiyang dhusun piyambak, mila sapintên waragadipun ugi sami dados sêsanggènipun piyambak, ananging Kangjêng Guprêmèn ugi paring pitulungan dhatêng adêgipun, utawi angawat-awati dhatêng kaananipun sêkolahan wau, inggih punika aparing arta pitulungan kangge waragad (subsidie), utawi praboting sinau.
Tujuning sêkolahan dhusun punika supados sajawinipun sêkolahan guprêmèn wontêna tiyang ingkang ngudi kawruh utawi sêsêrêpan ingkang andhap-andhap. Saya paedah malih tumrap lare-lare ing padhusunan ingkang dèrèng wontên sêkolahan guprêmèn.
Lan malih tujuning sêkolahan dhusun punika wau, maedahi ugi kangge tiyang ingkang botên nêdya ngudi kawruh ingkang langkung inggil, inggih punika namung bab maos, nyêrat sarta etang sakêdhik-sakêdhik, botên jangkêp kadosdene ingkang winulangakên wontên ing sêkolahan klas II.
Sêkolahan punika dipun perang dados tigang klas, murid ingkang sampun tamat pasinaonipun saking sêkolahan ngriku, kenging nglajêngakên malêbêt dhatêng sêkolahan guprêmèn klas II, anjujug ing pangkat tiga.
Dene wancining sinau murid-murid ing sêkolahan dhusun punika mawi dipun pranata, murid-murid ingkang sampun agêng wiwit enjing dumugi jam 10, pêrlunipun supados tumuntên sagêda têtulung padamêlan dhatêng
tiyang sêpuhipun garap sabin utawi kêbonan, makatên ugi tumrap dhawahing wanci liburan agêng (vacantie) ugi dipun pranata dhawah wontên ing môngsa kathah padamêlan dhusun, kados ta nuju môngsa panèn, wiwit anggarap sabin, tuwin sanès-sanèsipun, supados murid-murid wau sagêd kobêr têtulung nyambutdamêl dhatêng tiyang sêpuhipun.
Murid-murid sêkolahan dhusun punika inggih kêdah ambayar arta sêkolah, ananging sakêdhik sangêt.
Dene sêkolahan punika sakawit namung dipun wontênakên ing pulo Jawi kemawon, nanging ing têmbe ugi badhe kawontênakên ing saindênging tanah Indhiya Walandi.
2. Sêkolahan guprêmèn klas II kangge tiyang siti.
Sêkolahan punika ugi kados sêkolahan dhusun, inggih punika kangge tiyang siti, bedanipun kalihan sêkolahan dhusun namung kaot piwulangipun ragi inggil sakêdhik, sarta ingkang ngwontênakên Kangjêng Guprêmèn piyambak wontên saindênging tanah Indhiya, dumunung wontên ing sabên nagari utawi panggenan ingkang rame, miturut punapa kawontênanipun ing ngriku.
Sêkolahan punika pinerang dados tigang klas, ananging manawi wulanganipun dipun wêwahi, klasipun ugi dipun indhaki, kadadosakên [kadadosa...]
[...kên] 4 utawi 5, sadaya murid angsal praboting sinau kalayan lêlahanan.
Lare-lare ingkang botên kenging tinampenan malêbêt sêkolah, inggih punika:
a. Lare ingkang nandhang sêsakit ingkang sagêd nular, utawi sêsakit ingkang mutawatosi, kados ta: ingkang andadosakên gila utawi ngalang-alangi dhatêng murid sanès-sanèsipun.
b. Lare ingkang botên dipun cacar, kêjawi lare ingkang sampun cacarên, utawi bilih ing panggenan lare wau pancèn dèrèng wontên pranatan cacaran ingkang tumindak têtêp.
c. Lare ingkang umuripun kintên-kintên kirang saking 6 taun, utawi langkung saking 17 taun.
Lare ingkang dèrèng nate sêkolah, lêbêtipun botên kenging tinampèn ing sawanci-wanci, ngêmungakên mênawi nuju wiwit ambikak sêkolah sasampunipun liburan agêng (kalimrahanipun sasampuning liburan ing wulan Siyam), ananging tumrap lare ingkang sampun sêkolah, lêbêtipun kenging ing sawanci-wanci.
Sintên ingkang badhe nyêkolahakên anakipun, darbeya panêmbung dhatêng guru pangagênging sêkolahan.
Lare ingkang sampun tamat pasinaonipun, angsal sêrat partisara tôndha tamating sinau, ingkang mawi tôndha astaning presidhèn utawi sèkrêtarisipun kumisi sêkolahan.
Tiyang sêpuhipun murid utawi tiyang ingkang nguwasani lare sêkolah wau, kêdah ambayar arta sêkolah kados kang kasêbut pratelan ing ngandhap punika:
Undha-usuking arta bayaran ... arta sêkolah ingkang kêdah kabayar dening satunggaling tiyang ing sabên wulan.
Klas satunggal ... kangge murid satunggal f 0.50 ... kangge murid kalih f 0.75 ... kangge sabên wêwah murid satunggal wêwah f 0.10
Klas kalih ... kangge murid satunggal f 0.25 ... kangge murid kalih f 0.35 ... kangge sabên wêwah murid satunggal wêwah ... f 0.08
Klas tiga ... kangge murid satunggal f 0.10 ... kangge murid kalih f 0.15 ... kangge sabên wêwah murid satunggal wêwah f 0.05
Dene tumrap tiyang ingkang malarat, sampun botên susah ambayar arta sêkolah.
Mênawi tiyang anglêbêtakên sêkolah anakipun wau gadhah pangraos, botên kadugi dhatêng kathahing arta bayaran ingkang tinêtêpakên dening kumisi, kenging gadhah atur dhumatêng residhèn.
Arta bayaran sêkolah kêdah katampèkakên dhatêng guru pangagêngipun sêkolahan ing sabên pungkasaning wulan, kados ingkang sampun tinamtokakên, utawi sadèrèngipun.
Arta sêkolah kêdah dipun bayar sabên wulan, salaminipun namaning murid inggih kêdah kasêrat ing buku, manawi guru pangagênging sêkolahan nampèni prasabên muridipun nêdha mêdal, inggih kêdah dipun pèngêti.
Lare ingkang botên ambayar arta sêkolah salêbêtipun tigang wulan, badhe kawêdalakên dening kumisi saking sêkolahan, sarta sambutaning [sambu...]
[...taning] bayaran wau ugi dipun tagih, dene mênawi
katindakakên kalanipun liburan agêng kados ingkang kasêbut nginggil.
3. Sêkolahan Walandi kangge tiyang siti. H.I.S. (Hollandsche-Inlandsche Scholen).
Sêkolahan punika muhung kangge tiyang siti anaking priyantun, tuwin putranipun bôngsa luhur, punapa malih anakipun tiyang kacêkapan, dumunung wontên panggenan ingkang pantês dipun sukani pangajaran ingkang langkung inggil.
Sêkolahan punika, kenging kasamèkakên kalihan sêkolahan Walandi klas II. Tumrap lare èstri wontên
Tumrap anaking bôngsa Walandi kengingipun malêbêt sêkolah ngriku, namung bilih ing padunungan ngriku botên wontên sêkolahan Walandi.
Sêkolahan punika kaperang dados pitung klas. Tumrap ing basa Walandi wiwit kawulangakên wontên ing klas 1, wiwit klas 1 dumugi klas 5, kêjawi bilih pinuju mulang basa pribumi sarta basa Malayu, ingkang kangge mulang basa Walandi, dene ing klas 6 lan 7 sarèhning ing ngriku sampun mantun sinau basa pribumi lan basa Malayu, dados sakathahing pangajaran pamulangipun namung ngangge basa Walandi kemawon.
Murid botên kenging manggèn wontên satunggal-tunggaling klas langkung saking kalih taun, utawi tigang taun manggèn ing kalih klas ingkang urut-urutan, ananging manawi miturut timbanganing kumisi lare
a. Kangge lare ingkang sapisan, metang saprêsèn saking balônja utawi samêdale tiyang ingkang nanggêl dhatêng piyambakipun, kathah-kathahipun f 6,- sakêdhik-sakêdhikipun f 1,- ing dalêm sawulanipun.
b. Kangge lare ingkang kaping kalih, metang satêngah prêsèn, kathah-kathahipun f 4,- sakêdhik-sakêdhikipun f 0,75.
c. Kangge lare sanès-sanèsipun, saprasêkawan prêsèn, kathah-kathahipun f 2,- sakêdhik-sakêdhikipun f 0,50.
Lare ingkang sakawitipun sakolah wontên ing sêkolahan klas II ugi kenging anglajêngakên wontên ing sêkolahan punika.
Anaking guru kenging dados murid wontên ing sêkolahaning bapakipun kalayan tanpa ambayar.
Murid ingkang sampun tamat pasinaonipun, kenging nglajêngakên sêkolah kados ingkang kasêbut ngandhap punika:
Penerbit: YAYASAN CENTHINI Yogyakarta, 1991
--- 12 : [ii] ---
punika minangka panutup. Sampun paripurna wêdalipun Sêrat Cênthini ingkang kalatinakên miturut aslinipun.
Wêdalipun Sêrat Cênthini Latin botên sagêd rancag, jalaran kasandhung bab wragadipun ingkang botên sakêdhik. Wêdalipun Sêrat Cênthini Latin kawiwitan dening Penerbit U.P. Indonesia awujud jilid
Pambudidaya wêdalipun Sêrat Cênthini Latin kalajêngakên dening Yayasan Cênthini, jilidanipun miturut aslinipun jilid I dumugi jilid XII, 12 jilid isi 3.468 kaca.
Panggarapipun Sêrat Cênthini Latin punika, kapetang saking wêdalan U.P. Indonesia dumugi satamatipun dening Yayasan Cênthini punika dangunipun watawis 17 taun (1974-1991).
Dene sagêdipun kalêksanan ngantos rampung 12 jilid punika awit saking pambiyantunipun:
1. Ford Foundation kangge jilid I dumugi III ... :
tertanggal 29 Februari 1988) dumugi sarampungipun Sêrat Cênthini Latin ... : Rp. 49.377.600,-
3. Bantuan sukarela saking para sutrêsna ... : Rp. 4.500.000,-
4. Yayasan 'Mangadêg' Surakarta ... : Rp. 4.500.000,-
5. Ibu Mentri Sosial R.I. .... : Rp. 9.000.000,-
... gunggung ... : Rp. 91.377.600,-
6. Perum Balai Pustaka ambiyantu nyetak gangsal jilid.
Pambiyantu kasbut saestunipun namung cêkap kangge watawis 75%-ning wragad sadayanipun, jalaran rêrêgèn bahan tuwin ongkos cetak tansah mindhak-mindhak. Ewadene sagêd kalêksanan dumugi paripurnanipun.
Dhumatêng para ingkang sampun paring pambiyantu, langkung-langkung dhumatêng panjênênganipun Bapak Presiden Soeharto kula ngaturakên sangêt gunging panuwun. Makatên ugi dhumatêng para pamundhut Sêrat Cênthini Latin sarta ingkang sami langganan dumugi ing satamatipun.
Alhamdulillah, sadaya wau amung awit saking bêrkah kamirahanipun Gusti Allah ingkang tansah kula sukuri, langkung-langkung tumrap pribadi kula ingkang anggarap, dene sampun pinaringan umur tuwin kêkiyatan saengga sagêd ngrampungakên padamêlan alih-aksara Jawi dhatêng
saking aslinipun, wiwitan dumugi wêkasan. Kula namung ngaturi cathêthan ing ngandhap samangsa wontên kalêpatan lan kula aturi katrangan ing bab-bab ingkang kula anggêp pêrlu, kalêbêt ingkang magêpokan kalihan agami Islam. Sadaya wau inggih namung sagaduk-gaduk kula. Mila mbokbilih wontên lêpatipun kula nyuwun gunging pangapuntên.
Kasuwun panyaruwenipun para maos, langkung-langkung para ahli, bilih mrangguli kalêpatan, karsaa maringi priksa kangge nglêrêsakên samangsa sagêd kawêdalan Sêrat Cênthini Latin cetakan II.
Ing wasana mugi-mugi pakaryan wujud Sêrat Cênthini Latin punika murakabana dhatêng para sutrêsna sastra lan budaya Jawi, langkung-langkung ingkang sampun botên utawi kirang paham aksara Jawi. Lan mugi dadosa pancadan wêdalipun Sêrat Cênthini Basa Indonesia lan basa sanès-sanèsipun.
tamating jilid 1, kaca 332. Ing jilid-jilid lajêngipun sabên jilid kawiwitan saking kaca 1.
Sêrat Cênthini jilid XII isi 31 pupuh, wiwit pupuh 691 dumugi pupuh 722. ... kaca 1-305
kulawangsa, mampir-mampir ing dalêmipun para Kyai mitranipun Ki Bayi Panurta, nyipêng lajêng nêrusakên lampah. Para Kyai sami tumut, badhe sowan Ki Bayi Panurta saengga rombonganipun tambah-tambah ngantos dados tiyang salangkung.
emprak, ojrat, dipundhulêngi para èstri. Ni Pêlangi bojonipun Sèh Modang wasis andhulêng, gandrung dhatêng Jayèngraga. Rarasati, rabinipun Sèh Amongraga, mangêrtos lan tansah ngulatakên. Sèh Amongraga lan Ni Selangbrangti rawuh kadhèrèkakên Ragarêsmi, ngimami salat, tumut narêbang lan paring piwulang sawatawis. Sèh Amongraga sapandhèrèk musna. Bakda Subuh rombongan nglajêngakên lampah. Sèh Malangkarsa kalayu badhe sowan Ki Bayi Panurta. ... kaca 1-24.
2. Lampahipun tumuju dhusun Gunungsari, dalêmipun Ki Cariksutra. Mêdal pasabinan, lajêng lumêbêt wana. Kèndêl namung nalika salat Luhur
lan Asar sarta dhahar. Ki Cariksutra kalihan adhinipun Ki Carikmudha, dalah para èstrinipun nampi tamu sarta atur pasêgahan langkung manfaat. Dhahar kêmbul sinambi gêgujêngan bab Ni Wilapa, semahipun Ki Cariksutra ingkang drêmba. Jayèngraga nyuwun piwulang Ki
sakêlangkung damêl rênaning para ingkang mirêngakên. Ugi bab wataking tiyang ingkang namanipun kanthi awaling aksara Jawi: Ha dumugi Nga. Lajêng kasambêt têrbang langkung rame, kawiwitan kanthi suluk Bathik,
sowan Ki Bayi Panurta. Ki Carikmudha kadhawuhan kantun anjagi ngibadahipun para santri. ... kaca 24-61.
3. Lajênging lampah tumuju dhusun Bustam, dalêmipun Ki Arsèngbudi, nglangkungi wana Jêmbul ingkang wingit, kathah godha rêncana, mila
sêmaput, kaupakara para èstri. Sasampunipun èngêt, cariyosipun kadosdene badhe karudapêksa dening tiyang agêng-inggil. Dumugi ing dalêmipun Ki Arsèngbudi rombongan katampi kanthi kinurmatan pasugatan. Ki Cariksutra ngaturakên bilih ingkang sowan punika putranipun Ki Bayi Panurta, i.p. Jayèngrêsmi [Jayèng...]
[...rêsmi] lan Jayèngraga ingkang mupit ing Wanataka, samangke badhe mantuk dhatêng Wanamarta. Ni Wiyadi, semahipun Ki Arsèngbudi sangêt karêrantan nyumêrêpi putra kakungipun Ki Bayi, karaos salêbêting manah dene botên kaparingan momongan. Sasampunipun kêmbul dhahar, Ki Arsèngbudi rêraosan ngèlmu raos kalihan Ki Cariksutra bab kanyataning Dat dumugi sajatinipun kawula Gusti. Rêmbagipun sangsaya gayêng sêsarêngan Sèh Malangkarsa lan Sèh Mangunarsa ingkang tuhu linangkung. Para tamu ngaso ing masjid, enjingipun sami bidhal nglajêngakên lampah. Ki Arsèngbudi tumut, badhe sowan Ki Bayi Panurta. ... kaca 61-89.
polahipun kewan-kewan ing wana. Lèrèn salat Luhur ing pinggiring bêlik, lajêng dhahar sêsarêngan. Saking katêbihan
kasugata, kasambêt têrbangan, singiran kanthi Suluk Bathik Rara Sukci, parlambanging ngèlmi raos cundhukipun kalihan
ing têlênging Wanakakas ingkang kadi taman asri,
mila lajêng sami salat Mahrib sarta lêrêm ing ngriku. Dumadakan wontên tiyang kalihdasa
dhikir suhul ngantos sami dhawah kantaka botên kantênan alang ujuripun. Nalika Ki Monthèl nglilir, sumêrap ing kiwa-têngênipun sima tilêm sêsênggoran. Sima kagèt sami lumajar. Punika sima gadhungan kadadosanipun têtiyang ingkang sami nunut papan lan asung woh-wohan. Bakda Subuh rombongan mangkat malih, mêdal wana sacêlaking dhusun Kêplêng. Ing wanci lingsir surya ngancik têlênging Wanasaba, sami lèrèn salat Mahrib dumugi Ngisa. Gagat bangun mangkat malih ngancik laladan Wanamarta. Kapanggih Ki Nuripin ingkang panuju wontên ing têgalan. Ki Nuripin lumajar wêwartos dhatêng rabinipun, nanging bingung anggènipun badhe nyugata. Wêkasan kabiyantu dening tangga-têpalihipun. Sasampunipun salat lajêng kêmbul dhahar ing pandhapi. Bakda Subuh Ki Nuripin atur priksa dhatêng Wanamarta.
II. Ing krajan Wanamarta Ki Bayi Panurta gêrah dipun-tênggani Ni Malarsih, sampun katingal badhe waluya. Jayèngrêsmi, Jayèngraga dalah rombongan dhatêng adamêl rênaning panggalihipun Ki Bayi kakung
kapondhokakên ing griyanipun para sadhèrèk, namung Sèh Mangunarsa kapapanakên ing tajug. Dalu kataman Kur'an. Enjing [En...]
[...jing] jing bibar sarapan sami bawa-raos ngèlmi. Sèh Amongraga rawuh sakalihan kadhèrèkakên murid Ki Ragasmara, paring piwulang bab purnaning panêmbah lan sanès-sanèsipun. Wêkasan para tamu sami mantuk kanthi babêktan kathah.
Ki Bayi gêrah katêngga garwa lan para kadang-warga. Sampun katingal sakeca sasampunipun dhahar rujak. Dumadakan Ki Nuripin
namung Sèh Mangunarsa ingkang kapapanakên ing tajug. Pasugatan ambanyumili, lajêng kêndhuri. Sontên kêmpal ing pandhapi sami ngaos
tamunipun. Sagêd kalêksanan, Sèh Amongraga rawuh sakalihan kadhèrèkakên Ragasmara, paring piwulang bab jatining gêsang, ananing Pangeran, dununging kawula Gusti, jatining sêmbah lan Sukma ingkang kathah pralambinipun. Gagat enjing sami salat Subuh. Sèh Amongraga sapandhèrèk wangsul dhatêng kaênêngan. Sasampunipun sarapan, para tamu pamit wangsul, kaparingan sangu babêktan kathah. ... kaca 147-255
III. Kacariyos lêlampahanipun Ki Jatiswara lêlana saking nagari Cêmpa ngajawi, pinanggih Sèh Amongraga sapandhèrèkipun. Jatiswara bantah kalihan Ni Selabrangti bab Islam
anaking sagawon, Amongraga numpangi, anaking asu bêlang. Jatiswara lajêng mêsat sarta sumbar supados dipun-tututi, mila niyat nyobi kasêktènipun Sèh Amongraga, nanging tansah kawon, wêkasan oncat nglajêngakên anggènipun lêlana.
1. Ki Jatiswara ingkang brangti ing Hyang Widhi lêlana saking tanah Cêmpa ngajawi, angsal wangsit supados kapanggih Sèh Amongraga. Sagêd kapanggih, pitakèn bab ngèlmu, dipunladosi dening Ni Selabrangti, inggih punika bab Islam lan kapir, tuwin napi lan isbat. Gêntos Ki Ragasmara nakèkakên asal usulipun, Ki
nututi lampahipun. Niyatipun nyobi kasêktènipun Sèh Amongraga. Ki Jatiswara ngambah gêgana, Sèh Amongraga ngrumiyini wontên ing satêngahing mêndhung, Jatiswara dados samodra, Amongraga sampun numpak baita kalihan pandhèrèkipun. Samodra kadadosanipun Jatiswara kaingsêp dening latu ingkang mêdal saking angganipun Sèh Amongraga. Jatiswara dados barat, Amongraga pinanah supados tumuli ical, lan sanalika wontên rêdi ing ngarsanipun. Sèh Amongraga sapandhèrèkipun lajêng dumunung ing guwaning rêdi wau. Ki Jatiswara nyipta sawêr sakalangkung agêng, dipun-anciki Sèh Amongraga botên sagêd polah. Wêkasan Ki Jatiswara lajêng ngoncati, mêsat nglajêngakên anggènipun lêlana. ... 255-263
sacêkapipun. Dalunipun dipun-prêpêki dening anakipun èstri Ki Ragamana wasta Ni Sakati, karon lulut. Enjingipun pamit nglajêngakên lampah, dipun gondhèli botên purun, lajênging lampahipun dumugi ing guwa partapanipun Sèh Baka. Nyuwun pitêdah, dipun-dhawuhi mêndhêt sêsotya ing guwa kanthi lawang tundha sanga, kalêksanan, lajêng nêrusakên lampah kapanggih adhinipun wasta Ki Sajati, inggih punika Ki Ragasmara ingkang suwita dhatêng Sèh Amongraga lan Ni Selabrangti. Kalihipun lajêng mantuk dhatêng Cêmpa, nundhung ratu Pratokal ingkang ing ngajêng ngrêbat kraton Cêmpa warisanipun Ki
kaênêngan Sèh Amongraga rêraosan kalihan Ni Selabrangti bab gêrahipun Ki Bayi, sampun ndungkap dumugi janjinipun lan sakalangkung ngajêng-ajêng dhatêngipun Ni Selabrangti. Lajêng sami mahawan dhatêng Wanamarta, Sèh Amongraga nguntapakên sedanipun Ki Bayi Panurta, lajêng kasusul dening
kalênggahanipun Ki Bayi Panurta, kabiyantu dening Jayèngraga ingkang nyêpêng paprentahan dhusun ing sadintên-dintênipun.
sampun botên karsa dhahar. Bilih sare tansah gêmrêmêng botên cêtha kadosdene ngucapakên namaning putranipun Nikèn Tambangraras. Ing kaênêngan Sèh Amongraga sampun pirsa bilih Ki Bayi sampun ndungkap sedanipun lan tansah ngarsa-arsa putra putrinipun. Mila Sèh Amongraga lan Ni Selabrangti lajêng dhatêng ing Wanamarta. Sèh Amongraga nguntapakên sedanipun Ki Bayi Panurta. Sarêng Ni Malarsih mangêrtos kakungipun seda, sanalika lajêng kantaka dumugi ing sedanipun. Mila sampun ubaya bilih badhe sarêng ing sedanipun. Gègèr têtangisan, layon kalih sami karukti lan kasarèkakên ing sawingkinging masjid. ... kaca 273-287
2. Ingkang katilar, putra sêpuh Jayèngrêsmi nggêntosi kalênggahanipun Ki Bayi. Sasampunipun sèwu dintênipun sawêg purun pindhah dhatêng dalêmipun Ki Bayi Panurta. Pangrèhing santri botên beda kalihan swargi ramanipun, kanthi trêsna asih, mila dipun sujuti.suyuti. Paprentahan sadintên-dintênipun katindakakên dening Jayèngraga, tata titi têntrêm. ... kaca 287-292.
V. Sèh Amongraga kalihan garwa Ni Selangbrangti ingkang wontên ing alam asamun gadhah osik kapengin jumênêng ratu, lajêng mêsat sowan Sultan Agung ing Mataram ingkang anamur jumênêng pandhita ing rêdi Telamaya jêjuluk
gêndhon jalêr èstri kadhahar Sultan Agung lan Pangeran Pêkik, nurunakên Sultan
Amangkurat. Têmbenipun kaamuk dening kraman Trunajaya, kaplajêng dhatêng Banyumas dumugi sedanipun, kasêbut Amangkurat Têgalarum.
1. Sèh Amongraga gadhah osik kapengin dados ratu, mila sakalihan lajêng sowan Pandhita ing rêdi Telamaya ingkang estunipun Kangjêng Sultan Agung anamur dados pandhita jêjuluk Panêmbahan Nyakrakusuma Sidawakya, suka pitulungan dhatêng para kawula alit dumugi para abdidalêm ingkang atekad wilujêng. Sadèrèngipun Amongraga ngaturakên tekading manah, sang Pandhita sampun mangêrtos lan kaanggêp têka nyalênèh anggènipun mèri dhatêng kanugrahaning asanès, lan punapa botên prayogi jumênêng pandhita? Sèh Amongraga mantêp dhatêng tekadipun, nadyan sakit dumugining pêjah. Mila sang pandhita namung mituruti lan asung margi. Sèh Amongraga sakalihan supados dados gêndhon jalêr èstri. Punika dados sarana anggènipun badhe manunggal darah kalihan Sultan Mataram. Sasampunipun dados gêndhon, lajêng kalêbêtakên ing bumbung lan kabêkta kundur. Dumugi ing kraton Sri Sultan Agung nimbali Pangeran Pêkik sakalihan garwa Ratu Pandhansari. Gêndhon kadhahar dening Kangjêng Sultan lan Pangeran Pêkik. Têmbènipun Kangjêng Pramèswari pêputra kakung lan Ratu
Adipati damêl kraman ingkang dipun pandhegani Trunajaya. Mataram bêdhah, Sultan Amangkurat kaplajêng dhatêng Banyumas,
Pugêr ingkang tumandang lan sagêd mimpang yudanipun, wêkasan jumênêng ratu asma Sinuhun Pakubuwana. Sultan Amangkurat dumugi ing sedanipun kasarèkakên ing talatah Têgal, katêlah kasêbut Amangkurat Têgalarum. Titi tamat cariyosipun Sèh
kewala | ing sawontênipun rêke | agêpah ingkang liningan | angrabbi ing pasojar | sadaya sarêng
wuwuh bagus | awiwing kaya arjuna ||
33. Cahyane ambusanani | liringe gawe wigêna | paran baya darunane | nora kaya biyèn ika | akarya lara branta | sasolahe awèh wuyung | kae bagus Jayèngraga ||
34. Mêngko iki angoncati | asangkrib pangèksinira | tan karsa ningali mring ngong |
anggonjak bèdruning driya | iku wong tan na sêbute | Rarasati wruhing cipta | kalamun ingkang raka | kinandhang dening pandulu | sasmita asêmu prana ||
43. (n)Dungkapipun ing kajatin | yayi yogya madhangêna | rungsiting ngèlmu
Dening Hyang Kang Maha Sukci | amung sawijining kila§ Prayoginipun / kita /. | kawulaning Hyang Kang Mansoh | suhul anèng pangayunan | ngupamakkên punika | mukanipun Hyang Maha Gung | saèstu tan kenging rusak ||
46. Sujalma kang wus sinung sih | marang ing sira Pangeran | dinoh saking pasiksane | bab ingkang puniku kakang | tan kenging ginagampang | kang sinung upami wau | minangka mukaning Sukma ||
47. Punika jatining jalmi | wus man ing dalêm ngagêsang | kang sampun sagêd anungge | subranta maring Pangeran | tan ana lyan kaèksan | kalawan pribadinipun | sumangga (n)dungkaping cipta ||
sami tarêbangan | salawat pujining Hyang | yayi ing riki wus têmtu | adate ing Ngardipala ||
50. Kang dados pangatêr dikir | ing ngriki mung kakêntrungan | lawêding
52. Wasisan tarêbang mami | Basariman dèn a-enggal | yèn ana tarêbang manèh | têka ro êngkas kewala | agupuh ingkang liningan |Lebih satu suku kata: agupuh kang liningan. angambil tarêbangipun | tan dangu prapta ing ngarsa ||
53. Katur ing Malangkarsèki | tinampan
padhang bulan | tuwa anom lanang wadon | samya marang Ngardipala | suka nonton tarêbang | saking lor kidul adulur | sami prapta ing pandhapa ||
60. Kang uwus duwe pangarti | Ke Malangkarsa tamuwan | wong bagus ro biyèn kae | Jayèngrêsmi Jayèngraga | ing mêngko malih prapta | ngong-tutukne§
mitrane | yata wau ingkang prapta | Sèh Adi Amongraga | lagya nèng palataripun | santri Monthèl tinimbalan ||
kata: lan garwa keringira. Cênthini marêk ing pungkur | lan Monthèl tan kêna têbah ||
67. Sadaya ingkang ningali | mring Sèh Adi Amongraga | langkung sumunu cahyane | kabèh tan kawawa mulat | sanginggil patênggêkan | samya amêpês tumungkul | langkung jrih pagutan netra ||
68. Sèh Malangkarsa ngling aris | maring ing rubiyahira | sira babêktiya§ Prayoginipun / ngabêktiya /. age | marang sang Sèh Adimulya | tuwin marang sang Waela
umatur | anjawi rayi paduka ||
74. Apan inggih pun Pêlangi | kang dhulêng singir aojrat | tan wontên liyane manèh | kang sagêd andhulêng ojrat | swaranipun prayoga | pawèstri sawawratipun | sarwa pikantuk kewala ||
80. Wontên wanita sinung-sih | ing priya pandhitotama | purwa duksina dêlinge | wadon wajib (ng)guguruwa | mring priya
marang Sèh Amongraga | liringe tan-tumama | [...] |Kurang satu baris (8u): katambêt ing ati wuyung. mring Jèngraga tan
Jayèngraga | samya mrih-amrih kadulu | lêlewa suprih katara ||
94. Yèn nuju kacèkoh wuri | wong kang ngadhang-adhang tingal |
adate wong mumah-mumoh | doyan mangan tan watara | tan duwe pangupaya | ing têlung prakara têmtu | yèn uwong doyan amangan ||
budine kang rahayu | saujare ngayawara ||
100. Ginawe ngidung rêrêpi | wong doyan turu lan mangan | kêthul tyas lalèn lan wangkot | tan kaya janma kang karsa | ngurangi nadhah nendra | tan pati nendra yèn dalu | tan pati nadhah yèn siyang ||
101. Adate wong kurang guling | wong angungurangi mangan | sinung padhang jroning tyase | abêning panyiptanira | gampang sakèhing sêdya | sinung akal kang rahayu | dening Hyang Kang Maha Mulya ||
102. Kabuka paningal sidik | winêngan aibing ilham | pan wus jangjining Hyang Manon | sing sapa acêgah mangan | lan
sidiking wuwus | sabab kirang turu mangan ||
106. Anrawang kalbunirèki | waspada ing kira-kira | lambar saking nêstapane | angungun sakèh kang
Adi Mongraga | miwah mring para arine | myang marang para waela | wus samya sinakmêtan§ Prayoginipun /
ngalap nyamikan | sasênêngira anggape | wusira aso dhadharan | Kae Sèh Amongraga | ngandika mring arinipun | miwah
dhasar kancuhe lama | duk misih jajakanipun | mêlantrang ambarang trêbang ||
saking rum-ruming swara | pra wadon mêjên angrungu | kumênyut samya kasmaran ||
128. Anggungrimang ciptèng ati | myang Piturun rasèng driya | kadya wong wadon angênne | myarsa ngês wilêting swara | kadi ngènèl-
129. Yang-uyangan dènnya linggih | ngungal-ungal mrih katingal | agorèh linggih ngalih (ng)gon | sami cacadhangan cipta | liringe Jayèngraga | wênèh ana ririh wuwus | baguse ingkang narêbang ||
130. Suwe ora awèh liring | mring wong lêgana ing manah | nolèha sadhela
mundhak olèh (ng)gon ngarsa | anjêngglèng samya dol ayu | tan ngromèsi kang tukaran ||
133. Nutug kang salawat singir |
Mongraga ngandika rum | yayi Kae Malangkarsa ||
134. Mungguh ngagêsang puniki | palal wus binagyèng Suksma | ing takdir lan
135. Miwah mulyaning rupèki | kalawan mulyaning asta | lan mulyaning swara rêke | liripun ingkang kamulyan | wondene yayi ingkang | mulyaning kalbu puniku | kang bisa ahli ing sastra ||
136. Akèh ngèlmuning kang aji | musakab saliring kitab | tan kalêmpit surasane | mulyaning asta kang sarwa | bisa agêgaweyan | mulyaning donya kang cukup | sandhang kalawaning pangan ||
137. Mulyaning rupa yèn rêsmi | rêspati
Piturun Ragasmarèki | swara wus samya kawilang | akarya lamlaming akèh | sakèh kang ngucap mulya |Kurang satu suku kata: sakèh kang angucap mulya. suwarna kalbu asta | dunya swara kang puniku | nunungkuli
tunggal wuyung | mulyaning kang kinarêman ||
141. Anyapih pasiyanèki | kang nirikakên mrih wingwal | amuhung maring Hyang Manon | yèku ingkang olèh tandha | kang wus man ing Pangeran | linuwihkên
tinutugake | dènnyarsa sami singiran | kewala sajak Jawa | Ke Malangkarsa agupuh | angling marang Jayèngraga ||
145. Suwawi ing ngriku yayi | ing mangkya lagya kinarsan | sajak cara Jawa rêke | punapi lagon sumangga | pênêde dhinulêngan | sintên ingkang ngamprak§ Prayoginipun / ngèmprak /. sumbu | Sèh Mongraga ris ngandika ||
146. Bêcike ingkang ngèmpraki | si Monthèl lan Ragasmara | Ki Jayèngraga
kancuwanira gagêntèn | Piturun lan Ragasmara | timbange gagêntènan | lan Jèngraga kaitipun | lan Gungrimang
tan kajaba | adoh tanpa wangênipun | aparêk tanpa gêpokan ||
156. Kang myarsakkên ingkang singir | kang dungkap graitanira |
angluh nala | nalikanira ing ngriku | tan cipta lyan Jayèngraga ||
158. Tan mikir êmèling singir | kasongar dening suwara | nora mikir
ngaringgit | pan bêlolokên ing rupa | tan wruh ing dhalang yêktine | yèn iku putra Jênggala | ingkang mindha
Kawangwanging siyang ratri | raga tan ana nyana |§ Kirang sawanda, prayoginipun / anyana /. lamun Sukma sajatine | angèdhèng dadya dhadhalang | kawayang cipta rasa | budi angên-angên iku | akêlir jagad walikan ||
|Lebih satu suku kata: nyatèng wahya jatmika. ngaurip kalakonipun | yêkti nang jroning yuswanta ||
167. Mangkana ingkang pinêthik | suluke
177. Lali maring Jayèngragi | lali marang Anggungrimang | mung mring Ragasmara bae | kang ingugêr-ugêr tingal | katêmbèn wruh ing
marang rupa samadi ka | mêpêki uripingrat | uriping kahar puniku | atmalul ngèlmu tokitnya ||
182. Kang tokit kijabing gaip§ Prayoginipun / gaib /. | kang dumadi
dhèwèke | sinangala-an punika | gaib tan kawanguran | Nabi Kabib badalluhu | kang sinung muta-awilah ||
185. Ing nguni datan kakalih | kale langgêng mung satunggal | lir wawadhah upamane | akêtêk gung isènira | yèku mutanakirah | minangka
awilah | kamoting mutakirah | dèn-raosna kang satuhu | têgês lan pasêmonira ||
187. Sahadat kalih puniki | kawadhah ing
ing sagala | ngèsthi jiwa dhawakipun | lêstari jiwangganira ||
suluk | andungkap panggayuhiya ||§ Prayoginipun / panggayuhira /.
196. Prabeda pasahing kalbi | ingkang
sampun aluwaran | ing wanci wus gagad bangun | bubaran dènnya singiran ||
200. Wong kang nonton sami mulih | ana kang banjur anatas | datan mulih omah adoh | angasag liring manawa | sapa kang asung tingal | pan samya kaku amêtu | atine randha wulanjar ||
201. Sèh Mongraga ngandika ris |
turnya ris | kawula inggih akajat | tumutur ing rinta rêke | kawularsa yun apanggya | marang rama paduka | singgih (n)Jêng Kiyai Guru | Panurta
dene kang kari ing pungkur | kakang Kae Pariminta ||
211. Lan Trêsnaraga wong kalih | padha rumêksa
umentar | batinne seje arahe | saking tan bêtah sah mulat | marang Ki Jayèngraga | yèn ing mangke-mangkenipun | manawa kêna ingarah ||
216. Sisinglon tambaning branti | karasa yun wruhing rasa | kang kinayu alakake | mêjên lir mati-matiya | tansah dèn ênêbing tyas | saking lintang brantanipun | angayun hyun jroning driya ||
Mangunarsa ngling aris | mring kang rayi Anggungrimang | kulawangsanira kuwe | prayoga padha wangsula | mulih mring Wanantaka | anêtêpana ing wêktu | yèn ing dina bar-jumungah ||bar-Jumungah.
219. Aywa akèh kang umiring | pêrlu rumêksèng agama | yèn muadah Jumungahe | gupuh Kae Anggungrimang | ngling marang kulawangsa |
4. Malangkarsa aris muwus | marang Sèh Mangunarsèki | manawi sampun samapta | suwawi mumpung a-enjing | parang timbuling Aruna |
Anggungrimang Jayèngrêsmi | Jayèngraga lan Sèh Modang | Piturun lan Amongsari | Ki Monthèl lan Basariman | Jatingarang
19. Tumingal ingkang alangkung | pating barisik ngling ririh | e e kuwe
patalunan | yata kang samya lumaris ||
23. Laju wau lampahipun | kapungkur Ngardipalèki | têgal gaga
lamun parêk ing padesan | kewala raryan tan kampir ||
27. Yèn pinuju manggya ranu | wus wanci pidak mèh
mawa wingit | ing Mahrib tumêkèng Ngisa | Sèh Mangunarsa ngimami ||
29. Wusing bakda Ngisanipun | tan lèngsèr saking (ng)gyannèki | wus prayoga amirantya | nèng sala§ Prayoginipun / sela /. kumlasa rêsik |
utami kang awal | suwawi mahèrastuti ||
43. Sèh Mangunarsa umatur | inggih sumangga ngabêkti | samya tumurun maring Lah | kang aturu dèn-gugahi | Ni wadon Pêlangi kagyat | ginugah mring lakinèki ||
anggiling§ Prayoginipun / anggili /. | miwah kang wong dhadhampalan | momot tan tarkadhang santri | kang
55. Monthèl Basariman matur | ing mangke yèn sampun prapti | ing wana Jêmbul marganya | simpangan sidhating margi | kang ngalor ngetan lajêngnya | margi mring Wirasabèki ||
watêse ing Jêmbul wana | Basariman matur aris ||
60. Pan inggih ing ngajêng ngriku | wangkite Jêmbul wanadri | yèn sampun
kang kambah ing nguni | pan sampun mawining wana | ing Jêmbul pan wus kadyèka | sring angganggu wong aliwat | kang sami asalah kardi ||
patunon wanadri | margi kang nyidhat simpangan | kang marang ing Gunungsari ||
77. Yata nimpang lampahipun | angalèr-ngilèn nut margi |
pagagan têgal palêstrin | miwah padhukuhanira | kakalih ing Gunungsari ||
sadhadha jronèki | ngalor-ngetan ilinira | banyune kalangkung wêning | iku priye wahananya | wong ngimpi andulu warih ||
91. Priye yèn mungguh sirèku | apa tarbukane yayi | Carikmudha aturira | sumanggèng
tiyang kakalih | pasthi sanès pamanggihnya | kang janma satunggil-tunggil ||
agêng kalangkung awêning | iya mbuh enggal laminya | papanggih lan ngulama di ||
105. Pra rubiyah nambung atur | tan wanèh turira
nulya asung salamira aprahabi§ Prayoginipun / angrahabi /. | marang ing rubiyahipun | gantya-gantya lanang wadon ||
8. Jayèngrêsmi kang sêpuh | Jayèngraga ingkang anèm nêngguh | putranipun Kae Bayi Panurtèki | ingkang dipun-upayèku | ngayam-ayam jajahan doh ||
9. Ingkang kalih puniku | ingkang rayi Sèh Mongraga luhung | semahipun Nikèn Tambangraras inggih | punika ingkang rinuruh | ing dangu mangkya kapanggoh ||
10. Nèng Wanantaka dhukuh | Sèh Mangunarsa sasananipun | wus antara lami dènnira amurid | ing
kewala nêdya papanggih | Kae Bayi Panurtèku | duk ing dangu wus kapanggoh ||
maring putranipun èstri jalu | kadèkneya bagus-bagus warnanèki | sêmbada lan rabinipun | ahli ngèlmu kang
kalihipun | Anggungrimang pun bapa angêpèk siwi | rèhne kèh kiranganipun | dados damêle wong anom ||
18. Kang mugi aywa kadung | kadung ing ngabêkti tiyang sêpuh | mring pun bapa sabab balilu ing budi | nanging namung lothung-lothung | wontên ingkang dèn-dhêdhaplok ||
19. Kang liningan andhêku | sarêng dènnira samya umatur | ingkang botên wontên paduka kawijil | kawula kalangkung nuhun | saking sih paduka rêngkoh ||
Cariksutra mitranipun | (n)Jêng Kyai Bapa wong winong ||
nêmonana tamu | akakaruh padha wadon ||
27. Ingkang liningan gupuh | animbali pra rubiyah sêpuh | tan adangu katrine prapta ing
Cariksutra ris muwus | iku sutanta Ardipalèku | lan ing Wanantaka Sèh Mangunarsèki | karo iku putranipun | kakang Rundaya sèyêktos ||sayêktos.
30. Salamana sirèku | mring nakira
nakmas bibinirèku | ingkang sêpuh titiga pisan puniki | dadya sadaya pipitu | lan bibinta
36. Ngancari tamunipun | minggah marang patarubanipun | masjidira munggèng sapucaking wukir | tratagira sri ingapu | sumilak tinon saking sor ||
37. Pra tamu samya matur | inggih sumangga utami wêktu | nulya samya mudhun saking ing pandhapi | laju minggah mring masjid gung | sapucake ngarga Dhepok ||
38. Wontên balumbangipun | binot-rawibinotrawi. ing sela tinatur§ Prayoginipun / binatur /. |
anèng waja tan anèng ing warih | ing jawi ewuh kinayuh | tan kajaba tan kajêro ||
44. Jumênênging awêktu | wus andadèkkên
purna wabinipun | antara wus panjinging kang wêktu | laju Ngisa kinikis marang ing takbir | -ratul-ikram suratipun | wusing
pupujiyanipun | wus adhikir numpah donga luhung | wus paragat saliring sunat myang dhikir | salawat salaman gupuh | wus warata lanang wadon ||
pundhuh | amung Nikèn Turida lan Rarasati | ukur wuwur-wuwur puluk | ngenaki sarat kemawon ||
58. Rubiyah nyai sêpuh | bok Wilapa ing sapulukipun | kokoh jangan ngambil lawuh mêratani | sarwi anyandhing kalêmuk | gutuk puluk ngombe atob ||
Marang (m)bok-(n)lika(m)bok-(n)dika. sêpuh | pun Wilapa kalamun lir pêcuk | sampun nate yèn drêmba mangan ngluwihi | sarta
puniki bagi wus pinasthi | ginanjar wak-kula lêmu | gimblah nglêmbarah kalêmon ||
66. Tansah sami ginuyu | wus antara dènnya nadhah tuwuk | aluwaran ambêng wus padha cinarik | linorod sinungkên pungkur | kulawangsa lanang wadon ||
67. Warata sadaya wus | royoman tuwuk pamanganipun | wus luwaran sadaya ingkang abukti | ganti dhaharan mangayun | winuhan kang
70. Cariksutra lingnya rum | inggih kathah rinta etangipun | yèn gêsanga kalihdasa etangnèki | mung gêsang sakawan jalu | satunggilira kang wadon ||
71. Sampun pêncar (ng)gyannipun | kang jalêr wus suwitèng tumênggung | inggih
angkat patih maksih ngiras carik | tinantun agal lan lêmbut | tan wontên liya tinaros ||
73. Marma tan sagêd pangguh | lan manira saking datan kaur | anjawi yèn wontên pêrlu kang lwih tunggil | miwah kang samyèstri sampun | mah-imah
ingkang sêpuh | Mas Ngabèi Sastrawirêjèku | sampun sêpuh kakang-adhi lawan mami | sampun sami mawat dunung |
83. Mring ramanta puniku | manira kalangkung tyas wulangun | maring kakang Kae Bayi Panurtèki | duk mampir mring kang pra tamu | andhandhang kinèn mardhayoh ||
1. Jayèngrêsmi miwah Jayèngragi | langkung dènnira sukuring driya | yèn Ki Cariksutra mangke | karsa lampah tumutur | maring krajan Wanamartèki | panggih (n)Jêng Kyai Bapa | pawong mitranipun | duk maksih sami jajakan | tan nêdya sah nêdya nglanggêngakên sami | kumpul donya (ng)
utawa ing sawulan | sokur langkungipun | dimèn ngêtêpi§ Prayoginipun / nêtêpi /. Jumungah | iya mangsa-
ingkang karsa | kawula kêdah andhèrèk | kaping kalihipun pangguh |Lebih satu suku kata: ping
iku ingkang kantun | padha tungguwa ing wisma | rumêksa-a ing wêktu Jumungahnèki | aywa kongsi muadah ||
7. Ingkang rumat pangrêksaninèki | wisma miwah parentahanira | ingkang liningan ature | sandika sadaya wus | pra rubiyah kang badhe kari | sadaya yun tumuta | kumêdah tan kantun | datan linilan ing raka | dadya samya ngungun tan tumut ing laki | pinupus jrih ing raka ||
mulyèng pati amurwani gêsang. sesa êsa wasesane | tan muksa datan mujud | tan kakalih datan satunggil | kwula tan kawasesa | Gusti tan sinuhun | pundi kang aran kawula | ingkang pundi inggih
11. Sakalangkung dening rungsitnèki | liyan sujanma ingkang uwus man | pinitaya ing Hyang rêke | nugraha ingkang agung | lir Hyang Agung nugraha yêkti | kang sampun kawimbuhan | Sukma angganipun | mulya
ing Hyang Maha Mulya | tan wontên èwêd awrate | singgih subrantanipun | mring Hyang Widdhi panguningnèki | tansah pangabêktinya | ing Hyang Kang Maha Gung | gagantunganing wêkasan | wêkasaning agêsang amanggih pati | matiya jroning gêsang ||
13. Gêsang ingkang amurba ing pati | pati wus kalimput ing agêsang | gêsang wus tan na patine | mulyaning pati uwus | murba amisesa ing urip | urip wus kalimputan | ing pati sawêgung | agêsang sajroning pêjah | pan wus murba misesa pati lan urip | langgêng kaananira ||
14. Kang wus sipat ênggon sun ngalami | wus tan manjangakên nusa sabda | rèhne branta wus anungge | marang Hyang Maha Agung | tan abisa angapengini | punika
Rungsiting ngèlmi pan dede uni | dene sastra kang tumrap ing papan | kojah wirayat pan dede | tan sampun dening wuwus | datan sampun dening
rumangsa ing kadununganira | anor sajroning driyane | alon dènnira muwus | Kae jêbèng Mangunarsèki | paran wus
Walhualam ing mangke manawi | wontên karsaning Hyang Kang Misesa | hajad dèn-ngamakên rêke | dèntên ta ingkang sampun | ing pandonganira
wadad ngibadahipun | awiwinih santosèng tokit | trang trus ngèlmu kapasah | kakandhangani
sung wêruh | pangartine kang sastra Jawi | kawula salaminya | katungkuling dangu | ulah kasantrèn kewala | ukur sagêd maos waosan sakêdhik | dèrèng
nêm) kang sirah nênggih | antaranipun nyandhak sadasa | nungswa Jawa sangkalane | Sirna Rupaning Dhuwur |§ 4). T. Jw.: 10 [sêngkalan: Sirna Rupaning Dhuwur]. Candhi Sèwu sangkalanèki | Naga Iku Angrusak | Jagad kalanipun |§ 5). T. Jw.: 1018: [sêngkalan: Naga Iku Angrusak Jagad]. candhi Kalibêning
Ngrasa Tingale Wong Singgih |§ 7). Y [ T ]. Jw.: 1360 [ = 1260, tingal = 2; sêngkalan: Tanpa Ngrasa Tingale Wong Singgih]. Masigid-watu ing Salatiga | Sirna Ilang Gunaning Wong |§ 8). T. Jw.: 1300 [sêngkalan: Sirna Ilang Gunaning Wong]. Pajajaran ing dangu | Sirna Ilang Gunaning Aji |§ 9). T. Jw.: 1300 [sêngkalan: Sirna Ilang Gunaning Aji]. adêging Majalêngka | de sangkalanipun | Watu§ Prayoginipun / Ratu /. Mungal Katon Tunggal |§ 10). T.Jw.: 1371 [ = 1271, katon = 2; sêngkalan: Watu
sinayut | maring sasamining jalma | miwah maring payomane datan ajrih | mring kaka yayah-rena ||
31. Aksara (ca) keratanirèki |
35. Aksara [ta] dipun-keratani | tatawang sêkar sumawur kentar | kadrêsan dening angine | sami ruru katawur | wor kumrisik kang wuluh gadhing | wong jênêng aksara ta | gapyak ing pamuwus | nawangkên wasising nala | nora
kumarisiking wuluh | gadhing yèn wong jêjênêng mawi | aksara wa watêknya | angkuh ambêgipun | anyênyêt pangucapira | wong kawongan macan mring mitra tan asih | yèn nêpsu ngangsa-angsa ||
38. Aksara [la] dipun-keratani | apan lali
wuwus | tur ta durung yèn (ng)guguwa | tita dadi papangane wong abangkit | gujih ati marassan ||
agêng nêpsunipun | kadya padha kakanginan | lair amêm micara alus amanis | ambayani jatinya ||
krisik kang wuluh gadhing | wong jênêng aksara tha | kêthul budinipun | bodho ling-alingan bisa | tur abodho tan
kang wuluh gadhing | wong jênêng aksara nga | gramèh tanganipun | pintêr marang gagaweyan | budi asor anggêgusti marang èstri | gêntèn olèh durcara ||
49. Jayèngraga tumungkul turnya ris | dasanamamba paduka wulang | Ki
gumuyu kang para tami | Cariksutra lingira ||
50. Dasanama kang sawiji-wiji | kang dhingin dasanamaning wulan |
59. Ingkang madra pan wuruning sapi | dandaka wuruning atisika | anjaran wuruning
kênas | katiraca wuruning tikus mamêki | ana sasaminira ||
60. Kang punika nakmas Jayèngragi | kathah lirnya yèn linajêngêna |
dhaharan sasênêngnèki | Cariksutra ris nabda ||
61. Paran wus (n)dungkap ing têngah wêngi | santri matur sih kirang sakêdhap | Ki Cariksutra ngling manèh | pênêd sami won-ngangur | kakêntrungan dipun-dhulêngi | wong
padha nonton tarêbang | kiwa têngênipun | (ng)gawa obor upêt mêrang | rare cilik ting carêngèk padha nangis | ngajak nonton
gya tinampanan ing kathah | langkung ramya gumuruh trêbang lan singir | nulya Nyai Wilapa ||
69. Andhulêngi salawatan singir | dènnira
ati | kang cinacad punapa | dhasaripun alus | malamipun malam pêthak | wus dinuga lancêng sêdhêng
pasthi dolle tuna | tan wurung nambaknombok. dhingklike | wa-dene rupanipun | kang ambathik iya tan bêcik | sapindha yèn atuwa§ Prayoginipun / ayuwa /. | ana kang pinupu | adola dhidhis kewala | pasthi payu adol
dhidhis ngèlmu | pan lirune tiwasing kardi | tinêbas ing riyalat | mumuji ing dalu | cabar tiwasing
têtêping iman | sêmpronge tyas têrus | asta kang kiwa anangga | têkadira ing lair tumêkèng batin | katon wayanganing Dat ||
wus ana walêre | dipun masthi anurut | ing watêse bibironèki | putiye kang ngalela | irênge kang lurus | agawe gagang-gagangan | ingkang
warnane | srêpan luamahipun | dipun-tumaninah ing ati | sumampir ing Hyang Sukma | sakarsèng Hyang Agung |
mangkya | lamun katrapan sogane | aja kagèt ing kalbu | wus karsane Hyang Maha Lêwih | karsa marang kawula | kinarya bang-biru | pan wus jamaking kawula | swarga lan naraka gagadhanganèki | tan kêna suminggaha ||
patitisan | kaelokaning Hyang rêke | ingkang cêmêng karuhun | pan ing mangke dados aputih | ingkang putih waunya | dadya irêng
lan jawabên cacangkriman-ingwang. amung patang prakarane | mantri utama muwus |
ucapêna kadi-punêndi | Rasa Sukci anabda | cacangkrimanipun | wong pêjah lawan wong gêsang | kathah pundi wong Islam lawan wong kapir | myang priya lan wanodya ||
86. Wong kang ala bêcik kathah pundi | kadipundi jawabên kang nyata | mantri utama saure | jawabingsun wong ayu | yèn wong mati lawan kang urip | yêkti kathah kang pêjah | lan kang urip wau | nadyan punika uripa | lamun datan uninga lungguhing urip | tan wruh sababing pêjah ||
87. Ingkang lanang lawan kang pawèstri | kathah èstri sanajan lananga | yèn tan wruh jênêng lanange | sasat wong wadon iku | wong kang Islam lawan kang kapir | yêkti kathah kapirnya | nadyan Islam iku | tan wruh purwaning agama | yêkti aprasasat iku wong kapir |Kurang
aprasasat puniku wong kapir. kang bêcik lan kang ala ||
88. Yêkti kathah kang ala ting pringis | nora lanang nora wanodya-a | nadyan ayua alir Ratèh |Lebih satu suku kata: nadyan ayua lir Ratèh. yèn kèdhèkedhe. budinipun | yêkti ala tan aran bêcik | wong lanang dèn-akadya | Kumajaya bagus | yèn budine
linggèh | ngowahi gêlungipun | pan katara solahirèki | miwah Kae Sèh Modang | langkung ngayun-ayun | mamèrkên rubiyahira | ing
andhulêngi ojratirèki | rêke sami krana Lah | Sèh Modang sru sukur | sumanggêm ing aturira | kados inggih kalangkung dening prayogi | rinta kinèn (n)
Modang amatur aris | pan inggih sampun nêlas | ojrat singir suluk | gumuyu Ki Cariksutra | ngling lan ênggèh Bismillah ing ngriku wiwit |
ngrasa yèn sugih pari | aja kumêt dèn-loma | yèn mungguh ing kalbu | gulungên manah sampurna | pan sakèhe kang amangan wohing dami | angêpung marang sira ||
kadhadhung ing liring | manahira dhat-dhatan kumêsar | amêgat ati ulate | mèh-mèh lali ing patut | mring Pêlangi kêpalang dening | rubiyahing ulama | sirik ngambah dudu | tansah amatili nala | Carikmudha dhasar karêmênanèki | wong wadon galak ulat ||
107. Lawan swara kang angrêsi ati | lepya mangsane awak wus tuwa | kabêgèraning atine | pan wus wawatakipun | badan anut ênoming budi | wong karêm swara rupa | tyas korup ing ngriku | yèn tan tawêkal ing driya | datan bisa ahli tawakup ing ati | kagulan ing pepeka ||
108. Sèh Modang lan Ki Carikmudhèki | batin
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Grimstad&oldid=976084"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Penerbitan punika dipunwragadi dening Dana Banpres S.K. No. 030/8/Th.1988 Tgl.29-2-1988
9. Kalêpatan ing dalêm naskah, upaminipun: /gagal/ kaparingan tandha...*) ing wingkingipun, salajêngipun ing ngandhap wontên cathêtan (footnote):
dumugi pupuh 690. ... kaca 1-357
I. Sasampunipun katilar garwa, Nikèn Tambangraras kathah ingkang nglamar, nanging sadaya katampik. Kudasrênggara ing Panataran nglamarakên adhinipun, Sawojajar, ugi katampik, lajêng badhe mêjahi Ki Bayi Panurta. Kaprayogèkakên damêl gambaripun Sawojajar kalêbêtna ing griyanipun Tambangraras supados sumêrap rupinipun sang panglamar.
1. Plajêngipun Jamal Jamil sasampunipun sumêrap Sèh Amongraga kalarung ing sagantên kidul,
dhawah kantu, karapu dening rama ibunipun. ... kaca 1-4
2. Ki Kudasrênggara ing Panataran utusan nglamar Nikèn Tambangraras badhe kajodhokakên kalihan adhinipun wasta Ki Sawojajar. Utusan mbêkta raja-kaya pitik-iwèn
mêmucal Cênthini bab agami dalah jêjêr-paugêraning salat lan sanès-sanèsipun. Lajêng lêrêm ing salêbêting guwa ngantos sumêrap lamat-lamat dhusun Wanataka, padhepokanipun Ki Mangunarsa, ngulama wadat kanthi santri wasta Monthèl. Sarèng Nikèn Tambangraras abên-ajêng kalihan Sèh Mangunarsa sakalangkung kagèt, jalaran saparipolah sarta ucapanipun botên têbih kados
Monthèl bab agami, kadosta: Islam lan iman lss, kasambêt sual-jawabipun Nikèn Tambangraras kalihan Sèh Mangunarsa lan Ki
pitakèn, sintên gurunipun. Wangsulanipun Ni Selabrangti gurunipun Sèh Amongraga, ing timuripun asma Jayèngrêsmi, i.p. gurulakinipun ingkang lêlanabrata ngupadosi adinipun nama Jayèngsari lan Rancangkapti, dumugi ing Mataram kadakwa ngrisak sarak lajêng kaukum larung ing samodra kidul. Sèh Mangunarsa sanalika botên sagêd ngucap, wêkasan blaka, bilih Jayèngrêsmi (Sèh Amongraga) punika kakangipun ingkang dipun-padosi. Sèh Mangunarsa ing ngajêng wasta Jayèngsari, dene adhinipun, Rancangkapti, dados semahipun Anggungrimang. ... kaca 38-48
Sasampunipun têtela pawartosipun bab Jayèngrêsmi (Sèh Amongraga), Ki Anggungrimang kadhawuhan mantuk suka sumêrap dhatêng Rancangkapti. Mirêng bilih kakangipun sampun pêjah kaukum larung, sanalika Rancangkapti dhawah kantaka malah dumugi ing tilaripun, dados tangisan sasanak kulawarga. Ki Mangunarsa lan Ni Selabrangta dhatêng, Ki Mangunarsa
Enjingipun, sadèrèngipun layonipun Rancangkapti dipun-sirami, wontên
Rancangkapti tangi gêsang malih. Sèh Amongraga ngandika bilih sampun araga-sukma, gêsang ing alam sanès. Dhawuhipun supados Cênthini kadhaupakên kalihan santri Monthèl. Ki Mangunarsa kadhawuhan yasa asrama ing Jurang
Jangkung minangka panêpènipun Sèh Amongraga kalihan Ni Selabrangta. Sèh Mangunarsa lan Ki Anggungrimang samangsa-mangsa sagêd pinanggih sasampunipun iktikap sawatawis. ... kaca 48-54
II. Ki Bayi Panurta utusan Jayèngrêsmi lan Jayèngraga ngupadosi mbakyunipun. Lampahipun kadalon, sipêng ing griyanipun randha Tilarsa ingkang gadhah anak èstri kalih, dèrèng emah-emah. Kêkalihipun kapranan dhatêng tamunipun. Enjingipun Jayèngrêsmi Jayèngraga pamit, anakipun Ni randha sami gandrung mèh kados ewah. Kadhukunakên, sagêd waluya. Jayèngrêsmi Jayèngraga kapanggih tiyang sêpuh ahli sastra lan pêpetangan, angsal piwulangipun. Miturut petangan, ingkang lolos sami wilujêng.
kadhawuhan ngupadosi mbakyunipun. Kadang kêkalih lumampah ngambah wana wêrit. Samargi-margi Jayèngrêsmi tansah muruk adhinipun bab ngèlmu lan tatakrama. Lampahipun tumuju dhatêng ing Ngardipala padhepokanipun Sèh Malangkarsa, mitranipun Jayèngrêsmi. Kasaputing dalu sami nyipêng ing griyanipun Nyi Randha Tilarsa ing dhusun Sindurêja, gadhah anak èstri kalih ayu-ayu, Ni Sumarsa lan Ni Warsiki, sami dèrèng emah-emah. Dalunipun sami têrbangan,
Jayèngraga ing patilêmanipun, nanging sagêd kaarih-arih. Jayèngrêsmi dalah Ni Warsiki sami supêna lintu-asmara. Enjingipun para tamu pamit nglajêngakên lampah. Ingkang tinilar wayang-wuyungan prasasat sakit ewah, kadhukunakên dhatêng Ki Rumbaka, sagêd waluya. ... kaca 54-69
2. Lampahipun Jayèngrêsmi kalihan adhinipun dumugi ing rêdi Ujungan, dhusun Simpar isi tiyang sêpuh-sêpuh ingkang sampun kasupèn dhatêng tatakrama, nanging sugih kagunan, karawitan, dhalang, kêmasan, mranggi lss. Lajêng nêrusakên lampah dumugi Sidapaksa, kèndêl ing palerenan, wontên gamêlanipun jangkêp. Ugi wontên buku-buku kapurih maos Jayèngraga botên sagêd jalaran têmbangipun Palugangsa. Jayèngrêsmi suka tuladha swantênipun arum. Dumadakan wontên Kaki Tuwa mrêpêki lan pitakèn wigatosing lampahipun kêkalih. Jayèngrêsmi balaka. Ki Tuwa wau ahli sastra kapujangganipun Êmpu Yogiswara. Kajawi mangêrtos bab buku mawarni-warni, ugi ahli petang. Miturut petanganipun Ki Tuwa, lampahipun kadang
Dhusun Ngardipala, padhepokanipun Sèh Malangkarsa, kinubêngan dhusun lèr kidul wetan kilèn, padhepokanipun para sêkabatipun. Jayèngrêsmi nyariyosakên wigatosing lampah ngupadi mbakyunipun.
Sèh Modang ing bang kidul nate nyumêrêpi lampahipun tiyang èstri kalih saking Wanamarta, wasta Selabrangta kadhèrèkakên Ni Cênthini. Sèh Malangkarsa mirêng, bilih Rubiyah ingkang kadhèrèkakên cèthi wau wontên ing Wanataka, wartosipun ipenipun Sèh Mangunarsa. Dumadakan katungka sowanipun Ki Monthèl utusan saking Wanataka, mbêkta sêratipun Sèh
jinurungan dening Sèh Malangkarsa. ... kaca 76-84
III. Ni Turida lan Rarasati kontrang-kantringan jalaran katilar lakinipun, wêkasan lajêng kesah nglampus. Ing têngah wana kapanggih danawa kadadosanipun Bathara Kala, paring pitêdah margi dhatêng Ngardisalah, papaning lakinipun. Katambahan pitêdah cêtha dening Ni mBok Rarasati ingkang martapa ing guwa. Wêkasan kêkalihipun kapanggih lakinipun, Jayèngrêsmi Jayèngraga ingkang martapa ing Ngardisalah.
Ni Turida semahipun Jayèngrêsmi tuwin Ni Rarasati semahipun Jayèngraga ingkang katilar lakinipun, sami kontrang-kantringan têtangisan, wêkasan sami nêmpuh byat kesah botên kantênan ingkang sinêdya.
Wontên têngah wana kapêrgok danawa ingkang angajrih-ajrihi. Samusnaning danawa katingal Bathara Kala, paring pitêdah margi dhatêng Ngardisalah, papan partapanipun Jayèngrêsmi lan Jayèngraga. Lampahipun dumugi ing dhusun Pringgabaya, papan pasantrèn, têtunggulipun nama Ki Paranjèn. Sang Kyai bingah rumaos angsal kabêgjan, kadhatêngan wanita kalih badhe kapêndhêt semah, nanging Ni Turida kipa-kipa. Wêkasan adamêl sual, manawi Ki Paranjèn sagêd ambatang, Ni Turida purun dados nyainipun. Sualipun: sadurunge ana bumi langit, ingsun lawan sira, paman uga durung ana,
Rarasati ingkang martapa ing guwa nanging botên katingal. Sarêng ngatingal, asung pitêdah supados sami lumampah ngidul-ngetan dumugi ing Ngardisalah. Ni Turida lan Ni Rarasati sagêd kapanggih lakinipun ingkang sami martapa, kêkalihipun sami tumut têtèki. ... kaca 84-98
IV. Ki Bayi Panurta kagubêl dening garwanipun Ni Malarsih ngajak ngupadosi para putra lan mantunipun. Ki Monthèl
Ni Malarêsmi. Dumugi ing Ngardimuncar kapanggih Ki Ardimuncar lan adhinipun, Arundarsa. Dalunipun rêrêmbagan bab ngèlmu agami. Enjingipun têrus dhatêng rêdi Bustam kapanggih mitra lami Cariksutra lan
1. Salolosipun Ni Turida tuwin Ni Rarasati ngupadosi lakinipun, Ni Malarsih ngajak Ki Bayi Panurta madosi putra lan mantunipun. Santri Luci kautus ngupadosi, ing
Bayi lan semahipun lajêng sami mangkat kanthi nylamur, mangangge sarwi luwas sarta gantos nami: Ki Arundaya lan Ni Malarêsmi. Lampahipun tumuju dhatêng Ngardimuncar, kapanggih mitra lami Sèh Ardimuncar tuwin adhinipun Ki Arundarsa. Dalunipun sami rêraosan bab kasampurnaning iman, miturut ngèlmu makripat dumugi babaring kalêpasan. Ki Arundaya ngandikakakên wigatosing lampah, ngupadosi putra ingkang wontên dhukuh Wanataka. Sèh Ardimuncar ngaturakên bilih nate kampiran Ki Monthèl mbêkta sêrat katur Ki Bayi Panurta ing Wanamarta ingkang tundonipun inggih Ki Arundaya punika.
santri sakawan pamit wangsul sasampunipun nganturi pitêdah margi ingkang gampil. Ewadene Ki Rundaya kasasar, nanging malah kalêrêsan jalaran lajêng sagêd kapanggih mitranipun ing pasantrèn duking nguni, i.p. Ki Cariksutra lan adhinipun, Carikmudha. Ki Arundaya karangkul Carikmudha, sami kemutan duking mudha sami lampah durjana. Dalunipun
kalih. Samargi-margi tansah nyuwun piwulang bab ngèlmu agami. Lampahipun dhatêng Ngardipala nglangkungi sêndhang Balara, padusanipun tiyang kathah. ... kaca 125-157
V. Ing Ngardipala Sèh Malangkarsa katamuwan Cariksutra lan Carikmudha ndhèrèkakên Ki Bayi sakalihan. Ni Malarêsmi têrus anggubêl supados sagêd enggal kapanggih
sowan rama-ibu, nanging ing têmbe sadaya badhe kapanggih ing Jurang Jangkung. Ni Malarêsmi nyuwun supados enggal
wigatosing lampah ngupadosi putranipun, Jayèngrêsmi lan Jayèngraga. Sèh Malangkarsa ambêbolèhi kanthi nylamur rêmbag, nanging Ni Malarêsmi tansah nyuwun supados enggal sagêd kapanggih para putranipun. Rèhning lampahipun
2. Ki Modang lan Ki Trêsnaraga mangkat lumêbêt ing wana wêrit. Ing satêngahing wana kenging godha rêncana kapapagakên danawa seluman engga dados pancakara. Wêkasan danawa badhar dados Ajar Sangularas, ngirid sakalihipun dhatêng Ngardisalah. Dumadakan Ajar Sangularas ical saking pandulu, lajêng santun sêsawangan. Sèh Raras inggih Jayèngrêsmi ingkang sampun araga-sukma katingal lênggah jajar ing sela gilang kalihan Ajar Sangularas lan Sèh Rêsmi (Jayèngraga). Ni Turida lan Ni Rarasati ugi wontên, sinawang sakalangkung endahing warni. Sèh Raras suka katrangan, botên badhe kapanggih rama-ibu, jalaran
ing têmbenipun sadaya badhe sami kapanggih wontên ing Wanataka. Para utusan pamit wangsul nanging botên sumêrêp marginipun. Sèh Rêsmi asung pitulungan anggancangakên lampah. Sanalika Ki Modang lan Ki Trêsnaraga kabuncanging angin kumbul ing gêgana, wêkasanipun dumugi ing
lumampah dhatêng Wanataka kadhèrèkakên Sèh Malangkarsa lan sakabatipun kalih. Ki Cariksutra, Ki Carikmudha lan santrinipun mantuk, nyarêngi lampah, nyimpang ing têngah margi. ... kaca 175-191
VI. Ing Wanataka, Ki Bayi sapandhèrèk kapanggih Sèh Mangunarsa ingkang ngaturakên bilih sagêdipun kapanggih Sèh Amongraga wontên ing Jurang Jangkung, mila Ki Bayi sakalihan lajêng mangkat daya-daya badhe kapanggih putra lan mantunipun. Pêpanggihan sawatawis, Sèh Amongraga matur bilih botên sagêd wangsul dhatêng Wanamarta. Namung Jayèngrêsmi lan Jayèngraga ingkang sagêd wangsul, nanging taksih sami sêmados badhe nutugakên anggènipun nyêpi rumiyin.
1. Ki Bayi Panurta sapandhèrèk nglajêngakên lampah dhatêng Wanataka. Lampahipun nglangkungi sêndhang Kalampeyan pangangsonipun tiyang kathah lan papan pêpanggihanipun Sèh Mangunarsa lan Sèh Anggungrimang kalihan Sèh Amongraga. Sèh Mangunarsa sampun angsal dhawuhipun Sèh Amongraga bilih Ki Bayi Panurta sakalihan badhe rawuh ing
uninga bilih para putra tuwin mantu badhe manggihi Ki Bayi Panurta sakalihan wontên ing Jurang Jangkung. Bakda Ngisa, sasampunipun ubarampe sêsaji tuwin padupan karakit dening Cênthini, lajêng sami bidhal dhatêng Jurang Jangkung. Sasampunipun Ki Bayi sakalihan tirakat tigang dalu, Sèh Amongraga sarta garwa lan adhi-
kapanggih malih wontên ing sêndhang Kalampeyan. Sampun lêjar panggalihipun Ki Bayi sakalihan. ... kaca 192-220
2. Ing Sêndhang Kalampeyan Ki Bayi sakalihan lan pandhèrèk sami tirakat sadintên sadalu kanthi padupan kumêlun.
sampun karsaning Allah pisah kawontênanipun. Namung putra kakung kêkalih dalah semahipun badhe sagêd wangsul
dhadharan dhatêng Kalampeyan. Sadaya sami nêdha kajawi Sèh Amongraga sakalihan. Jayèngrêsmi tuwin Jayèngraga kadhawuhan nêdha dening Sèh Amongraga supados wangsul kasujanmanipun, tilar alam kaalusan.
Bakda Ngasar sami dhatêng Jurang Jangkung ningali paguwan panêpènipun Sèh Amongraga.
Sabibaripun salat Mahrib lan Ngisa, sami dhikir, lajêng dipun dongani dening Ki Bayi Panurta binarunging
lêlagon dening Ki Piturun ingkang ing nguni wasta Nurwitri pandhèrèkipun Sèh Anggungrimang, ing nguni wasta Mas Cêbolang. Sakalihipun swantênipun arum, undha-usuk kalihan swantênipun Jayèngraga. ... kaca 221-246
3. Enjingipun, sadèrèngipun Sèh Malangkarsa mantuk, taksih angsal wêjanganipun Sèh Amongraga bab jumbuhipun kawula Gusti. Sasampunipun sarapan Sèh Malangkarsa dalah pandhèrèkipun Ki Pariminta lan Ki Amongsari sami mantuk dhatêng Ngardipala. ... kaca 246-251
4. Ki Bayi ngajak Jayèngrêsmi mantuk dhatêng Wanamarta nanging kêkalihipun sêmados badhe nutugakên nyêpi rumiyin ing Wanataka. Ki Bayi sakalangkung ngungun. Sèh Amongraga lan Nikèn Tambangraras ngatingal lan ngabêkti rama ibu. Enjingipun Ki Bayi Panurta kundur dhatêng Wanamarta kadhèrèkakên Cênthini, Ki Monthèl, Salodha,
Wanamarta katingal sêpi lan nawung sungkawa salêbêtipun katilar Ki Bayi sakalihan. Miturut ahli petang Ki Sêmbagi kunduripun Ki Bayi sakalihan dèrèng sagêd katêmtokakên, nanging Ki Luwaran, putranipun Ki Sêmbagi, ngaturakên bilih Ki Bayi enggal badhe rawuh. Lampahipun Ki Bayi ing wanci Ngasar dumugi ing dhusun Pagutan, lêrêm ing griyanipun Ki Nuripin. Kêrsanipun badhe lumêbêt Wanamarta kanthi sêsidhêman. Dumugi ing dalêm, kapêrgok Ki Kulawirya ingkang badhe nyumêd damar ing mêsjid Mangu. Sadaya kulawarga sami bingah dumugi tiyang sadhusun, malah ugi têtiyang tanggi dhusun sami sowan atur kasugêngan.
putra lan mantunipun, nanging kuciwa dene putra jalêr kêkalihipun dèrèng purun
sakalihan kapanggih para putra lan enggala kundur. Miturut Ki Sêmbagi ahli petang, kunduripun Ki Bayi taksih dangu, botên sagêd kaajêng-ajêng. Wontên pamanggih, punapa prayogi dipun-susul? Ki Luwaran, putranipun Ki Sêmbagi gadhah pamanggih bilih Ki Bayi sampun ndungkap rawuhipun. Pamanggih wau maibên petangipun Ki Sêmbagi, mila dados rame, nanging Ki Luwaran têtêp nêmtokakên sêdintên kalih dintên punika Ki Bayi mêsthi rawuh, jalaran saèstunipun Ki Luwaran sampun mirêng bilih Ki Bayi sampun wontên ing dhusun Saruni. Ki Bayi sapandhèrèkipun mila sampun nyêlaki Wanamarta, nanging lêrêm ing dhusun Pagutan, ing griyanipun Ki Nuripin. Badhe lumêbêt ing Wanamarta kanthi sêsidhêman. Wêkdal rêpêt-rêpêt Ki Bayi sakalihan kundur, kapêrgok Kulawirya ingkang
gumantos tuwi kasugênganipun Ki Bayi Panurta tuwin Ni Malarsih. Sasampunipun sawatawis dintên, Ni Cênthini lan Ki Monthèl pamit wangsul dhatêng Wanataka, kaêtêrakên Ki Nuripin lan Ki Jayuda. Bêktanipun kathah jalaran para sadhèrèk lan mitranipun sami nyumbang barang mawarni-warni. ... 261-288
VIII. Sèh Amongraga dhawuh dhatêng Jayèngrêsmi Jayèngraga supados yasa padhepokan ing Wanatawang lan Wanasonya. Sèh Amongraga lajêng lêlana ing
sasênêngipun. Pandhita ing Bangkaulu Ki Dhatuk Ragarunting badhe nyobi kasêktènipun Sèh Amongraga, dhatêng ing Kutha Waja kadhèrèkakên muridipun wolungdasa, wasana botên sagêd mapaki Sèh Amongraga lan kawirangan. Sèh Amongraga midêr-midêr ing pulo Jawi dumugi ing Guwa Langse, kapanggih Ki Darmèngbudi, nyuwun puruita, kawêjang, wasana sakala mlêsat dumugi Palembang adamêl sirêp pagêblug ing ngrika. Sèh Amongraga sakalihan kapanggih Ki Ragarêsmi nyuwun puruita, kawêjang dening Nikèn Tambangraras lan dados muridipun, lajêng ndhèrèk dhatêng Wanataka. Ing Wanataka Jayèngrêsmi tuwin Jayèngraga, karawuhan Sèh Amongraga sakalihan lan kadhawuhan mantuk dhatêng Wanamarta, jalaran Ki Bayi Panurta
Jayèngraga dalah para semahipun. Sèh Mangunarsa dhawuh supados Jayèngrêsmi lan Jayèngraga yasa padunungan ing sakiwa têngênipun Jurang Jangkung, i.p. ing Wanatawang lan Wanasonya, dumadakan Sèh Amongraga sakalihan rawuh. Jayèngrêsmi lan Jayèngraga badhe ndhèrèk botên dipun parêngakên. Sèh Amongraga sakalihan lajêng lêlana ngidêri tanah Jawi, wêkasan nyipta Kutha Waja utawi Pulo Wêsi ing Watingkup, muaranipun bumi Bantên. Pulo wau kados rakiting praja, rêrêngganipun sarwa gumêbyar, kathah
mas picis rajabrana, sutra, sêmbagi sarta barang-barang endah lan anèh-anèh. Tiyang-tiyang saking Acèh, Banjar, Riyo, Lampung, Kangeyan lss. ingkang dhatêng ing ngriku kenging mêndhêt sasênêngipun. Kabar waradin lan kapirêng dening Ki Dhatuk Ragarunting ing Bangkaulu, lajêng numpak prau dhatêng Pulo Wêsi kadhèrèkakên muridipun tiyang wolungdasa. Niyatipun badhe nyobi kasêktènipun Sèh Amongraga, wasana kawêlèh-wêlèh.
praunipun Ki Dhatuk kabuncang ing angin, ngantos sadaya barang-barang ical, Ki Dhatuk kawirangan. ... kaca 288-316
2. Nikèn Tambangraras sampun kêmpal Sèh Amongraga malih, lajêng ndhèrèk lêlana midêr-midêr dumugi ing Guwa Langse pasisir kidul, kadhatêngan tiyang nama Ki Darmèngbudi. Ki Darmèngbudi kadhawuhan nggêbyur sagantên, rumaosipun ngadhêp Sèh Amongraga winêjang saliring ngèlmu kajatèn, nuntên mlêsat dhawah ing mêsjid Palembang ingkang sawêg wontên pagêblug, wêkasan pagêblug dados lan sirêpipun. ... kaca 316-321
3. Ulama ahli lampah wasta Ki Ragarêsmi lêlana ngudi
panguwaosipun ingkang tanpa timbang dumugi ngèlmu kasampurnan. Sasampunipun kawêjang lan dados muridipun, lajêng ndhèrèk tindakipun Sèh Amongraga sakalihan dhatêng Wanataka. ... kaca 321-337
IX. Jayèngrêsmi tuwin Jayèngraga sasemahipun mantuk dhatêng Wanamarta
Ing Wanataka, anggènipun bêbadra Jayèngrêsmi lan Jayèngraga sampun wujud dhusun kalih, lèr lan kidul kinêmbar. Têtanêmanipun palakirna lan tiris sampun mancung, ngamalipun sampun kathah. Sanak sadhèrèkipun saking Wanamarta sampun kathah ingkang tuwi. Putra Wanamarta kêkalih wau sami kangên rama ibu ingkang miturut pawartos sami nandhang gêrah. Sèh Amongraga sakalihan rawuh kadhèrèkakên Ki RagarêmRagarêsmi. paring dhawuh supados Jayèngrêsmi lan Jayèngraga mantuk dhatêng Wanamarta, kaêtêrakên dening Sèh Mangunarsa
Wanamarta. Lampahipun dumugi sêndhang Balara kapanggih Basariman, pangulu ing Ngardipala, lajêng kairid sowan Ki Malangkarsa, kapanggih sami suka rêna manahipun. ... kaca 337-357
1. Warnanên kang andon nglangut | ing siyang dalu
Sultan Ing Ngalaga myarsa | saking aturing pra kêtib ||
4. Gusti wontên kaum rawuh | wastanipun Amongragi | tuhune sampun utama | rencange amung kakalih | ngèlmune purun amiyak | wawadinipun (n)Jêng Gusti ||
kidul | amblês tan ana kaèksi | pangrasane kang tumingal | kang binuwang mring pasisir | pangulu lan Wirajamba | amung Ki Amongragèki ||
8. Amongraga tan cinatur | sadaya wus bubar mulih | wadya ing Nayanaganda |
ananêdha ing Hyang Widhi | putraningsun dinulurana sakarsa ||
ngulonipun | rayi kalih ing dagan | Jayèngraga Jayèngrêsmi | Panurta ris ngandika lipurên padha ||
7. Ngadhêpi apa gaweya | têka pijêr padha nangis | kang jamak padha nglipura | mring nakingsun kang prihatin | ngandika mring Malarsih | lah gugahên putraningsun | sigra dènnira
(ng)gugah | ing putra kang anggung kingkin | lah mênênga wong ayu wus bêgjanira ||
8. Ramanira iku prapta | miwah kadangira nini | ingkang ngadhêp marang sira | wiwit enjing kongsi lingsir | nora sira panggihi | iku durakèng Hyang Agung |
sudarmèki | ingarih-arih kang rama | para paman para bibi | utawa ingkang rayi | kabèh padha anglilipur | maring sang
10. Kang ibu tansah karuna | tan kandhêg amituturi | tilas kagarwa ngulama | apan sira wong abêcik | iya putrane èstri | mung sira dhasar pambayun | ngandika Ki Panurta | lah uwis elinga nini | wus pasthine dadiya randha nonoman ||
11. Utamane wong ngagêsang | yèn tinilar marang
owah maksih rêspati | cacade mung sawiji | têka maksih gandrung-gandrung | dadya wulanjar sêkar | ayune tanna tumandhing | amung sira sang dyah ayu Tambangraras ||
dene tan apti krami | Ni Tambangraras puniku | langkung akipa-kipa | tinantun krami tan apti | wus pasthine wak-ingsun dadi wulanjar ||
15. Mangkana Bayi Panurta | garwanira Ni Malarsih | kinèn maripih ing putra | siyang dalu mituturi | nanging mêksa tan
maksih katon Amongraga | trisnane marang ing mami | guru angiras krami | kang madhangkên tingalipun | pintên banggi ing benjang | yèn wontên ingkang ngudi |Kurang satu suku kata: yèn wontên ingkang angudi. yèn ing mangke tyasipun tan apti krama ||
17. Milane tan purun krama | kawula miyarsa warti | misuwur sampun pralaya | nanging tyas-ulun pribadi | taksih dèrèng ngêmasi | putra-ndika kang anglangut | wus bêgjane wakingwang | yèn wus karsaning Hyang Widdhi | pintên banggi
Pasagi | bagus diwasa nênggih | wastane ingkang asêpuh | Menak Kudasrênggara | wontên dene ingkang rayi | kang awasta Ki Sawojajar punika ||
19. Kang rama sampun aseda | pêjah kalane ajurit | duk ambêdhah Sokaraja | dadya cucuking ngajurit | ing mangke
lagya sêdhih kingkin | de rayi Ki Sawojajar | punika dèrèng akrami | tansah tinari krami | nanging kang
ingsun turut sirèki | yèn krama sasamènipun | matur Ki Sawojajar | kawula tan arsa krami | benjang-benjang kawula yèn arsa krama ||
24. Ngandika Kudasrênggara | agawe wirang sirèki | iya marang awak-ingsun | katon yèn nistha wak-mami | sira wus gêdhe yayi | katon
aririh | inggih ing atur-kawula | yèn sampeyan paksa krami | kawula nyuwun pamit | arsa andon angêlangut | kumêmbêng ingkang raka |
prapta sadarum | Ki Budiman kang tuwa | Ki Sêmbagi ingkang rayi |
33. Ki Budiman aris ngucap | (m)bok sakoluripun ugi | mangsa kenginga pinêksa | yèn dèrèng pasthi asulit | pintên banggi ing benjing | yèn wontêna jodhonipun | inggih ing benjang-benjang | lamun wontên ingkang sudi | mangsa inggih botên lalawan-
Wanamartèki | awèh warta marang ingsun | yèn Ki Sèh Amongraga | rabine dadi randha di | kang puputra Kiyai Bayi Panurta ||
35. Awasta Ni Tambangraras | ayune tan na tumandhing | pan dadi wulanjar sêkar | Ki Sèh Amongraga mangkin | ing warta wus ngêmasi | linabuh ing samodra gung | dosanipun amiyak | tatèdhèngira sang aji | Tambangraras tinilar angguladrawa ||
1. Apan kawula sampun udani | langkung prayoga warna sêmbada | tuhu pinunjul warnane | Ki Budiman amuwus | apan inggih ingsun-udani | duk timure kang warna | tuhu yèn pinunjul | kang anama Tambangraras | Wanamarta Panurta ingkang sisiwi | atmajèstri pangarsa ||
2. Inggih langkung panuju wak-mami | yèn nyata lêgan Nyi Tambangraras | santri
ris | adhuh yayi kaya ngapa sira | yèn pêthuk sun dhatêngane | nuli sun lamar iku | anakipun Ki Panurtèki | Ki Sawojajar ngucap | manawa wak-ingsun | katampana anglalamar | sakalangkung inggih prayogi ing galih | yèn tinampik mêmirang ||
4. Mupung durung sampun têmah isin | kula lamun tinampik wanita | wirang ingsun satêmêne | luhung kawula lampus | Ki Srênggara wacana aris | wus jamake wong lanang | andhodhoga pintu | yèn marêngi dhaupira | Ki Budiman wacana sun durung myarsi | wanita nampik sira ||
5. Iya apa ingkang dadi ciri | sira iku tinampik wanita | wong pêkik tan na cacade | dhasar bagus sirèku | ibadahe datan asêpi | limpat liring
pakathik punika | botên nêdya babesanan ingsun iki | mring Ki Bayi Panurta ||
7. Ingsun ngaturi uwos sakêdhik | mung sakoyan pratandha kewala | iya dadiya têngêre | lan kêbo sèkêt iku | kawandasa ingkang kêbiri | sapi salawe kakang | bèbèk ayam iku | tan kaetung kathahipun | kang awarni êmas amung kalih kati | kalawan sèwu reyal ||
8. Gya umangkat Budiman Sêmbagi | dhatêng wismane
kapapag | wong andhangir jagung | Budiman aris atanya | samya andhèr rewange samya alinggih | anèng têpining têgal ||
9. Pundi margane inggih kiyai | ingkang dhatêng dhukuh Wanamarta | sung salam ingkang tinakèn | pundi wismanirèku | inggih [ing...]
[...gih] jêngandika kiyai | Ki Budiman angucap |
pundi margane kang warata |Kurang satu suku kata: pundi margane ingkang warata. umatur ingkang tinakèn | sintên ingkang jinujug | inggih dhatêng Wanamartèki | Ki Sêmbagi angucap | ingkang kula jujug | Kiyai Bayi Panurta | nabda aris ingkang sami adhadhangir | mangsa dèn-panggihana ||
11. Ki Panurta ing mangke puniki | lagya katamuwan wong anglamar | nanging tinampikan kabèh | mila tinampik iku | Ki Panurta lagya prihatin | ingkang dadya sungkawa | nênggih mantunipun | kang aran Sèh
ngandhar-andhar | kaya wong (n)dongèng basane | darma ingong ingutus | wirang isin ingsun-
kaya ngapa saur-ingwang | yèn tinakèn marang kang kongkon ing mami | kaya pa sauringwang ||
16. Tan adangu santri Luci prapti | andheprok nèng ing têpining lawang | kagèt dènnira atakèn | ing pundi wismanipun |
uninga | yèn wontên tatamu | sapraptanira ing ngarsa | matur alon punika wontên têtami | saking ing Panataran ||
18. Arsa marêk sampeyan Kiyai | kathahipun amung tiyang sapta | Bayi Panurta sru kagèt | kumênyut driyanipun | Ki Panurta lingira aris | lah padha undangana | dèn aglis lumêbu | Ki santri Luci gya mêdal | praptèng jawi Ki Luci
wasta andika | Ki Budiman alon ature aririh | kawula Panataran ||
20. Inggih lampah kawula puniki | ingutus marang adhi Srênggara | inggih yèn parêng rêmbage | ngaturkên arinipun | ing sampeyan arsa makathik | kang aran Sawojajar | ingkang asusunu | Ki Pasagi arannira | ing mangke Ki Pasagi sampun alalis | puputra Sawojajar ||
Kudasrênggara. kagèt | yèn kakangira rawuh | gupuh-gupuh Srênggara angling | lênggah ing ngriki kakang | lèrènna rawuhmu | ing
tatanya | kadospundi ing lampahe | angsal lan botênipun | (n)dika pajar ingkang sayêkti | Ki
wus muliha | aja sira suwe-suwe anèng ngriki | apa ta gawenira ||
28. Mung punika atur-kula yayi | atur-kula mring Bayi Panurta |
sebate | kula rumiyin matur | ing sampeyan yèn dipun-tampik | wêkasan kawirangan | luhung ingsun lampus | Ki Mesasrênggara§ Ugi asma:
ngandika aris | ing kene alinggiha | dèn-parêk ing ngriku | Gunarsa mila sun-undang | ingsun duta maranga ing Wanagiri |
matur | milanipun kawula prapti | dhumatêng ing sampeyan | kawula ingutus | dhatêng Ki Kudasrênggara | kula kinèn ngaturi dhatêng
kapanggih lênggah | anèng wisma sakarongron | praptane Ranggajanur | lawan Gagakrimang kang prapti | nulya ngaturan lênggah | Kyai Ranggajanur | sawusira tata lênggah | nulya mundhut dhadharan marang kang rayi | nulya sami dhadharan ||
bikane | gampang wong goprak-gapruk | mêngko takon warta rumiyin | Ranggajanur tatanya | ing prakawisipun | punapa ta dosa pêjah | Ki Panurta yèn wus pasthi dosa pati | kantênane ing lampah ||
40. Kudasrênggara wêkasan angling | iya apa ora gêlêm sira | dene akèh babasane | yèn mêngkono sirèku | ingsun dhewe lumaku yayi | ora idhêp sun pêjah | sun dhewe lumaku | nora kudu anyênyambat | lara wirang ingsun dhewe kang nglakoni | yèn sira tan lumampah ||
41. Ranggajanur sumaur aririh | inggih kakang kawula lumampah |
sungging adi luwih | kala alam Brawijaya | punika dadya pênnyungging | Puspita angling aris | (n)dika ingaturan gupuh | dhatêng
Dewangga | rampung anulya lumaris | wus lumêbêt ing kori | kang linggih padha tumurun |
ingkang sinungan sabda rum | Cili Kudasrênggara | dene arinira kalih | enjang parannya padha sira ingundang ||
5. Ingsun batang karsanira | baya ta arsa mêjahi | marang Ki Bayi Panurta | ingsun wong tuwanirèki | yoga amituturi | tuwa duwèke
ing warnane anakingsun | Ki Jaka Sawojajar | maksih ujaring pawarti | karsaningsun ing mangke akarya gambar ||
9. Dene ingkang ngatêrêna | iya arinira kalih | Ranggajanur Gagakrimang | alampah andhustha sandi | anukma-a ing ratri | gambar iki dipun-katur | marang
benjing | Tambangraras yèn wus uninga ing gambar ||
10. Toggên karsanira pisan | yèn arsa tawa anampik | jatmikane Tambangraras | lah priksanên dipun aglis | lakuwa maling sakti | anakingsun Ranggajanur | lamun si Gagakrimang | Ki Srênggara amanthuki§ Prayoginipun / anganthuki /. | pawong sanak sadaya (n)jurungi karsa ||
13. Liringe gambar rinêngga | kasmaran ingkang ningali | anulya sungging Dewangga | amundhut kalam lan mangsi | saksana dipun-tulis | wontên dene ungêlipun | atur ujaring gambar | kawula sêdya angabdi | Sawojajar jajaka ing Panataran ||
saurnya ris | inggih ta pintên banggi | siyang dalune kasuwun | sawab barkat wong tuwa | yèn taksih rinêksèng Widdhi | sapa sintên papan ingkang angrusaka ||
17. Ranggajanur Gagakrimang | wuwuse anuwun pamit |
dhumatênga lara pati | inggih anut karsa andika kewala ||
20. Ki Ranggajanur angucap | sun angrungu ngarga Wilis | yayi ana wong atapa | misuwur wus dibya luwih | iku sun sêdya dhingin | sun aminta aminipun | sanajan nrang babaya | antuka idining tapi | amrih sawab
Kakasih Gêdhongwacana | sabate rare kakalih | Ki Sabar lan Ki Darana | punika kang angladèni | Gêdhongwacana nênggih | wus
kalangkung ajrihipun | duk samana micarèng ati | dene luwih waspada | tingale sang wiku | saosiking parimana | kinawruhan tuhu pandhita linuwih | mupakat karsaning Hyang ||
4. Gêdhongwacana angandika aris ||Lebih satu suku kata: Gêdhongwacana ngandika aris. sira kaki munggah ing aldaka |
marang sira ingsun iki | sêdyanira kang harja ||
5. Sêdyanira ingkang nora bêcik | ingsun ora ngamini mring sira | atobata sadurunge | kaya sira ingutus | Ki Srênggara kinèn matèni | marang Bayi Panurta | iku dudu laku | ana-dene Ki Dewangga | anggawani gambar
wêkasingsun | marang sira dèn-ngati-ati | coba rêncananing Hyang | èstri ingkang ayu | polahira kawruhana | yèn sisipa
Gagakrimang | atur sêmbah kawula anuwun pamit | lèngsèr saking ngajêngan ||
8. Aris tumurun saking arga writ | sampun anjog saking wana sraya | tumurun ing jurang rèjèng | ingkang saya anglangut | anut iring-iringing wukir | wayahira wus Ngasar | mêndhungnya tumiyung | guruh ing cala kumêlap | aliwêran ing tawang kang lidhah thathit | maring kang wau mara ||
padha anglumpuk | nganglanga (n)jabaning karang | Ki Luwaran mangkat gya ngondhang-ondhangi | sarupaning sêntana ||
13. Wus bakda Ngisa wayahing bêngi | Kulawirya lawan Wiradhustha | ingkang dados pangajênge | kang anom-anom kumpul | gagamane sampun rinakit | wontên wong
akathah ingkang anunggil kapti | mila sayut ing karya ||
16. Ki Mukit lawan Ki Talabbodin | Ki Sukilan Kaki Pranaita | wong papat padha rêmbuge | padha gunêm amuwus | padha konên olang pisahit(?) | maling iki (ng)ko kêna | Ki Mukit sumaur | padha
kasasar | wong papat samya lamure | dadya pakaning lêmut | dadi gawe nora lèh maling | tuwas sikile babak | kêrêpe
padha sadhiya tandange | kaya wong jaga kewuh | bêngi-bêngi ngagèt-agèti | apa wartaning (n)jaba | Ki Suwarja matur | wontên pajaring kawula |
puniki | kadar rèhing ngagêsang | yèn kang among tuwuh | maksih rumêksèng kawula | sapa ngrusak yèn wus karsaning Hyang Widdhi | mangsa sun-gumingsira ||
21. Wis padha muliha sira yayi | têka padha enak aturuwa | êmboh sira gatèkake | ana dene wong iku | sêdya aniaya ing mami | mangsa kêna cinêgah | yèn wus takdiringsun | patine kinaniaya | nora bakal ngulati pati punapi | sahid pêjah utama ||
22. Padha tinundhung kang para ari | sabubare mulih sowang-sowang | wus madya ratri wayahe | sirêp wong wayahipun | kênèng bawaning maling sêkti | sirêp wong Wanamarta | camera§ Prayoginipun / cambêra /, saking: cambra = sêgawon. tan (n)jujug | jalu èstri eca nendra | têkèng sato kewan turune lir mati | kêna donga wisaya ||
punika ingkang sumêndhi | wuragil Kulawirya ||
26. Wiradhustha susumbar ngajrihi | maling iki yèn kapangguhana | sun-ujane padha ijèn | Ki Panamar sumaur |
enggal | anulya sarêng lêbune | ing palataran rawuh | samya munggèng ing sor kêmuning | sirêp wong kang sadesa | tan
ana kang sêgu | Gagakrimang ing lingira | lah ta kakang andika kari ing ngriki | kawula kang mariksa ||
turu | rare wadon pan agêlar | pasarayan dinulu pating parêlik | yayah-rena akathah ||
32. Kyai Panurta sare ing kanthil | akaliyan lawan ingkang
anuwun sihing gusti kang pindha Ratih | anuwun pangaksama ||
36. Ni Tambangraras nggraitèng ati | iki ta maling ragane baya | anèng
ing ngêndi omahira maling | lawan sapa rannira ki dhustha | sumaur ingkang tinakèn | ya ingsun Ranggajanur | Panataran ingkang
iki pradondi ing karsa | Ki Ranggajanur wuwuse | lah (n)dawêg nimas ayu | ingsun êmban sang pindha Ratih | Gagakrimang
Wuwusira sang dyah sêmu tangis | maling sira yèn amriha dunya | sira usungana kabèh | yèn sira amrih lampus | aja suwe dipun-lêstari | sira dadiya
amba | adalat§ Prayoginipun / agalap /. lawan gangsule | nuwun apuntên kawula | dhumatêng paduka |Kurang satu suku kata: dhumatêng
8. Sang dyah awacana aris | aja dadi manahira | ingsun arsa atatakon | sapa ingkang angutusa | marang ing
brangtanya | aris wijiling sabda | yèn awèt mangkene ingsun | angur ingsun malono-a ||§ Prayoginipun / alena-a /.
30. Arsa anglampus sang Ratih | sêdya tilar kawibawan | tan atolèh ing donyane | yayah ibu wong sakadang | tan katolèh sadaya | kang kacipta mung Hyang Agung | abranti
punika tinambal-tambal | limar katangi tambale | sarta ngangge sêbe pita | sira Ni Tambangraras | saklangkung kawêlas-yun |Kurang satu suku kata: sakalangkung kawêlas-yun. dènnira arsa lêlana ||
32. Nulya akarya rêrêpi | sêrat pamit ibu rama | lininting sinèlèhake | munggèng karang ulunira | sinandhingkên ing sinjang | tinumpangkên gulingipun |
milanipun tilar wisma | taki-taki lampahingong | supayane katabêtan | wuwulange kang swarga | niskara rasaning ngèlmu | lan
7. Sawijilira ing desa tani | anuju rêke ing mangsa kapat | tanggaling wulan Kartine |
Antya nalikanira nèng margi | panjrahing puspita pinggir marga | trikancu abra sêkare | tanjung cêpaka wungu | mungging kering sêkar têngguli | bakung tatara warsa | anjrah sêkaripun | angrok lawan mandhalika | sungsung
rame asèng-sèng | kapodhang munya cilung | mencok ing pang ataru rêsmi | cocak amangsa wohan | polahe kayungyun | padha talisik ing êpang | sajalwèstri sajakira ngasih-asih | lir wong akrama anyar ||
17. Umyung gumuruh kang pêksi (ng)gêndhing | kapodhang kadya anabuh kêndhang | kang canggèrèt lir kakangsèn | kukila
karsanipun | sampun [sam...]
[...pun] ambabar musêla | dipun-rakit ing sela dènnya ngastuti | sampun angangkat salat ||
22. Anjênêng mangke andum pangêsthi | madhêp ing lyan ingkang sinukartan | tan mèngèng ing lyan ciptane | apti anunggal kayun | wus ambênêr pangadêgnèki | madhêp marang ing
tatakraminipun | kalbune madhêp ing darma | wus rumangsa yèn kinèn nêmbah amuji | pujinira wangsulan ||
23. Angikêt niyat Ni SelabrangtiSelabranti. | kasdu takrul takyin wus kawangwang | ing jro lêkase sêmbahe | parêng lan takbiripun | aksarastha kang dèn-parêngi | cipta madhêp ing nawa | yèn Allah Kang Agung | ikram marang kang sinêmbah | sampun mikrat sêmbahe ingkang kalingling | anging kang sêdya murba ||
24. Mujanat rêke ingucap iki | sakèhing puji kawilang-wilang | iku minangka ature | lesaning dasih iku |
lan surya | ing pralambinipun | apandulon lawan arka | ing ulême sodama andadi rawi |
Pangeran Kang Agung | kang akarya bumi lan langit | sunat amaca wajah | Patekah kang pêrlu | amiwiti nêbut nama | ingkang murah ing donya asih ing§ Prayoginipun / mring /. mukmin | ing têmbe ing ngakerat ||
27. Alkhamdulilah sampun kaèsthi | sakèhing puji katur ing Allah | Pangeraning alam kabèh | kang murah ing donyèku | ingkang asih sakèhing mukmin | têmbene ing ngakerat | iya iku ratu |
miyarsa | dasih punika ature | asujud tan na santun | anrahakên anggaotèki | ingkang pitung prakara | dèn-sorakên
pindho sujud punika | kadi kang rumuhun | anjênêng mati rêkangat | sampun jangkêp rêkangat kang kaping kalih | mangkya
asujud sarwi§ Prayoginipun / sahwi /. | kocap ing dalêm surat | dèn-wruh jatinipun |
ranti | iku sêmbah kang madya ||
37. Kang sawênèh sêmbah tan wrin wèsthi | akèh mijil ing lesan kewala | tan wruh ing ngambêng-ambênge | lesane
kaciptèng ati | katon gawang-gawangan | ing jro bêktinipun | kaya ge-age wusana | karsanipun angayun-ayun
dèn-mumule awake | lumêbêt ing wana gung | tan atêbih Nikèn Cênthini | minangka rewangira | tansah atut pungkur | anganyuta pêgat trisna |
mawurahan mangsa wowohan | wut lutung ing pang arame | akathah alahipun§ Prayoginipun / ulahipun /. | kang sawênèh anèng pa§ Prayoginipun / pang /. linggih | amangsiti rowangnya | yèn ana wong rawuh |
mardika-a | dene mèlu lara marang ingsun bibi | poma matur ring rama ||
45. Panjalukingsun mring sira bibi | lamun ana babo halatingwang | ingsun jaluk apurane | mangka malih sirèku | lamun ana alpanirèki | ingsun suka ing sira | ewuhing tumuwuh |
karuna | dene tan kèdhêp ature | punapa pênêdipun | yèn mantuka kawula gusti | pan sêdya angawula | paran marmanipun | nyaine dupèh punapa | gusti asih amamarahi ing ngèlmi | tur sinung pamardikan ||
47. Nadyan lêbura dèn-kadi siti | mangsa tilara dhatêng andika | tan arsa pisaha mangke | tinuting satya tuhu | kang amuruk rêke ing ngèlmi | ing aksara wus wikan | pamulang sang ayu | kang
aptining driya amrih lêksana | dèn lampusakên ragane | midêr ing alas agung | yèn alinggih tansah adhikir | asru branti maring Hyang | adoh parannipun |
anèng jroning guwa | wontên kawuwusa malih | dhukuh anyar tulyasri | mung kakalih kang dhudhukuh | awasta Mangunarsa | santrine amung satunggil | wastanipun Ki Santri Monthèl punika ||
2. Tansah apitakèn salat | Santri Monthèl siyang ratri | masalah rukuning salat | ing guru Mangunarsèki | amba tuwan nuwun sih | kêdah tuwan kula-suwun | kawula dèrèng wikan | ing agama kang sayêkti | Mangunarsa
mung limang prakawis | iya iku Ki Monthèl pamyarsaningwang ||
5. Kang kariyin takbir ikram | nênggih ingkang kaping kalih | iya amaca Patekah | kaping tiga tahyat nuli | ping pat salawat nênggih | kaping lima salamipun | sarta pangadêgira |
gagajihing talingan | lan pucuk jêmpoling driji | iya anèng poking tatalinganira ||
8. Lan (n)jèjèrkên jarijinya | iku sampun sangêt
sasanga kathahirèki | wajah iku kang dhingin pangrunguningwang ||
10. Lawan aminne Patekah | sarta lan donganirèki | ayat ingkang kaping
11. Salam akhir kaping sanga | Ki Santri Monthèl turnèki | lah kadipundi punika | (m)bok kalalèn salah siji | Mangunarsa lingnèki | ingkang sunat bedanipun | drajade beda-beda | ana kirang apa lêwih | drajade punika samining
ingkang dhingin | yèn tilar salah siji | saking sunat aslihipunaslinipun. | atilar tan na ngangkat | ing tatkalanira takbir | -ikramira miwah myang ing rukunnira ||
14. Saèstune tan katingal | owah ing urutirèki | Santri Monthèl lon turira | anêdha ulun kiyai | ing sawab barkat ugi | ulun ing parlu puniku | ingkang kalalèn punika |Lebih satu suku kata: kang kalalèn punika. yèn rinasuk kadospundi | ngandika lon yèku tan pakolèh pisan ||
15. Yèn saking kalalènira | ing dalêm parlune nênggih | ing rusake ta punika | ana pakolèhe ugi | tan ilang-ilang yêkti |
lan Ki Santri | yata ganti ingkang kocap | Cênthini winuwus malih | ingkang anggung mlasasih | ragane tansah dèn-
kagyat tumingal | amulat dhukuh tulya sri | panggonane pinggir jurang | kinubêng tanduran asri | palipir kacang wilis | awor lawan kapas taun | têbu wulung ajajar | terong kakara
ing solahipun | yèn wontên dhukuh anyar | nèng pinggir jurang tulya sri | wastanipun padhêkahan Wanataka ||
24. Awasta Ki Mangunarsa | punika ingkang palinggih | santrine amung satunggal | masjide cilik arêsik | lepa sela cêndhani | kèdêran ing toya agung | tanduran warna-warna | woh-wohan kang adi-adi | sakamantyan rêmêne manah-kawula ||
25. Ki Mangunarsa punika | kapanggih ngaji nèng masjid | kitab swarane arênyah | mèmpêr Ki Sèh Amongragi | dinulu saking wuri | miwah tindak-tandukipun | mèmpêr raka-
kikinthil tansah nèng wuri | sêmune kadya wus pasrah | babandan marang Hyang Widdhi | tansah agung prihatin | pan sêmune wong aluhung | datan
lagya ngaji anèng masjid | wikan yèn ana dhatêngan | Santri Monthèl andharidhit | istipar wanti-wanti | tumingal rubiyah ayu | mangu Ni Selasmara |
tatanya ris | baya kadhatêngan wirya | kang kampir ing dhukuh-mami | Rubiyah saurnya ris | inggih wong awon
maring andika kiyai | ana pangucap mangkana | Iman lan Islam kiyai | kaya pa bedanèki | yèn tunggila ta puniku | paran ingaran tunggal | kang Iman lawan Islami | bedanipun lan tunggale ucapêna ||
kadipundi | ingkang aran iya Iman lawan Islam ||
45. Pira kèhe rukunira | lan têgêse rukun êndi | Santri Monthèl aris ngucap | inggih ing pamyarsa-mami | têgêse
prakawis | yèn kuwata minggah kaji marang Mêkah ||
48. Nanging ta pamyarsaningwang | Ni Rubiyah Selabranti | salah siji yèn tininggal | dadi dhêndhaning Hyang Widdhi | papa ingkang pinanggih | yèn kalampahan iku |Kurang satu suku kata: yèn kalampahan puniku. pan ginanjar dening
50. Mujêmale kaya ngapa | ingkang aran sadat kalih | dene kang aran mujêmal | musapale
amêngku yayi | ingkang aran sahadat kalih sarkara ||
1. Ni Cênthini pinardi wangsit |§ Kirang sawanda, prayoginipun / pinardi ing /. (m)bok Rubiyah manira atanya | dusing wong wadon kathahe | kang pinarlokkên iku | pira kèhe dusing wong èstri | ing karan pakênira | puniku dèn-ketung | akèh wong kang pêksa bisa | ting janunup yèn
sing karyane nora lêstari | lir satata sambawa | polahe wong iku | kaya martabating nata | lir maesa sarupa yèn wong liniling | tan liwat saking kewan ||
3. Ni Cênthini rêngu anauri | kae Santri manira miyarsa | duse wong wadon kathahe | kang pinarlokkên iku | pan lêlima rêke wong èstri | kakalihing wong lanang | puniku kang pêrlu | kayapa ing pakênira | Kaki Monthèl
kaping patipun | ping limane rêke yèn mati | mayit iku dinusan | puniku kang pêrlu | kakalih iya wong lanang | iya
linampahan | yèn tinilar pêrlu iku andosani | puniku tur siniksa ||
6. Ingkang sunat ta kadi punapi | (m)bok Rubiyah manira tatanya | punika paran têgêse | Ni Cênthini amuwus | ingkang sunat rêke puniki | sawab yèn linampahan | pakarti puniku | ginanjar dening Pangeran | yèn tininggal iku pan ora (n)dosani | iku têgêse sunat ||
7. Ingkang karam lan makêruhnèki | punapa rêke ing karsanira |
iku andosani | puniku tur siniksa ||
8. Ingkang makruh ta kadi-punapi | Ni Rubiyah karsa pakênira | kaya ngapa ta têgêse | Ni Cênthini
amuwus | ingkang mubah rêke puniki | nora amawi fala | jaij arannipun | yèn tinilar pan mangkana | nora sawab lawan nora andosani | iku
Monthèl lingira | ingkang junub iku | yêktinè abeda-beda | junub iku adoh ing lilima iki | jinabad asusucya ||
11. Ingkang pundi pandohepan dohe (dan di tempat lain). puniki | kang junub iku limang prakara | Ki Monthèl alon ature |
kadas akbar | ingkang toya wulu | ingaran kadas asêhar | kang asêhar puniku nora nyukupi | marang kadas akêbar ||
14. Kang asêhar nora anyukupi | marang wong adus rêke jinabad | dèn-sêrtakakên niyate |
15. Kaya ngapa ika Kyai Santri | ing jinabad kang parlu dinusan | punika pira kathahe | Santri Monthèl sumaur | Ni Rubiyah manira manggih | ingkang parlu dinusan | ing masalah iku | anane tigang prakara | Ni Cênthini
yèn angimpi wong iku | anêkakkên supênanèki | iku parlu dinusan | kaping tiganipun | acampuh asmaragama | lamun têkèng kasapah
niyat paran jatine | mapan akèh kalurung | kadi pêcuk kang saba rawi | dènnya adus jinabad | polahe wong iku | anduwèni
sêdyanipun. dadya mijil rêke ing jawi | ingaran juru-basa | kang niyat puniku | tansah ingalapatollah | niyat iku dudu basa swara nênggih | iku jatining niyat ||
19. Kaya ngapa ing karsanirèki | ing jinabad rêke pinasthika | punika paran têgêse | lan manira angrungu | ing istikna sinarawèdi | iku kadi punapa | ing karsanirèki | punika lah ucapêna | Santri Monthèl aris sira anauri | manira amiyarsa ||
20. Amèt wulu yèn sampun barêsih | wong iku dènnya adus jinabad | asêdya sêmbahyang mangke | iku ingsun angrungu | ing istikna sinarawèdi | ing sêmbahyang kiparat | bolu wastanipun | rumangsa lamun wiwirang | Ni Cênthini wuwusira
wawasuh lair batin | iku marga sampurna ||
22. Najis punapa wastanirèki | ing wong lanang yèn adus jinabad | apa rupane najise | pan sukci mani iku | ing wanita kalal lan kawin | anging parlu dinusan | kaya pa puniku | Kae
purwanipun | iku angsale lênggana | jinanjèkkên dening Hyang dusira iki | dadi parlu dinusan ||
24. Yèn tan nastitèkêna puniki | dèrèng antuk jênênging manungsa | kêbo sapi papadhane | wênèh ingsun angrungu | wong pawèstri nora nglampahi | wus dening uwong lanang | wuruke wong bingung | ika karyanên paèsan | kang ingaran Patimah putraning Nabi | parandene jinabad ||
25. Toya wulu akadi punapi | najis punapa kang winasuhan | êndi rupane najise | pan suci angganipun | wus dèn-
Monthèl alon dènnira nauri | manira amiyarsa ||
26. Lulmat najise kang dèn-wasuhi | iya iku kang saking lênggana | mari sumuk wêdanane | pan tunggal purwanipun | ing istinja lan toyastuti | mangkana ing jinabad | sing wruh ngèlmu iku |
29. Patekah iku kaping patnèki | kaping lima salawat puniku | maca donga kaping nême | nênggih pipitunipun | salam awal rêke punika |
Ing wong Islam ta kadi punapi | ing nalikane pati punika | êndi sartane imane | kadipundi puniku | ingkang nyawa utawa jisim | kadipundi puniku | Ki Santri amuwus | kalihe datan prabeda | ing ukume ta rêke Islam puniki | sarta badan sanyawa ||
31. Lamun mangkene puniku malih | nora beda wong kapir punika | ing nalikane patine | pan ingkang swarga iku | myang kang anèng jroning yomani | sarta badan sanyawa | anênggih puniku | ing pamiyarsa-kawula | Ni Cênthini tumungkul
ingkang Iman puniku | kaya ngapa ingucap dhingin | gumanti tokitira | makripate pungkur | ingkang Islam tan dèn-ucap | kaol kilèn makripat ingucap dhingin | gumanti tokitira ||
33. Iman Islam puniku nèng wuri | punika punapa karsa tuwan | kaol loro ing karanne | Mangunarsa amuwus | Anggungrimang kang dipun-tari | jawabên patakonan | dèn aris
kakalih | sampun nyatane tunggal | tokit arannipun | tinêngguhakên ing nala | ingaranan Iman aranne puniki | manira amiyarsa ||
35. Ingkang Islam winuwus ing wuri | sampunira rêke nandhang Iman | tan lênggana ing pakonne | asalat siyam iku | ing Ramêlan lan munggah kaji | ajakat saka wênang | anglampahi iku | punika ingaran Islam | Selabranta wuwusira amrih
ing pungkur | Anggungrimang ingkang nauri | manira amiyarsa | kaol wetan iku |
lampahing wong alul§ Prayoginipun / ahlul /. Iman | sarengat iku lampahe | lampah sarengat iku | rukun rêke puniki |Kurang dua suku kata: rukun Islam rêke puniki. marmane tau dèn-
sampun iku lampah aradin | lampahe sarengat wus rinêksa | sakathahing pakewuhe | tumindak lampahipun | prapta mangke ing
amuwus | pakewuhe nênggih puniki | yèn karsa ingurmatan | ngagungakên ngèlmu | lampahe amrih kuncara | riya kibir ngèlmune kinarya kasil | iku wisaning lampah ||
40. Inggih rêke lampahing wong luwih | tansah angenakakên sarira | tan dèn-mumule awake | punika kang kaetung | lamun sakir§ Prayoginipun / saking /. tirta satitis | dènnya norrakên raga | ing pralambinipun | wimbaning windu manila | tiningalan ing warih katon jro bumi | kakekate nèng wiyat ||
patakone dèn-wangsuli | manira miyarsa | nênggih wong kang alul§ Prayoginipun / ahlul /. tokit | wus karêm ing Sipatolah ||
6. Brastha luluh ing paningal iku yayi | ingaran sêrikan | tingale wong alul§ Prayoginipun / ahlul /. tokit | dening wong alul§ Prayoginipun / ahlul /. makripat ||
pinanggih | nabi karêm mring ing Dat ||Kurang satu suku kata: nabi karêm maring ing Dat.
9. Ingkang karêm ing Sipat iku ya wali | wong mukmin punika | karêm Apêngallolahi | brastha luluh tingalira ||
10. Lah puniku kadipundi karsanèki | ing wong ngarip nora | amangeran kadipundi | punapa suwunga pisan ||
11. Mila akèh wong kang kadalurung ugi | lali ing paugêran |Lebih satu suku kata: lali paugêran. elinge atapi-tapi | gumuyu Ki Mangunarsa ||
12. Sabda kawruh dèn-samya sawiji-wiji | sor ing tata krama | Rubiyah winêrdi wangsit | (m)bok Rubiyah kula tanya ||
13. Turunning wong luhung tan padha lan bêkti | wong bodho
18. Wontên malih masakèh ingkang ginupit | Bayajid wastanya | kalangkung tapanirèki | desane nênggih ing Bustam ||
26. Ingkang èstri awasta Ni Rancangkapti | kang jalu punika | awasta Ki Jayèngsari | samya lit tinilar kesah ||
27. Duk rusake Sotyaganda iku dhingin | tinuwi ing sanak | tan ana ingkang pinanggih | malah atêkèng antaka ||
wartanya | polahe ing nguni-uni | Ki Mangunarsa gya ngucap ||
30. (Ng)gih puniku Nyai ingkang sun-ulati | pan ta sanakingwang | ing
aglis | (n)jrit nangis alara-lara ||
39. Kagèt kabèh tatanggane padha tangi | mirsa§ Prayoginipun / myarsa /. kang karuna | tanggane sadaya
warnane ingkang sami angsung tangis | wênèh têbah jaja | wênèh aniba ing siti | saking trêsnane sadaya ||
42. Wontên malih tanggane êlêt satunggil | dhudha lawan randha | dhudha Salèh arannèki | myarsa kang tangis gumêrah ||
43. Karsa atutulung sarya nyangking kudhi | lan dhudha Prakosa | mêdal
Pamrihipun aja na ingkang udani | gya ingajak nendra | dhatêng ing raranggon malih | tan ana ingkang uninga ||
50. Nulya wontên wong liwat sakawan sami | anèng ing pagagan | Ki Santri gumêdêr§ Prayoginipun / gumêtêr /. ajrih | wong roro sarêng aniba ||
taksih linggih | nora wikan sanake kantaka | winartan dening rarene | aglis dènnya tumurun | sarencange padha tut-wuri | miwah Ni
ing pundi (ng)gèn angawula | gusti asih andina amituturi | angapura ing mindha ||
5. Selabranta mênêng datan angling | kaputungan manah tanpa karsa | dèn-rênggêp ing jro
sirna | luluh têka raragane | dadya atêmah lêngut | ing ngundhake
Hyang dèn-ketung | janjining Hyang tan owah gingsir | pan wus kocap ing Iman | angandêl ing untung | balik yèn asih ing
sakathahe wong sanake | lanang wadon wus rawuh | Anggungrimang kantu kapati | Monthèl karya kaluwat | lawan Ki Piturun | kalawan Ki Martaduta | Ki Saloka
sakèhe tumingal | lanang wadon sadaya pan sami prapti | myarsa kang wau prapta ||
Amongraga iku | banggi sêmu ing kawasa | waliyollah ingikêt dadi palupi | sasêmonnya kewala ||
18. Amongraga wuwusê mlasasih | Tambangraras sira woding nala | alawas sun-tilar mangke | Mangunarsa riningsun | sira ngakên mring ingsun yayi | miwah Ki Anggungrimang | tansah marang ingsun | ingsun
kata: datan salaya ing cipta. tulus dènnya suwita | prayogane iku dhaup | lan si Monthèl santriningwang ||
santri jroning dhukuh | naksèni ing dhaupira ||
6. Ki Monthèl lawan Cênthini | wali sabdane Mongraga | Anggungrimang
maca surat | ingkang putra lanang loro | ingkang kinèn ngulatana | nanging datan kapanggya | aran Jayasmara iku | kalawan Ki
ngimpi | ingkang putra katon prapta | kadi sabên ing polahe | tansah kaciptèng wardaya | tan lipur manahira | saya
titiyangira wus mangkat | ing nguni ika lampahe | pan tumut ing bot layaran | anakira wus prapta | ing Nungsa Jawa dèn-ruruh |
lakinirèki | lah enggal sira undanga | nora angrungu wartane | yèn sêdhih prihatin padha | lah dèn-pituturana | iya iku
wadon Turida | nanging atambuh praptane | gya cinandhak astanira | sarya ingaras-aras | têka ing ngêndi wong ayu | mèsêm Ni
seta | Ki Jayèngrêsmi tumungkul | mênêng wêkasan angucap ||
37. Amba umatur Kiyai | inggih manawi sêmbada | adhuh rama aturingong | jala manah kang katingal | dene kang basa aprang | amarangi bangun wiku | dene kampuh gadhung ika ||
Jayèngraga | ywa wuruk sudi karya | dèn-lulus padha lumaku | dipun-wruh paranning tingal ||
51. Dèn-kadulu kang akardi | dèn-wruh
Ingkang ingaranan Dalil | pan iku dadining jagad | iku uga pacihnane | kabisane Hyang Kang Mulya | aran madêlul ika | kang (n)dadèkkên jagad iku | jagad karan Dalil ngakal ||
53. Dening Dalil kang kakiki | sabdaning Hyang kang kasurat | ing daluwang mangsi mangke | de kang aran Dalil ngakal | aran madêlul ika | yèn amaido akupur | iku yayi dèn-waspada ||
54. Ya madêkul iku yayi | sabdaning Hyang datan ana | ing daluwang mangsi kabèh | lawan ora bangsa swara | kang aran bangsa swara | lawan basa Dalil iku | kawruh tan lawan paningal ||
55. Sabdaning Hyang kang sajati | ingkang nora basa swara | dèn-eling jroning kalbune | Jayèngraga tan angucap |
basa tataktrama | iku dèn-awasêna | basa tatakrama iku | minangka dhasaring gêsang ||
58. Alon dènnira lumaris | wong loro
lumaris | araryan sasoring soka | ingauban tiyang roro | Jayèngraga aris mojar | kakang pundi sinêdya | ing lampah pundi dinunung | sampun anggung wirandhungan ||
62. Jayasmara ngandika ris | ana wong sanak-manira | atatapa
jèjèr | ing tirahnya pacar tirta | Ki Jayasmara ngucap | baya wibawa kalangkung | de dhukuhe langkung pelag ||
67. Gya laju dènnya lumaris | araryan ing padhukuhan | wong roro lungguh ajèjèr | sarwi alèndhèyan saka | èsmuning wong kangèlan | kang ngamanca randha ayu | awasta Randha Tilarsa ||
68. Anyar tinilar ing laki | sira Ni Randha Tilarsa | langkung ing palimarmane | randha nom sugih kalintang |
uninga tamu kinaot | gya wangsul gumuyu latah | sarwi agita-gita | yèn wontên têtamu rawuh | kakalih ayu
sarwi nyangking pawohan | manggihi kang lagya rawuh | Jayèngrêsmi lan arinya ||
72. Randha Tilarsa nabda ris |
Randha mandêng ing liring | èsmu kagiwang ing nala | wong iki abagus karo | angling alon Ni Tilarsa | anak kang wontên wuntat | sintên wastane
anguwuh rare nèng (n)jaba | iki ana dhatêngan | sira susuguha gupuh | saduwèke wong ngarandha ||
76. Anakira pan kakalih | èstri dèn undang mring ngarsa | (m)bok rara mreneya age | ingsun iki katamuwan | kabèh sun aku anak | kabèhe wus padha adus | sungana borèh lan lisah ||
77. Yata Ni wadon Warsiki | lan kang raka Ni Sumarsa | alêsu merang ing tyase | de kinèn
Jayèngraga | punika arinira (ng)gèr | lintang dening jugulira | iya aran wong desa | nanging kèh kang nglamar iku | sawiji tan na tinampan ||
82. Sapa baya kang dèn-anti | dhasar wus padha diwasa | tan wrin
amuwus | lah padha dhadharana | anakingsun karo sami | lah dharane yèku suguhe wong randha ||
2. Ni Warsiki Ni Sumarsa | wong
anawang sasi | sarwi ngrêmbug pupure alêlamatan ||
3. Ki Jayasmara punika | tansah amandêng ing liring | tansah amaca Takipar§
Jayèngrêsmi | sampun lama (ng)gèn-kawula anglalana ||
7. Ngulati sanak-kawula | warnane ayu linuwih | ical saking pagulingan | lungane kala ing wêngi | kang bibi tan udani | wong sawiji rowangipun | sampun kawula parah | kèh nagari tan pinanggih |
wajibing Allah ugi | lan Rasullolah puniku | wajibing mukmin ika | kalawan mokale singgih | ing Pangeran lan wênange iku pisan ||
13. Pangucape ramanira | wajibing Hyang Sukma luwih | langgêng anane tan owah |
datanpa tutur | dadya idhêpe salah | Jayèngraga nambung aris | inggih kakang kathah rêke wong mangkana ||
16. Dèn-ran jimmi pangawikan | karana kathah kang sisip | kawruhe ataha-taha | pan ora kalawan Dalil | puniku luput ugi | ing panyipta-ciptanipun | wong mindha amrih siswa | ing jaman mangke tan dadi | pan ginuyu rêke kang para ngulama ||
ugi | tan wikan amusthi polah | Ni Randha amuwus aris | galap gampil nak-mami | yèn wontêna lêpatipun | dahat kapiutangan | marang anakingsun kalih | Jayasmara sinung bantal kinèn nendra ||
24. Yata Ni Warsiki ika | dangu datan antuk guling | ingkang kacipta ing nala | amung ta Ki Jayèngragi | katon sasolahnèki | datan kêna sinalamur | tansah wayang-wuyungan | sira Ni Rara Warsiki | yèn tan panggih bayèngsun angur matiya ||
suku kata: yata Ki Jayèngraga. nurut mring wadon Warsiki | lampahira tansah akêkanthèn asta ||
panggihe jro supênèki | ngucap ing tyas impèn apa kang mangkana ||
30. Ni Sumarsa pan mangkana | supênane duk ing ratri | katingal apulang-raras | kalawan Ki Jayèngrêsmi | datan mantra yèn
mèh raina | Jayasmara Jayèngragi | ngambil toya arsa salat | a-Subuh tiyang kêkalih | munggah padha ngastuti | wus
angucap | sampun jêngandika mulih | kang sun-têdha wisma-a ing kene pisan ||
34. Malar sira Jayasmara | sudiya mring anak-mami | karo padha pilihana | dhudhukuha anèng ngriki | tan mangan sun-labuhi | mugi sudiya nakingsun | salah tunggal kewala | Ni Sumarsa lan Warsiki | nanging cacadipun wong desa tur papa ||
35. Ki Jayasmara lon ngucap | kula benjing mampir malih | yèn wus têkèng Ngardipala | punika yèn kontung ugi | prandene datan lami | Ni Tilarsa wuwusipun | anggèr mung wêkasingwang | poma sampun lami-lami | wus amanjing trêsnaningsun marang sira ||
36. Ni Tilarsa nulya (ng)gugah | mring Ni wadon Suwarsiki | lah wungu-a anakingwang | dingarèn nora
38. Ki Jayèngraga angucap | marang Ni wadon Warsiki | lah nini sira kariya | awirya-a anèng ngriki | sira
Jayasmara | lan arinira tut-wuri | dhatêng dhukuh Ardipala | alon lampahe lumaris | yata wau kang kari | Sumarsa lan arinipun |
anak-mami | wus pupusên nakingsun aja andhandhang ||
1. Wontên sanake lanang sawiji | karsanira mangke
wastanipun Sukèli punika | wus ana papacangane | nanging tan pêgat wurung | Ki Rumbaka èsmu wawadi | karane dèn-lalawas | amrih
kakangira karo padha lara kingkin | padha lunga anglawat ||
10. Sapraptanira mangke ing jawi | Ni Sukèli aris
ing ati | nora mantra lan wong liwat ika | dèn-tandhing papacangane | karana sun-prih wurung | Ni Sukèli sêmu wiyadi | ingsun yèn pinêksa-a |
ingsun ora ngrungu | angucap randha Tilarsa | lara mangke anakingwang lagi wingi | pangaluhe alara ||
karsanipun | Ki Rumbaka angèsthi puji | -ning Kala-gila munggah | ing suruh puniku | saranane Ni Sumarsa | wus sinêmbur kang agring kalih wus nglilir | maksih ngêmu
koyo e pas piala Gubernur Jatim apek maene
[Reply]	Sang Raja June 10, 2008 at 3:44 pm
[Reply]	kliwon June 17, 2008 at 8:14 pm
luwih apek maneh iso ngontrak cristiano ronaldo,tapi adol ledre sing akeh ben iso
pangrèh wontên ing gêdhong musium nalika malêm Sênèn tanggal kaping 12 Siyam Dal ôngka 1855 utawi kaping 5-6 April 1925.
Adiwijaya, 4. Panitra, Radèn Ngabèi Prajakintaka, 5. Panitya, Radèn Tumênggung Suradipura, 6. Panitya, Mas Ngabèi Yasawidagda, 7. Juru rêmbag, Tuwan E. Mudhi.
I. Maos pèngêtan parêpatan kapêngkêr, sarampungipun wisesa ngandika bilih wontên ingkang lêpat, bab bupati Wanasaba sarta tilas wadana Banyumas, punika anggènipun mratelakakên wisesa, kala samantên botên pandêngan, sami gadhah atur kawrat sêrat, sarta bab pamilih kapasrahakên panitra punika ugi botên, namung kapasrahan upados pambêngan. pandêngan.
II. Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kagungan pamrayogi sarèhning musium punika saya katingal malah nama sampun misuwur, supados katata ingkang prayogi,
panatanipun ringgit punika kaiyasakakên bênèt kaca tanpa angsang namung kasukanan canthelan, ringgit kapasang ing ngriku sadaya, makatên ugi rêca-rêca, barang mas sapanunggilanipun. Wisesa mangayubagya, namung sarèhning punika gêgayutan kalihan waragad, kêdah kamanah kalihan kawontênaning arta rumiyin, dene bab cathêtan, kala samantên kados sampun sami kagarap, wangsulanipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya manawi ingkang tumrap kawajibanipun [kawaji...]
[...banipun] bab barang kina sampumsampun. rampung kantun panyêratipun kemawon, dene bab barang yasan sasaminipun, punika ingkang gadhah wajib Mas Ngabèi Yasawidagda. Mas Ngabèi Yasawidagda matur bilih sampun kagarap, namung dèrèng rampung, amargi kajawi kasaru ing padamêlan sanès sayêktosipun pancèn kirang mangrêtos dhatêng kawontênaning barang-barang wau, kados ta: bab wêsi aji, punika rampungipun saking panitra ingkang nindakakên, amila malah ing mangke nyuwun sèlèh kawajibanipun, botên awit saking botên purunipun nyambut damêl, rumaos botên patos têrang sumêrêpipun wau, sumêlang bokmanawi andadosakên botên sagêd damêl majêngipun, kados ta: saupami badhe mêwahi, punapa ingkang badhe kawêwahakên, punika botên sumêrêp, ing mangke
aturipun saèstunipun namung sandika botên sagêd badhe selak. Radèn Tumênggung Wôngsanagara usul, sarèhning Radèn Ngabèi Prajakintaka punika panitra botên mrayogèkakên manawi kawajibakên ing satunggal-satunggaling bab, amargi sadaya dados cacêpênganipun, punika lajêng dados rêmbag sawatawis, putusanipun Mas Ngabèi Yasawidagda, nyêpêng sêrat-sêrat, dene ingkang nyêpêng barang yêyasan sapanunggilanipun ing sadèrèngipun angsal
angadani damêl bausastra Jawi, wisesa amangsuli pancèn sampun damêl, ingkang kapatah ngarang Mas Ngabèi Prajapustaka, mawi pêpiritan wordhênbuk Roorda, namung dèrèng rampung. Radèn Tumênggung Wôngsanagara nyambêti owêl sangêt dene kirang sakêdhik lajêng kandhêg dening ingkang
kantun sakêdhik prayogi kalajêngakên, lajêng ngrêmbag ingkang dipun patah anglajêngakên, putusanipun Tuwan E. Mudhi sarta Mas Ngabèi Yasawidagda sampun sami sandika. Mas Ngabèi Yasawidagda nyuwun sumêrêp rumiyin sêrat ingkang badhe kalajêngakên wau, wisesa dhawuh dhatêng panitra supados amaringakên.
IV. Wisesa matur ing Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, manawi kala samantên dhawuh dhatêng panitra supados matur ing panjênênganipun kaaturan anggalih malih adamêl pola punapa ingkang prayogi kangge têtêngêr panarimah ing Radyapustaka tumrap para ingkang sami misungsung, saèstunipun sampun matur, punika kadospundi punapa sampun sagêd anggalih. Dhawuh wangsulanipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, lêrês panitra sampun matur namung sayêktosipun panjênênganipun sampun botên karsa anggalih, malah kagungan pamrayogi manawi têtêngêr punika katêtêpakên botên kenging mêndhêt saking kabudan, prayoginipun musium punika kabibarakan kemawon, dene kathah sangêt barang ingkang saking kabudan, kados ta: barang panggihan ingkang awarni jêne sela sarta rêca-rêca sasaminipun. Wisesa mangsuli, punika wontên bedanipun, barang ingkang kasimpên kalihan kangge têtêngêr, manawi ingkang kasimpên kenging kemawon barang kabudan malah pinilala, wangsul prakawis têtêngêr punika prayogi kamanah ingkang botên nyulayani kalihan agami. Wangsulanipun kangjêng pangeran amung amborongakên nanging panjênênganipun sampun botên sagêd
rêringkêsaning suraos panggalihing pêpatih dalêm sêrat kabar wau pancèn prayogi dados wêwaosaning bôngsa Jawi, amila manawi pahêman Radyapustaka sagêd ambiyantoni dados korèspondhèn, andadosakên kaparênging pêpatih dalêm. Punika kadospundi pamanggihing pangrèh, Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya mrayogèkakên Radyapustaka dados korèspondhèn paring ancêr-ancêr Mas Ngabèi Yasawidagda kemawon kapatah, katantun aturipun botên sagêd dening sampun kathah padamêlanipun piyambak, putusanipun sasagêd-sagêd badhe ambiyantoni, wisesa lajêng dhawuh ing panitra supados damêl sêrat paturan.
wulan Bêsar taun Dal ôngka 1855, utawi kaping 11 Juli 1925.
1. Wisesa, Radèn Mas Arya Wuryaningrat, 2. Kondhanging wisesa, Radèn Tumênggung Wôngsanagara, 3. Panitra, Radèn Ngabèi Prajakintaka, 4. Panitya, Mas Ngabèi Yasawidagda, 5. Panitya, Mas Ngabèi Martasuwignya.
I. Maos pèngêtan parêpatan nalika malêm Sênèn tanggal kaping 12 wulan Siyam taun Dal ôngka 1855 utawi kaping 5 wulan April 1925, sararampungipun wisesa anggalih bab têtêngêr, putusanipun adamêl prisprah, punapa sampun katindakakên, aturing panitra dèrèng, kala samantên ingkang kadhawahan damêl rèngrèng Mas Ngabèi Yasawidagda. Mas Ngabèi Yasawidagda matur kasupèn dèrèng damêl amargi kêtalip ing parlu-parlu kathah, dhawuhing wisesa supados damêl tumuntên.
II. Wisesa andangu pangupadosipun pandêngan raksaka punapa sampun angsal, aturing panitra dèrèng, nintingi para abdi dalêm angèl angsalipun ingkang prayogi kadadosakên raksaka, dhawuh wangsulaning wisesa saèstunipun awis tiyang ingkang gadhah kagunan mumpuni punika, namung têmtunipun wontên ingkang ragi sumrambah kagunanipun, dados rêmbag sawatawis, putusanipun upados pandêngan malih.
4 iji lêmari kaca kangge wadhah barang kina, rêgi f. 335, 2. iji lêmari kaca kangge wadhah ringgit, rêgi f. 110} 445
suwunanipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaparêngakên lêmari kangge wadhah barang kina.. f. 335.
Suwunanipun Mas Ngabèi Yasawidagda, kaparêng… f. 300
Suwunanipun Radèn Ngabèi Prajakintaka, kaparêng…f. 390
1. Radèn Mas Sugara, santana buyut dalêm ingkang sinuhun kaping gangsal, sapunika pamagangipun wontên ing
Radèn Ngabèi Purwasudarsa, abdi dalêm mantri bumi gêdhe.
V. Sêratipun warga Mas Ngabèi Citrairanya, amrayogèkakên supados pahêman Radyapustaka ngadani damêl bausastra Jawi, putusanipun kawangsulan manawi
wontên ing musium, nalika malêm Akad tanggal kaping 22 Mulud Be ôngka 1856 utawi kaping 10-11 Oktobêr 1925.
1. Wisesa Radèn Mas Arya Wuryaningrat, 2. Panitra, Radèn Ngabèi Prajakintaka, 3. Juru rêmbag, Tuwan E. Mudhi, 4. Panitya, Mas Ngabèi Yasawidagda, 5. Panitya, Radèn Ngabèi
saking kondhanging wisesa Radèn Tumênggung Wôngsanagara, suraos nyuwun sèlèh anggènipun dados kondhang, sarta ngandikakên jalaranipun, nalika wontên tamu pangeran Siyêm, kapacak nampèni rawuhipun, pamit, dados wisesa marlokakên piyambak, wusana lajêng macak atur nyuwun sèlèh wau, pamanggihing wisesa prayogi kaparêngakên, dene gagêntosipun ingkang kapilih wargamulya Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, sadaya condhong, wisesa lajêng dhawuh dhatêng panitra macak atur ing nagari sèlèhing kondhang sarta gagêntosipun.
III. Wisesa nampèni sêrat dhawuhing nagari suraos kapundhut tanpa nimbang sêrat paturanipun abdi dalêm
dipun parêngakên, amargi ingatasipun ngawula punika têmtu sami angajêng-ajêng indhakan, sadaya mupakad, panitra matur ing wisesa,
kajawi rêrêsik mawi [ma...]
[...wi] nindakakên padamêlan kantor kadosdene garap saha sabên musium wontên parlu punika dados kanthi kula. WiseWisesa. andangu blanjanipun sarta ing musium punika ingkang majibi rêrêsik pintên, atur wangsulaning panitra tukang rêrêsik punika kalih, jajar satunggal, bêbau satunggal balanjanipun sami f 50. Dhawuh wisesa rèhning blônja sami padamêlan lan sami prayogi bêbau punika kasuwun pangkat jajar kemawon, awit bilih jajar kalihan bêbau mangke pun jajar tansah
prayogi kasami pangkatipun supados botên rèh-rinèh. Aturing panitra wontên pakèwêdipun saupami bêbau punika kapangkat jajar, amargi padamêlanipun sampun kuli balaka, kados ta ngêpèli plêstèr angkat jungjung kakengkan-kèngkèn bêkta barang sasaminipun. Radèn Ngabèi Dutadilaga matur mênggah aturing panitra punika angèngêti
tumindak ingkang kasar-kasar, dados rêmbag sawatawis, putusanipun damêl sêrat paturan atur panimbang ing nagari panyuwunipun indhakan balônja jajar jaga musium prayogi kaparêngakên sarta Arjasayana kasuwunakên angsal indhakan
katêdha dados warganing kontag komite, pamanggihing wisesa prayogi malêbêt, bilih wontên èwêd-pakèwêdipun, gampil, amargi wisesa dados panitraning kontag kumite, sadaya condhong.
V. Wisesa mratelakakên bilih anampèni sêratipun Radèn Wadana Dwijasewaya suraos ngaturi uninga manawi sampun sowan ing dhepartêmèn pan ondêrwis nyuwun rêmbagan bab [ba...]
[...b] panuwunipun Radyapustaka anunggilakên paramasastra Jawi, sarêng sampun matur kathah-kathah, lajêng kadhawuhan pinanggih kalihan Tuwan Dhoktêr Ringkês, kalampahan pinanggih lajêng rêmbagan saparlunipun, putusanipun Tuwan Dhoktêr Ringkês mupakat sapamanggihipun kumisi kasusastran sarta sagah badhe tumuntên ngaturi pamrayogi dhatêng dhepartêmèn supados mituruti panyuwunipun Radyapustaka ingkang botên mawi ewah-ewahan sakêdhik-kêdhika, punika andadosakên lêganing panggalih, namung gêla dene dede guprêmèn, mila anggalih prayogi damêl sêrat paturan dhatêng kangjêng
angèl sagêdipun angsal pamanggihing wisesa ngupados tiyang wêdalan H. I. S., kablônja f. 30 sawulan, Radèn Ngabèi Dutadilaga ngaturakên adhinipun nama Radèn Pringgadilaga punika wêdalan H. I. S. sapunika magang wontên ing kurnelan, wisesa rujuk badhe kacoba rumiyin, sanès dintên supados kakintunakên dhatêng kantor musium, Radèn Ngabèi Dutadilaga matur sandika.
VIII. Wisesa Anggalih bab pangupadosing pandêngan raksaka, angèl sagêdipun angsal, Radèn Ngabèi Dutadilaga matur
Pahêman Radyapustaka parêpatan pangrèh wontên ing gêdhong musium, nalika malêm Akad tanggal kaping 26 Jumadilawal taun Be 1856 utawi kaping 12 Dhesèmbêr 1925.
1. Wisesa, Radèn Mas Arya Wuryaningrat, 2. Panitra, Radèn Ngabèi Prajakintaka, 3. Panitya, Mas Ngabèi Yasawidagda, 4. Panitya, Radèn Ngabèi Dutadilaga.
I. Maos pèngêtan parêpatan kapêngkêr, sarampungipun wisesa naringakên manawi wontên kirang utawi lêpatipun, Mas Ngabèi Yasawidagda matur wontên sulayanipun amargi arta ampilanipun taksih sakêdhik, antawisipun f 15, namung sampun badhe wontên tanjanipun tumbas buku Yapa Insêtitit, mênggah pèngêtan punika parlu kaewahan punapa botên, dhawuhipun wisesa dados botên wontên lêpat sarta kiranganipun namung bab ampilan arta wau, malah ing mangke badhe kaparingan wêwah ampilan kangge tumbas sêrat malih ing taun 1926 ngajêng punika f 200. Lajêng andangu dhatêng panitra rumiyin Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kagungan suwunan lêmari kangge anggêlar ringgit, punika pintên waragadipun, aturipun èngêt-èngêtan f 300, èngêtipun wisesa f 200, aturing panitra cobi kapatitisakên rumiyin. Dhawuhing wisesa taun 1926 ngajêng punika sagêd ngêdalakên arta f 600.
Ha. Tumrap Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kangge iyasa bênèt wadhah ringgit…f 200
Na. Tumrap Radèn Ngabèi Prajakintaka kangge angwontênakan praboting ringgit kados ta: kothak, kêlir, blencong sapanunggilanipun…f 200
Ca. Tumrap Mas Ngabèi Yasawidagda bab mêcahi sêrat-sêrat…f 200
II. Wisesa anggalih badhe amisungsun dhatêng Tuwan Dhoktêr H. Krèmêr, [Krè...]
[...mêr,] ingkang mulang têmbung Jawi kina amargi benjing wulan Januari 1926 ngajêng punika badhe pindhah nyambut damêl dhatêng Malang, punika ingkang prayogi awujud punapa, putusanipun, prabot panyêratan damêlan Jawi badhenipun salaka mawi sêratan, pangèngêt-èngêt saking pahêman Radyapustaka, katur
III. Wisesa andangu dhatêng panitra bab pangupadosing pandêngan raksaka, aturipun mêksa dèrèng sagêd angsal, pancèn rêkaos angsalipun bilih upados ingkang ngêplêki kalihan pilihan, namung manawi kaparêng wuwungan wontên mayaripun, saupami Mas Ngabèi Sutasukarya punika kados sampun prayogi, amargi kriyanipun tumindak ugi rêmên dhatêng sasêrêpan Jawi
inggih sampun kenging pisungsung, namung adatipun Mas Ngabèi Sutasukarya
Nayawirôngka, punika sampun kanyataan rêmênipun dhatêng kagunan Jawi, wisesa anglêrêsakên, namung inggih kagungan panggalih sami kemawon manawi lêlahanan inggih awrat, dados rêmbag sawatawis, putusanipun kalih pisan sami dipun condhongi, namung kadhawuhan nantun, ingkang karumiyinakên Mas Ngabèi Sutasukarya, bilih botên purun lajêng Mas Ngabèi Nayawirôngka.
IV. Wisesa mratelakakên manawi nampèni sêrat paturanipun
kawaos, sarampungipun karêmbag sawatawis, putusanipun sêrat paturan kasorog katur nagari.
sayêktosipun dèrèng sagêd damêl dening kathah arunganing padamêlan, ing mangke wara- wara lajêng kadamêl kemawon ing wulan punika
njagakke wong tuwa,Aja njagakke wong liya kanggo uripmu dhewe.Sing bisa dijagakke yen kepengen mulya ya mung awakmu dhewe.Sregep,
Cara Download Dari Google Book Search 2 | Sugeng Rawuh
mijitin kaki) Urip nang dunya kaya kie temen ya. Wis ora teyang ngapa ngapa bisane ngemis. Jan jane aku ya isin banget kudu njaluk nganah ngeneh, tapi nek ora ngemis aku sarapan kang endi? Mangan awan wengi kang endi? Awak wis ringkih… nek ora mangan ya mriyang.
Laut kang kanthi wateskaro segara Flores ya iku Segara Bali (ing Kulon), Segara Jawa (ing Kulon segara), lan segara Banda (ing sebelah akidul lan Wètaèn segara). Samudera Hindia lan Segaar Sawukang
nyimpulake Segara Flores dadi salah sijiné segara kang dumunung ana ing wètan Kapuloan India. Paguyuban Hidrografi Internasional nyimpulake tapel wates kaperang dadi:
Ing Lor. Pasisir Kidul Sulawesi saka titik kulon Lempongan Laikang (5°37′S 119°30′E﻿ / ﻿5.617°S 119.500°E﻿ / -5.617; 119.500) ing Tanjung Lassa (120 ° 28'E).
Ing wètan. Tapel wates ing tlatah kulon segara Banda antarané Flores lan Sulawesi [garis saka titik kidul Flores (8°04′S 122°52′E﻿ / ﻿8.067°S 122.867°E﻿ / -8.067; 122.867) ing pulo Kalaotoa (7°24′S 121°52′E﻿ / ﻿7.400°S 121.867°E﻿ / -7.400; 121.867) lan ngelewati kapuloankang dumunung ing antarané titik kidul pulo selayar, ngelewati pulo iki lan nerabras ing selat tanjung Lassa Séulawesi (5°37′S 120°28′E﻿ / ﻿5.617°S 120.467°E﻿ / -5.617; 120.467)].
Ing Kidul. Pasisir Lor Flores, Komodo, Banta lan lurus ing Tanjong Naru titik wètan segara sumbawa ing sadawané pasisir Lor ya iku Tanjung Sarokaja (8°22′S 117°10′E﻿ / ﻿8.367°S 117.167°E﻿ / -8.367; 117.167).
Ing Kulon . Diliwati garis saka Tanjung Sarokajaing pulo Paternoster Kulon (6°33′S 118°49′E﻿ / ﻿6.550°S 118.817°E﻿ / -6.550; 118.817) ing wètan segara pulo Postilijon (6°33′S 118°49′E﻿ / ﻿6.550°S 118.817°E﻿ / -6.550; 118.817) uga ing titik Kulon Lempongan Laikang, Sulawesi.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Segara_Florès&oldid=1055466"	Kategori: SegaraSegara ing IndonésiaGeografiRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukanRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Oracle Store Procedure Dan VB.NET | Sugeng Rawuh
BURUNG CENDERAWASIH (11) BURUNG CENDET (122) BURUNG CIBLEK (60) BURUNG CUCAK (43) BURUNG CUCAK HIJAU (118) BURUNG CUCAK JENGGOT (47) BURUNG CUCAKROWO (40) BURUNG FINCH (31) BURUNG JALAK (68) BURUNG KACER (235) BURUNG
pagelaran wayang kulit dalang ki anom suroto lakon wiroto parwo 16 agustus 2014 part 1.mp3
Feb. 2007. Priksa gandra date ing: |access-date=, |date= (pitulung)
asasi manungsa ing MyanmarKategori ndhelik: Cacad CS1: datesRintisan biografi	Menu navigasi
PolskiTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.31, 19 Oktober 2016.
kautaman, ananging paduka sampun anguningani piyambak nalika kula mêdharakên prasêtya, ingkang dipun sêksèni tiyang kathah, minôngka patumbasan pikramanipun kangjêng rama prabu kalihan paduka, bilih kula botên badhe nuwuhakên wiji. Kangjêng ibu, samangke kula badhe ngambali ucap kula ing ngajêng: kula kadugi nglilahakên wawênang kula manggèn ing jagad têtiga (triloka) tuwin sadaya rajadarbe ingkang langkung aji tinimbang punika wau, ananging kula botên kadugi nglilahakên pisahing watak kula têmên. Kauningana kangjêng ibu, siti sagêd pisah kalihan
watakipun damêl kraosing gêpokan, surya sagêd pisah kalihan prabanipun, latu sagêd pisah kalihan bêntèripun, rêmbulan sagêd pisah kalihan sunaripun ingkang
ngandika malih, dhuh kulup, satriya kang kêndêl lan ambêg têmên, samêngko ingsun wus nêksèni yèn sira iku têtela santosa anggonira ngantêpi marang watak têmên, lan angrungkêbi marang sêsanggêmanira dhewe, nanging kapriye manèh kulup, sarèhning ing wêktu iki ana lêlakon kang ora kênyanan dumadine, môngka mung sira kang kajibah kudu anjunjung sêsanggan kang luwih abot tumraping sira, parlu kanggo nambak kamulyaning para lêluhurira, kang samêngko lagi padha nêmu sangsara,§ Kacariyos caranipun ing Indhu, tiyang ingkang kacurêsan turun, punika jiwanipun botên sagêd minggah ing swarga, amila
kongsi pêdhot, dadi para kadang kadeyan lan santana kabèh padha ora nandhang kasusahan. Mênggah anggènipun ngandika Dèwi Satyawati makatên wau kalihan muwun, ing sêmu amêksa dhatêng Sang Bisma supados karsaa jumênêng nata, tuwin anggarwa putri rôndha kêkalih wau, amila dhawuhipun sang dèwi ngantos nama nalisir saking wêwatoning kautaman. Atur wangsulanipun Sang Birma makatên: dhuh nata dèwi, mugi sampun ngantos kasluru ing pangandika, nalisir saking lêrêsing kautaman, o kangjêng ibu, mugi sampun ngingêrakên lêrêsing watak kasatriyan, awit satriya punika manawi ngantos botên têmên ucapipun, bôngsa satriya botên badhe linuhurakên.
Samantên antêpipun Sang Bisma anggèning nêtêpi sêsanggêmanipun, samangke gêntos ingkang kacariyosakên, minôngka têtuladan ingkang kaping kalih, inggih punika sêsanggêmanipun Pandhawa dhatêng para kadangipun, kados ing ngandhap punika: Taksih wontên sambêtipun.
tanggal kaping 29 Jumadilawal, taun Be angkaning warsa 1864, sarta angèngêti nawala kêkancingane kangjêng guprêmèn katitimangsan kaping 27 Juni 1933, ôngka 1 bab pêpacak murih têtêping kasêtyan lan sungkême para abdine kangjêng guprêmèn marang kangjêng guprêmèn, anggalih uga parlu anane pêpacak mau tumrap para abdi dalêm kabèh, marmane ing mêngko manira andhawuhake pêpacak marang sakabèhe abdi dalêm sapêpadhane padha ora kalilan lumêbu dadi lid, ambiyantu utawa têtulung, marang pakumpulan Pandhidhikan Natsional Indhonesia (P.N.I) Parte Indhonesia (P.I) Pêrsatuan Muslimin Indhonesia (Permi) sarta Parte Sarekat Islam Indhonesia (P.S.I.I) utawa sadhengah pakumpulan kang duwe sêdya ambalela marang parentah, utawa anjalari sudaning tata têntrêm, apadene kang anjalari sudaning sumungkêming para abdi dalêm marang sampeyan dalêm ingkang wicaksana lan marang parentah nagara, sarta kang bakal katamtokake manèh kamot ing layang kêkancingane pêpatih dalêm.
Para abdi dalêm isih kalilan lumêbu utawa lêstari dadi lide pakumpulan politik utawa liyane kang ora anduwèni sêdya kaya kasêbut ing dhuwur mau, apadene uga kalilan lumêbu utawa lêstari dadi lide pakumpulan tunggal gawe (vakbond) kang dhêdhasar lan sêdyane mung ngudi kaslamêtane sagolongane dhewe, samono iku yèn pangrèhing pakumpulan tunggal gawe mau ana salah
Sakabèhing abdi dalêm sapêpadhane, manawa ana kang ora ngèstokake sarta nêrak pêpacak ing dhuwur mau, kêna kaundur saka kalungguhane, yèn parlu ora kalawan urmat.
Kêkancingan iki kadhawuhake marang para panggêdhe, kawadanan sapanunggalane, supaya andhawuhake lan angulat-ulatake karerehane dhewe-dhewe, lan kapacak ing kabar paprentahan, supaya ora ana kang ngaku ora sumurup ing unine.
Dhawuhing kêkancingan tanggal kaping 7 Rêjêb taun Be 1864 utawi kaping 27 Oktobêr 1933.
Nalika malêm Akat kaping 4/5 Nopèmbêr kapêngkêr punika, pakêmpalanipun para kawula dalêm ing Surakarta (P.K.S) sampun kalampahan damêl konggrès ingkang sasapisan,sapisan. manggèn wontên ing kagungan dalêm alun-alun kidul, kaprênah pojok kidul wetan majêng mangilèn, sanadyan pamirêng kula sarêng kalihan dintên tamtuning konggrès wau, kathah rubedanipun, ewadene para warga P.K.S. ingkang dhatêng kirang langkung wontên 10.000 makatên punika nelakakên bilih para kawula sampun kabuka manahipun, sumêrêp yèn sarana badhe damêl mulyaning praja punika sampun botên wontên
andhatêngi papan pakonggresan wau, andadosakên gambiraning manah kula, dene têka samantên santosaning manahipun para kawula Surakarta, môngka jamanipun sawêg nyarêngi kados makatên, lan malih kathah rubeda-rubeda ingkang angrêribêdi, ewadene botên
Wuryaningrat, bab jêjêripun Narpawandawa gandhèngipun kalihan P.K.S. sarèhning kula manah parlu kauningan para warga sadaya, sêsorahipun pangarsa mulya kita wau, kula têdhak sungging kemawon kados ing ngandhap punika.
1. Sadhèrèk, ingkang badhe kula andharakên punika pamanggih kula piyambak, awit saking dipun têdha dening pakêmpalan P.K.S. sarta kula manah ing wêkdal punika sarana ngicali sêling-sêrêp, ingkang tundonipun angandhêg-andhêgi kamajênganing praja Surakarta, pancèn pêrlu dipun pratelakakên.
2. Kula piyambak mastani dhatêng pakêmpalan punika sae, ugêr ing ngriku gadhah pikajêngan angajêngakên kawontênan, sarta tumindak ingkang limrahipun dipun wastani prayogi, ing babad-babad sampun dumuki mênggah wijining bêbrayan utawi kamajêngan, punika kathah saking pakêmpalan, sanadyan sakawit pamanggih saking salah satunggaling tiyang. Wontênipun makatên, awit adêging bêbrayan pancèn kathah sarta warni-warni bêtahipun, mila bilih badhe ngenggalakên ajênging bêbrayan, inggih kêdah dipun sanggi pakêmpalan kathah sarta warni-warni, ing ngriku kula badhe mratelakakên sakêdhik bab wijining bêbrayan dumugi adêging praja, supados panjênêngan sami sagêd têrang dhatêng pikajêng kula.
3. Nalika jaman kina, Walandi mastani nomadhê, punika gêsangipun tiyang taksih kadosdene kewan, ngolah-ngalih wontên sangandhaping kêkayon, utawi dhêdhumpil wontên ing guwa-guwa, pandamêlanipun namung ngupados têdha kangge badanipun piyambak, satirahipun dhatêng anak bojo, saking bêburu utawi pados ulam, pirantosipun sawontênipun, sela kangge mathak, utawi kêkajêngan kangge mênthung, sanadyan kados kewan, ewadene botên ijèn kados sima utawi abir, èmpêripun kadosdene kêthèk, grubyug-grubyug sakulawarga, nanging botên manggèn ing kêkayon, ugi nate satunggaling sakulawarga kêkêrêngan kalihan kulawarga sanèsipun, rêrêbatan bêtah, rêkaos manawi kawujudakên, ewadene sampun wontên ingkang wani gôntha gêgambaran, wujudipun tiyang agêng inggil, abrit, mripat andik, untu agêng-agêng pêthak, rambut katingal sae, cêmêng ngandhan-andhan, dene panganggenipun ingkang kathah saking kulit kewan, sarupi namung kangge tutup, dados bêdhahan sekengan dèrèng wontên.
4. Sasampunipun jaman grubyug-grubyug ngolah-ngalih lajêng dados jaman manggèn, ingkang dipun dunungi inggih punika papan ingkang gampil pangupadosipun têdha,
wontênipun makatên bokmanawi sampun kagêngên kulawarganipun, inggih lajêng wontên kapalanipun saking sêsêpuhing kulawarga ingkang pinitados angêsuhi, ing ngriku akalipun wiwit katingal binuka, sagêd nênanêm, gêgriya mawi eyub-eyub, kewan botên namung dipun têdha kemawon, salong dipun ingah kangge andhungan têdha utawi kamadamêlakên, ugi adamêl pirantos saking sela utawi kajêng saking sakêdhik, cêkakipun wiwit sumêrêp piguna utawi botên, thukul kapitadosan, kala samantên bêtahipun dèrèng kathah, amargi taksih lugu nyêpaki sakulawarga kemawon.
5. Saking jaman wau lajêng santun jaman cêcampuran, liripun: botên namung sakulawarga kemawon, nanging campur kalihan kulawarga sanès, sababipun, kêrêp sakulawarganipun kajarah rayah dening sanèsipun, punika kulawarga ingkang ringkih lajêng gandhèng kalihan sanès ugi ingkang ringkih, supados lajêng santosa nadhahi panjarah rayah, pandamêlanipun têtiyang lajêng botên maligi, tumrap kulawarga piyambak, nanging ugi nyêpaki kangge bêtahipun sanès, lampahipun ijol-ijolan, arta dèrèng wontên, upaminipun tiyang sugih kapalapêndhêm, pala kapêndhêm. nanging kêkirangan ulam, kalintokakên kalihan tiyang sugih ulam, makatên sapiturutipun. Ing ngriku thukuling pirukunan, kulawarga satunggal ing satunggalipun, ingkang dipun kuwaosakên nyêpêng, kakiyataning pirukunan, saking pilihan golonging kulawarga satunggal ing satunggalipun, mênggah ingkang pêrlu punika dados senapati, wondene kêpala kulawarga dados juru ngrêmbagi sarta taksih prèi, kenging nindakakên ingkang magêpokan bêtahing kulawarga piyambak, tamtunipun wujuding pirukunan sawêg kadosdene adat tatacara padhusunan, dèrèng wontên ingkang kasêrat.
6. Awit saking satunggal-satunggaling tiyang nyambut damêl botên maligi tumrap badanipun piyambak, nanging mawi nyanggi bêtahing kancanipun, dados pandamêlanipun lajêng môntha-môntha, manut kasagêdanipun piyambak-piyambak, ingkang tukang kajêng nyambut damêl bangsanipun kajêng, ingkang tani nyambut damêl têtanèn, mila kêrêp sangêt yêyasan utawi pawêdalanipun tirah, kapêksa kêdah nyade tirahan [ti...]
[...rahan] wau, dhatêng panggenan sanès, dening punika satunggal-satunggaling golongan lajêng sami sumêrêp kakiyatan utawi kasugihanipun satunggal lan satunggalipun, môngka satunggal-satunggalipun golongan sampun sami agêng, manawi anjarah rayah wujuding kêkêrêngan lajêng kadosdene pêpêrangan, ingkang kawon dados rencangipun, gadhah kuwajiban bulubêkti utawi pandamêlan dhatêng ingkang mênang, utawi kaparingakên dhatêng tiyang saking ingkang mênang wau, dene siti toya sapanunggilanipun, jêjêripun ingkang kawon namung lajêng angadhuh kemawon, bawahipun ingkang mênang wêwah agêngipun, saya dangu saya kathah barang ingkang kasade, sabab têbanipun saya wiyar, anukulakên juragan utawi bakul, ingkang pêrlunipun anggampilakên lampahing ijol-ijolan, pamanggènipun milih papan ingkang adhakan, têgêsipun gampil dipun dhatêngi sawarnining tiyang, saha nyêlaki ingkang sagêd ngayomi, murih botên gampil kajarah rayah, kados ta: nyêlaki tiyang ingkang mênang utawi pitadosipun ingkang gadhah wêwênang utawi ingkang kathah prajuritipun, manawi papan wau sampun rêja, para pakriyan ugi lajêng tumut manggèn ing ngriku, madêg panggaotanipun, awit saking makatên wau têtiyang ingkang sajawining papan rêja, amung sade bêbakalan ingkang nata sarta andadosakên dalah nyadèkakên barangipun, inggih têtiyang ingkang dêdunung papan wau, gêgambaranipun lajêng dados kitha, mêngkoni padhusunan, sabab dening kawontênan-kawontênan punika, kapêksa mawi pangrèh ingkang dhêdhapukanipun pangagêng saking tiyang ingkang gadhah wêwênang dhatêng wêwêngkon wau, utawi pitadosipun, mawi rad juru panimbang, ugi saking têtiyang ngriku ingkang katingal langkung, dipun têtêpakên dening ingkang gadhah wêwênang wau, lajêng wiwit kenging dipun wastani madêg bêbrayanipun, amargi lajêng mêngkoni warni-warnining tiyang saha gadhah bawah.
7. Sarèhning gêgayutan gêgandhengan kalihan tiyang warni-warni, sarta tiyang ingkang dêdunung mindhak-mindhak agêng, dados bêtahipun sarta pikajênganipun kathah, mila thukul pakêmpalan-pakêmpalan,
bêbajongan sêsêrêpan, lampahing [lampah...]
[...ing] ijol-ijolan dipun saranani mawi arta, sêsêrêpan aksara saya pêncar, thukul babagan agami
pangadilan kangge ngukumi dhatêng ingkang nêrak parentah, prajurit kangge anjagi katêntrêman, manawi sampun makatên kuwaosipun, môngka botên kêrèh, lajêng nama madêg kaprajanipun.
8. Kabêkta pikajêngan utawi bêtah agêng wau, nanging sampun kadhasaran kawruh saha alusing raos, kamelikan ambawahakên sanès, sanajan lêstari, nanging lampahipun botên mêsthi kagêbag paprangan, nate tumindak saking sarana dagang utawi agami sapanunggilanipun, ingkang kawon lajêng kêrèh, botên kenging sakajêngipun sarta gadhah kwajiban, samôngsa ingkang kêrèh ngantos ical panguwaosipun, inggih nama botên ngadêg prajanipun, lajêng wujud kitha kabawah, kosokwangsulipun ingkang ngêrèh saya agêng panguwaos saha wiyar bawahipun, botên amung padhusunan, nanging dalah kitha-kitha, tamtunipun bêbadan-bêbadan ingkang dipun adêgakên saha punggawa-punggawa saya langkung kathah, upamènipun wujuding punggawa praja, patih, bupati, panèwu mantri sapangandhap, dene panganjur utawi pangagênging praja dipun sêbut ratu.
9. Sadhèrèk, ingkang kula pratelakakên sadaya, punika mêndhêt lêlampahan ingkang limrah, sasêrêpan saking buku-buku Walandi ingkang sampun nate kula waos, dados têgêsipun mêndhêt pêpiridan kilenan, wontênipun makatên, awit buku-buku ingkang isi kawruh wijining bêbrayan dadosipun kaprajan tumrap wetanan, kula dèrèng sagêd maos ingkang nglêmpak utawi cêtha, sanajan kula ngakêni bilih wetanan tamtu wontên bèntênipun kalihan kilenan, sabab dening alam ingkang dipun dunungi kawontênanipun sanès, ewadene pangintên kula pokokipun, mlèncènga botên kathah, amargi adêging kaprajan punika wosipun saking kawontênan sarta lêlampahaning tiyang- tiyang, môngka isènipun satunggal-satunggaling tiyang, punapa kilenan punapa wetanan, sami kemawon, adhêdhasar badan alus sarta kasar. Kajawi
punika kula inggih botên nêdya anjèrèng satunggaling kawruh, pancèn amung mêthiki punapa ingkang sakintên dados prabotipun ingkang kula pikajêngakên, ing ngriki pêrlu kula nyêthakakên, mirit waton saking para sarjana, ingkang dipun wastani praja punika satunggaling bêbrayan, ingkang kêmpaling têtiyang sampun rumasuk gandhèngipun satunggal ing satunggalipun, saha gadhah paprentahan ingkang kuwaos, punapa malih amêngkoni bawah.
10. Sasampunipun praja punika ngadêg, inggih sok mundur utawi curês, kosokwangsulipun wontên ingkang mindhak agêng utawi thukul enggal, mênggah majêng mundur curês thukulipun praja wau sêbabipun kenging kagêrba wontên warni kalih, satunggal kadamêl ing praja sanès, satunggalipun saking kawula piyambak, makatên wau wiwit jaman kina dumugi sapunika kados ta: nagari Walandi nate kêrèh, nanging ugi nate ngêrèh, Polên sapunika madêg piyambak, saking pikajênganipun kawula ngriku, pêthal saking Ruslan, Dhansih (Dantzig) madêg saking rekadayanipun praja sanès, pêthal saking Dhitslan,
sanès, murih têrangipun malih kula badhe mêndhêt kawontênanipun praja Kajawèn, wiwit jaman Majapait praja kita agêng santosa yêktos, ngantos sagêd ngêrèh sajawining tanah Jawi, jaman Dêmak kantun alit prajanipun, dening dayanipun agami, kawulaning praja sami pabênan ngantos pating cruwil, prasasat bupati pasisir madêg piyambak-piyambak, sabab dening praja botên kuwawi nyantosakakên paprentahan dhatêng bawahipun, dumugi jaman Mataram praja kita nama wangsul sawatawis sagêd mêngkoni tanah Jawi, nanging wiwit jaman Kartasura, suda-suda kêrèh ing gupêrmèn Walandi, kawiwitan saking lampah padagangan, dumugi jaman sapunika kantun sawawêngkon Surakarta, mangalèr Bayalali, mangilèn Klathèn, mangidul Wanagiri, mangetan Sragèn tuwin Karanganyar. Ingkang Wanagiri saha Karanganyar kaparêngipun gupêrmèn kawêngkokakên dhatêng kadipatèn Mangkunagaran, sajawinipun punika [puni...]
[...ka] sami kaasta gupêrmèn sadaya. Mênggah panguwaosipun inggih sampun botên sangkêp, kados ta: pangadilanipun kawula pêthal saking praja, parentahipun sampun botên sagêd mêngkoni sadaya têtiyang ingkang dêdunung Surakarta, pulisi punika punapa taksih nguwaosi punapa botên, angèl kadumuk, manawi ningali kawontênanipun Surakarta, lajêng kacocogakên punapa ingkang dipun wastani praja kados pangandikanipun para sarjana ingkang sampun kula aturakên, têmtu lajêng kagambar, manawi praja Surakarta punika upami wujud barang thoklak-thaklik.
11. Sadhèrèk, Narpawandawa punika satunggaling pakêmpalanipun para putra santana dalêm, ingkang gadhah tuju botên namung manah ajênging para warganipun, nanging ugi manah kawontênaning praja, wontênipun makatên, amargi panjênêngan dalêm nata punika kawajiban anggalih praja, môngka santana dalêm punika kulawarganing nata, dados lajêng katut ugi, manawi adêging praja thoklak-thaklik, sanadyan ingkang rêkaos punika sadaya isining praja, dening sami ngênggèni, dados pancèn sadaya kemawon wajib ngrekadaya jêjêripun, nanging kabêkta ingkang kula aturakên wau, Narpawandawa dhawah ôngka satunggal. Mênggah miturut sêtatutên saha katrangan-katrangan tujunipun P.K.S. punika nêdya badhe andandosi kawontênaning kawula Surakarta, dhêdhasar
kawajibanipun Narpawandawa salong badhe dipun sanggi dening P.K.S. manawi sagêd kalampahan andum damêl, Narpawandawa nyaèkakên
ngriku thoklak-thakliking praja enggal sirna, nanging manawi panindakipun pakêmpalan ingkang kula aturakên ing nginggil,
anggèning badhe andandosi pakêmpalanipun, kajawi nama taksih enggal, warganipun kathah, botên namung ing kitha kemawon, nanging ngantos dumugi ing padhusunan, dados sampun tamtu agêng rubedanipun, ewadene kula pitados, ugêr pangrèh P.K.S. kawontênan ingkang nyata botên sakeca kaparêng ngewahi, kosokwangsulipun manawi punapa ingkang prayogi, Gusti Maha Sukci, masthi badhe amitulungi.
Tutuping atur kula pangarsa, sadhèrèk sadaya, kaparênga mêmuja, mulya praja Surakarta. Badhe kasambêt.
Ngrêsiki mripat bayi punika botên pêrlu sabên dintên, amung yèn pêrlu kemawon, inggih punika manawi mripatipun katingal rêgêd. Toya ingkang kangge ngrêsiki botên kenging sadhengah toya, kêdah ngangge toya matêng, dene panyekanipun botên kenging sadhengah kemawon, kêdah mawi kapuk kapas sacuwil, lan malih kapuk wau yèn sampun kangge botên kenging dipun angge malih. Bilih botên wontên kapuk kapas, mawia gombal ingkang alus ingkang taksih enggal, sarta bilih mêntas kangge, lajêng kakumbaha ingkang ngantos rêsik. Kapas utawi gombalan wau yèn mêntas kangge nyeka mripat ingkang satunggal, botên kenging kangge nyeka satunggalipun malih. Dene ingkang dipun seka suluhan lan urang-uranging mripat kalih pisan.
Bilih mripat bayi kathah anggèning ngêdalakên rêrêgêd utawi blobok, nuntên kemawon kapriksakna dhoktêr, sampun talompe, awit manawi ngantos katrajang ing sêsakit mripat ingkang awon, ing salêbêtipun 3-4 dintên [...]Tulisan tidak terbaca. wau sagêd picak. Ananging bilih enggal-enggal nyuwun pita[...]Tulisan tidak terbaca. lare wau limrahipun ing salêbêting saminggu sampun sagêd [...]Tulisan tidak terbaca. --- 183 ---
Jalaranipun bayi katrajang ing sêsakit makatên, punika saking bibiting kruma sêsakit èstri ingkang tumèmpèl ing tangan utawi sandhanganing tiyang ingkang anggulawênthah utawi tiyang ingkang tansah sêsenggolan kalihan bayi wau. Mila sandhanganing bayi sampun pisan- pisan kauwor kalihan sandhanganing sanès, sarta malih manawi badhe anyêpêng utawi anggrayang bayi, tanganipun kêdah wisuh rumiyin ingkang rêsik. Mila sintên kemawon ingkang gadhah sêsakit kados makatên, enggal kemawon nyuwun jampi dhatêng dhoktêr.
Bayi ingkang saras, cangkêmipun botên prêlu dipun rêsiki, awit sagêd rêsik piyambak jalaran saking idu. Bilih pinanggih wontên bayi ingkang katingal atrotol-trotol pêthak lambenipun ingkang sisih nglêbêt, punapadene pucukipun ilat, sampun lajêng kakèndêlakên kemawon, awit makatên punika mratandhani bilih bayi wau katrajang ing sêsakit sriawan. Sêsakit sriawan punika bilih botên enggal-enggal dipun jampèni, sagêd tumêdhak dhatêng wêtêng, satêmah bayinipun lajêng mèncrèt sarta luntak-luntak.
Mila para ibu sabên enjing lan sontên kêdah anuwènana cangkêming bayi, bilih pinanggih wontên trotol-trotolipun pêthak, enggal kemawon kajampènana mawi boraxglycerine ingkang 3%. Jampi wau sagêd tumbas ing apotik.
Dene anggènipun anjampèkakên kêdah mawi jêgul kapas ingkang ngantos ambêndhol pucukipun, jêgul wau kacêlupna ing jampi boraxglycerine saha lajêng kagosokakên ing panggenan ingkang pating trotol pêthak, dene anggènipun anjampèni sasampunipun nêsêp. Bilih salêbêtipun 2-3 dintên sriawanipun dèrèng ical, prayogi kabêktaa dhatêng dhoktêran kemawon.
Wiwit lair bayi punika sirahipun sampun mêdal rambutipun, rambut wau kêdah dipun rêsiki, prayoginipun mawi sikat ingkang lêmês.
[...]nikaTulisan tidak terbaca. agêng sangêt paedahipun, bayi ingkang dipun cukur, punika [...]Tulisan tidak terbaca. trajang ing sêsakit pilêg, tinimbang kalihan bayi ingkang panjang rambuti[...]Tulisan tidak terbaca. nipun bayi sampun dipun cukur.
Tiyang Jawi saha bôngsa Tyonghwa bilih gadhah anak sampun umur 40 dintên, lajêng dipun cukur sarta dipun pupuki êmbun-êmbunanipun. Ingkang makatên punika botên sae tumraping bayi, punapa malih pupuk, punika botên maedahi babarpisan, kenging ugi kacukur nanging sampun dipun pupuki. Mila ingkang makatên punika botên kenging, jalaran sirahing bayi punika sadangunipun kêdah rêsik.
Dene sababipun, kuliting sirah bayi kêdah tansah rêsik, awit kulit wau wontên bolonganipun alit-alit, kangge ngêdalakên kringêt saha bangsaning gajih. Gajih wau dangu-dangu sagêd garing, bilih botên dipun rêsiki saya dangu saya kandêl, warninipun cêmêng, saha lajêng kêmpal dados satunggal, sarta nyokot dhatêng kulit, angèl rêsikanipun, lan malih andadosakên sêsakit, sirahipun lajêng plikêt. Bayi ingkang plikêt sirahipun jalaran saking kirang saening pangupakaranipun, punika asring kêgosot, sarta sirahipun dipun kukuri. Ingkang makatên wau amratandhani bilih sirahipun gatêl, sarta anelakakên bilih tiyang sêpuhipun kirang sae anggènipun ngupakara. Mila sabên dintên sirah bayi kêdah dipun rêsiki mawi sabun.
Plikêting sirah botên sagêd ical sarana sabun kemawon, kêdah dipun osèr-osèri lisah klapa, sarta kakèndêlna kemawon sawatawis jam, lajêng dipun seka mawi toya angêt lan sabun. Manawi sapisan dèrèng sagêd rêsik, kêdah sabên dintên, ngantos ical babarpisan.
Makatên cariyos sêrat karanganipun Mevrouw A. Sterkam, gediplomeerd vroedvrouw (dhukun bayi) ing Bandhung.
Mila manawi kayakinan kula, sarunganipun Kyai Baya wau sampun iyasan anyar, ingkang lami tamtu cara Ngayogya, awit rangkanipun Kyai Baya wangunipun wontên ing pasisir kula asring sumêrêp.
Awit saking pasaksèn: 1. Babad Giyanti, 2. rangkanipun Kyai Kalamunyêng ing
Giri, 3. Rangkanipun Kyai Jalak ing Wôngga, 4. Rangkanipun dhuwung ing Sêmarang ugi wontên kalih ingkang wangun cara Ngayogya, kula nêtêpakên wanguning rôngka ingkang kina punika inggih wangun cara Ngayogyakarta wau.
Peranganipun rôngka ladrang ingkang ngajêng wangunipun buwêng punika nama angkup, wêngku ingkang ngajêng wangunipun bulêd, sarêng nalika nêngahi jumênêngipun Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping IX kirang langkung 50 taun, bulêdipun wêngku angkup kang wradin dados kruwingan, lajêng kalimrah dumugi sapunika.
Ananging iyasan dalêm ing karaton, sarêng Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X sampun yuswa langkung 40 taun, panjangipun sarungan ladrang namung sacêngkang, wangsul kados kina, wêngku angkup wangsul bulêd malih, dumugi samangke iyasan dalêm punika, angkupipun bulêd (botên kruwingan).
Saha kathah iyasan dalêm sarungan wêsi aji, ingkang dèrèng nate dipun rangkani kajêng, sapunika dipun rangkani bêbadhèn kajêng, kados ta: rôngka kudhi, rôngka gada, (ing musiyum ngriki sampun wontên) sapanunggilanipun.
Garapipun rôngka wiwitipun bêsus inggih sajumênêng dalêm ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan ingkang kaping IX kirang langkung 60 taun. Rumiyinipun inggih kirang bêsus rêrampinganipun. Nanging dumugi sapunika malah asring lajêng kabêsusên, ngantos tipis sangêt, môngka sayêktosipun ingkang nama garapan sae punika sanès tipisipun. Dene wêwaton mastani awon saening garapan rôngka punika:
1. Kêkêncêngan. 2. Anjing-anjingan. 3. Alus-alusanipun. 4. Têturutan. 5.
punika mawi widhêng (jangkêpipun nama mata widhêng) manawi anggènipun abdi dalêm, sarta kawula dalêm botên kenging mawi widhêng.
Ingkang dipun wastani widhêng punika tumrap rôngka wangun ladrang saha wujud gayaman, ing perangan gambar ngandhap, sawingkingipun sunggatan ingkang wingking dipun garit wali sarana kaukir, mlampah lajêng buwêng kados ukêl pakis. Ing janggutan ingkang ngajêng ugi kagarit wali kados ing wingking. Tumrap rôngka ladrang lambe angkup ugi kagarit ngantos dumugi pucuk, kados sèrèt.
Tumrap rôngka gayaman, ing lambe gajah kaukir mojok manut dhapuring lambe gajah, kados sèrèt namung botên panjang, kirang langkung panjangipun 4 milimètêr.
Ing jaman kina widhêng ukêl pakis punika wontên ingkang mawi gragèh. Kacariyos punika anggènipun santana dalêm canggah. Manawi sapunika sampun botên wontên ingkang mawi gragèh.
Gotèkipun para sêpuh mranggi bab widhêng.
Rôngka dhuwung mawi widhêng punika ing ngajêng anggenipun abdi dalêm saha kawula dalêm. Dene agêmipun panjênêngan dalêm nata tuwin putra santana dalêm tanpa widhêng.
Ingkang makatên wau saking anggènipun ambedakakên, rôngka anggenipun abdi dalêm utawi kawula dalêm punika, supados cacad, sarana kacorèk pucuk pangot wangun mawi widhêng. Dados rôngka anggening kawula punika saea dipun kados punapa tamtu wontên cacadipun.
Dangu-dangu wontên kaparêng dalêm ingkang jumênêng nata, widhêng kapundhut dados agêm dalêm saha putra santana dalêm. Ing ngriku widhêng lajêng kasaèkakên, ingkang anggarap tukang ukiran, tamtu kemawon ingkang adhakan sae widhêngan garapan tukang ukiran, wiwit punika widhêng botên dados cacad, malah dados sêkar, murugakên sêmu, punika kawula dalêm tuwin abdi dalêm lajêng botên kaparêng rangkanipun mawi widhêng, amung kala jaman punapa ingkang jumênêng nata sintên, kula dèrèng manggih pèngêtan ingkang gumathok.
Cariyos malih, abdi dalêm sarta kawula dalêm punika, nalika jaman satus taun [ta...]
[...un] ingkang kapêngkêr, ngangge rôngka kajêng candhana punika taksih ajrih, mindhak nyamèni agêmipun
Kawiswara: ing jaman sapunika sampun kathah ingkang purun nêrak awisan ing sawatawis, kados ta: numpak kapal, kreta wontên ngalun-alun, angangge dhuwung kêmalon abrit, ukiran tunggaksêmi, wrôngka kajêng candhana ...
Kawiswara: kala ing jaman kina, sawêg têksih kêncêngipun ing prentah, manawi wontên ingkang purun nêrak awisanipun ratu, karampas panganggenipun, nanging pangrampasipun angêmungakên ingkang dados awisan kemawon.
Kawiswara: inggih, kasêbut wontên ing sêrat anggêr arubiru, ing bab ingkang wêkasan pisan, ananging wêrninipun ing pangangge ingkang dados awisan botên kasêbutakên. Taksih wontên sambêtipun.
Lha piye iki BLI…???
dirimu, kok gak pernah ke rumah mu ini….
December 31, 2007 at 10:49 am Halo Yom….
Hikmah-e mbok wenehi comment, siteku ndek wordpress dadi kelingan..sak urunge, lali blas…:-)
awake kudu resik luwih apiké yén sawisé adus kramas lan wudhu.
tansah memuji asma Allah, iso ngucapké Hu ALLLAH, Istigfar, Tahlil, Tahmid lan liya-liyané
nafas diatur pelan nangéing konsèntrasi amung menyang Gusti ALLAH
yén nganti koyo ana cahaya padang ning ati kepenak kudu di jogo, iku tandane yèn semedine kasil
kudu iklas, yerah ke jiwo rogo menyang Allah
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Semedi&oldid=1073514"	Kategori: Kajawèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.08, 29 Agustus 2016.
jejel riyel tikur lajn tyoro.
Lan swarane mandor: Kerja! Kerja! Kok malese ora
dianggo lan misuwur wiwit taun 1990. Désain lan lambang Gendéra Inggris serta lambang Anguilla, ya iku telu ekor lumba-lumba. Gendéra iki ngelambangake seduluran, kabijakan lan kakuatan.
“Badaningsun jasmani wus suci, ingsun gawa marang kaanan(kahanan) jati tanpa jalaran pati, bisa mulya sampurna waluya urip salawase, ana ing ‘alam donya ingsun urip tumekane ‘alam kaanan(
dijarwakaké saka Wikipédia InggrisMasakan ThailandKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaKaca mawa pranala barkas rusakKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataArtikel mawa pranala DMOZ	Menu navigasi
ing balung nênggih | Nabi Yusup punika | astanane sungsum | Nabi Ayup usus gènnya | Bagendha Li
pitu kang dipun gèni. Nabi Musa bun-bunan | jaja pusêripun | ingkang minôngka kapala | lintang Kamal anênggih wastanirèki | kayu awiting nyawa ||
mahrip punika | Iman Sapingi dhadhane | Iman Maliki iku | pan gugungedununge. wontên ing gigir | Iman Kambali apan | lambung têngênipun | Kanapi ing lambung
kiwa | pan ing Mêkah lak-lakan ingkang amêthil | ngaras kursi bun-bunan ||
6. ngaras lambe loh kalam ing lathi | lohkilmapul punika pangucap | têlaga kalti dhasare | ingkang anèng
7. Sèh Sumiran anjêngêr tan angling | sakalangkung ngungun jro wardaya | wong iki têdhas kawruhe | nulya don lunga nglangut | durung mangke dadi puniki | têgêse wis atatag | pênjerahe
samodra | tan adarbe wujud roro | ingkang kaèsthi ing manah | mung Hyang Kang Maha Mulya | alami anèng ing
sonya | laminya kalangkung-langkung | kang pinandêng mung Hyang Suksma ||
3. tan towang sêmbahing Widhi | kang ana ing waka sonya | angèsthi mring Hyang Linuwèh | tan ana drigama ketang | amung pangèsthinira | tanna pandêng liyanipun | kang kèsthi mung Hyang Minulya ||
4. kang amurbèng jagad sigihsinggih (dan di tempat lain). | tan ana ingkang rinasa | kalbu ingakên wismane | puniku langkung waspada | sampun [sa...]
[...mpun] aroro tingal | dèn karêsa iman maksum | anulak
cêngêng ing keblate | wujud sawiji mring Sukma | ati langgêng tan owah | nêmpuh byating wong tan mundur |
miyarsa | Jatiêning caritane | wusana ariaris. andikangandika. | dadya gèr ge banjurna | Hyang Suksma caritanipun | mêtokkên wijiling sabda ||
1. kawruhana ing Hyang Purbajati | iku dènnya wiboh | anglir rêtna munggèng
4. nanging wuyung tan narimèng kapti | karêmirèng kono | saya jatmika sêmu liringe | samya ngliring ing tingal kang gaib | samudananèki | ing têmbe katêmu ||
5. Suksma iku tan adoh ing dhiri | makuwon ing ênggon | mapan adoh
kadhaton | pan kalingan ing sawab jêrnihe | poma paduka papak piranti | katungkul gêng gingsir | dèn têkakna rawuh ||
7. tarekate dalan jroning panti | pasthi
sadayane | sêjatine iku luwih bêcik | ling-alingan kapti | anglimputi iku ||
sampun dening | suksma nur ing kono | iku cêlak èmpêre wujude | gêdhong suksma angkêr luwih wêrit | yèn tan wruha kapir | dèn wêruha kupur ||
12. apan iku ayuna mangêrti | sagung kojah ingong | sukma iku anukma gunane |
anukma sêjati | ewuh [e...]
[...wuh] patrapnèki | mêlaku ginunggung ||
13. yèn ginunggung punika sêjati | angèl yèn kalakon | anukmaa mring Hyang Kang Aluwèh | luwih utama ginunggung singgih | marang Suksma jati | kalangkung
15. ingkang rasa wujutirèng kalbi | amrêm ingkang katon | wujud iku dudu ing yêktine | wujut kaluwihan kang sêjati | wujude kang pasthi | ewuh yèn dinulu ||
16. apan ewuh ing ujar puniki | pan ayun waspaos | Sèh Sumirang aris [ari...]
[...s] ing saure | sampun lamakan kawruh sun iki | mèsêm Sang Jatining | animbul ing wuwus ||
1. gih puniku têksih sewah dat sêjati | ing karsaning Suksma | amayangakên ing kapti | nyata awujud Mukamat ||
2. Sang Hyang Suksma angandika tinsainsan. kamil | dene ananira | awakira awak mami | urip ingsun urip sira ||
3. cêrmin siji tan parêng ngiloa singgih | wêwayangan tunggal | pan pangawak
10. tansah panggih lali jiwa raganèki | tan adarbe karsa | tan ana karsanirèki | anging karsaning
12. marmanipun tan awas karsane Gusti | dening nêpsu hawa | agawe sêriking ati | angalingi idhêping
18. ingkang mugi kula bisa anglakoni | Jatining turira | yèn parêng kularsa pamit | arsa dugèkkên lêlampah ||
langkung ngambar ing gandane | wastanira kang gunung | nênggih ardi Pandhalasari | cinatur kang
Lotho pan Dhisil | marmanipun waluwau. Sèh Sumitra | dhadhukuh ing kono rêke | apan lakoni tuduh | kinèn dhukuh cêndhana sari | ing besuk apan ana | wong têka mêrtamu | yèn ngakên ing Wanasêkar | lah ungsêdên ing kawruh ingkang sajati | pasthi padhang tyasira ||
4. marma lami dènira anganti | Sèh Sumitra anèng ing aldaka | pan mèh nglalu pangantine | ya ta
tuwin kang nama | pak Lotho glis manthuk | wus panggih lawan sang tapa | Lotho matur yèn wontên tiyang aprapti | arsa panggih paduka ||
6. warti satriya saking Wanasari |Lebih satu suku kata: warti satriya king wanasari. kados ingkang paduka arsa |Kurang satu suku kata: kados ta ingkang paduka arsa. kêtawis mancur cahyane | Sèh Sumitra agugup | arsa mêthuk marang kang prapti |
kata:. marma sèwu nugraha ||
9. Sèh Sumitra apan awêwarti | marmanipun anèng ing aldaka | wus
sadayane | Jatining mèsêm ing kalbu |Lebih satu suku kata: Jatining mèsêm kalbu. apan mahrip wancinirèki | ya ta lêkas asalat | prapta ngisanipun | sabakdanira anulya | sabat kalih apan sampun dèn kêjèpi | anyaosakên dhahar ||
sampun | Jatiêning sigra ngecani | sigra lêkas anadhah | gènnya dhahar sêkul | sasampunira kadhahar | gantya wau dhêdhaharan kang sumaji | samya munggèng ing panjang ||
11. ri sampunnya [sampu...]
punapa sampun wikan | kang sinêmbah iku | tuwin sakèh pujènira | Sèh Sumitra anjugul angrangkul sikil | kakang dèrèng uninga ||
12. pindho damêl ki raka puniki | dene wau wus matur kawula | marma kawula nèng kene | anglakoni pituduh | pan paduka sun arsi-arsi | paduka padhangêna | kang basa puniku | wêlasa dhatêng kawula | langkung angrês wau dènira miyarsi | sang brôngta aris
sêmbahipun | angura sira ngupaya ||
2. lamuna ngaturna puji | mring Pangeran cumênthaka | dèn anggêp ing pêpadhane | ya Alah kang amisesa | amung andikanira | ayun wruh wiwitanipun | kang anêmbah kang sinêmbah ||
3. puji sintên kang darbèni | pan puji pujining Allah | kawula nora daduwe | sêlawase tan kawasa | miwah panggawe kita | tuwin badane sakojur | angianging. Alah ingkang katon ||
4. pundi kang ingaran puji | yêktine puji punika | kanugrahan sajatine | kang tumiba [tu...]
[...miba] ing kawula | têgêse kanugrahan | nênggih urip têgêsipun | pan urip uripe sapa ||
5. lamun uriping Hyang Widhi | tan urip kalawan nyawa | têgêse nyawa jatine | kang tumiba ing kawula | kang aran kanugrahan | nênggih urip têgêsipun | nênggih uriping manungsa ||
6. pan iya jatining urip | puniku yun ngawruhana | dèn agêng ing panrimane | angèl jênênging agêsang | têgêse wong agêsang |
gusti kalawan kawula | yèn tunggal kadiparan | yèn beda pratikêlipun | mapan nora pisah-pisah ||
10. sêlamêt gène ngawruhi | têgêse tokit punika | tunggal maring kawulane | kawula iku tan ana | jênênganing kawula | sêjati-jatine suwung | tanpa rupa tanpa tikah ||tingkah.
sampun awas ing Pangeran | têgêse awas rêtine | kang awas puniku sapa | pan jênênging kawula | wuta tuli bisu suwung | tan ana
wis dadi sadate datan pandulu | pan pujine nora | tan ana puji-pinuji | pan puniku nênggih sadat ingkang
7. sadat iku tanpa têpi laut agung | kang karêm ing sadat | puniku rasaning pati | uripipun nora kêna [kê...]
8. iku sadat gusti kawula yèn pangguh | nênggih gènnya pisah | patêmona kang sêjati | gih puniku patêmone ingkang pisah ||
tan ana pangeran jati | apan amung ingkang alanggêng wisesa ||
14. ulatana sadat sapisan kang tuhu | yèn sampun katêdhak |
cipta rasa | kang nugraha kang dèn panggih |
gih puniku guru sampurnaning raga ||
17. sanalika iku kumpula satuhu | ing nalika pelak | tan ana kawula gusti | wong puniku karêming Alah kewala ||
18. sadat roro tunggalên hyang kalihipun | lan sêdyane tunggal | lan sêdyane sang dumadi | pan puniku sêdyane dhewe kang mojar ||
19. pan puniku anane ingkang satuhu | anyana dewata | tan ana ing bumi langit | apan ora nana ing ngantara ||Kurang dua suku kata: apan ora nana ing antaranira.
20. tan ing swarga naraka ing ênggènipun | anane loh kalam | tan ing aran tan ing kursi | dhidhing jalal apan iya nora nana ||
21. kawruhana anane [ana...]
[...ne] Hyang Suksma tuhu | anging ananing Hyang | ayun nyatakkên kang dhiri | lan malihe yun nyatakkên dhèwèkira ||
cahya | anêlahi ing sêkalir | apan iya anêlahi ing ngilapat ||
31. jagat iki yèn sinawang tan andulu | anging karsaning Hyang | angasihi ingkang asih | ing sêdyane apan ta ing manah tunggal ||
32. duk jinatèn sipat apêngal satuhu | sêjatine aran | tan ana ingkang ngarani | gih puniku ingkang rasa rasulullah ||
33. gih puniku ingaranan kang satuhu | sukma tan sinukma | suksma kaanane ugi | gih puniku yêktine ingkang dewakna ||dewana.
34. lampahira kang aran dewana iku | mênêng
lêlampahan sèwu warsi | suprandene sakêdhap netra praptanya ||
36. wontên malih yayi ing wirayat ingsun | sun myarsa carita | ana wong bêkti
pitutur rina wêngi | Ki Paesan akathah pituturira ||
4. dunungkên puji panêmbah | puniku katur Hyang Luwih | kang rumêksa ing sajagad | kang asih sakèhing nabi | miwah sakèhing wali | lan sagung mukmin sadarum | wong urip anggunggunga | mring Alah sartane wêdi | yèn mêngkono wong
iwake kêni | nanging dipun aririh | sampun buthêk toyanipun | yèn ulam sampun kêna | sakarsanta gèn ngratêngi | lah sêmbayang poma dipun
marang kang sinêdya | dèn kadi angilo cêrmin | rupa ingkang [ing...]
[...kang] sajati | awasêna kang
olih isining jaladri | mangkana ingaran salat | kang nyata ing Sukma jati | saosike wus pasthi | iku dadi saladipun | kang durung ngêrti salat |
kabèh mawi prakawis | kang aksara têlung puluh | minôngka ratunira | anênggih aksara alip | iya iku pralambene ing Hyang Suksma ||
12. milanipun ana Kuran | saking sastra tigang dèsi | iku mawi wêwilangan | kalimahe siji-siji | lan mawi ayat [a...]
[...yat] malih | gunggung tigang
13. lan malih ta kayaparan | sêmune aksara alib | apa nyata apa ora | èmpêr-èmpêring Hyang Widhi | Ki Bodho wujudsujud. angling | nuwun duka sang binagus |
sirèng sigih | ingkang alip pan kaanan tunggal | nora kêna mati rêke | limpat dening kalangkung | ingkang alip iku ilapi | dening kinarya
Adam lan Kawa kumpule | Adam kang nyata iku | gène nyatakakên birai | purwa
4. dene têgêse sarengat singgih | ingkang alip mangkya wus samêkta | jabar jère lan êpèse | jabar jère kang agung | gèning nyata sipat kang urip | eloke purbanira | tunggal urip iku | iya iku urip tunggal | uripira tan ana sirnane singgih | iku brêstha pakara ||
5. ingajèran kang alip puniki | gèning nyata kang iman punika | gène nyata biraine | kala biraènipun | sirna sira lan ingsun iki | tunggal ingsun lan sira | beda-beda iku | beda lair tyasnya tunggal |
rasulullah apan tunggal sira jati | yèku biraènira ||
6. kabèh iku kang cahya linuwih | cahya iku pan ênggèning nyata | kaanan tunggal jatine | cahyane jati iku | kaanane tunggal sajati | tumurun dadi cahya | kang
cahya iku singgih | duk munggèng balung balane pukang | sulbiyah iku arane | gènira apulangyun | karo tunggal sêjatèn singgih | jiwa
birai mijil | iku sanake purba | gènira mung kayun | datolah sampun kawayang | yèn wus awar anane Alah
10. duk ing midêr sawulan puniki | ana rupa nora nana rukyat | iya Alah sajatine | anut kêmpêle iku | apan ora mangke kang dadi | pan wus saningga pisan | pinasthi puniku | ala bêcike punika |
kawruh jumaat ika | sapandulon nêngguh | insan kamil purwanira | ing tulise samêktane iku dadi | bisu tuli aniyat ||
13. darbe netra nora aningali | apa nora
ratu ing dhèwèkira | ing gêdhonge ingaranan insan kamil | sêmbada pêkênira ||
14. ingaranan nabi Alah singgih | duk satus salikur dina ika | ing
kono sapa rewange | panganggo sarwa alus | tur tan ora inganggèn singgih | sampun wuta kewala | purik sêmonipun | dene kinèn dhèwèkira | apan rewang sinungan
kawruhana paman Bodho lambang niki. aywa sira pêpeka ||
16. Sèh Sumitra wau sarêng myarsi | ing kandhane ing Jatining punika |Lebih satu suku kata: ing kandhane jatining punika. gapyuk angrangkul padane |
sarya ris aturipun | lah ta kakang banjurna malih | manah amba mèh padhang | sarêng myarsa wau | sagung pitutur paduka | Jatiêning anjèrèhkên kawruh malih | kawuri babing salat ||
1. lah ta yayi kawruhana | nênggih kojah saking Ngusman ing nguni | Sang Ambiya namanipun | yèn kawruh ciptanira | wong puniku durung Islam jatinipun | tanpa sadat
durung têka jatine manungsa iku | saengga satu sêmbawa | manung
ingkang sajati ||Kurang satu suku kata: manungsa ingkang sajati.
3. kang abuka ciptanira | ing wong edan ingkang daluya puniki |Lebih satu suku kata: ing wong edan kang daluya puniki. dipun graita sirèku | sêmune dèn karasa | sampun salah tômpa kang bôngsa puniku | lir tigan anambêr
katingalan puniki | cahyane surêm kalimput | gangsir nimpèni sigadsinggad. | jagad sirna kapisanan ta puniku | iku pan ayun graita | kang bôngsa puniku gaib ||
dene nora lawan wong ing dunyèki | dudu alam langgêng iku | ... |Kurang satu baris ke-4: 7a. ... |Kurang satu baris ke-5: 12u. lir ênggane ta cangkrama | malah nèng dunya puniki ||
7. saengga ta wong lêlungan | mêksih anèng ing dêdunungan puniki |Lebih satu suku kata: mêksih anèng dêdunungan puniki. marmayun waspada iku | tan kêna
luwih bêcik sinawang arêspati | nging tan wontên pamrihipun | kang wus malih sasmita | yèn kêmbanga cêpaka upamènipun | bêcilbêcik. lamun tiningalan | samêkta lan gandanèki ||
9. ana ratu gung prakosa | aparentah mring wadya agung alit | nanging tansah
ngawulèku | karèh sakèhing bala | pan sêdaya sinuwitan mring sang prabu | sakathahe wadyabala | tan wontên kang dèn
ing manah kang sayêkti | ujar iku luwih luhung | lumpuh ngidêri jagad | pan si cebol anggayuh wulan puniku | kang wuta atuduh marga | basa puniku arungsit ||
tan wruh marganirèki | wong bisu amêgat padu | sirna gusti kawula | dèn graita sêmune wong mudha punggung | sasmitane kang wong edan | swara tanpa nêdya singgih ||
13. rupa karungu dènira | swara ingkang katingalan puniki | ana luhur ngandhapipun | anèng ngandhap luhurnya | ana bongkot ing pucukira puniku | ana
andana kukume iku | Sêlame pan Sêsêlaman | sêjatine maksih kapir ||
sami têlas lan ulam kang sayêkti | nanging wontên
anggraita | aywa dumèh dêdaluya wong puniku | iku sêmune pandhita | kang angsal sabda puniki ||
18. mokal tuli iya [i...]
[...ya] sira | pan basirun puniku kang ngalingi | mokal wuta sira iku | muridun ingkang karsa | apan iya mokal sira nêpsu iku | mutakalimun ngandika | mokal bisu sira iki ||
19. bakal langgêng kaantêpan | ingkang langgêng nênggih sira puniki | dudu têtêping Hyang Agung | kang têtêp sira ika | rahmat dudu iya rahmating Hyang Agung | ingkang murah
lan têgêse mukaranah iya iku | lan têgêse rasulullah | têgêse ekram puniki ||
24. lan apa têgêse salat | lan têgêse wong jumungah puniki | pira kabèh jungahipun | mulane ana jungah | saking ngêndi asale jumungah iku | yèn tan wruha nora Eslam | mêksih sirik mêksih kapir ||
25. sakathahing pitakonan | sêmoning wong lalawura puniki | dèn kaciptèng manahipun | ajana kaliwatan | yèn ta lamun nora ambuka sirèku | sasar-susur kawruhira | kang wus waspadèng ing singgih ||
27. sawirahsaning sasmita | kabèh-kabèh apan sira puniki | aja sisip têmbenipun | satêmah sira sasar | aja klèru ing
ing wong kang sampun yêkti | ngupayaa sira iku | kang wong alul mulana | atakèna ujaring basa puniku | poma ungsêdên kang nyata | artine basa puniki ||
30. Sèh Sumitra saya padhang | amirsakkên kojahira Jatining | saya sru ing ajrihipun | awlasasih turira | inggih tuwan lajêngna manginggilipun | adan kalihan Hyang Suksma | Jatining anyênggarani ||
yayi wus waspadèng jati | sariranira dipun kawangwang | iya iku lalirone | sampun ta yayi korup | raganira kawula jati | apan kêmbar lan Suksma | jumbuh yèn dinulu | dipun waspada ing Suksma | kadyaganekadyanggane. kadi atal lawan siti | lir kêmandhang lan swara ||
2. anglir tikantigan. ing sawung puniki | apan inggih agalang-gulungan | nanging tan nyaci parêke | liwang-liwung gumulung | mêngko sira wus dadi pitik |
3. ingkang ewuh ing dunya puniki | amung siji pan mungguh panrima | anging panarike rêke | rupane Suksma Agung | kaya sira rupane Widhi | lir camêdhak pinôngka |
yayi sira dèn waspada | abeda miwah tunggile | lir kêpithing lan yuyu | sukmanira dipun adani | kang tumrap
saking ora | mulih maring eraora. rêke | sakèhing wong bêburu | ujar iku dèn wuri-wuri | ciptane wong satêngah | idhêpe wong iku | ana iki saking ora | raga iku mulih maring ora mulih | puniku dèn kêkudang ||
6. sampun kenyut yayi kapalintir | kang ngrasani sajatine nora | iku jatine ewuhe | keron ujar puniku | kang sampurna tan ayun mulih | tan nyanyipta mangkana | kanggêpe
iku apan sundha tiga | tur ta adi-adi kabèh | sêmbah puji puniku | kadi tirta saking ing ardi | mili dhatêng sagara | sêmbahe wong iku | akèh
ajaa kadi kukus | wêdalipun saking ing gêni | kang ora dadi ana | lir siti lan banyu | anglir oyot mêtu toya | awakira
mawane | panase dèn kadulu | kukusipun dipun udani | padhange kawruhana | prabedane iku | patine dipun prayitna | iya iku anyukup sakèhing wêdi | paran kang winicara ||
10. sampun yangyang amangeran dhiri | lah ta rêke anglindhung ing Suksma | tan wêruh rina wêngine | malih ingkang winuwus | apan iku lamun rinicik | aja ngaku Pangeran | aja ngaku suwung | miwah rêke yèn kasdua | muna-muni puniku dipun pakeling | yèn sira yun waspada ||
11. kang sampuna kadi wong aguling | lan wanodya praptèng cumbananya | sirna kari sakarone |
dene kandhuan lulut | awak rêke dipun abêcik | ing panarimanira | ewuh ujar iku |
iku | suksma iku pinurwèng jati | pana kanthi Pangeran | siyang lawan dalu | amuji lawan Pangeran | upamane anglir dhalang amucuki |
anging Pangeran kewala | ingkang asih ing awakira pribadi | anglir angilo kaca ||
17. wêwayangan dipun ling-alingi | lah ta yayi tan wontên bedanya | bab rêke mangkono bae | sêmbah lawan amuwus | dadi puji anugrahani | kang wus wasis ing solah | dadi puji iku | sêmbahe rasa punika | yayi dipun waskitha ingkang sayêkti | sampun apindho karya ||
18. akèh mêtu yayi maring sêpi | lah ta rêke pan ayun uninga | isine sarira rêke | juru gêdhong puniku | pasênêp tan ing jiwa dhiri | singa dèn lakokêna | wusana ing ngriku | kirang napa mantri jaba | nanging pilih-pilih ingkang udani |Kurang satu suku kata: nanging pilih-pilih ingkang wus udani. pasênêtan punika ||
19. Sèh Sumitra pan saya birai | miyarsakkên ing wirayatira | Jatining kèh pituture | wusana tingalipun | kang katingal sampun kalingling | kang ginêdhong gumawang | langkung sukèng kalbu | Sèh Sumitra aris turnya | lah ta tuwan banjurna manginggil malih | amba langkung kasmaran ||
1. Jatining mèsêm lingnya ris | yayi sira kawruhana | kang ngèlmu puniku rêke |
prênahira duk nora | dèn awas sira ing tuduh | nora kêna sumambrana ||
2. kang ngèlmu mulane dadi | pundi kang ngèlmu punika | dudu johar jisim rêke | dudu nyawa dudu suksma | pan dudu uripira | yun awas sira puniku | kang ngèlmu liwat agawat ||
lamun uninga | tan pêgad ing wardaya | luwih sasar wong puniku | katungkul ing
prih kandêle têsbèhnya | sujut rukuherukuke. ginunggung | kinarya eling-elingan ||
7. karsane lunga ngabêkti | sêdya panggih lan Pangeran | angaturakên sêmbahe | lampahipun kata sarak | puwasane dèn kudang | pêksa awas ing Hyang Agung | kalurung tambuh parannya ||
8. polahe kaya salindhit | kawuwuh kaya likasan | nora pêgat menga-mengo | anêmbah tan wruh ing sarak | kaya wong katarima | lêngar-lêngêr tingalipun | kaya wong kas samudana ||
9. kang sampun awas ing Widhi | miwah ing gandane wong kang | iya iku karênane | kang sampun sirna
ing kana | tita môntra panêmbah | tan ana liyan kadulu | amung
polahe kaya wong singgih | kaya wus têka ing olah | miwah ing Mukamat rêke | tingaling wong kêsawuran | idhêpe kêlap-kêlap | nanging apêksa kumawruh | idhêpe wong kapir kawak ||
14. kang sampun awas ing wangsit | dadak kêkathahên ujar | madhêp sawiji
panêmbah | lawan ananing Suksma | anêmbah ing dasihipun | anêmbah ing Hyang Sukma ||Kurang satu suku kata: anêmbah maring Hyang
17. yèn tan wruha sêmbah pêsthi | upamane kaya kewan | kêbo sapi kuda gudèl | tanpa tuwuh sampurnanya | mungguh suka nèng ngandhap | alumuh têtakon iku | ngêgungakên dhirinira ||
18. lan dèn bisa ngaji peling | ing
luwih eca | ing wong alul ngibadah | rêraosan kang puniku | poma yayi dèn graita ||
sri dinulu | ingkang sêkar kumalata ||
26. tan wus langênirèng margi | ya ta lêpas lampahira | sêmana miyat ing dhukoh | alit anèng pinggir jurang | lami dènnya mratapa | wit kapatèn rabènipun | marma tapa anèng wana ||
27. tanpa rewang mung pribadi | duk anom [a...]
[...nom] pan kongsi tuwa | langkung têtêp ibadahe | siyang dalu datan owah | awasta Nur Jariyah | lami dhadhukuh nèng ngriku | datan wontên karyanira ||
28. mung sêmbayang rina wêngi | ingkang pinangan kêlêman | rong taun iku lamine | gènira tan kalêbon upa |Lebih satu suku kata: gènira tan klêbon upa. langkung kasutapanya | kang cinipta siyang dalu | amung sihira Hyang
mahrib wau wayahipun | kalihe pan sami salat ||
34. Jatining ingkang ngimani | pan kongsi praptèng ngisanya | wus
kathah kang bisa cêlathu | nanging timbuling tan mirsa ||
1. wontên kojah ing badane dèn pêpati | badanira suksma | ngrasa ing sajroning urip | uripe wus kêbak Alah ||
2. kang wus têka ing tingal tan kêna pati | patining agêsang | tansah amurba pribadi | iku sajatining Suksma ||
3. Suksma iku pakumpulaning ngaurip | uriping ngagêsang | têka ing rasa
8. dulu-dulu kang dinulu aningali | padha dulu cahya | lan sêgara tanpa têpi | sarahe
padhang mèlu padhang | panglong tingal milu mati | purnama sajênêngira ||
tunggal jatinèki | purwaning badan sanyata ||
13. kawruhana kang urip kêna ing pati | yèn sampun palastra | kang urip
16. pinangkane tandhane anèng jro tasik | asalin paningal | asalin pangucap iki | pan
18. tranging rahsa prênahe ati kang suci | lir wêwadhah kaca | ingisenan madu jati |
19. tunggal katon wêwadhah kalawan isi | ing jro lulut tunggal | mapan sampurna ing jati | saking sih marga sampurna ||
20. kang tan awas ananing Hyang dèn rasani | miwah sipat asma | ginunggung pinuji-puji | puji iku alam padhang ||
21. dèn ulati ananing Hyang kang kapanggih | wênèh ana ngalas | sawênèh agung nastiti | dèrèng panggih lan Pangeran ||
22. kang mangkana pujine wong kang wus luwih | mênêng lan angucap | tan ana bedane ugi | sasolahe iku sêmbah ||
23. yèn alinggih alinggih nucèkkên ati | iya ing rahsèng [rah...]
[...sèng] tyas | kaanane Hyang kapanggih | tan pêgat sih rèng Pangeran ||
dèn tingali | nora anggraita | ing rina kalawan wêngi | iku dasih kinasihan ||
25. Nur Jariyah anjêngêr tan kêna angling | langkung ajrihira | umatur amêlasasih | dhuh anggèr botên anyana ||
26. yèn pun bapa tamian ngulami luwih | prasasat nugraha | kang dhawuh pun bapa yêkti | madhangkên ing tyas kawula ||
27. kathah kang wong kampir sami dèn takoni | awis kang ngêrgancang | anjèrèh wêwah ngribêdi | mangkyamba angraos padhang ||
28. Jatiêning mèsêm saurira aris |
paman langkung nêdha | saking pagunggungirèki | manira iki pan darma ||
29. inggih saking karsaning Hyang Maha Suci | Nur Jariyah tanya | amba nuwun wêjang malih | wontên ta kawruh gandhengan ||
1. wontên pawarta puniku | sangking kadim para wali | ujare kawruh punika | duk sêlagi mêksih napi | nênggih pundi pêrnahira | kawula dèrèng udani ||
2. wiraose kang puniku | kathah wong dhatêng ing ngriki | tan wontên ingkang uninga | Jatining saurira ris | lah dawêg paman bubarna | kawula ayun miyarsi ||
3. Nur Jariyah alon [alo...]
[...n] muwus | nênggih sadurunge dadi | suwarga lawan naraka | apan durung ana dadi | ing ngriku apa kang ana | dhingdhing jalal durung dadi ||
4. Adam lan Kawa puniku | apan durung ana dadi | Alah kalawan Mukamat | apan dèrèng wontên sami | apa kang anèng sêmana | lawan ingkang kaping kalih ||
5. apa kang jumênêng ngriku | êndi kang wus ana dhingin | sawusing ana punika | sapa ingkang anêksèni | lawan dumadine ika | apa dinadèkkên dhingin ||
6. lah anggèr jarwakna tuhu | têgêse basa puniki | Jatining mèsêm lingira | yèn paman dèrèng udani | sadurunge [sadurung...]
[...e] ana jagad | pan ngèlmu kang ana dhingin ||
7. duk maksih ya awang-uwung | kabèh durung ana lair | sayêktine ingkang ana | nalar ingkang ana dhingin | duk durung jumênêng
sadaya pan mêksih napi | mung sipat napi kang ana | nging dèrèng kaana yêkti | hèski jênênge punika | lan jawarèh namanèki ||
11. lawan duk kumpule iku | rabingu ujudirèki | kang dhingin winastan kahar | amal ingkang kaping kalih | jamal ingkang kaping tiga | kaping
14. winastan nugraha luhung | myang kanugrahan kang dadi | ing kono jumênêngira | wujuding kawula gusti | asma ingasma priyôngga | têgêse ing sipat lair ||
15. awarna rupa pan sampun | basa swara pamirsèki | dumadya pan sinêksènan | kalawan kang anêksèni | puniku lah kawulanya | sunat parlu dadinèki ||
16. dadi bobot alam iku | marang manungsa sayêkti | sunat parlu lan apêngal | mring
marang Kang Amaha Mulya | tinimbangkên manungsèki ||
18. sunat gêlaring Hyang Agung | gêntine Suksma puniki | ingkang ngambil ing kagungan | lan kang aran Suksma jati | jatine pan iya ika | iya iku iya iki ||
19. yèku kang duwèni wujud | daim makripat lan tokit |
[...tur] prakara | Hyang Suksma ngandika aris | iya ingsun iya sira | ya sira ya ingsun iki ||
amung ngame ing satêngah | nênggih kang basa puniki | yèn patitis patinira | ujare kang basa kadis ||
23. puniku ayun sumurup | kang ujar rêke puniki | basa puniku agawat | yèn tan wruh sumurup nênggih | pan [pa...]
[...n] mindhak nasak bêlasak |
kenging kawijil | yèn durung mati raga ||
2. nanging poma paman wêkas mami | sampun mungkul gènira sêmbayang | dipun ana wêkasane | tan ana wandenipun | lara pati dipun lakoni | tan ana jênêngira |
suku kata: amung rêke tan purun têtanya. andulua sastra aèng | sastra minôngka wuruk | aja kandhêk asila singgih | puniku ulatana | rêke sampun tungkul | aywa kèlu ngandhap-andhap | dèn sung driya wong iku luntura kang sih | asraha jiwa raga ||
4. supayane yèn antuka wisik | yèn tan nêmên môngsa dèn wêjanga | lamun tatan. sarèh pamrihe | ewuh wong takèn dunung | marga durung sidhêm lan wêrit | pirantine [piranti...]
[...ne] kang têka | nênggih sampun tungkul | poma rêke dèn waspada | raga kita
amrih ngèlmu | nora kaya ingkang aririh | sayêkti akèh wêlas | yèn mêngkono iku | pan kolur pamurukira | yèn mituhu kang mulang saya wlasasih | lan sinihan ing Suksma ||
6. iya dene wong têmên puniki | uga guru wong
mênga minêp dhewe | dinulu katon mancur | kadi wulan purnamasidhi | katrangan
sampun kongsi kongsi kamanungsan nênggih | srahêna jiwa raga ||
11. sampun lali ing namanta singgih | sampun rêke ngasarakên sastra | aja tungkul sastra bae | yèn dèrèng antuk tuduh | marma ayun angawikani | rumôngsaa punika | lamun anèng dunung | ora wurung têkèng têmah | raga kita ora wurung lamun mulih | marma ayun waspada ||
12. kang wangsit rêke saengga ngipi | tansah rupane dhewe kawangwang | pralambene turu rêke | sajroning turu iku | arêrasan nikmating urip | saniskara katingal |
sajroning aturu | nora beda pêjah gêsang | kang wus awas amrih badane pribadi | yèku wêkasing Suksma ||
13. wus pinasthi wong puniku singgih | yèn wong lara pangantêpe têka | iblis lanat katon rêke | anata pindha guru | wênèh rupa ibu lan kaki | nini bapa lan sanak | myang
dudu | yèn tingale wong sampurna | jroning pati dahana panggih-pinanggih | wus katingal sampurna ||
15. poma rêke yèn prapta sayêkti | aywa pêgat rêke dhikirira | dèn eling marang kang gawe | dipun eling ing tuduh | ngurêbana ujar kang yêkti | kawruhana dèn awas | ing sakarat iku | sampun pangling ing Pangeran | duk ing kina ana wong kojah mring mami | lir wong mocung wicara ||
kang andulu kadi kagum | tumiling kang rupa | kang ala tuwa yun pêkik | ana wungkuk ana cebol ana wuta ||
8. nora pêgat kang sêtine pan lumintu | pan akèh
puniku | pan nanging ki dhalang | suwene katotonkatonton. nênggih | topèng iku anane padha lan ora ||
11. andêdawa ki dhalang anyambi bingung | basa malih rupa | kang dèn gêgawok prasami | ingsun kerut milu tingale wong edan ||
12. apadudon akèh wong kang katêlanjur | ingsun pan kagiwang | dening manah
singgih | bedanipun anuduhakên paesan ||
16. lamun sampun waskitha jatining tapuk | yêkti sampun nyata | kajatènira
17. dèn akukuh tingalira dèn atangguh | aywa kajênakan | dènnya nolih panon nênggih | aja kawut aja kari aja liwat ||
kang wikan uwong nênapuk | iku wus mardika | wong iku wus praptèng yêkti |
apuruhita ing batin | parêk ingsun padha ingaranan bisa ||
21. lintang sungkan ingsun yèn ana kang gunggung |
kantuna | manira nutukkên kapti | poma-poma ing kawruh aywa sêmbrana ||
29. pan wus cukup kabèh ing pitutur ingsun | nanging pirabara | yèn sêlamêt ingsun bali | sun jatèni kawruh ing dhuwur punika ||
30. yèn tan wangsul susulên mring wismaningsun | ya ing Wanasêkar | Nur Jariyah matur aris | inggih mugi dhatênga ingkang sinêdya ||
31. nanging mugi mampira malih nak ingsun | pun bapa mèh padhang | sarêng paduka [pa...]
[...duka] erangi | ngundhung-undhung ngèlmu ingkang kinanthongan ||
anggèr dhatêngi | anggêbagi ing bubungbumbung. pêtung markita ||
33. sru gumujêng Jatining ngandika arum | kawula pan darma | Hyang Suksma kang akèn mampir | nahên sampun samana ajawab tangan ||
34. ri sampunnya mangkat Jariyah tut pungkur | wangsul jawi dhadhah | Jatining lajêng lumaris | wus kapungkur ing wana
39. dhukuh alit mung pèndhèke apêpitu | sami nak putunya | kewala atrêsna sami | mêsjidipun alit angungkang ing jurang ||
40. Makmunjerah rina wêngi anèng ngriku | anêdha Hyang Suksma | sagêda
mulih mring nagri | ingkang mugi antuka apura nata ||
1. Sèh Ngarip ingkang winarna | samana karsa amampir | marang ing dhukuh
3. owêl kang wau pitapa | ing mangke apan nglangkungi | ing galih pan têpa-têpa |
dhinahar sami | sinambi agunêm ngèlmu | Sèh Jerah kang ababar | ambabar kawruhe sami | lah ta anak puniku kawruh manira ||
5. pangandikane Hyang Suksma | bumi lawan langit iki | tan emut tingal naning Hyang | anging kang emut ing kami | atine manungsèki | kang jumênêng mukmin iku |
sipat kahar mratiga | têgêse puniku nênggih | apan inggih ati sir lawan suwenda ||
6. ati kang jati punika | tingaling puat puniki | akarêm ing apngallolah | tan liyan tingale malih | tingal apêngal jati | gèning kèrêm tingalipun | êroh kudus punika | tunggal apngallolah nênggih | gih puniku sayêkti tingal sampurna ||
11. tingaling wong karêm ing dat | tan emut ing jiwa dhiri | dasihe tan ana kocap | kang têka ing rasa jati | dasih pan sampun moklis | pan wus ênting cacahipun | dènnya mulih duk nora | amulyang kadya duk uni | dèn prayitna ing pasang ulih punika ||
12. akathah wong kang kêsasar | mangkya guru ingkang apik |
wêdalan rêgi | apan iku rêke pamiyarsa kula ||
13. ati kang mukmin punika | minôngka kurungan pêksi | dening nyata pêksinira | tandhane kurungan jati | sintên ingkang darbèni | pêksi anèng jro puniku | yèn rêke sampun wikan | sukur sèwu yan wus manggih | pêksi lara gantilan kurunganira ||
tan nyana yèn wus winasis | Jatiêning mèsêm rêrambèni rapal ||
15. pangandikaning Hyang Suksma | kang kocap kadis kudusi | ingsun abangun maligya | bôngsa jroning manungsèki | ingsun arani malih | malihge rêke puniku | dhadha sajroning dhadha | iku sun arani ati | jroning ati apan iku ênggonira ||
16. sajroning punika ana | ing dalêm wastanirèki | sajroning dalêm punika | pêpitu lêlangsenèki | sajroning lêlangsèki | apan ana Suksma Luhung | sajroning Suksma ika | iku rasa kang sêjati | jroning rasa iku kaananing Suksma ||
sapa ngulati Suksma | adoh lan sariranèki | kupur satêmahe sira | sing sapa ngulati Gusti | sajroning sarirèki | kapir mangke têmahipun | sing sapa amrih Suksma | sanjabane sarirèki | yêkti kupur dèn sêngguh apa duduhan ||
18. sing sapa ngulati Suksma | ngisor lan ing luhur langit | miwah kulon lawan etan | lor kidul dènnya ngulati | sayêkti iku kapir | dèn sêngguh
Gusti | Hyang Suksma mulya jati | tan wontên sanepanipun | silih rêke kang mulya | minôngka tuladha jati | upamane lir kawula lawan lêmpang ||
21. yèn luput salusurira | alus wadhak jisim malih | dadi bathang ing wêrata | tiwas jênêngira urip | siya-siya tan sipi | tan asih sariranipun |
poma rêke dèn yitna | anggiluta kang sayêkti | sajatine mandum yêkti durung kêna ||
22. nanging miyarsa kewala | rêrasane wong linuwih | yèn kaprècèt punika |Kurang satu suku kata: yèn kaprècèta punika. sayêktine datan yukti |
1. apan inggih yun ngawruhi malih | ananing Hyang Manon | Sukma mulya rêke tanpa ênggèn | tan jiyat lan kang musapat nênggih | miwah tan ana ring | ngisor lawan dhuwur ||
2. datan anèng madya miwah wuri | ing ngarsa tan katon | tanpa yayah rena tunggal [tungga...]
[...l] dhewe | tanpa putra
ananing Hyang Manon | mèmpêr raganira sasolahe | kewala jasad darma dumadi | lêstari karsaning | ing Hyang Maha Luhur ||
5. yèn karsane Hyang Kang Maha Luwih | anêdhèng Hyang Manon | ketang ing nala tan wrin jatine | sagunging raga ingkang dumadi | sapa kaanèki | anêmbah Hyang Luhur ||
[...pun] kadi sacipta ing ati | polah dèn katongton | sira iki tan beda jatine | ing mangke kalawan ing nguni |Kurang satu suku kata: pan ing mangke kalawan ing nguni. dèn kapirêng ati | poma dèn kadulu ||
7. ngati pati ing kawruh sêjati | dèn ketang ing panon | iya raga dudu sarirane | anging tunggal ing ana kêkalih | panunggale jati | jatine Hyang Agung ||
8. nênggih ingkang sampun awas jati | ing nala kanya wong | wruh ing apa ing sira waune | pan tan ana tuwa nom lan urip | panêmbahing ati |
dèn amriha rêke Pangerane. awèh kang dadi trêsnaning galih | miwahing kabatin | ywa pêpekèng kawruh ||
11. kang sampun antuk nugraha luwih | batine sumrawang | nora nana kèsthi ing liyane | aming panunggal paraning liring | yèn wis nunggal kèsthi | nora nana
13. lan yun awas jênêng pangabêkti | tri prakara manggon | dèn waspada ing pangkat-pangkate | sampun lilu nora angawruhi | ing wong angabêkti | dèn wruh badanipun ||
14. kang kariyin rêke samya ati | pêsthi ing Hyang Manon | ajrih ing nraka lawan siksane | dipun agêng tobating ngaurip | malah dadi asih | ing Hyang Maha Luhur ||
15. kapindhone ing rêke asmèdi | sêdya ing Hyang Manon | aminta sih sarta ganjarane | minta swara ing sajroning ati | nyana angabêkti | ganjaran tinêmu ||
16. ping têlune ingkang pangabêkti | tan
ing rêrasan pocap jro sêmbahe. anangising ing sajroning guyunèki |Lebih dua suku kata: anangis sajroning guyunèki. anggung môndra
gingsir | anglut drêsing angin | saengga ing banyu ||
20. liwat nglangut tan ana kaèksi | jiwane tan katon | nora amangeran sêjatine | anging jati minôngka ragèki | marmanipun lali | ing raga tan ketung ||
21. datan kenging winicarèng budi | yèn wus tunggal panon | yèn mêngkana ingkang ngangabêktine |Lebih satu suku kata: yèn mêngkana ingkang ngabêktine. tanna beda yèn wus anênunggil | ing tingal sawiji | tan roro tatêlu ||
22. trus awas tingalirèng jati |Kurang satu suku kata: têrus awas tingalirèng jati. panggraita anon | ingkang katon saparipolahe | datan ana pinarênging galih | yèn waspadèng jati | raga yêkti suwung ||
23. lawan ingkang mênangi [mênang...]
[...i] wong dhingin | apan dèn
tan geroh | kaya dadi sor-soran kawalèn | dhasar uwus gêguru pra wali | anèng Ngatasangin | anyar mêntasipun ||
25. wontên pangandikane Hyang Luwih | saking kadis kaot | kang minôngka kajinêmanane | Suksma jati kajinêman mukmin | tan ana liyaning | wong mukmin kang ugul ||unggul.
26. kang wus narima ing tuduh jati | kang ingakên gêdhong | prasêtyane Hyang Suksma
ing Hyang Jatiwênang | sakalangkung pratignyane | sumungkêm anèng suku |
2. dasa warsa mangke Ki Wajujil | amangulu ing samadiningrat | pan dèrèng antuk jatine | ing kawijilanipun | nênggih
dalamakan ing Sang Aji Wênang | pêjah gêsang katur mangke | amba nêdha winuruk | sastra Arab pambuka warti | wêkasane aladrang | agung among kayun | sabên dina rêrakêtan | malah bosên Ki Wujil anglêladosi | gawe alan-alanan ||
4. ya pangeran ing sang aji gusti | jarwaning isi aksara Arab | tunggal pangiwa lan nênge | tan wontên bedanipun | dene misih anata
dene sira iya anèng dunya | aja sumbrang nèng ing gawe | kawruhane dèn èstu | raganira yèn dede jati | kajatin dudu sira | ingkang sampun wêruh | sêjatine kang sarira | môngka sasat waspadanira Hyang Widhi | iku marga utama ||
12. utamane Wujil ing ngaurip | kawruhana
sampurna ing laku | yèn silarsa waskithèng puji | dèn nyata ing sarira | pan ing wêtonipun | kang atuduh ananing hyang | pan ing wêgtu ing
miwah ta ingkang anasir angin. pan lakune iku kawruhana | ana kalawan orane | lamun ana puniku |
êndi gone ora puniki | ingkang anasir toya | pêjah gêsangipun | lamun urip di patinya | lamun mati di gone patinirèkiuripirèki. | sasar yèn ora wruha ||
marmane wong agung | padha angruruh sarira | dipun nyata ing uripira pribadi | uripira nèng dunya ||
19. dipun wikan ing urip sêjati | lir kurungan raganya sadaya | bêcik kang wruh ing
anane iki | minôngka tuduhing Hyang |
dèn lêlarisi | ingkang nyatèng sarira | salahe tan bêsur | amêmurang raganira | ingkang dadi tingale katimanèki | kang dèn liring netyanya ||
23. kawruhana sarira puniki | iya iku nyata ing Pangeran | tanapi yèn ta dadine | wadi sariranipun | ana malih kang ayêktèni | samya ngruruh sarira | sêbdane tanpa sung | amucuk saking sukarta | tanpa sunga kaliru ing pêrnahnèki | iku ingaran lampah ||
24. tan wus nyata ananing Hyang Widhi | iya iku kasuciyaning Hyang |
mung angrungu bae | dèn sayêkti ing laku | ayun sarta lawan pangliking | yèn karone wus nyata | pan ing wêtonipun | tan ana pakewuhira | iku sira sayêktine
warta ingkang udani | yèn ora angênggona | pêgat tingalipun | tingal jati kang sampurna |
aningali nakirah yêkti dumêling | kang sêjatine rupa ||
27. mapan bedanira Ki Wawujil | dene kalindhih salahe ika | bedane tan sing purwane | Wujil sampun tan emut | lamun agung tutup tan Wujil | tan ana kawusannya | siyang dalunipun | dèn rasani wong akathah | kitabipun upama brakutut muni | asring dèn gawe pikat ||
28. dèn wruh suruping mênêng lan muni | yèn tan wruha iku tan sampurna | sampun ta pêksi ênênge | yèn muni aywa umung | lir kukila kanigara jrit | puniku saminira | tan wruh têgêsipun | ing ujar kang ginêdhongan | sira
ora tan tinutup | ing paningapaningal. kang sampun gaib | paran margane wruha | ing sariranipun | pangrungunipun punika | ing asale sampun apan iku muni | tanpa sung yèn mênênga ||
30. ora mênêng ora muni Wujil | hèh ta Wujil atakona sira |
asêmbayang satus warsi | yèn wus wruh pirantinya ||
ing pirantinèki | sêmbah pujine tanpa pêgatan | mapan tan ana wêktune | wong agung yèn amuwus | padha lawan sawidak warsi | pan sampun amardika | sampurna wong iku | ing wêktu tan kabêndana | kang bêndana solahe anèng jro masjit | apindha manuk ika ||
32. nora kêna pinaido Wujil |
6. rahsèng ngèlmu kakekat ingkang wus kusus | sajatining kanang | nampurnakkên ing ngaurip | iku lire ngèlmu ingkang linarangan ||
7. kang sinêrung ing nabi wali mukminun | nguni-uni datan | wontên kang purun nêmbangi | saking dahat [daha...]
[...t] wadining ngèlmu punika ||
8. awitipun rinumpakèng sêkar pucung | dyan
suluking ngèlmi | pan minôngka pambengkasing tyas ardaya ||
10. nalika duk kinuncang dening Hyang Agung | pisah dunya rowang | anèng sabrang nagri Ngacih | wong kêkalih lan mas Yakir prênah paman ||
11. nanging nuju lara rumab pamanipun | minggu sungkawèng tyas | tan kêna
saking anurun | tabsir Ibnu Ngabas | ngèlmu kak kang dèn rahsani | tasising ros masalah kiyas paesan ||
14. kang dèn ilo lawan kang ngilo puniku | jatine wayangan | anane kang ngilo pasthi | iya iku tan ana prabedanira ||
15. têgêsipun kang ngilo iku Hyang Agung | anapon wayangan | jatine kang ngilo pasthi | iya iku kang ingaranan datulah ||
[...pun] aran sipatulah iku | iya sipatira | pasthine kang dèn rahsani |
kang wus prapta ing wadahul wujud | sakathahing asya | pan iku kukume napi | dene kakekating napi iku asya ||
19. isbatipun nênggih datullah puniku | pasthi awakira | nanging ta dudu sirèki | êndi ana manèh lamun dudu sira ||
20. iya ngêndi ing ênggone nyatanipun | marma akèh wong kang |
kasamaran tan wrin jati | sabab keron akèh-akèhing pawarta ||
21. wowor sambu karana sahing pangawruh | iku tan umiyat | iya ing wujud kêkalih | yèn maksiha kêkalih durung sampurna ||
iku | yèn maksih umiyat | iya ing wujud kêkalih | yêkti kupur wong iku patang madahat ||
24. apan kawruh ing dalile awakipun | yèn
têgêsipun ing dalêm awakirèku | sadaya apa ta | tan ana sira tingali | sajatine awak iku kanyataan ||
28. ing Hyang Agung kang wajah sawiji iku | nyata lamun tunggal | lawan wontên lapal malih | saking ahya ngulumudin
Suksma | batine manungsa yêkti | tuwin manungsèku laire Hyang Suksma ||
32. batinipun nyata nadyan lairipun | sami nyatanira | tan ana bedane ugi | nora pisah ing antaraning panunggal ||
33. ujar iku poma ajana kawêtu |
maring wong akathah | dèn asasab kang awingit | ing pasthine iku nasarakên uga ||
34. jêr wong iku kadohan upayanipun | panyanane uga | ing kana ana Hyang Widhi | utawa dèn nyana kene tan ana ||Kurang satu suku kata: utawa dèn nyana kene datan ana.
35. miwah lamun parêka parêkên iku | dèn arani ana | ing kene Pangerannèki | utawa kana dinalih tan ana ||Kurang satu suku kata: utawa kana dinalih datan ana.
36. dadi bêstu kang mangkono kawruhipun | lire wurung sabab | suwung ngèlmune tan dadi | ing dadine nêmbah mangran maring setan ||
37. ngèstu makdum sarpin dèn ucapna iku | tur môngsa gêlêma | jêr ana [a...]
[...na] tandhane yêkti | wong kang durung darbe guru kang sampurna ||
38. tuduhipun dadi sasar ingkang ngèlmu | kapir atêmahan | pangandikaning ngulami | sarupane wong kang wurung tumêkèng kak ||
39. durung guru kang pasthi pituduhipun | satuhune setan | kang minôngka gurunèki | dadya manut amangeran ring atnyana ||
40. sêlang sambut akèh-akèh kang cinatur | pan pijêr kalingan | ing wicarane
dèn asêrung nganggoa parah yèn muwus | karana ing môngsa | mêngko akèh manungsèki | kang katungkul ing ngèlmu rasa myang swara ||
43. lan katungkul ing ujaring sastranipun | ngèlmu kalêpasan | lan katungkul aningali | sarirane kandhêg ing
46. tan kadyèku kang wus anggraitèng kawruh | ing wêrdining iman | tokit makripat sayêkti | nora kandhêg ing ngèlmu ucap-ucapan ||
47. lire ngèlmu sarak karana katungkul | kandhêg ing sarengat | angèl tumêkaning gaib | ingkang luwih bênêr yèn kinatujonan ||
48. kang rahayu mungguh maring ing Hyang Agung | anadene wong kang | makripate sampun wasis | tan ngawruhi ing swarga lawan naraka ||
49. apan amung ngawruhi pribadinipun | sajatine [sajati...]
[...ne] ingkang | Maha Luhur Maha Suci | nora liyan anadene wong kang samya ||
50. kumalungkung iku dadi bodhonipun | jêr
lan ilram jaedan | pan iku dadi upêksi | ingsun ralim apa ana kaya ingwang ||
iya kang mêngkono iku | anggung maca kitab | tur siji durung kaèsthi | wong mangkono iku taklit jail pitênah ||Lebih satu suku kata: wong mangkono iku taklit jail pitnah.
56. ngèlmunipun dadi sirik marganipun | sasar kabêlasar | dene ngèlmu kang wus kak sis | ingkang nyata nora nana tiral liyan ||
57. dhèwèkipun [dhèwèki...]
[...pun] iya iku dudu iku | nanging iku uga | utawi sakèhing ricik | lan sakèhe ibarate wus
miwah | ana kang barêng sayêkti | tuwin ana wiwitan ana wêkasan ||
60. kabèh iku iya dadi pujinipun | dènira maspadak- | akên ing Hyang Maha Suci | ing datolah sipat asma abngallullah ||
pan iya kang awèh iku | rupa pêpaesan | mapan
64. lawan dipun bêcik ing rahsanirèku | lawan ciptanira | myang tekadira dèn tunggil | tunggal wujud ing wujude
74. iya iku manungsa kang uwus nglêbur | ing papan sadaya | lawan sakathahing tulis | lawan ingkang anglêbur urip sadaya ||
75. hèh ta sagung gung alit nak putuningsun |
nana | ingkang angluwihi malih | iya saking ing ngèlmu tuduh punika ||
78. nanging kudu dèn wêrit aja kawêtu |
Giri | Kadhaton mring garwanipun | dadia têpa palupi | amrih waspadèng pasêmon ||
4. aturipun kang garwa he jêng sinuhun | amba kapenging kapati | angsala barkah pukulun | masalahing wong ngaurip | kawruh kang maring Hyang Manon ||
5. ingkang raka aris pangandikanipun | lah nyai ngambila aglis | salêmbar kang
godhong lumbu | nulya isènana warih | ing kono goning patêmon ||
6. iya kawruh kang mungguh maring Hyang Agung | saksana kang garwa ngambil | ron lumbu ingisèn banyu | nulya katur maring laki | Sinuhun Giri Kadhaton ||
7. ingkang garwa dèn ajak mring gon kang samun | jêng
padhang-padhanging banyu | yaiku ngibarat gusti | de obah-obah kang banyu | ngibarating kawulèki | dene iku ingkang dhaon ||
wêwadhahing banyu iku | iya ngibarat jasmani | kawruhana obahipun | ing banyu iku obahing | kang padhang-padhang ing kono ||
10. krana padhang iku pan nyataning banyu | banyu nyata wadhah iki | têgêse paningal iku | tunggal kajatène dening | tampaning sih apadudon ||
11. iku kawruh kang sampurna kang wus kusus | yèn ora mangkono nyai | luput tur sasar wong iku | kang garwa umatur aris | dhuh sinuhun guruningong ||
12. kadyaparan kawula dèrèng anggayuh | timbalan tuwan sayêkti | mêksih pasêmon puniku | ngandika Jêng Sunan Giri |
ing Alah môngka dèn aglis | dulunên cahya ing kono ||
17. ya cahyane ing paningalira iku | nyata yèn tunggal pangaksi | dadi kanyataanipun | tan liya dhèwèkirèki | kang anonton kang tinonton ||
18. jêr Pangeran tanpa netra yèn andulu | lan tanpa swara yèn angling | ya paningalira iku | swaranira kang kinardi | ya sira iku Hyang Manon ||
19. dadi ingkang nêmbah kang sinêmbah iku | ya kang muji kang pinuji | lah iku jatining kawruh | kang garwa aglis nungkêmi | ing suku sang wiku katong ||
20. ngandika rum mring garwa nyai sun pemut | poma aja salah tampi | lan aja [a...]
[...ja] kongsi katungkul | ing marang liyanirèki | dèn asêrung dèn sêrombong ||
21. iya iku kawruh kang padha lan ingsun | têlas wêjang Sunan Giri | wontên malih wêjangipun | nênggih Pangeran Sumêndhi | nalika amêdhar kawroh ||
22. mring kang putra Tasisjati wêjangipun | pratingkahing ulah ngèlmi | kulup dhasar salat iku | pan
ing pati | basa urip patiningsun | basa wujud rahsa mami | iku ratu gêng kinaot ||
ratu ingkang maha luwih | karana wong urip iku | yèn durung tumêkèng pati | Islame durung gumacos ||
25. têlas Pangran Sumêndhi wawêjangipun | Pangran Juminah winarni | duk miraos têgêsipun | ing sarira lan kang siwi | ya kulup apa sira wroh ||
27. maring sira têgêse sarira iku | Suksma kang tan owah gingsir | kang tan ana wêkasipun | tanpa tuduhan lirnèki |
28. dudu ati dudu rohkani pan dudu | ya sarira iku kaki | kang amurba
30. dadi Alah kewala paningalipun | karana ing wong ngaurip | yèn tan wruh sariranipun | môngka wuta praptèng pati | nora kaya kang waspaos ||
31. ing sarira dadi wruh paraning lampus | poma kulup dèn udani |
keronipun ing panggawe kawir kuwur | mung iku kang dèn kawruhi | marma antêpira iku | aja kasarakên ugi | karana uwis katongton ||
33. pan manungsa kêkandêlên sarakipun | angèl tumêkaning gaib | kang putra nêmbah umatur | kang rama ngandika malih | kulup yèn sira wus wêroh ||
34. ing pratingkah kang kaya mêngkono iku | aywa kulinèng nagari | yèn mantêp panarimèku | wus êntèk poma dèn titi | wontên malih winiraos ||
35. Sunan Kalijaga pangandikanipun | pawong sanak ingsun sami | tekate wajibul wujud | lire ananing kang pasthi | yèn ingsun ora mêngkono ||
36. kang sun tobatakên raina lan dalu | yèn ngucapa ujar iki | lailaha ilalahu | karana kang bumi langit | tan ginawe ing Hyang Manon ||
37. sabab anyar Alah tangala puniku | apan manungsa kang kadim | Allah iku uripipun | kalawan êroh sayêkti | manungsa urip tanpa roh ||
38. Alah iku uripe kêna ing lampus | manungsa
tan kênèng pati | lan mulana kang amuwus | Alah tan kêna ing pati | manungsa kang kênèng layon ||
39. dadi sungsang kabalik pangucapipun | kaya bêbasan sajroning | matêng ana mêntahipun | dene mungguh tekat mami | yèn matêng matêng jaba jro ||
40. lwiring Allah yèn urip tan kênèng lampus | sanadyan kawulanèki | ya urip tan kênèng lampus | yèn mêngkono iya dadi | jaba mêntah matêng ing
43. saratipun manjing wau gurunipun | arêp pasrah jiwa dhiri | aja rumôngsa anggadhuh | gêtihe satètès nênggih | aturna ing guru kono ||
44. hèh Ki Luhung Salawe aja katungkul | mapan ingantêp puniki | boya kaya ingkang wêruh | ing Alah dadi tan sirik | aja kaya wong kang bodho ||
marang Hyang Agung | hèh Ki Luhung kalamun wis | waspada maring Hyang Agung | nuli waspadaa maring | rupa dhewe aywa keron ||
46. iya iku salat daim têgêsipun | ingaran puji nêksèni | yèn kinarsakakên iku | dening Hyang sayêkti dadi | waliyullah tur kinaot ||
47. lamun ora mangkono mukmin kasiku | dening ta ujaring dhikir |
pisanipun | ngandika Jêng Sunan Kali | hèh Ki Luhung dèn waspaos ||
49. ing makripat mungguh kasampurnanipun | aywa maksih aningali | sirik yèn maksih andulu | durung sampurna sayêkti | lire sirik maksih roro ||
50. misih ngetung ing wisesaning Hyang Agung | kandhêk
durung prapta marang takdire puniku | dene têgêsipun tokit | pan rahsa purba puniku | nênggih rahsane pribadi | rahsa pêkênira kono ||
pasthining kawruh | nyata kang ngucap puniki | ingkang dèn ucap Hyang Manon ||
57. gih puniku pamanggih pangawruh ingsun | Ki
keron misih wowor sambu | munya arta anak rabi | kabèh padha dadi mungsoh ||
wus kasèp nêniwasi | sapa kang bisa têtulung | aja pijêr olah mukti | ing pati ywa kabêsturon ||
64. nadyan wus wruh yèn anggung gawe katungkul | marmane ajana kibir | jêr sira durung ana wruh | rasane mungguh ing pati | mula ingsun iki
kapatèn ingsun | yèn wus kinubur dèn aglis | dhudhukên sengga nglagorong ||
69. tuwin bosok angur pakakna ing asu | yèn durung wruh sajatining | puruhitaa ywa ngawur | têmah samar pati kapir |
70. ngapirani yèn ngamungna saratipun | yèn tan darbe ngèlmu jati | dene babar
padha anggitên ing galih | dadya tarbukaning kawroh ||
katongtona ing pangèstu | ring sakaratil maoti | ing
pangrèh aja sulaya | jamaning ngaurip iki | yèn prapta jaman kamuksan | kang aputus dèn patitis ||
3. dèn awas wasananipun | yèn ing mangkana linuwih | têgêse luwih tan ana | iya ingkang mêmadhani | iku nora magêpokan | tan ana ingkang nyêlaki ||
4. nanging waspada kalangkung | saobahing rat kaliling | yêkti nora kasamaran |
lintang | tan gumêbyar lir hyang rawi ||
6. lan nora mambu Hyang Agung | nora sêdhêp nora wangi | mis bacin maning iyoa | ingkang pênguk ingkang têngik | wus nora gêpoki pisan |
gumludhuk kang gumlodhak | yèku wus nora ngamboni ||
8. nanging kabèh wus kawêngku | jro langit jabaning langit | unèn-unèning sajagad |
14. jênênge ngèlmu puniku | lungguhe kawan prakawis | kang dhingin iku sarengat | tarekat kang kaping kalih | kakekat kaping tiganya | makripat ping pat lirèki ||
15. lire siji-sijinipun | ing pangrèh kang dèn lêgêti | sarengat
ingkang sami | ulah ngèlmu kalêpasan | wajib samya ngati-ati | kapat pisan [pi...]
[...san] dèn waspada | lakuning rèh siji-siji ||
23. akèh angèl têmah luput | kadhang gampang bilaèni | saking kurang kaprayitnan | wiweka kang dèn kawruhi | beda kang wus kanugrahan | kang sinêbut para wali ||
munggah kaji | ing ari Jumungah kumpul | raryalit prapta dumrojog ||
4. tanpa larapan uluk | salam salamu ngalaekum |Kurang satu suku kata: salam asalamu ngalaekum. ya tuwanku Mulana Rum Amir Kaji | lan
sudarmèng rare puniku | ing Ngarap ngriki tan tumon ||
7. inggih prayoginipun | tuwan dangu pribadi puniku | asalipun pun rare saking ing pundi | ngandika Amir Kaji Rum | hèh walatwala. ingsun têtakon ||
8. ing ngêndi pinangkamu | dene tanpa larapan praptamu | rare matur ya tuwanku Amir Kaji | dèrèng purun jarwa ulun | ing purwane praptaningong ||
9. amba tanya rumuhun | ing tuwan mrih jumah sadarum |Kurang satu suku kata: ing tuwan mrih
ingkang ngêkak miwah ingkang gaib-gaib | raryalit alon umatur | gampil yèn tuwan wus sagoh ||
luwih saking sèwu luput | prasasat nêmbah dhêdheyos ||
20. panêmbah tuwan ngawur | siya-siya tan wrin jatinipun | tingaling kang sêmbah tuwan saking pundi | dhatêng pundi purugipun | pundi ênggène Hyang Manon ||
21. dhêlêg Amir [A...]
[...mir] Kaji Rum | para jungah kabèh ting palinguk | dènnya kaluhuran sabda lan raryalit | dangu-dangu mojar arum | ya thole ingsun tan wêroh ||
anggêrayang tan ana ingkang gêpoki | anêmbah muji Hyang Agung | tuwan jawakna
maringsun | lan akarya manungsa sadarum | andadèkkên bale ngaras bumi langit | miwah ing saisinipun | dinadèkkên ing Hyang Manon ||
26. myang swarga narakèku | awal akir lair batinipun | nora liyan kabèh titahing Hyang Widhi | ralyalitraryalit. sugal amuwus | ah gênah apa Sang Katong ||
pamuwuse tan ana ingkang prêmati | morèk pijêr akatungkul | padha dhikir legog lohok ||
28. pijêr sujut lan rukuk | uwus marêm sêmbah pujinipun |
tangèh lamun praptaa ingkang ginaib | pangrasane wus
kaya ujarmu iku | yèn kabèh titah Hyang Manon ||
30. nanging sirèku ngawur | angarani tan wruh aranipun | Amir
saking êmbuh saking tambuh prapta mami | saking kadadean durung | dadi pan ingsun wus dados ||
32. ingkang gaibul uyup | durung dadi ya Alah ya rasul | durung dadi pan ingsun dadi rumiyin | kang luwih mulya pan
35. lan sêmbayangmu iku | kang sira sêmbah nêmbah Hyang Agung | yèn mangkono sira misih padha
kapir | durung Islam kang satuhu | dene tekatmu mêngkono ||
36. sira apa padha wruh | makaming Allah lan wujudipun | lawan kaya apa rupane Hyang Widhi | sira apa wus kapangguh | apa lanang apa wadon ||
37. matur Amir Kaji Rum | miwah para jumungah sadarum | ya duk timur kawula dèrèng udani | ing sual tuwan puniku | raryalit malih miraos ||
38. yèn mangkonoa hèh Rum | aja nêmbah ing Allah sirèku | tan sampurna sira mundhak kupur kapir | andhêku Amir Kaji Rum | pan sarwi aris turnya lon ||
39. ya tuwanku [tuwa...]
[...nku] Sèh Timur | inggih sintên
karamatipun | sami gawok kang miyat sadarum | panganggone sadaya wus sarwa langking | pamuwuse mring Amir Rum | hèh Amir yèn sira tan wroh ||
41. sajatine ya ingsun | ingkang lanang wadon iya ingsun | miwah ingkang minum minuman ya mami | kang tandhak-tandhak ya ingsun | tan edan ngedankên ingong ||
42. kang tambuh-tambuh ingsun | ingkang gaib kang suyut ya ingsun | ingkang rasa kang rumôngsa iya mami |
kang nêmbah sinêmbah ingsun | kang puji pinuji ingong ||
43. ingkang nikmat ya ingsun | ... |Kurang satu baris ke-2: 10u. ingkang lair ingkang batin iya mami | kang ngrasani iya ingsun | kang rinasan iya ingong ||
44. ingkang wêdi ya ingsun | ingkang wani tan liyan ya ingsun | ingkang kadim sayêktine iya mami | kang manikêm iya ingsun | kang dadi awak pan ingong ||
45. kang anom tuwa ingsun | ingkang lanang ingkang wadon ingsun | iya ingsun ingkang sugih ingkang miskin | ingkang ratu iya ingsun | kang dadi bala ya ingong ||
sathithik pan iya ingsun | ingkang jodhon ingkang sêlèn iya mami | ingkang lumaku ya ingsun | ingkang mandhêg iya ingong ||
47. ingkang gumuruh ingsun | ingkang mênêng sayêkti ya ingsun | ngandhap nginggil
ingsun | ingkang sabar ingkang kêras iya mami | ingkang alim iya ingsun |
50. ingkang dhihin ya ingsun | ingkang kari tan liyan ya ingsun |
ya ingsun | kang gêdhe cilik ya ingong ||
52. ingkang anak ya ingsun | ingkang nganakakên iya ingsun | kang kêkadang kang alola iya mami | ya ingsun kang kalèk makluk | kang alip lampahing ingong ||
ingsun | kang min akir kang dat iya ingsun | ingkang
sadarum | ingsun pemut aywa pêpeka ngaurip | mokal yèn sira nora wruh | ngaurip têmahan layon ||
55. ing kono gon pakewuh | luwih ewuh kèh wong salang-surup | ngèlmu sarak dèn arani
kadhadhung | ing drubiksa dèn ajaka lurung | mring pêpèrèng pêri pinindha apsari | sarwi siniwèng dhêdhuwur | jinagan dening
praptane lan kesahipun | nora nana ingkang wêroh ||
65. kang kari sangêt mangu | angkên wêwayangan wuyung |Kurang dua suku kata: angkèn wêwayangan wayang-wuyung. mangu-mangu langkung saking poyang-paying | kayungyun sangêt kilayu | yèn kagrayang tan anggayoh ||
66. ing kayumananipun | kaya-kaya kaleyanga wahyu | wèh wirayat yayah maniyup yang-
ingkang nampurnakkên ing ngaurip | ana ngetan [ngeta...]
[...n] ngalor ngidul | sawênèh ana angulon ||
69. nanging aja angawur | gêgurua mupung ana umur | yèn dèn ajab ing tulis bae tan kêni | lamun
pangrakite parabot pangracut | iku nora kalêbu sajroning tulis | amung cumanthèl ing guru | sawab larangan kinaot ||
72. tamat pamitranipun | ari Soma ing lèk kaping pitu | ing Jumadiawal warsanipun Alip | Isakanya kang lumaku | wujud nabi murwèng
bangun | amanêdhak rawiyadi kang ginaib | nênggih wirayating suluk | jaman Dêmak winarnèng don ||
perkara isine podo ae berarti pancen sing pinter ki ngko sing nganggo, ora usah bergantung banget karo SKJB, lek pancen ono sing berubah digoleki dewe datane, dicatet sukur lek gelem mbagi karo kancane… wes ben. nek sing duwe kuasa ngrevisi gak gelem ngrevisi yo direvisi dewe2 karo sing
saking enjing srengenge mboten njedul, dados jemuran dereng garing ngantos siang meniko. Pripun kabar ipun, griyo Mama aman pun tilar ? Jaran wuyung meniko sing gadah sinten mbak ?
Balas	duniaely berkata:	16 Januari, 2014 pada 7:24 AM	sampun mbak, jam setengah wolunan ting mriki sakmeniko
Balas	Arumsekartaji berkata:	18 Januari, 2014 pada 2:21 AM	Sakdereng ketemu, biasa nipu es-em-es-an rumiyin. Mbak Ely taksih kemutan mboten, jaman sekolah ndek-mben, biasa nipun tiyang wuyung kirim lagu pilihan pendengar wonten radio swasta niaga, era tahun 70-an, kemutan mboten njenengan ?
mboten mbak, dereng saget mirengke tiyang wuyung ingkang
pancen kerep ndeleng wayang yo mas ? kulit apa wayang uwong ? Balas	Idah Ceris berkata:	16 Januari, 2014 pada 7:26 AM	Serius, saya baru tau istilah Wuyung, Mba El.
karo jempol? Ketok-e iki crita pengalamane dhewe. Nek aku mung ngomong karo semut kok …… wek wek wek wek ……
Balas	duniaely berkata:	17 Januari, 2014 pada 2:55 AM	pengalamane Blogger liyane pak
“Dhung…!! Dhung….!! Dhuuungggg…!!!” keprungu swara bendhe saka kantor guru. Dani sing arep entuk giliran maju nggarap PR matematika neng ngarep kelas dadi bungah, lega, kaya tinubruk macan luput. Dheweke wis kawit mau kuwatir didukani bu guru, merga durung nggarap PR. Apa maneh sing pas tiba gilirane mengko kuwi jian angel tenan! Wis dicoba bola-bali nanging tansah buntu. Kebeneran iki sadurunge tiba gilirane wis kedhisikan swara bendhe saka kantor guru. Beja tenan rasane! Amarga kanthi keprungune swara bendhe kuwi mau ateges jam wulangan matematika dina iki wis entek. Wektune bocah-bocah kudu metu kanggo ngaso ngedhemke pikir. Jam sabanjure sawise padha ngaso mengko genti wulangan sejarah. Para siswa isih kelingan, wulangan
wis tekan bumi Terik, babad alas lan ngicipi woh maja sing rasane pait.
Para siswa padha seneng yen diwulang sejarah, amarga bu guru sing nerangake karo crita, dadi kaya-kaya bocah-bocah melu menangi jaman sing wis kawuri. Bocah-bocah sing ngrungokake nganti padha ndomblong. Nanging kocapa bocah-bocah yen diwulang matematika kaya wektu iki, akeh sing padha ora mudheng, kejaba bocah siji loro sing pancen pinter lan gathekan. Bu guru sing nerangake ndadak bolan-baleni, bocah-bocah lagi padha mudheng. Luwih-luwih yen ana PR sing kudu digarap giliran siji mbaka siji maju neng ngarep kelas ngene iki, kaya-kaya yen bisa lumakune wektu arep dicepetake supaya ndang keprungu swara bendhe pratandha wektune ngaso utawa ganti wulangan, supaya ndang bebas saka kewajiban maju nggarap PR neng ngarep kelas. Amarga yen nganti ora bias, rasane isin banget, dideg neng ngarep kelas nganti enteke jam wulangan, ditonton kanca-kancane.
“Putra-putra, cukup semene dhisik wulangan matematika. Saiki ngaso dhisik. Ing wulangan matematika dina candhake ditutugake anggone maju nggarap PR. Gilirane tekan Dani sing kudu maju dhisik dhewe. Yo, saiki padha metu ngaso, dolanan neng latar, apa padha jajan neng kantin kana! Aja ana sing neng njero kelas!” ngendikane bu guru.
Bu guru banjur tata-tata, lan banjur metu nuju kantor guru. Bocah-bocah sawise nyimpen buku-bukune menyang jero laci iya banjur padha metu saka kelas. Ana sing banjur dolanan karo kelompoke, ana sing banjur lungguhan gegerombolan ing teras utawa ing ngisor uwit waru. Jagongan crita maneka warna pengalaman lan rancangan sing arep ditindakake, malah ana sing dhuwur-dhuwuran gegayuhan. Ana uga sing gage-gage nuju menyang kantin saperlu jajan. Mbok menawa esuk mau durung kober sarapan.
“Yo dha dolanan ndhas sikil!” pangajake Wahyu marang Rizal lan Dani, mitrane.
“Kancane sapa? Mung wong telu iki? Kurang gayeng ngono,” celathune Dani.
“Apike paling ora ki ya wong enem. Dadi bisa ditanding telu lawan telu. Mula saiki wong telu iki golek incon dhewe-dhewe. Piye sarujuk apa ora?” pitakone Wahyu.
“Yoh aku sarujuk. Yen ngono ayo dha golek incon dhewe-dhewe,” panyaute Rizal lan Dani bebarengan. Wong telu banjur mlencar golek incon dhewe-dhewe.
Ora angel kanggone Wahyu lan Rizal kanggo golek incon. Ora susah adoh-adoh Wahyu wis bisa ngajak Parna. Bocah kuwi sawise ditari, langsung gelem. Mengkono uga nalika Rizal ngajak Jarot. Bocah cilik methisil nanging lincah kuwi langsung oke. Nanging ora mengkono kanggone Dani. Wis ana bocah telu sing diajak padha nulak, amarga bocah-bocah kuwi pranyata wis diajak kanca liyane kanggo dolanan umbul gambar.
Milang-miling golek kanca, dumadakan Dani weruh Jangkung mung meneng wae lungguhan ijen ing teras sekolah. Bocah sing awake kuru dhuwur ongklang-angklung nganti diparabi jangkung kuwi pancen katon beda karo kanca-kancane. Mbok menawa merga awake sing kuru dhuwur, ngluwihi dhuwure kanca-kanca sabara-ane, kepara katon ora proporsional antarane dedeg lan lemune awak, dadi sebab bocah sing jeneng asline Ngadi kuwi dadi mindher. Satemeh dheweke seneng lungguhan ijen ora nggabung kanca-kancane.
“Kung, ayo nggabung karo aku, melu dolanan ndhas sikil!” pangajake Dani sawise ana sangarepe Ngadi alias Jangkung.
“Emoh, Dan, aku isin! Mengko aku ndhak dienyeki kanca-kanca. Aku lungguhan ana kene wae, nunggu bendhe ditabuh, tanda wayahe kudu mlebu kelas maneh,” wangsulane Jangkung.
“Isin karo sapa? Kowe yen terus-terusan ndhewe ngono kuwi, sajeke bakal dadi bocah sing mindheran lan isinan. Luwih-luwih kowe kurang obah, ndadekake awakmu dadi klelur kaya cacing ora duwe daya. Ora lincah lan trengginas. Mula ayo melu dolanan karo aku, ben awakmu sehat! Kalah ora apa-apa, sing penting ngobahke awak, entuk kringet. Aja wedi disengeni kancamu merga dianggep marahi kalah! Ayo, gelem apa ora? Iki lho sing main kurang siji. Yen gelem ayo melu aku, mumpung wektu ngaso isih sauntara!” pandhesege Dani.
“Ya wis, yen ngono ayo aku melu kowe,” pungkasane Ngadi sida melu Dani. Wong loro mlaku nuju panggonane Wahyu sakancane sing wis nunggu ing tengah latar sekolah.
Wahyu banjur incon jah-ndho-jleng karo Parna. Wahyu ngajokake driji jempol, Parna nibakake driji jenthik. Jempol kuwi lambange gajah, senajan gedhe kalah mungsuh jenthik lambange semut. Amarga semut mlebu kupinge gajah lan ngurek-urek nyokoti neng njerone kuping, njalari gajah risi lan lara, bingung ora bisa nglawan, banjur ngamuk nubruk-nubruk, pungakasane mati. Ateges Parna sing menang.
Rizal incon jah-ndho-jleng karo Jarot. Jarot ngajokake driji panudhing bebarengan karo Rizal sing nibakake driji panunggul. Panudhing adhine panunggul, ateges Rizal sing menang. Banjur Dani incon jah-ndho-jleng mungsuh Ngadi alias Jangkung. Dani nibakake driji jenthik bebarengan karo Jangkung kang nibakake driji panudhing. Semut mungsuh karo uwong, mati digithes. Ateges Jangkung sing menang.
Jarot, lan Dani ing kelompok liya. Rong kelompok kuwi banjur padha siap-siap kaya wong arep anggar nanging tanpa gaman. Mung tangan loro sing disiapake. Tangan kiwa dadi tameng kanggo nangkis serangan mungsuh, nanging kala-kala ya dianggo nyerang; tangan tengen mligi kanggo nyerang mungsuh ngarah sirah (endhas) lan sikil.
Wiwitane padha ngagar-agari, durung nyerang tenanan, mung njajagi pertahanan lan kekuwatane mungsuh. Karo mamerake kelincahan obahing sikil. Sawise dingerteni sapa sing paling ringkih, sing diwawas paling gampang dipateni, serangan banjur diarahke ing bocah kuwi.
Kelompoke Parna ngira yen kelompoke Wahyu kuwi sing paling ringkih Jarot. Amarga bocahe cilik, mesthi tangane ora bakal bisa ngranggeh sirahe mungsuhe. Paling ora jangkauan tangane angel kanggo ngranggeh sirah utawa sikile mungsuhe sing luwih dhuwur. Dene kelompoke Wahyu ngira yen kelompoke Parna sing paling ringkih kuwi Jangkung. Amarga senajan dhuwur, tangane dawa, nanging bocahe klular-klulur, ora lincah, ngidak telek wae ora pendeng. Mula Wahyu sabalane padha ngarahake serangan nuju Jangkung. Nanging jebul ora gampang kanggo mateni Jangkung kanthi nyablek sikile utawa sirahe. Genah angel yen arep nyablek sirahe, lha wong dedege luwih dhuwur timbang kabeh balane Wahyu, mula sing diserang ya perangan sikil. Nanging kanca-kancane Jangkung ora negakake Jangkung dikeroyok mungsuhe. Kabeh ya padha mbantu lan namengi Jangkung saka serangane mungsuh. Nganti krenggosan ambegane Wahyu, Jarot lan Dani amarga ngakseg selak kepengin mateni Jangkung nanging ora bisa merga dialang-alangi Parna lan Rizal. Nganti Dani kepeksa tiba kejengkang amarga tangan kiwane sing dadi tameng dicablek banter dening Jangkung sing satemene ngarah sirah. Kamangka posisine Dani lagi jengkeng kanggo ngranggeh sikile Jangkung. Untung Dani gage ditulungi Wahyu, nglawan Jangkung sing terus ndheseg arep nyablek sikile Dani sing lagi tiba klumah. Wusanane Jangkung mundur.
Kelompoke Wahyu lan kelompoke Parna bali adhep-adhepan. Kringete wiwit mrentul sa jagung-jagung, sedhela maneh mesthi wis wiwit tumetes nelesi klambi. Saiki Jangkung wis wiwit nduweni rasa percaya dhiri. Kabukten dheweke duwe kekuwatan, nyatane kasil ndheseg Dani senajanta durung kasil mateni Dani.
“Sik leren sik! Saiki apike padha copot klambi wae, mengko ndhak wayahe mlebu kelas klambine dhewe teles kebanjiran kringet,” celathune Dani ngajak kanca-kancane.
“Sarujuk! Ayo padha copot klambi!” panyaute kanca-kncane nyarujuki. Mung Ngadi alias Jangkung sing rada kikuk nanggapi pangajake Dani. Dheweke rumangsa nduweni awak sing ora patut dipamerake marang wong liya. Nanging dheweke iya rumangsa risi yen mengko kudu mlebu kelas kanthi klambi sing teles kebes kebak kringet. Kanthi abot pungkasane Jangkung kepeksa melu copot klambi uga.
“Wis ayo diwiwiti maneh!” pangajake Wahyu.
“Ayo!!!” panyaute kanca-kancane bebarengan karo wiwit pencolotan ngrangsang sirah utawa sikile mungsuhe.
semono uga maju ngadhepi Wahyu, Jarot lan Dani sing polahe lincah kaya kitiran. Luwih-luwih Jarot sing paling cendhek lan cilik, dheweke mung ngandhalke kelincahan polahe sing bisa tlusap-tlusup mrana-mrene.
Kelompoke Wahyu saiki wis ora nganggep Jangkung sing paling ringkih ing kelompoke Parna. Amarga senajan katone klular-klulur nanging nyatane jangkauan tangane sing dawa, cukup mbebayani. Lan dedege sing dhuwur dadi sebab angel diranggeh sirahe. Tambah maneh suthange sing dawa, gampang menyat ngendhani mungsuhe. “Ngati-ati endhani tangane Jangkung! Yo krayak wae Rizal sing luwih cendhek!” pangajake Wahyu ngabani kancane.
Wahyu, Jarot lan Dani banjur nguber ngoyak Rizal arep dipateni dhisik. Rizal mlayu amping-ampingan wit waru ing pojok sekolah. Mungsuhe cacah telu terus ngoyak. Nanging Parna ora negakake marang Rizal, dheweke melu ngadhang namengi Rizal saka pangroyoke Wahyu, Jarot lan Dani. Loro mungsuh telu. Wahyu nyerang saka ngarep ngarah sikil, Dani nyerang saka ngarep ngarah sirah, dene Jarot ngganggu saka mburi kanggo mecah konsentrasi pertahanan Rizal lan Parna. Ndadekake wong loro kuwi dadi kecipuhan. Pungkasane Wahyu kasil nyablek sikile Rizal, lan Dani kasil nyablek sirahe Parna.
Nanging tanpa kanyana-nyana, saka mburi, luput saka pangawasane mungsuhe, ngerti-ngerti Jangkung nyablek sirahe Wahyu lan Dani saka mburi. Dene Jarot sing kawit mau mung playon mrana-mrene mbebeda lan ngendhani pangransange mungsuh kasil lolos.
Kanthi mengkono saiki kari siji mungsuh siji, Jangkung lawan Jarot. Sing siji kuru dhuwur ongklang-angklung, sijine cilik cendhek methisil. Jangkung tandange kaya manuk alap-alap kekiter ing akasa, golek lenane mungsuh. Tenang, kalem lan waspadha. Jarot polahe lincah mlayu mrana mlayu mrene, nyerang mungsuh kanthi cepet banjur gage-gage ndhelik amping-ampingan uwit nalika panyerange ora kasil, kaya manuk sikatan mabur mencok neng gigire kebo golek pangan nanging sedhela maneh wis mabur pindhah mencok ing pang uwit.
Ing sawijining kalodhangan Jarot kasil ngglundhung ngranggeh sikile Jangkung. Nanging ing wektu kuwi uga Jangkung uga kasil ndemek sirahe Jarot.
“Piye iki? Mati bareng, apa perlu dibaleni siji-siji?” pitakone Parna.
“Gandheng wektu wis meh entek ya dibaleni siji-siji wae, Jarot mungsuh Jangkung, supaya ndang dingerteni kelompoke sapa sing menang,” wangsulane Wahyu.
Jarot adhep-adhepan maneh mungsuh Jangkung. Liyane mung nonton ing sacerake. Dadi seksi tandinge Jarot lawan Jangkung. Saiki Jangkung rasa percaya dhirine wis dadi kandel. Tangan loro wis arep wiwit maju nyerang Jarot ngarah sirah. Jarot sing
kanthi amping-ampingan uwit sacerake, wis siap-siap arep mlayu. Nanging sadurunge wong loro padha nyerang nyablek sirah utawa sikile mungsuh, dumadakan keprungu swara bendhe ditabuh, mertandhani para siswa kudu enggal mungkasi anggone padha dolanan ing wektu ngaso. Jangkung karo Jarot iya banjur mungkasi anggone padha arep serang-serangan. Parna, Wahyu, Rizal, Dani, Jangkung lan Jarot banjur padha salam-salaman.
“Piye rak seneng ta dolanan bebarengan?” pitakone Dani marang Jangkung nalika wong loro runtung-runtung mlaku bareng karo nganggo klambi sing mau padha dicopot, nuju kelase dhewe-dhewe.
“Iya, aku seneng banget! Jebul aku ya bisa dolanan kaya kanca liyane. Lan ora perlu rumangsa kalah sadurunge tetandhingan,” wangsulane Jangkung.
“Keneng apa kowe kudu rumangsa mindher? Dedegmu dhuwur, tanganmu dawa, suthangmu iya dawa, yen gelem dolanan karet tempel, utawa jirak nekeran, mesthi kowe menangan,” celathune Dani.
“Iya, anggere aja dijak dolanan sing nganggo brobosan, aku mesthi kalah,” kandhane Jangkung karo ngguyu ngakak. Dani iya banjur melu ngguyu ngakak.
“Sing terang, kowe saiki dadi katon luwih bregas lan sehat. Ora klular-klulur maneh kaya wong cacingen haha…haha….,” kandhane Jarot karo ngguyu ngakak.
“Asem ki! Haha…haha…,” panyaute Jangkung karo ngguyu ngakak uga. Senajan semune diece Jangkung ora nesu amarga iya karo dialem. Lan maneh saiki wis dadi luwih raket anggone padha kekancan. Wahyu lan Dani mlebu kelas 4 A, Rizal mlebu kelas 5 B. Parna karo Jarot mlebu kelas 4 B, dene Jangkung mlebu kelas 5 A. Pancen bocah enem kuwi ora sakelas, nanging amarga dolanan bareng dadi bisa akrab lan padha kenal-kenalan. ***
indonesia yoiku dowo-dowoan manuke pesertae sing wis paling dowo kari mung
kenek wong Arab deweke gak iso teko nang Indonesia amergo ape di sunatno, nah wong Arab mau mung iso ngirim surat di talekno nang manuke sampe teko Indonesia.(bayangno ae ngirim surat teko Arab sampe Indonesia trimo mung di talekno nang barange ndahneo dowoe. Opo gak yo wong wedok di sunduki kabeh).
Sign UpLog Inabdullah sajadpodo wae lah karo liya-liyane...
Łowicz (Jerman Lowitsch) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Łowicz&oldid=1090285"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
kemarin, “duh gusti paringi ampun dosa kulo, lan dosane tiyang sepuh kulo, ugi umat islam sedaya”
Priyatni 30 Endang Kartini AM 24 Endang Purwaningsih 10 Endang Setyo Winarni 32 Endang
pmPiya mas pean durung sembuh ta…! K durung melu main. Laga oway pean opo durung iso main…?
nambah 4 gubug @ 200 porsi, nambah album digital, n nambah gamelan.
saking wong siji iya iku nabi adam lan nitahake garwane (ibu Hawa) uga saking nabi Adam”
kok apik yo?? “WOng yen lagi gandrung, ra peduli mbledose gunung”
“Wong yen lagi…………….., ra peduli ……………………….”
“Iki piye iki piye…… iki piyee……., mestine ono sing nduwe….”
Dara Pos - Jagading Wanita - Nglaras Tatakrama Jawi - Kabar Warni-warni - Waosan - Taman Bocah.
Mokal iku ewoning têmbung kang marahi cilaka. Sing sapa kêrêp muni: mokal, prasasat tansah nyupatani awake dhewe.
kang isih kêna ginayuh ing pikiran, ora ana kang mokal.
Poma, aja pisan-pisan nganti muni: ah, mokal - ah, ora bisa kêlakon - ah, aku ora bisa.
Yèn ana wong kang duwe karêp nêdya anggayuh prakara kang mokal-mokal, iku kang daksênêngi dhewe.
Prakara kang mokal, iku sajatine mung mêmêdi gaweane wong jirih, utawa pandhêlikane wong kang wêdi kangelan.
Ing pangintên, kaluhuran tuwin kamulyan punika botên wontên ingkang botên kanthi patukon awrat, namung limrahipun, panyawangipun tiyang sanès dhatêng tiyang ingkang manggih kaluhuran tuwin kamulyan, manawi sampun katingal kados makatên, botên ngèngêti ing kala jaman rêkaosipun. Mênggah pasaksènipun para maos sagêd nguningani lêlampahaning sanès warni-warni. Ing ngriki badhe nyariyosakên kalampahanipun Tuwan Ahmad Lasaidho, ing Onaona, ingkang misuwur kasugihanipun.
Manawi miturut têtêmbungan ngamanca, Tuwan Ahmad Lasaidho punika kenging dipun jêjuluki: raja koprah, kabêkta sugihipun wau jalaran saking anggènipun dagang koprah.
Ing sakawit Tuwan Ahmad Lasaidho punika tiyang limrah, panggêsanganipun candhak kulak koprah lajêng dipun sade dhatêng sudagar koprah agêng ing Gorontalo tuwin Mênadho, dene dunungipun Tuwan Ahmad wontên ing pulo Onaona, satunggiling pulo alit ing golonganing kapuloan Togian laladan Salèbês sisih lèr.
Tuwan Ahmad punika sampun anggadhahi dhêdhasar nêdya tumandang piyambak, têgêsipun kajêng badhe nyumêrêpi yêktos dhatêng lêbêting tindak among dagang, mila piyambakipun purun rêkaos saha purun gêgayutan piyambak kalihan sudagar-sudagar koprah kanthi nyingkiri botên purun kêcêncang ing êmpingan.
Ing sakawit Tuwan Amad namung gadhah wit kalapa sawatawis asli tilaraning tiyang sêpuhipun, dados panggêsanganipun ing kala punika inggih dèrèng nama nyêkapi, malah kenging dipun wastani taksih kapara kirang.
Kalamôngsa ingkang sawêg dhumawah botên sakeca, ing satunggiling dintên rêdi Onaona anjêblos, anjalari pêjahing tanêman kalapa kathah sangêt, têtiyang ing ngriku sami kecalan panggêsangan, makatên ugi Tuwan Ahmad inggih nandhang sangsara kados tiyang kathah, nanging manahipun botên lajêng pêpês kados tiyang sanès-sanèsipun, malah anjalari saya jêmbaring wawasanipun. Piyambakipun botên namung badhe kandhêg jalaran giris ing bêbaya, kêncênging tekadipun badhe nglajêngakên panggaotanipun ingkang sampun, prakawis bêbaya ing têmbe wingking botên kalêbêt ing pamanahipun, namung prêlu migatosakên dhatêng kamajêngan.
Ing ngriku Tuwan Ahmad numbasi sisa-sisaning tanêman kalapa gadhahanipun têtiyang ingkang sami oncad saking ngriku, kanthi pêpetangan matêng ing benjing badhe kadadosanipun. Wusana [Wu...]
[...sana] pinanggih lulus, tanêmanipun kalapa sae-sae, wohipun andados,
sawarnining têtanêman, tanêmanipun kalapa Tuwan Ahmad kados dipun ububi.
Dumuginipun sapunika tanêmanipun kalapa Tuwan Ahmad sampun wontên 200.000 wit. Kapetang racak, ing dalêm sataunipun ing sabên uwit ngandhapakên uwoh 60 iji. Ing sabên koprah sapikul kêdah ngawontênakên kalapa 250 dumugi 300 iji, dados ing dalêm sataun sagêd ngêdalakên koprah kirang langkung 80 pikul, inggih 20.000 pikul ing dalêm tigang wulan utawi 6600 pikul ing sawulanipun, dados 220 pikul sadintên.
Panggaotan ingkang sampun dados, upamia tiyang mlampah nama manggih margi wiyar, makatên ugi Tuwan Ahmad, sagêd nyambi panggaotan sanès, kados ta nyewakakên griya tuwin sanès-sanèsipun. Bôndha tuwin kasugihanipun Tuwan Ahmad, kintên-kintên wontên kalih yuta rupiyah.
Kados makatên pinanggihing lêlampahanipun tiyang wêkêl ing damêl.
Wiwit kina mila pêksi dara kalihan sêgawon punika dados praboting pêrang kangge ngintunakên kabar-kabar ingkang wigatos. Samangke sampun wontên radio, tilgram, tuwin tilpun,
utawi botênipun pawartos ingkang kakintunakên dhatêng barisan sanès. Mangka pirantos tilgram, tilpun, utawi radio punika rimpil gampil risakipun. Mila ingkang sami pêrang inggih botên wani nilar prabot lami inggih punika dara kalihan sêgawon.
Sisih kiwa nginggil: Dara pos sampun dipun kanthili sêrat badhe kaaburakên.
Ingandhap: Dara pos wontên ing gupon kados sami pacak baris, samangsa-mangsa siyaga mbêkta sêrat katampèkakên dhatêng lurahipun.
Nginggil: Dara pos ingkang sawêg dipun gladhi ngintunakên sêrat. Sabên dintên sami kaêculakên sêsarêngan.
Sisih têngên: Dara pos kalihan tiyang ingkang ngopèni supêkêt sangêt pamitranipun.
Sisih têngên ngandhap: Sêrat ingkang badhe dipun kintunakên kalêbêtakên ing bumbungan ing suku.
Sasampunipun ulam kakumbah rêsik, milih daging ingkang sae, lajêng kairis-iris, alitipun saklungsu-klungsu kapara
wau kagêrus lêmbat. Lajêng pun ulam kaulenan kalihan bumbunipun ngantos wradin. Lajêng dipun sunduki, mawi sada panjang sakilan-kilan, dipun lincipi. 1 sunduk, 6-8 iris. Pambakaripun mawi latu arêng, bilih sampun matêng kawadhahan ing basi lonjo.lonjong. Manawa ngrêsakakên mawi sambêl, mênggah bumbunipun sambêl wau: kacang brol ingkang sampun kagorèng garing, gêndhis, asêm, lombok abrit karajang rumiyin. traos, sarêm, kadhêplok (kaulêg sarêng) ngantos lêmbat.
Mundhuta ulam menda ingkang sae sarta ingkang anggajih nuntên dipun iris-irisa ingkang cêkapan, dipun sunduki mawi
latu arêng mawi anglo, sasampunipun matêng kaêntas ing piring. Pandhaharipun kasiram saos ingkang sampun kasêdhiyakakên.
purut kadèkèk ing piring, nuntên kaparingana gêndhis jawi, cokak sakêdhik, nuntên kasiram kecap. Bumbu sate menda punika sadaya mêntah tanpa dipun latoni. Raosipun eca, sêgêr, sumyah.
Munduta lidhah lêmbu ingkang sae, ingkang rumiyin lidhah wau dipun thuthuki mawi munthu sela, ngantos pêruh (lêmês), sasampunipun lêmês, mundhuta sarêm satugêl banon, dipun êjur mawi toya sacangkir agêng, sarêm kathuthuk [kathu...]
[...thuk] lêmbar rumiyin, sarta dipun abêni mawi sêndawa rêgi 1 sèn. Sasampunipun sarêm tuwin sêndawa wau ajur, lidhah dipun ulêt mawi asta ngantos kirang langkung 1 jam, lajêng kaêpe, pangêpenipun sarana dipun gantung ing latar, sontên watawis jam 3 kaêntas. Têrus karêndhêm ing sarêm wau, enjingipun kapepe malih, wongsal-wangsul saminggu laminipun. Manawi sampun têlas sarêmipun, lajêng sabên dintên kaêpe. Punika sampun dados lidhah asin.
Dene pangolahipun dipun sêmur, tuwin dipun gorèng inggih kenging.
Sasuwakipun pamulangan normal èstri ing Surakarta kala taun 1934, pakêmpalan
tuwin H.I.S. ingkang botên sagêd anglajêngakên sinau awit saking kêcupêtan wragad.
Kajawi kawulang babagan balegriya, inggih mawi kawulang sêsêrêpan sanèsipun inggih punika basa Walandi, Mlayu, Jawi, Inggris, babad, tuwin ngèlmu bumi.
Wiwit madêg dumuginipun samangke tansah katingal majêng. Kala ing taun 1937 namung ngêdalakên murid 9, ing taun punika sagêd ngêdalakên 18 tamat kanthi angsal partisara.
Tuwan S. ing Pk. Karangan panjênêngan botên kapacak, ngaranga sanèsipun kemawon.
Tuwan O. p/a. R.S. ing Md. Karangan ing bab pangalaman maos botên kapacak, kagolong sampun limrah. Waosan kêdah krama.
Tuwan A.S. ing Ng. Panjurung bab garêbêg Mulud Dal botên kapacak, dhatêngipun sampun kasèp. Nuwun.
Lêngganan nomêr 3415 ing B. Raos Jawi ingkang kados makatên punika sampun sairib kemawon kalihan ingkang sampun nate dipun pacak ing Kajawèn.
Lêngganan nomêr 695 ing R.b. ing taun 1937 sampun, karampungan, botên wontên ingkang angsal. Sapunika dipun sayêmbarakakên malih. Kula aturi mundhut katrangan dhatêng Java-Instituut, Secretariaat: Sono Budoyo, Ngayogyakarta.
Tuwan P. ing Wg. Kintunan panjênêngan karangan tuwin gambar botên kapacak, kajawi kêpanjangên, umur-umuran samantên punika taksih kêgolong dèrèng anèh.
Garèng : Pancèn ngono, Truk. Tumrap aku, nèk mrêgoki sadulur kurang gênêp tatakramane, ora takambil posing. Sapisan, marga taktêpakake nyang panjênêngan ingsun dhewe. Kapindho,
Kaya ta: Kula badhe dhahar rumiyin. Putra kula sawêg sare. Klèru kaya ngono kuwi têrang yèn saking angèling unggah-ungguh. Ora pisan-pisan ngungkak krama. Malah ana sing nganti nyêmbah panggêng, wiwit arêp malêbu ing pakarangan uwis nyêmbah. Jêmpole têrus tumancêb ing irung bae nganti pirang-pirang jam. Kuwi iya saking urmate. Kaya-kaya uwis têrang, nèk anggêr-anggêr ing tatakrama Jawa kuwi akèh sing ngewuh-ewuhi bangêt. Mulane, prayoga yèn dibêsut utawa digampangake sawatara.
Petruk : Mupakat, Kang Garèng. Ananging kudu sêmbada. Wong sing niyat arêp ambêsut utawi ngrompak, kudu basabisa. awèh ijol sing apik. Jalaran tatakrama Jawa kuwi uwis dadi darbèke bôngsa sa-Jawa, dadi yèn dirombak kudu diijoli, aja mung
tatakrama Jawa. Jalaran aku uwis yakin yèn tatakrama Jawa kuwi uwis akèh sing praktis, apik, alus lan gampang. Kuwi ora prêlu dibêsut manèh. Sing patut dibêsut-mung sing marahi sêtrikêl utawa sing marahi ujas-ujus.
Petruk : Nèk ngono, lèhku mupakat takundhaki sêpuluh prêsèn. Mung bae arêp mbêsut tatakrama kuwi uwis gênah: a-ngèl-ba-ngêt.
Garèng : Ora angèl, ora angèl. Anggêr sing diprêlokake bangêt mung bab gunane, gampang bae, ênggone ambêsut.
Petruk : Saikia kae sing diprêlokake iya gunane.
Garèng : Hara jajal, gunane dianggo apa.
Petruk : Tatakrama kuwi gunane dianggo ngajèni uwong.
Garèng : Hla, rak sêlip bangêt, ta. Kaya ngono kuwi dudu gunane sing baku, ming sêmpalane utawa slewengane. Murih cêthane takgawèkake upama, Truk. Jaman saiki uwis rada akèh wanita bangsane dhewe, sing padha tirok-tirok nganggo kudhung kacu karo
aja kêpanasên. Bêlore diangrêksadianggo ngrêksa. mripat supaya aja blêrêng. Kuwi gunane sing baku, Truk. Ananging kèh-kèhing uwong, kudhung karo bêlor mau banjur dianggêp pacakan alias srana sing
banjur ana sing nganggo kudhung kacu karo nganggo bêlor irêng. Dadi guna sing baku kêtutupan karo guna sing
angglajrah-angglajrah, Kang Garèng. Nèk kowe, tatakrama kuwi dianggo apa.
Garèng : Nèk aku, dianggo srana nyupêkêtake pasrawungane manungsa. Mungguh nalar-nalare mangkene. Bêbrayaning ngaurip kiye, arêpa nganggo cara kapriye-kapriye, mêsthi ora bisa sama rata, sama rasa, mêsthi kudu ana sing sugih, ana sing mlarat, ana sing luhur, ana sing asor. Ana sing dadi bêndara, ana sing dadi ratu utawi presidhèn, ana sing dadi rakyat. Cêkake, manungsa kuwi sanajan tumraping Pangeran sami mawon, ana ing donya mêsthi undha-usuk pêpangkatan. Dene sing
Môngka, kabèh mau kudu nunggal, kudu tulung-tinulung. Tanpa kawula, ora ana ratu. Tanpa batur, ora ana bêndara. Tanpa prajurit, ora ana jendral. Tanpa karerehan, ora ana panggêdhe. Banjur, murih wong siji lan sijine bisa srawung kanthi supêkêt, bisa têpung kanthi apik, dianani srana, yaiku: tatakrama. Kuwi Truk, gunane tatakrama sing nomêr sitok. Dadi tatakrama kuwi jinising êlim, dianggo ngrakêtake pasrawungan.
Siti ingkang badhe kangge balapêcah. Ing dhusun Karangpilang, bawah Sragèn, wontên siti pasir ingkang sae kangge balapêcah, sampun kacobi kangge cangkir ingkang kandêlipun 1 m.m. taksih kiyat.
Technische Hoogeschool sampun 20 taun. Adêgipun Technische Hoogeschool ing Bandung sampun 20 taun, dhawah kala tanggal 1 Augustus punika. Ingriku kawontênakên pèngêtan kanthi wêdhar sabda. Dumuginipun sapunika, pamulangan luhur wau sampun ngêdalakên ingenieur 202.
Pambikakipun Technische School ing Sêmarang. Gêdhong pamulangan Technische School enggal ing Sêmarang sampun kalampahan kabikak. Ingkang anjênêngi pambikakipun Mr. Winkler, Gupêrnur Jawi têngah, Tuwan Pass sakalihan, Residhèn Sêmarang, tuwin sanès-sanèsipun. Miturut suraosing wêdhar sabda, adêging pamulangan wau ing sakawit ambachtschool, lajêng santun dados
Pangajaran sawêg ngrêmbag ing bab badhe adêgipun Literaire Faculteit, inggih punika pamulangan luhur babagan kasusastran. Ing pangangkah sagêda kawiwitan wontên ing wulan Sèptèmbêr ngajêng punika.
Rêmbag babagan pensiun warandha tuwin lare lola. Miturut wartos Aneta, Raad Kawula sampun ngrêmbag ing bab rancangan tatanan ewah-ewahan tuwin wêwahan pranatan pensiun tumrap warandha tuwin lare-lare lola anaking narapraja ingkang sanès bangsa Eropa.
Lotrij enggal. Lotrij arta ingkang wiwit kasade ing tanggal 1 Agustus punika tumanja dhatêng:
Ukumanipun nggiyarakên wartos dora. Kajawèn mêntas martosakên bab dhukun ing Surabaya nyariyosi têtiyang supados sami pindhah dhatêng sanès panggenan. Dhukun wau lajêng kasêrêg ing prakawis. Ing sapunika sampun karampungan prakawisipun, kadhêndha f 150.- utawi kakunjara tigang wulan.
Karampungan ukum pêjah. Miturut wartos Aneta, auditeur-militair ing pangadilan militèr ingkang mriksa prakawisipun Haji Muhamad bin Jaelan, inggih punika tiyang ingkang andombani prakawis amuk ing Tanjungpriok, nêdhakakên ukum pêjah dhatêng pasakitan wau.
Ngindhakakên sewan griya f 5.- kadhêndha f 250.-. Landrechter ing Surabaya mêntas ngrampungi prakawisipun nyonyah Walandi nama S. kadakwa ngindhakakên sewan griya f 5,- dakwa kadhêndha f 250.- utawi kunjara kalih wulan.
Kabupatèn Cilacap sampun 100 taun. Miturut wartos, dumugining tanggal 10 Juli kêpêngkêr, adêgipun Kabupatèn Cilacap sampun 100 taun. Ingajêng pancèn kawartosakên badhe kawontênakên paargyan, nanging jalaran saking kawontênan, namung badhe kawontênakên wilujêngan kemawon sapêrlunipun wontên ing kabupatèn.
Pamulangan Luhur Pangadilan. G.B.R.M. Kusèn, putra dalêm suwarga sampeyan dalêm ingkang
kaindhakan. Wiwit ing taun pangajaran 1940/41 punika wulangan ulah raga ing pamulangan têngahan, technische school tuwin ambachtschool dipun indhaki, ing dalêm saminggu dados tigang jam. Tumrap technische school ing klas tiga, ugi dipun wêwahi, nanging namung kalih jam. Indhaking wulangan ulah raga punika minangka lêlintu jalaran botên wontênipun wulangan basa Jerman, dados usulipun Commissie voor lichamelijke opvoeding. Tumrap
ing wulan Mèi saha sampun wontên ing Surakarta, kadadosakên Assistant-leeraar wontên ing N.I.A.S. tuwin dipun dèkèk wontên ing C.B.Z. Surabaya ing babagan Verloskunde.
militèr ing babagan punika. Murid-muridipun ingkang kathah pêndhêtan saking Dick de Hoogeschool. Benjing wulan Sèptèmbêr, murid-murid wau sami kadadar saha lajêng wangsul dhatêng pamulanganipun, benjing satamatipun badhe nyambutdamêl ingkang ng kalangan militèr.
Inggah-inggahan ing Jawi Têngah. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Têngah, R. Sukrisno, asistèn wêdana ing Kêdhu, Dhistrik Parakan, Kabupatèn Têmanggung, Paresidhenan Kêdhu, dados wêdana ing Kradenan, Kabupatèn Grobogan, Paresidhenan Sêmarang.
Golongan Pangrèh Praja ingkang malêbêt dhatêng Bestuursacademie. Ing sapunika sampun katêtêpakên, para pangrèh praja ingkang kaparêngakên sinau dhatêng Bestuursacademie satanah Jawi wontên 14, saking Jawi Wetan 7, saking Jawi Têngah 3 tuwin saking Jawi Kilèn 4.
A.M.S ing Makasar. Kawrat kêkancingan saking Dep. Pangajaran
Padhang mêntas ngrampungi prakawisipun t. P. kadakwa nyalingkuhakên dhinamit rêrêksanipun saha lajêng kasade dhatêng kapal
golflengte 20.50, rumiyin 45 mètêr.
Traos ingkang malêbêt dhatêng tanah Jawi. Traos saking tanah sabrang inggih punika Bagan Siapi-api ingkang malêbêt dhatêng tanah Jawi ing taun 1939 wontên 14 yuta kilogram langkung.
Nyonyah-nyonyah bangsa Jerman kadèkèk ing Grand Hotèl Blitar. Wontên wartos, nyonyah-nyonyah bangsa Jerman ingkang dipun singkirakên, badhe kadèkèk ing Grand Hotèl ing Blitar. Sadaya wontên tiyang 100. Ingkang dipun dèkèk ingriku golongan ingkang kacingkrangan saha ingkang kalairan Jerman utawi bangsa Jerman ingkang dipun biyantu ing Centrale Commissie voor de Werkloosheidsbestrijding. Nyonyah-nyonyah Jerman ingkang sanès bangsa Jerman, inggih punika ingkang asli saking tanah ngriki, botên badhe kaganggu damêl, kajawi manawi ngatingalakên anggènipun cocog dhatêng Jerman.
Kathahipun têtiyang ingkang bêtah padamêlan. Ing taun punika P.T.T. badhe ngawontênakên wulangan babagan post, namung badhe nampèni tiyang 25, wêdalan Mulo, lamining sinau 2 taun. Wusana gunggungipun ingkang nglêbêti wontên tiyang 1600.
Têtêp kakengingakên ambayar arta dhatêng Nirom. Miturut katrangan, ing sapunika tumrap kawula dalêm ing Kasunanan tuwin Mangkunagaran, sami kakengingakên Nirombijdrage, awêwaton tatanan enggal.
Malêman Sriwêdari. Ing wêkdal punika, sawarnining karamean, Pasar Gambir sapanunggilanipun, sami kasuwak, nanging tumrap Malêman Sriwêdari, badhe kawontênakên, angsal-angsalanipun ingkang 25% badhe kadarmakakên dhatêng Steunfonds nagari Walandi.
Sanatorium ing Pakêm. Ing wêkdal punika, sami-sami sanatorium, ing Pakêm, Ngayogya, kapetang ingkang agêng piyambak. Sagêd anampèni tiyang 150. Sanatorium punika tampi pambiyantu saking bêbadan warni-warni. Miturut palapuran, cacahipun tiyang ingkang manggèn ingriku, ing taun 1936 sabên dintên racak-racakipun 20, ing taun 1937 wontên 42, ing taun 1938 wontên 79 saha ing taun 1939 racak-racakipun sabên dintên 102.
Arta dêrma Krachtig Indhie Actie. Ing bab ada-ada enggal nglêmpakakên arta dêrma kangge nyantosakakên pajagèn tanah ngriki, kados ingkang dipun karsakakên ing panjênênganipun Mr. Spit, dumuginipun sapunika gunggunging arta dêrma sampun wontên f 600.208.18.
pitulungan dhatêng têtiyang Inggris ingkang sami ndharat wontên ingriku. Miturut gotèk, pamarentah Petain sadèrèngipun nglilani wangsulipun kongsul Inggris wau mawi nêrangakên, bilih anggènipun nglilani punika botên kenging dipun anggêp bilih sêsambêtanipun Prancis kalihan Inggris babagan diplomatik sampun pulih. Punika botên babar pisan.
Kalangan ingkang kenging kapitados, nyariyosakên bilih Paul Morand ingkang ngrêmbag kabêtahanipun Prancis wontên ing Inggris (dados wêwakil partikêlir) kala wulan Juli wangsul dhatêng Vichy. Punika botên badhe wangsul dhatêng Londen malih manawi protèsipun Prancis dhatêng Inggris bab anggènipun Inggris nyêbar sêrat ibêran wontên ing Prancis, dèrèng dipun sukani wangsulan ingkang marêmakên.
Amerika badhe ngathahi pitulunganipun dhatêng Inggris (Reuter, Washington). Sawatawis dintên kapêngkêr Jendral Pershing damêl andharan wontên ing sêrat-sêrat kabar mrayogèkakên sangêt manawi Amerika purun nyade baita-baita torpedho ingkang sampun sêpuh-sêpuh dhatêng Inggris. Andharanipun Pershing wau umumipun sami dipun sayogyani ing sêrat-sêrat kabar.
Pitulungan dhatêng Tiongkok (Domei, Canton). Nalika dipun tanggap ing wêwakil s.s.k., stafofficer Jêpang ingkang mriksa kawontênanipun Indochina nêrangakên, bilih sadèrèngipun piyambakipun dhatêng kathah kapurantos pêrang ingkang calon kakintunakên dhatêng Chungking sami kadhêlikakên wontên ing pintên-pintên panggenan. Margi saking punika opsir wau gadhah pamanggih, manawi anggènipun badhe ngêndhêg ilining pitulungan dhatêng Chungking punika namung sarana mêpêti margi kemawon dèrèng cêkap.
Salêbêtipun kalih minggu punika (Lef, Londen). Kalangan ingkang kenging pinitados ing Londen, kawartos sampun angsal katêrangan, kintên-kintên salêbêtipun kalih minggu punika Jerman saèstu badhe nêmpuh Inggris.
Wêwakil Jerman ing Prancis (Havas, Clermont-Ferrand). Radio Paris nggiyarakên wartos, bilih Otto Albetz sampun kabênum Hitler kadadosakên wêwakil Jerman wontên ing Prancis.
Kathah ingkang pindhah dhatêng Bessarabie (Reuter, Bukarest). Miturut katêranganipun nayaka sajawining praja Rumenie, tiyang Rumenie ingkang pindhah dhatêng Bessarabie wontên 112.000.
taksih mlampah namung ingkang kenging kangge nyampêdi kabêtahanipun Jerman. Pabrik montor mabur Fokker namung dipun angge ndandosi montor mabur Jerman ingkang risak wontên ing papêrangan. Wadyabala Walandi kabibarakên, punika njalari saya kathahing tiyang nganggur. S.k. Standard dipun awisi, margi ngêwrat karangan ngrêmbag buku karanganipun Dr. H. Colijn ingkang
C.E. du Perron tilar donya (A.I.D.). Wontên wartos saking Zwitserland nyariyosakên yèn C.E. du Perron tilar donya wontên ing nagari Walandi. (du Perron punika pujangga Walandi, misuwur namanipun, dangu wontên ing tanah ngriki, sarta misuwur supêkêting pasrawunganipun kalihan bangsa pribumi. Kathah ingkang sami ngintên manawi tilaripun du Perron punika botên jalaran sakit,
nitipriksa lajêng nêtêpakên bilih tanah Indhia punika ing salêbêtipun taun 1939 dados sumbêring badhe indhustri Amerika ingkang nomêr 7.
pajagènipun (United Press, Londen). Kolonel William Codovan kawartos dhatêng ing Inggris satêngah dados wêwakilipun Presidhèn Roosevelt, sangêt kêpranan manahipun sarêng sampun nyipati piyambak dhatêng pajagèn-pajagèn
Jêpang rêrêmbagan kalihan Prancis bab Indochina. Miturut katêranganipun Domei, Mitsuoka nêrangakên bilih pakabaran punika botên lêrês.
Têlik Jerman ing Turki dipun cêpêng (Reuter, Istambul). Wontên ahli barang kina tuwin mahaguru ing Ankara dipun cêpêng kadakwa dados têlik. Namanipun dèrèng kagiyarakên. Kathah ingkang sami ngintên ingkang kacêpêng wau têlikipun Jerman.
Prancis badhe dipun ringkês malih? (United Press, Londen). Ing Londen wontên kabar angin, nyariyosakên bilih Jerman sagêd ugi badhe ngêjègi 40% ning tlatah Prancis ingkang dèrèng kêcêpêng Jerman.
Wadya lautan Rusland ing sagantên Pasific (Reuter, Moskou). Radio Moskou nyariyosakên, wadya
tumut pêrang, kathahing prajurit Italie dados tawananipun Inggris wontên 808, jendral 1. Dene dêdamêl ingkang dhumawah ing tanganipun prajurit Inggris utawi ingkang karisak, mriyêm 16, bangsaning tank 15, tuwin obat mimis punapadene kapurantosing pêrang sanèsipun sawatawis.
cacade § Barata kêdhaton = untunipun ngajêng ingkang nginggil bênggang
Ing nalika samantên pun Darga sampun umur 22 taun, kawantêran saha kakêndêlanipun misuwur satlatah Mataram.
Darga lajêng dipun timbali, dipun dhawuhi mandhegani prajurit ingkang sampun wontên ing tlatah Nganjuk, nyêpêng Tumênggung Larasmiring. Saking dhawuhipun Panêmbahan Senapati, sampun ngantos Larasiring dipun aturakên kuwandhanipun. Ing dintên punika ugi pun Darga kadadosakên bupati tumbakkêncêng, dipun paringi nama
abdi agul-agul ing Kranggotan taksih sami suka-suka wontên ing griyanipun Kyai Kranggotan. Kêjawi sami nêdha eca inggih sami gar-gêr gêgojegan. Para gêgêdhug sami sêsongaran ngumukakên kalangkunganipun piyambak-piyambak. Sadaya sami kaladuk anggènipun ngêndêlakên kasêktèn lan kêdhotanipun. Wontên ingkang sêsumbar: "Hêm, nèk aku kiye, ambakna wis rada rêmpiyêk-rêmpiyêk kaya ngene, nèk mung mungsuh senapati Mataram bae, lima tandhinge." Wontên ingkang sumambut: "Iya, kang, mula iya ngono. Nèk aku, rong jinah taktandhingi tanganku kiwa." Wontên malih ingkang mêndhêt
kluruk sapisan, wontên bêndhe ngungkung. Lajêng sinarêngan ing surak mawaruhan. Prajurit Mataram ambyuk dhatêng ing griyanipun Kyai Kranggotan, ngamuk punggung. Sêcayuda saabdinipun bingung, botên kantênan tandangipun. Sêcapura tanpa mawi ringa-ringa lajêng mlumpat nêbak Sêcayuda, karukêt purun. Sêcayuda sawêg badhe grayah-grayah ngunus dhuwung, tanganipun kasamplak, dhuwung mancêlat têbih. Sêcayuda lajêng kapikut.
Prajurit Mataram ingkang kalih pratigan katilar wontên ing Kranggotan,
Tumênggung Sêcapura unggul juritipun, têtiyang ing kitha Mataram sami bingah. Ing wanci enjing kathah tiyang
saking sayah aripipun. Rainipun pucêt, tansah tumungkul botên purun ngingêtakên tiyang ingkang sami ningali. Têtiyang sadaya botên wontên ingkang wêlas, malah kathah ingkang nyukurakên.
Ya kaya ngono kuwi wêwalêse wong mêndêm kaluhuran, nganti direwangi cidra mênyang gustine. Makatên lokipun têtiyang ingkang sami ningali. (Wontên lajêngipun).
No. 32, 9 Augustus 1940, Taun XI
nganti ora ana sing bisa nandhingi. Guru-gurune nganti padha trima kalah. Ning iku yèn sabuke ora lali.
Wis tau arêp balapan jaran sabuke digolèki ora ana.
ora kontal. Ewasamono, wong ya panggalihe tansah kêtir-kêtir, dadi barêng balapan anggone mlayokake jarane iya sajak minggrang-minggring, kèri karo kanca-kancane. Mangka ora balapan mlayu lumrah, nganggo nglumpati pagêr, dhadhah lan jugangan barang. Barêng arêp nglumpati
mula banjur enggal-enggal nyemplo manèh. Tekade mêtu. Jaran liya-liyane sadhela kêtututan. Tibake malah banjur bisa mênang dhewe.
ana ing kono. Ning njur mbatin: "Wong ya jimat, dadi mêsthine iya sok ngilang barang."
Kacarita, ana warta, nêgara Sokasari kêtêkan mungsuh, sang prabu uwis sêpuh. Sing kapasrahan mêthukake mungsuh kyai patih, iya uwis tuwa. Wong-wong akèh sing
mundhut tulung ngundurake mungsuh. Yèn ora ditulungi mêsthi kalah.
Sang Prabu Wanarata enggal nimbali Sang Daruna, didhawuhi dadi têtungguling para wadyabala.
Saiki jajal, pancèn wis baut tênan apa durung maju pêrang. Aja gawe isin marang aku lan ibumu.
Sang Daruna munjuk sêndika, banjur budhal didhèrèkake wadyabala. Tibake barêng têka Sokasari ora parêng tumuli mangkat. Didhawuhi ngaso dhisik. Barêng wis olèh
Anyar iki Bêtawi udhun-udhunane (sêtasiune) montor mabur wuwuh siji. Diarani vliegveld "Kêmayoran". Wong ya padha ora bisa nonton dhewe, dadi ya cukup dak tuduhi gambare wae ya cah.
Sing nèng sisih kiwa iku kandhange. Njur omah gêdhe kuwi sêtasiune. Wèh, kok kaya sêpur bae ya cah, ana sêtasiune barang! Biyuh sing nonton, akèhe nganti kaya sêmut. Wong tênan lo kuwi. Motore kuwi ya motor tênan, dudu motor dolanan!
Gambar ngisor kuwi motor mabur jèjèr-jèjèr, sajake gênti nonton wong nonton. Apa ayake lagi ngaso ta ya? Ayake nèk duwea nyawa ngono ya kêsêl, wong bola-bali dijajal!
Dhèk Jumuah buri dongènge têkan Sang Prabu Kêdiri mundhut pamrayoga marang kyai patih, prakara anggone arêp ngundurake mungsuh, marga Dèwi Sêkartaji dilamar Prabu Gajah Ngunangun, nanging Sang Prabu Kêdiri ora marêngake. Kèlingan, cah, kowe? Wusana ature kyai patih: "Gusti, kula mirêng, bilih ing wetan nagari ngriki wontên satriya sêkti mandraguna sawêg lêlana, kêkasih Klana Jayèngsari. Kathah para ratu ingkang sampun têluk. Prayoginipun mundhut tulung dhatêng satriya punika, tamtu botên badhe kasoran pêrangipun."
Sang Prabu Kêdiri dina iku uga utusan punggawa loro: Sawunggaling lan Sawungsari, nggawa layang nyang alas sing sikandhakake kyai patih mau. Tênan, ing kono bisa kêtêmu karo Klana Jayèngsari. Layang diaturake. Dene surasane, Klana Jayèngsari dipundhuti tulung ngundurake Ratu Mataun. Yèn bisa ngalahake Ratu Mataun, bakal diganjar Dèwi Sêkartaji. Sawise layang diwaca, Klana Jayèngsari banjur rêmbugan karo Kêbo
bungahe tanpa upama. Panampane kanthi pakurmatan gêdhèn. Sawise ngadhêp, sang ratu dhawuh mangkene: "Iya,
Wanèngpati, putra nata ing Jênggala, nanging Panji saiki wis tumêka ing pati."
Klana Jayèngsari mèsêm krungu pangandikane Sang Ratu Daha mau,
bêndhe lan tambur gawe mirise uwong-uwong ing padesan. Padha mlayu pating blulung. Pêrange nganti pirang-pirang dina, lèrène mung yèn bêngi. Wadyabala akèh kang nêmu tiwas. Wusana wadyabala Mataun kêna diundurake, nanging banjur maju manèh dipanggêdhèni Sang Prabu Mataun piyambak. Saiki gênti wadyabala Kêdiri sing kêplayu, wong ya pancèn digdaya Ratu
ditampèl nganggo tangan bae. Raja Mataun nantang pêrang tandhing ana ing lêmah, anggar nganggo kêris, iya
Panji Wanèngpati utawa Ino Kartapati. Nanging banjur dikandhani dewa, yèn garwane iku iya pancèn Panji.
[Lanjutan dari: Jimat Marakake Kêndêl]
karo sang pramèswari. Tibake ing jêrone ana godhonge lontar garing. Godhong mau diparingake marang ingkang wayah, karo ngêndika: "Yèn sabuke mono sabuk lumrah. Godhonge iya godhong lontar lumrah. Mung têmbung sing ditulis, iku sing kudu dadi jimatmu. Kowe dhewe rak iya wis duwe ta. Jajal wacanên. Ya ora? Yèn wis kowaca godhong lontare obongên, karo sabuke pisan. Kuwi ana gêni."
Ing sacêdhake kono wis disêdhiyani anglo. Sang Daruna nampani godhonge lontar, njur diwaca. Unine jêbul... "TATAG".
Godhong lan sabuk sidane iya diobong. Nanging Sang Daruna mêksa bisa ngalahake mungsuh, marga wong ya pancèn dhasare panggalihe tatag.
Cah, kira-kira wis ana saminggu kowe padha mlêbu sêkolah manèh, gêla ya, ah mêsthi
Bêtawi, jarene bêngine klisikan angèl bisane turu, marga esuke arêp wiwitan mlêbu nèng Mulo. Olèhe klisikan mau, mikir-mikir: "Wah kaya apa rasane dadi murid Mulo, ayake wae sênêng, diwulangi Inggris barang, tur bakal olèh kanca anyar akèh."
Tênan, barêng wis kalakon, sênênge ora jamak tampa buku pirang-pirang lan sadhela wae iya wis sugih mitra. Sum, bukune iya aja mung disawang wae, kudu disinau.
Nèk Sumbono, Mr. Cornelis, lagi sênêng, ngrasakake entuk guru anyar "Juffrouw" tur jarene ndêmênakake. O, pancèn, sing akèh yèn juffrouw mêsthi ndêmênakake, kaya Bu Mar, upama dadi guru mêsthi ndêmênakake, ora kêrêng, alus kaya sutra; ngandêl kowe, cah, mêsthi orane. Bu Mar dhewe iya ora ngandêl, ki, mêsthi kosokbaline. Apamanèh yèn dadi gurune
dadi gurune, mêsthi dikon ngadêg nèng pojokan, tangane ndhêpaplang nyêkêl ijslilin, nganti sakolahan bubar. Nanging Sumbono wis janji, dhing,
kancane saklas ditantang gêlut kabèh. Barêng dikroyok, mlayu mulih, saiki durung gêlêm sêkolah manèh. Wêdi mêsthine. Mulane kêponakanku aja padha sok dhêmên gêlut, mêngko nèk dikroyok, mundhak kaya adhine Sumitro. Barêng Susiyati, Purworêjo, saiki lagi dadi babu, sabên esuk ngêtêrake sêkolah adhine, tur kudu ditunggone.ditunggoni. Yèn ditinggal jarene nangis. Ya wis lumrahe, Ti, mêngko nèk wis têpung karo kanca-kancane rak mari wêdi, njur wani mangkat sêkolah dhewe. Kowe biyèn
Ora dhing, Bu Mar mung mbeda bae, aja brêngut.
Yèn sêdulurmu S. Kapti saiki wis ora ngrêmbug bab sêkolahan, wis lawas nèng ngomah. Saiki lagi bungah-bungah, imbuh adhi wedok, tur ayu bangêt jarene. Ethok-ethoke dhèwèke lagi dadi vroedvrouw, esuk sore ngrumati adhike anyar, ngêdusi, nganggoni klambi, ndulang lan liya-liyane. Ning sanajan bungah-bungah mangkono, uga ana gêtune, adhine, K. Tied ora munggah lan adhine lanang èksamêne ora entuk.
Kapti, ora munggah saiki, ora entuk èksamêne saiki, mbokmanawa taun ngarêp bisa. Aja dipaido, mundhak cilik atine.
Sumaryo, Japara, ngandhakake kamase, Suparto, jarene ora munggah, Sumaryo munggah klas 5, SumartoSuparto. isih nèng klas 4, ewadene Suparto jarene isih nakal bangêt, wis tau dithothok karo kamase nganti mringis ora kapok. Karêpku Sumaryo bae sing kudu ngalah, ugêre Suparto ngglidhig, bêcik ditinggal lunga. Kaya Sumarno, Karanganyar, iya mêngkono, karo
watake adhine, ugêre wiwit buda-budu, njur ditinggal lunga, Sumarno saiki jarene wis rada marèni. Dene Sugiyatun, Trnggalèk,Trênggalèk. sing ora duwe adhi, kapenging bangêt duwe, prêlune njur kêna diajak gojèg. Apa manèh anyar iki wis mêtu saka M.N.S. kulina nèng internaat pirang-pirang kancane, njur nèng omah tanpa kanca siji-sijia, dadi iya njur rumangsa sêpi bangêt.
Tun, la iya saiki salin, bapak ibu dianggo kanca, mêngko yèn wis entuk pagawean, rak njur sugih kanca
Atri ana grobagan, kêna nggo tunggangan.
Nyokot buntut, mêsthi njur katut.
kagem sedherek2 njih … nyuwun doanipun supados saget enggal belajar agami sareng2
Warga ngapak-ngapak akeh sing wis padha tepung karo Kang Fajar Praptono, salah sijine personel Grup “Sopsan Gitu Loh” (liyane Gope Sopsan karo Soto Sopsan), sing sedina-dinane mulang neng SDN 2 Pernasidi Cilongok, sing lewih kondhang karo paraban Fajar Sopsan.
“Alhamdulillah, apik-apik baen. Kiye Kang, inyong kepingin dopokan bab kuliner khas Banyumas. Inyong ora garep ngaseng dopokan panganan sing egin kondhang kaya bangsane mendhoan, dhage karo lemed. Ningen panganan sing wis ora tau keprungu utawa meh ilang, angger tumandang
gumregah pisan, “Gyeh… agi dhong gathot egin bujangan menek wit glugu. Tekan pucuk wit dheweke derubung semut, banjur gageyan medhun mak gesret, tiba kepengkok, menyat banjur mlaku cinggik… cinggik….. Biyunge sing weruh sekang njero ngumah atine trataban ngerti anake gole menek glugu mlorot. Karo kedhagar-dhagar dheweke mak regedeg mbukak kori slerekan. Banjur ngluruhi, penjorangan kowe yah! Bocah koh
ora sranta kepingin gelisan miwiti dopokan bab panganan.
ngguyu lakak-lakak nganti tangga teparone kang Sopsan padha krungu, jebule aran panganan khas Banyumas pancen merguyokna
uwis-uwis inyong tah nembeke krungu. Sing nggumuna pisan, aran-aran panganan sing kaya kuwe mau bareng desambung-sambung teyeng dadi ukara!
sing deglepungi banjur degoreng. Uwis-Uwis, kuwe tape deglepungi banjur degoreng,“ wangsulane Kang Sopsan.
“Lha kreatip keprimen sih Kang?” inyong dadi wadheh
“Geh, untune wong Banyumas kuwe kuwat-kuwat lho. Lha wong wortel, beton karo balok koh depangan? Iya, mbok?”
inyong nyekeli weteng sing kaya garep kram merga kepingkel-pingkel.
Lha kuwe sih panganan apa Kang?”
“Tai kucing padha baen karo kuwe gabus, Bol …. kuwe kweku, Upil ….. kuwe kwaci. Pipis kuwe lemed.”
Kang Fajar Sopsan banjur ngemut-emut panganan liyane kaya dene gubed, panganan sing kaya ondhol-ondhol ningen njerone isi ampas tahu. Banjur dheweke nyebut aran panganan liyane sing medeni pisan, ya kuwe ndhog mbledheg, panganan kiye jebule kur modifikasine themlek. Wujude, bahane karo cara nggawene padha baen, ningen kur lewih gedhe sekang themlek. Kampelan, kupat karo dhage sing
Sopsan teka. Inyong sing wis merdhayoh kawit mau banjur pamitan bali, ben dhayohe sing nembeke teka
aran panganan khas Banyumasan maning sing janen egin ngadhug-adhug.
“Geh, Kang Hari.. kur neng Banyumas thok sing ana
tuli teyeng demekarna dadi Kecamatan RUJAK.”
“Ya ngonoh rika baen sing dadi Camat RUJAK.”
“Kur neng Banyumas thok… Arep ‘juice’? Bera! Merga ana Karangduren, Karangjambu,
karo Cibangkong. Arep turon? Ana Kali Kesur. Ngangsu kawruh? Ana
Jurungarang - Administrasi Bale Pustaka ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 1743 - Bêtawi Sèntrêm.
Isinipun: Lèpèn Citarum - Kuwih Timun - Bab Tanêman Arèn lan Kawontênan ing Ngabêsi - Bab Panjaginipun Kasarasan Wontên ing Kampung - Bab Kabêtahaning Biyung tuwin Calon Biyung - Kabar Warni-warni - Wêwaosan.
Krêtêg ing lèpèn Citarum sacêlakipun Padhalarang, Bandhung.
Kuwih timun punika têtêdhan ingkang pandamêlipun sarana gampil katindakakên, têgêsipun botên kagolong têtêdhan ingkang èdi-pèni. Manawi damêl kuwih timun wau makatên: kêtela rambat dipun oncèki kakumbah rêsik lajêng dipun êdang, manawi sampun matêng tumuntên kajojoh wontên tumbu utawi tenggok. Supados rêsik utawi botên kêlèt kaliyan tumbu kêdah dipun lambari godhong pisang rumiyin. Pratikêlipun kados sacaranipun tiyang anjadah. Yèn panjojohipun sampun ragi lêmbat dipun dèkèki panili sakêdhik supados sagêd arum tuwin gêndhis pasir, kajojoh malih ingkang ngantos lêmbat sarta wradin gêndhisipun. Sasampunipun lêmbat lajêng dipun galintiri sami pisang gorèng agêngipun, manawi sampun dados galintiran sadaya lajêng gêntos ngrakit jêladrènipun prêlu kangge mêdhaki glintiran wau manawi badhe kagorèng. Pandamêlipun jêladrèn wau makatên:
Glêpung gandum sacêkapipun dipun toyani santên dipun angkah sampun ngantos kêcuwèrên, prayogi ingkang cêkapan kacolok gêndhis pasir sarta sarêm sakêdhik lajêng kaublak ingkang ngantos waradin. Manawi sampun dados galintiran wau kacêlupakên ing jladrèn satunggal-satunggal sampun ngantos ajur, lajêng kagorèng ing wajan mawi lisah klêntik, makatên salajêngipun, manawi sampun matêng nama kuwih timun.
Mênggah anggènipun kuwih kados makatên dipun wastani kuwih timun punika, saking pangintên kula piyambak, bokmanawi namung kapiridakên saking wujuding wêwangunanipun, jalaran anggènipun anggalintiri wangunipun mèmpêr timun namung kaot alit-alit.
inggih punika kangge lêgi-lêgi, utawi katêdha yèn taksih mêntah, ingkang dipun wastani blibar, malah langkung eca yèn katêdha blibar tinimbang manawi sampun matêng. Wontên malih rekadaya ingkang sarana jênang, saèstunipun awis ingkang mangrêtos pangolahipun dene pangolahipun jênang manggis wau makatên:
Manggis ingkang sampun matêng cacah 15 iji, dipun oncèki kawadhahan ing manci, glêpung uwos 2 cangkir, lajêng dipun ulèni, manggis sagêda ajur dados satunggal kaliyan galêpung, punika namanipun jêladrèn, isi botên susah kabucal, jalaran raosipun malah eca kênyil-kênyil. Santên kalapa garing satunggal, langkung malah prayogi, kapêndhêt kênthêlanipun, santên ingkang cuwèr botên kangge, dipun dèkèki gêndhis pasir sacêkapipun kintên-kintên satêngah katos nuntên kagodhog ing kwali. Latu kêdah ajêg sampun ngantos kagêngên jalaran asring sangêt nama kêbrangas, santên têrus kakêbur supados gêndhis sagêda enggal ajur. Manawi sampun badhe kênthêl jladrèn lajêng kaêsokakên têrus kaudhak kaubêngakên, urubing latu kêdah ajêg ingkang cêkapan botên kenging agêng alit, saya dangu saya katingal nglisah, manawi sampun sawatawis dangu dipun udhak kajunjung minggah, jênang krakêt minggah, punika kenging kangge titikan bilih
Sasampuning wit katêgor lajêng dipun kalothoki jawinipun (angkup-angkup utawi balungkangipun) katêngkêl-têngkêl, sagêd dados 3 têngkêl ngantos 8 têngkêl, panjanging têngkêlan watawis 1¼ m. Pambêktanipun saking panggenan dumugi ing griya, manawi têbih kêlimrah dipun surung sarana mawi dêling kalih iji, panjangipun watawis 2¼ m, agêngipun watawis salêngên alit. Kalih-kalihipun ing bongkot kabolong kadhawahakên êros, minôngka bolonganing pantèk, ingkang kadamêl inggih ruyungipun wau, kapantèkakên kiwa têngêning têngkêlan, kadamêl anggalindhing sapantèkipun. Utawi kagèrèt ngangge dhadhung kemawon.
Sadhatênging griya tiyang jalêr namung kabêbahan nyigari thok mawi paju. Pamêndhêting atinipun mawi pêthèl satêrusipun ngantos dados pathi, kagarap dening têtiyang èstri kemawon. Sasampuning têlas atinipun, klothokan wau lajêng katumpuk, [katu...]
[...mpuk,] kenging kangge kajêng utawi dandosan warni-warni. Klothokan têngkêlan wau manawi witipun agêng ngantos dados 5 utawi 6 lining. Sadasa lining pajêng 8 utawi 10 sèn.
Ati wau lajêng dipun dhêplok sêsarêngan ing lêsung ngantos lêmbat, sêrating wit ngantos dados kawul, lajêng kadèkèk ing pangaron ingkang isi toya bêning, katumpangan montên pêthak ingkang awis, minôngka
ing pangaron wau lajêng kaênêbakên, yèn prêlu ingkang nginggil (toya pathi ingkang sêmu abrit) kasingkirakên ing wadhah sanès, prêlunipun pathi ingkang pêthak sagêd mêmplak, yèn botên makatên nyudakakên rêgi, pramila kasade warni kalih abrit lan pêthak. Uwit satêngkêl ingkang sae sagêd mêdal pathinipun 70 êmplèng, utawi 30 katos, rêgi f 0.70 dumugi f 1.05, dados sauwit ingkang rêgi f 1.25
Tiyang bêrah mathi punika kêlimrah sadintên dipun têdhani ping kalih sagantènipun pisan. Pathi arèn punika limrahipun namung kangge cendhol, kasade jênang (oyog-oyog) sawatawis wontên bangsaning kuwih-kuwih ingkang kauworan pathi arèn lan sanès-sanèsipun. Namung punika mênggah sêsêrêpan kula dhatêng bab arèn, mugi para maos sampun kirang ing pamêngku.
Lêngganan nomêr 2837 ing Tanjungkarang. f 1.50 sampun katampi.
Lêngganan nomêr 68 ing Carangan. Bat. Gen.schap punika namung nyambuti dhatêng para warganipun, nanging ugi sade buku. Ewadene amurih gamblangipun, panjênêngan sagêd prasabên piyambak.
Kajawi punika administrasi ngaturi uninga dhatêng sanggyaning para priyantun lêngganan, bilih Kajawèn nomêr 9 dumugi 11 sampun têlas. Para ingkang botên kêduman nomêr wau, mugi sampun cuwa ing galih.
Lêngganan nomêr 3467 ing Malang. f 1.50 sampun katampi.
Lêngganan nomêr 3111. a, b, nitik wontênipun kursus piyambak-piyambak, kintên-kintên botên sagêd mantri pêrplègêr nyuwun dados mantri
Lêngganan nomêr 156 ing Ngayogya. I Kajawèn botên ngawontênakên pituwas babagan karangan, Kajawèn ingkang ngêwrat karangan, kakintunan. Botên sagêd nêtêpakên dados pambantu, prayogi nglajêngakên ngarang rumiyin. II Kintun potrètipun kemawon, gambar corèk cêkap prayogi ngangge bak. III Gambar botên kapacak, amargi botên cêtha.
Lêngganan nomêr 5704 ing Siak. Botên wontên pratelaning rêginipun.
Pasulayanipun Ngabêsi kalihan Itali ing ngajêng katingal prêmpêngipun badhe yêktosan, nanging lajêng rêp, kadosdene sampun botên wontên punapa-punapa.
Wadyabala Ngabêsi nuju wontên ing Addis Abeba.
Kawontênan ingkang kados makatên punika pancèn dados pangajêng-ajênging ngakathah, ing jagad pinanggiha tata lan têntrêm. Nanging mênggah nyatanipun, lêlampahan ingkang sampun kalajêng thukul, punika gampil anggènipun manggih dhadhakan malih. Manawi gumêlaring kawontênan, sêsulakipun, Itali saya nyantosakakên dhatêng kawontênaning wadya, saha manawi mirid wontênipun wadyabala ingkang dipun angkatakên dhatêng Aprikah, punika botên mèmpêr saupami Itali botêna gadhah sêdya punapa-punapa, awit anggèning ngangkatakên wadyabala wau mawi tatanan ingkang kadosdene ngêgèt. Nanging sarèhning Ngabêsi punika sampun dados warganing Polkênbon, punapa kawontênan ingkang pinanggih saha ingkang gêgayutan babagan pasulayan, inggih lajêng gita-gita supados pasulayan wau dipun rêmbag.
Salugunipun tumrap Itali, sagêdipun anggadhahi panguwaos wontên ing Aprikah wetan, jalaran saking kamirahanipun Prancis, ing salajêngipun, Itali sagêd kobèt anggèning tumindak ing damêl wontên ing laladan ngriku.
Ing bab garêjêg wau sanadyan katingalipun sampun têntrêm, nanging ugi taksih wontên kemawon sabab [saba...]
[...b] ingkang tuwuh wontên ing watês jajahan Itali kalihan Ngabêsi, miturut pawartos, golongan Ngabêsi ingkang pinanggih tansah minihi prakawis, mila Itali inggih tansah nindakakên panyêrêg.
Harbert Julian têtindhihing wadya anggêgana ing Ngabêsi.
Tumraping têtandhingan, sayêktosipun Ngabêsi punika kenging dipun wastani dèrèdèrèng. timbang, inggih lêrês wadyabalanipun sampun botên beda kalihan wadya Itali, sami adêdamêl tuwin tampi pangajaran kados prajurit sayêktos, malah tumraping Ngabêsi tiyangipun langkung kiyat-kiyat, wah ngrumaosi manggèn ing pasitènipun piyambak, tamtu badhe langkung kulina tinimbang mêngsah ingkang dhatêng ing ngriku. Nanging mênggahing pêpaking dêdamêl, Ngabêsi kapara kontit, awit Itali gadhah wadya anggêgana punapa, ingkang sagêd nanggulangi kasantosaning mêngsah ingkang manggèn ing papan ingkang sungil-sungil.
Malah ing sapunika parentah Itali dhawuh ngenggalakên pandamêling motor mabur tuwin ngagêngakên wadya anggêgana, nanging ing bab punika katingalipun wontên ing kawigatosan, prêlu kangge nututi ajênging dêdamêl Inggris tuwin Jêrman. Miturut katrangan, ing sapunika sampun miwiti damêl motor mabur kangge ambucal bom, ingkang sagêd ngêwrat dhinamit 3000 kilogram dhatêng gêgana, sagêd kalangan ing gêgana ngantos 1242 mil, inggahipun sagêd ngantos 7500 mètêr. Salajêngipun benjing taun 1936 badhe damêl motor mabur kangge ambucal bom ingkang sakalangkung mitadosi. Sanadyan dêdamêl wau nama namung kangge jagi-jagi, nanging [na...]
[...nging] tumrap nagari ingkang mêmêngsahan, inggih ngraos kasamaran.
Ing bab dêdamêl, tumrap Ngabêsi, kawonipun sangêt inggih ing bab motor mabur wau, awit pancèn dèrèng gadhah, nanging ugi sampun wontên bôngsa Ngabêsi ingkang sampun sagêd dados têtindhihing wadya anggêgana, nama Kolonèl Harbert Julian, sapunika taksih wontên ing New York, Amerikah, saha sampun gadhah sêdya badhe pados motor mabur kangge wadya anggêgana Ngabêsi.
Ing mangke wontên pawartos malih bilih Itali saya nyantosakakên wadyabala ingkang kagolong wadyabala enggal. Para wadyabala wau botên sagêd suda anggènipun tumindak ing wajib. Sabên tiyang kêdah angsal pangajaran militèr kabangsan Itali. Margi-margi parêdèn ingkang kala jaman rumiyin kangge margining mêngsah ingkang malêbêt dhatêng Itali, dipun jagi kanthi kasantosan yêktos. Ing salêbêtipun môngsa bêntèr punika Itali badhe sagêd ngawontênakên wadyabala 600.000, kanthi angsal pangajaran militèr tuwin dêdamêl jangkêp. Kajawi punika taksih wontên sadhiyan malih 300.000. Salajêngipun lajêng nglêmpakakên para upsir supados sami gladhèn pêrang malih. Miturut pawartos, wadyabala Itali punika sadaya wontên 7.938.000, kajawi punika nêtêpakên, sabên tiyang jalêr umur 21 dumugi 55 sagêd katarik dados wadyabala kangge sadhiyan pêrang. Malah miturut pawartos saking Itali, para anak bojoning upsir supados
Ing bab punika parentah Ethiopie ugi raos animbangi nêtêpakên wudharing sawarnining rêmbag kalihan Itali.
Mênggah pamanahanipun Ngabêsi, kados ing bab pasulayanipun kalihan Itali, punika sampun botên sagêd rukun rêrêmbagan piyambak, mila gadhah panêdha dhatêng juru pamisah supados sagêd ngrukunakên. Nanging ing sêmu Itali adrêng, botên badhe mituruti manawi botên kêpêksa.
Lêngganan nomêr 1735. 1 Punggawa nagari ingkang dipun kèndêli sabab saking on gêslik, sagêd pikantuk wahgèl, lami-laminipun sataun, kathahipun 1/3 blônja, kabundêrakên manginggil dados rupiyah, nanging botên kenging langkung saking f 500.- sawulanipun.
2. Punggawa nagari dipun kèndêli kanthi urmat, sabab saking on gêslik. Dhinêsipun gunggung 23 taun, wontên ing schaal A 8 taun, schaal B 15 taun, wiwitipun nyambut damêl sawêg umur 16 taun. Têmtunipun punggawa wau sagêd pikantuk pènsiun alit, dene pangetangipun prayogi kapasrahakên dhatêng Financien kemawon, awit kêdah mêndhêt wêwaton warni-warni.
3. Punggawa nagari ingkang wahgèl sabab sakit, sasampunipun saras lajêng botên kabênum malih, awit dèrèng wontên padamêlan, punika punggawa wau lajêng kaparingan wahgèl (agêng), laminipun 5 taun. Inggih punika ingkang 2 taun 50% ingkang 3 taun 40%, kathah-kathahipun botên kenging langkung saking f 750.- sawulan.
4. Bab pangetanging pènsiun miturut B.B.L. punapa H.B.B.L. sanès dintên badhe katêrangakên.
Lêngganan nomêr 1873. 1. Têmbung têka kalihan ko punika kalih-kalihipun ing pakêcapan mungêl, kok, malah ko asring mungêl, tok.
Dikandhani têka (kok) ora angrungokake.
Bok iya ko (kok) balèkake.
Sêga têka (kok)ko(tok) awut-awut ta, le.
2. Osvia ing Magêlang botên dipun suwak, namung namanipun ingkang dipun ewahi dados Mosvia.
3. Môngsa marèng punika kintên-kintên dhawah wulan Marêt, môngsa kasanga kasadasa. 4. Namanipun Electriseer machines (mêsin pijêt) rumiyin ingkang sade Kamar Obat J. van Gorkom & Co. Ngayogyakarta.
Dados sampun têtela manawi hawa punika prêlu piyambak tumraping ngagêsang, langkung prêlu tinimbang têdha utawi toya, amargi tanpa toya utawi tanpa têdha tiyang punika taksih sagêd gêsang ngantos dintênan, nanging manawi tanpa hawa namung mênitan sampun pêjah. Namung katingalipun tiyang punika botên ambêtahakên sangêt dhatêng hawa wau, amargi angsalipun hawa punika prasasat tanpa kangelan, ing pundi-pundi sajagad wontên utawi kêbak hawa.
Hawa punika sumrawang tanpa warni, dados botên kenging tiningalan, nanging hawa punika sagêd ebah, inggih punika ingkang dipun wastani angin. Angin ingkang bantêr sagêd ambikak utawi nutup lawang piyambak, trêkadhang sagêd ngangkat griya utawi ngrungkatakên wit-witan, punika inggih yèn wontên angin lesus utawi prahara, makatên punika tiyang sagêd sumêrêp utawi ngraosakên dayanipun ingkang dipun wastani hawa wau.
Bumi punika kinêpang ing hawa ngantos kintên-kintên 100 km. kandêl utawi inggilipun, saya inggil hawa punika saya tipis, dados hawa punika ing nginggil langkung tipis tinimbang ing ngandhap.
Hawa punika denedede. dat satunggal nanging kadadosan saking bangsaning gas warni-warni, dene ingkang kathah piyambak inggih punika stikstof, kathahipun mèh 4 bagian, ingkang sabagian zuurstof, inggih zuurstof punika ingkang prêlu sangêt tumrap tiyang.
Mênggah watakipun zuurstof punika botên sagêd mêmpan kabêsmi, nanging sagêd ngagêngakên urubing latu.
Manawi botên wontên zuurstof latu punika botên sagêd murub utawi mêngangah. Sanajan zuurstof wau migunani sangêt tumrap dhatêng tiyang, nanging manawi mligi zuurstof kemawon botên mawi campuran punapa-punapa, aniwasi, upamia racun makatên kêkêrasên. Dene ingkang nyuda kakêrasanipun zuurstof inggih stikstof wau.
Kajawi zuurstof kalihan stikstof ing salêbêting hawa wontên malih gas sanèsipun inggih punika koolstof, punika kenging dipun wastani sarining arêng, koolstof wau wontênipun ing hawa sampun campuran kalihan zuurstof lajêng kasêbut koolzuur, rèhning koolzuur punika langkung awrat tinimbang peranganing hawa sanèsipun, dados panggenanipun inggih wontên ing ngandhap wontên ing sumur-sumur luwêng utawi ing guwa-guwa.
Koolzuur punika tumraping ngagêsang nama racun sagêd adamêl pêjah, nanging tumrap têtuwuhan paedah sangêt, dilah botên sagêd murub wontên salêbêting koolzuur.
Sok wontên lare utawi tiyang mlêbêt sumur utawi luwêng prêlu badhe mêndhêt barang utawi sanèsipun ingkang dhawah utawi kacêmplung ing ngriku, sumaput utawi pêjah botên sagêd mêntas utawi mêdal, lajêng dipun susuli tiyang sanès badhe têtulung, inggih lajêng pêjah, punika sababipun ing sumur utawi luwêng ing nglêbêt utawi ngandhap wontên koolzuur ingkang mêdal saking siti ing ngandhap utawi kiwa têngênipun sumur utawi luwêng wau, tiyang ing nglêbêt sumur ambêgan kalêbêtan koolzuur inggih babarpisan tiyang punika sagêd pêjah.
Wontên malih peranganing hawa inggih punika uwab (waterdamp) manawi dat-dat sakawan wau wontên sadaya, sarta têtimbanganipun sampun sae, punika hawanipun dipun wastani hawa rêsik, migunani tumrap kasarasan.
1. Miturut ing nginggil hawa punika sagêd botên rêsik, inggih punika ingkang sampun kangge ambêgan. Hawa ingkang sampun kangge ambêgan punika upamia toya, toya kumbahan, dados sampun ambêkta rêrêgêd. Mila sênthong ingkang wontên tiyangipun manggèn ing ngriku, môngka lawang lan jandhelanipun tansah dipun tutup, punika prasasat tiyang wau ngracun badanipun piyambak. Dados hawa ingkang rêgêd wau taksih kasêrot dening ambêgan lumêbêt ing kêbuk. Sanajana mung saperangan sagêd damêl ringkihing badan.
Hawa punika dumunungipun ing nglêbêt badan mêdal gurung, wontên salêbêting dhadha, lajêng mlêbêt ing paru sarta êpang-êpangan, dados garonggongan ingkang alit-alit sangêt lan tipis. Paru punika warninipun kados kêmbang karang (spons).
Ing paru ngriku ugi wontên garonggongan êrah alit-alit, ingkang maèwu-èwu kathahipun sarta tipis.
Dening tipisipun wau sami cêcêlakan zuurstof saking hawa katarik ing êrah, lan êrah sagêd ngêculakên rêrêgêd ingkang katampèn ing hawa, sarta lajêng kabêkta mêdal dening ambêgan. Erah ingkang taksih ambêkta rêrêgêd punika warninipun abrit sêpuh, dene manawi sampun angsal zuurstof lajêng dados abrit ambranang. Badhe kasambêtan.
Bab Kabêtahaning Biyung tuwin Calon Biyung
Petruk: Wis tak banjurne katêranganaku ing ngarêp, bakyu utawa Kang Garèng, ôngka II wanita kudu bèbèt. Mungguh kang diarani bèbèt yaiku wanita darahing bôngsa sugih arta utawa rajabrana, tur kang isih tinunggu ing kabêgjan.
Garèng: Iya ana bêcike, iya ana alane, Truk dene bêcike, saora-orane yèn olèh bojo anake wong sugih kuwi,
apik atine, anggêre anggawa barang sing ambêjaji bae, iya tlètèk, ngêwèhi dhuwit sanajan ing besuke anggone anjupuk bali barang mau, ora ngêmungake kudu ambalèkake babone thok bae, nanging ora kêna lali: anake, putune, canggah warènge nganti rèntèng-rèntèng…
Petruk: Lo, lo, lo, kok banjur anyaruwe pagadhean anggone nganaki dhuwit sasayahira, bonggan, dene gêlêm anggadhèkake mrono, kanane rak ora akon…
Garèng: iki padhane wong lara sing ngundang dhoktêr kae, banjur dipaido: bonggan kowe sêmang ngaturi doktêr, saikine dikon bayar pirang-pirang. Apa lara kuwi karêpe dhewe, lan salagine lara kuwi apa banjur muni: mas, lêlara, kono maria dhewe. Kuwi jênêngane rak banjur ngece karo Gusti Allah, awit manusa kuwi diwênangake ihtiyar. Hla, ihtiyare wong lara kuwi ora liya kajaba ngundang dhoktêr. Dene ing wusana kudu ambayar, kuwi iya lumrah, ta, awit sanajan dhoktêr iya kudu mangan sêga utawa kênthang bêstik. Nanging yèn si dhoktêr kuwi banjur narik rekêning sing ora murwat, kuwi sing lara ora jênêng: kudu ambayar, nanging dumugi… opèli, mêngkono uga wong anggadhèkake. Sapa sing gêlêm anggadhèkake barange. Anggone mêngkono kuwi rak kapêksa, mulane yèn banjur anakane diantêm jakob…
Petruk: Wis, wis, kok kêbanjur-banjur mêngkono. Saiki caritakna bae alane olèh bojo wanita trahing wong sugih.
Garèng: Lo, kuwi mangkene, Truk, aku wis tau ngalami ana juru tulis tur iya priyayi, olèh bojo anake wong sugih, lo, kuwi sing lanang wis ora bisa bêrgêrak babarpisan, iya wis wong lanang kêthuk kae, apa karêpe sing wadon bisane mung: i - ya - dawa kae, yèn arêp mangsuli sathithik bae, sing wadon iya banjur dawa rete-rete wangsulane: apa, apa, arep ngomong apa, hèh, kowe olèh aku kuwi gawanmu apa, rak iya [i...]
[...ya] mung ... gundhul.
Petruk: Wiyah, kowe kuwi ana bae, Kang Garèng, Kang Garèng. Karo manèh iya ora mangkono karêpe wanita trahing wong sugih arta utawa rajabrana kang isih tinunggu ing kabêgjan kuwi, nanging mangkene: wanita turuning wong sugih, kuwi têmtune duwe bêbudèn: gêmi, sêtiti, ngati-ati. Kajaba iku, bisa anyawabi anggampangake sadhengah apa kang dadi panggayuhe.
Garèng: Nanging kowe aja lali, Truk, teori karo praktik aliyas: pratikêl karo cak-cakane, kuwi sok kêrêp gèsèhe. Kaya ta: nalika isih ana ing ngomah teorine mangkene: mêngko yèn ana panggonan pesta ing dalême bêndara wêdana, aku ora arêp barang-barang, arêp mrêlokake nonton wayang thok bae nganti satutuge, nanging praktike, barêng ana ing pasamuwan kono, têka banjur sêmranthal balane diacungi… kucing karo kasud.kisud.
Biyang Nala: Pancèn iya wong karêm main. Nèk wong sing wis kêbanjur mêngkono kuwi, sanajan ana wara-wara (circulaire) nagara, kang anglarangi priyayine padha main, iya mêksa dilakoni dhêlikan ana ing sêpèn. Wis, dhi Petruk, ora prêlu ngopèni rêmbuge kakangmu. Saiki caritakna bae kang ôngka III yaiku: wanita kang kudu bibit.
Petruk: Yaiku wanita kang bêcik ing rupa tur sugih kabisan.
Garèng: Iki pancèn Dhêklomane bocah wadon [wa...]
[...don] ing jaman saiki. Anggêr rupane ayu mlosdrong-mlosdrong, apa manèh bisa: cas, cis, cus, cara Lônda iya gèncêng: olèh jodho bae. Sabab jamane saiki kiyi wis jamane mêrdika, bocah nonoman padha mêrdika golèk bojo dhewe-dhewe. Mulane anggêre wis cocog, sabab rupane: ayu, thik pintêr, bisa main tènis barang, ora prêlu dirêmbug liya-liyane, têrus diajak nyang mas pêngulu bae wong tuwa rêmbug utawa ora: Bolih pêrsetan samah dhiyah. Sing arêp ngêpèk bocah kuwi, dudu bapak, nanging aku.
Biyang Kamprèt: Manawi kula, mas Nala, kok botên sae, dhing, makatên punika. Awit tiyang ingkang ayu rupinipun punika rak inggih dèrèng kantênan manawi ayu tulus. Anggènipun tiyang sêpuh tumut-tumut angrêmbag punika rak sabab saking trêsnanipun dhatêng anak sampun ngantos anakipun kêtanggor. Amila langkung rumiyin ingkang dados tiyang sêpuh lajêng analiti ingkang nurunakên utawi watak-watakipun lare ingkang badhe dipun êpèk wau.
Petruk: Mula iya bênêr omongmu, bune. Karo manèh miturut piwulang kuna, wong wadon sing diarani ayu rupane lan sugih kapintêran, kuwi ora mung anggêre manise saparan-paran utawa duwe kapintêran sing rupa-rupa, nanging mungguh nyatane wanita kang ayu rupane kuwi, wanita kang lurus atine, bêcik kalakuane lan slamêt pikire. Dene sugih kapintêran kuwi karêpe sugih lêlabuhan utama kang murakabi marang sapêpadhane.
Biyang Nala: dhi Petruk, piwulang kuna sing wis kok obrolake sadawan-dawan kuwi pancèn iya bêcik, nanging iya tumrape ing jaman saiki, pantês upama banjur diarani: Onsin (omong-kosong), awit tumrape jaman saiki, ngêndi bangsane dhewe sing sugih. Bisane sugih bae kêpriye, wong le dipêksa urun mrena-mrene tanpa ana ngêdhote.pêdhote. Lha nèk sing sugih utang, kuwi pancèn iya pirang-pirang.
Garèng: Nanging sing motang-motangake, rak iya pirang-pirang, ta bune, kabare saiki priyayi sing padha motangake pancèn akèh, yaiku padha motangake anggone bakal
bae, rak bisa main, pingpong barang.
Lêngganan nomêr 2118 ing Madiun. Dèrèng kaêcap.
Tuwan W.S. ing Madukara. Karangan punika sampun kasèp.
Lêngganan nomêr 3573 ing Kêndhal. Punika miturut karampungan rêmbag ing Sriwêdari.
Lêngganan nomêr 4320 ing Prambonan. Kajawèn botên badhe nêtêpakên bab makatên, kaangkah namung sêsakecanipun kemawon.
Lêngganan nomêr 5119 ing Kulonpraga. Eman, panjurung panjênêngan wau sampun kasèp.
Tuwan Sur, ing Malang. Bab punika sampun kêrêp kacariyosakên ing Kajawèn.
R.M. Notosoeroto. Awit dhawuh dalêm Sri Bagendha Maha Raja Putri, R.M. Notosoeroto kaparêng mangangge panganggening 1e Luitenant Cavalerie wadyabala Nederland, minangka ganjaran lêlabêtanipun ing nalika wontên nagari Walandi ing taun 1912 dumugi taun 1925
punika gambaripun para warga lan pangrèhipun pakêmpalan Wanito Sêdyo Mulyo (W.S.M.) ing Ngayogya, wêkdal ngawontênakên karamean sawatawis, mèngêti adêgipun jangkêp 4 taun, dipun tuntun dening Nyonyah Moh. Thohir, ingkang lênggah ing têngah-têngah, ngajêng piyambak.
Manah burus. Kala tg. 25 Maart 1935 ing Salatiga wontên lare kalih nama Marya tuwin Suliman, murid ing pamulangan angka II no. 1 lan 3 ing Salatiga, sami manggih arta kêrtas f 10 salêmbar ing wadhah larahan ing Pacinan, kalêrês lare-lare wau sami ngupados karèt. Arta f 10 wau botên lajêng kangge jajan utawi têtumbas punapa-punapa, nanging kasukakakên dhatêng gurunipun, supados pun guru nglapurna bab punika dhatêng pulisi. Arta lajêng enggal-enggal kaaturakên dhatêng kawêdanan, nanging sapriki dèrèng wontên kabar, sintên ingkang kecalan arta wau. Samantên rêsikipun lare wau, mangka pun Marya anggènipun nicil bayaranipun sêkolah dèrèng sah, taksih kirang 5 sèn. Punapa bab punika botên prêlu pinèngêtan. S.H.
Gilingan pantun P.P.S. Ing Salatiga wontên bikakan panggilingan pantun gadhahanipun "Pênolong Pangangguran Salatiga", manggèn wontên ing tilas pamulangan dhusun. Padamêlan wau pêrlu kangge mitulungi golongan angguran tuwin tiyang kêmlaratan. Pakêmpalan wau sanadyan alit, lumayan sagêd suka pitulungan dhatêng para angguran sawatawis.
Nyalingkuhakên arta. Wontên pawartos, ingkang dados pangajênging pagantosan ing Gondomanan, Ngayogya nyalingkuhakên arta kirang langkung f 8000.-. Ingkang gadhah tindak salingkuh wau lajêng pasrah dhatêng pulisi.
Papan anggêgana enggal. Miturut pawartos, papan anggêgana ing Cêpu tuwin Surabaya ugi badhe kabikak kangge papan anggêgana civiel. Dene sapunika badhe bikak papan anggêgana enggal ing Kêdungpring, têbihipun saking Babad wontên 10 km. papanipun sakalangkung jêmbar. Sarèhning papan anggêgana piyambakipun wontên satêngahing dhusun, pangrèh praja ing Lamongan dipun têdhani biyantu.
Ringgit Bali ing Jaarbeurs Bandung. Wontên pawartos, benjing ing Jaarbeurs Bandung ngajêng punika badhe andhatêngakên ringgit Bali saking Gianyar, kados sampun ingkang nate kapitongtonakên ing Koloniale Tentoonstelling ing Parijs. Nanging tumindakipun mawi prajanjian miturut panêdhanipun saking golongan ingkang badhe nglampahi, upaminipun wragad lampah, arta têdha, sipêngan tuwin nêdha êmpingan f 500.-. Dèrèng wontên karampunganing rêmbag.
S.J.S. ngrikatakên lampah. S.J.S. badhe ngewahi lampahing tram saking Sêmarang dhatêng Rêmbang tuwin Sêmarang dhatêng Blora. Tram ingkang rumiyin lampahipun 30 km, dados 45 km. saêjam. Ewah-ewahan punika badhe tumindak wiwit wulan Mèi ngajêng. Ewah-ewahan wau badhe sagêd
"Indonesia Berdjoeang", kawêdalakên ing Surabaya. Ingkang nindakakên: Tuwan D. Arnowo, Pamuji tuwin Achmad Sumadi. Pambantunipun:
Ombyakipun para mudha ingkang pados padamêlan. Ingajêng sampun nate wontên pawartos, kantor pabeyan ing Bêtawi pados punggawa. Sarêng wontên pawartos bab punika, cacahipun ingkang gadhah panyuwunan wontên 100, sami wêdalan Mulo. Malah salajêngipun ingkang gadhah panyuwun wau sampun dumugi 1000. Mangka wontênipun punggawa ingkang badhe dipun tampèni ingriku namung 30. Miturut pawartos dumugining tanggal 1 April sampun botên nampèni sêrat panuwunan malih.
Kongres P.P.I.I. Benjing têngah-têngahing taun punika P(erikatan) P(erkumpulan) I(steri) I(ndonesia) badhe adamêl kongrès wontên ing Bêtawi. Miturut katrangan, wontênipun pakêmpalan-pakêmpalan wanita ingkang nayogyani wontên 21 panggenan. Badhe kongrès punika kapetang ingkang kaping 2.
Conculatiebureau tuwin Polikliniek Meester Cornelis. Kala ing dintên Sabtu tanggal 31 Maart 1935 sampun kalampahan kabikak. Ingkang rawuh anjênêngi kathah, kajawi para doktêr ingkang sami badhe tumindak ing damêl wontên ingriku, ugi dipun jênêngi panjênênganipun ingkang Bupati Mr. Cornelis tuwin sanès-sanèsipun. Pambikaking papan polikliniek dipun tindakakên dening R.A. Adipati Abdurachman, sarana anggunting pita ingkang minangka gawar. Ing dintênipun Sênèn, 1 April 1935 wiwit nampèni tiyang jêjampi.
Kongrès golongan pabrik. Benjing tanggal 5 tuwin 6 April punika Vereeniging Ned. Indisch Fabrikaat badhe damêl kongrès wontên ing Surabaya, manggèn ing gêdhong Kunstkring. Tuwan Reisel badhe mêdhar sabda bab "Industrialisatie".
Papan paboyongan ing Papua. Dr. W.C. Klein ingkang nêmbe dhatêng saking Eropa, benjing tanggal 13 wulan punika badhe dhatêng tanah Papua ingkang kala rumiyin dados jajahan Jerman. Ing benjing sasampunipun rampung anggèning titipriksa, lajêng wangsul dhatêng jajahan Walandi malih. Kacariyos tumrap jajahan Australie têtiyangipun ngamanca sampun wontên 6000, dene jajahan Walandi namung 400.
Kamirahanipun Volkscredietbank ing Cilacap. Jalaran saking rêkaosipun tiyang pados arta ing bawah Cilacap, ing sapunika Volkscredietbank ing Cilacap nindakakên kamirahanipun, tumrap tunggakan sambutan, samangsa sampun ambayar 40% sampun dipun anggêp sah. Manawi pawartos punika nyata,
wontên langkungan barang-barang awarni potlot abrit, biru tuwin potlot gambaran gunggung 700.000 iji, kajawi punika taksih wontên decimeter 79.000 iji, punaises 49.000 gros, gom 18.000 wadhah. Tuwin malih ugi taksih wontên wadhah mangsi, sabak, kapur tuwin sanès-sanèsipun ingkang sampun botên kangge.
Dhukun linangkung. Ing Randhublatung wontên dhukun enggal nama R. Wimono alias Tirtohadikusumonyoto, kathah tiyang ingkang nêdha jampi mriku. Sarananipun mawi ambêkta gêndul isi toya, pathokanipun kêdah mantêp. Sampun dados padatan, manawi wontên dhukun ingkang kados makatên, sagêd gadhah daya panarik agêng.
Prakawis kalender Taman Siswa. Ingajêng wontên pawartos, kalèndêr Taman Siswa kasêrêg ing prakawis, saha sampun dumugi Raad van Justitie ing Sêmarang, nanging prakawis wau dipun tulak. Awit saking punika, sêrêgan wau sampun luwar saking prakawis.
Nyathêti namaning lintah dharat. Wontên pawartos, kantor pajêg ing Purwakarta nindakakên paniti dhatêng wontênipun para lintah dharat (juru potang) ing laladan ngriku, pêrlu badhe dipun cathêt ing register. Dene pinanggihipun wontên 100 sami bangsa Arab, punika sawêg salêbêting kitha kemawon. Ing salajêngipun ugi nindakakên papriksan miturut cathêtanipun juru potang ing bab kawontênanipun ingkang sami nyambut. Bab punika tamtu badhe anggayut ing bab babagan punggawa nagari ingkang sugih sambutan.
Matêsi pangêcapan. Ing bab pawartos matêsi tumindaking pangêcapan, inggih punika gêgayutanipun kalihan awisan adêging pangêcapan enggal, ing sapunika pangrêmbagipun sampun dumugi Raad Indiya. Kados tumuntên tumindak.
Tanêman kabudidayan. Ing panenan taun 1934-1935 tumrap bawah Ngayogya, jêmbaring pasitèn wontên 19.025 bau, pasitèn samantên punika ingkang dipun tanêmi rosan 3466 bau, ingkang 15.009 bau dipun tanêmi sanès-sanèsipun, ingkang kenging kasade.
Kasangsaran agêng ing Tiongkok. Miturut pawartos saking Shanghai nguwatosakên têtiyang kasangsaran jalaran saking bêna, cacah tiyang 20.000. Bêna wau jalaran saking ambroling bêndungan lèpèn Kuning, ing watês Honan kalihan Hupei. Wontên tiyang 100.000 sami ngili. Parentah sampun nindakakên pitulungan. Kajawi ing sanginggiling lèpèn Yang Tze dumugining kitha Human, wontên tiyang 12 yuta kakuwatosakên kêluwèn, jalaran saking awis nêdha. Ing Nanking sampun wontên tiyang 10.000 dumugi 20.000 ingkang panggêsanganipun namung pêpriman. Ing sakiwatêngêning kitha kathah pêjah jalaran nêdha siti.
Kasangsaran mêsin mabur. Dèrèng sangu punika wontên mêsin mabur Inggris anggêgana saking London badhe dhatêng Singgapura, wontên ing margi, ing Sicilia dhawah, mêsin mabur wau rêmuk, kados kacêtha ing gambar, juru anggêgana dalah ingkang sami numpak tiyang 9 sami tiwas.
Tuwan Hènri lajêng ngadêg nyat nyandhak tanganipun Nonah Janèt lajêng dipun ambêt kalihan ngucap sêrêt: Pangeran kang nêksèni kasêtyanku mênyang kowe.
Ing sanalika Nonah Janèt botên sagêd mangsuli, mripatipun namung kaca-kaca saha kêsundhul ing napas sungsun.
Ing ngriku lajêng tidhêm botên wontên sabawa malih, kadosdene tidhêming jagad anêksèni kasêtyanipun tiyang kêkalih punika. Wusana Tuwan Hènri lajêng wangsul.
Ing sapunika Tuwan Hènri rumaos sampun mêdal saking panggenan samar, nanging pambikakipun wêwados badhe kaangkah supados sagêd damêl sênênging ngakathah.
Enjingipun Tuwan Hènri nuwèni griyanipun, awit sanès dintên badhe wangsul mantuk, prêlu badhe nyariyosi dhatêng rencang-rencangipun, nanging kados punapa kagèting manah, nalika dumugi sangajênging griyanipun, sumêrêp bilih griyanipun dipun ênggèni ing tiyang sanès. Ing ngriku Tuwan Hènri sampun anggagas bilih wontên lêlampahan ingkang nyalawados, mila lajêng badhe ngangkah-angkah kadospundi murih sakecanipun, nanging salêbêtipun Tuwan Hènri sawêg calingak-calinguk, wontên tiyang jalêr brêgas nyapa makatên: Panjênêngan sintên, kados prêlu badhe madosi tiyang.
Tuwan Hènri mangsuli: Inggih, badhe madosi pun Yan.
Tiyang jalêr: O, inggih wontên, môngga kula aturi lênggah ngriki rumiyin. Tuwan Hènri lajêng mapan lênggah, tiyang jalêr wau lajêng ngundang pun Yan, botên dangu dhatêng.
Yan sarêng mêdal ing jawi sumêrêp Tuwan Hènri, inggih punika bandaranipun, lajêng ngèplèk botên sagêd ginêman.
Hènri: Kowe padha slamêt Yan.
Yan mangsuli gugup: Nun inggih, griya kula sewakakên. Yan lajêng ngajêngakên tuwan ingkang nyewa, kalihan wicantên: Inggih punika tuwan ingkang gadhah griya, sapunika sampun kondur.
Tuwan ingkang nyewa mèsêm kalihan wicantên araos botên sakeca: Ya sanadyan bali, apa aku arêp koêkon lunga, iku ora bisa, aku wis krasan ana ing kene.
Yan: Nanging kula rak sampun janji, manawi bandara kula kondur, panjênêngan kêdah pindhah saking ngriki.
Tuwan ingkang nyewa: Kowe aja sêmbrana, aja gawe isinku, yèn kowe tak gugat, mêsthi bakal tômpa paukuman.
Tuwan Hènri: Mangke rumiyin ta, kula badhe sumêrêp dhodhok sèlèhipun, têka panjênêngan lajêng manggèn wontên ing ngriki punika sakawit kadospundi.
Tuwan ingkang nyewa: Anggèn kula manggèn wontên ing ngriki nêtêpi kajêng ing bab nyewakakên griya, amargi ing sangajênging griya punika dipun pasangi ungêl-ungêlan dipun sewakakên.
Yan mangsuli, swaranipun lirih andharêdhêg: I ... kkih.
Tuwan Hènri ngantos mèsêm, dening ngrêtos saking ajrihipun Yan, anggènipun mungêl: inggih, ngantos botên cêtha. Salajêngipun tuwan Hènri wicantên: Inggih tuwan, prakawis griya punika dipun sewakakên, inggih botên wontên pambênganipun, nanging sarèhning kula ingkang gadhah, badhe angênggèni piyambak, panjênêngan kula prayogèkakên pindhah kemawon, kula ingkang badhe ngaturi kapitunan minôngka wragad pindhah panjênêngan.
Tuwan ingkang nyewa: Kula botên badhe mituruti kajênging tiyang sanès, kula kêdah têtêp manggèn ing ngriki.
Hènri: Tuwan sampun makatên, kados pamrayogi kula punika sampun sae.
Yan: Kalihan malih tuwan punika anggènipun manggèn ing ngriki botên ambêkta barang punapa-punapa, namung tiyang thok.
Ingkang nyewa, kula punika sanès lare alit, badhe botên ajrih dipun grêtak, kakiyatan kula taksih kuwawi kula angge nututi bantêring ungêl kula.
Hènri: E, e, dados kula punika panjênêngan rèmèhakên sangêt, mawi dipun pamèri karosan. O, punapa panjênêngan dèrèng sumêrêp karosanipun Hènri. Panjênêngan kesah: botên.
Tiyang ingkang nyewa: Saiki uga kowe lungaa saka kene, aku kang kuwasa ing omah iki. Yèn kowe ora lunga, tak larak.
Tuwan Hènri ayêm kemawon, ujug-ujug lajêng murugi tiyang wau, [wa...]
[...u,] tanganipun dipun rangkus lajêng dipun bopong, kabêkta dhatêng
wau lajêng tangi badhe ngancam, nanging lajêng kêtungka wontên pulisi, tiyang wau dipun cêpêng, pulisi wicantên: Ya iki wonge kang minggat saka pakunjaran, dene ana kene. Wusana lajêng dipun gêlandhang ing pulisi.
Tuwan Hènri lajêng malêbêt ing griya, tuwin wicantên: Lêlakon kang uwis kêpungkur aja digunêm manèh, saiki aku wis bali mulih, kowe kabèh padha tumindaka ing gawe kaya kang uwis. Kabèh ora ana kang tak srêngêni, jênêng wis padha tinêmu slamêt.
Enjingipun Tuwan Hènri dandos brêgas-brêgasan, lajêng bidhal dhatêng
kamitênggêngên, nanging botên pangling manawi ingkang ajak-ajak punika Tuwan Hènri, wontênipun namung lajêng tumut. Sasampunipun sami numpak oto lajêng lumampah nuju dhatêng panggenaning toko-toko ingkang agêng, wusana oto kèndêl wontên sangajênging toko wau, Tuwan Hènri ngajak Nonah Janèt malêbêt ing toko ngriku, ingkaingkang. gadhah toko mapagakên katingal urmat sangêt, kados sampun kulina sangêt kalihan Tuwan Hènri. Tuwan Hènri wicantên dhatêng Nonah Janèt: Janèt, kowe gawea panganggo ing sakarêpmu tanpa tak watêsi.
Nonah Janèt sampun dandos kados sacaraning pangantèn, saha salajêngipun kalampahan kawin wontên ing kantor.
Sarampunging kawin, Tuwan Hènri kalihan nyonyahipun lajêng sami
panggenanipun dhoktêr Hendriks, sadumugining panggenan, nalika Tuwan Hènri mandhap saking oto dipun papag dhoktêr Hendriks piyambak, katingal gita dening angraos gawok anggèning katamuan tiyang taksih mangangge cara pangantèn, panggagasipun: saupami tiyatiyang. sakit, gèk sakit punapa, nanging saupami tamu, têka dèrèng nate têpang tuwin botên cêcala rumiyin.
Nalika Tuwan Hènri dipun papagakên dhoktêr, lajêng ngajak
panjênêngan sakalangkung jênthot. Cobi, asta panjênêngan punika prasasat wungkal.
Tuwan Hènri: Dhoktêr, nêpangakên, punika bojo kula, ingkang sampun pêpacangan dangu ing kalanipun kula dados tiyang nyambut damêl. Kawin kula inggih sawêg punika wau.
rupiyah, ing bab anggèn kula kadugi badhe nglampahi nyambut damêl awrat, ing sarèhning sampun kula lampahi jangkêp, lêrêsipun kula mênang, nanging arta wau malah kula ingkang mujudakên, saha kula aturakên panjênêngan, mugi kaagêma ngagêngakên yêyasan ingatasing babagan kasarasan. Punika awujud cèk.
Dhoktêr Hendriks nampèni kalihan malongo, wusana ngaturakên panuwun, têmbungipun: Kula ngaturakên gênging panuwun, dene panjênêngan aparing kadarman ingkang samantên agêngipun, mugi sagêd amiguniamigunani. ing ngakathah.
Tuwan Hènri: Rêbat cêkap, dhoktêr, kula badhe nglajêngakên lampah, ngiras ngirus, panjênêngan kula aturi rawuh ing griya pajajanan agêng, ing dalu punika kula bingah-bingah.
Tuwan Hènri kalihan nyonyahipun lajêng dhatêng griya pajajanan, ing ngriku sampun kathah mitra-mitranipun para miliyonèr sami ngêntosi, sarêng sumêrêp wontên oto mandhêg, tuwin ingkang mandhap Tuwan Hènri kalihan nyonyah sami mangangge cara pangantèn, sadaya sami malêngak, botên mangrêtos kajêngipun. Tuwan Hènri kalihan nyonyahipun lajêng dipun papanakên wontên ing têngah, botên dangu kêtungka dhatêngipun Dhoktêr Hèndrik tuwin tamu ulêm-ulêmanipun Tuwan Hènri, inggih punika para têtiyang ingkang sami gêgayutan Tuwan Hènri tuwin nyonyahipun nalika nyambut damêl.
Ing ngriku Tuwan Hènri lajêng nglairakên panuwun dhatêng para mitranipun anggèning nêdya mitulungi arta, nanging sajatosipun, Tuwan Hènri taksih têtêp dados miliyonèr, bandhanipun malah saya kathah. Mila bab pitulungan wau botên dipun tampèni, lajêng kangge abingah-bingah wontên ing ngriku kemawon. Salajêngipun gêntos Dhoktêr Hèndri mêdhar sabda, ngandharakên ing bab lêlampahanipun Tuwan Hènri.
Wusana sabibaripun saking ngriku Tuwan Hènri lajêng mantuk dipun grubyug tamu sadaya. Ing ngriku nyonyahipun Tuwan Hènri sawêg mangrêtos sajatosing lêlampahan. Ing salajêngipun têntrêm botên kirang satunggal punapa. Tamat.
Têkan ing omah Pak Bandhot ngêtok-êtokake pirantine, wong dhèwèke iku iya tukang kayu, kayadene Pak Jrabang. Kayu olèhe nggawa saka ênggone Pak Jrabang banjur digarap,
cilik nakal, nanging barêng gêdhe bisa dadi priyayi. Manawa Si Kênthus iki iya bisa dadi luhur, sapa sing wêruh.
Sing duwe mata mênêng bae. Barêng mata wis rampung, gênti nggarap irunge. Nanging anèh bangêt, durung rampung olèhe mangun, irunge mulur, mundhak dawa, saya suwe saya mundhak, dikêthok, pulih, dikêthok manèh, pulih manèh, nganti kaya irung Petruk. Banjur diêtogake bae. Irung rampung, banjur cangkêm digarap; durung nganti rampung, wis bisa ngguyu, ngguguk. Pak Bandhot gèdhèg-gèdhèg saking gumune, banjur
bae. Pak Bandhot ora ngrèwès, nutugake ênggone nyambutgawe, ngongoti janggut; rampung janggut, banjur gulu, banjur wêtêng, banjur lêngên lan tangan. Tangan rampung arêp nggarap sikil, krasa ikête kaya arêp udhar, nyèlèhake pangot,
Ikêt gênti dirêbut Pak Bandhot, dianggo manèh, karo grênêngan: "Thus, Thus, mbok aja nracak, ta, kuwalat kowe mêngko."
Si Kênthus banjur diêdêgake ing lêmah, karo ditetah, dicoba apa bisa mlaku apa ora; nanging katon isih rêkasa, awit sikile isih kaku. Barêng wis diowahi sawatara,
karo bêngok-bêngok: "Tulung, tulung kang, niku dicêkêlake, kang!"
Juru ngarang - Administrasi Bale Pustaka ing sawingkinging kantor palis,
Adpêrtènsi - Ngumpuk-umpuk Balônja - Kabar Warni-Warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
lah ta impèn iku apa / têka sêktine ngluwihi //
anèng jamane wong turu / anèng jamane wong linggih / têgêse mêlèk-mêlèkan / padha bae bisa urip / makarti sakarsa-karsa / tan ana kang mêmalangi //
kang duwe jaman padha wruh / kadya ngawaki pribadi / dene lêlakon mangkana / lumrahe kang anglakoni / mung wong kang sugih gagasan / yèn wong kang mênêp ing pikir //
si impèn kêblas lumayu / nora pisan wani kinjik / mula dadi pitakonan / kapriye mungguh kang yêkti / impèn iku ana ora / môngka jroning kitab muni //
ginugu / wêwaton kitab prayogi / awit iku wus kanyatan / nanging yèn mungguhing tokid / apa tan luwih prayoga / wêwaton mênêping pikir //
Panguripane wong kana / isih padha prasaja lair batin / gogik pangane kang baku / wondene kang kinarya / thiwul garing tumandho mataun-taun / yèn butuh nulya ingêdang / iku pangane kang masthi //
yèn butuh padhang / ngadhang-adhang gêbyaring mawa dinamu / kontaling awu wèh padhang / gambuhing manah kang sipi //
talatah gunung Kidul / nadyan bawah Ngayogyakartèku / nanging wonge sok duwe têmbung dhèwèki / ing kono wis
wus diglêpung / wong ing kono angarani gandum / nora wêruh yèn gandum ana sayêkti / yèn dibênêrke brêgudul / malah ngarani wong bodho //
mandar ana sing lucu / gênah kliru nanging mêksa puguh / têmbung elik padha têgêse lan eling / iku sing sok gawe bingung / dielikke jare dikon //
dene kawine udur / rêbut biyada ing kono umung / têmbung dhudhuh iku têgêse dhêdhangir / dene yèn muni wus magut / têgêse wus mèh kalakon //
yèn ngawèkake wêdhus / dudu menda ning maenda kudu / têmbung jagrag iku têgêse andhacin / bubuk gaplèk iku kabluk / wêla nunggak iku ngêndhong //
manèh karêpe rasul / salamêtan nuju brêsih dhusun / yèn pinuju rasul padhane riyadi / sapisan ing sabên taun / padha ngrupakake tenong //
gotèke wong calathu / ngarêpake rasul ponjong iku / kang wus klakon ana
tan rasul / siji bae nora katon //
Bleberan sabên rasul / nanggap wayang Bratayuda nutug / kèh priyayi kang padha rawuh mriksani / kasêngsêming raos jumbuh / tuladha têpaning batos //
klurahan Ngalang iku / sabên rasul ramene misuwur / tontonane warna-warna amêpaki / kêthoprak Dhe-andhe Lumut / nganggo tayuban cah angon //
iku / nganggo babad dalan sabên rasul / saka Giring sakèhing wong sangu lading / kanggo sarat ngrampas taru / lan padha anggawa tenong //
sasine nora tamtu / amung sabên bubar panèn pantun / saka Giring mring Sada sowan suwargi / jam rolas awan tinamtu / dinane Jumungah Kliwon //
Ing desa Giring iku / ana tilas palênggahanipun / kang sumare Sada Kyagêng Giring swargi / ana satêngahing dhusun / akèh wong mrêlokke nonton //
wuse mêmule rampung / padha sowan pasareanipun / Kyagêng Giring pra samya acaos bêkti / lan nyêkar miwah kêkutug / kèh wong mônca adoh-adoh //
prêlu nyuwun pangèstu / kinabulna ing panuwunipun / panuwune linantarkên juru kunci / akèh kang durung sumurup / yèn pasareane
mandhuwur / lan nora kauban wangon //
kandhane juru pintu / ana loro lair batin iku / pralambange môngka pasêmoning urip / lair ywa tinggal prajamu / nadyan batinmu wus lobok // Badhe kasambêtan.
Ing rumiyin-rumiyinipun, kados awis nagari ingkang kêbak ura-uru kadosdene nagari Turki, nanging ura-uru wau botên sanès namung tuwuh ing salêbêtipun wêwêngkon piyambak, inggih punika pasulayaning kabangsan. Wontênipun makatên, jalaran saking kathahipun ingkang sami anggadhahi panguwaos agêng, wiwit ingkang jumênêng nata ngantos dumugining tiyang ingkang
Nyonyah Iphèt Alim nuju sêsorah wontên sangajênging wanita kathah.
Saking gênging panguwaosipun panjênêngan nata, kenging dipun wastani prasaksat rakyat ing Turki kadosdene kecalan kamajêngan. Saya malih tumraping para wanita, pinanggihipun tanpa anggadhahi polatan pisan têbih dhatêng ingkang dipun wastani kamajêngan.
Nanging lêlampahan punika manawi badhe winalik, ngantos anggumunakên, bêbasan kawontênanipun nagari Turki lajêng malih sanalika, kadayan saking tindakipun Sang Kemalpasah. Malah ewahipun wau ngantos ngicalakên tabêt babarpisan, [babarpi...]
[...san,] pundi ingkang rumiyin dipun anggêp dados pêpalanging kamajêngan, lajêng sumisih piyambak.
Kados ta ing bab kawontênanipun golongan wanita, punika ing kala rumiyinipun saksat botên kocap wontên ing jaman pasrawungan, punapa-punapa sarwa dhawah ing wingking, nanging sarêng sampun dumugi titimangsanipun majêng, inggih sampun botên beda kados tindakipun para wanita ing Eropah sanès-sanèsipun.
Tumrapipun para wanita, sayêktosipun inggih sampun dangu anggadhahi osik nêdya majêng, nanging tansah manggih pêpalang warni-warni, mila sarêng kasêmbadan, grêngsêngipun kadosdene prajurit sagêd ngêbroki nagari. Malah sapunika wontên tatanan enggal, tumraping wanita ingkang sampun ngumur 20 taun, dipun sukani wêwênang gadhah hak milih. Dhawahing wêwênang ingkang kados makatên punika sakalangkung damêl gambiraning para wanita. Saking lêganing manah, para wanita ing Sêtambul angwontênakên arak-arakan, cacahipun ingkang arak-arakan ngantos ewon. Ing ngriku ingkang dados pangajêngipun nama Nyonyah Iphèt Alim, mêdhar sabda wontên sangajênging wanita kathah, ingkang suraosipun angluhurakên asmanipun Sang Kemalpasah, inggih punika ingkang dados bapa babuning kamajênganipun nagari Turki.
Sang Kemalpasah nuju mriksani rêca sariranipun piyambak, ing Turki.
Tumrap kamajênganing praja dalah panggêsanganipun, Turki tansah anjèjèri kemawon kalihan kamajênganing sanès, para nayakaning praja anggèning tumindak ing damêl katingal tumêmên ngênut lampahing jaman, agal alus sami katindakakên kanthi yêyêktosan.
Ing bab tumindaking padagangan tuwin panggêsangan, ing rumiyin Turki botên patos katingal, nanging ing sapunika sampun sagêd ambèr dhatêng nagari sanès. Malah rumiyin sampun nate wontên ministêr Turki [Tur...]
[...ki] dhatêng ing Mosko prêlu rêrêmbagan padhami saha nêmbung nyambut arta wolung yuta dholar êmas, nanging sambutan arta samantên wau botên dipun têdha wujud arta, namung mêndhêt awarni prabot patukangan, prêlunipun badhe ngagêngakên pakaryan, supados botên tansah kêdhatêngan barang-barang saking Eropah tuwin sanès-sanèsipun, dados kabêtahanipun Turki botên namung badhe gumantung saking nagari ngamônca.
anggadhahi wulu pamêdal bangsaning badhe kangge barang tênunan, punapadene badhe sutra tiron, punika tumrapipun Turki angsal gêgayutan kalihan Amerikah, Inggris tuwin Jêpan, amargi badhe-badhenipun wau pinanggih ingkang onjo piyambak. Kajawi punika, parentah tansah ngajêngakên sawarnining kagunan bangsaning nênun, kados ta bangsaning tangsul, lawe, lawe sutra, goni tuwin sanès-sanèsipun. Pambiyantuning parentah ingkang kados makatên punika, sagêd anocogi kalihan lampahing padagangan ing môngsa punika. Mila pinanggihipun ing sapunika goyat-gayutaning padagangan ing Turki inggih sagêd ngêdalakên, inggih sagêd nampèni. Dados nyata bilih kamajênganipun nagari Turki ing bab babagan padagangan pinanggih sawêg mumbul.
Tindak wau lajêng katingal wontên wohipun, inggih punika nama-namaning hotèl, griya-griya kumidhi, gambar idhup, punapadene namaning toko-toko,
ingkang rumiyin ngangge nama ngamônca, lajêng sami santun nama Turki, dados nyata bilih raos kabangsan ing Turki tuwuhipun saya lêbêt, tamtu kemawon pikantukipun lajêng sagêd anjunjung bôngsa tuwin nagarinipun.
Dene ing bab kaprajuritan, tumraping Turki inggih botên kantun kalihan ombyaking ngakathah, tuwin pamawasipun dhatêng ebah-ebahaning nagari sanès tansah umindêng. Malah kala wontên ura-uru ing Grikênlan, Turki tampi panyaruwe saking Bulgari, ing bab anggèning Turki mêpêg wadyabala wontên ing watês Bulgari. Manawi bab punika dipun lajêng-lajêngakên, Bulgari badhe nindakakên panyêrêg dhatêng Polkênbon. Dene kajêngipun, supados sami atindak rukun kemawon. Panyaruwe makatên wau Turki mangsuli, bilih anggèning pacak baris, punika prêlu kangge ngayomi Dardanellen, amargi Bulgari ugi mêpêg wadyabala wontên ing watês Grikênlan, tuwin Turki botên niyat badhe pêrang.
Mirid kawontênan ingkang kados makatên punika, kawontênanipun nagari Turki ing sapunika katingal anggèning saya kiyat adêgipun, kabêkta saking kawontênan warni-warni.
Ing nginggil punika gambaripun para bupati ing Jawi Têngah nuju konpêrènsi wontên ing pandhapi kabupatèn Magêlang, dipun pangarsani ing kangjêng tuwan ingkang wicaksana gupêrnur jendral. Kangjêng tuwan ingkang wicaksana ingkang jumênêng antawisipun Gupêrnur de Vos kalihan ingkang Bupati Magêlang, Radèn Adipati Arya Danusugônda.
Mênggah ingkang dipun wastani gôngsa, punika paklêmpakaning kawujudan, kados ta: gambang, gêndèr, kêndhang, rêbab, kêthuk, kênong, gong sasaminipun ngantos jangkêp. Dados saupami namung wontên salah satunggal; gêndèr utawi gambang thok kemawon, punika dèrèng kenging kanamakakên gôngsa, nanging inggih namung gêndèr utawi gambang makatên kemawon.
Makatên ugi ingkang dipun wastani suwaraning gôngsa, punika inggih suwaraning paklêmpakanipun: gêndèr, gambang, sasaminipun wau ngantos kumplit, dipun tabuh sêsarêngan, tuwin namung tumrap larasing gêndhing satunggal utawi sawarni. Dados, saupami nabuh gambang, utawi namung nabuh gêndèr thok kemawon, inggih botên kenging dipun wastani: suwaraning gôngsa, nanging inggih namung suwaraning gambang, utawi gêndèr thok kemawon.
Dene saupami gôngsa ingkang jangkêp wau, katabuh sêsarêngan, nanging mawi gêndhing piyambak-piyambak, upaminipun kemawon: gambang katabuh ing gêndhing pangkur, gêndèr: tarupala, rêbab: kinanthi sandhung, saron: grompol thèk, saha kêndhang katabuh ing gêndhing: ijo-ijo, punika inggih sanès nama: suwaraning gôngsa, nanging suwaraning ... cèmbèng. Jalaran suwaranipun rame, wontên raos, têmtunipun inggih sagêd ... ngrisakakên agami.
Mênggahing tabuhanipun gôngsa, sampun malih dipun tabuh ingkang madêg saking kajêngipun piyambak kados kasêbut ing nginggil, botêna ambibrahakên raos, cacak ingkang dipun runtutakên panabuhipun, nunggil laras gêndhing satunggal ingkang dipun kajêngakên, ewadene bilih wontên tabuhan ingkang ngidak wirama sakêdhik kemawon, mêksa sagêd anjondhilakên rêmpêlu sayêktos. Amila sabên-sabên dipun wontênakên têtabuhan tuwin kalênengan, ing ngriku tansah dipun udi sampun ngantos wontên thuthukan sakêdhik kemawon ingkang nyulayani. Anèhipun ing ngriku, têka botên wontên babarpisan suwara ingkang sajak mandhiri angrumaosi sae piyambak, onjo piyambak, pintêr piyambak, sadaya-sadaya namung sami ngudi utawi nêtêpi kuwajibanipun piyambak-piyambak, ingkang puruging sêdyanipun namung tumuju dhatêng laras satunggal ingkang sami dipun kajêngakên. Dados inggih botên wontên meren-merenan rêbat cung, anggadhahi pêpenginan piyambak. Amila manawi ing ngriku mungêl gêndhing pangkur, pun gêndèr inggih mungêl pangkur, gambang inggih pangkur, makatên sapiturutipun. Botên wontên ingkang nêdya nylênèh.
Awit saking punika, saeba sae lan utaminipun, saupami saiyêging têtiyang ingkang sami têtabuhan wau, sagêd manjing utawi sagêd dipun tiru dening salah satunggiling bêbadan utawi pakêmpalan ingkang nunggil gêgayuhanipun.
Têrangipun, tiyang ingkang sampun kadugi utawi purun anglampahi nindakakên padamêlan niyaga, punika murih sagêda pikantuk nama sae, lan widada salajêngipun, inggih kêdah tumindak miturut tatanan ingkang sampun katêmtokakên wontên ing ngriku. Awit sadèrèng-dèrèngipun inggih têmtu sampun anyumêrêpi kawontênan-kawontênan ingkang kêdah dipun tindakakên kalihan tumêmên.
Makatên ugi tiyang ingkang badhe lumêbêd dados warga ing salah satunggalipun pakêmpalan, sadèrèng-dèrèngipun ingkang têmtu kêdah sampun nyumêrêpi sadhengah pranatan tuwin ancasing pakêmpalan wau, amila sasampunipun lumêbêt dados warga, kêdah lajêng tumut saiyêg purun nyambut damêl sêsarêngan ngangge caraning panindakipun pakêmpalan ngriku. Botên kenging lajêng nêdya bawa piyambak, damêl ada-ada ingkang botên salaras kalihan tumindaking para warga -sanès-sanèsipun. Malah kaudia kadosdene caranipun wiyaga anggèning nuthuk gôngsa ingkang dados pangkonipun piyambak-piyambak, inggih punika sampun ngantos nyulayani panuthukipun. Manawi tumindaking wiyaga anggèning badhe nêtêpi kuwajibanipun wau, sagêd saiyêg, kenging punapa têka para warganing pakêmpalan botên sagêd tumindak makatên.
Nanging sanadyan tiyang kathah punika pamanggihipun beda-beda, ewadene manawi angèngêti dhatêng gêgayuhan ingkang sami dipun pindêng, kados botên wontên pakèwêdipun milih salah satunggalipun pakêmpalan, pundi ingkang dados cocoging manahipun, nanging bilih sampun kalêksanan lumêbêt dados warganing pakêmpalan ingkang dipun cocogi wau, inggih lajêng sampun ngantos anuwuhakên panyeda utawi panacad dhatêng pakêmpalan sanèsipun.
Ing bab punika ugi sagêd nelad dhatêng trajanging gôngsa malih. Lêrês larasing gôngsa punika beda-beda, kados ta wêdalan: Ngayoja, Surakarta, Magêlang, Banyumasan, lan sasaminipun, nanging ing sarèhning ingkang dipun pikajêngakên sami kemawon, inggih punika gêndhing-gêndhing ingkang kangge ing ngriku, kados ta: Pangkur, Gambirsawit, Brondongmêntul, lan sasaminipun, sanajan wontên bedaning laras sawatawis, sarèhning beda-beda wêdalanipun, satunggal-satunggalipun inggih lajêng namung nêtêpi kayakinanipun piyambak-piyambak tanpa ngarubiru ing sanès. Ingkang dipun udi namung kasampurnan ingkang dados gêgayuhanipun wau.
Lah, hambok inggih makatêna tumraping pakêmpalan-pakêmpalan ingkang sami gêgayuhanipun, nanging beda tumindakipun, sampun sami ceda-cineda, angrungkêbana dhatêng kayakinanipun piyambak-piyambak, ngudi dhatêng kasampurnaning pakêmpalanipun.
Tumraping niyaga, ingkang sami nabuh gôngsa wau nyatunggalakên laras, ngantos satêlasing gêndhing ingkang dipun pikajêngakên, inggih punika têtêngêr ungêling gong ingkang wêkasan.
Tumraping pakêmpalan, ingkang dados têtêngêring gong ingkang wêkasan, inggih punika bilih sampun kadumugèn idham-idhamaning panggayuhipun. Kadumugèning sêdya ingkang makatên wau botên wontên sanès kajawi
pamrayogi kados ing nginggil punika, pancènipun makatên kêdah dipun ajêngi sarta kêdah dipun tindakakên kanthi têmên-têmên dening para panganjuring pakêmpalan ingkang sampun sami kasinungan pangrêtos tumrap gêgayuhaning sawiji-wiji, ingkang wosipun nunggil laras. Namung samantên aturipun pun Pênthul.
--- [461] ---
Garèng: Ayo Truk, padha dibanjurake rêmbugane ing bab: blônja wong sing ditumpuk-tumpuk, sanajan ora kobêr mêthêngkruk, nanging pakolèhe wong sathekruk, ora prêlu dilakoni karo ngantuk, anggêre wêtênge bisa jêmbluk, awit ora tau kambah tela lan gêthuk, apa manèh nganti wêtênge kluruk, wis mêsthi ora bakal kapêthuk, wong sabên dina kisenan: roti mêrtega, panêkuk, ...
Petruk: Wiyah, wiyah, ana kok banjur rete-rete dawa mêngkono. Sêmune, Kang Garèng kiyi ora sênêng bangêt mênyang anane wong sing olèh pagawean sing nganti dhobêl tripêl kuwi.
Garèng: Lo, nèk ana wong mêruhi kaanan sing kaya ngono kuwi, kok mung angob-angob bae, têgêse, ora duwe mrina, ora ambêdhogol rêmpêlune, nanging mung ayêm bae, iki kêna banjur tak dumuk warna loro, yaiku wong tegan utawa: iya bangsane ... majênun.
Petruk: Wèh, hla catho-catho anggonku arêp nampani, Kang Garèng, awit mungguhing aku, nguthik-uthik wong sing lagi olèh kabêgjan kuwi kêna sinêbutake: Drêngkiwikrama. Saikine dupèh ana wong ora mrêduli, ora ngopèni wong kang lagi: gundhule dikêpêti, têgêse: wis sênêng diwènèhi sênêng manèh, têka kok padhakake: wong tegan utawa: majênun. Karêpmu kêpriye.
Garèng: Mêngko sik, Truk, rungokna takwêjang. Wèh, nganti kaya propesor ngilmu ... klênik, nganggo arêp mêjang barang. Mula iya kêna diarani drêngki, malah nganggo diningrat, tumrape uwong sing nguthik-uthik wong kang lagi panèn rêjêki, sêmono kuwi yèn panène rêjêki mau tanpa gawe plilitane wêtênging liyan. Nanging wajib dibêdhêgêli, saupama ana wong rêjêkine ditumpuk-tumpuk, barêng liyane nganti pirang-pirang atus balindhi sing padha kleletan
endra maruta, wong sing padha nganggur, lan wis anglakoni midêring rat saya nglangut, mêksa ora olèh
karo wong sing pagaweane ditumpuk-tumpuk mau, tur bokmanawa luwih murah. Genea ora gêlêm nulung sing nganggur, pilalah awèh: èksêtrah marang wong sing wis kêndhile ora tau mêngkurêp. Apa sing kaya ngono kuwi ora gawe kêmropok. Jalaran saka iku, apa iya salah aku, yèn ana wong wêruh sing mêngkono-mêngkono kuwi mung ayêm-ayêm bae, banjur tak unèkake: wong tegan, têgêse: wong sing ora duwe wêlas marang sapadhaning umat, utawa: majênun, yaiku: sawijining uwong sing lagi pêrlip (kêryungyun)kêyungyun. marang Gusti Allah, mulane iya wis ora mikir marang kaananing donya kiyi.
Petruk: Aku ora maido, yèn sing kaya ngono kuwi wajib kudu dimrinani, nanging kadhangkala sok ana kalamangsane, ngangkat uwong sing wis pènsiunan, jalaran ana ing kono pancèn dibutuhake bangêt, saka dening pintêre nyambutgawe, ora tau ngapirani, srêgêp, rajin, lan sapiturute. Rumasaku, murih aja gawe kapiraning pagawean, kaya-kaya sanajan wis pènsiun, wis pantêse yèn banjur diwènèhi pagawean manèh.
Garèng: O, Nèk kaya mêngkono iya kêna-kêna bae, wong pancèn dibutuhake bangêt. Luwih utama manèh, sabab panggêdhe isih ambutuhake bangêt mau, murih anggone nyambutgawe bisa saya suwe manèh, panggêdhe kudu ambuwang rêkès nyuwunake: verlenging (tambahan) marang êmbah ... Ijrail, bèn ana ing dunya kene uripe bisa dilanjari mung ... sèkêt taun manèh.
Petruk: Hara, rêmbugane Kang Garèng kiyi rak banjur ngayawara mêngkono.
Garèng: Lo, Barêng kaya ngene dianggêp ngayawara. Mungguhing panggêdhe sing ngangkat wong pènsiunan, banjur nganggêp yèn wong iku mau dibutuhake bangêt, kuwi nèk aku ora mung ngayawara thok,
Garèng: Anggone tak unèkake ngayawara, sabab anggone nganggêp ambutuhake bangêt nyang wong mau, kayadene arêp nêrangake, yèn wong mau nganti ninggal pagaweane, pagawean kono mêsthi: ar-rê-muk. Hara, apa iki ora jênêng ngayawara. Sabab sesuk utawa êmbèn, wong mau rak iya kudu ditêmokake karo Kirun wa Nakirun, apa iya arêp digondhèli, sabab dibutuhake bangêt. Ing kono si panggêdhe sajak mung arêp angrèmèhake titahing Pangeran liya-liyane mangkene: wong liya mêsthi ora bisa anggêntèni pagaweane. Hara, apa iki ora dosa arane. Dosa sing nomêr loro, saora-orane wong kuwi nèk wis pènsiunan, iya wis akèh jêmpone, wajibe iya kudu dikon ngaso, ana kok dipêksa dikon nyambutgawe manèh, kanthi diiming-imingi arêp diwuwuhi uwure. Hara, ora dosa iki. Dosa kang nomêr têlu, panggêdhe mau gawe dosane punggawa liya-liyane. Sabab, wong iya wis pènsiunan, masthine iya wis tuwa, kuwi nèk ora kabênêran bisa uga kanggo kêmbang lambene para punggawa liya-liyane, kaya ta: wèh si kakèk le srêgêp, yahene têka durung mulih. Utawa: Kèk, kèk, tinimbang watuk-watuk ana ing kene, ambok kana momong putune, utawa: Kirane kakèk iki mêntas rabi ênom manèh, tandhane isih golèk dhuwit bae. Hara, Truk, si punggawa-punggawa apa ora dosa thok bae. Lan sapa sing gawe
Roode Kruis ing Bogor, ingkang kacêkak nama Roode Kruis ngêdêgakên Consulatie-bureau tumrap tiyang sakit t.b.c. Têtiyang ingkang jêjampi mriku namung ambayar sakêdhik sangêt, miturut kakiyatanipun. Ingkang mangagêngi
Internaat Batavia ingkang nêmbe rampung panggarapipun, manggèn wontên ing Drossaersweg 95 saha sampun kabikak nalika dintên Saptu kêpêngkêr, ugi mawi upacara sawatawis, dipun jênêngi ing
sawulanipun mupu bea f 20,-ing sabên lare, saha botên ambedakakên bangsa punapa kemawon.
ing tanganan ngangge kajêng sanakêling (kajêng cêmêng). Inggilipun kirang-langkung 5 dm. Kursi wau badhe kagêm manawi nuju parêpatan. Gagraging kursi wau sakalangkung sae.
Congres Muhammadiyah ingkang kaping 24. Muhammadiyah badhe ngawontênakên congrès ing Banjarmasin, kadhawahakên wontên tanggal 15 dumugi tanggal 22 Juli. Limrahipun congrès punika manggèn ing tanah Jawi, nanging tumrap Muhammadiyah manggènipun gêgêntosan, kala taun 1930 wontên Fort de Kock, taun 1932 wontên Makasar, ing sapunika badhe wontên Banjarmasin.
Pest ing Pasisir Lèr. Miturut palapuran, wiwit tanggal 3 dumugi tanggal 30 Maart, wontênipun têtiyang ingkang tiwas katrajang sêsakit pest ing pasisir lèr, tumrap
saking Suriname. Benjing salêbêtipun wulan Juli ngajêng punika, badhe wontên têtiyang wangsulan saking Suriname cacah 800, sami asli saking tanah Jawi, ingkang sami ngumbara nyambut damêl wontên Suriname. Pamêndhêting tiyang nyambut damêl sampun kèndêl wiwit taun 1931.
Langêndriyan. Benjing malêm Jumuwah tanggal 18/19 April tuwin malêm Saptu tanggal 19/20 April punika, ing gêdhong Schouwburg Sêmarang wontên langêndriyan paring dalêm sampeyan dalêm K.G.P.A.A. Mangkunagoro ing Surakarta. Sintên kemawon kenging ningali kanthi bayaran. Angsal-angsalaning arta badhe kangge ambiyantu kabêtahan kabangsan. Katrangan tumrap babagan punika dhatêng Mr. R. Sastromulyana ing Sêmarang.
Angsal-angsalanipun trèm. Miturut, angsal-angsalanipun trèm Zuztermaatschappijen ing wulan Februari 1935, tumrap: S.C.S. f 129.000.-. ing Februari pêndhakipun f 124.000, dados pinanggih mindhak. S.J.S. f 90.000.-. têtimbanganipun f 120.000.-. O.J.S. f 44.000.-. têtimbanganipun f 48.000.-. S.D.S. f 17.000.-. têtimbanganipun f 18.000.-. Gunggungipun sadaya f 270.000.- têtimbanganipun f 310.000.-. Tumrap S.C.S. petangipun inggih tansah mandhap, ing taun 1929 f 6.051.000.- 1930 f 5.171.000.-. 1931 f 3.783.000.-. 1932 f 3.037.000.-. 1933 f 2.547.000.-. 1934 f 1.984.600.-.
Arta pêcah. Lêbêting arta bolong ing s'Landkas Ngayogya ing taun 1934 wontên f 80.000.-, arta wau lajêng kakintunakên dhatêng Bêtawi. Ing taun punika sampun nglêmpak malih f 24.000,-. Makatên ugi lêbêting arta benggol ing taun 1934 wontên f 15.000.-. Gunggunging arta bolong tuwin benggol ing Bêtawi ngantos pintên-pintên ton.
Matêsi tumindaking sêsêratan. Wontên pawartos, Residhèn Barre badhe tindak papriksa dhatêng saindêngipun tanah Jawi, pêrlu badhe niti dhatêng sawarnining nagari ingkang nindakakên sêsêratan, supados sampun sangêt-sangêt ngêbrèh anggèning damêl sêrat, upaminipun ing bab damêl sêrat têturutan sapanunggilanipun. Manawi sagêd tumindak makatên, tamtu nyuda kaborosan.
Gupêrnur Surakarta. Ing Kraton tuwin Mangkunagaran sampun maargya têtêpipun Tuwan J. Bijleveld. Gupêrnur Ngayogya ngrangkêp makili padamêlanipun Tuwan M.J.J. Treur, Gupêrnur Surakarta ingkang nuju verlof dhatêng nagari Walandi. Tumindaking kêpyakan punika botên mawi pangagêman agêng, namung pêthak kemawon, botên wawimawi. drèl.
Papan anggêgana ing Bêtawi. Ingajêng sampun nate wontên rêmbag, bilih ing Bêtawi badhe dipun wontêni papan anggêgana malih. Ing sapunika wontên pawartos, bab wau sampun dados rêmbag saha sampun dipun sayogyani dening parentah tuwin Raad Kawula. Dene pasitèn ingkang kapilih ing Kêmayoran wetan, kapêndhêt têngah-têngahing kitha Bêtawi. Pasitèn wau sampun katumbas saha panumbasipun badhe kabage tiga, inggih punika Gemeente, Gupêrmèn tuwin K.N.I.L.M.
Aneta badhe dipun tumbas dening bank. Wontên pawartos bilih Aneta badhe dipun tumbas dening satunggiling bank. Sanadyan bab punika nama sawêg pawartos, nanging sêrat-sêrat kabar Walandi sampun nyamarakên. Amargi botên rêna manawi ngantos kenging dayaning bank, ingkang pikantukipun tamtu badhe nyudakakên darajating pers. Tuwin sarèhning Aneta punika angsal pitulungan arta saking parentah, tamtunipun parentah ugi badhe anggalih bab punika.
Bupati Banyuwangi gêrah. Kawartosakên, bupati ing Banyuwangi gêrah rêkaos, lajêng kaboyong dhatêng Lawang.
Lampah anggêgana dhatêng Makasar. Wontên pawartos, ing bab wontênipun papan anggêgana ing Makasar sampun dipun sayogyani dening pakarya anggêgana K.N.I.L.M. badhe nindakakên cobèn-cobèn anggêgana ing salêbêtipun 3 wulan saking tanah jawi dhatêng Makasar. Nanging anggènipun miwiti benjing punapa, dèrèng kacariyosakên, amargi ngèngêti dhatêng awoning hawa ing mangsa punika tuwin jangkêping pirantosipun.
Ngèngêtakên tumbas penning sêpedha. Ing wêkdal punika pulisi ing Bêtawi ngêncêngi supados para tiyang ingkang gadhah sêpedha sami tumbas penning ingkang kangge ing taun punika. Para pulisi ingkang tumindak ing damêl nyêgati wontên ing margi-margi. Miturut pêpetangan kintên-kintên têtiyang ingkang dèrèng tumbas penning wontên 40.000. Nanging sarèhning mangsanipun nuju kados makatên, tumindakipun inggih mêksa rêndhêt sangêt.
Ambegal jalaran kêluwèn. Ing margi laladan Bumiayu, Brêbês nuju ing wanci dalu wontên tiyang anggrobag momot jagung dipun êndhêg ing tiyang sawatawis, lajêng mêndhêt jagung sawatawis gèdhèng. Tiyang ingkang anggrobag ajrih, wusana lajêng lapur dhatêng asistèn wêdana Guyangan. Bab punika asistèn wêdana lajêng nindakakên papriksan, sagêd nyêpêng durjananipun. Sarêng dipun priksa ngakên, dene anggènipun gadhah tindak makatên punika jalaran saking kêpèpèt, sampun pintên-pintên dintên botên nêdha.
Mêsin ès mirah. Para sudagar ès ing Surabaya sami sêsambat, malah ngantos sêsambat dhatêng parentah, supados mranata ing bab pandamêling ès. Wontênipun makatên, amargi wontên bangsa Jêpan sade mêsin ès alit, rêginipun mirah, tur tumindakipun sae. Mêsin wau kenging kangge damêl ès putêr tuwin ès lilin. Sakêdhap kemawon ing Surabaya sampun wontên panggaotan kados makatên nêm panggenan. Ing bab punika wontên pawartos, parentah lajêng nindakakên papriksan.
Congrès P.P.K. ing Surakarta. Kala tanggal 5, 6 wulan punika P(erkumpulan) P(egawai) K(elurahan) ing Surakarta ngawontênakên congrès wontên ing Habiproyo. Warga ingkang dhatêng kirang langkung 3000, kalêbêt ingkang èstri. Para pangagêng tuwin para luhur ingkang rawuh namung sawatawis, kalêbêt utusan dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana. Wosing rêmbag, P.P.K. nêdya anjagi tata têntrêming nagari tuwin rakyat. Tumindak sêtya dhatêng kraton tuwin nagari Surakarta dalah rakyatipun, kangge tandhaning pamoring gusti lan kawula. Salajêngipun para warga P.P.K. kaparêngakên malêbêt dhatêng kraton.
Emas ing Bantên kidul. Dumuginipun ing sapunika, sampun kathah badhening êmas saking Bantên kidul ingkang kapriksa wontên ing kabudidayan êmas ing Simau, nanging pinanggihipun sami kemawon kados ingkang dipun pêndhêt dening pakaryan pamelikan ingajêng. Ing sapunika sawêg nindakakên panimbang ing bab rêginipun, amargi manggènipun wontên ngandhap sangêt, kêdah nindakakên padamêlan warni-warni. Sasampunipun salêsih sawêg sagêd nêtêpakên kalajêngakên anggènipun madosi punapa botên.
Sakatèn ing Surakarta. Sakatèn ing Surakarta sampun cêlak, benjing ing wulan Juni 1935, laminipun 11 dintên. Ing sapunika sampun wiwit tata-tata ngangkat ingkang dados kumisi, inggih punika: pangarsa I B.K.P.A. Kusumayuda, pangarsa II B.K.P.A. Adiwijoyo,
Onderwijs tuwin Perdi, wontên ing tanggal 8, 9 tuwin 10.
Anggêgana sanginggiling lautan Tiongkok. Sampun sawatawis dintên wontên motor mabur Dornier anggêgana dhatêng sanginggiling lautan Tiongkok kidul. Motor mabur wau badhe mampir Pontianak
ingkang ical sampun langkung 75%. Mila lajêng ngawontênakên papriksan badhe ngambruk kemawon.
Kasangsaran mêsin mabur K.L.M. "Leeuwerik". Kados sampun sumêbar ing pundi-pundi mênggah ing pawartosipun mêsin mabur K.L.M. Leeuwerik dhawah rêmuk wontên ing Westfalen, inggih punika margi saantawisipun Amsterdam-Praag, ingkang nêmbe kabikak enggal nalika tangagltanggal. 1 April wulan punika. Juru gêgana dalah para ingkang sami numpak têtiyang tuwin sadaya sami tiwas. Gambar nginggil punika salah satunggiling juru gêgana Tuwan Sur ingkang tiwas.
President Amerika Roosevelt badhe dipun cidra. Kawartosakên, President Roosevelt nalika tindak dhatêng New York nitih sêpur mirunggan, wontên ing Noor-Carolina sêpuripun nubruk auto ingkang kèndêl wontên satêngahing ril. Sanalika masinisipun ngèndêlakên sêpur, botên wontên kasangsaran. Dene katranganipun auto wau asli colongan, pancèn dipun jarag dipun pasang wontên ingriku. Tiyang ingkang gadhah tindak makatên wau oncad.
saking bêbaya. Ewasamantên panyuwun kula, mugi-mugi panjênêngan kêdah tansah ngatos-atos tuwin kêdah tansah ngèngêtana, bilih mêngsah panjênêngan ing samangke wêwah sakêdhik-sakêdhikipun satunggal, ingkang botên nate supe sarta tanpa gadhah pangapungara,pangapura,. punapadene tanpa kèndêl anggènipun tansah manah-manah caranipun badhe adamêl piawon dhatêng tiyang ingkang kumawani ngalang-alangi pandamêlipun sarta ngina tuwin nyapèlèkakên dhatêng piyambakipun. Saking awoning kalakuanipun Rokop punika, saupami piyambakipun wau kula samèkakên setan, punika sayêktosipun nama satunggiling pangina tumrap para setan.
Sarêng ing dalun punika Tarsan lumêbêt ing kamaripun piyambak, wontên ing jarambah piyambakipun manggih sêrat lêmpitan, ingkang kintên-kintên lumêbêtipun ing kamar ngriku kaslorokakên mêdal ing ngandhap kori. Sêrat lajêng kabikak saha kawaos. Mênggah isining sêrat wau kirang langkung makatên:
Tuwan Tarsan, bokmanawi panjênêngan botên mangrêtos dhatêng punapa ingkang panjênêngan tindakakên, saupami mangrêtosa, kintên-kintên panjênêngan botên badhe nindakakên kados ing kala wau punika. Kula sagah angakêni, bilih anggèn panjênêngan tumindak makatên wau jalaran saking botên uninga, sarta mila botên kagungan sêdya badhe ngina utawi ngrèmèhakên dhatêng kula, jalaran saking punika, manawi salajêngipun panjênêngan botên badhe ngarubiru dhatêng prakawis kula malih, kula sagah botên badhe kadospundi-kadospundi dhatêng panjênêngan.
Kasok wangsulipun - nanging kula sagêd nêmtokakên bilih panjênêngan badhe nguningani piyambak, inggih punika: utaminipun manawi panjênêngan miturut rêmbag kula wau.
Sasampunipun maos sêrat wau, Tarsan amung lajêng mèsêm kemawon, sarta prakawis wau botên pisan-pisan kalêbêtakên ing manahipun, lan botên watawis dangu malih piyambakipun lajêng mapan tilêm.
Ing salêbêtipun kamar botên têbih saking ngriku, Grapdhêkudhe sawêg ngandikan kalihan ingkang garwa.
Ingkang garwa nyuwun pitakèn: Raol (Raoul), genea polatan panjênêngan katon sêrêng. Sasore kiyi katone kayadene panjênêngan iku nandhang prihatos. Apa sing dadi japarane.jalarane.
Ingkang raka: Olga. Nikolas ana ing sajêroning kapal iki. Apa kowe sumurup.
Kanthi kagèt ingkang rayi matur: Nikolas ana ing kene. Mokal. Sabab dhèwèke iki kacêkêl ana ing Jêrman.
Grapdhêkudhe: Ing sakawit gagasanaku mula iya mêngkono, nganti tumêkane ing mau barêng aku kêtêmu dhèwèke, dhèwèke karo kancane bajingan kang aran: Polwic, Olga, aku wis ora tahan manèh marang carane dhèwèke anggone tansah nguncit-uncit nyang aku kiyi. Aku mêksa ora tahan, sanajan sapira bae wêlasku mênyang kowe. Suwe-suwe aku kapêksa kudu masrahake dhèwèke marang ingkang wajib. Pancène mono aku dhèk mau mèh anduwèni niyat, sadurunge mudhun saka prau, nyaritakake apa anane marang kaptining kapal. Saupama ana ing kapal Prancis mangkono, prakara kang kaya mangkene iki gampang anggone ngurus.
Sarwi nyandhak astanipun ingkang raka, sang putri lajêng matur ngarih-arih makatên: Raol,
pisan-pisan panjênêngan nganti ngancam mênyang dhèwèke.
Sang Grap lajêng nyêpêng astanipun ingkang garwa saha amriksani ngantos sawatawis dangu, ing kala punika wadananipun sang putri katingal pucêt sangêt. Agênging wêlasipun Sang Grap dhatêng ingkang garwa, tanpa upami, ing wusana Sang Grap lajêng ngandika makatên:
Iya bêcik, yèn mangkono muguhmungguh. kang dadi karêpmu. Ewasamono aku mêksa ora ngrêti babar pisan. Pancèn-pancène, jalaran saka tingkah lakune kang ora bêcik mau, kowe ora prêlu trêsna lan asih manèh marang dhèwèke, awit dhèwèke iki tansah ngancam marang uripmu, apadene uripe bojomu dhewe. Kang iku pangarêp-arêpku, muga-muga ing têmbe aja nganti kowe gêtun, dene kowe tansah angrewangi dhèwèke mau.
Kanthi gugup sang putri matur: Ora mangkono aku, Raol, sêngitku padha bae
dhèwèkne gêlêma ngèlingi kang mangkono mau. Dhèwèke lan kancane mau dhèk mau nyoba arêp gawe alaning jênêngku: Olga. Salajêngipun Sang Grap lajêng ngandikakên dhatêng ingkang rayi sadaya ingkang sampun kalampahan wontên ing salêbêtipun kamar sês, ing salajêngipun dhawuh pangandikanipun Sang Grap: Saupama ora ana wong nonoman mau kira-kiraku kalakon aku kawirangan, sabab sapa sing arêp prêcaya marang kandhaku, awit ing kono wis ana buktine kang sah, yaiku: krêtu-krêtu kang ana ing sajêroning kanthonganing jasku.
Mirêng namanipun Tarsan wau, ingkang garwa katingal gumun saha lajêng nyuwun pitakèn: Tuwan Tarsan.
Sang Grap: Iya. Apa kowe têpung nyang dhèwèke, Olga.
Sang Putri: Ora, nanging aku wêruh marang wong kang jênênge Tarsan iku. Salah sawijining jongos ana sing nuduhi nyang aku.
Sang Grap: Aku ora ngira babar pisan, yèn dhèwèke iki bangsaning ngaluhur, têka nganti ana jongos sing awèh wêruh nyang kowe.
Ing ngriku Sang Putri lajêng ngandikakakên ing bab sanès. Awit sanalika ngriku Sang Putri lajêng mangrêtos bilih angèl anggènipun badhe ngaturi katêrangan dhatêng ingkang raka, sabab-sababipun dene jongos lajêng ngaturi priksa dhatêng panjênênganipun ing bab Tarsan wau. Bokmanawi ing kala punika Sang Putri katingal lingsêm, sabab ingkang raka anggènipun mriksani ing sêmu ragi ngerang-erang. Amila ing batos sang putri ngudaraos makatên: Têka mangkene rasane wong kang duwe salah iku, sanajan salahe ora sêpiraa.
Enjingipun sampun sawatawis siyang, anggènipun Tarsan pinanggih malih kalihan kônca-kancanipun ingkang sami numpak baita, ing kala punika ujug-ujug piyambakipun pinanggih kalihan Rokop tuwin Polwic, ingkang têmtu sagêd andadosakên kagètipun, saupami tiyang kêkalih wau nyumêrêpana, awit tiyang kêkalih wau botên nyana-nyana bilih ing wêkdal punika badhe kaprêgok Tarsan.
Rokop kalihan kancanipun ing kala punika wontên ing peranganing êdhèg ingkang sêpên, lan nalikanipun Tarsan amrêgoki tiyang kêkalih wau, sawêg rêrêmbagan upyuk kalihan satunggiling wanita. Sanalika Tarsan sagêd amastani, bilih tiyang èstri ingkang sawêg dipun ajak wawan rêmbag wau, taksih neneman, tur karêngga ing busana, dêdêg-piadêgipun lêncir, nanging ngangge krudhuk ingkang anjalari wadananipun botên katingal.
Tiyang jalêr kêkalih punika ngadêg jajar kalihan wanita wau, nanging ngukurakênngungkurakên. Tarsan, amila Tarsan sagêd anyêlaki mriku tanpa kasumêrêpan dening tiyang tiga wau, ing ngriku Tarsan sumêrêp, bilih Rokop sêmunipun angancam. Nanging tiga-tiganipun migunakakên basa, ingkang botên dipun rêtosimangrêtosi. dening Tarsan, ingkang punika Tarsan amung sagêd mangrêtos saking solah bawanipun, bilih wanita wau anggadhahi ajrih.
Saking tandang tandukipun Rokop ing ngriku cêtha, bilih piyambakipun niyat badhe ngrodapêksa dhatêng wanita wau, lan Tarsan tanpa wontên ingkang ngosikakên kadosdene kraos, bilih wanita wau wontên ing salêbêtipun bêbaya, amila piyambakipun lajêng kèndêl wontên ing sawingkingipun tiyang tiga wau. Botên watawis dangu Rokop ujug-ujug nyandhak tanganipun wanita wau sarta lajêng kapuntir, kadosdene piyambakipun badhe ngrodapêksa. Kadospundi ing têmbe badhe kadadosanipun, saupami Rokop dipun êjorakênêjarakên. kemawon, ing ngriki botên sagêd kakinkên-kintên,kakintên-kintên. awit pun Rokop botên sagêd nindakakên kados ingkang dipun kajêngakên. Jalaran ing kala punika tanganipun ujug-ujug dipun cêpêngi kanthi kêncêng sangêt saha lajêng kapuntir, ingkang anjalari piyambakipun lajêng ajêng-ajêngan kalihan tiyang neneman, ingkang ngalang-alangi tindakipun kala dintên ingkang kapêngkêr.
Kanthi nêpsu Rokop anjêlih makatên: I ladalah. Sampeyan badhe punapa, bokmanawi sampeyan punika pancèn gêndhêng, dene kumapurun ngina dhatêng Rokop ngantos rambah kaping kalih.
Tarsan amangsuli alon: Punika wangsulan kula tumrap sêrat sampeyan, tuwan. Sasampunipun cariyos makatên, Rokop lajêng kauncalakên sakiyatipun, ngantos dhawah kantêp ing jrambah.
Kanthi ambêngok Rokop awicantên: Basat,Bangsat. kalakon ilang nyawamu. Sanalika punika Rokop gregah tangi nêdya mêndhêt pistolipun. Kanthi kagèt sarta kamigilan,
dipun pêjahi. Pancènipun Tarsan kêdah lumajêng, nanging malah lajêng nyakêti Rokop sarwi wicantên: Yah, tuwan, bok sampun kados lare.
Jalaran saking pandamêlipun tiyang neneman punika, nêpsunipun Rokop ing samangke tanpa upami, ing wusana sagêd mêndhêt pistulipun saha lajêng kaincêrakên dhatêng Tarsan. Nanging dèrèng ngantos sagêd narik cêkrèkaning pistulipun, kanthi rikat sangêt tanganipun ujug-ujug kacandhak ing Tarsan saha lajêng kapuntir, ngantos anjalari pistulipun dhawah têbih, gumlundhung dhawah ing sagantên.
Sakêdhap tiyang kalih wau sami pandêng-pandêngan, samangke Rokop sampun sawatawis sabar, saha lajêng wicantên makatên: Badhe kasambêtan.
Kang tinêmu ana ing pangajaraning bocah cilik kang wiwit lagi sêkolah, iku adhakan diajari bangsaning gêgawean lêmpit-lêmpit dêluwang, mêngko tinêmune banjur dadi pêpêthan warna-warna, ana kang wujud topi, praon, wadhah lan liya-liyane.
Bocah kang diajar gêgawean kaya mangkono mau iya banjur ketok anggone prigêl sarta banjur dadi bocah kang dhêmên thak-thik.
Tumraping bocah, adhakane kang didhêmêni gawe praon utawa topi, malah topi mau adhakane sok dianggo. Saya yèn nuju ana rame-rame ing pamulangan akèh bocah kang nganggo topi dluwang kang wangune lincip. Iku gêdhening atining bocah ora kira-kira.
Dadi lumrahe topi kang kaya ngono mau anggon-anggoning bocah, dadi mung tumônja dolanan lan lumrahe kang digawe dluwang layang kabar. Nanging ing saiki tumraping nyonyah-nyonyah utawa nonah-nonah bôngsa ngamônca ana kang gawe gagrag nganggo topi dluwang layang kabar, panggawene manut sasênênge, kaya kang kacêtha ing gambar.
Tindak kang kaya mangkono mau, mêsthine dianggêp kaya mung dolanan bae, nanging suwe-suwe bisa uga dadi lumrah, lan yèn kalakon mangkono, bakal bisa gawe kapitunaning wong adol topi.
Mungguhing bab sandhang panganggo, iku yèn mirid saka kabisane kang gawe, trêkadhang barang kang rèmèh bisa dadi barang kang adi, kaya ta gêlang kalung, iku tumrape bôngsa ngamônca trêkadhang nganggo barang sakênane, nanging panggawene digawe gagrak kang menginake, tinêmune malah ngungkuli barang kang bakale adi.
Mung ya ana bêcike tumrap bocah, yèn gêlêm nganggo kaya ngono mau, kajaba topi mau agawe eyub, iya nyuda wragad têmênan.
Bocah-bocah, mêsthine kowe ora wêruh jamane ana sêpur kang kawitan, awit anane sêpur kang kawitan mau ana ing jamane êmbah-êmbahmu, malah trêkadhang jamane êmbahmu buyut.
Mêsthine sêpur ing jaman samana rada akèh kacèke tinimbang sêpur jaman saiki. Dhèk samana lakuning sêpur isih prasaja, têgêse durung rikat bangêt mung èjèg bae. Balik saiki rikating sêpur nganti kaya lakuning kilat, mula banjur diarani sêpur kilat.
Sêpur dhèk jaman biyèn iku lokomotipe cilik mèmpêr yèn ing jamane saiki diarani lokomotip jangkrik.
Dhèk tanggal ping 6 sasi iki, ing Bandhung mêntas ana pasamuwan mung climèn, prêlu mèngêti anggone adêging S.S. wis 60 taun. Ing kono dianakake pasaksèn mungguh undhaking yêyasan wiwit dhèk jaman samana têkane jaman saiki, pasèksène tinêmu ana ing lokomotip loro, kang ana ing gambar iki.
Yèn mirid wujuding gambar, lokomotip kang cilik iku gawene iplik, upama uwonga panyambutgawene trima alon-alonan, nanging bêtah lan katêkan apa kang dikarêpake.
Dene lokomotip kang gêdhe, wah, iku pancèn mêgah-mêgahake, yèn butaa pantêse Kumbakarna, trajange sarwa nyamari, dene upama satriyaa iya Radèn Wrêkudara, gêdhe dhuwur sarwa santosa, dhasar yèn lumaku ngêsês kaya angin, saka Batawi nyang Surabaya mung sadina. Môngka dhèk biyèn isih lakon rong dina, iku wis sêpur kang lakune rikat, yèn kang thruthuk isih têlung dina.
Yèn nonton wujuding lokomotip kang gêdhe mau,
Coba pandhingên rak saksat ora timbang.
Padha-padha gêgawean, ing Amerikah iku kêrêp aka kang anèh-anèh, kaya ta gawe omah kang lotènge sungsun-sungsun dhuwur bangêt, nganti dibasakake sundhul langit.
Jare omah kang kaya ngono mau, jalaran saka dhuwure, lakuning wong kang munggah mudhun ditindakake kalawan mêsin kang diarani lift. Dene kaanane ing sajroning omah mau, apa-apa sarwa ana, pajajanan, panggonan kasênêngan, malah kantor pos wis dianani dhewe.
Yèn mangkono bôngsa Amerikah iku upama ajaa nyata, mêsthi diarani tukang umuk, awit apa-apane mung sarwa ora lumrah, waton anèh.
Ing gambar iki ana yêyasan anèh, yaiku èrèng-èrèng gunung dipêtha mastakaning para presidhèn ing Amerikah. Dene kang kacêtha ing gambar iki, mastakane presidhèn Lincoln. Coba piridên karo gêdhening wong kang padha nyambutgawe.
Ambalèni carita ing ngarêp, barêng Duryat wis tômpa blônja saka prabu anom, rina wêngi mung tansah bungah-bungah bae, ora ngetung sayah lan arip. Cêkake apa kasênêngan ing donya, wis dilakoni kabèh. Yèn ngèlingi tindake Sang Pangeran kang loman mau, Duryat krasa gumun ing sajroning ati, awit dhèwèke rumasa durung tau kêpêthuk, dalah wêruh bae lagi sapisan, yakuwi dhèk ditimbali ana ing patamanan biyèn. Ing wasana tanpa kanyana-nyana, ujug-ujug dhèwèke banjur diparingi ganjaran kang ora sathithik pangajine. Kang mangkono mau mêsthi ana jalarane. Duryat kapengin sumurup mungguh sing dadi jalaran mau, mulane banjur sowan mênyang kraton, nêdya nyuwun priksa bab iku. Kabênêran, prabu anom lagi lênggahan ana ing pandhapa karo sang putri, barêng priksa sowane Duryat, banjur didhawuhi mlêbu, lan didangu apa sêdyane. Duryat uga banjur ngaturake wigatine anggone sowan iku.
Sang Pangeran mirêng ature Duryat iku banjur mèsêm, nuli ngandika: O, dadi kowe kapengin mangrêti bab iku, ta. Sumurupa Duryat, anggonku pêparing kang akèh-akèh marang kowe iku, ora marga saka sabab apa-apa mung kêtarik saka wêlas thok. Awit wis dadi adatku, rêsêp yèn andêlêng wong nonoman kang srêgêp ngaji, kaya kowe iku.
Wangsulan kang mangkono iku ora andadèkake pamarêming atine Duryat, awit mokal yèn mung jalaran saka wêlas bae, nganti krêsa maringi blônja ing sabên sasi f. 300.-. mêsthi ana sabab liyane manèh sing luwih maton. Mula banjur matur manèh sêmu mêksa, nyuwun dijatènana ing sabênêre.
Suwe-suwe Prabu Anom banjur walèh, pangandikane: Yèn kowe adrêng anggonmu kapengin wêruh, ya bakal dak jarwani, nanging poma, aja kok warak-warakake ing liyan. Mungguh satêmêne aku iki kancamu dhewe, yakuwi Drajat, sing kocêmplungake ing sumur dhèk ana ing dalan biyèn. Ana ing jêro sumur kono aku ora mati, awit banjur ditulungi wong diêntasake munggah. Dene bisaku nganti kaya mangkene iki amarga saka pitulungane setan loro. Sang pangeran banjur ngandharake lêlakone miwiti nganti mêkasi, Duryat olèhe ngrungokake anjingglêng, lan bangêt ing gumune, ora ngira yèn sang pangeran iku sajatine Si Drajat, yakuwi kancane sing dikuya-kuya biyèn. Nalika dicêmplungake sumur dhèk samana, dikira wis mati bae, jêbul ora, malah saiki nêmu kamulyan, dipundhut mantu ratu gêdhe, lan calone iya bakal dadi raja. Rèhning Duryat pancèn dhasare ala, sanalika iku uga banjur kêtuwuhan ati mèri, kapengin nelad lakune Drajat mau. Badhe kasambêtan.
Jaman kina ing pulo Madura wontên ingkang jumênêng nata, nama Prabu Bidarba, patihipun nama Bôngsapati. Sang prabu garwanipun kathah, wontên satunggal ingkang sakit katrapên, sampun lami botên saras-saras, nama Ragapadmi. Sang dèwi
Ragapadmi dipun jampèni bok rôndha, sagêd mantun, warninipun pulih kados waunipun, ayu kados widadari. Bôngsacara langkung sihipun.
Kacariyos Patih Bôngsapati, sumêrêp Bôngsacara gadhah bojo sakalangkung ayu, bêntèr manahipun, lajêng wadul dhatêng sang prabu. Prabu Bidarba ngandika: Rumiyin Bôngsacara pancèn dipun trimani. Ki patih mêksa munjuk, bilih tiyang èstri wau botên pantês dados bojoning abdi, ingkang pantês mêngku namung ratu. Bôngsapati sagah misahakên tiyang èstri wau kalihan ingkang jalêr. Sang prabu dhawuh karsa andhahar aturing patih, nanging mawi ancaman, yèn botên kalêksanan, awrat ukumanipun.
Patih Bôngsapati lajêng dhatêng griyanipun Bôngsacara, ngakên ngêmban timbalanipun sang prabu, Bôngsacara kadhawuhan ambêbêdhag sangsam dhatêng pulo Mandhangin. Bôngsacara lajêng bidhal, ambêkta sagawon kalih: caplok lan tandhuk. Enggalipun sampun dumugi pulo Mandhangin, sakêdhap kemawon sampun angsal sangsam kathah. Lajêng kêtungka dhatêngipun Patih Bôngsapati, ngakên dipun utus sang prabu mundhut pêjahipun Bôngsacara. Bôngsacara
mangrêtos, lajêng nusul. Dumugi ing pulo Mandhangin, ngrungkêbi layonipun ingkang jalêr sarta lajêng bela suduk sarira. Sagawon kêkalih ugi bela pêjah sarana mêrang sukunipun mawi patrêm ingkang tumancêp ing dhadhaning lurahipun èstri.
Patih Bôngsapati wangsul saking Mandhangin lajêng munjuk sang prabu bilih Bôngsacara sampun pêjah. Lajêng dipun dhawuhi amboyongi Ragapadmi. Ki patih botên sagêd angsal damêl, botên sagêd kêpanggih kalihan Ragapadmi. Prabu Bidarba duka, ki patih dipun pêjahi.
Wontên satunggaling juragan, kêtêlasan pawitan, ngantos botên sagêd nindakakên padamêlanipun. Prabu Bidarba lajêng maringi barang-barang dagangan dhatêng ki sudagar wau, sarta dhawuh kapurih dagang layar malih. Ki sudagar angèstokakên dhawuh, lajêng bidhal. Dumugi ing pulo
dipun pêndhêm. Awit miurutmiturut. cariyosipun para sêpuh: manawi manggih mayit botên lajêng dipun pêndhêm, botên sae kadadosanipun. Ki sudagar sakônca nglajêngakên lampahipun dhatêng Palembang, lampahipun sakeca, enggal dumugi.
Kacariyos, daganganipun enggal pajêng, kathah bathinipun. Ki sudagar lajêng wangsul, ambêkta êmas kathah sangêt, katur dhatêng Prabu Bidarba. Ki sudagar botên kêsupèn angandharakên anggènipun mêndhêm mayit wontên pulo Mandhangin, sang prabu ngungun dene angsalipun êmas kathah sangêt, andadosakên kasugihanipun sang prabu sakawulanipun. Wusana sang prabu lajêng dhawuh yasa cungkup kangge andandosi kuburanipun Bôngsacara - Ragapadmi. Mawi dipun jênêngi piyambak, kuburan wau ngantos sapriki dados panyadranan.
Makatên cêkakanipun cariyos Bôngsacara - Ragapadmi wêdalan Bale Pustaka.
Sêrat wau kaanggit mawi sêkar macapat, basanipun prasaja, gampil panyuraosipun. Cariyosipun anêngsêmakên.
Error Ketika Menjalankan SQL Server Management Studio 2005 / 2008 | Sugeng Rawuh
Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, akalihan kangjêng tuwan mayor, ridrê sôngka ing Nèdrêlansê Leyo, residhèn ing Surakarta Adiningrat, têrang dhawuh dalêm, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan. Dhawuha marang ing pêkênira, Radèn Mas Arya Purwadiningrat,
Manira aparing wêruh, yèn manira anampani dhawuh dalêm, Ingkang sinuhun kangjêng susuhunan. Kamot ana ing layang, yèn sak iki akèh para tuwan-tuwan utawa wong Cina sapanunggalane kang jênêng bôngsa sabrang, lan wong Jawa kang padha umah-umah, utawa kang padha lêlaku ana sajroning nagara Surakarta, padha kakècu ing wong durjana, utawa kabegalan ana ing dalan gêdhe, padha kababo utawa mati, mungguh barang duwèke êntèk kagawa ing durjana kabèh.
Manira andikakake andhawuhake marang ing pakênira, ing sak iki yèn ana tuwan-tuwan sapanunggalane, utawa wong Jawa mau kakècu ing dursila, apadene kabegalan ana ing dêdalan. Iku prayayi wadanane lan kancane kang cêdhak ing kono, sarta wong cilik pangindhung kabèh, dikêbat padha tandang tulunga, mênawa ora kêbat anulungi, ora olèh anyêkêl kècu, utawa durjana begal urip utawa mati, iku amêsthi manira jibahake, marang prayayi wadana kang kabênêr ambawahake gone
paringi ganjaran dhuwit durjana sijine kèhe 25 rupiyah, ananging prayayi wadana gone anggolèki durjanane nganggo manira wangêni lawase têlung sasi.
Dene yèn wus tutug ing watês têlung sasi, soka gone katiwasan tuwan-tuwan sapanunggalane mau, môngka prayayi wadana, ora bisa anyaosake durjanane, iku mungguh wong kang katiwasan mau, sapira barang amale kang kêna ing durjana, iku amêsthi manira têmpuhake, marang prayayi wadana sakancane, kang padha duwe bawah ing kono, dene wonge kang duwe amal, ora manira lilani yèn angrubaginèkêna angrubabanggèkêna. marang barang duwèke kang ilang mau, matura ing satêmên-têmêne, aja kongsi goroh.
mantri sajrêro saanon-anone kabèh, tumuli padha diparentahêna, marang bawah kabupatèn dhewe-dhewe, kang rêsik aja kongsi kakurangan. Dene yèn wis pakênira padha marentahake, mungguh prayayi wadana kaliwon panèwu mantri, banjur padha anêdhaka dhewe-dhewe, kang rêsik, supaya aja ana sawijine prayayi wadana sakancane mau, angaku ora sumurup, ing unine layang manira parentah ing ngarêp mau kabèh.
Dene prayayi wadana jêro, sapangisor saanon-anone kabèh, ing sak iki padha ambanguna omah, patrolan kèhe majupat. Ana sapinggire lêlurung gêdhe, kang padha dadi bawahe kabopatèn dhewe-dhewe, dene omah patrolan sawijine, mênawa bêngi kajagaa wong kèhe 8, utawa 6 iji, sagêgamane tumbak bêdhil pêdhang aja kongsi kurang, sarta padha anggawaa obor kang akeh, lan nganggo ditindhihana panèwu mantri, sawêngine loro, dene wong kang padha patrol mau, anganggo nganglang angubêngi ing sabawahe kabupatèn dhewe-dhewe, sawêngine kaping têlu kaya kang wus kalakon. Sarta anjagani mênawa ana tuwan-tuwan sapanunggalane, padha lêlaku bêngi kabegalan ana ing dêdalan. Utawa ana wong kakècu ing dursila, inggal padha ditulungana, dika cêkêl durjanane aja kongsi luput. Katura ing parentah, kang iku poma-poma.
Dhawuhing parentah Sênèn ping 30 sasi Rêjêp taun Jimakir ôngka 1770.
Akeh wong wani nglanggar sumpahe dhewe--. Akeh manungsa mung ngutamakke dhuwit--.
Wong apik-apik padha kapencil --. 20. Akeh wong wadon ngedol
Akeh wong nyambut gawe apik-apik padha krasa isin --. Ora ngendahake hukum Hyang Widhi--. 43. Wong jahat munggah pangkat--. 41. Akeh bapa lali anak--.5 sen). 34. 52.Sedulur padha cidra--. Akeh wong lanang ora
makin sengsara. 87. nanging sucine palsu--.Angkara murka semakin menjadi-jadi.Banyak orang berdagang ilmu. tapi palsu belaka. 71. Wong wadon lacur ing ngendi-endi--. 86. kidul lan
Wong golek pangan kaya gabah diinteri---Mencari rizki ibarat gabah ditampi. Kebingungan lan kobongan---
hilang akal budi. 174. 154. Akeh wong mendem donga---Banyak orang mabuk doa. Akeh barang-barang haram. Banjur ana Ratu duwe pengaruh lan duwe prajurit---Lalu datang Raja berpengaruh dan berprajurit. Wong cilik akeh sing
Wong sregep krungkep---Si tekun terjerembab. Akeh wong
Wong Jawa kari separo---Orang Jawa tinggal setengah. Dandang dikandakake kuntul---Gagak disebut bangau. Susahe wong cilik---
sing wis adu wirang nanging kondhang. genaha kacetha kanthi njingglang. 173. angagem trisula wedha.
ingkang jasa kawah wedang sanginggiling rêdi rêdi Mahmeru punika sadaya kula. Prabu Brawijaya dan Sabdo Palon di Blambangan. yang sudah menanggung malu tetapitermasyhur.. nanging ora manggon ing kono.
badhe padosmomongan ingkang mripat satunggal. kula wirang dhatêng bumi langit. anglela kalingan padhang.
manawi sampun santun agami Islam. nanging wong loro mau banjur musna.” (“…. wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.. ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa. agêgaman kawruh.” “…. Paduka
Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong. Sang Prabu diaturi ngyêktosi. Benjing tamtu dipun prentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.
ati. Sabda Palon matur sugal. Yen durung lebur atempur. Boten kenging kalamunta kaowahan. Anggereng jagad satuhu.
ing dinten punika. Ratuning Dang Hyang Jawi. Sadaya gilir gumanti. Wus pinasthi sayekti kula pisahan. Karsanireng Jawata. Yen wus prapta kang wanci. Hardi Merapi yen wus njeblug mili lahar.
Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanah sabrang. Sagung kang para Nata. dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane.) 3. Namun Sang Prabu
judul: “Semar Ngejawantah”. Sedaya pra Jawata. Apabila angka tanggal. yaitu : Hindu – Budha (Syiwa Budha). Kathah sirna manungsa prapteng pralaya.tengahipun.) 6. Prapteng tengah.
pg=articles&arti. kinarya nglipur manah. wuku Wukir sangkalanira ing warsi: wuk guna ngesthi Nata (taun Jawa 1830). Cap-capan ingkang kaping sêkawan 1959 Toko Buku "Sadu-Budi" Sala. panitranira nuju.. tuladhaning kawruh. Pan sinambi-sambi jagi panti. Sancaya kang windu.Tandhanagara.R. Surakarta.--------------------.mangesthi amiluta.panggusthine tan mamang ing lair batin. pinirit tinuladha.ing lokhilmakful tulise.-----------------------Ing sawijining dina Darmagandhul matur marang Kalamwadi mangkene "Mau-maune kêpriye dene wong Jawa kok banjur padha ninggal agama Buddha salin agama Islam?"
pan ingêmbun pinusthi ing cipta. sinung aran srat Darmagandhul jinilid. Wus pinupus sumendhe ing takdir. lêlêpiyanipun. kiyai Kalamwadine.
nanging aku wis tau dikandhani guruku.) Ora antara suwe kaprênah pulunane Putri Cêmpa kang aran Sayid Rakhmat tinjo mênyang Majalêngka. Majapahit
nyaritakake purwane wong Jawa padha ninggal agama Buddha banjur salin agama Rasul". nanging kang durung ngrêti dêdongengane iya Majapahit iku wis jênêng sakawit.(
dene ênggone jênêng Majapahit iku. ora ana maneh kang diaturake. nganti njalari katariking panggalihe Sang Prabu marang
wonge uga padha kelu rêmbuge Sayid Kramat. Dari Blambangan ke arah barat hingga Banten. baik bagian barat maupun timur. Ing kono banjur akeh para ngulama saka sabrang kang padha têka. sarta padha nyuwun dhêdhukuh ing pasisir. dene wong-wonge padha manêmbah
Majalengka.) Sang Prabu Brawijaya kagungan putra kakung kang patutan saka Putri Bangsa Cina. (Sayid Kramat
menjalankan.) Panyuwunan mangkono mau uga diparêngake dening Sang Nata. mula bisa dadi gurune wong Islam. dene panggonane ana ing
pesisir. Akeh wong Jawa kang padha kelu maguru marang Sayid Kramat. Sayid Rakhmat banjur kalakon dhêdhukuh ana Ngampeldênta ing Surabaya (3) anggêlarake agama Rasul. banjur ngrasuk agama Rasul.Sang Prabu iya marêngake apa kang dadi panyuwune
wis kêlakon urip nganti sewu taun. Budi iku Dzate Hyang Widdhi. Surabaya. bisane mung sadarma nglakoni.
Katêlah nganti tumêka saprene. sowan ingkang
padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. awit yen miturut lêluri saka ingkangrama.
menurut leluhur zaman dahulu. sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang agamane wis Islam. madanani para bupatiurut pasisir Dêmak sapangulon. Jawa
Buddha.) Ing nalika samana. sarta Babah Patah dipalakramakake oleh ing Ngampelgadhing. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka. dene Raden Kusen ing nalika iku
buruk. Sunan iku têgêse budi. Apabila mengikuti rasul. iya iku ing tanah Kêrtasana. cêgah turu. Ing wêktu iku para ngulama budine bêcik-bêcik. jroning utêk iku yen diwarahi budi nyambut gawe.
durung padha duwe karêp kang cidra. iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu lair batin.
Gedhah. padha sênêng-sênêng ana ing omah. yen pinuji dina Riyadi.) Ature Ki Bandar wong ing kono agamane Kalang. kajaba uyuh kula niki imbon bêning. Bandung dianggêp Nabine. pangrasane wong lanang arêp njêjawat. mBok Prawan kaget krungu swarane wong
kang ana mung bocah prawan siji. "Baik.) Sunan Benang ngandika marang sakabate: "Kowe goleka banyu imbon mênyang padesan. Sungai Brantas saat itu kebetulan sedang banjir. yen sampeyan ajêng
ngandika: "Yen ngono wong kene kabeh padha agama Gêdhah. aku arêp wudhu. têkan ing desa Pathukana omah katone suwung ora ana wonge
iki isih banjir. ing wêktu iku lagi nênun. kula ingkang nêkseni". wong-wong padha bêbarêngan mangan enak. nganti têkane saiki isih karan Kutha Gêdhah.
ênggonemangsuli nganggo têmbung saru: "nDika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njalukbanyu imbon.
Ing wêktu iki ana dhêmit jênênge Nyai Plêncing. saya minta air minum yang bening dan bersih. satêkane ngarsane Sunan Benang banjur ngaturake lêlakone nalika golek
surut. bangêt dukane. ing panggonan kono disabdakake larang banyu. Ia menggerutu
Sunan Benang. dene Selabale iku dununge ana sukune gunung Wilis. jênênge kiyai Daha dipundhut kanggo jênênge nagara. sarta banjur didadekake patihe Sang Prabu Jayabaya. Lo têgêse kowe. kiyai têgêse: ngayahi anak putune sarta wong-wong ing kanan keringe.
ing Kadhiri. Ratune manggon ing Selabale. amarga rasane awake padha panas bangêt kaya diobong. Anak cucu Nyai Plencing bersama-sama memohon Nyai Plencing agar bersedia menyantet Sunan Benang
marang ratune. Wiwite ana sêbutan kiyai. kang uga ngêsotake wong ing kono. (Sang raja
ing kono Buta Locaya banjur maujud manusa aran kiyai Sumbre.
padha sikêp gêgaman pêrang. kabeh padha sumiwi marang Ni Mas Ratu Anginangin. Buta Locaya panggonane ana ing
wong saka Tuban kang sumêdya lêlana mênyang Kadhiri. (Ketika Sang Prabu Jayabaya dan putrinya yang bernama Ni Mas Ratu Pagedhongan telah moksha. Buta Locaya lan kiyai Tunggulwulung uga padha muksa. sarirane
marang kiyai Sumbre: "Buta Locaya! Kowe kok mêthukake lakuku. wusana banjur matur marang Sunan Benang: "Kados pundi dene paduka sagêd mangrêtos manawi kula punika Buta
kawanguran karêpe.katitik saka awake panas kaya mawa.".") Kiyai Sumbre matur marang Sunan Benang: "Paduka punika tiyang punapa.
selamanya susah air. lepen Kadhiri ngalih panggenan mili nrajang dhusun.
Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun
Kutha Gedhah. hutan. sêlaminipun awis toya.) Kula badhe pitaken.") Sunan Benang ngandika: "Mula ing kene tak-êlih jênêng Kutha Gêdhah.
Locaya matur maneh: "Punika namanipun botên timbang kaliyan sot panjênêngan.
mula kaline banjur tak-êlih iline. aku njaluk banyu ora
punapa paduka punika tiyang tunggilipun AjiSaka. punika namanipun tiyang dahwen". dene ênggonku ngêsotake prawan tuwa jaka tuwa.mula tak-sotake larang banyu. ing ngriki sagêda mirah toya malih.
ajar itu.sanadyan ing tanah Jawi rak inggih wontên ingkang nglangkungi kaprawiran paduka. amarga kang tak jaluki banyu ora oleh iku. Panjênêngan sanes Narendra têka ngarubiru
Narendra (gelar Wisnu. paduka punika namanipun damêl mlaratipun tiyang kathah. tur namung tiyang satunggal ingkang lêpat. saupami konjuk Ingkang Kagungan
nanging ingkang susah kok tiyang kathah sangêt. têbih saking ahli budi yen ngantos siya dhatêng sêsami nyikara tanpa prakara. (Buta Locaya berkata lagi. botên sapintên lêpatipun. lajêng tumindak sakarsa-
berengsek. sagêd dados asil panggêsangan laki rabi taksih alit lajêng mêncarakên titahipun Hyang
nanging kok jêbul botên makatên. lajêng mubal nêpsune gêlis duka. lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun.penterjemah). niku Sunan napa? (Aji Saka
Sunan. yen sampun dados. lalu bangkit nafsu angkara murkanya.
diterjang banjir. nggih niki margi paduka cilaka. muridnya Ijajil?) Aji Saka dados Ratu tanah Jawi namung tigang taun lajêng minggat
dewa Kawanguran. Ing besuk dadiya pasêksen. paduka kula-banda". banjur nêpsu maneh. dene dhêmit padu lan manusa. "Buta Locaya.
. dene panggonane balamu kangana ing kidul iku jênênge desa Kawanguran"." ) Sunan Benang sawuse ngandika mangkono banjur mlumpat marang wetan kali. kali iki bisa bali kaya mau-maune". ing kene desa ing Sumbre.
jaman Nusa Srenggi. wohe trênggulun mau akeh bangêt kang padha tiba nganti amblasah.") Sunan Benang ngandika:
brengsek. dene Sunan Benang sawise. dheweke nêpsu
ing mangka punika yasanipun Sang Prabu Jayabaya. sajabane desa kono ana sumur nanging ora ana timbane. ubênge bangkekane 10 kaki. kajaba yen nganggo piranti. dhuwure ana 16 kaki.Di sana
gadhah daya. sanes Hyang Labawalhujwa. dipun sajeni. botên kuwasa. dados têdhanipun manusa.Buta Locaya calathu maneh: "Wong Jawa rak sampun
didelehi tugu watu disujudi wong akeh. punika inggih
panggenan wontên ing rêca. wangsul tiyang bangsa 'Arab sami sojah Ka'batu'llah. manggen wontên ing rêca têka panjênêngan sikara. wontên ing rêca. Makhluk halus itu apabila makan bau harum. wujude nggih tugu sela. ing kono pusêring bumi.
sampun sami ngraos yen alamipun dhêmit punika sanes kalayan alamipun manusa. sing sapa sujud marang Ka'batu'llah. angsal pangapuntên sadaya kalêpatanipun.") Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: "Tandhane napa yen angsal sihe
wujud rêca ingkang pantês simpên budi nyawa. langkung sênêng malih manawi manggen wontên ing rêca wêtah ing panggenan ingkang sêpi edhum utawi wontên ngandhap kajêng ingkang
kuno. dereng ngrêtos kawontênanipun ngrika. Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah.
badanipun manusa punika Baitu'llah ingkang sayêktos. kamulyan sanyata wontên ing dunya kemawon sampun
ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. paduka pathokan tulis. Saking dhawuhipun Ingkang Maha
lan bênteripun cêkapan. kowe setan brêkasakan". kirang nêdha kawruh budi. mila minggat. Kalau Anda bicara masalah pusatnya jagad. malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang. tandhanipun wontên ing ngriki taksih krejaban. badhe kula-undhangakê n adhi-kula ingkang wontên ing rêdi
Jawi ngriki nagari suci lan mulya. punapa panjênêngan kêpengin manggen ing sela kados kula? Mangga dhatêng Selabale.) Rêmbag panjênêngan punika mblasar. tiyangipun jalêr bagus. Yang membuat arca itu Maha
Gunung Kelut. wanitanipun ayu. rêmên niksa ing sanes. panjênêngan dereng tamptu mulya kados kula. rêmên nyikara niaya. kula-aturi kesah kemawon saking ngriki. pertanda kurang nalar. panjênêngan kula-kroyok punapa sagêd mênang. jadi murid saya!") Sunan Benang ngandika: "Ora arêp manut rêmbugmu.
mulya langgêng salamine. lajêng kula-bêkta mlêbêt dhatêng kawahipun rêdi Kêlut. manawi tiyang ingkang ahli nalar. tekad panjênêngan rusuh. bênteripun banter awis jawah. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad. inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika. bila
kledhung. kalah kawruh kalah nalar". nyudakakên toya". dene Buta Locaya sawadya-balane uga banjur mulih.
yaiku mretandhani tekane jaman. kereta api. prahu lumaku ing dhuwur awang-awang.
. ajejuluk sarwa agung edi. nanging isih beja sing waspada. Rawa dadi bera. jaran doyan
separo. titikane nganggo kethu bengi. Mula den titenana. tanah Jawa berkalungkan besi. Akeh barang lumebu luweng.
akal]. Iblis mendhilis. bejane sing eling. akeh wong kaliren lan
Bathara Indra. tan kena penggawe ala. ulese kaya pasuryane Baladewa.
wajah Baladewa. sugih tan abebandhu. disusuli swarane bendhe
bersuka-ria. kinepung lumut seganten. Yen sira nyebut asmane. pindha tawon gung. punya pasukan dan prajurit. sumsume iwak lodan munggah ing daratan. dikelilingi
jaman. ageme godhong pring anom. wong bodho dadi priyayi. di kepung
wewe]. duwe bala lan prajurit. 129. iku tandha praptane
ayah. guru padha satru. wong jahat padha seneng mragat. Akeh mati tanpa slametan. Sing ngurusi wong mati malah digawe mati. maka orang baik-baik makin sengsara dan menderita. Akeh udan salah mangsa. sing ora weruh sansaya
Disuyudi wong lanang sapirang pirang. Akeh prawan tuwa. kana kene padha ngumbar angkara murka.
akeh randha meteng. Omah suci padha dibenci omah ala padha dipuja. Ambiyantu sing dirubung thuyul nggereng.
Kendheng). sing mbangkang padha bisa nggalang gedhong magrong-magrong. Betapapun keberuntungan mereka yang lupa diri. Wong dora padha ura-ura.
membayar. sing gedhe rame tanpa gawe. berwatak Baladewa bersenjatakan Trisula Weda. [Kesempatan bila kelak menginjak tutup tahun. parak esuk bener ilange Bathara Surya jumedhul bebarengan sing wis mungkur. mloya. kaya manungsa sing angleleda. wong nyilih mbalekake. melu Jawa sing padha eling.
berparas bagaikan Bathara Kresna. Jinejer wolak waliking jaman. sing kasep kepleset. sing wedi padha mati. candrasengkala Dewa Ngasta Manggalaning Ratu. sing
tinggal padha digething. nanging sing ngawur padha makmur. sing anggak kelenggak. jika tidak
Jawa kaping pindho. tan pakra anggone nyandhang ning iya bisa nyembadani ruwet rentenging wong sapirang-pirang sing padha nyembah reca ndaplang. hiya
marang jarwane jangka kalaningsun. 173. senenge anggodha ajejaluk cara nistha. beja bejane
gela iku dudu wektunira. iku hiya paringaning dewa. hiya iku putrane Bathara Indra. ratune nyembah kawula.
elingo yo Ngger, endake wanojo iku sing dadi
tak sayangi sliramu tulus sing soko atiku
tak trisnamu sliramu ikhlas jero ning dadaku
yèn bisa nglakoni / barang kang kinapti / ing samajadipun //
ora luput kang sarta basuki / iku wahyu yêktos / pirabara tumurun bakale / ra-
ora têka yèn amung dèn siri / wit kang Maha Suci / tan adarbe suku //
Petruk: Ambalèni rêmbuge lagi dina Rêbo kang kapungkur, Kang Garèng, mungguhing panêmuku, padha-padha piwulang Jawa, sing aku ora cocog nganti tumêkaning thinthilku pisan, kuwi anggone wong dikon tansah ngêpenaki liyan. Lumrahe, wong sing kulina mêngkono kuwi, jalaran saka anggone tungkul arêp ngêpenaki sapadha-padha, omongane iya banjur ora kêna digugu, bêcik ora
kok mung nrima kalih jangan sayub mawon, ungêle anggêr wêtênge isi mawon êmpun cukup. Kanggo ngenaki sarak, wong sing duwe watak sing kaya kok kandhakake mau, iya banjur mangsuli: O, nèk tôngga sampeyan nika, pancèn ênggih kêbangêtên, wong nèk nêdha dhêle mawon, esuke ênggih dicuthiki lan diklumpukake malih.
Garèng: Lo, hla salah wèsêl, Truk, nèk kaya mêngkono kuwi panampamu. Kuwi arane dudu wong sing dhêmên ngêpenaki liyan. nanging wong sing dhêmên ambumbon-bumboni kojahing liyan. Lumrahe wong sing duwe saradan mêngkono kuwi, malah ora sênêng mênyang rêmbug sing apik-apik, kosokbaline: sing dikarêmi iya angrêrasani, ngala-ala sapadhaning ngurip, cêkake ngomong barang sing têngik-têngik kae. Wong sing kaya ngono kuwi, kêna diarani, yèn dhimas ijajil tansah têmèmpèl ing lambene bae.
Petruk: Ewasamono, Kang Garèng, aku kok iya mêksa ora cocog bae, dhing, karo tindak sing mung angêpenaki kuwi, awit sing kaya ngono kuwi pancèn sok kurang prayoga, jalaran talèncènge sok banjur jênêng lêmbèk. Upamane bae mangkene: sawijining dina bêndara wêdana andhawuhake nyang lurah: He, lurah, besuk dina anu tanggal anu,
wong-wongmu kabèh, lanang wadon, nom tuwa, gêdhe cilik, kudu ngumpul ana ing desa anu, prêlu arêp dicacar. Lo, kuwi ing batin mas lurah rak garundêlan mangkene: hla, kuwi nèk priyayi, le sok mung manggalih salirane dhewe bae. Nèk wong-wong desa dikon ngumpul nang desa anu kuwi, rak mung gawe rugining wong akèh bae. Sing pancène kudu nyambut gawe, têka dikon thênguk-thênguk ngêntèni dara
bokmanawa mêngkono batine mas lurah, nanging ing sarèhne arêp ngêpenaki bêndara wêdana, iya banjur matur: Nun inggih, sandika. Hara, apa kiyi ora jênêng lêmbèk.
Garèng: Hla kiyi seje manèh, Truk, nèk aku, lurah sing kaya mangkono kuwi ora kêna saupama diaranana lêmbèk, nanging malah lurah sing ngrêti nyang wajib, iya lurah sing migatèkake nyang kaslamêtane wong-wong sing dadi wêwêngkone, awit rawuhe bêndara mantri cacar utawa tuwan dhoktêr, kuwi rak bakal makolèhi bangêt tumrap wong-wong ing desane kono, jalaran dicacar mau rak sawijining pambudidaya supaya wong-wonge bisaa didohi ing warna-warna lêlara kang nular.
Petruk: Iya wis, aku tak mupakat nyang katêranganamu kiyi, nanging kowe rak iya ngandêl, ta, nèk tindak sing mung angêpenaki kuwi talèncènge sok banjur jênêng lêmbèk. Kaya ta upamane mangkene: dêduwène mung ikêt loro, tur sing siji wis lumêbu ing gadhèn kabèh. Nanging barêng dikon ngapati, ing sarèhning arêp ngêpenaki kônca-kancane, tanpa taha-taha manèh, iya banjur mênyat bae.
Garèng: Wiyah, nèk wong kaya ngono kuwi gênahe pancèn iya karêm nyang adu kucing karo kasut. Sabênêre mono iya pancèn nyata, tindak sing mung angêpenaki, kuwi sok diarani kurang prayoga, awit talèncènge sok banjur jênêng: lêmbèk. Nanging mungguhing panêmuku, talèncèng sing kaya mangkono kuwi ora kêna kanggo ngarani alaning lajêring tindak angêpenaki. Nèk tindak angêpenaki, kuwi têtêp apik, sing luput kuwi rak anggone ngêcakake. Dadi manawa ana uwong disuwurake bisa angêpenaki atining liyan, ing môngka sing
liyan. Sarta nalika sinau alip-alipane sing luput. Awit manawa pancèn bênêr alip-alipane, ora bisa malèncèng sing nganti samono. Miturut kaprêcayanku, wong sing bakal kuwagang anjunjung darajading bôngsa, kuwi ora liya iya mung wong sing bisa angêpenaki atine wong akèh.
Petruk: Wah, sapisan kiyi Kang Garèng têka anggumunake bangêt, anggone mrêceka, tur rêmbuge le cêsplêng, èmpêre Kang Garèng kiyi mêntas ngaji andhe-andhe lumut.
Garèng: We, hla sêmbrana, ngunèkake
mêsthi saya gumun [gu...]
[...mun] nyang luhuring kawruhku. Aja manèh sing awujud manusa lumrah oraa kêpengin nyang buku-bukuku mau, sanadyan sing wujud kewan, kucing, tikus lan sapêpadhane, nèk wêruh iya mêsthi kêmêcêr, wong rêgane bae sakatine bisa nganti têlung rupiyah, tur sangkane iya adoh, iya iku ing Sidaarja.
Petruk: We, hla kranjingan, anggonku ngrungokke tiwas tak jèrèng-jèrèng bangêt kupingku, tak arani iya pancèn duwe buku-buku sing wigati têmênan. Sing dikandhakake buku mau, jêbul krupuk urang wêton Sidaarja. Ora, Kang Garèng, nèk mêngkono angèl bangêt, bisane wong diarani bêsêkhaph kuwi. Tak arani iya anggêr wêton sêkolahan bae, jêbulane sing nomêr siji: kudu bisa gawe sênênging sapadha-padha.
Garèng: Iya mula mangkono. Ing layang Wedhatama bae rak ana unèn-unène sing gêgayutan karo bab kuwi, têmbange Sinom, dene nèk arêp kok lagokake Langêndriyan iya kêna. Unèn-unèn mau mangkene:Nulada laku utama / tumrap ing wong tanah Jawi / wong agung ing
sudane hawa lan nêpsu / pinêsu tapabrata / tanapi ing siyang ratri / amêmangun karyenak tyasing sasama //
samangsane pasamuwan / mêmangun marta martani ...
wis, wis, kok banjur anggalènggèng kaya wong sing jam rolas kêndhile isih mêngkurêb. Truk, Truk, rêmbugane bab kiyi padha dicuthêl samene bae, liya dina padha rêmbugan bab sejene manèh.
Gêdhong Ridderzaal, inggih punika gêdhong kalanipun kangjêng ratu putri ambikak parêpatan Staten-Generaal.
I. Upaminipun kados ta: nama dhusun Kêpanjèn, punika kacariyos ing kinanipun, ing ngriku padununganing para radèn panji, rajaputra ing Jênggalamanik.
II. Nama dhukuh Sumêdhang, botên têbih saking pasarean Jênggala wau, punika sawênèhing tiyang wontên ingkang anggadhahi panganggêp bilih rumiyinipun nama: Sumêdhang Kamulyan, ugi tilas karaton, awit nitik saking wontênipun patilasan, inggih punika ing dhukuh Sumêdhang wau wontên sela ingukir-ukir sae, ingkang wêwangunanipun mèmpêr umpaking saka, dhapur sêkar cêpaka mêkrok, agêngipun nyaprangkul kapara langkung, kathahipun 4 iji, nanging ingkang taksih katingal cêtha, gumlethak wontên ing têngah sabin namung kantun 2 iji, sanèsipun sami kêpêndhêm, awit rumiyin ing papan wau nate dipun dhudhuk, nanging sela wau botên lajêng kapêndhêt, satêmah kurugan siti. Kajawi saking punika, botên têbih saking panggenaning sela-sela ukiran ngriku, kathah banon-banon kina pating glasah, dumunung ing tanah pasabinan, patêgilan punapadene pakawisan, mujur mangetan, kintên-kintên têbihipun (panjangipun) wontên sakilomètêr, inggih punika ngalangi supit uranging têmpukanipun lèpèn Brantas kalihan Metra, kacariyos banon-banon wau tilas pagêr tembok rikala jaman Panji. Ing têngah-têngah wontên gapuranipun, kintên-kintên pantêsipun gapura ingkang anjog dhatêng kêputrèn. Nanging sawênèh malih mastani bilih punika tilasing bètèng, katôndha saking pamanggènipun prênahing supit uranging lèpèn, mila prakawis wau mênggah lêrês lêpatipun nyumanggakakên. Awit sanajan dipun wastanana tilas pagêr, tiyang sapriki sampun sirna mênggah sipat-sipatipun, kajawi namung banon ingkang pating glasah wau kêtitik damêlan kina.
Amargi saking punika, rèhning padunungan-padunungan ingkang kacariyos nginggil wau, sapriki sampun botên patos cêtha mênggahing kawontênanipun, tuwin malih botên wontên salah satunggaling tiyang ingkang kenging kaanggêp maton cacriyosanipun, mila ing karangan ngriki inggih botên sagêd nêtêpakên, punapa inggih lêrês ing ngriku tilas karaton Jênggala tuwin Sumêdhang (Mêdhangkamulyan) kados ingkang kacariyos ing sêrat-sêrat Panji tuwin ing sêrat-sêrat sanèsipun, punika sadaya namung kula sumanggakakên dhatêng para ahli. Ananging yèn nitik saking wontênipun pasarean wau, kados lôngka sangêt ingatasipun tiyang Jawi purun amêmundhi lan amêmêtri pasarean, yèn botên cêtha punika pasareaning bôngsa luhur ingkang kuncara
patêlêsan, rumaos rikuh sangêt, awit gudhang wau kabikak tanpa ngangge aling-aling pagêr, langkung-langkung para jamangah èstri, saya pakèwêt malih, awit santunipun ugi wontên ing griya gudhang bikakan punika.§ Salah satunggiling up redhaktur Bale Pustaka, sampun usul bab punika dhatêng ingkang wajib, supados ing papan ngriku dipun dèkèki aling-aling. Dene kalampahan utawi botênipun, wallahu alam. Saking gudhang punika para jamangah lumampah urut-urutan dhatêng padusan anglangkungi sênthong-sênthongan. Wontên ing sênthongan ngriku, kasarasaning badan kapriksa dening dhoktêr jalêr, jamangah èstri misah, kapriksa dening dhoktêr èstri. Kula têrus lumêbêt ing sênthongan padusan, adus mawi toya pancuran tosan tarikan. Mêdal saking padusan kula dipun sambuti andhuk satunggal, sarung saha rasukan, sadaya pênaton, nanging warninipun sami kadosdene sandhangan pranteyan wontên salêbêting pakunjaran,§ Bab punika bokmanawi ragi kêlintu sêrêp, pangangge wau limrahipun kados pangangge ingkang dipun angge wontên ing griya sakit, sarung lorèk, rasukan pêthak, sanès panganggenipun tiyang pranteyan. botên dangu sadaya jamangah kapurih ngaso manggèn ing gudhang panjang wontên ing pulo sacêlakipun padusan, nanging misah kaêlêtan ing sagantên. Nyabrangipun mawi gèthèk kajêng ingkang katarik ing sêtum barkas, sabên gudhang satunggal kapêsthi dipun ênggèni dening tiyang kintên-kintên 100 awor jalêr èstri§ Bab tatanan ingkang kados makatên punika, prêlunipun anjagi, samôngsa ing golongan ngriku wontên tiyang ingkang kataman sêsakit nular, botên prêlu ngêndhêg têtiyang ingkang sanès golongan. Beda manawi kadadosakên satunggal, saupami wontên ingkang sakit salah satunggal, sadaya kêpêksa dipun êndhêg. Lan malih ingkang katunggilakên wau taksih kulawarga utawi kuwanuhan. Red. tilêmipun ing mêstèr lèmèk gêlaran pandhan kasar, bantalipun alit, damèn kabuntêl ing kipêr, namung lumayan kangge ganjêl sirah. Gudhangipun mawi plataran wiyar edhum sangêt, kathah kêkajênganipun, nanging kuciwa hawanipun anggônda awon sangêt, amargi saking kakusipun dumunung ing plataran punika. Jam 4 sontên pangangge sami kawangsulakên, kula sakônca enggal sami santun panganggenipun, wontên ing karantina Onrust kula sadaya jamangah nyipêng sadalu, mawi dipun sêgah nêdha lan wedang, cêkap kaangge angganjêl wêtêng kothong.
Ing dintên Sênèn, tanggal kaping 25/5-'31 sadaya jamangah wangsul minggah dhatêng baita agêng, cacahipun ugi kacocogakên. Sasampunipun minggah sadaya, wanci jam 9 enjing kapal Sembilan ambêdhol jangkar wiwit lumampah akanthi ngungêlakên pluwit têngara adamêl bingaring para jamangah ingkang badhe minggah ing dharatan, lampahipun angênêr dhatêng Tanjungpriuk. Wiwit saminggahipun para jamangah
Wanci jam 10 enjing, ing dintên Sênèn tanggal kaping 25/5-'31, baita kèndêl mèpèt ing palabuhan Tanjungpriuk, ing ngriku sampun kêbak para sèh khaji, lan para ahlinipun jamangah-jamangah ingkang mêthuk. Jamangah-jamangah khaji wiwit mandhap urut-urutan sareng lan andhapipun barang-barang bêbêktan sarana ngangge tambang kadosdene kerekan. Jam 12 siyang nêmbe sagêd rampung. Sadaya barang-barang bêbêktan, mêdalipun saking palabuhan gudhang mawi kapriksa isinipun dening priyantun palabuhan kados sabênipun, barang-barang têrus kaêmotakên ing prah oto, para jamangah lan têtiyang ingkang sami mêthuk sadaya sami numpak bis, anjujug dhatêng griya pamondhokanipun Sèh Salèh Ngabdul Ngalim, ing kampung Jêmbatan Lima (Batawi).
Kawontênaning para kaji tuwin juru mriksa wontên ing pulo Kuyper.
Wontên ing Batawi kula nyipêng sadalu. Enjingipun dintên Slasa tanggal 26/5-'31 kula sakônca sadaya sêsarêngan bidhal saking Wèltêprèdhên numpak sêpur sênèl jam 7 enjing, jam 2 siyang kèndêl ing Purwakêrta, kula sakônca mandhap ing sêtatsiun Purwakêrta, manah kula kagèt sangêt, dene ing sêtatsiun dalah plataranipun kêbak tiyang ewon, sami mêthuk jamangah-jamangah mawi tumpakan motor, bis tuwin dhokar kathah sangêt, ngantos adamêl gumyuripun para jamangah khaji, lajêng sami bingung pinanggihipun dhatêng para ahlinipun ingkang mêthuk. Nanging kuciwa sangêt barang-barang cangkingan ingkang katimbang kangge bagage botên sagêd kabêkta sarêng ing sênèltrèn punika, kapurih têngga enjingipun nêmbe kapurih mêndhêt. Wanji jam 3 siyang lampah kula jiyarah khaji sampun dumugi ing griya akanthi wilujêng, amin.§ Redhaksi Kajawèn ugi andhèrèk ngucap sukur ing Pangeran, dene panjênêngan pinarêngakên wiwit tindak ngantos wangsul, dumugining dalêm botên kirang satunggal punapa. Lan ugi ngaturakên gênging panuwun dhatêng panjênêngan, dene kaparêng manjurung karangan wontên ing Kajawèn, wiwit tindak ngantos dumugi wangsul, jangkêp botên cicir. Red.
R.H.M. Muhtar, Sukaraja (Banyumas)
Griya Sêtèlingan Nèdêrlan Kêbêsmi Mèh Têlas-Kapitunan Kataksir Wontên 4 Yuta dumugi 10 Yuta Rupiyah-ingkang Kapitunan Kathah Piyambak Bat. Gen ing Bêtawi - Badhe dipun Dandosi.
Kala dintên Rêbo kawartosakên kanthi cêkakan bilih griya sêtèlingan Nèdêrlan ing Paris kêbêsmi mèh têlas. Wondene katranganipun kados ing ngandhap punika.
Ing dintên Ngahad tanggal kaping 28 Juni ingkang kapêngkêr wanci enjing jam gangsal kirang saprapat ing
dalah barang-barang isinipun têlas dados awu, namung kantun griya-griya Bali miwah gapura tuwin
tuwin sanès-sanèsipun sami pangkat saking Dhènhah dhatêng Paris.
Ministêr de Graaf ngandika, kêbêsminipun griya sêtèlingan Nèdêrlan wau tumrap tanah Indhonesiah atêgês kasangsaran agêng.
Dipun dugi sababipun kaplêtikan latu listrik (kortsluiting). Kapitunan kataksir wontên 4 yuta dumugi 10
Genootschap v. Kunsten en Wetenschappen (Bêtawi) tuwin sanès-sanèsipun. Nanging kintên-kintên ingkang kapitunan kathah piyambak Bat. Gen., jalaran barang-barang Bat. Gen., upaminipun rêca sela, rêca prunggu, rêca mas, asli saking jaman Indhu,
saking tanah Jawi saha Bali sapanunggilanipun, sadaya origineel (sanès tiron), sarêng barang-barang sanèsipun ingkang kathah namung tironanipun kemawon.
Bat. Gen. punika bêbadan partikêlir, angsal subsidhi saking kangjêng parentah, nanging barang-barang ingkang dipun simpên wontên ing museum mèh sadaya kagunganipun kangjêng parentah. Dados kêbêsminipun barang-barang Bat. Gen. wau tumrap tanah Indhonesiah inggih atêgês kapitunan agêng.
Bat. Gen. tampi tilgram saking wêwakilipun, inggih punika Tuwan Moens, suraosipun, barang-barang Bat. Gen. kêbêsmi.
Kawartos, komite gadhah sêdya badhe andandosi griya sêtèlingan wau (bikakipun sêtèling jajahan ing Paris dumugi wulan Sèptèmbêr, dados taksih kawan wulan).
Ministêr Reynaud anêrangakên dhatêng Tuwan Loudon, utusan praja Nèdêrlan ing Paris, bilih parentah Prancis sagah badhe urun 3 yuta prang (1 prang samangke aosipun kirang langkung 10 sèn) kangge andandosi griya
Lambe punika sanadyan botên dipun cariyosna, sabên tiyang inggih sampun mangrêtos, bakunipun lambening cangkêm, nanging ugi asring dipun sambut kangge pêpindhan, ingkang têgêsipun sanès, kados ta: lambe pangaron, têgêsipun pinggiraning pangaron, lambe gajah ing peranganing dhuwung, tuwin sanès-sanèsipun, bakunipun mêndhêt saking lambe.
Sami-sami peranganing badan, lambe punika kasrambah ing côndra, nanging limrahipun ingkang dipun côndra wau namung lambenipun para wanita, tumrapipun kakung botên kocap. Sampun dados panggalih.
Mênggahing lambe tumraping èstri, punika sayêktosipun pancèn dados sêkar, mila inggih botên ngêmungakên bôngsa èstri Jawi kemawon ingkang kêdunungan pangraos lambenipun adamêl manis, sanadyan bôngsa kilenan ugi makatên, limrah sami ambèngès lambe, nanging abritipun sumamar ngantos botên katawis, wosipun pados manis.
Saya elok malih tumrap wanita bôngsa Aprikah, punika anggènipun nêtêpi panganggêp dhatêng lambe ingkang dipun wastani sae, ngantos mangun angewahi kodrating lambenipun piyambak, lajêng sagêd mujudakên wêwangunan ingkang dipun wastani sae tumraping bangsanipun, wujuding lambe kados ingkang kacêtha ing gambar. Tumrapipun tiyang sanès ingkang gadhah panganggêp sae tamtu sagêd ngucap: Adhuh ana lambe athik anggone kobèt, yèn mèncêp arak gawe pati.
Sarèhning bab lambe ingkang kados makatên punika kintên-kintên tumraping wanita bôngsa Jawi botên mathuk, ing ngriki prayogi mratelakakên kawontênaning lambe ingkang kêlimrah pinanggih ing bôngsa Jawi.
tuwin taksih wontên sanès-sanèsipun malih. Lambe sadaya wau wontên ingkang awon wontên ingkang sae, têrangipun makatên:
Dhamis, tangkêping lambe ngandhap nginggil rapêt, botên wontên ingkang nyongot. Sae.
Nyigar jambe, punika lambe ingkang ngandhap kandêl. Sae.
Anggandhul, lambe ngandhap agêng, manawi nuju kèndêl, gusinipun
Gugut, lambe nginggil cupêt, dipun upamèkakên kados lambening tiyang anggugut tuma, cêkapan, wontênipun dipun wastani cêkapan, awit wujudipun awon, nanging adhakan kêdunungan manis.
Sanadyan lambe punika gadhah wangun awon lan sae, nanging pinanggihipun dèrèng tamtu têtêp kados makatên, sadaya taksih sagêd ewah dening kêdaling ucap, sagêd ugi ingkang lambe sae, wêdaling ucap nyênyêngit, kosokwangsulipun lambe awon gadhah ucap sêdhêp. Dados pinanggihipun daya-dinayan.
Tumandanging lambe punika limrahipun inggih dipun tindakakên dening tiyang èstri, kados ta: mèsêm, mèncêp, ngêprêti, nyawêti, mlêcu tuwin sanès-sanèsipun malih. Sanadyan lambe wau namung tumindak ing damêl sakêdhik, tumandukipun dhatêng ingkang kataman araos lêbêt, kados ta: mèsêm, punika dados tôndha rêsêping manah, dhumawahipun ing sanès sagêd adamêl sênêng. Ngêprêti, punika atêgês maibên tuwin ngewani, tumandukipun dhatêng tiyang sanès adamêl botên rêna. Nyawêti, atêgês purun, wohipun sok adamêl sônja baya. Mlêcu, punika dados gambaranipun tiyang botên kadugi ing manah. Dados solahing lambe punika atêgês dados sasmita agêng.
Ing nginggil sampun mratelakakên, lambe punika ugi kangge têmbung sambutan, lan malih ugi taksih kangge entar, kados ta:
Kurang lambe, têgêsipun kirang rêmbag, upaminipun rêrêmbagan babagan prêlu, kirang anggèning gadhah ginêm.
Kêmbang lambe, têgêsipun dados ucap, kajêngipun wontên warni kalih, tansah ngucapakên saenipun, upaminipun kala jamanipun Radèn Jaka Tingkir, punika kawontênanipun tansah dados ucap, dening panjênênganipun bagus tuwin sakti. Punika kêmbang lambe sae. Dene kêmbang lambe awon, inggih punika tiyang ingkang tansah dipun raosi ing liyan bab awonipun.
Abang-abang lambe, punika patrapipun tiyang purun momori rêmbag, ingkang salugunipun botên têrus tumanêm manah.
Kêlambèn, punika tiyang sugih ungêl ingkang têgêsipun botên sae, utawi atêgês tiyang ingkang tansah kataman ungêl botên sae, jalaran saking botên purun ngraosakên.
Makatên mênggah gaduging andharan ing bab lambe.
Tumrapipun bangsa Jawi, sajakipun sampun dados saradan, punapa kemawon ingkang mêdal saking bangsa Walandi, lajêng kathah ingkang sami niru. Ingkang makatên punika pancènipun inggih botên kenging dipun paibên, kadar ing wêkdal samangke bangsa Walandi sawêg kasinungan ing kaluhuran. Manawi saupaminipun ingkang dipun tiru punika ingkang sae-sae, kula inggih pancèn asese alias cocog tur mawi sangêt. Awit mênggahing bangsa Walandi mila inggih kathah punapa-punapanipun ingkang pantês dipun tiru lan dipun telad ing bangsa kula punika, kados ta: kawruhipun kadonyan ingkang muluk-muluk, kakêncênganing sêdya, kawêkêlaning panyambut-damêlipun, nekadipun manawi ngupados arta, - e, nas, ngantos kêladuk atur kula -, agênging katrêsnanipun tumrap tanah wutah rahipun, lan taksih kathah malih sanès-sanèsipun.
Lo, manawi ingkang dipun tiru utawi dipun telad bangsa ingkang makatên-makatên punika, wèh, cêkakipun kula inggih tumut jumurung sangêt. Nanging sampun nama limrah wontên ing donya punika saluhur-luhuripun satunggiling bangsa, têmtunipun inggih wontên cara-caranipun ingkang ngênêk-ênêki saha adamêl anjondhiling manah. Ewasamantên sanadyana makatên, ing sarèhning ingkang nindakakên punika satunggiling bangsa Walandi, dados satunggiling tiyang ingkang kagolong ing bangsa ingkang sawêg luhur drajadipun, sawênèhing bangsa kula punika inggih mêksa wontên kemawon ingkang nganggêp, bilih tindakipun ingkang ngênêk-ênêki wau, satunggiling tindak ingkang: brêgas, angganthêng, garang lan sasaminipun. Kados ta: mabuk wontên ing salêbêtipun pasamuwan, punika têka wontên ingkang anggadhahi rumaos: "Wadhuh, aku kathik garang kaya Landa." Mangga, punapa mèmpêr punika, tiyang mabuk têka dipun anggêp satunggiling (ka)garangan, satunggiling kabrêgasan. Ing mangka ingkang dipun wastani mabuk, inggih punika nglêlêma kêbuk, ingkang atêgês nguja isining padharan sarta ingkang sok sagêd anjalari kasupèn purwaduksinanipun, punika nama pandamêl saru-diningrat, sanadyan para Walandi pisan ugi sami mastani manawi mabuk punika awon. Dados tumraping bangsa kula botên pantês saupami lajêng tiru-tiru, dumèh ingkang nindakakên bangsa Walandi, nanging ingkang kathah-kathah sanadyana bangsa Walandi, ingkang sok mabuk punika, rak inggih bangsaning Walandi ... gombal.
Nanging jalaran saking ungguling drajadipun bangsa Walandi wau, dalasan para putri kemawon têka inggih wontên ingkang sami nelad para nyonyah-nyonyah Walandi ing samudayanipun, ngantos tukungan rambut kemawon, ingkang sok sagêd ngicalakên sipatipun wanita, têka inggih wontên ingkang tiru-tiru, kanthi botên pisan-pisan anggadhahi manah was-uwas, bilih ing têmbe sagêd kalampahan dipun supèkakên dening ... ingkang momong.
Samangke gantos sanès rêmbag. Sintêna ingkang krêsa migatosakên mênggah kawontênanipun ing tanah Indonesia samangke, têmtu agêng panggalihanipun jalaran saking lêpasing lampahipun kamajêngan samangke punika. Agêng alit, ênèm sêpuh, jalu wanita, sadaya sami nêmpuh dhatêng kamajêngan, lan sadaya-sadaya wau ingkang dados idham-idhamanipun, murih sagêd sampurna mênggah ing kawruhipun kilenan. Bokmanawi jalaran saking mbludaging sawarninipun kawruh kilenan ingkang sami dipun udi wau, ing wusananipun panggêsangan, tatacara, malah kasênênganipun pisan, lajêng kathah ingkang sami santun. Kathahing kasênêngan ingkang ing jaman rumiyin dipun anggêp tanpa wontên ingkang nyamèni, samangke dipun cap kadosdene satunggiling kasênêngan ingkang ngrisakakên bêbudènipun tiyang. Kados ta: dhogèr ing Batawi. Sadasa taunan sapriki sintên ingkang purun ngawon-awon utawi anacad dhatêng wontênipun têtingalan dhogèr wau. Nanging kadospundi mênggahing samangke? Sabên tiyang ingkang angsal pangajaran sawatawis, têmtu botên amrayogèkakên dhatêng têtingalan ingkang makatên punika, ngantos dèrèng watawis dangu punika pakêmpalan "Pasundan" ngaturakên sêrat panuwunan dhatêng pamarentah, supados krêsaa angawisi sawatawis dhatêng wontênipun têtingalan dhogèr wau.
Para maos têmtunipun kathah ingkang sami dèrèng anguningani mênggah ingkang dipun wastani dhogèr punika. Dhogèr punika wontênipun ing tanah Batawi, inggih punika satunggiling kalangênan, ingkang mawi waranggana sarta ingkang dipun jogèdi dening priya. Upami kasamèkakên ing sanès panggenan, kalangênan dhogèr wau ing Banyumas tuwin ing Bagêlèn dipun wastani: "Marung", manawi tumrapipun sanès panggenan ing Jawi Têngah, sawênèh wontên ingkang mastani "Janggrungan". Amung wontên bedanipun sakêdhik, inggih punika:
Manawi dhogèr, papan panjogèdipun waranggana wau wontên ing saênggèn-ênggènipun kemawon, inggih wontên ing alun-alun, wontên ing pêkên-pêkên lan sasaminipun. Dene tabuhanipun ngêmungakên: kêndhang slomprèt tuwin kêthuk-têlu. Amila manawi kapirêngakên saking katêbihan suwaranipun namung: thing, thung, thing, blung, kemawon. Namung manawi kalêrês ngungêlakên gêndhing: "Bajing loncat", hla, punika suwaraning kêndhangipun ngaplak saha santêr, upaminipun kemawon makatên: plak-pêtuntang,
plak-pêtuntung, plak-kêthuplak, plak-kêthuplak. Cara-caranipun tiyang ingkang sami ambêksa, punika sadhengah tiyang ingkang sami ningali wontên ingriku, kenging sami lumêbêt tumut anjogèdi dhogèr wau, kalayan anyukani tombok sapurunipun. Dene jogèdipun tiyang-tiyang wau kadosdene caranipun lare dolanan: lot-lotan lowe, amung ngriki mawi colat-colot, sarta tanganipun andhaplang kados R. Wrêkodara.
Dene ingkang dipun wastani "Marung", papan panjogèdipun waranggana wontên ing êlos, inggih punika papan padununganipun waranggana. Mênggah gamêlanipun pêpak. Ingriku mawi dipun sadhiyani blèk kothong. Sintên ingkang badhe anjogèdi waranggana, kêdah ambanting arta rumiyin wontên ing blèk kothong wau, ngantos anyuwara: dhèr, saha lajêng wiwit anjogèd. Panjogèdipun: badan dipun bêngkukakên, tanganipun kiwa têngên gêntosan dipun bêngkêlukakên kangge nutupi rainipun. Anèhipun sanadyan ingkang anjogèd wau dèrèng dumugi, ing mangka lajêng wontên suwaraning arta dipun banting wontên ing blèk kothong ingkang kasadhiyakakên wau, punika ingkang sawêg anjogèd sanalika kêdah lajêng kèndêl, sarta ingkang ambanting arta ingkang kantun têrus lajêng anjogèd. Makatên salajêngipun. Sanadyan lampahan ingkang kados makatên punika anggadhahi raos: jor-joran, ewasamantên awis sangêt wontên pasulayan.
Samangke bab janggrungan. Janggrungan punika pamanggènipun wontên ing papan ingkang sampun katêmtokakên, dados inggih wontên ing griyaning tiyang ingkang purun dipun ênggèni, wontên ing papan pasar malêm lan sasaminipun. Dene caranipun anjogèdi, botên beda kalihan caranipun tiyang tayuban. Kaotipun ing tayuban mawi ulêman, sarêng ing janggrungan sintên kemawon ingkang purun, kenging tumut ngibing, makatên ugi mênggah tombokipun dhatêng waranggana, punika botên agêng-agêngan kados caranipun wontên ing tayuban, nanging amung sasêkecanipun kemawon.
Kados sampun cêkap anggèn kula anggambar kawontênanipun dhogèr, marung punapadene janggrungan. Saking lêpasing kamajêngan ing jaman samangke, punapa malih saking mindhaking wawasanipun para kaum pangajaran, kalangênan tigang warni wau dipun anggêp sampun botên mathuk kalihan jamanipun, kalampahan kathah ingkang lajêng sami ambudidaya murih icalipun kalangênan-kalangênan punika. Makatên ugi bab kalangênan tayub, ugi kathah ingkang sampun botên angrujuki. Ing mangka bilih bab tayuban punika ngangge tatanan ingkang sae, pancènipun kenging tiningalan, jalaran jogèd-jogèding waranggana kalihan priya ingkang ambêksani, punika mawi antawis ragi têbih, dados sagêd ngatingalakên jogèdipun piyambak-piyambak. Nanging bokmanawi wontênipun botên sami rujuk dhatêng kalangênan makatên wau, kajawi sok kêladuk saruning patrapipun, ugi ing samangke sampun sanès jamanipun. Jalaran ing jaman samangke punika, saking kamajênganipun para wanita, gêsangipun jalu lan wanita kêdah sarwa sêsarêngan, têgêsipun: susah dipun sangga tiyang kalih, bingah dipun lampahi tiyang kalih. Ing mangka tumrapipun tayuban punika ingkang sênêng namung tiyang satunggal, inggih punika golonganing priya kemawon. Para putri kêdah namung amriksani kanthi pêt-pêtan panggalihipun. Jalaran saking punika samangke lajêng tuwuh jaman enggal. Sawênèhing para mudha sami ngupados kasênêngan sanèsipun, ingkang kalih-kalih sami sagêd sênêng panggalihipun. Amila lajêng kathah ingkang sami aniru kasênênganipun para Walandi, inggih punika: dhangsah. Mênggah nyatanipun wontên ing panggalihan inggih srêg, tur botên ambosêni, jalaran ... sagêd gontas-gantos. Nanging mênggahing dhangsah, tumrapipun kaum Indonesia mathuk utawi botênipun, punika kasumanggakakên.
Inginggil sampun kula cariyosakên, bilih wontênipun kalangênan dhogèr, marung tuwin janggrungan, botên dipun mathuki, punika jalaran dipun anggêp angrisakakên dhatêng bêbudèn. Anèhipun dene samangke têka wontên ada-ada enggal, ingkang tuwuhipun saking bangsa Walandi, inggih punika andamêl kalangênan ingkang saupami dipun pandhing kalihan janggrungan, prasasat mèh botên wontên bedanipun. Amila ingriki inggih lajêng kapêksa kula wastni:wastani. janggrungan Walandi. Kadosdene ingkang kasêbut wontên ing sêrat kabar, wontênipun janggrungan Walandi punika makatên:
Upaminipun salah satunggiling pasar malêm, ingriku wontên ingkang angêdêgakên kangge papan dhangsah. Ing papan dhangsah wau anyadhiyani nyonyah pintên-pintên, ingkang wontênipun ingriku sarana dipun sukani pituwas, kangge para priya ingkang sami ningali saha krêsa lêlangên dhangsah. Dene priya ingkang badhe dhangsah wau, kêdah tumbas karcis rumiyin. Sasampunipun lajêng kenging milih nyonyah sadhiyan pundi ingkang dipun sênêngi kaajak dhangsah. Karcis mangkenipun lajêng katampèkakên dhatêng nyonyah ingkang kaajak dhangsah. Sabibaring dhangsah, nyonyah wau lajêng nampèkakên karcis pintên klêmpakipun dhatêng ingkang adamêl papan padhangsahan. Rêrêgèning karcis angsal-angsalanipun wau lajêng kabage kalih, ingkang sapalih dhatêng nyonyah, sapalihipun malih dhatêng ingkang gadhah papan padhangsahan. Tumraping nyonyah-nyonyah sadhiyan wau, dipun wontêni pranatan ingkang malêri: botên kenging nulak satunggiling priya ingkang ngajak dhangsah, kajawi ta manawi priya badhe sêmbranan, makatên ugi nalika dhangsah panganggènipun botên kenging sakajêng-kajêng, nanging dipun têmtokakên dening ingkang gadhah papan padhangsahan, lan taksih kathah malih wêwalêripun.
Mangga, punapa punika botên sami kemawon kalihan janggrungan. Ing kalih-kalihipun para priya ingkang sami anjogèd rak inggih ugi sami ambayar dhatêng ingkang dipun jogèdi. Bedanipun jogèd janggrungan punika mawi antawis kalihan waranggananipun, manawi janggrungan Walandi punika ... panjênêngan sadaya sampun sami anguningani piyambak. Ing sarèhning bab wontênipun janggrungan lan panunggilanipun wau, sampun dipun anggêp kirang prayogi, jalaran kamanah angrisakakên bêbudèn, punapa janggrungan Walandi ingkang makatên punika, dumèh Walandi ingkang nindakakên, badhe dipun ajêngi? Bab punika para maos kula aturi amanggalih ingkang panjang, sampun lajêng main tiru-tiru kemawon.
Kala tanggal 28 Juni ingkang kapêngkêr ing Lumajang dipun wontênakên pang Persatoean Bangsa Indonesia. Dhapukanipun pangrèh, pangarsa Tuwan Sastradikara, mudha pangarsa
punika sêrat kabar wulanan Assiasah ing Surakarta kadadosakên sêrat kabar satêngah wulanan, rêginipun 1.75 rupiyah ing dalêm tigang wulan. Isinipun bab: panggulawênthah, pangajaran, ekonomi, politik, agami, kamajêngan bôngsa, sapanunggilanipun.
Kawrat ing kêkancingan dalêm Kangjêng Sri Maharaja Putri kaping 27 Juni, blanjanipun para warganing rad Indhia, pangarsa rad kawula saha para warganing Algemeene Rekenkamer inggih badhe kasuda kados blanjanipun punggawa nagari sanèsipun.
Rad propinsi Jawi Têngah mêntas angrêmbag bab usul supados wiwit tanggal 1 Juli punika blanjanipun para punggawa propinsi Jawi Têngah dipun suda 2½ pêrsèn, lajêng wiwit tanggal 1 Oktobêr 5 pêrsèn. Usul wau katampi.
Blanjanipun Ingkang Wicaksana Kangjêng Tuwan Gupêrnur Jendral.
Kawartos, Ingkang Wicaksana Kangjêng Tuwan Gupêrnur Jendral kagungan karsa supados balanjanipun kasuda 5 pêrsèn, saha tulahipun, (ambstoelage) kasuda 10 pêrsèn.
Dèrèng dangu ing Surabaya dipun wontênakên sentral komite Al Islam. Sentral komite wau wontên ing sêtatutênipun anêtêpakên:
2. Ngêdalakên sêrat kabar, manawi botên minggon inggih satêngah wulanan, dipun namakakên: Al Jihad. Miwah ngêdalakên buku ingkang kaanggêp prêlu
tanggal 1 Juli punika ing Surakarta dipun wontêni kursus calon guru têtanèn. Ajaranipun kados ing kursus têtanèn ing Pancasan, sacêlakipun Bogor. Papan sarta griya ingkang nyadhiyani kraton (zelfbestuur).
Dhirèksi Madoera Stoomtram Mij. anêtêpakên, wiwit tanggal 1 punika blanjaning punggawa kasuda 10 pêrsèn, saha dumugi tanggal 1 Januari 1934 botên suka indhakan balônja.
Panggenan tiyang nyêrat sinjang ing Jawi Têngah.
Miturut palapuranipun Tuwan P. de Kat Angelino, insêpèktur Kantoor van Arbeid ing Jawi Têngah panggenan tiyang nyêrat sinjang gunggung 2347, inggih punika ing: Banyumas 101, gadhahanipun bôngsa pribumi 21, gadhahanipun bôngsa Tionghwa 77, gadhahanipun bôngsa Eropah 3.
Kudus 24, gadhahnipun bôngsa Tionghwa.
Jawi Têngah sisih kidul 25, gadhahanipun bôngsa pribumi 21, gadhahanipun bôngsa Tionghwa 4.
Surakarta 387, gadhahanipun bôngsa pribumi 236, gadhahanipun bôngsa Tionghwa 60, gadhahanipun bôngsa Arab 88, gadhahanipun bôngsa Eropa 3.
Ngayogyakarta 209, gadhahanipun bôngsa pribumi 178, gadhahanipun bôngsa Tionghwa 28, gadhahanipun bôngsa Eropah 3.
Têgal 226, gadhahanipun bôngsa pribumi 217, gadhahanipun bôngsa Tionghwa 9.
Pêkalongan 1195, gadhahanipun bôngsa pribumi 1107, gadhahanipun bôngsa Tionghwa 60, gadhahanipun bôngsa Arab 25, gadhahanipun bôngsa Eropah 3.
Sêmarang 6, gadhahanipun bôngsa Tionghwa.
Juwana 22, gadhahanipun bôngsa Tionghwa.
Lasêm 120, gadhahanipun bôngsa Tionghwa.
Rèhning kathah sangêt abdi dalêm ing kraton Surakarta ingkang dados têdhanipun lintah dharat, bôndha lumaksa (bang kraton) gadhah sêdya badhe damêl pranatan enggal, inggih punika abdi dalêm manawi nyambut arta dhatêng bang wau botên prêlu mawi anyêpêngakên griya sapanunggilanipun. Sabên wulan badhe kacowok balanjanipun minôngka cicilan.
Salêbêtipun wulan Januari taun punika arta ingkang kalêbêtakên dhatêng agèn sêkap pos sêparbang ing Makasar wontên 61.518,90 rupiyah, inggih punika saking bôngsa Eropah 36.334,03 rupiyah, saking bôngsa pribumi 21.963,30 rupiyah, saking bôngsa mônca wetanan 3.221,57 rupiyah. Arta celengan ingkang katêdha wangsul wontên 47.186,05 rupiyah, inggih punika dhatêng bôngsa Eropah 26.199,71 rupiyah, dhatêng bôngsa pribumi 18.813,93 rupiyah, dhatêng bôngsa mônca wetanan 2.172,41 rupiyah.
Parentah tampi tilgram saking gupêrnur ing Maluku, suraosipun, kala tanggal 19 Mèi ingkang kapêngkêr wontên ing sacêlakipun Puriri, sacêlakipun Muara Lèpèn Mimikah (tanah Papuah sisih kidul) wontên pulisi sikêp sênjata sagolongan campuh kalihan tiyang wanan. Tiyang wanan wau wontên ingkang nêmahi tiwas.
Wontên kaum kraman kalih atus sami asrah bongkokan. Para maos kados botên kêkilapan, parentahing Burmah dèrèng dangu punika nyêbar wara-wara, suraosipun, manawi wontên kaum kraman asrah bongkokan. Môngka sanès panuntun utawi botên tumut nindakakên paripêksa, saha ngakêni kalêpatanipun tuwin aprajanji botên badhe tumut kraman malih utawi botên badhe ngrencangi kaum kraman, badhe dipun apuntên.
Samangke parentah animbang badhe mitulungi gêsangipun têtiyang ingkang sami asrah bongkokan wau.
Wêwakil Jêpan wontên ing pakêmpalanipun para bôngsa.
Wiwit tanggal 7 Sèptèmbêr ngajêng punika pakêmpalanipun para bôngsa (volkenbond) badhe ngawontênakên parêpatan ingkang kaping kalih wêlas. Jêpan wontên ing parêpatan wau badhe dipun wakili Tuwan Yoshizawa Kenchiki, utusan Jêpan ing Prancis, Tuwan Sato Naotake, utusan Jêpan ing Jêrman, saha
Lin rumiyin pangagêng praja Mansuri (lèr nagari Tiongkok), ing têngah-têngahanipun taun 1928 seda kaprêjaya ing tiyang. Dumuginipun sapunika layonipun dèrèng dipun kubur. Wondene panguburipun dhawah benjing tanggal 24 Juli ngajêng punika, wontên ing rêdi Pehesan, Mansuri.
Grikênlan anêrangakên dhatêng Amerikah Sarekat, sagah ambantu kalêksananing sêdyanipun Amerikah, nanging kêdah dipun wontênakên rêrigên sampun ngantos Grikênlan nandhang tuna.
Bèlgi, Ceghoslowaki saha Polên sami amratelakakên mupakatipun.
Prancis dèrèng sagêd namtokakên mupakat utawi botênipun.
Redhaksi Kajawèn tampi buku: Panuntun Ngêtik Mêsin Tulis Ngangge Driji 10, karanganipun Mas Suwarja, saking toko buku S.M. Diwarna, ing Kuthagêdhe, Ngayogya 1 iji. Buku wau kaêcap ing Sastra Latin, wêwarahipun cêtha, prayogi dados tuntunan tumrap sintên kemawon ingkang badhe sagêd ngêtik, 1 buku rêgi f 1.-
Kawula nuwun, kaluhuran dhawuh pangandika dalêm, nanging ing bab punika kawula kêpêksa ngêntosi kaparêng dalêm, awit gêgayutan kalihan prakawis nata.
Senapati dhawuh dhatêng karerehan: Nêdha kônca, kaajêngna.
Sang prabu lênggah kalihan nyawang lampahing abdi ingkang badhe ngêdalakên tiyang tahanan, saha lajêng ngasta usap asta kagêm ngêsat riwe ingkang kumyus wontên ing wadana. Botên dangu wontên tiyang bêbandan kaajêngakên. Kados punapa kagèting panggalih nata sarêng uninga dhatêng tiyang ingkang dipun ajêngakên wau, sang prabu ngantos jumênêng anamatakên, wusana ngandika kados kagèt: Êlo, gene iki Si Abdullah. Apa sababe dene dadi bêbandan mangkono.
Senapati: Kawula nuwun, jalaran kalêpatan ngambah ing
Sira iku kêna ingsun arani wong kang ora darbe duga-duga lan kira-kira, kaya lêbunira marang
Pangandika dalêm ingkang raos numpangi dhatêng tiyang ingkang sampun apês kados kawula, inggih sakeca kemawon. Dene ing bab dugi-dugi, punika pancèn sagêd kasilêp dening ubaling manah kabranang, nanging tiyang ingkang sampun purun anglampahi nêmpuh ing pakèwêd, botên badhe ngunduri dhatêng bêbaya, malah sapintên gênging bêbaya ingkang sampun ngêbyuk ing kawula, inggih punika para nata, sampun sami larut dening tumandanging tangan kawula.
E, e, dadi sira mêntas pêpêrangan karo para ratu, sira unggul. Ingsun nganti kêkilapan bab iku Abdullah. Genea sira banjur dadi bêbandan.
Kawula nuwun, anggèn kawula dados bêbandan punika, jalaran nandhang kalêpatan ngambah kadhaton wau, ananging botên andadosakên rikuh kawula, awit saking tinêmpuh ing tindak cidra, nyidra tiyang ingkang nuju kalimpe. Ewadene sarêng kawula sumêrêp, bilih ingkang ngringkês kawula punika senapati nata, manah kawula malah kumênyut, kabêkta saking wêlas, dene senapati têgêl gadhah tindak cidra. Gusti, nanging tujunipun kawula lajêng kenging kamakatênakên, saupami sami abên ajêng, sagêd ugi nata ing Bagêdad kecalan senapati.
Ing sakala ngriku lajêng tidhêm tanpa sabawa, salêbêting pasinewakan namung kèbêkan raos karêntêging manah. Tumrap senapati, ing sakawit gadhah gagasan badhe ngêlèhakên sang prabu, ing bab cidranipun Abdullah, jêbul malah manggih ucap ingkang raosipun kados gêlap angampar, wusana senapati nata namung gêrêng-gêrêng kemawon. Tumrapipun sang prabu, ing galih ugi lajêng pakèwêd, pundi ingkang dipun anggêp lêrês ing sang prabu. Nanging sang prabu dangu-dangu lajêng nglêrêsakên senapati, awit sampun katitik ing damêl sagêd mikut tiyang nandhang dosa. Sang prabu lajêng ngandika: Senapati, apa nyata sira darbe tindak andingkik, nyêkêl wong kang tanpa daya.
Senapati: Kawula nuwun, mênggahing prajurit, nyêpêng durjana punika botên nama pêpêrangan kalihan mêngsah, têtêp namung nama nyêpêng tiyang awon. Sanadyan pun durjana sêsumbar ngakên pinunjul, inggih namung dados sêkar sêsongaran. Tuwin malih pundi wontên durjana purun pêrang ngêblak, wontênipun inggih namung manggèn ing pêtêngan, lôngka durjana purun ngambah kautamèn.
Sang Prabu: Iku bênêr senapati, mula ing saiki ingsun prêlu arêp andangu marang Abdullah, ngudi katêmuning lupute. He, Abdullah, anggonira ngambah ing kadhaton iku prêlu apa.
Abdullah: Kawula nuwun, gusti, pandangu dalêm ingkang makatên punika, nuwuhakên anglêsing manah kawula, amargi raosing pandakwa tamtu namung mastani: kawula punika tiyang nistha, dados wêri colong pêndhêt. Dhuh gusti, manawi kawula gadhah cipta kados makatên, kawula wirang aningali padhanging srêngenge, nanging saupami kawula prasaja dhatêng sajatosing lêlampahan kawula, tamtu dipun gêgujêng ing tiyang kathah.
Kawula nuwun, sajatosipun kawula punika botên beda kalihan panjênêngan dalêm utawi para nata sanès-sanèsipun, inggih ngajêngakên sang putri. (Badhe
duwe lageyan kêpatuh dhêmên angguyu. Wêtuning guyune mau sok ora nganggo pilih papan, kala-kala sok kêwêtu ana panggonane wong kapatèn. Mêsthi bae lageyane sing kaya ngono mau anjalari disaru ing wong liya. Yèn mêntas disaru, iya banjur eling, nanging sadhela bae iya wis lali manèh. Cêkake
dene gêmbèng bangêt, mula jênênge iya banjur karan Yusup Gêmbèng. Yèn lumrahe bocah gêmbèng kuwi ana umur-umuran sataun têkan limang taun. Nanging yèn Yusup ora, wis umur sapuluh taun isih dhêmên nangis.
Tumrap tôngga têparone Kasan Kêkêl, kabèh padha anjêlu atine, saka rina wêngi mung krungu suwaraning guyu lan tangis. Yèn nuju ngrungokake guyu nganti ambrêbêgi, awit saka bangêt nyêkakak sarta banjur kêkêl. Dene yèn nuju ngrungokake tangis, nyang kuping nganti risi, saka anggiyêng bêtah bangêt. Yusup samôngsa nangis, yèn dielikake, malah jêlèh-jêlèh, bapakne banjur nyêkakak. Rak mêgahake têmênan.
Nuju sasi bêcik, Kasan Kêkêl sugih dhuwit. Lagi klumpuking dhuwit wajib bae wis pirang-pirang rupiyah. Saka bungah-bungahe wong duwe dhuwit, Kasan Kêkêl ngajak
Wong loro banjur mangkat mênyang pasar. Bapakne pijêr angguyu, anake pijêr nangis, kaya wong ngrêbab turut dalan.
Bocah, pancèn dhêmên nangis, ora idhêp isin. Ha hak.
La wong ya Yusup kok dimangkonokake bapakne, mêsthi bae banjur jêlèh-jêlèh. Mênênge barêng dijajakake.
Jalukane Yusup ana pasar rêna-rêna, ora trima mung kathok bae, isih anjaluk liya-liyane, anane dituruti, iya kuwi mau, sabên duwe panjaluk disulayani banjur nangis. Bapakne tansah gedhag-gèdhèg karo kêkêl.
Satêmêne anggone Yusup duwe watak kaya ngono kuwi, wose saka kogung bangêt, duwe panjaluk apa bae ora tau bali, dene mungguh pangrêtine, satêmêne ya lumrah kaya bocah, dadi anggone gêmbèng kuwi mung saka ugungan, anggêmbèngi wong tuwane.
Sarèhning wêtuning dhuwit ora lèrèn-lèrèn, ora suwe dhuwite Kasan wis bablas, banjur ngajak mulih: Wis, ayo mulih, mêngko mundhak ora uwis-uwis, ha hak.
tukokna kuwi. Hi, hi hi.
Kasan mangsuli bisik-bisik: Dhuwite wis êntèk, ha hak.
Yusup: Ya wis, aku êmoh mulih, apa, hi, hi, hi.
Kasan: Êmoh mulih, apa kowe arêp omah ana kene, ha hak.
Suwe-suwe uni sing disêlani guyu lan tangis mau, mung kari ha hak, karo hi hi bae, lan banjur dirubung wong akèh, padha nonton wong angguyu lan wong nangis. Nanging banjur ana wong sing takon mangkene: Botên, sampeyan niku ontên pêkên kok mung angguyu kêkêl niku ontên napa.
Kasan lagi eling kêpatuhe, banjur mangsuli: Anggêgujêng anak kula ingkang anggiyêng nangis punika, punapa.
Wong sing takon, clathu mênyang Suyup: Kowe kuwi nangis bae kuwi ana apa ta.
Sakala Yusup cêp, mênêng anggone nangis, ngrêti yèn digawe isin bapakne, banjur sidhakêp karo mangsuli: Anggèn kula nangis punika nangisi bapak, dene gumujêng botên kèndêl-kèndêl.
Sawise ngono lagi padha mulih. Pancèn padha gathekan.
Lajêng sapunika kêpèpèt, wontên satunggiling pangunjukan ingkang manggènipun sangêt sungil, sagêdipun ananduki jog gêlasipun kêdah kapêndhêt, nanging kadospundi pratikêlipun dening tangan kiwa têngên sampun maragang sadaya, punika kêdah makatên: pangunjukan ingkang botên dipun pilih kangge nanduki, [nandu...]
[...ki,] lajêng dipun kêmpit kêncêng ing kèlèk kiwa, wadhah pangunjukan ingkang dipun pilih badhe kangge nanduki dipun cêpêngi tangan kiwa, nuntên tangan têngên mêndhêt gêlasipun ingkang badhe dipun jogi, alon-alon kanthi ngatos-atos, nanging panyêpêngipun gêlas kêdah kalêrês suku perangan ngandhap piyambak kacêpêng ing dariji, nuntên dipun isèni pangunjukan saking gêndul utawi kênthi ingkang dipun cêpêngi ing tangan kiwa, wangsuling gêlas pangunjukan wau sampun ngantos kalèntu panggenan pandèkèkipun.
Lêlados matur dhatêng tamu nawèkakên pangunjukan, punika kêdah mratelakakên namaning pangunjukan ingkang kasudhiyakakên kangge pasugatan ngriku, upaminipun: Kaparêng ngunjuk limun punapa toya Landi, utawi jênèwêr punapa konyak, makatên sapiturutipun bilih sawêg majêng 1-2 rambahan, bilih sampun majêng wongsal-wangsul botên susah nawèkakên malih, cêkap nitik pangunjukanipun ingkang sampun kemawon dipun tanduki jog, kajawi bilih mundhut santun inggih kêdah dipun santuni sanèsipun. Nanging sampun pisan-pisan palados matur: Panjênêngan kaparêng ngunjuk punapa, bilih ngantosa matur makatên, asring sagêd andadosakên kêcelik, awit sawênèhing tamu ingkang dèrèng wiyar panggalihipun, namung lajêng dhacuh kemawon, upaminipun mundhut anggur, utawi wiski ... môngka sudhiyan botên mawi, makatên punika nama lêpatipun palados, mila sampun kasupèn mratelakna namaning pangunjukan ingkang ing ngriku wontên.
Lare lados ingkang sawêg sami ngadhêpi tamu dhahar, sampun ngantos gêgojegan, idu, udut, sapanunggilanipun ingkang damêl gigu, nanging kêdah namung mawas ênêring parampadan ingkang kangge dhaharan, supados angladosakên tandukan parampadan ngriku sagêd cikat, nanging bilih dhaharipun ladosan larihan, palados anggènipun ngêntosi kêdah nêbih ngulatakên saking katêbihan kemawon, majêngipun badhe ngundurakên ambêng, nyarantosna bilih sampun kathah sêsarênganipun ingkang kèndêl, nanging bilih ingkang kèndêl dhahar sawêg satunggal kalih, sampun ngantos kalorod rumiyin, mindhak adamêl kasêsanipun tamu sanès ingkang taksih nêngah-nêngahi dhahar.
Lajêng sapunika bilih lênggahipun tamu sanès ingkang banjêngan utawi larikan, patraping lêlados inggih kadosdene manawi lênggah lesehan kasêbut nginggil, bedanipun namung sapisan botên lampah dhodhok, kaping kalih wêkdal wingking-wingking urut kacang taksih ngêntosi badhe nyambêti nyaosakên ladosan, patrapipun ambêkta tadhahan kapanggul ing pundhak têngên rumiyin, botên katumpangakên dhêngkul, kaping tiganipun, anggèning nyaosakên dhaharan dhatêng satunggal-tunggaling tamu, botên susah kapêndhêtakên, nanging cêkap kacaosakên taksih tumumpang tadhahan kemawon, ingkang mundhut saking tadhahan tamunipun piyambak. Nanging bilih lênggahanipun tamu sapôntha-sapôntha ngupêng meja, pamêndhêtipun saking tadhahan kêdah ingkang ngladosi, lajêng kadèkèk ing kênap utawi meja saprayoginipun, awit anggèning ngladosakên têmtu saking pêngkêran utawi ngiringan.
Patrapipun angladosi tamu padintênan namung priyantun [pri...]
[...yantun] 1-2 inggih prayogi ngangge pêpiridan ing pasamuwan wau, bedanipun namung sandhang panganggèn cêkap sakêcêpêngipun sok ugi sarwa rêsik, wasana borong dhatêng ingkang kaparêng badhe paring wêwarah putra-putranipun tumrap bab angladosi tamu, langkung-langkung Mas Suripta ing Kajawèn ôngka 37.
Kula nuwun, sêrat kalawarti Kajawèn wêdalan ing dintên Sêtu kaping 20 Juni punika ing Taman Bocah ngêwrat cangkrimanipun sadhèrèk, D.H. Supraba, ingkang suraosipun kados ing ngandhap punika: wontên tiyang kalih, nama Pak Suta tuwin Naya, dene Pak Suta wau tanganipun ingkang satunggal sawêg pinuju sakit, dados manawi nyambut damêl inggih namung mawi tangan satunggal.
Anuju satunggiling dintên Pak Suta bêtah banon 5 iji, badhe kangge damêl kêrên, mila lajêng dhatêng panggenanipun Pak Naya prêlu nêdha banon. Sasampunipun nêmbung, wangsulanipun Pak Naya makatên: Kowe kêna anjaluk bata 5 kogawa mulih, nanging anggonmu anggawa kudu mung sarambahan, sarta anggonmu anggawa ora kêna kosôngga, prangkul, utawa koindhit, nanging kudu kocangking, panyangkingmu bata mau ora kêna kowadhahi utawa kotalèni, dadi ya mung bata 5 kocangking tangan siji.
Dene pratikêl kula sagêdipun Pak Suta ambêkta banon 5 iji
lêtipun banon satunggal kalihan satunggalipun kaangkaha supados kenging dipun lêbêti tangan, patrapipun anggènipun nyèlèhakên kados gambar ôngka II.
Lajêng amêndhêta banon kalih malih, dados sapunika gunggungipun sampun jangkêp 5, katumpangna malang wontên ing banon kalih kasêbut nginggil, dene patrapipun kados gambar ôngka III.
Dados sapunika tumpukan banon wau manawi dipun tingali saking nginggil, kadosdene wontên bolonganipun pasagi, dene pambêktanipun Pak Suta banon gangsal wau, tanganipun supados kalêbêtakên ing bolongan lajêng anyêpêngi banon ingkang ôngka I, dados Pak Suta sapunika têtela sampun sagêd ambêkta banon 5 ngangge tangan satunggal ingkang sarana botên anêrak wêwalêr kasêbut nginggil. Namung punika pratikêl kula, dene lêrês lêpatipun kula sumôngga.
Pambatang iki wis bênêr, kaya karêpe sing duwe cangkriman. Ayake wis cukup samene bae. Pakmu Sêbul.
Ôngka 55, 24 Sapar Taun Je 1862, 11 Juli 1931, Taun VI
genjah iku cecegan barang kardi / angrong pasanak liripun / rêmên ulah miruda / mring rabine sadulur miwah ing batur / mring sanak myang pasanakan / sok sênênga dèn ramuhi //
datan duwe wêwadi / nora kêna rubung-rubung / wêwadine kang wutah / buntut arit puniku pracekanipun / abênêr ing pangarêpan /nanging garèthèl ing wuri //
Anglajêngakên cariyosan babadipun kabudidayan bathik. Ing taun 1914 tuwuh pêrang agêng ing Eropah. Kala samantên bôngsa
Ananging sarêng dipun yasani margi sêpur utawi margi sanès-sanèsipun, kados ta: margi sêpur ingkang lumampah saking Bandhung dhatêng Ngayoja, utawi saking Cirêbon dhatêng Kroya, kitha Banyumas botên kaambah babarpisan, ingkang anjalari kitha wau saya dados sêpên sangêt. Jalaran saking punika ing salêbêtipun kitha inggih lajêng saya kirang wontênipun padamêlan galidhigan. Wêwah-wêwah sarêng wontên ewah-ewahan tataning pangrèh praja, ingkang anjalari wontên sawatawis amtênar bôngsa Walandi pindhah saking ngriku, punika ugi andadosakên [andado...]
[...sakên] sabab kathahing jongos, babu tuwin tukang kêbon sami botên gadhah padamêlan.
Tumrapipun ingkang gadhah kabudidayan bathik, nyambut damêl lumantar anèmêr, punika langkung sakeca katimbang sadaya-sadaya dipun adani piyambak. Jalaran pun juragan lajêng botên kangelan punapa-punapa, têgêsipun: botên kangelan ngawontênakên tiyang, ingkang kêdah ngulat-ulatakên panyambutdamêlipun pangobèng, botên tansah kangelan ngrêmbag pêrsêkot, cêkakipun dhatêng ruwêt-rêntênging nyambut damêl bathik, pun juragan wau botên prêlu angrêmbag. Kajawi punika pambayaripun pajêg inggih botên badhe kêkathahên. Badhe kasambêtan.
Usulipun Amerikah ing bab nginahi panicilanipun sambutan pêrang wêkdal samangke sawêg dados rêmbag rame.
Para maos kados botên kêkilapan kala pêrang donya, Jêrman kawon lajêng kapurih nglintoni kapitunanipun nagari-nagari ingkang mênang, kados ta: Prancis, Inggris, Itali, Amerikah tuwin sanès-sanèsipun. Ewadene arta wau mèh sadaya purugipun dhatêng Amerikah, jalaran nagari-nagari wau ingkang kathah sami gadhah sambutan dhatêng Amerikah.
Murih gamblangipun mênggahing sambutanipun Jêrman tuwin sambutanipun nagari satunggal lan nagari satunggalipun mriksanana gambar ing sisih punika.
Miturut rancangan Young salêbêtipun taun 1931-1932 punika Jêrman kêdah ambayar 838 yuta marêk (1 marêk aosipun samangke 60 sèn)
Inggris saha 61 yuta marêk dhatêng Amerikah.
Kawontênanipun arta ing nagari Jêrman wêkdal samangke kenging kawastanan awon sangêt. Arta ingkang malêbêt suda kathah, môngka sambutanipun sathekruk.
Mila usulipun Amerikah wau inggih lajêng katampi kalayan bingahing manah, awit manawi kalampahan angsal inah sataun ing bab paniciling sambutanipun pêrang, bokmanawi lajêg sagêd pulih karaharjanipun.
Prancis sampun dados. Prancis angrujuki usulipun Amerikah wau.
Anggènipun Prancis suwau mandhêg mangu punika botên anggumunakên, jêr salêbêtipun taun 1931 punika Prancis gadhah sêsanggèn sambutan 423 yuta marêk, inggih punika 255 yuta marêk dhatêng Inggris, 168 yuta marêk dhatêng Amerikah, môngka miturut rancangan Young kêdah tampi 838 yuta marêk saking Jêrman. Kajawi punika bokmanawi kuwatos manawi kaungkulan Jêrman.
para luhur ing jaman kina punika sangêt prasaja, lêlambaran ambêg asih ing sasami, manawi kagungan karerehan, dipun anggêp kados kulawarga piyambak, lumuh adamêl risaking manahipun liyan.
Kala rumiyin wontên satunggiling prayagung luhur, misuwur anggènipun kagungan ambêg wêlasan. Jalaran saking anggènipun kagungan ambêg kados makatên wau, anuwuhakên ajrih asihing para karerehanipun.
Nanging sampun dados wataking tiyang, sok wontên ingkang lajêng gadhah manah nganèh-anèhi, dupèh pangagêngipun kagungan ambêg linangkung, malah lajêng sêmbrana.
Kacariyos pangagêng wau kagungan karerehan ingkang kêsèd ing damêl, sampun rambah-rambah dipun dukani, murih mantunana tindakipun ingkang kados makatên punika, awit mênggahing tiyang suwita, tindak kêsèd punika dados cacad agêng.
Karerehan ingkang dipun dukani wau inggih nyandikani, badhe ngèstokakên punapa dhawuhing pangagêng. Nanging wusananipun inggih taksih ajêg kados ingkang sampun.
Inggih sanadyan sabara kados punapa, pangagêng wau dangu-dangu inggih lajêng grêgêtên. Satunggiling dintên karerehan wau dipun timbali, sadumuginipun ngarsaning pangagêng, sumêrêp pasêmonipun anjêkutrut, sulaking duka sampun katingal, ngantos adamêl samaring manah.
Sarêng sampun tata lênggah, pangagêng andangu: wis kaping pira anggonku nuturi mênyang kowe, tak kon marèni anggonmu kêsèd, nanging pituturku kolêbokake kuping têngên, kowêtokake kuping kiwa.
Aturing karerehan: sapunika kula sampun tobat sayêktos, badhe tumêmên ing damêl.
Aturmu wis kasèp, kowe wis tak lapurake mênyang dhêdhuwuranku, tak suwunake pocot
Karerehan wau lajêng mundur kanthi susahing manah, sadumugining griya botên doyan nêdha, saha lajêng cariyos dhatêng ingkang èstri, bilih piyambakipun dipun suwunakên pocot dening pangagêngipun.
Wataking èstri, mirêng pawartos makatên wau lajêng nangis anggalolo, saha nêtah dhatêng ingkang jalêr, botên ngèstokakên dhawuhing pangagêng, na, sapunika nêmahi kados makatên. Dangu-dangu mrèmèn ngundhat-undhat pangagêngipun ingkang jalêr wau, dipun anggêp pangagêng botên gadhah têpa, têgêlan, tega damêl pêjahing karerehan, ingkang panggêsanganipun botên sapintêna.
Nanging inggih badhe dipun punapakna, nama lêlampahan sampun kalajêng, botên kenging dipun wangsuli malih.
Wataking tiyang ngajêng-ajêng dhawahing lêlampahan ingkang [ing...]
[...kang] botên sakeca, jaming dintên kados sakalangkung rikat, enjing lajêng sontên, sontên lajêng enjing, wusana yêktos, wontên sêrat dhawuh timbalan saking nginggil. Clop, ulatipun tiyang ingkang tampi ngantos pucêt kados tiyang kaduk sakit wêtêng, kêdhèpipun andharindhil kados tiyang pados setan.
Tiyang wau lajêng rêmbagan kalihan ingkang èstri, prayogi dipun sowani punapa botên. Wangsulanipun ingkang èstri prayogèkakênmrayogèkakên. botên dipun sowani kemawon, prêlunipun punapa, botên sande inggih namung tampi dhawuh pocot. Nanging tumrapipun ingkang jalêr, ajrih manawi botên sowan, awit sagêd ugi manggih kalêpatan sanès. Wusana lajêng sowan.
Inggih tiyang badhe dipun pocot, ulatipun katingal biyas sangêt, lampahipun alon, manah tansah tab-taban. Sarêng dumugi kantoraning pangagêng ingkang nimbali, lajêng dipun timbali malêbêt, pangagêng wau katingal gumujêng, adamêl kumêlaping manahipun ingkang sowan, rumaos manawi gujêng wau atêgês mêmirang.
Sasampunipun ngadhêp, pangagêng andhawuhakên: aku tômpa palapurane panggêdhemu…
Nalika pangandikaning pangagêng dumugi samantên, manahipun ingkang dipun dhawuhi araos sênut-sênut. Lajênging dhawuh: kowe disuwunake munggah pangkat, katrima saka anggonmu wêkêl ing gawe, nanging disuwunake ngalih seje bawah. Panyuwun mau tak parêngake, saiki kowe munggah pangkat.
Kados punapa kagèting manahipun ingkang tampi dhawuh wau, kagèting bingah, ulatipun lajêng padhang. Sasampunipun tampi sêrat pikêkah lajêng mantuk, sadumugining griya lajêng cariyos dhatêng ingkang èstri. Ingkang èstri lajêng gumujêng rèkèk.
Sanès dintên priyantun enggal wau sowan dhatêng pangagêngipun lami, dèrèng ngantos matur sampun dipun dangu: kapriye.
Aturipun: kula botên ngintên manawi kadadosanipun kados makatên.
Saiki aku mung awèh pitutur, kowe aja sêmbrana, yèn kowe ora tumêmên ing gawe, mêsthi dipocot têmênan.
Sanès dintên priyantun enggal wau pindhah dhatêng panggenanipun enggal, salajêngipun tumêmên ing wajib.
Kados makatên wataking prayantun kina manawi misesa dhatêng karerehanipun, dados sanadyan ing têmbe anêmahana tiwas, sampun uwal saking têtanggêlanipun, tur mawi dipun lambari sae. Nyatanipun: andhêdhêr sae, awoh sae.
Lêngganan nomêr 310 ing Cawas. Kalintu manawi wontên tiyang ingkang gadhah pangintên makatên. Saugi botên nunggak bayaran, Kêjawèn mêsthi dipun kintun. Panêdhanipun lêngganan nomêr 3188 sampun kula kintuni, nanging K. no. 43 sampun têlas.
Lêngganan nomêr 5066 ing Padhang. Inggih lêrês.
Lêngganan nomêr 2217 ing Rêjasari. Sapunika kenging, benjing 1 Ogustus inggih kenging. Lêngganan wiwit 1/5.
Lêngganan nomêr 3065 ing Sêmarang. Arjuna Sasrabau Jilid II dèrèng dados.
Lêngganan nomêr 698 ing Cilongok. Sampun katampi.
Sok tiyanga inggih sampun sumêrêp dhatêng wujuding mrica, nanging limrahipun namung pinanggih wontên salêbêting bothekan, inggih punika mrica ingkang sampun kaupakara badhe kadamêl bumbu olah-olahan utawi jampi. Botên kirang tiyang ingkang dèrèng sumêrêp gêsanging wit mrica lan witipun kados punapa.
Pitakèn ingkang kados makatên wau botên anèh, amargi tumrapipun ing jaman sapunika, sanajan ing padhusunan kapetang lôngka sangêt wontênipun tanêman mrica, trêkadhang inggih wontên thukulan satunggal kalih, nanging sampun botên awoh, sabab botên dipun opèni, môngka nitik saking rêrêgèn ing toko, mrica wau taksih kalêbêt awis pangaosipun, inggih punika f 0.80 ing dalêm sakatosipun tumrap mrica pêthak, suda lumungsuripun inggih botên têbih saking rêrêgèn samantên wau, dados sadhacin rêgi f 80,-
Bab paedahipun mrica, botên prêlu kaaturakên malih, jêr para maos sampun botên kêkilapan. Namung tumraping nagari-nagari ingkang hawanipun asrêp, kados ing Eropah tuwin sanèsipun, mênggahing pamanggih langkung kathah tiyang ingkang migunakakên, awit mrica punika yèn katêdha, angsaripun dhatêng badan karaos angêt, dados botên lôngka manawi dipun têngênakên.
Mirid saking cacriyosan, mrica punika pancèn asli thêthukulan tanah Jawi, panunggilanipun: cabe, kêmukus tuwin sêdhah. Miturut Sêrat Babad Tanah Jawi rumiyin dados luruganipun bôngsa mônca, prêlu ngupados padagangan, inggih punika sami kilak mrica tuwin sapanunggilanipun wau. Dados têtela sangêt bilih ing wêkdal samantên, têtiyang Jawi taksih marsudi sangêt dhatêng tanêman mrica. Nanging kosokwangsulipun ing wêkdal samangke, wit mrica wontênipun ing padhusunan kapetang mèh curês babarpisan. Môngka sampun gênah bilih bab wau dados satunggaling padagangan ingkang agêng, saprika-sapriki taksih panggah kemawon, awit têtiyang taksih têtêp anggènipun [ang...]
[...gènipun] sami karêm migunakakên mrica. Amila andharanipun bab nanêm mrica ugi badhe kaaturakên ing ngriki, supados andadosakên ing kauningan.
Ing salêbêtipun taun 1908-1909 kula nate ngambah sukuning rêdi Sêmèru ingkang sisih kidul wetan, bawah Lumajang, ing ngriku pinanggih wontên salah satunggaling kabudidayan gadhahanipun bôngsa ngamônca, ingkang baku tanêmanipun: kahwa, karèt tuwin wit kênini, ewadene botên kêsupèn ing saantawising tanêman tigang warni wau mawi kaslundhingan tanêman mrica, inggih punika rinambatakên ing wit-witan sanès, ingkang salugunipun minôngka yom-yoming têtanêman tigang warni kasêbut nginggil wau, kados ta wit dhadhap, randhu, kelor tuwin sanès-sanèsipun.
Kados makatên punika, mênggahing pamanggih: prayogi sangêt dipun telad, tumrap sabên pakawisan utawi patêgilan, ingkang wontên wit-witanipun, sayogi dipun cèblêkana bibit mrica, dados sagêd ngalap asil kalih tigang warni, kajawi têtanêmanipun ingkang baku. Wondene andharaning pananêm kados ing ngandhap punika:
Mênggah wit mrica punika gêsangipun marambat, nemplok ing wit-witan sanès, botên beda kados wit cabe, sêdhah lan sapanunggilanipun. Mila yèn badhe nanêm, angêthoka êlungipun ingkang rumambat, miliha ingkang sumêdhêng ênèm sêpuhipun, panjangipun kintên-kintên kalih kilan, nanging sampun kirang saking 5 ros, pananêmipun anglêrêsi ing môngsa tracap. Bibit katancêbna wontên ing sandhing sapu lêbuning wit-witan ingkang pancèn kasadhiyakakên minôngka rambatan, inggih punika kajêng dhadhap, randhu tuwin sapanunggilanipun wau, awit klikanipun êmpuk sarta anggadhahi daya asrêp, dados anggampilakên tumemploking oyod mrica dhatêng klika. Nanging sasagêd-sagêd amiliha rambatan ingkang agêng, prêlunipun ing têmbe kiyat dipun pènèki, samôngsa sampun mangsaning ngundhuh mrica, minôngka pasendhenaning ôndha. (Badhe
Sundhane padha ngalamun, ya iku anggagas sing ora-ora, kaya ta: saupamane aku kiyi ginanjar dadi tuwan tanah, dhasar lêmahe jêmbar kathik gêdhe panguwasaku, ing jaman malèsèd iki, aku wis mêsthi bakal nindakake panguwasaku têmênan. Ora ngêmungake wong-wongku bakal tak loroti blanjane, nanging aku iya bakal ngudi kang bisa agawe [aga...]
[...we] kamayarane wong-wongku, kaya ta: omah-omahku sewan, kabèh tak êdhunake sewane, lan wong-wongku sing padha duwe omah sewan, iya tak prentahi dhêngan kêras, supaya padha ngêdhunake sewane. Lo, Truk, katimbang anggagas-gagas sing kaya mêngkono, wong lugune pancèn iya ora kècrèt apa-apa kajaba kadhas kudhis, rak iya luwih bêcik omong-omongan prakara sing dakik-dakik, nèk-nèke ana pigunane tumrap awakmu lan awakku.
Petruk: Sabênêre ngono, kang Garèng, sapisan kiyi aku kok rada sugih aras-arasên, nèk diajak rêmbug-rêmbugan kuwi, jalaran pikiranaku saiki kiyi wis mêgêlangên bae. Awit sumurupa, kang Garèng, yèn ora ana alangan sawiji apa, besuk tanggal 15 utawa 16 ing wulan kiyi, aku lan rayimu; dèn ayu mas ngantèn makne Kamprèt arêp nêdya têtirah nyang Magêlang.
Garèng: Wiyah, kok agawe nrataping lambe, ngèwèling ati, nganggo arêp tirah barang kuwi sing lara bae sapa, apa kowe, apa bojomu. Wong têtirah ki rak akèh wragade, ing môngka lagi jaman malèsèd mêngkene, ibarate: ing jaman saiki kiyi arêp nanjakake dhuwit saêndhil rong êndhil kudu diwolak-walik nganti ganêp kaping salosin.
Petruk: Iya sabab saka jaman malèsèd kiyi, anggone aku kloron banjur kapêksa kudu têtirah, kudu ganti hawa, awit nèk kêbanjur-banjur mêngkene, mêngko panggêdheku rak ora prêcaya, yèn potongan balônja limang prêsèn kuwi rada
dhewe, larane wis ana kapat sasur sasi saprene, nanging kêmaruke têka durung ngaso-ngaso, nganti apa-apa iya blang-blêng mlêbu. Anggêre aja
Garèng: We, hla, nèk kaya ngono kuwi rak panêmune wong kênclung. Nèk kowe kloron têtirah nyang hawa adhêm kuwi, bojomu masa bakala suda lêmune, bokmanawa malah bisa sabibèkne gunung Tidhar, lan kowe dhewe, saka gandrunge nyang pangan, kiraku bisa kalakon nyang ngêndi-êndi kalung cêthing têmênan. Wis, wis, kok banjur guyon sing ora ana paedahe mêngkono. Ora, Truk, aku tak takon, apa iya nyata, jarene ana kabar, yèn polêksrad [po...]
[...lêksrad] ngaturi pamrayoga nyang pamarentah supaya nganakake pranatan: manawa sawijining batih wargane wis ana sing nyambut gawe nyang guprêmèn, warga liya ora diparêngake. Wah, Truk, nèk dipikir têmênan, iki pranatan sajake duwe sêdya nglarangi nyambut gawe para wanita sing wis padha omah-omah. Anggonku ngarani mêngkono mau, jalaran umume sing dadi lajêre golèk pangan kuwi: wong lanang, dene sing wadon sok uga banjur nyambut gawe, kuwi lumrahe rak mung kanggo muwuh-muwuhi sing kanggo tuku janganan utawa sing kanggo plêsir-plêsir, utawa manèh timbang nyang ngomah nganggur. Mulane mungguhing aku kok iya mupakat bangêt nyang pranatan sing kaya mêngkono kuwi, dhing. Jalarane pirang-pirang, 1e bisa nyuda cacahe wong-wong sing saiki lagi tanpa pakaryan, 2e wong iya wis kagungan raka, iya ora pantês yèn andina-dina ngantor,
mèh bae tak kontan tak talak pitu.
Petruk: Yah, nèk nyambut gawe mijêti kuwi iya ora kêna nèk dipadhak-padhakake karo nyambut gawe nyang kantor. Nèk aku ora kaliru, gajêg-gajêge larangan sing kaya ngono kuwi dudu larangan anyar, dhèk biyèn kaya-kaya iya wis ana, mung bae ora dipacak ana ing pranatan, nanging mung kapacak ing layange sêbaran pamarentah. Malah nèk ora luput, sing dilarangi nyambut gawe kuwi ora ngêmungake wong-wong wadon sing wis omah-omah bae, nanging uga wong-wong pènsiyunan.
Garèng: Aku iya kèlingan, Truk, nanging sajake kala samono, aku malah luwih ngopèni têgêsan ana ing dalan, apa manèh yèn têgêsan
sing akèh-akèh ngopèni nyang anane layang sêbaran mau. Mulane kala samono kêrêp bae aku mrangguli: bêndara kakung ngasta: upkumis, bêndara putri: komise, utawa: êmase ngasta: gripir, dhiajênge: ajunge. Kajaba iku kala samono akèh bae bangsaning pènsiyunan-pènsiyunan sing pènsiyune ing dalêm sasasine ora kurang saka f 300.- utawa f 400.-, sabab duwe sobat sing dadi panggêdhe, banjur rêkètèk, ditulung pagawean sing blanjane saupama dibayarake nyang wong-wong kaya kowe aku kiyi, kiraku iya bisa olèh wong apês ambalêbês 10 tumêkane 15. Hla, kuwi sing akèh nyang anane layang sêbaran mau, iya padha ... pring dhèmpèt. Dadi sing akèh-akèh isih padha ngukuhi, yèn sêtatsêblat sok kalah karo sobat.
Petruk: Kang Garèng, kowe aja maido nyang unèn-unèn kiyi, awit wis lumrah, wong kuwi sabisa-bisa iya pancèn arêp mitulungi nyang sobatane utawa nyang wong sing disênêngi, sanadyan saiki uga, wong golèk pagawean kuwi olèhe mêsthi luwih gampang yèn sugih sobatan katimbang yèn ora duwe sobat babarpisan. (Badhe kasambêtan)
Sintên tiyangipun ingkang botên anggadhahi watak kados Dasamuka anggènipun têgêlan, ing atasipun kalihan sadhèrèk piyambak, inggih punika Radèn Kumbakarna, mêksa têgêl angundhat-undhat kalanipun mêntas dipun bojana dhahar, utawi botên anggadhahi watak kados kirun wana kirun, ingkang tega sangêt anggadani manusa kadosdene kula ambêbêk kacang kangge bumbu pêcêl kemawon, sampun têmtu badhe anggrantês manahipun, manawi maos palapuran bathik, ingkang kawêdalakên dening kantor pakaryan (Kantoor van Arbeid). Ingatasipun paprentahan ngriki punika ing sajawining praja kacêluk adil palamarta, sagêd nata tata têntrêmipumtêntrêmipun. nagari, punapadene ingkang katêngênakên pancèn anggènipun tansah anjagi kawilujênganing para kawulanipun têtiyang pribumi, têka wontên lêlampahan-lêlampahan tindak siya, sawênang-wênang kadosdene ing kabudidayan-kabudidayan bathik ing tanah wawêngkon ngriki, langkung malih ing kabudidayan bathik ing Lasêm.
Ewasamantên pamarentah ing bab punika mêksa botên kenging dipun paibên sangêt-sangêt, jalaran ingkang nindakakên paprentahan punika dede tiyang satunggal, nanging sarana kabantu dening punggawa pintên-pintên èwu. Lan ing donya punika sampun limrah, bilih têtiyangipun wontên ingkang sae, nanging ugi wontên ingkang awon, wontên ingkang suci manahipun, nanging ugi wontên ingkang jail-mêthakil. Makatên ugi para punggawa nagari, saking kathahing cacahipun ingkang têmtu inggih wontên ingkang sae, nanging ugi wontên ingkang botên sae, wontên ingkang luhur panggalihipun, nanging ugi wontên ingkang… botên makatên. Kadosdene banjiring lèpèn, punika murih sampun ngantos ambêbayani, kenging dipun tambak mawi bêndungan, makatên ugi pandamêl awon, murih botên ambêbayani tumrap ingkang anglampahi, kadhangkala ugi sok kenging dipun tambak mawi… kêrtas awarni-warni. Sanadyan makatên ewasamantên inggih mêksa eman sangêt, dene ing ngriki sagêd kalampahan tindak ingkang makatên punika, tur tumindakipun wau sagêd kalampahan ngantos pintên-pintên dasa taun laminipun, tanpa kauningan ing pamarentah.
Manawi wontên bathikan kacipratan mawa anglo ingkang kangge ngêntêpakên wajan, pêngobèngipun inggih lajêng dipun dêndha, dene manawi
Ing satunggiling dintên wontên majikan kadhawahan ukuman dhêndha dening pangadilan, jalaran botên sadhiya wadhah uwuh wontên ing ngajêng pakawisan, ingkang anjalari uwuhipun dening pêngobèng-pêngobèngipun kapêksa lajêng dipun undhung-undhung wontên ing pakawisan. Para pêngobèng wau ingih sami dipun dhêndhani sadaya, awit anggènipun sang majikan kadhêndha ing pangadilan punika, rak jalaran saking
wau kadhawahan ukuman dhêndha f 5,- dening Landrechter, jalaran kalêpatan misakit tiyang. Wontên ing ngriku ugi sang majikan nêdha buku cathêtaning sambutanipun pêngobèng kalih ingkang ngrepotakên wau, prêlu ngisi buku ngriku, bilih satunggal-tunggaling tiyang sami wêwah sambutanipun nyaringgit, kanthi dipun sukani irah-irahan: minôngka bayar dhêndha Landgerecht.
Manawi wontên tukang ngêthèl ngicalakên barang, sanadyan para pêngobèng punika botên gêgayutan kalihan padamêlan ngêthèl, ewasamantên inggih sami dipun dhêndha sadaya.
Tindak ingkang makatên punika ugi kaêtrapakên dhatêng satunggiling koki, ingkang suwaunipun ugi dados pêngobèng, nanging jalaran saking kathahing sambutanipun lajêng kadadosakên kuli taunan, sarta dipun pasrahi padamêlan wontên ing dhapur. Koki wau manawi anggorèng kopi ngantos gosong, dipun dhêndha 50 cent; manawi kirang pangatos-atos panyêpêngipun lisah klêntik, dipun dhêndha 30 cent; manawi wontên kêndhurèn, panganggenipun gêndhis ragi kêladuk, pandhêndhanipun 30 cent, wontên daging katêdha ing
sapiturutipun. Manawi padamêlanipun wontên ing dhapur sampun rampung, koki wau lajêng kêdah ambantu ambathik tanpa mawi bayaran. Nalika bathikanipun piyambak, cacahipun sakawan, ical wontên ing papan pambathikan ngriku, sambutanipun lajêng dipun indhaki f 14,-. Mênggah rêmbagipun ngajêng, koki wau ing dalêm sataunipun nampi epahan f 30,- mawi angsal têdha. Kanthi sapurun-purunipun piyambak pun majikan nyuda blanjane koki wau ngantos dados f 12,-. Nanging arta ingkang f 12,- punika pun koki ugi botên nampi babarpisan, jalaran tansah kapotong ing sambutanipun. Ewasamantên sambutanipun botên suda nanging malah saya wêwah kathah. Kados sampun cêkap samantên kemawon pêthikan kula saking sêrat palapuran wau. Sajatosipun taksih kathah malih lampahan-lampahan ingkang langkung mêmêlas, ingkang tuwuhipun saking tindak siya tuwin sawênang-wênang, nanging samantên kados sampun cêkap. Tujunipun botên sadaya kawontênanipun makatên wau, wontên ugi ingkang pantês ingalêmbana. Ing ngandhap punika nyariyosakên sawatawis kabudidayan bathik ing tanah krajan Jawi. Ing ngriki kula inggih namung mêthik punapa ingkang kawrat wontên ing sêrat palapuran wau, inggih punika makatên:
Tiyang ingkang sakit sok dipun sukani jampi kanthi lêlahanan. Dene manawi badhe bakda Sawal, têtiyangipun sok dipun plèlèr sinjang lan sasaminipun. Manawi kadhangkala kathah padamêlan ingkang kêdah rampung, ingkang
saening tangkêpipun kaum majikan kalihan kaum bêrah ing tanah karajan Jawi kados ingkang kawrat wontên ing sêrat palapuran wau. Amila cêkap samantên kemawon.
Jalaran saking punika trajangipun para kaum majikan ing tanah karajan Jawi dhatêng bêrah-bêrahipun wau pantês ingalêmbana saha prayogi sangêt dados tuladan; sabab angèngêti ebah-ebahaning jaman, sadaya-sadaya sami kapengin dhatêng,, Selfhelp", inggih punika rumagang ing damêl piyambak tanpa ngêjibakên pitulunganing liyan, punika sakawitipun kêdah botên anêngênakên balônja utawi pamêdal agêng, watonipun sampun anyêkapi kabêtahanipun kêdah dipun lampahi kalayan sênêng lan santosaning manah, prêlunipun sagêda tumuntên kasêmbadan sêdyanipun. Bilih bôngsa kula sampun kathah ingkang sami migatosakên bab lampahing pitulungan makatên wau, têmtu badhe enggal ngundhuh wohipun, miraos katêdha tur anyêgêri badan.
Pêpajênganipun candu suda kathah sangêt. Taun punika rantamaning pêpajênganipun 37 yuta rupiyah, taun ngajêng 24 yuta rupiyah.
Dene pêpajênganipun taun punika ing tanah Jawi saha Madura katimbang kalihan taun ingkang kapêngkêr sawulan-wulanipun suda 200.000 rupiyah, ing
Wiwit tanggal 1 Juli ingkang kapêngkêr Tuwan Mr. Singgih dipun têtêpakên dados Propagandhis, Persatoean Bangsa Indonesia, tumrap Jawi Têngah.
Radèn Adipati Arya Suwônda, bupati ing Pathi, kalihan garwa tuwin putra pambajêng dèrèng dangu punika pangkat dhatêng Eropah, badhe nuwèni putranipun kêkalih ingkang sinau wontên ing ngrika.
Tuwan G. Boswinkel, adpisur anlèdhêng pangajaran, katêtêpakên dados guru basa Jawi wontên ing
Bratatanaya, kumêndhan lesiun Mangkunagaran dèrèng dangu punika lèrèh saking kalênggahanipun. Ingkang anggêntosi kangge sawatawis môngsa Tuwan Mayor Jagaprêwita. Tuntunan bataliyun ôngka satunggal kapasrahakên dhatêng Kangjêng Pangeran Arya Suryasumarna.
Wadhuk ing Sugihan, Wanagiri, sampun rampung anggènipun anggarap. Dèrèng dangu wadhuk wau kabikak. Ingkang ambikak Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara - dipun èstrèni paduka tuwan gupêrnur, utusan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ing Surakarta - tuwin priyantun saha tuwan-tuwan sanès-sanèsipun. Waragad têlas 60.000 rupiyah. Ingkang anggarap Ir. Sarsita. Wadhuk wau kenging kangge ngoncori sabin 600 bau.
Wiwit tanggal 1 Juli ingkang kapêngkêr ing Surabaya dipun wontêni kursus nyêpêng balegriya tumrap lare èstri wêdalan Mulo utawi H.B.S. Ingkang nglêbêti kathah. Laminipun sinau 1 taun. Ing ngriku dipun wulang ocal-ocal, ngrêksa lare, dondom-dondom, nyulam sapanunggilanipun. Bikakipun sabên dintên Salasa, Kêmis saha Sêtu, wiwit jam 8.15 enjing dumugi jam 12 siyang.
Kala tanggal 5 Juli ingkang kapêngkêr Mulo H.I.K. Mohamadiyah ing Surakarta dipun bikak mawi rame-rame sawatawis. Ingkang nglêbêti kathah, wontên ingkang saking Sêlèbês, Borneo, Acèh, Minangkabo, Jawi Têngah, Jawi Kilèn, saha Madura.
Kawartos Standplaats-toelage-nipun para punggawa nagari badhe dipun suda. Ing Bandhung saha Malang, samangke 5% badhe dipun dadosakên 3%, kathah-kathahipun 15 rupiyah. Ing Bêtawi saha Mèstêr Kornèlis, samangke 8% badhe dipun dadosakên 5%, kathah-kathahipun 25 rupiyah. Ing SurayaSurabaya. têtêp 10%, kathah-kathahipun 50 rupiyah. Dene ing panggenan sanèsipun ing tanah Jawi saha Madura bokmanawi botên dipun suda. Ing Medhan dipun dadosakên 8%, kathah-kathahipun 40 rupiyah. Ing Padhang dipun dadosakên 5%, ing Pordhêkok, Bêngkulên saha Tanjungkarang dipun dadosakên 3%, ing Mênadho dipun dadosakên 8%, ing Ambon, Makasar, Balikpapan, Banjarmasin, Pontianak, Pangkalpinang, Jambi, Palembang saha Lahat têtêp 10%.
Wiwit tanggal 15 Juli ngajêng punika S.S. badhe ngandhapakên prabeya ngintunakên barang, inggih punika
samangke sabên 100 kilo gram f 1.25) ugi badhe kasuda kathah.
Kawartos, lot-lot lotre agêng (500.000 rupiyah) tandhonipun kantor Escompto ing kitha ingkang agêng-agêng sampun pajêng sadaya. Samangke kantun ngêntosi pawartos saking tanah sabrang saha kitha ingkang alit-alit. Anggènipun anggêbag bokmanawi salêbêtipun wulan punika.
Taun punika wiwit wulan Januari dumugi pungkasanipun wulan Juni cacahipun baita ingkang malêbêt ing palabuhan Tanjungpriuk wontên 1270, taun ingkang kapêngkêr wiwit wulan Januari dumugi pungkasanipun wulan Juni 1490, dados sudanipun 220 utawi 14-17 pêrsèn.
Punggawa sipil bôngsa Eropah ... 18.000Punggawa sipil bôngsa pribumi ... 100.000Opsir ... 1400Undêrlitnan ... 200Militèr bôngsa Eropah ... 7000Militèr bôngsa pribumi ... 31.000Dene ingkang pènsiunan:Punggawa sipil bôngsa Eropah ... 5000Punggawa sipil
wiwit benjing tanggal 2 Januari 1932 badhe lèrèh saking kalênggahanipun.
Radèn Sugêng, putranipun ingkang bupati ing Jêmbêr, benjing wulan Agustus ngajêng punika badhe dhatêng nagari Walandi, prêlu nglajêngakên sinaunipun. Radèn Sugêng wau
apdhèling Singkawang, paresidhenan Borneo sisih kilèn.
Perserikatan Goeroe-goeroe Hindia Belanda ngadêgakên H.I.S. wontên ing Sêmarang, kala tanggal 5 Juli ingkang kapêngkêr pamulangan wau dipun bikak, mawi rame-rame sawatawis. Tamu kathah.
Miturut katranganipun dhepartêmèn pinansiên, sambutanipun praja Jêpan ing pungkasanipun wulan Mèi punika wontên 5.971.057.000 Yèn (1 Yèn samangke aosipun kirang langkung f 1.20). Sarêmanipun taunan 291.745.000 Yèn).
Jendral Cang Kai Sèk dèrèng dangu punika sampun kalampahan nêmpuh kaum kuminis ing propinsi Kwangsi, ambêkta prajurit kalih dasa èwu. Para kaum kuminis wau ingkang kathah sami sêsingidan wontên ing parêdèn, panjangipun 100 mil. Mila tumrap prajurit parentah inggih botên gampil anggènipun badhe anggêpuk (dipun dugi kaum kuminis wau cacahipun wontên 250,000,) sami asikêp dêdamêl pêpak.
Awit saking kathah jawah, ing sawatawis panggenan ing Tiongkok lèpèn-lèpèn sami ambludak. Mansuri sisih kidul kilèn, kitha Suwipènho (ing kikisipun Tiongkok saha Ruslan), Kiyangsu lèr saha Syantung kidul sami kêbênan. Kathah tiyang ingkang pêjah kablabak utawi kecalan bale griya.
Unjukira iku bênêr Abdullah, awit saupama ingsun duka marang sira, iku mung atêgês anglairake angkaraning panggalih ingsun. Gêdhene saupama ingsun nganti agawe tiwasira, ingsun iya bakal ora ngukup apa-apa. Awit sihe sang putri kang wis tumiba ing sira, ora bisa owah saka pakartine sapa bae. Dadi saupama ingsun nindakake kawasaning angkaraningsun, bakal saya dinohan ing katêntrêman. Tumraping liyan bokmanawa isih ana pangira maido marang unjukira, nanging tumrape ingsun, ngandêl lan pitaya marang unjukira. Nanging Abdullah, ingsun darbe pamundhut marang sira, ing sarèhne sira wus nêmu kabêgjan sadhuwuring ratu, saiki sira lungaa saka kene. Anggon ingsun darbe pamundhut mangkono mau, murih bisa nyirnakake ucap kang ora bêcik tumraping panjênêngan ingsun. Ingsun mêmuji muga sira kasambadanana kang dadi sêdyanira.
Kawula nuwun inggih sandika, mugi wontên kamirahaning panggalih dalêm, kawula kaparêngakên ngusap pada dalêm, punika ingkang badhe damêl wiyana kawula.
Abdullah lajêng kaparêngakên majêng ngabêkti sampeyan nata, ajêngipun alampah dhodhok alon. Nalika Abdullah ngabêkti, sang prabu tansah mandêng kanthi rênaning panggalih, saha ngandika alon: slamêt.
Abdullah lajêng mundur saking ngarsa nata, mripatipun kaca-kaca, dening bêbêg rumaos karoban sihipun nata ing Bagêdad.
Saunduripun, Abdullah senapati nata kêpêksa mitêrang kaparêng nata, unjukipun: kawula nuwun, kaparêng nata kadospundi, dene Abdullah lajêng kaparêngakên luwar makatên.
Sang prabu: Mara sira munjuka ing sabênêre, apa kang andadèkake kurang panarimanira.
tiyang dosa, nanging tumraping kawula kathah, ingkang nyumêrêpi dosanipun, Abdullah ngambah kaputrèn,
mêsthi ora ana uwis-uwise, awit anggone arêp golèk pamarêm, ora bakal katêkan, salawase mung tansah ngômbra-ômbra ora ana uwis-uwise, dening tumindake tansah kêmoran angkaraning ati. Kayadene lêlakon ingsun dhewe, manawa ingsun turuti, kaya-kaya marêm samôngsa ingsun wis gawe tiwase Si Abdullah. Nanging apa iya têmênan mangkono, pangiraningsun ora, awit saupama Si Abdullah wis ora ana, mêsthi ana sabab-sabab kang nusuli, kang saya agawe urube panggalih ingsun. Beda yèn wus ingsun punggêl samene, ilanging kamelikan, atêgês katêntrêmaning panggalih ingsun. Iku padha pikirên kang dawa, lan sira ngèlingana, Abdullah iku ora ana alane mungguhing panjênêngan ingsun, wah kêdunungan ati tatag, kêndêl, tanggon ing paprangan. Ajaa anglakoni panggawe kang kaya mangkono, mêsthi ingsun ngapura. Dadi anggone ingsun
Dhawuh pangandika nata sadaya wau, sagêd angèndêlakên sawarnining rêraosan, wusana lajêng bibaran.
Senapati Bagêdad misuwur dados senapati linangkung, kenging dipun wastani kaluhuraning praja Bagêdad jalaran saking sang senapati. Sang senapati sampun rambah-rambah anggêbag praja, sagêd nêlukakên para nata ingkang nêdya ambalela ing ratunipun, sadaya sami rampung dening sang senapati piyambak. Saking misuwuripun sang senapati, ngantos karan senapati alap-alap. Wontênipun ngantos dipun jêjuluki senapati alap-alap, dening tandangipun sang senapati wontên ing paprangan cikat tarampil, manawi ngulahakên dêdamêl kados thathit, sakêdhepan sampun adamêl pêpêjah.
Wêwatêkanipun sang senapati punika brangasan sangêt, botên kenging mambêt tantang, manawi sampun gadhah kêkêncêngan, botên kenging dipun êlukakên. Dhasar sêmbada, botên ajrih dhabêngdhatêng. baya pakèwêd, awrating mêngsah dipun bobot ènthèng.
Jalaran saking ambêgipun ingkang kados makatên wau, andadosakên ajrihing para punggawa. Samôngsa sang senapati duka, malah sawêg dhèhèm kemawon, sampun adamêl andharêdhêgipun ingkang mirêngakên. Nanging sagêdhagan punika, sang senapati ngrumaosi apês, manah tansah kacuwan dening pamênggaking ratunipun. Ingkang makatên wau tumrapipun sang senapati ngrumaosi manggih cobi awrat, mila tansah gêrêng-gêrêng kemawon.
Saunduripun saking ngarsa nata, sang senapati katingal pêtêng polatanipun, adamêl mirisipun para punggawa, saha sami mangrêtos, bilih sang senapati Wina nawung panggalihan wigatos. (Badhe kasambêtan)
nganti bablas adoh suwarane / kaya dadi tôndha angundangi / yèn ing wayah kuwi / sapi dingon mêtu //
ora suwe wong angon anggilir / mlaku alon-alon / ngumbar kewan ana pangonane / rajakaya awor dadi siji / ayêm anggayêmi / sukêt lêdhung-lêdhung //
papat padha aring kabèh / tansah nyawang karo anggayêmi / yèn adoh sathithik / dicêluki sêru //
wis watake duwe anak cilik / galake sok ketok / yèn kêsliring sabab apa bae / banjur pasang sungu mrayitnani / yèn nyêdhaka mêsthi / kalakon disrudug //
saupama uwong yakne muni / mulang ora pêdhot / he anakku kowe kuwi kabèh / aja nakal pijêr jondhil-jondhil/ [jo...]
[...ndhil-jondhil/] mundhak dipanasi / tôngga-tôngga iku //
narimaa cêcêdhakan bêcik / aku tansah momong / padha bae sukêt kana-kene / aja nyahak têba adoh kuwi / awit sok marahi / dadi kliru surup //
karo manèh kowe isih cilik / yèn nganti kalakon / disawiyah ing liyan mêsthine / aku iki kêpêksa mrinani / pakolèhe dadi / padu adu sungu //
wis ta ayo angadoh sathithik / aja grombol-grombol / galo akèh bocah nakal kae / anak sapi wis umur rong sasi / yèn kowe nyêdhaki / mundhak digêguyu //
ora suwe sapi nuli nisih / nyingkir rada adoh / anglumuhi nyang tangga-tanggane / rumêksa nyang slamête cah cilik / kabèh padha aring / padha playon nutug //
kala-kala biyung ora lali / andilati alon / nyang pêdhète nganti rata kabèh / yèn uwonga padhane ngrêsiki / murih bisa kalis / rêgêd blêthok blêdug //
samangsane wis wayah anggiring / ana swara thor-thor / dadi tôndha ngundangi kabèhe / iya iku wong kang angon sapi / nuli anggiringi / barêngan gumrudug //
sapi-sapi kang padha digiring / padha ngrêti pakon / yèn wis wayah kaya mulih dhewe / nuli mlêbu kandhang dipacêli / nutug ing sawêngi / manggon kandhang brukut //
tumrap sapi kang nak-anak cilik / ora beda kêlon / sêdhèt-pêdhètpêdhèt-pêdhèt. disandhing cêdhake / ora kêndhat pijêr didilati / kaya ngisik-isik / nglela-lela ledhung //
kaya ngono tinêmuning sapi / anggone angêmong / bangêt ngeman mênyang ing anake / saya manèh tumrape wong mêsthi / saya angluwihi / gone ngênul-ênul //
kang mangkono padhaa ngèlingi / bocah-bocah anom / wong tuwamu bangêt pangemane / salawase mung agawe bêcik / yèn kosumurupi / bêcik kang tinêmu //
Bocah ambêk wêlasan kuwi, kajaba saka dhasar, bisa uga jalaran saka kulina nindakake. Kosokbaline bocah ambêk siya, jalarane uga mangkono.
Ana bocah ambêk wêlasan, jênênge Diman. Kagawa saka wêwatêkane sing kaya ngono mau, yèn ana apa bae sing sipat nyawa, sabên ketok kasangsaran, iya banjur ditulungi, kaya ta wêruh kinjêng kêcêmplung banyu, banjur diêntasake.
Sawiji dina, Diman nuju dolan, wêruh ana bocah rubung karo padha rame alok-alok, sing diêlokake mau manuk gêlathik gumandhul ana ngêpanging uwit, isih katutan bolah ing gulune. Diman ngrêti yèn manuk mau ucul saka pangundhan sabolahe, banjur têmangsang ana ngêpang.
Diman pitakon: manuk kuwi padha arêp kokapakake: ta. Aja kosawati, yèn kêna rak mati.
Ana bocah sing mangsuli, kowe prêduli apa: ta, wong sing duwe wis olèh.
Diman: Apa kowe ora wêlas, manuk gulune wis kêjirêt ngono, isih kosawati. Apa kiramu manuk kuwi ora ngrasakake lara, saya yèn kêna kosawat, bisa dadi patine.
Bocah: Wong manuk bae kowêlasi, mati bok ya bèn.
Diman: Ora, sing duwe sapa: ta, aku arêp takon.
Diman: Yèn pancèn dimelikake, bok dipènèk, aja disawati ngono. Wis, tak pèke bae: ya.
Sing duwe: iya sakarêpmu, yèn kowe bisa anjupuk, aku gêlêm nêbus sakêthip.
Diman: Yèn wis padha lila, mêngko tak pènèke.
Diman banjur mènèk wit gêdhe, pamènèke rêkasa, nanging suwe-suwe iya bisa têkan ing dhuwur. Panggonane pancèn rêkasa, bolahe anggubêt pang cilik. Wis dadi watake Diman, yèn gêlêm têtulung, lali mênyang kasamaran, pamènèke nganti têkan ing pang yèn diênciki nganti mêntiyung, akèh sing padha ngêlokake. Suwe-suwe bisa ngranggèh bolah kanthi niyungake pang cilik, glathik banjur kêna diuculi saka jirêtan, digawa mudhun.
Satêkaning ngisor dirubung bocah akèh, ana sing gêlêm arêp anggêntèni, malah sing duwe dhewe banjur ngulungi dhuwit sakêthip, karo anjaluk manuke.
Diman mênêng bae, suwe-suwe calathu: tinimbang aku nampani dhuwit sing bakal anjalari dadi sangsara. Wis ênya padha sawangên.
Bocah liyane padha andomblong. Nanging padha ngrêti mênyang ambêge wêlasan Si Diman.
Pak Suta duwe anak lanang, umur pitung taun, jênênge Sutiya, wis disêkolahake, kêgolong bocah pintêr, isih cilik wis bisa ngetung têkan atusan.
Sanadyan wong desa, Pak Suta kuwi bisa mulang bocah, dene pamulange, anake diajari gêmi. Sabên esuk, Sutiya sadurunge mangkat, dikon sarapan dhisik. Sawiji dina bapakne kôndha mangkene: yèn esuk sarapana dhisik: ta, wêtênge dadi ora pêrih, lan ora anggrangsang, mundhak kapengin apa-apa. Karo manèh jajanan kuwi sok anglarani wêtêng. Kowe [Ko...]
Sutiya sawise nampani dhuwit rong sèn saka bapakne, banjur mangkat, nanging mampir
Êmbokne: Iya, iya, kene tak simpênane.
Sutiya sawise mangkat, bok Suta kêtêmu sing lanang takon mangkene: pakne, kathik anakmu kosangoni dhuwit barang.
Sing lanang: Bèn, ta, tak kon nyèlèngi kok.
Êmbokne: Ênya ta, dhuwite cèlèngana, mau diwèhake aku. Pak suta banjur nampani dhuwit rong sèn, dikanthongi.
Esuke nalika Sutiya arêp mangkat sêkolah kêtêmu bapakne, anjaluk balônja, diulungi dhuwit rong sèn, iya dhuwit dhèk wingi kae. Sutiya sawise nampani dhuwit, iya banjur dititipake êmbokne, êmbokne masrahake mênyang sing lanang, esuke disangokake Sutiya manèh. Salawase mung ubêngan
kangge benjing inggah-inggahan, saniki petang kula êmpun angsal kalih rupiyah, yèn kalih dintên niki, dados ontên kalih rupiyah kalih sèn. Êngga niki sing kalih sèn.
Saungkure Sutiya, bok Suta kêtêmu sing lanang ngulungake dhuwit rong sèn karo takon: dhuwite anakmu wis ana pira pakne.
Sing wedok: Ya dhuwit sing tak titipake sabên dina kae.
Sing lanang: Wa, aku ora eling, salawase ya mung tak liyêrake bae, sing tak sangokake lan sing tak tampani saka kowe, dhuwite iya dhuwit iki bae.
Sing wedok: Aja sêmbrana kowe, anakmu kôndha, dhuwite jare wis rong rupiyah, arêp ditukokake jas. Wujudna: lo. Aja gawe gêlaning bocah.
Pak Suta bangêt bungahe, anake bisa dadi gêmi têmênan. Barêng wis cêdhak unggah-unggahan, Pak Suta mujudake dhuwit sèn, miturut cacah pangetunge Sutiya, barêng dietung ana saringgit luwih. Sutiya dituduhi bungah bangêt, kalakon bisa tuku jas kaya sing dikapengini. Barêng unggah-unggahan diênggo, akèh kancane sing padha ngruruhi. Sutiya kôndha yèn dhuwit sing dianggo tuku asli
Ing nginggil punika gambaripun rêdi Siminung. Ing sacêlakipun ngriku ing pinggir wontên têlaganipun ingkang toyanipun bêning.
Garèng: Truk, Truk, omonganamu, yèn wong golèk pagawean luwih gampang olèhe nèk sugih sobatan katimbang yèn ora duwe sobat babarpisan, lo, kiyi rak cocog, ta, karo katêranganaku dhèk biyèn, yaiku wong urip kudu bisa ngêpenaki liyan, amrih akèh sêsobatane. Saiki ambanjurake rêmbuge ing bab panggone polêksrad atur pamrayoga mênyang pamarentah, supaya nglarangi lanang wadon karo-karone padha nyambut gawe ana ing guprêmèn, cêkake: nglarangi nyambut gawa para wanita sing wis omah-omah. Dhèk anu aku wis ngomong yèn ana pranatan kaya mêngkono kuwi aku cocog bangêt. Malah yèn pranatane mau luwih dijêmbarake manèh, aku iya saya luwih mupakat, upamane bae: kabèh wong wadon dilarangi nyambut gawe nyang guprêmèn.
Petruk: Hut, hut, kathik lancang pangucapira. Apa karêpmu, supaya wong-wong bangsamu dhewe kiyi bali kaya nalikane jaman Majapait kae, yaiku: wong wadon mung dikon wêdhak pupur, lan ngenggar-enggar panggalihe si kakung bae. Nèk saiki jamane istri sêdhar, iya jamane para wanita wis padha maju-maju mêngkene, iya wis padha ora sondèl, nèk arêp disawiyah-sawiyah mêngkono. Tumrape jaman saiki, Kang Garèng, ati-atinên wêtuning têmbungmu, yèn kowe ngrêmbug kaanane para wanita, mêngko kowe rak kalakon sinawat ing susur-e, nas, nganti lali aku, ing jaman kamajuan kiyi para wanita mêsthine rak wis ora padha anggantèn, mulane iya kudu tak salini omonganaku. Ati-ati, Kang Garèng, nèk kowe agawe dukaning
Truk, anggonku mrayogakake saupama para wanita kabèh dilarangi nyambut gawe, kuwi nèk rumasaku ora ngêmungake bisa nyuda cacahing wong sing ora duwe pagawèn, nanging uga nyuda rêgêjêgan ing omah. Lire mangkene: mungguhing panêmuku wong wadon dilairake ana ing donya, kuwi
ora prêlu kudu golèk pangan dhewe, nanging kudu dadi timbangane wong lanang. Saikine barêng wong wadon padha maju-maju, banjur akèh sing ora miturut kodrate, yaiku dadi timbangane wong lanang, nanging malah banjur dadi kongkurène alias ngêjori nyang wong lanang, têgêse: nèk ana lowongan pagawean, upamane bae pagawean: klèrêk, juru tulis, lan sapêpadhane, lo, kuwi sing nglamar ora mung bangsane priya thok, nanging para wanita iya akèh. Nèk sing dadi panggêdhe bangsane priyayi sing dhêmên nyang wicara luwês, utawa têmbung manis, kuwi kêna tak têmtokake, yèn para panglamar priya mêsthi bakal ... ciyaklat, jalaran mêsthi mulih nglênthung têmênan. Hara, saupama wong wadon dilarangi nyambut gawe, lowongan pagawean mau rak mêsthi kêcandhak ing priya. Saiki bab rêgêjêgan ing ngomah, aku ora prêlu nyaritakake kana-kana, tak nyaritakake awakku dhewe kiyi. Kowe rak wêruh dhewe, ta, nèk bakyumu anyar kuwi wêton H.I.S. tur biyèn wis tau dadi astèn, klèrêk kantor pos. Lo, kuwi ora kêna
gudhêge kurang santên, jangane rada sayub, sambêl gorènge anyêb bae, sambêle kurang trasi ... lo, kuwi durung nganti tutug omongku, iya banjur andadak cênthe-cênthe rame kae: ora susah maido, nèk ora kanggo aku, bokya dipêgat bae, tak bali dadi klèrêk manèh, hik, hik, hik iya kaya ngene kiyi rasane ngèngèr wong lanang. Jarene isih jaka, jêbulane anake wis karo têngah losin, hik, hik, hik, hêk, hêk, hêk. Hara, Truk, saupama wong wadon dilarangi nyambut gawe, mêsthine iya ora mêngkono wangsulane, kiraku malah banjur mangsuli ngasih-asih mangkene: Inggih kakang mas, kula sampun lêpat nyuwun pangapuntên, benjing mawon kula ocal-ocalakên ingkang ècu punika.
Petruk: Kang Garèng, aku kok ora mupakat nyang omonganamu kiyi. Nèk wong wadon sing wis omah-omah banjur dilarangi nyambut gawe, kuwi aku iya pancèn cocog, jalaran ing ngomah pagaweane rak wis cukup. Nanging nèk wong wadon umume dilarangi nyambut gawe, kuwi aku kok ora bisa akur. Awit saiki kiyi pagawean kuwi warna-warna bangêt, ana sing mathuke mung kanggo wong lanang bae, kaya ta: suradhadhu, matrus, lan sapadhane, ana sing kanggo wong lanang iya mathuk, kanggo wong wadon iya apik, kaya ta: klèrêk, jaga tilpun, lan sapiturute, nanging uga ana pagawean-pagawean sing mung mathuk kanggo bôngsa wanita bae, kaya ta: dhukun bayi (vroedvrouw) guru sêkolah probêl, lan liya-liyane. Dene saikine para wanita banjur padha nêrak pagawean-pagawean sing dudu mêsthine, kuwi kagawa jalaran saka jamane. Mungguh katêranganamu ing bab wuwuhing rêgêjêgan ing sajêroning ngomah, nèk mungguh panêmuku kaliru bangêt. Awit ing kono kowe sajak nacad mênyang para wanita sing padha olèh pangajaran, kok dakwa, yèn padha
ngêdir-êdirake kapintêrane, lan ngêdir-êdirake anggone bisa golèk pangan dhewe. Wanita sing duwe lageyan sing kaya kok kandhakake mau, sing sathithik-sathithik mutung utawa nêpsu, kuwi dudu aran wanita sing utama lan wanita sing olèh pangajaran, nanging wanita sing ambrêkunung. Yèn pancèn wanita kênthingan, dhasar olèh pangajaran, mêsthi ora duwe watak sing mokal-mokal utawa ganas, sing akèh mêsthi tansah angèlingi marang kasusilan lan kaluhuraning kawanitane, yaiku sajrone ajêjodhoan, anggone angladèni priya mêsthi wis diarah murih slamêting sakaro-karone. Dadi iya mêsthi bisa ngrêksa marang priya, bisa nuju prana, bisa anggêdhèkake pikiring priya, bisa amêmulih rêngating driya, cêkake bisa ngrangkani utawa ngladèni priya. Iya wanita sing kaya mangkono kuwi, sing sinêbut sajatining wanita, iya wanita utama. Wêwatêkaning wanita sing luhur mangkono iku, satêmêne wanita sing bisa ngluhurake marang jênênging priya, rewange lara lapa, rewange suka rêna ana ing ngalam donya. Wis, wis, Kang Garèng, rêmbugane padha dilèrèni samene bae,
aku tak mujèkake, supaya slamêta aku.
bawah Mangkunagaran, samangke sampun kapundhut kagêm pasanggrahan saandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun, saha sampun kamulyakakên kados wingi-wingi lajêng kaparingan nama: Asripurna. Ing ngriki kula mêwahi katêrangan cariyos babadipun pasanggrahan wau ugi namung kapêndhêt cêkakanipun ingkang sakintên prêlu kemawon dede dongèng, taksih pèngêtan têrang, lowung kangge wêwahing waosan. Gancaripun sakawit kados ing ngandhap punika:
Pasanggrahan Tawangmangu, punika iyasanipun suwargi Kangjêng Gusti Mangkunagara IV, kirang langkung sapriki sampun jajahan pitungdasanan laminipun, kaparingan nama pasanggrahan Srikaton. Kawuningana, pasanggrahan-pasanggrahan iyasan M.N. IV punika kathah, kirang langkung wontên 25 panggenan, inggih punika manggèn kagungan dalêm siti-siti ing Sêmbuyan, Ônggabayan, Gêduwang, Matesih, Tasikmadu, Calamadu tuwin sanès-sanèsipun, nanging ingkang kawical agêng piyambak sarta pêpak jangkêp pirantosipun, namung kalih panggenan, ôngka 1 ing Karangpandhan, ôngka 2 ing Tawangmangu kasêbut nginggil, dene sanès-sanèsipun namung kapetang limrah sarta botên mirantos pêpak kados ing Karangpandhan tuwin Tawangmangu. Makatên malih, inggih namung kalih panggenan punika ingkang kêrêp kagêm pêpara, rêrêp ngantos dasanan dintên laminipun, asring-asring kagêm [kagê...]
[...m] pasamuwan mawi anyêdhahi tamu-tamu para luhur bôngsa Walandi tuwin Jawi. Dene pasanggrahan sanèsipun ingkang alit-alit, namung kagêm ampiran kèndêl sadintên kalih dintên. Pasanggrahan Karangpandhan tuwin Tawangmangu, punika papanipun ing parêdèn langkung inggil, bawera radin, miwah hawanipun sakeca sangêt tumanduk dhatêng angganing manungsa (langkung asrêp), pikantuk sangêt kangge patirahan ngupados hawa sae, inggih dening agêngipun sarta sarwa mirantos wau punika, mila kacariyos wragading iyasa pasanggrahan kalih panggenan wau gunggungipun ngantos têlas atusan èwu. Têtanêman minôngka kangge pêpasrèn, botên ngêmungakên bôngsa sêsêkaran ing patamanan kemawon, nanging tanêman bôngsa wowohan ugi sapêpakipun.
Pasanggrahan Tawangmangu punika botên têbih sangêt kalihan pasanggrahan Karangpandhan, namung lêt watawis 4-5 pal kemawon, sami dumunung sukuning rêdi Lawu têmbing kilèn. Jaman samantên dèrèng wontên têtumpakan warni-warni kados samangke punika, mila bilih têdhak pêpara samôngsa sampun ngancik laladan Karangpandhan, Tawangmangu sapiturutipun,
dipun panganggeni sandhangan sami, pirantos narik, nyurung utawi anggondhèli titihan dening marginipun turut parêdèn minggah mandhap. Wondene para pandhèrèkipun putra santana dalêm punapadene abdi dalêm jalêr èstri, prajurit drahgundêr sapanunggilanipun sami numpak kapal sadaya.
Mangsuli cariyos pasanggahan Tawangmangu. Dumugi jumênêng dalêm suwargi Kangjêng Gusti
manungsa jalêr èstri tiyang sêpuh tuwin lare, rajapêjah rajatatu sawatawis kathah kanthi wutahing rah anggêgirisi, sadaya wau kadadosan sami sakala manggèn wontên salêbêting pasanggrahan agêng ing perangan têngah adamêl ngêrêsing manah.
Dhawahing karisakan wau ing dintên Jumuwah tanggal sapisan wulan Sura, ing taun Jimakir ôngka 1818 ing wanci janm 11 siyang. Ajalaran saking pakartining têtiyang sami kalap punapa kaanjingan setan punika, [puni...]
[...ka,] sakawit satunggiling tiyang sampun satêngah oliya, dados paguronipun tiyang kathah sakiwatêngênipun dhusun ngriku, sinêbut Kyai Iman Sampurna. Dintênipun Kêmis enjing Kyai andhawuhi dhatêng sadaya muridipun, supados sami sudhia pirantos kangge sidhêkahan dhatêng pangidhangan ing Tlagapasir, sawetanipun Tawangmangu têbih, kados adat ing sabên taun dhawah dintên Jumuwah wulan Sura. Murid-murid sampun mirantos pêpak, mangke wanci sontên badhe bidhalipun. Ananging wêkdal wau beda sangêt kalihan padatan ingkang sampun. Cacahipun tiyang sêpuh jalêr èstri kalêbêt lare-lare alit, kirang langkung wontên 250 wontên bayinipun satunggal kalih, sadaya nêdya tumut dhatêng Tlagapasir. Barang rajadarbe, rajakaya, pitik iwèn, punapadene sawarnining dêdamêl bôngsa landhêp tuwin antêp, botên wontên ingkang kantun, prasasat namung griya thok ingkang katilar. Dhusun padununganipun Kyai Iman Sampurna suwung, tiyangipun sadaya tumut. Ing wanci ngajêngakên sêraping surya bidhal sêsarêngan dalah babêktanipun kêbut.
Kocapa, wontên ing margi Kyai Iman Sampurna kadadak salah kadadèn,
dhusun sampun dumugi nagari (Mangkunagaran). Jam 3 dalu wau, prajurit drahgundêr Jawi 60 numpak kapal tuwin suldhadhu bèntèng 100 dharatan, kakintunakên dhatêng Tawangmangu. Tuwan residhèn, Kangjêng Gusti Mangkunagara V kanthi para pangagêng sawatawis, sami têdhak anjênêngi, nanging namung kèndêl ing pasanggrahan Karangpandhan. Dumugining ngêndon sarèhning sampun têtela têrang, Kyai Iman Sampurna sabalanipun sumêdya
barisan drahgundêr lajêng dipun dhawahi sanjata karbin saking nginggil kapal, nalika kataman punglu sawêg sapisan kaping kalih dèrèng rêbah, jangkêp kaping tiga, Kyai Iman Sampurna rêbah pêjah ngênggèn, kancanipun kalih ugi pêjah kasênjata. Kancanipun pintên-pintên dasa tiyang ngêbyuk sumêdya narajang purun
tuwin kori. Gumêrah suwaraning tangis tiyang èstri tuwin lare-lare, kirang langkung wontên sèkêtan tiyang pêjah utawi nandhang tatu, dening ingkang taksih gêsang kapikut kapasrahakên pulisi. Barang rajadarbe, rajakaya sapanunggilanipun
liyanipun / lamun tinandhing tan timbang / lan rarasing pra janma liya nagari / sinamia tan padha //
kaananing têtuwuhan bumi / wus andadarbe daya
kawasane / rumput kang lêdhung-lêdhung / mung atadhah sarwa kadugi / dèn ambah rajakaya / nadyan dèn rit pugut / tan
datan nêdya ngrêrusak ananing bumi / mung pinrih tata arja //
Ing Kajawèn 44 lan 51, nyariyosakên bab menda bênggala. Bab punika kula badhe urun sakêdhik.
Menda bênggala punika, wontên warni-warni bangsanipun, sarta badhe kula têrangakên tanah sarta wangunipun satunggal-tunggalipun, kados ta menda Etawa, Montgomery, Kashmir.
Ing Indhia punika kathah bangsanipun menda, sarta satunggil-tunggilipun beda-beda tanah sarta wangunipun. Samantên ugi lêmbu, maesa, kuldi, menda gèmbèl, tuwin kapalipun.
Ing Mysore (Negapatman) lêmbu tuwin mendanipun sampun beda tanahipun kalihan ing Ongole (Nelvre). Môngka saparesidhenan Bênggala sisih kidul, sangsaya mangalèr ngetan mangalèr ngilèn, sangsaya beda tanahipun. Punapa malih ing parêdèn, Kalka, tuwin Kashmir. Ing Ismail Khan tuwin Daradikhan ugi makatên. Ing Rothak sarta ing Hissar sampun beda sangêt tanahipun, môngka saapdhèling.
Sampun cêtha ing Kajawèn 44 lan 51 gambar-gambaripun turun-turunan menda wau, namung kula badhe nyariyosakên aslinipun.
Menda tuwin lêmbu utawi kewan sanèsipun, tiyang kêdah anyumêrêpi saking pundi aslinipun kewan. Saupami kewan saking panggenan hawa ingkang bêntèr, dipun ingah ing panggenan ingkang asrêp, punika ingkang kathah botên dados. Menda Kashmir lan Montgomery dipun ingah ing panggenan bêntèr, samantên ugi menda Etawa dipun ingah panggenan asrêp inggih botên sagêd sae. Ing Jawi ngriki menda turunan Etawa, ingkang kathah ing pasisir lèr, inggih punika ing Pakalongan, Têgal, tuwin sanèsipun.
Dene menda ingkang wontên Jawi ngriki, ingkang kathah sampun campuran, awis sangêt ingkang tulèn. Namung rumiyin kagunganipun Nyonyah Vodegel ing Nglingi, ingkang kapundhut ing gupêrmèn f 10000, casahipuncacahipun. menda jalêr 4, menda èstri 96, sarta cêmpe kirang langkung 10 iji, punika 90% taksih Etawa tulèn. Ing Pakalongan Têgal, menda-mendanipun sampun turunan marambah-rambah.
Mangsuli tanah sarta wangunipun satunggil-tunggilipun bôngsa, tanahipun menda Bênggala ing sisih kidul punika, kados ing ngandhap punika:
Ulêsipun ingkang kathah abrit, utawi cêmêng, sirahipun kados menda Jawi limrah, kuping alit, sarta wontên ingkang pêrung, inggilipun samenda Jawi ingkang inggil piyambak, singat kados menda Jawi. Badan panjang sarta wêwêg. Ingkang jalêr dipun kêbirèni, kangge sêmbêlehan, kangge ing kapal sarta kangge kabêtahanipun tiyang pribumi, ingkang agama Islam.
Sadhèrèk kula H. Dimulya ing Mêdana, anyariyosakên turun-turun menda Bênggala, kirang pajêng kangge sêmbêlehan, sabab badanipun gèpèng, daging ngyiyit, kirang kiyal, punika kula
mathuk. Kewan sêmbêlehan punika, kêdah ngupados ingkang andhap sarta panjang badanipun, kados kasêbut ing nginggil. Daging ngyiyit punika botên sanès saking têdhanipun kadospundi.
Menda Etawa, punika aslinipun saking IniydhaIndhia. ngajêng ing dhistrik Etawa. Ing ngriku menda punika kangge pêrêsan, tiyang ingkang botên gadhah lêmbu utawi maesa Delhi (maesa pêrêsan) punika narimah puhan menda. Tiyang ing Indhia ngajêng punika agêng alit sêpuh anèm sami ngombe puhan, puhan punika ombèn-ombèn padintênan. Utawi malih kangge nulak ngêlak, yèn môngsa bêntèr wulan Juli, Ogustus, lan Sèptèmbêr, bêntèripun Indhia ngajêng ngantos 128° (Farhenheit) utawi langkung, punika tiyangipun angombe puhan, kacampur toya sarta sarêm sakêdhik, punika yêktos, ngêlakipun sagêd suda sangêt. Kula piyambak anglampahi.
Menda Etawa ing Jawi ngriki namung kangge nyaèkakên, sarta namung kangge kasênêngan kemawon, turun-turunipun kirang sae kangge sêmbêlehan.
Tanah sarta wangunipun, menda Etawa kados ing ngandhap punika:
Nyeblakakên bibit wau saangsal-angsal kêdah kaprênahna ing sakilèning wit rambatan, prêlunipun makatên: rèhning nama tanêman enggal, môngka bêntèring srêngenge punika botên ajêg, yèn siyang langkung bêntèr tinimbang ing wanci sontên, lan wêwayanganing wit-witan salaminipun manggèn ing prênah sakilèn tuwin sawetaning wit. Dados tanêman enggal wau yèn wanci enjing dumuginipun siyang manggèn ing prênah wêwayangan, dene yèn sontên kêsorotan srêngenge, nanging sampun suda bêntèripun, lan botên dangu lajêng sêrap, nuntên katututan daya kêkêsing dalu. Mila dipun reka kados makatên wau, pamrihipun supados widada gêsanging tanêman, dados botên nuwuhakên gêlaning manah.
Ing môngsa tracap punika kadhangkala mawi wontên pêthatan, mila yèn tanêmanipun dèrèng nglilir, kêdah dipun sirami. Yèn bêntèripun sangêt, upami ing
sakiwa têngêning tanêman, samantên ugi yèn prêlu, bibit kêdah mawi dipun kudhungi. Yèn pratikêl kados makatên wau dipun tindakakên akanthi lêrês-lêrês, sampun tamtu tanêmanipun enggal thukul andandos. Êlung ingkang dèrèng [dè...]
[...rèng] sagêd tumemplok, prêlu kêdah dipun pitulungi, inggih punika tinangsulan onggrong-onggrong angsal uwit, supados ros-rosanipun sagêd krakêt dhatêng klika. Mênggah pandhangiripun namung cêkap dipun kêsrik, ngangge pirantos ingkang nama tangkil utawi kêring.
Mênggahing wit-witan ingkang rinambatan mrica, punika sajatosipun botên andadosakên karisakan punapa-punapa, agêngipun sagêd adamêl sudaning woh, punika botên, awit gêsanging mrica beda kalihan gêsanging kêmladhehan.
Sapunika tanêmanipun sampun rumambat, kantun angêntosi benjing punapa sêkar lan awohipun. Mênggah sêkaripun inggih punika manawi wit mrica sampun mêdal caranganipun, dene sêkar wau mèmpêr sêkaring sêdhah, namung kaot mawi palêtuk pêthak, lan printisipun sawatawis groboh, punika botên dangu lajêng dados woh, wujudipun rêrentengan kados woh wuni, yèn taksih nèm ijêm, sêpuhipun abrit. Punika sampun mangsanipun kaundhuh, pangundhuhipun mawi ôndha kapènèk, nanging kajagia sampun ngantos adamêl dhèdhèling wit ingkang tumapêl ing klikaning kajêng rambatan.
Pangundhuhing woh wau kapêthik dalah gagangipun, winadhahan ing sênik kabêkta mantuk, sadumugining griya dipun pêthili, ingkang sêpuh kapilah-pilahakên kalihan ingkang taksih ênèm. Ingkang sêpuh lajêng kagodhog ngantos nyunyut kulitipun jawi, lajêng kailês ing lèpèn, sasampuning rêsik, garingipun lajêng dados pêthak, kados ingkang pinanggih wontên ing nglêbêt bothekan kasêbut nginggil. Wondene mrica ingkang taksih ênèm wau botên susah kagodhog, namung cêkap dipun êlèr wontên ing papan bêntèr ngantos dados garing, garingipun awarni cêmêng akisut, inggih kados ingkang pinanggih wontên ing crakèn punika, gampilanipun têtiyang mastani mrica cêmêng, nanging sajatosipun punika mrica limrah ingkang nomêr kalih.
Wasana karangan punika, mugi-mugi dados sarana panggugahing manahipun para sadhèrèk dhusun, lan malih yèn pancèn kathah pananêmipun, sampun têmtu badhe pikantuk kauntungan kathah, rimatanipun botên ngrêkaos.
Jalaran para amtênar, ingkang kajibah anamtokakên pambayaripun pajêg, punika panaksiripun miturut cacahing pêngobèng, ingkang nyambut damêl wontên ing ngriku. Saya sakêdhik cacahing pêngobèng, saya suda pajêgipun. Dados ngadani padamêlan bathik ingkang lumantar anèmêr, punika tumrap juraganing kabudidayan bathik, langkung kathah bathinipun katimbang tunanipun. Kosokwangsulipun ingkang dados anèmêr, punika manawi kirang pangatos-atosipun, inggih sagêd angsal kapitunan agêng sayêktos. Awit sadaya-sadayanipun kêdah dipun tandangi piyambak, ingkang pancènipun dados bêbahanipun juraganing kabudidayan, samangke dados kuwajibanipun anèmêr wau. Tingalipun anèmêr bathik punika sajakipun inggih kados tiyang ingkang nyambut damêl mardika, nanging sajatosipun malah dados rencanging kabudidayan ingkang ngrêkaos.
Ing nginggil sampun kacariyosakên, bilih padamêlanipun anèmêr, sanadyan ing sêmu katingal sajak mêrdika, nanging sajatosipun malah satunggiling rencang ingkang ngrêkaos, langkung malih mênggahing têtiyang ingkang sami nyambut damêl wontên ing kabudidayan bathik ngriku, punika saya ngrêkaos malih. Murih têrangipun, ing ngriki kados prêlu nyariyosakên sakêdhik mênggah:
Têtiyang ingkang sami nyambut damêl wontên ing kabudidayan bathik, punika kenging kabagi dados tigang golongan, inggih punika: pêngobèng, tukang cap, tuwin kuli limrah. Mênggah pêngobèng punika ingkang kathah tiyang èstri, sanadyan kadhangkala inggih sok kêsêsêlan tiyang jalêr. Dene pêngobèng-pêngobèng wau, ingkang kathah sami manggèn wontên ing pakawisanipun kabudidayan ngriku. Punapa malih pêngobèng ingkang pintêr, punika dipun jagi sangêt sasagêd-sagêd sampun ngantos mêdal.
Ing jaman rumiyin tiyang èstri ingkang purun tumut nyambut damêl wontên ing kabudidayan bathik bôngsa Tionghwa, punika dipun anggêp tiyang èstri asor. Nanging ing samangke sampun kawastanan limrah.
Para maos têmtunipun lajêng wontên ingkang pitakèn, têka èstri ngantos botên ajrih dhatêng wirang, punapa tumrapipun têtiyang wau ing kabudidayan-kabudidayan ngriku sagêd anyêkapi mênggahing:
Têtiyang ingkang sami nyambut damêl wontên ing kabudidayan bathik, punika pambayaranipun miturut lamining panyambutdamêlipun, utawi miturut cacahing barang ingkang karampungakên, dados wontên ingkang dipun bayar dintênan, wulanan, utawi taunan, nanging ugi wontên ingkang kabayar sarampungipun sasawit utawi saslendhang.
Ingkang kabayar dintênan punika namung kuli limrah, dene ingkang kabayar wulanan utawi taunan, punika kuli lan pêngobèng ingkang sami manggèn wontên ing ngriku pisan, kajawi angsal bayaran, têtiyang wau ugi angsal têdha tuwin papan patilêman. Nanging miturut panitipriksa, pambayaranipun kuli dintênan punika langkung kathah katimbang tiyang-tiyang ingkang kabayar wulanan utawi taunan wau.
Mênggah kathahing epahanipun têtiyang ingkang sami nyambut damêl wontên ing kabudidayan bathik, punika cêkak aos kenging dipun cariyosakên, bilih botên cêkap manawi kajagèkakên kangge nêmpur, ngêmungakên kangge tumbas lawuhipun kemawon, dene ingkang kajibah ngawontênakên uwos inggih ingkang jalêr, samantên punika manawi ingkang jalêr gadhah sabin.
Ing nginggil sampun kacariyosakên, bilih epahanipun para pêngobèng punika ngêmungakên kenging kangge tumbas lawuhanipun kemawon, môngga samangke sami niti kathahing
Anggènipun ngupados katêrangan murih sagêdipun nyumêrêpi mênggah kathahing epahanipun para pêngobèng lan punggawa sanès-sanèsipun, punika pancèn inggih angèl sayêktos, jalaran ing kabudidayan bathik punika sami botên wontên buku-bukunipun ingkang kangge nyênyathêti wêdal lêbêting arta, amila paniti priksanipun wau ngêmungakên saking katêranganing tiyang kemawon. Dene cara-caranipun ngupados katêrangan punika makatên:
Kados ta pêngobèng, punika pasrahan padamêlan, ingkang bayaranipun sampun katêmtokakên kathahipun, sarta pambayaripun manawi padamêlanipun wau sampun rampung. Angsal-angsalaning panitipriksa, pêngobèng punika radin-radinipun angsal opahan ing dalêm sadintênipun 15 sèn. Miturut katrangan sanès, epahaning pêngobèng punika radin-radin sadintênipun namung 15 sèn, punika inggih lêrês, manawi angèngêti, bilih angsal-angsalanipun ingkang sabagian punika minôngka kangge nyauri sambutanipun dhatêng majikan utawi juraganipun.
Têtiyang èstri ingkang sagêd angsal opahan langkung saking 15 sèn sadintênipun, punika para pêngobèng ingkang pancèn pintêr-pintêr, tuwin ingkang kêrêp kemawon anglêmbur ing wanci dalu.
Dene bayaranipun kuli, punika ing sadintênipun antawisipun 25 kalihan 35 sèn, inggih wontên kuli ingkang bayaranipun namung 15 dumuginipun 20 sèn, nanging punika taksih nama anthèk. Dene bayaranipun tukang cap, punika sok sagêd 50 ngantos 75 sèn. Untungipun, dene sadaya wau sagêd sami angsal têdha tuwin wedang kopi kanthi lêlahanan. (Badhe kasambêtan)
Bab Ewahipun Têmbung utawi Basa Awit Badhe Anuruti Jaman.
Kala Rêbo kapêngkêr kula ngaturakên mupakat kula dhatêng panganggenipun têmbung: tuwan, kangge anyantuni têmbung sadhèrèk, awit kula aturakên têmbung tuwan, wau botên wontên raosipun dêksura, tumrap ingkang ngangge raos èwêt inggih botên wontên, makatên ugi tumrap ingkang kataman, sanajan kulinanipun dipun sêbut dèn, dèn bèi, sapiturutipun, inggih botên wontên punapa-punapanipun. Môngka manawi dipun manah icaling èwêt-pakèwêt punika namung nyakecakakên saha anggampilakên anggènipun sami sêsrawungan. Mila ing batos kula namung tansah angalêm dhatêng ingkang kagungan pamanggih sakawit. Awit wontênipun ingkang sampun-sampun, prakawis undang-undang utawi anyênyêbuti tiyang punika pancèn prakawis ingkang èwêd, asring andadosakên sêling sêrêping panampi, utawi anjalari tuwuhipun raos botên sakeca, punapa malih tumrapipun priyantun putri. Para priyantun putri Jawi ing tanah Jawi Têngah ingkang sampun nate angadani pakêmpalan, têmtu sampun sami angalami, èwêtipun badhe amratelakakên sasêbutan, ing dalêm batos têmtu tansah rêgêjêgan piyambakan, punapa dèn ngantèn, punapa dèn ayu. Rampungipun rêgêjêgan piyambakan, lajêng gêntos rêgêjêgan kalihan tiyang sanès, awit dipun cacad kalintu anggènipun anênêngêri. Wong pancèn dudu anu, kok disêbut anu, padha-padha ngundang anu, rak athuk si anu kae, wong anune isih anu, balik si anu kuwi rak mung anu bae, sapiturutipun. Raosan ingkang kados makatên, punika manawi dipun opèni, saking kathahipun, utawi saking anggènipun tansah wontên, sagêd anjalari tuwuhipun raos botên sakeca, apês-apêsipun botên angangsalakên tiyang nyambut damêl, mila inggih lêrês asring wontên ingkang nekad ngangge
tumrap priyantun Jawi masthinipun taksih kirang, kawon kalihan sêsêbutan ingkang dêlês, ananging manawi angèngêti sêmbulihipun, inggih punika sagêd angicalakên èwêt-pakèwêt sapintên-pintên, tumrapipun bôngsa Jawi kados botên kenging kawastanan rugi.
Basa Jawi punika sampun misuwur angsal sasêbutan angèl, criyosipun ingkang sumêrêp, langkung angèl manawi dipun tandhing kalihan basa Indhia sanèsipun, angèlipun punika kajawi dumunung wontên ing tatakrama, inggih dumunung wontên ing basanipun piyambak, kathah têmbung-têmbung Jawi ingkang dèrèng kasumêrêpan gumathok, mênggahing panganggenipun, trapipun utawi mapanipun katrangan wontên ing ukara inggih dèrèng wontên pathokanipun. MalaMalah. inggih botên anggumunakên, sok wontên ingkang lajêng amutungi, lajêng ngangge basa Mlayu utawi basa Walandi, inggih saking angèlipun punika wau. Sarèhning dipun putungi punika tumrapipun basa botên prayogi sangêt, awit lajêng suda kanggenipun, suda ajêngipun, sarta cêpak unduripun, mila para ingkang sami kawogan, masthinipun inggih sami rumaos wajib ambudidaya murih sampun utawi sampun kalajêng-lajêng dipun putungi, sarana dipun angkah sudanipun utawi icalipun samukawis ingkang tumrap ing jaman sapunika sami kawastanan angèl, liripun angèl utawi rèwèl katindakakên.
Anggèn kula matur bilih basa Jawi wontên ingkang mutungi punika bokmanawi manawi priyantun Jawi Têngah, kirang pitajêngipun, ananging tumrapipun priyantun Jawi ingkang sami wontên ing tanah Batawi upaminipun, prakawis wau sampun botên prêlu kula turakên, sampun sami anyipati piyambak.
Wondene pambudi murih icaling angèl wau, saking pamanggih kula kajawi ambudi cêthanipun pun paramasastra, paramasastranipun basa Jawi jaman sapunika, inggih kasambi amanggalih têmbung-têmbung utawi prakawis sanèsipun ingkang gêgandhengan kalihan têmbung, upaminipun têmbung tuwan, ingkang kula aturakên ing ngajêng.
Wontên malih prakawis ingkang gêgayutan kalihan basa, ingkang ugi kêdah kaudi murih gampilipun, inggih punika tatêngêr ingkang kaangge nyêrati basa. Wontênipun ing jaman samangke, sadyansanadyan. tumrap tiyang Jawi piyambak pisan, tatêngêring basa punika inggih wontên kêmarunipun, sarta kêmaru wau inggih badhe dados paran plajênganipun tiyang kathah manawi ingkang dipun kêmaru tansah angangkrik-angkrik, botên niyat anuruti dêrêngipun ingkang ngêmaru, alias botên anuruti jaman.
Dados ing bab tatêngêr, sanajan lêbêt cêthèking suraos, utawi agêng aliting pêrlu wontên bedanipun, kawontênanipun sami kemawon kalihan ingkang dipun têngêri. Mila saking pamanggih kula, samukawis tindak ingkang niyatipun badhe anggêgêgi kawontênan kina, ingkang tumrap jaman samangke sampun botên tumindak, punika ingatasipun basa, sanajan kawontênan wau tuwuhipun saking raos ingkang lêbêt utawi inggil pisan, talèncèngipun malah sok sagêd amêjahi dhatêng basa, awit lajêng dipun puriki utawi dipun putungi dhatêng ingkang pancènipun kêdah sami ngangge.
Wontên sêrat sêbaran saking sèkrêtaris gupêrmèn dhatêng para pangagêng nagari, ingkang suraosipun aparing sumêrêp, ing bab panuwunan ingkang katur parentah supados parentah paring pitulungan arta dhatêng têtiyang Indhonesiah ingkang wontên ing Mêkah. Bab punika
dhawuh dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana, supados para pangagêng nagari andhawuhakên dhatêng para rakyat lumantar pangagêng tiyang siti, tuwin mangrêtosakên, bilih rêrêgèning barang-barang tuwin beya wontên ing Hejas, botên suda, dados para tiyang ingkang badhe dhatêng Mêkah sami mangrêtos, makatên malih para kulawarga ing Indhonesiah botên sagêd nyêmbadani kintun arta dhatêng Mêkah malih, jalaran ing wêkdal punika nagari ngriki sawêg kêkirangan arta, tôndha yêktinipun, ing taun punika wontên tiyang 1500 ingkang mukim wontên ing Mêkah badhe wangsul. Ing bab arta pitulungan parentah tumrap dhatêng para têtiyang minggah kaji ingkang kasangsara wontên ing tanah Arab, kawrat sêrat sêbaran kaping 16 Mèi 911 No. 1172 (Bebladipun Sêtatsêblad No 7469), dumugi sapunika taksih tumindak.
Ing Malang mêntas wontên bikakan pamulangan H.I.K. tuwin H.C.K. ingkiingkang. ngrawuhi kathah, tuwan residhèn sakalihan asistèn residhèn, ingkang bupati, insêpèktur-insêpèktur pangajaran, tuwin para pandhita. Tuwan J.M.S. Baljon ingkang minôngka pangarsaning komisi amêdhar sabda, dipun tampi ing tuwan residhèn kanthi magyakakên pambagya. Bikaking pamulangan wau wontên murid 130.
Pakaryan pos ngêdalakên prangko ngamal kangge prêluning Witte Kruis Kolonie ing Salatiga, kintên-kintên badhe tumindak wontên ing wulan Dhesèmbêr ngajêng punika. Prangko wau wontên warni sakawan, rêgi 2 sèn, 5 sèn, 12½ sèn tuwin 15 sèn. Nanging sarèhning badhe kangge amal, badhe kaindhakakên. Prangkonipun sapunika sawêg dipun êcapakên.
Ing bawah Langsah, Sumatra, wontên gajah kathah sami ngrêrisak, ambêdholi cikal-cikal kalapa ngantos 2000 uwit. Ingkang wajib lajêng nindakakên rekadaya nanggulangi.
Kantor pos ing Medhan mêntas nampèni arta krêtas ringgitan palsu saking bôngsa Tionghwa, gunggungipun wontên f 500.- Arta wau badhe kakintunakên dhatêng tiyang sanès, saking pakèning lurahipun. Kajawi punika wontên malih tiyang siti nampèkakên arta krêtas ringgitan palsu, asli angsal saking kantor panggenanipun nyambut damêl. Pulisi sampun ambêskup arta wau saha nindakakên papriksan.
Kawartosakên, pirmah Geo Wehry tumbas pasitèn ing pulo Brayan, jêmbaripun 21.000 mètêr pasagi, badhe ngêngêgakênngêdêgakên. pabrik bir, kintên-kintên badhe dipun adani wontên ing wêkasanipun taun punika. Punggawanipun badhe mêndhêti saking Medhan kemawon, kajawi tukang-tukangipun damêl bir, badhe mêndhêt saking pabrik bir Beck
sêbaran ing bab awoning dayanipun bir. Bab punika nyata dados pananggulanging bir ingkang badhe wutah wontên
warga dumugi kèndêl. Anggèning mangsulakên arta wau supados katanjakakên kangge darma tumrap têtiyang ing Mèstêr Kornèlês, inggih punika kangge nyadhiyani waragad lare-lare ingkang tamat saking pamulangan ôngka II, anaking tiyang kêkirangan ingkang badhe nglajêngakên sinau, tumrap lare jalêr dhatêng pamulangan kriya tuwin tani, tumrap èstri sinau juru ngupakara tiyang sakit, dhukun bayi tuwin guru. Arta wau kawêwahan, gunggungipun wontên f 1000.-, kapasrahakên dhatêng ingkang bupati ing Mèstêr Kornèlês. Bêbadaning kadarman wau kanamakakên Abdoerachman Stichting.
sampun têlas kasade. Kawartosakên badhe kabikak tumuntên.
Rêmbag bab badhe pindhahipun dhepartêmèn-dhepartêmèn dhatêng Bandhung.
Ing pêrslah rad kawula apdhèling VII ing rantaman taun 1931, pitakèn dhatêng dhepartêmèn yêyasan praja, kadospundi pikantuking papriksan ing bab badhe pindhahipun dhepartêmèn-dhepartêmèn dhatêng Bandhung. Saperanganing para warganipun amratelakakên, anyondhongi badhe pindhahan wau, nanging sagêdipun kalampahan ing benjing samôngsa kawontênaning praja sampun pulih kados wingi uni, lan malih manawi botên adamêl kapitunanipun nagari. Wontên saperanganing warga malih botên anyondhongi.
Benjing Pasar Gambir ing taun punika, badhe mitongtonakên sawangan ing sadhasaring sagantên, tuwin jalaran saking migunakakên pirantos kaca, tiyang ingkang ngambah ing ngriku rumaos kados ngambah sadhasaring sagantên yêktos.
Ing salêbêtipun wulan Juni kapêngkêr, pakêmpalan angayomi sato kewan, nyêrêg prakawis cacah 62 bab, ingkang 34 bab sêrêgan prakawis nindakakên ing damêl kewan nandhang tatu, ingkang 28 bab, prakawis sanès, kados ta ngêmoti bêbêktan langkung saking mêsthi, dados ing dalêm sadintên racak-racakipun nyêrêg 2 prakawis. Kala ing taun 1930, racak-racakipun ing sabên dintên nyêrêg 4 prakawis. Dados bab wontêning sato kewan ingkang kasiksa suda sapalih.
Rancangan ing bab rampunging palapuran pangetang cacah jiwa ingkang kakintên rampung wontên ing taun 1934, kintên-kintên botên nocogi. Dados waragadipun inggih badhe langkung f 2.300.000.-, kados rancangan sakawit.
rekadayanipun murih para neneman ingkang sinau wontên ing nagari Walandi sagêd kobèt tuwin langkung sakeca.
Ing Margasari, Têgal, rêgining pantun mindhak dados f 2.50 ing dalêm sapikuy.Sapikul. Rêrêgèn wau sampun kapetang mindhak, awit kala ing wulan Marêt, sapikul f 1.25, manawi ngijo (bayar rumiyin), sapikul f 0.80, ing wulan Mèi tuwin Juni mindhak dados f 2.-
griya-griya kagunganipun, ingkang wontên wêwêngkon pakampungan enggal, wiwit tumapaking wulan Juli dipun andhapakên 5% saha salajêngipun badhe kaandhapakên dumugi 10%, tumindak samôngsa parentah nindakakên cêngklongan balônja malih.
Wontên pawartos saking Leidhên, Radèn Buntaran Martaatmaja lulus angsal sêsêbutan Dr. ing bab sêsakit.
Ing salêbêtipun wulan Juli, gunggunging arta krêtas ingkang dipun sirnakakên, damêlan nagari Walandi 580.000 lêmbar, rêgi nyaringgit,
warga komite) badhe ngaturakên palapuran dhatêng parentah Nèdêrlan ing bab sabab-sababipun griya sêtèlingan Nèdêrlan kêbêsmi. Samangke dipun wontênakên panitya, kapatah nitipriksa bab wau.
Kala tanggal 3 Juli ingkang kapêngkêr wontên tiyang, nama Chichester
ingkang sampun kasuwungakên, sacêlakipun kitha Westphalia, Siegen, pinanggih wontên êmas tuwin salaka lapisan. Sarêng kapriksa ing tiyang ahli, sela-selanipun ing ngriku kajawi kamoran êmas, salaka, ugi kêmoran têmbaga lan nikêl.
Sofia 9 Juli (Aneta-Nipa). Ing pakunjaran sacêlakpun Sliven, sakidul Bulgari, wontên tiyang paukuman sagrombol, nalika badhe malêbêt dhatêng kamar, nêmpuh sipir ingkang rumêksa, ngrêbat dêdamêl saha lajêng ambikaki kamar-kamaripun tiyang tahanan, têtiyangipun sami kapurih mêdal. Ing ngriku lajêng wontên tôndha têngaraning bêbaya, wontên sipir dhatêng lajêng nglêpasi sanjata dhatêng para pasakitan ingkang sampun wontên sajawining tembok pakunjaran, lajêng dados gulêt, pasakitanipun tiwas 5. Wusana lajêng sagêd sirêp dening pitulunganipun prajurit, nanging katranganipun sampun kathah pasakitan ingkang sami kesah, para prajurit lajêng sami madosi.
Lêngganan nomêr 4147 ing Laweyan. Arta f 6.- punika kangge 1 Juli 1931 dumugi 30 Juni 1932.
Lêngganan nomêr 4931 ing Kêrtawana. Kangge Ogustus dumugi Oktobêr.
Lêngganan nomêr 575 ing Jagalan, Surabaya. Ingkang sade Boekhandel Tan Khoen Swie, Kediri.
Sampun dados padatan, sang senapati manawi nuju makatên punika, botên wontên tiyang ingkang purun nyêlak, sadaya sami ajrih kêkês ing manah, mila ing kala punika, nyênyêt botên wontên sabawa. Sanadyan kathah para punggawa ingkang mirêng dhawuh nata, bab kaparêngipun badhe linggar saking praja Ngêsam, ewadene sadaya sami ajrih ngosikakên dhatêng sang senapati.
Sang senapati sasampunipun dumugi ing pakuwon, lajêng nimbali abdi pakathik. Sasampunipun sowan, lajêng dipun dhawuhi: Pakathik, abah-abahana jaranku, lan kowe andhèrèka.
Pakathik punika abdi kêkasihipun sang senapati, anggènipun ngawula wiwit sang senapati taksih pangkat alit, ngantos dumugi pangkat agêng, lêstantun botên nate pisah, mila sanadyan namung kawula alit, sangêt kineringan ing kawula kathah, malah sami gadhah panganggêp, bilih abdi pakathik wau dados palawangan agêng, sagêd andumugèkakên rêmbag punapa-punapa dhatêng sang senapati. Saking sampun kulinanipun angladosi, abdi pakathik tampi dhawuh makatên punika lajêng nyawang guwayanipun sang senapati, saha lajêng mangrêtos, bilih sang senapati kadunungan panggalihan ingkang sakalangkung botên sarônta. Abdi pakathik lajêng matur: Bandara, dhawuh panjênêngan punika wantêr sangêt, kawula ngantos kuwatos ing manah, manawi panjênêngan kapêtêngan panggalih, tuwin pêtênging panggalih wau, manawi botên dipun timbang wêning, adhakan manggih
jalaranipun botên sanès, inggih namung saking kabranang ing panggalih. O, bandara, anggèn kawula ngêmong panjênêngan sampun wiwit sangkaning timur, kawula sampun apil dhatêng panggalihan panjênêngan. Bandara, panjênêngan kaparênga dhawuh, badhe tindak pundi.
Sang senapati ingkang santosa ing panggalih, nalika mirêng aturing abdi pakathik, karaos kumênyut, saha lajêng kêpêksa prasaja, bilih prêlu badhe nututi lampahipun Abdullah, tuwin mratelakakên kawontênanipun.
Abdi pakathik rumaos tan pakèwêd, panganggêpipun dhatêng bandara sampun kados anak, lajêng mangsuli: Dhuh bandara, kaparêng panjênêngan punika kasandèkna, sampun kagungan panggalih kados makatên, pun Abdullah punika tiyang punapa, kawula malah sukur dene piyambakipun lajêng kesah saking ngriki. Cobi kagaliha bandara, saupami panjênêngan sagêd unggul kalihan Abdullah, punika botên andadosakên misuwuring asma panjênêngan.
Atur kados makatên punika botên pisan-pisan dados panglimur, nanging sang senapati namung ngêmong rêmbag, awit mangrêtos, ingatasing prakawis wigatos, botên prêlu karêmbag kalihan kawula alit. Wangsulanipun: Pakathik, aku ora bakal pasulayan karo wong kang arênarêp. tak tututi, mung arêp rêrêmbugan.
Mirid dêrênging karsa panjênêngan, mokal saupami panjênêngan kagungan panggalih sarèh, botên sawêg sapunika anggèn kawula ngyêktosi panggalihan panjênêngan. Inggih kadospundi malih manawi dêrêng panjênêngan kados makatên, kawula inggih namung badhe andhèrèk kemawon. Nanging bandara, kawula matur ing salêrêsipun, sagêdhagan punika raosing manah kawula têka botên sakeca, tansah mêlang-mêlang kados nyumêrêpi lare dolan wontên lambening sumur.
Ah, salawase uwong kuwi mung nyakêtake kasamaran, lan manèh sawise duwe pikir samar, banjur diothak-athik diencokake kang ora-ora. Wis, aja nganakake pikiran apa-apa, ayo nuli tata-tata.
Abdi pakathik lajêng ngabah-abahi titihan, sasampunipun rampung lajêng lapur sang senapati, wusana bidhalan, abdi pakathik kêkinthil numpak kapal piyambak.
Tindakipun sang senapati nglimpèkakên para kawula kathah, sanadyan wontêna ingkang sumêrêp, inggih botên wontên ingkang mangrêtos dhatêng kaparêngipun sang senapati.
Sasampunipun mêdal saking pakuwon, kapal lajêng dipun bandhangakên, nututi lampahipun Abdullah, ingkang kakintên dèrèng têbih. Yêktos, botên dangu Abdullah katingal, lampahipun alon, katingal kados lampahipun tiyang susah. Wusana kapal dipun lancangakên saha lajêng ngalang wontên sangajêngipun Abdullah, dipun sarêngi ungêl anggrêtak: He, mandhêg.
Abdullah sanalika lajêng sumêrêp, bilih ingkang ngêndhêg wau sang senapati, saha lajêng mangrêtos kemawon dhatêng sêsulaking duka, wusana Abdullah lajêng mandhêg kanthi taklim.
Senapati ngandika kalihan nudingi: Kowe wong kang kumawani, ngrumasani lanang dhewe, mêmirang wong akèh ana ngarsaning ratu.
Sanadyan sêruning pangandikanipun sang senapati kados balêdhèg, nanging Abdullah têtêg kemawon, sajak botên dipun raosakên, malah nyawang ngiwa nêngên, kados ngulat-ulatakên punapa-punapa. (Badhe kasambêtan)
Kajawi nyambutdamêl siyang para bêbau wau ugi asring kapêksa kêdah.
Ing sarèhning mèh sadaya ingkang dipun garap ngêmungakên sêratan carik, lan para bêbaunipun ingkang kathah sami anggarap padamêlanipun wontên ing dhusun botên wontên ing papan nyambut damêl ngriku sarta sakêdhik [sakêdhi...]
[...k] sangêt ingkang nyipêng wontên ing ngriku, umumipun kabudidayan-kabudidayan bathik wau inggih sami katingal sae lan rêsik. Manawi kapandhing kalihan kabudidayan bathik ing sanès-sanèsipun panggenan ing tanah Jawi ngriki, ing Banyumas kenging dipun wastani sae piyambak.
Para pêngobèng ingkang asli saking Têgal, sabên bakda riyadi angsal liburan 14 dintên, kangge tuwi sanak sadhèrèkipun. Wragading lampah, sadaya utawi sapalih, ingkang ambayar juraganipun. Para pêngobèng ingkang griyanipun cakêt-cakêtan, sabên 40 dintên sapisan kenging tuwi mantuk, nanging inggih botên kenging langkung saking 2 dintên dangunipun. Mênggahing bab cadhongipun sêkul, punika sae tur anyêkapi. Miturut katranganipun para juragan, ingkang pancèn lêrês sangêt bêbau ingkang botên tuwuk panêdhanipun, punika panyambutdamêlipun inggih botên sae. Amila ing sawênèhing kabudidayan bathik botên ngêmungakên pêngobèng kemawon, sanadyan tukang cap, ingkang blanjanipun anyêkapi, ugi asring sami dipun sukani têdha. (Badhe kasambêtan)
tumraping basanipun Jawi, ramyang-ramyang taksih cêtha dipun suraos. Lan malih para maos inggih lajêng sagêd ngintên piyambak, bilih basa Jawi wau basa Bantên, dados saupami wontên basa-basa ingkang botên dipun mangrêtosi, inggih mèmpêr. Nanging mênggahing pangintên, wontênipun basa Jawi ing Bantên punika, inggih jalaran kala jaman samantên gêgayutan kalihan karajan Jawi, dene ewah gingsiring basa, tamtu kemawon jalaran saking kêmomoran basa ingkang gêsang wontên ing ngriku.
Salajêngipun tumrap nagari Palembang, tamtunipun kala ing jaman samantên cakipun basa Jawi inggih mirib basa Jawi ing karajan Jawi, nanging dangu-dangu saya ewah, dening kêdhêsuk gêsanging basa ingkang gêsang wontên ing ngriku saha prasasat botên sêsrawungan malih kalihan ingkang asli sakawit, wusana lajêng dados basa piyambak, nanging titikipun basa Jawi taksih. Mila tumraping bôngsa Jawi, manawi momoran kalihan bôngsa Palembang sawatawis dintên kemawon, inggih lajêng sagêd mangrêtos basanipun.
Mirid saking irib-iribaning basa wau tuwin mirid saking andharan sawatawis ing kina-kinanipun, bôngsa Palembang punika tumrap ingkang asli, têgêsipun tiyangipun siti yêktos, wontên nalurinipun bôngsa Jawi. Kajawi mêndhêt pêpiridan kados ingkang sampun kapratelakên, ugi wontên titik ingkang taksih katingal tumraping bôngsa Palembang ing bab aluranipun kalihan bôngsa Jawi, inggih punika mirid saking rumakêtipun apawongmitra. Tumrapipun bôngsa Palembang kalihan bôngsa Jawi, katingal rumakêt sangêt, kados kadunungan raos atunggil aluran.
Titiking raos ingkang kados makatên punika, kados para maos sagêd angraosakên manawi nuju kêplêsit wontên ing saba paran, upami wontên ing nagari padununganing sanès bôngsa, punika sampun malih ingkang nama manggih pitêpungan tunggil bôngsa, inggih sawêg kapranggul tiyang ingkang ngakên turunaning tiyang ingkang nunggil bôngsa kemawon, inggih sampun gadhah daya panarik, ingkang araos nunggil.
Raosing manah Jawi kados ingkang pinanggih wontên ing Palembang, ugi wontên ingkang pinanggih wontên ing tanah Selon. Ing ngriku wontên bôngsa ingkang rumaos Jawi, nanging raosipun ingkang makatên punika namung kandhêg wontên ing manah, awit botên manggih pasrawungan. Nanging sarêng bôngsa wau kêpranggul kalihan bôngsa Jawi, lajêng sagêd anglairakên saraosing manahipun, cariyos manawi turuning bôngsa Jawi, dados inggih ngakêni bôngsa Jawi, punika sagêd nitik anggèning taksih kêcipratan raos bab caraning nyandhang ngangge, sanadyan sampun botên awujud pangangge Jawi, nanging taksih wontên tabêtipun, kados ta pangangge bangsaning bathikan. Dene mênggahing bab aluraning turun
sampun ical, nanging manawi mirid cêcariyosan, Selon punika ing kinanipun dados papan pangendhanganing bôngsa luhur Jawi, malah katêlahipun sapriki, prayagung luhur ingkang kakendhangakên saking praja punika, tiyang mastani dipun Selong (Selon), kajêngipun sakawit, dipun prênahakên wontên ing Selon, nanging lajêng dados têgês dipun singkirakên, mila lajêng wontên pitakenan: dipun selong dhatêng pundi.
Pabrik lisah pèt ing Plaju, Palembang.
Limrahing panggêsanganipun bôngsa Palembang punika among dagang, purugipun inggih ngantos têbih, misuwuring padaganganipun bangsaning barang gadhing, dening bôngsa Palembang kêdunungan kawruh bab punika, awit kacariyos ing Palembang punika panggenan gajah. Bab Palembang panggenan gajah punika tumrapipun bôngsa Jawi amastani umum, malah ngantos wontên uran-uran dados cangkriman, ungêlipun:
bapak pucung / dudu watu dudu gunung / satriya Palembang / dêdêgira agêng inggil / yèn lumampah si pucung lembehan grana //
Cariyos ing bab ing Palembang panggenan gajah punika inggih yêktos, nanging nama namung wontên kemawon, botên ngantos gadhingipun kenging kangge padagangan, dene gadhing ingkang kangge padagangan wau ingkang kathah tumbasan saking nagari Tiongkok.
Tataning panyadenipun padagangan, kajawi sade piyambak, ugi ngintunakên dhatêng lêngganan ingkang sami kilak. Sarêng ing jaman sapunika, kêrêp wontên papan prayogi kangge ngajêngakên padagangan, inggih punika ing pasar malêm, pasar taunan tuwin sanès-sanèsipun, padagangan gadhing wau saya sumêbar sangêt. Punika para maos sagêd nyatakakên [nyataka...]
[...kên] piyambak kalanipun wontên pasar malêm sapanunggilanipun. Nanging padagangan wau sayêktosipun inggih nama dèrèng
punika kithanipun ngongkang lèpèn agêng, nama lèpèn Musi, mila kenging dipun wastani kitha toya. Wontênipun dipun wastani makatên, awit ing saênggèn-ênggèn katrajang ing lèpèn alit-alit saking pundi-pundi amradini kitha, ingkang anjog dhatêng lèpèn Musi. Dados ingatasing among dagang tuwin nindakakên prêlu sanès-sanèsipun,
Wontên tiyang sêpuh nama kaki Drêpa, manawi mirid umur-umuran, pantêsipun sampun dados tiyang jompo, pêthaking rambutipun, dados pasêmon, bilih piyambakipun sampun
sampun nyêlaki manggèn ing papan suci, inggih punika ngajal. Nanging mênggahing kaki Drêpa, katingalipun ing lair, taksih sêngkut anggèning pados kadonyan, kasantosaning manah taksih sinêmbadan ing kêkiyataning bau, mila wêkêling panyambut damêl taksih ngawonakên tumandanging damêlipun tiyang anèm kêsèd.
Kaki Drêpa punika bakunipun tiyang tani, mila tumindakipun ing damêl inggih namung ulah siti, nanging wantunipun sampun sêpuh wau, sanadyan taksih kuwawi macul, ugi kêpêksa kêrêp kèndêl, dening landhunging napasipun kirang.
Satunggiling dintên, kaki Drêpa nuju damêl luwangan ing pakaranganipun, badhe kangge nanêm wit wowohan, kados ta dhuku, manggis tuwin sanès-sanèsipun, bangsaning wit-witan ingkang lêbêt awohipun. Ing ngriku wontên tangganipun lare neneman langkung, nyandhang ngangge brêgas, lampahipun gêmbèlèng-gêmbèlèng, pantês manawi tiyang wau sugih kapintêran. Tiyang anèm wau sarêng anggènipun lumampah cêlak kaki Drêpa lajêng kèndêl, saha pitakèn: sawêg punapa kyai.
Wangsulanipun: sawêg damêl jugangan badhe kangge nênanêm.
Punika prayogi sangêt, papanipun wiyar, pananêmipun dipun sipat. Badhe pun tanêmi punapa ta, kyai.
Ingkang pinggir piyambak badhe kula tanêmi manggis, sisih ngrika dhuku, benjing badhe asri wontên ing sawangan.
Tiyang anèm wau pancènipun anggèning pitakèn namung awon nganggur, nanging sarêng mirêng wangsulan kados makatên wau, lajêng wicantên: wa, kyai, tanêman kados makatên punika rak tanêman ingkang ngicalakên pangajêng-ajêng. Cobi kula aturi anggalih, wit manggis utawi dhuku punika dipun paribasakakên, godhongipun ing dalêm sataun namung mindhak salêmbar, dados dumugining awoh, inggih badhe dasanan taun, môngka sampeyan sampun yuswa, la punapa sampeyan badhe sagêd ngundhuh wohipun, kyai.
Kaki Drêpa mirêng pitêmbungan makatên punika lajêng mèsêm, nyèlèhakên paculipun kalihan mungêl: o, gèr, pangandika sampeyan punika lêrês, manawi pananêm kula wau kula kanthèni manah
panjang, bedanipun punapa kalihan tiyang sêpuh mardi kasagêdan dhatêng anakipun, punika tamtu inggih botên badhe tumônja dhatêng tiyang sêpuh, tiyang sêpuh namung sadarmi andhêdhêri wiji, benjing awohipun môngsaboronga, sampun wontên ingkang majibi piyambak. Inggih botên anggèr.
Tiyang anèm wau ing sakala inggih nganggêp lêrês dhatêng ungêlipun kaki Drêpa, nanging wantunipun tiyang anèm, raosing pitutur wau botên dipun tampi lêbêt, malah kenging dipun wastani botên dipun raosakên babarpisan.
Kawontênanipun kaki Drêpa kalihan tiyang anèm wau tansah sami sumêrêp-sinumêrêpan, awit tôngga cêlak. Cêkakipun ngantos dumugining ngajalipun kaki Drêpa, tiyang anèm wau inggih sumêrêp, malah inggih tumut anglayat punapa. Lare anèm wau sabên mrangguli lêlampahan ingkang magêpokan kalihan kaki Drêpa, lajêng kèngêtan kaki Drêpa. Nalika ngajalipun kaki Drêpa, tanêmanipun ingkang nate dipun rêmbag, inggilipun sampun sadhadha, punika inggih ngèngêtakên rêmbag kala samantên.
Dangu-dangu bab punika sampun botên kocap malih, saha tiyang anèm ingkang kacariyos punika cêkakipun sampun dados tiyang sêpuh, anakipun kathah, malah sampun wiwit gadhah putu.
Satunggiling dintên, tiyang wau dipun undang kêndurèn dhatêng griyaning tôngga, ingkang ngundang wau putunipun kaki Drêpa, dados mênggahing umur-umuran, saanakipun ingkang dipun undang. Sasampunipun rampung kêndurèn lajêng sami nêdha, sambèn ginêman ala nganggur. Ingkang gadhah griya wicantên: manggis tuwin dhukunipun punika undhuhan piyambak, tanêmanipun suwargi êmbah.
Tiyang ingkang dipun undang kêndurèn wau lajêng nyandhak manggis dipun plothot, saha lajêng dipun têdha kalihan amrêbês mili, wusana wicantên: o, nak, kula sagêd ngraosakên manggis tanêmanipun kyai suwargi, lêginipun sagêd rumasuk dumugi manah. Kula lajêng èngêt wêwèntèhan dhatêng lêlampahan ingkang sampun kapêngkêr. Kala kyai badhe nanêmipun wit manggis ingkang wohipun mêntas kula têdha punika, kula pitakèni badhe kangge punapa, awit kyai sampun [sa...]
[...mpun] sêpuh. Wangsulanipun nanêmakên anak putu. Nyatanipun pinanggih sapunika. Kadospundi raosing panggalih sampeyan, nalika ngundhuh manggis wau.
Sênêng sangêt bapak, raosing manah kados tansah dipun brêkahi dening suwargi êmbah.
Sabibaring kêndurèn, tiyang wau tansah anggagas, saha sanès dintên lajêng nelad nanêm wit-witan, ingkang tumônja nanêmakên anak putu.
Angrukti pakarangan ingkang garês, sarta kirang toya tuwin rêrêsik.
Ginôntha-gôntha mrih pêthuk / wus lawas kaothak-athik / pinêtha pinôntha-pôntha / pinathêk kidung kinanthi / ing wasana bisa cêtha / kang mathuk-mathuk pinêthik //
saiki ingkang rinêmbug / pomahan sawiji-wiji / êloh garêse tan padha / sakabèhe mitra tani / kang padha dumunung ana / lêmah êloh sugih warih //
karangane pasthi mêtu / ya sokur kang kaya iki / nanging mung ngati-atia / anjagaa aja kongsi / lêmah luntur lêmènira / bakal bilai ing wuri //
blarakira pating kracung / cêndhêk-cêndhêk cilik-cilik / mancungira arang-arang / wit ing dhuwur cilik munting / papah kuning sêmu abang / manggar garing tanpa pêntil //
yèn ana kang dadi bluluk / wus katara cilik kêping / mung sathithik cacahira / ing lêmah akêbak têki / iku yèn nora rineka / pasthi alane
talethonge ngundhung-undhung / apadhêt dipun turoni / ing wêdhus kang ana kandhang / sandhing kandhang kêbo sapi / karo ing ngisor gêdhogan / kèh talethong gawe jiji //
iya yèn katiga iku / kabèh-kabèh rada garing / rupane durung sapira / ananging yèn rêndhêng dadi / têlês ambaladêr padha / rupane anggêgilani //
saka ngomah kongsi mambu / apa manèh kombong pitik / nora tau rinêsikan / salawasira dumadi / mulane jrambahe kêbak / têlèk kandêl gawe jiji //
rajakayane akuru / gampang kêna ing gêgêring / uwongira sugih lara / pomahan kang kaya iki / iku bêcik karuktia / kaya kang cinêtha wuri //
nanging sadurunge tutur / iki prêlu anyêlani / akôndha prakara liya / supaya mêngko mangrêti / ingkang arêp tinuturan / dadi bisa anampani //
anggêr uwong rak wus wêruh / utawa padha mangrêti / kalamun asêsandhingan / kalawan gônda tan bêcik / sêsukêr sapadhanira / pasthi nora ngapenaki //
kawruhana nyatanipun / kewan iya kaya iki/ [i...]
[...ki/] saiki upamanira / ana paturoning janmi / sinandhingkên pasukêran / amasthi ingkang ngênggoni //
asusah kalangkung-langkung / kajaba karasa jiji / manawa anyêrot napas / katutan ambu tan bêcik / pasthi bae nora bêtah / pancèn iya nyilakani //
yèn wus dumunung bab iku / bali ngrêmbug kandhang isi / talethong lan kombong ingkang / akèh têlethong kapati / kalawan manèh pomahan / akèh sêsukêr tan bêcik //
kang ênggone nora patut / iku pasthi nora bêcik / tumrape marang kang padha / ana ing kono ngênggoni / uwong dalah kewanira / lah iku sok anjalari //
lêlara lan manèh saru / tumrap ing pandêlêng
Bab Tumindakipun Arta ing Tanah Paprentahan Mandhiri
Komisi ing bab tumindakipun arta ing tanah paprentahan mandhiri sampun kalampahan madêg wontên ing Batawi, saking kaparêngipun parentah. Kajênging komisi wau badhe mariksa utawi manawi prêlu badhe ngewahi tumindaking arta, gêgayutanipun gupêrmèn
Warganipun Sultan ing Langkat, Raja Bolang Mongondho (Sèlèbês), Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, utusan nata Surakarta, Bandara Pangeran Arya Suryadiningrat, utusan nata Ngayogyakarta, gupêrnur Sèlèbês, Surakarta, Ngayogyakarta, Sumatra wetan, tuwin sanès-sanèsipun.
Parentah pitados bilih komisi punika badhe sae kadadosanipun.
Bandara Pangeran Arya Suryadiningrat, utusan nata Ngayogyakarta.
Mundhut bligo ingkang cêkapan ênèm sêpuhipun, kaoncekan kulitipun, isi kabucal dalah dagingipun ingkang nglêbêt, dados daging wau kantun peranganipun ingkang atos, punika lajêng dipun iris-iris ingkang agêng alitipun cêkapan, inggih punika wiyar lan kandêlipun nigang nyari, panjang watawis nêm nyari. Irisan punika lajêng kaêkum ing toya bêninging ênjêt,
supados mêdal toyanipun sawatawis, yèn kakintên sampun apuh dipun kèndêli, sampun mêsthi kemawon sipating irisan lajêng dados mimpês, satêmah katingal alit-alit, punika lajêng kacêmplungna ing wajan, kaêsokan toya jejeran gêndhis pasir ingkang satêngah kênthêl. Watonipun: sabên baligo satunggal, gêndhisipun watawis sakatos. Wontên ing wajan wau dipun latoni ingkang ajêg urubipun, nanging sampun ngantos kagêngên latu, kadhangkala kêdah dipun wolak-walik, supados botên dados gosong, ngantos toyanipun asat, gêndhisipun wangsul dados kêkêt lan rumêsêp ing pênyetan baligo.
Sasampunipun makatên kaêntas, lajêng dipun jèrèng ing tampah linambaran mêrang, nuntên kaêpe, dipun wolak-walik ngantos garing, nanging garingipun inggih namung katingal kêsat kemawon, inggih punika sampun dados nama têngkuwèh, kiyat kasimpên ngantos lami, winadhahan ing lodhong katutup rapêt. Sawênèhipun mastani têtêdhan gula cècèk.
Dene yèn karsa ngangge gêgandan, kenging migunakakên lisah wangèn, inggih punika nalikanipun kagodhog ing wajan wau mawi dipun tètèsi lisah mawar, mlathi punapa sitrun utawi prambosê, supados wontên sêdhêp-sêdhêpipun sawatawis. Kagêm nyamikan ngunjuk wedang ing wanci sontên utawi lêgi-lêgi bibar dhahar ing wanci siyang, punika mathuk sangêt. Nanging wontênipun ing padunungan kula, têtêdhan kasêbut nginggil wau limrahipun kadamêl momoran roti, dipun irisi alit-alit minôngka gêgêntosing kismis. Wangsul yèn irisanipun ragi agêng inggih
Radèn Seta punika putranipun Prabu Matsyapati, nata ing Wiratha, miyos saking Dèwi Rêkathawati, inggih Dèwi Sutiksna, putranipun Prabu Palasara. Wontênipun ing ginêm, Radèn Seta punika kêrêp kasrambah, nanging wontênipun ing pawayangan, wêdalipun namung manawi nuju lampahan ingkang gêgayutan kalihan Wiratha.
Ing ngajêng ing Kajawèn sampun nyariyosakên ing bab Radèn Seta, nanging Radèn Seta putranipun Prabu Parasara, dene wontênipun Radèn Seta putra Wiratha namanipun nunggil, pancèn nama nunggaksêmi, sapisan mêndhêt saking warninipun sairib kalihan Radèn Seta putra Prabu Parasara, kaping kalihipun, jalaran nalika miyosipun anyarêngi sedanipun Radèn Seta putranipun Prabu Parasara wau. Mênggah cêcariyosanipun Radèn Seta punika makatên:
Nalika miyosipun Radèn Seta, ingkang rama taksih sinatriya, nama Radèn Matswa inggih Durgandana. Sarêng ingkang rama sampun jumênêng nata, jêjuluk Prabu Matswapati, Radèn Seta sampun diwasa. Nanging sarêng sang prabu puruita dhatêng Rêsi Druwasa, sang prabu kapengin pêputra malih, saha lajêng matur dhatêng sang rêsi ing bab kaparêngipun. Sang rêsi inggih nayogyani, nanging sarana panidhikara. Kalampahan Radèn Seta sinidhikara wangsul awujud bêbayi malih, nanging bayi wau dados tiga. Ingkang sêpuh piyambak pêthak, lêstantun pinaringan nama Radèn Seta. Satunggalipun jêne, pinaringan nama Radèn Sôngka. Satunggalipun malih abrit, pinaringan nama Radèn Untara. Sinatriya katiga pisan punika sami sinakti, nanging winêca, katiga pisan benjing badhe tiwas dening tiyang wadat.
Satriya têtiga sanyata dados andêl-andêling praja Wiratha, manawi umangsah pêrang tanpa tandhing. Kenging binasakakên, luhuring praja Wiratha, saha anggènipun kinèringan ing para nata môncapraja, dening nata ing Wiratha kagungan andêl-andêl prajurit putra têtiga wau.
Gathukipun Wiratha kalayan lêluhur Pandhawa wontên Prabu Matsyapati, salajêngipun gathuk malih wontên [wontê...]
[...n] ing Radèn Ôngkawijaya, putra Radèn Janaka kalihan Dèwi Untari, putra Prabu Matsyapati. Mila nata Wiratha tansah supêkêt kalihan Pandhawa, ngantos
Nalika pêrang Bratayuda, Radèn Seta dipun angkat dados senapatining prang ingkang kapisan, tandhing kalihan Rêsi Bisma. Gêlaring prang senapati Radèn Seta Bajratiksna, pêthanipun kados ing gambar, senapati Radèn Seta, manggèn wontên ing têngah (bundêran pêthak), gêlaring mêngsah wukir jaladri, sarêng rayi kêkalih Radèn Sôngka tuwin Radèn Untara tiwas wontên ing paprangan, Radèn Seta kalangkung duka, lajêng mêngsah waringutên, Prabu Salya dipun jêmparing lêpat, namung kenging ratanipun rêmuk, Radèn Kartamarma dipun jêmparing inggih namung kenging ratanipun, wusana lajêng anjêmparing Radèn Rukmarata, nêmahi tiwas.
Pangamukipun Radèn Seta adamêl giris, Rêsi Bisma badhe dipun gada angoncati, wusana malês anglêpasi sanjata latu, Radèn Seta tiwas.
Ing padhalangan wontên lampahan Radèn Seta krama. Jêjêring lampahan Radèn Seta dipun taros krama mopo, lajêng kesah saking praja. Sarêng wontên ing wana dipun rawuhi Rêsi Abyasa, dipun wêca kadhawuhan ngêdêgi sayêmbara prang dhatêng nagari Pancalarêtna. Lajêng bidhal dipun jampangi Rêsi Abyasa.
Radèn Seta lajêng pêrang, tiyang ing praja Pancalarêtna kasoran sadaya, wusana Radèn Seta dipun dhaupakên kalihan Dèwi Kanekawati, putranipun Prabu Kanekaputra. Bibar sapêkên Radèn Seta wangsul dhatêng Wiratha. Sadumugining praja adamêl sukaning rama.
Lêlampahan punika limrahipun dipun wastani carangan, awit cariyos ingkang baku ing sêrat botên wontên. Dene garwanipun wau sajatosipun putranipun Rêsi Narada, inggih punika Prabu Kanekaputra ing Pancalarêtna. Badharipun Prabu Kanekaputra dados Rêsi Narada.
Garèng: Wis ma, tumuli banjurna anggonmu paring pangandika marang putramu sing mêthinthing kiyi. Sanadyan saikine wis rada kasèp kanggo anglakoni apa sing wis lan sing bakal kok dhawuhake, nanging mêksa iya tak pundhi ana ing pucuke sinthinganaku. Lan sabisa-bisa ing besuk mêsthi bakal tak lakoni kanthi têmên-têmên, sêmono kuwi yèn aku pinaringan ... mrungsungi manèh.
Sêmar: Wiyah, apa anak turune ulêt, kathik anduwèni pangarêp-arêp bakal mrungsungi. Ora, Nala Garèng, sanadyan umurmu wis mèh pol dhinêse, ewadene tumrape piwulang apadene panggawe bêcik, kuwi ora ana wangênane. Yèn kowe wis ora kêconggah anglakoni dhewe, jalaran wis rada modo-modo nyawamu, iya wulangna nyang anak putumu. Mara, rungokna, tak wêjangi bab kang kaping pindhone, kang kowe kudu tansah ngèlingi, lo, kuwi iya ana têlung prakara manèh, ya iku: latri, bukti lan èstri. Mungguh karêpe latri, iku turu. Tumrape wong urip, kuwi ora anggêdhèk-gêdhèkake turune, jalaran iki bisa nuwuhake tênaga kêsèd, kang wusanane banjur diêdohi nyang rêjêki.
Garèng: Wah, iki pancèn iya bênêr bangêt, ma, wong aku dhewe wis tau ngalami, nalikane aku nginêp nyang omahe
mêngkono kuwi wong ki yèn dhêmên turu. Ora mung sêmono bae, wong kuwi anggêr nêngên-nêngênake bangêt nyang turu, suwe-suwe mêsthi banjur sugih aras-arasên, nèk wis sugih [su...]
[...gih] aras-arasên, dèn bagus kêsèd banjur tungkul nemplok nyang awak bae. Wusanane iya bakal dadi kapiran kapirun, sabab sapa sing arêp gêlêm awèh pagawean nyang wong sing kêsèd, hla, tibaning ngêndon, wong sing kaya ngono kuwi, yèn ora dibênum dadi mantri dhudhuk, iya mantri dalan sing nyangking têkên karo bathok kae. Mulane poma dèn poma, aja pisan-pisan anggêdhèkake nyang turu, awit wis mêsthi bakal sangsara kadadeyane. Saiki tak nêrangake mungguh karêpe: bukti. Bukti kuwi têgêse: mangan. Wong urip kuwi
panêmuku, wong urip dilakoni nyambut gawe kêtêkuk ringkêl, kuwi karêpe supaya bisa mangan ropyan-ropyan: bêstik kênthang,
anggêdhèkake pangane, kuwi tumrape wong sing ora bisa ngampah kêkarêpane, pathokane anggêre kêpengin, sanadyan mêntas mangan pisan, karêpe iya arêp letap-lètêp mangan manèh. Lo, nèk kaya mêngkono kuwi, mêngko rak olèh jêjuluk: dara bèi gas-gasan. Wong mangan mono iya nganggo ditata lan nganggo dikira-kira. Upamane mangane ditata sabên sadina kaping têlu, aja kok nganggo disêlani mangan nang restoran, nang bakmèn, utawa ngiras tahu kupate salusin, lo, kuwi kajaba mung ambuwang-buwang dhuwit aliyas boros malopos, tumrap kawarasaning awakmu iya ora bêcik bangêt. Malah ana sawênèhing wong, sanadyan mangane sadina ditata ora luwih saka kaping têlu, mangane
nganggo dikira-kira ora dipadha akèhe. Saking anggone ora dipadha tadhahe mau, nganti jênênge bae iya dibeda-beda, lire mangkene: nèk wayah sore, mangane ora gêlêm marêgi, sabab kuwatir yèn nganti lali anggone turu. Mangan ing wayah sore mau banjur diarani: mancal kêmul. Nèk esuk, mangane iya ora gêlêm akèh-akèh, mung kanggo nyarapi wêtêng, amrih aja nganti masuk angin, mulane banjur diarani: sarapan. Dene nèk mangan awan diarani: antêm krama, têgêse, nèk wayah awan kuwi kêna rada dikayang mangane.
Garèng: Ora, ma, aku tak nyêlani atur. Ing sarèhning rama saiki lagi ngandikakake ing bab mangan, aku arêp nyuwun katrangan, mungguhing bôngsa Jawa, mêntas mangan banjur antop, kuwi apa ora disarokake, awit nèk tumraping bôngsa Walônda, antop kuwi saru bangêt.
Sêmar: Lo, pancèn iya carane dhewe-dhewe. Tumraping bôngsa Walônda, pancèn iya jênêng saru têmênan, nanging nèk antop ngisor jarene ora barang-barang. Kosokbaline, tumrape bangsane dhewe, yèn ing sajêroning mangan ana wong ngêtokake angin ngisor, lo, kuwi aran dêksura. Ambalèni ing bab antop, mungguhing wong Jawa, yèn [yè...]
[...n] pancèn isih jênêng satriya, kuwi ora bakal mêntas mangan kok nganti antop. Jalaran tuwuhing antop kuwi rak sabab saka kuwarêgên, ing môngka nèk jênêng satriya, ditobatake mangan nganti kuwarêgên kuwi, mulane iya ora tau antop. Wis, wis, kok banjur seje sing dirêmbug. Saiki tak ngandhakake dhisik ing bab èstri. Èstri kuwi karêpe: wadon. Mêngkono uga wong urip ora kêna anggêdhèkake nyang madon, awit bakal angadohake marang sihing Gusti, lan disirik ing tôngga têparone. Wusanane ora ana kang pracaya marang kowe. Mungguh entuk-entukane wong madon iku, bisa dibênum dadi: ratuning macan. La iku kabèh wusanane wong angênggoni basa têlung prakara kaya sing wis tak caritakake ing ngarêp mau. Mulane, le, adohana basa têlung prakara mau, insak Allah, mêsthi bakal slamêt ing pêmburine.
Garèng: Iya matur sêmbah nuwun sing ora karu-karuwan kae, ma, dene wis paring pituduh kang cèkli-cèkli mêngkono.
Sêmar: Wiyah, kathik kaya kursi diarani cèkli. Sukur, le, sukur, dene kowe wis mangrêti apa kang dadi pituturku mau. Nanging ing sarèhning iki wis rada awan, rêmbugane padha dilèrèni samene bae dhisik, liya dina padha dibanjurake manèh.
Ing nginggil punika gambar griya pamondhokanipun para wanita ing Des Haag, nagari Walandi.
Mênggahing tiyang punika pamanggih tuwin pangraosipun beda-beda. Ingkang satunggalipun mastani eca upaminipun, dèrèng kantênan bilih sanèsipun ugi mastani eca. Makatên ugi manawi satunggalipun amrayogèkakên dhatêng salah satunggiling prakawis, bokmanawi sanèsipun malah mênthèng kèlèk aliyas botên anocogi. Kados ta: Radèn Mas Hirman utawi nyo Wellem upaminipun, punika nêdha punapa kemawon, manawi botên mawi mêrtega, inggih botên ngraosakên nikmat, dados ing ngriku cêtha, bilih Radèn Mas tuwin nyo Wellem wau anggadhahi raos yèn mêrtega punika eca. Nanging kosokwangsulipun Sarimin, punapa malih nêdha ngantos kalêbêtan mêrtega, botêna munêg-munêg padharanipun, sawêg mambêt kemawon bokmanawi sampun blokeran. Dados ing bab mêrtega punika sang Radèn Mas utawi sang nyo Wellem sampun beda pamanggih tuwin pangraosipun kalihan pun Sarimin.
Samangke tuladan sanèsipun. Jipro Sarinah, mopro Jayawikalpa utawi mênir Krama Dhêmpul upaminipun, amastani bilih ing ngalam donya punika botên wontên kasênêngan ingkang anyêgêri utawi ngrêmênakên kadosdene dhangsah aliyas jogèd rangkul, nanging kosokwangsulipun Mas Rara Sulastri, Radèn Ngantèn Kramantika utawi Mas Ngabèi Bêksasampurna, punapa malih ngantos tumut dhangsah, sawêg sumêrêp kemawon bokmanwi inggih sampun kraos nêg.
Mênggah upaminipun, pamanggih ingkang dipun wastani lêrês punika ingkang dipun cocogi ing akathah. Kados ta: puhan lêmbu upaminipun, punika kathah-kathahing tiyang amastani sae sarta mumpangati tumrap kasarasaning badan. Ing sarèhning kathah ingkang mastani makatên, langkung malih miturut panitipriksanipun para ahli pancèn inggih cocog, amila inggih lajêng katêtêpakên, bilih puhan punika sae lan mumpangati. Dene lajêng wontên tiyang ingkang botên anocogi sarta amastani, bilih puhan punika awon, jalaran sintên ingkang ngulinakakên ngombe puhan ambêtipun têmtu lajêng prêngus, lo, tiyang ingkang makatên punika, jalaran anggènipun nyimpang saking pamanggihipun tiyang kathah wau, inggih sok lajêng dipun wastani tiyang nylênèh.
Tiyang ingkang beda utawi nyêlèh pamanggihipun sok sagêd dipun wastani: tiyang kênclung, gêndhêng kalihan tiyang kathah, punika manawi botên kalêrêsan utawi tiyang edan. Tumrap ingkang nglampahi piyambak, sadaya pamanggihipun, punapadene ingkang dipun tindakakên, kintên-kintên rumaosipun inggih sampun lêrês lan punapa samêsthinipun. Nanging ing sarèhning sadaya-sadayanipun wau beda lan nylênèh kalihan tandang-tandukipun tiyang kathah, amila sok lajêng dipun têtêpakên kemawon, bilih tiyang wau plêsir èngêtanipun utawi tiyang edan.
Ewasamantên tiyang mêksa botên kenging giri-giri mastani ing sanès: edan, gêndhêng lan sasaminipun, dumèh tindak-tandukipun nylênèh utawi beda kalihan tiyang umumipun. Awit sok wontên kalamangsanipun tiyang ingkang nylênèh pamanggih tuwin tindak-tandukipun, dados tiyang ingkang sok dipun wastani: gêndhêng utawi edan wau, sajatosipun tiyang ingkang pinunjul ing kawruh utawi sêsêrêpanipun. Murih cêthanipun, ing ngriki kados prêlu mêndhêt tuladan sawatawis, kados ta ingkang badhe kacariyosakên ing ngandhap punika:
Ing jaman kina wontên satunggiling tiyang, ingkang jalaran saking nylênèhing tindak-tandukipun, dening sabên tiyang dipun wastani: tiyang edan, gêndhêng lan sasaminipun. Manawi nitik lêlampahanipun sabên dintên, kados inggih botên kenging dipun paibên, bilih tiyang wau dipun wastani tiyang ingkang kirang èngêtanipun. Kados ta ing satunggiling dintên ing wanci siyang tiyang wau mlampah-mlampah sarana mabêkta obor, lan sabên pinanggih ing tiyang têmtu lajêng dipun obori. Manawi wontên ingkang pitakèn mênggah pikajênganipun têka ing wanci siyang ambêkta obor, wangsulanipun: "aku arêp anggolèki sing jênêng manusa sêjati." Sintên ingkang mirêng wangsulanipun wau, têmtu lajêng gumujêng sarta amastani tiyang edan. Nanging mênggah salêrêsipun, pikajênganipun tiyang wau amung badhe ngèngêtakên dhatêng têtiyang ing ngriku sampun tansah angagêngakên dhatêng kasênêngan utawi nuruti hawa nêpsunipun, nanging sami ambudiya dhatêng lampah kautamèn. Jalaran saking tindakipun tiyang-tiyang anggènipun tansah
ing mêngsah, ingkang anjalari lajêng dados rerehanipun praja sanès, têtiyang ing ngriku sawêg mangrêtos mênggah pikajênganipun tiyang ingkang dipun anggêp ewah èngêtanipun wau. Kajawi punika taksih kathah malih lêlampahanipun tiyang wau ingkang dipun anggêp ing akathah kadosdene tindakipun tiyang edan.
Makatên ugi ing kala rumiyin, sintên antawisipun têtiyang bangsa Inggris ingkang botên amastani suwargi Stevenson botên edan, kalanipun tuwan wau sawêg rekadaya adamêl sêpur ingkang kapisanan. Sintêna tiyang ingkang sumêrêp utawi mirêng punapa ingkang sawêg dipun adani dening tuwan wau, têmtu inggih lajêng gumujêng latah sarta anyanthulani makatên: E, la, pancèn wong gêmblung. Apa rumangsane arêp madhani
karo ingkang Kuwasa, kathik arêp reka-reka gêgawean sing mokal-mokal mêngkono. Nanging kadospundi mênggah ing wusananipun? Têtiyang jaman samangke ingkang sami sagêd mêthik wohing padamêlanipun suwargi Tuwan Stevenson wau, dumuginipun sapunika inggih tansah angaji-aji dhatêng asmanipun.
Sanadyan ing tanah Jawi kemawon kadhangkala ugi sok sagêd kalampahan, wontên tiyang dipun anggêp ing akathah kadosdene tiyang edan, gêmblung, bêgja-bêgjanipun dipun wastani: bangsa majênun, nanging ing wusananipun jêbul bangsanipun tiyang alim, ingkang sampun ngêmohi dhatêng kadonyan. Amila tindak-tandukipun lajêng sok nyulayani kalihan kaprahipun tiyang. Ing salajêngipun kadospundi pangaji-ajinipun tiyang kathah dhatêng tiyang ingkang nylênèh tindakipun makatên wau, ing ngriki botên prêlu kula aturakên, para maos têmtunipun sampun anguningani piyambak.
Samangke kula badhe ngandharakên pamanggih kula piyambak, ingkang kintên kula ragi beda kalihan pamanggihipun tiyang kathah. Sanadyan kula punika sanès bangsanipun suwargi Tuwan Stevenson, utawi sanès bangsanipun ngulami, ingkang sampun ngêmohi kadonyan awit: mi, cap cae, saoto, gudhêg tugu, dalasan bakaran bêton pisan, kula pancèn inggih taksih ngèmêl - panuwun kula dhatêng para maos mugi sampun guru-guru amastani dhatêng kula ingkang botên-botên. Kadar punika namung pamanggihipun pun Pênthul, dados manawi lêpat utawi kalintu, mugi kula aturi ngêpringakên kemawon, dene manawi kagalih lêrês, inggih sukur alhamdulillah.
Mênggahing tiyang kathah, manawi wontên priyantun agêng ingkang angêgungakên kaluhuranipun punapadene pangkatipun, langkung malih manawi priyantun wau kagungan panganggêp dhatêng rerehanipun utawi dhatêng para ingkang apangkat alit kadosdene dhatêng sêmut, mrutu utawi baccil pisan, lo, punika sok lajêng botên rêna manahipun. Rumaosipun tindaking priyantun luhur ingkêng makatên punika sampun botên mathuk kalihan jamanipun. Nanging mênggahing pamanggih kula botên makatên. Priyantun luhur ingkang kagungan tindak kados ingkang kacariyosakên ing nginggil, punika manawi pamanggih kula sampun mêsthinipun, sarta nama anglênggahi kaluhuranipun. Inggih priyantun ingkang makatên punika ingkang sagêd anyakecakakên tiyang kados sakula punika. Ing sarèhning kula sadaya samangke ingkang dados idham-idhamanipun botên sanès kajawi sagêdipun mardika ing samudayanipun, amila mênggahing pangraos kula, inggih namung para priyantun luhur, ingkang ngêgungakên kaluhuran tuwin pangkatipun wau, ingkang sagêd mulang dhatêng kula sadaya caranipun lampah kamardikan. Kosokwangsulipun priyantun luhur ingkang sae tangkêpipun lan andhap asor, inggih punika krêsa ngasorakên saliranipun, punapadene sêmanak sarta krêsa rêmakêt dhatêng rerehanipun utawi têtiyang ingkang apangkat alit, punika botên ngêmungakên botên anglênggahi kaluhuranipun, nanging malah nyilakani dhatêng tiyang sakula barang punika. Mênggah têrangipun makatên:
Anggèn kula amastani, bilih priyantun agêng ingkang angêgungakên kaluhuranipun tuwin pangkatipun, cêkakipun ingkang kagungan wêwatêkan dhiri, sagêd nyêkecakakên utawi mêrdikakakên tiyang sakula punika, jalaran limrahipun bangsanipun tiyang andhapan kados kula punika, kados ingkang sampun kula aturakên ing nginggil, namung dipun anggêp kadosdene: sêmut, mêrutu, baccil, malah kadhangkala sok sagêd dipun anggêp kadosdene hawa kemawon, têgêsipun tumrapipun priyantun luhur wau, kula punika botên wontên babarpisan. Ing sarèhning kula dipun anggêp kadosdene hawa, dados botên katingal jênggêrênipun, amila kula lajêng sagêd ngrumaosi mêrdika. Wontên ing ngarsanipun priyantun luhur punika, kula badhea linggih jegang, singsat-singsot, pêthènthèngan, lan sasaminipun, kados inggih botên wontên sarusikunipun, jalaran tiyang inggih namung hawa kemawon botên katinggal wujudipun. Mangga, punapa ngrikinipun botên nama enak eca, nggêbêg rangka, mangku yu Krama.
Beda sangêt kalihan priyantun luhur ingkang andhap asor tur sêmanak. La, punika nyilakani kula sadaya sayêktos. Jalaran ingatasipun priyantun luhur têka andhap asor, têgêsipun krêsa angasorakên saliranipun dhatêng tiyang sakula ingkang bakunipun pancèn tiyang asor. Ingkang makatên punika kenging kula upamèkakên kadosdene pangajinipun priyantun agêng wau upaminipun f 100,- lan pangajinipun tiyang alit sakula namung f 1,-. Samangke manawi priyantun luhur wau lajêng krêsa angasorakên saliranipun ngantos namung pangaji f 1,- miturut kawruh logica (kamêsthianipun) pangaji kula inggih lajêng larut ngantos namung pangaji 1 cent. Pikajêngipun manawi wontên priyantun luhur krêsa ngasorakên saliranipun, ingkang dados tiyang ngadhapngandhap. wajibipun inggih kêdah botên kenging kawon asor, dados ngrikinipun inggih lajêng kapêksa kêdah saya angaosi dhatêng priyantun luhur wau. Langkung malih manawi kagungan panggalih sêmanak, limrahipun wontên ing pundi-pundi inggih krêsa andangu utawi aruh-aruh. La, punika
upaminipun, ing mangka lajêng dipun cakêti priyantun luhur ingkang andhap asor tuwin sêmanak wau, ngrikinipun inggih lajêng kapêksa ngglethakakên iyatanipun prêlu badhe atur urmat. Mangga, punapa punika botên ngajak rêkaos kemawon.
Amila mênggahing kula aluwung mrangguli priyantun luhur ingkang ngêgungakên kaluhuranipun katimbang ingkang andhap asor.
Makatên ugi ing padamêlan limrah, punika manawi pangagêngipun sae, rêmakêt saha andêmênakakên tumrap para rerehanipun, ingkang dados rerehanipun inggih kojur sayêktos. Awit saking saening tangkêpipun pangagêng wau, rerehanipun inggih lajêng kapêksa langkung ngatos-atos panyambut-damêlipun. Rikuh badhe nindakakên punapa-punapa ingkang botên dados sarjuning pangagêngipun lan sasagêd-sagêd ugi lajêng ambudidaya murih pangagêngipun sagêda lêstantun sae dhatêng saliranipun. Punapa ingkang sagêd andadosakên rênguning pangagêngipun, inggih tansah kajagi sampun ngantos nglampahi. Makatên sapiturutipun. Sagêd kalampahan ingkang makatên punika, jalaran dhatêng pangagêng ingkang samantên budinipun wau, ingkang dados rerehanipun têmtu lajêng anggadhahi ajrih lan asih.
Beda kalihan pangagêng ingkang crèwèt, rèwèl, botên adil thik kawêwahan mawi ngêdir-êdirakên anggènipun dados pangagêng. La, punika ingkang dados rerehanipun, sanadyan katingalipun saprepetan kados botên sakeca, nanging salêrêsipun malah ayêm wontên ing manah. Awit saking anggènipun crèwèt lan rèwèlipun wau, rerehanipun inggih lêrês anggadhahi ajrih nanging botên anggadhahi asih. Saking anggènipun botên adil, langkung malih kawêwahan mawi ngêdir-êdirakên anggènipun dados pangagêng, wusananipun para punggawa inggih tuwuh sêngitipun. Amila ingkang kathah-kathah: têtiyang ingkang anggadhahi pangagêng ingkang makatên padatanipun wau, caranipun nyambut damêl para rerehanipun inggih botên kanthi sênêng lan rilaning manah, nanging ngêmungakên nyambut damêl, sabab rumaos ... dipun bayar.
Tujunipun botên makatên mênggah ingkang dados pangagêngipun.
Ing Cimahi taksih wontên sêsakit pès, mêntas wontên tiyang nama Sacak, katrajang ing sêsakit pès dumugi tiwas. Panitipriksa ing ngriku dipun tindakakên dening Dr. P. Cool, saking Sêmarang.
Ingkang ngukup arta lotre f 100.000,-
Aneta Nipa martosakên saking Padhang. Ingkang angsal lotre Don Bosco f 100.000.- bôngsa Tionghwa ingkang brandon kalihan tiyang siti. Bôngsa
kalawartinipun, mêdal sawulan sapisan. Ancasing pakêmpalan wau badhe anggiyarakên ing bab babading Bantên tuwin andandosi patilasan-patilasan kina.
Sampun wontên karampunganing komite konggrès jurnalis Indhonesiah, bab anggènipun badhe ngawontênakên konggrès, inggih punika benjing tanggal 9 Agustus manggèn ing Luna Theater utawi ing gêdhong Dharma Stichting ing kampung Gêndhong, Sêmarang. Rancanganing rêmbag, sadaya mèh ngrêmbag ing bab kajurnalisan, rêrêmbaganipun kaperang siyang lan dalu. Ing tanggal 10 darmawisata dhatêng candhi Barabudhur.
tuwin Ir. Van den Hout sami saking golongan pakaryan kasarasan, sampun sami mriksa kawontênanipun ampas tètès ing pabrik Maron, ingkang dipun bucal dhatêng lèpèn-lèpèn, pinanggihing papriksan, tètès wau botên andadosakên tuwuhing sêsakit malariah, kosokwangsulipun, malah sagêd dados pananggulang. Nanging bab tètès wau miturut pamanggihipun tiyang ahli bab misaya ulam, sagêd adamêl sirnaning ulam lèpèn tuwin nundhung ulam sagantên ingkang manggèn ing pinggir. Malah para juru misaya ulam ing bawah Brêbês tuwin Pakalongan, sampun nate gadhah panêmbung dhatêng administratir pabrik-pabrik gêndhis sacêlaking lèpèn Pamali, sampun ambucal ampas tètès dhatêng lèpèn. Ingkang gêgayutan kalihan pamisayan ulam punika kausulakên dening Tuwan L.V. Wijnhamer Jr. ing Mistêr Kornèlês dhatêng rad kawula.
Kawartosakên griya sakit gupêrmèn ing Lumajang badhe dipun dadosakên griya sakit
siti bôngsa Batak ingkang nuju damêl arta bolong palsu. Ingkang dipun angge timah, cithakanipun sêmèn. Nalika panyêpêngipun mawi pasulayan saha anamakakên dêdamêl. Nanging têtiyang ingkang damêl sami kacêpêng.
Saking ada-adanipun pakêmpalan têtiga, inggih punika Katolik Jawi, Katolikê Wandawa tuwin Wanita Katolik, sadaya manggèn ing Surakarta, sampun ambikak pamulangan sêkakêl dipun namakakên Nationale Onderwijs-inrichting Trijsa, danguning pasinaon 4 taun. Muridipun sampun wontên 46.
H.B.S. Taman Adi botên saèstu ngadêg.
Badhe adêging H.B.S. Taman Adi, kados ingkang sampun kawartosakên ing sêrat
saking Batawi dhatêng Medhan, mampir Singgapura. Tanggal 5 bidhal saking Singgapura dhatêng Medhan, tanggal 6 bidhal saking Medhan dhatêng Singgapura, wusana tanggal 7 dhatêng Batawi. Kajawi punika lampah anggêgana Batawi dhatêng Medhan taksih lêstantun kados adat.
Wontên tiyang siti ing Kapawèh, Bandhung, sumêrêp kêthèk wontên ing cancangan, lajêng dipun beda, kêthèk sangêt nêpsunipun, wusana sagêd uwal saking cancangan, têrus nyakot tiyang ingkang ambeda, badanipun sami nandhang tatu, wusananipun tiyang wau lajêng nandhang sakit kados ewah, kabêkta dhatêng insêtitut pastur. Kêthèk punika têtela satunggiling kewan ingkang ambêbayani, botên kenging kangge sêmbranan. Kacariyos sri nata Constantijn nata ing Griekenland, sedanipun jalaran kacakot ing kêthèk.
Griya pakumidhèn gadhahanipun pakêmpalan Sabakarti, ingkang dipun dêgakên wontên ing Karêwèh, Sêmarang badhe rampung wontên ing wêkasanipun wulan Agustus. Sanadyan pandamêlipun wau dèrèng rampung sadaya, ing papan padhasaran barang kagunan, Indhonesiah sampun kangge sêsadean, prêlu kangge ngajêngakên kagunan.
Tuwan S.A. Akim, lulus dhoktoral, iksamên kapisan ing pamulangan luhur pangadilan ing Batawi. Tuwan R.I. Supama, tuwin Tuwan
ing talaga Ciburui Padhalarang, badhe dipun wisaya ulamipun. Ing talaga wau dipun ingahi ulam tambakan 500.000, ulam mas 100.000, tawèhtawès. 100.000 tuwin bandêng 80.000. Miturut pratelanipun Tuwan W. Groeneveld Jr. inggih punika ingkang maosi talaga, gêsanging ulam sae, amargi pangingahipun sarana pitêdahipun tiyang ahli, dipun pakani pakan ingkang kamaligèkakên, samôngsa toya alit, ing pinggir dipun tanêmi sukêt. Cara makatên wau badhe katindakakên wontên ing talaga ing Surakarta tuwin Ngayogyakarta.
Syang Hai 18 Juli (K.P). wontên pawartos saking Nansiang, golongan komunis ing Kiangsi dipun têmpuh wantêr, ngantos kèngsêr dhatêng Phukin, wontên ingkang dhatêng Unan utawi Upèh, dados golongan komunis nilar Kiangsi, ingkang sampun dipun broki. Golongan wau ingkang manggèn
uninga, Kajawèn ingkang kalêrês mêdal ing dintên Rêbo ngajêng punika botên kawêdalakên, amargi ing dintênipun Salasa kalêrês dintên agêng Grêbêg Mulud, dados kêsupêkên panggarapipun. Nanging wêdalipun Kajawèn ing dintên punika, isinipun dipun indhaki, murih botên adamêl cuwaning panggalihipun para maos.
O, kônca, raosing susah botên namung wontên ing sampeyan kemawon. Sanadyan kula punika katingalipun wontên ing ngriki, dados mêngsahing bandara sampeyan, nanging raosing manah kula, botên beda kados raosing manahipun tiyang ingkang ugi kadunungan trêsna dhatêng ingkang sampun seda. Kajêng kula, layonipun sang senapati badhe kula aturakên sang prabu.
Abdi pakathik botên mangsuli, lajêng nguculi kapal kêkalih ingkang wontên ing cancangan. Ingkang titihanipun sang senapati dipun sukakakên Abdullah. Abdullah lajêng ngangkat layonipun sang senapati dipun bêkta numpak kapal, pakathik anglawani kalihan nyuwara lirih: o,
pakathik kanthi karaos ing manah, wusana wicantên: môngga kônca bidhal. Sasampunipun makatên, kapal lajêng dipun gêbrag
ingkang pinanggih wontên ing praja Ngêsam, tansah tumpa-tumpa. Praja Ngêsam ing wêkdal punika, kenging dipun wastani, sawêg manggih bêbêndu. Sang prabu tansah mêmpên wontên ing kadhaton, nyênyuwun dhatêng Pangeran, murih prajanipun luwar saking pêpêtêng.
Nanging manawi ngèngêti praja, kados-kados inggih namung tindak makatên punika ingkang sagêd damêl têntrêm, sang prabu ngantos asring kawiyos pangandikanipun: anak wadon iku têtêp diparibasakake satru mungging cangklakan.
Wiyosing pangandika nata ingkang kados makatên punika anocogi sangêt kalihan lêlampahanipun sang putri ing wêkdal punika, kawontênanipun namung tansah adamêl risaking panggalihanipun sang prabu. Èwêd pakèwêdipun tansah pinanggih. Yèn mirid dhumawahing pamisesa, sang prabu wênang nindakakên, tanpa èwêd pakèwêd, nanging manawi ngèngêti raosing tiyang sêpuh dhatêng anak, tindak pamisesa punika adhakan nuwuhakên raos ingkang gêgayutan katrêsnan, saya tumrap sang prabu, dhasar putra namung satunggal, raosing misesa putra, karaos kados masesa sarira piyambak. Kados makatên raos rêkaosipun tiyang sêpuh.
Kacariyos sang putri sarêng sinêngkêr wontên ing gêdhong, rintên dalu namung muwun ing batos, tangèh sagêda manggih katêntrêman ing panggalih. Tur mênggah kawontênanipun, gêdhong pasêngkêran wau sarwa anêngsêmakên, botên pisan-pisan awujud papan pasiksan, malah sadaya kadamêl sarwa nêngsêmakên. Nanging inggih sanadyan awujud adi pèni ingkang kados punapa, tumrapipun sang putri botên wontên ingkang sagêd dados panglipur.
Namung wontên ingkang dados panglipur sakêdhik, inggih punika manawi sang putri ngandikan kalihan parêkan ingkang dipun patah ngladosi. Manawi nuju makatên, pangandikanipun sang putri gumrècèk kados botên katabêtan sungkawa.
Ing kala punika sang putri nuju sarean kalihan ngandika: bocah wadon, coba kowe ngandhakna kaanane ing kadhaton, kapriye kaanane kangjêng rama.
Parêkan: gusti, kangjêng rama dalêm katingalipun sangêt sungkawa, tansah angraosi panjênêngan dalêm.
Mêsthi bae bocah wadon, sanadyan aku samono uga, ing batin tansah anggagas mênyang kasugêngane kangjêng rama, muga aja manggih kasêkêlan kang ora-ora, awit kaparênge kangjêng rama iku satêmêne bênêr.
Punapaa gusti, manawi kaparêngipun ingkang sinuhun lêrês, têka mawi anggalih ingkang sagêd damêl kasêkêlan. Ingkang sinuhun kêkirangan punapa, inggih badhea kagungan tindak punapa kemawon tamtu kalampahan.
Satêmêne iya mangkono bocah wadon, kowe sumurupa: ya, tak kandhani. Sing ngrusak galihe kangjêng rama kuwi satêmêne rak aku dhewe.
Punapa panjênêngan dalêm têka nêmaha ngrisak panggalihipun kangjêng rama dalêm, bok dipun dhèrèk kemawon.
Pancèn iya jalaran saka anggonku ora andhèrèk kaparênge kangjêng rama mau, anggonku nêmahi kaya mangkene. Mêsthine kowe wis mangrêti kabèh ing bab lêlakon iki. Wis, wis, cuthêl. Saiki salin, apa kowe krungu wartane maling kang mêntas ngambah kadhaton.
O, gusti, bab punika kula ajrih matur, amargi manawi ngantos kamirêngan ing abdi jagi, sisip-sêmbiripun kula badhe manggih kalêpatan. Panjênêngan dalêm uningaa gusti, sasolah panjênêngan dalêm punika tansah dipun ulat-ulatakên ing tiyang. (Badhe kasambêtan)
akanthi slamêt. Bêcik tak sêngkakne lakuku, supaya enggal nuli têkan ing sangarêping para mitraku bocah kang padha maca taman Kajawèn bagian wacan bocah. Sabab aku kèlingan, dhèk sêmana duwe kasaguhan arêp ngudhoni cangkriman manèh, ana ing taman bocah kene.
Kiraku para mitra uga akèh kang padha ngarêp-arêp têkaku, lan bisa uga salah sijine ana sing anggarundêl, dene apa kok nganti kasèp ora ana katon mêncungul, apa baya anyidrani jangjine dhewe. O, ora mangkono para mitra, mulane nganti watara lawas aku ora ngêtoni ing taman bocah, sabab aku rak wis kôndha ta, ya iku: bokmanawa entuk wêwêngan liyane manèh, kaya kandhaku ing Kajawèn ôngka 31 dhèk biyèn. Dadi ora kêna ditamtokake.
Nanging aku duwe panjaluk dhisik, cangkriman kang bakal dak batangake iki, bêcike aja dianggêp cangkriman lumrah kae lo ca. Anggêpên minôngka pambukaning nalar bae.
Dene cangkriman pambukaning nalar mau, kaya ing ngisor iki.
Jajal golèka ukara, kang cacahe ana 22 wanda, gunggung 9 têmbung, nanging wanda-wanda mau padha nglêgêna kabèh, ewasamono yèn diwaca cêtha, uga anduwèni têgês, ya iku atêgês salah sawijining pawarta utawa pituduh, kang larase bisa nuwuhake sêdhihing atine wong kang ambêk wêlasan.
Ana ukara cacahe ana 8 wanda, sing 4 nglêgêna, liyane nganggo sandhangan wulu suku, nanging yèn ukara mau diwaca molak-malik, ya iku saka kiwa manêngên utawa mangiwa, unine padha bae, lan iya padha karêpe (têgêse). Lah ukara sing kapriye iku, mara nulisa. Olèh-olèhane enggal aturna marang rama Sêbul, supaya
ukara kang wilangane ana 8 wanda, iya nganggo [ngang...]
[...go] sandhangan salumrahe. Nanging yèn ing saburine wanda kang kaping 3 ing sajroning ukara mau sinêsêlan pada lingsa, ukarane banjur atêgês pituduh, kang wose (karêpe) nuduhake kaanan rong rupa (wêwujudan rong warna). Kaping pindhone yèn pada lingsa mau diêtrapake ana ing burine wanda kang kaping 4, ukarane uga isih atêgês pituduh, nanging wose (karêpe) mung nuduhake kaanan
He, bocah murid-murid sêkolah, mêsthine kowe tansah kèlingan kalane padha bungah-bungah, ya iku yèn nuju unggah-unggahan. Ing kono padha bisa ngrasakake sênêng-sênêng tunggalan karo kônca tunggal sêkolahan.
Ing kalane mangkono mau, bocah sing nuju pasulayan, padha ilang kanêpsone, banjur bali rukun kaya adat. Awit kabungahan mau, rasane ora mung jalaran saka anggone padha dibungahake ing dina iku, iya ngèlingi prakara anggone bungah munggah pangkate, dadi bungahe tansah lumintu bae. Wiwit dina mau sabanjure nganti tapak sêkolah manèh, mung sênêng thok.
Nanging kosokbaline, yèn ora munggah, kabungahan sing kaya ngono mau mung gawe ora sênêng, sing dirasakake mung prakara anggone ora munggah.
Mara coba pikirên, yèn bocah ora munggah iku saka lupute sapa. Ora liya iya saka lupute dhewe, mêsthi saka kurang mêmpêng sinau.
He bocah-bocah, èlinga mênyang wajibmu dadi murid, kasênênganmu bèn kêtêmu tanpa sandhungan.
Ing dhuwur iki gambare para murid pamulangan ing nagara Bukarès, tanah Romaniyah, kalane bungah-bungah, dening Sang
yèn ora marèni / sida wurung murid / besuk dadi bajul //
ora kêndhat malah sundhul langit / nakale Si Kêmpros / lawas-lawas klakon diwêtokke / ana jaba ora gêlêm mari / malah angluwihi / jênêng wis kêpatuh //
kocap mungsuh padha ngincim-incim / suwe-suwe klakon / ditangani nganti
warôndha, omahe ing kampung Kusumadiningratan. Êmbokne Suhardi iku jênêng bok Wirasukarta, anggone ditinggal mati sing lanang wiwit nalika Suhardi lagi umur limang taun.
Anake êmbok Wirasukarta kang bisa lêstari urip mung loro, iya iku: Suhardi lan bocah wedok cilik adhine Suhardi, jênênge Suhardiyêm.
Suhardi wis sêkolah, manggon ana ing klas loro. Uripe êmbok Wirasukarta iku tansah kacingkrangan, amarga pagaweane mung ngobèng ambathik, pamêtune ora sapiraa, ora cukup kanggo ngingoni lan nyandhangi anake. Ing sadina-dina êmbok Wirasukarta tansah nandhang prihatin, luwih-luwih barêng ing môngsa pagawean lagi kêndho, rasaning atine ing sadina-dina kaya diwênyêt-wênyêt.
Anuju sawijining dina, êmbok Wirasukarta kôndha marang Suhardi mangkene: ênggèr, kowe dhewe [dhe...]
[...we] wis wêruh mungguh kaananku ing wêktu iki. Saiki pagawean lagi kêndho bangêt, anggonku nyambut gawe ora bisa ajêg olèh dhuwit, yèn dhèk wingi-wingi mono ngrêkasaku ora bangêt-bangêt, pamêtuku dicokot-cokot alot isih kêna, mung ing môngsa iki kang lagi kêbangêtên, dêlênge nyambut gawe, dhuwite kok ora nêtês. Amarga saka iku, ênggèr, sarèhne aku rumasa ora kuwat ngragadi anggonmu sêkolah, bêcike kowe nyopota bae, dak ngèngèrake marang babah Liyong, sing marung ana pasar kae, amarga dhèwèke butuh batur cilik, prêlu dikongkon-kongkon. Ana ing kana kowe bakal bisa mangan warêg lan nyandhang rada bêcik. Kajaba iku ing sasasine isih nganggo diblônja rong rupiyah, kapriye, kowe gêlêm apa ora.
Suhardi barêng ngrungu kandhane êmbokne yèn dhèwèke arêp diêkon nyopot anggone sêkolah, atine kodhêng bangêt, nganti suwe anggone ora mangsuli, osiking atine: hah, gèk kapriye, ta, lêlakonku iki, tamatku saka sêkolahan mung kurang rong sasi, nanging ing wêktu iki wong tuwaku lêlakone kok kaya ngene, apa aku klakon arêp nyopot saka sêkolahan mung prêlu arêp ngèngèr ana warung bae. Hah, gèk kaya ngapa kaduwungku ing besuk lah yèn aku arêp banjurake sêkolah, gèk kapriye, apa sing dak pangan ing sabên dinane, wong tuwaku karêpe wis ora mrayogakake yèn aku nêrusna sêkolah. O, iya, gajêge Si Sutarsa kae anggone sêkolah bisa nyambi nyambut gawe ngidêrake koran gambar idhup, blanjane sadina sêtali, kêna dijaluk dinan, pagaweane bisa dilakoni wiwit jam têlu awan têkan jam nêm sore, coba mêngko sore dak nêmoni dhèwèke. ... iya, êmbok, aku iya wis ngêrti marang kaananmu ing wêktu iki, nanging bab anggonku arêp koêkon nyopot saka sêkolahan, iku arêp dak sarèhake dhisik, mêngko sore aku arêp katêmu kancaku sêkolah, jênênge Sutarsa, samulihe saka sêkolahan dhèwèke bisa nyambi nyambut gawe ngidêrake koran gambar idhup, blanjane sêtali sadina, yèn dhèwèke isih
ing wayah sorene Suhardi wis mangkat mênyang ing omahe Sutarsa. Satêkane ing kono, Sutarta durung katon mulih, kang katon mung êmbokne wae, lagi asah-asah cangkir ana ing sumur. Suhardi banjur takon marang
4 Langkah Login ke Banyak Akun Google Talk | Sugeng Rawuh
balas budi…..koyo nok gresik milik petrokimia…
[Reply]	vic June 5, 2010 at 9:19 am
jneng stadion jgn dganti,nk prlu gwe stadion anyar. . .
[Reply]Utomo,boro ngrejeng Reply:June 5th, 2010 at 10:04 amLha iyo nggawe stadion anyar…nek ngganti SLS diseneni wong akeh nuw…!
[Reply]	Ali 69 June 5, 2010 at 9:27 am
Ayo pak lampune stadion cepet dipasang,duwete lang cepet dicairne,moso pemkab ora isen karo masyarakate…
[Reply]	telon13+ May 31, 2010 at 6:32 pm
Kethek Ogleng lan Tanda’an utowo Wayang
ngungsi maneh cah, LORO KABEH N
[Reply]	~Cah ngrowo~ May 31, 2010 at 7:50 pm
Garudha Brontok ya iku sejinis manung pemangsa anggota suku Accipitridae. Dijenengi mengkono mungkin amerga warnane kang bercak-bercak (ing wujud kang warnané terang). Jeneng sajroné basa Inggris ya iku Changeable Hawk-eagle amerga warnané kang akèh variasiné lan berubah-ubah,
mulai saka kawasan Asia kidul ing India lan Sri Lanka, pinggiran lor Himalaya, terus marang wetan lan kidul nglewati Asia Tenggara nganti tekan Indonesia lan Filipina.
Wujud kang normal kanti warna coklat sebelah duwur, putih ing sisih ngisor awak lan buntut kang coklat rodok abang, kanti garis-garis ireng melintang ing swiwi lan buntut kang katon jelas nalika mabur. Ana coret-coret mbujur kanti warna ireng ing gulu lan bercak-bercak kecoklatan ing dada. Ras-ras tertentu duwéni jambul dawa kang kasusun saka papat iji wulu ing buri edase, wondene ras kang liya ora duwé jambul. Wedok padha karo kang lanang, amung awake rodok gedhe, manuk kang anti ndas kang warnane luwih pucat lan pola warna kang luwih samar.
Ana uga wujud kang peteng (ireng) lan kang luwih terang ketimbang wujud normal. Wujud kang peteng kanti warna coklat peteng sekabehane kanti garis ireng ing pucuk buntut kang rodok kontras karo bagiyan liya sak buntut. Wujud peteng iki naliak mabur meh pada karo garudha ireng (Ictinaetus malayensis), kanti sithik béda ing wujud swiwi.
Ekologi lan kebiasaan[besut | besut sumber]
Garudha brontok amung berpasangan ing musim berbiak, lan ing jaba waktu-waktu kasebut kerep ditemukake menjelajah dewean ing alas-alas terbuka, sabana lan padang rumput. manuk iki seneng berburu ing panggonan kang kabukak lan nyerang mangsane kang arupa reptil, manuk atau mamalia cilik saka panggonane mencok
Anak-anak jinis garudha brontok kabagi sajrone 2 kelompok, ya iku kelompok kang duwéni jambul karo kang ora ana. Dikenal uga wujud peteng (ireng) ing
linksArtikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Dhaptar abang IUCN spesies jroning kahanan amanBurung pemangsaGarudhaBurung BhutanBurung NepalBurung IndonesiaKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.41, 6 Oktober 2016.
Jawah ingkang mandhap sacara terus-terusan ket sadalu ndamel raen Kali Ciliwung minggah. Griya-griya warga dhusun Pulo ing pinggir lepen terendam toyo sainggil 120 sentimeter. Kepala Camat Jatinegara Syofian Taher ngendikaaken keinggilan bajir ing dhusun Pulo, Jakarta wetan, benten-benten. Pawarta basa jawa banjir "Banjir kiro-kiro 20 sentimeter ketuke 150 sentimeter ngantos 15 meter saking lambe lepen," ngendikan piyambakipun dhateng wartawan, Kemis songolas (19) Februari 2015. Syofian nambahi, banjir lokal mergo mbludake Kali Ciliwung ngrendem griya ing pitung RW ingkang meksa 3.427 tiyang ngungsi. Kathah-kathahe saking piyambake sedaya taksih ngungsi ing nduwur griya. Mergo banjir punika ugi, mergi Jatinegara ing siseh kilen ditutup dening polisi. Wong sing pada lewat namung angsal medal ing mergi radin siseh wetan. Mobil polisi diparkir wonten tengah mergi ing ngajeng
wetan. "setunggal ruas radin punika kunjuk kagem evakuasi warga dhusun Pulo," ngendikane Kepala Humas Kepolisian Jakarta wetan Komisaris Sri Bhayakari. Warga ngginakaken fasilitas punika kaliyan markirke sepeda montoripun ing mergi Jatinegara kilen. Atusan sepeda montor jejer ngantos kalih baris ngebaki mergi sisi kilen ngantos ing celak peken Jatinegara.
Cipratan getih nuduhaké granulosit neutrofil, ing endi telu lobus nukleus bisa katon.
Neutrofil (Basa Inggris: neutrophil, polymorphonuclear neutrophilic leukocyte, PMN) ya iku bagéyan saka leukosit saka klompok granulosit. Bebarengan karo loro sèl granulosit liyané, ya iku eosinofil lan basofil kang nduwé granula ing sitoplasma banjur diarani polymorphonuclear amarga nduwé wujud inti sèl kang anèh. Granula neutrofil awerna abang rada biru kanthi inti sèl kang cacahè telu.
Neutrofil iku salah sawijiné jinis leukosit, mliginé kang bentuké granulosit kang isiné pewarnaan butiran netral, kantong-kantong cilik enzim kang mbantu sèl kanggo matèni lan nyerna mikroorganisme sawisé dilek dèning fagositosis.[1] Neutrofil mateng nduwé nukleus kang kapérang dadi ros-ros kang diarani segmen utawa poli, déné neutrofil imatur nduwé nukleus kang bentuké pita kang diarani band. Umuré neutrofil udakara 3 dina.[1] Neutrofil nduwèni sipat fagosit, wujud inti sèlé manéka werna kanthi wujud gagang, nglengkung, lan nyabang-nyabang.[2]
Perbandhingan leukosit saka neutrofil padatan nganti 50-60%. Sumsum balung normal wong déwasa bisa ngasilaké paling ora 100 miliar neutrofil ing wektu sedina lan bisa mundhak tikel sepuluh yèn kadadéyan inflamasi akut. Sawisé ucul saka sumsum balung, neutrofil bakal ngalami enem prosès morfologis, ya iku mielocit, metamielocit, neutrofil non segmen (band), lan neutrofil segmen. Neutrofil segmen minangka sèl aktif kanthi kapasitas kebak kang ngandhut granula sitoplasmik (primer atau azurofil, sekunder, utawa spesifik) lan inti sèl kang ana ronggané kaya ing kromatin. Sèl neutrofil kang rusak bakal dadi nanah.
Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016GetihKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa Inggris	Menu navigasi
panjenengan. gustii..kulo tasek kados mekaten…mski kulo sumerep, panjenengan sg nglampahaken kulo..nangeng raos kulo tase sering:uring2
Almanak, Van Dorp, 1881, #1585Sambung:-
VOOR 1881 [Acht en twintigste Jaargang] Uitgave van G.C.T. VAN DORP & Co te Samarang
Sêrat Pananggalan ingkang kaping 28 kangge ing taun Wêlandi 1881
Ingkang ngêcap G.C.T. Phan Dhorêp èng ko ing nagari Sêmawis
Ing Ngandhap Punika Kawontênanipun ing Sêrat Pananggalan Punika
Pratelaning tatêngêr, ... Kaca III-IV
Pratelaning kalêpatan saha kalêpatan ingkang kantun. Kaca V-XII
Pratelaning dintên agêng. Kaca 27-30
Kawontênanipun parentah agêng ing tanah Indiya Nidêrlan. Kaca 30-36
Kawontênanipun para tuwan-tuwan residhèn sapanunggilanipun para priyantun agêng-agêng ing tanah Jawi kalihan Madura. Kaca 37-91
Bantên, kaca 37, Batawi 39, Krawang 43, Prayanga-
Ingkang jumênêng nata ing nagari Surakarta ing sapunika Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama ingkang kaping 9, kumêndhir bintang Nidêrlansê Leyo, kumêndhir ingkang mawi bintang saking ordhê Phras Yosèph ing nagari Ostênrik. Jendral mayur ing wadyabala dalêm Sri Maharaja Nidêrlan, putra dalêm panênggak swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 6, patutan saking ingkang garwa Kangjêng Ratu Mas, ingkang sapunika nama Kangjêng Ratu Agêng, wiyosanipun kala ing dintên Rêbo Kliwon tanggal kaping 7 wulan Rêjêb taun Je ôngka 1758, utawi kaping 22 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1830, sarêng diwasa anama Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabu Wijaya, ing sasurud dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 7 lajêng kajunjung nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom. Kala ing dintên Sênèn Pon kaping 4 Shawal, Jimakir, 1786, utawi kaping 17 Mèi taun Wêlandi 1858 dumugi sasurud dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 8, lajêng anggêntosi jumênêng nata, kala ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27 wulan Jumadilakir taun Je ôngka 1790, utawi kaping 30 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1861, kala sêmantên sampeyan dalêm dèrèng krama, dumuginipun ing taun Jimakir 1794, kala ing dintên Sênèn Lêgi kaping 16 Rêjêb uta
kaping 4 Dhesèmbêr 1865, mundhut garwa Radèn Ajêng Kustiyah, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2 ing Surakarta, patutan saking Gusti Kangjêng Ratu Bêndara, mawi kaparingan nama Kangjêng Bêndara Radèn Ayu Kustiyah, nuntên ing dintên Sênèn Pon kaping 23 wulan Rêjêb wau, utawi kaping 11 Dhesèmbêr 1865, kaangkat nama Kangjêng Ratu Pakubuwana.
2.Ratu garwa dalêm Ingkang Sinuhun sapunika, namung satunggil, Kangjêng Ratu Pakubuwana, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2 ing Surakarta, patutan saking Gusti Kangjêng Ratu Bêndara, putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun ingkang kaping 8.Jawi 23/7 8 94. Wlandi 11/12 65.
3. Kangjêng Pangeran Arya Suryaatmaja, kolnèl ajidanipun Kangjêng Tuwan ingkang wicaksana guphêrnur jendral.Jawi 8/4 1 87. Wlandi 15/11 58
4. Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 7.
2. Gusti Kangjêng Ratu Buwana, garwa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 6 ing Ngayogyakarta.
mayur, ... Jawi 29/10 7 93Wlandi 27/3 65
3. Kangjêng Pangeran Arya Natakusuma, ... Jawi 25/4 1 95Wlandi 6/9 66
4. Kangjêng Pangeran Arya Adikusuma, ... Jawi 19/1 2 96Wlandi 23/5 63
Kusna, ibu Kangjêng Ratu Pakubuwana, wiyosanipun kala ing dintên Kêmis Lêgi.Jawi 21/7 1 95 Wlandi 29/11 66
Kala jinunjung nama Pangeran Adipati Anom ing dintên Sênèn Lêgi.Jawi 27/6 4 98Wlandi 4/10 69
2. Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun kaping 4
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Panji Anom, Kangjêng Pangeran Arya Dipakusuma, ... .Jawi 8/4 1 87. Wlandi 15/11 58.
Kangjêng Pangeran Arya Suryabrata kaping 2. Jawi 29/10 7 93. Wlandi 27/3 65.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Natabrata kapisan,
Kangjêng Pangeran Arya Natabrata kaping 2, krama angsal Gusti Kangjêng Ratu Timur, putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping 6.
Kangjêng Pangeran Arya Adinagara kaping 2, mantu dalêm Ingkang Sinuhun ingkang sapunika. Jawi 21/7 2 88. Wlandi 13/2 60.
swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryakusuma, Kangjêng Pangeran Panji Puspakusuma.
Wayahipun swargi Pangeran Arya Mangkubumi kapisan, Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat kaping 2, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Mangkudiningrat kapisan.
Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot, inggih Panêmbahan Jurumartani, Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 3, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Pamot kaping 2. Jawi 8/4 1 87. Wlandi 15/11 58.
Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adinagara kapisan, Kangjêng Pangeran Arya Adinagara kaping 2, sampun kasêbut ing ngajêng.
Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 3, litnan kolnèl phanstaph, putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang sapunika, …Jawi 7/8 8 94. Wlandi 25/12 65.
Ingkang jumênêng sapunika Kangjêng Gusti ingkang kaping 4, ajêjuluk Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, rider Nèdêrlansê leyo, kumandhir bintang èkêng krun. ridêr saking ordhê
Kala rumiyin nama Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya
ingkang kapisan, patutan saking ingkang garwa, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati ingkang kaping 2, wiyosanipun kala ing dintên Akhad Lêgi kaping 8 Saphar, khuruph Arbangiyah, taun Jimakir 1738, utawi kaping 3 Marêt taun Wêlandi 1811. Sarêng diwasa kala ing taun Dal 1759 taun Wêlandi 1831, krama angsal putranipun Kangjêng Pangeran Arya Surya Mataram, panggulu saking ngajêng, kagungan putra kakung putri ngantos kawan wêlas. Ingkang wuragil miyos putri, seda sarêng kalihan ingkang ibu. Ing taun Jimakir 1778 taun Wêlandi 1850, kala sêmantên taksih nama Radèn Mas Arya Gôndakusuma, pangangkatipun dados pangeran kala ing dintên Akhad Pon kaping 8 Rêjêb, Jimakir 1778, utawi kaping 19 Mèi 1850. Sasedanipun ingkang raka nak-sanak Kangjêng Gusti Pangeran Adipati ingkang kaping 3, kala ing dintên Kêmis Lêgi, tanggal kaping 25 wulan Mulud taun Jimawal ôngka 1781, utawi kaping 6 wulan Januwari taun Wêlandi 1853, wanci siyang pukul satunggal. Lajêng kagêntosan Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma wau, nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, jumênêngipun kala ing dintên Jumungah Wage tanggal kaping 14 wulan Jumadilakir taun Jimawal ôngka 1781, utawi kaping 25 wulan Marêt taun Wêlandi 1853. Tumuntên taksih tunggil sataun punika krama malih angsal putranipun swargi Kangjêng Gusti kaping 3, pambajêng saking
garwa padmi, wondening kala katêtêpakên nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping 4 sarta kawisudha dados kolnèl kumêndhan, ing dintên Rêbo Kaliwon tanggal kaping 27 wulan Sura taun Jimakir ôngka 1786, utawi kaping 16 wulan Sèptèmbêr taun Wêlandi 1857, dene ingkang kangge dintên panjênênganipun tanggal kaping 25 wulan Bêsar, manut titimangsane sêrat nawalanipun kangjêng guphêrmèn.
2. Putranipun Kangjêng Gusti ingkang sapunika, patutan saking swargi Radèn Ayu
Kangjêng Pangeran Arya Gôndaatmaja, ritmistêr.Jawi 25/12 4 98. Wlandi 28/3 70
7. Kangjêng Pangeran Arya Gôndasubrata.Jawi 25/12 4 98. Wlandi 28/3 70
1. Kangjêng Pangeran Arya Prabu Prangwadana, mayur ajidan lisiyun.Jawi 25/3 4 89. Wlandi 2/7 69
saking ordhê makutha tosan ing nagari Ostênrik [40]. Jawi 25/12 7 85. Wlandi 16/8 57
Kumêndhan kaping 2, Kangjêng Pangeran Arya Suryadiningrat litnan kolnèl, [15]. Jawi 7/2 6 00. Wlandi 28/4 71
Arya Gôndasiswara, M.W.4 [15]* Jawi 2/5 5 07. Wlandi 4/5 78
Kaptin, Radèn Mas Arya Suryaudaya [15]. Jawi 6/12 5 91. Wlandi 24/5 63.
Radèn Mas Arya Suryaudara [15]. Jawi 3/6 6 92. Wlandi 15/11 63.
Radèn Mas Arya Suryaasmara [15]. Jawi 27/11 7 01. Wlandi 26/1 73.
Radèn Mas Arya Suryakumara [15]* Jawi 10/4 2 04. Wlandi 16/5 75.
Irstê litnan, Radèn Mas Panji Purwawinata. Jawi 16/5 2 04. Wlandi 20/6 75
Radèn Mas Arya Suryadarsana. Jawi 19/12 2 04. Wlandi 16/1 76.
Radèn Mas Panji Surasasmaya* Jawi 5/11 4 06. Wlandi 11/11 77
hystrix DC.) iku tetanduran perdhu sing dimanfaataké utamané woh lan godhong é minangka bumbu panyedhep rasa masakan.
Jroning donya boga Asia Kidul-wétan, jeruk purut akèh dianggo minangka penetral ambu amis kanggo nyegah rasa enek, kayadéné ing panganan siomay. Kethokan godhong jeruk purut dicampuraké ing bumbu pecel supaya wangi. Semono uga kanggo gawé rempèyèk, kethokan godhong jeruk purut dicampuraké ing adonan glpung banjur digorèng.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.46, 10 Maret 2013.
Néstor Kirchner, nama jangkepipun inggih punika Néstor Carlos Kirchner Ostoić (lair ing Río Gallegos, Argentina, 25 Fèbruari 1950 – pati ing El Calafate, Argentina, 27 Oktober 2010 ing yuswa 60 taun) inggih punika Presiden Argentina ingkang njabat wiwit 25 Mei 2003. Sadèrèngipun, Kirchner njabat gubernur, Propinsi ing Argentina, Santa Cruz (1991-2003).[1]
badhé mbayar sadayanipun. Presiden Nestor Kirchner ngandharaken bilih Argentina namung mbayar US$38,5 miliar – US$41,8 miliar nalika 13 Januari 2005 ing Buenos Aires. “Tawa langsung dipunluncuraken lan boten dipunéwahi malih éwadéné wonten panampikan saking para kreditor. Tawa punika saéstu boten dipunéwahi lan langsung dipuntindakaken,” pangandikaning Presiden Kirchner. Langkung saking 600.000 kreditor Argentina wonten ing sadaya rangkah donya dipunsuwuni nampi pamanggihipun kanthi bates pungkasan 25 Februari 2005.[3]
Saking US$41,8 miliar utang ingkang rantamanipun dipunbayar, Argentina nyuwun kreditor, punapa dipunpathok adhedhasar kurs arta ingkang kasamekta, inggih punika peso Argentina, dolar AS, euro, utawi yen. Utang dipunkonversikaken wonten ing wujud obligasi énggal ingkang kagungan jangka wekdal pembayaran dumugi 2045 utawi 40 taun. Pengumuman kasebut malah damel nilai mata uang peso lan regi obligasi minggah. Akibat gagal bayar utang wonten ing taun 2001, Argentina ngalami krisis ingkang paling ala sadanguning sajarah. Sepalih saking 20 yuta warganipun langsung miskin. Wiwitanipun, Argentina namung badhé mbayar 12% saking total utang luar negerinipun.[4]
Mugi panjenengan sak kukuban tansah pikantuk berkahipun GUSTI ALLAH
Lumunture sih katresnan, andadosaken kito sami tansah istiqomah.
Minal aidzin wal faidzin, taqobbalallahu minna waminkum. Amin.
Sugeng riyadin warso kaping 1432 H.
Sugeng riyadin. Ing wedal ingkang fitri meniko
Kulo nyuwun agung’e samudra pangaksami dumateng panjenengan
Ingkang ndadosaken cidro dumateng jroning penggalih panjenengan
Saking awone manah, atur kalimah, tindak ingkang kirang nuju prono penggalih
Sampurnane atur, tetepo iman ugi islam, rahmat lan hidayah
Den Ayu.. nyuwun paring-paring... kula sampun tigang dinten mboten ma'em Den.. mboten mesakne napa kaliyan kula.. Menawi maringi kula donga aken mugi2 diparingi rezeki ingkang kathah kaliyan tambah ayu, diparingi yuswa ingkang
Wong neng dunyo iku ono bungahe lan ono susahe, kabeh iku supoyo biso dadek’ake parek marang
dunyo iku nalikone campur antarane apik lan olo. Mulane apik iku kanggone wong Islam, lan elek iku kanggone wong
wong iku taqwo marang Allah yoiku ora ngelakoni doso mboh iku doso cilik utowo doso gede kabeh iku di tinggal.
Nak wong ahli toriqoh utowo ahli tasawuf iku ora ono bedone doso iku gede utowo cilik podo bae kabeh didohi.
Wong iku seng apik ora kena nyepeleake doso senajan cilik, lan ora keno anggak karo amal senajan akeh amale.
seng artine kuwe kabeh ko bakal gawe kota dewe-dewe.
(Wong sugih iku ko bakal gawe kota dewe-dewe, wong mlarat iku podo gawe deso dewe-dewe.
Alamate wali iku wes ora biso guneman karo menungso, masalahe wong nak guneman karo menungso iku yo ora biso dzikir karo
AMPUH; ajian semar mesem; aji silung janggah; aji kekal lestari; ilmu kebatinan; wirid wolung; kejawen; piwulang bab
Nututi layangan pêdhot. Nututi layangan pêdhot. Nututi layangan pêdhot. Nututi layangan pêdhot. Nututi layangan pêdhot. Nututi layangan pêdhot. Nuti layangan pêdhot. Nututi layangan pêdhot. Nututi layangan pêdhot.
Sukardi. Sawahan, 13 Sawal Ehe 1844.
Ora ana banyu mili mandhuwur. Ora ana banyu mili mandhuwur. Ora ana banyu mili mandhuwur. Ora ana banyu mili mandhuwur. Ora kana banyu mili mandhuwur. Ora kêna banyu mili mandhuwur. Ora ana banyu mili mandhuwur. Ora ana banyu mili mandhuwur. Ora ana banyu mili mandhuwur. Ora ana banyu mili mandhuwur. Ora ana banyu mili mandhuwur. Ora ana ta banyu mili mandhuwur. Ora ana banyu mili mandhuwur. Ora ana banyu mili mandhuwur. Ora ana banyu mili mandhuwur. Ora ana banyu mili mandhuwur. Ora ana banyu mili mandhuwur. Ora ana banyu mili mandhuwur. Ora ana banyu mili mandhuwur. Ora ana banyu mili mandhuwur. Ora ana banyu mili mandhuwur. Ora ana banyu mili mandhuwur. Ora ana banyu mili mandhuwur. Ora ana banyu mili mandhuwur. Ora ana
Ora narima ing pandum. Ora narima ing pandum.
Ora narima ing pandum. Ora narima ing pandum. Ora narima ing pandum. Ora narima ing pandum. Ora narima ing pandum. Ora narima ing pandum. Ora narima ing pandum. Ora narima ing pandum. Ora narima ing pandum. Ora narima ing pandum. Ora narima ing pandum. Ora narima ing pandum. Ora narima ing pandum. Ora narima ing pandum. Ora narima ing pandum. Ora narima ing pandum.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kebonagung,_Demak&oldid=1046086"	Kategori: Kacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn DemakKebonagung, DemakKabupatèn DemakKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan
klebu kulawarga Solanaceae, sakerabat karo terong lan kenthang. Kecubung biasané kembangé putih lan ungu, nanging hibridané ngembang anéka warna. Diprakirakaké tetanduran iki pisanan dipigunakaké minangka obat-obat ing abad kaping sepuluh. Kecubung ana sing asalé saka Asia Kidul-Wétan, nanging ana uga sing asalé saka Bawana Amérika.
Kecubung urip ing papan sing iklimé panas, lan dikultivasi ing saindhenging wilahan donnya amarga zat kimia sing dikandhung lan uga kanggo tetanduran hias. Pisanan ditepungaké déning Linnaeus ing taun 1753, nanging sacara botanis isih durung pas ngenani gambaran lan panjlasan bab kecubung. Wewengkon asal sing dadi sumber tetanduran iki ora bisa dingertèni sacara temenan.[1]
WikidataTetanduranSolanaceaeKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Krisdayanti - Kenanga Krisdayanti - Mencintaimu Krisdayanti - Putriku Krisdayanti - Rembulan Krisdayanti -
pitik sing arep disembelih. karepe ngewangi nyekeli sikile,
mlempung drijine.. njuk dicubles dom ben metu banyune
Puthut Gambul dolanan ngisor jendela, pas ngadeg, mak
Noor Aini Prasetyawati dipithing adiku, nggendong adiku sing awake luwih gedhe seko aku nganti kewer2..
Anthan Warsito dicokot ulo, pas ngrogoh rong lele neng kali…jebule nggo
Cara Mengakses Buku HUKUM HAK ASASI MANUSIA-PUSHAM UII | Cekli Setya Pratiwi
Dilalah karsaning Allah, majêngipun agami Islam wontên ing tanah Jawi, punika kêsarêngan jaman ura-uru ing salêbêting karajan Majapait, satêmah suda kêkiyatanipun, wasana risak babarpisan. Ing nalika punika para - yèn ing jaman samangke ingkang dipun wastani - intellectuelen Jawi saya kathah ingkang lumêbêt agami Islam; kilap saking korup utawi saking kapêksa pados sandhang têdha, punika sami kemawon. Ingkang makatên wau anjalari para intellectuelen ngêmpal wontên ing ulêkaning agami Islam, ingkang dangu-dangu dados ulêkaning pangawasa, satêmah dados pusêring kabudayan Jawi-Sêlam. Ing sasampunipun makatên [ma...]
[...katên] lajêng thukul sêrat basa Jawi ingkang isinipun bab Islam. Sêrat ingkang kados makatên wau ing samangke taksih sawatawis kathah kêkantunanipun, kados ta sêrat ingkang samangke kasêbut nama:
salajêngipun. Sêrat punika sampun kacithakakên mawi aksara latin, saha pangrêmbag kaliyan udalaning isinipun (sanès prêtalan) dening DR B. J. O. SCHRIEKE (Proefschrift, Leiden 1916).
Bonang", inggih punika sêrat ingkang samangke kasêbut nama
Isarating imam, pitung prakara: kang dhumuhun asih ing pangeran, ka 2 asih ing nabi kabèh,
dening wong: Ya Ali, punapa bot saking langit, punapa kang alo saking bumi,§ Ing lugunipun mungèl: punapa kang atus saking wêsi; rangkêp kaliyan watu. punapa kang atos saking watu, punapa kang kaliwat sugih saking samudra, punapa kang kaliwat panas saking api, punapa kang kaliwat atis saking naraka Jamanirah, punapa kaliwat pait saking upas?// Maka sumahur baginda - raliyallahu anhuma: kang andalih ing lêmahing wong abêcik dèn
'at iku kaliwat sugih saking samudra, ka 5 ratu kang kaniaya iku kaliwat panas saking api, ka 6 têka anglarani atining wong, iku kaliwat asrêp saking naraka Jamanirah, (ka 7) kang darana iku kaliwat pait saking upas.// Makatên salajêngipun.
Sêrat punika sampun kacithakakên dening DR J. G. H.
GUNNING mawi aksara Jawi tampa prêtalan (Proefschrift, Leiden 1881). Prêtalanipun ing basa Walandi
Kados ingkang sampun kaaturakên ing ngajêng, sêrat punika basa Jawi têngahan mawi sêkar, nanging sêkar cara kina, sêkar çloka, lampah wolu-wolu kaping 4, sampun mbotên mawi guru lagu.
5. pan sami pakèning suksam,suksma margane antuk sampurna. / dèn awas sira yan mulat, sampun kaliru ing sadya. / yan sira tanpa guruwa, magsa waspaosèng suksma. / ing suksma sira dèn awas, pan arusit prênahira. //
6. Ki Sukarsa wus anuksma, sinuksma ing jatisuksma. / têkèng
7. ma'ripat tan kauninga, karêm ing jroning sagara. / jinatèn surahsyanira, ika sih nugrahaning hyang. / tan ana ing jro ing jaba, duk sira tunggal sasana. / tan kocap gusti kawula, atunggal sasananira. //
8. kandhih kalimput ing sadya, tan ana
Makatên salajêngipun. Pungkasanipun sêrat Suluk Sukarsa ungêlipun makatên:
Sastra gumêlar ing jagad, kang atuduh pangawikan. / kang wruh ing tuduh sampurna, tan ana irêng ing pêthak. / yèn sira sampun waspada, lumampaha alon-lonan. /
wus têkèng sagara rahmat. / kawasa dènira layar, wus têkèng sagara ORA. //
Sêrat Jawi jaman Islam, basa Jawi têngahan ingkang ngangge sêkar macapat, ingkang samangke pinanggih sêpuh piyambak, inggih punika sêrat:
Sêrat punika basanipun sae sangêt, emanipun dene ungêl-ungêlanipun sampun sawatawis risak. Sacariyos
punika isi 169 pada sêkaripun namung Dhandhanggula thok. Pêthikanipun ing wiwitan, mawi kalêrêsakên ungêl-ungêlanipun, kados ing ngandhap punika:
sakèng nusantara, panêngran Koja Jajahan ratu Mêsir, nagarèng purantara.
Sêkaripun Açwalalita taksih cêtha, lampahing guru
lagu, anandhakakên bilih sêpuh. Awit sasumêrêp kula, wiwit jaman Kartasura sapriki, tiyang Jawi sampun mbotên wontên ingkang sagêd andamêl sêkar agêng mawi guru lagu.
19. Dipun wêruh ing urip sajati, lir kurungan rêraga sadaya, bêcik dèn wruhi
ênggon punang asêpi, sampun kacakrabawa.
20. Aja'doh dera ngulati kawi, kawi iku nyata ing sarira, punang rat wus
anane iki, minangka tuduh ing Hyang, sing wruh ing Hyang iku, mangka sêmbah pujinira, mapan awis kang wruha ujar puniki, dahat sipi nugraha.
Suluk Wujil punika sampun kacithakakên mawi aksara latin, dipun prêtal ing basa Walandi saha karêmbag lan katandhing sawatawis, wontên ing TIJDSCHRIFT DJAWA taun 1938.
pinaran, pan jatining suwung, ing suwunge iku ana, ing anane iku surasa sajati, wus tan ana risasan.rinasan.
12. Pan dudu rasa karasèng lathi, dudu rasaning apa'pa lawan, dudu rasa kang ginawe, dudu rasaning guyu, dudu rasa kang angrasani, rasa dudu rêrasan, kang rasa amêngku, sakèhing rasa
13. Kang wus tumêka ing rasa jati, sêmbahyange tan mawas nalika, lwir mili jatine, tan ana jatinipun, muni mona turu atangi,
Sêlam dening asêmbahyang tan Sêlam dening pangangge, tan Sêlam dening saum, nora Sêlam dening nastiti, tan Sêlam dening tapa, nora dening laku, tan Sêlam dening aksara nora Sêlam yèn anut aksara iki, tininggal nora êsah.
Sêrat Suluk Malangsumirang, saya kathah wêwahan saha ewah-ewahanipun ugi sampun dipun cithakakên dening pakêmpalan "Brahmawidya" ing Ngayogyakarta, Desèmbêr 1931. Ungêl-ungêlanipun dipun wêwahi crita-crita kados adatipun ing kalangan Theosofie. Nanging ungêl-ungêlanipun ing pada 11 nginggil punika, bilih kula botên kêlintu, ing sêrat cithakan Ngayogya wau botên wontên, tur uruting pada, manawi katandhing kaliyan sêrat ingkang kula pêthik, kêtingal kisruh.
Sanadyan sêrat Malangsumirang punika mbotên mawi angka taun, nanging sarèhne dipun cariyosakên damêlanipun Sunan Panggung, amila kula cêlakakên kaliyan suluk Wujil, damêlanipun Sunan Bonang.
Sêrat punika wontên ing jaman Surakarta kala 50 taunan kêpêngkêr, misuwur sangêt. Mênggah isinipun inggih piwulang kasaenan. Ing wiwitanipun sêrat punika wontên titimasa taun warni candrasêngkala, ungêlipun makatên: Sarasa sinilêm ing jaladri bahnimahastra candra sangkala, dados ing taun 1534, taksih ugi taun Çaka (1612 taun Masehi). Kaliyan sêrat Suluk Wujil dados namung kaot 5 taun, inggih taksih wontên salêbêting jumênêngipun Sinuhun Seda Krapyak. Mangka limrahipun Nitisruti punika dipun wastani damêlanipun Pangeran Karanggayam, ing nagari Pajang. Cariyos punika kintên kula wontên lêrêsipun, ugi wontên lêpatipun. Mirid angka taun, sampun cêtha bilih punika damêlan kala jaman Mataram. Wondene dipun cariyosakên damêlanipun Pangeran Karanggayam ing Pajang, punika kintên kula lêpat, bilih dipun suraos kala jaman Pajang, jumênêngipun Radèn Jaka-Tingkir; nanging lêrês, manawi dipun suraos: Pangeran Karanggayam ingkang dêdalêm ing Pajang nalika jaman Mataram. Awit dhusun utawi kitha Pajang, punika kala jaman Mataram têmtu taksih sawatasisawatawis rêja, taksih dipun dunungi pangagêng utawi priyantun. Dados sagêd ugi lêrês Pangeran Karanggayam punika kala rumiyin dêdalêm ing Pajang, nanging sampun jamanipun Sinuhun Seda Krapyak.
Punika kakawin Nitisruti, anggitanipun pangeran ing Karanggayam, lênggahipun êmpu jangga ing Pajang. Panganggitipun wau awit saking karsa dalêm ingkang
Sinuhun Kangjêng Sultan ing Pajang, wiwitan dumugi ing wêkasan sadaya sangang dasa kalih pada. Sasampuning tamat panganggitipun lajêng katêdhak sinêrat dening Arya Dhadhaptulis, lênggahipun panyarikan dalêm ing Pajang. Wiwiting pênyêrat ing malêm Rêbo tanggal kaping kawan wêlas wulan Asura, ing taun Wawu, windu Sancaya, sinangkalan nalika panganggitipun bahnimahaastra candra ... , dados angkaning warsa 1513.
Kajawi piwulang kasaenan, ing sêrat Nitisruti kathah mystiekipun. Kados ta mystiekipun tiyang pêrang ing pada 88
sasamaptanipun, jatining purba wisesa, tan ana lara pati kalawan urip, uripe tansèng tunggal.
basa gancar jaman sêmangke, makatên: sumpaha dhewe niyat nganggo tuntunan atoh pati, ya iku lakune wong tapa ana ing gunung wêsi (= paprangan) miturut unining piwulang. Ora kêdhap paningale marang sakèhing dumadi lan dadining bumi langit lan kabèh kang ana ing kono. Kabèh iku sipating Pangeran; ora ana pati ora unaana urip, uripe wis nunggal lan kang Mahasuci.
wus padha mratelakake mungguh pêpathokaning kasujanan, lakune para sujana, sarjana. Iku yèn ko inguk mêsthi krasa (yèn ko waca kowe mêsthi wêruh). Ana manèh lêlabêdane Sang Kojajajahan lan ratu ing Mêsir iya wis didadèkake carita kidung. Wis akèh para sujana ênggone ngandharake piwulang, sangka kawruhe [kawru...]
[...he] olèh saka layang-layang kuna bab kasusilan lan dununging laku kang bêcik; iku bae lêbokna ing atimu.
Pancènipun têtêmbunganipun sêrat Nitisruti punika sae sangêt; nanging ungêl-ungêlanipun sampun kathah ingkang risak. Sêrat ingkang sampun risak punika sampun nate kacithak mawi aksara Jawi, dipun damêl tigang kolom: kawi, jarwa, surasa. Ingkang nyithak, bilih kula mbotên kêlintu, drukkerij "De Langen" ing Surakarta kala taun 1871.
Murih têrangipun bilih Nitipraja punika adhinipun Nitisruti, kula pêthikakên wiwitanipun sakêdhik.
Kadi silêm ing sagara gêni, rasaning driya
tungkul ing silakrama prayogi, dadi dêling ing
pamotirèng tuwuh, rahing amawi santana, wruhanira lwir warsa taru lata'nglih, mangsaning labuh kapat.
Layang sewaka manira ngawi, jalma paksa kawayang buwana, sakala duk pangapuse, têpa palupinipun, rèhning sumawita bupati, aywa manah nalimpang, ing warah lan wuruk, ing purwa madya wasana, aywa lali ing tata kalawan titi, takona têtirona.
Satyane kang antuk sihing gusti, angawula sêdyakêna tapa, gusti pètên barêkate .... makatên salajêngipun.
Basanipun sêrat punika sampun nama basa Jawi jaman samangke, kajawi têmbung satunggal kalih, ingkang ing samangke sampun botên kangge ing têgês
punika. Kados ta satya ing ngriki têgêsipun: sumpah; luwang = kang wisklakon = adat. Grêban, basanipun sêrat Sewaka punika sae, dlodor-dlodor, cêtha, botên kêkathahên cengkok. Punika pêthikanipun sawatawis:
16. Wong tabêri matane lan kuping, kang amuruk ing sadina-dina, wêkasan dadi pintêre, kang katon kang karungu, kang abêcik dipun wêwuri, gumarit ing
wuruking kanca rewang sapangan, kabèh prihên barêkate, kulanana sadarum,§ Ing sêrat ingkang langkung sêpuh, têmbung SADARUM punika mungêl SABDA'RUM UNI MANIS. Dados KULANANA SABDA'RUM = AJÈNANA NGANGGO TÊMBUNG MANIS. Nanging sadarum sampun kalajêng atêgês: KABÈH, dipun kintên kawining sadaya. agêng alit prihên padha'sih, yèn ingaruh-aruhan, solahe kang dudu, narima'ge owahana, tarimanên wong iku nyata yèn asih, tandhane asung warah.
18. Iku mulane wong dadi bangkit; kang bodho datan narimèng warah,
dhawak, tuna liwat ing budi tan dèn kawruhi, wêkasan untuk walat.
Sêrat Sewaka punika kala taun 1851 sampun kacithakakên dening J. A. WILKENS mawi aksara Jawi saha prêtalan ing basa Walandi. Nanging têmbung-têmbung ingkang sawatawis kina, sampun kathah ingkang dipun
santuni têmbung enggal. Makatên ugi purwakanipun inggih dipun santuni babarpisan, dening ingkang nurun, namanipun SUMADIRANA. Sangkalan ingkang pinanggih wontên ing purwaka enggal punika mungêl: naga candra rêsi tunggal = 1718 taun Jawi; dados mèh kaot satus taun kaliyan sêngkalan ingkang tulèn.
Mênggah ingkang dipun cariyosakên, wosipun mêmêngsahanipun Wong Agung Menak kaliyan Prabu Nursewan, ratu ing Madayin. Wong Agung punika agaminipun Islam, Sang Nursewan taksih kapir. Mangka Wong Agung wau krama angsal Dèwi Muninggar, putranipun Sang Nursewan. Punika ingkang anjalari dados cariyos ngambra-ambra, panjang sangêt, ambosêni. Awit pun mantu mbotên têgêl mêjahi marasêpuhipun; dene
marasêpuhipun, yèn kawon pêrang tamtu lajêng ngungsi dhatêng ratu sanès, ingkang gadhah adi èstri. Lajêng prang malih kaliyan Wong Agung. Wong Agung mêsthi kawon rumiyin, lajêng dipun tulungi putri wau, dados garwa, lajêng prang malih, ratu ingkang dipun pundhuti tulung Prabu Nursewan kawon, têluk manjing Islam; Prabu Nursewan mlajêng, nêdha tulung dhatêng ratu sanèsipun malih, lajêng têrus makatên salajêngipun. Têmtunipun inggih wontên sontan-santuning cariyos, nanging grêbanipun, kados ragangan ing nginggil punika.
Cariyosipun sêrat Menak Kartasura punika taksih mèpèt sangêt dhatêng Hikayat Amir Hamzah; tur têtêmbunganipun inggih taksih kêtawis têmbung pasisir,
saha katèngsun, sapanunggilanipun. Têmbangipun Sinom pada lingsa ingkang angka 3 taksih kêrêp dhawah o.
Dèwi Rêngganis dipun opèni ingkang rama piyambak wontên ing patapan. Labêt putraning pandhita, sang dèwi alit mila sampun rêmên tapa; ingkang dipun
ing Jamintoran, nama Dèwi Julusulasikin, nanging botên karsa atut. Sang radèn
damêlipun namung amêng-amêng wontên ing patamananipun, nama Banjaransari.
Wong Agung mirêng bilih Pangeran Kelan gêrah, tur botên rêmên dhatêng Dèwi Julusulasikin, lajêng dhawuh amboyong sang pangeran sagarwa dhatêng kadhaton. Gêrahipun Pangeran Kelan saya nglayung; dipun aturi atut kaliyan ingkang garwa, botên karsa.
Dèwi Rêngganis rawuh malih; Pangeran Kelan mapagakên, ngungrum; tiyang-tiyang sami bingung, sang radèn dipun wastani kimat. Kèndêl-kèndêl manawi Sang Rêngganis sampun kesah malih.
Ing satunggaling wêkdal Sang Rêngganis rawuh malih; sang pangeran dipun jak sowan ingkang rama dhatêng patapan Argapura. Dèwi Rêngganis mabur, sang radèn gondhelan sampur, dumugi ing patapan sang radèn lajêng marêk dhatêng sang pandhita.
Ing kratonipun Wong Agung gègèr dening icalipun Pangeran Kelan. Umarmaya kadhawuhan madosi. Umarmaya takèn dhatêng sang pandhita nama Sèh Dul Kurès,
dipun cariyosi panggenanipun Pangeran Kelan, nanging Sang Umarmaya mbotên suka nusul; kadhawuhan têrus kemawon dhatêng nagari Mukadam. Awit Prabu Nursewan wontên ing ngriku, minta sraya dhatêng Ratu Mukadam. Malah Dèwi Kadarmanik sampun kadhaupakên kaliyan Radèn Hirman, putranipun Prabu Madayin; nanging sang putri botên karsa atut.
Bala ing Mukadam punika sanès tiyang; balanipun rêca tosan ingkang kenging kaparentah prang; nujumipun ingkang juru marentah prajurit rêca wau nama Sang Majusi. Sang Majusi sampun sumêrêp bilih badhe wontên pandung nêlik (Sang Umarmaya), amila dhawuh supados prayitna.
Umarmaya dhatêng, masang sirêp, nanging botên tumama, malah ngantuk piyambak, wasana tilêm. Kasangipun kacanthèlakên wontên ing pucuking wit-witan. Umarmaya dipun dêkêp dening bala Mukadam, dipun upasi saha lajêng dipun lêbêtakên ing sumur wisa.
Dèwi Kadarmanik susah sangêt, ngajêng-ajêng rawuhipun mitra saha gurunipun, inggih punika Dèwi Rêngganis. Sang Kadarmanik sampun lumêbêt agami Islam. Dèwi Rêngganis rawuh kaliyan Pangeran Kelan, nanging sang radèn dipun tilar wontên ing jawi.
Kelan dipun aturi malêbêt gêntos, tunggil sare kaliyan Dèwi Kadarmanik. Sang dèwi kagèt, dene sandhing tiyang jalêr; sang radèn ngandika bilih panjênênganipun punika Dèwi Rêngganis malih dados kakung; nanging Sang Kadarmanik taksih kêdhih-kêdhih. Sarêng sang dèwi mêksa dèrèng sagêd tutut, sang pangeran [pange...]
[...ran] mêdal. Enjingipun kondur dhatêng ing Argapura kaliyan Dèwi Rêngganis.
sami mlajêng, gila. Wontên inya ingkang matur dhatêng Radèn Hirman, bilih dèwi Kadarmanik sêmados. Radèn Hirman bêngak-bêngok ngungrum saking jawi, lajêng kesah kaliyan bêkah-bêkuh.
Wong Agung ngandikan bab icalipun Pangeran Kelan lan bab sedanipun Radèn Umarmaya. Radèn Maktal ngaturakên katrangan panjang lebar. Bala ing Arab dipun rakit badhe nglurug dhatêng Mukadam.
Prabu Nursewan ngandika dhatêng Raja Mukadam bilih sampun giris sangêt dhatêng tindakipun Wong Agung; Prabu Mukadam botên patos praduli. Bala Mukadam inggih sampun katata badhe mapag prang bala Arab. Bala rêca sampun karakit, lajêng campuh prang kaliyan bala Arab. Bala Arab kasêsêr.
Wong Agung ngajêng-ajêng dhatêngipun Sang Umarmaya, awit Wong Agung kraos bilih Sang Umarmaya dèrèng seda.
Raja Mukadam saha Prabu Nursewan sami pista agêng-agêngan awit bala Arab sampun risak.
Radèn Umarmaya saha Dèwi Rêngganis kaliyan Pangeran Kelan sampun sami ngêmpal kaliyan Wong Agung, sawêg ngrêmbag risaking bala. Dèwi Rêngganis matur bilih wadhah toya panggêsangan gadhahanipun Sang Majusi kêdah dipun rêbat rumiyin; awit manawi punika taksih, bala rêca botên sagêd risak. Ing nalika punika bala Arab ingkang sakit sampun sami saras. Gamêlan sampun mungêl. Prabu Nursewan mirêng gamêlan ing pasanggrahanipun Wong Agung, miris sangêt; ngintên bilih Sang Umarmaya sampun
[...gêm] kopyah pusaka, mbotên kêtingal ing tiyang, lajêng dhatêng dunungipun Sang Majusi kaliyan Dèwi Rêngganis. Sang Majusi kedanan Dèwi Rêngganis. Dèwi Rêngganis purun ngladosi yèn dipun sukani toya panggêsangan sawadhahipun. Wadhah toya dipun sukakakên, nanging lajêng dipun pêcah dening Sang Umarmaya, toyanipun mawut-mawut. Kasaktènipun Sang Majusi
babarpisan. Raja Mukadam saha Prabu Nursewan lumêbêt ing kitha, tutup kontên.
Kocapa putri Cina, nama Sang Widaninggar, sadhèrèkipun putri Cina Sang Adaninggar, ingkang seda prang kaliyan Dèwi Kelaswara. Sang Widaninggar sumêdya malês ukum sedanipun Dèwi Adaninggar dhatêng Pangeran Kelan, putranipun Dèwi Kelaswara. Sang Widaninggar, kadhèrèkakên prajurit èstri, mangkat nglurug, badhe suka bantu dhatêng raja ing Mukadam. Sang Widaninggar kagungan guru, nama sang Widaningrum, putranipun putri Sang Ijajil. Sang Widaningrum wau, ingkang maringi praboting prang dhatêng Sang Widaninggar, kados ta: kapal ingkang sagêd mabur, saha bala jim kapir.
Sang Widaningrum ing wanci dalu nyolong kasangipun Sang Umarmaya dipun paringakên dhatêng putri Cina, sarwi wicantên: "saiki aja sumêlang".
Saicalipun kasangipun Sang Umarmaya tiyang Arab sami bingung. Dèwi Rêngganis sagah manggihakên
Dèwi Rêngganis isin sangêt dene botên sagêd ngêntasi damêl; sang dèwi lumajêng dhatêng patapanipun ingkang rama, dipun dhawuhi, supados nêdha tulung dhatêng Dèwi Kuraisin. Dèwi Rêngganis mabur dhatêng ing Ajrak.
Kèwi Kuraisin kraos panggalihipun bilih ingkang rama manggih pakèwêd, lajêng utusan ingkang paman Sang Radasatir nuwèni Wong Agung.
Dèwi Rêngganis dumugi ing Ajrak; sarêng pinanggih Dèwi Kuraisin lajêng enggal-enggal mangkat ambantu kadhèrèkakên bala jim Sêlam. Wong Agung tansah
ingkang rama, Wong Agung. Bala Cina èstri kawan dasa sami têluk lumêbêt agami Islam. Kasangipun Sang Umarmaya sampun kêpanggih malih. Ratu ing Mukadam
Dipun cariyosakên bilih sêrat Rêngganis punika damêlanipun Rangga Djanur, bujangga ing karaton Kartasura. Punapa inggih yêktos makatên, punika namung
kasumanggakakên. Nanging bilih sêrat Rêngganis wau damêlan kala jaman Kartasura - wontên pundi saha sintên plêngipun ingkang andamêl, punika botên dados punapa - kados kenging katamtokakên. LêlawaningLêlewaning basa taksih cêlak sangêt kaliyan sêrat Menak Kartasura kasêbut ing nginggil.
Mênggah ingkang dipun cariyosakên sêrat Manikmaya wau warni-warni sangêt. Manawi dipun tinggalitingali piyambak makatên, cariyosipun sajak prakawis dakik-dakik, nanging manawi dipun wawas saking sêrat Tantupanggêlaran ingkang sampun kaaturakên ing nginggil, cariyosipun lajêng katingal pating clêbung botên kantên-kantênan. Awit sampun têrang sangêt bilih ingkang dipun cariyosakên wau pêndhêtan saking sêrat
Tantupanggêlaran, mawi dipun wêwahi dongèng-dongèng Jawi ingkang kala samantên sampun mratah. Namung pamêndhêtipun cariyos saking sêrat Tantupanggêlaran wau sajakipun inggih mbotên mawi pangrêtos ingkang têrang; namung saking pamirêng kemawon. Tandhanipun kados ing ngandhap punika.
kocap rumuhun, mênêng samadyaning jagad, datan arsa mosik jroning tyas maladi, êning anêgês karsa.
saprakarane teja lan cahya, Manikmaya katigane, kalih prasamya sujud, ing padane sang mahamuni, Sang Hyang Wisesa mojar, dhatêng Sang Hyang Guru, èh Manik, wruhanireka, sira iku ananingsun ingsun iki, èstu kahananira.
Ingsun pracaya sakalir-kalir, saisine jagat pramudita, sira wênang ndadèkake, .... makatên salajêngipun.
Dumadosipun Bagawan Kanekaputra (Narada) inggih kasêbut, wontên ing pupuh 1 pada 29-30. Ingkang prêlu kaaturakên ing ngriki, gandhèngipun kaliyan tuwuhing [tu...]
[...wuhing] sêrat-sêrat Jawi ingkang langkung ênèm, inggih punika anggènipun Bathara Kala tansah ngoyak-oyak Dèwi Sri, badhe kapundhut garwa. Cariyos punika lajêng sumêbar wontên ing sêrat-sêrat Jawi sanèsipun, kados ta: sêrat Panji Jayakusuma, Panji Angrèni bageyan angka tiga. Babad Tanah Jawi lan sanèsipun malih.
Cariyosipun Bathara Kala wontên ing Pangruwatan, ugi sampun kalêbêt; bab tanah Jawi gonjang-ganjing lajêng dipun êntêbi rêdi Jamurdipa, inggih wontên. Cêkakipun kathah sangêt bab-bab ing sêrat Manikmaya ingkang pêndhêtan saking sêrat Tantupanggêlaran. Ingkang nama wêwahan enggal, inggih punika cariyosipun Ajisaka; pêthikanipun kados ing nganyapngandhap punika. Pupuh 2 pada 9-10,
nama Êmpu Sangka Adi, umasuk Islam, nyabat jengira nabi. // Punika kang mêncarkên aksara Jawa .... salajêngipun.
Êmpu Sangka Adi ing ngriki punika ingkang dados Aji Saka ing sêrat-sêrat Jawi ingkang langkung nèm. Taksih kathah cariyos sanèsipun. Kêkathahên upami kapratelakna sadaya. Ing ngriki namung badhe kula pêthikakên malih ungêl-ungêlan sakêdhik, kados ing ngandhap punika (Pupuh 6 pada 34-35): .... Sang Prabu Mêndhangkamulan, èngêt dhatêng wirayat kondur tan aris, lawan
Ungêl-ungêlan ing nginggil punika mbotên kenging mbotên tamtu pêndhêtan saking, utawi ingkang dados, ungêl-ungêlan sêkar
Sêrat Ambiya punika ingkang dipun cariyosakên, nalika Gusti Allah wiwit nitahakên dunya. Ingkang dumados rumiyin: cahya lajêng kênthêl dados sêsotya, lajêng dados toya, lajêng unthuk; unthuk punika ingkang lajêng dados langit pitu, bumi pitu. Makatên salajêngipun, lajêng mratelakakên nalika Nabi Adam dipun damêl; dumadosipun Ibu Kawa; iblis
karsanipun Nabi Adam, ingkang awon angsal ingkang sae; ibu Kawa botên nayogyani; karsanipun ingkang awon angsala ingkang awon, ingkang sae angsal sae. Nabi Adam kaliyan Ibu Kawa darêdah anjalari miyosipun Nabi Sis tanpa ibu.
Lajêngipun nyariyosakên lêlampahanipun sang Habil kaliyan sang Kabil rêbatan garwa ayu, ngantos kêlampahan sang Habil
Jabarail, wiwit sinau nyambut damêl: pandhe, damêl prabot-prabot; dipun paringi wiji sawarnining wiji tatêdhan.
Nabi Sis ingkang botên kagungan gandhengan dipun paringi jodho widadari nama Dèwi Mulat. Sasedanipun Nabi Adam, Nabi Sis ingkang
karsa wangsul dhatêng dunya. Saicalipun Nabi Idris para putra wayah lajêng damêl rêcanipun lajêng dipun sêmbahyangi.
tiyang kapir. Jagad dipun kêlêm, Nabi Nuh sampun sadhiya baita. Iblis katut
wontên ing baita. Turunipun Nabi Nuh lajêng sumêbar dhatêng pundi-pundi.
Ingkang dipun angge wiwitan, sêrat Kandha punika dipun jujug nalika Nabi Adam sampun apêputra kathah. Karsanipun Nabi Adam putra ingkang sae kadhaupakên kaliyan putra ingkang awon; ibu Kawa karsanipun, ingkang sae angsala ingkang sae. Sang Kabil mbotên karsa nurut tatanan punika ngantos mêjahi ingkang raka Sang Habil: badhe garwanipun, sadrèrèk ingkang [ing...]
[...kang] sae warninipin,warninipun dipun alap dening Sang Kabil.
Garwanipun Nabi Sis saèstu kagungan putra kakung. Badhe dipun paringi nama ingkang rama Nabi Sis botên karsa. Karsanipun milih nama piyambak, lajêng nama Sang
ingkang sampun ngangge jêjuluk Sang Manikmaya. Supados agêng pangandêlipun Sang Nurcahya dhatêng Sang Manikmaya, Sang Nurcahya dipun jak minggah dhatêng langit pitu, Sang Nurcahya nyuwun dipun wêjang. Sang Nurcahya dipun têpak rainipun, kalêngêr; lajêng kabêdhèl dhadhanipun, jêroanipun dipun walik sarta dipun uyuhi dening Sang Manikmaya. Sanalika Sang Nurcahya kasupèn dhatêng kulawarganipun ing Mêkah. Sang Nurcahya lajêng dipun
kèn dhatêng Buni Kaca supados ngêmpal kaliyan putranipun Sang Kabil, lan krama angsal Sang Daliyah.
Putra dhampit ingkang jalêr, dipun paringi nama Sang Bilik sarta lajêng krama angsal Talsiyah, putranipun pangagêng, nama Sang Halmahil.
Wontên kabar bilih Nabi Adam sampun seda, Sang Dabil matur dhatêng Sang Nurcahya bilih sampun wancinipun nglurug dhatêng Mêkah. Sang Nurcahya badhe ngêntosi Sang Manikmaya rumiyin. Botên dangu Sang Manikmaya dhatêng, dhawuh dhatêng Sang Nurcahya supados Sang Nurrasa dipun jumênêngakên ratu. Sang Nurcahya dipun dhawuhi ambagawan. Sang Dabil dipun dhawuhi nglurug dhatêng Mêkah, Sang Nurcahya dipun paringi panggenan ing radirêdi Jamiliman, kratonipun Sang Manikmaya piyambak. Sintên ingkang dêdunung ing ngriku,
Tiyang-tiyang Sêlam sami dipun bujuk supados malik dados kapir.
Ratu ing Mêkah, putranipun Nabi Sis, nama Sang Awas, dhawuh dhatêng putra nama Sang Rahil, supados ngundhangakên tata-tata badhe prang sabil kaliyan tiyang kapir. Sarêng sampun
putra, Sang Rahil; botên dangu Sang Awas seda.
Sang Nurrasa nampèni palapuran bilih prangipun kaliyan Mêkah kawon. Sang Nurrasa lajêng dhawuh sadhengah tiyang kadhawuhan samadi, ngaturi Sang Manikmaya (iblis). Sang Manikmaya dhatêng lajêng dhawuh, supados putranipun Sang Bilik
dhatêng kadhatonipun. Dumugi kadhatonipun Sang Manikmaya, putranipun Sang Nurrasa ingkang satunggal kajumênêngakên ratu wontên ing ngriku, anggêntosi Sang Manikmaya, dados ratuning kayangan, ajêjuluk [ajê...]
[...juluk] Sang Hyang Wênang. Putra satunggalipun, rèhne warninipun awon, kadhawuhan dados rencangipun Sang Hyang Wênang, dipun paringi nama Sang Hyang Tunggal. Ing bab kadibyan sanès-sanèsipun, Sang Hyang Tunggal wau ngungkuli Sang Hyang Wênang.
Kocapa Sang Hyang Wênang sampun angsal putranipun Sang Bilik, ingkang nèm piyambak. Sang Hyang Tunggal botên karsa krama. Sang Hyang Wênang apêputra putri, nama Sang Nirati, warninipun awon; pêputra malih kaparingan nama Sang Sumba (utawi Sambu), tanganipun sakawan. Bab anggènipun putra mawi tangan sakawan punika dipun anggêp manawi Sang Hyang Wênang kuwalat dhatêng Sang Hyang Tunggal, sabab
nglangkahi krama saha kagungan putra rumiyin. Sang Hyang Wênang nêdha ngapuntên dhatêng Sang Hyang Tunggal, dipun sukani.
Garwanipun Sang Hyang Wênang apêputra malih; yèn cara sabrang namanipun Dèwi Siti, yèn cara Jawi nama Dèwi Sinta, putra putri ingkang mêdal sasampunipun Dèwi Sinta, dipun paringi nama yèn cara sabrang Dèwi Ladi, yèn cara Jawi Dèwi Landêp.§ Punika ancang-ancang badhe wontênipun dongèn[g]: PAWUKON.
Sang MaikmayaManikmaya lajêng murugi Sang Tambut wontên ing Ajamingrat. Sang Tambut kagungan putra putri nama Sang Uma. Putra ingkang kakung nama Sang Ratugêna; wontên putranipun malih nama Sang Bayu.
saking anggènipun dados malaekat, mawi nyuwun kasaktèn dhatêng Gusti Allah saha nyuwun lilah anggodha turunipun Nabi Adam; Gusti Allah marêngakên: "sing gêlêm".
Sarêng Sang Manikmaya sampun ngracut sabarang ingkang prêlu dhatêng salêbêting badanipun, lajêng murugi [mu...]
[...rugi] Nabi Nuh, ingkang sawêg nginggahakên kewan sajodho-sajodho dhatêng baitanipun. Ijajil ing nalika punika gondhelan buntuting kuldi; kuldi angèl sangêt anggènipun
Sarêng toya sampun asat malih, Sang Manikmaya lajêng wangsul dhatêng rêdi Ajaliman. Wontên ing ngriku tiyang-tiyang saha prabot-prabot ingkang karacut kalêbêtakên ing badanipun, dipun dalakên malih. Sang Hyang Wênang dipun dhawuhi sèlèh kaprabon dhatêng putra ingkang nama Samba (Sumba utawi Sambu), ingkang kaparingan nama Bathara Guru, mawi jêjuluk Sang Hyang Jagatkarana. Sang Hyang Wênang taksih lêstantun ngasta purba, wasesanipun kaparingakên dhatêng Bathara Guru. Salajêngipun Bathara Guru kadhawuhan ambêdhol rêdi kadhatonipun, kabêktaa dhatêng tanah Jawi. Sang Hyang Wênang lêstantun wontên ing Ajamiman.
Sang Pangat, ingkang dipun cariyosakên putranipun Sang Kanekajam punika mangke dados Bagawan Narada = Sang Kanekaputra. Dumugi
inggih punika Sang Enos ing Biybel ingkang dados Sayid Anwas ing cariyos Jawi.
Sang Nurcahya apêputra Sang Nurrasa; apêputra Sang Hyang Wênang lan Sang Hyang Tunggal. Sang Hyang Tunggal mangkenipun dados Sêmar. Sang Hyang Wênang apêputra Sang Sambu, Sambu utawi Sumba ingkang [ing...]
[...kang] lajêng dados Bathara Guru, mawi asta sakawan, ajêjuluk Sang Hyang Jagatkarana. Dados Sang Hyang Tunggal (Sêmar) punika yèn miturut sêrat Kandha, wakipun Bathara Guru.
Kados ingkang sampun kaaturakên ing ngajêng, Gusti Allahipun tiyang Jawi tulèn, kêsuk dening Gusti Allahipun bangsa Indhu, inggih punika Bathara Siwah; Gusti Allahipun tiyang Jawi tulèn, nalika jaman Indhu-Jawi, dumugi jaman Majapait akir, kêsilêp babarpisan. Nanging sarêng daya Indhu sampun abêr, salajêngipun ical, Gusti Allahipun tiyang Jawi tulèn, muncul malih kadèkèk sanginggilipun Gusti Alah Indhu, inggih punika Sang Hyang Taya, Sang Hyang Wênang, Sang Hyang Tunggal, namaning "Priyantun" satunggal, dipun dèkèk, sanginggilipun Bathara Siwah = Bathara Guru. Sarêng sampun jaman Sêlam, Bathara Guru, minggahipun, dhatêng Sang Hyang Wênang, Sang Hyang Tunggal, tur sampun dipun pisah, kadèkèkakên wontên sangandhapipun Nabi Adam. Inggih namung nyumanggakakên.
ingkang sêpuh-sêpuhan. Kados ta Arjunasasra mawi Sugriwa-Subali; Jathasura-Maesasura. Lajêng sêrat Rama, pêndhêtan saking Hikayat Sri Rama. Sêrat Ramayana ingkang lajêng dados sêrat Rama Yasadipuran, punika dèrèng kocap babarpisan. Inggih cariyos Rama saking sêrat Kandha punika ingkang lajêng dados cariyos Rama ing Madura saha Ngayojakarta ingkang nyarirosakên yèn Dèwi Sinta punika putranipun Prabu Dasamuka; Sang Anoman putranipun Prabu Rama kaliyan Dèwi Sinta, sapanunggilanipun mawi Prêtalamaryam barang.
Lajêngipun sêrat Kandha punika nyariyosakên lampahan wayang limrah. Nanging jilid ingkang pancènipun ngêmot bab wau, ing Museum Jakarta mbotên wontên; sampun ical kala dèrèng dumugi ing museum. Ingkang makatên punika mbotên anèh. Awit jilid ingkang ngêmot lampakanlampahan wayang limrah punika dipun rêmêni ing tiyang sangêt; dados kêrêp dipun sambut lajêng kêtriwal, utawi kêrêp dipun waos lajêng risak botên dipun turun malih.
Ing sêrat Kandha punika bab satunggal-satunggaling kêdadosan sampun dipun dèkèki sêngkalan = angka taun, nanging dèrèng rangkêp. Inggih namung sêngkalan lugu kemawon. Sêngkalan punika mangke yèn wontên ing sêrat Pustakaraja dados rangkêp; candra sêngkala kaliyan surya sêngkala. Bab punika mêngke badhe
Babad liyané[besut | besut sumber]
Hiperinflasi, ning ilmu ékonomi, ya iku inflasi sig ora bisa dikendalikaké, kedaden nlika règa-règa pada munggah epet banget lan nilai dhuwit miturut drastis. Sacara formal, hiperinflasi kedadian nalika tingkat inflasi luwih saka 50% sawulané. Muturut aturan ibu jari, inflasi biasané dilapuraké
digathukaké karo perang, depresi ékonomi, lan anane kondisi pulitik kang memanas utawa sosial ning nagara.
Jawa Gunung Kidul (0.5 km)Warung
Layang MADURASA iki jangkepe layang JATIMURTI lan MADURASA, kang wis nate katerbitake dening Toko Buku Tan Khoen Swie ing Kediri, seket tahunan kapungkur, wujude cap-capan nganggo aksara Jawa, saiki katedhak mawa aksara Latin, supaya tebane luwih omber. Sarehne isi bab RASA, dadi ya wis samestine yen rinasakake klawan weninging ati. Mula sadurunge maos buku iki, prayoga nyatitekake pamrayogane sing yasa layang iki. Penerbit Yayasan Djojo Bojo
Surabaya PENGET Saben nembe kawaos, kasinggahna, sampun kaselehaken saenggen-enggen. Sampun kawaos dening sok tiyanga, ngemungna ingkang remen saestu ngudi kawruh kabatosan. Ingkang sampun maos, sanajan mangretosa sarta remena, sampun ka-angge ngendikan kaliyan sadhengah tiyang. Sinten ingkang kersa netepi pepenget punika, kalebet nama mundhi utawi ngluhuraken kabatosanipun piyambak. PAMRAYOGANE KANG GAWE LAYANG IKI Dhisike diwaca granbyangan satamate. Di baleni saka wiwitan kanthi alon lan sareh. Yen wis tamat kapindhone, disinggahake. Pamacane kang kaping telune lan sabanjure : ora prelu urut.Sanajan wis tamat ping telu ping pat, disinggahna kanggo simpenan. Wiwitane ora terang swasanane. Nanging yen kerep
KASAMPURNA. Ngudi kawruh kebatinan iku aja digalih mung kanggo mbesuk bae, nanging kalane ana ing alam ndonya ya perlu, supaya oleh pandom lan diyan (obor) ing sajroning ati, kang bakal nuduhake dalan kang bener lan padhang, tumrap panggawe apa bae. Ngudi kawruh kasampurnan manawa temen ing pangudine ing saselot-selote bisa oleh sasmita ing rasane, adoh rubeda ing atine. Rubeda ing ati iku, kayata : Geleme tetulung kagawa ing pamrih dialembana utawa sebab oleh kasil. mBuru bandha, lali marang Iman. Golek bener, kliru golek menang lsp. Wong adoh angkarane : akeh adheme, kepenake lan tentreme. Ragane ora enggal rusak kang jalaran kakehan geni (nafsu), lan ora engga rusak kagawa pambandhanging jaran (pancadriya). Wong ngudi kawruh kasampurnan, kekarepane kang linakonan salawase, tansah gumolong NUJU MARANG TEKADE. Arang pradondi sajroning atine kaya kang dhemen solan-salin karep kang siji-sijining karep ora nunggal tuju (nunggal laras). Ilining cipta ora kakehan enggok, lan ora pating sareweh, lan ora kuwur kaya banyu kerep diubak-ubak sarta ora mambeg. Wong kang temen-temen pangudine marang kawruh kasampurnan, apa kang linakon kerep benere, akeh becike, cepak rahayune, adoh bilahine, marga : wis cedhak kang ajak rahayu, iya kang ora tau luput. Mungguh yektine, kareping manungsa iku, ana kang thukul saka nafsu kang becik, ana kang thukul saka nafsu kang ala, ana kang thukul saka : Rasa. Mula banjur ana karep kang manut pituduhing Budi, ana kang manut pituduhe angen-angen kang lagi peteng, katarik dayane roh peteng (roh kewani), ana maneh panggawe kang tumindake saka dayaning roh kewani thok-thok (ninggal angen-angen), iku kabeh tumraping wong kang ngudi kasampurnan : dirasak-rasakake lan dititeni. Penget : Angen-angen iku dadi ratuning pancadriya, iku kang kuwajiban mbedadkake ala lan becik bener lan luput. KAREP kang becik iku pangajaking nafsu Mutmainah, nanging kabeh nafsu ora kabageyan sumurup marang BENER, awit bener iku bageyane BUDI ( kang tuduh marang bener). Karep kang becik kanthi wewaton kang bener mau : iya durung mesthi perlu linakonan utawa bakal rahayu (widada), dadi kudu prayitna marang sasmitaning RASA (tukang tuduh rahayu) nuntun marang kawidadan sarta perlune linakonan, apadene ngrasa marang wewengkone (wajibe). Mangkono uga, bisane manungsa weruh ing : deduga,
Saya cedhak karo Rasa, saya mumpuni ing duga prayoga, sarta saya sathithik malesete anggone kira-kira. Ringkese mengkene :
Ora mung akherat bae kang ana panasaran, ing ndonya uga akeh panasaran, begalan sarta rubeda, kang dunung ing atine manungsa. Mula saka iku perlu nganggo pandom lan diyan. Wujuding pandom : RASA, wujuding diyan : BUDI. Bisane weruh pituduhing Budi lan Rasa, yen manungsa ngudi kawruh kasampurnan, sabab ngudi kawruh iku wataking BUDI lan RASA. ??? Dipunsami ambanting
sabarang, karsanira lestari. Perangan 02
E, buwangen pinggir. Lagu dolanan kasebut dadi pasemoning manungsa kang lali marang jejere. (Wong jejere nemoni dayoh, bareng weruh jadah mambu, lali dhayohe, sing dipikir : jadah. Bareng weruh asu mati, ka-elingane mung marang asu, lali marang jadah). Manungsa kang uripe suwung tanpa tekad, ya ora sumurup marang jejere, enggone urip ing alan donya. Temahan ora ngerti marang tegese kang linakon ing salawas-lawase. Lire : enggone solan-salin kekarepan, ora nganggo eling marang kekarepan kang dhisik, ketumpangan karep anyar banjur ketumpangan maneh, dudu teruse kang dhisik…………..!! Mula dibiso nggoleki jejering urip ana ing alam donya sarana tekad. Sabanjure sabarang kang kinarepake, tujokna marang tekad mau. Jer tekad mono poking karep. Iku gandhulana kang kukuh, oja kalah karo karepmu, aja kelu dayaning donya (aja kagetan, gimiran, slewang-sleweng). Sanajan raga katuta ombaking jaman, rosing rasamu dikukuh tansah elinga
“Mas, ayo padha mudhun ing anu bae bareng lan kita kabeh nonton wayang, dalange saka kraton, apa maneh kangmas diarep-
kawruh, jalaran bisa ngstreni sapatemon karo para jamhur ing babagan kawruh batin, kaya kang kok karepake”. Sagolongan maneh, mangkene :
“Dhimas, kabeh ojo kok galih, mundhak gawe bingung, luwih becik nuruta rembugku, mudhun ing…….., dene perlune…….. aja mundhut priksa dhisik, mengko dakbisiki sajatining sid…………” Nuli ana maneh, ana maneh kang luwih ndudut ati lan sapiturute. Yen upama ana lelakon kang mangkono, kang endi kang diturut? Prakara ngrungokake lan ngladeni caturing wong, wis wajibe kanggo netepi tatakrama, nanging aja nganti lali marang jejer, yaiku kondur menyang Mediun. Ora kena nyaleweng. Golek kapenak lan seneng sawatara ana ing sepur, ya diwenangake kayata : nata palungguhnan, pasendenan, nanging aja kongsi kebanjur yasa (gawe) pasareyan ana ing sepur. Enggone manut pranataning sepur, marga wis kebanjur ana ing sepur; enggone golek kapenak seneng SAWATARA ana ing sepur, sabab dadi pikuwat kalane isih ana ing sepur, nanging enggone ngrasakake kabeh mau kudu kumambang. Lenging ati mung arep menyang Madiun, thok. Netepi pranataning sepur lan golek seneng sawatara, iku kadadekake pipindhan, anggonmu urip ana ing ngalam donya, diwenangake golek bandha, kapinteran, pangkat golek kapenak lan seneng, ngopeni anak bojo, kudu kumpulan, duwe dewe, nata omah nyandhang patut, mara dhayoh, nyenengake dhayoh……. salawase ana ing ngalam donya (pirang taun, apa lawas?) kang sawatara mangsa engkas bakal ganti alam, ninggal alam donya. Kaya wong nyepur, ninggal sepur. Ninggal palungguhan (pasarean) kang ditinggal ana ing sepur. Yagene ana ing alam donya kok kliwat dhemene marang kadonyan? (kaya bungahe wong ngimpi oleh duwit, bareng nglilir, digagapi tangane kothong). Wong kang lali marang Allah (kenceng panyekele marang donya) iku kaya wong kaya ana sajrone sepur kang lali bakal medhun negendi?. Iku isih becik, isih klebu wong gelem golek ngelmu, balik wong kang babar pisan ora eling prakara sukmane, iku padhane wong numpak sepur kang lali yen mengko kudu medhun, bungah-bungah disengguh sepur iku bakal omahe (Alame). Wong-wong kang ana ing sepur disengguh kancane nunggal saomah (dadi lali wiwitan, ora mikir kapriye pamburine). Iya bener wong-wong padha amor dadi sak enggon kaya batin tunggal sak omah, nanging ancase (lenging atine) ora padha, ana kang arep mudhun Yogja, ana Sala ana kang arep menyang Semarang lan sapiturute. Dadi enggone awor mung sadhela, bareng pisah ora temu-tinemu maneh (tangeh bisane ketemu) kaya ana ing sepur kaya iku, lan pepake kang kepethuk kaya iku, sawise padha pisahan lawas, tangeh kepingine marang sepur maneh. Saya tangeh maneh kapingine kepethuk ana ing sepur kang pepake kaya iku maneh. Dadi ya mung kalane kami sspuren bae kang karepa kumudu-kudu kaya iku. WONG sajroning sepur anggone padha duwe ancas, kaprayitnan lan weweka, dadiya tuladha wong ana ing alam donya, ya kudu duwe tekad, kaprayitnan lan weweka, aja kongsi ketungkul kedonyanen. ENGGONE padha kumambang ngrasakake kahanan sajrone sepur uga dadia pipindhan : wong ana ing donya kudu mung kumambang enggone ngrasakake kahanan donya. Kayata : wong nuduhake kabregasaning awak ana ing sajroning sepur marang kancane kang padha kumambang atine, iku enggone ora paedah uga kaya wong donya ngegungake pangkat, pangaji-aji, pangalembana, marang kancane kang bener bebarengan nunggal jaman, ora mupangati apa-apa, sawise ninggal ALAM DONYA. SADHELANING wektu ana ing sepur lan adohing pisahe, saungkure saka sepur : uga dadi pepindhan gelise ana ngalam donya lan enggone ora ketemu-tinemu saungkure ing donya. Wong kang lali udhune saka ing sepur, iku samangsa mudhun mesthi klereu, kayata : mudhun sadurunge tekan ing MADIUN. Satekane ing stasiun kang dudu Madiun, tindak nggoleki dalem lan barang kangungane : tangeh lamun pinanggiha. Wong numpak sepur lali yen bakal mudhun, ora mung kesasar bae, udhune nganggo kaget. Lagi dhemen-dhemene yasa pasarean lan tetemon karo bathine : dipeksa mudhun dening kondektur. Mudhun saka sepur, isih kumudu-kudu nggoleki
stasiun diubres karo brebes mili. Sarehne wis lali karo jejere lan ora prayitna bakal pamburine, tangeh yen nggolekana daleme ing Madiun. Apa tegese kang linakonan ing wektu iku lan kapriye dadine lelakon kang mangkono : ora sumurup lan ora nggraita, ewa dene : ora kepingin sumurup lan ora golek panggraita. Sarehne pasarean lan kancane digoleki lan ditangisi meksa ora ketemu, kapriye maneh, iya kluyar-kluyur embuh parane. Dak upamakake : banjur priksa wong akeh pirang-pirang golongan padda rame-rame, banjur nyedhaki, priksa wong bungah-bungah, ana kang main, ana kang rembungan, padha golek butuhe ddewe-dhewe. KANG rawuh saka sepur : kelu marang salah sawijining wong gegolongan, kayata : melu ngrasakake seneng wong nguthut kertu, nyemak ana mburine (ora niyat ngalih saka kono, dening kecancang senenge nyemak kartu lan ngrungu swaraning wong gumuyu ger-geran), kaya-kaya sajagad ora ana seneng kaya iku. Ora ana panggonan kang ngrasakake kajaba mung ing kono (wis supe pasareane lan kancane dhek mau, lan wis supe jalarane ana ing kono, dadi lali sangkan miwah paran), lali ngendi daleme, disengguh iku daleme, ora ngraita : apa iya apa dudu, ora ngrasa yen cilaka. Mangkono gambar kahanane wong ana ing alam donya. Dhuh sedulur kang lagi lali, miyarsakna sindhen : eman-eman (dhuh kusuma) asaling manungsa iku luwih dening luhur (eman). ??? Perangan 04
karo sing duwe omah RASANING manungsa warna-warna : lara, kapenak, bungah, susah, dhemen, gething, legi, pahit, linu, pegel, asin, wangi…… kehe tanpa wilangan. Iku kabeh rasa kang lunga teka, lire : ora ana, ora manggon. Rehne lunga teka, kena diumpamakake dhayoh. Dadi manungsa kedhayohan ing sajroning atine sadina-dina. (E, dayohe teka). Rehne ana kang lunga teka, iya ana kang tansah manggon, ajeg anane (yaiku kang duwe omah) kang nekseni sawarnane kang lunga teka mau. RASAKNA (ematna) bedane kang ajeg anane karo kang teka, ing sajrone melek utawa turu. Yen rada katemu karo sing ajeg anane mau, cekelan kang kenceng. Gandhulana kang kukuh, etutna, aja nganti kelangan lari. Yaiku kang wajib kok tut saiki lan mbesuk. Marga yaiku kang tuduh marang rahayu lan kang perlu kok lakoni, tur ora tau luput. Yaiku kang tukang ngajak : eling bener, rahayu, nikmat, mumpangat ing donya lan akherat. Kepriye enggone nggoleki? Yaiku kang ora gampang, awit kudu tlaten ngruruh sangkaning
dianggo gegeran mbanjurake pangudine. Yen wis oleh pawitan samenir : diurip-urip murih mundhake dadi saklentheng, sabanjure diurip-urip dadiya sajagung, saklungsu lan sabanjure. LAKUNE : taberi ngenebake banyu, kang
Sok uga kerep menebe, siji-sijining kahanan sajrone banyu katon silah-silah. Saya bening, saya terwaca, kang ing kono banjur bisa nandhing-nandhing lan niteni, endi kang dudu lan kang iya. Saya lerem ubaling nafsu, saya katara. Salereming nafsu kari PRAMANA. Manungsa kang sregep nggoleki pramanane, nadya durung nganti ketemu, ewa dene nadyani marang lelakone kerem benere, akeh elinge, cepak rahayune. ??? Perangan 06
KAYA NGADHEPAKE ATI MARANG ALLAH WONG kang nafsune lagi ngambah dalan saka mlarat marang sugih, kang dirasa mung prakara : mlarat karo sugih. Bungah lan mareme yen bisa sugih, susah lan nggrangsange yen isih mlarat. KANG isih mlarat ngunandika : O…, aku kok ora sugih kaya si anu, omahe gedhong kebak isine, seben dina nunggang montor, plesir karo anak bojone, panggone sarwa endah, nggembol dhuwit akeh, parine pirang-pirang lumbung, sawahe pirang-pirang bau, pekarangane amba, akeh karang kitri karang-kirnane, ndhadekake kajen-keringane ing saenggon-enggon………….. Ah, mangsa ana kabegjan kaya wong sugih. Dak upamakake : kang ngresula lan meri wau wis klakon dadi sugih, sawise menganggo sarwa endah banjur jagong ing omahe penggedhe, kumpulan karo priyayi, nanging lungguhe ana ing papan kang seje, sarta ora pati digape, marga asor pangkat lan asline. Ing saiki apa kang katon ing nafsune? Dalan saka mlarat marang sugih wis diungkurake dening atine, wis ora katon ing pangangen-angen maneh, mung dalan saka asor marang luhur, katon
pendhok sinelud, sawitan babaratan Sala, wong papanku ana ngisor awor lurah desa. Gek para priyayi semune ora ana kang merduli marang aku, kabeh-kabeh padha nyingkur. Dak upamakake kang mesgul mau lakining napsune salin dalan. Kang diambah saiki dalan saka asor marang luhur, tegese : ngudi marang kaluhuraning pangkat, satekane ing kaluhuran (dhuwur pangkate), dalane trajangan karo dalan saka bodho marang pinter. Kang katon mung prakara bodho karo pinter, prakara luhur karo asor wis ora dirakake maneh, awit ing kono rumangsa dianggep bodho dening para mudha kang padha mateng pasinaone, ing pamulangan luhur. Ing kono malah dicampahi enggone mendem pangkat lan pakurmatan. Banget wirange, sarta ngrasa cubluke bareng kumpul karo para ulah kawruh, ora bisa urun rembug, dene sarwa ora ngerti, wekasan isin enggone mung dhemen marang pangalembana lan pakurmatan thok. Dak upamakake maneh, kang isin mau salin dalan maneh, ngudi kapinteran. Sawise pinter, banjur ngresula sarta isin, marga dicacad : ora bregas, ora luwes, ora ngresepake, ora diluluti, utawa dicacad : kidhung, kaku, kumel, wagu, lan sanunggalanipun. Dak umpamakake maneh : wong mau ngudi maneh kongsi bisa : bregas luwes, mrakati sapanunggale. Sawise katurutan, banjur ngresula maneh marga kacacad ora anu ora anu. Mangkono sateruse, dadi kaya wong bingung, tansah solan-salin kang diangkah, kagawa saka enggone ora duwe : tekad kang sawiji. Dalan-dalan mau dak umpamakake, enggone trajangan mubeng bisa temu gelang, ngubengi palemahan jembar. Tengah-tengahing palemahan jembar dak umpamakake : ana omahe aran : katentreman, yaiku omahing atine si-bingung kang lumaku urut pinggir mau (dalan warna-warna, ngibarat :
suwe cedhak karo omahe. Ora pijer nonton dalan kang nggimirake (mareni watake kang kudu nandhing sugih miskin, luhur asor, ala bagus, bodho pinter, sapanunggale, kang ancase kanggo nggunggulake dhiri). Wasana salin dadi ayem tentrem nrima, sirna tetandhingan dhiri sajroning atine, gumulung marang pribadi kang tunggal. URUT pinggir dalan kang diambah mau, saenggon-enggon ana trabasane marang omahe, nanging akeh eri lan grumbul. Upama sumurupa omahe ana satengahing papan jembar, lan keconggah nrajang eri lan grumbul, enggal bisa tekan ing omahe, nanging arang banget kang bisa, kang akeh keblasuk, kesasar, ora bisa mulih, mulane panuntuning para Nabi : manungsa enggone ngudi kasampurnan, ora dipurih nrabas (tanpa marang gunung, utawa majnun),
Perlune : I : Ngleremake urat kang alus-alus, menenga kedhere. Upama kawat clempung, ora tansah dijawali. Perlune : II : Ngaringake
sarenti saka ngisor mandhuwur. Perlune : III : Ngenepake banyu, mapanake cipta ripta, murih mapan sarta katon silah-silahe, kepilihan kang becik, kaya sada kang morat-marit diejumi (ditata). Diesuhi, karosane didakekake siji. Banjur mantheng nuju kang sawiji, ngetut rasa sawiji. Angka III, iku mesthine ing wayah esuk karo bengi, yen sore angka I lan II. Sing wigati, mangkono mau digawea ajeg, dianggowa laku, didadekna : cara, kaupamakna wong adus, jungkatan, nyapu, umbah-umbah, kang padha linakonan ing saben dina. Dene prakara kang ngajak metu saka wewengkoning kawruh kabatinan, kang adhakan yaiku : 1. Prakara butuh (dhuwit, pari, utang , lsp).
3. Prakara panggaweyan (ing kantor, ing sepur, ing alas).
kawruh kabatinan. Mula yen ora nganggo pranatan meneng ana ing wektu kang katamtokake, kaya kang katulis ing dhuwur mau, saya lawas saya adoh nyamut-nyamut. Upama dhek biyen wis oleh bibit sathithik meksa rekasa enggone nggoleki. Mula kudu ajeg. Bisane ajeg wiwitane saka dipeksa, lawas-lawas lumaku dhewe. ??? Perangan 08
SAJRONING REREBUT ORA KATON SAJRONE LELAMUK Manawa ratu nibakake paukuman kanthi duka, iku ora bakal adil paukumane. Yen wong calathu karo nafsu, ora bakal pratitis calathune. Yen wong ngandhakake beciking liyan katarik saka dhemen, ora bakal resik pangucape. Yen wong ngandhakake alaning liyan katarik saka gething, ora adil pikirane. Wewaton ing dhuwur iku dadi tanda yekti, yen manungsa arep sumurup bener lan becik kanthi patitis, kudu ngleremake dhisik nafsune kang lagi seru kedhere, utawa ngenebake banyune kang lagi kocak sarta buthek. Yen banyu wis rada meneb, utawa nafsu wis lerem, pangucap, panemu lan kira-kirane lagi bisa bener. Aja kleru tampa : wong dosa di ukum, wong becik dikandhakake becike, barang ala dikandhakake alane, nanging bisane sumurup marang bener manawa ora kaling-kalingan ing lumuk. Bisane tumindak bener, mung yen lakuning pancadriya ora diplesedake saka garising bener, dening obahing napsu. Sarehne manungsa iku gedhe cilik padha nggoleki BENER, mula BENER IKU MUNG SIJI MULA NGANTI DADI REBUTNE WONG SAJAGAD. Mulane saben manungsa kabeh bae, kudu sumurup marang DALANE BENER. Dalane, yaiku : mbeningake banyu, utawa ngleremake nafsu, supaya tukang tuduh marang bener kang ana ing sajroning atine. TUKANG TUDUH MARANG BENER ANA ING SAJRONING ATINE SADHENGAH MANUNGSA KETARA CETHA, ora ketutupan ing butheking banyu utawa disimpangake ing pancadriya. Saweneh manungsa sok ngalem marang agama iki, nacad agama iku, mbecikake Nabi kiye, ngalakake Nabi kae, mbenerake ngelmu iki, ngluputake ngelmu ika, sapanunggalane. Kang nganggit layang iki, ora nandhing agama, Nabi utawa ngelmu. Semono uga ora ngluputake lan ora mbenerake marang kang nandhing agama, Nabi utawa ngelmu, mung atur rembung mangkene : Manawa anggone nandhing agama Nabi utawa ngelmu mau temen-temen sumedya golek bener sarta pratitis, aja kongsi ora taberi ngleremake pancadriya nganggo mangsa kang wis katamtokake, supaya tukang tuduh marang bener (budi lan rasa) ora katutupan lamuk kandel, jalaran diubek-ubek rina wengi tanpa leren, sarta pirang-pirang taun. Upama ora kersa ngulinakake meneng (luwih-luwih upama ora kersa ngleremake geneping telu), mangka nandhing agama, nabi utawa ngelmu, iku ora susah sumelang maneh yen ora bakal bener, jer ora bisa selak maneh anggone ngawag, yaiku mung manut obahing nafsu, kaya lakuning tunggangan, ora saka pituduhe kang nunggang. Saweneh manungsa ngalem utawa nacad, mbenerake utawa ngluputake marang pakumpulan Theosofie, ngelmune kayai anu, bendara anu, tuwan anu, panemune si dhadhap, panemune dhewe, layang anu, kitab anu, lakune si Suta, lakune dhewe………. lan liya-liyane, banjur netepake : kae bener, iku luput, kiye bener, kuwe kesasar, iki becik iku ala. Kang nganggit layang iki, ora ngluputake wong nandhing, ngalem utawa nacad, mung atur pamrayoga kanthi wanti-wanti : Sarehne prakara iku banget ing rungside, ora kena pisan-pisan sajak gumampang/kaselak kumudu mbenerake pangandikane dhewe, nanging kudu surti, titi, ngati-ati, tlaten ngrasakake sajroning pancadriya lagi lerem, lantaran taberi ngangkah lereming pancadriya. Dene kang minagka saksi yen tlaten ngempakake rasa lan ngleremake pancadriya, yaiku enggone nemtokake wektu kang dienggo meneng, murih pancadriya selawas-lawase ora bisa tumangkar, marga tansah jinaga, kagocekan
MARANG ALLAH RINA LAN WENGI WONG kang ka-elingane marang Allah mung yen dhong lara utawa dhong kesusahan bae, iku panangise ing atine, ora pati katrima, sabab yen mangkono, enggone eling iku, sejatine saka kapeksa. Upama ora lara/susah, iya ora gelem eling. Kang mangkono iku, pratandhane, yen ora kadunungan tresna. Upamakna : ana wong, geleme becik marang kang maos layang iki, mung yen nuju ana perlune bae, lah apa maos iki tresna marang wong kang kaya mangkono. Kang gumelar iki dadi tuladha : sapa asih ingasihan, sapa weruh wineruhan, sapa temen-tinemenan. Kabeh mau mung mbalekake
mung nganggo ati puat, durung tresna temenan, isih tresna-tresnanan, panthenge isih marang butuhe dhewe (butuhe : wong). Tetanginen panggalihmu, aja bosen ngupaya ngerti, murih MANGERTI lan NGRASA : ALLAH iku sapa, lan kepriye trape mungguh wujudmu lan rasa pangrasamu. Sok uga mangerti temenan, iya ngrasa, banjur kathukulan tresna, sanajan mung sapucuking tugi (sunguting gabah). Saweneh wong madoni : wong durung weruh kok kon tresna, iku tumandanging pikir atinggal budi. DAYA KANG GEDHE DHEWE Kandel-kumandel marang Allah iku sawijining kekuatan kang ora kena diukur manungsa, mungguh gedhene lan paedahe. NIKMAT KANG GEDHE DHEWE TRESNA marang ALLAH, asih marang sipat (dumadi), iku sawijining kanikmatan kang ora ana pipindhane, wot marang sagara rahmat kang langgeng. Apa tengere tresna nganggo sanubari :
marga kurang mangan, uwas dening kasangsaran iku sababe saka tipise pangandele marang Allah, sarta saka ora duwene tresna marang Allah babarpisan, tibane banjur doyan nerak wewalere Allah ing lair lan bati. Wong kang kandel piyandele marang Allah, dilalah sirna uwas
3. Sabab doyan nerak wewalering Allah, ora rumangsa. Begja cilaka saka panggawene dhewe, ujar mangkono mau mula bener banget, mung manungsa kang ora gampang bisane ngrasa marang ala lan lupute, marga banget kasar lan petenge. Allah iku adil : uga ora gorohan. Temenan. (WONTEN CANDHAKIPUN….)
engko dijawab pak andi sing kantore di jl lettu suyitno…lha nek wis entuk info engko temen2 boro kabare iso di apdet nok web iki ben konco2 boro liane ayem nek wis ngerti informasine…!!! ki wis podo bingung soale wektune wis mepet karek rong ulan…
Wikimedia Commons duwé médhia ngenani Prime ministers of Malaysia.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.21, 11 Maret 2013.
Prayoga sumarto (14:07:57) : Injih, maksudipun jerami padi (dami pantun), amergi wonten Demak kathah sanget. matur nuwun sak derengipun. Wassalaamu’alaikum wr wb.
Arief Rachman W. (19:13:25) : Kalau jerami sebaiknya menjadi alternatif pakan
Ing crita Ramayana marang Rama karo bojoné Shinta lan Admiral tindak ana alas kanggo nindakake janji Rama ngumbara anggun Dandaka ana alas. ing wektu sing Shinta diculik dening Rahwana, sampeyan pengin ndeleng critane saklanjute. Cekidot langsung wae simak cerita ramayana bahasa jawa ana ing ngisor iki.
Crita Ramayana wiwit karo wong jenenge Rama, putra Prabu Dasarata makutha saka ing Kosala karo ibukutha Ayodhya. Telung stepbrothers disebut Barata, Lakshmana lan Satrukna. Rama lair saka garwa pisanan kang Dasarata dijenengi Kausala, Barata saka bojoné sing kapindho jenengé Kaikeyi lan Lakshmana lan Satrukna saka tangan garwa nomer tiga dijenengi Sumitra. Padha manggon kanthi ayem tentrem.
Wiwit enom, Rama lan Lakshmana sinau dadi pemuda kang gagah lan kendel. Rama banjur nggabungake sayembara ing bangsa iku ibukutha Deblore Wideha. Sak wise bisa njupuk pusaka gadhahanipun Prabu Janaka gandhewo, piyambakipun dirabeake karo putri ragile sing jenenge Sinta, Lakshmana banjur nikahi Urmila, adhine Sinta.
Sawisé Dasarata Rama tua, Rama ngrancang kanggo ngganti dadi raja, gagal sawise Kaikeyi ngelingake janji Dasarata sing anduweni hak dadi raja iku Barata lan Rama kudu dibuwak 15 (limalas) taun. Ing basis saka ing janji sing anggun Rama tindak bara menyang alas Dandaka, sanajan dilarang marang ibu lan Barata dewe. Tindak e Rama iku diiringi dening Sita lan Lakshmana.
Nanging saka lungane Rama ndadekake Dasarata sedih lan pungkasanipun mati. Kanggo angganti raja, prajurit kerajaan sarujuk kanggo ngangkat Barata dadi raja. Ananging deweke ora gelem, amarga rumongso kang berhak dadi raja yaiku Rama, kakangne dewe. Mergo iku Barata diiringi parajurit lan punggawane, mapah Rama saka ing alas.
Wektu ketemu Rama, Barata nangis sinambi ngandhani bab matine Dasarata. Barata Banjur njaluk Rama bali menyang Ayodhya lan munggah tahta angganteni Dasarata. Nanging Rama ora gelem lan isih nglakokaké printah kang rama lan ora nyalahke ibune tiri, Kaikeyi sapisan maneh njaluk Barata dadi kekarepane kanggo munggah tahta. Sawise nampa sepatu saka Rama, Barata bali menyang kerajaan lan nglakokaké pamaréntahan kang dadi wakil saka kakangné.
Akeh pacoban kang diadhepi dening Rama lan Lakshmana, ing pangembaran ana alas. Mungsuh Annoying punika Surpanakha, raksesi sing kepengin dadi bojone Rama lan Lakshmana. Akibate, irung lan kuping Surpanakha dibabat entek marang Lakshmana. Kanthi kalah lan kawirangan, Surpanakha ngeluh marang kakangne, ratu setan Rahwana ing Alengka lan mbujuk supoyo ngrebut Sinta saka Rama.
Kanthi bantuan saka Marica kanggo dandan, Rahwana menyang kidang, Rahwana nyulik Sita ngatur lan digawa menyang Alengka. Manuk Jatayu sing upaya kanggo ngalangi Rahwana mati amergo senjatane Rahwana. Sadurunge teka patine, Jatayu isih kagungan wektu kanggo ngabarake kahanane Sinta marang Rama lan Lakshmana sing pada goleki Sinta.
Pas Nggoleki Sinta iki, Rama lan Admiral ketemu raja kera kang aran Sugriwa lan Hanuman. Piambake Padha gawé ikatan pasaduluran ana ing kabungahan lan kasusahan. Kanthi bantuan saka Rama, Sugriwa bisa bertahta bali ana Kiskenda sawisé ngalahaké Subali sing jahat. Sak wise, Hanuman iki dhawuh kanggo mbantu panelusuran Rama kanggo Sita. Kanthi tentara kethèk pimpinan Anggada, putra Dèwi Anjani, padha nggoleki Sita. Sempati angarahake, supaya menyang pesisir kidul. Tekan Alengka, Hanoman mlumpat saka ndhuwur gunung Mahendra. Dumugi ing ibukutha Alengka, Hanoman kasil ketemu Sinta lan kacarita marang Rama. Strategi kanggo mbebasake Sinta banjur disusun.
Wibisana nyaranake, (adhine Rahwana sing mbelot dhateng pasukan Rama), digawe kreteg menyang Alengka. Sawise Kreteg iku dadi banjur pasukan kethek podo nyerbu marang Alengka (Rahwana).
Akhire, Rahwana lan pasukane kalah. Wibisana banjur dilantik dadi raja ing Alengka, nggantosaken sadherekipun ingkang tilar donya ing perang.
Sawise kasil mbebasake Sita, Rama lan Sinta, Lakshman, ugo kabeh prajurite (kalebu tentara kethèk) bali menyang Ayodya. Dumugi ing ibukutha negara Kosala, padha disambut dening Barata, Satrukna, Basa Ratu, punggawa lan prajurit, ugo kabeh wong Kosala. Sak nalika iku kanthi disekseni dening wong-wong mau, Rama banjur dilantik dadi Raja.
Nah semoga cerita Ramayana bahasa jawa di
huelok t’nan’ik, setaun…! eh, minggu iki libur akeh lunga menyang endi
’Nyuwun tulung supados dipun aturaken ingkang kagungan kulo, supados panjenenganipun ziarah dateng sedaya leluhuripun, saking pihak ibu lan ramanipun, ngantos sak pinanggihipun. Saking sedoyo makam wau supados mundut kerikil lan diasto kondur dipun sebar ing dalem. Meniko
Nyepi&oldid=967194"	Kategori: Dina riyaya Hindhu	Menu navigasi
id.wikipedia.org/wiki/Beras_kencurBERAS KENCUR Beras Kencur kuwi salah sawijiné jamu kang kondhang ning masyarakat Jawa digawe saka bahan herbal lan alami,jamu iki kalebu jamu kang anduwèni khasiat ngilangaké rasa pegél-pegél ning awak. Kebiasaan apik kang dibiasakaké para penikmat jamu iki yaiku bisa ngrasakake penake, awak ora kerasa pegel-pegel menawa kerja kang rada abot lan anggawe awak kerasa luwih seger. Ana ning masyarakat Jawa, beras kencur kelebu jamu gendong. Saliyane beras kencur ana jamu kunir asem, jamu sinom, jamu cabe puyang, jamu pahitan, jamu kunci suruh, jamu kudu laos lan jamu uyup-uyup atawa gepyokan. Jamu beras kencur iku kalebu ombèn-ombèn obat tradisional Jawa kang uwis ana ket jaman biyen, racikané diturun-temurunké saka jaman Majapahit lan nganti saiki isih diuri-uri, nuli dilestarikaké dadi salah sawijiné kasil kabudayan Jawa.
Jamu beras kencur kang warnané soklat enom iku rasane ora kaya-kaya jamu liyané kang kondhang karo rasa pait lan ora enaké, rasané jamu iki seger tinuli ora pait[4] Rasan segeré tambah mantep menawa racikané ditambahi karo gula jawa utawa gula aren. Bahan-bahan kanggo nggawe jamu iki yaiku beras lan kencur, bahan loro kuwi kang dadi utama. Ananging, para pedagang jamu saiki akeh kang nambahi bahan liyan kayata jaé, asem, kapulaga, jeruk nipis, pala, wiji kedawung, kunci, keningar, kunir.
Jamu iki kondhang ora mung merga rasané kang seger atawa bisa ngurangi lan ngilangaké rasa pegel-pegel ning awak, Jamu beras kencur iki kondhang uga merga anduweni piguna liyané kayata:Jamu iki ngilangaké rasa nyeri nuli pegel ning awak
radhang lambung uga bisa mending menawa diombèni beras kencur
amerga ngandhung vitamin C saka asem atawa gula jawa kang dadi bahan racikané jamu iki uga bisa nambani sariawan
rasa segeréjamu beras kencur iki anggawe awak dadi seger
khasiat liyan saka jamu iki yaiku bisa ningkatake napsu mangan sahingga awak bisa dadi tambah bergas lan kuat
Salêbêtipun parêpatan Volkstraad dintên wingi Tuwan KIEWIET DE JONGE, wêwakiling pamarentah prakawis umum, mêdhar sabda kados ing ngandhap punika:
Saking kawitan pamarentah sampun ngrumaosi kuwajibanipun tumuntên paring kêtêrangan dhatêng Volksraad ing bikakipun pêrêpatan punika, sabab-sabab ingkang anjalari pamarentah andhawuhakên nggropyok griya-griyanipun para panganjuring P.N.I. Pamarentah mangêrtos, bilih botên ngêmungakên Volksraad kemawon ingkang anggadhahi wêwênang kanthi samêsthinipun nampi katêrangan punika, ananging kêtêrangan saking pamarentah punika ugi pêrlu lan migunani tumrap sêling-sêrêping pamanggih. Pikajênganipun parêpatan punika supados sagêda enggal angsal katêrangan wau kadosdene ingkang sampun kasêbut ing mosinipun tuwan-tuwan Koesoemo Oetoyo lan sanès-sanèsipun, ingkang sampun katampi dening College van Gedelegeerden kala tanggal 3 wulan punika botên kanthi pilihan, ngêmungakên ngiyatakên sêdya ingkang sampun kalêbêt ing panggalihanipun pamarentah.
Ing katêrangan ingkang badhe kula wêdharakên punika kanthi mawas baku ingkang pêrlu kemawon. Langkung rumiyin kula badhe nêrangakên punapa ingkang dados timbanganipun pamarentah ngantos kêpêksa nindakakên pranatan kados ingkang kasêbut wau. Sasampunipun kula badhe nêrangakên kanthi satêmbung kemawon mênggah uwohipun kangge sawêtawis mangsa. Sarampungipun kula sumêdya suka wawasan cêkakan ing bab kawontênanipun sapunika, ingkang langkung pêrlu mênggah ingkang gêgayutan kalihan trajanging pamarentah tumrap pêrgêrakaning ra'yat ingkang tumindak dumuginipun samangke lan ing wêkdal ingkang badhe linampahan. Ing kala punika badhe dipun wontênakên wanci kangge amangsuli pitakèn-pitakenan ingkang dipun ajêngakên dening Tuwan Middendorp saha Tuwan Fruin, makatên punika ingkang kintên-kintên kenging dipun wangsuli.
Punapa, Tuwan Voorzitter ingkang anyêbabakên dene pamarentah andhawuhakên nindakakên panggropyokan ingkang kathah makatên?
Kangge amangsuli pitakenan punika, kaparênga kula ngèngêtakên rumiyin, kadospundi panggalihanipun pamarentah ing samangke wiwit nalika ngangkati tindakipun ing salêbêtipun taun 1926 tumrap pêrgêrakan extremist, lan kadospundi malih panggalihan wau dipun wangsuli kaping pintên-pintên ing pungkasan piyambak kanthi satêrang-têrangipun ing salêbêtipun parêpatan Volksraad ingkang kapêngkêr punika. Ing bagian ingkang kapisan kula sampun nyariyosakên lan ing bagian ingkang kaping kalih kanthi sêngaja kula wangsuli malih têtêmbungan-têtêmbungan kados candhakipun:
Têtiyang ingkang badhe nindakakên pêrgêrakan,, Uwal saking nagari Walandi' têmtunipun sampun nyumêrêpi, bilih propagandha ingkang katindakakên kalayan saèstu murih idham-idhamanipun,,Uwal saking nagari Walandi' enggal-enggal sagêda kalêksanan wau, têmtu badhe nuwuhakên bêbaya agêng rêrêsah lan gègèr-gegeran, dene ingkang kaanggêp kadosdene wohing trajangipun wau inggih punika wohipun ingkang rumasuk badhe sagêd kadadosan. Pamarentah kagungan pangajêng-ajêng, Tuwan Voorzitter, bilih para pangajênging ra'yat ing bab punika sagêda ngatingalakên pangêrtosan mênggah ingkang dados têtanggêlanipun. Pangêrtosan ingkang makatên wau dipun akêni dening Tuwan Dwidjosewojo tuwin Tuwan Middendorp manawi sampun nyêkapi, sanadyan gêgayutan kalihan bab-bab ingkang sanès.
Ananging manawi pamarentah ngantos kuciwa ing pangajêng-ajêngipun wau, manawi pamarentah amênggalih, bilih para pênganjur wau, bokmanawi jalaran saking botên purun utawi jalaran botên kuwawa, lajêng botên nyêgah pêrgêrakanipun awujud ngicuk-icuki utawi anggêgasah, sarta malih para panganjur wau botên nindakakên pambudidaya kanthi têrang-têrangan kangge ngicalakên pamanahan-pamanahan badhe ngawontênakên gegeran, botên wande pamarentah badhe ngêcakakên panguwasanipun saha badhe nindakakên pranatan ingkang kêras tumrap para pênuntun, makatên ugi sagêd kalampahan tumrap pêrgêrakan-pêrgêrakan. Sasampunipun pêpeling ingkang pungkasan punika, Tuwan Voorzitter, manawi kalajêng-lajêngakên lampah ingkang lêpat punika, wusana sagêdipun inggih namung lajêng katindakakên."
Wiwit nalika kula ngucapakên rêmbag-rêmbag ingkang kula pratelakakên wau, wontên sawênèhing panuntun P.N.I. ingkang sayêktosipun sampun rambah-rambah ngajak pangiringipun supados sampun ngambah margi kakêrasan tuwin ngajak nindakakên rekadaya kangge nêmbadani cipta-ciptaning pakêmpalan wau kanthi margi ingkang miturut undhang-undhang. Ewadene wontên malih panuntun-panuntun sanèsipun lan ugi panuntun kasêbut wau, nanging ing sanès wêkdal, ingkang namung kèndêl
kemawon, manawi mirêng suwara-suwara ingkang sanès, utawi ing cursus-cursus lan ing parêpatan-parêpatan umum rêmbagan kanthi pitêmbungan-pitêmbungan ingkang kajêngipun têtela ngicuk-icuki, sanajan sadaya wau botên nêrak undhang-undhang. Dene rêmbag-rêmbag wau inggih punika rêmbag ingkang ngêsorakên pamarentah ingkang sah wontên ing tanah ngriki, lan nacad dhatêng punggawa-punggawanipun. Kajawi punika botên kirang malih ingkang ngêdalakên ginêm-ginêm ingkang nuwuhakên pangraos, bilih pamarentah wau tumuntên badhe sirna. Cara ingkang kados makatên wau sampun dipun adani, saya malih tumrapipun Priyangan Têngah, raos-raos ingkang ngalitakên manah tuwin ingkang nuwuhakên pangajêng-ajêng ingkang botên-botên. Jalaran pangraos ingkang kados makatên wau dangu-dangu nuwuhakên raos bêntèr, kadosdene kêkiyataning alam pêjah ingkang ing têmbe wingkingipun mbalêdhos. Ananging botên sagêd nêdahakên dayaning têtiyang sintên-sintên.
Salêbêtipun pamarentah nimbang kadospundi marginipun sagêd ngicali kawontênan ingkang sakalangkung nguwatosi mênggahing pamarentah wau, ing wêkasaning wulan kêpêngkêr wartos-wartos ing bab jêblukan ingkang badhe katêmahan punika dumugi ngarsaning Hoofdparket.
Wartos-wartos ingkang kados makatên punika sampun waradin kêmirêngan sataun têrus, ananging sumêbaripun botên gandhèng satunggal kalihan satunggalipun. Makatên ugi salêbêtipun taun kapêngkêr palapuran ing bab ura-uru ingkang badhe tumindak ing taun 1930 sampun dipun tampèni langkung saking sapisan. Wartos-wartos ingkang kados makatên punika kêdah dipun titi nyatanipun. Nanging salêbêtipun wulan December ucap ing bab ura-uru wau tansah saya kathah, tuwin sami mratelakakên wêkdal-wêkdal ingkang têtêp wontên sacêlakipun utawi wontên ing dintên taun baru 1930. Ing wêkdal punika, pawartos wau botên kaanggêp kabar angin malih, kaanggêp pawartos kanthi tandha yêkti anyêkapi. Salêbêtipun pintên-pintên minggu Hoofdparket tampi wartos, saking Jawi Kilèn kemawon botên kirang 50, ingkang kathah satunggal-satunggalipun gadhah waton ingkang pantês kawigatosakên. Pawartos wau mèh sadaya ngengingi P.N.I. Pêpèngêt-pêpèngêt ing bab tuwuhing tindak kuciwa, mirid kawontênanipun tamtu asli saking têtiyang ingkang sumêrêp, kamirêngan pintên-pintên golongan, makatên malih katrangan-katrangan prakawis suka pangajêng-ajêng ingkang nênarik manah, upaminipun linêpatakên ing paos, anggadhahi griya-griya gêdhong, arta kropyok tuwin sanès-sanèsipun, bilih tiyang malêbêt ing pêrgêrakan punika. Manawi wontên tiyang têtela botên purun malêbêt, dipun pêksa lan dipun ajrih-ajrihi. Tandha-tandha ingkang kados makatên punika, rumiyin ugi sampun katingal ing sadèrèngipun kadadosan ura-uru ing taun 1926, dados sasmita tuwuhing ura-uru enggal, ngantos ing pintên-pintên panggenan sawênèhing para warga sami nilar P.N.I., sanajan sami dipun cêgah.
Sampun têtela sadaya wau jalaran saking aksining pakêmpalan P.N.I sami angêntosi karampunganipun, ingkang botên sami purun nanggêl jawabipun.
Mirid kawontênan kadosdene ingkang kula andharakên wau, Tuwan Voorzitter, cêkakipun tamtu pamarentah botên sagêd nanggêl, bilih salajêngipun ugi nêtêpakên tindak sarèh. Kalayan lampah makatên, pamarentah kêsupèn dhatêng kuwajibanipun ingkang langkung prêlu, inggih punika ananggêl kasantosan tuwin kasênênganipun para tiyang siti. Botên kenging katimbang malih, mega ingkang kêmpal kêdah dipun saput ing angin rumiyin, sanajan dèrèng kantênan tandha-tandha ingkang badhe kêpanggih badhe nocogi kalihan kabar-kabar lan katrangan-katrangan wau ing sacêkapipun. Bab punika botên kenging kasumênèkakên ngantos sagêd kêlampahan wontên gegeran ingkang kawartosakên wau.
Kajawi punika tumrap justitie sampun wontên pintên-pintên prakawis ingkang nyêkapi kangge nindakakên ngupados katrangan. Ingkang makatên wau jalaran saking pandakwan, bilih sampun kêlampahan pêndamêl ingkang awon, inggih punika botên namung nglanggar ing bab 108 W.v.S (parêpatan badhe ngawontênakên amuk-amukan), makatên malih ing bab 169, ingkang ngawisi dados warga satunggiling pakêmpalan, ingkang gadhah sêdya badhe nglampahakên pandamêl awon. Kadosdene satunggiling kuwajiban ingkang kadhawuhakên ing undhang (wèt) tumrap justitie tuwin politie, manawi wontên pandakwan ingkang adhêdhasar tumuju dhatêng salah-satunggiling pandamêl awon, badhe nindakakên panaliti, bab prakawis punika inggih tumindak malih kuwajiban ingkang kasêbut wau.
Bab punika ugi kalêbêt pandamêlan politie anyêgah pandamêl awon. Jalaran paukuman ingkang katêmtokakên tumrap têtiyang ingkang sumêdya ngawontênakên amuk-amukan saha ngawontênakên pakêmpalan ingkang ancasipun badhe damêl piawon, punika têtela amêngku pikajêng anyêgah lampah awon.
Pramila panindaking pamarentah, botên namung anurut wèt kemawon, nanging ugi kados ingkang sampun kacariyos wau, botên kenging botên kêdah katindakakên kangge nyêgah kadadosan-kadadosan kados ingkang sampun kalampahan kala taun 1926.
Pamarentah pitados, Tuwan Voorzitter, bilih sadaya ingkang sami sumêdya andamêl panaruwe tumrap lampahing gledhahan-gledhahan ingkang mêntas katindakakên punika, sami angakêni sayêktos-yêktosipun kuwajiban pamarentah angayomi têtiyang siti saking bêbaya ingkang badhe andhatêngi, kados ingkang katêrangakên wau. Para têtiyang punika tamtu badhe mangrêtos tuwin angakêni, bilih tindak sarèh punika botên ngêmungakên botên salaras kalihan têtanggêlaning pamarentah kemawon, nanging ugi gantos badhe awujud provocatie, angajak-ajak (amêmancing). Kalayan angsal-angsalaning pawartos-pawartos ingkang lêrês
tuwin kenging dipun pitados punika, pamarentah namung kêdah anindakakên kuwajibanipun.
Saking kaluhuranipun kuwajibaning pamarentah punika, Tuwan Voorzitter, têbih sangêt kalihan wontênipun karangan ing Het Indische Volk, ingkang kasêbut wontên ing pitakenan ingkang pungkasan saking Tuwan Middendorp, inggih punika karangan ingkang nêrangakên kados-kados pamarentah sampun kapêksa dening golongan "têngên" ing sajawi lan ing salêbêting kantor-kantor, punapadene kados-kados pamarentah sampun kasèrèt, inggih mawia ngawadakên satunggiling pakêmpalan ingkang dhêdhêlikan utawi botên.
Kajawi pandakwan ingkang kinandhêt ing karangan wau, ing ngriki kagambarakên malih, bilih tindaking pamarentah dhatêng P.N.I. punika satunggiling prakawis politiek. Gêgambaran punika, nitik andharan wau, babarpisan botên suci lan namung sagêd adamêl êru tuwin tanpa gunanipun ing pangrêmbag tumrap bab punika. Pranatan-pranatan ingkang katindakakên tumrap akêmpalanpakêmpalan. kasêbut sajatosipun prêlu kangge ngayomi têtiyang siti sadaya, saking pandamêlan-pandamêlpandamêlan-pandamêlan. ingkang awon.
Dene panggledhahan wau, Tuwan Voorzitter, sadèrèng-dèrèngipun pancèn sampun samêsthinipun, tumrap angsal-angsalaning pranatan wau, kangge sawatawis mangsa pamarentah kêpêksa nahan pawartosipun.
Sampun nyata anggènipun amilih saha ngawasakên punapa ingkang dipun kêmpalakên (dipun cêpêng) salêbêting wêkdal ingkang namung sakêdhik sasampuning tanggal 29 December kêpêngkêr punika, botên sagêd kalampahan, namung saperangan ingkang sampun rampung samangke. Kajawi punika ingkang kêdah dipun wawas bilih sadaya wau nomêr sapisan dados prakawisipun justitie, tumrap angayomi gêsang sêsarêngan murih linuwaran saking piawon.
Bab angsal-angsalaning papriksan ingkang sampun sawatawis mangsa punika, samangke namung kenging dipun kabarakên bilih ing sawênèhing prakawis sampun kabuktèn kadosdene ingkang kakintên-kintên, ingkang anjalari tindaking pamarentah wau. Dados pangintên-intên bilih lampah piawon kasêbut wau, inggih punika sêdya nuwuhakên gegeran utawi tumut dados warga pakêmpalan ingkang gadhah niyat badhe nandukakên piawon, sampun katindakakên.
Tuwan Voorzitter, ing ngriki botên prêlu kula têrangakên malih, bilih pamarentah sasagêd-sagêd ing wêkdal ingkang sae punika badhe paring katêrangan ingkang langkung gamblang dhatêng Raad kawula (Volksraad) lan kados ingkang sampun-sampun, sasagêd-sagêd badhe suka sumêrêp kanthi blak-blakan dhatêng Raad punika.
Minangka panutup, Tuwan Voorzitter, kula badhe nglairakên têtêmbungan sawatawis kangge nêrangakên kawontênan ing wêkdal samangke punika. Nanging sadèrèngipun kula aturi ngèngêti dhatêng lêlabêtanipun Bestuur lan Politie, langkung malih dhatêng sèrsie ingkang njalari dene para tiyang siti tinêbihakên saking kadadosan ingkang kêdadak, ngantos panggropyokan ingkang kaprentahakên dening nagari sae panyadhiyanipun, ngèngingi sarta kalampahan tanpa rubeda punapa-punapa. Pamarentah ngrêtos saèstu kados punapa awrating pandamêlan tuwin pambudidayanipun Bestuur, Politie tuwin sèrsie, ngantos dumugi pangagêng ingkang inggih piyambak, langkung-langkung ing wêkdal ingkang kantun piyambak inggih punika jalaran saking pêrgêrakan P.N.I. Pamarentah sampun paring dhawuh dhatêng kula nyatakakên bilih pambudidaya tuwin pandamêlan wau dipun ajèni sangêt dening pamarentah. Jalaran saking kawontênaning pandamêlan ingkang makatên punika, sadaya para tiyang siti lajêng sami sagêd gadhah manah têntrêm, botên kuwatos badhe kaancam ing bêbaya malih.
Ewasamantên pamarentah babarpisan botên mêrêm tumrap sadaya kawontênan ingkang sagêd kalampahan botên kanthi kêrsanipun. Ingkang kapisan sangêt adamêl susahipun pamarentah dene ing pintên-pintên panggenan bupatipun botên pikantuk bagean ingkang pantês kangge sêdhiyan lan urusan nindakakên aturan ingkang kêdah kaêcakakên kanthi enggal-enggalan sangêt punika.
Kajawi punika papriksan ingkang kêdah samantên jêmbaripun lan ingkang kêdah katindakakên ing salêbêting mangsa ingkang sakêdhik sangêt, sagêd ugi dipun lampahakên nglancangi parentahipun Procureur-Generaal. Jêmbaring papriksan punika tuwuh saking timbangan bilih panitipriksa wau botên kenging lan botên sagêd ngêmungakên wontên ing golongan sakêdhik. Namung jalaran papriksan ingkang jêmbar makatên sagêdipun angsal katrangan sacêtha-cêthanipun.
Tuwan Voorzitter, miturut instructie saking Procureur-Generaal wau sampun katêmtokakên bilih panggledhahan punika namung kenging katindakakên ing griya-griya tuwin kantor-kantoring pêmimpin P.N.I. dhatêng badanipun sadaya pêmimpin wau, ing pundi panggenan ingkang kakintên sagêd ugi kangge dununging panyimpên barang wados lan ing gêdhong-gêdhong utawi panggenan ingkang dipun angge dening pakêmpalan wau. Ing salêbêting instructie wau botên wontên têmbung satêmbung-têmbunga ingkang nêrangakên bilih panggledhahan tuwin panyêpêng wau badhe katindakakên tumrap tiyang ingkang botên dados warga P.N.I. utawi ing gêdhong-gêdhong ingkang botên kangge utawi botên tumut kangge pakêmpalan wau.
Nanging miturut pawartos-pawartos sêrat kabar ing wiwitanipun wulan punika, wontên ugi warga pakêmpalan sanès utawi barang darbèkipun ingkang kasangkut ing pamriksan politie. Bokmanawi inggih pawartos-pawartos wau ingkang njalari dene motie Oetojo nyêbutakên tindaking pamarentah tumrap sawatawis pakêmpalan kabangsan.
Aksi ingkang makatên wau babarpisan botên kasêbut ing dhawuhing pamarentah. Timbanganipun pangadilan ingkang kasêbut ing ngajêng ingkang anjalari wontênipun dhawuhing pamarentah wau angawisi pangintên [pa...]
[...ngintên] bilih dhawuh wau ugi nuju dhatêng pakêmpalan-pakêmpalan pribumi, ingkang botên nuwuhakên pandakwan kadosdene P.N.I.
Awit saking punika, pamarentah paring katêrangan ingkang gamblang, babarpisan botên niyat badhe ngèngingi pakêmpalan sanès-sanèsipun kados ta B.O. Moehammadijah, Taman Siswo, Soerabaiasche Studie-Club utawi para tiyang ingkang sanès warga P.N.I. Lan pamarentah angajêng-ajêng sampun ngantos kêpêksa nindakakên ingkang makatên wau. Tuwan Voorzitter, racakipun punika botên katindakakên. Lêrês, saupami ing sawênèhing panggenan, wontên gêdhong-gêdhong ingkang dipun angge dening pakêmpalan-pakêmpalan kasêbut nginggil dipun dhatêngi politie, nanging miturut dhawuhing pamarentah sawêg kenging katindakakên manawi gêdhong-gêdhong wau upaminipun ugi dipun angge dening P.N.I. utawi saperangan dipun ênggèni warga P.N.I. utawi gêgayutan kalihan parte wau. Tuwan Voorzitter. Wontên conto satunggal. Miturut katêranganipun Studie-Club Soerabaja, politie sampun nglêbêti gêdhongipun. S babipun punapa? Sababipun gêdhong wau dipun ênggèni dening administrateuring Studie Club ingkang ugi dados panganjuring P.N.I. Ananging sarêng katêdahakên dening administrateur wau pundi lêmari-lêmari gadhahanipun P.N.I. sarta pundi ingkang dados darbèkipun Studie Club, archiefipun Studie Club botên dipun bikak dening politie. Makatên ugi sêrat-sêratipun club wau, kajawi sêrat sawatawis ingkang pinanggih ing bundhêl kalawarti Soeloeh Ra'jat Indonesia botên wontên ingkang kabêslag. Lan sêrat-sêrat wau ugi lajêng tumuntên kawangsulakên.
Tindak ingkang makatên wau miturut panggalihanipun pamarentah prêlu sêrta patut kawontênakên. Manawi ing sanès panggenan, kabêkta saking jêmbaring pangaturan ingkang ugi kêdah dipun tindakakên enggal-enggal, wontên bab-bab ingkang botên magêpokan kalihan P.N.I. ewadene dipun campuri dening politie, lajêng kula anggèngêtakênangèngêtakên. pangandikanipun pamarentah kados ingkang sampun kacêtha ing wawasan kula wau, bilih manawi ing satunggiling mangsa kaprêluaning umum kêdah kapayungan ing pangaturan ingkang kêncêng, sagêd ugi tiyang ingkang botên lêpat tumut ngraosakên dosanipun ingkang kalêpatan. Ugi sampun dipun emutakên, bab punika sampun ngantos dipun èmbèt-èmbètakên dhatêng pamarentah, ngêmungna dipun dhawahakên dhatêng para pangajênging ra'yat ingkang awit saking kirang mangrêtos dhatêng têtanggêlanipun amblosokakên dhatêng mitra-mitranipun.
Inggih badhea kados punapa kemawon, pamarentah sangêt karêranta ing galih, manawi lajêng wontên
Dhawuh kados makatên wau, Tuwan Voorzitter botên kenging dipun anggêp mêdal saking pamarentah ingkang kirang langkung kawan têngah taun ngagêm tindak ingkang sampun kasumêrêpan ing akathah.
Sintên ingkang sasampunipun mirêngakên katêrangan punika taksih kêkah kapitdadosanipun bilih dhawuh makatên wau saèstu mêdal saking pamarentah, têmtu gadhah pangintên, bilih tindakipun pamarentah dumadakan sampun ewah babarpisan. Pangintên ingkang makatên wau namung sagêd tuwuh saking panimbang ingkang sarwa kêsêsa sarta kapitadosan ingkang botên sampurna.
Sikêping pamarentah tumrap dhatêng pêrgêrakan ra'yat - kula dipun kuwasakênkuwasakakên. nêrangakên ingkang ngantos gamblang - têtap lan botên ewah. Inggih sikêp punika ingkang nyababakên pamarentah wau ngêdalakên dhawuh wau. Pamarentah tansah mbedakakên golongan ingkang ancasipun majêng alon-alon (evolutie) lan golongan ingkang ancasipun majêng kalayan kêsêsa (revolutie), pandamêl lan budidaya ingkang migunani tumrap pasrawunganing ngagêsang kalihan padamêlan ingkang mutawatosi lan adamêl risak.
Pamarentah tansah paring pêpèngêt bilih pamarentah botên amaringakên manawi pangraos badhe majêng kalayan kêsêsa (revolutionnair) punika ngantos mlangkah saking watês. Tansah dipun ajêngakên kuwajiban ingkang minulya, inggih punika paring pangayoman dhatêng sadaya ingkang ndadosakên katêntrêman lan karaharjan tumrap bangsa lan tanah, supados kalisa ing rêncana lan durjana.
Sapunika pamarentah ugi sampun nêrangakên kalayan gamblang mênggah watês-watêsipun padamêlan sociaal ingkang migunani lan ingkang ngrisakakên, padamêlan ingkang kalal kalihan padamêlan ingkang kêdah dipun tanggulangi tuwin dipun sirnakakên.
Jalaran saking wêwaton-wêwaton ingkang dèrèng nate dipun tilar dening pamarentah, cabang-cabang P.N.I. ingkang botên kenging dipun selaki malih mênggah agênging pigunanipun kangge ndandosi panggêsanganipun ra'yat sêsarêngan, botên badhe dipun sirnakakên, kajawi manawi papriksan majibakên sikêp sanêsipun.
Awit katêrangan ingkang têlas-têlasan punika sampun têtela wangsulaning pamarentah dhatêng pitakèn-pitakenanipun Tuwan Fruin punika: botên.
Nêlasakên katêrangan-katêrangan saking pamarentah, Tuwan Voorzitter, kula matur kanthi pangajêng-ajêng bilih sampun têtela pandamêlipun pamarentah ingkang katêrangakên ing ngriki punika, inggih punika pandamêl ingkang kêdah lan wajib. Pandamêl punika botên katindakakên, jalaran 'reactionnarie politiek' utawi ngangge sawênang-wênang, nanging pandamêl punika pandamêl justitie, pikajêngipun suka pangayoman lan
Ing ngingil punika gambaripun têtiyang juru misaya ulam wontên ing sungapaning lèpèn Bedagai, dene griya-griya ingkang katingal punika griyanipun têtiyang bôngsa Acèh.
Ananggapi karanganipun sang pinunjul Siti Rusiyah, ing Kajawèn ôngka 96, ingkang wosipun ametani cidraning priya, awêwaton saking dêdongengan ingkang sajatosipun gêgayutan kalihan kawruh kabatinan, lajêng kapiagah kados sanyataning lêlampahan. Sarta lêlampahan padintênan ingkang rèmèh-rèmèh. Tur panimbangipun mawi traju ingkang mèncèng. Liripun, sami-sami dêdongengan, kenging punapa manawi anggènipun Dèwi Banowati botên sêtya ing kakung, botên kenging dipun wastani awon, sabab awrat dening katrêsnan lan kautamènipun priya sanès. Sarêng tiyang agung Menak têka botên sae. Cêr cidraning dhatêng pacanganipun inggih awrat dening kautamèning sanès.
Dene prakawis ambalenjani rêmbag ingkang rèmèh-rèmèh, ingkang kapangandikakakên sampun dados padatan lan ugi kalimrah, têgêsipun limrah padataning priya. Punapa anggèr Siti Rusiyah rêrewa utawi anjarag botên ngawuningani, cidraning rêmbagipun wanita limrah dhatêng kakungipun, ingkang minôngka sisihaning karanganipun wau.
Sajatosipun bab sêtya punika botên dumunung ing priya utawi wanita, namung gumantung asor luhuring kamanungsanipun, dados botên priya botên wanita, sadaya masthi gadhah kasêtyan ingkang kandêl tipisipun manut asor luhuring kamanungsanipun.
O, anggèr, sajatosipun sawêg ingkang nama priya limrah kemawon, botên wêntala ambèbèr cidra lan cacading wanita ing papan rame, ingkang satimbang karanganipun wanita pinunjul kados anggèr. Sanadyan kawiranganing wanita punika dados sêsanggèning priya. Botên jaman dongèng utawi jaman sapunika, punapa kirang kanyataanipun, sadhèrèk priya ingkang anêmahi wirang sangsara malah dumugining pralaya, saking anggènipun labêt anjagi camahing wanita. Punapa wanita limrah inggih makatên. Dadak malah angraosi awoning lakinipun kalihan tôngga, tur mangke manawi tangganipun tumut ngawon-awon, lajêng dipun wadulakên ing lakinipun, hara, hla, rak rèwèl manawi makatên. Sampun, sampun makatên, lo, anggèr, mindhak dipun aturi titêl, namung wanita limrah.
Wusana manawi wontên putra wayah wanita, ingkang anêrusakên pangumêl-umêlipun ing priya, kula botên badhe cawe-cawe malih, sabab kula sampun matur botên mêntala amêlèhakên tindaking wanita ingkang nama awon. Kajawi ingkang namung nama kalintu, dados kenging kalêrêsakên.Sampun makatên kadadosanipun rêmbag ingkang mawi gêgondhelan pangothakan sasisih. Witing rêmbag nacad cidraning priya, lajêng wontên ingkang kirang nayogyani, dipun wangsuli pamêlèh dhatêng priya, tamtu kemawon lajêng wontên pamêlèh kosokwangsulipun. Sarèhning karanganipun Tuwan D. Prasonta punika, mila kajugag samantên kemawon.
Para maos tamtunipun inggih sampun sami uninga, ingkang dipun wastani anggrèk, punika bôngsa rumput têtuwuhan ing wana, limrah kangge pêthetan, bôngsa Walandi kathah ingkang sami rêmên. Gêsangipun kados kêmladhehan, inggih punika nemplok ing kêkajêngan, nanging wontên ugi bôngsa anggrèk ingkang tuwuh ing siti, kawastanan anggrèk siti. Jinising anggrèk wau inggih warni-warni, beda-bedaning wujudipun sami gadhah nama piyambak-piyambak, ingkang sêkaripun biru kawastanan anggrèk biru, wungu, jêne, abrit, lan sapanunggilanipun. Simbar, punika inggih bangsaning anggrèk, nanging botên patos pinilala. Anggrèk-anggrèk wau limrahipun ingkang kathah ing wana agêng.
Wondene ingkang badhe kula cariyosakên ing ngriki, inggih punika anggrèk wulan, anggrèk wulan wau sawênèhing tiyang amastani anggrèk kupu, awit wujuding sêkaripun kados kupu, warninipun pêthak, ajèjèr-jèjèr dhêdhencengan urut ing gagang, manawi sêkar limrahipun ing môngsa ngajêngakên jawah. Sami-sami anggrèk, satunggal punika sêkaripun kiyat sangêt, botên purun gègrèk ngantos sawatawis wulan laminipun, mila lajêng kawastanan anggrèk wulan, umuring sêkaripun tarkadhang ngantos 4 dumuginipun 6 wulan sawêg anggègrègi, lajêng thukul malih dumunung ing gagang sanèsipun.
Kawontênanipun ingkang makatên wau murugakên kathah bôngsa Walandi ingkang melik, awit kapetang awis wontênipun. Tumrap tiyang ingkang sumêrêp ajining anggrèk wau, anggènipun ngrimati tansah dipun êmi-êmi saèstu, awit asring dipun upadosi dening bôngsa Walandi, manawi pancèn anggrèk wau sae, ing dalêm sarakit wontên rêginipun dasanan ngantos atusan rupiyah. Tur tumrap tiyang Jawi botên mêngku wigatos punapa-punapa, purunipun namung sak ngrimati. Dene yèn tumrap bôngsa Walandi, ingatasing sêkar anggrèk, pancèn katingal dipun aji-aji sangêt, prêlu kangge pêthetan, minôngka pasrèning gêgriya.
Mênggah pananêmipun gampil sangêt, inggih punika manawi manggih thukulaning anggrèk ingkang makatên wau, lajêng kalêbêtna ing taboning kalapa, kakêpyuran siti sawawatis, sabên dintên dipun sirami, tamtu enggal gêsang lêma, panyèlèhipun dipun gandhul-gandhulakên ing taritising griya, utawi kagandhulakên ing kêkajêngan, nanging sagêdipun sêkar dangu sangêt, watawis yèn sampun ngumur sataun utawi langkung. Benjing yèn mêdal anakipun, punika kenging dipun pêncarakên malih. Samantên mênggahing pêpêthetan ingkang nama anggrèk wulan. Benjing manawi wontên ingkang ambêtahakên, kenging dipun sade, wasana sagêd dados arta.
Ing apdhèling Nganjuk sisih lèr, wontên tatacara ingkang awis dipun sumêrêpi ing tiyang sanès nagari, dipun wastani sinoman. Katranganipun kados ing ngandhap punika:
Wiwit jaman rumiyin ing apdhèling Nganjuk sisih lèr, wontên rêrukunanipun para jêjaka, ingkang kawastanan sinoman. Sinoman punika dipun kêpalani salah satunggiling lare ingkang micara sarta sagêd momong kônca, sarta kêbayan satunggal. Mênggah pranatanipun makatên: sabên dhusun para jêjaka sami kawajibakên têtulung dhatêng tiyang ingkang gadhah damêl mantu tuwin sunatan, kapurih mêndhêt kajêng utawi godhong dhatêng wana, andamêl tarub, sasaminipun. Ingkang gadhah griya namung ngingoni thok,
sabinipun lurah, yèn badhe tanêm kasambat ambanjari, ing môngsa panèn kasambat ngusung pantunipun lurah saking
Kajawi punika, manawi pantun sampun kumêmping, lare-lare ênèm wau sami mêndhêt pantun ing bêngkoking lurah, lajêng kabêkta wangsul dhatêng griyaning lurah. Ing ngriku lajêng dipun êmping, dene ingkang ngêmping sadaya lare prawan. Yèn sampun matêng lajêng dipun dum para sinoman sarta para prawan. Mênggah bageanipun trakadhang sabathok utawi kirang.
Manawi nuju nayuban, para neneman sami nyuruhi sinoman môncapating dhusunipun. Dados inggih ngantos atusan. Lah ing ngriku ingkang kajibah nampi tamu kêpala sinoman. Makatên ugi tamunipun inggih sami manut miturut dhatêng lêlurahipun piyambak-piyambak. Manawi tamu sampun kêmpal sadaya lajêng wiwit nayuban. Ingkang
anjogèd rumiyin kêpala ing dhusun ngriku. Salajêngipun para kêpala sinoman, lajêng sadaya lare ênèm gêntos-gêntos. Manawi kasêlak rintên, ingkang anjogèd inggih ngantos tiga sakawan sêsarêngan angsal sampur. Dene manawi nglarèhi, punika wiwit sontên ngantos enjing sadaya para anèm sami anjogèd, ngantos kados dhawêt, botên ketang wontên tritisan inggih anjogèd pating kêthuwêl.
Kintên-kintên jam kalih wêlas sawêg dipun sêgah nêdha, dene ingkang nyêgah inggih lurahing dhusun ngriku. Sarta wragad gôngsa tuwin ringgit inggih lurah dhusun ingkang nyanggi. Ananging kawuningana, wragad-wragad sadaya wau mirah sangêt, namung kalih rupiyah, inggih punika namung minôngka panjêr. Epahipun ingkang mêsthi saking tombokipun para mudha wau. Dene tombokipun kathah-kathahipun sêtangsul. Angsal-angsalanipun saking lare samantên wau kathah-kathahipun kalih dasa rupiyah. Punika dipun êdum dhatêng ringgit saniyaganipun. Rekanipun manawi nayuban inggih mawi inuman, ananging inumanipun sanès jênèwêr, namung sêtrup, dados kênthinipun inggih isi abrit-abrit kados brèndhi.
Sadèrèngipun nêdha mawi kundhisi, dene ingkang kundhisi rumiyin kêpala sinoman ing dhusun ngriku. Kundhisinipun makatên: trita-trita siniwaka, kawi purwaning têmbung, lèmbèk-lèmbèk
sapindhah, kaping kalih sampun dipun dhatêngi, lampahipun sarêng-sarêng kados lampahipun para priyantun. Lampahipun kirang enggal, sampun dumugi marga dhêndha cinatur, marga dalan, dhêndha prapatan, cinatur lêmêsing têmbung. Lampahipun kirang enggal, saengga dipun enggalakên malih. Sampun dumugi pundi, sampun dumugi nusantara.
jajar-jajar, kula wawas anèm sêpuh. Ingkang sêpuh kula wastani kakang, ingkang ênèm kula wastani adhi. Kakang tuwin adhi, wêkdal saking pasowanan kula wawas panganggenipun warni-warni. Ingkang rasukan pêthak kados kuntul nêba ing pasabinan. Ingkang cêmêng kados dhandhang mungging rambatan. Ingkang jêne kados sêkar plasa. Kêpala sinoman andhatêngakên sêntana-sêntana botên sagêd nyugata sêkul katingal pêthak, toya katingal wêning. Yèn kraos eca sampun kagunggung, yèn kraos botên eca
mawingking botên katingal punapa-punapa kajawi dalêmipun bapak kêpala ing dhusun ... anu. Kula wawas saking
anjajar bonang, nglaras gêndhing: gambirsawit sapanginggil sapangandhapipun. Bapak wiyaga inggih
sanès prawan, kula wastani tandhak sanès tandhak, inggih tandhak ugi, kula sagêda nyôndra, inggih kula côndra-
mêngkurêp, pupu nyuthang gangsir, kentol pudhak sinumpêt, sikil anggamparan gadhing kancana. Sampun dumugi ngandhap kula panginggilakên, sampun dumugi nginggil kula andhapakên. Anggènipun mêkakan mêmanas ati. Manginggil botên mangandhap botên, dipun pêndhêt têngahipun. Prêmbayunipun kantar-kantar kados jambu drêsana. Ukêlipun gondhal-gandhèl kados cêngkir gadhing, nyêblok mancunge, nglingkap tapase, pêpês dangune. Lampahipun kados macan luwe. Lembehanipun mêrak kasimpir. Kala dalu punika kula dipun cêpêngi tôndha asta satunggal, punapa naminipun, gêlas alit, punapa isinipun, banyu wangi. Sanès banyu wani, inggih punika Arab anggur. Inggih punika sêtrup nomêr satunggal wêdalan saking pundi, wêdalan saking kitha Nganjuk, têrang saking dêlèr Bêtawi, uprup
sêtrup satunggal cincim, kula aturi urmat. (Lajêng kêbogiro).
Sadaya punika namung kula turut saungêling lare ingkang ing dintên punika ugi dados kêpala sinoman. Mênggah ewah gingsiring pakêcapan miwah lêrês lêpating ukara sampun mêsthi tuna, amargi lare dhusun.
Nonah Sunaryati maos pêrslah redhaksi Isteri. Mratelakakên, kalawarti Isteri sawêg umur 8 wulan, wontênipun para wanita ingkang manjurung karangan namung sakêdhik. Salêbêtipun 8 wulan wau nampèni panjurung karangan 104 ingkang kapacak namung 76. Kalawarti wau katingal majêng, karanganipun kathah ingkang sae-sae, ewadene kathah ingkang mastani manawi kalawarti wau namung isi kawruh rèmèh, punika botên dados punapa. Dene wajibipun tiyang nacad punika kêdah ambiyantu murih saenipun. Pamêdhar sabda gadhah panuwun, supados kalawarti wau sagêd sumêbar dhatêng tôngga tapalih.
Nyonyah Suwita mêdhar sabda ing bab kamajêngan wanita Eropah kalihan kamajêngan Indhonesiah. Tumrap ing ngrika ajêngipun enggal sangêt, môngka ing jaman sèkêtan taun kapêngkêr, kawontênanipun botên beda ing ngriki. Manawi ngèngêti têtandhingan ingkang kados makatên wau, adamêl raos kawrataning manahipun para wanita Indhonesiah. Wontênipun pêrgêrakan ing jaman sapunika, botên liya jalaran saking kêdhêsêk kajênging jaman. Sarananipun murih sagêd ngêmori jaman wau, kêdah migatosakên pamulangipun dhatêng putra. Ingkang minôngka ihtiyar, kanthi ngawontênakên fonds. Pamêdhar sabda gadhah panyuwun, supados para kaum ibu sami tumindak dhatêng kamajêngan.
Nyonyah Gunawan sêmundhul marga sabda, ing bab tindak lampah awon, mawi dhêdhasar agami Islam. Pangandikanipun, sanadyan sami gêsang wontên ing jaman ewah-ewahan, nanging sampun ngantos nilar agami Islam, tuwin sumingkir saking kasusilan. Lampah jina punika têtela karam, mila bilih para kakung botên nêbihi dhatêng tindak wau, punika nandhakakên badhe ngêsorakên darajating kakung piyambak. Pamêdhar sabda tansah maos sêrat-sêrat kabar, kêrêp mrangguli ing bab wanita lampah awon kapatrapan paukuman, nanging jalêripun botên, punika nama botên ngadil. Pamêdhar sabda gadhah usul dhatêng konggrès, supados ngaturakên mosi dhatêng parentah, nyuwun supados lampah ingkang kados makatên punika ugi matrapi paukuman dhatêng tiyangipun jalêr kalihan tiyangipun èstri. Kajawi punika pamêdhar sabda sêsorah minôngka tuladha ing bab jalaraning tiyang èstri tumindak lampah awon. Bab makatên punika pamêdhar sabda gadhah pamrayogi, supados ing Batawi dipun wontênakên bale panggulawênthah wanita, ugi dipun kanthèni panggulawênthah batin, kalampahaning adêgipun, mugi wontên pambiyantunipun para kakung. Dene ingkang badhe tumindak ing damêl para wanita.
Nyonyah Sudarma Atmaja gêntos sumundhul, mratelakakên ing bab anggulawênthah lare. Kajêngipun pamêdhar sabda, lare punika sampun dipun kulinakakên [ku...]
[...linakakên] nyandhang ngangge sarwa sae, prayogi dipun tuntuni murih gadhah manah lantip, ingkang migunani dhatêng siti wutah rahipun tuwin bôngsa Indhonesiah. Pamanggihipun pamêdhar sabda, ing ngriki dèrèng wontên tuntunan ingkang sampurna, panggulawênthahipun kalèntu. Ing pamulangan-pamulangan dipun wontêni gambar-gambar, ingkang mujudakên asoripun bôngsa Indhonesiah. Kajênging murid tansah dipun alang-alangi. Kajawi wontênipun ing pamulangan botên angsal panggulawênthah sampurna, wontênipun sajawining pamulangan ugi manggih pakulinan botên sae, kados ta dipun ajrih-ajrihi, wusana lare lajêng alitan manah. Môngka tiyang alitan manah punika lajêng botên gadhah kapitadosan dhatêng badanipun piyambak. Mila bab panggulawênthah prayogi dipun dandosi.
Utusan Sancanarini ing Surakarta mratelakakên ing bab wajibipun lare Indhonesiah, kêdah anjangkêpi kêkiranganing nagari wutah rahipun. Dene sarananipun namung kêdah nindakakên cêkaping panggulawênthah. Donya punika kaupamèkakên gamêlan, satunggal-satunggaling gôngsa ricikanipun. Manawi badhe nêdya nyaèkakên larasipun, kêdah mungêl sêsarêngan. Dene Indhonesiah kêdah dados kêndhangipun, kêdah katabuh ngaplak, kêdah laras. Sasampunipun
Ingkang mungkasi wakil Roekoen Isteri ing Jakêrta, ngraosi wanita pangajaran ing bab anggèning sêsrawungan kalihan wanita ingkang botên pangajaran namung wontên ing lathi, botên nêrusi batos, punika sampun ngantos makatên. Wusana pamêdhar sabda mêdharakên wilujênging P.P.I.
Sarèhning botên wontên ingkang dipun rêmbag malih, sèkrêtaris Nonah Suyatin mêdhar sabda ing bab karampunganing rêpat tutupan: ing sapunika nama P.P.I. kaewahan dados P.P.I.I. saking cêkakaning Perkoempoelan Perikatan Isteri Indonesia. Pakêmpalan punika botên gêgayutan agami tuwin pulitik, namung salugu dados bêbadaning pakêmpalan-pakêmpalan wanita Indhonesiah.
supados parentah ngawontênakên awisan mêndhêt tiyang èstri tanpa nikah. Pamanggènipun up bêstir têtêp wontên ing Ngayogya, lêstantun dipun sêpuhi Nyonyah Sukôntha.
Kintên-kintên jam 11 parêpatan katutup, wilujêng ingkang pinanggih.
ing kono iya wis kêwilang / sakampung wong sugih dhewe / duwe sadulur têlu / nanging êmung kocap sing siji / jênêng
sing wis padha tinggal suwe / kabèh padha dikukup / dituntuni saka sathithik / mênyang bab kawruh dagang / nganti
dhewe carane golèk rijêki / kaya uwong wong lumrah //
gone duwe pikir ngono kuwi / awit saka Abdulah rumasa / bangêt apês ing uripe / bênêr ketoke patut / sadulure sugih ngluwihi / nanging mungguh Abdulah / ora pisan cukup / malah kapetung wong mlarat / kabèh-kabèh ambarabas tanpa kèri / donyane tanpa tilas //
ing batine nganti ngrasa isin / dene ora mèmpêr babarpisan / jênêng ora ngetokake / diwêngku ing sadulur / diwêruhke nyang tindak gêmi / nanging mungguh Abdulah / mung ana ing rêmbug / bab wêtuning bôndha gampang / bokmanawa jalaran saka ngèlingi / gampanging dhuwit têka //
ing sawise dipikir agilig / ing saiki nêdya arêp lunga / mênyang ing nagara seje / samana wayah surup /
suwe tumuli nakoni / ana apa Dulah kowe têka / dene kadingarèn thole / masthi ana gawemu / wis tutura bae tumuli / Abdulah nuli kôndha / balêkak-balêkuk / yêktosipun anu kakang / sampun dangu kula badhe matur mriki / nanging mung kapalangan //
saking ajrih yèn dipun dukani / nanging kakang samangke kêpêksa / kula matur sayêktose / manawi kakang rujuk / kula badhe dhatêng Batawi / ngupados panggêsangan / ngiras anênuntun / yèn manah sagêd kêbuka / bokmanawi ing têmbe kang anjalari / wêdaling têdha kula //
Kaji Gani mandêng tanpa muni / kêsaru wong ngladèkake wedang /
Abdulah nuli kon ngombe / ing sauwise tutug / kakangane alon nuturi / Dulah pikirên dawa / mungguh bab karêpmu / ora yèn aku mênginga / ananging yèn kopikir dawa sing masthi / kowe iya wis ngrasa //
kaya gonmu arêp lunga kuwi / ing wose rak arêp golèk pangan / nanging apa kurang kene / aku rak kakanganmu / bab anamu aku sing mikir / nadyan ora lungaa / harak ya wis cukup / yèn kowe anggêmènana / pamêtune gonku laku dagang iki / wis ora kêkurangan //
ora wurung bêgjane bakal sumingkir / lah kuwi èlingana //
lan yèn kowe gêlêma ngèlingi / wêwêlinge bapak sing wis swarga / sadulur kon rukun kabèh / lan bisaa ngalumpuk / dadi yèn ta nganti kêcicir / jênêng ora prayoga / ketok ora rukun / wis ta pikirên sing dawa / samubarang bisaa tinêmu bêcik / aja mung kaya bocah //
Gus Abdulah tansah mikir-mikir / nanging mêksa ora bisa suda / kêkêncênganing atine / nuli alon calathu: / inggih kakang pancèn prayogi / yèn têtêp sami kêmpal / nanging yêktosipun / mênggahing pamanggih kula /
Abdulgani dhèk ngrungu / rada krasa jêroning ati / nanging ngêncêngi mêksa / awit wajib tutur / wusana tumuli kôndha / cilik mula kowe pancèn rada wani / mênyang sadulur tuwa //
ana uwis dikandhani nlitik / ora pisan angrungokke kôndha / anggugu karêpe dhewe / wis kono sakarêpmu / ya arêpa nyang jaban langit / aku môngsa bodhoa / wong jênêng tekadmu / nanging yèn kopikir dawa / masthi ora duwe niyat ngono kuwi /
mripate ora cêtha / saka ngêmbêng êluh / lan ngrasa atine bubrah / panampane bangêt gone disrêngêni / dening sadulur tuwa //
mêmbêg-mêmbêg Abdulah anangis / bangêt judhêg nganti narik napas / karo nyuwara mangkene: / kêbangêtên uripku / kaya sêsak ing jagad iki / dene dalah si kakang / malah milu nimbrung / nanging ya môngsa
Volksalmanak Jawi 1930 sampun mèh têlas. Sintên ingkang dèrèng mundhut kaparênga tumuntên mundhut, eman manawi ngantos katêlasan. Makatên ugi angèngêtana, sintên ingkang pamundhutipun kathah, inggih badhe angsal pituwas, miturut pêpetangan kados ingkang kasêbut ing sêrat sêbaran.
Apa kowe gêla sabab bojomu Makne Si Kamprèt ana ing konggrès ora mèlu lèngsêng.
Petruk: Bab Makne Kamprèt ora mèlu lèngsêng ana ing konggrèsing para wanita, kuwi aku malah bungah, awit aku rumasa wis bosên bangêt. Hla wong nèk nang ngomah kuwi Makne Kamprèt ora ana sêla-sêlane ya mung tansah lèngsêng bae, nganti amblêgidhig rasaning pikirku, kaya ta: yèn ulihku saka kantor rada kasèp sathithik, kuwi ya banjur lèngsêng: wong lanang, ora mikir yèn diêntèni mangan, mulih saka kantor iya sêmang tlencengan. Mênyang bêgadêring rada kêsuwèn, ya lèngsêng manèh: Masa iya bêgadêring nganti yah mene, mêsthine niliki simpênane. Apa manèh nèk dina blanjan, kathik balanjane ora jangkêp, sanadyan kurange mung sêtali pisan, Makne Kamprèt anggone
Baru prêlu tuku bakal kulambi, utawa arêp nyowok dhuwite blônja kanggo andandani gêlange upamane, hla kuwi têmbungane ya nganggo: Nèk dhangan panggalih, ngono barang kae.
Garèng: Wiyah, kowe mono, ana-ana bae sing kok omongake, apa ya têmênan kang mangkono kuwi.
Petruk: We, hla, ya sayêktos têmênan, lo kuwi tumrape Makne Kamprèt, aku ora ngarani wong wadon liya-liyane. Mulane iya ora sabab saka anggone Makne Kamprèt ora mèlu lèngsêng, anggonku mênang-mênêng kiyi, nanging ana sabab liya-liya kang tansah dadi gagasanaku.
Garèng: Wèh, sajake kok wigati têmên, apa kowe anggagas arêp rabi manèh. Ati-ati lo, nèk kêpirêng karo pakumpulan-pakumpulaning para wanita, kowe sida ci ... la ... ka.
Petruk: Bab kiye nèk kanggone aku, malah wis ora klêbu nalar babarpisan, awit lagi bojo siji bae, aku wis rumasa ora
olèh papan. Nanging sing tansah dadi gagasanaku kuwi mungguh anane pêrgêrakaning para wanita ing jaman saiki kiyi, têka wis katon ngedap-edapi têmênan. Lima utawa sapuluh taun sing wis kapungkur, sapa ta sing duwe panyana, yèn priyayi putri ing saikine padha wani mêdhar sabda ana ing ngarêpe wong akèh, kayadene ana ing konggrès kiyi. Kiraku yèn pêrgêrakaning para wanita bisa têrus maju, apa kang disêdyakake, yaiku: ngudi marang kamardikaning bôngsa wanita, ora suwe manèh têmtu kalêksanan. Kosok-baline aku banjur kemutan piwulange Ki Agêng Tarub marang putrane wadon karan Dèwi Nawangwulan. Hla, kiyi tumrap ing jaman kamajuaning wanita kiye, têmtune iya banjur mung
ambangun turut / pateplok ngawang-awang / wulanjar papat sadhuwit / dhudha pincang rêgane sawidak uwang //
Garèng: Sêtop, sêtop dhisik, Truk, piwulang kiyi pancèn iya bêcik, nanging ing jaman kamajuan kiyi mêsthine iya kudu ana owah-owahane, kaya ta: wanita kang utama kuwi, kudu asih nyang laki. Iki ya wis mêsthine, nanging iya ana bedane sathithik mungguhing jaman biyèn lan ing jaman saiki. Wong wadon ing jaman biyèn kuwi, nèk pancèn ora dhêmên têmênan karo lakine, tidhak bolih tidhak iya kudu dhêmên bae. Nanging nèk ing jaman kamajuan kiyi, kang mangkono mau wis mêsthi ora bakal bisa kalakon, awit, wong wadon wis mêsthi dhêmêne karo lakine, jalaran nalika arêp laki têmtune iya nganggo sarana barang, saranane kaya ta upamane: pêrlopêng, ensopurut. Banjur ana wêwarah: wong wadon kudu ambangun turut, iki iya pancèn bêcik, nanging nèk tumrape jamane wanita wis maju kiyi, piwulang kang mangkono kuwi, mêsthine ya dianggêp wis kalêbu museum. Awit, piwulang kiyi rak mung kanggo ngenaki wong lanang bae, nèk bojone ambangun turut, lanange banjur mung arêp: hêk, hêm, hêk, hêm, bae, wayah, kathik le enake dhewe. Nanging kosok-baline, wong wadon iya aja banjur mênthèng kèlèk, dumèh sing lanang gêdhe panarimane lan wis alus bangêt, sing wadon banjur ... nôngga bae upamane. Iki iya ora bêcik. Mungguhing panêmuku, sing utama dhewe kuwi: lanang wadon wajibe ya kudu êmong-kinêmong. Saiki unèn-unèn: wulanjar papat sadhuwit, wah, kiyi durung kinar, sèh. Pira bae para wulanjar sing dadi: klèrêk, ajung komis, lan sapêpadhane, dilamar priyayi-priyayi: mantri utawa liya-liyane, mung ngêmprêti bae. Dhudha pincang rêgane sawidak uwang. Iki mung arêp anggambarake yèn wong lanang kuwi, sanadyan tuwaa utawa pincanga pisan, iya mêksa ora angèl golèk bojo sing ayu sêngklik-sêngklik, dadi cêkake: nèk arêp niyat rabi, iya mêsthi payune, wah, kiyi kanggone jaman kamajuan kiyi, ya wis [wi...]
[...s] rada gèsèh, awit pira bae para mudha sing bagus-bagus, sing brêgas-brêgas, tur sathithik-sathithik duwe pangkat, ewadene sabab pangkate ora nganggo: têr, têr, iya mêksa ditampiki prawan bae. Hla, jalaran saka sabab-sabab sing wis dak kandhakake ing ngarêp, dadi cêtha wela-wela, yèn jalaran saka owahing jaman, kuwi iya bisa anjalari owahing samubarang liyane. Dadi sanadyana piwulang iya kudu diowahi miturut jamane. Mara banjurna,
swarga nunut / nyatane apa ora / sugih singgih ing pawèstri / wus têtela saking kêkucahing priya //
Garèng: Wadhuh, para kakung nèk mirêng piwulang kiyi, têmtune sanalika banjur nyirig-nyirig lan ngakak-ngakak, sarta banjur ngandikani garwane mangkene: krungu, jêng, swargane wong wadon kuwi mung nunut, mulane kowe sing bêkti nyang aku, nèk arêp mêtu saka
Up bêstiring pakêmpalan Budi Utama nalika konggrès wontên ing Surakarta manggèn
Dèrèng dangu punika ing Bêkonang (Surakarta) wontên tiyang èstri bôngsa Jawi kacêpêng jalaran konangan anggènipun damêl arak. Kawontênan punika ragi lucu sarta nganèh-anèhi. Mênggah têrangipun makatên:
Parentah ngundhangakên, pulisi ingkang sagêd ngonangi tiyang damêl arak badhe tampi ganjaran. Bab punika sampun damêl kumêcêripun satunggiling punggawa sêpiyun pulisi. Rèhning ing pundi-pundi sampun gusis botên wontên pabrik arak malih, mila piyambakipun lajêng ngojok-ojoki satunggiling tiyang èstri bôngsa Jawi ingkang rumiyin sampun kêrêp nindakakên padamêlan punika ing satunggiling dalu kapurih damêl arak supados kacêpêng dening pulisi. Minôngka lêlintuning paukuman kunjara, piyambakipun badhe kaujuran f 20.- mêndhêt saking arta ganjaran. Kalêksanan, tiyang èstri wau saèstu kacêpêng dening pulisi saking paturanipun sêpiyun wau. Nanging wusananipun, paukuman kunjara ingkang kadhawahakên botên saminggu, malah tigang wulan. Dayaning arta punika pancèn angedap-edapi sayêktos.
Wontên kabar, pola-pola gapura ing gladhag, Surakarta sampun kapitongtonakên. Ingkang kakêrsakakên dening Ingkang Sinuhun pola damêlanipun Tuwan Schenkenberg van Nierop ing Surabaya. Miturut timbanganipun kumisi dhawah pris nomêr kalih, dados sanès pola damêlanipun Tuwan Cleton ing Ngayogya. Ingkang dhawah pris nomêr satunggal. Benjing tanggal 13 Januari kumisi wau badhe parêpatan malih prêlu nêtêpakên pola pundi ingkang saèstu katindakakên sarta badhe kapasrahakên dhatêng sintên.
Ing Têgal wêkdal samangke sawêg usum lalêr, adamêl gigu sarta susahipun têtiyang sadaya, langkung-langkung ing pêkên-pêkên. Para maos kados botên
ersatoean) C(hauffeur) benjing tanggal 24 dumugi 27 Januari ngajêng punika badhe adamêl konggrès sêsarêngan wontên ing Ngayogya. Ingkang badhe karêmbag ingkang wigatos piyambak inggih punika bab anggènipun badhe ngêdêgakên vak-centrale tumrap kaum buruh tiyang pribumi. Tuwan H.A. Salim badhe sêsorah bab lêlampahanipun dhatêng Eropah, Tuwan Dhoktêr Sukiman bab agami Islam tuwin pêrgêrakan kamardikan.
Wiwit tanggal 3 Januari punika Kaderschool ing Magêlang sampun tapak angadani kursus enggal malih. Cacahipun murid calon brigadier murid enggal kalihan murid tunggakan sadaya wontên 101, dene murid calon sêrsan wontên 78, ingkang 58 kagolong murid tunggakan.
Miturut pawartosipun Ind. Crt. Parentah wêkdal samangke sawêg amanggalih badhe ngirangi wontênipun pangkat residhèn ing tanah Jawi sarta apdhèling-apdhèling ingkang botên patos wigatos badhe kagemblokakên kadadosakên paresidhenan ingkang langkung agêng.
Tuwan G. Pastor insêpèktur Kantoor van Arbeid mêntas dhatêng Jawi Wetan prêlu naliti sabab-sababipun kathah kuli ing kabudidayan ingkang nyobi amrêjaya asistèn kêbon bôngsa Walandi. Sagêd ugi sarampunging pamriksanipun ing ngrika panjênênganipun lajêng tindak niti priksa kawontênanipun kabudidayan sawatawis ing Jawi Têngah.
Antawisipun tanggal 29 Dhesèmbêr kalihan tanggal 4 Januari punika ing Bandhung cacahipun tiyang ingkang katrajang sêsakit pès wontên 6, ingkang 3 kalajêng pêjah.
Ing griya sakit gêmintê ing Sukabumi ugi mêntas wontên satunggiling bôngsa Tionghwa sakit, asli saking Cianjur ingkang kalajêng ngajal. Sarêng katitipriksa têtela manawi piyambakipun katrajang sêsakit ingkang anggêgirisi wau.
Nalika tanggal 4 Januari ingkang kapêngkêr punika ing kamar bolah ing Bogor kawontênakên pasamuwan minôngka mèngêti adêgipun Dep. Van Landbouw. Nijverheid en Handel jangkêp 25 taun, dipun jênêngi dening Kangjêng Tuwan
tamu sanès-sanèsipun. Sakonduripun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana para tamu lajêng asung pamuji raharja dhatêng Dr. Bernard dhirèktur dhepartêmèn kasêbut nginggil (K.P.).
Wontên pawartos, ing dhusun Pênjalin (residhènsi Têgal) badhe dipun wontêni wadhuk agêng kangge kaprêluanipun kabudidayan gêndhis tuwin têtiyang siti ing salêbêtipun residhènsi Têgal. Sadaya waragad kasanggi dening kabudidayan kabudidayan wau, ingkang minôngka lêlintu kaparingan palilah dening nagari anjêmbarakên tanêmanipun rosan, tumrap satunggal-satunggaylipunsatunggal-satunggalipun. kabudidayan 800 bau.
Java Bode satunggiling sêrat kabar Walandi ingkang kawêdalakên ing Batawi kabekot dening Spoorbond gêgayutan kalihan padudonipun pakêmpalan punggawa sêpur kasêbut nginggil kalihan S.S. malah nalika Java Bode badhe ngawontênakên têtingalan Spoorbond adamêl bayawara, ingkang wosipun mênggak warganipun, sampun ngantos ningali têtingalan wau.
Wontên pawartos, salah satunggaling bupati ing Surakarta ingkang ngasta padamêlan, insêpèktur pajêg ing Kasunanan sarta ing gupêrmenan, nyalingkuhakên arta kathahipun f 2000, bupati kasêbut nginggil sampun ngakêni kalêpatanipun.
Saking Bogor kawartosakên, bilih ing ngrika sampun kawontênakên kumisi ingkang tujuanipun badhe ananggulangi sarta ambengkas
minôngka mèngêtakên bilih pakêmpalan wau babarpisan botên magêpokan kalihan pulitik. Manawi wontên amtênar sêpur utawi trèm kagledhah utawi katahan dening pulisi, bab punika botêna gayutan kalihan P.B.S.T.
Wontên kabar bilih pamarentah benjing pambikaking parêpatan polêk rad ing ngajêng punika badhe paring katêrangan sabab-sababipun kala tanggal 29 Dec. ingkang kapêngkêr punika ngawontênakên panggledhahan ingatasing golonganipun pangajêng-pajênging pakêmpalan pulitik ing saindênging Indhonesiah.
Sampun dangu kadhistrikan Margasari tuwin Bumijawa tansah kaambah sêsakit pès kemawon. Samangke sêsakit ingkang ambêbayani wau katingalipun sampun mêndha botên mrèmèn malih awit saking pambudidayanipun ingkang wadana ing Bumi Jawa, manawi wontên tiyang ingkang ngajal jalaran katrajang pès barayatipun sadaya lajêng kaparingan jampi arak, obat kacampuran ragi sakêdhik minôngka panulaking sêsakit wau, sampun ngantos katularan. Rupinipun jampi ingkang prasaja wau mustajab sayêktos.
Kawartosakên, dèrèng dangu punika maskape H.A.P.M. ing Dhèli ngawontênakên pandadaran basa Jawi tumrap asistèn-asistènipun, ingkang lulus wontên sawatawis. Maskape kasêbut nginggil sampun sataun laminipun ngawontênakên kursus basa Jawi tumrap para asistèn kêbon.
Kala tanggal 4 Januari malêm Akad ingkang kapêngkêr ing Surakarta kawontênakên parêpatan manggèn ing abipraya prêlu ngrêmbag ancas tuwin tujuning Volksuniversiteit ingkang badhe katapakakên ing dintên Akad punika. Ingkang nyuwun malêbet dados murid sampun kathah, têtela manawi rakyat taksih ambêtahakên sangêt dhatêng pangajaran. Botên langkung Kajawèn ugi tumut mêmuji widadaning adêgipun Volksuniversiteit wau.
Benjing tanggal 13 Januari punika, pasar agêng ing Surakarta ingkang kadhapuk sarwi gagrag enggal badhe kabikak. Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan sakalihan Kangjêng Ratu Hêmas ugi badhe têdhak anjênêngi. Pasar ing alun-alun badhe kabongkar kangge ngêdêgakên pasar ing sanès panggenan.
Gêgayutan kalihan lèrèhipun dhoktêr kraton ing Surakarta Tuwan Dr. Prawiranata ingkang kawisudha dados gêgêntosipun Tuwan Dr. Arjadipura.
Kawisudha dados dhoktêr kraton (dhoktêr dalêm) Tuwan Dr. Sudirman, kapatêdhan pangkat ondêr rêgèn sarta kaparêngakên ngagêm asma: Radèn
Lêngganan nomêr 469 ing Guci Alit. Aksara T.R.D. ing pojokaning gambar ingkang kawrat ing Kajawèn, punika cêkakaning Topografische Dienst, inggih punika ingkang damêl klingsènipun.
Lêngganan nomêr 117 ing Surakarta. Redhaksi Kajawèn botên sagêd ngaturi katrangan pitakenan panjênêngan. Awit pitakenan ingkang kados makatên punika botên gêgayutan kalihan prêluning Kajawèn, kados panjênêngan sagêd pitakèn dhatêng sanèsipun.
Lêngganan nomêr 4670 ing Sala. Gambar ingkang kapacak angsal pituwas, nanging karangan botên. Kajawèn punika kalawarti, botên nindakakên pakabaran kados sacaraning kabar padintênan.
Tuwan Kasnawi ing gang pinggir Sêmarang, kintunan panjênêngan gambar 5 iji, sampun katampèn. Ingkang 3 kapêndhêt badhe kaêwrat ing TajawènKajawèn. nomêr lêbaran. Ingkang 2 kakintunakên wangsul.
Tuwan Karsana ing Nganjuk, karangan panjênêngan bab sinoman kapacak ngintuna sambêtipun sanèsipun botên. Gambar kapêndhêt 2 badhe kapacak ing nomêr lêbaran, sanèsipun kakintunakên wangsul.
Lêngganan nomêr 3990 ing Bojong. Pambayaran ingkang sampun kula tampèni dumugi wulan Januari punika, dados tumrap kuwartal punika kirang f 1.-
Inggih mèmpêr kemawon manawi lajêng dhobêl, krana namaning apsèndêr botên kados adat. Mila lajêng kalêbêt tiyang enggal.
Wong apa sudi garwèngwang / ni rôndha kagyat tyasnèki / kang putra rinangkul sigra / pinithing dipun arasi / sarwi wacana ririh / dhuh dhuh putraku wong ayu / lali yèn
nanging ywa mlupuh nini / sira gêdhèkna piangkuh / gayuh kotamaning tyas / kanthi panuwun Hyang Widhi / mrih tumiba lêlakon dadi unusan //
katuwone wong tuwamu / lagi siniksèng jagad / katôndha ihtiyar mami / ngalor ngetan ngidul ngulon tiba pacak //
dahat agêrus tyasira / bok rôndha sambat ing batin / kongsi praptèng jroning pasar / kèksi suntrut
kagyat sing kêbyaran ulun / mula cahya kacaryan / pucêt lir nawung rudatin / sayêktine mung saking kirang anendra //
lêlakon mring titahipun / tan kêni dipun nalar / yèku lêlakonirèki / ni bok rôndha dènnya durung tak ngapura //
wit adat banjur nampani / olèh-olèh jajanan ingkang mirasa //
Iba putêke tyas ingwang / nadyan sutaku tan nangis / nanging nuli
ingsun prasaja / praptaningsun ing wanadri / bokmanawa bisa wèh tulung kamulyan //
matur kyai / amba minta pêpadhang sajroning wana //
dadi sun wruh marang sira / ywa gawe tidhaning ati / Kyai Bêgja guyu
Gambar nginggil punika krêtêg gantung ing Cimandhiri sacêlaking Palabuhan Ratu.
pikantuk nama enggal dhusun Tambaknêgara) kabawah ondêr Dhistrik Rawalo, Dhistrik Jatilawang, Kabupatèn Purwakêrta. Ing ngriku sampun kina-makina wontên tuk ingkang toyanipun mambêt botên eca, mèh mambêt bacin, mila inggih lajêng kawastanan: Lèpènbacin. Tuk wau dumunung ing saantawising sabin kalihan wana pêjatosan, têbihipun saking dhusun watawis
Saking haltê S.S. Kêbasèn, utawi saking sêtoplas S.D.S. Gambarsari, kirang langkung satêngah pal, mawi nyabrang lèpèn Sêrayu, sarana baita sasak.
Toya tuk wau samêdalipun saking tuk, amujudakên balumbang, ing sapinggiring balumbang wontên witipun waringin sampun agêng, mila panggenan wau lajêng dipun namakakên: Tambakwringin. Sabab: tambak atêgês: balumbang.
Balumbang wau ing jaman rumiyin mèh botên kopèn babarpisan, sabab panggenanipun ragi têbih saking dhusun, sarta wontên ing ênthak-ênthak. Sanadyan toyanipun mambêt bacin, ewasamantên wiwit rumiyin mila toya punika asring kaombe tiyang, kangge olah-olah tuwin kangge adus, sabab toyanipun manawi sampun kacidhuk saking panggenan, bilih katahan sawatawis jam kemawon, ambêtipun lajêng ical. Punapa malih manawi dipun godhog, tumuntên ical ambêtipun. Tiyang dhusun nyariyosakên, bilih toya wau kenging kangge jampi sêsakiting tiyang warni-warni sarta sampun kathah kanyataanipun, kados ta: sêsakit kulit (gatêl, gudhig, korèng sapanunggilanipun), sêsakit encok, tosan, watuk, tuwin sanès-sanèsipun.
Dene wontênipun toya tuk wau mambêt bacin, botên wontên tiyang ingkang sagêd nêrangakên sababipun. Lêrês panggenan punika sampun kêrêp kadhatêngan ing para ahli pêmisah mriksa toya wau, ananging kadospundi pamanggihipun papriksan, sapriki lajêng sêpên, botên sagêd kasumêrêpan sababipun, utawi kamomoran punapa.
Kintên-kintên ing taun 1893, ingkang wadana ing Jatilawang ginanjar sakit gatêl badanipun, malah wontên sawênèhing panggenan ingkang mlènyèh kados korèng, sanadyan dipun jampèni dhoktêr sagêd saras, sakêdhap kemawon inggih kimat malih, ngantos katawis bosên anggènipun ajêjampi. Wasana lurah dhusun Kalitanjung (Tambaknêgara) matur dhatêng ingkang wadana, bilih ing dhusunipun wontên tuk ingkang toyanipun mambêt bacin, sarta kêrêp kangge adus tiyang sakit kulit, encok, sapanunggilanipun, kathah ingkang sagêd saras. Cêkakipun ingkang wadana lajêng nyobi adus ing lèpèn bacin wau. Sarêng sawêg nyobi kaping tiga, sakitipun gatêl kathah sudanipun, sarta ingkang mlènyèh kados [kado...]
[...s] korèng katingal wiwit alum. Kalajêngakên sabên dintên adus ing ngriku, sakitipun lajêng saras babarpisan, sarta botên kimat malih. Wusana pasiraman wau dipun dandosi sae. Wiwit wau pasiraman ing ngriku lajêng kondhang dumugi sanès panggenan, sabên dintên kathah tiyang sami dhatêng adus, botên ngêmungakên tiyang Jawi kemawon, dalah bôngsa Tionghwa inggih kathah ingkang dhatêng, sarta ingkang kathah tiyang ingkang sami sakit korèng, gudhig, encok, tosan,
sadhengah tiyang ingkang adus ing kulah mawi tutupan, kêdah bayar arta miturut tarip ingkang sampun katêtêpakên, dene ingkang adus ing kulah sanès-sanèsipun, têrus botên ambayar punapa-punapa.
Sasampuning pasiraman kadamêl sae, sangsaya mindhak kathahipun tiyang ingkang dhatêng adus, makatên ugi tiyang-tiyang saking mônca, nanging taksih kuciwa dene dèrèng wontên pamondhokan, dados tiyang-tiyang ingkang prêlu sipêng, kapêksa pados pondhokan ing dhusun sacêlakipun, utawi satunggal kalih wontên ingkang nrimah mondhok ing griyaning juru kunci, dhêsêkan kalihan ingkang gadhah griya. Ananging ingkang kathah-kathah tiyang sami sakit pados kasarasan, mila inggih ragi pakèwêd padosipun pondhokan, botên sadaya tiyang purun dipun pondhoki tiyang nandhang mala. Ananging sarêng têngah-têngahipun taun 1910 lurah dhusun ngriku piyambak damêl pondhokan, mawi kêlas-kêlasan miturut dhatêng mirah awising pasewan, sarta pirantosipun jangkêp botên nguciwani. Kajawi hotèlipun lurah kasêbut ing ngajêng, ugi taksih wontên malih pamondhokan ingkang langkung mirah, kangge nyêdhiyani tiyang ingkang ringkih-ringkih.
Kados sampun cêkap samantên andharan kula bab kawontênanipun pasiraman: Lèpènbacin Tambakwringin. Ing ngriki prêlu kula sambêti sakêdhik bab pamêdaling arta saking tiyang-tiyang ingkang sami adus. Wiwit pasiraman punika karimat sae, sapriki pamêdaling arta sampun kenging dipun wastani: ewon. Ingkang nampèni lurah kanthi dipun titi priksa dening
ugi murakabi agêng dhatêng dhusunipun, sabab sadaya prêluning dhusun ingkang kêdah ngangge wragad arta, sagêd ngangge arta wau. Ingkang sampun kêtingal, kados ta: damêl sêkolahan dhusun, urun ambalônja guru dhusun, damêl krêtêg dhusun, gardhu dhusun, tumbas prabot sêratan kangge dhusun, makatên salajêngipun, dados samangke manawi wontên padamêlan dhusun, tiyang alit namung ngêmungakên urun bahu suku, botên prêlu urun arta kados jaman rumiyin sadèrèngipun wontên pamêdal saking tiyang adus.§ Gambar botên sagêd kapacak, amargi kirang sae.
Ing Kajawèn nomêr 102 ingkang mêdal nalika tanggal 21 Dhesèmbêr 1929, kula manjurung karangan bab manggis, nanging sêmunipun ing ngriku pancèn kirang sampurna, inggih punika ing bab pandhêdhêring wiji, mila ing mangke kula sambêti andharan bab kasêbut nginggil, murih botên adamêl cuwaning panggalih tumrap ingkang kaparêng migatosakên.
Sajatosipun botên ngêmungakên manggis kemawon ingkang angèl panyangkokipun, nanging durèn, dhuku, rukêm, mundhu, nôngka sabrang (nôngka Walandi utawi sirsak), nôngka Jawi, kêmiri, kluwak tuwin sanès-sanèsipun, inggih samantên ugi.
Mila manawi badhe nanêm bôngsa wowohan, môngka winawas wowohan wau ragi angèl yèn ta pinêncarakên sarana cangkokan, punika prayogi amiliha wijinipun kemawon ingkang sae-sae, kadhêdhêr. Mênggah pamilihipun makatên:
1. Wit-witan ingkang kaalap wijinipun wau kêdah wit-witan ingkang sampun misuwur eca wohipun, botên molah-malih lan botên sakitên, punapadene ingkang agêng wohipun.
2. Ngupadosa ingkang matêng wit, inggih punika ingkang katog sêpuhipun, dados nuntên thukul, lan thukulanipun kiyat.
3. Ingkang sae wangunipun, inggih punika botên pèncèng, purêt utawi krowok dening ama. Awit manawi pèncèng, purêt utawi krowok, benjing thukulipun inggih botên sae, amargi peranganing wiji botên sami.
Dene pandhêdhêripun inggih kêdah mawang-mawang kandêl tipising kulitipun wiji, tuwin agêng alitipun. Awit wiji punika warni-warni, wontên ingkang tipis utawi kandêl kulitipun. Tumrap wiji ingkang cangkokipun kandêl, kados ta bangsaning kêmiri, kluwak, sadhang, kênari, jangglêng sapanunggilanipun, cangkok wau kêdah dipun tipisakên rumiyin, sarana kikir, nanging kêdah ngatos-atos, murih mripat bêbakalaning sêmi botên ngantos kêkikir, lan malih ing sadèrènging katanêm, kêdah kaêkum ing toya angêt sadintên sadalu, sasampunipun makatên wiwit kenging katanêm, malah yèn jangglêng kêdah kagorèng rumiyin, supados malêthèk, awit saupami dipun kikira tamtu kadangon, sabab saking alit. Dene tumrap wiji ingkang cangkokipun tipis, inggih punika manggis sapanunggilanipun wau, waton botên ngantos garing sampun prayogi nuntên kadhêdhêr ing papan pandhêdhêran.
Mênggah papan pandhêdhêran punika kenging sakaparêngipun, namung cêkap wontên ing êpot, ing êbak utawi ing pakawisan (pangipukan), namung
sacêkapipun, kapilihna ingkang sae, ingkang mèh dados siti, utawi bêbosokaning [bêboso...]
[...kaning] gêgodhongan ingkang kacarub siti lan pasir. Siti ing papan pandhêdhêran kêdah alus amawug, sampun ngantos bacêk, yèn wontên ing êpot, ing ngandhap kasukanan bolongan, supados toya siramanipun boên dados ngêmbêng, tuwin sagêd angsal hawa saking ngandhap, mila pot wau kêdah kaganjêl. Dene yèn ing bedhengan, mawi kagula-gula, kasukanan kalenan ingkang sakintên sagêd nuntasakên siti. Mênggahing panyiram kaangkaha sacêkapipun kemawon, sampun kêtêlêsên lan sampun kagaringên. Siti wau supados botên jamurên, mila kêdah dipun walik mawi cuthik, inggih punika siti ing ngriku sabên katingal ragi padhêt, lajêng kadhangir, nanging kêdah ngatos-atos, sampun ngantos adamêl pêdhoting oyod.
Mênggah lêbêt cèthèking tancêbipun wiji dhatêng siti, manut aliting wiji ingkang dipun dhêdhêr, yèn wiji wau agêng inggih kêdah lêbêt pananêmipun, yèn alit kêdah cèthèk, inggih punika siti ingkang kadamêl ngurugi kintên tikêl ping 1½ ipun kandêling wiji. Malah tumrap wiji ingkang lêmbat sangêt botên prêlu kaurug, cêkap namung kauwur-uwurakên kemawon. Ing pasitèn ingkang awon utawi asrêp hawanipun, wiji wau kêdah katanêm langkung cèthèk tinimbang ing pasitèn ingkang lêma lan bêntèr hawanipun. Badhe kasambêtan.
Margi sêpur saking Kalipucang dhatêng Pangandharan.
Bab pangolahipun Durèn ingkang Sagêd Kasimpên Ngantos Lami.
Para maos kados botên kêkilapan dhatêng wontênipun durèn. Mênggah durèn punika kenging kaewokakên satunggiling wowohan ingkang mèh botên nate katampik dening sok tiyanga, amargi saking ecaning raosipun. Pramila inggih botên anggumunakên bilih wowohan wau kalêbêt madolakên. Mila inggih mèmpêr kemawon manawi rêginipun kalêbêt awis, saya manawi kalêrês mangsanipun awis durèn, satunggal kemawon ngantos rêgi tigang dasa sènan utawi langkung, ananging inggih ingkang agêng.
Mênggah durèn punika kajawi kadhahar wajaran, ugi kenging kangge momoraning têtêdhan warni-warni, ingkang sagêd mathuk, kados ta: kangge momoran kolak, jênang tuwin sapanunggilanipun. Dene têtêdhan ingkang dipun dèkèki durèn punika angindhakakên ecaning raos, sarta ambêtipun lajêng tuntung wangi. Kuciwa sakêdhik dene durèn ingkang kaabênakên makatên wau botên ngantos sagêd dangu, têgêsipun manawi ngantos wayu dintênan kemawon lajêng kêdadak sampun mambêt. Ewadene inggih wontên pratikêlipun amurih botên enggal risak makatên. Dene sarananipun kêdah kadamêl jênang, namanipun inggih jênang durèn, pratikêling pangolah tuwin panyimpênipun makatên:
Durèn ingkang sampun sêpuh-sêpuh punika kapêcahana, tumuntên dipun pêndhêti ajaranipun kadhawahan [kadhawaha...]
[...n] ing kuwali ingkang rêsik, lajêng kadèkèkana gêndhis jawi ingkang ragi kathah tumuntên dipun ulèni. Sasampunipun durèn gêndhis sami carub, lajêng kadèkèkana sarêm lan toya sakêdhik. Lajêng kagodhog, lan kêdah kaudhak mawi irus salajêngipun ngantos tanak. Pratandhanipun manawi jênang punika sampun tanak, warninipun malih dados abrit sêpuh, lah punika sampun katalompèn enggal kaêntas kemawon. Ananging ing sadèrèngipun kêdah sampun sadhiya bumbung dêling ingkang rosipun satunggal sampun kabucal. Bumbung punika sasampunipun dipun koroki lan dipun gojagi rêsik, lajêng katuntasakên supados garing. Dene jênang ingkang sampun kaêntas wau enggal kaisèkakên ing bumbung, lajêng katutup mawi tutup ingkang rapêt saèstu. Bumbung-bumbung wau manawi kathah prayogi kagantung, ananging manawi namung satunggal kalih cêkap kadèkèk ing glêdhêg utawi ing paga kemawon.
Mênggah jênang durèn ingkang kaolah kados andharan ing nginggil, kajawi raosipun eca, punika sagêd kasimpên ngantos wulanan dangunipun, malah sagêd ngantos sataun laminipun têtêp sae botên risak, saya dangu saya mindhak eca raosipun. Samantên punika manawi bumbungipun rapêt, jalaran saening jênang wau winêngku dening pangrêksaning bumbung. Ewadene kula inggih dèrèng nate nyimpên jênang durèn ngantos langkung saking sausum dangunipun, jalaran kajawi namung sakêdhik inggih kasêlak botên srantos.
Kajawi kaolah kados ingkang sampun kasêbut nginggil, durèn punika inggih kenging kadamêl manisan limrah, mênggah raosipun ugi botên badhe kawon kalihan jênang durèn wau, lan ugi kenging kasimpên ngantos ragi lami, kiyat sapêkên utawi saminggu botên punapa-punapa, dene mênggah pangolahipun inggih sairib kados pangolahing jênang durèn, makatên:
Sasampunipun durèn sami kapêcah kapêndhêtan ajaranipun, lajêng kaklêmpakakên kawadhahan ing kuwali ingkang rêsik, tumuntên kasukanan parudan kalapa lan toya sakêdhik, lajêng dipun bucali ponggenipun. Sasampunipun lumêr lajêng dipun sukani gêndhis jawi ugi ingkang kapara kathah. Manawi sampun dipun ulèni kados wau lajêng kagodhog ngantos satanakipun, lan ugi tansah kaudhak, prêlunipun sampun ngantos kêlèt utawi ngêrèng. Mangsuli bab pandèkèkipun parudan kalapa ingkang kapara kathah, dene toyanipun cêkap sakêdhik kewawon.kemawon. Manawi sampun awarni abrit sêpuh lajêng kaêntas sarta kaisèkakên ing bumbung ingkang sampun sumêdhiya. Dene tutupipun sae mawia klaras pisang, jalaran punika ingkang botên mambêt talutuh tuwin sapanunggilanipun.
Sadaya jênang utawi manisan durèn wau anggèning anggodhog, latunipun kêdah
wise mathuk tinêmune rêmbug rujuk / sasrahan ditômpa / kari golèk dina bêcik / ing lumrahe milih dina malêm Ngahad //
luwih prêlu yèn tanggal sapisan nuju / orane ya cêdhak / dadi ora ngapirani / awit lumrah uwong lagi mêntas blanjan //
ing dhèk mau sawise matêng dipadu / calon maratuwa / nuli wiwit akêkirim / layang ulêm mênyang sanak pawong mitra //
nganti sèwu trêkadhang nganti rongèwu / iku kôndha nyata / mung wong sing durung ngalami / mêsthi ngira mung umuk watone kôndha //
murih galur bêcik dikôndha sing mulur / supayane cêtha / cara-carane Batawi / lowung kêna digawe sêsambèn kôndha //
ulêm mau tumap wong sing duwe prêlu / diêcakke rampak / mèh sabên wong diulêmi / kêna bae sanadyan durung kulina //
iku durung isih ana ulêm sambung / mêtu saka mitra / supaya milu ngulêmi / nyang wong liya sing wong mau wis kulina //
dadi sambung sasat kaya ngulur dhadhung / bung-sumambung dawa / dadi akèhe wis mêsthi / yèn ngantia ewon jênêng ora lôngka //
ngono mau isih ana sing ambantu / tumrape wedokan / padha têka amarani / angulêmi wong wedok êmung ijoan //
gone mlaku ulêm-ulêm kabèh mau / isih bangêt awal / upama kurang sasasi / wis sumêbar layang ulêm mrana-mrana //
ala nganggur yèn wêruh sanak sadulur / iya nyampe kôndha / ing anane gawe kuwi / kabèh mau tumindak tanpa prakara //
yèn wis cukup nuli wiwit tata tarub / kanggo bukak meja / lan wiwit angrêratêngi / lah ing kono nganggo ulêm-ulêm prawan //
yèn pinuju usrêg lagi padha ithu / ing jaba ting krêcap / jêjaka padha ngruh-ruhi / anggêgarap sagêlême gone kôndha //
tindak mau satêmêne yèn diburu / mung agawe tuna / awit lumrahe mung nal-nil / tumindaking gawe kêladuk sêmbrana //
ana brak-bruk nyèlèh piring nganti rêmuk / yèn sing olah-olah / luput gosong iya sangit / dene mungguh nyatane mung kanggo srana //
sing tinêmu tindak sing mangkono mau / iya mung supaya / prawan padha ditontoni / lan manèhe aran dadi tatacara //
ing dhèk mau wong sing bênêr duwe prêlu / nganggo nanggap wayang / mungguh carane Batawi / pamayange manggone panggungan ngegla //
wise surup diyan-diyan uwis murub / saka ing kadohan / krungu ana trêbang muni / gumarambyang dibarung ramening swara //
iya iku pangantèn lanang lumaku / diiring punggawa / pangantène cara kaji / wise têmu kabèhe padha bubaran //
lan sing duwe omah / awit mung saka kêcangking / anggolèki uwong sing dhèk anu ngundang //
dadi kudu kêtêmu sing ngundang mau / dene wong sing têka / sadhela bae wis bali / ora ana sing tanak nganti jam-jaman //
sabên jêdhul mêtu tumuli disusul / diwèhi buntêlan / kanggo liru ulih-ulih / pating grandhul dicangking sadalan-dalan //
patrap mau babarpisan ora saru / malah go pameran / bab brêkate sing dicangking / dadi tôndha mêntas saka pasamuwan //
ngudubilahi / ngêndi-êndi kêbak wong padha dodolan //
tansah gang gung sawêngi gamêlan ngungkung / sasat tanpa sêla / yèn mirid ramening uni / ing patute sawêngi mung pêpêrangan //
lumrah mungguh ing wong kono padha wanuh / yèn tumrape wayang / Gathutkaca didhêmêni / dadi padha karo rasane wong Jawa //
ing bab clathu mêsthi bae cara Mlayu / lan kamoran Jawa / tur rada kakehan Kawi / suwarane glêrêg-glêrêg kandhas dhadha //
wise rampung jam lima wis usung-usung / arang wong sing natas / yèn wis bangun bangêt sêpi / mula sabên êbyar wis
dhèk lumaku manganggo kaya dhèk têmu / mung sing lanang ora / nanging iya milu ngiring / êmung nylamur kaya wong nonton balaka //
andhêkukul mantène wedok dipikul / pupur putih rata / rupane nganti manglingi / ing sadalan-dalan ora lèrèn nyêmbah //
kapenak lêstari mintir / sataune nuli duwe anak lanang //
tumaruntun duwe anak sabên taun / têlu padha lanang / wedoke siji ing buncit / suwe-suwe saya sugih andrêbala //
seje taun munggah kaji nuli turun / ing kono katara / têtêpe dadi wong sugih / ing arane kaji radèn dhèk samana //
aja kliru kang maca gêdhene nêsu / dene wacan bocah / nganggo ngandhakake rabi / satêmêne karêpe sing duwe crita //
sing dirêmbug carita kang bakal tutug / bab jêjêring kôndha / anjupuk crita dèn kaji / nanging murih cêtha diwiwiti kôndha //
dadi turut ora kêcurat-kêcurut / uruting carita / ing saiki diwiwiti / dibalèni manèh têmbang dhandhanggula //
Petruk: Kang Garèng, rêrêmbugane ing bab pêrgêrakaning wanita bok padha dilèrèni bae, wong atiku rada ngênês. Wong andina-dina aku banjur tansah digumbrêng karo Makne Kamprèt, kandhane mangkene: Wong lanang, sabên dina sing dicatur kok ora liya mung ing bab kamajuaning wanita, jarene wong wedok kuwi kudu mêngkana, kudu mêngkene. Gênahe bae apa wis bosên karo aku, kaya-kaya apa sing dadi sênêngane, sabisa-bisa
ing môngka pangangluhe mau nganggo dibarêngi sênggruk-sênggruk lan sêntuk-sêntuk. Turne iya wis tak ayêm-ayêmi arêp tak tukokake kacamata utawa cocoh barang, prêlune nèk nginang ora sêmang mamah, kuwi ora banjur sabar, malah saya nêpsu.
Garèng: We, hla, kurang ajar, wong ngayêm-ayêmi kok arêp nukokake kacamata utawa cocoh, kuwi rak prasasat mujèkake supaya bojone enggala jêmpo. Mungguh sanyatane panêmune wong wadon sing kaya Makne Kamprèt kuwi saikine isih akèh, jalarane ora liya iya saka kurange sêsurupane, kang wusanane banjur kaliru panampane. Mulane tumraping kumpulan wanita ing jaman saiki kiyi, angèl bangêt sanggane. Awit bedane sêsurupane siji lan sijine isih nglangut bangêt, sawênèh ana sing wis lulus saka Milo lan sapêpadhane, nanging
Petruk: Ora ngêmungake wong wadon sing kok anggêp isih bodho-bodho sing sok kaliru tômpa, malah wong lanang-lanang sing pintêr-pintêr akèh bae sing sok kaliru tômpa, kaya ta upamane: ana wong wadon padha kumpul-kumpul, [kumpul-ku...]
[...mpul,] banjur bae diarani kumpulane para Srikandhi, apês-apêse ya kumpulane para Mustakawèni, wadhuh, banjur ribut satêngah mati.
Garèng: Wiyah, wiyah, bok aja sok dhêmên maido ing liyan, aran manusa kuwi pancèn gampang kalirune, tandhane kowe dhewe lagi anu kae: kowe anglarangi anakmu Si Kamprèt udut, pancèn iya ana bênêre, awit udut kuwi sok gawe dhêdhêling pikiran. Nanging barêng ana anaking tôngga carita nyang kowe, yèn Si Kamprèt ana ing sakolahan sok udut, tanpa kok titi dhisik, pêthi wadhahe sandhangan lan kanthonge jase kok balengkraki sakrêsa-krêsanya, nèk-nèke ana rokoke. Kang mangkono mau kowe rak agawe tatuning atine Kamprèt, iya nèk iya, kèri-kèri kandhane anaking tôngga mau mung gawe-gawe bae, kêpriye. Kuwi apa ora kaliru kowe jênênge, mulane aja guru-guru maido nyang wong liya.
Petruk: Yak, bok aja mêlèhake barang sing uwis-uwis, wong nang wêtêng rasane sênêp, jalaran awit saka iku, ora ngêmungake Kamprèt thok sing jèngkèl nyang aku, sanadyan kônca-kancane sing biyèn padha ambapak karo aku, sajake saiki iya padha akalewa-akalewa. Wis, wis, bab kiyi padha dipunggêl samene bae. Saiki aku arêp takon nyang kowe, mungguh panêmumu apa sing kudu ditindakake para panuntuning pakumpulan wanita, supaya ing têmbe buri para wanita padha bisa mundhak darajate.
Garèng: Nèk panêmuku, sing kudu ditindakake kang prêlu dhewe ana patang prakara, kang kapisan: kudu ambudidaya supaya para kênya olèh pangajaran kang sampurna, prêlune yèn laki uripe bisaa anjajari karo lakine.
Petruk: Mêngko sik, Kang Garèng, aku tak nyêlani, tumrape aku dhewe iya pancèn rujuk bangêt, yèn bocah wadon kudu disêkolahake sing nganti sampurna, nanging kosok-baline iya akèh bae sing ora cocog, kandhane: anakku wadon ora tak sêkolahake dhuwur-dhuwur, sêbab aku kuwatir mêngko mundhak dadi ... têlung prapat nyonyah.
Garèng: Lo bab kiyi kowe ora kêna nyalahake bocahe wadon, nanging sing pantês disalahake wong tuwane. Awit, anane sêkolahan sing dhuwur-dhuwur kuwi sing nganakake bôngsa kulonan, dadi sing dadi dhêdhasare piwulang ing kono iya mêsthi ngango dhêdhasar kulonan. Mulane sing dadi wong tuwa kudu sing prayitna ngati-ati, aja mung anggatèkake biji rêpotane, nanging kudu tansah anjaga lan bisa nglêbokake rasaning kajawène nyang anake mau. Wis, wis, saiki tak banjurne mungguhing panêmuku ing bab kang prêlu diudi dening para panuntuning pakumpulan wanita, yaiku kang kaping pindho: ambangun wêwatêkane para wanita, apadene para kênya, sarta moncèrake budine kanthi diniyati.
Petruk: Ora, Rèng, mungguh dalane ambangun wêwatêkane para wanita kuwi apa sing cara
Landane: vrije omgang kae. Têgêse: bocah lanang lan bocah wadon kudu dimardikakake kêkumpulan dadi siji. Nèk kaya mangkono dalane, aku kok kêpengin dadi jaka kumala-kala manèh.
Garèng: Yak, kok banjur mikir awake dhewe ngono, sanyatane iya pancèn ana sing nyarojani karo sing kok kandhakake vrije omgang mau, nanging bab kiyi aku tak ora anglairake gagasanaku bae, mêngko mundhak ana sing kliru surup. Ananging mungguhing panêmuku, sing diarani ambangun wêwatêkane para wanita, yaiku: ngudi supaya wong wadon aja dipingit bangêt-bangêt, nanging supaya anduwèni kêkêndêlan, kêkêncêngan pikir, ora cara biyèn mung ngarêp-arêp kabêgjan, yaiku: bisa olèh bojo sing bagus, sing sugih, sing duwe drajat, nanging wanita kudu anduwèni tekad, nèk kapêksane, bisaa urip dhewe. Dene kang têlung prakara kang pantês diudi dening kumpulaning para wanita: ambudidaya ilange adat-adat kuna kang wus ora mathuk karo jamane. Bab kiyi ora prêlu dak jalèntrèhake dawa-dawa, cêkake sabên wong Jawa wis mêsthi ngrêtine. Dene prakara kang ôngka papat kang prêlu diudi dening pakumpulaning para wanita: bêbarêngan karo para kakung para wanita bisaa ambantu nyambut gawe ngudi marang kaarjaning bangsane. Wis, Truk, anggone rêmbugan bab pêrgêrakaning wanita padha dilèrèni samene bae, seje dina padha rêmbugan bab liyane.
jimbit sangêt, tiyang kapurih ngramèni, têka kêdah ngisèni kalawarti, inggih botên gampil. Kajawi ta, manawi kapurih angramèni ... nêkuk krupuk, mothèng-mothèng opor, ambagi brêkat, sanadyan galiyak-galiyak inggih mêksa matur: sêndika. Utawi kapurih ngramèni: tayuban, sanadyan wiwitipun mawi lengkat-lengkot, nanging manawi kêndhangipun ngungkung tumuntên badhe kadhawahaken, inggih mêksa enggal-enggal kula majêng, sampun ngantos kêpancal ungêlipun êgong, jalaran, mangke kula mindhak rugi: pacak gulu. Sarêng dipun purih ngramèni kok ngisèni sêrat kalawarti, inggih mêksa nunak-nunuk. Ewadene ing sarèhning kula namung dipun pasrahi ngobrol aliyas omong kosong, grathul-grathul inggih badhe kula lampahi.
Sadèrèngipun kula miwiti obrolan kula punika, mugi kaparênga kula nyuwun nêpangakên dhatêng para maos tuwin para lêngganan rumiyin. Mênggah nama kula punika S.m.t. Sampun têmtu, bilih nama punika satunggiling nama cêkakan. Kadospundi jangkêpipun, ngêmungakên kula sumanggakakên dhatêng para maos. Manawi dipun ngandikakna, bilih
S.m.t. punika cêkakanipun saking S(aja) m(aoe) t(oeloeng) kula malah matur nuwun kaping sèwu, awit inggih pancèn makatên punika ingkang tansah dados idham-idhaman kula. Dene ingkang nama têtulung punika, manawi pamanggih kula, botên ngêmungakên suka têdha lan sandhang dhatêng pêkir miskin kemawon, nanging sayêktosipun mawarni-warni, kados ta: nêtêpi kuwajibanipun, punika inggih sampun nama: têtulung. Tumrapipun tiyang nyambut damêl, manawi nyambutdamêlipun anêtêpi sayêktos punapa ingkang dados kuwajibanipun, inggih sampun atêgês: amitulungi dhatêng tiyang ingkang nyukani padamêlan. Tumrapipun para lêngganan Kajawèn, manawi nêtêpi kuwajibanipun, inggih punika: salêbêtipun Januari punika: jrèng, ngintuni arta lêngganan Kajawèn, sakêdhik-sakêdhikipun kangge sakwartal, inggih nama: amitulungi gêsangipun Kajawèn, makatên sapiturutipun.
Antawisipun para maos, têmtunipun inggih wontên, ingkang ngintên bilih S.m.t. punika cêkakanipun saking: S(aja) m(aoe) t(oeroet). Hla, punika kula inggih matur: nuwun, sanadyan inggih wontên kalanipun ingkang kula malah dados jèngkèl, awit ukara ingkang makatên wau, wontên ingkang sae pikajênganipun, nanging inggih wontên ingkang nyakitakên rêmpêlu. Ingkang sae upaminipun: Saja maoe toeroet sadaya piwulangipun para sêpuh ingkang sae-sae. Wah, punika utami sangêt. Nanging manawi: Saja maoe toeroet batja sadja upaminipun, punika sok wontên kalanipun ragi ngisin-isini, punapa malih manawi tumutipun maos wau, botên kanthi palilahipun ingkang gadhah waosan, punika ingkang kanamakakên: ngisin-isini kasbut nginggil, lajêng kemawon promosi kabênum dados jêjuluk: saèn. Upaminipun mênggahing kalawarti Kajawèn, punika wontên sawênèhing tiyang ingkang badhe lêngganan piyambak, botên purun, nama mokal ta, yèn botên sagêd tumbas piyambak, awit rêgining Kajawèn punika sawulanipun namung powatun (f 0.50-) wusana lajêng ngampirakên rara Kajawèn nalikanipun badhe sowan dhatêng priyantun ingkang wajib nampi, thik cara pangangge makatên, mawi dipun agêm rumiyin, tur pangagêmipun ragi kêdangon, wêwah-wêwah botên mawi palilahipun ingkang kagungan. Sarêng pangagêmipun sampun katog, ngantos wujudipun dados kluwus-kluwus, rara Kajawèn sawêg kaparêng nglajêngakên lampahipun. Môngga, punapa tindak makatên
Cêkakipun kadospundi anggèning para maos badhe anjangkêpi cêkakan S.m.t. wau, kula namung nyumanggakakên kemawon, janji sampun dipun wastani cêkakanipun: S(oedah) m(aboek) t(oean). Hla, punika kula tobat mêncit saèstu. Dupèh sampun ngangge sêtelan, rumaosipun lairan, amsêtêrdham, sumêrêp tiyang gêgriya kirang rêsik sakêdhik kemawon,
inggih muring-muring sayêktos, môngga, punapa punika botên nama cilaka.
Dene manawi wontên ingkang mêstani, bilih S.m.t. cêkakanipun S(aja) m(oendhak t(janthas) utawi S(aja) m(anther) t(jahyane), lo, kula andhèrèk kemawon, tiyang kula namung drêma nglampahi. Sampun samantên kemawon rumiyin.
Kawartosakên ing dhusun Pêndhêm lan Jêpang, bawah ondêr dhistrik Mêjaba, dhistrik Tênggèlès (Kudus), têtiyang kalih dhusun punika padamêlanipun sami andamêl wadhah rokok (dobong) kasade kalihan juragan rokok ing Kudus. Ananging wiwit wulan Januari 1930 punika, juragan Kudus sampun botên purun tumbas malih awit sampun angsal lêngganan pêthi saking Eropah, ingkang tumbasanipun langkung mirah kados tumbasanipun dobong. Jalaran saking punika tiyang dhusun ingkang kasêbut ing nginggil sami rêkaos anggènipun ngupados sandhang têdha. (Ngaripin).
Wontên pawartos, benjing wulan Pèbruari ngajêng punika ing Batawi badhe kawêdalakên sêrat kabar enggal nama Pewarta Betawi mawi basa Mlayu, dipun pandhegani dening Tuwan G. Siagian. Sakawit badhe kawêdalakên saminggu kaping kalih, dene manawi sagêd lêstantun gêsang sae benjing taun 1931 badhe kadadosakên sêrat kabar dintênan. Sêrat kabar wau ancasipun, netral.
Wontên pawartos, benjing tanggal 3 Marêt punika B.R.M. Tinggarta kalihan B.R.M. Darajatun,
Jampang kulon jalaran sampun sawatawis lami botên wontên jawah kathah sabin-sabin ingkang kalajêng kabêrakakên. Samangke rêgining pantun ing dalêm sagèdhèngipun (5-6 kati) sampun 35 dumugi 40 sèn, dados ing dalêm sapikulipun 17 utawi 19 rupiyah. Makatên ugi ing bawah Lubuk Pakam (Dhèli) kathah sabin ingkang botên dados katapsir pamêdalipun botên wontên sapalihipun kalihan adat sabên.
Kawartosakên kawontênanipun ludrug ing Kudus katingalipun majêng sangêt, kintên-kintên sampun wontên 15 golongan, lan sabên dipun tanggap tiyang, ingkang ningali ngantos atusan, jêjêl uyêl-uyêlan. Ingkang dados ludrug punika lare jalêr sadaya, ananging manawi sampun mangangge cara èstri adamêl kêpencutipun ingkang sami ningali. (Ngaripin).
Volksuniversiteit ing Surakarta sampun saèstu kabikak, dipun pangagêngi dening Mr. Singgih saha Mr. Ali Sastraamijaya. Guru-guru sanèsipun ingkang tumut mulang inggih punika: Dr. Sêmèru, M.Ng. Yasawidagda, M. Sumardi, Ahmad saha Aliman. Tumrap para wanita kawontênakên kursus piyambak. Kursus babagan kawruh tataning nagari (staatsinrichting) ekonomi, basa Inggris, basa Walandi saha kawruh nyêpêng buku (boekhouding) ugi botên kantun. Bayaran kadamêl mayar, supados Volksuniversiteit wau têtêp nama pitulungan tumrap rakyat ingkang sumêdya ngangsu kawruh.
Ing kabudidayan Egah Arap (S.O.K.) mêntas wontên sawênèhing bôngsa Jawi ingkang kacêpêng jalaran nyêbar ngèlmi warni-warni sarta sade jimat kêdhotan dhatêng para kuli-kuli. Wontên kuli 8 ingkang sampun tumbas jimat wau ugi katahan pisan.
benjing wulan Pèbruari punika badhe pangkat dhatêng nagari Walandi prêlu nglajêngakên pasinaonipun wontên Leiden. Tuwan wau calon kapiji anggêntosi Tuawn van der Meulen kunsul nagari Walandi ing Jedah ingkang badhe lèrèh benjing taun ngajêng punika.
Pasar Gambir ing Batawi taun punika badhe kawontênakên benjing
dumugi 7 Sèptèmbêr, dados langkung dangu katimbang adat sabên.
Tuwan Dr. G.W.J. Drewes suwau pangagênging taaltechnische afdeeling ing Bale Pustaka, kawisudha jumênêng wd. Hoofdambtenaar ugi ing Bale Pustaka. Anggêntosi suwargi Tuwan T.J. Lekkerkerker.
Jaarbeurs ing Bandhung ingkang kaping sawêlas badhe dhawah benjing tanggal 21 Juni dumugi 6 Juli ngajêng punika.
Wontên pawartos, Tuwan Stokvis ingkang wêkdal samangke wontên ing nagari Walandi, suwau dados jagoning I.S.D.P., benjing wulan April ngajêng punika badhe dhatêng Indhonesiah malih, nanging botên lami.
Saking Kutharaja (Acèh) kawartosakên, bilih ngrika kala tanggal 21 Januari punika wanci jam 7, 7.15 sarta 7.45 karaos wontên lindhu, nanging botên sapintêna.
Wontên pawartos, sadèrèngipun ngancik wulan Siyam ngajêng punika paduka Sultan ing Siyam (S.O.K.) kaparêng badhe krama malih pikantuk putrinipun Têngku Pangeran Êmbang ing Langkat, sadhèrèk kalihan pramèswarinipun ingkang sampun seda.
Miturut kêkancingan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, Kangjêng Pangeran Arya Jatikusuma, kawisudha dados Wd. kumêndhaning prajurit dalêm, anggêntosi Pangeran Arya Purbanagara suwargi. Sasampunipun tampi kêkancingan dalêm panjênênganipun lajêng kadhawuhan sowan dhatêng dalêm gupêrnuran, prêlu nyaosi uninga ing bab wau. Konduripun saking sowan ingkang gupêrnur, kadhèrèkakên dening para upsir-upsiring kraton.
Lêngganan nomêr 3358 ing Sapuran. Wisêl f 4.50 sampun kula tampi. Tiga pisan sampun kalêbêt ing buku lêngganan, nanging wiwit 1/2 '30, awit Kajawèn nomêr 1 dumugi 4 sampun têlas. Kula aturi paring priksa sintên namanipun para sadhèrèk ingkang panjênêngan lêbêtakên dados lêngganan. Manawi nyata inggih badhe pikantuk, nanging manawi ênthal-ênthil, botên badhe katampi.
Agèn nomêr 1815 ing Tumpang. Pamundhut panjênêngan P.P. dèrèng sagêd ngaturi, krana taksih ribêt saking kathahing tandhon padamêlan, namung kemawon kula ngaturi priksa manawi
langkung mirah, kirangipun saking wawrat 50 gram, waragadipun namung 12 1/2 sèn, nanging botên kenging dipun kanthèni sêrat, utawi sêrat ingkang kakintunakên wau botên kenging dipun pati.
Lêngganan nomêr 3037 ing Surakarta. Pambantu Kajawèn sampun nyêkapi. Ewadene manawi badhe manjurung botên wontên pakèwêdipun. Ngintunakên gambar kenging gulungan kemawon.
katranganing Woordenboek Walandi Jawi kados ingkang sampun kawêdalakên, rêgi f 0.75. Buku wau agêng pigunanipun.
Ngaturi uninga dhatêng para lêngganan enggal. Sintên ingkang botên tampi Kajawèn nomêr 1 dumugi 4, punika anggènipun lêngganan kapetang wiwit ing wulan Pèbruari 1930. Dados Kajawèn ingkang dipun tampèni ing wulan Januari kapetang lêlahanan. Wontênipun makatên, amargi Kajawèn nomêr 1 dumugi 4 wau sampun têlas.
awit yêktosipun gusti / lamun botên umèngêta / kawula tiwas yêktine / kenging alating pusaka / satêmah kapitunan / yèn tiwasa cèthinipun / dhuh mila
kawuwusa / nèng gêmpalaning kôndha / Warsa Kusuma Sang Prabu / raja gung Banjaransêkar //
kagungan putra sawiji / kêkasih Radyan Sujana / satriya
badhe suwita / dhumatêng sang minulya / sadhawuh kawula nurut / Dyan Sujana kanggêg ing tyas //
nadyan dèrèng anyêkapi / nging sampun lowung katimbang / lan bangsaning manuk kaot / wus sagêd ngrakit ukara / mring laguning wong nêmbang / kaote sarèhning manuk / sok wontên kithaling basa //
radyan kakênan ing galih / ngalêmbana jroning driya / pancèn lantip manuk kiye / sêmbada lan pelagira / pantês dèn
anilakrama / gusti ing pundi prajane / lan sintên kêkasihira / supadi tyas kawula / tan tidha-tidha wong bagus / suwita satriya tama //
kondur mring praja / Cundhuk amanis ature / dhuh adhuh radyan ywa duka / sampun ginalih amba / mung lamisan atur ulun / kang sampun katur paduka //
tan mingkêt ing lair batin / sêdya mantêp suwitamba / amung samangkya dasihe / tan
Juru ngarang - administrasi Bale Pustaka ing sawingkinging kantor palis, tilpun nomêr 2791 - Wèltêprèdhên.
Panggenan sawangan ingkang adi kados gambar nginggil punika, kathah têtiyang dhatêng ningali.
Sêsakit bêntèr tiyang èstri ingkang bakda gadhah anak (kraamvrouwenkoorts)
Tiyang èstri ingkang mêntas gadhah anak punika, wadhahipun bayi ing panggenan êmbing-êmbing, ingkang sampun uwal katut lair kalihan bayi, wontên tatu-tatunipun. Tatu-tatu ing wadhah
ingkang ambêbayani. Mila tiyang èstri ingkang nglairakên bayi ngantos dumuginipun ganggas, punika kenging dipun wastani tiyang ingkang nuju sakit (kraambed). Ing wêkdal punika, tiyang èstri wau gampil kenging sêsakit, langkung-langkung tiyang èstri ingkang ringkih.
Limrahipun tiyang èstri ingkang nêmbe gadhah anak punika sasampunipun 2-3 dintên badanipun bêntèr sakêdhik 38°, jalaran toyanipun susu badhe mêdal (jawinipun: nawoni). Ing salêbêtipun sadintên utawi kalih dintên bêntèripun sagêd ical. Dene manawi bêntèripun têrusan kemawon, nandhakakên ing wadhah bayi katularan utawi kalêbêtan baktèri utawi basil.
Wadhah bayi ingkang tatu-tatu wau, ing sawatawis dintên, sakawit ngêdalakên êrah ingkang matêng abrit sêpuh, sasampunipun kintên gangsal dintên dumugi saminggu utawi langkung êrah bêning abrit sulak jêne, wêkasan dumugi 2-3 minggu wêdalipun êrah pêthak, lajêng sagêd pampêt, dados saras. Manawi langkung dangu têrusan ngêdalakên êrah abrit, punika nandhakakên ingkang gadhah anak sakit bêntèr (kramvrouw), ing nglêbêt wontên ingkang ewah. Limrahipun tiyang èstri ingkang saras, sasampunipun anglairakên bayi ngêdalakên êrah (kramvloed), botên mambêt utawi mambêt êrah amis sakêdhik, nanging samôngsa êrah wau mambêt botên eca, utawi mambêt bacin, punika nandhakakên wadhah bayi kalêbêtan baktèri utawi basil, lajêng sagêd thukul bêntèripun, dados tiyang èstri wau kenging ing sêsakit (infectie), ingkang jalaran baktèri katut ing êrah, lajêng sagêd nukulakên buikvlies onsteking ing pundi-pundi utawi wisa baktèri (toxine) waradin ing êrah lajêng sagêd thukul bloedvergiftiging, ingkang sangêt ambêbayani. Sêsakit ingkang thukul jalaran tatu-tatunipun wadhah bayi ingkang nêmbe nglairakên bayi lan êmbing-êmbing katularan baktèri punika, namanipun kraamvrouwenkoorts.
Tiyang èstri ingkang kataman sêsakit wau bêntèr sangêt, sagêd ngantos 40° utawi langkung, mawi andhrodhog, wêtêng kêmplung-kêmplung lan malêmbung, manawi kagêpok utawi kagrayang karaos sakit. Êrah ingkang mêdal saking wadhah bayi mambêt badhêg utawi bacin, kêtêging tangan rikat, ambêgan [ambê...]
[...gan] mênggèh-mênggèh ugi rikat. Ingkang sakit asring nuntak-nuntak, andalêming trêkadhang botên èngêt kadosdene tiyang ingkang setanên.
Adat tiyang èstri ingkang katrajang sêsakit punika kathah ingkang tiwas. Manawi saras, sakitipun ngantos wulanan utawi sataun langkung, ananging badanipun inggih risak sangêt, rambut sagêd bodhol lajêng gundhul, kêra sangêt lan ringkih. Ingkang botên saras salêbêtipun 14 dintên dumugi 2-3 wulan sagêd pêjah.
Pamulasaranipun ingkang sakit, ingkang prayogi kêdah wontên ing griya sakit, kapapanakên piyambak, têtêdhanipun ingkang êmpuk-êmpuk, kados ta: puhan, tigan lan sanè-sanèsipun ingkang kathah vitamine nipun. Jampi suntikan ingkang prêlu dipun jampèkakên, kêdah kapatrapakên ing dhoktêr piyambak.
Panjagi panulakipun sêsakit wau, tiyang ingkang badhe manak, sadèrèngipun kêdah rêrêsik ing pawèstrèn, wulu utawi rambut pawèstrèn kêdah dipun icali. Dhukun utawi vroedvrouw ingkang badhe nulungi kêdah saras, botên kenging korèngên, gudhigên, tatu utawi sêsakit sanès-sanèsipun ingkang sagêd nular, lan malih pangangge kêdah rêsik. Badhe kasambêtan.
Punapa ingkang dipun wastani lintah dharat, para maos kados sampun botên kêkilapan, inggih punika tiyang ingkang pakaryanipun nyambutakên arta mawi sarêman tikêl têkuk, wontênipun anjrah ing pundi-pundi, ing kitha ingkang agêng-agêng, ing kitha ingkang alit-alit ngantos malêbêt ing dhusun-dhusun. Dene ingkang dados mangsanipun ingkang kathah inggih tiyang siti piyambak, kabêkta saking anggènipun botên sagêd anggêmèni pamêdalipun, gêsang mubra-mubru ingkang botên wontên tanjanipun, satêmah lintah dharat wau wontênipun botên mêndha malah saya subur gêsangipun. Kajawi punika kathah kemawon tiyang ingkang jalaran saking kaslêpêk ing bêtah, lajêng korup kenging kapiluta dening manising lintah dharat, malah ingkang kapiluta wau trêkadhang botên rumaos manawi sajatosipun sampun lumêbêt ing jirêt, angèl sangêt sagêdipun uwal. Lêrês wiwit taun 1916 sampun wontên woekerordonanntie ingkang mratelakakên bilih pangadilan dipun kuwasakakên suka kamayaran dhatêng tiyang ingkang kapitunan utawi ambatalakên prajanjian, manawi kagalih pamêndhêting sarêman kawratan, ngantos adamêl rêkaosipun, nanging bab punika para lintah dharat ugi botên wêgah. Dene rekadaya ingkang dipun tindakakên samangke supados mangsanipun botên badhe sagêd gagal, inggih punika sarana sêrat accept, ingkang kapurih nèkên dening tiyang ingkang nyambut. Mênggah ingkang
dipun wastani sêrat accept punika sêrat sambut apisambut tumrap bôngsa Eropah ing bab lampah dagang, mila ing salêbêtipun sêrat accept wau botên namung piyambakipun piyambak ingkang kasêbutakên sudagar, nanging ingkang nyambut kaawadakên sudagar ugi. Inggih awit saking rekadaya punika para lintah dharat lajêng giyak-giyak malih, mangsanipun botên wontên ingkang gagal.
katungka adêgipun Anti-Woeker-Vereeniging ing Bandhung ingkang sêdyanipun badhe ananggulangi krodhanipun para lintah dharat. Dumuginipun samangke sampun kathah sangêt ingkang kapitulungan, sakêd uwal saking jirêting lintah dharat. Pakêmpalan kasêbut nginggil ugi adamêl propagandhah wontên ing pundi-pundi, nêrangakên bilih tiyang punika kêdah ngatos-atos ing gêsangipun, sampun ngêbrèh, sampun giri-giri pados sambutan dhatêng lintah dharat, ingkang botên sande badhe nuwuhakên kasangsaran. Bab punika
minôngka pananggulang saha nyirnakakên wontênipun wukêr.
Minôngka pungkasaning wawasan bab lintah dharat punika, bêbasan sadhiya payung sadurunge udan, katimbang nguculi jirêt ingkang sampun sumingsêt, kados langkung prayogi tinêbihna kemawon, liripun, sampun ngêdalakên arta ingkang botên wontên tanjanipun, dene manawi wontên kaslêpêking bêtah prayogi nyuwuna pitulungan dhatêng pagantosan ingkang nyambutakên arta kalayan sarêman mayar.
Ing dintên Sênèn tanggal 13 Januari 1930 rad Kabupatèn Kudus kalampahan ngadêg.
Sadèrèngipun tuwan residhèn rawuh, lid-lid rad kabupatèn sampun sami wontên, makatên ugi pangarsa, sèkrêtaris saha dhirèktur padamêlan rad kabupatèn ugi sami satata.
Dene ingkang sami ningali inggih kasadhiyanan kursi ing salèr, sawetan saha sakilènipun panggenan rad. Ingkang sami rawuh mirsani para luhur Jawi kakung-putri, ingkang Bupati Dêmak, Japara. Sanèsipun punika para tuwan-tuwan Walandi sanyonyahipun, para bôngsa Tionghwa, para priyantun, para sudagar lan tiyang bumi.
Jam sadasa Tuwan Residhèn Kudus rawuh, nitih oto kadhèrèkakên para asistèn residhèn, saha kumêndhan pèl pulisi, kajajaran ing ngajêng wingking pèl pulisi kathahipun suwidak sami numpak pit. Jlok saking oto rawuhipun tuwan residhèn katampi pangarsa kanthi lid Walandi satunggal, lid Jawi satunggal, lid Tionghwa satunggal. Tuwan residhèn lajêng têdhak dumugi ing palênggahan ingkang sampun kasadhiyakakên, manthuk maringi urmat dhatêng lid-lid, lid-lid lajêng ngadêg manthuk nyaosi urmat, lajêng sami lênggah malih.
Tuwan residhèn mêdhar pangandika, ing bab pambikaking rad kabupatèn wau.
Pangarsa rad kabupatèn gêntos mêdhar sabda, suraosipun anampèni dhawuh pangandikanipun tuwan residhèn ing saprêlunipun, saha ngaturakên panuwun dhatêng ingkang sami rawuh sadaya. Wusana lajêng sami lêlênggahan, saha salajêngipun bibaran, wilujêng.
Topèng punika tumrapipun bôngsa Jawi sampun kêlimrah sangêt, kados awis ingkang dèrèng nate sumêrêp. Mênggah kêlimrahipun topèng punika wontên ing Jawi Têngah, dene lêlampahanipun mêndhêt cariyos ing jaman Jênggala tuwin barakanipun. Topèng wau wontênipun ing pawayangan kalêbêt ing lêlampahan ringgit gêdhog.
Miturut cêcariyosan Jawi, topèng punika anggitanipun Kangjêng Sunan Kalijaga, dene ingkang nglampahakên topèng (nopèng), dhalang asli saking tanah Sela. Nanging manawi miturut kawruh babad, wontênipun topèng wau sampun kina sangêt, malah sampun wiwit kala jaman kadewan. Nanging limrahipun bôngsa Jawi, piandêlipun tamtu namung mantêp amastani, bilih yasan nalika jaman kuwalèn, inggih punika jamanipun Kangjêng Sunan Kalijaga wau. Dene ing karangan punika botên badhe ngandharakên bab babad-babading topèng ing jaman kina, namung badhe nyariyosakên bab ingkang gêgayutan kalihan limrahipun topèng ingkang kasumêrêpan ing têtiyang jaman sapunika kemawon.
Topèng punika limrahipun wontên ing Surakarta namung dados têtingalan ing wanci siyang, mêndhêt lêlampahan jangkêp, dene ingkang nindakakên lampahan jangkêp wau topèng dhusun, limrahipun ingkang dados sami dhalang. Nanging tumrapipun ing kitha namung mêndhêt pêthilan kemawon, wontên tigang adêgan, inggih punika Gunungsari kalihan Regol, Klana kalihan Sêmbunglangu tuwin Pênthul kalihan Têmbêm, awis ingkang nindakakên lampahan jangkêp. Wontênipun botên nindakakên lampahan jangkêp, bokmanawi jalaran saking kêrèbyèkên, utawi kathah ingkang botên adamêl sêngsêm. Mila namung mêndhêt pêthilan tigang adêgan kapilih ingkang sae saha anêngsêmakên. Kados ta:
Adêgipun Radèn Gunungsari kalihan Radèn Regol, punika [pu...]
[...nika] ngatingalakên kalangkunganing jogèd tuwin kaalusaning gêndhing. Ing ngriku anggambarakên kaluhuraning satriya agêng, mawi banyolan ginêm tuwin patraping abdi kêkasih ingkang gumêlar ing ngriku, kêtingal sangêt, bilih kawibawaning sinatriya punika linangkung, tuwin katingal anggènipun mumpuni dhatêng ulah kaprajuritan. Inggih punika mirid saking pangandikanipun Radèn Gunungsari anggènipun tansah nimbali prajurit warni-warni, sanadyan tumandukipun namung dhawah dhatêng lêlucon, nanging ugi mêngku raos dhatêng kaprajuritan.
Adêgan Prabu Klana kalihan Sêmbunglangu, punika kajawi ngêtingalakên jogèd utwi gêndhing, ugi ngatingalakên wujuding tiyang karungrungan. Sanadyan Prabu Klana punika nata, bokmanawi malah nata binathara, ewadene nalika ing galih kataman cobi, ugi nêmahi risak, botên beda kados pamanahaning tiyang limrah. Têtela bilih dhawahing bingah lan susah punika botên pilih tiyang, sanadyan ratu pisan, raosing susahipun botên beda kalihan tiyang alit. Mênggah sangêting èmêngipun Prabu Klana ngantos katingal kados gingsiring panggalih. Tumrapipun wontên ing pawayangan, sang prabu tansah ngrêrêpi, ngantos kasupèn manawi sinewa ing wadya kathah. Malah ing ngriku dipun wujudi bêbanyolaning abdi kêkasih, ngantos ngambrah-ambrah, mênggah wosipun botên sanès namung damêl pangimur dhatêng risaking panggalihipun sang prabu. Kawontênan ingkang kados makatên punika kenging karaosakên dados wêwulang, dene tumrapipun wontên ing topèng, botên sangêt-sangêt katingalipun, bilih panggalihipun Prabu Klana sangêt risak, awit ing ngriku namung kêslamur tumindaking jogèd warni-warni. Dados wontênipun ing sawangan malah namung adamêl sêngsêm, mila limrahipun wontên ing topèng, ingkang dados kêmbang lambe punika Klana.
Adêgan Pênthul Têmbêm, punika wosipun inggih ngêtingalakên jogèd, nanging botên sapintêna, dene ingkang wos, ngatingalakên ing bab karawitan, awit ing ngriku ngatingalakên gêndhing warni-warni ingkang linut ing bêbanyolan, lan bêbanyolanipun wau ngatingalakên banyolanipun Pênthul Têmbêm, punika sakalangkung anêngsêmakên. Nanging sayêktosipun luconipun nama lucon pêjah, salaminipun botên santun, ajêk kemawon, makatên ugi Gunungsari Regol utawi Klana Sêmbunglangu. Tumrap tiyang ingkang katêmbèn ningali, tamtu kapingkêl-pingkêl, namung bab sêngsêming gêndhing, punika ingkang ajêg.
Bakaling topèng punika kajêng, milih kajêng ingkang alus sêratipun, utawi ingkang ènthèng, mênggah pikantukipun, alusing sêrat punika nyaèkakên dadosipun, dene ènthèng badhe sakeca ing pangangge, botên awrat, awit topèng punika panganggenipun wontên ing rai namung mawi cakotan ilat-ilatan wacucal wontên ing nglêbêt, dados saupami awrat, damêl rêkaosipun ingkang ngangge. Badhe kasambêtan.
Makatên ugi wiji ingkang enggal thukul, pananêmipun kêdah langkung cèthèk tinimbang kalihan ingkang dangu thukulipun. Wiji ingkang enggal thukul wau kêdah dipun sirami ajêg, inggih punika enjing sontên, supados pasitènipun botên garing. Awit antawising pananêm lan thukul punika botên sapintên laminipun.
Awis kêrêping pananêmipun wiji, manut agêng aliting thêthukulan. Yèn thukulan alit kêrêp, yèn agêng kêdah awis-awis. Tumrap bangsaning wowohan: dhêdhêraning wijinipun wau manawi sampun agodhong 3-4 rakit, puniki wiwit kenging kaputêr dhatêng papan sanèsipun, ingkang pancèn sampun kasadhiyakakên badhe katanêman. Pangêlihipun kêdah ngatos-atos, sampun ngantos adamêl pêdhoting oyod. Ing papan tanêman enggal wau inggih sampun ngantos kêkirangan lêmèn, punapadene siraman.
Prayoginipun nanêm wowohan punika kêdah mawi pranatan, katharik-tharik sipat kêncêng, awis kêrêpipun katêmtokakên, supados katingal sae, lan kaangkaha benjing manawi sampun agêng tuwuhipun, êpang-êpangipun sagêda sampun ngantos sêk-sêkan, awit punika anjalari kirang saening tanêmanipun, inggih punika pasitèn ing sangandhapipun wit, botên sagêd pikantuk soroting srêngenge nyêkapi, wasana siti wau dados bacêk, sagêd ugi adamêl garinging oyod sarta uwit.
Sawênèhing tiyang nanêm wowohan wontên ing pakawisan utawi pakêbonanipun, tanpa pranatan, tur dipun kêrêpi, pamrihipun supados sagêda ngundhuh wowohan wau langkung kathah. Pangintên ingkang makatên punika saèstunipun kirang prayogi, awit sanadyan piyambakipun sagêd ngundhuh wowohanipun langkung kathah, nanging namung sausum kalih usum, saya dangu saya suda, amargi gêsangipun têtanêman ingkang sêk-sêkan punika langkung cêlak tinimbang têtanêman ingkang kobèt, pramila prêlu kaèngêtana. Awit kajawi wohipun botên sagêd agêng-agêng, inggih sok kêra prakawis kirang hawa lan soroting srêngenge ingkang tumanduk dhatêng wit lan oyodipun, lan malih lêmèn ingkang dumunung ing pasitèn ngriku enggal sangêt têlasipun, amargi dipun têdha ing wit-witan ingkang samantên kathahipun. Mila tumraping wowohan, bôngsa manggis sapanunggilanipun, kêrêp-kêrêping pananêm kêdah 6 dumugi 10 mètêr longkangipun, dados botên katingal anggrumbul kados wana.
Amangsuli bab pangêlihipun dhêdhêran dhatêng papan ingkang katêmtokakên wau, sadèrèngipun katanêm, godhongipun kapunggêlana rumiyin, ingkang prayogi ngangge gunting, sabên godhong satunggal [sa...]
[...tunggal] kakantuna 1/4-ipun, prêlunipun supados toyaning tanêman wau sampun ngantos nguwab kathah-kathah, awit tanêman ingkang nêmbe dipun êlih punika panyêrotipun toya taksih sakêdhik sangêt, dados saupami nguwabing toya saking godhong kêkathahên, wit-witan wau sagêd alum, lajêng garing wusana pêjah. Kajawi saking punika, sawênèhing tanêman wontên ugi ingkang oyodipun kêdah kakêthok pucukipun sakêdhik, nanging botên prêlu kapunggêl godhongipun. Inggih punika tumrap bangsaning wit-witan ingkang oyodipun lajêr panjang sangêt sarta oyodipun rambut botên kathah.
Tanêman enggal wau prêlu dipun pagêri, lan kajagia sampun ngantos dipun cèkèri ayam, tancêbipun ingkang jêjêg, botên dhoyong, kêdah kêrêp nuwèni, yèn bêntèripun sangêt prayogi dipun kudhungi (yub-yubi), samantên ugi yèn jawahipun dêrês, sampun ngantos kêlêban utawi larud dening banjir. Dados sadangunipun kêdah tabêri lan gumati.
Wit-witan punika manawi ngajêngakên awoh kawastanan dhara, ing ngriku inggih tansah kaulat-ulatna, sampun ngantos karisak ing kewan punapadene kadamêl penekan lare. Yèn ngundhuh wohipun kasrantosna ngantos sêpuh saèstu, dados mênggah caranipun ayam utawi pêksi makatên botên elik. Yèn wontên kamladhehanipun, sampun ngantos katalompèn, enggal kabucalana, janji talatos tamtu tuwuhipun sae, godhonghipun lêdhung-lêdhung, wohipun ambiyêt.
Amiwiti carita saiki / Abdulah wis aran uwong ana / sugih bôndha omah gêdhe / anake lêmu-lêmu / samubarang ditandur dadi / wong utang ora ngêmplang / mung sarwa sêmpulur / dalah bab ingon-ingonan / gêdhe sapi cilike têkan ing pitik / padha kalis lêlara //
anak barêp dijênêngke Ngali / banjur Kasan sumundhule Rahman / sing wedok Siti jênênge / padha diwêlêg
tuwa sing jênênge Ngali / isih bocah uwis bisa dagang / bisa prigêl mrana-mrene / bapakne nganti gumun / ing batine nganti ngarani / dudu karêping bocah / dene isih lêmbut / tindake kaya wong tuwa / wêruh bangêt marang tumindaking dhuwit / tur kabèh sarwa tata //
awit saka lêgane ing ati / lan manèhe saka wis pitaya / Kaji Abdulah karêpe / Ngali saya dituntun / digawèkke warung acèkli / dodolan samubarang / manggon ana kampung / sarupaning butuh ana / malah nganti bôngsa gêlas cangkir piring / kabèhe ana pêpak //
sasat mêntas anake sing siji / dene Kasan dêprêdidiprêdi. sekolah / iya ketok ing majune / sakèhing wulang wuruk / bisa gampang tumanêm manjing / titikane wis cêtha / marojol ing ukur / mula nadyan isih bocah / uwis ketok yèn bakal dadi wong luwih / sêmune wis katara //
katêlune Rahman ing saiki / padha bocah ketok sajak kêmba / kêndho samubarang gawe / mung narima lan nurut / ora tau anyulayani / wêdi mênyang wong tuwa / trêsna
nadyan isih bocah wis katara / ngeman mênyang wong tuwane / upama nuju wêruh / wong tuwane turu kêpati / bangêt gone anjaga / môngka nganti krungu / ana wong rame gunêman / alon-alon nyang uwonge angêsêti / dipênging padha nywara //
lan yèn wêruh wong tuwane sêdhih / ketok sajak kaya milu susah / sêmu kaya ngrasakake / môngka yèn mirid umur / durung patut duwea pikir / susah kaya wong tuwa / nanging
bodho mung dhêdhasar ati bêcik / katitik cilik mula //
dene mungguh Rahman katiban sih / saka biyung manawa kêgawa / saka ketok ing wujude / dene ragile iku / bocah wedok sing jênêng Siti / ketok rada ugungan /
mung tansah dinulnul / kêtiban êsihing bapa / cilik mula mung cumanthèl dadi ati / wis ora tau pisah //
cêkakane kêna diarani / Kaji Dulah ditunggu ing bêgja / ora kurangan uripe / sapa wonge sing wêruh / mêsthi duwe rasa kapengin / ananging yèn dirasa / sing mêngkono mau / mung tinêmu ing sawangan / sanyatane mungguh lakune wong urip / sababe mêsthi ana //
awit mungguh anane dèn kaji / jênêng têtêp aran uwong tuwa / wiwit nindakke pikire / mêmardi mênyang turun / ing têmbene supaya bêcik / iku luwih rêkasa / ora kêna kliru / awit yèn ta kalakona / nganti luput uwong tuwane sing rugi / wong liya kari nyawang //
nanging mungguhing bab anak kuwi / yèn dirasa prasasat cangkriman / ing bab besuk tinêmune / kaya Abdulah mau / sing digadhang bisa nulungi / mêsthine ora liya / Si Ngali ing besuk / awit wis kêtitik cêtha / isih bocah wis prigêl nindakke dhuwit / nyang among dagang bisa //
kalumpuking sih mung rono kuwi / samubarang ora ana madha / mung ngalela Ngali dhewe / biyunge sok anyêbut / ing batine rada ngêprêti / saka bangêt murina / nyang anak sing têlu / sajake ora kêcacah / kajabane anake sing wedok kuwi / nanging ya durung padha //
nganti tau sing wedok nakoni / bok ya aja bangêt le dibeda / kabèh iya anak dhewe / nanging sing kopuk-umpuk / ora liya êmung Si Ngali / liyane ora kocap / sing lanang angguyu / tumuli alon akôndha / lo sing ngono kowe kudu duwe pikir / aja kêliru tômpa //
awit mungguh anane Si Ngali / jênêng anak sing kêtêmu tuwa / sing mêsthi dadi gêntine / wong tuwane ing besuk / dadi wajib wêruh lan ngrêti / nulat gawening bapa / aja nganti kidhung / dene mungguh anak liya / ora pisan yèn nganggo takprinci-princi / wong jênêng padha anak //
wis ta bokne aja mikir-mikir / môngsa iya aku duwe niyat / ora bêcik nyang liyane / kowe ngandêla têrus / karo aja kêndhat amrêdi / ing tindak sing utama / nyang anak-anakmu / aku iya ora kêndhat / amêmuji têtêpa bisa lêstari / dikanthi ing wong tuwa //
Ing nginggil punika gambaripun talaga Tanganikah (Aprikah).
Garèng: Truk, Truk, têkaku sapisan kiyi, aku arêp rêmbugan karo kowe ing bab prakara pênting bangêt. Iya sapa manèh sing kudu dak ajak rêmbugan kajaba kowe utawa rama, nanging sadurunge aku nyuwun rêmbug karo rama, bab kiyi arêp tak rêmbug karo kowe nganti matêng dhisik. Mungguh sing arêp takrêmbug kiyi, prakara prunanmu Si Poniyêm. Nèk miturut panêmuku sêkolahe kaya-kaya iya wis nyukupi, malah saikine wis olèh èksamêne kanggo: lirling mantri plik plikêr. Apamanèh olah-olahane, rasane, wah, nyamlêng têmênan, ora ngêmungake bisa olah-olah thok bae, sanadyan nyêmbuh olah-olahan sing wis dadi iya bisa, tandhane lagi anu
ayu, mung lumrah bae, nanging manise, lo kuwi ulêng-ulêngan mêrakati têmênan.
Petruk: Anggonmu mangkono kuwi rak saka angênggoni bêbasan: kêncana wingka. Sanadyan wujude kaya wingka pisan, ning nèk tlètèke dhewe kuwi anggêpe ya kaya kêncana kae. Panganggêp kang kaya mangkono kuwi pancèn iya wis lumrah, aku dhewe kurang sacêplik bae, mèh kawirangan gêdhe, iya jalaran saka ngênggoni bêbasan mau. Lo, kuwi mangkene: sawijining dina gurune Kamprèt têka nyang omahku madulake kanakalane Si
adulake, jarene Kamprèt kuwi nèk anjajan pêcêl ana ing sêkolahan, sanadyan mung rêga sasèn, saradane sok anjaluk tambah sambêl kanthi nyidhuk dhewe. Omonge guru mau, anggone nyidhuk sambêl dhewe kuwi prêlune mung arêp ngêlêr rêmpèyèk karo gorengan sarèn. Lo, andak mèmpêr kiyi, lo, kuwi ingatase anakku. Tujune gurune mau sabar, ajaa rak sida kalakon tak ajak plothotan wudun têmênan.
Garèng: Hla, nèk ngono kuwi ora bêcik. Wong tuwa wis mêsthine kudu trêsna nyang anak, nanging katrêsnane mau aja nganti gawe kapitunane anak utawa awake dhewe. Dadi yèn ana wong wadul apa-apa, luwih-luwih yèn sing wadul mau gurune, wajibe kowe rak kudu tarima kasih, lan sabanjure kudu dititipriksa dhisik bênêr lan orane. Dumèh trêsna bangêt karo anake, rumasane anake ora bakal bisa
nindakake barang salah, pungkasane banjur arêp ngajak boksên karo sing madulake. Mêngko rak diarani wong tuwa cêthèk budine. Saiki ambalèni rêmbugku ing ngarêp mungguh prunanmu Si Poniyêm, lo, saiki ana sing nglamar, iya klêbu bangsaning bocah pangajaran, wis olèh dhêklomah saka Ambahsêkul, malah jarene wis nyambut gawe dadi: dhoktêr montor.
Petruk: Yah ana dhoktêr kok dhoktêr montor. Karêpmu rak tukang andandani motor, ta, kuwi jênênge rak montir. Nèk timbanganaku, nèk cara jaman saiki kiyi, anggêre loro-lorone wis padha: srêg, bok iya: lung, diwènèhake.
anggonmu duwe gawe mung arêp calimèn bae, kuwi akèh alangane. 1e apa kowe ora isin karo tôngga têparomu, mêsthine padha ngrasani mangkene: O, hla kok nyolong pêthèk, Mas Bèi Nala kae tak arani rak wong brêgas jaba jêro, jêbul mung
mêlas karo anakmu. Nèk kok ramèk-ramèkake gêdhèn, rak kêna kanggo pêngeling-eling besuke: wadhuh, ora kaya aku lagi dadi pangantèn, ramene nganti kaya cèmbèng. 3e. Kowe kudu ngèlingi, saya gêdhèn anggonmu mantu, rak saya akèh olèhmu sumbangan. Nèk ana gamêlane upamane, sing maune mung arêp nyumbang sêtalèn, iya banjur rikuh, sida-sidane iya banjur: jrèng, sarepis.
Garèng: Sokur ta sokur, yèn kowe rumujuk nganakake rame-rame. Ayo, saiki padha nyuwun rêmbug karo si rama.
Sêmar: Lo, kuwi kok Garèng karo Petruk padha kêthumuk-kêthumuk têka mrene. Nèk andêlêng [andê...]
[...lêng] polatane sajake kaya ana rêmbug sing wigati. Mara, Rèng, aja rikah-rikuh, tumuli caritakna kang dadi karêpmu.
Garèng: Mungguh sowanku nyang ngrêsamu kiyi, rama, sanyatane arêp nyuwun rêmbug karo panjênêngane si rama ing bab wayahmu Si Poniyêm, yèn saikine ana sing nglamar, sarta aku ya wis cocog. Saka rêmbuge putramu Si Petruk, ing sarèhning iki mantu kang kapisanan, supaya diramèk-ramèkake gêdhèn, sabisa-bisa kudu nganggo klênat-klênit barang.
Sêmar: Hêm, iki saka rêmbuge Petruk. Hla, apa kowe wis duwe pawitane sing kanggo wragad anggone arêp rame-rame bêsar-bêsaran kuwi.
Petruk: Bab kiyi ora prêlu kuwatir, awit aku duwe têpungan bôngsa
rupiyah, anggone ambalèkake ing dalêm sêpuluh sasi kok f 180-, kajaba kuwi sing kok jagakake kanggo bayar apa.
Petruk: Anakan samono kuwi rak yèn pambayare nganti sapuluh sasi, nanging panganggone dhuwitmu sawatara dina bae, rak luwih murah. Dene sing kanggo ambalèkake rak gampang, mêngko olèh-olèhane saka sumbangan, rak luwih saka samono.
Sêmar: We, hla, sêmono bantêre panggodhaning setan, sarèh-sarèh, padha ngombea wedang dhisik, bab kiyi kudu dirêmbug kanthi adhêming pikir.
Sampun sawatawis wulan, ing Pantecêrmin (S.O.K.) kadhatêngan satunggiling tiyang èstri bôngsa Acèh, ngakên nama Têngku Cut têdhakipun Putri Hijau ingkang kasêbut ing dalêm dongèng, dhatêngipun ing ngriku mawi numpak ulam lodan, lajêng atêtruka ing satêngahing wana. Dados ahli nujum sumêrêp sadèrèngipun winarah. Tamtu kemawon para têtiyang ngriku lajêng kèlu ing manah sami gumarubyug dhatêng papan dunungipun prêlu nyuwun kasawaban ing ngèlminipun. Mugi bab punika sampun ngantos kalajêng-lajêng ingkang badhe botên prayogi kadadosanipun.
Kawisudha dados pokrul (procureur) ing rad pan justisi ing Surabaya Radèn Sukarja
Medhan sampun pangkat dhatêng Rio prêlu mriksa prakawis ingkang ragi nyalawados. Samangke Sum. Post mirêng kabar, bilih
ing Tanjungpinang, kadakwa nyade kapal ingkang dados têtanggêlanipun, darbèkipun satunggiling kongsi, nanging arta pêpajêngan dipun kanthongi piyambak.
Kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn ôngka 6 Tuwan M.H. Tamrin sampun kapilih dados Wethouder. Nalika tanggal 21 Januari punika panjênênganipun kalêksanan kapilih dados loco-Burgemeester II. Dados samangke pasulayan ing
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral benjing dintên Rêbo tanggal 5 Pèbruari 1930 wanci jam sanga enjing kaparêng ngawontênakên audientie tumrap umum wontên ing pura Wèltêprèdhên. Sintên ingkang badhe ngadhêp sadèrèngipun kêdah suka sumêrêp rumiyin sarana sêrat dhatêng ajudan dalêm ingkang wicaksana kanthi kacêthakakên bab punapa ingkang badhe kaunjukakên.
Wontên pawartos, ing Surakarta sacêlakipun Purwasari badhe kawontênakên pabrik sigarèt enggal. Nama pabrik sigarèt Priyayi. Ingkang ngêdêgakên saha ingkang badhe dados dhirèkturipun Tuwan J.A. Dezentje Hamming, dene para komisarisipun inggih punika Tuwan W.A. van Luyk dhirèkturing Escomto-Maatschappij saha Tuwan M. Gulcher administratiring pabrik gêndhis ing Rêwulu, malah fonds Mangkunagaran ugi tumbas andhilipun Tuwan J.A. Dezentje Hamming dèrèng dangu punika sampun pangkat dhatêng Eropah prêlu tumbas mêsin ingkang badhe kangge. Manawi kalêksanan bokmanawi badhe sagêd kabikak benjing wulan Juni ngajêng punika.
Kawartosakên, ingkang bupati ing Bandhung R.A.A. Wiranata Kusuma saèstu badhe kawisudha dados warga College van Gedeputeerden rad propinsi Jawi Kilèn, gêgayutan kalihan badhe kawontênanipun warga bôngsa pribumi kawêwahan satunggal. Dados badhenipun warga bôngsa pribumi 2, bôngsa Walandi 2 sarta bôngsa Tionghwa 1.
Wêkdal samangke kônca tani ing ing bawah Pêlabuhan Ratu ugi sami angêsah, jalaran sampun lami babar pisan botên wontên jawah. Watawis wontên siti 500 bau ingkang kalajêng kabêrakakên botên kagarap, dene ingkang sampun katanêman wontênipun ragi nguwatosakên.
Wontên pawartos, putra saha wayah dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan 7 sampun rawuh ing Bandhung, kairid dening Kangjêng Pangeran Jatikusuma ingkang dados pangarsaning schoolcommissie ing kraton, gêgayutan kalihan pasinaonipun. Putra wayah dalêm wau sami kadalêmakên ing
kadhawuhan anglajêngakên pasinaonipun ing Mulo Bandhung, kadalêmakên ing dalêmipun tilas litnan kolonèl Tuwan De Boer.
Prof. Rodenwaldt insêpèkturing pakaryan kasarasan umum ing Jawi Wetan, dèrèng dangu punika tindak dhatêng Madura prêlu nitipriksa kawontênanipun kadhistrikan barat laut, timur laut, saha bundêr ingkang wêkdal samangke katrajang ing sêsakit malariah. Gêgayutan kalihan bab punika Dr. Susila, Arts. tumrap pananggulanging sêsakit malariah ugi sampun pangkat dhatêng Madura. Têtiyang ing ngriku sami dipun dumi tablèt kininê, inggih punika rekadaya ingkang pêng-pêngan piyambak minôngka pananggulanging pagêblug malariah. Antawisipun tanggal 30 Dhesèmbêr kalihan 14 Januari punika ing ondêr dhistrik Pragaan, cacahipun tiyang ingkang ngajal wontên 150, ing ondêr dhistrik Blulo antawisipun tanggal 30 Dhesèmbêr kalihan 10 Januari wontên 104, sadaya jalaran
Andrinah Sri Sulistyawati, salah satunggilipun putra putrinipun Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya. Saha botên dangu malih lajêng badhe kadhaupakên.
Krigsraad ing Cimahi sampun angrampungi prakawisipun saradhadhu bôngsa Mênadho ingkang nalika ajar-ajaran pêrang (manoeuvre) ing bawah Cirêbon sawatawis wulan ingkang kapêngkêr sampun soroh amuk wontên ing kampung Sindhangjawa, ngantos adamêl tiwasipun tiyang sawatawis. Karampunganipun, jalaran têtela ragi ewah pikiranipun, tiyang wau kalêbêtakên ing griya tiyang sakit ewah.
Nalika tanggal 24 Januari punika rad propinsi Jawi Têngah sampun tapak ngawontênakên parêpatan ingkang wiwitan, dipun pangarsani dening paduka Tuwan Gupêrnur van Gulik, Tuwan J. Gerritsen kapilih dados sèkrêtaris, dene ingkang kapilih dados gedeputeerde Tuwan-tuwan
rèhning wontên lêngganan 3 ingkang dèrèng ambayar, wiwit Kajawèn nomêr 7, panjênêngan namung nampi f 1,-.
Lêngganan nomêr 4490 ing Magêlang. f 3,- punika tumrap wulan Pèbruari dumugi Juli 1930. Dhuplikat No. 6 en 7 sampun kakintun.
Tuwan S. ing Madiun. Karangan panjênêngan botên kapacak amargi cêcriyosan kados makatên punika sampun nate kapacak ing Kajawèn. Gambar kakintunakên wangsul. Nuwun.
Tuwan A.K. ing Mêsir. Kajawèn botên ngawontênakên pituwas tumrap karangan.
Langganan nomêr 4684 ing Parang. Suraosing karangan panjênêngan sae. Namung taksih wontên ingkang kirang langkung. Botên kapacak.
myang kinon abawa swara / mila pra buron wana / asih trêsnane mring ulun /pindha kadang nunggil yayah //
katrêsnan ingkang kadyèki / dasihnya saklangkung awrat / yèn banjur tinilapake / kenging winastanan amba / tan wruh ing tatakrama / miwah winastanan ulun / tan ngajèni mring kanthinya //
amrih prayogi dinulu / ngangge tata mawi pamit / mring kancane nunggil saban / mrih cipta ywa sônggarunggi / mila gusti dasihira / nyuwun pamit angantuni //
pamit mring kônca sadarum / yèn wus rampung nusul nuli / sowan paduka mring praja / radyan mèsêm ngandika ris / apa kêna sun pracaya / Cundhuk aturira iki //
Cundhuk matur lan angguyu / dhuh gusti kula wong sigit / nadyan bangsaning kukila / nging amba sampun udani / mring tindak bêcik lan ala / sarta jrih wilalat gusti //
paduka putraning ratu / sintên kang wani nyidrani / antuk
nulya ngandika hèh Cundhuk / sira mangkin sun lilani / kèri pamitan mring kônca / nanging Cundhuk wêkas mami / ywa kasuwèn anèng wana / enggal nusula ing mami //
ngangêni kabèh aturmu / Cundhuk sandika
Cundhuk nabda anyukikik / panjalukmu luwih mokal / aku mung bangsaning paksi / mêsthi ora bisa gawa / munyuk bôngsa kewan kêsit //
Jola Jali guyu guguk / lamun tan bisa ya uwis / mung poma-poma ywa cidra /
dadi abdining priyayi / isih têtêp manuk wanan / durung kulinèng priyayi //
miwah ana manèkipun / yèn ingsun nusul mring nagri / gèk gustiku Dyan Sujana / anambahi marang mami / lali duwe abdi jalak / yêkti sèwu merang mami //
lêlakonku iki mau / mula puntoning tyas mami / rèh panggawe wus kêwuntat / mangkya mung kudu nêtêpi /
satriya gung / ing Banjaransêkar nagri / kêkasih Radyan Sujana / dene ingkang asêsiwi / Sang Prabu Warsakusuma / satriya ambêg marta sih //
bungah ngalêmbana / sokur yèn sira kinathik / dening Rahadyan Sujana / putra ing Banjaransari //
para kadangmu jumurung / ananging pitutur mami / nadyan sira wus widagda / sakridhanirèng dumadi / nanging parikudu ingwang / wèh tutur supadi eling //
têmên iku têgêsipun / kudu nurut rèhing gusti / yèn dinuta ywa slewengan / yèn durung rampung ing kardi / kang cêtha ywa matur dora / dadi nora mindho kardi //
mantêp iku têgêsipun / bandara anggêpên Gusti / Pangeran kang murbèng sira / ywa sêmang-sêmang ing kapti / wit iku môngka lantaran / ing lair sambunging urip // (Badhe kasambêtan)
saking garwaningwang | kang wus muksa ing jamane | kang lair kalaningsun | lara lapa dadi prajurit | siranggèr sumurupa | dèn pracayèng
akatumusana | kanugrahaningsun anggèr | ing mêngko wus jinurung | ingkang môngka tandhaning Widhi | tumrape marang sira | kulup yêktinipun | sira padha palakrama | antuk putra atmaja pangran dipati | timbang lan jênêngira ||
3. kaping kalih sira wus darbèni | balewisma abawat priyôngga | kaping tri sira wus darbe | panci liruning lungguh | padha lawan putra narpati | kaping pat sira tômpa | kawiryawan agung | sinêbut jênêng pangeran | padha lawan eyang ta kang saking mami | myang saking ibunira ||
ing atase bangsaningsun Jawa | anane ing jaman kiye | wus kêna yèn sinêbut | kanugrahan ingkang nyartani | mulane putraningwang | dèn narimèng pandum | yèku pitulunging suksma |
dene | katêkan panêdhèngsun | bungah ingsun dulu sirèki | sokurku ing Hyang Suksma | de sadurungipun | sun mulih mring kalanggêngan | bisa wêruh ing tumanjanira sami | uripmu anèng donya ||
amung kari arinta Pangeran | Prangwadana sakadange | kang dadi galih ingsun | dene padha maksih lit-alit | kang môngka yuswaningwang | wus suwidak taun | iya lamun mênangana | diwasane yèn ora iku amasthi | dadi ing karyanira ||
7. môngka para arinira kaki | Si Suyitna iku sapangandhap | kênane dèn suwunake | unggahe pangkatipun | jênêng pangran kalamun uwis | umur wolulas warsa | wêwangênanipun | kang kamot jroning pustaka | kêkancingan guprêmèsguprêmèn. ingkang tiniti | ing nagri Surakarta ||
kaping nênêm tanggaling Walônda | kaetung saka taune | duk sèwu wolung atus | sawidak nêm ingkang lumaris | sinung ôngka sakawan | R : aksaranipun | ing mêngko pamintaningwang | marang sira kabèh para putra mami | mupung sun maksih gêsang ||
mêngko ayo kulup andum kardi |
liya saking wajibmu priyôngga | sira sun bubuhi anggèr | rumêksa mring adhimu | kang wus
ingsun marang sira kaki | aywa limut padha èstokêna | kaya kang sun tutur kiye | dhihin ywa karya giyuh | kaping kalih ywa karya isin | katri
ing samôngsa sira apêpeka | wani nêrak walêr kiye | tan luput saking ingsun | atas saking sira pribadi | yêkti kêna patrapan | saujaring khukum | kajaba kang wus winahya | sumurupa wajibing wong ingkang sami | antuk kamulyanira ||
13. saking praja panggonaning lair | ingkang dhihin nut wiradatira | pindho nyangkul sagawene | katri sakadaripun | biyantoni arjaning nagri | kaping pat angowêla | mring pitunanipun | ping lima milu rumêksa | pakewuhe kaping nêm
marang lêluhurmu sami | nirkên trah witaradya ||
15. rèhne ingsun wus nglairkên kaki | ingkang dadi sarasaning driya | marang sira sadayane | ing mêngko wêkas ingsun | dèn arukun saeka kapti | lawan sadulurira | kang èstri myang jalu | kang padha nunggal sudarma | aja ana ala-ingalanan sami | ingkang mawa sarana ||
sumawana saking liyanira | lair batin kang agawe | durta sêsaminipun | sapa ingkang gêlêm ngawiti | kêna
ing wusana pandongaku kaki | marang sira kabèh atmajèngwang | ingkang rahayu sêdyane | dinawakna kang umur | winantua nugraha jati |
darma tama têmên tinumana | manungsa môngka sêmbahe | maring Hyang Maha Agung | ingkang agung asih dumadi | dadining srat cinitra | Ditya Manis nuju | limalas ingkang candrama | sasi Sura taun Dal sangkalèng warsi | dewa trus mulang putra ||§ Taun Jawi 1799, taun Walandi 1870, wulan
Milad ، Koresh ، totiya206 ، Amir-Ariya ، milad2015 ،
Bausastra Jawi oleh panitia, tetapi belum sempat dirapikan.
III. Kala malêm Kêmis kapêngkêr punika kawula parêpatan kalihan panitya Bausastra Jawi, ngrampungakên garapanipun, sampun rampung lajêng sami katampèkakên ing abdi dalêm, sawêg badhe kawula tata, mugi andadosakên kauningan dalêm.
sekarang, “Ing Ngarso Sung Tulodho, Ing Madyo Mangun Karso, Tut Wuri Handayani”.
sertifikat foto bareng lagi yaa....mengko aq wae sing
DAMON DAN PHYTIAS (Arti Persahabatan) | Sugeng Rawuh
amung (14:26:40) : beh pak…
Mutaji (08:43:48) : Kulo Gandusari Pak Amung…. monggo mampir menawi dateng trenggalek, lan Pak Amung pundi alamate ?….
EYank (12:07:07) : Gandusarine Pase Pundhi Pak Mutaji?.. Kulo Tugu ,Mbok Menawai Kulo Saget Dolan Kaleh Ningngali Mbok Menawi Wonten
Cara Mereset HP Nokia ke Default Setting | Sugeng Rawuh
Rêdhaktur, R.M.Ng. Purwasastra, Bratadipuran - Surakarta. 353 ELECTRISCHE
Nuwun, pangrèhing Narpawandawa ngaturi uninga, benjing wulan Sura taun Je 1870 ngajêng punika, jumênêngipun karaton dalêm ing Surakarta Adiningrat, jangkêp 200 taun. Manawi lastari wilujêng botên kirang satunggal punapa, pakêmpalan Narpawandawa nêdya badhe damêl pahargyan, putusanipun parêpatan pangrèh nalika tanggal kaping 20 Januari kapêngkêr punika, waragadipun pahargyan wau sarana urunan sakêdhik-sakêdhikipun f 1,- srupiyah (murih mayar kenging dipun cicil, kasèp- kasèpipun dumugi wulan Dhesèmbêr 1938 pundhat).
Ingkang punika sarèhning pahargyan milujêngi karaton dalêm wau, ugi nama prêlu, amila para putra santana dalêm sadaya, kasuwun kaparêngipun paring urunan kados ingkang [ing...]
[...kang] kasêbut ing nginggil. Tumrap ingkang sami dêdalêm ing salêbêting kitha Surakarta badhe lajêng dipun idêri lis, dene tumrap para putra santana dalêm ingkang dêdalêm ing sajawining kitha Surakarta, mugi kaparênga paring katrangan dhatêng pangrèh Narpawandawa pintên badhe kathahipun arta urunanipun, wondene kadospundi kawontênan tuwin lampah-lampahipun pahargyan, badhe kawara-warakakên samasa sampun cêlak kalihan prêlunipun. Wasana sadèrèng sasampunipun pangrèh Narpawandawa amung matur nuwun.
Pakabaran Ingkang Gandhèng Kalihan Parluning Santana Dalêm
Sêrat kabar Darma Kôndha basa Jawi ingkang mêdal nalika kaping 18 Sawal Ehe 1868 ôngka 284 ngêwrat pakabaran, bab rêmbag badhe ngewahi sêtatsêblad, kados ing ngandhap punika:
Sawatawis dintên kapêngkêr punika kumisi wètgèping (Comm. wetgeving) karajan Jawi ing Ngayogyakarta, adamêl parêpatan, ngrêmbag ewah-ewahaning sêtatsêblad 1903 ôngka 8 inggih punika pangadilan ingkang wênang mariksa prakawisipun santananing nata Jawi, pranatan wau sampun asring dipun ewahi lan dipun wêwahi, ewasamantên taksih kenging dipun barobosi, tumrapipun tiyang ingkang kenging prakawis sambut- kapisambut.
Tiyang ingkang dede santananing nata, manawi kapêngkok ing prakawis sipil, pancènipun ingkang mariksa pangadilanipun kangjêng guprêmèn. Nanging lajêng dipun akali, emah-emah angsal santananing nata, supados prakawisipun wau kapariksa ing pangadilan dalêm.
Parêpatan wau ngrêmbag supados botên wontên kadadosan kados makatên malih, sarana badhe usul mêwahi suraosipun sêtatsêblad wau, ingkang wênang kapriksa prakawisipun wontên ing pangadilan dalêm, punika namung manawi anggènipun emah-emah wau sadèrèngipun kenging prakawis.
Manawi usulipun komisi wau katampèn ingkang wajib, kula rujuk, dening pangadilan santana dalêm utawi sanèsipun, badhe sagêd murni ingkang dipun priksa, sarta lajêng sagêd ngicalakên akal-akalan, ingkang wosipun damêl
Têranging sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana kangjêng susuhunan.
Manira pêpatih karaton dalêm ing Surakarta Adiningrat. Angèstokake dhawuhing timbalan dalêm kamot ing nawala dalêm
Mangkunagaran grad 4 kang suwita dadi abdi dalêm.
Santana dalêm grad lima saka panjênêngan dalêm nata ing Surakarta sarta sadurunge Surakarta, iku kawênangake nganggo sêsêbutan darah kaya ing ngisor iki:
Na: Kang wadon: radèn ajêng, yèn wus omah-omah: radèn ayu.
Santananing panggêdhening trah Mangkunagaran grad 4 iku yèn suwita ana ing karaton dalêm Surakarta kalastarèkake sêsêbutane, yaiku:
Turunane kêkancingan iki kawara-warakake marang panggêdhe sarta kapacak ing
ingkang kalêrês santun sêsêbutanipun, dening wontênipun kêkancingan ing nginggil punika, kaparênga lajêng prasabên dhatêng panitra II. Red.
Nuwun, nalika parêpatan pangrèh Narpawandawa tanggal kaping 20 Januari kapêngkêr punika, angrêmbag bab dhawuh nagari katitimangsan kaping 17 Januari 1938 ôngka 40 A/1/I kanthi turunan nawala dalêm, amarêngi ing dintên Sênèn tanggal kaping 9 Dulkangidah Ehe 1868. Prakawis sowanipun ngabêkti para abdi panèwu mantri wayah buyut canggah dalêm, kala ing dintên Kêmis tanggal kaping 6 ugi wulan Dulkangidah wau, andadosakên dêduka dalêm, jalaran salênggah dalêm ing sasana parasêdya, manawi miturut ungêling nawala dalêm wau, ingkang sami badhe sowan ngabêkti dèrèng sowan pêpak, ingkang makatên punika panggalih dalêm,
Mênggah wantêring dhawuh timbalan kasêbut ing nginggil wau, para santana dalêm ingkang sami kataman, namung ngonjukakên panalangsaning manah, dening rumaos botên
sahandhap sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha ingkang wicaksana kangjêng susuhunan, amargi miturut dhawuh majêngipun mawi kairit abdi [a...]
[...bdi] dalêm bupati, wêgdal samantên ingkang kalêrês ngirit, Kangjêng Radèn Mas Arya Wiryadiningrat, sarta adat ingkang sampun punika anggènipun sami majêng ngabêkti, manawi abdi dalêm bupati ingkang ngirit wau sampun sowan majêng ing ngarsa dalêm, môngka nalika samantên abdi dalêm bupati ingkang ngirit dèrèng katingal sowan wontên ing ngarsa dalêm, dados sadaya sami ajrih sowan majêng ngabêkti.
Awit saking punika, sarèhning dêduka dalêm kasêbut ing nawala dalêm wau, botên cocog kalihan yêktinipun, pangrèh Narpawandawa manah owêl sangêt, manawi raos nêdya sumungkêm ing ratu gustinipun punika kalajêng pêdhot dumugi samantên, amila pangrèh nyuwun ing kangjêng radèn mas arya, supados kaparêng rekadaya kadospundi kemawon, wontêna kaparêngipun karsa dalêm nglastarèkakên kalilanipun para santana dalêm ingkang sami dados abdi dalêm wau ngabêkti malih, sukur wêwah dumugi ingkang pangkat lurah saha jajar, tuwin ingkang kabêkta saking salakirabi, punika saya langkung prayogi, jalaran pangèsthinipun pangrèh Narpawandawa punika botên sanès inggih namung lastarinipun kaluhuran dalêm, tuwin sêtya sumungkêmipun para putra santana, abdi tuwin kawula dalêm sadaya, wontênipun bab punika sarupi dipun jibahakên kangjêng radèn mas arya, amargi wêkdal samantên ingkang dados sêsêpuhing pasowanan kangjêng radèn mas arya, dados kawontênanipun pasowanan nama dados têtanggêlanipun kangjêng radèn mas arya, amila anggènipun santana dalêm ingkang sami dados abdi dalêm botên rumaos lêpat ngantos tampi dêduka dalêm, punika ingkang sagêd nguningani inggih namung kangjêng radèn mas arya, salajêngipun ing ngarsa dalêm sagêd uninga bab punika, saha paring parimarma dhumatêng santana dalêm ingkang dados abdi dalêm, kaparêng ngabêkti malih. Sokur mindhak cacah kados suwunan kasbut ing nginggil, punika pangrèh Narpawandawa nyumanggakakên ing kangjêng radèn mas arya, saha nyuwun katrangan.
Panitra: Wg. Purwasastra, Pangarsa: Wg. Suryadipura.
Kula nuwun, awit saking namaning panitya Rukun Santana Dalêm ngaturi uninga, sarèhning arta pawitan satus rupiyah saking pakêmpalan
ngidêrakên celengan nyuwun darma sabên wulan, mênggah sêdya utawi ingkang sagêd nutupi kawirangan wau, panitya yakin tamtu badhe katampèn kalayan suka pirênaning panggalih.
Wiwit wulan Januari 1938 ngewahi sarta mêwahi kuwajibanipun panitya, Radèn Mas Darana sarta Radèn Mas
Panitra: W.G. Darciya, Pangarsa: W.G. Natadilaga.
Pèngêtan Parêpatan Agêng Taunan, Nalika Kaping 21 Dhesèmbêr 1937
Sarampungipun maos palapuran taunan, artaka I (R.H. Mistêr Kartadipura) lajêng maos palapuran lêbêt wêdalipun arta kas Narpawandawa, ringkêsanipun kados ing ngandhap punika:
Palapuran lêbêt wêdalipun arta Narpawandawa, wiwit Januari dumugi Dhesèmbêr 1936 kados ngandhap punika.
Katrangan arta kêkantunan ing tutupipun wulan Dhesèmbêr 1936.
1. Warni-warni arta ing kas ... f 328,01 | 2. Andhil-andhil drikêre Budi Utama ... f 45,- | 3.
Narpawandawa, wiwit wulan Januari dumugi Dhesèmbêr 1937, kados ngandhap punika.
Katrangan arta kêkantunan ing tutupipun wulan Dhesèmbêr 1937
1. Warni-warni arta ing kas ... f 633,64½ | 2. Andhil- andhil drikêre Budi Utama ... f 45,- | 3. Andhil-andhil Mardi Mulya ... f 200,- | 4. Andhil-andhil bôndha lumaksa ... f 2500,- | 5. Posparbang sèri B. No. 19197 ... f 835,87 | Gunggung ... f 4214,51½
1. Pandhêl, 2. Bênèt kangge panitra, 3. Pit 2 iji, kangge lopêripun panitra saha artaka II.
Satêlasipun maos palapuran arta, wakil pangarsa lajêng nawèkakên, sintên warga ingkang dipun pilih mariksa lêbêt wêdalipun arta wau, mupakatipun parêpatan ingkang
mundhut lèrèh anggènipun ngasta pangarsa Narpawandawa, kabêkta saking pangrèh arungan pamanahan sanèsipun, dumugi sapriki pangarsa wau kalowongakên, dene tumindakipun ing damêl katuntun dening mudha pangarsa, sarèhning dalu punika nyarêngi parêpatan warga, wontên prayoginipun milih warga satunggal malih kangge jangkêpipun pangrèh dados 11, sasampunipun karêmbag sawatawis, putusanipun parêpatan rujuk dipun wontêni warga pangrèh satunggal malih, dene ingkang dipun pilih B.K.P.H. Mr. Jayakusuma, dados mudha pangarsa, wondene K.P.P. Suryadipura dados pangarsa.
Pangarsa ngandika, sarèhning pranatan baku dalah sacaranganipun punika sampun sawatawis lami botên kabangun, pamanggihipun pangrèh prayogi kabangun malih, têtêmbunganipun dipun laras, karuntutakên kawontênanipun ing wêkdal punika.
Rm. Sudarya mitêrangakên, kaparêngipun pangrèh ambangun pranatan baku dalah sacaranganipun, punika punapa pangrèh badhe ngewahi bakuning tujunipun Narpawandawa.
Pangarsa mangsuli botên nyantuni, ingkang dipun bangun punika namung têtêmbunganipun, utawi manawi wontên kêkiranganipun, supados dipun wêwahi.
Sasampunipun karêmbag sawatawis, parêpatan angrujuki dhatêng pamanggihipun pangrèh, lajêng nêtêpakên panitya 1. Rm.H.Mr. Kartadipura, 2. Rm.Ng. Sasradipraja, 3. Rm. Cakrapangarsa, 4. Rm.Ng. Puspapranata, 5. R. Mulyasubrata, kadospundi palapuranipun panitya wau, ing têmbe supados kawradinakên dhatêng para warga rumiyin, dados sagêd sami nyinau.
Rm. Sudarya pratela, bilih prêpatan dalu punika piyambakipun botên tampi sêdhahan saking pangrèh, sumêrêpipun Narpawandawa damêl parêpatan, maos ing sêrat kabar.
Panitra II ngaturi katrangan, sarèhning lampahing sêrat-sêrat sêdhahan punika dados wajibipun, tamtunipun inggih badhe kaurusakên dhatêng punggawanipun, namung manawi pratelanipun Rm. Sudarya wau lêrês kècèr sêrat sêdhahanipun, panitra II amung nyuwun maklum.
K.R.T.Mr. Wôngsanagara, kajawi ingkang kasêbut ing sêrat sêdhahan, punapa pangrèh botên kagungan rêmbag sanèsipun tumrap parluning santana dalêm.
Pangarsa mulya K.R.M.H. Wuryaningrat mangsuli, inggih lêrês, kala parêpatan pangrèh nêmbe kapêngkêr punika, angrêmbag bab pakabaran bilih wontên santana dalêm buyut, kenging prakawis wontên ing bawah guprêmenan dipun adili wontên ing landrad. Miturut pamanggihipun rad pan yustisi santana dalêm ingkang wontên sajawining bawah dalêm punika manawi kenging prakawis, pangadilanipun wontên ing rad pan yustisi, nanging pamanggihipun Hugêrèhop, santananing nata ingkang sampun seda, punika lêrês pangadilanipun wontên landrad. Sarèhning wontên pamanggih warni kalih, Narpawandawa lajêng badhe andhapuk panitya ingkang matitisakên prakawis wau, mangke kadospundi pinanggihing papriksanipun, lajêng karêmbag ing parêpatan mirunggan, manawi pikantukipun papriksan lêrês pamanggihipun Hoogerechtshof Narpawandawa badhe nyuwun lastarinipun kados lami, têgêsipun kasuwun dipun adili wontên ing
rujuk andhapuk panitya rumiyin, manawi rujuk rancanganipun pangrèh ingkang kasuwun dados panitya 1. B.K.P.H.Mr.
jlig saking nagarinipun, mirêng têmbung kula wau sanalika Sayid Alatas namung andomblong, sarêng sampun sawatawis mangsuli "Wat is dat?" sarèhning rumaos kula kirang cêtha anggèn kula ngucapakên, sarta bokmanawi kabarung swantên warni-warni, kula ambali ngantos kaping kalih, ulonipun (uitspraak) malah lajêng kula Jawèkakên, nanging Sayid mêksa botên mangrêtos, namung tansah "Wat is daat" kemawon, kawontênan makatên punika botên anèh bilih andadosakên sakalangkung gawoking manah kula, sarta para kônca Jawi ingkang sami manoni.
Botên sarônta kula lajêng tilpun dhatêng Tuwan Gobee ingkang putus dhatêng basa Arab, mratelakakên bab wau, wangsulanipun kalayan gumujêng: botên elok, jalaran punika pancèn dede têmbung Arab, bokmanawi tuwuhipun saking Jawi Têngah, tandhanipun ingkang wontên têmbung makatên wau inggih namung tanah Jawi Têngah sak pangetan, kilenan botên wontên, mila Sayid Alatas botên mangrêtos, jalaran tiyang Jawi Kilèn, manawi bôngsa Arab wetanan limrahipun mangrêtos pikajêngipun, labêt saking sêsrawunganipun kalihan tiyang Jawi, nanging ugi botên sumêrêp têgêsipun.
Sanès dintên kula mrêlokakên dhatêng kantoripun Tuwan Gobee amargi nalika wontên ing tilpun kula dèrèng dhong dhatêng wangsulanipun, kala samantên anggènipun manggihi kalihan ajungipun inggih punika Tuwan Dr. Pijper: kula ngambali bab wau, wangsulanipun sakalih- kalihipun sami kemawon, kados ingkang sampun: kuwi dudu Arab. Lan wong Arab ya mêsthi ora ngrêti, dene yèn alal bikalal kuwi dioncèki, sing ana kênyame Arab: kalal, kira-kira saka "chalal" têgêse: kêna,
Pangintênipun para sarjana wau, alal bihalal punika damêlanipun tiyang Jawi ingkang sumagêd dhatêng basa Arab, lajêng anggathuk-gathukakên kalihan raos Jawi, kangge nyêkap bêtahipun. Upami samad-sinamadan, apura- ingapura, bêcik-binêcikan lan sasaminipun. Ananging sarèhne ingkang dipun mirêngi sawêg alal = kalal (amargi mungêl: ha, botên sagêd) kalal punika ingkang lajêng
dipun têgêsi: ngapura, sasaminipun, Mlayu sarta Walandi dipun raosakên Jawi "saja poenja kerdja" = aku duwe gawe "ik loopen loopen = aku mlaku-mlaku, "ik zal zoo doen" = tak ngene, lan sasaminipun, nanging bedanipun satunggal-satunggaling têmbung Mlayu sarta Walandi wau wontên têgêsipun piyambak-piyambak.
Sanès wêkdal kula mrêlokakên manggihi têpangan kula bôngsa Arab pranakan ingkang sampun nate sinau wontên Mêkah ngantos 6 taun, prêlu pitakèn bab kasbut nginggil, ing pangintên rèhne mangêrtos basa Jawi tuwin putus basa Arab, bokmanawi sagêd ngludhangakên manah kula. Wasana wangsulanipun sami kemawon kalihan Tuwan Gobee kuwi dudu têmbung Arab lan ya ora ana têgêse babarpisan. Piyambakipun mangêrtos dhatêng pikajêngipun tiyang Jawi: apura-ingapura, punika saupami kabasakakên Arab ungêlipun: "chilali achilaq". Ewadene sajatosipun tiyang Arab inggih mêksa botên mangêrtos, jalaran punika sanès tatacara Arab, saminipun kula nglandèkakên: Rêbo
awake kêpatèn adhine lanang (awake sêngit bangêt) lan sasaminipun. Dados wosipun punika namung letterlijke vertaling ngipun: apura-ingapura.
Ingkang ing ngriki ugi asring kangge tur lugu Arab punika: silatulrahmi, saking têmbung-têmbung:
rachmi ... têgêsipun pasadherekan (saking Rachm = sadhèrèk),
punika tumrap sadaya tindak ingkang dumunung nyambêt pasadherekan = sih, kados [kado...]
[...s] ta: sônja-sinônja, sêrat-sinêratan, wèwèh-winèwèh sasaminipun, botên kangge ucap-ucapan, namung kangge anêgêsi tindaking tiyang kemawon.
Dene têtêmbunganipun bôngsa Arab amarêngi bakda ariadi, punika: minalaidin wafaizin" têgêsipun: mugi manggiha basuki. Nanging punika sampun awis-awis kangge, samangke ingkang kangge (modhèrên) "koel am waantoem bichairin" têgêsipun mugi sabên taun manggiha karaharjan. Sadaya wau manawi wontên klèntu utawi lêpatipun kaborongakên para maos, kula namung lugu nyariyosakên ingkang kula alami tur anjalari kalingsêman kula.
Kêdah dados sêsangkulanipun Narpawandawa, dening S. Sasramijaya.
Irah-irahan ing nginggil punika, manawi katampèn saklebatan, sagêd dipun kintên-kintên Narpa, gadhah sêsanggèn ingkang sakalangkung awrat. Dening pamanahan tigang golongan, kêdah dados sêsangkulanipun. Sawênèhing pangintên punapa têmtu sagêd kacêkap. Punika inggih wontên lêrêsipun. Nanging manawi katandhêsakên kalihan raos ingkang lêbêt, bilih Narpawandawa sagêd nyakup utawi nyarambahi pandamêlan tigang parte wau, nama sawêg anglênggahi wajib, utawi samêsthinipun, dados inggih kagolong dede pandamêl ingkang awrat, ewadene ingkang langkung sayogi satunggal-satunggalipun êbab, badhe kula bèbèr wontên ing ngriki, ingkang supados sagêd dados panggigahing panggalihipun ingkang sami kawajiban, tundonipun lajêng sagêt anênangi raos kados ingkang kita kajêngakên, wondene jerenganipun kirang langkung kados ing ngandhap punika:
Ha: mranata kawontênanipun nagari sawêwêngkonipun, sasipataning pranata wau lajêng dados pranatan praja, utawi paprentahan praja.
Na: misesa, utawi midana, sasipatanipun inggih adêging pangadilan, damêl wêwaton kukum ngadil, utawi kaprajuritan.
Kawajiban lan pangawasa ingkang samantên agêngipun punika, sampun têmtu kemawon botên sagêd kacakup panggalihanipun sang nata piyambak. Mila lajêng dipun wontênakên juru ngêmbat pangawasa wau, dipun wastani kanayakan cacahipun 8 dipun jênêngi wêwakiling nata, sinêbut warangkaning nata, inggih sang nindyamantri, utawi manawi jaman sapunika pêpatih dalêm.
Têturutan makatên punika, manawi kula botên kalèntu wiwit karaton ing Dêmak, kanayakan 8 inggih para wali 8, jangkêpipun pêpetangan wali 9, inggih sêsêpuhipun wali, minôngka warangkaning nata, nalika jaman Dêmak kanayakanipun para wali wau agêng pangawasanipun, jumênêngipun wiwit Sultan Dêmak sapisan (Radèn Patah) kaangkat dening kanayakanipun para wali (stemming).
Satriya punika sasipatanipun, inggih putra santananing nata, kaparingan sêsêbutan 3 perangan, pangeran, arya, sarta panji, sadaya wau ingkang atêgês têtunggul, inggih dados kakêmbanging praja, mila para têtunggul wau dening sang nata, lajêng kaparingan kawajiban. Taksih wontên sambêtipun.
1. Wara-wara pahargyan 200 taun ... kaca 17 | 2. Pakabaran ingkang gandhèng parluning santana ... kaca 18 | 3. Tatêdhakan kêkancingan sêsêbutan R.M.R.Adj, utawi R.Aj. tumrap santana dalêm grad V ... kaca 19 | 4. Turunan sêrat dhatêng K.R.M.H. Wiryadiningrat ... kaca 20 | 5. Wara-waranipun panitya Rukun Santana Dalêm ... kaca 22 | 6. Pèngêtan parêpatan agêng taunan ... kaca 22 | 7. Alal bikalal, dede têmbung Arab ... kaca 28 | 8. Nata, satriya, kawula ... kaca 30 | 9. Pananggalan ... kaca 32
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fedje&oldid=1012423"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Karo ning kampungku kana, gedang Raja pancen enak yo dinggo kolak, digoreng yo enak, ning kana apa larang regane gedang nongko dibanding gedang liyane ? mrene wae,
Kamal • Karangbale • Kedhungbokor • Larangan • Luwunggedhé • Pamulihan • Rengaspendhawa • Siandong • Sitanggal • Slatri • Wlahar
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Slatri,_Larangan,_Brebes&oldid=1102229"	Kategori: Larangan, BrebesKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.30, 22 Oktober 2016.
[[Kristen Dhémokrat lan Flemish|Cithakan:Kristen Dhémokrat lan Flemish/meta/shortname]]
Pamilihan umum Belgia 2010 iku pamilihan umum sing dianakaké ing Belgia tanggal 13 Juni 2010.[1] Sawisé muduré pamréntahan sadurungé Open VLD, Raja mbubaraké parlemen lan nyeru pemilu anyar Aliansi Baru Flemish, sing dipimpin déning Bart De Wever, minangka parté paling gedhé (27 kursi), mung sak kursi luwih akèh tinimbang Parté Sosialis sing dipimpin déning Elio Di Rupo.[2]
^ "It's a June 13th election". deredactie.be. 2010-05-05. Dijupuk 2010-05-06. ^ Zuvela,
Bèlgia taun 2010Pamilihan umum 2010 ing Éropah	Menu navigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.50, 23 Maret 2016.
Menyembunyikan data / dokumen di dalam file gambar | Sugeng Rawuh
gering, saiki wayahe jogo stamina ki, arep
mbok yow dadi wong sing rumongso hura dtrima mbok yow ngaleeh??nek ra ngerti ngaleh mnggat tow?nek ra ngerti minggato njepatow??sipp..uler2
kasidaning sih-sinihan | sumrambaha makangsali | tumrap ing praja mandhala | jêjêg arjaning kang bumi | menak sarwa dumadi |
pêpanggih | Jêng Pangeran Pakuningrat | katigane ingkang rayi | Jêng Pangran Arya nênggih | Prabuningrat malihipun | Kangjêng
lan Radèn Mas Suprapta | wontên malih kang umiring | môngka pramugari Arya Brajanata ||
10. punika ingkang pêputra | jêng gusti kang kaping kalih | malih prênah ingkang paman | jêng gusti kang kaping katri | nênggih ingkang sêsiwi | Suryadarmaja jêjuluk | wusnya pinêthuk
wusnya rakit | sigra wau bidhalipun |
prapta ing Sukaharja | mangkana wong agung sami | têdhak saking rata pinêthukkên marang ||
ing bidhalipun | sarêng anitih rata | saya gung dasih kang ngiring |
20. andhèrèkkên sêdyanira | wangsul Panambangan mangkin | ya ta ing Kêpuh wus prapta | aganti kuda pangirid | tan dangu bidhal malih | lêstari ing lampahipun | wus praptèng Panambangan | kèndêl têpining banawi | nèng sabrang lèr samya têdhak saking rata ||
21. sigra anitih giyota | ing sabrang kidul wus
wadya ingkang umiring | wus pinarnah ing sajuru-jurunira ||
wanadri | ing kono wus miranti | sanjata miwah kudèku | myang kawula ing desa | kang badhe kinèn angiring | kalih nambang samapta
adi | kirang sapal têbihipun | dene kang maring wana | mangetan ujuring margi | sami sapal têbihe ngungkurkên arga ||
Malebari | tinuduh mring ramanipun | miwah pra arinira | lumurug prang gêcak nagri Ngambar Kustup |
ingayatan gupuh | wontên dasih turira | adhuh gusti maksih dahat têbihipun | angling sang siwayatmaja | sok uga sun anibani ||
nulya rêbah sangsam wus angêmasi | pinundhut ginotong sampun | prapta soring panggungan | samya têdhak mariksa ing
madya lima bubar | kondur maring pakuwon Wanagiri | pinêthuk ing urmatipun | umyung punang mardôngga | asri tinon rêrêngganing lurung-lurung | tinatirah suji rancang | kasmaran ingkang ningali ||
têdhak | wus manjing jro pandhapane | ing kursi lênggah atarap | sêsaosan wus aglar |
sinung taratag | tinatuwuh kang saka | ing pisang matêng witipun | raryalit kacaryan mulat ||
pakuwonira | kamar kilèn ing têngah | Jêng Pangran Ngabèi iku | ingkang rayi kilènira ||
11. kamar ingkang nomêr kalih | Jêng Pangran Natakusuma | dene ta kang rayi malèh | Jêng Pangeran Pakuningrat | ing kamar paringgitan | kang wetan pakuwonipun | Jêng
kilèn prênah | gêdhong longkang nataripun | lan dalêm gung pasanggrahan ||
13. kaputrèn pantêsirèki | upama wong agung praja | dene tan ana korine | Pangran Prabu Prangwadana | nèng dalêm kamar wetan | Pangran Gôndasuputrèku | nèng jawi pakuwonira ||
akathah datan petungan | nanging ta bokmanawa |
saking ing wanadri | praptèng pasanggrahan dhahar | sigra tan dangu bubare |
miyos kori bêbutulan | wingking loji prênahnya | mangetan tan dangu rawuh | ing têpinirèng narmada ||
sadayanipun | kêkanthèn inggahing palwa ||
1. dhinawuhan adan sampun | tumandang sagung
praptèng pasanggrahan agung | lajêng lênggah ing pandhapi | anutug kasukanira | dene mung kari saratri | gêndhing miwah langênswara | Kinanthi dèn wolak-walik ||
6. jam kalih wlas dhahar sampun | bibaran samya aguling | ing dalu datan
ngurung-urung nut lampahing palwa | tan kari ing saparane |
lamun kandhas anggêbyur | nyurung ana ingkang anarik |
4. kang sinung nikmatirèng kadadin | lawan titah kang sinung sangsara | dene tan ana iribe |
cilik nandhang sangsara | alpa boga busana langkung panas prih | yayah ing angganira ||
kêmpis | dhuh babo kang misesa | buwana sawêgung | mugi paringa aksama | maring dasih tuwan ingkang kawlasasih | kunêng ing
kèndêl samya angirup | rumpon tabuh kalih kang wanci | mina mung
tabuh katri | laju ing lampahira ||
15. praptèng Lêngking gisik wetan kali | wontên balêkok pinggiring toya | tiga ajajar encoke | ya ta sang narpasunu | awas mulat ngandikèng siwi | lah
ingkang kidul kapilis | suka sagung tumingal | wimbuh langênipun | nulya pinèt ing baita | sampun katukatur. kang pêksi tinampan aglis | milir malih kang palwa ||
wong agung minggah sampun | pinêthuk ing Radèn Ngabèi | Wiryakusumèng natar | ingaturan laju | mring
pating gadêbug | tangi wênèh lajêng ambithi | dadya akêkêrêngan | pulisi abikut | pamisahe bokmanawa | ana ingkang anganggo gêgaman sami | dadya tan
Langênarja wus nyare saratri | wau jêng sang aji | ing dalu awungu ||
2. miyos ing natar nuduh ing dasih | pêpilihan kang wong | manawa prapta ing sawancine | ingkang putra Jêng Pangran Ngabèi | tinimbalan aglis |
3. kawuwusa kang andon aguling | ing Langênarja jog | madya lima ing ngriku wayahe | narpaputra minggah wus apanggih | lan duta narpati |
nèng jawi | pangran arya prabu ||
sigra parêng bodhol | minggah maring jro pasanggrahane | ingacaran minggah ing pandhapi | ngantosi narpati | ing sawungunipun ||
7. tan adangu wungune sang aji | tinimbalan gupoh | Jêng Pangeran
magupoh | myang dinangu ing paran tingkahe | matur purwa wasana tan gêmpil | gya tinundhung mijil | sandika wus mêtu ||
11. tan cinatur lampahirèng margi | Pangabean rawoh | tumurun saking ing rata age | tabuh astha enjing ingkang wanci | wus samya umanjing | ngacaran alungguh ||
12. nèng pantyalit sangarsèng pandhapi | wus samya
siyang dalu tansah rumêksane | pra santana kang kantun nèng wuri | anggung pamujining | kang maring rahayu ||
piye eNgko BudhaL jaM piro ???
[Reply]	Ngip Wong Ndeso POOL December 14, 2009 at 8:43 am
Pingin Ndelok Ra iso mergo adoh..isone yo mung dukung iku pun soko kene,liyane
senensaking banyu uripikilah kang den kaweruhisyariateng braja iku badantarekateng braja iku napashakekateng braja iku
ilirIlir-ilir tandure wis sumilirtak ijo royo-royo tak sengguh temanten anyarbocah angon penekna blimbing kuwilunyu-lunyu ya penekna kanggo masuh dodotiradodotira kumitir bedhah ing pinggirdondomana jrumatana kanggo seba mengko soremumpung padhang rembulane mumpung jembar kalangane.[/i]Makna Ilir Ilir:
SOERADIPOERA, kabyantu ing R. Poerwa Soewignya kalian R. Wirawangsa, mawi dipunbêbukani dening R. M. A. SOERJA SOEPARTA, juru basa
11. Ki Bayi amanthuk-manthuk (3) | ngungun myat ing Jamal Jamil | kêraos ing mantunira | èdine
suku kata: anglir suling tinêrusan.]. gumrining angraras ati ||
17. patra wisa wangsalipun | parang jajaning pawèstri | adhuh lae anèng donya | susukêre tan pinikir | paja-paja
ronggèng kalih | kurungan suwung kewala | tan ana Ki Jamal Jamil ||
21. tan antara praptanipun | nunggang sima Jamal Jamil | anggro sru gagadha§
garwa siwi | miwah sakucumbunira | nèng pinggir kidul ningali | sêdaya ngadêg kewala | samya suka aningali ||
ngidul | Jamal Jamil tan kaèksi | kabèh wangsul ing pêndhapa | akalangan tata linggih | akutug kumêlun ngambar |
rum raras amlas§ langkung sawanda, kabucal: a [mlas]. asih ||
37. kawu§ prayoginipun: kawuk. citra jêbug arum |
sêdaya kagèt andulu | panganggene Jamal Jamil | prabot kêtitik sêdaya | kathah ingkang andarbèni | ana
sêdaya pan ora pangling | kang dèn angge Jamil Jamal | darbèke kang sugih-sugih ||
42. wontên satunggil wong dulu (10) |
51. lah wis ayu ayu ayu (12) | wong donya balyèng donyèki | kang mayi§ prayoginipun: mayit.
ngantuk sakêdhap arip | kumpuling gêmbung lan sirah | tan ana kang angudani | byar waspada wus waluya | Sênu Surat wuwuh manis ||
65. lir winangun paèsipun | sangsaya ngimbuhi ati | egar§ prayoginipun: enggar. sêdaya sukèng tyas | tan ana kang
babakanipun | iba kêsêle wong muni | umatur putra kalihnya | tan ngraos sayah sakêdhik | iba danguning babakan |
marang sêdaya | samyandhêku matur aris | inggih sèstu kasinggihan | mantu dalêm ingkang mawi ||
72. Ki Bayi malih amuwus (17) | marang sira Jamal Jamil | iku sajèn sêdayanya | sira kang anduwe wajib | Jamal Jamil aturira | kêlangkung nuwun kapundhi ||
ingkang kaula tuhoni | Ki Bayi aris ngandika | ia talah Jamal Jamil ||
80. ngling malih mring putranipun | èh Jayèngraga apa wis | sêdhênge padha madhangan | mèh thithik wus têngah wêngi | kang putra matur sêndika | angling mring Luci Nuripin ||
81. takona si bapa yèn wus (19) | olèha§
ngrurusuhi | Ki Luci sigra angatag | marang santri bocah cilik ||
86. padha mangana rumuhun | sakêndhuri wus mêpêki | jangan
yèn wus§ prayoginipun: wis. | sumaur
92. Ki Bayi suka gumuyu | wus adate santri cilik | sabên mangan rêrêbutan | satêmêne mundhak asri | aku dhèk cilik kèlingan | ya mêngkono nora pai ||
93. sêpuluh wong urip iku (22) | lumintu tiru kang uwis | aku biyèn kala bocah | mêngko iki kaya kaki | wus mêngkono tan kênora | amênggilingan wong urip ||
94. sêbanjure tan kadyèku | mara yêktènana sami | yèn wong asih maring anak | utawa lyaning raryalit | dinulur warêdèn anak | kèh kêdhik têmtu basuki ||
95. yèn ana wong larang tuwuh | iku labêting nora sih | maring anak myang rare lyan | utawa nora nganaki | sihe maring bocah padha | lan pawong-mitranirèki ||
96. tan gumantung nrus ing kalbu | awète dènya mlas asih | ewa sêmono ya ana | mitra kang ngluwihi siwi | kèh-kèhe kaulaning Hyang | nanging arang wong kadyèki ||
97. nadyan anahaanaa (dan di tempat lain).
anak | tansah tyas mung wêlas-asih | pan iku lanang wadona | tan prabeda anglabêti ||
102. Ki Bayi malih amuwus | apa wis kang nglêladèni | yèn ana kang durung ana | umatur Luci Nuripin | pan inggih sampun sêdaya | yèn wis payo
jangan pindhang padha-mara | bècèk lan êtim kêbiri ||
104. myang ulam kang wutuh-wutuh | bêkakak bêsêngèk pitik | opor lan botutu§ prayoginipun: bêtutu. banyak | sakèhing ulam mêpêki | pêksi ulam loh lan kewan | ingolah mawarni-warni ||
105. kang samya nadhah anutug | rame kêcaping abukti | pangrêmêking krupuk sora | wor krêpyêking srundèng gêbing | pêncok lan kadhêle rambak | balung nèm
barung serop ting karêcip | Ki Bayi alon ngandika | aywana kêsusu bukti | kang tamban enak-enakan | manira lagyantuk bukti ||
107. jare jaman kuna iku | yèn mangan enak nyênyambi | karo angidung srênggara | lagon arum-arum manis | enaking iwak winastan | êndi ingkang dèn sêptani ||
ingkang punika mênawi | wadhaganipun kewala | pêngraos kula prayogi | anggêr botên sêsajêngan | inggih sunat wênang
mungguh (27) | enake lêlawuh bukti | sing angolah sun badhea | yèn iwaka iwak bancir | yèn wowohan jruk Pacitan | yèn
mundhut sêptane pribadi | sing angolah sun badhea | yèn iwaka iwaka§ langkung sawanda, kabucal: a [iwak]. tagih ||
117. yèn kêmbanga kêmbang mênur | yèn
wus samya nginang audud | Ki Bayi ngandika aris | Jèngraga ing kene sapa | kang bisa pêrama kawi | apa ana kang wus nêlas | ing têmbang têmbunging kawi ||
142. Jayèngraga nêmbah matur | ing ngriki wontên satunggil | namung pun kaki Lawatan |
152. Dhadhapmantêp kancuhipun (36) | lan Alad-alad jangkêp tri | dene kang sêkar Basanta | mung kalih lan Puspanjali |
tumrap ing kawi swara | kang sêkar Pramamawingit | èngêt kaula punika | wa mênawi wontên malih ||
165. Ki Bayi mèsêm amuwus (39) | puniku paman dospundi | turene mawi
praptèng pada | ingkang kalih wêlas nênggih | lampahipun tiga-tiga | Sumawicitra darbèni ||
167. Candrawilasita nêngguh | papat-papat kaping katri | jangkêp kalih wêlasira | Madurêtna lampahnèki | sami lan Wisatikandha |
winilis | ingkang lampah kawan wêlas | angkat sêkawan ping kalih ||
169. anuntên nêm jangkêpipun | ping pat praptèng padanèki | ingkang
ingkang sêkar Nagabanda | lan Nagakusuma sami ||
174. kang lampah sangalas gupuh (41) | angkat nênêm kaping kalih | gya pitu jangkêp salingsa | ping pat sêpadanirèki | ingkang
214. wolu dhawah talingipun | nulya pitu suku nênggih | gya sanga dhawah wulunya | lan pitu nglêgêna nuli |
dhawah sukunya | amung nêm pada lingsèki ||
224. wus jangkêp sêpadanipun | dene kang sêkar Kinanthi |
kidung (53) | namung pitung§ limrahipun: pitu. kathahnèki | gunggunge sêdayanira | dhêndha kawi
227. Ki Bayi suka ing kalbu | myarsa ing kidung kêkawin | nahwune kang sastra Jawa | têmbung lan têmbang ginati | Ki Bayi Panurta suka | mèsêm angandika aris ||
228. si paman Prênjana luhung | nyata yèn wus alim Jawi | suawi paman
lêrêsipun: jamak paman. iki |Kurang dua suku kata: nora jamak paman iki. swara sêdhêngan kêpenak | wong wis tau nèng nêgari |
apa kabèh padha luri | kêjaba si Cêrmasana | asli wong Wanamartèki ||
244. Ki Widilêksana matur (57) | kaula saking Bahrawi | yêktosipun asli
256. ingkang liningan tumungkul | nêmbah umatur nuwun sih | mêngkana antaranira | jêng kyai ngandika malih | lah payo padha bubaran | arip siang nambut kardi ||
257. tur sêndika sêdaya wus (60) | kang jagongan mundur mulih | Jèngwèsthi lan
mêksih akathah | kêdhik ingkang sami mulih ||
265. sangsaya pakolih dulu | Jayèngraga ngandika ris | punapa gêndhinge paman | suawi bêksa lan mami |
kardi | pan têmbaya angaula | nata dewa wrêksa aking | kursi lawak sikil dênta | gurua paraning pati ||
283. gagak bang salin pandulu | wana lit pinggir pêsisir | tulung dudu kêtêbira | sarah madu bibis tasik | panjarane wong awirya | lamun kondur ing
lan mundhuta dhuwit | rong real bolong dèn enggal | Nuripin tan dangu prapti | wus katur bokor myang arta | dinèkèk têngah pêndhapi ||
302. Kulawirya tombokipun | sreal winor ing bokor wis | wêrata parentahira | jawi lêbêt wus
305. mêngkana sêdangunipun | kang angibing gênti-gênti | tan winuwus solahira | ya ta kang anèng ing masjid |
ujure niba | katri priangga-priangga ||
2. mujur ngulon ngalor ngetan (72) | tan ana ingkang sêlaya | sangating pana pan padha | tinetah ing
brangtanira | maring Hyang ingkang amurba ||
6. wus mêngkana Sèh Mongraga (73) | tyasira lêjar wentehan | aningali maring garwa | kang mêntas
amundhi bêrkah paduka | jiwangga tanpa jamuga | lir sarah munggèng lautan | ing kersa ngrèh tan§ kirang sawanda, kawêwahan: punika [tanpa]. sesa | ing mangke praptèng wêkasan ||
9. kang raka arum ngandika (74) |
yèn nuju kalimahira | wasjud waktarib anulya | ing adêge sinujudan | ing sabên-sabên mêngkana |
langkung: sêlarik. tan pae kang wus tan kêna | kinaya apa mung kang wus | kinarsèng§ kirang tigang wanda, kawêwahan: dening Hyang. Suksma ||
16. wus dangu wuru worira (76) | mêngkana Sèh Amongraga | dodonga nglindhung ing Suksma | munkiri kiparat donya | wus linuar
18. punika rayinta prapta | Rarasati saos dhahar | Sèh Mongraga ris ngandika | ia ing kene
bokor pawijikan | ngandika Sèh Amongraga | payo yayi lan rinira | kêmbul nadhah lan manira | kang garwa ris aturira | pukulun anuwun duka | ajrih durakèng Hyang Suksma ||
ngarsa | kang nampa mundur sêdaya | ya ta Ki Sèh Amongraga | ngandika marang kang garwa | yayi mungguh ing ngagêsang ||
Hyang | mung mukmin kang wus musliman | ya kang sêntosa bengatnya | maring Hyang kang Maha Mulya | kêrana ingkang wus bisa | mujud makal§ prayoginipun: mokal. mung mukmin kas | yayi iku kang kêlilan ||
38. ambuka gaibing Allah | janma kang wus wujud
ing jêng paduka | wau Ki Sèh Amongraga | aris dènira ngandika ||
41. iyèngsun lilani sira | aturira Tambangraras | bab dat sipat asma apngal | lan wujud ngèlmu nur suhud | nyatane ingkang sênyata | kang mugi tuan sung wulang | marang gêbal padukamba | kang brangta kawêlas-arsa ||
42. angga lir bantala bêlah (84) | mangkya kêdhawahan jawah | mèh rapêt bêlahing bumi |Guru
iku pêsthi | nora kêna sinikara | iku yayi wruhanira | dene wujud nyatanira ||
45. anane kita punika (85) | kêlawan dating Hyang Suksma |
46. dene nyataning kang suhud | nyatane pan ajal kita | kêlawan apêngaling Hyang | wujud kita ya dating Hyang | ngèlmu kita sipating Hyang | ênur kita asmaning Hyang | suhud kita apngaling Hyang | iku yayi ingaranan ||
47. wujud makal§ limrahipun: mokal (dan di tempat lain). jatineka | basa makal iku yayi | patêmon kaula gusti | iku makal namanira | datan gusti tan kaula | ya gusti ia kaula | gusti kang sipat kaula | kaula kang sipat gusti ||
48. yayi ia iku makal (86) | gaibing roroning
49. ikram kita wajibing Hyang | iku wujud makal ranya | paguting kaula gusti | anèng
kak (87) | poma yayi ywa pepeka | tokitêna ing tyasira | ingkang tan kêlawan-lawan | sira
ing kak | kang tan kêna winicara | kêjaba kang wus anunggal | ubaya saekakaptisaekapraya. | iku yayi pasênêtan | rasa kang nèng jroning gaib | yèn wus tumanêm ing sira ||
53. pêpêtên ywa kawanguran | ingkang agêmi akunci | kang narima maring titah | tutupên ing wêdi asih | maring Hyang ingkang amurba | angadili ing dumadi | adiling Hyang rong prêkara | angganjar lawan aniksa ||
54. dene yayi kang ginanjar (88) | wong kang ngêgungakên ing Hyang | de yayi ingkang siniksa | wong kang angapêskên ing Hyang | iku yayi kawruhana | kang ati-ati ing titah | aywa têkabur ing manah | atawa yèn kawicara ||
wisesèng Hyang | ywa pêgat sêmbah pujinta ||
56. marang Hyang kang Maha Mulya | poma yayi ywa nalimpang | mring cipta ingkang maksiat | mêngkana Ni
kêmasan tan wruh ing rukmirukma. | sêrati tan wruh ing gajah ||
62. panêgar tan wruh ing kuda | kaula tan wruh ing gusti | mulane akèh kang wigar | anggagar kawruhe bubar | kaburu ing kibirira | kabur ngèlmune kêsasar | jubar ambêlasar nasar |
ilham tyasira | kang garwa nuwun turira | tyasnya rapèh tan nêratab ||
64. pasang surupe wus kawrat (91) | cipta tan tuwuk winulang | kêlangkung ombèr tyasira | wus papêsthèn titah ing Hyang | tinitah èstri utama |
cahya | angulati ingawirya | ya ta wau nalikanya | ing ratri wus wêktu pajar | wau ta ingkang trêbangan | anduduk
saduman mring para santri | pandume sami kemawon ||
4. ngawan real wolung uwang langkungipun | wolung dhuwit
umyung | pupujian langkung asri | sauran rampak lêlagon ||
15. datan lian wong sêdesa pujinipun (95) |
ingkang ngêrêmbyung (97) | kawijilan ujwalaning samsu | gambiraning kitri ron katubing angin | lir wadya suka pinagut | tampi ganjaraning katong ||
3. mêngkana èsthanipun | apan kathah alangên dinulu | ing sajroning desa ing Wanamartèki | saking arjaning dhusun gung | tan
tajug kang suwung | kêbak ing saênggon-ênggon ||
5. gumrah ngaji nèng tajug | ana kang gêladhag ngaji kulhu | ana lagya tutug ikrak lan watini | kang wus tamat ngama sajud | ana kang ngejah kemawon ||
lungguh | gya kang rayi Jayèngwèsthi ingkang prapti | lan garwa rencang nèng pungkur | sarwi manggul dhulang loro ||
12. dhêdharan lawan bucu | praptèng made Jayèngraga mudhun | ingkang raka Amongraga angingsêdi | wus tata sami alungguh | dhêdharan lajêng sumaos ||
13. wus aglar anèngayun | nulya wau ingkang paman rawuh |
datan antara dangu | Jêng Kyai Panurta§ kirang 2 wanda, kawêwahan: ingkang. rawuh | lan kang garwa sakucumbu samya ngiring | santri Luci anèngayun | ngirid jodhang sarêmbat bot ||
16. kang putra duk andulu (100) | lamun ingkang rama ibu rawuh | sigra samya mudhun sing bale ngurmati | jêng kyai sêmada gupuh | myat ing putra mantu anor ||
17. Ki Bayipanurta wus | lênggah lan garwa kang putra gupuh | samya nêmbah sêdaya sarêng alinggih | jêng kyai alon amuwus | èh Wirya apa sirèko ||
18. banjur bae tan mantuk | ingkang rayi alon aturipun | inggih mantuk sêkêdhap bibaran enjing |
apa karo anggawa sarapan enjing | iki manèh bok ayumu | anggawa sèmèkan wayon ||
20. rada sompok gyanipun (101) | saenggane ngalih ing gènipun | nèng pêndhapa kang bawera bae bêcik | sêdaya sami umatur | sumanggèng kêrsa kemawon ||
21. jêng kyai nulya nuduh | èh Tiraga gêlarana gupuh | ing pêndhapa lampit kêlasa dèn aglis | ingkang dhinawuhan gupuh | tan adangu wus mirantos ||
22. kang rama alon muwus | wawi anak nèng pêndhapinipun | matur inggih sumangga kula umiring | nulya samya linggar mudhun | lênggah ing pêndhapa manggon ||
23. dhêdharan sêdayèku | samya ginawa sumaos
inggih Jamal sabênipun | sagêd anjampèni encok ||
32. asênggak ki pêngulu | dhuh inggih alkamdulilah
34. amêksa ki pêngulu (104) | ngawe cêluk-cêluk manthuk-manthuk | sampun taha gih sampun ran dèn lilani | Sèh
kadospundi tambanipun | ingkang nyarasakên encok ||
36. Ki Jamal aturipun | jampi encok inggih adatipun | ingkang sampun kêlampahan kèh kang mari | sarate punika namung | isining bendha kang
38. kewala pathinipun (105) | rambah ping sêlawe dènya jamu | kaping kalih sawun§ kirang sawanda, kawêwahan: la [sawulan]. dènira jampi | sarêng tanggal pisanipun | lan
jêjampi | wis bunuhe wong tua | agujih krêp sakitira ||
3. ki pêngulu matur aris | dhuh inggih apan sayêktos | kados wus adatnya
rampadanèki | ingkang kinarsan ana | janganan ulam-ulaman ||
12. Ki Pêngulu Basarodin | dènya nadhah ngramês kokoh | cekoh sarwi mojar wawi ngriku | adhi Jamal Jamil | kang nêmên kalih kula | sami krana'llah kewala ||
13. Jayèngraga angêjèpi | mring Jamal Jamil wong loro | ingkang
nulya luar bukti | Ki Bayi lon ngandika | wis padha dumên barêkat ||
21. kang wrata lir dum kêndhuri | padha bae lanang
mragat wêdhus gibas wong têtêlu | bukti kang dumugi | Jamal lon aturira | babakan pucung kewala ||
1. kalih kayu urip lan widuri namung (113) | punika ginêcak | ginodhog kang molak-malik | yèn wus ragi lêmpêt panase kang wedang ||
2. suku kinum duga-duga panasipun | yèn uwus sumawah | pêngêkume ywa dèn endhani§ langkung sawanda, kabucal: en [dhani]. | pan sadintên bêngkêlêng dikum ing wedang ||
wratnya ||§ kirang sawanda, kawêwahan: a [awratnya].
6. gya cinampur kang ulêt pan sukunipun (114) | pinopok ing tamba | kang wrata dlamakanèki | pinanggang ing wangwa kusambi kang panas ||
7. ingkang dangu pêmanggangipun ing latu | kang kêraos panas |
alus | kang sampun klampahan | tan wontên madal sêtunggil | wa mêkatên punika mênawi madal ||
17. ingkang têmtu lampahe kurup têtêlu (116) | punapa kamsiah | punapa arbangiahi | punapa jamngiah sèstune ngetang ||§ kirang sawanda, kawêwahan: ing [ingetang].
18. alon matur Sèh Mongraga mring mrasêpuh | mênggah kang punika | ing kurup tigang prêkawis | apan sami kêlampah katiga pisan ||
19. lamun nuju ing taun Dal lampahipun | salêbêting Êdal | sami lumampah kurup tri | kurup arbangiah apan lawan wulan ||
20. wiwitipun wulan Madilakiripun | Rêjêp Ruah Siam | saking Rêbo wit winilis | pan ingetang nêptuning taun lan wulan ||
21. de kang kurup kamsiah ing lampahipun | apan
lamun tan dèn etang | saking Jumuah pan sisip | dene lamun botên nuju taun Êdal ||
27. tan ewah Jumadilakir Rêjêpipun | Sakban lan Ramêlan | saking Rêbo etangnèki | mila arbangiah anggêr datan ewah ||
28. sababipun ing dalêm sawulan ngriku (118) | Siame supaya | jangkêp tigang dasa ari | dados botên mutawatir Ramêlanya ||
dèn pêsthi | ing sadintêne§ langkung sawanda, kabucal: sa. sêtunggal-tunggal bên tanggal ||
32. ris umatur Ki Sèh Amongraga arum | pan inggih punika | winastanan etang taprik | kang rama ngling kadospundi ing lampahnya ||
33. aturipun kang putra mênggah puniku (119) | tan mawi pinetang | taun kang dipun tingali | pan punika etang saking kapujanggan ||
37. kang wulan Jumadilakir tanggalipun | ing dintên Jumuah | Êpon wukunipun tambir | wulan Rêjêb tanggal Sêptu Paingira ||
38. wukunipun Manail ingkang lumaku | nulya wulan
tanggal Kêmis Lêgi | wuku Gumbrêg nulya sasi Dulkangidah ||
40. tanggalipun Jumuah Kêliwon nêngguh | nuju wuku Sungsang | wulan Bêsar tanggalnèki | Akad Kliwon wuku Julungpujud tamat ||
wuku Wayang nulya sasi | Rabingulakir tanggal Saptu Ponira ||
43. wukunipun Sinta anulya kang tangsu | ing
gya wulan Ramêlan | tanggal Sêptu Kliwonnèki | wuku Wuye anuntên ing wulan Sawal ||
46. tanggalipun Sênèn Kêliwon puniku | wukunipun Wayang |
wulan Dulkangidah nênggih | sarêng tanggal dintên Sêlasa Wagenya ||
47. ingkang wuku Sinta nulya Bêsaripun | dintên sarêng tanggal | Kêmis Wage wukunèki | Tolu tamat ing sêtaunipun
ing dat sipat/, asma apnga-ling Hyang Manon/, gumulung dadya antaya/, rahsa ing dhe-wekira/, iya sira iya ingsung/, mosik jumeneng
bernama TuhanWangsul ingsul dat kang nuksmeng wadi/, pangeranku sifat jalal kamal/, nora karsa salat dhewe/, nora karsa dhandhawuh/,
Sedulur Papat Limo Pancer Ing Kekayon wayang purwa
Error ReportViewer ASP.NET Visual Studio 2010 | Sugeng Rawuh
bosan untk nyanyinya, . . Thanks
[Reply]	tampomas koplak November 19, 2010 at 11:38 am
raimu iku lmpu philip gosong 2,5 wt. Dodol… Tampomas cuihhh
[Reply]	ORENGER November 19, 2010 at 12:02 pm
Brarti jek akeh wong sing ra ngerti product.phillip iku pabrike ora mung siji le..!ono
heDeleteAgus SetyaJune 20, 2013 at 4:00 PMdi buntel kresek ireng
HomeMustika Sadulur Papat Lima Pancer Mustika Sadulur Papat Lima Pancer Mustika Sadulur Papat Lima
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sutawijaya&oldid=971908"	Kategori: Kasultanan MataramKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu navigasi
Ir. ing. Reg. Brennenraedts MBA Ir. David van Kerkhof Dr. ir. ing. Rudi
mripate nang sikil, irunge nang sikil kabeh nang sikil? (bahasa jawa cangkriman)
Ngarep ireng , mburi ireng , tengah methentheng ? -> Wong mikul areng kewan opo sirahe neng sikil mripate neng sikil irunge neng sikil kabeh neng sikil ? -> anak
Telu pulo liyané duwèké Malaysia dumunung ing cedhak Sandakan, sisih lor Kalimantan, ing sacedhaké Johor, lan ing Perak (jenengé Batuan Berhala).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Berhala&oldid=1014829"	Kategori: Pulo ing IndonésiaPulo paling jaba ing IndonésiaKategori ndhelik: Artikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosongKategori Commons tanpa pranala ing Wikidata	Menu navigasi
Meester in de Rechten (dicekak Mr.) iku sawijining sesebutan sing digayuh sawisé sadéngah wong ngrampungaké pasinaon jroning èlmu hukum ing sawijining universitas sing mganut sistem ing Walanda lan Belgia. Jroning basa Walanda, sesebutan iki maknané "Magister jroning èlmu hukum". Jroning praktèk sadina-dina sesebutan iki biasa dicekak dadi Meester, kaya contoné "Meester Moh. Yamin" utawa "Meester Cornelis". Panulisan sesebutan iki biasa dicekak dadi Mr. lan ditulis ing sangarepé jeneng.
Mbah sar wis matoh….gak usah ganti soale wis klop
maneh jagongan sing kepenak bab perkoro liyane…
Sopo wonge sing gelem ngalap pitutur, mongko entuk pituduh. nuli yen gelem ngetokake pitukon, mongko entuk pitulung. Adalah suatu ungkapan yang didhawuhake
sing di beritaken sing apik2 thok, lha nanti sing jelek jelek sapa
Mangkurat Jawi seda, dipun gêntosi ingkang putra, jêjuluk Sinuhun Pakubuwana II
--- 21 : [2] ---
--- 21 : [3] ---
Panêmbahan Purubaya kenging dipun bujuk, lajêng dipun dalêmakên wontên ing Jakarta
83. sira Pangran Sampang gupuh | anandêr lan pra bupati | kumisaris
Dulkup lawan panêmbahan | rêmbag sami dèn aturi | tumanduka mring Samarang | lajêng mring Kartasurèki ||
91. kasaru duta kang rawuh | caraka saking narpati | amundhut parenganPangeran. Jimat | timbalanira narpati | Pangran Jimat kinèn mêdal- | lakên ing dharat sirèki ||
ing lautan | sampun prapta ing Samawis | Pangran Arya datan pisah | Radèn Mas Lindhu tan kari ||
96. wau ing sapraptanipun | panêmbahan nèng Samawis | kumisaris wus utusan | mring nagri Kartasurèki | atur uning ing narendra | sang nata
ingwang | amung karo anak mami | Si Lindhu lan Si Ariya | iku dèn pisaha sami ||
102. samya dèn têkakna iku | ing
ing mangke | ingkang arsa têtêmu | lan Panêmbahan Purbayèki | duta kang saking praja | Kartasura rawuh | mundhut
saking ing Samawis | panêmbahan lan sawadyanira | graha lara panangise | pra punggawa angungun | ngraos lamun
Purbayèki | lampahira dhatêng ing Jakarta | kang kabêkta ing lampahe | kang maksih datan kantun | Radèn Êmas Lindhu anênggih | kabêkta mring Jakarta | dene ingkang
5. langkung onêng wau sri bupati | nanging samana kangjêng pangeran | tan animbangi karsane | taksih katrêsnanipun | dhatêng rama pamanirèki | saundurnya sing pura | pinarnahkên sampun | mondhok srimanganti wetan | wus pinanggihakên ing garwanirèki |
7. Mangkunagara ingkang wêwangi | ya ta wau ingkang kawarnaa | kang lumampah nglautane | samana sampun rawuh | Panêmbahan Purubayèki | nagri ing Batawiyah | lan sawadyanipun | Panêmbahan Hèrucakra | wus binucal dhatêng pulo Êkap nênggih | punika putra tuwa ||
ing gêdhong nênggih | lan Si Pangeran Jimat | pêjah ngêndhat wau | anèng jro kunjara upas | Radèn Sewanagara wus dèn luwari | sinungkên Pangran Sampang ||
126. Radèn Bêrahim turunipun Surapati, mrinani sadhèrèkipun ingkang kenging
anèng Dhumpul | miyarsa yèn kakangirèki | binujuk ing Walônda | langkung dukanipun | mudhun saking Dhumpul sigra | padhusunan Pasêdhahan dèn [dè...]
[...n] bahaki | wong alit binoyongan ||
11. sampun agêng wau punang baris | kathah nungkul bala Pasuruan | katur ing sang nata mangke | wong môncanagarèku | gya tinuduh kinèn nglurugi |
ing sasi Mulud | saungkure kang sami ngungsir | Radèn Bêrahim têdhak | lan sawadyanipun | anglarag marang ing
sampun lumampah dutane | pamundhut ingkang sunu | kang kabêkta dhatêng Batawi | mring rama panêmbahan |
putranya panêmbahan pawèstri | kang tinilar konjuk ing narendra | punika kawangsulake | sang nata datanpayun | kêdah mundhut putra pribadi | kang kabêkta ing paman | Radèn Êmas Lindhu | samana wus ingutusan | dhatêng Amral pinundhut dhatêng Batawi | wus prapta ing Samarang ||
15. wus kabêktakakên duta aji | Radèn Êmas praptèng Kartasura | wus katur ngrama natane | langkung tustha sang prabu | aningali dhatêng ing siwi | kalangkung onêngira | wau kang winuwus |
praptanira nagri ing Batawi | radèn ayu wus katur samana | wau dhatêng ing ramane | êmbahan Purbayèku | langkung tustha
katur wartinipun | marang sira rêkyana patih | kalangkung merangira | dene sang aprabu | lagya ngujung mring Mataram | pangetange ki patih tiwas
kabèh | sapa ta ingkang purun | magut yudanira Bêrahim | sagung wong Danurêjan | nênggih sami takut | ki dipati angandika |
magut ing jurit | dhatêng nagari Daha | kawon mênangipun | langkung karsaning Hyang Suksma | pan kawula aral tan sagêd amêsthi | ingkang kawula têdha ||
20. sakathahe wong môncanagari | kenginga kawula abên yuda | ki patih êntya karsane | alon wijiling
21. nulya wontên wong Kadhiri prapti | tur uninga yèn Brahim wus lunga | mantuk dhatêng Malang manèh | amondhok pitung dalu | nênggih anèng nagri Kadhiri | kawarnaa sang nata | apan
Sidayu mêdal Pasuruan | de wong môncanagarane | samya mêdal Salawur | Radèn Brahim mêthuk ing jurit | anèng dhusun Cêmpaka- | maling wastanipun | arame dènira yuda | wadyabala pasisir kathah ngêmasi | samana Ki Tohjaya ||
25. sampun mudhun saking ing turanggi | mangsah ngrana
kawayang bumi (1649 A.J.). wulan Jumadilawal kang warsa | Wawu sarêng praptèng mangke | Kartasura wus matur | lamun tiwas lampahing kardi | sarêng
aran Ki Dêmang Suramênggala | tunggil warsa lan dhatênge | kraman ing têngah dalu | aran tiyang Nusatêmbini | Pacikêran wus prapta | kang kêmit kapangguh | nulya wau tinakonan | saking Nusatêmbini yun madêg aji | ngadhaton Kartasura ||
127. Kraman tiyang Nusatêmbini. Ingkang Sinuhun Mangkurat Jawi seda, dipun gêntosi putra ajêjuluk Ingkang Sinuhun Pakubuwana II.
karaman wau | dhatênga ing kapatihan | sigra panggih lawan sira ki dipati | basa gusti atanggap ||
29. dèn carani pinapag kinanthi | linênggahakên ing prangwadana | sarwi matur salamine | kula angayun-ayun | ing sampeyan lan benjing enjing | paduka madêg nata |
badhe nata | sajati wus anèng kene | asaosa sêsuguh | myang gêgaman pêpêkên sami | padha sira saosa | marang ing gustimu | Ki Sutayuda tur sêmbah | wong Kadanurêjan wus pêpak ing jawi | tuwin wong Trunasura ||
31. Ki Sutayuda wikan ing wadi | amrêpêki lan wong Trunasura | ingajêngan ijèn-ijèn | nulya wau tinubruk | bakal ratu marang Ngabèi | Sutayuda priyôngga | wau kang anubruk | rowangipun tigang dasa |
33. langkung suka tyasira narpati | ri sampuning ngabên lawan sima | kang pitu kabêsta malèh | dening pangajêngipun | Upagati wastanirèki | wus sami kapêjahan | kraman kang kapitu | kang kathah pan ingapura | wus nguculan de sami têtiyang ardi | kidul kerut
kang wêwolu | ingkang jalu kalih dasa | ingkang sampun diwasa amung kêkalih | kang sêpuh Pangran Arya ||
35. Mangkunagarane kang satunggil | maksih karan Radèn Mas Sandeya | samya miyos ngampiyane |
saking ratu | sêpuh kacarita kêkalih | pambajêngira priya | warnane abagus | kêkasih Dyan Prabayasa | maksih timur sampun pinaring kêkasih | pangeran adipatya ||
36. ginadhang-gadhang gumantya aji | dhatêng rama
mring sang nata | kang rayi pinundhut | anênggih ratu kancana | pan jumênêng ratu kadipatèn nênggih | ngarang ulu ing raka ||
37. sampun patutan sakawan mangkin | sami priya liyane punika |
38. nanging karsanira sri bupati | garwa sêpuh kinèn amisaha | kang saking Kablitarane | Dyan Sasi namanipun | nanging ratu sêpuh tinari | sangêt pamambêngira | ing karsa sang prabu | yèn amisaha garwanya | Pangran Arya miwah Ratu Mas duk alit | kang arsa katrimakna ||
39. dahat pamopone karsa aji | yèn katrimakna Pangeran Arya | kathah kacipta ngunine | dadya kanggêg sang prabu | èstu karsanira narpati | mangsuli [mangsu...]
[...li] karsa lama |
Patih Danurêja | tinimbalan gupuh | praptèng ngarsa pinitungkas | hèh apatih yèn ingsun têkèng ing jangji | sutèngong Prabayasa ||
41. sira junjunga madêg narpati | gantyanana marang jênêng ingwang | ki patih atur sêmbahe | sampun
Mangkunagara | lawan Ki Danurêjane | kya patih sampun nuduh | pra punggawa kalawan katib | tuwin wong suranata | kinèn ngiring
ing karsa | anggèr gustiningsun | mêdala saking jro pura | yèn paduka akarsa jumênêng aji | anggantyani ing rama ||
44. mêdala saking pura dèn aglis | pan kawula dèrèng pirêmbagan | lawan sagung punggawane | lan dèrèng pracayèngsun |
dhatêng tuwan jendral Batawi | ya ta Pangeran Arya | tan wiang ing kayun | sampun miyos saking pura | korinipun anulya agya kinunci |
lah kabèh matura | sampun wontên kêkêlire | punggawa saur-manuk | datan wontên kang darbe pikir | môngsa-borong paduka | botên
karsa narpati | yèn tan linampahana | parentahing prabu | lamun rinojong kang karsa | ratu anom tan ajêg karsanirèki | karya rêngkaning praja ||
49. Ki Jayaningrat sigra nauri | Pangran Arya yèn karyanên [karyanê...]
[...n] nata | kirang apêkik citrane | lan wijiling wong dhusun | naking bibi desa sayêkti | Rahadèn Mas Sandeya | pêkik warnanipun | nadyan sami ampiyana | ingkang bibi nênggih anaking
prayogane | pangeran dipatyèku | inggih yêktos aibusori | tur kinudang ing rama | gantyani kaprabun | nanging timur yuswanira | dèrèng pantês siniwakèng pôncaniti | kalangkung timurira ||
51. ki apatih tan rêmbag ing kapti | ingkang pikir pan tanpa dadia | sampun sami bubar age | nênggih gantya sadalu | pra bupati Kartasurèki | pinundhutan capira | mring ki patih wau | wus tumrap munggèng ing sêrat | rinarèntèng ki patih munggèng ing nginggil | capnya para wadana ||
52. munggèng andhap kang sêrat wus dadi | sagung niyaka rêmbag sadaya | kang duta lumaksanage | marang Batawi gupuh | apracayèng marang radpêni | miwah gurnadur jendral | ri kya patih muwus | marang sagunging punggawa | Kartasura
saking Batawiyah | tan alami rawuh | Kumêndur Rektop Diansah | kang ambêkta wus budhal saking Samawis | praptèng ing Kartasura ||
Batawi | anuju Jendral Matiyus Daham | Pakênir pan dhirèkture | punika idlèr sêpuh | pamungkase bicara sami | dene nagri Samarang | kang
ingkang sampun bawani diwasa | kadange kang sêpuh dhewe | kang sampun
sataun | yèn kalane miyos tinangkil | tan arsa munggèng dhampar | nèng pangrawitipun | mung lante lawan
bupati angandika iya | nanging maksih ngandhap gène | nulya
grahitanipun | Danurêja Rêkyana Patih | taha maring kang raka | iku
lênggah | Pangran Arya andikane | uwa paran kang prêlu | alon matur abisik-bisik | Dipati Danurêja | anggèr milanipun | pun uwa adharakalan | aprakawis rayi paduka sang aji | tan arsa munggèng dhampar ||
70. sampun lami inggih yèn tinangkil | botên purun alênggah amparandhamparan (dan di tempat lain). | amung kasuran linante | kang tinaha puniku | mung paduka anggèr sayêkti | pênêdipun sampeyan | kang darbea atur | ambêktaa ing kawula | mangke dalu paduka kula aturi | têdhak wisma pun uwa ||
71. inggih anggèr akathah pinikir | rayi paduka sri naranata | dèrèng darbe karsa mangke | Pangeran Arya gupuh | inggih uwa ing mangke latri | kula
tundhuk anèng jroning paregolan | ingaturan mring gêdhonge | wusnya tata alungguh | alon matur rêkyana patih | anggèr ing benjang enjang | kawula pukulun | sowan bêkta tur sampeyan | manjing pura lan malih ingkang pinikir | rayi-rayi paduka ||
73. ingkang jalu miwah ingkang [ing...]
[...kang] èstri | akramia kang jalu sadaya | pinacah kasatriyane | ingkang èstri pukulun | tinarimakakên bupati | inggih ingkang prayoga | anggèr ingkang patut | kinanthi rumêksèng praja | sukur lamun sami santana marêngi | kang pantês tinariman ||
74. inggih ingkang prayoga kinanthi | Pangeran Arya
kabèh kang rinêmbag | sawusira tata sira kundur pamit | pangran raka sri nata ||
128. Ingkang Sinuhun têdhak ing dalêmipun ingkang raka Pangeran Arya Mangkunagara
1. ing dalu kang kawursita | ya ta kawuwusa enjing | Kyana Patih Danurêja | sowan marang jroning puri | prapta ing srimanganti | sampun nyanthèlakên atur | wus katur ingandikan | lumêbêt rêkyana patih | sapraptane ing
turipun pun kakang | tampinên andarajati | ratu wontêna tinaha | pan kalipah ing Hyang Widi | dene yèn tan tinangkil | taklima ing kadang sêpuh | yèn wontên jroning pura |
patih ingsun ing benjang | amêng-amêng têdhak mami | mring dalême kangmas Arya | undhangna kang pra dipati |
6. lan bupati ingundhangan | kêbayane wus lumaris | anggili ambêkta
ginarap wong sanagari | ing enjinge têdhake sri naranata ||
7. kya patih lan pra dipatya | wus panggih kariyan
kawayang janmi(1651 A.J., 1726/1727 A.D.). samana Pangeran Arya | ginêlar kagunganèki | sanadyan jroning pêthi | binuka sadayanipun | supaya kinarsakna | marang kang rayi narpati | tiningalan kabèh jro dalêm kariyan ||
9. nanging tan ana ngandika | dangune sri narapati |
sri narapati | Pangran Arya sawarnine kang kagêngan ||
10. ingkang tilas tiningalan | wau mring ari narpati | sinaosakên sadaya | anggili manjing jro puri | kathah awarni-warni | turôngga lan gangsanipun | kang sami tiningalan | sanjata lus
tuwin kang sajroning pêthi | kang sami dèn tingali | sinaoskên sadaya wus | kunêng ing
sanak | sutane Mangkuyudèki | ingkang patutan putri | Radèn Sukrama ranipun | Dèn Mas Sêkti anama | Pangeran
kaboyong duk ing nguni | jalu kalih kang pawèstri mung satunggal ||
17. kang jalu Radèn Sudarma | Radèn Sawaka satunggil | sami wontên jroning pura | winor panakawan alit | namung Dèn Ajêng Manik | diwasa pinundhut mantu | antuk Dèn Mas Sujana | Pangeran Amangkubumi | liya ingkang punika
Ajêng Umik punika | tinarimakakên inggih | wiji ing Dêmak nguni | Radèn Hèrmaya ranipun | lajêng
Arya maksih | pangidhêpanira sagunging santana ||
24. praptèng Rôngga Wirakrama | saking nagari Batawi | lan Ngabèi Jayasônta | Radèn Suraprameyèki | praptane antuk kardi | pan ambêkta layonipun | Panêmbahan Purbaya | sarayatipun tan kari | ing
sarêngan | pan saking Batawiyah | ing Kartasura wus rawuh | Adipati Danurêja ||
2. langkung katrima ing aji | sira Rôngga Wirakrama |
sampun jinunjung lênggahe | dadya wadana macapat | wontên ing gêdhong kiwa | Sumabrata kang jinabut |
Radèn Mas Langkir sinungan | Pangran Prangwadana rane | radèn mas ing Kurawanan | Dèn Mas Sardin punika | sampun sinungan jêjuluk | pangeran ing Dipasônta ||
8. Radèn Mas Gêntêr namèki | Pangeran Arya Panular | wus têlas kadang sang katong | nama pangeran sadaya | ing nguni cinarita | duk sang nata ibunipun | duk lagya kalih
kinaot | Radèn Mas Sêkti kang tuwa | dene ingkang panênggak | Dèn Mas Karaton winuwus | Dèn Mas Pamade
ing Kartasura | langkung wingit narpatine | dene akondhang santana | sami pêkik utama | tuwin santana kang sêpuh | bagus aruruh jatmika ||
16. eram sagung pra dipati | pasisir môncanagara | durung tumon salamine | kang rama miwah kang eyang | maksih asri ing mangkya | kathahe santananipun | pangungune pra dipatya ||
22. ingkang kawuwusa malih | anênggih Pangeran Arya | Mangkunagara putrane | cinatur sampun akathah | pêpitu cinarita | ingkang saking garwanipun | garwane kang sami kadang ||
23. apan Radèn Ayu Sasi | apêputra tiga priya | Dèn Mas Umar [U...]
Cakradiningrat | kang pêjah nèng kapal ngamuk | kêkalih ingkang patutan ||
32. kang sêpuh Radèn Mas Ali | kang rayi lêt kang wadonnya | Dèn Ajêng Dhoplang namane | kalih kang saking ampeyan | nama Dèn Mas Ambiya | ingkang rayi malih jalu | kang nama Radèn Mas Sabar ||
33. malih mijil saking padmi | Radèn Mas Sakadi nama | kalangan seda ibune | Dèn Ayu Wulan konduran | kang putra tumut
lan Dêmang Jayasamodra | ingkang sami dhèrèk layon | kaliwon jawi têtiga | ngungun ingkang miyarsa | tuwin
putrane ingkang sapihan | Radèn Mas Pêksi nama | binêkta marang kadhatun | tinunggilakên kang raka ||
37. kang sampun pinundhut nguni | kang ayuswa tigang warsa | Dèn Mas Umar nèng kadhaton | mangkana duk praptanira | ingkang amundhut putra | nênggih Nyai Buratsantun | sang nata nuju alênggah ||
[...wan] ingkang êmbah nênggih | Jêng Ratu Pakubuwana | nuju mangku sang akatong | ing putra Radèn Mas Umar | ing keri garwanira | ing wuri manggung katanggung | ing ngarsa angraras
ingsun kang taruni | dhêku sarwi nuhun ||
3. aturira mring eyang sang aji | sumôngga kemawon | ingkang eyang alon andikane | ingkang anom bae anèng mami | kang tuwa pan uwis | anèng kaki prabu ||
narpati | sinatriya kaot | tanpa ugêr gugur ing garwane | emut ing titah rêna ing takdir | yèn pati lan urip | kagungan Hyang Agung ||
11. dadya tan purun dhahar sang pêkik | nênggih cinariyos | sawusira ing kawan dasane | nulya tapak sowan Sênèn Kêmis |
13. apan wontên têlêngirèng galih | nanging jro kadhaton | têtilasan kang rayi garwane | pêpundhutan saking ing Samawis | Karang wijilnèki | Lampèr wetanipun ||
14. Dêmang Kramayuda kang siniwi | pinundhut sang
kathah warti | sinjang lan kêkonyoh | dadya atur mangkana cature | tur kaliru ingkang amastani | pan sinjang ing nguni | ingkang akêkintun ||
17. panêmbahan duk dèrèng ngêmasi | lurik Bantên kaot | maksih ana ngalang-alang bètèng | kinintunkên sakêbar kang lurik | saking ing Batawi | mring Kartasurèku ||
18. marang Ratu Kancana satunggil | dene kang sawiyos | mring kang putra Pangeran Aryane | tan angrasa pulunanirèki | putrane sayêkti | ing panganggêpipun ||
19. kala kanggêpipun bok Samawis | sinihan ing katong | Ratu Kancana
lali kadang tuwa anêkani | ing asta pribadi | winot nuntên [nu...]
24. lamun awawrat garwanirèki | milanipun alon | wayang-wuyung langkung prihatine | kapiyarsa marang ki apatih | yèn nata prihatin | ngantêp dukanipun ||
25. ingampêt-ampêt yayah kadya gring | jaja lir malêdhos | kyana
lingnyalon | pangran benjing enjing Kêmis Wage | dika sandhing Pangran Arya linggih | andika dhawuhi | dhuwunge pinundhut ||
ing kariyan sampun dèn jarahi | wus sami binoyong | putra-putri kalawan cèthine | kabèh sampun manjing jroning puri |
pêjahi | pangeran wus kinon | binucala kinèn nabrangake | wus binêkta marang ing Samawis | bupati kêkalih | kang angirid laku ||
benjing emut sampun kongsi têbih | pamundhut sang katong | sêdhêng lêjar marang ing kadange | têtêp maksih kèndêl ing Batawi | mangkana winarni | ing sapungkuripun ||
130. Patih Danurêja kautus dhatêng Batawi
1. kang raka Pangeran Arya | Jêng Ratu Mas ambabar
2. punggawa ing Kartasura | tan ambêkta amung lêlurah carik |
dipati ing Kudus | Ki Arya Jayasantika | miwah kaliwon kang kèri ||
3. Tumênggung Batang binêkta | budhal saking nagari dina Kêmis | Sura kaping pitulikur | salin taun Jimawal | langkung kathah ki patih [pa...]
[...tih] bêbêktanipun | duk samana
lumayu ngarsa | wus panggih lan ki apatih ||
7. minggah ing baitanira | langkung urmat binêkta kyai patih | umêntas
dipati wus mari sayahnèki | pinanggil lawan Gurnadur | Jendral Matius Daham | marang kutha Intên sêrat kang pinêthuk | songsong kuning lan tala mas | pinêthuk reta ki patih ||
9. ing kitha Intên wus prapta | tundhuk tabe sira rêkyana patih | ngaturakên sêratipun |
tuwan sunan inggih sami basuki | Danurêja lon sumaur | inggih basuki tuwan | angling malih wetan paran wartinipun | Ibrahim Wiranagara | mangke panggenane pundi ||
11. sumaur ki adipatya | inggih wontên Dhumpul ingkang pawarti | nanging parêng lampahipun | tuwan lawan kawula | kang angutus anggitik Brahim puniku | bupati môncanagara | bang wetan lawan pasisir ||
12. wontên bupati sadasa | wong pasisir mung sakawan bupati | kadi punika wus cakup | kônca bupati kathah | bok manawi manggih arsa aprang pupuh | ki dipati wus ingajak | angiwa ing kantor
kathah-kathah dènnya among mring sang prabu | yèn sèdhènga miwah cidra | sampun amanggih basuki ||
14. kagyat ling Matius Daham | wontên paran puniku ki apatih | andika adarbe têmbung | kang makatên punika | dika panggih lan kula puniki sampun | naur sagunging rêrasan | sampun dika walangati ||
15. wus cinandhak astanira | wus ginawa wangsul lênggah ing jawi | tan
wau rêkyana patih | ing wuri ingkang winuwus | nagari Kartasura | pra wadana amangun masigit agung | Sênèn Sapar tanggal pisan | apan maksih ing taun Jim ||
18. sarêng Tumênggung Santênan | Mangunonêng bupati dèn marèni | numpês Cina dosanipun | lawan Jayawinata | ing Mataram pinundhut gadhuhanipun | mung kantun sèwu kewala | lan Pangran Martasanèki ||
19. pisah dènnya palakrama | lan kang rayi Ratu Kancana nguni | sampun katur ing kadhatun | lajêng pinacang-pacang | lawan Radèn Natawijaya Tumênggung | benjang prapta ki dipatya | panggihe dèn ayu nuli ||
20. lawan Dèn Ajêng Aminah | ingkang angsal Ki Rôngga Lèpèntangi | pinisah pan sampun katur | ing kangjêng sri narendra | kunêng malih Batawi ingkang winuwus | Adipati Danurêja | kaping tigane duk prapti ||
21. panggihe kalawan jendral | abicara nênggih ki adipati | kèh prakara wowor sambu | wis adate wong Jawa | wus parigêl yèn anjagal kancanipun | pan Jendral Matius Daham | kambon para wadul kêdhik ||
22. samana dupi lênggahan | anèng gêdhong bicara ki dipati | tan wontên ing kanthinipun | munggèng kantor bicara | Walônda mung juru basa lan dhirèktur | punika dêlèr pamungkas | nênggih [nêng...]
[...gih] Ardiyan Pan Kênir ||
23. ngling Jendral Matius Daham | ki
ing Pasêdhahan | Prabalingga lan ing Bangil ||
24. punapa wus kalampahan | anauri wau ki adipati | inggih rumiyin sang prabu | sampun agadhah karsa | kèndêlipun ing mangke karsaning ratu | kula tuwan tan uninga | Matius Daham ling malih ||
25. punika yèn pinaringna | Pasuruan Prabalingga lan Bangil | andika pikir satuhu | punapa dadi cacad | lan botêne Danurêja lon sumaur | tuwan botêne punika | Cakraningrat pan ing mangkin ||
26. wus kaipe mring sang nata | yêkti enggal arjaning punang bumi | karèhing santana prabu | Dipati Cakraningrat | pasthi eca wong cili ing manahipun | dene tumut ing santana | kang dadi cacad manawi ||
27. pangeran ing Cakraningrat | wuwuh bala siniwèng pra dipati | bilih agêng manahipun | sugal Matius Daham | alah pikir punapa kang dika wuwus | ajêjangkah anggiyagah | balik mangke kadipundi ||
29. abêngis Matius Daham | dede ujar dede budi kang bêcik | kang jamak panganggêpipun |
kang sampun kalampahan | sapa wêruh yèn duwe ala ing besuk | Adipati Cakraningrat | ing samangke bêcak-bêcik ||
30. pangeran ing Cakraningrat | yèn wurunga pinaringan nagari | mêsthi sakit manahipun | yèn sakita kang manah | yêkti dadi rêngkaning praja puniku | yèn sêmbada lan andika | mijia ngriki pribadi ||
31. sampun karèhing andika | lah punika sayêkti dadi bêcik | rêkyana patih umatur | alim puniku tuwan | kula ajrih umatura ing sang prabu | abêngis gurnadur jendral | pan luwih dika pribadi ||
32. sri narendra maksih mudha | barang tindak anut marang sirèki | ki adipati sumaur | tuan liya punika | ruwêt rêntênging praja kula katêmpuh | yèn punika dede tuwan | botên kuwasa wak mami ||
33. ing mangke dèrèng diwasa | lamun inggih sampun diwasa benjing | sayêkti puniku wêruh | yèn kagungane praja | Pasuruan Prabalingga Bangilipun | kang mèwèhakên
ing ratu | musakat kapunthal-punthal | tan wontên angakên dasih ||
35. tuwin yèn adating raja | ingkang anggêr amung kalih prakawis | inggih yèn sadumuk bathuk | sanyari bumi tuwan | botên kenging ginagampang yèn ing ratu | luhung arta lan busana |
mantri agung | aran Dêmang Urawan | Wirajaya Mangunnagara ranipun | Danurêja saurira | inggih tuwan wontên ugi ||
37. punapa kasalamêtan | inggih tuwan sawingking kula nguni | pan inggih sami rahayu | Matius Daham mojar | kang bupati sakawan wênang puniku | lamun sukêr sakit dika | kang kalilan anambungi ||
39. anjêngèk ki adipatya | gih puniku tuwan wontên punapi | têngik wiraos karungu | kula botên angrasa | saking paran gih tuwan pinangkanipun | ling Jendral Matius Daham | dika èpèh tan kinanthi ||
1. andika wong boya patut | bocah andika ing wuri | têka jinunjung wadana | kang kêkancan pasthi sêdhih | môngsa kurang wong
tunggil inggih asêdhih | Danurêja garagapan | kamithotholên nauri ||
3. inggih tuwan yèn puniku | nanging pinundhut sang aji | kinarsakakên kinarya | dadya wadana jro
Arya | Mangkunagara wus lami | pintên prayogi andika | dhahare wontên ing ngriki ||
7. ki adipati sumaur | dika pêpantês pribadi | kawula bayar kewala |
luwung nuntên sinabrangna | sampun lami nèng Batawi | kula inggih pinitungkas | ing gusti kajawi tulis ||
10. Kumisaris Patras muwus | sampun dika salah kardi | nêmbungkên jabaning layang | kadya wêlinge sang aji | dika ingkang antuk cacad |
12. wus sah rèk wis kang rinêmbug | Mênir Patras pamit mulih |
mangkana ki adipatya | wus lami dèn pitambuhi | mring
wilalatipun | sêmu ewuh ki dipati | pan ora bantalan warsa | nuli kasandhung ing têki | iku ta anuli babak | môngsa wurunga nêmahi ||
18. nora tinimbang ing wahyu | kusuma lawan wong cili | yèn kaluwihên tatrapan | sayêkti andarajati | mangkana ki adipatya | lampahe sampun sawarsi ||
20. ingkang anggêntèni lungguh | Drèktur Ardiyan Pan Kênir | ki adipatya wus prapta | samana wus apêpanggih |
lan jendral kang madêg anyar | Jendral Ardiyan Pan Kênir ||
21. wus umêsat dutanipun | marang nagari Samawis | sarta pakêkintun kathah | pèni-pèni ing Batawi | lajêng maring Kartasura | surat katur ing narpati ||
22. wus katur marang sang prabu | sêrat kang saking Batawi | ngungun sang nata nupiksa | Matius Daham ngêmasi | ingkang akintun punika | kang anyar Jendral Pan Kênir ||
23. urmat mariyêm jumêglug | têmbunge kang surat benjing | antuke duta sang nata | yèn angsul-angsul wus prapti | ingkang
25. atêmbung marang gurnadur | bok dinangu mring sang aji | tuwan paran tur kawula | kang raka maksih nèng ngriki | sadaya-daya têbiha | angling Ardiyan Pan Kênir ||
26. andika mênêng puniku | Kumpêni ingkang mriyogi | patih angarah punapa | wus anèng tangan Kumpêni | nadyan adoh aparêka | nênggih kadanging narpati ||
27. Kumpêni kang wus anyukup | kèndêl wau ki apatih | alon dènira ngandika | Jendral Ardiyan Pan Kênir | punika sêrat wus prapta | sul-angsule sri bupati ||
29. yèn mangkat ing dina Saptu | angsul-angsul sampun tampi | kang badhe katur sang nata | saking Ardiyan Pan Kênir | ing antara
sapraptanira | sugun-sugun pratingkahe | tan dangu lajêng mantuk | têntrêm aring ingkang pawarti | wus lami antaranya | ing sapraptanipun |
gantyani lungguhe | ika wadananipun | mung kinarya bupati miji | nèng jawi
Kyai Côndranagara nênggih. gêdhe wadananira | kang satunggil suwung | kang Mangkubumèn punika | kang kinarya misananira narpati | Radèn Tirtakusuma ||
6. kang wayah Pangran Arya Matawis | sutanira Dèn
iku | Dèn Kuwangsan ingkang sêsiwi | ya ta malih winarna | sang nata angutus | marang nagari Madura | ingkang
Ratu Kancana ingkang winarni | babar malih putra mijil priya | Rêspati ing Kaliwone | nuju Dal taunipun | ing sadasa Jumadilakir | langkung
Ratu Kancana langkung sungkawa | putrane pêkik warnane | tuwin ta sang aprabu | lintang saking rêncakèng galih | lir
garwa | miwah tulusa sang prabu | tyase têbih lawan garwa ||
6. ingkang sami tunggil waris | apa ilang kang wirayat | liyaa kang madêg katong | pacak kaprabon punika | babon kapurubayan | tanpa uwit têmahipun | tanpa ugêr tanah Jawa ||
7. apa dene sri bupati | yèn kongsia putra lanang | lan kêkasihe bok gêdhong | anake Si Wôngsaprana | yèn adêgna narendra | dadi jagat ara-uru | bawur ilang kang darajat ||
8. tulusa têbih sang aji | lan kang garwa Jêng Ratu Mas | mungkasi wiji
kasutapannya | padha sak-asikên kabèh | isine alas kang kiwa | wong alul apratapa | lan isining gunung-gunung | kang wus padha
[...n] jroning nagari | ulama mukmin kang samya | sugih ngèlmu wus kinaot | sami pinintan usada | ki apatih
amucak amirangrong | ulama ing praja-praja | têlas ing tanah Jawa | sadaya wus sami mangsuk | kathah jurune ki patya ||
13. ingkang nglêbokkên piranti | pan dongane wong atapa | miwah ulama kinaot | dhukun kang jitus lampahnya | kang windon anèng guwa | kang ancik-ancik ing pucuk | wêwukiran kêkarangan ||
15. mring raka sri narapati | tan adhahar tan anendra | mung babakan pêlêm dodol | punika ingkang
dalême ingkang garwa | miyarsa swara karungu | wong mêmaca lamat-lamat ||
20. untas lamun dèn parêki | tan arsa ngintip sang nata | nanging mrêpêki
dhèrèk sang prabu | Mas Gêrot ingkang satunggal ||
22. tan pisah lawan sang aji | sedane Radèn Mas Umar | kang kinarya panglipure | puniku kang kinasihan | dening Radèn Mas Umar | apan ta bêbêktanipun | saking ing jawi kariyan ||
23. katakate kang kêkalih | punika kinèn mariksa | intipên kang maca kuwe | apa dudu apa liya | si cebol kang mêmaca | kang ingutus ngintip matur | pan inggih rayi paduka ||
24. awatuk dhaham sang aji | dhahame atundha-tundha | Jêng Ratu Kancana kagèt | ing jawi ana wong dhaham | kèndêl anglangkip layang | alon ngandika sang prabu | pan sarwi amundhut lawang ||
25. pagene mênêng sirèki | ingsun tinjo wong mêmaca | jêng ratu [ra...]
[...tu] têdhak anglosod | kang
panggonan ingwang | sampun binêkta sêrate | cèthi ginugah satunggal | ingkang ambêkta sêrat |
ingkang antara | lajêng wawrat kangjêng ratu | egar tyase pra dipatya ||
28. tuwin sira Ki Apatih | Danurêja langkung suka | dene wus carêm sang katong | lan garwa Ratu Kancana | iya ing lama-lama | Jêng Ratu Kancana wau | wawratan praptèng samana ||
lampahe | mangkana wurining wulan | rawuh Kangjêng Ratu Mas | ambabar wawratanipun | Saptu Wage ping sakawan ||
32. tuwin ing loji nanduki | kadya kang prabata bêntar | pating balêbêr wong gandhèk | ingkang maringi uninga | marang ki adipatya | tuwin santanane
sêpuh | sami pinaring uninga ||
33. miwah sira ki apatih | paring wruh mring pra wadana | suka sanagara kabèh | taune apan anunggal | ing Be duk sedanira | nênggih ingkang êmbah buyut | Jêng Ratu Pakubuwana ||
34. ingkang sangkala anunggil | ing rasa buta winayang | sampun sinungan namane | Dèn Mas Suryadi punika | ragi kalis ing lara | ratwagêng ing nadaripun | anyadran dhatêng Mataram ||
35. ing Pasar Gêdhe Magiri | Panitikan Girilaya | ingkang sinadranan kabèh |
Sèh Wôngsawana mêca badhe kadadosanipun Radèn Mas Sujana lan Radèn Mas Saksi (Said)
36. wontên pangulah adakik | bupati môncanagara | Ki Tôndhamantri Kalangbrèt | matur ing lêlurahira | yèn wong alul mratapa | umatur mring Ki Mataun | lamun wontên wong mêmêca ||
37. yèn wontên santana benjing | nagari ing Kartasura | ing aprang pilih bobote | sagêd nyalini parentah | malah ujaring pêca | kongsi sagêd madêg ratu | dene ta ingkang satunggal ||
38. dadya prajurit linuwih | anukangi gêlaring prang | Ki Mataun prayitnane | ujume kang duwe pêca | punika tinimbalan | dinangu mring Ki Mataun |
mangkin | nagara ing Kartasura | isia macan lan banthèng | sakêthi padha mugala | yèn misih Danurêja | sayêkti lamun
kyai paningal kawula | santana wontên arane | inggih Radèn Mas Sujana | dene ingkang satunggal | gih kiyai maksih timur | punapa wontên wastanya ||
46. inggih Radèn Êmas Sêksi | ing benjing sintên kang wruha | ngagèt-agèti bobote | kang môngka manggalaning prang |
Jumuwah wingi latri | Jêng Ratu Agêng supêna | wulan kesah saking gène | dèn êlokakên wong kathah | ngèmpèr wulan kumleyang | tiba kasangsang wit dhuku | anuntên ingkang katingal ||
50. Pangran Arya Mangkubumi | prapta anggawa gêgantar | kang wulan nulya sinènggèt | tiba nèng pangkon cinandhak | wulan sigra dèn dhahar | duk angsal sapalihipun | kang kari lajêng binucal ||
51. wangsul panggenane malih | wong ngêlokkên maksih kathah | wulan iki bali manèh | sasigar
dèn kapakêna | mupung durung anglakoni | ki apatih alon ing pamuwusira ||
panggraita | amit Nyai Sêcawati | nèng natar ki dipati | angatag anitih tandhu | sampun lajêng ki patya | wangsul marang gêdhong wuri |
wirayat kang puniku | angling Sèh Wôngsawana | sarwi anggayuh ing wuri | dika badhe kang kula gêgêm punapa ||
5. nauri ki adipatya | ki raka boya udani | agiyak Sèh Wôngsawana | ambak-ambak ki dipati | sarwi mêgar astèki | punika wêwinih gadhung | boya badhe andika | sayêkti boten mêningi |
7. ing sabên Mulud binêkta | mring Ki Mataun sumiwi | marang nagri Kartasura | tan arsa dèn pasungsungi | marang ki
sawarsa | ingamuk dening wong Bumi | nuli magang mring nagara | ing Têgal wong Bumi malih | kang kinarya bupati | Mas Kutha Tirtanatèku | magang Ki
Tirtanatèki | ginêmpalakên nuli | ing Pakalongan wong sèwu | nama Suradiningrat | sampun pinacak bupati | sri narendra supe tindak
mong maksih taruni | ing manah dèn sêsami | lan kang rama eyangipun | ajêg tindak ing praja | mung kacipta sangêt runtik | wus dèn rayah bawade Suradiningrat ||
13. kabèh sampun rinampasan | upacaraning bupati | dadi rah sariranira | muka lir tumètès gêtih | kang anèng pôncaniti | ajrih
dadi | katur marang sang aprabu | kapanujon ing karsa | iya wis dadèkna iki | mêngko sore nuli tibanana êcap ||
17. esuk nuli lakokêna | kalih punggawa wus mijil | ratu agung nulya prapta | ngandika mring putra aji | paran kang dadi runtik | mring kang
uwa kaki prabu | paran sampun pinanjang | akèh bêcike wa patih | lan pinasthi matihi karaton Jawa ||
18. sang nata asru ngandika | inggih ibu yèn upami | uwa Patih Danurêja | pinasthi dening Hyang Widi | matihi ratu Jawi | kula sampun dadi ratu | dimène golèk liya | yèn kula pasthi narpati | uwa patih aywana nèng tanah Jawa ||
upas Walônda | bêkta sêrating narpati | surat kalih mring Samarang mring Jakarta ||
20. upas sampun lumaksana | nahan praptaning Samawis | dhawuh sêrating narendra | maring kumêndur Samawis | sawiji mring Batawi | mundhut dutaning kumêndur | ing lautan kawarna | prapta
ingkang tinuduh ing karya | anyêkêla Idlèr Konyit | numpak saking Batawiyah | pan datan sinungan kanthi | mung pudhake pribadi | sèkêt Bugis tukonipun | ing laut tan winarna | prapta nagari Samawis | kunêng gantya wuwusên ki adipatya ||
24. ingutus pan sampun adat | sabên Sura mring Samawis | nampèni bayar têmpuran | têmpurane wong pasisir | budhal ing
ngungun kabèh kang miyarsi | dene dosa bara-bara kadi bara ||
26. wong tuwa akèh angucap | nora kaya ki dipati | cili tumêkèng awayah | durung cinacad paraji | kang rama eyangnèki | tur padha ratu pinunjul | norana kang midosa | tur ratu dadi pribadi | kang gêgaweane ratu iki sasat ||
27. parandene amidosa | baya ta ki patih iki | dosane ing kabatinan | walês amêcah samangkin | kasandhung ing karikil | tiwase momong sang prabu | dene Pangeran Arya |
Konyit | ingkang prapta suratipun | arsa lajêng asowan | nuwun panggih lan sang aji | lan kang mêthuk nuwun praptaning Samarang ||
31. sri bupati pêparentah | ingkang tinuduh lumaris | anênggih katri punggawa | wadana lêbêt satunggil | Kyai Wirajayèki | Kartanagara Tumênggung | lan bupati santana | misananira narpati | wadanagêng Radèn Malayakusuma ||
10. yèn wus putus ing karsa sang aji | têka banjurna têka Samarang | lamun ampirna marene | ingong tan bisa
êmbuh adate wong Jawi | sun arani ta môngsa bedaa | yèn ratu bangêt dukane | marang ing kadangipun | yèn katlangso ana ngalangi | ing kabatinan suka | ki patih tumungkul | nangis amamrating daya | adhuh anggèr Pangran Aryanata ugi | ing batin apuntêna ||
kêna lilih | Idlèr Konyit kang gawa | parentahing ratu | ing mangke wus patang wulan | Idlèr Konyit nèng nagri Kartasurèki | mêngko
16. Mangunnagara Mangkuyudèki | ingkang tinuduh atêr ing lampah | wong pasisir wadanane | angalih jajaripun | kunêng
adhuh anggèr pun uwa mangke malêsi | duraka ing paduka ||
22. mangkya nuwun apuntên sayêkti | kapitan kapal ngungun miyarsa | yèn puniku
pangran lan Ki Apatih | Danurêja nèng kapal ||
23. wus amuwus sirna ingkang runtik | Pangeran Arya Mangkunagara |
ing wong alul nujum | kang gêntur kasutapanya | kang binadhe kusuma ing tanah Jawi |
25. putra paduka Radèn Mas Said | têmbe kuwawi adamêl raja | ing prang awrat sêsanggane | nuragèng jagat punjul | yèn sirnaa Radèn Mas Said | rêjêki tanah Jawa | sirna bêras pantun | rêjêki nabrang sadaya | pan wong Jawa tan ana bisa abukti | dene ingkang satunggal ||
kêkasih | dene rama sri narendra | nênggih Dèn Ayu Kadhaton | sangkala ingkang sarira | gumuling wayang janma |Sengkalan: sarira gumuling
Jawa kabèh | waos dhuwung lan rasukan | bêndhe Kiyai Bicak | binêktèng Selong rumuhun | mring Sunan Mangkurat Êmas ||
6. anuju ing taun Alip | Rabingulakir kang wulan | tanggal ping wolu angkate | parêng ingkang dina Soma | dene ta kanthinira |
winursita | praptane ing Samarang | sadaya numpak ing laut | gumuruh swaraning bala ||
8. kêras timur kang anggitik | sapraptaning tawiyah |Kurang satu suku kata: sapraptaning Batawiyah. langkung amanggih urmate | alami dènnya bicara |
èstri | gung alit nênggih sadaya | wong kalih atus cacahe | wus panggih lan ki apatya | lir pêjah manggih gêsang | sami langkung sukanipun | mangkana sah ing bicara ||
11. kyana patih sampun pamit | mancal saking Batawiyah | ambêkta Pangeran Selong |
Tumênggung Mangunnagara | Tumênggung Mangkuyudane | bêkta sikêp lan turôngga | tandhu praptèng Samarang | lan radèn patih wus
praptaning Kartasura | akathah kang wong dêdulu | marang ing gustine lama ||
14. titip atap turut margi | wus prapta ing kapatihan | nulya ing pêndhak enjinge | binêkta sowan ing pura | sakadange sadaya | nèng panangkilan andulu |
pra santana kabèh | ingandikan manjing pura | sami kinon pranata | maring kakang anyar rawuh |
karêngèng bumi (1661 A.J., 1736/1737 A.D.). mêdalinèn amrênahna | panggenane kang raka | ywa pêgat sugatanipun | wus mêdal mring kapatihan ||
19. wismane Ki Sêcapati | tinundhung ingkang kinarya | ing pangeran saosane | duk prapta ing dina Ngahad | ing dina Rêbo nulya | babrêkatan katuripun | sadaya wus
22. kang wontên ing Selong nênggih | Rahadèn Jayakusuma | nora angalih namane | Pangeran Êmas punika | ingkang
ing Têpasana | sèwu rongatus sabine | Pangeran Wiramênggala | rongatus pinancenan | Radèn Jayakusumèku | kawan atus pinancenan ||
25. kang wuragil satus nênggih | kang anama Pangeran Mas | Pangeran Têpasanane | ingkang ngiringakên bawat | lan pinaringan garwa | ing
ingalap-alap kang manah | Pangeran Têpasana | tan towong pasowanipun | mêlas-asih tur jatmika ||
27. sêmana ingkang winuni | pangeran ing Purubaya | langkung sihira sang katong | ipe tur bisa ngawula | kêkês wong sanagara | tan kêna pisah sang prabu |
dipati | ajrih asêdhih sadaya | alanas pamanahane | lair batine sêmbada | ragi mudhêng prakara | yèn ana wong tanpa kusur | nora duwe pangapura ||
29. miwah wong tan pangrasèki | alalèn luput sakêdhap | nora nana apurane | kinêras adu arêpan | nadyan mantri bituwah | ingkang rama eyangipun | Sinuhun
ing Garêbêg Mulud | tan angrasa duwe nyawa ||
31. nora ngawati pêpatih | mung sami karya panulak | pêpatih kinarèkake | amung
prakosa ingkang rong uwong | miwah kang bêcik kanthètnya | kang sami pinilihan | sinaosakên sang prabu | kajinêman kawan dasa ||
33. pangarahira adhêmit | nanging sagung pra dipatya | pasisir rungak manahe | tuwin wong môncanagara | miwah wong Kartasura | wêdi maras ing tyasipun | maring
sri narendra anuruti | pundhutan kang saking jaba | ana pinacak kaliwon | miwah mantri jro kewala | kathah
yèn winarnaa | lorodan jungjunganipun | Pangran Arya Purubaya ||
37. mangkana ngalami-lamialami-lami. | wontên duta saking jendral |
38. kang tinunggilakên nguni | lan Pangeran Hèrucakra | pangran ngabèi sedane | tilar garwa lawan suta | miwah sarayatira | wus katur marang sang prabu | kêkalih atmaja pria ||
39. Radèn Mas Gunung satunggil | Radèn Mas Guntur arinya | apan wus ginadhuhake | mring Radèn Natakusuma | dadya nèng kapatihan | wau ta ingkang winuwus | Katêpasanan wijilnya ||
1. gangsal putranira jalu kalih | katiga kang wadon | Radèn Wiratmêja sêpuh dhewe | bagus
sampun jinunjung namane | Ratu Alit kapalang sakêdhik | dèrèng diwasèki | Ratmêja wus sêpuh ||
3. dadya nganti diwasaning putri | alami ingantos | Radèn Wiratmêja pan arine | putri Radèn Ajêng Banowati | pan sampun akrami | nèng Selong rumuhun ||
4. miwah Wiratmêja krama sêlir | duk samya nèng Selong | ingkang rayi tinarimakake | anaking wong kadipatèn [kadipa...]
[...tèn] lami | kang eyang suwargi | aran Wirakabluk ||
5. Wirakabluk wong saking ing Ruki | kanggêp ing sang katong | Sunan Kendhang tan pisah lamine | mangkya Wirakabluk asêsiwi | jalu mung satunggil | dhapure awidhung ||
6. tinariman putri Banowati | doh sungsate tinon | nanging ketang
sampun lali | amung ingkang katon | rabine lawan kang ngawin mangke | kang tinêdha aja nutug nuli | manggiha bilai | ing samarganipun ||
16. ari jalu Radèn Mas Garêndi | abagus kinaot | ingkang pinêca dados ing têmbe | madêg prabu nanging tan alami | wontên ratu
anyigèni mring kang raka kêdhik | Jayakusumèki | satunggil kang sunu ||
18. Dèn Mas Surada namanirèki | pan Pangeran Selong | ingkang sêpuh Wiramanggalane | datan pêputra mung pulunèki | kang samya dèn ambil | malih kang winuwus ||
ing mangke ngêmasi | dene putrinipun ||
20. dèrèng patutan [patuta...]
[...n] Dèn Ajêng Umik | nênggih kang wiraos | Radèn Martakusuma ing mangke | nèng Majênang sampun dèn luwari | tinariman
apalakrami | nèng Dêmak sapalih | Sujanapura wus ||
--- 21 : [0] ---
126. Radèn Bêrahim, turunipun Surapati, mrinani sadhèrèkipun ingkang kenging pambujukipun Kumpêni. (Dhandhanggula). ... kaca 7
127. Kraman tiyang Nusatêmbini. Ingkang Sinuhun Mangkurat Jawi seda, dipun gêntosi putra, ajêjuluk Ingkang Sinuhun Pakubuwana II. (Dhandhanggula). ... kaca 11
128. Ingkang Sinuhun têdhak ing dalêmipun ingkang raka Pangeran Arya Mangkunagara. (Sinom, Asmaradana). ... kaca 21
129. Miyosipun Radèn Mas Said. Pangeran Arya Mangkunagara dipun kendhangakên. (Asmaradana, Mijil). ... kaca 28
130. Patih Danurêja kautus dhatêng Batawi. (Pangkur, Kinanthi). ... kaca 35
131. Kangjêng Ratu Kancana ngagêm guna dhêsthi. (Dhandhanggula, Asmaradana). ... kaca 45
132. Sèh Wôngsawana mêca badhe kadadosanipun Radèn Mas Sujana lan Radèn Mas Saksi (Said). (Asmaradana, Sinom). ... kaca 55
133. Patih Danurêja dipun kendhangakên. (Sinom, Dhandhanggula). ... kaca 59
134. Santana Mangkuratan wangsul dhatêng tanah Jawi. (
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Polmak&oldid=1009815"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Monggo kito sedoyo sareng2 ndungo,nyuwun kaliyan Pengeran Gusti ALLAH,mugi2 PERSIBO dipun paringi kelancaran lan kesuksesan ing dalan menyang
wes due dasar dewe yo wes. Seng penting siji, ojo nganti ilang soko ma'rifat marang Gusti
Mensyukuri Hidup..! | ASAL-USUL
Syeh Wulanpun menjawab”monggo.”(silahkan) .”kulo nyarujuki bileh kawulo kawon sedoyo paguron wonten ing tlatah Madiun mboten bade medal saking leladan Madiun,nanging bileh kawulo unggul ing jurit kawulo nyuwun supados santri-santri panjenengan mlebet lan tumut gegladen wonten ing PSHT,namung meniko kemawon panuwun kulo.”(saya menyetujui jika saya kalah semua perguruan yg ada di bumi madiun tdk akan keluar dr wilayah madiun,
spiker nggenthoar calung campur sari kanggo hiburan
jagong amben delang deleng ting pentheleng
04/12/2012 pukul 17:15 - bareng tek waca…….jan nyenengi + gawe guyu………..menghibur pokoke pak wanto….,salam kenal.
cathetane, anane kaya kuwe mas, prosa liane ana, ningen inyong lewih seneng nulis geguritan. trim, mas ulasane.
Umar Patek (lair 1970)[1] is a member of Jemaah Islamiyah sing dadi buron ing Amérika Sarékat, Australia, lan Indonésia kanthi tuntutan térorisme. Ditawakaké bebungah sing gedhéné $1 yuta déning Program Bebungah kanggo kaadilan Rewards For Justice Program tumrap informasi sing bisa nyebabaké Umar Patek bisa dicekel.[2]
Patek didakwa gawé bahan peledhak sing dianggo ngebom Bali taun 2002, sing niwasaké 202 jiwa.[3]
Patek lair taun 1970 lan minangka wong Jawa katurunan Arab, dhuwuré 166 cm, bobot 60 kg. Umar
Indonesia.[3][6]
^ "Bali bomb suspect arrested in Pakistan: Indonesia". AFP (Google News). 2011-03-30. Diarsip saka sing asli ing 2014-01-29. Dijupuk 2011-03-30. ^
paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
tego sampeyan karo aq…mosok arep dilebokno RSJ…cah ayune koyo
alangan satunggal lan sanesipun, dinten sonten Selasa legi puniko (9/11/2010) Presiden Amerika Serikat Barack Husein Obama ngawontenaken tindak jobo rangkah ing tlatah Jakarta Indonesia. Meniko pisawonan Obama ingkang sawau mboten kedaden, awit saderingipun sampun kaping kalih Obawa mboten marem ing penggalih amargi kahanan sakjroning ndalem Amerika Serikat.
Tamu agung ingkang kinormat saking negari “Lik Sam” (Uncle Sam) niku, salebetipun pisowonan kajadwal pinanggih Presiden Susilo Bambang Yudhoyono kapurih ngrembag hubungan Indonesia-Amerika Serikat supados munpangati kagem loro-loroning negari. Saking pinanggihan kekalihipun,
pahing Obama mabur dateng Korea Kidul. Hatta Rajasa, Menteri Koordinator ingkang bawahi ekonomi ugi ngarep-ngarep, pisowanan Barack Obama saget dados koco
Katah tiyang gadah penggalih pisowanan Obama saget mumpangati tumraping ekonomi Indonesia. Ananging kulo piyambak pesimis,
Sumber Foto Ing Inggil: http://www.whitehouse.go
Katrangan Foto: Presiden Amerika Serikat Barack Obama gatekke kang garwo Michelle Obama duk naliko nari
Ingkang sêrat, saha ingkang tabe akathah-kathah, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Angabèi, litnan kolonèl ajidan pan sêtaph. Katur ingkang saudara, kangjêng tuwan mayor, ridêr saking Nèdêrlansê Leyo, residhèn ing Surakarta Adiningrat.
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Kula sampun nampèni sêratipun saudara, kang katitimangsan Agustus kaping 14, taun 1840, ingkang sarêng sêrat. Saudara angintunakên sêrat aturanipun. Rôngga Wôngsawijaya, anggugat dhatêng Radèn Sumadrana, kalihan dhatêng Rôngga Sudarga, ing Koripan, prakawis pandhadhalipun siti dhusun 18 jung, ingkanging. kadêmangan. Utawi prakawis pangrayahipun darbèkipun. Karsanipun saudara, kula kapurih angrampungana prakawis punika, ingkang punika saudara, kula sampun anglampahakên titipariksa, dhumatêng saudara jêngandika, adhimas Kangjêng Pangeran Ariya Mataram. Kalih dhumatêng Kangjêng Pangeran Ariya Kusumayuda, tiga dhatêng Radèn Sumadrana ing Manjung. Ingkang sarêng sêrat punika, kula angintunakên sêrat papriksan. Kathahipun 4 iji.
Sêrat atur wangsulanipun Kangjêng Pangeran Ariya Mataram, 1.
Sêrat atur wangsulanipun Kangjêng Pangeran Ariya Kusumayuda, 2.
Sêrat atur wangsulanipun Radèn Sumadrana, 1.
Wondene bab nalar prakawis punika, sampun sami kawrat wontên sêrat aturanipun piyambak. Pangeran Arya Kusumayuda, kalih pun Sumadrana, ing Manjung wau, punika mugi kauningana, sumôngga panggalihipun saudara, wusananipun kula angajêng-ajêng wangsulanipun saudara.
Surakarta Rêbo kaping 5 Rêjêp taun Be, ôngka 1768.
mbok tinggal ngumpet ndek gang sempit..gak iso ngoyak kui😀
wes ngerti lampu merah yo klakson n mbleyer2 teruss ,
249 derajad pesagi (#58th)
^ (en)Horologium (dipunundhuh tanggal 18 Pebruari 2013)
Horologium&oldid=1015466"	Kategori: Kaca mawa sitiran ngemu paramèter dhobel-dhobelRasi lintang	Menu navigasi
Artikel iki durung utawa nembé dijarwakaké sapérangan saka Wikipédia Melayu.
'Iskak Darmo Suwiryo' (lair ing Solo, Jawa Tengah , 3 Maret 1933 – pati 16 Januari 2000 ing yuswa 66 taun)
dijarwakaké saka Wikipédia MelayuPelawak IndonesiaPelakon IndonesiaTokoh SurakartaTionghoa-IndonesiaPati usia 66Wong matiKategori ndhelik: Artikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosongArtikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
IndonesiaBaso Minangkabau	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.33, 5 Maret 2016.
sirah mumet opo maneh wis teko ngisor arep mbalik menduwur rasane bliur bliur bliur, maaf hanya skedar masukan…..pnampilan iki
ing bumi desa manira, ing Kuwarakan Padhasan. Lawase têlung oyoding têbu, mungguh kang dadi jangji manira ing ngisor iki.
Bab kaping 1, sapira olèhe gula kalapa lan gula tètès, etung kaparo, dene pamaroning gula ana ing papan gilingan. Kaping 2, kang dadi sêsanggan manira, sarupaning omah pring sacukupe, lan têbu satêkane ana ing gilingan. Kaping 3, manira aparing tanah papan giling sacukupe, sarta aparing wong
gula, amotonga gula salumrahe rêgane ana ing papan gilingan, dene yèn temponing bêsero, utawa Kyai Tang Yu Mu Kyai Tang
sabarang gawe manira manut marang Kyai Tang Yu Mu.
Kala sahing jangji, ing dina Isnèn kaping 27 sasi Jumadilakir ing taun Jhe, ôngka 1766.
PengarangK.G.P.A.A. Mangkunagara VIIAlihaksara R. Mulyono Sastronaryatmo
untaun. Wawu ôngka 1833, taun Hijrah 1321.
Salêbêtipun wulan Rabingulakir taun Wawu punika wontên tiga,
1. Dintên Rêbo Pon tanggal kaping 5 wuku Julungpujut, dewa Yama, mawulu, dadi, lampahing rêmbulan, bumi kapêtak, rakamipun dhawah mantri sinaroja, saenipun kangge yêyasan sabarang, sangatipun wiwit jam 10.49 mênut, dumugi jam 1.12 mênut, Jabarail wilujêng.
2. Dintên Jumungah Paing tanggal kaping 14 wuku Pahang, dewa Lodra, wurukung, dadi, lampahing srêngenge, tunggaksêmi, turunipun sagawon ajag, rakamipun dhawah mantri sinaroja, saenipun kangge nikahan, saha yêyasan sabarang. Sangatipun wiwit jam 10.49
rakamipun dhawah macan katawang, saenipun kangge yasa regol, pandhapa, sangatipun wiwit jam 8.25 mênut, dumugi jam 10.48 mênut. Yusup rijêki.
Wêwaton sêrat pawukon, wulan Rabingulakir wau mênawi kangge ngêdêgakên griya: sae, watakipun tulus wilujêng: mênawi kangge alih-alihan griya, watakipun [wataki...]
[...pun] rahayu wilujêng, nanging pangalihipun botên kenging mangilèn.
Wêwaton ungêlipun kadis Marpuk, mênawi kangge salakirabi, watakipun sakitên saha asring manggih pangucap awon.
Wêwaton ungêlipun kitab Mujarabat, ingkang tanggal kaping 5 wau kawastanan:
wit-witan, damêl sumur sarta ngadêgakên griya.
(Sambêtipun ôngka II kaca 43, taun IV)
Peranganipun balung cumplung punika kados ta: balung bathuk, balung warana (aling-aling) kalih iji, thothok, pilingan kalih iji, paju, tuwin balung saringan. Balung bathuk punika ingkang saperangan malêbêt, makatên ugi balung thothok saha balung pilingan. Balung paju manggèn ing horisontalipun balung tigang warni wau. Balung saringan manggèn ing godhaganipun balung bathuk ingkang horisontal wau. Peranganipun balung rai ingkang sagêd ebah namung satunggal, inggih punika balung wang ngandhap. [ngandha...]
[...p.] Peranganipun kados ta: wang nginggil kalih iji, wang ngandhap, balung pipi kalih iji. Balung wang ngandhap nginggil punika panggenan tancêbipun untu, saha ingkang ngandhap athik-athikan kalihan balung pilingan.
Lêdhoking maripat wontên ing saantawisipun balung bathuk, pipi, wang nginggil, paju, saringan, saha balung luh.
Bolonganipun irung ing jawi wontên ing saantawisipun balung wang nginggil kêkalih, saha balung irung. Bolongan irung kiwa têngên, pilah dening daging ingkang sawarni balung. Sangandhaping bolongan lêdhoking irung, wontên bolongan lêdhoking cangkêm. Balung luh panggenanipun ing pucukipun lêdhoking maripat ingkang lêbêt.
1. Balung gêgêr kalihan balung sakrum sacrum balung gêgêr punika pakêmpalanipun balung 24 iji, ingkang trapipun sungsun-sungsun (ros-rosan) satunggal-tunggalipun ros wujudipun ingkang ngajêng wiyar saha waradin, ingkang wingking pêpitu, ingkang satunggal agêng nama prosèsus sêpinosus processus-spinosus saha ngênêr ing wingking, ingkang kalih ngiwa nêngên nama prosèsus tronursus processus tronursus dene ingkang sakawan dados panyambung satunggaling ros ing
ros sanèsipun, nama prosèsus oblikuwi processus obliqui satunggal-tunggalipun ros têngah bolong, saha bilih kasungsun, bolongan wau andadosakên urung-urung nama, kanalis sungsum. Urung-urung wau ingkang nginggil, wontên ing sangandhapipun bolongan agêng ing cumplung. Kajawi saking punika wontên malih bolonganipun, ing nginggil saha ngandhap, inggih punika margi otot pangraos, sarta malih wontên lêdhokanipun wangun satêngah bundêran.
Balung gêgêr punika kaperang dados tiga, inggih punika ros gulu 7 iji, ros gêgêr 12 iji, saha ros bangkekan 5 iji. Ros gulu ingkang nginggil piyambak nama atlas atlas peranganipun ingkang ngajêng ciyut sangêt, prosèsus oblikuwi ingkang nginggil botên wontên, ananging wontên lêdhokanipun 2 inggih punika ingkang dipun anjêngianjingi. pêntholipun balung cumplung, ingkang wontên sakiwatêngênipun bolongan agêng kasêbut ing nginggil, ros gulu ingkang ôngka 2 saking nginggil nama epistropeyus epistropheus nginggil wontên unton-untonipun agêng satunggal, manjing ing bolonganipun atlas. Awit saking unton-unton wau sirahing tiyang sagêd mubêng ngiwa nêngên, saha awit saking lêdhokan kêkalih ingkang dipun [di...]
[...pun] anjingi pêntholing cumplung wau sirah sagêd ebah mangajêng saha dhatêng wingking (manthuk-manthuk).
Balung sakrum sacrum punika wontên sangandhapipun balung gêgêr, inggih punika pamanjangipun balung gêgêr, saha têmênipun kadadosan saking 5 ros ingkang sampun dados satunggal, ing lêbêt bolong, inggih punika lêlajênganipun kanalis sungsum. Peranganipun ingkang ngajêng katingal agaris- garis, inggih punika watês satunggal-tunggalipun perangan, ingkang wingking ugi katingal bolong-bolonganipun saha tilas prosèsus sêpinosus, tuwin prosèsus oblikuwi. Balung sakrum wau dipun anjingi balung pok pupu. Sangandhapipun balung sakrum, wontên malih balung satunggal, ingkang wontên rosipun 4 utawi 5 nama balung Coccigis (balung buntut).
2. Balung dhadha, inggih punika balung iga saha balung sêtèrnum (Sternum) balung iga punika-punikapunika.
panjang, waradin, saha malêngkung, wingking sambêtan kalihan balung gêgêr, ngajêng wontên ingkang sambêtan kalihan balung sêngtèrnum,sêtèrnum. wontên ingkang botên, pucukipun (ingkang ngajêng) balung nèm, cacahipun sadaya 12 pasang, ingkang 7 pasang ingkang ngajêng sambêtan kalihan balung sêtèrnum, dipun wastani balung iga
têmên, ngandhapipun wontên tigang pasang ingkang sambêtan kalihan pucukinpucuking. balung iga têmên ingkang ôngka 7 saking nginggil, ingkang 2 pasang ingkang ngajêng botên têpang kalihan balung sanès-sanèsipun.
Balung sêtèrnum punika ingkang nginggil wiyar, têngah panjang saha kirang wiyar tinimbang ingkang nginggil, ngandhap lancip, godhagan antawisipun iga kalihan balung sêtèrnum nama: torak thorax.
3. Balung pok pupu (balung koksarum Coxarum).
Balung pok pupu 2 iji punika santosa sangêt, ingkang wingking manjing ing balung sakrum, ngajêng gathuk sami balung pok pupu. Peranganipun ingkang nginggil saha wingking wiyar sarta waradin, nama balung iliyum (ilium) ingkang ngajêng nginggil nama balung pubis (pubis) kalih iji, ingkang ngandhap nama balung is-ii (ischii) saantawisipun balung pubis kalihan balung is-ii bolong, nama bolongan opal (ovaal) sacêlakipun balung pubis, lêdhok agêng inggih punika panggenan anjingipun balung pupu. Kêmpalipun balung koksarum kalihan balung sakrum, dipun wastani pèlpis (pelvis).
Anggota ingkang nginggil, satunggal-tunggalipun kadadosan saking balung 32 iji, inggih punika balung selangke
balung dariji 14 ros), jêmpol 2 ros, sanèsipun nigang ros, sleutelbeen punika malêngkung warninipun mèh kados aksara S pucukipun ingkang satunggal têpang kalihan balung sêtèrnum, satunggalipun têpang kalihan balung walikat, balung humêri nginggil manjing ing balung walikat, ingkang ngandhap manjing ing balung ulnah saha radhiyus.
Anggota ingkang ngandhap satunggal-tunggalipun kadadosan saking balung 30 iji, inggih punika balung pupu, dhêngkul, garês kalih iji, pok suku (tunggak) 7 iji (ingkang satunggal agêng, inggih punika ingkang lugu nama tungkak), tapak suku (talapakan) 5 iji, balung dariji suku 14 iji.
Amung dumugi samantên sasêrêpan kula bab punika, amila sintên ingkang kaparêng amêwah utawi angewahi ing lêrêsipun, sadèrèngipun kula matur sèwu nuwun.
Abdi dalêm carik ôngka II kabupatèn pulisi Surakarta.
(Candhakipun Sasadara ôngka XII kaca 528, taun III)
Mênawi wontên lumah mojok 7 ingkang wangunipun kados gambar ôngka 17 punika pamerangipun botên nyêkapi mênawi namung sarana dhiagonal satunggil, kêdah kalih, tiga singgêtanipun (AD) mila lumah mojok 7 wau kêdah kaperang dados kalih rumiyin mawi garis dhiagonal AD lajêng andamêl dhiagonal kalih ingkang panjang piyambak, satunggil dhiagonal BD kangge merang lumah mojok sakawan ABCD. Kalih: dhiagonal GD kangge merang lumah mojok gangsal ADEFG. Saking A saha C katarik garis sipat gantung dhumawah ing
dhatêng DG kados dhapuripun gambar punika. Sapunika lumah mojok pitu wau sampun kaperang dados 9 perangan. Ingkang katêngêran ing ôngka VIII wangunipun trapesium, sanèsipun wangun lumah mojok tiga sikon, [siko...]
[...n,] mênawi sampun sumêrêp panjangipun satunggil-satunggiling garis ingkang pêrlu, lajêng kenging kaetang jêmbaripun miturut wêwatonipun lumah mojok tiga utawi trapesium, wiwit ôngka I, II, sapiturutipun dumugi IX kapanggihipun sadaya kagunggung, dados kapanggih jêmbaripun lumah mojok pitu wau.
Murih enggaling pangetang ôngka I kalihan II kenging kaetang sapisan kemawon, awit I kalihan II punika kalêmpakipun dhapur lumah mojok tiga têmpak, dhasaripun BD, inggilipun: garis sipat gantung saking C dhatêng garis BD punika.
Makatên ugi III kalihan IV, V kalihan VI, inggih sami kenging kadadosakên satunggil kemawon.
Ing ngajêng sampun kula pratelakakên mênggah rekanipun ngupadosi jêmbaripun lumah warni-warni, kados sampun nyêkapi kangge kabêtahanipun ngèlmi ukur sawatawis. Mila ing mangke badhe kula cariyosakên pirantosipun, ingkang pikantukipun sarana gampil, kados ing ngandhap punika.
Anjir makatên kajêng gilig saha lêmpêng, panjangipun
± 6 kaki, agêngipun salêngên, wontên ingkang dipun cèt balusan, wontên ingkang kaponthang-ponthang pêthak kalihan abrit, sawênèh pucukipun dipun blèwèhi, kangge sêmpetanipun dalancang utawi sanèsipun, murih cêtha katingalipun saking katêbihan, sampun ngantos jumbuh kalihan wit-witan, anjir makatên ingkang ngandhap lancip mawi tunjung tosan, supados gampil manawi katancêbakên.
Mênawi botên wontên anjir ingkang makatên, sadaya kajêng utawi dêling ingkang lêmpêng kenging kangge anjir. Mênggah ingkang makatên punika kadamêl nêngêri panggenan ing pasitèn ingkang badhe kaukur.
Rante ukuran punika kalimrahanipun ingkang kadamêl kawat kuningan utawi kawat tosan, agêngipun sagagang sêdhah ragi agêng sakêdhik, panjangipun 10M utawi 20M, rante wau mawi cêklekan ingkang panjangipun nyatêngah M sami kagandhèng mawi alèn-alèn, namung cêklekan ingkang dumunung ing bongkot tuwin pucuking rante punika panjangipun kirang saking satêngah M awit bongkot pucukipun rante mawi gêlangan agêng kangge cêpêngan. Cêklekan ing bongkot utawi ing pucukipun rante punika [pu...]
[...nika] jangkêpipun ½M kêdah punjul gêlanganipun, gathukipun gêlangan kalihan cêklekan wau mawi uliran ingkang sagêd mungkrêd utawi modod, murih gampil anggènipun ngewahi manawi lêpat panjangipun rante.
Supados enggal anggèning ningali peranganipun, ing watêsipun sabên 5M sambêtanipun mawi alèn-alèn dêmbagi.
Sarèhning cêklekanipun rante panjangipun satêngah M dados rante punika botên kenging kangge ngukur ingkang panjangipun kirang saking ½M mênawi kirang saking samantên, kêdah kaukur mawi elon (mètêran) ingkang wontên peranganipun alit-alit.
Wontên malih rante ukuran ingkang cêklekanipun namung nyakaki, panjangipun 60 kaki (5 cêngkal), sabên 12 kaki (cêngkal) alèn- alènipun inggih kadamêl sanès, supados gampil anggènipun nupiksa.
Mênawi botên wontên rante ukuran, kenging damêl lintunipun, kados ta: kajêng tipis utawi dêling sigaran ingkang lêmpêng, panjangipun kadamêl sacêngkal, wontên ingkang badhenipun pênjatos kawangun kados rante.
Têrkadhang wontên ingkang damêl ukuran saking tampar duk, panjangipun kadamêl 50 utawi 100 cêngkal, sabên [sabê...]
[...n] sacêngkal winatêsan ing bundhêlan, tamtu kemawon ngukur mawi pirantos makatên wau sagêd gèsèh, nanging têka inggih lumayan kangge tambêl bêtah.
Mênggah kanggenipun rante ukuran punika kadadêl kadamêl. angukur têbihipun sipatan ing pasitèn.
Mênawi ngukur mawi rante kalimrahanipun mawi sujèn, ingkang kadamêl ugi kawat, wangunipun lancip, bongkotipun dipun blêngkukakên têpang kangge cêpêngan. Mênawi botên wontên sujèn ingkang makatên, kenging ngangge sujèn dêling utawi sanèsipun, anggêr lancip, supados gampil kaêncêpakên ing siti.
Mênggah kanggenipun sujèn punika kadamêl nêngêri wêkasanipun rante sabên kadhawahakên, ngiras kangge ngetangi, anggènipun ngukur sampun pikantuk pintên dhawahan, supados botên kaledhon. Mila sujèn wau inggih kêdah kapêsthia kathahipun, limrahipun 10 iji, upami ngukur mawi rante ukuran ingkang panjangipun 5 cêngkal, mênawi sujènipun 10 sampun têlas katancêbakên ing wêkasanipun sabên dhawahing rante, dados rante ukuran sampun kangge ngukur angsal 10 dhawahan, têbihipun ingkang kaukur inggih sampun angsal 5 cêngkal X 10
Candhakipun Sasadara ôngka II kaca 74, taksih sambêting cariyosipun Abimanyu.
Ing antawis dintên kauningan ing Prabu Anom yèn ingkang garwa wontên ing pajagalan pinupu kaambil suta dhatêng Kae Jagalwalakas, lajêng têdhak dhatêng pajagalan andhawuhakên sawadosing karsa, Kae Jagalwalakas matur sumôngga ing karsa. Kacariyos Sang Prabu Anom rintên dalu kêrêp wontên ing pajagalan andadosakên sangsaya rêrêngatan kalihan ingkang garwa Dèwi Utari, Prabu Matswapati langkung sungkawa dening ginubêl ingkang putra nyuwunyuwun.
punggawa ditya ing Midhangprapa dinuta ing ratunipun angaturakên [anga...]
sêrat dhatêng Prabu Matswapati anglamar putrinipun ingkang nama Dèwi Utari, badhe kadhaupakên kalihan rayi Radèn Andewara, tanya-tinanya dados prang ditya pêjah sadaya, sasesaning pêjah matur dhatêng ratunipun langkung krodha lajêng bidhal anglurug dhatêng Wiratha kêbut sawadyanipun sadaya. Sang Prabu Anom sangsaya kalantur-lantur anggèning rêrêngatan kalihan ingkang garwa kasêngsêm wontên ing pajagalan kemawon, Dèwi Utari anggung anggubêl ing rama nata nyuwun pinêgatna kalihan ingkang garwa, ingkang rama kewran ing panggalih anggung angimur murwèng pangrapu basa amrih sandening karsa, nanging sang rêtna adrênging karsa
dhatêng putra têtiga kinèn mundhut sutaning Kae Jagalwalakas ingkang nama Rara Têmon badhe
kagegeran kathah pêjah, Prabu Anom kalihan rajaputra têtiga mangsah pêpulih kadhèrèkakên para punggawa, ditya kasor asasaran, Radèn Jaka Andewara kalihan ingkang rayi Radèn Jaka Amijaya mangsah pêpulih pinêthukakên Sang Arjuna jinêmparing babar dados Dèwi Wara Sumbadra kalihan Dèwi Wara Srikandhi, Prabu Yudakala Krêsna mangsah pêpulih ngamuk punggung sura tan taha, pinapagakên Sang Arjuna jinêmparing babar dados Sri Bathara Krêsna, wadya raksasa sami sirna dening Arya Sena tumpês tapis tanpa sesa. Para Pandhawa lajêng sowan ingkang eyang Prabu Matswapati angirid ingkang raka Sri Batha Bathara. Krêsna, angaturakên solah tingkahing prang miwiti mêkasi, ingkang eyang langkung ngungun lajêng nambrama dhatêng ingkang wayah Sri Bathara Krêsna, aturipun dahat kalingga murda, lajêng [la...]
ngaturakên gancaring lêlampahanipun miwiti mêkasi, sadaya ingkang miyarsa sami sangêt ing pangungunipun, wêkasan sami suka sukur ing dewa dene sami taksih basuki. Kunarpaning Dèwi Siti Sundari kaaturakên ingkang rama Sri Bathara Krêsna lajêng kausadan sêkar Wijayamulya, sanalika purna jati mulya kados ing wau-waunipun, sadaya langkung suka, Prabu Matswapati mundhut pangapuntên dhatêng ingkang wayah Sri Bathara Krêsna
lêlampahanipun miwiti mêkasi, Dèwi Utari anampèni kalihan suka pirêna rêsêp mulat ing suwarnanipun Dèwi Siti Sundari, sang rêtna sakalihan atut runtut anggèning kêkadang kados sadhèrèk tunggil rama ibu, putri Dwarawati lêstantun dados sêpuh, putri Wiratha dados anèm, andadosakên sukaning garwa kalihan para sêpuh. Ing antawis dintên Sri Bathara Krêsna nyuwun pamit kondur dhatêng Dwarawati sampun kalilan, para Pandhawa kadhawuhan kondur dhatêng Ngamarta nanging enggal-enggal kadhawuhan tuwi ingkang putra Sang Prabu Anom
matur sandika bidhal sêsarêngan kalihan ingkang raka Sri Bathara Krêsna.
(Sambêtipun ôngka II kaca 49, taun IV)
Wontên jêjaka umur 27 taun, sampun pintên-pintên taun gadhah sakit gêgêr, ngangtosngantos. bêngkuk ula- ulanipun, amargi dhadhanipun ingkang sisih têngên lêgok, lêgoking dhadha wau anarik dhatêng ula-ula satêmah dados bêngkuk punika, jêjaka lajêng anglampahi adus rêndhêman murad sadintên kaping sakawan, sarêng angsal 6 wulan bêngkuking ula-ulanipun sagêd pulih malih, dhadhanipun ingkang lêgok sagêd pulih ugi, ananging bokongipun lajêng abuh amendhol-mendhol, awit saking agênging abuhipun pun jêjaka ngantos mèh botên sagêd lumampah, sarta gadhah sumêlang bilih kaêlut ing sakit sanès, samantên ugi anggènipun adus rêndhêman murad taksih dipun lajêngakên, sarêng angsal 3 wulan malih abuhipun lajêng sirna, sêsakitipun ugi lajêng saras.
Bab 28. Sakit ampêdhu (njali) berlatoe tuwin sêriawan usus?
Wontên nyonyah sampun lami anggènipun nandhang sakit ampêdhunipun, sarta lampahing kêmahipun kirang sae, lami-lami lajêng tuwuh sêsakitipun malih wontên salêbêting usus, saking sangêting sakitipun wau nyonyah ngantos botên sagêd tilêm, jalaran salêbêting usus wontên barang ingkang marongkol atos kados sela, saking pangraosipun agênging barang ingkang mrongkol salêbêting ususipun punika mèh sabithi, mila andadosakên sabab bilih ambêbucal botên sagêd lêga. Nyonyah wau lajêng dipun kèn jêjampi adus rêndhêman padharan sadintên kamingkaping. 2 dumugi kaping 5, punapa malih dipun kèn adus tangas badanipun sakojur, ing dalêm pêndhak dintên sapisan utawi kaping kalih. Dipun lampahi angsal pêndhak dintên, sakitipun sampun wontên antawisipun sakeca, dene sarêng angsal sawulan, sêsakitipun ingkang mrongkol salêbêting usus sagêd ajur, sarta mêdal katut ing uyuh tuwin sêsukêr, wêkasan sarêng jangkêp kalih têngah wulan sêsakitipun sampun saras babarpisan.
Bab 29. Sakit paru-paru, suku kêraos asrêp, sakit padharan, sakit limpa tuwin sakit gulu.
Tuwan H. umur 27 taun, sampun lami anggènipun sakit warni-warni kados ingkang kasêbut ing nginggil, sarêng anglampahi adus rêndhêman padharan kaminipunlaminipun. 14 dintên, sarta lajêng adus rêndhêman murad 8 dintên, ing dalêm sadintên kaping 2 utawi kaping 3 sarêng anggènipun adus rêndhêman murad, angsal 15 dintên, sadaya sêsakitipun lajêng sagêd saras babarpisan.
Tuwan A.H. gadhah sakit korèngên tuwin gudhigên sukunipun kalih pisan. Awit saking punika ngantos andadosakên êmpuking balungipun suku kêkalih wau, satêmah Tuwan A.H. botên sagêd lumampah, dene sadangunipun Tuwan A.H. sakit punika, sampun pintên-pintên usada ingkang dipun jampèkakên, nanging botên wontên ingkang tumama, sarêng anglampahi adus rêndhêman padharan, salêbêtipun kalih dintên sampun sagêd lumampah, sarêng angsal 3 wulan, korangkorèng. tuwin gudhigipun sampun ical sadaya, punapa malih sagêd pulih kêkiyataning badanipun, sarta lajêng botên gadhah sakit balung salaminipun.
Wontên rare èstri umur 4 taun, gadhah sakit padharan, dipun jampèni sakathahing jampi sampun madal kemawon, rare wau lajêng dipun suwunakên tulung Tuwan Kihnê, sasampunipun dipun priksa sêsakitipun, lajêng dipun dhawuhi ngêdusi rêndhêman padharan, sadintên kaping 2 utawi kaping 4 sarta dipun dhawuhi adus soroting srêngenge, punapa malih sabên-sabên dikakakên amlampah- mlampah wontên ing latar, supados sagêda angsal hawa ingkang sae. Dhawuhipun Tuwan Kihnê wau lajêng dipun èstokakên, angsal 3 wulan, sakiting rare wau sampun saras babarpisan.
Wontên tukang batu umur 42 taun, sampun lami sakit balunging sukunipun ingkang kiwa, punapa malih sukunipun wau lajêng mêdal gudhig tuwin korèngipun, ngantos rêkaos kadamêl lumampah. Sarêng nglampahi adus rêndhêman padharan kaping 3 sadintên, sarta adus tangas 8 dintên kaping 2 botên antawis lami gudhig tuwin torèngipunkorèngipun.
sagêd garing sarta lajêng ngathèk,nglèthèk. punapa malih sakitipun balung ugi kathah [ka...]
[...thah] sakecanipun. Sarêng angsal sawulan sadaya sêsakitipun sampun saras babarpisan.
Bab 33. Sakit ros-rosaning suku utawi lumpuh.
Wontên rare jalêr 12 taun, sakit ros-rosaning pupunipun ingkang têngên, ngantos andadosakên lumpuhipun, dene bilih lumampah kêdah mawi katuwak ing têkên, mênggah ingkang dados jalaraning sêsakitipun punika, botên sanès namung saking asrêp ingkang sampun malêbêt dhatêng ing pèhipun (impês wadhah uyuh) awit rare wau asring botên sagêd nguyuh, dene bilih nguyuh kêraos sakit, sarta wêdalipun namung sakêdhik, sarêng rare wau anglampahi adus rêndhêman murad kaping 3 sadintên, tuwin nyirik têtêdhan ingkang pancèn botên nêdha, ing dalêm 14 dintên rare sampun sagêd lumampah tanpa têkên, dene sarêng angsal 23 dintên, sakiting sukunipun sampun sirna, wusana sarêng angsal 6 wulan, sadaya sêsakitipun sampun saras babarpisan.
(Sambêtipun ôngka II kaca 60 taun IV)
Sarêng awit ing taun 421 dumugi 480 taun [tau...]
[...n] pangetangipun sami kalihan kala awit ing taun 1 dumugi 60 taun ingkang sampun kasêbut ing ngajêng wau, saptawaranipun wangsul kaetang saking Rêbo, pôncawaranipun kaetang saking Paing, kados makatên ing salajêngipun sabên 420 taun, bêbukanipun purwaning taun ingkang badhe tumapak wangsul malih, pangetanging saptawara saking Rêbo, pangetanging pôncawara saking Paing, kaetang dumuginipun ing taun Subakarti, utawi ing taun Prayana angkaning warsa punika 1730 ingkang dados bêbuka purwaning taun, saptawaranipun angetang saking Rêbo, pôncawaranipun angetang saking Paing.
Wondèntên sêrêping pangetangipun makatên, ing taun Subakarti utawi ing taun Prayana ôngka 1730 punika kabucal 1680, dados kantun 50 anuju ing taun Subakarti, utawi ing taun Prayana punika dhawahing bêbuka purwaning taun, saptawaranipun kaetang saking Rêbo, pôncawaranipun kaetang saking Paing, ing salajêngipun ngantos dumugi ing taun Rudraksa utawi ing taun Kirana, ôngka 1740 kumpulipun ing pratôngka taksih angetang saking Rêbo Paing, ing ngandhap punika pratelanipun
pangrantam, inggih punika etang rantaman, ing kinanipun têtiyang Itali amastani arte maggiore kangge namaning kawruh etang ingkang inggil-inggil, utawi winastan regolo de lacosa dene ingkang limrah ing sapunika têmbung algêbrah algebra kangge namaning kawruh etang mawi aksara utawi mawi tôndha, minôngka têngêran lêlintuning ôngka petangipun cacah, algêbrah punika asalipun saking têmbung Arab Algebr wal moka bale ingkang atêgês jangkêpi lan damêl sami.
Mênggah dadosing panduman urut-urutan ing petang algebra punika de term algebraesch limrahipun botên mêsthi kangge lêlintuning sadhengahipun etang mawi aksara utawi mawi tôndha, ingkang lêrêsipun mawi ôngka, dene kangge makatên bokmênawi namung supados sagêdipun ringkês tumraping kawruh nandhing utawi ngrantam cacah.
Sêrat-sêrat kina ingkang nyariyosakên prakawis kawruh algebra punika damêlanipun Diophantus Dhiophantês ing kitha Iskandariyah Alexandrie ing nagari Mêsir, salêbêting taun Ngisa 400 kathahipun buku dêdamêlanipun wontên tiga wêlas, ingkang taksih karimatan sapriki namung
kantun nênêm, dene dumuginipun ing Eropah kawruh algebra wau kala kinanipun
kawruh saking Indhu, salajêngipun kabudi malih saha kalimrahakên dhatêng para sarjana bôngsa Eropah dumugi sapriki.
Wiyosipun sarèhning kula botên nate sinau wontên ing pamulangan agêng Jawi, kados ta: ing
sumêrêp mênggah Jawinipun têmbung- têmbung utawi tôndha-tôndha ingkang kangge wontên ing piwulang kawruh etang algebra (algebraesche terminologie teekens enz sarta ingkang cocok kalihan kaprahipun ingkang kangge ing têmbung Jawi wontên ing pamulangan, kula pitakèn-pitakèn dhatêng tilasan murid ing pamulangan Jawi alit, ingkang kalêbêt dhatêng pamulangan ôngka I botên sagêd angsal sêsêrêpan ingkang madhangakên manah kula, pandugi kula botên dipun wulangakên wontên ing pamulangan Jawi alit.
Awit saking punika pramila ing sapunika kula nêmpuh byat angicalakên was-wasing manah kamipurun nyuwun barkah sêsêrêpan dhatêng para mitra pambantuning Sasadara, mugi wontêna ingkang kaparêng asung pitêdah mênggah Jawinipun têmbung-têmbung
ing kawruh etang algêbrah kados ingkang kula pratelakakên ing ngandhap, panuwun kula têgês-têgês wau sampun ingkang mêdal saking pangathik-athikipun piyambak, awit yèn makatên kula piyambak sampun kadugi, panuwun kula ingkang sampun kaprah kangge ing kawruh etang têmbung Jawi, dhuh mitra kula ingkang kêsdu asung sêsuluh amadhangakên budi kula, panuwun kula punika botên tuwuh saking cipta sumagêd badhe nêdya anjajagi dhatêng kawruhipun para mitra, damêlipun punapa? Sayêktosipun sêpên saking manah ingkang makatên, kajawi namung sapele kêbujêng saking pêrlu supados sagêda ragi gampil anggèn kula badhe nêrangakên kêkarangan kula ingkang magêpokan kalihan kawruh arithmetica sawatawis, kula angge manjurung dhatêng Sasadara punapa kanggenipun ing pamulangan Jawi agêng inggih kalugokakên namaning têmbung Walandi kemawon, kados ta:
Têmbung ongelijkheid ingkang tumrap ing kawruh etang punapa kados ta: c > d. of c > d punika nama
[Grafik]; dene pêrlunipun mênggah wontên karangan ingkang mungêl makatên: formule kangge angetang rikating lampahipun suwara ing salêbêtipun hawa formule ing pamulangan punapa limrah winastan pitêdahing petang, upaminipun wontên pitêdah makatên:
Mênawi botên katêrangakên saking pandugi kula para maos Sasadara salong wontên ingkang botên mangrêtos, nama-nama wau badhe kula têrangakên mawi têtêmbungan saking pangathik-athik utawi saking sêsêrêrêpansêsêrêpan.
kula piyambak, mênawi botên limrah kalihan kanggenipun wontên ing pamulangan, kirang utami [uta...]
[...mi] awit punika ingkang sampun kaanggêp lêrês sarta sampun kangge dhatêng para sagêd.
Sambêtipun Sasadara ôngka VII taun I kaca 301.
II. Bab pamerangipun kewan ingkang gadhah ragangan.
Pêksi punika kewan gadhah ragangan, rahipun bêntèr tuwin nigan, kadosdene kewan ingkang nêsêpi, pêksi punika ambêkanipun mêdal ing kêbuk, makatên ugi manahipun inggih sami wontên kothakanipun sakawan, balunganipun ingkang ngajêng botên kangge mlampah: nanging kangge mabur, naminipun suwiwi, wacucalipun katutup ing wulu, uwangipun katutup ing bangsanipun sungu, namanipun cucuk, pêksi punika kaperang dados 7 bôngsa.
1. Pêksi galak (môngsa bangsanipun).2. Pêksi ocehan.3. Pêksi ingkang mènèk.
5. Pêksi ingkang mlampah.6. Pêksi ing rawa.7. Pêksi ingkang nglangi.
Pêksi galak punika sukunipun rosa, drijinipun katutup ing cakar bengkok landhêp, minôngka dêdamêlipun tuwin nyangkêrêm, punapa malih kangge nyuwèk-nyuwèk mêmangsanipun, cucukipun rosa tuwin balêngkuk, pêksi galak punika wontên ingkang saba dalu tuwin wontên ingkang saba rintên, bangsanipun kabedakakên 3 warni.
1. Pêksi ingkang aburipun ngampar (saba rintên).2. Pêksi bôngsa palkên (saba rintên).3. Pêksi bôngsa kokokbêluk (saba dalu).
Pêksi ocehan punika baud sangêt ngocèh, namung pêksi bango kalihan gagak ingkang botên, ingkang kalêbêt bangsanipun kathah sangêt, ingkang kathah alit-alit, tuwin wulunipun balorok, ingkang baud piyambak ngocèh inggih punika pêksi ping, leyorik, nahtêgal, listêr, kolibri sasaminipun.
Pêksi ingkang mènèk punika drijinipun cakar ingkang kalih [ka...]
[...lih] mêngajêng, ingkang kalih mêwingking,§ Majêng: mundur, dados têtimbangan, dene mêngajêng, mêwingking, punika mênawi lêrêsing rimbag: mêngajêng, mingking, nanging: mêwingking sarta mingking sami dèrèng kêlimrah, dene ingkang kangge: dhatêng ngajêng, dhatêng wingking, botên dhatêng mingking. Red. milanipun baud sangêt mêmènèk, panggenanipun ing tanah bêntèr, têdhananipun kewan alit-alit tuwin wowohan, ingkang kalêbêt bangsanipun sêpèk, kukuk, papêgai, ingkang kaetang bangsanipun papêgai, inggih punika bèthèt, jakatuwa.
Pêksi iwèn punika sagêd lumampah rikat, nanging botên sagêd mabur bablas, namung dara, punika ingkang sagêd mabur bablas, nanging sayêktosipun punika têngah-têngahipun pêksi iwèn kalihan pêksi ocehan, ingkang kalêbêt bangsanipun inggih punika ayam, dara, pangris, lan gurtêl.
Pêksi ingkang lumampah punika sukunipun panjang sarta kiyat, drijinipun cakar kalih utawi tiga sami mêngajêng, suwiwinipun cêkak, kalihan botên kenging kadamêl mabur. Ingkang kalêbêt bangsanipun kasuwaris, kiwi.
Pêksi rawa punika gadhah suwiwi rosa, gulunipun panjang, tuwin sukunipun ugi panjang, wontên ingkang gadhah kulit kangge nglangi ing sasêlaning dariji. Ingkang kalêbêt bangsanipun, bango, sênip, kiwit, ibin sasaminipun.
Pêksi ingkang nglangi punika sukunipun cêlak, tuwin mêwingking sangêt, pêksi wau gadhah wacucal kangge nglangi ing saantawising dariji, wulunipun anglisah, ingkang kalêbêt bangsanipun: kambangan, swan banyak, meyo, sêtorêm sasaminipun.
Kewan ingkang gumrêmêt punika: kewan gadhah ragangan, rahipun asrêp, mênawi sampun sêpuh ambêkanipun mêdal ing kêbuk, manahipun namung wontên kothakanipun tiga, punika kaperang dados sakawan.
2. Bangsanapun cêcak.3. Bangsanapun sawêr.4. Bangsanapun kodhok.
Bulus punika badanipun gèpèng wiyar, ingkang katutup ing thothok kalih, gêgêr kalihan dhadha. Bulus botên gadhah untu, nanging uwangipun katutup ing kulit kados singat, suku tuwin buntutipun cêlak sangêt, bulus punika wontên warni tiga, bulus ing dharatan, bulus ing toya tawa tuwin bulus ing toya asin.
Bangsanipun cêcak punika gadhah bêbalungan 4.2. tuwin tanpa balung, cêcak ugi gadhah tlapukan, badanipun panjang, katutup ing sisik, ngantos dumugi ing buntut, ing uwang tuwin ing cêthakipun katingal kadosdene untu. Tiganipun kadosdene tigan bulus, nêtêsipun sanasarana. kabênteran, ingkang kalêbêt bangsanipun, baya utawi bajul, cêcak, bunglon, têkèk.
Sawêr punika kewan gumrêmêt, badanipun gilig panjang, tanpa suku tanpa tlapukan, sawêr gadhah untu ing uwang tuwin ing cêthak, sawênèhipun sawêr gadhah untu mandos, punika nguwatosi mênawi tumèmpèl ing êrah. Ingkang kalêbêt bangsanipun: adhêr, bril, rail, sawêr agêng -agêng sasaminipun.
Kodhok punika kewan gumrêmêt ingkang badanipun sagêd santun warni, wacucalipun botên katutup ing sisik tuwin thothok, ingkang kathah botên gadhah buntut, mênawi kodhok punika taksih alit sangêt: botên gadhah suku, namanipun cebong, tuwin ambêkanipun botên mêdal ing kêbuk, mêdal ing angsang. Mênawi kodhok, ingkang katingal rumiyin sukunipun ingkang wingking, mênawi salamandêr, ingkang katingal rumiyin sukunipun ingkang ngajêng. Cebong punika mênawi sampun sêpuh buntutipun lajêng ical, nanging salamandêr botên, kodhok punika maedahi, sagêd anumpês kewan ingkang alit-alit, nanging damêl pituna, dene purun môngsa tiganing ulam, ingkang kathah kodhok punika sagêd anywantên sora swantênipun punika kawastanan: ngorèk, ingkang kalêbêt bangsanipun: kodhok ijêm (ing tanah Eropah sami katêdha), kodhok abrit utawi dharat, kodhok ing wit-witan, kênthus, salamandêr ing dharat, tuwin salamandêr ing toya. Taksih wontên sambêtipun.
Mirit saking pratelanipun para tani, pananêmipun pantun ing sabin punika warni-warni, kados ta: sabin tadhahan, panggarapipun ing môngsa rêndhêngan, môngsa kanêm andhawahakên wiji umur 35 utawi 40 dintên, mênawi pananêmipun môngsa kapitu utawi kawolu umur 120 dintên, panènipun dhawah ing môngsa dhêstha = sawêlas, mênawi jaman rumiyin lêbar panèn punika kawalik dhêle kacang jarak sarta kapas, mênawi jaman sapunika botên wontên ingkang nglampahi nanêm, amargi jawah sanès kalihan jaman rumiyin.
Mênawi sabin angsal toya saking lèpèn, nama sêrêgan, mosa môngsa. gangsal andhawahakên wiji, umur 40 dintên, môngsa kanêm: tanêm. Umur 120 dintên, panènipun dhawah ing môngsa kasadasa, anamung mênawi dipun walik pantun, môngsa kasanga andhawahakên wiji umur 40 dintên, môngsa dhêstha = sawêlas, utawi môngsa sadha = kalih wêlas: tanêm, inggih punika nyarêngi gadhu sorotan.
Gadhu sorotan, sapisan, ing môngsa kasadasa andhawahakên wiji, umur 40 dintên: môngsa sadha = kalih wêlas, tanêm umur 120 dintên: môngsa gangsal, andhawahakên [a...]
walikan dhêle kacang ijêm, utawi kacang ruji, panènipun katiga môngsa badhidhing dumugi môngsa gangsal sarta labuh.
Mênawi pananêmipun gaga sorotan, môngsa katiga awitipun uwur, tuwuhipun kalihan toya lêp saking lèpèn, môngsa kawolu panèn, lajêng dipun walik pantun rêndhêngan môngsa kawolu tanêm, môngsa sadha = 12 panèn walikan, kenging
dipun walik dhêle kacang ijêm, kacang ruji sawênèh jarak utawi kapas: kenging, anamung awis ingkang purun nanêm, amargi saking kêsèdipun kawula alit.
Mênawi gaga ing wana lêbêt, môngsa kanêm uwuripun kasêbar, umur 5 wulan: môngsa sadha = 12 panèn, mênawi katiga bèsèr dipun walik jarak utawi pohung, mênawi katiga bantêr inggih namung kagadhang
ing yatra, kêdah warni cikal, sarta cikal wau lajêng ingandikakakên mundhut tumbas kaklêmpakakên wontên ing pulisi, ing têmbe badhe katanjakakên katanêm ing pundi panggenan ingkang kagalih mikantuki. Karsanipun kangjêng parentah agêng ambucal arta mirungga panumbasing cikal, punika nelakakên sih marmanipun kangjêng parentah
agêng dhumatêng têtiyang alit, sagêda andarbèni karang kitri ingkang narik dhatêng kajênjêmanipun abale griya.
Sarèhning sampun wontên wêwinih tumindaking pangrèh ingkang narik dhatêng kajênjêman, saupami kangjêng parentah agêng andhawuhakên awisan botên kenging têtiyang sade kalapa ingkang taksih nèm, ingkang kenging kasade kêdah ingkang sampun kiring, langkung malih sade dêgan ingkang kadamêl isèn cao, kaawisan sangêt, ingkang nêrak pêpacak kaanggêp anglampahi panêrak kaladosakên ing rol pulisi. Dene mênawi wontên pêrlunipun, kados ta: kangge jampi tuwin têdhaning bayi lair inggih kenging angundhuh dêgan.
Paedahipun botên namung adamêl kathahing kalapa sagêd nyêkapi ing bawah dalêm, inggih ugi mikantuki dhatêng ingkang sade sarta ingkang tumbas, ingkang sade sagêd pajêngan kathah tinimbang kasade taksih nèm, ingkang tumbas sagêd ngangge bumbu miraos, dene ingkang langkung pêrlu malih wohing kalapa botên risak.
Ing pêkên Agêng sarta ing Slompretan, pintên-pintên atus lirang pisang ingkang kasade ambaranang kasêmprong, raosipun botên eca, kangelan tiyang tumbas pisang sagêd pikantuk ingkang sêpuh, angsala inggih awis rêginipun. [rê...]
[...ginipun.] Ing môngsa pêlêm awoh prasasat botên wontên ingkang kaundhuh sêpuh utawi saking brongsongan, sadaya karontog taksih nèm lajêng kasêmprong, wontên ugi pêlêm ingkang kaundhuh sêpuh utawi saking brongsongan, punika namung saking salêbêting nagari kagunganipun para agung utawi gadhahanipun para abdi dalêm, mênawi undhuhan saking dhusun kajawi gadhahanipun para abdi dalêm dhusun, sadaya taksih nèm lajêng kasêmprong, punika namung angenggalakên tumuntênipun sagêd tampi yatra dening kamlaratanipun, botên sumêrêp anggènipun ngêmping sade pêlêm taksih nèm wau mawi nyanggi sarêman, inggih punika sakêdhiking argi.
Pêlêm kula sêngir kathah sarta mawi kula opèni ing gêsangipun, manawi wontên kêmladheyanipun kula bucal, bilih môngsa sêkar kula dèkèki jêmbangan, bilih
rupiyah punapa dados panggaotan kula, botên makatên, raosing manah kula ngundhuh wowohan ingkang taksih nèm [nè...]
[...m] punika kados niaya dhatêng sasamining makluk gêsang, mila klapa kula kathah ingkang nyêblok piyambak dening garing, kala modhèl dêgan ijêm, klapa kula sawatawis wontên ingkang risak,
kèndêl botên dipun pêndhêt malih, wangsul ingkang kadamêl isèn cao prasasat prase sabên dintên.
Saupami kangjêng parentah angawisi dhatêng têtiyang alit botên kenging sade sawarnining wowohan ingkang taksih nèm, kados ta: klapa kêdah ingkang sampun garing utawi kiring, pêlêm ingkang sampun bawuk, pisang ingkang sampun suluh ing uwit, durèn botên sorogan, nôngka botên pantekan, dhuku pijêtan kokosan, salak balimbing jêram sasaminipun, ingkang sampun sêpuh matêng ing uwit, botên kenging imbon, wontên ugi wowohan ingkang kêdah-kêdah kasade ênèm, kados ta: manggis, kenging kasade taksih blibar, timun utawi krai kasade ênèm, timun ingkang taksih
Têtiyang alit ing Batawi botên wontên ingkang sade pisang sêmprong sampun dipun cècèki dados lirangan,
katingal ambranang botên angrêmênakên, ingkang dipun sade pisang tundhunan sawêg suluh satunggal kalih tarkadhang katutan sisa codhot dipun
sade wowohan taksih nèm, nanging ngantos kasangêtên, dalah sêdhah ingkang kasade inggih ingkang sampun sêpuh kapêthik salêmbar-salêmbar, bilih pados sêmprit: botên angsal, sêdhah karampas, botên cara, ajrih mênawi pêjah, anèh, mila carangan sêdhah pating klawèr ngantos saasta panjangipun, punika kula botên mathuk.
Rêgining tigan ayam ing nagari Nèdêrlan 5 sèn, punika kalêbêt mirah tinimbang ing nagari Enggris 7,5 sèn, punapa ing tanah Eropah awis ulam? mirah.
tigan, tiyang alit awis ingkang purun tumbas tigan, dipun pilampu tumbas ulam, kajawi ingkang pancèn wontên damêlipun kangge woworan dhaharanipun dipun para agêng ingkang rêginipun sumbut kalihan wragading pandamêl.
Awit saking punika têtiyang alit kapêksa nêtêsakên tiganipun, dening botên sagêd nyade kathah, tinimbang kasade mirah-mirahan: owêl, awit sampun katuwuhan budi sabar. Kêthip satunggal dipun ngrêmakên ing dalêm sataun sagêd manak dados sadasa, punapa pêrlunipun kojah sampeyan punika? Sami ugi kangjêng parentah agêng andhawuhakên awisan botên kenging nyêmbêlèh maesa lêmbu èstri ingkang taksih mêdal turunipun, kalêbêt sami pangrèh agêng alit.
Klobot ingkang misuwur sae: tuwuh ing kampung Carikan, rêginipun angungkuli rêgining jagungipun, saontong pintên? Botên kirang rêgi sasèn, pangundhuhipun wanci gêmarit, ingkang dipun purih namung klobotipun kemawon, mila raosipun sêmu lêgi janggêlipun kabucal balaka dening dèrèng wontên jagungipun, punika ugi marahi adamêl awising rijêki, pintên atus [a...]
[...tus] bau siti ingkang ical muspra pamêdalipun alintu patra tôndha nama dados kalobot, kala punapa tiyang kabêtahan dening klobot? sawêg sapunika.
Sami ugi kabêtahan boatênbotên. ngandhut rèk, ananging wontênipun rèk mijil saking budi sampurna sarta tuwuh wontên ing Eropah.
(Sambêtipun ôngka II kaca 69, taun IV)
Kalimrahanipun bilih sawêg anêsêpi botên anggarapsari, ananging saupami anggarapsari inggih botên dados punapa,
kalimrah sami tisna dhatêng anakipun, mila sami angatos-atosa supados botên kasundhulan wawrat, awit lare ingkang kasundhulan wau sakalangkung mêmêlas. Bilih sampun mangsanipun nyapih, punika sampun ngantos kakagètakên, nanging kêdah ingkang sarèh, patrapipun makatên: mênawi susu botên kraos sakit amargi kêbak isi toya, bayi sampun kasêsêpan, dene bilih nêsêpi sampun katêlasakên,
awit toya susu botên sagêd têlas, mênawi patrap ingkang makatên wau dipun turut, anggènipun
yèn êmbok sagêd ambêbujuk dhatêng anakipun, sampun saèstu kalampahan dados kasapih.
Beda-bedanipun tiyang manak ingkang limrah, warni-warnining sêsakit, kados ta: angwêdalakên rah sadèrèngipun bayi lair, anyakiti goroh, nyakiti botên sangêt, bayi ing salêbêtipun kanthongan, sirah bayi malang wontên sangajênging jubur, amalik bayi, ari-ari ingkang lumèngkèt, ngwêdalakên rah sasampunipun bayi lair, wêwadosing èstri
para gadhah bayi ingkang limrah kemawon, ananging botên tamtu, ugi wontên ingkang kenging sêsakit ngantos ngundang dhoktêr. Mênggah damêlipun dhoktêr botên namung anjampèni kemawon, [kema...]
[...won,] ananging para ingkang manak sagêda angintên- ngintên kadospundi kawontênanipun, sakit ingkang nguwatosi utawi botên, kados ta: munêg-munêg, nuntak-nuntak, sakit untu, boyok pêgêl sarta suku abuh sasaminipun, punika tanpa damêl yèn angundanga dhoktêr, ananging sakit ngwêdalakên rah bilih wawrat sampun sêpuh dhoktêr kêdah kaundang kapurih anitipriksa, awit makatên punika dados têtêngêr bokmênawi kanthongan bayi wontên sababipun punapa-punapa, kados ta: cangkêm kanthongan bayi mênga dèrèng mangsanipun, ari-ari rêntah saking kanthongan bayi, utawi manggèn ing kanthongan bayi, dadon dados. wontên sangajênging bayi, sarta sanès-sanèsipun.
Wontên tiyang nyakiti ingkang langkung sangêt ngantos andadosakên sangsara,
gorohan, jampènipun chloroform ingkang sagêd anamakakên jampi saha ngangkah-angkah punika namung dhukun, kangge sadèrèngipun kawah pêcah, utawi nalika bayi mèh lair, tarkadhangan botên mawi kajampenan.
Anyakiti ngantos sawatawis dangu, mangkêrêtipun kanthongan [ka...]
[...nthongan] bayi mèh botên kraos, dados lairing jabang bayi botên sagêd enggal, ingkang nyakiti rumaos botên sagêd ambêtahakên malih, makatên punika dhukun sagêd anjampèni murih mêdal kapurunanipun utawi ngènthèngakên, ananging inggih botên lajêng kajampenan bilih kawah dèrèng pêcah, sarta kêdah katitipriksa, punapa sawêg manak sapisan utawi sampun rambah-rambah.
Saupami tiyang wawrat, 100 ingkang 96 mapanipun bayi ing kanthonganipun katêmtokakên makatên: sirah wontên ngandhap, gêgêr ing ngajêng, jubur wontên nginggig,nginggil. bau sidhakêp ing dhadha, dhêngkul sarta pupu sidhêkus, sarta janggut sumèlèh ing dhadha, dhukun anggènipun mastani mapanipun bayi kalihan sirah, sirah bayi manut ing ngajêng kori, bilih kagrayang kalihan dariji ingkang karaos kadêmok rumiyin sirahing bayi, asring wontên ingkang mapanipun bayi nungsang, anggènipun mastani mapan ing jubur, punika sirah ing nginggil, gêgêr wontên ngajêng utawi king,wingking. jubur wontên ngandhap, bilih kagrayang kalihan dariji ingkang kagêpok rumiyin jubur, dhêngkul utawi sukunipun, wontên malih mapaning bayi ing kanthonganipun malang, inggih punika dipun wastani mapan malang, gêgêr wontên ngajêng utawi
wontên wingking, sirah wontên kiwa utawi têngên, bilih dipun nyatakakên kagêpok ingkang kraos kagêpok dhadha utawi gêgêr, padharan sarta pundhakipun. Taksih wontên sambêtipun.
nipun, punika saprangkat-prangkating petang pintên bab (punapa ungêl-ungêlan) sarta urutipun kadospundi, matênmakatên. malih pratikêling pangetangipun ugi kadospundi.
Wusana atur panyuwun kula sêsêrêpan punika, mugi sampun kagalih punapa-punapa, O, botên pisan-pisan kula nun, sajatosipun amung saking kumêdah kula badhe sumêrêp, saha sangêt ing panuwun pamundhi kula bilih ingkang nganggit Radèn Ngabèi Tohpraja, kaparênga paring panjarwa.
1. Pawarsakan ... blz 81.2. Dintên sae ... blz 82.3. Kewan mulya ... blz 83.4. Ngèlmu ukur ... blz 89.5. Cariyos ringgit purwa ... blz 94.6. Tirta usada ... blz 98.7. Cakrawati ... blz 102.8. Algêbrah ... blz 106.9. Ngèlmu alam ... blz 110.10. Wangsulan ... blz 116.11. Anggitaning redhaktur ... blz 118.12.
Kabupatèn Jeneponto iku kabupatèn ing Propinsi Sulawesi Kidul, kutha Jeneponto iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Jeneponto ketata jroning 9 kacamatan, --- désa/kalurahan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Jeneponto&oldid=1102715"	Kategori: Sulawesi KidulRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
DeutschEnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.48, 22 Oktober 2016.
Monggo dipun kopi paste lan disebaraken nggih ….😀
saantawisipun Niu Holan kalihan pulo Timur kirang lêbêt, ananging sagantên ing sacakêtipun pulo Timur lêbêt sangêt, sagantên
saantawisipun pulo Jawi, Bêruni, Palawan, Sumatra tuwin Malaka, punapa malih ing pulo Sunglon Siyêm, dumugi ing pulo-pulo Nahuna, saha sagantên saantawisipun pulo Sumatra tuwin pulo-pulo ing sakilènipun, sarta pinggir sagantên ing sakidulipun pulo Jawi lêbêtipun kirang saking 50 dhêpa = 80 mètêr, kapal-kapal ngantos sagêd labuh wontên ing têngah sagantên, ananging sagantên saantawisipun pulo Sèlèbês,
pulo-pulo Sundha alit, tuwin pulo-pulo Moluko lêbêt sangêt, dados kados dene minôngka sambêtanipun sagantên agêng kalihan sagantên Indhia.
Nitik saking sabab ing nginggil wau, lajêng anuwuhakên pangintên, bilih ing jamanipun kina, perangan kilèn wau dados satunggal dharatan, ingkang dados satunggal kalihan tanah Asiah, dene pulo-pulo Papuah ugi dados satunggal dharatan kalihan tanah Niu Holan, wêdal punika ugi kathah titikanipun ingkang mratandhani bilih perangan Insulindhê kêkalih wau ing kinanipun gandhèng, ingkang saperangan gandhèng kalihan tanah Asiah, ingkang saperangan gandhèng kalihan tanah Niu Holan, inggih punika katitik saking têtuwuhan tuwin kewan-kewanipun ing perangan kêkalih wau. Mirit saking thêthukulan tuwin kewan-kewan ing perangan kilèn, wontênipun sami kalihan ing tanah Asiah, beda kalihan perangan Insulindhê ing sawetanipun supitan Makasar tuwin supitan Lombok, dene thêthukulan tuwin kewan-kewan ing perangan wetan sarupi kalihan thêthukulan tuwin kewan-kewan ing Niu Holan.
Wontênipun thêthukulan ing perangan kêkalih wau:
... ing perangan kilèn (perangan Asiah) ... ing perangan wetan (perangan Australiah)
pantun ... rupi-rupi ... awis-awis / sagu ... awis-awis ... kathah / lombok ... kathah ... botên wontên (awis) / cêngkèh ... botên wontên (awis) ... kathah / pala ... botên wontên (awis) ... kathah / asêm ... kathah ... awis / gambir ... kathah ... awis / tom ... kathah ... awis / cêndhana ... awis ... kathah / wit kapur ... kathah ... awis / mênyan ... kathah ... awis / kajêng pêthak ... awis ... kathah / jarak ... kathah ... awis / jati ... kathah ... awis / kajêng arêng ... awis ... kathah / akar ... awis ... kathah
... ing perangan kilèn ... ing perangan wetan
gajah ... wontên ... botên wontên / warak ... wontên ... botên wontên / sima ... kathah ... botên wontên / bruwang ... wontên ... botên wontên / sênuk ... wontên ... botên wontên / kêthèk agêng ... kathah ... botên wontên / pêksi cindrawasih ... botên wontên ... kathah / pêksi nori ... botên wontên ... kathah
Wiyaripun pulo-pulo Insulindhê kados ing ngandhap punika, ananging cacah wau kula mêndhêt kintên-kintên kemawon (kaota namung sakêdhik) pêrlunipun supados para maos gampila anggènipun nandhingakên kalihan pulo sanès-sanèsipun, dene benjing bilih kula nyariyosakên satunggal-tunggalipun pulo, wiyaripun badhe kula pacak salêrêsipun.
a. pulo-pulo Sundha agêng. 1. pulo Jawi sarta Madura tuwin pulo alit-alit sakubêngipun,
Inggris = 1 mil sagantên 24 1/4 pal pasagi = 7760 bau) Prawirawiyata. Jiwanipun ± 21. 500.000. 2. pulo Sumatra (prêcah), wiyaripun ± 8000 G.M2, jiwanipun ± 3.000.000. 3. pulo Beruni (± 13.000) ± 9400§ (§ ) ingkang kabawah ing guprêmèn Walandi, Prawirayata. G.M2, jiwanipun ± 1.000.000. 4. pulo Sèlèbês ± 3300 G.M2, jiwanipun ± 1.500.000.
b. pulo-pulo Sundha alit ± 1.500 jiwanipun?
c. pulo-pulo Moluko ± 1450 jiwanipun?
d. pulo-pulo Papuah (± 12.000) ± 6.000§ (§ ) ingkang kabawah ing guprêmèn Walandi, Prawirayata. G.M2?
Pulo Timur wiyaripun ± 600 G.M2 jiwanipun ± 300.000
Pulo Seram (Serang) wiyaripun ± 350 G.M2 jiwanipun ± 140.000
Pulo Alamaerah wiyaripun ± 350 G.M2 jiwanipun ± 25.000
Pulo Plorès wiyaripun ± 300 G.M2 jiwanipun ± 250.000 ?
Pulo Sumba (Cêndhana) wiyaripun ± 250 G.M2 jiwanipun ± ?
Pulo Bangkah wiyaripun ± 220 G.M2 jiwanipun ± 73.000
Pulo Sumbawa (Samawa) wiyaripun ± 220 G.M2 jiwanipun ± 75.000
Pulo Buru wiyaripun ± 170 G.M2 jiwanipun ± 8.000
Pulo Bêlitung wiyaripun ± 120 G.M2 jiwanipun ± 34.000
Pulo Niyas wiyaripun ± 120 G.M2 jiwanipun ± 230.000
Pulo Bali wiyaripun ± 100 G.M2 jiwanipun ± 860.000
Pulo Lombok wiyaripun ± 100 G.M2 jiwanipun ± 400.000
Pulo Madura wiyaripun ± 80 G.M2 jiwanipun ± 1370.000
Pulo-pulo Insulindhê punika ingkang kathah wangunipun panjang sarta ciyut punapa malih trapipun jèjèr, andadosakên palêngkung saking pulo Bêras (Acih) dumugi ing pulo-pulo Aru. Jejeran wau kados dene watês Insulindhê sisih kilèn kalihan kidul, dene pulo-pulo sanèsipun dumunung wontên salêbêtipun palêngkung wau. Mirit saking trapipun ing nginggil punika,
pulo-pulo Insulindhê ugi kaperang, a. pulo-pulo ing jawi, b. pulo-pulo ing lêbêt, pulo ing lêbêt punika ingkang kathah wangunipun gèsèh sangêt kalihan pulo-pulo ing jawi, awit pulo ing jawi ingkang kathah wangunipun panjang sarta ciyut, dene pulo ing lêbêt ingkang kathah bundêr (Bêlitung-Buru), utawi mawi sunglon agêng, ngantos wangunipun anèh, (Sèlèbês, Alamaerah: ) sanadyan wiyaripun pulo Sèlèbês namung saprapating wiyaripun pulo Bêruni, ananging gisikipun mèh sami.
Sagantên ing saantawisipun pulo-pulo punika, namanipun rupi-rupi§ aruta swaraning têmbung: rupa-rupi, saminipun, rêga: rêgi, tawa: tawi, sapanunggalanipun, pancèn lêrês, nanging kanggènipun ing Surakarta: rupa (ngoko) warni (krama) warna ( krama inggil) kados ta: rupamu (warni sampeyan, warna dalêm) bagus, dene têmbung warna ing kinanipun: ngoko. kados ta: Sagantên jawi, wontên ing saantawisipun pulo Jawi, Bêruni, Sumatra, Sèlèbês tuwin Sêlèyêr. Sagantên Sundha, wontên ing saantawisipun pulo Plorès, Buton, Sêlèyêr tuwin sagantên Bandhah. Sagantên Bandhah, wontên ing saantawisipun pulo Wètêr sarta Seram, sagantên Sundha tuwin pulo-pulo Kèi.
Sagantên Moluko wontên ing saantawisipun pulo Sèlèbês, Alamaerah tuwin Buru. Sagantên timur wontên ing saantawisipun pulo-pulo Plorès, Sumba sarta Timur. Sagantên Arapura, wontên ing saantawisipun pulo Timur, timur laut sarta tanah Australiyah. Sagantên Sulu (sagantên Sèlèbês) wontên saantawisipun pulo Sèlèbês, tuwin pulo-pulo Sulu kalihan Mindhanao, pulo Bruni kalihan pulo Sangi. Sagantên Karimata, wontên
saantawisipun pulo Bruni, tuwin Malakah sarta pulo-pulo Tambilan ingkang sisih kilèn.
Kajawi saking peranganipun sagantên ingkang agêng-agêng kasêbut ing nginggil, wontên malih sagantên ingkang ciyut, tumrap ing saantawisipun pulo-pulo wau, dipun wastani: supitan, inggih punika marginipun baita ingkang layar saking satunggaling sagantên, dhatêng ing sagantên sanèsipun sarta namanipun supitan wau mèh kenging katamtokakên sami
kalihan namanipun pulo ing sakiwatêngênipun, utawi ing têngahipun, utawi malih asring sami kalihan namanipun kitha ingkang misuwur utawi rame ingkang wontên ing sapinggiripun, sabab saking punika wontên supitan Malakah, Bangkah, Gaspar, Karimata, Sundha, Bali, Madura, Pasinsi, Pit. Manipa, Ombai, Sapi, Buton, Salayêr, Alas, Lombok, Singapura.§ ing Surakarta amastani: Singgapura.
Wiyaring lumahipun sagantên ing saantawisipun pulo-pulo Insulindhê ingkang kalêbêt ing bawahipun kangjêng sri maharaja Walandi, katimbang kalihan lumahing dharatanipun, kintên-kintên kados 4:1, têgêsipun upami sagantên wontên 4 bagian, dharatanipun namung 1 bagian.
sisih lèr kilèn tuwin lèr, pulo-pulo Sulu, pulo Timur sisih wetan, pulo Kambing, tuwin pulo-pulo Pilipinah, sabab pulo Singapura kalihan Labuhan kabawah ing Raja Inggris, pulo Bruni ingkang sisih lèr, pulo Sulu tuwin pulo-pulo Pilipinah kabawah ing Sêpanyol, Bruni sisih lèr kilèn ingkang nama: Sarawak, [Sara...]
[...wak,] dipun rèh rajanipun piyambak, inggih punika turunan Inggris, nama Raja Bruk (Brooke), dene sanèsipun kabawah ing parentahipun pirukunan§ punapa Kumpêni. Inggris, pulo Timur sisih wetan, inggih punika Timur Dhèli tuwin Kambing, kabawah ing Raja Portêgal.
Nagari kalih ingkang panggenanipun cakêt, punika hawanipun asring
saking lumahing toya sagantên, têbihipun saking sagantên, kawontênanipun siti, inggih punika waradin utawi parêdèn tuwin sanès-sanèsipun, awit saking sadaya ingkang kasêbut ing nginggil wau, sagêd anyababakên bedaning satunggal- tunggalipun panggenan, tumrap bêntèr asrêpipun mangsanipun, kathah utawi sakêdhiking jawah, baratipun tuwin sapanunggilanipun, dene pamêdalipun nagari, kados ta: thêthukulan, kêwan, jiwa tiyang utawi wêwatakanipun tiyang ugi gumantung saking sadaya ingkang kasêbut ing nginggil punika, sabab saking punika pêrlu sangêt tiyang anyumêrêpi wontênipun satunggal-tunggalipun nagari, awit badhe botên sagêd sumêrêp têrang sadaya kawontênanipun satunggaling nagari bilih dèrèng sagêd [sagê...]
[...d] sumêrêp kawontênaning hawanipun, makatên ugi tumrap pulo-pulo Insulindhê, punika pêrlu sangêt kacariyosakên bab hawanipun ing sagadug-gadugipun sasêrêpan kula.
Pulo-pulo punika sadaya prênahipun cakêt kat-istiwa, inggih punika wontên ing perangan bumi ingkang dipun wastani hawa bêntèr, sabab saking punika, hawanipun pulo-pulo sadaya bêntèr, ananging bêntèripun wau beda-beda, manut andhap inggilipun tuwin têbih cêlakipun saking sagantên, punapa malih têbih cêlakipun saking kat-istiwa. Ing panggenan ingkang inggil, inggih punika ing rêdi-rêdi, hawanipun kirang bêntèr tinimbang ing panggenan ingkang andhap, ing panggenan ingkang cêlak pinggiring sagantên, hawanipun ugi kirang bêntèr, tinimbang ing panggenan ingkang sami inggilipun, ananging têbih saking pinggiring sagantên, wontên panggenan ingkang bêntèripun ngantos 32o C wontên ugi ingkang bêntèripun 0o C.
Prawirawiyata Abdi dalêm carik ôngka II kabupatèn pulisi Surakarta
Mênggah gêsanging manungsa punika kaperang dados tigang perangan agêng, ing têmbung Walandi dipun wastani: I. Liehaam têgêsipun badan wadhag II. Ploeidiek têgêsipun rahsa III. Geest têgêsipun suksma utawi pramana sukci. Inggih punika ingkang marentah saisining jaman, dene Ploeidiek tuwin Geest mênawi manungsa sampun dumugi ing janji môngka botên patitis pamisahipun, tamtu adamêl rêncananing pêjahipun, anuntun dhatêng karisakan, pramila tiyang gêsang sampun pêgat-pêgat angèsthi sampurnaning dumadi, murih sagêdipun mancad dhumatêng kalanggêngan ingkang sayêktos.
Mênggah bayi punika sanadyan taksih wontên ing guwa garba, amêsthi kabacêm ing rah saking bapa biyungipun, dene rahsa wau kasêsêp dening ari-ari, salajêngipun manjing dhatêng bêbayi, inggih punika ingkang minôngka têdhanipun bêbayi ing salêbêtipun wontên guwa garba. Tandhanipun, bilih bayi wau nêdha: sarêng [sa...]
[...rêng] lair dèrèng sapintên dangunipun sampun wawratan tenja.§ ing Surakarta: tinja.
Mênggah ingkang kasêbut ing salêbêting kitab-kitab, kawontênanipun manungsa ing salumahing bumi, sakurêbing langit punika kaperang dados 10 warni, kados ta:
I. manungsa siphat nabi, mênggah manungsa ingkang sipat nabi, punika tiyang ingkang têtêp ngibadahipun, anêtêpi sarat sunat, sarta asring maos Kuran, tuwin kitab-kitab punapa malih agêng cêcêgahanipun, sidik pangucapipun, anuhoni janji, ngupados rijêki tuwin arta saking barang kalal, purun warah sae manis gujêngipun, asih ing badanipun piyambak saha tiyang sanès, punapa malih rila asêsêgah tamu miwah adêdana ing liyan.
II. Manungsa sipat wali. Manungsa sipat wali punika tiyang ingkang bêtah cêcêgah kathah subasitanipun, rila ing sok tiyanga, botên mèngèng ing donya asih ing Gusti Allah, punapa malih sagêd mêdal karamatipun.
III. Manungsa sipat malaekat. Wondene manungsa ingkang sipat malaekat punika tiyang ingkang kiyat angirang-ngirangi samukawis inggih punika ngirangi sahwat, nêdha, tilêm tuwin sanès-sanèsipun.
IV. Manungsa sipat eblis, manungsa sipat eblis punika têgêsipun tiyang ingkang awon pikajênganipun saha rêmên durjana juti.
V. Manungsa sipat setan. manungsa sipat setan punika têgêsipun tiyang ingkang purun ngawoni bangsanipun piyambak, awit gadhah melik dhatêng rajabrananipun pikajênganipun botên sanès, namung supados sagêda enggal cêkap kalihan manah pangôngsa-ôngsa.
VI. Manungsa sipat kajêng: mênggah manungsa sipat kajêng punika tiyang ingkang lêrês pangucapipun, jêjêg lampahipun, nanging suwêng tampa ngèlmi, sagêdipun namung andaludur kemawon.
VII. Manungsa sipat sela: têgêsipun manungsa sipat sela punika, tiyang ingkang antêng sangêt, sanadyan wontêna punapa-punapa inggih kèndêl kemawon, kados kul dipun dulêg, punapa malih tanpa ngèlmu.
VIII. Manungsa sipat toya: têgêsipun manungsa sipat toya punika tiyang ingkang sukci niyatipun, sukci panganggenipun, nanging amung ngajêngakên basa satunggil kemawon.
IX. Manungsa sifat dênawa; manungsa sipat dênawa punika tiyang ingkang kêndêl kalihan wêwaton lêrês, purun nêrak dhatêng barang ingkang kasar-kasar, jalaran botên sumêrêp.
X. Manungsa sipat kewan: manungsa sipat kewan punika tiyang ingkang
tansah cêgahKata: cêgah dihilangkan. nêdha tuwin tilêm, karêm dhatêng sanggama tur tanpa ngèlmi.
Mênggah wontênipun wujud punika saking botên wontên-wontênipun gêsang saking pêjah. Tumrapipun dhatêng manungsa inggih makatên ugi. Milanipun manungsa sami ajrih utawi botên purun pêjah, saha ajrih utawi botên purun sirna wujudipun awit ing wau-waunipun sampun nate botên wontên: saha malih sampun nate pêjah. Pantêsipun tiyang ajrih punika yèn dèrèng nate nglampahi, wangsul ingkang sampun punapa lêrês, yèn ta nganggea was-uwas awit ing ngriku (salêbêting pêjah) botên karaos punapa-punapa, tuwin botên anggadhahi rumaos punapa-punapa. Ingkang samantên wau punapa botên kenging kawastanan: nikmat linangkung, pramila punika manungsa prayogi manaha ingkang panjang, supados botên kalintu panampi, pundi ingkang wajib ingajrihan, pundi mêsthi pinurunan (winantunan) amargi mênawi kalintu, andadosakên kirang prayogi. Ingkang wajib dipun ajrihi tuwin ingkang lêrêsipun dipun puruni punika botên tumrap badhe sirnaning wujut saha pêjahing manungsa kemawon, sanadyan lampah tindak utawi nalar sanès-sanèsipun salêbêting donya punika inggih ugi makatên. Menggah sarananipun [sarana...]
[...nipun] sagêd manah panjang, supados botên kalintu panampi, manungsa kêdah asring mirêngakên kêkojahan tuwin wêwulang, kêdah tabêri maos sêrat cariyos ingkang maedahi saha isi wêwulang tuwin kawruh sae, sanadyan sadhengah bôngsa, inggih kêdah katitenan sabarang ingkang dipun mirêngakên, utawi ingkang dipun tingali, saha malih kêdah angraosakên, barang ingkang rinaosakên, utawi sabarang ingkang dipun ambêt.
Sampun watêkipun manungsa wontên ing ngalam donya, mênawi sawêg manggih kabêgjan, sangêt anggènipun kasupèn, nanging mênawi kataman ing kacilakan sangêt anggènipun kèngêtan, môngka sayêktosipun pun cilaka sampun andingkik wontên sacêlaking cêngêlipun, awit saking sangêting pangêluh saha panggrêsahipun, ngatos kasupèn sarta ical pitadosipun dhatêng Gusti Allah, ingkang adilipun sampun kacêtha ing jagad, kuwasa angêntas kacilakan dhatêng kabêgjan, mênggah kêkalih wau têtela dede urusaning tekad.
Dhuh manungsa, ingkang namung sadrêmi anglampahi, bingah susah mugi sami èngêta dhatêng kridhaning kodrat, kados ta: ing wanci enjing surya malêthèk, sarêng ing wanci sontên surya sêrap, ing wêktu punika Gusti Allah karsa andhawahakên jawah,
inggih ugi kalêksanan makbrês jawah dêrês. Tumuntên pêtêng alêlimêngan, lajêng têrang byar sarta padhang têrawangan, samantên wau kodrating Pangeran botên kenging winancenan saha dinugi dening manungsa. Anggènipun manungsa tinitah gêsang dening Gusti Allah, mênawi kagagas kalihan sajatining agêsang, têtela sangêt, bilih gesangipun manungsa wontên ing alam donya namung ngupadosi margining pêjah, jêr botên badhe wontên pêjah, mênawi botên wontên gêsang. Manungsa wiwit lair tinitah ing ngalam donya sampun angalami pêjah, liripun makatên: saya mindhak umuripun, manungsa saya nyêlaki dhatêng êdhonging pêjah. Dados sayêktosipun lêlampahanipun manungsa ing ngalam donya punika sadaya: têtêp kawastanan sakarat ingkang taksih winados. Dene wujudipun sakarat ingkang taksih winados punika warni-warni, kados ta: dados tiyang papa utawi sugih, dados priyantun, utawi tiyang alit, wontên ingkang blatèr anjogèd, wontên ingkang taniyutun, punika sadaya ugi sakarat ingkang taksih winados, cêkakipun punapa-punapa ingkang dipun alami utawi ingkang dipun sandhang ing manungsa wontên ing ngalam donya punika sadaya kawastanan sakarat ingkang taksih winados, mênggah sakarat ingkang taksih winados wau ugi botên beda kalihan sakaratipun tiyang badhe pêjah, inggih punika nalika badhe [ba...]
[...dhe] pêcating nyawa: wontên ingkang awon, wontên ingkang sae, ingkang awon kados ta: budi angkara, anglampahi nêrak anggêr-anggêring Allah, para cidra, jina, kadursilan, jail, muthakil, drêngki, dahwèn, panastèn sapanunggilanipun, sadaya wau namung rêringkêsanipun kemawon.
Wusana sarèhning manungsa wiwit ing lairipun sampun amiwiti pêjah, dados anggènipun tinitah sugih miskin, luhur asor, pintêr bodho, sadaya wau namung anêtêpi sakarat ingkang taksih winados, ingkang makatên wau amêsthi badhe damêl tipis mênggahing kadagingan sarta kajiwanipun, inggih punika jasmani akalihan rokhani, mênawi botên kaparsudi kalihan saliring kangelan, sagêdipun manggih kunci, kangge ngwêngakakên gêmboking suwarga. Kunci wau panggenanipun botên wontên ing sagantên latu utawi ing wanawasa, kinêkêr ing asamar, dumunung ing jagading manungsa piyambak.
I. Ihtiyaring kita punika punapa sagêd anyandèkakên takdiring Allah. Wangsulanipun: botên, nanging kawastanan sagêd, lo, kadospundi, dene têka botên manggèn utawi botên cècèg, ingkang makatên punika jalaran têmbung
wau saking samaripun, amargi ingkang kagadhuhakên tumitahing ngalam donya punika kêdah ngagêngakên ihtiyar, awit
têgêsipun kawula) kêdah angêncêngakên pisahipun ihtiyar kalihan takdir, dene wajibing Gusti ingkang ngasta panguasa, angêncêngi ihtiyar takdir wau satunggil, dados wontên ngibaratipun: takdir punika uwit, ihtiyar punika ronipun, ngajêng-ajêng sagêdipun badhe sêkar, pêntil tuwin uwoh.
II. Salêbêting maladi êning, punapa ingkang dados tandhanipun katarimah. (Wangsulanipun) mirit saking cariyosipun para sêpuh-sêpuh ing jaman kina, ingkang sampun nate anglampahi, ingkang dados tandhanipun katrimah wau warni-warni, kados ta: wontên ingkang kacêtha salêbêting netra, wontên ingkang kapiyarsa saking swara, nanging ingkang kacêtha wau taksih bôngsa siswata (têgêsipun jarene).
III. Ebahing cipta awon akalihan cipta sae punapa tunggil ingkang ngebahakên. (Wangsulanipun) manut wêwarahipun para sagêd makatên: 1. napsu, budi, suksma, punika wajibipun angebahakên [angebah...]
[...akên] wolung prakawis, kados ta: 1 urip, 2 luwe, 3 ngêlak, 4 sahwat, 5 sêrêng, 6 supe, 7 bingung, 8 pangling, dalah kosokwangsulipun pisan. 2. rah, punika wajibipun angebahakên kawan prakawis, kados ta: 1 santosa, 2 bingah, 3 raharja, 4 saras, sarèhning babagan kêkalih wau tuwin tandukipun sanès-sanès, dados angèmpêri ingkang kawajiban angebahakên wau ugi sanès-sanès.
Kaimpun dening Mas Sastradiharja. Kandhidhat guru ing Surabaya.
Rami punika kathah sangêt paedahipun, tur inggih gampil sangêt angsalipun, mèh sadhengah panggenan ing pulo Jawi wontên raminipun.
Ingkang sae sarta gampil punapa naminipun makatên: andhêdhêra dhangkèl lan rami sawatawis wontên siti ingkang êloh, rênggangipun lêt kalih êlo, mênawi sampun sae lo inggilipun, [ing...]
[...gilipun,] katêlungna sagêda tumlosor ing siti, kapathokana mawi pathok dêling, lajêng kaurugana ingkang tipis kalayan siti cêmang ingkang sae.
Botên ngantos lami satunggil-tunggiling gêlitan amêsthi tuwuh trubusanipun mawi mêdal oyodipun, antawis kalih utawi tigang wulan laminipun trubusan wau kenging kaêlih sarta katanêm ing sanès panggenan. Mênggah pamêndhêtipun kairisa kalayan lading.
Siti ingkang pancèn badhe katanêman rami, kêdah kawaluku rumiyin ingkang prayogi, sarta kaambalana rambah kaping gangsal supados mawur sitinipun, mênawi sampun kalampahan lajêng katanêmana rami, rênggangipun êlêt kalih kaki pasagi, sakathahing têtanêman punika sampun ngantos kayoman, sarta sampun ngantos wontên rêrungkudipun, sabên sawulan sapisan kêdah dipun dhangir.
Bilih thukulipun sampun sakaki utawi kalih têngah kaki, dados umur kirang langkung tigang wulan, lajêng katigasa ingkang pandhês cêlaking siti, salajêngipun mêsthi sagêd thukul malih, tikêl kathah tinimbang kalihan ingkang sampun.
Mênawi sampun umur nêm wulan lajêng kenging kaêrit, salajêngipun pêndhak tigang wulan sapisan kenging kaêrit malih, laminipun sagêd ngantos gangsal taun.
Amrih sae tuwuhipun, sitinipun kêdah karabuk mawi bungkil, sabab rami punika pancèn kalêbêt tanêman ringkih sangêt.
Pangêriting rami punika kêdah pandhês ing siti, mênawi kainggilên utawi kêkantunakên sawatawis, punika botên prayogi, inggih lêrês tuwuhipun malih ragi enggal sarta sae, ananging mênawi sampun kalampahan kalih taun tanêman punika katingal ragi awon, sae ingkang kaêrit pandhês ing siti.
Bilih sampun kaêrit, lajêng kagantanga antawis tigang dintên godhongipun lajêng karèmpèlana, mênawi sampun lajêng dipun kum ing toya, watawis gangsal utawi nêm dintên laminipun.
Sasampuning makatên lajêng dipun êtus, tumuntên kapêpês sarana gilingan kêkalih, supados babakanipun ingkang atos sagêd ambyar, mênawi sampun lajêng dipun bêsèti.
Sarampungipun pambêsèt, yèn lulup rami taksih ijêm warninipun, lajêng kajungkatana rambah-rambah supados sagêd rêsik yiyidipun, mênawi sampun lajêng dipun êpe, salajêngipun dipun plèpèda kados dene kapuk utawi sata.
Rm. Suryadipura. Mantri Panjuwal Mangu (Magêtan)
Punapa bèntênipun kambangan kalihan menthok tuwin banyak, banyak tuwin menthok, purun angêngrêmi tiganipun, nanging kambangan: botên, punika punapa sababipun, para warganing Sasadara ingkang kaparêng mugi aparinga panjarwa dhumatêng panuwun kula wau.Pitakènipun Radèn Prawiraamijaya ing Jênggala I (Sidaarja) bab tiyang setanên, sarta prewangan ingkang doyan nêdha sêkar konyoh tuwin mênyan, botên kula pacak, mugi sampun andadosakên
Mitra Pustaka 4. Bengkel Motor 5. SMP Nusantara 6. Pos Polisi 7. Gereja 8. Kantor Pos 9. SD Kanisius 10. Gor Ksatria 11. Apotik Surya Farma 2 Bahasa Indonesia Kelas 412 Hasan Pak Ibnu Hasan Pak Ibnu GOR
--- 13 : [1] ---
--- 13 : [2] ---
Wêwênangipun ingkang ngarang kaayoman miturut anggêr ingkang kapacak
uni | apan ta sarêng angamuk | wong Japara prayitna | anadhahi wèngwong. Têgal pangamukipun | Ki Wiradipa kabranan | kamuk dening wong Têtêgil ||
gêgêtun sang nata | mangkana ingkang winarni ||
21. wau sira Tuwan Amral | Hèldhuwèldhèh kinon mangkat tumuli | dènira arsa anglurug | dhatêng ing Surabaya | wus binagi-bagi wau kang wadyagung | wong Walônda kang binêkta | miwah kang kantun ing wingking ||
22. sapalihe kang binêkta | wontên dene ingkang kantun sapalih | anjagi dhatêng sang prabu | miwah bala Makasar | pan pinalih samana ing pandumipun | sapalih tumut ing Amral | sapalih jagèng narpati ||
23. dene wau kang tinilar | Kraêng Naba anjaga ing Narpati | Kraêng Madhangdhrang kang tumut | nglurug mring Tuwan Amral | dene ingkang dados pangiriding laku | Ki Tumênggung Hônggajaya | ingkang saking ing
24. kalawan Ki Hônggawôngsa | kanthinira sigra bubar tumuli | mêdal laut lampahipun | jajahan Surabaya | datan samar Hônggawôngsa kang pakewuh | mila lampahing gêgaman | tan alami nèng jaladri ||
baris wontên ing Surabanggi | sarêng wruh Walônda rawuh | baris ing Ampèldênta | wong Madura sigra binantonan sampun |
wus sami prayatnanipunprayitnanipun. | kalanipun samana | Hônggawôngsa ing dalu apan mêmandung | mring bitinge wong Madura | Ni
inggih tuwan kula ngaturi uning | yèn lampah kawula dalu | mariyêm wus kabêkta | wastanipun Nyai Satomi puniku | langkung suka Tuwan Amral | nulya undhang ing wadyalit ||
32. hèh sakèhing wong Walônda | myang Makasar dèn padha
nêdha | ngawula tunggal lan mami ||
78. Sinuhun Amangkurat têdhak dhatêng Kadhiri badhe nyêpêng Trunajaya
ingkang winuwus | Jêng Susunan Mangkurat | nèng Japara kang para garwa wus rawuh | kang saking nagri Têtêgal | kawarnaa sri bupati ||
39. bubar saking ing Japara | sri narendra sumêdya mring Kadhiri | mêdal dharat lampahipun | ing
pasanggrahan | dhatêng sang sri narapati ||
41. kang dadya rêmbêning lampah | dening Patih Môndaraka asakit | apan sangêt sakitipun | wau wontên kocapa | kang anama Panêmbahan Gunung Kêlud | arsa mangsah ing ayuda | ingaran Puthut Cacantrik ||
42. awatawis kawan dasa | kathahipun pêputhut cantrik ngiring | miwah wong Madura wau | kathah ngiring ki ajar | datan kandhêg lampahipun sami purun | sigra anabrang bangawan | palabuhan [pa...]
[...labuhan] wus kawingking ||
43. datan ambêkta gêgaman | sabature ki ajar ingkang prapti | tan amawi waos dhuwung | mung mara karo tangan | sarêng wau katingal samya anêmpuh | mring barise Adipatya | Urawan kang anadhahi ||
ana kari | wong Madura sampun mawut | tanna kari satunggal | ri sampuning mangkana ingkang winuwus | Ki Apatih Môndaraka | sakite saya nglayadi ||
aglis | wus sami marêk sang prabu | sapraptaning ngajêngan | Tuwan Amral umatur dhatêng sang prabu | yèn nagari Surabaya | ing mangke sampun aradin ||
50. sang nata malih ngandika | mring sakèhe punggawa para mantri | lah padha èstokna iku | mêngko
karyèki | lah sakèhe mantriningsun | padha angèstokêna | atur sêmbah sakathahing punggawagung | sinuhun inggih sadaya | jumurung karsa sang aji ||
52. ya ta ngandika sang nata | lan maninge Si Hônggawôngsa mangkin | sun yêktèni ujaringsun | ingsun srahi nagara | ya ing Surabaya tampanana iku | Hônggawôngsa atur sêmbah | sih padukaji kapundhi ||
53. sasampunira sang nata | pêparentah dhatêng punggawa mantri | yèn
1. kawarnaa ing wau Ki Darmayuda | yatna matur ing gusti | ngaturi uninga | mring
gustinya | ing mêngko wus ngêmasi ||
7. kawarnaa ing wau Kangjêng Susunan | Mangkurat ngandikaris | marang Tuwan Amral | hèh Amral alah mara | payo mangsah ing ajurit | aja alama | panganggure wong cilik ||
8. aturira Tuwan Amral mring susunan |
panji-panji tur rêrendan | dhasar baludru wilis | sampuning busana | dhuwung sampun nyuriga | pan sarwi anyothe
yuda | datan ana ingkang lali | sêsikêpira | kang bêdhil sikêp bêdhil ||
15. ingkang tumbak apan wus asikêp tumbak | miwah kang tulup
Trunajaya | saking dalêmirèki | ingiring pra garwa | samya asêmu waspa | pan sami wangsul ing kori | kang para garwa | prajurit anampani ||
17. kang rumêksa ing lampahira rahadyan | kang munggwing kanan keri | pan wong pêpilihan | kathahe wolung dasa | punika tan
ingangkah | santana tunggal yayah | mring Radèn Trunajayadi | dyan kawarnaa | bala kang andhingini ||
19. sampun pagut atarap pinggir bangawan | kang wingking anusuli | Radèn Trunajaya | wus munggèng ing wahana | anèng samadyaning baris | pinggir bangawan | sêsumbar dènirangling ||
20. hèh ta wong Mataram payo lah têkakna | ing
padhaa | lan têdhak Jran Panolih | watêk Jêng Susunan | Amangkurat punika | ratu kaduk ing kawanin | dupi miyarsa | ature ingkang abdi ||
22. yèn pun Trunajaya asangêt sêsumbar | angasorkên narpati | langkung dukanira | wau kangjêng
pasanggrahan aglis | mangsah ing rana | praptèng pinggir banawi ||
25. wus ajêng-ajêngan lan mêngsah Madura | wau tiyang Matawis | tandange lir singa | kalane wruh ing môngsa | pating bilulung ngulari |
margi adhakan | kang kêna dèn sabrangi ||
26. nanging datan antuk marga lyaning sasak | wau tiyang Matawis | dadya tang-tinantang | lawan tiyang Madura | nanging dèrèng wontên wani | yèn anabranga | nganti prentahing gusti ||
27. dadya Radèn Trunajaya asêsumbar | asru dènira angling | wis bobote uga | iya têdhak Mataram | lan têdhak
sarwi karuna | dhuh gusti kang pinundhi ||
31. abdi dalêm sadayatur pêjah gêsang | kenging tan kenging gusti | sampun sri narendra | angawaki ing yuda | lamun dèrèng anêmahi | tumpês sadaya | punggawa ing Matawis ||
32. dene yèn wus tumpês sapunggawa tuwan | datan uningèng wingking | langkung karsa nata | kèndêl kangjêng susunan | mirsa ature kang abdi | sigra umangsah | sagung para dipati ||
33. nuju pèrès samana ingkang bangawan | sakèh
Amral | lah tuwan sampun runtik ||
36. sakalangkung kawula nêdha apura | dening dahat asisip | ing polah kawula | dene sêdya kawula | mungsuh
angungkih ing jurit | sapraptanira | ing pinggir dèn tadhahi ||
38. pan sinosog dening têtiyang Madura |
Matawis | pangamukira | tan ana ingkang busik ||
40. lir parada mimis tumiba ing jaja | dinulu wuwuh asri | punggawa
ana tinaha | sarêng pangamukira | wong Madura anadhahi | swaraning aprang | tan ana ngucap ajrih ||
akèh mati | sigra lumajar | tan anolih ing wuri ||
52. wong Madura sampun akathah kang pêjah | panggah mêksa katitih | dening wong Mataram | pangamuke lwir yaksa | anon daging ngigit-igit | wadya Madura | wus tan kawawa pulih ||
53. kang apanggah wus têlas atêtumpêsan | bubar larut kang kari | Radèn Trunajaya | sigra wau lumajar | ngungsi kutha ing Kadhiri | manjing kadhatyan | linud de wong Matawis ||
54. kêbatira wau Radèn Trunajaya | gya akèn inêb kori | lajêng tinuguran | dene ingkang ingatag |
angiring | mung ingkang trêsna | sêdya mring Gunungsari ||
60. duk samana apan sampun binabadan | bêdhahe ing Kadhiri | kalah
ngandika aris | Jêng Susunan Amangkurat | marang Amral Hèldhuwèldhèh | Amral payo jarahana | sajrone ing nagara | apan uwis janjiningsun | sira kang
sajroning kitha | apan jinarahan sampun | saking pasrahe susunan ||
ingsun patêdhani | sira mêngko pagawean | gawe ingkang lêwih abot | prakara Si Trunajaya | iku sira payaa | têkane ing ngarsaningsun | sun
pun Cakraningrat | sayêktos tan kenging lumuh | sanadyan dhatêng ing pêjah ||
11. apan darmi anglampahi | ing tiwas sagêd kawula | saking barkat sakti katong | nanging pandonga kawula | mugi-mugi angsala | kawula barkat sang prabu | kenginga pun Trunajaya ||
12. ri sampun têlas kang wêling | Jêng Susunan Amangkurat | mring Pangran Cakraningrate | eca galihe sang nata | dene ingkang punggawa | sadaya sami rahayu | miwah pasisir sadaya ||
13. wau ta ingkang tinuding | kang kinèn ing ngardi Ngantang | datan kawarna lampahe | sira Pangran Cakraningrat | ambujuk Trunajaya | samana sampun lumaku | minggah dhatêng ardi Ngantang ||
14. wontên dene ingkang kari | sasisane ingkang pêjah | tiyang Maduntên sakèhe | kalane duk têlukira | kang kinèn ngayomana | mring wong Madura kang têluk | nênggih Radèn Mangunjaya ||
15. wontên dene kang kêkasih | Dyan Mangunjaya punika | saking Sumênêp asale | mila têtiyang Madura | sami eca kang manah | dening wau kang winuwus | kang minggah mring ardi Ngantang ||
16. Pangran Cakraningrat nênggih | punika kang ingantosan | mila susunan kèndêle | anèng ing Payak samana | nanging datan winarna | solahira kang ingutus | panggiha lan
pambujuke | dhasar sampun manggih papa | sarta gigrig kang manah | binabana garwanipun | ingajak nungkul kewala ||
19. tan bêtah anèng ing ardi | mila ngajak asrah jiwa | kalawan pêjah gêsange | sumôngga ing ngarsa nata | narêngi ingkang paman | praptane pambujukipun | ngakên kapracayèng nata ||
21. Radèn Trunajaya nênggih | umiring dhatêng kang paman | miwah sarayate kabèh | datan wontên kang kantuna | sira Dyan Trunajaya | wus kerid ing lampahipun | mring Pangeran Cakraningrat ||
agya rinakitan sampun | wus sami nandhang pusara ||
23. lawan êmbane satunggil | ingkang tumut tinangsulan | nanging kala panyêkêle |
ing manah dèn apracaya | kula ingkang malang ing rèh | yèn wontên dukaning nata | sampun dika sumêlang | dadya lêstari
nata | lamun pun Trunajaya | sowan dhatêng sang sinuhun | nanging sampun kapusara ||
saking jrih kawula anggèr | tampia andika nata | dening sih kang tumama | langkung kapundhi kasuhun | sadèrèng dhawuh andika ||
32. nanging abdi sri bupati | rumaos datan kawawa |
prajanjiningwang | dhingin marang ing sira | rèhingsun wus madêg ratu | tan arus madayèng ujar ||
35. amêksa tan purun tampi | wau Radèn Trunajaya | taksih sumêlang galihe | angrasa dèrèng kaduga | ing karsaning narendra | tansah angartikèng kalbu | mila
peling gya muwus | hèh ki anak Trunajaya ||
37. asmu sêndhu dènirangling | marang Radèn Trunajaya | tan ana kaya mangkono | ingkang kaya ujarira | satriya cidrèng ujar | lir traping wong tanpa usul | kaya wong kang tanpa jaman ||
apan alami | susunan kèndêl ing Payak | tansah arêmbag wiraos | sadhatênge Trunajaya | sapunggawa Mataram | yèn dalu tansah
wong Mataram wus rêmbag sadaya | punggawa miwah mantrine | tan ana kang angrungu | lamun sampun anunggil kapti | sakèhe wong Mataram | wau
tan kawawa lamun angampaha | wong Mataram ing ature | dhasaripun sang prabu | taksih wontên mungêring galih | dhatêng Dyan Trunajaya | kasusul ing atur | dadya mungkad dukanira | marang Trunajaya karsa dèn têlasi | ngantos
sapisan dhawuhing janji | kasêdhahan parentah | dadya patih agung | asowan kaping kalihnya | pan rahajèng wus datan mawi kawatir |
samêkta | kang adarbe dhuwung wasiyat winangking | ngantos dhawuh andika ||
kaprajaya sasalange | kang kiwa tatunipun | gya rinêbat ing para mantri | Trunajaya samana | sinudukan sampun | dening punggawa Mataram | sapêjahe gilang-gilang
9. sigra angandika sri bupati | alah uwis iku undurêna | Si Trunajaya jisime | lawan parentah ingsun | mring sakèhe wong ing Matawis | lah manawa ana
Kumpêni | sami enggar sadaya | tyasirèng wadyagung | dening alami nèng Payak | marmitanya wadyabala gya cumawis | samêktaning lumampah ||
Surawèsthi | kang pamingking taksih anèng Payak | saha dhêndhêng ing lampahe | tan kawarna ing ênu | lampahira sri narapati | wus praptèng Surapringga |
kadhatun | sigra cundhuk lan sang ayogi | aturipun mangkana | pan dinuta ulun | ing susunan kang
mring panêmbahan ing mangke | nênggih kang dipun suwun | idinipun Sinuhun Giri | mugi tinulusêna | ring panjênêngipun | dènnya ngrèh ing nuswa Jawa | sapunika pênuwune sri bupati | panêmbahan
têdhak Mataram | tan ana lyan iku | yogya ingsun ngidènana | lamun dudu têdhak Mataram tan apti |
18. Ki Mangunjaya umatur aris | panêmbahan ing atur kawula | sampun ta sampeyan age | angidèni saèstu | mila mambêng kawula ugi | raose manah kula | ing saèstunipun | dede têdhaking Mataram | kadya èstu punika anak Walandi |
Matawis | kayaratu gon ngidènan | yêkti datan arus | lah uwis sira muliha | Radèn Mangunjaya samana sigramit | sampun mulih sing arga ||
yèn paduka amundhut idin | ingkang ingidènana | panjênêngan prabu | nanging Panêmbahan Ngarga | datan arsa angidènana narpati | ing jênêng tuwan nata ||
22. nanging datan wruh kang dados wadi | panêmbahan gènipun tan arsa | ngidèni sang nata mangke | ing panjênêngan ratu | sapamirsanira narpati | ing atur kang mangkana | langkung dukanipun | Sri Maha Prabu
ing Giri kinêpung | samana wong Giripura | wus samêkta sagêgamane wong
25. nanging samana wontên winarni | panêmbahan darbe kaponakan | nênggih putrane kakange | warnanipun abagus | nama pangran ing Singasari | putranya panêmbahan | Pangulu ranipun | punika ingkang minôngka | prajurite sagung ingkang para santri | milarsa sabilollah ||
26. dupi wong Mataram aningali | mring wong Giri yèn mapag ing yuda | wong Mataram suka tyase | sigra panêmpuhipun | aningali
katitihan dening Gusti | Pangeran Singasêkar ||
27. apan ta kadi banthèng akanin | pangamuke wong Giri samana | wong kasunanan kèh longe | bubar
28. sisaning pêjah ngungsi ing gusti | samana Pangeran Singasêkar | atanggah tulung balane | wruh wadyane kèh lampus |
ingkang nama Pangran Singasari | têguhira kalintang ||
30. dene kang maksih tanggah ing jurit | ingkang munggèng
anom punika | tan nêdya gumingsir kabèh | saking merang lumayu | dyan pangeran ing Singasari | pangamuke lir
wasiyat | sang nata Kya Baru nèng asta kumitir | sang prabu karsa yuda ||
34. nanging kang tansah rumêksèng aji | sira Panêmbahan Natapraja | punika tan kenging têbèh | panêmbahan puniku | ingkang têdhak Susunan Adi | apan têdhak ping lima |
taksih ingasta dhuwungirèki | dahat kêkah tan kêna pinêngkang | datan kawarna polahe | Giri jinarah sampun | ingkang paman
41. ingkang ginanjarakên anênggih | dhatêng sira Radèn Mangunjaya | pan nagara ganjarane | Sumênêp wastanipun | apan sarya sinung kêkasih |
laminirèng nguni | kala susunan nèng Surapringga | wus ginanjar sadayane | sakèhing punggawa gung | pan
rikala susunan nèng Samawis | Tuwan Amral apan tan alama | anuntên tinundhung mulèh | katrima lampahipun | Amral dhatêng
kitha Ki Tanuraga ngaturi | aprayoga ing Pokak ||
49. sadaya tan wontên amêthuki | lawan ingkang karsa jêng
pangarsèng lampah | wus samakta sakathahe | dupi ing enjingipun | bubar saking lumakwèng ngarsi | minggah mring nagri Pajang | apan kang dinunung | aran desa Wanakarta | ingkang yogya badhe kadhaton
sikêpipun | wong saragni kang munggèng [mung...]
[...gèng] ngarsi | têngran dwaja sutrabang | pêthak tumpalipun | ingaran gula kalapa | ciri wulan tuhu busanèng narpati | pracihna mêngku Jawa ||
53. tan kawarna lampahirèng margi | sampun prapta nagara ing Pajang | ing Wanakarta dununge | amasanggrahan sampun | rame kang wong akarya puri | ababad patêgalan | wanalit ginêmpur | tan kawarna solahira | wus samakta sauparêngganing puri | sang nata wus ngadhatyan ||
55. wontên panakawan jro kêkalih | têtilarira Ki Mangkuyuda | jalu kêkalih sutane | pinundhut ing sang prabu | duk pêjahe ramane nguni | aprang rêbut gapura | nèng Kadhiri sampyuh | lan Tumênggung Darmayuda | Mangkuyuda
sampun mupakat | kalih gantyani ramane | ya ta ingkang winuwus | kang dinuta [di...]
[...nuta] marang Matawis | mêsat saking ing ngarsa- | nira sang sinuhun | ing ênu datan winarna | sampun prapta duta nagarèng Matawis |
munggwing ing sitiluhur | saha upacaranirasri | pinarak ing dhêdhampar | alêlamak babut | wong magêrsari akapang | wong saragni ing
59. wong kaparak sawontêne sami | datan lali pasikêpanira | kadya duk wêwiyosane | kang rama sang aprabu | nanging kathah kalawan kêdhik | punggawa kang winarna | kang munggwèng ing ngayun | Tumênggung Gajah Pramoda | Arya Môndhalika Arya
wau ingkang kawarnaa | duta saking Kartasura marêpêki | Pangran Natakusuma ||
62. wus dinangu ywan dinuta dening |
ing nata kinèn umangsah | prapta ing ngabyantarane | duta nêmbah umatur | saandikanira narpati | yèn ari ingandikan | de raka sang prabu | kangjêng pangeran dipatya | pan ing mangke sampun umadêg narpati | ngadhaton
tinulak sampun | mêsat saking prajèng Matawis | ya ta Sang Natèng Nglaga | angandika asru | marang sagunging prawira | kayaparan ing rèh duta ingkang prapti | kang saking nagri Pajang ||
pamyarsanya | pan misuwur kang jumênêng narapati | nênggih sutaning Amral ||
66. inggih saking sagêding Kumpêni | dènirarsa ngakahi
Narpati | Sang Prabu Amangkurat | kang saking Matarum | praptèng nagri Kartasura | duta lajêng tumamèng ngabyantaraji | katur sasolahira ||
70. yèn ingkang rayi tan arsa nênggih | sumiwia marang Kartasura | narka yèn dede kadange | sutaning Amral tuhu | panarkane wadyèng Matawis | pura pan
Prabu Ngalagadi | Radèn Arya Natabrata prapta | ing Kartasura lampahe | mangsah ing ngarsa Prabu | Amangkurat lagya tinangkil |
saha sêmbah | ngutus nalika yêktine | inggih lan dedenipun | yèn paduka madêg narpati | kasumbung yèn sutamral | kang umadêg ratu | marma gusti ri paduka | krodha arsa lumaksana ing ajurit | tan myarsa yèn paduka ||
75. jêng sinuhun angandika aris | yèn mangkono Natabrata enggal | muliha matura age | mring si adhi yèn ingsun | madêg ratu bala Kumpêni | wong sabrang warna-warna | môngka wadyaningsun | Si Trunajaya
Arya Natabrata mêsat | saking ngarsa nata age | ya ta lèn kang winuwus | prabu ing Ngalaga nimbali | agunêm jroning pura | lan nayakanipun |
marang Kartasura | pan [pa...]
[...n] wus antuk ing yêktine | yèn ingkang raka tuhu | Adipati Anom Matawis | madêg nèng bumi Pajang | gwanira palungguh | ing Wanarja ingaranan | Kartasura Adiningrat wong pasisir | môncanagara seba ||
78. Prabu Ngalaga kewran ing galih | dene nayaka salayèng karsa | sirarya
angrêmbagi Arya Môndhalika | anunggil ing saature | langkung tikbra sang prabu | sagung ingkang punggawa mantri | sampun tinundhung mêdal | ing karsa sang prabu | pan anganti dutanira | ya ta wau Pangran Natakusumaglis | prapta ing dalêmira ||
80. kapugutan ing tyas angundhangi | sarayate kinèn asiyaga | wus samêkta ing dalune | linggar sagrahanipun | karsanira nungkul pribadi | marang ing Kartasura | nahan kang winuwus | Radèn Arya Natabrata | lampahira samana praptèng Matawis | panggih lan Môndhalika ||
81. Ki Tumênggung Gajah Pramoda ngling | tuwin Arya Môndhalika tanya | hèh radyan arjèng lampahe | paran ing yêktinipun | Radèn Natabarata nauri | èstu
panakawan myang kapêdhakira | sagung wong ing kadipatèn | akèh nama tumênggung | dêmang rôngga
Pramodeki | iku bênêr Arya Môndhalika | pasthi yèn lêbar uruse | yèn kalakona nungkul | tanpa unggwan wadyèng Matawis | payo ta ingaturan | gusti dèn akukuh | marma anak Natabrata | aniliba ing atur marang ing gusti | anyukupa sakathah ||
86. umung sagung ingkang para mantri | angrojongi ing Gajah Pramoda | lan ing rèh Môndhalikane | ngurêd dadia pupuh | para mantri Baglèn
1. prawara tri praptèng pura | wus acundhuk lan Natèng Ngalagadi | katri sarêng awotsantun | mangaras ing suku sang | Natèng
ngandika | yèn mangkono wong Matawis ||
4. yèn wus samêktèng ayuda | Môndhalika nuli bêdhola baris |
5. Môndhalikatur pranata | abdi dalêm pun Natakusumèki | gusti kesah wau dalu | sasuta dharanira | katalika dhatêng ing
jawi undhang-undhang | wong Mataram otêr anata baris | sigêgên ingkang winuwus | Pangran Natakusuma | praptèng Kartasura wau lampahipun | wus katur marang narendra | ingandikan ing narpati ||
8. sri narpa duk sinewaka | punggawandhèr munggèng ing pôncaniti | tata punggawa gung-agung | Pangran Natakusuma | dyan asèlèh
panangkilan | radèn patih tuwin punggawa gung-agung | budhal saking panangkilan | samakta angati-ati ||
17. gêgaman ing jro wus mêdal | jagasura lawan wong judhipati | wadya saragni wus kumpul | dwaja gula kalapa | wong kaparak sawontêne kang wus kumpul | tan lali sêsikêpira | maksih kèh kang nèng Matawis ||
24. budhal saking panangkilan | munggwing ngarsa sagung wong judhipati | wadya Kumpêni nèng pungkur |
ingkang winarna | Prabu Ngalaga Matawis ||
81. Wadya Kalagan pêrang kalihan wadya Kartasura
26. enjing sinewakèng bala | Arya Môndhalika matur wotsari | ambatur uningèng prabu | mêngsah paduka mêdal | saking kitha sutaning Amral wus rawuh | ing Drêsanan barisira | bala sabrang
anakipun pun Wôngsacitra ing Kêdhu | kalih kinarya bupatya | bèbète wong dhudhuk gangsir ||
28. lan pun Arya Sindurêja | pun Gêndhowor suwita ing Kumpêni | ya ta ngandika sang prabu | iku yèn wus samêkta | Môndhalika lan Si Gajah Pramodèku |
kalih wotsantun | inggih gusti sandika | nadyan silih lêbura dèn kadi awu | anèng madyaning palagan | datan gumingsir kang abdi ||
30. anglampahi karya nata | sukur gusti pêjah ngayahan jurit | kawula pan sampun tuwuk | inggih ingkang kêkucah |
lèngsèr saking ngayunan | praptèng jawi samakta nata wadyagung | pinilih wadya Mataram | budhal panganjuring [pa...]
[...nganjuring] jurit ||
32. ingkang sapalih binakta | kang saparo rumêksèng sri bupati | gêgaman sampun akumpul | budhal saking
pratmaja myang waraga | sampun praptèng Parambanan lampahipun | panganjurira wus prapta | ing Taji atata baris ||
34. kang maksih nèng Parambanan | Môndhalika lan Gajah Pramodèki | nahan gantya kang winuwus | Sang Prabu Amangkurat | praptèng
wadyèng Kalagan | Ki Arya Môndhalikaglis ||
38. budhal saking ing Prambanan | myang Tumênggung Gajah Pramodèng [Pra...]
sawadyanipun | bagna kang katarajang | Môndhalika wuru ing pangamukipun | tan jrih sakwèhning sanjata | tan myat ing warastra lungid ||
42. dhadhal baris Kartasura | kathah pêjah malêdug saha ngisis | angungsi ing baris agung | prajurit tri Ki Arya | Sindurêja kalawan Mangkuyudèku | myang Natayuda wus prapta | ing Gondhang katur narpati ||
kitha mangsah mangamuk wani | dhadhal kang baris pangayun | sigra nata ngandika | kang tinuding Dipati Surabayèku | sagung pasisir sadaya | tuwin wong môncanagari ||
44. sampun atangara bubar | saking Gondhang sagung wadyèng pasisir | gêgaman abra dinulu | tuwin môncanagara | kawuwusa wadya ing Mataram wau | ing Kamalon wus kancikan | prasami atata
45. wadyèng Kartasura prapta | wong pasisir tuwin môncanagari | ing
51. sira Arya Môndhalika | ngirid bala mangsêr têtulung
jurit | nanging karoban ing mungsuh | binendrong ing sanjata | Môndhalika wadyanira akèh lampus | kasaput ing dalu sira | mundur kalih kang ajurit ||
52. samya mantuk ing kuwunya | Môndhalika agunêm lan
mêsat | sêdya lumampah ing ratri ||
54. ing dalu datan kawarna | lampahira enjing praptèng Matawis | ya ta gantya kang winuwus | Sang Prabu ing Ngalaga | enjing miyos sinewaka ing wadyagung | pêpak andhèr ing
ngayunan | sigra mêsat tan kawarna lampahipun | wus prapta ing pabarisan | ki arya wus dèn timbali ||
angundur-undur | kèndêl anèng Pajarakan | wong Kartasura abaris ||
60. têtindhih Arya Sindurja | Mangkuyuda lawan Natayudari | Prabu Mangkurat winuwus | budhal saking ing Gondhang | swaraning kang wadyabala tri gumuruh | anglir kocaking
ing alun-alun aglar | pra nayaka anata gêgamanipun | Prabu Ngalaga ngandika | mring Arya Môndhalikaris ||
64. hèh ta paran karsanira |
pukulun | aso nata ngandika | apan ingsun tan apilih papan iku | apa sukane ing mêngsah | ingsun têka anadhahi ||
66. yèn èstu dudu kakang mas | mungsuh iki pasthi ingsun tanggêni | lêbur ing madyaning pupuh | anglabuhi rat Jawa | iya lamun
kewala | amung balane padha | tumpêsên ywa ana kari | pan iku padha | kang bêbangusi adhi ||
8. pira kèhe wong Mataram kang kinarya | punggawa marang yayi | sigra Adipatya | Urawan matur nêmbah | inggih kathah kang kinardi | pun Môndhalika |
pangamuke Môndhalika | anglir andaka kanin | saha wadyanira | binendrong ing sanjata | dening sagung wong pasisir | Ki Môndhalika | wonge wus kèh ngêmasi ||
18. wadyanira Môndhalika akèh pêjah | watara ingkang kari | warganya sadaya | apan kinandhang-
mriyêm ingkang nunggoni | pan manira paman | ngrêbut Si Môndhalika | yèn mangke kasor ing jurit | rusaking bala | wontêna kang dèn ungsi ||
35. wus angantun wau Pangeran Pamênang | wong saragni
36. wadyèng Kartasura mulat mungsuh prapta | sumahab wong Matawis | mundur sanalika | wadya ing Kartasura | nging Môndhalika wus mati | murda tinigas | katur ing Sri Bupati ||
37. Prabu Amangkurat langkung tusthanira | dening katurirèki | yèn Ki Môndhalika | pamungkas aniskara | kang
ingungkih | kang prawirèng rana | ngamuk atilar bala | apanggih padha prajurit | rêmpu kang watang | banjur agênti kêris ||
42. para punggawa prajurit sarêng mangsah | sagung wadyèng pasisir | adipatyèng Dêmak | Kudus Pathi Japara | Tuban Sidayu Garêsik | tuwin
rêmpu akathah ngêmasi | wadyèng Kalagan | pra mantri ngungsyèng gusti ||
46. pan angisis kang wadyalit ing Kalagan | duka sri narapati | Prabu Ing Ngalaga | sigra mundhut ampilan | Kyai
ing Kalagan | lir banthèng tawan kanin | manumbak mangrêmpak | wong Bagêlèn tandangnya | kumroyok apindha bêlis |
53. ngandikasru Sang Aprabu Amangkurat | marang rêkyana patih | hèh Anrangkusuma | lah sagung pra dipatya | wadyèngong nom-anom iki | wong
anindhihi | Prabu Ing Ngalaga | nèng wuri mandhi watang | tan arsa mundur sanyari | wadyèng Kalagan | krodha mangraup gêtih ||
56. pinaranggul dening wadya jagasura | lawan wong judhipati | tuwin pra dipatya | nanging maksa dèn idak | wong Kalagan wuru gêtih | wong jagasura | rusak akèh ngêmasi ||
57. giris mulat mawur wadya jagasura | tuwin wong
Dipati Urawan | prapta ngarsaning Gusti | Prabu Amangkurat | Urawan ngrangkul [ngrang...]
[...kul] pada | umatur sarwi anangis | rayi paduka | gusti ngawaki jurit ||
59. milanipun yudane wadyèng Kalagan | tan kenging dèn tanggêni |
katingalan dènira Prabu Ngalaga | ngandika sri bupati | hèh bocah paran ta | mandhêg denira yuda | dene mungsuh wus kalindhih | gya Tambakbaya | umatur ing narpati ||
65. adhuh gusti wontên kang asongsong jênar | kinubêng ing prajurit | magêrsari
saha bala | Prabu Mangkurat udani | anglir tinêbak | ing mong tuna sang aji ||
71. sakalangkung onênging driya sang nata | mèsêm waspanya mijil | adhuh
wadyanira | wus prapta jawi kitha | wus apanggih lan sang aji | Pangran Pamênang | matur sasolahnèki ||
80. apan rêrêp sang nata apirêmbagan | ya ta wau kawarni | Prabu Amangkurat | kutha
narendra | runtik sadalêm ing tyas | sampun [sampu...]
[...n] amatah prajurit | kinèn ngungsira | ing lampahnya kang rayi ||
1. ênêngakêna ingkang lumaris | kawarnaa Prabu Ing Ngalaga | ingkang maksih nèng Bagêlèn | siniwakèng wadyagung | apan lagya gunêm prakawis | kalawan ingkang paman | kang tansah tinantun | sira Pangeran Pamênang | lan kang rayi Pangeran Panular nênggih | sang nata angandika ||
2. kadipundi paman rèh puniki | yèn anggunga ingsun mêmungsuhan | pasthi yèn kasoran bae | dene ta kakang prabu | sugih bala kanthi Kumpêni | pangeran ing Pamênang | alon aturipun | anak prabu yèn sêmbada | ing Salinga wontên wong umadêg baris | dibya prawira guna ||
3. yèn suwawi paduka panggihi | amundhuta karyane sapisan |
yèn suwawi ingayonan raka aji | inggih sapisan êngkas ||
4. wus arêmbag budhal sri bupati | saking Bagêlèn sabalanira | maring Salinga karsane | sigêgên kang lumaku | wontên ingkang winuwus malih | nênggih wontên karaman | aran Raja Namrud | umadêg anèng Salinga |
wong têngahan lêlêdhok samya ngabêkti | ingakên raja-raja ||
5. sira Namrud wus miyarsa warti | lamun Prabu Ing Ngalaga têdhak | badhe ngungsi ing dhèwèke | amêpak wadya sampun | kang têngran umbul-umbul waring | watara cacahira | dêdamêle Namrud | kalih èwu rucah-rucah | sampun budhal amêthuk ing sri
wau sri bupati | marang kadhatonira ||
8. tan kawarna kang anèng ing Mêsir | kawuwusa Prabu
nendra | wau Sang Aprabu | Mangkurat gantya winarna | ingkang wontên Salinga sri narapati | sang Prabu Ing Ngalaga ||
13. dadya kaku tyasirèng narpati | angundhangi para mantrinira | kinèn asiyaga kabèh | wadyèng
tinurut Namrud puniki | malah labuh ing karya ||
14. Natèng Ngalaga puwas ing galih | sigra budhal saha balanira | marang
Arya Surajaya Arya Wiramantri | myang Arya Natabrata ||
15. wadyèng Bagêlèn kathah kang prapti | seba ing Gusti saha warastra | sampun andadi barise | sigra budhal sang prabu | wadyèng Kartasura kang baris | kang tugur ing Parapag | pan sampun ginêpuk | dening Arya Tambakbaya | sakancane wong Kartasura udani | yèn Prabu Ing Ngalaga ||
16. anindhihi wurining kang baris | pan malêdug bala Kartasura | lumayu datanpa lèrèh | wadya Bagêlèn anglud | saparane pan atut wuri | wus prapta ing Mataram | maksih dèn bêbujung | Mangkuyuda Natayuda | anèng Pokak dènnya kèndêl tata baris | ya ta Prabu Ngalaga ||
17. rawuh Mataram samadya sasi | wong Mataram wus
narpati | marang Namrud Pangeran Pamênang | marmanyanut barang rèhe | ya ta wau Sang Prabu | Ing Ngalaga budhal tumuli | saking nagri Mataram | pan arsa
dènira ayuda | wong Kartasura dhadhale | wadyèng Kalagan anglud | ing Drêsanan pan sampun prapti | sinuk ing saparannya | wus prapta ing Sanggung | ingungsir malih lumajar | bala Kartasura lumabwèng nagari | gègèr katur ing nata ||
ya ta Prabu Mangkurat | ing nalika wau |
kagungan narpati | gula kalapa | punggawa kang nyêkêli ||
7. kawarnaa Sang Aprabu Amangkurat | ing Jabung sampun prapti | amblabar kang
11. ramening prang wong cilik wus akèh pêjah | dhadha pangawat keri | wong môncanagara | malêdug asarsaran | wong arahan kang angungsir |
anèng Piji | Kya Adipatya | Urawan dèn timbali ||
82. Sinuhun Ngalaga dipun boyongi ingkang raka
20. pan gumêrah swaraning wadyèng barisan | ing wayah sirêp janmi | Dipati Urawan | pitêkur
wontên uninga | marang ki adipatya | manawa winastan têlik | kandhêg ing jaba | pasthi yèn dèn patèni ||
22. bokmanawa nora kongsi asêsambat | nora
iki gamêle Ki Tambakbaya | mêntas dipun gêbugi | purik ingong iya | arêp milu ing sira | yèn ingsun ana ing jawi | pasthi
asuwalèng karsa gusti | lawan rakanta | paran dadosing bumi ||
29. ing rat Jawi gusti sintên kang ngemana | liya sampeyan gusti | lan raka paduka | yèn tuwan tan emuta | tan angeman ing wadyalit | anggung ayuda | ewon bala kang mati ||
30. lah punapa pakantukipun punika | ngrêrisak ing wadyalit | sintên kang kecalan | risaking tanah Jawa | pan inggih sampeyan gusti | lan raka tuwan | arjaning bumi-bumi ||
31. kang amanggih gusti tan liyan paduka | lawan rakanta aji | yèn tuwan akarsa | gusti umadêg nata | têdhanên sangkaning aris | tuwan panggiha | lan raka padukaji ||
32. gêra-gêro panangise Ki Urawan | dhuh gusti adhuh gusti |
awotsêkar | dhuh gusti sang apêkik | sampeyan putusan | dhatêng ing Kartasura | ulun maksih anèng ngriki | nadyan mantuka | sarêng andhèrèk
kabèh | jênêngi wong nambut karya | nahan kang kawuwusa | Dêmang Kalêng lampahipun | ing Kuwêl pan sampun prapta ||
têdhak amêthuk | duk akarya padalêman ||
10. Ki Urawan dèn timbali | denira Prabu Ngalaga | sinungan wruh bêbukane | surat saking ingkang raka | Urawan langkung suka | wadyèng Kalagan sadarum | apan sampun ingundhangan ||
11. tan ana apacak baris | badhe sowan mring nagara | wadyalit suka manahe | ya ta ingkang kawarnaa | wadya ing Kartasura | kang anambut karya sampun | dene ta sri
Ing Ngalaga | cinaosan sadayane | ambanjèng ing wuri ngarsa | tuwin ing keri kanan | wus antara tigang dalu | sang
panggih lan Natèng Ngalaga | pan sampun tinimbalan | katur yèn kang raka mêthuk | anèng Sanggung saha bala ||
16. gupuh wau sri bupati | angundhangi wadyabala | waos kinèn samya bongkok | wus budhal Prabu Ngalaga | Ki Urawan tan têbah | tansah munggwing kananipun | ya ta wau kawarnaa ||
17. dutanya sri narapati | kang amêthuk tundha-tundha | ing Kuwêl sapangetane | ya ta Prabu Ing Ngalaga | kiduling Sanggung prapta | bongkokan munggwèng ing ngayun | pangarsanira wus
nandhak warastra | gègèr wong Kartasura | wadya ing Kalagan gupuh | wus atata barisira ||
21. kagyat umiyat Narpati | Ngalaga asru ngandika | hèh bocah apa karane | kang wadya matur anêmbah | gusti kang pindha nata | dede kang bôngsa
ingaturan enggal | dening raka paduka | ngapuntên sadèrèngipun | kampitane wadya tuwan ||
27. mèsêm ngandika Narpati | Ngalaga bocah dèn enggal | tumbakmu bongkokên manèh | lumaris sri naranata | têdhak saking turôngga | Natèng Ngalaga wus rawuh | ing ngarsanira kang raka ||
28. sigra dènira ngabêkti | pinêngkul dening kang raka | saryadrês mijil waspane | suka kang para dipatya | miyat roroning tunggal | ya ta ngandika Sang Prabu | Mangkurat ing pra dipatya ||
rayi Natèng Laga | tansah munggèng kananipun | ajajar ingkang turôngga ||
apan toya muluk obah- | ing sasôngka punika |Sengkalan: toya muluk obah ing sasôngka (1604 A.J., 1681 A.D.). pintên laminira rawuh | Sri Nata
34. wus katur ing raka aji | jêjulukira narendra | kang raka langkung sukane | sampun pinatêdhan nama |
mupakat | lan malih angaturake | sakèhe wadya kaparak | kang ana ing Mataram | katur ing raka sang prabu | kang rayi wus pinatêdhan ||
36. wong kalih èwu lêlinggih | mangkana kang winursita | wontên abdine sang katong | awasta Ki Kartinala | jinunjung linggihira |
sinungan nama tumênggung | ran Tumênggung Sumabrata ||
37. kaparak kang dèn lurahi | wontên malih abdi nata |
tinuduh ing gawe | sira Dipati Urawan | lan Arya Sindurêja | kêkalih kinon anglurug | ngirid pasisir sadaya ||
42. Raja Namrud kang winarni | miyarsa yèn linurugan | pan sampun karya bitinge | dêdamêl ing Kartasura | sigra ngêpung kuthanya | lor wetan kilèn myang kidul | kacukupan dening wadya ||
43. kidul kilèn wong pasisir | wetan Arya Sindurêja | Ki Dipati
pasisir kabèh | kathah boyonganipun | lan Pangeran Pamênang nênggih | binêktèng Kartasura | tan kawarnèng ênu | lampahira ki dipatya | sampun prapta lan sagung
2. sampun katur marang sri bupati | lamun wau Ki Uran prapta |Kurang satu suku kata: lamun wau Ki Urawan prapta. Namrud tumpês sabalane | kathah boyonganipun | langkung thusthanira narpati | sagunging bêboyongan | binaktèng kadhatun | lawan Pangeran
4. ya ta wau sagung pra dipati | samya gunêm kawatiring praja | dening wadya ing Bagêlèn | pra mantri maksih kumpul | apan wontên Pangran Dipati | Pugêr pan maksih wêtah | wus dadya kang rêmbug | marmanipun sapunika | yèn maksiha pangran sinunggwèng pra mantri | manawa bokmanawa ||
wus dèn timbali | tumamèng ngarsa nata ||
7. kawan dasa tri kang para mantri | samya tarunatur pelag-pelag | sang prabu pangandikane | maring kang rayi wau | apa iku wongira lami | sun dulu pelag-pelag | kabèh warnanipun | pantêse padha digdaya |
ing karsa paduka aji | kawula tan suwala ||
9. ingkang raka angandika malih | ing Bagêlèn awite pêpêcah | sun èkêt sun lawe-lawe | mundur mring punggawagung | kabèh padha duwea yayi | kang rayi tur pranata | sumanggèng rèh prabu | sasampunira mangkana | ênêngêna wau ta Sri Narapati | Mangkurat Kartasura ||
--- 13 : [0] ---
78. Sinuhun Amangkurat têdhak dhatêng Kadhiri badhe nyêpêng Trunajaya. (Pangkur, Durma). ... kaca 6
79. Trunajaya kacêpêng, dipun pêjahi. (Asmaradana, Dhandhanggula). ... kaca 16
80. Nagari Kartasura madêg. Sinuhun Amangkurat animbali ingkang rayi Sinuhun Ngalaga ing Mataram. (Dhandhanggula, Pangkur). ... kaca 25
81. Wadya Kalagan pêrang kalihan wadya Kartasura. (Pangkur, Durma, Dhandhanggula, Durma). ... kaca 44
82. Sinuhun Ngalaga dipun boyongi ingkang raka Sinuhun Mangkurat dhatêng Kartasura. (Durma, Asmaradana, Dhandhanggula). ... kaca 68
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.03, 16 Novèmber 2013.
sadhèrèk ingkang tampi pruph nomêr Kawi punika, kasuwun
badhe kangge nyumêrêpi punapa Kawi punika dipun kêrsakakên ing akathah utawi botên, mundhut lêngganan prayogi kabayar rumiyin, dados manawi dumugi tanggal 5 April ngajêng punika kula dèrèng tampi rêgining lêngganan, panjênêngan badhe botên tampi Kawi ôngka 2 tuwin salajêngipun.
2. Manawi botên karsa lêngganan, pruph nomêr punika kaparênga mangsulakên, cêkap kacirenan RETOUR.
3. Manawi wontên priyantun saha sadhèrèk ingkang dèrèng tampi pruph nomêr punika, kaparênga mundhut administrasi, utawi kaparêng maringi adrès dhatêng administrasi ingkang sakintên badhe karsa mundhut
sawulan 25 sèn, dados sataun punika f 2.50 adres Administratie en redactie-secretariaat: H. Soetadi, Kawatan SOLO.
Awit saking tuwuhipun rêmbag bab basa Jawi wontên ing parêpatanipun pakêmpalan Yapha Insêtitut wontên Surakarta saha Ngayogyakarta, makatên ugi ramening rêmbag ing sêrat kabar Jawi Sêdyatama tuwin Darmakôndha ingkang sami ngangkah supados kawontênanipun basa Jawi punika dipun dandosi, kula sadaya ingkang sami ngadani sêrat kabar wulanan punika sami
manah pêrlu tumut-tumut ngrêmbag bab basa Jawi punika sarana dipun udi saking gêgaran basa Kawi. Amargi saking pamanah kula badhe andandosi saha ngajêngakên basa Jawi punika kêdah mêdal basa Kawi kangge nocokakên aslining basa wau.
Sarèhne wêdalipun sêrat wulanan punika inggih kanthi wragat kathah, mila bab punika kacoba rumiyin salêbêtipun sataun punika (Maart-December 1928). Manawi benjing tutuping taun punika badhe katingal kathah tunanipun (nadeelig saldo) wêdalipun sêrat punika inggih namung badhe dumugi wulan Dhesèmbêr 1928 punika kemawon. Ananging kosokwangsulipun, manawi tunanipun wau botên sapintêna, sokur sagêd kubuk, benjing taun 1929 badhe têrus kalajêngakên wêdalipun.
Awit saking punika panyuwun kula ingkang sami ada-ada sêrat wulanan punika, mugi-mugi para priyantun saha para sadhèrèk ingkang sami dipun caosi pruph nomêr punika, sami karsaa mundhut lêngganan sarana ngintunakên pos wisêl ingkang kalampirakên punika dhatêng administrasi.
Pangajêng-ajêng kula mugi-mugi Kawi punika angsala pambiyantunipun para priyantun saha para sadhèrèk ingkang sami karsa anggalih dhatêng basa kita Jawi.
ing wontênipun sêrat wulanan, ingkang kenging kangge sarana ngudi sêsêrêpan basa Jawi kina. Ing mangke kalampahan wontên sêrat Kawi punika,
labuh kapat, tarpendah lara manggih bojana sayêktos.
Para pamarsudi basa Jawi ing wêkdal punika, manawi mrangguli basa kina, kados têtêmbungan côndrasangkala, Sêrat Ramayana Kawi, Arjunawiwaha Kawi sasaminipun, punika adhakanipun lajêng judhêg thok, botên sagêd angsal sêsuluh ingkang nyêkapi, awit andêl- andêlipun namung Bausastra Gericke en Roorda, saha Kawi-Jarwa Winter môngka ngandikanipun sarjananing basa, bausastra wau pancèn taksih kathah kuciwanipun, dalah ingkang sinêbut Sêrat Isi Têmbung Kawi mawi Têgêsipun punika, manawi kadamêl nêgêsi têmbung-têmbung ing sêrat Jawi kina, asangêt anggènipun nguciwani. Jêbul mathukipun namung kangge nyumêrêpi têgêsing têmbung-têmbung ing sêrat sêkaran anyar, langkung malih ingkang panganggitipun sasampuning Sêrat Kawi
Cara marsudi basa kados ingkang sampun-sampun punika, tumrapipun kangge gêsang inggih ugi sampun nyêkapi. Manawi sagêd ngantos nyadham, agêngipun dumugi ing nama matêng, inggih sampun ngangkah punapa, kenging sinêbut sampurna, nanging inggih sampurnanipun lumampah dharat, têbih sungsatipun kalihan ingkang sumêdya ngayuh ing awiyat.
Ing jaman sapunika, murih salaras kalihan pangudining kamajênganipun bôngsa Jawi, ing babagan warni-warni, lampahing marsudi basa sampun namung narimah dharatanipun kemawon, akasanipun kaborongakên para sarjana liyan bôngsa, sampun ngantos anggung makatên kemawon. Bôngsa Jawi ugi kêdah ngudi sagêdipun muluk ibêripun ing babagan sastra.
Lairipun sêrat wulanan Kawi punika, kula nama sami angsal kaindhakan satatar, mugi-mugi kinarilan dening Pangeran ingkang agung, sagêda widada gêsangipun, minôngkaa pancadan dumuginipun ing pucuk pisan.
Pêthikan Sêrat Adiparwa kaca 48 salajêngipun.
Sêrat Adiparwa punika bagean ôngka 1 saking Sêrat Mahabarata saking adi têgêsipun wiwitan, parwa têgêsipun bagian.
Mênggah ingkang kapêthik punika, basanipun Jawi kina, sarta sampun kawêdalakên dening Dr. H.H. Juynboll mawi aksara Latin, kala ing taun 1906 wontên ing 's Gravenhage.
Sarèhne Sêrat Adiparwa wau sami-sami gampil piyambak kangge wiwitan sinau têmbung Jawi kina utawi Kawi, amila ing ngandhap punika kaaturakên pêthikanipun, namung aksaranipun Latin kawangsulakên dados
Jarwa: Ana panjênêngane ratu Sang Pariksit namane, putra Sang Abimanyu patutan karo Sang Utari, dadi murit Bagawan Krêsa, putus ing sakèhing weda.
Têmbung sira punika têgêsipun piyambak, panjênêngane, beliau nanging manawi dumunung ing sawingkinging ana, lajêng atêgês sawijining, kados ta: ana sira ratu dibya = ana sawijining ratu kaya dewa, Ramayana I, 1; ana sira gadhisuta rêsi = ana sawijining rêsi trahe sang gadhi, Ram I 38. sapanunggilanipun.
Manawi wontên aksara dipun suku lajêng dipun pasangi pa punika aksara wau pêjah, pasangan pa lajêng dados pasangan sa, inggih punika ingkang dipun wastani sapasuti, nanging salêrêsipun punika pasanganing sa lugu, awit sa punika pasanganing sa.
Bilih wontên aksara sigêg kêsusul ing aksara swara, punika sigêgipun ical, aksara swara lajêng asipat aksara limrah mawi sandhangan swaraning aksara swara wau, kados ta: sang Abimanyu lajêng dados sangabimanyu, Sang Utari lajêng dados sangutari, makatên salajêngipun.
Layaran punika ing basa Kawi dunungipun mundur saaksara katimbang ing basa jarwa, kados ta: punar = purna, ayar = arya, akar = arka, makatên salajêngipun, awit layaran punika sajatosipun mêjahi ing ra, amila manawi dumunung pungkasaning pada inggih lajêng awujud r, ra dipun pangku,
sarta ing sêratan kina wujuding layaran wau inggih mèmpêr aksara ra namung kadèkèk ing nginggil.
Mênggah suraosipun ungêl-ungêlan Kawi ing nginggil punika kados sampun têrang, ingkang parlu katêrangakên namung: patêmu tangan, punika kêtêlah dados patutan.
Bau têgêsipun akèh, bau ingkang atêgês lêngên, punika ing basa Kawi utawi Sansêkrit, panyêratipun bau.
Bathara Krêsna, diuripne, ênggone kêna ing panah Sang Aswatama, ing nalikane ana ing jêro wêtêng Sang Utari,
Gowinda priyah sang yuktah, punika ungêl-ungêlan Sanskrita, têgêsipun sampun kamot ing prasidha kasih Bathara Krêsna.
Kasih punika luluhipun ka + asih, icaling a dipun lintoni tarung (tarungan) inggih punika tôndha swara a panjang, makatên ugi: niran kênèng hru, punika saking nira + an kênèng hru, an punika têgêsipun kathah, namung [na...]
[...mung] ingkang cêpak têgêsipun ênggone.
Thaning bathara ugi mawi a panjang, nanging punika sanès a luluhan, pancèn ing basa Sanskrita thaning bathara sampun dhasar mawi a panjang.
Jarwa: diuripne, punika namung lugu nêrangakên punapa wontênipun ing basa Kawi, mênggah têrangipun, punika sami kalihan rimbag ing basa Malayu di-hidoep(kan)nja. Nja ing ngriki têgêsipun plêg kalihan nira ing ungêl-ungêlanipun Kawi, mênggah suraosipun olehnja Kawi: dènira, upami wontêna ing basa samangke
urip (slamêt) dening Bathara Krêsna, diopèni dening Maharaja Yudhisthira,
Mijil ta ya, punika jarwanipun kados ing nginggil ya ing ngriki sami kaliyan ia ing basa Malayu, namung dadosipun suraos, mijil ta ya wau: barêng wis lair.
Makatên ugi ing panggenan sanèsipun, sabên wontên têmbung tanduk lajêng ta ya, ingkang cêpak têgêsipun barêng wis ..., kados ta: têka ta ya = barêng wis têka. Maturu
ta ya = barêng wis turu. Têrkadhang ta wau dipun lintoni pwa, kados ta: mantuk pwa ya = barêng wis mulih, mati pwa ya = barêng wis mati, makatên salajêngipun.
Ungêl-ungêlan punika têmbungipun kados sampun cêtha sadaya. Suraosipun: nalika para Pandhawa, bibar Baratayudha, nusup dhatêng wana malih, Sang Pariksit kajumênêngakên ratu rumiyin wontên ing Astinapura. Inggih punika nalika para Pandhawa nusup wana ingkang pungkasan, lajêng sami seda, kajawi Prabu Yudhisthira.
Sasthiwarsanya sapalayat, lawasnira siniwi nêmang puluh taun
Suraosipun ungêl-ungêlan Sanskrita, sampun kamot ing Jawi kina, têmbungipun ing ngriki inggih sampun cêtha, namung wontên têmbung: nêmang = nêm + ang. Ang ing ngriki sami kalihan ing têmbung pat ang, samangke ang wau manawi têmbungipun petangan awasana swara lajêng luluh. Roang = rong
tuluang = têlung enz. kala jaman dèrèng luluh wontên ungêl-ungêlan ualuang puluh = wolung puluh. Têmbung sawidak = nêm puluh, punika wontênipun ing sêsêratan ingkang sêpisan kala jaman Majapait (BrabuPrabu. Hayamwuruk). Badhe kasambêtan.
Sêrat Côndrasangkala, punika sampun sawatawis kêrêp dipun cithak. Kados ta: kala taun 1871, ing pangêcapanipun Tuwan P.F. Purgêman ing Surakarta. Ing sêrat-sêrat sêkar-sêkaran (Bloemlezing) ingkang kawêdalakên dening Ki Padmasusastra, tiyang mardika enz, ing Surakarta, taun 1914, kaca 49-60. Radyapustaka ing Surakarta inggih nate ngêdalakên. Dèrèng dangu punika kawêdalakên malih mawi titel Sêrat Sêngkalan Lômba lan Mêmêt, dening K.M. Sasrasumarta, cap-capan ing Mardimulya, Ngayogyakarta 1855.
Sadaya wau kenging dipun wastani namung lugu ngêdalakên thok, botên mawi katrangan utawi pangrêmbag sakêdhik-kêdhika.
Namung Côndrasangkala Sasrasumartan, punika mawi wêwahan sêkar Asmarandana. Mênggah wêwahan wau punapa sayêktos asli saking Rônggawarsitan, punapa damêlan Sasrasumartan piyambak, [piya...]
[...mbak,] punika kula namung nyumanggakakên.
Ing samangke sêdya kula, Sêrat Côndrasangkala wau kula wêdalakên malih, nanging mawi dipun têrangakên, awit côndrasangkala punika ungêl-ungêlanipun têmbung Kawi, mawi dipun jarwani. Namung sarèhne pinanggihing panaliti kula, ungêl- ungêlanipun wau risak sangêt, sarta jarwanipun inggih kathah ingkang kisruh, amila ing sasagêd-sagêd ungêl- ungêlan wau dipun lêrêsakên, mawi katêrangakên jarwanipun ing dalêm satêmbung-têmbungipun.
Rupa: têmênCôndra: wulan purnamaSasi: wulan
srêngengeWungkulan: wutuhan = bundêranWulan: wulan têmênNiyata: yêktiTunggal kabèh: watak satunggal punika sadaya
Rupa dipun têgêsi têmên, punika kintên kula kirang mungguh, aluwung inggih dipun têgêsi rupa utawi wujud (vorm) kemawon kados langkung prayogi, awit wiwit ing têmbung Sanskrita dumugi têmbung Kawi (= Jawi kina) ngantos dados têmbung Jawi, Mlayu, Sundha, punika têgêsipun botên ewah, namung ing têmbung Sanskrita sarta ing têmbung Kawi (tulèn) rupa kêdah kasêrat mawi suku panjang, inggih punika ingkang kêlimrahipun dipun wastani suku mêndut
anggènipun têmbung côndra (J v.) lajêng têgês upama, kados ta: dicôndra = diupamakake, punika kula dèrèng sumêrêp kadospundi mulabukanipun.
Sasi lêrêsing panyêrat ing têmbung Kawi tulèn kêdah sasi punika saking têmbung Sanskrita: sasin, têgêsipun rêmbulan, makatên ugi sasi ing têmbung Kawi inggih namung têgês wulan (rêmbulan utawi wulan, peranganing taun) botên susah mawi jangkêp. Anggènipun sasi lajêng atêgês wulan anigangdasa dintên (±) punika sami kemawon kalihan têmbung Walandi maan = rêmbulan lajêng dados maand§ Anggènipun maand i wm d punika saminipun man dados iemand en niemand. sasi.
Têmbung sasi (skr. sasin, punika têgêsipun piyambak ing sakawit, nganggo truwèlu, saking sasa ingkang lajêng dados têmbung Walandi haas = truwèlu (agêng), awit gugontuhonipun tiyang Indhu ing jaman kina, ing rêmbulan punika wontên truwèlunipun. Tiyang Jawi kala jaman kina (malah sapunika ugi taksih nanging ingkang kathah lare utawi tiyang èstri), ugi gadhah gugontuhon ingkang makatên punika, namung ing sarèhne ing tanah Jawi kala rumiyin dèrèng [dè...]
[...rèng] wontên truwèlu, dados ingkang kaanggêp dumunung wontên ing rêmbulan punika kucing, inggih
sasadhara, dipun pêcah dados kalih lajêng dipun têgêsi: lintang kalihan wêtêng punika anelakakên bilih ingkang mêcah lajêng nêgêsi makatên wau babarpisan botên sumêrêp dhatêng têgêsipun ingkang salugu, wondene têgêsipun ingkang salugu kados ing ngandhap punika.
Sasa sampun kapratelakakên ing nginggil atêgês truwèlu, sapunika dhara têmbung Sanskrita utawi Kawi, têgêsipun angêmot, ambêkta, anggadhahi enz saking wot dhrê, skr têgêsipun ugi angêmot, [a...]
[...ngêmot,] anggadhahi enz ingkang lajêng dados têmbung Walandi: dragen, Duitsch; tragen, Malayu: menderita (= nandhang) sarta derhana, Jawi: drana utawi darana, ing ungêl-ungêlan sabar darana.
Dados sasadara têgêsipun angêmot truwèlu utawi ambêkta truwèlu amila suraosipun sami kemawon kalihan sasi sami rêmbulan.
Bumi têgês lêmah punika lêrês, namung lêrêsing panyêrat bumi utawi bumi, punika ing têmbung Sanskrita ugi kasêrat makatên.
Budha = luwih = namaning môngsa satunggal.
Sami ugi kalihan têmbung sasadhara, anggènipun mêdhot anggènipun anêgêsi sarta panyêratipun, punika namung kapiagah kemawon. Dene lêrêsipun bu§ Bu têgêsipun sakawit, dumadi
dados bupati = bandaraning bumi, dharani punika sami kalihan dhara, sami saking wod dhrê, dene dharani têgêsipun tukang ngêmot
inggih punika bumi, kalihan malih saupami wontên tiyang damêl sangkalan mawi roning watak satunggal, punika sanadyan methok waton Sêrat Côndrasangkala, kintên kula ingkang nampèni cêpak angintên bilih punika watak kalih, awit cawuh kalihan ro.
Mèdi = jubur.Iku = buntut.Dara = pêksi dara.
Têmbung ing nginggil punika kintên kula pancèn tigang têmbung, nanging risakipun kêsangêtên, amila sampun botên parlu kula pratelakakên mênggah kisruhing têgêsipun. Dene kintên kula lêrêsipun ing sakawit, makatên.
Mèdini = sitiKu = sitiDhara = siti
Têmbung iku (lêrêsipun Iku, têmbungipun Malayu ekor) ingkang atêgês buntut, punika pancèn kêrêp sangêt kangge sangkalan watak satunggal, namung sarèhne sêratanipun kangge ing jaman sapêjahipun têmbung Kawi tulèn, sami kalihan iku utawi Iku = pitêdah, dados inggih lajêng cawuh,
Tuwan dr. Brandes. (taun Walandi 1613) sampun ngangge têmbung iku watak satunggal,§ Amariksanana Sêrat Pararaton kaca 314. malah ing Sungkuh (rêdi Lawu) wontên
Van Ned. Ind tumrap ing taun 1902 dados plaat 7. punika sawalikipun wontên sêratanipun mungêl: ... saka kalannya goh wiku anaut buntut = (1379) awit saking punika dados anggènipun mèdini ku dipun kintên wontên têmbungipun iku synoniem kalihan buntut, punika sampun sawatawis lami, amila manawi wontên ingkang kirang condhong dhatêng pangintên kula, ku, ing ngriku ku têmbung Sanskrita atêgês siti awit anggènipun Iku = buntut, kangge watak satunggal, punika sampun wiwit kala taun sèwu kawan atusan kirang sakêdhik, kula inggih namung badhe anyumanggakakên, ananging mirit panggenanipun, kaapit-apit ing têmbung ingkang atêgês siti, tur ing pada I kathah sangêt têmbung ingkang atêgês siti dados kintên kula, dugi-dugi kula wau kados inggih kathah
botên lêpatipun,Ing Kawi-Bal-Ned. Wdb: v.d. Tuuk sangandhaping têmbung lêmah têmbung ku kasêrat kuh, inggih punika rimbag 1e naamval manl. Enk. Saking ku. punapadene mirid watêking sêkaripun§ Badhe katêrangakên ing wingking. panggenan ku punika namung kêdah dipun ênggèni wanda cêkak (korte sylabe) dados kuning Iku, ingkang tulènipun mawi suku mêndut, utawi suku dirga = panjang, tamtu botên sagêd dumunung ing ngriku.§ Murih saya têrang bab têmbung ku amariksanana
Bab têmbung dhara amariksanana: dharani.
Janma dipun têgêsi wong punika inggih botên lêpat, punika saking têmbung Sanskrita janman, têgêsipun lair, kêdadeyan, titis enz saking wod jan = dadi, mêtu, lair enz ingkang lajêng dados têmbung jana = wong sarta janaka = kang andadèkake, kang anglairake, bapa. Têmbung janma ingkang taksih têrang têgêsipun, wontên ing ungêl-ungêlan, panjanmaning setan, têgêsipun kêdadeaning setan, utawi titising setan. Murih têrang yèn janma punika (ugi) atêgês titis enz kula
Ing Sêrat Nagarakrêtagama kaca 1 garis 11 anyariyosakên Prabu Rajasanagara alias Prabu Hayamwuruk, ratu binathara ingkang kaping IV ing Majapait§ Miyos kala taun 1256 jumênêng 1272
titisipun ratuning dewa panjênênganipun, anggènipun angicalakên lêlêthêking kawula.
Ing Sêrat Adiparwa (1 parwa) kaca 64 garis 10-9 saking
Polastya raksasa sira, têgêsipun Sang Hyang Kali ingkang minôngka titis: Sang Duryodhana, dene rayinipun ingkang nama Sang Duhsasana (punika) kêdadosaning (utawi titising) raksasa nama Polastya (panjênênganipun). Mirid saking katrangan ing nginggil punika dados ing têmbung Kawi, janma ugi atêgês kêdadean, titis enz.
Taksih kados têmbung Sanskrita, janman. Wontên ugi janma ingkang atêgês tiyang inggih punika ing Sêrat Arjunawiwaha kaca 20 garis 2-3 saking ngandhap: mungêl ana mara janma tanpa piutang§ Ing lugunipun mungêl pitutang, punika lêpat. brata yoga tapa.
Angêdula minta wirya sukaning widhi sahasika, têgêsipun
Ana aramara. wong§ Ing ngriki janma: inggih botên namung têgês wong kemawon, malah prayoginipun kajawèkakên dados titah. tanpa motangake
Eka = satunggal = wiji = tuduh, eka, lêrês atêgês satunggal, nanging kêdah kasêrat Eka. Têgês wiji inggih lêrês, nanging namung wiji petangan, dede wiji = bibit, utawi winih.
Anggènipun dipun têgêsi tuduh punika cawuh kalihan
ika = Ika, dados eka = tuduh kirang lêrês.
Têmbung kalih ing nginggil punika kintên kula, ing sakawit namung satêmbung, inggih punika wasudha têgêsipun siti, bumi, mênggah têgêsipun piyambak têmbung wasudha punika: anggêlarakên kasugihan,
punika sampun lêrês, sarta botên susah mawi wêdhèn, inggih namung cêkap lêmah thok, ananging panyêratipun ing têmbung Sanskrita utawi Kawi tulèn kêdah ksiti.§ Makatên ugi satriya, lêrêsipun ksatriya, setra (= têgal) lêrêsipun ksetra, dados têgalkuru punika pêrtalan saking têmbung Sanskrita kuru-ksetra.
Awani têgês kêndêl, punika yèn awani têmbung Jawi, inggih lêrês, nanging ing ngriki kajêngipun têmbung Kawi (tulèn) utawi Sanskrita: awani utawi Awani [Awa...]
Anggènipun awani têgês srêngenge lajêng watak 1 punika kula botên mangrêtos malah manawi sangkalan ingkang kina (tulèn) srêngenge punika watak 12 cocog kalihan Sêrat Adiparwa kaca 29 garis 20 awit ing ngriku anyariyosakên yèn Sang Aditi, garwanipun Bagawan Kasyapa, apêputra srêngenge 12§ Amariksanana sêrat kasbut ing nginggil, kalihan Sêrat Darmakôndha No. 66 77 taun 1914 bagean Jawi bab têmbung sita kalihan danuja., sarta Het Buddhisme (H. Kern) deel I kaca 321 garis 19. awit saking punika mila srêngenge ugi nama Aditya = putraning Aditi.
Namanipun Radèn Wijaya, ratu sapisan ing Majapait. sira ratu, siniwing pura Maja§ Lugunipun ngangge ja mahaprana, wujudipun kados nga dipun pengkal. pait, têgêsipun: môngsa rupa srêngenge (= 1216)§ Katandhinga kalihan Brandes' Pararaton kaca 69 enz. taun Saka, ing nalika punika sang nararya jumênêng ratu, siniwi ing Majapait, inggih punika jumênêngipun Prabu Brawijaya
Kaca 32 garis 5 saking ngandhap, ring saka matyra runa linanirang narendra, têgêsipun ing (taun) saka rêmbulan tiga srêngenge (= 1231) sedanipun sang prabu, inggih punika sedanipun Sang Prabu Majapait I§ Sampun katêrangakên ing
alias Radèn Wijaya, § Wêtahing jêjulukipun kasêbut ing Pararaton kaca 78. kajawi punika kathah tunggilipun srêngenge dados ôngka 12.
Wungkulan = wutuhan, kintên kula ing sakawit ungêlipun wungkukan (saking wungkuk = bêngkung) atêgês rêmbulan tanggal nèm. Têmbung wungkukan atêgês wulan tanggal nèm punika pinanggih ing Sêrat Ramayana kaca 164 garis 10.
Wulan = wulan têmên, punika lêrês, nanging prayoginipun botên susah mawi têmên.
Anggènipun anêgêsi punika lêrês, namung sajakipun têmbung niyata ing ngriki katumutakên dados ôngka utawi tumut gadhah watak satunggal. Yèn miturut lampahing ukara,
kintên kula niyata botên tumut dados ôngka, punika namung minôngka pitêdah jangkêping gatra kalihan tunggal kabèh, dados niyata tunggal kabèh têgêsipun nyata utawi iya iku (watak) siji kabèh, dados namung kangge anêrangakên bilih têmbung-têmbung ingkang kasbut ing ngajêng punika watak satunggal sadaya.
Kabèh, ugi cêtha, namung botên tumut dados ôngka.
Têmbung- têmbung ing pada I kados sampun têrang anggèn kula anêrangakên, murih langkung cêtha, ungêl-ungêlanipun kula kaping kalihi, nanging miturut panyêrat ingkang lêrês sarta têgêsipun pisan.
Rupa = rupa.Candra = rêmbulan.Sasi = rêmbulan.
Ing ngandhap punika kaangkah nglêmpakakên sadaya pratelan ingkang anêrangakên bab sêkar Agêng, dalah namanipun. Manawi sampun ngalêmpak, lajêng katêrangakên sawatawis, miturut watoning sêkar Agêng cara kina, bilih prêlu mawi mêthik waton saking Indhustan.
Ingkang kangge wiwitan, mêthik Sêrat Saridin. Ing Sêrat Saridin, cap-capan kaping 5 (1911) kaca 313 pratelan nama-namaning sêkar Agêng kados ing ngandhap punika.
Ing Sêrat Saridin, gunggungipun sêkar agêng wontên 46.
1. Punapa sababipun, aksara pa murda (Pa) kawastanan: pa palya. Punapa têgêsipun palya. Makatên ugi (Sa) têka dipun wastani sa sêkar, punapa sababipun.
pangrimbagipun, lingganipun punapa, sarta punapa têgêsipun.
3. Kathah têmbung ingkang mawi dara, kados ta: widadara, sasadara, danurdara, payudara, sapanunggilanipun. Dara: ing ngriku atêgês punapa, dados têmbung-têmbung ing nginggil wau sayêktosipun atêgês punapa.
4. Têmbung praba, prabata, prabaning wayang (Baladewa) punika [puni...]
[...ka] lingganipun punapa tunggil, kadospundi têrangipun.
5. Wontên malih: bagawan, Bagawatgita, bagawônta, punika pinangkanipun punapa inggih tunggil, kadospundi jalèntrèhipun.
1(a) sababipun aksara pa murda (Pa) kawastanan pa palya, punika makatên: têmbung Pala, atêgês woh, punika panyêratipun mêsthi mawi Pa. Wondene Palya punika rimbagan saking Pala, têtêsipun kang babagan woh, kang gêgandhengan karo woh, saminipun manusa, dados manusya, têgêsipun wong, kalihan kang babagan wong, kang gêgandhengan karo wong (menschelijk). Dados Pa palya punika suraosipun, pa kang mêsthine kanggo nulis têmbung pala. Têmbung murda kangge katranganing aksara pa ga sapanunggilanipun, punika tiru-tiru utawi saking ungêl-ungêlan Walandi hoofdletter dene namanipun piyambak, aksara mahaprana, têgêsipun aksara mawa abab akèh.
(b) Anggènipun Sa, dipun wastani Sa kêmbang, punika makatên. Kêmbang punika ing basa Sanskrita puspa. Wondene puspa punika panyêratipun ing basa Kawi utawi Sanskrita mêsthi mawi
Sa. Dados saupami kêmbang ing ngriki dipun Sanskritakên Sa: wau namanipun Sa puspa, dumugi samantên lajêng cêtha piyambak, awit lajêng gadhah suraos Sa kang mêsthine kanggo nulis puspa.
2. Têmbung-têmbung tunggilipun ingkang kamot ing pitakèn ôngka kalih punika, saèstu saking rimbagan Sanskrita, ingkang cêtha: mantri, punika saking têmbung Sanskrita mantrin, saking mantra, angsal panambang in wondene panambang in punika anggadhahi têgês anduwèni. Sarèhne mantra punika sagêd atêgês kawruh dados mantrin, basa Jawi mantri, punika suraosipun wong kang anduwèni kawruh.
Makatên ugi paksi, saking paksin, saking paksa, suwiwi, dados têgêsipun kang anduwèni suwiwi = manuk.
Sanlri,Santri. punika botên patos cêtha, wontên ingkang mastani saking Sastrin, sastra = piwulang. Dados wong kang antuk piwulang.
Tunggilipun kirithin, saking kiritha = makutha, dados Prabu Karithi, jêjulukipun Sang Arjuna kala jumênêng ratu, punika ewah-ewahan saking kirithin = kang ngagêm makutha.
kang anduwèni laku, saking wod ya = malaku. Dados prayayi punika suraosipun, kang anduwèni laku ing ngarêp, panuntun.
3. Bab dara, mariksanana katrangan Sêrat Côndrasangkala, ing têmbung sasa, dara.
Widadara, lêrêsipun widyadhara, têgêsipun kang angêmot kawruh, widya = kawruh.
Danurdara, lêrêsipun dhanurdhara, têgêsipun kang anggawa gêndhewa = prajurit panah.
Payudara, lêrêsipun payodhara. Payo saking payas = toya, ombèn-ombèn, dados payodhara = kang angêmot ombèn-ombèn = susu.
4. Têmbung praba punika ing têmbung Sanskrita utawi Kawi lêrêsing panyêratipun praba, têgêsipun sorot, gêbyar, saking wod ba = gumêbyar, sumorot. Pra ing ngriki atêr-atêr tunggilipun ing têmbung prabu, prawira enz.
Prabata, lêrêsipun prabata, têgêsipun byar esuk, sami saking wod ba. Dene prabata punika ing samangke sok dipun têgêsi gunung, punika cawuh kalihan parwata = gunung.
Praba wayang, punika ing têmbung, kajêngipun pancèn inggih sorot, cahya, cahyanipun ingkang dipun gambar. Nanging kawontênanipun ing wayang, punika lugunipun gambar sendhenan, namung wontên ing kawruh rêca, sendhenan punika sampun kêrêp cawuh kalihan praba, sorot.
5. Bagawan, Bagawatgita, bagawônta, punika saking têmbung satunggal, wêtahipun bhagawant. Panambang want punika manawi karimbag sagêd dados wan, ing têmbung Jawi wujudipun wan. Wan, têgêsipun sugih, kados ta:
Wondene baga têgêsipun kaluhuran, kanikmatan enz ingkang lajêng dados bagya, bêgja. Dados bagawan, têgêsipun kang sugih kanikmatan, ing raos sami kalihan têmbung Sundha menak.
Wan, punika sami kalihan man ing têmbung budhiman = sugih budi, Angsuman sugih sorot, namanipun Arya Sangkuni, ing wayang lajêng dados Arya Soman, Anuman = sugih
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yoni&oldid=996509"	Kategori: HindhuKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Wes rek aq kate blik jkt dsik..wes puas aq delok maine PERSIBO..kanggo pelatih benahi lini blakange opo maneh kipere unyas unyus tok kelemon awak..tarik maneh ae syaifudin..gawe mene
Marie François Xavier Bichat (lair ing Thoirette, 14 Novèmber 1771 – pati ing Paris, 22 Juli 1802 ing yuswa 30 taun) inggih punika, dhokter, sarta fisiolog saking Prancis.
Miturut pamanggih saking bapanipun, piyambakipun nimba kawruh wonten ing sekolah kedhokteran kutha Lyon, nalika taun 1793 piyambakipun sekolah ten Paris. Bichat kekancanan kaliyan dosenipun Pierre-Joseph Désault, dosen punika mpromosikanken Bichat. Nalika Désault seda (1795), Bichat mulai menerbitaken kasil-kasil saking panemuannipun.
Nalika taun 1797, Bichat milai nyepeng njabatan dados profèsor langsung kasil. Nalika taun 1800 piyambakipun nyambut damel dados dhokter wonten ing Rumah Sakit Hôtel-Dieu, Paris. Nalika semanten, piyambakipun mulai panemuan ageng woten ing bidang anatomi manusia sarta nerbitaken penemuanipun ingkang irah-irahanipun Des Recherches physiologiques sur la vie et la mort (Panelitèn Fisiologi dhumateng Tiyang Gesang kaliyan Tiyang ingkang sampun séda).
Bichat mapunika salah satunggaling tokoh ingkang asmanipun kaserat wonten ing Menara Eiffel, sesarengan kaliyan 71 asma sanes. Ora namung punika, asmanipun uga dipun diabadikaken kangge struktur awak ingkang nggadhahi lemak, inggih punika pipi ingkang asring wonten ing pipinipun bocah-bocah, kumpulan lemak Bichat.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.59, 11 Sèptèmber 2016.
Punika Sêrat Wadu Aji, namanipun para wadya punggawaning ratu kala jaman kina kawardenan satunggal-tunggal. Kados ingkang sampun sasêbut wontên salêbêting Sêrat Raja Kapa-kapa, sami kapratelakakên sadaya.
1. Patih: Parentah, inggih punika ingkang winênang amarentah para wadya sadaya, utawi ingkang kapasrahan pangawasa anampurnakakên parentah saulahing panata praja.
2. Adipati: Pangagênging parentah, inggih punika ingkang winênang
anampèni parentahing ratu, utawi ingkang kaserenan pangawasaning patih, amarentahakên patraping kalêrêsan.
3. Senapati: Amangku parentah, inggih punika ingkang winênang anggadhuh
Bupati: Bawahaning parentah, inggih punika ingkang winênang amarentah dhatêng bawahipun piyambak. Utawi kalêrês anampèni parentah saking pêpatih.
5. Adipati Kupu: Adipati mardika, inggih punika ingkang amadanani para pandhita para pradikan ing sapanunggilanipun. Winênang amarentahakên saulahing panata gama sadaya.
6. Tumênggung: Dhênggung, utawi têtindhih, inggih punika ingkang winênang amariksani samukawis lêlampahan ayahaning ratu, tuwin kawajiban ananggêl awon saening kancanipun.
7. Nayaka: Panunggul, utawi pangirid. Dening dados pangagênging bala, inggih punika ingkang winênang amatah padamêlaning bawah karerehanipun.
8. Wadana: Rai, utawi pangajêng, inggih punika ingkang winênang dados ulu-ulu patraping pandamêlan, saha ingkang wajib dados pangajênging lampah.
9. Punggawa: Pangayap, utawi pangawinan, utawi têgêsipun malih pangampil. Inggih punika ingkang kabêbahan dados têtindhihing ampilan upacara kapraboning ratu,
10. Ariya: Luhur utawi padhang, inggih punika santananing ratu, ingkang winênang anunggil padamêlan kalihan para wadana, utawi para wadana ingkang taksih kalêbêt santana punika wênang sinêbut ariya.
11. Sinang Ngarya: Sinêbut luhur, inggih punika punggawa ingkang [ing...]
[...kang] winênang anunggil padamêlan kalihan para santana.
12. Panji: Têtunggul, inggih punika santana ingkang winênang dados pangagênging prajurit.
13. Prameya: Bôngsa linuwih, inggih punika bangsaning para agêng, ingkang winênang dados sêsulih anglampahi padamêlaning para punggawa.
14. Kaliwon: Kapiji, dening winênang anampèni parentah
saking bupati, utawi têgêsipun malih kalih ewon. Punika kabêkta saking lênggahipun kala ing kina siti dhusun karya kalih èwu.
15. Panèwu: Golongan, dening winênang anampèni parentah saking kaliwon kadhawahakên dhatêng golonganipun, utawi têgêsipun malih panewon.
Punika kabêkta saking lênggahipun kala ing kina siti dhusun karya sèwu.
prakawis. ingkang rumiyin, nistha, inggih punika sagêd anyinggahi patraping lampah ingkang dhawah nistha. Kaping kalih [ka...]
[...lih] madya, inggih punika sagêd anêtêpi patraping lampah ingkang dhawah madya. Kaping tiga utama, inggih punika sagêd angantêpi patraping lampah ingkang dhawah utami.
Taksih wardining Mantri: Manawi ing Sêrat Raja Kapa-kapa wêwijanganipun makatên. Man, luwih, tri, tiga, inggih punika linuwih ing tigang prakawis.
Ingkang rumiyin, satya, dening têmên-tumêmên ing pangawulanipun. Purun bela sakit pêjah, rumêksa ing sungkawaning gusti. Kaping kalih sadu, dening sagêd anyarèhakên adrênging manah garètèh ing wicara, ajrih angrumiyini karsa utawi amêdhar kêkêraning gusti. Kaping tiga tau, dening uninga ingkang dados sitpacipta. [si...]
[...tpa] sasmitaning gusti, botên kasangsaya sadaya daya ing karsa, lumuh manawi rumaos andarbèni pangawasa piyambak. Amung ngèsthi angantêpi kasagahan.
17. Aryapêpati: Wadana parentah, inggih punika ingkang kapitadosan anampèni dhawah anglampahakên parentah.
18. Aryatiron: Wadana panulad, inggih [ing...]
[...gih] punika ingkang kapitadosan amêmulang lampah utami, utawi ingkang
punika ingkang kapitadosan anglurahi para wadya ahli etanging palak pananggalan ing sapanunggilanipun.
20. Aryajômba: Wadana pasucèn, inggih punika ingkang kapitadosan anglurahi para wadya pangulu toya,
inggih punika ingkang kapitadosan anglurahi para wadya jêksa, winênang angudhari karampungan ingkang
inggih punika ingkang kapitadosan anglurahi para wadya gêdhong, winênang anggêmèni kagunganing ratu, saha amariksani damêling para wadya among tani sadaya.
23. Aryakondha: Wadana dagang, inggih
punika ingkang kapitadosan anglurahi para wadya sudagar, kawajibanipun amariksani ingkang sami anglampahakên wêdaling gêgramèn saking nagari, utawi lêbêting gêgramèn saking ngamôncapraja.
24. Patyatandha: Amarentah tôndha, inggih punika ingkang kapitadosan amadanani para
pabeyan bandar dharat sadaya, kawajibanipun anyêpêng pangawasaning pêkên ing sapanunggilanipun.
25. Pêcattôndha: Wêtahing têmbung pêcat ôndha, têgêsipun pamêcat andhaning baita, inggih punika ingkang kapitadosan amadanani para pabeyan bandar laut sadaya, kawajibanipun anyêpêng pangawasaning
26. Tôndhamantri: Mantri tôndha, inggih punika ingkang kapitadosan dados juru pamupu beyaning pêkên.
27. Ondhamoi: Pangkataning pangulah, inggih punika ingkang kabêbahan amêmangkat lampahing pandamêlan. Ingkang pancèn ulah pandamêlan anala utawi lêmbat, sami
28. Daksa: Jêjênêng, inggih punika wadya jêksa ingkang kabêbahan angrampungi lêlêrêsaning prakawis.
29. Jambaleka: Padhang wulan, inggih punika ingkang kabêbahan dados juru amariksani samukawis, saha winênang amot amêngku wisesa, dhatêng prakawisipun tiyang ulah wisaya amêndhêt ulam toya.
Keadaanipun parah.”jelas ibu. “Oalah budhe, ampun percaya ngaten niku. Niku ngapusi. Lha niki bapak sampun kondur. Sampun sakmenika mendha rumiyin,
gusti…..Njenengan engkang kulo sejo
Lawton,Gordon, Ing, Gibby, Pring, Moore,
Becik ketitik ala ketara, Sapa jujur bakal mujur, Sing salah seleh, Sing goroh growah, Sing weweh bakal wuwuh, Sepi ing pamrih rame ing gawe, Wani ngalah luhur wekasane, Adigang adigung adiguna, Ana catur mungkur, Ana awan ana pangan, Rukun agawe santosa crah agawe bubrah, lsp. Pancen bener ngendikane pyayi luhur mau, sok-sok slogan-slogane wong Jawa iku mung dadi guyonan. Mula kanggone guru basa Jawa kudu melu cawe-cawe lan enggal-enggal cancut taliwanda saperlu nglurusake panemu-panemu sing kurang trep mungguhe empan lan papane. Sadurunge, aku iki ya nuwun sewu lho karo pamaos. Ing kene dudu kok aku nggurui utawa minteri, aku mung saderma urun rembug. Yen bisa pamaos mengko ya kersaa nulis, ben dhiskusine dadi rame lan pungkasane padha tambah kawruhe. Nanging aku ya nyuwun pangapura, basaku ora bisa alus kaya panjenengane Wa Sonto. Aku pancen kelairan generasi anyar, dadi bisaku ya basa Jawa Anyar. Karepku mangkene, nalika kita mulang siswa bab ukara sesanti mau, kita kudu menehi tuladha pengalaman urip ing madyaning bebrayan sing positif lan negatif. Sing positif kudune ditrapake siswa lan sing negatif kudune dibuwang wae. Tuladha: a.Rawe-rawe rantas malang-malang putung. Tegese: Kabeh sing ngalang-alangi sedyane, bakal disingkirake. Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Nalika jaman perang ngrebut kamardhikan biyen, para pahlawan padha asesanti kaya kasebut. Karepe, sapa wae sing ngalang-alangi gegayuhane para pahlawan mau, sing arep mardhekakake negara Indonesia bakal diperangi utawa disingkirake. Negatif: Nalika siswa arep melu ulangan banjur asesanti kaya kasebut. Sebab dheweke ora sinau. Pokoke aku kudu nyontek/ngerpek. Sing ora gelem nyontoni utawa nglapurake aku anggone ngerpek kudu disingkirake/diancam arep dilarani. b. Becik ketitik ala ketara. Tegese: Becik utawa ala bakal ketara dhewe ing tembe burine. Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Wong iku yen tumindak becik marang liyan mesthi entuk piwales becik uga saka sapepadhane. Senajan piwales mau saka wong liya/dudu sakawit sing dibeciki mau, samono uga suwalike. Lan ing tembe buri sing tumindak becik entuk ganjaran swarga, dene sing
bab kara ngene, guru kudu bisa njlentrehake yen sejatine biji apik kasebut mung sawijine “kemenangan sesaat’. Durung mesthi yen mengkone bakal nemu kabegjan. E…mbokmanawa siswa sing kaya mangkono mau bakal angel entuk pagawean. Jalaran nalika di-tes ora bisa mangsuli babar pisan). c. Sapa jujur bakal mujur Tegese: Sing tumindak jujur bakal nemu kabegjan sejati.
” Negatif: Para siswa ora gelem/angel tumindak ngamal. Pungkasane banjur dadi “Permaisuri”. Negatif: Siswa sing bola bali ngerpek nalika ulangan ora nate konangan bapak ibu gurune. e. Wis aku daknyonto/ngerpek wae!” d. Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Wong sing bola-bali tumindak goroh. Iki uga mathuk karo ajaran agama “Ora bakal entek samubarang kang diwenehake. sebab yen dhuwite diamalake bakal entek lan ora bisa njajan. Paraga Cinderella sasuwene urip karo mbakyu-mbakyune. f. Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Maling nyolong sepedhah motor banjur digepuki rame-rame dening masyarakat. sok-sok malah akeh kancane. yen bocah iku terus-terusan ngalahan mesthi bakal disepelekake liyan. lumrahe nganggo sesanti kasebut. Sing goroh growah Tegese: Sapa sing tumindak
gurune ora pati open lan siswane wasis anggone nyimpen kerpekan. imbangane apa? Rak rugi. Mulane yen ana sing ngajak gelut. Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Wong ing padesan yen ngedegake omah utawa duwe gawe mantu/nyunat utawa ndandani dalan. “Wah. Negatif: Para siswa kadhang-kadhang duweni panemu. Negatif: Jarene siswa. Semono uga si Bawang Putih tansah ngalah karo Bawang Abang. wektune. ya ayo diladeni wae. g.Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Wong sing jujur saparipolahe mesthi bakal pinercaya liyan ing kana-kene.
. Wani ngalah luhur wekasane Tegese: Sapa sing gelem ngalah bakal nemu kamulyan ing burine. yen aku jujur terus nalika ulangan mesthi ajur bijiku. “Kok enak nyambut gawe ora dibayar. nanging bakal ditambah makaping-kaping dening Gusti Allah. dheweke tansah tumindak ngalah.” h. kayata: nyekel dhuwit utawa donya brana kang banget ajine. Negatif: Siswa sing pinter banget gorohe (profesional). Sepi ing pamrih rame ing gawe Tegese: Tumandang gawe tanpa duwe kamelikan apa-apa. lha tenagane. lumrahe bakal didohi ing pasrawungan lan ora bakal pinercaya liyan. Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Kaya dongeng Cinderella utawa Bawang Putih-Bawah Abang. Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Wong sing seneng dana driyah mesthi bakal entukgentine dudu saka pawongan sing diwelasi mau. pungkasane Bawang Abang nemu cilaka. Sebab. nganti sing ngrungokake kepranan atine. ngomong sakngomong kepenak dirungokake. Sing weweh bakal wuwuh Tegese: Sapa sing gelem ngamal mesthi entuk ijol kang ngluwihi ngamale. Waktu adalah uang. Sapa sing salah seleh Tegese: Sapa sing sengaja tumindak salah bakal konangan. Wong-wong kang kaya mangkono banjur dipasrahi jejibahan wigati.
senajan ta ora dipamerake. Ing tanggal 28 Oktober taun 1928. Panjenengane padha rumangsa cukup. Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Wong iku yen duweni kekuwatan (ilmu bela dhiri upamane) utawa keluhuran (putrane pejabat upamane) apadene kepinteran sawijine bab. Negatif: Siswa kita padha rumangsa ora trima yen wong tuwane sakloron aweh pangan mung apa anane. marang apa sing diduweni saengga isih kober ngudang putrane. Sebab. ya kudu ngatonake keluhurane wong tuwa kita lan kita kudu luwih onjo. Sebab. Dheweke banjr matur. Yen kita putrane priyayi luhur. k. Siswa wis ora bakal kleru maneh ing panemune lan
. lho yen ana kegiyatan rasan-rasan ora melu ngrumpi/ora ngrungokake mesthi bakal ketinggalan lan bisa-bisa dadi KUPER (kurang pergaulan). Negatif: Para siswa padha migunakake sesanti kasebut yen arep ana ulangan. wong tuwa banjur mburu rupiyah tanpa eling awan lan bengi sarta lali sanak famili. lan kepinterane. Negatif: Siswa padha alok. yen rukun bijine bisa apik-apik lan yen ora rukun bijine panggah elek-elek. Adhedhasar panyuwune anak kang werna-werna mau. lsp padha kumpul saperlu nganakake “Sumpah Pemudha”. Pemudha-pemudha Indonesia mau sadhar yen kerukunan iku marakake kuwat lan yen pecah-pecah bakal dimupangatake dening kaum penjajah. Ayo yen nggarap soal ulangan kudu sing rukun anggone “kerja sama” utawa conto-contoan. yen kita duwe kekuwatan ora dituduhake liyan. yen urip mono kudu tansah usaha ben keturutan apa sing dadi pepenginane. Negatif: Jarene siswa. suwening suwe wong liya bakal ngerti dhewe. Yen katelune sipat mau malah dipamer-pamerake. Rukun agawe santosa crah agawe bubrah Tegese: Kerukunan. Luwih-luwih yen duwe kepinteran. Adigang adigung adiguna Tegese: Ngendel-endelake kekuwatane. keluhurane. Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Wong kuna biyen (embah/buyut kita) uripe tansah ayem tentrem. kumpul kulawargane lan bisa silaturahmi marang sanak-kadange. aja nganti kalah karo kanca liyane. Ana catur mungkur Tegese: Ora gelem ngrungokake rerasanan sing ora becik.i. Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Wong kuwi yen wis dhuwur kawruhe lan alim agamane mesthi ora gelem yen dijak rerasan sing kurang becik tumrape wong liya. kabeh wong kudu ngerti marang kepinteran kita. mesthine ora dituduhtuduhake marang liyan. tumindak kaya mangkono iku ora ana paedahe. Ana awan ana pangan Tegese: Anggering srengenge isih sumunar Gusti Allah bakal paring rezeki/panguripan marang makhluke. j.sebab saliyane nglakoni dosa. Kanthi tuladha kaya ing dhuwur diajab bisaa siswa nerapake sesanti-sesanti kasebut ing sajroning urip saben dinane. agama. kita diarani licik lan ora duwe daya/tenaga. ndadekake kasantosan. wong liya ngarani dhiri kita “sombong”. congkrah ndadekake kerusakan Tuladha ing madyaning bebrayan: Positif: Jaman biyen pemudha-pemudhi Indonesia kang beda suku bangsa. Kabeh ora ana sing padha ngaya anggone golek donya-brana. l.
Tumrape guru basa Jawa anane materi “Ukara Sesanti/Semboyan” mujudake sawijine kalodhangan kanggo nyelipake Pendhidhikan Budi Pekeri. Sikap. tujuane Pendhidhikan Budi Pekerti iku kanggo ngrembakakake “Nilai. lan Perilaku” siswa sing bakal nuwuhake akhlak kang mulya. Senajan ta piwulangan Basa Jawa ora katut sinebutake ing kono.negesine kanthi pikiran kang positif. 2000).
. strategi tumapake Pendhidhikan Budi Pekerti iku diorganisasekake minangjka bagian integral saka mata pelajaran kang relevan. Yen manut “Pendhidhikan Budi
pangangkah kanggo nuwuhake semangat utawa krenteg lan pitutur marang sapa wae. Pendhidhikan Pancasila dan Kewarganegaraan (PPKn) sarta Pendhidhkan Basa lan Sastra Indonesia. kayadene: Pendhidhikan Agama
[Reply]wong gemblung Reply:May 21st, 2009 at 7:27 pmwkekekeke… iki saiki
Isinipun: sari basa, Indonesia sayuk samêkta, pamulangan kriya ing
Wong ambrêngkêlo durung mêsthi yèn ala bêbudène, ananging uwis mêsthi yèn mung sathithik kawicaksanane.
Wong ambrêngkêlo iku ora bisa nguwasani panêmune, jalaran uwis kêbanjur dikuwasani ing panêmune dhewe.
Titikane wong bodho kang gampang dhewe, yaiku: ambrêngkêlo.
Ambrêngkêlo iku ora liya: wêtuning karêp kang tanpa panglimbang. Toging kamêmpêngan kang tanpa tinuntun ing nalar. Lan kêladuking sih marang awake dhewe kang nganti lali marang nalar sarta rasa rumangsane atine.
Wong kang pikirane ora digarap kalawan bêcik, luwih-luwih kang satêngah wasis, kang akèh-akèh dadi uwong ambrêngkêlo. Jêr mung
lan gêlêm nyêlêd klèruning panêmune. Bisa lan gêlêm ambuwang samubarang kang ora bêcik.
Andharanipun R. Suratna Wedyamartaya, Hoofdcommies S. S. Surabaya wontên ing Nirom.
b. Dene Inggris sarta sakanca saeka-praya, paprentahanipun ngangge cara ingkang kasêbut democratie, inggih punika, panguwaos wontên ing tanganipun rakyat, sarta lajêng katindakakên dening para wakiling rakyat, mila nêgari-nêgari ingkang dados jajahanipun Inggris utawi nêgari saeka-praya sanèsipun, sanadyan kirang, mêsthi taksih gadhah kamardikan.
Ing wêkdal punika Nederland taksih nêrusakên pêrangipun, mêngsah Jerman, sabaya pêjah kalihan Inggris Ian sakancanipun saeka-praya. Sadaya ingkang dêdunung ing Indonesia, nadyan Nederlander, tiyang Indonesia, utawi Tiong Hwa, Arab, Kêling Ian sanès-sanèsipun, ingkang gadhah partij utawi mbotên gadhah partij - kados kula - purun mbotên purun, mêsthi ngolak-alik pitakenan :
Kadospundi ing têmbe dadosipun, ing saupami Indonesia kapêksa dados jajahan Jerman ? - Ingkang sangêt mbotên kula ajêng-ajêng.
Wangsulanipun pitakenan wau satêmênipun gampil kemawon. Kala wau mêntas kula aturakên, sapunika kula kaping kalihi, makatên wangsulanipun :
Kamardikan ical babar pisan; agami karisak, têdha Ian punapa ingkang dados kêbêtahanipun kaum Nasi, karayah sarta kausungan, sarta rakyat Indonesia lajêng minggah pangkat dados batur tumbasan.
1. Lord Halifax nêrangakên, baih ra'yat Inggris sarta jajahanipun têmtu mbotên badhe purun dados batur tumbasanipun Hitler, makatên ugi sadaya bangsa ing sadonya ingkang taksih bêtah dhatêng kamardikan.
2. Jagad Islam sadaya sami angubyungi sarta mbiyantu Inggris ;
3. Para pamimpin Indonesia, ngantos ingkang tujuanipun sangêt mêngiwa (radicaal) pisan, yakin, bilih, ing saupami Indonesia mbotên dados jajahan Nederland, mêsthinipun lajêng badhe dipun ayoni (têgêsipun : dipun rayah sarta katindhês) dening nêgari totalitair - mbotên democratisch. - Ing babagan ekonomi, sociaal sarta politiek Indonesia têmtu lajêng badhe mundur sangêt.
Saking katrangan ingkang sampun katur wau têtela, bilih bêbaya Nazi punika mbotên namung dados mêngsahipun Inggris Ian Nederlanders ingkang wontên in Europa kemawon, wangsul ugi dados mêngsahipun Nederlanders ingkang wontên ing Indonesia, ugi dados mêngsahipun ra'yat Indonesia Ian sadaya bangsa ingkang wontên ing Indonesia. Sabab saking punika, mila ing bab kabêtahanipun Indonesia : Nederlanders mbêtahakên rakyat Indonesia, nanging kosok wangsulipun : rakyat Indonesia ugi mbêtahakên Nederlanders. Golongan kalih-kalihipun sami dene bêtah supados bêbaya Nazi sampun ngantos sagêd mênang; sadaya sami ngudi, sagêda sampun dados mangsanipun babaya Nazi. Kalih golongan wau sami dene kaancam dening babaya Nazi.
Inggih punika sababipun kalih golongan wau kêpêksa kêdah ngempal, sarta kêmpalipun wau, saya dangu, yèn bêbaya wau saya cêlak, mêsthi saya rakêt, kadosdene rakêting kêmpalipun vrije Franschen, vrije Nederlanders, vrje Belgen, vrije Polen ingkang sapunika sami wontên ing tanah Inggris, kadosdene rakêting kêmpalipun para muhajirin, ingkang ndhèrèk K.N. Mohammad s. a. w. hijrah dhatêng Mêdina kalayan para ancar wontên ing Mêdina, kala K.N. dipun pêrangi dening para tiyang ing Mêkka ingkang mêngsah Agami kadosdene Hitler mêngsah dhatêng sadaya agami.
Kêmpalipun rakyat Indonesia ingkang dasanan yuta cacahipun, têmtu badhe sagêd mujudakên kakiyatan ingkang agêng sangêt sarta têmtu badhe sagêd anêtêpi kuwajiban kita kadosdene rakyat Ian pêndhudhuk Indonesia kadosdene suraosing dhawuhipun P.K.T.B. G.G. ingkang kawrat ing bayawara ing tanggal 10 Mèi 1940 (Gouv. Besluit 10 Mèi 1940 No. 1z), ingkang pêthikan sarta jawinipun makatên :
Têbih sakng glanggang paprangan, tanah Indonesia kapêksa mbotên sagêd tumut pêrang, ananging, kanthi sangêt tumut ngraosakên lêlampahan ingkang dipun alami dening Nederland, Indonesia badhe tansah mbiyantu Nederland sarana korban awarni punapa kemawon, sasagêd-sagêdipun.
Rèhne Indonesia peranganipun Koninkrijk der Nederlanden, mila Indonesia inggih katut tumut pêrang mêngsah Jerman. Ing babagan internasionaal politiek adêgipun (status) Indonesia têtêp kados ingkang sampun-sampun. Parentah ing Indonesia sampun amutus sarta têtêp badhe sagêd nglajêngakên paprentahanipun kados ingkang sampun-sampun sarta badhe anjagi hakipun, hak ing dharatan sarta ing sagantên. Pitulungan saking jawi - sanadyan saking pundi kemawon - mbotên pêrlu, sarta badhe
van Oost Java kala tanggal 25 Juni 1940, pêthikanipun makatên :
Nanging kita kêdah mudhêng dhatêng kawajiban ingkang kapasrahakên dhatêng Provincie.
Ing openingsredenipun P.K.T.B. G.G. kuwajibanipun nêgari punika kacakup ing tigang têmbung, inggih punika :
Kala wulan November 1939 pakêmpalan Java-Instituut mbikak pamulangan kriya "Kunstambachtsschool", wontên ing Ngabean, Ngayogyakarta. Adêging pamulangan wau mawi dipun biyantu ing pamarentah.
Kajêngipun pamulangan kriya wau suka pasinaon bab caking padamêlan kriya, supados ing têmbe wontên kamajênganipun, inggih kamajêngan bab caking garapanipun tuwin kagunanipun, punapadene bab ekonominipun.
Ingkang sampun-sampun punika manawi wontên tiyang badhe sinau padamêlan kriya, marginipun botên wontên malih kajawi namung ngèngèr dhatêng êmpu utawi tukang ingkang sampun sagêd. Ingkang kêpengin dados kêmasan inggih kêdah dados anthèk kêmasan rumiyin, ingkang kêpengin dados mranggi inggih kêdah dados rencang manggi rumiyin. Makatên sapiturutipun.
Pamulangan Kunstambachtsschool ing Ngayogyakarta wau kajêngipun badhe suka pasinaon dhatêng anthèk-anthèk, Calon-calon tukang utawi magang-magang wau, ingkang asli saking tanah Jawi, Madura sarta Bali.
Padamêlan kriya ingkang mawa kagunan punika warni-warni, kados ta : padamêlanipun sayang, mranggi, êmpu pandhe, pangukir kajêng Ian sapanunggilanipun. Rèhning pamulangan wau sawêg enggalan, mila inggih dèrèng
Dene kuwajibanipun Provincie, sapisan : ngêngirangi pamikir dhatêng kabêtahaning panggenan ingkang alit-alit (plaatselijke belangen) supados sagêd nêtêpi kuwajibaning nêgari ingkang sangêt awrat wau, kaping kalih: kalihan sakiyat-kiyatipun mbiyantu, supados nêgari sagêd anyêkapi kuwajibanipun wau.
Supados sagêd langkung têrang Indonesia Ian nasibipun ing sapunika punika kula sanepakakên makatên :
Tiyang pintên-pintên dasa sami numpak baita, ingkang kathah bangsa Indonesia, salong bangsa Tiong Hwa, Arab, Hindu dan Nederlanders. Kêmudhining kapal wau kaasta dening wakiling Sri Maha Raja Putri, inggih punika P.K.T.B. G.G.
Wontên ing têngah sagantên, mbotên kanyana-nyana, baita katêrak ing prahara. Ing salêbêtipun angsal pakèwêd wau, sagêdipun kêtulungan, namung yèn ingkang sami numpak sadaya, saiyêg cancut mitulungi.
Makatên gambar kawontênanipun Indonesia ing wêkdal punika.
Yèn wontên kawontênan kados makatên, mêsthinipun, sadaya ingkang numpak, mbotên ngèngêti kulit, mbotên ngèngêti kawontênan sanès-sanès ngèngêti kêcakêpanipun sang juru mudhi, mêsthi mbotên usah kaatag Ian kaajak malih, lajêng cancut tandang suka pitulungan, ingkang atêgês: mitulungi gêsangipun piyambak.
Ing saupami wontên lêlampahan makatên wau, wontên panumpang Indonesia upaminipun, mbotên purun têtulung, mawi watonan : "Cikbèn, juru mudhine toch, durung gêlêm mènèhi panguwasa sing cukup kanggo nêtêpake haluwaning kapal" sikêpipun panumpang wau nama "lucu".
Saupami baita wau kalajêng kêrêm - ingkang sangêt mbotên kita ajêng-ajêng -, pênumpang ingkang "lucu" wau, kajawi ugi tumut pêjah klêlêb, piyambakipun ugi dosa dhatêng kanca-kancanipun ingkang ugi sami pêjah klêlêb, dening mbotên purun tumut têtulung, sabab upami piyambakipun
nyrambahi sadaya. Ing wêkdal punika ingkang dipun wulangakên dipun pêndhêtakên ingkang prêlu-prêlu rumiyin,
Wulanganipun ingkang dipun têngênakên sangêt inggih punika nuntuni supados garapanipun para murid wau ing têmbe sagêda ngladosi bêtahing jaman, punapa wujudipun, punapa gagragipun, murih gampil pajêngipun. Kwalitèitipun garapan kaangkah supados saya sampurna. Sampurnanipun punika botên saking dipun ewahi caraning damêl, dipun prusa niru cara Europa modern, punika botên. Namung para murid dipun sumêrêpakên panganggenipun pirantos-pirantos ingkang langkung prayogi, dipun sumêrêpakên dhatêng watak Ian dhasaripun guru-bakal ingkang badhe dipun garap, Ian kadospundi panganggenipun. Para murid inggih dipun wulang
cakipun cengkok wau wontên ing garapan. Dipun silah-silahakên cengkok sêkar-sêkaran ingkang mligi patutipun kangge wontên ing garapan salaka, utawi wontên ing kajêng punapa wontên ing têmbagi. Botên namung sêkaran lan rêrênggan modhèl kina kemawon, ing sasagêd-sagêd inggih ngrancang sêkaran modhèl enggal, upaminipun kêmbang sêpatu, kêmbang kênikir, lajêng kagambar dados cengkok ukir-ukiran wontên ing kajêng. Rèhning pamulanganipun cêlak kalihan Museum Sanabudaya, dados anggènipun pados tuladha inggih gampil, kapêndhêtakên barang-barang yêyasan ingkang sumimpên wontên ing museum ngriku. Nanging botên makatên kemawon, kangge njêmbarakên sêsêrêpan, para murid kala-kala sok dipun ajak kêkesahan dhatêng Barabudhur utawi dhatêng candhi-candhi, punapadene dhatêng kraton, prêlu nyinau ukir-ukiran Ian dêdamêlan sanès-sanèsipun.
Kajawi wulangan ingkang kasêbut nginggil punika sadaya, para murid taksih dipun wulang nyêrat Ian maos, sarta panyêpêngipun buku administrasi, supados ing têmbe sagêd ngêmudhèni pakriyanipun piyambak.
Wancining wulangan kapêrang dados kalih: enjing kalihan sontên. Enjing dipun wulang praktijk nggarap padamêlan kalihan nggambar cengkoking sêkaran. Sontên dipun wulang maos, nyêrat, buoekhouding sawatawis Ian sanès-sanèsipun. Murid-murid ingkang botên prêlu tumut wulangan sontên punika lajêng têrus praktijk malih.
Basa ingkang kangge mulang basa Indonesia. Sintên ingkang dèrèng sagêd, inggih dipun wulang. Adatipun ing salêbêtipun kalih wulan kemawon, sampun ngrêtos ginêman basa Indonesia wau. Gurunipun praktijk kapêndhêtakên tukang-tukang pribumi ingkang sampun mumpuni, asli saking tanah Jawi, Madura Ian Bali. Gurunipun teori kapêndhêtakên guru pamulangan pribumi. Ingkang dados panuntuning pamulangan, guru ingkang kabênum pamarentah. Kajawi punika wontên Commissie van Tuzicht ingkang ngawat-awati sadaya.
Rèhning murid-murid punika asli saking têbih-têbih, mila ing ngriku inggih dipun cawisi internaat piyambak, mirah tur tatananipun sae.
Miturut katêrangan ing ngajêng wau ingkang katampèn dados murid punika lare-lare ingkang sampun nate ngêcaki padamêlan kriya. Ing sasagêd-sagêd ingkang wêdalan pamulangan angka kalih, sarta taksih
Bayaranipun sawulan f 5.- ; wragad internaat f 10,-. yèn nuju liburan botên mbayar, wragad internaat ugi botên. Arta internaat f 10.- sawulan punika sampurn kapetang arta cêpênganipun para murid, sarta sangu kesah wangsul manawi mantuk dhatêng griyanipun.
Pasinaonipun kalih taun. Wiwiting sinau wontên ing wulan Sawal. Wulan Siam libur. Kêtêrangan sanès-sanèsipun kenging nêdha dhatêng Directeur Kunstambachtsschool wau, Ngabean 5, Ngayogjakarta.
Montên lajêng dipun thuthuki gandhèn kajêng, nama dipun kênglongi.kêmplongi. Panuthukipun kêdah waradin. Manawi sampun kêndho, dipun udhari, kagulung malih ingkang kêncêng, lajêng kathuthuk malih.
Lôndha mêrang ingkang ayit 1 blèg (20 litêr), kacampuran lisah jarak 2 cangkir (200 cc), lajêng kaudhêk ngantos campur. Kalêrêmakên sadalu. Montên lajêng dipun cêlup dhatêng lôndha campuran lisah wau dangunipun 1 jam.
Dayaning lôndha punika sagêd ngicalakên rêrêgêd utawi kanji ingkang tumèmpèl wontên montên. Nanging kanji ingkang manggèn wontên salêbêtipun drat montên icalipun manawi landhanipun kacampuran lisah, awit lisah punika manawi tumèpèstumètès. dhatêng montên, lajêng mrèmèn ngantos dumugi ing salêbêtipun drat montên, anjalari dados marginipun lumêbêting toya lôndha.
NGLÊRÊSAKÊN: Advertentie Palmboom kapacak ing Kajawèn Lêbaran (29-10-'40) ingandhap katêrangakên yèn pungkasaning nyukani pêrsenan tanggal 1 Januari 1941, punika klèntu, lêrêsipun : tanggal 31 Januari 1941.
Nanging manawi lisah wau botên dipun icali ngantos rêsik, gadhah
B.P.M. 7 kati, gandarukêm 10 kati, matakucing 3/8 kati, kêndhal (gajih) 3/4 kati, lajêng kagodhog.
agêng-agêng, amargi manawi kagêngên lilinipun dados kêplak (gosong).
Manawi gandarukêm, matakucing, B.P.M. wau sampun ajur sadaya, lajêng kêndhalipun dipun cêmplungakên, kaudhêk. Manawi kêndhal wau sampun katingal ajur, lajêng dipun curakên wontên panggenan cithakan supados asrêp.
Ngoyah lilin kangge nembok alus sarta coplokipun ingkang sagêd rêsik, takêranipun kados ing
kati, matakucing 1 1/4 (1 1/2) kati, kêndhal I 1/2 kati, panggodhogipun makatên:
Bikakan pabrik "Palmboom-margarine" lisah "Filma" sarta gêmuk "Filma"
Ing wulan November punika ing Surabaya wontên bikakan pabrik enggal, inggih punika pabrik Palmboom-margarine, lisah Filma sarta gêmuk Filma. Pabrik wau wontênipun ing Indiya ngriki sawêg sapisanan punika. Ingkang dados pangagêngipun Tuwan Y.H. Noyes. Palmboom-margarine Ian sapanunggilanipun wau bangsaning lisah Ian gajih ingkang kenging katêdha. Suwau sadaya punika dipun dhatêngakên saking Philipina. Samangke badhe dipun damêl wontên ing tanah ngriki piyambak, supados para lêngganan angsal barang enggalan, tur kwalitèitipun inggih badhe dipun saèkakên.
Pabrik enggal wau ingkang gadhah N.V. Procter & Gamble's Fabrieken, ing Surabaya. Maskape punika anakipun maskape agêng bab lisah kalihan sabun ing Amerika, inggih punika ingkang nama The Procter & Gamble Company ing kita Cincinnati, Ohio. Konsèrên agêng punika gadhah pabrik 14 iji wontên ing Amerika Ian Canada, 2 iji wontên ing Inggris sarta taksih kathah malih pabrik-pabrikipun, sumêbar sadonya. Sadaya punika sami damêl sabun Camay, Ivory, sabun cuci Ivory, Osydol, sabun P & G, Crisco Ian barang-barang sanèsipun ingkang sampun misuwur saenipun. Wontên ing
pun konsèrên wau miturut kêtêrangan ingkang kantun piyambak; ngantos 250.000.000 dollar Amerika ing dalêm sataun. Madêgipun maskape-biyang wontên ing taun 1836; pabrik ing Manila dipun dêgakên ing wiwitaning abad 20 punika. Dene pabrik ing Hindia ngriki inggih wiwit taun punika.
Pabrik ing Surabaya punika manggèn wontên ing pinggir margi Grissee-weg. Wiyaripun kalêbêt laboratorium ingkang sarwa modern punika ngantos 7000 m2. Taksih wontên siti mluwa ing sisihipun minangka cawisan yèn ing têmbe dipun agêngakên. Tuwan Fred. N. Borry, directuripun pabrik ingkang wontên Philipina, dhatêng ngriki prêlu nitipriksa sarta nênggani pambikakipun pabrik enggal wau.
Palmboom-margarine, lisah Filma Ian gêmuk Filma ingkang badhe kadamêl ing pabrik wau gurubakalipun asli saking tanah Hindia ngriki tur inggih ingkang sampun pilihan. Tèng kangge nyaring, mêsin pompa, tèng tandhon, sarta papan kangge ngasrêpakên sampun sami rumantos. Pabrikipun kalampahakên mawi listrik. Kangge mbêntèrakên jladrèn mawi sêtum. Ing papan kangge ngasrêpakên wontên kitiranipun agêng-agêng. Wontên saperanganing pabrik malih kangge damêl blèg piyambak.
Punggawaning pabrik bangsa Walandi, Amerika, sarta pribumi kathah. Pandhêmèning pabrik ingkang nggarap Aannemingsbureau W. J. Veen. Bab listrik ingkang
punika dening ngakathah têmtu tinampi kanthi bingah, sarta inggih têmtu angsal biyantunipun para ingkang kawogan, sarta para ingkang sami ngajêng-ajêng supados tanah Hindia ngriki majêng bab indhustrinipun, ingkang têmahanipun damêl kiyating ekonominipun tanah ngriki.
Garèng : Wè èh, ming sasaba nèng Bandung saawan bae, kok banjur ketok klimis mundhak ênom sapuluh taun. Ayake rada oleh-olehan dèn bèine piye. Coba, Truk, tak mèlu nêmpil, apa olèh-olèhmu.
Petruk : Pêpak tur gê-wèl-dhêh, Kang Garèng. Olèh-olèhku têrus manjing ana ing pangangên-angên, rumêsêp ing balung sungsum. Ngantèk têkan saprene durung ilang-ilang. Cara kapujanggane, tansah kumanthil-kanthil ana ing
Petruk : Pangèstumu ora, Kang Garèng.
Garèng : Êng, sokur, ta. Hla ênggonmu ngaluyur mênyang Bandung kuwi, ana gawe apa, Truk.
Petruk : Mêsthine kowe uwis krungu, Kang Garèng. saploke ana R.P.D., para jurnalis kuwi rak rada kêrêp panèn koprèngsi.
Garèng : Êng, iya iya, Truk, wis ngrêti aku. Dadi lèhmu mênyang Bandung kuwi, cara kampungane... , nglurug kêndhurèn, kadèkna nganggo sangu glempo sêpesial wadhah bêrkat.
Petruk : Iyah, wong gunêman mono bok aja anggêr kêduga bae.
Garèng : Elho, aku iki mung apa anane, Truk. Kabar-kabare, anggêr ana pèrês koprèngsi kuwi, mêsthi nganggo makan bêsar.
Petruk : Sing uwis uwis pancèn nganggo, Kang Garèng, mung bae prakara makan bêsar mau, mung bangsane tatakrama, patut-patute. Uwis jamak lumrahe, wong nyênyuruhi mêsthi nganggo sêdhiya suguhan. Ananging, aja kok kira nèk ênggone padha kêraya-raya mênyang Bandung kuwi mung arêp nglurug pestaraja, ora babar pisan. Ana prêlune sing luwih heibat, yaiku dituduhi... mriyêm.
mriyêm-mriyêman, aku wis maca ana ing layang kabar. Sing arêp taktakokake pêrslahmu dhewe, pangalamanmu dhedhe.dhewe. Sajroning nonton mriyêm, kowe olèh bathi apa.
Petruk : Awakku kaya diidak-idak gajah, Kang Garèng. Têkan ing ngomah aku banjur anjêrbabah andhêpani ambèn. Awakku takblonyo bêras kêncur êntèk patbêlas sèn.
Garèng : We hla, wêruha rak layat aku. Olèhmu gulung-koming kuwi, jalaran apa. Apa kambus granat kartèt.
ora wêruh. Mung rahayune, dene untuku palson ora rontog. Upama rontog, banjur kêtlingsut, hla rak kêwirangan bangêt.
Garèng : Hêm, nèk ngono, gêgamane prajurit kene uwis pêpak, ya, Truk.
Petruk : Pancèn uwis pêpak, tur modhèrên.
Yèn ing salêbêtipun sumaput tiyangipun kêjot, srawean utawi ndhupak-ndhupak, punika inggih kêdah dipun tilêmakên Ion-lonan, kaangkaha sampun ngantos badanipun tatu margi saking ebahipun piyambak wau. Ebahipun wau ugi sampun dipun agol-agoli, mindhak malah botên sae.
Yèn wontên tiyang kêtaton kenging gas, têmtunipun panggenanipun ngriku inggih wontên gasipun. Yèn tiyang ingkang badhe têtulung botên ngatos-atos sagêd kadrawasan piyambak.
Mila prêlu sangêt ngangge topèng gas. Tiyangipun dipun papanakên ingkang sakeca, botên prêlu dipun pindhah panggenanipun.
Yèn hawa ing ngriku kaworan gas, tiyangipun kêdah dipun ênggèni topèng gas. Ingkang mitulungi piyambak inggih kêdah mawi topèng gas. Yèn namung wontên topèng gas satunggal, tiyangipun kêdah dipun wêdalakên saking panggenan gas ngriku dipun sèrèd utawi dipun panggul; topèngipun gas ingkang ngangge ingkang mitulungi.
Yèn tiyangipun botên sumaput, prayogi kapurih ngombe angêt-angêt, yèn wontên kopi.
Yèn tiyangipun kenging mosterdgas, tiyang ingkang badhe têtulung kêdah mawi topèng gas; sarta sak botên-botênipun inggih kêdah mawi sarung tangan karèt.
Yèn prêlu sangêt, nguculi panganggenipun tiyang kenging mosterdgas punika mawi tangan ingkang dipun blêbêd srêbèt lajêng dipun buntêl mawi cellophaan, utawi mawi sapit. Kêdah ngantos-atos, sampun ngêmèk barang ingkang kenging utawi mbokmanawi kenging mosterdgas.
Barang ingkang kenging mosterdgas, sadaya kemawon, sadèrèngipun dipun rêsiki utawi kabêsmi, kêdah dipun singkirakên têbih, sampun ngantos kagêpok ing tiyang.
Yèn ing kulit wontên mosterdgasipun arupi toya, kêdah tumuntên dipun ulapi. Anggènipun ngulapi kêdah ngatos-atos, sampun grusa-grusu. Tangan têtêp dipun blêbêd utawi mawi sarung tangan karèt. Caranipun ngulapi mawi kapuk, gaas utawi srêbèt dipun tutul-tutulakên. Kapuk, gaas utawi srêbèt yèn sampun kangge kêdah kabêsmi
Yèn wontên tiyang kacilakan jalaran kalêbêtan koolmonoxyde (kolendamp), margi wontên jêblosan bom ing sacêlakipun utawi sangandhapipun sênthong pandhêlikan wontên pipa gas pêcah (gas lampu wontên kolêndamipun), ingkang prêlu piyambak kêdah katindakakên, inggih punika tiyang wau kabêkta mêdal, dhatêng panggenan ingkang hawanipun rêsik botên wontên gasipun. Tiyang wau sanajan botên sumaput inggih botên sagêd kesah saking panggenan ngriku piyambak, awit botên gadhah kêkiyatan.
Anggènipun nggotong kêdah kalihan ngampêt ambêkan, sanajan ngangge topèng gas pisan. Yèn prêlu nêdha biyantu tiyang sanès. Tiyang ingkang dipun têdhani biyantu inggih kêdah ngêmpêt ambêkanipun.
Yèn tiyangipun klêbêtan koolmonoxyde, sawêg kêdah dipun tulungi ambêkan (kunstmatige ademhaling).
Ing ngriku sawêg kenging dipun tulungi ambêkan !
Wiwitipun hawa ing kêbuk dipun dalakên ! Tiyang sumaput botên kenging dipun ombèni !
Tumrap tiyang limrah yèn badhe sadhiya jampi sapêpakipun wontên ing griya (huisapotheek) punika kawisên.
Ewadene prayogi sangêt yèn gadhah wadhah prêban piyambak. Ing ngandhap punika isinipun wadhah prêban, limrah tur mirah prêlu kaangge yèn wontên lurugan mêdal gêgana.
Wragadipun sakêdhik sangêt, punapa maiih yèn punapa-punapa salong purun yasa piyambak, tur tumbasipun purun sêsarêngan kalihan tiyang sanès. (Wontên
Warga Raad Kawula Wanita. Kawartosakên, nyonyah J. Ch. Neuyen-Hakker, arts, (kacêtha ing gambar) kaangkat dados warga Raad kawula anggêntosi nyonyah Razoux Schultz-Metzer.
Dados analist. M. Suwarto, kaangkat dados analist ing Laboratorium tumrap
Padagangan sês krètèk kêkirangan barang. Miturut wartos, kawontênanipun pabrik sês krètèk ing Kudus sami kêkirangan cêngkèh tuwin dlancang kangge sês. Kêkiranganipun wau jalaran saking kawontênaning paprangan. Manawi kabêtahan punika botên tumuntên angsal, sagêd ugi kathah pabrik sês ingkang lajêng tutup. Ing bab punika lajêng dados kawigatosanipun B.B. tuwin Dep. E.Z.
Lêbaran ing Bêtawi. Lêbaran ing Bêtawi sagêdhagan punika katingal ragi sêpên. Mênggah sababipun sagêd ugi jalaran saking kirangipun têtiyang ingkang sami ngungêlakên mêrcon. Nanging untabipun têtiyang ingkang sami kêkesahan inggih taksih rame, namung wontên sudanipun sawêtawis.
Ngudi papriksan kasarasan. Gemeenteraad Kêdiri nampèni saha ngajêngi usulipun Dr. Patirajawane, badhe ngindhaki cacahing têtiyang ingkang kapiji mriksa kasarasaning para murid sêkolah. Wontênipun makatên, amargi ing mangsa bêntèr punika kathah murid ingkang sami kataman sêsakit kulit, gatêlan, cacar-toya, sêsakit bêntèr tuwin sanès-sanèsipun. Jalaran saking kathahipun tiyang ingkang sakit; ngantos botên kêcêkap dipun priksa ing dhoktêr. Tumrap bawah Gemeente Kêdiri cacahing murid ingkang kêdah kapariksa wontên 4500, sanadyan murid wau botên sakit sadaya, nanging ugi pêrlu diundipun. priksa kasarasanipun.
Inggah-inggahan ing Jawi Wetan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Wetan, R. Masyhur, tijd. wd.
Tirtowijoyo, tijd. wd. asistèn-wêdana klas 2 paresidhenan Madura, têtêp dados asistèn-wêdana.
Prangko ing Tanah Ngriki. Badhe tumindhakipun damêl prangko tumrap tanah ngriki ingkang ugi badhe dipun garap wontên ingriki, taksih sawatawis wulan malih. Ing wêkdal samangke sawêg katindakakên tatananipun. Dene ingkang ing sapunika kêkiranganipun parangko, badhe ngangge prangko lami ingkang rêgi gangsal sèn, pêrlu kangge nyêkapi kabêtahan, dados saupami wontên ingkang tumbas rêgi 60 sèn dumugi 200 sèn, badhe dipun sadèni prangko ingkang rêgi gangsal sèn lami wau, waton gunggunging rêginipun sami.
Adêgipun Hoogere Krijgschool. Adêgipun pamulangan luhur ingkang kasêbut punika dados imbang-imbanganipun Koninklijke Militaire Academie, bikakipun badhe wontên ing wulan December ngajêng punika. Directeuripun karangkêp Directeur K.M.A. Mayor P.G. Mantel.
B.P.M. ing Cêpu mitulungi taya. Jalaran saking sangêting rêkaos angsal toya têtiyang ing sakiwa têngênipun Cêpu, awit saking kamirahanipun B.P.M. têtiyang ingriku kakengingakên mêndhêt toya saking kraan gadhahanipun B.P.M. pêrlu kangge ngombe.
Papan pamiyaran ulam loh kasatan toya. Papan pamiyaran ulam loh ing dhusun kota wetan, Garut, kathah ulamipun ingkang sami pêjah, gunggungipun kintên-kintên wontên 4270 kg. rêrêgèn f 637.50. Dene sababipun botên sanès jalaran saking kawontênaning mangsa têrangan punika.
Njêmbarakên Sono Budoyo. Ing wêkdal punika Sono Budoyo ing Ngayogyakarta dipun jêmbarakên, waragadipun f 120.000.-. Kintên-kintên rampung wontên ing wuIan December ngajêng punika saha lajêng kabikak opisil.
Montên saking Inggris. Wiwit wulan Sèptèmbêr dumugi wulan December ngajêng punika, kintên-kintên wontên montên saking Inggris cacah 20.000.000 mètêr ingkang kakintunakên dhatêng tanah ngriki.
Inggris tumbas tèh dhatêng Indonesia. Kawartosakên, ing wêkdal punika parentah Inggris tumbas tèh saking Indonesia 40 yuta ton, wêkasanipun dumugi ing wulan December ngajêng punika. Ing salajêngipun wiwit tumindakipun taun 1941 ugi ngawontênakên prajanjian enggal malih.
Pitulungan dhatêng Mêkah. Ing wêkdal punika wartosipun sampun umum bilih ing tanah Arab kathah bangsa pribumi ing Indonesia sami nandhang kêsrakat. Bab punika kathah pambudidaya kangge mitulungi dhatêng têtiyang ingkang sami kasangsaran wau. Ing sapunika tumrap parentah ugi kaparêng badhe paring pambiyantu awarni arta ing sabên wulan f 8000- Kajawi punika ugi wontên pambudidaya murih têtiyang wau sami sagêd kabêkta wangsul dhatêng Indonesia. Nanging tumindhakipun kintên-kintên sasampunipun mangsa têtiyang minggah kaji, sasampunipun wulan Januari utawi salajêngipun.
Sopir èstri. Ingajêng sampun nate kawartosakên ing bab para nyonyah ing Bêtawi ingkang sinau nglampahakên auto utawi autobus. Ing sapunika sampun wontên nyonyah 25 ingkang angsal sêrat tandha wênang nglampahakên auto. Salajêngipun para nyonyah wau badhe nglajêngakên pasinaon ingkang langkung lêbêt. Golonganing nyonyah-nyonyah wau dipun namakakên "Vrouwelijke Auto Corps" saha kacêkak V.A.C. Para nyonyah wau badhe dipun sukani pangangge rok tuwin rasukan klawu, kêmeja pêthak, dhasi ijêm tuwin topi helm. Ing salajêngipun General Motor badhe mulang nyonyah-nyonyah malih 50.
nalika katindakakên nggêgana dening tuwan M. Y. Berg. sarêng mandhap, suwiwinipun ingkang sasisih nggêpok siti, lajêng putung, salajêngipun karisakan, nanging wilujêng botên adamêl tiwasipun ingkang numpak. Motor-mabur wau asli saking urunanipun para maos Locomotief, pêrlu kangge motor-mabur ulah raga.
Wisudhan ing Ngayogya. Awit saking kaparêng dalêm Ngasa dalêm Ingkang
badhe wontên juru nggêgana Indonesia ngriki ingkang kakintunakên dhatêng Inggris badhe nindakakên damêl ingriku.
Katêranganipun Churchill (Reuter, Londen). Nalika suka katêrangan wontên ing Gêdhong Andhap, Winston Churchill nyariyosakên yèn sampun damêl rancangan benjing th. 1943-1944 baita pêrang Inggris badhe dipun wêwahi kathah. Inggris sampun suka pitulungan agêng dhatêng Griekenland. Wontên ing Kreta sampun damêl pakèndêlan montor mabur tuwin baita pêrang. Dêdamêl sanèsipun sampun kaingsêr kangge mitulungi Griekenland. Bab panêmpuhipun Jerman dhatêng Londen, kacariyosakên, yèn kathahing tiyang ingkang nêmahi tiwas wontên 14.000, kêtaton awrat 20.000, samantên punika ingkang 80% têtiyang ing Londen. Ugi kacariyosakên, wadya R.A.F. sampun wiwit nggêmpur
ing Madrid, Jendral Franco botên purun minangkani panêdhanipun Jerman, anggènipun badhe ngangsahakên prajurit dhatêng Gibraltar utawi Portêgal mêdal Sêpanyol, sarta anggènipun badhe ngangge pakèndêlan baita pêrang tuwin montor mabur ing Sêpanyol. Kawartos ugi sampun wontên galagat sae tumrap sêsambêtanipun Inggris kalihan Spanyol, kados upaminipun rêmbag dagang Inggris-Spanyol ingkang badhe mayarakên karibêdanipun Spanyol bab pasudhiyan
ing Amerika. M. Haye, sampun nampèkakên sêrat dhatêng Roosevelt tuwin Cordell Hull minangka wangsulan pitakènipun Roosevelt dhatêng Petain. Sami kinintên, bilih wiraosing sêrat Prancis nêrangakên yèn botên badhe ngulungakên jajahanipun dhatêng Jerman tuwin Italie.
Amerika badhe nyewa Martinique? (Reuter, Washington). Wontên kabar angin martosakên yèn Prancis badhe nyewakakên pakèndêlan baita pêrang ing pulo Martinique dhatêng Amerika. Sampun wontên kumisi Amerika ingkang dhatêng ing Martinique badhe rêrêmbagan kalihan para pangagêng Prancis ing pulo wau.
wontên ing sacêlakipun Korfu. Baita Italie kalih, ingkang satunggal baita transport, kakèrêmakên. Wartosipun, nalika campuh pêrang wau, wadya Griek mawi dipun biyantu baita pêrang Inggris.
Ruslan têtêp netral (Reuter, Moskou). S.k. Pravda ngambali malih nyariyosakên yèn Ruslan taksih têtêp netral, lan inggih taksih têtêp siyaga ing pakèwêd sarana nyantosakakên wadyanipun dharatan tuwin lautan.
Baita silêm Italie kalihan Jerman tumandang sarêng (United Press, Rome). Wontên wartos
Italie ingkang wontên ing sagantên têngah sampun wontên ingkang nlusup supitan Gibraltar dhatêng sagantên laladan Inggris.
Mlajêng dhatêng Tanger (Reuter, Tanger). Kala dintên Sênèn wontên baita silêm ingkang mlajêng dhatêng Tanger malih, margi kabujêng baita torpedho Inggris. Miturut wartos ingkang kenging pinitados, ing supitan Gibraltar, sampun wontên baita silêm Italie tiga ingkang kakèrêmakên.
Papêrangan ing Griekenland (United Press, Athene). Kawartosakên, prajurit Italie wontên ing parêdèn saantawisipun Koritza kalihan Metzovo, dipun kêpung prajurit Griek. Kathahing prajurit Italie wonten 12.000.
Italie kecalan baita silêm 24 (Reuter, Londen). Salêbêtipun Italie tumut nrambul pêrang, apêsipun kecalan baita silêm 24. Salajêngipun kanayakan
Papêrangan ing Tiongkok (Reuter, Nanning). Prajurit Tiongkok ingkang sami tumandang wontên ing Channankwan ing tapêl watês Indo-China nglajêngakên anggènipun ngundurakên wadyabala Jêpang ingkang sami pacak baris wontên ing Pingerhkwan. Prajurit Jêpang taksih têrus nanggulang pandhêsukipun wadya Tiongkok wontên ing Channankwan kalihan ngêntosi bêbantu saking Indo-China. Kala tg. 3 prajurit Tiongkok sagêd ngrêbat wangsul kitha
yèn kapilih dados presidhèn malih. Ingkang milih Roosevelt nagari 37 pamilihipun 437. Ingkang milih Willkie nagari 11, pamilihipun 94. Kala tg. 6 jam 9, Roosevelt sampun angsal swara 21.255.000, Willkie 17.740.000. Willkie sampun ngakêni yèn kawon.
Anggènipun ngêbomi Jerman badhe dipun indhaki (Reuter, Londen). Nayaka nggêgana Sir Archibald Sinclair nalika sêsorah wontên ing Sheffield nêrangakên yèn panêmpuhipun Inggris dhatêng Jerman mindhak kiyat, sarta badhe dipun indhaki malih
dipun bomi montor mabur. Kalangan panguwaos ing Yugoslavie, miturut katêranganipun korrèspondhènipun s.k. Dagens Nyheter, nêrangakên yèn ingkang ngêbomi punika montor mabur Fiats (dados gadhahanipun
angrêrêmbat. Saking awrating bêbêktan sarta sangêt ing sayahipun, mangka panggenan ingkang badhe dipun purugi taksih têbih, lampahipun kèndêl ing radinan. Ingriku panuju anginipun silir-silir, rêmbatanipun
gènipun kèndêl ing radinan punika, sabab mambêt wangi sarta kutug, ingkang mêdal saking jandhelaning griya agêng wau, kalih amirêng swaraning gangsa, abarung kalihan ungêling pêksi kathah warni-warni, ciptanipun Hinbad, amêsthi wontên tiyang kasukan nêdha eca, badhe sumêrêp ingkang gadhah griya, sarèhning awis-awis angambah ing radinan punika, mila kirang ing sêrêpipun. Saking adrêng badhe sumêrêp, Hinbad murugi rencangipun ingkang gadhah griya, kang panuju ngadêg wontên ing kori, panganggenipun sae, punika kang dipun takèni, mênggah namanipun ingkang gadhah griya agêng wau, wangsulanipun : kowe iku wong ing Bagdad, dene têka ora sumurup, yèn kang duwe omah iki aran Sinbad, kang wis misuwur ngambah sêgara ing ngêndi-êndi, sarupaning sêgara kang kasorotan padhanging srêngenge wis tau diambah.
Ingkang wau Hinbad sampun mirêng mênggah kasugihanipun Sinbad, katimbang ing kamlaratanipun, ing batos murina dhumatêng kabêgjanipun Sinbad. Saking sangêting murina, tumênga sarta sora sêbutipun, ngantos kamirêng ing tiyang kathah. Ya Allah Gusti kang murbèng tuwuh, mugi anggalih sulayanipun badan kula akalihan Sinbad, sabên dintên kula anglampahi kangelan amanggih sangsaya, sangêt kangèlanipun nggèn kula ngupados têdha, angingoni anak rayat kula, punapadene têtêdhan, inggih amung kang botên eca, ingkang sami kula têdha, mangka pun Sinbad punika botên kêkirangan ing samukawis, amukti wibawa, amanggih kasênêngan, punapa lêlabêtipun, dene
Dèrèng sampun gèning angêngêt-èngêt cilakanipun, anuntên Hinbad aningali rencang jalêr, mêdal saking griya, amurugi piyambake, sarta anyandhak baunipun, kalih wicantên : "Ayo tut buria aku, bêndaraku tuwan Sinbad arêp andangu apa-apa mênyang kowe."
Pun bêrah nalika dipun jak lumêbêt, ajrih ing manah awit sampun kêwêdal wicantênipun wau, ciptaning galih, mila dipun timbali, botên sande badhe kadangu, ingkang dados wicantênipun wau, sarta andugi yèn badhe manggih ribêd, mila lajêng mopo, asamudana kuwatos, yèn tilara rêmbatan wontên ing radinan, ananging rencang wau anyagahi akèn rumêksa, sarta adrêng pangajakipun, Hinbad kapêksa
tiyang sêpuh, jenggotipun sampun pêthak, awingit sêmunipun. lngkang ngadêg ing wingkingipun para rencang, kang sami angladosi.
Mênggah tiyang sêpuh wau, inggih punika ingkang nama Sinbad. Bêrah sangsaya
andêlêng kowe, Ian aku namtokake yèn dhayohku kabèh iya bungah andêlêng kowe, ing mêngko aku arêp ngrungokake dhewe, mungguh calathumu kalane kowe ana ing lurung. Sinbad sadèrènge nêdha,
kèwêdaning manah, wusana wangsulanipun : "Tuwan, nggèn kula kawêdal wicantên, ingkang botên sayogi wau, amung saking ing sayah kula, mila dados anêdha pangapuntên sampeyan." Sinbad amangsuli : "Aja kowe sumêlang, yèn basamu bakal dadi sêrike atiku, ora pisan aku
surupmu, ciptaning atimu olèhku mukti iki tanpa nyambutgawe Ian kangelan. Mêngko kowe dak surupake, olèhku nêmu kabêgjan iki asarat kangelan pirang-pirang taun, akanthi karsakatkasrakat. lara awak Ian lara ati. " Sinbad lajêng wicantên dhatêng para tamunipun: "Tuwan-tuwan sadaya, wicantên kula punika saèstu, sarta kula amasthèkakên, sanajan tiyang ingkang murka sangêt dhatêng ing kasugihan, yèn amirêngakên cariyos, nggènkula kasurang-surang, sande pikajênganipun angambah sagantên, angangkah kasugihan wau, sampeyan sadaya kados dèrèng cêtha ing pawartos, bab lêlampahan kula anglangkungi saking anèh, sarta nggènkula amanggih bilai wontên ing sagantên ngantos kaping pitu. Sarèhning ing sapunika kapinujon, badhe nyariyosakên lêlampahan kula, ingkang kalayan têmên-têmên; pandugi kula sampeyan sadaya kados botên badhe bosên amirêngakên.
Sarèhning Sinbad badhe nyariyosakên lêlampahanipun, supados bêrah wau sumêrêpa, sadèrèngipun amiwiti pêparentah, anglêbêtakên rêmbatanipun Hinbad, ingkang katilar wontên ing radinan, sarta kaprênahakên ing panggenan. Anuntên cariyos kados ingandap punika.
No. 46, 8 November 1940, Taun XI
BAYAR DHISIK. LÊNGGANAN KAJAWÈN LÊLAHANAN
Ing kutha Bagêdad ana sudagar sugih. yèn dodolan nganti têkan nêgara adoh. Nganti tuwa iya isih lunga dodolan dhewe, nanging anake lanang têlu mêsthi padha dikon mèlu.
Kacarita, nuju lunga dodolan, sudagar mau, yaiku Abdullah jênênge, ana ing dalan lara bangêt, nganti dadi Ian ngajale. Nalika samono sudagar-sudagar liyane sing padha barêngan kambi Abdullah wis arêp mangkat manèh. Wong-wong mau anggone padha lèrèn ana ing "hotèl" ing sêgara wêdhi. "Hotèl" ing sêgara wêdhi iku sing akèh-akèh milih panggonan sing ana banyune
marang pakone bapakmu. Sing marakake dadi padu ki apa ? Coba kandhakna. Mbokmanawa aku bisa mèlu nggolèkake reka."
Sêdulur têlu banjur padha nyritakake prakara anggone wêling bapakne bab tinggalane jaran. Mohammad mênêng sadhela, barêng uwis njut kandha : "Bapakmu ki pancèn pintêr. Sajatine kuwi rak arêp nyoba kowe. Mung kowe bae sing padha ora ngrêti. Malah njut dadi padu. Tujune bae wis dadi kêrsane Kang Maha Adil aku liwat kene. Nèk ora salah, aku ngrêti karêpe bapakmu.
Aku ki uwong ora duwe. Duweku ya mung jaranku siji kae. Ewadene, sarèhne aku kambi bapakmu têpunge bêcik bangêt, jaranku dakwènèhake kowe. Wis, saiki kono warisane bage-
ana mburi omah kuwi ? Kuwi Sarna, sêkolah H.I.S. klas 6. Sarna kuwi pintêr, nanging nakale diêntèk-êntèkake dhewe.
Sasi Pasa iki didhawuhi ibune kudu mèlu pasa, suk Bakda bakal ditukokake klambi gabardhin. Wah, kaya ngapa susahe; kulina dadi R. Gathutkaca alias Sambêr Lodhong. Tukang babad-babad isining lêmari, jêbul didhawuhi pasa ! Ora nggumunake, yèn njur nglêlur kaya wayang lulang ilang gapite. Yèn mulih
padhang. Pancèn sabên dina ya kaya ngono kuwi. Yèn wayahe saur mèlu saur, mbênêri buka ya mèlu buka. Bocah nakal ya kaya ngono kuwi !
Sawiji dina bubar jajan, Sarna dolan nyang kampung Mbabèn. Ana kono gumun wêruh babi onthak-anthuk karo jago. Sarna njur nyêdhak nilingake apa kang padha dirêmbug. Wong bocah pintêr, dadi iya ngrêti, kaya krungu apa sing digunêm, kira-kira mangkêne :
Jago : "Bi, Bi, kowe kok lêmu têmên, sing marakake apa ?"
Babi : "O, ngrêtia Go, jalarane lêmu mêrga saka kokehan mangan. Aku kulina, nèk ora mangan sadhela bae wêtêngku ngintir-intir. Barêng kêbanjur lêmu ngene iki, gêtunku ora kêna ditêbus !
Wong kokehan mangan iku nyang pikir marakake sumpêk. Tur yèn aku, yèn wis lêmu ngene iki mung dadi bêlehan bae. Arêp diênggo mrêgawe apa-apa ora bisa, wis kêbanjur wêgah.
Beda kambi sing bêtah ngêlih, mikir samubarang cag-cêg. Wusana dadi pintêr. O, lah, kêduwung aku ! Biyèn aku manuta wong tuwa... "
saprasangan, loro. Lo, kok turah siji! Njut diêdum manèh, iya turah siji manèh, jarane Mohammad. Ngono iku bola-bali. Mangka siji-sijine iya wis olèh bageyane. Apa ora jênêng elok iku ? Ibrahim sing njut duwe gagasan jaran sing saka Mohammad digawa marang Mohammad.
Barêng jarane dibalèkake, Mohammad kandha : "Iku kêmurahane Kang Maha Adil. Jaran wis dakwènèhake kok bali, tur kowe ora padha kelangan apa-apa. Mulane, yèn kowe duwe barang nganti turah-turah, iku kowe kudu rila yèn ana wong liya sing butuh bangêt. Kayadene aku, jaranku dakwènèhake kowe, jalaran kowe butuh. Nanging wusanane kok iya bali."
Dadi kraton Majapait wis madêg, ya, cah. Ya iku dhèk taun 1294. Dadi saprene wis 646 taun. Sing ngêdêgake Radèn Wijaya, sing jumênêng ratu kawitan iya Radèn Wijaya, jêjuluk Prabu Krêtarêjasa.
Lah Ki Wirarêja ing Sumênêp kapriye ? Iya sida diwènèhi saparone tanah Jawa têmênan, ya iku saparo sing sisih wetan. Nanging ora mblabagi, têgêse ora ngênggoni, dipasrahake marang anake, dene Ki Wirarêja dhewe manggon ana kutha Majapait, ngêmbani Prabu Krêtarêjasa.
Wah, bawahe gèk ngêndi bae kraton Majapait iku ?
Sing nomêr siji mêsthi bae tanah Jawa, sing ora katut mung sing kulon, wong ana rajane dhewe. Karo... ngêndi manèh ?
Iya bawahe prabu Krêtanagara biyèn. Prabu Krêtanagara Biyèn rak iya ora mung mbawahake tanah Jawa, ta. Sajabane tanah Jawa ana manèh. Wong nalikane dilurugi karo Jayakatong ing Kêdiri biyèn rak lagi utusan nglurug mênyang tanah Mlayu, ta. Eling ora, kowe ? Malah olèhe dilurugi Jayakatong iku
ora ana, lagi nglurug mênyang tanah Mlayu iku.
Iya, ya, lah kadadeane priye olèhe nglurug biyèn kae, olèh gawe apa ora, kok ora ana kabare ? Mangka biyèn olèhe mangkat dhèk taun 1275, dadi wis 19 taun, kok durung mulih. Kalah ayake, banjur padha mati ana ing tanah Mlayu.
O,... ambak-ambing, ora. Bubar kraton Majapait madêg, ya iku taun 1294, ing plabuhan Tuban rame. Loke uwong : "Sing nglurug mênyang tanah Mlayu bali ! Sing nglurug mênyang tanah Mlayu bali."
Sanalika ing Tuban kaya Lêbaran. Wong sa Tuban mêtu kabèh.
Cêkake senapatine prajurit wis kêtêmu karo Syahbandar, panggêdhe ing Tuban. Wis ngandhakake larah-larahe olèhe diutus nglurug karo gustine Prabu Krêtanagara mênyang tanah Mlayu.
Sanalika ing Tuban kaya Lêbaran. Wong sa Tuban, iya bungah bangêt atine, ngalêmbana marang kakêndêlane, sarta banjur gawe karamean, nyênêng-nyênêngake atine sing padha unggul pêrange. Nanging kambi dikandhani. "O, wêruha, kanca-kanca, ing wêktu saiki kratone wis ngalih, ngalih mênyang Majapait, sarta ratune iya wis salin, sing jumênêng ratu saiki gustimu Radèn Wijaya biyèn kae," banjur nyritakake kaanane nagara Singasari nganti rampung.
Bubar dicritani, prajurit-prajurit padha pating plênggong, padha nangis, nangisi gustine Prabu Krêtanagara, sarta padha gêtêm-gêtêm karo Jayakatong : "Wong ngajak pêrang katik nglimpèkake, nèk pancèn wani, mbok ya biyèn-biyèn, dhèk durung padha mangkat." Nanging banjur padha dipupus. Dinêsonana, digêtunana mangsa balia, ora. Banjur padha gênti ngabarake sadulur-sadulure dhewe sing padha ditinggal pêrang.
Lah ing kono, ramene wong nangis saya bangêt. Krungu nèk bapakne mati ana ing paprangan, adhine, kakangne lan liya-liyane. Dadi nalika samana rasane atine wong-wong ora karuwan, ana bungahe, jalaran mênang olèhe pêrang, nanging iya ana susah, kelangan sanak-sadulur utawa wong tuwa.
Nanging kabèh mau iya banjur dipupus. Witikna wis mati, arêp dikapakake. Tur nèk dipikir ngono iya wis jênêng bêgja, dene matine mbelani gustine. Mung Si Jayakatong olèhe kêbangêtên !
bulus iku umure bisa nganti 300 têkan 400 taun, 2. gajah 100 taun, 3. iwak lodan 500 têkan 1000 taun, 4. singa barong, unta 40 taun, 5. baya 300 taun, 6. jaran 27 taun, 7. wêdhus 15 taun, 8. kucing 13 taun, 9. asu 15 taun, 10. babi 25 taun, 11. trêwèlu 5 taun
Biyuh, biyuh, layang pira wae kuwi ? nèk ngene ki Bu Mar dhong bêja. Kêponakan-kêponakan kabèh padha ngaton pating pêncungul (layange), malah sing wis suwe ora glayangi bae, iya kèlingan mbi Bu Mar. Bu Mar nampa
Hla kowe, kêpriye cah, apa ya wis padha mari sayah olèhe mêntas mubêng-mubêng plêsir putêr kota Ian olèhe padha nyumêdi mrêcon? Saiki libure (sing padha libur Pasa) wis bar, wis wiwit sêkolah manèh.
Akèh kêponakanku sing padha gêla, dene olèhe tampa rapport lagi bar libur, ora biyèn saarêpe. Iya cah, olèhe digawe kaya ngono mêsthine supaya bocah-bocah sing rapporte ala, sajrone libur aja kêcuwan
menggok. Têkan ngomah njut lara, olèhe pasa mokah. Wah gêla, jare. Sêdulure padha nglèncèr nyang Singasari têrus Wêndhit, Subyargo ora bisa mèlu. Tujune ana sing kanggo lêlipur, yaiku maca Taman Bocah. Mulane saiki njut kêpengin mlêbu T. B. Iya kêna bangêt. Wiwit dhèk rong taun kêpungkur
utawa Rêngat. Wong tuwa ki apa, Ning, Ning, maca wae ya kliru, l kok daksêngguh t. Ya aja dadi atimu ya Ning. Ning kuwi nyritakake kancane gojèg, yaiku anake bature, lagi umur 7 sasi, lucu bangêt jarene. Nèk digamêli njut njogèt, nèk dikon kêplok, iya kêplok, nèk diparingi dolanan utawa panganan mbi ibune Ning, jarene njut muni "uh, oooh,' jawane kuwi "matur sêmbah nuwun". Bocahe jênênge Suleman, ning
kambi kamase, awit untune biyèn gigis. Saiki wis mari Ning ?
Kowe takon apa ing Bêtawi wis udan ? Wis, sêpisan. Wah, bungahe wong-wong, wong wis suwe olèhe nênuwun supaya diparingi udan.
Gambar ing dhuwur iku ênggonên ndolani adhi-adhimu, cah. Konên ngêcèt. Ora mung plêmbungane, kabèh, wonge iya, kayune iya. Nanging konên sing bêcik. Ora kêbênêran sêpisan iya pindho ping têlu, nganti bêcik. Rekane, gambar mau blakên dadi loro utawa têlu. Utawa nèk adhimu akêh, kok blak dadi lima apa pira iya kêna, banjur bocah siji wènèhana siji, dumên.
Mangkono uga Martono Kêbumèn, iya sênêng bangêt, jarene wis diparingi udan bola-bali. Sumure wis isi manèh. Malah wingi iki dhèk malêm Bakda iya udan dêrês, bar Bakda, dinane Minggu iya udan manèh. Sanajan wong-wong desa olèhe padha bakdan ngoyos (kodanan), ning ketok sênêng, mêrga sawahe njut kilènan banyu. Martono dhewe ya njut wis mari pasa "ora adus".
Zandu Solo gèk susah, jarene rong sasi kêpungkur êmbahne kakung-putri padha seda nunggal dina, yuswane kira-kira 90 taun. Wah hla wong kêpatèn loro, pisan, susahmu ya mêsthi tumpuk-tumpuk, Zandu. Nanging ya wis aja tansah kokgêtuni, kabèh wis kêrsane sing gawe urip, manungsa mung sadêrma. Karo manèh êmbahmu kuwi rak wis sêpuh, dadi wis mangsane seda. Upama isih sugênga, iya wis ora sênêng. Kambi sing isih padha sugêng bae, trêsnamu aja kokkurangi, supaya mbesuk ora gêtun.
Ora dadi apa, Bu Mar arêp dikirimi potrèt ora sida, wong padha-padha dikirimi potrèt, nèk potrèt layon utawa kuburan, nèng ati kok kurang sênêng.
Ewah gingsiring kaanan ing donya tansah lumampah. Praja Turki ingkang têlênging kitha karajan wontên ing Stambul (Konstantinopèl) mingsêr wontên ing Ankara, ingkang wujuding gêdhong parlêmèn kados kacêtha ing gambar. Ing sapunika èdi saha santosaning parlêmèn wau ugi dados pasêmon, bilih praja Turki inggih santosa botên kengguh dening dayaning sanès.
Andharanipun Ir. R. Poedjono-Hardjoprakoso, wontên ing Pura Mangkunêgaran, kapêndhêt ingkang Prêlu-prêlu.
Rasa adi punika gêgandhengan kalihan indriyanipun manungsa sumimpên wontên 3 golongan.
1. Wontên ing sêsawangan inggih punika wontên ing garis, wêwangunan, warni tuwin tindak (lijn, vorm, kleur en handeling).
2. Wontên ing suwara; gêndhing, gêndhèng (klangk)
3. Wontên ing panggônda (geur)
Salah satunggalipun perangan wau, punika mbotên mêsthi bilih kadunungan rasa adi, amargi kawontênanipun rasa adi utawi kaendahan wau wontên ing karuntutan (harmoni).
Ingkang dipun wastani rasa adi punika kawontênan ingkang sagêd ngebahakên manah raosipun adi, amargi manungsa punika ing salêbêting batosipun saperangan wontên ingkang isi raos adi. Dene raos adi punika lamat-lamat anggèning manungsa nyumêrêpi utawi krasa dhatêng panguwasa ingkang luhur.§ pêrlu kawuningan bilih pathining têgêsipun rasa adi punika taksih wontên malih tunggilipun miturut paham filosofie (aesthetice) red.
Manawi manungsa sadaya punika purun titi, ing pundi panggenan kemawon ing wanci punapa kemawon, sagêd manggih raos kaendahan, raos adi, inggih punika nampèni lamat-lamat anggèning manungsa nyumêrêpi utawi krasa dhatêng panguwasa ingkang luhur.
Inggih punika kalimrahaning Pangeran, sampun dados wataking kodrat, manawi sadaya ingkang gumêlar wontên ing jagad punika ugêr dipun petani kemawon, sagêd damêl trênyuhing manah, sagêd ngebahakên raos adi ingkang sumimpên wontên ing batosipun manungsa.
Raos adi punika dados mbotên pilih sih, nèm, sêpuh, jalêr, èstri, sugih utawi mlarat, sadaya anggènipun pinaringan raos ingkang lajêng sagêd ngicalakên sadaya raos karibêdan utawi kasisahan.
Raos ingkang makatên punika mbotên pilih wanci, wiwit bangun enjing sadèrèngipun padhang raina, kodrat sampun anggêlar kaendahan, kados ta: ungêling pêksi srigunting utawi sikatan: tong ting tong crèt, crèt utawi... cing-cing goling, punika suwara wau ugi anggigah dhatêng raos adi, inggih raos ingkang ngicalakên raos sêdhih, utawi raos sisah.
Lairing rina inggih punika bang-bang wetan ing parêdèn, manawi surya sawêg mlêthèk, hawa ingkang sakeca asrêp, taksih lamuk, lajêng soroting surya ingkang dèrèng bêntèr, amulas mega malang anjlarèh wontên
punika sadaya kawontênan ingkang runtut, ingkang sagêd nuwuhakên raos kaendahanipun manungsa, inggih makatên punika ingkang kawastanan raos adi.
Inggih raos adi utawi raos kaendahan punika ingkang tansah dipun pengini sadaya titah, têrkadhang kangge nglipur manahipun manawi sawêg sisah, têrkadhang anyêyêgêr badanipun manawi kataman sakit.
wontên ing parêdèn-parêdèn, inggih punika pados papan ingkang inggil, ingkang gadhah sawangan ingkang asri, supados sagêd nyumêrêpi kaendahan warni-warni, kados ta angsluping surya ing wanci sontên, ingkang mangke lajêng sagêd damêl sênênging manah, sagêd angebahakên manah raosipun adi.
Botên namung kodrat (natuur) kemawon ingkang sagêd damêl sawangan utawi suwantên ingkang adi, nanging manungsa ugi sagêd, inggih punika para sarjana (dichter, componist, schilder, beeldhouwer) sagêd migunakakên pakartinipun, damêl wêwangunan suwara utawi rupi ingkang sae sangêt, ingkang sagêd ngebahakên raos adinipun manungsa, inggih punika ingkang dipun wastani kunst. Dados sajatosipun, ingkang dipun wastani kunst punika kawontênan ingkang dumados saking pakartinipun manungsa, ingkang sagêd anggigah raos lamat-lamat anggèning manungsa nyumêrêpi utawi krasa dhatêng panguwasa ingkang luhur.
Têmbung kunst punika kathah kemawon ingkang dipun sambut kangge ukara, ananging sanès maksudipun kalihan ingkang dipun wastani kunst, amargi têmbung kunst punika têmbung ingkang luwês, kados ta: manawi tiyang badhe mastani kunde, dekwaamheid, utawi acrobatiek (kapintêran, kagunan, pangawikan) punika asring ngangge têmbung kunst, kados ta: heelkunst, goochelkunst, kookkunst, rijkunst, sabab kabêkta saking angèl ngupadosipun têmbung-têmbung ingkang cocog kalihan kawontênanipun.
Têmbung kunstvaardigheid, behendigheid, kundigheid, techniek lan kunde, punika manawi dipun santuni têmbung kunst, para ingkang mirêngakên utawi maos lajêng sampun mangrêtos dhatêng maksudipun têmbung wau.
Têmbung kunst ing goochelkunst punika atêgês sanès kunst, ananging kaprigêlan.
Dados ingkang kawastanan kunst punika pancènipun kawontênan dumados saking pakartinipun manungsa, ingkang sagêd ngebahakên raos adi utawi raos kaendahan. Dêdamêlanipun manungsa ingkang kawastanan kunst punika botên sabab saking saenipun utawi mubyaripun warni, ananging jalaran saking dêdamêlan wau ngêmu raos adi. (wontên lajêngipun)
Manawi dipun titipriksa srana kawruh bangsa (Anthropologie) utawi Osteologie (kawruh balung-balunging manungsa) konangan manawi bangsa-bangsa ingkang manggèn ing saindênging tn. Indonesiah punika nunggil wangsa nunggil asal. Dene nama-namaning bangsa ingkang manggèn ing tn.
rumiyin-rumiyinipun tunggil asal, saking pundi dèrèng têrang saèstu, nanging wontên ingkang ngintên saking nagari Cêmpa (
kawruh bangsa, kawruh basa ugi sagêd nêrangakên panunggiling bangsa. Kathah nama-namaning woh-wohan, wit-witan ut. kewan-kewan ing satanah Mlayu Polinesiah punika ingkang sami, namung ewah sakêdhik-sakêdhik pakêcapanipun, nanging blêgêripun taksih katingal ngalela, punika mratelakakên bilih woh-wohan, wit-witan, kewan-kewan wau ugi anjrah wontên ing tanah asalipun bangsa Mlayu Polinesiah, dumuginipun bangsa wau sami sumêbar, anggènipun mastani dhatêng woh, wit, kewan, ingkang wontên ing tanahipun enggal inggih taksih lêstantun kados rumiyin. Upami aslinipun bangsa wau saèstu saking Cêmpa. Ngrika mastani kewan singa ranu punika : baya, tiyang Mlayu :
Jawi : baya (kasêrat limrah : baya). Bali: Bowaya, Fillippinah (Ibanag, Tagalog ) : buaya, Gorontalo : huayo, Bugis, Makasar : buwaja, Cêram : fufaia, fofea, huwai, Ambon : wae. Dados ing tanahipun lêluhur kita wontên bayanipun. Botên namung punika, malah ugi wontên kewanipun sêgantên, kados ta : pênyu, yu (haai), kêpithing tuwin baitanipun. Yèn makatên lêluhur kita punika manggèn cêlak pêsisir. Dene ngantos sagêd sumêbar mangalèr dumugi Formosa, mangetan dumugi kiwa-têngênipun Hawaii, mangidul kiwa-têngênipun Fiji, mangilèn Madhagaskar, punika pratandha bangsa kita punika têdak-turunipun bangsa ahli lêlayaran, botên ajrih tanah têbih, botên ulap sêgantên lêbêt. Mila nyata, sajagad rat punika duk ing kinanipun namung wontên ahli layar kalih : Indo-Germaan kalihan Mlayu Polinesiah, sanèsipun muluk-mulukipun namung kenging kasêbut ahli layaran pêsisir, têgêsipun botên wani nyabrang samodra ingkang sêmantên wiyaripun kados bangsa kalih wau, nanging namung muthêk cêlak pêsisir kemawon.
Botên namung kawruh bangsa, balung-balung, basa, adat-pangadatan, watak, ingkang sagêd nêdahakên panunggiling bangsa tuwin asli, nanging dongèng ugi kathah.
Para maos sampun priksa dongèng kita : kancil balapan kalihan keyong. Kancil kawon, jalaran kapusan, keyong pintên-pintên sami urut-urutan nyaonjot wontên ing lèpèn. Punika sami plêk kalihan dongèngipun tiyang Bêlu ing pl. Timur. Ing riku
besuk." Tripang kêncêng. Sapêngkêripun, kêthèk ngundangi kancanipun. Dumugining janji kêthèk dhatêng, salajêngipun jiblês kados kancil balapan kalihan keyong, kaotipun kêthèk kami-isinên, plajêngipun dipun porakênpolakên. ngantos pêdhot ambêkanipun, pêjah dhawah njrêbabah. Dongèngipun tiyang Bêlu kemawon ingkang sami kalihan dongèng Jawi sampun sawatawis. Dene ingkang sami kalihan dongèngipun tiyang Mlayu Polinesiah sanèsipun kula ngaturakên conto satunggal kados ingandhap punika :
Wontên kêthèk pados ulam kalihan bango. Bango ingkang mbêkta tompo wadhah ulam. Ugêr angsal dipun têdha. Kêthèk takèn, wangsulanipun : tomponipun botol. Sarêng konangan nakalipun, bango dipun bubuti wulunipun ngantos brondhol. Kêthèk mantuk, dipun takèni bango èstri, mitranipun wontên pundi ? Dipun
sêmangka ngantos satumpuk. Dipun takèni kêthèk, prêlunipun punapa ? Badhe kangge baita. Kêthèk kaajak baitan purun. Dumugi têngahing sêgantên, baita
ulam tanpa nêmbung, punika sami kalihan dongèngipun tiyang Parigi (Celebes têngah ) lan Sangir (pulo lèr
Halmahera), Nufoor (Nieuw Guinea).
Bango ngapusi baitan, ugi pinanggih wontên ing dongèngipun tiyang Toraja (Bare'e), Parigi, Mongondou, Sangi, Nufoor.
Eman sangêt dene ing Bale Pustaka ngriki dèrèng wontên dongèngipun para bangsa Mlayu Polinesiah wau ingkang basa Jawi. Kados prêlu dipun pêpaki, jalaran lajêng sagêd mêwahi pangrêtos kita dhatêng manunggiling bangsa Indonesiah, lumêbêtipun lajêng nandhêsakên raos asih tuwin trêsna. Nuwun.
Saradhadhu nuju nitipriksa kawontênanipun griya ingkang kenging bom Jerman ing kitha Londen.
Montor mabur Inggris ugi botên wontên kèndêlipun anggèning nêmpuh kitha Berlin. Kados kacêtha gambar inginggil.
Salah satunggiling griya ing Londen rêmuk dening bom Jerman. Ingriku lare-lare sami dolanan ing sêmu botên gadhah kuwatos bokbilih wontên bêbaya saking ngawang-awang.
Kados ingkang sampun kalampahan, motor mabur mêngsah asring nêmpuh ing wanci dalu. Ngèngêti ingkang makatên wau têtiyang ing kitha Londen ngulinakakên tilêm wontên ing lêbêt siti panggenan pandhêlikan.
Oxford Street ing Londen nalika kenging bom mêngsah.
Kapal-kapal pêrang torpedho nêmbe katampi dening Inggris kintunan saking Amerika.
Kiwa: Margi agêng ing Londen nuju dipun krutug bom ing tiyang Jerman.
Ngandhap: Griya ing Berlin nalika kenging bom Inggris.
Kawontênan salah satunggiling toko ing Oxford Street nalika katêmpuh Jerman.
Motor mabur Jerman nuju nggêgana inggil wontên ing satunggiling kitha ing Inggris, badhe ndhawahakên bom.
Anggodhog soga kangge soga dhagêl (cêkapan) cara Ngayogya, wragad sakêdhik, warni sae alus:
tingi 70 kati, soga 10 kati, têgêran 5 kati.
mênêpipun bêning, lajêng barang sogan ingkang sampun kasari gamping wau dipun soga malih 1 rambahan ngangge soga angêt, kajèrèng ngantos garing, lajêng dipun sari kuning kacampur soga.
Kagodhog dipun toyani 1 1/4 blèg (25 l.). Panggodhogipun ingkang umob sêpuh,
dipun soga wau, lajêng dipun cêlup dhatêng sari kuning campur soga wau, ugi dipun ênyêt-ênyêt kados ingkang sampun, lajêng dipun êntas kasampirakên wontên gawangan. Manawi sampun atus lajêng kajèrèng dhatêng papan pamepean ngantos satêngah garing, lajêng dipun sari gamping.
Gamping 1 kati dipun toyani 4 blèg (80 l.) lajêng kaudhêk, sarta
bêninganipun toya sari gamping dipun ênyêt-ênyêt ngantos waradin.
Manawi sampun waradin, lajêng kaêntas sarta kaklumbrukakên. Manawi nglumbrukipun sampun sawatawis, toya sari gamping sampun katingal sami rumêsêp, lajêng dipun girah toya limrah, panggirahipun kajèrèng wontên mêstèr (papan waradin) kanthi kasikat sarta kagirah rêsik lajêng dipun sampirakên supados atus, lajêng dipun sari kuning.
Sari kuning 1 kati, têgêran 1/2 kati, tawas 1 kati.
Kagodhog dipun toyani 1 1/4 blèg (25 l.), panggodhogipun umob sêpuh, kakantunakên 1 blèg (20 l.) utawi kailing dhatêng papan sanès. Manawi sampun asrêp (mangêt-mangêt) lajêng barang ingkang mêntas dipun sari gamping wau, lajêng dipun cêlupakan sari kuning punika, ugi dipun ênyêt-ênyêt kados ingkang sampun. Manawi pangênyêtêipun waradin lajêng dipun sampirakên ing gawangan. JAYÈNGWIGNYA , Ngayogya.
Wontên jampi Jawi ingkang dipun wastani jabecabe. lêmpuyang. Ing sadèrèngipun mratelakakên dayaning jampi cabe lêmpuyang wau, badhe nyariyosakên rumiyin kanggenipun cabe lêmpuyang wau tumraping prêlu sanès.
Cabe punika bangsaning wit-witan ingkang mrambat kadosdene sêdhah, limrahipun ingkang dipun wastani cabe wau uwohipun, ingkang ugi sairib kados woh utawi sêkar sêdhah, nanging langkung agêng.
Cabe punika anèmipun ijêm, têngahipun sêpuh bawuk sulak abrit, dipun wastani têmlethong, sêpuhipun awarni abrit. Pamêthikipun manawi sampun wiwit têmlethong utawi sampun sêpuh. Raosipun pêdhês sumêlèt, nanging botên nyakiti wêtêng, wontênipun malah namung ngangêtakên badan. Jalaran saking pêdhêsipun wau, wontên ingkang doyan kangge lalab nêdha, dipun anggêp kados lalab lombok. Nanging sajatosipun dayaning bêntèripun (pêdhês) wau dados daya jampi, mila tumrap jampi ingkang mêndhêt daya pêdhês, upaminipun srêbat, wontên ingkang namung ngangge daya pêdhêsing cabe.
Cabe punika dados padagangan ingkang kathah artanipun, caranipun, manawi sampun dipun undhuhi lajêng dipun pe ngantos garing, lajêng dipun sade dhatêng crakèn, mila limrahipun tiyang tumbas cabe punika sampun garing.
Lêmpuyang punika mênggahing bôngsa Jawi dipun wastani bangsaning êmpon-êmpon, tunggilipun têmulawak, jae, kêncur sasaminipun. Mênggahing dayanipun lêmpuyang kangge jampi, kaduk umukipun bôngsa Jawi, ngantos nganggêp wasiyat tanah Jawi, wontên ingkang ngembakakên som tanah Jawi.
Bakunipun jampi lêmpuyang ingkang dipun abêni kalihan cabe, ingkang lajêng nama jampi cabe lêmpuyang, punika kangge ngiyatakên badan, dados akajêng jêjampi kangge nulak sêsakit, awit tiyang jêjampi cabe lêmpuyang punika badan lajêng kraos ènthèng, ngicalakên raos ngantuk, ngêrês linu, kêndêl dhatêng asrêp, tuwin sanès-sanèsipun.
Pandamêlipun, mundhuta lêmpuyang 10 grigèh, miliha ingkang lêmpuyang êmprit, cabe tigang jodho (6). Lêmpuyang wau dipun rêsiki (botên dipun oncèki), cabe dipun kumbah saha dipun kum, murih êmpuk. Sadaya wau dipun pipis, dipun dèkèki toya, ngantos lêmbat, ing ngriku lajêng dipun susuli jêram pêcêl ingkang sêpuh dipun sigar mrapat, tanpa dipun oncèki, kagêcak sarêng cabe lêmpuyang wau, lajêng dipun pêrês kasaring ing kalo pajamon (saringan). Manawi pamêrêsipun sampun apuh, dipun pipis malih kados ingkang sampun ngantos rambah kaping tiga.
Kalêmpakaning toya jampi wau lajêng kaombe, sabên tiyang satunggal satêngah inggil cangkir, sabên sacangkir dipun cêmplungi sarêm rumiyin sakêdhik. Manawi badhe ngombe kêdah [kê...]
[...dah] kaudhêg rumiyin, murih pathining lêmpuyang botên ngalêmpak (mênêp) wontên ngandhap. Pangombenipun wanci sontên, ngangkah sasampunipun ngombe jampi botên kalêbêtan punapa-punapa malih.
Anggènipun jêjampi saminggu kaping kalih, limrahipun ing dintên Rêbo kalihan Sêtu, abaladhêg ngantos sawulan, manawi sampun tigang wulan dipun ambali malih. Ampasing cabe lêmpuyang manawi dipun gosok-gosokakên ing suku, sagêd ngicalakên ngêthok.
Jampi cabe lêmpuyang punika raosipun pait sêdhêp, pêdhês, wontên sêgêripun, dhatêng badan lajêng kraos angêt.
Wawasan tumrap kintunan kalênengan ingkang dipun siyarakên dening P.P.R.K. saking studion S.R.V. ing Surakarta nalika dintên malêm Sêlasa kaping 11 November 1940.
Wawasan punika anggadhahi têgês andandosi panatanipun. Wondene bab saening kintunan wau botên pêrlu kula têrangakên panjang. Cêkakipun kajawi ingkang badhe kula dumuki cacadipun, sadaya sampun nama sae, tumrap capaciteit Sala dhawah cêkapan. Dene pandumuk kula cacading tatanan wau kados ingandhap punika :
1. Ungêling gêndhing ingkang angka 2 inggih punika gêndhing kocak ingkang lajêng minggah dhatêng ladrang siyêm, punika pancènipun botên lajêng kajujuk minggah ladrang siyêm kemawon, dados kêdah mawi dipun inggahakên inggahipun piyambak rumiyin, awit kajawi botên nama mrothol, inggahipun piyambak wau inggih sae Ian sakeca, tur turut kalihan merongipun. Kajawi punika sarèhning ladrang siyêm punika pamirêng kula iyasanipun panjênêngan dalêm B.K.R.M.T.H. Wiryadiningrat, pancènipun inggih kêdah dipun sorahakên ing sadèrènging mungêl, dados P.P.R.K. lajêng nama purun ngaosi dhatêng bangsanipun piyambak ingkang cêtha kalangkunganipun.
2. Ungêling gêndhing bondhan kinanthi punika manawi kangge kalênengan, pancènipun inggih botên dipun inggahakên gêndhing kinanthi badhayan, Ian botên mawi kêtawang gandamastuti, awit inggih gadhah inggah piyambak ingkang sae sangêt, tur mawi sêsêgan, dipun wastani sêsêgan saratruna. Wah, punika tumrap ingkang ahli karawitan, manawi mirêngakên ungêling gêndhing wau ingkang kalêrêsan panatanipun, lajêng kraos sakeca sangêt, awit pancèn nyata luhur kaendahanipun. Mila sangêt andadosakên pangunguning manah kula, anggèning ngintunakên ungêling gêndhing bondhan kinanthi, têka kados makatên panatanipun.
3. Ungêling gêndhing rondhon komplit ingkang mawi landranganladrangan. gadhungmlathi, punika pancènipun kêdah botên mawi pathêt jêngking, Ian ayak-ayakanipun
ingkang ngantos dados wirama 2, ananging lajêng kajujug saking dhawahing gong wilahan gangsal sêdhêng, makatên ugi tumimbaling ayak-ayakan gadhungmlathi dhatêng ayak-ayakan limrah ingkang badhe dhatêng slêpêgan, inggih kêdah botên saking andhêg-andhêganing sindhenan, ananging saking têlas-têlasaning lagu gadhungmlathi lajêng têrus dados ayak-ayakan limrah, salajêngipun ngantos slêpêgan. Mila ungêling gêndhing rondhon komplit ingkang mawi pathêt jêngking punika, manawi mawi ladrangan, kêdah sanèsipun ladrang gadhungmlathi, inggih punika gonjang-ganjing letho utawi ladrangan sanèsipun ingkang pantês Ian kabrêgasaning gêndhing rondhon. Awit gêndhing rondhon punika sami-sami gêndhing ing golongan pathêt sanga, pancèn moncol sangêt kabrêgasanipun, mila sanadyan kêthuk sakawan awis, ananging manawi sawêg wiwit dumugi badhe dhawahing kênong 1, wiramanipun kêdah kapara kêncêng, botên kok lajêng tamban makatên. Mangke manawi sampun dhumawahing kênong 1 kirang sakêthuk langkung sakêdhik, wiramanipun sawêg mapan. Ingkang makatên punika kajawi mêwahi srigaking wandanipun gêndhing rondhon, badhe dhumawahing kênong wau sajak gadhah wujud tlenok-tlenok, ingkang sakalangkung nêngsêmakên. Makatên ugi manawi badhe minggah, punika dumugi ngajêngakên gong, wiramanipun inggih kêdah taksih kêncêng, mangke manawi sampun kirang 2 kêtêkkêthuk. kalayan dhumawahipun gong, lajêng ngandhêlong lumampah tamban.
Dumugi samantên wawasan kula dhatêng siyaraning P.P.R.K. ingkang kasêbut nginggil, botên langkung namung nyumanggakakên para pangurus sadaya. Wondene sadèrèngipun P.P.R.K. ngadêg, sanajan kathah siyaraning karawitan saking zender pundi kemawon ingkang kirang lêrês tatananipun, botên pêrlu kula wawas, awit ingkang sami nyiarakên wau dèrèng tamtu purun anggatosakên dhatêng wawasan ingkang mawi andumuki cacadipun. Mila sarêng P.P.R.K. ngadêg, kula lajêng botên pakèwêd ngêcakakên wawasan ingkang kasêbut inginggil punika, awit kula gadhah kapitadosan dhatêng P.P.R.K. tamtu purun anggatosakên dhatêng wawasan ingkang wigatos, wasana wawasan kula punika pantês dipun wigatosakên utawi botên, namung
hla wong lagi takajari kiprah badhutan bae uwis kêmpis-kêmpos, jare.
Garèng : Ayake kêgawa saka ngumur, dadi
awake dhewe. Sirku, nèk anggonku anjogèd uwis rada - gê-wèl-dhèh, arêp taksumbangake mênyang P.P.R.K, bokmanawa kêna dianggo ngramèkake radhio wetanan.
Petruk : We lha, rada pêrcumah lèhku ngajari. Tiwas taksrêmpêng, jêbul ming arêp dikebarake nyang radhio.
Garèng : Hêm, kêbanjur-banjur lèhmu ora prêdulèn. Prakara radhio kuwi, jamane saiki rak lagi dianggêp gêgaman ampuh, ora kêna diênyèk. Apa kowe durung yakin bangêt, mênyang dayane radhio mênyang kabudayane bangsane dhewe.
Petruk : Nèk yakine mono uwis yakin, nanging ora nganggo panambang bangêt. Têgêse, olèhku ngajèni mênyang bokmas radhio ming apa anane bae, rak takumbul-umbulake ngantèk sondhul ngêmpyak kaya sliramu kuwi. Apa rumangsamu mung radhio thothok sing dadi rabuke kabudayan. Prakara kabudayan, akèh isine, Kang Garèng, ora ming gêndhing-gêndhingan karo nyanyi-nyanyian bae. Karo manèh, sing bisa nganakake kabudayan kuwi kakuwataning [kakuwata...]
[...ning] budi utawa nalar -intêlèk-. Môngka mêkare budi mau, rabuke sing luwih cêsplêng tinimbang radhio isih akèh bangêt tunggale. Puluh sabên uwong bisa ngingu radhio rong losin, ora bakal bisa ngundhakake luhuring kabudayane wong kene, yèn ing kene ora ana buku, ora ana sêkolahan, ora ana layang-layang kabar, ènsopurêt, apa rumangsamu, anggêr wong-wong ing kene uwis padha wasis muni indhung-indhung disayang, bapak-bapakne dhewe, ai lêph yu,... wis jênêng kasinungan kabudayan luhur.
Garèng : Trêmposipun kok rada arêp ngênyèk karo radhio. Ora Truk, ênggonku ngalêm kuwi, apa kok kira ming arêp mèlu mayok-mayokake radhio.
Petruk : Hêlo, aja salah wèsêl,
ênggonmu ngajèni nyang radhio aja nganti kêladukên bangêt. Aja nganti duwe pangira, nèk mung radhio thothok sing dadi kuwat-kuwating kabudayan, aja nganti gandrung bangêt karo bokmase radhio, ngantèk lali sinau, lali maca buku utawa koran, lali marang kakuwatane kanthonge, ènsoprut.
Garèng : Êng, iya, Truk, iya. Aku uwis ngrêti karêpmu. Cêkak cukupe, radhio kuwi mung salah sawijining srana kanggo mêkarane kabudayan, ning isih akèh srana-srana liyane sing luwih prêlu.
Garèng : Mu-pha-kat. Mung bae rèhne sajroning sasi iki ing
sing mahapênting bangêt, pantês cinathêt ana ing layang babad modhèrên.
Petruk : Pancèn, Kang Garèng, aku iya mèlu bukak pècis jare lan muni -hidhup-hidhup- ngantèk mèh ambêdhah kupingku.
Garèng : Hêm, hla kiye wong saking mantêpe, mèmpêr, Truk.
Petruk : Ora, Kang Garèng, nèk kowe, sing marahi ambêdhodhog apane.
VII. ANGGÈNIPUN JAGI-JAGI KÊDAH KADOSPUNDI ?§ Tumrap bangsa Pribumi, ingkang botên griya gêdhong. Wara-wara punika dipun sêbar wontên ing panggenan-panggenan ingkang wontên panjagèn ngawang-awang.
A. Sasagêd-sagêd prayogi damêl pandhêlikan wontên ing pakawisan; yèn botên inggih sacêlaking griya, kapilihna papan ingkang prayogi.
B. Prayogi mundhut topèng gas ingkang trêp. Topèng kêdah wongsal-wangsul dipun cobi (dipun priksa) saha lajêng kêdah dipun rimat sae miwah dipun simpên ingkang primpên.
C. Prayogi sadhiya barang-barang ingkang prêlu, dados yèn wontên punapa-punapa :
1. dilah-dilah ing sajawining griya kenging dipun sirêp tumuntên ;
2. dilah ing nglêbêt griya sorotipun botên mêdal ;
3. yèn badhe ndhêlik utawi wontên ing jugangan pandhêlikan supados sampun wontên lampunipun, dilah sèntêr (dilah lisah patra utawi lilin kirang prayogi ).
D. Prayogi sadhiya barang-barang kangge mêjahi latu yèn wontên kabêsmèn. Bom latu BOTÊN KENGING DIPUN PÊJAHI MAWI TOYA, kêdah mawi wêdhi utawi siti, saha prayoginipun mawi sêkop ingkang garanipun panjang.
E. Prayoginipun sinau suka pitulungan sapisanan yèn wontên
Kecalakaan utawi E.H.B.O. = Eerste Hulp Bij Ongelukken) punapadene yèn wontên tiyang kenging gas racun.
Sêdhiya jampi wontên ing griya prayogi ingkang jangkêp, punapadene sêdhiya jampi tiyang kenging latu miwah jampi kangge ngumbah tiyang kenging gas racun (kapur chloor utawi caporiet) dipun wor magnesia kathahipun 1 : 2).
II. Yèn mêngsah dhatêng mêdal gêgana.
A. Prayogi lajêng ndadak damêl jugangan pandhêlikan utawi yèn sawêg damêl, dipun rampungakên.
III. Yèn sawêg utawi bibar dipun têmpuh mêngsah mêdal gêgana.
A. Yèn wontên têngara, mêngsah dhatêng (alarm):
a. putêran (kraan) gas sadaya dipun pêjahi ; b. jêndhela-jêndhela dipun inêb (jêndhela kaca miwah jêndhela jawi) ; c. dilah-dilah dipun pêjahi ; d. yèn wontên radhio kajêngipun mungêl ; e. sadèrèngipun kêdah sampun ngangge topèng gas langkung rumiyin.
a. kêdah mlajêng dhatêng pandhêlikan utawi dhatêng griya ingkang cêlak piyambak; pandhêlikan umum wontên têngêripun ; b. sampun pisan-pisan wontên ing margi kemawon ; c. yèn nuju nênumpak, prayogi kèndêl wontên ing sisih kiwaning margi (lampu dipun pêjahi, motor dipun pêjahi, kapal dipun rucat dipun cancang) saha lajêng mlajêng dhatêng pangungsèn.
3. yèn wontên ing bioskupan, mêsjid (greja, toko Isp.) :
Yèn mirêng têngara, kêdah lajêng cekat-cèkêt, nanging sampun gugup, mindhak lajêng rame, damêl cilakanipun tiyang kathah.
B. Yèn sampun wontên têngara bilih bêbaya saking ngawang-awang botên wontên :
1. Prayogi mêdal saking pandhêlikan. Topèng gas sawêg kenging dipun copot, yèn têrang botên wontên gas.
2. Barang ingkang prêlu-prêlu prayogi dipun sêdhiyakakên mbokbilih mêngsah wangsul malih.
3. Sampun ndêmèk pêcahan bom ; sampun cêlak-cêlak panggenan ingkang kenging gas racun.
4. Yèn tatu utawi kenging gas racun, nêdha tulung dhatêng panggenan njampèni tiyang ingkang cêlak piyambak.
Pandhêlikan umum ingkang cêlak piyambak. Panggenan njampèni tiyang ingkang cêlak piyambak.
Prayogi tumut mbiyantu ingkang saèstu dhatêng panjagèn ngawang-awang.
Bêbadan panjagèn ngawang-awang sagah suka katrangan punapa kemawon ingkang migunani.
Hitler anggènipun badhe damêl tatanan enggal wontên ing Eropah saya dangu botên saya gampil, nanging malah saya angèl. Pawartos ing salêbêtipun minggu wingi kathah ingkang sukaka ngalamat yèn kakiyatanipun Jerman, langkung-langkung indhustrinipun, pancèn
sampun kathah ingkang dipun rontogakên wontên ing laladan Inggris, lajêng kêpêksa purun ngakêni manawi Inggris pancèn botên kenging dipun têlukakên mawi dêdamêl ngawang-awang, jalaran têtiyang Inggris sêmunipun sami asaraf-bayu waja, botên gadhah ajrih dhatêng gumlêgêring bom tuwin gumludhuging montor mabur atusan.
Bab punika kalangan Jerman piyambak sampun ngakêni. Enggal mangke Jendral Kabisch damêl andharan wontên ing s.k. Kulnische Zeitung, wosipun ngèngêtakên dhatêng rakyat Jerman sampun ngantos kêsangêtan anggènipun ngêndêl-êndêlakên dhatêng Luftwaffe. Sampun têrang manawi Jerman botên badhe sagêd ngêndhih Inggris manawi namung sarana dêdamêl ngawang-awang kemawon. Saking pamanggihipun Jendral Kabisch, Inggris sagêdipun nungkul namung manawi Jerman sagêd ngrangsang Inggris mawi wadya daratan.
Hitler sêmunipun inggih sampun kraos, yèn anggènipun badhe mbangun Eropah
grèsèk-grèsèk pados kakiyatan dhatêng nagari sanèsipun ingkang sakintên purun dipun jak rêncakan.
Ing salêbêtipun minggu wingi ingkang dipun gèndèng-gèndèng Ruslan.
Enggal mangke Kalinin, Timoshenko tuwin s.k. Pravda (slomprètipun kalangan pamarentah Sovyet) mêntas ngambali antêpipun Ruslan inggih punika badhe têtêp netral. Ananging lêt sawatawis dintên, Malotoff mak glênês dhatêng Berlin, rêrêmbagan kalihan Hitler tuwin Von Ribbentrop. Anggènipun dhatêng Berlin punika awit saking panêdhanipun Hitler. Dene ingkang dados wosing rêmbag, - miturut katêrangan opisijil saking kalangan pamarentah Jerman-, inggih punika badhe nyupêkêtakên lampahipun Jerman-Ruslan babagan politiek tuwin ekonomi; tuwin badhe ngrakêtakên pamitranipun Ruslan kalihan nagari Indhên, manawi sagêd inggih kalihan Jêpang.
Nitik ungêling katêrangan wau kados sampun têrang, manawi kajêngipun Hitler pancèn niyat badhe ngrangkul Ruslan kaajak tumut rayahan.
Sanajan antêpipun Ruslan ing salêbêtipun wontên dhahuru agêng punika taksih têtêp "mêngêng", namung sampun têrang yèn Ruslan tansah ngêcakakên politik "botoh njawi", pundi ingkang ngangsalakên kauntungan dipun cakêti.
Manawi miturut korèspondhènipun s.s.k. ing Zwitserland, Hitler kajawi gadhah kajêng badhe ngrangkul RusIan, ngantos purun lumêbêt golongan nagari Indhên (Jerman-Italie-Jêpang), inggih ngajêng-ajêng sangêt supados Ruslan purun mitulungi Jerman anggènipun badhe ngêlar panguwasa wontên ing Ialadan Asia kilèn. Salajêngipun korèspondhèn wau nêdahakên cihna-cihna ingkang kenging kangge nggagapi rêmbagipun Hitler-Molotoff, ingkang ngantos sagêd ngantêpakên pangintênipun, bilih Ruslan badhe tampi
kagathukakên kalihan Graaf Ciano. Namung bab punika botên patos têrang. Ingkang sampun têrang,
Bakda punika lajêng rêrêmbagan kalihan wêwakil Turki.
Dumuginipun akiring minggu wingi, rêmbagipun Jerman-Ruslan taksih dumunung ing rêmbag, dèrèng wontên lêlampahan-lêlampahan enggal ingkang tuwuhipun saking anggènipun sami rêrêmbagan wau.
Miturut wartos ing sêrat-sêrat kabar, sabab-sababipun Jêpan angunduri pêpêranganipun ing Tiongkok, jalaran saking nyumêrêpi galibêtipun Amerika anggèning saya rakêt pambiyantunipun dhatêng Maarschalk Cing Kai Sek. Ing sapunika Amerika tuwin Inggris saya mêmpêng pambiyantunipun damêl wontên ing lautan Jinêm, kajawi punika ugi njêmbarakên awisan lêbêting barang-barang dhatêng Jêpan. Tuwin ingriku wontên wiraosan, bilih têtêpipun malih President Roosevelt tamtu botên badhe ngewahakên pulitikipun Amerika-Sarekat. Malah wontên pangudaraosipun sêrat kabar Jêpan, bilih trajangipun bangsa Walandi ing sapunika punika jalaran saking dayanipun Inggris tuwin Amerika. Nanging wêdaling wartos ingkang kados makatên wau sarêng sampun sumêbar wartos têtêpipun malih president Amerika ing sapunika.
Laladan Nanning, cakêt pulo Hainan. Papan paprangan ingkang dipun unduri ing wadya Jêpan.
Ing bab pamilih president Amerika wau ugi lajêng kagayutakên kalihan paprangan ing Tiongkok-kidul. Unduripun barisan Jêpan saking ngriku botên jalaran saking pandhêsêkipun bangsa Tionghoa, punika ugi wontên èmpêripun, awit miturut ingkang sampun, tumrap golongan Tionghoa manawi nyumêrêpi kèngsêring mêngsah, katingal anggèning gambira, nyatanipun sagêdhagan punika botên. Mangka unduripun wadya Jêpan ing wêkdal punika botên namung sapanggenan kemawon.
Wontên wartos malih, bilih anggèning Jêpan mindhahakên laladan Tiongkok kidul-wetan ugi papan paprangan ingkang dipun unduri ing wadya Jêpan.
dipun prakawisakên, ing tanggal 19 November kasêrêg ing pradata malih, jalaran karanganipun "sambêl gorèng" adamêl botên tarimahipun pangarsaning pakêmpalan Hoo Hap dening rumaos dipun rèmèhakên.
Dêrma 300.000 dolar. Nalika Jendral Wu Ten Chen dhatêng ing Sêmarang, têtiyang Tionghwa ing Sêmarang ngaturakên arta 300.000 dolar tumanja kangge mitulungi tiyang-tiyang ing Tiongkok ingkang sami nandhang sangsara. Nalika dhatêng Têgal, Jendral Wu Ten Chen nampèni darmanipun têtiyang Tionghwa ing Têgal, kathahipun 30.000 dolar, inggih tumanja kangge mitulungi tiyang kasangsaran ing Tiongkok.
Papriksan beca ing Bêtawi. Ing sapunika têtumpakan beca ing Bêtawi, dipun titi sangêt ing pulisi. Ingkang nglampahakên kêdah nggadhahi sêrat palilah. Dumugi sapunika cacahing tumpakan kados makatên wau wontên 1500.
Pangiridan tumrap tiyang sakit lepra. Jalaran saking kawontênan, minangka rêrigên pangiridan, ing sapunika têtiyang ingkang sami sakit lepra ing Palantungan tuwin Sêmarung, badhe dipun pindhah dhatêng griya sakit ing Sukalila, Madura, katunggilakên kalihan têtiyang sakit ewah. Dene tumrap têtiyang sakit bangsa Eropa badhe dipun pindhah wontên irig rgiyagriya. sakit tiyang ewah ing Alkmaar, sacêlakipun Lawang.
Mangsa katiga ing wêkdal punika. Mangsa katiga ing wêkdal punika tumrap tanah Jawi, Sèlèbês kidul tuwin Borneo kidul tuwin wetan sami kêkirangan toya anjalari sudaning pamêdal. Nanging kakintên botên anjalari pacêklik, amargi taksih kathah tandon têda.
Bêbayanipun tiyang nguwot ing krêtêg sêpur. Sampun sawatawis dintên, sêpur sênèl saking Surabaya dhatêng Ngayogya, nalika lampahipun nglangkungi krêtêg ing Jurug mlindhês tiyang, badanipun ajur saha lajêng kêcêmplung ing lèpèn. Nalika dipun lari kalihan baita namung sagêd manggihakên sêmpalaning badan sawatawis. Nitik kawontênan, ingkang kêplindhês wau tiyang jalêr sampun sêpuh.
Kadhêndha jalaran ngungêlakên mrêcon ingkang sanès lêrêsipun. Lêrêsipun, ing sabibaring Lêbaran tiyang sampun botên kenging ngungêlakên mêrcon malih, nanging ing Sêmarang, dumugi bakda Sawal taksih wontên tiyang ngungêlakên mêrcon. Sarêng tiyang ingkang ngungêlakên mêrcon wau kasêrêg ing prakawis, kadhêndha f 0.25. Punika wajib dados pêpèngêt.
tuwin nandhang tatu rêkaos satunggal. Ingkang tiwas wau :
ugi jalaran : toyaning sêgantên ing kala punika katingal waradin nuju padhang rêmbulan. Ingriku anjalari klintuning pangintênipun juru nggêgana nalika badhe mandhap, wusana anjalari motor-mabur wau mabur amblês ing toya. Nalika wartos punika dumugi Departement Marine tiyang ingkang nandhang tatu rêkaos tuwin salah satunggalipun ingkang tiwas sampun kêpanggih, sanès-sanèsipun taksih dipun padosi. Motor-mabur wau amblês ing toya babar-pisan.
Guru dhugdhèng kêcêpêng. Ing Pêtojo, Bêtawi, wontên guru dhugdhèng nama Usman dipun cêpêng ing pulisi. Nalika griyanipun tiyang wau dipun gledhah, pinanggih wontên buku-buku ngèlmu gaib warni-warni tuwin lantingan isi toya sêkar dipun bungkus ing montên. Guru wau ngakên têdhakipun Prabu Siliwangi ing Pajajaran. Kathah tiyang ingkang ugi dipun cêpêngi gêgayutan kalihan bab punika.
Gênging Pitulunganipun motor-mabur. Ing satunggiling dintên ing Manokwari (Nieuw Guinea) wontên amtênar sakit ambêbayani, ingkang kêdah kapitulungan ing dhoktêr tumuntên. Ing kala punika nuju wontên motor-mabur ingkang dumugi ing Babo, ingkang têbihipun saking Manokwari kirang langkung 250 km, dene dhatêngipun motor-mabur wau wontên ing Manokwari taksih kirang sadintên saha dalunipun malih sawêg wangsul dumugi ing Banda, mangka tiyang ingkang sakit wau pêrlu kêdah kabêkta dhatêng Ambon. Awit saking rêrigênipun ingkang wajib kanthi lampah telgram tuwin radhio, kêlampahan ing dintên punika ugi tiyang ingkang sakit wau sagêd kabêkta motor-mabur dhatêng Ambon. Lampah wau mawi ngewahi tumindaking lampah pos sawatawis.
Pajagèn kitha Surakarta. Kawartosakên, botên dangu ing Surakarta inggih badhe dipun dêgi Stadswacht kados ing kitha sanès-sanèsipun. Ing bab punika kawartosakên, Parentah Kasunanan
dilah, tuwin kalih ingkang botên nutupi dilah auto wontên ing margi. Dumugi pangadilan sadaya sami kadhêndha, ingkang kathah piyambak f 25.-, ingkang sakêdhik f 15.-. Ugi wontên ingkang taksih dados papriksan.
ing Surabaya saha dipun pasrahakên dhatêng Mr. Gumulyo Wrêksoatmojo, dipun biyantu Mr. P.V. Niermans. Dados sawarnining sêrat ingkang gêgayutan bab punika kadhawahna dhatêng ngriku.
Tarima kasih saking Jendral Wu Te Chen. Nalika Jendral Wu Te Chen bidhal saking Indonesia kintun telegram dhumatêng K.T. Ingkang Wicaksana, ingkang suraosipun ngaturakên tarima kasih anggènipun tinampi prayogi nalika wontên ing Indonesia.
Kêpyakan Stadswacht ing Surabaya. Kala tanggal 11 wuIan punika wanci sontên Stadswacht ing Surabaya sampun kakêpyakakên manggèn ing ara-ara Karangmênjangan,
rambahan saha binarung ing musik lagu Wilhelmus.
Pakêmpalan restaurant ing Surakarta tumandang ing damêl. Sampun dangu ing Surakarta wontên pakêmpalaning para
Ancasipun sawarnining kabêtahan restaurant badhe tumbas sêsarêngan, supados angsal rêrêgèn mirah.
Jawah adamêl risaking margi. Jalaran saking dhawahing jawah ngêgèt, saha dêrês sangêt, adamêl risaking margi tlatah-tlatah Jawi wetan
saking Alaska. Dados unduripun wadya Jêpan wau mawa kawigatosan.
Kajawi punika wontên wartos malih, ing sapunika Ciang Kai Sek aprajanjian kalihan Jêpan. Wigatosing prajanjian, Jêpan badhe mundur saking Tiongkok-kidul, dene tuwuhing prajanjian wau saking pangajakipun Jerman. Nanging tumrap parentah ing Cungking, andorakakên wartos ingkang kados makatên punika.
Ingkang makatên wau, tumraping wartos paprangan punika tiyang dèrèng sagêd nêtêpakên pundi ingkang lêrês, awit sawarnining tindak ingkang pinanggih ing paprangan, tamtu mawa kajêng.
tanggal 8 wulan punika, polikliniek ing Jatingalèh, Sêrnarang, kêlampahan sampun kabikak, dipun jênêngi ing para agêng Walandi, Jawi tuwin para dhoktêr. Adêging polikliniek punika badhe migunani rayat ing sakiwa têngênipun ngriku kirang langkung 12.000.
Ndêrmakakên sarêman Postspaarbank. Directeur Postspaarbank ngusulakên pamrayogi dhatêng para ingkang sami simpên arta wontên ing Postspaarbank; supados nglilakakên sarêmanipun arta ingkang dipun titipakên tumrap ing taun 1940 punika, pêrlu kangge dêrma dhatêng Indische Weerbaarheidsfonds. Ing sabên taun, wontêning arta sarêman wau kirang langkung sayuta rupiyah, saèstunipun agêng sangêt pigunanipun tumrap nguruni waragad pajagèn praja. Tur tindak punika salugunipun botên adamêl kêraosipun têtiyang ingkang nêdya nguruni. Ing bab punika ing sabên kantor pos, kantor pos pitulungan, punapadene
nglilakakên sarêman wau, pangintunipun dhatêng ingkang wajib lêlahanan. Tindak punika wajib dipun sayogyani.
Bab arta nagari. Wontên wartos, bilih bab badhe pandamêlipun arta kêrtas wontên ing Indonesia, kintên-kintên kathah kalampahanipun, namung bab pandamêling arta salaka, dèrèng sagêd katamtokakên.
Damêl cèt bathik piyambak. Awit saking rêrigên pitulunganipun Dep. E.Z. tuwin sanèsipun, ing sapunika pakaryan bathik ing Ngayogyakarta sampun kathah ingkang ngangge cèt bathik damêlan piyambak, badhenipun kajêng soga tuwin kajêng sanès-sanèsipun sami wêdalan Indonesia. Ingajêng cèt ingkang kados makatên punika sami ndhatêngakên saking Jerman.
Pamulangan luhur kadhoktêran kewan tuwin pamulangan luhur dagang. Ing wêkdal punika parentah sawêg manggalih pêrlu punapa botênipun ing Indonesia dipun wontêni pamulangan luhur kadhoktêran kewan. Dene tumrap pamulangan luhur dagang, parentah anggalih bilih ing wêkdal punika dèrèng pêrlu kawontênakên.
Literaire Faculteit. Adêging pamulangan luhur babagan kasusastran ing Bêtawi ingkang sampun ngadêg, mahasiswanipun wontên 37. Cacah samantên wau kaperang, ingkang 13 sinau babagan sosial economic, 12 sinau filologie, 7 sinau historic tuwin 5 sinau etnologie. Tumrap mahasiswa ingkang lulus saking Sociale Wetenschap badhe botên sagêd tumanja dhatêng dhinês nagari, awit padamêlan punika dados bageanipun mahasiswa Indologie.
Primier Mêsir tilar danya (Reuter, London). Kawartosakên, premier Mêsir Hasan Sabry Pasya, tilar donya dadakan nalika nuju maosakên sabda nata pambikaking parlement. Ing sanalika dipun bêkta mêdal saking papan pasamuwan, salajêngipun pamaosing sêrat dipun lajêngakên ing president senaat.
Spanyol badhe nyambut arta (Reuter, Washington). Miturut katrangan saking diplomatiek ingkang gêgayutan, tampi wartos bilih parentah Spanyol gadhah panêmbung badhe nyambut arta dhatêng Amerika Sarekat 100 yuta dollar.
Karisakan ing Rumenie (Istambul, Reuter). Miturut katrangan saking tiyang ingkang nêmbe dhatêng saking Rumenie, mratelakakên jalaran saking lindhu agêng kados ingkang sampun kapratelakakên ingajêng. Ing pabrik lisah Campina botên sagêd nyambutdamêl babarpisan, dene tank-tank wadhah lisah ing Baicoi tuwin Bustenari sami rêmuk. Pipa lisah ing antawisipun
tilar donya ngumur 75 taun, wontên ing Weenen.
Pêrang ing Balkan (London, Reuter). Miturut wartos ingkang
saking Asia kilèn, kala malêm Kêmis kêpêngkêr, RAF nêmpuh palabuhan Taranto adamêl karisakan agêng. Salajêngipun motor-mabur Inggris sagêd wangsul kanthi wilujêng. Miturut wartos saking Rome, Italic ngakêni katêmpuh ing mêngsah wau.
Argyokatron risak (Athene, Reuter). Miturut wartos opisil, papan anggêgana Italie ing Argyokatron nêmahi karisakan jalaran dipun
Athene, wadya Griek sagêd nrajang barisanipun wadya Italie ingkang pacak baris wontên ing saurutipun pasisir. salajêngipun wadya Griek wau têrus ngangsêg. Ngangsêgipun wadya wau katindakakên ing salêbêtipun 48 jam.
ingkang nêmpuh dhatêng Berlin. Malêmipun Kêmis kapal pambucal bom RAF nêmpuh malih wontên sanginggilipun Jerman, ingkang dipun tênggêl ing Berlin. Miturut katrangan saking ministêr nggêgana Inggris, nalika nêmpuh ing station Schelesie ing Berlin, tuwin papan parimatan barang ing Grunewald punapadene panêmpuhipun têlênging kitha dhawahing bom anggêgirisi. Kathah griya-griya ingkang kêbêsmi. Salajêngipun station lestrik ing Keulen, palabuhan-palabuhan tuwin palabuhan lèpèn ing Duisburgruhror saha pabrik arêng sela pintên-pintên ing Lintfort ugi sami dipun têmpuh. Kajawi punika taksih kathah pabrik sanès-sanèsipun saha griya-griya ingkang kêbêsmèn.
Inggih punika : 1 Amerika badhe ambiyantu Inggris ing bab punapa kemawon ingkang Amerika sagêd, nanging botên badhe ngweyakakên panjagining nagarinipun piyambak. 2. Amerika badhe migatosakên kawontênanipun bangsa Tionghoa saha badhe ambiyantu Tiongkok kados pambiyantunipun dhatêng Inggris 3. Amerika badhe nglêmpakakên dêdamêl kathah, botên ngetang awis tuwin pintên pambayaripun. Awit bab punika langkung prayogi sadhiya ngantos Iangkung-langkung, tinimbang kasèp tuwin kêkirangan. 4. Amerika botên nêdya nyirêp dhatêng sintêna kemawon. 5. Amerika botên purun rêrêmbagan ing bab punapa ingkang badhe dipun tindakakên, wosipun tumandang. 6. Amerika badhe ngiyatakèn kakiyatan tuwin ngêncêngakên sêdya, amargi Amerika botên sagêd têtêp manawi tansah ngeman dhatêng jiwa tuwin badanipun piyambak. Mênggah wos-wosipun. Amerika sampun botên sagêd badhe ngrukunakên, têtuladanipun sampun
kapal motor Amerika Estele I dipun tahan ing pangagêng Marine Jêpan, jalaran anggènipun dipun tahan wau adamêl kandhêging pangintunipun radhio ing kapal. Kajawi punika wontên kapal Jerman ingkang ugi dipun tahan wontên ing sungapanipun lèpèn Yangtze.
Motor-mabur Jerman dipun cêgat wontên ing margi. Wontên motor-mabur Jerman 150 badhe nêmpuh London, dipun cêgad dening golongan motor-mabur pambujêng RAF. Ingriku anjalari namung wontên motor-mabur Jerman sawatawis ingkang sagêd nglajêngakên malêbêt sanginggilipun London, sanès-sanèsipun kenging dipun undurakên ngalangkungi pasisir. Wontên malih golongan agêng motor-mabur Jerman ingkang sampun mèh dumugi London ingkang lajêng dipun wangsulakên ing golongan RAF. Panêmpuhipun motor-mabur Jerman wontên ing London, botên sapintêna dayanipun.
Kala rumiyin kula sampun asring mirêng cariyosipun tiyang baita utawi tiyang sanès, bab jurang panggenan intên, sarta rekanipun para juragan nggènipun mêndhêt intên wusana wontên kayêktosanipun. Wondening para juragan wau manawi badhe mêndhêt intên ing jurang, ing mangsanipun pêksi garudha sami nêtês, ambêkta daging dipun iris-iris, kauncalakên dhatêng ing jurang, wondening cringihing intên ingkang kadhawahan, sami nancêb ing daging.
Wondening garudhanipun tanah ingriku rosanipun angungkuli ingkang sanès panggenan, samangsanipun aningali daging, lajêng dipun cucuk kabêkta dhatêng parang panggenaning sêsah,
intên saking jurang kalayan reka sanèsipun, amargi saking njulêg botên kenging dipun udhuni. Ciptaning manah kula kala samantên, botên sagêd-sagêd mêdal saking jurang, ngantos dumugi ing pêjah, sarêng kula aningali rekanipun tiyang mêndhêt intên wau, kula lajêng lintu cipta, angupados ing saratipun sagêd mêdal saking jurang.
Kula lajêng mêndhêti intên ingkang agêng-agêng, kula lêbêtakèn ing kandhi wacucal, ingkang prantos wadhah sangu. Sarêng kandhi sampun kêbak, kula lajêng angupados daging, ingkang kula dugi panjang piyambak irisanipun. Kula ubêdakên ing awak, sarta kula êrut kalih ubêding sêrban, kula angsalakên sabuk, akêkah kados botên sagêd rêntah, kula lajêng mêngkurêb. Botên antawis dangu nuntên kathah garudha dhatêng, sami anucuk ulam anyatunggil, kabêkta mabur. Wontên garudha ingkang kalêbêt rosa piyambak, anucuk ulam ingkang kula ubêdakên ing awak, kabêkta mabur dhatêng sêsahipun wontên ing rêdi, anuntên para juragan sami surak,
panggenan kula, sangêt kagèd ajrihipun, aningali kula. Dangu-dangu sarêng sampun ical ajrihing, lêrêsipun apitakèn nalaripun nggèn kula wontên ingriku, nanging botên, malah kula dipun pisuhi, sarta katêrka nyolong gadhahanipun. Wangsulan kula : "Yèn sampeyan sami sumêrêpa dhatêng kula, amêsthi botên makatên panganggêp sampeyan, badhe kula aturi bingah-bingah, sabab kula ambêkta intên kathah, angungkuli angsal-angsalan sampeyan sadaya, sampeyan inggih badhe tumut nggadhahi. Wondening anggèn sampeyan angsal intên punika, asawêg panuju kemawon, kula punika milihi piyambak sarta kula ambêkta siti saking ing jurang wontên ing kandhi kados ingkang sampeyan tingali punika." Sarêng kula sampun wicantên makatên, kandhi lajêng kula têdahakên. Malah
lêlampahan. Sadaya sami botên patos eram, kula wartosi mênggah akal kula, ngantos sagêd mêdal saking jurang, nanging ingkang dipun gumuni,
nagari ingkang sampun sami dipun ambah, dèrèng nate aningali intên agêngipun kados gadhahan kula, mênggah para juragan wau, sami gadhah padikan sêsah garudha piyambak-piyambak, anuntên juragan ingkang kalêrês gadhah sêsah, kang kula ênggèni wau, kula kèn milih gadhahan kula intên ing sakajêngipun. Piyambakipun namung mêndhêt ing sawatawis, ingkang botên kawical agêng piyambak, angudi pangatag kula supados mêndhêta malih, sampun mawi sumêlang manawi adamêl pitunan kula, nanging botên purun, wicantênipun : "Kula sampun narimah samantên kemawon, sampun kalêbêt kathah, anyêkapi kula damêl pawitan agêgramèn, botên susah kangelan wangsul dhatêng mriki malih.
Ing sadalu punika kula nyipêng nunggil juragan kathah-kathah wau, sarta kula angambali cariyos, andadosakên bingah ingkang sami dèrèng mirêng punapa malih kula inggih sakalangkung ing suka pirêna, botên mawi ing sawatawis, awit sampun luwar saking bilai, kang sampun kacariyosakên wau ciptaning galih kala taksih wontên salêbêting bilai, kados nyupêna kemawon, ing batos maibên sampuning ical kuwatos kula.
Antawis pintên-pintên dintên, para juragan wau anggènipun mêndhêt intên saking jurang, asarat dipun uncali daging. Sarèhning sampun sami marêm sapikantukipun piyambak-piyambak, anuntên enjingipun sami mangkat, kula
dumugi ing palabuhan, lajêng pulo Rohah, ingriku wontên uwit agêng satunggil, talutuhipun dados kapur barus. Gadhongipun uwit punika sakalangkung ngrêmbyang sarta sangêt aubipun, kados kenging dipun aubi tiyang satus. Wondening pamêndhêtipun kapur barus wau mawi nècèk uwit, talutuhipun katadhahan anuntên kênthêl piyambak wontên ing wadhah. Bilih sampun kapêndhêt talutuhipun, uwit lajêng pêjah.
Ing pulo Rohah punika kathah warakipun, agêngipun botên kados gajah, amung ngungkuli maesa kemawon, mawi cula cakêt congoripun, atos sarta mawi garit dhêkok ingandap dumugi ing pucuk, wontên dhorèngipun pêthak adhapur tiyang. Kula sami aningali, wontên warak tanglêt kalih gajah, gajah dipun srudug ing culanipun, kenging wêtêngipun, lajêng dipun junjung, nanging sarêng rah kalih gajihing gajah andèlèwèri mripatipun, lajêng picak, warak anuntên ambruk. Wondene ingkang andadosakên eram kula aningali, wontên pêksi rok dhatêng, anyangkêrêm gajah kalih warak wau, kabêkta mumbul, kadamêl pakan anakipun.
Mênggah sanèse ingkang sampun kula tingali wontên ing pulo wau, botên kula cariyosakên, awit manawi kapanjangên, punapadene bilih botên andadosakên parêng sampeyan. Ing sawontên kula pulo wau, intên satunggal kula urupakên barang dagangan ingkang prayogi. Saking pulo punika lampah kula anjajah ing pulo sanèsipun, sarta kampir ing nagari-nagari panggenaning tiyang gêgramèn. Ing wusananipun kula anjog ing nagari Balsorah, saking ngriku lajêng dhatêng nagari Bagdad. Kula nuntên jakat akathah, sarta ambêbingah manah akalihan bêbêktan kula kasugihan, nggèn kula angsal kanthi kangelan sarta prihatos.
Sampun cuthêl lêlampahanipun Sinbad, ingkang kaping kalih, lajêng aparentah maringi uwang mas satus malih dhatêng bêrah, akalihan kapurih wangsul, amirêngakên lêlampahanipun ingkang kaping tiga.
Sakathahing tamu sami mantuk sowang-sowangan. Enjingipun sami wangsul malih dhatêng griyanipun Sinbad, anglêrêsi mangsa kados ingkang sampun kalampahan. Bêrah inggih tumut wangsul, angantos botên kaèngêtan dhatêng
amirêngakên cariyosipun, anuntên Sinbad nyariyosakên lêlampahanipun ingkang kaping tiga, kados ingandap
Salya - Ambarang Kojah Urut Pasisir Lèr - Gladhèn L.B.D. - Babad Minggon - Kabar Warni-warni - Waosan.
dipun pahargya wontên ing gêdhong Queens Hall (Inggris). Untabing tiyang sakalangkung rame.
Wêdharsabdanipun Paduka Tuwan van Der Plas, Gupêrnur Jawi-Wetan wontên ing Mricofoon.
Kados para miyarsa sampun sami uninga gênging kasênêngan kula dhatêng kabudayan wetanan. Ingkang makatên punika dados botên pêrlu anggumuni dhatêng rekadaya anggèn kula ngiyatakên, angajêngakên tuwin nyêbarakên kabudayan wau.
Ing salêrêsipun tiyang ingkang mbedak-mbedakakên kabudayan kilenan tuwin wetanan, punika kalèntu. Manawi dipun titi saèstu, sawarnining pikiran, ucap tuwin pandamêling manungsa ingkang suci, sae, luhur tuwin lêrês, wosipun sawarnining kabudayan wau, punika nama panunggalipun sawarnining manungsa ing saindêngipun jagad ingkang dhêdhasaring budinipun suci tuwin luhur. Nanging kosok wangsulipun kabudayan punika botên sadaya sami, ing satunggal-satunggaling nagari piyambak-piyambak, ing nagari Eropa beda-beda, makatên ugi tumraping Asia wetan. Upaminipun têtabuhan ing nagari Tiongkok, beda sangêt kalihan ing Jawi Madura. Makatên ugi ing bab têtêmbangan ingkang langkung sae, ingkang ing nagari sanès botên wontên ingkang nyamèni, beda sangêt kalihan têmbangan damêlanipun pujangga Jawi ingkang ugi sakalangkung sae. Malah manawi mirit raosipun, têtêmbangan Tionghoa punika langkung nyêlaki kalihan têtêmbangan Eropa sawatawis. Upaminipun malih, lêlagon musik Ruslan kalihan Italie, beda sangêt.
Limrahipun, ingkang dipun wastani kabudayan wetanan, punika kacêkak inggih
Sapisan tumrap manungsa sadonya. Upaminipun kabudayan Jawi Madura, punika satunggiling kabudayan ingkang adi saha lêbêt tuwin ugi langkung murni, beda sangêt kalihan kabudayan sanès-sanèsipun. Bêksa Jawi, langkung alus tuwin langkung lêbêt kajêng punapadene raosipun, manawi dipun tandhing kalihan ballet, inggih punika bêksa nagari sanès-sanèsipun. Gamêlan punika satunggiling orkès ingkang langkung alus tuwin murni.
Angajêngakên sawarnining kabudayan punika atêgês mêwahi kasugihanipun tiyang sadonya, manawi kabudayan wau ical utawi mundur, punika adamêl kapitunanipun têtiyang sadonya, inggih nyurutakên sangêt raos kabatosanipun têtiyang sadonya punika.
Kaping kalih, tumrap rayat tanah ngriki sadaya.
Kula yakin bilih budi pakarti Eropa punika migunani tumrap bangsa Indonesia, Tionghoa, Arab tuwin sanès-sanèsipun. Nanging kosok-wangsulipun ugi langkung agêng pigunanipun tumrap ing bangsa Walandi, manawi budi pakartinipun manungsa têtiga wau dipun sumêrêpi. Makatên malih, nagari ngriki punika dipun dunungi ing bangsa warni-warni, tuwin kathah ingkang beda sangêt kabudayan saha budi pakartinipun, upaminipun bangsa Acèh kalihan bangsa Bali. Tumraping pangêrti tuwin pasadherekanipun golongan kêkalih wau wigatos sangêt, tuwin tumraping panunggil ingkang adamêl kiyating nagari ngriki inggih prêlu sangêt sami sumêrêp-sinumêrêpan kabudayanipun wau.
Manah kula kêtarik sangêt dhatêng kabudayan ingkang gêsang wontên ing tanah ngriki. Umur kula dumugi sapunika sampun satêngah abad, kêlairan ing gêdhong Cisèèng, satunggiling tanah partikêlir ingkang dunungipun têbih sangêt kalihan kitha-kitha. Ingkang cêlak piyambak kitha Bogor, têbihipun kirang langkung 30 km, kala-kala marginipun jêblog, rêkaos dipun ambah ing tiyang. Makatên ugi kala lair kula, dhoktêr botên sagêd dumugi ingriku, wusana namung dipun pitulungi ing dhukun-dhukun kemawon, bangsa Sundha amastani: "Paraji".
Griya ingkang kula ênggèni punika dumunung wontên ing papan inggil. Ingajêngan wontên pakêbonanipun, sitinipun miring anjog ing lèpèn. Ing sabranging lèpèn wontên pasabinanipun ngilai-ilak ngantos pêntog ing parêdèn. Ing sawingking griya kabonipun rumpil, sitinipun anjulêg anjog ing tlaga, ugi wontên lèpènipun alit, ingkang toyanipun kumricik tanpa kêndhat. Toyaning tlaga wau ingkang saperangan tansah awujud jambon, jalaran saking kathah sêkaripun trate, ingkang saperangan bêning kinclong mawa sunar sontan-santun dening dayaning srêngenge, sakêdhap: pêthak, biru, ijêm, jêne sumorot, wusana wungu dening kêsamar ing wanci magrib. Ing têmbingipun tlaga wontên dhusunipun jêmbar, ingkang sumorot kados prada, kadayan dening kathahing wit durèn. Ing dhusun ngriku punika wontên gangsa kalih prangkat ingkang misuwur, nama Nyi Ratu. Saking cariyosipun tiyang ingriku, asli saking Nyi Ratu Kidul, ingkang lajêng kaparingakên dhatêng nata ing Pajajaran. Gangsa satunggalipun nama Cisèèng.
Ing sadèrèngipun kula mirêng suwaraning musik Eropa, ingkang malêbêt ing pamirêng kula ungêling gamêlan saking imbanging tlaga wau. Kula asring mirêng ungêling gangsa ingkang ngrêrangin, saya tumraping pelog Sundha, punika miringipun araos nyês, sagêd nuwuhakên raos bingah tuwin karanta-ranta ing salêbêting manah. Ngantos sapriki, raos ingkang kados makatên wau taksih nabêt wontên ing sanubari kula, nyêsing suwara têmbang ingkang linut ngêliking suling tuwin pangèngsrènging rêbab, kados tumimbuling roh suci saking tlaga wêning ingkang sinarêngan panylupaking gêndhèrgêndèr. tuwin pambanyumilining gambang punapadene
sumêlanging kênong. Ing sabên taun sapisan ing kalanipun ing gêdhong Cisèèng dipun wontênakên wilujêngan sidhêkah bumi, sawarnining gangsa ing laladan Koripan sami dipun kalêmpakakên, ing sarampunging pandonganipun pangulu, gamêlan-gamêlan wau sami dipun tabuh sêsarêngan, dumêlingipun gangsa slendro araos srigak, sanadyan ing kala punika kula taksih alit, sampun anggadhahi manah gambira rumaos kados kuwawia angangkat jagad tanpa sambekala.
Pinanggihing raos ingkang kados makatên punika kilap jalaran saking lêpating paraji, pundhukun dhusun wau, punapa jalaran saking rumasuking suwara gangsa ing kupinging jabang bayi ingkang taksih wontên êmbananing ibu, punika wallahu'alam. Nanging yêktos, dumuginipun sapunika botên wontên ingkang sagêd ngêndhih raosing manah kula, tuwin botên wontên raos katêntrêman kula ingkang kados raos ungêling gangsa.
Ngajêngakên tuwin nyampurnakakên satunggiling kabudayan, punika botên atêgês ngawisi sumêrêp dhatêng kabudayan sanès. Punika malah angosok-wangsul, nyumêrêpi dhatêng kabudayan sanès punika agêng sangêt pigunanipun, malah sagêd tumanja kadosdene migunakakên kabudayanopun piyambak. Samantên punika waton nyumêrêpi yêktos dhatêng kabudayanipun piyambak rumiyin, tuwin punapa ingkang dipun cakakên wau botên namung niru kemawon, kêdah dipun gêsangakên kanthi dhêdhasar kabudayanipun piyambak, kadosdene ungêl-ungêlan Jawi : kêdah salaras kalihan rohing kabudayanipun piyambak.
Sawarnining kabudayan, punika mêndhêt tuwin angangge dayaning kabudayan sanès. Upaminipun kabudayan ngukir sela, rêca tuwin sanès-sanèsipun, ing sakawit pinanggih wontên ing mêsir, dangu-dangu tumular dhatêng pulo Kreta, têrus dhatêng Griekenland. Ing sasampunipun 24 abad kabudayan wau mumbul ingkang ing donya tanpa tandhing. Kala ing abad ingkang kaping 23 awit saking kuwaosipun Prabu Iskandar Dzul Karnèn, kabudayan wau kabêkta dhatêng Pèrsi tuwin Indhu. Wontênipun ing Indhu kabudayan wau saya ngrêbda lajêng tumular dhatêng tanah Jawi. Wontênipun ing tanah Jawi mumbulipun ngantos 1000 taun, ngungkuli kala wontên ing Indhu. Ing sêmu, roh tuwin wujuding wohipun kabudayan wau, wontênipun ing tanah Jawi beda sangêt kalihan aslinipun saking nagari-nagari ingkang kula pratelakakên inginggil wau, amargi lajêng kalarasakên kalihan roh Kajawèn. (Wontên lajêngipun)
Andharanipun Ir. R. Poedjono-Hardjoprakoso, wontên ing Pura Mangkunêgaran, kapêndhêt ingkang prêlu-prêlu.
Mbokmanawi panjênêngan sampun mirêng gedicht-ipun Jaques Perk, titêlipun: De Iris, inggih punika "de regenboog". Dumadosipun punika rikala Jaques Perk sumêrêp kluwung, njêlarèh wontên ing langit. Manawi botên kalintu, ungêl-ungêlanipun makatên:
Dumadiku saka soroting surya lan uwabing sagara, / kang munggah marang ing ngakasa, kabuncang dening angin, / raiku nganggo kudhung oncèn-oncèn mutyara, / kayadene bun kang ana ing kudhuping kêmbang mawar yèn / pangantèning rahina lagi adus, lan raine ditutupi kêpêt kang dumadine saka uruping gêni. //
Wontên sarjana ingkang mirêng suwara lajêng damêl karangan gedicht, kados ta Guide Gezelle, ingkang sawêg ngêmatakên suwantênipun pêksi nachtegaal, inggih punika pêksi ing Europa ingkang mungêlipun sakeca ing
Punika nyariyosakên icaling pintên-pintên suwara sêsarêngan kalihan icaling soroting surya ing wanci magrib. Sarêng ing wanci dalu mirêng kodhok ngorèk, pating caruwèk, lagunipun gedicht sanès, têtêmbunganipun inggih sanès, ngèmpêri kalihan suwantênipun kodhok ngorèk, makatên ungêl-ungêlanipun.
Sing pating cruwèt manglantur-lantur iku apa? / O, ya talah, kodhok-kodhok kang padha manggon ing blumbang / Mênênga aja nyuwara, aja gawe suwara kang ora kapenak ing wanci bêngi, aku lagi ngêmatake unine manuk kang suwarane asri, ta enggal mênênga. //
Ingkang kula aturakên punika namung têtuladan, kadospundi lairipun gêgambaran tuwin unèn-unèn, gêgandhengan kalihan kawontênan. Sadaya kapintêran tuwin pangêrtèn punika pikantukipun sarana sinau, dados manawi manungsa punika gadhah pêpenginan ngêrtos, utawi sagêd dhatêng dêdamêlan utawi sêsawangan, ingkang gumêlar wontên ing jagad punika, inggih kêdah sinau, kêdah kêrêp nyumêrêpi, kêdah ngêrtos dhatêng dhasar-dhasaripun satunggal-satunggalipun pakarti. Dados manawi manungsa punika badhe sinau anggambar pulas, inggih kêdah ngêrtos watak-watakipun warni satunggal-satunggalipun, dados kêdah sinau prakawis kleurenleer, inggih punika kawruh bab warni.
Sintên kemawon ingkang ngêrtos wêwarah karuntutan (leer der harmonie) inggih badhe gampil anggènipun macak panganggèn, utawi nata kawontênanipun bale griya.
Meja kursi, lêmari tuwin sanès-sanèsipun panatanipun inggih sagêd asri, runtut kalihan kawontênanipun ing ngriku, runtut kathah ombyaking jaman. Mila para wanita prêlu sangêt gadhah kawruh tumrap karuntutan ing warni, karuntutan ing garis (harmonie der kleuren en harmonie der lijnen). Manawi pamilihipun barang-barang tumrap kabêtahanipun griya punika sagêd èdi-èdi, sagêd runtut, tumrap rupi lan warni, lajêng pamasangipun ugi mapan, manut ombyaking jaman lan miturut kawontênanipun ing ngriku, punika ingkang lumêbêt ing griyanipun lajêng sagêd gadhah raos sênêng, amargi tansah nyawang kawontênan ingkang pandhapukipun sae lan runtut, punika sagêd ngebahakên manah raos èdi.
Samantên ugi tumrap pamilihipun sandhangan, inggih kêdah ngatos-atos, kêdah pamilihipun punika ingkang taliti ingkang runtut kalihan dêdêg pangadêgipun, ingkang sagêd runtut kalihan kawontênanipun ing badan.
Têtêmbungan kalung usus punika têgêsipun tiyang ingkang sampun dhadhasaripun baut sarta mangêrtos babagan karuntutan tumrap punapa kemawon ingkang dipun angge. Malah piyambakipun karuntutan punika, sabab pangracikipun sandhangan ing badanipun punika mbotên ngangge pangêrti, mbotên ngangge verstand, ananging nuruti ebah-osikipun lan kênyutipun manah, ingkang sampun ngêmu raos adi, mila ingkang sami nyawang inggih sami katut ebah manahipun raos kaendahan.
Para wanita ingkang kathah langkung lantip, langkung landhêp pangêrtènipun, bab karuntutan tumrap warni lan ulês (harmonie der kleuren). Saya malih ing jaman sapunika sarêng sêsêrêpanipun bab warni lan wêwangunan langkung kathah, kabêkta saking kamajênganipun para wanita ing jaman sapunika. Panggrendanipun pangêrtèn babagan bale griya, babagan panatanipun griya saya langkung sae, saya langkung rikat kabêkta saking adêgipun pintên-pintên pasinaon bab kalanganing para wanita (de wereld der vrouw).
Griya-griya rupinipun sapunika inggih sampun nyênêngakên, amargi bangsa kita Jawi sapunika sampun kathah ingkang ngêrtos cara-caranipun damêlan utawi panatanipun bale griya. Buku-buku pasinaon babagan pangrukti pirantosing griya, babagan pandamêlipun sandhanganipun, lan sanès-sanèsipun sapunika inggih sampun kathah.
Kajawi sadaya punika kapacak wontên ing buku-buku, inggih sampun kathah tuladan-tuladan babakan kawruh utawi kawontênan warni-warni ingkang sampun dipun gêlar wontên ing toko-toko utawi griya-griya ing kitha agêng-agêng.
Dados sanajan botên gadhah buku-buku ingkang nyariyosakên utawi nuntuni bab punapa kemawon, manawi kêrêp nyumêrêpi lan ngawuningani barang-barang ingkang sae-sae, ingkang pèni-pèni, punika sampun lumayan, kadamêl mêwahi sêsêrêpan utawi pangêrtosan mawarni-warni. Inggih punika wohipun excursie-excursie dhatêng pundi-pundi, tentoonstelling-tentoonstelling ing kitha-kitha, bab pakaryan, pakarti lan kagunan. Ing ngriku tiyang-tiyang lajêng sagêd sumêrêp barang-barang ingkang anèh-anèh, ingkang èdi-pèni, ingkang lajêng sagêd anggrenda budi pakartinipun.
Mila manawi manungsa punika badhe nglandhêpakên raosipun adi, ingkang kêdah kêrêp nyumêrêpi, nyawang lan mirêngakên kawontênan ingkang sampun dipun anggêp adi utawi endah ing ngakathah.
Nuwun, anggèn kula nyariyosakên bab kawontênanipun kaendahan utawi raos adi punika namung kula cêkak, manawi dipun andharakên ingkang salêsih badhe panjang sangêt, pramila andharan kula namung kula punggêl samantên kemawon.
Suwargi R.A. Kartini botên kathah nyêbutipun sêsambêtaning raos kawanitan kalihan para putri Indhu, namung ndlêmok sakêdhik kalih kêdhik, nanging pamawasipun mila waspada, pamanggihipun mila landhêp. Tôndha yêktinipun pinanggih ing sêrat ingkang kapirid ing nginggil...
ngungak ing jagadipun tiyang Indhu ing Indiya. Buku-buku waosan wêdalan India ingkang ngêwrat kawruh ing bab kawontênanipun para wanita ing tanah ngrika, kawaos, kawiyak dipun olak-alik, dipun cucup sêsêrapanipun.
Tata ngadat tiyang èstri Indu, ingkang damêl ribêding lampah miturut tatanan modhèrên kados ta: nyingkur para wanita ing salêbêting griya, njodhokakên pangantèn ingkang dèrèng cêkap umur (kinderhuwelijken) dados lare sami dene lare dèrèng cêkap ngumur sampun dipun dadosakên pangantèn, punika kawontênan sadaya wau sami dipun sumêrêpi dening para wanita ngriki sarana wêwaosan ing buku.
Ing bab panyingkuripun tiyang èstri Indhu miturut tata ngadat kina, jaman abad kapêngkêr (abad 19, dados taun sèwu wolung atusan), tiyang èstri sanajana sampun semah, tansah sumimpên ing griya, dalasan manawi sakit utawi gadhah lare namung kenging kagarap ing dhukun èstri.
Ing bab jêjodhoan lare sami dene lare, dèrèng dangu icalipun tata ngadat punika, lare èstri dèrèng ngancik umur 10 taun sampun dipun semahakên, lare jalêr umur samantên taun ugi. Ingkang punika kala rumiyin kêlimrah, sapunika sampun botên.
Panganggening tiyang èstri Indhu, ingkang dados pangeram-eraming sok tiyang ingkang sami sumêrêp dipun wastani sari. Mênggah sari punika kenging dipun upamèkakên slendhang ingkang panjang sangêt, asring sutra, dipune pinggiri pita pradan, utawi pinggiran burci. Anggènipun ngangge, sêmingsêt ing bangkekan, lajêng dipun ubêdakên kados dene sinjang, dipun inggahakên têmangsang ing pundhak kalih, ing wêkasan kangge kêkudhung gêlung. Ing sarèhning sari punika ingkang kadamêl sutra utawi badhe sêmbêt ingkang tipis lan alus, sanajan pangubêdipun ing badan wongsal-wangsul, nanging dhawahipun ing salira srêg nurut wanguning badan, kados cinithak.
Kawuningana, tanah India punika saperangan agêng dipun ênggèni bôngsa Indhu agami Kêbudan, nanging wontên 1/3 saking cacah jiwanipun ingkang ngrasuk agami Islam. Wondene têtiyang èstri tanah India ingkang ngrasuk agami Islam, gêsangipun inggih miturut tata ngadat Islam.
tuwin gêndhing ing tanah Jawi lan Bali. Ingkang dipun wigatosakên bêksaning para wanita.
Dados sêsambêtanipun jagading wanita Indhu kalihan para wanita Indhonesia dèrèng wontên têlasipun. Linta-lintuning sêsêrêpan namung badhe nglêbêtakên raos pasadherekan,
Manawi sampun atus lajêng dipun kum dhatêng toya tawa kanthi dipun udhal, lajêng dipun kêbyok (godhog). Yèn lilinipun sampun rêsik, lajêng kacêmplungakên dhatêng toya tawa têrus kagirah, lajêng dipun girah malih toya kacampur tawas, takêranipun karaos kêcut mônda-mônda, sarta lajêng kaulêt supados waradin. Manawi sampun lajêng dipun bilasi toya tawa, punika sampun dados sinjang babaran.
Anggodhog soga kangge babaran kasar cara Ngayogya:
Tingi 70 kati, soga (jambal) 5 kati, têgêran 2 1/2 kati.
Kagodhog dipun toyani 9 blèg (180 l.) panggodhogipun umob sêpuh, dipun kantunakên 6 blèg (120 l.). Panggodhogipun 4 rambahan, lajêng kalêrêmakên kados ingkang sampun kasêbut. Pangêclupipun namung 3 rambahan. Caranipun ngênyêt kados ingkang sampun kasêbut ngajêng.
wau dipun cêlup dhatêng toya sari gamping punika.
Manawi sampun lajêng kajèrèng ing papan pamepean. Manawi sampun
Panggodhogipun ngantos umob sêpuh, lajêng kailing dhatêng papan sanès. Manawi sampun mangêt-mangêt, barang ingkang nêmbe dipun sari gamping wau lajêng kacêlup dhatêng soga campur punika, lajêng kajèrèng ing papan panjerengan ngantos satêngah garing, lajêng dipun sari gamping kados ingkang sampun, lajêng dipun sari kuning.
Sari kuning 1 kati, têgêran 1/4 kati, tawas 1/2 kati.
Dene manawi lilinipun sampun katingal rêsik, lajêng kaêntas sarta kagirah toya tawa. Sasampunipun rêsik lajêng
Soga (jambal) 30 kati, tingi 15 kati, têgêran 5 kati, kêmbang pulu 4 kati.
Kagodhog dipun toyani 5 blèg (100 l.). Panggodhogipun kêdah umob sêpuh, kakantunakên 3 blèg (60 l.). kagodhog 3 rambahan, kalêrêmakên.
Tawas 1/4 kati, gêndhis batu 1/8 kati, jêram pêcêl 2 glundhung.
Kagodhog dipun toyani 1 1/2 blèg (30 l.). Panggodhogipun ngantos umob sêpuh. Manawi gêndhis, tawas sampun katingal ajur lajêng dipun êntas. Manawi badhe kangge kêdah ngêntosi manawi sampun asrêp, barang ingkang sampun kasari gamping wau lajêng kacêlup dhatêng toya campuran tawas, gêndhis, jêram sarta kaulêt-ulêt ngantos waradin, lajêng kagirah toya tawa, lajêng dipun kêbyok (kagodhog). Manawi lilin sampun katingal rêsik, lajêng kaêntas saking panggodhogan têrus kacêmplungakên dhatêng toya asrêp kagirah rêsik. Punika sampun dados sinjang babaran.
Soga (jambal) 35 kati, têgêran 1 kati, kêmbang pulu 1 kati.
Kagodhog dipun toyani 5 blèg (100 l.). Panggodhogipun ingkang sêpuh, kakantunakên 3 blèg (60 l.). Panggodhogipun kaping 3 utawi 4 rambahan ugi mawi dipun lêrêmakên kados kasêbut ngajêng. Barang biron lajêng kasoga ping 8, panyoganipun dipun ênyêt-ênyêt kados ingkang sampun, lajêng dipun sari gamping.
Gamping 1 kati dipun toyani 3 blèg (60 l.) lajêng kaudhêk, kacêmplungan jur-juran gêndhis klapa 1 1/2 tangkêp lajêng kaudhêk.
Manawi sampun asrêp, barang ingkang sampun dipun soga wau lajêng kacêlup dhatêng bêninganipun toya sari gamping punika, ugi dipun ênyêt-ênyêt kados kasêbut ngajêng ngantos waradin. Manawi sampun lajêng tilêmakên dhatêng siti utawi mêstèr kanthi dipun lambari kepang. Manawi toya sari wau sampun katngalkatingal. sami rumêsêp waradin, lajêng dipun girah. Panggirahipun wontên papan ingkang waradin, panggirahipun kanthi kasikat alon-alon. Manawi sampun lajêng kasampirakên dhatêng gawangan. Manawi sampun lajêng kacêlup soga angêt sarambahan, lajêng kajèrèng wontên papan pamepean ngantos garing, lajêng dipun sari gamping. (wontên lajêngipun)
Caritaning dhalang punika mawi lagu miturut wiramaning gôngsa sagêda sakeca kamirêngakên, sarta cêtha swaranipun, supados têrang, cêtha ingkang kacaritakakên, mawi ngangkah sèlèhipun pêdhotaning ukara dalah gatraning têmbung, mila lagunipun caritaning
swara. Ajêg swaranipun, punapa agêng alit miturut swaraning gôngsa, punika namung kasarahakên ing dhalang. Racikaning ukara caritaning dhalang punika kados ukara kidung, ngoko, kaworan krama sarta basa kawi gampil-gampilan. Manawi botên prêlu sangêt, tanpa têmbung panggandhèng.
Dhalang anggènipun anjarwani asmaning para panjênêngan nata, punika ingkang kathah kalèrègakên dhatêng pambêgan sae, kautaman, kaprawiran, kapandhitan, karahayon, prêlu angluhurakên, ngaosi, nêtêpi tatakrami. Rèhning asring wontên ingkang botên cocog kalihan kanyataanipun, asring katêmbungakên ompak-ompakan, prêlu kangge ganjêl supados katingal inggil, mila manawi sampun cocog kalihan nyatanipun, prayogi botên katêmbungakên ompak-ompakan, cêkap carita kemawon. Wondene anggènipun anggathuk-gathukakên têgês kalèrègakên dhatêng kasaenan punika kenging kapuwung, katimbang kalèrègakên dhatêng piawon, nanging manawi sampun angsal têgêsipun ingkang maton, kenging karangkêpakên utawi ngangge salah satunggal.
Kados caritaning dhalang tumrap asmanipun Prabu Salya ingkang kawrat ing pakêm
jêjuluking narendra ing Mandraka. Wontên lajêngipun
mripate cincing sasisih, samôngsa ngêtoni nayuban mêsthi duwe rasa bagus dhewe, macak dhewe, patut lan pantês dhewe.
ingsun, sing mapagake ngêmungake para pangêmbat kopêr, kang padha nganggo kostim irêng komplit kake.
Lagi ana ing sêtatsiyun bae, aku wis olèh prêsèn ece. Kêpêthuk gathuk karo sobat-sobatku, ora banjur diuluki salam hèil Mas Garèng, ning dilokake
bayare uwêl-uwêlan, ning ora tau nulis nèng layang kabar kae. Utawa jinising jurnalis sing êsake ana pulpène sêgala mèrêk: pailot, sailor, parkêr, watêr man, matadhor, ènsopurêt. Ning ora tau dianggo nulis. Utawa manèh jinising jurnalis sing ngalor ngidul ongkat-ongkot gawa tas ning ora isi buku utawa bloknut, isine mung gêndul wadhah wedang karo buntêlan bakwan. Tumraping aku, diece kaya mêngkono mau ora tak gawe rasa... sakajêng dika bangêt.
Sanyatane, jaman saiki lagi rada modha,modhèl. sêmune wiwit akèh wong kang duwe panganggêp nèk pulpèn karo tas kuwi jinising prabot gagah-gagahan. Mulane akèh wong sing
Aku ora pamèr, Truk, sabênêre bae, anggonku ngliwati sêtatsiyun Crêbon kuwi wis luwih ping têlung jinah, nanging lagi sapisan kiye mlêbu mênyang kuthane. Maune kutha Crêbon kuwi rada tak ênyèk, tak anggêp jinising kutha kêlas
kraton Crêbon, ing kono gagasanku banjur saya ora gênah bangêt, dene banjur ngalamun anggagas lêlakon duk ing jaman kuna.
Crêbon ana kratone têlu, Kasêpuhan, Kanoman, lan Kacrêbonan, kabèh tak dêlok saka ing jaba. Maune, ngrêtiku nyang kaanan kraton Crêbon kuwi mung jare-jarene. Saiki jan wêruh tênan.
Kraton Kasêpuhan sawangane saka ing jaba singêr awingit. Alun-alune cilik, bangsal-bangsale iya kaya kraton Jogja Sala kae, mung kacèk isih cengkok kuna, tur sarwa cilik. Ananging sanadyana cilik, iya mêksa luwih gêdhe tinimbang omahku sapawone. Pagêr batane ngarêp sitinggil, pagêr bata abang, cengkok kaya Bali utawa kaya Kutha Gêdhe Jogja.
Nèk Kraton Kanoman, sawangane saka ing jaba pancèn luwih ênom tênan karo Kasêpuhan. Prakara wingite, singêre, isih ketok. Mung pagêr batane ngarêp sitinggil, wis dilabur putih. Cengkoke, saka rumangsaku iya wis ora nganggo cengkok Jawa Kuna (Hindhu Jawa). Sagêbyaran kaya andêlêng sitinggil ngalun-alun kidul Jogja. Mung bangsal-bangsale isih kaya modhèl Jawa dêlês. Ing kono iya ana alun-alune, iya cilik.
Dene yèn Kacrêbonan, wis ora kaya kraton, mung kaya dalême priyayi gêdhe. Ing kono wis ora nganggo alun-alun, dadi ora ablêgêr kraton. Tak injên saka jaba, ing platarane kraton-kraton kono, kok iya akèh gantangane manuk pêrkutut. Malah nalikane aku mrono, ambênêri padha manggung, akèh kutute kang ebat-ebat. Racak-racake kabèh - ha ut kê -têkung. Ora ana sing muni huk kêtêki kikik. Sajroning ngrungokake kutut kuwi mau, aku iya olèh bathi pangrêti. Katêrangane, manuk kutut kuwi kalêbu kasênêngan umum, bokmanawa wiwit kuna mula pancèn dadi kasênêngane para luhuluhur. lan para wong cilik.
Kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn kêpêngkêr, bab barkahan Biskop Mgr. A. Sugiyopranoto S.J. ing Sêmarang. Ingriki ngêwrat gambar-gambaripun wêkdal kawontênakên barkahan wau.
Dene pangagêng-pangagêng ingkang anjênêngi: Gupêrnur ing Jawi Têngah lan Gupêrnur Surakarta, wakil dalêm Ingkang Sinuhun ing Surakarta saha wakil dalêm K.G.P.A.A. Mangkunêgoro, sarta para warga Raad Kawula. Pangagêng greja kados ta Apostolisch-Vicaris ing Hindia Walandi tiga, Apostolisch-Prefect ing Jawi tiga saha para Missie-Overste ing Jawi. Ingkang minangka
saking Palembang tuwin Mgr. Albers saking Malang.
Mripat tuwin kuping pinanggih ing pundi-pundi, kadosdene mawi kawat gaib, maradini sa-Indonesia.
Wiwit tanggal 12 November 1940 jam 4 sontên nyandhak tanggal 13, 14 saha dumugi tanggal 15 jam 8 enjing, L.B.D. ngawontênakên gladhèn ing saindêngipun Jawi Kilèn.
Tumindaking gladhèn wau sakeca tuwin botênipun sampun rinaosakên ingakathah. Gladhèn punika gladhèn ingkang kapisanan, mila botên anèh manawi taksih wontên ingkang tuna-dungkap tumindakipun. Makatên ugi tumrap bab mranata wontên ing laladan ingkang jêmbaripun 50.000 km2 saha ingkang isi jiwa 11.500.000, inggih botên gampil.
Sawarnining têtumpakan ing margi agêng nalika wontên gladhèn L:B.D.
Nanging kajêngipun L.B.D. punika supados sadaya tiyang sami sumêrêp saha mangêrtos dhatêng caraning ngayomi jiwa tuwin badan ing samangsa tinêmpuh ing mêngsah. Mila tumindaking pacobèn punika inggih tinampi bingah ingakathah.
Sawarnining kawontênan ingkang pinanggih botên sakeca, lajêng sagêd dipun ewahi. Makatên ugi ingkang pinanggih botên prayogi wontên ing dintên sakawit, inggih lajêng dipun ewahi wontên ing dintên candhakipun.
Upaminipun, ing dalu ingkang kapisan, rundha L.B.D. tumrap panitining dilah sakalangkung gêmêt, dilah sampun dipun bungkus, inggih taksih dipun titi; dados nama kasangêtên.
Miturut pranatan ingkang sumêbar, ungêling gauk tandhaning bêbaya badhe kasambêt ungêling bêdhug ing kampung-kampung, ngalih-ngalih: oo oo oo. Punika tumindakipun ing dintên kapisan inggih dèrèng sae. Nanging salajêngipun ing dintên sambêtipun, saya prayogi.
Makatên ugi tandha sirêping bêbaya ingkang sarana ngungêlakên pluiting mobil utawi motor pulisi, punika inggih botên kamirêngan dumugi ing kampung-kampung. Mangka lêrêsipun pluit wau kêdah lajêng kasambêt ing bêdhug dipun tabuh sapisan-sapisan o o o o. Tandha kalih pisan wau ing dintênipun kapisan sami botên kamirêngan ing kampung-kampung.
Ingkang langkung nggawokakên punika tumraping ngakathah ingkang nuju wontên ing ratan ing
sisih kiwa. Manawi cêlak pandhêlikan, têtiyangipun sami kapurih ndhêlik, manawi botên wontên kapurih pados pandhêlikan piyambak.
Makatên ugi kathah tiyang ingkang gumun dene kathah auto dupèh ingajêng dipun tèmplèki dlancang jambon ciri L.B.D. lampahipun dipun lulusakên ing pulisi, awit dipun wastani dados tandhanipun tiyang ingkang numpak anglampahi padamêlan wajib. Jêbul katranganipun, auto ingkang kados makatên wau ing kala enjing kangge ngêtêrakên tuwanipun malêbêt dhatêng padamêlan, sarêng siyang dipun angge pêrluning nyonyahipun piyambak. (Wontên lajêngipun).
Kados ingkang sampun kacariyosakên ing babad minggon kapêngkêr, ubad-ubêdipun Jerman kalihan Ruslan katingal amêngku kajêng ingkang wosipun nêdya sêsarêngan ngagêngakên panguwaos wontên Eropa têngah. Ing bab dhatêngipun Molotoff ing Bèrlin, punika ing sêmu katingal kados dadakan, nanging sajatosipun pancèn sampun dangu sami anthuk-anthukan saha namung kantun nyambêt .rêmbag ingkang sampun-sampun. Namung gêlaripun Ruslan kados api-api botên mangêrtos.
Sarêng sampun cêtha bilih sêdyanipun nagari kêkalih wau badhe ngawontênakên prajanjian ingkang kalangkung wigatos, têtiyang Jerman sami akêplok-kêplok anglairakên bingahipun. Kawigatosanipun wau, Jerman gadhah pangangkah supados Ruslan punika puruna dados sumbêr pangangsonipun Jerman, kadosdene tumindakipun Amerika kalihan Inggris. Dene rumèmbèt-rèmbèting pêrlu lajêng nggayut Turki, ing bab wontênipun paprangan ing Griekenland.
Calumikipun Jerman dhatêng Ruslan, saupami Jerman nêmpuh Griekenland saha manawi pêrlu nêmpuh Turki, punapa Ruslan purun tumut ngamping-ampingi.
Nanging sajatosipun, punapa sasolah tingkahipun Jerman tuwin Ruslan, punika tansah kasumêrêpan ing Amerika, saha Amerika botên niyat badhe elik-elik kanthi ginêm dhatêng tindakipun nagari kêkalih wau, awit tamtu tanpa damêl, kajawi kêdah katindakakên kanthi tandang. Namung gêlaripun Ruslan punika tansah ngatingalakên anggèning netral. Malah pinanggihipun rêmbag ingkang gumêlar, wos-wosipun Jerman kalihan Ruslan punika namung badhe tumindak gêsang sêsami-sami.
Ing sapunika Inggris, tamtunipun botên purun badhe kêmoran tandangipun Ruslan wontên ing paprangan, amargi Inggris sampun pana dhatêng kêkajênganipun Ruslan ingkang saèstu, saha langka saupami Ruslan tumut pêrang manawi botên kanthi kamelikan agêng.
Sayêktosipun Ruslan punika inggih namung sarwa anggadhahi èwêd pakèwêd dhatêng Inggris, kadosta ing bab ucapipun Inggris anggèning nayogyani adêgipun panguwaos Ruslan wontên ing Estlan, Letlan tuwin Lithauen, awit nagari têtiga wau taksih gadhah arta wontên ing Inggris. Mangka manawi Ruslan anampènana rêmbagipun Inggris, Ruslan badhe kapitunan, amargi tamtunipun Inggris botên badhe purun nyukakakên arta dhatêng nagari têtiga wau ingkang sajatosipun sampun botên madêg. Makatên ugi ing bab usulipun Inggris anggènipun badhe malangi panêmpuhing Iiyan dhatêng Ruslan, punika inggih botên dipun tampi ing Ruslan.
Ing bab indhaking panguwaosipun Inggris wontên ing lautan têngah, punika ugi dados pamanahanipun Ruslan, awit indhaking panguwaosipun Inggris wontên ing lautan ngriku punika atêgês langkung mikantuki, Inggris lajêng kobèt anggèning ngeguhakên lampahing kapal pêrangipun. Ingkang makatên punika tamtu anuwuhakên daya warni-warni tumraping nagari-nagari sanès.
Kapal pêrang ingkang wontên ing laladan lautan ngriku punika kenging kangge nyirnakakên kapal-pêranging mêngsah ingkang wontên ing lautan Atlantik ingkang nêdya mêdhotakên sêsambêtanipun Inggris kalihan Amerika. Ing bab makatên punika sampun pinanggih tandha yêktinipun. Namung eman dene Inggris botên nggadhahi panguwaos wontên palabuhan Eire, ingkang kawontênanipun ingriku mardika. Saupami Inggris tumut anggadhahana panguwaos wontên ingriku, tamtu agêng sangêt pigunanipun tumraping paprangan.
Mênggah rêkadayanipun Jerman anggèning tansah nggadhahi tindak palacidra botên wontên sampun-sampunipun, kados ingkang pinanggih ing Australie, mêntas wontên kapal kalih gadhahanipun bangsa Amerika tuwin Inggris, sami nêmahi karisakan jalaran narajang bom pasanganipun Jerman. Wosipun sawarnining tindak piawon wau namung nglêgani kamurkan tuwin kangge ngringkês panguwaosing liyan.
Pêrangipun bangsa Griek katingal saya nggrêgut. Ing sakawit ingkang dipun têmpuh Griek, nanging pinanggihipun ing sapunika ngosok wangsul, malah Griek ingkang nêmpuh, inggih punika nêmpuh dhatêng Italie. Pinanggihipun ing paprangan, barisanipun Italie ing pundi-pundi, kajawi ing pasisir, tansah dipun angsêg ing wadya Griek, malah ngantos sagêd nênggêl dhatêng dununging pabarisan Italie ing Koritza, ngantos kèngsêr saking ngriku.
Miturut wartos, pangajênging wadya Italie, Bodaglio tuwin pangajêng generale staf Jer-
dumugi November punika mriksa prakawis 20.335 bab. Tumrap Malang piyambak 13.046, Turèn 2398 tuwin Kêpanjèn 2205. Tumrap sanès-sanès panggenan namung sakêdhik.
Dr. Cipto badhe bikak praktijk wontên Cirêbon. Wontên wartos, Dr. Cipto Mangunkusumo sawangsulipun saking Bandha, badhe manggèn ing Cirêbon saha bikak praktijk wontên ingriku.
Pribumi ingkang ngrasuk agami Kristên. Miturut katranganipun tuwan Sukarjo Wiryopranoto wontên ing raad kawula, pribumi ing Indonesia ngriki ingkang ngrasuk agami Kristên wontên 2.100.000. Cacah samantên punika ingkang Protestant 1.700.000, Katholiek 400.000.
Kasêrêg ing prakawis jalaran motrèt. Wontên tukang potrèt bangsa Jêpan tuwin pribumi motrèt wontên ing pulo Samosir, Sumatra. Sarèhning papan ingkang dipun potrèt wau dados papan awisan, tiyang kalih wau sami dipun cêpêng ing pulisi, kasêrêg ing prakawis.
Prof. Dr. H. Kraemer taksih sugêng. Ingajêng nate kawartosakên bilih Prof. Dr. H. Kraemer ing Leiden, tilar donya saking pandamêling mêngsah. Ing sapunika kawartosakên, panjênênganipun taksih sugêng.
Panenan pêlêm. Panenan pêlêm ing Probolinggo, Pasuruan tuwin sanès-sanèsipun pinanggih sae, anjalari mloroding rêrêgèn. Kajawi ingriku, tumrap Jawi têngah ingkang mangsa pêlêm, ing Bagêlèn, manawi Jawi kilèn ing Cirêbon.
Pilihan warga Pravinciale Raad Jawi wetan. Tumrap warga provinciale raad
ingkang manggèn ing pulo Onrust sami dipun pindhah, wontên ingkang lajêng manggèn wontên ing C.B.Z. utawi dipun upakara wontên ing griya piyambak. Salajêngipun badhe ngêdêgakên sanatorium. Nanging ing sapunika wontên wartos, sêdya wau botên saèstu saha têtiyangipun ingkang sami sakit badhe kawangsulakên dhatêng Onrust malih. Malah kawontênanipun ing Onrust ngriku badhe langkung jangkêp pirantosipun. Ing pangangkah, benjing tanggal 1 Januari 1941 sampuna sagêd dipun ênggèni.
Bangsa Walandi nyinau basa Jawi. Kawartosakên, ing Surabaya wontên golonganing bangsa Walandi ingkang nyinau basa Jawi, wulanganipun badhe kawiwitan wontên ing wulan Januari ngajêng punika.
Angsal-angsalanipun tanêman pacobèn Wongsorêjo. Angsal-angsalaning tanêman pacobèn kapas ing Wongsorêjo (laladan Ijèn) pinanggih sae, langkung sae tinimbang tanêman kapas ing Dêmak. Pasitèn ingkang ngêdalakên asil wau wontên 40 ha. Sarèhning saening pamêdal wau anocogi kalihan papanipun ingriku, lajêng badhe dipun jêmbarakên.
Panggaotan damêl lim. Ing Kutho Gêdhe, Ngayogya, wontên panggaotan enggal andamêl lim, ingkang kadamêl woh klèca nêm tuwin woh tanjung. Pinanggihipun botên kawon kalihan lim sanèsipun. Ing bab punika anjalari majênging padagangan woh kalih warni wau, ingkang ingajêng botên anggadhahi aji.
Mahasiswa Bestuursacademie dhatêng Sumatra. Sampun sawatawis dintên, tuwan-tuwan Sukarjo, wêdana ing Wirosari, Suwandono, a.w, ing Nganjuk tuwin Subêkti, wêdana ing Malang, sami mahasiswa Bestuursacademie, nalika nuju liburan sami tindak dhatêng
inggih punika ing Medan, Balige, Fort de Kock, Lubuk Linggau, Tanjung Karang lajêng wangsul dhatêng Bêtawi. Kawigatosaning lampah pêrlu anjêmbarakên wawasan.
Njêmbarakên Sanatorium. Jalaran saya mindhak-mindhakipun tiyang ingkang malêbêt ing Sanatorium Songgoriti, Malang, ing sapunika dipun indhaki jêmbaripun, kintên-kintên cêkap dipun ênggèni ing tiyang 100.
Wartos dora. R.P.D. martosakên : Sampun sawatawis dangunipun tansah wontên wartos, bilih ing kalangan marine andhawahakên paukuman-paukuman babagan têlik.
Wartos lalawora ingkang kados makatên punika botên maton babarpisan, têtela namung tuwuh saking pangolak-alik. Kadosta, wartos lalawora wau nyariyosakên, bilih wontên satunggiling upsir Koninklijke marine ingkang kêcêpêng ing nalika nuju nêlik, saha lajêng botên purun suduk-jiwa nalika tiyang wau dipun dhawuhi. Sasampunipun makatên upsir wae lajêng dipun ukum kunjara 18 taun dening krijgsraad.
Bab punika dora babar pisan, amargi botên wontên upsir satunggal-satunggala utawi wadya lautan ingkang kaukum.
Pêpèngêt awoning tindak nggiyarakên wartos awon ingkang kados makatên wau botên dipun gatos-gatosakên, mangka nyatanipun adamêl kapitunan dhatêng nagari wutah-rahipun piyambak. Dados têtela wartos lalawora ingkang kados makatên wau namung badhe ngongkrèh-ongkrèh katêntrêman kemawon sarta botên andandosi kakiyatan babarpisan.
Tiwas jalaran nêdha ulam manyung. Ing Mlalèn Trênggulun, Sêmarang, wontên tiyang nama Wanti olah ulam manyung lajêng katêdha, botên watawis dangu badanipun lajêng kraos botên sakeca sangêt, salajêngipun andadosakên tiwas. Ingkang jalêr ingkang tumut nêdha inggih lajêng ngraosakên badanipun botên sakeca, nanging lajêng kêtututan dipun ombèni toya dêgan ijêm, sagêd nuntak. Ingriku wontên tiyang nama Kasmidin, botên ngandêl dhatêng sababing tiwas Wanti wau jalaran nêdha ulam manyung, sisaning têtêdhan lajêng dipun têdha. Sarêng sampun sawatawis jam tiyang wau inggih sakit, ilatipun mêngkêrêt saha lajêng enggal-enggal lapur dhatêng pulisi, salajêngipun Kasmidin kabêkta dhatêng C.B.Z. Nanging salajêngipun Kasmidin ugi ngajal.
Sumur mawa gas. Ing Laan Têgalan, Mr. Cornelis, mêntas wontên tiyang nama Mian kapurih nglêbêtakên sumur ingkang asat, sumur wau lêbêtipun sampun 10 m. Nalika Mian ngêdhuk sumur, sarêng sampun nginggahakên siti sapisan ingkang dipun kèrèk minggah, lajêng botên wontên banèkipun malih. Wusana kasumêrêpan Mian sampun ngajal. Ingriku lajêng dados papriksaning pulisi, dhoktêr tuwin sanès-sanèsipun, mayit kenging kapêndhêt sarana dipun jirêt: Miturut papriksan, nglêbêting sumur wau sasampunipun kawan m wontên gasipun.
Manggih barang kina. Ing nalika wontên tindak andhudhuk siti saking Purwodadi dumugi Kudus, wontên
man, von Keitel, sami rêrêmbagan ing bab babagan paprangan ing Griekenland tuwin Afrika. Katingalipun wadya Inggris sagêd ngungsir wadya Italie ing Gallat, satunggiling papan ingkang langkung wigatos. Ing rumiyinipun papan ingriku punika asli anggèning ngrêbat Italie saking panguwaos Inggris, inggih punika nalika wiwit pêrang.
Wolak-waliking lêlampahan ing paprangan, botên sagêd kinintên, nanging tiyang gadhah kapitadosan, bilih tindak lêrês punika badhe dhumawah ing unggul.
ing nalika nuju wontên tandha gauk. Ingkang sami dipun êndhêg wau sami ngatingalakên bilih warga raad kawula. Wusana kalih pisan mêksa sami dipun verbaal.
Madrid badhe ngawontênakên rancangan tigang bab, inggih punika : 1. Sagêd ugi botên dangu Jerman badhe ngêmori damêl pêrangipun Italie kalihan Griekenland. 2. Jerman badhe arekadaya rakêtipun yêktos kalihan Italie, Prancis tuwin Spanyol. 3. Jerman badhe pitados dhatêng kayêktèning rêmbagipun Spanyol tuwin nagari-nagari Eropa kidul-wetan ing bab badhe wontêning prajanjianipun nagari têtiga.
Pabrik Skoda dipun rêmuk (Londen, Reuter). Ministêr babagan gêgana Inggris martosakên, bilih panêmpuhipun R.A.F. wontên ing Jerman sagêd nggêmpur pabrik-pabrik Skoda ingkang misuwur ing Pilsen, gudhang obat tuwin sanès-sanèsipun ing Bèrlin, kadosta pabrik-pabrik kapal, palabuhan ing Kiel tuwin ing Hamburg, punapadene Bremerhaven. Ing pundi-pundi katingal latu ngalad-alad
Makatên ugi nalika nêmpuh Hamburg sagêd ngrêmuk têlêng kakiyatan lestrik ingkang adamêl karisakan agêng. Kajawi punika ugi nêmpuh palabuhanipun lèpèn Duisburg tuwin Ruhrort, papan sêsambêtanipun margi sêpur saking Bermen dhatêng
Griekenland ingkang dipun biyantu ing motor-mabur sagêd ngangsêg dumugi laladan lèpèn Aoos.
Albanie, sami mangangge kaprajuritan kados kala taksih rajanipun, inggih punika Raja Zogu ingkang sampun dipun ungsir dening Italie, katingal jumêdhul wontên sawingkinging pabarisan Italie, salajêngipun sagêd malêbêt dhatêng Progradet
Australie ingkang nuju rundha kêpapag motor-mabur Italie 5 sadaya sami kadhawahakên. Motor-mabur R.A.F wontên satunggal ingkang lajêng mandhap, nanging ingkang nglampahakên wilujêng.
Sandening pangajêng-ajêng rukun (Tokio, Reuter). Golongan Jêpan ing Shanghai kêndho pangajêng-ajêngipun anggèning badhe rukun kalihan parentah pusêr ing Chungking. Ingkang makatên punika sagêd ugi Jêpan lajêng angakêni adêging parentah W.C. Wei wontên ing wulan punika utawi wêkasaning wulan December ngajêng punika. Mênggah kajêngipun Jêpan anggèning ngangsêg ngajak rukun punika pêrlu badhe ngrikatakên anggèning badhe nandhatangani prajanjian botên têmpuh-tinêmpuh kalihan Sovyèt. Tamtunipun bab punika Jêpan inggih lajêng badhe suka sumêrêp dhatêng Ruslan.
Bêbaya alam ing Jêpan (Maebashi, Domei). Kala malêm tanggal 20 wulan punika, ing laladan Gumma ingkang sakalangkung jêmbar, jawah salju sakalangkung dêrês. Anyarêngi punika rêdi Assama ngêdalakên kukus saha lajêng kasusul ing jêblosan ingkang dangunipun ngantos satêngah jam, swaraning jêblosan ngantos tundha-tundha. Miturut wartos saking Tokio, ing laladan Tokio lèr dumugi pulo Miyagi jam-jam ngantos sami kèndêl, têtiyangipun ingriku sami mêdal saking nggriya. Danguning lindhu ngantos kalih mênit. Miturut papriksan ing Observatorium aslining lindhu
Tionghoa andhawuhakên nutup saindênging watês Tiongkok kalihan Indo-China, wiwit tanggal 19 wulan punika. Sawarnining pos tuwin tiyang botên kenging anglangkungi watês. Sêrat palilah malêbêt utawi
sabdanipun Nata Inggris (London, Reuter). Ing tanggal 21 wulan punika ata Inggris sampun ambikak parlement enggal, ingkang dipun sarirani piyambak, tindak nata ingkang makatên punika kadosdene dados pasêmon dhatêng sawarnining katêntrêman tumraping nata tuwin rayatipun, inggih atêgês têtêping sawarnining kawontênan.
Tindak Nata sakalihan Pramèswari Elizabeth nitih krêta anglangkungi margi-margi ingkang karisakan jalaran dipun bom ing mêngsah.
Wêdhar sabda Nata ing kala punika kanthi swara têtêp, wontên ingkang kawêdhar makatên :
Rayat kula sadaya tuwin kanca-kanca kula supêkêtan sampun sami saiyêg anglajêngakên nanggulangi panêmpuhipun mêngsah, ngantos dumugining kamardikan malih. Manawi sampun kalampahan makatên, para rayat ingkang rumaos mardika, lajêng sagêd tumindak ing damêl sêsarêngan adhêdhasar kamardikan ingkang pantês tuwin manggih kaadilan sociaal.
Kula gadhah kapitadosan agêng, badhe manggih unggul ing jurit.
Dalunipun kula sami tilêm wontên ing gisik, ananging kagèt mirêng swaraning sawêr agêng lumampah, panjangipun kirang-langkung sauwiting kurma, anyêlaki dhatêng panggenan kula, anyaut kanca kula satunggil, lajêng dipun untal. Ingkang wau inggih sangêt anggènipun bêngok-bêngok, amurih kesahing sawêr, ananging sawêr anyaut purun amulêt sarta anguntal, kula kalih sakantuning kanca kula sami lumajêng, sanajan sampun sawatawis têbih saking panggenan wau, kula inggih taksih mirêng swara sangêt. Ciptaning manah kula punika baninipun sawêr anglêpèh balungipun kanca kula ingkang dipun mangsa wau. Enjingipun kula tingali inggih yêktos, sangêt andadosakên girising manah sadaya. Kula anyêbut, ya Allah, bilai punapa, ingkang kenging kula singkiri, wingi kula sami abingah-bingah, awit sampun luwar saking panganiayaning dênawa, sarta saking pakèwêding sêgantên, ing mangke kula sami kalêbêt ing bilai malih, anyamèni kalih ingkang sampun kalampahan.
Sadangunipun kula sakanca midêr-midêr wontên ing pulo, aningali uwit agêng inggil, punika rêmbag badhe kadamêl pasipêngan kula sami anêdha wowohan, kados ingkang sampun kalampahan. Sarêng ngajêngakên dalu, sami mènèk ing uwit wau, botên antawis dangu mirêng pangakaking sawêr, amurugi panggenan kula ngantos dumugi sangandhaping kajêng, sawêr lajêng ngadêg nurut uwit, kanca ingkang manggèn wontên ingandhap kula, kenging kasaut, dipun untal, lajêng kesah.
Kula lajêng nglêmpakakên kajêng alit-alit, akalihan êri aking, kula damêl ambêthèki uwit ingkang kula sipêngi wau, nginggiling bêthèk kula sukani tutup, inggih anaman kajêng aking kalih êri wau minangka aling-aling, sarêng sampun, lajêng kula tilêmi, sanajan botên kêkirangan ing pambudi kula, sampun ngantos kalêbêt ing pêpêsthèn kang anggêgirisi, inggih ugi sangêt prihatosing manah kula. Dalu sawêr amangsuli panggenan kula, galibêtan wontên sangandhaping uwit, badhe amangsa dhatêng kula, nanging botên sagêd, amargi dipun èwêd-èwêdi ing aling-aling wau. Sadalu pisan anggènipun angangkah dhatêng kula, kados upaminipun kucing andingkik tikus, katingal wujudipun, nanging botên kenging kamunasika. Ing wusananipun, sarêng tatas raintên, sawêr kesah, nanging sadèrèngipun malêthèk srêngenge kula ajrih mêdal.
Sangat lungkrahe badan kula, awit dipun ajrih-ajrihi ing sawêr sadalu pisan, ababipun anglangkungi saking arus, ciptaning manah kula aluwung pêjah akalih dipun gêgiris makatên. Kula lajêng kesah saking panggènaning uwit sumêdya badhe anjêgur sêgantên.
Gusti Allah taksih kagungan wêlas dhatêng kula, kala badhe anjêgur ing sêgantên, kula aningali baita langkung, atêbih
baita alit dhatêng panggenan kula. Sarêng kula sampun dumugi ing baita agêng, sakathahing juragan akalihan tiyang ing baita sadaya, sami ngudi anakèni dhatêng kula nalaripun nggèn kula ngantos dumugi wontên ing pulo suwêng wau. Anuntên kula anyariyosakên sakathahing lêlampahan kula. Satêlasing cariyos, kula dipun kandhani dhatêng pambêlah satunggil sampun ragi sêpuh, yèn sampun nate mirêng cariyosipun dênawa, ingkang adhêdhangka wontên ing pulo wau, kathah ingkang sampun sami sumêrêp, yèn dênawa punika amangsa tiyang, dadosa mêntahan utawi matêngan. Wondening sawêr ing pulo wau, dhasaripun kathah, yèn rintên umpêtan, bilih dalu sami mêdal.
Gusti Allah taksih kagungan wêlas dhatêng kula, kala badhe anjêgur ing sêgantên, kula aningali baita
kapitanipun lajêng anglampahakên baita alit dhatêng panggenan kula. Sarêng kula sampun dumugi ing baita agêng, sakathahing juragan akalihan tiyang ing baita sadaya, sami ngudi anakèni dhatêng kula nalaripun nggèn kula ngantos dumugi wontên ing pulo suwêng
sampun nate mirêng cariyosipun dênawa, ingkang adhêdhangka wontên ing pulo wau, kathah ingkang sampun sami sumêrêp, yèn dênawa punika amangsa tiyang, dadosa mêntahan utawi matêngan. Wondening sawêr ing pulo wau, dhasaripun kathah, yèn rintên umpêtan, bilih dalu sami mêdal.
Putri : Yah, Yah, bok aja kêmayu-kêmayu, wiragamu nyamari."
Siyah : "Tiyang lagêyan kula sampun makatên, ndara."
Kakung : Sing luput kowe, la wong Siyah iku mripate pancèn kera, kok."
Siyah : "Botên ndara, namung kulina ningali gambar idhup saking ngiringan, tiyang manawi
Pisanan mlakune biasa wae karo omong-omongan. Banjur tekan Kali Lamat, Aku lan
Riska rada keweden, soale kepethukan karo uwong kang ora waras, yaiku Wongedan.
Bejane ana Kol lewat, aku langsung nyegat kol mau, lan langsung munggah ning
dina liyane, aku lan Riska njajal mlaku meneh. Uwes adoh le mlaku, isih biasa
wae. Mlakune sambi omong-omongan. Aku karo Riska ngeleh wong bar mlaku seko
sekolah. Banjur aku lan Riska mandek ning Toko “Krisna” tuku Soto. Pas arep
948 derajad pesagi (#11th)
Ophiuchus ( /ˌɒfiːˈjuːkəs/) inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkang ageng ingkang mapan wonten ing langit ekuator. Nama Ophiuchus asalipun saking basa Yunani
ingkang tegesipun pawangula, utawi satunggaling gambaran tiyang ingkang badhé nyekel ula ingkang dipungambaraken saking rasi lintang Serpens. Rasi lintang punika dipundhaptar déning astronom Yunani wonten ing abad kaping kalih. Ophiuchus inggih punika salah satunggaling saking 48 rasi lintang ingkang dipundhaptar déning Ptolemy lan kalebet ugi 88 rasi lintang modhern. Wujudipun rasi lintang punika meh wonten gayutanipun kaliyan rasi lintang Serpentarius ( /ˌsɜrpənˈtɛəriəs/; ugi Anguitenens), inggih punika tembung Latin ingkang gadhah teges sami kaliyan Ophiuchus.
Ophiuchus mapan wonten ing antawisipun rasi lintang Aquila, Serpens, lan Hercules, ingkang wonten ing sisih lor radi kulon saking galaksi Bima Sakti. Déné ing bagéyan sisih kidul mapan wonten ing antawisipun rasi lintang Scorpius wonten ing sisih kulon lan rasi lintang Saqittarius wonten ing sisih wetan. Menawi badhe dipuntingali wonten ing belahan langit sisih lor, rasi litnang Ophiuchus badhe ketingal sae wonten ing musim panas. Rasi lintang Ophiuchus mapan adhep ajeng kaliyan rasi lintang Orion wonten ing langit. Sanajan ta Ophiuchus papanipun ngliwati garis khatulistiwa, ananging papanipun langkung wonten ing sisih kidul. Rasalhague, iggih punika lintang ingkang radi nyolok ketingal wonten ing sisih lor, wonten ing garis lintang lor 78° lan boten badhe ketingal ing sisih kidul ingkang langkung saking 78° lintang kidul. Konstelasi punika ambanipun ngantos ing sisih kidul wonten ing deklinasi -30°, ingkang dadosaken rasi lintang punika boten saged dipuntingali kanthi jangkep ing saperangan papan kados ta Anchorage, Reykjavík, lan Helsinki ing sak loripun garis lintang lor 60°. Segmen saking ekliptika ingkang wonten ing Ophiuchus mapan wonten ing sisih kidul saking -20° deklinasi lan ngantos siring lor boten badhe ketingal saking garis lintang lor 70°.
Ophiuchus gadhah laladan ingkang ambanipun kirang langkung 948 drajat persegi lan ngewrat gangsal lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang punika saged dipuntingali saking garis lintang +80° lan -80°, lan paling sae dipuntingali ing jam 9 dalu ing sadangunipun sasi Juli. Srengenge ngliwati rasi lintang punika ing antawisipun tanggal 30 Nopember ngantos 17 Desember, ingkang punika dadosaken saperangan astrolog netepaken Ophiuchus dados zodiak ingkang kaping tiga welas. Ananging teteo kemawon, rasi lintang punika boten kalebet dados zodiak ingkang resmi lan sesarengan kalebet wonten ing kulawarga rasi lintang Hercules.[1] Ophiuchus ngewrat kathah lintang- lintang ingkang saged dipuntandhani, ing antawisipun inggih punika:
Alpha Ohiuchi utawi Rasalhague (sirahipun bageyan sepent) inggih punika lintang ingkang paling padhang, inggih punika lintang raksasa tipe A.
Eta Ophiuci utawi Sabik inggih punika lintang sistem binar ingkang dipunperang dados kalih bageyan lintangipun. Punika kalebet lintang ingkang wonten ing sisih lor lintang caket Uranus. Sesarengan kaliyan zeta Ophiuci , raksasa benter werna biru ingkang ketingal radi abrit amargi lebu ingkang wonten ing sakiteripun, ingkang minangka dhengkulipun Ohiuchus.
Delta Ophiuci utawi Yed Prior, satunggaling raksasa abrit ingkang tebihipun 170 taun cahya lan epsilon Ophiuchi (Yed Posterior), lintang raksasa kelas G ingkang tebihipun 108 taun cahya, ingkang menawi dipuntingali kanthi mripat langsung wujudipun nggambaraken lengenipun Ophiuchus.
Beta Ophiuci inggih punika lintang raksasa kelas K, ingkang ugi dipunmangertosi kanthi sebatan Cebalrai, Cheleb, Kelb Alrai, utawi Alrai.
Kappa Ophiuchi utawi Helkath inggih punika lintang kanthi magnitudo 3 ingkang tebihipun kirang langkung 85 taun cahya.
Theta Ophiuchi inggih punika lintang kanthi magnitudo 3 ugi, ingkang mapan tebihipun kirang langkung 565 taun cahya saking bumi. Lintang punika ugi dipunsebat Imad ("pillar") lan Kaki.
Nu Ophiuchi utawi Sinistra (lengen sisih kering) inggih punika minangka tandha tangan sisih tengen saking Ohiuchus lan minangka lintang pendhamping saking kurcaci coklat.
RS Ophiuchi inggih punika asiling wujud nova, ingkang ngaislaken kurcaci pethak lan raksasa abrit wonten ing orbit ingkang caket, kirang langkung 5.000 taun cahya caketipun.
Objek lebet[besut | besut sumber]
Ophiuchus ugi ngewrat saperangan objek langit bageyan lebet, ing antawisipun inggih punika IC 4665, inggih punika kluster kebikak ingkang gadhah anggota 30 lintan, ingkang tebihipun kirang langkung 1.400 taun caya. NGC 6633 inggih punika kluster kebikak sanesipun ingkang ngewrat 30 lintang, kanthi ukuranipun sak ageng wulan. Kejawi saking punika ugi wonten M10, M12, M14, M19, M62, lan M107, as well as the nebula IC 4603-4604.[2] NGC 6333 utawi Messier 9 inggih punika kluster global salah satunggaling kluster ingkang paling caket saking pusat galaksi Bima Sakti, ingkang tebihipun kirang langkung 25.800 taun cahya saking bumi. NGC 6254 utawi Messier 10 inggih ugi kalebet kluster global ingkang tebihpun 14.300 taun cahya.[3] NGC 6240 inggih punika satunggaling galaksi ultralumous infrared, ingkang maujud saking asiling penggabungan ing antawisipun kalih galaksi ingkang alit- alit.[4]
Menurut sumber aslinya, yaitu Kitab Primbon Qamarussyamsi Adammakna, Pranata Mangsa puniku petangan mangsa wawaton lampahing suz. Petangan punika dede barang enggal, wiwit kina-makina inggih sampun wonten. Ing taun masehi 1855 potongan wau kabangun malih saking mangsa kasa (mangsa 1, dhawah ing suraya 22 juni 1855. menggah jengkapi sataun wonten ing wekasaning mangsa : Sadha (mangsa 12), dhawah surya 20 juni 1856. Dados pranata mangsa taun : 1 jangkep umur dinten.Peteangan taun pranata mangsa wau, manawi dhawah taun wastu (taun lak) umur 365 dinten (mangsanipun kawolu umur 26 dinten), dene dhawah taun wuntu (taun panjang), umur 366 dinten dene pratelan kados ing ngandhap punika.
Candrane : Sotya murca saking embanan. Sotya = mutiara, murca = hilang. Pindhane mutiara coplok saka embane. Akeh godhong padha rontok, wit-witan padha ngarang. Awal mangsa ketiga.
Candrane : Bantala rengka. Bantala = lemah, rengka= pecah. Lemah-lemah padha nela.Mangsane paceklik larang pangan.
Umure : 23 dina. 2 Agustus – 24 Agustus.
Candrane : Suta manut ing bapa. Suta = anak. Pindhane anak manut marang bapake.
Candrane : Waspa kumembeng jroning kalbu. Waspa = eluh, kumembeng = kembeng, kebak, kalbu = ati. Pindhane eluh kebak ing jerone ati. Sumber padha garing.
kasucian. Pindhane mulya-mulya rasa kang suci. Woh-wohan bangsane pelem lsp wiwit padha awoh.
Candrane : Wedharing wacana mulya. Wedhar = wetu; wacana = pangandikan, swara, uni; mulya = mulia, endah. Pindhane akeh swara kang keprungu endah, kepenak. Garengpung padha
Gedhong mineb jroning kalbu. Pindhane akeh kewan padha
Pranala Unduh Alternatif 1 Kompetensi H (Drive-Google) 4,5 MB
Pranala Unduh Alternatif 2 Kompetensi H (Dropbox) 4,5 MB
Pranala Unduh Alternatif 3 Kompetensi H (4Share) 4,5 MB
wis kerep..biasa wae..isih enak ning mbok
Reply	deddy41 says:	July 21, 2010 at 8:26 am	resepe ono sing ngerti ora???
kulo mboten purun… aduh ibu … kulo mboten medun… najan ayu sisane si yuyu kangkang.
inggih purun… dalem putro inggih bade medun, najan olo meniko kang putro… suwun. Mbok rondo dadapan : Lo… apa rasalah kowe le tole?? Ande-ande Lumut : mboten bu niki sampun dadi pilihane kula (keterangan ; kleting-kleting kusak-kusuk) Mbok rondo dadapan :
gatra => Cacahing larik utawa baris saben sapadaGuru Lagu => tibaning swara vokal / a,i,u,e,o ing pungkasaning gatraGuru wilangan => Cacahing
Sasampuning kadya punika wiyosipun. Kula sampun anampèni sêrat pêparingipun kangjêng tuwan residhèn. Kang katitimangsan ing Surakarta kaping 11, wulan Mèi taun 1837, kang mungêling sêrat kangjêng tuwan residhèn amaringi wuninga dhatêng ing kula, yèn kala tanggal kaping 23, wulan April taun ingkang lumampah punika, ing Salatiga wontên têtiyang Jawi awasta pun Cakil. Wêtawisipun umur 25 taun. Punika botên gadhah rayat utawi panggaota, kacêpêng dhatêng tiyang ingkang patrol. Aturipun agriya wontên ing Bayawangsul. Ananging lajêng angalih ing dhusun Pakis bawah nagari ing Surakarta, atunggil griya kalihan tiyang sêpuhipun awasta Bok Cakil Lajêng dhatêng ing Salatiga angupados panggaota.
Ingkang punika pamundhutipun kangjêng tuwan residhèn. Mugi kula atitipariksaa mênggah prakawis punika, yêktos utawi botênipun. Yèn sampun têrang papriksanipun mugi kula amratelakna dhumatêng kangjêng tuwan residhèn. Ingkang
punika atur wangsulan kula ing kangjêng tuwan residhèn. Kula sampun anglampahakên utusan atitipariksa animbali tiyang ingkang wasta biyang Cakil. Dhatêng dhusun ing Pakis. Botên wontên. Sarêng apapriksa dhatêng dhusun ing Gênthan biyang Cakil wau sampun kapanggih pêjah lami, sarèhning ingkang wasta biyang Cakil wau sampun pêjah, kalihan gènipun agagriya wontên dhusun ing Gênthan cêlak kimawon kalihan dhusun ing Pakis. Ingkang ngakên gadhah anak pun Cakil punika bojonipun biyang Cakil awasta pun Rêjagati, sarêng kapriksa aturipun inggih sayêktos ingkang wau gadhah anak jalêr awasta pun Cakil. Ananging ical botên kantênan purugipun awêtawis sawêg umur 13 taun. Kala sadèrèngipun brandhalan. Mênggah cirènipun anak ingkang ical awasta pun Cakil wau, mawi ceko tanganipun kalih pisan. Tilas paduwan palênthing.
Ingkang punika mênawi amarêngi karsanipun kangjêng tuwan residhèn. Mênggah tiyang ingkang ngakên dados bapakipun Cakil punika mugi kabêktaa kapanggihakên kalih pun Cakil ingkang wontên ing Salatiga, punapa dipun akên bapa punapa botên. Mênawi dipun akên inggih sayêktos anakipun. [ana...]
Ingkang punika kula sumôngga panggalihipun kangjêng tuwan residhèn.
sing Sampéyan jaluk didhelikaké, lan Sampéyan ora bisa ndelok riwayaté.
agêng ing kitha Lais. Sanadyan kitha Lais punika kalêbêt kitha alit, ananging tumpakan ing ngriku mawarni-warni. Mirsanana arak-arakan pangantèn ingkang tumut ngarak sami numpak motor.
Nalika ing dintên Sênèn surya kaping 12 Sèptèmbêr taun 1927, Dr. Rabindranath Tagore dalah pandhèrèkipun bôngsa Indhu tiyang tiga saking Surabaya sampun dhatêng ing Surakarta, mondhok wontên ing dalêm Prangwadanan (Mangkunagaran) salêbêtipun wontên Surakarta, Tuwan Dr. R. Tagore mêrtamu dhatêng karesidhenan, kraton, Mangkunagaran, tuwin dhatêng Kusumayudan, punapadene angwontênakên lèsêng wontên ing Kuntskring tuwin wontên ing Susitèit Mangkunagaran. Tuwan Prof. Chatterjee (pandhèrèkipun Tuwan Dr. R. Tagore) angwontênakên lèsêng wontên ing Christelijke Kweekschool ing Margayudan, anyariyosakên kawontênanipun pamulangan iyasanipun Tuwan Dr. R. Tagore ingkang dipun wastani Shanti Niketan tuwin lèsêng mawi gambar sorot manggèn ing pandhapi Prangwadanan, anyariyosakên kagunanipun tiyang Indhu bab anggambar, wiwit jaman kina dumuginipun jaman sapunika.
Salêbêtipun Tuwan Dr. R. Tagore wontên pondhokan ing dalêm Prangwadanan, saking kaparêng dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara, mawi kawontênakên lêlangên kalênengan tuwin bêksan warni-warni, ing ngriku panjênênganipun Tuwan Dr. R. Tagore katingal rêna sangêt, ngantos kawêdhar bilih anggènipun mirêngakên kalênengan tuwin nyumêrêpi bêksan warni-warni wau rumaos sangêt kapranan saha katuju ing panggalih, punapadene karaos kagigah ing panggalihipun gêgandhengan kalayan kawontênan ing nagari Indhu.
Ing dintên Akat surya kaping 18 Sèptèmbêr 1927 wanci enjing panjênênganipun Tuwan Dr. R. Tagore dalah para pandhèrèkipun anglajêngakên lampah bidhal saking Surakarta dhatêng Ngayogyakarta mawi mampir mariksani candhi ing Prambanan. Kalêrêsan ing dintên Akat wau wontên kaparêng dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara badhe ambikak yasan margi enggal dalah karêtêgipun ingkang dumunung ing kampung Gumunggung anjog ing sawetan papan balapan kapal, (margi ingkang môngka watês kitha [ki...]
Surakarta ingkang sisih kilèn) saha ing sacêlakipun papan balapan wau badhe dunungipun pamulangan A.M.S. ingkang badhe dipun wiwiti panggarapipun benjing taun 1928 ngajêng punika, mila bidhalipun Tuwan Dr. R. Tagore saking Surakarta dhatêng Ngayogyakarta wau ngiras dipun
ingkang kasêbut ing nginggil, saha kaparêng dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara, margi wau lajêng dipun paringi nama margi Dr. Rabindranath Tagore.
Ing Kajawèn kaping 22 wulan Sèptèmbêr, ôngka 38, wontên sadhèrèk mundhut katrangan prakawis panjurung kula bab dhuwung. Ing ngandhap punika kula ngaturi wangsulan utawi katrangan pandangon utawi pamundhut wau, namung atur wangsulan kula namung kula damêl cêkak amurih sampun angêbaki papan. Dene lêrês lêpatipun kula sumanggakakên dhatêng sadhèrèk ingkang mundhut katrangan tuwin para maos sanèsipun.
Pandangon, I. Ingkang dipun ukur sami kalihan wilahing dhuwung punika inggih janur wau.
II. Ing ngajêng atur kula wontên lêpatipun sakêdhik, lêrêsipun ingkang kawastanan wilahing dhuwung punika, inggih punika wilah dalah ganjanipun. Bageyan wilah ing bongkot kawastanan gônja, dados ukuran ingkang kapisan janur wau kaukurakên ing wilah, inggih punika wilah dalah ganjanipun.
III. Ing ngriku sampun kula sêbutakên yèn janur kaukurakên ing wilah, dalah saganjanipun, sapintên pikantuking ukuran wau, lajêng janur punika katêkuk-têkuk dados tigang têkuk ingkang sami lajêng kabucal ingkang satêkuk. Ingkang makatên punika, ingkang sapratiganing janur wau dados sampun cêtha yèn kêdah kabucal. Ingkang kaulurakên malih inggih ingkang kalih pratigan (kakantunanipun) [(kakantunanipu...]
[...n)] botên sadaya.
Anjawi saking punika, saking pamundhutipun sadhèrèk supados kula anglajêngakên nyambêt cariyos bab dhuwung dumugi ing dhapur tuwin tangguhipun, ing ngandhap punika kula ngaturi sambêtan cariyos wau.
Mênggah dhapuring dhuwung punika beda-beda, dene ingkang kawastanan dhapur inggih punika wujudipun, saking beda-bedaning dhapur wau lajêng gadhah nami piyambak-piyambak, mirsanana katrangan ing ngandhap punika.
Dhuwung ingkang wilahipun êluk sarta sacêlaking gônja ngangkengangge. clakunthêngan utawi cingik (kêmbang kacang) sarta mawi ringih-ringih, punika kawastanan dhapur sangkêlat.
Dhuwung ingkang lêncêng wilahipun sarta mawi clakunthêngan utawi cingik (kêmbang kacang) sarta mawi ringih-ringih, kawastanan dhapur tilam upih.
Dhuwung ingkang lêncêng wilahipun, sarta tanpa kêmbang kacang sarta botên ringih-ringih, punika kawastanan dhapur brojol.
Dhuwung ingkang lêncêng wilahipun, sarta papak radi wiyar, punapa malih botên ringih-ringih, punika kawastanan dhapur kêboan.
Mênggah prakawis tangguhing dhuwung punika kula botên sagêd ngaturi katrangan ingkang cêtha, amargi prakawis tangguh wau saking pamanggih kula manut panggenanipun ingkang damêl, môngka pamirêng kula para êmpu ingkang sami damêl dhuwung punika kathah sangêt. Dados bab tangguh wau kenging kawastanan tanpa watês. Dene sagêdipun mastani dhatêng satunggil-satunggiling tangguh, punika namung nitèni dhatêng wujuding dhuwung, ingkang dipun titèni sanès wujud kadosdene ingkang kasêbut ing nginggil wau (wujud dhapur), nanging ciri-cirinipun awit satunggil-tunggiling êmpu anggènipun damêl dhuwung mawi ciri piyambak-piyambak, môngka kula matur prasaja dhatêng ciri-ciri wau taksih kathah kakilapanipun, pramila ing ngandhap punika kula ngaturakên nami-nami tangguhing dhuwung ingkang sampun misuwur ing akathah, tuwin ingkang kula sumêrêpi, inggih punika: 1. Tangguh Pêjajaran. 2. Tangguh Majapait. 3. Tangguh
kangge mariksa kawontênan isining sagantên. Sisih têngên nginggil aquarium, inggih punika panggenan dununging ulam sagantên ingkang taksih gêsang. Ing ngandhap tiga pisan, punika toya sagantên ingkang kaaling-alingan ing gêdhah, ulamipun sami kêtingal, dene ingkang mawi gambar winêngkonan, punika gambaring ulam ingkang mawi cinirenan namanipun, dados tiyang ingkang ningali sagêd nocogakên kalihan kawontênanipun ingkang salugu.
Kawrat ing Kajawèn ôngka: 38, panjênênganipun sadhèrèk Wa, andangu bab têgêsipun paribasan. Panjênênganipun sampun dangu anggènipun nyimpên paribasan wau: Nanging dèrèng ngrêtos têgêsipun.
Kalêrêsan sarta kapasang-yogya sangêt, dene kula inggih gadhah pèngêtan ingkang isi paribasan wau, jangkêp sakatranganipun pisan,
anyelaki janji badhe nyênyukani. Dados botên saèstu nyukani.
Têgêsing têmbung: nganggit ginêm (anggupita=nganggit, ngrumpaka).
utawi urang. Ing riki ingkang dipun kajêngakên catur manggala, pangagêng sakawan, inggih punika: patih,
Pandhita dhumawah ing tiwas, amargi saking mulang ngèlmu kadurjanan (nyukani sarat dhatêng durjana).
Sara prana kajêngipun nyukani dêdamêling manah. (Pambudi utawi pratikêl).
Namung samantên atur kula, mugi andadosna pariksa. Kajawi punika, kathah panunggilanipun paribasan ingkang kados makatên wau, ingkang samangke sampun awis ingkang mangêrtos, malah mirêng kemawon inggih botên nate. Dene limrahipun, inggih namung dhatêng paribasan ingkang asring kasrambah wontên ing ginêm utawi ing sêrat-sêrat.
Cariyos Sawatawis Bab Kawontênanipun Yuga, ingkang Pinanggih Wontên ing Primbon.
Miturut primbon-primbon ingkang sampun kacariyosakên sawatawis ing Kajawèn, ôngka 39, ing sasampunipun donya gumêlar, Pangeran lajêng anitahakên: Nabi Adam. Sapêngkêripun Nabi Adam: alam kêrta. Inggih ing alam kêrta punika tumitahipun Nabi Idris, tuwin Nabi Nuh. Sasampunipun alam punika, lajêng alam dupara, tumitahipun Nabi Brahim, lan Nabi Musa. Sabibaripun lajêng alam kaliyuga. Ing jaman punika wontênipun Nabi Isa lan Nabi Muhamad, punapa malih alamipun para ratu ing tanah Jawi, ing Pajajaran, tuwin ing Karta, saha para Walisanga.
Punapadene ing primbon nyariyosakên, ing salajêngipun ing tanah Jawi nuntên tansah dahuru, kathah karisakan lan pêpêjah. Wusana ratu pêpitu ing tanah Jawi dalah sawadyabalanipun ingkang sami angsal iman, warninipun lajêng sami dados bagus-bagus sadaya, saha lajêng sami sêkti môndraguna. Para ratu ingkang sami angsal iman wau, lajêng sami têluk dhatêng satunggiling nata, ingkang ajêjuluk: Kangjêng Pangeran Kudratullah, saha ingkang mêntas atapa wontên ing rêdi Sirmala. Rawuhipun Sang Kudratullah wau, prêlu badhe misah dhatêng ingkang sami tansah abôndayuda. Inggih Sang Kudratullah punika ingkaingkang. angratoni ing tanah Jawi saha lajêng angadhaton wontên ing Mêdhangkamulan. Ing sarêhning pangrèhipun ing tanah Jawi wau pancèn namung kangge amitulungi karisakan kemawon, dados panindaking paprentahanipun ratu wau sampun tamtu adil paramarta. Dene para ratu ingkang sami têluk wau, ingkang alim katêtêpakên dados pangulu, ingkang momot kadadosakên jaksa, ingkang adil kadadosakên patih, saha sami kadunungakên wontên ing Cirêbon, Bantên lan ing Mataram.
Paribasanipun, ing jaman punika jaman êmas, pikajêngipun: saking tata raharjaning praja, mirah sandhang lan têdha, ngantos botên wontên tiyang
sajatosipun ingkang jumênêng Ratu Adil wau, kacariyos: Nabi Isa, sarta anggènipun ngasta paprentahan ingkang adil wau 607 taun laminipun, salajêngipun sadaya sêrat-sêratan dipun lêbur dening ingkang Maha Kawasa, wiwitipun dipun risak ing dintên Sabtu tanggal kaping 1 wulan Sura. Ing primbon katranganing taunipun botên kasêbutakên. Nalika badhe panglêburipun sêrat-sêrat wau, ngawontênakên gara-gara: jawah dêrês, gêlap angampar-ampar ngantos 3 taun laminipun, jawah latu 3 taun, lindhu 7 taun 7 wulan 7 dintên.
Wawasan tumrap cacriyosan Islam bab wontênipun [wontê...]
[...nipun] yuga sakawan, punika dipun carub kemawon kalihan cacriyosan badhe wontênipun Ratu Adil, nanging mênggah daya, tumrap kapitadosanipun dhatêng Iman Mahdi, ing ngriki botên sagêd ical.
Ing primbon nyariyosakên dhatêngipun Ratu Adil, ing sakawit inggih botên dipun anggêp, bilih ratu punika: Imam Mahdi, nanging awit saking corab-carubing panganggêp wontênipun Ratu Adil, lan Imam Mahdi, ratu wau salajêngipun kaanggêp Ratu Adil Imam Mahdi.
Cariyos punika manawi dipun laras-laras, sagêd ambingungakên, jalaran wontênipun Imam Mahdi, sampun karumiyinan jumênêngipun Ratu Adil sanès, punapa malih dipun cariyosakên, bilih Ratu Adil wau têka lajêng dipun têtêpakên dados patih wontên ing Mataram, lan malih sampun sami kasumêrêpan, bilih para nata ing Cirêbon, punika sadaya sami alim, wusana ing primbon kacariyosakên, bilih ingkang kadunungakên wontên ing Cirêbon, têka inggih ratu ingkang alim.
Pancènipun murih botên adamêl kodhênging para panyuraos, ing primbon dipun cêthakna pilah-pilahing cariyosipun, pundi ingkang gêgayutan kalihan Islam, pundi ingkang gêgayutan kalihan Jawi Kina, ing môngka ngriku têka dipun campur kemawon, kados ta: Imam Mahdi, ingkang sajatosipun
Punapadene ing primbon punika ugi, inggih nyariyosakên bab wontênipun Imam Mahdi piyambak, ingkang cariyosipun botên dipun corab-carub, punika beda sangêt. Ing ngriku dipun cariyosakên jumênêngipun Imam Mahdi, punika wontên ingkang mastani 30 taun, sawênèh 31 taun, wontên malih ingkang mastani ngantos 40 taun. Kala ing jaman punika kacariyosakên nama: jaman santosa. Miturut cariyosipun ing jaman punika: sima sagêd mêmitran sae kalihan menda, lare alit sagêd dolanan sawêr tuwin kalajêngking tanpa bêbaya. Jaman punika kacariyosakên jaman ingkang loh jinawi, wiji ingkang sami dipun tanêm, punika wohipun tikêl kaping 70. Sadaya lampah cidra botên wontên, paprentahanipun Imam Mahdi wau, kadosdene paprentahanipun Sang Iskandar Dulkarnèn utawi kadosdene Nabi Suleman, jalaran saking adiling paprentahanipun, kacariyosakên babar pisan botên nate wontên rah ingkang wutah.
Pamulangan Tani ing Ondêr Dhistrik Maja, Dhistrik Majalêngka, Paresidhenan Indramayu.
(Kintunan saking ajung lanbo konsulèn ing Maja)
Bokmanawi kathah para ingkang dèrèng sami anguningani, bilih ing dhusun Maja, dhistrik Majalêngka, wontên satunggiling sêkolahan tani ingkang kanamakakên: Karang Usaha Têtanèn, inggih punika tumrap mulang para lare ingkang sami badhe sinau kawruh têtanèn. Dene ingkang kenging lumêbêt ing pamulangan wau, inggih punika lare anakipun tiyang tani, ingkang sampun tamat pasinaonipun wontên ing pamulangan guprêmèn klas II utawi pamulangan dhusun. Dununging sêkolahan punika wontên ing lêmpènging rêdi Crême ingkang sisih kilèn, inggilipun
susuk, (kacang cina) jagung lan sasaminipun. Manawi ulah têtanènipun tiyang ngriku katitipriksa sayêktos, têtela inggiling kawruhipun bab ulah têtanèn. Dene wontênipun pamulangan tani wontên ing ngriku, punika sagêda anuntun dhatêng anaking
para tani murih langkung inggil malih dhatêng kawruhipun têtanèn.
Mênggah adêging pamulangan kasbut nginggil, punika kala wulan Mèi 1916, lan dumuginipun samangke, sabên kalih taun sapisan sagêd ngêdalakên murid cacahipun 50. Ing taun 1920 pasinaon ing pamulangan wau têtela dèrèng wontên wohipun babarpisan, amargi para murid ingkang sami lulus pasinaonipun, sami lajêng nyambut damêl dhatêng guprêmèn saha sanès-sanèsipun. Ingkang makatên wau sayêktosipun botên kenging kalêpatakên, jalaran lare-lare wau sami botên anggadhahi pawitan kangge ulah têtanèn piyambak, punapa malih têtiyang sêpuhipun ugi botên sagêd mawiti, amargi namung anggadhahi sabin sawatawis, namung cêkap kangge têdha sadintên-dintênipun. Wontên ugi tilas murid ingkang nuntên ulah têtanèn gadhahanipun piyambak, ing sarèhning angsal pangajaran bab têtanèn, angsal-angsalaning tanêmanipun sampun têmtu inggih langkung kathah tinimbang têtiyang tani limrah.
Ing taun 1920 ing pamulangan ngriku dipun wontênakên pranatan enggal, sabin gadhahanipun pamulangan, ingkang wiyaripun 5 bau, kaparingakên dhatêng murid 10 supados dipun tanêmi piyambak kanthi katuntun dening gurunipun. Kasilipun rêsik dipun simpên ing bang, prêlunipun ing têmbe, manawi para murid wau sampun rampung pasinaonipun, arta wau kenging kangge nyewa siti, sarta kangge wragad pangolahipun. Dene ingkang kenging lumêbêt ing pamulangan, lare-lare ingkang umuripun sampun langkung saking 15 taun, saha sampun angrencangi anggarap sabin tiyang sêpuhipun. Jalaran wontênipun pranatan enggal wau, sampun tamtu lajêng kathah lare anakipun tiyang tani ingkang kêpengin lumêbêt ing pamulangan punika. Ing pamulangan tuwin ing pasabinan para lare wau katingal sami mêmpêng anggènipun sinau.
Para murid wau salêbêtipun kalih taun satunggil-satunggilipun sagêd ngêmpalakên arta radin-radin f 150-, arta samantên punika anyêkapi kangge anggarap sabin wiyaripun 1½ bau. Dene manawi kakirangan pawitan, kenging sami nyambut arta utawi wiji pantun dhatêng sêkolahan. Antawisipun para murid ingkang mêdal saking sêkolahan wau sadèrèngipun taun 1920, punika ugi wontên ingkang dipun sambuti pawitan, saha anggènipun amangsulakên kacicil sabên taun. Dumugining samangke tilas murid pamulangan tani ing Maja sampun wontên 26 ingkang sami nglampahakên têtanèn piyambak, sarana dipun tuntun dening gurunipun, inggih punika: satunggiling ajung lanbo konsulèn. Mênggah wontênipun têtiyang ingkang sami anglampahakên têtanèn piyambak samantên wau, saya dangu sampun têmtu saya wêwah kathah, amargi sabên taunipun, wontên tilas murid kalih utawi tiga wêdalan ing ngriku, ingkang katuntun dening guru pamulangnpamulangan. Maja wau saha kawêwahan sabên kalih taun sapisan, murid 10 ingkang sawêg tamat pasinaonipun.
Pranatan enggal wau sayêktos kenging kaajêng-ajêng mênggah ing kamajênganipun, amargi antawisipun para murid ingkang sampun tamat pasinaonipun ing pamulangan tani ing Maja, sampun wontên 3
utawi 4 ingkang sampun anggadhahi griya piyambak, jalaran saking angsal-angsalaning anggènipun sami têtanèn, lan wontên ugi ingkang sampun anggadhahi rajakaya, maesa tuwin menda.
Tanêmanipun para tilas murid wau tansah dipun awat-awati dening ajung lanbo konsulèn ing Maja, murih sêsrawunganing guru lan murid sampun ngantos ical. Ing sarèhning sabin-sabin ingkang kagarap wau, saya dangu saya wêwah kathah, guru ingkang kajibah angawat-awati lajêng kabantu dening murid lami, ingkang sampun anggadhahi sabin piyambak, lan sabên wulan sapisan dipun gêntosi dening kancanipun. Tindak ingkang makatên punika prêlunipun supados para tilas murid wau satunggal lan satunggalipun tansah sêsrawungan saha rêrêmbagan punapa ingkang dados kaprêluwanipun.
Wiwit ing taun 1924 pambayaraning arta ingkang kasambutakên, punika lajêng katumbasakên pantun, saha ing wancinipun badhe jawah lajêng kasambutakên dhatêng para tilas murid. Dene panyauripun sasampunipun panèn pantun, kanthi kawêwahan 18%, pantun 18% wau kangge ngawontênakên andhil badhe adêgipun kopêrasi lumbung. Andhil pantun wau badhe kasade ing masa awis pantun, lan arta pêpajênganipun badhe katumbasakên pantun malih ing môngsa mirah pantun. Sampun tamtu sabêhunsabên taun. pantunipun saya wêwah kathah, ngantos kathahing pantun wau sagêd anyêkapi tumrap sadaya kaprêluwanipun têtanèn para tilas murid-murid wau. Manawi pawitanipun pantun wau sampun agêng sayêktos, tamtu anakaning nyambut pantun wau badhe dipun kirangi, anggêr tumindakipun sagêd lumintu kemawon. Tuntunan ingkang makatên wau, sayêktos agêng sangêt gunanipun tumrap para kawula. Amila iba saenipun, upami nagari karsa mêwahi ngawontênakên pamulangan ingkang makatên wau malih.
Mugi Kawigatosna dhatêng Para Maos tuwin Para ingkang Sami Mundhut Polêksalmênak taun 1928
Ing sarèhning ing bab pranatan pènsiyun ingkang kasêbut ing Polêksalmênak Jawi, Mlayu tuwin Sundha wontên ingkang kècèr pamrêtalipun saking basa Walandi, amila Bale Pustaka nusuli katrangan kangge nglêrêsakên kalêpatan wau wontên ing Kajawèn tuwin Panji Pustaka.
Dene kalêpatan wau ingkang tumrap Polêksalmênak Jawi, kasêbut ing kaca 163-164 aksara: na, lêrêsipun kados ing ngandhap punika:
na, pènsiyun alit, manawi: 1 dhinêsipun kirang 5 taun saking dhinês ingkang kasêbut ing aksara: ha, tumrap satunggil-satunggiling golongan, môngka umuripun tumrap satunggil-satunggiling golongan wau sampun anyêkapi, 2 manawi kirangipun langkung saking 5 taun (nanging kirangipun punika botên kenging langkung saking 10 taun) umuring punggawa wau kêdah sampun langkung saking ingkang katamtokakên ing aksara: ha. Langkunging umur apêsipun kêdah sami kalihan kiranging dhinêsipun ingkang jangkêp, kasuda 5 taun. Upaminipun: satunggiling mantri pulisi dhinêsipun taksih kirang 8 taun saking ingkang katamtokakên ing aksara: ha, murih sagêdipun angsal pènsiyun alit, priyantun wau kêdah sampun ngumur 50 + 8 - 5 taun, inggih punika 53 taun.
Saking pamanggih kula, nyambut damêl punika inggih kalêbêt kalimrahan. Tôndha saksinipun manawi wontên tiyang sarwa waras wiris tur taksih nèm, môngka botên nyambut damêl, punika mêsthi dados pocapan, malah manawi ingkang botên nyambut damêl wau tiyang malarat, asring kenging panggrayanganpanggrayang. ingkang botên prayogi. Kajawi punika, nyambut damêl pudikapunika. inggih ugi kalêbêt kasarasan, amargi ilining rah, nêdha utawi tilêm sami sagêd ajêg. Punapadene paedahipun malih, kenging kangge nylamur manah sungkawa sapanunggilanipun, dados sanadyan tiyang nyambut damêl punika ngêdalakên karosan ingkang mêsthinipun luwe, sagêd kaslamur botên karaos luwe. Wangsul tiyang nganggur sanadyan namung thênguk-thênguk thok, nanging kathah sangêt godhanipun, mila inggih malah boros, amargi sajatosipun ingkang nganggur punika namung badanipun, nanging kagunganipun padharan utawi pêpenginan asring botên purun nganggur. Awit saking punika, nyambut damêl punika botên ngêmungakên wontên tiyang malarat, sanadyan tiyang ingkang sampun sugih inggih prayogi.
Kacariyos anggèning tiyang sami nyambut damêl punika, prêlunipun pados arta kangge nyandhang nêdha, lumèbèripun kangge ngingahi dhatêng anak bojo. Dados manawi makatên, tiyang nyambut damêl punika nama kapêksa, amargi kangge nyandhang nêdha wau. Manawi tiyang nyambut damêl punika dipun tampi ing manah: kapêksa, utawi kaanggêp lugu namung pados arta thok, pamanggih kula botên prayogi, amargi anggèning nyambut damêl sisip-sêmbiripun sagêd dados: mata dhuwitên, panindakipun namung ambujêng enggala angsal arta, pandamêlanipun sampun tamtu lajêng groboh, wusana pangajêng-ajêngipun sagêda angsal arta, angsal-angsalanipun inggih sakêdhik, amargi barang garapanipun awon.
Mênggah prayoginipun nyambut damêl punika, ingkang sapisan mawi kadhasarana manah sênêng. Kaping kalih anggadhahana niyat pados nama, agêngipun ngantos angsal pratôndha panarimah, awit saking awiging garapanipun. Ingkang kaping tiga pados kawruh, wondene têrangipun makatên: tiyang nyambut damêl punika bilih sênêng manahipun, têmtu sagêd sae garapanipun, punapa malih panyambut damêlipun mugên, sae botên gadhah raos wêgah tuwin sayah. Dene bab anggènipun dipun dhasari pados nama, punika wigatosipun supados tinrêsnanan ing tiyang kathah, ingkang awit saking kalêgan manahipun utawi kalêrêsan anggèning sami anggarapakên barangipun. Tumrap bab kaping tiga: pados kawruh, punika supados kathah sêsêrêpanipun, ingkang lêlajênganipun kenging kangge sarana minggahing pangkat pandamêlan ing panginggilanipun. Mênggah nyambut damêl dhinasaran kados kasêbut nginggil, punika agêng sangêt pangajêng-ajêngipun kathahing angsal-angsalanipun arta.
Wondene witing sênêng punika, saking nocogi kalihan dhêdhasar karêmênaning manahipun. Upami tiyang ingkang anggadhahi dhêdhasar bab bangsaning laras, punika [pu...]
[...nika] mêmpanipun nyambut damêl dados niyaga, makatên sapiturutipun. Wontênipun tiyang nyambut damêl sampun angsal balônja kathah lajêng mêdal, punika bokmanawi inggih saking botên nocogi kalihan dhêdhasaring manahipun. Kajawi punika manawi dipun manah-manah, nyambut damêl punika botên wontên awratipun, dene ingkang mastani awrat punika namung ingkang nyawang, dados sampun tamtu manawi ingkang nyawang punika mastani awrat, amargi sagêd ugi ingkang dipun sawang punika botên nocogi kalihan dhêdhasaring manahipun ingkang nyawang. Upaminipun ingkang nyawang sarwa ringkih badanipun, môngka nyumêrêpi pandamêlanipun pandhe tosan, tiyang wau mêsthi wêgah, jalaran dipun têpakakên kalihan badanipun piyambak ingkang sarwa ringkih, tamtu botên tèyèng utawi sakit kangge nyambut damêl ngêdalakên karosan kados tukang pandhe. Kosokwangsulipun ingkang nglampahi, inggih punika tukang pandhe, tamtu botên wêgah ingatasing pandamêlan ingkang katindakakên, amargi sampun kulina utawi sampun dados padamêlanipun. Punapa malih pandamêlan ingkang mêgahakên utawi rêkaos, punika ugi botên dumunung wontên pandamêl ingkang sarwa ngêdalakên karosan, nanging anggèning mêgahakên utawi rêkaos wau, namung kabêkta saking botên sagêdipun ingkang nindakakên. Têrangipun, saupami tukang pandhe wau kapurih nindakakên pandamêlan bangsaning kalungidan utawi karawitan, kados ta: kapurih damêl kidung rêrêpèn, andhalang, nyungging, gambar, inggih rêkaos sayêktos, amargi sanès pandamêlanipun saha botên gadhah dhasar.
Sadèrèngipun nyambut damêl, prayogi amanaha rumiyin pandamêlan punapa ingkang dipun sênêngi, manawi sampun salaras kalihan manahipun, lajêng kalampahana, sampun mawi malang tumolih, (awang-awangên), dene bab kawruh mangke sagêd katuntun wontên salêbêting pandamêlan. Kajawi punika sampun ngantos gadhah raos lingsêm, dupèh pandamêlanipun kaanggêp asor. Ngadatipun tiyang anglampahi pandamêlan gadhah raos lingsêm, punika pinanggih wontên tiyang ingkang sampun nate mukti utawi ingkang rumaos inggil darajatipun, dhumawahing apês kapêksa anglampahi pandamêlan ingkang kaanggêp asor wau. Pancènipun jaragan sampun dipun niyati nyambut damêl punika kêdah botên lingsêm, amargi nyambut damêl punika mêsthi sêsrawungan kalihan tiyang, dados dipun rekaa kados punapa, mêsthi kawanguran ing tiyang saha tanpa damêl. Cêkakipun, tiyang ingkang makatên wau badhe rêkaos ing samudayanipun, rêkaos dhatêng manah, rêkaos panindakipun nyambut damêl, saha rêkaos angsal-angsalanipun arta.
Utaminipun tiyang punika malah kapara angluhurakên dhatêng pandamêlanipun, sampun ngantos nyapèlèkakên, saha anggadhahana rumaos bilih pandamêlanipun punika, nama mitulungi dhatêng adêging gêsangipun tiyang ing ngalam donya, kados ta: wontênipun tiyang sagêd nêdha sêkul, punika saking pitulunganipun tiyang tani, wontênipun tiyang sagêd damêl griya saking pitulunganipun tukang kajêng, makatên sapiturutipun. (Badhe kasambêtan)
Rêmbagipun Sêmar, Petruk lan Garèng Bab Wèt ingkang Amêrangi Tindaking para Lintah Dharat.
Garèng : Pangadilan ora kêna ngidinake panagihe, ananging uga ora kêna nêtêpake, yèn layange panagihan mau ora ana buktine babar pisan. Wayah, rama, yèn ana prakara kang kaya mangkono kuwi, dara sidhèn sajake kaya wong sing cêkine mati siji, arêp diowahi cêkine kuwatir nèk mêtu, ora diowahi wong gênah wis mati siji.
Sêmar : E, kurang ajar, la wong papriksan pangadilan, kathik dianggêp kayadene wong kowah. Wis, wis, rungokna. Yèn sing motangake dhuwit nyang Petruk duwe bukti liyane, sanajan bukti liyane mau ora sapiraa, sanajan ta mung rupa layang pasêksèn bae, kuwi Petruk bisa dikalahake prakarane.
Petruk : Ma, Ma, ing sarèhning aku kiyi sawijining priyayi, sabaku dina-dina mung nyang kamar bolah bae, tamtune iya duwèni kaprawiran, yèn nganti utang dhuwit, ora bakal ana
sok saba nyang kamar bolah, kuwi kowe apa wis lumêbu dadi lid.
Garèng : Yah, ma, ature Petruk kuwi aja sok digalih bênêr-bênêr. Aja manèh dadi lid, munggah rolak kamar bolah bae rak durung tau. Mungguh karêpe saba nyang kamar bolah kuwi mangkene, yèn
ing môngka ora ana wêktune kanggo kondur dhahar, kuwi banjur nimbali Petruk, amarga Petruk wis pirang-pirang dina kiyi dadi bakul saoto.
Sêmar : E, trèmbèlane, anggone ora urus Petruk kuwi kathik kabanjur-banjur, mungguh calathune Petruk, ora ana titahing ngabathara sing bakal wêruh, kuwi yèn aku ora kliru, karêpe Petruk arêp pitakon mangkene: kapriye upamane sing motangake ora duwe bukti liyane babar pisan. Apa ya mangkono, Truk.
Petruk : Mula ya mangkono, ma. Sabisa-bisa wong utang kuwi aja nganti kêwruhan ing liyan, amarga yèn nganti konangan kamlaratanmu, sok banjur disingkiri ing akèh. Mulane yèn ing ngomah kêndhile kabênêr mêngkurêp, aku malah banjur palêsir-palêsir mubêng kotah,
pitakonmu: kapriye upamane sing motangake ora duwe bukti liyane babar pisan, kuwi pangarsaning pangadilan bisa mutus sarana nyumpah salah siji, apa sing motangake, apa sing utang. Pamilihe sapa sing kudu disumpah kuwi, gumantung marang karsaning pangarsaning pangadilan. Wis têmtu sing disumpah kuwi salah siji sing kira-kira kêna dipitaya. Lumrahe sing disumpah kuwi wong sing anggugat prakara. Ing têmbe yèn kasumurupan, manawa sing disumpah mau sumpahe palsu, miturut artikêl 159, 161 lan artikêl 162 ing anggêr pribumi (Ind. Regl.) wong mau kêna diukumake.
Garèng : Lha, yèn mangkono larase, rama, sing utang, upamane ing kene Si Petruk, apa ora bisa nyuwun marang pangarsaning pangadilan landrad, supaya sing motangake mau disumpah.
Sêmar : Lho, aku mau wis ngomong, sing disumpah kuwi sing akèh-akèh sing gugat prakara, dadi lumrahe ya sing motangake.
Garèng : Bênêr, ma, ananging panyumpahe mau kudu mangkene: mula ya sabênêr-bênêre, yèn Si Suta motangake dhuwit marang Si Petruk f. 100.-.
Sêmar : Lha kuwi êmbuh ora wêruh, apa sing utang dhuwik kêna duwèni panuwunan kang mangkono kuwi, kiraku kêna, ananging aku ora bisa nêmtokake, amarga yèn dadi presidhèning pakumpulan ajar jogèd aku ya wis tau, ananging presidhèning pangadilan landrad, durung. Lho kapriye karêpmu kuwi ta Rèng, sajake kok ana buntute.
Garèng : Lho, kuwi mangkene. Rama mau wis ngandikake, sing sapa sumpah palsu, miturut artikêl-artikêl 159, 161 lan 162 ing anggêr pribumi, kuwi kêna diukumake. Ing môngka tindaking lintah dharat kuwi lumrahe yèn nyang layang panagihane disêbutake motangake dhuwit f. 100.-, lumrahe sing utang mung nampa f.50.- utawa f. 60.- Saiki yèn sing motangake dhuwit wis kalakon sumpah angakoni motangake dhuwit f. 100.-, ing môngka sabênêre mung motangake f. 50.- utawa f. 60.-, kuwi sing utang apa ora bisa kêlah, yèn sing motangake dhuwit mau, wis kasalahan sumpah palsu.
Sêmar : E, sambêr tempe, kathik amokrul bambu. Kiraku yèn sing utang mau anduwèni sêksi cukup, pantês-pantêse iya kêna, ananging bab kuwi aku ora bisa amêsthèkake. Wis, samene dhisik, besuk manèh bae padha dibanjurake anggone padha rêrêmbugan bab pranataning utang-piutang.
Wontên pawartos, bilih têtiyang ing dhusun Kawat, sacêlakipun Watês, anyênjata sima ngantos pêjah, sima wau sampun sawatawis lami angrêridhu katêntrêmanipun dhusun.
Kabaripun, rayi dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta: Bandara Radèn Mas Sujanadi, ingkang suwaunipun ngasta padamêlan wontên ing kantor agrarisêsakên, samangke katêtêpakên dados ondêr up ing kantor inlansêkadhastêr ing Ngayogya.
Ngarsa dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun ing Ngayogya sampun amarêngakên, sarta sampun maringi nawala kêkancingan dhatêng panuwunipun Radèn Wadana Dwijasewaya, bab nyuwun kèndêl anggènipun dados abdi dalêm sekrêtaris ing kadipatèn.
Saking Surakarta kawartosakên, bilih benjing wulan Ruwah taun punika, kaparênging karsa dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, putri dalêm Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton badhe katêtêsakên.
Sêdyatama amartosakên, konggrès Muhamadiyah benjing Ruwah punika, kabaripun badhe nyuruhi para sarjana Islam saking mônca praja, kados ta: saking Mêsir, Indhu, Turki, Arab sasaminipun, punapa malih ing Indiya ngriki, mêsthi kasuruhan. Dene ingkang badhe karêmbag wontên ing konggrès ngriku samangke dèrèng sagêd anêmtokakên.
Saking Surabaya kawartosakên, Tuwan Marsudi, redhaktur Sinar Indonesia sarta ingkang dèrèng dangu punika ngêdêgakên pakêmpalan enggal nama: Parte Rayat Indhonesiah, dipun cêpêng jalaran damêl karangan ingkang suraosipun ngojok-ojoki.
Salêbêtipun wulan Sèptèmbêr punika, têtiyang sakit ingkang dipun pulasara kanthi lêlahanan wontên ing
ing Sêmarang, inggih punika: bôngsa Tiyonghwa 243, têtiyang èstri bôngsa Tyonghwa 33, lare-lare Tyonghwa 154, tiyang pribumi 62, tiyang èstri pribumi 45. Dene têtiyang sakit ingkang sami bayar wontên 89. Dados ing salêbêtipun wulan Sèptèmbêr punika, gunggungipun têtiyang ingkang sami dipun pulasara wontên ing griya sakit ngriku wontên: 626.
Wontên kabar, bilih ing Jêmbêr tansah wontên jawah awu. Malah ing ngrika kala-kala kapirêngan swara gumuruh saking rêdi Raung, tuwin kukusing kawah rêdi wau tansah kêtingal gumulung sundhul ngawiyat.
Kala tanggal 19 Sèptèmbêr ingkang kapêngkêr punika, pangadilan landrad ing Grêsik, andhawahakên ukuman kunjara dhatêng para komunis, Sutiknya lan Muhamad Tam, ingkang satunggal laminipun 4½ taun, satunggalipun malih 3 taun, amargi kalêpatan badhe adamêl risakipun katêntrêmaning praja.
Saking Ngawi kawartosakên: satunggiling jêndhuling komunis nama: Suratmaji alias Ratman, asli saking Kêdhunggalar, ingkang dados buroning pulisi, amargi kalêpatan tumut-tumut adamêl gegeran dèrèng dangu punika, dèrèng watawis lami punika kacêpêng pulisi wontên ing Batawi, saha lajêng kakintunakên dhatêng Ngawi. Sadumuginipun ing Ngawi sanalika punika lajêng kapriksa prakawisipun.
Katêtêpakên dados wadana algêmènê pulisi ing paresidhenan Sêmarang: Radèn Sukarman, ingkang suwau asistèn wadana pulisi klas I ing Sêmarang. Wiwit tanggal 3 Oktobêr punika, kawisudha dados wadana pulisi ing Surabaya: Mas Wirawêrdaya, ing suwau asistèn wadana klas I ing Brondong, kabupatèn Lamongan.
Sêrat kabar A.I.D. martosakên, bilih kopral bôngsa pribumi lan saradhadhu Mênadho, kalih-kalihipun sami golongan ing batalyun 15 ing Bandhung, dèrèng dangu punika kacêpêng ing pulisi, amargi kalêpatan anggènipun gêgayutan
sajawining kitha Têgal, wontên ing margi antawisipun têgalan Brêbês, wontên bêbaya oto ingkang adamêl tiwasipun tiyang èstri pribumi satunggal. Kala kapriksa prakawisipun têtela, bilih supiring oto wau, kala anglampahakên otonipun ngantuk. Ingkang punika supir wau inggih lajêng kacêpêng ing pulisi. Tiyang èstri wau sanalika punika pêjah.
saking Bogor amartosakên: dèrèng dangu punika sampun wontên sêrat kêkancingan ingkang dipun tapakastani, ingkang nyêbutakên wontên tiyang komunis kalih malih ingkang badhe dipun singkirakên dhatêng Dhigul, ingkang satunggal asli saking Madiyun, satunggalipun malih asli saking Surabaya.
Katêtêpakên dados patih ing kabupatèn Garut, Mas Sastrawiguna, ing suwau wadana algêmènê pulisi ing Serang. Patih ing Cianjur: Mas Sunartadirja, wadana ing Serang. Patih ing Batawi: Radèn Kandhuruan Wira Adikusumah, sèkrêtaris rad kabupatèn ôngka I ing Sukabumi.
Kabaripun Mr. Radèn Ahmad adpokat saha pokrul ing Surabaya, nyuwun kèndêl saking kalênggahanipun, sumêdya nyuwun padamêlan wontên ing gupêrmèn. Kabaripun Mr. Radèn Ahmad wau, samangke katêtêpakên dados amtênar ingkang kabantokakên ing pangadilan justisi ing Sêmarang.
Aneta martosakên saking Makasar, bilih pangadilan justisi andhawahakên ukuman kunjara laminipun 3 wulan dhatêng tuwan asistèn residhèn Emmeloort Stein, amargi kalêpatan sampun anahan saha anganiaya tiyang ngantos dumugi ing tiwasipun.
Para ingkang sami lulus èksamênipun notaris bagiyan pungkasan, (bagiyan III): Tuwan-tuwan mas Sujak (Cirêbon) lan Radèn Kadiman (Bandhung).
Wontên pawartos, Ingkang angsal pris f 70.000.- saking lotre agêng Surabaya, inggih punika Tuwan S.Z. Bahsin ing Palembang.
Wontên kabar: Pulisi ing Batawi dèrèng dangu punika anyêpêng satunggiling tiyang pribumi nama: Amad punggawa baita kapal Bacan, ingkang mêntas punika labuh wontên ing
Kala dintên Sêtu ingkang kapêngkêr punika, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun ing Surakarta saking Surabaya têdhak dhatêng kabupatèn Bangkalan, siyangipun kondur malih dhatêng Surabaya.
Wontên pawartos Tuwan Tan Eng Goan, ingkang anggadhahi kantor pangêcapan Siang Po ing Bandhung tuwin Tuwan Tan Tong Kie, guru pamulangan T.H.H.K. ing Têgal, botên dangu malih badhe kapriksa dening pangadilan landrad ing Bandhung, amargi kadakwa sampun nyêbar pêngojok-ojok wontên ing sêrat kabar Siang Po.
Dèrèng dangu punika Gusti Daradatun, putra dalêm pambayun Ingkang Sinuhun ing Ngayogya saha calon pangeran adipati anom, kadhèrèkakên dening para abdi dalêm sawatawis, rawuh ing Surabaya prêlu badhe mriksani yarmarêk ing ngrika. Karsaniupun Gusti Daradatun wau badhe anitipriksa kawontênanipun barang-barang damêlanipun têtiyang pribumi ing panggenan sanès-sanès ingkang kadhasarakên wontên ing yarmarêk ngriku, saha kintên-kintên têtiyang Ngayogya punapa sagêd tiru-tiru adamêl barang-barang wau, ingkang sagêd anjalari indhaking pangasilanipun.
Aneta martosakên saking Surakarta, bilih kala malêm Minggu ingkang kapêngkêr punika, griyanipun Tuwan Veen kabêsmi, jalaran saking kiranging toya angèl anggènipun amêjahi latu wau. Tujunipun, griya wau katanggêlakên ing asuransi, mênggah sabab-sababipun griya wau kabêsmi, samangke dèrèng kasumêrêpan, tiyang ngintên bilih kabêsminipun wau mila dipun jarag.
Aneta martosakên, bilih ingkang wadana ing Soreang, Radèn Muhamad Musakarta Lêgawa, kabantokakên dhatêng paduka tuwan residhèn ing Priyangan Têngah, supados amakili pangkat patih ing Bandhung, sadangunipun ingkang Bupati Bandhung tindak pêrlop dhatêng nagari Walandi.
Jalaran tuwuhipun prakawis-prakawis ingkang ngèngingi ingkang bupati ing Brêbês, samangke tuwan kontrolir saha bandara patih anindakakên panaliti ing dhusun-dhusun saha ing ondêr dhistrik-ondêr dhistrik. Ing wulan punika kabaripun, ingkang bupati piyambak badhe kapriksa prakawisipun wontên ing pasanggrahan Bumiayu utawi wontên ing Sêmarang.
Saking Dhênhah (nagari Walandi) kawartosakên, bilih kala tanggal 28 Sèptèmbêr ingkang kapêngkêr punika, pangadilan justisi andhawuhakên nyêpêng sêtudhèn kêkalih, inggih punika: Tuwan Mometoe Wilson ingkang samangke wontên ing kitha Bèrlin (Jêrman) lan Tuwan Ahmad Subarja, ingkang sapunika pangkat wangsul dhatêng tanah Indiya.
Dèrèng dangu punika Tuwan Sastra Amijaya, sêtudhèn ingkang dipun tahan wonwontên. ing griya pakunjaran ing Dhênhah (
Tuwan G. Andre de la Porte, wusana èksamênipun Tuwan Sastra wau pikantuk, saha sasampunipun lajêng kawangsulakên lumêbêt ing griya pakunjaran malih.
Ananging manawi kawula unggul ing jurit, tuwin paduka karsa nampi sang pramèswari malih, kawula badhe suwita malih ing paduka, saha badhe ambelani angluhurakên asma tuwin nagari paduka, anglangkungi saking belanipun para baron sanèsipun. Dene manawi paduka botên karsa saha ngabdèkakên malih dhatêng jasat kawula, kawula badhe kesah saking ngriki, badhe suwita dhatêng sang prabu ing Gavoie utawi sang prabu ing Friesland. Kawula botên badhe wangsul dhatêng ing Cornwallis malih. Sang prabu, manawi paduka botên karsa nampi sang pramèswari, panjênênganipun badhe kawula
aturipun Prabu Tristan anantang prang tandhing, lajêng sami matur: Gusti, mugi paduka karsaa nampi sang pramèswari malih, saèstunipun tiyang ewah ingkang angawon-awon sang putri punika. Prakawis Tristan, mugi kadhawahana nilar nagari Cornwallis, asuwita dhatêng sang prabu ing Gavoie utawi sang prabu ing Friesland kados ingkang kasêbatakên ing salêbêting sêrat wau. Mugi paduka karsaa paring dhawuh timbalan dhatêng Tristan, sang putri supados enggal dipun aturakên ing dintên ingkang paduka tamtokakên.
Sang prabu nuntên ngandika: Hèh, para satriya, sapa kang isih anduwèni pandakwa ala marang Tristan, muga mênyata saka ing palinggihane. Para baron tuwin para satriya sanèsipun sami kèndêl kemawon. Wusana sang nata lajêng ngandika dhatêng ngulama: Hèh, ngulama, sira enggal gawea wangsulaning layang iku, surasane miturut kang wis karêmbug iki. Dienggal jalaran wis lawas Isolde anglakoni lara-lapa ana ing satêngahing alas. Kajaba iku muga caritakna uga yèn ingsun kirim pandonga slamêt marang sakarone. Sontênipun sêrat wangsulan wau kacancang ing palanging Roode Kruis ingkang dumunung ing margi dhatêng ing salêbêting wana Morois.
Ing wanci têngah dalu Prabu Tristan anilar padhepokanipun Kyai Ogrin, mêdal saking wana Morois lajêng anjog ing ara-ara anjujug panggenaning Roode Kruis, sêrat wangsulanipun sang nata ingkang cinancang ing palanging Roode Kruis nuntên kapundhut, kabêkta dhatêng padhepokanipun Kyai Ogrin saha lajêng kasukakakên Kyai Ogrin ambikak sêrat wangsulan wau nuntên dipun waos: sarana
kalerehanipun, sang prabu karsa nampi sang pramèswari malih, nanging botên karsa angabdèkakên Tristan. Tigang dintên malih Tristan dipun êntosi ing sang nata saabdinipun wontên ing ara-ara sapinggiring wana Morois. Sasampunipun angaturakên sang putri, Prabu Tristan kadhawahan enggal kesah saking ing Cornwallis. Sasampunipun mirêngakên ungêling sêrat wangsulan punika Prabu Tristan sêsambat, pangandikanipun: dhuh, sang putri, kêkasih kula, sayaktosipun awrat sangêt pêpisahan kula nilar sampeyan. Ewasamantên kêdah kalampahan, jalaran namung punika marginipun sagêd kula angluwari paduka saking kasangsaran ingkang sampeyan lampahi, margi anggèn sampeyan ambelani dhatêng kula. Manawi sampun dumugi ing mangsanipun pêpisahan kula badhe ngaturi tôndha pangèngêt-èngêt dhatêng sampeyan. Saking ing nagari padunungan kula samôngsa-môngsa kula badhe kèngkènan tiyang dhatêng ing Cornwallis sowan ing sampeyan. Sampeyan sagêd dhawuh punapa kemawon dhatêng kèngkènan wau. Manawi kula sampeyan undang, kula inggih badhe enggal dhatêng. Sang putri analôngsa sangêt mirêng sêsambatipun sang kinasih makatên punika, pangandikanipun: dhuh, Tristan mitra kula, mugi karsa amaringakên pun Husdent kemawon. Manawi kula ningali dhatêng sagawon punika, kula têmtu èngêt dhatêng ing sampeyan. Dhuh, mitra, kula gadhah sêsupe amripat sêsotya ijêm, mugi sampeyan karsa nampi sêsupe punika minôngka tandhaning katrêsnan sampeyan dhatêng kula. Sêsupe punika sampeyan agêm. Manawi ing têmbe wontên utusan sampeyan, kula pitados manawi utusan wau ngatingalakên sêsupe punika. Manawi utusan wau botên sagêd ngatingalakên sêsupe punika, sanajan cariyos punapa kemawon botên badhe kula pitados bilih piyambakipun punika utusan sampeyan. Manawi kula sampun ningali sêsupe punika, kula badhe enggal anglampahi sapanêdha sampeyan sarta botên badhe wontên alangan ingkang sagêd anyêgah niyat kula wau.
Wangsulanipun Prabu Tristan: Mitra, pun Husdent kula sukakakên ing sampeyan. Sang putri lajêng ngaturakên sêsupenipun, sarta lajêng arêrangkulan.
Enjingipun Kyai Ogrin kesah dhatêng ing kitha, pêrlu tumbas agêm-agêmanipun sang pramèswari, tuwin tumbas kapal ingkang tutut sangêt minôngka titihanipun, saha abah-abahanipun pisan, dene ingkang kangge têtumbas barang-barang ingkang èdi pèni ingkang sarwa sutra tuwin ingkang kangge tumbas kapal wau yatra sêsimpênanipun piyambak. Têtiyang ingkang ningali lêkasipun Kyai Ogrin sami anggêgujêng, nanging têtiyang ingkang sami anggêgujêng wau botên dipun [di...]
[...pun] paèlu. Barang-barang têtumbasanipun lajêng katumpakakên ing kapal, nuntên wangsul dhatêng ing padhepokanipun. Sadumugining padhepokanipun lajêng manggihi Sang Putri Isolde, aturipun: dhuh, sang pramèswari, agêm-agêman paduka sampun sami luwas sadaya. Paduka mugi karsa anampi agêm-agêman awon punika, kagêm santun benjing êmbèn manawi paduka pangkat amanggihi sang nata. Saèstunipun kula kuwatos bilih botên andadosakên panujuning panggalih dhatêng agêm-agêman punika, margi kula botên kulina amilih agêm-agêmaning para putri.
Kacariyos ing dintên punika Sang Prabu Marc paring sumêrêp dhatêng sadaya tiyang ing Cornwallis bilih tigang dintên malih sang prabu badhe anampi sang pramèswari wontên ing ara-ara sacêlaking wana Morois. Sarêng dumugi ing dintên mangsanipun sang prabu badhe pêpanggihan kalihan Prabu Tristan, saha badhe ngaturakên sang pramèswari wau, ara-ara wau kêbak tiyang, kathah para satriya tuwin para putri bôngsa luhur ingkang sami rawuh ing ara-ara punika. Sadaya sami kêpengin sumêrêp malih dhatêng sang pramèswari, margi kajawi baron têtiga ingkang sami awon manahipun wau, sadaya sami wêlas saha trêsna dhatêng sang pramèswari. Ing ara-ara kaadêgan pasanggrahan-pasanggrahan ingkang rinêngga sae. Ing wanci enjing Prabu Tristan kalihan Sang Putri Isolde sami anitih titihan, anilar padhepokanipun Kyai Ogrin, mêdal satêngahing wana. Ing sarèhne Prabu Tristan kuwatos bilih wontên bêbaya ingkang andhatêngi, agêm-agêmanipun kasatriyan, inggih punika agêmipun kêre dipun rasuk lan pêdangipunpêdhangipun. ugi dipun anggar lajêng dipun tutupi pangagêmanipun ingkang sampun awon, botên antawis dangu dumugi ing sapinggiring wana. Saking katêbihan Sang Prabu Marc katingal rinubung ing para baron. Pangandikanipun Prabu Tristan: Isolde, kêkasih kula, sang prabu sawadyabalanipun amapagakên dhatêng kula lan sampeyan wontên ing satêngahing ara-ara ngajêng punika, sakêdhap malih kula lan sampeyan botên sagêd rêrêmbagan malih. Mugi Gusti Allah karsaa anêksèni, sampeyan kula sumpah, ing têmbe samôngsa kula ngintunakên tiyang sowan dhatêng sampeyan, mugi sampeyan karsaa anglampahi ingkang dados panêdha kula. Wangsulanipun sang putri: dhuh, Tristan kêkasih kula, samôngsa kula ningali sêsupe ingkang amripat ijêm punika, kula botên badhe anyidrani jangji. Tembok ingkang santosa utawi karaton ingkang kinubêng ing bètèng kukuh, botên badhe sagêd angalang-alangi sêdya kula, kula tamtu anglaksanani punapa sapanêdha sampeyan. Prabu Tristan angandika malih: o, Isolde, mugi-mugi ingkang Maha Kawasa angijabahana sêdya sampeyan ingkang
sadhèrèk, panuwun kula sampeyan sampun enggal-enggal anilar nagari Cornwallis. Sampeyan êntosi sawatawis dintên malih, supados sampeyan anyumêrêpi kadospundi pangrêngkuhipun sang nata dhatêng kula. Wontên ing ngriki kula piyambakan, kula ajrih dhatêng têtiyang ingkang awon manahipun punika. Manawi sampeyan enggal-enggal kesah, sintên ingkang badhe mitulungi kula, manawi kula manggih bêbaya. Mantri wana Orri tamtu purun kanggenan sampeyan ing griyanipun, sarta anyukani papan pandhêlikan, mangke dalu sampeyan rawuh ing gudhang suwung ingkang sampun risak, kula badhe kèngkènan pun Pirinis ngaturi sumêrêp, punasapunapa. wontên tiyang ingkang awon pangrêngkuhipun dhatêng kula punapa botên. Pangandikanipun Prabu Tristan: mitra, pandugi kula badhe botên wontên tiyang ingkang wani sumêja awon dhatêng sampeyan, manawi wontêna, tiyang wau tamtu badhe enggal nampèni pituwasing kalakuanipun, pramila kula sagah sêsingidan ing griyanipun Orri sawatawis dintên laminipun. Sarêng lampahipun Prabu Marc sawadya balanipun ingkang amapagakên dhatêngipun Prabu Tristan tuwin sang pramèswari wau sampun cakêt, lajêng sami suka urmat. Prabu Tristan lan Putri Isolde inggih lajêng mangsuli urmat. Lampahing titihanipun sang nata angrumiyini lampahing tumpakanipun para baron, watawis sapambandhil. Namung kadhèrèkakên dening baron Dinas ing
titihanipun sang putri Prabu Tristan nuntên matur ing sang nata: sang prabu, kawula ngaturakên sang pramèswari. Dipun saksènana dening para baron tuwin para satriya ing Cornwallis sadaya, kawula nyuwun idi paduka, ambelani kaluhuraning karaton paduka, amargi prakawis pandakwa awon dhatêng kawula ingkang magêpokan kalihan isèning karaton paduka punika, manawi botên kalêrêsan pamariksanipun, karaton paduka badhe pikantuk nama awon. Kangge angicalakên pandakwa awon wau kawula nyuwun dipun abên prang tandhing, manawi kawula kawon kawula sumarah ing karsa dipun bêsmi, manawi kawula unggul ing jurit mugi paduka karsa angabdèkakên malih dhatêng kawula. Manawi paduka botên karsa ngabdèkakên malih dhatêng kawula, kawula badhe kesah dhatêng nagari sanès.
Kacariyos botên wontên baron satunggil-tunggila ingkang wani angladosi panantangipun Prabu Tristan wau. Sang nata lajêng nyandhak apusing titihanipun sang putri, nuntên kapasrahakên dhatêng baron Dinas ing Lidhan, supados dipun jagi sarta dipun ladosi sapêrlunipun. Dene sang nata anyakêti baron-baron kalerehanipun, pêrlu badhami katampi utawi botênipun Prabu Tristan badhe suwita malih dhatêng sang nata punika. Sang pramèswari dipun urmati dening baron Dinas kalayan bingah ing manah. Pangrêngkuhipun botên ewah kados ingkang sampun-sampun. Makatên ugi para baron sanèsipun tuwin para putrining bôngsa luhur ing Cornwallis. Sarêng sang pramèswari lukar mantêl sangsaya katingal langkung
endah warninipun. Sang putri mèsêm, èngêt dhatêng Kyai Ogrin ingkang sampun anumbasakên agêm-agêmanipun punika. Sarêng baron-baron ingkang awon manahipun wau sumêrêp bilih sang putri dipun urmati sarta dipun trêsnani dening tiyang kathah kados ingkang sampun-sampun, sami sakalangkung nêpsu sangêt sarta sakit manahipun, lajêng nyakêti dhatêng sang prabu. Kala samantên sang prabu sawêg imbal wacana kalihan baron Andre ing Nicole. Baron Andre matur: Gusti, mugi paduka karsa angabdèkakên malih dhatêng Tristan. Manawi Tristan têtêp asuwita ing paduka, karaton paduka badhe dipun ajrihi dening para raja sanèsipun. Waunipun sang prabu badhe karsa mituruti aturipun baron Andre wau. Nanging lajêng dipun ojok-ojoki dening baron-baron ingkang awon manahipun punika, aturipun: Sang prabu, paduka mugi karsaa andhahar atur kawula. Lêrês cacriyosan ingkang angawon-awon tumrap sang putri rumiyin punika cariyos ngayawara, ananging manawi sang pramèswari tuwin Tristan kêmpal malih wontên ing karaton, saèstu badhe wontên cacriyosan awon malih. Pramila langkung sae Tristan botên paduka abdèkakên, supados enggal kesah saking nagari ngriki. Ing têmbe manawi pêrlu paduka sagêd nimbali malih dhatêng piyambakipun. Satêmah sang nata anglaksanani panuwunipun baron têtiga ingkang awon manahipun punika, nuntên dhawuh dhatêng para baron supados Tristan kadhawuhan enggal kesah. Prabu Tristan lajêng nyakêti sang pramèswari, apamitan, sasampunipun lajêng kadangu dening sang nata, margi sang nata wêlas dhatêng panjênênganipun, pangandikanipun: Tristan, sira bakal lunga marang ngêndi. Panganggonira wis padha luwas bangêt, mulane sadurunge mangkat anjupuka salin panganggo dhisik mênyang ing karaton ingsun, sarta anggawaa êmas lan perak sakarêpmu, ginawe sangu. Prabu Tristan amangsuli: Sang prabu, kawula botên badhe mêndhêt punapa-punapa saking ing gêdhong raja barana paduka. Kalayan pangangge tuwin barang-barang gadhahan kawula piyambak sawontênipun kawula badhe kesah dhatêng Friesland. Sasampunipun matur makatên Prabu Tristan angingêrakên titihanipun lajêng kasandêrakên dhatêng pasisir. Sang pramèswari anggènipun amriksani dhatêng Prabu Tristan botên nolih-nolih, ngantos Prabu Tristan botên katingal. Ing nginggil sampun kacariyosakên bilih ing dintên punika ing ara-ara wau kêbak tiyang, jalaran sadaya tiyang ing salêbêting kitha, jalêr èstri, sêpuh anèm, sami mêrlokakên mapag rawuhipun sang pramèswari kanthi bingah-bingah. Ananging bingahipun wau kaworan sisah, margi Prabu Tristan botên dipun tampi panuwunanipun ngabdi malih dening sang nata. Sang nata sawadya balanipun lajêng kondur dhatêng ing kitha. Loncèng-loncèng ing gareja dipun tabuh botên kêndhat-kêndhat minôngka pakurmatan. Margi-margi ingkang dipun
Kacariyos dalunipun Prabu Tristan rawuh ing griyanipun mantri wana Orri sarana dhêdhêmitan, sarta dipun aturi singidan ing salêbêting gudhang suwung, ingkang sampun botên dipun angge. Mugi-mugi para baron ingkang awon manahipun sami angatos-atos anjagi kawilujênganing
rumiyin paduka andhawahakên ukuman dhatêng sang pramèswari botên ngangge dipun titipariksa rumiyin prakawisipun. Ingkang makatên punika saèstunipun kirang adil sarta siya-siya sangêt. Samangke paduka paring pangapuntên dhatêng sang pramèswari inggih botên ngangge dipun titipariksa rumiyin, punapa sang putri têmên botên anggadhahi dosa utawi têmên dosanipun. Punapa ingkang makatên punika inggih nama adil. Pramila mugi wontêna karsa paduka paring dhawuh dhatêng sang pramèswari, supados karsaa sumpah dhatêng balung-balungipun bôngsa kramat ingkang malati punika, sarta angasta tosan ingkang mêngangah. Manawi sang pramèswari saèstu botên dosa, sanajan ngastaa tosan ingkang mêngangah inggih botên badhe kraos punapa-punapa. Namung sumpah punika ingkang sagêd ngicalakên pandakwa dhatêng sang pramèswari wau.
Sang prabu duka sangêt mirêngakên aturipun para baron makatên punika, pangandikanipun: Hèh, wong ala, muga-muga Pangeran anglêbura marang sira kabèh. Salawase sira tansah ambudidaya amêmirang marang panjênêngan ingsun. Ingsun wis anglaksanani panuwunira supaya Tristan ingsun tundhung saka nagara Cornwallis, saiki sira padha duwe panjaluk manèh kang angluwihi saka mêsthi. Apa Isolde kudu diulihake marang ing Irlan. Apa dosane lan apa kaluputane marang sira kabèh. Dhèk anu iku Tristan kêpenging diêdu pêrang tandhing minôngka tôndhayêkti, manawa dhèwèke utawa Isolde ora duwe dosa, nanging sira padha mênêng bae, ora ana kang wani angladèni panantange.
tuwin rinêngga ing pasabinan ingkang pindha bumi dipun ukir, mèmpêr yèn talaga punika pinandhaknapinindhakna. pangiloning jagad.
Ing sarèhning nyambut damêl punika pados arta, mila panindakipun kêdah ingkang wêkêl saha dhokoh, kados ta: nyambut damêl têtanèn, mêsthinipun badanipun gupak balêthok, dados masinis, sandhang panganggenipun inggih kenging lisah tuwin rêrêgêd sanès-sanèsipun. Ingkang makatên wau, sanadyan wujudipun pating calemrot, botên katingal saru utawi anglêlingsêmi, mandar katingal pantês, pratôndha tiyang dhokoh saha wêkêl ing damêl. Kosokwangsulipun bilih tiyang nyambut damêl ingkang mêsthinipun gupak rêrêgêd badanipun, môngka katingal karisik, punika malah botên dipun pitados bilih anggènipun nyambut damêl kalayan tumêmên. Dados bab punika kenging kangge panitikan. Saminipun tiyang ingkang badanipun ambalèndhêr lambe tansah klimis, ngakên damêlipun tapa, punapa inggih dipun pitados, dêstun criyos manawi drêmba, punika anggêr tiyang mêsthi pitados. Tiyang nyambut damêl botên angsal kapitadosan, inggih rêkaos angsal-angsalanipun arta.
Bangsaning juru sêrat ningali tiyang macul ing bênteran, tamtunipun inggih wêgah.
Tumrap pandamêlan têtanèn, pandhe tuwin sapanunggilanipun ingkang kenging rêrêgêd utawi bêntèr, punika sanadyan anggadhahana dhêdhasar, kathah tiyang ingkang botên purun anglampahi. Jalaran kamanah badhe nyudakakên rêrupèn. Upaminipun tiyang ingkang jêne pakulitanipun, manawi anglampahi pandamêlan tani tamtu badhe cêmêng, amargi panyambut damêlipun dhedhe wontên ing bênteran saha tansah wêdhakan êndhut. Bab sudaning rêrupèn punika sayêktosipun botên ngêmungakên ing tiyang ingkang nyambut damêl ing bênteran, sanadyan tiyang nganggur angêthêkur, bilih tansah binalêdig ing sambutan, inggih risak rupènipun, utawi awit saking kamlaratan saha gadhah pakarêman madat inggih sagêd damêl risaking rêrupèn. Wontên malih ingkang mastani pandamêlan wau asor saha kasar, dening cêcêpênganipun sanès gagang pèn, saha tansah [ta...]
[...nsah] angulak-ulêk balêthok. Lah, pandamêlan dhoktêr punapa inggih kaewokakên asor. Dene ingkang dipun ulak-ulêk têka malah kadhas kudhis, kowak korèng tuwin mayit. Mila prayoginipun bilih manah badhe pados pandamêlan, anggèning manah sampun kajujug ing pandamêlan ingkang taksih dados sor-soran, pandamêlan ingkang taksih dados sor-soran makatên, sampun tamtu inggih botên menginakên, amargi angsal-angsalanipun arta namung sakêdhik. Dados upami nglêbêti pandamêlan tukang batu, punika anggènipun manah mawi angèngêtana bilih gadhah pangajêng-ajêng dados (pangajêng), minggahipun malih dados tukang borêg. Bab punika manawi dipun lampahi kalihan têmên-têmên, mêsthi kadumugèn ingkang dados pangajêng-ajêngipun. Wondene wontênipun tiyang nyambut damêl tansah kêtompal-katampul, sêpên pangajêng-ajêngipun bawa piyambak, punika bokmanawi saking kacocok ing ngajêng, liripun sadèrèngipun nyambut damêl sampun rabi rumiyin. Môngka tiyang gêgriya punika botên sakêdhik kabêtahanipun. Awit saking punika lajêng botên sagêd marnèkakên pêpaking pirantos ingkang dados praboting tiyang nyambut damêl, jalaran botên gadhah arta celengan, tumrapipun tiyang nyambut damêl pirantos punika prêlu sangêt, manawi sae saha pêpak pirantosipun, inggih sagêd ngenggalakên saha nyaèkakên garapanipun, lêlajênganipun sagêd kathah angsal-angsalanipun arta.
Para sêpuh ingkang badhe ngragadi anakipun kapurih manggaota, anakipun prayogi kapurih anglampahana pandamêlan rumiyin kados ingkang kinajêngakên anggèning manggaota. Manawi sampun sagêd saha ngêrtos dhatêng lampahing pandamêlan, lajêng sawêg angadani panggaotan piyambak, punika têmtu kathah kadadosanipun. Amargi tiyang manggaota punika mêsthi gadhah kalerehan (bêbau), manawi ingkang ngêrèh inggih punika ingkang manggaota, botên gadhah kasagêdan kados pandamêlanipun bêbau, panyambut damêlipun bêbau tamtu kirang pangatos-atosipun, jalaran upami wontên lêpat utawi awoning garapan botên sagêd ambênakakên utawi nglêrêsakên. Bèntên manawi ingkang manggaota punika gadhah kasagêdan piyambak, sampun tamtu andayani dhatêng andhahanipun sami ngatos-atos anggèning nyambut damêl. Wondene ngadani panggaotan mawi lampah sanèsipun inggih sagêd, kados ta: pados tiyang ingkang mangrêtos kapurih dados pangajêng, kapurih mratikêlakên utawi ngrigênakên lampahing pandamêlan, nanging ingkang kathah-kathah botên kadadosan, sababipun botên sanès inggih saking botên sagêd piyambak wau.
Mênggah sadaya ingkang kasêbut nginggil punika, wosipun namung pamungu dhatêng bôngsa kula Jawi, amargi ingkang kathah-kathah sajakipun sami milih dhatêng pandamêlan sêsêratan, sanadyan pamêdal sakêdhik inggih dipun lampahi. Ingkang makatên wau manawi ngantos kalajêng-lajêng, pandamêlan sanèsipun sêsêratan sami dhawah ing tanganing bôngsa sanès, sintên [sintê...]
[...n] ingkang kapitunan, botên sanès inggih kula sadaya. Kajawi punika rèhning sadaya-sadaya milih pandamêlan sêsêratan, pandamêlan wau inggih lajêng kirang aji, ing satêmah kula sadaya sami rêkaos sangêt gêsangipun. Amila sumôngga sadhèrèk, sampun kumidih-kidih dhatêng pandamêlan ingkang botên nyêpêng gagang pèn, èngêta anak putu ing têmbenipun.
Kintênipun para maos sampun sami anguningani piyambak kadospundi cara-caranipun wèrêk Dhèli ngupados kuli, ingkang badhe kakintunakên dhatêng Dhèli. Mênggah tindakipun para wèrêk wau asring sangêt kanthi lampah ambêbujuk, murih kèlunipun para têtiyang purun dhatêng Dhèli. Ing ngriku para wèrêk botên angèngêti dhatêng kawêlasan tuwin kasangsaraning têtiyang ingkang badhe kakintunakên dhatêng tanah sabrang. Jangji angsal kauntungan kathah kemawon, ing bab sanès-sanèsipun botên dipun prêduli babarpisan. Makatên ugi têtiyang ingkang sami dipun bujuk wau ugi botên sumêrêp badhe kadadosanipun ing têmbe. Lampahing para wèrêk ingkang makatên wau, sampun tamtu adamêl pitunanipun para ingkang dipun bujuk wau.
Amila inggih kalêrêsan sangêt, dene pakêmpalaning para ondêrnèming-ondêrnèming ingkang agêng-agêng ing Dhèli samangke anggadhahi ada-ada badhe angwontênakên pranatan, ingkang sêdyanipun badhe anyukani wêwênang mardika dhatêng têtiyang ingkang sumêdya sami nyambut damêl wontên ing Dhèli. Mênggah kamardikan tumrap têtiyang ingkang sami nyambut damêl wontên ing Dhèli punika, pancènipun inggih sampun katindakakên, ananging sawêg tumrap ondêrnèmêng satunggal kalih kemawon, dèrèng sadaya. Kamardikan tumrap têtiyang ingkang dados kuli dhatêng Dhèli, kados ingkang kasêdyakakên dening para ondêrnèmêng-ondêrnèmêng, punika sajakipun miturut sêrat kabar Java bode, agêng sangêt gunanipun. Ing ngandhap punika pêthikan sawatawis mênggah kawontênanipun paboyongan mardika dhatêng Dhèli wau.
Ngupados kuli ingkang kanthi kamardikan, punika nuwuhakên kauntungan warni-warni tumrap têtiyang ingkang sami nyambut damêl. Têtiyang Jawi ingkang sumêdya nyambut damêl dhatêng sabrang, punika sasampunipun kirang langkung 10 dintên, nyumêrêpi kawontênanipun ing ngrika, sawêg kapurih adamêl sêrat prajangjiyan wontên ing Dhèli, kenging lajêng wangsul dhatêng papan padununganipun, dene ingkang mragadi pangkat tuwin wangsulipun têtiyang sabatihipun inggih pakêmpalan ingkang kawajibakên ngupados kuli wau. Malah kuli-kuli wau kenging milih panggenan pundi ingkang dipun sênêngi, mênggah prêlunipun supados para kuli-kuli ingkang nunggil kabudidayan ngriku sagêda sami rukun, ing têmbe tiyang wau têmtunipun lajêng sami ajak-ajak kônca-kancanipun ing dhusun papan padununganipun [padunungani...]
[...pun] ing tanah Jawi, puruna sami nyambut damêl wontên ing ngriku. Makatên ugi têtiyang ingkang kaajak wau, manawi anyumêrêpi, bilih ondêrnèmêng ngriku kathah têtiyang saking dhusunipun piyambak tuwin botên badhe ngrêkaos sangêt ngupados padamêlan mriku. Salajêngipun ing ngriku inggih lajêng sagêd ngawontênakên guyub rukuning dhusun. Ondêrnèmêng ugi tansah ambudidaya, murih gampilipun lampahing sêrat-sinêratan, tuwin pangintunaning barang warni-warni. Ingkang makatên wau sêsrawunganipun tanah Dhèli lan ing dhusun-dhusun ing tanah Jawi, inggih botên nuntên ical.
Manawi têtiyang kuli wau kêncêng sêdyanipun badhe nyambut damêl wontên ing Dhèli, lajêng sami adamêl sêrat prajangjiyan laminipun 2 taun. Jalaran saking pranatan ingkang makatên wau, ing wusananipun ondêrnèmêng-ondêrnèmêng inggih lajêng sagêd milihi kuli ingkang badhe nyambut damêl wontên ing ngriku.
Ing sarèhning para punggawa ingkang kajibah ngupados kuli punika sampun nampi blônja piyambak-piyambak, sarta botên nampi ganjaran punapa-punapa manawi angsal kuli, tindakipun inggih botên badhe nyara wèrêk-wèrêk kados ingkang sampun-sampun.
Murih gampilipun ngupados kuli miturut pranatan ingkang sampun kasbut nginggil, lajêng ngawontênakên kantor ing Sêmarang tuwin ing Kêbumèn. Kantor-kantor wau badhe dipun sukani nami piyambak, supados têtiyang sanès sagêd sumêrêp sayêktos, bilih tindaking kantor punika beda sangêt kalihan tindaking para wèrêk ingkang sampun-sampun.
Anggènipun ing Kêbumèn dipun wontêni kantor piyambak, punika amargi têtiyangipun ing paresidhenan Kêdhu ingkang sisih kidul kathah sangêt. Manawi kapetang pantun ingkang katanêm wontên ing ngriku, botên anyêkapi kangge 70 % ning têtiyangipun ingkang manggèn wontên ing ngriku, kados kenging kaajêng-ajêng sangêt, bilih pakaryan enggal wau badhe kathah wohipun.
Nederlandsche Kappersvereeniging adamêl balapan anggunting tuwin mangun rambuting para wanita, swaraning gunting ngantos pating grincing, nanging adamêl sêngsêming manah.
Kulanuwun, awiyosipun, ing Kajawèn ôngka 38 ingkang mêdal surya kaping 22
ingkang ngantos têrang sangêt, inggih punika paprincèn gangsal bab, kados ta: 1. guwa, 2. gôngsa, 3. kuda, 4. wanita, 5. curiga. Dene anggèn kula rumaos bingah wau jalaran sagêd wêwah ing sêsêrêpan kula. Sadèrèngipun kula maos Kajawèn, kula sampun nate dipun paringi pangandika dening satunggiling priyantun sêpuh, ingkang suraosipun mèh mèmpêr kalihan pasêmon punika, ananging namung sakawan bab, kaotipun guwa lan gôngsa, jangkêpipun sakawan kukila, dene cêthanipun makatên: 1. wanita, 2. kuda, 3. kukila, 4. curiga, dene katêranganipun sakawan bab wau kados ing ngandhap punika:
1. Wanita, manusa kêdah anggadhahi bêbudèn kadosdene tiyang èstri (alus lan jatmika).
2. Kuda, manusa kêdah anggadhahi kêkiyatan kados kapal, kêkiyatan wau atêgês daya, dene sababipun
ingkang sami pirsa. Dalah pangetangipun mêsining motor kok inggih mêndhêt kêkiyataning kapal (P.K.)
3. Kukila, manungsa kêdah ngupados lêpas ibêripun (jêmbar jajahanipun) têgêsipun anjajah pamanggihipun. Botên kewran ing samubarang.
4. Curiga, manusa kêdah landhêp pikiranipun.
Sakawan bab ing nginggil wau ing saupami kalugokakên ing kawujudan:
2. Kuda, kapal sae mathinipun.
3. kukila, pêksi sae ungêlipun (ingkang limrah pêksi kutut)
Manusa ingkang kadunungan sakawan bab ing nginggil, sampun nama mulya.
Cundhukipun kalihan bab punika, para maos sampun tamtu kathah ingkang pirsa gambaripun pêksi burak, ingkang kacriyosakên titihanipun Kangjêng Nabi Mukhammad, nalika minggah ing suwarga. Mênggah wujudipun ing gambar, ingkang kula tingali: pêksi burak wau rainipun kadosdene rainipun tiyang èstri, badanipun kados kapal mawa suwiwi, sukunipun wontên jalunipun, dados pangintên kula pêksi burak punika anggitanipun para sagêd, minôngka gambar pasêmon kêmpalipun sêkawan bab kasêbut ing nginggil.
yèn tak gagas mungguh rasaning nênunggang / ayake / nora kaya rasane wong nunggang kreta / enake / nanging samar yèn jarane bandhang tiba / mêsthine //
ah ayake nunggang sêpur luwih penak / thik èsprès /
pan makatên panglocitanirèng manah / ing lare / nanging nyata kaanan ingkang mangkana / yêktine / ing Eropah kadi kang kawarnèng gambar / wujude //
Sampun dados limrahipun bôngsa Jawi, bilih wontên patilasan-patilasan utawi barang-barang kina, pinika kenging katêmtokakên lajêng wontên cacriyosanipun ingkang nuntên anututi, ambabadakên utawi angandharakên mulabukanipun sarta gêgandhenganing cariyos ingkang magêpokan kalihan patilasan utawi barang kina wau. Makatên ugi wontênipun mariyêm Kyai Jagur, ingkang samangke dados pêpundhèning têtiyang kathah ing Batawi, punika miturut katrangan ingkang kasêbut ing Pusaka Jawi ing wulan Juni 1927 ôngka 6 kanthi kacêkak nyariyosakên makatên:
Kyai Jagur (Kyai Sêtama) ing Batawi.
Kala satunggiling jêjaka nama Buncirêng anggènipun lêlana dumugi ing Bantên, ing ngriku mirêng undhang sayêmbara, bilih pramèswarinipun sang prabu ing Bantên seda, dene sintên ingkang sagêd nyugêngakên sedanipun sang pramèswari wau, badhe kadhaupakên kalihan
sadaya. Ananging sarêng anguningani wujudipun Buncirêng, sang prabu sakalangkung piduwung ing galih, dene lajêng kêpêksa mundhut mantu tiyang ingkang warninipun sakalangkung awon saha botên kantênan tambang paranteanipun, badhe nyuwak dhawuh ingkang sampun kabayawarakakên, rumaos nistha ingatasing panjênênganipun ratu, pinanggihipun panggalih lajêng andhawuhakên [andhawuhakê...]
[...n] pêpanggil ingkang anèh-anèh. Lajêng dhawuh mangun waringin ingkang wontên ing alun-alun sadaya, pang-pangipun ingkang moncol katutuhana, amurih katingal sumilak tuwin asrining, dumugining môngsa dhawuhipun supados botên nguciwani, panggarapipun sagêda rampung sadalu, dene manawi ngantos botên sagêd rampung badhe kasandèkakên dhaupipun.
Buncirêng lajêng andhatêngakên pamitranipun kêthèk dipun jatosi karibêdanipun, sami sanalika kêthèk wau ngirit bangsanipun ewon, lêksan, sadaya sami mapali gêgodhong tuwin nyêmpali pang ingkang pating paroncol, sami sadalu punika waringin-waringin ing alun-alun sampun katingal prayogi, enjingipun konjuk ing sang nata. Sang prabu sangêt kagawokan, ing salêbêtipun panggalih taksih ngangkah sandenipun, mila andhawuhakên pêpanggilan malih mundhut mriyêm agêng sarakit ingkang sae wêwangunanipun, badhe kangge ngurmati benjing dhaupipun, Buncirêng nyêndikani, nanging nyuwun sumêde.
Buncirêng sangêt ing prihatosipun anggagas pêpundhutanipun sultan ing Bantên ingkang sakalangkung mokal wau. Saking putêking manah, lajêng anis saking Bantên amaratapa wontên ing rêdi Canghas, tinarimah pujabratanipun Buncirêng angsal wangsit kapurih manggihi bapa biyungipun, inggih tiyang sêpuhipun wau ingkang sagêd anglaksani pêpundhutanipun sang prabu. Cêkaking cariyos Buncirêng lajêng amanggihi tiyang sêpuhipun saha anyariyosakên pêpundhutanipun sang prabu ing Bantên. Wusana bapa biyungipun sami mujasêmadi, satêmah janggêlêk sami dados mariyêm sarakit. Buncirêng sakalangkung lêga
Lampahipun Buncirêng wontên ing margi kêpêthuk pandhe, kyai pandhe ngaruh-aruhi, mriyêm wau wangunipun kirang sae, sami sanalika lajêng dipun ewahi, pucukipun dipun ukir sawatawis, ing têngah dipun êluk, sarta ing wingking dipun sukani gêlangan. Dhusun panggenan andandosi mêriyêm wau ngantos sanalika katêlah nama Pandhegêlang.
Kacariyos mriyêm sampun konjuk ing sang nata, lajêng kaparingan nama: Si Jagur akalihan Nyai Satomi.
mriyêm kêkalih wau kaboyong dhatêng Mataram, saha salajêngipun Kyai Jagur kabêkta dhatêng Batawi. Ing ngriki cêkap angandharakên bilih mriyêm Kyai Jagur dumugining samangke dados pêpundhèning tiyang kathah.
Ing nalika alitipun, Radèn Sujana andhèrèk ingkang uwa, saha kasinaokakên wontên ing pamulangan Walandi andhap tuwin sagêd lulus ing pandadaran K.E. Mila sarêng ing taun 1901 malêbêt ing pamulangan H.B.S. ing Sêmarang. ing taun 1907 lulus saking H.B.S. Lajêng nyambut damêl wontên ing N.I.S. ing Sêmarang. Sarêng angsal sataun lajêng pindhah dhatêng kantor agêng S.J.S. nanging lajêng nêdha kèndêl, awit wontên ing ngriku botên gadhah pangajêng-ajêng ingkang agêng.
Panjênênganipun wau ugi katingal tumut angêmori ombyaking kamajêngan pribumi. Botên langkung Kajawèn ngaturakên kasugêngan dhumatêng panjênênganipun.
Kônca tani kathah ingkang cariyos bilih tiyang nanêm sêmôngka punika botên gampil kados tiyang nanêm timun, sanajan tanêman kalih warni punika sabôngsa. Tanêman timun saugi sampun sae thukuling uwit timun, botinbotên. susah dipun punapak-punapakakên, manawi sampun dumugi mangsanipun lajêng sêkar wusana lajêng awoh. Beda sangêt kalihan tanêman sêmôngka, sanajan thukuling uwit timunsêmôngka. sae sarta sampun sêkar saha katingal pêntilipun, ingkang kathah-kathah pêntil wau sami dados jêne, satêmah nuntên gogrog. Ing ngandhap punêkapunika. badhe kacariyosakên kadospundi rekanipun supados pêntil wau sami dados uwoh, bokmanawi wontên ugi paedahipun dhatêng para maos ingkang dèrèng sami ngawuningani, ingkang nêdya nanêm sêmôngka ing pasitènipun kangge lumayanan. Ing nginggil sampun kapratelakakên bilih sêmôngka punika bangsanipun timun, sêkaripun inggih kados sêkaring timun wontên kalih warni, sêkar jalêr lan sêkar èstri. Sêkar èstri wau ing têmbe dados uwoh, dene sêkar jalêr sasampunipun mêgar sawatawis dintên laminipun lajêng gogrog. Tumrap sêkar èstri sawêg nêmbe dados sêkar, badhening uwoh sampun katingal. Tumraping timun, gogroging sêkar jalêr punika botên dados punapa, awit sanajan sêkar-sêkar èstri botên pikantuk sarining sêkar jalêr, nanging badhening uwoh sangsaya dangu inggih sagêd mindhak agêng dados uwoh, malah para tani ingkang srêgêp ing damêl sami mrêlokakên ambucali sêkar-sêkar jalêr wau, supados sêkar-sêkar èstri sampun ngantos pikantuk sarining sêkar jalêr, margi manawi pikantuk sari, uwohipun sami kêbak wiji. Tumraping sêkar sêmôngka èstri prêlu sangêt pikantuk sarining sêkar jalêr, supados badhening wiji ingkang wontên salêbêting badhening uwoh sami sagêd dados wiji. Manawi badhening wiji sami pêjah, badhening uwoh botên purun mindhak agêng, satêmah dados jêne, nuntên gogrog kados ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil. Pramila têtiyang ingkang gadhah tanêman sêmôngka kêdah ambudidaya supados sêkar-sêkar èstri sami pikantuk sari sacêkapipun, amurih tanêmanipun awoh, dene manawi sêkar èstri wau botên sagêd pikantuk sari sacêkapipun, badhening wiji wontên sawatawis ingkang pêjah, badhening wiji inggih botinbotên. badhe sagêd waradin mindhak agêng, ingkang sagêd mindhak agêng namung ing bageyan ingkang wijinipun pikantuk sari. Dadosipun uwoh inggih botên wêtah.
Limrahipun uwit sêmôngka manawi sêkar ingkang mêdal rumiyin sêkar jalêr, nuntên sêkar èstri. Ing sarèhne uwit sêmôngka punika nlolor panjang, dununging sêkar-sêkar èstri ingkang ing têmbe dados uwoh ragi têbih saking poking uwit, dados manawi dipun kèndêlakên kemawon tanêman sauwit kemawon badhe angênggèni siti wiyar sangêt, cacahing uwit badhe langkung sakêdhik tinimbang manawi tanêman wau sauwit-uwitipun namung ngênggèni siti sakêdhik. Pramila saenipun sadèrèngipun [sadèrèngi...]
[...pun] sêkar, uwit wau kêdah dipun punggêl. Uwit ingkang kapunggêl wau botên antawis dangu lajêng ngêpang sawatawis, sarta mêdal sêkaripun jalêr, dene sêkar-sêkar èstri dumunung
toya ing salêbêting siti wau, manawi sitinipun êloh tur botên kêkirangan toya, wêdaling sêkar inggih enggal. Manawi sêkar-sêkaring sêmôngka wau sampun sami mêgar, manawi botên prêlu sangêt tanêmanipun sampun dipun êlêb utawi dipun sirami, supados sarining sêkar jalêr garing, manawi kanginan gampil dhumawah dhatêng ing sêkar èstri matêmah sami sagêd dados uwoh.
Limrahipun tanêman ingkang subur, pang-pangipun wau nuntên sami ngêpang malih, mawa sêkar èstri. Sêkar-sêkar jalêr dumunung ing pang-pang ingkang kawitan. Supados uwohipun enggal agêng lunging pang ingkang mawa uwoh kêdah pinunggêl ngantos dumugi sacêlaking uwoh wau, watawis satunggal ron saking dununging uwoh. Rikating indhak agêngipun uwoh trêkadhang botên namung katingal ing uwohipun kemawon, nanging ugi katingal ing gaganging uwoh ingkang ugi mindhak agêng. Manawi agênging gagang wau langkung saking mêsthi, saenipun gagang punika dipun bêlèk kangge ngirangi kathahing têtêdhan ingkang mili saking ngandhap dhatêng ing uwoh wau.
Ing paresidhenan Pasuruan, tanêman sêmôngka punika dados pangupajiwanipun tiyang tani, ingkang kêgolong majêng. Pananêmipun ing môngsa katiga, inggih punika wontên ing sabin, sasampunipun dipun rêmbang tanêmanipun têbu, gadhahaning pabrik. Wiji sêmôngka wau kapanjakakên ing siti mawi gêjig, lajêng dipun êlêb supados têlês sitinipun. Sasampunipun botên prêlu dipun êlêb malih, amargi toya ing salêbêting siti sampun nyêkapi tumraping tanêman sêmôngka tur sitinipun êloh. Ing Pasuruan ingkang kathah tiyang tani sami nanêm sêmôngka lurik ingkang dipun wastani blewah. Blewah wau kathah sangêt ingkang kakintunakên dhatêng ing Surabaya. Ecanipun dipun rujak. Kangge isèn-isènipun sêtrup ès.
Ing Indramayu, rikating pit botên kangge balapan, kangge ngenggalakên suka pawartos, ing nginggil punika gambaripun para sawung bêbau pulisi, ingkang sami kapilih dados kampiun.
Mugi kawigatosna dhatêng para maos tuwin para ingkang sami mundhut Polêksalmênak taun 1928.
Ing sarèhning ing bab pranatan pènsiun ingkang kasêbut ing Polêksalmênak Jawi, Mlayu tuwin Sundha wontên ingkang kècèr pamrêtalipun saking basa Walandi, amila Bale Pustaka nusuli katrangan kangge nglêrêsakên kalêpatanipun wau wontên ing Kajawèn tuwin Panji Pustaka.
Na, pènsiyun alit, manawi: 1 dhinêsipun kirang 5 taun saking dhinês ingkang kasêbut ing aksara: ha, tumrap satunggil-satunggiling golongan, môngka umuripun tumrap satunggil-satunggiling golongan wau sampun anyêkapi, 2 manawi kirangipun langkung saking 5 taun (nanging kirangipun punika botên kenging langkung saking 10 taun) umuring punggawa wau kêdah sampun langkung saking ingkang katamtokakên ing aksara: ha. Langkunging umur apêsipun kêdah sami kalihan kiranging dhinêsipun ingkang jangkêp, kasuda 5 taun. Upaminipun: satunggiling mantri pulisi dhinêsipun taksih kirang 8 taun saking ingkang katamtokakên ing aksara: ha, murih sagêdipun angsal pènsiyun alit, priyantun wau kêdah sampun ngumur 50 + 8 - 5 taun, inggih punika 53 taun.
Ing nagari Amerikah sampun kathah tiyang migunakakên pirantos wontên ing gêdhong oto, kados gambar ing sisih punika. Oto ingkang wontên ing ngriku lajêng dipun angkat sarana ngangge pirantos wau, wusana tiyang lajêng sagêd nitipriksa manawi wontên karisakanipun, punapadene sagêd ngumbah ngantos rêsik.
Rêmbagipun Petruk Lan Garèng Bab Dayanipun Sata dhatêng Utêk.
Garèng : Esuk-esuk mau aku iya wis mruput sowan mrana, ananging rama isih sare, jarene mau bêngi mêntas jagong bayi nang
kok sok ngalah-alahake barang gawe sing prêlu-prêlu. Sok lali nyang pangane, pagaweane, lan sanak sadulure. Wong
wis lênggèk-lênggèk arêp mati, la kuwi wangsulane kathik: mêngko dhisik, sarèh, sarèh, jagone arêp kluruk.
Garèng : Lho, aku malah wis tau nêksèni dhewe, ana wong mêntas kasripahan bojone, ora kok banjur tahlilan, malah-malah banjur bukak main. Ananging bab kiyi ora prêlu dirêmbug dawa-dawa, mundhak ngrusakake agama. Saiki padha ngrêmbug bab
mêngkone, mêngkono, utawa manèh: aja ngono-aja ngono.
Garèng : Sikak, kene le ngrungokake têmênanan, kathik banjur tlencengan sakarsanèki ngono. Wis, enggal tuturna nyang rakapara Si Rôngga Minak Koncar kiyi.
Petruk : Wacih, Rôngga Minak Koncar nang dhuwur cangkême kathik gondhol terong glathik. Ora Rèng, aku ki nèk pinuju sayah awakku, banjur tak uduti, lha, kuwi sayahe sanalika bisa lali. Mangkono uga yèn lagi susah atiku, banjur tak uduti, kuwi susah sapira bae banjur lali kabèh, nganti adhimu bokne Si Kamprèt anjaluk dhuwit blônja, aku iya lali.
Garèng : Nèk kaya ngono kuwi jênênge ya, têrlalu. Mungguh anane wong udut, bisa nglalèkake sayah utawa ngênglipur sajêroning kasusahan, kuwi ora liya marga utêk sarta urat-uratane uwis kêndho kakuwatane, mulane pangrasane kaya bisa marakake kapenak, [kape...]
[...nak,] nanging sing dadi sababe mau mung saka sudaning kêkuwatane piranti-piranti kang nganggo ngrasakake.
Petruk : Hêm, nèk tak pikir-pikir kok ya rada mèmpêr dhing. Tandhane yèn aku kabênêr maca koran ora tak sambi udut, kuwi surasane sing dak waca mau sok ora bisa mlêbu têmênan, pikirane tansah mrana-mrana bae. Ewadene iya ana apike, yakuwi wong sing lagi nyèlèngi, nèk pikirane tansah mikir anggone nyèlèngi bae, têmtune bakal nampani gandaning thèthèk bêngèk sing nang kono lan thèthèk bêngèk sing lagi dicèlèngi, ananging manawa
Garèng : Sis, disambêr gêlap kaping pitu likur dilanjari têlu tèng têmênan, mèh ora nyandhak aku karo omongmu mau. Ambalèni rêmbug ing ngarêp mau, tumrap para mudha, ya lananga, ya wadona, sing kulina udut, kuwi pikirane ora bisa lantip, mulane yèn sinau dadine kêndho.
Petruk : La kuwi cocog, tandhane prunanmu Si
Panyualku mangkene: Prèt, Prèt, kapriye upamane pa dipengkal, sauwise banjur dipatèni. Masa wangsulane Si Kamprèt kuwi kathik mangkene: La iya banjur diundangake dhoktêr pès, ta pak. Mara, apa kuwi ora aran jêntungake pikir.
Garèng : Hak, hak, kuwi ora saka bodhone si bocah, ananging saka kliruning panômpa, pa mau diarani jênênging uwong, ing sarèhning sabên wong mati saiki dikuwatirake manawane sabab kêna lara pès, dadi sadurunge dikubur kudu dipriksa ing dhoktêr pès dhisik. Wis, wis, rungokna tak dongèngi. Nalika ing Amerikah dianakake papriksan, pamulangan sapuluh kang muride kurang luwih ana 40.000 padha dipriksa. Olèh-olèhaning panitipriksa, sabên bocah 20 sing uwis udut, ana bocah 14 sing lara urate sarta sing bodho, dene sing ora udut, antarane bocah 20, sing lara urat utawa kêndho pikirane, mung ana bocah siji.
Petruk : Wèh, kacèk kok akèh bangêt. Sing ala bangêt tumrap bocah sing dhêmên udut kaya Si Kamprèt kae, anggone dhêmên goroh, climut utawa duwe patrap sing ora prayoga. Dadi yèn mangkono, bako kuwi dadi panuntuning bocah-bocah tumindak salingkuh sarta goroh.
Garèng : Mulane awit saiki uga anakmu Si Kamprèt larangana udut.
Petruk : Iya pancèn arêp tak larangi kanthi kêncêng. La kae apa Si Kamprèt saiki kathik udut srutu sênthar-sênthor. He, Kamprèt, mrene, awit saiki, kowe ora kêna udut babar pisan, yèn nganti aku wêruh kowe udut,
kapasrahakên dhatêng pangagênging nagari ing ondêr apdhèling ingkang ambawahakên tanah pambucalan wau.
ing ngriku calonipun badhe dipun êdêgi sêkolahan.
Kintên-kintên saminggu sapriki, tiyang pribumi nama Warsawijaya, kacêpêng dening asistèn wadana pulisi ing Magêlang, Radèn Sumarsana. Mênggah sababipun, Warsawijaya wau dèrèng dangu punika sampun anyalingkuhakên artaning hotèl papilyun ing Samarang f 400, enjingipun Warsawijaya kairit dening pulisi kabêkta dhatingdhatêng. Sêmarang.
Wontên pawartos: saking panuwunipun pangrèh agêng Pakêmpalan Muhamadiyah ambudidaya badhe angêdêgakên cabang wontên ing kitha Banyumas.
wulan punika, kawartosakên ing Surakarta badhe ngawontênakên wilujêngan, amilujêngi nagari kados adat. Para luhur tuwin para abdi dalêm sadaya sami sowan pêpak. Wilujêngan wau dipun wastani: Maesa Lawung, inggih punika nglêluri wilujêngan cara kabudan, mila ingkang andongani abdi dalêm wadana juru suranata, sanès pangulu, sarta donganipun inggih donga Buda.
Jalaran wontênipun pawartos, ingkang nyêbutakên, bilih pêpatih dalêm ingkang sinuhun ing Surakarta angawisi para amtênaripun campur kalihan agami, ingakng anjalari botên rênanipun para têtiyang pribumi sadaya, pangrèh Pakêmpalan Muhamadiyah lajêng nyuwun katrangan dhatêng pêpatih dalêm mênggah lêrês botênipun pawartos kasbut nginggil. Mênggah katranganipun pawartos ingkang makatên wau botên lêrês, ingkang punika pangrèh Muhamadiyah lajêng anyêbar sêrat wara-wara, ingkang anyariyosakên botên wontên alanganipun, bilih para abdi dalêm sami angudi dhatêng agami Islam.
Pangagênging pakaryan barang-barang kina martosakên: kala ing wulan Agustus ingkang kapêngkêr punika, tiyang nama Pak Randin, dêdunung ing dhusun Ngêmplak Sêmongan (Sêmarang) wontên ing pakawisanipun manggih rêca, ingkang wusananipun lajêng kasade dhatêng pakaryan kasbut nginggil. Samangke têtela bilih rêca wau rêcanipun Budi Satwa. Inggiling rêca 28 c.M. saha kadamêl saking salaka tulèn, bonbotên. dangu malih rêca punika badhe dipun pitongtonakên wontên ing musèum ing Wèltêprèdhên.
Ing sêraksêrat. kalawarti wulanan ingkang kawêdalakên ing Jêrman, nama: Nord und Zud wontên sêratanipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Graaf van Limburg Stirum bab kawontênanipun ing tanah India. Ing karangan wau ingkang wicaksana amanggalih prêlu sangêt ngawontênakên ewah-ewahan tumrap warganing polêksrad, inggih punika warga pribumi kêdah langkung kathah tinimbang warga bôngsa Eropah. Makatên ugi kapanggalih prêlu, anêtêpakên têtiyang pribumi dados warga rad pan India.
Wontên pawartos, bilih têtiyang komunis ingkang sami dipun tahan wontên ing griya pakunjaran ing Glodhog, Batawi, sami kapêndhakan anggènipun badhe damêl gegeran malih, tujunipun sêdyaning têtiyang wau enggal sagêd dipun alang-alangi.
Sêrat kabar A.I.D. martosakên, bilih botên dangu malih ing Bandhung badhe angêdalakên sêrat kabar dintênan basa Sundha ingkang badhe kanamèkakên: Tangkuban Prau, saha badhe dipun cithak ing kantor cithak: Kaom Kita. Wiwit tanggal 1 Nopèmbêr ing ngajêng punika, sêrat kabar wau langkung rumiyin badhe kawêdalakên sabên sadasa dintên sapisan, saha badhe dipun pandegani dening Wara Andayawarsih, kabantu dening Tuwan Yuanah.
Paduka Tuwan J.F. Vos administratur kantor Bale Pustaka, nampi sêrat tarimakasih saking nagari, jalaran anggènipun amranata saha angagêngakên kantor pangêcapan ing kantor kasbut. Makatên ugi Tuwan J.C. van den Braak tuwin Tuwan Th. J. Van Cleef kalih-kalihipun kapalaning kantor pangêcapan Bale Pustaka, sami angsal sêrat tarimakasih saking paduka tuwan dhirèktur ondêrwis.
Wontên pawartos, bilih ing Banyuwangi wontên sudagar kêkalih andarmakakên pangêcapanipun, tuwin pamêdaling sabinipun kalih têngah taun salêbêtipun sadasa taun, dhatêng Pakêmpalan P.S.I. ing ngrika. Pangêcapanipun badhe kapindhah dhatêng Batawi, tuwin pamêdalipun sabin wau badhe kadarmakakên dhatêng pamulangan guru S.I. ing Ngayogyakarta.
Sêrat kabar Loc. Martosakên, bilih sacêlakipun dhusun-dhusun dhukuh Badhur, Latu, Maribaya, sarta Karangmulya, badhe tumuntên dipun wontêni sumur bur. Sampun têmtu têtiyang ing ngrika sami sakalangkung agènipunanggènipun. gumbira.
ing Jawi Têngah salêbêtipun wulan Sèptèmbêr punika, ing Banyumas: f 72.898.22, ing Ngayogya: f 56.618.44, ing Kêdhu: f 101.720.40, ing Pakalongan: f 75.929.80, ing Sêmarang: f 91.125.62, ing Surakarta: f 77.430.90, gunggung sadaya wontên: f 475.723.38. Angsal-angsalanipun panyadean wau, salêbêtipun wulan Januari dumuginipun wulan Sèptèmbêr wontên: f 4.190.213.20. Salêbêtipun sangang wulan ing taun 1926 angsal-angsalaning panyadean sarêm wau wontên f 4.191.472.02.
Sêrat kabar Java-Bode martosakên, bilih ingkang katêtêpakên dados pangagênging tanah Dhigul, inggih punika Tuwan M.A. Monsjou sipil gêsah èbêr ing Fakfak ondêr apdhèling Niyuginiya ing sisih kilèn.
Benjing taun ngajêng, kintên-kintên sasampunipun tanggal 1 Mèi 1928, badhe dipun wontêni sêpur, ingkang lumampah saking Batawi dhatêng Ngayogya kanthi mampir Bandhung.
Kabaripun sêrat kabar Sinar Indhonesiah, badhe botên kawêdalakên malih, kintên-kintên jalaran saking anggènipun tansah manggih pakèwêt, koranipun wontên ingkang karampas ing pulisi. Malah redhakturipun Tuwan Marsudi dipun tahan wontên ing kunjara.
Aneta martosakên saking Pakalongan, bilih ingkang bupati ing Brêbês dipun gantung kalênggahanipun, amargi kadakwa nindakakên padamêlan ingkang botên pantês, inggih punika: asring mabuk, adamêl griya ing sacêlaking Bumiayu sapakawisanipun pisan, ingkang anggarap têtiyang dhusun tanpa mawi bayaran, malah miturut pawartos, ingkang bupati wau asring naboki priyantunipun. Ing ngriki têtela, sanajan bupatia, manawi gadhah tindak ingkang lêpat, inggih wontên paukumanipun.
Sêrat kabar Bintang Timur mirêng pawartos, bilih sêrat kalawarti Bandera Islam, suwaranipun Pakêmpalan P.S.I. ingkang kawêdalakên wontên ing Bandhung, badhe kawêdalakên wontên ing Batawi, sarta badhe kadadosakên sêrat kabar dintênan.
Wontên pawartos, bilih sêrat kabar Asiyah ing Sêmarang, gadhahanipun pakêmpalaning têtiyang pribumi lan Tiyonghwa, ingkang dipun pandhegani dening Tuwan Thio Tjin Boen lan Tuwan Côndra Kusuma, samangke botên kawêdalakên malih.
Kala dintên Slasa ingkang kapêngkêr punika, ing kampung Babatan (Bandhung) wontên kabêsmèn, griya ingkang kabêsmi kirang langkung wontên 200, pintên karugianipun saha punapa sababipun, samangke dèrèng kasumêrêpan.
Dèrèng dangu punika sampeyan dalêm ingkang sinuhun ing Surakarta, sampun aparing ganjaran warni dhuwung dhatêng: 1. Radèn Ramêlan, wadana
bagian ingkang kapisan ing pamulangan pangadilan luhur ing Wèltêprèdhên: Radèn Iman Hud.
Sêrat kabar Pêwarta Dhèli martosakên, bilih ing Medhan badhe dipun wontênakên cabang Muhamadiyah.
Miturut sêrat kabar Jawa Têngah, ingkang pikantuk pris, lotre f 100.000.- ingkang mêntas dipun gêbab dèrèng dangu punika: Tuwan B.D. Broek ing Pêkalongan.
Ing Medhan samangke kawêdalakên sêrat kalawarti wulanan, ingkang kanamakakên: Utusan Guru, mênggah isinipun babagan pangajaran tuwin kawontênanipun guru. Dene ingkang ngêdalakên Tuwan Sahari, Jalanpuri, ing Medhan.
Manawa Tristan lan Isolde duwe lêlakon kang ora bênêr, uwis mêsthi ora bakal unggul pêrange. Dipadha ngati-ati bokmanawa Tristan kang wis ingsun tundhung mau, iya iku marga saka anggoningsun kudu-kudu anuruti panuwunira iku, bakal ingsun timbali, supaya bali manèh marang ing Cornwallis.
Sarêng baron têtiga ingkang sami awon manahipun sarta ambêg jirih wau mirêng pangandikanipun sang nata makatên wau sami ajrih, badanipun andharodhog, rumaosipun Prabu Tristan sampun dhatêng amrêjaya dhatêng piyambakipun, aturipun: Gusti, pramila kawula sami gadhah atur makatên, margi kawula sadaya rumaos dados abdi paduka, sarta rumaos wajib tumut anjagi kaluhuraning asma paduka, makatên wau manawi paduka karsa andhahar dhatêng atur kawula, manawi botên karsa inggih sampun, mugi sampun dados duka. Manawi paduka botên karsa angabdèkakên dhatêng kawula tiyang têtiga, sumôngga karsa.
Prabu Marc sarêng mirêng aturipun para baron makatên punika sangsaya duka, nuntên jumênêng ing sônggawêdhining titihanipun, pangandikanipun: Hèh, wong ala, enggal padha sira lungaa saka nagaraningsun kene, ingsun ora karsa angabdèkakên marang sira manèh.
Baron têtiga wau sami amangsuli: Kawula sami sumarah ing karsa paduka, gusti, sarta botên ajrih utawi kuwatos sakêdhik-kêdhika, jalaran
angurmati dhatêng sang nata. Makatên ugi sang nata inggih enggal anggêbrag titihanipun kasandêrakên, kondur dhatêng karaton Tintagêl, botên angêntosi ngêmpalipun para abdi gêrma tuwin abdi sanès-sanèsipun. Sadumuginipun ing karaton enggal lumêbêt ing pandhapa, kapapagakên dening sang pramèswari, ingkang mirêng swaraning tindakipun. Kados ingkang sampun-sampun, sang pramèswari anampèni agêmipun pêdhang, lajêng angaturakên pakurmatan sarana andhingkulakên sarira ngantos dumugi ing sampeyanipun sang nata. Astanipun sang pramèswari nuntên dipun asta ing sang prabu, katarik manginggil supados jumênêng. Sarêng sang pramèswari amriksani pasuryanipun sang nata ambrabak abrit sangêt, kados nalika wontên ing papan pangobongan rumiyin, angintên bilih anggènipun duka sang nata wau margi anguningani bilih Prabu Tristan dèrèng kesah saking ing Cornwallis. Pangunandikanipun: O, Pangeran Kang Maha Agung punapa kêkasih kula kauningan ing sang nata, sarta sampun dipun cêpêng. Sanalika sang pramèswari kantaka, dhawah ing sampeyanipun sang prabu, sang putri lajêng dipun pondhong kabêkta lumêbêt, dhatêng ing dalêm sarta dipun arasi. Botên antawis dangu wungu saking anggènipun kantaka. Sang nata nuntên andangu, pangandikanipun: Yayi, apa marmane dene sira nganti dadi kantu, apa sira lagi nandhang gêrah.
Sang pramèswari matur: Dhuh sang prabu, pêpundhèn kawula, kawula ajrih sangêt, margi kala wau katingalipun paduka duka sangêt.
Sang nata angandika malih: Bênêr panyananira iku, yayi, mulane ingsun enggal bali, awit ana prakara kang agawe sêkêling panggalih ingsun.
Sang pramèswari matur malih: Dhuh, sang nata, manawi para gêrma ingkang adamêl sêkêling panggalih, saking pamanggih kawula botên pêrlu paduka galih sangêt-sangêt, awit prakawis makatên punika sajatosipun namung prakawis sapele.
Sang nata mèsêm amirêngakên pangandikanipun sang putri, pangandikanipun: Yayi, kang anjalari dukaningsun mau dudu para gêrma,
ingsun tundhung supaya lunga saka ing nagariningsun kene, awit salawase mung anglingsêmake marang panjênênganingsun bae.
Sang pramèswari matur: Gusti, punapa dosanipun tiyang têtiga wau, dene ngantos paduka karsakakên kesah saking ing Cornwallis. Manawi piyambakipun angawon-awon dhatêng kawula malih, dosa punapa ingkang kaaturakên ing paduka.
Dhawuh pangandikanipun sang prabu: Yayi, prakara iku ora ana paedahe dirêmbug manèh, jalaran baron mau wis padha ingsun tundhung.
Sang pramèswari nuntên nêmbah, aturipun: O, botên makatên sang prabu, sadaya tiyang punika gadhah hak anglairakên pamanggihipun. Makatên ugi kawula inggih gadhah hak, anyumêrêpi pandakwa awon ingkang kadhawahakên dhatêng kawula wau. Sintên ingkang badhe suka sumêrêp dhatêng kawula, manawi paduka botên karsa andhawuhakên. Wontên ing ngriki kawula rumaos lola, namung paduka ratu kawula, tuwin ingkang kêdah anjagi dhatêng kawilujêngan tuwin saening nama kawula.
Pangandikanipun sang prabu. Yèn mangkono karsanira, ingsun iya bakal nyaritakake ature wong-wong
mungguh kang dadi ature: manut panêmune, supaya pandakwa ala kang wis tumiba ing sira biyèn bisa sirna babarpisan, sira kudu anglakoni sumpah ana [a...]
[...na] ing sangarêping balung-balunging bôngsa kramat, sarta anyêkêl wêsi mêngangah, awit manawi sira nyata ora duwe dosa, ora bakal karasa panas, utawa ora bakal aniwasi.
Sariranipun sang pramèswari gumêtêr amirêngakên pangandikanipun sang nata makatên punika, sarta amandêng dhatêng sang prabu, wusana matur makatên: Gusti, mugi paduka karsaa animbali tuwin karsaa angabdèkakên dhatêng baron têtiga wau. Kawula sagah anglampahi sumpah kados ingkang sampun kaaturakên ing paduka punika.
Sang prabu amangsuli: Kapan anggonira arêp sumpah iku, yayi.
Aturipun sang pramèswari: Sadasa dintên malih, Gusti.
Pangandikanipun sang prabu: Yayi, tempo sapuluh dina iku enggal bangêt.
Sang putri nêmbah matur: Gusti, sayaktosipun sadasa dintên punika kadangon sangêt, ananging kawula gadhah panuwun mugi paduka karsa ngaturi rawuh Sang Prabu Artur ing Carduel tuwin
wontên ing ara-ara sacêlaking lèpèn ingkang dados tapêl watêsing nagari Cornwallis kalihan nagari Carduel, awit manawi botên makatên kawula kuwatos bilih ing têmbe, sasampunipun kawula anglampahi sumpah punika, para baron kalerehan paduka gadhah panuwun malih supados kawula anglampahi sumpah sanès malih. Manawi sumpah kawula punika sinêksenan ing Sang Prabu Artur tuwin para baron kalerehanipun, sêsarêngan kalihan para baron kalerehan paduka sadaya, para baron ingkang sami awon manahipun saèstu botên badhe wani gadhah panuwun
ugi sang nata inggih utusan angaturi Prabu Artur supados ing dintên punika karsaa rawuh anjênêngi, saha mugi kadhèrèkakên ing wadyabalanipun. Sang pramèswari inggih utusan abdi kinasih awasta Pirinis bêktan saking ing Irlan rumiyin, kadhawahan sowan dhatêng Sang Prabu Tristan. Lampahipun Pirinis anglangkungi wana, botên anurut margi, supados sampun ngantos kasumêrêpan ing tiyang sanès. Sarêng sampun dumugi ing griyanipun mantri wana Orri lajêng manggihi Prabu Tristan saha matur bilih saking panuwunipun para baron ingkang drêngki manahipun dhatêng Prabu Marc, sang pramèswari badhe anglampahi sumpah kados ingkang kasêbut ing nginggil mau.wau. Aturipun Pirinis: Dhuh, satriya, kawula dipun utus ing sang pramèswari angaturi paduka supados dhawahing dintên sang pramèswari anglampahi sumpah punika paduka karsaa rawuh ing ara-ara wau, angagêma panganggenipun pêkir, sampun ambêkta dêdamêl, sarta sampun ngantos wontên tiyang ingkang sagêd nyumêrêpi bilih paduka ingkang namur dados pêkir punika. Paduka dipun aturi rawuh ing pinggiring lèpèn ing papan padununganipun Prabu Artur masanggrahan, ing ngriku paduka badhe sagêd mitulungi sang putri, awit sang putri ajrih sangêt dhatêng sumpah wau, nanging tansah sumendhe dhatêng ing Pangeran Ingkang Maha Kawasa ingkang sampun paring piwêlas dhatêng panjênênganipun nalika badhe kapatrapan ukuman pêjah tuwin sagêd oncat saking wêwêngkonipun kere-kere rumiyin.
Prabu Tristan amangsuli, pangandikanipun: Sadulur enggal baila marang karaton. Matura marang sang pramèswari, yèn ingsun nêdya anglêksanani pamundhute iku.
Kacariyos, nalika Pirinis wangsul dhatêng ing karaton, wontên ing satêngahing wana kapanggih kalihan mantri wana ingkang nyumêrêpi papan padununganipun Prabu Tristan tuwin Sang Putri Isolde kala wontên ing wana rumiyin.
lumayu. Sira wus adol kaslamêtane sang pramèswari, mulane wis bênêre sira kacêmplung ing luwangan gaweanira dhewe iku, minôngka kuburira.
Sasampunipun wicantên makatên mantri wana lajêng dipun pênthung ing têkênipun. Sirahipun rêmuk, sanalika pêjah. Mayitipun lajêng dipun bruki ing kêkajêngan tuwin dipun urugi ing ron-ronan.
Kocapa ing dintên katamtuanipun sang pramèswari badhe sumpah wau, sang nata kalihan sang pramèswari tuwin para baron saha para satriya kalerehanipun Prabu Marc bidhal dhatêng ing ara-ara ing tapêl watêsing nagari Cornwallis. Sadumugining pinggir lèpèn dipun urmati dening Prabu Artur sawadyabalanipun, ingkang masanggrahan wontên ing pinggir ngrika. Ing ngriku katingal wontên pêkir satunggil ingkang nuju ngêmis dhatêng para baron utawi satriya ing Carduel. Sang Prabu Marc tuwin sang pramèswari sawadyanipun sami nyabrang nitih baita ingkang sampun kasadhiyakakên. Sarêng baita ingkang dipun titihi sang pramèswari sampun dumugi ing pinggir, sang putri lajêng ngandika: Para satriya, kadospundi sagêd kula mêntas dumugi ing dharatan supados pangangge kula botên kenging ing jêblog, punapa botên wontên tukang baita ingkang sagêd mitulungi anggendhong kula.
Pramila sang putri mundhut gendhong margi baita titihanipun botên sagêd mèpèt ing dharatan, awit taksih sawatawis malih kalihan dharatan sampun kandhas. Nuntên wontên satriya satunggal ingkang angawe [anga...]
[...we] dhatêng pêkir wau, dipun undang kapurih nyêmplung dhatêng ing pinggiring lèpèn
dipun gendhong. Sang pramèswari ngandika lirih sangêt: Kêkasih kula, mangke wontên ing pawêdhèn ngajêng punika sampeyan andhawah.
Sarêng anggènipun anggendhong sang putri wau sampun dumugi ing dharatan, wontên ing pawêdhèn, pakir wau api-api kasandhung, lajêng dhawah. Sang pramèswari tansah dipun cêpêngi. Para neneman putraning bôngsa luhur tuwin para priyantuning baita sami mêndhêt wêlah utawi prabot sanèsipun badhe kangge anggêbagi pêkir wau, nanging pramèswari ngandika: Aja dimunasika, pêkir iku, karêbèn lunga, mulane tiba manawa saka anggone wis bangêt sayahe, marga wis adoh lêlakone. Sang putri lajêng angalungakên êmas dhatêng pêkir wau.
Ing palataran sangajênging pasanggrahanipun Prabu Artur sampun bineberan babut tuwin sutra-sutra wêdalan ing Nicea, tumumpang ing sanginggiling pasukêtan. Balung-balunging bôngsa kramat inggih sampun kawêdalakên saking ing lêmantun panggenan nyimpên barang-barang ingkang malati wau, kadèlèh wontên ing babut, dipun jagi dening Sang Walewein, Griflet saha Sang Keye. Ing sacêlaking barang-barang ingkang amalati kacawisan latu agêng kangge ambêsmi tosan, ingkang kala samantên sampun mêngangah kados wongwa. Sasampunipun mêmuji dhatêng Ingkang Maha Kawasa, sang pramèswari lajêng angrucat kalung tuwin gêlang ingkang awis sangêt rêginipun punika, awit kajawi saking êmas, agêm-agêman punika sami tinarètès ing sêsotya adi. Nuntên kaparingakên dhatêng kere-kere ingkang sami ngêmpal wontên ing ngriku. Makatên ugi agêm-agêmanipun mêkêna, mantêl, sêpatu, tuwin sanès-sanèsipun inggih dipun rucati, kaparingakên dhatêng kere-kere wau, namung kantun angagêm agêm-agêman rangkêpan ingkang tanpa lêngênan. Sasampunipun makatên lajêng anyakêti papan palênggahanipun
pramèswari angasta balung-balunging kramat wau, sarwi ngandika: Sang prabu ing Logres tuwin sang nata ing Cornwallis, Sang Walewein, Keye tuwin Sang Girflet mugi paduka sami karsa anêksèni, kawula sumpah dhatêng balung-balunging bôngsa kramat punika, tuwin dhatêng barang-barang ingkang malati sanèsipun ing sangalam donya punika, bilih botên wontên tiyang jalêr ingkang sampun nate mondhong dhatêng jat kawula, kajawi Prabu Marc kalihan pêkir ingkang dhawah wontên ing pawêdhèn, ingkang sami paduka priksani wau. Prabu Marc punapa sumpah kawula punika sampun adamêl panujuning panggalih paduka.
Sang PrakuPrabu. Marc aparing wangsulan: Iya, yayi, wis cukup. Muga-muga Gusti Kang Maha Agung karsa paring putusan kang adil marang prakara iki.
Sang putri nuntên angucap: Amin. Sasampunipun nuntên anyakêti latu. Tindakipun sêmpoyongan sarta pasuryanipun katingal pucêt sangêt. Tosan ingkang mêngangah wau lajêng dipun pundhut saking salêbêting latu, dipun asta sarta dipun bêkta tindak ngantos sangang jangkah, lajêng dipun uncalakên. Astanipun kêkalih nuntên dipun entha kajêng mrapat (Kruis), èpèk-èpèking astanipun dipun ajêngakên dhatêng sadaya ingkang anjênêngi anggènipun sumpah punika. Sadaya sami ningali bilih astanipun sang putri ingkang kangge ngasta tosan mêngangah wau botên punapa-punapa, malah katingal langkung sumringah tinimbang kalawau sadèrèngipun kangge ngasta tosan mêngangah. Satêmah sadaya tiyang sami mêmuji angluhurakên asmanipun Ingkang Maha Kawasa.
Sarêng Prabu Tristan sampun rawurawuh. ing griyanipun mantri wana Orri lajêng rucat agêm-agêman panganggening pêkir wau. Kala samantên Prabu Tristan anggalih bilih sampun mangsanipun kêdah kesah saking ing Cornwallis kados ingkang sampun kasagahakên dhatêng Sang Prabu Marc nalika ngaturakên wangsul sang pramèswari rumiyin. Kajawi punika sampun botên wontên ingkang andadosakên alanganing tindakipun. Margi sang pramèswari sampun anglampahi sumpah sarta wilujêng. Sang nata asih sangêt dhatêng panjênênganipun. Manawi pêrlu Sang Prabu Artur saèstu badhe karsa atêtulung dhatêng sang pramèswari. Lan malih ing sarèhne sang pramèswari sampun asumpah, badhe botên wontên tiyang ingkang wani angawon-awon malih dhatêng sang putri. Sanajasanajan. Prabu Tristan anggalih makatên, nanging tansah mangu-mangu botên enggal pangkat, ing batos awrat sangêt anilar sang putri wontên ing nagari Cornwallis, pramila tansah angglibêt wontên ing sakiwa têngêning karaton Tintagal. Ingkang makatên wau Prabu Tristan inggih mangêrtos bilih lêlampahanipun punika nguwatosi sangêt tumrap gêsangipun mantri wana Orri utawi tumrap kawilujênganing sariranipun piyambak.
Kawan dintên sasampunipun sang putri sumpah wontên ing ara-ara punika, Prabu Tristan nuntên pamitan dhatêng mantri wana Orri badhe pangkat anilar Cornwallis sarta animbali Sang Corneval pangandikanipun: Dhuh, guru kula, sapunika sampun mangsanipun kula kesah saking ing ngriki. Sumôngga sami kesah dhatêng ing Wales.
Adining pasawangan ing tanah Jawi pasisir lèr. Wujuding gambar punika sanadyan botên mawi kacariyosakên panjang, sampun sagêd cariyos piyambak mênggahing kawontênanipun.
Tumrap tiyang ingkang kulina ngraosakên dhatêng wujud kawontênaning sawangan kodrat ing ngalam donya, punika sagêd nuwuhakên gagasan angêlangut. Makatên ugi tumrap tiyang ingkang ahli ngraosakên suraosing ukara sae, ingkang mêmêtha kawontênan, lêlampahan tuwin sanès-sanèsipun, punika gêsanging ukara wau ugi lajêng sagêd nuwuhakên panggambaring gagasan, ngantos cumithak wontên ing raos. Ing Kajawèn mêntas ngêmot pangudaraosipun sang pujôngga agung Tagore, pangudaraos wau mawi amêmêtha dhatêng kawontênaning tanah
Punika mênggahing pangraos, sanadyan tumrap tiyang ingkang dèrèng sumêrêp kawontênaning tanah Jawi, ugi lajêng sagêd anggambarakên wontên ing pangraosipun. Panggambaripun wau sanadyan dèrèng mêsthi plêk, nanging sampun wontên wujudipun.
Ing sapunika gêntos ing Kajawèn ngriki mujudakên gambar, ingkang saèstha kados raosing manahipun tanah Jawi nalika pêpisahan kalihan jiwaning tanah Hindhu (Sang Tagor) ingkang nêmbe angoncati. Kados ing ngandhap punika, mriksanana gambar ngajêng.
Pindha taru katragan ing riris / tanpa manis araras mangarang / puwara ruruh ron-rone / ron rasanirèng tuwuh / yayah sirna datan nabêti / dening wus lalu môngsa / koncatan ing ranu / kang
kaworan pamawase / mung rarasirèng dangu / kang umanjing têlênging ati / katonton tabêtira / maksih sarwa tungtum / nadyan
sarwa nênamar matèni wiji / kang wus manjing tan oncat //
Wusing dangu rasa tungtum ugi / gêgayutan orêging pawarta / kang mratani rat têbane / yèku jiwaning Hindhu / kang rinungu sanggyèng dumadi / arsa têtuwi marang / tabête ing
mulung astane / pinêthuk ngrangkul gapyuk / mung ing sêmu pangling kapati / dening tabêting tata /
mawang ing sêmu / sukur kalamun widada / kaanane gathuk datan madal sumbi / kana lan kene nunggal //
Wusing titi dènira ngulati / tabêtira kang wus kawistara / si jiwa muksa pindhane / ngunduri
kabacut / têmah ing kaananira / sanggyèng laku ingkang kêtêmbèn pinanggih / lir panggugahing jiwa //
Tiyang Jawi punika mèh ical raosing Hindhu, dening sampun kêdangon, mila kados pêpindhaning têtanêman gêring tanpa angsal jawah. Nanging sanadyan sampun makatên, wantuning gêsang, dados inggih lêstantun gêsang, lan gêsangipun wau pancèn sampun mawi wiji, inggih punika wiji ingkang sampun tumanêm kala rumiyin.
Sarêng jiwaning Hindhu dhatêng, mèh pangling, dening santun sipatipun, nanging lajêng karaos, manawi wijinipun taksih. Mila sanadyan sipatipun santun, sakintên inggih badhe sagêd gathuk, lan kalampahana gathukipun wau sagêda ngrika-ngriki angsal, inggih punika, kawruh kilenan lan wetanan punika sanadyan ingkang dipun tekadakên beda, kaangkaha sagêd gathuk, tanpa angrisakakên tekadipun.
Wusana sapêngkêripun sang nêmbe rawuh, wontênipun tansah damêl ebahing manah.
Sadaya pakêmpalanipun para dhoktêr ing salêbêting jajahan Jêpang, ingkang sami badhe nampèni dhatêngipun Dhoktêr Nogusi, ingkang sampun kesah 15 taun laminipun, samangke sami tata-tata badhe angurmati saha angaturakên pambagya wilujêng dhatêng ingkang nêmbe rawuh. Minôngka pakurmatan, ing kitha-kitha Tokiyo, Osaka tuwin ing kitha-kitha agêng sanèsipun, dipun wontênakên dhahar pista. Para sarjana, para ahli pulitik, para hartawan, para sudagar agêng lan sapanunggilanipun, sami angrumaosi manggèn ing kaluhuran, bilih sami sagêd tumut dhahar pista wontên ing pasamuwan pakurmatanipun sang minulya dhoktêr wau. Sadaya pakurmatan pista ingkang dipun wontênakên ing kitha-kitha ing tanah Jêpang wau, ing kitha Minowah ingkang agêng piyambak. Dene kala samantên ingkang sami dhahar pista: guprênuring kitha ngriku, pangarsaning guru agêng ing pamulangan luhur kadhoktêran ing Osaka, pintên-pintên bôngsa sarjana sanèsipun, tuwin para amtênar lan para sudagar agêng-agêng. Dene ingkang dipun piji sami angladosi salêbêting pista wau, inggih punika para waranggana ing Osaka,
ingkang sami endah ing warni tur sami sae-sae pangajaranipun. Sang minulya Dhoktêr Nogusi dhatêngipun ing papan pambojanan wau kalihan ingkang ibu, punapa malih kairingakên dhatêng tuwan utawi Nyonyah Kobayasi, inggih punika tiyang kêkalih ingkang sampun anyaèni dhatêng sang minulya kala taksih alit.
Sadèrèngipun dipun wiwiti pista, sang minulya anglairakên gênging panarimahipun dhatêng sadaya ingkang sami mangayubagya saha ngantos ngawontênakên dhahar pista ingkang agêng-agêngan makatên, kanthi sêsorah ingkang mêdal saking manah suci. Ananging sasampunipun, sang minulya lajêng botên kawêdhar pangandika malih dhatêng sintên kemawon, kajawi dhatêng ingkang ibu tuwin tiyang kêkalih kasbut nginggil, saha pangandika wau ingkang kathah namung tumanduk dhatêng ingkang ibu kemawon. Ing môngka sacêlaking kalênggahanipun ngriku kathah para luhur. Ananging tumrap panjênênganipun, kaluhuran, kasugihan saha ingkang sami misuwur ing jagad punika, kaanggêp sanès barang-barang. Ingkang dipun ngandikakakên: Ibu, punika lho eca, miraos, punapa
porokipun. Sampun tamtu ingkang makatên wau dede tatacara ingkang sae tumrap dhahar cara Jêpang, punapa malih tumrap pasamuwan agêng kados ing nginggil punika. Ananging anggènipun sang minulya supe dhatêng tatacaraning dhahar wontên ing pasamuwan agêng punika, jalaran saking katarik dayaning katrêsnanipun anak dhatêng biyung. Sang minulya botên angèngêti dhatêng sanès-sanèsipun, kajawi dhatêng ibu tuwin tiyang kêkalih wau. Panjênênganipun kasupèn, bilih ingkang dipun subya-subya saha kinurmatan wau saliranipun, makatên ugi panjênênganipun kasupèn, bilih panjênênganipun punika satunggiling dhoktêr ingkang sampun kawêntar ing jagad raya. Ingkang dipun èngêti namung katrêsnaning anak dhatêng biyung ingkang sêpuh, saha ingkang lênggahipun jèjèr panjênênganipun, lan tansah angèngêti bilih sampun nate dipun wulang dening satunggiling tiyang sêpuh nama Kobayasi wau. Amila wontên ing ngriku ingkang tansah dipun ajak ginêman inggih namung ibunipun tuwin kadhangkala tuwan Kobayasi saha semahipun kemawon.
--- [765] ---
Sisih kiwa nginggil: Ingkang Wicaksana Kangjêng Susuhunan ing Surakarta sakalihan pramèswari dalêm Gusti Kangjêng Ratu Mas, kala rawuh ing kabupatèn Grêsik. Sisih têngên nginggil, kala wontên baita kapal Zeven Propincien ing palabuhan Surabaya.
Sisih kiwa ngandhap, kala rawuh ing palabuhan Kanal (Madura), sisih têngên ngandhap kala wontên ing kabupatèn Bangkalan (Madura).
5. Wwang mahayun tri kawehan ing dana
ananging tiyang sugih sami dados têtiyang ingkang cêthil sangêt, tiyang awon umuripun panjang, ananging para têtiyang utami sami kathah sambekalaning gêsangipun. Wêwatêkan awon kaanggêp sae, tiyang bodho dipun anggêp ingkang maton wawasanipun. Tiyang awon kasamadan ingkang sae, ratu kawasesa ing prajuritipun, botên wontên ingkang amranata bab pilah-pilahing pangkat, kasênênganipun tiyang sami
kang sêrgale niwo winarêgan rudira daging ingkang waranggana.
6. Sakathahing campaka, mango, candhana, wungu, tuwin bakula ingkang arum gandanipun, punapa malih nagapuspa sami dipun risak, dipun têgori, saha lajêng kangge amagêri pung lan pilang, (kajêng kalih warni punika langkung asor) banyak, mêrak, lan pêksi ingkang sae sangêt ocèhipun, sami dipun pêjahi, kasirnakakên, dene ingkang dipun gêgêsang gagak lan pêksi bango, gêsangipun sagawon ingkang dipun ingah ing tiyang, sakeca sangêt, jalaran tansah winêlêg ing êrah tuwin dagingipun lare èstri ingkang
jamanipun kêrta laminipun 100.000 taun, ing jaman treta saya suda ngantos kantun 10.000 taun, ing jaman dwapara 1000 taun, tuwin wêkasaning jaman 100 taun, malah namung 1000 wulan. Lan badhe wêkasaning jaman, watêsipun gêsang namung 36 taun.
8. Sang Hyang Pranayan ing kêrtteka taulan kahananira ri madya nityasa, ring tretastisiran pratistha rumakêt kahanan ing urip ing jagad kabèh, yan ring dwapara môngsa lèn swayu lawan rudira kahanan ing urip stiti, yan ring kali anèng kulit wulu wulun kahananira ring anna bojana.
8. Ing jaman kêrta gêsangipun lêstantun wontên ing balung, ing jaman treta dunungipun wontên ing balung, kala samantên gêsang ing sadunya kiyat sangêt, ing jaman dwapara gêsangipun dumunung wontên ing daging, ing otot lan ing êrah, ing jaman kali wontên ing kulit, rambut lan ing têtêdhan.
punika tiyang èstri, kala ing jaman kêrta, Dèwi Renuka. Ing jaman treta inggih punika wontênipun pêrang ingkang agêng piyambak sarta ingkang anggumunakên, ingkang dados jalaranipun Dèwi Janaki (Sita), ing jaman dwapara putranipun Prabu Drupada ingkang ayu sangêt, punika ingkang anjalari prangipun para barata. Sadaya têtiyang èstri wau ing pungkasaning yuga ingkang sami anjalari wontênipun paprangan ingkang anggumunakên wau.
Limrahipun sabên wontên tiyang apasadherekan ingkang sampun supêkêt sangêt, punika anggèning pasadherekan wau lajêng dipun wastani: sadulur sinarawèdi. Dados dipun upamèkakên kadosdene sadhèrèk, ingkang namung manggung sae kemawon pangrêngkuhipun, dening sampun kaanggêp awakipun piyambak, utawi awak kalih dados satunggal, sampun sami sêrêp-sinêrêpan sabarang-barangipun, tanpa subasita.
Pramila bilih wontên tiyang mungêl: sadulur sinarawèdi, tamtu anggadhahi têgês sae sangêt. Ananging sarêng dipun ilang-ilangi jêbul wontên kalamangsanipun, têmbung wau anggadhahi têgês akosok wangsul balêjêt, inggih punika awon sangêt, tur tumanduking êmpanipun sami, supêkêtipun inggih sami, malah kapara anglangkungi.
Sumôngga, para maos, panjênêngan sadaya rak tamtu sampun kêrêp amrangguli: swaraning tiyang rame-rame, brohak-brohok, lampahipun galuyuran, panganggenipun pating slêbrah botên kantên-kantênan, botên idhêp isin. Hara, kula aturi ambadhe, punika tiyang punapa namanipun. Panjênêngan tamtu lajêng gampil kemawon ambadhe: tiyang ewah èngêtanipun. Na, inggih lêrês punika, nanging dèrèng plêk. Mênggah salêrêsipun, punika: tiyang mêndêm inuman kêras (ciu, sajêng, konyak lan sasaminipun).
Dene tiyang ingkang atindak saru wau, saking anggènipun trêsna dhatêng mitranipun sinarawèdi. Nalika inuman kêras punika dèrèng manjing dados sadhèrèk sinarawèdi, sabên dintên anggènipun miluta mêmikat dhatêng manahing manusa, wasis lan tarampilipun angungkuli panggodhaning dakjallaknat dhatêng bapa Adam (Sêrat Ambiya), satêmah sintên tiyangipun ingkang lajêng sami kèlu ing pikat kancana wau, botên antawis dangu malih tumuntên gadhah mitra utawi sadhèrèk sinarawèdi, ingkang têgêsipun akosok wangsul, inggih punika babar pisan tanpa wontên pitulunganipun, malah namung tansah anjêjarah iman lan
wau. Ananging mênggah pitulunganipun sadhèrèk sinarawèdi satunggalipun, punika mawi milih, inggih punika manawi manusa pinuju sênêng manahipun, pinuju gêgadhahan, botên manggih èwêd-pakèwêd, ing ngriku lajêng jumêdhul tanpa sangkan, mindhak-mindhak anandukakên ulat manis ingkang angrêsêpakên, manawi dipun langgati lajêng tansah anggêgasah lan amêtiki karna kemawon (ayo, sèh, gobe, aja wêdi, mumpung isih urip, Pacinan isih bukak). Makatên dipun talatosi pangicuk-icuking sadulur
pamulêtipun. Satêmah ingkang sami kenging kala luwang sami cilaka gêsangipun, tansah kaèsi-èsi ing akathah.
Adhuh, nyuwun pangapuntên. Kaluhuran sangêt dhawuh pangandikanipun para sêpuh tuwin cocog kalihan wêwarah wêwalêring sarak punapadene piwulangipun para ahli:
karaos asrêp, punika jalaran saking atur panuwuning mitranipun wau, lajêng botên sarônta, cêg, nyêpêng kênthi lan gêlas alit, dipun ilingi isining kênthi wau sakêbêkipun saha têrus kaombe: glênggêng. Byar guwaya sumringah, badan karaos angêt. Sumbaripun: Ta, angêt ora saiki. Ayo sagêlas êngkas: glênggêng. Ngantos rambah kaping tiga sakawan gêlas utawi langkung pangombenipun, badanipun lajêng karaos bêntèr, sirah posing plêng-plêngan, pandêlêng bliyar-bliyar, ungêlipun kumruwuk, salajêngipun kados ingkang kula aturakên ing ngajêng polahipun tiyang mêndêm.
Miturut dhawuhipun para sêpuh ingkang pantês dipun estokakên:
Manawa sira ngêlak, ngombea banyu kang rêsik, awit iku munpangate marang awakira ngungkuli ombèn-ombèn sing adi aèng lan kang larang-larang rêgane.
Dhawuh makatên punika saya agêng sangêt barkahipun tumrap ing jaman iwit-iwitan samangke punika, malah botên namung ambarkahi dhatêng gêsangipun pribadi, inggih tamtu lubèr dhatêng sakukubanipun.
Gêgolonganipun para mudha wontên ingkang sok nyoba awak, bilih pinuju kêmpal lajêng sami ajar unjuk-unjukan inuman kêras, murih katingal barêgas, saya anggrêngsêngakên utawi mêwahi giyaking pakêmpalan ngriku (cariyosipun) punika manawi kalêgutakakên, prasasat para mudha wau: angêmohi dhatêng uripipun, ingkang tansah dipun eman-eman, saha ingkang sajatosipun, saupami dipun tari tamtu êmoh lara, êmoh wirang, êmoh mlarat, êmoh asor, sapiturutipun. Dados namung nêdha sarwa sarwi kasêmbadan, punapa malih kawastanana tiyang utami. Taksih wontên candhakipun.
Nalika ing dintên malêm Akat angrintênakên tanggal kaping 12 wulan Rabingulakir taun Jimakir 1858. Utawi tanggal kaping 8 Oktobêr 1927, wanci jam 10
dumugi yuswa 62 taun, dintênipun Sênèn wanci jam 9 enjing, layon kasarèkakên dhumatêng ing dhusun Tirip, ingkang rawuh nglayat para luhur kathah sangêt, mèh abdi dalêm sa-Surakarta sami nglayat sadaya, ingkang dumugi ing kubur
Tumênggung Atmadiningrat tilar donya, mila sangêt andadosakên kagèt sarta pangunguning manah kula, botên nyana babar pisan, dening botên dangu sakitipun, utawi botên ngantawisi bilih ngantos kalajêng tilar donya. Tumrap kula, tilaripun donya Radèn Tumênggung Atmadiningrat
punika manah kula sampun botên anggadhahi sêmang-sêmang, saking anggènipun sampun anyêkapi anindakakên pandamêlan kula. Nalika kula sawêg dados pangagênging parentah karaton rumaos taksih dèrèng nyumêrêpi kawontênan sarta tumindakipun ing karaton sadaya, sabên dintênipun piyambakipun tansah dados pitakenan kula, saking anggènipun suwita wontên ing karaton sampun lami, ngantos sagêd têrang kawontênanipun karaton sadaya, sarta prasasat dados pitakenanipun tiyang sakraton.
Kula badhe anggêlarakên sawatawis lêlampahanipun Radèn Tumênggung Atmadiningrat. Anggènipun suwita wiwit bibar têtak, minggah-minggah pangkatipun ngantos dados abdi dalêm bupati gêdhong kiwa punika kintên-kintên sampun 45 taun, dene wiwitipun suwita wau nalika taksih swargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Ingkang Kaping IX sampun anindakakên nyêpêng arta, sarêng jumênêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Ingkang Kaping X punika lajêng kagêm wontên ngarsa dalêm, anindakakên prakawis rèmèh dumugi ingkang parlu, sarta taksih anindakakên nyêpêng arta. Sarêng wiwit tatanan enggal karaton, lajêng dados kondhang kula: angèngêti
wontên kalerehanipun ingkang lêpat, lajêng dipun srêngêni, nanging lajêng kasulang-sulangakên, tindakipun tumêmên, nalika
gadhah parlu piyambak utawi sakit sawatawis inggih mêksa sowan. Wêkêl ajêng dhatêng pandamêlan, botên ketang rêkaos dipun lampahi kanthi tumêmên, botên nate ngêsah, manahipun limrah, sarta wêlasan. Sarèhning anggèning suwita wiwit panakawan, dados sampun nate angraosakên wajib sadaya pandamêlan, wiwit pangkat alit ngantos pangkat agêng, dados sadaya pandamêlan tumrap dhatêng kalerehanipun sagêd dumugi prayogi. Mila satilaripun donya Radèn Tumênggung Atmadiningrat, kula sarta sakalerehanipun sadaya prasasat kadosdene kecalan tiyang sêpuhipun.
Radèn Tumênggung Atmadiningat, dina iki pungkasane lêlakon pakênira ana ing
wêdalan Bale Pustaka, kaca 20, pêthikanipun kados ing ngandhap punika. (Sêkar Mijil):
Yèn sira yun amukul prajadi / miliha
bêbayani / nanging jrih ing ewoh / yèn anêdya mrih kinèdhêp bae / graning krura solah gêgilani / lir ambengkas urip / mung amrih panungkul //
Iku wignyane singa prayogi / waskithèng pakewoh / …
Makatên piwulangipun Prabu Bathara Rama dhatêng ingkang [ing...]
[...kang] rayi Radèn Brata, nalika nusul dhatêng wana, angaturi kondur ingkang raka.
Dados sanadyan sima punika tumrap manusa: prasasat namung ambêbayani kemawon, ewasamantên mênggahing raos, miraos sangêt dhatêng bêbudèn utawi wêwatêkan ingatasipun tiyang ulah kaprajan.
Punika gambaripun Nonah Gudrun Kroegsaed, wanita ing Norwègên. Jalaran wiwit alit tansah kêkinthil bapakipun sudagar ingkang tansah alêlayaran, pramila nonah wau ngantos paham dhatêng sadaya lampah lautan. Kajawi punika nonah wau ugi lajêng nêmpuh èksamên sagêd
satunggal punika wontên satunggiling wanita sagêd dados kaptin kapal.
Rêmbagipun Petruk lan Garèng Bab Pigunanipun Bale PuskakaPustaka.
Petruk : Wis, Rèng, têrusna pamacamu,
saking anggènipun mêndhêt sêtèl (Stijl) enggal, sadaya kadamêl sarwa pèni lan nênarik tuwin saking anggènipun
sathithik, nèk rumasaku ora mung Bale Pustaka bae sing nganggo sêtèl anyar, sanajan sing mêntas kok waca kuwi ya nganggo sêtèl anyar, tandhane akèh têtêmbungane sing aku durung mrangguli, kaya ta: sêtèl ondêrnèmên, reklamê lan sapiturute. Dhèk aku isih cilik iya wis tau mrêgoki sêtèl anyar, yokuwiyakuwi. sawijining bôngsa Tionghwa
ing tulisan Swaratama kono mung kanggo ngantêpake têmbung.
Petruk : Hêm, nèk rumasaku sarèhning ana têmbunge Jawa, bok ya aja nganggo têmbung mônca, kajaba ta yèn ora ana, kuwi aku ya ora maido. Mara ta rungokna, apa ya kêpenak nèk
Garèng : Wis, wis, kok banjur kêbanjur-banjur, saiki tak banjurne anggonku maca. Bab anggone Bale Pustaka ngêdolake buku-buku kantor guprêmèn liyane, lan anggone Bale Pustaka mangun redhaksining kalawartine, ing kene ora prêlu dirêmbug. Saiki tak wiwitane maca bab-bab kang andadèkake gêlane pangarang ing Swaratama, yakuwi mangkene: namung sangêt anggêlakakên, dene buku têmbang Jawi kasêrat mawi aksara latin, sami sanalika ical wujudipun. Bab punika kawon sangêt kalihan trajangipun Tan Khoen Swie ing Kêdhiri.
Petruk : Wiyah, iki arane rak mêrangi tatal anggraji awu, wong barang wis dirêmbug, wis diputus, mbok iya abis prêkara,
rungokna: pirabara dipun wêwahi pêpasrèn kados buku De gelaarsde Kat (kucing sêtiwêlan) malah botên, malah dipun brindhili, dipun purih mungêl sahadat latin, kirang waspada nun.
Petruk : Hêm, rêmbuge kok sajak ora kêna dipathoki ngono. Padhane
marang muride, ananging tumrap awake dhewe ora prêlu nglakoni kabêcikan. Ngolok-olok dongèng Jawa ditulis latin, salirane dhewe anggone kutbah nganggo aksara latin.
Garèng : Wis sêtop, kok banjur kêdawa-dawa. Tak banjurne manèh unining tulisane: Lêrês kathah ingkang muring-muring, sarêng brêngos Jawi sumêrêp Sêrat Rama - candhake banjur ukara basa dhidhong nèk-nèke, ora prêlu tak caritakake nang kene - mak plênyèk dipun sêrat latin. Kêdêrêng ngoyak
ngarani kliru kuwi le mantêp, bok êmpun ngotên ta priyantun. Rak ya kudu ngilingi, yèn panêmune siji-sijining wong kuwi beda-beda, kaya ta: nèk
Garèng : Yèn omong pungkasane kok mung badhogan bae. Rungokna manèh: margi sampun ngantos ngewahi adat, banjur nganggo ukara dhidhong manèh, yakuwi: Adatrech is en blijft recht mungguh têgêse kira-kira mangkene: adat sing wis diwênangake kuwi lêstari dadi wawênang.
Petruk : Adate wong Jawa kuwi dhèk biyèn ngingu rambut lan kadhal mènèk, ananingananging. saikine kok banjur bukak taocang kathik banjur potang pulkah.
Garèng : Wis, wis, kok banjur rupa-rupa sing dirêmbug, besuk bae manèh padha dibanjurake.
Ing ngandhap punika pitakenanipun sadhèrèk Suprapta ing Imagiri saha wangsulanipun redhaksi:
1. Sintên ingkang wênang milih warga rad kawula, utawi gêdhêlêgirdhê. Sarta pamilikipun sarjana ingkang kados punapa.
1. Ingkang kawênangakên milih warga rad kawula punika: lokalêradhên: gêmintêrad
warga rad kawula bôngsa Walandi inggih lidipun Walandi, bôngsa pribumi inggih lidipun bôngsa pribumi.
Gêdhêlêgirdhê, punika ingkang milih saha ingkang anêtêpakên polêksrad piyambak. Dene ingkang kenging kapilih dados warga polêksrad, punika tiyang ingkang sampun umur 25 taun saha ingkang kêbawah ing nagari Walandi, mirsanana Art. 55.
balônja sabên wulan f 1000.- dene manawi lênggah ing parêpatan polêksrad, ugi nampi pituwas arta salênggahan f 30.-
3. Punapa tiyang Jawi ingkang pêngajaranipun sami kalihan bôngsa Walandi, pangkat ugi sagêd sami. Kados ta ingkang angsal dhiploma, grut amtênar, uf aktê, tuwin sanès-sanèsipun.
3. Inggih têmtu kemawon, mirsanana B.B.L.
4. Punapa bèntênipun, bôngsa Jawi kalihan Walandi, sami pangkatipun, têka blanjanipun beda.
4. Bôngsa Jawi kalihan Walandi manawi pangkatipun sami, blanjanipun inggih sami.
5. Kadospundi pranatanipun, kangge organ kita: Kêjawèn, manawi wontên sadhèrèk ingkang manjurung karanganipun sagêd kapacak. Angsal pituwas (honorarium) punapa botên.
5. Sadaya panjurung dhatêng Kajawèn, botên angsal pituwas, namung manawi ngaturakên gambar angsal pituwas samurwatipun.
6. Mêthik sêrat kabar lajêng dipun lêbêtakên sêrat kabar sanès, mawi idinipun pêngarang punapa botên.
6. Botên pêrlu, nanging kêdah dipun têrangakên pêthikan saking sêrat kabar punapa, kajawi manawi wontên wawênanging pangarang ingkang dipun ayomi ing anggêr sarta wawênangipun kasêbut ing karanganipun.
7. Jalaran kadospundi? Manawi sade minuman kêras kêdah mawi sêrat idin saking parentah (vergunning).
7. Ingkang wajib maringi idin tiyang sade inuman kêras, punika dede pamarentah, ananging gêmintê, prêlunipun angistiyari murih botên patos kathah tiyang sade inuman kêras, ingkang andadosakên karisakaning ngakathah.
8. Kangge tanah Kajawèn, Ngayogya, Surakarta (Vorstenlanden) punapa kenging tiyang pibumi, nanêm rosan, wontên ing
kadipatèn anom ing Surakarta, ingkang sinau wontên pamulangan inggil têtanèn ing Wagêningên, nagari Walandi, mêntas putus eksamênipun pungkasan, sarta angsal sasêbutan: insinyur têtanèn.
Sêrat kabar Sêdyatama martosakên, bilih intêrnat Budi Utama ing Ngayogyakarta, sampun kaidèn ing guprêmèn, kawrat kêkancingan tanggal 14 Oktobêr 1927 ôngka 26.
Jalaran badhe wontênipun parêpatan kabangsan ing Bandhung benjing wulan Dhesèmbêr ing ngajêng punika, pangrèh P.S.I. grup Ngayogyakarta, nêdha supados anggènipun ngawontênakên parêpatan wau kapindhah dhatêng Ngayogya, miturut pawartos Sêdyatama, panêdhanipun pangrèh P.S.I. ing Ngayogya botên kacondhongan, awit parêpatan ing Bandhung punika prêlunipun anyêlaki lid-lid polêksrad, sarta bôngsa intêlèk kathah ing Bandhung, dados upami wontên ing Ngayogya kathah kawratanipun.
Miturut wara-wara, wiwit Oktobêr punika tiyang ingkang badhe numpak sêpur klas I utawi klas II sami kenging mêling papan rumiyin. Murih mêsthi angsalipun papan ingkang langkung sakeca, dumugi têngahanipun wulan punika, tumrapipun margi sêpur ingkang sisih kilèn, ingkang sami mêling papan rumiyin, ing klas I - 100, ingkang klas II - 232.
Ing Tugu, Ngayogyakarta wontên pakêmpalan Kêthoprak bôngsa Tiyonghwa, ingkang nama Kridhaning Cipta Kawêdhar, kabaripun pintên-pintên wontên ing wêkasaning wulan Oktobêr punika, pakêmpalan wau badhe damêl têtingalan darma wontên ing gêdhong kumidhi Gôndamanan. Dene angsal-angsalanipun rêsik ingkang 40 prêsèn badhe kadarmakakên dhatêng pamulangan Tiyonghwa Hwèkwan, ingkang 40 prêsèn malih malêbêt kasipun piyambak, ingkang 20 prêsèn dhatêng griya miskin Ngayogya.
Wontên kabar, bilih pandamêlipun pandangon pangonan kangge jangkêpi pirantosipun ambucal dhoktêr Cipta Mangun Kusuma: sampun rampung, sarta sampun kaladosakên dhatêng rad pan Indi. Badhe katitipriksa prêlunipun rumiyin.
Manawi usul saking pulisi Bandhung, dhoktêr Cipta supados kabucala dhatêng Dhigul, nanging parentah botên nyondhongi. Dhatêng pundi dhoktêr Cipta anggènipun badhe kabucal, samangke dèrèng kasumêrêpan.
Wontên pawartos, bilih angsal-angsalanipun Yarmarêk ing Têgal salêbêtipun gangsal dintên langkung f 850.-, tinimbang angsal-angsalanipun Yarmarêk kala ing taun 1925. Angsal-angsalanipun ing têngah-têngahaning Yarmarêk kala ing taun 1925 wontên f 8515.65, ing môngka ing têngah-têngahaning Yarmarêk ing taun 1927 wontên f 9378.06.
Dèrèng dangu punika pèl pulisi ing Brêbês wontên ing Balapulang nyêpêng tilas up mandhor gêwèstê lêkêwèrkên ingkang dèrèng watawis lami punika miruda kanthi ambêkta arta f 1200.-, inggih punika arta prêlu kangge ambayari kuli.
Aneta martosakên saking Medhan, bilih pulisi rêsèrse wontên ing baita kapal Van Heutsz ingkang kala punika labuh wontên ing palabuhan Bêlawan, angrampas candu pêtêng kathahipun 1200 tail.
Aneta martosakên, bilih wontên ing Subang pulisi sampun nyêpêng tilas punggawa pagantosan guprêmèn nama: Martasênjaya, ingkang kalêpatan sampun anyalingkuhakên arta guprêmèn kala anyambut damêl wontên ing pagantosan guprêmèn ing Bangil, kintên-kintên 3 taun sapriki.
Candunipun nuntên karampas, dene bôngsa Tiyonghwa wau lajêng katahan wontên ing pakunjaran.
Wontên pawartos, bilih ingkang katêtêpakên dados ajung translatur ing Ngayogyakarta, anggêntosi Radèn Sujana Tirtakusuma, ingkang kawisudha dados translatur, kados ingkang sampun kasbut ing Kajawèn ingkang rumiyin, inggih punika: Tuwan Kusnan Sastradipraja, ingkang suwau lirling translatur.
Saking budidayanipun Tuwan Parta Amisena, komis buwèn ing Tanggêrang, kala malêm Sêlasa ingkang kapêngkêr punika, ing kamar bolah Tanggêrang dipun wontênakên parêpatan, ingkang sêdyanipun angrêmbag bab adêgipun pamulangan H.I.S. sadaya ingkang sami anjênêngi parêpatan wau, sami anocogi dhatêng sêdya ingkang saklangkung utami punika, sarta sumêdya nyuwun darma dhatêng pundi-pundi, makatên ugi pamarentah sampun angidini pangintunipun wara-wara nyuwun arta darma dhatêng sakathahing ondêr dhistrik.
Benjing salêbêtipun wulan Nopèmbêr ing ngajêng punika, up bêstir Muhamadiyah badhe yasa pamulangan H.I.S. wontên ing Walikukun, sacêlakipun kitha Ngawi inggih punika anglêksanani panêdhanipun têtiyang ngriku.
Sêrat kabar A.I.D. mirêng pawartos, bilih ing Ngayogyakarta badhe dipun wontênakên intêrnat tumrap para kênya darah Pakualaman. Maksud ingkang makatên wau badhe kabantu dening Nyonyah Van der Linde ing Dêmak Ijo. Ing intêrnat punika badhe kawulang panyêpêngipun bale griya, ingkang katampi ing intêrnat punika ingkang kapêrlokakên rumiyin para kênya darah Pakualaman, dene manawi wontên panggenan para kênya sanèsipun ugi sagêd katampi, ananging asor-asoripun kêdah anggadhahi sasêbutan: radèn ajêng.
Nginggil punika panganjuring juru mabur bôngsa Walandi têtiga, ingkang dèrèng dangu punika wangsul malih dhatêng nagari Walandi, inggih punika saking kiwa manêngên: Tuwan G.M.H. Frijns, lidnan L.A. Koppen tuwin Tuwan S. Elleman. Saking kitha Amsêtêrdham (nagari Walandi) dumugi ing Batawi namung dipun lampahi 10 dintên. Ing môngka manawi numpak baita saking nagari Walandi dumugining Batawi punika lampahan kirang langkung sawulan, dados rikating lampahipun masin
kathahipun f 60.000.- saking angsal-angsalaning paniti priksa wau, salajêngipun nuntên badhe ambudidaya kadospundi cara-caranipun anyaèkakên kampung-kampung wau.
Wontên pawartos, bilih kontrolir agrarisêsakên ing Ngayogyakarta, Tuwan Samethini dipun lêpas saking pangkatipun amargi kadakwa sampun nampi arta bêsêl, punapa lêpasipun wau kanthi urmat utawi botên, punika badhe katêmtokakên ing têmbe.
N.V. Volkshuisvesting ing Batawi, inggih punika satunggiling bêbadan ingkang abudidaya angêdêgakên griya-griya tumrap têtiyang kitha kasbut, tumrap têtiyang pribumi sumêdya ngêdêgakên griya-griya urutipun margi trèm. Samangke ing Pêtaja Ilir sawêg wiwit dipun iyasani griya 24, kajawi punika ugi yasa griya lajuran kathahipun 8 lan malih ingkang prênahipun wontên ing pojoking margi, ingkang badhe kasewakakên kangge ngêdêgakên toko. Sewanipun griya-griya wau wontên ingkang f 2.50, f 6.50, f 11.50, ngantos f 17.50. ing dalêm sawulan-wulanipun. Wragadipun angêdêgakên griya-griya wau dalah sitinipun pisan kintên-kintên wontên f 100.000.-.
Kajawi punika sampun dipun wontênakên rancangan badhe yasa griya pondhokan cacahipun 258 lan griya lajuran 36, mênggah prêlunipun badhe kangge nyobi punapa griya-griya ingkang makatên wau sampun anyêkapi tumrap kabêtahanipun têtiyang pribumi. Dene wragadipun kaetang kalihan sitinipun pisan kintên-kintên wontên f 160.000.-. Papanipun griya-griya wau wontên ing sacêlakipun lèpèn Krukut, lajênganipun lantrufèli.
Pakêmpalan Mudha Kristên Jawi, inggih punika pakêmpalanipun para sadhèrèk Jawi Protestan, wiwit benjing Januari ngajêng punika, badhe ngêdalakên sêrat kabar mawi basa Jawi, Mlajêng sarta Wlandi.
Trêkadhang gulunipun katingal pêthak kados kapuk ingkang dipun wusoni. Manawi kasawang saking wingking katingalipun ijêm royo-royo kados lunging ron-ronan ingkang kasorotan surya ing wanci enjing. Manawi kasawang saking ngiringan katingal abrit. Saking iring sanèsipun katingal jêne. Wêtêngipun biru, gêgêripun abrit. Nanging manawi dipun sawang sakêdhap kemawon rupinipun molah-malih antawisipun: pêthak, ijêm, jêne, biru, abrit sarta gilap. Sagawon wau kinalungan rante êmas, ginantungan jam wasiyat ingkang ungêlipun kados orgêl, sakeca sangêt dipun mirêngakên. Sarêng Prabu Tristan mirêng swaraning jam wasiyat punika, sanalika lipur panggalihipun, botên kèngêtan dhatêng kasusahanipun, punapa malih anggènipun gandrung dhatêng Sang Putri
wulunipun alus sangêt ngantos kados baludru. Ing ngriku Prabu Tristan lajêng tuwuh panggalihipun bilih Petit Cru punika utami sangêt manawi kaparingakên dhatêng Sang Putri Isolde supados sampun nandhang prihatos utawi wuyung kados sariranipun, sadèrèngipun mirêngakên suwaraning jam wasiyat punika, sarta saiba bingahing panggalihipun sang putri, manawi tampi kintunan dolanan ingkang saèstunipun inggih dhasar sae tiningalan punika. Nanging kadospundi sagêd dipun kalampahan, awit hèrtoh Gilain asih sangêt dhatêng Petit Cru punika, manawi dipun pundhut saèstu botên badhe kaparingakên.
Anuju satunggiling dintên, Prabu Tristan matur dhatêng hèrtoh Gilain pangandikanipun: Hèrtoh, manawi wontên tiyang ingkang sagêd amêjahi sang Urgan de Wildeman ditya ingkang tansah mêksa dhatêng paduka nêdha bulubêkti punika badhe paduka paringi ganjaran punapa.
Hèrtoh Gilain amangsuli: Satriya, manawi wontên tiyang ingkang sagêd ngawonakên ditya punika, badhe kula purih amilih barang-barang darbèk kula ingkang wontên salêbêting karaton utawi nagari kula punika, ananging kuciwanipun ngantos sapriki dèrèng wontên tiyang ingkang wani ananggulangi pêrangipun.
Prabu Tristan ngandika malih: Hèrtoh, ganjaran ingkang paduka dhawuhakên punika menginakên sangêt. Sayaktosipun namung satriya ingkang bèr ing kawanèn ingkang sagêd adamêl wilujêng tuwin santosaning nagari. Sayaktosipun kula kêpengin sangêt amêjahi ditya ingkang jail pambêkanipun punika. Sanajan saupami wontên tiyang ingkang badhe nyukakakên sadaya pamêdaling êmas ing Milan nanging angalang-alangi anggèn kula badhe ananggulangi ditya punika, saèstu botên badhe wande sêdya kula wau.
Hèrtoh Gilain nyambungi pangandika: Satriya, sokur sangêt paduka kagungan karsa makatên, kula namung amêmuji dhatêng ingkang Maha Kawasa, mugi karsaa anjagi ing sarira paduka, sampun ngantos manggih tiwas.
Kacariyos Prabu Tristan anglurugi ditya Urgan de Wildeman dhatêng ing padununganipun, lajêng aprang tandhing rame sangêt. Sanajan ditya wau kêkiyatanipun angungguli Prabu Tristan saha adêdamêl kênthès agêng sangêt, nanging kawon cukat kalihan Prabu Tristan. Prabu Tristan wasis sangêt amainakên pêdhangipun, satêmah danawa wau kataman pêdhang ngantos andadosakên pêjahipun. Tanganipun ingkang têngên lajêng tinigas dening Prabu Tristan nuntên kabêkta sowan dhatêng Hèrtoh Gilain sarta kaaturakên, minôngka pasaksènipun anggènipun sampun amêjahi danawa wau, aturipun: Hèrtoh, minôngka epahipun anggèn kula sampun amêjahi Sang Urgan mugi paduka karsaa maringakên kagungan paduka sagawon pun Petit-Cru punika.
Hèrtoh Gilain amangsuli: Sadhèrèk, kula botên sagêd ngaturakên pun Petit-Cru. Mugi paduka karsaa nampi adhi kula èstri, dadosa garwa sampeyan, sarta sapalihing nagari kula. Sampun mundhut kewan ingkang sakalangkung kula trêsnani punika.
Prabu Tristan ngandika malih: Hèrtoh, kula maturnuwun dene paduka badhe maringakên sapalihing nagari paduka saha badhe amaringakên ingkang rayi, nanging mugi kawuningana, bilih kula botên gadhah sêdya makatên. Saèstunipun pramila kula nekat ananggulangi danawa wau, kula pancèn kêpengin dhatêng Petit-Cru punika. Kajawi punika mugi paduka karsaa nêtêpi jangji. Bilih tiyang ingkang sagêd amêjahi danawa wau, kenging amilih barang-barang kagungan paduka ing salêbêting karaton utawi nagari.
Hèrtoh Gilain mangsuli: Manawi makatên karsa paduka, inggih sumôngga. Petit-Cru kula aturakên, nanging mugi andadosna kauningan, bilih paduka amundhut barang ingkang sagêd adamêl bingahing manah kula.
Kacariyos, sagawon wau dening Prabu Tristan dipun titipakên dhatêng tukang sulap saking ing Wales, ingkang purun ngaturakên dhatêng sang pramèswari Isolde ing Cornwallis. Sarêng dumugi ing Tintagel tukang sulap wau nuntên ambudidaya sagêdipun kapanggih kalihan abdinipun [abdi...]
[...nipun] sang pramèswari ingkang awasta Brangien punika, sasampunipun kapanggih sagawon wau nuntên kapasrahakên, sarta supados kaaturakên dhatêng sang pramèswari. Mila sang putri bingah sangêt sarêng tampi kintunan saking Prabu Tristan
putri tindak, inggih dhatênga ing pundi kemawon Petit-Cru dipun bêkta. Manawi sang putri mriksani Petit-Cru saha mirêngakên swarantênipunswantênipun. jam wasiyat ingkang gumantung ing kalungipun punika, sanalika supe dhatêng kasusahanipun, makatên ugi dhatêng Prabu Tristan. Waunipun sang putri botên mangêrtos bilih ingkang makatên wau saking dayanipun jam wasiyat punika, nanging dangu-dangu wuninga, bilih jam punika gadhah daya sagêd adamêl supening panggalih, satêmah sang putri lajêng kados ginugah panggalihipun, saha ngunandika makatên: Apa ingsun kêna abungah-bungah, manawa Tristan tansah nandhang susah. Satêmêne Tristan ora kudu angirimake Petit-Cru marang panjênênganingsun, supaya bisaa lali marang kasusahane lan supaya aja tansah kèlingan bae marang ingsun. Nanging saking trêsnane marang ingsun, Petit-Cru dikirimake mrene, kanggo anglêlipur panggalih ingsun. Dhuh, Tristan salaminipun paduka nandhang rudatin, kula nêdya belasungkawa.
Sasampunipun manggalih makatên, sang putri nuntên mundhut jam wasiyat ingkang gumantung ing kalungipun Petit-Cru wau. Dipun mirêngakên swaranipun sakêdhap lajêng kabucal dhatêng ing sagantên.
16. Sang Putri Isolde ing nagari Bretagne.
Kacariyos, Prabu Tristan ingkang tansah nandhang rudah ing panggalih, murih ragi wontêna mêndhanipun, ingkang kangge anglêlipur panggalih tansah alêlana, anjajah nagari sarta pintên-pintên pulo, satêmah dumugi ing nagari Lonnois. Ing ngriku Prabu Tristan dipun tampi kalayan bingahing manah dening ingkang rama angkat, inggih punika Adipati Rohalt ingkang jumênêng nata ing nagari wau. Sang adipati pangrêngkuhipun dhatêng Prabu Tristan botên ewah, kados ingkang sampun, amargi kajawi namung rumaos anggadhuh nagarinipun, inggih pancèn trêsna sangêt dhatêng Prabu Tristan. Ananging Prabu Tristan botên jênjêm panggalihipun, dene dangu kèndêl kemawon wontên ing nagarinipun, mila lajêng tindak alêlana malih, anjajah nagari-nagari sanèsipun saking Lonnois ngantos dumugi ing Friesland, saking ing Jêrman dumugi ing Spanye. Ing salêbêtipun lêlana kalih tahun laminipun, Prabu Tristan asuwita dhatêng pintên-pintên raja sarta ambiyantu pêrang dhatêng raja-raja wau, ingkang sami kalurugan ing mêngsahipun. Saking karsaning Hyang Kang Maha Kawasa, wontên ing pundi-pundi Prabu Tristan tansah unggul ing pêrang, ngantos asmanipun kawêntar ing nagari sanès. Ewasamantên Prabu Tristan tansah nandhang sungkawa, margi ing salêbêtipun kalih taun punika botên mirêng wartos punapa-punapa saking ing Cornwallis kadospundi kawontênanipun sang pramèswari. Botên wontên mitra utawi utusanipun sang putri ingkang dhatêng. Wusana Prabu Tristan amanggalih, bilih sang putri sampun kasupèn dhatêng panjênênganipun.
Anuju satunggiling dintên Prabu Tristan lan Corneval anggènipun alêlana anjog ing salêbêting nagari Bratagne. Lampahipun anglangkungi dhusun-dhusun ingkang suwung sarta risak, ingkang kantun namung tembok-tembokipun kemawon. Makatên ugi pasabinan utawi patêgilan ing sakiwa têngêning padhusunan wau sami risak sadaya, margi sami kabêsmi dening mêngsah
panggonane, lan ora bakal bisa katêmu lan ingsun manèh. Lan apa mulane dene sajroning rong taun iki sang putri ora utusan paring warta maring panjênênganingsun. Ana ing Tintagel sang putri tansah asukan-sukan, marga Sang Prabu Marc asih bangêt marang sarirane. Satêmêne jam wasiyat iku mandi bangêt. Saiki Isolde lali babarpisan marang panjênênganingsun. Ora kelingan marang
marang sang putri. Ing ngêndi ana putri kang bisa nyirnakake kasusahaningsun.
Kacariyos, kalih dintên laminipun Prabu Tristan kadhèrèkakên Corneval nitih titihan anglangkungi patêgilan saha padhusunan, Nanging botên kapanggih tiyang satunggil-tunggila, makatên ugi botên mirêng kaluruking sawung utawi juguging sagawon. Sadaya panggenan ingkang kalangkungan wau sêpi mamring. Enjingipun Prabu Tristan anglajêngakên tindakipun. Ing wancinipun tiyang nêdha siyang, tindakipun Prabu Tristan amarêpêki punthuk. Ing punthuk ngriku katingal wontên garejanipun, sarta wontên padhepokanipun kyai ingkang rumêksa gareja wau. Kalasamantên kyai punika pinuju andêdonga dhatêng Ingkang Maha Kawasa, panganggenipun wacucaling menda, namung ing gêgêripun ingkang katingal saking wol, nanging sampun amoh. Sarêng sumêrêp wontên tamu satriya, enggal ingacaran lumêbêt ing padhepokanipun. Corneval nuntên mrênahakên kapal-kapal tumpakanipun punika, dene kyai ingkang gadhah griya angladosi Prabu Tristan lukar pangangge kasatriyan. Botên antawis dangu malih Prabu Tristan lan abdinipun dipun aturi dhahar sawontênipun. Sontênipun sadèrèngipun sami tilêm, kyai saha tamunipun sami ngandikan, lênggah angubêngi badhiyan. Prabu Tristan nuntên andangu naminipun nagari ingkang risak punika.
Kyai matur: Satriya, nagari punika namanipun Bretagne, ingkang jumênêng nata ajêjuluk Hèrtoh Hoel. Waunipun Bretagne punika nagari gêmah ripah, loh jinawi. Pasabinan, patêgilan makatên ugi pakêbonanipun wiya-wiyar, sarta kathah pamêdalipun. Kathah tiyang tani ingkang gadhah panggilingan glêpung. Ingkang gadhah kêbon wowohan inggih kathah. Nanging nagari punika karisak dening Graaf Riol ing Nantes. Wadyabalanipun sami ambêsmi griya-griya salêbêting kitha saha ing padhusunan saha anjarah rayah raja barananipun têtiyang
mugi kawuningana, Graaf Riol punika kalèrèhanipun Hèrtoh Hoel. Hèrtoh Hoel kagungan putra kalih, ingkang satunggal kakung awasta Kaherdin, ingkang satunggalipun putri sakalangkung endah ing warni. Sang putri wau kasuwun dening Graaf Riol badhe kagarwa, nanging Hèrtoh Hoel botên karsa kagungan mantu satriya kalèrèhanipun. Pramila Graaf Riol lajêng
kasoran pêrangipun. Kalêrêsan Hèrtoh Hoel taksih kagungan karaton ingkang kinubêng ing bèntèng kiyat sangêt, inggih punika karaton Carhaix. Sapunika sang hèrtoh sagarwa putra tuwin wadyabalanipun taksih sami nglêmpak ing salêbêting karaton wau. Nanging karaton punika tansah kinêpung ing mêngsah. Pandugi kula botên antawis dangu malih kêpêksa nungkul, margi kêtêlasên têtêdhan.
Prabu Tristan nuntên andangu pintên têbihipun karaton Carhaix saking padhepokanipun kyai wau.
Kyai matur: Namung kantun kalih mil malih, satriya.
Ing sarèhne kala samantên sampun dalu, ingkang gadhah griya tuwin tamunipun sami mapan tilêm. Enjingipun, sasampunipun sêgah sarapan, Prabu Tristan kalihan abdinipun nuntên pamitan badhe nglajêngakên lampah dhatêng ing karaton Carhaix wau. Sarêng tindakipun Prabu Tristan dumugi sangajênging gapura karaton ingkang kinunci, nuntên mriksani satriya sawatawis kathahipun ingkang sami anganglangi sakubênging karaton punika. Prabu Tristan marêpêki dhatêng satriya-satriya wau,
ingkang kadhèrèkakên dening putranipun, saha ingkang kacariyos bèr kawanèn, punapa malih kairing dening satriya kalèrèhanipun, ngandika bilih panjênênganipun Hèrtoh Hoel.
Prabu Tristan nuntên ngaturi wuninga, bilih panjênênganipun punika ratu ing Loonnois. Pangandikanipun: Kula, ratu ing Loonnois. Prabu Marc ratu ing Cornwallis paman kula. Kula mirêng wartos bilih paduka dipun pêrangi dening raja-raja kalèrèhan paduka. Manawi paduka karsa nampi sowan kula, kula sumêdya atêtulung ing paduka, nanggulangi mêngsah paduka punika.
Hèrtoh Hoel amangsuli: Sayêktosipun kula cuwa sangêt botên sagêd nampèni paduka, margi ing salêbêting karaton kula mèh katêlasan tandhon têdha, kantun tandhon têtêdhan sawiyah kemawon ingkang taksih. Kadospundi sagêd kula nampi paduka kalayan kautaman.
Prabu Tristan matur malih: Hèrtoh, makatên punika botên andadosakên pambêngan ingkang prêlu, awit salêbêtipun kalih taun punika kula anyoba gêsang wontên ing salêbêting wana. Ing sadintên-dintênipun namung nêdha wowohan, ron-ronan, oyod-oyodan tuwin bêbujêngan ing wana. Dados kula botên badhe kagèt malih, manawi paduka paringi sêsêgah têtêdhan sawiyah. Pramila panuwun kula mugi paduka karsa nampi dhatêng jasat kula.
Putranipun Hèrtoh Hoel ingkang awasta Kaherdin nuntên matur dhatêng ingkang rama, aturipun: Rama, mugi paduka karsaa anampi satriya punika, manawi piyambakipun sayaktos purun ambelani dhatêng kula sadaya sarta purun tumut anandhang kêkirangan.
Kacariyos, gapuraning karaton ingkang cêlak kalihan panggenaning para satriya wau nuntên dipun bikak. Prabu Tristan dipun tampèni kanthi pakurmatan. Kaherdin lajêng anêdahakên temboking karaton ingkang sakalangkung kiyat punika, tuwin mênara-mênara panggenanipun para prajurit ingkang sami anjagi karaton. Saking ing salêbêting mênara wau Kaherdin anêdahakên pasanggrahanipun Graaf Riol sawadyabalanipun ingkang kaadêgakên wontên ing ara-ara sawatawis mil têbihipun saking ing karaton wau. Kaherdin lan Prabu Tristan nuntên wangsul dhatêng ing karaton, sarêng sampun dumugi ing gapuraning karaton ingkang nglêbêt Kaherdin nuntên matur dhatêng Prabu Tristan, wicantênipun: Sadhèrèk sumôngga sami sowan dhatêng ngarsanipun ibu sarta amanggihi sadhèrèk kula èstri. Satriya kêkalih wau nuntên lumêbêt dhatêng ing kaputrèn. Kala samantên sang pramèswari tuwin putranipun putri sami lêlênggahan wontên ing kamar tamu. Para putri sami lênggah ing papan ingkang ginêlaran ing babut sae sangêt sarta rinêngga ing sêsêkaran adi. Anggènipun lêlênggahan sami nyambi ambordhir, sang pramèswari tuwin sang putri sami ura-ura, dene ingkang kangge ura-ura wau cariyosipun putri Doette kalihan mitranipun, inggih punika satriya Doon. Sarêng sampun cakêt, Prabu Tristan nuntên angurmati dhatêng para putri wau andhingkulakên sariranipun sawatawis. Para putri inggih malês angurmati. Sasampunipun lajêng sami lêlênggahan.
Aturipun AdmistrasiAdministrasi. Dhatêng Para Warga Narpawandawa
Limrahipun pakêmpalan ingkang agêng-agêng, kados ta: Budi Utama, tuwin sanès-sanèsipun, punika sami damêl sêrat organ, ingkang minôngka pirantos wadhahing swara-swara saking jawi dhatêng nglêbêt, utawi kosokwangsulipun, organ wau kasiyarakên dhatêng para warganipun, supados sami sumêrêp ebah osiking pakêmpalanipun, sarana lêlahanan utawi mawi bayar piyambak, têgêsipun, kajawi arta urunan sabên wulan (kontribisi) taksih bayar rêgining organ. Tumrapipun Narpawandawa ugi ngêdalakên organ wau, sabên wulan mêdal sapisan, rêginipun f 0,60 sataun, kenging kabayar sabên tigang wulan sapisan. Aturipun administrasi ing nginggil punika, namung minôngka ular-ular sowanipun organ Narpawandawa ing ngarsanipun para warga anyar utawi ingkang dèrèng kaparêng nampèni sowanipun [so...]
sami kagungan tunggakan arta bayaran organ, kasuwun kalayan sangêt kaparêngipun anglunasi. Parlu kangge palapuran tutupipun taun 1933.
ingkang uwa Prabu Drêstarastra, kadhawuhan mangun sukaning panggalih kalihan garwanipun dhatêng ing Kandhawaprastha, wontên ing ngriku Sang Yudhisthira anggènipun ngasta pusaraning praja kanthi pambiyantunipun para ari sadaya, botên kêndhat angêlar jajahan, nêlukakên para ratu, mila jumênêngipun nata Sang Yudhisthira wontên ing Kandhawaprastha sakalangkung mulya, sabab dening sêtyanipun dhatêng katêmênan, sarta anggènipun nindakakên kawajibaning narendra adhêdhasar kautamèn, punapadene amung tansah ngèsthi kaadilan. Ing satunggiling dintên rikala Pandhawa wau sami lênggah ing panangkilan karawuhan Maharsi Narada rêsi ing kaswargan, sasampunipun kaurmatan samasthinipun,
sarèhning samêngko putri Pancala wus kalakon karabi ing Pandhawa lima, kanggo mekani murih aja ana pasulayan ing têmbe burine, bêcik sira nganakna tatanan, awit yèn ora mangkono mundhak kaya lêlakone wong loro tunggal yayah rena, aran Sundha sarta Upasundha, kang misuwur ora bisa sirna yèn ora pêrang lan sadulure dhewe. Saka rukune kongsi nagara siji diratoni wong loro, pamanggone iya nunggal sakadhaton, yèn turu nunggal sapaturon, yèn siniwaka nunggal sadhampar, yèn mangan nunggal saajang lan pangane iya [i...]
[...ya] padha, ewadene kalakon pêrang
cêcongkrahan, kagawa saking sih ingsun marang sira, lan yèn sira pancèn kaduga nglêksani,nglêksanani. bêcik nganakna prajanjian lan para arinira kabèh, murih aja ana pasulayan anggonira padha mêngku marang Drupadi.
Para Pandhawa sarêng tampi dhawuhipun sang maharsi makatên wau, lajêng sami têtarosan, kadospundi prajanjianipun anggèning nguwayani murih sampun ngantos wontên pasulayan ing têmbe wingkingipun. Enggaling cariyos para Pandhawa lajêng sami aprajanji, manawi salah satunggalipun sadhèrèk gangsal wau sawêg pêpanggihan kalihan Dèwi Drupadi, môngka kadang sanèsipun wontên ingkang nêmaha nêdya nyumêrêpi anggèning pêpanggihan, kêdah lajêng kaukum adêdunung wontên ing wana, laminipun kalih wêlas warsa kalayan sacaraning brahmacarya, dupi para Pandhawa sadaya sampun sami sumanggêm, Sang Maharsi Narada sangêt kacaryan ing galih sarta lajêng wangsul ing kahyangan.
Sasampunipun ngawontênakên tatanan wau, anggèning para Pandhawa wontên ing Kandhawaprastha sansaya mindhak sênênging panggalih, dening Dèwi Drupadi sangêt ambangun turut dhatêng para kakungipun, mila Pandhawa ugi sangêt sih trêsna dhatêng sang dèwi, kabêkta saking kautamènipun para Pandhawa, mila bôngsa Kuru sami sampulur gêsangipun, bêgja saha mulya.
Botên dangu kalihan lêlampahan ingkang kaaturakên wau, wontên durjana sawatawis sami mandung lêmbunipun satunggiling brahmana, sarêng sang brahmana priksa manawi lêmbunipun dipun bêkta durjana, saking judhêging manah enggal lumajêng dhatêng kadhaton ing Endraprastha, marêk Pandhuputra, ngaturakên kasusahanipun, rikala samantên kapanggih kalihan Sang Arjuna, sang brahmana lajêng matur makatên: dhuh, Pandhuputra, kula punika brahmana, gagriya wontên ing wêwêngkon paduka, kawuningana radèn, lêmbu kula kadhustha ing durjana, amila suwawi lajêng dipun tututana, mupung dèrèng dangu panggêrakipun, o katiwasan, marteganipun brahmana rahayu budi kalampahan kadhustha ing dhandhang, guwaning singa kang pinuju tinilar ing singanipun, dipun lêbêti ing sagawon ajag, môngka ratu punika mupu sapranêm pamêdaling siti, mila manawi narendra
botên ngayomi kawulanipun, punika dosanipun sami kalihan tiyang ingkang dosa agêng. Dhuh, radèn, samangke katiwasan, dene bandhaning brahmana
brahmana kalihan sambat sangêt karônta-rônta wau, lajêng ngandika sora: sampun sumêlang ing manah. Ananging kawuningana wêkdal punika Prabu Yudhisthira, sawêg lênggah kaadhêp Dèwi Drupadi, wontên sangajênging gêdhong pasimpênaning dêdamêlipun para Pandhawa. Kados punapa ta
brahmana tansah karuna asênggruk-sênggruk, angrêrujit panggalihipun, pangunandikanipun Sang Arjuna makatên: ana brahmana kamalingan, banjur anjaluk pitulungan marang satriya, karo kalara-lara nangis, dadi aku kang
prabu, kagawa saka weyaku mau Pandhawa bakal nandhang dosa, môngka yèn aku banjur lumêbu ing gêdhong, kang samêngko lagi kagêm lênggahan kakang prabu lan Dèwi Drupadi, aku têtela murang tata,ora ngajèni marang ratu, ing sajrone ora ana pakewuh gêdhe, lire ora ana mungsuh gêdhe nêkani, dadi yèn aku nekad lumêbu, aku kudu diukum ngalas kongsi suwe, ewadene aku kudu ora anggagas prakara iku, kudu ora ngèlingi yèn bakal nandhang dosa, marga saka ora ngajèni panjênêngan nata, sarta ora wêdi yèn bakal dibuwang marang ngalas, kang bokmanawa mati ana ing
ing gêdhong, sadèrèngipun lumêbêt pamit ingkang raka sang prabu, sarta mêdalipun saking gêdhong kalihan ngiwa langkap, saha
ingkang sampun andhustha lêmbu jêngandika, mindhak sêlak têbih plajêngipun, kula ingkang badhe ambêkta wangsul gadhahanipun sang brahmana ingkang dipun bêkta durjana punika. Sang Dananjaya punika
astanipun kanan lan kering sami parigêlipun sikêp dêdamêl, sasampunipun ngrasuk kawaca prajuritan, sarwi ngiwa langkap, enggal minggah ing rata paprangan, ingkang pinasangan daludag, kuda sinêngkrak, rata lumarab kadi kilat, wusana durjana ingkang mandung lêmbunipun sang brahmana wau sagadsagêd. kêtututan, lajêng dipun prajaya ing jêmparing, dene lêmbu dèrèng wontên ingkang cicir, mila lajêng katampèkakên dhatêng brahmana ingkang gadhah. Pandamêlanipun Sang Arjuna makatên wau kasumêrêpan ing kathah, mila konduripun dhatêng praja samargi-margi tansah sinurakan, sadumugining kitha Sang Dananjaya lajêng lumêbêt ing kadhaton, wigatos badhe marêk ingkang raka Prabu Yudhisthira. Sasampunipun bage-
paduka lajêng paringa palilah anggèn kula badhe nêtêpi prasêtya ingkang sampun kula sanggêmi, kawuningana kakang prabu, kula priksa anggènipun kakang prabu sawêg lênggah piyambak kalihan Dèwi Drupadi. Dados kula sampun nêrak prajanji ingkang sampun katêtêpakên, pramila kula kaparêng botên
aturipun Sang Arjuna ingkang ngêrêsakên manah wau ingkang rayi lajêng rinangkul sarwi pêdhot-pêdhot pangandikanipun, labêt saking sangêt prihatos: apa mulane sira darbe karêp mangkono yayi. Sasampunipun kèndêl sawatawis, Prabu
amrayoga, mara gatèkna pitutur ingsun iki: hèh, prajurit linuwih, ingsun wuninga wigatine sira lumêbu ing gêdhong panggonan gêgaman, yèn ora anaa sabab kang kudu sira lakoni, saka ênggonira nêdya rumêksa jênêng ingsun, sira pasthi yèn ora lumêbu mrono, kapriye têka sira nuli darbe pangira yèn lêkasira mau ora dadi rênaning panggalih ingsun, wruhanamu
nadyan kakange lagi lungguh lan rabine. Nanging yèn kadang tuwa ora kêna mlêbu panggonan kang lagi diênggo linggih adhine kang patêmon lan garwane, karêpira mangkono mau aja sira bacutake, bêcik èstokna dhawuh ingsun, kawruhana yayi, tindakira kang mangkono [mang...]
[...kono] iku ora nyuda kautamanira, awit sira ora pisan
kawajiban, manawi botên kalintu mirêng kula piwulang makatên wau, saking pangandikanipun kakang prabu piyambak, kawuningana kula botên kadugi nilar kasêtyan, awit kasêtyan punika minôngka dêdamêl kula.
Enggaling cariyos Prabu Yudhisthira paring palilah ingkang rayi lumêbêt ing wana, mila sasampunipun samêkta sadaya, Sang Arjuna lajêng pangkat dhatêng wana, ingkang badhe dipun dunungi salêbêtipun kalih wêlas taun. Samantên têtêping dhatêng sêsanggêman Sang Arjuna, sanadyan anggènipun nêrak pêpacuhipun para kadang wau botên saking karsanipun piyambak, sarta sampun pinambêngan dening ingkang raka Sang Yudhisthira, ewadene mêksa pangkat dhatêng wana anêtêpi prajanjianipun.
Wontên malih minôngka têtuladan utami, pêndhêtan saking dongèng Arab, kawrat ing V.A. taun 1928 lêlampahanipun Sang Prabu Saladin, kados ing ngandhap punika:
Nalika bêdhahipun kitha Betalmukadas ing taun Walandi 1187 dening Sultan Saladin, sang prabu aparing papilah, dhatêng têtiyang agami Srani ingkang sami andon pêrang sumêdya angrêbat kitha wau saking tanganing têtiyang muslimin, anilar kitha ngalih dhatêng satunggiling bètèng sagantên, ingkang kacêpêng ing
lampahipun têtiyang ingkang kasor ing prang mêdal saking kitha sarwi ambayar artanipun lulusan. Sang Prabu Saladin, sarta para senapatinipun jumênêng amirsani, anuntên pangagênging agami Srani katingal mêdal saking kitha, kairingakên
senapatinipun munjuk, gusti, prangjangjianprajangjian. lulusan punika namung tumrap rajadarbe alit-alit kemawon, botên tumrap rajabrana ingkang agêng-agêng makatên, môngka nagari dalêm samangke prêlu sangêt ngangge arta kathah. Dhawuhing pangandikanipun sang prabu: ora, aku wis jangji, mung mundhut dhuwit lulusan sapuluh [sa...]
[...puluh] uwang mas, kayadene sing wis dadi mupakatmu kabèh.
Sang nata nuhoni sangêt jangjinipun, kosokwangsulipun, amundhut mêngsahipun tuhua ing jangji, kados panjênênganipun.
Nalika pêrang ing Intin, têtiyang Srani kasor ing pêrang ngantos balanipun risak babarpisan lan pintên ingkang tinawan ing mêngsah, malah rajamudha
tiyang awon lan asor budinipun, sabab dèrèng dangu ambalenjani prajangjianing sami sèlèh dêdamêl, inggih punika ambegal kapilih, (sudagar ingkang sami sêsarêngan kesah dagang, numpak unta dhatêng nagari sanès) bôngsa muslimin ingkang langkung ing bawahipun. Têtiyangipun pinêjahan, barang sarta artanipun karêbat. Sarêng sang prabu mirêng asoring tindakipun Ghraph wau, sakalangkung dukanipun, ngantos aprasêtya samôngsa-môngsa Ghraph ingkang asor budi punika kacêpêng badhe pinêjahan mawi astanipun piyambak, môngka samangke Ghraph sampun katawan.
Pêrangipun wau wontên salêbêting wulan Ogustus, amila bêntèring hawa sangêt. Para têtiyang Srani ingkang badhe ngrêbat tanah suci sami mangangge panganggèn pêrang ingkang awrat-awrat, môngka botên angsal toya satètès-tètèsa, amila sangêt kasatanipun. Pakuwonipun Prabu Saladin wontên
toya ngombe, sang nata dhawuh mêndhêtakên, botên dangu rajamudha kaladosan gêlas salaka agêng isi toya lan ès. Sasampuning toya kaunjuk sapalih, gêlas kaparingakên dhatêng Ghraph Remon, sang prabu namung mirsani kemawon, sasampunipun toya têlas kaombe ing Ghraph Remon, sang nata dhawuh dhatêng Ghraph wau makatên: aku ora akon angladèni banyu ngombe marang kowe, miturut anggêr tatane wong kadhayohan ing nagaraku, kowe ora bakal tumêka ing pati. Nanging kowe iku wong ala, ora kêna
dipracaya, awit ora nêtêpi prajangjiane padha sèlèh gêgaman, mulane kukume kowe masthi dipatèni.
Sampuning ngandika makatên, sang prabu angunus agêmipun pêdhang. Kapêdhangakên Ghraph Remon Dhêsatilyon, pêjah kapisanan, sasampunipun makatên, Sang Prabu Saladin dhawuh ngajêngakên para ridêr mêngsahipun, inggih punika ridêring yohanitêr ordhê, gunggungipun ingkang katawan kirang langkung wontên sèwu. Makatên pangandikaning nata: kowe iku nyata kêndêl-kêndêl, anggonmu agawe pati marang wong Islam ana ing paprangan nganti olèh pirang-pirang, iku ora dadi apa. Mung bae kowe iku cidra ana ing paprangan, lan ora nuhoni jangji, mulane saiki pilihên, ngrasuk agama Islam apa mati.
Sadaya ingkang katantun, sami saur-pêksi pilih pêjah botên purun ngrasuk agami ingkang dipun sêngiti sangêt, para ridêr wau lajêng kairid dhatêng pinggiring talaga, lan ing ngriki sami katigas murdanipun.
Lêt 700 taun laminipun Prabu Wilhèlêm II Ratu ing Dhitslan, têdhak pêpara dhatêng kitha Dhamaskus. Sang prabu
sarta nyêkar, awit saking panggalihipun, pantês sultan wau kaluhurna asmanipun, dene panjênênganipun nalika taksih sugêng, aparing piwulang dhatêng têtiyang Kristên anuhoni jangji.
Kados sampun cêkap samantên anggèn kula ngandharakên pasaksènipun para ingkang sami linuhurkên asmanipun, dening anggènipun sami têtêp ing sêsanggêman, amila pamuji kula mugi para satriya ing jaman sapunika kaparênga anulad dêdongengan ing nginggil wau, supados linuhurkên asmanipun, sarta anêtêpi wajibing kasatriyanipun.
kalêpatan mugi linêbura ing dintên riyadin punika. Rêdhaksi administrasi.
Nalika tanggal kaping 4/5 Oktobêr 1933 pakêmpalan Putri Narpawandawa ngwontênakên resèpsinipun para warga, manggèn wontên ing dalêm Wuryaningratan, para warga ingkang sami rawuh kalêbêt tamu-tamu kirang langkung wontên 180 mênggah wigatining resèpsi wau, Putri Narpawandawa ngaturakên wilujêng dhatêng B.R.Aj. Yudanagara, anggènipun pindhah dhatêng ing Sragèn, ingkang mêdhar sabda pangarsanipun Putri Narpawandawa B.R.Aj. Wuryaningrat, lajêng dipun wangsuli kalihan B.R.Aj. Yudanagara, sarampunging parlu warga R.Aj. Purbakusuma majêng sêsorah, kirang langkung kados ing ngandhap punika:
Sakawit juru sabda mahyakakên bingahing manahipun, saha sakalangkung ing panuwunipun dhatêng pangrèh Putri Narpawandawa, dene pangrèh kaparêng matah sêsorah wontên resèpsi wau, namung punapa ingkang badhe dipun sêsorahakên punika tumrapipun ing akathah nama botên wigatos, sanadyan makatêna tumrap juru sabda sampun angaya sangêt, sabab dening sapisan dèrèng nate amêdhar sabda wontên ing ngajênganing akathah, kaping kalihipun kabêkta saking cupêting sasêrêpan, dados kapêksa naruthuk angangsu kawruh dhatêng para kadang pitêpanganipun ingkang sakintên sagêd paring sasêrêpan, amila manawi wontên kirang cêthaning anggènipun amêdhar sabda, mugi para sadhèrèk kakung putri ingkang sami mirêngakên, sampun sami kirang gênging pangaksama, dene ingkang minôngka jêjêring sêsorah: bab kawajibaning wanodya, punika kenging kaperang dados 3 bab, inggih punika 1 dados warangkaning kakung, 2 nyêpêng bale griya, 3 dados êmbaning anak, sadaya punika botên nama gampil panindakipun, [pani...]
[...ndakipun,] manawi ngantosa klenta-klèntu sagêd anjalari kirang prayogi, mênggah jerenganipun tigang prakawis ing nginggil wau:
dados tiyang utami, punika kenging kaperang dados 3 prakawis.
a. Anjagi kasarasanipun. b. Angudi sagêdipun pintêr. c. Amardi murih alusing bêbudènipun.
Dene sarananipun supados lare sagêd bagas kasarasan, punika kêdah tansah kamanah saening têtêdhan, rêsiking pangangge tuwin panganggenanipun.
Sarana sagêdipun lare dados pintêr, kêdah ginulawênthah èngêtanipun, ginulang talatos angudi kawruh-kawruh, dipun tuntuni saking sakêdhik, awit sampun dados karsaning Allah anggadhuhi èngêtan dhatêng para umatipun sadaya, punika parlunipun inggih èngêtan wau ingkang minôngka wêwadhahing kawruh pintên-pintên warni sarta botên badhe kêbak, amila wontên bêbasanipun: tiyang punika prasasat anyunggi jagad, sintêna kemawon, sanadyan priyantun sêpuha pisan botên badhe katêlasan kawruh, sabab dening tumanêming kawruh-kawruh wau, ngantos wontên sêkar saha wohipun. Wondene wohing kawruh-kawruh inggih punika tiyang lajêng sagêd damêl anglo, kêndhi, tuwin sapanunggilanipun. Minggah-minggah ngantos sagêd damêl motor mabur, dene sêkaring kawruh punika ingkang dipun lam-lami para ibu, amila ing sasagêd-sagêd sami anuntunana dhatêng anak putranipun sagadug-gaduging panggalih, ingkang supados sagêd tuwuh kapintêranipun.
Sami-sami kawajibaning wanodya amardi alusing bêbudèn, punika panggulawênthahipun langkung gawat lan awrat piyambak, awit saking kabêkta nama alus wau ngantos angèl ginagapan, sarta pilih-pilih tiyang ingkang sagêd anyêpêngi, ewadene juru sabda malah dêrêng nyorahakên, sanadyan salaminipun dèrèng nate,
panggulawênthahipun ugi warni-warni, wontên ingkang wiwit alit, wontên ingkang nalikaning lare sampun radi agêng lan diwasa. Têtuladanipun inggih punika:
1. Nalika prang Bratayuda, Pandhawa ngangkah pêjahipun Dhahyang Durna, senapatining wadyabala Kurawa, punika botên gampil sarananipun, amargi Dhahyang Durna wau pandhita linangkung sarta dados gurunipun para Pandhawa bab ulah dêdamêl, dados bilih namung dipun saranani kalairan badhe cabar tanpa damêl. Sri Krêsna ingkang waskitha ing paningal botên kewran ing galih, awit sampun pirsa dhatêng wêwatêkanipun Dhahyang Durna, lajêng damêl rekadaya liman ingkang nama Swatama supados dipun pêjahi dening Sang Bratasena, lajêng dipun suwurna ing ngakathah yèn èsthi Swatama pêjah. Dhahyang Durna mirêng suwuring ngakathah wau ginalih yèn putranipun nama Aswatama, pêjah ing ngadilaga, mila lajêng narutus ngupados sêsêrêpan yakinipun pakabaran wau, sintên-sintên dipun pitakèni, nanging sabên dipun sukani katrangan, manahipun Dhahyang Durna dèrèng pitados, amila nêring panggalih nêdya matur pitakèn dhatêng Sang Prabu Yudhisthira ratu ingkang botên nate cidra ing pangandika, nalika samantên Sang Puntadewa tansah ginubêl ing para kadang Pandhawa supados andorani pitakènipun Dhahyang Durna, nanging mêksa puguh panggah botên kengguh ing pangongkah-ongkah, dening santosaning budinipun, ewadene nalika Dhahyang Durna matur pitakèn dhatêng Sang Yudhisthira yêktining kabar wau, pangandikanipun Sang Prabu Yudhisthira, lêrês manawi èsthi Swatama pêjah, namung Dhahyang Durna klèntu ing pamirêng dipun wastani èstu Aswatama pêjah, mila sang pandhita lajêng anggêblag pêjah sanalika.
2. Tamtunipun para warga Putri Narpawandawa sampun wontên ingkang nate maos Sêrat Dewa Ruci, lêlampahanipun Sang Bratasena nalika anggêguru dhatêng Dhahyang Durna, winêjang supados angupados toya prawita di, dumunung wontên ing têlênging samodra, ewadene Sang Bratasena ingkang tuhu santosa ing budi botên wêgah nglampahi pitêdahing guru, wêkasan sagêd pinanggih lan Dewa Ruci lajêng winêjang ngèlmi kasidan jati.
Amila pamanggihipun juru sabda, prêlu sangêt lare-lare kasêrêpakên supados sami ngèngêti yèn ing ngagêsang punika lêlantaranipun saking rama lan ibu, amila wajib kêdah bêkti wêdi lan angêmi-êmi.
Pamarêm punika agêng pigunanipun tumrapipun kita sadaya, amargi manawi tiyang gêsang punika gadhah pamarêm, tamtu kêrêp kapranggul ing kanikmatan.
Sabar tawêkal punika usada ingkang mandi sangêt tumrap tiyang ingkang sawêg nandhang papa sangsara, awit inggih sabar tawêkal wau ingkang sagêd mahanani manah èngêt.
Bingar punika tuking kasarasan, sintêna ingkang bingar ulatipun punika adamêl padhanging jagad.
Dhanganan têtulung punika ugi dados kuwajibaning ngagêsang, awit wiwit lair sampun angsal pitulunganing liyan.
Andhap asor punika ugi lampah ingkang prayogi, awit manawi tiyang purun ngajèni tiyang prasasat angajèni badanipun piyambak.
Wruhing panarima: punika kangge bêbakuning manah sae. Pramila tiyang ingkang wruh ing panarima tamtu sampun ngancik ing kautamèn.
Trêsna ing praja sok tiyanga trêsna dhatêng praja: tamtu tansah ngudi gêsangipun sampun ngantos nistha, ingkang supados botên damêl surêming praja.
Dumugi samantên sêsorahipun juru sabda, resèpsi kalajêngakên sambèn mirêngakên tabuhanipun para sadhèrèk warga, ka, ka, ngantos dumugi jam 11 dalu sawêg
wau, ewadene dèrèng nate sumêrêp kadospundi mulabukanipun panjênêngan dalêm nata kagungan lêlangênan badhaya katawang, kula kapengin sangêt sumêrêp, lan sêdyaning manah manawi sampun angsal sêsêrêpan bab badhaya katawang wau, badhe kula bèbèr wontên ing organ ngriki, lowung kangge isèn-isèn utawi pèngêtan, [pèngê...]
[...tan,] sokur bilih sagêd angindhaki sêsêrêpanipun sadhèrèk kathah, wondene sêsêrêpan kula miturut pêthikan sêsorahipun Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya wontên ing konggrès Yapha Insêtitit, nalika tanggal kaping 25/26 Dhesèmbêr 1919 kawrat ing Pusaka Jawi taun VIII ôngka 1-2, kados ing ngandhap punika.
Manawi tiyang nyinau babagan gôngsa wiwit saking kawit-kawitan, têtela bilih salêbêtipun têmbung Jawi kina punika isi prabot lan pitêdah kathah sangêt, para juru ngripta têmbung Jawi ing jaman kina, manawi nyôndra kaelokaning kodrat, kêrêp sangêt mêndhêt pêpindhaning gôngsa saha ringgit. Ingkang langkung dipun rêmêni, ngembak-embakakên swara warni-warni, kalihan swaraning gôngsa.
Ing ngandhap punika tuladha kêkalih, kasêbut ing pada 93 ing Sêrat Wrtta Santjaja (Wrêta Sancaya) karanganipun Êmpu Tanakung, jaman Kêdhiri, watawis ing taun 1060 ingkang anjarwakakên swargi Tuwan Propesor H. Kern. Jawinipun kirang langkung makatên:
Rêdi ingkang kinêmulan ing mega tipis katingal anglamlami. Dêling-dêling kasilir ing samirana, swaranipun pindha suling. Pamêlunging gêmak ingkang pindha ron binarung lan kumandhang pambêkiking
karanganipun Sang Êmpu Sêdhah ing Majapait,Kêdhiri. watawis ing taun 1079 suraosipun makatên:
Ing lèpèn kêpirêng swaraning kodhok ngorèk, pindha saroning sapawayangan, binarung ing bumbung katrajang ing angin, dumêling kados suling. Swaraning kongkang ingkang wontên lêlêngkèhing rêdi, kados wanodya abawa swara, walang kêrèk mungêl minôngka kêmanakipun.
Bab têmbung: kêmanak, punika inggih satunggaling gôngsa, kangge pambarunging gerong. Dumugi samangke kêmanak punika ugi taksih kangge wontên ing karaton Surakarta, inggih punika manawi panuju badhayan katawang.
Dene badhaya katawang punika namung katindakakên manawi panuju pahargyan tingalan dalêm jumênêngan. Gladhèn utawi ajar-ajaranipun kêdah wontên ing dintên Anggara
Kasih utawi Salasa Kliwon. Mila makatên, sabab-sababipun kapratelakakên kados ing ngandhap punika:
Kacariyos, nalika Kangjêng Ratu Kidul kataman gandrung asmara kalihan Kangjêng Sultan Agung, raosing panggalih kêwêdhar mawi uran-uran, (kados ingkang kacêtha wontên sindhenan badhaya katawang) saha sang ratu ambêksa wontên ing ngarsanipun kangjêng sultan.
Kangjêng Sultan Agung sakalangkung kacaryan ing galih, lajêng dhawuh dhatêng para badhaya nyinau sindhèn saha bêksan ingkang kados makatên, kangge têtingalan manawi panuju wontên pasamuan ingkang prêlu ngiras minôngka pangèngêt-èngêt pêpanggihanipun kalihan Kangjêng Ratu Kidul. Nalika samantên, ingkang ngajari para badhaya wau Nyai Rara Kidul piyambak.
Sarèhne sindhèn saha bêksan wau lajêng dados pangaji-aji, mila manawi ajar utawi gladhi, kêdah namung wontên ing dintên Anggara Kasih, sarta manawi panuju gladhèn makatên, punapa malih kangge pasamuan, ubarampenipun kêdah pêpak, asêsaji kanthi angobong dupa, amargi Kangjêng Ratu Kidul kaanggêp anjênêngi. Para badhaya, niyaga, panggerong sapanunggilanipun kêdah suci badanipun. Ingkang ambêksa kêdah mangangge cara pangantèn ing kina-kina. Mênggah gerong (sindhèn katawang) punika makatên:
adhuh susuhunan / bale atma tunjung alit sinaroja / adhuh lamun kangên tumuntur pundi parannya //
saturune adhuh wong agung / babo ing paprêman / pramadya tangis ni bok dhangur / cinawisa adhuh sabok labuk / raga têmah
Punika kagerongakên dening tiyang jalêr saha èstri sêsarêngan, namung sabên kawitaning golongan (sadaya wontên 3 golongan) kaungêlakên dening pasindhèn èstri: piyambakan.
kathah lêpatipun, amargi pancènipun malah botên kenging nurun sindhenan wau.
Mênggah têtêmbungan ingkang kangge wontên ing sindhèn katawang, inggih punika gêndhing mandraka, [mandr...]
[...aka,] wontên katranganipun ingkang pinanggih wontên têtêmbunganing pakêm padhalangan, ingkang lugunipun dèrèng mangrêtosakên,
ana lumampah, amung swaraning pêksi êngkuk, lan jalak kang sami mencok ing waringin, tuwin sabawaning abdi kriya gêndhing, pandhe lan kêmasan, kang taksih nambut damêl, cat kapirêng cat botên saking pasewakan, ting carêngkling, imbal ganti: lwir mandaraga, têka muwuhi sênêning pasewakan.
Dumugi samangke kathah ingkang dèrèng nyandhak têgêsipun têmbung: mandaraga.
Mangsuli badhaya katawang, bab gerongipun, punika gangsanipun: gong, kênong, kêthuk,
Kêmanak punika ingkang kadamêl jênean, wangunipun kados pisang, mawi kowokan mujur, ing ngandhap mawi cêpêngan malêngkung. Manawi panuju kangge, kêdah wontên kalih, ingkang satunggalipun laras panunggul, satunggalipun laras nênêm, katabuh ajêg botên mawi pêdhot.
Ing ngajêng sampun kacariyosakên bab badhaya katawang, punika ing samangke sindhèn lan bêksanipun kaanggêp ingkang sêpuh piyambak, mila sadaya sindhèn lan bêksanipun para badhaya lan srimpi, sami nyengkok badhaya katawang wau. Dados kêmanak inggih asring dipun angge, inggih punika manawi panuju bêksan gêndhing pangkur, sukaprêtama, sumbrêg, doradasih kangge badhayan, saha anglirmêndhung kangge srimpèn.
Wosipun mênggahing badhayan katawang, punika katindakakên mawi: gerong, bêksa, binarung ing peranganing gôngsa sawatawis ingkang mawi kêmanak. Geronging pawaranita (mandraka) ingkang têtêmbunganipun têtela taksih kina, tabuhanipun mawi kêmanak, punika sadaya nama kagunan kina, nanging sapriki taksih gêsang wontên ing karaton
Lena – Nglamar ke RRI diterima gak ya?
Addicted – Lho piye tho panjenengan, kulo iki
» Rasoul Pouyan – Tanha Naro |
Rasoul Pouyan – Tanha Naro |
MP3s Rasoul Pouyan Tanha Naro Rasoul Pouyan - Tanha Naro
tiyang ingkang saged mimpin,mimpin awake piyambak ugi tiyang sanes.pemimpin ugi kedah saged ngontrol awak piyambak,tiyang sanes lan badan ingkang di pimpin,saghed maringi contoh ingkang leres,saged maringi dorongan,lan saged nengahi masalah lan maringi jalan tengah.kados bpk KI Hajar Dewantoro sanjang.Ing ngarso sung tulodho,ing madyo mangun karso,tut wuri handayani.nanging pemimpin ugi kedhah kagungan sifat disiplin,tegas,jujur,saged di ndelaken(andalkan)ngandap,asor,ngagungaken tiyang sanes,nrimo ing pandum,nrimo nopo ingkang di raos,ikhlas lilahi taala,sabar,adil.mboten always mikiraken kepentingan pribadi,but kepentingan bersama ugi.pemimpin ugi mboten mimpin tok,nanging kedah purun dipimpin,purun mirengaken pendapat saking tiyang sanes,seneng mnginstropeksi diri,saged ngevaluasi sedoyo mawon ingkang wonten hubungane kalih sistem pamimpin,lan lembaga.saged mbuka lan mbekto prinsip utawi visi lan misi dhumugi terwujud.nglembah manah.sak sanesipun pemimpin nggih teladan,teladan kangge awak piyambak lan tiyang sanes.Pemimpin inggih meniko TELADAN.meniko pak pendapat saking kulo onten kalepatan lan klenta klentunipun kulo.kulo nyuwun agunging pangaksami.wass.
takoni sing nduwe kamsude, ojo pit e sing ditakoni ngko dikiro wong edyan😀
kuwi dinggo mangkat kerjo ben dino semarang – mranggen..
ya iku jinis roti tradisional kas Korea (hangwa) kang digawé saka glepung gandum, madu lan lenga wijen.[1][2] Roti iki biyasane disuguhake nalika perayaan acara-acara wigati ing masarakat Korea.[1] Sejarahe, roti iki wis digawé kawit jaman Dinasti Goryeo (935-1397) lan katulis ing dokumen-dokumen kuno.[1] Roti iki dianggep istimewa lan digunakake déning raja ing upacara persembahan ing kuil Buddha. Ing Cina, yakgwa dikenal kanthi aran Goryeobyeong (kue Goryeo).[1] Nalika iku yakgwa digawé kanthi wujud manuk, karper utawa woh-wohan.[1] Ing mangsa Dinasti Joseon (1397-1910), roti iki digawé kanthi wujud krisan kang luwih prasaja kanggo ancas ritual persembahan.[1] Ing jaman mau, yakgwa kang digawé saka bahan-bahan kayata gandum, madu lan lenga wijen, dianggep mewah déning rakyat mula ing swijining wektu nalika rega barang mundhak lan nyebabake rakyat dadi kaliren, roti iki ora olih digawé manèh.[1]
Proses gawé[besut | besut sumber]
Glepung gandum digawé dadi adonan lan dicampurake karo arak kang duweni kualitas apik, dicetak, lan digoreng nganti mateng. Sawise iku roti dicelupake ing madu kang wis dicampuri sari jahe, bubuk kayu manis lan mrica ireng.[1] Kanggo nambahi rerenggan, lumahing roti dilapisi
gandra |isbn= (pitulung). ^ (id) Yakgwa, kbs. Diundhuh tanggal 9 Juni 2010.
oldid=1097179"	Kategori: HangwaRotiKategori ndhelik: Cacad CS1: ISBNRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
cari pring pethok tapi soko isuk nganti bedok yo ora pethok-pethok ReplyDeleteRepliesBoku no BlogJuly 3, 2013 at 4:58 PMSampe pring isan no mbak? Hehehehhe..
pring pethuk sampek bedog urung pethuk, tapi lak uwes pethuk pring to
menggemuk dan tebal di bagian muka keris, yang merupakan tempat kêmbang kacang,jalèn, dan lambe gajah. Muh Taufiq, 2010, #1963 mipis mipIs kn. nglêmbutake ing pipisan;
kc. pipis. Poerwadarminta, 1939, #75 mipis mipIs mèpèd Wintêr, 1928, #1506 pipis pipIs I êngg. kn. ar. panganan diwungkus ing godhong banjur digodhog. II dipipis kn: didhêplok (dilêmbutake) nganggo gandhik ana ing pipisan (tmr. tamba, jamu lsp) pipisan: watu pêsagi piranti dianggo mipis. Poerwadarminta, 1939, #75 pipis pipIs pèpèd Wintêr, 1928, #1506 pipis pipIs K.N.
mulane dadi, pan apencar dadiya sining jagad, kasamadan dening Dzate, kang maca kang angrungu, kang anurat ingkang nimpeni, rahayu
JakartaOndel-ondel BetawiTari Betawi RonggengNgarojeng - Tarian BetawiTari Topeng Gong BetawiTari
Ageng inggilipun Gunung Reksomuko inggih kangge nyawiake netro, Jembar ombonipun segoro minangkalbu namung pangangen-angen manungso, Bayu ageng topan lan leysus ingkang sumilir menika namung osiking napas kito, Inggih namung Toya Perwitosari ingkang manggen wonten ing ati sanubari kang suci. Ugi saking ati sanubari kang suci, kawula hangaturaken sedaya lepat lan luput kawula, nyuwun gunging samudra pangapsami kanti lelo salebeting manah, Sugeng Riyadin Idul Fitri mugi-mugi Gusti kang ngakaryo jagad enggal paring Rahmat, Barokah, ugi pangestu, Amin. (2)
anglakoni, boya keduman mélik, kaliren wekasanipun, ndilalah kersa Allah, begja-begjaning kang lali, luwih begja kang éling klawan waspada ...
Mranggen • Sayung • Wedung • Wonosalam
Pancur • Rembang • Sale • Sarang • Sedan • Sluke • Sulang • Sumber
Puasa Tarwiyah & Arafah di Bulan Dzulhijjah | Sugeng Rawuh
Mardiwarsita, R.,1978. Kamus Jawa Kuna-Indonesia. Nusa Indah.
Marwanto, 1992. Wejangan Wewarah: Bantah Cangkriman Piwulangan Kaprajan Jilid I. Cendrawasih Surakarta.
Wong Sriwedari Surakarta. Laporan penelitian kelompok. STSI Surakarta.
NN, Serat Candrarini Tuwin Rarakenya. Piwulang Dalem Ingkang Sinuwun PB. IX, Anyondra garwanipun Raden Arjuna. Transkripsi Suyatno Trunasurata. 1995. Surakarta. Reksa Pustaka
Cacad sitiran: Tag <ref> ditemokaké kanggo paguyuban ajeneng "el", nanging tag <references group="el"/> sing ana kaitané ora ditemokaké, utawa tag panutup </ref> ora diwénéhi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.19, 16 Novèmber 2013.
Aksara ing Bathuk, Aksara ing Dhadha (Sastra bedhati), Gumbala Geni, Padusan Kala.
Kembar… (Usyd Awan n Adi )
tourcateringdeyogya	June 13, 2011 at 12:52 pm	melu sing endi yo, sing kanggo ibu-ibu sing endi iki mba fitri, mbok di jak tho aku iki. sing neng masjid mardiyah kanggo mba2 mhs aja ya?
Reply	husni fithri	June 13, 2011 at 6:11 pm	banyaknya mahasiswa sih mbak, tapi ibu-ibune yo akeh,
mangke anglampahi, nganiaya ing wong tuwanira, ingukum dening Hyang Manon, tembe yen lamun lampus, datan wurung pulang lan geni, yen wong durakeng rena, sanget siksanipun,
kinaryo Gusti, lungo teko anembah iku budi luhung, serta bekti ing sukma, hiyo iku kang karyo pati lan urip, miwah sandhang lan pangan.
Imsakiyah Lamongan 2016, Ramadhan 1437 H
“Nglaporno opo?”, jare Gusti Allah. “Enten pengajian rutin Minggu pagi”, jare malaikat. “Nondi?”, jare Gusti Allah. “Ten nggene masjid Al Falah Tuban”, jare malaikat. “Akeh sing teko?”, jare Gusti Allah. “Nggih kathah, lanang wedok”, jare
sing tau tak ulang ngaji mesti mlebu suargo, sopo wonge sing tau ngaji nang nggone wong sing tau tak ulang ngaji mesti mlebu suargo.
Ayu Kadek Devi inggih punika aktris saking Indonesia ingkang saking Bali. Kadek Devi lair ing Bandung tanggal 7 November 1985. Piyambakipun misuwwur amargi dados aktris FTV ing Indonesia. Karir piyambakipun dipunwiwiti saking dados gadis sampul taun 2003.[1] Ida Ayu Kadek Devi pungkasanipun dados Top Guess 2003 ing
Artikel mawa hCardsInfobox musical artist kanthi babagan background kosong utawa ora sahKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.21, 12 Dhésèmber 2015.
lakon wayang paling unsur Sasat mungkur basa Jawa / Umumira pra mudha seperti cerita wayang Mahabharata
pukul 18:38 - ??? malah wonge dewek rung tau ngambah [cirahab]
03/03/2012 pukul 21:15 - pancen nggone siiiiip banget , pokoke di jamin ati dadi krasa adem . apamaning
Ôngka 9, Kaping 28 Rabingulakir Dal 1863, Utawi Kaping 1 Sèptèmbêr 1932
kaping 6 Pèbruari 1932 ôngka 13/347 bab parêpatan kêmpalipun guprênur Surakarta saha Ngayogyakarta, kalihan para wakilipun praja Kajawèn sakawan sabên wulan (ingkang limrahipun kawastanan ing akathah: pèdhêrasi) dumugi sapriki dèrèng katingal wontên panggalihan, amila nalika ing dintên Sênèn sontên, tanggal kaping 20/21 Juni 1932 pakêmpalan Narpawandawa damêl parêpatan umum, (Openbare vergadering) wontên ing abipraya, dipun dhatêngi tiyang watawis 300 para wakilipun pakêmpalan [pakêmpala...]
[...n] warni-warni cacah 27 tuwin wakilipun sêrat-sêrat kabar, prêlu ngrêmbag kawontênanipun pèdhêrasi ing praja Kajawèn.
Sasampunipun pangrèh mirêngakên andharanipun juru sabda, saha mirêngakên rêmbagipun para ingkang sami amêdhar sabda, parêpatan amutus, supados pangrèh Narpawandawa macak atur malih katur ing pêpatih dalêm, salajêngipun konjuk kauningan ing Sahandhap Sampeyan Dalêm Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, saha tatêdhakanipun sêrat paturan punika kasiyarakên dhatêng sintên ingkang kamanah prêlu nguningani bab pèdhêrasi wau, kanthi ngaturakên pasaksèn kirang prayoginipun pèdhêrasi sapunika, kawontênanipun kados ing ngandhap punika:
I. Dhapukanipun warga pèdhêrasi sapunika kirang laras kalihan kaparêng saha kasagahanipun guprêmèn, inggih punika badhe ngiyatakên adêgipun praja-praja Kajawèn, amargi ing parêpatanipun pèdhêrasi wau mawi dipun tênggani para guprênur dalah saandhahanipun. Sarta têmbungipun cara Walandi ingkang tundonipun para wakilipun praja-praja Kajawèn sami karoban rêmbag, wêkasanipun sami pakèwêd ngêdalakên punapa ingkang dados saraosing manahipun.
II. Tatanan dhêdhapukan utawi lampah-lampahipun manawi badhe rêrêmbagan, dalah bilih tumut rêmbag sawênèhing bab, sapanunggilanipun, dèrèng wontên. Môngka pancènipun tatanan dhêdhapukan utawi lampah-lampahipun pèdhêrasi wau prêlu kasumêrêpan ing akathah, supados sampun ngantos wontên panggrayangan warni-warni, ingkang botên sakeca.
III. Miturut pamirêngipun Narpawandawa, pèdhêrasi wontênipun sapunika botên wênang mutus, nanging kawontênanipun sampun damêl putusan, lajêng kasiyarakên wontên ing sêrat kabar, inggih punika ingkang dipun wastani kominikwe (Communique) môngka manawi bêbadan ingkang gadhah wawênang mutus punika kêdah mawi wontên wêwatonipun, sapintên wawênanging bêbadan pèdhêrasi wau tuwin tundha-tundhaning wawênangipun swara (stemrecht) punapa malih agendhanipun ingkang badhe karêmbag, sadèrèngipun katêtêpakên, kêdah wontên dhawuhipun ingkang kagungan panguwaos piyambak-piyambak.
IV. Manawi pèdhêrasi ing praja Kajawèn punika jêjêripun namung sakrêrêmbagan, pamanggihipun [pa...]
[...manggihipun] parêpatan umum wau, prayogi katata kados ingkang kawrat sêrat paturanipun pakêmpalan Narpawandawa ing ngajêng. Sarta pandamêlipun kominikwe ingkang kalimrahakên ing akathah, kawrat ing sêrat-sêrat kabar, punika kêdah mawi katrangan, bilih rêmbag-rêmbag ing pèdhêrasi wau têtêpipun manawi sampun wontên dhawuh kaparêngipun ingkang kagungan panguwaos praja. Dados botên adamêl sêling-sêrêpipun ing akathah, kadosdene kominikwe bab sudan pajêg kabudidayan, ingkang nêmbe kapêngkêr punika.
V. Cangkoronganipun pèdhêrasi sapunika: ing sêmu sêdyanipun angwontênakên gemeenschappelijke instellingen rumiyin, punika tumrapipun pèdhêrasi ingkang sampun sayêktos, inggih punika pèdhêrasi ingkang sampun dados kanthi wawênang sarta tatanan, prayogi kemawon. Makatên ugi manawi nyumêrêpi babadipun pèdhêrasi ing sanès nagari, kados ta: ing Jêrman, Amerikah, Indhustan sapanunggilanipun, inggih botên kawiwitan saking gêminsêkappêlêkê insêtèlêngên rumiyin, langkung malih manawi gêminsêkappêlêkê insêtèlêngên wau katumrapakên dhatêng pèdhêrasi ing praja Kajawèn ngriki, ingkang sawêg wiwitan dèrèng wontên tatanan, sarta têtêping wawênangipun, nama kuwalik, upami tiyang yasa griya makatên dipun wiwiti saking payonipun rumiyin, punika botên kalimrah, sarta badhe kathah pakèwêdipun, kados ta: upaminipun wontên amtênar ingkang winisudha ing praja kalih utawi sakawan, ingkang sapalih mastani nyêkapi, sapalihipun mastani botên, punika lajêng kadospundi panindakipun, ingkang
Awit saking punipunika. panyuwunipun parêpatan umum dalu wau, manawi praja sakawan punika taksih dipun wontêni pèdhêrasi, tatananipun kasuwun ewahipun, mawi kaêsahakên dhatêng praja-praja ingkang sami dados warganipun pèdhêrasi piyambak-piyambak, lajêng kasiyarakên ing akathah, kadosdene pranatan, amung manawi botên kaparêng ngewahi, pèdhêrasi wau prayogi dipun suwak kemawon.
Nuwun, mênggah punika pangrèh Narpawandawa nyumanggakakên ing pêpatih dalêm, saha nyuwun dhawuh.
nuwun, sarèhning para santana dalêm buyut canggah sapunika sampun kaparêngakên lastari ngangge sasêbutan radèn mas, runtutipun kalihan sasêbutan wau, nagari kaparênga nyuwunakên lilah dalêm, kalilana ngangge pêndhok kêmalo abrit, awit pamanahipun pangrèh Narpawandawa agêng sangêt pigunanipun, tumrap para santana dalêm alit, dening ingkang kathah sami kacingkrangan, môngka pêndhok kêmalo abrit punika sanadyan botên sapintêna rêginipun, katingal sae saha èdi, mênggah punika pangrèh Narpawandawa nyumanggakakên.
sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan.
Manira pêpatih karaton dalêm Surakarta Adiningrat, sawuse nguningani
layang palapurane pakumpulan Narpawandawa katitimasan kaping 2 Juni 1932 ôngka 71/374 ing mêngko anamtokake: sakabèhe santana buyut lan canggah dalêm kang padha dadi abdi dalêm, wiwit saiki padha kalilan nganggo
Narpawandawa supaya padha dipèngêti sarta kaparingake marang para bupati sapadhane supaya padha kadhawuhake sapêrlune.
Dhawuhing kêkancingan tanggal kaping 26 Rabingulawal Dal 1863. Utawa kaping 7 Agustus 1932.
Pêpatih dalêm Kangjêng Pangeran Arya Adipati (W.G.) Jayanagara
Botên badhe kula têrangakên sadaya, nanging satunggal kemawon, inggih punika politikipun tilas G. G. van Heutz ingkang nuju dhatêng ngagêngakên daya (onbeperkte invloed), mawi sarana badhe nyantuni kontrak ingkang panjang (lange conctracten) supados dipun cêkak utawi dipun ringkês kemawon, inggih punika ingkang kawastanan Korte Verklaring.
Pulitik nyantuni kontrak makatên punika dados rêmbag rame. Kula badhe nyulik sakêdhik padudonipun Mr. van Deventer kalihan Mr. Kielstra, Mistêr
pamanggihipun Mistêr pan Dhènpèntêr punika. Criyosipun Mistêr Kilsêtrah, piandêlipun para nata dhatêng guprêmèn taksih ajêg kewala. Namung wontênipun Mistêr Kilsêtrah sagêd [sagê...]
[...d] cariyos makatên punika botên amargi saking anggènipun nyindikakên piyambak, nanging angsal palapuranipun para narapraja ... (blijkens verklaring der ambtenaren) ...
Cêtha kala samantên sampun wontên rêmbag bab kiranging piandêl (wantrowen) dumugi taun 1917 rêmbag bab piandêl ingatasing paprentahan Nèdêrlan ing Indhonesiah punika taksih muyêg. Malah Tuwan van Heutz piyambak kala taun 1917 wau sampun mêdharakên pamanggih prêlunipun Nèdêrlan nindakakên trajang kapiandêlan (vertrouwenspolitiek). Wontênipun kukus saking wontênipun latu (urub), dados manawi wontên swara bab ical utawi kiranging piandêl dhatêng parentahing kalanganing para jamhur ingatasing kawruh nitipraja, punika mêsthi wontên lamuk ical utawi sabotên-botênipun kiranging piandêl wau. Tumrap panyêpênging paprentahan, piandêl punika pancèn ingkang dados baku, amargi parentah ingkang rakyatipun sampun botên gadhah piandêl, punika tamtu tansah badhe manggih ribêd. Mila sampun layak kemawon nalika jumênêngipun G.G.J.Br.Mr. de Graeff ingkang dipun agêngakên inggih anggènipun badhe mulihakên piandêlipun rakyat dhatêng paprentahan.
Kawontênanipun sapunika kadospundi? Kula ingkang sami nglampahi, mokal manawi botên kraos, samantên wau manawi raos utawi nyawaning kabangsan taksih wontên, kula matur makatên, awit jêmbar-jêmbaring jagad inggih wontên tiyang ingkang sampun rumaos sakeca dados tiyang botên bawa piyambak, amargi inggih malah saking anggènipun botên bawa piyambak punika sagêd mituruti ardaning galih.
Botên têbih-têbih, ing Surakarta ngriki, miturut swara sarta kabar-kabar ingkang kawrat ing kalawarti, raosipun piandêling rakyat kêmambang, Prof. Schrieke tilas wakiling parentah babagan umum ing polêkrad, kasêbut ing buku karanganipun "De Indische Politiek" ingkang dipun damêl salèrèhipun saking anggènipun dados wakiling parentah wau, inggih ngrêmbag wola-wali bab piandêl punika. Kangge ngicalakên raos-raos ingkang botên prayogi ing karajan Jawi punika, prêlu sangêt mulihakên wêwênangipun para nata, têtêp dados sèlêpbêstir sayêktos, sampun namung mandhêg ing kasagahan kemawon, kêdah ngwontênakên [ngwontênakê...]
[...n] gêlar enggal (nieuwe koers). Sadhèrèk, kula sadaya mêsthi kraos, kasagahan badhe nglulusakên karajan-karajan wau, mênggahing kawontênan (feiten) dumugi sapriki botên wontên ungupipun barang-barang. Malah sampun kêrêp dados rêmbag, wêwênang dalêm nata saya dangu saya suda. Gandhèng kalihan bab punika, ing ngriki kula mêthik pamanggihipun para mahasiswa ingkang ngêmpal ing Perhimpoenan Peladjar-Peladjar Indonesia kasbut ing
Tumrap saya sudaning wêwênang dalêm nata, punika kathah pasêksènipun, upaminipun bab sudan pajêg, ondêrnèmêng dening putusanipun pèdhêrasi gupêrnuran, inggih koprènsi wulanan punika. Kula wastani pèdhêrasi, amargi nyatanipun pancèn makatên. Narpa ngrujuki pèdhêrasi yêktosan, ingkang katata sae sarta nuju dhatêng kêmpaling praja Jawi pados kêkiyatan, nanging nyatanipun pèdhêrasi gupêrnuran punika botên makatên, inggih pèdhêrasi gupêrnuran punika ingkang dados rêmbag parêpatan ngriki, amargi botên namung sulaya kalihan pamanggihipun Narpa kemawon, nanging inggih sulaya kalihan jêjêr sakawit. Manawi botên kalêrêsan, makatên punika tumrap kawilujênganing praja, saèstu ambêbayani.
Sadhèrèk, wontênipun koprènsi wulanan punika, jêjêripun sakawit namung sarêrêmbagan, botên damêl putusan, amargi ingkang wênang mutusi punika panjênêngan dalêm nata. Kajawi punika, dangu-dangu konprènsi wau lajêng kasipat asipat. paprentahan ingkang nyêpêng panguwaos, dening anggènipun damêl putusan ingkang dipun limrahakên ing akathah. Makatên punika punapa kenging
prakawisipun praja Kajawèn piyambak. Ingkang wênang mutusi inggih ingkang jumênêng, wondene Mangkunagaran sarta Pakualaman ngrujuki sudan wau, punika bêtahipun ngrika piyambak, sarta wontênipun lajêng sagêd kagêrba makatên, amargi Mangkunagaran sarta Pakualaman nyalirani piyambak ing konpêrènsi punika. Sarêng panjênêngan dalêm nata botên. Kajawi punika, bêtahipun pancèn beda. Upaminipun tumrap Mangkunagaran, ondêrnèmêngipun namung satunggal, sarêng tumrap Kasunanan kathah. Kawontênanipun Pakualaman kula botên sumêrêp, namung tumrap Kasultanan, pamirêng kula sudan pajêg, ondêrnèmêng punika botên patosa damêl kiranging asil nagari.
Sadhèrèk, kados ingkang sampun kawrat ing kabar, konprènsi mutus nyuda pajêgipun ondêrnèmêng, ingkang lajêng dipun jagèkakên dening ingkang kawogan, nanging wusananipun sampeyan dalêm ingkang sinuhun botên marêngakên. Sêrat kabar Mataram ngabarakên kagèting manahipun ondêrnèmêng amargi tampi anslah kados adat. Punapa lêlampahan kados makatên punika botên ambêbayani? Prasasat panjênêngan dalêm nata dipun bên, amargi sabotên-botênipun golongan ondêrnèmêng mêsthi gadhah raos botên anarimah utawi botên sênêng, awêwaton putusaning konprènsi ingkang sampun sumêbar. Ingkang botên mangrêtos dhatêng nalar-nalaripun sarta ingkang botên jêmbar pikiranipun, mêsthipun lajêng mastani awon, dhatêng sampeyan dalêm, amargi nyulayani putusan konprènsi. Môngka punika botên nama nyulayani, awit panjêngan dalêm nata botên lênggah ing konprènsi wau sarta botên mangêrtos dhatêng kadadosanipun konprènsi makatên punika nanging upami sampeyan dalêm mêksa dipun anggêp nyulayani, punika inggih sampun layak kemawon, jalaran pancèn [pa...]
[...ncèn] wênang nyulayani, wênang mutus dhatêng sadaya nalar nagari sarta kawula dalêm piyambak. Dados manawi wontên rêmbag nyulayani, ingkang nyulayani punika konprènsi wau piyambak; sulaya kalihan lêrês, sulaya kalihan raos adil, sulaya kalihan jêjêr sakawit sarta sulaya kalihan katêtêpan ingkang absah, manawi sampeyan dalêm punika satunggiling nata ingkang kagungan wêwênang sarta mêngkoni kaprabon tuwin kaluhuran. Dununging kalêpatan botên wontên sintên-sintên, nanging inggih namung wontên konprènsi punika piyambak, inggih ingkang mutus sudan pajêg punika.
Sadhèrèk, lêkas makatên punika ambêbayani sangêt tumrap adêgipun kraton dalêm sarta praja, nyuda pajêgipun ondêrnèmêng, punika atêgês ngirangi asilipun praja, dados ngengingi rakyat sadaya. Badhe nyuda pajêg makatên punika kêdah dipun larasakên kalihan kawontênanipun rakyat sarta bêtahipun praja. Dados botên kenging dipun gêgampil. Kalihdene malih, satunggal-tunggaling golongan punika sêsanggènipun kêdah botên botsih, nanging ingkang timbang. Manawi ondêrnèmêng ingkang sugih- sugih, kauntunganipun yutan (mliyunan) sarta yèn ing môngsa sae dening angsal bêbathèn yutan wau pajêgipun inggih botên mindhak, môngka sarêng ing môngsa rêkaos saking kiranging bêbathèn lajêng nyuwun sudan pajêg, sarta inggih lajêng dipun pituruti, punika harak botên laras kalihan raos adil.
Pangarsa, manawi sudan pajêg punika nyababakên saya comprèngipun arta nagari, sarta nagari lajêng ngawontênakên pajêg-pajêg anyar tumrap kawula umum, manawi dening saya awrating sêsanggèn, rakyat lajêng rumaos kados dipun pênêt, saèstu sagêd damêl rêtuning praja. Awit saking punika rakyat wênang nyuwara. Rakyat makatên botên namung gadhah kawajiban ingatasing praja kemawon, nanging ugi gadhah têtanggêlan. Manawi wontên kawajiban sarta têtanggêlan, mêsthi wontên wêwênang. Motoripun praja punika inggih rakyat umum, ingkang kathah piyambak. Mila sampun dados kasusilaning praja sarta dhêdhasaring paprentahan ingkang jêjêg, ôngka satunggal kabêtahaning rakyat punika ingkang kêdah tansah dipun galih.
Parêpatan, mangsuli putusanipun pèdhêrasi gupêrnuran bab nyuda pajêgipun ondêrnèmêng, [o...]
[...ndêrnèmêng,] miturut atur kula wau, sampun cêtha sangêt manawi sampeyan dalêm botên kacêncang dening konprènsi, têgêsipun sampeyan dalêm botên kêdah têluk dhatêng putusanipun konprènsi ingkang pancèn botên wênang damêl putusan. Mila bokmanawi wontên ingkang mêlèhakên sampeyan dalêm kawon sêtèm, amargi krajan tiga sampun mupakat, nanging salira dalêm botên, makatên punika pamanggih ingkang sasar. Kula botên mastani manawi konprènsi wau gadhah sêdya nêncang, nanging manawi ingkang sampun kadadosan punika sanès cêncangan, supados dangu-dangu sampeyan dalêm inggih lajêng marêngakên (gondhelan kaluhuran sarta adil palamartanipun panggalih dalêm ingkang sampun kontap sadonya) punika lajêng èwêd anggèn kula mastani. Punapa kenging dipun wastani anjêglong. Taksih wontên sambêtipun.
Praja Surakarta Ngayogyakarta Dados Rêmbag Rame Wontên Ing Rad Kawula (Volksraad)
Kabêkta sampun nyarêngi kalihan masakalanipun, wêkdal punika kathah sangêt bab-bab ing praja Kajawèn ingkang pêrlu karêmbag para wajib. Bab adêgipun pêpatih dalêm sampun dipun wiwiti karêmbag ing sêrat kabar, saking gawatipun bab-bab wau, sapunika wontên ingkang dados rêmbag guyêng wontên
gawatipun rêmbag wau, kula pêthikakên saking sêrat kabar D.K. ôngka 94 ingkang ngêwrat sêsorahipun para warga rad kawula, tuwin wangsulanipun wakil parentah, pêthikan saking palapuran sêtenograpi ingkang taksih lugu, nanging pamêthik sarta angganipunanggènipun. anjawèkakên sadhèrèk Std. ingkang kapratelakakên wontên ing D.K. wau namung kapêndhêt wosipun kemawon, amargi sêsorahipun wau panjang-punjung sarta angèl têtêmbunganipun, dhasar rêmbagipun prakawis ingkang gawat-gawat, kirang langkung kados ing ngandhap punika:
Ingkang miwiti ngandika warga Radèn Adipati Arya Wiranatakusuma wontên ing parêpatan tanggal kaping 14 Juli makatên:
Minôngka tutupipun sêsorah kula punika, kula ngaturi pamrayogi dhatêng parentah supados bêlèitipun tumrap para sèlêpbêstir punika dipun ewahi, ingkang atêgês nuntun murih dadosa bêstirdêrs sayêktos, ingkang lajêng
Ind. -staatsgebouw) tindak ingkang sajak nyingkur dhatêng para sèlêpbêstir punika kêdah dipun icali. Caranipun kêdah santun enggal, ing têmbe kêdah namung wontên wakilipun parentah Walandi satunggal ingkang mligi minôngka paranpara babagan pulitik, tumindakipun samangke punika wakilipun parentah tansah tumut cawe-cawe bab ingkang alit-alit, ingkang makatên wau nuwuhakên mêsgul (gegriefd). Parentah kêdah anjagi supados para wakilipun parentah ing Porstênlandhên punika namung para amtênar ingkang langkung tinimbang para amtênar B. B. ing sajawinipun Porstênlandhên, punika ngèngêti luhuripun para nata tuwin para sèlêpbêstir. Kados prayogi sangêt manawi parentah rêmbagan
katurut dening para guprênur tuwin amtênar Walandi sanèsipun, dados botên sontan-santun.
Samantên pangandikanipun warga rad kawula Radèn Adipati Arya Wiranatakusuma. Nalika parêpatan tanggal kaping 30 Juli, wakil parentah kangge kapêrluan umum, Tuwan Mr. Ir. Kiwitdhêyongê mangsuli, kados ing ngandhap punika:
Parentah maringi katrangan dhatêng pangandikanipun warga Radèn Adipati Wiranatakusuma, bilih pulitikipun parentah tumrap para sèlêpbêstir punika sampun mataun- taun parentah tansah tumindak ingkang dhapur nuntun dhatêng kamajênganipun
punika botên saking parentah nêdya ngrêgêm (op den achtergrond houden) para sèlêpbêstir, lugu namung ngèngêti kawontênanipun 280 sèlêpbêstirên ingkang beda-beda agêng alitipun bawah tuwin kêkiyatanipun. Wontên sèlêpbêstir ingkang kawulanipun langkung sayuta, tuwin wontên ingkang kirang saking sèwu. Wontên ingkang sampun inggil kasagêdanipun (hooge ontwikkeling) wontên ingkang dèrèng sagêd nyêrat tuwin maos (analfabeet). Ngèngêti [Ngèngê...]
[...ti] beda-bedanipun kawontênan wau, mila parentah botên sagêd damêl tatanan satunggal (vastelijn). Kados ingkang sampun asring kapangandikakakên: parentah tansah marsudi murih tindaking purun tumandang
Samantên wangsulanipun wakil parentah babagan umum, awit saking wangsulan wau, warga Radèn Adipati Wiranatakusuma nalika parêpatan rad kawula tanggal kaping 5 Agustus ngandika malih bab Porstênlandhên, minôngka katrangan dhatêng wangsulanipun wakil pamarentah, kados ing ngandhap punika:
Ingkang rumiyin kula matur nuwun dhatêng parentah dene sampun kaparêng maringi katrangan bilih parentah sampun mataun-taun tansah ambantu kamajênganipun para sèlêpbêstirdhêrs. Awit saking pitakènipun Interruptie wakilipun para sèlêpbêstir Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya, punapa pangandikanipun wakil pamarentah wau inggih cocog kalihan nyatanipun tumindakipun, lajêng wakil pamarentah nêmênakên. Ananging kawontênan-kawontênan ingkang kasumêrêpan sakêdhik sangêt ingkang kados pangandikanipun wakil parentah kasbut nginggil. Uwohipun supados saya katingal bilih para sèlêpbêstir punika saking sakêdhik mindhak-mindhak kamardikanipun ing bab wêwêngkonipun piyambak. Ananging ing praktikipun kosokwangsul kalihan pangandikanipun wakil parentah wau. Dhatêng lurusing panggalihanipun parentah punika kula pitados, ananging ingkang sulaya (wringen) punika para amtênaripun parentah ingkang nindakakên panguwaosipun parentah, ingkang asring angèl sangêt sagêdipun nampi ingkang kula kajêngakên vastelijn punika parentah supados nêtêpakên ancêr-ancêr ingkang baku ing bab trajangipun pulitik parentah tumrap para sèlêpbêstir supados dados waton para guprênur utawi rêsidhèn. Amargi kawontênanipun [kawo...]
[...ntênanipun] samangke punika para sèlêpbêstir sami botên wuninga kadospundi ingkang kêdah katindakakên, kabêkta saking dèrèng wontên vastelijn ingkang kenging dados bakunipun pulitik parentah tumrap para sèlêpbêstir. Langkung malih dhatêng tindak ingkang botên prayogi (ontactvol) utawi nyulayani kaparêngipun parentah, punika parentah kêdah anjagi sangêt.
gêgayuhan supados saya agêng tumindaking panguwaosipun piyambak, punika nyata, katitik saking mosinipun pakêmpalan Narpawandawa, ingkang ungêlipun makatên: (mosi botên kapacak ing ngriki,
sami mêmuji supados karsanipun parentah ingkang sae wau katindakakên ing praktik, supados saya sae gêgandhenganipun kalihan para sèlêpbêstir, makatên ugi tansah nglêksanani pun para sèlêpbêstir ingkang maton. Amargi kanyataanipun taksih kathah sangêt ingkang sulaya kalihan kaparêngipun parentah.
Makatên pangandikanipun warga Radèn Adipati Arya Wiranatakusuma ing 2e. termijn.
1. mancat padèng wukir alit / duk antawis saonjotan / wontên katingal saking lèr / pawèstri kênya têtiga / marpêki mring kawula / ing solah karya kayungyun / muwus aris manuhara //
2. dhuh priyantun kang lumaris / mugi kèndêla sakêdhap / kawula arsa têtakèn / sangking pundi kang pinôngka / mring pundi kang sinêdya / sintên sinambat sang bagus / lan punapa kang binêkta //
3. kawula warta sajati / wuwuse kênya têtiga / dhuh priyayi bagus anèm / bok inggih mugi parênga / kula nunut kewala / namung sêsarêngan laku /
ngungun tistis. / dupi antawis katingal / têtiyang amusthi gêmon / marpêki ing gèn kawula / muwus ngenaki manah / samangkya sampun rahayu / datan wontên kara-kara //
9. kang duskarta sampun guling / kêni ing sêsirêp ingwang /
salokanipun / tiyang duskarta puniki / tan kaprah sasamining wong //
2. siningkiran kewala wêkasanipun / yèn andika wangsul malih / mêdala margi lyanipun / nadyan ngengkola sakêdhik / anggêr datan walangatos //
3. amba langkung narima sêtya mituhu / atakèn ingkang wêwangi / ngakên
5. Buyut Dhawuk manthuk wangsulaning wuwus / lah inggih ta mugi-mugi / sinambadanana iku / dewa ingkang ngudanèni / barang solah-bawaning wong //
6. nuntên sami sêsowangan andum purug /
lampah kawula lêstari / praptèng dhusun ing Andarung / gêgramèn sadaya laris / sami pajêngan tikêl ro //
7. wontên ingkang tikê tri pangurupipun / rêtna rukmi warni-warni / ing antawis dintên mantuk / mêdal kidul anrang wukir / lajuta dêdêr mangulon //
pêpariksan sing sapuluh / dinangu matur sajati / Sang Palaswa namanipun / dadya panêkar nagari / bawahing kabupatèn jro //
10. Arya Leka punika lêlurahipun / kala ing môngsa asuji / taun kang sampun kapungkur / kawula nuju marêngi / dhatêng ing dhusun
12. antuk mina maneka warna gung-agung / duk antawis praptèng ari / cobaning dewa kadulu / wontên sima
dhuh anak priyantun mancing / sampun pijêr dhêlog-dhêlog //
16. dèn agupuh sumingkira saking ngriku / ing mangke kula jatèni / makatên panduking
Mênggah têtandhinganipun tiyang kalang kalihan bôngsa candhala, punika miturut panganggêpipun tiyang Hindhu dhatêng satunggal-satunggaling golongan, kita lajêng sagêd nandhing drajadipun bôngsa kalang kalihan bôngsa candhala, sami kaanggêp bôngsa ingkang asor piyambak.
1 Sawêg namanipun kemawon sampun amratelakakên, bilih tiyang kalang punika bôngsa ingkang asor, sawênèh wontên ingkang mastani, bilih tiyang kalang punika damêlipun kalangan, angumbara, angulandara, mila kawastanan tiyang kalang punika saking balang, atêgês bucal. Wontên ingkang mastani saking garbanipun, kaalang = dipun alang-alangi, dipun palangi, botên kenging mlêbêt utawi campur kalihan golongan sanèsipun, dados bôngsa tampikan, milalah angumbara ing wana.
Lêrês lêpating panggrayangan punika botên kula rêmbag, namung sadaya punika atêgês ngêsorakên dhatêng golonganipun tiyang kalang. Têtela manawi bôngsa kalang punika bosa bôngsa. ingkang kasitah, asor piyambak, kados panganggêpipun tiyang Hindhu dhatêng bôngsa candhala.
2. Miturut dongèng-dongèng ingkang kasêbut ing nginggil, sumêrêpipun biyung utawi ibu dhatêng anakipun, saking ciri buthak utawi ing sirah. Dhêkok saking tilasing siwur, utawi enthong. Ciri punika wontên ingkang wangunipun kados suru (sendhok) mila wontên ingkang kanamakakên Jaka Suru (dongèngipun botên kawrat ing ngriki), kacariyos ciri ingkang makatên punika ugi kalêbêt cirinipun bôngsa candhala.
3. Sagawon Wayungyang punika pêpindhaning bôngsa sudra, ingkang gêsangipun kaanggêp botên têbih saking gêsanging sagawon, saking anggènipun angêsorakên, sanadyan sapunika, têmbung: asu punika inggih taksih kangge mêmisuh, saking anggènipun angêsorakên, manawi wontên tiyang mêmisuh. Asu, punika ingkang dipun tuju, botên asu suku sakawan, nanging asu suku kalih. Makatên ugi asu Bêlang Wayungyang, ingkang dipun kajêngakên inggih asu suku kalih. Taksih wontên
Komentar KHUTBAH IDUL ADHA Keteladanan lan keteguhan Nabiyulloh Ibrohim AS ×9
Wonten enjing ingkang kebak berkah lan rohmat meniko, kito kempal keranten badhe jumenengaken sholat Idul Adha. Nembe mawon kito ruku; lan sujud minongko wujud raos
musholla-musholla lan masjid-masjid. Takbir ingkang kito ucapaken boten namung obahe lambe tanpo arti, ananing minongko pengakuan ing dalem manah ingkang saget gumeteraken dateng manahipun tiyang ingkang sami iman dateng Alloh SWT. Alloh Moho Besar, Alloh Moho Agung, boten wonten ingkang patut dipun sembah sak lintunipun Alloh. Pramilo lewat mimbar meniko kawulo ngajak dateng diri kulo pribadi lan ugi dumateng hadirin sedoyo; monggo kito taat dateng ngarso dalem Alloh ingkang Moho Agung, kito bucal tebih-tebih raos gumedhe lan sombong ingkang saget nebihaken kito saking rohmatipun Alloh SWT. Nopo mawon jabatan kito, menawi dipun bandingaken kaliyan Alloh SWT kito meniko alit tur sanget, senahoso kito meniko gagah prakoso, sak yektosipun kito meniko apes lan ringkih menawi dipun bandingaken kalian Alloh Kang moho kuat. Menawi kito meniko tiyang ingkang berkuasa, gadah jabatan inggil, gadah pengaruh ageng, ananging menawi dipun bandingaken dateng Alloh Ingkang Moho Kuwahos kito meniko boten saget menopo-nopo. Hadirini jamaah ingkang dipun mulyaaken Allah Idul Adha ingkang
S. Kados ingkang sampun dipun tuladhaaken dening Kanjeng Nabi Ibrahim as. Tiyang sanes wau saget putranipun piyambak. senahoso kito piyambak kedah sengsoro. Keranten Idul adha meniko setungaling riyadin ingkang kangge mangertosi artos berkurban.nglampahi rukun haji iangkang utami. sedoyo sami ngetingalaken kebahagiaanipun. ingkang disebat pakaian ihrom. bilih kito supados nulodho perjuanganipun Kanjeng Nabi Ibrahim alaihis salam ingkang sampun dipun serat wonten Al-Qur¶an.
muslimat ingkang dipun mulyaaken Allah SWT Enjing meniko sedoyo umat Islam sak ngalam donya sami ngagungaken asmanipun Allah. Meniko nglambangaken bilih kaum muslimin meniko sami akidahipun lan anggadhahi derajat ingkang sami. lan menikolah pengorbanan ingkang inggil derajatipun. Sejarah Rasul ingkang jejuluk kekasih Allah (Kholilulloh) meniko diserat
derajatipun. keluarginipun lan sedoyo tiyang Islam sebangsa setanah air.S. kanthi sareng-sareng mahos talbiyah:
Kejawi dipun wastani riyadin haji ugi disebat ´idul qurban´ riyadin kurban. Sedoyo jamaah haji ngagem pakaian ihrom ingkang sarwo pethak lan boten jahitan. samisami ngeparek dateng Alloh ingkang moho kuaos. Al-Mumtahanah: 04) Wonten ini ayat lintu ugi dipun sebataken bilih Nabi Ibrohim meniko dados sebutan apik utowo dados kembang lambe nganti akhir zaman. Arti kurban inggih meniko kito paring peparingan minongko raos remen dan tresno dateng tiyang sanes sesami tiyang muslim. inggih menko wukuf wonteng Arofah. Sikap tabah lan teguhipun ing dalem nglampahi perintah Allah. estri. Dawuhipun Alloh wonten Al-Qur¶an :
´Sak temene wis ono suri tauladan kang apik kanggo sliramu ing dalem pribadine Ibrohim lan wong-wong kang bareng-bareng melu Ibrohim (Q. sepuh enem sedoyo medal saking dalemipun saperlu badhe jumenengaken sholat Idul Adha. Wonten malih pengorbanan ingkang dipun tujuaken dateng agami ingkang ateges kagem
kang apik) ing kalangane wong-wong kang keri´ (Q.
Wonten nopo kok Gusti Alloh ngantos semanten agenge anggenipun mulyaaken kanjeng Nabi Ibrohim ? Nopo keranten bondo?. senahoso mekaten panjenenganipun Nabi Ibrahim taksih tetep dakwah ngajak ummat manusngso supados tetep wonten margi ingkang leres inkang dipun ridloni Alloh SWT. Ismail kedah dipun dadosaken korban kagem Alloh kanthi dipun sembelih. Setia anjagi garwanipun ingkang nembe ngandut putranipun. pengorbanan Nabi Ibrohom kasebat kedah tetep kito apresiasi aken. inggih meniko penguwaos ingkang dholim. inggih meniko Ismail. Sukses dakwahipun senahoso kawontenanipun nembe susah. keturunan ? kekuatan? Utawi keperkasaan ?.Ing dalem kalih ayat meniko. Hadirin. Hadiri Rahimakumulloh. Sedoyo meniko keranten naderek dhawuhipun gusti Alloh SWT. Sebab cobaan ingkang langkung amrat inggih meniko naliko nglampahi perintahipun Alloh kedah ngorbanaken putranipun ingkang paling dipun sayangi. Nabi Ibrohim naliko dakwah manggihi rintangan lan cobaan ingkang amrat. lingkungan lan sederek-sederek umat Islam lintunipun. Wonten ing zaman sak meniko. cetho sanget bilih sak yektosipun Gusti Alloh sanget mulyaaken dateng Nabi Ibrohim. lan nyembelih hewan kurban kagem tiyang ingkang kagungan kecukupan bondo kagem kurban. sukses anjagi amanah naliko sampun badhe ngrahosaken hasilipun dakwah. Panjenenganipun ngadepi mengsah ingkat kiat. Kados sederek kito ingkang nembe nglampahi ibadah haji ugi sami ngelaksanaaken nyembelih hewan kurban. Boten niku. jamaah ingkang dipun rahmati Alloh«. sahe ing dalem bentuk ubudiyah mahdoh kanthi nglampahi ibadah haji kagem ingkang sampun mampu. Hadirin Rohimakululloh Ing dalem sejarahipun. Panjenenganipun kedah nglampahi hukuman ingkang boten enteng lan boten mungkin saget slamet menawi boten pikantuk izinipun Allah SWT. Kerelaan lan keikhlasan Nabi Ibrohim mbelih putranipun menikolah ingkang terus kito peringati ngantos sak mangke ing dalem wulan Idul Adha.
. Cobaan kados mekaten meniko dereng sepinten ageng menggahipun kanjeng Nabi Ibrohim. Nabi Ibrohim dipun kenang ngantos akhir
keteguhanipun nggondheli amanah Alloh lan keikhlasanipun ngorbanaken sedoyo nopo kemawon demi Alloh SWT. sahinggo Nabi Ibrohim lah ingkang dipun juluki bapake poro Nabi.. Kanjeng Nabi Ibrohim alaihis salam meniko piyantun ingkang sukses ing dalem nglampahi titahipun dados menungso. Kejawi meniko kito ugi tetep
Ibrohim kasebat wonten pagesangan kito. Ngrencangi garwanipun ngantos dumugi daerah ingkang tebih sanget. ugi bapakipun ummatipun
wujudaken wonten kerelaan kito ambagi kasenengan
Tiyang Islang ingkang nglampahi ibadah haji wonten Makkah campur bawur kalian umat Islam sak dunyo malah campur kalian umat non muslim. lingkungan ketingal pasedherekanipun sarto gesang kanthi kasih sayang dateng sesami. Dados boten wonten
kados ingkang sampun dipun contoaken deneng poro Nabi lan poro ulama. Pramilo. Mugi-mugi wonten ing dinten riyadin ingkang agung meniko kito saget sareng-sareng menikmati karunia Alloh kanthi suka cita lan raos kasih sayang minongko wujud syukur kito dateng Alloh.S. yakni kanthi mbagi dagingv kurban. kecintaan lan ketaatan dateng Alloh boten mungkin dipun wujudaken tanpo pengorbanan. yakni kanthi mbagi kasenengan lan kebahagiaan dateng tiang-tiang ingkang kawontenanipun taksih gesang kanthi sarwo kekirangan. Manfaat segi ekonomi. Sebab Alloh merintahaken dateng kito andum karunia lan kesyukuran wonten dinten riyadin meniko. ugi gadhah tugas ndugeaken pesan pasedherekan lan persatuan. (Q. Menikolah pesan agung ingkang saget kito
keridhaan) Allah. Artosipun. Imam Albaidlowi ngendiko : ³Cinta. Lajeng Syekh AzZujaj ugi ngendiko : Cinto manungso dateng Alloh lan rosulipun inggih meniko manut lan nderek dateng perintah-perintahipun Allah lan ridlo dateng sedoyo perintahipun Alloh lan ajaran ingkang dipun asto rosululloh. menawi kito ngakeni cinta Allah lan rosulipun serto nderek ajaran-ajaran Islam.Kanthi keterangan meniko sampun cetho bilih sayari¶atipun Alloh ingkan sampun kalampahaken awit zaman Nabi Ibrohim meniko anggadhahi manfaat ingkang kathah sanget
kesempatan ing wulan Idul Adha meniko namun kangge seneng-seneng piyambakan. kito supados langkung aktif lan giat ugi tanggung jawab ndadosaken lingkungan kito dados lingkungan ingkang ngremenaken.
. Ugi poro tetanggi saget nderek ngraosaken kebahagiaan kito wonten margi ingkang dipun ridloni deneng Alloh SWT. Kagem kito ingkang dereng dipun panggil Alloh nindakaken ibadah haji wonten tanah suci Makkah wonten tahun meniko. inggih meniko kepinginan nglampahi taat´. AlHajj : 37) Pesen ingkang saget
inggih meniko. lan boten wonten taat tanpo pengorbanan. dan berilah kabar gembira kepada orang-orang yang berbuat baik.
... Amin allohumma amin...... ...
.. supados kito saget ngabdi lan ngibadah dateng Alloh kanthi langkung sampurno.......Mugi-mugi Alloh paring pangapunten dateng sedoyo dosa lan kesalahan kito ugi maringi sedoyo kasih sayangipun dateng kito sedoyo.... sahinggo sedoyo hajat kito dipun cekapi deneng
afkir karkas teng jenengan mboten npo2a. menawi mboten n0p02 utawi di trami kulo ajeng ngumpulaken bebek teng daerah m0j0anyar mriki
klengkeng di semarang,madu klengkeng di
sidoarjo,madu klengkeng di solo,madu klengkeng di sumba, madu
Samangka siraji jayakathong mangkat marep ing Tumapel, sanjata kang saka lor ing Tumapel, wong Deha naghala hala, tunggul kalawan tatabuhan penuh
maringi pitulung,macan gembong macan putih,podho ngewangi wus kasinggih,mbuko jagad kunci sangkan paraning Hong prayogyanira, Sang Buwana sariraku, randhu kêpuh pangadêgku, Sajatine ora ono apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, Kawruhana sadurunge dadi / salire sang katon / awang-awang uwung-uwung mangke / pan tan liyan ananing kang purba jati / tan ana ngawruhi
podo kedhep Sajatinè ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-awang, durung ana sawiji-wiji. Kang ana dhingin iku Ingsun. Awit duk maksih awang-uwung. karaos ing dalem Rahsa..-
ora jamu , jamu godhong telo.Suwe ora ketemu,ketemu pisan gawe geloh...2)Gundhul-gundhul pachul:Gundhul2 pacul gemblelengan.
download, Sondham Padhinaru, Sondham Padhinaru
setia pas karo karaktere gus yak..tp kurg sreg karo mbah sarto..
Maturnuwun kagem Oma (Ida Kusuma) sing wis
maring Gumelem,Banyu anget Banjar Negara, sekang umahku sekitar 50km. enyong mankate kang ngumah jam 6 esuk, sawise subuhan.
Foto kie enyong jimot saka batirku Fendi sing Pite blodol pas arep maring banyu anget, Dadine enyong lan baln2ku
mari nek adus nag banyu anget banjar
ing gampang, wediya ing kewuh, sabarang nora tumeka, yen antepen gampang ewuh dadi siji, ing purwa nora ana.
kuwi wong arep kerjo kok dikon mbayar la entok e duet koh endi? LA BARENG WES DISANGGUPI malah ora dadi YO GOLEK ONO WONG SENG NGAPUSI EMANG DUIT GOLEK ANE GAMPANG nek perlu di blindi seng ngapusi kuwi. ngono maturnuwon
lha kowe piye,,mulih ko rusia kudu langsung rabi lho,,mosok calon bos PT. T*lkom durung ono ce… ayooo rip
UtaraJawa TengahBanjarnegara - Banyumas - Batang - Blora - Boyolali - Brebes - Cilacap - Demak - Grobogan - Jepara - Karanganyar - Kebumen - Kendal - Klaten - Kudus - Magelang - Pati - Pekalongan Kajen - Pemalang - Purbalingga - Purworejo - Rembang -
Ngawi. 20) instalasi militer Air Stip Hellyped Desa Ngrancah Senggren Kecamatan Sumber Pucung Kabupaten Malang. 21) instalasi militer Air Strip Desa Ponggok Pojok Kecamatan
Sri Budi Sukiyanto: "Sugeng Rawuh"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Malaysia-stub&oldid=849557"	Kategori: Templat rintisan menurut wilayah	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Pakpak_Bharat&oldid=1102593"	Kategori: Kabupatèn ing Sumatra LorKabupatèn Pakpak BharatKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
► Cina‎ (12 Kt, 36 Kc)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Negara_ing_Asia_Wétan&oldid=842841"	Kategori: Negara ing AsiaAsia WétanKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.17, 2 April 2013.
jago, lha wong gambare jago..ReplyDeleteRepliesAgus SetyaDecember 12, 2013 at 11:23 AMpulunge nyebloki jago sing endi mas ?
Una : Huft... Rak jelazz... (karo mlayu)
Budhy : Untung wez adhoh .... (karo nyandak srendal :D)
Tuwan Kohènsêtiwar, priyantun amarsudi sastra Jawi ing nagari Batawiyah.
Kaêcap dening Tuwan Phan Dhorêp ing nagari Samawis.Hal. 100 (Tidak dialihaksara, Red.).
Ingkang jumênêng Ratu ing nagari Surakarta ing sapunika Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Senapati Ing Ngalaga Ngabdurahman Sayidin Panatagama ingkang kaping IX, jendral mayor ing wadyabala dalêm Kangjêng Raja Nederlan, putra dalêm pambajêng swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 6, patutan saking ingkang garwa Kangjêng Ratu Mas ing sapunika nama Kangjêng Ratu Agêng, wiyosanipun kala ing dintên Rêbo Kliwon tanggal kaping 7 wulan Rêjêb taun Jhe ôngka 1758, utawi kaping 22 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1830, sarêng diwasa anama Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabuwijaya, ing sasedanipun swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 7, kala ing taun Jimakir ôngka 1786, utawi taun Wêlandi 1858, lajêng kaangkat nama Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom. Dumugi surud dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping VIII, lajêng anggêntosi jumênêng nata, kala ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27 wulan Jumadilakir taun Jhe ôngka 1790, utawi kaping 30 wulan Dhesèmbêr
nama pangeran kala ing dintên Kêmis Pon tanggal kaping 3 wulan Bêsar taun Dal 1791, utawi kaping 27 wulan Mèi taun Wêlandi 1863.
Para pangeran kala ing taun kapêngkêr punika sakawan tilar donya kondur ing rahmatullah.
1. Kangjêng Pangeran Arya Balatèr kaping 2, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Balatèr ingkang kaping 1, dados wayah dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 4, sedanipun kala ing dintên Jumungah tanggal kaping 22 wulan Rabingulakir taun Dal 1791, utawi kaping 17 Oktobêr taun Wêlandi 1862.
2. Kangjêng Pangeran Arya Widura, putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 4, sedanipun kala ing dintên Sênèn Pon tanggal kaping 12 wulan Siyam taun Dal 1791, utawi kaping 2 wulan Marêt taun Wêlandi 1863.
3. Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kaping 2, kolonèl phansêtaph. Putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kaping 1, dados wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 3, sedanipun kala ing dintên Salasa Kaliwon tanggal kaping 4 wulan Shawal taun Dal ôngka 1791, utawi kaping 24 wulan Marêt taun Wêlandi 1863.
4. Kangjêng Pangeran Panji Suryadipura, putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 5, sedanipun kala ing dintên Saptu Paing kaping 28 Mulud taun Be 1792, utawi kaping 12 Sèptèmbêr taun Wêlandi 1863.
Padmadipura, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Widura, dados wayah dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 4, gènipun kaangkat nama pangeran kala ing dintên Sênèn Paing kaping 23 Mulud taun Be 1792, utawi kaping 7 Sèptèmbêr taun Wêlandi 1863.
1). Ratu garwa dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 6.
1. Kangjêng Ratu Madurêtna, kala rumiyin nama Kangjêng Ratu Kancana, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adinagara ing Surakarta. 2. Kangjêng Ratu Agêng, ibu dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang jumênêng sapunika, kala rumiyin nama Kangjêng Ratu Mas, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi ingkang kaping 1 ing Surakarta.
2). Ratu garwa dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 7.
1. Kangjêng Ratu Pakubuwana, putra dalêm swargi Kangjêng Sultan Cakraadiningrat ing Madura.
1) Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 4.
1. Kangjêng Pangeran Arya Pringgalaya. 2. Kangjêng Pangeran Panji Priyambada.
2). Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 5.
1. Kangjêng Pangeran Arya Suryabrata. 2. Kangjêng Pangeran Arya Sôntakusuma. 3. Kangjêng Pangeran Arya Natadiningrat, wontên ing pulo Ambon. 4. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, wontên ing pulo Ambon. 5. Kangjêng Pangeran Tumênggung
1. Kangjêng Pangeran Arya Suryaatmaja, rayi dalêm ingkang jumênêng ing sapunika.
4). Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 7.
5). Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 8.
1. Gusti Kangjêng Ratu Kadhaton, kala rumiyin nama Kangjêng Ratu Bêndara, kagarwa swargi Kangjêng Pangeran Arya Juru Nataningrat ing Surakarta. 2. Gusti Kangjêng Ratu Bêndara, kagarwa swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya ingkang kaping 2 ing Surakarta. 3. Gusti Kangjêng Ratu Kancana, garwa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 6 ing Ngayogyakarta.
6). Putra dalêm Ingkang Sunuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 9.
1). Pangeran wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 3.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Singasari Kapisan, 1. Kangjêng Pangeran Arya Singasari kaping 2.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kapisan,
3). Pangeran wayah dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 5.
Putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, mantu dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 7.
1. Kangjêng Pangeran Arya Cakranagara. 2. Kangjêng Pangeran Arya Cakraadiningrat.
4). Pangeran buyud dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping 3.
1. Kangjêng Pangeran Riyaatmaja, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mangkubumi kaping 2. 2. Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat kaping 2, putranipun swargi Kangjêng
1. Kangjêng Pangeran Arya Adinagara kaping 2, putranipun Radèn Mas Kolonèl Arya Adiwinata.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 2, 1. Kangjêng Pangeran Arya Suryaamijaya.
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2, 1. Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 3. 2. Kangjêng Pangeran Arya Adisurya.
1). Pangeran putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 2.
1. Kangjêng Pangeran Arya Surya Nataningrat, Litnan Kolonèl Phansêtaph.
2). Pangeran putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kapisan, ingkang kamantu ing Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 2.
1. Kangjêng Pangeran Arya Kusumadiningrat, Mayor Phansêtaph. 2. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4, kolonèl kumêndhan ing lesiyunipun piyambah, saha ridêr saking ordhê Nèdêrlansê Leyo, kala rumiyin nama Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, sasedanipun ingkang raka nak-sanak Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 3, kala ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 25 wulan Mulud taun Jimawal ôngka 1781, utawi kaping 6 wulan Januari taun Wêlandi 1853, wanci siyang pukul sapisan, lajêng anggêntosi nama Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, jumênêngipun kala ing dintên Jumungah Wage tanggal kaping 14 wulan Jumadilakir taun Jimawal ôngka 1781, utawi kaping 25 wulan Marêt taun Wêlandi 1853, sarêng sampun jumênêng Pangeran Adipati tumuntên [tumu...]
[...ntên] krama angsal putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 3 wau, wondening pangangkatipun dados Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping 4 kala ing dintên Rêbo Kaliwon tanggal kaping 27 wulan Sura taun Jimakir ôngka 1786, utawi kapung 16 wulan Sèptèmbêr taun Wêlandi 1857, dene ingkang kangge dintên panjênênganipun tanggal kaping 25 wulan Bêsar, manut titimangsaning sêrat nawalanipun Kangjêng Guphêrmèn.
3). Pangeran putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati
4). Pangeran Putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Mangkunagara kaping 4 ingkang jumênêng sapunika.
1. Kangjêng Pangeran Arya Gôndakusuma, Litnan Kolonèl Prajurit Inphantêri ing Lesiyun Mangkunagaran. 2. Kangjêng Pangeran Arya Gôndasaputra, Mayor Prajurit Inphantêri ing Lesiyun Mangkunagaran.
Kaliphatullah ingkang kaping 6, Jendral Mayor Kumandhir saking Ordhê Nèdêrlansê Leyo, putra dalêm panênggak swargi ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 4, kasêbut nama Sinuhun Jarot utawi Sinuhun Bêsiyar, patutan saking ingkang garwa Kangjêng Ratu Kancana, ing sapunika nama Kangjêng Ratu Agêng, putranipun swargi Kangjêng Ratu Anggèr patutan saking Kangjêng Radèn Adipati Danurêja kaping kalih. Wiyosan dalêm Kangjêng Sultan ingkang sapunika kala ing dintên Akhad Pon tanggal kaping 20 wulan Dulkangidah taun Ehe ôngka 1748, utawi kaping 19 wulan Ogustus taun Wêlandi 1821. Sasedanipun ingkang rama Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 4 wau, kala ing dintên Jumungah Paing tanggal kaping 21 wulan Mulud taun Jhe ôngka 1750, utawi kaping 6 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1822, lajêng kagêntosan ingkang putra pambajêng anama Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 5, kala sêmantên taksih timur, yuswanipun sawêg tigang taun. Surudipun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 5 punika kala ing dintên malêm Slasa Lêgi tanggal kaping 20 wulan Siyam taun Dal ôngka 1783, utawi kaping 5 wulan Juni taun Wêlandi
1855, wanci pukul satêngah wolu, botên tilar putra kakung, ananging garwa dalêm Kangjêng Ratu Kadhaton, putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaningalaga ing Ngayogyakarta, panuju anggarbini sêpuh, sarêng babar miyos kakung, anama Radèn Mas Gusti Mukhamad, dene ingkang gêntosi kaprabon rayi dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Kolonèl Ajidan Phansêtaph Mêngkubumi, dados Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana kaping 6 ingkang sapunika, wondening gènipun jumênêng nata kala ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 20 wulan Sawal taun Dal ôngka 1783, utawi kaping 5 wulan Juli taun Wêlandi 1855, garwa dalêm namung satunggal, nama Kangjêng Ratu Kancana, putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 8 ing Surakarta, putra dalêm saking garwa padmi namung satunggal miyos putri, taksih timur, anama Radèn Ajêng Gusti Sêkar Kadhaton.
Ing ngandhap punika pratelanipun para pangeran ing nagari Ngayogyakarta Adiningrat.
1) Pangeran putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang
1. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningalaga. 2. Kangjêng Pangeran Arya Purwadiningrat. 3. Kangjêng Pangeran Arya Suryawijaya. 4. Kangjêng Pangeran Arya Suryabrônngta. 5. Kangjêng Pangeran Arya Têpasana.
3). Pangeran putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 4.
1. Kangjêng Pangeran Litnan Kolonèl Arya Suryadiningrat. 2. Kangjêng
1. Kangjêng Pangeran Litnan Kolonèl Phansêtaph Arya Angabèi. 2. Kangjêng Pangeran Arya Purbaya.
wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 2,
Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat, 1. Kangjêng Pangeran Arya Pakuningrat. 2. Kangjêng Pangeran Arya Cakradiningrat. 3. Kangjêng Pangeran Arya Mulyadiningrat. 4. Kangjêng Pangeran
Panêmbahan Mangkurat, 1. Kangjêng Pangeran Arya Mayor Natadiningrat. 2. Kangjêng Pangeran Arya Suryawinata.
7). Pangeran wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 3,
Putranipun Kangjêng Pangeran Arya Suryaningalaga, 1. Kangjêng Pangeran Arya Mayor Kusumanagara. 2. Kangjêng Pangeran Arya Mayor Suryaatmaja.
8). Pangeran buyut dalêm swargi Ingkang
Wayahipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat, 1. Kangjêng Pangeran Arya Mayor Natapraja, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Adipati Kolonèl Natapraja.
1). Pangeran putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam ingkang kapisan.
1. Kangjêng Pangeran Arya Suryaningprang. 2. Kangjêng Pangeran Litnan Arya Suryèngjurit. 3. Kangjêng Pangeran Litnan Arya Suryamisena.
2). Pangeran putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Pakualam ingkang kaping 2.
kaping 30 wulan Jumadilawal taun Alip ôngka 1755, utawi kaping 20 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1827, patutan saking Kangjêng Ratu Ayu putra dalêm swargi Kangjêng Sultan Amêngkubuwana ingkang kaping 2, sasedanipun ingkang rama kala ing dintên
kaping 23 wulan Jumadilawal taun Alip ôngka 1787, utawi kaping 29 wulan Dhesèmbêr taun Wêlandi 1858. Ingkang garwa anama Radèn Ayu Adipati Suryasasraningrat, putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Mangkudiningrat ing Ngayogyakarta.
3). Kangjêng Pangeran Ritmistêr Arya Gôndawinata.
Ingkang kasêbut ing nginggil wau sadaya, manawi wontên ingkang lêpat utawi kêkirangan, ingkang mugi wontêna pangapuntênipun para priyantun ingkang karsa amariksani, sintên ingkang sumêrêp lêrêsipun, mugi sukaa pitêdah kawrat ing sêrat dhumatêng Tuwan Kohènsêtiwar, priyantun amarsudi sastra Jawi ing nagari Batawiyah, mêkatên ugi sanès nagari ingkang kalêbêt wawêngkoning tanah Jawi, ing pundi wontên pangeran sasaminipun priyantun agêng, mugi kapratelakna ing nama saha kalênggahanipun tuwin ingkang apêputra, supados benjing sagêda kaêtrapakên wontên ing Sêrat Pananggalan.
Ing kaca 69, larik ingkang ngandhap pisan mungêl kadasa ing, lêrêsipun kados ing.
mboh tapi sekarang kok akeh wong koplak😀,
Robert Thomas-Pattinson (lair ing London, Inggris, 13 Mèi 1986; umur 30 taun) iku sawijining aktor, model, musisi, lan produser asal Inggris.[3] Uga pameran Cedric Diggory jroning film Harry Potter and the Goblet of Fire. Panjenengané main minangka Edward Cullen jroning film adaptasi saka Twilight, novèl karya Stephenie Meyer.Robert uga misuwur ing babagan nyanyi uga
sri makurung prabu andayaningrat/adipati pengging/ki ageng wuking
Cara Disable Windows Logo Key | Sugeng Rawuh
abdazizef	Bengi iku Sardot lan Juminten ditugasne bareng dadi perawat jaga neng Rumah Sakit Waras Ora Mari
div. utama, e…. saiki bayi ne wis gede , akhire morat marit maneh.
weruha, tan jumeneng ing uripe, akeh kang ngaku-aku, pangrasane sampun udani, tur durung wruh ing rasa, rasa kang satuhu, rasaning rasa punika, upayanen darapon sampurna ugi, ing kauripanira.
ngguguru kaki, amiliha manungsa kang nyata, ingkang becik martabate, sarta kang wruh ing chukum, kang ngibadah lan kang wirangi, sokur oleh wong tapa, ingkang wus amungkul, tan mikir pawewehing liyan, iku pantes sira guronana kaki, sartane kawruhana.
Lamun ana wong micara kaki, tan mupakat ing patang prakara, aja sira age-age, anganggep nyatanipun,
Ana uga den antepi, yen ucul saka patang prakara, nora enak legetane, tan wurung tinggal wektu, panganggepe wus angengkoki, aja kudu sembah Hajang,
temen ing jaman puniki, ingkang pantes kena ginuronan, akeh wong jaya ngelmune, lan arang ingkang manut, yen wong ngelmu ingkang netepi, ing
PUPUH IIK I N A N T H IPadha gulangen ing kalbu, ing sasmita amrih lantip, aja pijer
ojo sukan-sukan, anganggowa sawatawis, ala watake wong suka, nyuda prayitnaning batin.
Yen wus tinitah wong agung, ywa sira
Panggawe becik puniku, gampang yen wus den lakoni, angel yen durung linakwan, aras-arasen nglakoni, tur iku den lakonana, mufa’ati badanneki.
Yen wong anom-anom iku, kang kanggo ing masa iki, andhap asor dipun
angalunyat sarta edir, iku lambanging waong ala, nom-noman adoh wong becik, emoh angrungu carita, kang ala miwah kang becik.
Dening tetelu iku, si kidang suka ing panitipun, pan si gajah alena patinireki, si ula ing
wewadi, bungah akeh wong kang ngunggung, wekasane kajalomprong.
Kumprung wong pengung bingung, wekasane lali nora eling, yen den gunggung katone muncu-muncu, wong pengung saya dadi, kaya wudun meh mencothot.
durung weruh tuture agupruk, tutur nempil panganggepe wruh pribadi, pangrasane keh wong nggunggung, kang wus weruh amelengos.
meneng myang nendra, duga-duga aja kari.
Alaning liyan den andhar, ing becike liya kang den simpeni, becike dhewe ginunggung, kinarya pasamuan, tan rumasa alane dhewe ngandhukur, wong mangkono wewatekny, nora pantes den pedhaki.
dhewekipun, tan ana kang madhanana, angrasa luhur pribadi.
bebatur, tuwin sanak prasanakan, sok senenga dan ramuhi.
PUPUH VMASKUMAMBANGNadyan silih bapa biyung kaki nini, sadulur myang sanak, kalamun muruk tan becik, nora pantes yen den nuta.
Iba warah wuruke ingkang prayogi, sembah kang kaping papat, marang ing guru
Kaping lima dununge sembah puniki, mring Gusti kang Murba, ing pati kalawan urip,
wong cilik, pan padha ngawula, pan kabeh namani abdi, yen dosa kukume padha.
Apa kaya mangkono ngawuleng Gusti, kalamun leleda, tan wurung bilahi, ing wuri aja ngresula.
Wani-wani nuturken wadining Gusti, den bisa rerawat, ing wewadi sang siniwi, nastiti barang parentah.
Ngati-ati ing rina kalawan wengi, ing rumeksanira, lan nyandhang karsaning Gusti, Duduke wuluh kang tampa.
keneng lenga pendhak sasi,katru lurahe
glindhung tanpa keris,andhodhok pinggiring bango.
Mundhak ngakehaken ing luputireku, mring Gusti tuwin Hyang Widdhi, dening ta sabeneripun, temen pasti lawan takdir, mring badan
nyudha dhahar lan guling, darapon sudaa, nepsu kang ngambra-ambra, rerema ing tyasireki, dadya sabarang, karyanira lestari.
Apan ana sesiku telung prakara, nanging gedhe pribadi, puniki lilira, yokang telung prakara, poma ywa nggunggung sireki,
Kudu golek masa ugi, panggonan lamun miraos, lawan
aja sok metuwo wong celathu, ana pantes ugi, rinungu mring wong kathah, ana satengah micara.
Lan welinge wong ngaurip, aja ngakehken supaos, iku gawe reged badanipun, nanging masa mangkin, tan ana
ngalap randhaning sedulur, sanak miwah abdi, karsa rewang sapasang, miwah maring pasanakan.
Dene ta wong akng madati, sesade kemawon lumuh, amung ingkang dados senengipun, ngadep diyan sarwi, linggih ngamben
patut, ja ana nglakoni, wong mangan apyun ala, urpe dadi tontonan.
anggung kawuron, nginum, sajeng tanpa masa iku, dadi lire ugi, angombe saben dina, pan iku watake ala.
.Gawe salah graita kang padha ngrungu, sanadyan lilaa, iya kang anduwe rabi, sanakira ilang pitayaning mana.
Nora wurung sinebut kalamun rusuh, batur ira padha, suda pangandeling batin, mring bandara masa kuranga parawan.
Nora etung wasiyate kaki buyut, tan nganggo den eman, barang wesi tumbak
nyered banjur dhidis, suwe-suwe matane rem-erem ayam.
Ana maning wewaler aja sok wuru, nora nganggo masa,
Sampun lumrah ing wanita datan brukut, asimpen raharja, saking rupake ing batin, apan uwus pinanci dening Hyang Suksma.
tanpa dapur, yen becik bakalnya, den anggowa manfaati, aja kaya Pucung kalawan kaluwak.
Aja kaya kaluwak duk anom, kumpul bisa wus atuwa, ting salebar siji-siji, nora wurung dadi bumbu pindhang lulang.
Aja kaya sadulur memanise dipun runtut, oja kongsi pisah, ing samubarang karyeki, yen arukun dinulu katon prayoga.
Den ajembar anggonira amangku, den pindho sageta, tyase amot ala
Dipun nedya prawira ing batin, nanging aja katon,
panggawe becik, lawan wekas ingong, aja kurang iya panrimane, yen wis tinitah marang Hyang Widhi, ing badan punika, wus pepancenipun.
Tan ngrasa kamurahaning Widdhi, jalaran Sang Katong, jaman mengko ya iku mulane, arane turun wong
narima ing Hyang Widdhi, iku wong tan wruh ing, kanikmatanipun.
Kudu uga den lakoni, rukun lelima punika, apantosa kuwasane, ning aja tan linakwan, sapa
kang dhawuh marang Nabiu’ullah, ing Dalil Khadis enggone, aja padha sembrana, rasakna den karasa, Dalil Khadis rasanipun, dimene padhang tyasira.
wusa mulih, kepriye lamun tataa, polahe salang tunjang, padha kaya wong bebruwun, tan ngetung duga prayoga.
mring pitutur kang arja, nora cacad alanipun, wong nglakoni kebecikan.
PUPUH XIS I N O MAmbeke kang wus utama,
jroning tyas, lumaku ingaran wasis, tanpa ngrasa prandene sugih carita.
Lan aja nalimpang padha, mring leluhur dhingin dhingin, satindake den kawruhan, ngurangi dhahar lan guling, nggone ambanting dhiri, amasuh sariranipun, temene kang sinedya, mungguh wong nedheng Hyang Widdhi, lamun temen lawas enggale tinekan.
Hyang sukma pan sipat murah, njurungi kajating dasih, ingkang temen tinemenan, pan iku ujare Dalil, nyatane ana ugi, nenggih Ki Ageng Tarub, wiwitira nenedha, tan pedhot tumekeng siwi, wayah buyut canggah warenge kang tampa.
Mring leluhur kina-kina, nggonira amati dhiri, iyasa kuwatanira, sakuwatira nglakoni, cegah turu sathithik, lan nyudaa dhaharipun,
bebasan, padha sinauwa ugi, lara sajroning kapenak, lan suka sajroning prihatin, lawan ingkang prihatin, mana suka ing jronipun, iku den sinauwa, lan mati sajroning urip, ingkang kuna pan mangkono kang den gulang.
Yen aranana kencana, dene wus awor tembagi, yen aranana tembaga, wus
Yen sira karya suwasana, darapon dadine becik,
Puniku mapan upama, tepane badan puniki, lamun karsa ngawruhana, pamore kawula Gusti, sayekti kudu resik, aja katempelan napsu, luwamah lan
wong darbe kawruh, gampang yen winicara, angel yen durung marengi, ing wetune binuka jroning wardaya.
tuduhing guru, aja uga bosenan, kalamun arsa udani, apan ana dalile kang wus kalawan.
Tampane nganggo alingan, pan padha alaku tapi, iku kang kinaryo sasap, pamriha aja katawis, jub rina lawan kabir, sumungah ingkang den singkur, lan endi kang kanggonan, wahyune karaton Jawi, tinampelan anggape pan kumawula.
Punika laku utama, tumindak sarto kekaler,
kawruhana, anak putu ingkang kari, lan aja na kang wani, nerak wewaleripun, marang leluhur padha, kang minulyakaken ing Widdhi, muga-muga mufaatana ing darah.
Dene Ki ageng Sela, prasape ingkang tan
waluh, wohe tan kena dhahar, Panembahan Senopati, ingalaga punika ingkang prasapa.
kakoncen surinipun, dhahar ngungkurken lawang, wuri tan ana nunggoni, dipun emut punika
jumeneng ing Samawis, kondur madek ing Kartasura, prasapanira anenggih, tan linilan anitih, dipangga saturunipun, Sunan Prabu Mangkurat, waler mring saturunreki, tan rinilan ujung astana ing Betah.
Prasapa Kangjeng Susunan, Pakubuwana kaping tri, mring satedhak turunira, apan nora den lelani, ngawe andel ugi, wong seje ing jinipun, apan iku linarangan, anak putu wuri-wuri, poma aja wani anrajang prasapa.
rumuhun, lan malih winaleran, kabeh tedhak ing Matawis, yen dolana mring wana tan kena.
Kabeh anak putu padha, eling-elingan ywa lali, prasapa kang kuna-kuna, wewaler leluhur nguni, estokna away lali, aja nganti nemu dudu,
wuruke pun bapa, aja na ingkang sembrana, marang wuruke wong tuwa, ing lair batin den bisa, anganggo wuruking bapa, ing tyas den padha santosa, teguhana jroning nala.
Iku padha kawruhana, sesikune badanira, aywa marang kang amurba, Kang Misesa, marang sira, yen sira durung uninga, prayoga atatakona, mring kang padha wruh ing ma’na, iku kang
pancen jagoan ojo wani ne kro dulur dewe……
lek pancen jagoan saiki pean ndang nglurug Lamongan……
th, 2009 at 7:10 pmurung, saiki tambah ngregesi ra karuan. untunge kok ra enek sing ngrawat,
Awak manungsa apa surya padha bethara Kresna watak Baladewa agegaman trisula wedha jinejer wolak-waliking zaman wong nyilih mbalekake,wong utang mbayar utang nyawa bayar nyawa utang wirang nyaur wirang”
Gunung Lawu, Grobogan, Jawa Tengah. Empu Sukasadi.Raja Buddhawana dari Kerajaan Medhangsiwanda di tahun Saka 216. Empu Bramakedhali.Prabu Buddha Kresna
tembang Megatruh,sigra milir kang gèthèk sinangga bajul, kawan dasa kang njagèni, ing ngarsa miwah ing pungkur, tanapi ing kanan kéring, kang gèthèk lampahe
wilayah kekuasaan Kangjeng Pangeran Arya Surya Nataningrat.
Sasampuning kadya punika awiyos, sarèhning kula sampun asuka sêrat dhumatêng ijêngandika, ingkang katitimangsan kaping 26 wulan Agustus punika, ing mangke kula amratelakakên pratingkah kala kakeconipun Tuwan Mosêr ing Batu.
Kala ing malêm Kêmis kaping 24 wulan Agustus punika, wanci jam kalih, Tuwan Mosêr sampun tilêm, kagèt alokipun ingkang èstri, alok yèn wontên kècu, anuntên Tuwan Mosêr mirêng suwaranipun tiyang sami angrisak pancak sujining palataranipun ingkang sisih êlèr, sarèhning botên sagêd angilèkakên anak bojonipun, awit kori griya sampun mênga kadêdêl ing durjana, dados Tuwan Mosêr nêdya kèndêl kemawon wontên
dhusun ing Ngargayasa, tumut ing dhusun Brêmbang wau, kalêbêt bawahipun Kangjêng Pangeran Arya Surya Nataningrat.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Candhi_Gebang&oldid=1057886"	Kategori: Candhi ing YogyakartaSitus Warisan Donya ing Indonésia	Menu navigasi
kudu ngene,sing laen ,ga ah,kudu koyo ngene..!!misal Si A,seneng nulis
Pinèngêtan kalêrês wilujêngan sèwu dintênipun surud dalêm
Sêrat Pèngêtan Kawontênan tuwin Urutipun Lêlampahan Dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara kaping 6 Wiwit Miyos Dumugi Seda.
Kanjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara ingkang Jumênêng Kaping 6 ing Surakarta.
1. Kawontênan tuwin titimangsanipun wiyosan dalêm.
Kangjêng gusti punika, putra dalêm kangjêng gusti ingkang kaping 4 ing Surakarta, miyos saking garwa dalêm Gusti Kangjêng Bandara Radèn Ayu Adipati Mangkunagara, kalêrês putra dalêm ôngka 22 saking urutipun putra dalêm kangjêng gusti, utawi ôngka 4 saking urutipun putra dalêm ingkang saking gusti kangjêng bandara radèn ayu, miyosipun kala ing dintên malêm Jumungah Pon wanci jam 11 dalu, amarêngi tanggal kaping 17 Rêjêb taun Wawu ôngka 1785 utawi surya kaping
13 Marêt 1857 wontên ing pura dalêm Mangkunagaran.
2. Lêlampahan dalêm wiwit timur, dumugi salèrèhipun angasta praja.
ugi nagari ing Surakarta, ananging dèrèng ngantos dumugi satamatipun lajêng mingsêr sinau ing pamulangan siswa (bijzandere inlandsche 1e. school), kagunganipun praja Mangkunagaran piyambak sinaunipun basa Walandi amung sinambi wontên ing dalêm.
Panggulawênthah utawi pamardinipun sajawining pamulangan amung kalayan adat Jawi ingkang dhêlês gagrag kina, kados ta olah kasusastran tuwin kabudayan Jawi, olah alusing bêbudèn, olah kasusilan dumugi babagan batos, babaganing kanuragan, kawijayan, saha sapiturutipun. Wasana sarêng sampun antawis yuswa 15 taun amarêngi ing dintên Sêlasa Lêgi tanggal kaping 14 wulan Ruwah taun Dal 1799, utawi [u...]
[...tawi] taun surya 1871 lajêng dipun supitakên.
Sarêng sampun têtêp ing yuswa 16 taun ( wiwit panganciking wanci diwasa miturut wiradat Jawi) lajêng lumêbêt dados prajurit legiyun wontên ing golongan infanterie pangkatipun wontên prajurit sinangkan dados soldhadhu, dumugènipun ing taun surya 1872 lajêng pinangkat 2e Luitenant. Ananging lajêng kapêthil wontên ing pura amêngkoni ing bagean mandragini (
Nalika salêbêtipun ing taun surya 1876 lêlana jajah nagari angidêri Jawi wetan tuwin kilèn. Prêlu anjêmbarakên ing pangawikan ingkang piguna tumraping praja, salajêngipun nunggil ing taun punika kawisudha dados kaptin, mangagêngi wontên ing Kumpêni tiga (Commandant v/d 3 e Compagnie ).
Saseda dalêm ingkang rama kangjêng gusti kaping IV, ginantosan ingkang raka kangjêng gusti kaping V, utawi salêbêtipun ing taun surya [sur...]
[...ya] 1881 lajêng piniji dados ajidan ngarsa dalêm kangjêng gusti, salajêngipun sarêng ing taun
pakaryan ing kantor, kados: ing kantor kartapraja (babagan arta nagari ), ing kantor karta usaha (babagan panggaotan nagari ), ing kantor kartipraja (babagan iyasa nagari), tuwin angulat-ulatakên ing bagean rêksa wahana (babagan pangrêksaning titihan kreta), bagean rêksa baksana (babagan tadhah-tadhahing lêbêt pura), tuwin bagean rêksa warastra (babagan pangrêksaning dêdamêl pusaka praja).
Nalika ing dintên Rêbo Pon tanggal ping 22 wulan Rabingulakir taun Jimawal 1813, utawi ing taun surya 1884, salêbêtipun yuswa 27 taun krama angsal Bandara Radèn Ajêng Artati putranipun Bandara Radèn Mas Arya Gôndawardaya, ugi ing Mangkunagaran, patutan saking garwa padmi, putri dalêm kangjêng gusti kaping III.
Nalika ing taun surya 1887 kapiji ing padamêlan angasta arta nagari, saha ing taunipun 1888 kawisudha dados mayor babagan arta
mêndhali slaka (Eere teekend) minôngka cihnaning sêtya tuwin dangunipun wontên rèh kaprajuritan.
Saseda dalêm kangjêng gusti kaping V amarêngi ing dintên Sêtu Lêgi tanggal kaping 15 wulan Jumadilakir taun Jimakir 1826, utawi surya kaping 21 Nopèmbêr 1896, winisudha jumênêng pangagêng trahing praja
Nalika ing taun surya 1895 kangjêng gusti punika kagungan putra kakung miyos saking garwa
Ariya Suyana, saha ing taunipun 1897 kagungan putra malih putri ugi miyos saking ampeyan, kaparingan asma Bandara Radèn Ajêng Suwasti, diwasanipun utawi sarêng sampun krama kaparingan asma Bandara Dèn Ayu
kangjêng gusti punika kawisudha jumênêng Ridder in de orde van den Nederlandschen Leeuw saha nunggil taun wau anampèni panarimah tuwin pangalêmbana dening pamarentah agung ing bab pangastaning arta, punapadene pangwaos pangrèhing arta ingkang suwaunipun kaawat-awatan dening pamatahipun kangjêng guprêmèn Gouvernements Curateele kawangsulakên kaasta ing ngarsa dalêm. Salajêngipun kala ing taun 1902 amarêngi rawuhipun Kangjêng Sri Bagendha Raja Siyêm wontên
dados wêtahipun sasêbutan dalêm nalika angasta praja: Kangjêng Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara Kaping VI Ridder
kapanewon pangrèh praja ing Kaliyasa [Kali...]
[...yasa] (Mangkunagaran), rampunging pambabaripun kala ing taun surya 1926, saha lajêng kaparingan nama pasarean ing Astana Utara, adêging pasarean punika dipun
Nalika ing surya 1915 sadaya arta kagungan dalêm piyambak kaadêgakên dados bêbadan bôndha ingkang ngayomi sadarah dalêm piyambak dipun wastani "Soejono-Soewasti fonds" ingkang minôngka pangagêngipun (Directeur) kaasta ing asta dalêm, dene warganipun pangrèh: Bandara Radèn Mas Ariya Suyana tuwin Bandara Radèn Ayu Atmasurana, asalipun arta punika amung saking anggêmèni pêpanci dalêm sangking nagari wiwit sadèrèngipun jumênêng angasta praja kawêwahan tilaraning rama ibu.
Nalika ing taun surya 1914 kangjêng gusti nyuwun lèrèh saking angasta pusara praja, saha ing taunipun surya 1915 mundhut tumbas griya wontên kitha Surabaya, dumunung ing Palmenlaan ciri griya No. 25, wasana kala ing dintên Slasa Kliwon tanggal kaping 5 Mulud taun Je 1846 utawi surya kaping 11
Jumuwah Pon tanggal kaping 8 utawi surya kaping 14 nunggil wulan taun wau, kangjêng gusti lajêng boyong dêdalêm ing Surabaya. Dados etang anggènipun kangjêng gusti jumênêng angasta praja utawi mangagêngi têrah ing Mangkunagaran wontên 19 taun 8 wulan 19 dintên saking titimôngsa Jawi, utawi 19 taun 1 wulan 22 dintên saking etang taun surya.
Nalika angkatipun tindak dalêm boyong wau, putra santana tuwin para narapraja, kajawi ingkang piniji rumagang damêl, botên kaparêng dhèrèk tuwin nguntapakên, amung prajurit legiyun ngatingalakên pangèngêt-èngêt, baris agêng anjujug ing sêtatsiyun.
Griya kagungan dalêm kangjêng gusti ing Palmênlan (Palmenlaan 25) Surabaya.
3. Lêlabêdan utawi tabêtipun pandamêl dalêm nalika angasta praja
lumuh lampah lêlamisan, titi, tata, têtêp dhatêng wêwatêsan.
Nalika murwani bêbangun ringkihing praja, punika gêmi: ngirit, kanthi tanduk pamisesa, sarêng sampun katitik tuntuming tatu gya tumruntun tumrah ing pamardi darma ingkang anuju panjagining katêntrêman, tuwin piguna adêging gêsang, kados ta: ing babagan kasarasan, ing babagan pangupa boga, punapa denadene. pangudi rèhing kagunan, saha sanès-sanèsipun, dene tabêt titiking pandamêl wau, kados ingkang kasbut ing ngandhap [nga...]
Salêbêtipun kanjêng gusti angasta pusara praja
Ha. Ing bab adêgipun tuwin ambangun sipating praja, punapadene adêgipun kawula wawêngkon praja, kados ta: tumrap adêgipun praja, amurwani uwaling gêgancênganipun pasuwitan kalayan kraton dening konduripun siti warisan. Dados sarana wangsuling panguwaos pangastanipun bab arta praja. Amundhati sambutaning praja kalanipun ing jaman ringkih. Angrampungi tumandhoning rêmbag ing bab lêlintonan siti. Angudi lêstantunipun kagungan wana pajatèn.
Ambukani nyuwak pandamêlan wajibipun para kawula (Heerendiennst afschaffing) Ambukani wontênipun tatanan enggal
papan pangrawatipun tiyang lun awon. Tuwin ambukani panggalihan wontênipun tram ing Sala dumugining Baturêtna.
Tumrap pambangun sipating praja, sêngkuyungan ananggul tanggulang banjir tuwin sudhètaning lèpèn Pepe (
Ambangun tataning kampung (Kampoeng verbetering) miwah ngêlar margi-margi. Angwontênakên griya pangungsèn (Evacuatie barak) dening kêsuk pamangun sipating kitha. Yasa kampung patamanan ingkang winastan
amurwani panggaraping margi agêng jawi kitha kawragadan ing nagari.
Tumrap adêgipun kawula wêwêngkon praja, ambangun tuwin angawontênakên tatanan enggal ingkang mahanani indhaking pikantukipun para putra tuwin santana. Anyuda cacahipun punggawa rêngganing pura: ananging amêwahi cacah tuwin têbanipun para punggawa pangrèhing praja dalah indhaking [indha...]
[...king] balanjanipun. Ambangun tata turutaning pamisudha. Angêlar têbaning papanipun kawula praja kala pangadilan kapundhut kangjêng guprêmèn tuwin
warnining ganjaran lan sih wilasa. Angudi indhaking pêpanci tuwin kêkahipun sikêping prajurit legiyun. Ambangun tata ngènthèngakên sêsanggèning kawula alit, ngantos mahanani suwakipun tataning siti lênggah. Angawontênakên kabudidayan uwos ingkang bakunipun ngayomi gêsangipun kawula alit, ngiras angènthèngakên kabêtahanipun putra santana lan narapraja. Angwontênakên gudhang patandhon rijêki ingkang bakunipun kangge nyêgah pangêsuking pangruwêgan (Woeker bestrijding). Punapadene ambukani wontênipun arta sadhiyan kangge têtulung ing kasangsaran.
Na. Ing bab kabudidayan utawi kaskaya praja, punika kajawi ingkang sampun kawêngku wontên bab sanès kados ta: ambangun tuwin angêlar têbanipun adêging pabrik gêndhis Tasikmadu-Calamadu. Anyèlèngi arta
andhungan ingkang dados yêyutanan kathahipun saha bêbêkta sarêman agêng. Anyuwak pakopèn lami:nanging
Bouw fonds) ingkang bêbadanipun madêg wontên ing Samarang. Angwontênakên adêging paprentahan wana pajatèn. Angwontênakên asil saking pasewan bangoning pêkên. Amajêgakên pasitèn ingkang suwau dèrèng wontên pajêgipun. Angindhakakên wêdaling pajêg ingkang amung jalaran suwau dèrèng patitis ing petangipun.
Ca. Ing bab panjagining kasarasan, pamardining pasinaon tuwin pangrêksaning kabudayan Jawi, punika kajawi ingkang sampun katarik wontên bab sanès, kados ta:
Tumrap panjagining kasarasan. Angêlar têbanipun ngantos dumugi ing anak semah, pitulunganing nagari dhoktêr tuwin jampi-jampi dhumatêng putra, santana saha para narapraja, punanadene ngantos dumugi ing jawi kitha. Angadêgên griya panti roga utawi papriksan têtiyang sakit kangge prêluning kawula praja ingkang wontên ing lêbêt kitha tuwin sajawining kitha. Ambangun yayasan ing
verbetering) ingkang atusan ewon ing kathahipun, tuwin angwontênakên [angwontênakê...]
[...n] griya pasetran (issolatie woning) kangge brayatipun ingkang kataman. Angindhaki wragad kangge parigêling lampah tumindakipun panulak cacar. Punapadene amurwani wontênipun pasapon ing margi agêng, pambucalan uwuh ing pakampungan, tuwin rêrêsik ing kalèn-kalèn.
ingkang samangke kawastanan Siswarini. Angrumiyini wontênipun pitulungan nyambut waragad kangge anglajêngakên sinau inggil (Studie
narapraja dhatêng ing sanès nagari prêlu anjêmbarakên sasêrêpan ingkang piguna dhatêng kawula. Tumrap pangrêksaning kabudayan, angêncêngakên panganggènipun titimôngsa ôngka tuwin kasusastran Jawi. Angwontênakên pasinaonipun lampah dhodhok tuwin lêlados. Iyasa gêndhing tuwin sêsêndhoning [sêsê...]
[...ndhoning] langên swara. Punapadene anggêgêsang jogèt, gêndhèng tuwin gôngsa.
Ra. Ing bab tataning agami, ewahing wiradat tuwin pamanguning tatakrami, punika kajawi ingkang sampun kalêbêt wontên bab sanès, kados ta:
Tumrap tataning agami: ambangun pranataning panaiban ingkang mahanani wontênipun sadhiyan arta kangge panjagi ing bab agami. Anyupitakên tuwin amikramakakên para putranipun ingkang jumênêng Mangkunagara, ingkang sampun dumugi ing
Tumrap ewahing wirada. Anyênyuda utawi nyuwak rêrêngganing kautamèn ingkang warni pamalêm, wèwèh-winèwèh ing samôngsa wilujêngan, sumbang-sinumbang samangsaning gadhah damêl, têbaning pasamuwan manawi ngadani damêl, rowaning [ro...]
[...waning] pangangge, parabot tuwin pirantos rêngganing griya, punapadene kasukan kêrtas ingkang mawi totohan agêng.
tuwin kursi, anyadhiyani songsong ing môngsa jawah, anyadhiyani patilêman ing môngsa kèndêl, pangaji-ajining
punika kados ta: angajêngakên pamardinipun olah têtanèn. Amardi kawêkêlanipun para kawula sarana pangreka ingkang ènthèng
Da. Ing bab golongan yayasan kangge pigunaning praja sumrambah para kawula, punika kajawi ingkang sampun kagayut wontên bab sanès, kados ta: amêwahi barang kêprabon tuwin rajakêputrèn agêmipun ingkang jumênêng Mangkunagara sakalihan ingkang garwa. Saha amêwahi tuwin anjangkêpi rajatadi ing dalêm pura.
Amangun anambal sulam tuwin iyasa griya-griya ing lêbêt pura, kados ta: angewahi utawi mêwahi wêwangunan ing pêngkêran, nambal sulam dalêm agêng,
ingkang kaangge pangungsèn tuwin pasetran, tuwin griya-griya ingkang kangge pasewan
Amangun tuwin amurwani yasa krêtêg ing margi agêng ngangge wangun
Sokawati, punapadene sêngkuyungan kalayan kraton iyasa krêtêg ing Jurug, ing Nambangan, ing Cêmara, tuwin karêtêg ing Grompol.
Amangun tuwin amurwani yasa pal ing margi agêng,
sêngkuyungan kalayan kraton ngyasani bêndungan ing Kêdhung ngunut kalayan ing Sudimara, punapadene angwontênakên tatanan pangrèhing toya.
4. Kawontênan tuwin lêlampahan dalêm wiwit salèrèhipun angasta praja dumugi sasurud dalêm
Sasampunipun kangjêng gusti lèrèh angasta pusara praja (gambar dalêm ingkang pungkasan)
dados sasêbutan dalêm sasampunipun lèrèh punika: Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Ariya Mangkunagara kaping VI Ridder
Nalika anyarêngi pasamuwan tingalan wiyosan dalêm dumugi yuswa 70 ing taun Jawi (dintên Rêbo Wage tanggal kaping 17 Rêjêb Dal 1855, utawi surya kaping 11 Pebruari 1925) wontên dhawuh dalêm Kangjêng Sri Mahaputri Nèdêrlan aparing pamuji ayu dhumatêng sarira dalêm sagarwa putra santana. Dhawuh punika lumantar kangjêng tuwan ingkang wicaksana guprênur jêndral, ingkang kawêdharakên wontên satêngahing pasamuwan dening ingkang jumênêng residhèn ing Surabaya.
Wiwit salêbêtipun ing taun Jawi 1858 kala-kala sarira dalêm karaos gêrah, talanjêr raosing gêrah dumunung wontên padharan karaos kados katêdhun, nadyan botên sapintêna mêtêkipun gêrah wau, ananging sangking kêncênging panggalih dalêm tlanjêring gêrah punika nêdya dipun bêdhèlakên, wasana ing dintênipun Rêbo tanggal kaping 24 Bêsar Jimakir 1858 wanci jam 6 sontên kangjêng gusti lajêng tindak piyambak malêbêt ing panti roga ingkang nama "Darmo Ziekenhuis" ing Surabaya.
Wontênipun ing panti roga kaupakara dening dhoktêr kalankalayan. pangatos-atos, saha kalampahan kabêdhèl saprêlunipun, [saprê...]
[...lunipun,] wasana awit saking kadayan ing sabab sanès, ing dintênipun malêm Akad Pon tanggal kaping 5 Sura Alip 1859 utawi surya kaping 25 Juni 1928 wanci jam satunggal saprapat, kangjêng gusti kalajêng surud kondur dhatêng rahmattullah, salajêngipun nunggil ing dalu punika layon dalêm kakondurakên dhatêng ing dalêm saha karukti
Wage tanggal kaping 6, utawi surya kaping 25 wanci jam 10 enjing nunggil wulan taun wau, layon dalêm tumuntên kaangkatakên kondur dhatêng Surakarta, sangking dalêm katitihakên kareta ingkang rinêngga saupacaraning kaluhuran. Lajêng santun sêpur wontên ing sêtatsiyun Gubêng ingkang ugi rinêngga linangse-langse, dumugi wontên ing Sragèn lajêng santun katitihakên ing oto layon. Sarêng dumugi wontên Cembengan santun malih katitihakên kareta layon kaprabon Mangkunagaran. Dumuginipun ing pasarean Astana Utara wanci jam 4 sontên.
Pakurmatan ing wêktu angkating layon punika ing pundi panggenanipun [pangge...]
[...nanipun] winiwaha ingkang agêng saha pameran panganggenipun, kados ta: nalika wontên ing Surabaya ingkang rawuh tuwin nguntapakên, wêwakil dalêm kangjêng gusti ingkang jumênêng ing sapunika, para priyagung Walandi Jawi tuwin utusaning pakêmpalan, punapadene para putra santana tuwin têtamu ing sanèsipun. Lampahipun wontên ing margi ginarubyuk dening barisaning militèr dharatan tuwin lautan, saha drèling sanjata ingkang mungêl marambah-rambah.
Nalika wontên ing margi ingkang kandhêgan lampahing sêpur, makatên ugi kala santun titihan wontên ing Sragèn, punika pinêthuk saha kaurmatan dening priyagung bupati ingkang sami ambawahakên. Saha sadumugènipun wontên Cembengan, tinampenan dening panjênêngan dalêm kangjêng gusti ingkang jumênêng ing sapunika, tuwin rinawuhan utawi dipun sowani dening têtamu saklangkung kathah, kados ta: wêwakil dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ing Surakarta, wêwakil dalêm Ingkang Sinuhuwun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta, panjênêngan dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Pakualam ing Ngayogyakarta,
kathah ingkang nguntapakên dumugi ing pasarean sêsarêngan kalayan panggrubyukipun pakurmatan lampahing layon, wasana dumugènipun ing pasarean. Sarêng pangruktining saprêlunipun sampun arumantos rampung: layon dalêm tumuntên kasarèkakên, rampunging sumarenipun jam gangsal langkung satêngah: ngancik ing dintên Anggara Kasih tanggal kaping 7, utawi surya kaping 25 nunggil wulan tuwin taun ing nginggil wau, dados surud dalêm punika kapetang dumugi yuswa 73 taun 5 wulan 18 dintên sangking papetangan Jawi, utawi 71 taun 3 wulan 1713. dintên sangking etang taun surya, saha têtêp sumare wontên pasarean iyasan dalêm piyambak, nama Astana Utara.
5. Kawontênanipun garwa tuwin tumêrahipun putra wayah dalêm
Mênggah garwa, putra tuwin para wayah dalêm punika kawontênanipun dumugi ing surud dalêm kados ing ngandhap punika.
Gusti Kangjêng Bandara Radèn Ayu Adipati Ariya Mangkunagara kaping 6.
1. Radèn Rêtna Asmara, sampun seda sadèrèngipun ing surud dalêm, sumare wontên ing Bata Putih (Surabaya).
2. Radèn Rêtna Wiryana, sapunika sampun seda, sumare wontên ing Astana Utara.
4. Radèn Citraningsih, sampun seda sadèrèngipun ing surud dalêm, sumare wontên ing Astana Untara.
1, 2} kakung kêmbar, seda timur
8. Radèn Mas Rana Wijaya, miyosipun sasampunipun ing surud dalêm.
6. Wêwahan pèngêtan kawontênan sasampunipuning surud dalêm
sapisanipun ing surud dalêm, dintên Kêmis Paing tanggal kaping 5 Sura Ehe 1860 utawi surya kaping
Pinèngêtan wontên ing pasarean dalêm Astana Utara, amarêngi wilujêngan sèwu dintênipun ing surud dalêm, dintên
kiwa têngên kagodhag sapanggayuh sisih, iya iku papaning pamaya.
Wiwite wayang purwa kapanggung, saka karsane Prabu Suryamisesa ing Jênggala zie Kasatriyan.
Anane panggungan kayu kang nganggit Susuhunan Bonang jaman Dêmak taun 1443.
satru, ngrusak manungsa, ora kêna dèn anggo wêsi iku, dadi amung kamor bae iya ora kêna, wis dadi
panèkêt. 99. Ngulama, têgêse: ulah ngèlmu. 100. Ngabèi, têgêse: ngimpuni.
R.K. Ing ngisor iki araning punggawa kang muni ing layang Raja Kapa-kapa, kaya ta: andaka, ôndhamoi, êsungkawung.
Kori ijo lor, timbangane kori ijo kidul, saiki aran: wiwarapriya.
Kori Rêntêng, saburine Sitinggil, kaprênah ing undhak- undhakan kang dhuwur.
Kori Kamandhungan, antaraning kori Brajanala lan kori Srimanganti.
Kori Wijil pisan, saburine iring kiwa karo bangsal Pangrawit.
Kori Mangunkung, kang malêbu marang kaputrèn, saiki aran: kori Kradènayon.
Kori Gladhag, kori sapisan kang malêbu marang alun-alun.
Waringin kurung lor kang wetan aran: Jayandaru.
Waringin kurung lor kang kulon aran: Dewandaru.
Waringin kurung kidul, ora ana arane, awit dhèk kadewatan: ora ana.
Waringin wok: wetan, sakidule kori Pamurakan.
Waringin jenggot: kulon, sakidule kori Pamurakan.
Waringin gung: wetan, sangarêping Pagêlaran.
Waringin binatur: kulon, sangarêping Pagêlaran.
Sajroning alun-alun dhèk jaman kadewatan mung ana nêm, kaya ing dhuwur mau.
Pandhapa gêdhe saiki aran: Sasanasewaka, dhèk jaman kadewatan ora ana.
Pandhapa ijo saiki aran: Sasanadrawina, dhèk jaman kadewatan uga ora ana.
Pringgitan, saiki aran: Sasanaparasdya, dhèk jaman kadewatan iya uga ora ana.
iya iku Srimanganti wetan kulon, dhèk jaman kadewatan iku minôngka pandhapane.
dumunung ing tanah Eropah sarta Asiyah, wulune kaya sêlaka. b. Dhowan dumunung ing tanah Indhu saurute, wulune kaya mas. c. Dhowan dumunung ing tanah Indhu saurute, wulune kaya maniking mata.
Rupiyah = f 1,- / Ringgit zie anggris = f. 2.50. / Kêton zie anggris = f. 2.50 / Kuwat = 25 cent = satali saka kwart kanggo ing Batawi. / Kêlip 5 cent. / Kêthok: sakêthok = rong gobang 4 duit. / Kanggo ing Samarang sarta Japara.
Ing ngisor iki araning dhuwit sacakraning jagad, kaya ta nagara ing:
rupiyah kanggo ing Têgal = f 1. / Gordên = anggris kanggo ing Madiun = f 2,50. / Gelo = rupiyah kanggo ing Ngayogyakarta = f 1. / Goldhên = anggris kanggo ing Samarang = f 2,50. / Godhêm = benggol kanggo ing Samarang = 2½ cent. /
dumunung ing sagara anjêndhêl lor, iwake lêmpis, ora enak pinangan ing wong.
Arta gobangan dhuwitan botên kapajêngakên, benggol sèn sarta bribil: dipun wontêni kathah, taun 1900 utawi 1829.
Ucaping dhalang lamun amayang, iya iku kang diarani: carita, kang pêrlu kapêthik kaya ing ngisor iki:
1. Swuh rêp data pitana. 2. Anênggih wau kocapa. Nagari ing pundi. 3. Ingkang kaeka adi dasa purwa. a. Eka, marang sawiji. b. Adi, luwih. c. Dasa, sapuluh. d. Purwa, kawitan. 4. Satus datan angsal kalih. 5. Sèwu datan antuk sadasa. 6. Panjang apunjung. a. Panjang (dawa pocapane). b. Punjung (luhur kawibawane). 7. Pasir awukir. a. Pasir (samodra). b. Wukir (gunung). 8. Loh jinawi. a. Loh (tulus ingkang sarwa tinandur). b. Jinawi (murah kang sarwa tinuku). 9. Gêmah aripah. a. Gêmah (kathah tiyang among dagang). b. Ripah (kathah griya, jêjêl abên cocor). 10. Karta raharja. a. Karta (kêbo sapi, bèbèk pitik, botên dipun kandhangakên). b. Raharja (têbih parangmuka). 11. Nagari ngungkurakên pagunungan. 12. Ngiwakakên
tumiyung, ingkang cêlak manglung. 20. Atur putri panungkul. 21. Asok galondhong pangarêng-arêng. 22. Pèni-pèni rajapèni. 23. Guru bakal guru dadi. Agung danane. 24. Paring sandhang wong kawudan. 25.Suka têkên ing kalunyon. 26. Asung kudhung ing kapanasan. 27. Awèh pangan ing kaluwèn. 28. Karya suka ing prihatin. 29. Angobori ing apêtêng. 30. Ambabadi ing arungkud. 31. Miyos siniwaka
ing lisah jêbad kasturi, dèn ayap ing cèthi parêkan, badhaya srimpi, biyada manggung katanggung, ingkang sami ngampil upacara,
tuwin paksi jalak ingkang sami mencok ing panging waringin, tuwin sabawaning abdi dalêm kriya, pandhe, gêndhing lan kêmasan, ingkang sami nyambut damêl, cat kamirêng cat botên, pating carêngkling: imbal ganti lir mandanaraga, têka muwuhi sênêning panangkilan, sintên ingkang cakêt ing ngarsa: putra ingkang waruju satriya ing Tanjunganom, akêkasih Radèn Rukmarata, dhasar bagus warnane, karêngga ing busana, jênar pasarirane kêbak gêgalane, sanadyan putra anèm, kinathik ing rama rintên dalu (ing pagêdhongan ...).
Mandraka. Anak Prabu Mandura: kasênggan panakrama sarawuhe ngajêngipun pun bapa.
Mandura. Inggih paman aji dhatêng anuwun panakramanipun paman aji, sadèrèng sasampunipun katampèn ing asta kêkalih, dahat kalinggamurda, kacancang ing
Rukmarata. Jênêng para angaturake pangabêkti sadurung sawise wus maramanira. tarima.
Rukmarata, kêpriye lakunira ingsun utus marang Ngastina, ngaturake panjaluke sasrahan kadangira Si Banowati.
Kawula nuwun nuwun, sampun kawula kautus sowan ing putra ijêngandika Sinuhun ing Ngastina, ingkang rumiyin amaringakên pangèstu, kaping kalih andhawuhakên panyuwunipun sasrahan kakang bok Banowati ...
Lah ing kana ta wau. Yèn mangunadikaa têka mangkana.
tinatur rêngga. Canela tinarètès ing kumala.
Ing ngisor iki ucap-ucapan tatakramaning ratu padha ratu sapiturute manut pêpakêm karaton kang kaucapake ing dhalang yèn panuju jêjêr amayang.
Prabu Duryuddhana: kaka prabu kasêgahan panakrama sarawuh sampeyan wontên nagari ing Ngastina punika sami raharja.
Prabu Baladewa: Inggih yayi prabu sih panakramanipun yayi prabu dahat kalinggamurda, kacadhong asta kalih kapêtêk ing pranaja tumanêm ing kêkulung manah amêwahana bawalêksana, awit saking pangèstunipun yayi prabu raharja salampah kula.
Dhanghyang Durna: Katuran panakrama sarawuhipun anak prabu wontên nagari ing Ngastina.
Prabu Baladewa: Inggih panêmbahan sih panakramanipun panêmbahan
panakrama sarawuhipun anak prabu wontên ing nagari Ngastina.
Prabu Baladewa: Inggih paman sih panakramane paman kula tampèni asta kalih kapêtêk ing
nuwun pangabêkti kula katura jêng wa prabu mugi lêpata ing sapudhêndhaning Jawata.
Prabu Baladewa: Iya kulup sadurung sawise bangêt ing panarimaku.
Prabu Duryuddhana: Kakang adipati kasêgahan pambage sadhatêng sampeyan ing ngarsa kula punapa sami raharja.
Prabu Karna: Kula nuwun, sih panakramanipun yayi prabu ingkang adhawuh dahat kalinggamurda katampèn asta kalih kapêtêk ing mustaka amêwahana bagya yuwana kula, awit saking pangèstunipun yayi prabu raharja ing lampah kula.
Dhanghyang Durna: Anak prabu kasêgahan panakrama sarawuh sampeyan sangajêngipun pun bapa punapa sami raharja.
Prabu Karna: Inggih panêmbahan sih panakraminipun panêmbahan dahat kalinggamurda, kula tampèni asta kalih kapêtêk ing mustaka amêwahana têguh yuwana kula, awit saking pangèstunipun panêmbahan raharja salampah kula.
Arya Sangkuni: Anak prabu katuran panakrama sarawuhipun anak prabu ing sangajêngipun pun bapa.
Prabu Karna: Inggih paman sih panakrama sampeyan kula tampèni asta kalih kapêtêk ing pranaja tumanêm ing kêkulung manah dadosa rad daging kayuwanan.
Radèn Laksmana Môndrakumara: Kula nuwun pangabêkti kula katur uwa prabu mugi lêpata ing ila-ila tulah sarik.
Prabu Karna: Iya kulup, sadurung sawise bangêt ing panarimaku.
Arya Dursasana: Kula nuwun pangabêkti kula katura kaka prabu mugi lêpata ing ila-ila tulah sarik.
Prabu Karna: Iya Arya, sadurung sawise bangêt ing panarimaku.
awit saking wantêring timbalanipun ingkang sinuhun, guguping manah kula kados katubruk ing sima
dumugi ing ngarsa samêndhang botên darbe manah kuwatos, kula nuwun nuwun.
wontên ing jawi sangêt kuwatos sarêng dumugi ing ngarsa pun bapa botên darbe mêmaras manawi ingkang sinuhun mundhut pêjah gêsangipun pun bapa, siyang pantara dalu sumôngga ing asta kalih têmbung atadhah wadana kumurêba ing abahan, kula nuwun nuwun.
Prabu Duryuddhana: Munduran kaya wong dêdosan, pakênira ngaturakên pati urip, sanadyan si bapa nandhang dosa pati kaya mung tumêka ing lara, yèn pakênira
kados toya mili botên wontên kèndêlipun, rintên dalu ingkang kula arsa-arsa yèn wontên karsanipun putra kula ingkang
kawula ing Ngastina kang pinangku jêjenggote, sakêpêl kumbalane, ingkang anom ngungkuli pakênira wèntên, kang tuwa ngungkuli pakênira ênggèh boya kurang ananging boya wèntên prayogane ingkang pantês manira karsakake imbal wacana kajaba pakênira wajib ambabadi rêrungkud, angobori kang apêtêng.
Dhanghyang Durna: O, monyor-monyor, kaluhuran dhawuhipun putra kula ingkang sinuhun, yèn pun bapa ngantos botên sagêd adamêl padhanging galihipun putra kula ingkang sinuhun
1. Ngowahi balungan jêjêring lêlakon kang wis dipathok ing layang pêpakêm kagêm ing karaton utawa kagêm ing kadipatèn. 2. Aja duwe dhêmên lan gêthing marang sawiji-wijining wayang utawa lakon. 3. Aja carita mêtu saka ing kêlir, lire mangkene: Carita: Radèn Sômba dhêmên ombêr, sapêpadhane kaanane ing jaman saiki, iku ingaran: mêtu saka kêlir. 4. Aja mêtokake gunêm sawiyah-wiyah utawa nyêmoni marang wong, kang bisa andadèkake êruning atine. 5. Aja ambanyol lekoh utawa anggêpok wadi kang nganti saru rinungu ing wong. 6. Aja anggêdhong lêlakon. 7. Sajrone mayang sawêngi kaaraha cubak, wiwit jam satêngah wolu sore, bubar jam nêm esuk, aja kongsi kabogelan (kurang lêlakon) utawa bubar kawêngèn,
kalorean (luwih lêlakon) utawa bubar karinan.
Sanadyan dawa cêndhaking lêlakon kaaraha dadi padha, supaya bisa ajêg
aran: talu, sasuwuking talu dhalang maju marang ngisor balencong, lakune kudu nglangkahi gêndèr, banjur niti piranti, kaya ta: kêprak, cêmpala, paidon tuwin sapit, banjur mapan linggih kapara miring mangiwa, pakolèhe parigêl panjupuking wayang saka kothak. Dhalang banjur nêthêk kothak sasmita ngajak lêkas, pangrêbab ambukani gêndhing krawitan, ing padhalangan katêmbungake: lêkas manggung, kayon kabêdhol kadokok wêkasaning paseban kang têngên, parêkan loro kawêtokake dhisik, banjur ratu apa jêjêring lakon, sasmita marang parêkan nimbali kang ana ing jaba, yèn wis seba pêpak, pangêndhang banjur nêsêgake gêndhing, sawise tiba gong banjur muni kênong sapisan disirêp ing dhalang, dhalang wiwit anjantur kaya kang wis muni ing layang pakêm padhalangan.
Ing ngisor iki dhapuring kêris sawatara yasane para êmpu ing jaman kuna, kaya ta:
Anoman (luk 5) nganggo kêmbang kacang, lambe gajah siji, ri pandhan sarta sogokan têkan pucuk.
Nagasasra (luk 13) nganggo gandhik naga pêthite têkan pucuk, sarta grènèng
Campurbawur (luk 3) ing pucuk bênêr nganggo sogokan, sarta jenggot.
bênêr) nganggo gandhik loro sarta sogokan.
Karawêlang (luk 13) nganggo kêmbang kacang pugut, ing buri nganggo têngêran wong, lambe gajah siji sarta ri pandhan sungsun.
Kidangsoka (luk 7) nganggo kêmbang kacang, lambe gajah loro, sraweyan sarta ri pandhan.
Kidang mas (luk 7) nganggo grènèng ing buri.
Kalamunyêng (bênêr) nganggo sogokan sasisih, sraweyan sarta ri pandhan.
Kalamisani (bênêr) nganggo lambe gajah loro,
Srasah (luk 5) nganggo sor-soran pinêkak, kêmbang kacang, ri pandhan, ing têngah galêr, ing pinggir lungsèn têkan ing pucuk.
Sêpokal (luk 13) nganggo sraweyan.
Sèdhêt (luk 15) nganggo kêmbang kacang, lambe gajah siji, sogokan sarta
winotan (luk 3) nganggo kêmbang kacang, jenggot, sogokan loro, ing dhuwur nganggo lêr tutug ing pucuk nganggo sraweyan sarta grènèng.
Sabuk tampar (luk 9) nganggo kêmbang kacang, lambe gajah siji, sogokan siji
Sêngkêlat (luk 13) nganggo sogokan, lambe gajah siji, jenggot sarta ri pandhan.
Sêngkêlat Bima kurda (luk 13) nganggo jenggot sungsun, sraweyan sarta sogokan.
Worawari (bênêr) kabèh kêris bênêr yèn nganggo gusèn, iku kêna diarani: dhapur worawari.
Lancingan (luk 17) nganggo kêmbang kacang, sor-soran pinêkak.
Larmonga (luk 3) nganggo gandhik naga, gajah utawa manuk, pêthit naga ri pandhan sungsun.
Lalêr mêngêng (bênêr) nganggo kêmbang kacang gatra, gandhik dawa binolong.
Lung gandhu (luk 13) nganggo kêmbang kacang, lambe gajah loro, sraweyan
kacang, sogokan, sraweyan sarta grènèng.
Pandhawa (luk 5) nganggo kêmbang kacang, sogokan, lambe gajah siji, sraweyan
Pasopati (bênêr) nganggo gusèn, kêmbang kacang, pongol, sogokan, lambe gajah loro, sraweyan sarta grènèng.
Pulanggêni (luk 5) nganggo sraweyan sarta grènèng.
Pudhak satêgal (luk 5) nganggo kêmbang kacang, sogokan sarta sraweyan
Puthut (bênêr) nganggo gandhik dawa tinatah pandhita.
Mayat miring (bênêr) wilah ambêngkuk, gusèn, sogokan siji ing buri, gêgêr punuk.
kaniyagan). Anane laras dhadha = ôngka 3 (saron) saka anggite Prabu Basurata ing Wiratha nalika taun 407 zie Basurata. 4. Kw. krudha, pranaja, jaja,
iku pisungsunge Kangjêng Kumpêni marang Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. II ing Kartasura dhèk taun 1668.
Jogèd dhadhap alus pangajarane ngêmpakake kêris suduk-sinuduk, iku anggite Panji Inokartapati nalika taun 1125 zie Kartapati letl.b.
Dhampar (palênggahan dalêm nganggo glodhog):
bocah lair kêmbar barêng sadina, nanging lanang
(= bucu ngarêp) P.R.I. 197(34).
of klisa. Ing ngisor iki araning dhangkèl utawa klisa kang ngêndêmi utawa
(= thukluk) zie srandu kêbo sapi (sungu).
1. Bocah wungkuk wiwit lair mula. 2. (kawruh êmpu). Dhapuring
i - a - e - u - i - a - u - a - i - a // 10 - 10 - 8 - 7 - 9 - 7 - 6 - 8 - 12 - 7
Voorb. // lamat katon: pawukon bala mir / ingkang
punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Culemborg&oldid=1102550"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.42, 22 Oktober 2016.
Upami mboten ngenyang, kula mboten tegel kaliyan
Awit saking kaparêngipun karsa dalêm, sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha wicaksana kangjêng susuhunan, pangarsa kita
wulan Januari 1937 punika. Sarèhning badhe pêpisahan sawatawis wulan, nalika ing dintên Salasa sontên kaping 3 wulan Nopèmbêr kêpêngkêr punika,
pangrèh Narpawandawa sêsarêngan kalihan para pangrèhing pakêmpalan-pakêmpalan sawatawis, sami sowan dhatêng Suryaamijayan, ngaturakên kasugêngan anggènipun tumbuk yuswa têtêp 32 taun, saha anggènipun badhe nglampahi ayahan dalêm kautus dhatêng Nèdêrlan wau, ingkang mêdhar
sabda mudha pangarsa K.P.P. Suryadipura, kados ing ngandhap punika:
Pangarsa, anggèn kula sami sowan ing dalu punika, minôngka wakilipun para warga Narpawandawa sadaya, ngaturakên kasugêngan dalêm, anggènipun tumbuk yuswa 32 taun, dumugi dalu punika ginajar wilujêng botên wontên sabab satunggal punapa, limrahipun tiyang agêsang punika sontan-santuning pangalaman ingkang sagêd cêtha inggih wontên umur-umuran 32 taun wau, sabab dening nilar jaman kaneman lajêng santun jaman kasêpuhan, môngka lêlampahan ingkang badhe tumindak, punika botên gampil pandugi duginipun, mila kêdah waspaos, amurih sampun ngantos kasluru ing panindak, botên langkung pamuji kula sakônca pangrèh, mugi-mugi Gusti Allah Ingkang Maha Kawasa angganjar dhumatêng panjênêngan dalêm, yuswa panjang, sugêng, sênggang, sênêng, widada ing sapanginggilipun, lumèbèr dhumatêng garwa putra tuwin para santana abdi sadaya.
Kajawi punika, kaparêngipun karsa dalêm, sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha wicaksana, panjênêngan dalêm badhe kautus dhumatêng ing Nèdêrlan, angèstrèni pikramanipun Sang Putri Yulianah dhaup kalihan Pangeran Bernard, pamujinipun para pangrèh Narpawandawa ingkang sapisan, mugi-mugi panjênêngan dalêm sagêd nêtêpi punapa ingkang dados kaparêngipun karsa dalêm, sampeyan dalêm ingkang sinuhun ingkang minulya saha wicaksana ingkang sampun kadhawuhakên, saha kaping kalihipun, mugi-mugi tindak dalêm wau pinayungana sagunging kayuwanan, tansah manggiha suka, kinalisna sagunging sambekala, lastari widada dumugi benjing sakondur dalêm angajawi, sampun ngantos sinangsaya ing satunggal punapa.
Wangsulanipun pangarsa, Kamas Kangjêng Pangeran Panji Suryadipura mudha pangarsaning Narpawandawa, sangêt ing panrimah kula anggènipun pangrèh Narpawandawa ingkang minôngka wêwakilipun para warga sadaya, suka pamuji dhumatêng kula, sapisan anggèn kula tumbuk têtêp umur 32 taun, kaping kalih anggèn kula badhe nglampahi ayahan dalêm kautus dhatêng ing Nèdêrlan, mugi-mugi pamuji wau kinabulakên dening Ingkang Maha Kawasa, samangke pamuji kula dhatêng Narpawandawa mugi sinêmbadana punapa ingkang kinajêngakên, sarta kinalisna ing sambekala.
Sasampunipun rampung atur pamujinipun para pangrèhing pakêmpalan-pakêmpalan ingkang sami sêsarêngan sowan ing dalu wau, lajêng lalênggahan ngantos dumugi jam 1 dalu sawêg bibaran.
miturut putusaning parêpatan agêng warga taunan ingkang kapêngkêr, punika sampun kalampahan angumisi, nalika dintên Sênèn tanggal kaping 10 Agustus 1936 wanci jam 7 sontên, dhatêng artaka I Radèn Mas Arya Kartadipura, ing Purwasari, kawontênanipun saldho kas (arta kêkantunan) dumugi pungkasaning tanggal 9 Agustus 1936 kados ing ngandhap punika:
1. Wujud arta ingkang sumimpên wontên artaka ... f 1027,72½ | 2. Wujud andhil pangêcapan Budi Utam 9 iji ... f 45,- | 3. Wujud andhil pangêcapan Mardimulya 8 iji ... f 200,- | 4. Wujud andhil bôndha lumaksa 15 iji ... f 2500,- | 5. Ingkang katitipakên ing pos sêpar bang ... f 403,20 | Sadaya gunggung ... f 4175,92½
Dene katranganipun kawrat pratelan ingkang kakanthèkakên katur sarêng punika.
Pungkasanipun Tanggal 9 Agustus 1936 Kados Ngandhap Punika:
Wujud arta ... f 914,30 | Wujud andhil pangêcapan Budi Utama 9 iji ... f 45,- | Wujud andhil pangêcapan Mardi Mulya 8 iji ... f 200,- | Wujud andhil bôndha lumaksa 15 iji ... f 2500,- | Tumitip ing pos sêpar bang ... f 403,20 | Gunggung ... f 4062,50
Gunggung ... f 949,085 | Dados sadaya gunggung ... f 5011,585
Na. Wêdalipun arta wiwit Januari dumugi tanggal kaping: 9 Agustus 1936
Januari ... f 92,975 | Pèbruari ... f 80,625 | Marêt ... f 55,75 | April ... f 56,75 | Mèi ... f 236,11 | Juni ... f 56,- | Juli ... f 156,25 | Agustus dumugi tanggal 9 ... f 81,20 | Gunggung ... f 835,66 | Saldho ... f 4175,925 | Gunggung ... f 5011,585
nganggo ngaturake ampilane pikukuh santana minôngka praboting layang paturan, iku kaanane layang paturan uwis jênêng tuwa, pikukuhe isih muni jênêng cilik, durung ana katrangane manawa wus salin jênêng, iku agawe mamang panindaking parentah, apa manèh kang gêgayutan kaparluan tumrap anane prakara kang kêbênêr katindakake ing pangadilan dalêm pradata gêdhe, iku uga bisa prakara mau katindakake ing pangadilan landrad, amarga saka jênênge ora
kagawa salakirabi utawa sabab liya- liyane, supaya tumuli anduwèni paturan nyuwun salining ampilane pikukuh santana, anêtêpi dhawuh nagara kang wus kapacak uga ana layang pikukuh santana. Kang iku padha andadèkna sumurup pakênira, sarta supaya angèstokake ing saparlune.
Sèptèmbêr punika, tumrap para warga ingkang kaparêng anggatosakên kawontênan pêpucukipun pangrêmbag, inggih punika sasorahipun B.K.P.H Adiwijaya, kathah sangêt bab-bab ingkang pantês utawi parlu kagatosakên dening para warga, tumraping kula malah nama kapasang
yogi dening bab-bab ingkang wontên côndrawarti wau sawêg nêdhêngipun kula rêmbag wontên sêrat kabar Darmakôndha, sarta pangèsthi, inggih punika bab kamardikanipun Indhonesia, sêsambêtanipun kalihan karajan Kajawèn. Ingkang kula angge dhêdhasar pangrêmbag ngangge wêwaton pamanggihipun sadhèrèk Sutarja wontên ing rad kawula, bokmanawi murih têrangipun kula pêthikanipun ingkang parlu-parlu supados dipun nupiksani para maos Narpawandawa, ingkang salajêngipun mugi sami kaparênga angramèkakên. Utawi kula suwun kalayan yêktos, mugi Narpawandawa tumuntêna anggalih, jêr punika pancèn wajib.
1. Usulipun sadhèrèk Sutarja wontên ing rad kawula, nyuwun supados Indhonesia, dipun mêrdikakakên. Ingkang taksih mawi wêwaton suraosipun gronwèt bab I ingkang wosipun kapribadèn sêjati mawi lampah sasêlot-sêlotipun. Ing sêmu dèrèng dados pamarêmipun para panganjur Indhonesia.
Rêmbag-rêmbag wau kula ramèkakên wontên sêrat kabar kawrat ariwarti Darmakôndha ôngka 217 tujuaning manah kula gadhah pamurih supados wakil karajan Jawi tumuntêna damêl usul dhatêng rad kawula, supados karajan Jawi ugi dipun mêrdikakakên, ingkang kula angge dhêdhasar usul wau mawi wêwaton ingkang sampun dados kaparêngipun parentah luhur, kawrat polêk almênak taun 1937 bagean paprentahan mandhiri, (wêwaton bêstir hèrpormêng).
2. Usul Sutarjan wau lajêng dipun ambali malih, guyênging pangrêmbag badhe andhapuk wêwakil, ingkang lênggah wontên ing salêbêtipun konpêrènsi, wêwakil wau ingkang dipun wigatosakên bab panyuwunipun supados Indhonesia mêrdika sajati.
Rêmbag wau ugi kula kiyatakên kawrat ariwarti Darmakôndha ôngka 218 uwosipun anggèn kula nyarujuki, manawi kamardikan Indhonesia sajati kasèrèhakên dhatêng para panganjur Indhonesiah, kêdah mawi dhapukan pamilih, ingkang badhe dados pusêring pangrêmbagipun kamardikan sajati wau.
Manawi pusêring pangrêmbag kasèrèhakên dhatêng para nata karajan Jawi, tumrap tanah Jawi sampun samêsthinipun. Utawi badhe kadospundi sêsambêtanipun rêmbag, parentah agung kalihan karajan Jawi. Sawêg samantên pangrêmbag kula.
Sapunika kula parlu ngaturakên kapasangyogining môngsa punika, gandhèngipun kalihan wêdaling sasorahipun B.K.P.H. Adiwijaya, kawrat ing nginggil, ingkang larah-larahipun inggih bab kamardikan saha kapribadèn Indhonesia, amung kuciwanipun dèrèng wontên dhêdhasaring pangrêmbag ngudi kamardikanipun para nata Jawi.
Nanging inggih sampun wontên pêpucuk minôngka dhasaring pangrêmbag, inggih punika ingkang kawrat pitakènipun K.R.M.H. Wuryaningrat, bab saenipun prajanjian cêkakan, kalihan prajanjian panjang (Lange contract).
1. Manawi bab-bab ingkang sakalangkung wigatos kados katrangan kula ing nginggil punika, môngka ingkang sami kawogan utawi wajib angrêmbag, botên lajêng cekat-cèkêt, nama kainan. Amargi sêsambêtanipun Narpawandawa sampun mapan sangêt, inggih punika wakil karajan Jawi wontên ing polêk rad. Narpawandawa tamtu lajêng badhe wuninga dhatêng kawêgiganipun wêwakil karajan Jawi.
2. Kangge ada- adanipun pangrêmbag, adad ingkang dipun lampahi punika bokmanawi botên parlu mawi lampah: gutuk lor kêna kidul, utawi têmbung sêsindhiran. Nanging ingkang lampah utami piyambak ngangge dhêdhasar prasaja, langkung malih ingkang ngrêmbag punika pancèn gadhah kawajiban angrêmbag.
Ing dintên Kêmis tanggal kaping 8 Oktobêr 1936 gusti sasêmbahan kita têtêp yuswa 72 taun, karameanipun kawula umum ingkang wosipun angatingalakên sêmbah sungkêmipun, sampun kalampahan wilujêng.
Samantên sungkêmipun kawula umum dhumatêng ratu gustinipun, upamia botên wontên [wontê...]
[...n] dhawuh nagari, sadaya ingkang sami badhe mahargya botên kalilan ngêdalakên waragad kathah, dhuh saiba sabên pakampungan anggènipun sami gobyog, amargi rancanganipun wontên ingkang badhe tayuban, kroncongan sarta klênengan sasamènipun, namung sarèhning wontên dhawuh ingkang atêgês pangowêl, supados botên anambahi kamlaratanipun kawula umum, mila sadaya rancangan kasandèkakên, wurunging sopyan-sopyan, iyêging rêmbag sami muji dhikir wontên ing griyanipun piyambak-piyambak, mêmuji ing kasugêngan saha kaluhuran dalêm.
Miturut ingkang sampun kula alami, gusti sasêmbahan kita anggènipun tansah ambarkahi dhumatêng wadu wandawa dalêm, saking gênging barkah dalêm wau, ambokmanawi botên wontên satunggaling tiyang ingkang sagêd gambarakên, mila sampun salêrêsipun upamia para wadu wandawa dalêm wau tansah anjagi ing kaluhuran dalêm, mênggah rekadaya anjagi kaluhuran dalêm wau, manawi saking pamanggih kula, botên namung kacêkap anggèn kita nyêmbah sêsedhokan utawi saur-pêksi munjuk nun inggih kaluhuran dhawuh dalêm, nanging kita kêdah dunung, dumunungipun angluhurakên, dene dumunungipun angluhurakên wau, manawi botên lêpat panggagas kita, kita kêdah anêtêpi anggèn kita dados wadu wandawaning nata, inggih punika paring tuntunan dhumatêng kawula dalêm, supados gêsangipun manggih sakeca
atur kula dumunungipun anjagi kaluhuran, mila upami kawontênan wadu wandawaning nata migunakakên aji saur-pêksi, utawi botên têpang kalihan kawula babarpisan, punika ngakêna rumêksa inggih goroh, manawi goroh-ginorohan wau sampun ambalung-sungsum, wohipun namung rêbat ngajêng, undhuh-undhuhanipun namung badhe ... nyêdhihakên manah, lami- lami kalajêng makatên sintên ingkang pituna, botên sanès inggih kita piyambak, mila kula pitados, mênggah gênging barkah dalêm wau tamtu botên badhe kasiya-siya, nanging kamulyakakên punika nyata, la wala kabula.
Sampun sawatawis taun punika kula mirêng pawartos, para santana dalêm ingkang sami magang, awit saking kêparêng dalêm gusti sasêmbahan kita sampeyan dalêm ingkang
minulya saha wicaksana, sami kaparêngakên sowan ngadhêp wontên ing kraton kilèn, manawi pamirêng kula wau kapara têmên, para santana dalêm ingkang magang, nadyan dèrèng kacêpêng ingkang dados undêraning sêdya, ewadene punika sampun nama tampi sih sri nugraha dalêm, mila atur kula sumôngga nun sami dipun srêgêpi, ingkang supados tumuntên
salajêngipun kêdah santun sikêp dhêdhasar rumêksa lan kenging kapitados samudayanipun.
Kula dipun cariyosi dhanyang kaping sakawan, sampun sawatawis taun punika, gêgrombolanipun darah kaping sakawan kabibarakên, bibaring gêgrombolan wau amutus, sami kasuwun lumêbêt ing kalanganipun Narpawandawa, kula si tukang rundha thèthèk anyumêrêpi sikêpipun darah kaping sakawan wau, anglairakên bingahing manah, amargi pancèn inggih kêdah makatên punika manawi ngangkah kukuhing pêrsatuan kita, puluh katingala gumêbyar lan malela dhewe, manawi pangarakipun sami rêmuk sangêt, sampun tamtu kemawon lajêng
Samantên gênging kanugrahaning Pangeran ingkang rumarab sarira dalêm, padatan ingkang kuwawi nampèni nugraha samantên gêngipun wau ngêmungakên kawulaning Allah ingkang tinurunan jiwa luhur, sajatosipun sampun layak kemawon makatên kawontênan dalêm, kacariyos suwargi ibu dalêm Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana, kala badhe kagarwa sampun wontên tôndha ngalamatipun, nalika andhèrèk ingkang ibu Gusti Kangjêng Ratu Bandara jagong dhatêng griyanipun Tuwan Asistèn Residhèn Panprin, martuwi anggèning kawin, katurunan wahyu, sarira kalimputan ing cahya nêlahi, ing nglêbêt loji katingal kados raintên sanalika, lasar saking pratelanipun pinisêpuh ing golongan teyosopi ingkang waspaos ing gaib, jiwa ingkang tumimbal [tumi...]
[...mbal] lair ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana, ing sadèrèngipun sampun nate tumimbal lair kaping tiga tumruntun tansah jumênêng nata êlêt ngawan atus taun.
Wêkasanipun sêsorah kula bale agung ngunjukakên pêpuji konjuk ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana
Kanthi pudyastuti punika wau, parêpatan mirunggan kula bikak.
Salajêngipun R. Wignyaadijaya usul, supados rad bale agung angunjukakên pudyastawa, usul wau katampèn, mênggah ungêling pudyastawa kados ing ngandhap punika:
Kawula nuwun, kagungan dalêm rad bale agung ngèngêti dintên Kêmis Lêgi kala wingi amarêngi tanggal kaping 22 wulan Rêjêb ing taun Alip, angkaning warsa 1867 anglêrêsi tingalan dalêm wiyosan taun têtêp yuswa 72 taun, andadosakên gêngipun suka sukur kawula
sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan anampèni kanugrahaning Allah tinêkdirakên yuswa panjang saha taksih sarwa sangkêp kasugêngan dalêm, pangastaning kaprabon, sampun kawan dasa gangsal taun lêstari botên wontên sambekala, praja dalêm katingal saya wêwah kamajênganipun, makatên malih adêgipun kagungan dalêm rad bale agung, punika sajatosipun nugraha ingkang awit saking kawicaksanan dalêm nguningani galagating jaman saha pangajêng-ajêngipun kawula dalêm sadaya, mila sampun layak kemawon para putra santana saha abdi dalêm agêng alit punapadene kawula dalêm
agêng alit sumarambah kawula dalêm sadaya.
Konjuk ing dintên Jumungah tanggal kaping 23 wulan Rêjêb ing taun Alip, angkanipun warsa 1867.
Mênggah Pudyastawa wau yasanipun R.M.Ng. Sasrasaputra, karêngga ing gambar dening M.L. Citrasunarya, miturut usulipun R.Ng. Kartasupana, ingkang sampun katampèn dening rad bale agung, pudyastawa wau mawi dipun tèkêni dening sadaya warga rad bale agung, konjuk ing sahandhap sampeyan dalêm ingkang wicaksana ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, ing dintên Jumungah jam 11.
Wondene ingkang badhe angunjukakên, miturut putusan inggih punika: R. Wignyaadijaya, kalihan R.Ng. Kartasupana.
Aturipun Dèwi Sawitri: marasêpuh kula Prabu Dyumatsena, sasampunipun wuta lajêng ical karatonipun, samangke martapa wontên ing wana, punika dipun parêngna sagêd waluya jati. Wangsulipun Hyang Yama: o, titah kang tanpa kuciwa, panjalukira ingsun parêngake, nanging sira nuli balia, dadi nora kasayahan. Aturipun Dèwi
lakinipun, mila dhatêng pundi kemawon anggèn paduka ambêkta laki kula, mêsthi tansah kula tut wuntat. Dhuh, dewaning pêpasthèn, mugi pukulun kêparêng midhangêtakên malih aturipun Sawitri: tiyang sami kêpengin sagêdipun tansah wiraosan lan para wiicaksana, saya manawi sagêd pawong mitra, sarawungan lan tiyang sae, punika awoh
kasaenan, langkung malih tiyang ingkang sagêd wiraosan lan dewaning adil. Pangandikanipun Hyang Yama: gêdhe pigunane ucapira mau, kongsi padha lan amrêta, kang mangkono iku bisa gawe karênane para dewa, sarta nyêmbuh kautamane para luwih, mulane Sawitri, darbea panjaluk manèh, mêsthi ingsun pituruti, mung janji aja anjaluk uripe Satyawan bae. Aturipun Sawitri: sampun sawatawis taun, prajanipun marasêpuh kula karêbat ing mêngsah, mila dipun parêngna sagêd ngrêbat malih karatonipun ingkang sampun karêgêm ing mêngsah wau, saha pawingkingipun sampun ngantos karêbat ing mêngsah malih. Dhawuh wangsulanipun Hyang Yama, iya Sawitri, maratuwanira bakal nuli bisa nyêkêl nagarane manèh. Hèh, putri utama, panjalukira wus ingsun pituruti, mula banjur balia, dadi ora mimbuhi sayahe badanira, aja mrihatinake lêlakon kang kudu kalakon. Aturipun Dèwi Sawitri: pukulun ngukut gêsangipun tiyang, punika sangking pangwasaning anggêr-anggêr, dados botên sangking karsa paduka pribadi, awit sangking punika mila pukulun sinêbut Hyang Yama, panyuwun kula mugi paduka kêparêng midhangêtakên atur kula. Inggih punika sampun dados kawajibanipun tiyang sae, sami botên purun niaya ing liyan, nadyan sarana cipta, wicara, saha tindak, malah kêdah suka pangayoman kanthi sih. Manawi ing marcapada, punapa wontên tiyang ingkang bêkti, saha alusing bêbudèn kados laki kula. Para linangkung sami kawajiban ngatingalakên wêlasasihipun dhatêng sadhengah, langkung malih dhatêng tiyang sae pambêkanipun, malah dhatêng mêngsahipun pisan, manawi nêdha pangayoman kêdah dipun pitulungi. Dhawuhipun Hyang Yama: ucapira mau tumrap para dewa, kaya banyu mungguhing wong kasatan, mula sira sun wênangake darbe panjaluk manèh, mêsthi ingsun pituruti, ugêr ora anjaluk uripe Satyawan. Aturipun Sawitri: bapa kula ingkang dèrèng darbe suta priya, punika dipun parêngna darbe suta priya satus, dados botên curês turunipun ingkang pancêr jalêr, pangandikanipun Bathara Yama: kêparêng, ramakira bakal sêsuta priya satus, kang anjalari tangkar-tumangkare turune. Hèh, putri kang sinung nugraha, balia aja ambacutake laku manèh, dadi ora andêdawa sangsara. Aturipun sang dèwi: manawi tut wingking laki kula, saèstu botên kraos têbih, langkung malih tumraping cipta kula, sampun anglancangi langkung têbih malih. [ma...]
[...lih.] Dhuh, dewa sêsêmbahaning jagad, kêparênga midhangêtakên malih dhatêng aturipun pawèstri sangsara kula punika. Pukulun ingkang pangwasanipun tanpa upami, mila para wicaksana nyêbut paduka Bathara Wiwaswat, awit pangasta paduka dhatêng sadaya dumados, punika awêwaton adil, têmahan paduka sinêbut dewaning adil, môngka ing atasing adil, nadyan badanipun piyambak, kêdah botên kapitados, bilih dèrèng tumindak ingkang adil, inggih namung manah adil anjalari tuwuhing pitados, mila sadaya dumados nêdya ngayom dhatêng adil. Dhawuhipun Bathara Yama: hèh, putri linuwih, kajaba sira durung ana titah liyane kang ngucap kaya kang sira ucapake mau, mula sira ingsun parêngake darbe panjaluk manèh, janji ora anjaluk uripe Satyawan bae, mêsthi ingsun parêngake, nanging nuli balia. Aturipun Dèwi Sawitri: mugi kula darbea suta jalêr satus, sami môndraguna sura sêkti, nanging patutan kalihan Satyawan, dados Satyawan botên kacurêsan turun, pangandikanipun Bathara Yama: iya Sawitri, sira bakal darbe suta satus, prawira
sayahe badanira. Atur wangsulanipun sang dèwi: sintêna ingkang ambêkipun adil, saèstu susila solahbawanipun, tiyang sae sarawungan lan tiyang sae, punika botên pituna, para adil ngantos kawasa ngingêr lampahing srêngenge ing langit. Taksih wontên sambêtipun.
Nalika ing dintên Sêtu sontên (malêm Akat) tanggal kaping 13 Sawal Alip 1867, utawi kaping 26 Dhesèmbêr 1936, pakêmpalan Putri Narpawandawa damêl parêpatan taunan ngiras alal bihalal, wontên ing dalêm Wuryaningratan, para warga saha tamu ingkang sami rawuh 250 kirang sakêdhik. Wanci jam 8 sontên, parêpatan dipun wiwiti, dene purwaka (openingarede) nipun pangarsa Putri Narpawandawa Gusti Bandara Radèn Ayu Wuryaningat, badhe kula pratelakakên ing wingking.
dumugi agendha bab rêmbag sanès-sanèsipun, ing ngriku wontên warga sawatawis sami pratela bilih kirang sawatawis dintên kalihan parêpatan dalu wau, warga sami nampèni utusanipun pangarsa, mundhut arta darma kangge waragad tambal sulam bêkakas, sakêdhik-sakêdhikipun f 0,25 mênggahing kawontênan, sanadyan ing batosipun anganèhakên (kirang ngandêl) dene waragadipun tambal sulam bêkakas wau kapundhutakên urunanipun para warga, nanging inggih salong wontên ingkang sampun sami ambayar arta. Pangrèh Putri Narpawandawa nampèni pratelanipun warga makatên punika sami kagèt, sabab dening botên rumaos utusan nêdha arta darma, langkung malih suraosing lis darma kapratelakakên bilih ingkang mundhut arta darma wau pangarsa, punika mokal sangêt, amargi pangarsa makatên botên wajib nampèni arta-artanipun pakêmpalan, dene ingkang wajib nampèni punika artaka, punapa malih adat ingkang sampun punika manawi pakêmpalan nindakakên arta urunan
bêkakas punika botên lêrês saking pangrèh, nanging têrang bilih saking pandamêlanipun tiyang ingkang ambêg asor, amila panyuwunipun pangrèh manawi wontên idêran lis darma ingkang botên mawi mratelakakên wêwaton putusaning parêpatan, punika para warga sampun ngantos anggêga, sarta tumrapipun idêran darma ingkang dados rêmbag punika, samasa lis darma wau kaidêrakên malih dhatêng para warga sanèsipun, ingkang dèrèng kacakan idêran, tiyangipun lajêng kaandhêga, sokur lajêng kapasrahakên dhatêng pulisi, botênipun inggih enggal lapura dhatêng pangarsa, mangke badhe kaurus sarta katindakakên punapa ing samasthinipun, dene tumrap pangrèh sabibaripun parêpatan punika inggih badhe lajêng nindakakên pados sisik-mêlik, sintên tiyang ingkang purun gadhah pokal makatên punika.
Awit saking kacakêpanipun salah satunggalipun warga, pamirêng kula enjingipun wanci jam 9 enjing (dados ing salêbêtipun 10 jam) tiyang ingkang kadakwa damêl pokal sampun sagêd kacêpêng, kanthi dipun têmênakên dening para saksi, inggih punika warga-warga ingkang sampun dipun suwuni darma, dakwa kaprasahakên dhatêng sèksi Mangunjayan, lajêng kaurus ing saparlunipun. Kabaripun dakwa sampun ngakêni.
Ing ngriki kula prêlu nglairakên raosing manah, ngèngêti adatipun sadhèrèk kita ingkang sampun- sampun punika, sampun malih purun anglapurakên salah satunggaling prakawis, cacak amung nyumêrêpi (anêksèni) satunggaling kawontênan ingkang sakintên dados prakawis kemawon, adatipun malah lajêng api-api botên sumêrêp, sabab dening mindhak katut katorak-tarik mrika-mriki, sami wêgah manahipun, môngka kawontênan kados ingkang kasêbut ing nginggil wau, lajêng lapur piyambak, ingatasipun kaum putri, tur aturipun wau wontên ing parêpatan agêng, punika nelakakên bilih gêsangipun sadhèrèk kula kaum putri ing samangke sampun nama mindhak sajangkah, liripun, botên badhe wêgah dhatêng rêkaosing badanipun, ugêr sintên ingkang atindak dudu sagêd sirna dening tiyang kathah ingkang sami budi rahayu.
Dumugi jam 11 langkung 30, lêlangên bêksan golèk saha wirèng (ingkang ambêksa putra-putrinipun Bandara Radèn Ayu Wôngsanagara) saha pasugatan dhahar kalih rambahan sampun rampung, lêlênggahan lajêng bibaran, sami wilujêng ingkang pinanggih.
Wondene pamêdhar sabdanipun pangarsa Putri Narpawandawa, kados ing ngandhap punika:
Nuwun sadhèrèk, pangrèhing Putri Narpawandawa, angsung pambage raharja dhatêng para warga tuwin para tamu ingkang sami kaparêng rawuh, mênggah wontênipun parêpatan dalu punika, kajawi nyarêngi parêpatan taunan, inggih ngiras sirahtulrohmi utawi alal bihalal. Tumrap kawontênanipun pakêmpalan botên prêlu kula andharakên, mindhak ambosêni, wosipun kemawon, kawontênanipun ing salêbêtipun taun punika botên kathah ewahipun tinimbang kalihan kala taun kapêngkêr, mangke badhe kaandharakên dening sadhèrèk panitra saha artaka. Amung ing ngriki ingkang kula manah prêlu kula pratelakakên kalihan cêkak, bab têgêsing têmbung: sirahtulrohmi utawi alal bihalal, amargi bab punika pancèn wigatos, langkung malih tumrapipun pakêmpalan.
Sirahtulrohmi punika têgêsipun: nyambung sih, dene alal bihalal makatên têgêsipun, apura-ingapura. Wontênipun sabên lêbaran Siyam, sami damêl alal bihalal, amargi manungsa punika amung tansah kêbak ing panggodha. Ingkang lajêng [la...]
[...jêng] ambujêng prêlunipun piyambak, botên maèlu kawisunaning liyan, ingkang tundonipun adamêl êcrah lan pasulayan, tur botên namung dhatêng sanès bôngsa, dalah bangsanipun piyambak dumugi kulawarganipun inggih asring cêcongkrahan, môngka congkrah punika botên wontên
kalihan ambangun sih punika sami kemawon kalihan pokoking kajêngipun pakêmpalan, inggih punika kêdah sami katancêban manah rukun, samasa pakêmpalan punika warga- warganipun sami sayuk rukun saeka-kapti, inggih sae, nanging manawi tansah bèncèng-cèwèng inggih rêkaos gêsanging pakêmpalanipun. Awit saking punika panyuwunipun pangrèh dhatêng para warga, kalayan sangêt-sangêt, alal bihalal sabên lêbaran Siyam wau sampun namung kèndêl satatacara kemawon, nanging ugi kaparênga anglêbêtakên ing panggalih, punapa wigatosipun sirahtulrohmi kados ingkang kula aturakên ing nginggil wau, dados
1. Kautus dhatêng Nèdêrlan ... kaca 1 | 2. Pêthikan sêrat palapuranipun panitya ingkang kapatah mriksa kas ... kaca 3 | 3. Pratelan cêkak kawontênanipun arta kas Narpawandawa, dumugi pungkasanipun tanggal 9 Agustus 1936 ... kaca 4 | 4. Turunan dhawuh kawadanan santana dalêm kiwa, bab pikêkah santana ... kaca 5 | 5. Urun rêmbag ... kaca 5 | 6. Wadu wandawaning nata ... kaca 7 | 7. Bale agung mahargya tingalan dalêm ... kaca 9 | 8. Dèwi
rembulanku said: jaman edan sing ora edan ora kedumanwis dho kuwalik kabeh
husni fithri	September 8, 2011 at 3:04 pm	mungkin ibarat ngunyah sirih nek simbah2 (gak tau nek simbah e sunni sok ngunyah sirih ora -____-), nek simbah2 di pasar sok kroso ora mantep uripe nek ora ngunyah sirih, awak dewe sing enom2.. mantep2 wae ora ngunyah sirih, malah medeni nek hobine koyo ngono..
ajur ajer’ kejawenku dudu dideleng saka klambi lsp, naning saka jatining diri wong jawa, andhap asor, lembah manah lsp.
Januari 17, 2010 at 7:26 pm
Pak reza,ki jik mbayar dhewe,jik kuat..😀
MEngko ning gokana teppan po ngendi liyane sing nduwur 50
Sajroning versi film, Christopher Wood ngowahi karakter Drax dadi pengusaha sugih banget kang duwé misi kanggo menghancurkan kabèh umat manungsa lan
BondRintisan mawa topik fantasiKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Agustus 2016	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaItalianoNederlandsPortuguêsSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.53, 29 Agustus 2016.
dianakaké déning Gubernur Jenderal Johannes van den Bosch kang majibaké saben désa nyisaaké sabagéan lemahé (20%) kanggo ditanduri tanduran dagang khususé kopi, tebu lan tarum (nila). Asil tanduran iki bakal dituku déning pamaréntah kolonial kanthi rega sing wis ditemtokaké lan asil panèn dipasrahaké marang pamaréntah kolonial. Warga désa sing ora nduwé lemah kudu kerja 75 dina jroning sataun (20%) ing kebon-kebon duwèké pamaréntah.
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cultuurstelsel&oldid=825073"	Kategori: Hindhia-Walanda	Menu navigasi
tp kadang yo sakno nek enek sing bijine elek, tp yo piye maneh, mosok arep tak unggahne, ngko nek ternyata bocahe iku wedhok, n ngerti sing wenehi biji apik iku aq, lah deweke lang kesengsem karo aq..hihihi..:D
payu maneh, nasib…nasib..:P
Ôngka 7, Kaping 25 Sapar Dal 1863, Utawi Kaping 1 Juli 1932
Ngêwrat punapa rêmbagipun pakêmpalan Narpawandawa, saha kawruh warni-warni, wêdalipun sabên tanggal sapisan wulan Walandi, tumrap para warga bayaranipun f 0,05 sabên wulan, sanèsipun warga f 2,50 sataun, kasuwun bayar rumiyin. Rêdhaktur, R.M.Ng. Purwasastra, Sratèn, Surakarta. PERSATOEAN SOLO
Administrasi katindakakên pangrèh p/a R. M. Ng. Purwasastra, Sratèn, Surakarta. Rêgining adpêrtènsi
putri. Kawuningana. Kintên-kintên nalika taun 1916 utawi 1917 punika, Bandara Radèn Ayu Adipati Jayanagara, nate damêl pêpanggihanipun para putri sawatawis, nêdya ngadêgakên pakêmpalan kanamakakên Prinsessen Bond nanging pakêmpalan punika dumadosipun botên gandhèng kalihan Narpawandawa. Amargi pancèn dipun wiwiti saking nginggil rumiyin, pamanggihipun ingkang ngadani, bilih kawiwitan saking ngandhap, kuwatos bilih botên dados. Cêkakipun adêgipun Prinsessen Bond wau botên sagêd widada, botên dangu Narpawandawa piyambak lajêng ngadani badhe damêl pakêmpalanipun para
putri, nanging botên badhe kawujudakên pakêmpalan, kadhapuk kadosdene pasinaonipun para ibu. Ing pangangkah bokmanawi dipun wiwiti saking tatanan kados makatên, mangke dangu-dangu lajêng dados pakêmpalan piyambak, ada-ada makatên punika nalika salêbêtipun wulan Pèbruari 1925 badhe ngadêgakên kursus-kursus, ingkang amaedahi tumrap putri. Kala samantên para putri ingkang andhatêngi ing pêpanggihan kathah, nanging kabêkta saking dèrèng nyarêngi masakalanipun, ada-adanipun Narpawandawa wau ugi botên sagêd kadadosan, amargi sakêdhik ingkang nglêbêti. Sanadyan makatên kawontênanipun, ewadene pangrèh Narpawandawa botên kêmba anggènipun manah ambudidaya sagêdipun para santana dalêm putri punika ngwontênakên pakêmpalan piyambak, bokmanawi sapunika sampun nyarêngi dhawahing masakala, dening kadhêsêg ombyaking jaman, para wanita sampun sami ngadêgakên pakêmpalan, manah kabêtahanipun piyambak-piyambak, thukuling pakêmpalan wanita ing wêkdal punika katingal mrajak. Sarta pakêmpalan sanès- sanèsipun inggih kathah sampun kalêksanan ngadêgakên pakêmpalan wanita, minôngka pangipun. Pangrèh nyumêrêpi pakêmpalan-pakêmpalanipun para wanita makatên punika, lajêng kèngêtan dhatêng wijinipun ing ngajêng anggènipun nêdya angadêgakên pakêmpalanipun para santana dalêm putri, kalêrêsan wontên pamanggihipun. Bandara Radèn Ayu Sastrawadana, ingkang kalantarakên sarta dipun rujuki Bandara Radèn Ayu Wuryaningrat, dhatêng pangrèh Narpawandawa, supados pangrèh Narpawandawa manah ajêngipun para santana dalêm putri, awit sajakipun para santana dalêm putri dèrèng kathah ingkang ebah. Wontên usul makatên punika pangrèh manah kados sampun dumugi mangsanipun para putri santana dalêm wiwit kaajêngakên. Miturut wawasan, para santana dalêm putri dèrèng kathah ingkang mlêbêt dados warganipun pakêmpalan-pakêmpalan wanita, kadospundi sababipun dèrèng têrang.
tatananipun, panitya wau sapunika sampun lapur dhatêng pangrèh. Pamanggihipun panitya prayogi lajêng kadhapur pakêmpalan minôngka pangipun Narpawandawa, dene tatananipun badhe kaandharakên dening warganipun.
Mênggah anggènipun pangrèh Narpawandawa kapiluyu ngadêgakên pakêmpalan wanita, kajawi nyumêrêpi pigunanipun, kados ingkang sampun kaandharakên pangarsa kala wau, inggih nama kadhêsêg ing kawontênan, sapisan nyumêrêpi ing pundi-pundi pakêmpalan mèh anggadhahi pakêmpalan wanita, kaping kalihipun, nyumêrêpi kawontênanipun putri-putri santana dalêm taksih sakêdhik ingkang tumut ebahing jaman, awit sabab-sabab wau. Inggih punika tuju ingkang prêmati anjagi ajining gêsanging santana dalêm, badhe kantun, mila lajêng nêmpuh byat angadêgakên, ambokmanawi sagêd angadêgakên pakêmpalan wanita piyambak, lajêng dados pamulud malêbêtipun santana dalêm dhatêng ebahing jaman. Ingkang tumindakipun nama saking sakêdhik, liripun angwontêni papan sêsrawungan, kangge kulawarga piyambak, jojo-jojo angulinakakên dhatêng kawontênaning pakêmpalan sanès-sanèsipun sampun botên kidhung lampahipun. Makatên malih sampun botên katut ombak-ombak ingkang badhe andhatêngi, ingkang pancèn botên cocog kalihan adêgipun, amargi nama sampun sumêrêp yakin utawi nama sabên dintên dipun gulawênthah, anyumêrêpi adêgipun piyambak.
Dene paedahipun ngadêgakên pakêmpalan èstri punika, ingkang mêsthi kawontênanipun èstri badhe majêng, amargi nama tansah karêmbag ingkang anglampahi piyambak, ajênging èstri botên kenging kasêpèlèkakên, awit manawi kalêrêsan, botên amung dados kakiyatan kemawon, ananging sagêd ugi dados srana, andhêdhêri bêbrayan ingkang rahayu, liripun makatên, salêbêting donya ugêr gêsang tamtu wontên jalêr kalihan èstri, kinodrad dados kanthinipun, têrang botên sagêd widada tanpa kanthi wau, sawêg bèncèng-cèwèng kemawon sampun rêkaos gêsangipun, cêkakipun sarèhning kêdah kêmpal, kêdah tunggil tuju, manawi botên makatên botên kêmpal, manawi botên kêmpal inggih nama botên dados kanthi, wondene tindak-tandukipun kêmpal punika, botên susah [su...]
[...sah] sami, sagêd warni-warni, ugêripun gadhah maksud tindakipun wau ambantu utawi anyêkapakên dhatêng panggayuh wau, upaminipun gadhah sêdya anjunjung tosan, wontên ingkang sagêd rancak jalêr èstri sami anjunjung tosan sadaya. Nanging langkung enggal manawi ingkang jalêr anjunjung, dene ingkang èstri masang landhêsan, sarèhning para priya sawêg anêdya anjunjung darajating bôngsa, tamtunipun èstri inggih kêdah gadhah tuju makatên, manawi botên badhe rêndhêt lampahipun.
Sadhèrèk, manawi karaosakên sayêktos, para wanita punika, kajawi sêsipatanipun kalihan jalêr beda, ugi kinodrad gadhah kuwajiban ingkang kêdah gandhèng kalihan kawajibanipun priya. Ingkang tiyang jalêr lêrêsipun botên sagêd nyêpêng. Inggih punika kuwajiban ngupakara sarta anggulawênthah lare, paribasan Walandi mungêl: wie het heden heeft, heeft de toekomst têgêsipun: sing sapa bisa mêngku jaman saiki, bakal kuwasa jaman
bêbrayan, inggih punika kêmpaling satunggil- tunggilipun tiyang. Dene ingkang dipun wastani kamajêngan, inggih punika kaindhakan utawi wêwahan dhatêng rahayu, dados kamajênganing bêbrayan, têgêsipun kêmpaling satunggal-tunggaling tiyang sami tumindak ayu kadadosan saking kêmpal
wiji. Inggih punika dhatêng anak, amargi tumrap tiyang sêpuh botên gampil dipun engak-engokakên saking dhêdhasaripun, beda kalihan bilih taksih alit. Bêbasanipun Walandi buig de boom zoolang die nog jong is Jawinipun, wiwitan kang isih ênom, iku gampang anggone mêntêlungake. Mila botên kenging nyapèlèkakên wanita. Amargi inggih malah wanita wau ingkang kenging dipun wastani ngratêngi utawi ambumboni punapadene pasang têtalês wau dhatêng adêg kita, manawi
ingkang limrah saking kêkiyatanipun arta, kiyating arta tumrap bêbrayan wau saking klêmpaking artanipun para tiyang. Dene sagêdipun urun arta, punika botên sanès inggih saking saening panyêpêngipun bale griya, saening bale griya punika, ingkang sabagean agêng saking karigênanipun para putri, dados manawi para putri wau sae panyêpêngipun bale griya, têgêsipun bêbrayan badhe majêng piyambak.
sarèhning kêdah ngadêgakên, dados botên liya nyuwun pangèstu panjênêngan sadaya, sagêda widada botên kirang satunggal punapa. Kajawi punika, pangrèh ugi ngaturi panuwun dhatêng panitya adêgan (Voorbereidings commissie) dene sampun nuhoni panêdhanipun pangrèh, siyaga cancut kalihan sangkêp nindakakên tatanan badhe adêgipun punika, mênggah salajêngipun kaandharakên kadospundi badhe tatananipun, kula nyumanggakakên ingkang kapatah warga panitya putri. Taksih wontên sambêtipun.
Petangan Arta Bôndha Pasinaon Tumbuk Dalêm P.B. X. Taun 1932
Kawontênanipun ing 1 Januari 1931 = f 16589,87 = f 16589,87. Tampi rèntên saking dhêposito 383,25. Tampi rèntên saking giro 63,91 = f 447,16. Gunggung = f 17037,03
Martadiharja. 4. Panitya: Kangjêng Radèn Tumênggung Mistêr Wôngsanagara. 5. Panitya Dhoktêr Radèn Sêmèru.
Kawontênaning Arta ing Taun 1931 Kados Ingkang Kalampirakên Punika § Mirsanana adêg-adêg a.
1. Anakipun Wôndasastra, juru sêrat I ing Têmon (Bayalali) sakolah A. M. S. ing Sala pangkat IV sawulanipun tampi f 10.
2. Anakipun Radèn Ngabèi Mangunwiguna, wadana dhistrik ing Kartasura. Sakolah A. M. S. ing Sala, pangkat IV sawulan tampi f 10.
3. Anakipun Radèn Mas Ngabèi Côndramijaya, murid A. M. S. ing Sala, pangkat
7. Anakipun Jayasuharja, lurah dhusun ing Pajagoan (Bayalali) sakolah Neutr. Mulo ing Ngayogyakarta, wontên ing Voorklas sawulan tampi f 10.
8. Kajawi punika bôndha pitulungan tumbuk dalêm, kala wulan Oktobêr 1930 nyambuti arta dhatêng:
1. Radèn Ngabèi Bratadimêja, kathahipun f 25.
2. Kala wulan Agustus 1931 dhatêng Dhoktêr Sukasno, kangge sangu dhatêng nagari Walandi, kathahipun f 300.
Dene badhe tumindakipun sêtudhiphon, miturut rancangan ingkang sampun katêmtokakên, tambêlan punika, kasinggêt 3 taun. Sadhiyan tambahan wontên ± f 1500 ing salêbêtipun 3 taun. Dene ingkang f 15.000 kaangkah dados pawitan. Mênggah tambahan sarta indhaking arta baku, salajêngipun badhe dipun rekadaya sarana pados asil saking darma utawi sanès-sanèsipun. Pangangkah makatên wau supados sêtudhiphon sagêd gêsang salaminipun.
dadosipun parêpatan kala ing dintên Sênèn malêm Slasa kaping 13 wulan punika, jalaran pancèn kathah sadhèrèk warga ingkang botên tampi [ta...]
[...mpi] sêdhahan dening lêpatipun para yuda (looper) kados sampun dados karsaning Hyang Agung, maringi pêpèngêt dhatêng Narpa, supados ngrêmbag nalar-nalar ingkang gawat punika, sêsarêngan kalihan rakyat umum. Amargi nalar-nalar wau saèstu botên namung dados bêtahipun Narpa kemawon, nanging inggih ngengingi dhatêng rakyat umum. Usul anglimrahakên (ngopênbarakên) parêpatan dalu punika ing akathah, punika saking wakiling pakêmpalan golonganing rakyat umum, ingkang inggih lajêng dipun rujuki dening Narpa
unduripun parêpatan kala samantên punika kula wastani kados sampun dados karsaning Ingkang Maha Suci.
Sadhèrèk, mugi-mugi kawontênan dalu punika mêwahi kêkiyatan sarta tarbukaning manah ngèsthi dhatêng adêg piyambak, sarta raharjaning praja sakukubanipun sadaya.
Pangarsa, dalu punika Narpa ngrêmbag bab pèdhêrasi, inggih punika kêmpalipun krajan Jawi.
kala samantên Narpa sampun nêtêpakên pamanggihipun. Dalu punika badhe ngiyatakên pamanggih punika wau sarta lajêng damêl karampungan nêtêpakên tanduk utawi sikêpipun. Sadaya pakêmpalan punapa kemawon ingkang nêdya gêsang saèstu sarta adrajad ingkang salaras, sadaya ingkang sampun dados pamanggih sarta tuju, punika parlu sangêt kêdah namung tansah cinandhi, kabudidaya sakacêpêngipun, punapa malih manawi wontên nalar ingkang anggêpok pamanggih wau. Aturipun Narpa bab pèdhêrasi dhatêng ingkang sami kawogan dumugi sapriki dèrèng wontên urupipun dipun galih, môngka sapunika wontên kadadosan ingkang botên prayogi, inggih punika karampungan rêmbag nyuda pajêgipun, ondêrnèmêng dening pèdhêrasi ingkang dipun adani para gupêrnur, ingkang lajêng dados gêndra, amargi botên dipun parêngakên ing sampeyan dalêm ingkang sinuhun.
Nalar punika dados nalaring nagari sarta rakyat, Narpa punika minôngka pasêmon wungunipun trahing aluhur, ingkang asalipun inggih saking rakyat, limrahipun kawastanan trahing alit. Narpa botên sulap dhatêng asalipun, mila ing lampahipun Narpa botên nate ngijèn. Para wandawaning nata kêdah nyandhi bab punika, amargi [a...]
[...margi] dumugi sapriki taksih wontên ingkang sêling-sêrêp, môngka kala taun 1919 Kangjêng Gusti Mangkunagara sampun mratelakakên bab punika wontên ing polêksrad. Miturut sajarah wontênipun ratu kados ingkang kabèbèr ing kawruh tangkar-tumangkaring gêgrombolan ingkang lajêng wujud gêsang bêbrayan dumugi sapriki punika, pancèn makatên. Mr. Wôngsanagara kala sêsorah ing parêpatan B.O. bab kaluhuran lan raos sami-sami (Aristocratie en Democratie) inggih sampun ngandharakên bab punika, samantên ugi
punika, amargi nyatanipun pancèn makatên. Sintên ingkang botên ngakêni, nama murtat dumugi sapriki katingal mêlok sangêt. Kala jamanipun suwarga Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping III anggarwa tiyang alit, inggih punika suwarga Kangjêng Ratu Bêruk. Putra nata dumugi sapriki botên sakêdhik ingkang bibinipun inggih tiyang alit, kula piyambak, kalih turunan êngkas sampun dados êmbahipun tiyang alit. Wontên ngriki bedanipun kilenan kalihan wetanan. Raos sami-sami (democratie) ing wetanan, tumraping nata botên namung kacêtha ing paprentahanipun kemawon, nanging inggih dipun wujudakên dening watonipun para nata sami mundhut ampil tiyang alit, ing kilenan botên makatên, lêrês ngrika pancèn inggih sampun umum wontênipun sêlir punika, nanging tumrap ngakathah.
Sadhèrèk, bab punika pêrlu kula têrangakên wontên ing parêpatanipun Narpa ngriki, amargi sêsorahipun Mr. Singgih ingkang anggêpok bab asalipun
sajarah wontênipun para luhur punika sampun manjing dados kawruh umum ingkang apsah, mila manawi taksih wontên sêling- sêrêp amargi kadumuk asalipun ingkang saking alit wau, dipun anggêp ngasorakên, punika klèntu sangêt, sarta tumrap Narpa
aluhur, ingkang pancèn botên sagêd sarta botên kenging pisah.
Kawuningana, kula sadaya punika inggih bageanipun rakyat. Rakyat sabôngsa, [sabông...]
[...sa,] Narpa kula wastani dados pasêmon wungunipun trahing aluhur, awit wontênipun Narpa punika kados ngèngêtakên dhatêng para wandawa, sampun ngantos namung manah dhatêng bêtahipun piyambak kemawon, nanging kêdah ugi manah dhatêng kabêtahaning praja sarta kawula, inggih nagari sarta rakyat. Kula bingah bilih Narpa botên namung ngijèn, pasaksènipun kathah sangêt. Upaminipun: a. wontênipun warga ingkang kabêkta saking salakirabi, b. kintun-kintunan wakil ing
ngabyantara nata, e. adêging pirukunan pakêmpalan Surakarta tuwin sapanunggilanipun, dados Narpa botên mingkuh dhatêng wajibipun dados pakêmpalaning darah nata, sambêt kalihan rakyat umum, sarta manah kabêtahanipun praja sarta kawula, salajêngipun tamtu makatên. Awit saking punika, pangarsa, sarta Narpa makatên pakêmpalanipun bôngsa Jawi ingkang nunggil pancêr kalihan bôngsa sanès-sanèsipun ing nusantara punika, inggih bôngsa Indhonesiah, mila Narpawandawa punika inggih satunggaling pakêmpalan kabangsan, cuwilanipun ebah-ebahan kabangsan Indhonesiah. Ebah-ebahan kabangsan botên sagêd nyelaki Narpa dados sêmpalanipun, kosokwangsulipun Narpa inggih ngakêni dados peranganipun Nationale Beweging punika.
Gandhèng kalihan atur kula wau, êmbokmanawi wontên ingkang nyaruwe, Narpa makatên pakêmpalan Phak, ingkang dipun rêmbag tamtunipun inggih namung bêtahipun piyambak kemawon. Rêmbag bab pèdhêrasi punika inggih namung rêmbag ingkang muthêk ing Porsêtênlandhên sarta inggih botên dados bêtahipun rakyat umum. Pamanggih makatên punika klèntu. Narpa pakêmpalanipun trahing aluhur, wontênipun para luhur awit saking wontênipun ratu. Môngka sampun dipun akêni asalipun ratu tuwin para luhur wau inggih rakyat, wontênipun rakyat awit saking wontênipun nagari (praja), dados sampun têtela rêmbag bab pèdhêrasi punika botên namung bêtahipun Narpa sawandawanipun kemawon, nanging bêtahing rakyat sarta praja. Botên namung rakyat ing Surakarta sarta Ngayojakarta kemawon, nanging sa-Indhonesiah. Bab punika mangke kula jlèntrèhakên. Wosing atur kula, bab pèdhêrasi krajan-krajan Jawi punika inggih dados rêmbaging bôngsa (nationaal vraagstuk).
Sadhèrèk, kula ngèngêtakên dhatêng cariyosipun Mr. Singgih nalika saliranipun sêsorah bab tangkêpipun gupêrmèn Walandi dhatêng krajan-krajan ing Indhonesiah wontên ing parêpatan, blak-blakan (Openluchtmeeting) B.O. kala taun 1928 ing abripraya ngriki, panjênênganipun nyaruwe dhatêng panganggêp ingkang mastani, bilih nalar Porsêtênlandhên punika botên dados bêtahipun bôngsa kula ing sajawinipun Porsêtênlandhên, rêmbag bab tangkêpipun (pulitikipun gupêrmèn Walandi dhatêng krajan Indhonesiah, punika gandhèng kalihan pulitikipun gupêrmèn Walandi anggènipun nyêpêng panguwaos ing Indhonesiah, mila inggih dados kabêtahaning rakyat Indhonesiah sadaya, ingkang dipun wakili dening ebah-ebahan kabangsan. Sarèhning rêmbag bab pèdhêrasi punika nyathok utawi pancèn inggih sêmpalanipun politik wau, mila rêmbag punika saèstu têtêp dados rêmbaging bôngsa. B.O. kêrêp angrêmbag nalar-nalar ingkang anggêpok
kala parêpatan agêng taun 1931 ing Jakarta pang-pang B.O. nêdha katrangan tangkêpipun pangrèh agêng dhatêng badhe wontênipun bale agung.
Kawontênan ing dunya punika ewah gingsir, botên wontên barang ingkang langgêng. Kridhaning bawana nuwuhakên lêlampahan ingkang dipun alami titahing Allah, lêlampahan sae lan awon, mulya lan sangsara sarta luhur tuwin asor. Ngèlmunipun Dharwin (1809-1882) bab kamajêngan (epolusi) nyariyosakên bilih dunya punika botên wontên andhêg, jalaran kawontênan-kawontênan ingkang numusi lampahing gêsang punika tansah ewah, mila sabên tiyang kêdah nglarasakên kawontênanipun kalihan ewah-ewahan wau, supados botên kapêjahan margi. Sadhèrèk, sajarah punika kêlêm timbul (de geschiedenis herhaaltz zich) babad suka piwulang, manawi dununging panguwaos punika botên manggèn, nanging pindhah-pindhah kanthi ajêg. De historie leert, dat de macht zich telkens verplaatst met een zekere regelmatigheid tanginipun bôngsa-bôngsa wetanan wêkdal samangke punika kados badhe murwakani lêlampahan pindhahing panguwaos wau. Pancèn botên wontên bôngsa ingkang dipun lairakên ing dunya minôngka dados prentahing liyan ing salami-laminipun, kasinggihan cariyosipun Tuwan P. R. W. van Gesseler Verschuir ing
sêsorahipun bab ebah-ebahan kabangsan Indhu, nyarêngi kaping 11 Pèbruari 1915 wontên ing paklêmpakanipun para narapraja Walandi ing Dhênhah nagari Walandi:
Wosipun: manawi angsal tuntunan ingkang sae, S. I. dipun wawas sagêd dados wijining konggrès kabangsan kados ingkang wontên ing Indhu. Nadyan tumrap kala samantên makatên punika taksih nama nglangut sangêt, nanging juru sabda ngèngêtakên, manawi rakyat ingkang dipun wêngku liya bôngsa punika dangu-dangu mêsthi obah (mirsanana kolonialtid sêkrip) ôngka 3 wêdalan wulan Marêt 1915 taun IV kaca 306.
Pangarsa, saèstu dening kawontênan warni-warni sarta kadayan dening kadadosan-kadadosan ing jaban rangkah, rakyat-rakyat wetanan ingkaingkang. dados têlukan, sami tangi ebah nêdya uwal saking rêgêman. Plêthèkipun jaman ingkang kaping XX inggih jaman sapunika punika, sinartan ungêling gong bèri mawurahan, nyasmitani tumêdhakipun jaman anyar. Jaman
dumuginipun jaman ingkang kaping XIX bôngsa-bôngsa ingkang dipun wêngku bôngsa sanès, punika taksih sami pitados, bilih lairipun ing donya punika sampun tinakdir dados wêwêngkoning liyan, anjalari gadhah raos: kirang aji, ajrih sarta kawon. Nanging jumlêguripun mriyem Jêpang ing Port Arthur kontap sadunya. Prajanjian ingkang dipun sahakên ing Portsmouth ing taun 1905, awit kalindhihipun Ruslan, nyêkapakên luhuring drajadipun bôngsa Jêpang ingkang anjalari melikipun rakyat-rakyat jajahan ing buwana Asiah, raos kirang aji, ajrih sarta kawon, lajêng wiwit sirna, wangsul kapitadosanipun manawi rakyat-rakyat wetanan sagêd linggih
Indhu gumolong nuju kamardikaning nagarinipun. Ebah-ebahan ing Indhu saya santêr, ing taun 1907 Sang Bal Cangdar Tilak wiwit nabuh bêndhe Swarai, inggih kamardikan (thukulipun pakêmpalan-pakêmpalan politik sampun kala taun 1851. Bapaking
kamajêngan Indhu suwargi Raja Ram Mohan Roy).
Indhonesiah nusul, Dr. Wahidin Sudirahusada ingkang sampun murud ing kasidan jati, inggih Raja Ram Mohan Roy tumrap Indhonesiah, kala taun 1906 nanêm wiji raos kabangsan ing tanah Jawi, ingkang lajêng nglairakên B.O. kala taun 1908, dening Dr. Sutama, Dr. Cipta, sarta suwargi Dr. Gunawan sakancanipun, nalika taksih sami dados siswa Stovia ing Jakarta.
Kentasipun panguwaos Boan ing Tiongkok kala taun 1911 andayani dhatêng rakyat Indhonesiah, lajêng jumêdhulipun S.I.
Sadhèrèk, sapunika wontên pitakenan, sarèhning kala wau sampun kacriyosakên manawi Narpa punika sêmpalanipun ebah-ebahan kabangsan Indhonesiah, punapa tujunipun laras kalihan tujunipun ebah-ebahan rakyat ngudi kamardikan? Bab punika kula namung ngèngêtakên dhatêng B.O., S.I. sapanunggilanipun. Dumugi samangke bôngsa luhur ambyur ing kalangan B.O. sarta kala jamanipun S.I. kathah sangêt trahing aluhur ingkang dados warganipun. Sintên ingkang kawastanan rakyat? Sadaya peranganing
punika, pancènipun pitakèn wau botên parlu.
Tangkêpipun Narpa dhatêng rakyat kadospundi? Samantên ugi kadospundi tandukipun Narpa dhatêng ebah-ebahaning rakyat? Sadhèrèk, wangsulan kula inggih dhapur pitakèn: kadospundi tangkêpipun rakyat umum dhatêng Narpa sarta tandukipun ebah-ebahan kabangsan dhatêng adêgipun karaton Jawi? Bab punika kula punggêl samantên kemawon. Pamanggih kula, sami sagêda mapanakên dunung sarta lênggahipun piyambak-
purwakaning sêsorah kula punika, amargi inggih ing ngriki papanipun Narpa amberag dhatêng sakathahing sêling-sêrêp sarta makatên wau inggih sampun cundhuk kalihan môngsakalanipun.
Sarêng sampun rumaja putri mangrêtos manawi sariranipun awujud manungsa, biyungipun andhapan, lajêng pitakèn dhatêng biyungipun, dene têka wontên lêlampahan kados makatên, andhapan mangsuli manawi ingkang makatên punika sampun saking karsaning dewa, lajêng andongèngakên lêlampahanipun.
Dèwi Sêpirasa nuntên pamit dhatêng biyungipun, badhe sowan sang prabu, kalampahan kaakên
kagungan putri lair saking andhapan, lajêng sami sowan ing sang prabu, munjuk manawi ingkang makatên punika adamêl surêming
sacêkapipun, tuwin pirantos angantih saha nênun, mawi kadamêlakên panggungan panggenanipun anênun.
Sang patih sangêt kamiwêlasên anggènipun badhe anilar sang putri, wêkasan anilari sagawon abrit, wulunipun brintik, sarta cêmêng ilatipun, nama Bêlang
Sang putri lajêng pêputra mêdal jalêr, nama Radèn Suwungrasa, sarêng sampun yuswa wolung taun, wiwit rêmên ambêbêdhag, kanthi Bêlang Wayuyang.
Bêbujêngan ing wana Simpar agêng alit sami kêkês manahipun, dene kathah ingkang sami kenging kapikut saking katiyasanipun Bêlang Wayuyang, ing ngriku lajêng sami rêrêmbagan, ngupados reka daya sagêdipun amêjahi Bêlang Wayuyang. Sintên ingkang sagêd mêjahi bêlang wayuyang, kaanggêp
tansah anjêgugi cagak kemawon, kakintên manawi edan, lajêng katangsulan dhadhung, kaglandhang dhatêng ing wana, nanging mêksa botên kèndêl panjugugipun, kalihan ambêrot badhe wangsul dhatêng panggungan. Dumugi ing wana kapranggul andhapan Gumalung, sagawon kaêsutakên, botên purun. Amargi sumêrêp manawi punika marasêpuhipun, sang jaka jaja bang mawinga-winga, sagawon dipun larihi dêdamêl, andadosakên ing pêjahipun.
Jantunging sagawon kabêkta mantuk, kaaturan andhahar ingkang ibu, dipun awatakên
Dèwi Sêpirasa mirêng manawi ingkang dipun mamah punika jantunging sagawon Wayuyang (rayatipun) sanalika lajêng dipun sêmprotakên, sêpahan dados gagrêmêtan (candhi Situmasa kilèning pasanggrahan Simpar) wangkening sagawon dados wit gêbang.
Radèn Suwungrasa kathuthuk ing siwur, kadukanan kathah-kathah, lajêng kesah angumbara, pangèsthining manah sagêda akadang lêlêmbat, kalampahan ngantos angsal aji sanak.
Sang dèwi ugi kesah, dumugi padhepokanipun ajar ing gunung Padhang (Kuningan), ngantos dangu lêrêm wontên ing ngriku.
Kacariyos Radèn Suwungrasa dangu-dangu ugi dumugi ing padhepokan ngriku, sarêng Dèwi Sêpirasa sumêrêp ingkang putra badhe lumajêng amêthukakên, nanging dipun adhangi sang ajar, kapurih dhatêng wingking. Ing ngriku sarêng Radèn Suwungrasa sumêrêp manawi padhepokanipun sang ajar wontên simpênanipun, lajêng katêmbung badhe kasemah, botên sumêrêp manawi punika ibunipun piyambak. Sang ajar sagah badhe anantun ingkang katêmbung. Dèwi Sêpirasa mirêng pangandikanipun sang ajar, sangêt kawêkèning panggalihipun, amargi saupami kalampahana, saèstu dados jatukramanipun ingkang putra piyambak. Lajêng apasanggiri namung amurih sandenipun. Radèn Suwungrasa kapurih ambêndung lèpèn Sanggarung kalihan adamêl baita ing salêbêtipun sadalu, [sada...]
[...lu,] baita punika minôngka ajanging pêpanggihanipun sang putri kalihan sang jaka wontên ing lèpèn ingkang badhe kabêndung, sang jaka anyagahi, lajêng amatak aji sanak, sanalika kathah lêlêmbat ingkang andhatêngi, badhe pitulung aminangkani pêpanggilanipun Dèwi Sêpirasa. Taksih wontên sambêtipun.
Witing trêsna saking kulina, mila sumôngga sadhèrèk warga Narpawandawa, kula aturi apakulinan kalihan kadang kadeyan piyambak rumin, rumiyin. sarana anggêgêsang ada ingkang mikantuki, upaminipun mundhut dhaharan dhatêng rèstoran.
Ing sakatenan manggèn wontên sawetan wringin kurung ingkang lèr piyambak.
Ing Kusumadiningratan M. N. kilèn dalêm Kusumayudan, kalihan ing Bramantakan, sade kawur, saha gamping blèg-blegan kangge nyêlêp, ambabar lan
Windows 7 Update Error 80070003 | Sugeng Rawuh
matematike...diplomirani inženjer geodezijedipl. ing. matematike,mat. statistika...magistra edukacije matematike i informatikeDiplomirani inženjer matematike - financijska...dipl. ing fizikeDipl. ing. financijske i poslovne matematikedipl. ing. geod.ing. strojarstvadipl.ing
langkung misuwur kanthi asma Ibnu Katsir (miyos ing Bashrah, 1301 M – séda ing Damaskus, 1373 M) punika satunggaling cendekiawan Muslim. Panjenenganipun kawentar ing tengahipun umat Islam amargi nyerat kitab tafsir Al-Qur’an.[1] Panjenenganipun kalebet ahli fiqih, mufassir utawi ahli tafsir ingkang paripurna, wasis, cerdhas, lan sajarawan ingkang ulung.[1]
Basri Ad-Dimasyq.[2] Panjenenganipun miyos ing taun 701 H ing satunggaling désa Mijdal ing laladan kutha Bashrah ing negeri Syam.[3]
Ramanipun asalipun saking Bashrah, ibunipun saking wewengkon Mijdal. Asma jangkep ramanipun, Syihabuddin Abu Hafsh Umar ibn Katsir, miyos udakara taun 640 H, lan séda ing wulan Jumadil ‘Ula 703 H, inggih punika satunggaling ulama ingkang wasis sarta gadhah pangaribawa ing wewengkonipun. Ramanipun misuwur minangka juru dhakwah kados dipunngendikaken Ibnu Katsir ing salebeting kitab tarikh (al-Bidâyah wa al-Nihâyah). Nalika Ibnu Katsir nembe yuswa tigang taun, ramanipun seda. Ibnu Katsir punika putra wuragil ing kulawarganipun. Taun 706 H, Ibnu Katsir pindhah lan pidalem ing Damaskus.
Taun 707 H, Ibnu Katsir pindhah dhateng Damaskus, lan ngudi ilmu dhateng sadherekipun ingkang asmanipun Abdul Wahhab.[4] Nalika semanten Ibnu Katsir sampun apal Al-Qur’an lan remen sinau hadits, fiqih, lan tarikh.[4]
Ibnu Katsir ageng ing Damaskus. Panjeneganipun pados ilmu kathah ing kutha kasebat, salah satunggal ara-araipun inggih punika Syaikh Burhanuddin Ibrahim al-Fazari.
Hafizh adz-Dzahabi sarta Syaikhul Islam Ibnu Taimiyah.[5] Sakliyané iku, dhèwèké uga merguru ing Syaikh Jamaluddin Yusuf bin Zaki al-Mizzi, salah sawijining ahli hadits ing Syam. Syaikh al-Mizzi iki banjur nikahake Ibnu Katsir karo anak wadoné. Saliyané Damaskus, dhèwèké uga sinau ing Mesir lan éntuk ijazah saka ulama-ulama ing kana.
Préstasi[besut | besut sumber]
Amarga sinauné sengkud, akhiré dhèwèké dadi ahli tafsir kondhang, ahli hadits, sejarawan sarta ahli fiqih gedhé abad ka-8 H. Kitabé ing babagan tafsir ya iku Tafsir Al-Qur’an al-‘Azhim dadi kitab tafsir acuan nganti saiki, sakliyané
amarga dhèwèké nduwèni akèh keistimewan. Keistimewan kang paling penting ya iku nafsirake al-Qur’an karo al-Qur’an (ayat karo ayat kang bédha), nafsiraké al-Qur’an karo as-Sunnah (Hadits), banjur omongane salafush shalih (wong biyèn kang sholih, ya iku para shahabat,
dhèwèké uga nulis kitab-kitab liya kang paling apik kuwalitasé lan dadi rujukan kanggo generasi sakwisé, ing antarané ya iku :[6]
Al-Bidayah wan Nihayah ing babagan Sejarah, dadi rujukan penting kanggo para sejarawan
Al-Kawakibud Darari ing babagan Sejarah, cuplikan pilihan saka al-Bidayah wan Nihayah
wis diakoni déning para ulama ing jamané utawa sakwisé. Adz-Dzahabi ngendika manawa Ibnu Katsir iku Mufti (sing mènèhi fatwa), Muhaddits (ahli hadits), ilmuan, ahli fiqih, ahli tafsir, lan nduwèni karangan kang akèh
kualitas isiné hadits) lan rijal-rijal (pawarta hadits), ingetané banget kuaté, pinter dhiskusi,uripé mung kanggo nulis kitab, lan sakwisé sedané, wong liya isih bisa njupuk manfa’at kang akèh banget saka karya-karyane.
Salah sawijining muridé, Syihabuddin bin Hajji ngendika, “Dhèwèké iku wong kang paling kuwat apalané sing naté tak temoni babagan matan (isi) hadits, lan paling ngerti cacat hadits sarta kahanan para perawine. Para sahahabat lan ara-araé uga ngakoni perkara iku. Nalika sesrawungan karo dhèwèké mesthi oleh manfaat."
Ibnu Katsir tilar donya taun 774 H ing Damaskus lan dipunsarèkakén ing Pasarean As-Suffiyyah ing caket pasarean ara-araipun, Syaikhul Islam Ibnu Taimiyah.[2][7] Dipunsebataken bilih ing wekdal badhe tilar donya, Ibnu Katsir nandhang wuta paningalipun.[2]
sederek ingkang kinasih ing Gusti Yesus,, kulo ngaturaken: SUGENG NATAL lan WARSO ENGGAL 20xx .. Mugi tansah binerkahan GUSTI.. Nuwun … SMS ucapan selamat natal Soroting lintang,, gita2 ning pra pangen sowan .. Hanggugah kita sadaya memuji Gloria in ex cel cis deo .. SUGENG NATAL BERKAH DALEM GUSTI … SMS
Balas	Piye Ngapusi Tok, Gojok tenan. Titenono Q mangkat arep bales dendam golek genggek cah
CUCAK HIJAU (118) BURUNG CUCAK JENGGOT (47) BURUNG CUCAKROWO (40) BURUNG FINCH (31) BURUNG JALAK (68) BURUNG KACER (235) BURUNG
Sapisan punika kula badhe ngobrol ing bab kados ingkang kasêrat ing nginggil. Amung kemawon panuwun kula dhatêng para maos, mugi sampun katampi kanthi lêbêt, kadar punika namung nama obrolan, dados têmtunipun inggih kathah nyalèwèngipun katimbang lêrêsipun.
Mênggahing kula, dene ing tanah Jawi ngriki wontên satunggiling pakêmpalan wanita, ingkang anggadhahi sêdya ambudidaya murih para wanita sagêda sami wêwênangipun kalihan para priya, punika kula kok inggih mupakat sangêt. Anggèn kula matur mupakat wau, jalaran kula kêpengin sagêda ngêkahi adêg kula piyambak, inggih punika anggèn kula ngrujuki sangêt dhatêng pambudidayanipun para kawula Jawi supados wêwênangipun sagêda kasamèkakên kalihan bôngsa Walandi. Saupami pambudidayaning bôngsa Jawi wau sagêd kinabulakên, punika rak atêgês satunggiling kapitunan tumrap bôngsa Walandi. Awit tumrapipun bôngsa wau rak lajêng botên wontên dhadhakanipun, ingkang anjalari rumaos langkung inggil
têmtunipun kula rak lajêng dipun dakwa ngêmungakên badhe pados: enake dhewe kemawon. Manawi tiyang sanès - ing ngriki bôngsa Walandi - angsal kapitunan, kula sadaya sami: angglênggêm, nanging manawi wêwênangipun piyambak badhe katêmpil, ing môngka ingkang nêmpil wau sadhèrèkipun piyambak, lajêng brigah-brigih botên suka. Ingkang punika amila kula kaping kalihi atur kula ing ngajêng, inggih punika anggèn kula mupakat sangêt, bilih wêwênangiun tiyang èstri punika kêdah dipun samèkakên kalihan tiyang jalêr. Dados kangge rèmèh-remehanipun, saupami tiyang jalêr dipun wênangakên tumbas jas lakên potongan langênarjan, tiyang èstri inggih kêdah kawênangna tumbas badhe rasukan sutra paris ingkang ing têmbe dipun potongi jas upaminipun. Botên ngêmungakên ing bab punika kemawon, sanadyan dados warga polêksrad utawi lid komisi boksên pisan, tumrapipun tiyang èstri manawi sagêd kemawon, inggih sampun ngantos dipun bedakakên kalihan tiyang jalêr, lan makatên sapiturutipun.
Nanging dilalah ing donya punika wontênipun padamêlan sampun dipun princi-princi piyambak-piyambak. Dados sanadyan wêwênangipun samia pisan, inggih kêdah ngèngêti dhatêng kuwajiban ing paprincènipun piyambak-piyambak wau. Jalaran manawi botên makatên, kula kuwatos, bilih ing têmbê sagêd ngrisak tatanan. Kados ta upaminipun makatên:
Wontên lare èstri cêpêng damêl dados komis, ing wusana lajêng imah-imah angsal lare jalêr bangsaning pancik landhung, inggih punika lare jalêr nganggur botên nyambut damêl punapa-punapa. Jalaran saking punika, ingkang baku pados têdha rak lajêng si èstri komis wau. Wusananipun ingkang
lajêng nindakakên padamêlan griya, inggih ingkang jalêr wau. Têgêsipun: inggih lare jalêr wau ingkang kêdah ngrigên-ngrigênakên sadhengah kabêtahanipun griya. Dados ing ngriku si jalêr wau lajêng kêdah nindakakên padamêlanipun tiyang èstri kados ing samangke punika. Kula pitados, bilih ingkang makatên wau têmtu sagêd kalampahan. Nanging samangke mênggahing kodrat, punapa inggih badhe amarêngakên. Jalaran wontên sawatawis lêlampahan ingkang amakèwêdi tumrap tumindaking wêwênang sasami-sami wau. Mila mênggahing panampi kula samining wêwênangipun jalêr tuwin èstri wau, mawia êmpan papan. Kados ta upaminipun makatên: tiyang jalêr punika, botên beda kalihan tiyang èstri, inggih gadhah wêwênang anggulawênthah lare, nanging ing sarèhning tiyang jalêr wau kaprahipun awis wontên ing griya sabab kêdah pados têdha, dados padamêlan anggulawênthah lare wau, inggih dados paprincèn kuwajibaning èstri, ingkang tansah wontên ing griya tuwin nyumêrêpi lare-lare ing sabên dintênipun. Ingkang makatên punika sampun têmtu mêndhêt kawontênan ingkang limrah, mêsthinipun inggih botên tumanduk dhatêng lare èstri ingkang pados têdha piyambak saha ingkang ngantos pènsiun botên purun laki.
Mênggahing kula piyambak, pancèn inggih andongakakên sangêt, supados para wanita sagêda majêng saèstu, lan sagêd amadhahi kawruh ingkang muluk-muluk tuwin wawasan ingkang langkung jêmbar. Amung bab kasusilaning wanita Jawi sampun ngantos dipun pêngkêrakên, malah saangsal-angsal dipun wigatosna, murih saya langkung utaminipun. Awit sadaya kamajêngan tumrap èstri punika, bilih botên dipun kanthèni wêwatêsan ing bab kasusilan, botên wande badhe kêplantrang tumindakipun. Murih cêthanipun ing ngriki kados prêlu nyariyosakên kamajênganipun para wanita bôngsa sanès ingkang sami kêplantrang tumindakipun, jalaran botên angèngêti wêwatêsaning kasusilan, ngantos sagêd kalampahan kados ing ngandhap punika:
Ing tanah Eropah tuwin Amerikah, punika kenging dipun cariyosakên, bilih wêwênanging wanita dipun samèkakên kalihan wêwênanging jalêr. Jalaran ingkang makatên wau sawênèhing wanita lajêng ngrumaosi mardika sangêt, ngantos kalampahan trajangipun anglangkungi watês. Trajang ingkang nglangkungi watês wau, ing sarèhning èstri ing ngriku dipun anggêp sami, amila inggih lajêng botên wontên ingkang angarubiru. Tuladha-tuladhanipun kados ing ngandhap punika:
Wontên satunggiling nyonyah Amerikah nama: Betty Clark. Watawis taun ingkang kapêngkêr, nyonyah wau pamitan kalihan para mitranipun, sumêdya badhe kêkesahan. Ananging anggènipun kêkesahan wau, botên wontên ingkang dipun tuju, ngêmungakên gadhah pêngangkah sagêda ngraosakên wontênipun kacilakan sêpur ingkang yêktos-yêktosan. Amila siyang dalu nyonyah wau, kanthi ambêkta pirantos potrèt inggih tansah nyêpur kemawon. Sêdyanipun wau danguning dangu ugi sagêd tinurutan, dèrèng dangu punika ing sacêlaking kitha Johannisburg ing Aprikah sisih kidul, wontên kacilakan sêpur, ingkang anjalari pintên-pintên tiyang ingkang sami numpak sêpur wau tatu, lan satunggal tiwas. Dene tiyang ingkang tiwas wau, inggih ... Nyonyah Betty Clark piyambak. Môngga sapunika para maos kula aturi amanggalih, samantên kamardikanipun para wanita ing Amerikah, ngantos lajêng wontên salah satunggal ingkang anggadhahi kêpenginan ingkang botên mèmpêr makatên.
Wontên malih, ugi nyonyah bôngsa Amerikah, nama: Mary Sullivan, umuripun sawêg 30 taun, kintên-kintên warninipun inggih ayu, tur sugih. Hla, kapenginanipun nyonyah punika, sanandyan botên nguwatosi kados ingkang sampun kacariyosakên ing nginggil, nanging mêksa inggih anggumujêngakên, inggih punika kapengin semah kalihan tiyang ingkang kadhawahan paukuman pêjah. Punika prêlunipun, namung kapengin badhe gêsang sêsarêngan kalihan tiyang, ingkang tansah anggrantês utawi nalôngsa manahipun, jalaran sampun sumêrêp, bilih gêsangipun namung kantun sawatawis dintên malih. Môngga, tekad ingkang makatên punika, punapa botên nama kêplantrang ingkang sangêt. Tumrap èstri Jawi, sawêg pados jodho sarana ngupados piyambak ingkang tanpa mrêduli dhatêng tiyang sêpuh kemawon, sampun nama kirang prayogi, punika jêbul malah pados jodho piyambak, ingkang namung prêlu badhe nyumêrêpi nalangsaning tiyang, ingkang nyawanipun kantun mak jêbling kemawon. Mirid lêlampahan punika, sajakipun bab laki wau namung kangge dolanan kemawon.
Minôngka kangge mungkasi obrolan punika, ing ngriki prêlu kacariyosakên, bilih wêwênanging tiyang èstri ing Eropah tuwin Amerikah, punika botên amung dipun wastani kasamèkakên kalihan wêwênanging jalêr kemawon, nanging kadhangkala malah sok anglangkungi. Inggih punika wontên wèt ingkang nyariyosakên, tiyang jalêr angarubiru èstri, punika kenging paukuman, nanging kosokwangsulipun, manawi ingkang ngarubiru punika tiyang èstri, botên wontên paukumanipun punapa-punapa. Ing sarèhning wêwênanging èstri sampun dipun samèkakên kalihan wêwênanging jalêr, wèt ingkang makatên wau, sampun têmtu adamêl kapitunaning tiyang jalêr, kados cariyos ing ngandhap punika:
Ing kitha Weenen wontên tiyang èstri ingkang sampun jêjodhoan, anggodha satunggiling jêjaka, kanthi punagi, satilaripun ingkang jalêr, purun dados semahipun. Panggodhaning wanita punika inggih dipun turuti dening jêjaka wau, wusana sarêng semahipun tiyang èstri wau saèstu tilar donya, lan jêjaka mêlèhakên têtêmbunganipun ing ngajêng, pun pawèstri nyelaki dados bojonipun. Pungkasanipun, prakawis wau ngantos dumugi ing ngrêsanipun pangadilan, jalaran pun jêjaka sampun mituruti panggodha utawi saking panêdhanipun wanita wau, ing wusana dumugining êndon dipun selaki. Mênggah putusaning pangadilan, pun jalêr botên angsal karampungan punapa-punapa. Tablo.
Miturut bêktaning kodrat, kewan punika sampun kapasthi têdhanipun, inggih punika ingkang nêdha têtuwuhan, ingkang nêdha daging, tuwin ingkang nêdha kalih pisan, dados miturut pundi ingkang sagêd murakabi dhatêng gêsangipun, sarta ingkang sagêd kaêjur dening pirantosing badan ingkang kangge ngêjur têtêdhan wau. Têtêdhan ingkang sagêd kaêjur punika têgêsipun ingkang wontên ing wadhuk tuwin ing usus kaêmoran dening kuwaya kêcut tuwin ilu enggal luluh ngantos dados kados bubur, dene ingkang botên sagêd ajur punika ingkang ngantos kawêdalakên dados rêrêgêd taksih panggah warni tuwin wujudipun utawi namung ewah sakêdhik, upaminipun sadaya cangkoking isi. Bangsaning kewan galak ingkang têdhanipun daging, manawi katêdhanan sukêt tamtu wontên ing wadhukipun botên sagêd ajur, ingkang tamtu badaning kewan wau lajêng botên sagêd kalêbêtan sarining têtêdhan, sarta wusananipun badan lajêng risak. Samantên ugi kosokwangsulipun, manawi maesa utawi lêmbu katêdhanan daging masthi botên sagêd gêsang dangu. Ananging kewan ingahan punika sarèhning gêsangipun sasat kawêngku dening manungsa sok sagêd nyêbal saking kodrat, tuladhanipun inggih punika sêgawon tuwin kucing, manawi miturut untunipun inggih punika pirantos pangêjuring têtêdhan ingkang wiwitan, ingkang katêdha mêsthi bangsaning daging, ewasamantên sarêng dados kewan ingahan purun katêdhanan sêkul. Ananging kewan makatên punika sanajan sarining têtêdhan wau sagêd lumêbêt ing badanipun, mêksa botên sagêd nyamèni yèn katêdhanan miturut kodratipun. Kucing ingkang botên nate nêdha daging, badanipun botên sagêd kiyat utawi kirang cukat manawi ambujêng tikus. Sêgawon ingkang kangge ambêbêdhag ugi kêdah asring katêdhanan daging, supados badanipun kiyat.
Lêmbu-lêmbu ingkang dipun umbar ing ara-ara, nêdha sukêt.
Têdhaning kewan nalika taksih alit inggih punika toya susu, têtêdhan wau gampil rumasukipun ing badan sarta botên mawi kaêjur, awit ubarampening pangêjur têtêdhan taksih dèrèng kiyat tuwin dèrèng pêpak, pramila kirang prayogi yèn enggal kasapih ing sadèrèngipun umur 16 minggu tumraping bêlo, 12 minggu tumraping pêdhèt tuwin [tu...]
[...win] gudèl, 3 utawi 4 wulan tumraping cêmpe, 4 utawi 6 minggu tumraping gênjik. Yèn sampun langkung umur samantên wiwit kenging katêdhanan sanèsipun sarta ingkang gampil kaêjur dening pangêjuring têtêdhan, yèn sukêt kêdah ingkang taksih ênèm, langkung prayogi yèn sarana dipun rajang. Ing wêkdal punika sarining têtêdhan prêlu kangge indhaking agêngipun badan, pramila kajagia têdhanipun sampun ngantos kantu.
Manawi sampun agêng lajêng katêdhanan miturut punapa gunanipun kewan wau, upaminipun yèn badhe kangge pêrêsan utawi pragadan kêdah kawêwahan têtêdhan ingkang andadosakên lêma, manawi kangge tarikan botên prêlu sagêdipun lêma, nanging ingkang andadosakên kiyatipun daging lan otot-ototipun.
Têtuwuhan ingkang taksih ênèm utawi ingkang taksih ijêm punika ingkang sae piyambak, awit taksih kathah sari-sarining têtêdhan ingkang prêlu kangge badan, manawi sampun sêpuh utawi badhe garing sok lajêng ewah, ananging ugi botên sadaya, kêdah ningali papanipun, ingkang thukul wontên ing papan ingkang botên bacêk sarta ajêg pikantuk hawa lan bêntèr ugi taksih sae, pramila sukêt ingkang thukul wontên ing pèrènging rêdi langkung sae tinimbang kalihan ingkang thukul ing papan wradin ngandhap.
Badhe kasambêtan, Suryadi, Keurmeester Panaraga.
Prabu Cingkaradewa punika putranipun Sri Maharaja Sindhula, ing Mêdhang Galungan, kados ingkang sampun kacariyosakên ing ngajêng. Ing nalika dèrèng jumênêng nata, Prabu Cingkaradewa kasiku ing rama ngantos linggar saking praja, wusana sagêd jumênêng nata wontên ing Mêdhang Kamulan, jêjuluk Prabu Cingkaradewa.
Sajatosipun Prabu Cingkaradewa sakalangkung ajrih dhumatêng rama, mila sarêng sampun jumênêng nata, nêdya sowan ingkang rama ngaturakên pêjah gêsang, sarana ngaturakên pisungsung warni rêca kancana asli panggihan, lajêng miji punggawa ingkang kautus dhatêng Mêdhang Galungan. Nanging Prabu Sindhula botên lilih dukanipun, malah kados dipun unggar, namung nêdya pêpêrangan. Parabu Cingkaradewa sarêng uninga manawi ingkang rama taksih duka, lajêng sowan piyambak, dipun irit ing wadyabala.
Lêlampahan manawi badhe dados sêling sêrêp botên kirang jalaran, inggih punika Prabu Sindula malah ngintên bilih sowanipun putra wau badhe nêdya lumawan. Prabu Sindhula lajêng dhawuh dhatêng putra kêkalih mapag Prabu Cingkaradewa. Nanging tumrap ingkang sami èngêt, inggih anggadhahi pangraos èwêd anglampahi dhawuhipun Prabu Sindhula, awit nama pêrang kalihan sadhèrèk.
Jalaran saking kalèntuning lampah, anuwuhakên sabab warni-warni, kados ta: garwanipun Prabu
kakung kêkalih sarêng dumugi ing paprangan, inggih namung èwêd lan pakèwêd, awit manawi botên ngèstokakên dhawuh, nama botên mituhu dhawuhing bapa, badhe manggih dêduka, nanging manawi kêlampahan pêrang, nama purun dhatêng kadang sêpuh, ugi badhe manggih sêsiku. Wusana
Prabu Sindhula sarêng uninga kawontênan ingkang kados makatên punika saya kalintu
sakalangkung lingsêm, wusana lajêng muksa.
Samuksaning rama, Prabu Cingkaradewa lajêng jumênêng nata wontên ing Mêdhang Galungan, nagarinipun dipun lih nama Mêdhangkamulan, saha lajêng narubakên para wadya sadaya. Wêkasan prajanipun tata raharja.
Sang prabu saya misuwur asmanipun, dening ambêg adil paramarta, dangu-dangu sang prabu kaparêng badhe jumênêng nata binathara, sarana badhe nêluk-nêlukakên praja sanès-sanèsipun, nanging tansah pinambêng ing patih, awit sarananipun tiyang badhe luhur punika kêdah kanthi nênuwun dhatêng dewa, sarana lampah tapabrata, angêntosi sasmitaning dewa.
Sang prabu andhahar aturing patih lajêng lêlana ing sabên dalu, kêlampahan angsal sasmita warni-warni. Wusana sarêng kinintên sampun pinarêngakên, sang prabu lajêng ambêdhah praja sanès-sanèsipun, sami bêdhah sadaya. Nanging sajatosipun sang prabu botên suda dhêdhasaripun ambêg wêlasan, ngapura dhatêng nata ingkang nêdya nungkul,
ngêrèh praja Gilingwêsi, Wiratha tuwin Purwacarita.
Nanging sang prabu sayêktosipun kagungan cacad, kêrêp mundhut prajurit neneman kagêm wadya nata, sintên ingkang kapundhutan, botên kenging mrêngkang, kêdah nyaosakên, sintên ingkang botên ngaturakên, lajêng tampi pidana awrat, malah wontên ingkang dipun trapi ukum pêjah. Inggih ambêg nata ingkang kados makatên punika ingkang anjalari botên damêl têntrêming kawulanipun.
Kacariyos wontên pandhita nama DhangHyang Salikoswa sangêt susah ing manah, awit anakipun badhe kapundhut prajurit ing sang prabu botên purun, nanging lajêng kapitulungan brahmana saking sabrang nama Brahmana Wisaka, nêdya mambêng kaparêngipun sang prabu, lajêng mangsuli utusan, bilih brahmana badhe sowan piyambak ngaturakên pamundhutipun sang prabu.
Brahmana Wisaka sarêng dumugi ngarsa nata lajêng ngaturakên cangkriman, sang prabu botên sagêd ambadhe. Sang prabu gêntos cangkriman, sagêd kabadhe dening brahmana. Sang prabu sangêt lingsêm, wusana muksa.
Kasêbut ing sêrat cariyos sèwu satunggal dalu, ing nagari Bagêdad, nuju ing wanci siyang, bêntèripun gumamplêng, tiyang ingkang lumampah ing margi, raosing sukunipun kados angidak mawa, saya tumrapipun tiyang ingkang tumindak ing damêl ing wanci kados makatên punika, rumaos kados wontên salêbêting pasiksan.
Ing salêbêtipun môngsa kados makatên punika, wontên kuli nama Inbad, ambêkta bêbêktan awrat lampahipun angambah margi ingkang bêntèripun kados latu wau, sampuna ngèngêti bilih padamêlan kados makatên punika ingkang dados lantaran wêdaling têdhanipun, pun Inbad tamtu lumuh anglampahi. Nanging sarèhning sampun nama dados wajib, inggih dipun lampahi kanthi tumêmên.
Lampahipun Inbad sakalangkung rêkaos, dening ambêkta bêbêktan awrat, angambah margi ingkang botên sakeca, wusana lampahipun kèndêl wontên sangandhaping kêkajêngan ayom, ing sacêlakipun ngriku wontên griya agêng anjêgarang, griyanipun tiyang sugih nama Sinbad.
Ing salêbêtipun Inbad kèndêl wontên ing ngriku punika, mirêng suwaraning gôngsa ngrêrangin, dipun gerong ing lêlagon anganyut-anyut manah, sabawaning surak tandhaning suka kamirêngan mawantu-mantu.
Kawontênan ingkang kados makatên wau nuwuhakên panalangsaning manahipun Inbad, lajêng kêwêdal garunêngipun makatên: bedaning kaananku karo kaanane wong
asokake iki mêngko sadhela êngkas bakal tinêmu manèh. Ngêlaking guluku kang butuh banyu sacêrêt, kinosokbali karo kaanane wong-wong sing padha bungah-bungah kae, apêse iya ngombe bangsaning lêgi arum, ora ana wêtêng kang ngrasakake luwe kaya wêtêngku, tur ora trima kalêbon panganan sambarangan, apêse iya sing lunyu ana ing gulu, sing mukêt ana ing ilat, ewadene malah saya anggugah rasaning atiku, nuwuhake pangrêsula, dening bineda têmên kaananku tinimbang karo kaanane wong kang duwe omah kae.
Cipta ingkang kados makatên punika sayêktosipun adhakan sangêt tuwuh wontên ing tiyang, wosipun mèrèkakên dhatêng kabêgjaning tiyang sanès, kanthi dipun cocogakên kalihan kawontênaning gêsangipun piyambak, ingkang nyatanipun kasoran kalihan tiyang ingkang dipun mèrèkakên wau, sampun tamtu kemawon lajêng adamêl rêkaosing manahipun piyambak. Nanging kadospundi manawi tiyang botên kadunungan manah kados makatên, tamtunipun lajêng botên gadhah cipta panjôngka, punapa-punapa [punapa-puna...]
[...pa] lajêng namung pinanggih kêndho ngalokro. Namung wontên lêpatipun sakêdhik, inggih punika manawi ciptanipun wau namung kandhêg ing batos kemawon, têgêsipun namung angèngêti dhatêng apêsing badanipun piyambak.
Ing ngriki nglajêngakên cariyosipun Inbad, kacariyos nalika Inbad sawêg garunêngan wau, tiyang ingkang gadhah griya ingkang nama Sinbad,
kabèh mênyang unimu, yèn kopikir dawa atêgês nênutuh marang kang kuwasa, ora narimakake mênyang awakmu dhewe, saupama kowe mèrèkake mênyang liyan, apa ta kang
kalihan kawontênan sampeyan, sanadyan kula botên cariyosa panjang, sampeyan tamtu inggih sampun mangrêtos.
Sinbad: bênêr ki sanak. Nanging kowe sumurupa, tuwuhing ciptamu kang kaya mangkono mau, rada ana nalisire, mêsthi bae atimu ora narima, awit kowe nyumurupi kawibawanku, nyumurupi kasugihanku. Nanging kowe apa uwis nyumurupi kang dadi jalaran têkaning kasugihanku.
Sinbad: mara malêbua mrene, kowe milua ngrasakake rasaning kamulyan. Mêngko tak caritani.
Inbad miturut lajêng malêbêt ing griya, dipun sêgah têtêdhan tuwin ombèn-ombèn sarwa miraos, lan malih mirêngakên têtabuhan ingkang damêl sêngsêming manah, ngantos adamêl lipuring kasusahanipun.
Sarêng sampun lêrêm, kyai sudagar Sinbad lajêng nyariyosakên lêlampahanipun sadaya, inggih punika nalika lampah dagang, sabên-sabên tansah manggih kasangsaran ingkang nyakêtakên margi pêjah, sintêna kemawon tamtu botên wontên ingkang kapengin badhe anglampahi. Nanging rêkaos saha kasangsaranipun kyai sudagar wau, kamulyanipun pinanggih ing wingking. Lajênging wicantênipun ki sudagar: lêlakonku kabèh mau, satêmêne ora menginake, nanging sarèhne tansah tak antêpi, kaslamêtane uripku ing têmbe buri banjur banjur anêkakake kabêgjan. Ing pangiraku sapa sing gêlêm anglakoni rêkasane dhisik, manawa slamêt bisa nêmoni pituwase. Kang mangkono iku, ki sanak, rasakna têmênan, dadi aku iki ora ujug-ujug kaya mangkene.
Ing sanalika Inbad lajêng katuwuhan manah narimah.
Ing wêkdal punika kawontênanipun pawartos ing sêrat-sêrat kabar, tanpa kêndhat tansah ngêwrat ing bab tiyang kasangsaran kaplindhês oto. Bab makatên punika tamtu andadosakên panggalihanipun ingkang wajib, tuwin tansah nindakakên pambudidaya panyêgahipun, lajêng ngawontênakên pajagèn warni-warni, dene ingkang limrah, dipun jagi ing pulisi manggèn ing margi prapatan ingkang rame. Tiyang ingkang jagi wau tanpa kèndêl tansah suka sasmita dhatêng têtumpakan ingkang langkung ing ngriku, pundi ingkang sakintên pakèwêd, lajêng dipun êndhêg. Tindak makatên wau migunani agêng tumraping papan ingkang rame. Dene tumrap tiyang ingkang lumampah dharat, manawi ngambah ing papan ingkang kados makatên punika kêdah mawas dhatêng solahipun tiyang ingkang suka sasmita, ing ngriku lajêng sagêd nyumêrêpi ing pundi margi ingkang sêla. Nanging tumrapipun papan ingkang bobênbotên. kajagi, tiyang namung kêdah nindakakên pangatos-atos, upaminipun manawi badhe nugêl margi, punika kêdah mulat ngiwa nêngên, mêndhêt sasêlaning têtumpakan ingkang langkung. Dados gumantung wontên ing kaprigêlanipun tiyang ingkang lumampah.
Sapunika ing Los Angeles, Amerikah, wontên pirantos ingkang migunani agêng sangêt tumrap tiyang ingkang badhe lumampah nugêl margi. Inggih punika ing samargi-margi dipun pasangi pirantos kadosdene ingkang kacêtha ing gambar, pirantos wau wontên pejetanipun, sabên dipun pèjèt lajêng wontên balabagipun nyongat mawi sêratan mungêl Stop. Sasampunipun balabag nyongat makatên wau, têtumpakan ingkang langkung ing ngriku kèndêl sadaya, salêbêtipun 15 sêkon, têtiyang sami langkung, wusana sasampunipun 15 sêkon, balabag minglêp piyambak. Oto sawêg kenging wiwit lumampah.
Pirantos kados makatên punika gampil dipun tindakakên, sanadyan lare alit pisan inggih sagêd, awit namung kantun mèjèt kemawon, botên mutawatosi.
Botên sande ing tanah Jawi tamtu badhe wontên pirantos ingkang kados makatên punika. [punika...]
Nuwun para sadhèrèk, panjênêngan sadaya sampun botên badhe anyelaki, bilih sapunika-punika wiwit pindhahing jaman wingi dhatêng jaman kamajêngan. Priya tuwin wanita sami ngêtog ing karosan ngupados sangu supados sampun ngantos klêlêp lêlumban wontên ing ombaking jaman. Ing pundi-pundi panggenan para wanita kathah ingkang sami botên purun kantun,
parukunanipun para wanodya, dalasan ing pêpèrènging aldaka inggih botên beda, upaminipun ing Tumpang. Makatên ugi para kônca putri-putri ing Rêmbang, kados botên purun nêdya kantun, utawi bokmanawi risi kenging sumuking panggenan ing kiwa têngên. Pramila
sadhèrèk, ing wulan punika (Nopèmbêr) parukunan wanita sagêd ambabar miyos saking guwa garba, jumênêng dados pandam pangayoman saha pangungsèn angangsu kasagêdan sawatawis, ingkang sarana tular-tumular.
Murid nênun Muhamadiyah, Ngayogya, nuju ngantih.
Saking kêkêncênganing para ingkang kagungan ada-ada, parukunan wau nêdya kagantungan nama (pêparab): Susila Rêtna Indonesiah, kacêkak: SRI (S.R.I.), nanging sarèhning kagalih wontên ingkang botên mupakat, wasana lajêng kabucal: Indonesiahipun, kantun: Susila Rêtna. Ananging kadugi punika ugi nêdya kagantos malih ingkang sakintên mathuk.
Ing sapunika pakêmpalan sampun anggadhahi warga 42, mandar badhe wêwah kathah malih, sarta mawi pranatan kados caraning pakêmpalan sanès.
Ingkang minôngka dados kêmudhinipun, kadadosan saking dhêdhapukaning para warga pangarsa ingkang cacahipun 9, inggih punika:
Pangarsa: Nyonyah Budi Utama (sêkhul upsinêr).
Nyonyah Wirya Supadma (Rêtnamurti), Nonah Umi Salamah (Rêtnamurti). (Nuwun, sadhèrèk ing Rêmbang, sampun andadosakên sêling-sêrêping panampi, mênggahing pangangge kula têmbung: nyonyah tuwin nonah, awit punika jêr têtêmbungan saking sang dyah rêtna Kajawèn
dinirgakna ingkang yuswa, rinênggaa ing aruming gônda, widadaa punapa ingkang sinêdya. Amin.
Eman dene karangan punika botên dipun kanthèni gambar. Ing ngriki kasêsêlan gambar pamulanganipun Muhamadiyah ing Ngayogyakarta.
Gambar ing nginggil punika sawanganipun ing Pasar Baru, kitha Bandhung.
Garèng: Wis, Truk, saiki caritakna nyang aku, mungguh sing dadi pathokanamu, dene kowe ngarani, yèn maca iku bisa ambêcikake basane. Awit, sing wis kêrêp tak rungoni, wong sing arêp nyinau basa, utawa arêp ambêcikake basane, kuwi dalane sing bêcik dhewe, kudu anggêre akèh kêkumpulane. Luwih utama manèh, jarene yèn tumindake kuwi mangkene: saupama arêp sinau basa Jawa sing mlêpês kae, iya kudu anduwèni bausastra wêton Sala, sing suwêngan blong. Nèk arêp kêpengin sinau basa Sundha sing lagune bisa ngombak banyu kae, iya kudu duwe buku kamus, sing nganggo klambi bayak potongan Bandhung.
Petruk: Wah, nèk kaya ngono kuwi rak ora beda karo tindake priyayi, sing mundhut sangu nyang garwane, sabab arêp rundha sawêngi muput. Dadi rundhane mau mung kanggo topèng anggone arêp jêlumpêt karo garwane. Masa iya, rundha bêngi-bêngi kathik nganggo sangu barang, apa kuwatir yèn ana ing dalan nganti nunjang bakul tahu utawa bakul saoto. Mêngkono uga wong sing nyinau basa carane kaya kandhamu mau, kuwi rak mung minôngka têtopènge anggone arêp miyara ... êmbok nom. Mungguh kandhamu wong nyinau basa utawa nglantihake
basane Jawa, iya kudu golèk sêsrawungan karo wong sing basane Jawa isih têtêp, aja kok karo wong sing omonge Jawa upamane
nèk kêkumpulane karo wong sing basane Jawa kaya mêngkono kuwi, aku iya wani: jagung bakarane têmênan, yèn basane Jawa ora bakal mundhak bêcik, nanging malah kocar-kacir bênggala.
Garèng: Wèh, Truk, nèk aku nganti nganggo pamrayogamu mau, kajaba aku bakal ngalakoni dosa jalaran nyingkiri sapadhaning umat, têmtune [tê...]
[...mtune] uripku ana ing Batawi kene iya bakal cilaka kêras. Awit ing Batawi kuwi sêsrawungane wong Jawa sing akèh-akèh rada nganèh-anèhi. Sing bisa cara Walônda, nèk kêkumpulan iya nganggo: yah nir, nin, nir, ngono kae. Dene sing ora bisa cara Walônda, gunêmane iya nganggo Mlayu-mlayu. Dalasan nèk cara Jawa bae, kuwi lageyane iya wis beda. Kaya ta upamane: yèn ana wong pêpêthukan, lo kuwi anggone nyêbawa iya ora: badhe tindak pundi, utawa saking tindak pundi, nanging jêbul: sugêng enjing, utawa: sugêng sontên, lan sapêpadhane.
Petruk: Wiyah, Kang Garèng, bok iya aja guru-guru mêmoyok, nèk ing Batawi tumindak cara kang mangkono kuwi, rak iya mèmpêr bae. Sabab kabèh-kabèh mau kagawa saka kahanane. Padhane rak aku kiyi bae, kulinaku
wedang sing kêndêl bangêt, mêtune tanpa nganggo didhèrèkake: dèn mas ondhe-ondhe utawa dèn ajêng mêniran, apamanèh mênir sêpèkuk. Ing sarèhning kahanane mêngkono, rak iya wis mêsthi bae, ta, yèn suwe-suwene aku banjur niru, yèn ana dhayoh mung tak suguhi anggur aliyas ora barang-barang. Mulane kowe aja gumun, ing Batawi ana tumindak sing mangkono mau. Ewadene sanadyan mêngkonoa, rak iya mêksa isih ana, ta, wong sing isih bêcik, ganêp lan anêngênake Jawane mau. Malah sing klambi lurik ngaloncèr cara Yoja, utawa gundhul ikêt-ikêtane isih nyêkok ambêndhol, uga isih
liya-liyane kajaba basa, iya wis mêsthi yèn aku ora bakal nampik utawa milih tumraping pasrawungan sapadha-padha mau. Nanging yèn pancèn prêlu aku arêp sinau basa, saolèh-olèh aku iya kudu milih pasrawungan karo wong sing dak kira isih ganêp basa lan cara Jawane. Kajaba iku aku iya isih kudu maca buku karangane para ahli basa.
Garèng: Truk, la nèk maca layang kabar utawa kalawarti, kuwi apa iya kêna kanggo ugêr tumrap pasinaon basa.
Petruk: Yèn tumrap layang kabar, utawa kalawarti, kuwi sabênêre ora kêna kanggo paugêran utawa kanggo tuntunan ingatase wong marsudi basa, jalaran ing layang-layang kabar utawa kalawarti kuwi lumrahe sing diprêlokake bangêt mung bab isine. Sabab ing kono pancèn mung kanggo angrêmbug prakara umum. Kajaba ta yèn kalawarti sing pancèn ngrêmbug bab basa, kaya ta upamane: Pusaka Jawi.
Garèng: Nèk mangkono larase, saikine genea kalawarti Kajawèn kok dianggo wacan ana ing sêkolahan normal, môngka dudu pangrêmbug bab basa. Lagi tataning panulis bae, ora nêtêpi pranatan sing wis dianakake putusan ing Sriwêdari, apamanèh panganggone aksara murda, la kuwi saya pating kroncal têmênan.
Petruk: Iya Kang Garèng, mula bênêr mangkono. Awit sajatine Kalawarti Kajawèn kuwi, sing ditêngênake bab isèn-isène kang mikolèhi lan migunani tumrap umum. Bab basa lan tataning panulis iya dirêmbug, nanging ora pati diwigatèkake bangêt-bangêt, jalaran karampungan ing Sriwêdari mau saka panêmuku dhewe isih ana sing durung maton, lan aku krungu warta srêming-srêming ana salah sawijining sarjana sing bakal ngrêmbug manèh karampungan mau murih sampurnane. Kajaba iku sing sêkolahan normal kono rak iya wis diwulang bab tatanan panulis miturut apa mêsthine, utawa miturut karampungan Sriwêdari mau. Dadi sanadyan Kajawèn kanggo wêwacan ana ing sêkolahan normal, kuwi ora ana pakewuhe saupama ing kono tinêmu tulisane sing anggronjal, lan kaliru panulising aksara murda sapiturute. Sing luwih prêlu diwigatèkake isining kalawarti.
Garèng: La, nèk mangkono kuwi rak mung nusahake guru bae, sababe guru mêsthi banjur dibantah muride, upamane mangkene: guru mulang muride, yèn nulis: nata, kuwi na ne ora nganggo aksara murda, nanging ana ing Kajawèn si murid mrangguli: nata, na ne ditulis nganggo aksara murda, kang mangkono mau rak bisa kalakon si murid banjur pitakon nyang gurune: Lo, bêndara guru, pundi ingkang lêrês, nata ingkang mawi aksara murda, punapa ingkang mawi aksara alit.
Petruk: Nèk ana murid duwe pitakonan marang guru sing mangkono mau, wangsulane rak gampang bae, ingatase murid normal, sing ing têmbe uga bakal dadi guru, kang kudu diturut ing muride, saiki iya kudu nurut apa piwulanging gurune.
Garèng: Yak, wong kowe sing ora ngrasakake dadi guru, iya kêpenak bae pikirmu. La wong aku sing mung sinau jogèd bae, diwulang guruku nèk tiba gong sikile têngên kudu ditibakake, barêng ana wong sing kôndha kadhangkala yèn tiba gong kêna sikile kiwa sing ditibakake, mèh bae tak jak plothot-plothotan wudun jarene. Wis, wis, liya dina bae padha dibanjurake.
nginggil) ingkang suwau 3% saha kathah-kathahipun f 15.-, kadadoskên 5% saha kathah-kathahipun f 25.-.
Sêdyatama martosakên, benjing awaling wulan ngajêng punika pakêmpalan Budi Utama, pakêmpalan kawula Ngayogyakarta saha P.P.K.D. (Pakêmpalanipun Para Katolik Jawi) badhe sêsarêngan ngawontênakên parêpatan umum wontên ing Ngayogya, badhe angrêmbag bab Bale Agung.
Kandhidhat-kandhidhat warga rad kawula tumrap bôngsa Arab.
Bôngsa Arab sampun angajêngakên kadhidhat-kandhidhatipun kangge rad kawula kados ing ngandhap punika:
1. A. R. Alaidrus, sudagar ing Jatibaru (Wèltêprèdhên), 2. Husèn Bamasmus, warga rad propinsi Jawi Kilèn saha juru basa ing kantor prakawis tiyang
Salêbêtipun wulan Sèptèmbêr 1930 arta ingkang katitipakên ing up Kantor Pos Sêparbang ing Wèltêprèdhên gunggung wontên, f 1.342.887.91, inggih punika saking bôngsa Eropah f 778.283.33, saking bôngsa pribumi f 456.462.93 saha saking bôngsa mônca wetanan, f 108.141.65. Arta ingkang kapêndhêt wangsul gunggung wontên, f 1.244.197.49, inggih punika bôngsa Eropah f 750.392.36, bôngsa pribumi f 392.529.24 saha bôngsa mônca wetanan f 101.275.89.
Miturut Bat. Nwsbl. Rancanganing konggrès Persatoean Perkoempoelan Istri Indonesia ingkang badhe dipun wontênakên ing Surabaya wiwit tanggal 13 dumugi tanggal 18 Dhesèmbêr, kados ing ngandhap punika:
Malêm Ngahad 13 Dhesèmbêr: pêpanggihan, lajêng parêpatan tutupan, Ngahad enjing, 14
Ingkang badhe karêmbag ing parêpatan umum inggih punika bab:
Kala tanggal 24 Nopèmbêr ingkang kapêngkêr ing Bêtawi sampun kaadêgakên up komite kanggo konggrès ing Lahor. Pangrèhing komite wau inggih punika,
panitya. Ingkang minôngka parampara inggih punika tuwan-tuwan: Kusuma Utaya, Mr. Adi, Tamrin saha Dr. Kayadhu.
Lulus pandadaranipun, Indisch arts perangan ingkang kapisan, Tuwan Abdulmuluk (Padhangpanjang).
Miturut pawartosipun panuntuning maskape timah ing Biliton, maskape wau sampun ngêdalkên punggawanipun bôngsa Eropah 30 saha kuli-kulinipun bôngsa Tionghwa 2000. Pêlikan timah ing Kotabaru (Sumatra Têngah) katutup.
Kala tanggal 22 Nopèmbêr ingkang kapêngkêr Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan sakalihan Kangjêng Ratu Mas saèstu kaparêng têdhak dhatêng wêwêngkon Madiun. Wontên ing Ngèrèng ingkang sinuhun kapapagakên dening residhèn ing Madiun tuwin asistèn residhèn saha bupati ing Magêtan, sarawuhipun ing Hotèl Sarangan ingkang sinuhun kinurmatan dening para pangagêng. Dintên Ahad ingkang sinuhun sapandhèrèk têdhak mirsani rawa Ngêbêl.
Kala tanggal 25 Nopèmbêr ingkang kapêngkêr mêsin mabur pos saking nagari Walandi ingkang dipun kêmudhèni Tuwan Smirnoff sampun dumugi [du...]
[...mugi] ing Cililitan kanthi wilujêng. Mêsin mabur wau gagrag agêng modèl Fokker saha mawi pirantos radhio.
Miturut pawartos Aneta saking Bangkok, dintên Kêmis tanggal 20 Nopèmbêr ingkang kapêngkêr Kangjêng Tuwan Ingkang WicakpanaWicaksana. GunêrnurGupêrnur. Jendral sasampunipun dhahar dhine wontên ing dalêmipun ministêr sajawining praja lajêng sinugata bêksan Siyêm.
Malêm Sêtu Kangjêng tuwan Ingkang Wicaksana sinugata dhahar dhine wontên ing dalêmipun Gêsan praja Nèdêrlan. Nata ing Siyêm sakalihan pramèswari dalêm ugi kaparêng rawuh.
Dintên Sêtu saha Ngahad Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana kaparêng têdhak dhatêng Taluwang, Bangpaèn, saha Ayudya, malêm Sênèn sinugata dhahar dhine ing gêdhonging Gêsan praja Nèdêrlan, Sênèn enjing lajêng kondur angajawi. Rawuhipun ing ngriki kadugi malêm Ngahad tanggal 30 Nopèmbêr punika.
Saking Bogor kawartosakên bilih miturut kêkancingan nata kaping 6 Oktobêr Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral kaparêngakên ngagêm bintang Grootkruis Kroon Orde nagari Bèlgi ingkang kaganjarakên dening nata ing Bèlgi.
A.I.D. martosakên, S.S. badhe damêl Grêbong-grêbong enggal, klas 2 saha klas 3 wontên ing bingkilipun ing Bandhung saha Manggarai. Wragadipun f 370.000.-.
Kabar-kabar kawat saking Tokiyo martosakên bilih ing Jêpan katrajang ing
ing Bêtawi anyathêt lindhu saking lèr wetan, têbihipun 5800 k.m. cathêtan punika cocog kalihan pawartos-pawartos saking Tokiyo.
Mataram martosakên, dèrèng dangu wêwêngkong ing Wêdhi sakiduling Klathèn katrajang ing clèrèt taun. Ing dhusun Pêku saha Kalitêngah clèrèt taun wau sampun nuwuhakên karisakan pintên-pintên.
Sarêng kalihan clèrèt taun wau ing sacêlakipun Dêlanggu wontên tiyang kalih kasambêr ing gêlap, kalih-kalihipun sami kabêkta dhatêng griya sakit.
Saking Magêlang Aneta martosakên, wiwit malêm Sênèn ingkang
ingkang kapêngkêr kitha Misimah saha Numasu katrajang ing lindhu agêng. Wiwitipun kraos wanci jam 4 enjing, dangunipun10 mênit. Lindhu wau nuwuhakên karisakan saha kasangsaran pintên-pintên jalaran sakèndêling lindhu lajêng tuwuh kêbêsmèn.
Pangagênging pulisi ing Syisuwokah martosakên dhatêng up kwartiring pulisi ing Tokiyo bilih ing kadhistrikanipun cacah tiyang ingkang nêmahi kasasarankasangsaran. wontên 900. Miturut pratelanipun Centraal observatorium lindhu wau ing sisih kilwèn kraos dumugi Osakah, ing sisih lèr dumugi Maebasi saha Takatah.
Ing palapuraning parentah Indhia Inggris kasêbutakên, tumindaking konpêrènsi Round-Table dipun gatosakên sangêt dening tanah Indhia.
Kawontênaning tanah Indhia Inggris kenging kawastanan sampun sae. Ing Bihar saha Orisah wontênipun ebah-ebahan mogok ambêguguk sampun kathah mêndhanipun. Ing Benggalèn para jagi dhusun ingkaingkang. sami mêdal sampun sami purun nyambut damêl malih. Ing propinsi-propinsi sarekat sampun katingal têntrêm, ing Asam sampun têntrêm babar pisan, ing Dhèli tumindaking ebah-ebahan sampun kathah mêndhanipun.
Ing Gujarat tumindaking ebah-ebahan amêngsah parentah sampun suda. Ing Bombai sampun têntrêm babar pisan.
Londhon, 25 Nopèmbêr (Aneta-Reuter). Cacahipun tiyang ingkang nganggur ing Inggris sadaya wontên 2.285.987, etangipun langkung 24.210 katimbang minggu kapêngkêr.
Bêrlin, 25 Nopèmbêr (Aneta-Reuter). Miturut pratelan tanggal kaping 15 Nopèmbêr Cacahipun tiyang ingkang nganggur ing Jêrman wontên 3.494.000, etangipun wiwit 1 Nopèmbêr sampun mindhak 200.000. Têtiyang wau ingkang 2/3 angsal pitulungan saking parentah.
Tuwan P. Mustaka ing Mantingan. Ngahad Paing wulan Januari 1910 dhawah tanggal 9, môngsa kapitu tumindak 19 dintên wuku Wugu, Aryang.
Tuwan S. Suraya, ing Ngayogya. Karangan kanthi gambar sampun katampèn, nanging botên kapacak, amargi kamanah sampun ragi kasèp.
IV Putri nata Langka ingkang nama Dèwi Citra.
kacarita têtêp lulus / Badhakacayana Dèwi / dènira ginarwa nata / anggung suka ing panggalih / tan pisan rasa kuciwa / ginarwa nata linuwih //
ing warna tan pisan surut / malah saya anglangkungi / dadya sêsêkaring pura / sapraja tan ana mirib / sanadyan ing mônca
asihira kanthi ering / dening sri nata uninga / maring lêpasing panggalih / tan mawang dupèh wanita / kang lumrah ingaran
tataning mêngku praja / salwiring rèh nguningani //
ing satêmah mawèh tuwuh / sêtyaning kawula sami / rumasa yèn winisesa /
warta maring rama / Prabu Pandhu miwah sori / yèku jêng sori Susimah / bab rahayuning putraji //
dupi pramèswari prabu / Badhakacayana Dèwi / mirêng
pêpitu kawarnèng ngarsi / arsa têtuwi mring Langka / nuwèni jêng pramèswari //
apan kalampahan sampun / pra pangeran bidhal sami / sarêngan marang ing Langka / mung pangran sêpuh kang kari / rumêksa ing ibu rama / dening wus yuswa ing mangkin //
kang pangeran nêm winuwus / wus prapta ing Langka
ugi ing Langka / ing Langka makatên ugi / têtêp ing panganggêpira / mring praja paduka sami //
pêkik-pêkik / kongsi pêputra sadaya / tan wontên ingkang nyêlani //
ing mangkya wêkasanipun / sang putri pêputra malih / miyos putri langkung endah / putra-putri muragili / kalangkung dinama-dama / ingkang ibu dahat asih //
êmbokne, Klawèr dolan ana pinggir dalan, golèk wong dodol, nanging ora ana wong dodol liwat, dhuwite mung digêgêm bae.
Ora suwe ana kancane dolan sing têka, jênênge Surip. Klawèr banjur kôndha: Rip, dolan kene, mêngko tak jajakake sabenggol.
Surip: Kowe sugih dhuwit, Wèr.
Klawèr: Iki limang sèn. Ayo padha dolanan bae dhisik.
dhêngkul. Na, ngono. Mêngko aku sing nglumpati, ngene. Klawèr banjur nglumpati: jèlêg.
Surip: Iya, wis, aku ya bisa. Wis mapana. Surip
padha dolanan, barêng wis padha bisa, tansah gênti-gêntèn, suwe-suwe padha kêsêl, wêtênge luwe.
Klawèr ngajak lèrèn: Wis, ah, wêtêngku ngêlèh. La kae ana wong dodol srêbat, tuku: Pak. Dolana, aku sabenggol, Surip sabenggol.
Klawèr banjur didoli samangkok, diombe: Glênggêng, cumir-cumir. Lagi ngrêti yèn sing dituku mau jamu godhogan. Nanging Klawèr mênêng bae, malah banjur ngatag mênyang Surip: Ayo Rip, diêntèkake.
Surip: Ah, jamu. Aku ora doyan.
Klawèr: Ya, coba aja koêntèkake, tak taboki, kowe.
Sawise rampung, bocah loro tansah cah-cuh idu, cangkême isih krasa pait. Ora suwe êmbokne Klawèr têka, Klawèr mênêng bae, ora gêlêm kôndha êmbokne. Nanging êmbokne banjur takon: Dhuwitmu kojajakake apa, Wèr.
Surip sing mangsuli: Dijajakake jamu pait, aku ya diwèhi.
bocah-bocah atine padha bungah, tabête adus ing wayah sore isih krasa adhêm ana ngawak. Bocah-bocah wedok sing padha gawe Ni Thowok wis padha ngêlumpuk, sing sabageyan padha linggih kêpung ana ing panggonan sing arêp kanggo dolanan, sing gêdhe-gêdhe padha mênyang ing jaratan, arêp anjukuk Ni Thowoke.
Ing sore mau ana bocah-bocah lanang sing wis padha ngrêti, yèn ing bêngi kuwi ana bocah wedok sing gawe Ni Thowok, bocah-bocah lanang mau nêdya arêp ambeda, sing manggêdhèni Si Bêja. Bêja kuwi pancèn andhugal cilik mula.
Sadurunge bocah-bocah wedok têkan ing jaratan, Bêja sakancane wis andhisiki mênyang ing jaratan, banjur andhêlik aling-alingan wit têdhe.gêdhe. Ora suwe cah wedok padha têka, Sariyêm sing dadi pangarêp, ditêrke êmbahne saka kadohan. Sawise têkan panggone Ni Thowok, Sariyêm banjur andhodhok karo muni: ingkang ambaurêksa ing ngriki, Nini Thowok kula suwun, Bêja krungu uni mangkono mau banjur nyuwara, dikêdhèk-gêdhèkake,digêdhèk-gêdhèkake. iya, nggèr, iya. Muga-muga dadia.
Bocah akèh barêng krungu suwara ngono mau banjur ngèwèl, malah ana sing anjêrit. Êmbahne
Êmbahne Sariyêm krungu diêdhuk-êndhuk mau anjênggirat, nanging barêng cêtha sing nyuwara bocah, banjur ngadêg nyat, marani, wusana bocahe ketok padha mlayu. Êmbahne Sariyêm nudingi karo nêpsu, ya, ya, ora gênah, wong tuwa digawe dolanan, wis ayo Ni Thowoke dijukuk.
Bocah-bocah sing mêthuk banjur anjukuk Ni Thowok digawa mulih malêbu mênyang desa. Barêng lakune wis têkan ing dhadhah, bocah akèh padha bêbarêngan muni mangkene: Bageya, bageya, bok lara lagi têka. Bageya, bageya, bok lara lagi têka. Bocah-bocah sing padha muni mangkono mau nganti suwe.
Barêng anggone anggawa Ni Thowok wis têkan panggonan sing wis disadhiyakake, banjur dipapanake, Ni Thowoke diarêpake ngetan, ngarêpake rêmbulan, ana bocah loro anggocèki sondhèring Ni Thowok kiwa têngên, sarta banjur diumbal-umbulake ana sadhuwuring tampah
kaya disotkake,disokake, sing bocah wedok padha milu sindhenan, sing bocah lanang broak-braok nyênggaki, sing akèh malah padha ambêbeda. Adhakan dadi muring-muringe bocah wedok.
Sapa sing Ora Anggugu Pitutur, Mêsthi Bakal Kojur
Ana sawijining nini-nini kang bangêt anggombale. Omahe cilik tur wis bobrok. Yèn udan mêsthi katrocohan lambah-lambah. Yèn kabênêr padhang bulan, ni tuwa mau ora susah nyumêd diyan, jêrone omah wis katon padhang
mau sok adol jamu. Nanging sarèhne awake wis ringkih, dadi olèhe dodolan mung kasambi kalaning ènthèng awake. Dene pangane mêsthi bae ora bisa ajêg, sadina mangan sadina ora. Sanajan nini-nini mau uripe kaya ngono sangsarane, ewadene sarèhne duwe ati narima, iya dilakoni kanthi sênêng.
Nini-nini mau duwe kônca tunggu omah siji, iya iku kucing gêring. Dhèwèke trêsna bangêt mênyang kucinge. Yèn turu disandhing, yèn mêlèk sok dililing, yèn madhang sok tunggal ajang. Manawa kabênêr
kucing mau ditrêsnani kambi sing duwe, nanging ya ajêg mênggrik-mênggrik bae, la wong mangane ora mêsthi. Mula kucing mau awake
lumayu mung klêlar-klêlêr ora bisa bantêr. Gampangane kucing mau uripe iya sangsara kaya sing duwe. Dhèwèke ora tau saba adoh, klithak-klithik iya mung ana jêron omah. Kadhingkala sok mêtu mênyang pakarangan.
Kahanan ing ngalam donya iku ora bisa ajêg. Sadhela bungah, sadhela susah. Tarkadhang nêmu bêgja, nanging iya sok cilaka. Mangkono uga uripe nini-nini karo kucing gêring, iya ora têrus sangsara kaya sing wis dicaritakake, nanging mêsthi iya
kasliyo, dene bayine mung bênjut sirahe, jalaran katanggor ing bata. Wong wadon sak anake sing kacilakan mau, banjur dikon lèrèn dhisik ana panggonane nini-nini, sarta digawèkake borèh lan wêdhak. Satêmêne wadon sing
ing dalan. Dadi saiki kapêksa lèrèn ana ngomahe nini-nini dhisik, nini-nini anggone ngopèni dhayohe andêmênakake bangêt. Tangane sing kasliyo diurut-urut, sarta ora lali diborèhi. Barêng esuke sing lara wis rada kapenak, mula banjur pamit arêp ambacutake laku, lan ora kalalèn ngucapake panarima marang nini-nini mau, apadene ninggali dhuwit sakmurwate.
Wiwit nalika iku, nini-nini mau banjur misuwur yèn bisa nambani wong lara. Mula banjur byuk-byukan wong kang padha têka anjaluk tômba marang dhèwèke, lan uga akèh sing jodho. Suwe-suwe nini-nini mau dadi dhukun sing pêng-pêngan. Dene prakara têkane punjungan saka wong sing padha waras, sabab tambane nyai dhukun mau, aja takon. Sabên dina tumpêng utawa ambêng tansah andalidir bae. Kajaba iku sing padha têka gone nyai dhukun, akèh sing anggawa gula tèh, bêras, iwak lan panganan, mulihe padha ninggali dhuwit. Cêkake nini-nini sing maune miskin, bisa dadi jibar-jibur. Omahe wis brukut, tur diapikake.
mèlu thepla-thèplu. Prakara pangan ora kurang. Manawa mangan yèn ora nganggo iwak gêpukan ora doyan. (Badhe
thok&oldid=1031471"	Kategori: Tembang	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.51, 11 Maret 2016.
saged sowan teng sampean boten? kula wong
wong le nglirik tangga adus yo bareng-bareng sampean
MENGKO NEK KETEMU TIMKU DESBEDES!! AWAKMU PANCEN GORONG TAUDIPANCALI CANGKEMU SIJI SIJI HEEEH!!,AKU PANCEN WIS
Krama lugu: “Nuwun sewu, kula badhé takèn, griyanipun mas Budi punika, wonten pundi?”Krama alus “Nuwun sewu, kula badhe nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika,
panjenengan sida mundhut sepatu, tas iki sapa aing kagungan?
krama lugu : adhik tumut ibu dhateng peken, sampeyan siyos tumbas
Wontên gêgêmpalan cariyos tanah Ngatasangin, nagari Marutamanda ingkang jumênêng nata binathara Prabu Sindhung Aliwawar, misuwur karatonipun, sang prabu anêngênakên para brahmana kinèn nganggit-anggit sêrat Wedha anggancarakên pêpakêming praja saha aluraning para nata lêluhuripun, dhasar sang prabu piyambak limpad ing saniskara, kathah kêkaranganipun sang nata ingkang kenging sinudarsana dhatêng para ratu sarta para adipati, punapadene para ulu-uluning praja sanèsipun, awit saking kontaping asmanipun sang prabu, kathah para nata ingkang sami nungkul botên kalayan kagêbag ing prang.
Sang prabu garwanipun kawan dasa padminipun kêkalih sarta kathah ingkang sami amêdali, dene ingkang garwa kêkalih inggih sampun sami apêputra rambah-rambah sarta miyos [mi...]
[...yos] kakung utawi putri. Putranipun sang prabu gunggungipun sampun tigang dasa, ananging satunggal botên wontên ingkang sugêng, seda sawêg miyos, utawi sawêg yuswa sapêkên, sawênèh yuswa salapan, tuwin sapihan, lami-laminipun yuswa kalih taun, pintên-pintên isarat ingkang murih wilujêng nanging cabar botên wontên ingkang dados, ing wangkemangke. para garwa kandhêg botên wontên ingkang anggarbini. Sang nata sangêt sungkawa ing galih, angèngêt-èngêt badhe curêsing têdhakipun, ngantos supe dhatêng kawibawan sarta botên karsa angrêmbag prakawising nagari, mêmpên wontên ing panêpèn, saha botên wontên wêwênganing galih kajawi kêncêng namung badhe anganyut tuwuh.
Sang prabu ing wanci lingsir dalu anis saking pura, korining panêpèn kakancing saking jawi, botên kanyanan bilih sang prabu botên wontên ing panêpèn, tindak [tinda...]
[...k] kori bêbutulan lêpas lampahipun, wanci gagat enjing dumugi ing padhusunan, soroting srêngenge sumirat abrit badhe amadhangi jagad, kados maripatipun tiyang sakit, êbun ingkang nêlêsi gêgodhongan ngalêmpak badhe tètès pating parêntul kados intên rinonce adamêl lalamelamlame. galihipun sang prabu, jêgigrèg kalurikingkaluruking. ayam wana mlangkring wontên panging kusambi kados namudana ing tindakipun sang nata, kathah lêlangêning margi mênawi kacariyosna sadaya. Sang namur lampah dumugi sukuning rêdi wanci sêrap, ing ngriku wontên pasareanipun tiyang Buda, sang nata lajêng minggah dhatêng pasarean karsa nênêpi.
Sasêraping srêngenge kados badhe angêlêm jagad, adamêl anglêsing galihipun sang nata, dhasar nuju wulan kôntha, lintang-lintang kêlêm dening kaling-alingan mêndhung angêndhanu amratandhani badhe tumuntên jawah, [ja...]
[...wah,] sang nata saya putêk ing galih saking botên kauban wangon, acipta badhe kalêbus dening
ing angin, sakeca galihipun sang nata, lajêng nata panggenan ingkang badhe kadamêl sare wontên sangandhaping astana, godhong palasa garing dipun kalêmpakakên, kangge lèmèk sarira, ulon-ulonipun pogogan kajêng samboja sang nata lajêng mapan sare wontên ing
tiyang agêng inggil brêngos capang, pasariranipun mêlês, paningalipun andik, mungu dhumatêng sang nata, pangandikanipun erak-erak.
Kaki prabu, tangia, jare prihatin, jêbul lembon.
Sakala sang prabu wungu saking samadi kagèt aningali: matur sarwi ngrêrêpa, dhuh sintên paduka ingkang anêdhaki tiyang kawêlasasih, punapa pukulun dewa ing Suralaya.
Kulup kalingane sira durung sumurup marang jênêng mara, ingsun iki eyangira buyut dhewe Prabu Bajrapati, sira durung ana ingsun wus tinêkakake ing janji murut marang kadewatan.
Dhuh kangjêng eyang tiyang sêpuh kula, kula nyuwun mugi kacangkinga dhatêng kadewatan, kula sampun botên [botê...]
[...n] rêmên wontên ing marcapada, kathah rêribêd ingkang angeram-eramakên.
O putuku wong bagus, sira ora kêna andadak môngsa, sira wis pinêsthi ing dewa kang linuwih bakal nêdhakake para ratu ing Ngatasangin, dadi sira ora bakal curês têdhakira lêstari turun-tumurun angratoni nagara Marutamanda saka têdhakira, ora kasêlanan ing wong liya, nanging wijinira mung kari siji sarta kang kêlar dadi wêwadhahe uga mung siji iya iku Dèwi Angin-angin, sutane Bagawan Anila ing patapan Sadhaka, yèn kalakon sira
ing samubarang obah osiking praja, sanadyan sadulurira dhewe sira kawekanana, mangkono manèh solahbawaning [solahbawa...]
[...ning] wong sajroning kadhaton, kudu sira kawruhana, sanadyan pramèswarinira dhewe ora kêna sira pikir lômba.
dangu botên angandika, angèngêt-èngêt ingkang mêntas kasat mata, punapa supêna punapa wungu, wusana priksa ing yêktosipun yèn pinanggihan ingkang eyang buyut piyambak ingkang sampun murut ing jaman kailangan, kêncênging galih lajêng badhe ngèstokakên wêlingipun ingkang eyang nglajêngakên tindakipun dhatêng patapan Sadhaka, tansah wirandhungan ing galih,
tindakipun sang prabu sampun dumugi sukuning rêdi Sadhaka.
Gêntos cariyos ing patapan Sadhaka, sintên [sintê...]
[...n] jêjulukipun ingkang adhêdhepok, inggih punika Bagawan Anila sidik ing paningal, sumêrêp sadèrèngipun winarah dhasar winongwong ing dewa, kagungan putra putri satunggal, sawêg nêdhêng-nêdhêngipun birai, apêparap Dèwi Angin-angin, punjul ing warni, karêmênipun sang dèwi angendhang-endhang, wanci enjing umun-umun tumurun saking arga ngundhuh sêkar gambir ing patêgilan, ambaladêr kados mirah sumêbar ing têgal, pikantuking sêkar
punapa sang putri sampun wani angas: mênawi). Sawêg katungkul angundhuhi sêkar kagèt wontên satriya rawuh, bagus taksih taruna, sang putri gugup lajêng minggah dhatêng ardi inguwuh botên sumaur, sêkaripun kècèr kocar-kacir tansah
dening wudharing poncotipun kasêmêkan, kanyana andaru rêntah wontên ing patêgilan, sampuna andaru gadhah suku sarta sêlak
kapêthuk ingkang rama sang pandhita wontên lêlêngkèhing rêdi, dipun pêpoyani bilih wontên satriya kurang ajar angêtutakên sariranipun, mandêng kumêdhèp têsmak kados aningali dhatêng bedhangipun, badhe dipun balang sela botên siyos (
ingacaran lajêng, sang nata taklim sêsarêngan [sê...]
[...sarêngan] tindakipun, dumugi ing padhepokan jumujug ing sanggar palanggatan: satata lênggah.
Sang pandhita angrêrêpa matur angasih-asih. Kaaturan sênggang prêmbage rawuhipun gusti kula ingkang sinuhun wontên ing padhepokan kula.
Sang prabu kagèt dene sang pandhita sampun sumêrêp dhumatêng sariranipun, anyipta bilih sang pandhita tasdik ing paningal, wangsulanipun: sangêt ing panarimah kula sih panakramanipun sang
Sang prabu. Kados têbih ingkang makatên, ratu sangsara koncatan sihing dewa, dêstun ambêkta rêribêd utawi wêwêlak ingkang sagêd adamêl têruhing
Sang pandhita. O: nyawa gusti kula, botên wontên titahing dewa ingkang kados ratu, panjênêngan paduka sawêg kenging cobaning dewa, dipun narimah ing galih, manungsa namung sadarmi anglampahi.
Sang prabu. Panêmbahan, anggèn kula dhatêng ing ngarsa sampeyan, dhapur angèstokakên wangsiting dewa ingkang lumantar saking eyang Prabu Bajrapati, kula kinèn angêbun-êbun enjing, anjêjawah sontên dhumatêng sampeyan, punika ingkang dados jalaraning mêntasipun kacintrakan kula.
Sang pandhita. Sang prabu dipun sarônta ing galih môngsa wontêna lêpatipun: botên, awit têtiyang ingkang kagêbêng dados wêwêngkonipun sang prabu, punika kadarbe dhumatêng sang prabu ugi, namung pun rara sangêt giras (kados glathik ajaran) kula rih-rihipun rumiyin, paduka kula aturi ngaso wontên [wontê...]
[...n] ing bale kambang kemawon. Sang pandhita lajêng amanggihi ingkang putra, têmbungipun: nok, kowe apa wis olah-olah digawe suguh dhayoh sing kurang ajar mau.
Aku suthingsuthik. rama, olah-olah, bonggan sira nyuguh wong kaya mêngkana.
Aja ngono: ta, kae rak kaprênah sadulurmu dhewe.
Sadulur pancêr lanang, mêngko takonana dhewe sajarahe.
Anua kae atiku minggrang-minggring bae, sumêlang nèk ora barès.
Barès bangêt (nrima ngadu kêcik).
Sang prabu kaaturan rawuh ing dalêm pêngkêran jumujug ing
wingkingipun sang pandhita: sang pandhita ngandika dhatêng ingkang putra sarwi kesah, takonana dhewe kono sajarahe.
He: pripun, criyose samang niku sadhèrèk kula pancêr jalêr.
(didol nguwong awakku, iki mau rêmbuge kêpriye, pangunandikanipun sang prabu) sang nata angsal pamanggih dadakan, lajêng angandika: satêmêne aku iki sadulurmu lanang: pancêr lanang.
Têgêse pripun, sadulur lanang pancêr lanang: niku.
Aku kok ya rada bingung dhewe, ngêndikane kyai ngono mau. Cêkake mêngkene bae, aku iki mau didhawuhingdidhawuhi. kyai dikakake mulang maca
Dadi kula êmpun bisa maca niku diwulang malih.
E klaru,kliru. ngaji: dudu maca.
Dhisik lèh kula bisa ngaji: kalih maca.
Karênan galihipun sang nata tumingal musthikaning patapan ingkang sawang kumala (sasat polê) dhasar sang nata widagda ing pangrêngih sêmu cucut, adamêl rantasing galihipun sang rêtna kados kapanduk ing sara sangkali, têmah ngadhoko ing kisma
sima / muriring tyas èsmu ajrih / sang dyah maksih wani angas / êmar pinurwa ing rêsmi //
anua nika bok ampun / grimingan gawe pangkirig /
lintang-lintang ing langit, samirana midit ambêkta gandaning sêkar ing patamanan, sang prabu akalihan sang rêtna wungu sare lajêng akanthèn asta midêr-midêr ing patamanan, sang prabu mêthik sêkar taluki lajêng cinundhukakên dhatêng ingkang rayi sarwi angandika: yayi bêcik nuli kondur marang praja, kêtêmu bok ayunira sakarone, sira dadi pamungkasing soriningsun, aturipun sang putri: nuwun inggih sandika. Sang pandhita sawêg tumêdhak saking ing
Sang rêtna tumungkul, lajêng sarêng andhèrèkakên tindakipun ingkang rama. Sang prabu wontên ing Tanggulangin, sampun samadya côndra ulah raras karasikan, kasok sihipun dhatêng sang rêtna, karsanipun sang prabu saèstu badhe kondur dhatêng ing nagari, lajêng matur
dhatêng ingkang rama: nyuwun pamit, sang pandhita anglilani, sang nata lajêng utusan puthut jêjanggan manguyu cantrik, ngampil nawala dhatêng kyai patih. Para utusan enggal lumampah, dumugi ing nagari lajêng sowan ing ngarsanipun kyai patih sarta matêdhakakên sêrat saking sang nata. Sêrat lajêng binuka, ijêmanipun:
Kapindhone ingsun paring wêruh yèn ingsun linggar saka kadhaton wus luwih samadya côndra, ing mêngko ingsun ana ing wukir Sadhaka sarta palakrama olèh sutane sang pandhita Anila, ingsun
Satamating sêrat kyai patih anjêngêr dene ngantos katilapan ing tindakipun sang nata, rahayunipun amanggih sugêng, karsanipun kyai patih amêthuk piyambak anindhihi para wadyabala, sami sanalika ing praja orêg kados wontên damêl agêng, gancanging carita lajêng bidhal atembak-tembun jêjêl apipit, sêlur dumugi sukuning rêdi Tanggulangin, sang pandhita mêthuk rawuhipun kyai patih, tundhuk wontên ing margi lajêng arêrangkulan, sarta lajêng kèrid sowan ing ngarsanipun sang nata, kyai patih lumajêng agurawalan anyungkêmi padanipun sang nata sarwi lara-lara karuna, sang nata anênggak waspa pangandikanipun: wis kakang, aja korasakake lêlakon kang wus kapungkur, balik saungkur ingsun, yayi dèwi sakarone sarta garwa-garwaningsun paminggir apadene sadulur-sadulur ingsun, apa padha rahayu.
Kawula nuwun saking pangèstu paduka sami raharja botên wontên sangsayanipun.
Sarêng sampun lêrêm sadalu: sang nata bidhal kondur, ingkang rayi sang rêtna anitih jêmpana kaayap ing parêkan cèthi pêthukan saking nagari. Kyai patih sarta wadyabala ingkang sapalih anggarêbêg sang putri, ingkang sapalih anggarêbêg sang prabu, sang pandhita andhèrèkakên dumugi sukuning ardi: lajêng wangsul, lêpas lampahipun sang nata rawuh ing nagari saya abusêkan, dados têtingalanipun têtiyang sanagari, pikramanipun sang nata kados mêntas andon pêrang unggul ing yuda amboyong putri dhomas, sang nata kondur angadhaton, kapanggih kalihan ingkang para garwa kados sami supêna kemawon, sang nata widagda ulah asmaragama, para garwa sami kawaratan ing sihipun sang prabu, mila botên wontên ingkang rêngat ing manah anggènipun sang nata palakrama
enggal, awit sami rumaos botên wontên bedanipun kalihan saban-saban. Sang prabu lulus mukti wibawa botên towong anguningani prakawising nagari ingkang kenging andadosakên rahayuning praja,
kasok sihipun, punika andadosakên kirang sayoginipun dhatêng ingkang para maru, sadaya sami ewa aningali, wêwah-wêwah para maru wau satunggal botên wontên ingkang ngandhêg, punika saya andadosakên ing kêmeronipun,kêmèrènipun. sayêktosipun: wijinipun sang nata namung kantun satunggal punika sarta namung Dèwi Angin-angin piyambak ingkang kuwawi dados wêwadhahipun, inggih kados wêcanipun Sang Prabu Bajrapati ing nginggil wau.
Sang nata inggih sampun nguningani yèn sang ayu Dèwi
Angin-angin dipun sêngiti dhatêng ingkang para maru, sumêlangipun sang nata bokmanawi ing salah satunggilipun para maru wontên ingkang nandukakên karti sampeka ingkang sagêd andadosakên bilainipun sang rêtna, prayitnanipun sang prabu lajêng karsa pindhah wontên ing yasa kambang muhung kalihan ingkang rayi. Kaprayitnanipun sang prabu botên pisan adamêl suruding manahipun ingkang para maru malah anuwuhakên bêntèr anguntar-untar. Sanadyan sang prabu sagêd anêtêpi wajib dhatêng ingkang para garwa sarta tanpa suda ing sih pangêla-êlanipun, ewadene sabên sang nata wontên ing yasa kambang para garwa sami rêrubukan amirêmbag badhe pamiawonipun dhatêng Sang Rêtna Angin-angin, pramèswari kêkalih ingkang andombani prakawis wau lajêng mêling wisa dhatêng juru panênungan, pikantuk wisa mandos ingkang botên kenging tinawa, kathah aosipun, tumuntên dipun wor ing rujak, kaparingakên [kaparingakê...]
[...n] dhatêng ingkang rayi Dèwi Angin-angin saking ingkang bok ayu pramèswari kêkalih, rujak katampèn, aturipun: nuwun, rujak lajêng dipun dèkèk ing kênap sacêlaking pasarean, dipun tutupi ing srêbèt pêthak, sang ayu badhe asêsuci rumiyin, karsanipun mangke badhe dipun dhahar kalihan ingkang raka sang prabu kados sabênipun, sang prabu kondur saking pahêmanipun para brahmana anjujug ing kamaripun ingkang rayi nanging pinanggih suwêng, parêkan kadangu munjuk yèn ingkang rayi sawêg têdhak ing pasiraman, sang nata anguningani saosan rujak dipun sasabi srêbèt pêthak dipun nyana saosanipun, sang nata botên mawi taha rujak lajêng kadhahar, dèrèng ngantos kolu saking rumasuking wisa sang nata lajêng
kêkalih ingkang rawuh rumiyin sumêrêp ingkang raka seda sarta sumêrêp [sumêrê...]
[...p] ingkang dados jalaranipun mêntas dhahar rujak ingkang mawi wisa, pakintunipun dhatêng ingkang rayi Dèwi Anghin-angin, ciptanipun namung badhe bela sarêng seda kalihan ingkang raka sang prabu, sisaning rujak lajêng kadhahar dhatêng pramèswari kêkalih, sami sanalika seda ing ênggèn, saya gumuruh swaraning tangis, Rêtna Angin-angin kasêsa anggènipun dandos, dumugining pasarean ing ngarsanipun ingkang raka sampun pinanggih seda katiga kalihan garwanipun kêkalih, loking kathah Dèwi Angin-angin ingkang amisani dhatêng maru kêkalih sami dipun aturi rawuh ing yasa kambang kasêgah rujak, sang nata tumut dhahar, punika dadosipun seda katiga pisan, Dèwi Angin-angin cipta badhe tumut bela suduk sarira nanging kanggêg
kadhaton ingkang rayi sang nata: Pangeran Praconda enggal amalêbêt sarêng kalihan kyai patih anjujug ing yasa kambang, sumêrêp ingkang raka sarta ingkang bok ayu kêkalih sami seda, sang pangeran sarta kyai patih sangêt anglênggêr, botên sagêd ngandika namung tansah winadulan dening para garwa pangrêmbe yèn sedanipun sang prabu sarta pramèswari kêkalih saking pandamêlipun Dèwi Angin-angin, katôndha ing mangke Dèwi Angin-angin los saking kadhaton.
Ingkang sakalangkung ribêd ing galih namung kyai patih, enggal adhêdhawah bab samêktaning layon, sarêng sampun sadhiya layon kaangkatakên mawi pakurmatan agêng, dumugi ing astana rêdi Pratipa kasarèkakên jèjèr tiga sang nata wontên ing têngah nunggil [nung...]
[...gil] ingkang rama sarta para lêluhuripun.
Antawis pitung dintên kyai patih sarêmbag kalihan para nayaka, sarèhning sang prabu botên kagungan putra, garwa ingkang sawêg bobot lolos saking kadhaton, amargi nglampahi kadurjanan, ngracun dhatêng maru pramèswari kêkalih sarta ingkang raka sang prabu katut kêracun. Panggalihipun kyai patih ingkang sayogi anggêntosi karaton, namung
bêbudènipun, sagêd nyakecakakên manahipun têtiyang alit, dhasar wicaksana putus dhatêng kridhaning ulah praja sarta prang katètèr kala kautus ingkang raka sang prabu ambêdhah nagari, kadadosakên senapatining prang: botên nguciwani, kakêndêlanipun ing palagan kanthi wiweka. Kyai patih lajêng adhêdhawuh badhe jumênêngipun sang pangeran [pangera...]
sangsayanipun, suyud ingkang wadyabala, nagari tata raharja, gêmah aripah loh jinawi, mirah sandhang mirah pangan, tulus ingkang sarwa tinandur.
Sang prabu dèrèng nate kagungan putra, sarta dèrèng lami mêntas kasedan garwa, wontên marêmipun ing galih sakêdhik, amupu endhang saking rêdi sakalangkung endah ing warni, inggih punika ingkang rayi Dèwi Angin-angin: anama Dèwi Maruti, sasedanipun ingkang rama sang pandhita rêmbagipun para puthut, jêjanggan, manguyu cantrik, Dèwi Maruti kêdah dipun susulakên dhatêng ingkang bok ayu Dèwi Angin-angin dhatêng nagari, kalampahan Dèwi
kagarwa dhatêng sang pangeran, nanging sang pangeran botên mawi ngunjuki uninga dhatêng ingkang raka, awit katambêtan bilih punika ingkang sadhèrèk Dèwi Angin-angin. Amargi saking susilanipun Dèwi Maruti bêkti ing kakung lêgawa lila ing donya kontap kautamanipun, dhasar punjul ing warni wah sampun anggarbini, sang nata kasok sihipun, Dèwi Maruti sajumênêngipun nata sang pangeran, kaangkat dados pramèswari.
Gêntos kacariyos, salolosipun Dèwi Angin-angin, murang marga nusup angayam alas, kandhêg wontên ing èrèng-èrèng lêlêngkèhing rêdi ambambing, ing ngriku wontên kajêngipun bêndha dhoyong pinulêt ing mandira, suluripun nutupi padhas curi ingkang rêmbês [rê...]
[...mbês] angêtuk saking sukuning rêdi, suluring mandira pating krêncang sami tumali ing sela, pucukipun sami marêntul tètès toyanipun dhawah ing sela tala ngantos anglumut, kalêmpaking toya kumriwik mili mangandhap anjog ing sumbêran toyanipun katingal wêning, kathah minanipun alit-alit pating sliri, sang rêtna kacaryan ningali kèndêl lênggah ing pêpongoling padhas, sukunipun kêkobok toya sarwi kapijêt-pijêt wêntis karaos sayah, dangu sang rêtna kèndêl wontên ing ngriku, anggagas lêlampahaning sariranipun, pangunandikanipun salêbêting galih: aku iki kalêbu wong bodho têka ora banjur milu bela ing sedane sinuhun, milaur oncat golèk urip nyingkiri paekaning
saiki aku nganyut pati (nguntal ambêkan) utawa ngêndhat (niba ing jurang) saya bodho manèh, kuwandaku kaèsi-èsi bakal pinangan ing sato, upama aku mulih marang pratapan, isin marang panêmbahan dene ora susêtya ing laki dhêmên urip dadi endhang arahan, môngka aku wis tau ngrasakake dadi pramèswarining nata sarta kinasihan, lah saiki apa kang bakal dak lakoni, kabèh-kèbèh luput, kang luwih prayoga sarta
kêncêng ing karsa lajêng tindak dhatêng pasarean rêdi Pradipa, nalika samantên sedanipun sang prabu sawêg pikantuk tigang dintên, sang rêtna linggar saking têlihing jêjurang [jêju...]
[...rang] tindak nusup-nusup ing bêbondhotan pados margi pawanan ingkang kambah ing manungsa sarta
lampahipun sang rêtna sampun dumugi ing rêdi Pratipa wanci gagat bangun lajêng angrungkêbi pasareanipun ingkang raka sarta nangis alantik-lantik, sambatipun: nyawa ingkang pêrak ati, ingkang sumèh, ingkang ngêla-êla, ingkang ambingahakên manahing cèthi kados kula punika, punapaa kula paduka tilar kawêlasasih, kula botên sagêd kantun, paduka wungu: kula wontên ing ngriki, paduka rêrêpa kados sabên-sabênipun punika, siti pasareanipun sang nata ngantos kêbês dening luhipun sang putri, sang rêtna botên surut karsanipun namung cipta bela
wontên swaraning kutu-kutu walang ataga namung pangêcêking jangkrik upa dumêling kados amêtik karna, salêbêtipun sang putri angêkêp siti pasareanipun [pa...]
[...sareanipun] ingkang raka: karaos ebah, sang putri botên pisan rumaos ajrih, malah bingah wontêna kala rupa ingkang dados jalaran anginggalakên pati, saya dangu saya karaos sêru ebahipun, tumuntên wontên swara lamat-lamat kamirêng saking jawi: sambêtipun: aku uculana, tumuntên kèndêl, botên wontên swara kêmirêng malih, sang putri botên talompe siti pasarean urugan enggal lajêng dipun dhokèri kalayan têmbagi padupan, gampil kemawon inggih ing siti
anggadhahi ajrih malah daya-daya nuntên sagêda rampung badhe sumêrêp warninipun ingkang raka, tutuping tabêla lajêng kabujat sarana linggis ingkang kalêrêsan kantun kapêndhêm wontên ing ngriku
(tujunipun wontên linggis kantun ing ngriku, anua kadospundi), mênganing tutup tabêla têtela yèn ingkang sinuhun taksih sugêng paningalipun mêncorong, sang putri panggah ing galih namung murih tumuntênipun rampung padamêlan punika, botên mawi wicantên sakêcap, ingkang raka karangkul lajêng kabopong kabêkta mêntas, sarta enggal lajêng dipun lukari agêm-agêmaning mayit, sang nata kawungokakên sarta tansah dipun arasi tanpa wicantên sakêcap, sariranipun sang putri katingal cêmêng kados tiyang puwa-puwa dening kenging arêng salêbêting kaluwat, sang nata pandung salêbêting galih yèn punika ingkang rayi ingkang dados têlênging galih, mila namung kèndêl tanpa ngandika sakêcap dhasar sariranipun taksih sangêt lêsu, sarampungipun anglukari raka sarta sasampunipun kalênggahakên, têtela yèn sang nata sugêng, sang putri lajêng jêrit sakayangipun ngantos angacêcêng, punika sumêrêpipun sang
prabu yèn punika ingkang rayi Dèwi Angin-angin, lajêng dipun rungkêbi sarta gêntos dipun tangisi, dangu sang putri anggènipun kantu, sarêng èngêt sampun wontên ing pangrangkulanipun ingkang raka, sang putri gêntos angrangkul dhumatêng ingkang raka sarwi lara-lara anangis, sang nata tumut bela karuna, sarêng sampun sarèh sang prabu angandika.
Kalingane kowe yayi kang ngêntas aku saka ing pati, kowe tak kandhani: satêmêne nalika aku kapidhara mêntas mangan rujak, aku isih eling wèntèh-wèntèhan yèn aku tinarka wis seda, nanging aku arêp calathu yèn ora seda: ora bisa, saka ampuhing wisa kang ana ing rujak isih dak
patraping mayit, iku aku isih eling kabèh, saiba ta kakune atiku isih
sugêng tinarka seda, nganti tumêkane dilêbokake ing tabêla kaangkatake marang pasarean kene banjur dilêbokake ing kaluwat, aku isih sumurup bae, nanging ora bisa suwala awit awakku kaku ngacêcêng kaya kayu, iku aku rumasa yèn sida tumêka ing pati dipêndhêm urip-uripan, aku banjur pasrah marang Pangeran, sawise atiku sèlèh: rujak kang mawa wisa kêna dak utahake: nanging wis kasèp, awit wis ora ana wong kang dak sambati, sarèhning aku wis ana sajroning tabêla lan ana sajroning kaluwat, awakku saya lêsu dening ora kalêbon rijêki, wusana aku krasa didhudhuk ing wong sarta banjur dilukari saka panganggoning mayit, jêbul kowe nyawaku kang asih marang gêgêbale.
Gusti: kula botên nyana andhawuk sêsotyaning bumi ingkang sagêd ngandika kados sarira paduka,
salêbêtipun ingkang rayi matur tansah dipun usapi pasuryanipun ingkang kenging ing angusing arêng jati cipta kula namung panggangguning brakasakan ingkang wontên salêbêting kaluwat, pangangkah kula manawi sampun dumugi ing tabêla, kula korugana pêjah awor kalihan panjênêngan paduka, botên nyana paduka malah pinanggih sugêng. Ing mangke gusti ingkang dadosandados.
panjênêngan paduka, awit saking pamilihipun kakang patih sarêmbag kalihan para nayaka.
Sang prabu sarêng midhangêt aturipun ingkang rayi lajêng mupus ing galih botên karsa têtukaran arêbat kamuktèn kalihan ingkang rayi Sang Pangeran
namu bisaa amijèni para ratu ing Atasangin, kaya kang kawêcakake dening eyang Prabu Bajrapati, pangandikane ora liya saka darahku lan darahmu, asile apa rêbut kamuktèn karo sadulur dhewe.
mudhun saking Pratipa sarwi mêgatruh / titi sunya gagat enjing / nuju tanggal ping nêmlikur / ngrinakkên padhanging
hyang raditya mungup sing udayèng ranu / miyak lêlamuking ardi / kabèh katon rêmu-rêmu /
ginawaran ting garendhol [garendho...]
yèn dinudud sing gubug pating kêranthuk / môngka wêwêdining pêksi / kapiandhêm sami
dumugi ing patapan Sadhaka, nanging pinanggih suwêng, ingkang rama sang pandhita sampun seda, ingkang rayi Dèwi Maruti nusul dhatêng ing nagari kabegal dening bajag ngadhang margi. Sang nata saya mupus ing galih, lajêng anggêntosi kapandhitanipun ingkang rama marasêpuh, tansah anungku puja samadi, sang putri angendhang-endhang. Pratapan ing Sadhaka wontên tungganganing rêdi kêkalih, papanipun waradin, ing pêpèrènging rêdi anjurang wontên guwanipun patapan, padhasipun curi tumawing angêsong kathah rêrêmbêsanipun toya saking lambunging rêdi
pating srèwèh mili ngalêmpak anjog ing lêlêngkèh tinambêng ing sela tala lubèr mili dhatêng ing patapan, angubêngi capuri sarta wontên ingkang kasudhèt malêbêt ing yasa kambang, angoncori sêkar-sêkar ing udyana, wêdalipun toya gumrojog anjog ing jêjurang mawur kados dhawahing warsa, antawis pitung wulan anggènipun sang prabu wontên ing asrama, pambobotipun Dèwi Angin-angin sampun dumugi ing wanci, dados wontên ing nagari sawêg bobot kalih wulan, karaos nyakiti badhe kagungan putra, ingkang raka sangêt marmamirma. dhumatêng ingkang rayi, tumuntên ambabar miyos kakung bagus ing warni, pamulunipun manis, paningalipun gumilar kados kaca, kaparingan nama Radèn Timur, kasok sihing rama ibu, Radèn Timur kalawun-lawun, diwasanipun wontên ing pratapan.
Kacariyos Radèn Timur kados lare kajiman, botên rêmên têtunggilan dolan kalihan lare kathah, [ka...]
[...thah,] rêmênipun puruhita dhatêng para pandhita mitranipun ingkang rama, anggêguru ngèlmu kadigdayan kanuragan, tumplak kawruhipun para pandhita sadaya, dene ingkang rama piyambak kathah piwulangipun bab kawruh karaton, cinêndhak yuswanipun Radèn Timur sampun wolulas taun lumampah, osiking galih botên rêmên wontên ing pratapan, rêmên wontên ing praja suwita ing ratu: lajêng sowan ingkang rama, têmbungipun:
Kangjêng rama: kula punika rumaos bosên wontên ing rêdi, kapingin suwita ing ratu wontên nagari, kula nyuwun lilah badhe ngawula.
Sang prabu sumêdhot ing galih miyarsakakên aturipun ingkang putra, têmahan rêntah waspanipun, kèngêtan yèn ta panjênênganipun jumênêng nata, ingkang putra dados pangeran adipati, môngka punika badhe ngawula. Dangu sang prabu botên angandika [angandi...]
[...ka] angèngêt-èngêt punapa lêkasing karsanipun ingkang sayogi linampahan, wusana pinanggihing pambudi badhe kintun sêrat dhumatêng ingkang rayi, nanging botên lampah ngêblak, lampah sandi, sang prabu sampun midhangêt pawartos yèn ingkang rayi Prabu Praconda sampun apêputra miyos putri saking ingkang rayi ipe Dèwi Maruti, anggènipun kagungan putra bêbarakan kalihan panjênênganipun, namung lêt kalih wulan, pangandikanipun dhatêng ingkang putra, sarèhna dhisik kulup karêpmu iku, aku arêp awèh layang marang kang bakal kosuwitani. Ingkang putra lajêng mundur.
Sang prabu nyiyosakên karsanipun, paring sêrat dhatêng ingkang rayi, nanging asmanipun kasamar lajêng mundhut ron tal kasêrat ing kanaka, sarêng sampun rampung lajêng nimbali cantrik ingutus dhatêng nagari mundhi nawala, ki cantrik winêling nampèkakên nawala wau dhatêng wadana ingkang saos ing srimanganti, bilih sampun katampèn [kata...]
[...mpèn] lajêng nulaka wangsul, sampun mawi ngêntosi wangsulan.
Ki cantrik nampèni nawala lajêng kemawon lampahipun dumugi ing nagari anjujug pasowan sri manganti nampèkakên nawala dhatêng wadana ingkang saos sarta lajêng nulak wangsul botên mawi pamitan, inggih kados wêlingipun sang prabu.
Wadana ingkang saos ing srimanganti ngantos kamitênggêngên kadhatêngan cantrik ingkang murang tata, dumrojog tanpa larapan nampèkakên sêrat tanpa wicantên, dipun pitakèni kèndêl kemawon, kesah dipun uwuh botên sumaur, sarêng sêrat dipun tingali ngalamatipun konjuk ing sang prabu, enggal wadana ingkang saos canthèl unjuk nyuwun lilah sowan ing ngarsanipun sang prabu.
Sang prabu nuju lênggah ing panêpèn kalihan ingkang garwa Dèwi Maruti kaadhêp para biyada parêkan cèthi, dangu [da...]
[...ngu] sang prabu imbal pangandika kalihan ingkang rayi, wontên ingkang karaos ing galih bab anggènipun botên sagêd pêputra malih kalihan ingkang rayi, kajawi namung satunggal thil miyos putri, dalah saking ampeyan satunggal botên wonwontên. ingkang mêdali, osiking galih sampun mupus, namung kapengin momong mantu sagêda pêputra kakung ginadhang anggêntosi kaprabon, nanging sang nata ing galih sakalangkung ngungun, bab lêbête jodhonipun ingkang putra Dèwi Sumilir, ngantos kawêdal pangandikanipun dhatêng ingkang rayi.
Yayi, aku ora anduga jêrone jodhone anakira Si Sumilir bocah wis umur 18 taun lumaku têka durung ana sing ngrasani, patut-patute wis dadi parêbutane para ratu akèh, ciptaku kang mêngkono mau ora nglêngkara mirit saka sampurnane rupane anakira, yèn ta alaa, utawa duwea [du...]
[...wea] cacat: seje catur, patut bae durung ana kang ngrasani.
Gusti: sawêg pandugi kula para ratu anggènipun botên ngraosi dhatêng putra paduka, punika kawuwungkapuwung. saking ajrih, amargi saking kêbawah kêprentah dhumatêng panjênêngan paduka.
Bênêr yayi dèwi: para ratu kang padha kêbawah kêprentah padha duwea wangwang, nanging dalah kang nglakokake êdom sumurup ing banyu iya ora ana, mangkono manèh para ratu liyane iya ora ana kang ngrasani, apa kalakon wong duwe anak wadon disorohake: wis ora bae.
Gusti: karsa paduka ingkang kasêsa, lare sawêg ngumur 18 taun, sampun kagalih jodhonipun, ing têmbe môngsa kiranga: botên.
Ora kêsusu mêngkono: yayi, mung gumun sêbêle.
Dèrèng dumugi imbal wacana kasaru unjukipun nyai lurah anampèni aturipun wadana ingkang saos srimanganti nyuwun lilah badhe sowan ing sang prabu, wontên damêlipun ingkang gati.
Sang prabu kagèt ing galih, kinintên mênawi wontên damêl, wadana ingkang saos srimanganti ingandikan kalilan malêbêt ing panêpèn, lajêng kadangu.
Apa ana gawenira sira anjaluk kêtêmu ing panjênêngan ingsun.
Kawula nuwun, gusti jrih kawula kaabdèkakên, kawula ngunjukakên sêrat saking pandhita ing rêdi, ingkang kabêkta ing cantrik, lajêng kaaturakên lêlampahanipun, sang prabu gita anggènipun nampèni sêrat sarta lajêng kawaos, têmbungipun,
Pèngêt, iki nawalaningsun, sang prabu ... kang andarbèni tah-talatah nuswa Ngatasangin kabèh kang akadhaton ing Marutamanda ing mêngko lagi nglakoni [ngla...]
[...koni] karsaning dewa mawiku ana ing pacrabaan Sadhaka, dhawuha marang sira yayi Prabu Pracondha kang misuwur asmane prawira ing paprangan sarta ambêk martotama kalok ing liyan praja, kang anggadhuh karaton ingsun sarta angrênggani pura ing Marutamanda, muga dinirgakna ingkang yuswa sarta kuwarasan salawas-lawase.
Liring nawalaningsun, ingsun midhangêt pawarta saka bocah ingsun cèkèl jêjanggan, manguyu cantrik kang padha dêdagangan sayuran marang nagara, yèn sira kagungan putra putri wus nêdhêng birai, kêkasih Dèwi Sumilir pinunjul ing rupa susila bêkti ing wong tuwa, iku mênawa andadèkake lêgane atinira, lan sakarone yayi Dèwi Maruti, putrinira Rara Sumilir ingsun pundhut, bakal ingsun dhaupake lan pulunirapulunanira. dhewe putraningsun Radèn Timur, sarta sawuse kalakon dhaup karaton kang sira lakoni ingsun [ing...]
[...sun] pundhut bali banjur ingsun paringake marang kaki putra, sira lan ingsun padha narima angêmong putra bae, ingsun ngarêp-arêp wangsulanira.
Satamating pamaos sang prabu duka yayah sinipi wadananipun abrit kados rah, netranipun kumukus kados bêl mêdal dahana, awit rumaos dipun cêcampahi sarta dipun diksurani dening pandhita awon ing rêdi, ngaturi sêrat tanpa parikrama têmbung ngoko rumakêt ngakên sadulur ing panjênênganipun sang prabu, nyuwun putranipun badhe kapêndhêt mantu, sarta mawi têmbung rodaparipaksa sang nata kaaturan sèlèh kaprabon, galihipun sang prabu brangasan, yèn ta wontêna tiyangipun amêsthi dipun jur sami sanalika, amargi sang prabu botên katuwuhan galigalih.
pisan-pisan yèn ingkang raka Sang Prabu Sindhung Aliwawar dados gêsang saking ing pati, sèwu nglêngkara yèn sêrat wau sakinga ingkang raka, namung dipun nyana sêrat saking pandhita edan kemawon, kyai patih ingandikan malêbêt, enggal-enggal.
Sowanipun Kyai Patih Tanggulangin, sang nata taksih katingal duka, kyai patih anggagas salêbêting galih, apa baya kang dadi karsane sang prabu, têka katon ringas têmên pasuryane, ora bisa anduga: aku.
Sang nata botên mawi ngandika tansah gêrêng-gêrêng, sêrat lajêng dipun uncalakên dhatêng kyai patih, sêrat katampèn lajêng kawaos, dèrèng ngantos dumugi sêrat lajêng kasuwèk-suwèk, kyai patih katingal sumuk ing bêndu sarta lajêng munjuk:
Gusti mênawi wontên lilah paduka: kawula nyuwun lilah ngrumiyini lampah saha wadyabala ingkang sapalih,
badhe ngrisak patapan ing Sadhaka, ingkang ngantos dados karang abang, pandhitanipun badhe kawula cêngkalak, konjuk ing ngarsa paduka dadosa pangewan-ewaning têtiyang sanagari (dubilah athik ana wong kaya mêngkono, kulite apa sacêngkang têka wani mêjanani wong sanagara).
Pangandikanipun sang prabu, iya kakang dhisika, nuli cêkêlên, aku sêlak kapengin sumurup rupane pandhita mênyunyang iku.
bidhal dhatêng ing wukir Sadhaka, andalêdêg kados toya milamili. saking êrong, warni-warni dêdamêl sarta busananing prang ingkang rêkta pindha giri pawaka, ingkang krêsna pindha dhandhang rêraton, ingkang pita pindha podhang rêbut wowohan, ingkang seta pindha kuntul nêba,
ingkang ijêm riyu-riyu pindha biruning langit, tangèh winuwusa dêdamêl sarta busananing prang, kyai patih nindhihi baris, ginêlak lampahipun sampun dumugi sukuning rêdi Sadhaka wanci sêrap kandhêg kasaput ing dalu lajêng akêkrapa wontên ing patêgilan, pakuwonipun kyai patih sarta para bupati ngalêmpak wontên tarub
prakawis ingkang badhe linampahan, sasampunipun para wadya ngaso kyai patih lênggah ing panirat nimbali para bupati kakarsakakên apirêmbagan, karsanipun kyai patih utamining lampah kêdah mawi utusan aparing sumêrêp dhatêng ingkang mawiku, sampun lajêng kagropyok purun, kados angoyak wraha, punika tindak nistha dene êtrapipun prawira nindakakên pratingkah rodaparipêksa, para bupati nayogyani, [na...]
[...yogyani,] lajêng nglampahakên utusan
Prabu Sindhung Aliwawar ingkang mawiku sampun midhangêt pawartos yèn Kyai Patih Tanggulangin tinuduh ingkang rayi Sang Prabu Pracondha ngrisak patapan ing Sadhaka, sang prabu pirêna ing galih kalêrêsan anggènipun masang kala desa, karsanipun badhe amanggihi dhatêng kyai patih, dèrèng dumugi pangunadikaning galih kasaru dhatênging utusan, putranipun kyai patih anama Ngabèi Samirana, kairit dening cantrik: Sowan ngarsanipun sang prabu, utusan wau pandung dhumatêng
dutane sang mantri wisesa Radèn Adipati Tanggulangin, aranku kang misuwur Ngabèi Samirana, rawuhe radèn apatih ing patapanmu kene: kautus ing gusti Sang Prabu Pracondha, nimbali marang kowe, yèn [yè...]
[...n] nutut ingandikakake ngirit kalawan aris, yèn mogok ingandikakake ambônda, yèn bôngga ingandikakake ngrampungi pisan.
Sang prabu ayêm ing galih mèsêm sarwi mangsuli sasêmbranan, mêngko ta: sing tak pilih êndi, kabèh-kabèh pait aku êmoh, tutura marang Si Adipati Tanggulangin, sakarêpe dadi.
Ciptanipun Ngabèi Samirana yèn ta angsala parentah saking ingkang rama, sami sanalika punika sang prabu badhe kacêpêng awit saking winangsulan sasêmbranan, sumuking nêpsu katingal andik kumukus netyanipun kados amêdala dahana. Sang prabu saya pirêna ing galih anguningani kawantêraning putranipun kyai
Samirana: kêpriye kang dadi wangsulanamu kang kêna dak aturake [a...]
antènana sesuk yèn ing kene wis dadi karangabang kowe lagi rumasa kêduwung sarta mari sêmbrana.
Sang prabu saya suka ing galih dipun puruni dening Ngabèi Samirana.
Ngabèi Samirana lajêng lampahipun dumugi ing pakuwon ngarsanipun kyai patih, matur sarèhing dinuta, miwitlimiwiti. malah amêkasi. Kyai patih lêgêg ing galih miyarsakakên aturipun Ngabèi Samirana, dene sang pandhita botên anggadhahi gigrig ing manah kadhatêngan mêngsah ingkang tanpa wicalan, pangunadikaning galih: baya pandhita iku duwe aji pangabaran kang bisa gawe pangapêsaning mungsuh,
yèn ora mêngkonoa: mokal, awit ora ana wong kang tanpa maras, môngka ing pratapan katon mamring ora ana wong sikêp gêgaman. Ngantos dalu kyai patih lênggah wontên madyaning tarub wêwangunan, para bupati sapanêkaripun sampun sami kadhawuhan bibaran amasanggrahan piyambak-piyambak, kyai patih taksih lênggah ijèn, dalah ingkang para abdi sampun sami kadhawuhan ngaso.
Sang pandhita ing dalu punika karsa amanggihi kyai patih tindak ijèn dhatêng pasanggrahaning mêngsah mangagêm sarwa pêthak angasta lantaran êcis, tanpa larapan anjujug ngajêngipun kyai patih taksih jumênêng sarwi ngandika: kakang: padha bêcik bae satêkanira ana ing patapan Sadhaka. Kyai patih sakalangkung kagèt ing galih
sarta matak môntra wikrama, nanging dipun kêdhèpakên botên sagêd ical, punika kyai patih sawêg andugi yèn dede setan brakasakan, sayêktosipun janma manungsa, dangu anggènipun ningali, salêbêting galih botên kasamaran yèn ingkang jumênêng wau Sang Prabu Sindhung Aliwawar, punika saha adamêl kodhênging galihipun kyai patih, awit yèn yitmanipun sang prabu ingkang nêdhaki, dipun kêdhèpakên amêsthi ical, sarèhning ing paningal sampun têtela yèn sang prabu, kyai patih lajêng amangsuli: gusti panjênêngan paduka têka salah wèwèng wontên ing patapan Sadhaka botên lajêng sampurna jati, murut dhatêng kadewatan. Sang prabu gumujêng kyai patih lajêng dipun rangkul, punika kyai patih sawêg sumêrêp yèn têtela sang prabu. Sang nanata. lajêng nyariyosakên lêlampahanipun turut botên wontên ingkang kalangkungan, salêbêtipun sang prabu ngandika: kyai
patih tansah angrêntahakên waspa, satêlasing pangandika: kyai patih matur. Dhuh gusti: kawula rumaos manggih ratu pituruning dewa ingkang sagêd angasrêpi jagad, ing mangke panjênêngan paduka kawula dhèrèkakên
Kakang bangêt panarimaningsun, sêtyanira marang panjênêngan ingsun, ingsun rumasa ora bisa malês, nanging karêp ingsun, ora mêngkono, adoh nyipta kawibawan, amarga ingsun wis yuswa sarta wis lawas ora ngasta karaton, bokmênawa malah agawe rêngkaning praja. Dene karsaningsun ora liya mung arêp momong gustinira kaki adipati, kaya layang ingsun marang yayi Pracondha.
Gusti: karsa paduka punika, kawula botên sagêd [sagê...]
[...d] maoni, kawula amung jumurung saha ngèstokakên karsa paduka, nanging panjênêngan paduka kêdah botên kawulakêdah kawula. aturi kondur dhatêng nagari.
Karêpira iku ora ana pakewuhe kakang, nanging sira katêmua dhisik karo yayi dèwi lan kaki adipati munggah mênyang pacrabakan ingsun: saiki.
Kyai patih lajêng andhèrèkakên konduripun sang prabu, nanging botên kalilan anggugahi para bupati sarta para wadyabala ingkang sami lêrêp ing pasanggrahan.
Sang prabu lajêng tindak namung kalihan kyai patih minggah dhatêng ing pratapan, ingkang rayi sang prabu: Dèwi Angin-angin dèrèng sare nglêmbur nyulam agêmipun jubah ingkang raka, ingkang putra ugi dèrèng sare sawêg nocogakên sêrat Bomakawya kêkarangan saking Kêling, kasaru rawuhipun sang prabu, kadhèrèkakên kyai
patih. Kyai patih sumêdhot sumêrêp dhatêng Dèwi Angin-angin, sarta sumêrêp dhatêng Radèn Timur warnanipun botên kalih kalihan ingkang rama, sang prabu angandika, yayi: kakang patih têka ing patapan arêp mondhongi marang ingsun: bagèkêna.
Nuwun inggih sandika. Pun kakang punapa sami wilujêng dhatênge wontên ing pratapan Sadhaka.
Kula nuwun pangèstunipun gusti kula kangjêng ratu êmas: nuwun wilujêng.
Tiyang wontên, punika camcaman pangunjukan wedang jae saosane sang prabu sampeyan lorod: môngga.
Inggih nuwun. Kalêrêsan gusti asrêp-asrêp wontên ing rêdi, pikantuk ngombe wedang jae, sagêd [sagê...]
[...d] panas dhatêng badan.
Punika ulam ayêm kidang angsale ngala pun cantrik kala wau siyang, sampeyan têdha kalihan lopis: eca.
Kakang: prayogane sira muliha dhisik marang nagara matura yayi prabu ngaturna lêlakon kang wis ingsun têmu sarta kalawan parênge yayi prabu ingsun nyidakake karsaningsun kaya kang wus muni ing layang ingsun panglamar.
Kawula nuwun inggih dhatêng sandika. Ing wanci enjing kyai patih mudhun saking ardi rawuh ing pasanggrahan lajêng awêwartos dhatêng para bupati ingkang pinanggih sariranipun kala wau dalu, para bupati sami malêngak èsmu kagawokan, wusana lajêng tata-tata bidhal wangsul dhatêng nagari.
Kacariyos Sang Prabu Pracondha sapêngkêripun kyai patih tansah angajêng-ajêng dhatêngipun sarta ambêktaa [a...]
[...mbêktaa] pandhita, dèrèng dumugi panglocitaning galih kasaru gègèring jawi sami alok dhatêngipun kyai patih, sang prabu enggal miyos sinewaka, kyai patih lajêng ngandikaningandikan. lajêng dhatêng pasewakan, dèrèng ngantos matur sampun kadangu, êndi kakang pandhitane.
Kawula nuwun gusti, pandhitanipun kalintu raka tuwan Sang Prabu Sindhung Aliwawar, sande seda lajêng mawiku wontên ing patapan Sadhaka. Lajêng kaaturakên lêlampahanipun ingkang raka miwiti malah amêkasi. Sang prabu sakalangkung ngungun wusana bingah ing galih dene ingkang sadhèrèk namung satunggal sampun seda sapunika pinanggih sugêng malih, karsanipun daya-daya badhe lajêng sowan dhatêng ingkang raka sarta lajêng amondhongi dipun aturi kondur dhatêng nagari. Sang prabu lajêng apradandosan, ingkang rayi Dèwi Maruti, sarta ingkang putra Dèwi Sumilir sami kakarsakakên [kakars...]
[...akakên] dhèrèk pisan, sang pramèswari sakalangkung bingah badhe kapanggih kalihan ingkang bok ayu, botên lami sampun samêkta lajêng bidhal, kêbut tiyang sanagari.
Sang nata pandhita sampun midhangêt pawartos yèn ingkang rayi Sang Prabu Pracondha sarta garwa putra sowan dhatêng ing patapan, sang nata karsa amêthukakên rawuhipun ingkang rayi sarta ingkang garwa Dèwi Angin-angin tuwin ingkang putra Radèn Timur sami kakarsakakên dhèrèk, Dèwi Angin-angin sakalangkung bingah badhe kapanggih kalihan ingkang rayi Dèwi Maruti, sarta kapengin badhe sumêrêp ingkang putra kapenakan ingkang apêparab Dèwi Sumilir sarta ingkang badhe kapundhut mantu, tindakipun sang nata pandhita kadhèrèkakên para ajar, wêwasi, puthut, cèkèl, jêjanggan, manguyu, cantrik,
dhayang, sontrang mêntrik, ugi botên kantun tiyang sapatapan kêbut sami andhèrèk sadaya.
Tindakipun Sang Prabu Pracondha dumugi sukuning ardi Sadhaka, ingkang raka sang prabu sampun dangu angêntosi wontên ing tarub wangunan, sarêng katingal ingkang raka jumênêng wontên madyaning têtarub, Sang Prabu Pracondha lumajêng gurawalan angrungkêbi sampeyanipun ingkang raka
Makatên ugi Dèwi Maruti sarêng kapanggih kalihan ingkang bok ayu sangêt kasok ing galih kèngêtan kala timuripun ingêmong dening ingkang bok ayu alara-lara karuna sambat amêlasasih, ingkang bok ayu tansah carocosan [carocosa...]
[...n] angêbêsi pungkuranipun ingkang rayi, tiyang sapasanggrahan tumut bela karuna sadaya.
Namung kyai patih ingkang botên tumut karuna malah sasêmbranan kalihan cantrik, oraa: trik, kowe kuwi anu apa athik padha milu nangis pating slênggruk, apa kowe sumurup rêmbuge prakara iki.
Botên dara patih, sayêktosipun manah kula punika taksih mêjaho, namung anggêripun tumut nangis nama botên kainan.
E, bilih wontên ganjaran dhatêng ingkang sami tumut nangis badhe botên kêlangkungan.
Inggih botên mawi nama namung blaka wijaya, nyuwun lorodan jubah: epah anggèn kula tumut nangis.
Sirêp ingkang sami nangis, sang prabu sêpuh angandika, wis yayi aja sira rasakake lêlakon kang wis kapungkur, balik ing saiki ayo golèk pikir
sami pados pamondhokan, sang prabu wrêdha saha taruna sarta sang pramèswari sakalihan, sami botên kenging pisah andumugèkakên onêngipun, makatên ugi Radèn Timur kalihan ingkang rayi Dèwi Sumilir rukun anggènipun saduluran, nanging ciptaning galih sanès, sami rumaos kogug yèn dadosa garwa, mila rakêtipun saduluran botên mawi angandhut wadi.
Antawis pêndhak dintên sang prabu wrêdha saha taruna sami paginêman, ingkang kakarsakakên ngadhêp namung Kyai Patih Tanggulangin, pangandikanipun sang prabu wrêdha. Yayi karsaningsun sira lêstaria jumênêng nata binathara ana ing nagara Marutamanda, ingsun wus narima mawiku ana ing Sadhaka bae, sarèhning sira ora duwe yoga jalu, anakira kaki Timur sira angkata dadi pangeran adipati anom, sarta ing têmbe dhaupa karo sutanira nini Sumilir, ingsun wis pitaya ing sira.
Gusti ratu sadhèrèk kawula sêpuh, kawula botên bingah jumênêng nata bilih ningali panjênêngan paduka nandhang papa cintraka wontên ing ardi, anggèn kawula kalampahan jumênêng ratu namung saking pamêksanipun kakang patih, amargi kawula rumaos taksih tidha-tidha, botên sande dados gêgujênganipun para ratu ing ngamôncapraja, ananging sarèhning panjênêngan [panjênêng...]
[...an] paduka seda, kadospundi anggèn kawula badhe nyelaki dhatêng pamêksanipun kakang patih wau, kalampahan kawula jumênêng nata akanthi prihatosing manah. Wusana ing mangke panjênêngan paduka aparipurna botên dumugi ing layon, kawula sèwu bingah prasasat amanggih sêsotyaning bumi ingkang badhe nyoroti surêmipun praja ing Marutamanda salaminipun paduka tilar, dene kawula narimah wangsul nyuwita ing panjênêngan paduka nyatriya kados ingkang sampun kalampahan.
Yayi prabu sira aja wangkot, sira mung sadarma anglakoni parentah ingsun, ora kêna sira popomopo. lan maninge enz asthabrata.
Aturipun sang prabu taruna, ratu sadhèrèk kawula sêpuh mugi angsala pangèstu paduka sagêd anglampahi ing rèh paduka ingkang sampun kadhawuhakên, saha badhe kawula èstokakên kanthi pangaji-aji saha [sa...]
[...ha] botên supe angluhurakên asma paduka ing salami-laminipun.
Andungkap sawulan sang prabu taruna wontên ing pratapan Sadhaka: sampun kalilan kondur saha garwa putra sarta Radèn Timur ingkang minôngka pambajênging putranipun sang prabu taruna: kabêkta. Untabing bala asêlur lumampah urut galêngan kados sela blêkithi, ing pratapan koncatan mêmaniking praja katingal nyênyês, roda mala pêpês dening katrajang ing angin, suwir kadadak, katingal amêmêlas, kathah lêlangêning wukir yèn kacariyosna sadaya.
Sarawuh ing praja sang prabu lajêng amranata sawarnining prakawis ingkang pêrlu-pêrlu angèstokakên piwêlingipun ingkang raka sang prabu, andadosakên sakecane manahipun têtiyang alit, sarta ing sabên-sabên sang nata angrêmbag prakawis, ingkang putra Radèn Timur kakarsakakên andhèrèk, antawis [antawi...]
[...s] sataun, Radèn Timur sampun katingal limpad ing panggraita, lantip ing pasang cipta sarta simpên wiweka, kasok sihipun sang prabu, tumuntên Radèn Timur kaangkat dados pangeran adipati anom, jumênêngipun mawi pasamuwan agêng, ingkang raka sang prabu inggih dipun aturi uninga, inggih asangêt suka pirênaning galih sarta aparing pangèstu wilujêng. Antawis sataun malih karsanipun sang prabu, pangeran adipati anom, badhe kadhaupakên kalihan ingkang putra Dèwi Sumilir, nanging sangêt ing pamoponipun, ingkang putra piyambak inggih sangêt ing pamoponipun, amargi rumaosipun sang rajaputra, dhatêng ingkang rayi sang rajaputri sampun kados sadhèrèk piyambak, rintên dalu pêpanggihan akula-kuli, makatên ugi sang rajaputri dhatêng ingkang raka sang rajaputra botên wontên sanèsipun, têbih cipta ingkang makatên.
Rukunipun saduluran sang rajaputra sang rajaputri adamêl sêkêling galihipun sang prabu, lêpat ing pangajêng-ajêngipun, karsanipun sang nata namung badhe kasarèhakên rumiyin, mênawi sampun tita taksih wangkot, badhe kapêksa saking pangwasaning ratu. Ingkang raka sang prabu inggih sampun dipun aturi uninga ing bab wau punika, sampun saèstu adamêl èmênging galih. Kandhêg samantên gêstosgêntos. kacariyos.
Wontên gêgêmpalan kôndha sabêdhahipun nagari ing Pôncaruka ingkang jumênêng nata binathara ajêjuluk Prabu Baratkatiga kagungan putra putri kiwa ing warni ngantos anggagrag botên sagêd apalakrama, kajawi lumuhipun ingkang katariman, sang nata piyambak lingsêm mikramakakên putra wau punika, mila ngantos sarisaking praja lêstantun botên
sêdyanipun sang ayu sajumênêngipun ingkang rama badhe wahdat tanpa krama, sarta kalayan panarimahing galih mupus dhatêng papêsthèning sariranipun, sarisaking karaton sariranipun aji godhong salêmbar, pêpuntoning karsa mila lajêng anis saking pura wau sarta botên sumêrêp badhe kadadosaning sariranipun, sang ayu kaparingan jêjuluk dhatêng ingkang rama: Dèwi Rasêksi, inggih saking awoning warninipun wau ngantos kados danawa èstri.
Sang ayu wontên madyaning wana kèndêl wontên ing rêrèjèng cêlak guwa miring aup dening kayoman ing kajêng trênggulun, ing ngriku wontên pancuran alit ingkang mêdal saking lambunging rêdi dhumawah ing sela tala lètèr kados pinatar dening tansah kêcuran toya marta rintên dalu kumucur swaranipun angêrês-êrêsi manah. Sang ayu kapengin badhe siram anêlês rema lajêng ngrucat busana botên mawi wigih awit lôngka [lông...]
[...ka] mênawi wontêna janma ingkang sagêd dhatêng ing ngriku, sanadyan sang ayu asipat danawa, nanging pasariranipun lurus jênar apindha bêngle kèris, dhasar mêntas kasongan ing raditya umobing rudiranipun wadana apindha kapundhung pinêcah abrit amaya-maya.
Ing salêbêting guwa miring wontên pandhita rêksasa ingkang maratapa anênêdha pitulunging dewa ingkang linuwih, sagêda punjul sasamining tumitah amêngku buwana ing tanah Ngatasangin, nalika sumêrêp dhatêngipun sang ayu mawas saking salêbêting guwa aling-alingan pongoling padhas ingkang dados warananing guwa, sagêd waspada botên kanyanan saking jawi. Sang pandhita rêksasa ing batos eram ningali dene wontên jilmajalma. manungsa ingkang sagêd ngambah ing patapanipun, dangu
Kados punapa kemawon kagèting galihipun sang rêtna sarêng sumêrêp wontên rasêksa angrêrêpa, githokipun mangkarag wulunipun anjêgrig, sariranipun gumêtêr, biyas paningalipun, lajêng
Rêroncènipun botên kacariyos, sang ayu sampun mupus narimah ing pêpasthèning sariranipun, têntrêm sakaroron
têmbunging dênawa inggih punika wontênipun nama dênawa jalêr: rasêksa dênawa èstri: rasêksi saking namanipun pandhita rasêksa, dèwi rasêksi.
Wong lanang: aku kapengin gêcok mêntah golèkna saiki, yèn ora koturuti aku mati.
Hah, ngêndi ana putri doyan gêcok mêntah.
Sing marai doyan iya rohmu kiye, yèn aku dhewe môngsa doyana, yagene kowe salah gawe wong lagi adus, dikêpruk nguwong dhasmu.
Adhuh biyung: athik malih lantap sinèh, dene biyèn apik alus.
Tobil-tobil, gêdhe têmên angkuhmu jaluk diajèni, apik alus iku rak yèn ana ing kadhaton, winongwong ing rama ibu
Adhuh babo wong ayu kalingane trêsna marang pun kakang, apa baya kang tak walêsake kajaba trêsnaku sakranjang gambir iki tak sokake marang kowe kabèh.
Wis ta aja kakehan calathu, nuli mangkata.
Iya tak mangkat, karia slamêt, pêthèknapêsthèkna. olèhe.
Sigêg gêntos kacariyos, Sang Prabu Bajrapati ingkang akadhaton siluman wontên ing dhasaripun rêdi Saribit, miyarsa yèn ingkang wayah buyut Sang Prabu Sindhung Aliwawar ingkang mawiku wontên pratapan [pratapa...]
[...n] Sadhaka sarta Sang Prabu Pracondha ingkang angrênggani kadhatodkadhaton. ing Marutamanda, sami tikbra ing galih dening pugalipun ingkang putra Radèn Timur sarta Dèwi Sumilir mopo jinatu krama kalihan ingkang sadhèrèk nak sanak piyambak, supêkêtipun saduluran kados tunggil sayayah rena. Dangu Sang Prabu Bajrapati anggalih sayoginipun ingkang linampahan, ngowêl ing kalih-kalihipun sampun ngantos curês turunipun ingkang wayah buyut, mokal yèn cidraa wêcaning dewa ingkang sampun kadhawuhakên dhatêng Prabu Bajrapati, sang prabu angêningakên cipta dhasar sampun sarira bathara, sakêdhap sampun pikantuk sarana ingkang sagêd andadosakên kamulyaning praja. Mêsat saking pura siluman aniyup dhatêng ing kadhaton Marutamanda, wanci sidhêm kayon anjujug ing kaputrèn, sang putri sawêg lênggahan kalihan ingkang raka Radèn Timur, aginêm raos wêwadining Sastrajendra [Sastraje...]
[...ndra] Yuningrat, inggih punika kawruh kasampurnaning pati, sang putri cinandhak kabêkta muluk ngambara, kadospunapa kagèting galihipun Radèn Timur, sarta mirêng sambatipun Dèwi Sumilir akèn nututi, tiyang sakadhaton otêr tangis gumuruh kados anjêbol-jêbolna kadhaton, sang prabu sarta sang pramèswari enggal rawuh ing kaputrèn, sang putri pinanggih sêpên, sarta botên wontên abdi ingkang kenging kadangu, rajaputra sampun oncat saking kadhaton namung kalihan panakawan kêkalih anututi duratmaka ingkang andhustha ingkang rayi sang putri, sirêping tangis sang prabu sawêg sagêd miyarsakakên aturing êmbanipun sang putri, yèn sang putri sawêg lêlênggahan kalihan ingkang raka Radèn Timur, tumuntên wontên saking nginggil, raksasa punapa manungsa nyandhak sang putri kabêkta ngambara silum, rajaputra lajêng nututi sapurugipun anut swaraning tangis, sang prabu lêgêg ing galih, sang pramèswari [pra...]
[...mèswari] anjrit karuna dhawah ing kisma ngantos kantu saya adamêl wêwah giyuhing galihipun sang prabu, ingkang rayi kacandhak katarik wontên ing pangkon sarwi ingêmêk-êmêk êmbun-êmbunanipun, sarêng èngêt lajêng angrungkêbi ingkang raka: sarwi matur, gusti pun Sumilir wontên pundi, kula botên sagêd kantun, sang prabu angandika: sarèhna pikirmu yayi dhisik, tak ngaturi uninga marang pratapan, sang prabu lajêng utusan ngaturi ingkang raka. Utusan enggal lumampah, dhatênging utusan ing pratapan, matur sarèhing dinuta sarta angaturi rawuhipun sang prabu. Sang prabu wrêdha sakalangkung kagèt sarta ngungun ing galih lajêng enggal tindak, sarawuh ing kadhaton, taksih amêningi otêring pura, sang prabu taruna lumèngsèr lênggah marikêlu nêmbah sarwi matur, gusti putra paduka pun Sumilir dhinustha ing duratmaka, putra tuwan pun Timur ingkang ngodhol lampahing duratmaka. Sang prabu
wêrdha tansah kèndêl, anggagas salêbêting galih bab lêlampahanipun ingkang putra Radèn Timur lajêng angêningakên cipta, sami sanalika angsal sasmitaning dewa yèn ingkang putra namung kinarya lêlampahan amatêngakên tapanipun, ing têmbe dhuriwuri. badhe manggih kamulyan sarta saèstu dhaup lan ingkang putra Dèwi Sumilir, nanging ing mangke taksih sinamar dening jawata ingkang linuwih, sanadyan namung kaaling-alingan gedhonggodhong. salêmbar: botên katingal, luwar anggènipun angêningakên cipta lajêng ngandika dhatêng ingkang rayi, yayi: prakara putranira sakarone wis aja sira rasakake, mung pinasrahake marang dewa kang linuwih bae, awit kabèh-kabèh saka karsaning Hyang Jagad Pratingkah, kawula mung sadarma anglakoni, ing mêngko mung padha mêmuji rahayune putranira sakarone.
Kadospundi: gusti, punapa kula botên
mangkono iku luwih prayoga yayi, nanging satêmêne mung ganêp-ganêpe bae, têka bakal olèh gawe: ora, dene kang luwih pêrlu sira anyênyuwuna pitulunging dewa: dinêmên.
Kula nuwun, punika ingkang mêsthi kula lampahi sarta kalayan dhawuh paduka.
Wis yayi: ingsun banjur nulak bali mulih marang pratapan.
Punapa botên mawi kèndêl sakêdhap angêsatakên riwe.
Wis ora yayi, Sang prabu lajêng kondur dhatêng ing pratapan, botên karsa kadhèrèkakên, lajêng saya anggêntur tapa.
Sang Prabu Pracondha utusan animbali kyai patih, kyai patih sampun wontên ing srimanganti tugur
kalayan ingkang para nayaka sarta sampun midhangêt pawartos yèn ing kadhaton wontên damêl agêng bab icale putranipun sang prabu: Dèwi Sumilir, sawêk angginêm sarta angudaraos sintên ingkang mara sandi mêjanani dhumatêng sang prabu: andhustha dhumatêng sang putri, nanging binudi-budi mêksa botên sagêd pinanggih, awit para ratu ing
kenging tinêmbung sangkaning aris, dhasar sang putri dèrèng darbe pêpacangan, pinacang lan ingkang sadhèrèk piyambak Radèn Timur, sami lumuhipun, ngantos misuwur ing praja liyan ing bab sandening pêpacangan, lêgêg galihipun kyai patih sarta para nayaka botên wontên ingkang sagêd angsal wêwêngan buntu pikiripun kados sinumpêt. Kêsaru dhatênging utusan saking kadhaton, kyai patih ingandikan, lajêng kèrid [kè...]
[...rid] ing lampah dumugi ngarsanipun sang prabu: kadhawahan lênggah, nyakêt sarta kaparingan sumêrêp ing bab wau punika mawi winangsit ing dhawuh pituturipun sang prabu wrêdha, kyai patih wontên asrêpipun ing galih sakêdhik dene taksih anggadhahi pangajêng-ajêng badhe karaharjaning têmbe. Dhawuhipun sang prabu, kakang: saiki sira amataha kancanira bupati patang wadana angulari lungane kaki putra sarta ngisêp-isêp panggonane nini
kumpul, binancang-bancanga mangalor mangidul, mangetan lan mangulon, êndi kang olèh gawe enggal ngaturana uninga.
Kawula nuwun inggih dhatêng sandika, saha sadèrèngipun wontên dhawuh paduka anglampahakên utusan, kawula sampun andhawuhakên waradin dhumatêng abdi paduka para wadana tamping angupadosi sarta ngulat-ulatakên kadosa dhawuh wau punika.
Sukur: kakang, yèn wis sira dhisiki parentah, wis kakang: banjur tindakna.
Kawula nuwun, inggih dhatêng sandika, kyai patih mêdal saking kadhaton wangsul dhatêng pasowan srimanganti, andhawuhakên timbalanipun sang prabu, para nayaka manggalaning praja sami apradandosan sarta lajêng bidhal saking ing
Sang prabu botên karsa miyos sinewaka amancasi saliring prakawis kados saban-saban, kapasrahakên dhumatêng kyai patih sarta kondhangipun para nayaka sakawan ingkang sami tinanggênah têngga praja, sang prabu mêmpên wontên ing sanggar pamujan, nungku puja samadi anyênyuwun karaharjaning putra.
Gêntos kacariyos lampahipun Sang Prabu Bajrapati ngambah ing gêgana cumlorot kados thathit niyup mangandhap, [manga...]
[...ndhap,] icalipun wontên ing rêdi Saribit, inggih punika kadhatonipun siluman Prabu Bajrapati, sang putri kaudhunakên saking ing gendhongan, jlêg
teplok akik ijêm, umpaking saka sela lintang katingal pating parêlik, sarasahipun sela cêndhani warni biru laut, pating jalèrèh kados ilining toya, wêdalan ing nagari Kusta, undhak-undhakanipun tundha sanga, ing pêngkêran patamanan agêng wontên bale kambangipun, toyanipun tansah angombak dening kêjogan pancuran [pancura...]
payonipun kajêng wêsi ingkang botên sagêd risak salami-laminipun.
Sang putri kenging daya prabawanipun ingkang eyang canggah Prabu Bajrapati, wontênipun ing kadhaton siluman anyupèkakên dhatêng rama ibu, namung miturut sapangrèhipun ingkang eyang, sang putri kadunungakên wontên ing yasa kambang majêng mangidul, gapura majêng mangetan, kori kamar ingkang kilèn namung isi pasarean kathil, bakalipun kajêng arêng-arêng lis-lisan kinarawistha ing kêncana mulya, kasuripun sutra kêling cinuki ing songa wungu, kajêng sirahipun sutra lumbu, kamar ingkang wetan namung isi padandosan, kalihan pasuryan sapirantosipun, tuwin lêmari gêdhah alit wadhah agêm-agêman,
nêstha tiyang jalêr èstri kathahipun gangsal jodho, namung ingkang sajodho kinarukup ing sutra jêne, sang putri lênggah ing kursi gadhing karsa mariksani primbon, kalolos saking ulêsipun sutra jêne, katingal samakipun mubyar tinarètès ing sêsotya, sang putri eram katêmbèn sumêrêp samak ingkang makatên warninipun, sarêng kawiyak saya eram ing galih dening sastranipun sinêrat ing toya êmas sadaya sarta padanipun mawi kinurung ing lung-lungan, pinindha lunging sêkar sônggalangit rumambat ing pêparang rumpil, sarta sastranipun Kawi Kêling, sang putri wiwit timur ngantos diwasa pinrêtêg ing piwulang wontên ing pawiyatan agêng gurunipun kawan
anyorahakên lêlampahanipun para ratu agêng ing Ngatasangin, tumuntên nyandhak cariyosipun para ratu lêluhuripun ing nagari Marutamanda, wiwit ingkang eyang warèng ingkang jumênêng nata sapisan ing Marutamanda, inggih punika ingkang rama ingkang eyang canggah Sang Prabu Bajrapati, sarta amratelakakên lêlampahaning karaton tuwin gambaring sarira kadhapur rêca, ing palêmahan ngandhap kacirenan sastra Ibrani mawi titimôngsa yuswa sarta ing sedanipun, sang rêtna kagèt ing galih jumênêng saking kursi lajêng nyakêt ing gambaripun ingkang eyang warèng kakung putri lajêng dipun ngabêktèni, rêca ing kiwanipun sang putri botên pandung yèn gambaripun ingkang eyang buyut Prabu Bajrapati kakung putri ugi lajêng dipun ngabêktèni, nanging ing kiwanipun malih taksih kalih rakit sarta ingkang dipun lurubi jêne sarakit, sang putri dèrèng sumêrêp [su...]
[...mêrêp] gancaring cariyosipun, lajêng lênggah wangsul ing kursi andumugèkakên pamaosipun, inggih ugi tunggile cariyosipun ingkang eyang putra wayahipun Prabu Bajrapati, têlasing cariyos namung dumugi samantên, sang putri jumênêng malih saking kursi nyakêt panggenaning rêca ingkang dèrèng dipun ngabêktèni: ugi lajêng dipun ngabêktèni, kantun sarakit ingkang dipun ulêsi jêne ugi badhe dipun ngabêktèni, ciptanipun: môngsa dedea tunggilipun rêca gambaripun ingkang para lêluhur: botên, sawêg dipun bikak kagèt ing galih yèn rêca sarakit punika gambaripun Sang Pangeran Timur kalihan gambare sariranipun, acêcêpêngan asta sarwi liling-liniling, sang
bau wijang anggandhewa gadhing / apa golèk ceko / lagi tumon wong kang kaya kuwe / baya iku
nganggo diwarahi / tur nèh aku isin / durung tau-tau //
Kandhêg samantên gêntos kacariyos lampahipun Radèn
ing galih, badhe wangsul lingsêm dhatêng ingkang rama Sang Prabu Pracondha, dene cabar ing damêl tanpa kasêktèn pisan-pisan, tansah anutuh sarira anggènipun dinama-dama ing rama ibu prasasat [prasa...]
[...sat] dados wisaning gêsangipun, mila Radèn Timur pratignya salêbêting galih sanadyan ajura atêmah bubuk badhe botên kondur bilih botên sagêd kapanggih ingkang rayi Dèwi Sumilir, lampahipun Radèn Timur amurang marga nusup angayam alas, karèndhèt-rèndhèt ing
angaruara ngajak wangsul dhatêng nagari, nanging botên piniyarsa dhatêng Radèn Timur, sampun lêpas lampahipun, kandhêg
gung sêsambat dulunên kang kawlasayun / suka kulinèng wulusan / mung mangajap-ajap pati //
enjing / wèh sugônda marbug arum / orêm tyas kudhandhangan /
angulari tanpa sêdya nut ing suku / pindha kinjêng tanpa soca / tan wruh sidaning dumadi //
asalin cahya / pindha kêncana sinangling //
ambirat mêsuming rupa / nadyan kusut kawuryan katon kuning / babo nanging mung sapangu /
rungkut-rungkut, nèk anu nyêbur sumur mawon pindhah, kula ênggih dhèrèk, ning ngantun, iyeiya. ngono ora, kang.
Groeb: Lha wong kowe ora dhêngêr kêrsane dara, iku rak digawe lampah, angèl iku mêrgane gampang, beda karo kowe, sing kogolèki gampange dhisik, angèle katêmu ing buri, mulane kowe tansah kasurang-surang bae.
saiki mung kari rêkasane bae: dhapur nyaur, besuk tontonên.
Gerb: Toblas, lèhmu ngêntèkake kamuktèn dhèk kapan, bok aja
Gerb: Gêdhugane nèk dipênggak banjur nundhung, êngga anjlog jurang mawon sisan, ning ênggih sampeyan kriyin, kula ngentun kaping kalih.
Kocapa lampahipun ditya rasêksa kados kinoncang ing dewa kalunta-lunta botên mirangguhi janma manungsa langkung ing wana, upami wangsula [wang...]
[...sula] botên ambêkta janma acipta lingsêm dhatêng ingkang rayi, sêdyanipun sang pandhita rasêksa badhe ambarak tiyang dhatêng padhusunan kemawon, sawêg kamanah-manah: brêbêt mambêt gandaning manungsa,
pandhita rasêksa girang ing manah ngandhêg lampahipun sang pangeran.
Boet: mandhêga mandhêga lakumu aja bacut.
Groeb: Ut, bilai: ca,
Groeb: Saya edan kowe kuwi, ana buta ngisis siyung diarani plengah-plèngèh.
dupèh kowe gêdhe dhuwur rosa birawa nganggo siyung, angkaramu bisa gawe apêsing juritmu.
Boet: I: babo babo wong iki ora kêna
dhawah krungkêb ing siti ngantos ababak bundhas, tinubruk abên ajêng tinêpak mukanipun kantu
Pang: Kowe kuwi gêmbèng têmên ta: Grubug, Grêbêg, wong ora ana apa-apa ditangisi, rak wis lumrahe wong kêrêngan iku gênti kêlindhih.
Gerb: Mênawi pun Grubug lasar gêmbèng, dara, tiyang mripat [mri...]
Groeb: Kowe sing mripatmu mlolo athik iya milu nangis.
Gerb: Wong grubyug tembo kok, mèlu golèk pêndhok, satêmêne mung tangisan bae, ora nganggo êluh, dara seda utawa ora iku ingatase aku
Gerb: Ora, wong wis cukup: kuwi.
Pang: Grubug, jupukna panahku sing tak tinggal ana ing ngisor
kebiasaan sing podo, tur biasane, saben ndelok uwong ki mikir sing aneh2, ora gur uwong ding…. terutama nek dudu uwong, njur iso ngguyu dewe, njur dikiro edan
kang urutane ha nganti nga nduweni sejarah. Jaman biyen ana satriya kang aran Aji Saka. Aji Saka iku duweni utusan cacah loro, yaiku Dora lan Sembada. Kacarita Aji Saka paring dhawuh marang Sembada supaya tetep ana padhepokan wektu Aji Saka lunga.Aji Saka meling Sembada supaya njaga keris kang ditinggal ing padhepokan. Keris iku ora kena dijupuk sapa wae saliyane Aji Saka dhewe. Mbuh amarga lali karo gunemane, Aji Saka banjur utusan marang Dora supaya njupuk keris pusaka iku. Nanging amarga Sembada wis puguh marang janjine, keris ora diwenehake. Kalorone dadi padha padu nganti tekan ing pati amarga padha-padha ngugemi beberane dhewe-dhewe. Suwe ora bali anggone Dora njupuk keris, akire Aji Saka marani ing padhepokan. Nanging sing ditemokake Aji Saka malah jasate Dora lan Sembada. Kanthi rasa sedhih lan gela Aji Saka banjur ngucap.
Kulo nggih bade donlod Mas” Kangge liyer2
Cara Mengetahui Status Pengguna Yahoo Messengger | Sugeng Rawuh
ING Vysya T. Nagar ING Vysya G N Street ING Vysya Tiruvottiyur ING Vysya South Mambalam ING Vysya Tfu ING Vysya Cms ING Vysya Mylapore ING Vysya Madipakkam ING Vysya Villivakkam ING
Miturut sêrat: Piwulang Gaib (Geheime Leer) karanganipun paduka H.P.B. mratelakakên, bilih jaman ingkang tumindak wontên ing dunya kaperang dados sakawan, kados [ka...]
[...dos] ta: Satyayoga, Dwaparayoga, Tretayoga, sakawanipun: Kaliyoga. Sadumigining jaman Kaliyoga, lajêng wangsul malih dhatêng jaman Satyayoga, makatên sapiturutipun. Supados botên kêpanjangên, ing ngriki namung kula têrangakên punapa ingkang winastan jaman Kali kemawon, jalaran kita sadaya punika dumunung wontên ing pêpungkasanipun jaman Kali, ngancik wontên ing wiwitaning jaman Satyayoga. Dumugi ing taun 1911 umuripun jaman Kali sampun: gangsal èwu taun, inggih punika titimôngsa pêpungkasaning jaman wau, kapetang saking adêging kaprabonipun Prabu Yudhisthira, jumênêng nata wontên ing Astinapura. Dados taun 1912 punika sampun ngancik wontên ing jaman: Satyayoga. Dene ing salêbêtipun jaman Kali punika kawontênan ing dunya majêng dhatêng prakawis kalairan (wadhag) jalaran pancèn amung prakawis wadhag ingkang kaajêngakên, mila inggih amung para marsudi kalairan ingkang sami angsal pangaji-aji agêng wontên ing dunya. Punapa salêbêtipun gangsal èwu taun kapêngkêr tiyang ingkang ulah kabatosan, nadyan linangkung botên wontên ajinipun? Botên makatên, sadaya pandamêl mêsthi wontên ajinipun. Namung tumrap jaman Kali, têtiyang ingkang ulah [u...]
[...lah] kabatosan, nadyan linangkung adi kados punapa, botên sagêd katingal ngalela kados ingkang sami marsudi kawruh kalairan, malah ingkang piniji dados pangajênging kamajêngan ing dunya, inggih bôngsa ingkang marsudi kalairan wau punika.§ Manawi badhe mratitisakên murih saya têrang, amriksanana sêrat Piwulang Gaib anggitanipun H.P.B. Dene ing jaman Satyayoga ingkang kaajêngakên prakawis kasuksman§ Suksma, têmbung Sansêkrit, wêrdinipun: alus. mila sampun saèstu para marsudi kasuksman ingkang sami manggih aji. Amung kemawon rèhning dawêg lumampah 15 taun dumugi wêdalipun buku punika, tamtunipun wataking jaman Satya dèrèng sagêd katingal cêtha. Ewasamantên sampun kenging katitik saking kawontênan samangke, nadyan nagari-nagarinipun bôngsa ingkang botên angajêngi dhatêng kawruh kasuksman, nanging sabên wontên ingkang ngrêmbag kawruh wau, botên dipun pitambuhi, malah dipun mirêngakên tiyang kathah. Punapa malih sagêd katitik saking majêngipun agami-agami, punika satunggaling pasaksèn malih ingkang anêdahakên peranganing watakipun jaman Satya.
Kawuningana, dêdongengan ingkang kacariyos wontên ing sêrat: Mahabarata, punika isi kawruh kasuksman warni-warni. [war...]
[...ni-warni.] Amung kemawon sarèhning piwulangipun wau sinamar kawujudakên lêlampahaning tiyang, mila sampun saèstu botên badhe sagêd angênyami manising madu Barata, bilih kirang lêbêt panyuraosipun. Kosok wangsulipun, manawi para marsudi sampun sagêd angingsêp sarining sêkar tunjung Barata, sampun saèstu badhe sagêd anggayuh gêgeyongan sajati, amung sarana sêrat punika kemawon. Awit saking punika wosipun anggèn kula anjawèkakên sêrat Mahabarata, ing pangangkah amung badhe anyampêti kabêtahaning jaman ingkang badhe tumindak.
Mênggah ing wigatosipun pakêmpalan dintên punika badhe sami anyuraoanyuraos. sêrat Mahabarata, karantên punika sêrat minulya ing dunya.
Saèstunipun jêngandika sampun sami maos anggitanipun [anggitanipu...]
[...n] Omirus, pujôngga ing praja Grigkênlan, ingkang nyariyosakên lêlampahaning paprangan salêbêtipun sadasa taun. Wontên sanèsipun malih, pintên-pintên pujôngga linangkung ing bab kasuksman tuwin babad. Sarêng tiyang samangke maos sêrat wau, lajêng sami mungêl: Grigkênlan punika rumiyinipun têtela nagari agêng, katitik saking anggitanipun para pujangganipun. Wêkdal samangke tiyang kilenan sami maos sêrat-sêrat ijêngandika ingkang kasêrat ing basa Sansêkrit, sarta sami mungêl: kados punapa luhuring kasagêdanipun bôngsa Hindhu ing jaman kina, dene sampun sagèd nganggit sêrat-sêrat wau. Sêrat Mahabarata punika kêkidungan ingkang luhur piyambak ing dunya, botên wontên sêrat kêkidungan ingkang sami kalihan sêrat Mahabarata. Ing ngriku kaèbêkan sadhengah ingkang prêlu dipun sumêrêpi, utawi pundi kautamèn ingkang kêdah kaparsudi. Tatêmbunganipun sêrat wau wilêd, sarta anyariyosakên lêlampahan prêlu-prêlu ingkang kêdah dipun sumêrêpi dening para jêjaka Hindhu. Saèstu kuciwa, upami tumuwuhipun jêjaka Hindhu botên sinartan kawruh pintên- pintên ingkang kawursita ing sêrat kêkidungan ingkang kaanggit sarta kagêgulang dening lêluhuripun.
Punika pusakanipun bôngsa Arya, amila prayogi sami kasinaua. Ing sêrat wau angêmot
kasusilan, punika pikajêngipun angrêmbag kawruh kasusilan, kados ta: lampah sae, sarta utamining pambêkan. Bilih jêngandika sinau kawruh petang, tamtu jêngandika dipun sumêrêpakên lampah-lampahipun ingkang sampun tinamtokakên. Dene manawi lampah-lampah ing panggarapipun wau sampun jêngandika sumêrêpi, sarta jêngandika têtêpi, tamtu lêrês pametang jênganika, makatên ugi tumraping piwulang kasusilan. Piwulang wau angrêmbag awon sae, pundi ingkang prayogi linampahan, saha ingkang kalintu. Wulang kasusilan botên mungêl: sira kudu bêcik, utawi: sira kudu aja ala. Ananging pamulangipun amung anêdahakên lampah-lampahipun, sarta suka têtuladan. Ingkang kacariyosakên ing ngriku pundi sae pundi ingkang dipun wastani awon, pundi ingkang kêdah jêngandika lampahi, tuwin pundi ingkang kêdah katilar. Sadaya lampah sarta wêwatonipun wau ingkang winastan piwulang kasusilan.
Sêrat Mahabarata, punika wiyaripun kados cakrawalaning piwulang kasusilan, ing ngriku pitêdah kadospundi anggènipun anglampahi. Sêrat wau marah dhatêng lare jalêr èstri ingkang sami wontên ing pamulangan, tiyang sêpuh jalêr èstri, saha mulang dhatêng sadaya wau kadospundi ingkang kêdah dipun lampahi pêpangkataning umur-umuranipun. Para brahmana, satriya, wiswa, tuwin sudra, saha tiyang ingkang botên kalêbêt wêwilanganing bôngsa punapa kemawon, sadaya sami sagêd angsal pitêdah saking ing ngriku, kadospundi pamanguning wêwatakan ingkang kêdah linampahakên ing gêsangipun sadintên-dintên. Sêrat wau anêdahakên kadospundi
padintênan, lampahing pamulangipun sakalangkung prayogi, inggih punika kadhapur dêdongengan. Kangge lintunipun anggèning mungal: ucapira kang têmên, ing ngriku nyariyosakên lêlampahanipun tiyang pintên-pintên ingkang têmên ungêlipun, lajêng kacariyosakên kadadosaning katêmênanipun wau. Dene ingkang kangge lintuning piwulangipun: sira aja goroh, punika lajêng nyariyosakên lêlampahanipun tiyang ingkang sami rêmên goroh,
Wontên satunggaling dongèng: nyariyosakên lêlampahanipun ditya nami Praladha, amargi saking anggènipun nglampahi wajib sarana ambêg rahayu, lajêng kaparingan nugraha dening Sang Hyang Indra, pinarêngakên mangrèh tri bawana.§ Alam têtiga inggih punika, cipta, pangraos, tuwin pandamêl. Katranganipun ingkang mêrtal. Nalika Sang Hyang Indra tumêdhak, amindha warna brahmana, Praladha katampi dados siswanipun, saking sangêting sungkêmipun Praladha dhatêng gurunipun, ngantos prasêtya sadaya dhawuhipun badhe dipun lampahi. Wêkdal samantên Sang Hyang Indra lajêng dhawuh: Praladha angaturna saening watakipun dhatêng Sang Hyang Indra. Sanadyan Praladha sangêt [sa...]
[...ngêt] sumêlanging manahipun dhatêng kadadosanipun bilih sirna watakipun sae, ewadene Praladha nyandikani, sinaksèn ing prasêtya. Nalika wau Praladha linggih kalayan manah dhatêng kasagahanipun, katingal wontên cahya, sunaripun tanpa watêsan mêdal saking badanipun. Ing ngriku Prabu Praladha pitakèn: sira iku sapa, cahya mangsuli: ingsun iki maujuding watakira bêcik, kang nêdya sira pisah, samêngko ingsun anguncati, arêp manjing marang brahmana kang binaktèn ing siswane. Wontên wujud sanèsipun malih ingkang mêdal saking sariranipun Prabu Praladha, sarêng dipun pitakèni mangsuli: ingsun watak adil, ingsun kudu manggon ing êndi kang dinunungan dening watak bêcik. Makatên ugi wêdaling katêmênan, pandamêl sae, pangwasa sarta kabêgjan, wêdalipun kabêgjan wau sarwi wicantên, hèh Praladha, amarga saka bêciking pambêganira, sira bakal bisa mangrèh tri bawana.
Samêngko wus kasumurupan kabèh, sira amboyong ratuning dewa, marga saka bêciking pambêkan, adil, têmên, panggawe bêcik, pangwasanira lan ingsun pribadi, lah sira kang wicaksana, kabèh mau tumuwuh saka bêciking pambêkan. Sasampunipun makatên kabêgjan lajêng uncat atut wuri dhatêng pambêkapambêkan. sae,
manungsa, dunya tuwin dumados (heelal), sadaya wau pinangkat-pangkat saking ciptanipun. Mahabarata marah bab sadarsana, ingkang alêlandhêsan agami Hindhu. Kacariyos wontên satunggaling narendra ingkang sakalangkung luhur, (Allah), inggih punika pribadi kang esa, dumunung ing nglêbêtipun satunggal-tunggal, tuwin ing nglêbêtipun samukawis. Pangeran punika wontên ing pundi-pundi, ing nglêbêtipun srêngenge, ing rêmbulan, ing lintang, ing nglêbêtipun para dewa tuwin manungsa, ing nglêbêtipun kewan, têtuwuhan, tuwin ing pêpêlikan. Wontên gêsang satunggal, sumimpên ing nglêbêtipun sadaya, inggih punika Pangeran kang Maha Agung. Dados sadaya dumados punika satunggal, mila botên lêrês manawi pêpisahan. Pundi ingkang sae tumrap salah satunggal inggih sae tumrap sadaya, pundi ingkang sae tumrap sadaya inggih sae tumrap salah satunggal. Amila kita kêdah amêmitran kalihan sadaya, sarta asih dhatêng sadaya. Tiyang punika gêsang satunggal, dados manawi tiyang anyêrikakên dhatêng tiyang sanès, punika anatoni manahipun piyambak. Gêsang ingkang wontên ing lêmbu, punapa ing nglêbêting pêksi, punika inggih gêsanging
nyariyosakên lêlampahanipun Prabu Usinara kalihan pêksi dara ingkang nêdya nyuwun pangayoman ing panjênênganipun. Kawajibaning ratu ingkang minulya piyambak punika angayomi sadhengah ingkang sami wontên ing dalêm wawêngkoning kaprabonipun. Dewa kêkalih, Sang Hyang Indra kalihan Bathara Agni, karsa anyobi kasêtyanipun Sang Prabu Usinara ing ngatasing kawajiban. Sang Hyang Indra mancala warna pêksi alap-alap, dene Bathara Agni dados dara.
prabu. Alap-alap matur manawi dara punika sampun pinasthi dados boyonganipun. Ananging sang prabu botên marêngakên, amargi awêwaton pasêksèn, dene dara nyuwun pangayomanipun ratu ingkang amêngku ing praja wau. Pun alap-alap lajêng pratela manawi kecalan têdhanipun, punika ugi kawajibaning ratu angayomi kawulanipun ingkang badhe pêjah kaluwèn. Sang prabu botên karsa anguculakên dara saking pangayomanipun, mila dhawuh badhe anglintoni tatêdhan sanèsipun, ananging kaparingan punapa kemawon alap-alap botên narimah, pun alap-alap ugi purun nampèni manawi linintu daginging [daging...]
[...ing] sariranipun sang prabu ingkang bobotipun sami kalihan wawrating dara. Sang prabu marêngakên mila lajêng angiris sariranipun kadèkèk ing taraju sinisihan pêksi dara. Ananging tansah jumplang awrat daranipun, ngantos kawêwahan marambah-rambah kairisakên malih mêksa awrat daranipun, ngantos sariranipun têlas dagingipun, sadaya kadèkèk ing taraju. Sanalika wau dewa kêkalih lajêng sami ngejawantah, sarta paring nugraha dhatêng sang prabu, dene sang prabu sampun kadugi anglilahakên sariranipun piyambak kangge lintunipun titah ingkang nyuwun pangayoman ing panjênênganipun (Wanaparwa: § 130-131).
Kaliyoga punika satunggaling jaman, ingkang têtiyanganipun sirna piyandêlipun dhatêng para dewa tuwin pandamêlipun para dewa, mila saya sangêt korupipun dhatêng kawontênan lair. Ingkang kapitados amung samukawis ingkang
ingkang kenging sinarawung dening indriyanipun badan-badan. Andika pitados dhatêng bangku, amargi kenging andika
kathah tiyang ingkang botên pitados dhatêng samukawis ingkang piyambakipun botên sagêd aningali utawi anggrayang. Dhatêng para dewa ingkang salami-laminipun tansah anjangkung manungsa, malah dhatêng kang maha luhur, ingkang sugêngipun ugi dados gêsanging manungsa, sami botên pitados. Kathah tiyang ingkang pitadosipun dhatêng punika wau taksih sêmang-sêmang. Tiyang-tiyang ingkang makatên botên mungêl bilih piyambakipun botên pitados dhatêng para dewa, ananging gêsangipun sampun amratandhani manawi pancên botên pitados. Samukawis kawontênan sakubêngipun tiyang ingkang dipun wontênakên dening para dewa, punika botên kaanggêp bilih dewa ingkang
urubing latu, punika kawontênan ingkang padatan kemawon. Môngka ing nglêbêtipun satunggal-tunggalipun wau isi satunggaling dewa ingkang anambut karya. Bilih latu murub ing tumang punapa ing wana, punika pakartining dewa, dene latu wau lampah pamarkati anggèning ngatingalakên kawontênanipun. Latu punika botên saking pakartining tiyang ingkang sagêd dhatêng kawruh pamisah, ananging punika pakartining Bathara Agni sarêng
Sêrat Mahabarata tansah nyariyosakên samukawis ingkang sampun kawontênakên dening dewa. Tiyang ingkang botên pitados dhatêng dewa nganggêp manawi punika amung pangathik-athik ingkang pinardawa. Botên sapintêna tiyang ingkang pitados, bilih makatên wau samangke ugi taksih tumindak, sarta lêstantun tumindak ing salami-laminipun. Ing jaman sanès-sanèsipun, para dewa anambut karya sarta ngatingali ing manungsa. Samangke [Sa...]
[...mangke] sêsingidan, amargi pitadosipun manungsa amung dhatêng kawadhagan, botên dhatêng panjênênganipun. Kalamôngsa tiyang ingkang sukci tuwin ambêk sih sagêd sumêrêp dhatêng para dewa, kados ing jaman kina, mila tiyang wau pitados dhatêng ungêling sêrat kados makatên punika, dados cariyosing lêlampahan wau lajêng katingal botên anglêngkara.
Ing têmbe para dewa marah piyambak dhatêng manungsa, kalamôngsa alantaran para linangkung, ingkang sinêbut para wicaksana utawi rêsi. Mantram, pikajêngipun: tatêmbungan, utawi kaèbêkan suraos, ingkang ungêlipun wontên pangwasanipun, tumrap ing alam gaib --- kawarahakên supados dipun pedahakên dening tiyang. Dene dayaning mantram wau angedap-edapi. Tiyang sampun sami kawarah kadospundi anggènipun angèsthi, murih ciptanipun tuwuh pangwasanipun.
Para dewa punika ingkang masesa bawana, kadosdene kusir anggèning angêlisi kapal rakitan. Dados dunya punika rinèh ing para dewa. Pêpindhanipun kados jêngandika numpak kareta, kalayan anyêpêng lis, lajêng anginggokakên kapalipun dhatêng ing pundi ingkang andika kajêngakên, makatên wau panjaginipun para dewa dhatêng dunya, sarta anurunakên kakiyatan dhatêng [dha...]
[...têng] ing dunya, lajêng kaingêr keblatipun.
Salami-laminipun para dewa tansah nindakakên kawajibanipun amranata bawana murih prayoginipun, amargi bawana sampun dangu anggènipun lumampah, mila tamtu manggih pintên-pintên simpangan ingkang nyimpang saking margi agêng. Ingkang kaupamèkakên margi agêng wau kawastanan: kamajêngan (Evolutie) inggih punika ingkang linangkungan sagung dumados, saking wiwitan ngantos wêkasanipun. Manawi jêngandika lumampah saking ing Bênarès ngriki, dhatêng ing Alabat, jêngandika nglangkungi pintên-pintên simpangan, ananging manawi jêngandika lêstantun lumampah urut margi agêng wau, andika badhe tumuntên dumugi ing Alabat. Para dewa anggènipun angusiri bawana kawêdalakên urut margi agêng, ananging manungsa kalamôngsa lajêng minggok anut margi simpangan, ingkang katingalipun sakeca dipun langkungi, môngka saurut pinggiring margi agêng wau pinagêran saha dipun jagang, dados manawi tiyang amargi saking pangangkahipun piyambak nêdya minggok saking margi agêng tamtu lajêng kacêmplung ing jagang utawi katatap ing pagêr, ing ngriku tiyang mastani, manawi tiyang wau manggih sangsara tuwin kasusahan. Ananging kasusahan tuwin kasangsaran wau sae, dene dhumawah ing piyambakipun, awit upami [u...]
[...pami] para dewa botên andèkèkana pakèwêd ing margi simpangan wau, tiyang badhe kalajêng-lajêng anggènipun kasasar, wêkasan bilai.
Kalamôngsa, tiyang sanagari sadaya sami langkung margi simpangan, ing ngriku dewa lajêng angwontênakên prang agêng utawi pacêklik, tuwin sêsakit agêng wontên ing margi simpangan wau. Tiyang sabôngsa sami lumampah ing margi simpangan, mila kêdah dipun têdahakên manawi lampahipun kasasar, awarni panandhang, supados sampun anglampahi makatên malih. Paprangan agêng ingkang sami dipun sumêrêpi wontên ing sêrat babad wau, têtela saking kaparênging para dewa, amargi para dewa kawajiban kêdah adamêl kamajênganing tumitah. Tiyang sumêrêp kados punapa kathahing tiyang sarta kewan ingkang anêmahi pêjah ing paprangan wau, ngantos tiyang mastani sakalangkung anggêgirisi, utawi mêmêlas sangêt.
Ananging sayêktosipun sanadyan tiyang punapa kewan, ingkang sami anêmahi pêjah ing paprangan wau, amung ingkang badanipun sampun botên pakangsal kangge amangun kamajêngan. Bilih badaning tiyang punika sampun botên kenging pinakartèkakên, badan wau lajêng kabucal dening para dewa, murih tiyangipun lajêng sagêd [sagê...]
[...d] angsal badan ingkang saya prayogi. Risaking badan punika limrahipun winastan pêjah. Môngka badan têtela kadosdene pangangge ingkang rinasuk ing tiyang, mila sabên tiyang minggah darajatipun, badanipun tamtu lajêng risak. Sagunging tiyang ingkang lena ing palagan agêng wau, sami lajêng minggah ing kaswargan, nunggil kalihan para dewa.
Pakaryanipun para dewa anindakakên anggêr-anggêring Gusti kang amaha luhur, inggih iswara, ingkang gumêlaripun dados trimurti: Mahadewa, Wisnu tuwin Brahma. Anggêr wau ingkang mangun kamajênganing sadaya dumados ngantos kados ayang-ayanganing Pangeran. Anggarap kamajêngan makatên wau kawajibanipun para dewa, utawi botên amung tumrap salah satunggal, dados kawajibanipun beda kalihan manungsa. Anggènipun para dewa ngwontênakên kasusahan, panasaran, sarta godha, wontên ing margining manungsa, punika badhe anyobi kasantosaning manungsa, supados manungsa saya wimbuh karosanipun saha kasinungan kawicaksanan tuwin sami ambêk utami. Ing nalika para dewa anindakakên pakaryanipun, kalamôngsa kêdah angwontênakên warni-warni, ingkang botên sakeca tumraping manungsa. Anggènipun para dewa ngwontênakên makatên, punika tumrap [tu...]
[...mrap] manungsa ingkang botên anut têpa palupi. Upaminipun para jaksa ngukum tiyang ingkang lampah awon, punika minôngka pemutipun tiyang limrah, manawi tiyang mandung raja darbe andika, tiyang wau lajêng kaukum dening pangadilan, awit tiyang wau anêrak anggêr-anggêr, sanajan botên mandung darbèking jaksa, utawi anêpsoni para jaksa. Ananging
Manawi satunggaling bôngsa dumugi mangsanipun ewah, --- upaminipun tiyang Hindhu badhe dados kados gangsal èwu taun ingkang sampun kapêngkêr, tamtu wontên sujanma ingkang kalairakên ing Hindhu. Pintên-pintên sujanma ingkang agêng kasaenanipun, tuwin druhaka, kuwawi, saha tiyang awon. Tiyang-tyang wau linairakên ing ngriku, amargi nagari ngriku bêtah sadaya wau, sarta sadaya punika tiyang-tiyang ing gêsangipun ingkang kapêngkêr sampun mirantos badhe anggarap pandamêlan prêlu. Para linangkung wau, nadyan kang sae punapa kang awon, punika botên sawêg sapisan punika wontênipun ing Hindhu. Ing gêsangipun rumiyin sampun sae tindakipun, mila lajêng sinung karosan, kalampahan lajêng linairakên ing môngsa ingkang kaèbêkan bêbaya, prêlu badhe anambut karya sêsarêngan kalihan para dewa. Panunggilanipun malih tiyang ingkang awon- awon,
Kula manggih cacriyosan ing Adiparwa, inggih punika dhil kapisanan saking sêrat Mahabarata, bilih pangrantamipun prang agêng punika wontên ing kaswargan. Para dewa sami parêpatan lajêng anêmtokakên, kêdah anglairakên sagunging tiyang ingkang sampun tinamtu minôngka panuntunipun. Ingkang pinilih tiyang sakawan, ingkang rumiyinipun sampun nate dados nayakanipun ratuning para dewa, ingkang sinêbut Hyang Indra. Bathara Indra punika angratoni para dewa, sarta sakawan wau suwaunipun inggih [ing...]
sawatawis môngsa. Pangandikanipun Hyang Mahadewa: sing sapa kang kaya wêwatakanira mau, padha ora olèh nugrahaningwang. Sang Hyang Indra angèstokakên sarwi ngunandika bilih sariranipun kalihan Indra sanèsipun, badhe manjanma prêlu anambut pakaryan ingkang dados gêgadhanganipun, murih
sudarmanipun dewa. Dene Indra ingkang ôngka gangsalipun, pratela bilih panjênênganipun pribadi badhe anitahakên tiyang ingkang ôngka gangsal. Bathara Mahadewa marêngakên (Adiparwa §199).
Sarêng sampun dumugi mangsanipun, Indra sakawan wau linairakên dados Yudhistira, Bima, Nangkula tuwin Sahadewa, dene ingkang minôngka sudarmanipun, inggih punika Bathara Darma (dewaning adil), Bathara Wayu (dewaning angin) sarta Bathara Aswin kalih pisan. Ananging Arjuna punika suwaunipun rèsi agêng, lairipun malih dados putranipun Bathara Indra ratuning dewa. Prajurit gangsal pisan wau ingkang nêdya sami dipun sumêrêpi [sumê...]
[...rêpi] lêlampahanipun, inggih punika ingkang unggul ing palagan agêng Têgalkuru.
Sabibaring prang agêng wiwit ngancik jaman enggal, kacariyos wêkdal samantên dewaning para dewa ingkang jêjuluk Sang Hyang Wisnu manjanma piyambak dhatêng ing dunya, minôngka awatara, sêsilih Sri Krêsna, asêsarêngan kalihan swasa, naga kalanggêngan ugi manjanma dados sadhèrèkipun Krêsna, kêkasih Balarama (Adiparwa §199) kawuningana awatara punika pangejawantahipun têtungguling dewa, mila manjanma prêlu mangrurah piawon, bilih piawon sampun saya andadra, sarta kawistara badhe angandhêg lampahing kamajêngan.
Tatelanipun sêrat Mahabarata punika babading bôngsa têdhakipun satunggaling narendra, ingkang jajuluk Prabu Barata. Panjênênganipun putranipun Prabu Dusjanta mijil saking Dèwi Sakuntala, ingkang aluraning lêlampahanipun ugi wajib sami andika sumêrêpi, (Sakuntala punika dêdongenganipun Sang Kalidhas). Baratas atêgês têdhakipun Prabu Barata, dene: maha, atêgês agêng, dados sêrat wau babad agêng nyariyosakên lêlampahanipun para têdhak Barata. Ing antawisipun para têdhak Barata wontên satunggal ingkang akêkasih [akê...]
[...kasih] Kuru. Panjênênganipun wau (Kuru) jumênêng nata binathara, punapadene agêng kasubratanipun. Prabu Kuru ambangun tapa wontên ing ara-ara ingkang winastan Têgalkuru-Ksetra, pikajêngipun têgalipun Kuru, inggih ing ngriku ingkang kangge ajanging paprangan agêng punika. Ing antawisipun para darah Kuru wontên têtiga, satunggal sinêbut Dritarastra, netranipun wuta, ingkang putranipun sami amangun yuda ing palagan agêng amung anjurungi piawon. Panênggakipun Pandhu, sudarmanipun nararya gangsal ingkang ambangun prang anglabêti watak sae. Ingkang waruju Sang Widura, punika linangkung ing kawicaksanan sarta adilipun, tuwin dados bangbang pangalum-aluming praja Ngastina. Cariyos lampahan saha pandamêlipun sadaya punika, kasêbut wontên ing sêrat kakidungan agêng ingkang kabagi dados wolulas parwa (dhil) sabên saparwa wontên naminipun piyambak-piyambak kapiridakên cariyos ingkang kamot ing ngriku.
Kidung wau pinangkanipun saking Ugrasarwa katampèkakên dhatêng para ambangun tapa ingkang sami dhadhepok ing wana: Naimisia, dene Ugrasarwa punika putranipun Lomaarsana, apêparab Suti. Ing antawisipun para ambangun tapa wau pitakèn dhatêng Ugrasarwa, piyambakipun punika ing pundi pinangkanipun, [pinangkani...]
[...pun,] winangsulan: manawi mêntas tumut angèstrèni pamiwahaning sêsaji agêng anggènipun Sang Prabu Janamejaya adamêl sêsaji naga. Ing ngriku mirêngipun kidung Mahabarata ingkang lajêng kasinau piyambak. Sêrat punika anggitanipun ingkang wicaksana Krêsna Dwipayana, mila sinêbut Krêsna: amargi kulitipun cêmêng, Dwipayana: awit lairipun wontên ing Pulo Wedhawiyasa, sabab panjênênganipun ingkang ngimpun sarta nata Sêrat Wedha. Rêsi wau nêmbung dhatêng Suti supados kawarah, mila lajêng kalampahan sami kawarah.
Wontên ing Mahabarata, Sang Bisma ingkang dipun cariyosakên luhur sarta kakêndêlanipun botên wontên ingkang nyamèni. Panjênênganipun wau pêpêthinganing bôngsa Arya, Sang Bisma pantês kangge tatuladanipun sintêna ingkang tumitah wontên ing dunya. Dosa ingkang
kalihan yuswanipun. Sang Bisma botên nate nalisir saking darmanipun, botên nate sumimpang saking têngah-têngahing marginipun, botên nate nyimpang mangiwa tuwin manêngên. Panjênênganipun punika guru, [gu...]
[...ru,] inggih nayaka. Nalika dados putra, nayaka tuwin wali, lêstantun têtêp ing darmanipun. Ing satunggal-tunggal peranganing sugêngipun, punika sagêd angrampungakên jajibahanipun.
Sadèrèngipun Bisma katitahakên dhatêng marcapada, ing kaswargan wontên pasamuwan agêng. Prabu Mahabisa ingkang sagêd anggayuh kaswargan saking sêsajinipun, ugi manjing ing pasamuwaning para dewa. Punapa dene Bathari Gangga, ratuning sadaya lèpèn, inggih wontên ing ngriku. Nêdhêng ramening pasamuwan, Bathari Gangga katêmpuh ing samirana ngantos pangagêmanipun kapisah saking sariranipun. Para dewa lajêng sami tumungkul, murih Bathari Gangga sampun ngantos lingsêm, amung Prabu Mahabisa ingkang lêstantun dêngèngèk. Ing nalika wau Hyang Brahma lajêng angêsotakên dhatêng sang prabu. Têrangipun ingkang ing ngriki katêmbungakên: angêsotakên, punika mratelakakên kasangsaran ingkang badhe kasandhang, amargi saking kalintuning tindak tuwin ciptanipun (kadadosaning cipta
makatên ugi Dèwi Gangga badhe katurunakên [ka...]
[...turunakên] dhatêng alaming manungsa, sarwi anandhang papa. Nanging manawi sampun tangi kanêpsonipun, Dèwi Gangga badhe luwar saking papa cintrakanipun.
manawi tamtu badhe kadhatêngan widadari ingkang nêmbung supados kagarwa, pangandikanipun, Santanu manawa widadari iku têka, tampanana dadi
garwanira mau, nadyan ala utawa kang becik, sira aja takon arane, utawa lêluhure, lan pinangkane, mung banjur garwanên kang awit saka parentah ingsun.
Nararya Santanu kajumênêngakên nata, dene sang prabu lajêng bagawan. Jumênêngipun Santanu, karaton saha nagarinipun mulya. Ing satunggaling dintên nalika sang prabu lêlangên urut pinggiring lèpèn Gangga, panjênênganipun wuninga rara kênya sakalangkung endah ing warni, ingkang sangêt anênarik panggalihipun, mila lajêng dinangu: punapa piyambakipun purun kapundhut dados sori nata. Rara kênya wau inggih Dèwi Gangga ugi lajêng nyandikani, nanging mawi bêbana, salêbêtipun tungtunggilan,têtunggilan. sang prabu sampun ngantos nyaruwe sadaya pandamêlipun, aturipun makatên: sang prabu, panduka sampun ngantos wontên solah bawa ingkang nawung raos bêndu, sadangunipun panduka taksih amêngku ambêk
Ing nalika Dèwi Gangga anglairakên putra, bayi enggal binopong dening pramèswari lajêng binucal dhatêng lèpèn sarwi ngandika: tampanana nugraha kang tuwuh saka bêciking sêdyanira. Makatên ugi sarêng pêputra kaping kalih, kaping tiga, salajêngipun ngantos kaping pitu. Narendra ingkang sakalangkung mêmêlas wau sakalangkung singkêl ing panggalih, sarta rumaos sangsara, panjênênganipun botên rêna sangêt dhatêng tindaking garwanipun ingkang makatên wau, ewadene sang prabu botên kawiyos pangandikanipun, murih sampun ngantos katilar dening garwa. Kawuningana sarêng ambabar ingkang kaping wolu, kados ingkang sampun-sampun, bayi badhe pinondhong dening ibu sarwi mèsêm, nêdya binucal dhatêng lèpèn. Sang prabu anyêgati, kalihan pasêmon ingkang sakalangkung sêdhih, pangandikanipun: adhuh, adhuh, aja pinatenan,
putraningsun, sapira ta gêdhening dosanira. [dosa...]
"Dhuh Sang Prabu Santanu ingkang sakalangkung mêmêlas, saking agênging cobi, paduka ngantos kasupèn dhatêng dhawuhipun kang rama." Atur wangsulanipun kang garwa: "putra punika botên badhe kula pêjahi, ananging angèngêtana prajanji nalika pêpanggihan sapisan, dados samangke dumugi mangsanipun kula anilar panduka. Kawuningana kula Gangga putrinipun Bathara Janu". Ing ngriku Dèwi Gangga anyariyosakên lêlampahan ingkang sampun kapêngkêr dangu, kawontênanipun dewa wolu anggènipun mandung lêmbu kamulyan, nama Nandhini, gadhahanipun Maharêsi. Ing antawisipun wasu wolu wau wontên satunggal ingkang nama Dyahu, inggih punika ingkang têmên angawaki mandung. Maharêsi angêsotakên, manawi para wasu badhe katurunakên dhatêng ing dunya minôngka paukumaning dosanipun. Para wasu sami angasih-asih nyuwun pangaksama. Maharêsi marêngakên, manawi para wasu wau badhe lajêng luwar ing warsa anggènipun linairakên dhatêng ing dunya, kajawi pun, Dyahu, awit dosanipun agêng, kêdah dangu pamanggènipun wontên ing dunya. Nalika wau para wasu lajêng manggihi Dèwi Gangga sarta prasabên, bilih Dèwi Gangga dados parawaning manungsa, para wasu badhe dados putranipun, supados sasampunipun lair [la...]
[...ir] saking guwa garbaning ibu lajêng kabucala dhatêng ing lèpèn, dados lajêng sagêd luwar saking badan wadhag kang minôngka pawarangkanipun. Wangsulanipun Dèwi Gangga: kula sanggêm badhe anglêksanani sapaminta andika, murih para wasu sagêd luwar saking pawarangkan wujud gêsang ing dunya. "O pêpêthinganing para narendra, amung pun, Dyahu ingkang kêsangêtên dosanipun, kapêksa sawatawis dangu gêsangipun wontên ing dunya, kados soting rêsi agung wau".
Manungsa asring-asring ajrih pêjah, môngka jêngandika priksa piyambak, manawi dewa kalairakên dhatêng ing dunya, lajêng rumaos kinunjara, dene pêjah kaanggêp mitra ingkang amêngakakên kontêning pawarangkanipun. Ing alam asor ngriki, tiyang sami bingah manawi wontên bayi linairakên, utawi sami nangis manawi wontên tiyang pêjah. Ingkang makatên kenging kaupamèkakên tiyang damêl pamiwahan agêng amargi wontên mitranipun ingkang kawarôngka, ananging nangisi manawi mitranipun luwar. Sabên wontên pêpêjah, inggih punika wontên dewa angluwari jiwa ingkang [ing...]
[...kang] kawarôngka, kados Bathari Gangga anggènipun asung pamudharanipun para wasu. Dados cariyos punika anêdahakên, kadospundi pakaryanipun para dewa, supados tiyang sumêrêp dhatêng panggarapipun sawarnining pakaryan, mila tiyang sêdhih punika saking kabodhoanipun.
Kados ingkang kacariyos ing nginggil, bilih Bathari Gangga ambêkta putranipun, ananging sarêng sampun diwasa, lajêng kapasrahakên dhatêng kang rama. Nararya Dewa Wrata kagulang amangun yuda tuwin sawarnining kawruh lair batos, mila amumpuni saliring kagunan miwah kawicaksanan, karosan sarta kasêtyanipun linangkung, gênging kasusilanipun satimbang kalihan kawruhipun. Ing satunggaling dintên, nalika kang rama sang prabu lêlangên urut têpining lèpèn Jamuna, priksa wanita ingkang sakalangkung endah, sang prabu kapencut, mila badhe kapundhut dados sori nata. Pawèstri wau anakipun juru misaya mina. Ananging Dhasa juru misaya mina, tiyang sêpuhipun pawèstri wau, badhe ngunjukakên manawi putra ingkang mijil saking anakipun ginadhang kagêntosakên kaprabonipun. Sang prabu botên marêngakên, karantên sang prabu sampun kagungan pangran dipati, punapa punika botên kagêstosakên.kagêntosakên. Sang prabu kondur kalayan rudah ing
panggalih, sadumugining kadhaton, Dewa Wrata amêthuk kang rama kalihan anoraga, sarwi umatur: punapa darunaning prihatos. Sang prabu botên karsa sajarwa dhatêng putranipun, mila narpaputra enggal manggihi pinisêpuhing nayaka, ingkang sangêt bêkti, wigatos andangu mula bukanipun mila kang rama katingal nawung duhkita. Nayaka ngaturakên lêlampahanipun sang prabu kalihan juru misaya mina ing Jamuna. Sami sanalika wau Dewa Wrata angirit wadya sawatawis, tindak dhatêng griyanipun Dhasa, mangarih-arih supados Dhasa anglilahakên anakipun èstri kagarwa sang prabu. Aturipun juru misaya mina, botên sagêd ngunjukakên, margi sang prabu sampun kagungan pangran dipati. Ing nalika punika Dewa Wrata prasêtya mawi anêbut asmaning dewa, andikanipun: rungunên sêsanggêmaku marang sira, ingsun bakal
saking makuthaning kaprabon, supados kasambadan karsanipun kang rama sang prabu. Ewadene juru misaya mina dèrèng narimah, aturipun: sanadyan piyambakipun pitados bilih, Dewa Wrata mêsthi anêtêpi sasanggêmanipun, mêksa taksih sumêlang, punapa para putranipun Dewa Wrata ugi badhe nglêstantunakên. Dhawuhipun [Dhawuhi...]
minôngka pahargyanipun anak jalêr ingkang sampun angurbanakên dhirinipun kangge adamêl bingahing tiyang sêpuhipun. Dewa manguwuh sora: ya iki Bisma, têgêsipun ingkang anggêgirisi, (sampun tatela manawi Bisma botên kalepetan dosa, sarta sugêngipun tansah anêtêpi wajib, winiwitan suminggah saking ingkang limrahipun tiyang anganggêp kamulyan
kondur dhatêng salêbêting pura. Satyawati kaaturakên ingkang rama, kang rama lajêng paring barkah, pangandikanipun: sira ora bisa mati, sajrone sira isih nêdya urip, dhuh kang tanpa dosa, mêsthi pati lagi anyêdhaki sira yèn sira karêpake (§ 100).
Sasurudipun Prabu Santanu anilar putra kêkalih, ingkang lajêng kaêmong dening Bisma, kang sêpuh asma Citragada, kagêntosakên [kagênto...]
[...sakên] narendra. Ananging Prabu Citragada lena wontên madyaning paprangan, mila kang
antawisipun para narendra wau pundi ingkang linangkung karosan tuwin ingkang unggul yudanipun lajêng kapilih. Ingkang minôngka tôndha bilih kapilih, kinalungan uncèn-uncèn sêkar dening putri ingkang kinarya sayêmbara. Prabu Wicitrawirya, amargi taksih kênèmên sangêt mila botên tumut anglêbêti, nanging Sang Bisma ingkang minôngka pamomonging anggènipun ngasta kaprabon, lajêng amakili lumêbêt ing sayêmbara. Putri ingkang kinarya sayêmbara têtiga, kalihan alêlimunan kainggahakên dhatêng rata dening Bisma, sasampunipun Bisma lajêng ngèngêtakên dhatêng para narendra, bilih sayêmbara pawèstri punika kenging rinêbat, manawi para narendra ingkang sami lumêbêt ing sayêmbara wau purun angrêbat sarana prang. Panguwuhipun: hèh sira para narendra, putri iki
dening Bisma. Para putrinipun narendra ing praja Kasi binoyong dening têdhaking Kuru, tandukipun kados dhatêng mantu èstri, utawi sadhèrèk èstri. Ananging sarêng dumugi ing margi, putri ingkang sêpuh piyambak lajêng prasaja, manawi sampun amilih satunggaling narendra, mila nêmbung nêdya angupaya ingkang pinilih wau. Dados amung putri kêkalih ingkang kadhaupakên kalihan kang rayi. Kang sêpuh nami Dèwi Ambika, ingkang nèm nami Dèwi Ambalika. Ananging Sang Prabu Wicitrawirya botên widada lajêng seda sadèrèngipun apêputra. Ingkang makatên sangsara agêng tumrap kaprabonipun Santanu, amargi badhe kacurêsan turun. (§ 102).
Dèwi Satyawati sakalangkung kèmêngan ing galih, mila mangipuk dhatêng Bisma supados jumênêng narendra, sarta angrama putri rôndha kalih pisan punika. Para kadang miwah para mitra sami amêksa Sang Bisma puruna anglampahi sapamrayoginipun Dèwi Satyawati, supados singangsana botên suwung saha adamêl mulyaning karaton. Nanging prasêtyanipun ingkang anyinggêt Sang Bisma kalinkalihan. makuthaning kaprabon, tuwin pawèstri, nadyan amung sêsanggêman, ewadene tumrapipun Sang Bisma kasêtyan punika langkung [lang...]
[...kung] aji tinimbang sadaya kamulyan ing dunya.
Suwawi para nèm-nèman Hindhu, kamirêngna wangsulanipun Bisma, murih andika priksa, tiyang kados punapa ingkang sagêd damêl kaluhuraning nagari Hindhu. Aturipun Sang Bisma makatên: dhuh ibu, pangandika panduka punika têtela bilih pinarêngakên dening anggêr-anggêr, ananging panduka mirêng piyambak prasêtya kula, bilih kula nêdya anyurês turun kula,
angambali ungêl kula ingkang sampun kula prasêtyakakên, kula nêdya sèlèh tri bawana, nadyan kapraboning kaswargan utawi sanèsipun ingkang langkung mulya malih, nanging kasêtyan salami-laminipun botên badhe kula uwalakên. Tumraping kula mugi dunya sirnaa gandanipun kang arum, toya sirnaa têlêsipun, pajar icala kawasanipun angwontênakên ayang-ayangan, hawa sirnaa kakiyatanipun, srêngenge icala prabanipun, latu bêntèripun, rêmbulan sorotipun ingkang asrêp, akasa icala pangwasanipun ingkang ngwontênakên swara, sotipun Bathara Witra (Yama ?) dewaning
keguh, aturipun: dhuh pramèswari nata, panduka sampun anyingkur margining kautamèn, sampun anuntun kula dhatêng kanisthan, amargi satriya ingkang risak kasêtyanipun, punika botên linuhurakên dening sêrat-sêrat suksci. Kaparênga kula atur pamrayogi ibu, kadospundi padataning pambudidayanipun para satriya, anggènipun pados pangayoman, murih Prabu Santanu sampun ngantos curês turunipun ing dunya. Bilih ibu kaparêng anggalih atur kula, kadospundi ingkang kêdah linampahan, têtarosana kalihan para pandhita, tuwin sintên ingkang lêbda dhatêng pranataning praja, kadospundi pamrayoginipun tumrap kasangsaran punika, punapadene sampun ngantos kasupèn dhatêng padataning nagari (§ 103).
kasutapan, mila linangkung pangwasanipun, sasampunipun dados: dwijatama lajêng kesah andhèrèk sudarmanipun, inggih punika Sang Krêsna Dwipayana Wiyasa. Bilih wontên prakawis prêlu môngka kang ibu kaparêng angèsthi, panjênênganipun saèstu dhatêng sami sanalika. Pangandikanipun Dèwi Satyawati: lah putraningsun Bisma kang linuwih, yèn sira panuju ing galih, rêsi mau sunciptane. Dèwi Satyawati lajêng angèsthi
Satyawati mundhut pitulunganipun. Maharsi Krêsna Dwipayana anyagahi nanging badhe sêsuci rumiyin, dangunipun sataun, sarta ngandika dhatêng putri rôndha kêkalih: manawa ingsun têka sawanci-wanci prêlu ambangun turuning kadang ingsun, sira nahana rasanira marang kuciwaning kawujudaningsun, amarga ingsun uga arêp anggêntur tapa kanggo kaluhuranira sakarone. Kados punapa trênyuhing panggalihipun Dèwi Satyawati nalika mangarih-arih putra mantu kalih supados miturut sapamrayogining sang maharêsi, kangge rumêksa
ngêrêmakên paningal ngantos saparipurnaning karya. Ingkang makatên kadi anarik jiwaning tiyang ingkang karmanipun nêtêpakên gêsangipun wontên ing dunya ambadan wadhag wuta. Ing ngriku Sang Wiyasa amêca, bilih putranipun badhe wuta wiwit lair, inggih punika Sang Dritarastra, ratuning Kurawa kang wuta. Kawuningana Dèwi Ambalika, sarêng priksa sang
nama Pandhu, wrêdinipun: pun pucêt, inggih punika ingkang lajêng apêputra para Pandhawa gangsal sami sudira ing rananggana, ingkang unggul ing palagan agêng. Karsanipun Dêwi Satyawati sagêda jangkêp tiga. Nanging Dêwi Ambika
suwarninipun sang maharsi, amung ngèngêti luhuring pangwasanipun, mila sangêt sih tuwin bêktinipun, dados lajêng binarkahan dening sang maharêsi, têmbe badhe apêputra kakung panjanmanipun dewaning ngadil, kanamèkakên Widura. Sadhèrèk tiga, Dritarastra, Pandhu, sarta Widura, punika ingkang sami badhe ngêkap bageyanipun [ba...]
[...geyanipun] prang agêng. Putranipun Dritarastra kalihan putranipun Pandhu punika kawontênanipun para satriya ingkang sami amangun prang wontên ing Têgalkuru. Dene Widura dados bangbang pangalum-alum ing kaprabonipun narendra kang wuta punika. (§ 104-106).
Anggènipun Bisma anggêmatèni dhatêng putra têtiga wau kados putranipun piyambak, widada botên kirang satunggal punapa. Kacariyos sarêng para putra sampun wancinipun kasinau lajêng nêdya sami anêtêpi kawajibanipun, inggih punika sami manggulang Wedha sarta olah karosan miwah kaprigêlaning amangun yuda. Para
Wedha dalasan pangpanganing Wedha. Dados para rajaputra mumpuni saliring kawruh sarta lêbêt panampinipun. Jêngandika samangke sami priksa bilih ing jaman samantên, para nèm-nèman sami mangudi kawruh agami sinarêng kalihan kasusilan, punapadene amangun karosan miwah kaprigêlan. (§ 109).
Pandhu kajumênêngakên narendra, amargi putra têtiga wau ingkang [ing...]
[...kang] pambajêng wuta. Saking pamrayoginipun Bisma, Dritarastra kadhaupakên kalihan Dèwi Gandari, putrinipun narendra ing praja Suwala, inggih bak-ayunipun Swangkuni, ingkang ing têmbenipun adamêl kathahing prakawis tumrap kulawarganipun. Lêlampahanipun Dèwi Gandari punika dados dêdongengan ingkang sae sangêt. Makatên: sarêng Gandari mirêng, bilih pacanganipun wuta, paningalipun lajêng kaserup piyambak (kasasapan ing sinjang), wigatos sagêda ngraosakên kasangsaran ingkang sinandhang dening badhe priyanipun, sarta sampun ngantos sagêd ngraosakên. (§ 110) pawèstri Hindhu sampun misuwur bêktinipun dhatêng priyanipun.
Pangangkahipun Sang Bisma Prabu Pandhu badhe kadhaupakên kalihan Dèwi Partha (Partha), putrinipun Prabu Surya, narendraning bôngsa Yadawa, inggih punika kadangipun Wasudewa, sudarmanipun Sri Krêsna. Nalika kadamêl sayêmbara ingkang kapilih Pandhu, dados têtêp kados pangajêng-ajêngipun Sang Bisma. Sarêng sampun sawatawis dangu Pandhu kapikramèkakên malih dening Sang Bisma, angsal Dèwi Madri, sadhèrèkipun Salya, narendra ing Madura,Mandraka. minôngka garwa panênggak. Watawis sacôndra saking kramanipun Prabu Pandhu ingkang kaping kalih, sang prabu lêlana andon yuda, [yu...]
[...da,] kalampahan pintên-pintên nagari ingkang katêlukakên, mila sakonduripun kalihan amboyong pèni-pèni tuwin rajakaya pintên-pintên.
Sarêng sampun sawatawis lami, anggènipun ambangun tapa, Prabu Pandhu sakalangkung kumacèlu apêputra, mila lajêng atêtarosan kalihan Dèwi Kunthi kadospundi anggènipun minangkani. [minang...]
[...kani.] Dèwi Kunthi matur: ing nalika taksih rara kênya sariranipun sakalangkung bêkti dhatêng satunggaling maharêsi,
dhawuh dhatêng kang garwa amatêka môntra wau murih sagêd apêputra saking paringing dewa. Dhawuhipun sang prabu dhatêng Kunthi, supados angèsthia dèwaning ngadil (Bathara Darma, nyuwun anak jalêr. Kalampahan apêputra sinung nama Yudhisthira. Lajêng angèsthi dewaning angin ingkang sakalangkung rosa, (Bathara Wayu), kaparingan putra pun Bima, sasampunipun punika angèsthi ratuning dewa, (Bathara Indra), kaparingan Arjuna. Saking dhawuhipun Pandhu, Dèwi Kunthi amaraha mantra wau dhatêng Dèwi Madri, mila ugi lajêng ngèsthi Dèwa kêkalih (Aswin) kalampahan kaparingan putra nama Nangkula tuwin Sahadewa, inggih punika ingkang lajêng sinêbut Pandhawa, têgêsipun Pandhuputra. Sami paringing dewa: kadosdene ingkang sampun sami kasumêrêpan wontên ing bêbuka, manawi ingkang sakawan punika panjanmanipun Indra sakawan, sarta sudarmanipun ugi dewa. Dene Arjuna punika panjanmanipun Rêsi Nara ingkang asêsilih Indra
Kebijakannya memaknai rasa dan nafsu –Suliwa SSN)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kiwi_(disambiguasi)&oldid=1078327"	Kategori: Disambiguasi	Menu navigasi
TagalogTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.06, 3 Sèptèmber 2016.
Kula nuwun, cêpakan arta Radyapustaka taun 1913: f 1000, sampun kawêdalakên: f 653.40, Kantun: f 346.60
Sapunika sawêg wulan April, kados prayogi yasan dalêm praboting dhuwung kêkalih kasarèhakên wontên taun 1914, makatên ugi yêyasan saha pundhutan ingkang kabayar kathah ngêntosi benjing taun ngajêng, sapunika namung kangge sudhiyan alit-alit kemawon.
Mongraga angoncati | mring pakarêman mêrono | santri Jamil Jamal tangsèng pungkur | mèh prapta ing nginggil | sira Ki Jamil Jamal | arip
Jamil matur alon | yèn parêng ing karsa luhung wangsul | raose tyas mami | ambaliyur kewala | punika mring pakarêman ||
bêbalung | sato kewan pêksi | minangka wuh rarahan | lan tulang cumplunging janma ||
19. Sang monêng Sèh Amongragi | tan keguh tyase tinêmpoh | ing gora gadhagodha. gra tyas rahayu | tan
panca§ Saking: pancabaya (?). nèng gunung | antara sêsangat | sindhung riris sampun aris | godha pancabaya sadaya
wana gung | sadintên lumampah | mung raryan salat ing margi | kang sinêdya minggah marang ardi Cawang ||
mandhuwur | ragi ngantak-antak | tan praptèng nginggil tumuli |
glagah rayung lang-alang wrata sasakan ||
13. Praptèng luhur wan ta ingkang kadulu |Kurang satu suku kata:
panguncanging driya | wus adate ing ngasrami | lamun ana janma kapaung kagiwang ||
37. Sapandhuwur tan ana liyaning kayu | mung jambon kewala | ing pucak longkang pasagi | sela kumalasa wiyar amêlatar ||
Sawusipun dènnya tirakat nèng ngriku | tumurun sing ngarga | kêlawan si Jamal Jamil | praptèng sela kêping sukuning prabata ||
manjat manginggil | turut kucur grajagan tirtèng talaga ||
46. Wastanipun talaga Rêtna puniku | kalangkung kawuryan |
Mongraga laju lampahipun | mring pucaking ardi Drêkila kang wingit | mring guwa kamuksan samun |
3. Saundhak malihipun | pintu sela rèntèng bale-kêncur | undhak ngayun ing bale-rante kang kori | undhakan
Sèh Mongraga andulu | pasang rakit kori tundha pintu | kantun lawanging guwa ran Sangupati | kanan keringe ing pintu | kayu wali kadhêp ngayom ||
5. Sèh Mongraga angungun | ngunandika jro wêrdayanipun | iki labêting janma mêksih
guwa Sangupati | pangikising tyas têtês hyun | madhêp antêpe andhepok ||
8. Jamal Jamil angukud | kêlangkung asrêp kongsi anjêkut | raosipun madhani pitung bêdhidhing | wong
marang Hyang Widi | luputing pancabayèku | godha dhêm kang karya repot ||
11. Mangkana dangu-dangu | luwar prabawaning adhêm
Ingkang amurwèng kayun | kayuwanan maring dewanipun | wus angèsthi ing pati pati patitis | tusthaning
rananggana nung | sih Hyang Agung wus wong-winong ||
17. Mangkono ciptanipun | Sèh Mongraga têpakur Hyang Agung | dènnira sung kamurahan sarta asih | ing dunya dêlahanipun | tan pilih ing sawiji wong ||
18. Wus têtela saèstu | purbaning Hyang Gusti Kang Murbèng Gung | anglimputi sêgala kang titah urip | kang kinarsan kinarya nung | tandha wau kongsi lêkok ||
tilam-rum | sadayane wau wutoh ||
20. wontên watu bang gênuk | pinggir padurêsapadurêksa. ingkang kidul | amumundri mèpèt lir kumala langking |
Kang sinêdya ing kayun | ardi Sêmpora ingkang jinujug | inganjatan sumêngka pucaking wukir | tan ana kaywan lyanipun | mung palasa lan timaos ||
29. Sèh Mongraga nèng ngriku | tan pati rêna mung kalih dalu | nulya mudhun lan santrine Jamal Jamil | ngilèn maksih tunggil suku | gunung Rajêgwêsi kulon ||
30. Tan ana kayunipun | watu kewala pating
Manjat malih ardi Pêgat pucakipun | nênêpi mung kalih ratri | mudhun laju lampahipun | ngidul-ngilèn tanah rawi | nusup wana-wasa bondhot ||
5. Sèh Mongraga yata lêpas lampahipun | ingkang sinêdya ing
8. Praptèng Kêndhit ararywan ing sela pingul | pêpangol mèh pucak wukir | ing pênggike aran gunung | Muncuk munggul sela putih | minangka punika regol ||
9. Datan pati agêng luhur ardi Kêlut | nanging
Hyang Agung | luwar ing pancabaya gring | pêksi kewan ing wana gung | ingkang mawa mêlarati | mring sakèhing kang tumuwoh ||
18. Wus antara gya têrang kang udan awu | gèmpang katiyup ing angin | wus tan ana labêtipun | buron
sampun linuhung | kèh pancabayanirèki | kawangsul ing udan lesus | têrkadhang kang banjur mati | kêparag ing lêlês jorong ||
26. Mênggik kidul-kilèn Mendhong prênahipun | sarwa sri patut pribadi | pêpangol guwa asingub | sela tiyungan
suku kata: Sêdya lami Sèh Mongraga anèng ngriku. wau ta datan winarni | yata malih kang winuwus | dhusun ing
wartinya nèng Gunungkidul | tiyang tan satunggil kalih | ingkang warti anèng ngriku | nging punika dugi-dugi | sêbab kinintên kemawon ||
36. Tiyang Pênggik ing Putat wastaning dhusun | wontên tiyang amatrapiamartapi. | sapucaking ardi Kêlut | mangke kang dipun-dhepoki | pongol pucak ardi Mendhong ||
37. Rencangipun kalih ngangge sarwa wulung | kang martapi sarwa putih | mila dinugi saèstu | yèn putranta Sèh Mongragi | kang kukuwu
gupuh | sira kulup Jayèngrêsmi | mangsa bodhoa ing kono ||
42. Ingkang putra kalih sandika turipun | Kulawirya matur aris | pan inggih sayêktosipun | kula wus mawan pribadi | mring ardi Kêlut upados ||
43. Takèn mring wong dhusun kang cêlak ing ngriku | ing Putat Kêpuh Wanasri | agêmêt pitakèn-ulun | inggih kang wau sayêkti | anèng Kêlut ardi Mendhong ||
44. Nanging sapuniki tan wontên kadulu | kilap taksih botênèki | dinugi wus kesah nglangut | yèn tan makatên wus mati | sirna nèng Kêlut kemawon ||
kunndurkundur. sing masjid | putra ri santri gya bodhol ||
51. Sowang-sowang mantuk marang wismanipun | Ki Bayi praptèng wismèki | ngandika mring garwanipun | tanapi marang putrèstri | Tambangraras kang gung wirong ||
sampun lêjar | maksih asring dhinayohan siyang dalu | mangkana datan winarna | mangsuli kang kocap malih ||
2. Sira Ki Sèh Amongraga | ingkang lagya sênêt nèng pucak wukir | Kêlut kidul-kilènnipun | ardi Mendhong dènnira |
saking ing wukir | ngandika mring santrinipun | payo madal panjatan | matur inggih sumangga nulya tumurun | nuruti
Mongraga | lan santrine Jamal Jamil tan kari | laju lampahira ngidul | mahas wana wulusan | têlêngipun ing
Lumajang kang punthuk | sapangilèn pawukiran | praptèng tanah ing Magiri ||
14. Ajêjêl saingga griya | alit-alit punthuk ardi Sakêthi | kathah guwa ting cêlungup |
Juwata puniku | sakèh ingkang kamargan | ingampiran kang sakêdhap ingkang dangu | mêngkana Sèh Amongraga | prapta pinggiring pasisir ||
17. Ing Karang-burêng gêbyugan | pan tri latri masiking galih katri | tyas tan ana liyanipun | namung sawiji nikmat | ing coloking§ Prayoginipun / coploking /. saking agal maring lêmbut | kang uwus tan
pan mangkono paningal pasêmonipun | mèh-mèh bisa amisesa | ing agal dhatêng ing rêmit ||
19. Myang rêmpit dhatêng ing ngagal |
kasud ing tri dalu | linggar sing sasanèng parang | laju wangsul ngalèr malih ||
20. Sampun lêpas lampahira | punthuk ardi
21. Linampahan kalih dina | ngêncêng ngalèr mring Wajak Watu-urip | Bantal Padhomasan gunung | praptèng sukuning ngarga | apan lajêng kewala manjat mêndhuwur | winastanan ardi Kêthak | nèng pucak
wus | nèng sapucaking aldaka | ing Selandakan tri ratri ||
kamuktènipun | wong ing Bantal Padhomasan | lan wong Wajak Watu-urip ||
26. Sira Ki Sèh Amongraga | ningêt lampah manawa na manguri | murang ing marga anusup | katon sakalebatan | wus dinuga mring wong kathah yèn wong luhung | tirakat nèng gunung Wajak | mring cêmpurung pucak wukir ||
27. Apan Diyèng Pakarêman | kêbuyutan ing cêmpurung awingit | mangkana panduginipun | yata Sèh Amongraga | pan sumêngka anênggêl manjat mandhuwur | wana grêng bondhot gêrotan | kayu taun sapanginggil ||
pinggir kidul wetanipun | sela itêm mathethah | kadi wadhuk malêmbung kumucur ranu | sumrèwèh mili mangandhap | ingaranan Watu-urip ||
30. Toya (n)jog ing sêndhang Wajak | ranning dhusun ing Wajak Watu-urip | toya wajak sawabipun | pan dadya
Amongraga | anèng nginggil pan namung kalih ratri | prabawa mawi têturuh | udan angin tirêban | datan
ratri | Sèh Mongraga gya tumurun | saking ing Pakarêman | lawan santrinira kalih tansèng pungkur | nut lingir
atangat kalih dalu | sawuse anuli | minggah sakêdhap marang | malêbèng ing guwa Menak ||
2. Nèng guwa sadasa ari | dènnira rêrêm mirantos | maksudakên tangat mring Hyang Agung |
widayat kono | yèn ing sêndhang Wajak ngombe ranu | kang katrima pêsthi | buthak bun-bunanira |
pan agêng pribadi | nèng pucaking prabata | praptèng sukuning panjatan ||
nulya glis | margyanggênting ngatos-atos | wiyare rong pêcak sapandhuwur | lwah jro kanan keri | ing lampahira
nut lêmpènging ancala | wukir Calam-agung rannya ||
30. Minangka korining wukir | ing têlaga Ngêbêl kono | yata sèh
Mongraga angandika | lah apa kang sira sêdya | dene wus kapara tuwa | lawan sapa arannira | umatur inggih kawula | tiyang ngriki kewala |Kurang satu suku kata: tiyang ing ngriki kewala. winastan dhusun ing Saba | Angganala rankawula ||
kawula asêsawah | mung sagêda kawêlandha§ Ing Cênthini Pisungsung / sagêda kawêlanda / (?). | sampun kongsi kenging ama | punika susah-kawula ||
arga | prayogi matur kang gênah ||
10. Namane satunggal-tunggal | ing ngarga Êbel punika | kang liningan langkung suka | myarsa tuture Ki
lumampah anèng ngarsa | umatur inggih sandika | ardi ngubêngi têlaga | kawit ingkang kidul pisan | namanipun ardi Karang | nuntên lèripun punika | nama ardi Sela-awak | nuntên ardi Sela-panggêl ||Guru
14. Kathahipun sadayanya | punika apan pitulas | dening mêrgi mring têlaga | pan inggih namung sakawan | kilèn cêlangap sêtunggal | ing Calam-agung satunggal | ing Êbunglegi satunggal | satunggalipun ing Tambak ||
nênêm kathahe kang sêndhang | anuntên malih mangandhap | dhatêng ing sumbêr Padusan | tumurun malih mangandhap ||
16. dhatêng ing sumbêr pun Upas | (ng)gih nênêm kathahing sêndhang | sakêlangkung angkêrira | wus datan kêna sinaba | pun tlaga Ngêmbêl§ Prayoginipun / Ngêbêl /. punika | manut sumbêr Selapati | lamun kocak tumut kocak | tuwin warnane ing toya ||
Angganala | inggih sandika sumangga | nulya lumampah mangandhap | lingir anggênting kang marga | jurang jro ing kanan keriGuru
23. Ya wus karsaning Pangeran | Mongraga têwakup ing tyas | kêlangkung sukur ing Sukma | mangkana Sèh Amongraga | tri ratri nèng Selapati | maksudkên wêktu myang tangat | sawusnya nulya akarsa | marang sumbêr
kang kathah-kathah | kang liningan saurira ||
27. Wikana niku kang mawa | wong pun salami-laminya | critane kang tuwa-tuwa | punika padusanira | widadari
aywa na dadya tyasira | padha bênêre kewala | sakèhe wus sun-tarima | Ki Angganala sung marma ||
35. Ki Jamal angandêl ing Hyang |
ing sumbêr Padusan | tri ratri nêlaskên sangat ||
36. Asru suhulirèng Suksma | wus prapta ing tigang dina | Sèh
ngiri mlampah ||§ Prayoginipun / ngirid lampah /.
37. Nut gêgêntinganing jurang | wus prapta ing prênahira | ing sumbêr Upas mirantya | kathahipun nêm sumbêran | kang jajar kidul titiga | kang anèng lèr
thathit | kathah lir kapêthit | that thêt thèt jumêthut ||
7. Tanpa rungwan saking swuh tan sisih | gora
pakewoh | datan ana sawiji-wijine | swara kayu watu bumi langit | wus tan angregoni | (ng)gyannira aminggu ||
14. Gora godha riris sampun aris | sirna kang gora grong | mak blas kabèh tan ana labête | pawukiran tan owah lir nguni | kang sol gêmpal gêmpil | myang kang bajra jawuh ||
15. Nir sadaya sabawaning wukir | wus nora na katon | Hyang Dipèngrat umijil wus pênthèr | yata wau Ki Sèh Amongragi | luwar tyasnya lêngit |
manèhimanèni. carane | kêjabane wong kang wus amiji | maring Hyang pribadi | kang wus man linuhung ||
22. Samya andhêku tumungkul ajrih |
têlaga Bêl nênggih | kang sapalih kulon | wontên patukanipun toyane | pan titiga ran Sumbêr Ngamuning | ngumum kang
30. Lêbêtipun wikana puniki | tan wontên kang wêroh | naming criyos kewala kabare | kala alam jênate pun kaki | wontên kang nyilêmi | kalih padang dangu ||
31. Kang sêlulup wasta Ki Jakêrti | ingkang sampun kang wong | liya Ki Jakêrti tan purun rèh | sabab ingkang dadya juru kunci | nami Ki Jakêrti | priksa lêbêtipun ||
32. Sèh Mongraga angandika aris | iya yèn mêngkono |
pirang dhêpa iki | samya matur kang liningan ||
3. Kalih atus dhêpa langkung sèkêt kalih | dhêpa lan sabêlah | lêbêting têlêng têlagi | babagan sumbêr Bêthara ||
ing Ngêbêl luwih pribadi | tan ana kang mêngkonoa ||
9. Ya wus êntasêna sêkathahing tali | sigra Jamil Jamal | lan Angganala
kawijil | wiwal ing kaanan | dènnya salat miwah dhikir | datan kawêdhar ing lesan ||
panahul suhul ing Widi | bangatirèngtangatirèng. Suksma | layap liyêping pangèksi | bakda saking kaluyutan ||
24. Nanging mêksih minggu kewala tan angling | nalika trêkadhang | dhahar wowohan sakêdhik | tan langkung tigang kêlêdan ||
25. Sawusira sinungkên Ki Jamal Jamil | pan samya tinadhah | wong têtêlu tuwuk bukti | anggambuh Sèh Amongraga ||
seyup | dalu tan kauban wangon ||
2. Jamal Jamil yèn dalu | kathah warnane ingkang kadulu | sru swaraning
molah amilar nyaliwur | tibèng gèthèk gumalebag lir dèn-sunggi | marang ingkang mara ranu | kang miyat pating dêngongok ||
4. Sabên kalane surup | têksaka gêng alit samya mêtu | saking ronge anglangi samya kaèksi | ingkang ngalèr ngilèn ngidul | ngetan gêng
kadhahara Sèh Mong Luhung | kula punika ing raos ||
7. Agurih tanpa bumbu | anyir tan minasak daging ulun | dhuh
Angganala sumaur | dhasar wus adate raosipun | ulam ngriki sanès ulam kali rawi | tur puniku tan
niki | Jamal Jamil tuwuk-tuwuk | mangan iwak themal-themol ||
11. Sabên dina nora wus | ulam kang milar mring gèthèkipun | pan wus dadya rijêkine Jamal Jamil | yata Sèh Mongraga wau | sêdya wus luwaran ing don ||
12. Wusana ngandika rum | mring Ganala dèn kaparèng ngayun | lah wis payo mêntas saking ing têlagi | sira mulih nèng wismamu | manirarsa lunga andon ||
nuwun | inggih mugi kang sayêktos ||
15. Kawula sal pangèstu | sabda-paduka kawula suwun | Sèh Mongraga pangandikanira aris | ya padha-padha bae wus | pinggirna gèthèkmu gupoh ||
16. Gya winêlahan gupuh | gèthèk banjur mring pinggir kang kidul | nulya prapta mantog ing gisik têlagi | samya mêntas saking ranu | gèthèke nulya binodhol ||
17. Wus tatas talinipun | rut gêlamit ing gèthèk wus rampung | tan antara kocak toyaning têlagi | mawa lun ing samodra gung | ombak maputêran umob ||
20. Wontêna rumpilipun | kêdhik nanging wontên enggalipun | lamun parêng paduka amba aturi | mêngalèr margi kang wau | mring wisma-kawula manggon ||
21. Asarèh anèng dhusun | ing Watu-saba rêrêb karuwun | sawontênne kawula badhe nyaosi | yèn sagêd
suku gunung | nulya praptèng padhukuhan dhusun | ing Carma lan ing Wot-arèn pinggir mêrgi | wus èmpèh
tinut ing anak putumu | kang adoh-adoh mêrono ||
28. Angganala andhêku | (n)dhêku sarwi matur nuwun-nuwun | inggih nuwun kêlangkung kapundhi-pundhi | kawula mêstaka-ulun | tumanêm anèng pêpanon ||
29. Ya wus padha rahayu | payo sêsalaman lumastantun | Angganala gupuh nêmbah-nêmbah mundhi | asta pinundhi ing bathuk | angalap bêrkah tuwajoh ||
Prayoginipun / tamtu /. puniku besok | (n)dika dadi pangungsèn nak putu | sakathahing wong tani kang cêlak têbih | mring dhusun Ngêbêl puniku | ing Watusaba angênor ||
32. Pan dadi panjang kidung | wong tani kang arsa sawah tulus |
barêkat cumpu | Angganala andhêku ngling inggih-inggih | mugi yêktosa ing besuk | wusnya sêsalaman karo ||
gunung | gênêngan jujur jurang jro ||
35. Andêdêr dalan ngidul | kang dumugi mêrgi lorog pangul | kadhang asring kapapag tiyang
6. Yata wau ngalèr-ngilèn lampahipun | umanjat sumêngkèng wukir | pucakipun ardi Dumung | kalangkung rumpil ing mêrgi | arang kang bisa marono ||
7. Sinêngka-a saking êlèr saking kidul | kilèn wetan apan sungil | sela gêng-agêng
dene dêdalaning janmi | pantês dalaning rong-orong ||
16. Lah wus payo lon manjat mandhuwur |Kurang dua suku kata: Lah wus payo lon padha manjat mandhuwur. kurang thithik nuli prapti | umatur sumanggèng kayun | sumêngka lampahira ris | prapta pucuk wukir manggon ||
17. Pan ambathok mêngkurêp pucuking gunung | wit kusambi gêng sawiji | lingiring tambi
anèng ngriku | wiyarira winêtawis | kamot tiyang wolulikur | Jamal Jamil ciptèng kapti | tumingal rêca anèng rong ||
20. Layak kiye manut jênêng ardi Dumung | patut lan sajaking ardi | cinatur pan
liyaning | mênawa na kang tinurut | kang èmpèh ampahanèki | nalika wontên pêpangol ||
23. Sela-gêdhêg minangka sakèthèngipun | tumpuk pasang sumbulan tri | sad-sêd lir obah kumluthuk | agumun Ki Jamal Jamil | dèn-waspaoskên miraos ||
guwa Wukir dèn-ampiri | kang sadalu kalih dalu | babagan wukir Sêkati | kathah pêncu ting panyonyo ||
30. Nèng pucaking ardi jroning guwa samun | kang sami lampah nênêpi | doh-adoh pinangkanipun | santri
jroning êsong winatawis | apan wontên tigang pambandhil dohira ||
5. Lampahipun Sèh Mongraga nulya rawuh | anèng ardi Lima | wetane sêgara Siwi | apan ngongkang pangol suku ing samudra ||
6. Anèng ngriku Sèh Mongraga kêrsanipun | anjajah guwarga | nèng sela Gênthong tri ari | ardi Lima kathah kabuyutanira ||
Anèng sangandhaping wukir | papengalpêpangol. ing kidul-kulon | aningali guwa Kadhung-kadhung | mêrgine asungil | karang sela lêmpitan | pangol mungal ing
lawange guwa tan katon | sira Sèh Mongraga ngandika rum | marang Jamal Jamil | lah paran karêpira | kang êndi marga mring guwa ||
anglulumut | liniwatan limit | minggah sela panjatan | mênginggil undhak-undhakan ||
11. Rikat lampahe wus prapti | tumama marang guwa
Kathah tilasing ngaluwih | lawang kang minangka regol | sawetaning lawang wontên ranu | tuk tawa ambêlik | kabèh
mijil | enjing masuk ing guwa | yata Ki Sèh Amongraga ||
17. Nimpang sarwi salat Mahrib | praptèng bakda
Sèh Mongraga | linggar saking jroning guwa | praptèng kori jawi pisan | nganti roding lun
Amongraga | yata sarwi atêtanya ||
12. Lah (n)dika katuran sabda | ing wingking pundi pinangka | ngajêng pundi kang sinêdya | dene nèng ngriki alangka | tan wontên ingkang puruna | anèng kêndhit Karanggajah | pancèn tan kambah ing janma | Sèh
saking pundi wau ta | Sèh Mongraga ris ngandika | manira saking jro guwa | nêtêpi sadasa dina | tan ana janma kang
9. Gya praptèng ngriki punika | apan nêbar balanipun | sakèhe para tumênggung | wisma ngubêngi
wus akarya tilas | ingriki sadayanipun | pan Salêbak wukiripun | ing Kêbarèhan punika | wukir Karanggajah anjrum | ing suku kacob samudra | ing samodra sukunipun ||
--- 7 : [0] ---
Anjar Asmara lan Ratna Asmara. Cariyos Sandiwara karanganipun 'Solo di Waktu Malam' kadadosakên buku (1950) tuwin film (1954). Buku karangan sanèsipun 'Sum Kuning' (1971) tuwin buku 'Perawan Desa' (1981) kaolah dados film.
Taun 1948 nindakakên ayahan nylundupakên candu dhatêng Singapore kalihan Tonny Wen lan Subêno. Asilipun kangge wragadipun perwakilan RI ing Mancanagari, tumbas sênjata lan pêrcetakan. Sasampunipun uwal saking pambujungipun Walandi lan Inggris ing Singapore tuwin Bangkok, wangsul dhatêng Yogyakarta akhir Nopèmbêr 1949, katungka Yogya dipun jègi Walandi. Salajêngipun aktip ing politik (PNI, Akting
4. Jayèngrêsmi nambung sabda (346) | kêlangkung kasinggihanipun ugi | kang sastra pepeling luhung | linimbang raosing tyas |
yèn sagêda amituhu | sawirasaning sastra | mèsêm ngungun muwus Ki Sèk Sidalaku | botên kadosa anakmas | puniku tandhaning dadi ||
27. wanci wisan gawe rarywan | soring kamal cêlak dhusun ing Patik | kinèn angupaya we nyu | marang ing
prayoginipun: we. dawêgan | sawusira mucang nulya lumaris | laju lampahiri§ prayoginipun: lampahira. ngidul | ngambah wana ing Kramat | mêrga alit têtêrusan wana rungkud | lêpas
anèng soring kayu apêkseyub | Jèngrêsmi alon ngandika | marang Ki Pakujiwèki ||
31. wukir iku kang katingal | gunung apa arane dene
32. tanah ing Sawo punika (355) | Ki Nuripin gumuyu ngling nudingi | inggih mathêngkuk lir
Kulawiryèki | puniki datan pinundhut | uncêt lawan nyamikan | punapa tan kinêrsan kantênanipun | Ki Wirya ngling kêtanggungan | mêngko wasisan yèn prapti ||
35. anulya mangkat saksana (356) | kang sinêdya mring ardi Bayangkaki | tan arsa kampir ing dhusun | apan laju kewala | sing lèr kilèn ing Mêlaran inggahipun | praptèng kêndhit ring Marantyan | laju umanjat mênginggil ||
gumlêdhêg gora | godha kadya rug wukir ||
5. tan kêwawa ingkang mahanjat ing arga (358) | Jèngrêsmi Jayèngraga | tri Ki Kulawirya | Nuripin Pakujiwa | samya andhoko ing
ing papringan (362) | Ki Paku ambabati | kang mipit pinokah | wit suru pinêcokan | tangane Ripin tinarik | wus bisa mêntas | mêksih prêmbehan nangis ||
20. Kulawirya ngling ih si dipothol edan |
dadi gawe si baring | ngangèlkên wong kathah | dadak nganggo didhudhah | kang pilênggah nèng kayurip | lir wêrgul modar | prandene si kêpadhil ||
21. adol bagus enak-enak nèng papringan |
8. sadurunging wêktu ngasar kongsi akir | wayahe | ingkang rayi umatur inggih kêlangkung | sangête ||
balêthok lir binêlêt kèh kang bêdhah | jarite ||
17. kang kinarya anggendhong pating saluwir (366) | suwèke | ngling o o lah baya ta iki kang mawa | mrojole ||
18. kadospundi punika thol warninipun | sinjange | Ki Wirya ngling lo êmbuh aku tan wêruh | surupe ||
19. kêjabaa duwèkmu dhewe kang bêdhah | krêpèknèn | yèn duwèku kang rusak ya têmpuhana | kabèhe ||
thithik nulyarsa | mèt gudèl ||
24. lah bok mundhut têmpuh ardi Bayangkaki | lêrêse | saking ngriku kang gadhah pokal
ingkang | sami musakat nèngriki | punapi darunanira ||
6. Jayèngrêsmi sêndhêt dènira nauri | kaula punika | kêparag ing udan angin | kabrêkan ing pancabaya ||
7. rumah ing tyas ing wêktu ngasar wus akir | mêlarat ing papan | tanpantuk bêktièng Widi |
9. dhêkah ing Prantèn gumuk alit puniki (369) | ingkang ingacaran | tut pungkur mring kang sêdyapti | tan antara
21. Jayèngrêsmi aris denira nauri (371) | pan inggih punika | yèn parêng kaula apti | minggah pucak ardi Bayang ||
22. kang kaula sampun kasêdya ing kapti | pucak ing acala§ prayoginipun: ancala. | puniku ing Bayangkaki | kae datuk lon ngandika ||
23. inggih sukur ing kêrsa langkung prayogi | reang nguntap lampah | reang riki
dènira nauri | sumangga anyêngka | mupung kang surya umêksih | yèn sompok wêktuning salat ||
26. dan umangkat kang samya sêdya mawukir (372) | nut ing pêdhadahanpêdhadhahan. | laju umanjat mênginggil | saking Parentèn§ prayoginipun: Parantèn.
bilai | ki ragil sêndhu liringnya ||
29. wus ngliwati ing sela dhêku mênginggil | apan kang minangka |
gumuyu sarwi nauri | ya manèh mêrêma | umatur o nuwun ajrih | mudhun dalu-dalu samar ||
49. tan antara wontên sabatira prapti (376) | wong tiga ambêkta | obor dhulang tinup saji | aisi wedang dhêdharan ||
katri suka rênèng galih | myat ing gua-gua | ki tua ngandika aris | sumangga sambèn dhaharan ||
52. samya matur inggih kêlangkung nuwun sih | bêrkah kang manpangat | ki datuk malih ngling aris | anak bagus sayêktinya ||
53. pan ing pundi sêsananipun ing wingking | kang kasêdyèng ngarsa | kang walèh pêsajanèki | aywa ningid samudana ||
54. sapa sintên ingkang pinuja ing kami | bagus sêdayanya | alon nambung wijiling ngling | kae tanya sêsanamba ||
55. inggih saking kêrajan Wanamartèki (377) | ing lampah kaula | pinutusinutus. marang
61. pangungsèning para ngulama ing ngilmi (378) | Jèngrêsmi noraga | pan inggih saèstu ugi | ngling aris alkamdulillah ||
wus amangsa | kumêdêhkumêdah. tilar gyan ngalih | ngong nèngriki mèh samangsa ||
68. mênawi wus lêbar wah ngupaya malih | dene asli reang | sakèng panêgari Bangil | tinilar ing
miwah ingkang rayi | Jayèngraga lan Ki Kulawirya | samya kumênyut driane | myarsa pamuwusipun |
prayoginipun: samyenggar. tan wangwang | marang kae datuk | Jèngrêsmi anor turira | inggih ua datuk sampun tanggêl ugi |
9. puniku yèn pinarêng ing têkdir (383) | aywa wèngwèng sumukuwèng§ prayoginipun: sumungkuwèng. tekad | mring utama jalarane | titigasaning kawruh |
akeratnèki | akerat kang kinarya | purnaning tumuwuh | pinangkaning ing kamulyan | kaluhuran rahayu kêratonèki | ing dunya ing akerat ||
11. ingkang kasêbut ing dalil kadis (384) | kadariah lan kajabariah | kang tekad puniku lire | tunggil babaganipun | nanging datan kenging wor tokid | kusninira nalirah | anèng ing têwajuh | katitah kêdah tinetah | ing wijajah supaya tumêkèng kusni | muhamil kang sampurna ||
12. aywa tungkul kang kêkêl ing tokin§ prayoginipun: tokid. | tinekadkên kang têwajuh ing tyas |
ing Hyang Widi (385) | pan kêpanggih ingkang
pêkewuh ing tangguh | yèn kados mêkatên kakang | kula nuwun palingringanipun kêdhik | gyanipun Sèh Mongraga ||
16. lawan malihipun kakang kyai (386) | mênggah ingkang kaldunya punika | narik mring nêrakèng têmbe | tan prayogi
kang cinatur | kakekat myang makripat dening | wêwalêr cêgah dunya | tan arus tinêmu | tan bisa ahli sawarga | sabab dening
wangsulane | sami kewala jumbuh | kang takèn lan kang dèn takèni | pan dèrèng tau pêjah | kalih-kalihipun | dudugi awag-awagan |
suka | sangking jatine banyole | wus lumrah pra linuhung | banyolane ngèlmu kakiki | sor cucud wong
21. upamane janma luwih sugih | sandhang pangan datan kêkurangan | malah kongsi luwih akèh | sêprandene puniku | kang sinandhang ingkang binukti | linampu utang-utang | ninilih bubruwun | tan bisa nandhang amangan | yèn tan angsal utang nilih kang binukti | pan pinêlalah lupa ||
22. wus kadyèka ngagêsang puniki | sarwa wus darbe sêkalirira | sinung kawruh mêrtabate | wus wruh ing ala ayu | sêprandene tan dèn kawruhi | yèn ta tinokidêna | kewala wus rampung | kalurung dènya têtanya | wus têtakon-takon malih saya sisip |
24. gèsèh wong kang amuwus kadyèki | kadya wong wus anglampahi pêjah | myang piniji ing Hyang dhewe | wong kang mêkotên niku | pan kêsusu mrih olih pokil | setan badan manungsa | nganggêp ngaku-aku | lumaku ginuronana | kang
gumriyêng kandhane | sampun tanggêl kang datuk | ing liripun kadipunêndi | jarwane kang pêsaja | kaop tiang busuk | samya
wisesa ihtiarira | pamilihe nalar wurung lawan dadi | dêdalan dalilullah ||
27. bênêr luputing kita puniki (391) | anèng sajroning
marang dalil akerat dèn gigal | sihing tyasira sungkême | kêrana jatinipun | ing kasidan sihing Hyang Widi | anglimputi kaldunya | sihing Hyang Maha Gung | kang wus man kajabariah | gêgêdhening nugraha ing dalêm akir | paedah ing dêlahan ||
31. sinung ilham sidik ing dumadi |
wong kang tuna ing kalih prêkawis | tan kadriah tan kajabariah | kapir sabab nora tèyèng | kathah durakanipun | manggung kajêg-kajêg tyasnèki | têmahan nora pisan | mandhok manahipun | tan duwe tabiat iman | mung tabiat kumprung wurung
driane | kaluhuran ing wuwus | wêwatêsing ahlining tokid | tan sagêd mangsulana | sarèh ing pamuwus | katri lan Ki Kulawirya | samya ngungun kalêrêsan tyasirèki | samya
amranani kapti | tan ana bedanira | lan kang samya wus man ing tyas ||
2. ki wuragil mèsêm angling (395) | sasmita ri putra karo | de langkung
nanging ing manah sumrowong | kang putra ro nabda inggih sèstu | tan sumêlang kapti | ki datuk Danumaya | aris dènira anabda ||
5. kang puniku adhi ragil | sawêg sêlaba§ prayoginipun: sêlamba. kemawon | pan dèrèng kantênan têmtunipun | sabab têksih sami | reang riki lan rika | dèrèng wusman ring utama ||
6. nanging ta namung mênawi (396) | kêdugi samya linakon | ywa age anggêga ing
omong | punika sangsaya wêwah luput | tan surup ing ngilmi | apan tuna ing tampa | tur ta kang tutur tam§ prayoginipun: tan. bisa ||
14. luhung lajênga mring Rawi (398) | kêlamun angsal pawartos | ing kiwa
patirakatnèki | Ki Kidangwiracapa | tan prabeda lawan reang ||
16. mitrane ramanirèki | kang reang pajar duk anom | pra ngawirya suka myarsèng wuwus | samya matur aris | inggih sèstu punika | malaju mring
2. agupuh ingkang liningan | dènya nadhah kae datuk | intip kang ginugut-gugut | tan pati ngambil lawuhan |
4. sampun dènya samya nadhah | Ki Kulawirya turipun | ing lampah prayoginipun | wontêna grêmaning lampah | pitulungipun kang datuk | kang kadya Ki Padhangean | sira Ki Sèk Sidalaku ||
5. inggih kae Wargasastra | sung tuduh mring santrinipun | puniku
amuwus | puniku kirang utama | nglolongi kangelanipun ||
6. suda pedahing tirakat (402) | yèn mawi wontên kang tuduh | kaecan ing lampahipun | pênêd kang asring kasasar | sasar kêpaung kêlurung | prayogi ingkang kêsrakat | dadya kathah susahipun ||
7. tirakat ingkang manpangat | kang ngêmu kêwatir kalbu | rêkasèng lupa milalu | puniku ingkang utama | samya asuka gumuyu | Ki Kulawirya alatah | bilah dene sarwa unggul ||
8. ngluhuri kojahing lampah | ngong tan bisa nusul wuwus | kang putra samya gumuyu | inggih sèstu kasinggihan | lir uwa pamuwusipun | lah inggih suawi paman |
muwus | inggih sumangga ing kayun | benjang yèn praptèng kêrajan | Wanamarta pêmbagyèngsun | salam reang ing ramanta | yayi Bayipanurtèku ||
11. myang mring kulawarganira | Jèngrêsmi turira nuwun | sarwi naos salamipun | ki datuk gupuh asalam | sarya abibisik muwus | wêkas reang ring anakmas | aywa wèngwèng ing pandulu ||
12. benjang andika kinêrsan | maring Hyang Ingkang Maha Gung | lan rinta Jayèngragèku | ing solah pratingkah rucah | nanging wus têkdir tar wurung | kewala ugungên rinta | yèn mangsa
ki datuk gupuh tumêdhak | nguntap ing pêlataripun ||
19. ngawirya matur noraga | ingriki kewala sampun | ki datuk lingira arum | laju tumurun mêngandhap | ngidul ngetan nut lulungur | jog dhusun ing Dringo ngandhap |
gung | amanjat gêgênêng inggil | sumêka§ prayoginipun:
dêlanggung apa kêlangkung (411) | anênggèk dene atêbih | sapa kang gawe dêlanggung | niaya mring wong lumaris | bok menggok sing êndhèk
5. anêmplunga ing kono jurang kang trêjung | pilihên sêdhengahnèki | apa êlor apa kidul | lèhmu angglundhung nimpangi | ia mrih bisane aso ||
mring kang putra kalihipun | anamur rêkasèng mêrgi | sakêdhap tansah ngrêrapuh | kèndêl ing lampah tan linggih | jumênêng kewala ngaso ||
ngusapi luhe Nuripin | Jèngraga anguwoh-uwoh ||
24. jroning dria Jèngraga angampêt guyu | dènya jangkar mring ki
janma gêsang | têmtu ing kalih prêkawis | kang dèn karêmêni lan kang sinêngitan ||
14. apan uwus ing dalêm titah kadyèku | pan tan ketang pêcat | kang tinampik kang pinilih | kang mawi puniku panjinganing titah ||
15. kang puniku kenging tinarik lan wuruk | saking ginaluta | yèn pinrih saking sakêdhik | dimèn têkèng saban soban tahan tuman ||
16. nambung wuwus Jèngraga mring pamanipun | yèn kadyèka paman | paduka gila mring cindhil | ginulanga
gumuyu prie ing kono sirèku | Nuripin ya padha | duwe gigilan lir mami | paran bisa ginulang mrih mari gila ||
ya ta wau ingkang ngaring-aring | nèng nginggiling lulungur tunggangan | ing Bubuk langkung sêngne§ kirang sawanda, kawêwahan: ka
3. sarwa nora kuagah§ utawi: kuagang. nglampahi | dening rasane laraning awak | dêlanggung padha
nglarani dènya ngling | sok nora têpa-têpa sarira | dumèh yèn dudu dhèwèke | Jayèngrêsmi lon muwus | wawi papan§ prayoginipun: paman. lohor wus akir | anulya samya salat | antara bakda wus | umangkat dènya lêlampah | ngidul ngetan tumurun lon-lonan dening | nganti Nuripin randhat ||
Bubuk puniku | gawatipun ngong kang gawari | inggih dhugdhèng manira | sêblakaning wuwus | tan wontên sura
sumuci-suci dhawak | wong kabèh klêbu nêraka ||
3. aku dhewe munggah swarga | klakuhane nglêbur sêga | mring bras pari kadi ama | sor glathik
pasipêngan | mêngkana kèmêngan ing tyas | dènyarsa awêktu salat | sung wuwus mêdal ing jaba |
Jayèngrêsmi lon ngandika | bibisik marang kang paman | puniki paman ing lampah | sakêdhik ragi kêplanggang§ prayoginipun: kêplanggrang. |
ing tyas | ganjarane Hyang dhumawah | adhapur coba rêncana | pêparing Hyang Maha Mulya ||
12. amanggiha papa wirya | wirang lamun suminggaha | wus sukur suka pirêna | nadhahi ganjaraning Hyang | sêwawi wangsul ing wisma | kêdangon anèng ing jaba | yèn sêlginraitanan |§
dipun asag | pangadhanganing dêdalan | ing Bubuk tan pati misra ||
23. wontêna kang langkung mêrga | sèkêt satus têrkadhangan | lêt sawulan kalih wulan | sêmantêna rêrêbatan |
janggut | Gêmblangserang angucap | mungguh wong lumakwèng mêrgi | prèhpun ngriku candrane wong kang
puniku tike lêlaku | wong tri apyun lêlampah | wong papat kutuk anggajih | yèn wong lima jambal mijah matêng mara ||
prayoginipun: Kulawirya nyampingipun. [Kurang satu suku kata: Kulawirya nyampingipun]. myang boconge
graita | durjana kang sami linggih | Jayèngraga bibisik | inggih paman pênêdipun | tumbas apyun supaya | wênang
dene yèn wus winoran | kêdah adamêl tan bêcik | inggih mupus nandhang cobaning Pangeran ||
inggih dhi wontên ugi | Kulawirya ngulungkên arta sêreal ||
13. punika kang sumapala | Candragêni anampèni | nulya nuding rencangira |
tan madhani derah rolas ampuh | durung madal tatale yèn niniwasi | êndi kang sun gêpuk tumpur | gampang tan ta§ kirang sawanda, kawêwahan: u [tau]. kêcangkol ||
5. Bêncelidhah sumambung | dangu-dangu ngong yêktèni tuhu | raja muka yèn rujuk kêlawan bincil | inggih kalamudhêngipun | yèn nêrajang pacak pangot ||
6. de wontên warnanipun§ ing babon wiwit: pun Jarangas duk ngampak ing Pulung, dumugi: wong nênêm pêngarêpipun, mungèl kaping kalih. | pun Jarangas duk ngampak ing Pulung | bêkta kanca wong tigang dasa sasiki | wong nênêm pêngarêpipun | Jarangas kang dadi benggol ||
7. pêngrasane tan luput (32) | dhasar
ngandêl raja mukane mathêm wus | wakne dhewe Jarangas dipun balêdig | kinuya-kuya binuru | mèh kurang thithik mêcethot ||
10. lah ora ta kadyèku | Jarangas gumuyu manthuk-manthuk | katujune nora kêcandhak wak mami | yèn aja agea glundhung | ing jujurang pêsthi lodong ||
11. Jèngraga mèsêm dulu (33) | lèjêm sasmita mring pamanipun | myarsa
panjangipun | myang pring pêtung jêjalêran kang pring lêgi | pring lutung myang tutul wulung | lumrah kang cêndhak inganggo ||
17. dhapure lêbus-lêbus | tingkah gêcula§ langkung sawanda, kabucal: a. diksura ing wuwus | wus tan amor lan dhapurane wong
kilèn suwung têngah suwung | ingkang lèr kala pêngantyan ||
2. lajêngipun têngah wêngi (48) | kidul laku têngah pacak | ingkang wetan kala momor | kilèn sonya kang lèr sonya | bangune kidul lampah | kilèn suwung kang lèr suwung | têngah suwung
ingeceran andhokipun | sorene wetan lakunya ||
6. kidul suwung têngah êsri (49) | ingkang kilèn pacakira | anèng lèr kang kala
têngah lampah wetan suwung | kilèn sri kang kidul sunya ||
9. lajêng bangunipun enjing (50) | wetan lampah kidul sunya | ing têngah pan kala momor | kilèn sri ingkang lèr sunya | gya Kêmis Liwonya |§ prayoginipun: Kaliwonya. [Kurang satu suku kata: gya Kêmis Kaliwonya].
tudinge | ngeceran sore andhoknya | ki§ kirang sawanda, kawêwahan: dul [kidul]. laku lèr pacak | wetan sri kang kilèn suwung | têngah kala momorira ||
13. lajêng têngahipun wêngi (51) | lèr lampah kang têngah sunya | ingkang kidul kala momor | kilèn pacak wêsi ika | wetan kala pêngantyan | lajêng bangunipun esuk | kang lèr laku kang lèr sunya ||
14. kidul pacak kang kilèn sri | ingkang wetan apan sunya | wus
kilèn kala momor | kidul pacak lajêngira | têngah dalu lèr lampah | têngah suwung kidul suwung | kang wetan kala pa pêngantyan ||§ langkung sawanda, kabucal: pa.
16. kilèn sri gya bangun enjing (52) | lèr lampah kang têngah sunya | ingkang kilèn kala
kilèn kala momor | kang kidul ênggèning pacak | lajêng têngah wênginya | lèr lampah kang têngah suwung | kilèn sri kang kidul sunya ||
18. kang wetan kala pêngantin | lajêng bangunipun enjang | lèr lampah têngah sunyane | kang kilèn kala rakêtan | ingkang kidul pan pacak |
kilèn sri lèr lampah têngah suwung | wetan kala ngantin | lajêng têngah dalunya | lèr lampah kang têngah sunya ||
2. wetan sunya kidul êsri | kilèn gèning kala momor | bangunipun enjang têngah laku | wetanipun sêpi | kidul pacak wêsinya | ingkang lèr kala momoran ||
4. ingkang têngah pacak wêsi (55) | wetan gone kala momor | ingkang êlèr pacak kilên suwung | lajêng têngah wêngi | kilèn laku lèr sunya | têngah kala momor gènya ||
5. kidul pacak wetan êsri | bangun enjing laku nèng lor | kang kilèn êsrinya têngah suwung | kidul kala mori | wetan kala pêngantyan | nulya Sêptu ing Ponira ||
6. sanga lan pitu pinanggih | nêmbêlas pan banyu rêko | ngeceran sorenya kang lèr laku | wetan kala ngantin | ingkang têngah pan sunya | kang kilèn kala pêngantyan ||
7. kidul pan kala momori | lajêng têngah wêngi rêko | ingkang êlèr lampah têngah suwung | ingkang kidul êsri | kilèn kala momoran | ingkang wetanipun sunya ||
8. lajêng bangunipun enjing (56) | ingkang kilèn kala momor | nèng wetan lampahnya kidul suwung | ingkang têngah êsri | êlèripun pan sunya | nulya Sêptu Wagenira ||
9. papat lan sanga pinanggih | têlulas lintang kang lakon | ngeceran sorenya wetan laku | kidul suwung nênggih | kang kilèn gèning pacak | têngah sri lèr kala mornya ||
10. nulya têngahipun wêngi | têngah lampah wetan lowong | kidul kala ngantyan kilèn suwung | ingkang êlèr êsri | lajêng bangune enjang | têngah lampah wetan sunya ||
11. ingkang kilèn pacak wêsi | anèng lor kang kala momor | ingkang kidul
momor | ingkang wetan lampah kidul suwung | lajêng bangun enjing | lèr lampah têngah sunya | kang wetan kala momoran ||
18. kang jro apês jayanèki | tanggal ping ro jro kang jarot | nèng§ kirang sawanda, kawêwahan: kang. jaba
19. tanggal ping pat jayèng jawi | tanggal ping lima jaya jro | tanggal ping nêm ramya kaping pitu | jaya kang nèng jawi | ping wolu jro kang jaya | tanggal kaping sanga ramya ||
20. ping sêpuluh jayèng jawi | ping sêwêlas jaya kang jro | kaping rolas ramya têlulasipun |§ prayoginipun: tlulasipun. [Lebih satu suku kata: kaping rolas ramya tlulasipun].
kang jaya ing jawi | patbêlas jro kang jaya | tanggal ping
9. yèn nuju kêsamur wuwus | Nuripin angègès lampit | galar winêngkang supaya | bisa nguyuh ing gonèki | yèn kala tan ana
jangkêp naga winilis | poma-poma sira padha | anggonên kang tri prêkawis ||
19. lan malih prantining laku (64) | kang nganggo wong dadi
22. ingkang lèr pemahanipun | yèn dina Ngakad wong tipis | wêdanane kang ajaya | lor kilèn pomahanèki | kalahane wong dhêdhampak | lèr kilèn pomahanèki ||
23. yèn ing dina Sênènipun (65) | wong dhêdhampak kang jayadi | lor kulon pomahanira | wong ngrangkung kalahanèki | kidul kulon pomahanya | yèn dina Sêlasa nênggih ||
digdayèku | lor kulon pomahanèki | puniku ingkang ajaya | kalahane wong dêdêling | kidul wetan pomahanya | kêlamun ing dina Kêmis ||
26. wong kang adêdêling lurus | kang digdaya ing pakêrti |
kidul wetan pomahanya | wong lêkêr kalahanèki | lor bênêr pomahanira | lan ana kanthine malih ||
27. ing dina Jumuah wau (66) | wong kang lêkêr ulat andhik | digdayane akanthia | wong edhor pawak Nyamêri§ prayoginipun: nyêmari. | iku kang anjunjung jaya | prayoga kinarya kanthi ||
28. kêlamun ing dina Sêptu | wong kang mêsum talum§ prayoginipun: talup. lutih | kang digdaya akanthia | wong kang lurus adêdêling | dadya pênjunjunging jaya | sêlamêt ginawe kanthi ||
29. yèn ing dina Ngakadipun | wong tipis wêdananèki | digdayane akanthia | wong lêkêr tingale andik | yèku kang anjunjung jaya | sêntosa dènira kanthi ||
30. yèn ing dina Sênènipun | wong ingkang dhêdhampak nênggih | digdayane akanthia | wong kang talup lutih-lutih | prakosa anjunjung jaya | prayogane kang kinanthi ||
31. yèn dina Sêlasanipun (667) | wong kang ngrangkung kang linuwih | digdayanya akanthia | wong kang wêdanane tipis | kang mawa anjunjung jaya | rahayu kêlawan kanthi ||
33. yèn ing dina Kêmisipun | wong lurus ingkang dêdêling | aywa pisah akanthia | wong ingkang ngrangkung puniki | saèstu anjunjung ya§ kirang sawanda, kawêwahan: ja [jaya]. | sarate ingkang kinanthi ||
34. tamat kang nujum jayèku | lakuning wong dadi tindhih | yèku lamun sira padha | ngrèh wong akèh ing karyèki | tan kêrona amiliha | wong anom ingkang nujoni ||
1. Candragêni malih mojar (68) | pituhunên iku bêcik | yèn laku gêdhe kewala | nujum jaya aywa lali | dene yèn laku cilik | tri kae mau
durjana | inggih kadospundi malih | kêlamun tan mituhua | ingèlmi ingkang pinuthipinusthi. | suprih lujênging kardi | wong sampun dèn tohi umur | yèn ta tan ngimanêna | angangkah wilujêngnèki | datan gadhah umur pamèr lan
rasakna | kèhing wong ana kang sêkti | Kêthèkmingkar nauri |
e lah ya iku ta êmbuh | mung ngrungu ing pocapan | kang mati bisa rip malih | aji pancasona mawa
mingkar sumaur | inggih mangsa wontêna | Ki Gagang-aking kêkalih | namung ngriku Ki Gagang-aking ing Mênggah ||
10. lèhmu ngaji pancasona (71) | têka seje lawan mami | tapanipun
mêngkono yèn mungguh ingwang | gwaningong ngaji duk uni | Ki Lumut ing Panarukan | ing Cêpidhas wukir cilik | akèh ingkang
Wysoka (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wysoka&oldid=1090632"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.02, 14 Sèptèmber 2016.
Jawa : Ing jaman kuna nagara Majapahit iku jênênge nagara Majalêngka, dene ênggone jênêng Majapahit iku, mung kanggo pasêmon, nanging kang durung ngrêti dêdongengane iya Majapahit iku wis jênêng sakawit. Ing nagara Majalêngka kang jumênêng Nata wêkasan jêjuluk Prabu
iki bo sing rodo gede http://persibo.bojonegoro.com/wp-content/uploads/2010/10/persibo_01.jpg
awas ae lek sik gak ketok
Kaêcap sarta kawêdalakên ing gêdhong pangêcapanipun pakêmpalan among dagang, rumiyin nama H. Buning ing nagari Ngayugyakarta.
Ingkang jumênêng nata ing nagari Surakarta ing sapunika, Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan
wadyabala dalêm Kangjêng Sri Bagendha Maharaja putri ing praja Nèdêrlan, putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ingkang kaping IX, miyos saking garwa padmi swargi Kangjêng Ratu Pakubuwana, putrinipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya kaping 2 ing Surakarta. patutan saking swargi Kangjêng Ratu Bandara.
dalêm ing dintên Kêmis Lêgi tanggal kaping 21 wulan Rêjêp, taun Alip ôngka 1795 utawi kaping 29 wulan Nopèmbêr taun Walandi 1866, jumênêng dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom nalika ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 27 wulan Jumadilakir taun Je ôngka 1798 utawi kaping 4 wulan Oktobêr taun Walandi 1869 nalika ing dintên Kêmis Pon tanggal kaping 20 wulan Bêsar taun Alip ôngka 1819 utawi kaping 7 wulan Agustus taun Walandi 1890, krama angsal putrinipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping IV ing Surakarta, nama Bandara Radèn Ajêng Sumarti, saha lajêng kajumênêngakên Gusti Kangjêng Ratu Adipati Anom, amarêngi ing dintên Jumungah Lêgi tanggal kaping 28 wulan Ruwah taun Je ôngka 1822, utawi kaping 19 wulan Marêt taun Walandi 1893. Rama dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping IX surud, lajêng anggêntosi jumênêng nata. Jumênêng dalêm ing dintên Kêmis Wage tanggal kaping 12 wulan Ramêlan taksih salêbêtipun taun Je ôngka 1822 utawi kaping 30
Kangjêng Ratu Madurêtna, putrinipun Radèn Mayur Puspawinata, ingkang sampun seda.
Pramèswari dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Ingkang jumênêng sapunika, Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana, putrinipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara Kaping IV.
Putri dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping VII, Gusti Kangjêng Ratu Pambayun
Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping IX,
Radèn Ayu Yudanagara, krama angsal Radèn Mas Arya Yudanagara, bupati nayaka bumi. 8. Bandara Radèn Ayu Jayadiningrat, krama angsal Radèn Tumênggung Jayadiningrat. 9. Bandara Radèn Ayu Côndranêgara, krama angsal Radèn Mas Arya Côndranagara bupati jurukunci ing Imagiri.
Putra dalêm sampeyan dalêm Ingkang Sihunun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana Ingkang kaping X, miyos saking garwa ampeyan,
2. Kangjêng Pangeran Arya Kusumayuda. 3. Kangjêng Pangeran Arya Natapura. 4. Kangjêng Pangeran Arya Natabrata. 5. Kangjêng Pangeran Arya Adiwijaya. 6. Bandara Radèn Mas Sayidsumèh. 7. Bandara Radèn Mas Irawan. 8. Bandara Radèn Mas
Radèn Mas Rohkyalun. 10. Bandara Radèn Mas Subêkti. 11. Bandara Radèn Mas Sujana. 12. Bandara Radèn Mas Sanityasa.
1. Kangjêng Ratu Alit, krama angsal Kangjêng Pangeran Arya Mataram kaping 2. 2. Bandara Radèn Ayu Purwadiningrat, krama angsal Radèn Mas Arya Purwadiningrat, bupati kaparak têngên. 3. Bandara Radèn Ayu Jayanagara, krama angsal Radèn Tumênggung Jayanagara, bupati gêdhong kiwa. 4. Gusti Bandara Radèn Ayu Adipati Arya Prabu Adilaga, ing Ngayugyakarta.
5. Bandara Radèn Ayu Prawiradiningrat, krama angsal Radèn Mas Arya Prawiradinigrat, bupati Gadhing Mataram. 6. Bandara Radèn Ayu Suryadiningrat, krama angsal Radèn Mas Arya Suryadiningrat, bupati karaton. 7. Bandara Radèn Ayu Adiwinata, krama angsal Radèn Mas Arya Adiwinata, litnan kolonèl. 8. Bandara Radèn Ayu Padmanagara, krama angsal Radèn Mas Arya Padmanagara, bupati ngajêng (Galadhag). 9. Bandara Radèn Ayu Wuryaningrat, krama angsal Radèn Mas Arya Wuryaningrat, bupati gêdhong têngên. 10. Bandara
1. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryaningrat, Kangjêng Pangeran Arya Cakranagara, sri nugraha pangkat III, litnan kolonèl kaphalêri.
Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping VI,
1. Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Natapraja, Kangjêng Pangeran Arya Suryaatmaja kaping 2.
Wayah dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping IX,
1. Putranipun swargi Kangjêng Pangeran Anyakrakusuma, Kangjêng Pangeran Rôngga Danupaya. 2. Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mataram, Kangjêng Pangeran Arya Mataram kaping 2, mantu dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping X. 3. Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Arya Prabu Wijaya,
Pangulu, Radèn Pangulu Tapsir Anom. Para bupati nayaka dalêm ingkang mawi bawak jawi lêbêt saha liding pangadilan landrad: 1. Radèn Mas Arya Jayaningrat, bupati kaparak kiwa. 2. Radèn Mas Arya Purwadiningrat, bupati kaparak têngên. 3. Radèn Tumênggung Jayanagara, bupati gêdhong kiwa. 4. Radèn Mas Arya Wuryaningrat, bupati gêdhong têngên. 5. Radèn Arya Purwanagara, bupati bumi gêdhe. 6. Radèn Mas Arya Suryanagara, bupati sèwu. 7. Radèn Tumênggung Sasranagara, bupati panumping. 8. Radèn Mas
Prajangjiyan sambut, C/4: Radèn Mas Ngabèi Sumadipura, 2. Mas Ngabèi Bujapradata, 3. Radèn Ngabèi Wirapurwaka, carikipun Mas Sastra Asthiswara, 2. Radèn Mas Sastrapura.
Ingkang jumênêng sapunika, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara Ingkang kaping VI, ridêring ordhê Nèdêrlansên leyo, komandhuring ordhê oranyê nasao, komandhuring krun ordhê ing Siyam, kolonèl komandhaning lesiyun ing Mangkunagaran Surakarta, putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping IV, patutan saking garwa Radèn Ayu Mangkunagara. Wiyosanipun ing dintên Jumungah Pon tanggal kaping 17 wulan Rêjêp taun Wawu ôngka 1785 utawi tanggal kaping 13 wulan Marêt taun Walandi 1857.
Jumênêngipun kala ing dintên Sêtu Lêgi, tanggal kaping 15 Jumadilakir taun Jimakir, ôngka 1826 utawi 21 wulan Nopèmbêr taun Walandi 1896, krama angsal putrinipun swargi Radèn Mas Arya Gôndawardaya, kala ing dintên Rêbo Pon tanggal kaping 22 wulan Rabingulakir taun Jimawal ôngka 1813.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara Ingkang kaping III, patutan saking garwa ampeyan.
1. Radèn Mas Arya Suryaudaya, kaptin inphantri titulèr (XXV). 2. Radèn Mas Arya Suryakumara (A.M). 3. Radèn Mas Arya Suryakusuma. 4. Bandara Radèn Ayu Jayasuputra. 5. Bandara Radèn Ayu Gôndawijaya. 6. Bandara Radèn Ayu Gôndasiswara. 7. Bandara Radèn Ayu Kusumaatmaja.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara Ingkang kaping IV, patutan saking garwa padmi.
1. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, kolonèl komandhaning lesiyun ing Mangkunagaran (N.L.3.) (C.O.O.N.) (S.K.O.3.) (XXXV). 2. Kangjêng Pangeran Arya Dayasuputra, mayur intêndhan honorèr. 3. Gusti Bandara Radèn Ayu Prabu Wijaya. 4. Gusti Kangjêng Ratu Pakubuwana, pramèswari dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan kaping X.
1. Radèn Mas Arya Nataningrat, kaptin ajudan komandhan. 2. Bandara Radèn Ayu Suryaputra. 3. Bandara Radèn Ayu Suryahudaya.
Putranipun swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara Ingkang kaping V, patutan saking garwa ampeyan.
1. Kangjêng Pangeran Arya Suryakusuma, kaptin inphantri titulèr. 2. Radèn Mas Arya Suryasutanta. 3. Radèn Mas Arya Suryasuparta. 4. Radèn Mas Arya Suryasukanta. 5. Radèn Mas Arya Suryasurarsa. 6. Radèn Mas Arya Suryasubyanta. 7. Radèn Mas Arya Suryasubandriya. 8. Radèn Mas Arya Suryasumarna. 9. Radèn Mas Arya Suryasuwita. 10. Radèn Mas Arya Suryasumanta. 11. Radèn Mas Arya Suryasurarja. 12. Radèn Mas Arya Suryasubandara. 13. Bandara Radèn Mas Sumanta. 14. Bandara Radèn Ayu Sutawijaya. 15. Bandara Radèn Ayu Jayadarsana. 16. Bandara Radèn Ayu Kusumadiningrat. 17. Radèn Ajêng Sutitah. 18. Bandara Radèn Ayu Daryasugônda. 19. Radèn Ajêng Sukanti. 20. Bandara Radèn Ayu Warsaadiningrat.
Putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara kaping VI patutan saking garwa ampeyan, 1. Bandara Radèn Mas Arya Suyana. 2. Bandara Radèn Ajêng Suwasti.
Upisirên honorèr ingkang kaparingan pangkat wau saking Kangjêng Gusti Pangeran Adipati piyambak.
1. Radèn Mas Arya Suryaudaya, kaptin inphantri. 2. Kangjêng Pangeran Arya Suryakusuma,
ing praja Nèdêrlan, putra dalêm pambajêng swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan kaping VI.
Wiyosan dalêm ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 30 wulan Dulkangidah ing taun Je ôngka 1766, utawi kaping 4 Pèbruari taun Walandi 1839, nalika diwasa dalêm ajêjuluk Gusti Pangeran Angabèi, tumuntên kajunjung jumênêng Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom, ing sasurud dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang kaping VI lajêng anggêntosi jumênêng nata. Jumênêng dalêm nata amarêngi [amarêng...]
[...i] ing dintên Sênèn Lêgi tanggal kaping 3 wulan Saban taun Je ôngka 1806, utawi kaping 13 Agustus taun Walandi 1877. Kala dèrèng jumênêng nata, sampeyan dalêm sampun kagungan garwa putrinipun swargi
putrinipun Radèn Tumênggung Jayadipura ingkang sampun tilar dunya, kajunjung dados garwa padmi asma Gusti Kangjêng Ratu Emas, salajêngipun Gusti Kangjêng Ratu Kancana kawêdalakên sarta kapatêdhan nama Kangjêng Ratu Wandhan, sarêng dumugi ing dintên Rêbo Kaliwon tanggal kaping 16 wulan Saban taun Jimawal ôngka 1821, utawi kaping 16 Marêt ing taun Walandi 1892, Gusti Kangjêng Ratu Emas seda kondur ing jaman kalanggêngan, sasedanipun Gusti Kangjêng Ratu Emas, ingkang kajunjung dados garwa dalêm padmi, garwa dalêm ampeyan nama Kangjêng Bandara Radèn Ayu Rêtna Sriwulan, putrinipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Adinagara, putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan kaping II, garwa dalêm wau kapatêdhan nama Gusti Kangjêng Ratu Kancana, jumênêngipun nalika dintên Akad Kaliwon tanggal kaping 21 wulan Mukharam ing taun Wawu ôngka 1825, utawi kaping 14 wulan Juli taun Walandi 1814.
Pramèswari dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan kaping V, Gusti Kangjêng Ratu Kadhaton wontên ing Mênadho, putrinipun swargi Kangjêng Pangeran Arya Suryaning Alaga ing Ngayugyakarta.
Pramèswari dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan kaping VII, ingkang jumênêng sapunika, Gusti
Saking garwa ampeyan, 1. Bandara Radèn Ayu Adiwinata,
Putra dalêm swargi Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan kaping VI,
jendralên staph saha ajudanipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral. 3. Gusti Kangjêng Ratu Sasi.
4. Bandara Radèn Ayu Arya Adiwijaya, wontên ing Mênadho. 5. Gusti Pangeran Arya Buminata, mayur jendralên staph. 6. Gusti Pangeran Arya Pugêr, mayur jendralên staph.
Putra tuwin putri dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ingkang jumênêng sapunika,
Gusti Kangjêng Ratu Madurêtna, krama angsal Radèn Tumênggung Kêrtanagara ing Ngayugyakarta.
1. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Juminah. 2. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Anom Amêngkunagara. 3. Gusti Kangjêng Ratu Anggèr, krama angsal Kangjêng Pangeran Arya Kusumayuda ing Surakarta. 4. Gusti Kangjêng Ratu Ayu, krama angsal Kangjêng Pangeran Arya Adipati Danurêja. 5. Gusti Kangjêng Ratu Anom. 6. Gusti Radèn Ayu Sêkar Kadhaton.
Kawontênanipun paprentahan tuwin pangadilan ing karaton dalêm Ngayugyakarta
1. Pangadilan landrad, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis kadurjanan agêng alit sadaya. Pangagêngipun pangadilan Kangjêng Tuwan Presidhèn, lidipun pêpatih dalêm saha para bupati nayaka dalêm.
2. Pangadilan pradata dalêm, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis parapabên, sambut kapisambut. Pangagêngipun pangadilan…, bupati wadana jaksa, lidipun inggih kancanipun riya panèwu mantri jaksa.
3. Pangadilan dalêm bale mangu, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis siti. Pangagêngipun bupati nayaka dalêm 1, lidipun para bupati anèm 12.
4. Pangadilan kukum dalêm, inggih punika ingkang wênang anindakakên angrampungi sawarninipun prakawis salaki rabi, talak waris wasiyat. Pangagêngipun pangulu khakhim agêng, lidipun
Pêpatih dalêm, Kangjêng Pangeran Arya Adipati Danurêja, mantu dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang
Tortilla [1][2] iku roti tipis tanpa ragi kang digawé saka jagung kang digiling utawa gandum. Tortilla padatan ditemokake ing Meksiko, Amerika Tengah, Amerika Serikat lan Kanada. Kang digawé saka jagung giling iku tortilla ala Amerika Lor lan akèh kang nganggep yèn tortilla iku minangka tortilla kang 'asli'. Faktane pancen tipe tortilla iki wis ana sadurunge bangsa Éropah teka menyang bawana Amerika, lan ngentukake jeneng 'tortilla' saka wong-wong Spanyol amarga arep padha karo kue lan endhog dadar tradisional Spanyol. Miturut ilmu asaling tembung (etymology), tembung tortilla asale saka tembung torta kang duwéni teges kue kang wujude bunder.[3]
kiwa lan tengen, sing nyawang kegiwang, apa maneh yen sing
lan tengen, sing nyawang kegiwang, apa maneh yen sing nyawang kang
Gran Turismo ya iku game utawa dolanan konsol balapan ing konsol dolanan Play Station. Gran Turismo diwiwiti saka konsol dolanan Play Station 1 utawa PS 1. Labuhé diwiwiti nalika taun 1997, ya iku seri kapisan saka Gran Turismo[3]. Gambar-gambar uga
Digital iku gadhah urun rembug babagan désain 3D saka gambar lan efek saka dolanan balapan iki. Nalika didhamel, dolanan iku uga kanggo simulasi nyetir balapan, nanging banjur 5 taun sabanjure rilis, dadi dolanan ingkang apik ing Amerika Serikat lan Jepang piyambak [4]. Gran Turismo iku isinè ana 140 mobil maneka macem merk, lan uga ana 11 trak balapan ingkang ana ing donya[5]. Daptar mobil ing sajroning dolanan iki, uga sampun gadhah ijin cethak marang pabrikane.
^ "Corporate profile". Cyberhead. Diarsip saka sing asli ing 24 October 2001. Dijupuk 25 Desember 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
dirapèkaké Maret 2016Artikel mawa pranala DMOZ	Menu navigasi
karepku lan karepmu, ning karepe sing duwe thariqah ora ngono kuwi.” (
ngandhakake : en -kên, zie kôndha.
ngêndhakake : en -kên, zie êndhak, en kêndhak.
maken, lager maken: van êndhèk, of èndhèk.
ngêndhat : zie kêndhat, -ngêndhati, K.N.
daar ginds; ngriku of ing ngriku, K. [kono of ing kono, N.] dáár, aldaar; en ngriki, of ing ngriki, K. [kene of ing kene, N.] bier,
Caranipun manggaota bôngsa kilenan, punika limrahipun wêdaling waragad kathah sangêt, upaminipun: ngawontênakên pabrik, mêsin-mêsin, têtiyang ahli ingkang dipun patah dados juru panaliti. Kajawi punika kêdah miturut pranataning nagari, ingkang ugi kanthi waragad [wa...]
[...ragad] agêng. Lajêng kasamèkna kalihan kawontênanipun panggaotan bathik, ingkang pirantos-pirantosipun namung sarwa prasaja. Amila para bêbêrahipun inggih gampil angsalipun. Tumraping juragan ingkang makatên punika inggih kalêrêsan sangêt, jalaran kathah kauntunganipun dening lajêng sagêd tansah anyuda epahaning para bêrahipun wau. Dados saupami badhe ngalitakên utawi ngagêngakên panggaotanipun, inggih kanthi gampil kemawon, pangangge lan angêdalakên tiyang inggih sagêd kanthi sapurun-purun.
Dene ingkang prêlu sangêt kêdah tumuntên dipun tata, inggih punika ing bab epahaning bêrah,
nyakecakakên dhatêng padamêlanipun para bêbêrah wontên ing ngriku ingkang botên sakeca sangêt. Kajawi punika tumindakipun padamêlan ing wanci dalu tumrap tiyang èstri, punapadene panyambutdamêlipun lare-lare ingkang sami dèrèng umur, inggih pantês kêdah enggal-enggal dipun wontênakên tatanan.
Mênggah saking rêmbagipun ingkang adamêl palapuran bathik, angaturi pamrayogi supados nagari, manawi angwontênakên tatanan, adhêdhasar panuntun saha pamardi dhatêng para juragan, murih patrapipun dhatêng kaum bêrah sagêda sae pangopènipun. Jalaran wontênipun bêrah ing panggaotan bathik ingkang kirang prayogi, punika kathah kemawon ingkang sajatosipun botên sabab dipun têmaha, nanging namung saking botên mangrêtosipun. Ewasamantên inggih kathah kemawon, kaum juragan ingkang sêngaja anyawiyah dhatêng bêbêrahipun saha namung mikantukakên badanipun piyambak. Mênggahing juragan ingkang atrajang makatên punika, sampun mêsthinipun kêdah dipun patrapi paukuman ingkang samurwatipun.
Amila saupami nagari angwontênakên pranatan, saangsal-angsal mawi angèngêti dhatêng panindak kalih warni wau. Dene ing têmbe ingkang wajib kêdah ngulat-ulatakên mênggah tumindaking pranatan wau, para amtênar ing kantor pakaryan.
Salajêngipun para amtênar arbèd, tuwin para amtênar pangrèh praja ingkang ambawahakên, dipun paringana wêwênang tansah anitipriksa punapadene ngulatakên ing sadayanipun. Kados ta: wênang amêksa dhatêng kaum juragan samôngsa ambayari dhatêng bêbêrahipun, sagêda para amtênar wau anênggani. Manawi dipun manah prêlu ugi dipun paringana wawênang lajêng anutup panggaotan wau kangge sawatawis môngsa. Awit ingkang makatên punika sampun nama satunggiling paukuman agêng tumrap kaum juragan, jalaran inggih salêbêting panggaotanipun dipun tutup wau, sampun têmtu kathah sangêt kapitunanipun.
Mênggahing bab olah-olah, punika nama satunggiling wajib tumrap para wanita, awit mênggahing kalimrahan, botênan sagêd olah-olah punika nama kuciwa, tur mênggahing pikantukipun, wanita sagêd olah-olah punika badhe mikangsali dhatêng badanipun piyambak, sapisan sagêd nyumêrêpi dhatêng tumindaking kabêtahan griya ingkang gêgayutan kalihan têdha, kaping kalihipun, manawi kalêrêsan, sagêd adamêl panujunipun guru laki, lah badhe pados punapa malih, tiyang èstri manawi sampun angsal pangalêmbananing tiyang jalêr. Mila bab olah-olah punika pantês kawigatosakên.
Ingkang dipun wastani sumêrêp ing kabêtahan, sanadyan botên kacariyosna panjang, tiyang inggih sampun sumêrêp. Upaminipun rêrêgèning têtumbasan ing pêkên sapanunggilanipun. Nanging ingkang dipun kajêngakên botên makatên, awit tiyang têtumbas manut ing rêrêgèn, punika sintêna kemawon inggih sagêd nindakakên, saha kawontênan ingkang kados makatên punika nama pinanggih wontên ing tiyang ingkang kasêmbadan, balik tiyang ingkang nuju kacingkrangan, tamtu lajêng kapêksa ngrigênakên kabêtahan murih dados ringkês. Awit manawi botên makatên, sagêd ugi pinanggih bobol ing wingking, kabêkta namung saking rikuh angewahi bêtah padatan. Dene ingkang nama sagêd ngringkês wau, sagêd ngêdalakên waragad sakêdhik, nanging lumadosing têdha sagêd dipun rahabi ing guru laki. Tamtu kemawon pinanggihipun rêrigên ingkang kados makatên wau agêgayutan saking sagêd olah-olah, wêkasan gathuk sagêd damêl panuju.
Ingkang pinanggih wontên ing jaman sapunika, tatanipun tiyang badhe sinau olah-olah punika sampun botên kêkirangan margi, kados ta buku-buku bab olah-olah sampun botên kêkirangan, ingkang basa Walandi, Malayu tuwin Jawi sampun wontên. Olah-olahanipun warni-warni, cara Walandi, Jawi, Malayu, bangsaning lêlawuhan, dhêdhaharan tuwin sanèsipun, dalah olah-olahan cara Tionghwa, ingkang kawangun inggih wontên, cêkakipun sampun botên nguciwani. Sadaya wau taksih nama wêwarah, dados sanadyan sadaya sampun mawi wêwaton cêtha, nanging tumrap anggènipun nandangi asring taksih tuna dungkap, amargi caking pangolahipun ingkang kanthi pathokan wau sok pinanggih botên nocogi kalihan ingkang ngraosakên, dados inggih kêdah mawi dugi-dugi, manut ingkang badhe ngraosakên, lan malih tuna dungkaping pangolah wau ugi jalaran pinanggih saking dèrèng kulina ngêcakakên. Ewadene bab makatên punika tumrapipun ing jaman sapunika inggih sampun botên nguciwani, amargi para wanita sampun sami nindakakên karukunan ing bab olah-olah, mèh ing sabên nagari wontên. Inggih jalaran tindak ingkang kados makatên punika ingkang dados caraning tumindaking damêlan. Lan malih tumrap pamulangan èstri ugi
Mênggahing bab olah-olah kados ingkang kapratelakakên ing nginggil punika, jangkêpipun kajawi mêpêki barang ingkang badhe dipun olah, ugi kêdah pêpak barang pirantosipun ingkang kangge ngolah. Jalaran saking pathokan kalih prakawis wau, têtela bilih jangkêpipun wau namung pinanggih wontên ing tiyang ingkang kasêmbadan, tumrap ingkang botên kasêmbadan, namung lajêng wêgah, dening botên kadugi marnèkakên pirantos tuwin barang ingkang badhe dipun olah. Wêkasan sok lajêng nuwuhakên pamanggih botên lêrês, mastani manawi tiyang rêmên olah-olah punika namung badhe dados tiyang mangani.
Pamanggih kados makatên punika pancèn inggih wontên lêrêsipun, nanging tiyang sampun lajêng gêga-gêganên, tuwin sampun lajêng gadhah tindak mangani, ngèngêtana bilih olah-olah punika kawruh, dados mênggahing kawruh makatên, kalamôngsa inggih wontên damêlipun, upaminipun manawi nuju wontên sanak sadhèrèk gadhah damêl, punika tumraping wanita ragi kêjibah ingatasing olah-olah, saupami kalamangsanipun kados makatên punika wontên wanita ingkang botên sagêd olah-olah, môngka têtunggilan kalihan sanak sadhèrèk sami olah-olah, tamtu inggih rumaos rikuh.
Para murid èstri ing paksêkul, ing Amsêtêrdham, ingkang sawêg olah-olah.
Sayêktosipun caraning wanita rêrukunan utawi biyantu damêl ing kalanipun wontên prêlu, tumraping bôngsa Jawi kêlimrah sangêt, mila caraning tiyang gadhah damêl, wontên ulêm-ulêm wanita dipun wastani ngêthok lombok, inggih punika atêgês ulêm kapurih rêrencang olah-olah, anggènipun ngaturi taksih kirang sawatawis dintên saking têmpuking damêl.
Cara ingkang kados makatên punika sayêktosipun warni-warni sangêt pigunanipun, sapisan angrakêtakên pasêdhèrèkan, kaping kalih ngatingalakên ing bab kagunan olah-olah, ing ngriku lajêng sagêd katingal warni-warnining olah-olahan [olah-olaha...]
[...n] ingkang sami dipun tandangi ing sanak sadhèrèk, inggih sabotên-botênanipun ingatasipun tiyang gadhah damêl, olah-olahanipun tamtu warni-warni, dene kaping tiganipun prêlu kangge ngajari dhatêng para neneman ingkang sami dèrèng sagêd olah-olah. Mênggah caranipun ingkang dèrèng sagêd olah-olah wau kapurih tumandang ing damêl ingkang gampil-gampil, upaminipun mêthiki jêjanganan, ngrajang brambang, anggêgorèng, tur sadaya wau taksih dipun ulat-ulatakên ing tiyang sêpuh, awit sanadyan ngrajang brambang utawi anggêgorèng, inggih sami mawi pathokan. Dangu-dangu lajêng dipun ajar ambumboni, salajêngipun lajêng sagêd olah-olah. Tumrapipun lare èstri, kajawi manawi nuju rêrencang, bab olah-olah punika inggih dipun lêlantih kalanipun wontên ing griya, mila ing kala rumiyin, tiyang èstri punika nracakipun sami sagêd olah-olah. Nanging tumrapipun kala jaman samantên, para wanita inggih dèrèng ngambah jaman kamajêngan kados ing jaman sapunika. Kados makatên pinanggihipun kaprigêlan bab olah-olah.
Ing Kajawèn nomêr 87 sampun nyariyosakên ing bab Tuwan Caplin anggènipun nglucu, inggih sintêna kemawon ingkang sumêrêp patrapipun Tuwan Caplin manawi nuju ambanyol tamtu gumujêng, tur luconipun wau namung pinanggih wontên ing patrap kemawon. Ing ngriki prêlu nyêlani sakêdhik ing bab kajênging têmbung lucu. Mênggah lucu punika gadhah kancuhan: cucud, nanging raosipun beda, lucu punika sampun mastani, têgêsipun tiyang wincantên, ingkang pancèn anjarag badhe adamêl gujêng, limrahipun dumunung ing badhud, nanging mênggahing cucud, punika tumraping tiyang ingkang wicantên limrah sagêd adamêl gujêng, têgêsipun botên niyat ambadhud. Ing sapunika tumrap luconipun Tuwan Caplin beda malih, amargi patraping nglucu botên namung prêlu pados gujêng, ugi mawi dhinapuk lêlampahan ingkang manawi dipun gagas lajêng gadhah raos adamêl ngêrêsing manah, mila lêlampahan ingkang dipun tindakakên dening Tuwan Caplin, ingkang kathah ugi mawi lêlampahan makatên, kajawi lêlampahanipun panjang tuwin tanpa kêndhat mawi lêlucon, nanging amujudakên patrap ingkang nabêt wontên ing manah. Wontên lêlampahan ingkang cêkakaning cariyos makatên.
Wontên tiyang sugih rêmên mêndêm, punika kalanipun mêndêm, asih sangêt dhatêng sawênèhing tiyang jalêr anèm, inggih punika Tuwan Caplin, ngantos dipun anggêp kados mitra darma. Nanging manawi sampun botên mêndêm, botên wanuh malih. Wantuning tiyang jalêr wau salugunipun tiyang malarat, dados anggènipun dipun sihi ing tiyang sugih wau dhapur kalêrêsan, amargi sagêd anggampilakên anggènipun angsal panggêsangan, saya manawi nuju kalanipun [ka...]
[...lanipun] mêndêm, gampil sangêt wêdaling artanipun, sanadyan dipun têdhanana arta pintên kemawon inggih lajêng nyukani. Mila tumrap tiyang anèm wau sabên tiyang ingkang ngêsihi nuju mêndêm, lajêng nindakakên pangadi-adinipun, nêdha arta, inggih dipun pituruti.
Tuwan Caplin kalihan lare alit nuju main mêmindha tiyang mlarat.
Nanging watakipun tiyang anèm wau ngêbrèh sangêt, anggènipun angsal arta namung kados madhahi toya wontên ing kalo, botên ngantos kèndêl dangu, dupèh anggènipun pados gampil. Nanging sajatosipun ambarabasing arta wau botên namung dipun bucal tanpa tônja, malah tumônja kangge mitulungi tiyang kasusahan, kathah tiyang ingkang sampun dipun pitulungi dening tiyang anèm wau. Mila pinanggihipun inggih namung ajêg dados tiyang malarat.
Kacariyos wontên sawênèhing wanita sade sêkar, sakalangkung sulistya ing warni, nanging nandhang sakit mripat, ngantos botên sumêrêp tiyang. Tiyang jalêr anèm wau kêrêp dhatêng ing ngriku, prêlu tumbas sêkar, tur manawi tumbas wau anggènipun nyukani arta langkung saking mêsthi. Jalaran saking kêrêpipun, tiyang èstri wau ngantos kulina, saha lajêng gadhah pangintên, bilih tiyang ingkang ambêg lêgawa kados makatên punika tamtu miliyunèr, awit saupami sanès miliyunèr, môngsa sagêda dêdana kathah mèh sabên dintên dhatêng piyambakipun.
Sajatosipun tiyang jalêr wau pancèn tiyang mlarat sayêktos, panggêsanganipun kenging dipun wastani saking anggènipun papariman, nanging sampun dilalah watakipun tiyang ngêbrèh, sanadyan sampun angsal margi sakeca, gêsangipun sagêd pyah-pyoh arta, inggih mêksa botên sagêd nyêkapi. Makatên malih, tiyang anèm wau sajatosipun kêtarik ing manah dhatêng tiyang èstri ingkang sade sêkar wau, mila kadamêl gêlar sarana tindak loma, murih dipun wastanana tiyang sugih. Nanging sêdyanipun tiyang jalêr wau inggih taksih mandhêg mangu, amargi wanita wau sanadyan sulistya ing warni, nanging sakit mripat sangêt, prasasat sampun satêngah wuta. Ewadene tiyang jalêr wau ugi botên kecalan pambudi, tiyang èstri kapurih jêjampi dhatêng dhoktêr. (Badhe kasambêtan)
Ngaturakên andharan ingkang sampun kula janjèkakên ing Kajawèn nomêr 80 sapiturutipun, inggih punika bab lêmbu pajangan, punika kados ing ngandhap punika:
Sayêktosipun prakawis têtingalan lêmbu pajangan inggih gêgayutan kalihan ajênging rajakaya. Parentah botên tumut-tumut ngadani karameanipun, ewadene bab ingkang wigatos inggih dipun panggalih, inggih punika aparing prèmi sataun-taunipun f 20,- tumrap lêmbu-lêmbu èstri ingkang kalêbêt sae sarta ingkang dipun udi gadhah pêdhèt. Pramila wontên pranatan makatên wau jalaran kasêngsêmipun dhatêng lêmbu pajangan tiyang lajêng kasupèn dhatêng pamrêdining pambranahan, dados manawi ningali lêmbunipun thipluk-thipluk manahipun sênêng. Kapitunan botên dipun èngêti, inggih punika lêmbu èstri ingkang dipun lêmakakên wau têmtu lajêng majêr.
Sanadyan parentah botên ngadani rame-ramenipun, ewadene ing dhusun-dhusun sami madêg karamean pajangan awit saking rukunipun tiyang dhusun, pramila ing mangsanipun damêl karamean, ngrika-ngriki sagêd kapirêng pawartosipun, lan makatên punika nandhakakên sampun manjing dados kasênênganipun têtiyang dhusun (golongan tani).
Pasang rakitipun lêmbu pajangan kados lêmbu kêrapan, namung kaot lêmbu pajangan punika èstri-èstri, suraosipun namung badhe kapamèrakên bab anggènipun manawi dipun madamêlakên, pramila dipun canthèl mawi waluku sayêktos, lajêng dipun dadar kawêgiganipun nalika kangge madamêl. Prabot sanès-sanèsipun ingatasipun upacara kados lêmbu kêrapan, dados pasangan ingkang dipun sukani umbul-umbul bandera pêthak 3 iji inggih wontên, lajêng rêrênggan liyanipun, upami: krincingan, tabuhan tuwin sapanunggilanipun kêdah wontên.
Dene panggenan kalêmpakipun beda, botên wontên ing papan ngênthak-ênthak, nanging milih papan ingkang bawera, ingkang edhum. Pamilihipun papan ingkang kathah uwitipun siwalan. Papan kados makatên punika kathah, awit siwalan ing Madura tuwuhipun kados kalapa ing tanah Jawi. Pananêmipun beda, inggih punika ing kikising siti pakarangan utawi patêgilan,
manawi andèrès botên minggah mandhap, cêkap saking tataran planggrangan kangge tumimbal dhatêng uwit liya-liyanipun, pramila angsalipun lêgèn kathah sangêt. Awit saking punika ing ngriku caranipun mêndhêt lêgèn mawi timba godhonging siwalan, punika isinipun saêblèg lisah patraliyum, dene bumbung namung kangge tadhahing dangu kemawon. Lêgèn wau lajêng kangge gêndhis, warni saha raosipun kados gêndhis kalapa, ing ngriku dipun wastani: gula tarebung. Wêdalipun dhatêng tanah Jawi ugi kathah sangêt, pramila inggih dados kaskayanipun tanah Madura.
Sapunika nglajêngakên rêmbag, ing papan paklêmpakan dipun wontêni gapura, dinamêl saking anaman dêling, rinêngga ing sêkar buntal, janur kuning tuwin sasaminipun, punika ingkang sayêktosipun dipun wastani pajangan. Dados tuwuhing nami lêmbu pajangan saking kawontênanipun ngriku punika. Mênggah lampahipun ugi kaudi
sêngsêming manahipun. Punika saking panggagas kula piyambak.
Sampun kasbut ing ngajêng pajangan punika makna andadar lêmbu dipun madamêlakên, pramila ingkang dipun bijèni lampah tumandangipun dhatêng padamêlan, inggih punika kangge ambrujul (mluku), ananging rèhning mawi linut ing têtabuhan, dados mêmanising tanduk mawi dipun dhawahakên irama: jangkah langkah raosipun kadhawahakên kêthuk kênong, ingkang ngirid sajak tumut anglêsipun, dados manawi dhawah êgong suku têngên kadhawahakên, tur mawi pacak gulu.
Ingkang angsal biji sae manawi lampahipun lêmpêng, sampun têmtu lajêng sagêd nuju dhatêng gapura, salajêngipun ambrobos lan nuntên mêdal ing kalangan sawingkinging gapura, ing sangajêngipun para tamu-tamu ingkang sawêg lênggahan. Makatên ugi juru nimbang lajêng ngrampungi awon saenipun, ingkang angsal pangalêmbana buntuting lêmbu lajêng dipun kanthil-kanthili kacu, ingkang ragi ambaludag kacunipun sutra, plangi sasaminipun, punika sadaya dados tanggêlanipun ingkang atur-atur (gadhah damêl), pramila bab sêsêgah ugi kagolong dados tanggêlanipun.
Sapunika ngaturakên pathokanipun ambijèni, sapisan: wujud, punika dumunung awon sae agêng alitipun lêmbu. Kaping kalih lampah, punika mèmpêripun botên beda sadhèrèk tani Jawi, ingkang nama sae: lampahipun nurut kalenaning galur. Wirasatipun lêmbu kados makatên: sabên kacanthèl lajêng ngungal dhadha (mlangak), tansah kêdhèp mripatipun kalihan dilat-dilat irungipun, wiraosipun: ambangun turut.
Rèhning ingkang dhatêng kirang kunglangkung. 50 pasang, dados manawi jam 8 enjing tapuk, jam 12 sampun rampung, lajêng dhahar sêsêgah wasana lajêng bibaran. Sanès dintênipun ing sanès panggenan, lajêng sapiturutipun. Mugi wontêna paedahipun dhatêng para maos.
Gêndhing-gêndhing sanèsipun kangge ringgit gabahan utawi èstrèn. Ricik-ricik kangge danawa raton.
I. Ayak-ayakan ing laras nêm: 1 lasêm, 2. anjangmas, 3 tlutur.
II. Ayak-ayakan ing laras sanga: 1. jêngking (= sanga limrah), 2. gadhung-mlathi, 3. tlutur.
III. Ayak-ayakan ing laras manyura: 1. manyura limrah, 2. manyura alit, 3. tlutur.
I. Wontên ing laras nêm: 1. slêpêgan nêm, 2. tlutur.
II. Wontên ing laras sanga: 1 slêpêgan sanga (ugi kawastanan: sampak sanga), 2. sampak sanga kêrêpan, 3. tlutur.
III. Wontên ing laras manyura, peranganipun kados wontên ing laras sanga.
Ayak-ayakan punika panjantur kalihan tanginipun (= botên kajantur) kenging wontên ing sadaya cengkok, dados botên mawi panggenan kados gêndhing, makatên punika tumraping laras nêm,
Wondene pamatraping slêpêgan utawi sampak kados ayak-ayakan.
Ayak-ayakan lasêm, kangge sadaya lampah sarta bêdholan ingkang sarèh-sarehan.
Ayak-ayakan anjangmas, kangge manawi raton sampun kèndêl kajantur, wontên sangajêngipun gapura.
Ingkang kangge bêdholan jêngkaring ratu jêjêr ngangge ayakan [a...]
[...yakan] lasêm, nanging buka saking gulu agêng, dhatêng gangsal.
Ingkang kangge gegeran jawi salêbêting jêjêr, inggih punika badhe angwontênakên babak unjal, ngangge ayak-ayak lasêm katêrusakên irama sêsêg.
Ayak-ayakan tlutur, kangge sadaya lampah wêlasan.
Panganggenipun ayak-ayakan ing laras sanga sami kalihan panganggenipun ayak-ayakan lasêm, utawi kangge adêgan ingkang botên ngangge gêndhing. Ayak-ayakan tlutur ugi kangge lampah wêlasan.
Ayak-ayakan laras manyura panganggenipun sami kalihan ing laras sanga.
Wondene panganggenipun slêpêgan utawi sampak, tumrap salêbêting laras nêm, sanga, tuwin manyura, kangge
punika murih gampilipun kêdah sarana mawi anggancarakên lampahan satunggal ingkang sakintên pêpak pirantos saha lampahipun. Ing ngriki ngangge tuladha lampahan: Partakrama. Dene ingkang botên kasrambah saking lampahan Partakrama punika, badhe kasrêmpilakên wontên ing ngandhap, kados ta: sasampuning prang ampyak, wontên adêgan kalih raton, utawi jêjêran ingkang tumrap dewa, lan raton sanèsipun Krêsna. Dados gancaran lampahan ing ngandhap punika sasagêd-sagêd maligi namung ngêwrat bab lampah. Nanging sarèhning pamilahipun punika botên gampil, mila kala-kala sok ngowat-awut sanès-sanès bab, punika namung murih têrangipun.
Jêjêr Bathara Krêsna, kaadhêp Sêtyaki, Sômba, katamuan Sri Baladewa. (mirsanana gêndhing krawitan) gêndhing
ingkang miraos kados ta: sisah, kalêgan, utawi nêpsu, kêdah dipun sukani: pathêt utawi ada-ada.
Babak unjal (bab gêndhingipun mirsanana ing golongan gêndhing babak unjal) lampahipun saking sêndhon pananggalan, dhawah ayak-ayakan lasêm, têrus kasêsêgakên.
ucap-ucapan ginêm ing ngriki namung dipun angkani kemawon. Ing wingking sadaya wau badhe kaklêmpakakên dados satunggal bab.
R.M.P. ing Kaliwungu. Sêrat panjênêngan sampun dumugi, Pênthul
mundhut dhatêng Secretariaat Java Instituut, Kadipala, Surakarta.
Tuwan P. Sumarta ing Bulèlèng. Prayogi ngintunakên potrètipun kemawon, alit-alitipun ukuran 9X12 cm, manawi kamahan migunani inggih kapacak.
Para maos tamtunipun botên kêkilapan dhatêng ingkang dipun wastani karèt, awit kathah sangêt barang-barang ingkang badhenipun karèt, lan malih inggih botên kêkilapan dhatêng kawontênanipun tanêman karèt ing jaman sapunika, ing pundi-pundi ugi mèh wontên. Agênging kabudidayan karèt, nandhakakên manawi karèt punika dados padagangan linangkung, saha baku dados padagangan ingkang nyantosani.
Jalaran saking kêlimrahipun padagangan karèt wau, ngantos sagêd tumular dhatêng golongan tiyang siti, lajêng sagêd nelad akêbon karèt piyambak. Jalaran saking tumidaking padagangan wau, tumraping tiyang siti inggih lajêng kêsrempelan sagêd angraosakên sakecanipun. Kathah têtiyang siti ing tanah sabrang ingkang sami sagêd manggih kamulyan jalaran saking anggènipun akêbon karêt. Kajawi punika, ugi taksih sagêd murakabi dhatêng têtiyang ingkang panggêsanganipun namung sade bau, kados ta dados juru pangupakara kêbon, dados tukang andèrès, malah tumrap tukang andèrès punika ingkang cêpak sagêd kasrambah ing arta kathah. Mila nalika rame-ramening panggaotan wau, mênggah caraning pêkên, sawêg wanci agêng-agênging pêkên, kathah tiyang ingkang pyah-pyoh arta, panganggêpipun amastani arta kantun ngêruki, lajêng kathah tiyang ambucal arta tanpa to.tônja.
Ing wusana botên ngintên, bilih padagangan wau lajêng dados pêjah, tumrap tiyang siti ngrêkaos sangêt anggènipun badhe nyade karètipun.
Ing bab makatên wau tumraping para among dagang, tamtunipun inggih tansah nindakakên pambudidaya kadospundi prayoginipun.
Ngèngêti kaowntênan ingkang kados makatên punika, lajêng wontên pangrekadaya. Kacariyos ing Têlukbêtung wontên cobèn-cobèn adamêl margi karèt, kados ingkang cêtha gambar nginggil punika, nanging caranipun beda kalihan ingkang kêlimrah. Tumindaking padamêlan wau miturut saking pamanggihipun tuwan van Suchtelen van der Haere, administratur kabudidayan Rêjasari.
Karèt wau botên kangge lapis wontên ing nginggil, nanging kangge lapisan wontên ing têngah, antawising aspal kalihan siti. Manawi pigunanipun mikantuki, badhe dipun lajêngakên.
Dados wontên kalanipun, môngsa kapèpèt punika sagêd nuwuhakên akal budi.
wontênipun ing ngrika dados juru ngarang kadosdene juru ngarang Balepustaka makatên, nanging kawontênanipun taksih alit. Ing samangke kautus ing parentah kadhawuhan anjajah tanah ngriki, prêlu kadhawuhan nyinau kawontênanipun. Dumuginipun ing Balepustaka, tuwan wau sampun mêntas lêlana ing tanah Jawi, sampusampun. wontên salêbêtipun nêm minggu.
Dhatêngipun tuwan Zaenal Abidin ing Balepustaka, tinampi dening pangagêng, sasampunipun têtêpangan saha tamu mratelakakên prêlu-prêlunipun, lajêng kairit ningali kawontênanipun Balepustaka, ing ngriku katingal anggènipun rêna, saha mratelakakên bilih kawontênanipun ing Balepustaka wontênipun ing tanah Malayu sampun kasumêrêpan umum, kabêkta saking sumêbaring sêrat-sêratipun waosan punapadene kalawartinipun.
Tuwan Zaenal Abidin lajêng têtêpangan kalihan para redhaktur ing Balepustaka golongan warni-warni, kados ta redhaktur
Tangkêbipun katingal rumakêt, katingal kados sampun pakulinan dangu.
Tamu wau lajêng dipun suwuni katrangan, kadospundi mênggah wawasanipun tumrap wontên ing tanah Jawi. Tuwan Zaenal Abidin mratelakakên bilih kawontênanipun ing tanah Jawi katingal majêng sayêktos, kamajêngan wau ingkang katingal cêtha, ing bab pangajaran, babagan Islam, punapadene kabangsan. Tuwan wau wontên ing pundi-pundi amrangguli titiking kamajênganipun sadaya wau. Ingkang sakalangkung adamêl gawoking manah, ing bab pamulangan, kenging dipun wastani ing saênggèn-ênggèn wontên, makatên ugi ing bab kabudidayan tiyang ngriki ingkang adhêdhasar kabangsan, kados ta bang kabangsan, punika katingal prayogi sangêt, saha nalika wontên Ngayogyakarta nyumêrêpi kawontênanipun pamulangan Muhamadiyah, punika ugi anggawokakên, ingatasipun pamulangan partikêlir têka tatananipun sairib kemawon kalihan pamulangan nagari, sadaya sarwa sae tuwin nyêkapi.
Tuwan wau lajêng gêntos nyariyosakên kawontênanipun tanah Malaya, ing ngrika têtiyangipun dèrèng majêng, caraning malêbêt dhatêng pamulangan taksih sarana dipun pardi, dèrèng wontên tiyang ingkang gadhah osik nêdya malêbêt sêkolah saking kajêngipun piyambak, nanging pamardi ajêngipun tiyang murih sami sakolah, tansah tumindak kêncêng, botên dangu kintên-kintên inggih lajêng sagêd umum. Bab kados makatên punika, kawontênanipun botên beda ing tanah Jawi ngriki, kala jaman tiyangipun dèrèng majêng, pamulangan sami ambêtahakên murid
para ingkang wajib tansah mardi dhatêng têtiyang ing wêwêngkonipun, supados anglêbêtakên lare-lare dhatêng pamulangan. Dados kawontênanipun ing Malaya wau ing têmbenipun kintên-kintên inggih majêng kados ing ngriki. Mênggah wontênipun pamulangan, tumrapipun ing tanah Malayah, inggil-inggilipun Kweekschool, sanèsipun punika dèrèng wontên malih.
Tuwan Zaenal Abidin lajêng mratelakakên ing bab kawontênanipun têtiyang Jawi ingkang sami manggèn wontên ing tanah Malayu. Mênggah têtiyang Jawi ingkang wontên ing tanah Malayu punika kathah sangêt, sami manggèn wontên ing tanah Djohor tuwin Selangor sami jajahan Inggris, gêsangipun têtiyang Jawi ing ngriku limrahipun têtanèn, sami wêkêl-wêkêl ing damêl, ngantos misuwur dhatêng majêngipun ulah siti, mila pinanggihipun têtiyang Jawi ingkang sami manggèn ing tanah Malayu sami cêkap-cêkap. Katranganipun tuwan wau sampun andadosakên sêling sêrêpipun para maos, ngintên manawi têtiyang Jawi wau sami têtiyang kontrakan, punika sanès, pancèn salugu tiyang tani mardika, anggadhahi panguwaos bab siti piyambak. Dados anggèning ulah siti wau atêgês kawêkêlan ingkang numrapi badanipun piyambak, sami gadhah pangrêtosan ing bab ulah nanêm dalah pambucalipun. Mila botên anèh bilih têtiyangipun ing ngriku kathah ingkang sugih-sugih.
Caranipun tiyang ingkang sami têtanèn, ing sakawit ugi asli saking ambukak wana, sitinipun lajêng kaulah ngantos dados sae, wontên ingkang lajêng dados pakêbonan, sabin tuwin sanès-sanèsipun, tamtunipun dumuginipun ing sapunika sampun turun-tumurun, mila pinanggihipun jiwa ing ngriku ugi botên sakêdhik.
Ing sapunika parentah ing Malaya sawêg nêngah-nêngahi nindakakên panacah jiwa, kintên-kintên jiwanipun tiyang Jawi ing ngriku kirang langkung 50.000. Têtiyang samantên wau kapetang kathah ingkang kacêkapan.
Wontênipun ing Balepustaka, Tuwan Zaenal Abidin dipun gambar sêsarêngan kalihan para redhaktur ing Balepustaka, kados ingkang kacêtha ing gambar, ingkang rasukan cêmêng.
ing Surakarta, mêntas ngramakakên putrinipun nama R.A. Samsiah angsal R.Ng. Sosrosawardo putranipun pêpatih dalêm. Sadaya namung sarwa ringkêsan, bibar ijab lajêng kaboyong.
Punapa tumraping tiyang limrah badhe rikuh nelad cara ingkang kados makatên punika. Sêdhêng ingkang sinatriya agêng nindakakên cara ringkêsan kados makatên.
Dr. A. Rivai ngajawi. Benjing tanggal kaping 12 wulan November, Dr. A. Rivai dhatêng ing Tanjungpriok, numpak kapal Marnix van St. Aldegonde.
Sawung sêpuh punika kadospundi badhe kawontênanipun ing kalangan, dèrèng kasumêrêpan.
Pêrguruan Ra'yat ing Purworêjo. Kawartosakên ing Purworêjo wontên bikakan Pêrguruan Ra'yat tuwin gêdhong persatuan. P.R. wau badhe ngawontênakên wulangan basa Inggris, Walandi tuwin cursus a.b.c. punapadene ha na ca ra ka. Bayaranipun sawulan f 1.- Ing dalêm saminggu sinau kaping kalih.
Pajêg siti. Miturut pawartos, pajêg siti ing tanah Jawi tuwin Madura wontên 33 yuta rupiah, ingkang malêbêt kirang sangêt. Dene sababing kirang wau amargi wancinipun panèn ing sapunika ragi kasèp, wontên pintên-pintên panggenan ingkang botên kamêdalan.
Kêndhoning lêbêting pajêg wau nama sawêg nyarêngi kalamangsanipun.
Sudaning pacêklik ing Carengan. Miturut pawartos, ingkang wajib ing Bantên botên mirêng pawartos malih ing bab pacêklik ing laladan Carengan, ingkang jalaran saking sudaning pamêdal ngantos 75. Ing sapunika wontênipun têtiyang ingriku sagêd angsal padamêlan ing irigasi, kenging kangge nyêkapi kabêtahanipun. Kajawi punika ugi taksih angsal pitulungan
Gouvernneur Jawi Kilèn prêlu kangge tumbas wiji pantun, ingkang badhe kaparing-paringakên dhatêng rakyat, ingkang dipun pratelakakên dening pangagêng nagari, tumrap ing onder district Carenang, Kabupatèn Serang.
Pitulungan saking Parentah punika, mugi dadosa ular-ular katêntrêman.
Conferentie para Inspecteur pangajaran. Conferentienipun para Inspecteur pangajaran ing tanah Jawi sampun kalampahan, kathah rêmbag ingkang migatosakên bab pangiridan. Ing sapunika taksih ngêntosi katrangan saking para Inspecteur ing tanah Sabrang, mangke manawi sampun
nanging bab pangiridan wau pinuji sampun ngantos damêl kapitunan ingatasipun pangajaran.
Panarimah saking Parentah Nanking. Wêwakil karajan Wêlandi ing Nanking tampi prasabên saking ministêr prakawis sajawining praja, supados ndumugèkakên panuwun dhatêng parentah ngriki, anggènipun sampun mbiyantu doktêr tuwin jampi-jampi tumrap
Anjajah Jawi Kilèn kanthi sêpeda. Ing nginggil punika gambaripun para mudha sakawan, asli ing Garut, ingkang anjajah Jawi Kilèn numpak sêpeda, saking kiwa manêngên: Abubakar, Pahman, Ruslan tuwin H.W. Kitha-kitha ingkang dipun ambah ing bawah Priyangan, Bêtawi tuwin Cirêbon, sanadyan lampahipun rêkaos, nanging wilujêng sagêd kasêmbadan.
Ing jaman sapunika kasênênganipun para mudha, manawi darmawisata, adhêdhasar ulah
katingalipun ing bawah Magêlang kathah tiyang ingkang dados têdhaning lintah dharat.
Pinuji, mugi jaman ingkang kados makatên punika botên ndadosakên jalaran lêmaning lintah dharat. Mila ada-ada pananggulang wau mugi mitadosa.
Tindak sêlingkuh. Kawartosakên, jaksa ing Sukabumi ingkang kawajiban nariki dhêndhan saking landgerecht, dipun cêpêng kalihan saking dhawuhing Parkêt, jalaran kadakwa nyalingkuhakên arta kathahipun f 3600.- inggih punika arta asli angsal-angsalan dhêndhan ing taun punika. Ing bab punika sampun tumindak gangsal taunan, tuwin gunggunging arta ingkang dipun
ingkang kados makatên punika, nama lumintu, awit dipun tindakakên ngantos têtaunan.
Tindak salingkuh. Sampun sawatawis dintên, directeur pamulangan normaal ing Surakarta kecalan arta ing parimatan gunggung f 35.000.- Pulisi ingkang nampèni palapuran bab punika lajêng nindakakên papriksan, ananging botên manggih tandha pangrisak punapa-punapa. Lajêng wontên pawartos malih, directeur wau lajêng ngakêni, bilih arta wau dipun salingkuhakên piyambak, saha sarêng kapriksa gunggunging arta ingkang ical f 4.500.- Prakawis lajêng katindakakên saprêlunipun.
Tiyang manawi sawêg kataman pêpêtêng, wontênipun namung kêcakêtan supe.
Pest ing Bandung. Kawartosakên, miturut palapuran saking pakaryan kasarasan ing salêbêtipun tigang wulan, ing afdeeling Bandung tuwin Sumêdang wontên tiyang sakit pest 100, pêpetangipun tiyang siti 97, bangsa Tionghoa 3.
Sêsakit pest punika satunggiling sêsakit ingkang mbêbayani, sukur dene têtiyang sampun sami mangrêtos dhatêng kajênging rêrigên ing bab kasarasan.
Tindak utami. Ing Malang wontên doktêr Walandi tiga, sami golong ing rêmbag badhe mitulungi lêlahanan dhatêng bangsa Walandi ingkang botên kuwawi ambayar. Dene caranipun, tiyang sakit ingkang dhatêngipun antawis jam kalih wêlas dumugi jam satêngah satunggal botên badhe kakengingakên ing bayaran.
Punika prayogi dados panggalihanipun para doktêr tiyang siti, mugi kaparênga sami nindakakên kautamèn ingkang kados makatên.
Landbouw-voorlichtingsdienst ing Bali lan Lombok. Ir. Radèn Gunung Iskandar, landbouwconsulent ing Bogor, dipun têtêpakên dados Landbouw-voorlichtingsdienst ing Bali lan Lombok, manggên ing Mataram.
Ahli bangsa Jawi ingkang pinatah dening parentah punika, mugi andadosna kamajênganing nagari ingkang dipun wêngkoni.
Murid Mulo dipun prajaya. Sampun sawatawis dintên murid pamulangan Mulo Kristên ing Magêlang, nama Pratikta, putranipun collecteur O.R. ing wanci enjing kasumêrêpan sampun pinanggih tiwas kanthi nandhang tatu ing gulu. Pulisi sampun lajêng angsal katrangan, nyêpêng lare asli saking Surabaya. Tiyang ingkang kacêpêng kanggenan jam mas gadhahanipun ingkang tiwas tuwin lading gapit gubras rah, gadhahanipun tiyang ingkang nyipêng wontên panggenanipun Pratikta. Sapunika sawêg kapriksa prakawisipun.
Mirid nalar, tindak wau tuwuh saking melik anggendhong lali.
Panggêbagipun loterij. Kawartosakên, loterij St. Jozef, ingkang kawontênakên ing wêkdal punika, kagêbag benjing dintên Slasa tanggal kaping 10 wulan punika.
Sultan Agungan. Ingkang murawani Mr. Hud, dipun bantah dening Mr. Jayadiguna, Ki Ajar Dewantoro tuwin sanès-sanèsipun, wusana lajêng dipun têngahi dening Ir. Surachman. Wosing rêmbag ingkang dipun pangandikakakên Mr. Hud, punika bab karangan kilenan.
Sami-sami babagan sêrat, bab punika tumrap bangsa Jawi anggènipun migatosakên sampun tumanên yêktos, saha ngajêngi dhatêng wêwaton ingkang sampun kêlimrah, botên gampil dipun ewahi malih. Mila sok nuwuna sêling sêrêp.
Sesakit typhus ing Bandung. Kawontênanipun tiyang sakit typhus ing Bandung, ing salêbêtipun tigang wulan mindhak sakêdhik. Pakaryan kasarasan nindakakên panyêgah sarana nyuntik lêlahanan tuwin kintun sêrat dhatêng pamulangan-pamulangan ing Bandung, supados para guru tuwin para murid sami tumindak kasuntik.
Tindak suntik panulak sêsakit, punika wajib dipun wigatosakên ing sabên tiyang, awit punika nama tindak pangrêksa kawilujêngan.
Wet pêrang. Miturut pawartos saking tiyang ingkang nuju andon lampah saking Kirin dhatêng Peiping, Jêpan sampun nindakakên wet pêrang wontên ing ngriku. Angawisi tiyang langkung, sadaya pamulangan dipun titi, jalaran nyamarakên manawi ing ngriku wontên waosan ingkang suraosipun botên mathuk dhatêng Jêpan.
Têmên lan botênipun pawartos wau, dèrèng kenging katêmtokakên, amargi dèrèng wontên pawartos sanèsipun malih.
Ambiyantu tiyang awon. Nalika pulisi Tionghoa tumindak badhe nyirnakakên tiyang awon ing Kiu Chien Wu tuwin ing Hei Shan Sien, katingal wontên mêsin mabur Jêpan 3 sami kêkalangan wontên ing gêgana, njalari têtiyang awon wau sagêd oncat.
Punika wontên raos bilih tindak makatên punika atêgês mbiyantu dhatêng tindakipun tiyang awon wau.
Têtiyang ingkang dados bêbantênipun tiyang awon. Têtiyang bangsa Korea ingkang dados bêbantênipun tiyang awon ing Mantsyuriye kapetang: 323 dipun pêjahi, tiyang èstri ingkang kacêpêng 50, griya ingkang dipun bêsmi 300, griya ingkang dipun jarah 2000, tuwin taksih kathah ingkang dèrèng dipun priksa.
Kados makatên tuwuhing rêrêsahan ing mangsa botên têntrêm.
Jêpan tuwin Rus. Ministêr babagan prakawis sajawining praja, prasabên dhatêng utusan Jêpan, ing Moskou, bilih Jêpan rumaos botên sênêng dhatêng ebah-ebahan wadya Rus ing tapêl watês Mantsyuriye, tuwin gadhah panêdha supados Rusland nyirêp ebah-ebahan ingkang nyamari punika.
Dados Jêpan inggih nyamarakên dhatêng tindakipun Rusland.
Hawa arsêp. Wontên pawartos saking Den Haag, ing tanggal 28 wulan October asrêpipun anggêgirisi. Ing salêbêtipun 83 taun sapriki, dèrèng wontên hawa asrêp kados ing wulan October wau.
angguran sami soroh amuk. Warung-warung sami dipun jarah, dilah-dilah gas sami dipun risak. Pulisi botên sagêd nyêgah, ngantos dipun bantu dening militèr. Wontên punggawa nagari têtiga nandhang tatu tuwin kathah griya-griya sami risak. Pabrik ès katutup. Ingkang wajib lajêng anjagi katêntrêman kanthi santosa.
Hêm, tiyang koncatan têdha punika sok ndhatêngakên pêpêtêng.
Warnanira kang palwa katitik / wus kalangkung awon / dening nyata wus saking kinane / kampul-kampul
katon ing bungahe / dening ngrasa antuk bagya luwih / awit wus jinanji / gêganjaran agung //
prau anggoling / nanging maksih pênuh //
langkung rêna sri nata duk myarsi / dyan dhêdhawuh alon / mrih akarya wisma nèng cakête / punang prau kang nèng têpi warih / têtêpa jinagi / siyang miwah dalu //
datan supe / dhahar madu môngka nyaranani / amrih andayani / sambada ing pungkur //
mangkana ing laku katitik / kalamun sang katong / dahat asih marma mring garwane / ngangkah-angkah mrih tinêmu dadi /
dinuta lancaran / maring anurada puri / mrih nuli antuk pawarta / gatining supênèng ratri //
wus inganggêp kadya kanthi / wusana tumindak karya / kanthi laku anyênyilip / nanging tan pisan katara / tandukira mitayani //
antuk / nulya winorakên nuli / lan kang sêkar nèng umpêtan / sinèlèh sapinggir kali / datan ana kang uninga / kalangkung dahat winadi //
tandya tumindaking laku / andhustha titihan aji / nanging tan pisan katara / labêt wus kulina lami / kalawan
iki jatinira / andhustha titihan aji / ywa samya alok kelangan / ayo tututana iki //
Yeka môngka srananing dumadi / tumanduke marang saniskara / manungsa apa kajate / sinêmbadan sakayun / yèn dumunung mring wolung warni / ingaran asthagina / iku têgêsipun / wolung pedah
sakaconggahira / nut ing jaman kalakone / rigên ping kalihipun / dadi pamrih marang pakolih / katri gêmi garapnya / margane mrih cukup / papat nastiti pamriksa / iku dadi margane wêruh ing pasthi / lima wruh etung ika //
watêk adoh mring butuh saari / kaping nênêm tabêri têtanya / ngundhakkên marang kawruhe / ping pitu nyêgah kayun / pêpenginan kang tanpa kardi / tan boros marang arta / sugih watêkipun / ping wolu nêmên ing sêja / watêkira sarwa glis ingkang kinapti / yèn bisa kang mangkana //
angêdohkên durtaning kang ati / anyêdhakkên rahayuning
prabawanira / mring kang potang lawan kang sira silihi / nyatane angrêrêpa //
Garèng: Wah, Truk, wis rada lawas aku ora kêtêmu, nganti aku rumasa kangên bangêt nyang ... sêgamu wadhang. Ora Truk, timbangane saiki padha ngrasakake anggone bakal dicêngklong manèh blanjane nganti 10%, luwih bêcik padha omong-omongan, nèk-nèke bisa ngundhakake sêsurupan. Truk, Truk, ing sarèhne kowe kuwi wis rada anjajah, aku kêpengin kok kandhani. Andak iya ing tanah Jawa kene kiyi saiki wis akèh wong pintêr.
Petruk: We, hla nèk wong pintêr saiki wis bal-balan têmênan. Apa kowe ora kulak wêrta adol prungon, yèn saiki wis ana pamulangan luhur warna têlu, kang anjalari wis pirang-pirang wong sing padha duwe sêsêbutan insinyur, dhoktêr lan mistêr.
Garèng: Lo, kuwi rak wong-wong sing olèh pangajaran sing mêncit, dudu jênêng wong pintêr. Nèk wong sing wis olèh pangajaran, sanadyan durung pati mêncit-mêncit bangêt, kuwi sanyatane mono awit cindhilku, iya wis akèh, nanging sing kêna diunèkake pintêr rak isih lôngka êmbah buyute lôngka. Mara, buktine apa yèn ing tanah Jawa kene wis akèh wong pintêr, nèk mung duwe titêl Mr. Dr. utawa Ir., lo kuwi mungguh panêmuku durung kêna yèn banjur dicap bae: iki wong pintêr.
Petruk: Apa karêpmu, supaya wong sing pintêr mau padha ambuktèkake kapintêrane sarana laku mangkene: sing dadi insinyur, anggêre kapêthuk sauwong-uwonge banjur nyuwara mêngkene: he, wêruh kowe, kiyi insinyur, wong pintêr, bisa gawe omah, gawe krêtêg, gawe kapal, bisa ngêdêgake gêdhong sing nèk
anggonku pintêr krana titêlku insinyur mau. Dene nèk dhoktêr anggone arêp ambuktèkake le pintêr, sabên kêtêmu uwong, banjur ngucap: arêp sumurup, iki lo dhoktêr, pintêr nambani sakabèhing lêlara, ing sarèhning dhoktêr kuwi pintêr, nèk nambani wong lara, mari ora mari, satêkanan, apês ambalêbês, kudu dibayar saripis ...
Garèng: Hla, nèk kaya ngono kuwi rak pintêr golèk dhuwit. Ora, Truk, kok seje têmên karo nagari liya-liya, kaya ta ing Eropah, Amerikah, lan sapêpadhane. Lo, kuwi nèk jênêng wong pintêr iya ana buktine têmênan, kang kanthi bisa kasumurupan ing sajagad, kaya ta: ngarang-ngarang ana ing layang kabar, kalawarti utawa ing buku-buku ...
Petruk: Wah, Kang Garèng, tumrap wong Jawa ana rong prakara sing anjalari ora bisa nindakake sing mêngkono kuwi, kang kapisan, wong Jawa kuwi nèk mêncit-mêncit pangajarane, lumrahe blanjane iya gêdhe. Hla nèk wis gêdhe blanjane, sing akèh-akèh iya banjur ora kobêr babarpisan. Mara ta pikirên bae, priyayi sing mêngkono kuwi biasane jam 7 wis tindak nyang kantor, jam 2 lagi kondur bae, têkan dalêm, salêbare dhahar banjur sare, wungu sare, sauwise siram barang, banjur tindak main tènis utawa ngunjuk wedang karo garwane, kuwi sok nganti têkan jam 6, salêbare jam 6 banjur tindak pisitê utawa mriksani bioskup. Sakondure ing dalêm manèh, kira-kira jam 9 utawa jam 9.30, mung kèri sayahe bae, kang iku salêbare dhahar mulane iya banjur mapan sare. Ing môngka durung tak kandhakake anggone tindak kamar bolah, mriksani bangsawan, utawa tindak nyang ... tayuban. Hara, kobêre ngarang bae jam pira.
Garèng: Wayah, nèk kaya ngono kuwi, apa dalême mung prasasat kanggo pasanggrahan thok. Hla iya mêsthi bae yèn
iya ngêndika yèn ora kobêr babarpisan. Sabênêre nèk kobêr kuwi kudu dianak-anakake, nèk ora, iya mêsthi bae yèn ora tau duwe kobêr babarpisan. Saiki caritakna dhisik prakara kang ôngka loro, kang kok anggêp ngalang-alangi ambuktèkake kapintêrane sarana ngarang mau.
Petruk: Kang kapindho, wong Jawa kuwi wêwatêkane lumuhan, têgêse: wong Jawa kuwi lumuh bangêt, yèn dikon pamèr utawa anggêlarake kaluwihane kuwi. Awit dikuwatirake yèn banjur dadi kibir, kang wusanane banjur rumasa dadi Raja Pirngon.
Garèng: Wayah, kuwi rak siksa-siksa atine, manawa anggone ngatonake kaluwihane mau pancèn amigunani têmênan ing akèh, sanadyan sajroning pikire ana kibire sathithik, kaya-kaya ora dadi ngapa, jalaran, padhane rak wong driyah kae, sanadyan ing batin muni: hla, wong aku, iya bisa driyah samono. Nanging anggone driyah mau rak uwis olèh ganjaran, prakara anggone kibir muni: hla wong aku, mau, kuwi rak wis ana bageane dhewe. Karo manèh bok wêwatêkan sing lumuhan mau rada diilangi sathithik, wong jamane saiki kiyi wis beda bangêt karo biyèn-biyèn, nèk mung tungkul mênang mênêng iya bakal kapiran têmênan, awit ing jaman saiki kiyi, sing akèh-akèh sing bisa mumbul kuwi, iya sing sugih gêlar utawa sing dhêmên pamèr. Iya wong sing mêngkono [mêng...]
[...kono] mau, sing sok bisa kêpilih dadi pangarêping pakumpulan, malah nèk rada gêdhe bêgjane bisa duwe pamêtu f 30 sadina, yaiku dadi ... lid polêkrad.
Petruk: Iya, nèk anggone gêlar mau nganggo waton, hla nèk gêlare mung sêsongaran bae, wusanane
kudu akanthi gêmblengan, dene wusanane barêng dipilih bisane mung angop bae, lo, kuwi prêkara blakang. Sabênêre, Truk, aku kiyi rak ngarêp-arêp bangêt, bok bangsaku sing pangajarane padha dhuwur-dhuwur, kuwi padah ngarangi buku-buku, sing pancèn gêdhe pigunane tumrap bangsane dhewe kiyi. Ing môngka ing tanah Jawa kene, wong sing wis pangajaran dhuwur-dhuwur, kaya unimu mau rak wis têtumpukan, sing dadi propesor, wis ana, sing dadi dhoktêr wis rindhil, sing dadi mistêr iya wis pating brubul, sing dadi insinyur, iya wis ora nguyang. Cêkake ing tanah Jawa kene ing bab apa-apa, pancène mono iya wis kumpêlit bangêt, hla, ambok
aku kowe kiyi, ora prêlu kabèh, saprasatuse bae rak iya lumayan. Yaiku sarana ngarang-ngarang nyang buku, kalawarti utawa layang-layang kabar, ambok iya aja cara jaman biyèn kae, sing akèh-akèh anggêr duwe kapintêran padha diêmplêp dhewe bae, jarene kuwatir, nèk ditularake nyang wong liya nèk-nèke ora kuwat. Wis, wis, rêmbuge padha dilèrèni samene bae.
Ing nginggil punika sawanganipun palabuhan ing Kaliangêt, Madura.
Pamrayogi makatên wau pancèn lêrês, saha wajib dipun lampahi. Nanging tiyang jalêr wau botên angèngêti bilih anjampèkakên sêsakit kados makatên punika waragadipun botên sakêdhik, mila lajêng kalair ing bab raos awrating manah, saha mratelakakên sabab-sababipun.
Tiyang jalêr wau sarêng mirêng têmbung makatên punika namung anggalègès gumujêng kemawon, awit sagêd ngêjibakên gampil anggènipun angsal arta, waton purun nêmbung dhatêng tiyang sugih ingkang asih dhatêng piyambakipun, tamtu angsal. Mila lajêng mangsuli sagah badhe nyêkapi kabêtahanipun wau.
Ing wanci dalu tiyang jalêr wau dhatêng panggenanipun tiyang sugih, kalêrêsan tiyangipun pinuju mêndêm, inggih lajêng grèwèl angsal arta kemawon. Nanging anyarêngi kalamangsanipun, ing dalu wau wontên pandung andhêdhêp badhe mandung dhatêng panggenanipun tiyang sugih wau, saha sarêng sumêrêp kalebating arta lajêng nêmpuh purun, nêdya mrajaya dhatêng tiyang ingkang sugih. Tiyang anèm lajêng tumandang nulungi dhatêng tiyang sugih, nanggulangi panêmpuhipun durjana, nanging lajêng katungka wontên pulisi dhatêng tandang, durjana oncat, kantun tiyang anèm piyambak, lajêng dipun cêpêng, dados udrêg-udrêgan rame, dene wêkasanipun tiyang anèm sagêd oncat kanthi ambêkta artanipun.
Enjingipun taksih umun-umun, tiyang jalêr wau sampun dumugi ing griyanipun wanita sade sêkar, nyukakakên arta kathah ingkang nyêkapi kangge jêjampi. Nanging wusananipun tiyang jalêr wau saèstu
ngicipi raosipun tiyang manggèn wontên ing pakunjaran, supêking manahipun sampun botên kenging dipun êlar malih, sagêdipun namung nangis ing batos malah kalajêng dumugi nangis lair.
Nanging punapa inggih wontên paukuman botên mawi watês, kajawi tiyang dosa agêng. Wusana kalampahan, tiyang jalêr wau luwar saking pakunjaran, wah, lêganing manah kados punapa, sapunika ngraosakên sagêd ngulèt kobèt, sagêd sumêrêp papan bawera, sumêrêp pêpadhang sumêblak. Nanging gêsangipun lajêng kadospundi, tumungkul mrika sêpa, tumungkul mriki sêpi, wusana botên sande namung badhe angênggèni bêbasan, banyu mulih dadi banyu, inggih punika rumiyin ngêmis, sapunika inggih badhe ngêmis malih.
Sayêktos, tiyang anèm wau samêdalipun saking pakunjaran lajêng papariman. Satunggiling dintên lampahipun tiyang anèm wau dumugi griya padagangan sêkar sakalangkung agêng, wontên ing ngriku mingak-minguk ningali nglêbêt, wusana sumêrêp, bilih ingkang gadhah padagangan wau tiyang èstri ingkang sakit [saki...]
[...t] mripat kala rumiyin, ing sapunika sampun saras, mripatipun bêlalak-bêlalak bêning. Kados punapa kagèting manahipun tiyang jalêr anèm, ngantos araos tumratab, saha lajêng ngèngêti dhatêng lêlampahanipun sadaya. Wusana sande anggènipun papariman, lajêng badhe kesah.
Kacariyos tiyang èstri ingkang sade sêkar, ingkang pancèn kêdunungan ambêg wêlasan, jalaran angèngêti kala rumiyin sampun nate dipun pitulungi tiyang, sarêng sumêrêp tiyang priman wau badhe kesah, lajêng dipun purugi saha dipun candhak tanganipun badhe dipun sukani arta, nanging tiyang jalêr puguh botên purun, sarana nglairakên têmbung panampik.
Ing sanalika ngriku, tiyang èstri lajêng nguwalakên tangan kanthi nyawang dhatêng tiyang jalêr wau ngantos amalongo kanthi kamoran anjanggirat, makatên ugi tiyang jalêr inggih malongo, dene sababipun, tiyang èstri wau lajêng èngêt wêwentehan, nalika mripatipun dèrèng kenging kangge ningali, kêrêp sangêt kapranggul suwara ingkang kados makatên, saha lajêng botên pangling, inggih punika tiyangipun ingkang tansah suka pitulungan dhatêng piyambakipun. Nanging gumun, têka malèsèd saking pangintên, awit rumiyin kakintên, tiyang ingkang dêdana punika miliyunèr, nyatanipun jêbul tiyang kados makatên, makatên ugi tiyang jalêr anèm, ing sapunika ugi rumaos manawi kawêlèh, awit rumiyin mêngku kajêng, bilih anggènipun kêrêp nyukani arta ngantos dumugining pitulungan ingkang wêkasan, mêngku kajêng supados piyambakipun dipun wastanana miliyunèr, dados botên makèwêdi anggènipun anggadhahi melik, jêbul ing samangke pinanggihipun kados makatên. Wusana kalih-kalihipun lajêng namung andalongop.
Lêlampahan kados makatên punika manawi namung karaosakên sabrebetan, wujudipun wontên ing têtingalan namung adamêl gujêng, nanging manawi dipun raosakên lêbêt, kêtingal lêlampahanipun ingkang adamêl ngêrêsing manah ingkang pinanggih saênggèn-ênggèn, saya sarêng dumugi wêkasanipun.
Kados makatên andharan cariyos pambanyolipun Tuwan Caplin.
Ing ngajêng sampun kacariyosakên ing bab kamulyanipun [kamulya...]
[...nipun] Tuwan Caplin, sarêng sampun dados badhud ingkang misuwur, namanipun inggih lajêng misuwur, nanging misuwuripun wau lajêng araos beda, botên ing bab badhudipun, namung cinêkak kamisuwuranipun Tuwan Caplin.
Sayêktosipun kawontênanipun Tuwan Caplin inggih pancèn anèh, têka lajêng gadhah wêwatêkan ingkang kautamènipun botên beda kalihan tiyang linangkung. Inggih punika nalika wontên ing Londhon ing wêkdal punika, sabên dintên malampah mrika-mriki katingal sêmu prihatos, jalaran saking ngraosakên jaman malèsèd ingkang anggêgirisi punika. Wontênipun ing Inggris, nate andhèrèk dhahar sarêng kalihan Sang Pangeran Wales pangeran pati Inggris. Nate wawan ginêm kalihan para ahli pulitik ingkang misuwur. Wusananipun kapanggih Sang Gandi, tiyang ingkang namanipun misuwur ing jagad.
Para maos kados sagêd anggalih piyambak, tumrap bedaning darajatipun tiyang kêkalih wau, tumrap ing bôngsa Jawi tamtu lôngka sagêdipun kêpêthuk, nanging tumrapipun ing tanah kilenan, kamulyan punika inggih sagêd nginggahakên darajat, sanadyan badhuda pisan.
Tumraping bôngsa Jawi, ngantos asring kalepyan ingkang dipun wastani ulah raga, pancèn bokmanawi ing kinanipun ingkang dipun wastani ulah raga wau dèrèng wontên, nanging kaprigêlan, sampun wiwit kina mila wontên.
Gambar nginggil punika pandadaran kaprigêlan nyunggi kranjang katumpuk-tumpuk, ing nagari Londhên.
Dene ingkang dipun wastani kaprigêlan wau warni-warni sangêt, tur sajatosipun kaprigêlan wau inggih kêgolong ulah raga, awit nyatanipun, tiyang ingkang ahli ulah raga punika limrahipun prigêl. Dados kaprigêlan punika sajatosipun inggih ulah raga.
Ingkang sampun pinanggih ing nyatanipun, kados ta para ulah bêksa, punika sanadyan badanipun katingal ringkih, nanging tamtu katitipan kakiyatan ingkang botên mèmpêr manawi dipun pirid kalihan wujudipun, kados ta ing bab anggèning bêtah ngadêg, bêtah lumampah tuwin sanès-sanèsipun. Punapadene ulahing badan, tangan, suku inggih cêkakipun ulahing badan sakojur, gadhah kajêng adamêl ebah ingkang mahanani dados kiyat, nanging sadaya wau nama tumandang alus, kajêngipun jogèd alus. Dene jogèd punika wiwit alus ngantos dumugi ingkang kasar, nanging botên tilar ulah raga, malah ingkang kasar saya katingal ulah raganipun, tur sakasar-kasaraning jogèd Jawi, inggih taksih nama alus. Namung wontên botên cocogipun sakêdhik, utawi botên mathuk kalihan jaman ing sapunika, ing bab anggèning tiyangipun kêra-kêra, dados tumraping ulah raga botên mitayani. Nanging bab makatên punika tumraping raos Jawi, botên kenging lajêng dipun sababakên kados makatên, awit bôngsa Jawi punika
Mênggahing bôngsa Jawi tindak tirakat punika nama sampun tumanêm manjing wontên ing balung sungsum, angèl sagêdipun nêbihakên dhatêng tindak kados makatên punika. Dene patirakatan wau warni-warni, nanging wosipun namung badhe dados tôndha dhatêng antêping sêdya utawi tekad, awit adhakanipun tiyang punika manawi sampun narajang dhatêng tekad, ingkang mawi jalaran patrap tirakat, ingkang lajêng tumêmên yêktos, dados ing pangintên kasêmbadaning sêdyanipun wau botên tuwuh sabab ingkang anèh-anèh. Nanging bab punika salugunipun inggih botên kenging lajêng dipun êbabi makatên, awit mênggahing raos sajak gêgayutan kalihan kabatosan, môngka mênggahing kabatosan punika botên gampil dipun gagapi kalihan pangintên.
Ingkang kêlimrah tiyang tirakat punika lesaning kajêngipun tamtu ngalap barkah dhatêng panggenan ingkang dipun tirakati, wontên ingkang jalaran papan patirakatan wau ing kina nate dipun ênggèni tiyang linangkung, wontên ingkang pancèn pasarean.
Ing ngriki nyambêti cariyos ing bab patirakatan badhud tuwin ringgit. Ing bawah Madiun wontên dhusun nama Bogangin. Kacariyos ing kinanipun, nalika ing ngriku dèrèng dados dhusun, kêrêp wontên tiyang manggih barang-barang êmas wontên ing ara-ara. Sampun watakipun tiyang rêmên dhatêng gugon tuhon, ing papan ngriku punika lajêng dipun wastani pêkên dhêmit.
Sampun tamtu kemawon piandêl ingkang kados makatên wau lajêng tumular saha lajêng dados kêlimrah, dangu-dangu lajêng dados tata ngadat, ing sabên taun sapisan, têtiyang ing dhusun ngriku sami ngawontênakên wilujêngan kaklêmpakan, manggèn wontên sangandhapipun wit soka agêng. Ujubipun mêmule dhatêng ingkang ambaurêksa ing ngriku. Jalaran saking kathahipun tiyang ingkang sami dhatêng ing ngriku, papan wau lajêng dados papan kabingahan, ing kalanipun kalêmpakan mawi nong-ning nong-ning, dipun jogèdi ing ringgit, kalanturipun lajêng dados nayuban alit-alitan, limrahipun dipun wastani janggrungan. Sarêng tumindak kados makatên, tiyang ingkang dhatêng saya kathah, malah ngantos dipun lurugi ing tiyang saking mônca dhusun. Tata ngadat ingkang kados makatên wau lajêng dipun wastani anuruti saking kajêngipun ingkang ambaurêksa ing ngriku.
Tiyang manawi badhe gadhah piandêl ingkang anèh-anèh punika inggih botên kirang jalaran. Sawênèh ing dintên kalanipun nuju kêmpalan, ing ngriku botên dipun wontênakên ramèn-ramèn kados padatan, namung wilujêngan kemawon. Dilalah ing ngriku lajêng wontên tiyang kêsurupan, ngadêg nyat agidro-gidro kalihan wicantên pathènthèngan, ungêlipun: aku ora trima, ta ayo, aku iki Dèn Bandhol, sing ambaurêksa kene, aku dhêmên bangêt janggrungan, genea thik saiki ora janggrungan, aku nêpsu bangêt. Kowe kabèh mêsthi tak têkaki.
Kados punapa gugupipun tiyang ingkang sami kêmpalan wontên ing ngriku, saking sami ajrihipun,
lajêng wontên ingkang ngapurancang kalihan wicantên: sampun kalajêng-lajêng duka Dèn Bandhol, janggrungan gih janggrungan, nanging sampun lajêng badhe nêkaki tiyang makatên. Wangsulanipun Dèn Bandhol: yèn ngono aku ya sênêng, thik ayo. Ing salajêngipun, sabên nuju wilujêngan lêstantun ngangge cara kados makatên.
Dangu-dangu lajêng nuwuhakên piandêling tiyang, bilih ingkang ambaurêksa ing ngriku punika lêlêmbat nama Dèn Bandhol, karêm dhatêng janggrungan. Wusana têtiyang sami pitados, tamtu kenging dipun têdhani sawab tiyang badhe dados ringgit utawi badhud. Inggih kalampahan salajêngipun dados patirakatanipun tiyang ingkang nêdya badhe dados kados makatên, ugi sami kasêmbadan.
Tindak ingkang kados makatên punika cêtha sangêt manawi namung gugon tuhon, nanging ugi wontên saenipun, dene anggènipun gadhah panjôngka wau lajêng kanthi antêp.
Salajêngipun bab makatên punika indhaking wartosipun lajêng panjang, prêlunipun namung badhe ngantêpakên dayaning papan patirakatan. Kados ta wontên badhud, ingkang anggènipun dados badhud wau botên tirakat wontên ing papan ingkang kacariyosakên ing nginggil, nanging sajatosipun tiyang wau pancèn botên gadhah niyat badhe dados badhud, namung nyuwun supados sêmpulur anggènipun pados têdha, lan malih tiyang wau pancèn botên kêtitipan lucu, manawi wicantênan kalêmèk-kalêmèk, tur sêmu nganyêlakên, sampun malih damêl gujêng sagêda, sawêg ginêmipun kemawon sampun damêl anyêlipun tiyang, mila kêrêp kemawon manawi tiyang wau nuju ginêman lajêng dipun kesahi ing sanès.
Nanging tiyang wau sarêng sampun tinarimah saking anggènipun nênêpi, saking cariyosipun, nalika enjing mantuk, wontên ing margi kêpapag tiyang, tiyang ingkang sumêrêp wau lajêng gumujêng kêkêl, ngantos adamêl botên sênêngipun ingkang dipun gêgujêng saha lajêng mungêl: kula mang gêgujêng niku, napa kula badhud. Wicantênipun kados makatên punika botên anjalari kêndhakipun ingkang anggêgujêng, malah saya sangêt. Saking bingungipun ingkang gêgujêng, ngantos ngêndhêgi tiyang sanès saha wicantên: awidhi, punapa mèmpêr, tiyang punika têka anggêgujêng kula, gèk ingkang dipun gêgujêng punapa kula. Nanging tiyang ingkang dipun pitakèni wau malah inggih tumut gumujêng kêkêl. Wusana wontên tiyang sêpuh langkung
Tiyang tiga lajêng pratela sami botên sumêrêp sababipun. Tiyang sêpuh lajêng pitakèn: si anak niku mêntas saking pundi, ta.
Tiyang ingkang mêntas tirakat mangsuli: kula mêntas tirakat saking panggenanipun Dèn Bandhol.
Tiyang sêpuh: o, la, layak, têgêse si anak niku êmpun kêtrima, angsal pulung badhud.
Tiyang ingkang mêntas tirakat wau lajêng mantuk kanthi nalangsa ing manah, wusana dangu-dangu lajêng nglampahi dados badhud, sanadyan ginêman sêsakecanipun, inggih adamêl gujêng.
Ing suwau sajatosipun kula botên sobat dhatêng bangsanipun bangsawan utawi sêtambul punika. Jalaran pamainipun mêsthi botên nate gantos-gantos, kados ta: sabên wontên ingkang mêdal têmtu lajêng nyuwara makatên upaminipun:
Sasampunipun musik lajêng kaungêlakên: ngok-ngik-ngok, ngok-ngik-ngok, thiyèt-thiyèt, lan pun tiyang wau lajêng jêrat-jêrit mênyanyi. Ingkang makatên punika sampun dados adat, sabên wontên ingkang mêdal, cara-caranipun inggih makatên. Mangga punapa punika botên ambosêni tuwin angênêg-ênêgi. Nanging ing jaman samangke punika sampun nama jaman kamajêngan, sadaya-sadaya têmtunipun inggih lajêng sami ngudi dhatêng kamajêngan wau, tur inggih kamajêngan cara kilenan, ingkang samangke sawêg dipun anggêp ing tiyang ingkang sae tuwin murni piyambak. Pangudinipun dhatêng kilenan wau, botên ngêmungakên ing bab kawruh kemawon, nanging cêkakipun ing bab sadaya-sadayanipun, inggih ing bab: kabudayan, kagunan, dalasan kabêsusan kemawon inggih sampun cara kilenan, buktinipun: samangke kathah tiyang siti ingkang pêpulasan abrit, ngantos: pipinipun mingir-mingir, lambenipun mèngèr-mèngèr, irungipun mungur-mungur ... e, nas, punika rak irungipun tiyang ingkang nyobat sangêt dhatêng A.O. Makatên ugi
dipun wastani ical babar pisan. Ingkang limrahipun sêtambul jaman rumiyin mêndhêt dêdongengan saking: sèwu satunggal dalu, samangke ingkang dipun pitongtonakên namung ingkang modèrn-modèrn kemawon. Nyanyinipun samangke inggih sampun botên wontên, wontênipun namung wontên ing tontonan sêsêlan, inggih punika ingkang dipun wastani: extra. Cêkak aos têtingalan bangsawan punika samangke sampun saèmpêr têtingalan kilenan blêjêt.
Sapunika ing Bêtawi wontên têtingalan ingkang makatên wau cacahipun tiga, inggih punika: Miss Ribut, Darnanella tuwin Palestina Opera. Mangga samangke kula badhe damêl wawasan sawatawis mênggahing pamainipun têtingalan têtiga wau, nanging punika inggih namung nama obrolan, dados têmtunipun inggih botên maton. Dene ingkang badhe kula rêmbag rumiyin pêmainipun:
Padatanipun kula manawi ningali Miss Ribut, punika wontên ing manah sok ngraos: rêmên, gumun nanging inggih sok wontên gêlanipun. Anggèn kula rêmên, jalaran saking sae saha pintêring pamainipun. Gumun: ingatasipun prasasat botên gadhah pangajaran, têka samantên kasagêdanipun, mênyanyi lan dansah cara punapa kemawon têka sagêd. Dene gêlanipun: saking anggènipun badhe nêdahakên kasagêdanipun, kadhangkala wontên ing mripat sok adamêl sêpêt. Mangga, ta, para maos kula aturi mênggalih piyambak: tiyang èstri ingkang mangangge cara Sala cêkèk, kêmbênan, sêtagenan, wironan ingkang anjalirit, lo, tandang tandukipun rak inggih kêdah alus kathik lêntrêng-lêntrêng, sawêg jêntrak-jêntrik lan cêprat-cêprit kemawon, rak inggih sampun botên mathuk kalihan panganggenipun. Punapa malih manawi makatên, thik lajêng main konto, dansah charleston ingkang mawi pêncolotan lan pêthanthangan, mangga, punapa punika botên murugakên sêpêt dhatêng mripat? Ingkang makatên punika rak botên beda kalihan patrapipun tiyang jalêr, ingkang agêng inggil, gagah prakosa, agodhèg simbardhadha, thik panganggenipun cara Walandi, ingkang lajêng anjogèd alus mètèr, gêndhingipun Gambirsawit. Mangga, ingkang makatên punika punapa wontên raos botên adamêl klêngêr? Inggih makatên punika ingkang sok damêl gêla kula dhatêng Miss Ribut.
Nanging kalanipun kula ningali mainipun Miss Ribut nalika mêndhêt lampahan: Gagak Sala, wah wontên ing manah namung
Murih têrangipun, ingriki nyariyosakên sakêdhik wontênipun lampahan: Gagak Sala wau.
Gagak Sala, ingkang dipun mainakên dening Miss Ribut piyambak, punika parabanipun satunggiling waranggana kraton ingkang dipun pundhut ampil dening calon pangeran pati, saha sampun apatutan satunggal. Nanging sarèhne sang pangeran wau badhe dipun angkat dados pangeran pati, kapêksa kêdah nyingkirakên ampilanipun, saha ugi lajêng kalampahan. Wusana ingkang raka sang pangeran nêdya badhe mrêjaya dhatêng ingkang rayi sarana unjukan ingkang mawa racun, nanging sagêd katulungan dening Gagak Sala. Akiripun ingkang lajêng dipun pêjahi inggih Gagak Sala wau.
Sampun samantên kemawon kados sampun cêkap. Namung kula wêwahi sakêdhik ingriki, bilih kala jumênêngipun sang pangeran dados pangeran pati mawi dipun wontênakên têtingalan: bêdhayan, sêrimpèn tuwin perangan bugis.
Ingajêng sampun kula aturakên, bilih ingkang main dados Gagak Sala Miss Ribut piyambak. Mainipun kala punika pancèn inggih sae lan ngêplêki sayêktos. Kalanipun angladosi gustinipun wontên ing dalêm pangeranan, botên mèmpêr-mèmpêra bilih punika namung têtingalan kemawon. Kalanipun Gagak Sala dipun usir saking kadipatèn, anggèning pamitan dhatêng anakipun, inggih adamêl trênyuhing manahipun sadaya para ningali. Anggènipun ngatingalakên kawontênanipun kala Gagak Sala nandhang kamlaratan, inggih mêmêlas sangêt. Makatên ugi nalika Gagak Sala dipun lêbêtakên dhatêng kadhaton saha lajêng kadhawuhan anjogèd, punika sanajan anggènipun anjogèd tuwin amangangge sampun kados tlèdhèk saèstu - ning inggih talèdhèk parêdèn - ewasamantên inggih sampun kenging tiningalan. Cêkak aos ingriki kenging dipun cariyosakên, bilih pamainipun Miss Ribut ing kala punika saèstu andêmênakakên.
Mênggah pêmain-pêmain sanèsipun, ingriki namung satunggal kalih ingkang prêlu kacariyosakên, kados ta: ingkang dados badhut, punika saking lucunipun, gujêngipun ingkang sami ningali ngantos ambata rêbah, sawênèh wontên ingkang ngantos mèwèk-mèwèk utawi kapêntut-pêntut. Dene sanès-sanèsipun inggih namung limrah kemawon.
Dene bab anggènipun ngatingalakên jogèd bêdhayan, sanajan ingkang sami angawaki wau botên kulina anjogèd, nanging sampun kenging tiningalan. Wondene bab jogèd sêrimpèn, sajakipun ingkang main kasêsêlan tiyang èstri nanging sagêd kluruk. Kawontênanipun ... malêmpêm. Jogedan bugis tingalipun gadhah sêmadosan, mila lajêng sajak kasêsa.
Kala punika ing pêmainan ngriku dipun wêwahi têtingalan dhangsah lan mênyanyinipun têtiyang bangsa Manilla. Dene pêmainipun ngrêsêpakên.
Kados samantên sampun cêkap wawasan punika. Samangke gantos:
Kala mainipun ingkang kapisanan wontên ing Bêtawi mêndhêt lampahan: Dr. Samsi, mênggah cariyosipun cêkakan makatên:
Sukaesi badhe mbêkta anakipun dhatêng griya sakit.
Dr. Samsi nalika dados student gêsang atêtunggilan kalihan lare èstri nama Sukaesi, nanging lajêng pisahan, botên mangrêtos bilih Sukaesi punika sampun ngandhêg. Sarêng sampun watawis 30 taun, Dr. Samsi sampun semah malih nanging botên gadhah anak, ngêmungakên mupu lare jalêr, ingkang sayêktosipun lare wau anakipun Sukaesi, dados inggih anakipun Dr. Samsi, lan ing kala punika lare wau sampun dados adpokat. Dene pun Sukaesi laki malih kalihan Walandi Kemayoran, wusana Walandi wau dipun pêjahi dening Dr. Samsi, nanging ingkang kadakwa pun Sukaesi. Sarêng dipun priksa ing pangadilan, ingkang ngêmbani prakawisipun Sukaesi wau, adpokat anakipun Dr. Samsi, inggih anakipun Sukaesi piyambak. Ing wusana Sukaesi sagêd luwar saking sêrêgan, lan
pungkasanipun lajêng sami sumêrêp, bilih adpokat wau anakipun Sukaesi patutan kalihan Dr. Samsi kala taksih dados student kasêbut inginggil. Makatên cêkakaning cariyos.
Mênggah kawontênanipun ingkang sami main, kenging dipun wastani racak sae. Langkung malih ingkang main dados Sukaesi, inggih punika ingkang misuwur nama Miss Ja, sanadyan samangke taksih ênèm, ewasamantên sampun nama ngungkul-ungkuli. Anggènipun mitongtonakên kawontênaning gêsang nalangsa, inggih punika nalika Sukaesi sagêd pêpanggihan malih kalihan anakipun malih wau, pancèn langkung sayêktos, ngantos ingkang sami ningali kathah ingkang arawat luh.
Dr. Samsi (kiwa) kalihan Walandi Kamayoran.
Dene ingkang main dados Walandi Kemayoran, pancèn inggih ngêplêki Walandi cèmpèng alias sinyo rêbo sayêktos. Namung ingkang dados Dr. Samsi tingalipun wontên ingriku taksih sok kêclèthut. Kados kêkathahên saupami
warni kalih kasêbut nginggil wau upami katandhinga makatên, ringkêsan utawi gunggung kêmpalipun sae sadaya.
Samangke kantun satunggal malih ingkang ugi kêdah kacariyosakên, inggih punika:
Miturut kawontênan opera punika ingkang anggadhahi tuwin ingkang sami main ingriku sadaya têtiyang bumi. Amila kawontênanipun lajêng sajak dipun rèmèhakên, langkung malih sabab pancèn kirang bandhanipun. Ing mangka mênggah nyatanipun, punggawaning opera wau kathah ingkang sami pilihan. Kados ta: Miss Jacoba. Sintên ingkang sampun nate mirêng suwaranipun, têmtu lajêng kêpengin mirêngakên malih. Jalaran suwaranipun Mis Jacoba wau, sae tuwin bêningipun botên siwah kadosdene suwaranipun juru mênyanyi bioscope ingkang sampun misuwur ing jagad, inggih punika: Janet Mac Donald. Makatên ugi dhangsahipun Miss Enok, saking lêmês prigêlipun, ngantos mèh botên beda kalihan juru dhangsah bangsa Europa sayêktos. Kajawi punika taksih kathah malih pêmainipun ingkang pancèn jênggul-jênggul. Nanging ing sarèhning jaman samangke punika nama reclame, têgêsipun jaman gêlar, dados sintên ingkang kawon gêlaripun, inggih lajêng sok asor kawontênanipun, jalaran ingkang kathah-kathah lajêng sami angrèmèhakên. Cobi kula kemawon, saupami purun sabên-sabên angreklamèkakên badan kula, kintên kula misuwuripun inggih sagêd ngantos saindênging jagad, malah bokmanawi saakeratipun pisan, nanging ing sarèhning kula punika botên kècrèt punapa-punapa, inggih lajêng kapêksa namung narimah kemawon nama: pun PÊNTHUL.
Karisakanipun kuli kontrak ing mangsa punika. Miturut pawartos, salêbêtipun tigang wulan kapêngkêr, gunggungipun kuli kontrak ingkang kawangsulakên saking tanah sabrang dhatêng tanah Jawi wontên 45.000, lan ing salajêngipun ngèndêli pados tiyang. Ing wulan punika ugi badhe
ingkang kawangsulakên dhatêng tanah Jawi sabên wulan wontên tiyang 5000.
Hêm, sangsaranipun têtiyang ingkang dados kuli kontrak punika têka samantên, gêsangipun lajêng badhe kadospundi?
Patih Kuningan. Parentah nêtêpakên kêkancingan resident Cirêbon, ing bab ngèndêli M. Suparjo, patih ing Kuningan. Miturut pawartos, anggènipun dipun kèndêli wau bab babagan arta.
Têtela arta punika inggih dados kanca, inggih dados mêngsah.
Parêpatan golongan mardika. Kala dintên Ngahad kapêngkêr ing gêdhong kabangsan Gang Kênari, Bêtawi, wontên parêpatanipun golongan mardika. Ingkang dipun rêmbag ing bab ebah-ebahan rakyat kalihan non-cooperatie, pangajaran tuwin sanès-sanèsipun. Punapa ingkang karêmbag sarwa wigatos, kaladuking ginêm dipun cêgah ing pulisi kaping kalih. Wusana ngantos dumugining bibaran wilujêng.
Ing jaman sapunika, sawarnining parêpatan ingkang raos anênangi manah, upami caranipun tiyang sêsadean tamtu laris, têgêsipun kathah ingkang dhatêng.
P.K.J. tumindak ing damêl. Kala malêm Sênèn kapêngkêr, P.K.J. kring Bêtawi saèstu ngawontênakên sêsorah wontên ing clubgebouw Indonesia ing Kramat. Ingkang mêdhar sabda: 1. Tuwan Wignyadisastra, mratelakakên ing bab Pers tuwin Persbureau ing tanah ngriki; cêkakipun nêrangakên prêlunipun nggiyarakên pawartos ingkang kenging dipun pitados tumraping pers tiyang siti. 2. Tuwan Kusumaningrat, mratelakakên ing bab pers ingriki tuwin politiek sajawining praja, punika pikantukipun botên ngêmungakên ngindhakakên sêsêrêpan kemawon, nanging ugi dados wulangan ebah-ebahan kabangsan ngriki. Ing salajêngipun dipun sambêt ing ginêm sanès-sanès ingkang wosipun mikantuki dhatêng kamajênganing P.K.J. tuwin umuming ngakathah.
Para among dagang botên nayogyani dhatêng palilah malih. Pakêmpalaning para among dagang bangsa Europah ing Sêmarang adrêng panyuwunipupanyuwunipun. dhatêng resident, supados nyuwak anggènipun maringi palilah main dhatêng papan-papan pamainanipun bangsa Tionghoa, awit nyulayani kasusilan umum tuwin makèwêti bab among dagang. Lan malih kawontênan wau katingal sampun nuwuhakên kirang prayoginipun têtiyang kathah.
Inggih sintêna kemawon, kados-kados kawontênan ing bab main punika, inggih mastani botên prayogi, kajawi tiyang ingkang pancèn rêmên main piyambak. Lan malih, Kajawèn ugi sampun nate
wulan October kapêngkêr, adêging pamulangan luhur pangadilan ing Bêtawi sampun jangkêp 7 taun. Dhawahing dintên wau dipun wontênakên paargyan saha dipun rawuhi K.T. Ingkang Wicaksana Jhr. Mr. de Jonge. Inginggil punika gambar dalam K.T. Ingkang Wicaksana sakalihan nalika rawuh ing gêdhong pamulangan luhur, dipun papag dening prof. Van Kan tuwin prof. Van Asbeck.
Kawontênan punika têmtu dados pèngêtan babadipun tanah ngriki.
Jalaran ngêlak ndadosakên sabab. Wontên lare nama Sarmin murid pamulangan patukangan
tadhahi ing cangkêm, pangombenipun tanpa dugi-dugi. Ingriku lare lajêng botên èngêt, salajêngipun lajêng kaupakara dening dokter wontên ing griya sakit. Miturut pêpriksan dokter, kêbukipun risak.
Punika kenging kangge pêpèngêt, tiyang sampun sêmbrana ngombe kalanipun ngêlak sangêt. Saya prêlu malih kangge ngèngêtakên para lare, awit limrahipun dèrèng gadhah dugi-dugi.
Pangiridan ing H.V.A. Kawartosakên, H.V.A. ing Medan wiwit benjing tumapakipun wulan Januari 1932, manawi wontên punggawanipun bangsa Europa ingkang verlof, ingkang kakengingakên numpak kapal ing klas 1 namung ingkang pangkat procuratiehouder. Tumrap punggawa ing kêbon, manawi numpak kapal ing klas 2, botên angsal bayaran jangkêp.
Pangiridan ingkang kados makatên punika tumrap ingkang kataman, kintên-kintên botên adamêl sakit.
Santun bangsa piyambak. Kasêbut ing Aksi, Tuwan Kesteren, boekhouder kantor Karajan Jawi ing Surakarta, jalaran sampun sêpuh badhe kapènsiun. Dene gêntosipun badhe kapêndhêtakên bangsa Jawi.
Punika satunggiling kamajêngan, awit tumrapipun wontên ing Surakarta, tindak kados makatên punika taksih langka.
Congres Pakempalan Punggawa Dhusun Mangkunagaran. Ing Wanagiri mêntas wontên congresing P.P.D.M.N. kathah wakil-wakiling pakêmpalan sanès sami dhatêng, wêwakil sêrat kabar Mustika, Sêdyatama, Pêpadhang Muhamadiyah, Darmakandha tuwin Swaratama. Ingkang karêmbag punggawa dhusun rumaos tidha-tidha anggèning ngêcakakên kawajiban, amargi botên wontên pathokan tuwin watês-watêsing panguwaosipun. Golonging rêmbag badhe gadhah atur dhatêng parentah praja Mangkunagaran, kaparênga ngawontênakên wêwaton panindak.
Samantên dayanipun pakêmpalan manunggil, nama dados kamajênganing para kêpala dhusun praja Mangkunagara.
Arta kas kabupatèn dipun ulari. Wontên pawartos, arta kas Kabupatèn Majalêngka mêntas kapriksa, kasumêrêpan artanipun kirang f 3000.- arta wau dipun cêpêng dening R. Sudiro, Secretaris. Ingkang gadhah wajib wau lajêng dipun kèndêli saha kalelang griyanipun.
Andarmakakên pasitèn. Sawênèhipun priyantun ing Majalêngka, nama R. Argokusumo, andarmakakên pasitènipun dhatêng pakêmpalan P.O. cacah 7 bau.
Punika satunggiling kadarman utami, badhe gêsang saha tansah dipun èngêti ing salami-laminipun.
Pangiridan pangajaran dipun wigatosakên ingakathah. P.G.H.B. pang Surabaya mêntas ngawontênakên pêpanggihan kalihan wêwakiling pakêmpalan 12 ingkang wontên ing kitha, ngrêmbag ing bab badhe pangiridan ingkang ngèngingi pangajaran tumrap H.I.S. Gêlênging rêmbag sadaya inggih sami mastani bilih pangiridan wau badhe adamêl kapitunaning rakyat.
Ing jaman sapunika tiyang ing tanah ngriki sampun sami drêmba dhatêng pangajaran, sabên bab punika badhe dipun uthik-uthik, tamtu adamêl kêraosing manahipun tiyang kathah, ingkang tundonipun ngawontênakên panduwa.
Badhe ngicali arta pitulungan pangajaran. Awit saking kaparêngipun parentah, sapunika badhe ngicali pitulungan pangajaran tumrap para sinau ingkang angsal arta pitulungan saking parentah. Mênggah lampahipun, badhe ngawontênakên paniti, tiyang ingkang sinau wau punapa ing têmbe badhe migunani tumrap dhatêng praja, kanthi awêwaton mirid panggenan ingkang badhe dipun pigunakakên. Manawi kamanah botên prêlu, prajanjianipun kalihan nagari badhe dipun batalakên.
Suwaking pitulungan ingkang kados makatên punika saèstu angalitakên manah yêktos, awit saupami ingkang dipun suwak wau ngèngingi dhatêng tiyang ingkang sampun ngambah pangajaran têngahan utawi inggil, têmtu rêkaos anggènipun ndumugèkakên, amargi tiyang sinaunipun kanthi angsal pitulungan, sajatosipun saking kêcingkrangan.
Angsal-angsalan pakaryan candu. Tumrap ing Medan, angsal-angsalanipun panyadean candu ing wulan Januari dumugi Sèptèmbêr 1931, wontên f 4.490.215.- Ing taun 1930 pêpetangan ingkang kados makatên pêpajênganipun wontên f 6.800.757.- Dados pinanggih suda.
Sudaning angsal-angsalan panyadean candu ing tanah sabrang balapan kalihan tanah Jawi, nanging inggih wontên prayoginipun.
Nyuwun punggawa. Miturut sêrat dhawuh saking Secretaris Guprêmèn têrang dhawuhipun parentah dhatêng para ingkang wajib, mratelakakên, wiwit benjing 31 December 1931, supados ngèndêli para punggawa ingkang asli pènsiun, tuwin punggawa èstri ingkang sampun gadhah laki, nanging ingkang botên dados kêpala baku panggêsangan. Bab punika botên pilih tiyang ingkang sampun têtêp utawi dèrèng, kajawi bilih gêgayutan kalihan kawigatosan padamêlan tuwin sampun dipun parêngakên dening Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana saking panudingipun pangagêng departement. TumarpTumrap. lowongan padamêlan, kêdah namung dipun têtêpi punggawa ingkang kakèndêlakên saking padamêlan jalaran pangiridan.
Surakarta, mêntas utusan abdi apangkat jajar nglintokakên mandaat f 4000.- nanging wusananipun lajêng kesah.
Lêrêsipun kapitadosan punika kêdah mawi watês, ingatasipun abdi apangkat jajar, punika pangkat ingkang andhap piyambak, lan malih manawi mirid saking pamêdalipun, nama botên sapintêna, dados saupami lajêng katuwuhan kamelikan ingkang kados makatên wau, botên nama anèh, tuwin andadosakên kainanipun ingkang mitados.
Nyalingkuhakên sêrat. Wontên pawartos, adjunct jaksa ing Tasikmalaya kadakwa nyalingkuhakên sêrat prabot prakawis, ing bab prakawis crimineel utawi civiel, tumindaking pamriksanipun jaksa tuwin adjunct jaksa kaprênahakên wontên sanès panggenan. Ing sapunika sampun wontên kêkiyatan, adjunct jaksa ingkang kenging pandakwa; icaling sêrat wau mawi gêgayutan arta bêsêl.
Uthak-uthêk, dhongipun inggih gêgayutan kalihan arta.
Pambucalan. Wontên pawartos saking Kupang, lampah nyingkirakên tiyang golongan ambalela ing Lissabon ingkang kapisan sampun dumugi ing Dilly. Têtiyang ingkang dipun singkirakên wau kapapanakên wontên satunggiling pulo sacêlakipun Dilly.
Tumrapipun ngriki, têtiyang wau saminipun kadigulakên, nanging langkung têbih kalihan papanipun sakawit.
Kaprayitnan. Ing Hongkong pinanggih wontên tiyang èstri tuwin lare-lare bangsa Jêpan saking Canton ingkang badhe kabêkta wangsul dhatêng Jêpan kalihan kapal Chicabu Maru. Toko-toko Jêpan ing pakampungan Tionghoa ing Canton sami dipun tutup, bangsa Jêpan dipun kalêmpakakên nunggil sapanggenan.
Kangjêng Ratu Ibu gêrah. Wontên pawartos, Kangjêng Ratu Ibu gêrah, nanging botên nguwatosi, ewadene kaaturan têtêp manggèn ing kamar. Tuwin jalaran sampun yuswa, sarira dalêm kapriksa dening doktêr achli.
Sambutanipun tanah ngriki. Miturut notanipun Minister de Geer, nêrangakên bilih sambutanipun tanah ngriki ingkang dipun tata wontên ing nagari Walandi, dumugining pungkasanipun taun 1932 badhe langkung saking 300 yuta rupiyah, punika sampun kalêbêt sambutan ing sapunika kathahipun 114 yuta rupiyah. Samantên wau manawi tanah ngriki botên kadugi nindakakên sudaning sambutan wontên ing taun 1932, utawi
Kang pêdhang ingunus sampun / pinasang umalang margi / kang kinira tinarajang / dening wadya kang nututi / kalamun kalakon nrajang / yêkti tan mindho gawèni //
praptaning praja wus katur / pratela tan ana cicir / ing purwa madya wasana / ing wasana sri
amênuhi / yèku tandhaning nugraha / kawula wêkêl nglakoni / dhawuh pakaryaning praja / yèn kabênêr antuk bêcik //
ing mangkya pan wus tinêmu / wêca ingkang kaping kalih / dadya wus tinêmu nyata / tan ana kang anyidrani / myang rasaning kasamaran / wus lalu tan anabêti //
wusana salajêngipun / amung kari nganti-anti / mring wahyèng wêca prayoga / kadi kang ingucap nguni / yèku sori apêputra / miyos jalu langkung pêkik //
saking kadêrênging kalbu / raos kamoran prihatin / sang supadni datan kêndhat / mêminta sajroning batin / mugi tulusa sêmbada / ing têmbe umomong siwi //
tan kêndhat anggung mèt laku / adêdana pêkir miskin / nrahkên galih kamurahan / maring ing sasami-sami /
rumasa / darbe tindak mrih pakolih //
labêting tindak rahayu / kang tumêrah maring janmi / têmahing piwalêsira / amung nuwuhkên pamuji / mugi jêng sri
putra kang miyos sinambut / tinampenan gênti-gênti / sakawit pra ahli tapa / dyan lumintir mring pra putri / ing wusana paripurna / katon kêkuwunging bayi //
prabu / ngraos kalêgan ing galih / tan kêndhat anyawang putra / mangkana osiking galih / muga-muga putraningwang / lulusa
Langka / têtêp ing wuri lêstari / tan ana kang ngongkihêna / kawasane kang ngluwihi.
nanging ta sajatinipun / ciptanira sri supadni / maksih adarbe rangkêpan / kang kalangkung awigati / dene ta ing nyatanira / kang dadya pêlênging èsthi //
mugi rajaputra besuk / ngrasuka Budha sajati / mrih tan pisan tidha-tidha / lan lulusa lumastari / tan ana agama liyan / kang sumêla makewuhi //
cipta kang mangkana iku / anggung cinathêt ing batin / mung mangkya kang wus kanyatan / Sang Supadni
lamun sêdyanirèng janma / ingkang tuwuh dèn kanthèni / antêping manah sanyata / diwasanira pinanggih. Tamat.
Ing satunggaling dintên kula nate sumêrêp tiyang nyulap sagêd maos sêratan ing dlancang
Ananging wêkasan kêcandhak wadosipun, awit wongsal-wangsul pratingkahipun kok sami, makatên wadosipun. Nalika tukang sulap ngêdumakên dalancang tuwin potlot dhatêng tiyang ingkang ningali, tiyang-tiyang wau tumuntên kapurih nyêrat sakajêngipun, sasampunipun tumuntên dipun gulunga ingkang kêncêng sangêt. Ananging tukang sulap wau nglirik dhatêng salah satunggaling tiyang ingkang cêlak sarta maspaosakên ungêling sêratan, manawi botên makatên tukang sulap wau ethok-ethok mlampah-mlampah, nanging sajatosipun namung badhe sumêrêp ungêling sêratan salah satunggal, tuwin nitèni dhatêng wujuding gulungan. Gulungan sêrat lajêng kaklêmpakakên dipun wadhahi ing caping (topi). Ingkang dipun tampèni rumiyin gulungan dalancang ingkang sampun dipun titèni wau, lajêng
salah satunggal, rekanipun mawi mungêl-mungêl: ah, gulungan kok ora apik, ah, dluwange ala, salajêngipun. Lajêng reka-reka dipun
saiki jaman malèsèt ... Ananging, sajatosipun sêratan wau botên makatên saèstu ungêlipun, ingkang mungêl makatên wau sêratan ing gulungan ingkang dipun sisihakên wau. Dene gulungan ingkang sampun dipun ulêt-ulêt wau, nuntên kabikak, kalihan mungêl: Lo, rak tênan ta. Nanging sajatosipun namung ngungêlakên sêratan wau mawi dipun batos. Lajêng kagulung malih dipun lêbêtakên ing topi dipun sisihakên. Sarêng mêndhêt gulungan kaping kalih pratingkahipun inggih kados ing ngajêng wau, kalihan mungêl: Gêdhang gorèng iku nyamlêng. Nanging sajatosipun, ingkang mungêl makatên wau sêratan ing gulungan ingkang sampun dipun sisihakên wau amor kalihan gulungan sanèsipun wontên ing nglêbêt topi. Makatên salajêngipun ... wah, lucu, lucu, adamêl malênggonging tiyang pintên-pintên.
Nah, saiki aku tak miwiti obrol: Ing desaku, yaiku desa Jatèn, uga karan desa Magêrsari, ing wêktu saiki lagi ungsum egrang, têgêse, anggêr bocah mêsthi padha duwe egrang.
Adhi-adhiku kabèh rak uwis padha ngêrti, ta, sing diarani egrang.
Dolanan egrang iku uga aran kasênêngan lan ulah raga. Nanging kanggone wong tuwa, dolanan egrang iku diarani kurang ajaran, awit ngungkuli sirah.
Kacarita ana bocah siji jênênge Punjul, iku ênggone gawe egrang dhuwure nganti sadêdêg uwong tuwa, iku sabên dina mêsthi ditunggangi. Dalasan manawa lagi dikongkon bae uga dianggo.
Ing sawijining dina Si Punjul lagi kabênêr dolan-dolan nunggang egrange, ana ing dalan kêpêthukan bapakne, arêp mudhun kewuhan, jalaran ing kono ora ana pagêr (bêthèk) utawa wit kang dianggo pitulungan midhune saka
mêsthine kowe wis padha ngrêti, utawa ya wis tau krungu, uwong iku wajib trêsna ing sapadha-padha, sanadyan mênyanga kewan pisan, uga wajib trêsna. Anane mangkono, awit sapa bae sing ditrêsnani, mêsthi iya malês trêsna, yèn tumraping kewan kang ditrêsnani ing uwong, iku pamalêse bisa agawe bungah, iya iku saka anggone lulut, ambangun turut, yèn diundang mara, ngetokake tandhaning bungah.
Mara coba nontona gambar kêthèk iki, sanadyan ing kene ora mratelakake sabab-sababe anggone kêthèk dolanan tambur lan êbal, iya wis ketok karêpe, yèn kêthèk mau kulina mênyang uwong sing ngingu. Apa patrape anggone dolanan mau ora dadi pratandhaning wêwalês kang agawe kasênêngan mênyang sing ngingu.
Kucing banjur kinthil luwak, lakune sêmpoyongan, sadhela-sadhela kudu arêp tiba, sok nganti disapa si luwak. Ora suwe lakune luwak têkan ing omahe, awujunawujud. wit kêndhal growong, ing jêro pêtêng lan sêpi, ajaa luwak, mêsthi ora krasan manggon ana ing panggonan sing kaya ngono. Satêkane ngarêp lawang, luwak kôndha: Êntenana ana kene dhisik, aku tak kôndha bojoku.
Kucing mangsuli kaya rêbab digosok lirih: I ... ya.
Sadhela bae luwak wis ora ketok, lan ora suwe luwak mau jumêdhul barêngan karo bojone lan anake isih cilik. Patute nyai luwak kuwi lantap, katitik saka lanciping cangkême. Nanging pancèn iya nyata, unine bae lagi jêdhul wis nyênyêngit, têmbunge: Kucing gêring kaya ngono kuwi arêp kok êpèk batur, gèk arêp kon nyambut gawe apa, diêkona nyapu iya ora rêsik, kon tunggu omah mêsthine iya mung turu, lan manèh sajake kok wis nyêdhaki kluwat ngono. Wis ta êndang kon lunga bae.
Kucing krungu têmbung kaya ngono kuwi karasa sêrik atine, diarani kêsèd, gawene mung turu, mula banjur ngetokake tandhaning doyan gawe, nyat banjur ngadêg, gêgêre dipandhukulake, awake banjur diulur.
Nyai luwak nyawang karo muni: La kuwi rak ngulèt, apa patrapmu sing kaya ngono kuwi kok pamèrake. O, rupamu, kucing gêring athik ngulèt, wis plêk kaya senggot bubrah.
Ing kono luwak cilik muni: Biyung, aku anjaluk kucing gêring ngulèt.
Luwak cilik: Aku dhêmên, yung. Bèn, kon ana kene bae.
Sarèhning luwak cilik mau anak nyawa, iya dituruti, wangsulane: Iya ta uwis, kucing, wis, kowe anaa kene. Ngêmonga anakku.
Kucing mangsuli: Hi ... ya: nèk wis ora kêtunan.
Nyai luwak: Wiwit saiki kowe ngêmonga anakku, sing ngati-ati, aja entuk dolan-dolan adoh.
Sawise mangkono, luwak lanang wadon banjur mlêbu mênyang growongan, luwak cilik têrus dolan, diêmong kucing. Ora suwe ing jêron growongan krungu
Bab paspurt cêkap namung anyuwun dhatêng pangagênging nagari-nagarinipun piyambak kemawon.
Mirid saking lampah-lampah kados ing nginggil wau, dados bilih botên niyat badhe amriksani nagari sanès-sanèsipun, utawi malih botên wontên kapêrluan sanès ingkang gêgayutan kalihan kesahipun. Prayogi anênggaa wancining wontên kapal aji kemawon.
Sadèrènging kapal mil wau mangkat, tiyang ingkang numpak sasampunipun angsal sêrat pas saking pangagênging nagari, lajêng anyuwuna sêrat katrangan saking konsul
Inggris, supados sagêda angsal mandhap ing Ègiptê, nyuwun sêrat wau namung ambayar 50 sèn. Sabibaripun punika, tumuntên anyuwuna suntik warni tiga dhatêng C.B.Z. utawi dhatêng salah satunggaling panggenan sanèsipun. Wontên ing paspurt mugi kasêbutna bilih sampun pinaringan cacar warni tiga, supados wontên ing Suès botên prêlu kacacar malih.
Wontên ing kapal, sadèrènging baita ngandhapakên jangkar ing Portcupik, prayogi tata-tataa rumiyin, kados ta: anyuwuna arta borêg wau dhatêng adminisêtraturing kapal. Lan ugi anata barang-barang tuwin panganggenipun ingkang sakintên prêlu kaangge ing wêkdal wontên ing Ègiptê punika. Barang-barang sanès-sanèsipun karimata ing gudhanging palabuhan kemawon, jalaran bilih kabêkta sêsarêngan malêbêt ing kitha, botên sande ngathahi waragad.
Bilih baita mil wau sampun dumugi ing Portcupik, sarta malih bilih dhoktêr saking dharatan sampun anyukani palilah angsal mandhap, paspurt upisir ingkang ugi andhèrèk minggah ing kapal, lajêng mariksani pasipun, punapa sampun wontên katrangan saking konsul jendral Inggris punapa dèrèng. Sasampunipun kapariksa, tiyang ingkang numpak lajêng kapurih ambayar borêg (kirang langkung 15 ponsêtèrling) kangge salêbêtipun lêrêb ing Ègiptê wau. Dene arta punika ing têmbe bilih badhe mêdal saking tanah ngriku kenging katêdha wangsul. Mugi sampun kakilapan anyuwun kuwitansi saking opisir wau, tur malih sampun kêsupèn nyuwun wangsuling pasipun.
Mandhapipun dhatêng dharatan, katambangakên sarana baita motor gadhahanipun agèning kapal mil, ingkang pancèn kangge sêdhiyan para tiyang kêkesahan. Pramila makatên, jalaran ing Suès dèrèng wontên palabuhanipun kados ing Batawi.
Sadumuginipun ing dharatan, lajêng anyukakakên pasipun dhatêng kantor paspurt kontrolê, supados sagêd malêbêt ing kitha. Wondene panggenanipun ugi wontên ing palabuhan. Sabên satunggal tiyang kapurih ambayar 6 piyastêr, minôngka beya (satunggal piyastêr Mêsri kintên-kintên pangaos 12 sèn), sabibaripun punika,
nama tuwin kajêngipun ingkang kêkesahan, lajêng kacathêtan dening tiyang ingkang kajibah. Dununging kamar punika wontên ing jèjèripun kantoring paspurt upisir. Sarampungipun punika lajêng kesaha dhatêng gudhanging palabuhan, prêlu anitipakên barang-barang ingkang pancèn botên badhe kangge salêbêtipun wontên ing Ègiptê wau, dene dununging gudhang kaprênah sawingkinging paspurt kontrolê. Mênggah pambayaripun sabên satunggal potong, satunggal piyastêr Mêsri, ing dalêm sadintên sadalu.
Susukan Suès ingkang kangge mlampah kapal mil.
Bilih kwitansi sampun katampi, kopêr utawi pêthi ingkang badhe kabêkta mlêbêt ing kitha, kêdah kabikak katêdahakên tiyang ingkang kajibah mariksa, punapa wontên barang-barang ingkang prêlu kapêndhêt beyanipun punapa botên.
Tumraping tiyang ingkang nêmbe dhatêng ing ngriku, pancèn ragi lingak-linguk, punapa malih bilih botên sagêd têtêmbunganipun. Ananging rèhning kuli-kuli ing ngriku sampun kulina sangêt dhatêng sadaya kabêtahananing tiyang ingkang nêmbe dhatêng wau, sarta sarèhning mèh sadaya kuli sagêd têmbung Inggris, dados inggih cêkap ngandêl kemawon, nanging bab pambayaring waragad têmtu ragi kêladuk. Bab punika para maos kados ugi botên kêkilapan, ing sadhengah panggenan sanajana ing tanah Jawi piyambak, kuli-kuli ing ngêbum, ing sêtatsiun, kusir dhokar utawi sopir taksi sami sagêd ambedakakên dhatêng tiyang mônca utawi sanès. Bilih kakintên tiyang mônca ingkang nêmbe dhatêng, lajêng
kuli-kuli wau, sanajana namung kangge pênutuping eraming manah kemawon (anggêrtak).
Sasampunipun nitipakên barangipun, saha kopêr utawi pêthinipun ingkang badhe kabêkta sampun kapriksa, lajêng kantun sapurunipun, upaminipun lajêng numpak motor utawi ngangge sêpur saking Portcupik [Por...]
[...tcupik] dhatêng Suès, Mêsir utawi panggenan sanèsipun. Badhe lêrêb ing Portcupik ugi prayogi, malah ing ngriku hawanipun langkung prayogi tinimbang ing Suès, namung ragi sêpên, jalaran ing ngriku namung palabuhan. Mênggah têbihipun saking Portcupik dhatêng Suès punika, bilih
paspurt kangge mlêbêt ing Ejas, kantoring agèn kapal kêdhipiyêl, utawi kapal Itali, punapa malih dhêpartêmèn kasarasan, inggih punika upami ing tanah Jawi kawastanan C.B.Z., punika sadaya sami wontên ing Suès, prayoginipun lêrêba ing ngriku rumiyin.
Bilih sampun wontên ingkang kajujug sarta sampun ragi ngasokakên sayahipun, enggala angurus bab tumbasing karcis kangge salah satunggaling baita ingkang badhe dipun tumpaki dhatêng Jedah. Samantên punika bilih badhe daya-dayaa tumuntên mangkat saking Ègiptê.
Wondene upami ngêrsakakên ngangge gadhahanipun kêdhipiyêl, punika waragadipun ingkang mirah piyambak, inggih punika wontên ing ngêdhèk 5 pon Mêsri 120 piliyèm, upamia arta Walandi kirang langkung 65 rupiyahan makatên. Ananging bab têdhanipun kêdah ambêkta utawi angolah piyambak. Dene klas ingkang langkung sae (klas kalih), punika bageanipun 10 pon 210 miliyèm, upamia arta Walandi kirang langkun 129 rupiyah. Badhe kasambêtan.
Prang gagal. Têtêlasanipun prampogan kalampahakên manêngên, lajêng kapapag prampogan sanès (ingkang dede danawa), ing ngriku gôngsa sawêg
ngalang-alangi lampahipun mêngsah, gôngsa suwuk, dipun ada-adani Mataraman. Wayang ingkang kiwa
ngriki lampah-lampahipun botên katêrangakên sadaya, namung grêban: 1. sampun ngantos kêdangon, 2. manawi wontên gêgêbag ingkang sangêt damêl sêsakit gôngsa kasêsêgakên. 3. sadaya suwuking slêpêgan ingkang kangge pêpêrangan [pê...]
[...pêrangan] kêdah mawi ada-ada Mataraman utawi nêm jugag. Dados ing ngriki bab ginêming wayang sarta ucap-ucapan katêrangakên ing wingking ôngka 22.
Sarampungipun sadaya pêpêrangan gagal punika, manawi mêngsah ingkang saking sisih kiwa kawon, ingkang kangge pungkasan punggawa ingkang
punika, manawi ingkang kawon mêngsah saking têngên, lampahipun ugi kados ing nginggil punika, nanging lumampahipun manêngên.
Adêgan pandhita. Sasampunipun gunungan kabêdhol katancêbakên ing sisih têngên, cantrik kawêdalakên,
nancêb saking wingkinging Sêmar, kados ing nginggil punika ngantos kalih gongan. Kasambêt wêdaling Petruk, anjujug sawingkinging Garèng kalihan nyêmbah. Sadèrèngipun Petruk mêdal punika, gôngsa kasêsêgakên badhe kajantur. Sasampunipun lajêng ucap-ucapan (ôngka 21) rampung ucap-ucapan gôngsa kadhawahakên. Watawis tiga, sakawan gongan gôngsa suwuk, dipun pathêti sanga ngêlik. Lajêng ginêm (ôngka 24) sasêlaning ginêm ingkang miraos dipun sêlani pathêt sanga jugag utawi tlutur.
Dene manawi sanès adêgan pandhita, inggih punika adêgan raton, lampah-lampahipun kados adêgan pasowanan Jawi, nanging botên suwuk sêsêgan. Suwuking gêndhing dipun pathêti sanga ngêlik.
Manawi tumrap adêgan satriya wontên ing wana, lampah-lampahipun kados adêgan pandhita wau, nanging botên mawi cantrik. Dados satriyanipun ugi botên nyêmbah ngabêkti, lajêng jinêjêr kemawon wontên ing têngên, majêng mangiwa.
nanging ingkang botên nyamah utawi ngrèmèhakên dhatêng pandhita. Wêdaling Petruk mungêl ayak-ayakan sanga, dipun bukani kombangan saking panunggul alit. Sawatawis lajêng kajantur, pandhita kabêdhol lênggahipun, ginêm (ôngka 25)
wingking lembehan. Sarambahan malih mlampah kados ing inggil naming mungkur. Tumuntên kasambêt lampahing Sêmar, Garèng lan
dipun jawati para èstri ingkang kalangkungan, nanging namung kaucapakên kemawon, botên mawi ringgit èstrèn (
winicara ilining banawi / wiwit ngancik Tanah Merah kitha / pinilala kanggwèng gawe / palwagni
Kêdhungturi. Arta f 1.50 punika tumrap wulan Nopèmbêr punika dumugi Januari taun ngajêng.
Lêngganan nomêr 3002 (t.M. Daslan) Sêmarang. Lêngganan kapetang wiwit 1 Nopèmbêr '31.
Kala ing jaman karajan Turki taksih nindakakên tatanan lami, kaluhuraning nata tansah turun-tumurun sami angraosakên mukti wibawa. Sintên ingkang nyumêrêpi kawibawanipun nata ing Turki, ing raos tamtu katuwuhan kapengin, awit jumênêng nata sarwa botên kêkirangan, sugih bala santana, nagarinipun têntrêm. Kasugêngan tuwin kasênêngan nata tansah dipun jagi tuwin dipun wontêni, ampil bêbasan tanpa wicalan tur tansah santun-sumantun, wah sarwa milihi. Saking katoging kasênênganipun panjênêngan ratu, sawarnining kasênêngan wau ngantos tumônja dados padamêlan awrat, sakêdhap lêrêm wontên ing kadhaton ngrika, sanès dintên wontên ing kadhaton ngriki, ewadene katingalipun mêksa taksih sarwa kirang, mila waragading praja ingkang babagan mriku tansah mindhak-mindhak kemawon. Nanging menginakên.
Kawontênan ingkang kados makatên punika, tamtu kemawon ugi dipun tulad ing para agêng sanès-sanèsipun, kados ta
luhur, mèh sadaya inggih sami ngraras kamuktèn ingkang kados ratunipun, limrah sami gadhah papan pasêngkêran, ingkang kêbak isi tiyang èstri ayu-ayu.
Saking agênging kawibawanipun para agêng ing Turki, ucap kamajênganing praja mèh botên wontên, saya tumrap kamajênganing èstri, babarpisan botên wontên. Inggih kadospundi anggènipun badhe majêng, [ma...]
[...jêng,] awit èstri punika namung pinanggih wontên ing nama, wujudipun namung kasumêrêpan dening ingkang majibi piyambak. Ananging kadospundi malih, manawi tindak kados makatên wau sampun katata kacara, pinanggihipun inggih damêl pamarêm kemawon. Kados para wanita ingkang sami dipun dèkèk ing pasêngkêran, ingkang botên nate sumêrêp padhang hawa, saha botên nate kêpêthuk sanak sadhèrèk, punika rumaosipun malah dipun mulyakakên, dening ngrumaosi dipun sêngkêr ing priyantun agêng, sinatriya punapa malih ratu, badhe pados punapa malih.
Kitha Sopia lami ing Turki, ingkang kabangun enggal.
Nanging lampahipun jaman punika dangu-dangu tansah ewah, lan badhe ewahing jaman wau tamtu inggih mawi gara-gara ingkang damêl orêging praja. Amargi orêgipun wau atêgês tindak paniti dhatêng satunggal-satunggaling lêlampahan ingkang pinanggih lêpat. Kasantosaning praja pêpindhanipun kados angganing sapu botên dipun êsuhi, sampun mèh wudhar tanpa daya, awit sadaya sami weya, rukun ingkang adamêl kasantosan sampun botên wontên, pinanggihipun namung kasantosaning jiwa pintên-pintên ingkang mandhiri piyambak, ingkang salugunipun botên atêgês santosa.
Kala ing taun 1921 Turki kenging dipun wastani kados gêgodhongan alum ing môngsa katiga, tangèh sagêd trubus gêsang malih, awit adêging karajan kantun kados toya wontên ing godhong
sanès-sanèsipun, sami manggèn wontên ing Sêtambul, inggih punika kitha karajanipun praja Turki. Bôngsa Yunani (Griek) nguwaosi Frasia utawi Anatolia perangan kilèn. Kawontênan ingkang kados makatên punika andadosakên anglêsing rakyat, dening ngrumaosi apês, saha ical pangajêng-ajêngipun. Nanging ing kala punika ing Anatolia têngah wontên pakêmpalaning bôngsa Turki golongan kamajêngan ingkang dipun pangagêngi dening Sang Kemal Pasja. Ewadene pangajêng-ajêng sae tumraping rakyat, botên wontên, awit golongan kabangsan wau botên sapintêna manawi dipun timbang kalihan kawontênanipun bôngsa sanès ingkang sampun manggèn wontên ing jajahan Turki, yèn ta anglawana, bêbasan timun mêngsah durèn, wêkasan namung badhe rêmuk tanpa damêl.
Nanging lêlampahaning manungsa punika sajatosipun winêngku ing kaelokaning Pangeran, tiyang
botên sagêd anggagapi kadadosanipun ing wingking, pangintên ingkang kangge anggagapi lêlampahan, adhakan pinanggih tuna dungkapipun. Inggih kados kawontênanipun praja Turki kala samantên, ingkang kakintên sampun tanpa daya, sarêng sampun wontên sawatawis wulan, wadya Turki golongan kamajêngan, ingkang dipun pangagêngi dening Sang Kemal Pasja campuh kalihan wadya Yunani, ingkang salajêngipun sagêd ngèngsêrakên wadya Yunani saking Anatolia, nanging papan panggenan ingkang mêntas dipun broki dening bôngsa Yunani wau sampun daos karangabang. Pinanggihipun lêlampahan ingkang kados makatên punika tamtunipun lôngka sangêt, saupami Turki sagêd mulihakên karisakaning praja. Nanging nyatanipun malah angosok wangsul, ing ngriku pinanggih santuning paprentahan praja Turki, ingkang rumiyin dipun pangagêngi ratu kamoran adat kina, lajêng santun paprentahan enggal cara gagrag kamajêngan, ingkang dipun pangagêngi dening Sang Kemal Pasja, saha lajêng madêg praja tanpa ratu. Dene salajênging kadadosanipun, praja Turki ingkang kakintên rêkaos pulih ing adêgipun, malah lajêng madêg kanthi kasantosan, ingkang badhe rêkaos dipun agru-agru malih.
Dene kithanipun karajan pindhah dhatêng Angora, saking ada-adanipun Sang Kemal Pasja, dados pinanggihing karajan Turki ingkang kakintên sampun moglak-maglik, ing kala punika dados santosa malih. Namung sipatipun santun, nanging tumraping kabangsan, malah nama manggih kanugrahan ingkang saèstu.
Wiwit punika kamajênganipun praja Turki katingal ngêgèt sangêt, tatacara kina sami dipun ewahi, adat ingkang dipun gondhèli kêkah dening bôngsa, manawi nyatanipun botên mikantuki, dipun ewahi sadaya, tumindaking paprentahan kanthi kasantosan, têgêsipun punapa wontêning dhawuh, kêdah dipun lampahi.
Tamtu kemawon cara ingkang nganyar-anyari wau tumraping golongan sêpuh kraos anjola sangêt, awit tata ngadat ingkang sampun kalampahan, punika mawi wêwaton ingkang sampun manggèn sangêt, tuwin sampun linampahan sakeca, wilujêng. (Badhe kasambêtan)
Ing Kajawèn ingkang mêdal kala dintên Rêbo ingkang kapêngkêr sampun nyariyosakên sawatawis adêgipun pakêmpalan wanita enggal ing Bêtawi, ingkang dipun wastani: Mardiwisma. Tumrap tiyang ing Jawi, têmtunipun wontên ingkang sami maibên, ingatasipun ing Bêtawi punika sampun kathah pakêmpalan wanita, kados ta: Rukun
ingkang sampun wontên wau. Bilih wontên ingkang maibên makatên, punika pancènipun inggih wontên lêrêsipun, nanging samangke kêdah angèngêtana dhatêng namaning pakêmpalan, inggih punika: Mardiwisma. Manawi nitik namanipun wau, ingkang atêgês: amarsudi dhatêng panyêpêngipun bale griya, dados ing ngriku cêtha, bilih sêdyaning pakêmpalan wau, botên badhe anggêbyur dhatêng kapulitikan, tuwin botên badhe ngudi dhatêng kamajêngan sanès-sanèsipun, ngêmungakên badhe ambudidaya dhatêng saening panyêpêngipun bale griya.
Bale griya ingkang panyêpêngipun sae, punika pancèn mikantuki sangêt tumraping tiyang jêjodhoan. Sabab dening punapa, sok lajêng wontên tiyang jalêr rêmên nêdha jajan wontên ing resturan, rêmên anglayab, rêmên nênonton, lan sasaminipun, punika ingkang kathah-kathah inggih jalaran saking kirang sagêdipun ingkang èstri anggèning nyêpêng bale griya. Kados ta: ingkang jalêr wangsul saking nyambut damêl badhe nêdha, sabên-sabên sêkulipun bênyèk, janganipun anyêb, lawuhan sanès-sanèsipun, manawi botên kasinên inggih kirang sarêm. Môngga, manawi makatên punika, punapa botên layak kemawon, bilih ingkang jalêr botên rahab nêdha wontên ing griya, kosokwangsulipun ingkang têmtu inggih lajêng rêmên nêdha wontên ing resturan. Utawi sayah kêpengin lèyèh-lèyèh wontên ing kursi malês, dilalah kandêling balêdugipun ingkang wontên kursi ngantos [nga...]
[...ntos] kalih dim. Sarêng badhe ngêluk lambung wontên ing papan patilêman, urunging kajang sirah kêbak ilêr, sêprèning kasur kêbak ompol. Ingkang makatên punika punapa tiyang jalêr kêdah dipun paibên, manawi lajêng botên kraos wontên ing griya, saha lajêng badhe jlang-jlangan kemawon.
Dene pikajêngipun pakêmpalan wanita enggal wau, badhe ngudi dhatêng saening panyêpêngipun bale griya, punika pancèn inggih mathuk sangêt kalihan wontênipun jaman malèsèt punika. Kala badhe ambikak parêpatan, sêsorahipun wara Suteja, inggih punika ingkang lajêng kapilih dados pangarsaning pakêmpalan wau, wontên ingkang nyariyosakên makatên:
... sasagêd-sagêd para wanita kêdah wêlas dhatêng para kakung, dene sabên dintên tansah adus kringêt anggènipun ngupadosakên têdhanipun anak semah. Tiyang èstri sampun tansah ngangluh jalaran kiranging arta blônja, awit saupami sagêda makatên, kajênging tiyang jalêr punika, sanadyan gadhaha arta sagrobag, inggih badhe dipun sukakakên dhatêng ingkang èstri. Dene anggènipun nyukani kirang anyêkapi punika botên sabab saking botên purunipun, nanging sabab saking botên sagêdipun. Amila wajibipun ingkang dados tiyang èstri, kêdah ngobètakên balanjanipun ingkang jalêr murih kacêkaping kabêtahanipun tiyang agêgriya. Lampah ingkang makatên punika sampun kenging kawastanan satunggiling lêlabêtan ingkang tumandukipun angrencangi guru laki. Dene rekadaya anggènipun badhe ngobètakên balanjanipun ingkang kakung, punika manawi pakêmpalan wau èstu sagêd dados, sarana badhe ngawontênakên kopêrasi.
Sasampunipun wara Suteja rampung anggènipun sêsorah, gantos wara Kadarusman ingkang lajêng mêdhar sabda. Ing ngriku wara Kadarusman ngandharakên sabab-sababipun, dene ing parêpatan ngriku mawi dipun wontênakên gamêlan, inggih punika minôngka pasêmoning lampahipun pakêmpalan. Mênggahing gamêlan, punika
warganipun kêdah rukun, guyub tuwin saiyêg, murih punapa ingkang dipun sêdyakakên sagêda kalêksanan.
Sasampunipun lajêng wara Sumantri maosakên rancanganing pranatanipun pakêmpalan. Sarampungipun lajêng ngawontênakên pilihan pangrèh. Dene ingkang
Banjir agêng ing Tanjungpura. Saking kathahipun jawah, ing Tanjungpura wontên banjir agêng, ngantos sêkolahan-sêkolahan kapêksa kêdah sami dipun tutup. Gambar inginggil punika kawontênanipun mêsjid ing Tanjungpura. Alun-alun ingajêngipun mêsjid kêlêban ing toya, ngantos mêsjid wau kadosdene wontên ing sapinggiring sagantên.
Pindhahan dhatêng Bêngkulên. Aneta martosakên saking Ngayogyakarta, bilih miturut cariyosipun sêrat kabar Mataram, ing bawah Kêlir (Purworêjo) kathah têtiyang ingkang sami purun pindhah dhatêng Bêngkulên. Nanging miturut pangandikanipun Tuwan Resident de Cock, arta pêsangon ingkang sampun dipun têmtokakên tumrap satunggal-satunggaling batih kathahipun f 100.-, punika dipun pênggalih kêkathahên. Kajawi punika pindhahipun tiyang-tiyang wau, katêmtokakên ing wêkdalipun pacêklik, inggih punika ing wulan December tuwin Januari.
Sawatawis wulan ingkang kapêngkêr sampun wontên para ahli tani ingkang kakintunakên dhatêng Bêngkulên prêlu anitipriksa mênggahing kawontênanipun ingrika. Miturut pamanggihipun têtiyang wau, siti ingriku pancèn loh jinawi, dados inggih prayogi sangêt kangge têtruka. Mênggahing arta pêsangon f 100.- kados-kados botên kêkathahên sangêt, awit kêdah angèngêtana, bilih têtiyang ingkang sami têtruka wau, kêjawi kêdah ngawontênakên pirantos têtanèn warni-warni, salêbêtipun satunggal utawi kalih taun rak dèrèng sagêd nêdha pamêdaling têtanêmanipun. Dene pindhahipun dipun têmtokakên ing mangsa pacêklik, inggih punika ing wulan December lan Januari, punika pancèn lêrês sangêt. Awit ngêmungakên manawi sampun ngraosakên sakit lan pêrih, sagêdipun tiyang gadhah tekad badhe ngumbara dhatêng sanès nagari.
Greja kangge tiyang Batak. Ing Gang Kernolong (Bêtawi) badhe dipun dêgi greja kangge tiyang Batak. Mangke sontên, tanggal 21 wulan punika, jam 4.30 kalêrês dhawahing wanci pamasangipun banon ingkang kawitan. Kacariyos badhe dipun wontêni karamean sawatawis, mawi ngawontênakên pêpujian.
Wontênipun golongan tiyang Batak ingkang nunggil agami punika sampun wiwit taun 1919. Ingkang suwau anggènipun sami nindakakên agaminipun wontên ing pamulangan H.I.S. Christen ing sawingkingipun greja Kwitang. Nanging saya dangu saya kathah wontênipun tiyang Batak, ingkang anjalari papan ing H.I.S. kasêbut ngingil botên anyêkapi. Jalaran saking punika ing taun 1928 lajêng dipun wontênakên komite ingkang ada-ada badhe ngêdêgakên greja piyambak. Samangke ada-ada wau sagêd kalêksanan sayêktos. Ing têmbe manawi greja wau sampun ngadêg, tumrap têtiyang siti ngêmungakên bangsa Batak ing Bêtawi punika ingkang anggadhahi greja piyambak.
Tiyang ingkang bêgja. Kabaripun, ingkang narik lotre agêng "St. Carolus Joseph Stichting c.s.", ingkang kagêbag kala tanggal 10 ingkang kapêngkêr punika, inggih punika ingkang narik f 50.000 tuwin f 25.000.- Tuwan Hoo Tjoen Thong ing Probolinggo. Dene ingkang narik f 10.000 Tuwan N. Parapat, mantri O.R. ing Ayerbatu, Tanjungbalai.
Mugi-mugi kalihipun sagêd kêncêng panggalihipun. Sampun dumèh wontên tiyang angalêmbana utawi angakên-akên, artanipun lajêng mak grêgêl, botên mawi dipun manah panjang malih. Angèngêtana dhatêng paribasan Melayu ingkang ungêlipun
aquarium wau. Ingkang satunggal dipun wastani: ulam kapal sagantên, dene satunggalipun malih dipun wastani: ulam piso. Gêsangipun wontên ing toya ulam kalih warni wau kosokwangsul. Kapal sagantên punika êndhasipun wontên inginggil, buntutipun wontên ingandhap, dados wontên ing salêbêting toya kadosdene ngadêg. Ulam piso kosokwangsul, êndhasipun wontên ngandhap, buntutipun wontên inginggil.
Bab gêsangipun ulam piso punika, para sagêd ingkang suwau sanès-sanès ing pamanggihipun. Tuwan Norman, bangsa Inggris, ing bukunipun, ingkang dipun wastani: "History of Fishes," anyariyosakên, bilih ulam piso punika manawi wontên ing toya, êndhas saha cangkêmipun madhêp manginggil. Lêt sawatawis taun Tuwan Prof. Delsman ing kalawarti "De Tropisch natuur" anyariyosakên bilih ulam piso punika manawi wontên ing toya êndhas lan cangkêmipun wontên ingandhap, dados kanyatan kados ingkang kacêtha wontên ing aquarium wau. Dene ingkang dipun wastani kapal sagantên, punika dede ulam tangkur, lo. Inggih punika namaning ulam ingkang cariyosipun anggadhahi kadigdayan ingkang langkung pêng-pêngan katimbang: jaran guyang, sêmar mèsêm lan sasaminipun. Awit kabaripun ulam tangkur punika wujudipun inggih kados kapal (jaran).
Pakêmpalan Pasundan Istri punika kenging dipun wastani anakipun pakêmpalan Pasundan, nanging ngêmungakên kangge para wanita. Dados saupami pakêmpalan bangsa Jawi, Pasundan èatri wau kenging dipun samèkakên kalihan pakêmpalan Wanita Utama, inggih punika anakipun pakêmpalan Budi Utama.
Prawan Tionghoa nganyut tuwuh. Ing kampung Ketapang (Bêtawi) wontên satunggiling kênya bangsa Tionghoa umur 18 taun, ingkang nganyut tuwuh. Mênggah sabab-sababipun kênya wau anggadhahi kalamênjing kados tiyang jalêr, ingkang anjalari sabên dintên tansah dipun pêpoyok dening kanca-kancanipun. Jalaran saking isinipun nonah wau lajêng gadhah tekad nindakakên kados ingkang kasêbut inginggil wau.
Tuwuhing lêlampahan ingkang makatên punika, kalih-kalihipun, inggih punika ingkang dipun poyoki lan ingkang moyoki, sami kêsangêtên. Ingkang dipun poyoki têka cêkak têmên budinipun. Awit tiyang gêsang punika salêrêsipun botên kenging manawi lajêng tansah ngopèni dhatêng omonging tiyang, têmtu inggih badhe ngênês ajêgan. Awit sampun dados saradaning donya, punapa-punapa mêsthi dipun aruh-aruhi lan dipun poyoki. Sanajan saea kados punapa, têmtu wontên kemawon ingkang ngungêlakên botên sae, kados ta makatên: "Wah dumèhane bagus bae, anggêpe banjur kaya ndara dèn mas Janaka". Punapa malih manawi awon, anggènipun ngolok-ngolok inggih ngantos rêsik pêcêrèn saèstu. Amila tiyang botên prêlu ngopèni ungêling sanès punika. Dene tumrap ingkang moyoki têka kêsangêtên sangêt, ingatasipun ingkang dipun poyoki wau sampun ngrumaosi isin tur mawi sangêt, têka botên dipun kèndêli anggènipun mêmoyoki wau. Mangke gèk sukmanipun ingkang dipun poyoki wau tan trimahipun lajêng adamêl godha rêncana gêntos dhatêng tiyang-tiyang ingkang sami moyoki. Harak badhe gundam-gundam saèstu. Mila mbok sampun rêmên mêmoyok, ta.
Lare amêjahi tiyang sêpuh. Ing Garendeng (Tanggerang) wontên lare umur 13 taun amêjahi tiyang sêpuh. Mênggah ing sabab-sababipun kados ingandhap punika:
Wontên tiyang kalih, padamêlanipun sami dados tukang eretan (nyabrangakên). Satunggal lan satunggalipun sami sêsêngitan. Ing wusana tiyang kalih wau sami pasulayan, ingkang anjalari ingkang satunggal dipun bacok dening ingkang sanès. Anakipun ingkang dipun bacok, lare umur 13 taun, sarêng mirêng wontên tiyang jêlih-jêlih nêdha tulung, lajêng enggal-enggal murugi. Kala lare wau sumêrêp, bilih ingkang jêlih-jêlih nêdha tulung wau bapakipun saha kala punika adus êrah, sanalika punika lare wau lajêng nir baya nir wikara saha lajêng nrajang dhatêng tiyang ingkang amrêjaya bapakipun wau. Ingriku lajêng dados campuh pêrang tandhing. Kalih-kalihipun sami adêdamêl blati. Ing wusana malah ingkang sêpuh dhawah kantaka ing siti. Salajêngipun lare wau lajêng kacêpêng ing pulisi.
Lêlampahan ingkang makatên punika ing cariyos wayang ugi kêrêp sangêt kêlampahan. Kados ta: nalika Pandhita Durna pinêjahan ing Drustajêmêna, putranipun ingkang nama Radèn Aswatama, sarêng nyumêrêpi ingkang rama ingkang palastra, saking botên èngêtipun inggih lajêng soroh amuk saha lajêng amêjahi pintên-pintên tiyang. Salêrêsipun mila inggih awis sangêt tiyang ingkang sagêd tega ningali tiyang sêpuhipun nandhang sakit. Amila lare kasbut inginggil lajêng nir baya nir wikara, sarêng sumêrêp bapakipun adus êrah, punika inggih botên kenging dipun paibên. Ing sarèhne lare wau sampun mêjahi tiyang, inggih sampun mêsthinipun manawi lajêng kêdah dipun ukum. Ananging kintên-kintên pangukumipun wau inggih angèngêti dhatêng nir baya nir wikaranipun lare wau.
Pranatan ingkang kados makatên punika kados sampun mathuk sangêt. Jalaran kêdah angèngêtana, bilih priyantun-priyantun wau, kados ta: mantri pênjual, assistent-collecteur lan sasaminipun, kêrêp sangêt kêdah simpên arta ing griyanipun ngantos ewon kathahipun. Dados manawi botên manggèn ing griya ingkang bakuh, sagêd ambêbayani.
Pest wudun ing Cimahi. Kala dintên Jumuah ingkang kapêngkêr wontên tiyang tiga ingkang pêjah jalaran kenging sêsakit pest wudun, inggih punika wontên ing onderdistrict Cimahi.
Kadospundi ingrika mênggah trajanging pakaryan amêrangi sêsakit pest? Rak inggih taksih lajêng ta?
Badhe rawuh mriki malih. Saking Den Haag (nagari Walandi) kala tanggal 20 wulan punika dipun kabarakên, bilih pangeran pati ing Belgie, ngaping kalihi badhe anjajah dhatêng tanah ngriki. Bidhalipun benjing wulan Februari sarana nitih baita kapal "Huyghens".
Rawuhipun sang pangeran pati ingkang kaping kalih punika dados pratandha, bilih sang pangeran pati wau rêna utawi kagungan panggalih kraos amirsani kawontênan ngriki punika.
Tumrap pamarentah ngriki, rawuhipun pangeran pati ing Belgie dhatêng jajahan ngriki, punika atêgês: badhe angêdalakên arta kathah. Jalaran sampun jamak limrahipun, satunggiling nagari ingkang karawuhan pangagêng saking sanès praja, punika kêdah atur hurmat ingkang botên sakêdhik wragadipun. Ananging wêdaling arta wau kados botên sapintêna manawi kapandhing kalihan dados saening sêsrawunganipun praja kalih punika.
Anti-Yahudi. Kala tanggal 19 ing wulan punika saking Warschau dipun kabarakên, bilih ing nagari Polen samangke trajangipun têtiyang ingrika anggènipun sami sêngit dhatêng tiyang Yahudi saya nguwatosakên. Malah dèrèng dangu punika mêntas wontên pasulayan ingkang rame sangêt. Botên ngêmungakên ing kitha-kitha kemawon, sanajan ing dhusun-dhusun makatên ugi, inggih punika têtiyang bangsa Yahudi sami dipun pisakit wontên ing satêngahing margi, toko tuwin barang darbèkipun sami dipun rampas. Malah têtiyang ing Polen wau sami ngawontênakên sêrat sêbaran, ingkang isinipuisinipun. ajak-ajak ambaekot dhatêng bangsa Yahudi wau.
Bab sêsêngitan dhatêng bangsa Yahudi punika salêrêsipun sanès pawartos enggal. Ananging sampun kina-makina bangsa Yahudi punika pancèn tansah dipun sêngit bangsa sanès. Mênggah aslinipun bangsa Yahudi punika saking nagari Palestina. Ing wusana lajêng mêncar dhatêng pundi-pundi. Dene anggènipun dipun sêngit ing bangsa sanès, jalaran gêsangipun beda sangêt. Kêrêp sangêt dipun dakwa ingkang botên-botên, kados ta: manawi ing praja tuwuh sêsakit ingkang nular, punika manawi dipun anggêp sanès pandamêlipun bangsa Yahudi, inggih dipun anggêp bilih ingkang Kuwasa paring dêduka, dene têtiyang ing praja sami ngidini bangsa Yahudi dêdunung wontên ingriku. Jalaran saking punika lajêng kêrêp sangêt bangsa Yahudi dipun pisakit, malah kathah kemawon ingkang sami dipun pêjahi.
andingkik ing tindakipun / wong Tamil kang tan prayoga //
sarèhning mèh sabên ari / wong Tamil kathah kang pêjah / dangu-dangu kathah longe / nanging datan kawanguran / tingkahe Nandimita / lan bangke kang ical wau / ugi datanpa wusana //
cêkake tan antuk titik / sapa ingkang gawe pokal / amêmati mring kancane / atarka tinarka samya / kabèh tanna rumasa / têmah bingung titing. bilulung / karya gawoking ngakathah //
wau ing alami-lami / nulya wontên kang uninga / marang ing pokal gawene / wong Singha ingkang mangkana / ya ta katur sang nata / Prabu Elala gya ngutus / wadya kinèn anyêpênga //
marang kang alaku juti / wèh tistising wong sapraja / nanging wau sadèrènge / Nandimita pinalandang / sampun prayitnèng
wêroh / ingupaya tan kapanggya / kacuwan palarasan / wus katur ing sang aprabu / cabar lampahing punggawa //
ingkang sami amadosi / ngalor ngidul ngulon ngetan / mung sayah pêgêl driyane / ngêlanthung mantuk wismanya / kocapa Nandimita / anggarjita ing tyasipun / lamun tangèh kasêmbadan //
nadyan bêbalunga wêsi / wong siji yêkti tan nyôngga / maring karosaning kabèh / paran
jalaran mirêng pawartos / lamun Ruhuna punika / kêrèh mring ratu Budha / ambêk utama sang prabu / wong Tamil tan anèng kana //
ngaturake / kang dados sêdyaning manah / arsa mêjahi janma / golongan wong gama Indhu / têtiyang Tamil sadaya //
nanging amung sajuga / yêkti durung kuwat ingsun / mungsuh wong Tamil kang lêksan //
karoban lawan ing jurit / paran margane unggula / bêcik ingsun nglumpukake / punggawa kang rosa-rosa / kang sêkti môndraguna / mrih tan kuciwa ing besuk / ngadu yasa nèng palagan //
datan ucapên ing tulis / anyarêngi môngsa kala / dèrèng antara lamine / sarwa gampang kang pinanggya / pangran mangke wus angsal / punggawa langkung pinunjul / kinarya gul-aguling prang //
mring mitrane jêng pangran / ingkang têbih dunungipun / lakon luwih têlung dina //
Seputar Informasi Pekalongan: Pengajian Rutin Karyawan Setda Kabupaten Pekalongan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Biak_Numfor&oldid=1102533"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIPapuaRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.42, 22 Oktober 2016.
angger ana pamrihe…..terus ora ketampa dadi pns..akhire stres.bisa kenthir.wong urip mbok sing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cempaka_Putih,_Jakarta_Pusat&oldid=1046349"	Kategori: Kacamatan ing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.41, 15 Maret 2016.
cedak omahku.Sawise sholat ied aku mangan bareng bapak lan ibuku. Sawise mangan aku sungkeman marang bapak lan ibuku. Aku nyuwun pangapura jalan aku akeh dosa marang bapak lan ibuku. Sawise kuwi aku budhal ng omhe mbhku ng kono aku sungkeman maneh. Mari sungkeman aku muter muter ng kono gawe nyuwun pangapura. Enakke pas riyaya aku oleh dhuwit akeh. Dhuwit kuwi tak simpen ng bank. Kuwi
kerahayuan. Mejalaran antuk ngemargiang Dharma lan Agama pastika sampun irage sami kapaica panugrahan saking Ida Hyang Prama Kawi,
--- 5 : [3] ---
ri sampunira alama | wong cili suka manahe | apan wus dadya nagara | padhusunan Mataram | tulus kang sarwa
lingira ing nguni | kang kocapa Kangjêng Sultan Pajang | siniwi ing wadya kabèh | adipati tumênggung | pêcatôndha lan
Matawis | dening lami tan seba | mapan wus sataun | samayanya uwus liwat | iku nênggih malinglang anèng ing langit | wulan wêlu purnama ||
4. ing samanya samayanya prapti | sang hyang surya mèh sumurup ika | tunjung kudhup mêkar kabèh | dening wus jangjinipun | apan ora kêna gumingsir | apa karane ika | suta ngong tan rawuh | Senapati ing Ngalaga | sajangjine kalayan ingsun ing nguni |
midhangêt warti | Risang Sutawijaya ||
6. kunêng ingkang tan seba ing benjing | arsa balik malah arsa nyithak | akarya kitha arahe | binacingah puniku |
7. dutanira kalih angastuti | angusapi lêbu ing suku sang | duta mêsat sira age | anitih kuda sampun | ing Mataram Ki Senapati | sunya anèng Lipura | duta kalih nusul | ing Lipura sigra dhatêng | Senapati kapanggih sira alinggih | ing kuda acêcalang ||
8. Kyai Gêdhe Wuragil mangkyangling | hèh Ngabèi Wilamarta nêdha | mudhun saking jaran age | nimbalakên ing wuwus |
Sultan Pajang mring Senapati | yèn wruha kang timbalan | ramaji pan mudhun | Senapati ing Mataram | duta kalih kapwa
ingsun | Senapati Ngalaga iki | pan sampun wruh punika | yèn duta sang prabu | tan anarka yèn
dening sultan kaya apa rema | tuwuh lan karêpe dhewe | pagene ya cinukur | salah sêdya ulun puniki | têka para matura | marang sang pukulun | yèn mangkono ujar ingwang | duta kalih Wilamarta Ki Wuragil | amit mulih mring Pajang ||
15. agya lampahe anuli prapti | pan tumamèng marang abyantara | cundhuk mangsah prabu age | nêmbah angusap lêbu | ring suku sang nulya alinggih | tumungkul mahangrêpa | ling duta sang prabu | hèh Sultan Sutawijaya | aubanggi ing uni kinèn rumiyin | lumampah anèng
yèn adunên lawan ramaji | Sultan Pajang kawasa | dibya sêkti dangu | têlik wetan ingkang dhustha | pan tumama ing abyantara narpati | kapanduk sarèng nendra ||
wungu | ningali [ni...]
[...ngali] kang para graha | padha nangis gumurunggung anèng sikil | anarka yèn kabranan ||
19. kadar pira dêdamêl Matawis | amung dhomas wongirèng Mataram | apan ta dudu timbange | yèn mungsuha sang prabu | yakti kalah wadya Matawis | Senapati Ngalaga | dudu timbangipun | timbangên lan para putra | balanipun lan balanira Matawis | jawèkna wadya Pajang ||
20. rajaputra dunungira inggih | ajêjuluk Pangeran
Pajang nênggih | pan kalah ingkang dhomas ||
22. lwir antiga sela ingkang ngapit | wong Mataram upama antiga | wadya Pajang lwir selane | yakti rêmak antêlu | pan karyanên ing saupami | duryan wadya ing Pajang | wong Mataram timun | sayêkti môngsa mênanga | ingkang timun yan duryan ingkang nindhihi | yakti duryan kang mênang ||
23. anglir sasi wadya ing Matawis | lwirning surya wadyabala Pajang | yan ing raina wijile | sasi kucêm dinulu | merang maring ujwalèng sasi | dening ujwalèng surya |
apadhang dinulu | lwir agni wadya Mataram | wadya Pajang lwir udan saking ing langit | agni sayêkti pêjah ||
24. kadipundi hèh Ki Senapati | yogyanira mungsuh Sultan Pajang | lwir uga kita ing dhewe | ngandêlakên yèn têguh | rosanira dibya myang sêkti | têpung puputa kita | myang akantar bahu | lan ramanira jêng sultan | ulun iki akucêm merang
kainane | dhihin amungsuh guru | kaping kalih amungsuh gusti | kaping tri wong atuwa | ingkang
kabèh | wutah sajroning kalbu | maring kita ramaniraji |
yèn kalêrêsan | dyan sumilih Senapati ing Matawis | agya sira dyan mojar ||
31. Kyai Paman Juru Amartani | kadipundi ing rèh pakênira | kang pundi manira angge | rèh manira tan purun | asebaa Pajang nagari | wilujênga ing lampah | aywa antuk rêngu | gèn manirarsa têtêpa | nèng Mataram
dèn kawayang ing lair batin | apan Jêng Sultan Pajang | tatansèngsuntatasèngsun. wuruk | iku sayêktine wayah | lah pintanên yèn sultan tumêkèng lalis | kita gumantya sultan ||
33. yèn wus mangkana kita dèn yêkti | panêdhanira marang Hyang Suksma | aywa kita salah dalèh | apan iku
saèstu | asung mulya ing awal akir | sumiliha ing Pajang | pan jênêngirèku | pintanên marang Hyang Suksma | apan kita ingangkah suta sayêkti | ing ramanira sultan ||
34. kaping kalih mintaa ing aji | ramanira walêsên kewala | ati-atinên tatane | ana minta ing kawruh | sinalira mapan kaèksi | dening sri naranata | lah êndi pukulun | nanging nalika punika | laku linggih solah muna lawan muni | minôngka panêngêran ||
35. lamun kita aseba aisin | maring Pajang nadyan tan sebaa | yèn prapta sultan dutane | aywa tuna ing têmbung | amangsuli wacana manis | pasungsung aywa pêgat | ing saisinipun | prajanira ing
kang atuwa | anggêntosi ing panjênêngan ramaji | tan lyanna saking kita ||
37. nadyan kathah putrane sang aji | nora na lyan kita kang atuwa | kinêmpit alit mulane | kang dadi manahipun | nanging kita putra sang aji | kang dadi pangauban | sakèhe kang sunu | sultan cahyane nur ing rat | wus angalih maring kita wus pinasthi | anggêntosi ing sultan ||
38. hèh Ki Senapati yèn wus olih | kita ujar ingkang tri prakara | kang dhingin wong
atuwane | pindho sabdaning guru | kaping tiga dikaning gusti | mapan dadi satunggal | yakti nora wurung | gènira jumênêng nata | nganti sangat pêlêkkên marang Hyang Widi | kita asru brôngtaa ||
alinggih | tansah kaciptèng nala | ing pituturipun | kang tinanjihakên nala | nora gingsir karsanira Senapati | nuntên kalampahana ||
31. Senapati miluta manahipun para mantri pamajêgan ingkang badhe asok bulu bêkti dhatêng Pajang
40. datatita lingira ing nguni | kang kocapa Senapati Nglaga | nèng Mataram kadhatone | anggung mangan anginum | ing raina anutug
kakang basanipun | kang pantês binasan uwa | mapan binasanan ing uwa kang krami | ingkang pantês binasan ||
siti | mukanira punika | ambêg manah sadu | wadya wis ambapa biyang | panarkane mring Senapati Matawis | tuhu taman kumêdhap ||
47. Senapati ing Ngalaga angling | hèh samitra ulun kabèh sira | aja taha-taha kabèh | apan sajroning nginum | pan sumôngga
ulun ing rabi | ing sajawining rahsa | wayahe wong nginum | nadyan tumêka ing prana | yèn sira yun kawinên maring ing
[...pak] kabèh | pan wus pêpêk supênuh | Senapati micarèng ati | mangko ta olèh rewang | saking sih Hyang Agung | prapta ing sariraningwang | sinung bagya dinulur marang ing Widi | sinung rowang dening Hyang ||
ingsun pan wus pracaya | sun tingali suyud | mantri Pagêlèn sadaya | samya bêkti mung Bocor durung sayêkti | manahe kaya-kaya ||
54. sun watara atiningong iki | nora suka dening bojakrama | yèn durung tutug budine | angayoni maringsun | iya nanging sun angecani | bênêr têka si besan | sisip têkèng ingsun | upamane awak ingwang | kaya cebol nèng
wong akèh | môngsa dadia ratu | pan mangkono ciptaning ati | nanging botên kawêdal | ngandika ing kalbu | pan maksih angeca-eca | anuwuki
kang abêksa pêdhang tamèng | ingumbulakên mamprung | ingkang lêmbing tiba ing gigir | myang tinadhahan
narapati | yèn tuwan ngajanana | pan kawula purun | nadyan tangkêpa salêksa | gêgamane wong Pajang amba tan gingsir | pan katuwukkên dana ||
60. apan wutahe ludira mami | lan tigase ing murda kawula | kasaurakên ing sihe | muga dadia ratu | tan kawawa amba nuwun sih | kawula tur prasêtya | anjalma ping pitu | kawula tuwan abdèkna | ing satêrah-têrah kawula ing benjing | ngabdia têdhak tuwan ||
61. sêtya kawula ing wisma dhingin | ajêng
kang tumitah | saliring wong desa Pamajêgan adi | tuwan ingkang nataa ||
63. yèn sampeyan lumampaha jurit | yèn
ingkang anyaguhi | andêlêna ing prana ||
65. mapan ingsun purun anaguhi | ing dukane kangjêng rama sultan | sun lakoni
pêcatôndha kandhuruwan ôndhamoi | ingsun sinung kawasa ||
66. sakathahe ingkang para mantri | ingkang arsa jumênênga arya | sun jênêngakên sun
kang aseba bubar kabèh | Kyai Bocor winuwus | ingkang tansah tinanting-tanting | karsane Panêmbahan | ingkang durung rujuk | mapan arsa ngayonana | ing bobote Senapati ing Matawis | tansah ingarah-arah ||
Senapati ing Ngalaga | dèn timbanga wong Mataram wonge kêdhik | amungsuh wadya Pajang ||
69. lamun ingsun wurung angayoni | ing bobote Senapati Nglaga | yèn panggah pan ingsun dhèrèk | dening apêksa luhung | datan wêruh
nuwun bêndu | kamipurun kawula gusti | angayoni sampeyan | ing mangke pukulun | punapa karsa paduka | pan kawula
78. Kyai Juru widigdèng ing wadi | wus uninga ciptane kang putra | anulya sinusul age | wayahe
dipun age | punapa anèng luhur- | rira turu mancur lwir sasi | Senapati Ngalaga | kagyat nulya wungu | tumingal sarya ngandika | apa sira [si...]
[...ra] mancorong ing luhur mami | satuwuk dèrèng mulat ||
81. punang lintang sigra dènnya angling | wruhanira ingsun iki lintang | awêwarah ing dhèwèke | ênggènira manêkung | amaladi samadi êning | anêgês karsaning sang | amurwèng pandulu | ing mêngko wus tinarima | marènana kang dera pêlêng wus kêni | tinarima dening Hyang ||
82. mapan sira jumênêng Matawis | dadi nata amêngku rat Jawa | sineba ing ratu kabèh | dibya sêkti pinunjul | para ratu ing tanah Jawi | miwah ing tanah sabrang |
saturunira jumênêng aji | ing Mataram suka myang wibawa | sugih rêtna kancanane | langkung keringanipun | amêkasi dadi nrêpati | nulya
tinangguh | pae janma pasthi pinanggih | ujar dede lan iya | pasthi yèn katêmu | beda padha sami janma | rèhning swara jaijgaib. arane puniki | wênang dudu lan iya ||
87. têka besuk yèn praptèng ing jurit | datan wande
narendra | ing Mataram yèn sira kalah ajurit | pasthi yèn dadi tawan ||
88. Senapati garjita ing ati | amiyarsa tuture kang paman | Juru
ing saparipolah dika | wong kêkalih ing karsa dadosa siji | dika kalawan kula ||
89. Kyai Juru Amartani angling | yèn mangkono payo rêrêmbugan | ujare ana dalile | tinêdha ing Hyang Agung | gampangêna sêdya puniki | sakèhe kang tinêdha | kang angèl puniku | muga èsmu gampangêna | alah nêdha pêpatahan rêbut kardi | payo anuli mangkat ||
90. ingsun munggah ing gunung Marapi | pakanirapakênira. dhatênga
baya mêngko ingsun pêpanggih | kalawan gustiningwang | dhuh nyawa pukulun | anitiha gigir ingwang | inggih gusti kangjêng paduka rumiyin | lumampah karsa tuwan ||
92. olor ika purwaning kariyin | natkala Senapati cangkrama |
wau duk angèli | apan kandhêg anèng ing Sawangan | lembak-lembak ing pinggire | olor sagara kidul | tri
kapanasan padha kèh mati | sawênèh ana mina | mina surakipun | umêsat saking samodra | tibèng
prawata | bandêng kalawan kalalèn | padha malêbèng banyu | ing samodra toya lwir api | gajah mina sadaya | sowang-sowangipun | sarta lan sakèh nguyutan | padha kagyat naga ngungsi ing
jroning banyu | pan lumembak anèng jaladri | nulya sira gumiwang | bubagra gumuruh |
giri | toya munggah inggiling prawata | gumuruh amor megane | kagyat Nyai Ra Kidul | masila ring kanthile manik | sigra manggung mangrênggang | dènira alungguh | dening naga kang
102. Nyai Kidul sigra dènnya angling | salawase ingsun durung mulat | samodra kaya mangkene | ingkang baskara runtuh | dening toya sagara iki | lwir agni ing naraka | mina padha lampus | baya ta arêp kiyamat | jagat ika Nyai Kidul mudhun aglis | jumênêng palataran ||
103. Nyai Kidul mulat jagat êning | kang kasôngga dènira prawata | tan ana jalma wêwanèh | anging jalma kang luhung | ana ngadêg têpining tasik | Senapati Ngalaga | nanging kang kadulu | Nyai Kidul sigra mojar | baya iki kang gawe laraning tasik | antya dènira rusak ||
104. Nyai Kidul mudhun nulya prapti | pinggir tasik sigra amangrêpa | abukuh ing palungguhe | sigra mangsah macundhuk | lawan Senapati Matawis | manêmbah ing suku sang | mangusapi lêbu | Nyai Kidul
ing manahipun | miyarsakkên aturira | Nyai Kidul anarka yèn Mangkubumi | prabu tanpa sisingan ||singsingan.
108. sarupane mina ing jaladri | kang mati sampun urip sadaya | samya lêbda jiwa kabèh | Nyai Kidul gya mantuk | Senapati nulya tut wuri | tumamèng ing samodra | tan têlês ing banyu | sampun rawuh
kancana saka dhomase | bale iku purwane ing nguni | mila nèng jaladri | kalane rinêbut ||
yèn sêpuh ing ngênggon | ana runtuh sah saking uwite | tan warnanên kang runtuh upami | lwir lintang angalih | asri ywan kadulu ||
11. upama mêndhung wau kang sari | lwir jaladha tinon | kinubêngan catur bangawane | ingkang rumiyin bangawan warih | puhan kaping kalih | tri bangawan madu ||
12. kaping catur sajêngkang banawi | ingkang winiraos | ingkang sami alinggih kalihe | Nyai Kidul lawan Senapati | kalihan alinggih | anèng puranipun ||
13. ywan cinôndra warnanira Nyai | Kidul ayu kaot | amindha Ratih swarga citrane | sor Supraba warnane liniring | lwir muksa ing ngaksi | sasolahe ayu ||
14. ing rat jagat tan ana tumandhing | kusumaning wadon | lan malih ratu dibya sêktine | panjênêngan nata wanodya jin | akêkitha nênggih | ing sagara kidul ||
15. yèn sakwèh lêlêmbut nusa bumi | ngêndi nora rawoh | sakwèh ratu ing lêlêmbut kabèh | padha seba ngawula ing nyai | sabên taun prapti | mring sagara kidul ||
16. sami ngaturakên bulubêkti | mring sang prabu wadon | sami wêdi asih pangabdine | Ratu Lodhaya sami anangkil | ratu gunung Mrapi | seba mring Ni Kidul ||
17. miwah ratu ing Kare anangkil | myang Waringinuwok | sami seba lan gunung Agunge | ing wukir Palwa Prabu Dalêpih | kang sami anangkil | myang Kuwu Balêdhug ||
18. ing Kayulandheyan datan kari | Ngrawalobang caos | ing Karang lawan Panarubane |
Kabareyan Pringtutul anangkil | Lawu lawan Pêning | ingkang sami nungkul ||
19. punika lêlêmbut nusa Jawi | kang sami asaos | tan wontên purun malanga kabèh | sakyèh lêlêmbut pan wêdi asih | ingkang sami nangkil | dhatêng Nyai Kidul ||
20. Senapati cêngêng aningali | ing warna dyah sinom | amicarèng wau ing driyane | tuhu ayune punjul sabumi | ing watara mami | sang rêtnaning arum ||
kagiwang ing ati | dening manisipun ||
24. anglir kilat atêmpuh lan thathit | campuh ing pandulon | anara sêdya sang dyah tingale | Senapati mênggah ing jro ngati | emut dede jinis | nanging Nyai Kidul ||
25. ananggapi saraosing galih- | ira sang wirangrong | Senapati dinuk ing liringe |
29. kalamun tuwan arsa udani | kawula sumaos | apan darma atêtêngga bae | ênggèn kawula wontên ing ngriki | pan kagêngan aji | ing
nulyangling aris | baya iki yayi | ing pêpindhanipun ||
32. kang ingaran kadhaton ing swargi | rakiting paturon | miwah
marang ing Matawis | kacaryan andulu ||
36. aningali kadhatonirèki | raose tiningong | ingsun kaya nora bisa mulèh | kacaryan mulat rêngganing puri | cacade sawiji | dening tanpa kakung ||
37. yèn akanthia kakung apêkik | raose tiningong | mendah dening awuwuh langêne | dening èstrine ayu wus lêwih | mung kang kari iki | yayi kakungipun ||
38. Ki Senapati dèn paleroki | mring sang kadi sinom | Nyai Kidul amanis têmbunge | sakeca jumênêng prabu èstri | kêdhik kang kapikir | tutug among kayun ||
39. datan wontên ingkang malang mindi | mring sariraningong |
wus karaos sadurunge yayi | yèn ingsun anglamlong | kasmaran ing sira ingsun anggèr | apa baya sarate wak mami | maria gring
lan sirèki | pasthi gawe brangti | manise sang ayu ||
43. karsaningsun iki karsa mulih | mring Mataram ingong | tulusa aywa malang
nora sayêktos | apan ta ratu agung dhèwèke | kang amêngku ing sanusa Jawi | lah kirang punapi | apan ratu agung ||
46. tur Senapati Nglaga Matawis | ngajêngna dyah kaot | ingkang samyayu lêwih warnane | kawula iki kadar punapi | sêdya amba ugi | ngabdi ing wong agung ||
47. angawu-awu kawula ugi | supados wak ingong | yèn kanggea ngladosi dhèwèke | apan kamanisên Senapati | mirsa wacananing | Dyah Dèwi Ni Kidul ||
48. sang dyah ayu karsa dèn parêki | mring
iki | jariji tan alon | kaya ingalêm iki polahe | putunga sapa ingkang ngilèni | lêlewane iki | lwir wong wuru gadhung ||
53. kaya dudu Dipati Matawis | kaya wong anglamong | Senapati aris andikane | mas ratu têka kadukên tampi | kalèn ngong tingali | matur Nyai Kidul ||
54. yèn têmên-têmêna nêningali | saking doh wus katon | dalihane ana pangarahe | iya uga ing watara mami | kayana dipun prih | mèsêm sang tinangguh ||
55. Nyai Kidul ature awingit | inggih atur ingong | apan ing mangke durung usume | tuwan andhinginakên ing kapti | andika puniki | apan badhe ratu ||
56. ingkang amêngku ing nusa Jawi | tan ana kang monyol | darbe karsa bok inggih dèn rèrèh | sapa duwe sarira puniki | lyana Senapati | kang angrèh maringsun ||
60. pan sadaya mawi sabab sami | punang kupi kaot | apan sakawan ika kathahe | punika katur mring Senapati | raose kang putih | lwir puhan puniku ||
61. lêwih saking puhan ing donyèki | raos kang kapindho | lwir madu lêwih madu donyane | kang jêne lêwih sajêng donyèki | kang ijo lwir warih | lêwih ing donyèku ||
62. samana Senapati Matawis | nênggih kawiraos | lamine anèng jro
ingkang kèdhêp ing manusa êjin | mring prayangan pêri | jangjine atutut ||
64. Senapati angandika aris | apracaya ingong | inggih ing sakalangkung agêdhe | maring ingsun balik ingsun yayi | muliha Matawis | kaya prèhe besuk ||
65. lamun ingsun nêmua prakawis | tinêkanan ingong | ing bancana sapa kang sun kèngkèn | angaturi marang sira yayi | wong Mataram ugi | tan ana kang wêruh ||
66. lan ora tutug tumêkèng ngriki | ngaturi dyah sinom |
Nyai Kidul matur smu tangise | dhuh gusti timbalan tuwan benjing | nimbali ing mami | ing pranatanipun ||
67. asidhakêp suku tunggal êning | punika tur ingong | tumênga ningalana tawange | dening kawula anulya prapti | lamun wontên kardi | kang gatos
tuwan ing benjing | Senapati angling | maring Nyai Kidul ||
69. alah uwis kantuna mas yayi | lah ta mulih ingong | mring Mataram apa
33. Sunan Kali rawuh dhatêng Matawis, maoni padalêmanipun Panêmbahan Senapati
gêdhene lawan inggil | tan darbe pangulatan ||
5. lawan sira aja kaya langit | ngandêlakên jêmbar lan awiyat | mung punika digdayane |
6. yèn sira yun lulus dadi aji | anganggea sokur lawan rêna | ênêba kêna êninge | pan pasthi dadi ratu | ing Mataram dènira linggih | myang para ratu Jawa | kabèh padha nungkul | aseba maring Mataram | anrahakên bulubêkti sabên warsi | dhatêng Raja
anèng Matawis | dadi lan riyanira | kabirkibir. lawan ngujub | kêbo sapi tanpa kandhang | wahanane
anganggea andum lan amilih | dèn apatut kalawan agama | kalawan ing
drigamane | ibtipar dipun agung | pakewuhe dipun
cinangking | mèsi toya pandhita lumampah | akarya watês dalane | toya mandhêlêm mancur | pan lumampah sang wiku adi | ingiring Senapatya | lah turutên iku | ing benjang karyanên kutha | babadana wong dhomas cacah Matawis | dadi bantalan karsa ||
34. Sultan Pajang utusan dhatêng Mataram, nyatakakên punapa èstu Senapati badhe malik tingal
sadaya | ulun miyarsa wartane | sutanira
sang prabu | Senapati anèng Matawis | yakti balik karsanya | wong dhomas lumaku | anyithak bata kinarya | pêpagêre kutha bacingah
tinutakên marang ing Mataram aglis | sigra sira wêwarah ||
17. Senapati pan ulun puniki | tinutakên marang pakênira | awêwarah ing wartane | Sultan
adan mangsah acundhuk | Adipati Banawa bakti | ya ta arêrangkulan | adhuh sanak ingsun | kawula puniki kakang | kangên têmên alami datan apanggih | lan karsa jêngandika ||
20. Senapati ing Ngalaga angling | ari Adipati ing Banawa | anungganga èsthi age | angandika ing luhur | ing turôngga mapan
kinèngkèn | dening sultan tuwanku | jêngandika kapirsa nênggih | dera majêng ngandika | akarsa amungsuh | ing
wartane | bakite ingkang matur | marang rama sultan ing nguni | yaktine iki ora | ujare amungsuh | ingsun piandêl ing
kadhatone | nulya rawuh alungguh | pinarêk ing wadya Matawis | andhèr wadya ing Pajang | amrêgil supênuh |
atadhah dhadha | pan agênti ing wong kang lêmbing-linêmbing | wus wantuning wong Tuban ||
32. atanapi yèn ambêksa rangin | tumbak têmên kang kinarya watang |
wadyanira Tuban | awagêd abêksa tamèng | pitung nagara punjul | nanging wadyanira ing Tubin | wisaya lan prayoga | tan ana kang mungsuh | wong pitung nagara kalah | dèn wong siji punika ngabên prayogi | ulun dhatêng sumôngga ||
35. Senapati ing Ngalaga angling | mandahane wongira Mataram | mulat ing wong baksa tamèng | ingkang wagêd pinunjul | ngalahakên pitung nagari | mandahe wong Mataram | arêmên andulu | satuwuke dèrèng mulat | wong widagda amidhangêt lagi mangkin | dening wong desa mindha ||
ngrama kagyat Senapati | sinêntak ingkang putra ||
38. adipati ing Tuban sigrangling | kakang Senapati ing
punika | bumakit paksa angêne | dening wong mudha punggung | toging prana tur nora bakit | dadya asung paguywan | mêmirang
Tuban têmbunge | abêcik tangkêpipun | pan dhuwure yakti apêkik | sutèng ulun punika | wantu taksih timur | hèh wong
tongtonan iki | anèng nagri Mataram ||
44. kakang Senapati ing Matawis | putrandika Radèn Rôngga ika | mali-mali ingsun akèn | tan
tamèng towok pinundhut | pan gotong pat tamèngirèki | waja ingkang kinarya | kotbuta dinulu | gotong kalih towokira | sarêng katon kagèt Adipati Tubin | satuwuk dèrèng mulat ||
46. tan kumêdhèp dènira ningali | padha malongok wadya ing Tuban | padha ngucap jro nalane | nora layak punikapuniku. | gêgamane manusa iki | tan ana
têguh | pan pracaya ulun ningali | karo padha digdaya | pan sarêng anuduk | apan sampun kinêjèpan | dening gustinira dipati
miyang Radèn Rôngga ika | maksih eca baksa tamèng | Dipati Tuban muwus | kakang Senapati Matawis | Radèn Rôngga punika | ulun atag sampun | amalêsa ing wong Tuban | datan arsa yèn botên kita abani | lah ta kènên malêsa ||
52. Senapati ing Ngalaga angling | sutèng
kawirotamane. Radèn Rôngga | gègèr lolos mantuk kabèh | prapta ing Pajang sampun | mangsêh cundhuk
yêktos kakang Senapati | ambalik ing sang nata ||
57. ing tarkane tyas ulun puniki | kakang Senapati ing Ngalaga | yèn papagêna
digdayane lêwih kang wong sanagari | têpis wiring rat Jawa ||
58. Sultan Pajang kampita ing ati | amiyarsa ature
wradayaningwangwardayaningwang. | iku lanang sajugane | saature ngong gugu | môngsa iki ngrusak ing kami | môngsa iku doraa | pan
mangkone ingsun acangkrami | marang wana ing rame samana | anggêrit sangsam myang banthèng | Senapati pan milu | ngiring-iring ana ing wuri | mantri Pajang kapisah | kalawan ing ulun | anggiring banthèng anjanganmanjangan. | apan ulun katungkul dening anggêrit | kalawan garwaningwang ||
62. wus mangkana ana banthèng kanin | nulya ngamuk tan ana amapag | panggritan tinêmpuh age | Senapati [Senapa...]
[...ti] amêthuk | nyêkêl sungu pan siji sisih | rosa ingkang andaka | pokah ingkang sungu |
2. pakartine saha nilib | tansah kinèn akramaa | nanging
wadinipun | ulun ngandikan ing rama ||
7. witning kapengin ngong iki | jamak wong asring ngandikan | ayya wèt rama mangkene | tansah kèndêl ngêmu
utamèng ngucap | yèn kêna dadi putra | yya tanggêl ing karsaningsun | Radèn Pabelan tur sêmbah ||
15. wruhanira karsa mami | rêtnayu sêkar
yèn tulus katampana | apan luwange srat ingsun | pasthine agya putusan ||
dinama-dama | dahat endah warnanipun | wus luwih saking diwasa ||
33. ri uwus surup hyang rawi | ni
ni êmban sigra mojar | inggih sêrat kita katur | ingkang andika ratu mas ||
38. yèn tulus kang kintun tulis | yakti biyang ngong cêcadhang | ingkang sabda gustiningong | saurnya Radèn Pabelan | lah sampun walang driya | lah bibi andika
sampun | wus mulih kadya ing saban ||
46. Tumênggung Mayang wus mulih | sampun sakeca manahnya | de suta wus manjing ing
andhustha | lan malih wus takdiripun | dadya bêbantên Mataram ||
49. Radèn Pabelan rumampid | ing bangsal pasreanira | sang dyah dyan sêkar kadhaton | radèn jumangkung kewala | mrih dyah bok katambêtan | mila ring tyas rangu-rangu | radèn mangsit ing bêbalang ||
saputêkirèng jro ati | dupi mirsa swaraning dyah | têka purun ing tyas radèn | sarêng obah gya sinapa | de sang lêsmining pura | sapa baya wonge iku | aris
sarta nyandhak asta gupuh | siludhês kagungan manah ||
55. rahadèn aris derangling | tan nêdya purun bandara | saking tinimbalan anggèr | yêkti ajrih acêlaka | apan dede sasama | ywan ingajaningajak. yakti purun | nadyan gusti yèn winênang ||
56. ratu mas nganthi kang linggih | malêbêt ing pasarean | mênga tumangkêb samire | kang pawongan
andika | têtakèn ing lêbêt ingong | marginingwang pinariksa | sok sampun wontên wikan | pan botên pinada langkung | watêk ngong yèn
ing dika | yèn lampahira dinangu | pasthi kawula kang cuwa ||
61. panêdha ulun [u...]
[...lun] puniki | kakang ing lampah andika | mula tulus sasêdyane | yèn tulus lampah andika | pasthi tulus kawula | ênggèn angèngèr wong bagus | anèng nagara ing Pajang ||
62. ratu mas ingêmban aglis | sarya ingaras lathinya | sapa iki kang aduwe | gusti kang bêkti ing priya | sasotyane ing Pajang | kang murbèng jroning kadhatun | gustinipun pun Pabelan ||
63. ingaras awanti-wanti | ratu mas ngladosi karsa | watêk dyah nêlas balège | kakung sêmunya ing karsa | lwir ancur munggwèng papan | rakêting dyah lawan kakung | mangkana upamakêna ||
66. Radèn Pabelan lingnyaris | anggèr radèn
kakang sampun lami | wontên sajroning kadhatyan | manawi wontên kang anon | nadyan wontêna uninga | yèn sampun
dyah medyane rinangkul | pan sarwi ingaras-aras ||
69. iya ingsun mêdal gusti | anggèr mêngko wayah apa | rahadyan sêkar kadhaton |
wontên wong langlang | Radèn Pabelan nauri | dhuh gustiningwang | tan bêtah pisah gusti ||
lan gusti | apêjah ratu mas | bekane acarita | kang sawiji anauri | durung miyarsa | ratu mas caritèki ||
9. yèn mangkono bekane lah nyatakêna | swara kapirsa iki | apan sun watara | ngêndi ana carita | kalih dalu ora uwis | lajêng ratu mas | kawan dalu tan mijil ||
10. yèn gustimu bekane oliha bedhang | wong patang puluh iki | pasthi pinêjahan | dening Jêng Sultan
ngajênganira sang aji | sultan ngandika | maring Ki Surakarti ||
19. Surakarti hèh Wiratanu ta sira | patènana dèn aglis | kang anèng jro pura | banthèng sungu kancana | kang anyudhang putri mami | pacuwan sira | dèn mati padha mangkin ||
28. mas ngabèi wus winêkas maring rama | dening tingkah ngong iki | nulya radèn mêdal | miyos ing palataran | sêdyane
1. dyan punika kang winuwus malih | garwanira Ki Tumênggung Mayang | nênggih punika arine | Senapati punikapuniku. | pun Tumênggung Mayang pan mantri- | nira sultan ing Pajang | pan olèh bêbêndu | tinundhung marang Samarang | mantri sèwu punika ingkang angiring | mangkat maring Samarang ||
2. Tumênggung Mayang wau kang èstri | andutakkên ambêkta nawala | praptèng ing Mataram age | lumêbêt ing kadhatun | mangsah cundhuk lan Senapati | manêmbah ing suku sang | mangusapi lêbu | nuli ngaturakên layang | tinanggapan ing Senapati Matawis | layang nulya winaca ||
3. pèngêt kakang Senapati mami | olèh dukanira kangjêng sultan | pan kinesahkên ing mangke | Samarang karsanipun | mantri Pajang ingkang angiring | sèwu gêgamanira | padha sirèng ngêpung | ulun punika yèn kêna | abdèkêna
dasa angabêkti | pan sakèhe panarkane nala | mangkana ing sasmitane | baya mangke anaur | ulun iki inggih ing gusti | tugêle jangganingwang | ulun praptèng lampus | pan panaur ingsun kurang | kêkathahên dananipun gusti mami | saurên de Hyang
ing jaran | mantri catur dasa padha kuthah gêtih | padha kadi rinêngga ||
10. Ki Tumênggung Mayang pan wus kêni | dening mantrinira
Mayang pan rinêbat | ing Jatijajar prênahe | wadya sèwu ingamuk | dening duta wadya Matawis |
Pajang ngandika | pan wis nyata iku | Senapati ing Mataram | pambalike dene amurwa ing jurit | lah payo
ing kasanganipun | swarane lwir anèng tawang | Sultan Pajang amirsa pun Bicak muni | tyas kampita
gurnitanira ika | kadya gunung rubuh | Adipati Tuban mojar | hèh sang nata amêmêdèni wong cili | dening tuwan ngandika ||
20. ing tarkane ing ulun puniki | maksih wani yèn adunên aprang | lan kakang Senapatine | wong tamtama puniku | ulun gawok
ing Senapati Matawis | iku ingkang tumômpa ||
36. Sultan Pajang seda, dipun gêntosi putra mantu, Adipati Dêmak.
wurung | amêngsah ing Sultan Pajang | pira dohe lêt umpak kari sawêngi | benjang yèn sira aprang ||
23. ulun iki lêwih saking isin | anon mukane mantri ing Pajang | yèn nêmpuha ing jurite | dening bapa myang sunu | silih ungkih dening ajurit | Senapati gya mojar |
karsanira | uni ika samayane | kalawan Nyai Kidul | uwis sêdhêng mangke tinagih | kalawan kang kayangan | Marapi ing gunung | ing nguni pan asamaya | maring ingsun ing
kabèh | prakatha padha umung | antaraning wukir Marapi | nauri nulya bêngkah | kawah gumaludhug | udan awu
miwah ingkang mantri | kagegeran dening ladhu minggah |
winênang dening Hyang Widi | tinampik jênêng tuwan | dening kang tinunggu | wong mati parêk ing Suksma | cahyanira nur ing rat pan wus angalih | anèng Raja Mataram ||
31. Sultan Pajang sandeya ing mati | amiyarsa tuture wong tuwa | anulya sira asare | ana ing bale kêncur | salawase dènnya aguling | dèrèng kadi punika | kanikmatanipun | nuli wungu dènnya nendra | adan
mantri | padha kagèt dènira umulat | Senapati nusul age | untap-untapan sampun | para putra matur sang aji | Senapati Mataram | katingal anusul | ambêkta wong kawan dasa | watawise yèn sawawi lan sang aji |
35. kakangira Senapati iki | ngatêrakên ing ulun punika | dening asangêt marmane | apan wruh gêrah ingsun | pratandhane lêwih gumati | adarbe wong atuwa | abêkti maringsun | ing benjang sapungkur ingwang | ingsun lalis dèn atut sira ing benjing | kalawan kakangira ||
amit mangkin nanging boya mulih | ulun iki nganti karsaning Hyang | aturêna dipun age | dutanira pan wangsul | mring
samadiningrat | desa Mayang wayah têngah dalu mangkin | pun juru taman prapta ||
40. amêng-amêngane Senapati | gêdhenira pan sagunung anak | mêndhêg ngalosod ngarsane | pan juru taman matur | Senapati tuwanku singgih | manawi darbe karsa | angrabasèng prabu | ing Pajang ulun lumampah | wêjahpêjah. gêsang pan
sampun | mring Mataram kocap ing wuri | Pangeran ing Banawa | sigra dènnya matur | hèh rama putra paduka | Senapati wong Mataram dèn pundhuti | salasih sami tumbas ||
44. apikulan agotongan sami | amêmondhong dèn tumpuk sadaya | ing lawang sakèthèng
dununge sêmbah ingsun | mantri Pajang kabèh umiring | dutaniraglis mangkat | ing Mataram rawuh | tumama maring
ing mangkya wus seda | ulun punika kinèngkèn |
sinungkêman | padane sang prabu | tan beda kala agêsang | ing bêktine Senapati ing Matawis | dhatêng Sultan ing Pajang ||
sampun tamat | nulya sami mantuk | wus rawuh
ratu | iya èstri ingkang putra | Sultan Pajang kang lanang putranirèki | adipati ing Dêmak ||
53. nadyan mantu yogya dadi aji | dening wadon lawan lanang ika | karo têrah kusumane | Dipati Bênawèku | sampun winarisan nagari | iya nagari Jipang |
57. kang rong duman pinaringkên sami | mring mantri Dêmak
dèn êlongi gêgadhuhanira | padha ala pangucape | anaa mungsuh rawuh | dèn rasakna ing Pajang iki | katuwone wak ingwang | tininggal ing ratu | kaliwat dening alara | kwèh durjana ing Pajang bêngi kwèh maling | yèn rina wong bêbegal ||
59. mantri Pajang kabèh padha mar ing | manahira pan rusak sadaya | maring ratune kang mangke | apan
kang kantun | marmine giwang kang manah | Pajang rusak yèn dalu garigis maling | rintên arêbat sawah ||
mupung mangke | ing paos arubiru | datan wontên têlênging ati | wadya Pajang sadaya | pan namung pukulun | samôngsa tuwan mijila | jawi kitha mantri ing Pajang ambalik | umiring ing paduka ||
63. Senapati ing Ngalaga angling | hèh sang duta matura samitra | pangalasan sèwu mangke | atarima ing ulun | ing pracayanira puniki | ulun
ingsun kinon ing Hyang Widi | apan gampang lawan karsaning Hyang | Dipati Dêmak rusake | yèn kinarsakkên iku | dening
37. Nagari Pajang dipun bêdhah dhatêng Panêmbahan Senapati. Sultanipun dipun wangsulakên dhatêng Dêmak. Pangeran Banawa jumênêng sultan ing Pajang.
65. wontên ta ingkang winuwus malih | kang kocapa Pangeran Banawa | kang anèng Jipang kithane | dibya
samadi êning | anaritis unggyanira nendra | datan kauban wangone | wayah ing têngah dalu | ana swara kapirsa nênggih |
68. duta Jipang nêmbah matur aris | gusti lampahing ulun punika | adhapur ulun kinèngkèn | dening rayi pukulun | Adipati Banawa nênggih | jêng paduka ngaturan | ing Pajang anêngguh | tuwanku sutaning sultan | alinggiha ing Pajang jumênêng aji | punika ingkang karsa ||
69. Kyai Agêng Senapati angling | hèh sang duta lah sira matura | maring ariningsun age | apan ingsun tan waruhwêruh. | sakarsane rêbat nagari | kalawan kakangira | mapan wangênipun | ulun iki winarisan | ing Mataram de rama sultan ing nguni | ingsun têtêpa uga ||
70. ri sang duta sigra nêmbah amit | sêsandêran mulih maring Jipang | wus rawuh ing kadhatone | cundhuk lan gustinipun | duta matur wêkase uni | Senapati punika | mapan wis tinutur | Pangeran [Pange...]
[...ran] Banawa mojar | hèh sang duta balia sirèng Matawis |
kapangguh | ri sang duta manêmbah angling | gusti amba punika | pan kinèn awangsul | dening ta rayi paduka | apan tuwan amêksa dipun aturi | dening ta rayi tuwan ||
72. Adipati Banawa anênggih | ingkang karsa ing Pajang punika | datan suka ing manahe | kang raka madêg ratu |
31. Senapati miluta manahipun para mantri pamajêgan ingkang badhe asok bulu bêkti dhatêng Pajang. (Dhandhanggula). ... kaca 12
32. Senapati kadhawahan lintang sarta kapanggih kalihan Nyai Rara Kidul. (Dhandhanggula, Mijil). ... kaca 20
33. Sunan Kali rawuh dhatêng Matawis, maoni padalêmanipun Panêmbahan
badhe malik tingal. (Dhandhanggula). ... kaca 38
35. Radèn Pabelan. Tumênggung Mayang dipun tundhung dhatêng Samarang, lajêng dipun rêbat dhatêng Senapati. (Asmaradana, Durma, Dhandhanggula). ... kaca 49
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Janikowo&oldid=1090912"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Manawi sinau bab punika tetep wonten ing pikiran bilih tembung “Trinitas” boten kaginakaken wonten ing ayat Kitab Suci. Punika sesambetan ingkang kaginakaken kangge ngupados nerangaken tiga pribadi saking Gusti Allah, nyatanipun bilih wonten 3 kawontenaning gesang, kawontenaning pribadi ingkang langgeng ingkang arupi Gusti Allah. Mangertos bilih bab punika kadospundi kemawon boten nedahaken wontenipun 3 Gusti Allah. Trinitas punika satunggal Gusti Allah ingkang arupi 3 pribadi. Boten lepat manawi migunakaken tembung “Trinitas” malah sanadyan tembung punika boten pinanggih ing Kitab Suci. Langkung cekak kangge ngucapaken tembung “Trinitas” katimbang ngucapaken “3 kawontenaning gesang, kawontenaning pribadi ingkang langgeng ingkang arupi satunggal Gusti Allah.” Manawi bab punika dados prakawis tumrap panjenengan, tetimbangaken punika: pangandikanipun mbah kakung ugi boten kaginakaken ing Kitab Suci. Nanging, kita sumerep wonten mbah kakung ing Kitab Suci. Abraham punika mbah kakungipun Yakob. Mila sampun gumantung ing tembung “Trinitas” piyambak. Punapa ingkang saestu wigatos inggih punika bilih pangertosan ingkang DIPUN JARWAKAKEN saking tembung “Trinitas” punika wonten ing Kitab Suci. Lumantar pitepangan ingkang medal saking margi punika, ayat Kitab Suci badhe kaparingaken ing salebeting pirembagan bab Trinitas.
2) Trinitas punika arupi tiga Pribadi: Purwaning Dumadi 1:1; 1:26; 3:22; 11:7; Yesaya 6:8; 48:16; 61:1; Matius 3:16-17; 2 Korinta 13:14. Ing peranganing Prajanjian Lawas, kawruh bab Ibrani sanget mbiyantu. Ing Purwaning Dumadi 1:1, tembung jamak “Elohim” kaginakaken. Ing Purwaning Dumadi 1:26; 3:22; 11:7 lan Yesaya 6:8, tembung gantos jamak kangge “kita” kaginakaken. Awit “Elohim” lan “kita” nedahaken langkung saking kalih punika TANPA pitakenan. Ing basa Inggris, namung wonten kalih bab, tunggal lan jamak. Ing basa Ibrani, wonten tiga bab: tunggal, dual, lan jamak. Dual NAMUNG kaginakaken tumrap kalih. Ing basa Ibrani, tembung dual kaginakaken kangge samukawis ingkang pepasangan kadosdene mripat, kuping, sarta tangan. Tembung “Elohim” lan tembung gantos “kita” punika tembung jamak – temtunipun langkung saking kalih – lan mesthi nedahaken tiga utawi langkung (Sang Rama, Sang Putra, Sang Roh Suci).
3) Perangan-peranganing Trinitas dipun bentenaken satunggal lan satunggalipun wonten ing warni-warni perangan: Wonten ing Prajanjian Lawas, “YEHUWAH” dipun bentenaken saking “Yehuwah” (Purwaning Dumadi 19:24; Hosea 1:4). “YEHUWAH” kagungan “Putra” (Zabur 2:7, 12; Wulang Bebasan 30:2-4). Sang Roh Suci dipun bentenaken kaliyan “YEHUWAH” (Wilangan 27:18) lan saking “Gusti Allah” (Zabur 51:10-12). Allah Sang Putra dipun bentenaken saking Allah Sang Rama (Zabur 45:6-7; Ibrani 1:8-9). Wonten ing Prajanjian Anyar, Yokhanan 14:16-17 ing pundi Gusti Yesus ngandika dhumateng Sang Rama bab maringi panulung, Sang Roh Suci. Punika nedahaken bilih Gusti Yesus boten mratelakaken Panjenenganipun dados Sang Rama utawi Sang Roh Suci. Ugi mratelakaken ing saben wekdal sanesipun di Kitab Injil ing pundi Gusti Yesus ngandika dhumateng Sang Rama. Punapa Panjenenganipun ngandika dhateng Panjenenganipun piyambak? Boten. Panjenenganipun ngandika dhateng pribadi sanes saking Trinitas – Sang Rama.
4) Saben perangan ing Trinitas punika Gusti Allah: Sang Rama punika Gusti Allah: Yokhanan 6:27; Rum 1:7; 1 Petrus 1:2. Sang Putra punika Gusti Allah: Yokhanan 1:1, 14; Rum 9:5; Kolose 2:9; Ibrani 1:8; 1 Yokhanan 5:20. Sang Roh Suci punika Gusti Allah: Lelakune Para Rasul 5:3-4; 1 Korinta 3:16 (Satunggal-satunggalipun ingkang dedalem inggih punika Sang Roh Suci – Rum 8:9; Yokhanan 14:16-17; Lelakune Para Rasul 2:1-4).
Boten wonten gegambaran ingkang umum ingkang saestu nyekapi katerangan bab Trinitas. Tigan (utawi apel) mesthi wonten ing salebeting kulitipun, pethak, lan kuning punika perangan saking tigan, sanes tiganipun piyambak. Sang Rama, Sang Putra tuwin Sang Roh Suci punika sanes peranganing Gusti Allah, saben perangan punika wau inggih Gusti Allah. Gegambaran toya punika sakedhik langkung sae nanging taksih kesupen nyekapi katerangan bab Trinitas. Barang encer, kukus, sarta es punika kadadosaken saking toya. Sang Rama, Sang Putra, tuwin Sang Roh Suci sanes peranganing Gusti Allah, saben perangan punika wau inggih Gusti Allah piyambak. Mila, sanadyan gegambaran punika saged maringi kita satunggaling gambaran bab Trinitas, gambar punika babarpisan boten pas. Kamahaagunganipun Gusti Allah boten saged sacara cekap dipun terangaken mawi ge-gambaran ingkang cupet. Minangka gantosing kawigatosan bab Trinitas, cobi kangge migatosaken bab kanyatan kaagunganipun Gusti Allah lan tanpa watesipun alam ingkang langkung inggil katimbang ingkang kita gadhahi. “Wah, saiba agunging kasugihan, kawicaksanan sarta kawaskithane Gusti Allah! Kabeh putusane pranyata ora kena jinajagan, sarta kabeh tindake ora kena katlusur. Ujer sapa ta kang nyumurupi panggalihane Pangeran? Utawa, sapa ta kang wis tau dadi juru pirembuge?” (Rum 11:33-34).
jamariBalas	sak derenge ngapuntene nggeh pak,kulo dereng angsal
Pasangan ba dumunung ana sangisoring aksara sêsigêging wanda, kaya ta: Sêmbada
bêcik, yèn ginawa prang luput ing mimis, yuwana ing gêgaman landhêp, tur dadi priyayi sugih bêgja.
adêge nunggal kaanan lan Bôndhalumaksa nalika ping 1 Rêjêp Wawu 1833 utawa ping 23 Sèptèmbêr 1903.
Wiwite ana bonang panêrus diênggo anggamêli wayang purwa
Ciri jaran mêngkono, unyêng- unyêngan ana sikil ing buri karo pisan, sadhuwuring sikil wajik, watêke ala, yèn ginawe amburu mungsuh ora kêcandhak, malah
Bandhot, bandhotan (kawruh êmpu):
Dhapuring tumbak bandhotan luk 9 naga loro
ing Abipraya Singasarèn Surakarta, nalika kaping 12 Mulud Dal 1831 utawa ping 1 Juli 1901.
zie rèh letl. h i. en j.
Jaran wêton Bandhung iku gêdhe-gêdhe tinimbang wêton nagara liyane (pulo Jawa) nanging bêbalungane akèh kang gopok, atine kêndho.
mungsuhira / jawatèng ngawiyat / angudanakên kêmbang / lumrang Banjaransari //
wayang gêdhog kyai ... iku yasane Ingkang Sinuhun Prabu Mangkurat ing Kartasura, nalika taun 1649. zie Pr. Mrt. zie P.B.II. letl.b. zie P.B.III. Kyai Banjêt kagêbal.
Araning banyu sarta pradikane, kang muni ing layang D.N.K. 10-9 B sarta ing layang Spraakkuns apadene Schriftboek kaya ing ngisor iki:
har / hèr (banyu sapucuking gunung) Schriftboek. / harjuna (banyu mênêng ing watu Spr. banyu mênêng ing wadhah Schr.). / hèrjuna (id.). / hudaka (banyu yèn mungguh ing wadhah Spr) / hètu Schr. / hetuh (banyu yèn mungguh ing wowohan
tinalangan Spr.) / karti (banyu sumur). / tirta (banyu yèn mungguh ing sumur Spr.) / tikta Schr. / titta Schr. / tasik (banyu oyod Schr.). / toya / toyadi (banyu ing jêmbangan Schr.). / tuban / tuban jahning (banyu tu-Dilanjutkan pada hal. 1847.
...Kelanjutan dari hal. 1859. marang panjênêngane, mulane wong Singah mau padha ngluhurake sarta mêmule Bagendha Kasan Kusèn, ing sabên tanggal ping 10 sasi Sura, minôngka pangeling-eling nalika sedane.
3. Tibaning braat kang kaping pindho ana tanggal ping 15 sasi Sakban (=
Nisphusakban Gusti Allah karsa angewahi utawa amudhari pêpêsthène sawatara, lire kaya ta: ana wong kang maune pinasthi cilaka, ing dina iku kaewahan dadi bêgja, utawa kosokbaline. Ing donga Nisphusakban iya uga kanggo andongani slamêtan Ruwahan uga amratelakake yèn ing dina Nisphusakban mau Gusti Allah karsa amudhari pêpêsthène. Mangkono uga wiwit ing dina Nisphusakban mau sarupaning wong kang disiksa ana ing naraka padha diluwari kaêntasake nganti tutug sapundhate sasi Ramlan, awit olèh barkahing wong kang padha nglakoni pasa. Ananging awit saka apa tibaning braat ing Nisphusakban têka ora diajokake rong dina kaya ing dina Ngasura, iku ora kasumurupan sababe.
slamêtan, saka lanang saka wadon sapandhuwur tutug bapa Adam ibu Khawa (lumrahe mung tutug para nabi lan para wali apadene para ratu kang sumare ing tanah Jawa) padha disuwun barkah ing supangate, supaya pêpêsthène kang gawe slamêtan êndi kang ala kaowahana dening Pangeran dadi pêpêsthèn bêcik.
5. Dene ananing ila-ila: para priyayi ora kêna ngirim para lêluhure, iku wêwatoning kitab ora ana. Tinulis tanggal ping 13 sasi Dulkangidah taun Be 1832.
Paturanipun Bagus Ngarpah ing nginggil punika pasantunan têmbung ngoko nunggil ing Bauwarna, Wirapustaka.
kang mêtu saka rasaning ati. Ing tanah Jawa iya ana brahmana, nanging mung pangkating kalungguhan bae, iya iku
Ciri mêngkono: jaran wulu abang têrus ing mata utawa ing irunge, watêke ala, anuwuhake ati panasbaranan, kajaba wong pandhe, sayang, kêmasan, kundhi, iku kang kêlar ngingu.
Ing ngisor iki masalahe ngingu manuk pêrkutut kang ala lan kang bêcik, katitik
ngalamat ala aran durga nguwuh, bakal suda rijêkine tansah wayang-wuyungan, gêringên kang ngingu, 5. yèn pêrkutut muni sungsun, iku luwih bêcik, aran widhah sana gastha-gasthi, sakarêpe
kinarya tômba sakèhing lara: bisa mari, landhane kinarya adus.
Suwiwi: Pêrkutut yèn laring suwiwine ana kang sêlap putih siji, katon ing gêgêre, iku ala, aran sôngga buwana, kêrêp kasusahan, adoh daulate, atine barikil? (= cilik) nanging landhêpan atèn.
Sêmu: Yèn pêrkutut sêmune ayêman, iku bêcik, pantês dadi ingon-ingoning bupati, watêke kinawêdèn ing wong.
ing gênthane lan têrus ing talapukane, rupane angêmprit gantil, iku tangguhe Tuban.
wungu, wulu wungu têrus ing gênthane lan têrus ing talapukane iku tangguhe marang Pajajaran.
sarta dumunung ana ing tanah Eropah nanging ora bêtah ing adhêm, yèn môngsa badhidhing: alihan.
bangsaning kêthèk, pasabane ing alas tanah Amerikah utawa kapuloan Indhu kulon, swarane kaya macan sarta anggêrêng, mangan
brajanala kèhe 22, kalêbu panèwu mantri sarta jajare aran: sagolongan, pagaweane rumêksa kori brajanala lor kidul, anane prajurit
cêndhak, ing ngarêp tanpa kêmbang kacang, gônja tanpa grènèng, iku yasane Prabu Kudalaleyan ing Pajajaran, kang kinèn gawe Êmpu Windusarpa, sinangkalan: sirnaning pituture nabining jagad (1170).
1. zie pandhita, 2. bramana wolu nalika têka saka ing sabrang angajawa, pangarêpe pêparab Bathara Panyarikan, akarya tulis ... sinangkalan: raga trusing netra (298) Jimakir.
saron) saka anggite Prabu Basurata ing Wiratha, nalika taun 407 zie Basurata.
1. zie Kumbakarna, 2. pangantèn nganggo barongan,
Nalika yasa buk larèn banyu Pêngging anjog
maedahi marang manungsa: godhonge, ing angganing godhong iku ana talutuhe kayadene racun: angêndêmi. Bako yèn diobong anggônda ora enak, yèn wong lagi wiwit udud angrasa ora enak, nanging yèn wis kulina banjur
pamulasarane ora padha, dadine iya ora padha bêcike.
Bako iku kang akèh saka ing tanah Amerikah, pancèn pinangkane saka ing kono, banjur digawa sarta ditandur ana ing tanah liya-liyane, diarani manut araning panggonan panandure, kaya ta: bako Dhèli, bako Dhortoriko, Kandhangan, Kuldhan lan liya-liyane. Bako kang bêcik sarta akèh rêgane, rupane irêng, lan kudu kang lêmu.
Srutu Habana (Havan) rasane enak, ambune arum, mangkono manèh bako Turki. Wah manèh yèn
ora pati akèh. Bako wêton ing Dhèli (Sumatra pasisir wetan) akèh bangêt, saking kèhe wong kang padha nandur bako, saiki dadi dagangan gêdhe, lan akèh para tuwan dêdunung ana ing kono, pêrlune mung nandur bako, pakolèhe kinirimake marang tanah Eropah.
Kangjêng tuwan ingkang wicaksana Guprênur Jendral Van den Bosch amarentahake nandur bako ana ing tanah Jawa. Nalika taun 1839, bako wêtune tanah Jawa kang ginawa marang tanah Eropah pangaji f 842,892 rupiyah, nganti tumêka saiki tanduran bako ing tanah Jawa iya isih dadi dagangan gêdhe, agawe kauntungane wong cilik.
Wong tani tanah ing Nèdêrlan, Swèdhên, Jêrman, padha nyoba nandur bako nanging kadadeane ora bisa dadi bêcik, mulane ora ana kang misuwur.
Nalika taun 1862 bôngsa Ruslan wiwit nandur bako, pabrike ing Amborêh, srutu wêton ing kono sêtaun-taune kurang luwih 100.000.000 pon. Ing tanah Inggris, kang wiwit mulang nandur bako Tuwan Kaptin Drakê, ing tanah Portugal: Kardinal Santakrus. Nalika bako lagi wiwit têkan ing tanah Eropah, wong ing kono ana kang banjur dhêmên udud, ana ora.
Dhèk jaman biyèn wong ing tanah Turki dilarangi bangêt ora kêna udud, yèn ana kang wani nêrak, dipatrapi paukuman abot.
Nalika jamane Kangjêng Ratu Èlisabèt, para luhur ing sajroning kadhaton, sanadyan para putri, padha karsa sês, sanadyan ana ing greja. Nalika taun 1624 Orbakus VIII. andhawuhake larangan, sapa sing wani udud ana sajroning greja, kapatrapan paukuman abot. Wong ing tanah Indhi sarta Turki wiwite udud sajroning jaman ping 17 (taun 1601-1700) mulane ora bisa tumuli warata, awit akèh para panggêdhe kang padha nglarangi.
Nalika panjênêngane Sultan Amurot IV. ing tanah Turki andhawuhake pêpacak, sapa-sapa sing wani udud, kapatrapan paukuman, pipaning rokok kacublêsake ing irunge, banjur diarak kaidêr-idêrake sajroning nagara. Ing jaman kuna mèh kabèh para raja ing tanah Eropah anglarangi wong udud. Saiki mèh kabèh bôngsa karêm udud bako, utawa ginawe susur, dagangan bako
zie (iwak kali) wangsalan Tjent. ulam angêmpoki.
1. Kêris dhapur bakung luk lima, nganggo pejetan, nganggo tikêl alis, nganggo grènèng. 2. Kêris dhapur yuyu rumpung: bênêr, nganggo pejetan, ing ngarêp kêmbang kacang, sêpang, nganggo lambe gajah, gônja ing buri nganggo grènèng.
Kêris warna loro ing dhuwur mau yasane Prabu Basupati ing Wiratha (wayahe Sang Hyang Wisnu) kang kinon anggarap Êmpu Dewayasa, sinangkalan: loro-loro tinata (522).
Bêkungkung iku pasangan macan, kang ginawe kudu kayu atos, kaya ta: jati, kêmlaka, walikukun lan liya-liyane, nanging kang pakolèh dhewe, galugu.
Ambane 1½ kaki. Dawane ing jêro (kajaba gimbal sarta purus) 11 kaki.
bêkungkung banjur kapasang ana sapinggiring dalane wong pangalasan, utawa wong pagunungan, kang katon tapake sok diambah ing macan, dohing bêkungkung saka ing dalan antara 3 kaki, korine diarêpake ing dalan, sikiling bêkungkung ing ngarêp karo pisan dipêndhêm ing lêmah, jêrone ½ kaki, kajaba kukuh supaya dhuwur ing buri, bêkungkung banjur ditumpangi rencekan kayu cilik-cilik, dalah godhonge dikatutake kaentha grumbul, pamasange ing wayah sore, ing jêro kaprênah bokonging bêkungkung saburining cakil: dicancangi wêdhus, dadi kamelikaning macan arêp dimôngsa, korine dingakake, inêbe kapasang cumanthèl ing bêsatan, bêsatan ing buri kacanthelan cakil, cakile kang ngisor kalêbokake bolongan bêkungkung, kacanthèlake ngarêp supaya yèn kasêndhul ing macan olèhe marani wêdhus, cakile bisaa banjur marucut, korine banjur minêb, dene wêdhu-
gunung. 2. Tlaga (sêndhang agung) kang ana ing tanah pagunungan, kaapit ing gunung, kosokbalining rawa. 3. Rawa (sêndhang agung) kang ana ing tanah ngare, kosokbalining tlaga. 4. Sêndhang, tuk kang mêtu saka sawijining palêmahan kang ora cêdhak kali, ana sajêro utawa sajabaning desa, banyune kêna ginawe ngoncori sawah sawatara. 5. Sumbêr, rêrêmbêsan mêtu saka
saka palêmahan sacêdhaking kali, banyune mili marang kali. 7. Umbul, mêtu saka sawijining panggonan ing tanah ngare, udale muncar mili dadi kali, kanggo sêsawah. 8. Grojogan, banyu mêtu saka lambunging gunung tiba ing jurang dadi kali, kaya ta: grojogan Si Pêndhok, kalapekalap. banyune: ana ing tanah ngare. 9. Pancuran, banyu rêrêmbêsaning gunung kalumpuke tinalangan pring dadi pancuran, kanggo kabutuhaning desa. 10. Tritis, banyu mêtu saka rêrêmbêsaning gunung watu utawa padhas, ura saubênging gunung, rêrèjènge padha tètès banyune, kaya ta: ing Parangtritis.
1. Iwak banyak ora pati pinilala, dening alot sarta anggônda wêngur, kang sayoga mung pinindhang.
a. Radèn Adipati Mangkupraja seda ayah, sêpta dhahar pindhang banyak, amarga saking sêptane: putra wayahe kang kapêtêngan atèn, mêmule nganggo saosan pindhang banyak, supaya antuk marga padhang. b. Ingkang Sinuhun Kangjêng
pasêmon, wêdhus ora duwe lêmungsir, banyak ora duwe dhadha mênthok, têka diolah ênoh. Apa kaya pasêmone R. Jakatingkir mêthot
pitik iwèn liya-liyane, nanging ora pati enak sarta ora pati akèh, kèh-kèhe mung nêm, nyêngkane mênyang wolu: banjur dingrêmi.
3. Kw. awija, ôngsa, wranggura, gangsa.
4. warna papat, nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah sisisisih. lor, mangkono uga kang nêtês sarta dumunung ing tanah Asiyah.
Banyak iku bangsaning manuk, sarta antaraning manuk banyu lan manuk dharat, têgêse: ana ing banyu iya dhêmên, ana ing dharat dhasar pasabane, gulune dawa bangêt, sadhuwuring cocor nganggo bathuk, sikile cêndhak, antaraning darijine ana kulite tipis andadèkake gathuking dariji mau, mulane yèn ngambah banyu kayadene bèbèk, nanging ora golèk pangan ana sajroning banyu, pangane ana ing dharat, doyanane klikaning têki dicocori nganti bisa rêsik, pakanane gampang bae sêga thothok iya doyan, banyak iku ora dikandhangake saba ana ing palataran, yèn ana ula wani nocor sarta diobat-abitake nganti dadi lan
ginawe nulis kayadene kalam, sarana dikarèt kayadene pèn waja, bisa nyêkêdhung kanggo andhêging mangsi, dadi ora lètèr kaya kalam, sadurunge ana pèn waja, kabèh wong nulis nganggo lar banyak, nanging ing saiki wis ora kanggo, saking wis ana pèn waja mau, dene kalam mung kanggo nulis jêjêg lan nulis
gawe guyuning wong zie dhalang art 4.
andaka, angun-angun, saraca, sarawa,
nêtês sarta dumunung ing tanah Mêsir, môngsa bathang.
b. Manuk bêri nêtês sarta dumunung ing tanah Amerikah sisih wetan, pasabane ana sauruting gunung Kêndhêng, môngsa bathang. c. Manuk bêri nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah, môngsa bathang. d. Manuk bêri nêtês sarta dumunung ing tanah Mêsir, môngsa ula. e. Manuk bêri nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah sisih kidul, môngsa bathang. f. Manuk bêri nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah, môngsa manuk. g. Manuk bêri nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah, môngsa iwak. h. Manuk bêri = rok nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah, môngsa bathang. i. Manuk bêri (abang) nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah, môngsa bathang.
1. Braat iku têmbung Arab, tunggal lingga karo ebra kang wis kanggo ing
ana para nabi sawatara kang kaparingan luwar saka ing pakewuh, utawa tômpa
marang swarga. c. Nabi Nuh, praune wiwit kandhas. d. Nabi Ibrahim, slamêt saka ing gêni, banjur
Yakkup gew. (Yakup) katêmu kang putra Nabi Yusup, kang wus ilang pirang-pirang taun. j. Nabi Ngisa, jinunjung marang ing langit.
gone padha linuwarake saka pakewuh utawa tômpa kanugrahaning Pangeran, ana ing tanggal ping 10 sasi Mukharam. Mulane sabênêre tibaning braat iku ana ing tanggal ping 10 sasi Mukharam. Ananging sarèhning kawruh palak nêrangake yèn palêthèking tanggal iku sok bisa andhisiki petungan nganti rong dina, kaya kang kasêbut ing kitab Wasilatuttullab, mulane saka pangati-atining wong, tibaning braat kaajokake rong dina, dadi ana ing tanggal ping 8 sasi Mukharam.
2. Dene slamêtan Suran iku kang dimêmule bênêre iya para nabi kang kasêbut ing dhuwur mau, padha disuwun barkah ing supangate, dadi cocog karo surasaning donga kang dianggo andongani. Ananging kalumrahane ora mangkono, bôngsa Jawa yèn slamêtan Suran, kang padha dimêmule: Bagendha Kasan Kusèn, padha wayahe Kangjêng Nabi Mukhammad. Kalumrahan mangkono iku manut adate wong
Mukharam, iku nglakoni dadi wadale sapa-sapaa kang ngluhurakeDilanjutkan pada hal. 1834. --- 4 : 1860 ---
Nalika jamanipun Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping III (suwarga) ing wanci dalu nguningani salêbêtipun dalêm Prabayasa wontên wahyu saking lèr wetan cumalorot dhawah ing jrambah Prabayasa, agêngipun saklapa satabonipun, wontên ing ulon-ulonipun lare èstri tilêm, botên dangu ponang wahyu ical malêbêt ing guwa garbaning lare èstri wau, ingkang sinuhun enggal têdhak nyakêti, tapihing
agêng sarta kori-kori butulan ing wanci enjing kajawi namung kori satunggal ingkang anjog ing Kradèn Ayon.
sajrone macan iku wis kêna ing bêkungkung. Dene yèn durung olèh macan, ing wayah esuk wêdhuse diwêtokake saka ing bêkungkung banjur dingon, sorene dilêbokake ing bêkungkung manèh, mangkono ing sabanjure. Dene yèn wis olèh macan, macan iku banjur dilih marang ing grobog, patraping pangêlih mangkene: grobog kacêdhakake ing bêkungkung, adu kori sarta padha dingakake, bêkungkung banjur dilêboni gêni saka ing buri, macan kêpêksa ngalih marang ing grobog dening wêdi kêna panasing gêni, yèn macan wis malêbu marang grobog, korining grobog banjur diinêbake, macan tinêmu mungkur, banjur kêna digawa marang ing sakarêpe. Yèn macan dipurih uripe nganggo dipakani iwak mêntah, utawa pitik ing dalêm sadina sawêngi: rolas.
' = Buddha. Ing ngisor iki lakune sangat kabudan kaya ta:
padhalangan nêmbungake: wayang kabodri, iku wayang kang wulune tuwin brêngose, apadene cangklakane, lan wulu dhadha, lêngên utawa sikil padha kacorèk ing wali, ora nganggo pulas irêng, iku kabèh ingaran mêngkono. Panggawening bodri nalika wayang isih putihan tinulis ing potluppotlot. dhisik banjur diukir ing wali.
asura, raksasa, rota, rasêksa: lanang, rasêksi: wadon, kala, danawa, ditya: lanang, dityi: wadon, diyu: lanang, dyani: wadon, wisaca: lanang, wisaci: wadon, wil, pisaca: lanang, pisaci: wadon, gandarwa, bannasa,
nganggo ora wurung kasusahan lan kamlaratan, prasan atine kaya kêna dosa marang wong wadon, poma
hal. 1869. Kang têngah diarani: dhadha. d. Ngisore = no. 4 diarani: lima. e. Pungkasane = no. 5 diarani: nêm. Lan manèh karsa nganggit têmbang gêdhe sinangkalan:
zie srandu kêbo sapi (wulu).
Wisaya iwak kali ingaran: baloh, panganggone sabên môngsa udan kali wis gêdhe sarta buthêk,
Bisa eling marang ôntawacanane (ampang antêping swara), manut apa rupaning wayang, ucêng-ucênge lawe, gêdhene sacucuking balencong, dilêbokake ing cucuk mau,
gonggange karo kêlir = sakilan sacêngkang, (rong kilan kurang sathithik) luwih ora kêna, yèn kurang saka ing ukuran kanggo sabêting wayang: anggêpyok balencong.
3. Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B.IV. karsa yasa balencong mamas, nalika taun 1726 zie P.B.IV. letl.b.
4. Ing ngisor iki araning balencong pusaka karaton, iya iku Kyai: a. Jimat, kanggo Kyai Jimat, purwa. b. Kêbo Danu, kanggo Kyai Kadung, purwa. c. Kanyut, kanggo Kyai Jayèngkatong, gêdhog. Zie wayang
digathukake miring, ing têngah dibolong sasêdhênge ugêl-ugêl sikil, ing pinggir disindik sarta nganggo gêmbok, kèhing bolongan mawa-mawa da-
mbaloh, wonge kang ambaloh nunggang prau tembo, balohe didokoki pakanan banjur dicêmplungake ing banyu supaya kèli ditutake saparane, samôngsa balohe wis disarap ing iwak, kênuring baloh banjur ditarik mêntas, adat olèh-
1. Balencong iku kang nganggit Susuhunan Kalijaga dhèk jaman Dêmak, nalika taun 1443 zie wayang purwa rai miring. 2. Balencong iku damaring wayang, kang dianggo têmbaga utawa kuningan, rupane kaya cèrèt, nganggo omah-omahan kayu ing dhuwur didokoki canthelan, pamasange nganggo dikêncang olèh gawanganing kêlir karo liyane, ukurane ngungkuli karo sirahing dhalang, pakolèhe: dhalang bisa nonton marang paraupaning
cêndhaking balabage, ana: 2, 3 utawa 4 iku pirantine wong dêdosan kang kêna prakara kadurjanan gêdhe, sikile kang siji dilêbokake ing bêlokan, supaya ora miruda.
Para pulisi dhistrik kang ora duwe kunjaran, yèn nyêkêl durjana ing sawayah-wayah banjur dibêlok.
saron) kang kanggo ing gamêlan, sapangkon diganêpi limang wilah, sarta diurut gêdhe cilike lan dawa cêndhake.
a. Kang gêdhe sarta dawa dhewe diarani: barang.
b. Nuli ngisore diarani: gulu.Dilanjutkan pada hal. 1865.
1. Panandure wit balimbing yèn wis 5 taun: awoh, yèn pêntile wis rada gêdhe dibrongsong, sajrone 50 dina wis tuwa, rasane kang enak: lêgi, kang ora: kêcut. Balimbing
rawa ... (Trênggalèk) rawa blumbang sanga, cacahe iya sanga, manggon sapucaking gunung Arjuna, banyune iya uga warna sanga.
Ngumur 15 taun, sanadyan lagi ngumur 9 taun, bocah lanang mêtu manine, bocah wadon wis anggarapsari, iya wis aran: balèg.
Bligo iku ditandur ana ing pakêbonan, rumambat ing wit-witan, panandure ing môngsa labuh kapat, kêna kinêla utawa kinluwa, yèn bôngsa Cina ginawe cêngkuwèh. Bligo wêton Samarang ditandur ana ing Surakarta ora kêna dirambatake ing wit-witan, nalosor ana ing lêmah bae, awit wohe gêdhene sadandang ginawa wong siji mèyèk-mèyèk, sing ngayoni nandur Jayakartika kawula dalêm magang ing kapatihan, omah ing kampukampung.
puspa randhu wêkasan durung karuwan: yèn kangge //
dibolong sasêdhênge ugêl-ugêl tangan, ing pinggir disindik ing kayu, kèhing bolongan loro, iku kanggo pirantine wong dêdosan kang kalêbokkalêbokake. utawa kawêtokake saka kunjaran, tangane karo pisan diblênggu,
wênang marentah marang bawahe dhewe, utawa nampani parentah saka pêpatih, banjur kadhawuhake marang
Ing padhalangan nêmbungake: wayang bapang, iku kang kaya Burisrawa, Dursasana, Pragota, Saksadewa sapêpadhane, sanadyan iku padha kalêbu wayang panthêlêngan, utawa kagolong dugangan, iya ingaran mêngkono.
1. zie wulu. 2. Wangsalan Tjent.
kêbungkus, dikêthok banjur dicucup, gêtihing budhul dadi usada kuwat, utawa kêna dimorake ing ciyu bumbon, uga minôngka usada kuwat.
kaendran, jumênênge Prabu Basukèsthi ing Wiratha, sinangkalan: barakan angrasa tata (560) P.R.IV.89-2 v.o. Anane badhaya srimpi garwa putra wayahing ratu wiwit dhèk jaman Jênggala nalika taun 1127 zie Kartapati letl.c.
Patraping pamasange kayadene bêngkêng, mung kacèk badhong ing jêro ora didokoki ram, bêngkêng: nganggo, amarga badhong wis
Dèwi Sri marang Nikèn Sangki somahe Kyai Wrigu, nalika nglairake bayi titise Dèwi Tisnawati. He: Sangki sarta Wrigu, supaya widadaning anakira luput saka pangrêncananing sarap sawan, saratana kaya ing ngisor iki: a. Ing lawang-lawang kang mênyang ing jaba, kiwa têngêne kadokokan godhong girang, godhong widara lan godhong nanas
pinindha bayi, cinorèk ing ênjêt rupa manungsa, kalambaran godhong senthe, tinulis ing ênjêt rinajah ingistha wong-wongan, sarta
utawa panas, dèn didilatidilati. êmbun-êmbunane, nuli pusêre, nuli tangan lan dalamakane karo pisan, wiwit saka kiwa padha
2. (W.H.) têgêse: buyut of bêbuyut = têtuwa, iya iku kang dadi kamituwane wong padesan, lungguhe padha karo pêpancèning panèkêt.
wangsalan Tjent. netra pucat isin.
sudyanta, wahma, wahmita, bahêm.
1. wandane lintang, lindhu panon, mimis, gurnat. 2. (katuranggan) jaran wêton Bima mèmpêr kaya jaran wêton Rote.
Surakarta. 1. Cacahe kagungan dalêm bumi Pajang Sukawati, kajaba bumi kang kaparingake dadi lênggahe Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, kaya ing ngisor iki:
a. Tanah Pajang: Kabupatèn pulisi nagara 1141-7/8 jung. Kabupatèn pulisi Klathèn 5772-137/240 jung. Kabupatèn pulisi Bayalali 767-9/16 jung. Kabupatèn pulisi Ngampèl 421 5/8 jung. Gunggung 10,083-43/60 jung.
b. Tanah Sukawati: Kabupatèn pulisi Sragèn 1045-11/24 jung. Kabupatèn pulisi Sukaharja 934-5/8 jung. Gunggung 1980-1/12 jung.
Letl.a. gunggung 10,083-43/60 jung. Letl. b. gunggung 1980-1/12 jung. Gunggung kumpul 11,083-43/60 jung.
a. Kyai Tumênggung Mangkuyuda I. munggah dadi pêpatih nama Radèn Adipati Sindurêja, sumare ing desa Pringapus, dhistrik Parakan, Kêdhu (Têmanggung). b. Radèn Tumênggung Mangkuyuda II.§ Layang palapurane Radèn Mas Arya Tôndhanagara,
Dhapuring kêris Bima rangsang luk 25 kêmbang kacang, jenggot, lambelambe gajah. loro,
kang wetan, kabubuhan nyôngga bêkakas, utawa piranti, kaya ta: lumpang lêsung, godhong kayu, ancak, sapit, sujèn sapanunggalane zie bumi.
Wiwite ana sasêbutan Bambang saka R. Dhukuttoya, kadhawuhan Sang Hyang Endra suwita marang Prabu Bramasatapa ing Gilingwêsi, andikakake ngaku bocah saka ing gunung aran Bambang
Ciri bagadênta ing tawang, unyêng-unyêngan jaran ana sangisoring kuping, sadhuwuring tigasan, watêke bêcik, titihane Bathara Surya.
Jakarta, nalika taun surya 1629 utawa taun côndra 1567. Barêng wis dadi kaparingan aran: Kyai Bagusalus.
dhewe, dhêmêne gulung ana ing balêthokan, sajroning kandhange nganti dadi leleran angêmbêl, sêsukêre awor dadi siji ora kêna binuwang, pakane kang baku, dhêdhak diwori cacahan krokot, utawa cêcukulan liyane, nanging pancèn rusuh bangêt, apa-apa doyan, yèn diumbar angrêrusakake tanduran, digangsiri kalawan congore, mubarang kang tinêmu, mêntah matêng iya doyan, babi kang ana ing alas arane: cèlèng, iku ama gêdhe, dadi mungsuhe wong tani, sarupaning tanduran kang tinêba ing cèlèng amêsthi rusak babar pisan, ora bisa ngukup wohe, mulane wong
kayadene gajihe iwak loh, rasane ngungkuli sarupaning iwak kabèh, nanging wong agama Islam ngaramake ora kêna mangan iwak babi, mangkono uga iwak cèlèng, jarene iya enak bangêt, mèh padha karo iwak babi, mung kalah anggajih, bôngsa Eropah padha mangan iwak babi, padatane mung sabên Minggu sapisan. Nanging bôngsa Cina kang karêm dhewe sabên dina mangan iwak babi, para tuwan akèh kang dhêmên ambêbêdhag cèlèng, yèn olèh banjur didhèndhèng.
1. Tj.B. ibu, 2. Kw. adhuh, biyung, babo.
Radèn Jaka Sêsuruh ing Majapait, jumênêng nata ajêjuluk Prabu Bratana, karsa mangun wayang purwa, ginambar ing daluwang dadi sagulung, sarta pinulas warna-warna, yèn ginawe mayang ana ing kadhaton nganggo tinabuhan gamêlan salendro, sinangkalan: gunaning bujôngga nêmbah ing Dewa = 1283.
II. Radèn Sungging Brajaangkara, putrane Prabu Brawijaya wêkasan ing Majapait, misuwur bisa anggambar, ingandikakake anggambar wayang purwa marang kang rama, ana ing daluwang Jawa dadi sagulung, ingaranan: wayang bèbèr, sakawit linakokake ing dhalang kanggo ngruwat wong kang kataman ing pangupadrawa ? (upadrawa = anggumatèni, anggulawênthah sarta ngrêngga) ila-ilaning Jawata, kaya ta wong ngrubuhake dandang, nugêlake gandhik utawa
ing jaman saiki, wong kang nanggap wayang nganggo sajèn, sinangkalan: tanpa sirna gunaning atmaja = 1300.
Nalika dintên Saptu sontên wanci jam: 7 tanggal kaping: 29 wulan Rêjêp taun Be ôngka 1832, panjênêngan dalêm bandara kangjêng radèn adipati angarsakakên mariksani ringgit bèbèr dhalangipun nama Gunakarya gêgriya ing dhusun Wêdhi Rêdikidul, bawah dhistrik saha Kabupatèn Wanasari ing Ngayogyakarta.
Lampahanipun Dèwi Sêkartaji ngadêgakên sayêmbara sintên tiyangipun ingkang sagêd nguwot pênjalin kinêncang, dados jatukramanipun, rêringkêsaning cariyos ing ngandhap punika.
1. Jêjêr Prabu Lêmbu Amijaya ing Baya Kêdhiri,
sampun dumugi têpis wiringing kitha Baya Kêdhiri, dipun wangsulakên Radèn Gunungsari putranipun
Patraping pandhalang: tanpa gôngsa, dhalang wiwit bèbèr ringgit ingkang
ing ngriku, sasampunipun rampung ringgit kagulung, gantos bèbèr ingkang badhe kacariyosakên, makatên salajêngipun, pandhalangipun namung kalih têngah jam.
Mênggah ringgit bèbèr punika gambar ringgit gêdhog tumrap ing dlancang Panaraga mawi dipun sungging kadosdene ringgit cucal, kathahing gambar namung pitu utawi nêm gulung, wujuding gambar sagulung-gulungipun beda-beda manut punapa lêlampahanipun, [lêla...]
[...mpahanipun,] kados ta: ratu sinewaka, kêdhatonan, pêrangan, pondhongan, sapanunggilanipun.
Satunggiling gulungan panjangipun langkung saking sadhêpa, kiwa têngên mawi dipun sukani adêg-adêg kajêng gilig agêngipun sajênthik winastan: sligi, pirantos kangge gulung utawi tancêpaning pambèbèr bilih badhe dipun cariyosakên, wadhahipun kothak kajêng jati wêtahan dalah tutupipun, agêngipun sakilan, panjangipun kirang langkung sadhêpa, mawi suku iras, sasisihing kothak ingkang jawi kiwa têngên dipun sukani cêblokan pirantos kangge nancabakên ringgitipun, dados kothak wau ngiras kangge kêlir. Dene salêbêting kothak mawi singgêtan isi sela, sêkar konyoh cupu, panggenan wadhah ringgit mawi dipun lambari sinjang lurik abrit sampun luwas sangêt, ngandhap nginggiling gulungan mawi dipun sukani lar badhak, lajêng kaluruban sasisihing sinjang ingkang kangge lambaran wau.
Sinuhun Ratu Tunggul ing Giri, yasa wayang bèbèr gêdhog, dadi têtanggapane wong cilik sajroning nagara tuwin ing desa, tabuhane mung rêbab, trêbang, kêndhang tuwin angklung, nganggo kêprak lan cêmpala, lumrah ingaran wayang bèbèr gêdhog, tabuhane ingaran: kathiprak, nalika taun 1485.
Wayang bèbèr gêdhog, ing jaman saiki: 1832, isih ana, kang duwe wong ing desa Grogol, tanah Gunungkidul bawah Ngayogyakarta, mung kanggo pakaulan bae.
Babakan. Ing ngisor iki araning wit-witan sawatara kang babakane ana gawene, kaya ta: babakan Cêrme, kagodhog kanggo ngêkum bubul, yèn diombe ngêndêmi, yèn kaduk bisa matèni. Cêrme lan oyod kelor kanggo mostêr sêlat. Tingi, kanggo nyoga jarit. Srikaya lan godhonge kanggo jamu bocah klangkèt ora bisa lêmu. Soga kanggo nyoga jarit Pace (= kudhu) kanggo ngêthèl jarit. Pucung (= kaluwak) pinipis kanggo parêm. Pule, kanggo jamu ngêndhakake cacing. Pijêtan, kanggo jamu wong ngising gêtih umbêl.Dilanjutkan pada hal. 1894.
Bèbèk iku bangsane manuk banyu, gulune dawa, nanging ora bisa mabur, cucuke têmpak diarani: cocor, sikile cêndhak, antaraning darijine ana kulite tipis andadèkake gathuking dariji mau, mulane baud nglangi bangêt, awit sikile kang minôngka wêlah, wis prasasat iwak ana sajroning banyu, dhêmênane saba ing banyu, golèk mangsan kroco utawa keyong, apadene yuyu, banjur diuntal bae, suprandene kroco lan keyong mau bisa ajur dadi têlèk dalasan omahe kang apindha kijing, awit bèbèk iku duwe pangrêmêkan, linuwih pêpadhaning khewan.
Bèbèk iku drêmba bangêt, pakanane dhêdhak, tuwin jagung lan pari sathithik, utawa sêga, diulêd karo banyu, yèn durung dipakani tansah muni bae, wèk, wèk, nganti ambrêbêgi kuping, bèbèk iku esuk sore diêngon marang sawah sanadyan akèh pakane lan akèh pagaweane wong desa padha dhêmên ngingu bèbèk, kang dipurih êndhoge, sabên dina ora tau towong ngêndhog, nganti sasèn-sasèn, tarkadhang nganti sataun muput, mung lêt sadina rong dina bae, samono iku yèn kopèn pangane, bèbèk iku ora bisa ngêngrêmi êndhoge, saka ora bêtah
ngêlèh, yèn wong arêp nêtêsake dislibukake ing babon angrêm, yèn nêtês dimong ing babon, nanging ora suwe banjur pisah dhewe, bèbèk iku padha anjilma marang kancane dhewe awor karo bèbèk liyane nganti puluhan, samôngsa digiring iya banjur misah dhewe-dhewe nunggal kancane mau, nanging ora bisa omah, saupama ora digiring sanadyan nganti wêngi iya ora mulih, wis kanyatakake bèbèk iku ora duwe rêmpêlu, apa saka iku ênggone ora bisa mulih mênyang kandhange yèn ora digiring, bèbèk lanang iku kuwat bangêt, bèbèk lanang siji bisa ngêcaki bèbèk wadon salawe, yèn cumbana dhêmênane ana ing banyu, yèn ngêndhog ing wayah bêngi ana ing kandhange gumluntung ing lêmah, ora nganggo patarangan, ing wayah esuk kang duwe anjupuki êndhog pating glundhung kalawan bungahing ati, yèn cacahing êndhog kurang saka sabêne, amêsthi ana kang durung ngêndhog, iku sok ngêndhog ing wayah awan ana ing pangonan sawah, diarani: ngênthit, kang angon ngawasake bae, yèn wis mêtu banjur dijupuk.
Ing desa Gawok (Kartasura) saurute, akèh wong desa kang anggaota ngingu bèbèk nganti atusan, [atusa...]
[...n,] nanging ora kêconggah nyêmbadani pakane kang nganti warêg, mung dipakani sathithik, akale bèbèk iku diêngon bae rina wêngi ana ing sawah lêbaran panèn, kang duwe lanang wadon nunggu ana ing galêngan, sangu paturon lincak lan kalasa bantal, tuwin payung kajang, esuke anjupuki êndhog didol mênyang pasar, ginawe tuku butuh, turahe dicèlèngi, ênggone angon bèbèk ora mung ana sacêdhaking omahe bae, mlantrah mênyang liya panggonan, ing ngêndi ana lêbaran panèn, nganti têkan tanah Sokawati, sarta nganti pirang-pirang sasi lagi mulih, rêgane êndhog bèbèk siji têlung dhuwit, yèn murah saprapat, iba yèn bèbèke rongatus bisa ngêndhog kabèh, sanadyan mung bisa ngêndhog satus, iya wis akèh kauntungane, nanging liyane wong tanah Gawok, arang kang kaconggah nglakoni pagawean mêngkono, iwak bèbèk iku rada alot, yèn tinimbang karo iwak
kanggo borèhe wong lara panas tis. Mundhu sagodhonge, winor lan babakan pêlêm tuwin têgêrang, kanggo anggadhung jarit dadi rupa ijo. Mulwa, kagodhog kanggo ngêkum bêlak.
b. c ... Bèbèk alasan lanang wadon, dumunung ing tanah Nurwègêm, ora kêna diingu ing wong, sarta iwake ora enak.
d. Bèbèk laut, ing tanah Eropah lor, pasabane slulup ing sagara anjêndhêl, ngupaya iwak. e. Bèbèk gêdhe, dumunung sacêdhaking
jaran ana sikil buri cakêt wadidang sadhuwuring jêjali, watêke ala.
Wiwite ana sasêbutan: bathara, saka Sang Hyang Manikmaya (Bathara Guru) nganggo sasêbutan mau P.J. 45-1.
Araning bathikan sawatara ing sabisa-bisa pinilihan araning bathikan kuna, kaya ing ngisor iki: Unthuk banyu cêplokan latar putih. Orang-aring: garis miring. Udanriris (canggahing ratu kêna nganggo). Ayam pugêr: alas-alasan latar putih. Ima-ima ranu: sêmèn latar putih. Nagasari: cêplokan latar
gêndrèh barong, anggoning buyut dalêm. Parang rusak barong, anggoning wayah dalêm. Parang krêsna, anggoning canggah dalêm. Parang kusuma, anggoning canggah dalêm. Parang kêmbang kahwa, anggoning canggah dalêm. Parang kêmbang, anggoning canggah dalêm. Parang sarpa, anggoning canggah dalêm.
dumunung ing tanah Eropah, nanging ora bêtah ing adhêm, sabên môngsa
mangan bêngkowang ora dadi ngapa, bisa mari dhewe. Bêngkowang iku wohing bêsusu kang dhuwur, bêsusu woh utawa klikaning bêngkowang: kang ngisor, pananduring bêngkowang mung disêbar bae tanpa diopèni, ing dalêm sangang sasi bisane
wit-witan cilik-cilik, kaya ta: pulutan, sidaguri lan liya-liyane, ingaran: ram, apadene diisèni pakan daging kêbo utawa sapi kang
sanadyan ing petung kabèh tinêmu bêcik, nanging yèn nuju bangas, iya dadi dina ala, yèn tinêrak ambilaèni, lakune wis kawatonake ing dalêm sêsasi sasine ping pindho, ana tibaning tanggale dhewe-dhewe, nanging sasi têtêlu tibaning bangase mung nyapisan, pratelane kaya ing ngisor iki:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Serock&oldid=1090320"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
kagem engkang taseh siswa kwulo suwun latihanipun ingkang sregep….
7 Oktober 2010 pada 14:15 mas utawi mbak-mbak engkang ngurusi blog niki kulo nyuwun tulung artine dungo lan topo kalah dening sabar lan
lan tali sakral niku kok kabehe 6.bolongan niku?
ISINIPUN: Sari Basa - Pangandikanipun I. W. Ministêr Wèltêr - Tarente - Jampi Jawi - Kawruh Bathik Warni-warni - Katêntrêman - Kitha Pusêring
Ngadhuh-adhuh nusahi lan anggêtuni kaluputane, durudurung. jênêng kêduwung. Kang
bêcik. Tumrap marang wong ringkih karo wong sêntosa, gêtun iku beda dayane. Tumrap marang kang ringkih, gêtun mau bisa anjalari saya pêpês lan saya êntèke kêkuwatane. Balik tumrap marang wong kang sêntosa, malah dadi banyu panguripan bisa anjalari gumregah mundhak sêntosa.
Susahe wong kêcuwan, ora sapiraa yèn ditandhing karo susahe wong gêtun. Tuwuhing cuwa, marga ora kêtêkan sing dijôngka, dadi bisa ngingêr anjôngka liyane. Barêng gêtun, kang digêtuni uwis kêpungkur, ora bakal bali manèh.
Ringkêsaning pangandikanipun I.W. Minister Welter sampun kawrat wontên ing Kajawèn No. 1. Dene wêtahipun kados ing ngandhap punika.
Atas namanipun pamarentah dalêm Sri Maharaja Putri kula ngaturakên tarima kasih kanthi gumolonging manah dhatêng atur pêpujinipun pamarentah Indhia saha kawula ing Indhia Nederland, nyarêngi kalihan ngancikipun taun enggal punika.
Makatên ugi kula piyambak, kaparênga ngaturakên tarima kasih kula tumrap pêpuji dhatêng kula. Saking panuwun kula, mugi panjênêngan karsaa pitajêng, bilih pêpuji wau saèstu mranani dhatêng manah kula.
Wontên ing babadipun tanah Indhia Nederland inggih punika babad ingkang sampun tiga satêngah abad dangunipun, dèrèng nate sêsambêtanipun pangêmbat praja ing ngrika kalihan ing Eropah ngriki rakêt, supêkêt kadosdene ing salêbêtipun taun ingkang mêntas sumisih, taun ingkang kêbak kasangsaran, inggih punika taun 1940.
Tanah Indhia pancèn sampun saiyêg saèstu, sarta inggih sampun manunggil kalihan Nederland, kalihan pamarentahipun ingkang absah raos manunggil punika wau, sanajana sayêktosipun sampun botên prêlu katêrangakên, kacihna ugi saking pangandika panjênêngan. Ingkang makatên punika saèstu adamêl mantêp sarta suka sukuripun pamarentah luhur.
Pamarentah luhur mantêp, awit sanajan kathah anggènipun kecalan, taksih gadhah kêkantunan awujud kayakinan, inggih punika yakin bilih taksih sagêd ngêndêlakên tlatah laladaning krajanipun ingkang agêng piyambak, sagêd ngêndêlakên pitulunganipun têtiyang ingkang dumunung ing ngriku, botên mawang warnaning kulit utawi bangsanipun.
Suka sukur, dene têtiyang ing Indhia Nederland, sanajana sawêg nandhang ribêd sêdhih, sami saiyêg gadhah raos manunggil kalihan Nederland dalah pamarentahipun, inggih punika pamarentah ingkang dipun pangajêngi pêpundhèn kita Sri Maharaja Putri, pralambanging manunggilipun krajan Nederland sadaya.
Pamarentah inggih sangêt tarima kasih dene panjênêngan sadaya sami tumut ngraosakên kasangsaran ingkang sinandhang ing nagari Walandi, kados ingkang sampun panjênêngan wahyakakên kalayan sae amranani nalika panjênêngan napukakên parêpatan Raad Kawula ing taun punika.
kabêtahan kita ing salêbêtipun pêpêrangan ingkang ugi tinumutan Nederland punika, kula inggih ngaturakên tarima kasih sangêt.
Trênyuh raosing manah kula yèn kèngêtan sêtyanipun kawula alit golongan bangsa pintên-pintên bangsa, ingkang wontên ing nagari panjênêngan kalimrah winastanan "orang
Mila pangajêng-ajêng kula, mugi kawula dalah pangagêngipun, ingkang botên mangrêtos basa Walandi, ugi sami puruna nganggêp bilih sêsorah kula punika, sanajan anggèn kula ginêman punika mawi basa kula piyambak ugi tumuju dhatêng têtiyang wau. Dhatêng têtiyang ingkang botên mangrêtos basa Walandi wau, kula badhe nglairakên raosing manah kula, raos utawi tuwuhipun saking têlênging manah, mawi basa ingkang ing kêpuloan ngriki kathah piyambak ingkang ngangge,-: Nuwun, nuwun sangêt! Awit saking pitulungan panjênêngan, sêtya tuhu panjênêngan, kula sami botên wêgah ananggapi warsa enggal punika kalayan tatag-têtêging manah.
Lêrês, lêlampahan ingkang badhe kalampahan ing salêbêting taun ngajêng punika namung Gusti Allah piyambak
sami rinodaparipêksa, sakalangkung sangêt, sakalangkung nggêgirisi, awis wontên lêlampahan ingkang mirib kados lêlampahan kita punika. Bangsa ingkang luhur budinipun rêmên dhatêng katêntrêman, sampun ngêtog kêkiyatan murih botên katut pêrang, kathik mêksa pinrawasa ing
mêngsah ingkang dede tandhingipun, satêmah, sasampunipun nanggulangi kalayan toging kaprawiran kêpêksa nungkul. Mila lêlampahan kita punika adamêl kagèting tiyang sajagat, jalaran Nederland punika botên namung dados namaning panggenan ing ngèlmu bumi, ugi dados pusêring kabudayan, kadêrêng raos mardika, gêdhonging manah burus tuwin sêtya ngantos dados ucap-ucapan wontên ing pundi-pundi.
Nagari Nederland dipun wastani nagari alit. Pancèn inggih makatên, ananging wontên ing babad donya awis-awis wontên nagari alit ingkang agênging lêlabêtanipun nglamaki nagari Walandi. Lêlabêtanipun Nederland tumrap kamajênganing jagat, botên kenging dipun tutupi, jêr ing jaman wingi lan ing jaman samangke ugi kathah sangêt Nederland anggènipun manjurung ngindhakakên bandha-bandha kawruh tuwin kagunan, punapadene urun punapa kemawon ingkang adamêl luhur sarta mulyaning manungsa. Bangsa Walandi sampun pintên-pintên abad ngraosakên kamonceran lan kawibawan, ewasamantên dèrèng wontên cihnanipun yèn sampun sêpuh utawi badhe risak. Malah kosok wangsulipun, bangsa Walandi taksih waras-wiris, taksih kêbak ing kêkiyatan tuwin kapurunan gêsang. Mila anggèn kula sami ngêntosi biratipun tindak sawênang-wênang punika inggih kanthi kapitadosan agêng. Makatên ugi, kanthi tatag, botên kirang ing pangajêng-ajêng anggèn kula sami ngêntosi dhatênging kalamangsa ingkang langkung mbingahakên tuwin langkung sae tumrap dhatêng panjênêngan, tumrap dhatêng kula sadaya, ananging langkung-langkung tumrap dhatêng bangsa kula ingkang wontên ing Nederland.
Ngèngêti atur kula wau sadaya, panjênêngan têmtunipun botên badhe gumun, Tuwan Guprênur Jendral, manawi kula cocog sangêt kalihan pamanggih panjênêngan, inggih punika kula kêdah sami sumanggêm nglajêngakên ayahan ingkang miturut lampahan babad dados bêbahan kula, kula kêdah sami tumandang miturut pamanggih kula piyambak, lan nêtêpakên lêlampahan kula inggih kanthi mardika sakajêng kula piyambak.
Ing salêbêtipun ngêntosi dhatêngipun kalamangsa ingkang mbingahakên tuwin ingkang langkung sae punika, bêgja dene kula sami angsal cêcuwak, inggih punika cêcuwak ingkang wujud pangrêtosan, bilih wontên rakyat dasanan yutan kathahipun ing salêbêtipun nandhang ribêt sêdhih punika sami ngatingalakên suka lilaning manah nêdya miturut dhatêng tuntunan kula, tuntunan ingkang mawi dhêdhasar aos-ingaosan, sarta mawi adhêdhasar lupiya, bilih bangsa kados bangsa kula punika, inggih kadospundi kemawon kawontênanipun, ingkang dipun udi muhung lampah lêrês lan ngadil, sirik dhatêng tindak sawênang-wênang. Makatên ugi anggènipun nindakakên paprentahan dhatêng bangsa ingkang awit saking karsaning Pangeran kapasrahakên dhatêng bangsa kula i.p. Wetanan, inggih tansah kapadosakên dhêdhasar lêrês lan ngadil.
Mugi-mugi pangajêng-ajêng ingkang kados makatên wau ing taun ngajêng punika njalarana kiyating panggalih panjênêngan anggènipun sami nindakakên sêsanggêman panjênêngan piyambak-piyambak,
ingkang sami mirêngakên andharan kula punika, samia purun nganggêb bilih sêsorah kula punika inggih tumuju dhatêng sliranipun piyambak-piyambak, sarta kaanggêpa, bilih ingkang ngucapakên têtêmbungan punika wau mitra panjênêngan sinarawèdi, mitra ingkang kapidêrêng kumêdah badhe sêsalaman piyambak kalihan panjênêngan sadaya.
Wêdharing atur kula punika, Ingkang Wicaksana, yêktosipun manah tansah èngêt dhatêng panjênêngan, èngêt dhatêng nagari panjênêngan, anggènipun endah, inggih nagari ingkang kula dunungi kala rumiyin, lan pancèn inggih lêrês kados ingkang kapangandikakakên dhatêng Ingkang Wicaksana wau, nagari ingkang tansah kumanthil-kanthil wontên ing kêkulunging manah kula.
Mênggah puji kula dhatêng panjênêngan, Tuwan Gupêrnur Jendral, tuwin dhatêng panjênêngan sadaya ingkang sami mirêngakên andharan kula, kula ringkês dados tigang têmbung minangka panutuping atur kula: "ingkang tatag, sami pitados lan sampun ngantos katêlasan pangajêng-ajêng!"
Sampun kawartosakên, kala tg. 11 ngrintênakên tg. 12 November, R.A.F. ngrêmuk baita Italie wontên ing pandhêlikanipun ing Tarente, Italie sisih kidul. Gambar-gambar punika pamotrètipun sasampunipun katêmpuh, prêlu kangge nanjihakên kadospundi kawontênanipun.
katingal wontên ing sacêlakipun torpedo boocager, bokmanawi baita punika inggih
dados satunggal kaayak alus. Manawi badhe ngagêm mêndhêt 1 sendhok tèh kabuntêl kapas.
Kajawi kangge wanita mêntas mbabar, ugi pêrlu kangge wanita sabên sêminggu sapisan, dayanipun sagêd nulak
Sadaya punika kacarub dados satunggal ingkang wradin yêktos, wasana kasaring, murih saya wradin. Dayanipun kajawi sêdhêp lan sêgêr, dhatêng badan ènthèng, botên mangsuk anginan.
Panganggenipun 1 sendhok tèh cêkap dipun cor wedang bêntèr 1/2 gêlas, gêndhis sacêkapipun.
gêndhis batu ± pangaos 2 1/2 sèn, kaumobna ngantos sêpuh. Yèn sampun kaêntas kasaring, kawadhahan gêndul, katutup rapêt, sampun dados sêtrup adu lima. Sêtrup 1 sendhok tèh cêkap kaêcor wedang 1 cangkir, raosipun sêgêr, sêdhêp, arum. Prayogi kagêm unjukan putri, agêng dayanipun dhatêng sarira.
Cabe, jae, laos, dlingo.
Ing mangke kasambêt bab jampi, têgêsipun njampèni sêsakit, sanès pangrêksa.
Anggèn kula njlimêti jampi Jawi dhatêng satunggil-satunggiling bahan, sawêg dumugi samantên ingkang sampun kabukti saenipun, mila prêlu kula sambêtakên ing ngriki, inggih punika: 1. cabe, 2. jae, 3. laos abrit lan dlingo.
1. cabe punika kenging kangge njampèni badan lêmês, èngêtan kêndho, wadhuk kêndho, usus sarwa kirang kiyat, sampun raos cape.
Sumêrêpipun makatên, ing suwau cabe tansah kula gigit-gigit, raosipun pêdhês ngêtap mawi sêngak, langkung-langkung ingkang sêpuh yêktos. Yèn kula ejrah wijinipun alit-alit punika, sabên 1 cabe ± 66
saèni panggarapipun, lan abên-abênanipun, cabe, laos, bendha, sagêd dados jampi kasêbut nginggil.
Pandamêlipun: cabe 25 (± 20.000 glintir wiji), bendha sêpuh 1, têngkêl laos abrit 1
Sadaya punika kadamêl garing, nuntên kagorèng sangan, kadhêplok lan kasaring piyambak-piyambak. Sasampunipun lêmbat, sadaya sawêg kacampur mêmêt. Panganggenipun: 2 sendhok tèh kaulêg kalihan tigan ayam (jêne) têrus kaêcor wedang bêntèr ingkang rikat ngantos dados 1/2 gêlas mawi gêndhis, kaunjuk sabên Rêbo lan Sêtu sabên badhe
katetesan toyaning jêram pêcêl ± 1, dados jampi ginjêl kêndho.
Makatên malih bab jae inggih sagêd dados jampi ingkang migunani bab sêsakit nglêbêt ingkang kirang sae kados kasêbut nginggil, bedanipun sagêd madhêt piyambak, upami sêtrup jae sagêd mitulungi saening napas, jampi ngêlu, abuh, lan untu sakit, cêkap kabakar wêtah lajêng dipun gigitakên ing untu ingkang sakit.
Dene dlingo cêkap kangge tèh wedangan, nyarasakên sakit gorokan, namung gandanipun botên eca, mila dipun gêndhisi arèn, radi suda.
Wasana sêrat punika kagaliha trimah lowung kangge gêgaran pangrêksaning kasarasan, tinimbang sêpên. Tamat
Sari kuning 3/4 kati, têgêran 1/2 kati.
Barang kalih kasêbut punika sarêng-sarêng kagodhog, dipun toyani 1 blèg (20 l.), kagodhog ngantos umob sêpuh. Manawi sampun lajêng kacampuran kalihan bêninganipun toya sari gamping, ukuran gamping 1 1/2 kati, gêndhis klapa 1 tangkêp, toya 6 blèg (120 l.), kacampur ingkang ngantos campur lêrês, lajêng barang ingkang sampun dipun soga wau kacêlup dhatêng toya sari gamping ingkang sampun kacampur kalihan godhogan sari gamping, tawas wau, lajêng dipun ulêt-ulêt ngantos mukêt. Manawi sampun lajêng karêndhêm sadalu wontên talawah utawi bak. Enjingipun lajêng kagirah toya kacampuran tawas lan gêndhis batu.
Tawas 1/4 kati, gêndhis batu 1/8 kati.
Barang warni kalih punika kagodhog sarêng-sarêng, dipun toyani 1 1/2 blèg (30 l.). panggodhogipun umob sêpuh. Manawi sampun asrêp barang rêndhêman wau dipun girah kalihan toya tawas campuran gêndhis punika. Manawi sampun lajêng kakêbyok (kagodhog). Manawi lilinipun katingal rêsik, lajêng kaêntas kagirah dhatêng toya limrah. Manawi sampun lajêng kagirah malih dhatêng toya tawas ingkang ukuranipun namung raos kêcut mônda-mônda, lajêng dipun girah toya limrah ngantos rêsik. Punika sampun dados babaran sinjang.
Anggodhog soga kangge babaran Solo kasaran:
Tingi 95 kati, soga (jambal) 5 kati, têgêran 2 1/2 kati.
Barang tiga punika dipun godhog sarêng-sarêng, dipun toyani 10 blèg (200 l.). panggodhogipun umob sêpuh, kakantunakên 7 blèg (140 l.).
Tawas 1/2 kati, têgêran 1/2 kati, sari kuning 1/2 kati.
Barang warni tiga punika kagodhog dados satunggal, dipun toyani 1 blèg (20 l.). anggènipun nggodhog ngantos umob sêpuh. Manawi sampun lajêng bêninganipun sari gamping wau kacampur kalihan godhogan sari kuning lan tawas punika, lajêng kaudhêk ngantos campur lêrês. Manawi sampun, barang ingkang sampun dipun cêlup soga kaping 4 wau lajêng dipun cêlup dhatêng sari gamping campuran punika, kaênyêt-ênyêt utawi kaulêt-ulêt ngantos waradin. Manawi sampun lajêng dipun kêbyok (kagodhog). Manawi lilinipun sampun rêsik, lajêng dipun girah toya tawas, takêran namung raos kêcut mônda-mônda. Manawi sampun lajêng dipun girah toya limrah ngantos rêsik. Punika sampun dados babaran sinjang.
Têmbung katêntrêman punika saking lingga: têntrêm, dene têgêsipun: mênêp lan wêninging manah.
Miturut katêranganipun para ahli raos kabatosan, dipun cariyosakên: sintên tiyangipun ingkang mênêp lan wêning manahipun, inggih punika nyatanipun tiyang ingkang sampun sagêd manggèn utawi dêdunung wontên ing alam katêntrêman.
Katêntrêman punika tumrapipun para wicaksanèng budi, inggih ingkang sami dipun anggêp
baetullah. Ingkang maknanipun: atining mukmin iku kadhatoning Allah.
Kagathukakên malih kalihan dhawuh jangji-jangjining Allah dhatêng manuswa, kados ingkang kasbut ing kitab ingkang nyariyosakên tumuruning wijinipun manuswa, makatên: sasampunipun manuswa anyanggêmi tumitah wontên ing ngarcapada saha nêdya ngèstokakên punapa sadhawuhing Allah, punapa malih aprasêtya botên badhe pangling dhatêng Allah Pangeranipun sajati. Ing ngriku Allah tumuntên paring dhawuh sapisan êngkas minôngka pangèngêt-èngêt:
He, wijining manuswa, manawa sira wus kalaksanan tumitah ana ing alam donya, ana wêwêkas ingsun
obah. Kawruhanira, wijining manuswa, yèn sira kongsi anglirwakake dhawuh pêpacuh ingsun iki, ora kêna ora sira mêsthi ingsun patrapi paukuman kang luwih dening abot-§ Mênggah nyata utawi wujudipun: risaking manah. Risaking manah inggih risaking gêsangipun. kosokbaline, lamun sira tansah angèstokake dhawuh parentah ingsun mau yaiku tansah rumêksa marang dhampar palênggahaningsun, sira mêsthi ingsun ganjar kaluhuran lan kamulyan kang luwih endah, nyatane sira bakal Ingsun parêngake manggon ana ing swarga kang tanpa kira.
Mirid wêwarahing kawruh manunggal anêrangakên bilih ingkang sagêd utawi ingkang wênang manggèn wontên ing swarga tanpa kira wau sajatosipun namung kawasanipun Allah piyambak, dados saupami wontên umat ingkang pinarêngakên manjing utawi manggèn ing ngriku punika, têmên-têmên umat utawi tiyang wau sampun sagêd wangsul dhatêng asal kamulanipun, inggih kawula ingkang sampun manunggal ing Gusti, sampun [sampu...]
[...n] wangsul Allahipun malih, anêtêpi ungêling lapal pêpuji Inalilahi wa inailaihi rajiun. Ingkang maknanipun asalira saka Allah balia maring Allah.
Pramila kêplasipun pisan inggih sampun wangsul jumênêng ing Allah balaka. Mantukipun kalihan lapaling surat Iklas… lahu kuphuan ahad. Têgêsipun ora ana sawiji-wiji kang bisa kuphu (nunggal) karo Allah, kajaba Allah.
Samangke mangsuli bab dhampar. Murih saya gamblangipun, kados prêlu katêrangakên sawatawis, punapa ta mênggah ingkang dipun sanepakakên dhampar wau.
Dhampar - ing ngriki nyatanipun inggih ati - atining mukmin. Dene cocogipun kalihan kawruh pêprincèn peranganing badanipun manuswa, ati punika perangan ing nglêbêt, ingkang anggandhèng sakathahing raosipun anggota sadaya. Awit ati wau dumunung ing madyantara. Mila inggih ati punika ingkang kaanggêp dados ratuning bawana. Inggih ratuning sarira, inggih ratuning badan.
Kangge tôndha saksi ingkang mêlok bilih ati punika ratuning badan, nyatanipun samôngsa-môngsa tiyang punika risak manahipun, raganipun utawi peranganing badan sanèsipun tamtu lajêng katut kemawon, têgêsipun lajêng katut risak tanpa karana, sarta tuwuhing karisakan wau warni-warni wujudipun, wosipun: tansah nandhang kasmala utawi sakitên kemawon.
Inggih jalaran makatên wau, para ahli kabatosan lajêng nêtêpakên bilih katêntrêman punika dhêdhasar paugêraning agêsang, inggih dados têtalêsing pangudi kawruh kabatosan.§ Ingkang botên gêpok senggol kalihan lampahing pangudi panggêsangan, jalaran pancèn miji. Amargi kêpara nyata, wontên tôndha saksinipun ingkang jèngglèh, kenging utawi gampil kasipatan ing netra kapala. Inggih punika sanadyan lampahing pangudinipun kawruh kabatosan sampun mêncit dumugi ing pucak pisan, manawi tumindakipun tanpa kanthi katêntrêman, botên kenging botên sadaya kawruhipun tamtu badhe sirna lêbur tanpa kukupan.
Lah punapa têgêsipun sirna lêbur tanpa kukupan utawi pundi ta mênggah nyataning kawujudanipun - botên sanès inggih punika risaking manahipun.
Kauningana, sok tiyanga risak manahipun - sampun tamtu inggih risak barang-barangipun, inggih atêgês risak gêsangipun. Sabên tiyang punika gêsangipun risak, têtela tampi sapudhêndhaning Pangeran, inggih punika nyatanipun tiyang kêcêmplung ing naraka, icip-icip angraosakên siksa ing akirat.
Kêjaba bab jogèd, ana ing Surakarta iya ana prakara liyane sing tak lêbokake nèng kêpèk, bokmanawa prakara iki iya prêlu bangêt padha tak sumurupi lan tak gatèkake bangêt.
Aku ki rak rada gumun, gumun nyang awakku dhewe, Truk. Anggêr mingsêd saka Batawi, kêpèkku mêsthi banjur kêbak mêncêb ayake saking gumunane, dadi apa-apa dilêbokake kêpèk, jênênging panganan bae nèk modhèl anyar, kaya ta gadho-gadho, cap gomèk, ènèng-ènèng, uwak-uwik, dhudha ngamuk,
panjênênganmu wis krungu yèn ing Surakarta ana pêrgêrakan hebat, dudu obah-obahan politik, dudu obah-obahan ekonomi lan iya dudu obah-obahan kabatinan, ananging ora kurang migunani lan ora kurang wigati tinimbang sêgala macam obah-obahan mau, yaiku obahan bab basa Jawa.
Rèhning aku wong Jawa, bapakku Jawa, êmbokku Jawa, êmbahku Jawa, eyang buyut kaki nini Jawa, cêkake wiwit aku têkan êmbah-êmbah Jawa tênan, mulane krungu ana obah-obahan basa Jawa atiku mêksa banjur kontak bangêt. Ana ing Sala
dhèskêndhêhê basa Jawa. Ananging rèhne maksud lan tujuane obah-obahan mau wis gênah apik bangêt, maedahi bangêt, cêsplêng bangêt, aku mêksa kêpengin mèlu urun bau suku, sanajan namung dadi èndhèl utawa tukang ngrungokake.
Sabênêre ada-ada nêdya andandani lan ngajokake basa Jawa kuwi dudu barang anyar. Jamane Ki Padmasusastra aliyas Praja Pustaka, wis ana jôngka mêngkono mau. Malah iya wis tau ngêtokake kalawarti sing mligi ngrêmbug basa Jawa lan uthêk kaliwêre kawruh Jawa, yaiku kalawarti Sasadara, Côndrakanta, lan Waradarma. Kêjaba ing Surakarta [Surakar...]
[...ta] ing panggonan liyane iya wis tau lan wis kêrêp ana jôngka kaya ngono, nganti padha ngêdêgake kumpulan ana Mardibasa, Mardisastra, Mardipujôngga, Mardigunabasa, ènsoprut, ning iya banjur ana sing salah kêdadèn dadi kumpulan mardipèi lan mardidhomino. Maune anggêr gandringan mêsthi ngrêmbug layang Jawa, êmbuh maca lan nyurasa Wedhatama, êmbuh Pustakaraja, êmbuh Cêmporèt. Anggêr mrêgoki têmbung angèl utawa ora ngrêti surasane, banjur padha dipadu ngantèk gayêng. Dene gêgamane, sing lumrah bausastra Wintêr utawa Roordhah, arang-arang bangêt sing duwe bausastra Kawi Bali. Kang akèh-akèh, padha duwe panganggêp yèn sinau basa Jawa kuwi gêgamane sing nomêr siji ming bausastra. Anggêr wis ngadhêp bausastra, wis patohan bangêt. Môngka bausastra kuwi sajatine mung jinising srana, lan isih akèh bangêt srana-srana liyane sing luwih prêlu. Kumpulanku mardibasa biyèn, bubrahe marga banjur malih dadi kumpulan pèi. Dhèk wiwitan,
punika kalêbêt sêsakit kulit ingkang kêrêp kêsrambah. Ingkang limrah, tuwuhing wudun punika margi kulitipun kalêbêtan basil ingkang nama Staphylococcen. Lumêbêtipun mêdal ing bolonganing kulit nalikanipun kulit wau kenging rêrêgêd.
Wiwitanipun ing kulit mlênthing alit bundêr. Botên dangu ing têngahing plênthing wau wontên undêranipun pêthak ut. jêne mêncungul. Sakubêngipun plênthing katingal abrit. Manawi plênthing wau mêcah utawi dipun sudhèt sarta lajêng mêdal nanahipun, limrahipun lajêng mantun.
Rèhning jalaranipun wudun punika saking rêrêgêd ingkang isi basil Staphylococcen, mila pangrêksanipun murih botên kêtularan inggih namung rêsikan. Sampun ngantos linton sinjang utawi pangangge kalihan tiyang wudunên.
Wudun wontên ingkang sok ngêmpal kathah, limrahipun dipun wastani wudun brama (negenoog) punika ambak-ambak katingalipun sapele, namung manawi kirang ngatos-atos mêksa mbêbayani, jalaran lajêng sagêd nuwuhakên infectie (bloedvergiftiging). Langkung-langkung manawi tuwuhipun wudun wau jalaran katularan basil Straphtococcen, punika pancèn mbêbayani saèstu. Wudun limrah, botên mawi ngawontênakên sakit bêntèr. Namung manawi wudun Straphtococcen limrahipun mawi sakit bêntèr.
Tiyang sakit gulanên (Suikerziekte) inggih sok kêthukulan wudun. Manawi wudunipun nggrombol dados satunggal (negenoog), punika sanajana dipun opêrasi pisan, ingkang kathah-kathah mêksa njalari tiwas.
Panjaginipun, kados ingkang sampun kula aturakên wau nomêr satunggal kêdah rêsikan. Badan dipun udia sampun ngantos kenging rêrêgêd. Linggih prak-prok saênggèn-ênggèn punika inggih botên prayogi, saya tumrap lare alit.
Sadhèrèk Jawi sok wontên ingkang gumluwèh, manawi wudunên kapurih ngèndêlakên kemawon, kajêngipun matêng rumiyin. Mangke manawi sampun matêng, lajêng dipun plothot. Makatên punika salugunipun kirang prayogi. Wiwit kraos badhe wudunên, kêdah tumuntên dipun jampèni. Saya enggal saya prayogi. Yèn sawêg wiwit mlênthing, tumuntên dipun usar-usari yodiumtinctuur ingkang cuwèr, utawi dipun komprès mawi spiritus utawi alcohol, lajêng dipun tutupi mawi kapuk kapas.
Dene manawi wudun wau sampun mêcah utawi sampun dipun sudhètakên dhatêng dhoktêran, nanahipun dipun rêsiki mawi kapas ingkang sampun dipun têlêsi toya sublimat utawi sanèsipun. Kapas ingkang sampun rêgêd utawi ingkang gêgêpokan kalihan wudun wau, sampun dipun bucal saênggèn-ênggèn, margi punika isi basil, samangsa dipun gêpok ing tiyang sagêd nular.
Manawi dhoktêr, anggènipun njampèni wudun punika ugi wontên ingkang mawi tablèt biergeest lan ugi wontên ingkang mawi dipun suntik vaccine utawi serum staphas (staphy lococcen).
Wudun inggih wontên ingkang jalaranipun saking basil straptococcen, punika jampinipun inggih dipun suntik mawi straptococcenprontosil utawi dipun têdhani tablèt prontosil utawi sanès-sanèsipun.
Dhoktêr: "Punapa kalawau dalu sampeyan sagêd sare sakeca?"
Tiyang sakit: "Kirang têrang, dhoktêr, kula botên sagêd ngraosakên, amargi anggèn kula tilêm kêpatos, ngantos sadalu muput botên nglilir."
Wira: "Kapal kula dhawuk punika, salami-laminipun dèrèng nate mambêt cêmêthi, kula kêthêki kemawon lampahipun sampun kados kilat."
Cakra: "Witikna kapal kula dragêm punika, yèn kula tumpaki botên usah ndadak kula kêthêki barang, sabên kula tumpaki cemplo, lap, kados kilat."
Wangsa: "Taksih kêras kapal kula, pun Gagakrimang, la tiyang dèrèng ngantos kula cemplo, sampun mbalap, blas tanpa tilas."
Dhalang: "Wau ta sintên ingkang sinewaka wontên ing sitinggil binaturata, inggih Sang Prabu ... ingkang rama Prabu Baladewa, inggih punika Sang Prabu ... Sang Prabu ...
Tiyang ningali: "O, dhalang kaya basu."
Dhalang: "Inggih Sang Prabu Basudewa."
A: "Punapaa inggih, bojo kula punika manawi sêsarêngan mlampah kalihan kula, kok nolah-nolèh kemawon."
B: "Bokmanawi saking sampeyan punika pangawak setan, sok ngical."
A: "Punika mèmpêr. Layak nalika kula mantuk kêdalon dipun ungêlakên: Setan alas."
Tumapakipun taun 1941 punika Hitler inggih nyagahi rakyatipun kados kala ing taun 1940, inggih punika ing salêbêtipun taun punika pêpêrangan têmtu sampun bibar, lan ... Jerman unggul.
Makatên ugi sapukawatipun Hitler, i.p. Maarschalk Goring, Jendral Brauchtisch tuwin Admiraal Rader, prajuritipun ugi dipun cariyosi yèn Jerman sampun nyakêti kamênanganipun.
Sagêdhagan punika têmbungipun Hitler radi anèh, beda kalihan adat sabênipun, botên patos agressief, botên ngatingalakên adigang adigungipun botên, mawi ngumbar swara panggêrtak, lan ... ingkang kalêbêt nganyar-anyari malih dene mawi ngakêni panguwaosing Pangeran.
Punika mêsthi wontên sababipun. Nitik kawontênanipun, anggènipun sajak kêndho punika kenging katêmtokakên margi mangrêtos sarta kraos saèstu, yèn mêngsahipun ingkang pungkasan inggih punika Inggris pancèn botên kenging dipun suwawa, botên kenging dipun gadho gêsang-gêsangan kados sanès-sanèsipun.
Kajawi punika, ugi kadayan dening sêrêting rodha ekonominipun piyambak. Indhustri-indhustri ingkang prêlu-prêlu tumrap lampahing papêrangan, botên sakêdhik karisakanipun awit kaobrak-abrik wadya R.A.F. Mangka bêbau ingkang sami nyambut damêl kathah ingkang kangge bêbantên wontên ing papêrangan, dados lajêng kapêksa nganggèkakên bau tambêlan, inggih punika lare-lare, tiyang èstri, tiyang pènsiunan utawi tiyang ukuman. Miturut katêranganipun s.k. Danziger Vorposten, salêbêtipun wulan Sèptèmbêr kapêngkêr punika Jerman kapêksa ndhatêngakên bêbau ngamanca 400.000, tiyang tawanan 200.000, tiyang èstri 200.000. Lajêng kangge nyampêdi kabêtahaning indhustrinipun, pamarentah Jerman sampun nyambut dhatêng rakyat gunggung kêmpal wontên 641 yuta mark. Mangka komplotanipun, inggih punika Italie, têrang yèn botên sagêd mitulungi Jerman ing bab ekonomi, malah kêpara dados damêl.
Namung, punapa Jerman lajêng nyandèkakên anggènipun badhe nggêbag Inggris? Churchill tuwin para ahli kamiliteran Inggris saiyêg mangsuli: botên! Mila sanajan kadospundi kemawon polahipun Jerman, Inggris têtêp têrus siyaga kalihan ngobrak-abrik pancadan tuwin indhustrinipun Jerman.
Manawi nitik tandang grayangipun Jerman salêbêtipun minggu wingi, saya katingal cêtha bilih ingkang dipun tulad Hitler punika Jengis Khan. Botên namung lampahing pêrangipun, i.p. pêrang blêdhèg, nanging ugi gêlaripun pisan. Gêlaripun Jengis Khan, raja Mongool ingkang kala ing taun 1275 sagêd ngêlun tanah Eropah ugi mawi lampah gêrtak, mbibrah manah, nyêbar sêpiyun, namung ngrêmuk panggenan satunggal prêlu kangge ngajrih-ajrihi, nggêgiro mêngsah. Hitler ugi makatên. Kala minggu wingi Inggris langkung-langkung Londen dipun obrak-abrik saèstu kalihan Lutfwaffe. Panêmpuhipun muta tuli, namung niyat badhe mêpês kapurunanipun têtiyang Inggris. Namung têtiyang Inggris botên gigrig. Malah ing nalika punika ugi gêntos ngobrak-abrik Bremen ngantos dados sagantên latu mangalad-alad.
Rèhning sampun têrang dèrèng sagêd nggêbag têrusan dhatêng Inggris, Inggris badhe dipun jugrugakên saking katêbihan. Trajangipun Jerman ngênêr dhatêng keblat sakawan.
Sapisan, badhe nggêgêm Afrika lèr mêdal Sepanyol. Ingkang dipun incêng sagêda nguwaosi Gibraltar, tuwin palabuhan-palabuhan ing Afrika lèr tuwin kilèn, prêlu kangge mbibrah palayaranipun Inggris.
Kaping kalih, badhe nguwaosi palabuhan-palabuhan Prancis ingkang ngongkang sagantên têngah, prêlu badhe ngobrak-abrik sagantên têngah dalah sakiwatêngênipun.
Kaping tiga, nglanjak dhatêng Rumenie. Dene kaping sakawanipun, mapanakên wadyabala dhatêng Italie.
Anggènipun badhe mêdal Sêpanyol, taksih kapagol, jalaran Sêpanyol dèrèng purun nayogyani. Malah ing salêbêtipun minggu wingi, tangkêpipun Jendral Franco dhatêng Inggris katingal langkung sae tinimbang wingi-wingi. Makatên ugi wêwakil Inggris wontên ing Madrid. Hoare, inggih nêrangakên yèn sêsambêtanipun Inggris kalihan Sêpanyol botên prêlu kasamarakên.
Anggènipun badhe nggêgêm palabuhan-palabuhan Prancis ing sagantên têngah punapadene nyambut wadya lautan Prancis, sampun dipun rêmbag pintên-pintên dintên, ananging Maarschalk Petain taksih têtêp panggah. Malah ing akiripun minggu wingi sampun wontên wartos yèn wadya lautan Prancis sami kapindhah dhatêng Afrika, kaawadakên kangge ngrêksa jajahan Prancis sampun ngantos karêbat golongan Prancis mardika ingkang dipun pangajêngi Jendral De Gaulle. Lêrês lêpating wartos punika dèrèng têrang.
Namung saking pikajêngipun Petain têrang kangge ngêrèm Jerman anggèning sampun tata-tata wontên ing tapêl watês badhe ngêjègi tirahaning Prancis ingkang dèrèng kaêjègan. Manawi Jerman ngêjègi, wadya lautan Prancis kapindhah dhatêng Afrika. Prancis niyat badhe nyêpêng dêdamêl malih. Kangge nyantosakakên paprentahan Prancis ing Vichy, kanayakanipun namung dipun awaki tiyang tiga, inggih punika Admiraal Darlan, Jendral Huntziger tuwin Flandin. Jangêt kinatêlon punika dipun pangajêngi Maarschalk Petain.
Ingkang taksih dados "mystery-man" (tiyang nyalawados) inggih punika Weygand. Tandang lan kaantêpanipun taksih sarwa pêtêng, sarwa sinamar, botên kasumêrêpan têrang. Kalangan Inggris panyawangipun dhatêng Weygand umumipun "padhang", têgêsipun, anggènipun wontên ing Afrika punika mligi kangge ngagag-agagi Jerman sampun ngantos ngênyèk sangêt-sangêt dhatêng Prancis.
Sanajan taksih dipun kikibi, sampun têrang manawi prajurit Jerman wontên ingkang kapapanakên ing Italie. Malah miturut wartos ingkang kantun punika, wadya ngawang-awang Jerman inggih sampun wontên ingkang kadhatêngakên ing Italie. Trajangipun Jerman punika kenging kawastanan ngiras-ngirus; gêlaripun kados mitulungi Italie, batosipun ngontrole lan nyurung Italie sampun ngantos damêl prajanjian bêdhamèn piyambakan. Dados, kenging katêmbungakên Mussolini sampun dipun kuwaosi babar pisan kalihan Hitler.
Dene prajurit Jerman ingkang kapapanakên wontên ing Rumenie, taksih têtêp dados cangkriman, sagêd ugi badhe kangge mbêndung panguwaosipun Ruslan, lan inggih sagêd kangge nêmpuh Griekenland saking ing gêgêr mêdal Bulgarie. Ing akiring minggu wingi, Ruslan sampun katingal siyaga, nadhahi panêmpuhipun Jerman. Kitha Odessa sampun katêtêpakên "staat van beleg". Prajurit Ruslan kabarisakên wontên ing sauruting lèpèn Dnyerstr, saking Low dumugi Odessa.
Dene Bulgarie, ingkang waunipun katingal radi badhe
tuwin pangagêng Jerman sanèsipun. Lampahipun nayaka wrêdha Bulgarie wau, umumipun sampun dipun anggêp ngalamat bilih Bulgarie sampun wiwit pêpês, badhe nunggil lêlampahan kalihan Rumenie tuwin Hongarie. Dados wontênipun samangke, ingkang taksih katingal purun makèwêdi lampahipun Jerman wontên ing Balkan kantun Yugoslavie tuwin Turkie.
Kawontênaning papêrangan ing Lybie tuwin Albanie, taksih ajêg rame. Itali dèrèng sagêd angsal pêpulih. Prajurit Inggris sampun wontên ingkang nglojok 120 km dhatêng laladan Lybie, dumugi sacêlakipun Tobruk. Pakèndêlan motor mabur sakidulipun Tobruk sampun kathah ingkang dipun suwungakên. Dene kitha Bardia taksih têtêp wontên ing tanganipun Italie, sanajan sampun kakêpung prajurit Inggris. Wartos kala dintên Sabtu nyariyosakên manawi prajurit Inggris sampun wontên ingkang wiwit nrajang kitha, sagêd mbobol bètèng-bètèng Italie.
Dene tarungipun Italie kalihan Griek wontên ing Albanie ugi taksih dêdrêg. Italie botên sagêd ngundurakên majêngipun
Lêngganan no. 3173. Saribasa dèrèng kaêcap dados buku, dados dèrèng wontên buku ingkang nama Saribasa. Miturut pranatan agami, ingkang dipun kengingakên jakat pantun punika ingkang gadhah pamêdal sakêdhik-sakêdhikipun 2/3 ton, kathahing jakat 1/10 nipun. 1 ton wontên 1000 kg.
Industrie payung majêng. Sarêng dhawahing mangsa jawah punika, industrie payung ing Banyumas katingal majêng, ngantos dipun kintunakên dhatêng Jawi Wetan punapa. Rêginipun satunggal f 0.125.
N.I.S. nyukani gratificatie. Kala ing wulan Mèi kêpêngkêr, N.I.S. badhe nyukani gratificatie dhatêng para punggawanipun satêngah blanjan, nanging jalaran saking tuwuhing paprangan, lajêng dipun suda, namung dipun sukani saprapating blanja. Ing wulan punika
ing Cirêbon kasumêrêpan wontên sakuthon durjana, damêlipun nganiaya sintên kemawon ingkang pêrlu kaangkah bandhanipun. Ingkang dados pangajêngipun nama Pak Wati, sampun kapikut.
Kêpyakan adêging pakêmpalan mabur ing Ngayogya. Sampun sawatawis dintên, pakêmpalan mabur ing Ngayogya ingkang nama Vliegclub Jokjakarta sampun kakêpyakakên manggèn wontên papan nggêgana ing sêkip Pakemweg. Para agung ingkang njumênêngi pambikakipun, Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, K.G.P.A.A. Prabu Suryodilogo, pêpatih dalêm, gupêrnur tuwin sanès-sanèsipun. Jendral Mayor Van Oyen rawuh anggêgana saking Bandung. Ing kala punika sanginggiling kitha Ngayogya wontên motor mabur nggêgana ngantos 13. Ingkang
ingkang kawontênakên ing Surakarta, nêtêpakên, bilih pangajêng agêng pakêmpalan wau manggèn ing Ngayogya. Ingkang kapilih dados pangajêng Nyonyah Sukêmi. Kajawi punika ugi nêtêpakên wakil-wakil ing Banyumas kidul, Palembang, tuwin Têgal. Kalawartinipun dipun cêpêng ing Tuwan S. Prawiraatmadja, warga gemeenteraad Têgal.
Ing dhusun Panggul inggih tuwuh malaria. Miturut papriksan, sêsakit malaria botên ngêmungakên tuwuh ing pasisiripun bawah Kêdhiri tuwin Madiun, ing dhusun Panggul inggih wontên. Ing dhusun wau têtiyang ingkang sakit wontên 750. Pinanggihing papriksan, ilèn-ilèn toya ingrikuing ngriku (dan di tempat lain). kathah ingkang risak jalaran kêtrajang ing bêna. Dienst kasarasan ambage kenine wontên ing dhusun Tanjungan saha kiwa têngênipun, tiyang ingkang dipun sukani wontên 4000 jiwa. Wiji malaria wau saking lêmut nama ludlowi, gêsang wontên ing toya tawa.
Gladhèn L.B.D. ing Provincie Jawi Wetan. Kawartosakên, wiwit benjing tanggal 21 Januari punika jam 6 enjing dumugi tanggal 24 Januari jam 10 enjing, ing salaladan Provincie Jawi Wetan kawontênakên gladhèn L.B.D. Sadaya
kawisudha dados President Hooggerechtshof. Ing sadèrèngipun, panjênênganipun wau sampun
tanggal 1 Dzulhijah 1359 katingal wontên ing dintên Sênèn
dipun wontêni tumpakan motor ingkang sapalih. Ing salajêngipun badhe nglêmpakakên arta kathahipun f 80.000.
Mêrcon taun baru ing Sêmarang sakalangkung rame. Kala dhawahing dintên taun baru, têtiyang ingkang ngungêlakên mêrcon ing Sêmarang sakalangkung rame jalaran palilahipun ngungêlakên namung ing dalu malêming taun baru wau.
Têtingalan Geeft Acht ing Malang. Têtingalan Geeft Acht ing soos Concordia ing Malang sampun rampung. Angsal-angsalanipun f 200,-. Gambar-gambar ingkang kadhasarakên ingriku botên wontên ingkang pajêng, ewadene angsal-angsalan wau sampun kapetang kathah. Ing sabibaring damêl, directie pabrik sigarèt Faroka maargya dhatêng para militèr ingkang mêntas tumindak ing damêl Geeft Acht wontên ing restaurant Hoenkweehuis.
Ngêncêngi pranatan L.B.D. Ingkang wajib ing Malang andhawuhakên, benjing wontêning gladhèn L.B.D. ing Malang ing wulan punika, sintên ingkang nêrak Luchtbescher mingsordonnantie taun 1939, inggih punika mêksa nyumêd dilah ing kalanipun wontên tandha bilih wontên bêbaya, lajêng badhe dipun sêrêg ing prakawis, botên mawi dipun èngêtakên kados ingkang sampun.
Bêna ing laladan Salatiga. Jalaran saking dêrêsing jawah, adamêl bênanipun lèpèn Tuntang, ingriku Aniem lajêng ambikak pintu aèr. Ing kala punika wontên tiyang pintên-pintên atus nuju pados kêrang wontên ing lèpèn lajêng kablêbêg ing toya bêna, wontên tiyang pitu ingkang tiwas.
Barang-barang wau sami kadamêl wontên ingriki, nanging pandamêlipun kêdah sami kados ingkang sampun.
Pasarean kina ingkang dados pasadranan. Ing dhusun Bagong, saêlèr Trênggalèk, wontên pasarean, tiyang kathah mastani pasareanipun Menak Sopal. Sabên ing dintên malang kathah tiyang ingkang dhatêng
Jêpang, adhêdhasar petang yèn ingkang katampèn ing Javasche Bank, tuwin rupiyah wontên ing
mitranipun ingkang gêgriya ing Lawang. Ingriku wontên patrun kalih mrojol saking bungkusan. Bab punika lajêng dados papriksan pulisi, saha katranganipun pancèn ini patrun. Bestelgoed wau lajêng dipun bêskup.
Pondhok Muhammadiyah. Benjing congres Muhammadiyah punika badhe wontên usulipun R. Mulyadi Joyomartono, consul Muhammadiyah ing Surakarta, supados kawontênakên pondhok Muhammadiyah, pêrlu kangge nyinau para calon pangulu tuwin pangkat-pangkat sanèsipun, murih sagêd nocogi kalihan kawontênaning jaman. Ingkang tampi wulangan wau tamatan saking Mulo, dene dhêdhasaring wulangan ingriku basa Mlayu tuwin Arab.
Punggawa praja saking pamulangan luhur. Wontên usul saking tuwan-tuwan Sutardjo, Mochtar, tuwin Soangkupon, supados ing Departement-departement tuwin kantor-kantor nagari dipun kathahi anggèning ngangge amtênar pribumi wêdalan saking pamulangan luhur utawi ingkang saking pangajaran inggil, supados dados tuntunan, kados pangajêng-ajênging bêbrayan ingkang sampun majêng punika.
Panggaotan misayan ulam sagantên ing Cilacap. Ing Cilacap punika angadani papan pamisayan ulam sêgantên ing pasisir kidul. Pamisayanipun kajawi dhatêng sêgantên agêng, ugi ing uruting sêgara anakan, malah tumraping têtiyang ing sêgara anakan, misaya
taksih anyaran, tuwin awarni ulam asin tuwin pindhang dhatêng Garut, Tasikmalaya, Bandung, tuwin Bumiayu, kajawi ingkang dipun sade wontên Cilacap piyambak. Rêginipun ulam wau inggih murwat. Namung eman dene panggaotan punika dèrèng anggadhahi pakêmpalan, murih sagêd ndamêl kamayaran sawarnining pêrlu tuwin waragad.
Ministêr Yoshizawa sampun dumugi ing Bêtawi. Min. Yoshizawa sampun dumugi ing Bêtawi, pakurmatanipun botên beda kados kala rawuhipun Min. Kobayashi kala samantên. Miturut pangandikanipun Min. Yoshizawa dhatêng wêwakil pers. Panjênênganipun punika nggêntosi Min. Kobayashi, lajêng badhe ngrêmbag prakawis kalihan delegatie Nederland ingkang dèrèng rampung pangrêmbagipun.
Ing taun 1940 Pasundhan botên ngawontênakên congres. Hoofdbestuur Pasundhan nêtêpakên, jalaran saking kawontênan, ing salêbêtipun taun 1941 punika botên ngawontênakên congres. Pancènipun congres wau badhe dipun wontênakên ing Ciamis, dhawah ing dintên Paschen. Nanging ing dintên Paaschen wau inggih badhe dipun pigunakakên kangge rêpat taunan, manggèn ing
salaminipun, kitha ngriku dèrèng nate wontên dilah lestrik. Ing kala pambikakipun wau kawontênakên têtingalan gambar-idhup wontên ing alun-alun tuwin ngrêrêngga wit waringin ingkang dipun kêbaki dilah. Tiyang ingkang ningali kirang langkung wontên 12.000.
Baita pêrang Prancis kèrêm (Reuter, Vichy). Pangagêng wadya lautan
wontên ing Shanghai botên sagêd bidhal jalaran bêbaunipun 26 cacahipun sami miruda dhatêng Hongkong badhe tumut
lautan Amerika samangke nganggèkakên opsir tuwin opsir andungan 15.000. Ing salêbêtipun taun 1941 badhe dipun wêwahi malih 5000. Pamulangan luhur opsir laut waunipun dangunipun 4 taun, samangke dipun suda kadadosakên 31/2 taun.
R.A.F. ngobrak-abrik Bremen tuwin Emden (Reuter,
sakalangkung agêng, nalika dipun ambali katêmpuh malih taksih dèrèng sirêp, lajêng kawêwahan kabêsmèn malih dening bomipun R.A.F. Kêjawi ing Bremen, papan-papan militèr ing Amsterdam inggih katêmpuh wadya R.A.F. Montor mabur Inggris ical satunggal.
Cardiff dipun têmpuh Jerman (Reuter, Londen). Angrintênakên tanggal tiga, wadya nggêgana Jerman ingkang
Inggris bakunipun ngrisak South Wales, ingkang dipun tênggêl kitha Cardiff. Kintên kathah gêdhong risak lan ugi kathah tiyang ingkang tiwas.
Pangagêng Amerika ing Peping mrotès Jêpang (Reuter, Peiping). Kolonèl A.S. Turuage komêndhan wadya lautan Amerika ing Peiping nampèkakên protès dhatêng
mapanakên prajurit wontên Nederland (A.N.P. Londen). Korèspondhènipun Daily Telegraph ing Lissabon martosakên yèn Jerman mapanakên prajuritipun wontên ing Nederland kintên-kintên 11/2 yuta (miturut pawartos ingkang kantun, petangan samantên punika kirang trêp). Ugi kawontênakên anggêr, kapal-kapal ing nagari Walandi kenging dipun rajadarbe militèr. Salajêngipun dipun awisi botên kenging nyêmbêlèh kapal.
nyariyosakên yèn s.k. Turki suka pêpèngêt dhatêng Jerman, manawi Jerman mitulungi Italie wontên ing Albanie, punika sagêd njalari ubaling papêrangan ing Balkan. Ugi wontên kabar saking Ankara, bilih têtiyang ingkang umuripun langkung 21 taun ingkang sapunikanipun sampun dados prajurit, punika kaulur sataun malih. Wontênipun pranatan makatên wau, kawartos awit saking panêdhanipun wadyabala Turki ingkang gadhah pamanggih bilih ing wêkdal punika Turki prêlu ngathahi wadyabalanipun prêlu kangge nanggulangi nagari.
Filoff badhe kêpanggih Hitler? (Reuter, Londen). Wontên wartos bilih nayaka wrêdha Bulgarie, Filoff, ingkang sampun dumugi ing Weenen, badhe lajêng dhatêng Munchen tuwin Salzburg rêrêmbagan kalihan Von Ribbentrop tuwin Hitler.
Prajurit Griek sampun mèh dumugi Elbasan (U.P. Struga). Miturut wartos saking ing tapêl watês, prajurit mriyêman Griek kalihan Italie campuh wontên ing papan watawis kirang 11 km saking ing Elbasan. Ugi wontên wartos yèn prajurit mêsin Jerman ingkang badhe kangge mitulungi Italie sampun dumugi ing Elbasan. Papêrangan ing lèpèn Tomorica, prajurit Griek sagêd majêng, dumugi sawetanipun kitha Berat antawis 18 km.
Rumenie. Têtiyang Rumenie sami kaèngêtakên sampun ngantos mêmitran kalihan tiyang Jerman. Ugi kawartosakên yèn tiyang Jerman wontên ing Rumenie manggih pakèwêd warni-warni, jalaran rakyat Rumenie botên purun tumandang sêsarêngan kalihan prajurit Jerman. Anggènipun Rumenie kecalan Besaarabie tuwin Bukawina punika margi saking pandamêlipun Jerman. Lan katêrangakên ugi yèn ingkang njalari wontêning kasangsaran ing Eropah punika awit saking trekahipun Jerman kalihan Italie.
Panêmpuhipun Inggris dhatêng Bardia (Reuter, Cairo). Jendral Wavell saya kêncêng anggènipun nêkêk Bardia. Wiwit tg. 4 Januari, sampun wontên prajurit Italie 15.000 kenging katawan. Kacariyosakên yèn kala tg. 4 Jan. barisan Italie ingkang pacakbaris wontên ing salèripun Bardia, sami nungkul. Gunggunging tawanan samangke wontên 43.000. Lajêng kawartosakên malih, bilih kala tg. 5 Jan. prajurit Prancis mardika sampun sagêd mêdhot margi sêsambêtanipun Bardia kalihan Tobruk.
Wêwakil Amerika ing Jêpang badhe wangsul (Reuter, Tokyo).
nyukakakên palapuran bab kawontênanipun pulitik ing bawana wetanan dhatêng pamarentahipun.
Sasampuning katupiksa ijêmanipun, sang nata andangu dhumatêng kula sayêktose mênggah ing kaluhuran sarta kasugihanipun ratu ing Sêrindhit, kados ingkang kapratelakakên ing sêratipun. Kula sujud anyungkêmi siti malih, sarêng sampun lênggah lajêng matur: "Gusti, saèstu Prabu ing Sêrindhit botên angindhaki kasugihanipun, abdi dalêm aningali piyambak, pangraos kula botên wontên, ingkang sagêd adamêl eram, angungkuli rêrêngganing kadhatonipun. Bilih sang nata badhe miyos amêng-amêng, apinarak ing dhampar wontên sanginggiling gajah, abdi-abdi, punapadene kêkasih, sami anjajari kiwa têngênipun, abdi satunggil wontên ngarsanipun sang prabu, sangandhaping dhampar, angampil towok mas, sawingkinging dhampar wontên abdi satunggal ngadêg, angampil bindi mas atunggul jumêrut, panjanging jumêrut satêngah kaki, kandêlipun sadim. Ingkang anjalari ngajêng prajurit sèwu, sami anumpak gajah, murub panganggenipun.
Ing sadangunipun sang nata tindak, abdi ingkang wontên sangajênging dhampar awicantên sora, sarta dipun ambal-ambali, antawis kèndêl sakêdhap, têmbungipun: "Hèh
padha rinêngga ing intên. Lah padha dêlêngên, iya iki ratu gêdhe rinêngga ing makutha, angungkuli Kangjêng Nabi Suleman, lan Prabu Mitragês, kang wus misuwur ratu gêdhe."
Aliya saking punika Prabu ing Sêrindhit anglangkungi adilipun, sakathahing abdi kakim salêbêting kitha utawi sajawinipun, ingkang kalêbêt talahing Sêrindhit, sami kêkah ingadil, botên wontên ingkang mingsêd saking wajibipun. Prabu Arun Alrasyid rêmên sangêt amidhangêtakên cariyos kula, pangandikanipun: "Mungguh kawicaksanane Ratu ing Sêrindhit, têtela saka ing unine layange, kawuwuhan dening
sampun ngandika makatên, kula kadhawahan mantuk, sarta kaparingan ganjaran kathah.
Sarêng Sinbad sampun têlas nggènipun cariyos, para tamunipun kalihan bêrah sami pamitan mantuk, nanging bêrah mawi kasukanan uwang mas satus, enjingipun sami wangsul malih, Sinbad nyariyosakên lêlampahan ingkang kaping pitu utawi ingkang wêkasan pisan, kados ingandhap punika.
Cariyosipun Sinbad, ing nalika lêlampah ngambah sêgantên kaping pitu, utawi ingkang wêkasan pisan.
Saantuk kula kêkesahan kaping nêm, kula sampun botên gadhah niyat, yèn alêlampah malih-malih, awit sampun sêpuh, kêdah angasokakên badan. Kalih dening malih kula sampun aprasapa, badhe botên amurugi bilai, kados ingkang sampun kalampahan, mila kula sampun botên gadhah pamanah sanèsipun, kajawi
sampeyan ngadikan, badhe wontên karsanipun dhawah punapa-punapa." Kula lajêng tut wingking lampahipun
gawenira, kang amêsthi sira lakoni, aturna layang wangsulan ingsun, sarta pisungsun ingsun, marang Ratu ing Sêrindhit, karana ing panggalih ingsun, pantês yèn sira kang anggawa, mungguh wangsulan pakurmat ingsun." Pangandikanipun sang nata punika upaminipun kados gêlap, dhumawahipun dhatêng kula, atur kula: "Gusti, sandika anglampahi, punapa ingkang dados dhawah dalêm, ananging panyuwun kawula, mugi wontêna karsa dalêm anggalih, yèn sangêt sayahipun abdi dalêm, amargi saking manggih sangsaya, kalanipun kawula kêkesahan rumiyin. kalih dening malih, kawula sampun prasapa, badhe botên kesah-kesah malih saking nagari Bagdad." Kula lajêng
pulo Sêrindhit, anglêksanani dhawuh ingsun, yèn sira wus anglakoni, ingsun lilani ambanjur mulih, ora kêna ora sira lumakua, sabab pamikir ana ing sira, bakal angêsorake kaluhuran ingsun, yèn ingsun ngantia kapotangan marang Ratu ing
Angka 16, Sl P,Sêlasa Paing. 28 Sura Be 1872, 25 Februari 1941, Taun XVI.
Rêginipun 3 wulan f 1.50 nyuwun kabayar rumiyin. Botên kenging lêngganan kirang saking tigang wulan.
Redactie tuwin administratie Balepustaka, Batavia-Centrum, tilpun nomêr 2931, Batavia-C.
ISINIPUN: Babad Minggon - Agêmanipun Priyantun Bêstir Jawi - Pêngulu Kraton Ngayogyakarta Seda -
Minggu wingi kathah pawartos sae tumrap ingkang sami nggolong dhatêng
ing glanggang pêrang pundi kemawon. Wontên ing sagantên têngah dêdamêl lautan Inggris sasampunipun nêmpuh Genua tuwin Pisa, lajêng ngangsahakên prajurit payungan kadhawahakên wontên ing Italie sisih kidul, ngrisak lesan-lesan militèr. Trajangipun Inggris punika prasasat suka sasmita dhatêng Italie, yèn nagarinipun dèrèng abètèng waja kados cariyosipun Mussolini. Dêdamêl ngawang-awang Inggris, kêjawi tanpa kêndhat nêmpuh indhustri tuwin palabuhan-palabuhan ingkang badhe kangge pancadan Jerman, ugi ngatingalakên kalangkunganipun, dene wani sarta sagêd nasak Jerman ngantos dumugi Krakaw (Polen) 2500 mil saking pakèndêlanipun.
Jerman sampun wiwit mangrêtos saèstu yèn Inggris saya dangu badhe saya mbêbayani. Kala minggu wingi Gobbels sêsorah wontên ing Sportpalast ing Berlin, wicantênipun: "Aku ora arêp ngikibi lêlakon kang nyata, pancèn isih ana mungsuh siji sing bisa ngundurake Jerman." Makatên ugi wartos-wartos ingkang nyariyosakên yèn ing kitha-kitha tuwin ing padhusunan Jerman sisih kilèn samangke sami dipun kêncêngi panjaginipun, têtiyangipun sami dipun purih siyaga bêbaya ing ngawang-awang, punika ugi kenging kangge titikan bilih Jerman pancèn sampun kraos yèn nagari botên badhe kalis ing panêmpuhipun dêdamêl ngawang-awang Inggris. Malah kalangan kamiliteran Jerman ugi sampun wontên ingkang mêca yèn salêbêtipun kalih tigang wulan punika Inggris sagêd ugi badhe ngangsahakên dêdamêlipun ngawang-awang agêng-agêngan.
Wontên ing Afrika lampahing dêdamêl Inggris ugi ngungkuli panduginipun sakawit. Kitha Kismayu, palabuhan ing Sumali Italie ingkang kalêbêt wigatos, sampun bêdhah. Wontên ing Ethiopie prajurit Inggris sampun sagêd mbêdhah Enyabara, Picolo Abbai, Dangheli, tuwin Mega. Wontênipun samangke mèh sapropinsi Goyyam sampun dipun kuwaosi Inggris kalihan prajuritipun Negus. Wontên ing Erythrea prajurit Inggris taksih dêdrêg wontên ing sakiwatêngênipun Keren.
Sampun sami kawuningan, yèn ing Lybie wontên ebah-ebahan adhêdhasar Islam, katêlah nama golongan Sanusi (Senussi). Golongan wau sampun kalih dasa taun anggènipun nêdya ngipatakên panguwaosipun Italie. Samangke panganutipun taksih wontên sayuta, sumêbar wontên ing Tripolitanie, Mêsir, Hejas, tuwin Sudan. Golongan punika misuwur kawantêranipun sarta agêng dayanipun dhatêng jagat Islam. Minggu wingi panuntunipun, inggih punika El Sayeddris El Senussi nêrangakên antêpipun, inggih punika mbiyantu sangêt dhatêng sêdyanipun Inggris. Makatên punika tumrapipun Inggris nama angsal pambiyantu agêng ing bab kabatosan.
Wontên malih pawartos ingkang kalêbêt sae. Wilkie kalihan Hopkins ingkang kapatah matitisakên antêp lan kawontênanipun Inggris, sampun wangsul dhatêng Amerika. Nitik pawartos salêbêtipun minggu wingi, swasana pulitik Amerika, awit saking katêranganipun WillkieWilkie. tuwin Hopkins lajêng saya cumêtha anggènipun pitados dhatêng Inggris. Makatên ugi anggènipun nêdya mitulungi dhatêng Inggris, ugi lajêng botên mawi sanggarunggi. Golongan-golongan ingkang ajrih pêrang utawi ingkang kêsangêtên anggènipun ngunggul-unggulakên Jerman, kados upaminipun Lindberg, lajêng botên pajêng
namung niyat badhe ngrêksa kawilujênganipun Asia, badhe untung lan nguntungakên, badhe ngêkahakên katêntrêmanipun bangsa Asia sadaya lsp. Sakathahing katêranganipun Jêpang wau dipun wangsuli cêkak aos kalihan Cordell Hull: "Jaman samangke
ingkang suraosipun kados badhe nyuda pêtênging swasana Pacific, Amerika têrus siyaga ing damêl. Kala minggu wingi Roosevelt sampun nandhatangani pranatan "Keep out", pikajênganipun, ngawisi baita tuwin motor mabur ngamanca ngambah ing laladan panjagèn militèr Amerika ing
sampun têrang yèn politikipun Amerika ingkang tumuju dhatêng Asia tuwin Jêpang, taksih têtêp kados ingkang sampun katêmtokakên.
margining bêdhamèn samangsa dipun rêsaya tuwin sae kalamangsanipun. Wontên ing bausastra diplomatik, katêranganipun Ishii wau mêngku kajêng suka sasmita bilih Jêpang sagah mbêdhamèkakên ingkaningkang. sawêg sami pêrang, inggih punika Inggris kalihan Jerman-Italie. Gêgayutan kalihan punika s.k. Japan Times ingkang umumipun sami dipun anggêp dados loudspeaker-ipun Gaimusho, mêwahi kêtêrangan bilih samangke saking peranganing nagari Inden (Jêpang) sampun wontên ungup-ungup ngajak kêdhamèn, Inggris kalihan Amerika kêdah purun nanggapi.
Clulukipun Jêpang wau punapa margi dipun jawil Jerman-Italie, gêgayutan kalihan morat-maritipun Italie, punapa mêdal saking kajêngipun piyambak, punika botên kasumêrêpan têrang.
Rêmbagipun Jêpang wau, tumuntên ngumandhang wontên kalangan pamarentah London, ungêlipun "Inggris botên badhe mèlu usul-usul bêdhamèn sadèrèngipun sagêd unggul saèstu juritipun." Dados antêpipun Inggris taksih têtêp kados nalika mangsuli pitakènipun Wilkie kalihan Hopkins.
Kadosdene Amerika, wontên ing laladan Pacific Inggris inggih botên kèndêl-kèndêl anggènipun siyaga ing pakèwêd. Dêdamêlipun ingkang kapapanakên wontên ing F.M.S. (Malakka) dipun sêntosani, kawêwahan bêbantu saking Australie tuwin Hindu. Ugi sampun wontên wartos yèn dêdamêl Inggris kathah ingkang kapapanakên wontên ing tapêl watês Thai. Margi saking punika, lajêng wontên ingkang gadhah pangintên bilih Inggris badhe nggêbag Thai. Namung pawartos wau kadorakakên kalihan wêwakil Inggris ing Thai tuwin pamarentah Thai. Katêrangakên, yèn pamitranipun Inggris kalihan Thai taksih têtêp sae, nuhoni ungêling prajanjian botên têmpuh-tinêmpuh.
Manawi nitik andharanipun s.k. Singgapore Free Press sawatawis minggu kapêngkêr, anggènipun Inggris ngiyatakên panjagènipun wontên ing tapêl watês Burma-Thai, F.M.S. Thai, punika bakunipun gêgayutan kalihan trajangipun Jêpang anggènipun niyat badhe nguwaosi Indochina tuwin Thai. Manawi Jêpang sagêd nguwaosi nagari kêkalih wau, Burma tuwin Singapore sagêd kagêbag saking ing gêgêr. Margi saking punika watês Thai kalihan Burma tuwin Malaya, lajêng dipun sêntosani.
Nitik pawartos-pawartos salêbêtipun minggu wingi, trajangipun Jêpang wontên ing Indochina tuwin Thai pancèn katingal niyat badhe nancêbakên panguwaos. Kala tg 19 kawartos sampun wontên baita pêrang 15 glibat-glibêt wontên ing sakidulipun Saigon lumêbêt dhatêng têluk Siam. Malah ugi sampun wontên torpedhoboocager 3 ingkang mampir wontên ing Meknam
glibêtipun baita pêrang wau sinarêngan kalihan pisrêngên (alantaran Domei) dhatêng Indochina, nyariyosakên manawi Indochina niyat badhe makèwêdi kajêngipun Jêpang. Punika dipun wêwahi malih katêranganipun Kunio Akiyama.
VII. Kangge kêpala ondêr dhistrik (asistèn wêdana):
Kados kêpala dhistrik, namung tanpa bludiran sêkar pantun ing ngajêng lan ing wingkisan lêngên, sarta bludiran ing gulon namung 2/3 nipun.
VIII. Kangge mantri pulisi lan aib (amtênar Bij den inheemschen bestuursdienst):
Kados kêpala ondêr dhistrik, nanging tanpa plisir ing ngajêng lan tanpa bludiran sêkar pantun ing gulon.
Wiyaripun pasmèn ing clana punika kangge bupati titêl pangeran 5 cm, kangge sanès-sanèsipun bupati 4 cm, kangge patih lan kêpala dhistrik 3 cm, kangge kêpala ondêr dhistrik 2 cm, kangge mantri pulisi lan aib 1 cm.
Pasmèn ingkang wontên ing pèt punika wiyaripun sami kalihan pasmèn ingkang wontên ing clana, dados kangge pangeran 5 cm, bupati sanèsipun 4 cm, patih lan wadana 3 cm, asistèn wêdana 2 cm, mantri pulisi lan aib 1 cm; rêrênggan lètêr w mawi krun punika dipun plêngkungi bludiran, yèn bupati ngantos sanginggilipun krun, yèn kangge patih lan wêdana namung dumugi têngah-têngahipun lètêr.
Kajawi punika manawi pangkat bupati pinggiraning tedhenganipun pèt mawi dipun plisir pasmèn mas.
Kostim kasêbut nginggil punika panganggenipun mawi dhêstar lan sinjang katêkuk ing sanginggilipun dhêngkul sisih kiwa; anggaripun kêdah lakên biru, salajêngipun mawi kemejan pêthak, kaos cêmêng lan
a. Jas pêthak mawi sak (kanthong) sapêrlunipun tanpa èmbèl-èmbèl, tutupanipun ing ngajêng mawi kancing 6, modhèlipun kados kancing ingkang kangge ing kostim agêng.
Kajawi punika lêngênipun karêngga pita pêthak kados ing ngandhap punika:
I. Kangge mantri pulisi, aib, kêpala ondêr dhistrik lan kêpala mantri 2, kangge patih lan bupati 3, wiyaripun 1/2 cm, sami jejeran rapêt, ing nginggil mlungkêr kaping 2. Plungkêran punika têbihipun saking pinggiran lêngên ingkang ngandhap botên kenging kirang saking 7 cm. Dene panjangipun sadaya rêrênggan botên kenging langkung saking 16 cm.
1. Manawi pangkat mantri pulisi lan aib mawi pita 1, wiyaripun 1/2 cm, kapasang ing sangandhapipun rêrênggan lêngên kasêbut nginggil, 1 cm têbihipun.
2. Manawi pangkat asistèn wêdana, mawi pita 2, wiyaripun 1/2 cm, pamasangipun satunggal-satunggalipun mawi lêt 1 cm.
3. Manawi pangkat wêdana kados rêrêngganipun asistèn wêdana, kawêwahan kancing alit sêpuhan mas ing têngah-têngahipun plungkêran ngandhap.
4. Manawi pangkat patih kados rêrêngganipun asistèn wêdana, kancing alit sêpuhan mas kathahipun 2, kapasang ing kiwa têngên plungkêran ingkang ngandhap kapara ngandhap.
5. Kangge bupati kados patih, kawêwahan kancing agêng sêpuhan mas, ing têngah-têngahipun plungkêran ngandhap. Kajawi punika kawêwahan malih rêrênggan ing gulon kawarni bludiran carang wit waringin ing lakên cêmêng. Bludiran punika pamasangipun ing sakiwa têngênipun bikakan gulon.
Jas kasêbut nginggil punika kenging kasantunan jas bikakan, dhasinipun cêmêng. Kangge bupati, jas bikakan punika wontên rêrêngganipun kados rêrênggan ing gulon, nanging wangunipun sanès.
b. Clana limrah utawi clana tumpakan kapal, ingkang banipun sami kalihan jasipun.
c. I. Pèt pêthak ngangge tèbèng cucal cêmêng, mawi
hèlmut pêthak, ngajêng lan wingking sami wiyaripun, mawi lètêr w ing ngajêng, kangge bupati mawi senur jêne ing ngandhaping bathokanipun.
Kostim punika panganggenipun mawi kêmejan pêthak lan sêpatu sapikajêngipun, nanging
saenipun sêpatu cêmêng lan kaos cêmêng utawi sêpatu pêthak inggih kaos pêthak.
Kangge tourne, kostim pêthak kasêbut nginggil punika kenging kagantos kostim khaki utawi ijêm klawu utawi badhe sanès ingkang sae kangge nindakakên padamêlan ing jawi. Rêrêngganipun très (pita) inggih kêdah sami warninipun kalihan warnining jas, manawi botên inggih kêdah mèh sami. Kancingipun prunggu, dados sanès mas. Kêmejanipun kenging sawarni-warninipun.
Kostim tourne punika botên kawajibakên kados kostim pêthak,
Kajawi kostim pêthak, ugi kostim agêng kawajibakên, nanging namung dhatêng pangkat bupati patih, patih, wêdana lan asistèn wêdana.
Priyantun kantor kabupatèn inggih kenging ngangge kostim kados ingkang katêrangakên ing nginggil. Dene kostimipun secretaris 1 e kl. kados kostim wêdana, kostimipun secretaris 2e. kl lan adj-regentschapssecretaris kados kostim asistèn wêdana, kostimipun mantri kabupatèn sami kalihan kostimipun mantri pulisi, kaotipun bludiranipun priyantun kantoran wau salaka, sanès mas, kêjawi yèn ingkang ngangge waunipun tumut golongan B.B.
Ing pasamuwan ingkang satêngah oficieel bupati lan patih kenging ngagêm kostim ingkang kawastanan dinner jacket kados ingkang kangge amtênar B.B. bôngsa Eropah.
a. Jas pêthak bikakan modhèl dinner jacket (sawarni jèt), tanpa rêrênggan ing lêngên, panutupipun ngangge kancing dhinês, kangge pangkat bupati
c. Clana ingkang kagêm dhatêng kostim agêng.
d. Pèt pêthak kados ingkang dhatêng kostim pêthak.
Kostim dinner jacket punika panganggenipun mawi kêmejan pêthak sêtrikan, krahipun ngadêg ing ngajêng têkukan, dhasinipun cêmêng modhèl kupu, kaos cêmêng, sêpatu lak cêmêng.
Agêman A, B, C, lan D kasêbut nginggil punika pranatanipun kapacak wontên ing Bijblad no. 12776, 12814, lan 13825. Wiwitipun lumampah ing taun 1932. Sadèrèngipun taun punika ingkang kangge pranatan ingkang kapacak ing bêslit gupêrmèn tanggal 2 April 1870 (Bijblad no 2308). Agêmanipun priyantun manut pranatan lami punika wontên warni 3, inggih punika: 1. agêman dodotan, 2. agêman prajuritan, 3. agêman kanigaran. Rèhne pranatan punika sampun kasuwak, dados botên prêlu kula gancarakên, sanajan taksih wontên priyantun ingkang sok ngangge.
Nyêrikake wong kang asor budine, padha bae karo mbandhêm pacêrèn, mêsthi nyiprat blêthoke, ngênani awake dhewe.
Wong kang bola-bali disêrikake, mangka tansah ngêgungake pangapurane, kang nyêrikake mêsthi banjur krasa sêrik dhewe.
Andhap asor pancèn bêcik. Ananging yèn nganti kêladuk, yaiku kasêthithikên anggone ngajèni marang awake dhewe, malih dadi umuk alus.
Andhap asor palsu, iku pantog-pantoganing wong umuk.
Sing sapa tumandang ing gawe, ora kobêr golèk kabêgjaning urip sarana ngolak-alik isèn-isèning atine. Jalaran, wong kang tumandang mau, atêgês wis krasa yèn awake dhewe duwe kakuwatan. Lan yèn wis krasa yèn duwe kakuwatan, iku uga atêgês wis krasa yèn awake sinungan kabêgjan.
Yèn kêpingin ora dicacad ing wong liya, gampang bae, yaiku: aja gunêman apa-apa; aja nindakake apa-apa; lan aja ana ing donya.
tanggal 14 wulan punika, Kangjêng Kyai Haji Muhammad Kamaludiningrat, abdi dalêm wêdana agêng pangulu karaton Ngayogyakarta, seda, jalaran gêrah dadakan, yuswa 72 taun.
Untabing tiyang ningali layon nalika lumampah dhatêng Kuthagêdhe.
Miturut wartos ing dintênipun Kêmis taksih sowan wontên pangadilan dalêm karaton.
Ing dintênipun Jumuwah, ing sadèrèngipun sêmbahyang Jumuwahan, layon kabêkta dhatêng mêsjid agêng, pêrlu ing sabibar sêmbahyang lajêng dipun sêmbahyangakên ing para ingkang sami sêmbahyang Jumuwah.
Suwargi Kangjêng Kyai Pangulu, satunggiling priyagung sêpuh ingkang sumarambah dhatêng pakêmpalan-pakêmpalan, saya tumrapipun pakêmpalan Muhammadiyah, panjênênganipun dipun anggêp kados bapa babunipun.
Ing sakawit wontên wartos, layon badhe dipun sarèkakên wontên ing dintên Jumuwah wau wanci sontên, nanging wontên dhawuh pangandika dalêm ngarsa dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan, badhe kaparêng têdhak layat, saha kadhawuhan ngubur wontên pasarean Kuthagêdhe.
Ing dintênipun Sabtu enjing antawis jam 10.30 para luhur ing Ngayogyakarta sampun sami rawuh, inggih punika pêpatih dalêm K.G.P.A.A. Prabu Suryodhilogo, paduka Gupêrnur Ngayogyakarta tuwin sanès-sanèsipun.
Ing dintênipun Sabtu enjing wau untabipun têtiyang ingkang sami badhe ngurmati layon ewon, ngatos lumèbèr ing sajawi pangulon, malah ing margi-margi sampun kêbak têtiyang ingkang sami ningali. Lampahipun layon dipun grubyug ing tiyang ewon, saya dangu saya kathah, ngantos angêbaki margi. Punika dados pratandha bilih suwargi Kangjêng Kyai Pangulu dipun suyudi saha dipun trêsnani ing tiyang kathah.
Jam 1 siyang layon dumugi ing Kuthagêdhe. Sasampunipun ngaso sawatawis, lajêng dipun sarèkakên.
Ing sakawit kula kintên namung undhak-undhakanipun thok ingkang wêlirang, nanging jêbulipun tanggulipun inggih. Dados botên nama namung lumayanan. Mila ing ngriku dipun awisi botên kenging sês, dipun kuwatosakên bokmanawi mbucalipun têgêsan saênggèn-ênggèn.
Kawah ijèn punika saperangan agêng sampun dados têlaga. Ing sawetaning têlaga katingal kêluk kumêlun, lamat-lamat kêtingal wontên ingkang sawêg baitan. Tlaga wau dunungipun ing gampènging rêdi Mêrapi ingkang sisih kilèn. Wangunipun lonjong. Panjangipun saking pambucalan toya dumugi pinggir wetan (sacêlakipun ingkang kumêlun) wontên 900 m. Alangipun wontên 500 m. Toyanipun gatêl, jalaran kacampuran zwavelzuur. Lêbêtipun 200 m. Bêntèripun nalika samantên wontên 400 C (mangêt-mangêt).
Èrèng-èrèng ingkang ngubêngi tlaga wau ingkang sisih kidul lan lèr njulêg, ingkang sisih wetan ragi lètèr nanging inggil, ingkang sisih kilèn pambucalan toya. Sarèhning toyanipun kaworan zwavelzuur, botên kenging kailèkakên sakajêng-kajêng. Yèn badhe kailèkakên, kirang sêminggu kêdah sampun suka kabar dhatêng dhusun-dhusun sakiwatêngênipun ngriku, supados sami jagi-jagi. Dene sababipun panjênêngan sadaya sampun sami uninga bilih toya ingkang kamoran zwavelzuur punika botên kenging dipun cêlaki. Tuladhanipun ing bawah Ciwidey. Toya wêlirang saking kawah putih adamêl kapitunanipun rakyat.
Kala samantên lajêng wontên baita dhatêng. Jalaran sampun kula sêdya badhe ningali kawah ingkang kumêlun, lan sampun angsal palilah saking ingkang jagi, malah lajêng dipun êtêrakên, dados manah kula lajêng nekat. Ing mangka salami kula gêsang dèrèng nate numpak baita. Nanging ing samangke kêpêksa, jalaran saking kêpengin kula sumêrêp kawah. Nanging manah tatag, jalaran dipun dugèkakên tiyang ingkang sampun kulina.
Enggaling cariyos sampun dumugi ing panggenan ingkang kula purugi.
Samandhap kula saking baita, tukang mriksa kawah têrus nyêlaki kawah ingkang umob kalihan nyêpêng termomètêr (pirantos kangge ngukur bêntèr). Sarèhning sampun kulina, mlumpat saking baita dhatêng panggenan ingkang selanipun pating pêndhukul, sajak sakeca kemawon.
Sasampunipun cêkap anggèn kula nêningali lajêng wangsul malih dhatêng pambucalan toya.
Nalika mandhap dhatêng lêlêngkèh lampah kula sajak dhengklang, ndêgèg, jalaran mawi undhak-undhakan. Wangsulipun sanajan marginipun mawi undhak-undhakan ndêdêr, manah inggih botên wêgah. Margi ingkang kados makatên ndêdêripun, kula lampahi kanthi sabar lan kêncênging manah lêstantun dumugi ing pucak kanthi wilujêng.
Ing ngajêng sampun kacariyosakên bilih panggenan kangge ningali têbih punika dunungipun
wontên margi ingkang anjog ing pucak, inggih punika pucak ingkang sisih kidul, ingkang inggilipun 2386 m. Ing ngriku wontên griyanipun alit kangge punggawa Vulkanologisch Onderzoek, ingkang kajibah nitipriksa kawontênaning kawah ijèn. Kajawi punika ugi wontên trowongan pangungsèn (vluchttunnel) kangge ngungsi punggawa wau yèn rêdinipun njêblug. Ing nglêbêt wontên mêsinipun kangge nyumêrêpi wontênipun lindhu tuwin pirantos sanès-sanèsipun. Tilpun ugi wontên, awit tilpun punika prêlu sangêt kangge ngabari dhatêng pundi-pundi.
Sarêng sampun ngaso sakêdhap kula lajêng kesah malih ningali jurang. Inggih jurang punika ingkang lêbêt piyambak ing sisih kidul. Ningali mêngandhap katingal njulêg sangêt. Upami kirang tatag mêsthi kêjêgur. InggilpunInggilipun. saking lumahing têlaga wontên 2386 m-2146 m = 240 m.
Tumrap para ingkang sampun nate tindak dhatêng rêdi Tangkubanprau, têmtu sagêd ngintên-intên. Saking pakèndêlan montor dumugi kawah Ratu namung 100 m, ewadene sampun katingal inggil. Ing mangka punika tikêl kaping 21/2 ipun.
Sêsawangan ing ngriku, rêdi Sêmèru ingkang sisih kilèn katingal biru kinêmulan ing kêluk. Sisih ngrikanipun malih patêgilan kinubêng ing rêdi-rêdi, inggih punika ing sisih kidul rêdi Ranti, sisih kilèn rêdi Raung gandhèng kalihan rêdi Sukêt, kasambêt rêdi Kêndhêng dados watêsing tanah ngare. Ingkang sisih ngrika rêdi Kêndhêng, rêdi Iyang-Argapura, katingal lamat-lamat. Ing patêgilan ingkang wiyar angilak-ilak, punika katingal siti pating pêthuthuk, ingkang rumiyinipun gumuk. Pucaking gumuk wau katingal lêgok, tilas njêblug.
Yèn nitik dhatêng bukti-bukti, kenging katêmtokakên yèn ing ngriku punika ing jaman kinanipun kawah. Ing samangke sampun kêbak tanêman kopi.
Kula lajêng mandhap mêdal sisih wetan, ningali sisih lèr. Ingkang anèh-anèh botên wontên, namung sumêrêp sunglon Madura tuwin pasisir lèr.
Nalika wulan November 1936 kawah Ijèn kurda, nanging botên sangêt. Inggiling toya ingkang kawoworan lahar namung 50 m. Bibar punika dumugi samangke botên wontên kabaripun malih.
Enjingipun dintên ingkang kaping gangsal kula pamit wangsul. Ing wanci sontên sampun dumugi ing Banyuwangi. Nalika samantên ing palabuhan asrêp sangêt.
Dintên ingkang kaping nêm wanci siyang, kula sampun dumugi ing Surabaya. Sasampunipun ngaso lajêng dolan dhatêng palabuhan.
Enjingipun, dintên ingkang kaping pitu, wanci enjing kula bidhal dhatêng sêtatsiyun Pasarturi têrus wangsul mêdal Sêmarang-Cirêbon.
Nalika bidhalipun mêdal sisih kidul, ingkang dados lam-laming manah, inggih punika nalika lampahing sêpur mlipir pasisir tuwin nalika mêdal èrèng-èrèng, menggak-menggok, inggih punika antawisipun Cicalêngka kalihan Cibatu.
Ing samangke wangsulipun mêdal lèr. Ugi kathah têtingalan ingkang narik manah. Lampahing sêpur mlipir pasisir, nglangkungi grumbul-grumbul, wana, sajak kados dipun oyak ombaking sêgantên. Ing sêgantên katingal baita layar pating krampul, layaripun katingal pating pandhêlung, sajak pados pêntasan, jalaran wontên ingkang dipun bêtahakên. Têtingalan makatên wau antawisipun Sêmarang kalihan Cirêbaon.
Saking Cirêbon dhatêng Bandung kula lajêng numpak montor bis "Betoel".
Landrad Bêtawi mêntas mriksa guru kabatosan misuwur, nama Jayaarja. Wontênipun lajêng kaglandhang dhatêng pangadilan punika, jalaran nyêbar ngèlmu ingkang sakalangkung mbêbayani tumraping kanthonging muridipun. Gampilipun kalêbêt kalêpatan bangsaning apus. Kêjawi punika, ugi jalaran glotha-
tuwin sagêd apal donga-donganipun ki guru, mêsthi wilujêng, mêsthi sugih, lan yèn pêjah minggah swarga klas satunggal.
donga wau mawi wilujêngan warni-warni. Wontên ing pangadilan, ki guru nêrangakên yèn pancèn gadhah ngèlmu sêpesiyal inggih punika ngèlmu Sri Jayaarja, ananging ngèlmu wau botên kangge ngapus-apusi, malah kangge adamêl kawilujênganing tiyang kathah.
Bab punika pangadilan dèrèng ndhawahakên putusan. Tumrapipun Sêmplok, lêlampahan wau namung dipun anggêp pêpèngêt, yèn dalasan ing taun 1941 punika, taksih wontên guru ngèlmu kabatosan ingkang mbêbayani! Mila kêdah tansah mulat.
Gêgayutan kalihan anggènipun nêdya ndandosi risakipun basa Jawi, Pahêman Radyapustaka (P.R.P.) ing Surakarta sampun ngawontênakên sarasehan kalihan para ahli basa mawi ndhatêngakên omrupêr-omrupêr radhiyo tuwin para redhakturing sêrat kabar ing Vorstênlandhên. Kangge ndandosi utawi nyêgah risaking basa Jawi, P.R.P. ngajêngakên ihtiyar warni-warni, dene ingkang kalêbêt enggal inggih punika badhe ngewahi (nglêrêsakên) basanipun sêrat-serat ingkang kangge wontên ing pamulangan, ngawontênakên pasinaon basa Jawi kangge para guru yèn pinuju libur, tuwin mrayogèkakên dhatêng para omrupêr tuwin redhakturing sêrat-serat kabar Jawi supados sami sagêd ngangge basa Jawi ingkang lêrês.
Rèhning rêmbagipun P.R.P. wontên ingkang nggêpok pèrês, mila pèrês Jawi sadaya umumipun lajêng sami nanggapi tumut urun pamanggih.
Pamrayoginipun P.R.P. wau, sampun têrang sae sangêt, botên wontên ingkang botên nayogyani. Makatên ugi anggènipun mrayogèkakên dhatêng pèrês Jawi, punika inggih nama mapan sangêt, jêr sayêktosipun dayaning pèrês wontên ing
sawarnining bêbadan ingkang niyat ndandosi risakipun basa Jawi. Gampilanipun, pèrês pancèn dados dêdamêl ingkang mitadosi.
Anamung, ingkang dados soal, baya kados pundi caranipun P.R.P. sagêd nyabun basanipun pèrês Jawi? Gêgayutan kalihan punika, tw. Bratakesawa wontên ing Panyêbar Sêmangat damêl wawasan makatên:
Ing waktu saiki, ora ana layang kabar basa Jawa kang basane kaya karsane Radyapustaka. Ora ngêmungake layang kabar Jawa Wetan bae, sanajan layang kabar ing Vorstênlandhên, sanajan Pusaka Jawa kang diwêtokake Java Instituut, sanajan Kajawèn kang diwêtokake Bale Pustaka, basane Jawa isih durung kaya kang dikarsakake Radyapustaka. Dadi yèn nuhoni pamrayogane Radyapustaka mau (mbêcikake basane layang kabar) para redhaktur mau isih kudu sinau manasuka saka karêpe dhewe.
Pamrayoginipun P.R.P. supados para redhaktur sami purun sinau basa Jawi, punika pancèn prayogi sangêt. Ananging manawi basanipun Jawi kakêdahakên sami trêp kalihan basanipun Radya Pustaka, utawi dipun walik, yèn botên kados basanipun Radya Pustaka kaanggêp basa Jawi risak, kintên-kintên angèl sangêt kalampahanipun. Jalaran basa punika sanajana wontên pathokanipun umum, namung mêksa taksih têtêp tiyang-tiyangan (individueel) ing bab pacak lan cengkokipun. Dados kenging kawastanan mokal sagêdipun trêp sami kalihan kajêngipun P.R.P.
Kula kintên, botên wontên redhaktur satunggal kemawon ingkang botên purun kadunungan kasagêdan ngangge basa lêrês lan sae. Anamung, sanadyana niyat nyinau basa Jawi kados karsanipun P.R.P. wontênipun samangke taksih kakirangan sarana kathah sangêt. Jalaran P.R.P. piyambak dèrèng damêl pathokanipun basa Jawi ingkang lêrês saèstu, lan ingkang kenging kangge têpa tuladha utawi kangge ukuran. Dados ingkang sami niyat badhe sinau basanipun P.R.P. wontênipun namung pakèwêd, jalaran botên wontên gêgaranipun, botên wontên paramasastra lan bausastranipun ingkang trêp kados kajêngipun P.R.P.
Mila murih sêdyanipun P.R.P. sagêd kasêmbadan, botên wontên margi ingkang langkung mikantuki kêjawi P.R.P. tumuntên damêl paramasastra Jawi ingkang sampurna, damêl bausastra Jawi ingkang sampurna, suka tuladha nêdahakên basa ingkang lêrês lan sae saèstu, sarana ngêdalakên sêrat-sêrat waosan utawi sêsêrêpan sampun namung satunggal kalih, nanging ingkang kathah; kajawi punika, ugi kêdah kêrêp sangêt manjurung karangan wontên ing sêrat-sêrat kabar utawi kalawarti Jawi satanah Jawi, prêlunipun ngiras nyontoni lan rêrencang nyaèkakên basanipun sêrat-sêrat kabar.
O.O.§ Andharan ing nginggil punika mligi pamanggihipun sdr. OO. piyambak. Kathah prakawis ingkang botên cocog kalihan pamanggihipun Red. Sanès dintên Red. badhe damêl wawasan sanès, nisihi pamanggihipun sdr. OO. wau. Red.
Sami-sami padagangan, payung punika kagolong padagangan ingkang kêlimrah sangêt, tiyang kesahan kabênteran, limrahipun sami payungan, makatên ugi manawi kajawahan. Dados mèh botên wontên tiyang kêkesahan ingkang botên payungan.
Jalaran saking payung punika dados kabêtahan umum, mila wêdaling padagangan payung inggih kathah sangêt, malah payung ugi lajêng anggêgèndèng dhatêng nagari aslinipun ingkang ngêdalakên kados ta: Tasikmalaya, Juwiring, tuwin Banyumas. Dene ingkang pinanggih agêng piyambak ing Tasikmalaya. Padagangan payung ingriku sampun sagêd sumêbar dumugi tanah sabrang. Tamtunipun anggènipun sagêd saya agêng wau, jalaran saking saening damêlanipun tuwin awèt anggènipun.
Payung wêdalan Tasikmalaya punika warni kalih, satunggal mawi dipun sêkar-sêkar ing cèt mancawarni, sêsêkaranipun pèni-pèni, ngrêsêpakên dhatêng sawangan, saya tumrap dhatêng wanita ingkang ahli mêmangun busana, cèting sêsêkaran wau sagêd kagathukakên kalihan ulêsing sandhang panganggènipun.
Satunggalipun bangsaning payung jawah, ingkang dipun wastani payung Siam, awit ing kinanipun aslinipun payung ingkang kados makatên wau saking Siam. Wêdalipun payung Siam wau ing sapunika majêng sangêt, sagêd ugi ing têmbe ngungkuli payung sêkaran. Miturut pèngêtan, wêdalipun payung ing wêkasaning taun kêpêngkêr wontên 10.000 kodhi, ing taun punika sagêd ugi ngantos 120.000 kodhi. Dene payung sêkaran, sagêd ugi ngantos 1.000.000 kodhi.
Mirid cacahing payung ingkang samantên kathahipun wau, lajêng katingal bilih panggaotan punika amurakabi dhatêng tiyang atusan, sagêd ugi ewon. Dene pameranging padamêlan, wontên ingkang damêl ragangan piyambak, nèmplèkakên dlancang utawi montên piyambak, ngêcèt piyambak tuwin sanès-sanèsipun.
Kados para maos sagêd anggalih piyambak, panggaotan ingkang sampun kados makatên agêngipun, botên cêkap katindakakên namung sambèn. Dene pinanggihipun wontên ing Tasikmalaya, sampun wontên sudagaripun, nama Kaji A. Pachrudin, ingkang sampun dipun jêjuluki: Raja Payung.
Kaji A. Pachrudin, wontên sangajênging griyanipun ingkang njênggarang.
Kula kaparênga urun rêmbag sakêdhik, anyambêti pangandikanipun sêdhèrèk Sudarmawidigda, inggih punika tiyang jêjodhoan punika kêdah rukun. Punika lêrês sangêt. Malah kina mila, pamujinipun tiyang sêpuh dhatêng anakipun pangantèn, jalêra, èstria, supados sami atut rukun ngantos kakèn-kakèn ninèn-ninèn. Nanging nyatanipun botên kirang tiyang ingkang botên lulus anggènipun jêjodhoan.
Wontênipun tiyang jêjodhoan ngantos pêgatan, punika jalaranipun ingkang kathah, saking tiyang jalêr rabi malih, bojonipun sêpuh lajêng dipun wayuh. Kula pitados bilih tiyang èstri dipun wayuh punika mêsthi botên sagêd (botên kiyat).
Ingkang sagêd, punika jalaran kêpêksa sampun kathah anakipun, dados saupami nilar anakipun, kawratan. Nanging sabên dintên manahipun tansah kêmropok kemawon. Dangu-dangu manahipun botên kiyat, wêkasan katuwuhan sakit tbc, utawi nratab. Mangka sêsakit kados makatên punika angèl sangêt jampèn-jampènipun.
Kados makatên punika tumrap tiyang jalêr botên dipun manah babar pisan, èngêtipun namung pados sênêngipun piyambak, ucapipun: "Wis kangelan nggolèkake pangan, kok ora entuk golèk sênêng."
Inggih lêrês pangandikanipun sêdhèrèk Petruk, kêdah èngêt dhatêng turunipun. Manawi tiyang jêjodhoan ngantos bibrah punika, kajawi risak balegriyanipun inggih risak anak-anakipun. Inggih kadospundi anggèning lare botên risak. Waunipun dipun êmong biyungipun piyambak, tansah dipun eman-eman. Sintên tiyangipun ingkang botên trêsna dhatêng anak. Nanging sarêng dipun ngèngèrakên bok nèm, rak lajêng botên patos dipun opèni. Mêsthinipun inggih botên rêmên dhatêng lare-lare wau, tiyang ingkang dipun bêtahakên bapakipun lare. Saya tumrap biyungipun lare-lare wau ingkang tiyang sêpuhipun mlarat, rak kêranta-ranta sangêt. Anak dipun tilar botên tega, dipun bêkta botên sagêd ngingoni utawi ngragadi sêkolahipun.
Sampun kathah sangêt kêtatalan kados makatên wau. Manawi wontên pitakenan, punapaa ta tiyang jalêr punika kok dipun wênangakên wayuh ngantos sakawan? Punika wangsulanipun: "Mêsakakên golongan wanita, amargi langkung kathah tinimbang priya." Wangsulan makatên punika inggih pancèn sakeca, nanging botên ngèngêti saha botên gadhah wêlas dhatêng ingkang badhe dipun wayuh, ingkang mêsthinipun sampun tumut nglampahi pait gêtiring tiyang gêgriya.
Wusana bokbilih wontên klinta-klintunipun rêmbag kula, para maos paringa samodra pangaksama.
Pakêmpalan Wanito Utomo ing Tembokdukuh (Surabaya), nalika mèngêti sadasa
Mênggah ancasipun: Kajawi ngrakêtakên pasadherekan, ugi ngudi dhatêng kasagêdan, ingkang dados kabêtahanipun para putri.
Sasampunipun dipun kum, lajêng dipun gêlar wontên mêstèr sarta dipun gosok kalihan sikat alon-alon ingkang waradin. Lajêng dipun jèrèng wontên ing papan pamepean. Manawi toyanipun sampun katingal atus, lajêng dipun êntas kalêmpit cara wiron, lajêng dipun cêlup dhatêng talawah isi soga kajêng sarta kaênyêt-ênyêt ngantos waradin. Ing salajêngipun lajêng kasampirakên dhatêng angklèk (gawangan) supados atus. Manawi sampun atus, lajêng kajèrèng ing papan pamepean malih ngantos garing. Dene panyêlupipun dhatêng soga kajêng wau kaping 3 utawi 4 rambahan. Manawi sampun lajêng dipun sari gamping.
Sari kuning 1/4 kati, tawas 1/4 kati, têgêran 1/8 kati.
Barang 3 warni punika dipun godhog sarêng-sarêng, dipun toyani 1 1/2 blèg (30 l.). panggodhogipun umob sêpuh. Manawi sampun lajêng kailing dhatêng wadhah supados asrêp. Manawi sampun asrêp, lajêng barang ingkang kacêlup dhatêng toya sari gamping wau, dipun cêlup dhatêng godhogan sari kuning ingkang sampun asrêp wau, kanthi kaulêt-ulêt ngantos waradin. Manawi sampun lajêng kacêlup dhatêng toya limrah têrus dipun kêbyok (kagodhog). Manawi sakintên lilin sampun rêsik, lajêng dipun girah toya asrêp ngantos rêsik. Punika sampun dados babaran sinjang.
Barang kalih warni wau kagodhog sarêng-sarêng, dipun toyani 1 blèg (20 l.). panggodhogipun umob sêpuh, lajêng kailing dhatêng wadhah sanès supados asrêp.
dipun udhêk. Manawi sampun mênêb lajêng kacampur toya godhogan tawas lan gêndhis batu, kacarub ngantos campur. Manawi sampun barang ingkang sampun kasoga wau lajêng kacêlup dhatêng bêninganipun toya sari gamping ingkang kacampuran tawas lan gêndhis batu wau, lajêng dipun ênyêt-ênyêt ngantos waradin.
Têgêran 1/4 kati, tawas 1/4 kati, sari kuning 1/4 kati, gêndhis batu 1/8 kati. (wontên lajêngipun)
nagari ingkang kakèndêlakên jalaran miturut papriksanipun dhoktêr "afgekeurd", ing mangka dhinêsipun sawêg 20 taun, umur 45 taun upaminipun, pangetanging pènsiun miturut dhinêsipun. Dhinês 1 taun pènsiunipun 1.44% nipun blanja ingkang agêng piyambak ingkang sampun katampi ing salêbêtipun 24 wulan. Dados
Langganan No. 167. Bab sayêmbara Dentamint, punika ingkang dipun kintunakên wadhahipun timah, sanès dhusipun. Bab pangintunipun prayogi milih ingkang wragadipun sakêdhik piyambak.
SÊMAR: Iya, Truk, iya. Pancèn bênêr kandhamu. Wayang purwa mula isih kurang ganêp, têgêse ora kêna dianggo mayangake lêlakone wong saiki.
GARÈNG: Nèk kênane mono kêna-kêna bae, ning ora wangun. Sawatara taun saprene, sadurunge ana wayang Jawa lan wayang Wahana, aku tau njagong pangantèn, nganggo suguhan wayangan modhèl. Wayange wayang purwa, mung wae lakone nekad praja, njupuk lêlakon lumrah, lêlakone wong cilik, dadi ora nganggo ratu-ratunan, lan dewan-dewanan barang. Sing dianggo lajêring crita jêjaka desa, jênênge Sang Sarija, nakokake anak
nganggo dibalak alus, kaya kalumrahane tatakrama Jawa. Sang Sarija isin bangêt, banjur lunga nganggo ngumbar prasapa, ora pati-pati mulih yèn durung bisa dadi wong hartawan. Ora antara suwe, jagabaya mau konangan ênggone nampani bêsêl, banjur diukum lan dionslag oneervol. Samêtune saka bluwèn, sang jagabaya isin bangêt manggon ana desane, mula iya
dianggo rêbutan. Malah ana lêlakon ana kuli kontrak sing wis misuwur dhogdhèng wudhu ing tandhing, ngrêbut kusumaning ayu mau digawa lunga. Sang Sarija banjur ngamuk, lan kêlakon bisa nulungi Sarijêm. Liding dongèng Sang Sarija kêlakon dhaup karo Dèwi Sarijêm, lan saêntèke kontrake padha bali nyang tanah Jawa, nggawa dhuwit akèh, dadi wong tani sugih.
SÊMAR: Ora Rèng. Sing ndhalang kuwi apa bangsane wèrêk, dene gawe crita bae sajak nganggo propagandhah Dhèli.
lakon. Ning critane pancèn gayêng, ngês tur nêngsêmake bangêt. Ananging, barêng ora cocog karo wayange, dadine iya akèh sing grênêngan, malah ana sing ngunèkake dhalang edan. Ênggone padha grênêngan mau, jalaran wujude wayang ora wangun karo wonge sing dicritakake. Sang Sarija, diwujudi Gathotkaca. Sing dianggo Sarijêm, Wara Sêmbadra. Sing dianggo jagabaya, Baladewa. Sing dianggo ndara sêtèn, Janaka. Sing dianggo kaum, Abiyasa. Sing dianggo kuli dhogdhèng, Dasamuka. Cêkake, ora wangun bangêt karo wong-wonge sing dicritakake. Mulane dhalange iya rada panèn grundêl. Ana sing ngunèkake
wong anyêl kok banjur arêp nabrak sajèn.
GARÈNG: Nèk mung critane wong cilik bae, prêlune apa ndadak nganggo sajèn. Wong wayangan kuwi, anane nganggo sajèn tumpêng tukon pasar karo pitik, rak murih aja ngantèk kêsiku karo sing diwayangake. Dadi nèk sing dicritakake ming bangsaning wong lumrah, ora prêlu nganggo sojan-sajèn, ora-orane malati.
PETRUK: Prakara sajèn ora takrêmbug, Kang Garèng. Mung bae, wis gênah nèk sêdya arêp mayangake wong lumrah, kuwi pancèn wis suwe anane. Padhane tuwuhe kêthoprak, iya marga kêsodhog ing dêrêng arêp mujudi critane wong saiki. Mulane, tuwuhe wayang Jawa lan wayang Wahana mau, iya jênêng ora anèh, wis kudu mangkono. Para pujangga padha ngarang lan ngidungake lêlakone wong saiki, mêngkono uga para ahli kagunan pawayangan, iya kudu bisa lan wani gawe wayang anyar mayangake lêlakone wong saiki.
SÊMAR: Ambalèni bab wayang wahana, Truk. Saka
Ngono kuwi apa ora marahi kalang kabut. Bisa uga banjur akèh sing balapan gawe wayang, bêtèke arêp misuwurake jênênge dhewe, utawi bêtèke kêpengin diaranana ahli kagunan. Upama aku, banjur gawe wayang Sêmar; kowe, gawe wayang Petruk; Garèng, gawe wayang Nala; dèn bèi komis, gawe wayang komis; mas sêrsan inpantri, gawe wayang inpantri, mangkono sabanjure nganti ora karu-karuwan bangêt.
PETRUK: Nèk bisa kaya mêngkono malah apik, ma. Sabab, bab kagunan kuwi pancèn kudu mardika bangêt, ora kêna dicêncang kudu ming kaya ngene kaya ngono. Cêkake kagunan sing patèn londen, jênêng kagunan pathok bangkrong, aliyas ora ana kaundhakane apa-apa. Upamane bab gêndhing, ma. Saya akèh sing ngarang gêndhing anyar, saya prayoga. Saiki wis ana gêndhing pangkur mêgah-mêgahakên, pangkur royal sêroyal-royalnya, sesuk kudu ana sing ngarang pangkur hanganyêlakên sangêt. Saiki wis ana ladrang P.P.R.K., ladrang Mavro, sesuk kudu ana ladrang O.L.My, Bumiputêra, ladrang K.P.M. lan sapanunggalane. Saiki wis ana kroncong
kita bangsa Jawa, saiki saya ketok sugih ahli kagunan. Kaya sing yasa wayang wahana karo wayang
PETRUK: Anu, Kang Garèng. Sabênêre, kowe ora bisa mawas wayang wahana kanthi komplit. Sabab kita ming krungu saka radio, dadi ora wêruh rupane. Mangka bangsaning wayang kuwi yèn arêp gawe wawasan sing têmênan, kudu nyipati wujude, dadi bisa wêruh sabêtane, lakune, cêkêlane, lan sapanunggalane.
GARÈNG: Pancèn ngono, Truk. Rèhne sing padha takrasakake mung swarane, mulane sing diwawas iya mung gamêlane karo critane bae. Tumrap aku dhewe, dhèk malêm Sêtu kae mêksa durung 100% marêm. Sabab critane ki dhalang, sabênêre isih rada yangko-yangko, yaiku isih durung mbabarpisani ênggone gawe wayang lan crita anyar. Kaya upamane ênggone nyritakake desane cah wedok, kae isih rada sêmburat "Hong wilahèng awigêna ... ", dene nganggo dicritakake kêtêkan nangkoda barang. Mangka, lêlakone rekane lêlakon modern, lêlakone cah wedok desa olèh "WAHYU NUGRAHA" nganti bisa dadi "MIS". Hlo hla rak ketok nyêngklèng. Kêjaba kuwi, ingatase bocah desa mlarat, tapihe kurasi, durung tau ngicipi gamêlan lan kroncong, hla kok wis bisa kroncong tamansari ngantèk galik-galik bangêt! Apa ora marahi maido? Kêjaba kuwi, saka rumangsaku kakèhan jêjêran, dadi marahi ora katon cêtha lêlakone. Mangkono uga, kakuwatane batine si hoofdrol, drêdahing atine, drêdahing badane karo kangelaning urip, iya ora kêtara bangêt. Sipate si hoofdrol ora gumathok. Maune digawe jinêm lan ernstig. Ning nalikane ngèngèr Babah Buyut, banjur ketok kaya cah wadon munyal-munyal. Ana manèh cacad sing rada ênggêl, yaiku isih rada kêladuk ênggone gêmuru-guru, sajak arêp ngêptik, arêp mulang têrus-mênêrus mênyang sing padha ngrungokake radhio.
PETRUK: Saka rumangsaku iya ngono. Ning, rèhne sing isih rada kurang
besuk manèh diowahi. Mung bae bab anane wayang wahana mau mêksa wis takanggêp mahanani bêcik tumrap ajuning kagunan Jawa.
Gêndhis ingkang dipun angge wontên ing tanah ngriki. Miturut pèngêtan, gêndhis ingkang dipun angge wontên ing tanah ngriki ing taun 1940 wontên 347.000 ton, kala ing taun 1939 wontên 320.000 ton, dados langkung kathah ing taun 1940.
Lulus dados Ind. Arts. Lulus dados Ind. Arts wêdalan Nias, R. Sugêng Wiryodipuro, asli
Bab têdha ing Bojonêgoro. Gupêrnur Jawi Wetan mêntas rêrêmbagan kalihan para B.B. ing paresidhenan Bojonêgoro, ing bab kawontênaning têdha ing laladan ngriku, inggih punika bab badhe wontêning panenan pantun tuwin jagung tuwin pambagening têdha ing panggenan ingkang pêrlu dipun pitulungi. Kajawi punika wontên wartos malih, bilih ingriku badhe kawontênakên rêrigên numbasi pantun utawi jagung ing panggenan ingkang kêlangkungan, lajêng kasukakakên dhatêng panggenan ingkang kêkirangan. Tuwin malih tumrap panggenan ingkang kakintên taksih dèrèng nyêkapi anggèning angsal pitulungan, badhe dipun biyantu saking Voedingsmiddelenfonds.
Pinanggihing propaganda spitfire fund. Dumuginipun sapunika para ingkang kaparêng mbayar contributie ing sabên wulan Spitfire fund wontên 25.000, gunggunging arta ingkang dipun tampèni wontên f 30.000,-. Cacahing tiyang samantên wau ingkang bangsa pribumi tuwin Tionghoa ewon.
punika nuju ngawontênakên pasinaon olah-olah cara ngriki ingkang dipun tindakakên ing nyonyah Ios Wiriaatmaja, paduka nyonyah ugi kaparêng ngicipi. Ing salajêngipun mriksani padamêlan sanès-sanèsipun kanthi andangu warni-warni ingkang lajêng dipun têrangakên dhatêng para ingkang anindhihi wajib, katingal adamêl karênaning panggalih.
Ingkang Sinuhun Ngayogya paring dêrma. Kawartosakên, Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta aparing dêrma dhatêng pribumi ingkang sami kasangsaran wontên ing Mêkah kathahipun f 500,-.
Kadurjanan zekering. Jalaran saking tuwuhing kadurjanan zekering ing Bêtawi. Gas Mij, marak-marakakên, sawarnining punggawa ingkang gadhah wajib makatên, sami kabêktanan sêrat katrangan.
Babagan becak dados rêmbag wontên Gemeente. Jalaran saking tuwuhing têtumpakan becak ing Bêtawi lajêng dados rêmbag rame, ingkang gêgayutan kalihan babagan pangupajiwa kalihan kasarasan. Ing bab punika lajêng ndadosakên rêmbag wontên ing Gemeente, ingkang dipun usulakên saking Drs. S.H. Subroto. Wêkasan lajêng wontên rêmbag: 1. Gemeente badhe rêmbagan kalihan pulisi, supados ngêncêngakên tumindaking examenanipun para tiyang ingkang nglampahakên becak, 2. Pamriksa badan dipun kêncêngi, tiyang ingkang botên kiyat botên kaparêngakên nglampahakên. 3. Pamriksaning badan ing sadèrèngipun nindakakên padamêlan. 4. Pamriksaning badan lêlahanan. 5. Gemeente badhe ngawontênakên inspecteur suka wulangan, lêlahanan, dados botên pêrlu sinau dhatêng tiyang sanès.
Nyathêti para wanita ing Bêtawi. Miturut rêmbagipun para wajib anêtêpakên, badhe kawontênakên tindak nyathêti kawontênanipun para wanita ing Bêtawi, ingkang kapetang dados rayat Walandi ingkang dèrèng umur 18 taun ingkang
umbah-umbah piyambak. Ingkang sampun, milisi ingkang sami nglampahi landstorm sami ngumbahi sandhangipun piyambak-piyambak, manawi botên sagêd, kenging dipun kumbahakên ing tiyang sanès. Ing sarèhning ing sapunika para milisi wau botên gadhah wanci, saking kathahing padamêlanipun, wiwit tanggal 15 Februari punika, manawi sandhanganipun dipun kumbahakên ing tiyang sanès, angsal waragad saking nagari. Manawi dipun kumbah piyambak, ugi kaparêng, nanging botên angsal lêlintu waragad.
Tiyang N.S.B. ingkang minggat sampun kêcêpêng. Ingajêng wontên wartos, Dr. Schoonheyt saha Tuwan van Daalen Wetters, ingkang sami dipun tahan wontên Ngawi sami minggat saking tahanan. Ing sapunika wontên wartos, sampun kêcêpêng wontên ing Bêtawi.Dilanjutkan pada hlm. 219.
juru sabda wadya lautan Jêpang, ingkang anêrangakên yèn wadya Inggris ingkang kapapanakên wontên ing Malaya punika, maksudipun kangge mêtêl dhatêng Thai ingkang nêdya gotong-royong kalihan Jêpang mbangun Asia enggal. Mila trajangipun Inggris punika saking panyawangipun Jêpang kadosdene tindak ingkang mêngku kajêng mêngsah Jêpang.
badhe têmpuh-tinêmpuh. Pirukunanipun Turki kalihan Bulgarie punika botên awujud prajanjian, nanging awujud katêrangan, dados namung sami dene nglairakên kasagahanipun botên têmpuh-tinêmpuh. Sanajan Bulgarie kalihan Turki sampun suka katêrangan bilih wontênipun katêrangan wau mligi namung kangge ngrêksa kawilujênganipun Balkan, inggih punika supados Balkan botên katut pêrang, namung mêksa nuwuhakên panggrayangan warni-warni. Wontên ingkang ngintên, yèn katêrangan wau dados wohing diplomatik Jerman, têgêsipun,
tlatahipun dipun lêbêti Jerman utawi Bulgarie. Ugi wontên ingkang ngintên, yèn tuwuhing katêrangan wau kabêkta saking kêncêngipun Bulgarie anggènipun badhe ngêkahi kamardikanipun.
Manawi nitik ungêling pawartos, Turki anggènipun rêrukunan kalihan Bulgaruie wau, mawi suka sumêrêp dhatêng Griekenland tuwin Inggris. Punika kenging kangge titikan yèn wontênipun katêrangan botên têmpuh-tinêmpuh wau, botên nyulayani kalihan kasagahanipun Turki dhatêng Griekenland tuwin Inggris.
Buntutipun "katêrangan botên têmpuh-tinêmpuh" sawêg dumugi samantên.
Tamu saking Indhu. Sampun sawatawis dintên ing Bêtawi wontên tamu putri Nata Maharaja Burdwan ing Indhu, asma Putri Maharaj Kumari Lalita Rani Devi. Rawuhipun punika pêrlu lêlana ing salêbêtipun vacantie nitih motor mabur K.L.M. Kacêtha ing gambar.
Prof. Goudriaan dados tawanan. Miturut wartos ingkang katampi ing London, Prof. Ir. Jan
tumrap Jerman, sarta botên purun ngrujuki anggènipun Seys Inqaurt nêdha lokomotip 75 sarta gêrbong ingkang
punggawa sêpur badhe mogok sèlèh padamêlan. Nanging Seys lajêng nyêbar wartos yèn Prof. Gourdiaan dipun luwari malih. Makatên punika prêlunipun supados damêl kisruhipun ingkang sami badhe staking.
Orde Vrijmetselaar kabibarakên. Sasampunipun Nederland karêgêm ing Jerman. Pangrèh agêng Orde Vrijmetselaar nêrangakên wontên ing kalawartinipun, yèn kajêngipun Vrijmetselaar wau botên cocog kalihan cara-caranipun nazi. Sabab saking punika groot-meester van Tongeren,- tilas jendral genie India-Nederland, tuwin rumiyin misuwur dening miwiti wontênipun tram ing Acèh-, katawan dhatêng Jerman. Loge-loge Vrijmetselaar sadaya katutup, bandha darbèkipun tuwin studiefonds dipun rampas.
PRINS BERNHARD. A.N.P. martosakên saking London, bilih Sri Paduka Prins Bernhard, kanthi dipun sayogyani ing rayi dalêm Sri Paduka Prinses Juliana, sampun sawatawis wulan punika sinau ngêmudhèni kapal mabur, sarta sapunika
sawatawis ingkang ndhawahakên bom latu wontên London, anjalari kabêsmèn nanging lajêng kenging kasirêp tumuntên. R.A.F. golongan jager sanalika sami nanggulangi. Wontên tiyang sawatawis ingkang kêtiwasan sabab kenging bom latu. Kintên-kintên têngah dalu mêngsah ngoncati. Wontên hospitaal ingkang kadhawahan bom Jerman, ngantos damêl pêjahipun tiyang 19, tuwin wontên 52 ingkang kêtaton.
R.A.F. nêmpuh. Reuter tg. 20 Febr. martosakên, bilih R.A.F. nêmpuh palabuhan Brest kalihan Calais (Frankrijk). Kapal mabur wangsul tanpa wontên ingkang kêcicir.
saking Nairobi tuwin Cairo, bilih kitha Mega ing Abessynie kidul sampun kacêpêng wadya Inggris. Kathah soldhadhu Italie ingkang katawan sarta pirantos pêrang ugi kathah ingkang kacêpêng.
saking Istambul, bilih para pangagêng militèr ing Rumenie sampun damêl tatanan pajagèn bêbaya gêgana. Bokmanawi kuwatos manawi dipun têmpuh R.A.F.
Saking Zurich United Press martosakên, yèn prajurit Jerman sampun nyobi marambah-rambah damêl krêtêg wontên ing Donau ing kiwa têngênipun kitha Giorgiu, bawah Rumenie, kangge margi yèn ing têmbe nêmpuh ngidul.
Sêsorahipun Chiang Kai Shek. Wontên ing sêsorahipun kala tg. 19 Febr. Jendral Chiang Kai Shek nêrangakên, yèn salêbêtipun pêrang 44 wulan punika Jêpang sampun kecalan saradhadhu 1.700.000 sarta wragadipun sampun têlas 18 milyard yen. Awit saking pêrang punika, rakyat Tiongkok ing bab pulitik lan punapa kemawon lajêng malah dados satunggal. Ewadene Jendral Chiang Kai Shek dèrèng marêm. Grêgêting kanasionalan kêdah saya dipun tikêli. Wontên mêngsah ingkang cakêt tur kêdah dipun tanggulangi saèstu, inggih punika pakulinan madat, main, madon, kalihan ngrampog, punika rakyat Tiongkok kêdah nyingkiri, lan sasagêd-sagêd prayogi gêsang ingkang prasaja.
Jêpang wontên kidul. United Press martosakên saking Bangkok bilih kala tg. 19 Febr. katingal wontên kruisêr Jêpang 15 ingkang wontên ing Golf van Siam.
Reuter martosakên, bilih para pangagêng Inggris ing Bangkok sami mrayogèkakên dhatêng tiyang-tiyang Inggris ing ngriku, supados
saking Hanoi martosakên, manawi kala tg. 19 Febr. wontên opsir gêgana cacah 100 sampun dumugi ing Saigon mawi baita saking Frankrijk, sarta sampun sami kapapanakên padamêlanipun sadaya.
Kapal mabur kangge Singapura. Reuter martosakên saking New York, bilih wontên kapal mabur modhèl enggal cacah 200, ingkang pancènipun kakintunakên dhatêng Inggris, nanging lajêng kakintunakên dhatêng Singapura kangge ngiyatakên pajagèn.
Têmbungipun premier Menzies. Reuter martosakên saking London, bilih Menzies, premier Australie ingkang sapunika wontên ing London, nêrangakên manawi Australie badhe nanggêl bab pajagèn ing Singapura. Wangsulipun Menzies dhatêng Australie badhe mêdal Amerika.
Jorink: "Kang tak samarake apa, upama aku samara, apa bakal bisa murungake patiku. Lan kowe sumurupa, pati urip iku kang kagungan Pangeran, yèn patiku pancèn wis pinaringake mênyang panguwasane bangsamu, apa aku bisa anggondhèli. Kosokbaline, yèn uripku isih ana ngastaning Pangeran, sanadyan nyawaku korêbuta wong sanagara, ora bakal kalakon."
Utusan mirêng wangsulan kados makatên wau ngantos malêngak. Wusana lajêng mêdal kanthi suka tangan, minangka tandha urmatipun dhatêng tiyang ingkang dipun anggêp badhe
manah. Namung kala-kala kamirêngan sawabipun tiyang jagi ngogrèg-ogrèg kangge niti dhatêng kawontênanipun ingriku. Botên dangu katingal gêbyaring latu tuwin swaraning tiyang pating grênggêng, nandhakakên bilih pajagèn ing dalu wau dipun kêncêngi. Sasirêping tiyang ingkang sami jagi, Jorink dèrèng tilêm, namung tansah ngolak-alik gagasan kadospundi badhe kadadosanipun benjing-enjing. Ingriku gêntos kêmirêngan swaraning sato galak pating glêro kados ngubêngi capurinipun kadhaton. Swara ingkang kados makatên wau adamêl tintriming manah.
Swaraning sawung kluruk sapisan, kados anggugah Jorink saking anggènipun layap-layap badhe tilêm, gragap
dipun tabuh sarosanipun, kêndhang wau saya dangu saya cêlak, swaranipun sinarêngan pambêngoking tiyang kathah mungêl: hooh, hah, hooh, hah tanpa kèndêl, saya dangu saya umyung, wusana kèndêl wontên sangajênging pakunjaran.
Sajatosipun tiyang ingkang sami rame-rame wau mêthuk Jorink badhe dipun bêkta dhatêng papan pangisasan. Botên dangu lawanging pakunjaran kabikak, katingal wontên tiyang sakawan malêbêt dhatêng panggenanipun
Ingriku Jorink sumêrêp cêtha dhatêng têtiyang ingkang sami wontên sangajênging pakunjaran, wontên ingkang bêdhiyan, wontên ingkang malangkêrik kalihan sês apipa panjang, kêlun-kêlun sajak dipun matakên sangêt.
Têtiyang ingkang malêbêt dhatêng panggenanipun Jorink tanpa nyabawa punapa-punapa, namung lajêng cêg nyandhak baunipun Jorink kabêkta mêdal. Samêdalipun Jorink saking pakunjaran, tinampèn ing surak rame saha wiwit ngungêlakên têtabuhan malih, ramenipun ngungkuli ingkang sampun, Jorink têrus kairing dhatêng papan pangisasan.
tanpa rasukan, sariranipun katingal pating jlarèh bithêt-bithêt damêlan, lênggahipun jegang linemekan wacucaling singa barong. Wujudipun ngajrih-ajrihi, mèmpêr saupami dipun candraa kados raja dênawa. Ing satêngên nata, wontên neneman dêdêgipun jajag ngadêg anjêjêr nyêpêng waos ligan, inggih punika putra nata pambajêng nama Pangeran Kefat, polatanipun katingal mingut-mingut, kados tumuntêna nuwêk mêngsah, pancèn inggih punika ingkang badhe kadhawuhan amêjahi Jorink. Mila ing kala punika ingkang dados kêmbang lambenipun tiyang sanagari namung Pangeran Kefat, awit ingkang dipun anggêp badhe nyirnakakên kaliliping praja. Dene para putri sami wontên salêbêting kadhaton mriksani saking jandhela.
Ing wêkdal punika taksih pêtêng, ing papan pasinewakan ngriku pinadhangan ing obor ewon ngantos sumêblak kados raina. Saya ing plataran ingkang badhe kangge ngisas, padhangipun anglangkungi, wujudipun Jorink katingal nglela piyambak, ngadêg wontên têngahing plataran dipun apit-apit ing tiyang kalih.
Sarêng sêsulaking padhang sampun katingal, Jorink kadhawuhan ngajêngakên dhatêng ngarsa nata, sang prabu lajêng dhawuh: "Tampanên ukum pati kang tumiba ing awakmu,
dipun dêgi pathok santosa kangge ngêrut. Jorink lajêng dipun tutupi sinjang, nanging Jorink lajêng wicantên: "Bukakên, tutupe mripatku."
Tiyang ingkang tumindak ing damêl: "iki kanggo sarana nyuda mênyang kasamaranmu."
Jorink: "Aku ora samar, aku arêp wêruh kêpriye patrape bangsamu yèn niksa pêpadhaning urip."
Padhanging enjing sampun sumêblak, srêngenge sampun mèh jumêdhul, Pangeran Kefat lajêng majêng dhatêng papan pangisasan kalihan pitakèn dhatêng Jorink: "Genea mripatmu ora
nyawamu mênyang jaman pati. Ulungna."
Jorink: "Têmbungmu kuwi mung dadi têmbunging tatakrama. Ana wong wis kaya ngene ndadak ditari kon ngulungne pati. Iku rak mung gumantung ana panguwasamu. Kowe ora usah nyamarake mênyang kaananku,
documentation[view] [edit] [history] [purge]
Pigunaaké kothak info iki kanggo artikel konflik militer kayata perang, paprangan, serangan, pangepungan, lan liya-liyané.
Quick start: copy paste, banjur isi sing kothong:
lha terus sopo sing mabuk belerang nang puncak? aku ra trimo tulisan iki “Salut! Pas Qt
idhostinger – Hosting Gratis Tanpa Batasan | Sugeng Rawuh
Kala ing dintên Sabtu ingkang kapêngkêr kados sampun cêkap anggèn kula ngandharakên mênggah nami kula, samangke kula badhe miwiti obrolan kula. Ing sarèhning punika nama: obrolan, panyuwun kula dhatêng para maos, sampun sami kawaos, awit ingkang 99% têmtu omong kosong, têgêsipun ingkang sabagian agêng têmtu bangsanipun ngayawara alias botên nyata. Dene manawi mêksa ngrêsakakên maos, inggih sampun pitados punapa ingkang kula obrolakên wontên ing ngriki, kaanggêpa dede barang-barang kemawon. Mênggah ingkang badhe kula obrolakên ing samangke ing bab pamanggihipun para ahli anggagas.
Mênggahing kula sami-sami titah gêsang wontên ing donya, botên wontên ingkang kula gilani kados bangsaning ahli anggagas. Gila kula wau botên beda kalihan dhatêng tiyang ingkang motangakên dhatêng kula sampun lami dèrèng kula lunasi, sarta sambutan ingkang dèrèng verjaard, manawi kajawèkakên kabaripun: sambutan ingkang kêdaluwarsa, têgêsipun: sambutan ingkang jalaran saking laminipun lajêng botên prêlu dipun sauri malih. Tiyang ingkang nyambutakên sampun lami, ingkang dèrèng kêdaluwarsa wau, manawi dhatêng ing griya kula, sanadyan gadhaha kaprêluan sanès, dados botên niyat badhe nagih, sawêg kemawon ngancik rolak griya kula anyuwara: Kula nuwun, saking nglêbêt inggih lajêng sampun kula wangsuli: botên wontên dalêm. Makatên ugi tumrapipun para ahli anggagas. Sanadyan kula badhe prêlu mlampah ngidul upaminipun, dilalah saking katêbihan: kleyang, kleyang, kula sumêrêp tiyang ingkang gadhah wêwatêkan makatên, sanalika badan kula, nyara suradhadhunipun inggih lajêng tumunên kula prentah: rèh
ahli anggagas, punika jalaran manawi sumêrêp punapa-punapa sok lajêng dipun gagas ngantos anglangut, kados ta: kalêrês ing dintên Minggu tur tanggal ênèm, siyang-siyang kapêthukan tiyang udhêng-udhênganipun madhul-madhul, kathik pucuking brêngosipun ngalèmbrèh mangandhap, punika lajêng kemawon gagasanipun: wah, iki gênah wong mêntas kobongan mau bêngi. Môngga, punapa botên nobatakên. Inggih lêrês, kula botên badhe sagêd kalampahan, awit arta kangge nêdhani anak bojo sabên dintên kemawon sampun comprang-campring, têmtunipun inggih lajêng botên badhe anrajang bakaran barang. Ewadene kula inggih mêksa anggadhahi kuwatos, manawi-manawi ing wanci siyang kula kalêrês galenggengan nyinom utawi andhangdhanggula, mangke gèk dipun gagas: kae rak lagi nglêlipur atine anggone dina kiyi kêndhile mêngkurêp.
Punapa malih manawi sampun anggagas dhatêng drajating tiyang, punika inggih ngodhêngakên sayêktos. Upaminipun tumraping para punggawa sêpur, punika pamanggihipun sawênèhing ahli anggagas makatên: saradanipun punggawa sêpur punika: botên purun ambucal wêkdal ingkang tanpa guna, manawi rêrêmbagan têmtu: cêkak aos, sanadyan sok ambingungakên ingkang dipun ajak rêmbagan. Lo, samantên gagasanipun. Manawi ingkang makatên punika saèstu manjing dados wêwatêkanipun para priyantun sêpur, inggih kenging dipun tulad sayêktos, awit punika pancèn wêwatêkan ingkang sae. Nanging sarêng kula taliti, tuwuhing gagasan wau jêbul sapele kemawon, inggih punika makatên: kulinanipun punggawa sêpur punika manawi rêmbagan asring nyêkaki namaning pangkat utawi panggenan, kados ta manawi dipun pitakèni mênggahing pangkatipun, lajêng amangsuli, upaminipun: kula Stba. (lugunipun Stationsbeambte) utawi: kula Cs. (lêrêsipun Chef station) lan sasaminipun. Manawi wontên ingkang pitakèn: badhe tindak pundi, wangsulanipun: badhe dhatêng Wl. (Wèltêprèdhên) utawi: badhe dhatêng Bt. (Batawi) lan
ingkang dipun ajak rêrêmbagan, nanging sabab saking kulinanipun wontên ing padamêlan. Prêlunipun mênggah nyêkak-nyêkak nama wau, murih anggampilakên utawi angrikatakên padamêlanipun, dados botên kados pangandikanipun ahli anggagas kasbut nginggil.
Kadospundi samangke pamanggihipun sawênèhing ahli anggagas mênggahing pangkat: redhaktur. O, punika kojur sayêktos. Kula piyambak sampun nate mirêng pawicantênan makatên: Aja sok cêdhak-cêdhak utawa sêsanakan karo bangsaning redhaktur, mundhak dikorèk. Dados ing ngriki pangkat redhaktur prasasat dipun samèkakên kalihan sêsakit pès, kêdah tansah dipun têbihi.
Salêrêsipun gagasan ingkang makatên punika botên kenging dipun lêpatakên babarpisan, kadhangkala sok wontên lêrêsipun. Rak kêrêp kemawon ta, wontên koran ingkang isinipun botên liya kajawi: pêpisuh, punika jalaranipun inggih botên sanès kajawi: redhakturipun karêm dhatêng misuh, punapa malih manawi ingkang kêdah dipun pisuhi bangsanipun piyambak, punika inggih: êntèk amèk, kurang golèk, sayêktos, kados ta: ing jaman samangke punika jaman Indhonesiah-Indhonesiahan. Tiyang siti ingkang gadhah kabudidayan tumindakipun sae, ingkang gadhah wau lajêng kemawon dipun wastani: Indhonesiêr jêmpol. Kosokwangsulipun, tiyang ingkang tumandang damêl botên kalêrêsan, dipun wastani: Inlandhêr, dados: Indhonesiêr punika sêsêbutanipun tiyang siti ingkang pêng-pêngan, Inlandhêr tiyang siti ingkang clila-clili, ing donya ngriki wontên satunggiling koran, manawi mirêng wontên koraning tiyang siti badhe bibar, sabab kêkirangan arta, botên kok wêlas, nanging malah misuh-misuhi, kanthi ngundhat-undhat kainlandhêranipun. Wontên koraning tiyang siti ngêmot pakabaran kasèp, inggih lajêng misuh-misuhi, amastani [ama...]
[...stani] manawi redhakturipun: tuwa bôngka. Koraning tiyang siti ingkang kirang sae tumindakipun, inggih dipun pisuhi lan dipun ece, dipun wastani: koran dhusun, lan sasaminipun, ing pungkasaning pêpisuh wau, mawi dipun èmbèl-èmbèli, supados sami sinaua dhatêng krekot. Para maos ingkang inggil bêbudènipun, ingkang makatên wau inggih lajêng mangrêtos kemawon, pikajêngipun inggih punika: nèk arêp sinau mêmisuh, sinaua bae nyang krekot.
Mêmanise padesan puniki / lamun kathah tanêman kalapa / bêbanjêngan ing tuwuhe / dene mêmanisipun / wong gêgriya puniku yêkti /
kêndhat wuwuh sênênge / kaya ta kalanipun / yèn wong tuwa nuju nrênyuhi / anake katon mundhak / ing kabisanipun / bungahe
janma ingkang ginadhuhan siwi / jênêng ewon kabêgyan //
marma Jawi sokur mring Hyang Widhi / lawan aywa lena mardi anak / murih utama ing têmbe / awit sajatinipun / nora kurang janma sêsiwi / mung karya kasusahan / saking anakipun / yèku dahat murang sarak / kèh prakara kang mangancam mêmirisi / tan kêna sinelakan //
saking sêmpalaning badan / angrasa sungsun susahe / kang dhihin susahipun / amêruhi pokaling siwi / kapindho susahira / anggane katêmpuh / ing wusana wong atuwa /
wong tuwanipun / nadyan kongsi têkèng lena / anak maksih lumastari amêmundhi / kuburirèng wong tuwa //
dene mungguh pamardining siwi / srananira talatèn tumindak / murih sakabèh wulange / rumasuk balung sungsum / dadya têtêp tulus utami / tan kengguh ing panggodha / kang murang marga yu / nanging samonoa uga / aywa
weya wong tuwa ngawat-awati / ananirèng srawungan //
jêr sanyata srawungan puniki / nora amung prakara lêlara / kang bisa anularake / nadyan budi tan ayu / solah-bawa muna lan muni / sayakti tan prabeda / ing panularipun / sumarmane binudia / sasrawungan kang laras lan mikolèhi / undhaking kawruh bocah //
traping wulang mrih dêrêng dayani / srananira nganggo rinangkêpan / kang sarwa kèwês wuwuse / cara dhalanganipun / grêgêt saut iku sayogi / amrih tyasira bocah / kapranan kalangkung / têmah dadya kapiluta / nêdya nelad wêwulang ingkang kawijil / tumindak lawan dhangan //
apadene saliring pamardi / wong atuwa asunga tuladan / murih sabarang rêmbage / ginugu lan tiniru / kadidene guru agami / muride kabèh padha / têtêp amituhu / kang mangkono awit saka / guru uga têmên-têmên anglakoni / kadi prentahing kitab //
kala-kala yèn sêla ing kardi / dongèngêna crita warna-warna / kang nawung piwulang sae / kaya ta critanipun / lêlabuhan ingkang utami /
utamanipun / yèn wong tuwa kulinèng siwi / kêrêp awawan sabda / kèh pitukonipun / wondene paedahira / amimbuhi saliring kawruh mring siwi / lawan wuwuh sihira //
amrih bocah darbe watak gêmi / apan bêcik kalamun ginulang / anyèlèngi saanane / yèn wus ana sataun / amarêki ing ari adi / sêdhêngira ambukak / kabèh isinipun / wong tuwa nuli nyulangna / bab tanjane ing dhuwit ingkang sayogi / karya tuku sandhangan //
ing tônja / lawan kabèh tindake angati-ati / lamun mijilkên arta //
amung murih aja kongsi cêthil / bocah iku bêcik pinardia / murih wêlasan ambêke / wondene srananipun / kulinakna anênulungi / marang sakabèh tindak / kang pantês tinulung / kaya pa paprentahêna / asung tônbatômba. maring janma kang asakit / lawan nuntun wong picak //
yèn wong tuwa angêganjar janmi / apadene wèwèh wong pêpriman / bocah kinèn ngulungake / yèn ana kancanipun / asung barang anakirèki / kinèn nuli malêsa / kabêcikanipun / pikolèhe têmbenira / bocah iku tyasira lumrah sujanmi / wimbuh kontap utama // Badhe kasambêtan.
Sampun sawatawis wulan pêkên Agêng ing Surakarta dipun dandosi. Salêbêtipun dipun dandosi pêkênipun pindhah wontên ing alun-alun lèr. Pindhahing pêkên wau tumrap ingkang botên mangrêtos, sami gadhah pangintên warni-warni, dene ing alun-alun têka dipun angge pêkên. Nanging mênggahing nyatanipun, botên sanès namung prêlu pados kobèting papan, ingatasipun pêkên ingkang agêngipun samantên, botên cêkap manggèn wontên ing papan ciyut.
Gusti Kangjêng Ratu Hêmas, nalika anggunting pita gawaring pêkên.
Pêkên wau ing sapunika sampun rampung panggarapipun, kala tanggal kaping 12 wulan kêpêngkêr kabikak, mawi pahargyan. Ingkang murwani ambikak panjênêngan dalêm Gusti Kangjêng Ratu Hêmas, sarana anggunting pita gula kalapa, kagunting ing gunting êmas, dipun jumênêngi sampeyan dalêm ingkang wicaksana, tuwan gupêrnur Surakarta, tuwan gupêrnur Ngayogyakarta, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara sakalihan garwa Gusti Kangjêng Ratu Timur, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Pakualam, pêpatih dalêm ing Ngayogya tuwin para agung kakung putri punapadene para tamu sanès-sanèsipun.
Pêkên Agêng ingkang nêmbe dados punika, saking kaparêng dalêm sampeyan dalêm ingkang wicaksana kaparingan nama Arjanagara. Mênggahing bab saening pêkên kados ing satanah Jawi botên wontên ingkang kados pêkên Agêng wau, mirid waragadipun kemawon têlas f. 650, 000. ingkang damêl gambaripun pêkên wau Tuwan Ir. Karsten, kagarap dening Tuwan G.G.G. Zjilmans sakancanipun, sadaya wau sami kaparingan tarima kasih saking sampeyan dalêm ingkang wicaksana. Pêkên wau sadèrèngipun kabikak, tuwan gupêrnur Surakarta mêdhar sabda, ambabadakên kawontênanipun pêkên Agêng sakalangkung panjang, lajêng kasambêtan pangandika dalêm sampeyan ingkang wicaksana. Satamating pangandika dalêm, dipun tampi ing surak mawurahan, saha dipun tampèni swaraning bom 15 rambahan, dipun barung gôngsa Kodhokngorèk tuwin sêtrèk orkès karaton, lajêng dipun bikak ing panjênêngan dalêm Gusti Kangjêng Ratu Hêmas, kados ingkang kapratelakakên ing nginggil.
Kawontênanipun pêkên Agêng ing Surakarta punika panggenanipun mapan sangêt, kenging dipun wastani wontên têngah kitha lêrês, sêsambêtanipun kalihan papan têlênging panggaotan nama gêgandhengan, kados ta ing Kauman, dununging panggaotan sinjang, ing Galadhag dununging para, inggih punika bakul mas intên, saya malih ing bab gêgayutaning wêdal lêbêtipun dagangan saking ngamônca, dunungipun wontên ing Pacinan sakiwa-têngênipun ngriku. Mila mênggahing ramenipun pêkên Agêng katingal sangêt, untapipun tiyang katingal uyêl-uyêlan, botên wontên sêsadean ingkang bubruk kasade wontên ing ngriku, lan ingkang sêsadean ing ngriku punika nama bakul agêng, kados ta bakul wowohan, punika inggih ngantos ngambrah-ambrah, dalah sêkul ulam, manawi bakul ing pêkên Agêng, tumindaking damêlipun kados tiyang gadhah damêl.
Manawi mirid agênging pêkên, iba agênging pamêdalipun pupon bea saking pêkên wau. Ewadene ing bab puniku tumrapipun parentah Jawi, rumiyinipun botên nguningani, awit pawêdaling asil pêkên ing ngriku dados wajibipun pangagêngipun bôngsa Tionghwa ing Surakarta. Dangu-dangu parentah lajêng ngudi murih asiling pêkên wau sagêd wangsul dados panguwaosipun nagari, inggih punika nyarêngi nalika parentah Surakarta wiwit ngawontênakên pakaryan pêkên, dangu-dangu sagêd kalampahan, lajêng dipun asta nagari.
Wusana Kajawèn inggih nglairakên pamuji, mugi pambikaking pêkên Agêng wau anêrusana kados têgêsing nama: Arjanagara, awit mênggah arjaning nagara punika sampun amêngku kajêng tanpa watês, ingkang isi kawilujêngan.
Sanajan kewan punika botên kenging kapilala damêlipun, tumraping para tani kangge ingah-ingahan sambèn agêng sangêt asilipun, awit enggal babar sarta gampil panyadenipun. Utawi mênggahing pamiyara kewan punika gampil sangêt. Ing panggenan ingkang angèl kangge ngupados têdhanipun rajakaya agêng, yèn kangge têdhaning menda botên badhe ngapirani, awit kathah warnining gêgodhongan ingkang dipun ajêngi.
Ingkang baku kewan punika kangge sadhiyan pragatan, sarta wacucaling menda kacang pêpajênganipun sagêd sami kalihan pêpajênganing dagingipun. Masakala yèn kathah ingkang ambêtahakên wacucal menda sok sagêd langkung kathah. Menda kacang ênèm ingkang kapragad dening bakul gule tuwin sate, tumbasan 4-5 rupiyah, kulitipun sagêd pajêng 1,50 dumugi 2,50 rupiyah, makatên wau manawi tanpa ciri gudhig utawi plênthing. Langkung-langkung manawi wacucal wau ukuran wiyar, dados wacucalipun menda agêng.
Menda kacang ing tanah Jawi ngriki limrahipun alit, pramila manawi badhe angagêngakên turunipun kêdah kapadosakên bibit ingkang agêng, sarana anjagi sampun ngantos kapacêk dening menda jalêr ingkang alit. Ing sarèhning menda namung sadhiyan kangge pragatan, dados botên wontên awonipun yèn menda jalêr ingkang alit-alit sami dipun kêbiri, awit punika saya ngindhakakên agênging pêpajêngan.
Menda ingkang agêng inggih punika menda saking tanah Indhu, menda Bênggala. Menda wau kathah ingkang kabêkta dhatêng tanah Jawi ngriki kangge pamacêk utawi ingkang èstri kapilala puhanipun. Pramila yèn wontên pamacêk menda punika ingkang sami gadhah menda èstri prayogi sami angudi mendanipun kapacêkakên bibit wau.
Menda punika tuwuhipun tôndha badhe laki limrahipun wontên ing umur sataun, inggih punika manawi untunipun têngah kalih pisan sampun santun untu agêng, nanging ugi wontên ingkang kirang saking samantên, [sama...]
[...ntên,] gumantung dhatêng kawontênanipun, sarta danguning tôndha badhe laki namung sadintên, katingalipun botên beda kalihan lêmbu tuwin maesa. Rèhning menda punika wontên ing pangenan, ing margi tuwin ing kandhang, jalêr èstri limrahipun tansah kaêmor, ingkang gadhah tamtu botên marduli dhatêng tôndha wau, nanging manawi prêlu badhe kapadosakên bibit jalêr ingkang agêng prêlu dipun sumêrêpi tuwin dipun yêktosi, sarta samôngsa-môngsa katingal, enggal kabêktaa dhatêng panggenaning bibit, awit angèngêti dangunipun namung sadintên wau, manawi kasèp kêdah angêntosi malih. Dene wontênipun kapracayan, menda Jawi èstri sawêg kosod ing pagêr, ing tembok tuwin sanès-sanèsipun kemawon sampun sagêd wawrat, punika botên kapanggih ing nalar.
Dangunipun menda mêtêng wontên ing salêbêtipun 22 minggu, sarta anakipun sagêd kalih trêkadhang tiga. Nanging menda ingkang manak tiga, miturut pamanggihipun para wasis ragi nyêbal, awit saking pamanggihipun kathahing anak punika botên langkung saking cacahing kathahing pênthil, pamanggih wau kathah nyatanipun, sarta ingkang sampun kula yêktosi menda ingkang manak tiga makatên, ing susunipun ngriku tuwuh pandhukulipun malih sanajan botên gatra pênthil.
Dene menda gibas pêpajênganing kulitipun langkung sakêdhik tinimbang menda kacang, nanging ulamipun langkung awis, malah kathah tiyang ingkang mragad menda wau wulunipun namung kakêrok sarta kulitipun kakatutakên ing daging. Ing tanah Jawi ngriki dèrèng wontên ingkang migunakakên wuluning menda gibas kangge dandosan, dados botên sagêd nyade, nanging ing nagari mônca kathah ingkang migunakakên, sarta pêpajênganipun awis, mila kathah ingkang ngingah menda wau prêlu kacukur wulunipun. Kadosdene ing tanah Ostraliah ngantos dados sumbêripun pamêdaling wulu gibas, awit ing ngriku kathah jiwaning kewan wau. Menda gibas ing tanah Jawi ngriki kathah ingkang kirang sae, mila manawi badhe nyaèkakên turunipun kêdah mêndhêt bibit saking mônca. Ing tanah Madura kathah menda gibas ingkang abuntut agêng.
Sarèhning menda punika gopokan sarta botên tahan ing papan ingkang jênês, kandhangipun kêdah garing tuwin ingkang ngongkang siti, supados uyuhipun sagêd têrus.
Kathah warnining sêsakiting rajakaya agêng ingkang ugi sagêd nular dhatêng menda, pramila manawi usum sêsakit makatên, menda ugi kêdah kajagia sampun ngantos katularan, sarana kandhangipun katêbihakên utawi kajagi sampun saba ing papaning kewan ingkang sakit.
Wanguning topèng, punika sairib mêndhêt wangun praeaning ringgit wacucal, saya malih ing bab pulasipun, ugi makatên, abrit, praeaning tiyang manah brangasan utawi wani, pêthak praean neneman. Namung ijêm gèsèh kalihan ingkang kangge wontên ing ringgit, limrahipun ing ringgit dados praean asor, nanging wontênipun ing topèng botên, lan malih rai cêmêng tumrapipun wontên ing topèng botên kangge.
Bab mripatan, plêg mêndhêt kados mripataning ringgit wacucal, inggih punika liyêpan, thêlêngan. Bêdhahaning cangkêm ugi makatên, tumrap danawa inggih mawi siyung. Ingkang gusèn katingal untunipun. Dene ingkang plêg wangunipun dumunung wontên ing
dados manawi wicantên katingal ebahing lambe ngandhap. Pênthul wontên untunipun andhêngil kalih ing nginggil, punika limrahipun kala ing jaman rumiyin dipun wastani sae, malah kathah tiyang sisig (nyêmêng untu), untunipun nginggil kêkalih ingkang têngah dipun kêsik, dados katingal ngalela pêthak manggèn ing antawising untu cêmêng, punika dipun wastani untu Pênthulan. NgangingNanging. limrahipun namung dipun tindakakên ing tiyang ingkang ragi anjêgègès. Mirid kawontênanipun topèng ingkang kados makatên wau, mèmpêr bilih sêpuh ringgit wacucal tinimbang topèngipun.
Topèng punika wontênipun ing tanah Jawi pinanggih wontên ing pundi-pundi, malah ing Bali punapa inggih wontên, ugi mawi lêlampahan, nanging dipun wastani ringgit tiyang, dene bab garaping topèng mênang alus garapan Bali, awit mênggahing ukir-ukiranipun bôngsa Bali pancèn linangkung, lan malih mênggah wujuding topèng gadhah wônda gêsang kados praeaning tiyang sayêktos.
Damêl topèng punika tumrapipun tiyang Jawi inggih botên beda kados damêl ringgit wacucal, têgêsipun mawi pathokan kawruh wujuding topèng, tumrap ingkang kalêrêsan wandanipun sae cocog kalihan kasagêdanipun ingkang anjogèd, punika ngantos sagêd nyantuni sipating tiyangipun, upami tiyang sampun sêpuh, lajêng katingal kados tiyang anèm. Mila bab topèng wau nama satunggiling kagunan Jawi wiwit mêndhêt saking pandamêl ngantos dumugi salajêngipun. Malah ingkang panjênêngan nata kaparêng ngadani yasa topèng, gambaripun kados ingkang sampun kawrat ing Kajawèn nomêr 9.
Mirid kawontênanipun têtingalan topèng, tumrap ing Jawi Wetan sairib kemawon kados ing Jawi Têngah, ugi wontên ingkang mawi lêlampahan, cara-caraning pangangge ugi sami kemawon.
manawi ing tanah Pasundhan, topèng punika namung ngatingalakên bab jogèd kemawon, botên mawi anggêpok cariyos, dados saupami mêdal Kalana, ing ngriku namung mujudakên warnining topèng Klana utawi jogèdipun. Manawi mirid cêcariyosan, topèng ingkang tumindak ing tanah Pasundhan punika asli tularan saking Cirêbon, dene Cirêbon asli tuladan saking Jawi Têngah, kapiridakên saking cêcariyosan gêgayutanipun kalihan nata Jawi ing jaman kina. Nanging tanah Pasundhan wontên têtingalan ringgit tiyang, têtiyang ingkang dados sami ngangge topèng, topèngipun amarnèkakên wujuding ringgit purwa, saha têtêp nama ringgit tiyang, dados sanadyan ngangge topèng, botên nama topèng, lan ringgit tiyang wau tanpa ginêman, namung dipun ucapakên ing dhalangipun, nanging tangan ngocang-ngacung kados patrapipun ginêman, malah sanadyan ambanyol punapa inggih namung wontên ucaping dhalang.
Mangilèn mangidul dumugi Batawi, punika ugi wontên topèng,
ingkang wontên sayêktos, anggènipun nindakakên ing wanci dalu, sadalu muput. Kajawi manawi ambarang, namung mêndhêt babakan kemawon. Dene wosipun namung badhudan, sami botên ngangge topèng, namung calonehan kemawon. Nanging ing ngriku ugi wontên wujudipun topèng warni kalih, satunggal Kalana, satunggalipun Têmbêm. Wêdalipun Kalana wontên ing wêkasan piyambak, wanci anggagat bangun, jogèdipun inggih kados kiprah, nanging namung pinanggih wontên ithuning badan, kados dipun êrog-êrog, tabuhanipun rame sangêt, dene gamêlanipun rêbab, kêndhang, kêthuk kalih tuwin kêmpul. Ingkang Nglana wau tiyang èstri, limrahipun dipun wastani topèngipun. Ing golongan ngriku ugi wontên tiyangipun èstri sanès, nanging botên karan topèng, awit ingkang nama topèng wau, tiyangipun mawi pangangge, ingkang sampun gadhah wangun piyambak, dene tiyang sanès-sanèsipun, dalah ingkang sami nabuh, sami sagêd ambadhud sadaya, gêgêntosan.
Dene topèngipun Têmbêm, namung dipun angge ing lampahan, ingkang nama lampahan jantuk, dados topèngipun wau inggih nama topèng Jantuk, sanèsipun lampahan wau botên dipun angge malih. Mênggah lampahan jantuk punika nyariyosakên [nyariyo...]
[...sakên] tiyang jêjodhoan, inggih punika Jantuk kalihan ingkang èstri. Anggènipun jêjodhoan pun Jantuk wau botên sagêd rukun, klampahan lajêng pêgatan, nanging sasampunipun pêgatan, kalih pisan sami piduwung ing manah. Ing ngriku mawi anggambarakên susahipun tiyang dados warôndha, sanadyan sampun wangsul tumut tiyang sêpuh piyambak, ewadene botên sênêng dados winêngku ing laki. Makatên ugi ingkang kados mudha, manahipun tansah risak, botên têntrêm anggènipun gêgriya. Jantuk lajêng nindakakên têmbung tuwin patrap pamiluta dhatêng ingkang èstri, nanging ingkang èstri malah ngangkrik-angkrik, cara têtêmbunganipun sapunika: malah ngece. Jantuk dipun makatênakên punika sangêt nalôngsa ing manah, wusana panalangsanipun wau sagêd andayani ngêrog manahipun bokmanawa Jantuk, rêntah wêlasipun: talêpok, lajêng antuk-antukan malih.
Kados makatên mênggah wawasan kawontênanipun têtingalan topèng ingkang pinanggih ing jaman sapunika, mênggah kirang langkungipun kasumanggakakên para maos, sukur wontên ingkang kaparêng ngudhoni.
Sêmar: Nala Garèng, sabênêre ngono aku rumasa sênêng lan gêdhe bangêt atiku, dene anakmu, iya putuku si gêndhuk Poniyêm, saikine wis ana sing anjaluk. Nanging mungguh rêmbugku, ijabe ing besuk, bok gawenên sing prasaja bae, upamane nganakake slamêtan sakadare, kang banjur dikêpungake nyang tôngga têparomu, kaya-kaya rak wis cukup. Kajaba ta,
nganggo jêngkêlitan barang dhisik, lo, kuwi rak kêna diupamakake kayadene dongèng: Kintêl kang arêp mungsuh sapi kae. Saking anggone arêp madhani karo gêdhening sapi, awake banjur diplêmbung-plêmbungake nganti: poh, pêcah. Mêngkono uga tumraping wong sing kêdhuwurên panjangkane, kuwi nèk ora kabênêran bisa kalakon sangsara kang tinêmu. Mulane tak balèni rêmbugku ing ngarêp: anggonmu mantu bok calimèn bae.
Garèng: Mungguh pangandikamu kiyi pancèn iya kasinggihan, ananging ana prakara kang anjalari aku ora bisa andhèrèk apa kang dadi dhawuhmu. Yaiku: aku rumasa wis akèh bangêt anggonku ambuwang, kaya ta: lagi Mas Naya nyunatake anake wadon kae, aku nyumbang f 0.75, gèk Mas Bèi Suta duwe gawe, aku nyumbang f 1.-, Dèn Carik dhistrik nyupitake, sumbanganaku ya f 2.-, malah nalikane dara bèi
wêdana ngramakake putrane, anggonku nyaosi sumbangan f 5.- lan isih akèh manèh wong-wong sing wis padha tak sumbangi. Hla nèk anggonku mantu kiyi mung slênthêman bae, banjur kapan baline dhuwitku sing wis tak sumbangake kuwi.
Sêmar: Hêm, andèkne ora, kandhane wong ki jarene nyara gagrag anyar alias nyara modhèrên kuwi mêsthi luwih apik tinimbang nyara kuna. Nèk mungguh panêmuku kok durung kinar, dhing. Apamanèh tumrape wong nyumbang, kuwi nèk timbanganaku kok luwih bêcik nyara kuna tinimbang nyara modhèran-modhèrênan kiye. Nèk cara kuna wong nyumbang kuwi, karêpe mung arêp ngatonake karukunane, mulane panyumbange iya kanthi: lilahi tangallah, ora kok nganak-anakake mêngkono. Upamane: duwene mung gori, sing disumbangake iya gori, duwene êndhog, iya êndhog. Lan panyumbange cara kuna mau, ora kok cara modhèrên kiyi sêmang nganggo nyawang drajate sing arêp disumbang, dupèh sing duwe gawe mung Mas Naya thok bae, le nyumbang cukup mung f 0.75, nanging barêng dara bèi wêdana f 5.-, durung mèlu kaetung sumbangan, klandhêstin, têgêse: sumbangan sing ora kawêruhan ing wong akèh, upamane bae: wêdhus rong pasang. Nèk nyumbang cara kuna kuwi, kaya sing wis tak kandhakake ing ngarêp, sarana lilahi tangallah bae, têgêse: mung sarilane. Dadi arêpa sing duwe gawe: bêndara radèn mas ariya, utawa mung: kenthol ngantèn, ing sarèhning panyumbange mau sarilane bae, têmtune iya padha bae. Kajaba saka iku, nyumbang cara kuna kuwi, barang utawa dhuwit sing wis disumbangake, iya: cul, dianggêp barang utawa dhuwit sing wus ilang. Nanging nèk cara modhèrên kiyi, barang utawa dhuwit kang disumbangake mau, dianggêp celengan utawa dipotangake, dadi besuke kêna dibobok utawa kêna diarêp-arêp baline, sokur baline mau nganggo rèntên.
Petruk: Hla, kuwi nèk priyayi sêpuh, apa sing disêbut modhèrên, liyane dicacad ora ana. Lan sabanjure ora ngemuti, yèn jaman [ja...]
[...man] saiki kiyi kêna diarani jaman matèrialis, têgêse: jaman kudu golèk guna kaya ya golèk dhuwit. Ing jaman saiki kiyi, sing sapa dijothak dening
duwe dhuwit, mas, lungaa bae ngêmprit. Hara, dadi ing jaman saiki kiyi: dhuwit, sing prêlu êmbahning prêlu. Apamanèh yèn manggon ing kutha gêdhe, kuwi luwih-luwih anggone kudu golèk dhuwit, supaya bisa diuwongake ing sapadhaning umat. Carane golèk dhuwit mau, ana sing nganti paribasane: sadulur kolur, sanak enak, têgêse: sêdulur tinggal sêdulur, sanak tinggal sanak, nèk pancèn kêna dikêlèti, iya kêlètana. Mulane nèk ing jaman saiki, dicara jaman kuna, apa-apa mung dililahi tangala bae, kaya ta pangandikane rama mau kae, dhuwit sing disumbangake kudu dianggêp dhuwit ilang, aja pisan-pisan ngarêp-arêp baline, we, hla, wong kaya ngono kuwi nèk jaman saiki, wusanane bisa kalakon têkênan nyangking bathok têmênan.
Sêmar: Hêm, pancèn iya ana saikine wong sing duwe watak matèrialis mau, nanging akèh-akèhe rak padha durung mèlu, awit isih ditimbang dawa manèh. Kaya ta unine Garèng: rèhning wis tau nyumbang mrana-mrana, mêsthine ya kudu golèk sauran, sarana ambayangkare anake, supaya olèh balèn pasumbang, sukur bisa bathi. Nanging yèn sing wis tau kok sumbang mau akèh sing padha ora têka, jalaran alangan apa-apa, wusanane anggonmu duwe gawe jatuh pailit, kowe banjur arêp nagih mênyang sapa, arêp gugat mênyang ngêndi. Mara pikirên, sapa sing bakal ngrasakake sangsaraning uripmu, rak iya mung kowe dhewe. Mulane nèk panêmuku, tumraping jaman saiki, anane dhuwit pasumbang, kuwi dumunung mung ana tatacara, dudu bangsane utang kapiutang, nanging mung saka rilaning ati. Dadi yèn kowe nganggo cara matèrialis sing kaya mangkono, ora wurung kowe iya bakal ngambah jaman kamajuaning cilaka têmênan. Yèn kowe pancèn nuju duwe dhuwit, apa ora luwih
ngono. Kuwi rak nandhakake wong ora duwe rasa kabangsan.
Wontên pawartos, dèrèng dangu nyarêngi pinuju jawah dêrês wontên kuli têtiga, sawêg nêngah-nêngahi lumampah ing krêtêg jurug sacêlakipun Surakarta kasrèmpèt ing sêpur kilat, ingkang satunggal pêjah, sanèsipun tatu sangêt.
Kêpyakanipun rad kabupatèn enggal tumrap ing Sêmarang sampun kalampahan kala tanggal 25 Januari, ing Purwakêrta tanggal 29 Januari, ing Kêbumèn kala tanggal 25 Januari, ing Karanganyar kala tanggal 28 Januari, ing Grobogan tanggal 29 Januari, ing Banyumas kala tanggal 28 Januari, ing Kuthaarja kala tanggal 28 Januari sarta ing Purbalingga tanggal 30 Januari.
Wontên kabar, pakêmpalan ringgit tiyang Saritama ing Surabaya katantun dening satunggiling bôngsa Jêpang, badhe kapitongtonakên sawatawis wulan wontên ing Tokiyo (Jêpang). Dados lan botêning rêmbag dumugi samangke dèrèng wontên katêmtuanipun, bab punika waragad-waragadipun tamtu botên sakêdhik.
Paduka Tuwan wd. Gupêrnur ing Acèh sampun ambayawarakakên dhatêng para sèp-sèp apdhèling saha ondêr apdhèling ing bawahipun ingkang wosing suraosipun kados ing ngandhap punika: gêgayutan kalihan wontênipun wulan Siyam sampun andungkap, para sèp-sèp kasêbut nginggil sami kaèngêtakên sampun ngantos damêl pranatan-pranatan ingkang anggêgidhuhi tumrap têtiyang Acèh salêbêtipun wulan Siyam, kados ta anslah pajêg, panarikan pajêg, padamêlan èrêndhinês tuwin sapanunggilanipun, jalaran ing môngsa wau têtiyang Acèh gampil sangêt kêcênthokipun ingkang sagêd andadosakên muntabing manahipun.
Wontên pawartos, panyuwunanipun tuwan-tuwan H.O.S. Cakra Aminata saha H.A. Salim, supados kaparêngakên ngancik ing Pare-pare (Sêlèbês sisih kidul), prêlu nuntun konggrès P.S.I. ingkang badhe kawontênakên ing ngrika benjing wulan Marêt ngajêng punika, botên kaparêngakên dening Tuwan Gupêrnur Sèlèbês.
Badhe wontênipun konggrès P.G.H.B. ing Surakarta benjing tanggal 16 dumugi tanggal 19 Pèbruari punika botên mawi karamean (têtingalan ringgit tiyang tuwin sapanunggilanipun) kados ingkang sampun-sampun. Minôngka lêlintunipun namung badhe kawontênakên pasamuwan rêsèpsi, supados para ingkang anjênêngi konggrès wau sami sagêda têpang-têpangan, enjingipun saking kaparêng dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan lajêng kalilan malêbêt dhatêng kraton.
dipun pangagêngi dening satunggiling guru bôngsa pribumi ingkang samangke taksih sinau wontên ing kursus ing Sêmarang. Sakawit ingkang badhe kawulangakên namung babagan patukangan tosan kemawon.
Wiwit tanggal 3 Pèbruari punika Tuwan P.F. Dahler suwau
Ing rad kawula samangke wontên warga bôngsa Indhonesiah sagolongan ingkang ngêdêgakên national fractie (parte kabangsan), dipun pangarsani dening Tuwan Tamrin. Parte wau wosing ancasipun sumêdya angajêngakên dhatêng kamardikaning Indhonesiah sarana a. ambudidaya ngawontênakên ewah-ewahan pangrèh praja, b. ambudidaya ngicalakên wontênipun pilah-pilahan ing bab politik, ekonomi saha intêlèk, c. pambudidaya sanès-sanèsipun ingkang absah. Ingkang malêbêt dhatêng parte wau para warga rad kawula tuwan-tuwan: Kusuma Utaya, Dwijasewaya, Dhatuk Kayo,
Wontên pawartos Mr. Iskak kala tanggal 25 Januari sampun kaluwaran saking tahanan, nanging salêbêtipun taksih katindakakên papriksana gayutanpapriksan gêgayutan. kalihan sêrat-sêratipun ingkang sampun kabêskup, panjênênganipun miturut prajanjianipun piyambak. a. botên badhe magêpokan kalihan pulitik, b. botên badhe ngrêkaosakên tumindaking papriksan, c. badhe manggèn ing pundi ingkang kakêrsakakên dening justisi, d. sêrat-sêratipun badhe kalampahakên lumantar tuwan residhèn. Samangke panjênênganipun sampun kaparêngakên pangkat dhatêng Têgal miturut panyuwunanipun piyambak, jalaran ing ngriku botên kasrambah dening aksining P.N.I.
Dèrèng dangu wontên satunggiling bôngsa Tionghwa, asli saking Bandhung, têtumbas ing satunggiling toko mas intên ing Batawi, kabayar mawi arta kêrtas nyarupiyah. Sarèhning arta kêrtas wau warninipun ragi nguwatosakên, mila tiyatiyang. wau lajêng katahan dening ingkang gadhah toko, salajêngipun kapasrahakên dhatêng pulisi. Sarêng kamaring hotèl ingkang dipun sipêngi kagledhah, ing ngriku pinanggih taksih wontên arta kêrtas nyarupiyah 700 lêmbar, sadaya têtela manawi palsu.
kang dadya / wajibmu ing sabên ari //
tindakna kang kongsi rampung / ywa cak-cèk wong nambut kardi / durung rampung banjur lunga / kloyongan kang tanpa kardi / iku uga dadi cacad / titikan tan mitayani //
gêmi iku têgêsipun / jêmbar tumrape wong ngabdi / kang bisa dadi warana / kabèh sakarsaning gusti / sira kang kudu santosa / ngêkêr wêwadining gusti //
mung samono bae cukup / gonku nêgêsi bab gêmi / de nastiti têgêsira / barang parentahing gusti / ywa age-age gumagah / yèn durung têrang ing gati //
yèn sira nampani dhawuh / dêlingna kang kongsi ngrêti / cathêtên jroning wardaya / yèn ana kang durung kasil / luhung têrangna kang cêtha / dadi ingaran nastiti //
kalamun sira wus nyakup / kabèh tuturku ing nginggil / yèku sarating ngawula / bokmanawa bisa narik / kamulyane gêsangira / mung eling jalak dèn eling //
yèn wus kanggêp suwitamu / mring kônca lawas ywa sêngit / sokur rakêtên lir kadang / yèn binobotan ing kardi / kang dudu wadi
kang kadyèku yèn katriwal pangabdimu / saka kaluputan / kancamu kabèh nudingi / sarwi nabda: patut wong manuk alasan //
durung klêbu dadi lêlangêning ratu / cacak manuk wana / pêpantêse mung digêthik / pra mitramu manuk miwah buron wana //
tan wruh rêmbug katut kocap ora urus / alane ngalela / têtêp kewan tan wruh bêcik / kang kadyèku kudu eling lan waspada //
pan wus rampung jalak putih pituturku / wus sira balia / yèn dèn anti dening gusti / aku lawan pra
kraton pura rêtna / nini sira dèn apusi / nanging bêgja de pusaka loro pisan //
parikudu nèng sira pantês kang gadhuh / wus karsèng Pangeran /
kagyat ing tyas / wus anèng madyèng wanadri / lênggah sela nèng soring kayu kêmlaka //
wanci bangun pandaming ngrat wus amungup / nèng pucak aldaka / sumorot kuning ngênani / sang kusuma kang lagya lênggah ing sela //
kalbu / iki wong punapa / èstri nèng têngah wanadri / tanpa kanthi môngka ing warnayu endah // (Badhe kasambêtan)
Ôngka 11, 6 Pasa Taun Ehe 1860, 5 Pèbruari 1930, Taun V
Ing nginggil punika gambar gêdhong-gêdhong dhepartêmèn pakaryan praja, dipun tingali saking gagana.
Dhukun utawi vroedvrouw, ing sabibaripun nulungi utawi mulasara tiyang sakit nular. Kados ta tiyang èstri ingkang sakit kraamvrouwenkoorts utawi sanèsipun, botên kenging lajêng nimbal nulungi tiyang ingkang badhe manak sanèsipun. Kajawi yèn vroedvrouw wau sagêd rêrêsik ingkang sampurna (desinfectie), awit manawi sêmbrana, tiyang ingkang manak sagêd katularan wiji sêsakit, ingkang sagêd ambêbayani. Wêkdal tiyang èstri badhe manak, dhukun utawi vroedvrouw botên kenging mriksa ing nglêbêt kalihan driji, têgêsipun mriksa nglêbêtakên mawi driji ing pawèstrèn, prêlu nyatakakên punapa sirah bayi sampun mandhap lêrês lan tata punapa kadospundi, utawi sanèsipun. Kajawi manawi voedvrouw utawi dhoktêr ingkang prêlu kêdah mriksa, jalaran kuwatos manawi wontên bêbaya, awit mênggah ingkang nindakakên makatên wau tamtu rêrêsik tanganipun sayêktos (desinfectie).
Kula asring mriksa lan anjampèni tiyang èstri ingkang sakit kraamvrouwenkoorts, nanging ingkang kathah sampun kasèp lajêng dados tiwasipun.
Ing padhusunan utawi têtiyang Jawi taksih kathah ingkang gugon tuhon, dèrèng mangrêtos manawi sêsakit wau ambêbayani, namung pitados dhatêng dhukun, bilih sakit punika ganjaranipun Gusti Allah, dados lajêng sumendhe karsaning Allah, botên mangrêtos manawi sêsakit punika kenging katulak utawi kacêgah dening reka utawi ihtiyaripun tiyang ingkang sampun mangrêtos.
Ing wulan Pèbruari 1929 kula dipun undang bôngsa Tionghwa, kapurih mriksa nyonyahipun ingkang sakit bêntèr jalaran mêntas gadhah anak, sampun pêndhak dintên. Wêkdal gadhah anak, ingkang nulungi dhukun kampung kemawon. Sarêng bayi umur 3 dintên biyungipun sakit bêntèr, lajêng ngundang dhoktêr Walandi. Kalampahan ingkang sakit kagarap dhoktêr wau ngantos 4 dintên, nanging botên wontên sudanipun. Ingkang sakit wau katawis rêkaos, bêntèripun sangêt, jalaran infectie. Ingkang sakit lajêng kula purih ambêkta dhatêng griya sakit ing Sêmarang, nanging kulawarganipun botên rujuk, sasagêd-sagêd dipun pulasara ing griya kemawon, dene manawi prêlu andhatêngakên dhoktêr sanès (consul) botên kawratan. Kalampahan ingkang sakit kula garap saminggu botên sapintêna sudanipun. Mila lajêng andhatêngakên dhoktêr speciaal kangge consul saking Sêmarang, ngantos sontan-santun dhoktêr kaping tiga, dhoktêr consul tiga pisan wau pamanggihipun sami, mastani sakitipun nyonyah wau kraamvrouwenkoorts. Jampi suntikan punapa kemawon ingkang [ing...]
[...kang] prêlu kangge jampi sampun kula suntikakên, kala-kala ingkang sakit inggih wontên sakecanipun, purun nêdha sawatawis, sagêd anjênggèlèk, timbangan bêntèr mandhap 37,6 utawi langkung sakêdhik, ananging badanipun ingkang sakit saya dangu saya risak, wêkasan sarêng sampun kalih wulan, ingkang sakit tiwas.
Cêcariyosan ingkang kasêbut ing nginggil prayogi minôngka tuladha, bilih sêsakit kraamvrouwenkoorts punika sêsakit ingkang ambêbayani, manawi botên enggal kapulasara lan dipun jampèni ing dhoktêr lêrês-lêrês, lôngka ingkang sagêd ngukup.
Panulakipun sêsakit wau sampun kapratelakakên ing nginggil, janji ingkang gadhah anak ing sadèrèngipun lan sasampunipun bayi lair dipun rêsiki (desinfectie), sampun cêkap, punapa malih dhukun utawi vroedvrouw ingkang têtulung saras lan rêsik saèstu, insya Allah wilujêng.
Wontên sawênèhipun tiyang Jawi ingkang mungêl: kabèh-kabèh iku rak wis takdiring awak, yèn pancèn arêp lara lan mati lantaran manak, ya wis mêsthine, geneya ing desa-desa wong kang padha anak-anak iya padha slamêt ora ana kang lara panas nganti tiwas mangkono, môngka sing têtulung iya dhukun desa, ora ngrêti rêrêsik kaya dhoktêr barang mangkono.
Têtêmbungan makatên punika têtêmbunganipun tiyang ingkang botên ngèngêti, bilih manungsa sapunika wajib ihtiyar saprêlunipun.
Upami tiyang badhe kêkesahan ningali ing langit mêndhung sakêdhik, punika lajêng gadhah kuwatos
inggih sampun têmtu lajêng têlês (klêbus). Saminipun lare umur sataun utawi kalih taun dolanan lading panyukuran utawi gunting ingkang landhêp, inggih manawi botên kêpêrang utawi kêcocog, nanging manawi lare wau saèstu tatu gobrah-gobrah êrahipun, punapa tiyang sêpuhipun botên kaduwung.
Tiyang ingkang botên purun ihtiyar punika namanipun tiyang nekad, dados têtiyang manak, ingkang wilujêng dipun tulungi dhukun kampung wau, nama kapinujon.
Sajatosipun ing padhusunan punika têtiyangipun dèrèng ambêtahakên dhatêng vroedvrouw, amargi dèrèng mangrêtos, jalaran saking taksih bodhonipun, pitados kemawon dhatêng dhukun lan sampun kulina dhatêng dhukun.
Rekadaya murih têtiyang dhusun nêdha pitulungan dhatêng vroedvrouw, punika nagari kêdah ngawontênakên vroedvrouw ing dhistrik-dhistrik, ing ondêr dhistrik-ondêr dhistrik, awit upami tiyang dhusun kêpengin dipun tulungi vroedvrouw, punika botên sagêd, jalaran ing dhusun botên wontên vroedvrouw, dados kêpêksa tiyang-tiyang wau pitados dhatêng dhukun kampung kemawon.
Kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn ôngka 6, jalaran wontênipun jawah ing môngsa punika pancèn kirang nyêkapi, ing bawah Gunungkidul kathah sabin-sabin ingkang botên dados, sami alum jêne, malah ugi sakalangkung kathah ingkang kalajêng pêjah. Ingkang makatên wau sampun tamtu lajêng anuwuhakên kasusahan agêng, langkung-langkung tumrap para têtiyang tani, jêr inggih sabin wau ingkang dados
ing bawah Gunungkidul, wêkdal samangke kawontênanipun ragi nguwatosakên, rêgining têdha sampun awis sangêt, kados ta: gaplèk ingkang adat namung rêgi f 1,- dumugi f 1,50 samangke sampun mindhak dumugi f 5,75. Gêgayutan kalihan bab punika botên anggumunakên, bilih rêgining barang-barang prabot griya tuwin rajakaya, kathah sangêt mandhapipun, malah saking botên pajêngipun lajêng kasade mirah. Ing dhusun-dhusun saha ing pêkên-pêkên. Ing môngsa makatên wau tumrap kawula alit saya rêkaos saha nrênyuhakên manah. Manawi wanci dalu ing kitha Wanasari kathah kemawon lare-lare ingkang sami kluyuran turut margi, sami priman utawi pados têtêdhan sawontênipun, sok ugi kenging kangge nambak ngintir-intiring padharan, jalaran tiyang sêpuhipun sami kasrakat sangêt. Wontên pawartos, malah sampun kalampahan wontên satunggiling tiyang ingkang nyade anakipun kêkalih, ingkang satunggal taksih watawis umur satêngah taun, kasade saringgit, labêt saking botên têgêl ningali anak-anakipun wau mèh pêjah kalirên. Ing dhusun Kalangbangi racakipun ingkang katêdha namung godhong kêmlandhingan, mila ing ngriku kathah kemawon tiyang ingkang lajêng ambrodholi rambutipun, kabêkta [kabê...]
[...kta] saking dayaning godhong wau, jalaran murugakên bêntèr dhatêng
dene ing kalurahan Ngara-ara, Salam, Têrbah saha Sampang ingkang kangge bakuning cagag gêsang inggih punika woh sata, asli saking pabrik-pabrik ing bawah Mataram. Woh sata wau sasampunipun kasosoh lajêng dipun liwêt, panêdhanipun tumrap ingkang sagêd, kauworan sêkul gaplèk sakêdhik, nanging ingkang kathah namung katêdha kalihan rambanan tuwin sarêm kemawon. Têtêdhan kados makatên wau sapisan pancèn botên eca raosipun, kaping kalih têtela manawi ambêbayani tumrap kasarasaning badan, jalaran ingkang kathah sasampunipun nêdha sêkul woh sata wau lajêng botên sagêd ambêbucal.
Lêlabêtan Utami Nyarambahi dhatêng Anak Putu.
Sampun dados kalimrahanipun bôngsa Jawi, dhatêng lêluwur ingkang nurunakên punika sangêt migatosakên, awit mênggahing gêgayutaning sanak, manawi botên sumêrêp aluranipun, lajêng nama kêpêjahan obor. Lan malih mênggah ing turunipun tiyang sae, agêngipun ingkang gadhah labêt dhatêng nagari, punika limrahipun dipun pèngêti ing tiyang, saya malih tumrap turunipun, tamtu botên kêkilapan dhatêng bab punika. Ewadene ing bab makatên wau inggih dèrèng tamtu, wontên ugi ingkang lajêng kecalan lacak, botên dhamang dhatêng ingkang nurunakên, jalaran saking kêdangon jamanipun.
Ing karangan punika badhe anyariyosakên babad Bêstaman sawatawis, mênggah prêlunipun, sapisan nyariyosakên bab mula bukanipun ing Sêmarang wontên kampung nama Bêstaman, kaping kalihipun ngêtingalakên satunggiling bôngsa Jawi kala jaman kina sampun wontên ingkang dipun kanggèkakên damêlipun dening parentah Walandi, lan malih tumrap para maos Kajawèn, salah satunggal bokmanawi wontên ingkang gêgayutan ing bab punika. Mênggah cêcariyosanipun makatên:
Kala ing taun 1708 ing Sêmarang wontên tiyang Jawi nama Bêstam, umur 27 taun, kagolong pintêr. Kala samantên Bêstam dipun timbali ingkang bupati Sêmarang asma Kyai Adipati Sura Adimênggala, kadadosakên juru sêrat wontên ing Sêmarang, awit kala jaman samantên awis sangêt tiyang Jawi ingkang sagêd maos lan nyêrat, lan malih awis ingkang purun nyambut damêl kalihan bôngsa Walandi. Bêstam wau kajawi angsal balônja, inggih angsal pêpancèn siti.
Sarêng anggènipun nyambut damêl sampun angsal tigang taun, balônja tuwin pancènipun siti kaindhakan malih saya kapangkat komis, têtêp manggèn [manggè...]
Kala samantên anyarêngi ing karaton Kartasura pêpêrangan, kathah têtiyang Jawi ingkang wontên ing Sêmarang sami wayang-wuyungan, wontên ingkang lajêng ambiyantu tumut golongan karaman, namung Kyai Bêstam têtêp ing manah angantêpi wajib. Anyarêngi kalamangsanipun, kala samantên juru basa Walandi ing Sêmarang lowong, sarèhning ing wêkdal punika anyarêngi kathah sangêt padamêlan, inggih punika bab wontênipun sêrat-sêrat saking nata Jawi, Kyai Bêstam dipun sampiri padamêlan wau. Sasirêping pêrang Kyai Bêstam saya kêtingal saening damêlipun, malah sirêping pêrangan wau Kyai Bêstam ingkang dados lantaranipun. Wusana lajêng kaangkat dados sekrêtaris juru basa Jawi. Kajawi punika ugi tampi ganjaran siti saking nagari run-tumurun, ngantos sapriki taksih karan kampung Bêstaman, Sêmarang. Kala punika ing tanah Jawi dèrèng wontên up jaksa, Kyai Bêstam ingkang wiwit nindakakên padamêlan jaksa wau. Wusana lajêng kawisudha dados ondêrêgèn wontên ing Têrbaya, panguwaosipun botên beda bupati, saha kaparingan santun nama Ngabèi Kêrtabasa, taksih ngrangkêp padamêlanipun sèkrêtaris Jawi utawi juru basa Jawi.
Kala samantên anyarêngi karaman Mangkubumèn, sajawining kitha Sêmarang, inggih punika ing Pêterongan, Jombêlang, salajêngipun ngantos dumugi Magêlang, sampun dipun broki ing barisan brandhal, têtiyang salêbêting kitha Sêmarang ngantos ajrih mêdal saking kitha.
Bab punika nuwuhakên kawigatosaning panggalihanipun parentah. Ing ngriku Ngabèi Kêrtabasa gadhah pamrayogi rêmbag dhatêng parentah, saha atur wau kadhahar, wusana lajêng wontên sêrat saking Batawi dhatêng Pangeran Mangkubumi. Nalika sêrat wau badhe kalampahakên, botên wontên ingkang kadugi tumindak, sanadyan para bupati pisan sami mopo, amargi saking giris dhatêng agênging barisipun mêngsah. Bab punika Ngabèi Kêrtabasa ingkang lajêng kadugi badhe ngaturakên dhatêng Pangeran Mangkubumi, sarana lampah nyalamur.
Lampahipun Ngabèi Kêrtabasa sami mindha kuli, wontên ing candhi kapanggih pangaritipun Dêmang Jêthak, ingkang nuju baris wontên ing ngriku. Ngabèi Kêrtabasa [Kêrta...]
[...basa] cariyos manawi asli tiyang Magêlang, badhe mantuk ajrih, mila badhe tumut ngarit wontên ing ngriku. kêlampahan Ngabèi Kêrtabasa tumut ngarit, dados pangaritipun Dêmang Jêthak, sarêng anggènipun wontên ing ngriku sampun nêm dintên lajêng anglajêngakên lampah dhatêng Magêlang, taksih nyalamur kemawon. Wusana dumuginipun Magêlang anjujug pabarisan, lajêng dipun cêpêng, dipun kintên têlik ngantos adamêl orêging pabarisan.
Bab punika ngantos kauningan ing Kangjêng Pangeran Mangkubumi, tiyang ingkang kacêpêng dipun ladosakên. Wusana sadumugining ngarsa dalêm kangjêng pangeran, lajêng matur walèh
Sawangsulipun Ngabèi Kêrtabasa angsal panarimah agêng, saha angsal sêsanggêman saturun-turunipun ingkang sae, kagalih dening parentah. Ing salajêngipun, turunipun Ngabèi Kêrtabasa ingkang dados bupati anak kêkalih, putu gangsal.
Cêcariyosan puniku, ngatingalakên bilih bôngsa Jawi punika sanadyan kala ing jaman samantên ugi sampun wontên ingkang sagêd nindakakên padamêlan wêrit, dados mênggah tiyang ingkang sampun angsal kapitadosan, manawi ngantos manggih sabab ingkang nuwuhakên raos dhatêng sudaning kapitadosan wau tamtu inggih lajêng karaos kemawon, lan têtela bilih rêkaosing tiyang sêpuh punika sok numusi sae, thukul wontên ing anak putu.
Sayêktosipun mênggahing bôngsa Islam, manawi nuju Siyam, sanadyan botên ngêmên-êmênakên prakawis olah-olahan, nanging mêksa ngawontênakên ingkang langkung saking mêsthi. Botên kok anggènipun olah-olah dipun pêng ngungkuli padatan, nanging prêlu mujudakên kangge buka utawi saur. Lan sarèhning pranataning nêdha beda kalihan padatan, kêpêksa lajêng ngêning-êning, upami padatan manawi nêdha namung kalihan sambêl, kalanipun Siyam mawi wêwah lalaban.
Wontên gotèkipun para sêpuh, nanging bokmanawi para nyata, tiyang Siyam punika adhakan, kalanipun buka kêdunungan manah ngôngsa, panêdhanipun lajêng asring kêladuk, wêkasan adamêl botên sakecaning wêtêng. Ingkang makatên wau dados ugi prayogi anjagi kasarasan, kêdah sarana jêjampi.
Nanging kadospundi ingatasipun tiyang Siyam kapurih jêjampi, wah anggènipun jêjampi wau kalanipun buka, punika botên mathuk sangêt. Ewadene sarèhning sêsêrêpan, utawi sampun wontên ingkang ngêcakakên, dipun cakakên kenging botên, [botê...]
[...n,] inggih botên dados punapa. Mênggah ingkang dipun wastani jampi wau sayêktosipun têtêdhan, inggih punika gudhangan. Pandamêlipun kados ing ngandhap punika:
Mêndhêta godhong gagan-gagan satêkêm, sêre tigang uwit, godhong jêram pêcêl ingkang ênèm tigang lêmbar, sawarnining pupusing gêgodhongan ingkang kenging katêdha, upaminipun pupus godhong pêlêm (pradapa) pupus godhong pala, sasaminipun. Sadaya wau karajang lêmbat, sêrenipun namung kapêndhêt ingkang ênèm, lajêng dipun kumbah rêsik saha kaatusakên.
Bumbunipun: maruda klapa sacêkapipun, sarêm sacêkapipun, lombok sakêdhik, kulit jêram purut dipun parud sakêdhik, kêncur sakêdhik, manawi wontên dipun êmori wowohan ingkang raosipun kêcut, kados ta pêntil pêlêm, woh pala, dipun rajang lêmbat. Bumbu wau lajêng kacarub ingkang waradin lajêng kacarubakên ing gêgodhongan ingkang sampun dipun rajang wau. Punika sampun kenging dhahar, tumrap ingkang karsa kenging dipun dèkèki gêndhis pasir. Dene pandhaharipun ing wanci buka sadèrèngipun kalêbêtan dhêdhaharan, namung dipun gadho lugu kemawon. Tamtu kemawon raosapunraosipun. botên eca, nanging botên tilar sêdhêp, makatên malih saking cariyosipun ingkang sampun nindakakên, kajawi gadhah daya sakeca dhatêng wêtêng, ugi numani. Awit raos ingkang botên eca wau lajêng sagêd ngosokwangsul. Ingkang kaparêng nyobi prayogi nyobi.
Mundhuta timun ingkang agêngipun cêkapan, kasigara byak, lan dipun kêrokana mawi sendhok alit, pangêrokipun dipun kambang kemawon, pamurihipun sagêd lêmbat anglamut. Manawi timunipun sampun sêpuh, isinipun kabucala, dene manawi ênèm, kenging dipun sadayakakên, sampun ngantos katutan kulitipun, timun kêrokan wau lajêng kawadhahana ing gêlas, dipun toyani sakêdhik, botên prêlu kathah, awit timunipun sampun pangawak toya. Lajêng dipun dèkèki gêndhis pasir salêginipun, wusana dipun kêcêri jêram pêcêl, utaminipun mawi ès, botênipun, makatên kemawon raosipun sampun kados mawi ès satêngah ngabar.
Sêgêr-sêkêranSêgêr-sêgêran. kados makatên wau, pandhaharipun ugi wanci buka. Mênggahing dayanipun, lungkrahing badan kalanipun siyam, samôngsa kasiram ing unjuk-unjukan punika lajêng larut, clês, asrêp, anungtumakên otot bayu. Dados unjuk-unjukan wau tumrap wontên ing kitha sagêd kasêmbuh ing asrêping ès, dene tumrap wontên padhusunan, prasasat damêl ès piyambak. Prayogi kanyatakakên.
Sanès dintên badhe kasambêtan ing bab dhaharan sanèsipun, kapilihakên ingkang mathuk kagêm ing wulan Siyam.
Pohung punika miturut cêcriyosan asli saking tanah sabrang, nanging sampun kêlimrah lan mratah dados tanêmanipun tiyang siti Indhonesiah sadaya. Gêsangan sangêt, pancaripun gampil, cêkap saking witipun, dipun têngkêl-têngkêl panjang watawis nyacêngkang, lajêng dipun cêblokakên ing ipukan, punika lajêng sami thukul. Anggènipun mônja kêdah titi, sampun ngantos nyungsang, ing têmbe wohipun botên eca katêdha. Layak wontên ila-ila, botên kenging kêsêsa nanjakakên, kêdah nyrantosakên garinging tlutuh, wohipun mindhak langu. Punika yèn dipun manah-manah klêbêt ngakal. Awit mênggah wit pohung punika yèn dipun lêrêbakên sawatawis dintên, ing soca sampun sami sêmi, dados botên badhe klintu bongkot pucukipun. Pramila adatipun tiyang dhusun têngkêlan-têngkêlan wau kabêngkêtan lan lajêng kadèkèk sangandhaping wit pisang, ing ngriku papan ayom tur hawanipun asrêp, pramila lajêng dados sêminipun. Sasampuning pinanggih sami sêmi sawêg kapônja.
Nanêm pohung punika ingkang kasuprih wohipun, punika sajatosipun oyodipun, nanging dilalah inggih punika ingkang eca katêdha. Ing nginggil inggih ugi sok mêdal wohipun, warninipun kados jarak kêpyar, namung punika botên paedah punapa-punapa. Watawis umur-umuran gangsal wulan (tumrap bangsaning genjah) lan sangang wulan (tumrap bangsaning pohung lêbêt) sampun wiwit kenging dipun cagêrakên, nanging inggih taksih klêbêt kêsêsa. Ingkang genjah sêpuhipun ngantos pitu, lan ingkang lêbêt ngantos sataun, langkungipun samantên malih, sampun anggêmbosi utawi ngayu. Manawi katitipriksa, kawontênanipun woh (ingkang wontên siti) ragi anèh, sakêdhap ngayu, dados sari-sarinipun larut, sawatawis dintên malih sampun pulih kados wingi uni. Pramila dados tuwuhing gugon tuhon, ambubak pohung makatên kêdah kalêrêsakên wontên ing umur-umuran ganjil. Petangan makatên punika têmtu mêndhêt saking kawontênan pêpasthèning tuwuhing pohung ingkang molah-malih wau, udakawis wontên sakiwa têngênipun sawulan. Kawontênan punika inggih klêbêt ngakal malih, pandugi kula, nalikanipun ngayu, sari-sari wau sawêg prêlu kangge dumadosipun, kados ta: indhaking wit, godhong, tuwin sanès-sanèsipun. Yèn sari-sari wau nglêmpak wontên ing oyod, ing wêkdal punika têmtu titimasa ingkang sae tumrap bubakanipun. Bab punika kenging dipun nyatakakên mawi coban, upaminipun sawêg ngayu, dipun sandèkakên rumiyin, ngêntosi sawatawis dintên malih.
Ing ngajêng sampun kula criyosakên bilih tanêman pohung punika gampiling gampil, bêtahipun [bêtahipu...]
[...n] pasitèn kêsat, pramila tumrap pasitèn ingkang kirang sae, murih makantukimikantuki. prayogi katanêman pohung, ing ngriku têmtu gêsangipun, tur sajatosipun langkung kasil katimbang dipun tanêmi jagung, nanging inggih sampun nyupèkakên tanêman baku, inggih punika jagung. Tiyang dhusun ingkang gadhah simpênan jagung punika prasasat gadhah simpênan pantun, manahipun ayêm, jalaran jagung punika manpangatipun mèh kados sêkul. Rekanipun murih sagêd kacêpêng mrika-mriki akalipun gampil kemawon, inggih punika pananêmipun sarêng-sarêng klayan jagung, punika kawontênanipun sae kemawon, jagung lêstantun, makatên ugi pohungipun. Patrap makatên punika caranipun jaman samangke ngupados kaindhakan, nanging bab lêmèn sampun dipun lirwakakên, awit punika dados pakaning tanêm tuwuh, emuta siti sapunika tansah botên wontên kèndêlipun dipun tanêmi, yèn botên kajagi kados ingkang sampun kapratelakakên, ing têmbe sagêd kacuwan awit dening botên dados tanêmanipun.
Siti parêdèn ing Jawi Wetan, ingkang sawêg kabubak.
Bab panyade tumrap sapunikanipun sampun botên kèwêdan, jalaran pabrik pohung sampun kathah. Pabrik wau mêndhêt pathinipun, punika lajêng kakintunakên dhatêng sabrang, pramila dados padagangan agêng. Ingkang kathah pathinipun punika bangsaning pohung lêbêt, punika witipun sêmu abrit utawi pêthak, ingkang sêmu ijêm punika bangsaning genjah.
Yèn badhe kiyat dangu kêdah kadamêl gaplèk, punika ing môngsa pailan sagêd kangge sumbang surung dhatêng têdha. Kadamêl têtêdhan warni-warni inggih lêmêsan, malah pandugi kula ingkang kakintunakên dhatêng sabrang punika wangsulipun mriki dados bêskuwit, pramila sapunika wontên bêskuwit ingkang rêginipun mirah.
ing mangke kang winuwus / katrêsnane wong tuwa mring sunu / apan bêcik lamun sinimpên nèng batin / aywa rêmên ngucap têmbung / ngalêmbana kongsi kasok //
awit yèn bocah mau / ngrumasani sinihan satuhu / ing satêmah tuwuh tyase ngadi-adi / yèn jêjaluk
busanadi / lan nuruti karêpipun / amuktèkkên kongsi notog //
mungguh ingkang kadyèku / mandar dadya wisuna satuhu / saking bocah wus manuh maring kamuktin / ngadat kêsèd kang tinêmu / dening kulina akongkon //
lawan ing benjangipun / diwasane ing sawastu kidhung / saya lamun wus tininggal yayah wibi / nora nana kang têtulung / nyampêti sakabèh butoh //
ing kono wiwitipun / krasa rasa lêlakon kapungkur / angakoni uripe wong donya iki / kudu awas lawan emut / lan uga nganggo prihatos //
marma sayogyanipun / wiwit bocah kabèh tindakipun / pinardia pinrih tumindak pribadi / dimèn mulur nalaripun / jêmbar wawasaning batos //
tur ta agawe untung / angènthèngke karyaning wong sêpuh / mung yèn prêlu wong tuwa ngawat-awati / andunungke tindak klèru / asung tuladha wêwaton //
lan manèh pedahipun / angilangke wêwatêkan nguthuh / jêr sanyata ananing nguthuh puniki / saking kêsèd asalipun / sarta sêpi ing prihatos //
sanajan nguja sunu / lamun maring kagunan tumuju / nora nana ilange lamun ngragadi / kaya ta upamanipun / kanggo têtuku pirantos //
tur bocah dadya mungkul / nora dhêmên dolan
lamun tinêmu nèng bocah cilik / kang durung wruh bênêr luput / akarya mamang ing batos //
satêmah tindakipun / datan kêndhat samaran kang langkung / liring bocah tan tuwuh andêl ing kapti / tan ngrungkêbi bênêripun / ingkang wus pinikir bontos //
môngka tumrap panggayuh / prêlu ana piandêl puniku / dening bisa gumrêgut tindakirèki / nora mundur ing pakewuh / ing satêmah bisa klakon //
wusana kang mangapus / wanti-wanti ngaturkên pêpemut / mugi-mugi ingkang andarbèni siwi / aywa lena mardi sunu / dening prakawis wigatos //§ prasajaning pitutur / barès kurès gampil
thukul / adhakan nuli manthingil / kaya uripe Abdulah / pancène wis bêcik apik / ananging ya wong manungsa / sok kêsasaran ing sêdhih //
ora ngira ora wêruh / yèn Ngali nganyar-anyari / arêp wiwit duwe pokal / dhêmên ambuwangi dhuwit / sabên dina mung kluyuran / kumpul lan wong ora bêcik //
ora kêndhat grudag-grudug / cah akèh padha tut buri / anggêpe kaya bêndara / digrubyug ing para abdi / didhèrèkke mrene-mrana / mung waton ambuwang dhuwit //
mêsthi bae wong sing nrambul / padha bungah minthi-minthi / rumasa ora kelangan / mung pawitan ana uni / gêlêm ngumpak ngalêm blaba / dhuwite banjur nalitik //
sabên uwis wayah surup / wus tata miranti cancing / arêp mênyang gon tontonan / kancane wis pating sruwit / ngêntèni ana ing dalan / wise gathuk ting cêkikik //
nuli padha pating kluyur / wis mèh esuk lagi mulih / esuke mung kêlangopan / nganti lali mênyang wajib / priye carane dodolan / wis ora cumanthèl ngati //
ing sabên dina mung ngantuk / wayah sore lagi eling / awit wis mèh wayah dolan / lêlakon sing ngono kuwi / dadi pikire wong tuwa / nêdya arêp elik-elik //
mung bapakne rada rikuh / awit rumasa ngèlingi / ngatase wong duwe bôndha / lagi kêsrêmpil sathithik / ora yèn bakal karasa / kuwi mung prakara sipil //
nanging wusana kêbacut / upama urubing gêni / uwis dadi ngômbra-ômbra / arêp disirêp malahi / Abdulah nuli rêmbugan / karo sing wedok ing bêngi //
sawise anake turu / sing lanang klisik kalêsik / mungguh kowe kapriye ta / prakara anakmu Ngali / aku nganti rada eram / dene watêkane salin //
dhèk bocahe nurat-nurut / saikine dadi malih / sing wedok mangsuli kôndha / lan ngêsut suruhing tapih / jênêng bocah uwis lumrah / yèn gêdhe mangkono kuwi //
karo rumasa diugung / dhasar bapakane sugih / sing lanang tumuli nyêntak / gunêmmu banjur ngêcuwis / apa aku ya ngugung ta / yèn grêgêtên tak têmpiling //
sing wedok ngowahi susur / karo anggalêgês muni / kowe kuwi kliru tampan / yèn aku muni sathithik / banjur kogagas adawa / bok rada sabar sathithik //
lan kandhaku durung tutug / thik-thik banjur tak têmpiling / ênya wis rikat tibakna / sing trêsna nyang anak kuwi / apa iya êmung bapa / bok iya nganggo dipikir //
Abdulah ketok mêcucu / mancêrêng karo mangsuli / ngono yèn biyung nyang anak / karêpe mung nyunggi-nyunggi / anu sathithik
sing wedok tumuli sambung / sing mangkono kuwi bêcik / nanging aja kasar-kasar / awit dudu bocah cilik / lirih bae waton krasa / yèn kokasar mundhak isin //
kocapa barêng wis esuk / wong tuwane amarani / Ngali nuju kêlangopan / bapakne ngaruh-aruhe / dene kuwi kêlangopan / apa karipan ing bêngi //
wong mêlèk sawêngi nutug / kuwi sirmu apa bêcik / priye lakuning dagangan / dene kabèh ketok nipis / mung kotinggal kêluyuran / nyang gawean nganti lali //
sapa sing sudi têtuku / dagangan mangkene iki / bok kowènèhke thok pisan / môngsa anaa wong sudi / saya kosambi klangopan / wong sing têka padha bali //
jênênge bocah wis ngumur / rak ya nganggo duwe isin / yèn wong dhêmên balayangan / pakolèhe apa kuwi / bok wis omah ana dalan / ora usah mulah-mulih //
dadi tutug gonmu ngluyur / yèn ngêlèh ngêmuta krikil / wis suwe tak ancam-ancam / kowe arêp tak srêngêni / hara coba wangsulana / ngakua bênêr saiki //
sing lanang / ing karêpe dikon eling / aja bangêt nguman-uman / yèn bocahe dadi isin //
dadi mung mandhêg ing ati / wusana lês banjur lunga / ora gêlêm dikon bali //
Dulah saya mabul-mabul / sing wedok diuring-uring / dikira saka ing biyang / bocah dadi ngono kuwi / ing wusana nuli kôndha / togna bae lunga ya wis //
wong lanang kuwi êmbuh / tegan bangêt têrus ngati / tur nèh Ngali kuwi nyawa / tumrap aku ora mikir / nanging yèn nêmoni sabab / aku sing krasa nêrusi //
lumrah bapa ngono iku / êmoh mênyang pait gêtir / kocapa ing sanalika / wong saomah tanpa uni / kabèhe padha katara / anggagas susahing ati //
Bab badhe rawuhipun Pangeran Adipati Anom ing Dhènêmarkên dhatêng Indhonesiah, dumugi samangke pamarentah dèrèng tampi pawartos ingkang sah, sagêd ugi sande botên saèstu rawuh.
Tirtayasa, pakêmpalaning para têtiyang Bantên ingkang sami manggèn ing Bandhung ingkang dipun pangarsani dening Tuwan Jayakusuma, miturut kêkêncênganing parêpatan warga ingkang mêstas dipun wontênakên, badhe malêbêt dhatêng P.P.P.K.I. sarta badhe damêl propagandhah ing sajawining kitha Bandhung.
Nalika tanggal 30 Januari punika dening Volksraad-stemkantoor kawontênakên parêpatan ngrêmbag badhe pilihan warga rad kawula bôngsa pribumi kêkalih, gêgayutan kalihan lèrèhipun R.A.A.A.
ing salêbêting siti. Sarêng kathuthuk mawi tugêlan tosan patlum wau amblêdhos, ngèngingi kuli ingkang kirang wêweka wau, ngantos tatu sangêt. Makatên pikantukipun tangan rêmên ala nganggur.
Wontên pawartos Dr. R.M. Sujadi dèrèng dangu punika tilar donya wontên ing C.B.Z. Sêmarang. Suwargi panjênênganipun ngasta padamêlan wontên ing C.B.Z. kasêbut nginggil, sarta sampun kawêntar mênggahing kasagêdan saha kasaenanipun. Mugi rohipun tinampènana ing pangayunaning Pangeran saha jinêmbarna ing kuburipun.
Pirmah Fraser Eaton ing Surabaya, panging Kongsi tiga. Dèrèng dangu mentas kêtitik wontên kêkirangan arta f 44.000.- ingkang dados têtanggêlanipun satunggiling punggawa bôngsa Walandi ing ngriku, nama Tuwan A.L.F. Rumemper ingkang ugi ngiras dados bokser. Samangke punggawa wau katahan, kadakwa ingkang nyalingkuhakên, gêgayutan kalihan bab punika kasir bôngsa Tionghwa ing pirmah kasêbut nginggil ugi tumut katahan.
Nalika tanggal 27 Januari punika Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan kaparêng miyos dhatêng Gunungkidul, dene prêlunipun kajawi tuwi rayi dalêm, Gusti Bandara Radèn Ayu Pringgadiningrat, ugi mratitisakên kawontênaning têtanêmanipun para têtiyang tani ing ngriku, gêgayutan kalihan wontênipun pailan ing samangke.
pisungsung dalêm warni têkên ingkang pinatik ing nawarêtna dhatêng Tuwan van Zalinge presidhèning K.P.M.
Saking Medhan kawartosakên, jalaran wontênipun jawah ing môngsa punika pancèn kirang nyêkapi, ing bawah Sumatra sisih wetan saha ing Idhi (Acèh) kathah têtanêman ingkang botên dados.
Sambêt kalihan pawartos bab pilihan warga enggal ing rad kawula minôngka gêgêntosipun R.A.A.A. Jayadiningrat, kalihan P.A.A. Kusumayuda, ingkang kapilih R. Idih Prawiradiputra rechtskundige ing Garut (N.I.V.B.) saha R.A.A.A. Wijayasuwônda, bupati ing Trênggalèk (P.E.B.).
Wontên pawartos, Tuwan P.F. Dahler badhe nyuwun lèrèh saking anggènipun jumênêng wontên rad kawula, gêgayutan kalihan kalênggahanipun enggal jumênêng pangagênging taaltechnische afdeeling ing Bale Pustaka, kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn ôngka 10.
Nalika malêm Minggu tanggal 26/1-'30, ing pandhapi kawêdanan Caruban dipun wontênakên pasamuwan ngangge ringgitan, minôngka ngramèkakên murid-murid pamulangan ôngka II pangkat 5 ing sabawah dhistrik Caruban, dipun jumênêngi pêpatih Madiun, tuwin pêpatih Nganjuk, punapadene ingkang wadana kitha Madiun. Kajawi punika ugi kathah
sanèsipun ingkang sami rawuh. Adêgipun pasamuwan wau saking pirukunanipun para priyantun, kabantu ing wadana Caruban. (K.4504).
Dintên Minggu ping 26/1-'30 ing Kêbumèn sampun sagêd ngadêg pakêmpalan guru dhusun (P.G.D.) ingkang mlêbêt lid 173 tiyang, bêstiripun 15. Guru wanita botên kantun. Ingkang andhatêngi utusan P.G.D. Purwarêja, Kutaarja, Karanganyar. Enz. (K.2651).
Wontên satunggiling lare nama Slamêt, asli saking dhusun sacêlakipun Karanganyar (Kêdhu). Rumiyin sinau wontên ing H.I.S. Adidarma Ngayogyu,Ngayogya. lajêng nglajêngakên dhatêng kwiksêkul Adidarma, jalaran
satunggiling kapal ing Tanjungpriuk. Pun Slamêt pancèn lare ingkang agêng tekadipun, mila bilih wontên sêlaning padamêlan inggih lajêng maos buku-buku kangge ngindhakakên sêsêrêpanipun. Lami-lami bab punika kauningan dening tuwan nangkoda. Cêkaking cariyos, Slamêt awit saking kamirahanipun tuwan nangkoda kalampahan kalêbêtakên dhatêng pamulangan calon guru mudhi ing Singgapura. Sarêng sampun kalih taun kadadar kasagêdanipun, sagêd lulus [lu...]
[...lus] dados juru mudhi klas III. Salajêngipun, Slamêt sagêd minggah-minggah
satunggiling pangkat ing lautan ingkang kagolong sampun inggil, minggahipun sagêd dados nangkoda. Mugi kemawon sagêda kasêmbadan ingkang dados sêdyanipun.
Pamulangan luhur têtiga ing tanah Jawi sêsarêngan ngaturakên pambagya basuki sarana tilgram konjuk dhatêng paduka Prinsès Yulianah ingkang mêntas kaangkat dados eere doctor ing bab ngèlmu ukum.
Ing kadhistrikan Ciparai bawah Bandhung wontên tiyang 10 katrajang sêsakit pès planjêr, ingkang 3 salêbêtipun tigang dintên kalajêng pêjah.
K.N.I.L.M. benjing tanggal 10 Pèbruari punika badhe nyobi nglampahakên mêsin mabur saking Batawi dhatêng Singgapura, wontên Palembang kèndêl ing dharatan sakêdhap, prêlu ngisèni bènsin, dene danguning lampah kadugi wontên 7 jam. Enjingipun tumuntên badhe wangsul anggêgana malih dhatêng Batawi. Wontên pawartos, Tuwan Sir Josiah Crosby Konsul Jendral Inggris ingkang badhe kondur dhatêng Eropah awit saking sêdhahanipun maskape kasêbut nginggil kaparêng badhe tumut anggêgana dumugi ing Singgapura, lajêng badhe têrus nitih kapal Insulinde.
Lulus iksamênipun doctoraal bagean ingkang kapisan ing Rechtshoogeschool Tuwan Santosa Tohar.
DereDèrèng. dangu punika lèpèn Wampu (S:O.K.), mêntas bêna agêng, ngantos lubèr ngêlêbi kampung saha têtanêman ing bawah
Saking Surabaya kawartosakên, bilih ing kamar mêsin salêbêtipun kapal Annatiana ingkang sawêg dipun dandosi wontên ing droogdok mêntas wontên kêbêsmèn ingkang ragi nguwatosi. Mila kapal wau lajêng enggal-enggal kasèrèt mêdal dhatêng palabuhan. Kapitunan
Lêngganan nomêr 4753 ing Wanagiri. Karangan panjênêngan kalih iji sami botên kapacak, amargi bab dongèng sampun kêrêp kapacak wontên ing sêrat kabar, dene satunggalipun namunamung. pêthikan saking sêrat.
Lêngganan nomêr 843 ing Parakan. Pambatang panjênêngan lêrês. Sapunika kula aturi ambatang malih, Petruk punika sintên.
Ngaturi uninga dhatêng para maos sadaya, mugi sampun cuwa ing panggalih, ing dintên punika sarèhning boên kêduman papan, pun Petruk botên ngêdali. Kaundurakên wontên ing Kajawèn ngajêng punika.
Ngaturi uninga, para lêngganan ingkang dèrèng ambayar rêgining Kajawèn ing kuwartal kapisan, punika botên kakintunan Kajawèn wêdalipun wulan Pèbruari malih, ewadene manawi tumuntên ambayar, ugi taksih kasadhiyanan. Murih botên kacuwan, kaparênga tumuntên ngintuni rêgining Kajawèn, amargi namung dipun sadhiyani sakêdhik.
tyas nglocita / baya swara apa iki / rênyah arum dahat gawe gawoking tyas //
wruhing sêmu jalak seta mring sang ayu / lumarap mangandhap / andhêkêm
sowan ulun / nyuwun dêduka rêtnèng rum / kumawani amba / ngidung nama ngrêregoni / sang kusuma kang lagya manungku
dèrèng wêruh tatakrama unggah-ungguh / mung guru alêman / mrih winastan paksi wasis /sang kusuma karênan ing tyas lan
ing siyang dalu / sanadyan rêkasa / nging kanthi bungah tyas mami / wit kawula rumasa dipun pilala //
sang dyah karênaning driya / amirêngkên ature jalak putih / ing tyas rangu kapirangu / kandhuhan tyas gung rimang / cipta kenging sambang catur nahên gandrung / panglocitaning wardaya / si jalak mêmanas ati //
bisa têmên amraceka / mring gustine kang dadya
musthikaning wanadri / mangkana jalak turipun / dèn pracaya kewala / mring abdine yèn sampun kawula matur / amasthi Radyan Sujana / adat sok sanggêm
kadanga dewa / datan wurung sirna gusis //
môngsa dadak mindho karya / awit gusti Radyan Sujana bilih / ngêtog tiwikramanipun / salira pindha tosan / karosane pitung gajah wawratipun / mila ywa sumêlanging tyas / yèn bandara
Samangke ingkang badhe kula obrolakên ing Kajawèn ngriki, mênggahing wêwatêkanipun Radèn Bratasena. Niyat kula botên badhe nyariyosakên Radèn Bratasena kanthi ngômbra-ômbra, ngêmungakên ingkang prêlu kasumêrêpan ing ngakathah, sarta ingkang sawatawis gêgayutan kalihan wontênipun gêsang sêsrawungan. Cobi kula wiwitanipun:
Dho dho dhug, dhug, dhug. Wau ta ingkang kocapa satriya ing
dados pangajênging lampah utawi ingkang nyantosani lampah. Radèn Bratasena manawi badhe lumampah, mawi matak aji: wungkal bênêr. Punapa kasêktèning aji wungkal bênêr: Radèn Bratasena manawi lumampah botên purun menggak-menggok, tansah gêgancangan kemawon, botên ngemuti sungiling margi. Rêdi, jurang, wanawasa dipun sasak.
Sampun, sampun, kok lajêng kados dhalang rêdi. Samangke mênggahing têgêsipun sadaya wau. Ingkang kacariyosakên rumiyin, ing ngriku sampun cêtha, bilih Radèn Bratasena, upami caranipun samangke makatên, jumênêng dados priyantun, cêkakipun jumênêng dados pangajênging pakaryan. Upami ing jaman purwa sampun wontên ondêrnèmêng, lan Radèn Bratasena bêrah wontên ing ngriku, kintên-kintên pangkatipun apês balêbês inggih: sindêr. Dene têgêsipun ingkang kasbut kantun, inggih punika: Radèn Bratasena manawi lumampah botên purun menggak-menggok, punika botên kok anggadhahi kajêng, bilih Radèn Bratasena manawi lumampah botên purun talencengan mawi kampir wontên ing bakmèn, utawi kèndêl numbas saoto, lo, punika botên, makatên ugi mênggahing cariyos, manawi Radèn Bratasena lumampah, rêdi, jurang utawi wana dipun sasak, punika ugi botên atêgês Radèn Bratasena manawi lumampah, punapa kemawon ingkang kapêthukakên, inggih bakula tahu, bakul cao, utawi rôndha ayu pisan, lajêng dipun tunjang kemawon, lo, punika inggih botên. Nanging pikajênganipun, badhe anggambarakên wêwatêkanipun Radèn Bratasena, dados inggih wêwatêkanipun pangajênging pakaryan, kados ta: priyantun, sindêr têbu lan sasaminipun, punika botên kenging talencengan manahipun, kêdah ingkang lêrês sarta adil, botên kenging ambedak-bedakakên satunggal lan satunggalipun, sintên ingkang sae dipun saeni, ingkang awon inggih dipun awoni, têgêsipun: tiyang dados pangajênging pakaryan, priyantun, sindêr têbu lan sapiturutipun, punika kêdah sagêd nêtêpi kuwajibanipun, botên kenging mawas tiyang, sanadyan sadhèrèk piyambak utawi tiyang ingkang dipun trêsnani pisan, manawi lêpat inggih kêdah dipun lêpatakên, kosokwangsulipun, [ko...]
[...sokwangsulipun,] sanadyan mêngsahipun utawi tiyang ingkang dipun sêngiti, manawi lêrês inggih kêdah dipun lêrêsakên, makatên salajêngipun.
sami anyambut damêl nêbu sauyun, têgêsipun: sadhèrèk utawi kulawarga sami nyambut damêl sêsarêngan, upaminipun: ing satunggiling apdhèling: bupati, patih, wadana, cêkakipun sadaya priyantunipun sami sadhèrèk.
Awisan ingkang makatên punika, kala samantên mila andadosakên gumuning manah kula, awit manawi rumaos kula, pancènipun rak malah utami sangêt, jalaran ing sarèhning sadhèrèk sami sadhèrèk, [têmtunipun] sagêd guyub rukun, botên badhe wontên pasulayan, [satunggal lan] satunggalipun sami botên tegan-teganan, ibaratipun manawi salah satunggal priyantun ingkang kajibah nyê[pêng arta], kalêrês kêkirangan arta kas ingkang dados têtanggêlanipun, inggih gampil anggènipun lajêng: kula nuwun, dhatêng ingkang agêng blanjanipun, upami dhatêng bupatinipun. Nanging saya jêmbar wawasan kula, saya yakin dhatêng lêrêsipun awisaning nagari wau, jalaran kathahing tiyang punika awis sangêt ingkang anggadhahi wêwatêkan Bratasena kados ingkang kula sêrat ing nginggil. Môngga, samangke kula badhe anggambar kawontênan-kawontênan ing kala rumiyin.
Ing kala punika awisan nagari ingkang makatên wau, ugi sampun katindakakên, ewasamantên ing sarèhning sampun kina-makina paprentahan nêbu sauyun wau kaêcakakên, para priyantun ingkang kathah-kathah inggih sami wontên tarik-tarikanipun sadhèrèk. Salajêngipun kadospundi panindaking paprentahan ing sawênèhing nagari, punika sok asring nuwuhakên lêlampahan-lêlampahan ingkang anèh-anèh, punapa malih manawi wontên prakawis: priyantun lawanan tiyang alit, punika putusanipun pangadilan kêrêp sangêt pilih sih. Ing ngriku lajêng kados amujudakên kalih golongan. Golongan priyantun tuwin golongan tiyang alit. Ugi kenging dipun wastani: golonganipun têtiyang ingkang wajib mrentah, lan golonganipun têtiyang ingkang dipun prentah. Golongan ingkang kapisan, manawi dipun Malayokakên, inggih ingkang dipun sêbut golongan: yang dhipêrtuwan, dene golongan ingkang ôngka kalih golongan: inggih sêndika. Gêsangipun golongan ingkang kapisan, punika cara wêwayanganipun tansah kasinungan ing Sang Hyang Wênang, dados sanadyan badhea kadospundi kemawon, inggih mêksa tansah unggul juritipun. Kosokwangsulipun, golongan inggih sêndika, sanadyan lêrêsa kados punapa, cara ayamipun inggih tansah: keyok, kemawon. Tuwuhipun kawontênan ingkang makatên wau, botên sanès inggih jalaran wontênipun paprentahan nêbu sauyun wau, ingkang anjalari satunggal lan satunggalipun sami tega sakitipun, nanging botên tega pêjahipun. Ingkang makatên punika inggih sampun jamak limrah, paribasanipun: sagalak-galakaning macan, masa mangana anake dhewe.
Kadospundi nalangsaning gêsangipun têtiyang alit ing jaman samantên, punika para maos sagêd ngintên-intên piyambak. Kosokwangsulipun, para priyantun kala punika inggih kathah ingkang sami gadhah tindak sawênang-wênang, ingkang tanpa kadhawahan paukuman punapa mêsthinipun. Kados ta: priyantun naboki tiyang alit, ngrampas barang darbèkipun tiyang alit, ngrêmêni bojonipun tiyang alit, lan sasaminipun. Dene têtiyang alit ingkang dipun tindakakên makatên, kajawi namung narimah inggih botên wontên. Manawi wontên ingkang lajêng wani ngêlahakên priyantun ingkang tindak sawênang-wênang wau, ingkang kathah botên lajêng angsal pangadilan, nanging malah dipun lêpatakên, sarta dipun anggêp satunggiling tiyang alit ingkang botên sumêrêp tata. Amila tumrapipun tiyang alit, lajêng ngêmungakên narimah sarta mupus. Dumuginipun sapriki ajrihipun tiyang alit dhatêng priyantunipun rumasuk ing balung sungsum, ngantos manawi badhe ngênêng-ênêngi anakipun ingkang nuju nangis, punika taksih kathah ingkang ngajrih-ajrihi makatên: wis mênêng, le, mêngko mundhak didukani priyayi.
Sawênèhing para maos têmtunipun wontên ingkang andangu: punapa ing kala punika botên wontên priyantun ingkang anggadhahi wêwatêkan BatasenaBratasena. wau. O, inggih botên kirang, ananging ingkang kakthah sok botên wani nindakakên kaadilanipun wau, awit kuwatos, bilih ing têmbe wingkingipun, botên sande têmtu badhe dipun sirik utawi dipun sêngiti dening sasaminipun priyantun.
Minôngka kangge amungkasi obrolan kula punika, amila kula tansah gumun ing manah, sarêng maos palapuran karampunganing panitipriksanipun Paduka Tuwan Pastor, mênggah sabab-sababipun ingkang anjalari tuwuhipun rajapati ing sawênèhing ondêrnèmêng. Gumun kula wau, 1e. dene wontên satunggiling bôngsa Walandi ingkang ngatingalakên, bilih kagungan wêwatêkan kadosdene wêwatêkanipun Bratasena sayêktos, têgêsipun: caranipun maniti priksa wau, botên mriksani ngiwa nêngên, ngêmungakên anjêjêgakên pamanggihipun piyambak, 2e. wani adamêl palapuran ingkang anggèsèhi kalihan pamanggihipun umum. Makatên sapiturutipun.
Ing ngriki cêkakaning isinipun palapuran Tuwan Pastor sabab-sababipun tuwuhing rajapati ing sawênèhing ondêrnèmêng: 1e. kuli-kuli asring dipun taboki, 2e. jalaran dipun potong bayaranipun, 3e. asring dipun pisuh-pisuhi, 4e. bojoning kuli asring dipun damêl sapurun-purun, lan taksih kathah malih sabab-sababipun.
Sampun samantên kemawon rumiyin, sanès Sabtu ngobrol malih.
Ing Kajawèn nomêr 12 mratelakakên ing bab raos warga tuwin raos bôngsa, mêndhêt pêpiridan saking cariyos jaman Prabu Aji Pamasa. Raos ingkang kados makatên wau manawi dipun manah-manah, sanadyan dumuginipun jaman sapunika pisan, inggih taksih têtêp botên wontên ewahipun, upaminipun kemawon tumrap tiyang ingkang sagêd manggihakên aluranipun lêluhur ingkang nurunakên, ingkang ugi nunggil lêluhur. Punika raosing manah kados manggih sadhèrèk. Tamtu kemawon ingkang kacariyosakên kados makatên punika tumrap lêluhur ingkang sae, dados mênggahing kajêng tumrap tiyang turunipun tiyang sae.
Sang Arjuna dhawah ing apês. Lampahan Arjuna Pasa
Salugunipun manawi dipun manah panjang, tiyang ngèngêti dhatêng lêluhur punika inggih nama satunggaling kanugrahan, awit lajêng sagêd anggugah manah, saupami [sau...]
[...pami] tiyang rumaos dados turuning priyantun, inggih lajêng kapengin nelad kados caraning priyantun, punapa ta ingkang nama caraning priyantun, inggih punika bab alusing bêbudèn. Mênggahing bêbudèn, tiyang botên sagêd nyamèkakên dupèh sami tiyang, punika tamtu wontên pilah-pilahipun. Beda kalihan kapintêran, punika sagêd sumrambah dhatêng sintên kemawon. Upaminipun kemawon lare pintêr sami pintêr, têgêsipun kapintêranipun sami, nanging bêbudènipun dèrèng tamtu. Inggih lêrês bêbudèn punika kenging dipun udi murih ewahipun, nanging sagêd ugi taksih kandhêgan sarining budi ingkang taksih nabêt kemawon. Upaminipun kemawon makatên:
Kados ta para Pandhawa kalihan Korawa, punika manawi kapêndhêt saking ingkang nurunakên, sami wayahipun Bagawan Abiyasa, mênggahing kasagêdan punapa bedanipun, ing bab ulah dêdamêl inggih sami prigêl, bab ulah praja samantên ugi, rak namung ing pawayangan, Kurawa punika awon. Nanging ingkang samantên wau inggih lêrês, awit mênggahing pangolahipun bêbudèn pancèn beda, Pandhawa lajêng nindakakên sarwa kautamèn, bêtah tapa, ngantêpi dhatêng sawarnining sêdya, sarêng Korawa, namung sarwa nguja kasênêngan, manawi kasèp dhaharipun sarapan sakêdhap kemawon lajêng duka, botên antêpan. Kados makatên mênggah gambaranipun bêbudèn, tiyang ingkang sampun kalajêng kêdunungan budi asor, kêdah beda kawontênanipun kalihan tiyang ingkang kêdunungan budi luhur, tur manawi dipun timbang ing bab gêrêngipun, Pandhawa kawon kaluhuran ingatasing praja kalihan Korawa, namung ing bab bêbudèn mênang Pandhawa.
Pandhawa Korawa punika kangge ngupamèkakên ing bab bedaning bêbudèn, nanging mênggahing raos warga taksih wontên kemawon, kados ta: Korawa inggih wontên kalanipun tangis-tangisan kalihan Pandhawa, wontên kalanipun nunggil budi èngêt dhatêng kasaenan. Têgêsipun gêgayutaning warga punika inggih taksih tansah tuwuh kemawon, tur tata lairipun tansah dados mêngsah. Ing sapunika gêntos angraosakên ing bab têtêping raos sarining budi ingkang taksih nabêt, upaminipun Korawa yèn sawung makatên sawung godhoh pêthak, pantêsipun namung kangge isèn kuwali. Ewadene, wantuning wayah Abiyasan, sarêng dumugining pêrang Bratayuda, wah, sami pêngpêngan sadaya, Radèn Citraksa Citraksi ingkang padatan namung kangge gêgujêngan, lajêng malih dados sinatriya linangkung, antêping panggalih angèl dipun bobot. Para santana Pandhawa dipun slênthik kemawon mancêlat, bok inggih Pandhawanipun pisan, sang radèn kêkalih wau botên wangwang kêdugi angêmbari. Kados makatên mênggah tuwuhing raos warga gêgayutanipun kalihan luhur ingkang nurunakên. Tiyang ambêg prajurit sok taksih katabêtan rêmên pêpêrangan.
Dene mênggahing raos bôngsa, punika sanadyan sampuna kêpêndhêm mèh ical, ugi wontên kalamangsanipun tuwuh, kados ta: manawi nuju kêthuthuk ing rêraosan, kêsrèmpèt ing ginêm, upaminipun tiyang sampun kecalan naluri dhatêng lugunipun [lugu...]
[...nipun] ingkang nurunakên, têgêsipun botên sagêd ngurutakên dhatêng lêluhuripun, saha lajêng dados bôngsa sanès, punika manawi mangrêtos bilih nyatanipun taksih gadhah naluri satunggiling bôngsa, tamtu ing batos inggih karaos manawi anggadhahi turunan bôngsa wau. Punika têtuladanipun botên kirang, dene pinanggihipun makatên wau, wontên ingkang jalaran saking lêlampahan ing kina-kina, upaminipun kemawon bôngsa Palembang, punika sanadyan sampun botên sagêd ngurutakên sintên ingkang nurunakên piyambakipun, ingkang gêgayutan kalihan tiyang Jawi, nanging manawi angèngêti babadipun ing kina, ugi kêdunungan raos bilih piyambakipun gadhah raos Jawi. Lan malih têtiyang ing Selon, punika wontên sawênèhipun bôngsa ingkang taksih ngrumaosi manawi turunipun tiyang Jawi, tuwin taksih wontên sanès-sanèsipun malih.
Raos Jawi ing ngriki botên amêngku kajêng punapa-punapa, namung jarwa lugu nyariyosakên raosing tiyang ingkang taksih gadhah raos Jawi, inggih raos bôngsa.
Tiyang siyam punika botên rampung dipun bukani kemawon, inggih kêdah manah sauripun, manawi têmbungipun limrah saur punika gampilanipun bayar, dene ingkang dipun bayar punika sambutanipun, amargi tiyang siyam makatên ngrumaosi nyambut dhatêng pun wêtêng, awit lêrêsipun wanci siyang kêdah dipun lêbêti, môngka botên, mila lajêng dipun bayar. Nanging wontên ingkang sadèrèngipun anglampahi siyam, inggih punika ngajêngakên siyam sakawit, sampun dipun sauri, dados nama ambayar rumiyin, punika manjing purit bêtal. Lêrês lêpatipun tindak kados makatên wau kasumanggakakên.
Sapunika para wanita kêdah ngèngêti, sampun ngugêmi bilih bôngsa Jawi punika kaparêngipun dhahar sarwa asrêp-asrêpan, awit saur punika dalu, wancinipun inggih nuju asrêp, sampun ngantos dipun papagakên jangan mênir, mangke têmpuking asrêp sami asrêp mindhak andadosakên kêmplunging wêtêng, adhakan masuk maruta. Mila prayogi: sapisan, kêdah dipun sadhiyani ingkang angêt-angêtan, prêlunipun sarwa angêt punika sagêd adamêl sakecaning wêtêng, tinêbihan ing godhaning angin. Kaping kalih, kaangkaha ingkang miraos, awit mênggahing tiyang saur punika adhakanipun tangi tilêm, manawi ingkang dipun mamah botên karaos wontên ing ilat, adhakan damêl kirang rêna. Kaping tiganipun, [ti...]
[...ganipun,] sasagêd-sagêd inggih ingkang warni-warni, awit mênggahing tiyang tangi tilêm, sanadyan taksih kriyip-kriyip, nanging manawi sumêrêp rampadanipun kathah, inggih lajêng mak kalècêm, punika sagêd nênarik daya sae. Beda manawi namung sawontên-wontênipun, sok adhakan namung dipun ulèti kemawon, gampilanipun cobi kadamêlakên.
Mundhuta daging lêmbu ingkang sae, gajih tuwin sayadanipun kabucalana, lajêng
piyambak. Kajawi salam laos tuwin sêre, sadaya dipun ulêg utawi kadhêplok ngantos lêmbat, lajêng kangge ngulèni ulam wau ingkang ngantos rumasuk, laos kalihan sêre dipun gêcak, inggih dipun worakên ngulèni. Manawi sampun rumasuk, lajêng ngêngkrêngna wajan, dipun soki lisah klêntik sakêdhik, saha lajêng dipun cêmplungi ulam wau têrus dipun gôngsa, dipun susuli malih lombok jêmprit wêtahan, pête sêpuh oncekan, wêtahan kemawon, èbi pilihan, ingkang agêng-agêng, têrus dipun kongsrèng kemawon. Sampun kagèt, ing ngriku tamtu ngawontênakên wahing. Manawi sampun sawatawis dangunipun lajêng dipun soki santên kanil ingkang pêng-pêngan, miliha ingkan sanès kalapa ijêm, awit manawi kalapa ijêm wujudipun dados sulak mangkak, têrus dipun udhêg, pangudhêgipun namung cawuk-cawuk kemawon. Manawi sampun nyêmêk-nyêmêk, pangudhêgipun ngantos kandhas, irus ingkang kêrêp dipun kêruk-kêrukakên. Pangolahipun dipun lajêngakên kemawon ngantos asat, ing ngriku duduhipun santun kantun dhapur kumut kalihan lisah. Manawi sampun sumêgrak kados anggônda gorengan, sawêg kaêntas.
Olah-olahan ingkang kados makatên punika kenging dipun simpêni ngantos sawatawis dintên, sabên badhe dhahar kenging dipun êngêt. Mênggahing wujudipun ngrêsêpakên, ulamipun pating pênthongol, manawi dipun cuwil utawi cuwol mêprêl ngênut saebahing driji, tur bumbunipun sampun rumasuk. Pêtenipun pating galuntung wêtahan, tumrap ingkang sêpta sagêd nyôndra kados wosening jumêrut. Èbi pating palêngkung kados mêngsah asrah bongkokan.
Sambêl gorèng darèk punika manawi kangge lawuh adhakan tantang-tantangan kalihan sêkul, têgêsipun tansah tanduk. Mênggah kêpèpètipun, ulamipun dipun gadho inggih nyamlêng.
Prayoginipun sambêl gorèng ingkang kados makatên punika dipun wadhahi ing lodhong, sapisan rapêt, tur wujudipun inggih menginakên.
Sanadyan lawuhan punika sawêg saêbab, kados sampun kenging kangge nyaranani tiyang saur murih garegah botên aras-arasên.
Ing jaman ingkang sampun-sampun, kalampah sangêt sarta malih pancèn sampun kalêbêt tatacara tumrap bôngsa pribumi, malah dumugi sapriki sanadyan sampun awis-awis, nanging satunggal kalih taksih wontên ingkang ngêcakakên, tiyang milujêngi pitung wulan ingkang wawrat têmbean, mawi dipun sêmuwakakên kanthi pahargyan agêng-agêngan, botên beda kados tiyang
sapiturutipun. Sakawit dalu midadarèni, lajêng enjingipun dumugi sontên anjênêngi adusipun ingkang wawrat. Lajêng dalunipun malih taksih jagongan mawi ringgitan cucal.
Ingkang kêcêkapan anggènipun angungêlakên gôngsa ngantos sadintên kalih dalu, mawi têtingalan topèng, gambyongan, ringgitan cucal, trêkadhang wontên ugi ingkang nayuban. Wêkdal pasamuwan adusipun, bojonipun ingkang dipun tingkêbi mangangge cara pangantèn basahan. Èstrinipun sasampuning dipun êdusi dening para tamu ingkang sêpuh-sêpuh, lajêng wontênipun lêbêt griya mawi isarat, dipun anggèn-anggèni sandhangan kados pangantèn, nanging namung bôngsa sêmbêt sarwa adi, santun-santun ngantos kaping pitu. dene sajèn-sajèn punapadene isarat ingkang kasudhiyakakên wêkdal adusipun wau, kathah sangêt tur warni-warni ingkang botên gampil pangupadosipun, cêkakipun namung sarwa rèbyèg imbêt anggêdhabyah yêktos, mila wragadipun inggih bagi nitik kalihan tiyang gadhah damêl mantu, malah bangsaning isarat-isarat sajèn-sajèn sasaminipun kathah utawi angèl-angèl
ing jaman kamajêngan, wontênipun pasamuwan tingkêban lajêng wiwit suda kathah sangêt, dumugi sapunika saya kenging dipun wastani sampun kantun satunggal kalih ingkang ngêcakakên, ingkang têmtu tumrap golongan ingkang sawêg birai gadhah damêl, ing dhusun-dhusun tanah ngare sapiturutipun ingkang kawical cêkap.§ Punika kenging kangge pasaksèn, bilih kala jaman samantên punika punapa-punapa taksih sarwa gampil.
Gadhah damêl ing tingkêban mawi pasamuwan agêng-agêngan, punika saking pamanggih kula piyambak têka ragi sampun botên laras tumrap jaman sapunika, kenging dipun wastani niyat namung damêl kaborosan thok utawi inggih dening sawêg birai gadhah damêl, sawêg lampah utawi patraping pasamuwan ngriku kemawon, wontên ingkang dipun wastani botên prayogi, inggih punika ing wêkdal pasamuwan wanci siyang, adusipun ingkang tingkêb ing pandhapi kêbak kangge lênggahan para tamu, môngka lajêng dipun langkungi [langkung...]
[...i] satunggiling tiyang èstri wawrat saking lêbêt griya, mêdal têngah pandhapi namung ambombrong kalihan nyandhang ngangge sêmbêt (tapih) ingkang badhe kangge têlêsan, ginarubyug tamu-tamu èstri kathah. Lajêng adusipun manggèn ing latar, mawi maligi kinarobong sinjang rangrangan utawi cindhe. Tamu-tamu jalêr anjênêngi adusipun, carub wor kalihan tamu èstri ngantos watawis saparatigan jam dangunipun. Nuntên jalêripun ingkang mangangge cara pangantèn, angunus dhuwungipun prêlu kadamêl anatas lawe ingkang kumolong badanipun ingkang adus. Sasampuning natas lawe, dhuwung taksih kacêpêng ligan, kabêkta malajêng dhatêng pandhapi lajêng nunggil tamu-tamu (ngabêktèn). Unduripun
saking padusan wau, wangsul malêbêt griya mêdal pandhapi malih, ingkang mêntas adus namung ngangge pasatan, sapanunggilanipun. Inggih lampah ngatên punika ingkang kula wastani kirang prayogi tumrap pasamuwan agêng-agêngan, utawi kenging kenging winastan kêkathahên gugon-tuhonipun.
Punapa malih mênggah kabatosanipun, wêkdal wau punapa botên kenging dipun wastani sawêg riyalat, anggènipun badhe nampèni pasihaning Allah, nyuwun wilujêng ngantos dumugi lair jabang bayi botên kirang satunggal punapa, têka jêbul kinosokwangsul malah agumyak-gumyak ngêtog suka sênêngipun. Taksih wontên panunggilanipun malih bab-bab ingkang botên salaras kalihan jêjêring prêlu ing bab tingkêb wau.
Awit saking punika, mila sampun sêdhêngipun kangge ing jaman sapunika, milujêngi wawratan ingkang mawi adus tingkêb akanthi pasamuwan agêng-agêngan sagêd suwak botên kalampah malih, nanging prayogi mêndhêt saprêlu kemawon, wilujêngan kêndhurèn bilih kêdah mawi isarat adus, inggih namung adus piyambakan kadosdene adus padintênan. Wusana kula sumôngga para panggalihan saha nyuwun pangaksama.
Tumrap talatah ing parêdèn Tênggêr, kados ta ing jajahan Tasari tuwin sakiwa têngênipun, ingatasing piwêdalipun bôngsa sayuran ing ngriku warni-warni sangêt, sarta misuwur sae-sae, awit hawanipun tuwin pasitènipun cocog dhatêng têtanêman wau, ngantos panggêsanganipun têtiyang bumi ing ngriku ingkang winical baku inggih punika saking sayuran.
Ing ngajêng sadèrèngipun wonten bôngsa Walandi ngambah ngriku, têtiyang inggih dèrèng gadhah kaprigêlan ing bab punika, mila sarêng sampun pikantuk tuntunan, saya lami saya mangrêtos tuwin sumêrêp ajining tanêmanipun sayuran, mila inggih lajêng saya wêkêl.
Sapunika nyriyosakên ing bab pananêming bit [bi...]
[...t] abrit, punika ingkang katanêm wijinipun, mawi kaipuk rumiyin. Mênggahing pangipuk inggih kados sacaranipun tiyangipun wiji kobis, andhèwi, sawi, sapanunggilanipun. Pasitèn nêdha ingkang kathah lêmènipun, bab tatananing gulan-gulan inggih limrah kadosdene pasitèn ingkang badhe katanêman sayuran sanèsipun. Awis kêrêping pananêm 1 kaki pasagi.
Wiji ing ipukan punika manawi sampun thukul lajêng nama winih, winih wau sasampuning kaputêr dhatêng kêbon sayur kêdah mawi katutupan (dipun kudhungi) mawi conthongan godhong utawi pincukan gadêbog, kenging ugi ngangge bathok sigaran cumplung utawi kadamêlna payonan, prêlunipun supados botên alum dening bêntèring srêngenge. Yèn sampun ngalilir kintên umur 3-4 dintên kudhung-kudhung wau dipun bikaki. Yèn botên wontên jawah dipun sirami. Nanging rèhning tumrap tanah Tênggêran wau pananêmipun limrah wontên ing môngsa rêndhêng, tur lèpènipun cêrung-cêrung, dados panyiramipun cêkap saking toya jawah kemawon.
Winih ingkang kenging kaputêr punika manawi sampun agodhong 3-4, sadèrènging kacèblêkakên ing kêbon, oyodipun lajêr kêdah kapêthêtan rumiyin (ingkang nalolèr kaprunthês) paedahipun supados botên nêkuk, tuwin malih sampun ngantos anjalari thukuling oyod ingkang alit-alit.
Kintên umur 3-4 wulan, manawi godhongipun ingkang sêpuh piyambak sampun anggègrègi, punika nandhakakên manawi sampun kenging kadhudhuk. Pandhudhukipun mayar kemawon, inggih punika namung sarana dipun jêboli utawi dipun jugili, lajêng karêsikan, kakumbah, nuntên kasade dhatêng para bakul ingkang bêtah utawi kasade piyambak dhatêng pêkên, malah tarkadhang tanêman wau taksih gêsang wontên ing têgil inggih sampun kathah ingkang mêling. Dene ingkang asring ambêtahakên dhatêng bit abrit wau inggih punika para nyonyah-nyonyah Walandi.
susah ribêde wong anom kuwi / yèn nêmoni lakon / kang agawe pêtênging atine / rumasane yèn ing jagad iki / mung kêbak prihatin / rana-rene kojur //
ewadene pangrasane isih / durung gêlêm kapok / mung
menggok / nanging ora karuwan karêpe / barêng uwis wiwit wayah bêngi / pêtênge ngluwihi / sasat dumuk irung //
ora ana suwara kumlisik / kajaba mung theyot / swara kodhok alihan ênggone / lan kumrusuk suwaraning angin / adhême nêrusi / têkan balung sungsum
yèn dudu wong kêpêtêngan ati / mêsthi êmoh ngono / wayah bêngi mung lumaku ijèn / ngambah dalan sing bangêt asêpi / nganti gawe prinding / lan sarwa
karo angagagi / lan nyêblakke obor / Ngali iya banjur ngrêti bae / yèn uwong sing duwe patrap kuwi / wong ala sing mêsthi / Ngali mung andhingkluk //
uwong mau têrus ngoyog wani / karo muni: ayo / Ngali sarèh alon wangsulane: / kula namung andhèrèk kiyai / badhe pun dhèdhèli / kula inggih purun //
nanging kyai mugi pun pirsani / kula mung awak thok / punapa kang dipun melikake / paribasan namung brumbung suling / malah yèn marêngi / kula badhe tumut //
awit kula tiyang sangêt miskin / lan tiyang ngrêkaos / uwong mau mangsuli mangkene / digo apa ngêpèk kowe kuwi / pakolèhe mêsthi / mung gawe pakewuh //
aku iya dudu uwong sugih / ananging ya ayo / wis milua urip saanane / Ngali nuli malaku tut buri / mlêbu desa cilik / anjog omah suwung //
barêng esuk lagi cêtha Ngali / yèn desa ing kono / ya ênggone wong padha têtanèn / dene wong sing diiloni Ngali / uwong bêcik apik / ya anggaru mluku //
dadi Ngali iya nuli ngrêti / yèn wataking uwong / ora kêna dibabi bêcike / nadyan tani ya sok ora apik / dhèk samana Ngali / mung kaya wong bingung //
nanging barêng wis ana sasasi / banjur dadi kawong / wong ing kono sing dadi sambène / yèn kalane sêla wayah bêngi / main tangan mêsthi / tuwa anom nglumpuk //
kuwi / wonge pintêr sothon / Ngali iya manut ing byung bae / ora lawas selate andadi / wise ngono kuwi / pangrasane
yèn wong bisa kawruh ngono kuwi / mênyang ati mongkog / kasamaran banjur ilang kabèh / pakolèhe dadi ora bêcik / bisa nênulari / dhêmên nêrak luput //
Ngali nadyan duwe dhasar bêcik / yèn tansah digosok / ing panggawe luput tanpa lèrèn / suwe-suwe ya thukul sathithik / dhasar Ngali kuwi / sênêng yèn dijunjung //
banjur umuk yèn anak wong sugih / yèn niyata ketok / mêsthi bisa mung sadhela bae / dhèk samana Ngali nuli mulih / budhale ing bêngi / mung kêtêmu biyung //
dhèk biyunge wêruh Ngali bali / atine bangêt plong / nuli kôndha biyunge mangkene: / sukur thole kowe nuli mulih / yèn kasuwèn mêsthi / aku mati kaku //
bapakanmu lungan ing saiki / iya mung ngaloyong / prêlune mung anggolèki kowe / bapakanmu atine saiki / uwis bêcik apik / ora arêp nêpsu //
Ngali ngrungu têmbung ngono kuwi / ngrasa kaya dikon / panêmbunge nuli mêtu bae / iya biyung têkaku saiki / uwèhana dhuwt / awit bangêt prêlu //
ing saiki aku dadi tani / ana bawah Bogor / sanalika atine biyunge / banjur gogrog kaya dirontogi / nuli diuwèhi / ya nganti mêthuthuk //
malah bungah lan sukur ing ati / dene gêlêm ngono / wise tômpa nuli bali bae / Ngali ora gêlêm digondhèli / cêkake saiki / Ngali ora ewuh //
sabên-sabên mung anjaluk dhuwit / ati saya bombong / nanging ora ana tumanjane / bêbasane tikus angrikiti / nadyan gunung mêsthi / suwe-suwe jugrug //
bapakane durung pisan ngrêti / yèn lakune ngono / nanging iya ngrêti suwe-suwe / bangêt susah bapakne saiki / tansah mikir-mikir / awak nganti kuru //
arêp tega jênêng ora bêcik / mênyang anak kolon / saupama mung diêtogake / ora wurung mung anyilakani / ing tembene buri / gawe susah muput //
karo manèh Ngabdulah ngèlingi / wong wis tuwa ngono / ing
seje dina bojo dikandhani / bêcike samêngko / kandhanana anakmu yèn mrene / aja bangêt ambuwangi dhuwit / bêcik kon ngèlingi / aja mung kougung //
gone clathu sarwa sarèh lirih / ora pisan ketok / sajak nêpsu malah ing ulate / padhang bae mung ing sêmu sêdhah /sêdhih. sing wedok nêrusi / susah milu trênyuh //
Ing nginggil punika gambaripun palabuhan ing Bula (Seram).
Petruk: Kang Garèng, salawase aku ditakdirake mêlèk mêrêm ana ing donya kiyi, aku durung tau ngrasa
ewonan. Têmtune krêsanane iya beda-beda. Ana sing sênêng maos: dongèng kuna-kuna, nanging kosokbaline, ana sing sênêng maos: dongèng-dongèng sing modhèrên, pangandikane, nèk dongèng sing kuna-kuna kuwi, cara bêstike jare wis bisa mlaku dhewe, jalaran wis kêbak rêngêt. Ana manèh sing sênêng bangêt maos: karangan-karangan sing gêgayutan karo ngèlmu têtanèn, nanging liyane malah jêlèh bosên, awit jarene sanadyan nganti ditêmoni kirun wanakirun pisan, ora bakal arêp buruh macul. Ana uga sing sênêng nyang: ngèlmu kasarasan, ning iya ana sing sênêng nyang: ngèlmu kasampurnan, utawa ngèlmu krawitan, bêksa, malah ana sing sênêng nyang: ngèlmu impling, ciyu ...
Garèng: Sê ... top, ngomonge kok banjur sadhangane bae ngono, kenene le ngrungokake malongo nganti kalalèn, kencokan
anggonku arêp gawe marême para maos kabèh, awit ya saka kaparêngane piyambak-piyambak mau. Apamanèh barêng aku krungu kabar, yèn sing maos Kajawèn iku, uga rada akèh para kaum putri, hla kuwi aku saya judhêg manèh. Awit agawe lêgane panggalihing para putri kuwi malah luwih angèl tinimbang para kakung.
kathik sathekruk ngono. Apamanèh nèk banjur ngrêmbug ing bab kamajuane wanita, [wa...]
[...nita,] wah, kuwi saya kojur têmênan, jalaran, sing siji idham-idhamane, supaya para wanita kapintêrane aja nganti kalah karo para kakung, dadi uga kudu disêkolahake nganti dhuwur têkan jabalkap pisan, sijine manèh duwe panêmu, bocah wadon wis cukup anggêre bisa maca lan nulis, sokur bage bisa holan sêprikên. Ana manèh sing gagasane mêngkene: Wiyah, yèn panêmuku bocah wadon kuwi ora prêlu asêkolah-asêkolèh, mundhak muwuhi le trig-trigan bae, dene aku kiyi ora ngrêti a bengkong, kok iya dadi dèn ngantèn sêkatêr, lan pamêtune bojoku kaya-kaya iya wis cukup dipangan, mulane nèk kanggone aku, bocah wadon wis cukup anggêre bisa: nyambêl, nêrik tempe, utawa amblêkothok lombok, arêpa pintêre sundhul langit kae, pungkasane iya banjur ngèngèr, ora bakal bisa mandhirèng dhewe. Hara, apa ora ewuh bae rasane.
Garèng: Hla wong kowe, Truk, Truk, apa-apa dirasakake, iya mêsthi bae ora kêpenak nyang pikir, sanadyana dadi wadana pisan, yèn mêndhaki apa-apa tansah dirasakake, iya sida kalakon enggal putih jenggote têmênan, kaya ta upamane: olèh sêrêgan saka kabupatèn, sabab durung ngaturake lapuran pajêg, tanduran utawa prakara landrad, kuwi banjur dhêlêg-dhêlêg nganti sêpasar, ora kok banjur malah ditandangi kanthi cekat-cèkêt. Nèk karawuhan kangjêng tuwan astèn residhèn, dupèh dèn ayune le nêmoni ora nganggo: dhah, nir astèn, iya banjur dhêlêg-dhêlêg manèh, wusana gagasane banjur glayaran nyang prawan-prawan sing lagi padha sêkolah nyang Milo utawa dhepèntêr sêkul, iya mêsthine yèn atine ruwêd bae. Bok kaya aku sêthithik rikalane dadi wiyaga, sanadyana ing sakawit diêlah-êlih, ing sarèhning watakku kiyi pancèn nriman, wusanane iya dadi kêpenak. Pikirên bae ribêdku kang sakawit. Dhisike aku nabuh gambang, dikon ngalih sabab jarene panuthukku kêsêron, banjur nyandhak rêbab, dikon ngalih manèh, jarene panggosokku kurang laras, sauwise aku nyandhak kêndhang, iya dikon ngalih manèh, jarene swaraning kêndhang tungkul atos bae, banjur aku nabuh gong, nanging sarèhning unining gong tungkul kèri bae, banjur dikon nganggur karo nyambi medang lan mangan panganan. Mara, apa ora malah kapenak.
Petruk: Wiyah, kuwi rak kapenake wong saèn. Nèk wong liyane kowe mêsthi isin, dadi wiyaga kathik wiyaga pupuk bawang mêngkono.
Garèng: Sauwise pancèn wis salah, têgêse: wong ora bisa nabuh kok ngaku-aku dadi wiyaga, apa ya kudu
Mêngkono uga kowe mangku Kajawèn, bok aja dipikir bangêt-bangêt, kaya-kaya rak akèh para pêmbantu, sing sok padha ngirim karangan, bok kuwi
sèwu kêsuwun bangêt, dene akèh priyayi sing padha krêsa ambantu ngisèni Kajawèn, kang bisa agawe sêlang-sêlinging isine kalawarti mau. Nanging panuwunku yèn ana karangane ora dipacak, kuwi bok aja duka, awit anggone redhaksi ora ngêmot karangane mau, rak têmtu ana sabab-sababe, êmbuh jalaran biyèn wis tau macak karangan sing kaya mêngkono, êmbuh sabab kurang prayoga utawa sabab saka liya-liyane manèh. Malah ana sing banjur mutung, dupèh karangane ora dipacak, ora ngêmungake ora karsa ngirim karangan manèh, nanging malah banjur mêtu anggone dadi lêngganan.
Garèng: Wèyèh, kathik kaya bocah cilik sing anjaluk dolanan: plik, plok, barêng ora diwènèhi, banjur ora lèrèn-lèrèn anggone ... mêcucu. Ora, Truk, aku tak kôndha, bok ing Kajawèn kuwi disadhiyani papan kanggo pitakonaning para maos, iya sing diarani prahênbês (vragenbus) kae.
Petruk: Saikine iya dianani papan kaya kang kok karêpake mau, nanging sarèhning Kajawèn kurang papan, iya mung disadhiyani ênggon sathithik. Lan sabisa-bisa redhaksi uga bakal mangsuli pitakone para maos, sêmono kuwi iya pitakonan-pitakonan sing pantês diwangsuli. Nanging nèk pitakonan sing nylênèh, redhaksi iya kapêksa kudu: ngêpringake. Mêngko gèk ana sing
Wontên pawartos, Radèn Sudama, salah satunggiling putranipun patih ing Bangil, sampun lulus iksamênipun M.O. Staathuishoudkunde en Staatsinrichting wontên ing nagari Walandi. Sawêg nêmbe punika wontên bôngsa Jawi ingkang lulus iksamênipun ing bab kasêbut nginggil. Satamatipun saking Osvia ing Prabalingga, panjênênganipun lajêng dhatêng nagari Walandi, pados dhiplomah H.B.S. rumiyin, lajêng dhatêng academie. Botên dangu malih Radèn Sudama ugi nuntên badhe wangsul angajawi. Kajawèn ugi
kapindhah dhatêng Makasar (Sêlèbês), wontên pawartos ingkang dipun calonakên anggêntosi kalênggahanipun wontên ing radêmintê Tuwan Mr. Adi (B.O.).
Para têtiyang tani ing Ngayogya sisih kidul kathah ingkang sami ngêsah. Ngadat ing pungkasanipun wulan Dhesèmbêr sabin-sabin sampun katanêman sadaya, nanging ing wêkdal samangke, kabêkta wontênipun jawah pancèn botên nyêkapi, taksih sami kabêrakakên kemawon. Wontên pawartos, têtiyang dhusun ing bawah Kabupatèn Bantul sampun tampi dhawuh saking pamarentah supados sami nanêm palawija kemawon, kados ta jagung, katela pohung, canthèl sapanunggilanipun.
Kawartosakên, rêrêgènipun uwos tuwin pantun ing bawah Jampang, Sukabumi, ing wêkdal punika sampun wiwit
Awit saking panyuwunipun piyambak wiwit tanggal 12 Pèbruari punika paduka Tuwan Mr. H.G.P. Duyfjes sampun kaparêngakên lèrèh saking anggènipun jumênêng warga rad Indhia saha pangarsaning raad van curatoren pamulangan-pamulangan luhur ing Bêtawi, kanthi
kawula, ingkang badhe anggêntosi kalênggahanipun minôngka wêwakiling I.S.D.P. Tuwan de Dreu.
Sampun katêtêpakên bilih lotre agêng De Eykenstichting benjing tanggal 12 Marêt ngajêng punika badhe wiwit kasade dening N.I. Escompto Mij.
Sampun sawatawis wulan kitha Sêmarang kaambah sêsakit inpluensah, dumugi samangke mêksa dèrèng sirêp. Langkung-langkung ing kitha sisih kilèn cacahipun tiyang ingkang ngajal langkung kathah tinimbang ngadat. Ing salêbêtipun minggu ingkang wêkasan punika ingkang tilar donya ngantos wontên 60 ing dalêm sèwunipun.
Dèrèng dangu ing Cirêbon mêntas kawontênakên pilihan wet houder bôngsa pribumi, kalampahan ingkang kapilih Tuwan Ênuh.
Pakaryan kasarasan ing Surabaya suka sumêrêp bilih wontênipun pagêblug malariah ing Madura, samangke sampun kathah mêndhanipun. Para têtiyang sami kaparingan kininê kalayan lêlahanan.
Tuwan Wôndasudirja ingkang kala tanggal 7 Sèptèmbêr 1929 dening landgerecht ing Surabaya sampun kagantungan paukuman dhêndha f 25.- jalaran kadakwa nikahakên tiyang botên sarana pangulu, nanging lajêng nyuwun pangapuntên dhatêng Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral, panyuwunanipun wau kaparêngakên.
Saking Medhan kawartosakên bilih dèrèng dangu ing N.I. Gasmaatschappij wontên tukang 70 sami mogok, jalaran botên narimah kalihan dhirèksinipun prakawis arta ganjaran.
Nalika tanggal 30 Nopèmbêr taun ingkang kapêngkêr awit saking ada-adanipun toko Tropical ing Sêmarang, wontên tiyang sêkawan sampun bidhal numpak pit (sampun têmtu pit mèrêk Tropical). Lêlana
wangsul mangilèn, nglangkungi Bêsuki dhatêng Surabaya. Kadugi wangsulipun wontên ing Sêmarang benjing tanggal 28 wulan punika. Makatên caranipun tiyang damêl reklamê.
Miturut kêkancinganipun Paduka Tuwan Gupêrnur Jawi Kilèn, tuwan-tuwan Gathot Mangkupraja (panitra II upbêstir P.N.I. ing Bandhung), Manadi (panitra ngiras artaka P.N.I. debatingclub) saha Sukèmi ingkang ugi dados panuntuning pamulangan Taman Siswa ing Bandhung, kaawisan suka piwulang ing pamulangan kasêbut nginggil, jalaran tujuaning piwulangipun kagalih mutawatosi tumrap katêntrêmaning umum. Jalaran punika ugi
badhe tindak pêrlop sajawining nagari, dangunipun 1½ taun. Pangkatipun badhe anglangkungi Jedah, Mêkah saha Mêdinah, konduripun nglangkungi Amerikah, Jêpan, saha sabageaning nagari Tiongkok. Ingkang kapiji anggêntosi kalênggahanipun sadangunipun tindak pêrlop Dr. Radèn Tumênggung Nitipura.
Ingkang bupati ing Pandhegêlang, R.T. Wiraatmaja, wiwit tanggal 9 wulan punika kapatêdhan pêrlop sawulan gayutan kalihan kasarasanipun, saha lajêng tindak dhatêng Priyangan pados hawa ingkang sae.
Lêngganan nomêr 1131 ing Gêmpal. Kajawèn nomêr 1 dumugi 6 sampun sami têlas. Botên sagêd ngaturi.
Lêngganan nomêr 4958 ing Bantêr (Jatirata), kajêngipun gratis ing ukara ngriku makatên: sintên ingkang sagêd nglêbêtakên lêngganan enggal 4 iji sarta bayaranipun pisan f 6.- badhe tampi kajawèn gratis 1.
Lêngganan nomêr 4576 ing Cigugur. Inggih lêrês.
dening warna ora ingsun pikir / rèh wus sanggêm ingong / sêdya ngabdi marang ing dhèwèke / ala-ala putraning narpati / mung apa kadugi /
sugih guna sêkti / lêgawa ing kalbu //
dèrèng dangu Dyan Sujana prapti / jalak matur groyok / niki gusti kangge nêsogane /
dasihe ing mangke / sêdya tulung yèn kapadhan kapti / nadyan tanpa sêkti / mung paitan purun //
sang dyah ayu alon anauri / kula amung borong / sukur radèn bokmanawi mangke / ingkang badhe sagêd mitulungi / kang prêlu rumiyin / paduka sang bagus //
lan marwati anèng jro tilame / Jola Jali lan jalak nèng jawi / sang dyah pasrah nuli / sambadaning laku //
ginêpok dasihe / mring pun Kandha rajaning dhêdhêmit / rahadyan nabda ris / kang pasrah Hyang Agung //
asor unggul pan ana kang kardi / mung nglindhung Hyang Manon / bêbasane sapa salah sèlèh / mung wajibe nênuwun ing Gusti / unggula ing
bang môngsa patra anggèr / yèn nampika wong ayu mring mami / dheyos wrêksa langking / golèka sirèku: //
saindênging jagad tanna sami / ratu kaya ingong / bôndha bandhu binathara dhewe / dhuh dhuh adhuh pujanku Marwati / wus têtela yayi /
gandarwo putri / wit wus suwe ingsun //
têmbung putra kramanirèng dèsi / pangupayaningngong / kang prayoga dadi
lan mami / olèh gênjik alas / tan wruh ing tatakrama / wêtokna jagomu nuli / yèn nyata dibya / wani nandhingi mami //
mamprung ing wiyati / muluk nèng tawang / nênuwun mring Hyang Widhi //
Kajawèn ingkang kapêngkêr sampun nyariyosakên olah-olahan kangge saur, nanging namung saêbab, tuwin kêgolong dhagêlan, têgêsipun dipun êngêt kenging, botên dipun êngêt inggih botên dados punapa, gampilanipun kenging kaanggêp dhaharan sadhiyan, dados kapêndhêt samôngsa-môngsa sampun sumadhiya. Kajawi punika prayogi dipun kanthèni malih:
Sambêl gorèng kêring punika limrahipun tempe kêdhêle, lajêng dipun namakakên tempe kêring. Nanging ngriki botên badhe mratelakakên bab tempe, awit nuju môngsa olah-olahan adèn, dene ingkang badhe kacariyosakên makatên:
Mundhuta ulam daging maesa utawi lêmbu punapa dene ati, ingkang sae, kagodhoga ingkang ngantos êmpuk. Tumrap dagingipun manawi sampun êmpuk lajêng dipun gêpuk, kaangkaha sampun ngantos ajur, prêlunipun namung murih mêkaripun kemawon, inggih punika ingkang ngantos gèpèng, lajêng dipun puwêri ingkang agal-agal, saha lajêng dipun pêcaki sarêm namung kangge isarat kemawon, botênipun inggih kenging, wusana lajêng kagorèng ing lisah klêntik ngantos garing, dadosipun kumrêmês. Lajêng dipun wadhahi rumiyin.
Ati ingkang sampun kagodhog wau lajêng dipun iris-irisi alit-alit ingkang wangun panjang, dipun pêcaki mônda-mônda lajêng dipun gorèng ngantos garing, ugi lajêng dipun wadhahi rumiyin.
Miliha èbi ingkang agêng-agêng, lajêng dipun gorèng ingkang ngantos kêmripik.
Ngrajanga bawang ingkang kathah, lajêng dipun gorèng. Anggorèng bawang punika angèl, kêdah ngatos-atos, awit manawi kasèp sakêdhik kemawon dados pait.
Ngrajanga lombok agêng ingkang abrit-abrit, dipun bucali isinipun, ugi lajêng kagorènnga ngantos garing.
jawi ingkang kathah, awit gêndhisipun punika mèh dados baku. Sarêm, taros, brambang bawang tuwin asêm, sami dipun ulêg dados satunggal ingkang lêmbat, lajêng dipun cêmplungakên ing wajan, dipun dèkèki toya sawatawis, lajêng dipun latoni ingkang cêkapan agêng alit-alitipun, ingkang ajêg urubipun, prayogi mawi arêng kemawon. Gêndhis, laos tuwin godhong jêram purut inggih lajêng dipun cêmplungakên.
Bumbu wau têrus kaudhêg kemawon ngantos angglali. Laos tuwin godhongipun jêram purut lajêng dipun pêndhêti, tumuntên dipun cêmplungi gorengan-gorengan [gorenga...]
[...n-gorengan] ingkang kasêbut ing nginggil têrus dipun ulêt ingkang waradin, ngantos kêmpêl, lajêng dipun êntas, dipun lèr rumiyin. Manawi sampun asrêp dipun wadhahi ing lodhong, dipun tutupi rapêt, murih awèt kumrêmês.
Pèngêt, bab bumbu olah-olahan punika, kêdah tandhing lêgi asinipun, awit manawi botên tandhing, salah satunggiling raosipun lajêng katingal, kêlêgèn ugi kasinên.
Tiyang nêdha mawi lawuh kados makatêng punika sok anggrêgêtakên, adhakan tansah nglantur, amargi sanadyan namung lawuh warni satunggal, sajatosipun ugi môncawarni, pating kalêthis sontan-santun raos. Malah trêkadhang sampun tuwuk sêkulipun, taksih galiyak-galiyak dipun gadho. Mila manawi ingkang nêdha lare, prayogi dipun abani: sêtop.
Dhèndhèng gêpukan punika satunggiling lêlawuhan prasaja, nanging pandamêlipun kikrik. Mundhuta daging pênthul, lajêng dipun dhendhenga ingkang wiyaripun satêbah, panjangipun sakilan, kandêl tipisipun ingkang cêkapan. Dhèndhèng kados makatên punika botên kenging kasêlapan gajih. Lajêng ngracika bumbu namung warni tiga, sarêm, asêm tuwin gêndhis jawi. Sasampunipun dipun ulêg lêmbat, lajêng kangge mêcaki ulam wau, anggenipun mêcaki sarana dipun uleni. Salêbêtipun ngulèni dipun dilata, punapa bumbunipun ingkang kirang: dipun wêwahi. Pêcakan punika ugi ngudi cocoging têtandhinganipun raos, asin lêgi kêcutipun. Para ingkang ahli dhahar eca tamtu sagêd mangrêtos dhatêng cêkapaning bumbu, awit mênggahing bumbu, ingkang nama cêkapan punika asin lêginipun sampun anggêlêng dados raos satunggal.
Patraping ngulèni ulam punika ugi mawi kawruh, kêdah rosa, kêdah mêmêt, manawi sampun tanak anggènipun ngulèni, ulamipun dados kêsêt. Beda kalihan ulam ingkang kirang ulenan, lajêng anggêgêbêr.
Manawi sampun rampung anggènipun ngulèni, lajêng dipun pe wontên ing tampah, dipun lèmèki mêrang. Kêdah kêrêp dipun wolak-walik. Damêl dhèndhèng punika kêdah nangguh manawi nuju bêntèr, awit kêdah garing sadintên, amargi manawi ngantos wayu dèrèng garing, ngawontênakên raos botên eca.
Manawi sampun garing, lajêng dipun bakar saha dipun gêpuki, panggêpukipun manawi taksih malêm wontên ing bakaran. Manawi anggenipun anggêpuki sampun waradin, dipun panggang malih sakêdhap, lajêng dipun pe ngantos garing. Ing ngriku sawêg kenging dipun gorèng ing lisah klêntik, sukur angsal lisah klêntik tulèn. Panggorèngipun namung cêlap-cêlup kemawon, amargi ulam ingkang dipun gorèng samun garing, manawi kasep dados gosong. Wusana lajêng dipun wadhahi ing lodhong.
Ulam kados makatên punika kumrêmês, ecaning raosipun angalela wijang. Prayogi nyobi damêl kemawon. [kemawon...]
Kayu Growong Isi Têkèk, Manungsa Isi Pikiran
Tiyang ingkang kadunungan watak kèndêl, botên sagêd micara, wah malih solah tingkahipun anglêlêr botên cukat, sok kêrêp dipun ina ing liyan, ingkang pangraosipun piyambak pintêr. ananging tiyang ingkang kadunungan watak kèndêl kados kasêbut ngajêng botên mêsthi bodho, kathah kemawon ingkang pintêr, namung limrahipun sok botên purun amamèrakên kapintêranipun, bilih botên pinuju kaprêgok ing pakèwêd, liripun: bilih wontên prêlunipun.
Sawênèhing tiyang ingkang kadunungan watak kèndêl kados kasêbut ing nginggil punika, môngka sajatosipun tiyang pintêr, manawi pinuju dipun ina ing tiyang sanès, ingkang kapintêranipun wontên ing sangandhapipun, trêkadhang sok kawêdal bramantyaning manahipun, kanthi wicantên makatên: hèh, kayu growong bisa uga isine têkèk, nanging manungsa rak isine pikiran. Wêkasan tiyang ingkang ngina wau dipun mêngsah kawon, kadadosanipun kadospundi, tamtunipun lajêng kawirangan.
Ngèngêti dongenganipun tiyang sêpuh bab Kancil pêthak nantang dhatêng Keyong ngajak rikat-rikatan lampah (balapan). Mèh sadaya tiyang tamtu sampun nate sumêrêp wujudipun Kancil lan Keyong. Kancil punika mripatipun agêng (mêndêlo), mênggah tiyanga pêthakipun tiyang pintêr, punapa malih Kancil punika plajêngipun rikat sangêt. Dene keyong punika lampahipun anglêlêr tur sarana anggendhong griyanipun tanpa pisah, mila inggih dipun ina kemawon dening Kancil, bilih plajêngipun mêsthi botên badhe sagêd nututi, mila dipun tantang balapan. Keyong ingkang dipun tantang balapan, anyanggêmi, nanging nêdha inah sanès dintên, Kancil pêthak anglêgani. Keyong lajêng nglêmpakakên kancanipun kathah, rêmbagan, supados ing dintên ingkang sampun katêtêpakên, sami sadhiya abaris ing pinggir banawi ingkang badhe kangge balapan, [balapa...]
[...n,] nanging sampun sami ngatingal, sarta ing têmbe mangsanipun balapan, bilih Kancil sawêg lumajêng ing pinggir banawi, sami nyuwaraa gêntos-gêntos: aku keyong, aku keyong. Yêktos, sarêng mangsanipun
Mênggah dongènging Kancil pêthak lan Keyong kasêbut nginggil, mêsthi botên wontên nyatanipun, namung anggitan kemawon, nanging anggitaning tiyang ingkang sampun linangkung, ambokmanawi anggadhahi pikajêngan sêsorah sawatawis, makatên: aja sok ngina ing liyan, mundhak dadi kawirangan, sabab sanadyan sing diina mau katone kaya wong bodho, durung mêsthi bodho têmênan, kêrêp bae ana wong katone bodho, nanging sanyatane pintêr.
Ing nginggil punika gambar karisakan margi sêpur ing Linggapura, antawisipun Prupuk kalihan Purwakêrta. Ngantos saantawis dintên lampahing sêpur kilat kalangan mêdal Bandhung.
Ingkang nama bulus punika golonganipun warni-warni, kados ta bulus limrah, pênyu, kura tuwin sanès-sanèsipun. Manawi mirid buku sato kewan, bangsaning bulus punika wontên pintên-pintên dasa warni, nanging kalimrahanipun ingkang kasumêrêpan ing bôngsa Jawi inggih namung tigang warni wau.
Bulus ingkang limrah kasumêrêpan ing akathah, punika gêsangipun sami manggèn ing sêndhang-sêndhang ingkang kawak, utawi lèpèn ingkang ngêsong lêbêt. Ing pundi panggenan ingkang wontên bulusipun tamtu panggenan ingkang sampun kina, mila asring pinanggih wontên bulusipun ingkang kawak, dipun kintên sampun umur atusan taun, wujuding bulus ngantos bêlang. Kala rumiyin bulus ingkang sampun misuwur kawak punika bulus ing Jimbung, Klathèn, bulusipun bêlang. Malah lajêng wontên cêcariyosan, bilih bulus ing ngriku punika kenging dipun têdhani pasugihan, sintên ingkang tinarimah sugih lajêng manggih têtêngêr nandhang cacad bêlang. Mila loking tiyang kathah ingkang sumêrêp dhatêng kawontênanipun ing Jimbung, manawi sumêrêp wontên tiyang bêlang, lajêng dipun wastani pados pasugihan bulus Jimbung. Kajawi punika botên kêkirangan panggenan sanès-sanèsipun ingkang wontên bulusipun, tuwin adhakan lajêng dados pasujarahan.
Bulus punika mênggahing pigunanipun tumraping tiyang namung kapêndhêt dagingipun, punika taksih pilih-pilih ingkang doyan. Nanging wontên sawênèhing kaol, lisah bulus punika agêng sangêt dayanipun, kenging kangge anjampèni tiyang kenging latu, kêsokan
bulus punika manawi kawadhahan ing bumbung kagantung wontên tritisaning griya, tinêbihan ing bêbaya latu. Ujar makatên punika bokmanawi mêndhêt dupèh lisah bulus punika kenging kangge anjampèni tiyang kenging latu.
Pênyu, bab pênyu punika sampun kacariyos ing Kajawèn nomêr 6, ewadene ing ngriki dipun sambêti ing bab pigunaning sisikipun, ingkang limrahipun dipun wastani pênyunipun. Kala rumiyin pênyu punika tumrapipun wontên ing Surakarta dados padagangan agêng sangêt, awit mênggahing Surakarta sabên tiyang jalêr sami migunakakên kangge sêrat cundhuk, dipun wastani sêrat pênyu plêngkung. Wontênipun makatên dening wujuding sêrat panjang malêngkung, manawi dipun angge (dipun cundhukakên) watoning sêrat wau dhawah wontên sanginggiling pilingan kiwa têngên, pênyu ingkang kangge sêrat wau warni-warni, 1. pênyu brambang, warninipun abrit, 2. pênyu gagak, warninipun cêmêng, 3. pênyu kêmbang, punika ingkang sae piyambak, warninipun pating balêntong cêmêng kalihan pêthak sulak jêne. Ingkang nama sae, punika ingkang cêmêng pêthakipun wijang, balêntongipun têrus jawi lêbêt tuwin kandêl. Sêra-
t pênyu plêngkung punika ingkang mirah namung f 1.50, dene ingkang awis wontên ingkang ngantos rêgi f 150. Wujuding pênyu ingkang taksih gêsang wontên ing toya, mriksanana gambar sisih punika.
Nalika ing Surakarta taksih kaprah tiyang jalêr ngingah rambut, tataning panganggenipun sêrat punika ugi mawi tatakrama. Ingkang panganggenipun sumungkêm kalêrês sanginggiling bathuk, nama ingkang sae piyambak manawi ragi anjêplak, nama diksura, dene manawi miring, dipun anggêp kurang ajar. Nalika jamanipun têtiyang ing Surakarta taksih rêmên saron-sikon, tiyang ngangge sêrat miring punika dipun anggêp tiyang nantang tiyang, miringing sêrat adhakan dipun bênakakên ing tiyang sarana tabok. Kajawi ingkang pancèn purun dhodhoganipun miringing sêrat punika malah anjalari dipun eringi ing tiyang sanès. Mila limrahipun ingkang cundhuk sêrat miring punika namung para bandara.
Kajawi kangge sêrat pênyu plêngkung, ugi dipun damêl sêrat cundhuk èstri, wujudipun namung balebekan, wiyaripun tigang nyari, panjangipun satêbah kirang, wontên warni kalih, satunggal dhapur gunungan, wujudipun pating palêngkung, ing perangan têngah mandhukul inggil, satunggalipun dhapur jêruk saajar, punika lugasan kemawon. Panganggenipun sêrat warni kalih punika inggih mawi tata, tumrap ingkang gunungan, anggèn-anggèning lare dumugi prawan, jêruk saajar anggèn-anggènipun tiyang sêpuh, limrahing panganggenipun wontên sanginggiling bathuk. Sanadyan bab panganggening sêrat èstri wau tanpa awisan, ugi tumindak kanthi tatacara, têgêsipun tiyang sêpuh cundhuk sêrat gunung inggih botên pantês, makatên ugi lare ngangge cundhuk sêrat jêruk saajar. Lan malih limrahipun dados panganggenipun tiyang kêpama, inggih punika bandara mandhapipun dumugi priyantun, sanèsipun kalih golongan punika sami botên purun ngangge, kajawi tumrap para wanita ingkang sampun nilar kasusilaning èstri.
Kajawi punika mênggahing pênyu, ugi dipun damêl bangsaning susuk panyanggi gêlung tumrap bôngsa Eropah. Wusana sarêng wiwit jaman para kakung paras rikma, makatên ugi para wanita Eropah papalan, punika ing pangintên adamêl sudaning panggaotan barang pênyu. Ewadene pinanggihipun malèsèd saking pêthèk, dagangan barang pênyu wau taksih majêng kemawon, amargi saking kathah sangêt barang-barang ingkang badhenipun pênyu.
Kura. Kura punika satunggiling kewan ingkang apês piyambak, awit samôngsa kêcêpêng ing tiyang namung kangge ganjêl ambèn. Dene mênggah paedahipun, ambèn ingkang dipun sanggi ing kura punika tinêbihan ing gêgrêmêtan, awit pun kura tansah pasang ilat, sabên wontên gêgrêmêtan langkung ing ngriku lajêng katut kadilat.
Kapitadosaning tiyang, kura punika umuripun panjang sangêt.
Gununggiri punika têmbung kêrangkêb (gunung = gunung, giri = gunung) nanging lajêng katêlah dados nama, inggih punika namanipun satunggiling rêdi alit dumunung ing kikising kitha Wanagiri sisih lèr, (kalêbêt wêwêngkon wana Kêthu sisih kidul). Inggilipun antawis salawe mètêr, ing nginggil punthuk wontên cungkupipun tembok payon gêndhèng, salêbêting cungkup punika wontên sela pindha kursi malês (panjang) warninipun cêmêng gêsêng, dening kêkukusan ing kukusing dupa sabên malêm Jumuwah utawi Anggara Kasih. Manawi dintên makatên wau tiyang ingkang dhatêng ing ngriku atusan, saking sajawining kitha Wanagiri, saha saking sanès paresidhenan, ingkang kathah saking Surakarta lan Ngayogya. Dene sêdyanipun para ingkang sujarah mriku punika, prêlu nyuwun brêkah pangkat utawi sagêda gampil anggènipun ngupados panggêsangan. Saking gênging kapitadosanipun wontên ingkang dhatêng ngriku dintên Rêbo, Slasa, Sênèn, wangsulipun Jumuwah enjing, wontên ugi ingkang ngêblêng wontên ngriku pitung dintên sawêg mantuk. Sintên ingkang sawêg ngambah ngriku masthi lajêng tuwuh ciptanipun badhe têrus manggèn ing ngriku sawatawis dintên, amargi wontên ing ngriku punika dhatêng manah karaos makcêlês tumalawung anglamlami. Dene mênggah sanyatanipun ing ngriku punika punthuk ingkang katuwuhan jawi lan wit sanès-sanèsipun. Satêngêning cungkup kangge
Kala jaman kuwalèn (jaman Dêmak) wali ingkang linangkung sinêbut Sunan Kali lêlana anjajah wana ngupados kajêng [ka...]
[...jêng] jati ingkang badhe kangge saka masjid ing Dêmak, punika lampahipun ngantos kaplantrang dumugi wana: Danalaya bawah Wanagiri sisih wetan. Sasampunipun angsal ingkang prayogi nuntên kausung para sahabat dumugi Wanagiri lajêng kacêmplungakên ing banawi, kalêrês sapinggiring wana Kêthu. Sunan Kali pariksa punthuk ingkang dados tanggulanging toya banawi ingkang badhe nrajang wana (lampahing banawi nêkuk mangetan têrus ngalèr bablas), kala samantên wanci asar, lajêng dipun inggahi ngiras ngasar kalihan ngaso. Kalêrêsan sangêt dene wontên sela ingkang rêsik sarta munggul, papanipun ayom andadosakên parênging galih nêdya lêrêm sawatawis dintên, sasampunipun mêndhêt toya wulu nuntên salat dhatêng sela ingkang munggul wau, inggih punika ingkang sapriki dados pasujarahan agêng nama Gununggiri. Dene tilas panyawuking toya wulu, dados piandêlipun tiyang ing ngriku kenging kangge jampi, têrangipun makatên: patilasan wau wontên ing sela nyaluwêk sacêlaking banawi, ing caluwêkan wau asring wontên urang utawi cebongipun, trêkadhang kothong tanpa isi, trêkadhang asat tanpa toya, punika manawi dhatêng ngriku asat piandêlipun tiyang ngriku tôndha manawi taksih dangu sakitipun, dene manawi pinuju isi urang, urang kapêndhêt kangge jampi sagêd nyarasakên, makatên ugi manawi isi cebong. Isi wau masthi
anak / kang mung arêp ngrusak bae / tumuli tansah kèlingan / ing nagarane Plembang / lan manèh eling sadulur / kang wis lawas pêpisahan //
ing saiki barêng eling / kèlingan sadulur tuwa / awit bisa nêpakake / rasane dadi wong tuwa / yèn ora digugua / anggone duwe pitutur / abangêt kalara-lara //
mêngko nêdya arêp mulih / tilik nyang sadulur tuwa / dene uwis bangêt suwe / ora tau krungu warta / mungguh ing bab
ing saiki / mênyang kowe arêp kôndha / yèn Pangeran marêngake / aku arêp nyang Palembang / tilik sadulur tuwa / wis lawas ora kêtêmu / sarta ora krungu kabar //
kowe mêmthimêsthi. durung ngrêti / sababe gonku pisahan / saprana nganti saprene / mung
saiki uwis pitulas / môngka anggonku lunga / lêt rong taun ing kiraku / nuli rabi dhèk samana //
ya samono kurang luwih / ing saiki sumurupa / dina Kêmis ngarêp kiye / aku sida arêp budhal / kowe kudu sing bisa / ngrêksa nyang anak-anakmu / aja padha pasulayan //
yèn têka kene Si Ngali / iya bêcik kandhanana / sing alus sakapenake / baresa yèn aku lunga / dhèwèke anak tuwa / wajib sumurunsumurup. ing prêlu / rumêksa mênyang wong tuwa //
lan manèh nyang adhi-adhi / sukur yèn atine lêga / tumuli bali marene / sing wedok mung kaca-kaca / ing ati bangêt krasa / awit salawase kumpul / saiki arêp ditinggal //
wise mangkono tumuli / banjur anata gêgawan / anake ngrewangi kabèh / Si Kasan tandange cikat / kabèh bisa kêsrambah / yèn Rahman mung ala nganggur / nanging rampung tanpa swara //
yèn Siti êmung ngrusuhi / nanging rèhning anak nyawa / mung diêlêm ing bapakne / nganti bêngi lagi ludhang / anggone tata-tata / gawane nganti mêthuthuk / kirane ana sagrobag //
sorene akèh wong tilik / mitra utawa têtôngga / sajak padha kagèt kabèh / dene tanpa rêrasanan / wêruh wis arêp budhal / kabèh padha kaya gêtun / upyêk padha rame kandhan //
wênèh ana sing nyangoni / iwak utawa panganan / iya mung sakuwasane / Dulah ketok bangêt bungah / mênyang mitra lan tôngga / sing padha mrêlokke mau /
ana manèh sing nyaguhi / arêp anggawakke barang / wis dicoba ing bobote / wise kuwat nuli kôndha / sesuk aku sing nggawa / liya-liyane ya saguh / padha arêp
dikon rêrewang / nyambutagawe ya klêbu / jênêng wis duwe pawitan //
mung watêking bocah isih / ngadèn-adèni wong tuwa / rumasa anak wong duwe / nanging ora dadi ngapa / jênêng pikiran bocah / rak ya bakal mari besuk / awit bocah pangajaran //
nuli nyandhak Rahman gênti / karo lirih anyuwara / iki bocah salawase / ora mambu pangajaran / mung atine narima / mênyang uwong tuwa wêruh / wis katara cilik mula //
dhêdhasare pancèn bêcik / upama oleh wulangan / dadi wong luwih besuke / nanging
diman-eman salawase / ing kono Abdulah krasa / kanthi angunjal napas / bathuke Siti dilus-lus / karo nywara lamat-lamat //
anakku sing dadi ati / rupane saya katara / bakal arêp kèri dhewe / môngka bangêt le ugunggan / o, iya muga-muga / bêcika ing sapungkurku / aja ana pasulayan //
mung kari siji Si Ngali / kêbanjur-banjur le gila / mênyang aku ing saprene / pamujiku ora liwat / Ngali muga èlinga / nggone muni ngono mau / karo sêsêg kaca-kaca //
nuli manèh ambalèni / anake diêmèk padha / ing bathuke gêntèn-gêntèn / lan kurêp pèk-èpèk tangan / bokmanawa kanginan / karo ambênakke kêmul / sing padha uwal kêpancal //
sing kringêtên diusapi / ing sauwise warata / nuli thênguk-thênguk dhewe / sing wedok alon digugah / uwis satêngah lima / Abdulah tumuli subuh / adane ngumandhang cêtha //
swarane lantas abêning / nganti krungu kene kana / tôngga padha tangi kabèh / karasa kaya digugah / malah ana sing kôndha / swarane kiyai iku / kadingarèn gawe krasa //
kumênyute mênyang ati / kaya arêp pêpisahan /
mung ngucêk mripat / kyai kaji muni ngene / wis ta aja krasa-rasa / muga padha slamêta / uwis ta tak budhal aku / aja padha kambang-kambang //
Bancak: Sore-sore adhême kaya mangkene. Ya bapo ... ak ...
Dhoyok: Ngono kuwi kutut manggunge wong gêndhêng, patute mung diwêtokke môngsa rêndhêng, ora ana rasane wong rêngêng-rêngêng, mênyang kuping ora duwe rasa
Dhoyok sumurupa mungguh aku, isin yèn ta nganti tindak grusa-grusu, ora prêlu aku nganggo nêsa-nêsu, yake cukup tak
Dhoyok: Hê ah Bancak, aku arêp takon kowe, apa mungguh wangsalanmu ing karêpe, dene nganggo ngarani sing kae-kae, iku apa Bancak mungguh pakolehe.
Bancak: Aku ora arêp kôndha apa-apa, mung kêkandhan kanggo sêlan kadhingkala, aku aja diarani nyêla-nyêla, mung ngandhakke uni sing krasa balaka. Ing karêpku mung arêp kôndha mangkene, sabab apa ing jaman saiki kiye, ingatase wis kaya ngene majune, nanging ing bab anèh-anèh isih bae. Kaya ta bab kaanan sing elok-elok, ana uwong bisa mêca ora ilok, amêruhi samar-samar bisa ketok, malah jare wêwatone kanthi mêlok.
Dhoyok: Wong ya kowe cèthèk pikiranmu Bancak, ing kiraku saka ora tau nacak [na...]
[...cak] kêndêl bangêt kowe banjur ngicak-icak, ing mulane rêmbugmu banjur kêcacak. Sumurupa Bancak ujar ngono kuwi, kuwi saka tumusaning raos Jawi, dadi mungguhing bab elok kuwi mêsthi, awit ora cara nganggo tôndha saksi. Nanging ora ta yèn ora nganggo tôndha, ing bab ngono ing mêsthine iya ana, nanging ora disaksèni kene ana, mung gumantung ana wong sing tinarbuka.
Bancak: Kandhananmu dene têka banjur muluk, angalandêng kaya lumakuning kêluk, banjur dakik kaya ngrêmbug ing bab suluk, kuwi aku iya pancèn uwis mathuk. Ora pisan yèn aku bakal maido, pancèn ana mungguh wong sing aran onjo, nanging mungguh karêpku ora mangkono. Mung geneya akèh wong sing katut mrono. Yèn kotimbang gunêmku rak wis nocogi, pasaksène tinêmu nèng tôndha sêksi, kang wis têtêp wong liya ora mêruhi, lah, geneya akèh wong padha nglêluri. Upamane ana wong olèh wêwêngan, banjur bae akèh wong têka byuk-byukan, sok kalalèn mênyang luhuring kaprajan, bab asoring bêbudène ora dieman.
Dhoyok: Kang mangkono Bancak, kowe aja kliru, awit mungguh ing bab, kluhuraning wahyu, upamane bisa ngêsorake ratu, uwong lumrah ora bakal bisa niru.
Bancak: Iya bênêr lalêr mibêr enak sêgêr, nanging apa ora akèh sing kêblingêr, saka luput anggone angaku bênêr, barêng wong sing dianggêp luwih wis abêr. Kang mangkono Dhoyok apa ora cêtha, yèn wong akèh mung saka gampang pracaya, sabên ana ombyak mrana katut mrene, durung bisa ngantêpke tekad sing nyata.
Dhoyok: Kang mangkono iya durung aran kliru, awit
sing ngono mau, têgêse rak ngrasani wong adol idu, iya pancèn ana kang mangkono iku, lan lumrahe sok ora lulus ing laku. Ing saiki rêmbugku tak unggahake, angrasani bab kawruh kasunyatane, ora kurang uwong sing kliru tindake, nanging bisa tinêmu têmbe burine.
Bancak: Kang mangkono mung gampang ana ing clathu, yèn wong kliru salawase iya kliru, ngono mau tumrap ujar mungguh ngèlmu, nanging aku ya mung êmbuh sakarêpmu. Na: saiki rada tinêmu rêmbuge, dadi ora mung gunêman gawe-gawe, lan ing kono ketok ing beda-bedane, ing bab kawruh pangajaran lan jawane. Yèn tumrap wong sing wis ngambah pangajaran, kagunane wis tinêmu nèng kanyatan, ora prêlu ngalêm sing awèh wulangan, awit uwis jênêng mapan lan kawakan. Beda karo uwong kang maguru ngèlmu, ing samôngsa wis nglakoni anggêguru, ora liya kang diketokke mung guru, nganti lali yèn awake dhewe turu. Kang mangkono apa ora jênêng luput, rumasa yèn uwis dhuwur nyamut-nyamut, dalah uwong liya iya milu nyêbut, aja main kuwi siswa Gunung Kêlud.
Dhoyok: Pancèn bênêr Bancak mungguh ing rêmbugmu, uwong iku adhakane slura-sluru, gampang kêna diarani ngaku-aku, padha bae kaya kowe karo aku. Yèn mangkono dadi yèn dipikir [dipi...]
[...kir] bablas, kabèh kawruh iku pancèn bêcik canthas, mung tindake sok kliru surup ing ancas,
Hwa gangsal dados karangabang, kapitunan katapsir wontên f 100.00.-, ingkang sabageyan kaayoman dening asuransi.
Tuwan pokrul jendral sampun paring dhawuh nindakakên papriksan dhatêng Tuwan de la Fosse, seping kantor pos ing Bandhung, jalaran kadakwa nêrak art. 153 bis saha 156 inggih punika prakawis pèrêsdhèlik.
Kala tanggal 5 Pèbruari punika Tuwan Ibrani, satunggiling jurnalis bôngsa pribumi sampun wangsul anggènipun lêlana anjajah Eropah, tigang taun laminipun. Wontên pawartos, tuwan kasêbut nginggil gadhah niyat badhe ngêdalakên sêrat kabar dintênan mawi basa Walandi.
Benjing tanggal 16 wulan punika badhe wontên tamu dhoktêr bôngsa Jêpang kêkalih, Dr. Nobechi saha Dr. Yokoyama, prêlu anjênêngi Medisch Volkenbodscongres ing Bandhung. Dr. Nobechi punika satunggiling dhoktêr babagan sêsakit ingkang nular, asmanipun sampun kawêntar ing saindênging nagari Jêpang.
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral, benjing ngancikipun wulan April ngajêng punika kaparêng badhe anjênêngi konpêrènsining para bupati Jawi Têngah ing Wanasaba, tanggal 8 dumugi 10 April, lêrêp wontên ing Nôngkajajar, salajêngipun tanggal 9 April lajêng badhe anjênêngi konpêrènsining para bupati Jawi Wetan ing Malang.
Ing dhusun Pêsawahan, Ondêr Binangun, wontên tiyang nama: Wadinaya anjala ing sêgantên kidul, manggih lare jalêr umur 1 1/2 taun, ingkang sampun gumlethak ing wêdhèn kasêmpyok ing toya, lare wau kapêndhêt, rahayu taksih gêsang. Saking rigênipun pulisi, ingkang gadhah anak pinanggih, tiyang èstri ing dhusun Banjarwaru, Ondêr Nusawungu, kapriksa cariyos, bilih lare wau anak bêktanipun ingkang jalêr, sarèhning piyambakipun biyung kuwalon, botên purun kanggenan, lajêng kabucal. (S).
Ingkang bupati ing Batawi R.T. Ahmad, samangke sampun sênggang saha sampun wiwit ngasta padamêlan malih.
Tuwan H. Kraemer satunggiling dhoktêr sèndhêng, samangke sampun wangsul saking anggènipun lêlana ing Indhia Inggris nyinau sipat-sipatipun agami Islam, lajêng badhe mampir ing tanah Batak. Benjing pungkasanipun wulan April lajêng badhe têrus dhatêng tanah Jawi, ngasta padamêlan wontên ing Surakarta.
Sawênèhing tiyang ing Ngayogya mêntas nyuwun pitulunganipun Anti-Woeker Vereeniging ing Bandhung, awit sêmunipun, A.W.V. ing Ngayogya sampun botên wontên tilasipun aliyas sampun puput yuswa. Manawi pawartos punika nyata, samangke wontênipun A.W.V. ingkang têtela kathah sangêt pitulunganipun namung kantun kalih, inggih punika ing Bandhung saha ing Têgal.
Nalika parêpatanipun Prijaji Bond pang Surabaya tampi satunggiling usul ingkang wosipun badhe ngaturakên panuwun dhatêng pamarentah supados para juru sêrat ingkang botên anggadhahi dhiplomah sarta badhe kainggahakên dados mantri pulisi, pamikiripun dening dhoktêr botên kaping kalih, inggih punika sapisan nalika sampun kagalih nyêkapi, kaping kalih badhe katêtêpakên dados mantri pulisi, ingkang lêtipun sok ngatos taunan. Usul ing bab badhe ngaturakên panuwun supados para juru sêrat kasaènana balanjanipun ugi katampi. Wasana lajêng wontên usul ingkang wosipun botên nyondhongi dhatêng wontênipun pilihan tumrap ingkang badhe nglêbêti Bestuursschool.
Lêngganan nomêr 1939. Kintunan panjênêngan gambar sampun katampèn, badhe kapacak ing Kajawèn.
Tuwan Karsana ing Nganjuk, gambar botên kapacak, kamanah botên patos wigatos.
Tuwan A.M.K. Sudirja, ing Sumilir. Gambar botên kapacak kirang prêlu.
Lêngganan nomêr 980 ing Gunung Megang. Pakabaran panjênêngan punika tumraping ngakathah botên patos wigatos, lan malih kados botên prêlu kapacak badhe ngawontênaken bayaran punapa, suka sukur panjênêngan sampun anyêkapi.
matia ping sapta / yèn pinêrang ing gaman / yêkti bangkit urip malih / bisane sirna / sinawat cupu manik //
yèku cupu kang kinandhut kusumèng dyah / mangkana Sang Kandhaji / tangi ngamuk sigra / radyan arsa cinandhak / jinêmparing wus ngêmasi / nanging waluya / pulih
Jola Jali kang ngêmbuli ing ngayuda / dhasar sêkti wong kalih / padha trah siluman / mila gêgêt prangira / tan wontên
kadiparan / Kandha punapa wus mati / de panggih amba / radyan ngandika ris //Kurang satu suku kata: radyan ngandika aris.
Prabu Dasamuka ing Ngalêngkapura / de duwe aji-aji / aran pôncasona / sanadyan palastraa / yèn isih nèng dhasar bumi / bisa waluya / krodha mangkrak krura ngrik //
bedanira Kandha dene nora bisa / mangun wikrama dadi / mung wantah kewala / prandene raganingwang / rumasa tan bisa budi / bisane sirna / yèn mundur aku isin //
dening rêtnèng dyah / praptane dèn dhawuhi //
kinon masang cêcupu nèng soring wrêksa / lamun wus sawatawis / kinon jupuk enggal / sandika
Ujaring para sêpuh: tiyang ambêk rahayu punika, sasolah-tingkahipun tansah pinayungan ing Hyang Widhi. Ingkang makatên punika mênggah lêrês lêpating kanyataanipun namung kasumanggakakên dhatêng para nupiksa.
Ewadene ing ngriki badhe anggancarakên lêlampahan purwa sawatawis, ingkang raosipun ragi mencok yèn ta kadamêla pasêksèn ing bab lêrêsipun ungêl-ungêlan ing nginggil wau, inggih punika lêlampahanipun Pandhawa.
Kacariyos ambêk rahayu wau satunggiling pambêkanipun tiyang ingkang pikantuk wahyuning Pangeran, gêlaranipun makatên: sirik adamêl saksêrik, kapara angenaki janmi, bêkti ing Gusti, wuruk dhatêng para busuk, mirah dhatêng bocah, anggunggung para kumalungkung, titi dhatêng para budi, ngungsêd dhatêng para sagêd, tuwin sanès-sanèsipun. Wondene wontênipun ing cariyosan purwa (ingatasipun para Pandhawa) wêwatakan ingkang makatên wau namung dumunung wontên ing Maha Prabu Yudhisthira, inggih Darmakusuma ratu ing Cintakapura (Ngamarta).
Kyai Dhalang cariyos: Sami-sami ratu sajagad rat pramudita, botên wontên ratu ingkang kasinungan pambêkan utami kados Sri Yudhisthira wau, malah kaloking rat, punika satunggiling ratu binathara ambêk darma martotama, nagarinipun agêmah-ripah loh jinawi. Prajuritipun nyêkapi tur sami santosa, sanadyan sadaya wau sami kalêbêt santana piyambak, ewadene botên wontên ingkang purun anglirwakakên kawajibanipun piyambak-piyambak, sadaya sami sumêrêp têtanggêlanipun tanpa kaêrèh, nelakakên bilih sami sumuyud manguswapada, ingkang makatên punika mencokipun pasêksèn ingkang kapisan bilih sumuyudipun sadaya wau amargi saking kêdayan pambêkan rahayu.
Kaping kalih, manawi wontên mêngsah andhatêngi, nêdya angrubeda katêntrêmaning praja Ngamarta, ngrurah nagari utawi rajadarbèkipun, sang prabu tansah prayitna, nanging katawisipun namung sarwa dhangan kemawon. Upami prajuritipun sampun sami kasoran, wasana sang prabu dipun cêcamah ing mêngsah supados murka panggalihipun, ewasamantên inggih mêksa namung sinanggi ayêm kemawon, botên gampil dados kabaranang kados ratu sanèsipun. Sanadyana mêngsah wau anjêjamah sang prabu, inggih winangsulan sarwa sarèh, pangandika alus manis, rila lêgawa, nanging ing panggalih namung tansah gêgandhulan karsaning dewa ingkang murba amisesa, pramila pungkasanipun mêngsah wau inggih lajêng abêr piyambak, tuwin suminggah, utawi saking parmaning dewa, sanalika lajêng wontên kemawon ingkang kadugi atêtulung, ngadatipun inggih punika Sri Krêsna utawi satriya saking sanès nagari, ngantos anjalari sirnaning rêribêdipun tuwin wilujênging praja Ngamarta,
Kawontênan ingkang kados makatên punika ugi satunggaling pracihna bilih pambêkan rahayu wau nyata andayani wilujêng tumrap kawontênaning nagari dalah têtiyangipun sadaya, punapa malih dados satunggaling pasaksèn bilih panjênênganipun tansah pinayungan ing dewa (kinasih).
Sampun kaping-kaping praja Ngamarta badhe rinisak ing mêngsah, nanging tansah sande, amargi singa ingkang angraosi, sanalika lajêng èngêt, utawi lajêng ajrih piyambak, bokbilih kenging sapudhêndhaning dewa.
Ingkang makatên punika manawi dipun irib-irib ugi lajêng mantuk dhatêng ngibaratipun sadaya tindak nistha, sisip utawi angkara murka manawi botên dipun lawani, satêmah wangsul dhatêng asalipun malih, upaminipun kadosdene êbal kadhawahakên ing siti, sayêktos mêndal, wangsul dhatêng ingyangingkang. nyawatakên.
amargi kuwatos manawi ing têmbe ngrêribêdi prajanipun, sabab dening kasor kadibyanipun, ingatasipun bab
pêpêthinganing dewa ing Suralaya, dados para Korawa sami kuwatos bokbilih ing wingking pangwaosipun karêgêm ing darah Barata (Pandhawa) wau. Pramila sanajan alit mila kêkêmpalan, saha ing lair katingal sae sami sae, nanging sayêktosipun, para darah Kuru wau sangêt pangigit-igitipun ingatasing para Pandhawa, malah ngantos marambah-rambah dipun arah sirnanipun, nanging Pandhawa mêksa dhawah wilujêng kemawon. Badhe kasambêtan.
Wontên tiyang dhusun sampun dipun sêbut êmbah ajak-ajak putu-putunipun dolan-dolan. Saking dhusunipun dumugining nagari mawi numpak sêpur, saha salajêngipun badhe santun numpak sêpur sanès malih, wicantênipun dhatêng para putu: Sesuk padha tangia sing esuk, padha arêp tak ajak nyang nagara. Wontên putunipun satunggal pitakèn: Punapa dhatêng nagari mawi numpak sêpur, bah. Êmbahipun mangsuli: Iya le, sêpur èsprès. Putunipun: Punapa sêpur èsprès mawi kèndêl wontên ing pakèndêlan alit ta, bah. Êmbahipun: Geneya ora mandhêg, waton ana sing nunggang mêsthi diêndhêgake. Wis ta padha turu, sesuk mundhak kêrinan.
Putunipun wontên ingkang sampun mangrêtos dhatêng lampah-lampahing sêpur, ing batos anglêpatakên dhatêng êmbahipun, nanging badhe criyos ajrih.
Lare-lare sami bingah ing manah, tansah ngèngêt-èngêt anggènipun badhe dipun ajak dolan êmbahipun dhatêng nagari. Ingkang badhe dipun ajak wontên lare gangsal.
Enjing jam gangsal putunipun sampun sami dipun gugahi, kapurih adus, sampun dipun timbakakên wontên ing jêmbangan, lajêng sami adus pating gêbyur, sawênèh wontên ingkang dipun grujugi, sadaya katingal sêgêr-sêgêr. Sarampunging dandan lajêng bidhal, êmbahipun ambêkta buntêlan ambêntoyong isi sêkul salawuhipun. Putunipun ingkang alit piyambak pitakèn: Kuwi apa bah. Êmbahipun mangsuli: Sêga karo iwak, mêngko padha dipangan, dadi ora kakehan jajan. Putunipun: Aku wis ngêlèh, bah. Êmbahipun mangsuli satêngah ngoso:
bontot ing godhong pisang wêtahan, taksih angêt, lajêng dipun gêlar. Ulamipun panggang ayam bumbu rujak, lajêng dipun pothèng-pothèng, êmbahipun lajêng wicantên: Wis kono padha mangana sing warêg. Lare lajêng sami nêdha, êmbahipun nginguk dhatêng panggenan panyadean karcis taksih tutup, nanging botên dangu bikak, tiyang ingkang tumbas kathah sangêt, ngantos suk-sukan. Nanging sarèhning tiyang wau sabar, inggih ngêntosi sasêlanipun. Sarêng sampun sêla lajêng pitakèn dhatêng ingkang sade karcis: Èsprès dhatêng kitha pintên. Wangsulanipun: O, èsprès botên kèndêl ngriki pak. Sakêdhap kemawon inggih botên. Tiyang ingkang sade karcis mangsuli kalihan gumujêng: Botên pak. Inggih sampun tumbas dhatêng nagari kemawon pintên. Tigang kêthip, nanging sêpur ingkang badhe dhatêng nagari mangke langkung awis, amargi sêpur sênèl, karcis pêthak, kados karcis Walandi, mangke wingkingipun malih sêpur ingkang thruthuk, langkung mirah.
Tiyang sêpuh lajêng murugi dhatêng panggenaning putu-putunipun kalihan wicantên: Enakna anggonmu mangan, aja padha kêsusu, aku wis ngrêmbugi, èsprès mêksa ora mandhêg ing kene. Putunipun ingkang mabêni kala wingi wicantên: Rak inggih lêrês kula ta bah. Iya nanging barang sing durung ana nyatane ora kêna diugêmi.
Botên dangu sêpur èsprès langkung, lampahipun rikat sangêt, ngantos namung katingal sakêclapan. Êmbahipun lajêng wicantên: Kowe padha ngrêti sababe ora mandhêg, kuwi jalaran saka rikate. Wis padha linggiha ing dhingklik kono, sêpure isih suwe.
Lare-lare lajêng sami linggih. Lêt saprapat jam wontên sêpur dhatêng badhe dhatêng nagari, lare-lare sami bingah. Ingkang agêng wicantên: Punika bah, sampun dhatêng. Kuwi sêpur Lônda, le, luwih larang, mêngko nunggang sing murah bae, tur ya padha têkan nagara. Wis padha linggiha manèh. Lare-lare sami katingal gêla, pating palênggong.
Salêbêtipun ngêntosi sêpur thruthuk, wontên tiyang pitakèn dhatêng tiyang sêpuh wau badhe dhatêng pundi, dipun wangsuli manawi badhe dhatêng nagari ambêbingah putu-putunipun. Tiyang wau cariyos, manawi putunipun ingkang tiga taksih kenging katumbasakên karcis sapalihing tiyang sêpuh. Tiyang sêpuh dipun cariyosi makatên wau bingah ing manah, lajêng cariyos dhatêng putunipun ingkang agêng: Gulo, samono bathine wong sabar. Ngrêtia.
Tiyang sêpuh wau thukul gagasanipun: Tinimbang tuku karcis saparo kanggo bocah têlu, bok ya lima babarpisan. Yêktos, sarêng panyadean karcis dipun bikak, tumbas karcis tiyang sêpuh satunggal, lare gangsal, lajêng dipun lungakên putu-putunipun nyatunggal. Sarêng putunipun ingkang agêng nampèni lajêng wicantên: Punika mangke rak dipun dhêndha bah. Êmbahipun mangsuli: Didhêndha dosane apa. Kula lare kalih punika karcisipun kêdah sami kalihan tiyang sêpuh. Sapa sing arêp ngarani wong tuwa kowe. Botên tiyang sêpuh makatên, lare ingkang kakengingakên bayaran namung sapalih punika ingkang kirang saking umur sadasa taun. Kowe rak ya kêna takawatake umur kurang sapuluh taun, ta, sapa sing arêp maido putuning uwong.
Lare kèndêl kemawon, nanging ing batos kêdah mabêni. Botên dangu sêpur dhatêng, sadaya lajêng sami minggah, saha lajêng bidhal. Putunipun ingkang alit-alit sami bingah, saha wontên ingkang apitakèn: Iki sêpur èsprès, bah. Bahipun mangsuli kalihan ngêlus-êlus gundhuling lare: Putune èsprès. Botên dangu wontên suwara: karcis. Ing ngriku tiyang sêpuh lajêng akèn dhatêng putu-putunipun supados sami nyêpakakên karcis. Sarêng kondhèktur dumugi ngriku lajêng angguntingi karcis kalihan namatakên saha wicantên: Ingkang kalih punika sanès lare, kêdah ngangge karcis tiyang sêpuh. Mangke rumiyin, ngêntosi tuwan. Botên dangu kondhèktur Walandi dhatêng, tiyang sêpuh lajêng cariyos tatag: Tuwan,
sêdhikit dhêndha. Pak sêpuh lajêng kapurih ambayar, dipun sukani pêthuk. Sapêngkêring kondhèktur, êmbahipun wicantên dhatêng putunipun ingkang kakengingakên dhêndhan: Dadi têgêse wong tuku karcis ana ing dhuwur iku kêna ta. Ngrêtia. Putunipun mangsuli kalihan gumujêng: Inggih. Sêpur lampahipun bablas, wusana dumugi nagari, êmbahipun lajêng aba: Mudhun-mudhun, salin sêpur. Padha ngati-ati lo, aja nganti kêtlisut, kono padha kanthèn sing
Sami-sami pamulangan luhur, pamulangan luhur ingkang kasêbut ing nginggil punika kenging kaewokakên pamulangan luhur ingkang sêpuh piyambak. Kawêntaring namanipun sampun pintên-pintên atus taun nyarambahi saindênging jagad kaislaman, tansah sumunar suka pêpadhang dhatêng sok tiyanga ingkang nêdya ngangsu kawruh. Miturut gotèkipun tiyang, cacahipun sêtudhèn ingkang sinau wontên ing ngriku ngantos ewon, asli saking nagari pundi-pundi, ugi saking Indhonesiah. Kawan taun kapêngkêr cacahipun botên kirang saking 10.000, ingkang 2000 manggèn ing salêbêting pamulangan, têtela Al Azhar wau botên kawon kalihan pamulangan luhur sanèsipun ing Eropah, têtela satunggiling mêmanik [mêmani...]
[...k] tumraping jagad kaislaman. Dene ingkang baku kaparsudi inggih punika babagan kawruh agami, ing ngriku bab suraosipun Kuran saha anggêr-anggêring agami Islam katêrangakên ngantos salêsih anjalimêt. Manawi kalêksanan sagêd lulus (umur 21 utawi 22 taun) lajêng angsal sêsêbutan Mudari (propesor) utawi Sèik (dhoktor). Kajawi kawruh agami ugi kawulangakên babagan: paramasastra, kasusastran, ngèlmu pangadilan, ngèlmu kadhoktêran wiskunde saha babad.
Ingkang anggumunakên, pamulangan luhur wau ugi nampi murid ingkang sawêg umur wolung taunan, mligi namung kawulang ngaos Kuran, laminipun kalih dumugi sêkawan taun.
Al Azhar wontênipun tansah majêng kemawon, saya sarêng nagari Mêsir kacêpêng ing bôngsa Inggris, malah lajêng ngêdêgakên pang ing Alèksandriah, Tantah saha panggenan sanèsipun. Para sèik wêdalan ing ngriku ingkang kathah tansah dados pangalêman ing bab kasagêdan saha kapintêranipun. Mênggah babadipun pamulangan luhur wau kados ing ngandhap punika.
Ing taun 969 nagari Mêsir katêlukakên dening bôngsa Arab, dipun tindhihi dening Al Muizz, salajêngipun Al Muizz jumênêng kalipat wontên ing Mêsir turun-tumurun ngantos tigang atus taun. Kacariyos sajumênêngipun Al Muizz lajêng paring dhawuh yasa kitha enggal,
ingkang moncèr budinipun, mila sêsarêngan saha gêgayutan kalihan mêsjid saha taman pustaka wau ugi lajêng kawontênakên pamulangan (madrasah), babagan kawruh warni-warni kados ingkang sampun kasêbut ing nginggil. Nalika samantên ingkang sami mlêbêt dados murid botên namung mligi saking nagari Mêsir kemawon, saking Indhia, Apganistan, Pèrsi, saha tanah Arab ugi botên sakêdhik. Nalika samantên Al Azhar lajêng wiwit dados têlênging kawruh, tansah ingayoman dening para kalipat, tansah dados sêkar lathinipun para ingkang sami ngangsu kawruh. Sarêng para umat Islam pêcah dados pintên-pintên madsab, kados ta: anapi, sapii, maliki saha ambali, kawontênanipun ing Al Azhar ugi lajêng pilah dados pintên-pintên golongan.
Saya kathah muridipun ingkang asli saking mônca nagari, saya kathah gêgosokanipun kalihan pamulangan luhur sanèsipun, saya kathah tiyang ingkang ngajêngakên supados pamulangan luhur ing Kairo wau kadhapuka gagrag enggal kalarasna kalihan
kados botên badhe kêkilapan malih, sintên sang pujôngga punika. Amargi ing Kajawèn ngriki rumiyin ugi sampun ngêwrat gambaripun. Wiwit rumiyin mila, asmanipun sampun arum sumêbar ing saindênging jagad raya, makatên ugi wontênipun ing tanah Indhonesiah. Jalaran saking anggènipun sampun nate lêlana dhatêng tanah Jawi sarta Bali, asmanipun ingkang arum wau saya sumêbar, mèh sabên tiyang sami mirêng. Mênggah misuwuring asma wau, botên saking anggènipun asring lêlana anjajah praja, utawi botên namung saking anggènipun anggilut sampurnaning kabatosan tuwin saking kamursidanipun kemawon, ugi saking anggènipun gadhah pamulangan luhur ingkang sae ancasipun sarta mulya gêgayuhanipun. Dene ing ngriki ingkang badhe kaandharakên, ancas sarta dhêdhasaring pamulanganipun sang pujôngga wau, ingkang saenipun sampun pinuji ing jagad.
Mênggah pamulanganipun punika botên namung kados limrahing pamulangan punika kemawon, ananging mêngku kajêng ingkang luhur lan lêbêt. Bakunipun makatên adhêdhasar kamanungsan, têgêsipun botên ambedakakên dhatêng jinis-jinising bôngsa ing alam donya punika. Ing basa mônca dipun wastani: International University têgêsipun: pawiyatan luhur kangge sadhengah bôngsa. Mila makatên, amargi saking anggènipun kagungan idham-imanidham-idhaman. murih manusa ing donya punika samia gadhah raos katrêsnan dhatêng bôngsa sanèsipun. Mila wosing sêdyanipun pamulangan wau, mêmayu dhatêng karukunaning donya ingkang sayêktos, lan sagêda dados abên-abênan sêsambêtanipun jagad wetanan kalihan jagad kilenan, inggih punika buwana Asiah kalihan Eropah.
Kathah para sarjana sujana ingkang sami ambudidaya, murih sêsrawunganipun bôngsa wetanan kalihan kilenan sagêd rukun, sampun sami abên dêg namung ambujêng pamrih mikantukakên badanipun piyambak-piyambak. Para pintêr sampun sami ngakêni, yèn dhêdhasaring bôngsa kêkalih wau botên sami, nanging pinanggihipun kosokwangsul. Kasusilan kilenan punika adhêdhasar kalairan, ingkang dipun utamèkakên babagan kadonyan. Kayakinanipun ing donya botên wontên barang anèh lan elok, sadhengah tiyang ingkang purun sarta têmên-têmên pangudinipun, badhe kadumugèn punapa sasêdyanin.sasêdyanipun. Ingkang makatên punika, lêpasing kamajêngan kilenan adamêl gawoking ngakathah, bêbasan angèl rungsiting donya kaconggah dening lantiping kapintêran, sadaya-sadaya badhe kawêngku utawi kagayuh. Dene yèn bôngsa wetanan, kasusilanipun adhêdhasar kabatosan, ingkang dipun udi kasampurnaning batos. Pamanahipun dhatêng kadonyan botên patos kèrêm sangêt, botên gadhah raos kamurkan sarta pangôngsa-ôngsa. Dening ngèngêti yèn babagan punika namung kadosdene [ka...]
[...dosdene] barang sampiran, ingkang botên mêsthinipun yèn kêdah dipun rungkêbi sangêt-sangêt.
Jalaran saking beda-bedaning kasusilan wau, sang pujôngga Dr. Rabindranath Tagore badhe andhapuk dhêdhasar kalih warni punika, murih sêsrawunganipun bôngsa wetanan sarta kilenan sampun sami rêbat dêg, puguh angêkahi dhêdhasaripun piyambak-piyambak. Amargi yèn sami dene kêkah-kêkahan makatên, wohipun tinêbihan ing karukunan donya. Satunggal-tunggalipun sagêda tulung-tinulung sêsamadan, sami dene angakênana, yèn satunggal-tunggaling bôngsa punika migunani dhatêng sanèsipun. Amargi saking ancasing sêdyanipun ingkang utami lan luhur punika, kathah para ahli budi ingkang sami mangayubagya sarta manêmbrama dhatêng gêgayuhanipun sang pujôngga. Saya sasampunipun kondur andon lêlana saking Tyongkok, Jêpan lan sanès-sanèsipun, saya kathah malih para marsudi budi saha para sarjana ingkang sami kapadhan ing galih, ngrujuki dhatêng ada-ada ingkang adhêdhasar kautamèn punika.
Vidyalaya) ingkang atêgês, panti pawiyatanipun para brahma. Sakawit pamulangan wau ingkang amurwani yasa ingkang rama, asma Sang Maharsi Dhèpêndranat Tagor (Maharashi Devendranath Tagore) ingkang
gegayuhanipun. Inggih punika sasampunipun kondur andon wisata saking kitha Londhên, kala ing taun 1913.
Sarêng taun 1920-1921, sataun dangunipun, sang pujôngga andon lêlana malih dhatêng Eropah, prêlu badhe nyipati wohing paprangan donya ingkang mêntas kapêngkêr. Panggalihipun trênyuh sangêt mirsa papan patilasanipun paprangan, ingkang anggêgirisi sarta adamêl kasangsaranipun para kawula, ingkang sampun damêl kurban nyawa pintên-pintên lêksa jiwa. Kathah pasabinan ingkang mluwa, dhusun-dhusun sami ngarang
cacad anggotaning badan, ingkang sadaya wau saking uwohing paprangan donya. Papan sêsawangan ingkang suwau asri nêngsêmakên, samangke santun sipat dados sêsawangan ingkang ngêrês-êrêsi sarta adamêl trênyuhing manah.
nadyan bodho mungguh Rahman kuwi / nanging ana titike katara / trêsna marang sadulure / ing nalikane krungu / yèn kakangne mangkono kuwi / atine bangêt krasa / bangêt ing kumênyut / sarta banjur ora
ora nolah-nolih / têkan kantor mandhêg ana dalan / takon lan uwong mangkene: / pundi panggenanipun / têtiyang kang kenging prakawis / uwonge nuli kôndha: / gih ing kantor ngriku / kang katingal tiyang kathah / sami tiyang kang badhe dipun rampungi / adhi prêlu punapa //
Rahman kôndha karo sêmu nangis / kula badhe madosi pun kakang / kang kenging prakawis mangke / ing wau wartosipun / kêrêngan pun cêpêng pulisi / nuli ana sing kôndha / o, sakêdhap rampung / yèn mung sabab kêkêrêngan / kenging dipun wastani prakawis alit / sampun dhi ingkang sabar //
Rahman ayêm banjur lèrèn linggih / ana ngisor asêm pinggir dalan / tunggal lan karo wong akèh / ora suwe kêrungu / ana uwong clathu ngrasani / ing bab wong kêkêrêngan / sajake gumêndhung / yèn adhiku nganti kalah / sabab gone kêrêngan karo Si Ngali / aku mungsuh kêduga //
anggêr Ngali ketok tak têmpiling / sanadyan ta Ngali sugih bala / mêsthi mung gampang tak kedhe / apês sirahe rêmuk / aku ora lêga ing ati / yèn durung bisa ngêmplang / mênyang Ngali iku / Rahman pangrungune cêtha / banjur mrêmpêng linggihe ngangsêg nyêdhaki / lan takon alon cêtha //
kalilana kula anyêlani / kakang badhe mrina bab punapa / dene mêmpêng sajakane / yèn kalampahan èstu / harak badhe botên prayogi / inggih yèn Ngali gampang / lêmês kados lumbu / lan malih yèn tanpa kônca / kados inggih dipun êlak-êlak gampil / nanging
andhingkluk / nanging bangêt panas ing ati / panase nganti krasa / nyuwara sumruwung / nanging rèhne bocah sabar / dadi bisa ngênêp kanêpsoning ati / batin mung jaga-jaga //
ora suwe nuli mêtu Ngali / guwayane ketok sajak bungah / kêtitik saka èsême / Rahman nuli nyalinthut / arêp ngodhol lakune Ngali / lan iya [i...]
[...ya] apa nyata / wong sing muni mau / arêp agawe piala / dhèk samana uwong mau barêng ngrêti / Ngali sing ketok mênang //
rewang / iya nuli anjarag bae miwiti / angajak pasulayan //
nanging Ngali pancèn bocah ngrêti / barêng wêruh ana uwong cidra / banjur mapan ing adêge / nanging nuli dikrubut / ing wong loro ya padha wasis / mênyang ing bab kêrêngan / kanthi sotho jurus / wusana rukêt têlonan / ing wangune rada katêlèyèk
sawiji-wiji / tumuli nyabêt rosa / nganti nywara mak prus / gêgarês diarah kêna / banjur uwal gumalundhung wong sing siji / gênti
kowe padha wong cidra / arêp ngringkês sirmu / katujune aku ana / saupama kasèp kakang mêsthi mati / ayo padha tangia //
sanalika mung anjêngêr Ngali / nanging barêng wêruh nuli mara / êlo jêbul kowe thole / padha slamêt lakumu / sapa thole sing anuduhi / dene kowe anungka / mênyang ing lakuku / adhine tumuli kôndha / pancèn uwis saka kantor êtut buri / nuli ambacut kôndha //
adhuh kakang bapak uwis mati / wong saomah kabèh padha susah / wis ta ayo bali bae / sakala kakangne bruk / banjur ambruk karo anangis / ing sauwise tata / adhine dirangkul / karo kôndha mêgap-mêgap / wis ayo ta thole banjur padha mulih / atiku pêdhot krasa //
Desa mawa cara, nagara mawa tata, makatên ingkang pinanggih ing bêbasan Jawi. Ing nginggil punika gambaripun bôngsa Timur ingkang nuju anjogèd, dipun wastani badhendhang.
Salêbêtipun wulan Siyam, sampun wontên olah-olahan warni-warni ingkang kacariyosakên ing Kajawèn, kados sampun nyêkapi kagêm buka dalah sauripun pisan. Sapunika gêntos anggagas badhe dhawahipun dintên riyadi, punika sabên tiyang mêngku balegriya inggih tamtu ambêtahakên dhêdhaharan kangge nyugaganyugata. têtamu, botênipun inggih kangge dhêdhaharan piyambak. Cara gampil tur sakêdhik waragadipun, damêla:
Anggodhoga agêr-agêr, kaangkah asrêpipun sagêd dados atos. Manawi sampun asrêp lajêng dipun iris-iris alit-alit, manut sakaparêngipun, kadamêl pasagèn punapa balebekan.
Lajêng anggodhoga gêndhis pasir ingkang ngantos kênthêl, manawi sampun kênthêl dipun asrêpakên. Agêr-agêr ingkang sampun dipun pe ngantos garing, mawi dipun lambari ing mêrang.
Dhêdhaharan punika pandamêlipun mayar, waragadipun sakêdhik, tur pèni.
Mundhuta kolang-kaling (limrahipun tiyang sade kolang-kaling punika sampun oncekan) milihana ingkang cêkapan, sampun kêsêpuhên utawi kênèmên, awit manawi kêsêpuhên atos, dene manawi kênèmên ambêdhêl. Kolang-kaling wau dipun êkuma ing tajin sadalu, yenjingipunenjingipun. lajêng dipun kumbah toya tawa.
Anggodhoga gêndhis pasir ngantos kênthêl, manawi sampun asrêp, kolang-kaling kacêmplungakên, têrus kacêncêm ngantos kalih dalu. Manawi sampun kalih dalu, gêndhisipun dipun iling, saha dipun êngêt malih dipun wêwahi gêndhis, wusana kolang-kaling kacêmplungakên malih, lajêng
kalih jam, supados mumbluk. Lajêng ngublaka tiganipun kalihan gêndhis, dipun udhêg kalihan galêpung ingkang sampun dipun abêni wau ngantos kenging dipun cuwoli. Lajêng dipun cuwoli kawangun bundêr, ngandhap
sadaya wau dipun wor dados satunggal, lajêng dipun saring ing srêbèt ingkang awis-awis, lajêng kabage dawosdados. kalih, ingkang sapalih lajêng dipun dèkèki tèrês.
Pangolahipun: numpangna wajan dipun dèkèki toya bêntèr, lajêng kadèkèkana basi kasar utawi wadhah sanèsipun, wadhah wau lajêng dipun soki jladrèn kasêbut nginggil, ingkang pêthak, lajêng dipun tutupi, manawi sampun matêng dipun soki jladrèn ingkang abrit, ugi ngantos matêng, lajêng ingkang pêthak malih, makatên salajêngipun, ingkang mungkasi nginggil piyambak abrit.
Pandamêlipun sêpekuk punika kêgolong riwil sangêt, awit kajawi kathah padamêlanipun, ugi kêdah rikrik. Ing sadèrèngipun kêdah ngêpe gêndhis pasir, utawi galêpung gandum ingkang lumêr sangêt, pangêpenipun ngantos pintên-pintên dintên.
Abên-abênanipun: tigan ayam 30 iji, pêthakipun kaublêg piyambak, gêndhis pasir ingkang lêmbat saha garing 30 sendhok dhahar, galêpung gandum ingkang
sendhok tèh, manis jangan bubukan ½ sendhok tèh, martega ingkang sampun dipun luluhakên.
Anggènipun ngabêni. Manawi badhe ngabêni kêdah katindakakên ing tiyang kalih, nyadhiyakna wadhah 2 iji, kobokan 2 iji, osèr-osèr ingkang lêmês utawi pangublêgan tigan. Wontênipun kasadhiyanan wadhah ngalih iji, amargi satunggal-satunggaling jladrèn pandamêlipun botên kenging lêt dangu. Mila kêdah kabage dados kalih.
Wadhah ingkang satunggal kangge ngublêg jênening tigan dipun mori gêndhis 16 sendhok, danguning pangublêg ngantos 1 jam, ingkang ngantos warni kados martega. Lajêng dipun mori glêpung saking sakêdhik ngantos wolung sendhok, martega ingkang sampun dipun kêbluk satêngah pun, dipun udhêg.
Wadhah satunggalipun malih kangge ngublêg jênening tigan ingkang 14 iji, kalihan gêndhis pitung sendhok utawi glêpung pitung sendhok dalah bumbu sanès-sanèsipun kalihan martega ingkang satêngah pun. Manawi anggènipun sami ngabêni wau sampun mukêt, lajêng dipun mori pêthakaning tigan, ingkang ngangge jênening tigan 16 inggih dipun mori pêthaking tigan 16. Wusana lajêng dipun olah wontên ing wadhah dipun sêlang-sêling.
Patraping pangolah, jladrèn ingkang kapisan dipun êpan ngantos garing, lajêng dipun tumpangi jladrèn ingkang bumbon. Latu kakantunakên ingkang nginggil, sabên saêsap lajêng dipun osèr-osèri martega ingkang sampun dipun luluhakên. Manawi sampun [sampu...]
[...n] angsal sakawan sap, kacublêsa ing sada, manawi sampun kalis, bitingipun botên katutan punapa-punapa, tôndha sampun matêng, makatên salajêngipun.
Ingkang kangge ngêsokakên prayogi sendhok agêng.
Warni-warnining olah-olahan inggil punika namung kasumanggakakên dhatêng ingkang kaparêng nyobi.
Benjing tanggal 13, 14 saha 15 Juni ngajêng punika pakêmpalan Sêdya Mulya, pakêmpalanipun para bupati, saèstu badhe ngawontênakên konggrès manggèn ing Wèltêprèdhên. Ingkang baku badhe karêmbag inggih punika bab: kawontênanipun pangrèh praja pribumi samangke saha ing têmbe wingking.
sawatawis taun. Sapundhating paukuman wau, jalaran kagalih mutawatosi tumrap katêntrêmaning umum lajêng kasingkirakên dhatêng Dhigul.
Wontên pawartos R.T. Côndradipura, panitya Rad Kraton ing Surakarta, benjing wulan Juni ngajêng punika kadhawuhan sinau dhatêng pamulangan pangadilan luhur ing Bêtawi. Ingkang badhe kapatah anggêntosi padamêlanipun Mr. R.T. Jaksadipura.
Salêbêtipun taun 1929 ingkang kapêngkêr tumrap ing kadhistrikan Bandhung cacahipun tiyang ingkang nikahan dhatêng pangulu ing Bandhung wontên 4431, ingkang pêgatan 4250 sarta ingkang rujuk malih 343. Beyanipun sadaya wontên f 13.440.50. Dene tumrap ing sadaya wêwêngkon ing Kabupatèn Bandhung salêbêtipun taun wau ingkang nikahan wontên 28141, ingkang pêgatan 19586 sarta ingkang rujuk malih 808. Gunggunging beya wontên f 76.155.50. Ing bab pêgatan Kabupatèn Bandhung pancèn onjo piyambak.
Wontên pawartos, Tuwan Middendorp (I.S.D.P.) kaparêng badhe lèrèh saking anggènipun jumênêng wontên ing Rad Kawula. Lajêng badhe dipun gêntosi Tuwan Stokvis, ingkang samangke taksih wontên ing nagari Walandi.
Benjing wulan April ngajêng punika Taman Siswa badhe ngawontênakên konggrès manggèn ing Ngayogya. Ingkang baku badhe karêmbag bab pangajaran kabangsan, nanging ugi badhe anggêpok pulitik, inggih punika bab aksinipun para guru ing bab pulitik.
Katêtêpakên dados Ind. Arts. ing C.B.Z. Wèltêprèdhên, Tuwan Mas Sukendar Sukarya, saha ing C.B.Z. Surabaya Tuwan G.H. Rehatta.
nglugas raga. Jalaranipun kuli wau sampun kamipurun matur dora dhatêng tuwan asistèn, wasana sarêng prakawis punika priksa dening pangadilan, asistèn wau kaluwaran saking sêrêgan, jalaran miturut anggêr-anggêr tumrap tindak makatên wau botên wontên kukumipun. Lo, kok anèh.
Kados ingkang sampun kawartosakên, tuwan gupêrnur ing Makasar botên amarêngakên dhatêng panuwunanipun Tuwan H.O.S. Cakraaminata malêbêt ing Sêlèbês prêlu dados panuntuning konggrès P.S.I. ingkang badhe kawontênakên ing Pare-Pare. Samangke wontên kabar, tuwan pokrul jendral saha parampara prakawis tiyang siti botên kawratan ing bab punika, namung kantun ngêntosi karampunganipun pamarentah. Manawi saèstu kaparêngakên sarta botên wontên pakèwêdipun, Tuwan-tuwan H.A. Salim, M.M. Anwarudin saha A.M. Sangaji ugi badhe anjênêngi konggrès wau.
Wontên pawartos, Tuwan P.J. van Gulik, Gupêrnur Propinsi Jawi Têngah, benjing wulan Juli ngajêng punika badhe lèrèh saking kalênggahanipun, lajêng badhe tindak dhatêng Eropah.
Konpêrènsinipun Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral kalihan para residhèn saha bupati ing Jawi Kilèn badhe kawontênakên benjing tanggal 19 Marêt ngajêng punika.
Dèrèng dangu ing kadhistrikan Grati Kabupatèn Pasuruhan, jawahipun dêrês sangêt ngantos nuwuhakên bêna agêng, langkung-langkung ing parêdèn Tênggêr. Margi antawisipun Pasuruhan kalihan Prabalingga botên kenging dipun langkungi.
Sampun wiwit wulan Oktobêr taun ingkang kapêngkêr pulo Plorès ingkang sisih kilèn kaambah ing pacêklik, nanging samangke sampun kathah mêndhanipun, jalaran lajêng angsal bantu têtêdhan saking pamarentah. Saking tanah Jawi sampun kakintunakên turus katela pohung 150.000 sarta ugi sampun wiwit katanêm, punapa malih têtanêmanipun jagung ing ngrika katingal subur badhe sae pamêdalipun.
Wiwit tanggal 4 Marêt ngajêng punika K.N.I.L.M. sabên saminggu sapisan badhe ajêg, nglampahakên mêsin mabur antawisipun Bêtawi kalihan Singgapura. Saking Bêtawi pangkat jam 7 enjing, dumugi Singgapura jam 2.10, enjingipun jam 7 pangkat saking Singgapura, dumugi Bêtawi jam 1.50.
Miturut katranganipun K.N.I.L.M. Ingkang Wicaksana Kangjêng Tuwan
Jawi Wetan ing Malang, lajêng tanggal 12 April kondur anggêgana dhatêng Batawi.
Dening Sarekat Ambon ingkang dipun kandhidhatakên kangge Rad Kawula 1. Dr.J. Kayadoe, Ind. Arts. ing Wèltêprèdhên, 2. Mr. Gieben presidhèn landrad ing Ambon, 3. Atica de Queljoe, raja ing Kilang, 4. Dr. Sitanala, dhoktêr ing
Medhan kawartosakên, ing Bêlawan mêntas wontên warung 13 kêbêsmi ngantos têlas-têlasan. Wontên bôngsa Tionghwa têtiga ingkang ugi manggèn ing warung wau katahan, kadakwa ingkang ambêsmi. Kapitunan kataksir wontên f 15.000.-
Kala tanggal 19 Pèbruari parêpatan Rad Kawula sampun katutup, nanging benjing tanggal 20 Marêt
Gondhanglipura. Kintunan sampun katampi. Kuciwanipun dene randhat sangêt, ngantos katêlasan Kajawèn ôngka 10
Lêngganan nomêr 1843 ing Pasir Kidul, pos wisêl f 6.- sampun kula tampi. Nuwun.
Lêngganan nomêr 1726 ing Kasin Kulon. Lêngganan wiwit 1-2-'30.
Lêngganan nomêr 2062 ing Rèndhèng. Lêngganan wiwit 1-2-'30.
Lêngganan nomêr 869 ing Sala. Sadhèrèk K 4370 sampun dipun sêtop, awit dèrèng nyêkapi wajibipun. Adrès panjênêngan sampun kula owahi. Kajawèn ingkang kapundhut sampun têlas.
Ngaturi uninga dhatêng para maos, sarèhning benjing dintên Rêbo tanggal kaping 5 Marêt ngajêng punika nglêrêsi dintên ingkang cêlak kalihan dintên riyadi,
bagus mungguh aturmu / Si Marwati rêtnèng dyah / rèhning wus padha sêtya sih / sira suwun lastarine dadi garwa //
sun dahat mangayubagya / nanging putraku wong sigit / aku wèhana katrangan / kang rada dawa sathithik / wêruhmu Si Marwati /
gusti timbalan aji / amba pundhi ing mastaka / mugi-mugi anètèsi / sadhawuhira gusti / antuk kamulyan linuhung /
kawula prapta ing ngriki / dahat bêgja ginarwa ing putra nata //
sang nata malih ngandika / dhawuh mring narpagarini / ni mbok
urut marga pasangana / ombak banyu janur kuning / miwah rontèk pare mudha /
rampung / sang patih tur uninga / rêrênggan praja myang puri / sampun sagêd samêkta rampung sadaya //
sang nata karênaning tyas / cancute sang
ing Banjaransêkar / yèn ana kang mêmalangi / yêkti ing mêngko dadi / satru miwah mungsuh ingsun / pra wadya myang
kok mas.. aku mrono mung diundang dadine udad udud karo ngobrol ngalor ngidul tok.. aku paling kesed yen kon
rintisanCithakan sing migunaaké includeonlyCithakan sing migunaaké ParserFunction	Menu navigasi
Sutomo (lair ing Surabaya, Jawa Wétan, 3 Oktober 1920 – pati ing Padang Arafah, Arab Saudi, 7 Oktober 1981 ing yuswa 61 taun)[1] luwih misuwur kanthi sebutan Bung Tomo, ya iku pahlawan sing misuwur amarga peranané mbangkitaké semangat rakyat kanggo nglawan Walanda liwat tentara NICA. Sutomo lair ing Kampung Blauran, kutha Surabaya. Bapaké kang asma Kartawan Tjiptowidjojo, wis tau nyambut gawé dadi pegawai pamerintahan minangka staf pribadi ing sawijining perusahaan swasta, dadi asisten ing sawijining kantor pajek lan pegawai cilik ing perusahaan ékspor-impor Walanda[2].
Sutomo gedhé ing lingkungan sing seneng marang pendhidhikan. Dhèwèké seneng nyambut gawé kang rekasa kanggo ngowahi nasib. Nalika umure 12 taun, dhèwèké dipeksa metu saka MULO, Sutomo banjur kerja cilik-cilikan kanggo ngisi wektu. Banjur dhèwèké sêkolah ing HBS nanging ora tau resmi lulus. Sutomo banjur melu KBI (Kepanduan Bangsa Indonésia). Saka KBI Sutomo oleh filsafat kepanduan lan kesadaran nasionalis. Nalika umur 17 taun, dhèwèké dadi misuwur amarga kasil dadi wong sing kapindho ing Hindia Walanda kang éntuk peringkat Pandu Garuda[2].
Pamimpin Pêrjuangan Pêrtempuran Surabaya 10 November 1945[besut | besut sumber]
Sutomo tau dadi jurnalis kang suksès. Banjur dhèwèké melu klompok-klompok sosial lan pulitik. Nalika dhèwèké kapilih dadi anggota Gerakan Rakyat Baru (1994) sing disponsori Jepang, ora ana kang kenal karo dhèwèké. Nanging kabèh mau kanggo persiapan Sutomo kanggo perané sing penting ing Oktober lan November 1945, dhèwèké dadi salah sawijining pamimpin sing ngopyaki lan mbangkitaké semangat rakyat Surabaya, sing nalika iku Surabaya diserang karo tentara-tentara NICA. Sutomo dikenang déning masarakat amarga seroan-seroané ing siaran-siaran radioné[2].
lan Transmigrasi IndonésiaAnggota DPRTokoh SurabayaLair 1920	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan
Jaman saiki sing jenenge e-mail wis umum lan biasa mlebu nang deso-deso. Iki ono crito :
Tukijo , tukang kayu soko Wonosobo entuk proyek nggawe meubel nang hotel Garuda Malioboro Jogja. Dhewek-e dianter bojo-ne : Tugiyem menyang terminal bis lan podho
Cilacap, ono Rugiyem sing lagi wae ditinggal mati bojo-ne sing jeneng-e Paijo. esuk iki bubar acara pemakaman, Rugiyem cepet-cepet mulih omah kepingin istirahat. Ora lali dhewek-e mbukak e-mail, cek-cek kabar soko
‘Yem, bojoku sing tak tresnani, matur nuwun banget yo…wis dianter esuk mau…… Aku wis tekan kanthi lancar lan slamet….. nang kene aku ditrimo apik-apik, Aku seneng banget amargo akeh konco lawas sing luwih dhisik tekan kene… Jare-ne kowe arep nyusul sesuk yo…..? jeneng mu wis tak daftar-ke nang kene……. Tak tunggu yo…….supaya kowe lan aku biso barengan maneh…… oh….ya……ternyata nang kene lumayan panas lho…….!
Bojo-mu Terjemahannya.... Berita dari Wonosobo :
Ngomong opo kui. Menang ae durung kok wis ngajak ngunu. Sing apik ki
BANDOSO - NGLAMPAHI SENGSORO DUMUGI ING PATI
Wallpaper Tahukah Kamu? | Warung Kopi Omcan
Bapak Ibu ing laladhan smkn 3 buduran/STMN PERKAPALAN Sidoarjo. amargi :
2. papan tulis sampun langkung kapernah gantos “white board”, pangajab mugi dadosaken swasana kang langkung memayu ing kasehatan badan.
3. ing tembe, bade kalajengaken wontenipun LCD projec tor+Laptop. kangge mbiyantu proses belajar mengajar/ PBM, theori+praktek.
Ibu, tuwin Bapak Guru ingkang minulya. bingahing manah
Ing. Monika Deneva Ing. Peter Kicko
badaningsunRasul iku rahsaningsunMuhammad iku cahyaningsunIya ingsun kang urip tan kena ing patiIya ingsun kang eling tak kena laliIya ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jatiIya ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wijiIya ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakertiByarSampurna padhang terawanganOra
tinggala kapir Lan tuwan awangsul Nora ana weruh ing Mekah ikiAlit mila teka ing awayahMang tekaa paraneYen ana sangunipunTekeng Mekah tur dadi wali Sangunipun alarang Dahat dening ewuhDudu srepi dudu dinarSangunipun kang sura lagaweng patiSabar lila ing donya
Balas	On 21 Oktober 2011 at 11:12 Lare Dusun said: JUM’AT Siang…..!!?? Ki…
Balas	On 21 Oktober 2011 at 08:23 cantrik bayuaji said: Sugêng énjang
Pinaringå karahayon ing dintên Jum’at punikå. Tinêbihnå ing sambékålå. Aamin
Balas	On 21 Oktober 2011 at 09:52 P. Satpam said: Aamiin……..
Balas	On 21 Oktober 2011 at 10:09 mita said: assalamualaikum eyang bayuaji ingkang ‘sekti’
wohe ngrembuyung nganti pang pang’e tumiyung
nyawang woh woh’an dadi kelingan KI
dipun gembok…..????
Kula ajrih mBok menawi Ki Menggung rawuh lan mBoten saged mlebet longkangan gandhok nginceng Ni Sinden mangke duka lho.
asmanipun jenengan sakmeniko sinten Mbah, aku mboten pirso. Bisa aja band ASAS ya dilanjutin klo pas kumpul lagi.
In Qiila Zurtum - Gus Ali Gondrong ft Semut Ireng ...
Mars Mafia Sholawat - Gus Ali Gondrong ft
nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun terdaftar teng BPOM,
bikin artikel cuma mikirin gambar doang ixixix… pis ah😀
April 11, 2009 at 7:03 am
Tentang O’C | Warung Kopi Omcan
bayare larange ra karuan. Periksa mung ditangani sediluk, tapi narik bayare
larang. Arep meriksa leren ditakoni sik bayare nganggo opo, BPJS opo Jamkesda.
Sir George Harpur Crewe, Baronet kaping 8 (lair 1 Fèbruari 1795 – pati ing Derbyshire, 1 Januari 1844 ing yuswa 48 taun) punika satunggaling politisi Tory ingkang makili laladan pamilihan Derbyshire Kidul.
Harpur Crewe inggih punika laré paling sepuh ingkang gesang saking Sir Henry Harpur, Baronet kaping 7 lan garwanipun Ann Hawkins, laré èstri Isaac Hawkins. Bapakipun mendhet nama lan lambang Crewe saking panduan tandha kerajaan ing taun 1808. Harpur Crewe dipunwulang wonten ing Sekolah Rugby. Piyambakipun nggantos bapakipun ingkang tilar donya amargi dhawah saking kotak pelatih [1] nalika tanggal 7 Februari 1818, kanthi yuswa 24 taun lan marisi gelar Baronet, papanipun kulawarga Calke Abbey lan properti sanèsipun wonten ing Derbyshire, Staffordshire, lan Leicestershire.[2]
Harpur Crewe ugi dados Sheriff Tinggi Derbyshire taun 1821 lan salah satunggal tumindakipun punika damel kanthi sesarengan kalihan Assize Ball publikasi serat "ingkang nedahaken kados pundi bengis lan boten gadhah raos melas saben tiyang ingkang namung bungah-bungah ing hiburan kadonyan, nalika kathah sanget tiyang mlarat ingkang rumaos ajrih ing dalu wanci sidang, ugi ing sumur gesangipun " (
Bibar pinten-pinten taun nggatosaken kawontenan lingkungan, piyambakipun majeng kanggé dados Anggota Parlemen kanthi makili Derbyshire Kidul ing taun 1835 lan ugi majeng malih ing taun 1837. Kasarasanipun tansah boten saé lan piyambakipun pènsiun ing taun 1841.
Harpur Crewe punika tiyang ingkang gadhah sipat remen wèh-wèh marang tiyang sanès (dermawan) lan gadhah prinsip keKristenan ingkang kuwat. Kejawi punika piyambakipun dipunanggep ngatos-atos sanget anggènipun dados anggota Parlemen.[3] Kulawarga Harpur Crewe punika kolektor ageng déné Sir George punika ngolèksi lukisan, manuk, lan kéwan awètan sanèsipun.[4] Harpur Crewe dados Ketua saking Derby Town and County Museum and Natural History Society nalika taun 1836. Organisasi punika lajeng dados Museum lan Galeri Seni Derby.[5] Harpur Crewe krama ing taun 1819 kalihan Jane Whitaker, inggih punika putri saking Rev. Thomas Whitaker, Vikaris Mendham, Nortfolk. Lajeng tiyang kalih kasebut pikantuk laré kanthi cacah enem lan dipungantosaken déning putranipun inggih punika
Wong sing magepokan karo Muséum DerbyKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel mawa hCards	Menu navigasi
semonggo menawi bade ngunduh :link unduhan :
kulo kang enggal pak sumartono 085641800464, hp kulo ical pas mantenan setunggal tahun kepengker. dados nomere ipun rencang2 nggih ical sedoyo. nyuwun nmr panjenengan. mangke kulo padoske kaset ingkang dereng kagungan ten solo.
tuwa kaluwake pisah-pisah || 2. dèn budia kapriye ing bêcikipun | aja nganti
pisah | kumpula kaya nomnèki | ênom kumpul tuwa kumpul kang
prayoga || 3. aja kaya kaluwak ênome kumpul | basa wis
nganggo abot sisih | dipun padha pamêngkune mring sêntana ||
gumampang | iya marang dulurnèki | tuwa anom aja beda traping karya || 9. kang
tuladha || 11. lan wong liya darapon wêdia iku |
wajibe wêdi | sarta manut wuruke sadulur tuwa ||
Wulangreh, Pocung: 7 s/d 13
abdi dalem kaji (haji) atau penghulu/ulama kraton. Prosesi tantingan berjalan lebih kurang 20 menit."Anak ingsun Gusti Kanjeng Ratu Bendara, apa sliramu wis sumadya tak dhaupake karo abdi ingsun Kanjeng Pangeran Harya Yudanegara? (Anak saya Gusti Kanjeng Ratu
sesarengan ngonjukaken puji syukur dumateng Gusti ingkang Moho Agung, ingkang
sampun maringi nikmat kuwarasan dumateng kito sedoyo, sahinggo saged sesarengan
Bapak guru kagem nyenyulihi konco-konco keles enem supados ngaturaken matur
sembah nuwun kulo sakonco dumateng Bapak ibu guru ingkang sampun nggulowentah
kulo sakonco dangunipun enem warso wonten pawiyatan meniko.
maringi menopo-menopo, namung saget ngaturaken agunging panuwun.
nyuwun pangestunipun supados saged ketampi wonten pawiyatan enggal ingkang sae
saged dados tiyang ingkang migunani kagem keluarga, masyarakat, agomo, ugi
kagem adek-adek kelas setunggal dumugi gangsal, supados sinau ingkang sregep,
katah kalepatanipun, lumantar kulo, nyuwun agunging pangapunten dumateng sedoyo
Ana usul supaya artikel utawa pérangan iki digabungaké menyang artikel Wayang. (Rembug)
Jinising Wayang[besut | besut sumber]
Wayang iku salah sijining wujud seni Pertunjukan kang lkon caritane saka:Ramayana, Mahabharata,utawa Serat Menak, sing akèh yèn ta diweruhi ana ing pulo Jawa lan Bali.[1] Seni pertunjukan wayang iki diiringi déning gamelan.[1] Wayang wis diakui dèning UNESCO ya iku karya cipta kang èndah lan nyengsèmakè saka caritanè, wayanganè, lan dadi warisan kang banget agungè. Pengesahè ing taggal 7 Novembèr 2003.[1] Ing antarane jinising wayang ya iku:
1. Wayang Purwa Wayang Purwa uga kasebut wayang kulit amarga digawè saka kulit lembu / maèsa / sapi.[2] Sumbering carita saka Ramayana lan Mahabarata kanthi basa Jawa Kuna ana ing jaman Raja Jayabaya.[2] Empu Sèdah lan Empu Panuluh sarta Empu Kanwa ya iku pujangga kang misuwur ing jaman iku.[2] Sunan Kalijaga salah satunggaling walisanga (Dèmak, abad XV) ya iku wong kang nyipta wayang saka kulit lembu.[2] Dhalang kang misuwur wayang iki antaranè:Ki Nartosabdo, Ki Mantèp Sudarsono, Ki Anom Suroto, Ki Timbul Hadiorayitno, lsp.[2]
2. Wayang Golék Wayang Golék uga akèh wong sing arani wayang tengul.[2] Wayang iki digawè saka kayu lan diklabèni kayata manungsa. Sumbering carita kajupuk saka Sejarah kayata carita Untung Suropati, Batavia, Sultan Agung, Banten, Trunajaya, lsp.[2] Crita wayang iki uga bisa kajupuk saka dongéng nègara Arab.[2] Yèn pèntas kang dadi ciri khasè wayang golék ya iku ora nganggo kelir utawa layar kayata wayang kulit.[2]
3. Wayang Krucil Wayang Krucil utawa wayang klitik ya iku wayang kang digawè saka kayu, kang wujudè padha karo wayang kulit.[2] Wayang iki nduweni ciri khas ya iku yèn ta ditanggap ora nganggo gedhebog tancepatè nanging nganggo kayu kang wis dibolong-bolongi.[2] Crita kang kerep ditanggapkè ya iku nyaritakakè Damarwulan lan Majapait.[2]
4. Wayang Bèbèrhttp://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jinising_Wayang&action=edit Wayang bèbèr ya iku wayang kang digawè saka kain utawa kulit lembu kang awujud bèbèran (lembaran).[2] Saben bèbèran iku nggambarakè sakadegan carita. Yen wis rampung dilakonkè, bèbèrane digulung manèh.[2] Wayang iki digawè jaman krajaan Majapait.[2] Wayang iki asalè saka Pacitan lan Gunung Kidul.[3] Wayang iki digawè kanthi kuwat ing bab rong dimensinè kanthi seni lukis ing kanvas.[3] Wong-wong kang nglèstarèkakè wayang iki ya iku: Musyafiq kanthi gawè wayang bèbèr kang narasinè paraga-paraga wayang, Suhartono kanthi luwih nyiptakake figur wayang kang corakè dèkoratif lan ornamèntik, Agus Nuryanto gawè wayang bèbèr kanthi saka wujud wayang purwa banjur diabstraksi saka rèalitas uripè manungsa ing saben dinanè.[3]
5. Wayang Gedog Wayang iki wujudè mèh padha karo wayang kulit. Kang digawè kurang luwih taun 1400-an.[2] Sumbèring carita saka carita raja ing Jawa, antaranè Banten, Singasari, Mataram, Kediri, lsp. Wayang iki mung bisa ditemokakè ana musèum.[2]
6. Wayang Suluh Wayang suluh iki kalebu wayang moderèn, kang digawè saka kulit nanging wujudè manungsa jaman saiki sandhangane kayata nganggo rok, clana, klambi, lsp.[2] Wayang iki nduwèni tujuwan / maksud pencerah masyarakat. Sumbering carita ya iku perjuangan rakyat Indonesia merangi penjajah.[2]
7. Wayang Titi Wayang titi ya iku wayang saka lan sumbering carita ana nagara Cina.[2] Wayang iki bisa ditingali ana tanggapan ing kampung Cina utawa klentèng.[2]
8. Wayang Madya Wayang madya diciptakè dèning K.G. Mangkunagara IV ing awal taun XVII.[2] Sumbering carita saka carita Pandawa sawisè perang Baratayuda, kayata Prabu Parikesit.[2]
9. Wayang Wahyu Wayang wahyu uga kasebut '''wayang bibel''' iki diciptakè dèning Bruder Tèmothèos kanggo nyiarkè agama Kristen.[2]
10. Wayang Wong Wayang wong ya iku wayang kang diparagakè wong kang ana obahan tarinè.[2] Sumbering carita saka Ramayana lan Mahabarata. Paguyuban kang misuwur kanthi pagelaran wayang iki ya iku Ngèsthi Pandawa (Semarang), Sriwedari (Surakarta).[2]
11. Wayang Potèhi Wayang kang awujud bonèka cilik-cilik.[4] Critanè mangsa jaman kraton Tar-Tar utawa Babad Cina.[4] Thio Tiong Giè ya iku salah sijining dhalang wayang potèhi ing Semarang Tengah kang manggon ing Dèsa Pesantrèn, Kalurahan Purwodinatan.[5] Dhèwèkè nduwèni prinsip paribasan Cina Tiongkok kang dadi semangate kanggo nglestarekake Wayang potèhi iki ya iku:”TAK ada kuda, sapi pun bisa ditunggangi.”[5] Yen ta wayangan dhèwèkè nggunakakè basa Indonèsia kanggo basa pengantar, bèda karo para sesepuhè sing biyèn nggonakakè basa Cina.[5] Ciri khasè dhewèkè uga kerep nggunakakè tembang campursari.[5] Thio Tiong Gie saiki umurè wis 76 taun, akèh prihatinè mikirakè kabudayanè sing mung didelok dèning saglintir wong sing kalah adoh yèn dibandingakè karo jaman biyèn.[5] Langka banget sing kepèngin nyinaoni wayang iki sing dadi generasinè mung siji ntok wongè ya iku Oei Tjiang Hwat sing kerep ngancani yèn ta wayangan.[5] Para niyaganè adoh banget ya iku saka Surabaya[5] Dhèwèkè menehi tuturan "Yèn ta diwènèhi panjang umurè nganti 100 taun, dhèwèkè bakal terus ndhalang, sabab ing njero wayangan kang lumrahè digawè dadi panglipur lara iku ana ajaran-ajaran, pepèling-pèling kang manfaati tumrap uripè manungsa."[5]
12. Wayang Menak Wayang saka kayu kang digawe persis (kawangun) wong.[4] Critanè ya iku babagan dakwah Islam kayata: Wong Agung Jayengrana, Imaryana, lan Umarpadi.[4]
13. Wayang Jemblung Wayang saka kayu kang digawe persis (kawangun) wong.[4] Wayang iki sumebar ana ing daerah pesisir lor, Blora, lan Cepu. Critanè babagan Cacad kaya kethoprak.[4]
14. Wayang Kancil Wayang iki uga diarai '''wayang Dupara'''.[4] Wayang sing digawe saka lulang. Crita serine Kancil.[4]
15. Wayang Dhongeng Wayang kang digawè saka dluwang kang digambari wayang awujud kèwan-kèwan. Wayang iki nyitakake babagan donyanè kéwan kang dadi sarana reflèksi saka donyanè manungsa. Ana wayang iki disarujuki ora ana sing dadi dhalang kang lumrahè tunggal dadi sakabèhing paraga ana wayang, banjur sapa waè bisa dadi dhalang, kang bisa prasaja gunemanè.
16. Wayang Doa Wayang iki klebu wayang krèasi anyar sing gawè dèning Riyono aluminè ISI Yogyakarta. Wayang iki digawè awit taun 1990. Sayatane wayang iki saka akronimè èDongèng-dongèng Anak banjur dadi Doa Sakabèhanè wayang kang dadi lakon satria iku nganggo sorban. Nganti tekan taun 1998 Riyono wis gawè wayang iki nganti sewidak wujud iji.
^ a b c (id) [2] (kaundhuh tanggal: 10 April 2011)
^ a b c d e f g h (jv) Tim Pangripta Basa Jawa. 2003. Kawruh Basa Jawa (KBJ). Surakarta kaca: 61-63.
^ a b c d e f g h (id) [3] (kaundhuh tanggal 8 April 2011)
mawa pranala barkas rusakArtikel sing layak digabungaké	Menu navigasi
FrançaisBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.01, 4 Sèptèmber 2016.
Reading Naruto chapter 495 | Warung Kopi Omcan
website kelas internasional. Ora nyangka temenan, sakjane wong Indonesia kuwi yo ampuh2, ojo disepeleke. Yo, podho maju wong2 blender Indonesia!! Yo tungslup-tungslupan (kok rasane rodo saru)!!
Siiiip, jebul akeh kancane je. waduh, kuper aku, dadi bisa ngumpul bareng kiyeh.
Kabupaten Tegal Slawi, Kabupaten Temanggung Temanggung, Kabupaten Wonogiri Wonogiri, Kabupaten Wonosobo Wonosobo, Kota Magelang, Kota Pekalongan,
mriki kan dereng wonten seng purun ngajar ngaji ten mriki maleh?”.
“Iyo... iku biyen... tapi sajake enek Mas Jimmy...”, Bu Sardi menunjuk ke
arahku, “... kabeh akhire gelem ngurusi masjid maneh...”
Suwawal Timur iku salah sawijining désa ing Kecamatan Pakis Aji, Kabupatèn Jepara, provinsi Jawa Tengah, Indonésia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Suwawal_Timur,_Pakis_Aji,_Jepara&oldid=851369"	Kategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
CUCAK HIJAU (118) BURUNG CUCAK JENGGOT (47) BURUNG CUCAKROWO (40) BURUNG FINCH (31) BURUNG JALAK (68) BURUNG
Balas	On 17 Mei 2011 at 21:16 gembleh said: kala wau mpun mak sliwer…
terus mak brebet…disaut Ki Ajar pak Satpam malih, ngendikane dereng dumugi Titi Wancine.
didhudhuki, nganti dirusak pisan. nanging ora nduwèni pangrêsulå, ora sambatan, malah nudhuhaké kabêcikané kanthi
Wêwatêkané Tirtå tansah ngupadi panggonan kang êndhèk, mungguh patrap diarani lêmbah manah lan andhap asor.
nuwun dongengipun Ki Bayu, sugeng dalu.
Balas	On 18 Mei 2011 at 21:45 arga said: Matur nuwun, NSSI-11 DJVU sampun kulo undhuh.
Balas	On 19 Mei 2011 at 06:46 Honggopati said: Matur nuwun, sosrobirowo sampun diunduh.
Balas	On 19 Mei 2011 at 08:32 ki GundUL said: kok belom buKA-an gandok anyar…hem-hem-hem
setunggal, kalih, tiga, gangsal, …., kalih welas.
rabu (jempol), kamis (telunjuk), sabtu (…), …., sabtu (telunjuk). Sabtu pas tiba jari telunjuk. lho…!?
setunggal, kalih tiga, sekawan, …., sewelas.
klintu ngetungipun ki. drijinipun jangkep, nanging ngitungipun ingkang klentu.
Balas	On 3 Maret 2011 at 21:21 gembleh said: Sugeng dalu Ki Arga,
Lumpia ingkang echo menika ingkang wonten jalan Mataram, kathah bakul lumpia wonten ing pinggir margi, menawi panjenengan ndangu pundi ingkang echo, rumaos kula sedayanipun kraos echo.
Ngayogyakarta panci dados jujugan tetirah kula menawi wonten preinan. Nalika Idhul Fitri ingkang kepengker kawula wolung dinten dolan wonten Yogja.
Bakda shalat Ied, mawi taksi ngglinding dateng Kaliurang, mandapipun kaliyan pak Sopir dipun puter dateng Cangkringan teras minggah wonten dalemipun swargi Mbah Marijan, ananging mboten pinanggih, minggah malih dateng Watu Gajah. Kahananipun jawah deres sanget.
Dinten kaping gangsal, dalu2 dipun horeg lindu, sedaya penghuni hotel mlajar medal saking kamar, tujunipun sami mboten kesupen ngangge rasukan.
Balas	On 3 Maret 2011 at 23:34 arga said: Matur nuwun Ki Gembleh paring infonipun. Mbokmenawi mbenjing sanes wekdal wonten acara malih dateng Semarang badhe kulo padosi papan ingkang panjenengan ngendikaaken. Sugeng dalu.
Balas	On 4 Maret 2011 at 01:15 arga said: Waaah….. sampun dumugi Watu Gajah tuwin ngraosaen lindhu Jogja njih? Menawi kemutan lindhu ageng tahun 2006 pramilo damel trauma saestu. Kulo malah dereng nate dumugi Watu Gajah menopo malih kawontenan ing mriko pasca
Maret 2011 at 21:35 cantrik bayuaji said: Nuwun,
Berkenaan dengan pertanyaan Ki Aryå Arga [HLHLP 112]:
On 3 Maret 2011 at 02:51 arga said: 1. Menopo Arya Damar (Raja Palembang) meniko Arya Damar ingkang kaleres romo kuwalonipun Raden Patah? Menawi leres kok wekdalipun benten kirang langkung setunggal abad?
2. Menopo leres menawi Arya Cakradara meniko putranipun Dara Jingga? Menawi leres ateges Hayam Wuruk ugi kados Jayanagara mboten 100 % Jawi.
Sepindhah malih kulo ngaturaken agenging panuwun lan sugeng
eng ing eng …. blukuthuk …
Balas	On 4 Maret 2011 at 10:17 Truno Podang said: Alhamdulillah, …… ki Jokowono kerso say hello maring poro sanak kadang Padhepokan AREMA senajan wis sering ketemu ning ibarate durung wawuhan. Nggih monggo sugeng rawuh enten mriki
Terus sinten niku..Rayine…mbak Ken sawertri…njih mboten kerso
ledhung, cep menengo ngger anak ku
anak ku sing ayu rupane, nek nangis ndak ilang ayune
tak gadhang bisa urip mulya, dadia wanito utomo ngluhurke asmane wong tuwa……..
alex stm mengatakan:	April 19, 2010 pukul 7:16
tak gadhang bisa urip mukti, dadia wanito sejati
wis cep menengo anakku, kae mbulane ndadari
ono buto nggegilani, lagi nggoleki cah nangiiisss.
Bumbu Roomo. Ngeneni sejarahe wis tau kapacak ing Wisbenbae. Dene saiki, bakal
dibutuhake:glepung beras giling ½ kilogram,klapa wutuh siji diparut/digiling digawe santen (ampas parutan klapa aja dibuwang, awit mengkone dicampur ka­ro ampas saringan bumbu kang banjur digoreng sangan kang sabanjure diarani Poyah). Bumbu adonan dumadi saka:
sacukupe banjur disaring. Ampas bumbu dicampur karo ampas kla­pa, banjur disangan saengga diarani Po­yah kaya kasebut ndhuwur.
Carane masak olahan: Sedhiyakake banyu sacukupe digo­dhog nganthi umob.
Glepung beras, bumbu saringan, santen dicampur dadi adonan lan diuleni rata.
Banjur mbaka setithik ditambah ba­nyu kang wis umob mau.
Sabanjure digodhog sandhuwure kom­por kurang luwih 30 menit nganti mateng kayadene bubur.
Rerangken liyane minangka sayuran, yen dhek jaman biyen lumrahe nganggo pucuk godhong kuncuk [sabangsa mangrove]. Amarga jinis sayur kuwi saiki wis angel golekane, banjur para bakul nggu­nakake godhong kates utawa tela kaspe minangka sayur rerangkene. Yen isih ke­pengin nambah ana sambele, cara pang­gawene uga kaya yen gawe sambel lum­rahe wae. Rerangken liyane luwih pas yen dikantheni krupuk saka urang utawa tengiri. Bisa uga krupuk puli.
Sabanjure panatane menu mawa urutan: kawiwitan sega utawa irisan lon­thong sacukupe diseleh ing pincuk. Sa­ndhuwure sega/irisan lonthong diwuwuri sayur godhong kates utawa tela kaspe kang sadurunge wis digodhog lan dipe­res banjur dirajang cilik – cilik. Banjur bu­bur/bumbu Roomo diwuwur rata, dikanteni Poyah, sambel sacukupe lan krupuk. Sendhoke nganggo suru saka su­wekan godhong gedhang (A. Manan S.)
Saka Gresik, ayo nyabrang tekan Flores, NTT. Ing Ende, Flores, NTT, ana panganan khas kang arane Jagung Bose. Bose, saka basa Ende, tegese empuk. Mu­la, jagung bose mono ibarate pa­nganan saka jagung kang wis digawe empuk.
Carane nggawe uga ora angel. Ja­gung dibebek amrih kulite kang rada alot nglonthok. Banjur diayak supaya kulit-kulite kasebut misah saka daging jagu­nge. Yen wis ngono, jagung dimasak be­barengan karo kacang abang utawa se­nereg. Bisa diimbuhi santen lan uyah, amrih rasane luwih gurih.
Yen wis mateng, bisa enggal dira­habi. Nanging masyarakat Ende umume ngrahabi jagung bose kanthi lawuh lawar iwak, utawa teri kang
mesthimundhut oleh-olehkacang karo rotiadhik diparingiDan...cublak cublak suwengsuwenge ting
padha bae tutur apa-apa iya ora kena ginugu, sanadyan kandhane temen, wong wis
kebacut sirna piadele, dening kerepe goroh.
Kobylin (Jerman Koppelstädt) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 3130 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kobylin&oldid=1090497"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
ketemu dewe (muga-muga wae) lha ngendikane Ki Satpam ya wis kaya ngono kuwi
Akeh peninggalan sejarah jaman biyen sing nganti saiki isih disimpen lan karumat kanthi becik dening Pura Mangkunagaran Surakarta. Salah sijine yaiku saprangkat gamelan kang dijenengi Kyai Kanyut Mesem.
Yen panjenengan kapinujon tindak menyang kompleks Pura Mangkunaga­ran, mligine ing Pendhapa Ageng, mes­thi bakal bisa mirsani saprangkat ga­melan lawas, Kyai Kanyut Mesem je­nenge. Gamelan mau mapan ing sisih kulon pendhapa lan ing saben dinane ditu­tup kain werna ijo yen ngepasi ora ditabuh. Kajaba Kyai Kanyut Mesem, ing papan mau uga ana gamelan liyane ya­iku, gamelan Monggang, Carabalen lan Kodhok Ngorek kang biyasa ditabuh kang­go ngiringi sawenehe acara ing Mangku­na­garan.
Gamelan Kyai Kanyut Mesem ora sa­ben wektu bisa ditabuh. Mung ing wektu-wektu tinamtu wae gamelan mau digu­nakake lan ditabuh, kayata pendhak dina Rebo yaiku ngepasi para abdidalem pang­rawit nindakake latihan. Gamelan iki mung
nganti saiki isih nuwuhake kon­troversi mungguh asal-usule. Sape­rangan gedhe abdi dalem Mangkuna­garan ngandhakake menawa asal-usule gamelan mau saka Ponorogo. “Sing dak­ngerteni Kyai Kanyut Mesem kuwi wis ana wiwit RM Said (KGPAA Mangkuna­gara I) isih mudha. Nalika RM Said mbrontak Sinuhun PB II sing condhong marang Kumpeni Walanda. Mulane Bu­pati Po­norogo sing dadi bawahane Sinu­hun PB II banjur ditelukake,” kandhane Ngabehi Salim Wignyosarono, salah sa­wijining abdi dalem Pura Mangkunagaran.
Amerga kalah perang, kabeh barang pengaji saka Ponorogo klebu para pu­trine banjur diboyong dening RM Said lan dipasrahake marang Pangeran Mang­kubumi, mung gamelan Kyai Kanyut sing ora. Nanging Ngabehi Salim ora sa­rujuk yen gamelan mau wutuh saka Po­norogo. “Gamelan iki wis ana kawit ja­man Majapahit, banjur Demak lan Ma­taram. Ing Yogyakarta uga ana gamelan kuwi. Critane perangan-perangan game­lan sumebar lan saperangan ana ing Kabupaten Ponorogo,’’ kandhane maneh.
Asal-usule gamelan iki pancen terus nuwuhake kontroversi. Ing serat Titi­mangsa-titimangsa Wigati ing Sejarah
tulisan: Sabedhah­ing Panaraga Kanjeng Gusti anjarah gangsa (Kyai Kanyut) tuwin mboyong badhaya. Nanging ing Babad Lalampahan tulisane Ann Kumar sing naskah asline disimpen ing The British Library Manuscript London (duplikate ing Museum Reksopustoko Pura Mangkunegaran) nyritakake liya.
Ing Babad Lalampahan katulis mena­wa gamelan mau ana amerga dhawuhe KGPAA Mangkunegara I nalika yuswa 55 taun kaya disebut ing candra sengkala ‘’buta wyat turanggeng rat’’ (1705 Saka) utawa 1779 M. Wose, saka cathetan kuwi nandhesake asal-usule Kyai Kanyut saka jaman Mataram. Ing kono disebutake ngenani Mesem lan Carabali, sing bisa uga kuwi sebutan gamelan Kyai Kanyut Mesem. Nanging uwal saka kontroversi mau saben-saben Pura Mangkunagaran karawuhan tamu agung tansah nggelar gendhing Ketawang Puspawarna kanthi diringi gamelan Kiai Kanyut Mesem.
Uwal saka kontroversi ngenani asal-usule ing kanyatane gamelan Kiai Kanyut Mesem nganti saiki duwe wewaler sing diugemi lan
pangrawit utawa abdi dalem liyane ora ana sing wani nerak wewaler mau.
Nate ana kedadeyan sing ora klebu nalar nalika sawijining wektu ana abdi dalem pangrawit sing ora sengaja nglangkahi perangane gamelan Kyai Kanyut Mesem. Sawise mulih tekan omah pangrawit mau ora bisa bebu­wang nganti pirang-pirang dina. “Nalika diprik­sakake menyang dhokter ora ditemok­ake tandha-tandha lara. Sabanjure sa­wise diadani ritual khusus ing sacedhake gamelan Kyai Kanyut Mesem, pangrawit mau banjur bali waras-wiris kaya wingi uni,” kandhane Ngabehi Salim.
Kajaba wewaler sing bisa nuwuhake kedadeyan sing ora nyenengake, game­lan mau
swara sawijining instrumen saka gamelan mau. Luwih-lu­wih gong Kyai Angun-angun sing mu­jud­ake instrumen saka gamelan Kyai Kanyut Mesem asring muni dhewe. “Ke­da­deyan-kedadeyan aneh sing angel di­tampa nalar asring dumadi gegayutane karo gamelan mau. Meh kabeh abdi dalem pangrawit bisa ngrasakake bab kuwi, nanging
ing pati.[1] Fruktan biasane mung duweni telu nganti pirang-pirang atus unit fruktosa.[1] Fruktan larut banget ing banyu lan disintesis sarta akeh-akehe disimpen ing vakuola.[1] Akeh-akehe fruktan ngandhut siji unit glukosa termina, nudhuhake yèn kabèh mau dibangun kanthi nambahake unit fruktosa ing bageyan fruktosa saka molekul sukrosa.[1] Fruktan biyasane ana ing sesuketan lan ing organ tertemtu kang sithike sangang suku liyane, kalebu organ panyimpen ngisor lemah
kang ngandhut nganti sekitar 35 unit fruktosa kang dihubungake marang liyane ing rantai lurus déning pangiket
glikosida (karbon 2 saka salah siji fruktosa dihubungake ing karbon 1 fruktosa sadurunge).[1]
Levan utawa uga sinibut flein minangka fruktan kanthi cacah unit fruktosa kira-kira beberapa nganti tekan 260 ing suket Phleum pratense lan 314 ing suket Dactyis glomerata.[1] Levan ngandhut unit fruktosa kang utamane dihubungake déning ikatan
glikosida (karbon 2 ing salah siji fruktosa dihubungake kanthi karbon 6 ing fruktosa sadurunge).[1]
Fruktan tanpa jeneng, duweni cabang akèh kanthi pangiket campuran kang kerep ana ing godhong, gagang, lan ing kembang ana gandum, jelai lan sesuketan mangsa atis tertemtu.[1]
Fruktan tanpa jeneng, tanpa cabang, ya iku klompok fruktan kang diidentifikasi mung ana ing rong spesies saka Liliceae: bawang (ing oyot) lan asparagus (ing godhong).[1] Klompok kang kasusun saka sangang jinis utama fruktan iki ngandhut molekul kang cukup cilik kanthi ora luwih saka limang unit fruktosa lan siji unit glukosa.[1]
at 23:05 pandanalas said: Sugeng tadzarusan…
Sugeng blewah-bleweh … (Koyo guyune bocah bayi kae lho…dudu liyane)
Matur Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. Matur suwun.Obat Herbal niki sampun terdaftar teng BPOM, Kangge informasi lewih lengkape
Kaurutakên Dêntawyanjananipun, sarta sabên sapada lingsa, pungkasan akalihan wêkasanipunwiwitanipun. nunggil swara, nirokakên, kados kumandhang: kumandhanging swara.
1. Ha: mêjao ora anyrambahi / iya kae eram kang nugraha / ana urip elok sae / eling ingkang satuhu / uning ing Hyang bisa ngawruhi / iki arang nêmaha / ala tan sinau / utawa ywa taha-taha / ana wau urun wruha apa mruhi / iku dlahan tan mlaha //
kibir môngka kala-kala têka / kana wruha ing samangke / ketung ingkang manêngku / kumêdah mung golèk makiki / kirane nora lôngka / kaya pa sirèku / kukupane kang
daya êndang moh kang dede / dene wus dadya adu / dunung ing dat ingkang dumadi / dimèn bisa widada / daya-daya
[...si/] sisip yèn nganti ngôngsa / sapa tapa bisu / supaya mung bisa kwasa / saya mêsu suwur arsa sama kongsi / sidik sah nunggal karsa //
9. wa: nyuwowo wo nora kuwawi / wiwit wuwa wara-wara tuwa / wala-wala kwata suwe / wêweka aywa trèwu / wulangira muga suwawi / winisik kang tan cuwa / wara wêrdi sèwu / wusana kang sêpên hawa / wa kang brèwu wuwuh sarwa wala kuwi / wilujêng wah kawawa //
10. la: kang mlolo lo ywa nganti lali / liya nala lalawara ala / lama laku tan sapele / lèrèg yèn siyang
tidha kang ngridhu / dhumatêng kang olah kridha / dha wus wudhu dhukun madhadha si adhi / dhinêdhês tanpa padha //
13. ja: lir bojo jodho amung siji / jijal muji jinis mung mêmuja / jaga jênjêm mak plas seje / jerengan plêk tinuju / jumênênge jomblah sawiji / jinatèn tlênging jaja / jaya urip sarju / jumurung ingkang sinêja / japa laju
muruk marma mung sami / mituhu koma-koma / mawa ngêsing sêmu / mula ngangkah kang utama / mara nêmu mupung rêma mamung darmi / miturut mrih katrima //
17. ga: grêk grago godha-godha agi / giris nganggo golèk kadya angga / gana gugur age-age /
Mênggah pananêmipun wontên warni kalih, kasêbarakên kalihan dipun panjakakên. Patrap kalih warni wau ingkang sae ingkang dipun panjakakên, amargi langkung irit wijinipun, sagêd ajêg antawisipun, sarta uwohipun ing benjing langkung kathah. Môngka manawi dipun sêbarakên punika prasasat namung sadhawah-dhawahipun, awis kêrêpipun botên ajêg, kathah wiji ingkang dhumawah ing papan ingkang sanès mêsthinipun, sabab wiji ingkang kêkêrêpên thukulipun botên sae malah trêkadhang botên sagêd thukul. Ingkang sae awis kêrêping tanêman watawis sakaki pasagi, dene anggènipun manjakakên sarana ngangge gêjig, sabên sagêjigan kaisenan wiji kalih utawi tigang êlas.
Wiji ingkang sampun dipun panjakakên wau botên watawis dangu lajêng thukul, wiwit punika dumugi ing salajêngipun, tumrap pangupakaranipun ingkang rêkaos sampun botên wontên, kajawi ing wancinipun matun, rumput-rumput ingkang sami tuwuh ing sakiwa-têngêning tanêman dipun bucali, supados botên nyuda suburing tanêman. Watawis umur salapan dintên, tanêman kadhêle punika sampun wancinipun asêkar.
Ingkang dados amanipun tanêman kadhêle punika namung lodhoh kalihan ulêr. Mênggah jalaraning katrajang [ka...]
[...trajang] ing lodhoh punika, saking kirang kalêrêsan anggènipun ngolah pasitèn kala damêl gadhangan. Dene ingkang dados tandhanipun manawi kaparag ing ama lodhoh punika, tanêmanipun sami alum ingkang dangu-dangu lajêng pêjah. Dene ama ulêr punika môngsa kadhêlenipun manawi sampun wancinipun wontên isinipun, utawi môngsa godhongipun ngantos prigis. Sarana kangge nulak ama wau, wiwit sêkar prayogi asring dipun sambangi, manawi sumêrêp ulêr utawi kupu alit-alit saèmpêr kapêr kadah dipun pêjahi.
Kadhêle punika wontên warni kalih, kadhêle cêmêng kalihan pêthak, ingkang pêthak punika manawi pantun kagolong lêbêt, umuripun langkung panjang tinimbang ingkang cêmêng, dene kaotipun wontên manawi namung sawulanan kemawon. Makatên malih kadhêle pêthak punika langkung inggil, êpangipun ngrêmpoyok kathah, mila manawi nanêm antawising uwit inggih langkung wiyar. Wujuding kadhêlenipun langkung agêng-agêng tinimbang kalihan kadhêle ingkang cêmêng. Kajawi nanêm kados ingkang kasbut ing nginggil punika, wontên malih ingkang katanêm sêsarêngan kalihan pantun gaga. Kalanipun pantun gaga sampun wancinipun matun, kalihan ngrêsiki rumput-rumputipun, ing sasêla-sêlaning tanêman dipun gêjigi kauluran wiji kadhêle. Nanêm makatên punika nama sambèn, limrah katindakakên dening para tani ingkang wêkêl sarta mangrêtos. Punika kadadosanipun mikantuki sangêt, sabab ing têmbe kalanipun pantun gaga sampun sêpuh wancinipun ngênèni, kadhêlenipun inggih sampun sêpuh, dados nama panèn rangkêp.
Umuripun kadhêle cêmêng watawis tigang lapan kirang, dene ingkang pathak langkung saking samantên. Tandhanipun manawi sampun sêpuh, godhongipun sampun jêne, ing ngandhap sampun sami garing. Pangundhuhipun wontên ingkang dipun êrit, nanging limrahipun cêkap dipun jabêli kemawon.
Manawi badhe kasade godhogan, pangundhuhipun sampun ngantos kasêpuhên, raosipun ingkang tungtung lêgi mindhak ical kantun gêmpi gurih thok. Ingkang kasade makatên, sasampunipun dipun jabêli, godhongipun dipun prithili sarta dhangkèlipun dipun kêthoki, lajêng dipun bêntèli alit-alit, uwitipun ingkang panjang dipun têkuk-têkuk supados ringkês, lajêng dipun godhog.
Manawi pananêmipun kathah, limrahipun dipun damêl wose, patrapipun makatên: kadhêle ingkang taksih uwitipun saking undhuhan, dipun êpe kajèrèng tipis-tipis supados enggal garing. Manawi sampun garing tumuntên dipun gêdhigi, inggih punika dipun gêbagi mawi lonjoran dêling utawi kajêng, ing ngandhap dipun lamabari goni utawi gêlaran. Kados makatên rekanipun angoncèki kadhêle, dene gagang ingkang sampun botên wontên isinipun, dipun kalêmpakakên kenging kadamêl kajêng bong.
Protholaning woh ingkang mêntas dipun gêdhigi wau dipun rapèni,tapèni. kulit sarta godhongipun sami kabur, ingkang kantun kadhêle wose, manawi taksih wontên ingkang dèrèng nglècèp saking kulitipun, pangêdhigipun kambali malih, makatên salajêngipun ngantos sarêsikipun wujud kadhêle wose.
Kadhêle punika satunggiling têtêdhan ingkang mikantuki [mikantu...]
[...ki] sangêt dhatêng jasating badan, amargi ngêmu jasad ingkang dados bêtahipun badan, inggih punika jad pêthaking tigan (eiwitstof) sarta gajih (vet), ingih punika satunggiling jading têtêdhan ingkang dados kabêtahanipun badan, kangge gêgêntos utawi ngêjogi jad ing badanipun tiyang. Kadhêle pêthak punika isinipun jad pêthaking tigan 36 bagean, gajih 17 bagean, glêpung 14 bagean, toya 24 bagean sarta jad sanèsipun ingkang 9 bagean, minôngka têtandhingan, manawi uwos isinipun jad pêthaking tigan 1, gajih 1, glêpung 76, toya 13 lan jad sanès-sanèsipun 2 bagean.
Mênggah ginanipun kajawi dipun têdha godhogan, kadamêl lawuhan, bubuk, pelas lan sapanunggilanipun. Ingkang kathah kadamêl tempe sarta kecap. Sakalih-kalihipun sagêd dados panggaotan agêng.
Manawi sampun dados tempe, lajêng dados lêlawuhan ingkang luwêsan sangêt, warni-warninipun namung kantun manut kaprigêlanipun ingkang ngolah kemawon. Kangge jangkêp-jangkêpipun, kados wontên paedahipun kaandharakên ing sawatawis, bab pandamêlipun tempe dhêle sarta kecap, sanajan kula dèrèng kulina dhatêng bab punika.
Ha: Manawi badhe damêl tempe, kadhêlenipun dipun rêsiki rumiyin, supados ical rêrêgêd utawi krikilipun, punika dipun godhog ngantos samatêngipun. Manawi sampun matêng kawadhahan ing tenggok, tumbu utawi wadhah sanès, dipun êkum ing toya kailês, prêlunipun badhe ngicalakên kulitipun, sarta anggènipun mawi toya wau dene kulit ingkang sampun sami nglècèp sami kumambang, dados gampil anggènipun ambucal, danguning pangilêsipun manut rêsiking kulit. Manawi sampun rêsik tumuntên kaêtus, ingkang kadamêl wadhah irig utawi sanèsipun.
Manawi sampun atus saèstu, klecepan wau dipun campuri bêkatul sakêdhik sarta dipun ragèni. Sasampunipun makatên, kantun ambuntêli mawi godhong waru, plasa, pisang lan sanès-sanèsipun. Sabên buntêlan dipun tangsuli mawi mêrang, lajêng dipun wadhahi kalêrêmakên tigang dintênan, punika sampun dados tempe.
Ing sanès panggenan kula sumêrêp tempe, ingkang saking pangintên kula botên dipun buntêli makatên, katitik saking anggènipun kandêl sangêt sarta wiyaripun mèh satampah, damêl tempe punika dados bakuning panggaotan, kathah tiyang ingkang panggêsanganipun saking anggènipun damêl tempe.
Na. Tumrap pandamêlipun kecap, kula dèrèng nate nyumêrêpi piyambak, ngrêtos kola saking takèn-takèn ingkang sampun sami mangrêtos, mila lêrês lêpatipun nyumanggakakên, sukur bage sèwu wontên ingkang karsa ngandharakên, sarana wêwaton ingkang nyêkapi. Dene anggèn kula dhapur gumagah punika, lowung minôngka ular-lar jangkêping andharan.
Manawi badhe damêl kecap, rumiyinipun anggodhog kadhêle ngantos samatêngipun, lajêng dipun êpe ngantos gangsal pitung dintênan laminipun, kadhêle wau dangu-dangu anjamur mêdal jamuripun mabluk pêthak. Sasampuning cêkap dangungipun,dangunipun. tumuntên
dipun kosèk dipun rêsiki mawi toya. Ngantos ical jamuripun. Manawi sampun rêsik, lajêng dipun cêncêm mawi sarêm, abên sanèsipun: gêndhis kalapa sarta godhong sêre, punika wau dipun godhog ingkang lajêng ngêdalakên kecapipun. Dene ampasipun dipun wadhahi ing kalo utawi sanèsipun, supados atus kecapipun. Ampas wau kawastanan ampas kecap, taksih pajêng dipun sade.
Damêl kecap punika ugi dados panggaotan agêng, langkung agêng tinimbang panggaotan damêl tempe, limrahipun panggaotan wau kacêpêng ing bôngsa Tionghwa.
Sadaya karangan ingkang sampun kawrat ing kalawarti Kajawên bab rekadayanipun nênanêm, saking rumaos kula sampun kathah sangêt, pramila raosing manah kula, anggèn kula badhe ngandharakên bab pananêm lan pandamêlipun wiji bètèh punika sampun lami sangêt. Wosipun kados ing ngandhap punika.
Bètèh punika lurik, sawarni krai.
Bètèh punika wowohan ingkang sampun kaprah sangêt katanêm dening para among tani. Pananêmipun ing môngsa katiga, sarêng lan pananêmipun: krai, timun lan sêmôngka. Sitinipun kêdah milih ingkang cêngkar, kapacul utawi dipun luku, lajêng dipun grabag. Anggrabag punika anggaru ingkang botên mawi toya. Rumputipun dipun pêndhêti, kawadhahan ing kranjang mata era, kabucal ing kalèn, utawi dipun pêndhêm, sarta dipun kowaki, lêtipun satêngah mètêr. Sarampungipun kowakan, kêdah kasrantosakên kalih utawi tigang dintên, prêlunipun siti wau sagêda ayêm, nuntên kawur-wuran (katanêman) isi ngalih utawi niga. Ananging pananêmipun wiji wau kêdah dipun dèkèki awu, supados sampun ngantos kamôngsa sêmut utawi cukil (pithi). Sathukuling wur-wuran wau enjing sontên mêsthi kasiraman. Panyiramipun kêdah ngangge sarang utawi gêmbor, supados wit wau sampun ngantos putung. Bilih [Bi...]
[...lih] tanêman wau sampun godhong tiga utawi sakawan sawêg kenging kadhangir. Urut pinggiring pasitèn wau prayogi dipun bêthèki, sarta dipun tanêmi kacang lanjaran, prêlunipun sapisan. Kangge ngrapêti bêthekan, kaping kalih sagêd mêwahi kasilipun. Lho, punika rak inggih lumayan, ta, katimbang botên katanêman.
Sajatosipun bètèh punika tanêman punika ingkang genjah sangêt, umuripun kirang langkung kalih wulan. Wohipun sakalangkung angrêsêpakên manah. Samôngsa bètèh wau sampun mambêt wangi, mratandhani manawi sampun sêpuh (matêng), têrus kenging lajêng kaundhuh. Kalêrêpna ing griya rumiyin, supados wêwah ambêtipun. Pêpajênganipun bètèh manawi katandhing kalihan sêmôngka, taksih awis bètèhipun. Panjangipun ngantos 3 1/2 d.M. agêngipun sakempol. Wangun utawi warninipun manawi taksih nèm sami kalihan krai. Kaotipun bilih sampun matêng bètèh punika jêne utawi abrit.
Pandamêlipun wiji, miliha bètèh ingkang panjang lan agêng, dipun krowoki, isinipun kawadhahan irig, kakumbah mawi godhong dêling, supados enggala ical yiyitipun. Lajêng dipun êpe ingkang garing, sarta kabuntêl pipih pêthak ingkang rêsik, prêlunipun sampun ngantos kamôngsa bubuk.
Ing wêkdal punika, kawontênanipun ing Bali kenging dipun wastani dados tapak patilasan kina, awit ing tanah Bali taksih kathah wêwangunan kina, mila kathah para têtamu ngamônca ingkang sami mrêlokakên mriksani kawontênan ing Bali. Ing nginggil punika gambaripun palabuhan ing Bênowa.
Nanggapi nutipun sadhèrèk rêdhaktur ing Kajawèn ôngka 77 taun 3 ing bagean Raos Jawi.
nanging kaya nora dadi ngapa / ing nyat jarag jêr katêmbèn / ngarah sandi jrudêmung / yogyanya dèn wiwiti saking / gyaning aksara ingkang / karya dhihin iku / tatananing urutira / awit saking ra lêgêna swara miring / disambung aksara da //
dhumatêng para nupiksa tuwin ring sang Jurumanis.
Ing Kajawèn ôngka 77. Kula maos karanganipun, sadhèrèk: Jurumanis, ingkang kasêkarakên, Jurudêmung, mawi sandi sêkar Dhandhanggula. Rèhning ing ngandhapipun karangan, wontên dhawuhipun paduka rama redhaktur, kawrat sêkar Dhandhanggula, dhawuh madosi ingkang sêsinglon sandi wau, dados kula kêpêksa sasagêd-sagêd kula padosi, kula sêrat ing ngandhap punika:
indhaking kawruh / sa: tuhu widakda / sê: dhèrèk ba Jurumanis / dhang: an ulun myat sandi ngandhap punika //§
para sadhèrèk, sami karsa akalangan wontên ing udyana Kajawèn, prêlu paring panggugah manah ingkang sami taksih kalêmpit wontên salêbêting sanubari, kados sak kula, rèhning panggenan kula wontên têlênging wana môngka kuwajiban nênuntun manahing bôngsa ingkang dèrèng tarwaca raos Jawi, pramila rêsèpipun para sadhèrèk bilih mêdal inggih kula siyar-siyarakên, dhatêng bôngsa ingkang nunggil, golongan kula, supados sami anggarjita, sagêdipun gêsang sêsrawungan. Bilih wontên kalêpatan ing panyêrat kula, kula namung nyumanggakakên para maos.
Agambuh rasèng kalbu / buka gaip kang dèrèng nalawung / wungwang dene dèrèng wontên kang dumêling / lingsêm yèn tan sagêd cundhuk / wong wrêdha ujare ngomplong //
paripêksa gumêndhung / dhungkèl dhangkèl kèlu ing pamuwus / wus kabanjur kadiparan dèn tututi / tiwas tuwas dèn gêguyu / marang ing sadulur anom //
nômpa sêsorah rêmbug / bugang kabèh kalamun tan cundhuk / nora wurung malah bakal dèn srêngêni / mung nyuwun apuranipun / wong wrêdha kang ambêk sombong //
bonggan gawe kalantur / tur nyatane durung wruh ing prêlu / lumuh nganggur mung anggêre waton muni / nêniwasi yèn kapatuh / tatu jêro wêkasing don //
dolanan kawruh samun / mundhak apa ing paedahipun / pundhês bakal kaliru angrêrèmèhi / cipta lôngka kumalungkung / wowong. nyatane durung jegos //
Ing Kajawèn ôngka 77 wontên gêgubahanipun sang linangkung: Jurumanis, sêkar Jurudêmung, sarta mawi sandi sêkar Dhandhanggula, sarèhning ki lurah rêdhaktur karsa paring idi sintên ingkang purun madosi, ing pundi panggenanipun sêkar Dhandhanggula wau, manawi saèstu dipun parêngakên, sêkar Dhandhanggula ingkang kangge sandi wau,
Wara Manis Supraba ing Blitar.§ Ngagêm sêsinglon bok inggih sampun, Supraba, ananging Adaninggar kemawon.
Manawi bôngsa Jawi, patraping anjêmparing punika kalihan lênggah, tumrap ingkang astanipun andhêngklang kêtingal adamêl pantês. Nanging manggahing bôngsa Eropah, anjêmparing punika kalihan ngadêg. Dene wos-wosipun sami manjing dados ulah raga.
Garèng : Nèk dak gagas-gagas kanthi êninging pikir, cara-carane ngupakara bocah kuwi saolèh-olèh kudu digêdhèkake anggone ngilangake kajirihane.
Petruk : Wiyah, gagasan ngajak ora omah kaya ngono kuwi, wong kowe
Kamprèt kuwi tansah dak wêdèn-wêdèni, ewadene mêksa isih gawe susah wong tuwa bae, kaya ta: nèk bokne kabênêr nyêmbêlèh pitik, kuwi aku wis nrima, yèn dingèngèhana: gêndhing, dhadha mênthok lan pupune karo pisan, ewadene sok nganti mèh ora kêduman, ya kuwi saka dening ambêjujage Si Kamprèt mau. Upamane dhèwèke saiki banjur tak ajari kêndêl, aku rak sida mung uman cèkère thok bae.
Garèng : Hêm, wong wis nrima kok anggêre dingèngèhi gêndhing, dhadha mênthok lan pupu karo pisan, sasat pitik siji dipangan dhewe kabèh ane, Ora, Truk, ngrêtia, ati jirih kuwi sok bisa anjalari adohe mênyang tindak kang bêcik, sok nyêdhakake mênyang tindak ala, lan sok bisa andayani kabèh lêlakon kang bakal ditindakake. Mulane nèk ati sing jirih mau bisa dibuwang, wusanane banjur bisa tatag, kuwi ing têmbe bisa nuwuhake kêkêndêlan.
Petruk : Kuwi aku ora cocog manèh, tuladhane rak pirang-pirang wong kêndêl sok dadi sangsara, kaya ta: Mas Arja, sapa sing ora wêruh kêkêndêlane dhèwèke. Maune rak wis kêpenak ta, dadi dara klèrêk kantor, blanjane tur iya wis nyamlêng, dilalah kacênthok karo kancane mung jalaran prakara sêpele bae, banjur pêcicil, ngêtokake kêkêndêlane sarta banjur plêk, nêmpiling kancane mau, wusanane iya banjur
wis enak eca gêbêg rôngka mangku rôndha, wong wis dadi ajung kêmis jarene. Wusanane mung dicênthok panggêdhene sathithik bae, banjur sanalika ngêtokake kêkêndêlane, sarta banjur pêcicilan, pandêlikan, cênanangan, kaya arêp ngalêthak-ngalêthaka panggêdhene, pungkasane iya banjur ngêmut driji, alias dilêpas saka pagaweane.
Garèng : Wiyah, nèk kaya ngono kuwi arane dudu wong kêndêl, ananging wong brangasan
nêpsune, kuwi iya banjur dadi baturing setan. Mungguh sing diarani kêndêl, kuwi dudu kuwanène anggone doyan gêlut utawa doyan anjotosi uwong, ananging kuwanène anggone anindakake kuwajibane tanpa wêdi susah lan kangelan. Kuwi kang diarani kêndêl utama têmênan.
Petruk : Tiga kali ora cocog manèh, nèk kêndêl anggone nindakake kuwajibane, diarani kêndêl utama. Rak ya pirang-pirang taun wong sing nindakake kuwajibane kanthi kêndêl têmênan, ora wêdi mênyang susah kangelan, ora wêdi mênyang lara, malah sok ora wêdi mênyang patine, ewadene kok diarani wong asor, kaya ta: tukang nyêbrot, maling, tukang ambegal lan sapêpadhane.
Garèng : Lho, tumindak kang kaya mêngkono kuwi rak dudu tekading wong kêndêl, ananging tekading wong kang kêkurangan. Mungguh sing diarani wong kêkurangan kuwi, ora ngêmungake wong kang kêkurangan pangan lan bôndha, ananging iya wong kang kêkurangan: kawruh, nalar, budi lan sapêpadhane. Mulane iya ora kêna diarani tindak utama, ananging tindak asor.
Petruk : Mêngko dhisik ta Rèng, aku tak takon. Kayadene anggangsir, ambêdhah pagêr, utawa mlêbu sarana ngrusak jêndhela, kuwi kabèh rak wis dadi pagaweaning maling. Mara, kalane nglakokake kuwajibane mau, apa ora kêna diarani kêndêl bangêt, awit yèn ora kabênêran rak bisa uga
ora wêdi, ananging ditrajang bae. Mara, apa ora kêndêl kuwi arane.
Garèng : Tumrap wong kang cêkak nalare, tumindak kang mangkono iku, iya diarani kêndêl, ananging sanyatane malah kosokbaline, awit uwong banjur gêlêm anindakake nyolong, nyêbrot, ngècu lan sapêpadhane, kuwi sabênêre jalaran saka jirihing atine. Jirihe mau sabab kuwatir yèn kêpêksa banjur kudu nyambutgawe kangelan, wêdi yèn wêtênge banjur kêluwèn, yèn ora nyambutgawe sarana adus kringêt, idham-idhamane wong kang mêngkono kuwi, bisaa nyambutgawe kang ora kangelan, ananging bisaa cukup pamêtune. Mêsthine rak iya ora ana ta pagawean kaya kang dadi idham-idhamane mau. Sapa sing kêpengin cukup pamêtune, iya kudu sing pêthêl nyambutgawene. Ing sarèhne wis kabanjur suthik mênyang barang gawe sing kangelan, playune ora ana manèh iya banjur nglakoni durjana. Awit wong laku durjana kuwi yèn kabênêran, anggone nglakoni kangelan sapisan, olèh-olèhane sok nyukupi kanggo pangan pirang-pirang dina, mara, pikirên bae, wong sing wêdi yèn kaluwèn wêtênge sing suthik nyambutgawe, apa ora kêna diarani wong jirih lan asor bêbudène.
Pambantu Kajawèn ing Surakarta ngabarakên, bilih kaparêng dalêm ingkang sinuhun ing Surakarta, salêbêtipun taun Alip punika badhe ngramakakên putra dalêm Kangjêng Pangeran Arya Jatikusuma, dhaup kalihan putri dalêm suwargi Ingkang Sinuwun Sultan kaping VI ing Ngayogyakarta.
Sawêg sawatawis dintên punika pulisi angropyok dhatêng griyanipun salah satunggaling bôngsa Tyonghwa ing Warungmiri tuwin griyanipun satunggaling bôngsa Tyonghwa, ing Nusukan, sami ing kitha Surakarta, amargi sami kadakwa malsu barang daganganipun tiyang sanès, awarni rokok sigarèt, ing wêkdal wau
Lêt sawatawis dintên kalihan dhawahing pasamuan agêng mahargya jumênêng dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara VII têtêp kalih wêlas satêngah taun dhawah wulan Sèptèmbêr kapêngkêr punika, kaparêng dalêm andikakakên nanêm wit ringin manggèn ing pasitèn Balapan lami, kaprênah lèr pura Mangkunagaran, kanggè pangèngêt-èngêt. Wêkdal pananêmipun wit ringin wau mawi rinêngga arak-arakan, gôngsa Carabalèn sapanunggilanipun sarta dipun jênêngi ing panjênêngan dalêm kangjêng gusti piyambak (K. 585).
Kala dintên Ngahad, wanci siyang, gudhang mrêcon pabrik mrêcon gadhahanipun Tuwan Can King Hwat ing Ngastina sêtrat, Madiun kêbêsmi. Kapitunan f 19.000.- otên kalêbêtakên ing asuransi. Kasangsaran botên wontên.
Katêtêpakên dados patih ing kabupatèn Wanasaba, Mas Mohammad Tayib, patih ing Karanganyar. Dados patih ing Brêbês, Radèn Sutirta patih ing Wanasaba. Dados patih ing Karanganyar, Radèn Parwata, patih ing Brêbês.
Benjing tanggal 16 wulan punika, sampeyan dalêm ingkang wicaksana, Ingkang Sinuhun ing Surakarta badhe têdhak ing Sêmarang. Ing dintên wau badhe mriksani kapal motor Chr. Huygens. Ingkang nuju labuh ing Sêmarang. Dalunipun mara tamu dhatêng dalêmipun tuwan gupêrnur Jawi Têngah. Tanggal 17 rawuh martuwi putra ingkang krama angsal Radèn Tumênggung Sasrawadana, ingkang kabiyantokakên pakaryan pulisi ing Sêmarang. Dalunipun mara tamu dhatêng dalêmipun kolonèl P.D.A. Frankamp, Ir. Wouter Cool. Tanggal 18 kondur mampir mriksani pabrik sigarèt Mac Gillavry ing Jatirungga. Wontên ing Sêmarang nyare ing hotèl Du Pavillon.
Pasarean dalêm Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara VI ing Astana Utara, kathahipun têtiyang ingkang dhatêng saya kathah, ngungkuli ingkang sampun-sampun. Ing dintên Sênèn kêpêngkêr motor mabur nagari Walandi Indhia ingkang kaping kalih, sampun dumugi ing Cililitan, sêtatsiun motor mabur ing Batawi. Bidhalipun saking Palembang ambêkta tiyang numpak, nama Tuwan van der Wilk, partikêlir, badhe têrus mabur dumugi Surabaya. Dhatêngipun para pandheganing juru mabur dipun papagakên ing para pangagêng, tiyang ningali kathah.
Wontên sawênèhing murid A.M.S. ing Batawi, ingsêr-ingsêran saking Stovia, sakit. Sarêng kalêbêtakên ing C.B.Z. dipun papanakên wontên ing klas 4, Môngka ingkang sampun kalampahan, murid Stovia manawi malêbêt ing griya sakit, manggèn ing klas 2 angsal têdha klas 3, saha sarêng wontên A.M.S. murid ingsêran saking Stovia inggih dipun janji têtêp botên ewah. Wusana sarêng Tuwan Dr. Bochard dados dirèktur C.B.Z. wontên ewah-ewahan kados makatên punika. Para murid A.M.S. sami usul dhatêng dhirèktur supados murid ingkang sakit wau kapindh dhatêng klas 2.
Langganan nomêr 2949 ing Kauman, Tulungagung. Pos wisêl panjênêngan f 3, katlisiban ing margi kalihan panagihan kula. Têrangipun samangke makatên: f 3, kangge kwartal 4 saha kwartal 1 taun 1929. f 1.50 ingkang nêmbe kakintun tumrap kwartal 2 taun 1929.
Langganan nomêr 2042 ing Dhiwung (Têgal), pamundhut panjênêngan kajawèn nomêr 40 taun 1927, sampun kula kintunakên nalika 1/10-28. Bab ingkang prêlu makatên, manawi taksih wontên, kula botên kawratan ngintuni sarana lêlahanan.
Langganan nomêr 698 ing Cilongok (Ajibarang). Wisêl f 7.50, tumral 5 langganan sampun katampi matur nuwun. Prayogi sanès dintên kula urus
rêkasa / paduka dipun aturi / mangkya dadi sêsulih / nyenapatènana pupuh / lan malih dhinawuhan /
lamun wus condhong ing karsa / payo mangkata saiki / mênèk kasuwèn yayi / ambok dadi dukanipun /
Luwih / têtulung kang apês ing prang / warnanên para prajurit / wiwit têmpuhing jurit / rame
wong puniki / dene bagus ngluwihi / sasat Hyang Asmara nurun / baya wong Carangsoka / minta sraya dewa luwih / warna-warna rêrasaning pra punggawa //
kunêng kang ayun-ayunan / Kêmbang Jaya Godhapati / Godhapati tanya sugal / sapa kang mêtoni jurit /
wak mami / lah mara tampanana / kacung piwalêsku / sira kang dadi jalaran / wirang ingsun pantês yèn nêmua pati / cinandhak limpungira //
kabèh / Sapanyana andulu / Godhapati rusuh ing jurit / binuwang pêdhangira / krura ngamuk punggung /
kêndhang gong bèri arame / swarèng surak gumuruh / kunêng wau Sang Godhapati / wus malbèng pabaratan / sarwi
pinèt ing lenanira / anulya sinuduk / jaja manrus ing walikat / Godhapati ambruk andhêpani siti /
anggalih piyambak dhatêng sêngsêming cariyos wau.
Ing satamatipun waosan Kêmbang Jaya, badhe gêntos waosan gancaran, nama Sêrat Jaka Pitutur, cariyosipun sae, tur inggih nêngsêmakên, tuwin kêtingal bilih cariyosipun wontên sayêktos, ing pangintên tamtu inggih damêl karênan.
Ôngka 81, 24 Rabingulakir, Taun Alip 1859, 10 Oktobêr 1928, Taun III.
Ing nginggil punika gambaripun Radèn Mas Arya Yudawinata, mayoring prajurit dalêm ing Surakarta, inggih ingkang kagungan karangan Wara Sumewa tuwin ingkang sêsinglon: Jurumanis.
Kados ing ngriki prêlu kacariyosakên sakêdhik mênggahing sêsêbutan arya. Tumrap ing karaton dalêm Surakarta, pangkat agêng ingkang mawi sêsêbutan arya, punika têgêsipun wayahing nata, dene Radèn Mas Arya Yudawinata punika wayah dalêm suwargi Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun P.B. IX.
Redhaksi Kajawèn angaturakên gênging panuwun dhumatêng panjênênganipun Radèn Mas Arya Yudawinata, dene kaparêng lêlangên ing Kajawèn. Ing pamuji mugi dados panuntun dhatêng priyantun sanès-sanèsipun kaparêng manjurung.
wa : wuse lawas watêkira writ yèn muwus / wasis nora nêmên criwis / wêruh wantêr wudhu kang wus / wèh wêwêngan wah katawis / wis warata wuwuh kang wos //
ginayuh / daya yêkti mugi-mugi / widadaa kang dèn suhun / nama ingkang tansah eling / tapa entuk sihing Manon //
Miturut katrangan saking sêratanipun Tuwan Dr. Charles Wells satunggiling ahli basa Turki ingkang misuwur sarta dados guru luhur ing pamulangan wadyabala lautan ing Sêtambul, kacariyosakên, bilih ing kawan dasa taun ingkang kapêngkêr, panganggening aksara Latin tumrap basa Turki, ingkang sadèrènging jamanipun tuwan dhoktêr wau sampun karancang ingkang kathah, punika angèl sagêdipun kalampahan, botên beda kalihan panyêratipun basa Inggris mawi aksara murih sagêdipun mathuk kalihan pakêcapanipun. Panjênênganipun amanggalih bilih aksara Latin punika botên prayogi sangêt tumrap ingkang kasêdyakakên ing nginggil, nyata ewah-ewahanipun wau badhe ambingungakên sangêt. Tuwan Dr. Wells botên nyana babarpisan, bilih ing taun punika ugi ing kitha Saloniki, dipun lairakên jabang bayi, ingkang
supados salajêngipun basa Turki kasêrata mawi aksara Latin. Ewah-ewahan wau katindakakên kanthi karampungan, ingkang sarujuk kadosdene kawontênan-kawontênan ing Turki. Sanalika sarêng sêdya badhe nindakakên aksara Latin wau katampi, lajêng dipun wontênakên komisi, ingkang kajibah adamêl rancangan ingkang mathuk kalihan kawontênanipun aksara Arab. Tumindaking komisi wau saklangkung alon sangêt, ngantos lajêng ngalilani tuwuhing carakan ingkang botên opisil. Langkung malih wiwit tanggal 10 Agustus, nalika Sang Kemal Pasja adamêl sêsorah wontên sajawining pangon ing sangajêngipun golonganing rakyat, ingkang sêdyanipun ajak-ajak dhatêng sadaya tiyang Turki, supados puruna enggal-enggal anyinau aksara Turki enggal punika. Miturut karampunganing komisi, komisi wau amanggalih prêlu, ing tanggal 16 Agustus, anyêbar wara-wara, ingkang anêrangakên, bilih sadaya carakan Turki enggal, ingkang sampun kaumumakên punika lêpat babarpisan saha botên anocogi dhatêng punapa ingkang sampun dipun putusi dening komisi dumugining kala punika. Carakan opisil, kajanjèkakên abdhe dipun wêdalakên sawatawis dintên malih, ananging kala punika sêrat-sêrat kabar sami angèngêtakên, bilih carakan enggal punika botên kenging kaanggêp opisil, sadèrèngipun katampi lêrês dening parêpatan agêng bôngsa Turki (polêksrad Turki), ing môngka anggènipun badhe ngawontênakên parêpatan, botên sagêd kalampahan sadèrèngipun wulan Nopèmbêr.
Ananging pêpèngêt ingkang katindakakên sarana sabar wau, sajakipun botên adamêl rênaning panggalihanipun Sang Ghazi, jalaran lêt sadintên kalih dintên, lajêng kenging katitik saking wontênipun karangan ing sêrat kabar Djamhoeriat, ingkang mratelakakên, bilih wontênipun carakan enggal punika, ingkang angrancang tuwin amutusi lêrês lan lêpatipun, inggih ngêmungakên sang presidhèn piyambak, tuwin jurunipun pamrayogi sawatawis. Joenoes Nady Bey warga polêksrad Turki sarta ingkang anggadhahi sêrat kabar Djamhoeriat, sadèrèngipun pangkat dhatêng nagari ing sajawining praja, kêpengin sangêt pamitan dhatêng panjênênganipun presidhèn, saha inggih lajêng kalêbêtakên ing parêpatan ingkang wigatos wau. Sanalika punika piyambakipun kadhawuhan dening Sang Ghazi supados puruna dipun eksamên mênggahing kasagêdanipun ing bab carakan enggal wau. Dene wujuding eksamên anyêrati satunggiling cariyos ingkang dipun dhikte dening priyantun luhur wau. Sanadyan Joenoes Bey satunggiling tiyang ingkang gagah prakosa, ing ngriku angakêni, bilih kala punika angrumaosi bingung kadosdene lare alit, ewasamantên uwohing eksamênan katingal ragi sae, tandhanipun, padamêlanipun wau lajêng kapacak wontên ing sêrat kabaripun, inggih punika angêmot sêratanipun tiga wêlas larik, mawi dipun cirèni corekanipun Sang Ghazi sangang iji.
Sang Ghazi Kemal Pasja Presidhèn Praja Turki ing sapunika.
Wiwit kala punika ugi, salajêngipun ing Turki mratah têtiyangipun sami ngrêmbag badhe carakan enggal wau. Sadaya kemawon, ingkang ngrumaosi nama tiyang, punika sampun mêsthi lajêng kakintên, bilih sami amajibakên badanipun anyinau aksara sangalikur punika, utawi mulangi aksara wau dhatêng tiyang sanès. Lan sadaya rakyat sami gumun dhatêng rikating tindak anggènipun badhe angsal kasagêdan ingkang enggal wau. Kacariyosakên bilih para ministêr kala punika anggènipun napak-astani asmanipun inggih mawi aksara Latin. Kantor-kantor umum sawatawis, sampun amiwiti migunakakên aksara Latin kangge gêntosipun aksara Arab, ing sêrat-sêrat kabar ingkang makatên punika inggih wiwit dipun tindakakên, lan ugi lajêng dipun wontênakên sêsorahing [sê...]
[...sorahing] bab punika, wontên ing papan blag-blagan ing pamulangan luhur ing Sêtambul sarana pitulunganing pirantos kangge anyêthakakên suwara (loudspeaker). Salajêngipun nuntên dipun wontênakên pambudidaya ingkang prêmati, murih sagêdipun enggal sumêbaring sêratan Latin ingkang sagêd mathuk kalihan kawontênanipun aksara Arab.
ing lakon / tan salisir mring kata gitane / pan ing mangkya linuri ing tulis / pamrihe mung dadi / minôngka
janma ingkang tan narima maring / ing satitah mangko / mung nut arda pangôngsa-angsane / nadyan
anèng ngarêpe mitrane / nyêla nacad pakaryan kang pasthi / tur maksih nglakoni / maune ginunggung //
lamun katon mangkono yêktine / sakèh karya lamun ingupadi / antuke tan pasthi / wasana kaduwung //
ing samêngko kacuwan ing galih / têmahan malompong / awit ingkang dèn upaya mangke / ingkang enak lan jênjêming ati / yèn mangkono kaki / kang cêdhak mung krungu //
ing panggrêsah sambate andhrindhil / wit lamun eling gon / tuking sêdhih mung manut ardane / ing samêngko
samêngko agantya ihtyare / ing saênggon-ênggon dèn têkani / mrih sugih lan singgih / sangsaya tan urus //
gone tan narimèng ati / pangôngsa tan pundhoh / janma ingkang mangkono pagene / nora ana sêdyane maoni / mring karsèng pribadi / murkane tanpa nung //
lali marang bêciking sasami / kang wus anèng jêmpol / kang ingarah luwih ing bêcike / yèn winawas nyamut-nyamut yêkti / gêbyare
sêdyanira anjala ing mangke / angupaya mina tagih gurih / jambal dêlêg bêcik / mung tômbra kang mungup //
badhèr abang pirang-pirang kèksi / mung liwat malengos / paksa nurut manginggil parane / ing samangkya wruh wagal nêdhêngi / ya mêksa tinampik / golèk sing lwih bagus //
mina wagal lan tômbra tan panggih / wus lingsir ing kulon / kang kaèksi mung ucêng sliwêre / rèhning saking sayahe kapati / luwe ngintir-intir / ucêng gagang laju //
enggalira jinala tumuli / pinundhut agupoh / nulya mulih kêpati gêtune / upama ing mau-mau bêcik / mangkono wus olih / badhèr wagal bagus //
ing samêngko ucênge pinurih / karya tambêl butoh / nanging paksa mirasa rasane / wit dening wus tan antuk têtandhing / yèn mangkono pasthi / kaduwung milalu //
kang gumêlar ing jagad puniki / malela wus mêlok / noranana kabêgjan tan kanthèn / mring sukaning wardaya ta kaki / môngka sukèng galih / wus aran bêgja gung //
nadyan gêdhe cilika yèn kanthi / panrima ing batos / dadya sênêng tan ewuh lakune / yèku kêna ingaranan yakti / janma kang utami / tan nurut ing êdur //
têgêsira janma ingkang yogi / nrimèng titah mangko / marêm maring kontungane dhewe / tinômpa lan sukanirèng
irisan wau sami dipun osèr-osèri mêrtega kiwa têngên, lajêng dipun tumpuk, sasêlanipun dipun dèkèki kismis, manis jangan bubukan sakêdhik. Wusana dipun dèkèk ing wadhah ingkang sampun dipun osèr-osèri mêrtega tuwin dipun wurwuri bêskuwit bubukan.
Sapunika lajêng andamêl abên-abênan: tigan 6 iji dipun ublak, dipun wor kalihan gêndhis, puhan, toya mawar, saha dipun siramakên ing roti wau. Kajawi punika taksih dipun wurwuri bêskuwit bubukan dipun wori manis jangan bubukan sakêdhik, ugi dipun dèkèki mêrtega malih ing pintên-pintên panggenan.
Olaha kêtan 1 kati, dipun santêni, ingkang sae dipun dang. Tigan 12 iji, gêndhis jawi sacêkapipun. Santên kalapa satugêl, dipun colok ing sarêm, godhong pandhan sadriji.
Pangolahipun: tigan kaublak, lajêng dipun suri santên, dipun dèkèki gêndhis, saha lajêng dipun olah, kaudhêg samatêngipun, anggènipun ngudhêg botên kenging dipun êndhani.
Pandhaharipun, duduh wau, inggih punika ingkang nama srikaya, kangge anduduhi kêtan.
Dhêdhaharan ing nginggil punika ingkang satunggal olah-olahan cara Walandi, satunggalipun cara Jawi, sadaya sami kapetang dhêdhaharan ingkang waragadipun miring, dene ing bab cocoging raos, kasumanggakakên ingkang kaparêng badhe nyobi.
Mênggahing dhêdhaharan, punika tumrapipun ing jaman sapunika, ingkang nama dhêdhaharan Jawi, wontênipun ing pasamuan, saya ingkang nama pasamuan agêng, sampun botên kalêbêt ing meja, kados ta bangsaning nagasari, mêndut timus, dene ingkang kêlimrah: ngangge dhêdhaharan cara Walandi, bangsaning rêmikan, malah ingkang kangge rêrênggan ing meja nama dhaharan agêng, inggih punika dhaharan ingkang mawi rinêngga-rêngga ing sêsêkaran, prêlu namung kangge pasamuan, ugi wontên ingkang lajêng dipun pêcah dipun dhahar, nanging sawênèh namung kangge rêrênggan kemawon.
Tumrap têtiyang Batawi, panganan agêng punika têtêp namung kangge sêsêkaring pasamuan, wontênipun ing meja botên nate dipun iris. Malah wontên panganan agêng punika namung sambutan. Upaminipun wontên tiyang bêbesanan, punika manawi sami ngangge pasamuan, pangananipun agêng cêkap gêntos ngangge pangananipun agêng tiyang ingkang mêntas gadhah damêl rumiyin, samantên punika tumrap ingkang
rêbat cêkap. Dene panêdhaning panganan wau manawi sampun bibar damêl babarpisan.
Mênggahing dhêdhaharan agêng, punika awis rêginipun, mirah-mirahipun rêgi gangsal rupiyah, minggah-minggahipun wontên ingkang ngantos rêgi satus rupiyah. Tumrap ingkang dèrèng mangrêtos, mirêng rêrênggan satus rupiyah wau têmtu anjomplak, dene rêrêgèning têtêdhan kemawon ngantos samantên. Nanging tumrap ingkang mangrêtos, tamtu lajêng sagêd nindakakên kêrta aji, kados ta mirid saking awising abên-abênan ingkang dipun olah, rêkaos tuwin riwiling panggarap, upaminipun kemawon, bab martega sapanunggilanipun lan malih bab anggèning damêl rêrênggan sêkar gêndhis wontên sanginggiling dhaharan, punika sadaya sami padamêlan ingkang botên gampil, mila rêrêgènipun sampun mèmpêr kados ingkang pinanggih wontên ing wujud. Lan malih, ingkang rêgi satus rupiyah, inggih tamtu langkung agêng, langkung eca tuwin langkung pèni.
Wontênipun dhêdhaharan wau dipun wastani dhaharan agêng, kajawi wujudipun agêng, inggih atêgês dhaharan ingkang pandhaharipun kêdah sarana dipun pêcah-pêcah.
Ingkang sampun pinanggih, agêng-agênging dhaharan agêng punika saprangkul, punika sampun nama onjo, nanging tumrap ing Washington, Amerikah, mêntas wontên dhaharan agêng ingkang agêng sangêt, kangge pasugatan nalika nuju pasamuan. Panjanging dhaharan wau 10 mètêr, inggilipun 5 mètêr.
Mênggahing abên-abênaning dhêdhaharan wau: glêpung 3000 pun, tigan 2000 iji, gêndhis 700 pun, tuwin sanès-sanèsipun ingkang kintên-kintên inggih sarwa kathah. Dene dhaharan wau kangge sadhiyan tiyang 4000. Mênggah wujuding dhaharan kados ing nginggil punika.
Ing sapunika para maos sagêd anggalih, kadospundi pandamêlipun, sadaya tamtu sarwa ngawontênakên padamêlan rêkaos. Gampilanipun sawêg anggènipun ambage kemawon inggih sampun ithu sangêt.
Sami-sami golongan pasar taunan, tumrap ing tanah Jawi, ingkang agêng wontên tiga, inggih punika ing Batawi (Pasar Gambir), Bandhung tuwin ing Surabaya. Dene pasar taunan ing Surabaya gambaripun kados ing nginggil punika, kagambar ing wanci dalu.
Para maos ingkang sami kagungan ingah-ingahan sato iwèn, tamtu sampun uninga satunggiling kewan alit ingkang nama gurêm. Awit sabên ayam ingkang nêmbe nêtês kuthukipun, ing pataranganipun wau tamtu kathah gurêmipun, sarta manawi sampun kaandhapakên saking patarangan wau, gurêmipun sumêbar dhatêng pundi-pundi. Nomêr 1, tiyang ingkang ngandhapakên wau têmtu badanipun sakojur kraos pating grêmêt, sarta gatêl, sabab dipun cokoti gurêm ingkang tumèmplèk ing badanipun. Sanajan dipun êdusi mêksa taksih kathah ingkang nèmplèk. Trêkadhang dalunipun manawi badhe tilêm ugi tansah susah.
Ingkang punika kula ngaturi pirsa, bilih makatên wau wontên sarananipun sapele nanging mêsthi sagêd ical, inggih punika sintên ingkang kagungan ayam nigan, manawi sampun badhe angrêm, ing pataranganipun wau lajêng kadèkèkana godhong cêpokak, wontêna 15 utawi 20 lêmbar. Insa Allah mangke manawi nêtês botên wontên gurêmipun, sok ugi botên kasèp anggènipun andèkèk godhong cêpokak wau.
Wasana galap-gangsuling ukara tuwin kithaling têmbung, mugi para maos aparinga sih pangaksama.
Petruk : Nèk tak gagas-gagas, Rèng, wong jaman biyèn kuwi kok luwih kêndêl tinimbang wong jaman saiki, nganti ana unèn-unèn: luwung mati tinimbang wirang, kaya ta: digawe isin ana ing ngarêpe wong akèh, banjur anganyut tuwuh, malah mung ditampik prawan bae, iya banjur ngêndhat. Seje karo wong jaman saiki, nèk ditampik prawan ujare: ora kurang wanita liya sing kinyis-kinyis, malah aku duwe kônca olèh kaisinan gêdhe bangêt, nganti barang darbèke dibêslah kabèh, kala samono iya pancèn banjur mati ... ananging krêtune. Mara, apa ora têtela bangêt, yèn kêndêl-kêndêl wong jaman biyèn tinimbang karo jaman saiki.
Garèng : Mungguh omongmu ing bab unèn-unèn: luwung mati tinimbang wirang, kuwi rak gumantung mênyang panêmune wong siji-sijine, bisa uga nèk ing jaman biyèn, wong wirang banjur anganyut tuwuh kuwi dianggêp sawijining kaprawiran, ananging kaprahe ing jaman saiki, nèk mung ditampik prawan bae banjur ngêndhat, kuwi rak banjur dianggêp wong kang cêkak budine.
Petruk : Bab kiyi ora prêlu dirêmbug dawa-dawa, mung bae umume, wong jaman biyèn kuwi rak luwih kêndêl tinimbang wong jaman saiki, dêdongengane rak pirang-pirang sing kêna kanggo tuladan, kaya ta: Kyagêng Sela diêdu karo banthèng, utawa manèh Jaka Tingkir diêdu karo kêbo danu, lan isih akèh manèh tunggale, kang anyatakake kêkêndêlane wong jaman biyèn. Seje karo jaman saiki, wong ming ditakoni Walônda kanthi bênêr-bênêr bae, wis ngoplok, raine kathik katon pucêt, kuwatir yèn arêp digawe ala, amara, apa ora kêbangêrên.
Garèng : Kang mangkono kuwi sing salah sabênêre, wong sing diwajibake mulasara kalane isi bocah, awit cilik, bôngsa Walônda dipadhakake momok, wis mêsthi ta wêdine kuwi banjur rumasuk ing balung sungsum, kaya ta: nèk ana bocah nangis, kuwi amrih mênênge
sabanjure iya banjur wêdi karo Walônda, malah pikirane sabên Walônda kuwi kabèh mêsthi tukang mabuk. Ambok iya ngênêng-ênêngi bocah [bo...]
[...cah] kuwi mangkene: wis mênêng le, ayo padha nonton Lônda baris, utawa: ayo padha nonton Lônda musik-musikan, lho, kuwi ing têmbe wohe rak bagus bangêt, kajaba ing têmbe bakal banjur ora wêdi, ananging uga bakal anduwèni trêsna, kang wusanane bisa agawe tata têntrêm lan karaharjaning praja, awit wong-wonge ing tanah Jawa kene bisa banjur dadi guyub rukun, ora tansah pasulayan bae.
Petruk : Upamane wong Jawa bisa kalakon mulang anake kayadene kang kok kandhakake mau, ananging sing kanane ora gêlêm nimbangi, têmtune iya ora bisa kalakon, jalaran aku dhewe kêrêp krungu ucap-ucapaning nyonyah Walônda nyang anake mangkene: aja sok dhêmên kêkumpulan kambi bocah Jawa, mundhak kêcepretan, êmbuh kêcepretan apa, ananging kono rak wis cêtha, yèn anak Walônda kuwi wiwit cilik dikulina ngrèmèhake bôngsa inyong, mulane barêng gêdhe iya ngrumasani basaning Yamadipati.
Garèng : Lho, aja kok banjur dipukul gambang sama rata ngono bae, bôngsa Walônda kuwi iya ora beda karo liya-liyane, iya ana sing dawa pikire, lan uga ana sing cupêt budine, kayadene Walônda kang mulangi anake kaya kandhamu mau, kuwi rak Walônda sing cupêt budine. Ora beda karo sawijining priyayi kang mulang putrane, dipênging kêkumpulan karo bocah kampung, jalaran dikuwatirake nèk putrane mau kêtularan dadi bocah urakan, ing kono priyayi mau rak ora ngèlingi, yèn bocah kampung kuwi durung kêna ditêmtokake yèn bêbudène luwih asor tinimbang putrane dhewe. Mulane yèn kowe mêndhaki Walônda kang mulang anake kaya kandhamu ing dhuwur, kowe aja mrêduli, awit kuwi rak prakarane kana, dudu prakaramu, luwih bêcik kowe ngèlingana mênyang piwulange para sêpuh mangkene: sing dhêmên mênyang samubarang kang kumêlip ana ing donya kene, awit kabèh mau gaweaning Pangeran, lan sing sapa dhêmên marang titahing Pangeran, kuwi prasasat dhêmên marang Pangeran.
Petruk : Dadi nèk miturut piwulang mêngkono mau, wong kuwi kudu tansah anduwèni wêlas asih bae marang sapadha-padhane, dadi sanadyan kanane sêngita kaya ngapa, kene kudu tansah dhê ... mên bae, yak, iya ora saguh aku nèk mêngkono kuwi, dadi nèk kanane ngrasani ala, kenene kudu ngalêmbana, nèk kanane nêmpiling, kenene iya kudu nrima lan nyuwara: sêmbah nuwun, mas. Wiyah, nèk aku wis disêbut wali, kiraku bisa nglakoni, salawase isih diarani wong lumrah, yèn
wong ambêjujag. Sabênêre kono iya angèl anglakoni piwulang kaya ing dhuwur mau, ananging yèn bisa dilakoni têmênan, pancèn iya utama
bangêt, awit sajatine manusa iku anduwèni daya tarik-tinarik, dadi saupama kanane sêngit, ananging kowe tansah dhêmên, suwe-suwe kanane iya banjur mari sêngite, lan nuli anduwèni tancêp trêsna lan têmên. Wis, wis, kok banjur nyêbal pathokan, wong ngrêmbug kêndêl, kok banjur slewengan nyang warung barang.
Ing Karanggêdhe pinanggih wontên lare èstri umur 12 taun, pêjah gantung wontên ing wit-witan, nanging sarêng kapriksa ing dhoktêr, gumantunging lare wau sasampunipun pêjah, tuwin kêtitik wontên tôndha biru èrêm ing badanipun. Wusana pulisi angsal katrangan, bilih pêjahipun wau saking dipun gêbagi ing êmbokipun kuwalon, jalaran lare wau kapurih adus badhe dipun sunati botên purun, lajêng dipun gêbagi lan andadosakên ing pêjahipun. Lare sasampuning pêjah lajêng dipun cêmplungakên ing luwangan, dalunipun lajêng dipunantungakêndipun gantungakên. ing wit-witan.
Ing dhusun Mranggèn, Magêlang, wontên lare sakit dipun tilar piyambakan wontên ing griya, sarêng dalu karaos kêkês lajêng damêl latu badhe kangge api-api. Nanging sarèhning badanipun lêmês sangêt, nalika badhe api-api lajêng kêcêmplung ing latu, botên wontên ingkang mitulungi, wusana dumugi ing tiwas.
Wontên pawartos ing Makasar tuwuh sêsakit pês.
Wontên pawartos, sawatawis minggu malih ing Batawi badhe dipun wontênakên lelangan borongan pandamêlipun pakunjaran ing Struiswijk. Tapsiraning waragad f 600.000, rampunging panggarap kintên-kintên 400 dintên. Jalaran saking agênging yêyasan, badhe kaperang dados kalih golongan, pagêr jawi tuwin gêdhong-gêdhong cacah 300. Tigang prapating gêdhong-gêdhong wau kintên-kintên cêkap dipun ênggèni tiyang 600. Ing pakunjaran ngriku badhe kangge tiyang ukuman ènthèng tuwin tahanan jalêr utawi èstri.
Ing bawah Kêdhung Banthèng kêtingal wontên golongan komunis tuwuh malih, manawi parêpatan reka-reka damêl wilujêngan. Pangajêngipun, sami asli saking Surakarta. Manggèn wontên ing sakanan keringipun ngriku. Pulisi nindakakên pajagèn kêncêng.
Margi sêpur Kalisat Bôndawasa, ing antawisipun tamanan kalihan grujugan, pinanggih wontên sela-sela dipun pasang ing êril, panjangipun wontên 300 mètêr. Rahayu kasumêrêpan ing sadèrèngipun sêpur sênèl saking Surabaya langkung.
Kawartosakên, bilih hotèl S.S. ing Konêngsêplèn, badhe kalelangakên panyanggining waragad.
Pangadilan landrad ing Banyumas mêntas angrampungi prakawisipun pasakitan Martawijaya ing dhusun Srowot tuwin Sêtramêja ing Sura. Kadakwa amêjahi lare umur 14 taun sarana kalêlêbakên ing toya. Sami kaukum ngalih dasa taun.
Tuwan Pastur Beijens ing Singkawang, nalika nuju nguwot ing ôndha baita kêcêmplung ing sagantên, lajêng dipun padosi. Sasampunipun tigang prapat jam sawêg pinanggih, nanging sampun tiwas.
Sarèhning ing Batawi sampun madêg sèksi P.P.P.K.I. saking rêrigên rêmbag ing parêpatan, ngangkat Tuwan Tamrin Otosubrata tuwin Mistêr Martana dados komite ngawontênakên gêdhong P.P.P.K.I. piyambak, kanthi pangajêng-ajêng urunan saking para warga tuwin saking pakêmpalan ingkang tumut nunggil. Paedahing gêdhong wau kajawi kenging kangge parêpataning pakêmpalan-pakêmpalan kanthi waragad sakêdhik, ugi ing sabên 14 dintên sapisan badhe dipun wontênakên pêpanggihanipun para bêstir P.P.P.K.I. ngrêmbag bab pêrgêrakan tuwin ngawontênakên parêpatan umum sabên tigang wulan sapisan. Makatên ugi golongan Sarekat Islam ugi gadhah kajêng, ing sabên nuju parêpatan Rad Kawula, ing ngriku badhe kangge papaning parêpatanipun pakêmpalan warni-warni, ingkang ugi ngrêmbag bab ing Rad Kawula.
Opsir yustisi ing Surabaya nyuwunakên paukuman dhatêng pasakitan van Leeuwen 2 taun, ingkang kadakwa nindakakên salingkuh ing kopêrasi S.S.
Jalaran saking kathahing têtiyang ukuman, ing pakunjaran Glodhog tuwin Sawahlunta tuwin sanès-sanèsipun malih, ngantos kêkirangan panggenan, mila lajêng dipun adani ngawontênakên pakunjaran enggal ing Padhang, cêkap dipun ênggèni ing tiyang 7000, nanging sarèhning ingkang kathah sami tiyang golongan komunis, pakunjaran wau badhe kangge papanipun têtiyang golongan wau.
Benjing tanggal 1 Januari 1929 badhe wontên têtiyang ukuman bôngsa Eropah cacah satus, kapindhah saking pakunjaran ing Sêmarang dhatêng pakunjaran ing Sukamiskin, Bandhung.
Ing kampung Tejakusuman, salêbêting baluwarti Ngayogya, wontên tiyang ingkang katrajang sêsakit pès paru, dumugi ing tiwas.
Pangadilan landrad ing Sukabumi mêntas angrampungi prakawisipun pasakitan nama Amat, ingkang kadakwa mêjahi tiyang kêkalih kalanipun nuju wontên papan karamean, jalaran saking dipun wadani. Pasakitan dipun ukum 18 taun.
Radèn Umar Sanusi, ajung lanbao konsulèn ing Ngayogya, benjing taun 1929 badhe anglajêngakên pasinaonipun wontên pamulangan luhur têtanèn ing Wageningen nagari Walandi.
Muhamadiyah ing Surakarta ambikak pamulangan tiyang siti wontên ing bawah kabupatèn Kalathèn, kados pamulangan ôngka 2, mawi dhêdhasar Kuran utawi mulang agami Islam.
Prakawis mandhat palsu ing Kapatihan Surakarta mêksa sêpên tanpa katrangan, kabaripun malah lajêng kajibahakên dhatêng para garap, sami kadhawuhan anglintoni.
Wontên pawartos, Bandara Kangjêng Pangeran Arya Adipati Danurêja pêpatih ing Ngayogyakarta, badhe nglêrêmakên sarira ngupados hawa asrêp wontên ing pasanggrahan dalêm Pracimaharja, Surakarta. Wontênipun ing ngriku badhe kaparingan sêgah klênengan saha niyaganipun pêpilihan.
Kala tanggal kaping 6 wulan punika, paduka gupêrnur ing Jawi Têngah Tuwan van Gulik nalika wangsul saking Têgal dhatêng Pakalongan, titihanipun oto dipun tututakên oto sangajêngipun nubruk tanggul saha lajêng ambalik, rahayu sadaya wilujêng, namung otonipun risak. Paduka gupêrnur namung tatu sakêdhik ing ugêl-ugêl, botên andadosakên sabab, dene nyonyah gupêrnur tatu sakêdhik ing
Kangge almênak f 7.80, dados Kajawèn kirang f 0.12.
Lêngganan nomêr 2458 ing Purwakêrta. Sêrat Wedhatama sagêd mundhut tumbas dhatêng bukhandhêl Tan Khoen Swie ing Kêdhiri.
Lêngganan nomêr 3314 ing Simalawang (Surabaya). Lêrês f 1 punika tumrap wulan Nopèmbêr saha Dhesèmbêr 1928.
Lêngganan nomêr 736 ing Talu, Sumratah. Wisêl ing wulan Agustus kathahipun f 1.50 sampun katampi. Wangsulan botên kapacak ing Kajawèn, jalaran lampah ingkang makatên punika adamêl kapitunan (ngêbak-êbaki panggenan), Kajawèn ajêg pisowanipun punika, sampun mêrtandhani bilih panjênêngan botên nunggak. Kajawi punika rêsi saking pos harak kenging karimata.
Lêngganan nomêr 2818 ing Kulon Kêbên, Ngayogyakarta. Pos wisêl f 1.50 ingkang f 0.50 kangge nyaur tunggakan wulan Juli kapêngkêr. Ingkang f 1.- tumrap wulan Oktobêr saha Nopèmbêr 1928, kawuningana.
Lêngganan nomêr 3047 ing Majawarna. Ing sarèhning undha-usuking basa punika pinanggih wontên ing undha-usuking pangkat utawi kaluhuran, makatên ugi ingkang taksih tumindak ngangge tata ngadat makatên punika ing tanah karajan Jawi, mila katrangan punika inggih mêndhêt têtuladan karajan Jawi. Tumrap ing Surakarta makatên.
Kula, punika têtêmbungan kangge sasami-sami, minggahipun dhatêng pangkat sanginggilipun, inggih taksih ngangge kula.
Kawula, punika têmbungipun tiyang pangkat alit dhatêng tiyang pangkat agêng utawi luhur.
Abdi dalêm, punika têmbungipun tiyang pangkat alit dhatêng ratu utawi sinatriya agêng (pangeran). Wêtahipun malih prayogi abdi dalêm kawula.
Panjênêngan, punika têtêmbungan dhatêng tiyang ingkang dipun ajèni.
Panjênêngan sampeyan, punika kanggenipun botên patos kêlimrah.
Panjênêngan dalêm, punika têtêmbungan tumrap dhatêng pangkat agêng.
Sampeyan dalêm, punika tumrap dhatêng panjênêngan nata.
Tumrapipun ing Surakarta tuwin Ngayogyakarta, undha-usuking basa punika warni-warni sangêt, jalaran ugi saking kathahing undha-usukipun pangkat tuwin kaluhuran, dados saupami dipun andharakên, kados botên patos migunani, kajawi namung tumrap tanah karajan Jawi wau. Lan malih tumrap sajawinipun Surakarta tuwin Ngaygyakarta, inggih sampun ngangge tata ngadat piyambak, saha sampun kêlimrah dipun tindakakên.
Radèn H. Wardaya, ing Ngayogya. Gambar ingkang kados makatên punika sampun kalêbêt limrah, mila botên kapacak, kakintunakên wangsul, nuwun.
Tuwan S. Miharja, ing Ngayogya. Ugi makatên. Kauningana.
Tuwan P. Sastra. Ing Kêmiri S.S. W/L. Kawontênan punika sampun kasèp, botên kapacak.
Kasambut ing pabaratan nuli / ngamuk punggung nirbaya wikara / wadya sarêng ambyuk kabèh / singa katrajang mawut / samya ngungsi wurining
katri kadya banthèng tawan kanin / singa ingkang katrajang adhadhal / mawut buyar ting
roga / kèhing jampi madal kabèh / ing ari juga nuju / wus tumêka janjinirèki / bali mring kalanggêngan / mulih mulanipun / riwusira
gantya mangke winursita / Puspa Andungjaya Radèn / ing mangke karsanipun / karsa sèlèh nagari maring / putra
malihipun / ing samêne Sapanyana / ingsun junjung môngka kang dadi pêpatih / si paman môngka jêksa //
tur sandika Singapadu aglis / angundhangkên dhawuh sang bupatya / sakêdhap kawratan kabèh / mring
mangkin / arsa nyithak padesan kinarya / nagara ingkang arame / dene ingkang tinuju / apan amung desa Kêmiri / saking ing karsanira / anèng kono mungguh / dhasar dumunung nèng têngah / antarane Paranggurdha lawan malih / praja ing Carangsoka //
cêkaking kang carita wus dadi / saya lama agêmah aripah / murah sandhang lan pangane / tulus sarwa
wus misuwur ing môncanagari / Pasantênan adipatinira / lwih ambêk palamartane /
mungkul dènira anambut kardi / titi palêsthèng gita //
Kacariyos, ing pabrik gêndhis Sukaraja, bawah paresidhenan ing Banyumas, wontên satunggiling pangajêng kuli, limrahipun dipun wastani mandhor bêsar, nama Radèn Suryawardaya. Radèn Suryawardaya punika botên kalêbêt pintêr, nanging dhatêng padamêlan majêng, srêgêp, tumêmên satiti tuwin ngatos-atos. Salaminipun tumut pabrik ing dalêm kalih dasa taun, botên nate ngèthèrakên padamêlan. Para pangagêng sami asih trisna, saya malih tumrap tuwan sêtatir, êsihipun kasok, ngantos misuwur
tiyang jalêr satêngah sêpuh, dêdêg pangadêgipun agêng inggil, badan katingal kiyat kabalungan, suwara agêng, polatanipun tajêm, mratandhani bilih kêkêndêlanipun langkung, tatag dhatêng samubarang. Tiyang wau nganthi rare èstri kintên sawêg ngumur sadasa taun, saha lajêng aruh-aruh dhatêng Radèn Suryawardaya kalihan têmbung ngoko: lho, sariramu arêp tindak mênyang ngêndi, dèn, môngka aku arêp sowan mênyang dalêmmu, wusana umun-umun katêmu ana kene.
Radèn Suryawardaya anjênggirat kagèt, dèrèng purun tumuntên mangsuli, nanging tiyang wau tansah dipun pandêng kalihan kagagas: sapa baya wong iki, sandhangane sarwa amoh têka wani ngoko mênyang aku. Sarêng sampun waspaos lajêng amangsuli sêmu gugup: O, Kamas Radèn Kusumapraja. Anu kamas, kula kalihan ingkang rayi tiyang èstri badhe dhatêng pêkên blônja, botên nyana kêpanggih kamas wontên ngriki.
Tiyang wau mangsuli: aja nyêbut marang aku Kusumapraja manèh, jalaran wiwit aku kêsandhung ing aral dhèk samana, aku banjur salin jênêng Wôngsadrana, mula nyêbuta mangkono bae, aku bungah. Kajaba iku dèn, amburu cukup aku ngaturi uninga, mula aku arêp sowan ing dalêmmu, prêlu arêp nyuwun tulung dhuwit satus rupiyah, dhuwit mau tumrap aku ing wêktu iki prêlu bangêt, prasasat nyawaku kang uwis oncat saka raga bisa bali manèh, mung sarèhning aku ora duwe barang kang mèmpêr kang kêna digawe tanggungan, bocah wadon iki tak aturake marang adhimas sakalihan, arêp digawea batur utawa apa bae aku mung nyumanggakake. Dene alurane bocah iki mangkene: nalika aku kêsandhung ing aral dhèk samana, adhiku wadon Si Sulastri Sindupraja banjur dipêgat sing lanang, sauwise mangkono banjur lunga saka ngomah golèk panguripan, kalakon dadi babu ana ing hotèl Dièng, salin jênêng
nyuwun dhuwit mênyang bapakne bocah iki, wangsulane wêdi, aluwung awake digadhèkake apa diêdol, iku awake bungah ora garantês. Sabanjure aku duwe rêmbug manèh, upama Si Sri iku tak ilokake marang Radèn Suryawardaya kowe apa
sumurup yèn adhimas sakalihan ora pêputra. Kang mangkono iku, bangêt anggonku nyuwun pitulungan ing bab dhuwit.
Radèn Suryawardaya mirêng cariyosipun Wôngsadrana punika manahipun ragi gêtêr, amargi ngraos ajrih, jalaran sampun sumêrêp rambah-rambah mênggah katêgêlan tuwin kakêndêlanipun Wôngsadrana. Saupami panêdhanipun arta punika botên kapiturutan, mêsthi badhe manggih bilai badanipun, wusana pêpuntoning manah inggih lajêng dipun sukani kanthi têmbung ngêsorakên badanipun: arta satus punika lugu namung kula aturakên kemawon kamas, dene rare èstu kula suwun, kula êmong, prêlu kangge panutan, bokmanawi anjalari kula ginanjar sagêd anak-anak.
Wôngsadrana sasampunipun tampi arta satus rupiyah lajêng pamit kesah, dene Radèn Suryawardaya jalêr èstri botên saèstu dhatêng pêkên, nanging lajêng mantuk kemawon ambêkta Sri Têmon, dene ingkang kapurih balônja dhatêng pêkên cêkap rencang jalêr kêkalih wau punika.
Kocapa Sri Têmon salaminipun tumut Radèn Suryawardaya upami kêncanaa makatên, sansaya katingal sorotipun, kadosdene sinangling, dhasar ayu rinêngga ing busana botên kirang sarwa sarwi, mêloking wadana kados rêmbulan karainan, yèn lumampah jangkahipun sêmu kadung. Sintên-sintêna ingkang nyawang rumaos kêsabêt sambang liring.
Radèn Suryawardaya sakalihan, saya lami sansaya kasok trisnanipun, jalaran ingkang makatên punika, ngantos anjalari kamipurun nyuwun sih pitulungan dhatêng nyonyah sêtatir, kaparênga paring pitulungan amulang nyêrat, maos, tuwin padamêlaning tiyang èstri: nyulam, nyongkèt, ngrenda sasaminipun, punapadene amulang caraning tiyang èstri gêgriya tuwin kawruh sanès-sanèsipun. Dene nyonyah sêtatir sarêng uninga dhatêng wujudipun Sri Têmon, ugi lajêng dhangan paring piwulang, sarta lajêng gadhah tancêp asih. Makatên ugi pamardinipun Radèn Suryawardaya dhatêng Sri Têmon, namung kapurih nêmêni anggèning sinau, saugi têmêmên amêsthi enggal sagêd. Mila botên anggumunakên, salêbêtipun sinau ing dalêm kalih taun laminipun sampun kathah kasagêdanipun nyulam nyongkèt, ngrenda sampun sae, dene nyêrat tuwin maos ugi sampun mangrêtos, namung bab têmbung Walandi taksih kados menco, sanadyan makatêna ewadene Radèn Suryawardaya jalêr èstri bingahipun tanpa
ing Indhiya ngriki. Ing nginggil punika sawangan ing lèpèn sacêlakipun Laos.
Kinanthi, têngahing pada lingsa kalihan pungkasaning pada lingsa sami, bilih sigêg: ta, inggih sigêg: ta sadaya, bilih kalayar, inggih kalayar
Ingkang pinanggih wontên ing cêcariyosan tuwin ing sêrat-sêrat babad, kitha ingkang agêng-agêng punika tamtu cêlak kalihan lèpèn. Mênggahing pikantukipun, miturut ing kawontênan, lèpèn agêng ingkang cêlak kalihan kitha, punika dados margi lêbêt wêdaling padagangan, mila pundi kitha ingkang majêng lampahing among dagang, inggih jalaran saking cêlak kalihan lèpèn.
Ucapipun ki dhalang: dhasar nagari ngungkurakên pagunungan, angeringakên pasabinan, nêngênakên bangawan, ngajêngakên bandaran agêng. Mênggah kajêngipun ing ngriku, ingkang tumrap bangawan, botên kok gadhah kajêng ing bab pikantukipun toya kangge têtanèn, nanging bab anggènipun mikantuki kangge among dagang, tuwin mikantuki tumrap kamajênganing nagari. Wontênipun makatên, tumrapipun [tumrapi...]
[...pun] ing jaman kina, kitha ingkang botên cêlak kalihan lèpèn agêng punika sarwa kakên.
Mirid kawontênan ingkang kados makatên punika, pinanggihing patilasan-patilasan praja ing jaman kina, ugi sami cêlak lèpèn agêng, yèn ing jaman Pajajaran, lèpèn Citarum, ing Majapait, lèpèn Brantas, ing Dêmak, lèpèn Dêmak, ing Pajang, Banawi Sala, makatên sapanunggilanipun. Makatên ugi tumrap sajawining tanah Jawi tuwin tanah Eropah punapadene sanès-sanèsipun pisan, tamtu inggih kados makatên.
Limrahipun têtiyang ingkang manggèn sapinggiring lèpèn agêng punika dipun wastani tiyang minggiran, ingkang kathah sami kêdunungan watak rêmên among dagang, lampahing among dagang urut lampahing toya, asarana baita. Dene manawi ing tanah Jawi, kala ing kinanipun, lampahing among dagang agêng punika pinanggih wontên sauruting Banawi Sala, ingkang nginggil piyambak dumunung ing Surakarta, pungkasanipun wontên ing Grêsik, kitha-kithanipun ingkang dipun langkungi: Ngawi, Bojanagara tuwin sanès-sanèsipun, punapadene kitha-kitha sêsambêtanipun, ingkang wontên lèpènipun ingkang anjog ing banawi, punika ugi sami nglêbêtakên saha ngêdalakên padagangan.
Têtiyang ingkang sami among dagang punika ingkang kathah ugi sami gêgriya angongkang lèpèn, prêlunipun sami anggampilakên anggènipun tumindak ing damêl, griyanipun agêng-agêng tuwin sae-sae sarwa santosa. Sami gadhah baita agêng-agêng, ingkang dipun wastani baita gembong.
Padagangan ingkang lumêbêt dhatêng nagari ing têngah-têngah, punika botên ngêmungakên wêdalan ing tanah Jawi kemawon, ugi kadhatêngan barang-barang saking tanah sabrang, mila jamanipun kala samantên, kathah tiyang kêcêkapan saking anggènipun among dagang candhak kilak barang-barang saking ngrika-ngriki.
Caraning têtiyang ingkang among dagang wau manawi kêkesahan ngantos wêwulanan, lampahipun sêsarêngan. Mila mênggahing bôngsa Jawi kala samantên, kawruhipun ingkang onjo botên ngêmungakên dhatêng bab among dagang kemawon, dalah dhatêng lampahing môngsa inggih sumerêp, awit prêlu kangge nocogakên dhatêng agêng aliting toya banawi, ingkang prêlu kangge nindakakên lampahing môngsa dagang, lan ugi mikantuki nyumêrêpi dhatêng lampahing têtanèn, awit tumindakipun sade tinumbasing pawêdal siti ugi ngangge wêwaton nyumêrêpi wanci ungsuming punapa-punapa.
Ucapipun tiyang among dagang turut banawi, ingkang nama agêng manawi sampun sagêd dagang dumugi ing Grêsik. Tumrap agênging babagan ing Grêsik kala samantên, padaganganipun taksih kêtêlah ngantos sapriki, têtiyang sagêd nyumêrêpi aslining lampit sae, cindhe tuwin sanès-sanèsipun. Sanadyan barang wau dèrèng tamtu asli pamêdal saking ngriku, nanging kêtêlah dipun wastani asli saking ngriku ugi, dados namung kêtêlah saking agênging babagan.
Mênggahing sayêktosipun, sanadyan ing sapunika sampun botên wontên lampah among dagang kados kala ing jaman kina, nanging mênggahing pigunaning lèpèn ingkang taksih migunani dhatêng tumindaking lampah ingkang kados makatên, inggih taksih wontên, kados ing papan-papan ingkang têbih kalihan sêpur, punika lampahing padagangan inggih taksih tumindak mêdal urut lèpèn, mila pêkên-pêkên ingkang ngongkang banawi, limrahipun sami agêng-agêng tuwin pamêdaling siti sagêd sumrambah. Wontên malih ing bab lumantaring kajêng dholog-dholog dhatêng sanès panggenan, ugi kathah ingkang kawêdalakên ing lèpèn.
Manawi ing tanah batawi, padagangan ingkang taksih lêstantun kawêdalakên urut lèpèn, punika dêling, wiwit saking papan panggenanipun ingkang têbih, namung sarana dipun gèthèk kakèlèkakên urut lèpèn Ciliwung. Makatên ugi tumrap ing lèpèn Citarum, manawi nuju kalamangsaning panèn, untaping pantun ingkang kabêkta urut lèpèn, kêtingal pating sliri kathah sangêt.
Dados mênggahing lèpèn, punika saluguning margi agêng kangge lampah among dagang.
Kacang punika kenging kaewokakên bangsaning palawija. Ingkang sampun kula sumêrêpi (manut panggenan kula) inggih punika: kacang pêndhêm (kacang cina), kacang ijo, kacang kapri, lan kacang mlathi. Mênggah ingkang badhe kula criyosakên ing ngriki, inggih punika: kacang mlathi.
Kacang mlathi punika sagêd gêsang umur tigang wulan laminipun, witipun ngêlung, godhongipun kawastanan lêmbayung, ingkang taksih ênèm kenging kangge kuluban, wohipun ugi kangge jêjanganan, ingkang sampun sêpuh (garing) kenging kangge uwos nama uwos kacang. Punika kenging dipun olah warni-warni, namung nyumanggakakên ingkang badhe ngrêsakakên kemawon. Dene êlungipun kenging kangge têdhanipun rajakaya, kados ta: lêmbu, maesa, menda.
Kajawi ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil, miturut saking pamanggihipun para ahli tani, êlungipun kacang mlathi wau anggadhahi daya lêmi tumrap tanêman pantun, ingkang anjalari sagêd adamêl suburing pantun. Mênggah patrapipun makatên: manawi wiwit labuh, siti ingkang badhe katanêman pantun lajêng kasukanan êlung kacang wau ingkang ngantos [nga...]
[...ntos] waradin (sagêdipun radin kêdah dipun cacah). Sukur manawi sabinipun mêntas katanêman kacang mlathi, yèn sampun kêndhat wohipun (bibar) lung wau sampun ngantos dipun bucali, prayogi dipun êlèr kemawon ing salumahing sabin. Lung wau manawi sampun kêlêban toya mêsthi lajêng bosok, wasana bosokaning lung wau sagêd daos rabukipun pantun.
Kathah-kathahing sadhèrèk tani kados taksih awis-awis ingkang mrêlokakên nanêm kacang mlathi, malah ingkang kathah kok namung krai, gambas, sêmôngka lan sasaminipun, môngka saupami sadhèrèk tani purun mrêlokakên nanêm kacang mlathi ing sabinipun, kados botên sakêdhik pigunanipun. Awit uwos kacang mlathi punika kenging dipun simpên ngantos wulan-wulanan, dados manawi môngsa rêndhêng (pailan) kenging kadamêl wêwahing têtêdhan.
Mênggah tiyang nanêm kacang mlathi punika kados botên angèl. Sarêng sitinipiun sampun dipun kowaki, kowakan wau lajêng dipun pêncugi (gêjigi) wijinipun kacang lajêng dipun ulurakên ing pêncugan wau, sabên-sabên saluwang kauluran wiji 2 utawi 3 iji, kathah-kathahipun 4 iji. Samantên wau manawi wontên ingkang botên thukul kêdah dipun sulami. Yèn wiji sampun dipun ulurakên lajêng dipun urug mawi pasir ingkang têlês minôngka dados têdhanipun. Manawi sampun thukul kintên-kintên kalih kaki panjangipun, kêdah dipun punggêli pupusipun, prêlu sagêda kathah pang-pangipun. Umur tigang wulan sampun mêdal wohipun kenging dipun undhuh. Kula asring sumêrêp tiyang nanêm pantun ing galênganing sabin dipun tanêmi kacang, punika wêdaling woh inggih botên beda kalihan ingkang dipun tanêm ing
Jogèd punika tumrap satunggal-satunggaling nagari gadhah tatacara piyambak-piyambak. Ing sisih punika gambaripuin têtiyang èstri bôngsa Timur sawêg sami anjogèd, para èstri sanès-sanèsipun sami kêplok, sadaya sami gambira ing manah.
Botên wontên kauntungan, ingkang sagêd nênuntun dhatêng kawilujênganing gêsangipun, kados anggêmèni barang gadhahanipun piyambak.
Wontên têtêmbungan: gêmi uwiting kamulyan. Punika pancèn lêrês tuwin nyata. Yatra sigar bilih dipun gêmèni akanthi nastiti, sagêd dados pintên-pintên, sintên ingkang botên anggêmèni yatra sigar, badhe botên anggadhahi yatra sarupiyah, sanajan sêngkut anggènipun nyambut damêl, botên ngetang sayah tuwin kangelan, manawi botên kadunungan watak gêmi, inggih botên mikantuki. Botên sagêd simpên yatra sigar, dados wêdaling kringêtipun badhe tanpa tuwas.
Tiyang Jawi punika awis-awis ingkang gadhah watak gêmi, sanajan sampun sumêrêp dhatêng paedahipun, ewadene botên sagêd nglampahi. Tiyang Jawi inggih ngrêtos yèn bôngsa Tionghwa punika sagêdipun sugih, botên sanès namung saking tabêrinipun nyambut damêl, saha anggêmèni barang gadhahanipun. Ananging bôngsa kita Jawi, tansah dados kosokwangsulipun, inggih punika gadhah watêk boros. Watêk boros, kenging kawastanan botên sumêrêp dhatêng ajining yatra, awit ing sadintên-dintên botên sagêd anjagi wêdaling asilipun.
Sadhèrètsadhèrèk. tani ingkang nyukani têdha dhatêng kula sadaya, padamêlanipun ngolah siti nanêm pantun, nanging sanajan tiyang tani punika ananêm pantun, ewadene ing salêbêting griyanipun tatsihtaksih. kathah ingkang botên gadhah tumpukan pantun. Utawi lumbungipun inggih kothong, punika punapa sababipun, sababipun botên wontên malih, namung saking botên sagêd anggêmèni wêdaling asil tuwin barang gadhahanipun. Inggih punika pantunipun dipun sade, wusana yatranipun dados muspra, botên kantênan tumanjanipun, kados ta kangge gadhah damêl mantu, nêtakakên saha èwêd sanèsipun ingkang botên sakêdhik waragadipun, saha anilar murwat. Ingkang makatên punika dados êtuking karisakan, têtêmbunganipun: garing-garing yèn garang, punika satruning gêmi, langkung prayogi kabucala, margi punika kêkandhangan cilaka. Ing mangke prayogi angrakêtana dhatêng: watak gêmi, pikantukipun badhe sagêd ngidêri jagad. Saking dayaning gêmi, sagêd nuwuhakên cipta ingkang mungêl makatên, sêgane dadi wuwuh, barang ingkang dipun angge botên enggal risak utawi gêrang, ingkang sami pating blêsar sagêd ngalêmpak dados satunggal, sagêd ngawontênakên ingkang botên wontên, tuwin sapanunggilanipun ingkang
Ing Kajawèn nomêr 82 sampun nyariyosakên ing bab jumênêngipun nata ing Albani. Ing ngriki kawujudakên gambaripun sri nata nalika linggar saking padalêman lami badhe angadhaton (gambar ing nginggil), tindakipun anglangkungi sangajênging para wadyabala ingkang urmat wontên urut pinggiring margi. Ing ngriku kêtingal sêmuning praja ingkang kajumênêngan nata enggal, kawulanipun sami suka bingah. Dene gambar ing ngandhap, punika gambaring kulawarga nata, inggih punika sadhèrèk tuwin nakdhèrèk, dene putri ingkang lênggah punika ibu nata.
iku / mung mamriha kulina / anglakoni wajibira kang tinamtu / miwah kapara mênênga / aywa kèh ingkang kawijil //
Uran-uran sêkar sinom sapada ing ngandhap punika, kula sagêd mastani bilih dede karanganipun tiyang limrah kadosa kula, têmtu karangan êmpu paramèngkawi, kala alitan kula jaman langkung sèkêt taun kapêngkêr, uran-uran wau asring sangêt kaucapakên ing pakêmpalaning lare-lare jalêr diwasa ingkang adhêdhasar rêmên marsudi dhatêng bangsaning lêlungidan bab kasusastran sasaminipun, jalaran apalanipun uran-uran wau amawa pathokan kenging kadamêl ambatang salah-satunggiling aksara Jawi ingkang dèrèng
Sigra kang bala tumingal / acampuh samya mêdali... 1
pasthi jôngga dhêndhanya mangambakbaya... 10
Patrapipun ambatang, sasampuning tiyang ingkang manggèn pasingidan amasang aksara Jawi salah-satunggal sakajêngipun (Ha - Nga) kula ingkang ambatang, lajêng ngucapakên apalan kasêbut nginggil ingkang kalih pada lingsa wiwitan (ôngka 1), sasampuning kula ungêlakên ngantos kêmirêngan tiyang ingkang masang aksara, nuntên kula takèni, aksaranipun wontên ingkang sami punapa botên kalihan apalan kalih pada lingsa wau. Bilih ngrika mangsuli wontên, wingkinging ôngka 1 punika dipun têngêrana cawangan marapat utawi kenging kacorèk kemawon. Kula nuntên ngucapakên lajêngipun apalan kalih pada lingsa malih (ôngka 2) ugi lajêng kula takèkakên malih, patrapipun botên beda kados ingkang wiwitan, makatên salajêngipun ngantos dumugi dhawah pada (ôngka 10), dados gangsal rambahan (gangsal pitakenan).
Têlasing pitakèn, ôngka ingkang tinêngêran cawangan utawi corekan kagunggunga, pinanggihing
saking ha na ca ra ka, upami gunggunganipun namung 1 wadhah: ha, ingkang kapasang ngrika têmtu inggih aksara: ha. 5 = Ka, 10 = la, makatên sapiturut dumugi cacah 20 = aksara: nga.
Soka ingkang kapasang wau aksara na, wêkdal dipun takèkakên, têmtu cawangan utawi corekan wau namung manggèn wontên ôngka 2 thok. Aksara: ka, cawangan utawi corekanipun manggèn ing ôngka 1 + 4 = 5 (sigra kang bala tumingal, kaya buta singawrêgil) aksara: [aksa...]
[...ra:] ja, manggèn ing ôngka 3 + 10 = 13 (benjing sang aji mijil, pasthi jôngga dhêndhanya mangambakbaya), makatên ugi bilih ingkang kapasang sêratan aksara: nga, têmtu ôngka 5 pitakenan pisan wau isi cawangan utawi corekan sadaya gunggung = 20.§ Uran-uran ing nginggil punika pêthikan saking Sêrat Ajipamasa, anggitanipun suwargi Radèn Ngabèi Rônggawarsita, pujôngga ing Surakarta, cacah kawan pada sêkar, nanging kapithat-pithatna mung kapêndhêt kalih pada lingsa, gunggungipun lajêng dados sapada sêkar, dados ing nginggil wau. Dene cariyosipun, anyariyosakên nalika Arya Wirapraba dipun dhawuhi ing Prabu Ajipamasa mapag pêrang wadyanipun Rêsi Kalasuwidha, Rêsi
wuwus | dêduka marang sira | ingaran wong tuna budi | dêstun têmên tan bisa mungkasi karya || katon babaring dinuta | angapêsakên ing gusti | pae duk lagi wiwitan | tandangmu
Garèng : Truk, Truk, sadurunge padha ambanjurake anggone rêrêmbugan, aku tak takon nyang kowe dhisik, wangsulana: kowe kuwi apa wis tau maca babad.
Petruk : Lha kuwi nèk Garèng, nèk wis ngina uwong sakrêsanèki bae, dumèh aku anggombal mêngkene. Sanadyan uripku threthekan, ing bab kuwi iya mêksa rada kulina, tandhane: aku bisa ambedakake antarane babad sapi lan babad wêdhus.
Garèng : E, pancèn iya uwong sêmbrana, la kuwi arane rak mocong babad, balik pitakonku rak maca babad, têgêse maca layang isi carita-carita kuna.
Petruk : Lho, nèk kuwi aku kulina bangêt, nganti akèh dêdongengane sing dak apali, kaya ta caritane Andhe-andhe Lumut, Kêthèk Oglèng, Jula-juli Bintang Tiga, Hongtete.
Garèng : Ha mara, ana dongèng sapirang-pirang kathik dicampur dadi siji mêngkono, iya dongèng Jawa, dongèng Sêtambul, utawa manèh dongèng wayang Potèhi. Karo manèh dongèng kuwi rak beda nèk karo babad, nèk dongèng kuwi mung anggitan bae, balik babad kuwi carita kuna kang wis tau kalakon têmênan. Dene anggonku pitakon nyang kowe, apa kowe wis tau maca babad, kuwi mangkene: wong kuwi anggêre wis maca layang-layang babad, rak mêsthi wêruh carita-carita kuna, sing ngandhakake kêkêndêlan, kasêtyan, [ka...]
[...sêtyan,] kaluwihan lan bab seje-seje manèh tumrap wong dhèk samana lan sing kêna ditiru utawa dadi tuladhane wong jaman saiki kiyi. Kaya ta upamane lêlakone: Colombus, Marco Polo, Magelhaen, lan liya-liyane manèh, kuwi anggone lêlana anjajah jagad, ora ngetung rêkasa, kangelan, lara lan pati mau mung saka amburu murih olèha panggonan utawa tanah mônca, kang sakira kêna di ênggoni lan angajokake pangupajiwane, upamane supaya majokake dêdagangane, lan uga golèk kautaman tumrap bangsane.
Petruk : Yah, Lha kuwi rak panêmumu, yèn saka pikiranku, wong sing kaya kandhamu kuwi, wong murka angôngsa-ôngsa, wong kang ngênggoni watake Raja Pirngon. Upama bocaha ngono, bocah sing ana ulane ing wêtênge, karêpe ganyangan apa bae iya arêp baluwag-baluwêg dilêbokake. Wusanane saka anggone arêp nuruti muntabing kaardane nganti ora ketang-ketung, lara pati ditêmah. Hara, pikirên bae, apa bênêr, ingatase wong kang wus sarwa kacukupan uripe, wis sarwa kasêmbadan ana ing panggonane kana, têka klambrangan mrana-mrana, prêlu melikake panggonan liya sing dudu duwèkke, banjur dianggêp melike. Hara, rak dadi têtêp wong mung arêp anggêdhèkake ususe lan kêbaking kanthonge dhewe, dadi yèn kok cocogake karo wulang wuruke êmbah-êmbah, ngalor-ngidul. Jalaran wulange êmbah-êmbah rak mangkene: Yèn sira wus sarwa kacukupan, nyêbara kautaman kang murakabi lan ora gawe kapitunaning liyane, la môngsa, kandhamu kuwi rak mung amarga saka anggone arêp marêgi wêtênge tur gawe kapitunaning liyan.
Garèng : Bênêr, Truk, panêmumu kuwi. Nanging sumurupa, ingatase wong sing wis muluk lan jêmbar pikirane, sing dirêmbug ora mung bab siji bae, ing kana iya dirêmbug, ing kene iya mèlu dirêmbug. Wong sing dak kandhakake kuwi saka jêmbaring pikirane lan kawruhe, anane duwe tekad mangkono, jalaran nuli ana sing takon, têgêse pikire tangi, ngrasakake kapriye bakal kaananing bangsane, kapriye bisane lêstari utama, linuwih lan sapiturute, awit urip ana ing donya kuwi sabênêrê iya kudu ngudi nyang akerate, ananging donyane iya kudu disantosani, elinga ta marang piwulange para sêpuh kang muni mangkene: Nglakonana kautaman, awit elinga patimu mêngko sore, golèka kadonyan, awit elinga, uripmu nang donya kuwi isih lawas banget, mulane aja sêling surup,
dadi mêmêlas. Kawlasan, [Ka...]
[...wlasan,] nriman, kuwi ana panggonane dhewe, nanging urip sêsrawungan karo bôngsa warna-warna, yèn ora nganggo tekad kadonyan, pêpêsthèn asor lan kanisthan, kudu arêp aja ngrêsula. Apa kuwat, kowe.
sanès-sanèsipun, manggèn ing kampung Purwadiningratan, wigatos kangge mèngêti adêging sêkolahan wau sampun 25 taun wilujêng.
Sampun langkung kalih wulan sapriki, panggaotan bathik ingkang
bêbau sakabatipun nyambut damêl ingkang lajêng sami kesah nglêmbara pados padamêlan dhatêng pasisir.
Mis Ribut mêntas main wontên ing Electra Bioscope kawanwêlas dintên, tuwin wontên ing sositit Ons Genoegen, sami ing Bandhung. Angsal-angsalanipun rêsik gunggung f 11.082.60 lan f 2.075.20. Ing bab punika gêmintê ing Bandhung angsal paos f 2.950.65 lan f 518.80.
Wiwit ing tanggal 4 wulan punika wontên galadhèn pêpêrangan wadya kapalêri wontên ing ing Kosambi tuwin Purwakarta. Ing tanggal 5 sacêlakipun Cimahi wadya sêni dipun biyantu ing wadya inpantri sakumpêni, amasang krêtêg ing lèpèn Citarum, panjangipun 100 mètêr lêbêtipun 10 mètêr, namung sawatawis jam krêtêg wau rampung saha lajêng kenging dipun langkungi wadya artilêri (wadya mriyêman), kapalêri tuwin wadya inpantri sapirantosipun sadaya.
Ing wêkdal punika ing Kwalah, Langkat (Sumatrah), kathah sima ingkang sami ngambah ing kabudidayan-kabudidayan. Salêbêtipun tigang wulan, ing kabudidayan Turangi wontên sima kalih ingkang pêjah kasanjata, tiga kalêbêt ing pasangan. Ing kabudidayan Marijke tuwin pulo Rambu, inggih tansah wontên sima ingkang pêjah kasanjata. Sima-sima wau botên adamêl tiwasing tiyang tuwin rajakaya.
Rêrêgèn uwos ing Surakarta tansah panggêng botên sagêd mandhap, kapara wêkdal punika ragi nyêngkrèk sawatawis, namung rêrêgèn gêndhis pasir mandhap kathah tinimbang wulan ingkang sampun-sampun.
Dumugi sapriki wontênipun yatra têmbaga (sèn tuwin gobang), ing kitha Surakarta namung sakêdhik sangêt, botên sagêd nyêkapi kangge nindakakên lampahing kabêtahan tiyang kathah padintênan ing sadhengah panggenan umum, tumrapipun sade-tinumbas, susuk, lambangan sasaminipun, sabên dintênipun tansah kidhung cêthunthungan. Langkung-langkung ingkang yatra têmbaga nyatêngah senan, namung kantun namanipun kemawon ingkang taksih kocap, nanging mênggah wujudipun pados satunggal kemawon sampun botên sagêd angsal.
Tiyang nama Suparta saking Surakarta dados punggawa marinê, sawêg sawatawis wulan punika pêjah salêbêtipun anglampahi dhinês, dhawah dalah samotormaburipun wontên ing sagantên Surabaya. Saking nagari angsal arta f 3295.- sampun katampèkakên dhatêng randhanipun Suparta nama Muryati. (K.585)
Bôngsa Tionghwa ing Cianjur, ingkang anggadhahi panggilingan pantun, nindakakên rekadaya damêl jamur ing môngsa bêntèr, ingkang limrahipun tuwuh ing môngsa jawah, dipun wastani jamur pari. Caranipun sarana ngangge pirantos enggal tuwin toya lèdhêng, ing sapunika jamur wau sagêd tuwuh.
Sawênèhipun tiyang sumêrêp wontên bangke bayi taksih katutan ari-ari wontên ing lèpèn Kramat, Batawi, wusana lajêng dipun pêndhêt ing pulisi, saha lajêng kabêkta dhatêng C.B.Z. bayi wau kêtitik dèrèng wancinipun lair, dèrèng kasumêrêpan anakipun sintên.
Nyonyah E. Puradirêja, pisê pursitêr J.I.B. ing Bandhung, dipun wêdalakên saking pakêmpalan, amargi dados warga Teyosopi Dienaar van Indie, tuwin pakêmpalan golongan kabangsan sanès-sanèsipun, ugi botên purun sêsrawungan.
Tuwan G.E. Dauhan leidhêr P.N.I. ing Siyao, redhaktur sêrat kabar Mimbar Dunia, dipun awisi dening bêstir ing Mênadho dêdunung ing panggenan ngriku. Nalika tuwan wau saking konggrès ing Surabaya dipun anggrak ing pulisi, gambar konggrès ingkang dipun bêkta dipun têdha.
Wontên pawartos S.S. badhe tumbas Otobis 400, prêlu kangge miyarakên têbanipun otobis ing tanah Jawi.
Ing bab badhe ngawontênakên gêdhong P.P.P.K.I. ing Batawi, saèstu ngawontênakên komite:
Dumugi sapunika têtiyang ingkang badhe minggah kaji dipun wajibakên kêdah dipun suntik cacar kalihan kolerah dening dhoktêr. Ananging ing sapunika pakaryan kasarasan amanah tindak makatên punika adamêl kasusahanipun tiyang kathah, amargi griyanipun asring têbih kalihan dhoktêr, dados kathah waragadipun, saha malih dipun samarakên, manawi panggenanipun têbih, dayaning jampi suntikan dados suda. Mila murih prayoginipun, suntikan wau badhe katindakakên samôngsa têtiyangipun sampun minggah baita, namung lêlahanan. Lan malih tiyang ingkang sampun dipun suntik wau botên dipun karantinê wontên ing kamaran. Têtiyang ingkang saking palabuhan sanès-sanèsipun, ingkang badhe numpak wontên Tanjungpriuk, ugi kêdah dipun suntik rumiyin wontên ing plabuhan badhe angkatipun. Ing salêbêting baita kaji, inggih badhe dipun sadhiyani jampi bèri-bèri, dipun rêgèni mirah sangêt, amargi kathah sangêt tiyang minggah kaji ingkang tiwas jalaran sakit makatên.
Pawartos saking lêngganan Kajawèn nomêr 1692 ing Ngayogya, martosakên nalika tanggal 12 Oktobêr punika, wontên bayi pinanggih wontên ing sumuripun Radèn Arjawisastra, guru Jawi ing Jêthis (Ngayogya). Ananging wontên titikipun, bayi wau kalairakên wontên ing griya suwung sacêlakipun ing ngriku. Pulisi lajêng pados katrangan.
Dèrèng dangu ing Sus, Kuthaarja kawontênakên tentoonsteling alit-alitan, inggih punika
gambaraning lare, anggumunakên sangêt. 3e 2e school ngrekadaya bathok dados pirantos pèni.
Ing môngsa punika ing Purwarêja, kala-kala tansah wontên kintunan jawah, andadosakên ngrêbdaning palawija, mirah kêlanan. Ingkang kainggahakên sêpur awujud, lombok, kabar ingkang murugakên ambiyêt, kêjawi saking panggarap, mawi srana rabuk.
Pawartos saking Ngayogyakarta. Sanadyan sabên lêmbu ing Ngayogya punika ingkang dipun kêbiri botên kirang saking 10.000, ewadedeewadene. taun punika cacahipun lêmbu ing ngriku mêksa wêwah 4000 malih, awit saking punika ing salêbêtipun taun punika lêmbu jalêr ingkang dipun kêbiri kapilihan ingkang awon.
Ing Godhean dalah sawêwêngkonipun, ing wêkdal punika kathah pakêmpalan ingkang lèrègipun sami ngudi indhaking pamêdal. Bok manawi kemawon ing Brêja inggih badhe ngawontênakên pakêmpalan ingkang wosipun kados ingkang kasêbut ing nginggil (damêl gêndhèng) ugi wohipun sae, liripun bathinipun kathah. Kala wulan ingkang kapêngkêr punika ambikak bathi sapisan, para ingkang mundhut andhil angsal
wulan, dene ingkang kawigatosakên prakawis têtanèn.
Dumugining tanggal 31 Juli 1928 wontênipun arta ingkang sumimpên wontên ing pos sêparbang, saking bôngsa Eropah f 13.255.798.40, tiyang siti f 6.795.312.54 tuwin bôngsa ngamônca wetanan f 1.195.017.08. Ing taun 1927 wontên f 12.984.521.43, f 6.099.71.07 tuwin f 1.030.192.94. Dene ing taun 1928 punika, têtiyang ingkang nitipakên wau, artanipun wontên ingkang dipun tumbasakên obligasi indhisêlening f 8500 kalayan rêgi f 7500. Dipun rimat ing pos sêparbang.
Wontên pawartos, pangrèh agêng Muhamadiyah bagean pamulangan, tampi sêrat saking parentah, suraosipun parentah karsa paring subsidhi sadaya 100%, lan sadaya waragad waragad ingkang tumrap
ingkang badhe anggalih, ananging sadaya bayaraning lare sêkolah kêdah kapasokakên dhatêng guprêmèn. Putusaning pangrèh wau sadaya botên anyondhongi, kêdah katulak, prayogi subsidhi kados ingkang sampun tumindak kemawon. Dene ingkang lumampah ngadhêp dhatêng parentah Tuwan Haji Hisam.
Agèn nomêr 1065 ing Ngampèl (Papar). Wisêl f 12.50 sampun katampi sarta kacêkap saprêlunipun. Matur nuwun.
Radèn Purnama satamating mirêngakên wicantênipun Radèn Suryawardaya, lajêng ngadêg saking kursi ngabêkti dhatêng Radèn Suryawardaya sarwi matur nuwun kathah-kathah. Botên watawis dangu katungka Sri Têmon mêdal saking griya cariyos bilih dhaharan sampun cumawis, lajêng sami malêbêt ing griya kêmbul dhahar. Radèn Purnama botên kaur dhahar nanging tansah nyawang dhatêng wujudipun Sri Têmon, prasasat kêdhèp têsmak pamandêngipun, rampung anggèning sami dhahar lajêng ngandikan malih ngantos têngah dalu sawêg sami mapan tilêm. Ing wanci jam 7 enjing, wêlinganipun kareta Radèn Purnama kala wingi sampun cumawis wontên ing ngajêngan, Radèn Purnama lajêng pamitan badhe andumugèkakên lampah dhatêng Bêtawi. Radèn Surya Wardaya sakalihan sami suka pamuji dhatêng Radèn Purnama, wilujênga lampahipun ngantos dumugi ing purug ingkang sinêdya, sadaya lajêng sami sêsalaman. Nalika Radèn Purnama sêsalaman kalihan Sri Têmon, maripatipun katingal kaca-kaca ngêmbêng luh. Lampahing kareta ngantos sawatawis têbih, Radèn Purnama taksih katingal ngibarakên kacunipun.
Sapêngkêripun Radèn Purnama, Radèn Suryawardaya lajêng cariyos dhatêng ingkang èstri punapa ingkang sampun dipun andharakên dening Radèn Purnama, dupi sampun gamblang, andadosakên wêwahing bingahipun.
Radèn Purnama sadumuginipun ing Bêtawi lajêng tapak nyambut damêl dados ajung komis. Dhatêng kuwajibanipun nyêkapi, srêgêp, mila sawêg pikantuk satêngah taun, lajêng kainggahakên dening pangagêng têtêp dados komis bum ing Tanjungpriuk, angsal balônja agêng, sarta salêbêtipun wontên ing ngriku gadhah têtêpangan satunggiling lare jaka asli saking Kêdhiri, nama Radèn Adicôndra, ngumur 20 taun, nyambut damêl dados juru sêrat ing kantor algêminê sèkrêtari ing Bêtawi, wusana lajêng kaingsêr dening parentah dados mantri pulisi wontên ing wêwêngkon pabrik Sukaraja. Nalika badhe pangkat dhatêng Sukaraja, Radèn Purnama mêling supados têpang sae dhatêng Radèn Suryawardaya, bok manawi sagêd suka pitulungan punapa ingkang prêlu. Enggaling cariyos, Radèn Adicôndra wontên ing Sukaraja lami-lami lajêng sagêd têpang sae dhatêng Radèn Suryawardaya pindha tiyang sêpuhipun piyambak.
Kacariyos, nuju satunggiling dintên, wanci jam 8 sontên, ing antariksa mêndhungipun angêndhanu, anjalari pêtêngipun andhêdhêt. Radèn Adicôndra dhatêng ing griyanipun Radèn Suryawardaya, andadosakên kagètipun ingkang gadhah griya, amargi rumaos kadhatêngan pangagêng ingkang botên mawi cêcala rumiyin. Radèn Adicôndra dipun panggihi dening ingkang gadhah griya jalêr èstri.
Radèn Adicôndra: Bapak tuwin ibu sampun susah-susah sarta sampun baribin, sabab dhatêng kula mriki wau nyilipakên para tuwan-tuwan pitêpangan kula ingkang pinuju sami among sênêng wontên ing kamar bolah.
Radèn Suryawardaya: Manawi makatên sumôngga sami lêlênggahan ing griya kemawon, kajawi botên kasumêrêpan ing tiyang, wontên ngriki hawanipun asrêp, amargi jawahipun dêrês mawi angin. Tiyang tiga lajêng sami lumêbêt ing griya saha lajêng lêlênggahan.
Radèn Adicôndra: Sampun pintên-pintên dintên anggèn kula ngayati badhe pinanggih bapak tuwin ibu, nanging dèrèng wontên wanci ingkang sêla, sawêg sapunika kula kaur sagêd sowan mariki. Anggèn kula badhe pinanggih bapak sakalihan punika sajatosipun kula badhe gadhah rêmbag wados, namung kula dèrèng sagêd namtokakên punapa bapak sakalihan kaparêng tampi badhe rêmbag kula wau.
Radèn Suryawardaya: Radèn punika prasasat dados bêndara pangagêng kula, sabab punapa kula têka botên sagêd tampi badhe rêmbagipun radèn.
Radèn Adicôndra: Walèh-walèh punapa kula matur kalihan cêkak kemawon, manawi bapak sakalihan kaparêng tuwin condhong ing panggalih, sarèhning wêkdal punika Rara Sri Têmon sampun diwasa, kaparênga kula suwun, badhe kula êmong
kolang-kaling, bilih Radèn Adicôndra gadhah niyat kados makatên. Wusana lajêng mangsuli: karsanipun radèn punika kula sakalangkung mangayubagya, dhasar dumugi ing dintên punika Sri Têmon sampun ngumur 17 taun, namung wontên kuwatosing manah kula, bok ing têmbe andadosakên piduwunging panggalihipun radèn. Ingkang sapisan Radèn taksih mudha, ingkang kaping kalih radèn darahing luhur, saupami Sri Têmon kalampahan kapundhut, môngka lajêng kabucal jalaran botên babag, saking dene botên [bo...]
[...tên] bôndha, botên rupa, tur darahing pidak-padarakan, punika dhapur mêmêlas, prasasat dipun ukum salaminipun gêsang, ingkang jalaran saking kirang pangatos-atosipun ingkang sêpuh, mila sumôngga radèn kula aturi manggalih ingkang panjang.
Radèn Adicôndra: Pamanggihipun bapak punika lêrês, nanging mênggahing kula tangèh anggadhahana manah kados makatên, pamanggih kula: bojo punika pêparingipun Gusti Allah, saupami kula kalampahan kamipurun ambucal utawi amêgat, punika kula prasasat ngrisak utawi nampik
lumpuh utawi punapa kemawon, ingkang botên limrah ing tiyang, panganggêp kula ugi taksih sami kemawon kados nalika kula kêpanggih sakawit.
Radèn Suryawardaya: Rêmbag sampeyan punika têka sae têmên radèn, manawi sampeyan têmên-têmên kados makatên, kula nyuwun inah sawatawis dintên, prêlu badhe kula raosakên rumiyin, sarta badhe kula taringakên dhatêng Nyonyah Sêtatir, amargi panjênênganipun ingkang paring piwulang, saha prasasat mundhut putra.
namung sasagêd-sagêd, kula nyuwun wartos tumuntên, kajawi punika sarèhning sampun dalu sarta sampun têrang jawahipun, kula nyuwun pamit badhe mantuk.
Radèn Suryawardaya: Inggih radèn, andhèrèkakên wilujêng, salêbêtipun sapêkên kula tamtu ngaturi wartos.
ngangkah supados tumuntên kalampahan. Mila saunduripun saking Sêtatiran lajêng kintun wartos dhatêng Radèn Adicôndra, bilih panêdhanipun katampi sarta benjing wulan ngajêng punika dipun angkah kalampahanipun panggih.
Ing dintên ingkang sampun katamtokakên, ing griyanipun Radèn Suryawardaya sampun dipun rêngga kaombyong-ombyong ing janur kuning mawi kapalisir ing bandera walandi, ing pandhapi kêbak kursi katata marik-marik sadhiyan lênggahipun para tamu. Kilèn pandhapi dipun êdêgi griya panggenan gôngsa, makatên ugi sisihipun regol, ugi dipun êdêgi griya alit panggenan gôngsa Carabalèn. Wiwit enjing gôngsa mungêl angrangin. Srêngenge numpak rêdi Carabalèn tansah angangkang asung kurmat dhatêng para tamu ingkang sami rawuh. Wanci jam 7 sontên, pangantèn jalêr dhatêng kagrubyuk dening para priyantun tuwin para tuwan sawatawis, wingking kairing ing musik, suwaraning gôngsa binarung dening ungêling musik, umyung
tiyang gumarênggêng kados tawon kambu, para tamu sasampuning lênggah satata, lajêng linarihan sampanyê, ngunjuk kaping tiga, Tuwan Sêtatir pabrik Sukaraja dados sêsulihipun ingkang gadhah griya, jumênêng wontên madyaning pandhapi sarwi ngasta gêlas isi sampanyê, anglairakên sangêt gênging panuwun dhumatêng para tamu ingkang sampun kaparêng rawuh anjênêngi dhaupipun Radèn Rara Sri Têmon kalihan Radèn Adicôndra, tuwin para tamu dipun suwuni
kirang satunggal punapa. Hip, hip, hip, hore, lajêng sami ngunjuk sampanyê malih. Botên antawis dangu lajêng sami dhaharan dhine pista, dalu jam 12 thèng, para tamu lajêng sami bibaran kanthi wilujêng.
Radèn Adicôndra wontên ing griyaning marasêpuh ngantos satêngah taun laminipun, lajêng pindhah dhatêng ing griya pondhokanipun piyambak. Wondene Radèn Rara Sri Têmon anggèning jêjodhoan kalihan
têtiyang ing pabrik Sukaraja, awit salaminipun botên nate tukar padu. Sampun ingkang makatên, sanadyan namung padudon ing rêmbag kemawon, dèrèng nate, amargi sakalih-kalihipun sami ngrêtos ing sêmu, saupami ingkang jalêr pinuju kirang sênêng katingal badhe muring, ingkang èstri botên pisan-pisan urun anglanggati, nanging malah ngupados dhadhakan ingkang murih adamêl sênêngipun ingkang jalêr. Bilih dipun ewani, namung katampi sênêng kanthi sabar ing manah, ulat manis sarta mèsêm, saya malih samubarang ingkang dados sirikanipun ingkang jalêr, punika kacathêt ing salêbêting sanubari, dipun jagi kanthi ngatos-atos sampun ngantos anêrak. Dene ingkang jalêr makatên ugi, Rara Sri Têmon dipun aosi, dipun ajrihi, dipun trêsnani pindha badanipun piyambak, amila lôngka sangêt saupami sagêd kalampahan pabên sasaminipun.
Salêbêtipun Sri Têmon kawêngku dening Radèn Adicôndra, gadhah anak satunggal dipun têngêri nama Radèn Sudarsana, dumugi ing dintên punika sampur ngumur 4 taun, bapa biyung dalah êmbahipun, inggih punika Radèn Suryawardaya jalêr-èstri, sangêt anggèning andama-dama, trêsnanipun sami kasok, pangemanipun sami kalihan dhatêng maripatipun piyambak.
Ing satunggiling dintên wanci sontên, Radèn Adicôndra tampi sêrat dhawuh saking parentah ingandikakakên dados wakil asistèn wadana kitha Banyumas, laminipun sawulan, manahipun bingah, rumaos tumuntên badhe minggah drajatipun. Kosokwangsulipun tumrap ingkang èstri, satampinipun sêrat dhawuh wau raosing manahipun susah sangêt, kados ginarit ing pêdhang landhêp, bokmanawi kraos badhe wontên sabab ingkang tumanduk dhatêng badanipun.
Dhusun Sarangan punika hawanipun asrêp, inggilipun saking lumahing toya sagantên wontên 4.500 kaki. Manawi nuju môngsa asrêp ing ngriku mawi migunakakên bêdhiyan (kachel) kados tanah Eropah. Ing Sarangan kathah griya sae-sae, sabên minggu kathah para prayantun ingkang lêlangên mriku, sami lêlumban ing tlaga. Asrining papan wau sampun kêtingal wontên ing wujud.
Ngagêsang punika bilih dipun petani kalihan taliti makatên, sayêktos kathah sangêt ingkang dados sandhunganipun jiwa raga. Kadospundi, nêmbe ginêman sakêcap, lumampah sapêcak, têrkadhang gampil kengingipun sandhungan. Bilih makatên, manungsa wau nyata yèn dagingipun sèkèng. Amila cocog kalihan pangandikanipun para sarjana, makatên: samubarang kang obah iku, masthi owah, samubarang kang owah, andarbèni rusak. Dados têtela, manungsa botên langgêng kawontênanipun. Sarèhning makatên, murih sampun kêsangêtên ing gêsangipun, prayogi anyumêrêpana ingkang dados bekaning ngagêsang, awit bilih lajêng kaumbar, têmahanipun botên prayogi.
Mirit saking Sêrat Hidayatjati, gubahanipun sang kaswarèng jagad, Radèn Ngabèi Rônggawarsita, ingkang nama dados bekaning ngagêsang wau wontên kalih pangkat, inggih punika bekaning jiwa tuwin bekaning raga. Mênggah bekaning jiwa punika, kaperang dados gangsal warni, kados ta:
1. Angumbar nêpsu hawa. Inggih punika, anuruti dhatêng kanêpsoning manah ingkang andaga-daga, upaminipun nêmbe kagêpok ing têmbung nyêrikakên sakêdhik kemawon, lajêng mak bêl mêdal Dasamukanipun, badhe tumandang ing jurit. Môngka bilih kamanah ingkang panjang, sae ngèngêti, manawi ingkang makatên wau kawastanan bekaning jiwa, mangke inggih lajêng sagêd sarèh piyambak.
2. Ambabar sukarênaning karsa. Inggih punika, adamêl saha nuruti dhatêng pakarêmaning manah ingkang kalajêng-lajêng, botên mawi ukuran dhatêng kawontênaning badanipun, upaminipun tiyang gadhah pamêdal sakêdhik, nanging ingkang dipun kajêngakên sagêda kasêmbadan ingkang dados sêdyaning kamelikanipun. Ingkang makatên punika punapa inggih sagêd kalêksanan, sanadyan sagêda inggih kanthi rêkaos. Mila botên prayogi kalajêng-lajêngakên, mindhak kêkathahên ing panalôngsa.
3. Anggêlar ambêg angkara murka. Inggih punika, angumbar dhatêng kanêpsoning manah, ingkang saru tuwin nistha, botên gadhah panggalih wêlas asih, wontênipun namung mêntalan, anindakakên pratingkah panganiaya.
4. Amêdhar watak dora paracidra. Inggih punika purun angandharakên rêmbag ingkang botên sanyata, tuwin kêrêp anyulayani janji. (mila utaminipun bilih gadhah janji, sampun lajêng kêtêtêpakên ingkang kalayan mêsthi, sanadyan ing batos inggih makatên, nanging saking èsthining manah, kêdah wontên pamancêr ing katêmênan, prêlunipun makatên punika, awit ngèngêti bilih manungsa gampil kengingipun ing supe tuwin lêpat).
5. Anuruti budi pitnah panganiaya. Inggih punika, satunggiling watak ingkang kawastanan ambêg siya, môngka bilih manungsa, ingkang katuwuhan watak ambêg siya makatên wau,
sampun botên pisan-pisan angèngêti, ingkang dipun wastani dosa. Sanadyan tiyang ingkang makatên wau, sampun nate angsal pamêlèhing Pangeran, inggih mêksa botên karaosakên. Môngka bêbasanipun kemawon sampun wontên: si ambêg siya iku, sanadyan sugih lan kawasa, bakal olèh bêbênduning Pangeran. Dene kosokwangsulipun: si ambêg trêsna, kang bakal olèh bêrkhahe. Mênggah bêbasan kalih bab wau, sampun kenging kangge nimbang ing panyêgah tuwin panindak, pundi ingkang sae tuwin ingkang awon, kula namung nyumanggakakên.
Sapunika prayoginipun nyumêrêpana mênggah ingkang dados bekaning raga, kathahipun inggih wontên gangsal warni, kados ta:
1. Ulah carobo. Inggih punika, purun nênêdha ingkang botên dados bubuhanipun, tuwin ingkang dèrèng katampèkakên kalihan sah.
2. Lampah nistha. Inggih punika, lampah ingkang botên salaras kalihan kawontênanipun. Upaminipun guru, têka purun anglampahi mandung, ngabotohan, sasaminipun. Môngka dhêdhasar tuwin wêwatêkan guru wau ingkang lêrês kangge têtuladan dhatêng muridipun, sarêng manawi tindakipun makatên punika, kenging kawastanan lampahipun wau nistha sangêt, awit botên anglênggahi ing gurunipun.
3. Tingkah dêgsura. Inggih punika, solah-solahing badan katingal botên prayogi. Saha botên angrêsêpakên ing paningal, ing sasagêd-sagêd anggêgulanga dhatêng patrap ingkang dipun wastani susila anoraga. Têgêsipun ngasorakên badanipun kanthi patrap ingkang alus, punika bilih sampun gambuh makatên, lajêng sagêd katingal mêrak atèni, ing saupami wontên salêbêting sasrawungan, botên kuciwa ing sêmu.
4. Sarwa kêsèd tuwin sungkanan. Inggih punika, upami gadhah padamêlan, ingkang kinintên enggal rampung saupami katindakana, nanging sarêng katuwuhan ing kêsèd, lajêng dipun sêmadosi piyambak, sesuk bae pagaweanku dak garap. Sarêng dumugi enjingipun, kasêmadosan malih, êmbèn. Dangu-dangu botên tumuntên enggal rampung, lajêng katungka ing padamêlan malih, ingkang makatên wau rak badhe adamêl karepotanipun piyambak.
5. Lumuh nastapa pujabrata. (punika kagrêba ulah katêntrêman).
Ingkang makatên punika, bilih manungsa sampun sagêd suminggah dhatêng beka kêkalih wau, nama sampun sagêd mrayitnani ing gêsangipun,
prayogi, tumanduk animbang sawatawis. Tumindak kalihan rêringa, têgêsipun angèn masakala, ingkang pantês dhawah ing sambawa kalihan sambada. Dados manawi makatên, kasêbut janma patrap.
Sambêt kalihan bab kamajênganipun Praja Afghanistan, dèrèng dangu punika sêrat kabar Lokomotip ngêwrat pakabaran, ingkang kapêthik prêlunipun kemawon kados ing ngandhap punika:
Bilih nyariyosakên mênggahing kamajênganipun kabangsan, ingkang nêdya ngudi wangsulipun kabudayanipun piyambak, punika ing ngriku lajêng cêtha, bilih ingkang ngêkahi kabudayanipun piyambak kina wau, dede para ingkang ngajêngakên dhatêng raos kabangsan, dene ingkang nama kaum kabangsan punika malah para ingkang nindakakên kawontênan cara kilenan, awit anggèning gadhah ada-ada makatên wau asli saking wulangan kilenan.
Dene ingkang kangge têtuladan, punika tanah karajan Jêpan. Kala rumiyin karajan Jêpan punika kêdah gadhah pamilih, punapa lêstantun anglajêngakên botên purun sêsrawungan kalihan nagari sanès, punapa milih ngemba cara kilenan. Manawi milih kados ingkang kasêbut ing ngajêng, punika kabudayanipun piyambak tuwin tatacaranipun kina badhe lêstantun, ananging kosokwangsulipun, badhe risak, tanpa daya tuwin sagêd ugi badhe ical kamardikanipun. Amila lajêng gadhah pamilih ngangge kawontênan-kawontênan cara kilenan. Ingkang makatên punika, anjalari karajan Jêpan dados karajan wetanan ingkang mardika saha kiyat, ingkang migunakakên tatacara kilenan, makatên ugi karajan Turki, sagêdipun majêng saha jajar kalihan karajan tanah Eropah, inggih jalaran saking ambucal kabudayan tuwin tatacara lami, lan lajêng migunakakên tatacara kilenan. Salajêngipun sêrat kabar Lokomotip anyariyosakên kamajênganipun karajan Afghanistan. Sampun dangu karajan Afghanistan wau botên nate sêsrawungan kalihan karajan sanès-sanèsipun. Nagari wau mila kenging dipun wastani karajan tanah wetanan sajati, gêsangipun têtiyang ing ngriku lêstantun kados atusan taun ingkang kapêngkêr. Anggènipun sagêd lêstantun makatên wau amargi saking èwêd-pakèwêding papanipun. Ing samangke tatacara kilenan wiwit badhe lumêbêt, lan ing ngriku sami ngrumaosi, manawi tanahipun [tanahi...]
[...pun] badhe lêstantun mardika lan kawontênaning bôngsa wau botên kaaru-biru, punika inggih kêdah migunakakên tatacara kilenan, amila sakonduripun Prabu Amanullah saking Eropah, inggih lajêng nguningani ing bab punika, saha lajêng katindakakên kanthi wantêr. Salêbêtipun sataun, sang prabu wau ngawontênakên pranatan-pranatan ingkang sakalangkung lêbêt, saha lajêng
icali, namung satunggal ingkang dipun lêstantunakên. Lajêng kawontênakên buku pranatan nagari enggal ing bab angadilan kukum, saha dipun wontênakên pranatan enggal ing bab administrasining nagari, salajêngipun dipun wontênakên dêdamêl paprangan cara enggal tuwin paos ugi cara enggal.
Kajawi punika inggih dipun wontênakên pranatan kêncêng ing bab panganggenipun tiyang jalêr, kopyah tuwin krêpus dipun bucal kados caranipun têtiyang Turki. Umur-umuraning tiyang salakirabi inggih dipun tamtokakên, jalêr kêdah umur 20 taun, èstri 18 taun, anjodhokakên tiyang dèrèng ngumur dipun gantungi ing paukuman awrat. Ing ngriku lajêng dipun wontênakên bandera enggal, awarni cêmêng abrit lan ijêm, abritipun dipun kanthèni gambaran (wapên), polêkrad dipun wontênakên, lidipun 150 sarana dipun pilih, dipun wontênakên pranatan tiyang kêdah lumêbêt prajurit, punapa malih ngawontênakên
sawatawis dintên sapriki martosakên, para èstri sami ambikak kudhungipun. Dados sang prabu ing Afghanistan punika sakêdhap kemawon badhe adamêl tanah Afghanistan kados tanah kilenan, botên beda kalihan tindakipun Sang Kemal Pasah wontên ing nagari Turki. Sampun tamtu kemawon nindakakên pranatan enggal kados makatên punika badhe dangu sangêt, lan tamtu badhe nuwuhakên panduwa, malah ing Afghanistan piyambak, sampun wontên tiyang nama Hazrad Sahib inggih punika panuntuning rakyat, sampun dipun cêpêng, saya malih kaum kolot, punika tamtu badhe ngalang-alangi. Dados tindaking kamajêngan enggal, punika tamtu nuwuhakên panduwa tuwin pêpalang warni-warni. Ananging pungkasaning suraosipun sêrat kabar Lokomotip wau makatên: ananging sanadyan tindakipun wau sande jalaran saking kathahing pambênganipun, ananging mêksa kathah ewah-ewahan enggal wau ingkang badhe kalajêngakên, lan wusananipun inggih tamtu ngambah margi enggal wau, sabab margi sanèsipun botên wontên, jalaran manawi tanah wetanan punika badhe lêstantun mardika, inggih punika botên
Ing nginggil punika kêtingal, manawi andharanipun Lokomotip, anelakakên, bilih adêgipun
tumindaking ewah-ewahan enggal punika kalampahanipun kêdah kanthi kêkêrasan, punapa malih sajak namung gumantung dhatêng tiyang satunggal. Ananging kamajênganing praja punika sajatosipun kêdah tuwuh saking rakyat, manawi namung gumantung ing tiyang satunggal kemawon, sagêdipun kalampahan inggih namung nalika taksih gêsangipun, dene ing têmbe wingkingipun sok lajêng ewah malih, têtuladanipun kados kathah sangêt, kados ta: nalika nagari Ruslan dipun ratoni ing Prabu Peter de Groote, punika sang nata tansah ngudi dhatêng kamajênganing praja kanthi kêkêrasan, inggih sagêd kalampahan ing salêbêtipun jumênêng, nanging sarêng seda, inggih lajêng bibar malih.
Wontên malih kala Prabu Josez II jumênêng nata wontên ing nagari Ostênrèik, punika pangudinipun supados luhur nagarinipun inggih sangêt, kala samantên inggih kalampahan, wusananipun sarêng seda, inggih lajêng ewah malih.
Dados ing ngriku cêtha, bilih kamajênganipun nagari punika manawi botên saking kajêngipun rakyat, inggih nyêngka sangêt anggènipun sagêd kalampahan tuwin lêstantunipun. Mênggahing tôndha yêktinipun, tuwuhing ura-uru ing Prasman kala ing taun 1789, ingkang anjalari tuwuhing ewah-ewahan kados kaparêngipun Prabu Amanullah ing nginggil, inggih punika wontênipun pranatan enggal, icaling sêsêbutan sapanunggilanipun, lêstantun ngantos dumugi sapunika.
Ingkang minôngka têtuladan ing Lokomotip mêndhêt nagari Jêpan, ing ngriku Lokomotip kêsupèn, bilih sêdyaning rakyat lêlumban dhatêng kamajêngan punika sampun dangu sangêt. Nalika nagari dèrèng purun sêsrawungan kalihan nagari sanès, kajawi kalihan têtiyang Walandi ingkang kadunungakên wontên ing pulo Decima, ing sabên dintên kathah têtiyang Jêpan ingkang mrêlokakên pêpanggihan kalihan tiyang Walandi wontên ing pulo ngriku, prêlu nyinau kawruh kilenan warni-warni, dados ing ngriku kamajênganipun botên tuwuh saking tiyang satunggal, nanging saking kajênging rakyat, lan ing lairipun têtiyang Jêpan punika sajakipun sadaya angemba tatacaranipun têtiyang kilenan, nanging sajatosipun botên, umumipun taksih migunakakên tatacaranipun piyambak, dene ingkang dipumdipun. emba namung prakawis ingkang prêlu-prêlu.
Mênggah wosing cariyos, bôngsa wetanan ingkang sêdyanipun majêng saha badhe jajar kalihan bôngsa kilenan, punika kados inggih sagêd anglêstantunakên tatacara tuwin kabudayanipun piyambak, sarana kaewahan pundi ingkang sampun botên salaras kalihan jamanipun, lan kawêwahan kawruh-kawruh kilenan ingkang prêlu.
Ing jaman sapunika manawi wontên tiyang utawi lare mirêng têmbung: Padpindêr utawi Padpindêrèi (Padvinderij) punika sampun botên kagèt, jalaran sadaya (sadhengah) sampun sami sumêrêp sarta mangrêtos ingkang dipun kajêngakên utawi kadospundi mênggah kawontênanipun. Ewadene kados inggih botên wontên awonipun, saupami bab padpindêrèi punika kula culik sakêdhik ing taman: Kajawèn ngriki, murih botên adamêl sêmang-sêmangipun panggalih, punapa ta mênggah ancasing sêdyanipun pakêmpalan Padpindêr punika.
Mênggah têmbung Padpindêr punika saking gandhenganipun têmbung: pad kalihan vinder, ingkang têgêsipun: kang nêmokake dêdalan. Dalan ing ngriki kajêngipun sampun masthi: margi ingkang anjog dumugi ing kautamèn.
Sintên ta ingkang ada-ada pakêmpalan Padpindêr punika, lan punapa mênggah ingkang dados ancasipun.
Mênggah ingkang ada-ada punika satunggiling bôngsa luhur ing tanah Inggris, asmanipun Sir Robert Baden Powell apangkat litnan jendral. Dene ancasipun pakêmpalan Padpindêrèi punika nênuntun dhatêng para lare (warganipun) ngulinakakên tumindak dhatêng pandamêl sae, supados ing têmbe sagêda kirang utawi ngicalakên pamanahan utawi kalakuan ingkang awon-awon utawi kirang prayogi.
Ing sakawit pamanggihipun Tuwan Baden Powell punika sami dipun gêgujêng, botên wontên ingkang sami pitados. Tuwan Baden Powell dipun saruwe (kritik) têlas-têlasan. Pamanggihipun tiyang-tiyang Eropah kala samantên sami anggorohakên pamanggihipun Tuwan Baden Powell wau. Lare sanadyan dipun prêdia kados punapa, ing têmbe masthi badhe wangsul kadosdene dhasaripun piyambak-piyambak.
Lêlampahan utawi kawontênanipun Tuwan Baden Powell punika botên nama anèh, jalaran pamanggih utawi ada-ada enggal punika masthi botên lajêng dipun sarujuki ing tiyang kathah. Dados nama: limrah.
Pamanggih-pamanggihipun para ingkang sami botên angrujuki punika, êmbokmanawi ngèngêti têmbung: dhasar kalihan ajar. Bab punika pancèn wiwit jaman rumiyin dados rêmbag, ajar kalihan dhasar punika kiyat pundi. Wontên ingkang mastani kiyat ajar, nanging inggih wontên ingkang nêrangakên kiyat dhasar.
Tumraping ngèlmu wuruk, ajar kalihan dhasar punika kaanggêp samad-sinamadan. Liripun: pamuruk kalihan pamardi kêdah kacundhukakên kalihan dhasaripun (aanleg) lare. Tiyang ingkang ngêkahi kiyat dhasar, masthi badhe kadugi mastani bilih piwuruk utawi pamardi punika badhe wuk tanpa dados. Kosokwangsulipun: tiyang ingkang ngantêpi
kiyat ajar, trapipun pamardi utawi piwuruk badhe sagêd kalèntu, dhasar punika yêktosipun pancèn sampun wontên, namung botên badhe sagêd subur manawi botên karabuk sarana pamardi utawi pitutur, nanging dhasar punika inggih sagêd lêmpêrlêmpar. utawi ical dayanipun dening pangaribawanipun piwulang utawi pamardi.
Paduka jendral Baden Powell rawuh ing panggenanipun Padpindêr ing Enniskery Inggris. Panjênênganipun dipun serup saha kalênggahakên ing papan, ingkang minôngka pakurmatan.
Sapunika wangsul dhatêng rêmbag Padpindêrèi malih, tiyang-tiyang ingkang sami anggorohahênanggorohakên. dhatêng pamanggihipun Tuwan Baden Powell wau, sapunika masthi sami rikuh, jalaran kacêlik. Padpindêrèi ing wêkdal punika sampun katingal cêtha (kabuktèn) bilih agêng saèstu paedahipun, anètèsi kados pangajêng-ajêngipun ingkang murwani.
Dhasar (ancasipun) Padpindêrèi punika kenging kabage dados 3 golongan, inggih punika:
1. mitulungi dhatêng sadhengah (botên mawi mawang bôngsa utawi agaminipun) ingkang manggih kasusahan utawi kacilakan, makatên punika inggih atêgês: ngawisi nindakakên pandamêl awon utawi nistha. Dados inggih anggêgulang (nênuntun) dhatêng pandamêl sae, rêmên lan purun têtulung, enthengan, cikat, trêngginas, sawanci-wanci awakipun kasadhiyakakên dhatêng sintên kemawon ingkang badhe nêdha pitulungan, utawi ingkang prêlu dipun pitulungi. Sampun masthi kemawon tindak makatên wau botên melik angsal pangalêm, agêngipun ngajêng-ajêng epahan. Mitulungi dhatêng tiyang kasangsaran punika sampun dados wajibipun, wajibipun sadaya tiyang gêsang.
Manawi sumêrêp lare kèli banjir upaminipun, punika [pu...]
[...nika] botên namung dipun êlokakên utawi namung dipun tingali kemawon, nanging kêdah lajêng tumandang amitulungi, pramila:
2. nyinau padamêlan utawi kasagêdan warni-warni, supados manawi wontên prêlunipun sawanci-wanci botên kidhung, nanging lajêng sagêd tumandang cak-cêk kanthi cikat prayogi. Punapa larèn dipun gêgulang trampil, cikat, cancingan, punika botên prêlu sangêt.
3. nyinau ulah raga (sport) supados lare tansah bagas kasarasan, sagêd nindakakên punapa-punapa (têtulung) ing sawanci-wanci.
Ulah raga punika yêktosipun dede ancasipun Padpindêrèi, punika namung kangge srana (lampah) murih badanipun tansah kasarasan, upaminipun: baris, plajêngan, langèn, bal-balan, bandhulan lan sanès-sanèsipun.
Dados wosipun, Padpindêrèi punika anggêgulang dhatêng para warganipun (lare-lare), supados enthengan têtulung (botên melik epah utawi pangalêm) dados lare têmên, kenging kapitados berani karena benar, sugih kawruh utawi sêsêrêpan, lan tansah kasarasan badanipun.
Badan tansah kasarasan punika: prêlu, amargi saea bêbudènipun, sugiha kawruh, manawi badanipun sakitên, namung klemahan gêrêng-gêrêng wontên ing patilêman kemawon, inggih botên sagêd nindakakên punapa-punapa, gêsangipun inggih botên kangge ing damêl, mandar ngribêdi ingkang saras.
Mênggah ingkang kêdah dipun prêdi sae bêbudènipun, sugih kawruh, badan kasarasan, têmên, gêmi, rêsikan, punika punapa namung lare jalêr kemawon. Lare èstri inggih sami kemawon, kêdah kaprêdi makatên ugi.
Kacariyos, kala rumiyin ing Amerikah Sarekat (U.S.A) botên ngajêngi wontênipun Padpindêrèi punika, jêbul kala taun 1910 ing ngrika sampun sagêd ngadêg pakêmpalan padpindêrèi punika, lan warganipun ing taun 1920 wontên 400 èwu, panuntunipun 15 èwu, pambantuning panuntun 48 èwu, samantên kamajênganipun. Ingkang makatên punika punapa anggumunakên. Botên, awit Padpindêrèi pancèn migunani sangêt tumrap gêsang sêsrawungan punika, lan inggih tumrap dhatêng larenipun ingkang nglampahi.
Ing Bab Warni lan Pigunanipun Kapal Pêrang.
Rumiyin ing Kajawèn sampun ngêwrat bab padamêlaning wadya lautan ing Indiya, ing sapunika amratelakakên malih ing bab pigunanipun kapal pêrang ing satunggil-tunggiling warni.
Ing ngriki prayogi kapratelakakên rumiyin dhumatêng para maos, bilih kapal pêrang punika kenging kangge nindakakên padamêlan warni-warni, dados botên namung sawarni kemawon. Amila kapal wau wangun, agêng tuwin wujudipun inggih beda-beda, miturut dhatêng kawontênaning padamêlanipun piyambak-piyambak.
Kapal pêrang agêng (slagschip) inggih punika kapal ingkang dados baku utawi ingkang prêlu piyambak ing golonganing kapal pêrang. Kapal wau wontên mariyêmipun agêng-agêng tuwin alapis waja sakalangkung kiyat tuwin kandêl, kawontênanipun ngantos kenging dipun wastani sami kalihan bètèng ing dharatan. Sampun tamtu kemawon kapal ingkang kados makatên punika awrat tuwin agêng, mila sanadyan dipun dèkèkana mêsin ingkang langkung kiyat, lampahipun mêksa botên sagêd rikat. Ananging mariyêmipun kados ingkang kacariyosakên wau, agêng-agêng sangêt, sagêd anglêpasakên mimis agêng-agêng ingkang sagêd nyirnakakên mêngsah. Dene mimising mêngsah badhe botên anêdhasi, dening kêtadhahan ing waja ingkang kandêl wau. Lan malih lapis waja wau kanthi pitulunganing pirantos sanès-sanèsipun sagêd nanggulangi torpedho tuwin dhinamit ing sagantên.
Kapal Kruiser punika lampahipun langkung rikat tinimbang kapal pêrang agêng. Mila pigunanipun kapal Kruiser wau kangge ngulat-ulatakên kapaling mêngsah, nisihakên kapal-kapal alit tuwin ingkang rikat lampahipun (upaminipun kapal torpedho), anêmpuh kapaling dagang mêngsah tuwin angayomi kapalipun dagang piyambak.
Kapal slagkruiser punika gadhah daya kadosdene slagchip tuwin kruiser, dados inggih kiyat lan ugi rikat. Kapal torpedho punika kaperang dados kalih warni, inggih
Kapal kêkalih punika lampahipun rikat sangêt, tuwin gadhah pirantos kangge anglêpasakên torpedho (torpedho punika awarni mimis panjang, sagêd lumampah wontên salêbêting toya mawi mêsin piyambak tuwin isi dhinamit). Wanguning kapal torpedho punika andhap, prêlunipun supados bogên gampil dipun mriyêm ing mêngsah, punapa malih botên gampil kasumêrêpan.
Kapal silêm, punika sagêd lumampah ngambang tuwin nyilêm ing toya. Wangunipun kados srutu lancip anggaronggong, nginggil mawi ajug-ajug atutup alit waradin. Kapal wau mawi tang, inggih punika awujud kadosdene tong tosan mawi tutup. Samôngsa kapal wau badhe nyilêm, dipun lêbêti toya, dene manawi badhe ngambang, toya wau dipun wutahakên dhatêng sagantên malih kalayan gampil sangêt. Kapal wau mawi kèkêr panjang kenging dipun jêdhulakên ing lumahipun toya, namanipun periskoop. Pirantos wau kangge samôngsa kapal nuju wontên salêbêting toya, sagêd sumêrêp dhatêng kawontênan salumahing sagantên. Torpedho punika kenging dipun lêpasakên kalanipun kapal ngambang utawi manawi nuju nyilêm. Ingkang makatên wau amila ambêbayani sangêt tumraping mêngsah.
Kapal panulung, kapal punika kathah sangêt warninipun, kados ta: kapal pirantos kangge nyêbar dhinamit, pirantos kangge nyingkirakên dhinamit, kapal
Petruk : Hêm, Kang Garèng kuwi nèk caturan anggone lêlengkak-lengkok turut usuk kuwi, nganti kaya blantik prakara. Upama tak wangsulana akèh-akèh, ora wurung mêsthi banjur ngêtokake kawruhe ing bab wèting nagara, kaya ta nèk kapèpète têmtune iya banjur calathu mangkene: miturut bab 10 sêtatsêblad 1912 nomêr 600 ...
Garèng : Wiyah, kuwi rak pranatan mungguhing hak ngarang, nèk ora sumurup ing prakara wèt, bok aja diwêtok-wêtokake, mundhak kaya bangkong udud pipa, plêmpas-plêmpus, nanging ora ana paedahe. Mara, tak banjurne omongku ing bab kakêndêlaning wong kang kacarita ing layang babad. Kajaba sing wus dak andharake ing ngarêp, ana manèh kakêndêlane uwong kang pantês ingalêmbana, kaya ta: kakêndêlane bêbantêning agama, kuwi akèh bangêt sing padha milih luwung mati tinimbang urip dikon ninggal agamane mau. Nalika wiwit tuwuhe agama Nasrani, pirang èwu [èw...]
[...u] bae wong-wong kang disiksa utawa dilunasi saka dhawuhe sang nata ing Ngêrum, jalaran anggone ora gêlêm maèlu dhawuhe supaya ninggal ing agamane mau. Mara, apa ora kêna diarani kêndêl tindak kang mangkono kuwi.
Petruk : Hla, kuwi rak rumasamu, nèk rumasaku kaya ngono kuwi rak malah kliru, têgêse wong sing ora miturut mênyang pituture para sêpuh mangkene: ênggèr, wong urip ana ing donya kudu sing bisa manjing ajur-ajèr utawa
wong sing ngukuhi agamane mau barêng didhawuhi ninggal agamane banjur matur: êndika, gusti, nanging ing batine isih nglakoni. Têmtune rak iya slamêt, tur rak iya agawe rênane sang prabu, awit elinga pituture para sêpuh mangkene: ganjaran kang gêdhe kuwi tumrap uwong kang dhêmên agawe sênênging liyan.
Garèng : Mungguhing wong kudu bisa manjing ajur-ajèr, mancala putra mancala putri, kuwi mula bênêr, nanging patrap lan carane kudu nganggo êmpan papan, kudu milih sing kaprahe diarani bêcik lan apik. Tumraping agama, wong kang kaya kandhamu anandhakake uwong kang ora kêncêng tekade, dadi kêna diarani wong kufur. Piwulange para sêpuh kang kokandhakake kèri dhewe mau, pancèn iya wis wajibe wong urip, sabisa-bisa kudu agawe sênênging liyan.
Petruk : Dadi kowe wis ngakoni yèn mangkono kuwi bêcik, mulane bab kiyi sinaunên sing têmênan, amrih ing têmbe gêdhe ganjarane, kaya ta: yèn kadhangkala
awit, sing sapa awèh pitulungan ing liyan, ing môngka ngarêp-arêp baline sing ditulungake mau, kuwi banjur ilang bae ganjarane.
Garèng : E, lha, kêtanggor wong tekad-tekadan aku iki, wong muni kok tanpa têgês mangkono, wis ngômbra-ômbra kathik tanpa tônja, hara, rungokna, dak wangsuli. Wong ora kêna ngarêp-arêp anggone motangake, kuwi kliru bangêt, jalaran ninggal ing kukum. Wêruha, wong utang kuwi kudu nyaur, dadi sing motangake ya kudu nagih, lan sing utang ya kudu nyaur, kuwi sah jênênge, sing utang ora ambêbodho lan sing motangake ora bodho. Dadi kaya sing kok kandhakake mau, rak mung arêp gawe enakmu dhewe bae, dudu kaprahe patraping wong agawe sênênging liyan.
Petruk : E, mêksa kliru omongku kiyi, nèk tak gagas-gagas kanthi êninging pikir, kaya-kaya sing bisa olèh ganjaran gêdhe bangêt kuwi, ora liya mung tlèdhèk, badhut, sandhul lan liya-liyane, [liya-liya...]
[...ne,] awit sabên dina pagaweane mung agawe sênênging wong akèh, bênêr ora, Rèng.
Garèng : Iya, pancèn bênêr bangêt kandhamu kuwi, malah ganjarane wong-wong mau ora susah ngêntèni besuk ana ing kerat barang, anggêr bubar, iya banjur tômpa ganjaran bae, yaiku opahe. Nanging kuwi umume rak wong ambêbarang, dudu lakuning urip kang nurut lakuning kautaman donya. Yèn wong sing wêruh marang perang-peranganing laku kautaman, sakabèhing laku lan tekading atine mêsthi adoh saka panggawe nistha. Ya bênêr, mungguh badhud, lèdhèk lan sapadhane mau tansah gawe sênêng lan lêgane wong sing padha wêruh, nanging rak ora mangkono, ta, karêping piwulang mau.
Pambantu Kajawèn ing Kudus martosakên, kala tanggal 14 wulan punika wontên oto bis mèrêk E.S.T.O. ingkang mlampah saking Kudus dhatêng Banjaran, wontên ing Mayong numbuk wit asêm, ing ngriku kêlêrêsan wontên tiyang numpak pit tuwin kuli kêkalih sawêg ngusungi gêndhis. Tiyang ingkang numpak pit kêtrajang, pêjah sanalika, kuli ingkang satunggal kêsrèmpèt ing slebor ngantos kontal, pupu putung, satunggalipun wilujêng. Ingkang numpak wontên tiyang èstri kêkalih sami adus rah, jalaran kenging pêcahan kaca. Sanèsipun sami nandhang tatu sakêdhik.
Lulus kandhidhat iksamên bagean kapisan ing pamulangan luhur pangadilan, Tuwan Natiniarja.
Sampun sawatawis dintên punika, tiyang nama Wôngsa ing dhusun Antaran, Kuningan, sawêg wontên ing griya dipun cêluki tiyang saking jawi, ugi lajêng mêdal, nanging botên wangsul. Pèl pulisi lajêng pados katrangan, sagêd angsal damêl. Katranganipun Wôngsa wau dipun aniaya ing tiyang 8 ugi têtiyang ing dhusun ngriku, mayitipun dipun cêmplungakên ing jurang. Miturut katranganing tiyang-tiyang wau, Wôngsa wau dados dhukun, tuwin mêntas ngracut tiyang ngantos dumugi ing tiwas, nanging katranganipun botên.
Kawartosakên ing bawah Klathèn tuwuh sêsakit malariah, wontên dhusun ingkang tiyangipun sakit wontên 80 prêsèn. Pakaryan kasarasan ambage
angudi murih bôngsa Bantên sagêda ngêmori dhatêng kamajêngan.
Kawartosakên, ing Purwarêja, Banyumas, wiwit tanggal kaping 20 Sèptèmbêr dumugi tanggal 10 Oktobêr, karaos wontên lindhu kaping 10, nanging ingkang karaos santêr namung ing tanggal 14 Oktobêr, wanci jam 8 tuwin jam 9 dalu. Anèhipun, lindhu wau botên angebahakên barang ingkang gumantung, utawi wontên suwara gumlêgêr.
Sampun sawatawis dintên punika, garwanipun ingkang Bupati Cilacap suwargi tuwin ingkang garwa ingkang Bupati Cilacap sapunika kadhèrèkakên asistèn wadana ing Rawalo, nitih oto. Wontên ing margi tubrukan kalihan oto ingkang dipun tumpaki Walandi nama R. tiyangipun pirmah Mansen & Co. ing Surabaya. Ingkang sami numpak namung kagèt kemawon, nanging wontên lare ingkang nuju wontên ing wande kêtindhihan oto ingkang kêjêmpalik, nandhang tatu rêkaos. Prakawis sawêg kapriksa ing pulisi sintên ingkang lêpat. Lajêng wontên sabab malih, inggih punika Walandi wau nêmpiling asistèn wadana.
Ing wêkdal punika paduka Tuwan Propesor Jhr. B.C. de Savornin Lohman lid Eerste Kamer kalihan ingkang garwa wontên ing Medhan, prêlu amiyarakên sêsêrêpan ing bab kawontênan ing Indhiya, dene ing sapunika ingkang badhe dipun pahamakên kawontênanipun tanah Sumatra pasisir wetan. Kathah tiyang ing Dhèli ingkang rêrêmbagan.
Kala ing dintên Sabtu kêpêngkêr, panjênênganipun Pangeran Purbaatmaja, bupati pènsiun ing Kuthaarja seda, kasarèkakên wontên ing dintênipun Ngahad. Suwargi Pangeran Purbaatmaja punika satunggiling bupati ingkang kêtitik agêng ing lêlabêtanipun tuwin dipun sêtyani ing kawula wêwêngkonipun, katitik saking nalika sugêngipun sampun tampi kanugrahan bintang R.O.N.L. tuwin O.O.N. Botên langkung Kajawèn andhèrèk mêmuji, mugi rohipun ingkang nêmbe murud dhatêng kalanggêngan, linuhurna ing Pangeran, amin.
Ing Plorès wontên tiyang komunis asli saking Makasar anyêbarakên wiji wontên ing Adhonarah, tiyang ingkang kapiluta sampun wontên 800, saha sami nyadèni ingah-ingahanipun babi ngantos rêrêgèn f 1000.- badhe kangge wragad ambalela. Nanging bêstir sampun sagêd nyêpêng tiyang 150. Kajawi punika ing sanès-sanès panggenan inggih wontên rêrêsah alit-alitan. Sapunika
dipun pandhegani Tuwan Mahmud, warganipun redhaksi wontên sakawan, ingkang satunggal putri, nonah Endah Suwarni. Ingkang jumênêng parampara Ki Hajar Dewantara, kajawi punika taman siswa inggih ngêdalakên kalawarti nama Wasito, makatên ugi adidarma ugi badhe ngêdalakên, namanipun dèrèng tamtu.
Wontên pawartos, kala tanggal kaping 9 Sèptèmbêr, ing Paluwah wontên jêblosan ingkang kaping kalih, nanging botên sangêt kados ingkang sampun. Saking salêbêting kawah wontên sela-selanipun ingkang
tiyang wau dèrèng nate dipun cacar. Pakaryan kasarasan gêmintê lajêng nindakakên rêrigên andhawuhakên cacaran.
Ingkang sinuhun kangjêng sultan ing Ngayogya kalihan paduka tuwan gupêrnur, mêntas têdhak dhatêng Imagiri, prêlu namung mariksani kawontênanipun kemawon, dene salajêngipun lajêng têdhak dhatêng pasisir kidul.
Benjing tanggal 25 wulan punika ingkang sinuhun kangjêng sultan ing Ngayogya badhe têdhak dhatêng Sêmarang, prêlu badhe maratamu paduka gupêrnur tuwin mariksani kapal Kristian, punapadene mariksani kawontênanipun ing kitha Sêmarang.
Kêkantunaning golongan pulisi saking Batawi, ingkang wontên ing Biliton, cacah 51, sampun sami wangsul dhatêng Batawi malih, amargi ing Biliton sampun têntrêm.
Lêngganan nomêr 685 ing Têmênggungan (Malang). f 2.- sampun katampi. Manawi botên nampi Kajawèn, katêrangna nomêripun, dados gampil anggèn kula ngintuni dhuplikat.
Ngaturi uninga dhatêng para lêngganan Kajawèn, ing sapunika sampun ngancik kuwartal ingkang kaping sakawan, para lêngganan ingkang dèrèng ambayar rêgining Kajawèn, kaparênga lajêng ngintunakên tumuntên. Manawi dipun sarantosakên sawatawis dintên malih botên amaringi bayaran, kêpêksa lajêng botên kakintunan Kajawèn, tuwin manawi sampun kalajêng botên dipun kintuni, ing têmbe wingking samôngsa wontên lêngganan ingkang kêkirangan tampinipun Kajawèn, jalaran saking kasèping pambayaran, sampun andadosakên cuwaning panggalih, amargi tirahanipun Kajawèn kêpêksa kakintunakên dhatêng lêngganan enggal.
Enjingipun Radèn Adicôndra lajêng pangkat dhatêng kitha Banyumas, dene ingkang èstri dalah anakipun sami katilar wontên ing griya ing Sukaraja. Sadhatêngipun ing kitha Banyumas, lajêng nindakakên padamêlan punapa mêsthinipun, para sosoranipun sami iyêk sayuk rukun miturut saparentahipun Radèn Adicôndra.
Gêntos kacariyos, ing kampung Kauman salêbêtipun kitha Banyumas, wontên satunggiling rôndha
manggèn ing griya gêdhong pinggir margi agêng, pakaranganipun wiyar, katanêman sêkar
rencangipun èstri ingkang kinasih nama Sani: e, Sani, apa kowe ngrêti, apa sababe wis pirang-pirang dina iki Radèn
sêndhu, yèn ora kagungan niyat apa-apa, dene anggone karsa malêbu mêtu ing omah kene, iku ora saka apa, mung kêtarik saka têpung bêcik bae, malah mratelakake yèn uwis kagungan pêpacangan putraning bupati, nanging ing ngêndi ora karsa ngandikakake. Saka iku atiku sêrik bangêt, rumasa kawirangan, Sani, apa kowe bisa mêmulih marang atiku.
Sani: Sagêd, dhukun ing Kali Bagor punika misuwur sagêd damêl sarat pangasihan. Radèn Sukardi prayogi dipun padosakên sarat supados asih dhatêng ingkang putra Mas Rara Wahyuni.
Bok rôndha: Prakara dhukun aku ora mathuk, amarga dhukun iku sing akèh bangsane anjêlag, ora pantês digugu, aluwung rewangana mikir, kira-kira sapa sing patut dadi jodhone Rara Wahyuni iku.
Sani: Radèn Adicôndra wakil asistèn wadana kitha punika warninipun bagus, misuwur ing ngakathah kêsagêdanipun cêkap, namung punika pamanggih kula, nanging kuciwa sampun gadhah semah tuwin sampun gadhah anak jalêr satunggal.
Bok rôndha: Panêmuku iya mung kae, patut dadi wong gêdhe, tur pintêr, nganti olèh pangalêmbana saka kangjêng parentah. Dene prakara bojo lan anak iku gampang, amarga Radèn Adicôndra dudu kalairan kene, kiraku gampang kengguhe marang bôndha, beda karo Radèn Sukardi, kêpala bêsar ora dhêmên marang bôndha. Coba mênênga sadhela Sani, aku tak nulis. Radèn Adicôndra mêngko sore tak aturane mrene, kiraku dhangan, amarga sabêne yèn mêntas papriksa iya sok mampir mrene. Si Kacung bojomu undangên, layang iki konên ngaturake bêndara sêtèn kutha, yèn uwis bali konên mrene, arêp tak ajak caturan.
upama tak kon matèni marang Sri Têmon, garwane Radèn Adicôndra. Yèn prakara iku bisa kalakon, gêdhe ganjarane, kowe tak wèhi dhuwit rong atus rupiyah.
Kacung: Manthuk sagah. Ing batos: aja sing kon matèni wong wadon, sanadyan wong lanang pisan aku masa wêdia, dhasar wis gaweku matèni uwong.
Ing wanci jam 5 sontên, Radèn Adicôndra dhatêng ing griyanipun Bok Prabakartika, lajêng sami gêginêman. Salêbêtipun ginêman, Bok Prabakartika cariyos: bêndara, panjênêngan sampun kaparêng sadherekan kalihan kula, kuciwa ingkang rayi radèn ayu têka botên kêrsa ngajak pisan, kajêngipun têpang kalihan kula, iba bingahing manah kula upami karsa rawuh sakalihan.
Radèn Adicôndra: Tiyang èstri dalah anak taksih sami kantun wontên ing Sukaraja, pancèn botên kula bêkta, amagi kula wakil botên dangu, namung sawulan, wontên ribêd sakêdhik dene dumugi ing dintên punika dèrèng dipun kintuni santun, benjing enjing angkah kula badhe kengkenan mantuk mêndhêt santun, nanging botên wontên ingkang kula kèngkèn.
Adicôndra: Wah, nuwun bok, sapunika kula lajêng badhe mantuk kemawon adamêl sêrat, benjing enjing Ali sagêda mangkat enjing. Ali sapunika kajêngipun tumut kula sakêdhap mêndhêt sêrat.
Bok rôndha: Inggih bêndara, andhèrèkakên sugêng. Li, Ali, kowe andhèrèkakên dara sêtèn mênyang dalême anjukuk layang.
Ali sasampunipun nampèni sêrat saking Radèn Adicôndra, dumugi ing griya lajêng katampèkakên dhatêng Bok Prabukartika. Enjingipun lajêng mangkat dhatêng Sukaraja.
Bok rôndha lajêng nyariyosi Kacung: Kacung dina iki Si Ali wis mangkat mênyang Sukaraja, anggawa layange Radèn Adicôndra, layang mau surasane jaluk kiriman sandhangan, lan awèh kabar slamêt marang Sri Têmon, layang iku banjur tak bukak, ing ngisor tèkên tak wuwuhi tulisan, surasane supaya Sri Têmon nusul mênyang Banyumas, barêng karo sandhangan mau. Layang iku yèn wis diwaca, Sri Têmon mêsthi banjur mangkat nusul. Mula saiki kapriye karêpmu, iki ênya dhuwit satus rupiyah kanggo sangu, lan ênya iki pistul saisine, ing dina iki uga banjur mangkata.
Kacung: Wah punika akal sae sangêt bokmas, samôngsa Ali lan Sri Têmon lampahipun dumugi panggenan ingkang sêpên, têmtu kula dhawahi pistul, sarta malih kula badhe ngangge topèng supados sami botên sumêrêp yèn kula: Kacung.
Bok rôndha: Kabèh iku aku ora mêruhi, mung kapriye bêcike pikirên dhewe, saiki tumuli nututana Ali, amarga anggone mangkat wis rada suwe.
Botên kacariyos ing margi, Ali sampun dumugi ing Sukaraja, sêrat lajêng katampèkakên dhatêng Radèn Ngantèn Adicôndra (Sri Têmon). Rampung anggèning maos, gita-gita lajêng nata sandhangan ingkang badhe kabêkta piyambak dhatêng Banyumas.
Ing wanci enjing Sri Têmon sampun tata-tata ingkang prêlu kabêkta. Kareta ingkang badhe katumpakan sampun cumawis wontên ing ngajêngan, kopêr isi sandhangan sampun kalêbêtakên ing kareta. Ali mapan linggih jèjèr kusir wontên ing bak ngajêng, Sri Têmon dalah Sudarsana sami linggih wontên ing bak wingking, layar kareta lajêng katutup sadaya, murih botên kenging balêdug, kareta griyêng lajêng mangkat.
Kocapa Kacung, ing wêkdal wau sampun nyêgat wontên ing
piyambakipun watuk, punika karetanipun ingkang kêdah dipun têmpuh.
Botên dangu saking tatêbihan katingal lamat-lamat wontên kareta ingkang badhe langkung ing ngriku. Kacung sarencangipun kêkalih botên talompe lajêng sami mapan aling-alingan ing wit-witan agêng, ingkang wontên pinggir margi agêng. Sarêng kareta sampun cêlak, Kacung lajêng watuk-watuk sarta ngrogoh pistulipun ingkang dipun kandhut. Rencang kêkalih lajêng sami tumandang, nanging pating garigih sêmu ajrih. Nyumêrêpi kawontênan punika, Kacung manahipun kakên, pistul ingkang dipun cêpêng lajêng dipun ungêlakên, dhêl, dhêl, dhêl, ngantos rambah kaping nêm botên wontên sêlanipun, plajênging mimis tansah dhawah ing kareta bak wingking. Kagèting kapal rakitan mirêng suwaraning pistul, dipun sarêngi dhawahing pêcut ingkang dipun sabêtakên dening kusir, lampahipun kados thathit, prasasat botên ngambah siti. Ali dalah kusir sami manggih wilujêng, namung layaring kareta pating caromplong kados binabah ing kombang.
Kacung lêga raosing manahipun, rumaos sampun kadumugèn sêdyanipun, Sri Têmon saanakipun mêsthi sampun pêjah dening mimising pistulipun, arta pasangon satus rupiyah lajêng dipun bage dhatêng rencangipun kêkalih, sasampunipun makatên lajêng mantuk dhatêng kitha Banyumas.
Pangintênipun Kacung bilih Sri Têmon saanakipun sampun pêjah, punika lêpat, mênggah têrangipun makatên: Sri Têmon saanakipun sasampunipun wontên ing kareta, raosing manahipun tarataban, nir-niran kados tiyang andèkèk lare alit wontên pinggiring sumur, makatên malih sarêng sêrat saking ingkang jalêr dalah wêwahanipun ingkang wontên ing ngandhap, beda sêratanipun. Ing sanalika punika manahipun Sri Têmon tuwuh kirang sakeca, lajêng mudhun saking kareta, Ali dipun purih mudhun ugi lajêng dipun pitakèni: Ali satêmêne layang iki saka sapa.
Sri Têmon: Bênêr, apa kowe tômpa dhewe saka Radèn Adicôndra, apa saka liyane.
Ali: Sakawit kula tampi saking Radèn Adicôndra, lajêng kula tampèkakên dhatêng Bokmas Prabakartika, nalika kula mangkat, sêrat wau sawêg kaparingakên wangsul.
Sri Têmon kèndêl sakêdhap lajêng cariyos: Aku karo anakku ora sida mênyang Banyumas, kopêr isi sandhangan iku gawanên aturna marang Radèn Adicôndra, lan matura yèn aku karo anakku padha ginanjar slamêt, wis tumuli mangkata.
Ali sadumuginipun ing kitha Banyumas, kapapagakên dening Sani, kapurih anjujug ing griya wingking, ing ngriku lajêng dipun pitakèni anjalimêt dening Bok Prabakartika. Ali ugi lajêng nyariyosakên sakawit dumugi wêkasan botên wontên ingkang kalangkungan. Bok Prabakartika tansah gumun eram dhatêng satitinipun Sri Têmon, saking dene dayaning satiti ngantos sagêd
Gambar ingkang kacêtha nginggil punika kawontênanipun sêkolahan calon dhoktêr N.I.A.S. ing Surabaya, ingkang sampun madêg gangsal wêlas taun.
Putêking manah ingkang jalaran karubêdan agêng punika ngadat lajêng katêlasan utawi rekadaya amrih uwal saking bêbaya wau. Malah ingkang limrah lajêng thukul kakêndêlanipun ingkang tanpa dugi-dugi lajêng kadospundi katêmahanipun. Wontên ugi ingkang namung mupus lan rumaos bilih cupêt ingkang kajôngka.
Manawi dipun manah saèstu, sadaya wau tuking lêpat inggih badanipun piyambak, upami: wontên lare ingkang botên lulus iksamênipun, kadospundi susah lan isinipun. Nanging punapa namung mandhêg sak isin, wirang, gêtun, ingkang prêlu kêdah ihtiyar kadospundi supados wirangipun wau sampun ngantos dumunung ing badanipun, saupami kagungan barang ingkang risak, tanpa paedah manawi lajêng gêtun dhatêng risakipun barang wau, tur botên lajêng dipun dandosi.
Dene ingkang botên karsa andandosi risaking barang wau kenging kaupamèkakên wong ora dumuwe, utawa ora sênêng duwèke dhewe. Môngka barang darbe punika kêdah karimat ingkang sae. Makatên ugi pangrimatipun dhatêng badan, masthi ngungkuli dhatêng barang-barang. Ewadene tumrap tiyang ingkang kapêtêngan nalar, ajining badan kawon dening rajabrana utawi sabab sanèsipun, mila lajêng klampahan nglalu. Anggènipun nglalu, wau wontên ingkang mêntas ngabotohan kawonipun ngantos ewon, wontên ingkang jalaran anggènipun iksamên botên pikantuk partisara, lan kathah malih sababipun.
Saupami tiyang wau sagêd manah-manah panjang, rak badanipun piyambak nama kainan. Kados ta tiyang ingkang ngabotohan wau, kenging punapa botên ngangge dugi-dugi, namung nêdya ngumbar hawa nêpsunipun dhatêng kêrtos. Makatên ugi kanggenipun lare sakolah wau, kenging punapa botên srêgêp ing sadèrèngipun, harak nama sêmbrana.
Tiyang misakit tiyang, agêngipun ngantos mêjahi, punika sampun nama awon, awit botên trêsna dhatêng sasamining tumitah. Langkung-langkung tiyang mêjahi badanipun piyambak, punika sakalangkung awonipun. Cêthanipun kados ungêl-ungêlan ing ngandhap punika:
Balik nora tinitahkên malih / paran wêkasing don / mung karantan kaduwung atine / gêgêtune sansaya
Punika pêthikan saking: anggitan dalêm swargi K.G. P. A. A. Mangkunagara IV ing Surakarta.
Ungêl-ungêlan ing sêkar punika mratelakakên bilih tiyang nglalu punika dalasan benjing dumugining pêjah, sinirik, masthi kemawon inggih dados raosan ingkang botên sae. Ing ngriku ugi mratelakakên bilih ajinipun tiyang nglalu punika sangandhapipun kêthèk lutung, ringkês asor tinimbang sato kewan.
Awit saking punika, tiyang wau prêlu lan wajib ngêdalakên nalar utawi ihtiyaripun. Botên kenging lajêng mupus: la wong takdirku kaya ngene, ngatên punika sayêktosipun botên kenging tur mindhak katawis manawi tiyang cupêt ing nalar. Anggitan dalêm swargi Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara IV wau wontên ungêl-ungêlan malih makatên.
Dunungipun wong kang nglalu budi / ana bêcik awon / bêcikira kang tinuturake / alanira wus kocap ing nguni / tan lyan jalaraning / cupêt ing panggayuh //
Suraos punika mratelakakên manawi tiyang nglalu wontên saenipun, inggih punika anggènipun angugêmi tekadipun. Nanging emanipun gadhah tekad agêng kok lèrègipun dhatêng awon, têmah dadosipun inggih awon.
Namung samantên atur kula, sapintên kêkirangan lan lêpatipun mugi para maos sampun kirang pamêngku.
Ma, ma, ma, ma, ma.
Candranipun ma, 5 iji, ingkang anjalari dhawahipun karisakan, wêwatêkaning satunggil-tunggilipun sami kawêdharakên ing urutipun sastra Jawi 20. Kados ingkang kajarwa ing ngandhap punika.
ingkang dadya kalakuan / awit ma madat kang dhihin / antuke mikolèhi / ing jasad utawi kahyun / anapi ceda cuwa / ujar limrah ingkang klair / èstu tumrap ing patrap kang linampahan //
2. naracak kang padha rêna / nadhah madat mangkya
ririh / rada suwe saya murud / raga saru asarang / rêgêd biru ingkang dhiri / riyak jlagra goragodha dadi lara //
5. kapindho ma madon ingkang / kinidung dirèng kintèki / kang bêcik lawan kang mokal / kinawruhan ing
angêndhil / dhêdhukuh laraning wadhuk / dhoke apulang kandhang / dhuh pra mudha ingkang sandhing / dhèngêrêna dha minum ingkang kadhadha //
13. jêjêring main pinajar / jinlèntrèh lan ujar wajib / jujur mujur ingkang bêgja /
taksih kathah ingkang dèrèng uninga dhatêng kawontênan ingkang dipun wastani Staten Generaal, mila murih têrangipun, prayogi kapratelakakên wontên ing Kajawèn ngriki sawatawis, sagêda dados indhaking sêsêrêpanipun para ingkang dèrèng dhamang dhatêng bab wau.
Paprentahanipun tanah Indhiya Nèdêrlan punika dados têtanggêlaning nata, nanging ingkang nindakakên para nayaka, inggih punika ministêr jajahan. Ing sarèhning ministêr wau kajibah nyanggi têtanggêlanipun sadaya dhatêng parentah luhur, inggih punika Staten Generaal, amila punapa kawontênanipun prakawis ing tanah Indhiya ngriki, sawênèh ugi wontên ingkang karêmbag wontên ing Staten Generaal.
Mênggah wajibing Staten Generaal punika, amakili rakyat Walandi sadaya, dene pikajênganipun, para warganing Staten Generaal punika
wontên pranatan, ingkang mratelakakên: bilih para warga punika badhe ngrêmbag satunggiling bab, punika botên sarana dipun prayogèkakên utawi botên sarana rêrêmbagan kalihan para ingkang sami milih dhatêng para warga wau. Anggènipun dipun tindakakên makatên punika, awit kala rumiyin nalika nagari Walandi taksih dados republik, warga-warga wau pangrêmbagipun manut suwaraning tiyang kathah, ingkang milih dhatêng warga, miturut suwara ingkang kathah. Dados manawi wontên rêmbag enggal, punika para warga inggih botên wani ngrêmbag, manawi dèrèng rêrêmbagan rumiyin kalihan ingkang sami milih. Ananging ing sapunika, para warga wau manahipun kêdah mardika, pangrêmbagipun kêdah miturut pamanggihipun piyambak-piyambak.
Parentah nagari Walandi punika dipun pranata ing golongan kêkalih, ingkang dipun wastani Eerste Kamer kalilankalihan. Tweede Kamer, mênggah prêlunipun, supados prakawis ingkang gêgayutan kalihan pranatan nagari, sampun namung kapasrahakên dhatêng sagolongan kemawon, ananging wontêna
golongan sanèsipun malih, ingkang sagêd nimbang karampungan-karampunganing rakyat wau sadaya. Ingkang punika manawi wontên karampungan ingkang kêsêsa saha botên lêrês, golongan kêkalih wau sagêda ngebrakakên. Murih golongan ingkang ôngka kalih (Eerste Kamer) punika sagêd nimbang kanthi sayêktos, kawontênaning golongan kalih-kalihipun wau dipun beda, lan warganing golongan ingkang satunggal (Tweede Kamer) punika botên kenging dados warganing golongan ôngka kalih (Eerste Kamer). Ingkang makatên wau wontên pranatan malih, bilih satunggiling tiyang botên kenging ngrangkêp dados warganing golongan kalih pisan. Tweede Kamer punika sabên kawan taun sapisan, warganipun kêdah kèndêl sadaya, dene tumraping Eerste Kamer, sabên tigang taun sapisan, sapratiganing warganipun kêdah kèndêl, dados warga ingkang kalih pratigan taksih têtêp, kajawi manawi pancèn dipun bibarakên.
Para warga rad badhe dhatêng gêdhong rêpat Staten Generaal.
Wiwit taun 1917 pamisudhanipun golongan kalih pisan botên wontên bedanipun.
Tumrap wontênipun wêwakiling rakyat Walandi sadaya, para warganing Staten Generaal inggih kêdah kapilih para rakyat, ing ngriku ugi wontên pranatanipun sintên ingkang wajib milih tuwin sintên ingkang wajib dipun pilih. Namung tumrap wadya dharatan lan lautan, salaminipun taksih nindakakên padamêlan botên dipun wajibakên milih. Ing ngriku dipun wontênakên pranatan, bilih wajibipun milih punika dipun têtêpakên. Warganipun Tweede Kamer ingkang cacahipun wontên 100 punika dipun pilih dening tiyang ingkang gadhah hak wajib milih wau, dene warganing Eerste Kamer cacah 50 botên kapilih dening rakyat, ananging dipun pilih dening Provinciale Staten, upami ing ngriki dening para Provincie.
Pangarsaning golongan kêkalih wau, sabên sataun sapisan dipun têtêpakên dening nata.
Mênggah Staten Generaal punika pambikakipun sabên taun, wontên ing wulan Sèptèmbêr, ing dintên Salasa ingkang kaping tiga, ingkang ambikak Sri Ba-
--- [1484] ---
gendha Kangjêng Sri Maharaja Putri, caranipun wontên sangajênging parêpatan warganipun golongan kalih pisan wau, sarana mawi mêdhar sabda, kados ingkang kacêtha ing gambar, dene isining wêdhar sabda, nyariyosakên wawasan kawontênanipun nagari Walandi lan jajahanipun, ing taun ingkang sampun kapêngkêr, lan ugi rancangan pranatan nagari, ingkang badhe karêmbag ing taun ngajêng wontên ing golongan kalih pisan wau. (dados inggih kados wanci pambikakipun Rad Kawula ing ngriki, ingkang kaping kalih, nanging ingkang ambikak Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral).
Kalanipun parêpatan, sabên tiyang kenging anjênêngi, samantên punika manawi papanipun anyêkapi. Ananging manawi parêpatan punika angrêmbag satunggiling bab ingkang kaanggêp wados, punika pangrêmbagipun mawi katutup, têgêsipun têtiyang ing jawi botên kenging anjênêngi, makatên ugi ing parêpatan wados wau inggih dipun kengingakên adamêl karampungan.
Ingkang bupati ing Mèstêrkornèlis sakalihan nalika badhe dhatêng parêpatan.
Ing ngriku wontên pranatan, bilih kengingipun adamêl parêpatan, utawi kengingipun adamêl karampungan, punika bilih dipun jênêngi sapalihing satunggal-satunggaling golongan kawêwahan apês-apêsipun warga satunggal malih. Ananging pranatan punika tumindakipun botên patos dipun gatosakên, pangarsaning parêpatan botên tansah nitipriksa punapa para warga ing parêpatan wau sampun anyêkapi kados pranatan ing nginggil. Manawi sampun wancinipun kabikak, saha para warga sampun sami napak astani wontên ing buku, inggih lajêng dipun wiwiti.
Ing ngriki kados botên prêlu kadamêl wawasan ingkang panjang-panjang, kados sampun cêkap samantên kemawon, lan para maos tamtunipun sampun sagêd ambedakakên wontênipun Staten Generaal ing nagari Walandi lan Rad Kawula ing tanah Indhonesiah ngriki.
Mênggahing bôngsa Jawi, tarak brata punika kados sampun manjing dados kasênêngan tuwin dados kalimrahan, têtuladanipun kathah ingkang pinanggih wontên ing cêcariyosan kina, yèn ing jaman purwa pinanggih wontên ing para sinatriya tuwin para
rinaos sagêd damêl jalaran kadumugèn ing sêdyanipun.
Tarak brata punika mênggahing bôngsa Jawi gampilanipun lajêng kenging dipun wastani siyam, wontên ingkang siyam sabên dintên Sênèn Kêmis, wontên ingkang nglowong botên nêdha sadintên sadalu, sawênèh malih wontên ingkang pati gêni, tuwin sanès-sanèsipun. Dene satunggal-satunggaling siyam wau manjing dados lampah kangge ngiyatakên kêncênging sêdya. Wontên ingkang lèrègipun kangge dhatêng pangasihan, kadigdayan tuwin sanès-sanèsipun.
Satunggal-satunggaling lampah ingkang kados makatên wau, ing ngriki botên sagêd nêmtokakên mênggahing nyataning pikantukipun, dados inggih botên sagêd amastani lêrês utawi lêpat, awit sadaya pinanggihipun namung wontên ing raosipun ingkang nglampahi piyambak. Kados ta kawontênanipun tiyang bôngsa Indhu ingkang nglampahi tarak brata, wontên ingkang namung linggih angacungakên tangan manginggil ngantos wêwulanan, wontên ingkang linggih wontên ing blabag kêbak paku pating cringih, wontên malih ingkang linggih kinubêng ing latu tuwin sanès-sanèsipun. Punika tumrap sawanganing ngakathah ngraos botên wontên sakecanipun babarpisan, nanging tumrap raosipun ingkang nglampahi malah dados kasênêngan, nyatanipun dene dipun lampahi.
Sajatosipun manawi tumrap ingkang nglampahi, punika mênggahing pikantukipun botên prêlu dipun raosakên, awit ing ngriku nama ngudi dhatêng raosing kabatosan. Ing ngriki prêlu badhe nyariyosakên ing bab raos kawontênanipun tiyang siyam, mêndhêt saking tata lair ingkang gêgayutan kalihan kasarasan, kados ing ngandhap punika:
Dr. Margarete Freund dhoktêr èstri ing Berlijn sampun anglampahi siyam laminipun 20 dintên, prêlu badhe nyumêrêpi kadadosaning siyam makatên wau miturut kawruh.
Ing salêbêtipun anglampahi, nyonyah wau sabên dintênipun ingkang dipun têdha namung pêrêsaning jêram pêcêl kêkalih, tanpa gêndhis tanpa toya, lan piyambakipun taksih nglajêngakên nyambutdamêl kados adat. Sasampunipun rampung anggènipun siyam 20 dintên wau, wawratipun suda 8½ kilo. Minggu ingkang kapisan sudaning wawratipun langkung saking 5 kilo, minggu kaping kalih sudanipun 2 kilo langkung, dene minggu ingkang kaping tiga 1½ kilo.
Sarampungipun anggèning siyam, wangsuling wawrat inggih ragi rikat, salêbêtipun 8 minggu wawratipun sampun wangsul kados waunipun malih.
Salêbêtipun nyonyah dhoktêr wau siyam, hawa bêntèring badanipun sangsaya suda, suku lan tanganipun dados asrêp lan biru, makatên ugi kêtêging ugêl-ugêlipun ugi kêdayan. Manawi nyonyah dhoktêr wau ngaso, kêtêging ugêl-ugêlipun inggih ajêg kemawon, ananging manawi nindakakên rêkaos sakêdhik kemawon, lampahing kêtêgipun lajêng rikat sangêt.
Nyonyah dhoktêr nyariyosakên mênggahing panyobanipun wau, ing dintên sakawit dumugi tigang dintênipun sae kemawon, ananging kawan dintênipun, piyambakipun lajêng dados sakit utawi tansah gumêtêr kemawon, kala punika nyonyah dhoktêr botên karaos luwe babarpisan, malah manawi kèngêtan nêdha kemawon raosipun sampun munêk-munêk. Ing sadèrèngipun nyambutdamêl, nyonyah wau angicalakên rumiyin raosing aras-arasên, lan anggèning ngebahakên badanipun sakêdhik sangêt, ingkang tanpa kajarag. Ananging sarêng anggènipun siyam wau sampun jangkêp kalih dasa dintên, kawontênaning nyonyah wau kados sawau-waunipun malih.
Sasampunipun rampung anggènipun siyam, miturut pamanggihipun nyonyah dhoktêr ing salêbêtipun siyam, nêrangakên: bilih siyam punika sagêd anjalari badan ingkang saras sagêd dados lêmês, lan badan ingkang botên saras, wêwah sakit bageaning badan ingkang sampun sakit. Kajawi punika pirantos-pirantosing badan, wontên salêbêting kawontênan ingkang sagêd anggampilakên kataman ing sêsakit warni-warni.
Ing wusana andharan ing nginggil punika namung kasumanggakakên dhatêng para maos.
Gramèh punika bangsaning ulam ingahan ingkang agêng piyambak, ingah-ingahanipun gampil tur botên patos apêsan. Wontên ing toya mambêg inggih purun gêsang. Nanging dangu mindhak-mindhakipun agêng. Para luhur asring ngingah ulam punika wontên ing patamananipun kagêm kalangênan. Têdhanipun ingkang prasaja kados ta: dhêdhak, sêkul lan sanès-sanèsipun. Yèn murih lêmanipun lan suburipun kêdah katêdhanan bungkil kacang. Kala-kala kêdah dipun sukani gêgodhongan, kados ta: godhong pohung, lumbu lan sanès-sanèsipun. Tiyang èwêt-èwêt asring pados gramèh kangge ulam, awit tumrap wontên ing rampadan dhêdhaharan
gramèh makatên wontên jasat-jasatipun ingkang nama eiwit ingkang migunani tumraping badan, awit ulam loh sampun kapirsa ing para sagêd kathah eiwit tipun.
Padamêlan ngingah gramèh makatên kenging kasambi nyambutdamêl [nyambu...]
[...tdamêl] sanèsipun. Ewasamantên bilih dipun santosani inggih sagêd dados poking panggêsangan. Ingkang langkung kasil malih yèn karangkêp nêtêsakên. Yèn kaprêdi gramèh umur sataun ugi sampun kenging kaalap, ananging punika taksih nama kasêsa, awit sawêg pangaos gangsal kêthipan. Ingkang sae kêdah kasrantosakên ngantos umur tiga utawi sakawan taunan punika sampun botên kêtanggêlan, satunggal-tunggalipun sagêd pangaos sakawan rupiyah malah kapara langkung. Wêkdal punika sampun wontên ingkang nigan. Bab punika sagêd kasumêrêpan wontên ing susuhipun. Anggènipun sami nigan ngrêmênakên, awit gilir kacang, botên byuh sêsarêngan kados ulam sanès-sanèsipun. Ing ngriku sawêg sagêd ngraosakên kauntunganing ngingah gramèh. Mèh sabên dintên sagêd tampi arta pêpajêngan panyade tigan utawi ulam têtêsan. Sadèrèngipun dumugi samantên anggèning ngajêng-ajêng kasil pancèn kraos nyamut-nyamut. Yèn botên katêtêsakên piyambak kasade tigan ugi pajêng. Katêbasakên susuhan, ing sasusuh-susuhipun sagêd pajêng tigang rupiyah. Dene cacahing tigan yèn kawicala botên kirang saking: 3000. Yèn kasade têtêsanipun ing sèwunipun sagêd pajêng 4 rupiyah. Ingkang pajêng samantên punika ingkang umur sawulan. Yèn umur kalih wulan ugi sagêd langkung pangaosipun. Punika sampun sae kaingah wontên ing blumbang.
Yèn gramèh wau sampun wiwit laki, bibitan asring nginthil jalêranipun. Ingkang gadhah kêdah andèkèka suwir-suwiran dêbog, êduk lan sanès-sanèsipun wontên ing pinggir blumbang. Ing mangsanipun badhe nigan wuh-wuh punika dipun sarab dening ulam kabêkta mlêbêt ing toya lan kadamêl susuhipun. Gramèh punika paniganipun mèh kados ayam, inggih punika rambah-rambahanipun kasasapan uwuh, punika ingkang prêlu kabucalan. Yèn botên kabucalan dados jalaran awoning têtêsan inggih punika kêmlêkêrên, awit têtêsan sami kagubêt ing sasap wau. Pramila kathah ingkang ngudaraos: gramèh punika niganipun kathah nanging nêtêsipun sakêdhik. Sampun kantênan têtêsanipun awon, awit: nêtêsakên wontên ing blumbanging bibitan, tiganipun sami kabuntêl rêrêgêd, ingkang jalaran saking polahing ulam-ulam sadaya tur toyanipun kirang bêntèr. Ingkang dipun têtêsakên ing papan ingkang prayogi, inggih punika ing papan sanèsipun ingkang cèthèk-cèthèk, panêtêsipun sae, awit daya soroting srêngenge ingkang tumama ing tigan-tigan mahanani bêntèr ingkang kados ing êngrêman. Pramila nêtêsakên wontên ing lalahan punika ingkang sae piyambak. Sasampuning nêtês têtêdhan ing ngriku cêkap humus pramila ulam alit-alit wau salêbêtipun kalih wulan kemawon sampun kêtingal mindhak-mindhakipun agêng. Rèhning wontên ing lalahan botên sagêd dangu awit kasêngka ing panggaraping tanêman, pramila lajêng sami kaêlih wontên ing blumbang.
Dumugi samantên cuthêling andharan kula, pun:
saking kuwatosing lampahipun kapal J.C.J.L. dipun bajag wontên ing margi, ing sapunika lampahing kapal wau mawi dipun kanthèni pulisi asikêp dêdamêl jangkêp, cacah 12 dipun tindhihi ing ondêr upsir.
Asistèn wadana ing Pengalengan, Bandhung, mêntas
saking sudaning têtiyang ingkang sami numpak sêpur èsprès ing Jawi Wetan, ing sapunika wontêning gêrbong sêpur èsprès Surabaya Bandhung namung dipun dèkèki sakawan.
Tatanan lampahing layaran anggêgana K.I.L. Mij ing sadèrèngipun tumindak ingkang dhatêng Surabaya, makatên: pangkat saking Batawi jam 4.30 sontên, dumugi Bandhung jam 5.15 sontên. Pangkat saking Bandhung jam 7 enjing dumugi Batawi jam 7.50 enjing. Pangkat saking Batawi jam 7 enjing dumugi Sêmarang jam 9.40, pangkat saking Sêmarang jam 4.15 sontên, dumugi Batawi jam 5.15 sontên.
Sawênèhing kaji ing kampung Hadiwinatan, Ngayogya, misuwur dados dhukun sagêd anjampèni sawarnining sêsakit, sarana mawi ngêningakên cipta dipun kurungi barukut saha dipun kutugi, mangke lajêng sagêd mêca punapa ingkang badhe dados jampinipun tiyang ingkang sakit. Satunggiling dintên kaji wau dipun têdhani jampi ing tiyang, salêbêtipun dipun kurungi cariyos sampun dipun bikak rumiyin, ing sadèrèngipun nêdha kabikak,
Muhamadiyah ing Surabaya sami mogok, jalaran saking pasulayan pamanggih kalihan bêstiring pamulangan, pangajaran lajêng dipun tindakakên ing guru sanès.
Pamêlikan intên ing Borneo sampun kathah sudaning cacahipun, sapunika namung kantun saubênging Martapura, ing dalêm sataun sagêd ngêdalakên asil f 25.000.
Pakêmpalan Jong Java ing Batawi badhe damêl pêkên darma manggèn ing griya setan. Angsal-angsalanipun rêsik badhe kadarmakakên dhatêng Jong-Java-Studiefonds, klinik Muhamadiyah, klinik tiyang gadhah anak, ingkang dipun dêgakên dening Dr. Knoch, ponsêkolah B.O. tuwin Inl. Studenten fonds. Kajawi sadhiya dhêdhaharan tuwin unjuk-unjukan, ugi mitongtonakên barang kagunan yasanipun para wanita, mawi têtingalan cariyos pêjahipun Trunajaya.
Suraosing sirkulèr Veeartsenijkundigen dienst, tiyang ingkang botên purun nyingkirakên rajakayanipun ingkang kakintên nandhang sakit tubèrkulosê, badhe dipun pêksa kêdah nyukani palilah dhatêng pakaryan wau nyingkirakên rajakayanipun, kanthi waragadipun ingkang gadhah piyambak. Bab punika dhoktêr kewan ing Surabaya kanthi pambiyantuning pèl pulisi mêntas dhatêng ing papan pamiyaran lêmbu nama Landbouw badhe mriksa, ingkang gadhah ngalang-alangi, nanging mêksa katindakakên. Ing sapunika ingkang gadhah macak atur konjuk dhatêng kangjêng tuwan ingkang wicaksana, botên narimahakên anggèning dhoktêr kewan tuwin residhèn gadhah tindak kados makatên.
Saking golongan kiwa ing Rad Kawula, nêdhêng ihtiyar kêncêng, supados Dhoktêr Cipta Mangunkusuma dipun pindhah saking Bandhah dhatêng Batawi, supados botên makèwêdakên anggèning Dhoktêr Cipta kapilih dados warga Rad Kawula, Tuwan Stokvis ugi anyondhongi bab punika. Ananging pamarentah têtêp botên badhe angewahi papan panggenanipun Dhoktêr Cipta.
Poliklinik P.K.O. ing Ngayogya badhe dipun tutup, jalaran saking pasulayaning pamanggihing pakêmpalan ingkang sami ngadani, inggih punika P.S.I. kalihan Muhamadiyah, dene wosing jalaranipun, Muhamadiyah nyondhongi angsalipun subsudhi saking pamarentah, nanging P.S.I. botên.
Wontên jurnalis kêkalih ingkang kaparêngakên ing parentah malêbêt dhatêng Dhigul, ingkang satunggal nama Nyonyah van Boecop, mênggah prêlunipun badhe kangge wontên ing satunggiling sêrat
ingkang sawêg dipun damêl sami kabur, kathah kêkajêngan sapinggiring margi sami ambruk. Ing kabudidayan Cisêlang wontên wit karèt 500 risak, kathah ingkang rungkat.
Pambantu Kajawèn ing Surakarta kintun pakabaran. Sawatawis dintên punika wontên bôngsa Tionghwa ing Magêlang, ngunjukakên kalapa ingkang dipun rimati langkung 100 taun dhatêng ingkang sinuhun ing Surakarta, kacariyos kalapa wau asli têtilaran saking lêluhuripun, dipun anggêp kados jimat.
Tuwan Atmajakusuma, dipun paringi sumêrêp ing parentah, bilih anggèning piyambakipun wontên ing Bali adamêl kirang prayogi. Ing sapunika tuwan wau wangsul dhatêng tanah Jawi saking kajêngipun piyambak.
Ing bab badhe nyatunggalakên Mèstêrkornèlis kalihan Batawi, dipun duwa ing golongan têtiyang Mèstêrkorn
Benjing wulan Dhesèmbêr badhe wontên kuli 500 kaangkatakên dhatêng Nieuw Caledonie, dados salêbêtipun taun punika sampun wontên tiyang 1000 ingkang kakintunakên mrika. Kuli-kuli wau ingkang kathah têtiyang Jawi, saha katrêmipun wontên ing ngrika saking kajêngipun piyambak.
Wontên pawartos, wiwit benjing tanggal 1 Januari ngajêng punika badhe wontên pranatan enggal tumrap balanjaning para guru dhusun ingkang kabayar saking kas kasultanan ing Ngayogya, sagêd ugi wontêning ewah-ewahan wau atêgês nyaèni balanjaning para guru.
Dhirèktur pangajaran aparing katrangan dhatêng komite ingkang badhe ngêdêgakên pamulangan Mulo ing Bantên, bilih sabab saking kiranging guru tuwin ing bab arta, ing sapunika dèrèng sagêd marêngakên ngêdêgakên pamulangan Mulo ing Bantên. Ing bab punika ugi gêgayutan kalihan pamanggihipun residhèn
badhe sêsarêngan dhatêng Blora, prêlu badhe pados rekadaya murih ing Blora wontên cabang Persatoean Goeroe Hindia.
Tuwan tanah ing Citorup, Jawi Kilèn, nalika badhe ngajal amasrahakên tèstamèn dhatêng wiskamêr, isi cathêtan namaning para punggawanipun, supados samôngsa sitinipun kapundhut dhatêng gupêrmèn, dipun sadhiyanana arta f 20.000.- saha kabagea dhatêng para punggawanipun undha-usuk kados ingkang sampun kacathêt wontên ing sêrat wau. Sawatawis dintên punika wiskamêr wiwit nindakakên ing saprêlunipun. Wontên satunggiling jongos, ingkang nyambut damêlipun wontên ing ngriku sampun 25 taun, tampi ganjaran f 1000.- samôngsa siti wau sampun kapundhut ing gupêrmèn.
Awit saking panêdhanipun jurnalis Asiah, tuwan mistêr Ali Sastraamijaya dipun aturi sêsorah kawontênanipun jurnalis ing Eropah, tuwin tèntunsêtèling sêrat kabar ing Jêrman, manggènipun wontên ing kamarbolah Tionghwa.
Nalika tuwan wau lumampah dharat angsal lampahan 35 dintên, dumugi watêsing Sarawak kalihan bawah Walandi, ing ngriku dipun dunungi ing bôngsa Klêbit. Wontên ing pucaking rêdi manggih sela pèngêtan wontên sêratanipun Tionghwa mungêl Sum Peng, inggih punika asmaning satunggiling nata kintên-kintên wontên ing taun 1375, ingkang ambawahakên nagari Brune. Kajawi punika wontên pèngêtan sanès-sanèsipun, nanging sanès aksara Tionghwa, dèrèng kasumêrêpan têgêsipun, barang wau sapunika kakintunakên dhatêng tanah Jawi, lan taksih sanès-sanèsipun malih.
Ing sakubênging papan wau pinanggih tilas-tilasing bètèng, lan ugi manggih rêca-rêca sairib rêca Buda. Mirid kawontênan wau, ing Borneo punika dados sampun nate wontên nata ingkang mêngku paprentahan, wusana lajêng kêsuk. Lan miturut cariyos Sum Peng, ing Brune wontên kithanipun isi tiyang 150.000.
Lêngganan nomêr 2512 ing Porong. Pos wisêl f 1.50 punika ingkang f 0.50 kangge mundhuti tunggakan wulan Juli. Dene ingkang f 1.- tumrap wulan Nopèmbêr saha Dhesèmbêr ngajêng punika. Kajawèn wulan Agustus dumugi wulan Oktobêr punika sampun botên urut, amila botên sagêd-sagêd ngaturakên. Benjing malih sampun katalompèn ngintunakên yatra lêngganan, mindhak kacuwan panggalih panjênêngan.
Tuwan S. Wiryana ing Surakarta. Pamundhut panjênêngan lêngganan malih kalih iji kêdah kabayar rumiyin. kalihan malih manawi kintun sêrat sampun kadadosakên satunggal, kêdah dipun ngalamati piyambak-piyambak.
Lêngganan nomêr 975 ing Sudimara, Pacitan. Poswisêl f 1.50 sampun katampi. Rèhning botên paring priksa bab pindhah, dados ngalamating Kajawèn ajêg dhatêng Têgalômba. Nyuwun priksa kajawèn nomêr pintên ingkang botên tampi.
Lêngganan nomêr 3379 ing Wanadadi (Butuh). Kajawèn tansah ajêg pisowanipun. Gumun dene botên dumugi. Lintunipun (No. 81-85) sampun kakintunakên.
Lêngganan nomêr 35 Surakarta. Poswisêl f 2.25 sampun katampi. Ingkang f 1.12½ tumrap kwartal 2 taun 1929 ingkang f 1.12½ malih kangge kwartal 3, ugi taun 1929. Kawuningana.
Radèn Adicôndra satampining wartos punika sumaput sanalika, salajêngipun anggèning nangis ngantos sadalu muput, wusana lajêng ngênglêng kados tiyang ewah ngantos sawatawis wulan laminipun, anjalari ngantos kaundur saking kapriyantunanipun.
badhe wiwit giling mawi dipun wontêni kramean agêng, têtingalan warni-warni, mila Bok Prabakartika dipun undang, kajawi sampun têpang sae ugi dados lêngganan pabrik, bab sade tinumbas tètès tuwin gêndhis ingkang sampun botên kangge.
Ing wanci enjing Bok Prabakartika pangkat saking griya, wontên margi kêsarêngan
Kramean sampun wiwit kabikak, têtiyang ingkang sami ningali tanpa wicalan kathahipun, makatên ugi mêsin pabrik ugi wiwit kalampahakên. Tuwan dalah nyonyah sêtatir kadhèrèkakên Bok Prabakartika sami mlampah-mlampah ningali mêsin, sarêng lampahipun dumugi ing sacêlaking rodha untu walang ingkang agêng, dilalah Bok Prabakartika kirang pangatos-atos anggèning lumampah, kaplèsèd dhawah, suku lumêbêt ing rodha agêng têrus anggilês badanipun, mumut kados bubur, nalika dipun kukup namung kantun dados sakranjang alit, lah kados makatên ukumipun tiyang ingkang botên jujur manahipun.
Ing dintên wau têtiyang sakukubaning pabrik pating blulung botên kantênan. Wahyuni nyumêrêpi kawontênan punika tansah dados rêrêjêngan, sakêdhap-kêdhap botên èngêt. Ing wanci jam 5 sontên jisimipun Bok Prabakartika sasampunipun kapriksa dening dhoktêr lajêng kakubur.
Gêntos cariyos lampahipun Sri Têmon, sakesahipun saking griya kalunta-lunta anjog ing lèpèn Praga, kèndêl thênguk-thênguk ing pinggir lèpèn, ngungak-ungak kiwa têngên sêpên botên wontên tiyang jêmamut, raosing manahipun susah sangêt, pisah anak bojo ingkang dados gantilaning manah, tanpa prakawis. Sanalika ical kasabaranipun lajêng anggêbyur dhatêng têngahing lèpèn ingkang toyanipun pinuju agêng, Sri Têmon dados bangke lembak-lembak kèli ing têngahing lèpèn.
Ing ngandhap lêt sapambalang saking nginggil, wontên tiyang jalêr badhe anjala, sawêg miwir jalanipun wontên ing pinggir lèpèn, dumadakan sumêrêp ing têngah
sarèhning Sri Têmon anggèning ngombe toya dèrèng kathah, wêkasan sagêd wangsul gêsang malih, namung badanipun labêt kaupakara wau karaos anjarêm, salajêngipun kabêkta mantuk dhatêng ing griyanipun tukang jala, wontên ngriku dipun gumatosi dening semahipun tukang jala, dipun pijêti, dipun parêmi sarta kapurih tilêm ingkang sakeca.
Sri Têmon nyathêt salêbêting manah, bilih awakipun dèrèng kenging nglampahi pêjah, pasêksènipun mokal upami gêsanga malih, awit nalika anggêbyur dhatêng têngahing lèpèn, cêtha sêpên botên wontên tiyang ingkang kumliwir sarta malih toyanipun pinuju sawêg agêng-agêngipun. Ingkang punika pêpuntoning manah sumêdya badhe nglampahi gêsang kanthi sabaring manah, mila sasagêd-sagêd anggèning sakit punika kaudi tumuntên sagêda enggal saras, lajêng sagêd kesah saking ngriku botên dados pitakenan sababing kèli, sarta kupingipun sampun ngantos mirêng rêmbag punapa-punapa ingkang damêl kirang sênênging manah. Sri Têmon wontên ing ngriku tigang dintên badanipun sampun saras blas.
Ing wanci enjing Sri Têmon pamit dhatêng tukang jala jalêr èstri sumêdya kesah saking ngriku, sarèhning botên gadhah arta, tindhikipun barliyan ingkang dipun angge dipun sukakakên dhatêng tukang jala, kangge lintu karugianipun anggèning ngopèni dhatêng badanipun. Tukang jala jalêr èstri sakalangkung bingahipun, amargi tindhik punika aosipun kintên-kintên langkung tigang atus rupiyah, mila lajêng tuwuh manahipun sumêdya ngêtêr sapurugipun, nanging lajêng dipun pênggak dening Sri Têmon.
Sri Têmon lampahipun kalunta-lunta dumugi ing kitha Ngayogyakarta, [Ngayogyakar...]
[...ta,] anjujug ing griya pamulasaran puliklinik, nyuwun padamêlan dhatêng nyonyah dhoktêr, katampèn, kadadosakên juru ngladosi tiyang sakit, sêdyanipun ngiras pantês badhe sinau dados dhukun bayi. Enggaling cariyos salêbêtipun sinau wontên ing ngriku ing dalêm kawan taun, sampun kathah kasagêdanipun, nyonyah dhoktêr ingkang paring piwulang sakalangkung bingah, sarta gadhah tancêp asih, saking asihipun ngantos dipun pitados andhêpani sadaya padamêlan ing ngriku.
Ing satunggiling dintên ing pamulasaran ngriku kadhatêngan prayantun putri garwanipun Radèn Mas Padmasari wadana guru ing Madiun, prayantun putri wau sumêdya anjampèkakên sakitipun. Pamanggihipun dhoktêr, sakitipun wau sampun kasèp, mila kêdah kajagi yêktos. Sri Têmon, ing dintên wau pinuju jagi, matur dhumatêng Radèn Mas Padmasari, têmbungipun: Garwa panjênêngan mugi angsal pitulung. Ing dintên punika mangke dumugi sontên, ingkang anjagi kula. Radèn Mas Padmasari mirêng pratelan punika botên sagêd mangsuli, namung manthuk kemawon, ing wusana sarêng kèndêl jam 5 sontên, dumadakan prayantun putri wau sakitipun sangêt, Sri Têmon enggal-enggal lapur dhatêng nyonyah dhoktêr,
dalah putranipun èstri ingkang sawêg ngumur 6 taun, nama Radèn Ajêng Sitisari sami rawuh ing ngriku, enjingipun jisim lajêng kakubur.
Lêt sawatawis wulan, nuju satunggiling dintên Sri Têmon dipun undang dening nyonyah dhoktêr wontên ing kamar piyambakan. Ngandikanipun: Sri Têmon, iki kowe tômpa layang saka Radèn Mas Padmasari, iku kowe duwe karêp apa, aku ora sênêng yèn ana wong duwe polah ala.
Sri Têmon: Kula botên gadhah pikajêng punapa-punapa kula tampi sêrat rambah kaping tiga malah kaping sakawan punika, nanging tansah botên kula wangsuli, manawi nyonyah kirang pitados, sêrat punika mugi kabikaka, mangke aran nêdha wangsulan sêrat ingkang rumiyin.
Nyonyah dhoktêr sasampunipun maos sêrat, bênêr
isih ênom duwe balônja gêdhe, kowe arêp golèk apa manèh.
Sri Têmon: Sadaya punika botên kalêbêt ing manah kula, kula sampun jinja botên niyat imah-imah, rumiyin kula sampun imah-imah, wusana lajêng pisah tanpa prakawis, punika anjarêm ing manah kula dumugi sapunika dèrèng mantun, upami kula purun imah-imah, ingkang kula padosi tiyang ingkang rêmên sarta trêsna dhatêng kula, namung punika ingkang kula manah.
Nyonyah dhoktêr: Panêmumu iku bênêr, wong lanang iku sing akèh dhêmêne mênyang sing wadon yèn isih anyar, yèn uwis suwe panganggêpe dipadhakake barang lawas, iku têtela ora bêcik, ewadene sarèhning Radèn Mas Padmasari iku guru, kawruhe mêsthi dhuwur lan jêmbar, bokmanawa ngrêti marang kamanungsan, bisa nêtêpi kaya kandhamu iku, mula coba tak undange tak ajake rêrêmbugan.
Radèn Mas Padmasari saèstu sampun dipun ajak rêrêmbagan dening nyonyah dhoktêr, lan sadaya pikajêngipun Sri Têmon sampun dipun sagahi dening Radèn Mas Padmasari, malah sasagêd-sagêd badhe dipun ungkuli susêtyanipun salakirabi, mila
watêk sarta kalakuanipun Radèn Mas Padmasari angungkuli alus lan saenipun tinimbang Radèn Adicôndra.
Gêntos kocapa Radèn Suryawardaya jalêr èstri wontên ing Ngayogyakarta botên antawis lami lajêng sami minggah kaji dhatêng Mêkah, nalika badhe mantuk dhatêng tanah Jawi, wontên ing palabuhan Jedah kêpanggih Radèn Purnama, sakalih-kalihipun sami kagèt sarta sami bingahipun, sasampunipun bage-binage kawilujêngan, lajêng sami omong-omong.
Radèn Purnama: Sapunika kula dados komisbum wontên ing palabuhan Jedah ngriki, sapriki sampun kalih taun punika, samirêng kula lêlampahanipun Sri Têmon kalihan Adicôndra nalika samantên, saking jèngkèling manah kula, kula lajêng nêdha pindhah panggenan, wusana kula kapindhah wontên ngriki punika.
Radèn Suryawardaya: Kula samantên ugi lajêng nêdha mêdal
pindhah dhatêng Ngayogyakarta. Sri Têmon lolos saking griya Sukaraja botên kantênan purugipun, anggèn kula madosi ngantos munyêt, ewadene mêksa botên sagêd pinanggih, dene Sudarsana miturut cariyosipun Bok Prabakartika sampun pêjah kenging sêsakit kolerah, punika sampun nate kula nyatakakên, kula pados katrangan dhatêng Kauman, Banyumas, ewadene mêksa tanpa lari, têgêsipun sadangunipun Sudarsana wontên ing ngriku botên wontên punapa-punapa, malah Bok Prabakartika wartosipun sampun ajal kêgilês rodha.
bojonipun ingkang nama Wahyuni ugi sampun ajal jalaran manak, sapunika piyambakipun nyudagar nanging tansah kapitunan, bôndha têtilaranipun Bok Prabakartika susutipun kathah, mila piduwungipun sangêt anggèning mêgat dhatêng Sri Têmon rumiyin.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Barru,_Barru&oldid=1037858"	Kategori: Kacamatan ing Sulawesi KidulKabupatèn BarruKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Kalijogo- Kulo Pados Badhe Rahmatmu Duh Gusti
ImagesGandhi Jayanti 2015 Wishes2 October 2015 SpeechGandhi Jayanti 2015 DPGandhi Jayanti 2015 SongsGandhi Jayanti 2015 Live
Balas	On 31 Desember 2009 at 08:02 cah Simo said: Kulo Simo, Bajul Kesupen Ki, Glagah Putih kaliyan Rara Wulan nate mampir wonten
Balas	On 19 Agustus 2010 at 13:55 ikhwan kleben kulonan
Pramilo gothang sampun saged ganep, nuwun.
Balas	On 30 Desember 2009 at 19:32 bancak said: absen, karo melu klik ben ndang diwedar
poro senopati gojeg, raono unduhan..
atiku bingung, senopati dolanan gunung..
Mangan sate sak gulene, sego megono bumbu kemirikapan wae lebarane, sugeng riyoyo idul fitritumbar merico kecap asingnyuwun ngapuro lahir lan batin||=======================================================||Suminten wonten pinggir
Jogja.||=======================================================||geng inggilipun Gunung Reksomuko inggih kangge nyawiake netro, Jembar ombonipun segoro minangkalbu namung pangangen-angen manungso, Bayu ageng topan lan leysus ingkang sumilir menika namung osiking napas kito, Inggih namung Toya Perwitosari ingkang manggen wonten ing ati sanubari kang suci. Ugi saking ati sanubari kang suci, kawula hangaturaken sedaya lepat lan luput kawula, nyuwun gunging samudra pangapsami kanti lelo salebeting manah, Sugeng Riyadin Idul Fitri mugi-mugi Gusti kang ngakaryo jagad enggal paring Rahmat, Barokah, ugi pangestu, Amin.||=======================================================||Cangkem
MalioboroMenawi sayah numpak becak luwih sekecaSugeng riyadi kagem panjenengan
cemaraMenawi kula gadhah kelirunyuwun agenging samudra pangapura||=======================================================||Numpak andhong ning Kotagedhe,tuku ali-ali kagem eyang putri.Bilih aku nduwe luput gedhe,nyuwun kawelasan sampean ampuni.||=======================================================||Gunung Merapi, Gunung Merbabu,tansah jejer kaya sedulur kembarAku sing wis tau nglaraake atimunjaluk samudra pangapuramu kang jembar||=======================================================||Nagara tentrem amarga para satria pinandhita,bengi shalat tahajud, awan sregep makarya.Sugeng riyadi, sedaya kalepatan kula nyuwun pangapuraLatihan pasa sewulan mugi kita dados manungsa takwa||=======================================================||Srengenge Idul Fitri anggawa pangarep-arepsilaturahim kanggo lantaran
ndodomi sajadahe simbahDudu salahmu sing gawe susah,nafsu amarahku sing gawe bubrah.||=======================================================||Menek wit pelem ora kudu ahli,jalaran duwure ranganti
enak tenanKula caos sugeng hari rayaNyuwun pangapunten sedaya kalepatan||=======================================================||Pitik kate rupane putihPitik alas rupane coklatIdul Fitri ati manungsa bali putihhawa-nafsu dikendali kanthi tobat||=======================================================||Pinggir ratan Imogiri dodol kupat lebaran,mbiyen Pakdhe sing ngajari gawe nam-namanLebaran kesempatan golek tambahanora kudu ngentekke duwit celengan||=======================================================||Kulak klambi ning
pacul maculi kalenngresiki sampah ben ora mbunteti ilenGawe bludrek menawi luputku di simpen,langkung sekeca menawi kersa maringi pangapunten||=======================================================
panjenengan ingkang kagungan ati jembar kaya lapangan,sudi maringi kula pangapura tumrap sadaya kalepatan.||=======================================================||Naliko burung hantu pada dipulut,tikus-tikus merajalela marga ora ana sing nyaut.Dina lebaran kawula nyuwun hapus sedaya luput,sakwise pasa mugi-mugi amalan kita mboten
said: Kamangka gek bengi lawange tak gedhar gedhor lho..!!
Tetep ora dibukak’ke……….!!!!!!
Rame Ing Gawe Dan Sepi Ing Pamrih 11
ngarsa sung tuladha, ing madya mangun karsa, tut wuri
< Wb‎ | jv‎ | Kawruh Basa JawaWb > jv > Kawruh Basa Jawa > Tembung ing Basa Jawa
Magazen ya iku alat kanggo nyimpen lan ngisi amunisi kang gabung utawa dipasang ing senjata api. Magazen asalé saka basa Arab,
"makahazin", kang artiné gudang (lihat: en:Magazine (artillery)).Magazen isa terintegrasi karo salah sijine senjata api (fixed) utawa isa dicopot (dettachable). Fungsi saka magazen ya iku nyurong peluru ing jero magazen mlebu ing njero senjata api secara otomatis utawa sacara manual, tergantung karo jinis senjata api. Magazen kerep dipodokaké salah sijine klip, ananging klip iki sebenarné ora pada karo magazen [1]. Amunisi sabuk/rantai kang digunakake déning senapan mesin ora arupa magazen, amerga cara kerjané ora njupuk amunisi saka kontainer katutup kaya magazen [2].
Box[besut | besut sumber]
Magazen box ya iku magazen paling populer kanggo pistol lan senapan modern. Peluru ing njero magazen iki ditumpuk sajroné salah sijiné kolom paralel. Peluru iki banjur disurung minduwur kanti menggunakaké pegas. Magazen box isa nggabung ing jero senjata api (internal utawa fixed),
kanggo dibongkar. Magazen kaya iki kerep ditemukaké ing senapan sakdurungé Perang Dunia II, lan senapan berburu modern. Magazen iki biasané diisi kanti
dikosongaké nalika pas dicopot saka senjata api. Nalika peluru ing njero magazen iki enétèk, magazen iki isa dicopot lan diganti karo magazen kang wis diisi kebek. Iki nyepetaké pengisian senjata api. Lan ing situasi katentu, rong magazen box isa diselotip lan ditempelké dadi siji kanggo nyepetaké pengisian peluru, nanging magazen senapan modern G36 lan SIG 550 nduwèni alat khusus kanggo nèmpèlaké rong magazen.
kang isa nampung luwih akèh amunisi kanti mempertahankan dawa magezen senajan luwih amba. Magazen jinis Gasket iki isa ditemoni ing senjata Suomi KP/-31, Hafdasa C-4 lan ing jinis senjata AK kaliber 5.45x39 mm derivatif [3].
Magazen iki bentuké silinder, lan tetep nyurong peluru kanti nggunakaké per utawa alat sejinisé. Magazen drum isa nyimpan luwih akèh peluru saka magazen box, ananging bobot lan mekanismené isa
nggawé peluru mèloni salah sijiné alur spiral. Mekanisme iki nggawé isa nyimpen amunisi kanti jumlah kang akèh banget, kanti ukutan magazen kang relatif cilik. Senjata api kang nggunakaké magazen iki kayat senapan
karo magazen drum, bedané ya iku yèn magazen iki nyimpan peluru kanti pusat putaran kang luwih berbeda karo magazen drum, serta magazen iki biasané manggon ing bagiyan nduwur senapan. Magazen jinis iki digunakaké ing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.10, 4 Maret 2016.
Dr. Ing. Berger, Dr. Ing. Gadner Merano)
Kethek: Kera; Tulup: Sumpit (sejata, bukan sumpit makanan). Jadi "kaya kethek
MENYANG NEGARAMU GUNUNG SERANDIL.YEN SIRO ORA GELEM BALIK,TAK GEBLAK
Terkaitburung pancawarnaLeiothrix argentaurispenangkaran pancawarnaperawatan pancawarnasexing pancawarnasilver eared mesiaBanyak penipu catut nama omkicau.com.
Blachownia (Jerman Blachstädt (1941)-(1945)) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 9.936 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Blachownia&oldid=1090400"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.54, 14 Sèptèmber 2016.
kliwon, wunku sungsang, tanggal ke-19, bulan besar, mongso ke-delapan, windu sancaya dan di beri
Yang empuk; lunak; lembab8. Thalawah :
Buat refresing aja, banyolan suroboyoan Putu : “laopo mbah? “ Simbah : “nggolek godhong gedhang le” Putu : “godhong gedhang
iku siji saka patang padunungan ing jero témbok Kutha lawas Yerusalem, telu sing liyané ya iku Padunungan Muslim, Padunungan Yahudi lan Padunungan Armenia. Padunungan wong Kristen iki dumunung ing pojok lor-kulon ing sajeroning kutha lawas Yerusalem, wiwit saka Gerbang Anyar ing sisih lor, sadawaning témbok kulon nganti Gerbang Jaffa, sadawaning dalan Gerbang Jaffa – rute témbok kulon ing sisih kidul, wewatesan karo Padunugan Yahudi lan Padunungan Armenia nganti tekan Gerbang Damaskus ing sisih wétan. Ing padunungan iki ana kurang luwih 40 papan suci umat Kristinani. Antara liya dumunung ing panggonan iki ya iku Gréja Makam Suci utawa Church of the Holy Sepulchre, salah
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.28, 1 Maret 2016.
sesaji. Amin. kakang kawah adi arai-ari sedulur tuwa papat lima pancer sing dumunung ana ing awak ingsun jungkungana laku ingsun jabang bayine .
Kadhiri.(Shalat Tahajud). lelembut ing nusa Jawi kang rumeksa ing nagara. aran Butalocaya. Ki Jalangkah ing Candi Kahyanganira. si Lancuk aneng Balora. pupuh Sinom
Garobogan. Sech Tapelwaja. Sarwaka ing Sukawati ing Padhas Nyai
ing Sawahan. titihane kudha putih. Brengkalan si banaspati. kang rumekso sukune ardi Baita. Tunjungseta Cmarasewu. Butaglemboh ing Ayah kahyanganira. Ki Penthul ing Pakacangan. Ni Pandansari ing Srisig. Ni Kopek ing Manolih. Kalawadung Kenthongan. ing
ing Matawis. Ni Rara Dhenok ing Dewak. ing Kedhu kang nenggani.
Kyai Korog ing Lowanu. Nirbangsan ardi Kombang. ing Pengging Banjaransari. Palangkaarsa wastanipun. Sanggabuwana ranipun. cakra payungireki lar waja kekemulipun. panyaberneki. ing Sendhang Retna Pengasih Butakapaa ing Prambanan. Kedhungandhong Winongsari ing Jenu Ki Karungkala. ing Dhahrama Ulawelang kang rumeksa.
. Ni rara Aris ing Bawang. Baruklinthing ingkang ana ing Bahrawa. Ki Logenjang ing Juwana. Arya Tiron ing Lodhaya. Kresnapada ing Rangkudan. Pamasuhan Sapuangin. Drembamoha ingkang aneng Prabalingga. si Landhep ing Jataisari. Bagus Anom ing Kudus kahyanganiraa. Raden Galinggangjati kang rumeksa Gajahmungkur. ingkang aran Ki
Citranaya kang nenggani. Cucukdandang ing Kartikan. Sapuregel ing Betawi. si Gadhung Kedhunggarunggung. Gunung Kendhalisada Kethekputih kang nenggani. kang neng Bajanegara. Ni Taruki ingkang ana Tunjung Banag. Kalanadhah ing Banyumas. Paleret Rajekwesi. Bok Sampurna ardi
ora nana kang dadi lanang isun dewek kang dadi lanang.bli dedeg-dedeg bumi tapi ndedeg atine{ wong
byur jaba suci sajroning badan rabani. langgeng ing ciptaku..
ing pilinganku kiwa tengen.. apa maneh yeng kang nyawang
OJO PATI-PATI MULIH YEN ORA BARENG KARO KEKAKSIH INGSUN. TEKO WELAS TEKO ASIH SIJABANG BAYI ... KEREPE KAREPKU. mulai
INGSUN JUMENENG DATULLAH. LEMES CABAR BUBAR KAREPE TAN DADI Aji Petak Ambyah Aji
Kliwon. NYANG KUWERO DEWANENG KASUcilNAN. GAMPANG TEKANE SLAMET ANGGONE LAN GAWE AYUNE SAKABEH
. MACAN GALAK ONO RAIKU. . DURGODEG
sore INGSUN AMATAK AjiKU SI SRI SADONO. Mulai puasa pada hari Jum’at Pahing. NYUWUN GAMPANG PADOS KULO SADHANG TEDHO. OJO ESAT ING SALAWASE Aji Srisadono Aji Sri Sadono
mungsuh ingsun. mripatku kaca benggala.. SAKABEHING KEKAYON KANG KATRAJANG PODHO SOL RUBUH.
JANG NGLIMPUTI JAGAD KABEH Aji Pengabaran. kulitku tembaga.Aji Saipi
lebur luluh ambruk tan mindo gawe saka kersaning allah. KULON. LOR. Ingsun matak ajiku si mliwis putih.
Niyat ingsun matek aji ajiku Suket kolonjono Aji pengawasan saka sang hyang pramana byar pet peteng dadi padang Padang terawangan pangawasaningsun sakabehing sifat katon saking kersaning
ingsun matek ajiku suketkulonjono Penerawangan kang sampurna soko gusti kang gaweh urip manungso kang awal lan kang akhir byar padahang katot
manunggale jagad gedhe lan jagad cilik ( bersatunya jagad
Good Links! | Warung Kopi Omcan
basa Banyumasan: dhialék Banyumas, Tegal, Cirebon karo Jawa Serang/Banten lor.Langsung menyang: navigasi, golèkTata SuryaBab lan paragraf[delikna] * 1 Prakata * 2 Tata Surya Dhewek * 3 Planet-Planet * 4 Tata Surya Liya * 5 Tangga Tata Surya Dhewek * 6 Deleng Uga[sunting] PrakataTata Surya (basa Inggris: Solar System) kuwe sistem planet/perplanetan sing nang pusate ana lintang. Nang sistem kuwe uga termasuk kabeh benda-benda angkasa sing ngideri lintang kuwe, uga termasuk kabeh gaya gravitasi sing ana nang sistem kuwe.Masing-masing lintang duwe sistem planet dhewek-dhewek (ning ana uga lintang sing ora duwe sistem planet). Lintange dhewek sing
sing mandan lengkap. Nang tengah-tengah ana lintang sing jenenge Srengenge utawa Matahari, akeh benda-benda angkasa sing ngideri srengenge kuwe antarane planet, satelit, asteroid, komet lan liya-liyane sing terikat gaya gravitasi srengenge. Tata Surya dhewek kuwe dibungkus lapisan sing jenenge Awan Oort.[sunting] Planet-PlanetTata Surya dhewek kuwe pusate nang lintang sing
kuwe mung ana 8, dadi pluto dilebokna nang kategori planet cilik.Awan Oort (basa Inggeris: Oort cloud)
Anyar[sunting] Tata Surya LiyaTata Surya LiyaTata Surya Liya utawa basa Inggris: extrasolar planets, kuwe sistem tata surya nang lintang-lintang liya.Wis akeh bukti nek akeh lintang nang alam semesta kiye duwe sistem tata surya dhewek-dhewek, artine lintang-lintang kuwe juga duwe sistem planet. Ngantek Agustus 2006 wis lewih sekang 200 planet ditemokna sing ngideri lintang-lintang liya, ana lintang sing diideri mung siji planet ning uga ana sing diideri akeh planet persis kaya sistem Tata Surya sing dienggoni awake dhewek.[sunting] Tangga Tata Surya DhewekTata
jenenge Alfa Sentauri A karo Alfa Sentauri B. Ngantek siki urung ditemokna ana apa ora planet sing ngideri lintang-lintang kuwe.Tangga-tangga liyane antarane: Lintang Barnard, lintang Wolf 359, lintang Epsilon Eridani uga Tau Ceti.[sunting] Deleng Uga * Tata Surya LiyaTulisan/artikel kiye egin tulisan rintisan.Mangga melu ngembangna dadi tulisan sing utuh.mBalik ming:Astronomi ; Benda astronomiSumber artikel iki saka kaca situs web: "http://map-bms.wikipedia.
pandhu arah * Kaca Utama * Komunitas * Kedaden Anyar * Pengobahan * Kaca Liya * Rewang * Sumbang danagolet tulisan perangkat * Pranala Kaca Kiye * Pengobahan terkait * Kaca-kaca khusus * Edisi Cetak * Pranala permanèn * Kutip (sitir) kaca ikiPowered by MediaWikiWikimedia Foundation * Kaca iki diowahi pungkasané nalika 03:11, 28 November 2006. * Kabèh tèks kasedyakaké miturut GNU Free Documentation License. * Kebijakan privasi * Prakara Wikipedia * Pamaidonan
SONGKO WETAN ABANG RUPANE PANGAREMANE JENANG ABANG,SONGKO KIDUL PUTIH
NYUWUN TENTREMME JAMAN,KULO PUTRANE SEJATINE URIP,CIPTOKU DADI LAA
Pak Martono, menawi saged lan wonten nyuwun dipun Up Load aken Album SMARA RASA yang dinyanyikan duet antara Bob Tutupoly dan Purnama Sultan ( 1979 ). Lagunipun sae-sae pak. Matur nuwun pak, mugi tansah lancar anggenipun ngayahi jejibahan tapa ngrame ( damel kesaenan dhumateng sesami ). Salam kagem kulawarga. Nuwun.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dongen&oldid=1032425"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Unduh Look LAN (gratis) / Download Look LAN (Kerjanya)
» Unduh Look LAN (gratis) / Download Look LAN
Unduh Look LAN (gratis) / Download Look LAN
Reply	Iyo Pakde, tapi enak tenan og pakde🙂
2. Jenise wayang sing digawe soko kulit diarani…
3. Pawarto sing biasane ngunakake bohoso jawa
Ing ngisor iki kabeh kelebu punakawan, kejaba …..
kui karo unen-unen “AJINING DIRI GUMANTUNG LATI, AJINING ROGO GUMANTUNG ING BUSONO” sya dukung 110% seragam
lan bawa: ka, tanggap ora bisa luluh lan aksara purwaning lingga, nanging bawa: ka mêsthi luluh, kaya ta: kaèmbèt, beda karo:
dening ana: ya. u. kuwèni, dening ana: wa. e. kêmadha, dening ana: neuskl.
6. kh, dz, ph, z, gh, ingaran aksara rekan, mung kanggo ing têmbunge
sandhangan suku, cakra lan pengkal apadene gêmbung, mulih marang asale dadi aksara manèh, kaya ta:
a. tanggap: ka, ing i kriya, kaya ta: katampanan
Nanging yèn sandhangan swara [ê]Pêpêt. katon, sanadyan sigêg ngarêp utawa ing buri padha bae, kaya ta: rêksa, watêk. Mung têmbung Arab, swarane akèh kang ora nêtêpi ugêr, kaya ta: makripat, iktiyar, mukjijat enz.
' = kanwa. a. Prabu Kano = Kanwa ing Mêndhangkamulan, iya ing Purwacarita, karsa mêwahi ricikane gamêlan lokanônta ingaran caluring (= suling), wuluh bobot sari bolong
dibalèkake manèh marang Kaendran, sinangkalan: karêngyaning swara
Kêne iku bangsaning manuk, nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah, unine kaya swaraning musik.
Kênari iku bangsaning manuk, nêtês sarta dumunung ing
obah paksa muksa = 0269 P. L. I. 248-6 v.o.
Kaping têlu, Sri Maharaja Kano (= Kanwa) = Bathara Wisnu ing Purwacarita, karsa mêwahi aduning kinang suruh lan bako, dadi ing mêngko ana
Kandhuruwan têgêse: paserenan kuwajibane kaserenan dhawuh utawa nampurnakake parentah kang mêsthi kalakon,
iku bisa andadèkake monyar-manyiring§ Monyar-manyiring lambe iku têgêse: ora ajêg. lambene.
Anadene kêndhali kanggo ngajari jaran kang ènthèng lambene utawa jaran kang isih nom bubar rampas luwih manèh kang durung rampas, iku kêndhali kang kêthul bae, iya iku
nôngka, wangune kaya jambe. Panggarape kang dianggo piranti: tatah karo bur (kanggo ambolong). Panggarape ing jaba: pirantine pêthèl karo pasah. Mênawa wis warata pamasahe, banjur diwatu kambang, banjur dirêmpêlas.
lawung gêdhe, iku kêndhangane nganggo lagu Pathi.
Kang kanggo lawung cilik, gêndhing êmbat-êmbat pênjalin, iku kêndhangane iya aran: kêndhangan êmbat-êmbat pênjalin, dadi katut araning gêndhing.
Anadene kêndhangan loro tumrap ing ladrangan liyane Carabalèn, iku ana têlung warna, kaya ta:
pangikêting dhustha wong anganyut tuwuh / laraningsun
1. Kênthang Walônda, lumrahe rupane putih kêlêm, nanging kang rupa
iku ditandur ana ing patêgalan tanah pagunungan, panandure ing môngsa katiga bênêr, lat-late rêndhêngan akir ing dalêm rong sasi wis kêna didhudhuk, mung kênthang Walônda dhewe kang padha lan rijêki, sarta kêna digorèng.
akir, ing dalêm rong sasi wis kêna didhudhuk, kênthang Jawa ora kêna diolah kayadene
saka anggite sarta yasane piyambak, Panji Inokartapati ing Jênggala, nalika taun 1131 zie Kartapati.
sapara sawidak papataning jung = 1/64 wijangane mangkene:
dadi wong bau siji 24 suku, dadine saiki = 12 rupiyah utawa 144 wang, dadi dhèk jaman samana pajêge bumi sajung mung 24 reyal, reyalan 24 wang dadine uwang 576 wang iku kajaba dhuwit bau sabên wong siji: 6 wang.
kêna diadu sarta ditotohi, nanging kêcik tanjung ora. Prayayi ing Surakarta lan ing Ngayogyakarta akèh kang padha dhêmên angadu kêcik, yèn ing Surakarta pirantine angadu kêcik warna 2: 1. Plepetan nganggo piranti plepetan, 2. Kêbukan nganggo
gêgêr, kang ana ing dhuwur diarani ngêncik, kang ana ing ngisor diarani nyôngga, yèn kang dhuwur cucuke ana lor,
padha murih kapenake pamasanganing kêcik, yèn wis rampung pamasange padha wanine, kang ngêncik banjur nêbak.
Kêbuk iku kang lumrah kayu jati, dawane 1 1/2 kaki, kandêle 2 dim, ambane 4 dim, pinggirane dilingir-lingir kiwa têngên, mung ing têngah kandêle luwih 2 dim ambane uga luwih saka 4 dim sarta kagawe pasagèn, ing dhuwur katumpangan kayu sawatara cilik uga pasagèn, banjur katumpangan kayu sawatara cilik manèh uga dhapur pasagi, banjur katumpangan lulang kandêl, iya iku kang kanggo papaning kêcik kang didu, ngisore pasagèn nganggo pênthol, gêdhene sapanyêkêl, dawane 3-4 dim, kanggo cêkêlan yèn nyawang pasanganing kêcik, pungkasaning ujur kiwa têngên didokoki sikil, tapake bundêr, ing têngah ginêgêl-gêgêl, [gi...]
[...nêgêl-gêgêl,] dhuwure 5-6 dim, ngungkuli dhuwuring pênthol têngah, sadhuwure didokoki adêg nêlung dim 2 sisih bênggang nyadim, nganggo bolongan têrus dhapur ambata miring, piranti sindik iya iku
ing lulang, dawane satêngah kaki. Ngadu kêcik ana ing kêbuk iku yèn wis rampung pamasanging kêcik kang didu, nuli diblêbêt ing suwekan mori, dawane 1/2 elo, ambane 2 dim, banjur dithuthuk, thuthuke kayu kang atos, kapêtha
wis garing bangêt, ora koplak, ana kang koplak nanging lirih, awit saka kandêling cangkok, lan isine mung sathithik.
2. Kang jênêng bêkisar iku bajang rada gêdhe
sawo siji upama isi loro, têlu, papat lan lima bajang, bêkisar sarta lêmète mêsthi mung siji, dene yèn lanang bajange diarani
nganggo jutu, utawa sentol, jutu iku mênjutu ing têngah, sentol iku manjutu ing pinggir sacêdhak cangkêm. Susuk mau asring ana kang rupane putih utawa kuning kaya gadhing, diarani mathi. Kêcik giwang ana kang duwe tèmbèl bundêr, manggon lèmèt cêdhak cangkêm, diarani tèmbèl.
Sandhuwuring cangkêm ing tepong, yèn ana mênthile, diarani pênthil, yèn
bajang, bêkisar lan lêmèt. Jêndhul, giwang sapanunggalane iya kêna didu lan ditotohi, nanging tumrap ing bocah, mung nganggo piranti plèpèt.
Pamilihing kêcik: 1. Wônda kang bagus, 2. Sêrating cangkokan alus, 3. Dhapurane kang kêncêng, 4.
atos: 1. Jarak, desa jarak ing Mangkunagaran Surakarta, 2. Baran, desa ing Baran ing Surakarta, 3. Giribalung ing Ngampèldênta, 4. Caruban lulang, ing Caruban, 5. Trêbang utawa bonggol ing desa Wotgalèh Ngayogyakarta, 6. Kanthil, desa Wotgalèh Ngayogyakarta, 7. Gadhing, ing Peroyudan Ngayogyakarta
Wanguning kêcik 7 bab iku dhewe-dhewe, kaya ing ngisor iki: 1. Jarak, sêrate alus, cangkoke tipis wulêt, rupane putih, dhapuring kêcik cêndhak, gêdhene sêdhêng,
sêrate alus, cangkoke kandêl, dhapuring kêcik dawa, teponge ngluncup, cangkême ciyut jêro, lan tanpa susur, ana kang nganggo susur cilik, cucuke gêdhe putih sêmu kuning, gêgêre kurang mungkrug, nanging miring, kang akèh kadunungan pèlèt gêgêre utawa ing tepong. 4. Caruban, sêrate alus, cangkoke kandêl, rupane sêmu wungu, dhapuring kêcik
rupane rada wungu, dhapuraning kêcik gêdhe cêndhak, nganti wangun bundêr, sawênèh ana kang alang lan ujure, dawa alange, dadi
iku kang prayoga sawone kang isih mêntah, sarta wiwit mêcahi sawo kêcik mau ora dilas-lus, dadi talutuhing sawo kang ana ing kêcik ora ilang, banjur dikanthongi mori, kaêpe sabên dina, nganti muput sadina-sadina, mung yèn udan kaêntas, sarta pangêntase aja nganti kawêngèn, awit yèn kêbunan kurang atosing kêcik, kira-kira satêngah sasi utawa luwih dikambang, kabèh kang kêlêm dadi kêcik adon, banjur dipe manèh uga sabên dina, muput sadina-sadina, kira-kira sapasar wiwit dicobani
karo kêcik kambangan tanpa jêjêlan 1 utawa 2, yèn isih mênang sarta ora rêngka, jaha utawa ro kêna didu mênyang kalangan, dene pangêpene iya sabên dina lan nganggo dikanthongi, mung sabên jam 12 awan diêntas, supaya yèn sorene didu ora mrapak.
kalah, pangarêp bacut, mung totohan buri bali, yèn kêcik gêdhêg, adat dibanjurake dene totohan buri wiwitan kang tantangan
totohane bali, barès iku wor gêcêk, kêbuk rubuh mênang kang nyôngga, nanging jaman saiki ora kanggo, totohan buri mêsthi ngadu kêcik
ngênul iku sadhuwuring cucuke kêcik kang ngisor, mula cucuke kêcik ngisor mêsthi ana kiwane kang bakal ngênul, dadi ana ing palèpèt kang disindik bukakan. Yèn pangênule nganti kakehan
munggah mênyang kêcik dhuwur, kêncênge sawatara, yèn wis saubête dikêncêngi bangêt, gone ngêncêngi saka cucuke kang dhuwur, nganti kêcik ing dhuwur megos. Dadi owah pasangane, yèn nakal kang bangêt, dikêncêngi bangêt, nganti kêcik dhuwur mlèsèt mudhun, dadi kang dikênul mung kêcik ngisor, tarung karo blêbêtan plèpèt.
mara ngêdêgake kalangan agawe pranatan. Yèn wis diwudhari blêbête dening kang ngêncik, panjupuke kêcik kang mênang mêsthi kang nyôngga. Dadi kang arêp nakal kangelan. Dene kanangkalan kajaba blêbêt mau biyèn mangkene, gawe galan pasêgan, digolèkake kêmbaran, ora nganggo kagala, kêcik kêmbar kang ora kagala mau dirakitake lan kêciking mungsuh kapara ngalah, bangêt tandhinge, agêreanggêre. bisa tarung ngêncik. Yèn wis padha wanine banjur diubêngake, sawise masang kang
kêbuk diwènèhake marang kang nyôngga, adat mêsthi ditonton kabèh, nanging rèhning mung sadhela, ingatase kêcik kêmbar mêsthi ora katara, banjur kapasang manèh, yèn wis rampung pasangane lan diblêbêt sarta dikênul, panjupuke kêcik ing dhuwur. Galan mau banjur disalini kêcik kêmbarane kang ora galan, sarana patrap rêmit, karo dilus ing pupu sarta nuli dituduhake marang kang nyôngga. Kanthi bathang (cangkoking) kêcik kang nyôngga.
sumurup, akèh para ahli ngadu kêcik kang kasamaran. Rapêting sêrêtan dalaning gala, koplakan, bobot, wis nyamlêng lan kang ora galan. Môngka kang mêsthi panitiking galan mung saka koplakan lan bobot.
Galan iku kang kambang iya ana, kang kêlêm akèh, nanging kang akèh yèn kêlêm banyu mênyang wedang tèh iya kêlêm, sanadyan lêgi iya kêlêm, kang jênêng gawèhan alus mau yèn ana ing banyu kêlêm, ana wedang tèh kambang.
Nakale wong ngadu kêcik, kaya ta: yèn kêcike wis misuwur mênangan (mambêk) seje dina digawe lus, dikum cokak utawa liya- liyane kang murih ngêmpukake cangkok. Samôngsa tarung ana kalangan, kang duwe iya notohi, supaya ora katara yèn ngêcus, nanging wis kêncan lan kancane supaya gone notohi kêciking mungsuh kang akèh bab iki yèn ana kalangan tumêka saiki isih kanggo.
wit-witan, panandure ing môngsa labuh kapat yèn wis nandur sapisan, wis ora nandur manèh, awit
Woh kacubung iki angêndêmi, nganti ora duwe kaelingan pisan-pisan, yèn kakehan bisa andadèkake pati, panawane durung kasumurupan. Patrape woh kacubung digorèng banjur dibubuk, diworake ing wedang utawa ing panganan tuwin ing jangan. Durjana kêrêp nindakake pratingkah mangkono iku, banjur disuguhake marang wong kang dipangarah, yèn kalêksanan sêdyane bisa dadi ing sakarêpe, sanadyan wong iku dipatèni ora duwe suwala, awit wis ora duwe kaelingan, dene pigunane:
a. Wohe kêna ginawe tômba ngilangake rasa. b. Kêmbange kêna ginawe tômba wong lara
a. Yèn ana kucing turu ing ikêt lan ing kopyah iku kang nuju sumèlèh, lan manèh turu ing pojokan omah, ngalamat bakal olèh rijêki. b. Yèn turu ngalupus ing ikêtira, ngalamat bakal olèh ganjaran saka pandhita utawa panjênêngan ratu. c. Yèn linggih
doyan bangsaning rijêki utawa wowohan, kucing iku dhêmên dhepal-dhèpèl marang manungsa utawa ngungsêl-ungsêl nunggal turu, nanging ora bisa cumbu, katôndha yèn diundang ora gêlêm mara, marang jênênge ora sumurup, sarèhning manungsa ora kaduga makani iwak thok-thok, yèn makani iwak iku dicarub karo sêga, dadi gêlême kucing mangan pakanan iku saka kêpêksa ora ana kang pinangan liyane, andadèkake watêking kucing ora bisa marêm, tansah ngarah iwak ing pasimpênaning bêndarane. Diajara dikaya apa utawa digêbuga kang abangêt, iya ora bisa kapok, gawene mung tansah nyolong iwak, marêm-marêm mung yèn mêntas andêkêp tikus. Kucing iku yèn môngsa gandhek (lakèn) rame bangêt, tansah oyak-oyakan ana ing payon karo muni ngeong-ngeong, nanging yèn manak ora ana banène, kucing manak diarani nai, kucing iku satrune asu, yèn kapêthuk banjur anggêrêng sarta mêrkungkung, nanging yèn diworake wiwit cilik bisa rukun, kucing prasasat tanpa bobot tinimbang lan gêdhening awake, mulane ora bisa tiba kantêp, sanadyan dirangkus sikile papat pisan, banjur diwalik sikile ana ing dhuwur nuli ditibakake, iya ora bisa tiba kantêp, tibane sikile malik [mali...]
Nabi Mukhamad Salalahu Ngalaihi Wassalam, kajaba lulute marang manungsa, gêdhe paedahe, maniking mripating kucing suda lumungsur utawa amênga mingkus ing wayah jam 12 awan, maniking mripat kucing prasasat ilang babar pisan, barêng ing wayah jam 1 wiwit kasat mata mundhak-mundhak nganti tutug jam 12 bêngi maniking mripat kucing prasasat kêbak babar pisan. Barêng ing wayah jam 1 wiwit suda-suda nganti tumêkane jam 12 awan mau, awit saka iku, kucing ing wayah awan ora awas, nanging ing wayah bêngi awase ngluwihi.
Satêngahing kaol manèh sadurunge ana jam, maniking kucing kêna ginawe têtêngêring sêmbahyang.
kapri lan kara boncis iku ditandur ana ing patêgalan tanah pagunungan, dadi panunggalane sayuran, nganggo lanjaran utawa rumambat ing wit-witan, panandure ing môngsa labuh kapat, yèn wis patang sasi kêna kaundhuh dadi janganan utawa dikêla mung kara krandhan mènthèl sarta bênguk, wosene kêna dikupat sarta kêna didang awor lan bêras, wis kaya rijêki. Lan manèh kara pait yèn dikulup rasane pait, dadi ora enak ginawe janganan, nanging wosene enak pinangan.
kang wohe enak pinangan sarta kang umure dawa, kaya ta: nôngka, cêpêdhak (Batavia), rambutan, kokosan, kuwèni, kuwèlêm, kawista, kaleca, kaluwih, kilayu,
Dhapuring tumbak dhapur karacak luk 7 galit?
putra no. 1, 3. Radèn Mayor Jayasambodra paman saka ingkang bibi no. 1, 4. Radèn Tumênggung Jayanagara Bupati sèwu putra no. 3, 5. Radèn Ayu Pringgawinata putra no. 1, 6. Radèn Ngabèi Pringgadipura, palihan no. 1, (Pêputra
Ratu Pêkik ing Surabaya, nalika taun 1557 zie Pêkik.
Araning kareta utawa têtunggangan ing jaman kuna kaya ta: astapada, cêkudhuk, camakantu, rata, ratalwa, runggu,
dadi bupati pamajêgan ing Bayalali, nama Radèn Mas Tumênggung Yudanagara. 10. Radèn Ngabèi Purbadipura mingsêr dadi
Susuhunan Mangkurat Jawa II putrane ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Mangkurat I ing Mataram, kang seda sumare Têgalarum, sinangkalan: lir ngumbara ngrasa wani = 1600.
Sawênèh ing babad muni jumênênge Ingkang Sinuhun Prabu Mangkurat Jawa ing Kartasura ana ing Banyumas, nalika dina Salasa Kaliwon wayah jam 9 esuk tanggal ping 26 sasi Jumadilakir taun Be, lambang Alip Langkir wuku Maktal môngsa karo windu bala sinangkalan sirna ilang rasaning bumi = 1600 padha bae karo ing dhuwur. Jumênênge Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Mangkurat Mas (Radèn Mas Sena) taun 1627. Bêdhahe Kartasura dening Pangeran Pugêr banjur jumênêng ratu ajêjuluk Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. I (= Radèn Mas Darajat) taun 1630. Jumênênge Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Prabu Mangkurat (Radèn Mas Surya) taun 1642. Jumênênge Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. II (= Radèn Mas Sandi of Prabayasa) taun 1650. Bêdhahe Kartasura kang kaping pindho (Pacina) dening Rms Garêndi, putrane P. Têpasana, ingkang
Prabu Mangkurat, no 28. P.B II Surakarta.
onêngan, kang matar: panji ênom, kang ngladèni rêrêsik sarta mungkal, sêbul sarta palèt, barêng wus wujud dadi gamêlan sarancak, cacahe kaya ing ngisor
Dhèk samana gamêlan iku isih padha dibolongi, sanadyan bonang utawa kêthuk kênong, iya dibolongi uga, kangge lêbuning
kadeyan padha ingandikakakê milu nabuh saganêpe unining gamêlan, para garwa utawa Dèwi Onêngan kang nabuh gêndèr.
Yèn Sang Panji karsa kalangênan andhalang mung mêthal kanggone ing palayangan bae kaya ta: rêbab, gêndèr, kêndhang en katipung, gambang, saron 2 pangkon, kêthuk, kênong 2, suling, gong gêdhe, suwukan, kêmpul, kêcèr. Kang nabuh iki ya para
b. Nalika Panji Inokartapati suwita marang sang Prabu Lêmbu Mangarang ing Ngurawan, kinèn angluruk bêdhah praja marang
wis rampung mangkat, lèrèn pacak baris ana ing Madura: miranti prau, ana ing kono karsa ajar bêksa karo ingkang para sadhèrèk kadang kadeyane, awit dhèk samana para raja sinatriya yèn prang tandhing nganggo ambêksa, arane jogèd kaya ing
6. tamèng pêdhang, 7. tamèng badhung, 8. tamèng glèlèng, 9. tamèng
c. Sabêdhahe nagara Bali amboyong putri dhomas, pangarêpe Dewa Mandayaprana, banjur suwita marang sang prabu Lêmbu Amijaya ing Kadhiri, sang panji ajêjuluk Kalana Jayèngsari, tinariman putrinipun sang prabu, nama Dèwi Galuh Côndrakirana, wiwit jaman samana para garwa lan putrining ratu padha ambêksa, ingaran: Badhaya Srimpi, tinabuhan gamêlan surendra, sinangkalan swara ngigêl garwaning
cakra, gundhala: ala, gunung: bêcik, guntur: ala, sagara: bêcik, madu: ala. Banjur winalik saka ing pucuk têkan ing bongkot, yèn
Kêris iku gêgamane wong Jawa, ora mung kanggo gêgaman bae, uga kanggo prabot mara seba utawa lêlungan sapêpadhane, wiwite ana kêris mau kasêbut ing layang Pustaka Rajapurwa kang iyasa Sang Hyang Guru nalika ngejawantah jumênêng nata ana ing gunung Mahendra ajêjuluk Sri Paduka Maharaja Dewabudha, sapiturute tumêka panjênêngane Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana kaping 10 ing Surakarta iya padha iyasa, ananging lumrahe kang disumurupi tangguhe mung wiwit karaton Pajajaran saprene, dene sadhuwuring Pajajaran pilih-pilih kang sumurup, apêse para luhur, kang mêsthi iya mung panjênêngan nata. Mula ana têtêmbungane wong kang ahli wêsi aji, yèn ana kêris bêcik têtela gêgaweaning êmpu, môngka, tangguhe ora maton, dudu Pajajaran, dudu Majapait, sapanunggalane, iku dibasakake ninggal tangguh, karêpe têmbung: ninggal tangguh mau kêris dhuwur, apêse
maton tangguhe dudu Pajajaran sapanunggalane mau, iku banjur dibasakake: tanpa tangguh, utawa sêkan, têgêse kêris asor ora kalêbu wêwilanganing bêcik. Mungguh watoning tangguh kang wis tinêmu pratelane kaya ing ngisor
kapisan, iku Susuhunan Benang iyasa kêris loro dhapur sangkêlat lan pasopati, banjur tinêdhak ing Susuhunan Kudus, ananging saikine durung ana kang sumurup kêris gêgawean ing Dêmak mau. Mung
nalika Karaton Majapait, sinihan ing kangjêng sultan, awit saka bêciking gêgaweane, barêng kasiku ditundhung lunga anjog maring Madiun, sadalan-dalan nyambi gawe kêris, cengkok sasikutane mirip gêgawean ing
mubyar nyalaka. Kang luk, luk-lukane sêdhêng. Mung sarèhning nalika panjênêngane Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma pakêlus para êmpu, padha kakarsakake anggawe kêris dhewe-dhewe, dadi tangguh Mataram iku warna-warna kalabêtan aslining êmpu dhewe-dhewe, nalika samana Kyai Supa kang karan Tundhung Madiun mau uga kakarsakake gawe kêris kalakon bêcik dhewe gaweane, andadèkake kaparênge Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan kakarsakake anglurahi para êmpu kabèh kaparingan nama Ki Supa Nom, kasêbut ing akèh Kyai Nom. Banjur kadhawuhan anggarap
Pathi karsa dalêm Ingkang Sunuhun Kangjêng Sultan para putra santana sarta abdi dalêm gêdhe cilik kang katarima ing gawe nalika prang Pathi mau, padha kaparingan tôndha pangeling-eling, wangkingan utawa kêrise padha kasarasah ing mas
singa, panèwu mantri kamarogan, dene kang tumrap ing tumbak kasarah cakra utawa mêthuke srasah sadasa êlêr, ambalèni carita nalika Kyai Supa mau durung katimbalan marang Mataram, pamanggone ana ing Koripan, uga agawe kêris, cengkok sasikutane mèmpêr gêgawean ing Mataram, karan tangguh Supa Koripan.
Surakarta, ingaran tangguh nonoman, garap wêwangunane mirip êmpune dhewe-dhewe, kaya ta: brajaguna kapindho jaman dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan
Kangjêng Susuhunan Pakubuwana ping 4, ping 5, sarta ping 6. Singawijaya, Supa, Tirtadôngsa, Brajakarya, Japan, rèjèng, jaman dalêm Ingkang
a. korês iku bangsaning manuk nêtês sarta dumunung ing tanah
bungah, jaran iku pantês kagêm ing panjênêngan ratu.
Kang aran: krowodan, iku samubarang kang lumrah tinandur ana
Indhustan angajawa, anjujug ing gunung Kêndhêng nuju taun Wawu,
godhonging wit siwal kang wis garing, kang isih têlês aran: rontal, kalanturing basa dadi
lontar. Kropak iku dhèk ing jaman kuna kanggo layang ibêr-ibêr, pêpakêm liya-liyane, kang ginawe nulis: wali, saprene iya isih dilêluri kanggo palapuran konjuk
wong cilik kang ora nyôngga gawe, mung ngindhung nyagak pat bae, ora milu mangan pancèn lungguh, pagaweane mung
wit krambil, pakarangan = pakêbonan kang mung ditanduri wit krambil bae, nanging kanggone ing jaman saiki pakarangan
Wêsi karangkijang otote kaya banyu laut, yèn dithinthing unine kaya tawon êndhas, ampuh lan adhêm tibane, ora gêlêm mangan lan ora pêsthèn mati, apadene sabar, iku pandhitaning wêsi, pakanane balunging êndhas iwak kutuk lan kuliting êndhog pitik irêng mulus,
mêsthi duwe gêgaman wêsi wêrani, awit wis pinêsthi dadi jodhone, yèn wêsi karangkijang rupa kêris, wêsi wêrani rupa tumbak nanging dhapure
sarta rêsik, yèn dithinthing unine brung, bung, agêtêr, iku anggon-anggone wong gêdhe kang winêdenan parentahe, lan dadi têturutane wong adoh, apadene katêkan karêpe ana ing alam dunya, dadi senapatining prang lan lêksana, [lê...]
en katum. Wêsi karangkijang campur lan wêsi katum,
anggoning juragan gêdhe utawa wong sugih, tuwin prajurit nagara, akèh kauntungane, dene yèn dhapur bênêr, bêcik ginawe têtanèn,
rupane biru mrusuh pating trênyêp, sêrate kaya gadhung, yèn dithinthing unine thing- thing, iku anggon-anggoning raja pandhita, yèn dhapur luk sapa sing nganggo nêmu slamêt lan bêcik atine ora kêna dijaili, yèn ana kang ngalani amêsthi nêmu bilai dhewe. Yèn dhapur bênêr samôngsa ginawe lêlungan adoh amêsthi ilang, anggêgawa marang dandanan liyane, atanapi barange kang
unine ngung, muluk swarane, iku anggon-anggoning wong sugih kang ora tau kêkurangan donya artane, jim setan datan purun, padha ngrêksa barange, sarta anggawa kabêgjakabêgjan. lan angkêr lêksana kang nganggo, karêpe dhapur bênêr, yèn dianggo ambêburu marang ing alas, rinêksa
ming, ngung, landhung swarane, iku agêming ratu kang dadi senapatining prang, ngluwihi sapêpadhane, ora kêna dèn anggo ing wong cilik, karêpe dhapur bênêr, sapa kang nganggo sabarang karêpe katêkan, dumadakan têka gampang têka asih kang dèn têmbungi.
gung, ngung, anggêrêng yèn dadi gêgaman karêpe dhapur bênêr, iku bêcik, lan têtêp pangadilane. Yèn dhapur luk ngalamat dadi utusane wong gêdhe, lêlungan adoh utawa dadi têliking mungsuh lan ora kêna ing cintraka.
unine gur, ngung, yèn dadi gêgaman dhapur luk, watêke gawe kauntungan akèh marang kang nganggo lan gawe panariking atine, sabar tur sugih
bênêr ora ngapaa, nanging kêna ing bêbasan saka ing awake dhewe, dene yèn dhapure luk luwih dening panas, yèn cecegan dèn ngati-ati.
en mangangkang wadon. Wêsi karangkijang campur lan wêsi mangangkang wadon,
nganggo bupati utawa wong sugih, gawe kabêcikan marang wong akèh, sok ginawe mêmule wêsi iku, yèn dhapur bênêr dadia
lanang rupane irêng sêmu ijo anglugut, yèn dithinthing unine drung, ngung, landhung suwarane, karêpe wêsi iku ora gêlêm ana wong cilik, dhêmên ana wong gêdhe senapatining prang sarta kang sudira ing ranangga. Yèn ana wong cilik ora kêlar. Karêping wêsi, yèn dadi gêgaman dhapur luk, [lu...]
[...k,] môngka dadi bênêr, mêsthi kêlêm ing banyu, wis mangkono janjine, sabab mulih marang ajal kamulane manèh.
Kukuk iku bangsaning manuk, dumunung ing tanah Eropah, yèn muni ngukuk, mulane diarani kukuk. Kukuk yèn ngêndhog manggon ing susuhe manuk seje, banjur tininggal lunga ora gêlêm ngêngrêmi, bisane nêtês dening dingrêmi ing manuk kang duwe susuh mau, lan watêke alihan, yèn ing tanah Eropah sisih lor môngsa bêdhidhing, ngalih ngungsi marang sisih
c. kukuk bêluk dumunung ing alas, d. kukuk bêluk sok diingu ana ing gareja, e. kukuk bêluk nêtês sarta dumunung ing karang-karang sarta dumunung ing gunung-gunung kang
kokosan, yèn wis 14 taun lagi awoh, wiwit pêntil nganti tuwa lawase 7
Têgêse sikil, iya iku sangisoring dhêngkul tutug ing polok, iku dadi
Kudalaleyan (padhalangan): [(...]
Radèn Kudalaleyan, jumênêng nata anggêntèni ingkang rama Prabu Suryamisesa ing Jênggala, ajêjuluk Prabu Suryamiluhur, olèh 3 taun, banjur pindhah marang karaton Pajajaran, karsa mangun busananing wayang purwa, pinèt sapatute, para nata sinatriya lan punggawa, sinangkalan
ing Giri makili karaton ing Dêmak, nganggit wêwangunaning wayang purwa, sinuda dêdêge, ugêre: mripat panthêlêngan, liyêpan sarta layapan, lan winuwuhan yaksa pragosa, mripat loro, prabote cawêt kaya arca, karo dewa prabote iya cawêt kaya arca, apadene wayang wadon sampuran ngore rambut, barêng wis ganêp salakon ingaran wayang kidang kêncana, sinungan sangkala Bathara Guru nitih lêmbu andini muni: salira dwija dadi raja = 1478.
b. Kang yasa wayang kidang kêncanan ginêmpur rambute iku Panêmbahan Senapati Ngalaga ing Mataram nalika taun 1541 zie senapati ngalaga.
1. Sunan Lèpèn, saka garwa, 2. Radèn Tumênggung Wilatikta, ing Tuban, iya iku ingkang rama Sunan Lèpèn, 3. Ingkang garwa Sunan Lèpèn, 4. Nyai Agêng
Dhapuring kêris kidangsoka luk 9 nganggo kêmbang kacang, lambe loro, sraweyan
dhewe utawa ditandur ana ing pakêbonan, panandure ing môngsa labuh kapat, yèn wis sataun kêna didhudhuk, pangolahe mung
Kaendran, yèn mataya gêndhinge: katawang,
Wêsi katum iku otote kaya rambut, cahyane kaya pangilon, rupane irêng sêmu ijo, watêke apa kang dadi karêpe: katêkan, lan awas yèn ginawe lumaku bêngi, yèn ginawa pêrang luput ing mimis lan gêgaman, tuwin karêp andhêsêki, yèn ginawe mlaku dagang salamêt gêdhe kauntungane, gêlis sugih. Wêsi katum asale saka watu irêng, kang dadi pangane balung kêbo, lan
ana gawe parigawe: agawe kagèt marang tangan, yèn dhapur bênêr dadi kala, mêntas pêrang gowang-gowang, ucul saka tangan kasusahan, mung yèn ginawe golèk wong wadon gêlis olèh, dingati-ati.
wong kêkutug malêm Sukra Manis lan Sukra
mung sawarna, kaya ta: ula gadhung ora bisa lakèn karo ula lareangon, ananging kewan tutut bisa laken lan liyane, andadèkake rupane warna-warna, kaya ta: pitik, dara enê yèn pinêksa saka panggawening manungsa dadi blastêr, kaya ta: ayam alas dibaboni jawa dadi bêkisar, bêkisar dibaboni jawa manèh dadi bêkikuk, rupane malih
kang jumênêng nata ajêjuluk Prabu Dewakusuma, barêng sajroning taun 1130 kagêntenan ingkang putra panênggak nama Radèn Panji Kasatriyan ajêjuluk Prabu Suryamisesa, mangun wayang purwa kajujut, babone corekan ing Mamênang, sabên ana pasamuan wayang
apadene têmbang gêdhe, [gê...]
[...dhe,] sang prabu karsa andhalang piyambak, para kadang kadeyan kadhawuhan nabuh gamêlan,
Kaswari iku bangsaning manuk, nêtês sarta dumunung ing tanah Asiyah.
kalamun andika gusti / cidra marang dasihipun / yêkti ingsun suduk jiwa / wilangan wolu kêkalih / wastra limput raga gusti /
jamang tumrap ing pilingan, kanggo ing topèng wadon utawa gunungsari, klana diparingi aran Jaka Pamiruta lan
lan istiyar T.A. 10-2 zie manungsa en malaikat
he aji, ambawang, kurima, kawèni, Poh ambawang, poh kawèni, pakèl, gêndheyo
Wangsalan Tjent. tinantang purun, olèh dening wani, en zie wit
kuthuk, jaran-bêlo, yuyu-bèyès, mênjangan-komprèng, menthog-minthi, macan-gogor, dhing kw. ora ana dhangdhing = macan,
Araning kewan ing basa Kawi kang kagêm asmane para luhur ing jaman kuna, kaya ta: undhakan (
kadhal) kajawan, Banjaran (kêbo) sari, Banyak Widhe, Basu (têkèk) dewa, Bisawarna (têkèk)
Araning kewan kang ana kramane, kaya ta: asu-
kèpèl k.D., jago-sawung, manuk-pêksi, mênjangan-sangsam, macan-sima, gajah-liman, gêmak-puyuh, bèbèk-kambangan
Pakêcapane: kolik tuu, sarta swarane tuu ora tuhu, beda swarane tuhu (têmên) katon tuhu.
Dhalang kudu bisa marang umpak-umpakaning karaton kang ginawe jêjêring lakon tinimbang karo
rupane putih, gêdhene mung sajêmpolan sikil, dhuwure ora bisa luwih têlung kaki, godhonge kaya godhong uwi, nanging rada cilik, thukul ing alas.
Kuwaga iku dumunung ing tanah Aprikah kidul, suwarane: kwaga, kwaga, mulane diarani mêngkono dening unine iku. Manuk kwaga ora kêna diingu ing
mogèl kul, iku wong tani bêntil, diupamakake ngungkuli keyong olèh ora lunga -lunga, keyong isih nganggo mogèl, wong tani bêntil ora.
krêsna, sang ... bocah irêng mulus
kêrdha, bocah mêtu têlu kang siji bungkus
kê (of gê) dhana kê (of gê) dhini, bocah kêmbar padha wadon
dangdangan, sadulur lima panêngahe lanang, kang
julung lumarap, bocah mêtu wayah suruping srêngenge
wêwadhah, b. wong nguyuh ing omah, c. wong nguyuh ing dêdalan
obong: a. wong ngobong rambut, b. wong ngobong balung, c. wong
kêndhi: a. kinrêbêgake ing kêndhi, b. ingisenan padha kêndhi
wadon, e. anggitês lingsa ana ing êndhas
sumur: a. ana ing ngarêpan bênêr, b.
wungkusan, ora ingulapan bitinge, mung dèn
pitik iwèn: a. dikandhangake ana ing omah, b. pakarangan ana ing
pangan: a. wong mangan ajang pucukan godhong gêdhang, b. wong mangan karo têturon, c. wong mangan karo lumaku, d. wong mangan karo ngure rambut, e. wong mangan sêgane isih panas, f. wong mangan bêngi tanpa dimar, g. wong mangan ana ing omah suwung, h. wong mangan ana ing paturon, i. mêntas mangan tanpa wisuh, j. mêntas mangan ajange ora diasahi, k. mêntas mangan durung wisuh tangane diusapake ing jarit, l. mêntas mangan nganggo suru godhong, barêng wis ora disuwèk, m. wong mangan ambalèni sisane
grit: dhapure kaya têrbang, nanging panabuhe
karesidhenan Surakarta kang muni ing layang J.Z. I. 227-11 v.o. pratelane kaya ing ngisor iki: [iki...]
Cêmara ... kulon, Karangwuni ... kulon, Klathèn ... kulon, Kêdhung Banthèng ... wetan, Lusah ... k, Usur ... k, Pepe ... k, Jênês ... k, Dêngkèng ... k., Jêbol ... k, Tèmpèl ... k, Yagang ... k, Sraya ... w., Mrêbung ... k, Sragèn ... w., Mungkung ... w, Serang ... w., Gondhang ... k, Samin ... w, Grompol ... w, Sanggung ... k, Bonrama ... w, Wingka ... k, Ngaribaya ... w, Wôngga ... k,
namur kula P.R. IX 194-10 v.o.
Têmbang: kuli asale saka bôngsa Enggris, nalika nyêkêl pulo Jawa, parentah marang wong Jawa akon ambungkus
dumunung ing tanah Eropah Têngah utawa sisih kidul, mangan bangsaning ênthung. b. id mung kacèk ulêse beda
Klinci iku bangsaning têrwèlu, dumunung ing tanah Eropah, kêna diingu ing wong, mangan wowohan, lakune mancolot, playune rikat bangêt.
marang sira kabèh, sakèhe kawulaningsun wong ing Surakarta Adiningrat, gêdhe cilik, jaba jêro, nagara muwah ing desa.
Lire layang ingsun parentah undhang-undhang kang ingsun dhawuhakên (panambang: akên, ing jaman wau kangge k. N.) ing sira kabèh, sakèhe kawulaningsun aja ana kang wani-wani nganggo anggon-anggon kang kalêbu ing larangan ingsun, lan tindak lakuning wong
ingsun kawênangakên nganggo: amung kawulaningsun mantri, lan kawulaningsun wong tamtama: sarupane (punapa têgêsipun têmbung: sarupane wau). Dene kawulaningsun wong kapilih patang puluh, mung lêlurah bêbêkêle kang ingsun kawênangakên nganggo, dene wong gêdhong kêpêdhak (kêpêdhak, ing sapunika punapa kêparak) kang arupa panèkêt, yèn anglakoni ayahan ingsun alêlungan, iya ingsun kawênangakên
mantri atawa (niet utawa) liyane aja ana kang wani-wani nganggo, iku agêm ingsun dhewe.
bango tulak (limrahing pakêcapan: bangun tulak, kados
ing kadhaton ingsun, mungguh bupati santana atawa putraningsun, malêbu sajroning kamandhungan, ora ingsun lilani yèn anggawaa uwong bêbêdan, padhaa bêbasahana, awêwêdhungana, yèn ora bêbasahan, iku kawulaningsun wong kapilih kang tungguk ing kamandhungan: kang angundurêna.
Lan maninge wong anganggo kopyah rêrendan kang
sutra sangkêlat, mung kawulaningsun mantri kang ingsun kawênangakên.
Marmane Si Ngabèi Amongpraja ingsun gadhuhi nawalaningsun, dene ingsun gawe kawulaningsun mêksa, ana ing pranatan ingsun, iku ingsun andikakakên ambêbênêri marang sakèhe kawulaningsun ingkang padha aparapadu. Iku Angabèi Amongpraja sira anganggoa ingkang têmên-têmên, lan ingkang rêsik-rêsik, sarta dèn iklas atinira, lan sakancanira jêjênêng lawang sarayuda kabèh, iku ingsun andikakakên ambêbênêri marang sakèhe kawulaningsun kang padha aparapadu, kajaba kang munggah ing khukum, lan ingkang awit têka ing wisesa, lan ingkang kajaba awit
titip-tinitipan, sêlang-sinêlang, obong omah, kang padha alaku maling, apa sapêpadhane ingkang padha alaku cidra, lan sarupane kawulaningsun, gêdhe cilik bawahing Surakarta Adiningrat, kabèh wong sajroning nagara, ingkang padha utang-apipotang, gadhe-ginadhe,
Sinêrat ing nagari Surakarta Adiningrat, ing dintên Sêtu tanggal kaping 18 sasi Bêsar ing taun Dal, angkaning warsa: 1759.
voort: art 1. letl b. no. 2
ingsun gadhuhakên§ akên, jaman 100 taun kapungkur kanggo ing N. marang kawulaningsun Si Ngabèi Amongpraja.
Marmane Si Ngabèi Amongpraja ingsun gadhuhi nawalaningsun, dene ingsun gawe kawulaningsun jêksa ana ing pradataningsun, iku ingsun andikakakên ambêbênêri marang sakèhe kawulaningsun ingkang padha aparapadu. Iku Ngabèi Amongpraja, sira nganggoa ati têmên- têmên lan ingkang rêsik-rêsik sarta dèn iklas atinira, lan sakancanira jêjênêng lawang sarayuda kabèh. Iku ingsun andikakakên ambêbênêri marang sakèhe kawulaningsun ingkang padha aparapadu, kajaba kang munggah ing khukum, lan kang awit têka ing wisesa, lan ingkang kêjaba awit salakirabi iki rupane: begal, maling, bradhat, bêdhog
ingkang padha alaku maling sapêpadhane, ingkang padha alaku cidra. Lan sarupane kawulaningsun gêdhe cilik bawahing Surakarta Adiningrat kabèh, wong sajroning nagara ingkang padha utang-apipotang, gadhe-ginadhe, silih-sinilihake, titip-tinitipan padha nganggoa cêcêkêlan layang, yèn bocah ingsun kang lumaku ing gawe, mantri sapandhuwur padha nganggoa layang sarta pratôndha cap, dene bocah ingsun sangisoring mantri sapangisor pisan, layange iya nganggoa tôndhatangane dhewe-dhewe lan tôndhatangane [tôndha...]
oranyê nasao, sri nugraha pangkat 1 opisiring krun ordhê ing Siyêm, pêpatih karaton dalêm ing Surakarta Adiningrat, dhumatêng ingkang
adipati sarimbit§ niet sakalihan. sapungkuring sêrat para ahli ing Surakarta sami raharja.
Kula mas lurah a. ngakên sampun nampèni arta saking tuwan b. of saking kabudidayan Ngêndho kathahipun 60 sawidak rupiyah salaka, sumêrêp paosipun gadhuhan kula lênggah siti dhusun ing Waru 1/2 jung sampun kalêbêt arta bon kuli, pasokanipun ing bakda Garêbêg Siyam taun Ehe ôngka 1836.
Sayidin Panatagama, ingsun gadhuhakên marang Si Tumênggung Cakrajaya.
adiningrat, ênggonira angukum-ukumi, aja wani ing uwong, lan aja wêdi ing uwong, êndi lire ora wani ing uwong, lan ora wêdi ing uwong, sanajan cilik yèn bênêr, iya bênêrêna, sanajan gêdhe yèn luput, iya luputêna, lan aja sêsanakên, sira ukumana dikalawan bênêr ing ukummollah, dene yèn ana kang maido ing kukumira, iku kakang pangulu tapsiranom adiningrat, katura ing panjênênganingsun.
Lan maninge parentah ingsun, marang ing sira kakang
padha sira wêruhêna ing panggaweane dhewe-dhewe, apa sapanganggone, apa satindak lakune, kang pantês lan arane.orane. Anadene pagaweane kancanira kêtib modin lan para ngulama, sajabane ênggone andêdonga lan kutbah, iku padha ingsun andikakakên milu mikul ing kagungan ingsun kukummollah, kang ingsun pasrahakên marang sira. Iku poma-poma sarupane kawulaningsun kêtib modin lan para ngulama, padha sira ditumêmên lan padha dèn suhun,§ suhut. dene kumpul aja ana pating jarêbul, ênggonira padha milu mikul kukummollah, kang wus nujul kang ingsun pasrahakên marang sira kakang pangulu tapsiranom adiningrat, lan padha sira diapêngkuh, diakukuh, kang abakuh, aja wigih marang ing pakewuh, ênggonira padha nyungkêmi ing ngèlmune Allah, kang wus dhumawuh, lan padha dèn asaguh, lan dèn rumêngkuh, dèn angrasa kêtêmpuh, lan dèn padha milu labuh, aja ana wong tumambuh, lan aja api-api ora wêruh, yèn si kakang pangulu tapsiranom adiningrat nêmu pakewuh. Lan padha dèn ajimak, lan dèn padha arampak, aja ana wong ambalasak, sabarang tindak, lakunira padhaa kang panindak, ing sabênêre khukum sarak. Lan padha dèn niyat ngalap munphangat, lan amrih munphangat, lan aja ana wong pating palêsat, ênggonira mikir ngèlmu sarengat, [sa...]
dèn amrih munphangat ingsun ing dunya rawuh ing akerat, lan
lan olèhira andonga kaslamêtaning raja, lan raharjaning nagara. Lan dèn abêcik, aja ana wong kang ambêkicik, ênggonira padha
angêtrapakên kukummollah, si kakang pangulu tapsiranom adiningrat, sabab dene olèhira padha apêpeka, atawa angucira, amêsthi kabèh padha ingsun bilaèni kang luwih abangêt. Anadene pagaweane kancanira pradikan, iku apa adate lêlurine pagaweane wong atuwa -tuwane kang dhingin-dhingin, iya sira lulusêna, yèn ingkang dhingin-dhingin iku ahli sêmèdi, utawa ahli ngurang-urangi,ngurang-ngurangi. apadene ahli nênêpi, ana kang ahli ngabêkti, ana kang ahli mulang santri, iku padha anglulusêna, ing sapagaweane kang wus adat lakune ing wong atuwa-tuwane. Anadene pagaweane kancanira modin, sajabane olèhe adan, iku padha atêtêpêna ênggone-ênggoneênggone. [ênggone-...]
Kala dhawuh pangandika dalêm ing dintên Sênèn ping 18 wulan Jumadilawal taun Jimawal ôngka 1733.
têrang Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan mupakat lan ingkang bapa kangjêng tuwan residhèn, amaringi ganjaran salin payung marang Radèn Tumênggung Wiryadipraja, abdi dalêm bupati pulisi ing Sragèn, amarga wus nguningani bêciking lêlabuhane sarta tumêmêne marang kuwajibane, apadene lawase ênggone dadi abdi dalêm, dene payung mau:
kaparingake marang Radèn Tumênggung Wiryadipraja minôngka pikukuhe. Dhawuhing kêkancingan tanggal kaping 10 sasi Mulud taun Jimawal ôngka 1828. Utawa kaping 19 Juli 1899.
Kapindhone ingsun paring wêruh besuk sasi Bêsar taun Je iki ingsun kagungan karsa bakal angrabèkake
ijêngandika kawontênanipun titihan dalêm ingkang gumadhuh wontên ijêngandika ingkang ragi kapering, badhe kula suwun, kula paringakên dhatêng Pangeran Cakraningrat ing Madura.
nasao, sri nugraha pangkat 1, upisiring krun, ordhê ing Siyêm, pêpatih karaton dalêm ing Surakarta Adiningrat, anamtokake marang ... dadi abdi dalêm
Dhawuhing parentah ping 22 Jumadilawal Alip ôngka 1819 Purwadiningrat.
Radèn Adipati, pakênira kapatêdhan hajat dalêm maesa lawung, kadhawuhan andongakakên wilujênging nagari dalêm saisinipun, yèn sampun kadonganan wilujêngipun nagari
Wondene kang manira wêlingake unjuk, mênawi kaparêng ing karsa dalêm, sahandhap sampeyan dalêm Ingkang
kê) jawèn, bawah kadhistrikan ing Krètèg, Ngabèi Jayapangarsa, Kabupatèn Bantul, Radèn Tumênggung Mangunyuda badhe manira lambangake kalihan lênggah sabin gêgadhuhanipun Ngabèi Dhadhapbong abdi dalêm mantri ... rèh kadanurêjan ing dhusun Sawit karya 1 jung 3 bau, sampun dados siti paosan pabrik ing Tanjungtirta, Tuwan Sêkèng, ing dalêm sataune kasanggi paos 100 ringgit, bawah kadhistrikan Gudhean, Ngabèi Natadirja, Kabupatèn Suleman,Sleman. Radèn Tumênggung Mangunjaya, manira angsal tambah 1000 ringgit, manawi sampun kaparêng manira ênggèh suka, Ngabèi Dhadhapbong sampun purun tampi.
Sinêrat ing dintên Kêmis tanggal kaping 15 wulan Rabingulakir ing wulan
sowanipun wadana kaliwon ingkang têtêp enggal, utawi bupati pasisir nyuwun ngabêkti ing sampeyan dalêm, têmbungipun:
Kawula nuwun, jrih kawula kaabdèkakên, abdi dalêm kawula dipun wêlingi ngunjuk abdi dalêm Radèn Adipati Sasradiningrat, abdi dalêm Radèn Adipati Côndranagara, bupati ing Madiun, dipun suwunakên ngabêkti ing
Mangkunagara. 8/a Mangkunagara. 8/b Mangkunagara. 9. Suryaasmara. 10. Purbanagara. 11. Prabuningrat. 12. Ngabèi. 13. Kusumayuda. 14. Dipakusuma. 15. Suryaatmaja. 16. Purwadiningrat. 17. Jayaningrat. 18. Padmanagara. 19. Danurêja. 20. Sasranagara. 21. Mangkubumi. 22. Pugêr. 23. Côndranagara. 24. Jayadirana. 25. Pèsênce.
Ingkang dhihin salam ingsun, dhawuha marang sira Adipati Sasradiningrat.
1. Radèn Ajêng Kusniyah, ingsun dhaupake
Kang iku adipati, ingsun mundhut pamrayoganira, dina tanggal sangate kang bêcik sajrone sasi Bêsar
lan dhawuhna marang Si Arya Purwadiningrat karo bok ayu Radèn Ayu Purwadiningrat.
Adipati Sasradiningrat, aturira ing ngisor iki, ingsun wis amarêngake. Sarta gawea rèngrèng pranatan kaya kang wis kalakon, anak ingsun pambarêp.
Kêmis ping 5 Siyam Je ôngka 1830.
Kawula nuwun, atur sêmbah kawula abdi dalêm pun Adipati Sasradiningrat, konjuk sahandhap ing sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan.
Kalih, raka jêngandika Bandara Pangeran Arya Purbadiningrat, kadhaupakên akalihan Radèn Ajêng Sumasti, têtilaranipun
Purwadiningrat, ingkang patutan saking bok ayu jêngandika Bandara Radèn Ayu
pamrayogi kawula dintên tanggal sangatipun ingkang sae salêbêtipun wulan Bêsar wau, ijab paningkahipun wontên kadhaton, panggihipun wontên kapatihan, kados adat putra dalêm ingkang pambajêng, abdi dalêm kawula ingandikakakên amirantos
Radèn Ayu Purwadiningrat, unjuk kawula nuwun sandika, saha sampun lajêng kawula dhawuhakên.
Sêrat mugi katur ing panjênêngan dalêm Gusti Kangjêng Radèn Pambayun.
Sêrat saha sêmbah kula Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, katur ing panjênêngan dalêm uwa Kangjêng Ratu Bandara.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, asarêng punika patêdhakipun sêrat undhang-undhang, angawisi tumbas ulamipun kewan saking sadhengah tiyang.
Ingkang punika waradinipun dhumatêng abdi dalêm pradikan sasaminipun ingkang madana ing panjênêngan dalêm, kula
Sasampuning kadya punika wiyosipun, kula sampun anampèni sêrat ingkang katitimasan kaping 29 Sawal Dal punika, kula angaturi uninga sapunika ingkang dados pranatanipun nagari,
ingkang kapasang ing margi agêng, botên wontên pemahan ingkang kalêpatakên sêsanggèn dhudhuk lumpuring nagari, sanajan pemahan ingkang kala rumiyin botên gadhah sêsanggèn, sapunika ugi katamtokakên angladosakên dhudhuk lumpuring nagari wau, dados sawarninipun pemahan sajawinipun capuri ing timuran wau ugi kêdah angladosakên dhudhuk lumpur kathahipun kados ingkang sampun katamtokakên ing nagari, kawrat ing sêrat pikêkahipun kapala kampung, wondene manawi lêladosan dhudhuk lumpur wau badhe dipun wontênakên dening ingkang anguwasani pemahan wau, nagari botên kagungan pakèwêd amarêngakên.
Sadaya wau mugi andadosakên kauningan, saha
uninga ing Kangjêng Tuwan Residhèn, kula nampèni dhawuhing timbalan dalêm putra ijêngandika Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, amarêngi ing dintên Kêmis tanggal kaping 5 wulan Siyam ing taun Je angkanipun ing warsa 1830.
Bandara Radèn Ajêng Ôntawati, kadhaupakên akalihan Ngabèi Atmasaputra anakipun Radèn Mas Arya Purwadiningrat ingkang [ing...]
Mênggah punika mugi andadosakên kauningan ing kangjêng tuwan
Kasêrat tanggal kaping 6 Sura Dal 1831.
1. Bandara Radèn Ajêng Kusniyah, katarimakakên Pangeran Arya Surya Mataram, putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mataram. 2.
Bandara Radèn Ajêng Ôntawati katarimakakên Radèn Mas Arya Prawirabrata, anakipun Radèn Mas Arya Purwadiningrat. 4. Kangjêng Pangeran Angabèi kadhaupakên akalihan anak kula nama Radèn Ajêng Maryati. Ijab paningkahipun wontên ing kadhaton dhaup wontên ing kapatihan kados adat.
Badhe andadosakên bingahipun ing manah kula bilih mawi kadhèrèkakên para sadhèrèk sakaparêngipun ing panggalih, ingkang gadhah garwa sami sagarwanipun, sangêt ing pangajêng-ajêng kula.
Kasêrat tanggal kaping 15 Bêsar Je 1830.
kakang mas Kangjêng Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping 6, ridêring ordhê Nèdêrlansên leyo, kumandhuring krun ordhê ing Siyêm, kolonèl komandhaning kang legiyun Mangkunagaran.
Sasampuning kadya punika awiyos, sêratipun kangmas katitimangsan tanggal kaping 18 Bêsar punika sampun kula tampèni kalayan sarjuning manah sarta sangêt ing panêdha kula. Mênggah anggènipun kangmas ing dintên Rêbo tanggal kaping 23 Bêsar punika badhe angemah-emahakên putra èstri, angsal putra têtilaranipun kangmas Arya Suryaputra, kula amung anjurungi pêpuji mugi kalampahan kalayan lastari wilujêng sapanginggilipun. Kajawi punika kula angintuni dhumatêng pulunan kula badhe pangantèn awarni sèrpis tèh saprangkat, amung
Sakanthine ampun kula puniki, bab gène Radèn Mas Panji Kuda Sumadarsana kalêpatan nêrak pranatan dalêm sambut-panyambute arta dhatêng Radèn Ayu Pringgasubrata langkung saking 100 satus rupiyah, botên kasuwunakên idi nagari, puniku saking dhawuh timbalan dalêm Ingkang Sinuhun
sampun, kagêngan, wawi = suwawi, punapi, bêsaos, puniki puniku, mêksih, bèntên
Sasampuning kadya punika awiyos, manawi amarêngakên ing dintên malêm Sênèn benjing enjing sontên
Pangeran Angabèi, ridêring krun ordhê ing Siyêm, mayor ing Genaralên sêtap.
Sasampuning kadya punika awiyos, manawi amarêngakên, ing dintên malêm Sênèn benjing enjing sontên wanci jam sanga putra kula, kula ajêng-ajêng rawuh ing griya kula, lêlênggahan utawi kasukan sakaparêngipun akalihan tuwan-tuwan sawatawis, sangêt ing pangajêng-ajêng kula.
kadya punika awiyos, manawi bapak adhangan ing panggalih, ing dintên malêm Sênèn benjing enjing sontên wanci jam sanga kula ngajêng-ajêng rawuh
besuk ing dina Rêbo Paing tanggal kaping 11 sasi Sura iki, aku bakal anêtakake adhimu anakku Radèn Mas Paras, sorene putra sarta sadhèrèk dalêm pangantèn kapat padha tak suwun tak undhuh marang ing kapatihan, mawa lêlangên tedhansah.
Kang iku manawa kowe dhangan, tak arêp-arêp anyumurupi rise ing wayah jam satêngah pitu esuk, sarta sorene wayah jam sanga kowe tak arêp-arêp manèh, anyumurupi lêlangên tedhansah bangêt kang pangarêp-arêpku.
Bandara Radèn Ayu saha ibu jêngandika uwa, andhanganakên anguningani lêlangên tedhansah ing wanci jam satêngah sanga, ibu jêngandika uwa manawi amarêngakên ngantos dumugi bibaripun pasamuwan sarta malêm Jumungah tanggal kaping 13 malêm Sabtu tanggal kaping 14 tuwin malêm Akad tanggal kaping 15, ugi Sura, angajêng-ajêng
besuk tedhansah ing dina malêm Kêmis tanggal kaping 12 Sura iki, aku lan bok ayumu angarêp-arêp Bandara Radèn Ayu andhanganake anguningani lêlangên tedhansah ing wayah jam satêngah sanga sarta malême Jumungah tanggal kaping 13, malêm Sabtu tanggal kaping 14 lan malêm Akad tanggal kaping 15 uga Sura
Ehe wayah jam 1/2 10 esuk, Bandara Radèn Ayu diarêp-arêp ingkang bokayu angêdusi adhimu Maryati.
Sasampuning kadya punika awiyos, kula anampèni dhawuhing timbalan dalêm ratu kula Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ing Surakarta Adiningrat, kaparêngipun ing karsa dalêm, benjing ing dintên Jumungah tanggal kaping 14 wulan punika, kula akalihan abdi dalêm priyayi kônca bupati nayaka saha nona-nonanipun ingandikakakên anjumênêngakên piyambak, prabayasa pasareanipun pêpundhèn dalèm ing Kitha Agêng, mawi kadhèrèkakên abdi dalêm priyayi kônca panèwu mantri karerehanipun abdi dalêm priyayi bupati wau sami nyagolongan, kajawi punika
riya 4, ugi sami ingandikakakên tumut ing Kitha Agêng, dene jumênêngipun prabayasa wau, wanci jam 10 enjing langkung 47 mênit. Angkat kula kônca priyayi wadana kaliwon sapanunggilanipun wau sangking nagari dalêm Surakarta Adiningrat wanci jam satêngah nêm enjing anumpak sêpur etratrèis, sontênipun wangsul dhumatêng nagari dalêm Surakarta Adiningrat malih.
Sêrat sarta ingkang salam, Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, opisiring ordhê oranyê nasao, pêpatih ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat, dhumatêng ingkang
sakalihan. sapungkuring sêrat para ahli ing Surakarta sami raharja.
dhumatêng ingkang putra Radèn Mas Tumênggung Jayadirana, bupati ing Lamongan.
Sasampuning kadya punika awiyos, sêratipun saudara katitimasan kaping 27 Marêt punika, sampun kula tampèni, kanggenipun saudara kalihan nyonyah suka wilujêng lairipun putu kula Radèn Mas
kadya punika wiyosipun kasarêng punika tatêdhakanipun sêrat undhang-undhang. Angawisi tumbas ulamipun kewan saking sadhengah tiyang.
Ingkang punika waradinipun dhumatêng abdi dalêm pradikan sasaminipun ingkang wadana ing panjênêngan dalêm, kula anyumanggakakên.
Kasêrat tanggal kaping 16 Rabingulakir Jimawal 1821.
Sêrat saha ingkang sêmbah Kangjêng Adipati Sasradiningrat, katur ing panjênêngan dalêm Gusti kangkata 'kang' tidak perlu dibaca. Kangjêng Ratu Timur.
Sasampuning kadya punika wiyosipun kula sampun anampèni paring dalêm sêrat ingkang katitimasan kaping 29 Sawal Dal punika, kula angaturi uninga, sapunika ingkang dados pranatanipun nagari, sawarninipun pemahan sami katamtokakên nyanggi lêladosan dhudhuk lumpuring nagari angladosakên waragad panggarapipun
kapasang ing margi agêng, botên wontên pemahan ingkang kalêpatakên sêsanggèn dhudhuk lumpuring nagari, sanajan pemahan ingkang kala rumiyin botên gadhah sêsanggèn, sapunika inggih ugi katamtokakên angladosakên dhudhuk lumpuring nagari wau, dados sawarninipun pemahan sajawinipun capurining Timuran wau ugi kêdah angladosakên dhudhuk lumpur kathahipun kados ingkang sampun katamtokakên ing nagi,nagari (dan di tempat lain). kawrat ing sêrat pikêkahipun kêpala kampung wondêne manawi lêladosan dhudhuk lumpur wau badhe dipun wontênakên dening ingkang nguwasani pemahan wau, nagi botên kagungan pakèwêd amarêngakên.
Anjawi punika kula anampèni sêrat paturanipun Radèn
ingkang sampun katamtokakên ing dalêm sawulan gunggungipun 3 tigang rupiyah, karsanipun panjênêngan dalêm, lêladosan dhudhuk lumpur wau ing dalêm sawulan amung 2 rupiyah, mênggah ingkang makatên punika nagari botên sagêd amarêngakên, amargi badhe angewahakên petang saha pranatan ingkang sampun sami kadhawuhakên.
Sasampuning kadya punika awiyos, sêratipun saudara katitimangsan kaping 27 Marêt punika, sasampun kula tampèni, anggènipun saudara kalihan nyonyah suka wilujêng lairipun putu kula
Sêrat sarta ingkang salam, Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, opisiring ordhê oranyê nasao, opisiring krun, ordhê ing Siyêm, pêpatih ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat, dhumatêng ingkang putra Radèn Tumênggung Jayadirana, bupati ing Lamongan.
nasao, pêpatih ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat, dhumatêng ingkang putra Radèn Adipati Panji Côndranagara, bupati ing
dhatêng radèn ayu, salame garwa kula dhatêng anak adipati sarimbit, sapêngkêring sêrat para ahli ing Surakarta sami raharja.
Ingkang punika sangêt ing panuwun kula, saha mugi kalampahan kalayan lastari wilujêng
manawa ora ana pambêngane, besuk ing dina Rêbo Paing tanggal kaping 11 sasi Sura iki, aku bakal anêtakake adhimu anakku Radèn Mas Saparas, sorene putra sarta sadhèrèk dalêm pangantèn papat padha tak suwun tak undhuh marang ing kapatihan mawa lêlangên tedhansah.
Kang iku manawa kowe dhangan, tak arêp-arêp anyumurupi pangirise ing
Sasampuning kadya punika awiyos, kula anampèni dhawuhing timbalan dalêm ratu kula ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan ing Surakarta Adiningrat, kaparêngipun ing karsa dalêm, benjing ing dintên Jumungah tanggal kaping 14 wulan punika, kula akalihan abdi dalêm priyayi kônca bupati kaliwon nayaka anon-anonipun, ingandikakakên anjumênêngakên piyambak, Prabayasa pasareanipun pêpundhèn dalêm ing Kitha Agêng, mawi kadhèrèkakên
pangeran putra 5, pangeran sêntana 4, para santana dalêm riya 4, ugi sami ingandikakakên tumut ing Kitha Agêng, dene jumênêngipun Prabayasa wau wanci jam 10 enjing, angkat kula sakônca priyayi wadana kaliwon sapanunggilanipun, wau saking nagari dalêm ing Surakarta Adiningrat, wanci jam satêngah nêm enjing anumpak sêpur otratreis, sontênipun wangsul dhatêng nagari dalêm ing Surakarta Adiningrat malih.
Kangmas Riya Purwadiningrat, benjing tedhansah ing dintên malêm Kêmis tanggal kaping 12 Sura punika, kula kalihan rayi jêngandika angajêng-
ngantos dumugi bibaripun pasamuwan sarta malêm Jumungah tanggal kaping 13 malêm Sabtu tanggal kaping 14 tuwin malêm Akad tanggal kaping 15 ugi Sura, angajêng-ajêng rayi jêngandika bandara radèn ayu tuwin ing wanci jam satêngah sanga.
Adipati Sasradiningrat, aturira ing ngisor iki, ingsun wis amarêngake sarta gawea rèngrèng pranatan, kaya kang wis kêlakon anak ingsun pambarêp.
Kêmis ping 5 Siyam Je ôngka 1830
Kawula nuwun, atur sêmbah kawula abdi dalêm pun Adipati Sasradiningrat, konjuk sahandhaping sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan.
Abdi dalêm kawula nuwun sampun anampèni dhawuhing timbalan dalêm, amarêngi ing dintên Sênèn tanggal kaping 10 wulan Ruwah ing taun Je angkanipun ing warsa 1830, matêdhani uninga, benjing wulan Bêsar ing taun Je punika, sampeyan dalêm karsa badhe angramakakên putra dalêm tiga, sadhèrèk dalêm satunggal.
Kalih, raka jêngandika Bandara Pangeran Arya Purbadiningrat kadhaupakên akalihan Radèn
Bandara Pangeran Angabèi, kadhaupakên akalihan anak kawula pun Maryati. Sampeyan dalêm mundhut pamrayogi kawula dintên tanggal sangatipun ingkang sae salêbêtipun wulan Bêsar wau, ijab paningkahipun wontên kadhaton, panggihipun wontên kapatihan, kados adat putra dalêm ingkang pambajêng, abdi dalêm kawula ingandikakakên
Bandara Radèn Ayu Purwadiningrat, unjuk kawula nuwun sandika, saha sampun lajêng kawula dhawuhakên.
Kêmis ping 18 Mulud Jimakir ôngka 1822
Zie S.W. 1832 blz. 221
Ingkang dhihin salam ingsun, dhawuh marang sira Adipati Sasradiningrat, kapindhone, ingsun paring wêruh, besuk sasi Bêsar taun Je iki, ingsun angramakake putraningsun têtêlu, sadulur ingsun siji.
1. Radèn Ajêng Kusniyah, ingsun dhaupake karo si
Kang iku adipati, ingsun mundhut pamrayoganira, dina tanggal sangate kang bêcik jrone sasi Bêsar mau. Paningkahe ana
lan dhawuha marang Si Arya Purwadiningrat karo bok ayu Radèn Ayu Purwadiningrat.
Sasampuning kadya punika awiyos, sêratipun kangmas katitimangsan tanggal kaping 18 Bêsar punika sampun kula tampèni kalayan sarjuning manah
anggènipun kangmas ing dintên Rêbo tanggal kaping 23 Bêsar punika badhe angemah-emahakên putra èstri, angsal putra têtilaranipun kangmas Arya Suryaputra, kula amung anjurungi pêpuji mugi kalampahan kalayan lastari wilujêng sapanginggilipun, kajawi punika kula angintuni dhumatêng pulunan kula badhe pangantèn awarni sèrpis tèh saprangkat, amung minôngka tôndha katrêsnan.
Kula ngaturi uninga ing Kangjêng Tuwan Residhèn, kula nampèni dhawuhing timbalan dalêm putra ijêngandika Ingkang Sinuhun Susuhunan, amarêngi ing dintên Kêmis tanggal kaping 5 wulan Siyam ing taun Je, angkanipun ing 1830 utawi kaping 10 April 1901 karsa dalêm angramakakên putra dalêm tiga sadhèrèk dalêm satunggal, 1. Bandara Radèn Ajêng Kusniyah, kadhaupakên akalihan Radèn Mas Panji Arya Atmaja, putranipun Kangjêng Gusti Pangeran Arya Mantaram. 2. Sadhèrèk dalêm Kangjêng Pangeran Arya Purbadiningrat, kadhaupakên akalihan Radèn
Ingkang punika mugi sampun andadosakên panggalihipun kangmas, dintên tingalan wiyosanipun taun kakang mas, kula botên sagêd anguningani, amargi sowan ing pagêlaran. Dene para wadana kaliwon jawi lêbêt saanon-anonipun, sampun sami kula wradini sadaya.
kadya punika wiyosipun, kula anampèni dhawuhing timbalan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan, benjing ing dintên Rêbo Lêgi tanggal kaping 20 wulan Bêsar punika, karsa dalêm angramakakên putra dalêm tiga sadhèrèk dalêm satunggal.
paningkahipun wontên ing kadhaton, dhaup wontên kapatihan kados adat.
Badhe andadosakên bingahipun manah kula bilih mawi kadhèrèkakên para sadhèrèk sakaparêngipun ing panggalih, ingkang gadhah garwa sami sagarwanipun, sangêt ing pangajêng-ajêng kula.
wiyosipun, manawi botên wontên pambênganipun, benjing ing dintên Rêbo Paing tanggal kaping 11 wulan Sura punika kula badhe anêtakakên anak kula Radèn Mas Saparas, sontênipun putra saha sadhèrèk dalêm pangantèn sakawan sami kula suwun kula undhuh dhumatêng ing kapatihan, mawi lêlangên tedhansah.
rawuh ing griya kula, lalênggahan utawi kasukan, sakaparênging panggalih akalihan tuwan-tuwan, sawatawis sangêt ing pangajêng-ajêng kula.
ing griya kula, lalênggahan utawi kasukan, sakaparêngipun akalihan tuwan-tuwan sawatawis, sangêt ing pangajêng-ajêng kula.
Sasampuning kadya punika wiyosipun, asarêng punika, têdhakan pranatan susulanipun undhang-undhang bab ngabèi rôngga dêmangipun para putra santana dalêm, sapunika wangênankawangênan. kathahipun, mênggah waradinipun putra santana dalêm, kula mitadosakên ing putra kula.
Prabuningrat, ridêring krun, ordhê ing Siyêm, mayor ajidan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan.
sadulur loro kêmbar padha wadon,lanang wadon. gew gêdhana lanang, gêdhini wadon, P.R. I 195 (lê).
utawa wuwuh gambang gôngsa rong pangkon, padha laras salendro, dadi sulaya lan panunggalane laras pelog.
panitir utawa bonang 4 angkring, kênong cacah 1 iji, gong bèri cacah 1 iji, bêdhug
tadhah arsa, wlas arêp, padharsa, gla
zie abdi dalêm Sragèn letl. b
Mariyêm aran: Kadhalbuntung, iku pisungsunge tuwan Jendral Pandêrlim ing Batawi marang Ingkang Sinuhun Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma ing Mataram, nalika taun
kudhup malathi: bênêr, gilig têkan ing pucuk, lênggang ing bongkot
no. 43 abdi dalêm lurah kaji, kawajibane yèn awan maca kitab ana ing surambi, yèn bêngi andarus ana ing masjid.
1. Panêmbahan Agung II (dene Panêmbahan Agung I sumare ing Panaraga) pêputra, 2. Pangeran Radèn, karan ing akèh: Pangeran Anèh, pêputra, 3. Radèn Ayu Prabu Wijaya (garwa Panêmbahan Radin) (iku pêputra Kangjêng Ratu Kulon, garwa dalêm
kayon Sunan Kalijaga, dhèk jaman Dêmak taun 1443. Kayon iku ing jaba kacorèk kayu lung-lungan, ing jêro kapulas abang pinindha dahana, iya iku
sêpuh ... têgêse kang tuwa dhewe = luwih
tuwa, sarta bisa olèh panambang: ên, kaya ta: kami tegan, luwih tega
wangsalan Tjent mulyaning lara, olèh dening mari. Wiwite ana wong ngadu kêmiri saka Prabu Baka ing Prambanan, sinangkalan swara abur angrusak wani (1007)Sengkalan: swara abur angrusak wani (1007 A.J., 1085/86 A.D.). --- 1 : 515 ---
sapêpadhane, utawa kanggo bumbu sambêl, pamêcahe dithuthuk, amarga saka kandêling cangkoke.
Kêmiri kang wis padha disumurupi rupa 2, kang siji kêmiri kanggo olah-olah, dhapure kang akèh mêsagi, bocah cilik ing nagara Surakarta, lananga wadona, akèh kang dhêmên dolanan kêmiri, kanggo cirak, yèn bocah lanang ana kang kanggo sabêtan. Sijine kêmiri
kang padha didu kang diarani jêndhul, yèn kang gêpak lan têlu juru mung kanggo bumbu olah-olah.
Pangupakarane kêmiri bakal didu, wiwit olèh kang isih bakal, diiris supaya garing, ora nganggo dipe, yèn wis 4 utawa 5 sasi banjur dikum cokak badhèg kang tulèn, lawase rong dina rong bêngi, banjur diêntas, disikat kang rêsik, nganti ilang klamutane, sarampunge nuli dipe 2-3 jam, banjur diêntas diisis, cukup dilèr ana ing wadhah kang ora nganggo tutup, utawa ana ing meja, watara 4-5 dina wiwit nganggo dicêm, disèlèh ing lêrah sawadhahe, ana ing longan utawa liyane, nanging aja nganti ngêmbêr, yèn wis 10 dina banjur digorèng sangan, patrape: anggodhog gula krambil kayadene gawe gulali, ana ing cuwo, kèh sathithike manut
sarta digênèni, nganti dadi blubukan, banjur nisir gula krambil kaulêt lan kapuk randhu, kanggo buntêli kêmiri, kandêle kira-kira sairinge dhuwit benggolan, nuli katumpangake ing blubukan mau, lan diwolak-walik, sawise sawatara suwene, diêntas, dikêpêli ing tangan, mrambut balubukan kang ana pangaron dirata, kêmiri sawise dikêpêli ditumpangake ing blubukan manèh, uga kawolak-walik kang warata, aja nganti nisih gosonge, yèn wis rata diêntas sarta dikêpêli manèh, blubukan iya karata kêmiri mau banjur katumpangake ing kono, diwolak-walik, yèn kêmiri ganggang (nom) mung kaping pindho pangêpêle, yèn kêmiri tuwa nganti kaping têlu, sawise diêntas kang kaping têlu, rampung, diyêm sawatara, yèn wis mangêt-mangêt, buntêle dicuwêkana nah,prênah. ing pucuk utawa cocore, kêmiri kacothotake, buntêl mau aja nganti rusak bêdhah, gêni mrambut balubukan dirata manèh, kowèn (buntêl) kang dicuwik kasèlèhake ing blubukan iku, kêmiri ditumpangake ing kowèn, kakurêbake [kaku...]
Pirantine ngadu, 1. Kêbuk, utawa jênêng pagon, dawane rong elo mètêr, kandêle têlu utawa papat dim, ambane kang têngah 12 dim pêsagi, kiwa têngêne cilik, sakandêle mau, pungkasan kiwa têngên nganggo sikil, ing dhuwur disèlèhi piranti jêpitan, kanggo
Kênul, utawa thuthuk, kayu galih asêm, dhapure gilig, pucuk gêdhe, bongkot cilik kanggo cêkêlan, dadi rupane bênggol, padha uga lan kênul kêcik, mung kacèk gêdhe, dawane karo têngah kaki, bênggole kira-kira rong kolong, bongkote kang minôngka cêkêlan sakolong.
3. Jampil, utawa bantalan, piranti lambaran kêmiri kang ana ing dhuwur, yèn kang ginawe
4. Kênul panggêdhêgan, kênul mung piranti nuthuki kêmiri siji diplèpèt ana ing kêbuk, arane digêdhêgi, mangêrtine nyoba katosaning kêmiri, kang digawe kênul mau cukup kayu jambu utawa nôngka, utawa liyane, gêdhene [gê...]
Tanahing kêmiri kang dadi adon iku ing gunung Marapi, jênênge desa Bêdhoyo, ing kono biyèn ana wit kêmiri 3, kang 1 diarani: gêmblong, kang 1 diarani: gambir, kang 1 diarani ponthang. Ing desa Manglu
[...kuk] sarta didomi nganggo lowahan sathithik bakal panggonan galigèn, galigèn iku gilig dawa kang ngisor mancing tlumpah, kang dhuwur mancing gawanganing kêlir. Piranti mênthang kêlir kang dhuwur, kêlir mau ing dhuwur wis mawa piranti
kang dhuwur, kiwa têngêning sumpingan didokoki piranti kayu panggungan sungsun loro padha dibolongi, iya iku piranti nyumping, antaraning sumpingan kiwa têngên kalowahan, diarani: paseban, ing têngah kapasangan balencong.
Prabu Kandhiyawan iya Prabu Jayalêngkara ing Purwacarita, karsa yasa agêm-agêman makutha (= kuluk) sarta songkok kagêm ingkang sarira
kang undhakan dhuwure kaya saiki saka anggite ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan P.B. I sinangkalan têrusing guna rasa
godhong lan kêmbang kênanga, nanging ambune wêngur godhonge kêna ginawe tômba lara balung kayadene wit tikêl balung, pinopokake.
a. Mayor kagêm sowan Sênèn Kêmis sarta saos, kampuhan, dadi ora
langking mung pêpatih ingsun lan putraningsun, atawa sadulur ingsun kang ingsun kawênangakên nganggo,
Mungguh anane ing jaman saiki ora ana kang kaya mangkono, kabèh nganggo dhasar baludru utawa rondhêgut, dening malah apik rupane lan awèt anggone tinimbang karo bêrci.
dening ora kagungan kuluk biru utawa putih. apadene kagêm jagong utawa layad. g. Kolonèl twèdhê kumêndhan lan para mayor, kagêm sowan tingalan kampuhan sarta kagêm
4. Kuluk putih iku tumrap prayagung wadana kaliwon lan prayayi panèwu
5. Kuluk mur kuning utawa ijo kêmbang mas anggone abdi dalêm panèwu mantri: lirune kuluk mathak, kanggone mung yèn nuju tungguk utawa seba malêbu ing karaton padinan, lan ora kêna dianggo kalawan bêbêdan.
1. Kuluk biru kêmbang gundha mori gêrusan luwih ênom tinimbang lan kuluk biru ênom, tanpa panunggul (nyamat) bêdhahan kabirèn?§ saka sasurupane Ngabèi Wôngsayuda II kang wis ngumur 92 taun sarta kang saiki (1836)[1906/07 A.D.] isih urip, kang aran kuluk kabirèn iku kang têngahe (panggonan nyamat) golong mubêng padha lan ambaning dhuwit igaran, mulane Sampeyan Dalêm ora ngagêm nyamat, dening kuluk kêbirèn mau: bolong (olèh
wangun kasatriyan, kunca kasampirake ing ukiran, kuluk biru mau kagêm sowan Sênèn Kêmis sarta sowan ing dina gêdhe kampuhan.
jagong tuwin anglayad apadene mêthuk rawuhe Kangjêng Tuwan Jendral Mayor, utawa Kangjêng Tuwan Residhèn, lan dhèrèk wiyosan dalêm têdhak mirsani Balapan sapêpadhane. Barêng para bupati kalilan nganggo kuluk kanigara, banjur ora ngagêm kuluk bêrci irêng, kajaba mung kari kagêm sowan padinan.
Kuluk mathak putih yèn nganggo awak-awak calumpring ingaran: blibar manggis, iku anggone panèwu mantri lirune mathak, anggone mung yèn panuju tungguk utawa jaga nagara, pêrlune kukuh lan awèt kanggone tinimbang karo kuluk mathak, barêng panèwu mantri kadhawuhan salin
iku bêcik watêke, slamêt sabarang gawe, kang nunggangi ora tau nêmu sangsara.
kaluwih). Punjuling wilangan wangsalan Tjent. olèh dening luwih.
Kaliwon têgêse: kapiji, kuwajibane nampani parentahing bupati, banjur kadhawuhake marang kabayan, wratane marang panèwu mantri sapangisor, lan seba Sênèn Kêmis, tumindak tungguk kêmit, kêna ing laku sarupaning ayahan dalêm tuwin kajibah ngladèkake paturane kalerehane kang katur kabupatèn, ing
nganggo didokoki pakan bêras, utawa pari, manuk kang doyanane bêras pari padha nêba mrono sarta banjur agahan mangan pakan, ora
Dwarawati / tinumpêsan iku / awak Pandhawa //
ngandhut marangke / môngsa wurung dadi / mungsuh pan asandi / kewala bêcik /
dithinthing unine: rung, cilik landhung, sing nganggo akèh lêlarane, lan boros donyane, kêrêp olèh dêdukane wong gêdhe, lan kêrêp bingung, tuwin dibêdho? dèn ngati-ati.
kadadian saka musthika jamus, saka sabdane Bagawan Abiyasa, kaparingake marang kang putra
kalamunyêng: bênêr, nganggo sogokan siji, sraweyan sarta ri pandhan.
Jênênging pangantèn lanang wadon pinèt aksarane ngarêp buri, banjur dikumpulake dadi siji, binuwang 5-3,
apadene nganggo lambe gajah lan gônja ing buri nganggo grènèng, yasane Sri Maharaja Berawa (= Sang Hyang Kala), nalika jumênêng nata ana
yèn ginawa prang kang nunggang mati dèn amuka ing mungsuhe.
wangsalan Tjent. siti andhap olèh dening lêbak, voorb
ing êpanging kêkayon, dijèrèng kolongane nanging tanpa pakan, dadi ora pati migunani, arang
Araning kuluban kang muni ing layang Tjent. Tjeb. sawise Sèh Amongraga têmu lan Kèn Tambangraras, ana ing dhukuh Wanamarta, kaya ing ngisor
bupati pulisi… Radèn Tumênggung Suradirja, munggah dadi bupati pulisi Surakarta, sumare Kajoran (Klathèn) 6 taun
2. Radèn Tumênggung Cakradipura, sumare Ngampèl 1 1/2 taun, 3. Radèn Tumênggung Mangundilaga, sumare Sêmangkak (Kla) 5 taun, 4. Radèn Mas Tumênggung Mangunkusuma: olèh 27 taun munggah dadi pêpatih asma Radèn Mas Adipati Mangunkusuma, 5. Radèn Tumênggung Cakrawadana, mung olèh sêsasi sumare Ngêndho (Bayalali), 6. Radèn Tumênggung Martawadana, munggah dadi bupati jaksa Radèn Tumênggung Jaksanagara., 7. Radèn Tumênggung Mangunnagara sumare Kêbonso (ba) 1 taun, 8.
panggonane ana ing alas bae, gawe ranggon kaya gubug, dumunung ana ing kayu gêdhe kang singit-singit,
Kaparingan lungguh bumi desa 100 karya utawa 25 jung.
e. kalang brèt (wadu aji) têgêse kalang brèt: ora duwe panggonan utawa tanpa dunung nunggal
patunggukane ana ing alun-alun lor, pagaweane anggarap kayu, bêkakas omah yêyasan dalêm ing karaton, nanging kang dudu ukir-ukiran.
raja pandhita ing Mêndhangkamulan, iya ing Purwacarita, sinangkalan: trus gatra kaya lena (399) P.R. II 87-5 =
padhadene lapak, kang ginawe bakal kayu jaran, kayu kuwèni, kayu mêntaos sapêpadhane kang anduwèni bobot ènthèng, kayu mau kagawe tipis, ing buri ômba pinggire ginawe mayat munggah wangun anglambe dang verk. v. lambe dandang, dilarapi jarit nganggo isèn kapuk, sarungane giligan jarit dibuntêl ing sangkêlat utawa baludru, apuse lawe putih utawa abang iya ginawe giligan, kang kagêm ing
nalika ing taun 1696 t/m 1699 sirna dening ladhung. Kopi katandur kang kaping pindho wiji saka Malabar dening tuwan swargi Krun nalika taun 1706 lêstari nganti tumêka saiki D.k. 1907 No. 43.
zie kêbo, en zie tali kêpuh
(= daluwang Panaraga no. III) zie daluwang.
Têmbung kapir wong Jawa ngarani wong kang ora têtak, kaya ta: Walônda, Cina, sapêpadhane wong kang ora têtak, iku luput, bênêre, têmbung kapir = ora pracaya, kosok baline mukmin moe'min,
Radèn Tumênggung Puspakusuma I, 2. Radèn Panji Jayaningrat, munggah dadi patih nama lêstari Radèn Adipati
nêtês sarta dumunung ing tanah Eropah, kipit kalêbu bangsaning manuk burcèt, êndhoging kipit angluwihi enak, ngungkuli êndhog pitik, rêgane êndhog siji nganti 30 sèn.
zie srandu warôngka wêdhung en srandu warôngka kêris.
Kapitan Cina Surakarta aran Simpyok, dhèk jamane Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana V gawe wayang purwa, polane wayang gawean Kartasura kang durung dijujut, sarta dhèk samana akèh wong kang padha gawe wayang mangkono, wong akèh ngarani: wayang padhalangan, gaweane kapitan Cina iku barêng wus dadi salakon, wayah wayang. kabèh mau digêmbledigêmblèng. (= prada) ing awak têkan paraupane, dalah wayang dugangan, buta, kêthèk, jaran, gajah lan prampogan.
Awit saka kumawanine kapitan Cina anggêmblèng wayang sagêlêm-gêlême, waton bôndha kaduga banjur ana dhawuh dalêm larangan zie P.B. IV.
Piranti wadhah iwak kali ingaran: kêpis, panggawane ana ing iringan mawa nganggo tali disabukake, kêpis tumèmplèk kaya kêrga.
Kang duwe panêmu sapisan gawe kapal api tuwan
Kèmês iku bangsaning wêdhus, dumunung ing tanah Switsêrlan, manggon ing
bangsaning kimpul iku mau kabèh tinandur ana ing pakêbonan, panandure ing môngsa katiga akir, yèn wis pitung sasi kêna
digodhog sarta kudu dioncèki kulite kang rêsik, awit kulit kimpul iku anggatêli. Godhong kimpul arane lumbu utawa lompong, enak lamun kinêla.
wangsalan Tjent. janma kalumpukan, olèh dening
kumba-kumba zie sapu jagad kumbah zie sor
Ambakali gawe kêmbên iku mori utuh 2 1/2 kacu diparo dadi 5 kacu.
kang jumênêng nata ing Kumbina Prabu Bismaka (Aryaprabu) sinangkalan: mantri loro umatur (723).Sengkalan: mantri loro umatur (723 A.J., 801/802 A.D.).
Bocah lair mêtu barêng sadina, lanang padha lanang utawa wadon padha wadon P.R. I 195 (3).
Wêsi kêmboja iku otote kaya gadhung pating karênyêp, rupane putih mrusuh, yèn dithinthing unine: ngo, ngo, sajroning rungon ana rungon manèh: thing, ngang, ngang, dawa, iya iku kang dadi anaking wêsi kabèh, asale saka watu selan, watêke kaya wêsi purasani, nanging ora kêna dikumpulake lan wêsi
Padmasusastra. karêpe kaya ratu, sapa kang nganggo ditrêsnani ing wong akèh, lan ora kêna ing susah, karêpe mung suka- suka, ngluwihi ampuhe. Pangane kayu cêndhana lan kayu tanjung, karo balung ayam alas lan [la...]
[...n] balung rase, didhêplok
amêrkutuk, grayange kasap asamun, yèn dithinthing unine: thong, ngang, ngang, yèn dhapur luk, ana kasugihane, nanging kêrêp padu lan bojone, yèn dhapur
blanggrèng ( kêmbang kopi ) - bopong - bangah.
Araning kêmbang kang muni ing layang Tjent. Tjeb. sawise Sèh Amongraga têmu lan Kèn Tambangraras, ana ing dhukuh Wanamarta, kaya ing ngisor iki:
andong, orok-orok, arumdalu, angsana, anggrèk, noja, nagasari, cêpaka, cêpaka
Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping 4, andhawuhakên dhatêng juru nyêkar sinjang saha ngêcèt, kados ing ngandhap
pinggir pêthak têngah cêmêng kawastanan garudha manglayang, kapirit wayanganipun paksi garudha manawi nglayang, ing têngah cêmêng pinggiripun katingal pêthak. Sêkaripun wit-witan ingkang ulêsipun pinggir pêthak ing têngah cêmêng, punika sêkar tulupan, wangun kados sêkar kêcubung, nanging wiyar saha
Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara ingkang kaping 4, ulês candhikayu punika jêne byur sulak amaya-maya.
Gusti P. Mangkubumi I kendhang, ngagêm nyamping kêmbang jarak, mulane kagungan prasapa putra wayahe ora kêlilan nganggo
panêmbahan ... zie wali no. 44
Kêbo iku khewan kang lulut, mulane diarani: rajakaya. Wong tani
jêblogan, kayadene iwak, ora bêtah ing panas, mulane yèn ginawe grobagan, lumaku ing dharatan, awake dipyur-pyuri banyu. Kêbo lanang kang bêcik dhapure sarta kang lêmu awake diarani pêlèn, kêbo wadon mung bisa manak sapisan ing dalêm sataun, sarta anake mung siji, durung ana kang kêlakon kêbo bisa manak loro kayadene manungsa manak kêmbar. Pakanane kêbo sukêt utawa rèndèng, yèn wis warêg banjur anjêrum, sarta anggayêmi. Anggayêmi iku pakane kang wis kolu diutahake sarta banjur digilut nganti ajur èmêt, wusana diulu, tumuli mêtokake manèh kang anyar sarta banjur digilut kaya kang uwis. Mangkono ing sabanjure.
wayah sore jam 6 banjur dilêbokake ing kandhang, kêbo iku banjur turu ing jêblogan sajroning kandhang ora bisa dhahas, mulane sok dibêdhiyangi supaya ora dirubung ing mimik utawa dicakoti ing lêmut, kêbone bisa turu. Iwak kêbo iku ora pati enak yèn tinimbang karo iwak sapi, nanging wong Jawa akèh kang karêm marang iwak kêbo saka wis
ala bêciking kêbo kang kêna diadu karo macan, saka gêdhening ati, karosan lan ulahe, kajupuk saka saranduning awake. Pratelane kaya ing
kang mubêng ngiwa (unyêng-unyêngan ana ing bathuk)
Kêbo dumunung ing tanah Asiyah. Ciri-cirining kêbo cacah sarta manggone ora
Tilas kadhatone Prabu Arjunasasra, nalika cangkrama marang ing pulo Jawa kèndêl ana ing kono
lar badhak sarakit zie upacara letl. f
Badhak iku manyura lanang, kêbut sarakit êdhênge wolung buntut […]tanda [...] dalam paragraf ini teksnya
utawa sutra, gara[…] japitan wêsi tlakup[…] mas, gara[…] aran bungkul […] wulu ing dhuwur […]ran. Cawanga[…] têngah aran […]piyok […]sor karan […] utawa […]wul kang watê[…] aran pangan, kabèh iku araning wulu badhak.
1. bênêr nganggo pejetan, gônja ing buri nganggo grènèng. 2. dhapur carubuk luk pitu nganggo pejetan. 3. dhapur paniwèn nganggo sogokan dawane sak luk nganggo kêmbang kacang,
Kêris warna papat mau yasane Prabu Dwastharata ing Ngastina (putrane Prabu Krêsna Dipayana Bagawan Abiyasa) kang kinon anggarap êmpu Mayang, sinangkalan buta loro anggêru (725).Sengkalan: buta loro anggêru (725 A.J., 803/804 A.D.).
Araning gong kanggo yèn ngadu lan ngrampog macan, kanggone: sadurunge Kyai Baung dadi, sarta kanggo jogède abdi dalêm wirèng tamèng towok ana ing karesidhenan, yèn nuju taun baru utawa taun raja, kalikanalika. jumênêng dalêm P.B. IV.
' = patanèn. Pangandikane Dèwi Sri marang Nya[…]Tidak terbaca. Ki Buyut Wôndha ing desa
ginawe nancang, yèn dijodhokake sanadyan ana ing cancangan iya bisa manak, anake yèn durung gêdhe tansah ngamplok ana ing wêtênging biyangne, pakanane rijêki utawa woh-wohan, iwak mêntah matêng ora doyan, nanging ing Saprapat (Juwana) ana kêthèk nganti atusan manggon ing ara- ara, kaapit ing bangawan cawang kang padha anjog dadi sawanganing sagara ing Juwana, ing ara-ara iku ora ana cêcukulan wit taun kang wohe enak pinangan. Kêthèk-kêthèk iku kêpêksa padha mangan iwak loh, pangamèke sarana gogo, yèn mrangguli êrong disogok ing buntute yèn buntut iku krasa cinapit ing kapithing utawa rajungan, banjur didudut alon-alon, yèn wis katon mêtu saka ing êronge enggal didêkêp sarta ginawa mêntas sinuwèk-suwèk banjur pinangan.
Wong ngingu kêthèk adate dicancang ana ing gêdhogan. Prasasat ngêmiti jaran ora gampang jinupuk maling, awit yèn ana wong
pasabane ing tanah Asiyah utawa Amerikah. Mulane diarani kêthèk pandhita, amarga wujude ngrogok kaya pandhita ing tanah Eropah. e. kêthèk pandhita wulu abang, pasabane ana ing alas tanah Aprikah utawa Asiyah. f. kêthèk badhut, pasabane
Panataning kothak ana kiwaning dhalang, tutupe ana têngên, lowahaning kothak lan tutup dadi palinggihaning dhalang, ambane kawatêsa ujuring gêndèr kang ana ing buri.
Kathiprak iku araning têtabuhane wayang bèbèr sarta gêdhog zie bèbèr
pratelane para lêluhur dalêm ing karaton Surakarta lan Ngayogyakarta kang sumare astana Kuthagêdhe, kaya ta:
no. 3. Kangjêng Kyai Dhatuk Palembang (= Sultan Pajang) kang wus sumare ing Butuh kapindhah marang
76. Kyai Wirakarsa, 77. Tumênggung Madiun, 78. Ingkang garwa, 79. Pangeran Mandura, 80. Kyai Agêng Mangir = Lowanu, 81.
teman..iku lak bahasaku Cak..sampeyan iku asline wong endi..?
Januari 5, 2008 | Balas	Man-teman..iku lak bahasaku Cak..sampeyan iku asline wong endi..heee,
Balas	Bonsai Biker berkata:	28 Januari 2013 pukul 13:48	ngarep mode
Peninggalan Sunan Kalijaga lainnya adalah gamelan, yang diberi nama Kanjeng Kyai Nagawilaga dan Kanjeng Kyai Guntur Madu. Gamelan itu kini disimpan di Keraton
Ing antara sapangu; Pangungaking kahanan wus mirud; Morat-marit panguripaning sesami; Sirna katentremanipun; Wong udrasa sak anggon-anggon
He2… iyo Bon, mbiyen antar kelas kene (KKB dan TLK) iku koyok kucing ketemu tikus. Tawuran ae😀. Maklum Bon jenenge ae arek cilik, jek tas lulus SMP dadi senengane yo dolanan dan gelut-gelutan😀. Mangkane kanggo adik-adik, ojok ditiru mas-masmu mbiyen dan sampeyan kabeh kudhu luwe apik ketimbang kene angkatan 5. Bener nggak Bon?
apik2 kabeh..Maturnuwun. Wis podho keluarga kabeh, kari aku ( he..he..he..melas yo )
Rusdiyanto ( Paijo ) saiki kerjo nang pelayaran, keliling luar
yo wis mugo2 ilemumu isok lang diterapno nang indonesia supaya uripe wong cilik isok luwih apik, ojok sampek ngkok dorong2 wis kebandang kodew trus lali balik indonesia.
yo wis yo njul donga dinonga ae
kon saiki manggon nang endi, anakmu piro? diajari tari kontemporer anakmu engko yo cekno mantep koyok bapake.
enakkkan lek mbahas sing rodok personal nang ngone forum ngene.
trus yok opo kon iki wis balik nang indonesia tah sik nang negoro walondo?
Balas	On 7 Oktober 2010 at 10:37 pandanalas said: melu ki Emprith ah…melu numpak..eh numpang..
Balas	On 7 Oktober 2010 at 10:58 honggopati said: Sugeng siang P. Satpam.
Nyuwun pangapunten telat absen.Biasane bakda subuh, iki mau ono urusan esuk-esuk ngeterake sedulur disik.
Balas	On 7 Oktober 2010 at 11:11 emprith said: Monggo..monggooo Ki
taksih wiyar papanipun, kloso malah dereng digelar sedanten
Ki Pak Satpam nembe menek wit klopo, badhe ngrujak degan kagem rencang maos rontal
Balas	On 7 Oktober 2010 at 11:04 Budi Prasojo said: No 23
Balas	On 7 Oktober 2010 at 11:13 bancak said: sugeng siang poro sederek, kulo ugi nderek antri
at 05:20 Budi Prasojo said: Lonthar 29 dicantholne teng pundhi Ki?
Balas	On 8 Oktober 2010 at 05:36 Budi Prasojo said: Sepuntene Ki, amargi dipun”Eling”aken Ki Widura, lonthar 29 sages dipun undhuh. Matur suwun
Balas	On 8 Oktober 2010 at 05:39 cantrik bayuaji said: ELING Ki ELING
On 7 Oktober 2010 at 22:55 Widura said:
Plong….,raosipun.Sawetawis puniko wonten manah tansah was-was, kados pundi kawontenanipun Ki Djojos.
Kita namung sadermi andedonga Ki, lan Allah SWT sampun ngabulaken.
wonten ing tlatah Menoreh meniko. Mugio tilasipun aji pamungkas Kebo Dungkul boten patosa mempan tumrap panjenengan. Kejawi puniko reramuan saking Ki Tanumetir sampun ngantos supe dipun
Kartojudo said: Handerek bebingah bebungah kesehatan kasihatan panjenenganipun Ki Djojosm..
Balas	On 8 Oktober 2010 at 21:39 arga said: Kulo ndherek bingah Ki Djojosm, mugi-mugi enggal sehat lan pulih kados wingi uni.
Balas	On 8 Oktober 2010 at 07:30 wiek said: Selamat pagi,
Eling, Eling ….. Eling
Tangkyu, kamsia, matur nuwun,…..
Balas	On 8 Oktober 2010 at 13:08 pandanalas said: Yu Padmi
ingkang ceblok wonten ing koper sampun kula pendhet Ki Ajar pak Satpam.
said: sugeng enjing poro cantrik lan metrik kulo pamit reyin badhe padhes
Sugeng enjang sedoyo sanak sederek ingkang minulyo, …….. poro beghawan,poro ajar, poro janggan, poro putut, poro kyai, poro nyai, poro cantrik, poro mentrik, sugeng makaryo, mugi rahayu ingkang tansah pinanggih.
lho….?!?!?
On 8 Maret 2011 at 11:40 Kartojudo said: Njaluk tulung kulo Jeng…
mbaplang, motone mblalak2) Dhik Mita, tapi njeronya itu alus lho! Suwer, …. coba tanyao Bu Guru Ken Padmi yang masih berkerabatan!
Balas	On 8 Maret 2011 at 11:08 pandanalas said: kulo mpun setunggal kemawon…Nimas Padmi…
Nyuwun agunging pangaksami dene kawula sampun cumanthaka kumuwantun angribeti Ki Beghawan Bayuaji. Nuwun.
Balas	On 31 Oktober 2011 at 09:19 cantrik bayuaji said: Nuwun
kemawon menawi ingkang ndongeng Ki Bayuaji mboten badhe
Mumbai ING Vysya Tfu ING Vysya Chembur ING Vysya Rcc ING Vysya Altamount ING Vysya Bandra West ING Vysya Kohinoor Road ING Vysya Khar ING Vysya Cms ING Vysya Worli ING Vysya MIDC ING
TUMPENG 503 SDN TUMPENG 03 Desa Tumpeng Kec. Wonosari 504
Ora kroso dolanan neng laptop kok ngerti-ngerti meh jam 22.
Paguyuban kang sayuk rukun ngugemi rasa tepa selira
Keuskupan Purwokerto - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Resep Gabus Pucung Betawi BUMBU Enak
saking info menika kula saget ngarampungaken tugas saking bapak guru kula ….sepindah malih kula ngaturaken agunging panuwun dumateng web menika matur nuwun njih….,,,, 235. shinta
Tatêdhakan Sêrat- sêrat Undhang-undhang Pranatan Sasaminipun,
ingkang Kadhawuhakên Dening Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, Ingkang Kaping Sakawan, Papatih Dalêm ing Surakarta Ingkang Jumênêng
Isinipun Sêrat Undhang-undhang saha Pranatan, Jilidan Ôngka 5 Punika ... Kawrat ing Kaca
128. Pranatan, tumbas utawi nglilahakên griya ngêbrêgi kêdah nyuwun lilah ing nagari ... 11
129. Undhang- undhang, pasewan kareta ing wêkdal balapan, taun 1897 ... 17
130. Undhang-undhang, bab sumur bur, tumrap ing Sragèn ... 23
131. Undhang-undhang, bab tiyang manggih barang kina ... 27
kamantrèn dhistrik, ing kabupatèn Sukaharja ... 33
134. Undhang-undhang, tiyang rundha patrol pakampungan, sarta nyirami margi agêng dipun wontêni saking nagari ... 37
135. Pranatan, wragad prajangjiyan ingkang kauningan ing parentah, mindhak dados gangsal prêsèn ... 41
136. Undhang-undhang, balônja pulisi wakil sarta ingkang dipun wakili ... 45
137. Pranatan, bab têtêp pocotipun pangulu kabupatèn ... 50
138. Pranatan, katrangan bab sarakah sarta sajèn ... 52
139. Undhang-undhang, kalilan ngadêgakên bango wonten ngalun-alun lèr, salêbêtipun wontên pasamuwan jumenengipun kangdjêng sri maharaja putri ing Nèdêrlan ... 62
140. Undhang-undhang, pasewan kareta ing wêkdal pasamuwan balapan, taun 1898 ... 65
bab kajêng jati pinanggih ing dhusun-dhusun, ingkang kêdah mawi sêrat pasa utawi sèrtipikat ... 76
143. Pranatan, bab wiji pantun ... 99
144. Undhang-undhang, bab paklèkèk kaasta piyambak dening kangjêng guprêmèn ...
145. Pranatan, ingkang sami gêgriya salêbêtipun pagêr bumi kadhaton, manawi jagongan botên kalilan lêlinggihan kursi sasaminipun ... 109
146. Pranatan, bab tiyang dhusun ngalih griya ... 113
147. Ewah-ewahanipun sêrat undhang-undhang bab paklèkèk, tumrap salêbêting kitha karaton Surakarta ... 117
148. Pranatan, uruting lalungguhanipun abdi dalêm pulisi ... 119
149. Undhang-undhang, bab lampahing kareta, salêbêtipun wontên pasamuwan kramanipun sadhèrèk dalêm nênêm ... 125
150. Undhang-undhang, pasewan kareta ing wêkdal pasamuwan balapan, taun 1899 ... 131
151. Katrangan bab arta said manawi nalak utawi rapak ... 137
152. Ewah-ewahan pranatan, bab unusanipun tumbas griya ngêbrêgi ... 139
153. Undhang-undhang, bab panyuwakipun arta krêtas lami ... 141
154. Pranatan bab nyuwun têtêdhakan karampunganing pangadilan ... 143
155. Wêwahan pranatan, bab têtêmpah bilih nyuwun angênggèni papan pomahan gêgadhuhan ... 147
156. Undhang-undhang bab arta têmbaga lami kalintonan sèn ... 149
157. Wêwahan pranatan bab pakuburan ... 153
158. Pranatan bab angadêgakên griya ingkang kangge panggaotan rowa kêdah nyuwun lilah ing nagara ... 161
159. Pranatan bab pamardi nanêm dêling ... 164
Têrang ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, mupakat lan ingkang bapa kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta.
Manira Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, pêpatih ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat, sawuse anguningani anane kagungan dalêm bangawan lan kali ing bawah dalêm Surakarta kang ana tambangane, sarta sawuse anggalih supaya anyathithikake kuwatir sangsarane kang padha nunggang prau ana ing panambangan mau, lan anyêpèkake udur bab kèhe tambangane kang padha nunggang prau mau, apa dene supaya sarupane uwong padha sumurupa yèn sarupane kali ing bawah dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan iku pancèn kagungan dalêm, marmane ing mêngko anggalih prêlu andhawuhake pranatan kaya ing ngisor iki.
soengi soengi di bawah Srie Padoeka Toean Soesoehoenan jang ada Panambanganja, itoe jang
uwong utawa liyane mung kang wus kaparingan lilahing nagara, mawa kaparingan layang pikukuh kang anamtokake kèh sathithike kalilane anjaluki tambangan marang kang padha kasabrangake, sarta anamtokake kawajibane, kaya ta: wujuding prau dalah pirantine kudu santosa lan anyukupi prêlune kang padha kasabrangake, wong kang dipatah anglakokake praune kudu kang wus bisa lan mangêrti marang pakèwuhe anglakokake prau, utawa anamtokake pêpacak kang prêlu tumrap marang wong anglakokake prau.
Mungguh kèhe dhuwit tambangan mau manira tamtokake kaya ing ngisor iki.
1. Wong siji lumaku lêgèh ... 1 dhuwit.
2. Wong wadon siji anggêgendhong ... 1 dhuwit.
3. Wong lanang siji amimikul utawa nyênyunggi ... 2 dhuwit.
11. Bèndi utawa dhosodho siji rakitan jaran utawa sapi ... 60 dhuwit
12. Kareta siji tanpa rakitan ... 60 dhuwit
13. Kareta siji, rakitan 2 utawa 4, 1
militèr lan para pulisi abdining kangjêng guprêmèn, sarta abdi dalêm pulisi kang padha nglakoni pagaweane sarta kang diêlih panggonane, apa dene barang kagungane kangjêng guprêmèn lan kagungane nagara, iku padha ora kêna ing bayaran.
Kang kaparingan lilah anglakokake prau mau anjaba kagungan dalêm panambangan kang ana ing asta dalêm, lan kang kapatêdhakake [kapatê...]
dhewe iya iku kang bakal kaparingan lilah, lawase bakal katamtokake sakaparênging nagara, kapratelakake ing layang pikukuh, manawa wus tutug wawangêne iya bakal kalelangake manèh.
Sabên ing masa udan, para panèwu utawa mantri dhistrik apês-apêse sabên sasi sapisan kudu niti pariksa wujuding prau kang padha kanggo ana panambangan ing bawah wawêngkone dhewe-dhewe, yèn praune ana sababe kang nyumêlangi, layange pikukuh kudu kapundhut, banjur kaladèkna gumantung ana ing kabupatèn pulisi, yèn praune wus didandani santosa, layang pikukuh mau banjur kaparingna manèh.
Tumindake pranatan iki sawuse sawidak dina saka titi masane layang undhang-undhang iki.
Manawa ana kang ora ngèstokake layang undhang-undhang iki kapatrapan dhêndha kèhe: 1: sarupiyah tutug 100: satus rupiyah, utawa
Layang undhang-undhang iki kalumrahake sarta katèmplèkake ana ing panggonan saprêlune, supaya aja ana kang ngaku ora sumurup unine.
Dhawuhing undhang-undhang tanggal kaping: 25 sasi Sawal taun Jimakir, ôngka 1826, utawa kaping 29 Marêt, 1897.
ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, mupakat lan ingkang bapa kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta.
Manira Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, pêpatih ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat, andhawuhake kaya ing ngisor iki.
Sarupane wong tuku omah angêbrêgi kudu mawa nyuwun lilahing nagara, manawa wus ora ana pakèwuhe nagara bakal banjur anglilani mawa maringi layang minôngak pikukuh gone kang tuku kalilan angênggoni palêmahan mau, dene pambayare dhuwit unusan lastari kaya kang wus kalakon, ing dalêm dhuwit sarupiyah limang sèn, lumadine marang nagara mêtu bupati pulisi kang bawahake, nanging kang wajib angladèkake dhuwit unusan mau kang tuku.
angêbrêgi kang bakal katindakake dening utusaning nagara, ing dalêm dhuwit sarupiyah limang sèn. Manawa ana wong anampani waris omah angêbrêgi yèn omah mau durung ana layange pikukuh, iku kudu kasuwunake pikukuh, dene manawa wus ana layange pikukuh, kudu kasuwunake salin tumrap marang kang nampani waris mau, nanging padha ora mawa ngladèkake unusan.
Sarupane wong omah-omah kang wus mawa mêngkoni pomahan, manawa sumêdya nyuwun layang pikukuh kêna duwe atur panyuwun marang nagara, manawa wus ora ana pakewuhe nagara bakal banjur amaringi, kang nyuwun layang pikukuh mau wajib angladèkake dhuwit unusan, kaetung saka tapsiran rêganing omah angêbrêgi kang bakal katindakake dening nagara, ing dalêm dhuwit sarupiyah limang sèn.
Sarupane wong kang tuku omah ngêbrêgi, kang nglilahake omah utawa nampani waris omah ngêbrêgi, apa dene
pomahan, kaya unine bab 1, 2, sarta bab 3 mau, kature marang nagara kudu mêtu panggêdhening pulisi kang ambawahake, panggêdhening pulisi mau banjur angladèkna marang nagara mawa papriksan sarta katrangan saprêlune.
Sabên saêntèke sasi para pulisi wajib anglapurake marang nagara manawa ing bawahe ana kang duwe panyuwun kaya bab kaping 1, 2 lan bab kaping 3 mau, dene manawa sajrone sasi kang kapungkur ora ana kang duwe panyuwun, mung anglapurna sêpên.
Pranatan iki mung tumrap ing pakampungan sajroning kutha karaton Surakarta sajroning kutha kabupatèn, kaya ta: kutha kabupatèn Klathèn, Bayalali, Sragèn lan Sukaharja.
Iku sarupane wong padha sumurupa lan padha angestokna saprêlune.
Dhawuhing pranatan tanggal kaping: 29, sasi Sawal taun Jimakir, ôngka 1826. Utawa kaping 2 April, 1897.
Manira Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, pêpatih ing karaton dalêm Surakarta, andhawukahe kaya ing ngisor iki.
Sarupane wong kang padha anyewakake kareta, ing waktu pasamuan balapan, wiwit tanggal kaping: 25 tumêka kaping: 28 Juni, 1897, iki, ora manira lilani angundhakake pasewane luwih saka kaya kang kasêbut ing ngisor iki.
Yèn mênyang ing balapan dalah ulihe ... rong rupiyah.
Yèn kurang saka sajam kaitung sajam, karo têngah jam, rong rupiyah
Dene tumrap kareta kang lumrahe diarani andhong iku pasewane: yèn ngêmot wong loro lumaku marang balapan sèkêt sèn, ulihe saka balapan sèkèt sèn, yèn luwih saka wong loro
kareta lan jaran mau ora angestokake pêpacake layang undhang-undhang iki, bakal kasêrêg
Layang undhang-undhang iki pakaringake marang para panggêdhe sarta para pulisi supaya banjur kalumrahake ana panggonan saparlune, supaya aja ana kang ngaku ora sumurup unine.
Dhawuhing undhang-undhang tanggal kaping: 16 sasi Sura ing taun Alip, ôngka 1827. Utawa
Mungguh pranatan manira bab amalangi aja ana wong kang ngrusak utawa ngrusakake sumur bur sajroning kutha karaton dalêm Surakarta saprabote kang jênêng bak lan hidran, iya iku wadhah utawa tandhon banyuning sumur bur, sarta aja nganti ana kang ngêcèh-êcèh banyune sumur bur mau, kang manira dhawuhake kamot ing undhang-undhang katiti masan kaping: 12 Jumadilakir Be, 1824, ôngka 100, pranatan mau uga tumrap ing krajaning apdhèling Sragèn.
Iku sarupane uwong padha sumurupa lan padha angestokna saprêlune.
ana ing panggonan saprêlune, supaya aja ana kang ngaku ora sumurup ing unine.
Dhawuhing undhang-undhang tanggal kaping: 29 sasi Mulud, taun Alip, ôngka 1827, utawa
lan ingkang bapa kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta.
Manawa ing bawah dalêm Surakarta ana wong nêmu barang kuna ana sajroning lêmah utawa ana ing kali sapêpadhane kang têtela ora karuwan kang duwe, barang mau kudu banjur kaladèkake ing kantor kapatihan, mêtu saka panggêdhening kabupatèn pulisi kang ambawahake panggonan tinêmuning barang mau, manawa ana prêlune kang
Manira Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, pêpatih ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat, andhawuhake pranatan marang kagungan dalêm bumi ing Sêsela kaya ing ngisor iki.
Gone kawula dalêm wong Sêsela padha duwe wajib anggarap kagungan dalêm lurung gêdhe ing Sêsela, iku saiki manira suwak, nanging liru padha angladèkake dhuwit katur ing nagara siji-sijine kuli kuwat ing dalêm sataune: 1: siji
Mulud uga, 75, pitung puluh lima sèn, wiwit ing bakda garêbêg Pasa taun Alip, 1827, iki sabanjure. Mungguh pangupakarane lurung mau kang manira wajibake nindakake abdi dalêm panèwu pulisi ing Sêsela, mawa manira paringi dhuwit waragad kang manira ampilake
marang abdi dalêm kaliwon ing Sêsela, amurih wujuding lurung bisa padha lan lurung bawah apdheling Grobogan, patrap panggarape mituruta pratikêl tuwan asistèn residhèn ing Grobogan, dene pangupakarane kagungan dalêm karêtêg-karêtêg isih lêstari dadi wajibe arsitèk dalêm.
Kang manira wajibake amardi lumakuning dhuwit sarta anampani banjur angladèkake marang nagara: abdi dalêm kaliwon ing Sêsela kanthi karèhrèhane panèwu pulisi.
Iku sarupane abdi dalêm sarta kawula dalêm ing Sêsela padha sumurupa sarta angestokna saprêlune.
Dhawuhing pranatan tanggal kaping 7 sasi Jumadilakir taun Alip, ôngka 1827. Utawa kaping 3 Nopèmbêr, 1897.
Awit saka kaparênging karsa dalêm, ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, mupakat lan ingkang bapa kangjêng tuwan residhèn, ing Surakarta.
Manira Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, pêpatih ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat, andhawuhake owah-owahane layang undhang-undhang manira katiti masan kaping, 19 Rabungulakir Wawu, 1825, utawa kaping 9 Oktobêr, 1895, ôngka 111, lan anata watês-watêsing kadhistrikan sarta kamantrèn dhistrik ing kabupatèn pulisi Sukaharja, kaya ing ngisor iki.
1. Kamantrèn dhistrik ing Ngutêr sarta ing Kasiyan, bawah kadhistrikan Tawangsari, saiki padha kabawah ing kadhistrikan kutha Sukaharja, nanging bumi desa bawahe kamantrèn dhistrik ing Ngutêr kang padha ana sakiduling bangawan, saiki kagolongake dadi wawêngkone kamantrèn
krajan, sarta Bedhingin, bawahe kamantrèn dhistrik ing Kêdhunggudèl, saiki padha kagolongake dadi wawêngkone kamantrèn dhistrik ing Bangsri.
3. Bumi desa bawahe kamantrèn dhistrik ing Kedhunggudèl, sarta ing Bangsri, kang padha ana sakidul utawa sakuloning bangawan, saiki padha kagolongake dadi wawêngkone kadhistrikan ing Tawangsari.
Iku sarupane uwong padha sumurupa lan angestokna saprêlune.
Dhawuhing undhang-undhang tanggal kaping, 6 sasi Rêjêb taun Alip, ôngka 1827, utawa kaping, 1 Dhesèmbêr, 1897.
lan ingkang bapa kangjêng tuwan residhè, ing Surakarta.
Supaya wuwuh ènthèng sasanggane wong pakampungan sajroning kutha karaton Surakarta, ing mêngko anamtokake suwake wong pakampungan kang padha duwe wajib rundha utawa patrol, ana ing pakampungan dununge dhewe-dhewe, sarta gone padha duwe wajib anyirami lurung gêdhe, dene kang rundha utawa patrol pakampungan sarta nyirami lurung gêdhe mau nagara kang bakal anganani, mungguh liyane ing kutha karaton Surakarta isih têtêp kaya layang undhang-undhang katiti masan kaping 8, Ruwah Dal, 1823, utawa kaping 14 Pebruari 1894, ôngka, 86.
Dhawuhing undhang-undhang tanggal kaping, 18 sasi Pasa taun Alip, ôngka, 1827, utawa kaping, 10 Pebruari, 1898.
lan ingkang bapa kangjêng tuwan residhèn, ing Surakarta.
Manira Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, pêpatih ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat, wus anguningani layang pranatan dalêm amarêngi ing dina Sênèn tanggal kaping 9 Pasa Je, 1798, ing bab kaping: 9, bab kaping: 13, sarta bab kaping: 16, sarupane wong kang utang-piutang dhuwit, utawa tuku barang kang pambayare nganggo ubaya, apadene wong gadhe-ginadhe barang kang wawilangane dhuwit satus rupiyah sapandhuwure, wong kang aprajangjian karo-karone nganggo ambayar waragad ing dalêm dhuwit: 100: satus rupiyah: 3 rupiyah. Sarèhne surupaning prajangjian kang nganggo kauningan ing parentah kaya bab kaping: 13 mau, manawa dadi prakara ora nganggo kaunggahake ing pangadilan, nanging banjur katêtêpake apa kang muni ing layang prajangjian, sarta ora nganggo angladèkake waragading prakara, marmane pambayare dhuwit
mupakat lan ingkang bapa kangjêng tuwan residhèn, ing Surakarta.
Manira Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, pêpatih ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat, andhawuhake wuwuhane layang undhang-undhang manira bab balônja sarta bumi gêgadhuhane abdi dalêm para bupati pulisi sakarerehane, katiti masan kaping, 19 sasi Rabingulakir taun Wawu, 1825, utawa kaping, 9 Oktobêr, 1896, ôngka, 112, kaya ing ngisor iki.
Manawa ana kalungguhan abdi dalêm pulisi kang nuju lowong, pagawehane diwakili dening liyane lawase nganti wolung dina tutug limalas dina, iku balanjane kang
kang sapratêlon kaparingake marang kang makili, dene manawa gone makili mau nganti luwih saka
nglakoni pagaweane amarga saka lara pagaweane diwakili dening liyane, lawase gone makili luwih saka têlung puluh dina, iku balanjane kang saparo diparingake marang kang makili.
Manawa gone ora bisa anglakoni pagaweane mau amarga saka diêrès sapêpadhane kang saka sababe dhewe, pagaweane diwakili dening liyane, lawase gone
kabèh mau sakarine kang diparingake marang kang makili lastari kaparingake marang kang duwe balônja, kang makili mau manawa isih ngrangkêp
wajibe dhewe, anjaba kaparingan sabagianing balanjane kang diwakili isih anampani balanjane dhewe, dene manawa gone makili mau mawa ninggal pagawean wajibe dhewe nganti diwakili dening liyane, iku balanjane kaêlong kaparingake marang kang makili, dadi kang lastari ditampani mung sakarine kang diparingake marang kang makili, petungane uga kaya ing dhuwur
Layang undhang-undhang iki kalumrahake sarta katèmplèkake ana ing panggonan saparlune, supaya aja ana kang ngaku ora sumurup unine.
Dhawuhing undhang-undhang tanggal kaping, 6 sasi Dulkangidah taun Alip, ôngka, 1827. Utawa kaping, 29 Marêt 1898.
Manira Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, pêpatih ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat, andhawuhake wuwuhane layang pranatan manira katiti masan kaping, 17, sasi Jumadilawal taun Je, ôngka, 1822, utawa kaping, 7 Dhesèmbêr, 1892, ôngka 59, lan undhang-undhang manira katiti masan kaping, 17 sasi Sawal taun Je, ôngka 1822, utawa kaping, 4 Mei 1893, ôngka 65, kaya ing ngisor iki.
Mungguh para pangulu kabupatèn, kaya bab kaping, 2 ing undhang-undhang manira ôngka, 59 mau: manira kang anamtokake têtêp lan pocote.
Dhawuhing pranatan tanggal kaping, 9 sasi Dulkangidah taun Alip, ôngka 1827. Utawa kaping, 1 April 1898.
Adipati Sasradiningrat, pêpatih ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat andhawuhake owah-owahan bab kaping: 12 ing layang pranatan manira katiti masan kaping: 17 Jumadilawal Je, 1822, utawa kaping: 7 Desèmbêr 1892, ôngka: 59, sarta aparing sêsurupan marang kang padha
apa dene sarupane abdi dalêm lan kawula dalêm kabèh, kaya kang muni bab: 8, sarta bab: 9, ing layang pranatan manira mau iku têgêse kaya ing ngisor iki.
1. Wayah dalêm saka putra kakung kang ramane isih sugêng, môngka durung jênêng panji utawa durung dadi abdi dalêm, manawa dibawani dening ramane sarakahe, 30 rupiyah.
2. Manawa dibawani dhewe sarta ana ing omahe utawa panggonane dhewe, sarakahe, 5 rupiyah padha [pa...]
3. Manawa wus jênêng panji utawa wus dadi abdi dalêm, sarahe apa sarakahe santana dalêm panji wayah utawa manut kalungguhane.
4. Manawa kang rama wus seda, sarakahe, 5 rupiyah, padha lan sarakahe santana dalêm panji wayah, dene manawa ana kang ambawani mawa pasamuan apa pantêse pangkate kang ambawani, sarakahe padha lan
ing dhuwur, riya ngisor, saka panji wayah, kang bapakne isih, môngka durung jênêng panji utawa durung dadi abdi dalêm, manawa dibawani dening bapakne, sarakahe: 20 rupiyah, 15 rupiyah, 10 rupiyah, utawa 5 rupiyah, padha lan sarakahing bapa.
2. Manawa dibawani dhewe sarta ana ing omahe utawa panggonane dhewe, sarakahe, 3 rupiyah, padhalan sarakahe santana dalêm panji buyut.
3. Manawa wus jênêng panji utawa wus dadi
rupiyah, padha lan sarakahe santana dalêm panji buyut, dene manawa ana kang bawani mawa pasamuan apa pantêse pangkate kang ambawani, sarakahe padha lan sarakahe
isih, môngka ora jênêng panji utawa durung dadi abdi dalêm, manawa dibawani dening bapakne, sarakahe padha lan sarakahe bapa.
2. Manawa dibawani dhewe sarta ana ing omahe utawa panggonane dhewe, sarakahe manawa wayah buyut dalêm, padha lan sarakahe santana dalêm panji wayah buyut, manawa dudu wayah buyut dalêm, sarakahe padha lan sarakahe wong cilik kang duwe pomahan, utawa pangindhung.
3. Manawa wus jênêng panji utawa wus dadi abdi dalêm sarakahe apa sarakahe santana dalêm panji wayah
Dene ubarampe lan sajèn sapêpadhane isarate wong ningkahan kaya kang muni bab kaping: 12, ing layang pranatan manira mau, iku manira lilani rêrukunan katêbas karupakake dhuwit, nanging kèhe ora kêna luwih saka sarupiyah, pangantène lanang sarupiyah, pangantène wadon sarupiyah, gunggung rong rupiyah.
Iku sarupane kang kawajiban anindakake panaiban padha sumurupa lan angestokna saprêlune.
Dhawuhing pranatan tanggal kaping: 22 sasi Dulkangidah taun Alip, ôngka: 1827. Utawi kaping: 14 April 1898.
Manira Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, pêpatih ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat, aparing sumurup marang sarupane uwong kawula dalêm ing Surakarta, wiwit besuk tanggal kaping: 31 sasi Agustsus, taun 1898, utawa tanggal kaping: 13 sasi Rabingulakir taun Ehe, 1928, nganti tanggal kaping: 6 sasi Sèptèmbêr taun 1898, utawa tanggal kaping: 19 uga sasi Rabingulakir Ehe, 1828, dadi ing dalêm pitung dina, sarupane uwong padha kalilan angadêgake bango kanggo dodolan sarta gawe tontonan sapanunggalane ana kagungan dalêm alun-alun lor, kaya manawa nuju kagungan dalêm gamêlan sakatèn ing sasi Mulud, dene kalilane wiwit ngadêgade
sarupane uwong padha sumurupa lan padha angestokna, sarupaning panggêdhe lan para pulisi padha anglumrahna marang wawêngkone dhewe-dhewe kang warata.
Dhawuhing undhang- undhang tanggal kaping: 2 sasi Sura taun Ehe, ôngka 1828, utawa kaping 23 Mei 1898.
Têrang kangjêng tuwan residhèn, ing Surakarta.
Manira Kanjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, pêpatih ing karaton dalêm Surakarta, andhawuhake kaya ing ngisor iki.
Sarupane wong kang padha anyewakake kareta, ing wêktu pasamuan balapan, wiwit tanggal kaping: 24 tumêka kaping 27 Juni 1898 iki, ora manira lilani angundhakake pasewane luwih saka kaya kang kasêbut ing ngisor iki.
Sajam ... sarupiyah, yèn kurang saka sajam, kaitung sajam.
Karo têngah jam ... karo têngah rupiyah.
Yèn mênyang balapan dalah ulihe ... têlung rupiyah.
Dene tumrape kareta kang lumrah diarani andhong iku pasewane:yèn ngêmot wong loro lumaku marang balapan, sèkêt sèn, ulihe saka balapan, sèkèt sèn, yèn luwih saka wong loro, tumêkane wong lima, lumaku marang balapan, pitung puluh lima sèn, ulihe saka balapan, pitung puluh lima sèn.
Manawa kang anyewakake kareta lan jaran mau ora angèstokake pêpacake layang undhang-undhang iki, bakal kasêrêg
rupiyah, utawa nyambut gawe paksan, diparingi pangan tanpa bayaran, lawas-lawase: 14 = pat bêlas dina.
Layang undhang-undhang iki kaparingake marang para panggêdhe sarta para pulisi supaya banjur kalumrahake marang wêwêngkone dhewe-dhewe, sarta katèmplèkake ana panggonan saparlune, supaya aja ana kang ngaku ora sumurup unine.
Dhawuhing undhang-undhang tanggal kaping: 26 sasi Sura ing taun Ehe, ôngka: 1828. Utawa tanggal kaping: 16 Juni, 1898.
boelan Soero tahoen Ehe 1828 atawa ari 16 Juni 1893.
Têrang kangjêng tuwan residhèn, Surakarta.
Manira Kangjêng radèn Adipati Sasradiningrat, pêpatih ing karaton dalêm Surakarta, andhawuhake kaya ing ngisor iki.
Sarupane wong kang padha anyewakake kareta sajrone ana pasamuwan jumênênge Kangjêng Sri Maharaja Putri ing Nèdêrlan, wiwit tanggal kaping: 31 Agustus, tumêka kaping: 6 Sèptèmbêr, 1898 iki, ora manira lilani angundhakake pasewane luwih saka kaya kang kasêbut ing ngisor iki.
Dene tumrape kareta kang lumrahe diarani andhong iku pasewane: yèn ngêmot wong loro lumaku marang ing panggonan karamean, kaya ta ing ngalun-alun lan ing Warungpêlêm sapanunggalane: sèkêt sèn, ulihe padha sèkêt sèn, yèn luwih saka wong loro tumêkane wong lima, pitung puluh lima sèn, ulihe padha pitung puluh lima sèn.
Manawa kang anyewakake kareta lan jaran mau ora angèstokake pêpacake layang undhang-undhang iki, bakal karêsêg sarta kapatrapan dhêndha akèh-akèhe: 10 = sapuluh rupiyah, utawa nyambut
marang para panggêdhe sarta para pulisi supaya banjur kalumrahake marang wawêngkone dhewe-dhewe, sarta katèmplèkake ana ing panggonan saparlune, supaya aja ana kang ngaku ora sumurup unine.
Dhawuhing undhang-undhang tanggal kaping: 5 sasi Rabingulakir ing taun Ehe, ôngka: 1828, utawa tanggak kaping: 23 Agustus, 1898.
Manira Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, pêpatih ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat, sawuse anguningani unine bab: 25, bab kaping: 28 ing layang sêtat blad, taun 1897, ôngka: 61, kang wus manira waratakake kalawan layang dhawuh manira katiti masan kaping: 3 sasi Nopèmbêr taun 1897, ôngka: 163/3 A andhawuhake kaya ing ngisor iki.
Kayu jati kang durung kagarap, sarta kang ora bisa katêrangake asline tinêmu sajroning padesan-padesan kang kasêbut ing pranatan iki, kaanggêp kayu kausung, dadi kudu mawa layang pas utawa sèrtipikat, kaya ta:
1. Ing desa Nglêdhok, 2. Ing desa Karangmalang, 3. Ing desa Klega, 4. Ing desa
Ing desa Klapasawit, 27. ing desa Bajangan, 28. ing desa Sambèng, 29. ing desa Mondhokan, 30. ing desa Jaha, 31. ing desa Kêndhal, 32. ing desa Kedhungwuluh, 33. ing desa Gayam, 34. ing desa Bercaklor, 35. ing desa Wulugêdhewetan, 36. ing desa Wulugêdhekulon, 37. ing desa Krobokan, 38. ing desa Kaliwêkas, 39. ing desa Kêdhungplas, 40. ing desa Kêdhungdhondha, 41. ing desa Braja, 42. ing desa
ing desa Lêsês, 71. ing desa Bulu, 72. ing desa Garon, 73. ing desa Pengkol, 74. ing desa Plandhakan, 75. ing desa Karangwinong, 76. ing desa Plaosan, 77. ing desa Jambeyan
79. ing desa Kedhunglele, 80. ing desa Bodhèh, 81. ing desa Sêmak, 82. ing desa Kêdhungcumplêng, 83. ing desa Lanji, 84. ing desa
ing desa Sareyan, 96. ing desa Karang, 97. ing desa Sêndhangrêja, 98. ing desa Mlangi, 99. ing desa Sêndhangjambe, 100. ing desa Bojong, 101. ing desa Trêmas, 102. ing desa Kêmusu lor, 103. ing desa
ing desa Kalitêlawah, 112. ing desa Bêntèran, 113. ing desa Blêndhung, 114. ing desa Kêdhungutêr, 115. ing desa Kapèn, 116. ing desa Jamban, 117. ing desa Trajiwa, 118. ing desa Jêmbluk, 119. ing desa
158. ing desa Klêpat, 159. ing desa Karangbaya, 160. ing desa Guwa, 161. ing desa Soka, 162. ing desa Kedhungpalung, 163. ing desa Pêndhêm, 164. ing desa Kliya, 165.
Bendhababak, 180. ing desa Bêrcak, 181. ing desa Boja, 182. ing desa Pringjawa, 183. ing desa Bodhèh, 184. ing desa Tugulêdhok, 185. ing desa Dhaplang, 186. ing desa Kaliwêkas, 187. ing desa Juwangi, 188. ing desa Karangmanis, 189. ing desa Ngandong, 190. ing desa Mangkolan, 191. ing desa Cêrma, 192. ing desa
Dhawuhing pranatan tanggal kaping 15 sasi Jumadilakir taun Ehe, ôngka 1828. Utawa kaping: 31 Oktobêr, 1898.
Manira Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, pêpatih ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat, sawuse anguningani sarta anggalih atur pirêmbuge abdi dalêm para bupati pulisi, bab rumêksane marang wong cilik supaya kacukup gone padha tatanèn, ing mêngko manira andhawuhake kaya ing ngisor iki.
1. Sarupane bumi desa ing bawah dalêm Surakarta, kang babêkêle nyôngga pamaron, manawa bumi mau sawah êloh, iku kang wajib mijèni bêkêl utawa wong cilik kang duwe garapan dhewe-dhewe, dene manawa sawahe cêngkar, môngka bêkêl utawa wong cilik kang duwe garapan mau ora bisa mijèni jalaran têtela kamlaratan ora duwe wiji, iku kang wajib mijèni kang duwe gadhuhan utawa kang nguwasani, nanging wiji
mijèni bêkêl utawa wong cilik kang duwe garapan dhewe-dhewe. Ewa samono manawa bêkêl utawa wong cilik mau têtela padha ora bisa nganakake wiji, iku kang wajib mitulungi awèh wiji uga kang duwe gadhuhan utawa kang nguwasani, nanging wiji mau sawise panèn uga bakal bali sawujud sapira petunge gone awèh wiji.
3. Sabên-sabên môngsa anggarap sawah, sarupane bêkêl wajib padha anglapurake marang abdi dalêm panèwu mantri dhistrik kang ambawahake, wus sadhiya wiji apa durung, manawa durung sadhiya utawa sadhiyane wiji durung cukup, panjaluke wiji marang kang duwe gadhuhan utawa kang nguwasani ora olèh utawa pakewuh, panèwu mantri dhistrik kang ambawahake tumuli titi pariksaa marang balabag kang têrang, manawa niti-nitiya kaanane bêkêl utawa wong cilik kang durung duwe wiji mau, kalawan tôndha utawa saksi kang nyukupi, apa ananing papriksan kaladèkna marang kabupatèn, manawa papriksan mau pamikire bupati wus anyukupi tumuli kaladèkna marang nagara, manawa gone durung bisa wiji utawa sadhiyane durung cukup mau têtela ora saka inane kang duwe garapan dhewe, nagara bakal
gadhuhan utawa marang kang nguwasani supaya banjur awèh wiji, nanging wiji mau sawuse panèn uga bakal bali sawujud
dene bumi kang disôngga maron, dadi ora nampani pajêg, nanging mung saoyot kang wijine saka kang duwe gadhuhan utawa saka kang nguwasani mau.
4. Manawa kang duwe gadhuhan utawa kang nguwasani ora bisa awèh wiji jalaran saka kamlaratan utawa sabab liya-liyane, kang têtela ora bisa utawa ora kêlar awèh wiji, iku paprentahan nagara kang maringi wiji, sawuse panèn
kang kabênêr ditampani dening kang duwe gadhuhan utawa kang nguwasani, iku paprentahan nagara kang bakal amaringi sapira petunge.
nanging kang duwe garapan kadhêndha kèhe, sarupiyah tutug: 600 = nêmatus rupiyah, yèn ora bisa bayar dhêndha banjur kapatrapan paukuman nyambut gawe paksan nganggo kaparingan pangan tanpa bayaran, ing dalêm satus rupiyah lawase têlung puluh dina.
Manawa ana kang ora ngestokake pranatan iki bakal kasêrêg prakara nêrak parentah, kadhêndha utawa kapatrapan paukuman kaya ing dhuwur mau.
Dhawuhing pranatan tanggal kaping: 2 Ruwah taun Ehe ôngka: 1828, utawa kaping: 16 Dhesèmbêr, 1898.
Manira Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, pêpatih ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat, aparing sumurup marang sarupane uwong, wiwit tanggal sapisan, sasi Januari, taun 1899, prabeyane ambêlèh kêbo utawa gudèl, sapi utawa pêdhèt, jaran utawa bêlo, sapêpadhane kang lumrah diarani pêklèkèk, wus ora kapajêgake kaya kang wus kalakon, nanging kaasta dhewe dening kangjêng guprêmènt, dene panuwune lilah sarta pambayare prabeya kang sumêdya ambêlèh kêbo sapanunggalane mau marang abdi dalêm panèwu mantri kang amêngkoni panggonane ambêlèh, amung sajroning kutha karaton Surakarta iku isih lêstari marang abdi dalêm panèwu pulisi jagalan, mungguh prêlune liya-liyane ing têmbe bakal manira dhawuhake.
Terang Srie Padoeka Toewan Soesoehoenan,
Dhawuhing undhang-undhang tanggal kaping 8 sasi Ruwah ing taun Ehe, ôngka 1828. Utawi kaping 22 Dhesèmbêr 1898.
Têrang ingkang sinuhun kangjêng susuhunan. Manira Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, pêpatih ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat, andhawuhake kaya ing ngisor iki.
Sarupane kang padha omah-omah utawa manggon sajroning kagungan dalêm pagêr bumi kadhaton, manawa duwe gawe mantu, têtakan sapanunggalane kang mawa pakumpulan utawa pakurmatan jagongan, padha ora kalilan lêlinggihan ing dhuwur, iya iku linggih kursi sapêpadhane, kalilane mung lêlingihan ing ngisor kang diarani dhepokan, dene kang kalilan duwe gawe lêlinggihan kursi sapêpadhane mung santana buyut dalêm mandhuwur, abdi dalêm pangkat kaliwon kapitan mandhuwur, panèwu mantri sarta upsir kang santana wayah lan buyut, samono iku yèn kang disuruhi kang padha kalilan lêlinggihan kursi sapêpadhane kasêbut ing dhuwur mau.
Iku sarupane uwong padha sumurupa lan angestokna saprêlune, yèn ana kang wani-wani anêrak bakal
Ruwah taun Ehe, ôngka: 1828, utawa kaping 22 Dhesèmbêr 1898.
Manira Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, pêpatih ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat, sawuse anggalih layang parentahe Kangjêng Radèn Adipati Sasranagara marang abdi dalêm bupati pulisi nagara, katiti masan kaping: 8 sasi April taun 1869, ôngka: 8, ing mêngko manira andhawuhake kaya ing ngisor iki:
Sarupane kang padha omah-omah utawa manggon ing bumi desa manawa kêna prakara, môngka kabênêr ngalih saka desa kang diomahi, mangkono uga manawa ana kang sumêdya ngalih awit saka karêpe dhewe, iku omah utawa barang kang wus padha têrang darbèke dhewe kêna kagawa utawa kaêdol apa sakarêpe dhewe, ora ana kang wênang ngandhêg utawa makewuh.
2. Manawa panggawene omah utawa barang mau anjukuk maujud pamêtune desa kono kang dudu melike dhewe, iku ora kêna diêdol utawa digawa ngalih, amarga iku dununge duwèke ing bumi desa kang diomahi mau.
Sarupane wong cilik ing bumi kang jênêng kuli kuwat, manawa sumêdya ngalih gone omah saka wawêngkone desa kono, iku sadurunge kalakon pangalihe, kudu pamit marang panggêdhening desa kang mêngkoni panggonane omah-omah, manawa bumi pamajêgane tuwan-tuwan marang tuwan kang nguwasani bumi mau, manawa ora ana
mau sumêdya anggawa omah utawa barang kang duwèke dhewe, ora wênang kaandhêg utawa dipakewuh, dene manawa ana sababe kang wênang kaandhêg, utawa gone sumêdya anggawa omah sapanunggalane mau ana pakewuhe, iku kudu dipratelakake marang abdi dalêm pulisi kang ambawahake [ambawaha...]
[...ke] supaya katindakake apa bênêre.
Dhawuhing pranatan tanggal kaping 27 sasi Ruwah taun Ehe, ôngka 1828. Utawa kaping 10 Januari 1899.
Manira Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, pêpatih ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat, andhawuhake owah-owahane layang undhang-undhang manira katiti masan kaping, 8, Ruwah Ehe, 1828, utawa kaping 22 Dhesèmbêr 1898, ôngka, 144, panyuwune lilah sarta pambayare prabeya kang sumêdya ambêlèh kêbo sapanunggalane kaya layang undhang-undhang mau sanajan sajroning kutha karaton Surakarta uga marang panèwu mantri dhistrik kang amêngkoni panggonane ambêlèh.
Dhawuhing undhang-undhang tanggal kaping 28 sasi Ruwah taun Ehe, ôngka 1828, utawi kaping 11 Januari, 1899.
Manira Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, Opisiring Ordhê Oranyê Nasao, pêpatih ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat, anggalih parlu andhawuhake pranatan urut-urutaning lalungguhane abdi dalêm pulisi kaya ing ngisor iki,
1. ha. Bupati pulisi ing sajroning nagara, na. Bupati pulisi ing kutha-kutha, urut êndi kang dhisik dadine.
2. ha. Kliwon pulisi ing Sukaharja, na. Kliwon pulisi ing sajroning nagara, ca. Kliwon pulisi ing kutha-kutha urut êndi kang dhisik dadine.
3. ha. Panèwu dhistrik ing sajroning nagara, na. Panèwu kabupatèn ing Sukaharja, ca. Panèwu dhistrik ing kutha-kutha,
Panèwu dhistrik ing desa-desa, urut êndi kang dhisik dadine.
4. ha. Panèwu jaksa kabupatèn pulisi sajroning nagara, na. Panèwu jaksa ing kabupatèn pulisi kutha-kutha, urut êndi kang dhisik dadine.
5. ha. Pangulu lid ing kabupatèn pulisi sajroning nagara, na. Pangulu lid ing pangadilan pradata kabupatèn ing kutha-kutha, urut êndi kang dhisik dadine.
ing desa-desa, urut êndi kang dhisik dadine.
7. ha. Mantri jaksa ing kabupatèn pulisi ing sajroning nagara, na. Mantri jaksa ing kabupatèn pulisi kutha-kutha, urut êndi kang dhisik dadine.
8. ha. Mantri kabupatèn pulisi ing sajroning nagara, na. Mantri kabupatèn pulisi ing Klathèn,
9. ha. Mantri dhistrik pangkat: 2, urut êndi kang dhisik dadine.
10. ha. Mantri gripiring pradata kabupatèn ing kutha-kutha,
cacar ing kutha-kutha urut êndi kang dhisik dadine, ca. Mantri cacar ing desa-desa, urut êndi kang dhisik dadine.
12. ha. Carik pangkat: 1, para kabupatèn pulisi urut êndi kang dhisik dadine. na. Carik pangkat: 1, para kapanewon dhistrik, sarta cariking jaksa kabupatèn pulisi, sajroning nagara, urut êndi kang dhisik dadine, ca. Carik pangkat: 2, para kabupatèn pulisi lan cariking jaksa kabupatèn pulisi ing kutha-kutha, urut êndi kang dhisik dadine. ra. Carik pangkat: 2, para kapanewon dhistrik, lan cariking kamantrèn dhistrik, urut êndi kang dhisik dadine.
Iku sarupane abdi dalêm padha sumurupa. lan angèstokna saparlune.
Dhawuhing pranatan tanggal kaping 26 sasi Sawal, ing taun Ehe 1828. Utawa kaping 9 Maret, 1899.
ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat, aparing wêruh marang sarupane uwong, kaya ing ngisor iki.
1. Ing dina Slasa tanggal kaping: 14 Bêsar taun Ehe, 1828, utawa kaping: 25 April 1899, lêbune kagungan dalêm lamaran, saka kapatihan, konjuk ing kadhaton, iku wiwit jam, 9 esuk, ing lurung sangarêp kapatihan, ora kalilan wong anglakokake jaran, kareta bèndi, garobag sapêpadhane, kênane yèn wus rampung lakune lamaran dalah kang angiringake, samono iku anjaba wong kang padha nyôngga gawe bakal andhèrèkake lamaran. Mangkono manèh wiwit ing lurungWarung. Pêlêm mangidul tumêka ngarêp paresidhenan, mangidul tumêka galadhag, apa dene ing kagungan alun-alun lor sarta sakiwa-
kang padha anyôngga gawe lakune lamaran, sanajan mung nugêl dalan iya ora kalilan.
2. Ing dina Rêbo tanggal kaping 15 Besar taun, Ehe, 1828, utawa kaping 26 April 1899, dhaubing pangantèn, iku wiwit jam: 6 sore, sajrone palataran Kamandhungan - Sakiwa têngêne sitinggil sarta pagêlaran. Sajrone kagungan dalèm alun-alun lor, ora kalilan wong anglakokake jaran, kareta, bèndi, garobag sapêpadhane, kênane yèn wus rampung lakune pangantèn dalah kang ngiringake, anjaba kang padha nyôngga gawe dhaubing pangantèn. Mangkono manèh wiwit ing galadhah mangalor tumêka ngarêp paresidhenan, paresidhenan tumêka ing warung Pêlêm, mangalor tumêka ngarêp kapatihan, sajrone pangantèn dalah kang angiringake lumaku, ora kalilan wong anglakokake jaran, kareta, bèndi, garobag sapêpadhane, anjaba kang padha nyôngga gawe dhaubing pangantèn, sanajan mung nugêl
1828, utawa kaping: 1 Mei, 1899, sapasare pangantèn, wiwit jam, 9 esuk, ing lurung sangarêp kapatihan, ora kalilan wong anglakokake jaran, kareta, bèndi, garobag sapêpadhane, kênane yèn wus rampung lakune pangantèn dalah kang angiringake, mangkono manèh wiwit ing warung Pêlêm mangidul, tumêka ngarêp paresidhenan, mangidul tumêka galadhag, apa dene ing kagungan dalêm alun-alun lor, sakiwa têngêne pagêlaran, sitinggil, sarta sajrone palataran Kamandhungan, sajrone pangantèn
padha nyôngga gawe sapasare pangantèn, kabèh mau sanajan mung nugêl dalan iya ora kalilan.
kaping: 27 Dulkangidah taun Ehe: 1828, utawa kaping: 8 April, 1899.
Manira Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, Opsiring Ordhê Oranye Nasao, pêpatih ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat, andhawuhake kaya ing ngisor iki.
Sarupane wong kang padha anyewakake kareta, ing wêktu pasamuwan balapan, wiwit tanggal kaping, 16 tumêka kaping, 19 Juni iki, ora manira lilani angundhakake pasewane luwih saka kaya kasêbut ing ngisor iki.
ing balapan dalah ulihe, ... têlung rupiyah.
Dene tumrap kareta kang lumrahe diarani andhong iku pasewane: yèn ngêmot wong loro lumaku marang balapan, sèkêt sèn, ulihe saka balapan, sèkêt sèn, yèn luwih saka wong loro tumêkane wong lima, lumaku marang balapan, pitung puluh lima sèn.
Manawa kang anyewakake kareta lan jaran mau ora angestokake pêpacake layang undhang-undhang iki, bakal kasêrêg sarta kapatrapan dhêndha akèh-akèhe, 10 = sapuluh rupiyah, utawa nyambut gawe
pulisi supaya banjur kalumrahake marang wawêngkone dhewe-dhewe, sarta katèmplèkake ana ing panggonan saparlune, supaya aja ana kang ngaku ora sumurup unine.
Dhawuhing undhang-undhang tanggal kaping 23 sasi Sura taun, Jimawal, 1829, utawa kaping 3 Juni, 1899.
sumurup marang sarupane uwong, têrange dhuwit sahid manawa nalak utawa rapak, kaya kang muni bab 13, ing layang pranatan manira panaiban katiti masan kaping: 17 Jumadilawal Je, 1822, utawa kaping: 7 Dhesèmbêr 1892, ôngka: 59, kaya ing ngisor iki:
Manawa nalak, iku kang ngladèkake dhuwit sahid mung kang lanang, kèhe saparoning sarakahe kang lanang, dene kang wadon ora mawa ngladèkake; manawa rapak, kang ngladèkake dhuwit sahid mung kang wadon, kèhe saparoning sarakahe wong wadon, kang lanang ora mawa ngladèkake.
Iku sarupane uwong sarta kang kawajiban anindakake panaiban, padha sumurupa lan angestokna saprêlune.
Dhawuhing pranatan tanggal kaping 5 sasi Mulud, taun Jimawal, ôngka: 1829, utawa kaping 14 Juli, 1899.
Terang Srie Padoeka Toean Soesoehoenan,
mupakat lan ingkang bapa kangjêng tuwan residhèn ing Surakarta.
Manira Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, Opisiring Ordhê Oranyê Nasao, pêpatih ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat, andhawuhake owah-owahan bab kaping, 1, ing layang pranatan manira katiti masan kaping 29 sasi Sawal taun Jimakir, 1826, utawa kaping 2 sasi April taun, 1897, ôngka, 128, kaya ing ngisor iki.
Sarupane wong tuku omah angêbrêgi pambayare dhuwit unusan sarupiyahe: limangsèn, iku manawa nagara anggalih ana prêlune, pangetunge kudu saka tapsiran rêganing omah angêbrêgi kaya dene omah kang kalilakake angêbrêgi kasêbut kaping 2 ing layang pranatan manira mau, dadi ora kaitung saka kèhing dhuwit panukune.
Dhawuhing pranatan tanggal kaping 5 sasi Jumadilakir taun Jimawal, 1829, utawa kaping 11 Oktobêr, 1899.
3. Dhuwit kartas rêga, 5 rupiyah, pola lawas kang diwêtokake nalika tanggal kaping 1 Oktobêr, 1866, iku sarupane uwong bawah dalêm ing Surakarta manawa ana kang duwe dhuwit kartas kaya kang kasêbut ing dhuwur mau, padha kalirokna marang kantor Javasêbang ing nagara Surakarta, sarta kawangênan tumêka tanggal kaping 31 Mei 1900, sapungkuring wawangên mau wus ora kêna anglirokake marang kantor Javasêbang ing Surakarta, ananging manawa isih ana kang nglirokake agèninganggèning. [a...]
[...gèning] kantor Javasêbang ing Surakarta, bakal angladèkake dhuwit kartas mau marang kupdhirèksi ing Batawi, supaya anglironi.
Layang undhang-undhang iki kalumrahake lan katèmplèkake ana ing panggonan saparlune, supaya aja ana kang ngaku ora sumurup unine.
Dhawuhing undhang-undhang 2 Januari, 1900. Utawa kaping 29 Ruwah Jimawal, 1829.
Manira Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, Opisiring Ordhê Oranyê Nasao, pêpatih ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat, sawuse anguningani paturane para abdi dalêm bupati pulisi kang murih makolèhi marang prêluning wong kang padha gugat-ginugat prakara padu, lan wong kang kêna prakara kadurjanan, andhawuhake kaya ing ngisor iki.
Sarupane uwong kang padha gugat-ginugat prakara padu, lan sarupane uwong kang kêna prakara kadurjanan, iku padha kêna nyuwun turunane layang karampungan marang pangadilan kang angrampungi prakarane, nanging kudu angladèkake dhuwit waragat, siji-sijining prakara manawa para padu têlung rupiyah, manawa prakara kadurjanan rong rupiyah, dhuwit
kanggo sadhiyan anganakake pirantining panulisan. Dene manawa kang nyuwun turunane
angladèkake dhuwit waragat, amarga saka malarat, wus dititi pariksa dening panèwu utawa mantri dhistrik kang mêngkoni têtela malarat, iku kalilan ora mawa angladèkake waragad.
Iku sarupane kang anindakake prakara para padu lan prakara kadurjanan ing pangadilan dalêm, sarta sarupane uwong padha sumurupa lan angestokna saprêlune.
Dhawuhing pranatan tanggal kaping 4 sasi Pasa taun Jimawal, ônagka: 1829, utawa kaping 6 Januwari 1900.
Manira Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, Opisiring Ordhê Oranyê Nasao, pêpatih ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat, andhawuhake wuwuhane layang pranatan manira katiti mangsan kaping 1 Jumadilawal Be, 1824, utawa kaping 31 Oktobêr, 1894, ôngka 99, kaya ing ngisor iki.
Sarupane kang duwe wajib kaparingan gêgadhuhan papan pomahan utawa palêmahan, manawa anduwèni atur ing nagara, nyuwun angênggoni papan pomahan utawa palêmahan kang wus diênggoni dening wong liya kang durung santosa, iku kajaba bayar têtêmpuh ajining karang
waragad angadêgake, miturut satapsiring komisi.
Dhawuhing pranatan tanggal kaping 17 sasi Pasa taun Jimawal, ôngka 1829. Utawa kaping 19 Januari 1900.
Manira Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, Opisiring Ordhê Orangê Nasao, pêpatih ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat, anglumrahake suranesurasane. undhang-undhange kangjêng tuwan residhèn, kaya ing ngisor iki:
Wiwit ing dina Jumungah tanggal kaping 16 Pebruari, 1900, utawa tanggal kaping 15 Sawal Jimawal, 1929,1829. tutug ing dina Jumungah tanggal 16 Marêt 1900, utawa tanggal kaping 14 Dulkangidah Jimawal, 1829, sarupane dhuwit gobangan, dhuwitan lan igaran, padha kalirokna dhuwit sèn, ing dalêm nêm dhuwit padhane limang sèn, utawa kalirokna dhuwit slaka sapanunggalane ing yasane kangjêng guprêmèn, mungguh panggonane anglirokake kaya ing ngisor iki.
1. Marang algêmène onpangêr ing gêdhong dhuwit kagungane kangjêng [kang...]
[...jêng] guprêmèn, yaiku manggon ing kantor paresidhènan sakuloning galadhag. 2. Marang mantri dhistrik ing Jèbrès, Pasarkliwon, lan ing Lawiyan. 3. Marang panèwu dhistrik ing Grogol, Kartasura, lan ing Kaliyasa. 4. Marang panewu gunung kampung lor lan kampung kidul, bawah kadipatèn Mangkunegaran. 5. Marang litnan Cina San Siing. 6. Marang litnan Cina Lim Wipang.
1. Marang para panèwu dhistrik. 2. Marang para mantri dhistrik. 3. Marang tuwan F.C. RuslimburehF.C. Rus Limburg. ing Tarum Anom. 4. Marang tuwan A. SêkotborêhA. Scotborg. ing Cakratulung.
1. Marang panèwu dhistrik ing Bayalali, Ngampèl, Karanggêdhe, Sima, lan ing Grogol. 2. Marang mantri dhistrik ing Kêmusu, Têras, Cêpaga, Ngandong, Tari, lan ing Juwangi.
3. Marang tuwan, M. A. Birle, ing Bangak.
1. Marang panèwu dhistrik ing Sragèn, Masaran, Jagamasan, Gondhang, Gêmolong, sarta marang panèwu gunung ing Karanganyar lan ing Karangpandhan, bawah kadipatèn Mangkunagaran. 2. Marang mantri dhistrik ing Tompe, Pêlok, Sambirêja, Lawang, Pojok, Jêkawal, sarta marang mantri gunung ing Tasikmadu, Matesih, Kêrja, lan ing Tawangmangu, bawah kadipatèn Mangkunagaran.
1. Marang panèwu kawêdanan, sarta marang para panèwu mantri gunung ing Wanagiri. 2. Ing kabupatèn Sukaarja, marang panèwu kabupatèn, panèwu dhistrik ing Tawangsari, sarta para mantri dhistrik.
Mungguh kênane anglirokake ana ing panggonan mau, sabên dina wiwit jam nêm esuk tutug jam nêm sore, mung manawa anglirokake marang kantor paresidhènan, mung ing dina lan wayah mênganing kantor mau.
Sawuse kaliwat saka wêwangên mau iya iku ing dina Saptu tanggal [tang...]
[...gal] kaping 17 Marêt 1900, utawa tanggal kaping 15 Dulkangidah Jimawal, 1829, sarupane uwong padha kalarangan ambayar, anampani, anggawa utawa kanggonan dhuwit sadhengaha rupane, utawa blèbèkan têmbaga nganggo dicap utawa ora kang patut diarani dhuwit têmbaga ing Indiya Nèdêrlan kang sah.
Manawa ana kang nêrak larangan mau kapatrapan dhêndha, 1 sarupiyah tumêka, 100 rupiyah, utawa kapatrapan nyambut gawe paksa ana yayasaning nagara kang katon ing ngakèh, nganggo kaparingan pangan tanpa bayaran, lawase 1, sadina tumêka 30, têlung puluh dina.
Layang undhang-undhang iki kalumrahake sarta katèmplèkake ana ing panggonan saparlune, sarta sarupaning pulisi lan para panggêdhe padha nyurup-nyurupna kang têrang marang bawah wêwêngkone dhewe-dhewe, supaya aja ana kang ora sumurup unine.
Dhawuhing undhang-undhang tanggal kaping 2 sasi Sawal taun Jimawal, ôngka, 1829, utawa kaping 3 Pebruari 1900.
Manira Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, Opisiring Ordhê Oranyê Nasao, pêpatih ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat, andhawuhake wuwuhane layang pranatan manira katiti mangsan kaping, 15 Sapar Ehe, 1820, utawa kaping, 20 Sèptèmbêr, 1890, ôngka; 20, kaya ing ngisor iki.
Sarupane kang duwe wajib marang palêmahan pakuburan kang kanggo ing ngakèh, kaya ta: kang ora mung kanggo ngubur akrabe dhewe utawa kang dililani dening kang duwe wajib marang palêmahan mau, iku ora kêna nulak panjaluke wong kang sumêdya ngubur mayit ana ing kono, sarta ora manira lilani anjaluki utawa nampani dhuwit kang diarani pambêdhah bumi kèhe luwih saka sarupiyah sumurup kakaluwat siji, dene panggawene kaluwat mau manawa diburuhake opahane ora kêna luwih saka
sitoe maskipoen tanahnja keras atawa Padas, onkostnja [onkost...]
pituwase agawe kaluwat ana ing panggonan kono, sanajan lêmahe atos utawa padhas, pituwase ora kêna luwih limang rupiyah, mungguh tumrape wong kang ora kuwat ambayar amarga saka malarat, iku kêna tanpa ambayar pambêdhah bumi.
Sarupane uwong padha kalarangan angubur mayit ing wayah bêngi, kajaba kaparênging nagara, kênane angubur ing wayah bêngi, manawa mayit mau ngajale sabab kêna lêlara anulari, samono iku kudu nganggo amratelakna marang pulisi kang ambawahake panggonane mayit lan pulisi kang ambawahake panggonan kang bakal ginawe pangubure mayit mau, lan kajaba sabab kawêngèn lakune ana ing dalan, dadi têkane ing
utawa wadone, nom tuwane lan jalarane ngajal, apa anane banjur kapèngêtana ana ing buke juru kunci, juru rumêksa utawa kang anguwasani pakuburan kono, para juru kunci utawa liyane
amèngêti banjur amrênahake pangubure, sarampunge pangubure banjur anglapurna marang lurah kampung utawa lurah desa kang ambawahake bumi kono, kamot layang utawa ijowan, para lurah kampung utawa lurah desa kang anampani palapurane juru kunci utawa juru rumêksa pakuburan banjur anglapurna marang pulisi kang ambawahake.
Para akrabing mayit, kêna tilik utawa ngrêsiki sapêpadhane marang pakuburan ing sawayah-wayahe.
Para juru kunci, juru rumêksa utawa kang anguwasani pakuburan, padha kalarangan anjaluki dhuwit utawa sadhengaha marang wong kang padha tilik utawa rarêsik marang pakuburan.
dhewe-dhewe, yèn nganti akèh rêrêgêde utawa katon runggut, juru kunci utawa juru rumêksa pakuburan, kang duwe rarêksan kapocot saka
akrabe dhewe, sanajan ana ing bumi gênadhuhane dhewe, uga kudu nyuwun lilah marang pulisi, kênane ginawe ngubur sawuse ana lilahing pulisi.
Manawa ana kang ora ngèstokake pranatan iki kapatrapan dhêndha kèhe: 10: sapuluh rupiyah, tutug: 100 satus rupiyah, utawa kapatrapan paukuman nyambut gawe paksan, lawase, 6, nêm dina, tutug, 3, têlung sasi.
Dhawuhing pranatan tanggal kaping, 30 sasi Pasa taun Jimawal, ôngka: 1829, utawa kaping 1 Pebruari, 1900.
Manira Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, Opisiring Ordhê Oranyê Nasao, pêpatih ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat, andhawuhake kaya ing ngisor iki.
Manawa ana wong angadêgake omah kanggo anggaota ngrajang utawa tandho godhong têmbako, gawe gula utawa pangêbur nila sapêpadhane kang jênêng panggaotan rowa, kaya dene pabrik utawa gudhang, iku kudu nyuwun lilahing nagara, mêtu pulisi kang ambawahake dununge kang bakal kanggo panggaotan mau, kalakone manawa wus kalilan ing nagara.
Manawa ana kang ora ngestokake pranatan iki kapatrapan dhêndha kèhe, 10. sapuluh rupiyah tutug, 100, satus rupiyah, utawa kapatrapan paukuman nyambut gawe paksan, lawase, 1, sadina tutug 30, têlung puluh dina.
kaping, 30 sasi Pasa taun Jimawal, ôngka, 1829, utawa kaping, 1 Pebruari, 1900.
Têrang ingkang sinuhun kangjêng susuhunan, mupakat lan ingkang bapa kangjêng tuwan residhèn, ing Surakarta.
Manira Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat, Opisiring Ordhê Oranyê Nasao, pêpatih ing karaton dalêm Surakarta Adiningrat, andhawuhake pranatan kaya ing ngisor iki.
Sarèhning kang wus padha kalakon bêkêl utawa wong cilik ing desa akèh kang kurang mrêlokake marsudi marang tatanduran pring, môngka pring mau pancèn kanggo prêlu rupa-rupa, kaya ta kanggo bêkakasing omah, sarta kanggo pirantining wong omah-omah sapanunggalane, marmane wiwit saiki sarupane wong ing desa-desa padha amrêlokna nandur pring sarta padha marsudiya bisane akèh tanduran pring, sarupane tandurane pring kang wus urip padha diopènana, sarupane palêmahan
sabisa-bisa padha mawaa pangarah utawa pratikêl kang andadèkake [andadè...]
Abdi dalêm para pulisi sarta sarupane bêkêl desa sapanunggalane padha kawajiban amardi marang wong ing wêwêngkone dhewe-dhewe, kalakone padha angestokake pranatan iki, sarta sabên têlung sasi sapisan para pulisi padha niti priksaa ing wêwêngkone dhewe-dhewe, sawiji-wijining wong kang padha mêngkoni palêmahan, tandurane pring kang lawas ana pirang dhapur, lan pira wuwuhe, apa anane kacathêtana kaladèkna marang kabupatène, bupati pulisi sabên taun sapisan angladèkna marang manira apa anane tatanduran pring ing bawahe, mawa angaturna apa kang dadi
utawa kapatrapan paukuman nyambut kawe paksan lawas-lawase 6, nêm dina.
Dhawuhing pranatan tanggal kaping 15 sasi Sawal ing taun Jimawal, 1829, utawa kaping 16 Pebruari, 1900.
Sagala Politie serta segala Bekel desa sasamanja sama di wadjibken
Sedulur kabeh… inyong kiye bisa mulai maning nulis maning neng blog, critane mulai siki inyong njajal nulis alias basa maene “posting” nganggo basa Banyumasan, aliase ndopok ..ngetuprus nganggo basane awake dewek kabeh wong penginyongan, kayakuwe..
Ya.. kapanane nulis nggannggo basa Indonesia ya kena.. nganggo basa Banyumasan ya kena.. kadar blog-e inyong dewek ikih.. bodo-bodoa sing nduwe blog.. mbok kaya kuwe.. he..he..
Wis lah ora usah kedawa-dawa gari ngomong.. enggane arep nulis apa ya.. pengantare wis rong larik dewek kiye..
Kaya kiye baen Sedulur .. he…he.. dadi kemutan Pak Singa neng RRI Puraketa .. sedulur-sedulur tani ..he.. emange klompencapir apa ya ..
Dadi kemutan jaman semana kiye, ya.. kira-kira inyong kelas 5 SD apa kelas 6 SD ya… madan kelalen..wis suwe sih ya.. Critane wektu semana ana
dadi sawaeh pada garing.. malah belete garing nganti ana sing mledag-mledag. Kiye sing jenenge wong ndopok ..ya bebas baen .. kiye ora
inyong crita wektu jamane kemah Pramuka neng Bojong gemiyen kuwe inyong crita wektu ana lomba crita neng kegiatan kemah LT kuwe..
Sewijining dina… ana bocah sing arane utawa sing jenenge Begog.. ngarah gampange ya diundang bae Si Begog..kayakuwe
Si Begog karo ramane diprentah kon tuku rek joss neng warunge
ramane Begog wis kepengin bangeeet udud,… jarene cangkeme
loro di jres-aken ora nana sing murub sijia.. kuwe diemut-emut.. pokoke tuku rek joss aja sing mlempem.. wis ..nganah gelis mangkat..” Ramane Begog peseni karo madan seru omange..
Singkat cerita .. akhire Begog wis gutul maring warunge Nini Gering, karo ngileng-ngileng
kayakuwe tembunge Si Begog maring Nini Gering..
“Ana-ana bae kiye bocah .. inyong adol rek joss ya ora nana sing
Karo mlaku Begog njajal rek joss.. Jresss !! njajal siji langsung murub…. kurang marem ..Begog njajal maning sing ping loro ..
penasaran sedawane dalan bali ngumah Begog njajali rek joss nganti isine sing sewidak loro dijajal kabeh.. hasile rek joos sing dituku murub kabeh alias ora ana sing mlempem ..”
wilayah kerja Kanwil BRI Yogyakarta (Majenang, Cilacap, Ajibarang, Purwokerto, Purbalingga, Gombong, Kebumen, Banjarnegara, Wonosobo, Kutoarjo, Purworejo, Parakan, Temanggung, Magelang, Wates, Bantul, Sleman, Yogyakarta, Wonosari, Klaten, Boyolali, Solo, Sukoharjo, Wonogiri, Karanganyar,
wilayah kerja Kanwil BRI Yogyakarta (Majenang, Cilacap, Ajibarang, Purwokerto, Purbalingga, Gombong, Kebumen, Banjarnegara, Wonosobo, Kutoarjo, Purworejo, Parakan,
konco ing jagad maya, podo2 seko ndeso kluthuk.. hehe😉
ndeso kluthuk…klutuhuk ning jago ngeblog hehehehe….(aku yo seko ndeso mas….)
April 2, 2008 pukul 7:29 am	@gus dem.. hehe podo wong ndeso
Ayu dados panjenengan kedah jujur kaleh amanah kaleh boten usah njaketin zina, nikah mawon,nek panjenengan sampun
Jl. P. Diponegoro No. 22 Purwodadi
( seneng aku ngrungok ake, lan moga tansah
Kadang sutresna budhaya calon panatacara kang winantu ing suka basuki. Gancar lan rendhete adicara gumantung saka kahanan lan para paraga kang nduweni jejibahan ing pasamuan kasebut. Umpamane kepriye longgar lan ciute papan panggonan kanggo pawiwahan kasebut. Ing njero gedhung apa ana ing tarup. Kahanan udan apa panas, sound systeme gandem apa kemeng, pramuladine (sinoman juru laden) padha guyub apa ora. Kabeh mau, lan isih akeh maneh paraga lan prabotan kang dadi sabab kasil orane sawijining pasamuan, sabisa bisa disembadani dening kang nduwe hajad lumantar pawongan kang dipun pasrahi bab-bab kuwi ing sakdurunge pawiwahan dileksanaake.
Ananging senadyan wis diupaya kanthi tumemen biasane isih ana bae perkara kang ora kaconggah, umpamane; dumadakan loudspeaker mati, utawa udan deres dadakan utawa juru foto durung teka lan sakpanunggalane. Ing kalane uga ana barang sing dianggep sepele, nanging jebule dadi gawe tundhone adicara durung bisa diwiwiti.
Andaran ing dhuwur iku nuduhake yen sawijining pasamuan-pasamuan kang penting, luwih-luwih pawiwahan agung utawa sing sipate formal/resmi, pancen mbutuhake kawigaten kang gedhe kanggo para kang kawogan (berkepentingan), utamane tumrap panatacara. Panatacara minangka pok punjere kang nduweni wajib kudu bisa mrantasi gawe. Panatacara kudu prigel mratitisake kahanan lan samubarang kang kurang utawa punjul
kanthi rancag nganti tumeka purna rampunging pasamuan.
Dadi panatacara mesthine kandel rasa syukure yen ta jejibahan kang diemban bisa lumaku kanthi sukses ora ana pepalang apa-apa luwih-luwih bisa dadi mareme kang mirsani apadene kang maringi kapercayan. Mula kagem para kadang calon panatacara saora-orane duwe kawigaten mirunggan marang bab-bab kang kacetha ing ngisor iki :
Awak kudu dijaga kesehatane nalika arep duwe jejibahan, nganti purnaning pawiwahan. Aja nganti keserang flu,watuk ,masuk angin lsp. Mula becik yen kulina dhahar lan ngunjuk sing bergizi, ulah raga, sare sing cukup amrih awak tetep seger lan trengginas.
Pikiran madhep mantep kebak ing kapercayan pribadi. Aja rongeh gampang kena godhaning was-was lan rangu-rangu. Aja gugup lan grusa-grusu. Becik sing sareh nanging ora ateges lelet, mula panatacara kudu “menguasai medan“ tegese mangerteni kahanan ing
Ana bebasan “ajining raga jalaran saka busana”. Bebasan iki ringkes nanging ngemu surasa kang dawa. Kadang panatacara kudu bisa amemantes agemane, bisa njumbuhake karo awake. Warna lan corak utawa lurike ageman pas cocok apa ora karo pakulitane. Prayogane ageman kuwi sing lumrah bae nanging ngresepake yen dideleng. Lan sing baku ngagem ageman tetep sing sopan nyocogake karo kahanan pawiwahan .Umpamane; dinas/protokoler, resepsi, tanggap warsa (ulang tahun), Hari besar Nasional, Religius, ing kesripahan, rapat , apa ing pawiwahan walimatul urusy. Ngagem asesoris kena bae nanging aja nganti kliwat lumrah, sing penting bisa nambahi anggun utawa wibawa.
Nalika kadang panatacara maraga, diupaya jumeneng sing jejeg nanging luwes, aja mbungkuk. Pandengan mripat warata ing arah bathuk, aja ndhingkluk, pasur yan sumeh, ramah lan kebak esem. Yen ngagem make up ,tata rias sing prasaja bae aja nganti menor. Lan dibedakake antarane make up kanggo rina lan wayah dalu.
Basa mono piranti komunikasi sing penting banget kagem panatacara. Amarga kababaring karep lan isine pangangen-angen kuwi nganggo basa. Mula basane panatacara kudu bisa ditampa dening pamiyarsa utawa wong kang diajak wicara.
Pancen kudune basane panatacara kuwi endah lan kepenak ditampa, tur ngresepake, nanging ora kudu akeh nganggo basa kawi utawa sanskerta sing akeh-akehe
Asung pakurmatan utawa ngalembana marang sapa bae kena , sauger ora kaliwat-liwat. Adhakane sapa bae seneng yen dialem, nanging yen anggone ngalembana kedhuwuren , mesthi rumangsa risih malah kepara isin utawa wirang. Contone wong kang pawakane cilik tur cendhek dialem
Bapa……..”. Kuwi ora ngalembana nanging semune malah ngenyek utawa ngina.
Ing bab basa iki para kadang calon panatacara kepara akeh anggone memaca buku utawa majalah sing nganggo basa Jawa, supaya akeh “perbendaharaan” utawa sugih kosa kata, ing tundhone nambahi jembare pamawas lan renggeping wicara. (Sekar Kampung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Kapuloan_Yapen&oldid=1102540"	Kategori: PapuaRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.42, 22 Oktober 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Robatal,_Sampang&oldid=1036550"	Kategori: Kabupatèn Sampang	Menu navigasi
sing jatah jogja klaten padahal omahe solo ngetan podo mumet kabeh iki.ora
sing jatah jogja klaten padahal omahe solo ngetan podo mumet kabeh iki.ora iso mampir omah methuk'i bojone.ngenes ora iso olahraga kasur.."
nuwun nggih Mas…ageng sanget manfaatipun kangge kulo ingkang badhe nyerat Tesis. Menawi wonten nyuwun ngampiL software SPSS nggih, amargi kulo mbetahaken sanget sak meniko ugi. Nuwun sanget.
Dowload « MAN Purwodadi Kab Grobogan
ing nagara mônca, sarta takon mungguh kaanane Si Jaya, wangsulane Si Jaya, yèn slamêt kabèh, malah wis olèh anak lanang siji, aran Sardi. Si Sardi banjur diundang bapakne, ditêmokake pamane. Barêng Si Sardi têka, banjur takon marang bapakne, têmbunge: Bapak iku sapa. Bapakne mangsuli:
Lakune wus sawatara adoh, tumuli mlengak anolih, wêdhuse wus ora ana katon. Banjur takon marang wong kang kabênêran ana ing kono. Wangsulane kang
wikana lajênge, dawêg ta dika buru, jaran dika kula cêkêlane.
[...ndang] juru cukur, arêp dikon nyukur godhège. Satêkane juru cukur banjur kaajak lumêbu ing
sabab arêp ana gawene prêlu. Sawise mêtu Si Sarman lumêbu, lungguh ing panggonane Si Sarkam nalika dicukur. Juru cukur arêp miwiti nyukur manèh, nanging bangêt kagète, jalaran andêlêng jenggot lan godhège Si Sarkam kang dicukur mau wus thukul manèh, pangirane awake ana kang ngridhu, saking bangêting kagète, nganti sumaput panone.
gumune, andêlêng godhège Si Sarkam wis ora ana manèh, banjur takon marang Si Sarkam, kapriye dununge, mungguh
Ing wayah sore Mas Krêta dolan-dolan ing sapinggiring kali, lakune têkan ing cakruk, tumuli lèrèn. Ora [O...]
[...ra] antara suwe ana wong têka, ambêkane krênggosan. Mas Krêta takon kang dadi sababe. Wangsulane, ora apa-apa, mung saking kêsusune bae, sawuse calathu mangkono, banjur milu ngaso. Barêng ambêkane wus sarèh, tumuli bêbisik marang Mas Krêta, têmbunge: Kang, dika kula tuturi, nanging êmpun dika critakake têng liyan. Kula wau bêngi maling têng desa nika, olèh-olèhan kula rupa ali-ali, kang kula anggo niki, yèn dika rujuk, dawêg didol wong loro, pêpayone ênggih diparo.
marang si maling, têmbunge: Pancèn, lalakonmu iku nyèplêsi lan unine paribasan: ula marani gitik.
Wiwite ngabotohan saka sathithik, lawas-lawas mundhak gêdhe, sabab kyai sudagar wus karêm.
malah nganti ngêntèkake barang darbèke kang ana ing sajroning omah. Yèn ana sor-sorane têka anggawa dhuwit pêpayone barange, banjur kagawe ngabotohan manèh, iya curês.
Kyai sudagar wus ora mikir pisan-pisan marang pagawean liyane, lawas-lawas sugih utang. Ing nalika samana kyai sudagar tumiba ing kamlaratan. Barêng wus bangêt miskine, lagi duwe kaelingan, yèn patrape ora bênêr. Wiwit iku banjur ngati-ati manèh, sarta kêrêp calathu mangkene:
biyang Sari, tanggane calathu: Aku wus wêruh karêpe, yèn suwêngku wus tumiba marang awake, banjur diubêng-ubêng, digawe nyêkêl utangku, iki paribasane: [pa...]
Ora antara lawas ana kajinêman kautus parentah, nyêkêl wong, kang aran Saba. Kajinêman banjur nitik ing omahe Cina mau, takon apa duwe batur anyar, wangsulane kang tinakonan:
sacinane pisan. Kaluputane, dene kanggonan wong samono lawase, ora nganggo lapur, sarta kagêbêng marang wong kang anyingidake marang buburoning nagara. Sabanjure Cina lan Si Sarba kaukum ing sabênêre. Saluware saka ing paukuman, Cina mau kêrêp calathu mangkene: Si Saba iku pêpadhane: kêmladheyan ngajak sêmpal.
Ana bupati kagungan abdi mantri kêkasih siji, sabarang
ngancur-ancuri, nanging pagaweane dhewe ora tau dipaèlu.
Wong sugih wêlas marang bocah mau, tumuli digawa mulih, sarta dipulasara, dijênêngake Dite. Si Dite dipasrahake [dipasraha...]
[...ke] marang guru, lawas-lawas kanggêp kapintêrane, banjur dadi panggêdhening desa.
Antara limang taun ênggone dadi panggêdhening desa, Si Dite digugat ing wong sadesa, prakara olèhe sawênang-wênang marang darbèking liyan. Ing wasana Si Dite kabuwang sarta kapocot saka ing kalungguhane. Dene satêmêne Si Dite anaking maling, patine marga tinumbak ing wong. Saking alaning kalakuane, nganti ora ana kang sudi ngrumat turune, mulane bênêr ujaring paribasan: kacang môngsa ninggala lanjaran.
Ing wayah bêngi kapêtêngan mau nginêp ing omahe wong kang wus kondhang alane. Ing kono padha sêsêretan. Kapêtêngan tumuli rêrasan karo kang duwe omah, sêngadi arêp ngampak. Wangsulane
utusan anggolèki kècu, nanging watara kula, botên bisa kêcêkêl, awit kula kang dadi kêpalane.
bocah loro padha lêlaku, kang siji aran Karman sijine Sodi, barêng wus suwe lakune, banjur padha lèrèn ing sangisoring wit Soga.
kabasakake ambanyu mili. Wangsulane [Wangsula...]
Ing Surabaya ana sudagar sugih, duwe anak matane mung siji, dene sisihe mung gatra bae. Kyai sudagar bangêt wirange, anake kang ina ora tau digawa mêtu saka ing omah, pamurihe aja nganti ana wong kang wêruh. Nanging
iku uga wong sanagara mèh padha krungu kabèh, banjur padha têka ing omahe kyai sudagar. Kyai sudagar kagèt sarta takon, mungguh gawene
Anuju ing sawijining dina, bapakne kêdhayohan pamane, bapa biyunge padha nêmoni ing gandhok. Barêng Si Saridin wêruh, iya banjur milu nêmoni. Pak Saridin ditakoni sadulure kang lagi têka, têmbunge: Kakang, kula nêdha pirêmbagan sampeyan, kala wingi radèn mantri dhatêng
ing griya kula, nakèkakên putra sampeyan pun Si Ndhuk Ami, badhe kaangsalakên putranipun piyambak. Punapa kakang rêmbag, punapa botên. Wondene atur wangsulan kula taksih mêngêng, sabab dèrèng têpang piyambak kalayan para sadhèrèk. Pak Saridin durung nganti mangsuli, anake wus sumambung dhisik, têmbunge: Paman yèn saka rêmbugku, si adhi kae, bêcik didhaupake karo anake siwa bae, sabab saiki
Mas, Krama wau sanjang têng kula, yèn kêpandungan têlas-têlasan, prasasate êmpun dicukur nganggo didamoni, tuture: Yèn griyane sabên dalu ênggih dijagi, malah panjagine sok nganti
pandung, kalih barange êmpun gusis, gumune Si Krama mung angsale kalêrêsan. Wangsulan kula: Krama, apa wong dadi maling mono bodho, salawase wong mêmaling amasthi angon môngsa.
19. Car-cor kaya wong kurang janganan. Ora ngubêngake jôntra, têka kêdhayohan wong edan
ing wayah sore diundang tanggane kêndhurèn. Sawuse padha mangan, Si Kiman wiwit calathu, têmbunge marang kang duwe omah: Wakane,
sampeyan ênggih mêkotên, niku sampeyan sing lêpat, sabab tiyang sêpuh botên sagêd anjigungake têng anak. Kang duwe omah mangsuli
kemawon têtiyang ing ngriki kecalan lare utawi rajakaya. Priyayi takon manèh: Apa macane wus ana kang kacêkêl. Wangsulane: O, sampun kathah ingkang kapêjahan, nanging sarèhne cacahing sima prasasat tanpa wicalan, mila botên kraos upami kalong satus kemawon. Mila lami-lami tiyangipun sami giris, lajêng sami kêrig lampit, nilar bale pemahanipun.
Anuju ing sawiji dina Si Sakiya dolan-dolan kêpêthuk adhine, banjur ditakoni, têmbunge: Kowe saka ing ngêndi. Wangsulane: Aku saka ing alun-alun, andêlêng priyayi akèh padha lêlênggahan ana ing paseban, ing kono aku wêruh anake sudagar, kang omah ing kana kae, milu lêlungguhan. Aku takon sababe apa
Ora antara suwe lurahe têka andêlêng dhasare ora ana kang nunggoni, Si Sodin digolèki, kêtêmu nonton topèng, lurahe bangêt nêpsu, calathune: Kowe kuwe sêmbrana têmên, olèhmu ninggal dhasar prasasate: ninggal bocah ana ing waton. Katujune padhasarane ora diidak-idak ing wêdhus utawa dicolong ing wong.
Ananging kyai sudagar ora mangkono, pangarahe, yèn wis gêdhe arêp dipèk bojo dhewe, awit pangirane, mulane
Ana jêjaka bangêt kêsède, sabên dina tansah nglômpra bae, kang dipangan mung olèhe anjaluk, ing sarèhne ki Jaka isih nom rosa, mulane akèh kang
namung saking pikajêngan kula piyambak. Bêndarane takon manèh: Kang kokundhuh iku apa wis tuwa. Wangsulane: Inggih
nêpsune, jalaran isih bangêt ênome. Saking bangêting nêpsu, Si Sarin nganti ditundhung. Calathune Si Sarin: Aku iki prasasat, nguthik-uthik macan dhedhe, utawa ngarubiru asu turu, dene wong ora wêruh têka daktuduhake, dakcaritani kang ora-ora. [ora-...]
Ana sudagar aran Kyai Nirasa, omah ing sajroning nagara, sanyatane ora pati sugih, nanging budi wêwatêkane kaduk
Anuju ing sawijining dina kyai sudagar calathu marang bojone, têmbunge: Wong wadon, kowe wêruh dhewe, yèn anakmu wus gêdhe, mulane kêsduning atiku, anakmu arêp daksêngkake, bakal daklamarake putrane kyai lurah patih, supaya ing têmbe
karsane sampeyan makatên punika saèstu badhe andamêl ing karisakan, sampeyan èngêta dhatêng ungêling paribasan: cebol anggayuh langit, cêcak anguntal kalapa, utawi kate pan ngrangsang rêdi. Sadaya punika bêbasanipun ingkang anglêngkara.
Anuju sawijining dina Pak Rênggagati têka ing omahe Ki Rênggarasa asangu cukitan candu sapêdudane. Ana ing kono rêrasan bab dayane candu, bisa ngapenakake awak, sarta angrêmbugi supaya Ki Rênggarasa gêlêma ngicipi kanggo nguwatake awak. Ki Rênggarasa anglêgani. Barêng wus nyoba olèh têlu utawa patang jêblisan, Ki Rênggarasa krasa liyêr-liyêr arêp turu, sanalika lês, banjur turu. Antara têlung jam tangi, awake krasa kêpenak. Kang mangkono
Ki Rênggarasa wus bisa ngêntèkake candu samono iku, mêksa durung prigêl ngadoni dhewe, sabên dina Pak Rênggagati kang disambat nyukitake. Lah, saiki Pak Rênggagati banjur wiwit bisa olèh colotan lan cablekan.
wis lêga. Dene anane bojone Ki Rênggarasa wiwit karasa kacowok ing pamêtune. Saking kumudune nyukupi kabutuhaning candu sing lanang, Ni Rênggarasa kêrêp lira-liru nganggo dhuwit panas.
Lêlakone Pak Rênggagati marang Ki Rênggarasa iku kêna kabasakake: ngêdhuk angêruk, kêplok
sadina-dinane, nganti têkan saringgit lagi bisa marêm. Ing nalika iku Ki Rênggarasa wiwit bisa nyukit dhewe, lan wêruh kandêl tipising
kalurahan mung cukup dadi lêboning pêdudan. Butuhe sandhang pangan kêpêksa kranggehan nyandhak kang dudu-dudu. Wiwit nalika iku Ki Rênggarasa gêlêm, nglakoni dadi maling sandi, yaiku wani ngundhakake dhuwit pirukunan desa kayata: urunan gawe lumbung desa, gawe sêkolahan desa, asarana rewa-rewa nganèmêri dhewe, wasana dhuwite banjur kurang, kapêksa anjaluk urunan manèh marang wong cilik, mangkono sapiturute. Saking lagi bêgjane, wong-wong kang diwêngku iya padha nurut bae, sanajan satêmêne wêruh yèn pambayare iku
banjur nandukake akal liya, kayata: banjur duwe watêk ambuntut arit, lire: yèn ana wong dol tinuku kewan, sawah utawa pakarangan, môngka ora saguh arêp awèh bêbungah kang mèmpêr, iku banjur angêngèl-êngèl. Iya ana
[...n] anggone nglakoni nyêrèt. Kasugihane wus prasasat sirna babar pisan. Barang mas intên panganggone anak bojone wis êntèk, kabèh kalêbu ing pêdudan. Anake lanang wadon padha ora sênêng uripe, anak-anake wiwit ora krasan ana ing desa, padha lunga marang liyan nagara. Ora kuwat andêlêng polahe bapakne kang mangkono iku. Sanajan maune Ki Rênggarasa katon capaka sawakul, akèh wong kang padha dhêmên ambesan utawa angurmati. Ing saiki wiwit sirna.
kang isih prawan, babar pisan ora ana kang nakokake. Omahe Ki Rênggarasa, prasasat dadi kampung karandhan. Saking lagi isih ana bêgjane, anak-anake lanang kang padha [pa...]
[...dha] lunga mênyang liyan nagara, padha olèh pagaweyan kang rada mèmpêr, kayata: ana kang dadi kumêtir lumbung, guru bantu, punggawa gêdhe, malah ana salah sijine anake kang bisa dadi mantri guru, jalaran saka tuntunane sadulur-sadulure kang rada mangrêti owahing lêlakoning bapakne kang mangkono
mitra karuhe. Mangkono iku wus dadi adat wong katinggal lunga anak, sok banjur duwe watêk dhêmên ngundang mangan enak, kanggo nglipur anggone ora nyawang anak-anake. Dene yèn kabênêr kapêngkok ing butuh, banjur thukul watêke dhêmên ambangun wacana, yaiku ngreka wong dol tinuku supaya wudhar, utawa angojok-ojoki anggugat [angguga...]
kinthil-kinthil lan dadi kongkonan mrana-mrene golèk butuh. Anak-anake wadon Ki Rênggarasa wus nyandhang gombal, pagaweyane buruh ambathik, patuwase diisèkake ing pêdudan. Mangkono iku mung saka kumudu-kudune olèhe arêp nyukup
Sumbunggana. Pak Sumbunggana iku kuli sugih-sugihe ing desa kono. Wêwatêkane onggrongan. Kabênêr sawijining dina diundangi Ki Rênggarasa, dicalathoni mangkene: Thole, aku iki wis tuwa, adhi-adhimu lanang padha lunga kabèh, dadi ora wurung sasèlèhku dadi lurah, [lu...]
Ki Rênggarasa dhasare wong pintêr anjabung alus, kêrêp calathu marang Ki Sumbunggana mangkene: Lah, iya mangkono iku thole, wong manganggo, aja kalah sapadha-padha, dadi aku ora isin. Karo dene manèh kowe rak dakgadhang dadi jago patohan, mulane kudu dhêmên katon ana ing ngarêp, têgêse bisaa amor
wus limang taun anggone makilake Ki Sumbunggana. Anggêpe Ki Sumbunggana wus antêp mantêp bakal gumanti ing
Nalika samana parentah kang ambawahake ing desa kono anggalih ing rusake kalurahane Ki Rênggarasa, sarta banjur anggalih yèn Ki Rênggarasa wus ora kuwat angladèni karya nagara, tandhane
Bêcike disuwunake lèrèh bae. Kalakon Ki Rênggarasa kasuwunake lèrèh, amarga wus kacihna ing jompone, kang
utawa sêsatron, wêkasane ora ana kang dadi. Kang dipilih ing wong akèh, yaiku kaji sugih ing desa kono. Dene Ki Sumbunggana mung dipilih wong sathithik, jalaran nalika magang ora bisa ambungahake kuli, dhuwite wis kêbanjur êntèk kanggo ngisèni pêdudane Ki Rênggarasa.
Mungguh bêbêcike kaki kaji marang kuli-kuli ing desa kono ing nalika dina ngarêpake pilihan,
Sajrone sataun rong taun, kasaguhane mau, bisa kalakon bêcik lan sêmpulur, nanging barêng nyandhak têlung taune banjur wiwit ora lana, amarga anak-anake lanang mau padha nyandhang kasusahan warna-warna, dadi olèhe kirim dhuwit ora bisa ajêg sabên sasi. Ki
ing jaman kailangan. Lah, mangkono iku mukti-muktine wong nyêrèt.
kêbanjur olèhe doyan mêrtega, ora nganggo taha-taha, nganti tuna ing wêweka, satêmah padha nêmu papa, wêkasane dadi ina, rêkasa bisane olèh tômba. Katujune ora lawas kacandhak ing jaman Budi Utama, iya iku kang kira-kira bisa dadi tômba, wong Jawa bisa wiwit mulya.
[...rak] Jawa bae, kang dikarêmi utawa kang digawe pangarêp: brèndhi, anggur utawa jênewêr. Mèh sabên
ngêntèkake satêngah blanjan, samono iku kalamôngsa isih tômpa
iku sok banjur kalakon nganakake kumpulan mangan enak sarta inum-inuman karo lurah-lurah bawahe, nganti ngêntèkake
Yèn gawe aturan marang wong gêdhe kêrêp atumpang suh. Yèn duwe sêsêngitan ing
sudane, saking lagi kabênêr bêgjaning awake, lan langkane wong pintêr ing jaman samono, sawuse sapuluh taun anggone dadi asistèn wadana, banjur kaangkat dadi wadana dhistrik. Lah, saiki anggêpe saya anggitik troi.
Barêng Ngabèi Ardamanggala wus dadi wadana, watêke saya anggajah êlar, dhêmên mraboti omahe. Ora pisan krasa dhuwit saka ngêndi utawa saka sapa kang dianggo ambayar, janji ana barang kang disênêngi, mêsthi kudu kalakon. Mitra karuhe saya wuwuh, yaiku
kawêdanan didokoki gamêlan rong rancak, kang diêmba kabupatèn, malah ngingu pasindhèn lan talèdhèk dhewe. Sabên dina wêtone mêsthi nguyu-uyu utawa tayuban, nganggo ngundang mangan enak mitra karuhe kang kinira bisa malês ing blabane.
Dadi wiwit nalika samono duwe budi melikan, angkuh lan katalawaca dadi katon anggajah êlar. Sabarang kang disênêngi mêsthi
bawahe ngajokake tindak kang ora alus dinulu, sarana nganakake bale panggugah ing laku dudu ana ing
nguyu-uyu ing ngêndi-êndi panggonan. Lah ing kono banjur wiwit akèh rêrusuh ing bawah kadhistrikane. Mèh sabên sore ana wong kêkêrêngan, mèh sabên bêngi ana omah kobong. Wêwatêkane wong cilik akèh kang niru lurahe wadana. Wong-wong kang wus tumiba ing kamlaratan banjur dhêmên gawe prakara anggugat kala.
Anuju sawijining wêngi arêp tumibaning apês, kyai wadana kêbênêr kêkumpulan main lan minum ana ing pacinan. Ing nalika samana pinuju kalah akèh. Wus kaping pindho utusan mundhut dhuwit marang omah, mêksa durung bisa pulih, kalahe gunggung kurang luwih wis pitung atus rupiah. Rèhning
disantêr, supaya aja karasa arip lan padhanga ciptane. Ing nalika samana ana kêbon têbu kobong, swarane titir
anggendholi mungsuh-mungsuhe dipurih aja ana kang layad, têrusa main bae. Wong-wong ing kalangan liyane wus êntèk padha bubar anglayad, mung kari kyai wadana karo wong sakalangan iku kang têrus main, wasana katungka ana upas utusane tuwan asistèn residhèn lan bupati animbali ing kyai wadana mau. Ing samêngko kyai wadana kêpêksa lèrèn anggone main, banjur gurawalan têka ing panggonane kobongan. Barêng kadangu, wangsulane nyagak alu, mratelakake yèn mau-mau iya wis layad, nanging banjur kêna ing panas sumuking obong-obongan têbu, angaso ing omahe
Kacarita nalika kyai wadana Ardamanggala tômpa dhawuh lèrèn
kurang saka: 100: rupiah, ora kaparêng anjupuk lelang yèn ora ambayar kêncèng.
Mungguh dhawuhe kapala nagara kang mangkono iku arane nêbak wong mêmangan, sarta calathune priyayi mau kalêbu matèni kalangan. Sakarone nyudakake rêgane barang.
Barang-barange kyai wadana ora payu babar pisan, nanging iya mêksa didol êntek-êntekan. Dene kang padha tuku iya mung cina-cina sawatara, lan lurah-lurah desa kang nalika samono padha anggawa dhuwit kêna kanggo ambayar kropyok. Para priyayi lan para
lan panganggone wus êntèk babar pisan. Saking rupaking jagade banjur reka-reka dadi wèrêk dhèli, nanging pagaweane iya ora sêmpulur, arang olèh wong, mulane banjur nêmpuh lumêbu dadi juru tulis ing pabrik têbu, sasasine diblônja têlung puluh rupiyah.
Ana ing kono lagi krasa yèn wong golèk dhuwit iku rêkasa bangêt, esuk sore kapêksa lumêbu, sadina sawêngi kudu nyambut gawe sapuluh jam, blanjane ora nyukupi kanggo tuku lêboning jênewêr. Lagi têlung sasi olèhe dadi juru tulis, banjur anjaluk mêtu, omahe didol, wasana mondhok ing omah suwung duwèke salah sawijine kadang karuhe kang kalêbu trêsna ing dheweke. Lah saiki kêlakon dadi wong kang
Antara têlung taun saka lèrène, awake kyai
wong bungah-bungah arêp nampani jênewêr, nanging barêng wus mêlèk, [mê...]
Sawatara dina saka ngarêpake patine, anak-anake kang dingèngèr-ngèngèrake padha têka ngrubung bapakne lan nangisi. Kyai wadana atine kaya dirontog lan êluhe carocosan. Wasana nalika ngarêpake ilange,
Mulyagati sênênge dagang kaya dene bapakne, yaiku ngrèntênake
Padha-padha laku ngiwa kang digêdhèkake bangêt: main. Yèn ana ing pasamuan, ora gêlêm main kêkalangan karo priyayi cilik, sênênge akêkalangan karo para wadana sapandhuwur, para tuwan-tuwan, utawa cina-cina kang sugih. Dene kate main, sathithik-thithike [sathi...]
Sajêrone limang taun kang wiwitan, toko lan lusmène kalêbu lumayan. Sanajan ora olèh bathi akèh, nanging iya cukup kanggo wragad sandhangan saanakbojone, mung olèhe sok main iku kêrêp kalah, gunggunge wis ana sapuluh èwu rupiyah. Barang jêndhêlane kang gêdhe-gêdhe akèh kang wus didoli kanggo nambêli adêging lusmèn lan tokone, kang marga dhuwite wus kanggo main kalah lan kanggo sênêng-sênêng warna-warna. Bapa biyunge kêrêp angelikake, yèn prakara mangkono iku ora-wurung marakake dadi wong wurung dandanan, barang cêkêlane bakal lêbar nglahan, anggone noko lan ngadhêgake lusmèn bisa kêlakon dadi nglangi mati ing
karo para panggêdhe lan cina-cina sugih. Dene têpungane karo priyayi cilik iya ora ana owahe, malah kapara dhêmên atulung balaka, lan anambêli apa kabutuhane priyayi cilik kang padha anjaluk tulung ing dheweke, ora nganggo melik opahan. Dene wong-wong pakampungan, anggêpe padha nglurah marang Ki Mulyasastra, dhasar Ki Mulyasastra kang
[...sanakane] kasusahan utawa duwe gawe, Ki Mulyasastra ora wêgah anêkani, mulane sok wonga padha asih trêsna marang dhèwèke. Dhasar lôngka têmênan wong blatère nglètère kaya Ki Mulyasastra, mung cacade têka ora bisa anyandhêt nêpsune dhewe olèhe dhêmên main gêdhèn.
nrajang ing bêbasan: palang mangan tandur, yaiku sok wani nganggo dhuwit kumpulan. Yèn kapêngkok banjur nganggo dhuwit toko. Lawas-lawas tokone dadi cilik, barange ing lusmènan dadi asor.
[...wit] bêbathène mêksa ora cukup kanggo ambayar uyahan kang wis dadi janjine, apa manèh yèn kabênêr mêntas kalah main, banjur anjupuk dhuwit pawitan kanggo ambayar anakan. Antara têlung taun, toko lan lusmène wis dadi cilik manèh, malah sabanjure arang-arang bisa nganaki utange.
Ing wiwitane bisa sêmpulur, akèh bathine, cukup kanggo tuku sandhang pangan saanakbojone. Antara têlung taun rumasa silir-silir uripe, akèh mitrane, banjur thukul ciptane manèh arêp dhêmên main. Wiwitane iya mung sabên kondangan ana ing panggonane wong duwe gawe, nanging lawas-lawas andadi banjur nglurug têkan ing ngêndi-êndi panggonan kang ana wonge main, nganti kaya kinjêng tanpa soca, ora wêruh yèn nêrak laranganing nagara, wasana kacêkêl ing parentah kadhêndha salawe rupiyah, marga gawe kêkumpulan main ing omahe, ora nganggo nyuwun idining nagara.
Ing nalika samono mung kari duwe pangaji rong ewonan rupiyah, ewadene atine mêksa digêdhèk-gêdhèkake, dhêmêne kêkumpulan saya andadi, dhuwite êntèk, mung kari duwe pangaji limang atus rupiyah. Lah, saiki lagi kèlingan yèn duwe kapintêran kang kêna kanggo garan golèk dhuwit. Olèhe ngêdêgake warung lèrèn, lumêbu dadi juru tulis ing kantor notaris, sêsasine diblônja têlung puluh rupiyah. Mungguh prêlune mangkono iku, kajaba wus rumasa dhuwite tipis, iya duwe karêp supaya isih
dadi juru tulis, dhuwit sangune êntèk babar pisan. Olèhe dadi juru tulis dilèrèni, marga kêrêp ora lumêbu, sabên dina katon kaya wong karipan. Anak bojone dikirimake mulih, dheweke ambanjurake dadi gêntholikêm, gêntho tlengsor, amomoran karo bandar dhadhu kang padha ngadêgake kodhok ula ing panggonan kang samun-samun.
Ki Mulyasastra saking wus judhêg ing pikir, rumasa anggayuh-gayuh tuna, numbak-numbak luput, wasana thukul pikire kang ora bêcik. Sasuwene kumpul karo bandar kodhok ula banjur nyambi dadi pokrul bambu lan tukang korèk. Ing wiwitane ora ana kang ngarubiru. Wasana ing sawijining taun, nanggori prakara nagara. Di titipriksa ora nyata, yaiku mung jalaran saka pêpanasan. Barêng wus têrang papriksane, kacihna yèn iku gaweane Ki Mulyasastra. Lah, ing kono Ki Mulyasastra banjur kacêkêl ing nagara, kasingkirake mêtu saka ing tanah Jawa lawase limang taun.
Ana priyayi cilik duwe anak lanang aran Bagus Laba. Biyunge Bagus Laba iku asal saka ing desa, lan ora
bojo ing priyayi mau, marga rupane katon rêsik, polatane rada prak ati. Biyung kang mangkono iku wus masthi wae kurang mangrêti anggulawênthah bocah. Dhèk cilike Bagus Laba, sabên-sabên nangis, masthi banjur didolani panganan dening biyunge, mulane têkane gêdhe dadi bocah kang anggranyah.
utawa satali sadinane. Mangkono iku nuwuhake watêk durga ngôngsa-ôngsa lan ora narima ing pandum. Katon cêtha bangêt sarune yèn panuju mangan kêkumpulan, olèhe anjupuk pangan asrakatan kaya wong ora tau mêmangan. Pamangane akèh bangêt, ora lumrah ing sapêpadhane, mulane akèh bocah kang calathu: Si Laba iku bocah wadhuk bêruk, ora duwe warêg. Ora mèmpêr bangêt, ana bocah samana gêdhene, tadhahe padha karo tadhahe wong tuwa loro.
Têkan umur limalas taun, Bagus Laba durung bisa marèni ing panggranyahe, malah-malah yèn krungu ana sanaksadulure bapa utawa biyung duwe gawe, sanajan ora disambat lêladèn, iya banjur nganthong têka, prêlune arêp nogog. Laire milu lêladèn utawa rewang apa-apa, nanging batine iya mung kêpingin arêp mêmangan lan marêgi wêtênge. Mulihe sok nêmbung anjaluk brêkatan, diawadake kanggo olèh-olèh adhine utawa biyunge. Dadi anibani ing
pitulas taun, sêkolahe bisa tamat, sarta tômpa sirtipikat, wiwit ing
duwe dhuwit, mêsthi lunga mênyang sawijining warung Jawa
Barêng bapakne wus wêruh cêtha ing kaanan mangkono iku, bangêt panalangsane, sarta tansah ngrasa rikuh dinêlêng ing kiwa têngên. Ajaa wus rumasa kêbo kabotan sungu, mêsthi kêlakon suduk jiwa utawa nglampus, ora tahan angungak padhanging hawa.
2. Amburu udhèt kelangan wêlut, utawa
14. Kalah cacak mênang cacak ... 24
16. Sadawan-dawane lurung isih dawa cangkêm ... 26
tuwuh botên sagêd mêdal, bêntèripun bantêr awis djawah, manawi tijang
ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari
Darmågandhul diartikan sebagai perahu (baitå –dalam bahasa Jawa– adalah perahu) Raganing manuså punikå namanipun baitu’llah, inggih prau gawéjaning Allah, dadosipun saking sabdå kun, manawi baitanipun tijang Djawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang saé,
Sampun djamakipun brêkasakan manggèn ing guwå, wontên ing rêtjå, sartå nêdhå gåndå wangi, dhêmit manawi nêdhå gåndå wangi badanipun kraos sumjah, langkung sênêng malih manawi manggèn wontên ing rêtjå wêtah ing panggènan ingkang sêpi êdhum utawi wontên ngandhap kadjêng ingkang agêng, sampun sami ngraos jèn alamipun dhêmit punikå sanès kalajan alamipun manuså, manggèn wontên ing rêtjå têkå pandjênêngan-sikårå, dados pandjênêngan punikå têtêp tijang djail gêndhak sikårå sijå-sijå dhatêng sasamining tumitah, makluking Pangéran.’
“båpå bijung botên damêl, milå dipunwastani anak, wontênipun wudjud pijambak, dadosipun saking gaib samar, saking karsaning Hjang Latawalhudjwa, ingkang nglimputi wudjud,”
nama? Hanya Hyang Latawalhujwa,]
“isi wédang lan tojå tåwå, punikå inggih kulå ingkang damêl, sadåjå wau atas karsanipun Hjang Latawalhudjwa, ingkang damêl bumi lan langit.
menawi kirang pendamelan senengane dolanan BOLD utawi ITALIC lho pak Satpam.
Balas	On 3 November 2011 at 22:02 cantrik bayuaji said:
Kabupatèn Kapuloan Sula iku kabupatèn ing Propinsi Maluku Lor, kutha Sanana iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 9.632 km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Kapuloan Sula katata jroning 7 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.22, 22 Oktober 2016.
ndilalah kersane Gusti ALLOH Ta’ala
yudha pramana said: SORE…kadang PDLS,
satoe slOP 234….nggo nganCANi moco rontal
terus ki, kuat mana sing MOCO opo sing cRITA
hehehehe….tetep nduKUNG ki BARA MEMBARA.
Karaharjan berkah saha rahmat kagunganipun Gusti Ingkang Maha Mirah mugi tansah tumedhak lan tumanduk kajiwa kasarira dhumateng panjenengan sedaya dalasan kula sumrambah kulawarga waradin sagung dumadi lestantun raharja.
ing manah, tinangkep ing kekadangan saha tinangsulan raos pasedherekan rinonce sekaring katresnan.
Para kadang sutresna budaya adiluhung ingkang tansah memetri mardawaning budaya tulus ingkang pantes nampi pakurmatan.
Kalangkung rumiyin sumangga kula dherekaken muji syukur konjuk dhumateng Gusti Ingkang Maha Agung, nenggih Gusti Gung ingkang minangka sumbering sumber hanyumberi sekabehing sumber, nenggih Allah SWT. Kacihna sampun mbabar kanugrahan ingkang mawurahan, paring kekiyatan dalah kawilujengan satemah panjenengan sedaya dalasan kula saged pepanggihan kempal manunggal ing papan menika kanthi winengku ing suka dalah basuki.
pitulunganipun utawi syafa’atipun wiwit wonten donya dumugi ing dinten kiyamat.
Salajengipun mugi wonten keparengipun kula................saking...............cumanthaka lumarap atur satemah hangirangi kamardikan nyigeg anggenipun
putri ingkang tansah sinugata ing pakurmatan, wondene reroncening adicara ingkang badhe hangrenggani upacara wiwahan dhauping penganten sarimbit ing wekdal menika ingkang sampun rinancang, rinancik, rinumpaka dening kulawarga sinengkuyung para kadang panawung kridha darma,
ing adicara urut tiga nenggih rawuhipun penganten kakung kalajengaken srah panampi.
Mekaten sagung tamu kakung saha putri, reroncening adicara ingkang badhe angrenggani pawiwahan ing wekdal punika.
Salajengipun kanthi tansah hanyadhong pangayoman mring Gusti Ingkang Maha Agung, mugi wigatining sedya purwa madya dumugi wasana tansah pikantuk payung kawilujengan satemah lestantun raharja.
Rehning sedaya sampun samekta tuwin satata miwah sri atmaja penganten sarimbit ugi sampun purna nggenya ngrasuk busana temanten, pramila adicara tumuli badhe kula wiwiti.
Rêgining kalawarti punika ing dalêm tigang wulan f. 1.50,- Bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Isinipun: Tiongkok - Tiyang Bacillendrager Sampun 20 Taun Nêmbe
Sêsawangan ing Kulang Seu, cêlak Amoy, ingkang ing ngriku dipun jagi dening kapal tèrpedho Jêpan.
Ing nagari C. bawah Inggris ing taun 1937 wontên pagêblug sêsakit typhus, ing kitha wau cacah jiwanipun 250.000, ingkang katrajang sêsakit wau wontên tiyang 310, ingkang tiwas 43.
Ing nagari-nagari tanah Eropah lan ing tanah Inggris, bab pranatan panjagi panulakipun sêsakit (hygiene) ingkang nular punika radin-radin têmtu sampun nyêkapi lan botên kuciwa, mila têtiyang ing nagari ngriku inggih sami gumun sangêt, dene ngantos sagêd kadadosan thukul pagêblug sêsakit typhus makatên punika.
Sanajan kêpala nagari utawi chef Geneeskundige Dinst piyambak ing nagari ngriku inggih sami kagèt dening nagarinipun sagêd thukul sêsakit typhus ngômbra-ômbra makatên wau.
Ing wêkdal wau inspecteur dhoktêr lajêng tampi dhawuh saking nagari kêdah enggal-enggal mundhut katrangan sabab-sababipun thukuling sêsakit wau, enggal dipun tanggulangi supados sêsakit wau tumuntên sagêda sirna.
Inspecteur dhoktêr pamriksanipun ingkang rumiyin kawontênanipun têtiyang ingkang katrajang sêsakit wau, lajêng mriksa toya ingkang sabên dintênipun dipun angge umbah-umbah, adus utawi ngombe dening têtiyang ing kitha ngriku, saking pundi angsalipun toya wau, nuntên kapriksa tukipun toya-toya ingkang dipun ilèkakên dhatêng kitha punika.
Pinanggihipun papriksan wau, thukuling pagêblug sêsakit punika gêgayutan kalihan tigang prakawis.
1. Tuking toya ingkang sampun dipun tata mawi bêndungan sae ing wêkdal punika risak pompanipun, mila installatie ingkang kangge mompa toya dhatêng wadhuk ingkang kangge têtiyang 40.000 ing kitha C wau, dipun dandosi.
2. Salah satunggalipun tiyang kuli ingkang nyambutdamêl ing ngriku ngandhut baksil typhus (bacillendrager).
3. Ing wêkdal pompa installatie dipun dandosi, anggènipun nawa toya ing ngriku dipun kèndêli.
Tuking toya (bron) wau ingkang damêl sakitipun tiyang kathah, panggenanipun ing siti ingkang lêdhok, lêbêtipun ± 50 m, sampun dipun tata dening waterleiding bedrijf dipun damêlakên wadhuk sae, lêbêtipun inggih 50 m, pompa installatie ingkang kangge mompa toya saking tuk dhatêng wadhuk wau, sanajan taksih kenging dipun damêl mompa lan toyanipun inggih taksih dipun ilèkakên dhatêng kitha, nanging sampun ewah utawi risak, mila kêdah dipun dandosi malih.
Ing sarèhning kalih taun kapêngkêr wontên kuli kalih ingkang nyambut damêl ing wadhuk ngriku sami katiwasan dhawah saking lift (ing griya-griya ingkang inggilipun 20-30 m. iIng Eropah utawi ing panggenan padamêlan [padamê...]
[...lan] ing lêbêt (ngandhap) siti ingkang lêbêtipun 30 m utawi langkung ing Eropah têtiyang ingkang sami nyambutdamêl wau, minggah mandhapipun botên mawi ôndha, mawi lift (kados pêthi bikakan dipun tumpaki tiyang ingkang badhe minggah utawi mandhap wau, dipun kèrèk sarana mêsin), mila têtiyang kuli ingkang baku ajrih sami botên purun nyambut damêl ing ngriku. Waterleiding bedrijf, lajêng ngupados têtiyang kuli sanèsipun ingkang purun utawi kajêng piyambak (prijwillig).
Wontên tiyang 18 ingkang purun nandangi padamêlan wau, ewadene namung satunggal kalih kemawon ingkang pancèn sampun kulina ingkang purun nyambut damêl rêrêsik ing panggenan ingkang rêgêd ing kalèn, tuwin sapanunggilanipun, dados têtiyang kuli punika inggih botên mawi pilih-pilih rêsik lan saras badanipun. Môngka yèn tiyang gadhah sêsakit ingkang nular nyambut damêl ing toya ingkang kaangge tiyang kathah makatên punika, tumrap têtiyang ingkang ngangge toya wau têmtu ambêbayani. Sanajan tiyang kuli wau sampun nate utawi kulina nyambut damêl ing panggenan ingkang rêgêd, lajêng nandangi padamêlan ing toya punika, inggih botên dados punapa, yèn badanipun kasarasan. Badhe kasambêtan.
R. Sumadirja, Ind. Art. Sêmarang.
Sami-sami barang pêlikan, ingkang sumarambah ing sajagad saha dipun rêmêni ing tiyang, kados botên wontên ingkang ngungkuli intên. Dene anggènipun dipun rêmêni wau botên sanès saking anggèning gadhah sorot gumêbyar.
Têtiyang nuju sami pados intên wontên ing lèpèn tanah Borneo.
Panggenan ingkang mêdal intênipun wau pinanggih wontên ing Amerikah, Aprikah Kidul, laladan Inggris tuwin tanah ngriki, inggih punika ing Borneo. Dene tanah Borneo ingkang mêdal intênipun wau ing Martapura, laladan Banjarmasin, tuwin laladan Ponteanak sauruting lèpèn Landhak tuwin lèpèn Siak ingkang anjog lèpèn Kapuas. Jalaran saking sumêbaripun têtiyang ing nagari intên wau, inggih punika têtiyang ing laladan Banjarmasin, têtiyangipun lajêng kêtêlah dipun wastani tiyang Banjar, saha limrahipun, tiyang Banjar wau dipun wastani tiyang ingkang damêlipun dagang intên. Mila tumraping nagari ingkang majêng padaganganipun intên, upaminipun ing Kuthagêdhe, Ngayogyakarta, tuwin sanès-sanèsipun, dados ambah-ambahanipun bôngsa Banjar wau.
Manawi mirid adining barang wau, tiyang sampun gadhah pangintên rêkaos pangupadosipun, punika pancèn nyata. Miturut katrangan, dununging intên wau wontên salêbêting siti tuwin amor kalihan rêmukan sela utawi wêdhi ing sadhasaripun lèpèn, mila patraping anggènipun pados inggih beda-beda. Wontên ingkang sarana andhudhuk utawi gogo ing lèpèn.
Ingkang pinanggih ing tanah Borneo, ingkang padosipun sarana andhudhuk, punika kanthi patrap kados tiyang damêl sumur, inggih siti ingkang dipun dhudhuk wau ingkang dipun padosi intênipun. Nanging intên ingkang asli dhudhukan saking salêbêting siti wau kawon sae kalihan ingkang asli pêndhêtan saking lèpèn, mila intên ing Borneo ingkang asli saking lèpèn wau kalêbêt onjo. Siti dhudhukan ingkang kasêbut ing nginggil wau lajêng dipun padosi selanipun intên, ingkang wujudipun [wuju...]
[...dipun] cêmêng limrah. Dados tumrap tiyang ingkang dèrèng kulina, botên sagêd amastani beda-bedaning sela wau. Dene gumêbyaripun, ing mangke manawi sampun dipun gosok.
Tumrap ingkang pados ing lèpèn, punika patrapipun botên beda kalihan tiyang gogo, siti utawi pasir dipun lêbêtakên ing pirantos ingkang dipun wastani dhulang, ingkang kadamêl kajêng ingkang wangunipun kados caping dipun lumahakên, ing ngriku lajêng dipun limbang ing toya ngantos pinanggih selanipun intên. Patrapipun pados wau katingal prasaja sangêt.
Sela-sela intên wau lajêng dipun gosok ing pirantos ingkang mawi mêsin, katindakakên ing tiyang ahli. Ing salajêngipun juru anggosok wau lajêng sumêrêp dhatêng aji undha-usuking intên. Wontên ingkang sorotipun bêning pêthak, jêne, sêmu abrit, jambon, wungu, sêmu ijêm, biru tuwin cêmêng. Soroting intên wau lajêng ngawontênakên nama saha ngawontênakên kapitadosan dhatêng dayanipun. Intên wau sawêdalipun saking panggosokan sampun nama dados padagangan.
Ing ngajêng tiyang pados intên punika sami pados piyambak-piyambak, nanging pinanggihipun sok botên urup, dene botên têmtu angsalipun, dangu-dangu lajêng ngawontênakên tindak sêsarêngan, sarana ngêdum waradin angsal-angsalanipun, saha wujud panggaotan.
Supados botên ambosêni, sapunika kula badhe andamêl pola gêndhing-gêndhing pathêt sanga.
Sagêd ugi salah satunggalipun para maos, dèrèng mangrêtos, punapa ingkang dipun wastani pathêt.
Ingkang dipun wastani pathêt punika, ungêlipun swara ingkang botên kaumbar (swara kapathêt).
Dene têgêsipun pathêt, tumrap wontên ing gôngsa: inggih punika culikan, swara ungêlipun [ungêli...]
[...pun] gôngsa, ingkang badhe dipun ungêlakên. Namung mêndhêt sabagean, tur swaranipun lirih, dedene. ingkang dipun ungêlakên namung: rêbab, gambang, gêndèr, suling. Lagunipun, kados sulukipun dhalang. Dados pathêt punika têrangipun, grambyangan ringkêsan gêndhing ingkang badhe dipun ungêlakên.
Upami ingkang badhe mungêl gêndhing laras pathêt nêm, lagunipun suluk ugi pathêt nêm. Tumrap gôngsa salendro pathêtipun wontên tiga.
1. pathêt nêm, | 2. pathêt sanga, | 3. pathêt manyura.
1. Sêrat Yitna Pandayamurti, ikêtanipun Rêsi Widaya, kawêdalakên dening Bale Sancaya Wiwaradarma ing Jagalan, Surakarta. Aksara Jawi gancaran, isi 21 kaca, ukuranipun cêkapan, rêgi f 0.40. Mratelakakên ing bab kawruh prabot kaalusan.
2. 3. Sêrat Jôngka Jayabaya, Sèh BalirBakir. jilid I II saking Radèn Wakija, toko buku Sadubudi, Purwadipuran 54 Surakarta, aksara Jawi, mawi sêkar, isi molulas kaca, ukuran cêkapan, rêgi f 0.30 sabuku. Mratelakakên têturutaning babad tuwin jangkanipun tanah Jawi.
tumrap gêgayutanipun kalihan nagari sanès sampun katingal ngegla, inggih punika bab anggèning nêdya ngalang-alangi lêbêting wadya Jêrman dhatêng Cekoslowakeyê. Dene tindakipun wau kadosdene gèdhèg anthuk kalihan Prancis. Ingkang dipun dhadhagi dening Inggris.
Tindakipun Inggris anggèning ngêmori damêl babagan Cekoslowakeyê punika, ing pangangkah sagêda tumuntên nyirêp dhatêng pasulayaning rêmbagipun Cekoslowakeyê kalihan Jêrman Sudhètên. Nanging tindakipun Inggris ingkang makatên punika, tumraping sanès anganggêp botên prayogi, awit dipun manah satunggiling tindak salah damêl. Malah tumrap Cekoslowakeyê kêwêdal anggèning botên cocog dhatêng tindakipun Inggris wau. Nanging mênggah sajatosipun, tindakipun Inggris ingkang makatên wau botên namung anggêanggêr. tumindak kemawon, nyatanipun ugi sampun mêngku kawigatosan saking jawilanipun Jêrman. Dados punapa tindakipun Inggris punika botên kenging tinampi lômba.
Miturut katrangan piwêlingipun Sang Hitler dhatêng Inggris, Sang Hitler botên nêdya pêrang ingkang gêgayutan kalihan prakawis Cekoslowakeyê, awit tumrap Jêrman piyambak taksih kathah kawigatosan ingkang kêdah katindakakên. Nanging samantên wau gumantung dhatêng kêkêncênganipun bôngsa Jêrman Sudhètên, narimah tuwin botênipun. Ingkang makatên wau, Inggris kêpêksa sônggarunggi, mila lajêng enggal-enggal nyantosakakên pajagèn.
Ingar-ingêring pulitik praja pancèn sakalangkung gawat, sabên pandomipun mingsêr sakêdhik kemawon inggih lajêng ngewahakên kawontênan. Mila Cekoslowakeyê inggih lajêng ngingêrakên wawasan, araos nayogyani dhatêng tindakipun Inggris punika, awit saupami wontên sabab punapa-punapa, malah kenging kangge saksi, tur inggih sagêd angayomi yêktos. Kajawi punika tindakipun Inggris wau ugi sagêd damêl lêmêsing golongan Cekoslowakeyê ingkang brangasan, botên tansah ngalang-alangi dhatêng babagan pangudi katêntrêman praja. Awit golongan punika ugi gadhah daya kiyat.
Jêrman sarêng sumêrêp dhatêng tindakipun Cekoslowakeyê ingkang kados makatên punika, inggih lajêng mangrêtos, bilih anggèning Cekoslowakeyê gadhah panganggêp anggêbêng dhatêng golongan Jêrman Sudhètên punika botên nyata. Saha ing ngriku lajêng katingal bilih tindakipun Inggris punika kadosdene dados juru pamisah, ingkang ugi atêgês dipun bêtahakên dening Cekoslowakeyê.
Tumrap golongan Sudhètên, pamanggihipun beda [be...]
[...da] malih. Cariyosipun, bôngsa Jêrman golongan Sudhètên, botên purun uwal saking Cekoslowakeyê, nanging dados laladan Jêrman. Kajawi punika golongan wau ugi nampi bingah dhatêng tindakipun Inggris ingkang makatên wau, botên angagro-agro anggèning Inggris pados margi, nanging samôngsa cabar ing damêl, Jêrman tamtu badhe gadhah tindak sanès. Namung nyatanipun Inggris wau taksih kalèk, inggih dèrèng maton yêktos.
Pangangsêging wadya Jêpan ing Asiah wetan sampun dumugi ing Kiyukiyang. Miturut wartos, sadumuginipun ngriku wadya wau badhe lajêng ngangsêg dhatêng Hanko ingkang saperangan malih badhe kaangsêgakên mangidul, inggih punika dhatêng Nancang, sadumuginipun ngriku badhe wangsul mangalèr nêmpuh wadya Tiongkok sisihipun. Campuhipun wau badhe pinanggih wontên sakilèn talaga Poyang. Sawarnining kantor inggih gadhahanipun golongan partikêlir utawi gadhahanipun parentah sami badhe dipun pindhah dhatêng Cungkiang.
Ing ngriku wontên wartos, bilih juru pêrang, pangajêng bôngsa Jêrman, ingkang samapunsampun. sami kaundang wangsul dening Sang Hitler sampun dipun sundhul ing bôngsa Rus. Ing ngriku
wontên sataun, marsêkalêk Toechatsjefski tuwin golonganipun, dipun sanjatani dening Jêpan. Lêt kawan wêlas dintên malih wontên kapal Rus ing lèpèn Amur dipun drèl ngantos kêlêm, ing kala punika têtiyang Rus kèndêl kemawon. Malah ing ngriku golongan Jêpan angsal margi sagêd malêbêt dhatêng Tiongkok sisih lèr. Ing sapunika golongan Rus gêntos anggêdhag golongan Jêpan, nanging Jêpan katingal tanggon. Ing salajêngipun tansah wontên pasulayanipun golongan kêkalih wau ing tapêl watês.
Sang Nata Inggris nalika dumugi ing Paris, dipun papag dening Presidhèn Lebrun.
K. 2138 ing DJ. Kê, Pa, 30 Bêsar Ehe 1844
Garèng : Nèk nitik dongenganamu, Truk, ingkang bupati ing Sêmarang nganti krêsa andangu nyang wong sing ora ambêjaji kaya kowe kuwi, iki mula nyata amratelakake, yèn panjênêngan dalêm ingkang bupati mau sumrambah panggalihane.
Petruk : Luwih-luwih sing andadèkake gumune atiku, hla wong wis pirang-pirang windu ora kêtêmu, panjênêngan dalêm kathik isih èngêt nyang aku, iki apa ora sawijining bukti wataking bôngsa luhur sing wajib kasalira. Awit sêsrawungane bôngsa luhur kuwi lumrahe sathekruk bangêt, yèn nganti ora emutan, mêngko rak kalakon talusar-talusur têmênan. Kaya ta: ana asistèn residhèn anyar wis sowan, barêng lêt watara dina sowan manèh, diajak ajar kênal manèh. Malah salah siji abdine ngadhêp, dupèh macak andhithing rada manglingi, nganggo pupuran lamat-lamat barang, banjur didangu: apa padha kaslamêtan. Awit diwêstani garwaning priyayine.
Garèng : Wayah, apa ingkang bupati mau wis pikun bangêt, kathik karo abdi dalêm dhewe, dupèh macak nganti bokmanawa katone rada lêntrêng-lêntrêng, banjur pangling. Nèk mungguh panêmuku, panjênêngan dalêm ingkang bupati ora pangling karo kowe, sanadyan wis lawas ora pinanggih, kuwi cara Mlayune sabab kowe wong luwar biasah, nanging iya luar biasah... ora wangune kuwi. Ora, Truk, ingatase kowe ana ing pasar malêm ing Sêmarang, mêsthine ing kono tongtonane rupa-rupa, hla kok mêrlokake nonton kêthoprak Darmamudha. Ing kala samana kowe apa iya kalêgan atimu.
Petruk : Kalane aku nonton ana ing Sêmarang mau, kabênêran anjukuk lakon Kyagêng Mangir. Mungguh Kyagêng Mangir kuwi sawijining ulama kang mungkul, sanadyan wonge sabênêre isih mudha. Mulane kaanane Kyagêng Mangir mau iya kêna diwujudake ing uwong kang isih mudha tur bagus, nanging solah-tingkahe iya digawe kaya wong ngulama, sing uripe mung tumuju nyang Pangerane bae, dadi iya sing: antêng, jatmika lan mungkul kae. Mêngkono uga panganggone iya sarwa prasaja.
Garèng. Dadi wujude mau ora kaya bangsane wong khawasul khawas, nanging kaya wong sing ora kêna wêruh: pi-lus. Dhêmên jêjogedan, dadi kaya bangsane: majênun, nèk dhikir ora: lailaha illêllah, nanging: lae laelo, anak jaran jare bêlo, bojo siji tambah loro...
mathuk. Kêpriye maine liya-liyane, apa iya isih [i...]
[...sih] nyênêngake kaya sing uwis.
Petruk : Sing dadi nata ing Mataram, iya isih ajêg bêcik. Sastra Sandirana utawa: Slèngêr, iya isih gawe panujune para mriksani, mêngkono uga liya-liyane, iya ora nguciwani, sanadyan
Kathik kaya wong pasa nganggo mukah, sêtun-sêtun rak iya mêdhot kuwi têmbunge, Truk. Ora, kajaba nonton pasar malêm, salawase ana ing Sêmarang kuwi, kowe apa ora kliling-kliling andêlêng kaanane kutha, Truk.
Petruk : We, hla, dhinês, Kang Garèng. Nanging ing
dhewe. Dene ingkang garwa, Makne Kamprèt, apadene Bu Mar ana ing jêro. Sajêrone mubêng-mubêng motoran mau, gagasanaku, wah, warna-warna têmênan, Kang Garèng, kang anjalari aku sok nyuwun pitakon karo bêndara up jaksa mangkene: Ora, mas, têpangan panjênêngan ana ing kene apa wis akèh. Dhawuhe bêndara up jaksa: Iya durung, wong aku durung pati lawas ana ing kene. Wangsulan kang kaya mangkono mau andadèkake ayêming atiku, sarta karo mèsêm aku banjur matur manèh mangkene: Yèn mangkono upas-upas padha saluwir, akèh wong padha bukak topi, lan urmat, kuwi durung kinaruhan, ta, yèn sing diwènèhi urmat mau mêsthi panjênêngan.
Garèng : Sabab bêndara up jaksa ngandikakake: Durung akèh têpungane, akèh wong padha urmat mau, sing akèh-akèh têmtune padha awèh urmat nyang kowe, mêngkono apa gagasanmu. Bokmanawa gagasanmu malah: kowe sing duwe motor, bêndara up jaksa: sopirmu. Hla kuwi nèk manungsaning ngabathara, kok lumrah yèn [yè...]
[...n] sok duwe gagasan: luwih brêgas, luwih gagah, luwih mêthongkrong katimbang sapadhaning umat. Hla wong gênah nunut motor, rumasane luwih gagah lan luwih brêgas katimbang wong sing dinunuti motore mau, sabanjure gagasane: wong-wong sing padha wêruh mêsthi duwe panêmu: aku sing duwe motor, sing jèjèr aku iki sopirku. Malah nèk adate Petruk, bokmanawa nèk kabênêr ana wong akèh, mêntala
padha nonton arêpe kene budhal. Dene aturku mung mangkene: Sèh, bènsin sudhah cukup.
Garèng : We, hla sêmbrana, sing kaya ngono kuwi rak pandangune ndara bèi nyang supire. Wis, wis, saiki caritakna nyang aku, sing kok dêlêng dhisik dhewe apa, lan mungguh panêmumu kapriye.
Petruk : Sing dijujug ing motor mau ing Makamdawa, yaiku sawijining papan kang dhuwur bangêt dununge, saka ing kono prasaksat bisa andêlêng kaanane ing kutha Sêmarang kabèh. Wah, asri bangêt, Kang Garèng. Ing sakubênge Makamdawa kono, wis akèh omah-omahe, apik-apik, cèkli-cèkli, nècis-nècis, kathik
luwih saka bêcik, iya mêling iya alus. Jalaran saka iku pikiranaku banjur anglangut bangêt, luwih manèh barêng nyumurupi, ing dhuwur: omahe para sugih-sugih, ing ngisor: ana ing jurang-jurang, kayadene dikon nadhahi sing... rupa-rupa, omah-omahe bôngsa inyong, wah, pikiranaku iya andadak pating klênyit kae.
Garèng : Bab sing kaya ngono kuwi ora prêlu kok gagas dawa-dawa, Truk, awit pancèn wis jamak lumrah ing donya kuwi, ana sing sugih ana sing mlarad, ana sing mêthongkrong, ana sing mêgab-mêgab. Mulane timbangane kowe dadi komunis sabab anggagas sing pating klênyit kuwi, luwih bêcik bab iki: sêtop samene bae, saiki caritakna, saka kono nyang ngêndi parane.
rawuh, wah, sênang-sênang dhi dhalêm hati cêkake, sakuwise rampung anggone dhahar: sosopan, blêstik-blêstikan, lan
midhune saka motor, ing kala samono ngarêp hotèl rada akèh uwong, mulane lakuku iya takgawe-gawe
Kapal ingkang bidhal dhatêng Afrika Kidul. Kapal Boissevain sampun bidhal saking Tanjungpriok dhatêng Afrika Kidul. Ing klas satunggal kêbak, tumrap klas sanèsipun kêbak dipun tumpaki ing bangsa Tionghwa. Bangsa Tionghwa wau sami badhe among-dagang utawi dados bêbau nyambutdamêl.
Pajagèn bêbaya saking gêgana. Wiwit sapunika ingkang wajib sampun nindakakên padamêlan ing bab babagan pajagèn samangsa wontên bêbaya saking gêgana, ingkang tumrap pakaryan Praja, kados ta S.S. palabuhan, pakaryan toya kangge kêkiyatan lêstrik, gêdhong-gêdhong nagari tuwin P.T.T. Ing têmbe samangsa sampun katindakakên pacobènipun, lajêng badhe mêling pirantos nywara 100 iji ingkang badhe dipun dèkèk ing papan ingkang wigatos ugi ing taun punika. Ing wiwitaning wulan October badhe tumbas topèng gas 12.000 iji, kangge pakaryan
gedelegeerde Volkenbond, pêrlu badhe nyinau babagan sêsakit lepra. Lampahipun dipun kanthèni Dr. Sitanala, pangagênging babagan nanggulangi sêsakit lepra.
Paargyan ing Surakarta. Badhe wontêning paargyan mèngêti jumênêng dalêm nata 40 taun tumrap Surakarta sampun ngawontênakên rancanganipun, wontêning paargyan wiwit tanggal 5 Sèptèmbêr dumugi tanggal 8 Sèptèmbêr. Sampun karancang punapa pasamuwanipun.
Kamirahan dalêm nata. Tuwan Uripna, satunggiling murid wêdalan A.M.S. afd. B. ingkang mêdalipun nomêr satunggal, ing bab babagan wiskunde angsal biji 10. Awit saking kaparêng dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Minulya saka Ingkang Wicaksana, kadhawuhan anglajêngakên sinau apothèkêr dhatêng nagari Walandi kanthi waragad saking praja Surakarta. Tuwan Uripna punika putranipun R.M.Ng. Wiryohartoko ing Klathèn.
Pêpadhang ing dintên paargyan. Benjing dhawahing dintên paargyan pèngêtan jumênêngan nata 40 taun wiwit tanggal 6 Sèptèmbêr salajêngipun, ingkang badhe angsal pêpadhang saking waragad nagari ngêmungakên gêdhong-gêdhong nagari. Arta ingkang kangge waragad punika sampun dipun sadhiyani, badhe katindakakên dening Departement Verkeer en Waterstaat.
Gagunan barang salaka ing Ngayogyakarta. Awit saking rêrigènipun Ir. Supardi ing Ngayogyakarta, pangagêng consultatie bureau, sagêd ngajêngakên para kêmasan ing Kuthagêdhe, sarana nelad sêsêkaran ing candhi-candhi, mawi kabakar cêmêng, ingkang limrahipun dipun rêmêni ing bangsa ngamanca. Salajêngipun dipun sinau damêl ukir-ukiran nelad rêca. Ing Kuthagêdhe punika papan pakaryan babagan makatên wau wontên 50 panggenan, pêpajênganipun ing dalêm sataun wontên f 400.000,-
Tampi dhawuh malêbêt cursus Ind. Hoofdacte. Awit saking kaparêngipun
liburan kadhawuhan mubêng-mubêng dhatêng Jawi Wetan pêrlu nglêmpakakên têmbang-têmbang ingkang gêsang wontên ing laladan ngriku.
Lare kêmbar sakawan ing Blitar. Tiyang nama Bok Karno ing Blitar ingkang gadhah anak kêmbar sakawan, anak-anakipun têrus dipun upakara wontên ing griya sakit dening dhoktêr, ngantos sapriki pinanggih sae. Dhirèkturing griya sakit gadhah rêmbag dhatêng burgemeester supados botên marêngakên tiyang anggambar lare-lare wau, amargi dipun samarakên manawi lajêng kathah tiyang ingkang sami ningali.
Pabrik-pabrik tênun ing Jawi Wetan majêng malih. Ing salêbêtipun 5 taun, pabrik-pabrik tênun ing Jawi Wetan sami kandhêg, dening kêndhoning padagangan. Ing sapunika pabrik-pabrik wau sampun sagêd tumindak malih, nanging rêgi dèrèng sagêd pulih kados sawaunipun. Miturut katrangan, anggèning pabrik-pabrik wau sagêd tumindak malih, jalaran saking kèndêling kintunan sarung saking Jêpan.
Prangko pèngêtan. Nyarêngi benjing paargyan jumênêngan nata sampun 40 taun Pakaryan Post badhe ngêdalakên prangko pèngêtan, tumindak wiwit tanggal 30 Augustus dumugi tanggal 15 October 1938, prangko wau rêgi 2, 10, 15 tuwin 20 sèn, têtêp botên dipun indhakakên. Prangko wau kenging dipun angge kintun sêrat dhatêng pundi kemawon ngantos dumugi tanggal 31 December 1939. Ing salêbêtipun prangko wau dipun sade, samangsa wontên tiyang tumbas prangko dipun sadèni prangko wau, kajawi manawi ingkang tumbas gadhah panêdha, nêdha prangko ingkang limrah.
Kathah tiyang ingkang purun dhatêng paboyongan. Ing bab tumindaking têtiyang ingkang badhe boyongan dhatêng Selebes ing sapunika
Priyangan, dèrèng dangu pinanggih jugrug, damêl kandhêging lampahipun sêpur ngantos 4 jam, kados kacêtha ing gambar nginggil punika.
Inggah-inggahan tuwin ingsêr-ingsêran. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Wetan, R. Panji Achmad Amijoyo, tijd. wd. asistèn wêdana
Mulyakakên Tamansari. Ing bab wartos badhe mulyakakên Tamansari ing Ngayogyakarta, namung badhe dipun tambal-sulam kemawon, waragadipun dipun sadhiyani f 3000.-.
Sami kacêpêng jalaran milih kêpala dhusun. Dèrèng dangu pulisi ing Ngawi nyêpêng tiyang cacah 89, sami kadakwa tampi arta sogokan saking magang kêpala dhusun Watuwalang, supados sami milih piyambakipun samangsa wontên pilihan. Têtiyang ingkang sami dipun cêpêng wau sami botên angsal mampir mantuk. Sarêng sampun kapriksa, wontên tiyang 30 ingkang dipun mardikakakên.
Technische Hoogeschool sampun umur 18 taun. Ing tanggal 29 wulan punika Technische Hoogeschool ing Bandung sampun umur 18 taun. Ing dintên wau kawontênakên paargyan kanthi sêsorah ingkang nyariyosakên kamajênganing pamulangan luhur wau.
Kasangsaran auto. Sampun sawatawis dintên, Dr. Lodewijk Tamaela, Hoofd Ind. Arts ing Mojokêrto, kesahan numpak auto. Nalika lampahing auto dumugi sacêlakipun Kêmlagi manggih kasangsaran, nandhang tatu, lajêng kabêkta dhatêng C.B.Z. ing Surabaya. Mirid tatunipun katingal botên ambêbayani. Nanging sarêng wontên ing C.B.Z. dumugi ing jangji.
Jambêt bolmete. Gêgayutan kalihan majênging padagangan isi jambêt bolmete wêdalan saking tanah ngriki ingkang kakintunakên dhatêng Eropa tuwin Amerika, lajêng badhe dipun kathahi pananêmipun. Isi jambêt bolmete wau dipun angge lisah. Tumrap tanah Indhu, kala
kapal kêruk Karimata botên badhe wangsul dhatêng tanah Indiya ing taun punika, gêgayutan kalihan tumindaking damêl ngêruk kapal Lutine. Tumindakipun ing sapunika pinanggih titikipun angsal damêl, katandha sampun sagêd manggihakên barang-barang blebekan têmbagi praboting kapal Lutine tuwin sanès-sanèsipun.
Karimata angsal damêl. Kala tanggal 30 Juli wanci jam 2.30 dalu, pangêrukipun kapal Karimata angsal kêthokan mas. Kala angsal ingkang kapisanan punika lajêng dipun pasrahakên dhatêng wêwakil Billiton Mij. Mas ingkang pinanggih wau awarni mas kêthokan, panjangipun 20 cm. mawi ciri F.B.B. 57. Kala manggihakên mas wau ing palabuhan lajêng manjêr bandera tuwin kêmirêngan suwaraning pluit. Ingriku lajêng kathah tiyang ingkang dhatêng ing palabuhan. Wontên pangintên bilih mas ingkang pinanggih punika sanès panunggilanipun ingkang dipun padosi. Wawrating mas ingkang dipun panggih wau 3 1/2 kagungan, regi f 7000.-. Panunggilanipun mas punika sampun nate pinanggih kala ing 23 Sèptèmbêr 1858 ciri F.B.B. 56, tuwin kala 14 October 1801 ciri F.B.B. 58.
Nyingkirakên tiyang ingkang sanès bangsa Aria. Awit saking kêparêngipun parentah Oostenrijk, sawarnining rencang èstri ingkang sanès bangsa Aria, tuwin ingkang umuripun sangandhaping 35 taun, kasingkirakên. Ing bab wau katêtapakên kêdah wiwit tanggal 1 Juli.
Ura-uru ing Rangoon. Ing wêkdal punika ing Rangoon tuwuh ura-uru sakalangkung sêrêng, ing pintên-pintên kitha tuwuh
wau tuwuh saking golongan Islam ngêdalakên buku ingkang suraosipun angrèmèhakên dhatêng golongan Buda. Sasampunipun wontên pêpêjah sawatawis kathah, lajêng pinanggih têntrêm, nanging taksih dados pajagèn kêncêng.
Tiensin. Wadya Tiongkok badhe nêmpuh Peiping tuwin Tiensin kanthi wadya ingkang sakalangkung kiyat. Kintên-kintên wontên wadya 100.000 adêdamêl auto mawi mriyêm tuwin wadya mriyêman nglêmpak wontên ing parêdèn sakilèn Peiping. Ing kala punika gapuraning kitha dipun tutup ing wanci sontên. Tram ing Tiensin botên kenging mlampah sasampunipun jam 10. ing salêbêting kitha ngriku kathah wadya Jêpan. Ing ara-ara Peiping sampun dipun sadhiyani mriyêm tuwin auto dêdamêl mriyêm. Para ingkang sami badhe
tuwin Harolmur lajêng enggal-enggal sami badhe dhatêng ing jandhela, nanging dèrèng ngantos dumugi, saking ing pang wau pun lare sampun mancolot wontên ing lambening jandhela, lan saking ngriku mancolot malih lumêbêt ing kamar.
Kalayan pancolotan ngubêngi ibu tuwin gurunipun, lare wau têtêmbangan makatên: Wong alas saka Borneo lagi bae têka ing kutha kene. Sasampunipun lajêng angrangkul ibunipun sarwi wicantên makatên:
O, ibu, sawijining kumidhi sirkus ana kêthèke sing gêdhene angluwih-luwihi sarta nganèh-anèhi bangêt. Kancaku sêkolah: Wili wingi sore wis
Putranipun amangsuli: aku ora ngrêti apa sababe. Kabèh bocah liya-liyane padha kêna nonton. Nanging tumrape aku, arêp nonton nyang kêbon binatang bae têka mêksa ora kêparêng. Jalaran sing kaya ngono iku, mêngko rak banjur akèh wong sing anduwèni pangira, yèn aku iki bocah wadon. Dèrèng ngantos rampung anggènipun matur dhatêng ibunipun, dumadakan korining kamar lajêng dipun bikak, sarta lajêng wontên priya agêng inggil lumêbêt ing ngriku. Lare wau enggal-enggal amurugi, kanthi ngarih-arih awicantên makatên: O, pak, aku rak iya kaparêng, ya pak.
panêmumu yèn banjur padha bêbarêngan nonton kabèh. Ngandika makatên wau kalihan amriksani ingkang garwa, ingkang têrus katingal gèdhèg botên krêsa. Salajêngipun nuntên andangu dhatêng Harolmur punapa dèrèng wancinipun mulang putranipun malih, sarêng tiyang kêkalih wau sampun piyambakan wontên ing kamar ngriku, sang putri umatur dhatêng ingkang raka makatên:
Aku iki sanyatane tansah kuwatir, manawa ingkang putra banjur katularan mungguhing watêk panjênêngan, yaiku anggone dhêmên mênyang urip alasan. Kang mangkono iku tumrape ingkang putra Jak, wajib kudu dipêpali têmênan. Jalaran panjênêngan wis ngalami piyambak, têmtune rak iya uninga, kêpriye rasane bisa bali nyang urip alasan mau. Panjênêngan wis ngraosake piyambak, sapira rêkasane ngampêt hawa nêdya manggon manèh ana ing alas gung ing tanah Aprikah, mangkono uga panjênêngan tamtu luwih priksa katimbang liya-liyane, yèn ingkang putra nganti bisa kalakon banjur nyêgur marang alas gêdhe, kadadeane wis mêsthi bakal ambilaèni têmênan.
Ingkang raka amangsuli: Aku ora ngandêl yèn wataking bapa sing kaya mêngkono mau, bisa tumurun mênyang anake. Mungguh saka panêmuku, anggonmu tansah nyamarake anakmu tumrape ing têmbe buri, kuwi sanyatane rada kaladuk. Kaya ta: katrêsnane anakmu: Jak, mênyang sato kewan, luwih manèh kêpengine mêruhi kaanane kêthèk bangkokan ajaran, kaya-kaya tumrap bocah kang lagi samono umure, rak iya wis mêsthine, ta. Dhèwèke kêpengin wêruh wujude kêthèk bangkokan mau, rak durung karuwan, yèn dhèwèke ing têmbe buri banjur rabi karo kêthèk wadon. Sanadyana mêngkono uga, kaya-kaya kowe ora anduwèni wênang angarani, yèn tindake anakmu kuwi nistha.
Sasampunipun ngandika makatên, priya wau, ingkang botên sanès kajawi: Tarsan, ingkang
ingkang garwa, sarta sarwi gumujêng ngandika dhatêng ingkang rayi makatên: kowe kuwi ora tau andongèngi anakmu, mungguhing lêlakonku dhèk biyèn,
dhewe nyang anakmu bae, kowe ora nglilani, kang mangkono iku mungguhing panêmuku kliru bangêt. Saupama aku kalakon bisa nyaritani lêlakone Tarsan sawatara bae, kiraku kêpengine anakmu mênyang urip alasan, bakal suda akèh. Awit ing kono
anakmu Jak banjur bisa anggambarake, yèn urip ana ing alas bêbarêngan karo sato galak kuwi, ora kapenak lan uga ora nyênêngake, yèn bisa ngrungu lêlakone Tarsan kang kanthi cêtha, mêsthine iya banjur rumasa wêgah utawa wêdi, kosokbaline, yèn kêkarêpane utawa kasênêngane mau tansah kokpalangi, aku kuwatir yèn suwe-suwe dhèwèke ambêdhal lunga saka karêpe dhewe bae.
Nanging Lèdhi Grèstuk (Lady Greystoke) inggih Jènê (Jane) ngêmungakên gèdhèg sêmu botên rila manawi putranipun ngantos nilar tiyang sêpuhipun, salajêngipun sang putri matur dhatêng ingkang raka kirang-langkung makatên:
Ewasamono aku iya mêksa ora rila, yèn ingkang putra: Jak, nganti bisa duwe pêpêthan kapriye kaanane urip ana ing ngalas bêbarêngan karo sato galak. Sing kaya ngene iki kudu dipalangi têmênan.
Rêmbag ing nginggil wau nuntên botên kalajêngakên malih ngantos dumukinipundumuginipun. ing wanci sontên. Ing kala punika Jak linggih ing kursi sêsarêngan kalihan ingkang rama tuwin ingkang ibu kalihan maos buku. Botên watawis dangu pun Jak lajêng tumênga saking anggènipun maos, sarta umatur dhatêng ingkang rama makatên: Genea aku têka ora kaparêng nonton kêthèk bangkokan kang ajaran.
Ingkang rama: Ibumu amênggalih yèn ora bêcik tumrape kowe.
Jak: Mungguh bapak panggalihe kapriye.
Ingkang rama: Kowe ora prêlu takon nyang bapak. Ibumu ora marêngake, kaya-kaya wis cukup.
Sasampunipun kèndêl sawatawis, pun Jak ujug-ujug kawêdal têmbungipun makatên, Aku iya mêksa arêp nonton. Bedane apa aku karo kancaku: Wili, utawa kônca-kancaku bocah lanang liyane, kang wis padha nonton mau. Tumrape bocah-bocah mau ora andadèkake sabab apa-apa, kaya-kaya tumrape aku iya ora andadèkake apa-apa. Pancène mono aku bisa bae nonton dhewe, tanpa pamitan bapak utawa ibu, nanging aku êmoh. Mulane sadurunge aku matur dhisik, yèn aku bakal lunga nonton.
Sanadyan Jak kawêdal têmbungipun ingkang makatên wau, nanging polatanipun botên ngatingalakên babar pisan manawi sumêdya sêmbrana utawi purun dhatêng tiyang sêpuhipun. Ngêmungakên nêdya anglairakên punapa ingkang dados sêdyanipun. Ingkang punika ing batos ingkang rama bingah dene ingkang putra tanpa tèdhèng aling-aling purun anglairakên punapa sêdyanipun wau. Salajêngipun ingkang rama ngandika makatên:
Aku bungah dene kowe kôndha blaka bae mêngkono. Nanging kowe saikine iya takbalakani, yèn kowe nganti lunga nonton tanpa palilahe wong tuwamu, kowe mêsthi bakal takajar. Salawase aku ora tau milara kowe, nanging saiki kowe takelikake, yèn kowe nganti lunga nonton tanpa palilahe ibumu, kowe mêsthi taklabrag.
Jak amangsuli: Iya, pak. Lan mêngko aku takmatur, yèn aku wis lunga nonton.
Mênggah kamar padununganipun Harolmur, inggih punika gurunipun Jak wau, punika jèjèr kalihan kamar patilêmanipun Jak. Sabên sontên, sadèrèngipun Harolmur mapan tilêm, limrahipun sok nuwèni rumiyin ing kamaripun Jak. Dene ing sontên kasêbut nginggil, piyambakipun angrumaosi anggadhahi kuwajiban anuwèni kamaripun Jak wau. Awit piyambakipun mêntas dipun ngandikani dening ingkang rama tuwin ingkang ibunipun Jak, supados piyambakipun ing sontên punika ambudidayaa ingkang kêncêng sampun ngantos Jak kesah ningali kumidhi sirkus ingkang wontên kêthèkipun
manahipun tanpa upami, awit ing kala punika piyambakipun andêngangi Jak sampun dandos, sarta nêdya kesah mêdal saking jandhela.
Harolmur enggal-enggal lumêbêt ing kamar nêdya angalang-alangi sampun ngantos Jak kesah mêdal saking ing jandhela wau, nanging pambudidayanipun ingkang makatên punika sayêktosipun tanpa damêl, awit, sarêng Jak sumêrêp gurunipun wontên ing salêbêting kamaripun, sarta mangrêtos bilih kadêngangan anggènipun badhe minggat, inggih lajêng rewa-rewa kadosdene nêdya nyandèkakên anggènipun badhe kesah wau.
Kanthi gugup lan mênggèh-mênggèh Harolmur pitakèn makatên: Kowe arêp mênyang ngêndi. Klayan sabar
ngantos rampung anggènipun wicantên, piyambakipun saya gumun malih, awit ing kala punika kanthi rikat sangêt, Jak ujug-ujug nyandhak bangkekanipun Harolmur, anjunjung inggil, kadhawahakên mêngkurêp wontên ing patilêman, sarta rainipun kablêsêkakên wontên ing bantal.
Sasampunipun Jak ngumbar swara makatên: Mênêng, yèn nganti kowe nyuwara, mêsthi bakal taktêkêk têmênan.
Harolmur nêdya bôngga, nanging tanpa damêl. Awit karosanipun Jak, botên beda kalihan karosanipun Tarsan kala samantên umur-umuranipun. Ingkang punika katandangan dening Jak wau, Harolmur inggih lajêng botên sagêd ebah babarpisan. Kalayan anindhihi gêgêripun Harolmur, Jak anyuwèki lèmèking papan patilêmanipun, ingkang kagunakakên kangge ambônda tanganing gurunipun wau. Sasampunipun Harolmur lajêng kawalik, sarta cangkêmipun dipun sumpêli. Salêbêtipun anandangi gurunipun ingkang makatên wau, Jak awicantên lirih makatên: Badhe kasambêtan.
--- [973] ---
Ôngka 63, Stu Pn, 9
Isinipun: Pangungsêt - Main Tènis - Sri Nata Inggris Sakalihan Têdhak Paris - Wiraosan Sêrat - Tuntunan Nyinau Nabuh Gôngsa -
Miturut dhawuh pangandikaning tiyang sêpuh, tiyang tinitah gêsang punika sampun sarwa jangkêp. Nanging manawi dipun laras-laras, pangandika wau namung akajêng grêban kemawon, awit tumrap para anèm ingkang dipun pangandikani, namung lajêng sarwa angakêni nyatanipun. Nanging sarêng kêtotog ing prêlu, inggih punika sarêng rumaos bêtah dhatêng nyataning pêpak wau, lajêng sawêg gagap-gagap: êndi sing diarani pêpak. Tindak kados makatên wau dados sanepanipun tiyang puruhita (maguru) nalika pados sêsêrêpan babagan kabatosan, lajêng wangsul dados lare malih, badhe sinau hanacaraka, upaminipun.
Wantuning tiyang ngudi babagan makatên punika limrahipun sampun diwasa, mênggahing umur, tamtunipun rumaganging akal budi kados iya-iyaa kadugi anggayuh dhatêng luhuring ngèlmi kaalusan, awit mêsthèkakên manawi ngakal budi badhe andumugèkakên.
Tindak makatên punika pancèn botên kenging dipun paibên, awit sadaya sampun sarwa mapan, upami pangudi wau pathokan sêrat, sanadyan muluka kados punapa, inggih kenging dipun gagapi. Yèn tuwuh saking pangandikan, sanadyan sêsorah kados punapa, tamtu sagêd nusul. Punika gampilanipun.
Nanging manawi ngèngêti bilih badanipun manungsa punika asring namung pinanggih wontên ing panganggêp kemawon, lajêng ngrumaosi ing jangkêpipun. Upaminipun tiyang badhe nekadakên dhatêng gêgayuhan ingkang luhur, punika sampun tamtu pêpathokan saking kêncênging manah, awit raosing manah (rasa) sampun kêdugi lumampah dhatêng papan ingkang prênah sayêktos.
Manawi dipun grayangi, kados-kados tumindakipun sampun botên gothang, upamia lumampah, tiyangipun sampun tumindak, sangunipun wontên (rasa), mokal saupamia botên dumugi ing purug. Nanging botên sumêrêp dhatêng kêtliwêngipun, bilih sadaya wau taksih tindaking kamurkan, sadaya taksih wontên ing panganggêp, pasaksènipun punapa-punapa sampun dipun akêni, gêsangipun sampurna, raosipun muluk. Nanging punapaa têka dèrèng marêm.
Gampiling pamunggêl, kaalusan punika pancèn alus. Saya tumraping Gusti, tamtu têtêp anggèning botên kenging kinaya ngapa, botên dumugi dipun ukur kalayan ngakal budi. Benjing Sabtu dipun sambêti.
Ing bab main tènis punika pinanggihipun wontên ing tanah ngriki nama sampun umum sangêt, kenging dipun wastani mèh ing sabên panggenan wontên. Dene tumraping golongan Jawi ingkang misuwur pamainipun, Tuwan Sambojaurip. Sawung Jawi wau misuwuripun botên ngêmungakên wontên ing tanah ngriki kemawon, ugi sampun dumugi ing tanah ngamônca.
saking tanah ngriki dhatêng Singgapura cacah gangsal. Sadumugining Singgapura ingkang main rumiyin piyambak Tuwan Sambojaurip, tandhing kalihan sawung Singgapura Tuwan Chin Kee Onn. Mainipun sakalangkung rame, wêkasanipun ingkang unggul Tuwan Samboja.
Lajêng tandhing malih Tuwan Tjan Thwan Tjay kalihan Tuwan Yadi, sawung Singgapura ingkang misuwur, ing ngriku Tuwan Tjan
Goon Kok Yeng. Mainipun gogot, nanging kawêkasanipun sawung tanah ngriki kasoran.
Pamainipun sadaya wau sami angsal pangalêmbana, awit tumraping para ahli main tènis sami botên kêkilapan dhatêng sae saha rêsiking pamainipun, punapadene dhatêng prigêling tandang.
Kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn, Sri Nata Inggris sakalihan têdhak ing Paris. Ingkang kacêtha ing gambar punika, gambar sisih têngên: Nalika Sri Nata Inggris sakalihan rawuh ing paris, nitih oto ginarubyug ing wadya kapalan tuwin pitmotor, sauruting margi kêbak tiyang ningali. Gambar ing nginggil: Sri Nata Inggris sakalihan dipun papag ing pangarsa gêmintê rad Paris. Gambar bundêr: Sri nata napak astani ing buku pradan, nalika mêntas nyêkar ing papan pèngêtanipun saradhadhu ingkang botên kasumêrêpan namanipun. Ing ngandhap: wujuding rêrênggan kitha kèbêkan dening soroting
Baud, pujanggèstri bôngsa Prancis, sampun amiwiti angrumpaka tanah Jawi. Rumpakan punika sampun
Jilid II ngêwrat rumpakaning kitha-kitha lan sato kewan (Les lieux, animaux).
nata, kagunan (Les Peuples et les Nobles, Les Princes, Les Arts).
Sintên tiyangipun ingkang botên kapengin badhe anyumêrêpi kawontênaning rumpakan punika, sintên tiyangipun ingkang botên kapengin anyumêrêpi: punapa sang pujanggèstri sagêd kapranan panyawangipun dhatêng nagari kita, kadospundi panganggêpipun dhatêng kita, inggih punika: dhatêng rakyating nagari ingkang rinumpaka punika: punapa trêsna, punapa ngajèni. Ingkang kacathêt sangêt ing panggalihipun sang pujanggèstri punapa, etc. etc.
Kuciwa sangêt dene kula dèrèng sagêd angsal ingkang jilid II lan III, kula sampun pados sambutan ing museum ing Batawi mêksa baul. Dados kapêksa kula namung ngaturakên punapa ingkang kasêbat ing jilid I kemawon.§ Ingkang jilid I punika ugi dipun pisungsungakên
Jawa, aksamanta marang anak-anakmu, padha tambanana, tambanana cacade kang mudhadama
Witing trêsna punika mêsthinipun saking sênêng, saking kaprananing panggalih, pramila pêthikan-pêthikan ing nginggil wau ugi dados pratandhaning kaprananing panggalihipun sang pujanggèstri, ingkang anganggêp tanah Jawi punika kados swarga, katitik saking anggène mastani rakyat ing tanah Jawi punika "enfants du paradis", putra kaswargan.
Jawah ing tanah Indhonesia punika dipun wastani "sêtya" lan "asipat murah" sabab anyuburakên gêsanging pantun. Makatên sapiturutipun.
Ing kasusastran kalimrah migunakakên pêpindhan minôngka srana cêthaning wicara utawi minôngka srana kasêngsêmipun ingkang maos. Ingkang makatên punika kenging kawastanan international: kasusastran kilenan tuwin kasusastran wetanan sami dene amigunakakên pêpindhan. Upaminipun ing kasusastran Jawi
rajakaputrèn dipun pindhakakên gumêbyaring lintang, lintang dipun wastani "puspita anjrah ing tawang" etc, etc. Punika sadaya pêpindhan, gêgambaran. Badhe kasambêtan.
K. 4515 ing G. Panumbasing buku kêdah kabayar
Ginêmanipun Dèn Apa kalihan Dèn Iya.
A: Kamas, panjênêngan punapa botên sagêd damêl tuntunan nyinau nabuh gôngsa sarana sêratan. Anggèn kula matur makatên wau sabab angèngêti karawitaning gêndhing punika kagunan ingkang botên gampil panyinaunipun, dados manawi botên wontên tuntunanipun, punapa botên badhe ngundurakên sêdyanipun para ingkang nyinau. Awit dèrèng mawi tuntunan ingkang anggampilakên panindaking panyinaunipun.
I: Karêpmu kaya mangkono iku prayoga bangêt, ananging yèn aku sing kok
punapa punika kadospundi, ragi ngodhêngakên panampi kula dhatêng pandangu panjênêngan wau, la tiyang tuntunaning kagunan kathik dadak mawi milih golongan, punapa botên sagêd katumrapakên dhatêng sintên kemawon ingkang sumêdya nyinau bab karawitaning gêndhing Jawi.
I: Yèn aku kok kon gawe tuntunan kang bakal katumrapake marang sadhengah uwong, têgêse sabên uwong kang bisa ngunèkake tulisaku mau bakal bisa nyinau dhewe, iku aku ora kêconggah anggawe.
A: Ingkang botên panjênêngan kêconggahi punapanipun ta kamas, tiyang namung nyêrati bab ingkang sampun panjênêngan sagêdi kemawon, rak inggih kantun urag-urêging potlot ingkang kangge ngêdalakên kasagêdanipun.
I: Anggonmu duwe pangira kaya mangkono iku ya bênêr, awit
banjur bisa ngarani, yèn panabuhe gamêlan iku ora gampang diwujudake tulisan.
A: E, dados nyinau gêndhing punika botên sami kalihan nyinau nabuh gôngsa. Kula wastani rak sami kemawon, la bedanipun kadospundi kamas.
yèn gêndhing-gêndhing kang diajarake iku didakekedidadèkake. gerongan, panindaking pangajar: gampang bangêt, awit mung cukup cangkêm karo tulisan, apadene yèn kang ajar mau wis bisa marang aksara gêndhing, iku arêp ajar gêndhing apa bae bisa tanpa guru, janji wis ana tataning aksara kang kadhapuk gêndhing, yaiku kang disinau nganti bisa apal. Mangkono uga
ora kêconggah anggawe tuntunan sarana tulisan tumrap sadhengah wong kang sumêdya nyinau dhewe, awit panabuhing gamêlan kang katindakake ing tangan loro iku, lagi arêp nêrangake patrap panyêkêling tabuh bae wis ngandhar-andhar akèh bangêt panulising katrangan, apadene banjur nêrangake pamolahing tangan sapiturute, saya ngomêtake kang bakal nyinau, luwih manèh yèn wis nyandhak bab arang kêrêping thuthukan, mincang gantunging suwara kang gandhèng karo pamêcahing thuthukan sajroning wirama, iku pangiraku
sampun nampèni karangan panjênêngan, nuwun. Eman dene karangan wau botên sagêd kapacak. Pangajêng-ajêngipun redhaksi, mugi panjênêngan kaparênga ngarang ingkang gancaran kemawon, tuwin kaangkah karangan wau ingkang damêl sêngsêming para maos, upami kawontênanipun nagari padunungan panjênêngan, ingkang sanès pakabaran.
Pralampitaning Panitisastra Prakawis Suka Kasêktèn dhatêng Durjana.
kobar urube / mrangangah amalatu / tanpa tilas saktining wêsi / tiwas dayane bebas / atos dadi êmpuk / pèndèng gèpèng ginêmblengan / kaku dadi lêmês mêmês lir têtali / tuladha kanggo têpa //
ingkang para murwa pangrèh nagri / mrih makolih
padhas / padha bae lawan salumrahing janmi / tan beda padha uga //
nanging ana ugêring pambudi / mangrèh ati tan nganggo
nagri / parêng wigar dening sinêbaran / wiji ati raharjane / sarwi sabar ing tanduk / mung tumindak arèrèh ririh / murih olih pêpadhang / wruh panggawe dudu / lan kang iya
wong kang mulang kudu angluwihi / marang apa barang dera mulang / lan ana tôndha yêktine / tinêtêpan rumuhun / anuhoni uga nglakoni / kêna kanggo tuladha / kang padha andulu / lide anggane wus bisa / nganggo
lyan / sayêkti buntas swarane / dumêling sing doh krungu / padha bisa anglèng mring kuping / kaping pirang petungan / yèn kêna pinetung / tinimbang bêndhe tinêmbang / nadyan gantêr tinêtêr anggêgêtêri / takêring adoh cêdhak //
iku maksih angluwihi têbih / yèn katimbang lan jatining wulang / bawana kèbêkan
lêmah / ing satêmah mutuwas ngrêgêdi driji / winaca nora cêtha //
mung sêdhèlêt ilang tan nglabêti / lire wulang kang tanpa tuladha / aluwung menco ocèhe / ugêre guru tiru / swarèng janma kang piniyarsi / suda wuwuh tan bisa / saka kang rinungu / balik wong adhakan watak / angundhaki suda wuwuh kurang luwih / blasar wèh marga sasar //
titi dera ngripta Dite Paing / nuju kaping lima wulan Bêsar / listya windu kang Di aèng / santêring truh kapitu / kikis warsa Ehe wus akir / purwakaning sangkala / nawung ukara rum / pralampita tinêngêran / nagara ngrèh brasthaning durjana dening / tata darmaning Wedha.
II mung f 0.51 dadi wong têlu mung f 1.53, nanging repote, Kang Garèng, saka hotèl nyang sêtatsiun, kudu ambayar taksi, ambayar kuli sing ngangkat-angkati kopêr, durung saka sêtatsiun ing Kudus têkan ing dalême priyayi sing arêp
mapan linggih ing gadri: jrèt, andadak: sontit, sontit, lim-liman, Kang Garèng.
Garèng : Omongmu kuwi ora mèmpêr, Truk. Lumrahe madhayoh ana ing dalême priyayi Jawa kuwi, gênjrut, têka, iya banjur disuguhi salah siji, apa wedang kopi, wedang tèh, apa wedang srêbat. Ana kok banjur: sontit, sontit, lim-liman, kuwi rak carane wong awèh slamêt taunan, utawa kawinan nganggo
sapadhane, kuwi rak yèn madhayoh lumrah kae, balik madhayohe aku kêtêlu kuwi mau, rak kêna diarani: luar biasah,
hla kaping pira bae anggone kudu tanduk. Jalaran saka iku banjur dipilihake suguhan unjuk-unjukan sing tumrape wong ngêlak: cêsplêng kae. Saora-orane wong iya dhoktêr, têmtune iya bisa ngadon-adoni unjukan sing nyang
caritamu, nganti kaya mèlu-mèlua ngombe, barêng lagi ngêlêg jêbul mut-mutanaku gula batu mèh bae mèlu kêlêg.
Petruk : We, hla cilaka, gula batune wis mèh ludhis babar pisan. Dadi sajêrone aku ngoprès sadawan-dawan, tangane Kang Garèng tungkul munggah mêdhun mau, dadi lagi nglangsirake gula batu saka wadhah nyang cangkême. Nanging iya ora dadi ngapa, isih sugih... tanggane. Cêkake, Kang Garèng, sanadyan lagi dhog bae, saka andêmênakake tangkêpe sing kagungan dalêm, kakung putri, nyang aku kêtêlu mau, kene iya banjur andadak krasan bae. Sabanjure nuli padha gêguyon sênêng bangêt kae. Nanging ora watara suwe sênêngku mau ujug-ujug banjur kaya: orong-orong kêpidak, mak klêsêt, mandhêg. Awit ing kala samono dumadakan sing kagungan dalêm ngêtokake tilgram kang banjur diwènèhake nyang aku. Mungguh tilgram mau saka kontrolir dhepartêmèn B.B. kang kala samono ana Ngayoja. Isining tilgram, aku dipundhut ing (ora diprentah) supaya sabisa-bisa tanggal 13, 14, lan 15 Juli ana ing Ngayoja, prêlu bangêt jarene. Saka mangkêling atiku, dene aku kapêksa mêdhot lakuku, nganti sadhiyan panganan salusin warna ana ing meja, lali ora ana sing tak... êngèh.
Garèng : Wayah, sêtun-sêtun: ora ana sing diicipi, jêbul malah dilabasake kabèh. Sabanjure kêpriye, Truk. Nèk padatane kowe kuwi sok banjur duwe
tanggal 13 Juli aku sowan nyang kêpatihan Blora, kathik tanggal kuwi aku kudu ana ing Ngayoja. Mulane ing batin aku tansah mêmuji mangkene: O, bêndara bèi patih utawa ndara dèn ayu, aja andadèkake rênaning panggalihmu sakalihan, dene aku ora sida andon turu lan andon madhang kono.
Garèng : Hus, wong sêmbrana, kathik dipadhakake awake dhewe bae, nèk arêp kêtamuan, kon wurung, malah bungah, jarene: nyinggêt, ora kelangan sêga, wis, ora susah ngomong sing ora prêlu mangkono.
omong, kajaba mung... anggayêmi bae. Awit ing kala samono pikiranaku pancèn pêtêng têmênan. Nanging barêng jam 8 pikiranaku banjur padhang manèh, awit dening ingkang kagungan dalêm sakalihan aku kêtêlu diajak nonton kêthoprak Kridhamudha, kang ing kala samono main ana ing Kudus.
Garèng : Lo, apa kêthoprak Kridhamudha, sing digambar lan dialêmbana ing kalawarti Wereldnieuws sarta sing dikêpalani dening Radèn Mas Bok kae. Wèh, kaya apa, Truk, mêsthine iya apik bangêt, wong iya nganti klêbu ing kalawarti Lônda.
Petruk : Wah, iya pancèn jan kêthoprak dêlês kae, Kang Garèng, têgêse: tongtonan Jawa sing satulèn-tulène. Mara, titikane tongtonan Jawa sing sêtulèn-tulène, kaya ta: wayang wong, kêthoprak, lan sapadhane, kuwi apa. Nèk mungguh panêmuku, para kang main, maine padha mêrdika, dadi para kang main wadon-wadon padha plorak-plorok andêlêng wong nonton, sing lanang-lanang tansah klirak-klirik nyang ngêndi-êndi, iya kêna-kêna bae. Mêngkono patrape para kang main ing Kridhamudha sing akèh, jênêngane bae wis cocog bangêt: Kridhamudha, yaiku: kridhaning para nonoman, mulane iya wis mathuk, nèk nonton ana ing kêthoprak Kridhamudha mau, diunèkake: nonton wong gêmagus lan wong kêmayu. Dene sing ngêpalani gêmagus-gêmagusan mau, ora liya iya Radèn Mas Bok. Kala samono tanganku pancèn tansah kêdutên kêpengin nyawat nganggo gandhèn, saupama wêktu kuwi, aja rikuh karo sing kagungan dalêm, sabab wis amborong karcise aku kabèh, aku wis suwe anggonku ngajak: ing, ing,
Utusan saking tanah ngriki dhatêng San Francisco. Tuwan Robert Deppe, architect ing Bêtawi, ingkang damêl rancangan Indische Paviljoen ing Tentoonstelling dunya ing San Francisco, benjing tanggal 31 wulan punika badhe bidhal saking Surabaya numpak kapal Hoegh Silverlight, gadhahanipun Silver Line, dhatêng Amerika, pêrlu badhe sadhiya pêrluning yêyasan wau. Tuwan Deppe wontênipun ing San Francisco ngantos dumugi sabibaring damêl, wontên wulan Februari 1939.
Pêpêthaning gapura ing Glodhog, Bêtawi. Ing nagari pundi-pundi sampun sami upyak anggèning badhe ngawontênakên paargyan benjing dhawahing dintên pèngêtan jumênêngan nata 40 taun. Ingkang kacêtha ing gambar punika pêpêthaning gapura ing Glodhog, Bêtawi, benjing dhawahing dintên paargyan.
Ajrih nyambutdamêl wontên ing pabrik mêrcon. Ing taun punika pabrik mêrcon ing Rêmbang badhe bikak malih, bêtah ngangge bêbau tigang ewon. Nanging angsaling tiyang botên sapintêna, jalaran saking ajrih ing pabrik ngriku nate wontên kasangsaran.
Katêtêpakên manggèn ing kalangan pangadilan. Mr. Dr. Hazairin, asistèn ing pamulangan luhur pangadilan, kabantokakên dhatêng pangarsa Landraad ing Padang Sidempuan sapanunggilanipun sawatawis dangunipun, tumrap babagan griffier. Mr. R. Isa Sutadilaga, maandgelder Landraad ing Purwakarta, ugi katêtêpakên padamêlan makatên wontên ing Landraad Surakarta. Mr. M. Iskandar Suria Atmaja, maandgelder Landraad ing
sapanunggilanipun, ugi katêtêpakên padamêlan makatên ingriku.
Adêging N.I.S. 75 taun. Ing wulan Augustus punika N.I.S. badhe ngawontênakên paargyan namung alit-alitan, mèngêti adêging sêpur wontên ing tanah Jawi sampun 75 taun. Manggèn ing
Miturut katrangan wêwakil parentah ing Raad Kawula, badhe adêging pabrik sêpatu Bata ing tanah ngriki, mawi katêtêpakên ing prajanjian, anjagi supados botên adamêl sabab dhatêng kawigatosaning panggaotan sêpatu ingkang sampun wontên, agêngipun jor-joran ingkang damêl karisakaning padagangan.
Ewah-ewahan tatanan guru. Miturut rantaman babagan pangajaran ing taun 1938-1939, badhe ngawontênakên ewah-ewahan: guru-guru wêdalan Normaalschool tuwin Kweekschool ingkang sapunika tumindak ing damêl wontên H.I.S., sami badhe kapindhah dhatêng pamulangan angka kalih. Dene guru-guru ingkang kapatah mulang ing H.I.S. badhe mêndhêt ingkang wêdalan H.I.K., pêrlu badhe kangge nginggahakên pangajaran. Miturut cathêtan guru wêdalan saking Normaalschool ingkang badhe kapindhah wontên 70, saking Kweekschool 34.
Panggaotan payung majêng. Panggaotan payung ing Juwiring, Klathèn, katingal saya majêng. Bab punika dipun rekadayakakên dening Komite Pangangguran ing Surakarta murih saya majêngaipun.majêngipun. Ing sapunika wontên wartos, bilih Departement van Economische Zaken ugi migatosakên bab punika.
Pikramèn agung. Miturut wartos, awit saking kaparêng dalêm sampeyan dalêm ingkang minulya saha ingkang
Ng. Sumasuganda punika ingkang rayi K.P.P. Singasari.
Badhe mulyakakên kuburipun R.H. Umar Said Cokroaminoto. Ing Ngayogya wontên comite ingangingkang. ada-ada badhe mulyakakên kuburipun Tuwan H.O. Cokroaminoto, ingkang ngajal ing salêbêtipun taun 1934. Tumrap ing kalangan P.S.I.I. tamtu migatosakên dhatêng bab punika.
Mulo Jawi Mardi Rahayu. Pamulangan Mulo Jawi Mardi Rahayu ing Surakarta wiwit taun pangajaran punika angsal pambiyantu arta, saha lajêng badhe damêl griya piyambak manggèn ing sacêlakipun tugu Nasional ing Panumping, kanthi rantaman f 4000.-. Yasan punika dipun apèn-apèni dening R.Ng. Condrodiprojo,
pakaryan babagan barang kina badhe madosi patilasanipun kadhaton Dêmak, saha madosi barang-barang kina.
mindhak. Kala ing taun 1937 padagangan arêng sela ing tanah ngriki pinanggih sae. Ing taun punika makatên ugi. Miturut pèngêtan, ing salêbêtipun 6 wulan saking wiwitaning taun punika wêdaling padagangan arêng sela langkung kathah tinimbang pêpetangan makatên ing taun 1937. Tamtunipun dumugining wêkasan taun saya kathah.
Ingkang angsal loterij. Loterij nomêr 1 ingkang nêmbe kabikak punika dhawah Batavia-Centrum. Ingkang nomêr kalih dipun tumbas tiyang ing Bêtawi. Dene ingkang f 5000.-
Australie, numpak kapal Nieuw Holland. Mênggah pêrlunipun badhe tumbas kapal tumpakan kangge wadyabala cacah 204. Wangsulipun wontên salêbêting wulan November utawi December.
Bestuursacademie. Miturut pawartos praja, nêtêpakên para ingkang
Ajar-ajaran pêrang ing lautan. Sampun dados padatan, ing sabên taun sapisan ngawontênakên ajar-ajaran pêrang ing sagantên, ing taun punika badhe katindakakên wontên ing tanggal 6 Sèptèmbêr ngajêng punika, manggèn ing supitan Sunda, antawising Sumatra kalihan tanah Jawi. Ajar-ajaran punika ugi ngiras kangge maargya jumênêngan dalêm nata 40 taun. Sawarnining kapal golongan marine sami tumut sadaya. kapal-kapal wau sadèrèngipun dumugi Tanjungpriok, sampun gladhèn rumiyin wontên ing sagantên Jawi.
B.R.M. Mr. Hapsara. B.R.M. Mr. Hapsara, putranipun B.K.P.H. Hadiwijoyo, ing Surakarta, ingkang nêmbe wangsul saking nagarnagari. Walandi, awit saking kaparêng dalêm sampeyan dalêm ingkang minulya saha ingkang wicaksana,
ingkang sami numpak sagêd kintun telegram saking ngriku dhatêng pundi kemawon utawi dhatêng motor mabur sanèsipun ingkang nuju anggêgana. Waragadipun satêmbung f 0.50, tuwin botên kenging langkung saking 18 têmbung.
Tiyang kentir ing sagantên. Sampun sawatawis dintên wontên têtiyang asli saking Ciasêm, bawah Purwakarta ambêkta dêling dipun gèthèk badhe dipun sade dhatêng Bêtawi mêdal sagantên. Sarêng wontên ing sagantên kabêkta ombak kombal-kambul dumugi têngah, wusana dumugi pasisir sakilèn Lampung. Salajêngipun têtiyang wau badhe kaantukakên dening pangrèh praja ing Menggala dhatêng nagarinipun. Têtiyang wau salêbêtipun wontên ing lautan sakalangkung sangsara, kêtêlasan têdha.
Panyobi pandamêling agêr-agêr dèrèng marêmakên. Sampun sawatawis dangu Ysfabriek Petojo ing Surabaya pados katrangan momoraning agêr-agêr ingkang mikantuki. Ngantos sapriki dèrèng manggihakên, dados dèrèng sagêd nêtêpi kados pangajêng-ajênging ngakathah. Makatên ugi tumrap pangudining para ahli ugi dèrèng manggihakên bab pandamêling agêr-agêr ingkang sae tuwin ingkang ngathahakên bêbathèn. Kajawi punika ugi sawêg migatosakên mêsin-mêsinipun ingkang kangge damêl.
Pakêmpalan tukang untu. Para tukang untu bangsa Tionghoa ing
Hui". Nalika pambikaking paguyuban wau kathah ingkang sami dhatêng anjênêngi.
Lindhu ing Amerika. Kala tanggal 29 Juli wanci jam 3 dalu têtiyang ing New York ingkang nêngah-nêngahi tilêm sami kagèt saking wontên lindhu ingkang sakalangkung santêr. Pirantos mariksa kawontênan lindhu ing Fordham-Universiteit nyathêt bilih lindhu wau pinanggih santêr sangêt.
Saradhadhu abrit tumrap Spanyol. Wadya Polen ingkang manggèn ing tapêl watês nyêpêng tiyang 19 sami communist bangsa Polen, ingkang anjarag langkung ingriku badhe dhatêng Sovyet Ruslan. Têtiyang ingkang sami dipun cêpêng wau apratela bilih sami malêbêt dados wadya Spanyol abrit, saha badhe nglampahi ajar wontên Ruslan. Kajawi punika sami dipun sagahi samangsa bibar paprangan ing Spanyol badhe dipun sukani padamêlan wontên ing Sovyet Ruslan kanthi blanja murwat.
Motor mabur ingkang ical. Sampun sawatawis dintên kawartosakên wontên motor mabur saking Amerika ical. Miturut wartos saking Manila, motor mabur ingkang ical wau Clipper, ing tanggal 30 Juli katingal anggêgana mangilèn nglangkungi pulo Luhuy, kanthi angsal wartos saking motor mabur wau. Miturut wartos saking kapal Meigs, kaprênah ing lautan panggenaning icalipun motor mabur wau pinanggih wontên bènsin tuwin lisah kumambang ing lumahipun sagantên. Inggih ing papan ngriku punika ingkang kangge ancêr-ancêr madosi. Pangintên icaling motor mabur dèrèng gumathok. Nanging wontên ingkang ngintên, motor mabur wau sampun kalêlêp ing toya dalah tiyangipun 15, lêbêting toya ing lautan ngriku wontên 20.000 kaki.
Campuhipun wadya Sovyet kalihan wadya Jêpan. Miturut wartos ing tanggal 31 Juli, wadya Jêpan-Mansyukuo ngubêr wadya Sovyet Ruslan saking Changkufeng dhatêng Shaotsoaping. Ing kala punika
karêbat ing wadya Jêpan-Mansyukuo. Unduripun wadya Sovyet angrêrisak padhusunan. Wadya Jêpan angsal jarahan awarni motor dêdamêl mriyêm 11, mriyêm parêdèn 2, tuwin sanès-sanèsipun. Tumrap kasoranipun Jêpan dèrèng wontên wartosipun.
Pasrah bongkokan. Ing bab ura-uru ingkang pinanggih ing Rangoon adamêl tiwasing tiyang 67, kêtaton 24, kapitunanipun wontên sayuta rupee. Sasampunipun pulisi nindakakên pajagèn kêncêng, para ambalela sagêd sirêp. Salajêngipun wontên wartos, bilih pangajêngipun golongan ambalela nama Shwe Hpi, tiyang Islam, inggih punika ingkang ngarang buku ingkang damêl gêndra, sampun pasrah bongkokan dhatêng pulisi.
Rêkaosipun wontên paprangan. Wartos ing bab wontêning paprangan ing Tiongkok saya rame. Ingkang kacêtha ing gambar punika tumindaking wadya Jêpan nalika tumindak ing damêl wontên salêbêting paprangan, katingal sakalangkung rêkaos.
Dhobi, wong Arab kang nêdya amatèni bangsaku lan nyolong gadhing-gadhingku. Saiki kowe kêcandhak ing tanganku. Aja takon dosa, mêsthi bakal takkêmah-kêmah. Saikine kowe tak tinggal ana ing kene, nanging mêngko aku bali mrene manèh. Sasampunipun wicantên makatên, anakipun Tarsan wau, sarana mêdal ing jandhela, nilar kamaripun, nêdya nindakakên punapa ingkang dipun sêdya wau.
Wontên ing papan patilêmanipun Jak ngriku, Harolmur budi sarosanipun murih sagêdipun luwar saking bêbandanipun wau. Salêbêtipun punika piyambakipun angrumaosi, saupami botên enggal-enggal wontên tiyang ingkang suka pitulungan, botên sande piyambakipun têmtu kêplêpêgên dening sumpêl ing cangkêmipun punika. Jalaran saking rosaning budinipun wau, ing wusana saking papan patilêman piyambakipun lajêng dhawah ing siti. Saking sakit sarta kagètipun jalaran dhawah wau piyambakipun lajêng sawatawis sabar manahipun. Ing sakawit, saking gugup lan bingunging manahipun, Harolmur kadosdene ical manahipun, amila lajêng botên sagêd mikir punapa-punapa, nanging sarêng manahipun sampun sabar malih, inggih lajêng sagêd anggagas kadospundi anggènipun sagêd luwar saking kasangsaranipun wau. Ing wusana piyambakipun èngêt, bilih kamar ingkang kangge ngandikan Lodgrèstuk tuwin ingkang garwa kalihan piyambakipun, kalêrês wontên ing ngandhapipun kamar ingkang sawêg kangge galangsaran wontên ing siti punika. Piyambakipun mangrêtos, bilih piyambakipun nilar kamar wau sampun sawatawis dangu lan bokmanawi Lodgrèstuk tuwin ingkang garwa, ing kala punika ugi sampun jêngkar saking ngriku, awit mênggah rumaosipun, anggènipun wontên ing kamar ngriku wau sampun dangu sangêt. Nanging ing samangke kadospundi rekadayanipun murih sagêdipun angsal pitulungan wau, botên sanès kajawi saking ing ngandhap ngriku sagêda wontên tiyang ingkang andêngangi kawontênaning piyambakipun wontên ing kamar ingkang nginggil. Sasampunipun anandukakên pambudidaya warni-warni, ing wusana sarana sukunipun lajêng sagêd anggêdrug-gêdrug ing siti ngantos rambah-rambah. Danguning-dangu pambudidayanipun wau sagêd angsal damêl, awit botên watawis dangu lajêng kamirêngan suwaranipun tiyang lumampah amurugi mriku. Salajêngipun saking ing jawi korining kamar ngriku wontên ingkang nothok, jalaran cangkêmipun kasumpêlan, sampun tamtu bilih Harolmur botên sagêd amangsuli punapa-punapa, kajawi namung anggêdrug-gêdrugakên sukunipun wau. Kori kathothok malih, wangsulanipun Harolmur inggih namung angêdrug-gêdrugakên sukunipun malih. Dangu-dangu kamirêngan suwara ingkang apitakèn makatên: Tuwan Jak.
Sakala punika Harolmur inggih lajêng mangrêtos, bilih ingkang undang-undang punika salah satunggiling abdi ngriku. Nalika kori kathothok malih wau, Harolmur nyobi nêdya amangsuli. Nanging jalaran kêncênging sumpêlipun wau, kadosdene rahipun moncrot-moncrot ing mripat. Ing kala punika, tiyang ingkang wontên ing jawi wau, nothok kori malih, sarêng tansah botên angsal wangsulan kemawon wau, salajêngipun pêntholing kori kacêpêng nêdya dipun bikak piyambak korinipun. Ing wêkdal punika kagètipun Harolmur tanpa upami, awit kèmutan, bilih nalika piyambakipun lumêbêt ing kamar, kamar wau saking nglêbêt lajêng kakunci piyambak.
Harolmur mirêng, bilih tiyang ingkang wontên ing jawi, wongsal-wangsul nyobi ambikak korining kamar, nanging tanpa damêl. Saking bingungipun ing wusana Harolmur lajêng botên èngêt.
Ing wêkdal punika Jak sawêg sênêng-sênêng aningali punapa ingkang kapitongtonakên wontên ing kumidhi sirkus. Nalika Jak lumêbêt ing gêdhong kumidhi, sarta mapan linggih wontên ing klas losê, ing ngriku kalêrêsan kêthèk bangkokan ingkang nama: Ayak, sawêg wiwit main. Ningali solah tingkahipun Ayak ingkang
dhatêng lare bagus ingkang linggih wontên losê wau. Ingkang dipun pitongtonakên dening Ayak ingkang sayêktos anarik manahipun tiyang kathah, punika kaêculakên ing losê. Ing ngriku limrahipun Ayak lajêng anitipriksa dhatêng para ingkang lênggah wontên ing ngriku. Miturut pratelaning juru mainakên wau, kêthèk bangkokan sawêg nitik sadhèrèkipun. Sarêng sumêrêp lare bagus ingkang linggih wontên ing losê wau, gagasanipun juru mainakên kêthèk, iba sênêng lan ramenipun tiyang ningali manawi Ayak kaêculakên minggah dhatêng losê punika. Awit tamtunipun lare bagus punika, manawi lajêng dipun purugi ing kêthèk
dipun têdahi lare bagus ingkang lênggah wontên ing losê. Sanalika Ayak lajêng mêncolot [mênco...]
[...lot] minggah ing losê sarta nyandhak pundhakipun lare bagus, inggih pun Jak wau. Nanging ing kala punika juru mainakên kêthèk rumaos kêcêlik sangêt, awit pangintênipun ing ngajêng, lare wau tamtu badhe kamigilan ingkang anjalari tiyang ningali sami gumujêng rame, nanging ing wusananipun jêbul kosok wangsul. Sarêng kêthèk bangkokan wau murugi saha lajêng nyandhak pundhakipun kalih pisan, lare wau malah mèsêm sarta nyêpêngi tanganipun kêthèk bangkokan ingkang dhiwut-dhiwut punika. Pun kêthèk bangkokan nyawang rainipun Jak kanthi taliti sangêt, dene Jak ngêlus-êlus sirahing kêthèk sarta ambisiki warni-warni.
Salaminipun Ayak dèrèng nate aniti tiyang ngantos dangu kados ing kala punika. Ing sêmu kêthèk bangkokan wau kadosdene bingah sangêt, lan katingalipun kadosdene lajêng gêgujêngan kalihan lare wau. Dene juru mainakên ingkang rumaos salaminipun dèrèng nate ngalami, anggèning kêthèk bangkokan ngêlus-êlus lare wau kadosdene tiyang sêpuh ngêlus-êlus anakipun. Salajêngipun kalayan sasakecanipun, kêthèk bangkokan lajêng linggih anjajari Jak. Ing
bangkokan botên nêdya kesah saking ngriku. Pangagêngipun sirkus ingkang botên rêna sangêt manahipun, awit mainipun kêthèk bangkokan wau sampun anglangkungi wêkdalipun, lajêng marentah dhatêng juru mainakên kêthèk, supados enggal-enggal ngêdalakên Ayak saking losê ngriku. Nanging sarêng juru mainakên kêthèk lumêbêt ing losê nêdya narik tanganipun Ayak, ujug-ujug Ayak anggêrêng saha ngatingalakên siyungipun.
Têtiyang ingkang ningali sami surak rame sangêt. Ing sêmu têtiyang ningali wau sami sênêng ningali sêsrawunganipun kêthèk bangkokan kalihan lare ingkang katingal lajêng sami mêmitran wau. Kosok wangsulipun tiyang ningali sêmu jèngkèl dhatêng pangagênging sirkus saha juru mainakên kêthèk, dene kalih-kalihipun sajak badhe mêksa dhatêng Ayak supados enggal kesah saking ngriku. Amila têtiyang ningali rame suwaranipun anggèning sami ngungêl-ungêlakên tuwin misuhi tiyang kalih wau.
Saking jèngkèlipun juru mainakên kêthèk wau ngantos lajêng botên èngêt punapa-punapa, saha nuntên enggal-enggal lumajêng dhatêng
nanging ugi Jak ingkang ing kala punika katingal sajak nêpsu sangêt, lajêng trangginas mênyat saking palinggihanipun nêdya anêmpuh dhatêng juru mainakên kêthèk sarana adêdamêl kursi ingkang dipun linggihi wau. Ing ngriku Jak botên mèsêm kados suwaunipun, nanging mripatipun mancêrêng amawas dhatêng juru mainakên kêthèk. Pancêrênging mripatipun Jak wau wontên titikanipun ingkang anjalari juru mainakên kêthèk dados kamigilan saha lajêng mundur. Dene kêthèk bangkokan sampun samêkta nêdya ngrangsang.
Kadospundi kadadosanipun ing wingking manawi sakala punika lajêng botên wontên pitulungan, tamtunipun botên wontên tiyang ingkang badhe sagêd anggagapi, nanging apês ambalêbês juru mainakên kêthèk wau, tamtu badhe babak bunyak dening panêmpuhipun kêthèk bangkokan tuwin Jak wau.
Kanthi pucêt sangêt abdi ingkang wongsal-wangsul thothol-thothok ing
dipun kancing, lan piyambakipun wongsal-wangsul nothok korining kamar, tanpa wontên wangsulanipun punapa-punapa, kajawi suwara gêdrug-gêdrug ingkang nganèh-anèhi tuwin suwara ingkang ngèmpêri kadosdene suwaraning badan koming.
nampi wangsulan, sarana sariranipun korining kamaripun Jak wau lajêng dipun dhêsêk, ingkang ambikak ngêblak. Ing cakêtipun kori ngriku, katingal Harolmur gumlethak ing siti, botên èngêt ing purwa duksinanipun.
Sasampunipun sumpêl ingkang wontên ing cangkêm kacopot, bêbandanipun dipun uculi, sarta rainipun kasiram ing toya Harolmur wau lajêng èngêt malih. Sakala punika Jonkleton enggal andangu makatên: Wontên pundi anak kula Jak.
Kanthi alon-alon Harolmur ngadêg, saha lajêng nyawang ngiwa nêngên. Sarêng sampun èngêt malih kados ing suwaunipun, ujug-ujug lajêng kalair têtêmbungipun makatên: Sapunika ugi kula nyuwun kèndêl, tumrap putra panjênêngan, botên prêlu panjênêngan mundhut guru, langkung utami panjênêngan mundhut... juru panutut kewan.
Kanthi gugup Lèdhi Grèstuk andangu: Piyambakipun sapunika wontên pundi.
Harolmur: ningali mainipun kêthèk bangkokan.
Tarsan alias Lodgrèstuk, ragi kangelan anggènipun ngampêt èsêmipun. Sasampunipun anguningani bilih Harolmur botên tatu babarpisan, ngêmungakên kagèt kemawon, lajêng dhawuh supados nyadhiyakakên motoripun, nêdya tindak dhatêng kumidhi sirkus ingkang wontên kêthèkipun bangkokan main wau.
Isinipun: Lèpên Tamiyang ing Kuwalasimpang - Marsudi Gêndhing Jawi - Sanabudaya - Wiraosan Sêrat - Kawontênan Sajawining Praja - Angsal-angsal saking Kêkesahan - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Jagading Wanita.
Ing sarèhipun badhe gantos gêndhing ingkang pathêt sanga, sadèrèngipun ngungêlakên gêndhing pathêt sanga. Kêdah damêl lagon suluk pathêt sanga. Dene lagunipun suluk kados ing ngandhap punika.
Karongron lr. sl. pt. sanga.
Kadamêl irama sêsêg, nama Sri Karongron lômba.
Manawi badhe dipun inggahakên (andhawah) sasampunipun N III lajêng nuthuk.
Gd. Sri Karongron ingkang sampun minggah (andhawah).
ing bab gêgaran caraning salakirabi. Isi 11 kaca, aksara latin, ukuran cêkapan. Rêgi f 0.15.
Kajawi punika nampèni gambaripun suwargi Dr. Radèn Sutama 2 iji, saking Poestaka Nasional ing Surabaya. Wêdaling gambar wau gayutan kalihan sawaphatipun Dr. Sutama, kathah tiyang ingkang madosi gambaripun. Ing sapunika kalampahan Poestaka Nasional sagêd ngêdalakên gambar wau, kaêcap wontên ing dalancang gilap ukuran 24.5 cm x 32 cm salêmbar rêgi f 0.15.
Buku tuwin gambar punika Bale Pustaka botên sade.
Ing nginggil punika rancangan museum Sanabudaya, mirid wujudipun manawi sampun dados anggènipun dipun êlar. Waragadipun angsal bagian saking arta pon 25 yuta saking nagari Walandi. Baboning museum punika dipun rancang dening Tuwan Ir. Thomas Karsten, nanging pangêlaripun kapasrahakên dhatêng Tuwan Ir. B. de Vistarini.
Tanah Jawa rinumpaka. | Alla Baud; Java en poemes I; | Paris 1935.
Saea kados punapa pêpindhan makatên punika tumrap ingkang katêmbèn mirêng, pêpindhan-pêpindhan ingkang kapigunakakên ing kasusastran Jawi punika kadunungan cacad agêng: anggènipun sampun kasrambah kangge ing sabên sêrat, ngantos ingkang maos sampun apil, ngantos jêlèh, pramila lajêng botên dipun raosakên, kenging kawastanan: sampun dados lêlanyahan ingkang botên angsal aji. Beda kalihan pêpindhan ingkang "anyar katon", punika sanadyan botên èdi pèni mêksa kawigatosakên ing tiyang, upaminipun makatên: "aja anganyur kaya kamitêtêp", "têka kowe anjantrung kaya jaran diprau".
Murih sumêkaring kasusastran Jawi, kados prayogi sangêt amarsudi amigunakakên ingkang sarwa enggal: inggih pêpindhana, inggih wangsalana, inggih patraping wicara pisan bêtah sami dipun enggalakên. Nanging sadaya wau sampun ngantos atilar watak, wirama lan wilêting kabangsan Jawi.
Minôngka icip-icip ing ngandhap punika kula pêthikakên sawatawis pêpindhan-pêpindhan ingkang dipun pigunakakên sang pujanggèstri:
tanah Jawi punika winastan: lumêr, angêt, angrêjêkèni kados ababing biyung ingkang
angliling anakipun (douce, chaude, nourriciere come le
Kang putih lir saljuning gunung Phuji (
Kang sampurna (ideal) lir locitaning wong jatmika.
Kang rosa lir kapengining wanita marang putra.
Kang tan kinôntha-kôntha lir ala lan bêcik.
Pêpindhan-pêpindhan ing nginggil punika ambokmanawi kita tiyang wetanan botên angajêngi, nanging têmtu kita wigatosakên saking dene katêmbèn mirêng. Badhe kasambêtan.
Tuwan I. ing Bl. Kintunan gambar punika sampun kasèp, botên kapacak.
R.Ng. Dj. H. ing B. Karangan bab punika sampun rambah-rambah kapacak ing Kajawèn.
Tuwan Dj. ing P. Kintunan suluk pangantèn sampun katampèn. Eman botên sagêd kapacak, amargi kirang mathuk kangge waosan umum.
ing Itali wontên golonganing propesor ingkang ngrêmbag bab kabangsan, saha lajêng nêtêpakên bilih têtiyang Itali punika darah Aria, dene Yahudi bôngsa sanès. Ing ngriku lajêng kawontênakên pranatan, bôngsa Itali botên kenging jêjodhoan kalihan tiyang ingkang sanès bôngsa Eropah.
Tindak makatên punika adamêl botên sakecaning manahipun golongan Yahudi, lajêng kèngêtan dhatêng tindakipun Jêrman. Malah ing salajêngipun wontên wartos, ing sapunika parentah Jêrman ngawisi dhoktêr bôngsa Yahudi anjampèni tiyang, tumapakipun wiwit tanggal 1 Oktobêr ngajêng punika. Ingkang makatên punika adamêl kasusahanipun dhoktêr bôngsa Yahudi, rumaos manawi kapêpêt panggêsanganipun. Môngka tumraping Jêrman, sampun wontên dhawuh angawisi bôngsa Yahudi cêpêng damêl ing golongan punapa kemawon. Malah dumugining among dagang inggih kêdah namung gêgayutan kalihan bangsanipun piyambak, mila sabên tokonipun bôngsa Yahudi kêdah dipun wontêni tôndha ingkang cêtha.
Dèrèng dangu wontên dhawuh saking Goering, supados tiyang Yahudi suka katrangan cacahing bandhanipun, mênggah wigatosipun, bôndha wau badhe dipun siwêr ing parentah Jêrman. Wosipun sadaya wau
Kajawi punika tumrapipun Itali anggèning gadhah tindak makatên wau, saking sumêrêp bôngsa Yahudi ingkang ngêmori damêl golongan Pasis, sampun sami pangkat agêng. Ing sapunika dipun têtêpakên sadaya wau kêdah sèlèh padamêlan.
Nanging ugi wontên wartos, bilih ing sapunika Sang Mussolini mêndhêt manahipun golongan Islam, punika sagêd katitik saking kawontênan ing Palèstinah, Itali katingal sangêt anggèning migatosakên dhatêng babagan ngriku. Ingkang makatên wau lajêng nuwuhakên panggrayangipun Jêrman, tamtunipun kawontênan ing Itali ingkang pinanggih ing wêkdal punika, lajêng badhe ngewahakên tindakipun, lajêng migatosakên dhatêng babagan Palèstinah. Kajawi punika tumrap pamawasipun sèkrêtaris Pasis dhatêng tandangipun bôngsa Yahudi, punika dipun wigatosakên sangêt, mila Itali lajêng ngawontênakên tindak kêrêng ingkang ngèngingi dhatêng golongan Yahudi. Dene sababipun, botên sanès jalaran saking golongan Yahudi sadonya punika sêdyanipun namung ngalang-alangi tandangipun Pasis, saha limrahipun, golongan Yahudi ing pundi-pundi kemawon, sami dados pangajênging golongan ingkang nyêmpaluki ebah-ebahan Pasis.
Wontên malih pangintên, bilih anggèning Itali nyatru dhatêng golongan Yahudi punika namung saking anggèning nyantosani tindakipun Jêrman. Nanging sawarnining pangintên wau tumrapipun Sang Mussolini botên dipun raosakên, dene ingkang tumanêm yêktos dhatêng raosipun Sang Mussolini punika wiraosanipun Paus Pius XI.
Ing sakawit sampun kawartosakên, bilih Paus tamtu botên rêna dhatêng tindakipun Sang Mussolini anggèning ambedak-bedakakên bôngsa wau, awit manawi dhêdhasar agami Katolik, sawarnining bôngsa punika sami kêdunungan awon tuwin sae. Paus ugi sampun nate mêdhar sabda kaping kalih, ingkang araos nyaruwe dhatêng panganggêp lêrês ingkang dipun kajêngakên dening Sang Mussolini. Tumrap Sang Mussolini piyambak rumaos botên rêna anggèning dipun wastani niru tindakipun Jêrman, awit dhêdhasaripun Itali nêdya majêng adhêdhasar tunggil darah. Ing bab punika lajêng nuwuhakên pasulayaning rêmbagipun Sang Mussolini kalihan Paus.
Kala ing wulan Marêt Paus sampun nêtêpakên, bilih Pasis punika botên sae manawi lajêng tumut-tumut adhêdhasar nunggil darah. Paus anggèning gadhah pamanggih makatên wau lajêng dipun kintên nyulayani dhatêng tindakipun Pasis. Nanging ing ngriku inggih lajêng wontên raos ingkang amastani Pasis punika golonganipun tiyang muntaban, botên kenging dipun palangi. Ingkang dados pamanahan wigatos, punika ing bab anggèning Sang
Mussolini ingkang manggèn ing nagari Katolik, têka purun pasulayan kalihan pramukanipun.
Kawontênanipun Sang Mussolini nama namung tansah kataman, ing sapunika Bulgari pinanggih paguyuban kalihan Balkan, inggih punika paguyubanipun Rumêniyê, Yugoslapiyê, Yunani tuwin Turki. Môngka panganggêpipun Jêrman tuwin Itali, Balkan punika lajêng badhe dipun rêncak-rêncak, jêbul nyatanipun malah
prajanjian sabibaring pêrang donya, Bulgari botên kawênangakên anggadhahi wadya dharatan tuwin lautan ingkang kiyat saha jangkêp. Tamtu kemawon tindakipun Bulgari ingkang kados makatên wau adamêl botên rênanipun Jêrman tuwin Itali. Môngka paguyuban punika kêmoran Turki ingkang dados kancuhipun Inggris, ingkang sampun cêtha sawêg dados ucap-ucapan.
Nyarêngi lêlampahanipun, ing wêkdal punika Prancis badhe nyambuti arta dhatêng Bulgari, môngka bab arta punika Sang Hitler tuwin Mussolini botên sagêd nyukani. Lêrês Jêrman tuwin Itali punika kathah anggèning tumbas barang dhatêng Bulgari tuwin nagari ing Balkan sanèsipun, nanging namung lêlintonan sami barang. Dados saupami Bulgari sagêd nyade barang-barangipun dhatêng Prancis tuwin Inggris awujud arta, ing ngriku tanah Balkan botên kasingsêtan dening Jêrman tuwin Itali.
Ing mangke gêntos Honggari ugi ngucik dhatêng Itali ing bab anggèning dèrèng mardika kados Bulgari. Pangucikipun Honggari ingkang kados makatên wau pancèn pinanggih mapan. Saya malih manawi nyumêrêpi dhatêng tindaking praja sanès, Inggris tuwin Prancis anggèning ngêmori damêl dhatêng Bulgari, punika saya damêl botên narimahipun Honggari.
Wadya Rus tuwin Jêpan sami campuh jalaran saking anggèning rêbatan rêdi Cangkupèng. Dêdamêlipun ingkang paprangan sarwa mêpêki, golongan kalih pisan sami nandhang karisakan. Nanging lajêng wontên wartos, bilih Jêpan langkung bingah manawi rukun kemawon. Tindakipun Jêpan sagêdhagan punika katingal rêkaos anggèning mangro damêl. Mila ing pangangkah sagêda namung mêlêng satunggal kemawon, panêmpuhing wadya manawi sampun dumugi Hanko, botên badhe mangalèr, amargi ing sisih lèr punika botên kenging dipun gêgampil.
--- [997] ---
Petruk : Esuke, Kang Garèng, dina Minggu, sauwise padha sarapan nganti mlênthi, ndara dhoktêr sakalihan ngajaki aku, Makne Kamprèt, apadene Bu Mar, mubêng-mubêng ana ing kutha Kudus. Nèk wong Batawi ngarani Kudus kuwi mêsthine:... desa gêdhe.
Garèng : Banjur wong Batawi, wong iya manggon ana ing kutha gêdhe, nèk têka ing kutha cilik, lumrahe sok pêtentengan lan pêtontongan, awit rumasane: omahku ana ing kutha gêdhêm, apa-apa mêsthi: ènèng, arêp apa-apa iya: tèyèng, banjur panganggêpe nyang wong ing kutha cilik mau, sajak ngrèmèhake, jarene: yak, kapak-kapakna hla wong desa, ora ana barang-biring kajaba kodhok ngorèk utawa jênggèrètnong, mulane wong-wonge,
Garèng, mula iya nyata wong manggon ana ing kutha gêdhe kuwi, akèh sing sok duwe panêmu sing kaya ngono kuwi. Umume ora padha ngrumasani, yèn wong-wong kang manggon ana ing kutha gêdhe, kuwi lumrahe mula iya brêgas-brêgas, iya sabab saka kumpulane karo sawarnaning bôngsa, utawa sabab ing kutha gêdhe, apa-apa ènèng, arêp apa-apa tèyèng, kuwi mau. Nanging brêgas-brêgase mau, iya brêgasing... batur. Têgêse: ing kutha Bêtawi pancèn iya akèh wong-wong bangsane dhewe sing brêgas-brêgas lan anylêkênthang-nylêkênthang, jalaran pamêtune sêsasine luwih saka satus
iya banjur bisa nêmtokake: bisa ambuwang samene, malah sing akèh anggone migunakake pamêtune nganggo dilanjari barang, wusanane uripe iya têrus-têrusan koprat-kaprèt ajêgan, kang anjalari salawase urip mung dadi kaum: nun inggih sandika, utawa kaum sêmuhun dhawuh bae.
Garèng : Aiya, Truk, wong ing kutha gêdhe kuwi umume ekonomine (panguripane) bôngsa inyong wis ana ing tanganing liyan, sabab bangsane dhewe pancèn iya kalah undhig lan kalah julig.
Petruk : Wiyah, ambok aja ngêtokake têmbung... lekoh mêngkono. Sabênêre, Kang Garèng, nalika aku têka ing Kudus
mêsthi katon luwih brêgas, luwih pintêr lan luwih andhèthèng, nanging barêng aku lagi anjajah kutha sêthithik bae, têrus aku banjur ngawêt lan kipit-kipit bae. Awit aku banjur rumasa sanalika, wong clila-clili dikrama, nèk nitik anggonku sakolah nganti têlulasan taun, lo, pancène aku rak iya wis pintêr, ta, nanging nyatane golèk pangan dhewe ora jegos, kang anjalari nganti saprene mung dadi batur bae. Dadi gagahku iki iya mung gagahing batur. Seje karo sawênèhe wong ing Kudus sing kala samono têtêpungan karo aku, bokmanawa wulangan sakolahan ôngka loro bae ora katam, tandhane anggone migunakake basane dhewe bae pating bênthalit ora karuwan, kaya ta ngandhakake awake dhewe: kula dèrèng sagêd tindak mrika, utawa: kêsuwun, panjênêngan sampun krêsa sowan dhatêng griya kula. Nanging nyatane tikêl-matikêl luwih pintêr katimbang aku, Kang Garèng.
Garèng : Nèk bangsane dhewe ora bisa cara Jawa, tumrape jaman saiki wis umum, malah ana sing anduwèni panêmu, saya kacêl utawa saya kekuk cara Jawane, saya brêgas, awit: mlandani, Truk.
Petruk : Yah, iki ora kêna dipadhakake, Kang Garèng, awit, saka dhuwuring pangajarane kulonan, nganti kèri irunge thok sing Jawa, liyane wis Eropyan kabèh. Iya sing kaya ngono kuwi sing diarani: têlung prapat Lônda lan têlung prapat nyonyah. Saiki takambanjurake caritaku ing bab wong Kudus mau. Nèk pangajarane mono, bokmanawa: papa, rara, bae durung tau ngambah, nanging nyatane ing kono, gênah luwih pintêr katimbang aku. Buktine: bisa urip dhewe, tanpa dadi batur, malah dadi: ndara, tur iya dudu ndara sing mung tembre-tembre, têgêse: ndara sing bisa prentah, nanging ora bisa angganjar, malah dadi ndara sing sapupu têkuk kae.
Garèng : Mêngko sik, Truk, pikiranaku cuthêl angrasakake dongenganamu kuwi. Kowe ngandhakake wong Kudus sing sajak ora sakolah ora barang, dadi iya wong sing ora pangajaran babar pisan, sabanjure kok unèkake: uripe sa: ndara sapupu têkuk. Wèh, kiyi têrange kêpriye, Truk.
Petruk : Lo, kuwi mangkene, Kang Garèng, nèk mungguhing panêmuku, sing diarani: ndara
sapupu têkuk, kuwi ora mung wong sing wajib disêbut: ndara, jalaran asal luhur, lan pangkate dhuwur, nanging uga wong kang bisa prentah lan bisa angganjar, dadi iya wong sing bisa ambanderani, angayomi marang sapadhane umat. Arêpa asal luhur, pangkate mêncit bangêt, nanging sugih utang, banjur sing disobat lan disanak ngêmungake wong sing diutangi bae, nèk mungguh panêmuku iki iya dudu: ndara sapupu têkuk, nanging iya ndara... dêlap.
Garèng : Hus, wong sêmbrana, ngomong kathik samêtu-mêtune mêngkono. Nanging iki rak durung karuwan saka salahe salirane. Hla nèk pamêtune ora cukup, nanging saka dening pangkate diwajibake
wong omong kuwi kudu dipikir sing dawa dhisik. Ora, Truk, tumrape kowe, sawênèhe uwong ing Kudus, duwe pikiran kang
kaanane ing pabrik rokok, Kang Garèng, nèk andêlêng kaanane ing pabrik kono, ing ngarêp ana kantore, kuwi
nècis, têmata, lan sêmruwêng têmênan. Ing buri pirang-pirang los papane kaum buruh, yaiku wong-wong kang padha gawe rokok, iya wong wadon, iya wong lanang. Ing kala samono sing padha nyambut gawe ora pati akèh kaya sing uwis-uwis, nanging iya mêksa ora kurang saka wong sèwu, nanging kabèh mau sarana: rajin, nècis, lan aturan. Nèk sing ora ngrêti, iya mêsthi ngarani pabrik Amerikah, nanging sing anduwèni pabrik mau nyatane: Mastêr:... Nitisêmita.
Garèng : Wong sêmbrana, takarani sing duwe pabrik kuwi mau, iya wong Amerikan têmênan, wong iya nganggo diatêr-atêri têmbung: mastêr, iki rak sêbutan Inggris utawa Amerikah, jêbul ing burine mak pêthungul jênêngan: Nitisêmita, dadi jênêngan Jawa dêlês. Wèh, iki anggêdhèkake atiku pirang-pirang prakara Truk, 1e dene sing duwe pabrik mau isih ngantêpi jênêngane Jawa dêlês, wong lumrahe, Truk, wong Jawa kuwi nèk duwe ada-ada, jarene: murih dianggêp dening sêgalah bangsa, sok isin nganggo jênêngane dhewe, kang sabanjure jênêngane mau dimancakake, kaya ta upamane jênêng: M. Martadikrama, kuwi ditulis
Têtiyang ingriku lajêng sami rekadaya badhe ngesahakên ama gajah wau.
Audentie. Benjing tanggal 13 Sèptèmbêr ngajêng punika wanci jam 9 enjing, kangjêng tuwan ingkang wicaksana kaparêng anampèni têtiyang ingkang badhe sowan, wontên ing pura Koningsplein. Sintên ingkang gadhah sêdya badhe sowan, gadhaha atur dhatêng adjudant van dienst ing Bogor ing sadèrèngipun tanggal 6 Sèptèmbêr, kanthi katrangan, nama, panggenan tuwin sêdyanipun.
parêpatan wau warganipun sampun wontên 20. Ingkang
manggihakên kawruh sagêd adamêl pirantos ngasrêpakên kamar ingkang prasaja sangêt, waragadipun mirah. Ingkang kawigatosakên sarana migunakakên ès, kanthi pirantos panyêrot hawa. Ingkang adamêl pirantos wau pabrik ès Smeru, waragading pandamêl kirang-langkung f 30.-, cêkap ngangge ès 100 pun sadintên, ingkang ugi kenging dipun pigunakakên kangge ngasrêpakên barang sanès. Rêgining ès 100 pun wau, pabrik ès Smeru namung badhe nyade 30 sèn.
Ingsêr-ingsêran. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Têngah, R.M. Cokrodiprojo, wêdana ing Magêlang, Kabupatèn Magêlang, Paresidhenan Kêdu, dados wêdana ing Ungaran, kabupatèn tuwin paresidhenan Sêmarang. R. Jokomono, wêdana ing Ungaran, dados wêdana ing Magêlang. Sutoro Tejokusumo, Aib. nindakakên padamêlan mantri pulisi ing Magêlang, dados asistèn wêdana ing Paresidhenan Sêmarang.
Kapal-kapal ingkang dipun sade. Dèrèng dangu nate kawartosakên bab kapal Baud ingkang kandhas, lajêng dipun ênggèni ing tiyang, punika nyatanipun botên, malah kapal wau dipun tumbas dening Ned. Ind. Sloop Mij. Kajawi punika K.P.M. ugi badhe nyade kapal Both ingkang sapunika wontên Palembang. Sami badhe dipun bongkar.
Tumut numpak kapal botên ambayar. Kapal K.P.M. Nieuw Zeeland ingkang dhatêng ing Surabaya saking Makasar, katutan lare 7, ingkang sami tumut numpak kapal botên ambayar. Lare-lare wau anggèning sami nglampahi makatên punika jalaran saking kêtarik ing manah dhatêng ucap-ucapan Surabaya, badhe dhatêng Surabaya botên gadhah arta. Nanging sadumugining Surabaya, lare-lare wau sami
Kolff ing Bêtawi badhe gêdalakênngêdalakên. kalawarti mawi gambar kadosdene d'Orient. Ingkang dados redacteur ngiras juru gambar, gambar Tuwan Anjar Asmara. Ariwarti wau nama Ratu Timur.
Pêlikan tosan ing Borneo. Papan pamêlikan tosan ing parêdèn Kukusan, Borneo kidul wetan, tosanipun pinanggih langkung sae, tosanipun pinanggih 50%. Namung pangintunipun mêdal Suez badhe sakalangkung awis prabeyanipun. Ing sapunika wontên rekadaya, caraning pangintun badhe kadamêl alit-alit. Sapunika parentah miji Ir. Ubaghs nindakakên damêl babagan punika.
ingkang sami kadakwa communist. Têtiyang ingkang sami kacêpêng wau wontên satunggal ingkang dados pangajêng, mulangakên pangajaran communist. Pangajêng wau nama Rukmanda, ingkang sampun rambah-rambah gêgayutan prakawis kalihan pulisi tuwin ugi sampun nate kaukum. Pulisi nyamarakên manawi babagan punika tumular dhatêng sanès panggenan. Nanging katingalipun botên.
Nyambuti arta kangge damêl griya. Awit saking dhawuhipun pêpatih dalêm ing Surakarta, sawarnining abdi dalêm Kasunanan kaparêngakên nyambut arta saking arta pènsiunan, ingkang pêrlu kangge damêl utawi andandosi griya, kanthi anakan 1% sawulan.
parentah, supados ngawontênakên commissie milih calon ingkang sinau wontên ing Bestuursacademie. Cursus punika badhe tumindak wiwit wulan Sèptèmbêr ngajêng punika. Dados ngawontênakên examen dhatêng para calon. Ing sadèrèngipun examen, kawontênakên pilihan rumiyin.
Tamu saking Philippijnen. Ing wêkdal punika ing tanah ngriki wontên tamu saking Philippijnen, nama Dr. Abdillah, pangagênging Pakaryan babagan pêlikan. Wigatosipun badhe mriksa kawontênan lisah pèt.
Mangsulakên kalênggahaning para raja. Ing wêkdal punika parentah sampun maringakên kalênggahaning para raja ingkang ingajêng sampun dipun suwak. Ingajêng sampun maringakên wangsul karajan ing Goa, lajêng ing Bali 8 panggenan. Ing sapunika sawêg manggalih badhe wangsuling karajan ing Tedore, Acèh, nanging tumrap Acèh pinanggih taksih ruwêd.
Andhèrèk dhatêng nagari Walandi. Ingingil punika gambaripun putri kêkalih, Tengku Kalsum lan Tengku Latifah (gambar têngah) nalika minggah
kancana. Benjing tentoonstelling dunya ing Amerika taun 1939 ngajêng punika, karaton Ngayogyakarta badhe ngintunakên pêpêthan bale kancana, jêmbaripun 3x4 m. Pêpêthan wau dumugining cètipun pisan badhe dipun damêl plêk.
Arta darma saking pakaryan post. Hoofd bestuur S.C.V.T. inggih punika pakêmpalan ananggulangi sêsakit t.b.c., sampun tampi arta saking hoofdbureau pakaryan post
pamulangan angka kalih ing Mucosari. Nonah Supiyah, hulponderwijzeres pamulangan angka kalih ing Karangan, dados guru ing pamulangan angka kalih ing
ingkang nandhang tatu jalaran kasangsaran motor mabur ing Rijswijk, ing sapunika sampun wontên titikipun mayar, dados kenging dipun wastani sampun luwar saking bêbaya.
Pabrik sêpatu Bata. Botên dangu malih pandamêling pabrik sêpatu Bata ing Kalibata, Mr. Cornelis badhe dipun wiwiti. Pabrik wau agêngipun namung cêkapan, nanging kadamêl wangun ingkang gampil dipun êlar. Prabot-prabotipun badhe ngangge saking tanah ngriki, namung mêsin-mêsinipun saking Eropa.
Paargyan anggênana. Benjing tanggal 6 tuwin 7 Sèptèmbêr ngajêng punika, nyarêngi pèngêtan jumênêngan nata 40 taun, ing nagari Walandi kawontênakên paargyan anggêgana, ingkang dipun adani dening gemeente tuwin K.L.M. kanthi tentoonstelling manggèn ing Schiphol.
Kathah kasangsaran ing toya. Jalaran saking hawanipun langkung bêntèr, kathah tiyang ingkang lêlangèn wontên ing toya pados asrêp. Ingriku anjalari tiwasing kopral tuwin lare 2 umur 15 taun sami tiwas wontên ing lèpèn Waal ing Nymegen.
Kapal kêruk Karimata. Kapal kêruk Karimata pangêrukipun sadhasaring sagantên botên kèndêl. Wontênipun siti ingkang dipun kêdhuk sampun angsal 250.000 m kubuk.
tuwin putrinipun kêkalih, sampun dumugi ing Genua. Kaparêngipun sultan badhe lêlana wontên ing Eropa, dipun wiwiti saking Italie, lajêng dhatêng Zwitserland tuwin Jerman, dumugining tanggal 14 Augustus, dalah pandhèrèk sadaya sasampunasampuna. wontên ing 's Gravenhage.
Sultan Bulungan. Panjênêngan Sultan Bulungan ingkang sapunika nuju wontên nagari Walandi, mêntas rawuh mariksani pabrik panggosokan barlian van Asser ing Amsterdam.
Kasangsaran motor mabur. Ing antawising Rijswijk tuwin Delft wontên motor mabur militèr Koolhoven Fk. 51 dhawah, ingkang numpak tiwas tuwin kêtaton.
Sultan Deli. Panjênêngan Sultan ing Deli ingkang wontên nagari Walandi, nimbali dhoktêr ahli babagan mripat,
kangge damêl margi militèr enggal saking Port Said dhatêng Suez. Kintên-kintên waragadipun wontên 445.000. pond Mesir.
Sêsambêtanipun ura-uru ing Rangoon. Miturut wartos saking dhistrik sakubêngipun Tharawadi, afdeeling Pegu, laladan Burma, ingriku tansah wontên ura-uru. Ingriku ingkang wajib lajêng matah wadya kangge anjagi saha nyantosakênnyantosakakên. wadyabala. Dene ingkang dipun samarakên bilih ura-uru ing Rangoon ingkang sampun sirêp, manawi tuwuh wontên ing Tharawadi.
Wadya Jêpan dhatêng Mansyukuo. Ing salêbêting minggu kêpêngkêr, wontên wadya Jêpan cacah 20.000 saking Tiongkok lèr tuwin saking Shansi nglangkungi Tientsin mlampah dhatêng Mansyukuo. Kajawi punika ing tapêl-watês Mansyukuo tansah dipun nganglangi motor mabur.
èwu. Lampahing sêpur, tram tuwin bus ing nagari kalih wau, sami dipun êndhêg.
Sarêng juru mainakên kêthèk ing wêkdal punika kapêksa abên-ajêng botên ngêmungakên kalihan Ayak, ugi kalihan lare jalêr ingkang lênggah wontên ing klas losê wau, ing salajêngipun anggèning badhe namakakên cêmêthinipun dhatêng kêthèk bangkokan inggih lajêng gojag-gajêg. Kalêrêsan ing kala punika wontên priyantun agêng inggil sarta gagah prakosa lumêbêt ing klas losê ngriku. Sarêng Jak sumêrêp dhatêng priyantun ingkang rawuh punika, nuntên kalair têmbungipun makatên: bapak.
manahipun ingkang tanpa upami. Saking kagèt lan gumunipun ing ngriku
Sumêrêp kawontênan ingkang makatên punika, Jak sakalangkung gumun, sarta lajêng tansah ningali dhatêng kêthèk bangkokan tuwin ingkang rama, wongsal-wangsul. Makatên ugi juru mainakên kêthèk, inggih gumun sangêt, sarta lajêng tumut mirêngakên, awit ing kala punika Lodgrèstuk anglairakên suwara tuwin kêkêcapan ingkang saèmpêr kêthèk, ingkang ugi lajêng dipun jawab cara makatên dening kêthèk bangkokan, ingkang ing kala punika gêgondhelan ing rasukanipun Lodgrèstuk.
Kadadosan ingkang makatên punika, saking sawingkingipun tonel tansah dipun awasakên dening satunggiling tiyang sêpuh, gêgêripun wungkuk, rainipun bocal-bacèl botên kantênan, tanganipun cengkrong lan taksih wontên cacad sanès-sanèsipun malih. Dene tiyang sêpuh punika botên sanès kajawi pun: Polwic, aliyas Misèl, mêngsahipun Tarsan bêbuyutan. Nyumêrêpi kadadosan ing nginggil wau, manahipun Polwic inggih bingah, nanging inggih kuwatos. Mênggah pangunandikanipun Polwic makatên: E, hla dalah, dadi bocah iki anake Tarsan.
Ing kala punika tanpa kèndêl anggènipun Lodgrèstuk wawan rêmbag kalihan kêthèk bangkokan wau, nanging inggih
saiki wis tinêmu, aku êmoh pisah manèh karo kowe.
Lodgrèstuk ngêlus-êlus sirahipun kêthèk bangkokan. Sakala punika dumadakan panjênênganipun èngêt dhatêng lêlampahanipun rikala wontên ing wana gung ing tanah Aprikah sêsarêngan kalihan kêthèk bangkokan kasêbut nginggil. Ing ngriku Sang
angraosakên gêsang ing wana malih kados ing ngajêng. Iba sênêng lan rêna panggalihipun saupami ing samangke lajêng sagêd wangsul dhatêng wana ing Aprikah sêsarêngan kalihan Akut, inggih namanipun kêthèk bangkokan wau, ingkang tansah ngatingalakên mênggah ing kasêtyanipun. Nanging sakala punika dumadakan lajêng emut dhatêng garwanipun, ingkang tamtu badhe sangêt sungkawanipun manawi ngantos katilar. Kanthi karaos ngêrês ing panggalih, Lodgrèstuk lajêng angandika makatên:
Panjalukmu kang kaya mangkono iku mau, Akut, ora bakal bisa kalakon. Dene yèn kowe kapengin mulih nyang padununganamu manèh, aku sing bakal anglatarake bisane tumuli kalakon. Yèn kowe arêp têrus ana ing kene, ora-orane kowe bakal bêtah. Mangkono uga aku, ana ing kana,
Tarsan aliyas Lodgrèstuk, lajêng dhawuh pangandika makatên: Akut, luwih bêcik kowe milua wong kuwi. Sesuk
sasampunipun mundhut priksa dhatêng juru mainakên kêthèk mênggah ing pondhokanipun Akut, lajêng nyandhak tanganing putranipun, sarta kaajak mêdal saking ing gêdhong sirkus ngriku.
Ngantos sawatawis mênit dangunipun, Lodgrèstuk tuwin putranipun namung kèndêl-kèndêlan kemawon. Danguning-dangu Jak lajêng matur dhatêng ingkang rama makatên:
Ing ngriku Lodgrèstuk, sawêg sapisan punika karsa angandikakakên lêlampahanipun kanthi cêkak dhatêng ingkang putra. Inggih punika: kala miyosipun wontên ing têngahing wana gung, ingkang lajêng dipun upakara dening: Kala, satunggiling kêthèk bangkokan èstri ngantos dumugi agêng. Salajêngipun,
ngandikakakên: rêkaosipun ing môngsa katiga, utawi môngsa rêndhêng manawi kathah jawah. Gêsang wontên ing wana punika, kêdah botên kenging ajrih dhatêng asrêp utawi luwe, lan kêdah tansah angèngêti, bilih sadaya sato galak punika mêngsahipun. Cêkakipun, Lodgrèstuk ngandikakakên sadaya kawontênanipun ing wana, ingkang anggêgirisi lan anggêgilani, murih putranipun sampun ngantos anggadhahi kêpengin badhe gêsang wanan. Nanging salêbêtipun ngandika makatên wau, Lodgrèstuk supe, bilih ingkang dipun ngandikani wau putranipun piyambak alias anakipun: Tarsan wanara seta ingkang ugi kadhasaran manah kados ramanipun wau.
Sarêng Jak sampun mapan tilêm, Lodgrèstuk ngandikakakên dhatêng ingkang garwa punapa ingkang sampun kalampahan ing dalu punika, makatên ugi panjênênganipun angandikakên, bilih sampun andhawuhakên dhatêng ingkang putra mênggahing lêlampahanipun kala timur. Lèdhi Grèstuk sampun kagungan pangintên, bilih danguning-dangu Jak tamtu badhe mirêng kadospundi lêlampahanipun ingkang rama wontên ing wana gung ing Aprikah, anggènipun botên beda kadosdene sato wana. Amila sarêng mirêng dhawuhipun ingkang rama makatên wau, Lèdhi Grèstuk inggih lajêng ngêmungakên gèdhèg-gèdhèg kemawon, lan pangajabipun, mugi-mugi watakipun ingkang rama, ingkang dumuginipun samangke dèrèng lêrês anggèning tansah kêpengin wangsul dhatêng wana malih, sampun lajêng nular dhatêng ingkang putra.
Enjingipun Lodgrèstuk anuwèni pondhokanipun Akut, inggih kêthèk bangkokan kasêbut nginggil. Sanadyan adrêng panuwunipun ingkang putra supados kaparênga andhèrèk, nanging ingkang rama botên anglilani. Wontên ing pondhokanipun kêthèk bangkokan ngriku, Lodgrèstuk alias Tarsan, pinanggih kalihan tiyang ingkang ngakên anggadhahi Ayak wau, inggih punika tiyang sêpuh, ingkang rainipun bocal-bacèl, gêgêripun wungkuk, tanganipun cengkrong, lan sapanunggilanipun wau. Nanging ing kala punika Lodgrèstuk botên nyana babarpisan, bilih tiyang punika sajatosipun Polwic, mêngsahipun bêbuyutan. Saking sangêt wêlasipun dhatêng Akut,
Sarêng Lodgrèstuk kondur ing dalêm, adrêng panyuwunipun ingkang putra supados andhawuhakên kawontênanipun kêthèk bangkokan ngantos talêsih. Salajêngipun Jak ngaturi rêmbag, murih ingkang rama krêsa amundhut kêthèk bangkokan wau ingkang lajêng badhe kaingah wontên ing dalêm ngriku. Ingkang ibu botên rujuk babar pisan. Nanging ingkang putra adrêng panyuwunipun. Lodgrèstuk lajêng anêrangakên, nêdya badhe mundhut kêthèk bangkokan wau, nanging prêlu badhe kawangsulakên dhatêng wana ing Aprikah malih. Ingkang makatên punika ingkang ibu sakalangkung anyondhongi. Jak nyuwun palilah dhatêng ingkang rama tuwin ingkang ibu, kaparênga anuwèni pun Akut. Nanging panuwunipun wau botên dipun lilani malih. Nanging Jak sumêrêp ing pundi pondhokanipun kêthèk bangkokan wau, amila kêncêng sêdyanipun, manawi wontên wêkdalipun ingkang kalêrêsan, nêdya anuwèni Akut. Ing kala punika Harolmur sampun kèndêl anggènipun dados gurunipun Jak, sarta sampun dipun santuni ing tiyang sanès. Ing satunggiling dintên Jak sagêd anglimpèkakên gurunipun, sarta lajêng kèsah ngupadosi pondhokanipun kêthèk bangkokan. Lampahipun mêdal ing panggenan-panggenan ingkang dèrèng nate dipun ambah, nanging danguning-dangu mêksa sagêd kapanggih, inggih punika wontên ing griya alit rêgêd sangêt, papan padununganipun tiyang sêpuh ingkang rainipun bocal-bacèl kasêbut nginggil. Sarêng tiyang sêpuh, inggih pun Polwic, sumêrêp sintên ingkang dhatêng wau, korining griya lajêng kabikak, lan Jak lajêng kalêbêtakên ing kamar alit papan patilêmanipun piyambak tuwin kêthèk bangkokan wau. Ing kala rumiyin Polwic punika satunggiling tiyang ingkang rêsikan sangêt, nanging sarêng kêmpal kalihan tiyang wanan laminipun sadasa taun, rêsikanipun wau lajêng ical babarpisan, tanganipun ing sêmu botên nate kambêtan toya, amila rêgêd sangêt, rambutipun botên nate dipun jungkati, ngantos gimbal. Dene kamaripun ngantos botên kenging kacariyosakên jalaran saking rêgêdipun. Kala Jak wau lumêbêt ing kamar ngriku, piyambakipun sumêrêp kêthèk bangkokan sawêg linggih ing papan patilêman, kinêmulan ing kêmul
amila lajêng enggal-enggal anêngahi saha suka prentah dhatêng kêthèk bangkokan supados wangsul ing papan patilêmanipun malih.
Nanging Jak ujug-ujug wicantên makatên: Kêthèk punika botên-botênipun badhe mênapak-mênapakakên dhatêng kula. Kula kêkalih sampun dados mitra. Malah ing kala rumiyin piyambakinipunpiyambakipun. dados mitranipun bapak, anggènipun sami têtêpangan wontên ing wana gung ing Aprikah. Bapak kula punika: Lodgrèstuk. Panjênênganipun botên uninga, bilih kula ing samangke wontên ngriki. Ibu botên marêngakên. Nanging kula kapengin sangêt pinanggih kalihan Ayak. Manawi sampeyan suka kula asring mriki, mangke kula purun ambayar dhatêng sampeyan.
Isinipun: Pangungsêt - Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana Têdhak Wanasaba - Tuntunan Nyinau Nabuh Gôngsa - Dhoktêr Sutapa - Wiraosan Sêrat - Surya Wirawan - Angsal-angsal saking Kêkesahan - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman Bocah.
Têtêmbungan makatên punika nyata gawat, adhakanipun adamêl ngalanguting gagasan, ingkang manawi muluking gagasan saya bêblês, malah saya ambingungakên, awit kawasaning ngakal budi tuwin muluring pikiran tansah kêdugi ngukur inggiling langit sap pitu. Tur pangukur wau tangèh sagêdipun dumugi. Punika cocog kados kajênging pangungsêt kala dintên Sabtu kapêngkêr.
Manawi tumraping ancêr-ancêr tuwin gambaran, kados sampun botên kêkirangan, upaminipun wontên gambaran kadhapur bundêran sap-sapan ngantos tundha pitu, ingkang nglêbêt
Tamtunipun ing ngriku tumraping panggrayang, cêtha bilih ingkang nomêr 7 wau sagêdipun dumugi nomêr 1 kêlêtan pintên-pintên sap, dados saupami tiyang lumampah kêdah ambêdhah bètèng pintên-pintên. Ing ngriku ngakal budi tamtu purun tumindak. Inggih tumindaking ngakal budi wau ingkang dados cangkriman, awit tumraping panampi, adhakan beda-beda.
Tumrap ingkaingkang. lêpas ing pangudi wontên ingkang pratela makatên: punapa ingkang kawastanan manunggal. Nitik ing pêpêthan gambar wau, wontên kajêng: sir tumuju dhatêng gêsang, badan wadhag tumuju dhatêng sir, awit badan wadhag anglampahi parentahing sir. Dados kajêng manunggal punika ubang-ubêngan ing badanipun piyambak. Limrahing rêmbag, ingkang dipun wastani manunggal punika manunggaling kawula Gusti. Ananging mênggahing pamanggih botên sagêd, jalaran: gêsang punika wontên ingkang andamêl, dados manawi tiyang badhe kêmpal kalihan ingkang andamêl, mêsthi botên sagêd. Panggagap ingkang makatên wau sampun mapan sangêt, nandhakakên sampun ngawekani sampun ngantos kêplantrang pangudinipun, awit sampun mangrêtos bilih namung ubang-ubêng wontên badanipun, ugi sampun cocog kalihan kajênging: gêsang punika wontên ingkang andamêl.
Mênggahing pangungsêt, kêdah titi yêktos, têgêsipun, manawi nyata wontên panganggêp, gêsang punika wontên ingkang andamêl, sampun ngantos kêtliwêng gadhah panganggêp, sir tumuju dhatêng gêsang, badan wadhag tumuju dhatêng sir, badan wadhag anglampahi parentahing sir, awit pathining panganggêp ingkang kados makatên punika atêgês mêngkoni sadayanipun, kêsupèn manawi wontên ingkang mêngku. Mila lajêng ngiyatakên dhatêng pangiyas: mêsthi botên sagêd. Pantoging panggrayang, pancèn têtêp: kawula botên sagêd nunggil kalihan Gusti. Dene pamarêmipun, prayogi sinau yêktos, kadospundi yêktinipun bilih: kawula punika nyata dados kawulaning Gusti. Dados nama kawula ingkang sampurna. Sampun namung ngakên-akên.
Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana Têdhak Wanasaba
Ing sêrat-sêrat kabar sampun martosakên ing bab têdhak dalêm Sampeyan Dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Wicaksana dhatêng Wanasaba. Ing Kajawèn ngriki ugi badhe mratelakakên têdhak dalêm wau kanthi rêringkêsan, miturut rancangan ingkang sampun dipun têtêpakên.
Gambaripun Pramèswari dalêm G.K. Ratu Êmas lênggah kalihan para putri dalêm wontên patilasanipun Kangjêng Sinuhun Sultan II ing dhusun Kledhung.
Ing dintên Kêmis tanggal 21 Juli 1938, sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Wicaksana, sakalihan pramèswari dalêm, Gusti Kangjêng Ratu Êmas, tuwin putri dalêm Gusti Kangjêng Ratu Pambayun, wanci jam 8 enjing têdhak saking Surakarta nitih oto, ginarubyug ing para pandhèrèk. Sadumugining Têmanggung mampir dhatêng kabupatèn. Ing ngriku ingkang bupati ing Têmanggung Radèn Adipati Arya Cakrasutama, mapag rawuh dalêm. Sasampunipun lêrêm sawatawis, lajêng têdhak Wanasaba, anglangkungi dhusun Kledhung. Wontên ing ngriku têdhak mariksani papan patilasan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan Hamêngkubuwana II ing Ngayogyakarta. Salajêngipun anglajêngakên têdhak Wanasaba, dumugi Wanasaba jam 6 sontên, lêrês wontên hotèl Diyèng.
Hotèl Diyèng punika salangkung asri, hawanipun asrêp. Ing kala punika lajêng rame dadakan.
Ing dintên Jumuwah tanggal 22 Juli wanci jam 10 enjing têdhak pasiraman ing Mangli.
sampeyan dalêm Ingkang Minulya saha Wicaksana dalah pandhèrèk wontên sangajêngipun candhi gathutkaca.
Ing dintên Sênèn tanggal 25 Juli, wanci jam 9 enjing têdhak Banjarnagara, mriksa kagunan dalêm barang grabah. Ing wêkdal punika barang grabah wêdalan [wêdala...]
[...n] ing Banjarnagara punika pinanggih sae, mênggah saenipun wau kajawi kapardi dening pangrèh praja, ugi jalaran saking saening siti ingkang kangge badhenipun, awit ing bawah ngriku wontên siti ingkang langkung sae kangge barang grabah.
Gambaripun Pramèswari dalêm G.K. Ratu Êmas saha putra putri dalêm wontên sangajêngipun candhi Pandhawa.
Ing dintên Rêbo tanggal 27 Juli, wanci jam 9 enjing bidhal kondur dhatêng Surakarta, langkung Salatiga, dumugi Salatiga mampir ing hotèl Kalitaman, lênggah dhahar. salajêngipun [...]Naskah rusak.
Ki Ajar Dewantara wontên ing [...]Naskah rusak.
pandamêlipun tuntunan tumrap ingkang katindakakên ing tangan kalih, dados inggih layak kemawon wiwit jaman kina dumugi sapunika nama dèrèng wontên tuntunanipun, awit saking maka[...]Naskah rusak. lajêng sagêd nyêbarakên kasagêdanipun. Awit saking makatên, panyuwun kula lajêng panjênêngan wiwiti kadospundi rekanipun nularakên kasagêdan dhatêng ingkang dèrèng sagêd nabuh gôngsa.
I : Anggonku gawe tuntunan iki kang takanggo wiwitan, tuntunaning nabuh kêndhang, katrangane kaya ngisor iki, sawise kêndhange dikêncêngi dening kang bakal ngajar, banjur kang arêp ajar, diwêruhake marang suwaraning kêndhang.
A : Lo mangke ta kamas, tiyang namung ngêncêngi kêndhang kemawon kok dadak kêdah dipun kêncêngi ingkang badhe ngajar, punapa botên sagêd sadhengah tiyang [...]Naskah rusak.
I : Panjalukmu wulangan kanggo nyinau dhewe iiku. durung pati takprêlokake, kang takprêlokake, tuntunan kang kanggo garan ngajarake marang kang durung bisa nabuh, iku patrape mangkene: wong kang diajar kudu dituduhake marang suwaraning kêndhang. Sarèhning suwaraning kêndhang iku manggon ing lulang kiwa lan têngên, unine nganggo sarana panêbaking tangan utawa driji, dadi siji-sijining suwara mau kudu dituduhake marang kang arêp ajar, kaya ta ing lulang kiwa ana pirang suwara, patrape anggone gawe suwara mau tangan utawa drijine kêpriye, lan pênêr ngêndi kang ditêbak, mangkono uga ing lulang têngên, kudu dituduhake patraping panêbak sapiturute kang nganti bisa mijangake siji-sijining suwara. Yèn kang diajar wis bisa nirokake, banjur digawèkake tatananing suwara, kang gampang lung-tinampaning tangan kiwa têngên kang nindakake panêbaking lulang, mangkono sabanjure nganti bisa prigêl panggawening suwara kang diarani cengkoking kêndhangan.
A : La, kados makatên punika kamas ingkang kula kajêngakên, dados upami tiyang ajar nyêrat, nama wontên hanacarakanipun, awit saking makatên, kula lajêng kêpengin mangrêtos, ingkang baku suwaraning kêndhang punika upami aksara wontên pintên.
I : Suwaraning kêndhang kang cukup kanggo wiwitaning sinau iku tumrap ing lulang sisih kiwa kang ditindakake tangan kiwa mung ana 4 suwara, yaiku: tong, tak, dang, tung. Kang tumrap ing lulang sisih têngên, kang katindakake tangan têngên uga 4 swara, yaiku: bêm, dhung, trêt, bêhêb. Dene kang katindakake tangan kiwa têngên barêng utawa mèh barêng, ana 8 suwara, yaiku: blang, blong, thut, êndat, êndot, klung, plag, blag. Dadi kabèh ana 16 suwara. Badhe kasambêtan.
Lêngganan nomêr 3962. Murih sagêd angsal kindertoelage kêdah nglaporakên sêrat katrangan sêkolah. Blangko wau sagêd mundhut ing sêkolahan. Pandamêlipun rangkêp. Tumrap tanah Jawi Têngah sêrat katrangan wau kêdah dipun tapak asmani wadana. Lare ingkang wiwit Januari 1938 sampun sêkolah, kêdah nglaporakên sêrat katrangan wau kalih, ingkang satunggal nêrangakên bilih wulan Januari 1938 lare wau sampun sêkolah. Kathahing toelage 3%-ning gajih. Kajawi sêrat katrangan sêkolah, ugi kêdah ngladosakên sêrat katrangan sanès (verklaring ter bekoming van kinder toelage), nyuwunipun dhatêng kantor panjênêngan. Katrangan ingkang langkung cêtha, kula aturi maos volksalmanak 1939 wêdalan Bale Pustaka.
Tuwan Suwadi Suwatadirêja, ing Tèmpèl. Prayogi ngintuna karangan rumiyin dhatêng redhaksi Kajawèn, basa Jawi aksara Jawi.
--- [1010] ---
Ingkang kacêtha punika gambaripun Dhoktêr Sutapa, leeraar babagan sêsakit kulit ing N.I.A.S. Surabaya. Ing ngriki prêlu kaaturakên sakêdhik ing bab anggèning Dhoktêr Sutapa wiwit ngambah pasinaon ngantos dumugining dados leeraar wontên ing N.I.A.S. wau.
Dhoktêr Sutapa punika kalairan ing Bandhongan Magêlang, kala tanggal 24 Juli 1898 putranipun Mas Adiwijaya, kala sugêngipun dados wadana ing Bandhongan.
Ing sakawit, saking kêkêncênganipun ingkang rama tuwin kulawarga, sarèhning Tuwan Sutapa punika putraning priyantun pangrèh praja, sagêda sêkolah wontên ing Osvia.
Saha kalampahan samêdalipun saking Eur. Lag. School. malêbêt dhatêng Osvia ing Magêlang, wiwit taun 1911 dumugi taun 1913. Naging nuntên anglajêngakên dhatêng N.I.A.S. ing Surabaya.
Ing wulan Juni 1924 dados Ind. Arts. Wêdalan kapisanan saking N.I.A.S. ing Surabaya. Ngantos dumugining Juni 1927 dados assistent leeraar ing N. I.A.S.
Taun 1927 dumugi 1930 dados Gvts.Ind.Arts wontên ing Pare, Kêdhiri.
Taun 1930 dumugi 1932 dados Gvts.Ind.Arts wontên ing Prabalingga, ngrangkêp padamêlan mulang babagan kasarasan tuwin mêrban ing Mosvia.
Taun 1932 dumugi 1934 mulang kursus calon juru ngupakara tiyang sakit ing C.B.Z ing Surabaya, ngrangkêp dados asistèn babagan sêsakit kulit.
Taun 1934 dumugi 1936 dados asistèn babagan sêsakit kulit wontên
saha têtêp dados wd. leeraar babagan sêsakit kulit ing N.I.A.S. anggêntosi padamêlanipun suwargi Dr. Radèn Sutama nalika pêrlop.
Ing taun 1937 dumugi 1938 makili padamêlanipun Prof. J.A. Verbunt ing pamulangan luhur dhoktêr ing salêbêtipun pêrlop dhatêng Eropah.
Ing wulan Agustus 1938 punika têtêp dados leeraar babagan sêsakit kulit ing N.I.A.S. ing Surabaya, anggêntosi padamêlanipun suwargi Dr. Radèn Sutama.
Katrangan ingkang kapratelakakên ing nginggil punika, pantês pinèngêtan, anggèning Dhoktêr Sutapa sumilih padamêlanipun suwargi Dr. Radèn Sutama, punika kenging dipun wastani murid ingkang sumilih padamêlaning guru. Kajawi punika pantês pinèngêtan, bilih anggèning Dhoktêr Sutapa ngantos dados leeraar, punika satunggiling kalangkungan, tuwin dèrèng nate wontên leeraar babagan kadhoktêran, ingkang maligi asli wulangan saking tanah ngriki, limrahipun wêdalan nagari Walandi.
Botên langkung, redhaksi Kajawèn andhèrèk mêmuji, mugi panjênênganipun Dhoktêr Sutapa, manggiha suka bagya saha nyarambahana tumular dhatêng para ingkang sami angsal wulanganipun. Amin.
Tanah Jawa rinumpaka. | Alla Baud; Java en poemes I; Paris 1935.
Anggèn kula mêthiki pêpindhan samantên kathahipun punika pamrihipun botên supados punika katêdhak sungginga kapigunakakên ing basa utawi ing sêrat Jawi, naging namung sagêda kita tiyang Jawi kraos: kita botên pêrlu tansah namung migunakakên pêpindhan-pêpindhan ingkang sampun dados (palanyahan) nanging langkung utami adamêl pêpindhan-pêpindhan enggal. Makatên ugi sae punapa ngangge wangsalan ingkang sampun dados palanyahan, langkung utami anganggit wangsalan enggal. Sae punapa nyariyosakên: wontên nagari panjang apunjung loh jinawi, panjang dawa kuncarane... etc,etc, yèn bêgja-bêgjanipun namung badhe dipun langkahi, langkung utami yèn badhe angrumpaka utawi nyariyosakên salah satunggiling nagari kajalèntrèhna punapa wontênipun, kalayan têtêmbungan ingkang dèrèng dipun apili ingkang sami maos.
Ing rumpakanipun sang pujanggèstri wontên ugi pêpindhan ingkang raosipun botên mathuk, kados ta: tèh punika dipun pindhakakên la Belle au Bois
Dormant (putri ayu ingkang tilêm ing wana satus taun laminipun, ing basa Walandi namanipun Doornroosje) ingkang ing têmbenipun dipun wungu sang satriya bagus (le Prince Charmant), sintên satriya punika. Dhawahipun botên liya kajawi "kyai tani ingkang jrabang ambranang, ingkang sandhanganipun kulawu saking blêduging pabrik" (le pranteur
Wontên malih ingkang botên mathuk tumraping kita tiyang Jawi, inggih punika rumpakaning durèn.
Tumraping tiyang Jawi durèn punika pêpindhaning tiyang agung ingkang kêncêng parentahipun ananging sagêd angayomi reh-rehanipun.
Panyawangipun sang pujanggèstri jêbul durèn punika "amambêt bodhonipun lan gumêndhungipun, tuwin sêsukêripun sato
pujanggèstri punika griya kita tiyang Jawi, griya gêdhèg ingkang sarwa ringkih lan sapele, punika dipun angge gêgambaraning nagari kita, lênggah kita, gêsang kita. Rumpakanipun kasantun ing basa Jawi kirang
Nirom 2 golflengte 190, ing bab Kepentingan Volksalmanak oentoek Ra'jat. Ingkang mêdhar sabda Tuwan Armijn Pane.
--- [1013] ---
Ing dintên Sabtu sontên, wiwit jam 5 dumugi jam 6, dipun wontênakên upacara nêtêpakên adêgipun pakêmpalan Suryawirawan wau.
Malêmipun Minggu wiwit jam 8.30, dipun wontênakên têtingalan mawarni-warni, ing saperangan agêng mitongtonakên kaprigêlanipun para wirawan mênggahing babagan sêporêt, kados ta: baris, gimnastik, pêncak, lan sasaminipun. Dene ingkang dipun pitotongnakênpitongtonakên. dening para wirawan mênggahing babagan sêporêt wau, sayêktos adamêl rêna lan marêmipun para ingkang sami mriksani. Mila nyata ing bab kaprigêlanipun para wirawan dhatêng sêporêt, pantês ingalêmbana.
Kajawi punika ing ngriku ugi mitongtonakên tonil, cêkak aos anyariyosakên, lêlampahanipun tiyang ingkang namung gadhah blônja sakêdhik, kapêksa nyakolahakên anakipun kalih wontên ing sakolah têngahan ingkang awis waragadipun, ingkang anjalari sabên wulan tansah kêkirangan kemawon, ing wusana saking judhêging manahipun, jalaran nunggak bayaran sakolah tigang wulan, tuwin dipun tagih sambutan mrika-mriki, tiyang wau lajêng nyalingkuhakên arta kantor. Sarêng kadêngangan, tiyang wau lajêng nêdya nganyut tuwuh, nanging sande jalaran kapêndhakan ing sadhèrèkipun jalêr, ingkang lajêng mitulungi arta sacêkapipun.
Wontênipun tonil wau mila sampun sae, ingatasipun namung kagladhi laminipun sawulan. Ewasamantên badhe sagêd langkung sae malih, saupami anggènipun anggladhi wau langkung dangu, tuwin suraosing tonil sagêd anocogi dhatêng wontênipun Suryawirawan.
Wontên malih têtingalan ingkang pantês dipun pèngêti ing ngriki. Inggih punika gambaraning sungkawanipun para warga Parindra tuwin Suryawirawan, dene kecalan panuntunipun swargi Radèn Dr. Sutama. Dene ingkang kapêtha wontên ing ngriku: satunggiing wirawan angangluh lan angaruara kanthi angajêngakên gambaripun swargi Dhoktêr Sutama wontên ing sacakêtipun gambaring candhi Barabudhur. Pangangluh lan pangaruaranipun wau, botên sanès kajawi anggêtuni sedanipun panuntun ingkang sangêt dipun trêsnani wau. Salajêngipun nuntên wontên tiyang angangge kêthu ijêm, jas abrit, lan calana pêthak, inggih punika pêpêthaning bandera Parindra, ingkang mèngêtakên dhatêng wirawan wau, supados sampun tansah nandhang sungkawa, nanging tumuntêna tumandang damêl, anglajêngakên punapa ingkang dados gêgayuhanipun, inggih punika ngajêngakên bôngsa lan nusa.
Saèstu prasêmon ingkang sae sangêt, langkung malih saupami dipun pitongtonakên ngêmungakên wontên ing sangajêngipun para warga Parendra. Sabab punika anggambarakên sungkawanipun para ingkang sami angsal tuntunan saking swargi Dhoktêr Sutama. Nanging sarèhne ingkang nonton wau botên sadaya para warga Parendra, punapa gunanipun susahipun piyambak kacêngèl-cêngèlakên dhatêng ing sanès. Ingkang marêmakên, dene patrapipun Suryawirawan wau tansah andêmênakakên.
Petruk : Kang Garèng, kowe ngandhakake mantêping atimu, dene pabrik ing Kudus sing sajak nyara Amerikah, jênêngane Jawa dêlês, miturut namane sing duwe pabrik, yaiku Tuwan Nitisêmita. Luwih-luwih yèn kowe wêruh apa sing wis diêdêgake Tuwan Nitisêmita ana ing kutha Kudus kono, bokmanawa saka gumunmu, kowe bisa kalakon banjur malompong dawa, nganti ana lalêr wilis lumêbu ing cangkêmu, kok cêplus, kokarani bangsane... klêpon.
Garèng : Wayah, rumasamu kuwi aku iki apa katon wujud baya, kathik nyaplok lalêr wilis. Dadi uwong kuwi ambok aja sawiyah-sawiyah mêngkono. Ora, Truk, apa sing wis diêdêgake dening Tuwan Nitisêmita ana ing Kudus kono, têka nganti bisa gawe gumuning wong kuwi.
Petruk : Kaya ta gêdhong gambar idhup, kang ing ngarêp sisih dhuwur ana unèn-unène: Theater Nitisêmito wah, gêdhonge mau gêdhene mono mula iya sêdhêngan tumrape ing Kudus, wujude cara Banyumase: kanjat, kathik kumplit, têgêse: perangane klas-klase ing jêrone kono wis miturut pranatan têmênan. Pêtênge yèn gambare idhup wis main, iya sêdhêngan, wis bisa agawe lêganing atine... para mudha, lanang wadon, sing nonton ing twèdhê pursêtèlêng kanthi... bêrdhuah, jun.
Garèng : Anggonmu panas atimu, sabab wis ora bisa palêsir-palêsir: bêrdhuah karo kaum pupuran sing dudu akrabe, kuwi bok tumuli dicanthèlake pagêr, ngisin-isini, Truk. Ambok yèn ana lêlakon sing kaya ngono kuwi, kok pupus bae: cikbèn, sabab wong tuwane ing sêmu ngucap: alhamdulillah, anakku payu, ana sing kasdu ngajak palêsir-palêsir. Dene bocahe wadon dhewe, têmtune iya ngucap: alhamdulillah manèh, awit uripe ora ambosêni, ana sing kanggo lêlipure. Rak iya mêngkono wong urip kuwi, ora prêlu ngopèni kalakuane wong liya. Saiki ambalèni caritamu ing bab anane: Theater Nitisêmito ing Kudus. Iki ambuktèkake yèn Tuwan Nitisêmita dudu wong bodho. Awit wong ing jaman saiki kuwi umume padha dhêmên nyang gambar idhup. Mulane panggonan-panggonane gambar idhup kuwi mêsthi narik wong nonton akèh, dadi mêsthi payune. Mulane yèn ing sajêrone kutha ana wong ngêdêgake gêdhong gambar idhup, kuwi gêdhonge mêsthi ora tau kothong, têrus langganan disewa ajêgan, apa manèh yèn nganakake gambar idhup dhewe, dhuwite mêsthi masuk têrus, kaya wong... sugih duwe gawe kae.
Petruk : Bênêr bangêt, Kang Garèng, wong sugih, apa manèh yèn gêdhe panguwasane, sing pancène wis ora butuh dhuwit, kuwi yèn kabênêr duwe gawe, têrus mili sumbangane, Kang Garèng, kosok-baline wong mlarat, sing kanggo waragade duwe gawe prasasat sarana ngêdol gundhule, dhayohe mamring, apa manèh olèh-olèhane sumbangan... pati gêni, Kang Garèng. Nanging wis jamak lumrah ing donya kuwi, sing wis mêthuthuk, malah diumpuk-umpuk, sing wis sêtêngah wuda, dibalèjèti pisan. Saiki sing anggumunake manèh, sing diêdêgake dening
aran: Kridhamudha, kaya sing wis takkandhakake lagi anu kae.
Garèng : Bukti manèh yèn Tuwan Nitisêmita dudu wong bodho manèh. Awit anduwèni gêdhong kumidhi mau atêgês: narik phulus manèh, yaiku olèh-olèhane saka sewane gêdhong mau.
Petruk : Banjur Tuwan Nitisêmita uga ngêdêgake gêdhong: sêtidhio (studio), mèh saèmpêr kaya gêdhong sêtidhio duwèke N.I.R.O.M. ing Bêtawi. Kalasamono sêtidhio duwèke Tuwan Nitisêmita durung rampung babarpisan, ewasamono jarene wis ngêntèkake waragad kurang luwih f 90.000.-. Ing jêro sêtidhio kono ana papane sing kanggo mainake wayang wong, sêtambul, kêthoprak, lan sapadhane. Ana kamare sing kanggo lèngsêng-lèngsêng, kanggo main kroncong, cêkake wis komplit bangêt, minôngka kanggo ngirimake rêrungon utawa suwara-suwara apa bae, ora beda karo sêtidhio N.I.R.O.M. ing Bêtawi, lan liya panggonan sing sêtidhione pancèn gêdhe têmênan.
Garèng : Mêngko sik, Truk, aku taktakon. Nèk nitik omongmu ing ngarêp, wis têtela têmênan, yèn Tuwan Nitisêmita kuwi dudu wong bodho, ngêdêgake iki, iku, ika, kuwi kabèh mau mêsthi nganggo pikiran dhua bêlas, têgêse: mêsthi nganggo dietung kanthi mêmêt kae, kaya ta: aku ambuwang samene, mêsthi olèh balèn samene. La, saiki ngêdêgake sêtidhio kang nganti puluhan ewon rêgane, kuwi gawe apa, lan apa bathine.
Petruk : Pitakonmu: ngêdêgake sêtidhio, [sêtidhi...]
gèk gawe apa, iki pitakonan sing bodho, Kang Garèng. Kaya ta upamane kowe ngêdêgake utawa yasa omah, têmtune anggêr uwong rak iya ngrêti apa prêlune, yaiku: arêp diênggoni dhewe, disewakake, utawa diêdol.
Garèng : Durung karuwan, Truk, rak bisa bae wong yasa omah prêlu kanggo nyimpên... êmbok nom. Aku iya ngrêti yèn sêtidhio kuwi kanggo ngirimake rêrungon utawa unèn-unèn rupa-rupa, kaya ta suwara: pangkur, kroncong, gambus, ès lilin, lan sapadhane. Lan anane sêtidhio sing kaya ngono kuwi wis sasayahiranèki. Nanging kajaba N. I.R.O.M. sing kêna diarani putra dalêm kinasih rama gupêrmèn, kang wis andhawuhake: Sing sapa duwe radhio, diwajibake kudu nguruni mas Nirom, kuwi kabèh sêtidhio duwèking partikulir, rata-ratane padha kêna ing malariyah, dadi kadhang-kadhang iya sok gagah,
kuwi mung waragad thok bae, Truk. Kayadene: V.O.R.O. ing Bêtawi kuwi bae, sing wargane wis atusan, ewadene mêksa kêna dipadhakake karo: kere nganggo têni, têgêse: laire mono iya mêthènthèng bangêt, nanging batine kropos, Truk, ora liya iya saka gêdhening waragade, ing môngka kuwi waragade disôngga warga pirang-pirang atus. Aku prêcaya yèn Tuwan Natasêmita kuwi ora kurang phulus, dadi mêsthine bisa maragadi, mung bae apa ora dhuwit mung dibuwang bae. Gèk bathine bae apa.
Petruk : Sing kaya ngono kuwi tumrape kowe iya ora kalêbu nalar babarpisan. Nanging kowe ora ngrêti, yèn saakèh-akèhe wong ana ing dunya ana bae sing ngrêgani bangêt nyang arum lan misuwuring namane, kang ora eman kelangan dhuwit, lan ora wêdi rêkasa utawa kangelan, anggêre jênênge misuwur bae. Malah ing Batawi ana wanita, lo, wanita, Kang Garèng, kathik garwane wong pangkat, kuwi tanpa wêdi kangelan utawa rêkasa, tansah arêp nyêngèl-nyêngèlake awake: pênthêlos, ana ing kene, pêthuthuk ana ing kana, plênuk, ana ing liya panggonan manèh, prasaksat tanpa nganggo tèdhèng aling-aling, kuwi karêpe ora liya mung supaya... misuwur jênênge. Lain tidhak. Hla, saikine kowe aja lali, Tuwan Nitisêmita kuwi bangsane wong dagang, nganakake sêtidhio banjur ngirimake unèn-unèn lan suwara apa-apa, kang bisa dirungu ing saindênging bawana, kuwi bênêr waragade mêsthi ora sathithik, nanging jalaran sabên-sabên tansah dibêngoki: ing ngriki sêtidhio Nitisêmita, apa jênêng Nitisêmita ora banjur kasêmurupan ing wong saindênging dunya, suwe-suwe apa ora banjur tuwuh pitakonan: sapa iki, Nitisêmita. Lawas-lawas iya banjur kawêruhan ing sadunya: Nitisêmita iku sudagar rokok krètèk. Saya akèh sing sumurup mênyang rokok krètèk Nitisêmita mau, apa ora saya luwih payu. Mara, ing wusana bathine Tuwan Nitisêmita apa ora sagajah abuh.
Arta kêrtas dipun têdha ing rayap. Tiyang nama S. ing Marangan, Sumênêp, mêntas nampèni arta rêgining papan pasarêman saking gupêrmèn kathahipun f 34.000.-, awarni arta kêrtas. Arta wau lajêng dipun wadhahi ing blèg beskuwit. Wusana satunggiling dintên, kasumêrêpan arta kêrtas wau dipun têdha ing rayap. Wontên f 2000.- ingkang ajur babarpisan, botên katingal nomêr tuwin aksaranipun. Wontên f 6030.- ingkang taksih katingal nomêripun, sanès-sanèsipun taksih sae. Arta ingkang taksih katingal nomêripun wau lajêng kalintokakên dhatêng Javasche Bank.
Warga-warga Raad Kawula badhe darmawisata. Kawartosakên, warga-warga Raad Kawula badhe darmawisata dhatêng tanah paboyongan ing Lampung. Rancanganipun: Ing tanggal 24 Augustus bidhal saking Tanah Abang (S.S.) jam 7.56 enjing, dumugi Mêrak jam 10.40, têrus numpak kapal dhatêng Oosthaven, dumugi Oosthaven jam 4.30, sipêng wontên ing Tanjungkarang. Tanggal 25 Augustus dhatêng Sukadana, ngaso wontên pasanggrahan ing Metro. Tanggal 26 Augustus dhatêng Gêdhong Tataan, lajêng dhatêng Geesting, sontênipun bidhal
ngawontênakên kongres ingkang kaping II wontên ing Surakarta, manggèn ing Habipraya. Kathah para agêng ingkang anjumênêngi.
Dr. Pijper (Adviseur voor inl. Zaken). Wêwakiling pakêmpalan kathah, punapadene pers. Tamu kirang langkung 1000. Wigatosing rêmbag
ngêthok jêmpolipun kangge ngangkah supados angsal arta assurantie kathahipun f 20.000,-. Nanging tindakipun wau dipun samarakên dening kantor assurantie, lajêng dados prakawis. Miturut papriksan kathah kêwiyaking wêwados wau. Papriksan dèrèng rampung.
Pohung mawa racun. Ing dhusun Kokap, Ngayogya, wontên tiyang 4 sami tiwas jalaran nêdha pohung. Wontên malih lare satunggal ingkang sakit, inggih jalaran nêdha pohung, salajêngipun dipun upakara wontên ing griya sakit Watês.
Tanggal 4 wontên sêpur saking Bêtawi, bidhal saking Bêtawi Koningsplein jam 2 tuwin jam 2.15. Wontêning sêpur mirunggan punika saking ada-adanipun Preanger Administratie en Incasso Kantoor ing Bandung.
Dr. R.M. Suratman Erwin. Wontên wartos, Dr. R.M. Suratman Erwin ing Surakarta badhe pindhah dhatêng Bandung, nyambutdamêl ing gemeente.
Utusan Inl. Politie Bond. Dumuginipun sapunika warganing Inl. Politie Bond sampun anggadhahi warga 13.000. Ing bab punika wontên raosan, benjing dintên dhawahing paargyan jumênêngan nata 40 taun, pakêmpalan wau badhe ngawontênakên utusan
Sosrodanukusumo, Inspecteur van politie 1e kl. Pangarsa H.B. I.P.B. ing Bêtawi.
Ngindhaki cacahing Ind. Veearts. Miturut dhawuh saking Veeartsenijkundige Dienst ing Bêtawi, ing kitha-kitha kabupatèn Jawi Kilèn ingkang dèrèng wontên dhoktêripun kewan tiyang siti (Ind. Veearts), badhe dipun wontêni.
Perasaan Kita. Miturut pawartos saking Directie tuwin Administratie ariwarti Perasaan Kita, mratelakakên bilih jalaran saking wontêning
Cacahipun tiyang ingkang gadhah radio. Miturut wartos, dumugining wulan Juni kêpêngkêr, cacahipun tiyang ingkang gadhah radio ing tanah ngriki wontên 64.000. Kala wêkasaning wulan makatên taun 1937 wontên 48.500. Dados indhakipun wontên 15.000.
Boyongan golongan pangajaran. Pakêmpalan M.M.P.P. sarêmbag kalihan Kolonisatieraad nêtêpakên panuntun golongan pangajaran bangsa tiyang siti, ingkang dipun pilih Tuwan Darsosêntono, tilas adjunct Landbouwconsulent, ingkang sapunika dados guru Taman Siswa ing Bêtawi. Golongan ingkang badhe bidhal dhatêng papan paboyongan wontên 20, kanthi pambantu 100 kulawarga, sami asli saking Jawi Têngah tuwin Jawi Wetan. Papan ingkang badhe dipun ênggèni kaprênah saêlèr lèpèn Way Sekampung, têbihipun saking Gêdhong Tataan wontên 2 km. Ingkang badhe dipun tanêm ingriku tanêman ingkang pamêdalipun dados padagangan. Ugi nanêm pantun, nanging botên kangge baku.
Pênyu agêng. Ing Kêdhung Karseng, ing lèpèn Madiun, bawah Ngawi, pinanggih wontên pênyunipun agêng, panjang 57 cm, wiyar 40 cm. Miturut wujud, pênyu wau sampun kawak sangêt. Pênyu wau botên ajrih kalihan tiyang , asring dhedhe wontên ing pinggir lèpèn, dipun tingali ing tiyang kathah. Dèrèng dangu pênyu wau dipun jala, jalanipun malah katut dipun bêkta ing pênyu, tiyang ingkang
sêsakit malawira ing Tanjungpriok wiwit Januari dumugi Juli taun punika wontên 614, kala taun kêpêngkêr pêpetangan makatên wontên 516. Cacahipun ingkang tiwas miturut pêpetangan wau, ing taun punika 410, taun kêpêngkêr 216.
Pikramèn agung. Benjing wulan Bêsar ngajêng punika, awit saking kaparêng dalêm sampeyan dalêm Ingkang
Hadipati Anom, 2. R.Aj. Mardusari putrinipun G.P.H. Tejokusumo. Dene ingkang badhe angsal tariman
sapunika tuwin 5. K.R.T. Purbosêputro, putranipun B.P.H. Suryodiningrat.
Pasar malêm ing Kudus. Kawartosakên, wiwit benjing tanggal 30 Augustus dumugi tanggal 10 Sèptèmbêr 1938, ing Kudus wontên pasar malêm.
Prabeya têtumpakan ing Mêkah. Miturut wartos ingkang dipun tampi ing Adviseur voor Inl. Zaken saking Konsul Walandi ing Jedah, prabeyaning tumpakan tumrap tiyang minggah kaji ing taun sapunika dipun indhakakên sakêdhik. Tumrap unta, kala taun kêpêngkêr sabên tiyang satunggal 14 paun, autobus 16 paun 4 real 11 ½ qursy tuwin touring-atuo 22 paun 4 real 11 ½ qursy. Dene ing wêkdal sapunika, unta tumrap tiyang
taun bayar 1/2 . Ing taun kêpêngkêr, tumrap lare ingkang katêtêpakên bayar wiwit umur 5 dumugi 10 taun. Indhaking prabeya wau, jalaran gupêrmèn Arab Saudi ngintên bilih ing taun punika cacahing tiyang minggah kaji suda tinimbang ing taun kêpêngkêr.
Tataning pangangge golongan pulisi. Kasêbut ing sêrat dhawuh, tumrap ing golongan pulisi, wiwit pangkat inggil sapangandhap, ing sajawining nindakakên padamêlan, botên dipun wajibakên mangangge panganggening pulisi, ugi kenging mangangge makatên, nanging kêdah tumindak kados manawi nindakakên padamêlan nagari.
Sadhiyan pantun ing tanah Jawi. Parentah tansah migatosakên dhatêng babagan pantun ing tanah Jawi, saha wontên raosipun bilih ing tanah Jawi badhe kêkirangan uwos. Ingkang punika
têlas-têlasan. Namung tumrap barang-barang ingkang wigatos, sagêd kêtulungan kanthi rêkaos. Ing wêkdal
Angsal-angsalanipun kapal Karimata. Pangêrukipun kapal Karimata angsal arta mas. Ingriku dipun kintên sampun lêrês ing papan ingkang dipun padosi. Kajawi punika ugi manggihakên arta ringgitan Sepanyol tuwin mriyêm-mriyêm ingkang panjangipun 2½ m.
Kasangsaran motor. Ing Assen mêntas kawontênakên balapan motor, têtiyang ingkang ningali kirang-langkung wontên 70.000. Ingriku wontên motor ingkang dipun lampahakên dening Konijnenberg kêcêmplung ing kalèn, wilujêng, namung motoripun lajêng nyrudug têtiyang ningali, wontên ingkang nandhang tatu rêkaos 1 tatu mayar 2.
Jerman kêkirangan bêrah. Ingajêng ing Jerman misuwur kathahipun tiyang angguran. Nanging ing sapunika malah kêkirangan bêrah. Ing salêbêtipun wulan Juni kêpêngkêr wontên lowongan padamêlan 310.000 panggenan. Kala wulan makatên taun kêpêngkêr
bilih lare jalêr ingkang dhatêng ing pondhokanipun punika botên sanès kajawi anakipun Tarsan, piyambakipun lajêng ngêrêmakên mripatipun. Ing ngriku piyambakipun wiwit anggambarakên wontên ing angên-angên, kapisanipun sumêrêp Tarsan. Ing manahipun ingkang sampun kirang lêrês jalaran saking kathahing sangsara ingkang dipun lampahi, saking sakêdhik lajêng tuwuh kanêpson nêdya malês awon dhatêng Tarsan. Mila sampun dados tôndha yêkti tumraping tiyang ingkang ringkih ing sadayanipun, utawi tiyang ingkang awon manahipun, manawi amanggih sangsara utawi kacilakan, punika sok lajêng anglêpatakên dhatêng tiyang sanès, kajêngipun: anggèning manggih sangsara utawi kacilakan wau, botên angrumaosi jalaran saking lêpatipun piyambak, nanging saking pandamêlipun tiyang sanès. Makatên ugi mênggahing Polwic, anggènipun piyambakipun tuwin Rokop, botên sagêd kadumugèn sêdyanipun ingkang sayêktos awon tumraping sasami-sami, nanging lajêng dhawah sangsara, punika miturut pamanggihipun Polwic, botên sanès kajawi saking pandamêlipun Tarsan wau.
Ing sakawit anggènipun Polwic badhe malês awon dhatêng Tarsan, alias Lodgrèstuk, punika sarana amêjahi anakipun, nanging danguning-dangu kamanah kados langkung sae, manawi anakipun wau namung kangge sarana anggènipun nêdya malês ukum dhatêng Tarsan. Ing ngriku Polwic lajêng nyariyosakên mênggah lêlampahanipun Tarsan nalika wontên ing wana gung ing tanah Aprikah, makatên ugi Jak inggih nyariyosakên lêlampahanipun piyambak kanthi botên sêmang-sêmang, anggènipun tiyang sêpuhipun botên amarêngakên Jak ningali mainipun kêthèk bangkokan wontên ing sirkus, malah badhe ningali kêbon binatang kemawon mêksa botên kenging. Jalaran ingkang makatên punika Polwic inggih lajêng mangrêtos, bilih tiyang sêpuhipun Jak tansah nguwatosakên kemawon manawi watakipun Tarsan anggèning rêmên gêsang wontên wana lajêng tumular dhatêng putranipun, inggih pun Jak wau.
Wiwit punika Polwic lajêng ngojok-ojoki, supados Jak asring tuwi ing pondhokanipun. Dene manawi Jak dhatêng ing ngriku, Polwic tansah anggambarakên sae tuwin sênêngipun gêsang wontên ing salêbêtipun wana gung. Mênggah kajêngipun, supados Jak saya dangu saya sangêt kapenginipun gêsang wontên ing wana sêsarêngan kalihan sato kewan kadosdene ramanipun ing kala rumiyin. Salajêngipun manawi Jak dhatêng ing ngriku malih dening Polwic asring dipun tilar piyambakan kalihan kêthèk bangkokan. Botên watawis dangu, ingkang adamêl gumunipun Polwic, dene Jak lajêng enggal mangrêtos dhatêng ginêmipun kêthèk bangkokan. Malah sakêdhik-sakêdhik sagêd migunakakên basanipun ingkang sakalangkung prasaja punika.
Salaminipun punika Lodgrèstuk ugi asring nuwèni Polwic. Ing sêmu Sang Lod kapenging sangêt mundhut kêthèk bangkokan wau. Ing wusana Lodgrèstuk lajêng ngandika blaka dhatêng Polwic, bilih
nanging sajatosipun kadêrêng saking krêsanipun ingkang garwa, ingkang tansah kuwatos, bilih putranipun ing têmbe lajêng sumêrêp wontên ing pundi pondhokanipun kêthèk bangkokan punika, lan jalaran saking rêmênipun dhatêng kêthèk bangkokan, ing wusana watakipun ingkang rama lajêng sagêd nular dhatêng putranipun, ingkang kadadosanipun ing têmbe tamtu sagêd ambêbayani.
Mirêng dhawuhipun Lodgrèstuk ingkang makatên punika, Polwic mèh kemawon botên sagêd ngampêt èsêmipun, awit, botên ngêmungakên putranipun asring dhatêng ing pondhokanipun, malah dèrèng watawis satêngah jam, putranipun wau mêntas rêrêmbagan rame kalihan Akut, kanthi migunakakên basa kêthèk bangkokan.
Salêbêtipun Polwic rêrêmbagan kalihan Lodgrèstuk, ing batos piyambakipun sampun manggih akal minôngka kangge malês ukum dhatêng Tarsan. Ingkang punika Polwic lajêng sagah nyade kêthèk bangkokan, nanging kanthi rêrêgèn ingkang awis sangêt. Kajawi punika, ing têmbe sasampunipun nampi artanipun wau, piyambakipun inggih sagah ambêkta kêthèk bangkokan dhatêng ing baita, ingkang kalih dintên malih badhe bidhal saking palabuhan Dhopêr dhatêng Aprikah. Dene anggènipun Polwic lajêng angêculakên kêthèk bangkokan wau, sayêktosipun gadhah pikajêng kalih warni, ingkang kapisan, inggih punika anggènipun badhe tampi arta kathah punika. Awit sasampunipun kêthèk bangkokan pinanggih kalihan Tarsan, salajêngipun nuntên botên purun [pu...]
[...run] malih ngatingalakên kasagêdanipun kados ingkang sampun-sampun, ingkang anjalari Polwic lajêng botên angsal kauntungan malih kados ing suwaunipun. Ing ngriku kadosdene kêthèk bangkokan anggènipun purun mitongtonakên kasagêdanipun wau, supados sagêda dipun tongton dening tiyang maèwu-èwu, ingkang lajêng anggampilakên anggènipun pinanggih dhatêng tiyang ingkang dipun padosi, nanging sarêng tiyang ingkang dipun padosi sampun pinanggih, inggih botên wontên gunanipun malih kangelan mitongtonakên kasagêdanipun wau. Awit pikajêngipun ing sakawit sampun kalêksanan.
mainakên nêdya angrodapêksa dhatêng Akut, nanging kadadosanipun, mèh kemawon juru mainakên kêthèk wau manggih bilai. Tujunipun ing kala punika kalêrêsan Lodgrèstuk lumêbêt ing ngriku, ingkang anjalari kêthèk bangkokan kaslimur manahipun, sarta sande anggènipun badhe ngêrêg dhatêng juru mainakên wau.
Mênggah nyatanipun, anggèning Polwic nêdya nyade kêthèk bangkokan, punika botên namung jalaran ambêtahakên arta kemawon, ugi jalaran saking kêpenginipun malês ukum dhatêng Tarsan. Awit saya dangu anggènipun anggagas mênggahing sangsaraning gêsangipun, tumrap Polwic saya cêtha, bilih sadaya wau botên sanès kajawi jalaran saking pandamêlipun Tarsan. Langkung-langkung sarêng Ayak botên purun main malih, punika mênggah rumaosipun Polwic, inggih Tarsan ingkang wajib dipun lêpatakên. Amila piyambakipun tanpa kèndêl anggènipun tansah ngupados rekadaya kadospundi anggènipun nêdya malês ukum dhatêng Tarsan, ingkang samangke pêparab: Jonkleton Lodgrèstuk.
Dhêdhasaring watakipun Polwic ingkang pancèn awon, jalaran saking sudaning pikiranipun, punapadene jalaran saking dangunipun anggèning nglampahi sangsara, punika sampun têmtu lajêng saya wêwah awonipun. Ing salajêngipun Polwic lajêng manggih rancangan kadospundi cara-caranipun anggènipun badhe malês ukum dhatêng Tarsan. Rancanganipun wau pancèn julig sangêt, lan botên pisan-pisan nelakakên, bilih pikiranipun sampun kirang. Awit sarana nyade tuwin mangsulakên kêthèk bangkokan dhatêng tanah Aprikah wau, ingkang kapisan, piyambakipun têmtu badhe dados tiyang cêkap jalaran saking angsal-angsalanipun arta saking Lodgrèstuk. Ingkang kaping kalih, nêdya mrêjaya putranipun jalêr, inggih punika: Jak, ingkang sakalangkung dipun sihi dening tiyang sêpuhipun punika, nanging caranipun amêjahi wau sarana lampah sandi, ingkang sagêd anjalari tiyang supados gadhaha pangintên, bilih pêjahipun lare punika saking pandamêlipun kêthèk bangkokan.
Kadosdene binantu ing setan, ingkang dipun sêdyakakên ing Polwic wau têka jinurungan. Dene mênggah larah-larahipun makatên:
Kalêrêsan ing satunggiling dintên Jak mirêng dhawuhipun ingkang rama dhatêng ingkang ibu, ing bab anggènipun badhe mangsulakên Akut dhatêng wana ing Aprikah malih. Jak lajêng ngarih-arih dhatêng ingkang rama, supados Akut kaingah ing dalêm ngriku minôngka kangge dolananipun. Ingkang rama pancènipun makatên botên kawratan, nanging ingkang ibu ingkang botên anyondhongi babar pisan. Jak ugi lajêng ngrintih dhatêng ingkang ibu supados anglilanana kêthèk bangkokan dados dolananipun, nanging ingkang ibu mêksa botên amarêngakên. Ing ngriku katingalipun Jak lajêng narimah dhatêng krêsanipun ingkang ibu, inggih punika Akut kawangsulakên dhatêng Aprikah, dene Jak piyambak dipun sêkolahakên ing sanès panggenan, sarta kapondhokakên ing ngriku.
Ing dintên punika Jak ing sêmu botên gadhah sêdya nuwèni ing pondhokanipun Polwic, nanging ing kala punika sanès ingkang dipun tindakakên, inggih punika: ing sarèhning sabên dintênipun Jak punika dening tiyang sêpuhipun dipun paringi arta kathah, ing môngka Jak
Enjingipun sarêng ingkang rama sampun kondur saking anggènipun tindakan dhatêng ing pondhokanipun Polwic prêlu ngrêmbag ing bab anggèning badhe mangsulakên Akut dhatêng Aprikah, Jak lajêng enggal-enggal dhatêng pondhokanipun Polwic. Ing sarèhning piyambakipun botên mangrêtos mênggah wêwatêkanipun tiyang Rus wau ing salêrês-lêrêsipun, piyambakipun inggih lajêng ajrih badhe nyariyosakên punapa ingkang dados sêdyanipun, kuwatos bilih tiyang wau botên amung botên purun ambiyantu kemawon, nanging sagêd ugi lajêng madulakên sadaya dhatêng ingkang rama. Amila piyambakipun ngêmungakên lajêng nyuwun dhatêng Polwic supados dipun lilani ngêtêrakên Ayak dhatêng ing palabuhan Dhopêr. Miturut cariyosipun, tumrapipun tiyang sêpuh kadosdene Polwic, ngêtêrakên kêthèk bangkokan dhatêng Dhopêr wau, kados badhe sayah sangêt, kajawi punika manawi Polwic suka palilah piyambakipun ngêtêrakên Ayak wau, badhe dipun sukani arta ingkang botên sakêdhik. Badhe kasambêtan.
--- [1021] ---
Ôngka 66, Rê Wa, 20 Jumadilakir Jimawal 1869, 17 Agustus 1938, Taun XIII
Isinipun: Prancis - Tiyang Bacillendrager Sampun 20 Taun Nêmbe Konangan - Darma Wisata - Marsudi Gêndhing Jawi - Kawontênan Sajawining Praja - Angsal-angsal saking Kêkesahan - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Jagading Wanita.
Tiyang Bacillendrager Sampun 20 Taun Nêmbe Konangan.
Ingkang sampun kalampahan lan ajêg ing nagari Inggris utawi sanèsipun, sadaya tiyang utawi punggawa (personeel), langkung-langkung ingkang nyambut damêl gêpokan toya ing waterleiding bedrijf kêdah dipun priksa kasarasaning badanipun (geneeskundigekeuring). Tiyang ingkang kirang kiyat, lan tiyang ingkang gadhah sêsakit nular, kados ta dysenterie utawi typhus, botên kenging babarpisan nyambut damêl ing ngriku, awit wisa utawi baksilipun sêsakit-sêsakit wau gêsangipun subur wontên ing toya.
Sarèhning wêkdal andandosi pompa installatie lan saubêngipun panggenan pompa wau dipun tandangi tiyang 18 namung salêbêtipun sawatawis minggu sagêd rampung, tur angsalipun tiyang kuli wau pancèn kangelan sangêt, dados rumaosipun Ingenieur ingkang kuwaos ing waterleiding bedrijf punika inggih botên nguwaosi yèn ta kuli-kuli wau nandangana padamêlan ing ngriku.
Sarêng sampun thukul pagêbluk sêsakit typhus ing kitha C. ingkang têtiyangipun ngangge toya saking tuk Ad. ngriku wau, nêmbe sadaya tiyang utawi kuli-kuli ingkang nyambut damêl ing panggenan pompa wau kapriksa dening dhoktêr, pinanggih salah satunggalipun kuli wau gadhah utawi ngandhut baksil typhus ing sêsukêr lan ing êrahipun, nanging tiyang wau botên kraos lan botên rumaos gadhah sêsakit punapa-punapa. Dhoktêripun lajêng ngudi punapa kulawarganipun utawi tiyang sanès ingkang kêmpal sagriya kalihan piyambakipun wontên ingkang sakit typhus. Aturipun kuli wau, yèn ing griyanipun ing wêkdal punika botên wontên tiyang ingkang sakit, nanging dipun èngêt-èngêt ing wêkdal pêrang agêng ing taun 1916-1917 piyambakipun nate kêmpal sapondhokan (sagriya) kalihan tiyang sanèsipun ingkang sami nyambut damêl ing kitha Londhon, ing wêkdal samantên wontên kancanipun ingkang sakit typhus piyambakipun tumut anjagi lan mulasara, amargi ing wêkdal punika nuju pêpêrangan agêng, tiyang ingkang sakit wau mèh botên karimatan utawi botên kapulasara ingkang lêrês dening verpleegster, awit kathah sangêt têtanggêlanipun anjagi têtiyang sakit, murih katulungan dening dhoktêr ngantos saras utawi wilujêng.
Tiyang kuli ingkang anjagi kancanipun ingkang sakit typhus ing taun 1917 wau, têmtunipun sampun katularan sêsakitipun typhus ugi, nanging rèhning badanipun pancèn kiyat, sanajan wisa (baksilipun) typhus sampun nular utawi mlêbêt ing êrahipun, tiyang wau sêsakitipun botên sagêd thukul, namung sampun ngandhut baksilipun typhus lan nama bacillendrager, kados ingkang sampun asring kula andharakên wontên ing Kajawèn ngriki.
Bacillendrager wiwit taun 1917 wusana ing taun 1937 sarêng kuli wau kapriksa êrah lan sêsukêripun [sêsu...]
--- [1023] ---
[...kêripun] pinanggih utawi konangan baksilipun typhus, dados ing salêbêtipun 1937-1917 = 20 taun tiyang bacillendrager wau botên kraos sakit punapa-punapa, nanging baksilipun taksih sagêd nular dhatêng toya, salajêngipun toya ingkang sampun ngandhut baksil punika, yèn kangge ngombe utawi sanèsipun dening tiyang kathah, inggih sagêd nular sêsakitipun dhatêng têtiyang ingkang saras, saha lajêng sagêd dados pagêblug punika.
Dene ing panggenan waterleiding bedrijf ingkang agêng lan kathah punggawanipun, botên kajagi ngantos sagêd anjalari thukulipun pagêblug sêsakit ingkang ambêbayani makatên punika. Manut saking lapuripun inspecteur dhoktêr, pangagêngipun dhoktêr botên tampi lapuripun kêpala utawi ingenieur-ipun waterleiding wau, yèn ing ngriku dipun dandosi lan anggènipun nawa toyanipun dipun kèndêli. Upami pangagênging dhoktêr pirsa yèn tuking toya waterleiding (bron Ad.) badhe dipun dandosi makatên, têmtunipun nagari dhawuh supados toya waterleiding wau dipun tutup sanalika, ing kitha C. ngriku tampi toya saking sanèsipun waterleiding.
Sagêdipun konangan yèn toya saking tuk Ad. ingkang damêl sakitipun tiyang kathah ing kitha C wau, jalaran tiyang nama R. ing kitha ngriku ugi anakipun tumut katrajang sêsakit punika ngantos dados tiwasipun, sarêng pinanggih thukulipun sêsakit typhus wau botên sanès inggih saking toya waterleiding Ad. punika, sanalika ugi toya ing ngriku lajêng dipun tawa malih, nanging sêsakitipun sampun anrajang tiyang pintên-pintên, dados sampun kasèp.
Dene bab nanggulangi sêsakit typhus punika kula sampun asring ngandharakên ing ngriki, inggih punika:
1. Têtiyang ingkang saras sami dipun suntik vaccin typhus,
2. Sasagêd-sagêd toya ombèn kêdah dipun godhog, têtêdhan ingkang mêntah, wowohan, janganan (sayuran) dipun cêlup utawi dipun siram toya umob ingkang radin, tuwin
3. Ingkang sakit dipun pulasara kapisah kalihan têtiyang sanès (isoleern) botên kenging gêpokan kalihan tiyang ingkang saras, kajawi Verpleegster, panganggènipun ingkang sakit ingkang badhe dipun kumbah dipun siram utawi dipun kum toya umob utawi creolin rumiyin, sêsukêripun dipun siram creolin ing sadèrèngipun dipun bucal.
Benjing tanggal 6 Sèptèmbêr ngajêng punika Sri Bagendha Maharaja Putri Wilhèlminah badhe
ugi tumrap Bale Pustaka ugi mahargya adhapur ngêdalakên buku pèngêtan.
Buku wau isi 64 kaca, karanganipun para ahli tuwin misuwur ing asma, kados ta panjênênganipun Pangeran Ahmad Jayadiningrat, tuwin sanès-sanèsipun. Dalancangipun sae, rinêngga ing gambar.
Buku wau ugi kakintunakên dhatêng para lêngganan Kajawèn.
Dados sintên ingkang lêngganan Kajawèn, wiwit sapunika, badhe nguningani adi endahing buku wau, saha nguningani kawontênanipun ing nagari Walandi tuwin tanah ngriki.
Mila ingkang dèrèng lêngganan Kajawèn, lajêng mrêlokna lêngganan.
Nêm wulan sapriki pakêmpalan Purnama ing Têmanggung ngrêmbag ngadani darmawisata dhatêng Bêtawi. Purnama punika pakêmpalanipun para guru ing kitha ngriku ingkang namung nêngênakên dhatêng babagan bêbrayan gêsang. Darmawisata nêmbe kalampahan nalika tanggal kaping 23 dumugi 27 wulan Juli 1938 ngangge bis A.M. Java. Ingkang sami tumut botên namung sadhèrèk guru ing Têmanggung kemawon, ugi sadhèrèk guru Banjarnagara, Salaman tuwin
crubgeboubouw Tirta Kêntjana Toenggal ing Djalan Tjikawau. Sadhèrèk putri sami kapondhokakên ing dalêmipun Tuwan Sarpin.
Sasampunipun ngaso sami dhatêng sêtidhio Vorl., dhatêng H.I.S. Pasoendan. Ing wêkdal punika nglêrêsi konggrès Perempoean Indonesia ingkang kaping 3. Wontên ing ngriku katêrangakên babadipun Vorl. dening Tuwan Sungaji sarta kadospundi caranipun kintun
siti. Kasêgah kadospundi lan damêlipun cacar wiwit saking katanêm wontên ing kulit wêtêng gudèl, perangan têngên ngantos dumugi pangisinipun wontên ing buis. Papan kangge ngrêsiki sèrêm, damêl paksèn kolera, nanêm baksil pès, tetanês, dhiptêri. Nangkarakên tikus pêthak, caranipun mêndhêt
Dumugi ngriki gunggung sampun 591 km, sêsawangan wiwit saking Banjar ngantos dumugi Bogor kathah ingkang asri lan angrêsêpakên. Wontên Bogor kula sadaya katampi dening sadhèrèk P.N.S. pang ngriku, wontên ing H.I.S. Pasundhan Hospitaalweg no. 6
sumêrêp kewan ingkang katingalipun kados taksih gêsang, punika namung sami mlongo, punapa malih sumêrêp raganganipun ulam ingkang panjangipun ngantos 27 m.
Jam 1 siyang ningali pabrik ban Goodyear. Swaraning mêsin binarung swaraning cithakan ban montor kados ambêdhah-bêdhahna kêndhangan kuping. Tiyang ginêman kamirêngan namung lamat-lamat, hawa ing pabrik ingkang kêbak walirang ngantos bunêk. Racak ingkang nyambut damêl sami katingal cêmêng botên namung sandhanganipun kemawon, dalasan pakulitanipun, amargi katutupan ing awu walirang. Badhe kasambêtan.
Manawi badhe dipun dhawahakên, sasampunipun N3 lajêng nuthuk
Pasulayanipun Ruslan kalihan Jêpan punika kenging dipun wastani namung siwilanipun paprangan ing Tiongkok, nanging sakalangkung ngêgèt, malah lajêng kasamarakên manawi dados jalaraning paprangan agêng.
Sêsulakipun Jêpan lajêng badhe ngajak rukun kalihan Ruslan, lumantar saking pangagênging babagan prakawis sajawining praja, Litwinof, nanging katingalipun Litwinof botên migatosakên. Dene
Miturut wartos, dèrèng nate wontên golongan motor mabur ingkang kathahipun kados wadya gêgana Ruslan punika. Mêntas wontên ingkang kalangan wontên sanginggilipun Koreah ngantos satus iji, adamêl girisipun ingkang sami sumêrêp.
Witing pasulayanipun nagari kêkalih wau jalaran saking rêbatan watês ing rêdi Cangkupèng, amargi sami anggadhahi kawigatosan, nanging pangraosipun ingkang sami pasulayan, ingkang sampun wujud paprangan punika, sanadyan kathah pêpêjah, dèrèng dipun anggêp paprangan. Namung tumrap golongan Ruslan, wontên sêsulakipun anggèning sulaya pamanggih dhatêng babagan punika, inggih punika tumrap Blucher kalihan Stalin. Stalin nêdya rukun, dene Blucher botên. Nanging ugi wontên wartos andorakakên, awit nyatanipun bab rêmbag rêbatan watês, taksih sami adrêng kalihan cukêng.
Nanging sarèhning Jêpan punika kêkiyatanipun sampun wutah wontên Tiongkok, saupami gadhah tindak sêrêng yêktos dhatêng Ruslan, inggih sampun cape. Ing
Mênggah kawigatosaning rêdi Cangkupèng tuwin Saotsaoping, punika dados aling-alingipun salah satunggal, dados pundi ingkang nguwaosi, lajêng anggadhahi têtamèng, môngka tumrapipunn nagari kêkalih wau tansah lirik-lirikan kemawon.
Ing jagad punika wontênipun namung badhe rame, kados ta kawontênanipun ing Eropah, ing sakawit pinanggih sampun têntrêm, nanging sarêng pasulayanipun Jêpan kalihan Ruslan pinanggih rukun, Jêrman lajêng katingal anggèning siaga dêdamêl.
Miturut wartos, ing sapunika Jêrman ngiyatakên dêdamêl wontên ing watês sisih kilèn tuwin sisih kidul, mêwahi margi-margi, prêlu kangge jagi-jagi manawi wontên paprangan. Para kuli tuwin tukang sami kapurih nyambut damêl wontên ing watês, ingkang prêlunipun inggih kangge ngiyatakên watês wau. Dèrèng dangu Goering nêtêpakên pranatan enggal, sawarnining bôngsa Jêrman, botên pilih tataran, kêdah eklas samôngsa wontên dhawuhing parentah pindhah dhatêng sanès panggenan. Ing bab punika sampun pinanggih nyatanipun.
Kathah kuli-kuli ingkang sawêg sami nyambut damêl ngêdêgakên griya, lajêng enggal-enggal kapurih nyêlaki watês, tumut tumandang adamêl bètèng. Pangangkahipun Jêrman badhe damêl bètèng ingkang kêkiyatanipun, apês anyamèni bètèng-bètèng Prancis, ing sacêlakipun watês sisih wetan.
Tindakipun Jêrman wau damêl kasamaraning ngakathah amargi Jêrman badhe ngawontênakên ajar-ajaran pêrang, sawarnining tiyang partikêlir ingkang dados saradhadhu andhungan kêdah tumut. Samôngsa wontên paprangan, cacahing wadya Jêrman, inggih sacacahing saradhadhu ingkang sami ajar pêrang-pêrangan wau.
Môngka miturut ucapipun Jêrman, manawi prakawis Jêrman Sudhètên dèrèng rampung salêbêtipun wulan Sèptèmbêr ngajêng punika, Jêrman wajib tumindak pados margi piyambak. Ing sapunika Runciman sampun wiwit tumindak ing damêl. Miturut sêratipun ingkang tumuju dhatêng Chamberlain, kathah pangajêng-
nagari wau kanthi lampah ekonomi. Kacariyos, Amerikah tuwin prancis badhe tumut ambiyantu bab punika.
Jendral Genrich Samoikovitch ingkang oncat saking Rus wetan dhatêng laladan Jêpan, jalaran kuwatos badhe kaprajaya saking pakènipun Stalin. Sapunika wontên ing Tokio, saha ngwêdharakên ing bab wêwadosipun tiyang Rus dhatêng tiyang Jêpan.
Miturut wartos, Inggris botên nyamarakên dhatêng tindakipun Jêrman wau, nanging kosok-wangsulipun, Jêrman sampun napsu manawi nagari sanès inggih nyantosakakên wadyabalanipun.
Manawi miturut wartos ing sêrat kabar Prancis, tindakipun Jêrman punika namung prêlu kangge ngajrih-ajrihi Tsjecko Slawakije, Inggris tuwin Prancis.
Tumrap Itali ing sapunika sampun nêtêpakên ing damêl dhatêng para upsir andhungan.
mung supaya barang dêdagangane saya payu, lo, kuwi kok akèh bênêre, Truk. Tur nèk miturut panêmuku, pancèn iya cocog karo jamane. Jaman saiki kiyi jamane: dhuwit kuwasa, dadi iya jamane: manusa kudu ngaji-aji nyang dhuwit. Tumrape jaman saiki kok ana uwong ngêmohi nyang dhuwit, tak tanggung, Truk, sabên uwong mêsthi ngarani: wong bodho, apês ambalêbês iya diarani: wong kurang jangkêp pikirane. Jalaran saiki jamane wong ngaji-aji nyang dhuwit, sabanjure sabên uwong iya banjur diwajibake kudu ngudi golèk dhuwit, malah sawênèh ana bae sing ora mrêduli, apa lakune halal utawa haram, pathokake asal: phulus masuk. Mulane aku iya ora gumun, yèn ing jaman saiki kiyi ana lêlakon sing nyêbal pathokan, kaya ta ing jaman biyèn, lumrahe wong liya sing sok rêrasan mangkene upamane: wah, dèn ayu anu utawa dèn rara anu kae kok le ayu, le pintêr lan sapanunggalane, dadi sing ngabarake aliyas sing ngreklamêkake: ayu lan pintêre mau, wong liya, nanging ing jaman saiki:... slirane dhewe, Truk.
Petruk : Wayah, le ora mèmpêr kowe kuwi, Kang Garèng, ngêndi ana wanita ngreklamêkake ayu lan pintêre.
Garèng : Hla wong kowe ora tau nênitèni, Truk, Truk, hla nèk nyang pasamuwan, ambok kok titèni, andak ora akèh bae wanita sing mondar-mandir
angreklamêkake awake: sawangên aku, rungokna omongku, pintêr ora, pintêr ora aku. Banjur, Truk, ana ing pasamuwan, ora mung dikayang bae anggone dandan, malah digawe ngêgèt, kaya ta: klambi digawe modhèl sing pating jêmpalik, gêlung
nyang wong akèh: sawangên aku, sawangên, sawangên, ayu ora, ayu ora aku.
Petruk : Yah, kuwi rak mung omongmu dhewe bae, Kang Garèng, nèk sanyatane ora kaya ngono. Kowe kuwi rak wong kuna, Kang Garèng, mulane iya ora ngrêti nyang cara modhèrên, dandaning wanita kaya sing kok kandhakake kuwi mau, cara modhèrên, Kang Garèng. Dadi iya ora beda karo wong lanang sing wis tuwa-tuwa [tuwa-...]
--- [1031] ---
[...tuwa] cukuran brêngos kae, kuwi ora kok jalaran brêngose wis akèh sing putih, nanging cara modhèrên, Kang Garèng, cara modhèrên. Nanging dudu bab kiyi sing lagi dirêmbug, mulane saiki aku tak ambanjurake manèh dongèngku ing ngarêp. Ana ing kudus, Kang Garèng, dening ndara dhoktêr sakalihan, aku kêtêlu diajak mêdhayoh nyang dalême Tuwan Nitisêmita, nanging ing kala samono: sayang adhuh dhisayang, Kang Garèng, Tuwan
sinawang saka ing ngarêp, cara Banyumase mula iya katon sêmangêr bangêt. Aku migunakake têmbung sêmangêr, awit têmbung biasa sing: cêsplêng, ora ana. Têmbung sêmangêr iku sanyatane duwe têgês: bêcik, brêgas, ngêngrêng, asri, diborong dadi siji. Ing sarèhne aku mung bisa andêlêng pêndhapane bae, dadi aku ora bisa ngarani, apa ing jêrone têrus bêcik lan rêsik gêmrining, apa iya lêthêng lan jênês. Awit omahe bangsane dhewe kuwi lumrahe sok pêndhapane bae sing katon mlèsdrèng, nanging ing jêro, apa manèh ing buri, biasane wong sok kudu têrus pithêt irung.
Garèng : Hus, wong sêmbrana. Anggone omahe bangsane dhewe ing jêro, apa manèh ing buri, sok kurang rêsik, nganti lumrahe banjur lêthêng gandanira, kuwi saka ora kobêre, utawa saka ora duwene, dadi ora bisa ngingu uwong sing dikon rêsik-rêsik. Nanging nèk dalême Tuwan Nitisêmita,
Petruk : Wayah, kaya badan diunèkake: sakujur. Ora Kang Garèng, bokmanawa panêmumu kuwi mau iya bênêr. Awit saka kono, kene banjur madhayoh ing dalême putrane mantu sing tuwa dhewe, iya iku Tuwan Karmain. Kene diirit karo sing kagungan dalêm, nonton dalême nganti têkan ing papan sing: rusiyah-rusiyah pisan, kabèh nyata katon rêsik gêmrining.
Garèng : Kuwi ora kêna dipaido, Truk, wong iya duwe dhuwit, bisa bayar wong-wong sing gawe rêsik omahe. Beda karo wong kaya kowe aku kiyi, ora kobêr, Truk, bisane gawe rêsik, iya gawe rêsik omahe... tanggane.
Petruk : Wayah, apa niyat nayab. Ana [A...]
[...na] ing dalême Tuwan Karmain kono, anggone kene padha lêlungguhan nganti sajam luwih, Kang Garèng.
Garèng : Mêngko sik, mêngko sik, Truk, aku tak takon. Saora-orane Tuwan Karmain kuwi, putrane mantu Tuwan Nitisêmita, mêsthine iya dudu bangsane wong sing sok anggadhèkake, nanging cêkak aos, mêsthi wong sugih, lo, kuwi patrape nyang: ndara dhoktêr sakalihan, lan kowe kêtêlu, kêpriye, apa iya cara lumrahe wong sugih kae, sing sok duwe pikiran: aku sugih dhuwit, aku kuwasa, ndara priyayi-priyayi sing nguwasani kene, apa manèh priyayi-priyayi liya, mêsthi wêdi karo aku, sabab... dhuwitku mau. Sabanjure tandang tanduke iya mung... andêlêng langit bae...
Petruk : Karêpmu apa, saka ladake jalaran sugih dhuwit mau, banjur langganan andhangak bae. Kang Garèng, sabênêre ing sakawit aku pancèn iya duwe pikiran: wong iya sugih, iya mèmpêr bae saupama banjur ladak lan dhiri, sabab lumrahe wong sugih kuwi sok duwe pikiran, sarana dhuwite mau, arêp apa bae mêsthi bisa tinurutan. Nanging barêng aku madhayoh ana ing dalême Tuwan Karmain mau, atiku rumasa kapranan têmênan. Tangkêpe lanang wadon nyang aku kabèh mau, anggone: andhap-asor, sêmrèsèh, sêmanak, rêmakêt, cêkake: andêmênakake bangêt, ora beda karo wong lumrah kae, ora pisan-pisan katon: ladak utawa dhiri, malah kene disuguh barang. Sakuwise pamitan karo Tuwan Karmain sakalihan, kanthi anglairake panuwun, kene banjur plêsir nyang omah prau, duwèke salah siji hartawan ing Kudus kono. Omah iki ora diênggoni, wujude kaya prau gêdhe.
Garèng : Dhuwit ora kanggo, main dibuwang-buwang bae, sayang-sayang
iya ana bêcike, Kang Garèng, kang kapisan kanggo tontonan, dadi iya kanggo sênêng-sênêng, lan kang kaping pindho, yèn ana grombolaning uwong darmawisata nyang Kudus, bisa mondhok ing omah kono kanthi gratis, Kang Garèng. Malah ing cêdhak kono iya ana papane kanggo main tènis, Kang Garèng.
Garèng : Papan main tènis, wèh, para sudagar Kudus kathik modhèrên têmênan. Ingatase sudagar, ora mung nglumpukake dhuwit thok, nanging kadhangkala iya gêlêm ambuwang, awit main tènis kuwi waragade rak akèh, Truk.
Petruk : Papan tènis sing takkandhakake mau, ora marakake ambuwang dhuwit, malah dadi asil, awit ing kala samono diênggo... ngêpe cêngkèh sing bakal diênggo bumbu rokok.
tumraping punggawa O.J.S. tuwin S.J.S. balanjanipun dipun samèkakên kalihan punggawa S.S.
Mr. R.A. Surioadiningrat. Mr. R. Abdulwahab Surioadiningrat, putranipun ingkang Bupati Grêsik suwargi, wêdalan saking Universiteit ing Leiden, sampun dumugi ing tanah ngriki, lajêng sinau
rawuh papriksa dhatêng Hollandia. Ingriku dipun paargya jogèd Papua. Pangajênging Archbold expeditie ugi manggihi, kanthi ngaturakên katrangan ing bab lampah-lampahipun. Kala punika Dr. Toxopeus wontên ing talaga Habbema, Meier Drees wontên ing lèpèn Idenburg. Kaptin Teerlink kanthi andhahanipun bidhal saking talaga
tuwin lèpèn Idenburg. Ing tanggal 6 Augustus wontên kintunan têtêdhan kadhawahakên saking motor mabur.
Ngajal wontên ing sêpur. Sampun sawatawis dintên, sêpur kilat ingkang saking ing Surabaya, sadumugining margi antawis Klathèn-Ngayogya, wontên
anakipun ingkang gêgriya ing Surakarta. Kasumêrêpanipun manawi ngajal, kala condecteur nuju mriksa karcis. Dene
Malaria ing Jawi Wetan. Jalaran saking kathahing jawah ing mangsa punika, ing Jawi Wetan tuwuh sêsakit malaria. Dene ingkang langkung kathah ing Bojonegoro, Bangil tuwin Sidoharjo. Salêbêtipun satêngah taun kêpêngkêr, têlasing kenine ingkang dipun têdhakakên têtiyang ingriku wontên 75 kothak, sakothakipun isi 25.000 iji, rêgi f 13.000.-
Pakêmpalan Jaarmarkt ing Ngayogya. Wontên wartos, pakêmpalan Jaarmarkt ing Ngayogya badhe kabibarakên. Pakêmpalan wau gadhah arta f 27.000.-
Majênging pakaryan tênun. Miturut katrangan, ing salêbêtipun 6 taun kawontênaning pakaryan tênun mindhakipun enggal sangêt. Kala taun 1930 namung 237 tênunan tangan. Taun 1936 sampun mindhak dados 11.994. Taun punika sampun dados 25.000. Mêsin tênun ing taun 1930 dèrèng wontên, sapunika sampun 4500. Ing Surakarta ing taun 1931 wontên 48, taun 1937 dados 200. Taun 1934, mêsin tênun namung 1, wêkasaning taun 1937 wontên 228. Pamêdalipun ing taun 1937 kirang langkung f 6.194.000, waragadipun f 1.291.000.-
Padamêlan juru basa ing karajan Jawi. Miturut wartos, manawi padamêlan juru basa ing tanah karajan Jawi Surakarta tuwin Ngayogyakarta pancèn nyata kathah gêgayutanipun kalihan pangrèh praja, parentah badhe anggalih kalêbêtakên dhatêng wêwêngkon Departement
Mulo dhêdhasar basa tiyang siti. Dumuginipun sapunika, Mulo ingkang dhêdhasar basa tiyang siti ingkang sampun tumindak sawêg ing Ngayogyakarta, angsal arta pambiyantu saking parentah, tuwin ing Surakarta, botên angsal arta pitulungan saking parentah, nanging wontên wartos badhe angsal. Wiwit tanggal 1 Augustus punika ugi wontên bikakan ing Palembang, Mulo Gupêrmèn. Makatên ugi Bandung, mawi angsal arta pambiyantu saking gupêrmèn.
Bank tani ing Sragèn. Awit saking ada-adanipun Economische commissie karajan Surakarta ing laladan Sragèn, benjing salêbêtipun wulan Sèptèmbêr ngajêng punika badhe ngêdêgakên bank tani cacah 30 panggenan, ing bawah dhistrik kitha 20 tuwin bawah distrkdhistrik. Gondhang 10. Ing sabên bank wontên ingkang tumindak ing damêl piyambak-piyambak, dipun apèn-apèni kêpala dhusun. Dene ingkang tumindak niti Central Cooperatie Parindra ing Sragèn.
Badhe ngèndêli ngintunakên têtiyang dhatêng papan paboyongan. Wontên wartos, pangintunipun têtiyang tani bangsa Jawi dhatêng tanah paboyongan badhe dipun kèndêli. Ingkang badhe kakintunakên namung kantun sakêdhik, dhatêng Bêlitang, inggih punika ing tapêl watês Lampung kalihan Palembang. Sadaya gunggungipun sampun wontên 9000 brayat, isi kirang-langkung 32.000 jiwa.
Bangsa Sunda ingkang boyongan sakawit. Limrahipun tumrap bangsa Sunda punika botên rêmên malêbêt dhatêng tanah paboyongan. Nanging sapunika sampun wiwit wontên, inggih punika saking Majalêngka 81, saking Cirêbon 170 tuwin saking Kuningan 208. Ing kala bidhalipun dipun jumênêngi ing Tuwan Residhèn Cirêbon, Bupati Cirêbon, Bupati Majalêngka, Bupati Kuningan tuwin Asistèn Residhèn Cirêbon wontên ing
salêbêtipun 40 taun. Film wau ing sadèrèngipun kapitongtonakên umum, badhe dipun mainakên wontên ing pura dalêm kangjêng tuwan ingkang wicaksana rumiyin.
Paargyan ing Malang. Benjing paargyan mèngêti jumênêng nata 40 taun, gemeente ing Malang badhe ambiyantu waragad f 2500.- dhatêng paargyan ingkang dipun tindakakên ing parentah. Kajawi badhe nyukani arta dhatêng pêkir miskin f 1900.-.
Ariwarti enggal. Handel Mij. Hing Boen ing Bêtawi gadhah sêdya badhe ngêdalakên ariwarti apawitan f 100.000.-. Arta ingkang sampun ngalêmpak wontên f 23.000.-. Ariwarti wau basa Malayu nama Hong Po. Mêdalipun wiwit tanggal 1 Januari 1939. Ingkang dados directeur Tuwan Tjiong Pek Sam.
Kêbêsmèn ing pêkên. Wulan ingkang kêpêngkêr ing pêkên Sampit, Borneo, wontên bêbaya latu ambêsmi toko-toko punapadene griya los ing pêkên ngriku ingkang pawartosipun kapitunanipun kataksir f 60.000. Inginggil punika gambaripun panggenan kêbêsmèn ingkang sampun rêmuk dados awu.
Darmawisata dhatêng Singapura. Benjing tanggal 26 December 1938 dumugi tanggal 7 Januari 1939, Sin Tit Po ing Surabaya badhe ngawontênakên golongan
andhapipun para darmawisata wontên Bêtawi. Ingajêng Sin Tit Po sampun nate ngawontênakên darmawisata dhatêng Bali, warganipun wontên 200, pinanggih nyênêngakên, mila lajêng badhe ngawontênakên darmawisata malih punika.
Sakit jalaran nêdha sêle. Ing Taosebio, Bêtawi, wontên lare bangsa Tionghoa cacah 6 sami sakit wêtêng nuntak wawratan saha lajêng sami dipun bêkta dhatêng C.B.Z. Sarêng dipun titipriksa, lare-lare ingkang sami sakit wau jalaran saking sami nêdha roti mawi sêle, asli tumbas saking tiyang sêsadean. Bab punika lajêng dados pariksan pulisi.
Manggih sumbêr lisah pèt. Wontên
kathah. Ing salajêngipun ing kiwa-têngênipun ngriku taksih dipun titiprksatitipriksa. dening tiyang ahli, saha ing sacêlakipun ngriku sampun dipun dêgi griya gêdhong.
Niti glêpung gaplèk wêdalan tanah ngriki. Laboratorium ing Bêtawi nindakakên papriksan glêpung gaplèk ingkang dipun kintunakên saking tanah ngriki dhatêng tanah ngamanca, amargi glêpung wau asring dipun mori ampas. Wontênipun dipun titi, amargi cara makatên wau badhe nyuda pêpajênganing glêpung saking
wartos, bilih Mr. Supomo, Voorzitter Landraad ing Ngayogya badhe anggêntosi Prof. Mr. B. Terhaar ing Pamulangan Luhur Pangadilan, ingkang badhe verlof dhatêng nagari Walandi.
Tatanan ing kantor Kapatihan Surakarta. B.K.P. Haryomataram, inspecteur Rijksfinancien, kapindhah dados Kashouder Rijkskas. Ingkang nyêntèg dados inspecteur R.M.T. Ruwiyo
ing Purwodadi. P. Suteja al. Tejasukisma, kêpala guru ing Vervolgschool Têmanggung, kapindhah dhatêng Purwodadi I.R. Pujo al. Pujodiharjo guru Vervolgschool ing Purwodadi, kapindhah dhatêng Tawangharjo.
Pabrik mêrcon ing Rêmbang. Ingajêng kawartosakên bilih kuli-kuli pabrik mêrcon ing Rêmbang katingal mindhak, amargi epahanipun dipun indhaki 40%, tuwin têtiyang ingkang gêgriya têbih, mangkat mantuk dipun tumpakakên opêlèt. Ing sapunika têtiyang ingkang nêdha padamêlan byuk-byukan. Bêtahipun têtiyang ing pabrik wontên 2000. Rumiyinipun têtiyang ingriku sami botên purun nyambutdamêl, jalaran ajrih saking mastani, bilih griya ingriku
Karimata. Tumindaking kapal kêruk Karimata sampun madosi ing wêwêngkon ingkang têbanipun 100 m pasagi. Kapal kêruk wau mêntas angsal arta mas satunggal tuwin èrloji satunggal. Kajawi punika angsal arta ringgit Inggris, arta
Miturut wartos saking Den Haag, benjing tanggal 29 wulan punika badhe kawontênakên baris agêng, minangka pèngêtan jumênêng nata Sri Bagendha Maharaja Putri 40 taun nguwaosi wadyabala dharatan tuwin lautan. Ingkang baris wontên tiyang 12.000.
Sultan Pontianak sampun dumugi nagari Walandi. Tindakipun Sultan Pontianak sampun dumugi
pakampungan miskin, griya ingkang kêbêsmi 1000 wuwung, cacahing tiyang ingkang kecalan pangauban 8000, kapitunanipun 40.000
gêdhong nagari, pêkên kitha tuwin sanès-sanèsipun. Kapitunanipun 250.000 pondsterling.
Papan anggêgana Jêpan. Miturut wartos, pangagêng-pangagêng anggêgana Jêpan badhe damêl papan anggêgana ingkang agêng piyambak ing sadonya wontên ing Tokio. Jêmbaring
agêngipun 2265 ton. Kapal pêrang wau sampun dipun pasrahakên dhatêng wêwakil Praja Siam Phya Sri Kena. Kintên benjing wulan Sèptèmbêr ngajêng punika bidhal dhatêng Bangkok.
Salajêngipun Jak wicantên makatên: Ing sarèhning ing dintên punika kalêrês kula kêdah bidhal numpak sêpur dhatêng kitha sanès prêlu badhe anglajêngakên sêkolah kula, kados botên wontên kuwatosipun, bilih anggèn kula ngêtêrakên Ayak dhatêng palabuhan punika badhe konangan. Ing ngriku mangke, sasampunipun kula minggah ing sêpur sarta ingkang ngêtêrakên kula sampun sami wangsul, kula lajêng badhe enggal-enggal mriki. Salajêngipun kula ingkang badhe nguntapakên, Ayak dhatêng palabuhan ing Dhopêr. Manawi sampun, sawêg kula bidhal dhatêng sêkolahan, dados dhatêng kula wontên ing sêkolahan, namung kasèp sadintên. Kados-kados botên wontên tiyang ingkang badhe sumêrêp, lan ugi botên wontên tiyang ingkang badhe kapitunan, tur sadèrèngipun kula pêpisahan ing salami-laminipun, kula sagêd kêmpal kalihan Ayak ngantos sadintên.
Mênggah panêdhanipun Jak ingkang makatên wau, sayêktosipun anocogi kalihan punapa ingkang dipun sêdyakakên dening Polwic. Nanging saupami ing sadèrèngipun Polwic wau sumêrêp punapa ingkang dipun kajêngakên dening Jak ingkang salugunipun, bokmanawi rancanganipun anggèning badhe malês ukum dhatêng Tarsan tumuntên dipun sandèkakên, kosok-wangsulipun Polwic têmtu malah lajêng ambiyantu yêyêktosan, murih sêdyanipun Jak wau sagêd kalêksanan. Awit tumrap anggènipun badhe malês ukum Tarsan, cara ingkang makatên punika langkung titis katimbang rancanganipun piyambak.
Ing dintên ingkang sampun katêmtokakên wau, Lod tuwin Lèdhi Grèstuk nguntapakên ingkang putra: Jak, dhatêng sêtatsiun, ingkang lajêng kapapanakên wontên ing klas I. Ing sarèhning ing kala punika kapambêng wontên prêlu sanès, dumadakan Lod tuwin Lèdhi Grèstuk wau botên sagêd ngêntosi ngantos sêpur ingkang dipun tumpaki putranipun pangkat, nanging lajêng tumuntên kondur. Ingkang makatên punika mila ingkang dados pangajêng-ajêngipun Jak. Sawêg kemawon ingkang rama tuwin ingkang ibu mêdal saking sêtatsiun, Jak lajêng enggal-enggal nyandhak kopêripun sarta mandhap saking sêpur. Wontên ing sajawining sêtatsiun, Jak lajêng numpak kreta sewan nuju ing pondhokanipun Polwic. Kala dumuginipun ing ngriku sampun wanci sêrap. Ing wêkdal punika ing sêmu Polwic ingkang sampun sawatawis dangu ngêntosi dhatêngipun Jak, kadosdene tiyang bingung, tansah lumampah wongsal-wangsul wontên ing kamaripun. Ing kala punika kêthèk bangkokan dipun cancang mawi tangsul kiyat sangêt. Sasumêrêpipun Jak, sawêg sapisan punika Ayak dipun tangsuli kêncêng makatên punika. Amila Jak inggih lajêng tansah nyawang dhatêng Polwic kadosdene badhe pitakèn, punapaa têka Ayak kacancang kêncêng makatên punika. Ing ngriku Polwic garundêlan kalihan anêrangakên dhatêng Jak: anggènipun kêthèk bangkokan dipun cancang wau, awit ing sêmu Ayak mangrêtos, bilih badhe kawangsulakên dhatêng Aprikah. Piyambakipun lajêng kuwatos, manawi Ayak wau lajêng minggat.
Nalika Jak lumêbêt kamaripun Polwic, tiyang Rus sêpuh punika nyêpêngi tangsul sanès ingkang pungkasanipun mawi kala, ingkang tansah namung kangge dolanan kemawon. Rainipun ingkang pating bocèl namung tansah prêngat-prêngut, tur botên kèndêl anggènipun garundêlan. Kajawi punika piyambakipun botên kobêr linggih, ngêmungakên lumampah wongsal-wangsul kemawon. Jak salaminipun dèrèng nate sumêrêp Polwic sêmu bingung kados makatên punika, jalaran ingkang makatên wau, Jak inggih lajêng botên têntrêm manahipun. Ing
sampeyan mriki, lajêng kula wulang carane nangsuli kêthèk bangkokan manawane ontên margi ajêng bôngga.
Jak amangsuli: Kados ingkang makatên punika botên prêlu. Kula pitados, yèn Ayak têmtu badhe nurut kemawon dhatêng sadaya prentah kula.
Kalayan mèsêm Jak murugi Polwic sarta lajêng ngadêg ing sangajêngipun.
Polwic wicantên malih: Cobi samangke sampeyan mungkur, supayane kula sagêd nyukani tuladha anggène nyancang Ayak kanthi rikat.
Jak mituruti prentahipun Polwic, dalasan kapurih ambônda tangan kemawon inggih botên suwala. Sanalika punika kalaning tangsul ujug-ujug kaslobokakên ing tangan kalih pisan, ingkang lajêng kaêrut
sukunipun, sarta kajorogakên ngantos dhawah ngathang-ngathang wontên ing siti. Salajêngipun Polwic mêncolot, angêbruki ing
anjêrit lan tanpa ngangluh. Watak ingkang makatên punika, sajak katurunan saking watakipun Tarsan, ingkang salami-laminipun, wiwit dipun upakara dening biyungipun pek-pekan ingkang nama Kala, inggih punika kêthèk bangkokan èstri, ngantos jumênêng dados Lod tansah wontên ing salêbêtipun bêbayaya,bêbaya. lan botên nate jêrit-jêrit utawi ngrêsula nêdha tulung dhatêng ing liyan. Awit mangrêtos, bilih tiyang sanès sampun botên badhe suka pitulungan ingkang yêktos.
Salajêngipun Polwic nyandhak kalamênjingipun Jak nêdya katêkêk. Glêgêsan sajak ngerang-erang Polwic ngumbar suwara makatên.
Bapakmu sing gawe cilaka nyang aku, nganti aku kaya mêngkene iki. Saiki bapakmu cikbèn ngrasakake. Yèn dhèwèke têka mrene, pangirane mêsthi iki panggawene kêthèk bangkokan, kang taktinggal lunga sadhela, dumadakan kowe banjur lumêbu mrene. Sakala kono kowe banjur dipatèni dening kêthèk bangkokan, mayitmu bakal takgalethakake ing papan paturon kono, ya kuwi sawise tak têkêk nganti ilang nyawamu. Lan yèn bapakmu wêruh kêthèk bangkokan isih lungguh ana ing kono mêsthine ora bakal anduwèni pandakwa liya, kajaba kêthèk bangkokan kuwi sing matèni. Sasampunipun cariyos makatên wau, Polwic lajêng gumujêng, sarta panêkêkipun saya dipun kiyati.
Ing wingkingipun tanpa kêndhat anggènipun kêthèk bangkokan tansah nrancag-nrancag ngudi pêdhoting tangsulipun. Dene Jak piyambak, rainipun saya pucêt-pucêt, nanging tanpa nyuwara sakêcap-kêcapa, ing polatanipun botên katingal, bilih piyambakipun ajrih utawi samar badhe dumuginipun ing tiwas. Ing ngriku
tangsulipun. Ing wusana kêthèk bangkokan dhatêng ambalikajêngakên papan patilêman, tangsul ingkang kangge nyancang lajêng kagulung ing tanganipun, salajêngipun lajêng katarik sarosanipun, ingkang botên dangu lajêng nyuwara cêmêthor kadosdene kajêng tugêl, tangsul wau lajêng pêdhot.
Mirêng suwara cêmêthor wau, Polwic lajêng nolèh dhatêng wingking, sanalika rainipun katingal pucêt sangêt, awit nyumêrêpi, bilih kêthèk bangkokan ing kala punika sampun luwar saking cancanganipun.
Kanthi sapêncolotan kemawon kêthèk bangkokan sampun sagêd
têbih saking panggenanipun Jak. Salajêngipun Polwic katubruk malih, kukunipun kêthèk bangkokan ingkang saklangkung lancip, nunjêm ing badanipun Polwic lan siyungipun ingkang landhêp, nancêp ing kalamênjingipun. Polwic budi sakiyatipun, nangating npananging tanpa. damêl. Tanpa nyuwara malih, botên wakawiswatawis. dangu Polwic lajêng dhawah ing pêjah.
Sarana dipun tulungi ing kêthèk bangkokan ingkang nama Akut wau, Jak lajêng alon-alon mênyat. Salajêngipun Jak lajêng suka pitêdah dhatêng Akut, kadospundi anggènipun nguculi tangsul ingkang kangge ngêrut tanganipun. Nanging Akut punika namung satunggilipun satowana limrah, sanadyan anjalmaa kados punapa, inggih mêksa botên sagêd nyandhak kapintêranipun manusa, amila sanadyana anggènipun nguculi tangsul wau kanthi pitêdahipun Jak, ewasamantên ngantos kalih jam dangunipun, anggèning tangsul ingkang kangge ambônda Jak wau sawêg sagêd ucul babarpisan. Sasampunipun Jak luwar saking bêbandanipun, enggal-enggal piyambakipun nyandhak lading saha lajêng ngirisi tangsul ingkang taksih anggendhol wontên ing badanipun kêthèk bangkokan wau. Salajêngipun Jak ambikak kopêripun salah satunggal saha mêndhêt sandhangan sawatawis. Rancanganipun Jak mila inggih sampun matêng sayêktos. Sadaya punika tanpa mawi karêmbag rumiyin kalihan Akut. Awit mênggahing Akut, namung manut miturut punapa pikajênganipun Jak. Botên watawis dangu Jak tuwin kêthèk bangkokan lajêng sêsarêngan mêdal saking ing griya ngriku. Nanging sintêna tiyang ingkang sumêrêp namung sakêclapan kemawon, têmtu botên badhe ngintên, bilih salah satunggal punika sajatosipun awujud wanara. Badhe kasambêtan.
--- [1037] ---
Ôngka 67, Stu Pa, 23 Jumadilakir Jimawal 1869, 20 Agustus 1938, Taun XIII
Ing pangungsêt sampun kêrêp ngraosi ing bab ngakal budi botên dumugi kangge anggagapi luhur tuwin lêbêting ngèlmi kabatosan. Ingkang makatên wau salugunipun têmbung lacut, tuwin lajêng katingal araos ngrèmèhakên ngakal budi. Saya tumrapipun para ingkang pancèn lêpas ing ngakal budi, tamtu lajêng malengos, nêtêpakên dhatêng lacuting ginêm wau. Saha lajêng purun ngêpak, bilih rêmbag wau tanpa pathokan. Pangintên kados makatên wau pancèn sampun mapan.
Nanging mênggahing kajêng wontênipun ngakal budi lajêng dipun kiyas, botên andumugèkakên tekad, punika saking pun ngakal budi punika sok gadhah watak anggêp-anggêpan. Upaminipun ingkang gampil inggih kados ing bab watêk angêpak wau, ing ngriku lajêng pêcah warni kalih, manawi mirid kasarasaning ngakal budi: sampun lêrês, dene botên cocog kalihan nalaripun, punapa inggih tiyang sampun pangajaran, botên muluk ngakal budinipun. Sapunika tumrap ngakal budining kaalusan, tamtu botên purun gadhah tindak ngêpak punika, awit pangêpak
ingkang sarwa langkung, yèn lèrèg dhatêng kalangkungan, inggih sagêda: banyu dipandêng bisa umob, sapanunggilanipun. Manawi dhatêng kawêkasan, sagêda manggèn wontên ing papan ingkang pucak piyambak. Pangajab ingkang kados makatên punika adhakan kenging daya panarik, ingkang malah lajêng nyulayani dhatêng anggèning ngrumaosi gadhah ngakal budi linangkung, tandhanipun lajêng kêsulap ing daya sanès. Dene sababipun botên
wêdalipun wiwit benjing wulan Januari 1939. Kalawarti wau isi babagan ekonomi ingkang sakalangkung migunani tumraping rakyat, awit kathah bab-bab ingkang salugunipun dèrèng dipun sumêrêpi yêktos ing umum, môngka bab ingkang makatên punika, salugunipun tumrap rakyat sampun sêsenggolan, têgêsipun sampun anglampahi, nanging dèrèng cêtha tuwin dèrèng sumêrêp kajêmbaranipun ekonomi, inggih punika ingkang badhe mikantuki ingatasing pangudi dhatêng tata têntrêming panggêsangan, anjêmbarakên têbaning pangupajiwa. Makatên ugi kathah bêbadan tuwin pakaryan ingkang ngêmori damêl babagan punika, kados ta:
Cêculikanipun sawatawis: upaminipun bab lombok, punika sintêna kemawon tumraping tiyang siti inggih sampun mangrêtos dados kabêtahaning ngakathah, tuwin dados satunggiling padagangan. Nanging kadospundi caranipun tiyang nanêm tuwin dagang lombok, panyadenipun dhatêng pundi tuwin kadospundi cara-caraning pangupakaranipun, ing ngriku lajêng kathah ingkang dèrèng mangrêtos. Môngka ing Perekonomian Ra'jat nêrangakên ing bab babagan kados makatên punika. Dados nyata bilih Perekonomian Ra'jat punika dados kalidamaripun rakyat.
Kalawarti Perekonomian Ra'jat punika wêdalipun kalih minggu sapisan, rêginipun ing dalêm sêtêngah taun f 0,60. Ing sapunika wêdalipun sawêg kadamêl 8 kaca, samôngsa lênggananipun kathah, dipun indhaki kacanipun.
Tumrap para lêngganan Kajawèn, manawi mundhut kalawarti punika, namung dipun rêgèni f 0,25 ing dalêm 3 wulan. Mila botên dipun aturi lêlahanan, amargi rêgining Kajawèn sampun sakalangkung mirah.
Kajawi punika manawi pancèn nyata dipun bêtahakên ing ngakathah ngangge basa Jawi, ugi badhe kawêdalakên ing basa Jawi.
Saking plabuhan dhatêng aquarium ing Pasar Ikan, lajêng dhatêng Bale Pustaka, kalantarakên Tuwan Sumantri, katampi Tuwan Sutan Pamuncak. Kairid ing kamar bibliotik, kamar administrasi, klisekamêr, pèrês, opêrsih, kamar ngadrèsi, gudhang buku, gudhang dlancang, pangêcapan, pandamêlipun aksara, lan pirantos kangge ngundhi lotre. Wangsul malih dumugi ing kamar bibliotik. Miturut grapik panyadean buku ingkang kathah piyambak taun 29. Sadaya wau katêrangakên kanthi gamblang. Dumugi papan panyadean buku, wontên ngriku kathah sadhèrèk ingkang sami tumbas buku, prêlu kangge angsal-angsal.
Saking ngriku ningali museum, kathah barang-barang ingkang [ing...]
[...kang] wêwah, upami gambaripun tiyang ingkang manggèn ing tanah ngriki, piring-piring utawi êncèh bangsanipun porsêlin. Bôngsa èrt, jêdhing-jêdhing kina, lajêng dhatêng museum dagang, inggih punika museum wulupamêdal ing tanah ngriki,
Têmanggung 79 km. Nalika badhe pangkat wangsul, watawis jam pitu, Tuwan R.B. Wiraatmaja mêdhar sabda, wilujêng pangkat. Lajêng katampi pangarsaning darmasiwata matur nuwun ing sadayanipun. Rata bis lajêng anggêrêng ngambah ing margi aspalan. Lampahing rata kados kasawat-sawatna anglangkungi Krawang, Cikampèk. Dumugi ing Cirêbon jam 2 siyang. Ngaso sakêdhap wontên ing restoran prêlu ngisèni bransêtop. Sasampunipun sami gagah, rata anggêrêng malih langkung Brêbês, Têgal, Pamalang, Pêkalongan. Wontên ing Pêkalongan sampun jam 6, sêsawangan sagantên anggugah dhatêng sênênging manah, toya ing sagantên ingkang têbih katingal biru, dene ingkang wontên ing pinggir ijêm. Watawis jam 8.30 dumugi ing Sêmarang. Wontên ngriki ngaso prêlu mancal kêmul, rata ugi ngêlak nêdha ngombe. Jam 9.30 bidhal dhatêng Têmanggung kanthi sêsêng-sênêng,sênêng-sênêng. têtêmbangan, rêngêng-rêngêng tuwin tunilan, sasampunipun jam 11-san dumugi ing Têmanggung. Minôngka tancêp kayon lajêng puji-pinuji sugêng pêpisahan.
punika dhawah taun 1831 wuku Maktal, Wurukung 24 Alip.
K.358 ing P. Kaparêng panjênêngan badhe manjurung dhatêng
dhawah 1 Bêsar Be, 18 Oktobêr.
R.C.S. ing S. Babagan kados makatên punika sampun kathah ingkang nganggit, malah sampun wontên ingkang kawêdalakên dados buku, dene wohipun botên wontên.
A: E la manawi makatên, suwaraning kêndhang 16 warni wau sajak botên angèl panyinaunipun, awit sampun katawis cêtha satunggal-satunggaling swaranipun, ingkang makatên wau tumrap ingkang sampun sagêd ngêndhang lajêng saya mayar sangêt anggènipun ngajarakên dhatêng ingkang dèrèng sagêd. Awit saking makatên, sarèhning kula inggih sampun ragi sagêd ngêncêngi kêndhang lan inggih gadhah kêndhang, adrênging manah kula, bok inggih panjênêngan ngrêtosakên patraping panêbak dhatêng wacucaling kêndhang, supados sagêd nyinau piyambak.
I: Panjalukmu mangrêti marang pangêbuking kêndhang iku jênêng ngluwihi saka tuntunan kang wis kasêbut ing dhuwur iku, ananging sarèhne kowe adrêng, ya bakal takpituruti, nanging yèn ana ruwêting katrangan, ya aja dadi atimu.
A: Botên kamas, janji panjênêngan pêndhêtakên ingkang gampil-gampil, rak inggih botên badhe ngruwêtakên panampi kula.
I: Patraping tangan kang gawe suwara ing sisih kiwa iku mangkene: yèn gawe suwara tong iku pucuking driji têngah ditèmplèkake pinggiring lulang kang sisih dhuwur kêpara mlêbu, yèn ngarah sêru kudu pucuking driji têngah lan driji manis ditèmplèkake barêng, nganggo dipitulungi nèmplèking èpèk-èpèk têngên ing lulang têngên. Yèn gawe suwara tak, sawise lulang têngên dipèpèt tangan têngên, banjur tangan kiwa kang ngrapêtake driji panuduh têngah lan manis, ditêbakake lulanging kêndhang kang kiwa kapara têngah rada ngisor, anggone nêbakake disêndhal pancing. Yèn gawe suwara dang patraping tangan kiwa kaya gawe suwara tak, nanging nganggo dipitulungi panêbaking tangan têngên kang lirih bangêt, pênêre panêbak têngên iku kapara mlêbu. Yèn gawe suwara tung, pucuking driji têngah kang kiwa, ditamplèkake têngahing lulang kiwa kapara dhuwur, nanging ya kudu dipitulungi mêkroking tangan têngên kang jênthike lan jêmpole, lan sangarêping ugêl-ugêl padha ditèmplèkake ing lulanging kêndhang kang têngên kapara têngah, dadi wujuding tangan têngên nyêkêdhung. Kaya mangkono suwaraning kêndhang kang katindakake ing tangan kiwa
ora tumumpang wêngkuning kêndhang, sawise nêbak kudu diinggati, dadi ora têrus tumèplèk lulanging kêndhang, yèn arêp gawe suwara bêhêp, ya kaya gawe suwara bêm, nanging tangane banjur dikêsutake maju mênêt. Yèn gawe suwara dhung, sawise jêmpole [jêmpo...]
[...le] ditèmplèkake lulang kapara têngah dhuwur, banjur driji panuduh lan manis sajênthike ditamplèkake munggah. Yèn gawe suwara trêt, jêmpole uga ditamplèkake, banjur panuduh lan driji têngah ditamplèkake mincang, dadi ora barêng tumibaning marang lulang, pênêre kang ditamplèk, ya kapara têngah. Kaya mangkono kang katindakake ing tangan têngên, anggone gawe suwara bêm, bêhêp, dhung, trêt. Saiki banjur tumindaking tangan kiwa têngên
nanging panêbaking tangan têngên kudu andhisiki, lan sêru lirihe padha lan panêbaking tangan kiwa. Yèn gawe suwara blong, kaya gawe suwara bêm kang
patraping tangan têngên iya mangkono, nanging dibarêngi tak ing tangan kiwa. Yèn gawe suwara plag, tangan kiwa nêbak kapara mandhuwur dibarêngi tangan têngên nêbak kapara têngah, nanging panêbake kiwa têngên mau kudu têrus ditèmplèkake lulang. Yèn gawe suwara blag, padha bae karo gawe plag nanging tangane kabèh kapara mudhun. Kabèh suwaraning kêndhang 16 warna kang kasêbut dhuwur iku, yèn kang nyinau lagi wiwitan, kang akèh suwarane durung bisa tètèh cêtha, nanging yèn dikulinakake banjur saya bisa tètèh cêtha, awit tètèhing suwara iku ya gandhèng lan kaprigêlaning tangan. Badhe kasambêtan.
K.3068 S. Pamundhut panjênêngan kenging. Ingkang agung ing pangapuntên.
K.2053 ing K. I Tumrap panggambar ingkang kados karsa panjênêngan, limrahipun sawêg pinanggih ing pabrik-pabrik. II Dèrèng wontên, nanging ingkang basa Walandi wontên, nama Modeblad, mêdalipun sawulan sapisan. Ingkang sade Kolff ing Batawi. 1 buku rêgi 40 sèn.
K.385 ing L. 17 Pèbruari 1890 dhawah Stu, Kli, wuku Warigagung.
K.2447 ing Dj. W. a taun 1837
dhawah tanggal 11 (Sapar) taun Alip 1803 utawi 30 April. Buku bab dhuwung botên wontên.
Tuwan Sl. ing S. Karangan panjênêngan punika sampun sami kagayut wontên ing ariwarti. Pancèn karangan makatên wau mapanipun kapacak wontên ing ariwarti.
K.396 ing K. Kê, Pn, Mulud 1847 Dal, dhawah tanggal 22 Jawi tuwin 18 Januari 1917.
Tuwan S. ing Timuran, adrèsipun inggih kados ingkang kacêtha ing Kajawèn.
K.928 ing Ng. 1 Bakdamulud Alip 1827 dhawah 30 Agustus 1897.
Lêngganan nomêr 4515. Pariwara nomêr 10 sampun mêdal, panjênêngan inggih sampun dipun kintuni. Wêling buku ngantos rêrêgèn f 1.- samangke sampun botên pikantuk prêsenan buku, awit buku-buku ingkang
dipun sambêti cariyos Tarzan Bali 3 jilid gunggung rêgi f 1.20.
Sami-sami nagari, Jêpan punika kêrêp wontên kasangsaran agêng, kados ta lindhu, prahara, bêna tuwin sanès-sanèsipun. Ing kalanipun wontên sabab wau adamêl kasangsaraning ngakathah,
tuwin prahara ngantos pintên-pintên dintên, jalaran saking gênging jawah wau andadosakên bêna agêng, angêlêbi kitha Tokio, makatên ugi kitha Osaka. Dene ingkang kêtênggêl yêktos ing Kobe. Kapitunanipun kintên-kintên atusan yuta yèn, tiyang ingkang kêblabak atusan.
Mênggah wujuding kasangsaran wau kados ingkang kacêtha ing gambar-gambar ing nginggil piyambak, satunggiling praoto ingkang kèli ing toya bêna, saasating toya pinanggih kêblêsêg ing êndhut. Gambar ngandhapipun: satunggiling panggenan ingkang kathah piyambak tiyangipun ingkang tiwas. Gambar sisih kiwa, tilas wujuding punapa-punapa ingkang larut dening toya. Kados para maos sagêd anggalih piyambak dhatêng gênging kasangsaran wau.
Matrapipun tiyang nyangkok punika makatên: sasampunipun angsal pang ingkang dipun kajêngakên, ing panggenan ingkang sampun katamtokakên ing sisih nginggil, dipun kêrêt mubêng ngangge lading ingkang landhêp, pangêrêtipun sampun ngantos mèncèng. Antawis kalih utawi tigang sènti mètêr saking kêrêtan nginggil punika, ing ngandhap inggih dipun kêrêt malih. Ing antawisipun kêrêtan kalih punika wau lajêng dipun klèthèk kulitipun, tumuntên dipun kêrik yiyidipun ngantos rêsik babarpisan katingal pêthak. Sasampunipun kakêrik lajêng dipun lêrêmakên watawis kalih dintên. Lajêng pados sêpêt dipun bucal kulitipun jawi, dipun thuthuki ngantos lêmês prêlu kangge amblêbêd cangkokan wau.
Yèn kêrikan sampun lêrêm watawis kalih dintên, sêpêt wau dipun tata mubêng wontên sangandhapipun kêrikan ngandhap, sêpêt ingkang badhe wontên ngandhap katata sangandhaping kêrikan cakêt, tumuntên dipun tangsuli ingkang kêncêng. Sêpêt wau lajêng dipun tlakupakên manginggil sarta dipun isèni siti, siti ingkang kangge ngisèni wau kêdah siti ingkang mawur, sampun ngantos dipun isèni siti lincat. Yèn isinipun siti lincat sok mlêthak, samôngsa sampun mêdal oyodipun sok sami tugêl. Sêpêt ingkang nginggil lajêng dipun tangsuli wontên sanginggilipun kêrêtan nginggil. Mênggah ingkang kangge tangsul punika prayogi ngangge duk, jalaran duk punika botên gampil bosokipun.
Sarana patrap ing nginggil punika, tangsul ingkang ngandhap botên katingal, awit lajêng dumunung ing nglêbêt. Ingkang katingal namung tangsul ingkang nginggil. Wontên ugi ingkang sok nyangkok tangsulipun ngandhap nginggil katingal, [ka...]
[...tingal,] nanging patrap punika kirang sae, napa malih manawi kangge padagangan kirang pajêngipun, awit wujudipun botên nyênêngakên.
Wontên ugi tiyang ingkang sok nyangkok ing môngsa katiga, ing sanginggilipun buntêlan siti dipun dèkèki bumbung isi toya, dipun tangsulakên ing pangipun. Ing bumbung sisih ngandhap dipun bolongi ngangge paku supados toya sagêd nètès, dados sitinipun ajêg têlês sarta botên sabên-sabên nyirami. Manawi toya ing bumbung sampun asat lajêng dipun isèni toya malih.
Yèn sampun sawatawis wulan, cangkokan wau lajêng dipun tuwèni, manawi sampun katingal pating panthingil oyodipun, cangkokan wau kenging lajêng dipun kêthok, sampun ngêntosi oyodipun ngantos panjang, awit yèn dipun tanêm lajêng sami tugêl. Pangêthokipun kêdah alus sarta alon, sampun ngantos mêdhotakên oyot, prayogi pangêthokipun ngangge graji. Pangêthokipun sampun katêbihên saking siti, jalaran yèn katêbihên manawi dipun tanêm lajêng bosok, trêkadhang bosokipun mrèmèn-mrèmèn. Prayogi pangêthokipun sampun dipun babarpisanakên, saenipun sapratiganipun rumiyin, prêlunipun oyodipun sinau nyêrot têdha lan toya saking siti ngriku, botên tansah angsal têdha lan toya saking witipun. Sawatawis dintên malih dipun kêthok sapratiganipun, tumuntên dipun kêthoki babarpisan.
Sadèrèngipun dipun tanêm langkung sae cangkokan wau dipun dèkèk ing panggenan ingkang ayom rumiyin sawatawis dintên, lajêng nêmbe kenging katanêm ing lalahan. Ing nalika dipun tanêm, godhong, pêntil sarta sêkaripun dipun bucali sawatawis. Ing môngsa katiga saenipun dipun tanêm ing pot rumiyin, dipun dèkèk ing panggenan ingkang ayom, lajêng nêmbe katanêm ing lalahan. Badhe kasambêtan.
K.5219 ing T.P. Panjurung bab Singgapura, sampun nate kapacak ing Kajawèn. Prayogi ngarang sanèsipun kemawon, nuwun.
R.T.H.P. ing S. Karangan sampun katampèn, nuwun. Samôngsa kapacak ingkang badhe kapetang, ingkang ngajêng botên.
K.2777. Wetboek sade, rêgi f 2.50, sanèsipun botên. Bab walur dèrèng wontên katrangan ingkang cêtha.
K.3066 ing P. Sla Wa 4 Sura 1832 utawi 21 April 1901, lêrêsipun A, Wa, 4 1832 utawi 13 April 1901.
K.3840 ing W.R. Sn, Lê, salêbêting wulan April 1926 dhawah tanggal 9 April utawi 14 Sapar Ehe 1836.
--- [1046] ---
Petruk : Kang Garèng, kaya-kaya wis cukup anggonku ngobrolake ing bab kaanane ing Kudus. Ing sarèhne tanggal 13 Juli aku kapêksa kudu ana ing Ngayoja, tanggal 12 ing
nyang ndara dhoktêr sakalihan nganti rete-rete bangêt, dene ana ing kono aku kêtêlu ditômpa kanthi rênaning panggalih, diparingi
Kang Garèng, Nèk adhimu kuwi mêsthi prawira. Bênêr aku rong dina ditômpa kanthi bêcik bangêt dening: ndara dhoktêr sakalihan, dadi aku rumasa utang budi marang panjênêngane sakalihan, walêsku iya nyaur budi, Kang Garèng. Sanalika kono aku iya banjur kontan nyaur bae, yaiku aku nyaguhi anggawa titipane dèn ayu dhoktêr wujud: Jênang Kudus sasayahira, rokok krètèk pirang-pirang pak, lan êmbuh apa manèh, ora pati kêcathêt ing pikiran. Mara, waragade ngusang-
mêngkono, aku iya ngandêl, yèn pambayarmu nyang kuli sing anggawa ora sêthithik. Mungguh titipan mau kanggo sapa, Truk.
Petruk : Ya kanggo aku lan rayimu makne kamprèt.
Garèng : Wong sêmbrana ane, kuwi rak jênêngane rak malah disangoni. Wis, ora susah omong kosong mêngkono, saiki banjurna dongenganamu.
Petruk : Lakuku saka Kudus nyang Ngayoja ora prêlu takandharake nganti nglawèr, ing kene sing prêlu takcaritakake, yèn tanggal 13 Juli mau aku kêtêlu padha pêpisahan. Rayimu makne kamprèt mênyang
mêngkono, banjur ana ing Ngayoja kowe anu apa, Truk.
Petruk : Kaya sing wis tak kandhakake ing ngarêp, nalikane aku ana ing Kudus, aku nômpa tilgram saka tuwan kontrolir ing dhepartêmèn B.B. ing Batawi, supaya tanggal 13 Juli aku bisaa ana ing Ngayoja. Wêlinge ing ngarêp, yèn aku anggolèki panjênêngane ing dalêm [da...]
[...lêm] kontroliran pangrèh praja ing Ngayoja kono. Têkaku ing Ngayoja kira-kira jam 8,
kontrolir kalih-kalihipun sampun tindak sadaya, dhatêng pundi tindakipun sarta jam pintên konduripun, botên sumêrêp. Sanalika kono
sadurung-durunge aku sumurup, yèn rawuhe tuwan kontrolir saka ing Batawi ana Ngayoja mau prêlu arêp nênggani anggone arêp gawe pilêm kolonisasi pikiranaku banjur: têmtune para dhaktur-dhaktur layang kabar padha nguningani ing ngêndi papane gawe pilêm
luhur-para luhur ing kono bisa paring sêsuluh marang jênêng ingong.
Garèng : Wayah, nèk ngomong lumrah kuwi ambok aja nganggo dislundupi têmbung Kawi, Truk, wong rasane nyang pikiran rada mak: pêng, pêng ngono kae. Banjur ana ing kantor gupêrnuran sapa sing kok jujug, Truk.
Petruk : Mêngko sik Kang Garèng, amrih cêthane aku kudu ambalèni critaku sing uwis, yaiku: wis dadi pakulinanku yèn lêlungan salawase aku manganggo cara Jawa,
Nanging mungguhing Ngayoja sêmune panganggo cara Jawa kuwi, brêgasa kaya ngapa, dianggêp asor. Kosokbaline: nylêkuthisa kae, nèk panganggo cara Lônda dianggêp luhur. Sajake ing Ngayoja kono ana panêmu mangkene: brêgasa kae, mung wong Jawa bae.
kae, Lônda, sèh, Lônda, muni mêngkene iki karo mêcucu lan mêndêlik-mêndêlik kae, kang ngatonake antêping panêmune ing bab panganggo cara Lônda mau.
Garèng : Ora, Truk, ana panganggo kathik mèlu digawa-gawa barang, gèk prêlune bae apa.
--- [1048] ---
Petruk : Sabar, sabar, Kang Garèng, saiki takbanjurne dhisik caritaku. Satêkaku ing kantor gupêrnuran, sarana dilantarake mas upas aku luwih dhisik sowan karo bêndara ajung transêlatur. Karo panjênêngane iki aku wis têpung, Kang Garèng.
Garèng : Wayah, wong grapyak kathik bakyak, nèk bakyak kuwi rak bangsane thèklèk.
Petruk : Iya, iya, Kang Garèng. Marang ndara ajung transêlatur aku banjur crita
Êmbuh, aku ora ngrêti pangkat apa. Kala samono, Kang Garèng, celenganku cara Lônda takbobok kabèh, prêlu arêp kanggo ngladèni bêndara gêdhe Lônda iki.
Garèng : Dadi kowe banjur omong cara Lônta, ta, genea ora cara Jawa bae, basa sing mlipis,
ndara tuwan rêmbugan karo aku kuwi, tansah disêlani undang-undang: ju-ru-tu-lis, utawa salah siji jênênge klèrêk Jawa, banjur: nôndha astani layang, maos layang, lan sapiturute.
Garèng : Nèk adatmu, ditômpa kaya ngono kuwi bae matamu wis rada abang, sabab rumasamu: anggone nômpa kowe kaya alah ora kae.
Petruk : Ora babar pisan, sabab aku rumasa: manganggo cara Jawa. Ana ing kono aku matur marang bêndara gêdhe Lônda mau, yèn aku sowan prêlu arêp anêksèkake anggonku wis têkan ing Ngayoja, jalaran
aku ora ambil kêpala mumêt. Sabanjure aku nuli matur mangkene: ing sarèhne aku ora bisa kêtêmu tuwan kontrolir, dadi dina iki aku têmtune ora bisa apa-apa, aku saiki arêp nyang Magêlang bae. Wangsulane ndara tuwan: kowe mêsthi kêtêmu dhisik karo tuwan kontrolir. Wangsulanku: aku ora prêlu dimêsthak-mêsthèkake. Rak wis pira-pira aku gêlêm mrene iki. Aku dudu...
Garèng : Sê-top. Rak lidok, yèn banjur muring-muring. Kuwi aja kok tômpa sing kêpriye-kêpriye. Bokmanawa pancèn mula wis padatane cara Lônda ing Yoja iya ngono kuwi.
Pasar malêm kraton 200 taun. Pasar malêm ingkang kangge maargya adêging karaton Surakarta sampun 200 taun, kabikak wiwit tanggal 9 dumugi 22 Maart 1939.
ingkang wicaksana andhawuhakên nyuwak pranatan taun 1934 ingkang suraosipun ngirid cacahing punggawa
ngawontênakên commissie ing nagari-nagari ingkang nindakakên pandadaran pilihan dhatêng para priyantun pangrèh praja tiyang siti ingkang ing taun 1938 pantês sinau ing Bestuursacademie. Ingkang sampun katêtêpakên, commissie tumrap Jawi Kilèn, Jawi Têngah tuwin Jawi Wetan.
Asistèn wêdana botên pêrlu gadhah auto. Kawartosakên, parentah badhe andhawuhakên, para asistèn wêdana botên pêrlu gadhah auto, awit kathah asistèn wêdana ingkang kêcingkrangan jalaran saking anggèning gadhah auto.
Golongan-golongan ingkang sami badhe dhatêng Pasar Gambir. Wontên wartos, Tuwan San Gui ing Surakarta, ngawontênakên golongan badhe ningali Pasar Gambir, mawi urunan tiyang satunggal f 7.50, namung kangge waragad lampah wongsal-wangsul. Makatên ugi pakêmpalan Surya ugi badhe ngawontênakên golongan ningali Pasar Gambir, mawi urunan tiyang satunggal f 16.-, sampun kalêbêt kangge waragad punapa-punapa.
Asil siti ingkang majêng. Ing wêkdal punika pamêdal siti ing tanah ngriki ingkang majêng, isi jarak, tumrapipun wontên Jêpan majêng sangêt. Kacariyos lisahipun prayogi sangêt kangge nglisahi sanjata mêsin. Jagung ugi majêng sangêt, dipun bêtahakên wontên ing Jêpan kangge têdha ayam, bèbèk tuwin sanès-sanèsipun.
Madosi badhe têmbaga. Jalaran panêdha saking sajawining praja ambêtahakên têmbaga, nagari lajêng miji Ir. Van Bemmelen supados pados pêlikan têmbaga ing Jawi Têngah. Pinanggihing pangudi, tumrap Jawi Têngah, badhenipun têmbaga botên sae.
Papan paboyongan ingkang dipun pilih. Miturut wartos, tumrap têtiyang ing Purworêjo tuwin Kêbumèn, ingkang kathah sami milih papan paboyongan ing Lampung tuwin Palembang tinimbang papan paboyongan ing Selebes.
Bestuursacademie. Tumrap abdi dalêm pangrèh praja ing Kasultanan Ngayogyakarta ingkang calon malêbêt Bestuursacademie, 1 R.Ng. Joyomartono, asistèn wêdana ingkang kabantokakên dhatêng kantor
Karampungan bab prakawis ngêthok jêmpol. Raad van Justitie ing Surabaya sampun angrampungi prakawisipun sudagar auto ingkang ngêthok jêmpol,
kantor dagang ing Surabaya, kapapanakên sawatawis dangunipun ing afdeeling Algemeene Economische Aangelegenheden ing Departement van Economische Zaken, kangge nindakakên padamêlan kawigatosan ing bab ngicalakên sambutanipun
Palembang-Singapura dhatêng Saigon. Lampah punika tumrap sêrat-sêrat limrah kawêwahan 5 gr. ugi ngêwrat kartupos 10 sèn tuwin postwissel. Tumrap kintunan wau ing pojoking amplop prênah nginggil sisih kiwa kacirènana Per Luchtpost/Par Avion.
lichtingsdienst. Ingriku ngrêmbag babagan têtanèn kanthi toneel minangka propaganda. Ugi mawi mitongtonakên gambar-gambar sorot dening Ir. Wulff, hoofd landbouwkundig instituut ing bab babagan bibit ing Malaka.
Muring-muring golongan Arab ing Surabaya sirêp. Sampun sawatawis dintên golongan Arab ing Surabaya sami muring-muring, jalaran wontên toneel ingkang dipun adani dening P.A.I. ingkang raosipun ngrèmèhakên dhatêng golongan Arab. Bab punika lajêng dipun dhatêngi Tuwan Alatas, warga Raad Kawula, lajêng sagêd dipun sirêp. Saha salajêngipun toneel wau, ingkang dipun namakakên Fatimah botên badhe dipun pitongtonakên malih.
S.D.S. mlampah ing wanci dalu. Wiwit benjing tanggal 27 Augustus dumugi tanggal 12 Sèptèmbêr ngajêng punika, ing salêbêtipun ing Purwokêrto wontên pasar malêm, S.D.S. badhe ngawontênakên tram mlampah ing wanci dalu. Tram ingkang saking Purbolinggo bidhal jam 7, wangsul jam 1 dalu.
Malaria nyandèkakên paradanipun wadya lautan. Jalaran saking
benjing tanggal 31 Augustus punika, wadya lautan botên tumut parade wontên ing Bêtawi, kasamarakên manawi jalaran saking labuhing kapal wontên Tanjungpriok lajêng wontên tiyang ing kapal lajêng kêtularan malaria. Makatên ugi ing bab barisan kapal pêrang benjing tanggal 6 Sèptèmbêr inggih dipun sandèkakên. Dene barisan kapal pêrang wau badhe katindakakên wontên ing Surabaya, ugi tanggal 6 Sèptèmbêr.
Mar ing Bêtawi, nyêrêg dhatêng toko jampi bangsa Tionghwa Anggur Prawan ugi ing Bêtawi anggèning pasang pariwara wontên ing sêrat kabar ingkang sairib kalihan gambaripun Advertentie-Bureau wau ingkang kangge reclame Philips. Panyêrêgipun wau kaanggêp nyambut tanpa têmbung. Ing bab punika De La Mar nêdha kapitunan f 50.-, saha arta wau lajêng kangge darma Fonds amal Tiongkok. Anggur Prawan ingkang dipun sêrêg dhangan ing manah, lajêng ambayar, salajêngipun sampun
pangadilan ing Bêtawi. Inginggil punika ngêwrat gambaripun Mr. Dr. Radèn Supomo, pangarsa Landraad ing Purworêjo, ingkang katêtêpakên dados wakilipun Prof. Mr. B. ter Haar mahaguru ing pamulangan luhur pangadilan ing Bêtawi, kados ingkang sampun sumêbar mênggah ing pawartosipun.
Darah Honggowongso. Gêgayutan kalihan pèngêtan adêging karaton Surakarta sampun 200 taun, wontên babadan komite ingkang ugi tumindak angguyubi, ingkang madêg saking darahipun Mas Tumênggung Honggowongso, satunggiling bupati ingkang katingal kala jaman pindhahipun karaton Kartasura dhatêng Surakarta. Komite wau warganipun: K.P. Jurumartani, ing Surakarta, K.R.A.A. Arungbinang, Bupati Kêbumèn, K.R.A.A. Sosrodiprojo, Bupati Wonosobo, K.R.A.A.
loterij dhatêng Muhammadiyah. Wontên wiraosan, ing bab loterij ingkang sampun dipun gêbag, wontên ingkang nyêbutakên "kangge Muhammadiyah", punika nyatanipun Muhammadiyah namung angsal panduman f 8000.-, têka botên sadaya. Bab punika Hoofdbestuur Muhammadiyah lajêng mitêrang dhatêng Departement van Justitie. Mênggah katranganipun, têtêmbungan ingkang kawrat ing loterij wau botên atêgês pandumanipun dhatêng ngriku sadaya, punika namung mêndhêt, ing kala punika namaning Muhammadiyah ingkang pinuju dhawah giliran ingkang kapacak. Dene nyatanipun, ugi kathah pakêmpalan-pakêmpalan sanès ingkang nêdha panduman kados makatên.
Suntikan pest ing Bandung. Wiwit benjing tanggal 1 Sèptèmbêr ngajêng punika, regentschap Bandung badhe wiwit nindakakên suntikan pest. Ing sabên dintên badhe nyuntik tiyang 1500. Kintên-kintên ing tanggal 4 Februari 1939 sampun rampung.
S.S. nyobi lampah Surabaya-Malang. Benjing wiwit tanggal 1 November ngajêng punika, S.S. badhe miwiti ngrikatakên lampahing sêpur saking Surabaya dhatêng Malang, tuwin kosok-wangsulipun. Rikating lampahipun badhe kadadosakên 100 km ing dalêm saêjam.
Patilasan ing Krapyak, Ngayogya. Ing sakidul kitha Ngayogya wontên patilasan ingkang pandamêlipun sêsarêngan kalihan pandamêlipun tamansari. Patilasan wau ing kina krapyak mênjangan, kagêm manawi panjênêngan nata lêlangên ambêbujêng. Ingriku wontên griya-griyanipun tembok sampun risak, ing kinanipun kagêm palêrêman. Miturut wartos, patilasan wau badhe dipun mulyakakên dening pakaryan babagan barang kina.
Tiyang minggah kaji. Ing taun punika kathah tiyang ingkang badhe minggah kaji. Dumuginipun sapunika tiyang ingkang gadhah panêmbung dhatêng Kongsi Tiga sampun wontên tiyang 3500. Ingkang badhe kangge ngangkatakên dipun sadhiyani kapal 12, inggih punika
bidhal ing wêkasaning wulan punika, dene Pulo Laut ing wiwitaning wulan Sèptèmbêr. Ingkang minggah kaji punika ingkang kathah saking Sumatra tuwin Borneo.
Sampun damêl sarêm malih. Wiwit tumapaking mangsa têrangan punika, pasarêman ing Madura sampun wiwit damêl sarêm malih. Nanging jalaran saking kawontênaning mangsa, pamêdalipun ing taun punika badhe suda.
Sêsakit malaria ing Serang. Ing bawah ondêr dhistrik Cimarga, Serang, pinanggih wontên têtiyang kêtrajang sêsakit malaria. Ing bab punika Pakaryan Kasarasan tuwin pangrèh praja lajêng nindakakên rêrigên sampun ngantos kêlajêng-lajêng nular.
Politieschool. Tumrap pangajaran dados hoofdagent ing Politieschool ing Sukabumi, ingkang katampèn wontên tiyang 77.
Supartadisastra tuwin Suhud Natakusumah. Ingkang 71 bangsa Eropa.
Kangjêng tuwan ingkang wicaksana paring darma. Kawartosakên, Kangjêng tuwan ingkang wicaksana aparing darma dhatêng paboyongan I.E.V. Giesting ing Lampung tuwin griya pamiyaran lare lola gadhahanipun pakêmpalan wau kathahipun f 500.-.
Tatanan tumrap griya pamulangan. Wêwakiling parentah ing Raad Kawula aparing katrangan, bilih griya-griya pamulangan kêdah dipun dandosi manut wêwangunan ingkang dipun tamtokakên. Botên kenging kadamêl sakajêng-kajêngipun.
stelling, kathah ingkang migatosakên. Voorzitter comite Trip mêdharsabda, mratelakakên kajênging tentoonstelling punika, inggih punika ngatingalakên kamajêngan ing salêbêtipun Sri Bagendha Maharaja Putri jumênêng nata. Tumrap tanah Indiya ing bab jêmbaring kabudayan, bab lisah tuwin sanès-sanèsipun.
Sultan Langkat. Tindakipun Sultan Langkat sampun dumugi Den Haag.
Rêrêsah ing Palestina. Kala tanggal 13 ing sacêlakipun Nablus wontên campuhaning wadya Inggris tuwin golongan Arab ingkang pating salêbar. Wontên tiyang Arab ingkang tiwas tuwin pintên-pintên ingkang kacêpêng sami nandhang tatu. Ing margi agêng Jaffa tuwin Jeruzalem wontên tiyang Yahudi 2 dipun sanjatani, sami nandhang tatu rêkaos. Ing sacêlakipun Nablus wontên pulisi Arab dipun sênjata. Ing sacêlakipun Tulkarem wontên bom dhawah ing sêpur ingkang momot barang-barang. Pintên-pintên gêrbong ingkang uwal saking ril. Wontên pipa lisah ingkang dhatêng lautan têngah dipun pêdhot ing tiyang wontên sacêlakipun Baisan.
Wadya Tiongkok unggul. Wadya Tiongkok ing Tungkwan sagêd majêng ingkang langkung saking pangintên ngangsêg dhatêng Shansi, laminipun 2 minggu. Ingriku sagêd
Mansyukuo 580, wadya Jêpan ingkang kêtaton 4600, sagêd ambêskup sanjata 2604, sanjata mêsin 86, ingkang ènthèng 343, sêpur 80, vrachtauto 200, tuwin sanès-sanèsipun.
Pêjahipun Polwic ingkang dipun kêrêg dening kêthèk bangkokan ingah-ingahanipun piyambak wau, lajêng dados rêmbag ing sêrat-sêrat kabar ing Londhên kanthi rame sangêt ngantos sawatawis dintên dangunipun. Lodgrèstuk ugi maos pakabaran ingkang makatên punika. Murih asmanipun sampun kabêkta-bêkta, panjênênganipun botên kêndhat anggènipun tansah jagi-jagi. Amila sabên dintên panjênênganipun botên towong anggènipun mundhut priksa dhatêng pulisi ing bab anggènipun ngupadosi kêthèk bangkokan. Botên beda kados tiyang kathah, makatên ugi Lodgrèstuk tansah migatosakên dhatêng musnanipun kêthèk ingkang amêjahi ingkang ngingah wau. Botên watawis dintên panjênênganipun Lodgrèstuk nampi pawartos, bilih ingkang putra dèrèng dumugi ing sêkolahan ingkang dipun sêdyakakên ing sakawit. Ewasamantên ing kala punika Lodgrèstuk ugi dèrèng kagungan panyana, bilih dèrèng dumuginipun ingkang putra wontên ing sêkolahan wau, sagêd ugi gêgayutan kalihan musnanipun kêthèk bangkokan ingkang amêjahi Polwic, sarêng sampun kapêngkêr sawulan, saking panitinipun pulisi, lajêng wontên pawartos, bilih putranipun botên èstu bidhal saking Londhên, nanging ujug-ujug lajêng mandhap saking sêpur, saha lajêng dhatêng ing griya pondhokanipun Polwic. Ing ngriku Tarsan lajêng mangrêtos, bilih ingkang putra botên kenging botên têmtu gêgayutan kalihan musnanipun kêthèk bangkokan wau.
Sasampunipun kusir kreta ngêtêrakên Jak dumugi ing ngajênging griya pondhokanipun Polwic, lajêng botên wontên tiyang sanès ingkang nyumêrêpi kadospundi kadadosanipun Jak salajêngipun. Makatên ugi botên wontên tiyang ingkang sumêrêp dhatêng pundi plajêngipun kêthèk bangkokan. Tiyang ingkang nyewakakên griya pondhokan dhatêng Polwic, sarêng dipun têdahi gambaripun Jak, sanalika botên pangling, saha lajêng nyariyosakên, bilih lare punika ingkang asring sangêt nuwèni Polwic wau, nanging kajawi punika piyambakipun botên sumêrêp punapa-punapa. Ing sacakêtipun griya pondhokanipun Polwic punika wontên pagêripun tembok ingkang inggil. Miturut katêranganipun pulisi ingkang anitipriksa kawontênanipun ing ngriku, kados mokal saupami lare wau sagêda miruda mêdal ing ngriku.
Kacariyos, lêt sadintên saking pêjahipun Polwic wau, ing palabuhan ing Dhopêr wontên lare jalêr neneman anganthi êmbahipun èstri ingkang pinuju sakit, minggah ing baita. Tiyang èstri sêpuh wau kêkudhung rapêt sangêt. Lan jalaran saking sakit tuwin ringkihipun, anggèning minggah dhatêng baita malah kapêksa kêdah dipun gotong mawi kursi.
Lare neneman wau botên suka manawi wontên tiyang ingkang nêdya ambantu, sadaya-sadaya badhe dipun tandangi piyambak. Dalasan rêrêsik kamar kemawon, mêksa badhe dipun lampahi piyambak. Miturut cariyosipun, êmbahipun punika sakit bingung, manawi sumêrêp tiyang sanès, sok lajêng saya sangêt sêsakitipun wau. Jalaran saking punika botên wontên tiyang ingkang sumêrêp kawontênanipun ing salêbêting kamaripun wau. Dene mênggahing lare neneman, wujudipun Inggih limrah botên beda kados lare sanès-sanèsipun, badanipun gagah lan saras. Kadhangkala lare wau ugi asring mêdal saking kamaripun, saha lajêng kêkêmpalan kalihan têtiyang ingkang sami numpak kapal sanèsipun, utawi kalihan para opsiring kapal, malah kadhangkala ugi sok ngêmpali para matrus. Sêsrawunganipun andêmênakakên sangêt, amila sadaya tiyang ing baita wau sami rêmên dhatêng lare neneman kasêbut ing nginggil.
Têtiyang ingkang sami numpak baita wau, wontên satunggal ingkang asli saking Amerikah, nama: Kondhon. Mênggah nyatanipun, Kondhon punika satunggiling durjana tuwin tukang ngapusi, ingkang wontên ing Amerikah tansah pinadosan ing pulisi. Ing sakawit piyambakipun botên mrêduli babarpisan dhatêng lare neneman wau, nanging ing satunggiling dintên piyambakipun andêngangi lare neneman wau angrogoh gulungan arta krêtas saking kanthongipun. Wiwit punika Kondhon lajêng tansah ambudidaya sagêda sêsrawungan kalihan lare neneman punika. Kanthi gampil piyambakipun sagêd pikantuk katêrangan, bilih lare neneman wau kesahipun namung kalihan êmbahipun [ê...]
[...mbahipun] èstri kemawon, tur êmbahipun sawêg ginanjar sakit sangêt. Dene tiyang kalih wau ingkang nêdya kajujug ing tanah Aprikah sisih kilèn. Kajawi punika Kondhon sumêrêp, bilih namanipun lare neneman wau: Biling lan ing papan ingkang badhe dipun jujug wau, botên anggadhahi sadhèrèk utawi mitra. Nanging punapa sêdyanipun wontên ing ngriku, lare neneman wau botên purun balaka. Ing bab punika Kondhon botên nêdya ngoyak-oyak, sêsêrêpan ingkang samantên wau, tumrap piyambakipun sampun anyêkapi kangge kabêtahanipun.
Sampun rambah-rambah Kondhon nyobi ngajak main kêrtu dhatêng lare neneman wau. Nanging ingkang minôngka badhe kangge kurbanipun wau tansah botên sagah angladosi. Para numpak baita sanès-sanèsipun ing sêmu nêpsu sangêt dhatêng Kondhon anggènipun tansah ngojok-ojoki main dhatêng lare neneman wau, ing wusana Kondhon lajêng ajrih, sarta nuntên ngupados akal sanès anggènipun nêdya ngangkah artanipun lalare. neneman kasêbut ing nginggil.
Sarêng anggènipun lêlayaran sampun watawis dangu, ing wusana baita wau lajêng labuh wontên pasisir ingkang cêlak wana parêdèn. Dene ingkang katingal saking baita, kadosdene ngongkang sagantên, los-losan cacahipun sadasa, ingkang mracihnani, bilih ing ngriku punika sampun sawatawis kasrambah ing kasusilan. Ing sawingkinging los-los watawis têbih, wontên ing sapinggiripun wana, katingal gubug pintên-pintên, inggih punika griyanipun tiyang siti ing ngriku.
Lare jalêr neneman kasêbut ing ngingil, ing kala punika leyangan ing hèking baita kalihan anêningali kawontênanipun ing ngriku, nanging ingkang tansah dipun tingali punika, sanès griya-griya damêlan tiyang ingkang pating jênggunuk wontên ing pinggiring sagantên, ngêmungakên wana parêdèn ingkang katingal ijêm maya-maya wit-witanipun. Kadospundi ingkang dados gagasanipun lare wau, botên wontên tiyang ingkang badhe sagêd anggagapi. Dumadakan ing kala punika lare wau kèmutan dhatêng ingkang rama tuwin ingkang ibu, ingkang ing samangke têmtunipun nandhang sungkawa agêng dene katilar ingkang putra tanpa kasumêrêpan dhatêng pundi purugipun. Sanalika ngriku piyambakipun ngraos kaduwung dene dados jalaran sungkawanipun ingkang rama tuwin ingkang ibu wau. Salêbêtipun lare neneman anggagas ingkang makatên punika, dumadakan lajêng mirêng suwaranipun opsir kapal ing sacakêtipun ngriku, ingkang sawêg suka prentah dhatêng punggawanipun angandhapakên momotan wontên palabuhan alit wau.
Lare neneman lajêng anyakêti opsir wau sarta apitakèn: Benjing punapa wontên kapal malih ingkang saking ngriki bidhal dhatêng Inggris.
Opsir kapal mangsuli: Sawatawis dintên malih kapal ingkang nama Emanuèl dumugi ing ngriki, ingkang lajêng têrus dhatêng Inggris. Sasampunipun cariyos makatên wau, upsir kapal lajêng anglajêngakên anggènipun suka prentah dhatêng para punggawanipun wau.
Kadosdene ingkang sampun kacariyosakên ing ngajêng, sêdyanipun lare jalêr tuwin êmbahipun èstri wau badhe dhatêng Aprikah sisih kilèn. Dene palabuhan alit ingkang dipun kèndêli ing baita wau, sajatosipun inggih wontên ing Aprikah ingkang sisih kilèn, amila tiyang kêkalih wau inggih kêdah mandhap wontên ing ngriku. Tumrapipun lare jalêr kasêbut ing nginggil, kanthi kangelan sarta rêkaos sangêt anggènipun mitulungi ngandhapakên êmbahipun èstri saking baita dhatêng baita jungkung ingkang ambêkta dhatêng ing dharatan. Awit lare wau botên suka tiyang sanès ambiyantu, sadaya-sadaya namung badhe katindakakên piyambak. Nanging danguning-dangu êmbahipun èstri wau inggih sagêd dipun andhapakên wontên ing baita jungkung. Sarêng êmbahipun èstri sampun sagêd angsal papan ingkang sakeca, piyambakipun lajêng linggih anjèjèri. Mênggahing lare neneman punika, jalaran saking tumêmênipun anggèning anjagi êmbahipun èstri wau, ngantos botên sumêrêp, bilih gêbunganipun arta kêrtas dhawah ing sagantên.
Sarêng lare neneman tuwin êmbahipun èstri wau sampun mandhap ing dharatan, Kondhon enggal-enggal ngundang tiyang tukang baita, kapurih ngandhapakên wontên ing palabuhan ngriku. Sadumuginipun ing dharatan, piyambakipun anyingkiri gêdhong susun kalih, inggih punika hotèl ingkang dipun pondhoki dening lare neneman tuwin êmbahipun èstri wau. Mênggah pikajêngipun, supados para ingkang numpak baita sanès-sanèsipun, sampun ngantos anggadhahi pandakwa, bilih Kondhon nêdya tindak awon dhatêng lare neneman punika. Dene anggènipun purun lumêbêt ing ngriku, sarêng sampun pêtêng babarpisan.
Ing kamar wingking ing lotèng ingkang nginggil piyambak, kanthi rêkaos lare neneman wau suka katêrangan dhatêng êmbahipun èstri, bilih piyambakipun nêdya wangsul dhatêng Inggris malih. Saha anêrangakên, bilih êmbahipun èstri kenging kantun wontên ing Aprikah ngriku, nanging piyambakipun piyambak wajib kêdah wangsul dhatêng panggenaning tiyang sêpuhipun malih, ingkang ing kala punika têmtu nandhang sungkawa ingkang tanpa upami dening musnanipun piyambakipun wau. Sarêng sampun anêrangakên punapa ingkang dados pikajênganipun dhatêng êmbahipun èstri, lare neneman wau lajêng sagêd tilêm kanthi sakeca, tuwin lajêng anyupêna pinanggih kalihan rama ibunipun. Badhe kasambêtan.
No. 34, 20 Augustus 1938, Taun IX
KAWÊTOKAKE SAMINGGU SAPISAN DENING BALE PUSTAKA BATAVIA-CENTRUM. RÊGANE
Ana bocah jênêng Harno, iku sasêdulur kalêbu sing ênom dhewe, umure kira-kira limang taun, duwe kangmas siji lan mbakyu uga siji. Kangmase aran Harso, wis sêkolah, malah wis nang klas 6, dene bakyune ana ing klas 3. Harno dhewe durung sêkolah, jalaran umure durung gênêp 5 taun. Mungguh kênaa mêngkono, pancène wis kêpengin bangêt sêkolah. Yèn sêdulure lagi padha sinau maca utawa etung, wah anggone ngrungokake, kêtara bangêt yèn kêpengin bisa kaya sêdulur-sêdulure mau, apamanèh yèn kangmase lagi nunggang sêpedha, wah anggone kêmêcêr. Dhèwèke uga duwe sêpedha, nanging sing rodha têlu, yèn dolanan utawa nunggang sêpedhane sing rodha têlu mau ora kêna mêtu saka pêlataran.
Anuju sawijining dina Harno lagi dolanan manèh ana ing pêlataran, dumadakan wêruh sêpedhane kangmase sumendhe ana ing tembok,
wis gêdhe ta, yèn nunggang sêpedha sing rodhane têlu rak ya wis kêgêdhèn aku iki. Yèn aku ora bisa nunggang sêpedhane mas Harso, mundhak ora disêkolah-sêkolahake dening ibu, disêngguh isih cilik bae." Nanging barêng ngadêg ana sangarêpe sêpedha mau, kok ora gadug arêp munggah ing zadel. Enggal-enggal anjupuk kursi kanggo pancadhan; ananging sarèhne ora kuwat njunjung, kursine banjur digèrèd kanthi rêkasa. Ora antara suwe kursi wis ana ing sacêdhake sêpedha mau. Harno munggah kursi nuli lungguh ing zadeling sêpedha. "E, la kok seje karo sêpedhaku."
Pamikire, "Sikilku kok ora bisa gadug ing pedhale." Mula banjur ora bisa mingsêr-mingsêr.
Ora antara suwe nuli nêmu akal. Sikil sing têngên
sêpedha. Wah larane tanpa upama.
Dhisike Harno arêp ora nangis, nanging ora bisa obah, amarga kêtindhihan sêpedha kang abot mau. Suwe-suwe olèhe crocosan sarta jêrit-jêrit sarosane, nganti kamirêngan ing ibune, kang enggal-enggal mêtu niliki.
Ibune bangêt kagète barêng krungu anake bêngok-bêngok ana ing ngisor sêpedha. Enggal sêpedhane dijunjung, tangan lan sikile Harno digagapi, tujune ora ana sing putung. Harno nuli dibopong lan ditakoni apane sing krasa lara. Harno nuduhake dhêngkule sing babak, gêtihe dleweran, saka kêna krikil lancip-lancip.
Tatune Harno banjur dirêsiki, ditambani nuli diblêbêd dening ibune. Saiki larane wis suda.
Ing saiki Harno wis mangêrti lan rumasa isih kêcilikên, durung bisa nunggang sêpedha rodha loro.
Sawise diênêng-ênêngi lan diwènèhi panganan ing ibune. Harno banjur calathu: "Bu, bu, aku ora manèh-manèh nunggang sêpedhane mas Harso, prasaku kok sêpedhaku luwih apik katimbang karo duwèke mas Harso."
Bocah-bocah akèh sing padha ngêrti gunane langèn, yaiku panunggalane ulahraga. Tumrape wong ing nagara Eropah langên iku kêgolong ulahraga utama.
Ing dhuwur iki gambare para ulahraga langèn ana ing kali Sambas, tanah Borneo.
Dhèk jaman biyèn ana sawijing ratu sing bangêt digdayane, kongsi akèh para ratu liya nagara sing padha anungkul aris. Panjênêngane kagungan pramèswari kang bangêt ditrêsnani; luwih-luwih barêng sang pramèswari anggarbini, saya mundhak sihe. Nanging kawruhana ana sawijining ampile sang prabu sing sêrik marang sang pramèswari, nêdya gawe piala, matur sang prabu sing ora-ora, nanging ature ora didhahar babarpisan.
Kacariyos barêng sang pramèswari ambabar, miyos kêmbar, kakung kabèh, banjur dicolong dening ampil sing srèi, lan drêngki mau, disalini kirik. Dene jabang bayi mau nuli diwadhahi bokor loro, ngutus Kêmplu, yaiku sawijining punakawan, ngèlèkake ing bêngawan. Nanging sing anggumunake, dene barêng bokor loro mau kasèlèh ing banyu, sing siji mandhêg bae, êmoh ngentir, sijine anggêblas rikat bangêt, bêbasan sakêdhèping netra, wis ora ketok. Mangkono mau ndadèkake ndomblonge Si Kêmplu, nganti ora wêruh yèn dhèwèke dicêkêl punggawa kono lan bokor isi jabang bayi nuli dikon anggawa, arêp dilapurake sang prabu.
Kocapa sig ana kêdhaton, ampil sing ambêk siya mau, banjur gita-gita atur uninga marang sang prabu, yèn sang pramèswari ambabar miyos kirik. Midhangêt atur mangkono mau, sang prabu bangêt dukane, arêp nyarirani sang pramèswari
Kêmplu banjur munjuk apa larah-larahe, mula ampil mau nuli dikêthok gulune, dene Kêmplu ditundhung ora parêng manggon ana nagara kono. Jabang bayi mau nuli
kang saiki wus diwasa dadi nangkodane prau layar, jalaran diutus sang prabu mênyang tanah sabrang nyaosake batur tukon kanggo tandha sih katrêsnan.
Kacarita gegeran sing kasêbut dhuwur mau, nalika lakuning prau durung adoh saka nagarane sang prabu, wis nêmoni bêbaya angin sing gêdhe bangêt, diuncal-uncalake mrana-mrene. Cagake layar putung dadi pirang-pirang, lakune prau mau banjur manut sakarêpe angin, kayadene digawe dolanan.
Takêran sing 4 litêr diisèni lênga kêbak, banjur diêsokake ing takêran sing 10 litêr. Takêran sing 4 litêr diisèni manèh kêbak, banjur diêsokake ing takêran sing 5 litêr. Takêran sing 5 litêr durung kêbak isih kurang 1 litêr. Takêran sing 4 litêr banjur diisèni manèh kêbak lan diêsokake ing takêran sing 5 litêr. Turahe lênga sing ana ing takêran sing 4 litêr, kari 3 litêr. Lênga 3 litêr iki banjur diêsokake ing takêran sing 10 litêr mau. Dadi takêran sing 10 litêr isi lênga 4 litêr + 3 litêr = 7 litêr. Lênga 7 litêr iki banjur diwènèhake marang bocah mau.
CANGKRIMAN TAUN 1938 (PÊNGASAH PIKIR).
1. Cêkakane Bale Pustaka. | 3. Kali ing Borneo. | 5. Bumbu pawon. | 9. Kawine sagara. | 10. Kanggo udud. | 11. Omah panggonane wong dol-tinuku. | 16. Kutha ing Sumatra. | 17. Gunung kang dhuwur dhewe satanah Jawa. | 18. Pênanggalan.
2. Kutha ing Borneo | 4. Kutha ing Jawa Wetan. | 3. Lêlara kulit. | 5. Asmane kang ngêmbani T.B. | 6. Araning wayang lulang. | 7. Peranganing awak. | 8. Cara
klas kudu mênêng kabèh, nganti kowe kabèh padha bisa krungu tibaning dom."
Sanalika bocah-bocah padha mênêng kabèh. Dumadakan Surat muni : "Pak Guru, mbenjing punapa anggèn panjênêngan ndhawahakên domipun?"
A : "Upama wayah bêngi, kowe mlaku-mlaku ing satêngahe alas gung liwang-liwung, dilalah kêpêthuk macan, apa kowe ora wêdi?"
A : "Apa sababe kok kowe ora wêdi?"
B : "Sabab, iku mung upama bae!"
Sardi : "Esuk-esuk kok tuku rujak ta, No, kaya wong nggragas!"
Sarno : "Yèn arêp, ambok iya tuku, timbang ngêlokake."
Sardi : "Êndi dhuwite, daktuku."
Bu gêdhe nyênèni anake wadon: "Bocah saiki ora ngêrti gawean ngomah, gawene playon bae, hara Sri, dom kuwi kanggo apa?"
Sri : "Mêsthine bae... kanggo
Dhèk jaman biyèn ana alas gêdhe, ana sawijining ratu sing arêp mbêbêdhag karo pêdhèt, wêdhus lan cêmpe. Olèh-olèhane arêp diêdum warata. Mêsthine bae kewan têlu cilik-cilik mau matur sêndika lan uga mêmuji marang kaadilane ratune. Pêdhèt dikon ana sisih lor, cêmpe ana wetan, wêdhus ana kidul lan singa bakal nanggulangi mangsane ing sisih kulon.
Nuli wiwit nggropyok; ora antara suwe cêmpe bisa olèh kidang, andadèkake bungahe kewan papat mau. Barêng wis padha nglumpuk, singa banjur calathu: "Saiki daketunge, ana kewan pira sing nggropyok iki mau... pêdhèt, wêdhus, cêmpe, singa... ana papat, dadi kidange dakbagi dadi papat... Lah, sing saprapat iki: aku, awit, iki bageanku, sing saprapat iki iya bageanku, awit aku iku ratumu, lah sing saprapat iki ya aku manèh sing anduwèni, amarga aku iki rosa dhewe, lan... sapa-sapa sing wani anjupuk sing saprapat iki, bakal dakmangsa saiki uga!"
Kewan têlu liyane banjur padha lunga saka kono kanthi gêla pikirane lan sanalika iku uga ilang pangaji-ajine nyang ratune, awit ratu
mrèmbèt pagêr | Ayo kanca ngudi kawruh, | Sing tabêri cikbèn pintêr.
II. Ulik-ulik, manuk tuhu, | Manuk tuhu saba bêngi, | Mumpung cilik dha sinau, | Lan bêcik sing ngati-ati.
III. Tuku nanas nggawa bantal, | bantal dawa dinggo turon, | Ing jroning klas aja nakal, | Ora kêna padha guyon.
IV. Tuku nanas durung matêng, | Nanase didhahar ibu, | Ing jroning klas kudu antêng, | Manuta dhawuhing guru.
V. Cah klêlêp dicokot asu, | Asu lara mangan kupat, | Srêgêpa nggone sinau, | Cikbèn bisa munggah pangkat.
VI. Mbêdhil macan mlayu ngetan, | Macane mangan mênjangan, | Kapintêran iku gaman, | kanggo gêdhe golèk pangan.
Sunyoto p/a M. Prawirodiharjo. Gep. Klerk. S.S. Waru. Pitakonmu bab sayêmbara sabun lux aku kok ora pati têrang, jalaran aku dhewe iya ora milu. Mêsthine yèn wis kabukak, iya ora suwe banjur kapacak, sing uwis rak iya mêngkono, ta.
Parikesitty, Blitar. Dhèk biyèn kowe wis tau nakokake salah sawijining kêponakane Bu Mar kang manggon ing Bandung, ing ngisor iki adrèse, yèn kowe duwe pêrlu
apik-apik, nanging sing loro, yaiku "Mêlasi" lan "Cakar" ora mêsthine kanggo Taman Bocah. Lêlucon kaya ngono kuwi pantês-pantêse kanggo wong tuwa. Dene sing liyane loro, yèn ana papan, bokmanawa kapacak.
Sutarsih, L.L. Rêtna Murti, Rêmbang. Pitêpunganmu wis daktampa kanthi sênêng. Sukur, yèn kowe milu urun ngisèni Taman bocah. Nanging karangan sing kokkirimake isih kurang apik, coba yèn kowe kobêr gawea manèh. Wis jamak lumrah, yèn lagi sinau kuwi ora mêsthi kabênêran.
lan aku wis ngêrti mungguh sing dadi karêpmu. Sajake kowe kok mangkêl, dene Bu Mar ora tau gêlêm macak
apa. Bokmanawa besuk ya To, yèn ana sing gêlêm motrèt Bu Mar, bakal dakpacak ing Taman Bocah.
Sri Wulan, Sêmarang. O, dadi saiki kowe mbanjurake sêkolahmu nyang Sêmarang, ya sokur ta. Sanajan ta saiki ora langganan T.B., nanging karo ibumu rak
dene kowe arêp milu lêlumban ing Taman Bocah. Yèn ngirimi karangan nganggo postblad utawa briefkaart ya kêna, anggêre cêtha bae panulise, dene yèn akèh karangane iya nganggo layang têpungan utawa document. Geneya kowe ora ndhèrèk bapak nalika
kowe saiki wis ora dadi guru, mingsêr juru tulis anggêntèni têtêpunganmu kang mulih nyang tanah Jawa. Ananging barêng krungu, manawa andadèkake sênêngmu dene munggah dadi juru tulis, aku banjur milu bungah lan mêmuji, muga-muga langgênga sing dadi kasênênganmu mau. Pêrkara dhuwit pêmbayaran
Andadèkake cuwaning atiku, dene kowe arêp pêpisahan karo Taman Bocah, jalaran bapakmu lèrèn anggone dadi langganan Kêjawèn. Andarsien, yèn kowe pancèn trêsna têmênan karo Taman Bocah apadene karo Bu Mar, mêsthine rak iya bisa ta dadi langganan Taman Bocah bae sing murah, dene yèn isih kakehan tumrap kowe dhewe, iya bêbarêngan karo salah sawijining kancamu.
Menakjingga, Munthilan. Wah bungahku tanpa upama, kowe arêp milu lêlumban ing Taman Bocah. Kowe mêsthine wis têpung karo kêponakane Bu Mar
kanthi bungah lan uga Bu Mar sênêng bangêt kowe arêp padha milu urun ngisèni karangan ing Taman Bocah. Ibumu tansah ngarêp-arêp
kowe arêp mêrlokake têka nyang omahe Bu Mar, iya bakal daktampa kanthi bungah. Apamanèh yèn karo wong tuwamu, dadi mundhak têtêpungan. Aku uga wis matur rama lan ibu Petruk, uga
laladan Bêtawi ingkang badhe dipun sambêti lampah baita saking Tanjungpriuk wongsal-wangsul.
kawruh / tan wruh lamun maksih mogol //
enggale kang rinêmbug / lamun gagas mring sagunging makluk / kang gumêlar
ingandhar mung arsa kabacut / yèn winawas kabèh kaanan wus masthi / molah malih ganti wujud / nêtêpi wajib wus manggon //
dawa-dawaning rêmbug / yèn tinanya êndi ta kang sêpuh / miwah êndi ingkang kuwat nguwasani / apa hawa apa
uning purwa madya amêkasi / manawa mung durung gathuk / ingothak-athik lan nyathok //
nging ana ingkang patut / kêni môngka darsana tinurut / pakartine banyu lêmah hawa gêni / amung tansah sung sêsuluh / marang sanggyaning dumados //
kasukan ngênting / tega têgêl gilut ngèlmu / pangulahe dalan adoh //
ing Wedhatama kasbut / janma ingkang mring ngèlmu kalimput / ngèlmu karang ngèlmu kêdhot bôngsa gaib / sayêktine tan rumasuk / amung anèng jaba
darbe rikuh / wirang mulat kaanan tumuwuh / wus kasêbut manungsa titah linuwih / darbe pikir nalar mulur /
Ing dintên punika Petruk botên mêdal, amargi nuju kapambêng. Mugi botên andadosakên cuwaning panggalihipun para maos.
Manut tiorinipun cangkokan punika botên sagêd malih, awit cangkokan punika kadadosan saking saperanganing têtuwuhan. Nanging wontên ing praktikipun botên makatên. Kathah cangkokan manawi dipun tanêm ing sanès panggenan ingkang kawontênanipun utawi hawanipun beda kalihan asalipun lajêng malih, upaminipun pêlêm arumanis ing Pasuruan dipun tanêm ing Banyumas, raosing wohipun wit cangkokan beda kalihan wohipun êmbokipun (moederboom). Ingkang makatên punika sajatosipun botên margi wataking cangkokan wau malih, nanging margi wontên watak-watak sawatawis ingkang botên sagêd katingal utawi botên sagêd ontwikkelen dipun sababakên bedaning kawontênan wau. Watak-watak ingkang botên sagêd onwikêlên wau dipun wastani latèn (latent), tandhanipun yèn watakipun wau botên malih makatên: yèn cangkokan ing Banyumas punika dipun cangkok malih, cangkokanipun dipun tanêm ing Pasuruan malih, raosing wohipun sami kalihan wohipun ingkang êmbah (grootmoederboom) kawontênan kados makatên punika salah satunggaling awonipun cangkokan. Kajawi punika taksih wontên malih awonipun cangkokan, inggih punika:
1. Yèn badhe nanêm kathah sampun mêsthi ambêtahakên pang kathah saking bibitipun, ingkang makatên punika adamêl risak dhatêng êmbokipun.
2. Manawi dipun kintunakên dhatêng sanès nagari ragadipun kathah, awit awujud pot ingkang isi tanêman.
Supados sagêd nyingkiri prakawis-prakawis ingkang kasêbut ing nginggil wau, lajêng pados akal sanès, inggih punika sarana: nyambung (enten), anggathukakên (plakken), lan nyuthat (oculeeren), ingkang badhe kula têrangakên ing wingking.
Têtuwuhan ingkang dipun pêndhêm punika limrahipun têtuwuhan ingkang alit-alit sarta adatipun ingkang angèl dipun turus utawi angèl cangkok-cangkokanipun, upaminipun: sêkar
soka, nyonyah manis, utawi sinyo nakal, mawar lan sapanunggilanipun. Nanging sanajana wit ingkang kenging dipun turus trêkadhang inggih dipun pêncar sarana kapêndhêm, janji witipun lêmês kemawon, upaminipun sêdhah, punika langkung gampil gêsangipun tinimbang manawi dipun turus.
Mênggah sajatosipun mêndhêm punika mèh sami kalihan nyangkok, ingkihinggih. mawi dipun kêrêt kiwatêngênipun sarta dipun kêrik punapa. Nanging inggih kenging katindakakên botên sarana patrap makatên. Limrahipun ingkang dipun pêndhêm punika wit utawi pang ingkang taksih ênèm, watawis umur sataun. Manawi wit ingkang badhe dipun pêndhêm botên gadhah pang ingkang ênèm, wit wau kakêthoka sanginggilipun siti, ingriku lajêng mêdal trubusipun pintên-pintên, trubus punika ing taun ngajêngipun kenging lajêng dipun pêndhêm. Mênggah patrapipun makatên.
Pang-pangipun wit ingkang badhe kapêndhêm tumuntên dipun pêndhêm ing siti sakiwatêngênipun ingkang sampun dipun adhuk, ingkang dipun pêndhêm punika namung saperangan kemawon ing bongkot, pucukipun kaêluk utawi katêkuk muncul sanginggiling siti. Ing sandhingipun pang punika dipun cêbloki wilahan, prêlu kangge anjirêt pang wau supados adêging pangipun jêjêg. Sakiwatêngênipun pang ingkang dipun pêndhêm punika dipun cêbloki wilah ugi, prêlu kangge gondhelanipun pang ingkang kapêndhêm punika supados sampun ngantos anjêpat saking siti. Manawi pangipun inggil, pamêndhêmipun wontên ing siti ingkang kawadhahan ing kranjang.
Manawi sampun mêdal oyodipun panjang, lajêng dipun kêthok saking sakêdhik, tumuntên dipun tanêm ing sanès panggenan sasitinipun pisan sarana dipun putêr. Anggènipun sumêrêp mêdal oyodipun utawi dèrèng, punika sarana dipun tuwèni rumiyin.
Wit-witan ingkang dipun sambung punika upaminipun: pêlêm
Gd. Wèsminsêtêr lr. sl. pt. sanga.
kèndêl, lajêng ura-ura punapa sindhènipun, dipun iring gêndèr kemawon. Lagunipun kados ing ngandhap punika.
Dipun lajêngakên dhawah Gd. Wèsminsêtêr.
Ungêlipun gêndhing Wèsminsêtêr punika manawi sampun dumugi G.M IV sadaya ungêlipun pradôngga kèndêl (sirêp), ingkang mungêl namung kantun kêtêking kêndhang, ungêlipun: têk, têk, kaping 12 miturut pin, satêlasipun kêtêk kaping 12 lajêng dipun sambêt ungêlipun wilahan gêndèr barung mawi tabuh satunggal, ingkang kacêpêng tangan têngên, ungêlipun miturut ôngka nut, dumugi N V lajêng kêtêkan kêndhang kaping 4 sambêt wilahan gêndèr barung malih, makatên salajêngipun. Sasampunipun nuthuk wilahan gêndèr, miturut nut ôngka 2675 lajêng nuthuk wilahan gêndèr barung ingkang swara agêng: laras barang, katabuh tangan kiwa, laras gangsal, katabuh tangan têngên, dipun sarêng: amimba swaranipun jam, manawi prasakawananipun sampun mungêl kaping sakawan, lajêng kantun ungêlipun jam. Inggih punika ingkang kasêbut nut ôngka .1.1.1.1 N VII sasampunipun N VII gôngsa sadaya katabuh malih, dumugi G.N IV kèndêl, makatên salajêngipun.
Yèn ungêlipun sampun jangkêp kaping 3 utawi kaping 4 iramanipun lajêng kadamêl sêsêg, nama: gêndhing Wèsminsêtêr lômba, dene nutipun kados ing ngandhap punika:
Gd. Langên gita: lr. sl. pt. sanga.
ing S. Taun 1837 dhawah Alip, sanès Jimawal. JimawalimunJimawalipun. dhawah 1837. Pundi ingkaingkang. dipun karsakakên.
K.a S ing Tr. Prayogi mundhuta buku sayêmbara ngarang radhio tonil Philips 1938 dhatêng kantor N.V. Borsumy ing Batawi.
Paboyongan ing Kampung Kêrtakanyar Kilo Mètêr 14 Ulinwèh, Borneo Sisih Kidul, ingkang kaping Kalih.
Nuwun. Para maos Kajawèn: kula badhe ngaturakên kawontênan bab ing nginggil, mugi-mugi sagêda dados panariking manahipun para sadhèrèk ingkang badhe pindhah.
Nalika tanggal 11 Juni kula tampi dhawuh saking pangagêng kula, supadosa kula ing tanggal 13 Juni pangkat dhatêng Ulinwèh kalihan Tuwan Opsihtêrlanbo. Nanging prêlunipun kula dèrèng mangrêtos.
Tanggal 13 Juni enjing opsihtêrlanbo dhatêng kantor ngampiri kula, lajêng têrus bidhal dhatêng Ulinwèh kilo mètêr 14 numpak sêpedhah, kangge ningali pasitèn ingkang badhe kaukur. Saking pangandikanipun, opsihtêrlanbo, kula supadosa damêl situasi, pasitèn ing ngriku. Sasampunipun lajêng kapurih ambage kangge tiyang 100 semah. Sabageanipun wiyar sabau, awit pasitèn wau badhe kangge tiyang boyongan saking tanah Jawi Wetan.
Têbihipun pasitèn wau saking Banjarmasin 15 kilo mètêr, mêdal margi Ulinwèh ingkang dhatêng Martapura. Watawis 7 kilo mètêr saking Banjarmasin, ing ngriku wontên pêkênipun ingkang watawis 7 wulan kapêngkêr nêmbe kabikak kangge umum. Saurutipun margi Ulin, sampun kathah griyanipun tiyang kampung. Ngantos
margi mangidul. Margi wau nêmbe kagarap dening tiyang dhusun malah sampun mèh rampung. Têbihipun saking Ulinwèh dhatêng panggenan paboyongan 1 1/2 kilo mètêr. Pasitèn ing ngriku wau sadaya sampun dados sabin, satunggil-tunggiling tiyang ing ngriku bageanipun sabin botên sami, awit nalikanipun taksih wana, pundi tiyang ingkang sugih arta, lan purun babad-babad ing ngriku, sampun têmtu bageanipun wiyar. Tatacaranipun ing ngriku wau bageanipun mawi borongan. Ing dalêm saborongan punika 10 dhêpa pêsagi, utawi 289 mètêr pêsagi. Tiyang satunggal-tunggalipun wontên ingkang gadhah ngantos 1200 borongan, sakêdhikipun 20 borongan. Dados manawi dipun samèkakên kalihan tanah Jawi ing dalêm 25 borongan, sami kalihan 1 bau. Manawi tumbas pasitèn ing ngriku ingkang sampun dados sabin rêginipun saborongan f 8.- dados sabau rêgi f 200.- manawi siti taksih wana namung nyuwun palilah dhakêngdhatêng. nagari, lajêng kababad piyambak. Pasitèn ing ngriku punika namung sagêd katanêman pantun sapisan salêbêtipun sataun, awit namung môngsa rêndhêng kemawon. Dene caranipun nanêm pantun, sakawit damèn kababad, manawi siti sampun rêsik lan êmpuk lajêng katanêman bibit, satancêban bibit wontên 3 utawi 4 lêr, dene thukulipun sagêd dados 10 utawi 15 lêr. Wiwit tanêm ngantos umur 3 wulan nêmbe dipun rêsiki sukêtipun, cara Jawinipun matun sapisan. Sasampunipun punika lajêng dipun kèndêlakên kemawon ngantos dumugi ngênèni,
namung dipun tuwèni kemawon. Wondene katingalipun pantun sae, punapa malih manawi bôngsa kula Jawi ingkang anggarap sampun têmtu anglangkungi saenipun. Dene pikantukipun pantun ing dalêm saborongan 20 blèg lisah pèt, utawi wos 10 blèg. Dados ing sabaunipun sagêd dados 25x10 blèg, wos= 250 blèg, wos utawi 25 kati x 250 blèg = 6250 kati = 62 dhacin wos. Kasade rêgi f 4.- sadhacinipun = dados sabaunipun sagêd dados 62xf 4.- = f 248.- langkung kathah katibang ing tanah Jawi pikantukipun ing dalêm sabaunipun.
Krêtêg lèpèn Kuin, Banjarmasin. Lèpèn wau ingkang lajêng anggandhèngakên lampahing lèpèn Martapura kalihan lèpèn Barito.
Pasitèn ing ngriku punika walêd, lêbêtipun sadhêngkul, sabin-sabinipun sadaya kathah ulamipun sêpat lan kutuk. Sabên dintên dipun pêndhêti, wondene ulamipun botên têlas-têlas. Dados manawi para sadhèrèk boyongan botên susah tumbas ulam. Sarêng kula sampun kumisi sadayanipun, watawis jam 12 siyang, kula lan opsihtêrlanbo wangsul dhatêng Banjarmasin, jam 1 sawêg dumugi kanthi wilujêng.
Enjingipun tanggal 14 Juni jam 6 kula bidhal dhatêng panggenan ingkang kasêbut ing nginggil, prêlu damêl situasi.
Sasampunipun lajêng kabage dados 100 bagean, [bage...]
[...an,] a sabau. Dados gunggung wontên siti 71 ha. Siti samantên wau ingkang gadhah tiyang 24. Dumugi tanggal 26 Juni padamêlan kula rampung. Sabên dintênipun kula wangsul dhatêng Banjarmasin, dados lampahan 30 km wongsal-wangsul numpak sêpedhah.
Pasitèn ingkang kula ukur wau dipun sewa dening gupêrmèn kangge cobèn-cobèn, sadhèrèk Jawi ingkang kapindhah ing ngriku sadaya 100 semah. Dene sewanipun ing dalêm 1 bau f 22.50, sataun. Samôngsa sagêd sae panggarapipun, ing têmbe wingking badhe kapindhah malih ing pasitèn, Allak salèripun Banjarmasin. Saking pangandikanipun Opsihtêrlanbo, ing Allak badhe kaisenan sadhèrèk Jawi 4000 semah. Samantên wau manawi sadhèrèk Jawi sagêd panggarapipun sabin cobèn-cobèn.
Tulungagung, Magêtan, Kêdhiri tuwin Trênggalèk. Dene rawuhipun ing ngriku kalihan insinyur lan opsihtêrlanbo tuwin asistèn kyai Banjarmasin.
Sasampunipun para lurah dhusun ingkang saking tanah Jawi sami ningali wontênanipun pasitèn ing ngriku, sadaya sami kapranan sangêt ningali pasabinan ing ngriku. Saking pangandikanipun opsihtêrlanbo, wontên satunggiling lurah ingkang purun dipun pindhah mriku. Awit ningali tanêman pantun ing ngriku langkung sae katimbang ing tanah Jawi. Môngka panggarapipun botên kados têtiyang Jawi. Punapa malih manawi bôngsa Jawi ingkang anggarap sabin wau, sampun têmtu langkung sae malih, sagêd ugi pamêdaling pantun langkung kathah tinimbang ingkang sampun. Saking pangandikanipun Tuwan Insinyur Lanbo, tiyang-tiyang paboyongan ing ngriku, punika kapurih sinau caranipun nanêm pantun, awit langkung mirah wragadipun katimbang ing tanah Jawi. Samôngsa sagêd panggarapipun tiyang-tiyang wau lajêng kapindhah panggenan, ing ngriku lajêng dipun santuni tiyang boyongan enggal, makatên salajêngipun. Dados papan ing Kêrtakanyar punika namung kangge nyinau kemawon.
Griya ingkang kangge sadhèrèk boyongan kadamêl urut margi, tiyang sasemah kapapanakên sagriya. Dados sadaya wontên griya 100, lêtipun satunggal-tunggaling griya 25 mètêr. Malah langkung sae malih katimbang ing paboyongan ing Pêngaron.
Watawis jam 1 siyang para tamu lajêng kèndêl sarta dhaharan. Sasampunipun talêsih sadayanipun lajêng sami kondur dhatêng Banjarmasin. Saking pangandikanipun opsihtêrlanbo, dhatêngipun sadhèrèk boyongan saking tanah Jawi wontên salêbêtipun wulan Agustus.
Nuwun, dumugi samantên rumiyin, sanès dintên badhe kula sambêti malih, samôngsa sadhèrèk boyongan sampun dhatêng ing Banjarmasin. Panyuwun kula dhatêng panjênênganipun para maos, mugi karsaa paring pangandika dhumatêng para sadhèrèk Jawi, ingkang sami rêkaos pangupajiwanipun. Awit ing tanah Borneo punika taksih kirang sangêt jiwanipun, pasitèn wiyar tur ugi taksih kathah wananipun.
Kawontênan ing Palestinah taksih ajêg rame kemawon, namung panêmpuh ingkang mawi bom, sampun pinanggih suda. Ramenipun ing Palestinah wau katindakakên dening bôngsa Arab tuwin Yahudi ingkang sami niyat botên nêdya rukun, malah tumraping golongan wanita Arab inggih tumut angêmori damêl. Ing ngriku wontên panêdhanipun golongan Arab, supados nyuwak pulisi bôngsa Yahudi, awit tiyang wau botên kenging dipun pitados. Nanging raos ingkang makatên wau kados sami kemawon kalihan raosing bôngsa Yahudi anggèning botên rêmên dhatêng bôngsa Arab.
Saradhadhu Inggris ing Palestinah wontên ingkang mangagemangangge. cara Arab.
Tumraping Inggris tuwin Prancis, sanadyan mitra, nanging ingatasing babagan punika ugi sami sujana-sinujanan. Inggris tansah gumun dhatêng tindakipun Prancis anggèning nglilani lêbêtipun bôngsa Arab saking Libanon tuwin Seriyah dhatêng Palestinah kanthi ambêkta dêdamêl. Tuwin punapaa Moefti ingkang oncat saking Palestinah inggih dipun kèndêlakên kemawon, botên kapasrahakên dhatêng Inggris, môngka Moefti punika nyata ingkang tansah damêl wêwinihing ura-uru.
Panyaruwenipun Inggris ingkang makatên wau malah dipun tampi angosok wangsul, amastani bilih ramening Palestinah punika tuwuh saking pandamêlipun Inggris. Tamtu kemawon Inggris saya botên andugi, awit ing ngajêng Prancis tansah saiyêg sêsarêngan angalang-alangi lêbêting bôngsa Arab kanthi ambêkta dêdamêl, ngantos mawi dipun palangi ing pagêr kawat wontên ing watês Libanon, waragadipun ngantos têlas 100.000 ponsêtèrling.
Pamanggihipun Inggris, bab ura-uru ing Palestinah punika kêdah kawontênakên pajagèn ingkang santosa yêktos, awit wontên sêsulakipun, bilih bôngsa Arab dipun murinani ing golongan Islam ing tanah Indhu. Malah ing ngriku kêtingal wontên wiji gêthing dhatêng Inggris, katitik saking [sa...]
[...king] wontêning rêmbag badhe angêmohi barang dêdamêlan Inggris, saha badhe ngawontênakên utusan dhatêng Londhên, prêlu anduwa tindakipun Inggris.
Makatên ugi ing Mêsir, para ngulama ugi botên nayogyani dhatêng tindakipun Inggris, wosipun supados Palestinah têtêp dados nagarinipun bôngsa Arab (Islam), tindakipun golongan Mêsir wau angsal pambiyantuning ngakathah. Malah tumrap golongan Wafd ugi tumut ambiyantu arekadaya nglêmpakakên arta kangge ambiyantu ura-uru ing Palestinah. Saya malih tumrap
Islam. Tuwin taksih kathah nagari sanès-sanèsipun malih ingkang nêdya ambiyantu bôngsa Arab ing Palestinah.
Ing ngriku ugi lajêng nuwuhakên pamanahanipun Itali, ugi kêpêksa kêdah tumut jagi-jagi. Pamawasipun Itali, samôngsa wontên paprangan donya, ing Palestinah tamtu sakalangkung rame. Mila Itali gadhah raos, mrayogèkakên Palestinah punika dipun parentah dening paguyuban nagari kemawon, inggih punika Inggris, Prancis, Itali, Amerikah, tuwin sanès-sanèsipun. Kala kados ing ngajêng.
Ingkang makatên wau, Inggris kêpêksa botên sagêd selak malih, kêdah nyantosani barisipun, awit lajêng nêtêpakên bilih ing Palestinah dados nagari paprangan.
bakunipun tumrap Itali, botên rêna bilih Palestinah lajêng dipun bage-bage.
Pinanggihing rêmbagipun nagari-nagari ing bab babagan Palestinah dèrèng wontên karampunganipun.
punika, parentah Inggris tuwin Prancis inggih sampun anjawil dhatêng parentah Tsjecho supados prayitna, nanging ingkang rêmit.
Miturut wartos, benjing tanggal 5 dumugi tanggal 12 wulan ngajêng, golongan Nasi badhe ngawontênakên konggrès wontên ing Neurenberg Sang Hitler badhe mêdhar sabda ingkang raos ngiyêgakên golonganipun badhe tumindak ingkang langkung wigatos.
Nanging wontên wartos malih, Hitler badhe ngêntosi dumugining Runciman kawon daya utawi samôngsa Runciman tampi karampungan ingkang damêl kapitunanipun Jêrman. TumranTumrap. tindak kasabaranipun Jêrman, punika salugunipun malah saya mikantuki dening satata tuwin mapan kasantosanipun.
Kajawi punika tumraping Jêrman inggih taksih mêngku kawigatosan ing bab kawontênaning golongan Sudeten. Mila sawarnining rêmbag ingkang tumindak ing wêkdal punika tansah mêngku wados ingkang damêl kasamaraning ngakathah.
Ama tikus ing Ciparay. Ing Ciparay, bawah Bandung, wontên tanêman pantun ingkang dipun têmpuh ing ama tikus ngantos têlas 600 ha. Têtiyang ingriku lajêng angsal pambiyantu saking ingkang wajib nanggulangi ama wau. Nanging karisakan punika kakintên botên adamêl kasangsaran, awit taksih kathah tanêman pantun sanèsipun.
Barang wêdalan tanah Jawi. Miturut tumindaking pambudidaya tuwin paniti, padagangan wêdalan tanah Jawi ingkang sagêd kasade wontên ing Borneo, awarni barang tas wacucal wêdalan Madura tuwin
Tasikmalaya, murih sagêd angsal papan panyadean.
Sêsambêtanipun lampah layaran saking Bêtawi dhatêng Bêlawan Dèli. Sampun satêngah wulan punika
wau nama Manasa Medina, punggawanipun wontên tiyang 14. Ing tanggal 14 Augustus baita wau sampun dumugi ing Bêlawan Dèli. Sawatawis dintên malih badhe bidhal wangsul dhatêng Bêtawi ugi ambêkta momotan malih. Lampahing baita ingkang kados makatên punika dèrèng nate wontên. Dene ingkang nangkodani baita wau satunggiling sudagar tiyang siti ing Bêtawi. Babagan punika wontên gêgayutan kalihan Rupelin, nanging ugi wontên sêdya badhe manunggil.
Tingalan dalêm taunan G.K.R. Pambayun. Ing salêbêting karaton Surakarta mêntas wontên paargyan kalêrês dintên wiyosan dalêm G.K.R. Pambayun têtêp yuswa 19 taun. Ing dintên malêm Sabtu tanggal 20 wulan punika, dhawahing paargyan, tamu ingkang malêbêt kadhaton, Tuwan Gupêrnur Bijleveld ing Ngayogya, K.G.P.A.A. Prabu Suryodilogo tuwin ibu dalêm. Ingkang saking Surakarta, K.G.P.A.A. Mangkunêgara sakalihan G.K.R. Timur tuwin para agêng sanès-sanèsipun. Ing dalu
sanèsipun. Ingkang tumut balapan wontên tiyang 273, kalampahanipun ingkang tumut kantun tiyang 250.
Sadaya wau têbihipun wontên 15 km. Ingkang nomêr satunggal Sudadi No. 61, angsal ganjaran wissel beker saking G.K.R. Pambayun tuwin barang sanès-sanèsipun. Nomêr kalih dhawah Sugiarto, nomêr tiga Dulkanon, sami angsal ganjaran vaste beker tuwin barang-barang. Wontên tiyang sanès-sanèsipun ingkang sami angsal ganjaran panglipur.
Buku-buku ingkang kaawisan malêbêt ngriki. Miturut pratelan ingkang katêtêpakên dening parentah, buku-buku ingkang botên kenging kalêbêtakên dhatêng tanah
wartos benjing salêbêtipun wulan Sèptèmbêr ngajêng punika, Prof. Dr. R. Weidenreich, satunggiling professor ahli anatomie ing Rookefeller ing Peking badhe dhatêng ing tanah ngriki pêrlu nocogakên kawruhipun ingkang ing wêkdal punika sawêg dipun udi. Dhatêngipun ing tanah ngriki punika ugi gêgayutan kalihan panitipriksa babagan sirah tiyang ingkang pinanggih ing Ngandong, Surakarta tuwin bangsaning kewan agêng ing jaman kina ingkang raganganipun gêgayutan kalihan kawontênaning tiyang Peking.
Paboyongan ing Pulo Laut. Miturut wartos, paboyongan ing Pulo Laut badhe kaêlar pados papan paboyongan ingkang kaping kalih. Tindak punika
pun parentah angajêngakên nanêm kajêng sengon, wontên ing bawah Gunungkidul, nanging katingal botên kawigatosakên. Ing sapunika rekadaya wau katingal wiwit dipun wigatosakên. Dene pikantukipun, ingriku badhe wontên kêkirangan kajêng obong.
beheerder ing Limpung (Pêkalongan), dados beheerder klas 2 ingriku.
Pindhahan. Agus Salèh, beheerder klas 2 ing Kutowinangun kapindhah dhatêng Jatibarang (Cirêbon). R. Joyoatmojo, onder beheerder ing Purwokêrto, kapindhah dhatêng
klas 2 Masaran, kapindhah dhatêng Salaman (Kêdu).
Padagangan enggal. Ingajêng sampun nate kawartosakên bilih ing Banyuwangi kangge anindakakên damêl ulam sardhèn wontên ing blèg. Sapunika wontên wartos bilih ing Bawen ugi damêl. Tumrap Banyuwangi ingkang dipun damêl ulam lêmuru, dene Bawean ulam layang. Ing sakawit tindak wau namung minangka cobèn-cobèn, nanging ing sapunika sampun sagêd damêl 150.000 blèg. Ulam wau mawi dipun bumboni kecap utawi saos tomat. Panumbasing ulam kapetang mirah sangêt, ing dalêm sakilogram namung satêngah dumugi saêsèn, ing dalêm saêblègipun kintên-kintên namung rêrêgèn 1/4 dumugi 1/2 sèn.
Panjênêngan Sultan Asahan wontên tanah Jawi. Sampun sawatawis dintên panjênêngan sultan ing Asahan rawuh ing Batawi, laminipun badhe ngantos satêngah wulan. Tindak wau sanadyan sakaparêngipun piyambak, ugi pêrlu badhe sowan dhatêng Bogor.
Lindhu ragi agêng. Kala tanggal 18 Augustus wanci jam 4.30 sontên, ing Bêngkulên karaos wontên lindhu ragi agêng, kaca-kaca sami pêcah. Dèrèng wontên katrangan pintên kapitunanipun.
Instituut Banyuurip. Paguyuban Akrap "Pusara
Banyuurip" grombolan Jombang sampun kalêksanan mbikak bêbadan paguron mawi têngêr "Instituut Banyuurip". "Instituut Banyuurip" kaperang dados bagean Frobel, Schakel lan H.I.S. Wondene wulanganipun sababag
Prancis, Inggris, Boekhouding, Stenografie lan Machineschrijven, dhatêng sintên kemawon ingkang nêdya sinau, kanthi bayaran ingkang ènthèng (Soew.)
gadhah gêgayuhan upaminipun nyinau kaprigêlan tangan, olah-olah saha sami angudi supêkêtipun sêsrawungan. (Soew)
Dr. Sukiman badhe dhatêng nagari Walandi. Miturut wartos, Dr. Sukiman badhe dados utusan P.P.B.B. dhatêng nagari Walandi, mênggah wigatosipun badhe sowan Sri Bagendha Maharaja Putri, ngunjukakên ing bab kawrataning punggawa pagantosan nagari. Lampahipun numpak motor mabur. Sadhiyanipun waragad f 2000.-.
Tamu saking ngamanca. Benjing tanggal 6 Sèptèmbêr ngajêng punika badhe wontên tamu saking Eropa, ingkang mêntas anjênêngi congres ngèlmu bumi wontên ing nagari Walandi. Dhatêngipun ing tanah ngriki pêrlu andon lêlana. Ingkang dipun dhatêngi para tamu wau ing tanah Jawi, Bali tuwin Sumatra.
wujudipun beda kalihan gêlang limrah. Barang wau kintên-kintên sampun umur 2000 dumugi 3000 taun. Gêlang ingkang sairib kados makatên punika ugi dipun angge ing têtiyang ing pakumpulan Samodra Kidul.
Sata ing Bojonêgoro. Ing wêkdal punika ing laladan Bojonêgoro kawontênakên cobèn-cobèn ngindhakakên pamêdaling sata ingkang kangge sigarèt Walandi kanthi rêrêgèn mirah. Tindak wau sarana milih wiji sata ingkang sae lajêng dipun sêbar wontên ing pasitèn cobèn-cobèn. Wiji wau pêndhêtan saking taun ingkang kêpêngkêr, kintên-kintên wontên 26 warni, asli sata tanah Jawi,
ing Palembang, kapindhah dhatêng Eykman Instituut ing Bêtawi.
Ingsêr-ingsêran ing Jawi Wetan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Wetan, M. Sukandar aliyas M. Surodiharjo, wêdana ing Ngumpak, kabupatèn tuwin Paresidhenan Bojonêgoro, dados wêdana ing Dero, Kabupatèn Ngawi, Paresidhenan Madiun. M. Prawirodigdo, wêdana ing Dero, dados
ingkang ambayar arta ingriku. Arta kêrtas wau ciri J.S. 05624. Salajêngipun arta wau lajêng dipun pasrahakên pulisi.
Kasangsaran ing Uteran, Madiun. Sampun sawatawis dintên ing Uteran, Madiun, wontên pangantèn jalêr wangsul saking mêsjid dipun arak numpak dhakar,dhokar. lampahing dhokar nglangkungi krêtêg ingkang sawêg dipun dandosi. Sarêng lampahing tumpakan wontên têngah krêtêg, kapalipun anggiwar, dhokar kêcêmplung lèpèn dalah ingkang numpak. Lèpèn wau lêbêtipun saking nginggil 14 m, nuju asat. Têtiyang ingkang kêcêmplung wontên 9 kalêbêt pangantèn. Ingkang tatu rêkaos 6, pangantèn namung tatu botên
wontên parêpataning golongan Indo ingkang asli saking Indu. Golongan bangsa wau nêdya badhe ngêdêgakên pakêmpalan tulung-tinulung. Ingkang
wontên pogokan para bêbau ingkang sami nyambutdamêl ing papan anggêgana ing Kalibanthèng cacah 100. Ingkang sami mogok wau sarana ngrisak pirantos kangge usung-usung gadhahanipun têtiyang ingkang taksih sami purun nyambutdamêl. Salajêngipun dados pajagèn pulisi.
Tiron Bangsal Kancana. Ingajêng sampun nate kawartosakên, karaton Ngayogyakarta damêl tiron bangsal kancana badhe kakintunakên dhatêng tentoonstelling ing Francisco. Ing sapunika wontên wartos, sêdya wau kasandèkakên, amargi miturut ngrawitipun, botên badhe sagêd rampung tumuntên, apêsipun kêdah tigang taun.
Lulus saking Mêsir. Tuwan Rasyid Rasidi, asli saking Kuthagêdhe, Ngayogya, lulus
ing salajêngipun dhatêng Mêsir, laminipun 7 taun.
Warganing Java Instituut. Warganing Java Instituut ing sapunika, kangjêng
Suryodilogo, R.A.A. Wiranatakusuma tuwin Ir. J.L. Moens.
Dhoktêr utusanipun SutlanSultan. Langkat. Dhoktêr Amir, utusanipun Sultan Langkat ingkang kautus anjênênganjênêngi. congres kasarasan ing Surabaya, tampi dhawuh supados lajêng dhatêng Purwokêrto nyinau babagan propaganda kasarasan. Awit Purwokêrto ing wêkdal punika dados pusêring propaganda babagan makatên, ttumraptumrap. ing tanah Jawi. Ing pangrancang, Langkat badhe kadamêl papan pusêring propaganda kasarasan tumrap tanah sabrang.
Rêrêngga kitha. Miturut wartos saking Den Haag, bab badhe wontêning paargyan mèngêti jumênêng nata 40 taun katingal titikipun agêng-agêngan. Ing salêbêting kitha sampun dipun êdêgi gapura 4 panggenan, gapura wau badhe rinêngga-rêngga ing sêkar. Makatên ugi ing sanès-sanès panggenan. Waragadipun dipun sadhiyani f 12.000.-.
Utusan dalêm nata Surakarta. Utusan dalêm sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana sampun dumugi
mabur Macci, nalika sawêg anggêgana kangge cobèn-cobèn wontên ing Varese, lajêng dhawah saha kêbêsmi. Tiyang ingkang numpak wontên 13 sami tiwas.
RamtamanRantaman. nagari Ruslan. Parentah Sovyet ingkang inggil piyambak nêtêpakên rantaman praja taun 1938. Gunggungipun sadaya wontên 27.000 yuta rubêl, sampun kapetang waragad babagan militèr.
Sarêng sampun dalu, kintên-kintên tiyang sampun sami tilêm sadaya, kanthi alon-alon sarta ngatos-atos sangêt, Kondhon lajêng anyakêti korining kamaripun lare neneman. Wontên ing ngriku kèndêl amirêngakên ngantos kêmirêngan suwara ambêganipun tiyang tilêm ingkang ajêg, ingkang mracihnani, bilih têtiyang ingkang wontên ing amar ngriku punika, sampun sami tilêm kapatos. Sarana kunci palsu Kondhon lajêng ambikak korining kamar kanthi alon-alon. Salajêngipun nuntên lumêbêt ing kamar, sarta ngancing kori wau saking nglêbêt. Ing kala punika rêmbulanipun katutupan ing mega. Ing sarèhning tanpa dilah, amila ing salêbêtipun kamar ngriku inggih pêtêng andhêdhêt. Kanthi mek-mekan Kondhon ngupadosi papan patilêman, ing padon sanès ing salêbêtipun kamar ngriku, wontên barang ingkang ebah, namung ebahipun wau sakalangkung alon sangêt, botên beda kadosdene caranipun sima ngindhik-indhiki masanipun.mangsanipun. Kondhon botên mirêng punapa-punapa, awit pikiranipun ngêmungakên tumuju dhatêng papan patilêmanipun lare neneman kasêbut ing nginggil.
Ingkang dipun padosi Kondhon ngantos lumêbêt ing kamaripun lare neneman tuwin êmbahipun èstri ingkang sakit wau, botên sanès kajawi namung gêbungan arta kêrtas gadhahanipun lare neneman. Manawi punika sampun kacêpêng, piyambakipun inggih sampun narimah, dene manawi lare neneman wau botên purun ngulungakên, nêdya badhe karodapêksa. Ing batosipun Kondhon: sapintên bangganipun lare, tuwin êmbahipun èstri ingkang ringkih sarta nandhang sakit punika. Sandhanganipun lare neneman wau gumlethak wontên ing kursi cakêt papan patilêmanipun. Tanganipun Kondhon lajêng gogoh-gogoh ing kanthonging rasukanipun lare neneman wau, nanging gêbungan arta kêrtas ingkang dipun padosi, botên pinanggih. Kondhon lajêng gadhah gagasan, bilih artanipun kasimpên wontên ing ngandhap bantal. Piyambakipun lajêng saya nyakêt ing papan patilêman. Tanganipun sampun mèh dumugi ing bantal, dumadakan ing kala punika mega ingkang nutupi rêmbulan ical, ingkang anjalari rêmbulanipun amadhangi ing salêbêtipun kamar ngriku. Ing kala punika lare neneman anglilir sarta lajêng nyawang dhatêng Kondhon. Sanalika Kondhon mangrêtos bilih lare wau tilêm piyambakan. Piyambakipun lajêng enggal-enggal nyandhak kalamênjingipun lare neneman. Nalikanipun lare neneman tangi, Kondhon mirêng swara anggêrêng saking wingking, lan sakala punika tanganipun ujug-ujug dipun cêpêngi dening lare neneman wau. Saking kêncênging panyêpêng rumaosipun Kondhon, tanganipun kados dipun pantèk. Ing ngriku Kondhon mangrêtos sapintên karosanipun lare neneman punika.
Kajawi punika piyambakipun ugi karaos, bilih saking wingking wontên tangan sanès, ingkang nyêpêngi gulunipun. Tangan wau kasar sarta dhiwut-dhiwut. Piyambakipun lajêng nolèh dhatêng wingking, lan kamigilanipun tanpa upami, sarêng nyumêrêpi bilih ingkang nyêpêngi gulunipun saking wingking awujud kêthèk
gèk nyang ngêndi bae êmbahne wadon. Salajêngipun nuntên nolah-nolèh ningali ing salêbêtipun kamar. Sarêng cêtha bilih êmbahipun èstri lare neneman wau botên wontên, saha ingkang wontên namung kêthèk bangkokan ingkang anggêgilani wujudipun, Kondhon saya sangêt anggènipun kamigilan. Kanthi budi sarosanipun
Kondhon lajêng ngantêm rainipun lare neneman ingkang lajêng dhawah klumah. Nanging nêpsunipun kêthèk bangkokan ing samangke saèstu kagila-gila. Dening kêthèk bangkokan Kondhon ujug-ujug kajunjung saha kadhawahakên ing siti, salajêngipun nuntên katubruk saha kacokot kalamênjingipun ngantos pêdhot. Tanpa sambat malih Kondhon inggih lajêng pêjah.
Kanthi kagèt lare neneman wau lajêng mêncolot saking papan patilêmanipun, saha lajêng murugi dhatêng tiyang ingkang gêmlethak ing siti punika. Piyambakipun mangrêtos, bilih Akut mêjahi tiyang wau, badhe ambelani piyambakipun, botên beda kados nalikanipun [nalikanipu...]
[...n] amêjahi Misèl kados ingkang sampun kacariyosakên ing ngajêng. Nanging gèk kadospundi kadadosanipun ing têmbe. Jak mangrêtos, bilih amêjahi sasamining tiyang punika, ukumanipun inggih pêjah. Malah botên sande piyambakipun têmtu badhe kèmbèt, ingkang atêgês ugi piyambakipun badhe kadhawahan ukum pêjah. Ing ngriki, ing tanah Aprikah, ingkang têbih sadhèrèk tuwin mitra, gèk sintên kemawon ingkang nêdya ambelani. Sadaya-sadaya têmtu badhe anglêpatakên piyambakipun. Langkung malih ing tanah Aprikah ngriku, ingkang têtiyangipun dèrèng kasrambahan ing kasusilan kados ing Eropah, botên sande piyambakipun tuwin kêthèk bangkokan wau têmtu lajêng sami kaukum gantung, bokmanawi tanpa kapriksa rumiyin prakawisipun. Piyambakipun mirêng, bilih kawontênan ingkang makatên punika asring kemawon kadadosan wontên ing Amerikah, langkung malih ing tanah Aprikah, ingkang têtiyangipun taksih kirang sangêt mênggahing kasusilanipun. Mênggah gagasanipun Jak, manawi
manahipun Jak ing kala punika, ing ngriki botên sagêd kacariyosakên, awit, gèk kadospundi ingkang dados rekadayanipun. Enjingipun, botên kenging botên tamtu badhe konangan saha kalih-kalihipun tamtu sami dipun gantung. Sanadyan Jak punika kêkiyatanipun botên beda kalihan ingkang rama, nglangkungi saking mêsthi, nanging piyambakipun punika namung lare limrah, amila manahipun inggih botên têbih kalihan tiyang ingkang dèrèng anjajah, ingkang kagagas namung saprakawis, inggih punika: piyambakipun tuwin kêthèk bangkokan mêntas amêjahi tiyang, ing môngka ing samangke sawêg mara tamu wontên ing nagari mônca, ingkang kacariyos, têtiyangipun taksih kirang sangêt mênggahing kasusilanipun, sarta rêmên sangêt dhatêng ngukum pêjah sasamining tiyang, ingkang kakintên nandhang dosa. Cariyos ingkang makatên punika, Jak asring maos ing sêrat-sêrat cariyos tata gêsangipun têtiyang ing Aprikah.
Murih sagêdipun luwar saking ukuman pêjah wau, mênggah gagasanipun Jak, ngêmungakên manawi piyambakipun gadhah arta kathah.
Salajêngipun Jak nuntên murugi mayitipun Kondhon malih. Klayan mêthongkrong kêthèk bangkokan namung tansah nyawang dhatêng Jak kemawon. Ing ngriku Jak lajêng nguculi sandhanganipun Kondhon saking satunggal, saha dipun galedhahi kanthongipun kanthi sêtiti sangêt. Dalasan sêpatunipun kemawon mêksa inggih dipun titipriksa. Sarêng panggledhahipun sampun waradin, artanipun botên sagêd pinanggih, Jak lajêng ambruk ing papan patilêmanipun, ing sêmu katingal saklangkung sungkawa, awit mênggah ingkang dados gagasanipun, ing salajêngipun tamtu botên sagêd pinanggih kalihan rama
dangunipun anggèning anggagas mênggah ingkang dados lêlampahanipun wau, Jak botên sumêrêp, nanging ing wusana piyambakipun lajêng kagèt dening suwara saking ing kamar perangan ngandhap. Jak enggal-enggal mênyat, saha lajêng amurugi kêthèk bangkokan kanthi têtêp ing manah.
Nalika sontên èstunipun Jak sampun ngênthêlakên pamanggih nêdya wangsul dhatêng tanah Inggris sarana baita ingkang pangkat rumiyin piyambak. Sadumuginipun ing Inggris, nêdya nyuwun pangapuntên dhatêng rama ibunipun, dene sampun kesah tanpa nyuwun pamit wau. Nanging samangke piyambakipun mangrêtos, bilih botên sagêd wangsul dhatêng padalêmaning rama ibunipun. Awit ngrumaosi bilih gadhah dosa agêng sangêt. Saking sangêting anggènipun anggagas lêlampahanipun wau, Jak ngantos gadhah raos, bilih ingkang mêjahi Kondhon punika piyambakipun, sanès kêthèk bangkokan. Saupami taksih gadhah arta, kintên-kintên dosanipun wau sagêd dipun têbus. Sarêng botên gadhah arta babar pisan, tumraping tiyang mônca, gèk punapa ingkang dados pangajêng-ajêngipun wontên ing tanah ngriku.
Salajêngipun Jak nuntên anggagas ing bab icaling artanipun. Mênggahing rumaosipun, anggèning nyimpên kados sampun primpên sangêt. Jak ngantos dangu anggènipun ngèngêt-èngêt, wontên pundi kintên-kintên icalipun arta wau, nanging mêksa botên sagêd kèngêtan. Ing ngriku Jak botên pisan-pisan anggadhahi pangintên: bilih nalika Jak mitulungi kêthèk bangkokan saking kapal dhatêng jungkung, gêbunganipun arta kêrtas wau dumadakan kêcêmplung ing sagantên.
Ing wusana Jak lajêng cariyos dhatêng Akut mawi basaning kêthèk makatên: Ayo, milua aku mrene. Kalayan botên manah dhatêng panganggenipun ingkang tipis, Jak lajêng dhatêng ing jandhela ingkang ing kala punika sampun mênga. Piyambakipun lajêng ningali dhatêng ing jawi, sarta amirêng-mirêngakên kanthi prêmati. Kintên-kintên tigang kaki saking griya ngriku wontên witipun satunggal ingkang sampun pêjah. Kanthi prigêl saking jandhela Jak mêncolot dhatêng ing wit wau. Botên beda kados kucing ingkang mêncolot ing wit, ing sakawit gondhelan kêncêng, salajêngipun Jak mandhap alon-alonan. Botên watawis dangu kêthèk bangkokan ugi tumut makatên. Saking katêbihan sampun katingal wana parêdèn ingkang sampun kacariyosakên ing ngajêng. Inggih ing ngriku wau ingkang nêdya dipun purugi Jak. Ing kala punika botên wontên tiyang ingkang sumêrêp kesahipun Jak tuwin kêthèk bangkokan, lan botên watawis dangu, Jak Kleton, calon gêgêntosipun ingkang rama dados: Lod ing Grèstuk lajêng ical larinipun. Badhe
Ingkang makatên punika wau punapa saking kêsupèn, punapa saking botên mangrêtosipun, manawi para wanita punika inggih manungsa, sami-sami titahing Hyang Maha Mulya, ingkang anglairakên kita, têtimbangan kita juru panggulawênthahing putra. Dhuh, mêmêlas têmên priya ingkang kados makatên punika, mugi-mugi èngêta.
ambok inggih dipun budidayaa kadospundi kemawon, nglêngkara sangêt manawi bawana punika sagêd tata têntrêm.
Manawi panganggêp bilih jiwaning para wanita ing dêlahan benjing, wontên ing swarga utawi naraka namung tansah akêkinthil, nunut saha katut dhatêng jiwaning priyanipun, botên sagêd mandhiri piyambak, punika harak cilaka mêncit
dhatêng tindak ingkang utami, manawi priyanipun atindak nasar tur sêpên ing pangawikaning batos, ing têmbe jiwanipun botên sagêd manjing swarga, dados pangawikan saha kautamènipun ical muspra, jêr nunut saha katut puruging jiwanipun priya, ingkang awit saking sêpên ing pangawikan saha kautamèn satêmah manjing naraka.
Ingatasipun gêsang abêbrayan, risak panataning bale griyanipun. Ingatasing gêsang sêsrawungan, angrisakakên sarawunganipun. [sara...]
[...wunganipun.] Cêkakipun sadaya-sadaya inggih namung dhumawah dhatêng karisakan.
3. manawi wanita tumindak awon, môngka sagêd manjing swarga ingkang jalaran nunut saha katut dhatêng priyanipun ingkang lêbda bab pangawikaning batos dhasar luhur bêbudènipun, punika nama nyulayani kalihan kodrat. Lah, dunungipun adil punika wontên ing pundi.
4. manawi wanita tumindak sae, môngka jiwanipun ing têmbe manjing naraka ingkang jalaran katut saha nunut dhatêng jiwaning priyanipun ingkang kala gêsangipun sêpên babagan pangawikaning batos, dhasar awon lêlabêtanipun, inggih
wontên ingkang nama slobog cukèn, slobog jôntra tuwin salobog asmaradana. Ingkang kacêtha ing gambar punika kêgolong slobog cukèn. Cuki punika mêndhêt saking dolanan, nama cuki, bangsaning dham-dhaman. Ingkang dipun pêndhêt kangge pola wau papanipun dolanan.
Slobog ing gambar punika mawi cêcêg, wontên ingkang cêcêgipun wau dipun santuni cacah gori, inggih punika sawud malang-megung, kados patrapipun tiyang nacah gori badhe dipun kêla.
Sampun dangu tansah wontên wiraosan, benjing punapa kalampahanipun wontên wanita tiyang siti dados warga gêmintê tuwin sanès-sanèsipun. Pangajab wau dangu-dangu kalampahan, inggih punika ingkang pinanggih wontên ing pilihan warga gêmintê ing Surabaya ing taun punika, ingkang kapilih Nyonyah Siti Sundari Sudirman, kados ingkang kacêtha ing gambar.
Sayêktosipun panjênênganipun Nyonyah Sudirman, punika wontênipun ing kalangan wanita sampun katingal, saya tumrapipun wontên ing Surabaya.
Mênggah lêlabêtanipun Nyonyah Sudirman wontên ing kalangan kabangsan sampun sumrambah, ingkang mawi adhêdhasar: niyat ingsun nyambut gawe marang kabêcikan, êmbuh uwohe.
sampun kawong ngambah dhatêng siluk sungiling padamêlan ingkang migunani ing ngakathah.
Wusana redhaksi andhèrèk mêmuji, mugi kasambadana punapa ingkang dados pangajab ing sadayanipun.
Ing bab wontêning lare kêmbar sakawan ing bawah Blitar kados wartosipun sampun sumêbar ing pundi-pundi. Nanging cêcariyosanipun ingkang cêtha sawatawis, kados dèrèng wontên, mila ing jagading wanita badhe kaandharakên sawatawis.
Ing dhusun Tanggung, ondêr dhistrik Nglêgok, kabupatèn Blitar, wontên tiyang tani
manggèn wontên ing griya gêndhèng alit, wontên ing pakarangan ingkang ayom, wit-witanipun kêgolong karang kitri ingkang anipkahi, mila pamêdalipun lumintu kenging kangge gajuling gêsangipun.
Griya ingkang dipun ênggèni wau, sanadyan alit, [a...]
[...lit,] sampun nyêkapi kangge pangasoning sabrayat kanthi têntrêming manah. Sumrowonging gêdhèg ingkang kangge langkung angin, malah adamêl sêgêring badanipun têtiyang ingkang sami manggèn ing ngriku.
Ing satunggiling dintên Karma jalêr èstri sami linggih pating crêlog, ingkang èstri lajêng rêraosan bilih anggèning wawrat sampun lèkipun. Sabotên-botênipun tiyang manak makatên, inggih kataman ing karibêdan, kêdah ngawontênakên kabêtahan sawatawis, tuwin inggih badhe nglampahi rêkaos.
Pak Karma rumaos kêsabêt ing pêpêtêng sawatawis, nanging wantunipun botên sawêg sapisan punika, pêpêtêng wau inggih lajêng sumisih, saha lajêng lipur nyawang dhatêng anak-anakipun ingkang sampun sami tilêm, têntrêm, kados manggèn wontên ing papan kamuktèn, saya ayêm malih manawi Pak Karma nuju nyawang anak-anakipun sami aring.
kluwak ingkang mêntês (warninipun cêmêng sêmu abrit mêngês-mêngês) lombok rawit wêtahan, takêraning kluwak, anggêr bandêng satunggal ingkang sêdhêng, kluwakipun 5 dumugi 10 iji, klapanipun satugêl miliha ingkang sêpuh. Punika yèn klapa alit, yèn agêng inggih 1/3 punapa 1/4 gluntung. Bumbu sadaya wau kajawi salam laos, lombok rawit, sami kaulêga ingkang alus sangêt, tumuntên kagorènga lisahipun sakêdhik kemawon, salam laos, lombok rawit, kaworna, tumuntên dipun santênana kênthêl ingkang kapara kathah. Bilih sampun sat, kaêntasa. Bandêng ingkang sampun dipun dang, lajêng kapopokana bumbu mangut: wolak-walik, ingkang kapara kandêl, lajêng kaêpèsana godhong pisang kluthuk, ing nglêbêt karangkêpa kalih, tumuntên kagaranga ing sangan, ngandhap nginggil kalambarana godhong, nuntên tinindhihan banon, panggarangipun kaaraha sampun ngantos pêrêng têrus ing nglêbêt.
Ulam lèpèn sanèsipun bandêng, kados ta: badhèr, jambal, wagal, sapanunggilanipun, jangji sanès kutuk lan lele, inggih sagêd mathuk ugi kamangut, nanging yèn ulam ingkang agêng, kêdah katugêl-tugêl kadadosna kalih utawi tigang pès.
Mênggahing rekanipun pangarah pamiraosipun ing sadaya olah-olahan punika, kajawi ingkang sampun katêrangakên: cak tangan, inggih ugi wontên ing ugêripun kados ing ngandhap punika:
1e. punapa abên-abênaning bumbu kêdah têtêp jangkêp. Badhe kasambêtan.
Nyai Pranata. [Pranat...]
Juru ngarang administrasi Bale Pustaka, ing sawingkinging kantor palis tilpun nomêr 1744 - Bêtawi
sampurna punika ambingungakên, awit tumraping tiyang sampun ngrumaosi sampurna, tandhanipun sampun sarwa jangkêp, tuwin saupami botên jangkêpa, botên sagêd gêsang makatên. Punika sampun dados pasaksèn nyata. Naging punapaa tumraping tiyang, ing mangsanipun kêbuka, lajêng kapengin ngudi ngèlmi kasampurnan. Dados manawi makatên, kasampurnaning badanipun manungsa, kalihan ngèlmu kasampurnan, punika wontên gèsèhipun, dados sampurna ingkang jênggêlêg, beda kalihan kajênging ngèlmu kasampurnan. Awit manawi janggêlêg wau dipun anggêp sampun sampurnaning kawula, nama dèrèng sampurna kabatosanipun. Nanging inggih botên kalèntu manawi gadhah panganggêp makatên. Namung tumrap ingkang purun milahakên kajêngipun, tamtunipun inggih mangrêtos dhatêng watês-watêsipun.
Manawi botên dipun gagapi, pancèn ambingungakên, awit sampurnaning jêgêrêng,jênggêrêng. punika manawi dipun akêni sampurnanipun, nama ngakên-akên ing kabatosan. Môngka têmbung ngakên-akên wau adhakan botên dipun ajêngi dening sintêna ingkang ngrumaosi sampun sampurna wau.
Nanging sampun dados lampahing pangudi, tiyang ingkang ngudi babagan kabatosan punika tumindakipun tansah kêbêntus-bêntus, têgêsipun tansah ngambah margi ingkang gawat. Yèn caraa layangan tansah minggah mandhap manut lampahing angin. Upaminipun: tiyang ingkang ngrumaosi sampurnaning janggêrêng, punika manawi ngrumaosi apês, ing ngriku wontên raosipun minggah. Cobi punapa botên ambingungakên, tiyang ngrumaosi apês têka malah minggah.
Sapunika kantun anglajêngakên, anggèning ngrumaosi apês wau kadospundi, tuwin jalaranipun punapa, manawi lajêng namung ngugêmi: kawula panggonaning apês, inggih lajêng têrus apês, undêraning apês dumunung supe dhatêng pandamêl. Punika lajêng nama mandhap malih.
Tumrap pantoging panggrayang, kawula punika sampun ngantos apês, sampun ngantos papa sapanunggilanipun. Inggih ing ngriku punika namung kantun pawitan landhêping panampi. Kenging dipun tampi: kawula anane mung apês. Kenging dipun tampi kawula ora bisa apês.
Dene manawi wontên pitakenan, kawula ingkang botên apês punika ingkang kados punapa tuwin marginipun ingkang cêg gêmêg kadospundi. Punika namung badhe sarwa ngrêkaos.
Upaminipun kula gadhah pêlêm arum manis nanging witipun kikrik gêsangipun botên baud pados têdha, nanging badhe kula pêncarakên supados sagêd gadhah wit pêlêm arum manis ingkang botên kikrik gêsangipun. Kula lajêng andhêdhêr pêlok pêlêm ingkang baud pados têdha, upaminipun pêlok pêlêm blênyik. Pang pêlêm arum manis punika badhe kangge wit ingkang nginggil (entrijs = bovenstam), dene dhêdhêran pêlok punika badhe kangge dêlêg ngandhap (onderstam). Pandhêdhêripun pêlok punika wontên ing pot utawi ing kranjang alit ingkang kaisenan siti.
Yèn dhêdhêranipun watawis sadriji agêngipun, inggih punika kirang langkung umur sataun, sampun kenging kasambung. Saking wit pêlêm arum manis wau (moederboom), kula ngupados pang ingkang agêngipun sami kalihan witing dhêdhêran, punapadene nèm sêpuhipun kirang langkung inggih sami, sarana ningali wujuding kulitipun. Pang wau tumuntên kula bêlèk utawi kula krowèk sapratiganing kandêlipun, dene panjangipun watawis gangsal sènti mètêr. Makatên ugi wit dhêdhêran inggih kula krowèk ingkang lêbêt panjangipun sami. Tatu kalih wau lajêng dipun gathukakên, tumuntên kablêbêd mawi lulub waru ingkang kêncêng. Lulub waru dipun cêlupna ing jer-jeran
Manawi tatu kalih wau sampun krakêt dados satunggal, pucuking onderstam sanginggilipun tangsul cakêt lajêng kakêthok babar pisan, prêlunipun mêksa dhatêng onderstam supados têdhanipun dipun sukakakên sadaya dhatêng bovenstam, anakipun kuwalon. Sasampunipun sawatawis dintên pang entrijs sangandhapipun tali kêdah dipun kêthok, dene pangêthokipun kêdah alon-alon. Prêlunipun alon-alonan dipun gêgulang supados entrijs wau nêdha têtêdhan saking êmbokipun kuwalon (onderstam), sasampunipun sawatawis dintên lajêng dipun kêthok babar pisan. Sambungan wau botên kenging tumuntên dipun tanêm ing lêlahan, kêdah dipun lèrèhakên sawatawis dintên wontên ing panggenan ingkang ayom.
Yèn sampun dipun lèrèhakên, kenging lajêng dipun tanêm ing lêlahan, manawi entrijs wau mêdal sêkar utawi wohipun, kêdah dipun prithili, awit nêlasakên têdha ingkang pancènipun kangge damêl pang. Ing onderstam sok mêdal pangipun, punika botên kenging babar pisan, kêdah dipun prithili, awit têdhanipun badhe dipun sukakakên dhatêng anakipun piyambak, botên dipun sukakakên anakipun kuwalon, têmahan sambungan wau mêsthi badhe botên dados. Pananêmipun sambungan wau, panggenan sambungan botên kenging ngantos
sarèhning oyodipun wau botên baud pados têdha, dados inggih botên badhe sae dadosipun.
Kajawi sarana patrap kasêbut ing nginggil punika, kenging sarana patrap sanès (mriksanana gambar sambungan ing kajawèn nomêr 59). Mênggah patrap lan tumindakipun langkung gampil, rumiyinipun ngêthok pang saking moederboom, lajêng dipun lancipi gèpèng kalêbêtakên ing dhêdhêran ingkang sampun dipun sigar mèncèng sapalih, tumuntên dipun blêbêd ngangge lulub, manawi tatu kalih sampun krakêt, pucuking onderstam sanginggiling blêbêd dipun kêthok. Mênggah panjaginipun sami kemawon kalihan patrap ing nginggil wau.
Patrap mêncarakên têtuwuhan sarana anggathukakên punika awis-awis sangêt ing sapunika dipun tindakakên, awit angèl sangêt dadosipun, mênggah patrapipun kados ing ngandhap punika:
Pucuking onderstam dipun pancas mèncèng, makatên ugi bongkoting bovenstam ingkang sami agêng alitipun, sarta nèm sêpuhipun, inggih dipun pancas mèncèng. Tatu kalih wau tumuntên dipun gathukakên, lajêng dipun tangsuli singsêt kados tiyang nyambung. Kados makatên punika angèl sangêt dadosipun, jalaran bovenstam dangu sangêt angsalipun têdha saking onderstam, dados enggal sangêt alum utawi pêjahipun.
Kajawi patrap kasêbut nginggil, inggih punika manawi onderstam witipun
wit ingkang sae, ugi lajêng dipun pancas kadamêl wangun piramidhê majêng tiga kuwalik. Pang bovenstam wau tumuntên kalêbêtakên ing krowekan onderstam. Sasampunipun makatên lajêng kablêbêd mawi lulub, kados patrapipun amblêbêt sambungan. Nanging cara makatên punika inggih angèl sangêt dadosipun. Badhe kasambêtan.
ing bab: Goenanja Madjallah. Ingkang mêdhar sabda Tuwan Salmun.
Ing kajawèn sampun kêrêp ngêwrat wartos ing bab anggèning kapal kêruk Karimata ngêruk sadhasaring sagantên laladan nagari Walandi ing Terschelling, prêlu madosi bôndha ingkang kêlêm.
Nginggil para andon lêlana saking ngamônca ingkang sami dhatêng ningali dhatêng ing Terchelling. Têngên para mudha ingkang sami ningali jangkar. Ngandhap, mriyêm tuwin mimis ingkang pinanggih wontên salêbêting kapal Lutine.
Miturut cariyos, bôndha ingkang dipun padosi punika awarni mas salaka ingkang kala ing tanggal 9 Oktobêr 1799 dipun êwrat wontên ing kapal Lutine kèrêm wontên ing ngriku. Bôndha wau rêrêgèn f 20.000.000,-
Sasampunipun pinanggih wontên lêlampahan makatên, lajêng wontên sêdya badhe madosi bôndha wau, saha kalampahan sampun nate katindakakên kala ing taun 1800-1801, sarana dipun silêmi, ugi angsal damêl, nanging botên sapintêna.
Kajawi tindak ing kala punika ugi sampun nate dipun ambali malih kala ing taun 1851-1861, taun 1857-1891 tuwin taun 1894-1895. Angsal-angsa- [Angsal-angsa...]
[...-] lanipun wontên rêrêgèn f 1.200.000.-
Ing taun 1910 dipun ambali malih, botên angsal punapa-punapa. Ing taun 1934 dipun ambali malih ngangge pirantos sanès, ingkang dipun wastani duikerklok, punika pangêdhukipun sagêd langkung lêbêt. Dados sapriki sampun mèh 140 taun.
Wusana ing wêkdal punika dipun ambali malih ngangge kapal kêruk ingkang nama Karimata. Kalampahan tumindakipun wontên titikipun angsal damêl, katôndha sampun kêrêp angsal barang warni-warni, wontên ingkang awarni jangkar, mriyêm, mimis, êmas balebekan, tuwin sanès-sanèsipun. Ingkang warni êmas wau wawrat 3 1/2 kilo, rêgi f 7000.-
Sarêng wontên titikipun kados makatên, pangupadosipun lajêng mantêp, saha nêtêpakên bilih papan kèrêming kapal Lutine inggih wontên ing ngriku punika, mila mingsat-mingsêting kapal kêruk Karimata inggih namung muthêk wontên ing kanan keringipun ngriku kemawon.
Sarêng wontên wartos bilih kapal kêruk Karimata sagêd angsal barang-barang kados ingkang aksêbut nginggil, wartosipun lajêng sumêbar dhatêng pundi-pundi. Lajêng kagiyarakên sarana radhio. Ing ngriku katingal tandhaning têtiyang ingkang sami suka-suka.
Botên dangu lajêng kadhatêngan para andon lêlana saking tanah ngamônca sami numpak kapal mirunggan ingkang maligi prêlu kangge ningali dhatêng kawontênan wau.
Tumindaking damêl wau mêntas ngaso sawatawis, prêlu ngrêsiki èmbèr pirantosing ngêruk, ngiras ngêntosi wancining hawa ingkang sae. Sarêng hawa sampun pinanggih sae, lajêng badhe wiwit tumindak ing damêl malih.
Ing kalanipun ngaso, kapal kêruk Karimata dipun ingsêrakên saking papanipun lami, sasampunipun rampung lajêng kawangsulakên dhatêng papan prênah kèrêming kapal Lutine.
Pangupadosipun panggenan dununging kapal Lutine taksih tuna dungkap, dèrèng sagêd nêtêpakên ing pundi dununging bôndha ingkang yêktos. Mila kapal Karimata tansah dipun ingar-ingêr, badhe madosi ing pundi dununging awak-awak kapal Lutine ingkang perangan wingking.
Ingkang limrah tiyang ing tanah Jawi punika angsalipun toya kalayan gampil, kados ta saking lèpèn, rawa, tuk (bêlik), sêndhang, kalenan, wadhuk utawi saking sumur, malah ing jaman samangke ing nagari-nagari ingkang agêng tiyang sami angsal toya saking waterleiding, mila tiyang wau ing sêmu sami botên patos migatosakên, nanging malah ngrèmèhakên, kadosdene hawa makatên, jalaran angsalipun hawa kangge ambêgan punika gampil sangêt, ing pundi-pundi panggenan têmtu wontên hawanipun, mila têtiyang wau lajêng sami botên patos manah (mikir).
Ewadene manawi ing satunggiling panggenan wontên ingkang têbih toya, têtiyangipun inggih katingal susah, awit ingkang nuju ambêtahakên toya botên sagêd angsal tumuntên utawi kangelan pamêndhêtipun saking panggenan sanès ingkang têbih.
Aslinipun toya ing dharatan punika saking sagantên, inggih punika saking bêntèring srêngenge, toya sagantên wau lajêng nguwab (waterdamp), uwab wau kenging angin manginggil tuwin katut dhatêng dharatan saya kandêl, dados mega lan saya asrêp dados mêndhung. Mêndhung wau ing langit katingal pêtêng.
Sarèhning nginggil langit punika hawanipun asrêp sangêt, mêndhung ing ngriku kenging dayaning asrêp lajêng dados toya utawi ès, sarêng dhawah mangandhap kenging sumuking siti (bumi) lajêng dados toya, inggih punika toya jawah. Trêkadhang ès wau dhawahipun saking nginggil dèrèng ngantos dados toya sadaya, wontên ingkang taksih wêtah utawi pringkilan dhawah ing siti, dados jawah uwoh (ès) naminipun.
Ing panggenan ingkang cakêt Noord utawi Zuidpool (kutub lèr utawi kutub kidul) ing môngsa bêdhidhing (winter) saking asrêpipun ing siti-siti kawradinan ès, inggih punika saking toya jawah, toya lèpèn utawi sanèsipun ingkang kenging dayaning asrêp wau. Ing panggenan asrêp ing môngsa bêntèr (zomer) jawahipun inggih toya limrah, nanging yèn ing môngsa bêdhidhing (winter) jawahipun dados sneeuw, inggih punika ingkang kenging katêmbungakên sêkaripun ès, katingalipun kadosdene kapuk ingkang dipun wastani apêthak mêmplak. Sneeuw wau dhawahipun wontên ing siti, sanalika inggih taksih warni sneeuw (kapuk pêthak) nanging ing sawatawis jam kemawon sagêd dados [da...]
[...dos] toya sarta lajêng sagêd dados ès.
Wujudipun toya punika wontên tigang warni: 1. uwab (gasvormig) 2. toya, 3. ès.
Toya punika yèn kenging bêntèr utawi dipun godhog sagêd nguwab (waterdampstoom).
Bôngsa Eropah sagêd migunakakên stoom wau kangge nglampahakên mêsin pabrik-pabrik, lan pintên-pintên mêsin locomotief ingkang nglampahakên tram utawi sêpur punika.
Dene tiyang anggènipun migunakakên toya kangge anglampahakên mêsin-mêsin wau, inggih mêndhêt daya utawi kakiyatanipun toya punika ingkang sampun dados stoom wau, dipun tanjakakên utawi dipun sambêtakên dhatêng mêsin ngantos mêsin wau sagêd ebah utawi mlampah, kados ta locomotief ingkang sagêd narik pintên-pintên kreta tram utawi sêpur, punika toya ing kètèl dipun godhog ngantos umob, nguwab dados stoom. Dene kètèlipun sampun dipun bolongi ing prênah nginggil, prêlunipun kangge ngêdalakên stoom wau, upami kètèlipun botên mawi bolongan, yèn uwab stoom badhe mêdal, môngka botên sagêd, kètèlipun sagêd ugi anjêblug utawi pêcah. Kètèl ingkang wontên ing locomotief wau dipun dèkèki bolongan kalih sami dipun sumpêli tosan ingkang trêp utawi mathis rapêt, sumpêl-sumpêl punika kasama dipun damêl supados sagêd mlêbêt mêdal ing bolongan kanthi gampil, sumpêl kalih wau dipun gandhèng mawi sêtang tosan ingkang kiyat, ing têngah-têngahipun sêtang lêrês dipun trapakên ing sêtang ingkang ngadêg, dipun reka supados sêtang ingkang gandhèng kalihan sumpêl-sumpêl wau ing peranganipun sumpêl kiwa têngên sagêd ebah mangandhap manginggil kadosdene hefboom makatên, yèn hefboom ebah, sumpêl ingkang satunggal mandhap, mlêbêt ing bolongan, sumpêl
A: Manawi sampun sagêd kados kasêbut nginggil punika lajêng kadospundi kamas.
I: Yèn wis bisa marang siji-sijining suwara kang kasêbut dhuwur iku banjur
I: Anggonku gawe tatanan iki, anggonmu nindakake kudu sing sarèh lan cêtha panêbaking tangan, kajaba iku batinmu kudu ngapalake suwarane dhisik, dadi tumandanging tanganmu, miturut parentahing batinmu, siji-sijining cengkok, prêlu nganggo ôngka urut, murih gampang anggone nêngêri, lan siji-sijining cengkok iku panyinaune kudu têrus nganti pirang-pirang rambahan, supaya lung tinampaning suwara kang katindakake ing tangan loro mau bisa dang manggon kaprigêlaning tangan. Saiki tak wiwiti saka ôngka 1. tong dhung tong tak, tong dhung tong bêm, 2. dhung tong dhung tak, dhung tong dhung bêm, 3. tong tak tong tak tong glang
ajar lakuning irama lan cêcengkokan liyane, anggone ajar cengkok liyane iku wis mung kari
ingkang sawêg namung kangge nyinau prigêling tangan kemawon manawi tiyang ingkang kirang mêmpêng anggènipun badhe nyinau, sampun ragi anggoblêgakên sirah, saya malih katrangan sanèsipun, kintên kula inggih makatên, dados lêrês, anggèn panjênêngan botên kaconggah andamêl tuntunan tumrap ingkang dèrèng sagêd nabuh punika kamas.
I: Têkan kene prayoga lèrèn dhisik, sawise ngaso banjur miwiti tuntunan tabuhan liyane.
Garèng : Ora, Truk, rêmbugane ing ngarêp luwih bêcik disêtop samene bae, awit saiki wis ngancik Pasar Gambir, mangsane wong sênêng-sênêng lan main rupyan-rupyan.
Petruk : Mupakat, Kang Garèng, karo manèh banjure dêdongenganaku iki ora ambêjaji, sabab mung prakara gawe pilêm thok bae, tur pilêm kolonisasi. Aja manèh sing ngrungokake, wong aku dhewe sing kudu andongèng, iya wis bosên.
Garèng : Sukur ta sukur, yèn kowe wis mupakat. Nèk ora kaliru, Pasar Gambir wis diwiwiti
bakyu, apadene adhimu Makne Kamprèt. Ewasamono kandhamu ing ngarêp ora kaliru, Kang Garèng. Mula nyata anane Pasar Gambir iki aku wis icip-icip, malah kêna diunèkake: nganyari, yaiku: nalika dina Rêbo kang kapungkur, dadi durung paja-paja Pasar Gambir dibukak, kuwi dening komite
jurnalis padha diulêmi prêlu diajak mubêng-mubêng nonton kaanane ing Pasar Gambir kono, saka pandongamu aku mèlu katut.
Garèng : Hla, nèk mêngkono kowe iya bisa ngandhakake, kêpriye kaanane ing Pasar Gambir kono, apa akèh tongtonane sing pantês ditongton bangsane kowe aku kiyi.
Petruk : Nèk tongtonane, sapisan kiyi, wah, jan dikayang têmênan, Kang Garèng, lan ing kono komitene Pasar Gambir ngatonake, yèn trêsna têmênan nyang bangsane kowe aku, yaiku bôngsa Jawa.
Garèng : Mêngko sik, Truk, omongmu kiyi sêmune kok ana kênduk-kênduke sing ora kêpenak. Têka kok unèkake: Komitene Pasar Gambir trêsna nyang bôngsa Jawa, lo, kuwi anjukuk pathokan saka ngêndi.
Petruk : Jêpipingna kupingmu, Kang Garèng, tak têrangake sing nganti kumplit. Apa sing tak wêruhi kalane
padha ngumpul ana ing kantore komite. Salah siji pangrèhe banjur lèngsêng sawatara ing bab anane Pasar Gambir saiki kiyi, sauwise para jurnalis banjur diajak mubêng-mubêng. Kang dijujug dhisik dhewe ing papan kang bakal dipigunakake kanggo tèntunsêtèling pitik iwèn. Miturut salah sijining pangrèh, jarene ing
Antarane pitik rongatus mau, jarene sing bakal mati 7, dadi sing bakal dipitongtonake mêksa isih ana 193, kajaba iku ing kono uga bakal dipitongtonake mêrak sajodho.
pancèn iya asri bangêt. Saka kono, ngliwati ing dalan kang ing kiwa têngêne ana padhasarane warna-warna lan rupa-rupa, para jurnalis mau padha diirit nyang papan padhasaran tumrap barang-barang kawêkêlane wong bumi.
Garèng : Mêngko sik, Truk, iki kok rada luwar biyasah, lumrahe papan padhasaran kuwi rak mung sasisih, ana saikine têka kiwa têngên ana papan padhasarane.
Petruk : Kanggone Pasar Gambir saiki, mula akèh sing luwar biyasah-luwar biyasah kuwi, Kang Garèng, mêngko kowe bakal krungu kabèh. Dene papan padhasaran sing sasisih, wujud: omah warna-warna, saka sewan f 25.- têkane sewan f 150.-
Garèng : Iki luwar biyasah kang kaping pindho...
Petruk : Dene papan padhasaran sing sasisih manèh, toko warna-warna, Kang Garèng, apa sing bakal didhasarake ing papan padhasaran tumrap barang [ba...]
[...rang] kawêkêlane wong bumi, aku durung bisa crita apa-apa, Kang Garèng, awit ing kala samono, ora mung isih suwung gêmplung bae, malah panggarape iya durung rampung. Saka kono banjur mênyang ing papan palorodan. Nanging iki beda karo biyèn, anane papan palorodan dhèk biyèn, wong loro utawa têlu gêgandhengan, mlorod saka ing dhuwur mangisor, wêr, wêr, wêr, kruntêl. Sing diunèkake: kruntêl, kuwi yèn wis tiba ana ing ngisor. Dene papan palorodan saiki beda, Kang Garèng, anggone mlorod saka ing dhuwur saiki sarana nunggang prau, ana ing ngisor diwènèhi blumbangan, dadi saka ing dhuwur: sêr, sêr, sêr, têkan ing ngisor: kêcopak, ora kok banjur kêcêbur ing blumbangan, nanging isih têrus nunggang prau, ngêmungake panganggone rada têlês sathithik.
Garèng : Luwar biyasah kang kaping têlu. Nanging ora pati nyênêngake kaya plorodan cara biyèn, sabab ora bisa mak: kruntêl.
Petruk : Luwih-luwih yèn kancane plorodan bangsane sing... pupuran. Kowe kuwi pikirane sing ora ora bae ngono. Ana ing kono disadhiyani: bir, Kang Garèng...
Garèng : Dadi ana ing kono kowe lim-liman, ta. Luwar biyasah kang ôngka papat.
Petruk : Saka kono banjur diirit nyang sing diarani: Batawi kuna. Ing kono ana gêdhong warna-warna, kaya ta: gêdhong gupêrnuran, kantor arkip, romah obat, lan liya-liyane manèh. Kabèh kuwi ngemba gêdhong-gêdhong sing têmênan, nanging sarwa cilik, malah ing kono uga ana kapale Walônda ing jaman kuna.
Petruk : Banjur kaanane sêpur ing tanah Jawa, lan ing Sumatrah, kuwi digambar cêtha bangêt, nganti kowe wêruh - kapriye lakune wong lêlungan saka Ngayoja upamane, nyang Lampung, utawa nyang Palembang. Dhisike nunggang sêpur, têkan Tanjungpriuk, utawa: Mêrak, saka kono banjur nunggang prau têkan ing Tanjungkarang.
Garèng : Luwar biyasah kang ôngka 6.
Petruk : Kajaba iku isih akèh liya-liyane sing pantês ditongton. Kabèh iku mau, bênêr bêcik lan nyênêngake, nanging tumrape wong saaku kowe, nonton sapisan bae, iya banjur wis bosên. Dadi kanggone wong Jawa, nonkonnonton. Pasar Gambir saiki kiyi, nonton sapisan bae, mêsthi wis bosên. Ora bakal dipindhoni, apa manèh dikaping têloni, mulane aku mau kôndha: komitene Pasar Gambir trêsna bangêt nyang bôngsa Jawa, ngeman yèn nganti main royal.
Garèng : Yak kliru, Truk, nyang Pasar Gambir kuwi, bosên nonton iki iku, lumrahe banjur bisa nonton sing ora bisa bosên, yaiku: wayang wong utawa: kêthoprak.
Petruk : Tongtonan rong rupa iki disêngaja ora dianakake, karêpe komite ora liya, ya kuwi mau, ngeman nyang wong Jawa aja nganti royal-royal.
Garèng : Iki komitene sing sabênêre ora gênah, dadi ing kono prasaksat ngêmohi kagunan Jawa. Jarene lagi anu para têlèk Jawa cacahe 80 padha rêkès nyuwun supaya dianakake kêthoprak utawa wayang wong. Kabare wangsulane kêpriye, Truk.
Petruk : Gêntenan, gêntenan, ing sarèhne salawas-lawase ing Pasar Gambir dianani wayang wong, adile saiki dianani tongtonan Sundha.
Garèng : Luwih adil manèh, lan bisane gêntenan, ing Pasar Gambir taun ngarêp, aja dianakake: wayang wong Jawa, utawa tongtonan Sundha, bêcike... cakalele bae. Wah,
October taun punika, ing Mêsir wontên congres wakil-wakilipun praja Islam, pêrlu ngrêmbag babagan Palestina. Pakêmpalan Muhammadiyah Ngayogya nêtêpakên botên badhe ngintunakên wakil dhatêng congres wau, amargi Muhammadiyah punika sanès pakêmpalan politiek. Bab punika kasumanggakakên dhatêng majêlis Islam luhur ing Surabaya.
Bupati Magêtan. Miturut wartos praja, R.
Miturut wartos tumrap Jawi Têngah priyantun ingkang gadhah panyuwun badhe malêbêt dhatêng Bestuursacademie wontên 64, ingkang badhe katampèn namung 4. Mila lajêng badhe kawontênakên pandadaran saringan, manggèn ing Mosvia. Ing golongan wau ingkang gadhah pangajêng-ajêng katampèn R.M.P.P. Tondowijoyo, asistèn wêdana kitha Sêmarang.
Dhukun dipun cêpêng. Ing dhusun Krètèk, Ngayogya, wontên satunggiling dhukun dipun cêpêng. Dhukun punika dipun suyudi ing tiyang kathah, ingkang kathah têtiyang ingkang sampun nate kaukum tuwin tiyang ngulandara. Saking cariyosing kyai dhukun, piyambakipun sagêd adamêl kêdhotan dhatêng têtiyang sadaya wau.
pangagêng militèr ing Sidikalang, ing taun punika badhe nampèni tiyang malêbêt saradhadhu bangsa Batak cacah 60. Ingkang punika juru ngajari wontên ing Balige, tuwin ngawontênakên dhoktêr kangge mriksa têtiyang ingkang sami badhe malêbêt saradhadhu.
Residhèn Pamêkasan. Tuwan E.L.J. Tydeman, Residhèn Pamêkasan badhe verlof dhatêng Eropa laminipun 8 wulan wiwit tanggal 29 Augustus punika. Salajêngipun dipun wakili Tuwan F. Velthuizen Weil, asistèn residhèn ingkang kabantokakên dhatêng Residhèn Malang.
Serum Prof. Reenstierma. Wontên wartos, Prof. Reenstierma ing Surabaya, tampi wêlingan saking Amerika supados ngintunakên serum lepra ingkang kathah dhatêng Amerika. Ing bab punika Prof. Reenstierma dèrèng sagêd nyêmbadani, amargi sapunika taksih katindakakên kangge cobèn-cobèn.
Boyongan golongan pangajaran. Tanggal 23 wulan punika sampun wontên golongan pangajaran ingkang bidhal saking tanah Jawi dhatêng papan paboyongan ing Lampung.
Têtiyang sagriya dipun cakot sawêr. Ing kampung Sepang, bawah Serang, Bantên, wontên lare èstri nama Sarwi, nuju dolan wontên sajawining griya dipun cakot ing sawêr siti. Sontênipun malih wontên tiyang jalêr nama Salim, bapakipun Sarwi dipun cakot sawêr, kêlajêng andadosakên ngajalipun. Botên dangu adhinipun Sarwi ugi dipun cakot sawêr, salajêngipun ngajal. Ing Bantên punika misuwur kathah sawêripun mandi, dene ingkang langkung mandi, inggih sawêr siti wau.
Angsal-angsalanipun Pakaryan Post. Angsal-angsalanipun Pakaryan Post wiwit wulan Januari dumugi Juli kêpêngkêr, tumrap post wontên f 7.171.142.-; Telegram f 2.477.917.-; Telefoon f 14.019.712.-. Angsal-angsalan pêpetangan makatên ing taun 1937, tumrap post wontên f 7.545.694.-; telegram f 2.819.088.-; telefoon f 14.716.169.-.
Ir. Abdulkarim. Wontên wartos, Ir. Abdulkarim, ingkang sapunika dados directeur P.A.M.S. ing Surakarta, nglamar padamêlan comm. Van Politie. Ing sêmu bab punika wontên unthutipun kaparêngakên.
Arta pitulungan saking parentah. Miturut wartos, parentah nyadhiyani arta f 17.000.-, kangge pitulungan dhatêng têtiyang ing laladan Madiun sisih lèr ingkang sami botên kêmêdalan.
Inggah-inggahan guru. M. Sukarji, guru vervolgschool ing Durenan, dados kêpala guru
Kadurjanan kina ing Bandung. Sampun dangu kabudidayan kina ing Bandung tansah kecalan kina, nanging dèrèng sagêd nêtêpakên kadospundi cara-caranipun anggèning nyolong. Dangu-dangu inggih lajêng sagêd nyumêrêpi, inggih punika mêndhêt ing kalanipun taksih dipun pe tuwin mêndhêt saking gudhang, saha salajêngipun pulisi sagêd nyumêrêpi cara-caraning pambucalipun. Mênggah nyatanipun, ingkang dados tukang tadhah bangsa Jêpan tuwin bangsa Eropa. Malah pulisi sampun sagêd ambêskup kina kathah wontên ing griyanipun tukang tadhah.
Mrajaya nyalawados. Tuwan Caluwe, ingkang nindakakên pakaryan damêl agêr-agêr ing Kudus, ing wanci dalu nalika nêngah-nêngahi damêl agêr-agêr, ujug-ujug dipun pênthung ing tiyang ingkang botên kasumêrêpan tiyangipun. Tuwan Caluwe nandhang tatu tuwin godeg utêkipun, salajêngipun kabêkta dhatêng griya sakit ing Sêmarang. Ing pangintên, anggèning Tuwan Caluwe dipun cidra wau jalaran dipun bêntèri, saking anggènipun ngêkêr wêwadosipun damêl agêr-agêr.
Babagan ambtenaar arta praja. R. Suryono, adjunct-controleur babagan pajêg ing Cirêbon, dados adspirant-controleur babagan pajêg ing Bêtawi.
Tuwan Supratman tilar donya. Kala tanggal 17 wulan punika Tuwan Supratman, satunggiling bangsa Jawi ingkang ngarang lagu Indonesia Raya tilar donya wontên ing Surabaya. Tumraping golongan
dhukun, dipun bayar arta tigang rupiyah, kêthip sadaya. Sadumugining griya, dhukun wau sawêg sumêrêp bilih arta wau sadaya palsu, salajêngipun lapur dhatêng pulisi. Ing wusana dados prakawis punika, Tuwan R.S. katahan.
Jawi tuwin Madura cacah 500 badhe kaêcakakên damêl ngêmungakên wontên sanginggiling siti, ingkang kajêngipun botên wontên ing papan pamelikan salêbêting siti,
nipun M. Samud Sastrowardoyo punika asli saking Bojonêgoro. Satamatipun saking pamulangan klas
Hulpacte partikêlir ing Bandung (1913). Pasinaonipun punika dipun lajêngakên dhatêng nagari Walandi. Ing taun 1916 lulus pandadaran Hulpacte, lajêng wangsul dhatêng tanah ngriki. SalabêtipunSalêbêtipun. nyêpêng damêl, nyambi ngudi pados Hoofdacte, inggih punika Europeesche Hoofdacte, sagêd kêcêpêng wontên ing taun 1922. Salajêngipun dados pangagêng guru H.I.S. ing probolinggo, tuwin ing taun 1930 dados directeur Normaalschool ing Jombang. Sarêng pamulangan wau suwak, lajêng dados pangagêng guru H.I.S. ing Kêdiri malih. Ing Wêkdal punika panjênênganipun lulus pandadaran basa Jawi
Departement Pangajaran. Ing sapunika dados Plv. Inspecteur Inl. onderwijs ter beschikking. Limrahipun padamêlan punika dipun tindakakên ing bangsa Walandi.
Têtakan ing pabrik Marikangên. Pabrik sigarèt Marikangên ing Surakarta mêntas nêtakakên anak-anaking punggawanipun cacah 54. Ingriku mawi paargyan, tamunipun kirang-langkung 3000. Rèsipun wontên ing Hulp-
Têtingalanipun ingriku ringgit tiyang, kêthoprak tuwin sanès-sanèsipun, ingkang dipun tindakakên dening punggawa ingriku piyambak.
Bank tiyang siti. Kala Congres Centrale Raad Javaansche Katholiek Socialen Bonden ing Ngayogya, wontên rêmbag nêtêpakên adêging bank apawitan f 10.000.-. Ingkang kapilih dados directeur Tuwan R.M. Th. S. Purbadibrata, bank madêg ing Ngayogya.
Kratatau mindhak inggil. Miturut papriksan, sasampuning mêntas mblêdhos, inggiling rêdi Krakatau mindhak dados 82 m, ingajêng namung 75.80 m. Pulo ing sacêlakipun ingkang inggilipun dados 80 m, pulo sandhingipun malih dados 50 m.
Rumêksa kamlarataning pangrèh praja. Wontên dhawuhing parentah dhatêng para pangrèh praja, supados ing sabên taun angladosna pratelan pintên kathahing sambutanipun ing taun wau. Bab punika parentah manggalih bilih tumraping pangrèh praja botên prayogi manawi sugih sambutan. Kajawi punika parentah inggih botên rêna manawi asring damêl ramèn-ramèn, amragiamargi. tindak makatên wau inggih
Badhe mèngêti para ridder M.W.O. Ing Bandung madêg comite ingkang badhe ngawontênakên paargyan mèngêti wontêning M.W.O. sampun 125 taun, dhawah tanggal 30 April 1940. Pèngêtan punika badhe kawujudakên paargyan kanthi ngulêmi para ingkang sami angsal bintang M.W.O. ing saindêngipun tanah ngriki dhatêng Bandung. Tumrap tanah ngriki ingkang angsal bintang M.W.O. wontên 275. Ingkang katêtêpakên dados warga pangrèh, Jendral Berenschot, pangarsa, Mayor Van der Sterren, panitra, pangarsaning Javasche Bank, artaka. Warga sanès-sanèsipun, Residhèn Priyangan, Ader,
sarèhning badhe wontêning baris kapal pêrang ing lautan Tanjungpriok dipun sandèkakên, inggih punika dintên
Kajawi punika wadya gêgana ugi badhe baris wontên sanginggiling papan parade. Tumrap parade padatan ing tanggal 31 Augustus kasuwak.
Utusan dalêm nata Surakarta. Utusan dalêm nata Surakarta, B.K.P. Hangabèi sakalihan tuwin putra kalih, sampun dumugi nagari Walandi, dipun papag wêwakil dalêm nata, kaptin Romswinckel, tuwin wêwakil ministêr Jadahan, Tuwan petrus Blumberger. Utusan dalêm punika lêrêm wontên hotèl Wittebrug.
Nata Belgia badhe têdhak Parijs. Wontên wartos, benjing wulan October ngajêng punika, panjênêngan Nata Belgie badhe têdhak Parijs, pêrlu badhe masang sela pèngêtan tumrap suwargi ingkang rama, Prabu Albert.
Palestina saya ruwêd. Rêrêsah ing Palestina taksih lajêng kemawon. Hebron dipun pêjahi dening
Kasangsaran ing Jêpan. Gunggunging tiyang ingkang tiwas jalaran saking wontêning bêna ing Korea lèr wetan, kalêbêt Kankhyohokudo, Kankyonando saya wêwah-wêwah. Dumuginipun sapunika, miturut cathêtan, tiyang ingkang tiwas 363, nandhang tatu 50, ical 351. Griya ingkang kèli 1375, griya ambruk 1254, griya ingkang kêbênan 19.134. Kapal-kapal ingkang ical 27.
Kapal Hansa kèrêm. Sampun sawatawis dintên kapal Jerman "Hansa" tubrukan kalihan kapal Inggris Tungwo wontên ing lèpèn Whangpo, kapal Hasan kèrêm, kintên-kintên wontên tiyang bangsa Tionghoa cacah 150 ingkang sami
Jl. Kober Gang Gunung Arjuna RT 02/01 Bobosan, Kecamatan Purwokerto Utara.
On 25 Desember 2010 at 22:30 yudha pramana said: khabar ki TELIK sandi, cantolan wes
Balas	On 25 Desember 2010 at 22:32 mBah (Tentara) Pakis said: Lapor Pak SAPAM…. saya Hadu.. eh salah… saya hadir
Balas	On 25 Desember 2010 at 23:22 P. Satpam said: Monggo BAH…, pinarak ingkang sekeca nggih.
Balas	On 26 Desember 2010 at 00:11 mBah (Tentara) Pakis said: OO… inggih matur sembah nuwuwn…… Wedang jahe serehnya pundi?? kulo mbeto jeng alot niki….monggo kito kedhapi sami2…
Lha Ki PA dereng rawuh nopo?? Ooo… Ki PA nembe nenggo Nyi Padmi ngudar roso nding… Monggo-monggo sedoyo lemawon kulo
Balas	On 25 Desember 2010 at 23:27 sukasrana said: sing plesiran mpun sami wangsul ki.
mangga lho, menawi bade medhar, ….
eh ejang uthuk-thuk nGGer Satpam!
Balas	On 26 Desember 2010 at 00:15 mBah (Tentara) Pakis said: Sampun mrikso bangsal unduh
Kados dene wonten pewayangan wonten dewo-dewo, Bethara Guru cs ………… lajeng wonten Sang Hiyang Wenang. Lha menawi wonten Agami Jawi , wonten dewo Komojoyo, wonten dewi Srie lan sang Hiyang Tunggal. Utawi Agami Sunda Kawitan, wonten Sunan Ambu, Guru Minda, lan Sanghiyang Tunggal. Nuwun sewu,
On 26 Desember 2010 at 11:04 P. Satpam said: lho…, ingkang krudungan sarung teng pojokan niku wau nJenengan
Sugeng tanggap warso, mugi kanthi tambahing yuswo, soyo tambah nggethem anggen panjenengan sedoyo ngugemi syari’ah agami, lan sangsoyo sumarahing manah nampi ujian lan cecobian saking Gusti Allah ingkang Moho Agung.
Sugeng rawuh lan sugeng gegojegan malih tumrap Ki Yudo Pramono,….. mugi rahayu ingkang tansah pinanggih tumrap panjenengan sedoyo poro cantrik Padepokan Gagakseto lan Pdls.
Balas	On 26 Desember 2010 at 13:32 yudha pramana said: matur NUWUN ki TRUNO,
Sugeng tanggap warso,mugi kanthi tambahing yuswo, soyo tambah nggethem anggen panjenengan sedoyo ngugemi syari’ah agami, lan sangsoyo sumarahing manah nampi ujian lan cecobian
mugi ndadosa kawuningan, mênawi wontên klènta-klèntunipun nyuwun agung ing pangaksåmå.
Balas	On 26 Desember 2010 at 15:41 gembleh said: Matur nuwun Ki Beghawan
mBukak gandhok anyar dan memasang catholan ASAP.
100 % ini kata (gojegan) Ki Pandanalas lho.
Ki PA taksih remen nandur jagung sinamBi nggoda mentrik, sinaosa kathah luput panen-ipun.
nuwun sanget dene mas Sumartono kerso ngunggah lagu2 kenangan wonten mriki nanging sawetawis lagu sampun ical saking simpenanipun (uploading.com). Kagem poro sederek ingkang radi rekaos anggenipun ngunduh lagu eceran kados mas zalfaf, saged dipun akali mekaten : modem dipun pejahi rumiyin sawetawis detik lajeng dipun gesangaken ... insya allah anggenipun ngunduh saged dipun lajengaken. Suwun,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hordabø&oldid=1009538"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Jaka Tarub ya iku tokoh kang dadi leluhuré raja-raja ana ing Mataram, anaké Jaka Tarub jenengé Retno Nawangsih.[1] Nalika tuwa Jaka Tarub Oléh jejuluk Ki Ageng Tarub.[1] Ana ing sakwijining dina, Jaka Tarub ing laladan Gunung Keramat.[2] Ing gunung iku ana tlaga panggonan adusé pitu widadari.[2] Jaka Tarub jupuk sléndang salah sijiné widadari.[2] Sakwisé 7 widadari adus, enem saka pitu widadari iku mbalik ing kahyangan, nanging sing sijiné bingung nggoleki seléndangé sing ilang.[2] Widadari mau jenengé Dewi Nawang Wulan.[2] Jaka Tarub teka lan nulung Dewi Nawang Wulan.[2] Dewi Nawang Wulan diajak bali ing omahé jaka Tarub.[2] Pungkasané Jaka Tarub lan Dewi Nawang Wulan nikah lan duwé anak sing jenengé Dewi Nawangsih.[2] Nalika omah-omah karo jaka Tarub, Dewi Nawang Wulan nggunakaké kasekténé.[3] Ana ing sawijining dina Jaka Tarub nglanggar larangan Nawang wulan supaya aja mbuka tutup sing dienggo adang sega.[3] Akibaté kesaktian Dewi Nawang Wulan ilang.[3] Sangsaya suwé berasé cepet enték.[3] Nalika berasé kari sithik, Nawang Wulan nemokaké sléndangé.[3] Nawangwulan ngamuk-ngamuk ngerti yèn bojoné iku sing jupuk sléndangé.[3] Nawang Wulan mbalik ing kahyangan.[3]
Saking JawaKategori ndhelik: Artikel lola kawit Maret 2016Kabèh artikel lola	Menu navigasi
Cak Las : Cak smpyan kok dadi wong sek sabare, digararai Si
Ilmu Komputer PGRI Banyuwangi • Politeknik Negeri Banyuwangi • Universitas PGRI Banyuwangi • BP3B • SMA Negeri 1 Glagah
cah kangkung, kangkung, lintah, penggemar cah kangkung, penggemar kangkung.
jaman edan,sing ora edan ora kaduman.Sing waras padha nggragas,sing tani padha ditaleni.Wong dora padha ura-ura.Begjane sing eling lan waspada.
Ratu ora netepi janji,musna prabawane lan kuwandane.Akeh omah ing ndhuwur kuda.Wong mangan wong,kayu gilingan wesi padha doyan rinasaenak kaya roti bolu.
Yen bakal nemoni jaman:akeh janji ora ditetepi,wong nrajang sumpahe dhewe.Manungsa padha seneng tumindak ngalahtan nindakake ukum Allah.
Bareng jahat diangkat-angkat,bareng suci dibenci.Akeh manungsa ngutamakake reyal,lali sanak lali kadang.Akeh bapa lali anak,anak nladhung biyunge.
Sedulur padha cidra,kulawarga padha curiga,kanca dadi mungsuh,manungsa lali asale.Rukun ratu ora adil,akeh pangkat sing jahat jahil.
Makarya sing apik manungsa padha isin.Luwih utama ngapusi.Kelakuan padha ganjil-ganjil.Wegah makarya kapengin urip,yen bengi padha ora bisa turu.Wong dagang barange saya laris, bandhane ludhes.
Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan.Akeh wong nyekel bandha uripe sangsara.Sing edan bisa dandan.Sing mbangkang bisa nggalangomah gedhong magrong-magrong.Wong waras kang adil uripe nggragas lan kapencil.
Sing ora bisa maling padha digething.Sing pinter duraka padha dadi kanca.Wong bener thenger-thenger,wong salah bungah-bungah.Akeh bandha muspra ora karuwan larine.Akeh pangkat drajat padha minggat ora karuwan sababe.
Bumi saya suwe saya mungkret.Bumi sekilan dipajegi.Wong wadon nganggo panganggo lanang.Iku tandhane kaya raja kang ngumbar hawa napsu,ngumbar angkara murka,nggedhekake duraka.
Wong apik ditampik,wong jahat munggah pangkat.Wong agung kesinggung,wong ala pinuja-puja.Wong wadon ilang kawanitane,wong lanang ilang kaprawirane.
Akeh jago tanpa bojo.Wanita padha ora setya,laku sedheng bubrah jare gagah.Akeh biyung adol anak,akeh wanita adol awak.Bojo ijol-ijolan jare jempolan.
Wong wadon nunggang jaran,wong lanang numpang slendhang pelangi.Randha loro, prawan saaga lima.Akeh wong adol ngelmu.Akeh wong ngaku-aku,njaba putih njerone dhadhu.
Ngakune suci, sucine palsu.Akeh bujuk.Wektu iku dhandhang diunekake kuntul.Wong salah dianggep bener,pengkhianat nikmat,durjana saya sampurna.
Wong lugu keblenggu,wong mulya dikunjara,sing curang garang,sing jujur kojur.Wong dagang keplanggrang,wong judhi ndadi.
Akeh barang kharam,akeh anak-anak kharam.Prawan cilik padha nyidham.Wanita nglanggar priya.Isih bayi padha mbayi.Sing priya padha ngasorake drajate dhewe.
Wong golek pangan kaya gabah den interi.Sing klebat kliwat,sing kasep keplesed.Sing gedhe rame tanpa gawe,sing cilik kecelik.Sing anggak kalenggak.
Sing wedi padha mati,nanging sing ngawur padha makmur,sing ngati-ati sambate kepati-pati.Cina olang-aling kepenthungdibandhem blendhung,melu Jawa sing padha eling.
Sing ora elingpadha milang-miling,mloya-mlayu kaya maling,tudang-tuding.Mangro tingal padha digething.Eling, ayo mulih padha manjing.
tutupe taun,dewa mbrastha malaning rat,bakal ana dewaangejawantah,apangawak manungsa.
Apasuryan padha Bathara Kresna.Awewatak Baladewa.Agegaman trisula wedha.Jinejer wolak-waliking jaman,wong nyilih mbalekake,wong utang mbayar.
Utang nyawa nyaur nyawa,utang wirang nyaur wirang.Akeh wong cinokot lemud mati.Akeh swara aneh tanpa rupa.Bala prewangan, makhluk alus padha baris,padha rebut bebener garis.
Tan kasat mata tanpa rupa,sing mandhegani putra Bathara Indra,agegaman trisula wedha.Momongane padha dadi nayakaning prang,perange tanpa bala,sekti mandraguna tanpa aji-aji.
Sadurunge teka ana tetenger lintang kemukus dawa ngaluk-aluk,tumanja ana kidul sisih wetan bener, lawase pitung bengi.Parak esuk banter,ilange katut Bthara Surya,jumedhul bebarengan karo sing wus mungkur.Prihatine kawula kelantur-lantur.
Iku tandhane putra Bathara Indra wus katampalagi tumeka ing ngarcapada,ambiyantu wong Jawa.Dununge ana sikile redi Lawu sisih wetan.Adhedukuh pindha Raden Gathutkaca,arupa gupon dara tundha tiga.
Kaya manungsa asring angleledha,apeparab Pangeraning Prang,tan pakra anggone anyenyandhang,nanging bisa nyembadani ruwet-rentenge wong sapirang-pirang.Sing padha nyembah reca ndhaplang,cina eling, Syeh-syeh pinaringan sabda gidrang-gidrang.
Putra kinasih swarga Sunan Lawu,ya Kyai Brajamusthi,ya Kresna,ya Herumurti,mumpuni sakehing laku,nugel tanah Jawa kaping pindho.
abebantu manungsa Jawa.Padha asenjata trisula wedha,kadherekake Sabdopalon Nayagenggong.
Pendhak Suro nguntapake kumara,kumara kang wus katam nebus dosanira,kaadhepake ngarsane kang Kuwasa.Isih timur kaceluk wong tuwa,pangiride Gathutkaca sayuta.Idune idu geni, sabdane malati, sing bregudul mesthi mati.
Ora tuwa ora enom,semono uga bayu wong ora ndayani.Nyuwun apa bae mesthi sembada,garise sabda ora gantalan dina.Begja-begjane sing yakinlan setya sabdanira.
Yen karsa sinuyutan wong satanah Jawa,nanging pilih-pilih sapa waskitha pindha dewa.Bisa nyumurupi laire embahira,buyutira, canggahira, pindha lair bareng sadina.Ora bisa diapusiamarga bisa maca ati.
wedha Jawa.Mula ngendelake trisula wedha,landhepe trisula :pucuk arupa gegawe sirik agawe pepati utawa utang nyawa.
Sing tengah sirik agawe kapitunaning liyan,sing pinggir tulak talak colong jupuk winaleran.Sirik den wenehi ati melathi, bisa kasiku.Senenge anyenyoba, aja kaina-ina.Begja-begjane sing dipundhut,ateges jantrane kaemong sira sabrayat.
Ingarsa begawan wong dudu pandhita.Sinebut pandhita dudu dewa.
Sinebut dewa kaya manungsa,kinen kaanggep manungsa sing seje daya.Tan ana pitakonan binalekake,tan ana jantra binalekake.
Aja gumun aja ngungun,yaiku putrane Bathara Indra kang pambayun,tur isih kuwasa nundhung setan.Tumurune tirta brajamukti, pisah kaya ngundhuh.
Ya siji iki kang bisa njarwakakeutawa paring pituduh jangka kalaningsun.
Tan kena den apusiamarga bisa manjing jroning ati.Ana manungsa kaiden katemu,uga ora ana jaman sing durung kalamangsane.
luru,aja nganti jaman kandhas.Madhepa den amarikelu.
Begja-begjane anak putu, iku dalan sing eling lan waspada,ing jaman Kalabendu nyawa.Aja nglarang dolan nglari wong apangawak dewa,dewa apangawak manungsa.Sapa sing ngalang-ngalangi bakal cures ludhes sabraja dlama kumara.
tanpa wadyabala.Yen menang datan ngasorake liyan.Para kawula padha suka-sukaamarga adiling Pangeran wus teka.Ratune nyembah kawula, agegaman trisula wedha.
Para pandhita ya padha ngreja,yaiku momongane Kaki sabdopalon sing wus adus wirang.
antawis ing laminipun, kangjêng sultan ing sabên-sabên inggih miyos sinéwåkå, nanging botên ngandikå bab tanah Matawis. Ki Pêmanahan sangêt-sangêt ing pangajêng-ajêngipun anggènipun badhé tampi ganjaran tanah ing Matawis. Kyai Juru tansah pitutur akèn sabar, sabab botên wontên adatipun ratu cidrå ing pangandikanipun, nanging Ki Pêmanahan sampun isin aningali ing tiyang kathah sartå èngêt ing sakiting manahipun dhatêng kangjêng sultan, amargi dipun cidrani. Kålå samantên Ki Pêmanahan késah saking nagari adhêdhêkah ing dhusun Kêmbang Lampir amêrtåpå wontên ing ngriku, sarêng sampun antawis lami, anuntên Susunan [Su…]
[…sunan] Kalijågå têdhak dhatêng Kêmbang Lampir, atêtuwi ing Ki
Panjawi wis anampani ing Pathi, Ki Pêmanahan durung anampani ing Mataram. Sultan Pajang matur, milanipun [milani…]
[…pun] ing Matawis dèrèng kulå sukakakên dhatêng kakang Pêmanahan, déné taksih cêngkår bånå, lan sakêdhik tiyangipun. Sêjå kulå pun kakang Pêmanahan badhé kulå sukani nagari sanèsipun, kulå pilihakên kang sampun kathah tiyangipun, sartå kang rêjå. Sang pandhitå sampun sumêrêp ingkang dados pakèwêding galihipun Sultan Pajang, nanging botên purun amêlèhakên. Sang pandhitå lajêng ngandikå, yågéné sultan, Ki Pêmanahan badhé sirå wèhi nagårå liyå, wong wis dadi jangjinirå dhéwé, yèn ing Pathi lan Mataram iku kang môngkå ganjaran. Ing samangsané Ki Pêmanahan sirå wèhi nagårå liyané ing Mataram. Dadi sirå kênå diarani ratu cidrå, ing saiki tumuli ing Mataram paringnå marang Ki Pêmanahan, supåyå åjå ånå kang marêngut, tuluså ênggonirå saduluran. Sultan Pajang dangu anggènipun botên amangsuli dhatêng sang pandhitå akèndêl kémawon. Yèn sampunå ajrih ing guru, amêsthi ing Mataram botên siyos kaparingakên dhatêng Ki Pêmanahan. Ing wêkasan alon matur, milanipun ing Matawis badhé botên kulå sukakakên dhatêng kakang Pêmanahan, kulå mirêng wirayatipun Sunan Giri, yèn ing Matawis bénjing badhé wontên ingkang jumênêng ratu agêng
prasêtyané, ingsun kang nêksèni, payo tholé Pêmanahan, sira prasêtyåå marang adhinirå sultan. Ingsun kang nêksèni. Ki Pêmanahan énggal matur prasêtyå, sang pandhitå, kulå mugi sampéyan sêksèni, mênawi kulå gadhah ciptå badhé jumênêng ratu wontên ing Matawis, utawi sumêjåå angêndhih karaton ing Pajang, awak kulå piyambak mugi sampun manggih wilujêng, wikånå ingkang wingking-wingking, sintên ingkang sumêrêp ing karsaning Allah. Sang pandhitå ngandikå dhatêng Ki Pêmanahan. Wis cukup prasêtyamu iku, ingsun yå wis anêksèni. Wondéné Sultan Pajang inggih sampun lêgå galihipun, amirêng prasêtyanipun Ki Pêmanahan. Nanging botên sumêrêp yèn punikå ujar kéras. Lajêng ngandikå dhatêng Ki Pêmanahan. Dawêg kakang Pêmanahan, ing Mataram dikå tampani, nanging taksih dados alas. Ki Pêmanahan inggih sampun anampèni sartå sangêt ing panuwunipun. Sang pandhitå ngadikå, tholé Pêmanahan, sirå nuli ngalihå marang Mataram lan saanakbojonirå, sartå ingsun dongakaké tuluså ênggonirå saduluran lan si tholé sultan. Wis pådhå kariå ingsun mulih, …….
tahoen 1831 Nagoragung sarta Mantjanagari-nipoen Ngajogjakarta sampoen dipoen perang-perang, Mataram dados 3 wewengkon, dene
dalem ing Pengasih dipoen koewaosi dening Boepati Wedono Distrik Pamadjegan Dalem.
Makanten oegi ing Sentolo wonten pengageng distrik ingkang kaparingan sesebatan Riya. Goenoengkidoel ingkang nyepeng
thuthuking gamêlan, bêdhug lsp; 2 br. jam; di-[x]: 1 diunèkake sarana kathuthuk ing tabuh tmr. gamêlan lsp; 2 pc. ditakoni, ditanggap; 3 êngg. diunèkake
sindik wêsi ut. kayu (kanggo ngrangke êmpyak lsp).
tadhah: kn. 1 nampani apa-apa sing tumiba; 2 apa-apa sing dianggo nampani apa-apa sing tumiba, up. [x] banyu udan; 3 cêndhèk sarta mayat tmr. payon; 4 kw. pangan; 5 kèhing pangan lsp. sing dianggo pêpancèn, up. bocah iki [x]-e rong piring; 6 ([x] bangêt) pc. bisa ngêntèkake akèh; di-[x] kw: dipangan; di-[x]-i: 1 ditampani; 2 ditanggapi, ora diendhani (dioncati); [x]-an: 1 apa-apa sing dianggo nadhahi ut. sing ditadhahi; 2 (sawah [x]-an) olèhe banyu mung saka banyu udan dadi yèn katiga ora ditanduri pari; 3 (ut. pa-[x]-an) tembor sing dianggo wadhah panganggo sing
tadhah duka: kn. sumarah (disrêngêni iya wis nrima).
tadhah jis: êngg. plangitan ing
sing dhuwur dhewe; 3 (payon) mayat, campah.
lsp. sing wis kamanuhake (kang lumrah pangan lsp. sing ora bêcik tmr. ing badan). II kn: ar.
br. (prang) nganti ngêtokake gêtih akèh bangêt.
nirokake, nulad. taklim (A) kn: kanthi urmat, ngajèni.
takluk: (A) kn: têluk.
(takul): tumakul kw: tumungkul, mêndhak.
takut: kw: wêdi, jirih.
takok: pc. takon n. takèk pc. takèn k. ndangu ki: mitêrang njaluk wangsulan;
talang: kn. urung-urung (ilèn-ilèn) sing digawe pring, singsèng. lsp. kanggo ngilèkake banyu udan
II (A) kn. 1 êntèk, rampung tmr. buku; 2 wis katam (rampung) ênggone maca; 3 (ut. [x]-an) pc. kataman (wis rampung ênggone sinau ngaji).
tambah: kn. 1 wuwuh, mundhak; 2 (ut. [x]-
kn. 1 êngg. apa-apa sing dianggo mbêndung ilining banyu; 2 blumbang ing pasisir dianggo ngingu bandêng; di-[x](i). 1 dibêndung, ditanggul; 2 ditulak, ditanggulangi.
(tambong): nambong kn. tambuh, nambung; kc. tambung.
tambra: kn. ar. iwak loh.
tamèng: kn. piranti dianggo aling-aling (nadhahi,
pagawean lsp. up. lagi mbênêri [x], caos ana ing kamandhungan; 3 bisa mangêrti (nyandhak) marang surasaning gunêm, piwulang
dithuthuk nganggo tampèl; 3 ditampik; nampèl puluk pr. agawe wurunging wong sing arêp olèh kabêgjan.
(tampêk): I di-[x] kn. 1 (angin) ditêtêr ing lakuning
tamping: êngg. kn. 1 têmbing, têpi; 2 tanggul; 3 tapêl-watêsing wêwêngkon, tlatah lsp; 4 apa-apa sing dianggo aling-aling angin, udan lsp; 5 (
tandang: kn. 1 patrap ênggone nyambut-gawe lsp; 2 mara têtulung wong sing kasangsaran (
tandha: I kn. 1 têtêngêr,
pangarêping prajurit, juru mupu beya; 2 kn. lurah pasar.
tandhak: êngg. tlèdhèk; nandhak êngg. njogèd, ngibing.
tandha-mata: n. tandha-mripat k. barang (pawèwèh) minangka pangeling-eling.
tandha-tangan: kn. -asma, -asta ki. 1 tèkên, parap; 2 layang katêrangan mawa tèkêning panggêdhe.
(tandhêg): di-[x] kn. ditandho (diêndhêg) nganti nglumpuk akèh; kê-[x]-an utang. kêjêntol ing utang.
tandhês: I kn. 1 êntèk babar pisan, nganti rêsik; 2 nganti tumêka ing dhasar; nandhês. nganti jêro panggarite lsp; di-[x]-ake. digaritake (dilêbokake lsp) nganti jêro (nganti tumêka ing dhasar). II êngg. tanpa têtuwuhan (tmr.
padha ijèn; di-[x]. ditimbang karo, dipadhakake karo; di-[x]-i. dikêmbari, dimungsuhi; têtandhingan. 1 onjon-onjonan (adu) kapintêran lsp; 2 murwatan kèhing campuran lsp; 3 pêpadhan murwataning cacah, up. 10 . 25 = 2 . 5. II kn. sindik ing kolonganing pacul.
tandhu: I kn. bngs. joli; [x] gantung, [x] lawak, [x] cina. tandhu sing dipikul wong loro; di-[x]. dipikul ing tandhu; di-[x] kothong. dipondhong ing wong loro tmr. pangantèn wadon; panandhon. abdi-dalêm sing pinatah njaga sarta mikul tandhu. II di-[x] êngg. digadhe
sing kaparingake nggadhuh marang putra dalêm putri sing wis krama.
br. nindakake pakaryan têtanèn; têtanèn. 1 babagan nggarap sawah têgal sarta nênandur; 2 nindakake pakaryan tani (nggarap sawah patêgalan). II kn. utama uripe, ora royal; ditanèkake.
tangga-desa: n. -dhusun k. desa sing cêdhak karo desane
nanggulangi, nêdya nglawan; di-[x]-i. dialang-alangi, dipalangi.
tanggal: kn. 1 rêmbulan sing isih ênom; 2 petungan dina miturut wêtuning rêmbulan; [x] nom. tanggal sing cêdhak karo wiwitaning sasi (1 - 10); [x] tuwa. (20 - 30); mapag(mêthuk) [x]. nggarap sari; tumanggal. 1 wiwit mlêthèk kang sapisanan ing sajroning sasi tmr. rêmbulan; 2 awangun
bab dina sarta tanggal, almênak; 2 êngg. pajêge pangindhung kaladèkake sabên sasi.
tanggap: kn. 1 gita ut. kalawan nggape ênggone nampa (mangsuli, nindakake lsp); 2 têmbung kriya sing mratelakake jêjêre nandhang wasesane (kb. tanduk), yaiku. dak-, ko-, -in- lsp; di-[x]. 1 ditakoni sarta dirungokake kojahe; 2 dikon ngebarake tontonan (wayang, topèng, tlèdhèk lsp) kanthi diopahi; di-[x]-i. 1 êngg. ditampani, dicadhangi; 2 dilanggati, ditanduki tmr. gunêm lsp; di-[x]-ake. diundangake tontonan (wayang lsp); (tê-)[x]-an. tontonan (wayang lsp) sing ditanggap; pananggap. payon ing omah sing ngisor.
kêris miturut jamane êmpu sing gawe; kêtuwan [x] pr. wong ênom sing tumuwa (rêrêmbugan ngèlmu tuwa lsp); kêtuwuhan [x] pr. arêp mêthèk, malah kêpêthêk dhisik; di-[x]. 1 ditujokake ing mangsa sing prayoga; 2 êngg. diêndêlake, dipitaya; di-[x]-i. diêndêlake (dipêsthèkake) yèn bakal kêlakon.
tanggul: kn. lêmah diunthuk-unthuk urut sapinggiring kali, dalan lsp. dianggo nambaki banyu; têtanggul br. kang minangka dadi tanggul (aling-aling, amping-amping, pangayoman); di-[x](i). didèkèki
sing ora gumathok; nanggung (ut. mratanggung). isih satêngah-satêngah (ora cukup, durung tumêka ing wayahe, ora mbabar-pisani
tanggung jiwa: kn. pakumpulan nyèlèngi samangsa wargane mati diwènèhi dhuwit miturut apa
numbuk, kêna ing; di-[x]-i. ditumbuk, dipanggroki; ke-[x]. kêtumbuk ing; 2 pc. têmpuk karo, kêpapag karo.
saka ênggone kurang wêweka; ditêtangi. 1 digugah supaya tangi; 2 digêgasah, digugah atine; ditangèkake. dijênggèlèkake saka
swara pasambate wong sing susah (lara lsp) kanthi ngêtokake luh; nangis kn. muwun ki. mêdharake (ngêtokake) tangis. ditêtangis. dibêbeda nganti nangis; di-[x]-i. 1 disêsambati kalawan nangis; 2 dijêjaluki kanthi bangêt; [x]-an. api-api nangis; dadi [x]-an. 1 ing wêkasane susah (nyêdhihake); 2 njalari akèh sing padha nangisi.
tangkar: I kn. balung dhadha tmr. sapi lsp. II tumangkar, [x]-tumangkar kn. manak-manak (mundhak-mundhak) dadi akèh; di-[x]-ake. 1 diturun-turunake nganti bêbranahan akèh tmr. raja-kaya lsp; 2 diêpingake, dirambahake; tinangkar. cacah sing diêpingake; panangkar. cacah sing dianggo ngêpingake; [x]-an. 1 ping-pingan tmr. etungan; 2 olèh-olèhane nangkarake.
panulak; 2 bngs. tamèng; 3 êngg. tanggul ing pinggir kali lsp. di-[x]. dibalèkake (ditulak) tmr. tibaning gêgaman
kangsèn, sêmayan; 2 gadhuhan tmr. omah. II kn. ilap-ilapaning omah tawon. III kn. omah kanggo panginêpan wong nyambut gawe;
taun: kn. mangsa sing suwene 12 sasi; naun. 1 nganti tutug sataun; 2 nganti pirang-pirang taun (suwe bangêt); [x]-an. 1 sabên taun; 2 êngg. panènan sabakdane mangsa rêndhêng; 3 (ut.
kn. taun sing lumrah (umure 354 dina).
taon: n. tatèn k. wis kulina; ke-[x]. wis kulina nindakake; mung [x]-[x]-an. mung
ing alam rame; maratapa, mratapa, mêrtapa. nglakoni tapa-brata; ditapani. (duwe panjangka) sarana dilakoni tapa; patapan, pratapan. papan sing dianggo tapa.
tapak: kn. 1 tilasing sikil; 2 tilas kagêpok ing piranti lsp, up. [x] paluning pandhe (gêgaman); 3 ([x] ing
diambahake ing lêmah; 2 wiwit, ngayati nyambut gawe lsp; napak. 1 sikile diambahake ing lêmah; 2 (ut. napak
apa sing wis ditata; 2 pasang-rakit, dhapukan. II 1 (ut. satata) (S) kw. tansah; 2 (ut. tatagata) kw. angin, cs. 5.
ing wit krambil lsp. dianggo pancadan mènèk; 2 ambal, undhak-undhakan; natar br. munggah, panataran br. unggah-unggahan, undhak-undhakan. II kw. ora; kc.
pasah ing, up. [x] ing wisa; 3 (banyu [x]) banyu wantah (ora asin); di-[x]. ditawarake, diilangake daya kaampuhane; panawa. sarana kanggo nawa wisa lsp; kc. tawar. II n. tawi k. 1 kandha arêp mènèhi apa-apa marang; 2 kandha (nuduhake) apa-apa supaya dituku; 3 ngandhakake rêgane barang supaya diênyang; ditawani. dituduhi apa-apa supaya dituku, diêpèk lsp. III wc. utawa.
tawang: I kw. awang-awang, langit; nggayuh ing [x] pr. nggayuh apa-apa sing mokal-mokal; [x]-an êngg. papan sing jênggar (ora
gula. II êngg. pituwasing kangelan; kc. tuwas. III êngg.
tawing: kn. aling-aling, tèbèng ing bambinging prau lsp; di-[x]-i. dialing-alingi ing tawing; a-[x] tangan (asta) br. tangane kajêbèbèhake ing sadhuwuring mata
tèdhèng: kn. 1 apa-apa sing dianggo aling-aling murih aja kêpanasan (kodanan lsp); 2 jêbèbèhing topi pèt lsp; 3 êngg. bngs. caping; 4 prakara sing dianggo nutupi wêwadine, samudana; ora [x] aling-aling pr.
sêduluran lsp. yèn ana sangsarane mêksa ora tega; ditegakake. diculake tanpa was sumêlang; kategan kw. 1
godhonge digaringake dianggo wedangan; pa-[x]-an. 1 lèngsèr sarta nyo wadhah wedang tèh; 2 papan kanggo lêladi wedang. II
apa-apa); nekad praya pr. ora prêduli apa-apa; di-[x]-i. ditindakake miturut tekade dhewe; [x]-[x]-an. nindakake apa-apa ora nganggo digagas dawa-dawa (ora prêduli).
dianggo sêmayan ut. wêwangênan, up. diwènèhi [x] rong sasi; 3 (wis [x]) lèrèn ênggone nyambut gawe lsp; isih [x]. isih tamban (durung kêsusu); ora tau [x]. ora tau nganggur; tempone êngg. ing nalikane. ditempokake. 1 dilèrènake, dijugarake ênggone prajanjian; 2 êngg. diêdol sarana diutangake pambayare ditêtêpake waktune.
wadhah kinang lsp. sing digawe kayu; kc. lepak, tlepak.
isih ana ing wit, dituku (didhuwiti dhisik) sadurunge panèn tmr. pari lsp; 2 dibayari
digawe gula; [x] tuwuh socane pr. prakara sing wis bêcik, dadi jugar marga ana sing nyetani; milih-milih [x] pr. milih golèk sing luwih bêcik, malah olèh ala; nêbu sauyun pr. rukun golong padha wangsane; kc. têbon. III ditêtêbu kn. dikon mlaku sawatara dohe (tmr. bocah cilik ing sajroning lêlungan).
(têbus): di-[x] kn. 1 dijaluk bali kanthi mbayar
têdhan: ut. têtêdhan k. 1 panganan; 2 êngg. k. pakan; dipun-[x]-i k. 1 dipangani; 2 dipakani; 3 dijaluki; kc. patêdhan.
têdhas: kn. 1 bisa tumama ing (natoni), bisa mamah; 2 pasah, up. ora [x] ing gêgaman; 3 ent. doyan, wis
anjog ing papan sing dituju, wis bali manèh saka ênggone lêlungan; 2 ([x] ing) tutug ing, nganti, kongsi; nênêka kn. têka saka liya nagara prêlu golèk panguripan lsp; ditêkani. 1 (dipundhatêngi k) diparani; 2 (dipundumugèni k) dipituruti, ditêtêpi (dituhoni) sing dadi panjaluke lsp; ditêkakake. 1 (dipundhatêngakên k) dikon têka, dikirimake saka; 2 (dipundumugèkakên k) ditutugake, dilantarake ing; kc. têkan, tumêka. II kn. têmbung kanggo rêrangkèning têtêmbungan sing nelakake sêrêng, anèh, gumun, maido lsp; kc. kok. III êngg. kn. saka, sangka.
têkabul: [x] ngèlmu kn. nampa wêjangan ngèlmu; kc. kabul.
têkabur: (A) kn. 1 ngunggul-unggulake awake,
ing; 2 nganti, kongsi, tutug ing; 2 bisa nggêpok ing.
têkap: kw. 1 têkan ing, nganti; 2 dening, marga dening, ênggone.
têkbiran: pc. takbiran; kc. takbir.
nungkul, nêrangake yèn wis kalah; di-[x]-ake. dikalahake nganti têluk; [x]-an. kang wis ditêlukake.
sarta guru-wilangan kanggo ing layang-layang sing rada kuna, sing kalumrah kanggo ing jaman saiki mung. juru-dêmung, duduk-
macapat: (cilik) n. sêkar macapat (alit) k. têmbang pangikête awêwaton guru-lagu lan guru wilangan (sing kêlumrah kanggo ing layang-layang
digathukake; 2 (ut. kêtêmu) kêpêthuk, gathuk karo; nêmu. olèh apa-apa ana ing dalan, ora disêngaja lsp; nêmoni. 1 mapagake dhayoh banjur lêlinggihan omong-omongan; 2 kêpranggul karo lêlakon lsp; nêmokake. 1 nêpungake, nggathukake pangantèn; 2 olèh apa-apa kanggo ing liyan; têmon. 1 apa-apa sing ditêmu; 2 (
rose: kn. 1 (suruh) sing ada-adane godhong sasisih-lan sasisihe gathuk ana ing ada-ada lajêr; 2 êngg. pc. padha gathuk, cocog lan jodho.
têngah: ut. [x]-[x] kn. 1 kang dumunung ing antarane barang (panggonan) loro; 2 papan sing dumunung ing pusêring lumah; 3 sêdhêng, sêdhêngan; 4 paro, paron; 5
tanpa [x]. tanpa ngukur (ngira) rêkasaning liyan; [x]-[x]. nganggo duga-duga ing saupama ditumrapake awake dhewe; ditêpakake. 1 diukurake; 2 diduga-duga saupama ditumrapake awake dhewe.
têpak: I kn. peranganing gêgêr sing dhuwur (sangisoring cêngêl). II kn. wlulang lsp. diwangun bundêr sarta
padhang; 2 wis mari udan; 3 cêtha, gamblang, têtela; 4 wis mangêrti têmênan; 5 wis ora samar, ora suwêt (pêtêng) tmr. urusaning prakara lsp; durung (kurang, ora) [x]. ora mangrêti (wêruh) kanthi cêtha, ora wêruh; [x](saka) dhawuh. atas dhawuhing ..., miturut dhawuhing ...; nêrang. 1 (ut. mitêrang) njaluk katêrangan; 2 (nêrang udan) nulak udan sarana
kn. 1 isih tigas, isih anyar, lagi mêntas dadi tmr. jarit lsp. (durung tau dianggo); 2 pc. isih prawan (jaka) tulèn; nêras. nganggo jarit lsp. sing isih têras. II di-[x] êngg. kn. 1 diwluku sing sapisanan; 2 dilubang sing kawitan tmr. patêbon; 3 dioncèki rada nandhês
kn. diklokopi kulite (klikane) ing nalikane isih urip tmr. wit nangka, jati lsp. supaya kayune garing lan ora mlêthèk.
banjur; 5 kanggo ing salawase, ora bali, ora balèn; 6 wolak-walik nunggal warna tmr. coraking bathikan, cita lsp; 7 wutuh ut. ganêp panulise; [x] ing paningal ([x] tingale, [x] padhang tingale) br. waskitha, wêruh ing agal rêmpid; [x] ing ati (ing lair batin). têkan ing batine (ora mung ing
ditêkakake marang; [x]-an. 1 butulan, dalan jêbulan; 2 tutuge, sambunge, banjure; 3 waliking bathikan (ngengrengan); 4 banjur bae,
sumèlèh wrata, ora miring; 2 piranti dianggo nyumurupi wrata lan orane; [x]-e êngg. miturut petungane; di-[x]. ditrapi
dilakoni tmr. kawajiban; 2 ditindakake miturut wêwaton, undhang lsp; di-[x]-ake. 1 diênêtake nganti nêtêp; 2 dikon dêdunung (nindakake pakaryan lsp) ana ing; 3 diangkat dadi, didadèkake priyayi lsp; 4 dipêsthèkake, ditêmtokake; 5
tiba: n. dhawah k. 1 saka ing papan sing dhuwur lumarap mangisor; 2 ambruk, rubuh; up. [x] klumah; 3 anjog ing, ndharat ing; 4 kapênêr, nuju ing; up. ijabe [x] ing dina Slasa Paing; 5 nandhang, up. [x] ing kamlaratan. 6 nyandhak ganti gêndhing liya; 7 êngg. pc. jatuh, nandhang kapitunan lsp; 8
tiba; niba. 1 njarag (api-api) tiba; 2 anjog ing gêndhing candhake (liyane); ditibani. 1 dikênani ing apa-apa sing tiba; 3
lsp); tiban kn. 1 apa-apa sing ana dadakan (kaya-kaya tumiba saka ing langit), up. sumur tiban, rêca tiban; 2 kang dianggo
nambakake wong sing ditatoni; pa-[x] ulês. dhuwit têtêmpuhe wong matèni wong sing ora disêngaja; pa-[x] sampir br. paningsêt.
tiyasa: êngg. 1 kuwasa, duwe kaluwihan; 2
tike: kn. candu sing wis diulêd karo rajangan godhong awar-awar.
nikung kn. nêkuk, menggok; [x]-an. enggok-enggokan, têkukan ing kali lsp, lengkongan.
tikus: kn. ar. kewan ngrikiti sok manggon ing omah ut. ing sawah; [x] mati ing êlènge pr. kêpatèn pasaban.
èmbèr lsp. dianggo nyidhuk banyu saka ing sumur; di-[x]. nyidhuk banyu nganggo timba.
(timbal): I [x]-tumimbal kn. tundha-tumundha, saka siji ngalih (liyêr) marang liyane; di-[x]-ake. ditundhakake, dilembatake; têtimbalan. gênti-gênti, giliran; kc. imbal, panimbal. II di-[x]-i ki. diundang; (dhawuh) [x]-an dalêm. dhawuh dalêm ingkang sinuwun.
timbang: kn. 1 padha bobote, ora sanglir; 2 wis
dudu timbange; 2 ana sing babag ana ing mênang (luwih); bobot [x]. panglimbang, kang wênang nêtêpake ...; tanpa [x]. ora ana sing
timbul: kn. 1 mancungul manèh (banjur kumambang); 2 êngg. pc. ngaton, mancungul; 3 munggah, mumbul; 4 ut. têguh [x]. kuwagang nanggulang bêbaya lsp, digdaya; 5 (
kn. ar. têtuwuhan rambat wohe saèm. krai; [x] jinara pr. 1 gampang bangêt; 2 nindakake pagawean sing tanpa guna; [x]
kn. tatu nganti cowèl (pisah saka ing kulite ut. daginge); di-[x]. 1 diiris nganti timpal; 2 dikêsud nganggo godhong lsp. banjur
ngêcakake, wis diêcakake; di-[x]-i. 1 dijangkahi (diukur sarana jangkah); 2 ki. diparani; 3 ki. diambah (dianggo mlaku); di-[x]-ake. 1 dilakokake, diêcakake; 2
ing apa-apa supaya rêmuk (pènyèt); di-[x]. 1 ditindhihi nganti pênyêt; 2 êngg. diplindêr, dipènyèt; 3 êngg. diplindêr ing pagawean ut. kawajiban nganti rêkasa bangêt.
tindhih: kn. 1 apa-apa sing abot sing katumpangake; 2 dhuwit sing ditumpangake ing sajèn; 3 wêjani, opahan marang dhukun; 4 (ut.
tinut: br. diênut, ditutake; kc. tut.
tinon: kw. didêlêng; kc. ton.
tintah: (P) kn. mangsi.
(tinting): di-[x]-(i) kn. dipilihi sing agal-agal ut. sing ora kanggo sarana didokok ing tampah lsp. diirang-iringake lan dikêtab-kêtabake.
tintrim: kn. mênêng tanpa sabawa (marga kêkês, wêdi, miris).
ting: I kn. wc. pating. II
pagawean sing durung rampung; [x] tapak jêro pr. ora nuhoni jangji; di-[x]. dikèrèkake, ora digawa; 2 ora dipraduli, ora ditindakake (dicakake); 3 ora diêjak lunga (mati) di-[x]-i. 1 kabèh ditinggal; 2 diwènèhi tinggalan (pusaka, dhuwit lsp); [x]-an.
ora kakehan swara), sêmu pêtêng.
tinggi: kn. ar. kewan sok manggon ing ambèn lsp; kc. patinggi.
(tinggil): di-[x] kn. 1 dijunjung, diumbulake; 2 ditibani apa-apa saka ing dhuwur; kc. tênggêl.
tingi: kn. ar. babakan sing dianggo ngadoni
tirah: I k. turah. II (S) kw. pinggir, têpi. III (ut. têtirah) kn. ngalih mênyang ing papan sing
wis [x]) wis katog (luwih saka cukup) ênggone nyrantêkake.
titah: kn. 1 dhawuh, pangandika; 2 br. takdir, pêpêsthèn; 3 nganakake apa-apa sing tanpa bêbakal; 4 dumadi, kang dianakake ing Pangeran (Dewa); tumitah. 1 dadi ana ing alam donya; 2 kabèh sing dumadi ana ing alam donya; tinitah. pinêsthi dadi, tinakdir; di-[x]-ake. 1 didadèkake (dianakake) ana ing alam donya; 2 ditakdir, pinêsthi; sa-[x](e). manut kodrate bae (ora nyêngka-nyêngka); kc. tetah.
titèn: I êngg. kn. rontogan rêrèncèk lan godhong tom, kêdhêle lsp. (sawise digawe nila, dijupuki kêdhêlene). II êngg. kn. titi.
titi: I kn. 1 sarwa ngati-ati nganti ora ana sing cicir; 2 pc. tlêsih bangêt ênggone mriksa; di-[x] pc. dipriksa (ditlêsihake) kalawan titi; dititèni. digatèkake kalawan têmên-têmên; kc. nastiti, satiti, titipriksa. II (S) kn. 1 tanggal, cirining dina, tanggal, sasi lan taun (ing layang-layang); 2 br. wis
apa-apa sing dianggo tandha-buktine barang sing ilang (sing lagi digolèki); di-[x]. 1 dilari, ditamatake ciri-cirine tmr. barang sing ilang lsp; 2 ditamatake kalawan titi; kê-[x]. 1 kawêruhan; 2 kêtêmu titikane, konangan. II kn. cêcêk, plênik cilik.
titik-iyik: [x] biyèn mula pc. wis wiwit lair, wis wiwit biyèn.
titik-mêlik: kn. cihnane barang sing dilari.
titi-mangsa: kn. 1 wêktu; 2 cirining tanggal, sasi lan taun.
titip: I kw. pipit, jêjêl riyèl. II kn. 1 nunut nyimpèn (ngrumat, ngopèni); 2 nunutake apa-apa supaya diêdolake; 3 nunut akon nukokake; di-[x]-i. 1 dikon nyimpên (ngrumati, ngopèni); 2 dinunuti apa-apa dikon ngêdolake; 3 dinunuti dikon nukokake; di-[x]-ake. dipasrahake supaya disimpên (dirumati, diopèni, diêdol, diwènèhake marang liyan); [x]-an. apa-apa sing dititipake. III [x]-
pinajarake pr. dhawuh (kabar) nglari durjana ana ing bawahing liyan tanpa njaluk palilah.
titis: I kn. tètès, prêntuling banyu lsp; kc. tritis. II di-[x](i) kn. dicithak ing bathok lsp. (tmr. gawe gula
tlanjur): kê-[x] êngg. pc. kêbanjur, kêladuk.
tlandhing: êngg. kn. bumbung panderesan (sing ditadhahake ing bumbung sing nadhahi
(tlungtik): di-[x] êngg.
ula sing tumlorong; kê-[x]. kêsorotan.
(tlosog): pating [x], [x]-[x] kn. padha mlaku (nggrêmêt) ngglangsur kaya lakuning ula, padha rumambat ing lêmah tmr. oyod lsp; nlosor. lumaku ngglangsur kaya ula, têturon
oyod sing kumambang ing lêmah; di-[x]. diabang nganggo oyod kudhu.
tubug: êngg. kn. dubug.
tubungên: êngg. kn. celad, cedhal.
(tubras): di-[x] pc. ditumbuk, ditujah.
(tubruk): di-[x] kn. 1 didêmak kalawan mêncolot; 2 disêngaja marga sêlak butuh (utang, bojo lsp).
tuding: kn. 1 apa-apa sing dianggo ancêr nuduhake (jarum jam lsp); 2 katêrangan kaca ing layang; 3 driji panuduh; 4 acung-acung nênuduhake; di-[x]. dipatah dikon nindakake; di-[x]-i. 1 dipatah, dituduh; 2 diacungi ing driji.
tudhun: êngg. kn. dhuwit kang dianggo udhu (urunan).
tudhung: kn. 1 apa-apa sing dianggo tutup êndhas murih ora kêpanasan; 2 êngg. caping; [x] pacul-gowang. topi lakên blêndhuke saparo growah.
tug: pc. 1 têkan ing, kêtug ing; 2 dhèk nalika, tutug ing.
tugae, tuggae: êngg. pc. ditogake bae.
tugar: êngg. kn. bngs. linggis (gêjig) kanggo
marga dikêthok, dicoklèk lsp); 2 pêdhot tmr. dalan lsp. (marga katrajang liyane); 3 dipindhoni diluku malang; 4 paro,
tugur: kn. 1 êngg. tansah ngêntèni ana ing sawijining papan; 2 êngg. jaga ana ing pajagan lsp; 3 (ut. [x]-an) rina-wêngi rêrewang ut. njaga ing papaning wong duwe gawe, priyayi luhur lsp; di-[x]-i. dijaga rina-wêngi.
tuhu: I kw. nyata, têmên; 2
II (ut. tuu, tuwu) kn. ar. manuk (kolik lanang).
tuk: kn. 1 undêran pambuwaling banyu saka ing lêmah; 2 asal, lajêr, mula bukane; ngêtuk. mêtu banyune. II êngg. olèh, entuk; [x]-e êngg. olèhe, ênggone. III kn. 1 meja sajèn ingarêp têpekong; 2 (lêmari [x]) lêmari wadhah piring lsp.
tukang: I kn. 1 kang kêrêp nindakake (tansah nindakake), up. [x] maido; 2 juru, wong kang nggarap gawe (kriya, pakaryan, lsp), up. [x] bêsi, [x] batu, [x] kêbon lsp; nukang. nindakake pakaryan tukang kayu (bêsi). II kn. ar. kewan bngs. kêthèk.
tukar: I 1 (ma-[x]) kw.
cangkriman; [x] sendhe. tuku barang nanging isih kêna gênti dituku; [x] warta br. ngrungok-ngrungokake pawarta; di-[x]. diêpèk kanthi dilironi dhuwit; nukoni. 1 tuku marang; 2 mènèhi dhuwit marang wong tuwane calon pangantèn wadon; tukon. 1 apa-apa sing dituku, up. batur tukon; 2 dhuwit sing kawènèhake marang wong tuwane calon pangantèn
tulak bara: kn. bandhul dianggo momoti prau; kc. bara.
ing liyan; nular gêni. ngêmpakake gêni; nular warta br. ngrungok-ngrungokake pawarta; di-[x]-i, kê-[x]-an. 1 kêna ing lêlara lsp. saka ing liyan; 2 olèh sêsurupan saka ing liyan; 3 kêdayan dening liyan.
tuli: I êngg. 1 enggal-enggalan,
layang; 2 gêgambaran (coraking) aksara; 3 (ing [x]) ing layang, ing basa kang katulis; 4 pêpêsthèn; di-[x](i). 1 digambar sarana aksara; 2 dicathêti; 3 dipêsthi, tinakdir; [x]-an. apa-apa sing ditulis, olèh-olèhane nulis.
tulyasri: kw. bêcik bangêt.
tulung: ut. têtulung kn. awèh pambantu (pasumbang, kêkuwatan lsp) marang liyan; [x] mênthung pr. katone têtulung nanging sajatine malah agawe sangsara; di-[x]. 1 (ut. di-[x]-i)
tumumpang: kn. 1 sumèlèh ing sadhuwure; 2 dumunung ing dhuwur sarta ora wrata tmr.
ndayani marang; numusi. ndayani, kêlakon têmênan marga diajab; kc. tus.
tumut: k. mèlu; kc. tut.
tumutup: kn. nangkêp rapêt, kc. tutup.
tumutur: kw. tut-buri; kc. tutur.
tumuwuh: kn. dumadi (mubarang sing urip); kc. tuwuh.
sumèlèh ing sadhuwure; 3 êngg. dumunung ing dhuwur, ora wrata tmr. sawah; 4 perangan sing dhuwur
dumunung ing sadhuwure, nindhih; 2 mênang padune (prakarane); 3 êngg. nunut mondhok sarta [sar...]
[...ta] mangan (sarana bayaran), nunggang prau
tumpêr kn. kayu diobong sing isih mêngangah; [x] cinawêdan pr. bocah sing ora karuwan bapake.
tumpês: kn. sirna (mati) kabèh; di-[x]. dipatèni kabèh.
tumpi: I kn. singgêtan ing ros-rosaning pring. II kn. ar. panganan bngs. opak.
tumpuk: (ut. [x]-an) kn. apa-apa sing disungsun têtumpangan; di-[x]. disungsun têtumpangan.
tumpuk-undhung: kn. têtumpukan akèh bangêt.
kn. ambyuk ing, ngêbyuki; kc. tragal.
tumrah: kw. tumurun-turun; kc. trah.
tumrap: kn. 1 dumunung ing, sumèlèh ing; 2 mungguh, pantês, wis lênggah; 3 mungguh ing; 4 pc. kanggo, dianggo; di-[x]-ake. 1 ditrapake ing, dicakake marang; 2 pc. dianggo, dipiji
ak. tuku; kc. tumbas.
tuna: kn. 1 êngg. cupêt, kurang, sarwa kêkurangan (kêcupêtan); 2 rugi, ora olèh bathi; [x] (ing) budi br. kurang sêsurupane (bodho); [x] ing sastra br. ora bisa maca lan ora bisa nulis; [x] ing wêweka. kurang wêweka; ditunakake. diêdol tuna; kc. pituna.
ditumbuk, ditêrak ing kreta lsp; 2 pc. digabrus, didakwa sing ora nyata; nunjang-nunjang. tumindak tanpa pikiran. II di-[x] êngg. pc. diwènèhi pitulungan dhuwit; [x]-an. pitulungan awujud darma lsp.
(tunjêl): di-[x] kn. 1 disusul, ditututi; 2 disodhokake, dijorogake, disurung.
kawangun lancip kaêtrapake ing buntaring tumbak; [x] tuwuh ing sela pr. prakara sing mokal. II kn. ar. jasad asal saka wêsi.
lêlapisan, ambal-ambalan; di-[x]. 1 disungsun, dilapis-lapis; 2 ditututake, dibantokake. II di-[x]([x]) kn. dilantarake (diwènèhake) lembat-lembatan; ditundhakake. 1 (ut. tundhan) disadhiyakake kanggo nglantarake (jaran, kuli lsp); 2 dilantarake (ditampani) banjur ditêrusake marang liyan; tundhan. 1 (ut. tundhan lari, tundhan turutan êngg) lembat-linembatan; 2 jaran ut. kreta pos; 3 kuli sing tanpa ayahan bngs. gugur gunung; 4 jaran ut. kuli kang dianggo nundhakake marang pos liyane.
(tundhês): di-[x] kn. ditakoni (diwêlèhake) marga maune kandha sing ora bênêr.
tundhuk: kw. 1 kêpêthuk, kêtêmu; 2 êngg. nungkul, têluk.
tundhun: kn. rentenganing gêdhang ing gulu-banyak, êngg. uga janjangan krambil.
(tundhung): I di-[x] kn. dikon lunga saka ing omah (nêgara,
kajungkir; kc. suntak, wutah.
tuntas: kn. 1 wis apuh, wis mili kabèh; 2 wis asat (garing) marga wis mili kabèh; 3 kw. cêtha
ora mèlu-mèlu, ora ngiloni; [x] kalingan rone (rondhon) pr. ngrasani wong, nanging kang dirasani ana ing kono; nunggak. 1 kaya tunggak; 2 kêtandhêg ora mbayar pajêg lsp; nunggak basa pr. diwêlingi ora ngandhakake kabèh kang diwêlingake; nunggak bojo. ngrabèni tilasaning sadulur tuwa; nunggak sêmi. nunggal jênêng (pangkat) karo sing digêntèni (wong tuwane); [x]-an. 1 kêkèrèhing pagawean lsp; 2 tandhêgan kêkèrèning utang, pajêg lsp; 3 ([x]-an bojo) tilas bojo.
tunggal: n. tunggil k. 1 br. iji, siji; 2 awor dadi siji, padha
sêdulur [x] wêlad. tunggal bapa-biyung; nunggal. 1 awor (ngumpul) dadi siji; 2 padha jinise (golongane lsp); di-[x]-ake. dikumpulake dadi siji, digolongake; têtunggalan. amor karo, kêkumpulan karo.
(tunggang): nunggang n. numpak k. nitih ki. linggih (tumumpang) ing apa-apa sing mlaku, up. nunggang jaran; [x]-an. 1 (ut.
ditêlukake; 3 dilimpèkake; kê-[x]. kêlimpe, kêslamur, tansah nindakake apa-apa nganti kurang wêweka.
lan uga, wuwuh-wuwuh. up. sugih [x] bêcik atine; 2 sênadyan ... mêksa ..., up. [x] wis dakkandhani, mêksa lunga; 3 mangka mung,
sanadyan mung, up. Sidin wingi muring-muring, [x] mung sapele
apa-apa, ora obah; [x] kadhar. turu ana ing jaba; [x] kasur dikêbuti pr. urip kêpenak bangêt; ditêturu. diisik-isik lsp. supaya bisa turu; dituroni. 1 dianggo turu (turu ing); 2 diwori turu; diturokake. 1 disèlèhake dipurih turu; 2 disèlèhake ora ngadêg; (tê-)turon. lèyèh-lèyèh (ngaso) kaya yèn turu; kêturon. turu ora disêngaja; paturon. papan (piranti lsp) dianggo turu.
turuh: kn. 1 êngg. trocoh, borot; 2 mutah tmr. warna; 3 banyu sing mancur saka ing dhuwur dianggo nggrujug (ngumbah) kêris lsp; têturuh. disiram ing banyu kang mancur; di-[x](i). digrujug ing banyu mancur; [x]-an. banyu sing dianggo nuruh kêris, êndhas lsp.
turuk-bonên: kn. bngs. wudun ing lakang.
turun: I n. têdhak k. 1 udhun, mudhun; 2 mayat, ndronjong; 3 (angin [x]) êngg. angin saka kulon; 4 pc. bali saka munggah kaji; 5 pc.
ditularake) marang turune. III di-[x] n. dipuntêdhak k. ditiru tmr. tulisan lsp; [x]-an. layang lsp. nurun saka babone; di-[x]
runtut, ora ana sing gangsul; 3 êngg. pc. sarwa alon lan sarèh, sarwa urut; 4 manutan, ora bangga; swarane [x] usuk. swarane bêcik sarta bantas;
pungkasan, wis katog, wis marêm; nutug kn. nganti tumêka ing pungkasan; di-[x]-i n. dipundugèni, dipundumugèkakên k. dituruti (dilêgani) pêpenginane; di-[x]-ake. 1 ditêkakake ing pungkasan, dibanjurake; 2 dirampungake; 3 dikatogake nganti lêga.
(tutuh): I di-[x](i) kn. dipancas pangpange (pucuke) supaya ora kêdhuwurên. II di-[x] kn. diambali manèh ênggone nêmpuh (nglawan, nambani, njamoni, namakake gêgaman
sing dianggo nglarabi (ngudhungi, nyumpêt, mbuntoni); 2 minêb, buntu, ora
nutup); 2 ora kêna ditêgori kayune tmr. alas; 3 tingkêman tmr. layang.
kandha marang, clathu; [x]-[x] n. sanjang-sanjang k. kandha-kandha marang; di-[x]-i. 1 dikandhani; 2 diwarah, diwènèhi pituduh; di-[x]-ake. dikandhakake. II di-[x](i) êngg. 1 dialap,
diopèni. III tumutur k. miturut, tut-buri; di-[x]-ake êngg. ditutake, dikatutake.
tutus: kn. irat-iratan pring tipis dianggo tali; di-[x]-i. dirèntèngi (disunduki) nganggo tutus.
tutus kajang: kn. dondoman arang-arang sarta mlangkah-mlangkah.
tutut: I kn. ora jarah (kêsit), manutan tmr. kewan lsp; nutut. ora bangga. II di-[x]-i kn. 1 disusul (dioyak) supaya kêcandhak; 2 disêtut; 3 ditulungi (dioncatake) saka ing bêbaya, kacilakan lsp.
tuton: n. gêntangan k. kc. tutu.
tuwa: n. sêpuh k. 1 wis kliwat umur; 2 wis matêng, wis mangsane ngundhuh tmr. wowohan lsp; 3 wis umob tmr. wedang; 4 sêmu irêng, kêladuk tmr. warna, up. abang [x]; 5 kurang mayat tmr. payon; 6 (ngèlmu [x]) kawruh
kn. ar. inuman kêras (kang digawe badhèg).
kangelan; di-[x]-i. diwènèhi tuwas; kc. pituwas.
tuwawa: êngg. kn. punggawa kang mranata banyu ing
tuwi: I k. tilik. II kw. uga, malah, tur.
tuwuh: kn. 1 thukul, mundhak-mundhak gêdhe tmr. têtuwuhan lsp; 2 timbul, mêncungul tmr. gagasan, nalar lsp; 3 turun; kang among (murbèng) [x] br. Gusti Allah; mugut [x] br. nganyut [x] br. nglalu; satêngah [x]. umur 35-40 taun; di-[x]-i. dithukuli, dituruni; di-[x]-ake. 1 dithukulake; 2 dianakake, diturunake; [x]-an. pajangan ing cagaking tarub awujud gêdhang satundhun, têbu lan krambil sajanjang; têtuwuhan. thêthukulan, wit-witan.
tobat: (A) kn. 1 ([x] marang Allah) duwe niyat têtêp nêdya sumungkêm marang Allah manèh; 2 kêduwung ing dosane; 3 wis kapok ora nêdya nglakoni piala manèh; 4 têluk,
kn. 1 bngs. tenggok gêdhe wadhah arêng lsp; 2 pangobongan gamping ut. grabah; 3 êngg. gubug cilik; 4 wadhah krikil
ing) tumêka ing pungkasaning (êntèk-êntèkane); di-[x]. 1 diêpêng nganti kêkan pungkasaning kakuwatane; 2 ditodhi kaantêpane; di-[x]-i êngg. dijupuk (diêdol)
kn. 1 saka (cagak) ing pagêr jêro; 2 tugu cilik ing lawanganing pakarangan; [x]-an. cagak miring pojokaning tembok lsp. supaya ora
sêpah. toh abang. II kn. apa-apa sing dianggo udhuning main (ngabotohan); di-[x]-i. nganggo kanthi toh; di-[x]-i pati br.
dianggo wadhah iwak lsp; 3 gêlangan ditalèni kaubêdake ing bangkekan dianggo nggawa arit.
tolor: ora [x] ks. ora bisa.
nalikane ijolan lsp; 2 êngg. toh, udhu; 3 dhuwit sing kawènèhake marang tlèdhèk ing nalikane tayuban (janggrungan); 4 (ut. [x]-[x]) êngg. wuwuh-wuwuh, luwih-luwih; di-[x]-i. 1 diwènèhi tombok; 2 dibayari (dijogi) dhisik. II êngg. kn. lawang ing gapura.
tombong: kn. bngs. kranjang awangun bundêr dawa kanggo wadhah arêng, gula batu lsp; kc. tobong.
tomis: kn. ar. olah-olahan.
tompo: kn. tenggok cilik dianggo takêran bêras lsp.
tomprang: I ut. [x]-an kn. 1 totohan
tonto: I kn. conto, tuladha; di-[x]. diconto, ditulad. II kê-[x] kn. kaya-kaya wêruh (nglakoni) apa-apa kang mêntas
kêdhok; 2 wayang wong mirid lakon Panji kabèh padha nganggo kêdhok; 3 ulas-ulasing niyat ala lsp; yèn wis [x] kapuk pc. yèn wis mati; nopèng. 1 mbarang topèng; 2 êngg. pc. ngilo nganggo pangilon loro ngarêp buri; [x]-an. 1 tontonan topèng (bngs. wayang wong); 2 aling-aling ing kuncunging pêndhapa; 3 pc. wlulang tutup mataning jaran.
topèng gas: kn. topèng kanggo nulak gas racun.
topi: kn. bngs. tudhung kaya sing kalumrah dianggo ing bangsa Eropah.
topiyo: êngg. kn. topi.
toplèk: êngg. kn. krêpus.
topling: êngg. kn. bngs. kranjang dianggo mikul kêtela lsp.
trawu: kw. ak. surak-surak sêru.
trèg: pc. 1 têlag, têndhag; 2
trênggulung: êngg. kn. rase.
trênggana: kw. lintang; kc. tranggana, taranggana.
trênggiling: kn. ar. kewan asikil papat samangsa ana bêbaya banjur ngringkêl; nrênggiling api mati pr. api-api ora mangrêti (ora nggatèkake) marang rêmbug nanging sajatine nilingake.
Kèju Swiss ya iku jinis kèju lokal kang diproduksi ing nagara Swiss.Swiss nganti sakiki produksi luwih saka 450 jinis keju.[1] Gawe keju wis dadi tradisi atusdan taun ing Swiss. Swiss duwé lemah kang kebak suketan. Watara 80% lemahe cocog kanggo tani, uga digunaake kanggo angon ternak.
Keju swiss duwé rupa kang khas béntuke kotak kandel, akèh bolongane lan rasane gurih.Saben keju
diselehake jroning cithakan banjur dikum ing banyu uyah.[3]
Sabanjure keju Swiss disimpen jroning panggonan kang suhune 26,7 derajat celcius nganti mateng. Nalika proses iki bakteri ngeculke asam laktat kang ngandhut gas. Sakwise proses iki keju
cilik utawa bolongan-bolongan ing keju Swiss. Tekstur bolong iki kang dadi ciri khas keju Swiss.[3]
ukuran bolongane bisa diatur nalika proses panggawéane. kang paling dadi prabawa ya iku suhu, keasaman, lan suwene proses nyimpene. Ing taun 2000, FDA (Food and Drug Administration) netepake lan ngatur dhiameter bolongan ing keju Swiss ya iku watara 2,54 cm.[3]
Sebageyan gedhé keju swiss digawé saka susu sapi.Hal iki disebabake amarga jumlah wedhus kang luwih sithis dibanding jumlah sapi ternak. Ing taun 1999, Swiss produksi 134,000 ton keju saka susu sapi lan mung 245 ton keju saka domba lan wedhus.[4]
Kanggo njaga kualitas keju-keju Swiss lan produk-produk liyane, digawé sawijining katentuan kang ngatur lan
sertifikasi AOC[besut | besut sumber]
ing ngisor iki dhaptar keju kang antuk sertifikasi saka AOC:[5]
Swiss kang diasinake jroning sari apel utawa anggur putih lan rempah rempah sakdurunge dimatengake. Luwih teles lan creamy dibanding emmenthaler ananging aromane luwih kuat gruyere. Diproduksi abad 11 déning monks. Minangka keju kang akèh paedahe..
Battelmatt: Keju Swiss, persis aroma tilsiter
Bitto: Keju rada atos persis kaya fontina . Nalika mateng kejune luwih atos lan luwih wangi.
Gruyère: Keju Swiss kang paling legi kanthi rasa kaya kacang. Lembut, ante plan
Swiss kang at9s lan ora duwé kandhutan lemak, aroma rempah-rempah.
yudha pramana said: S.U.L.I.G.A……???!!!
Balas	On 2 Juni 2010 at 00:02 sukasrana said: kulanuwun, …
Balas	On 2 Juni 2010 at 06:02 P. Satpam said: Durung ono sing teko
Ki Honggo wonten pundi nggih, biasanipun bakda subuh sampun sambang padepokan.
Balas	On 2 Juni 2010 at 06:28 honggopati said: Nuwun sewu P. Satpam.
Nembe saget lapor awit nembe sibuk maos email lan face book.
Balas	On 2 Juni 2010 at 06:30 honggopati said: Sugeng enjang kadang PDLS sedoyo,
Monggo sami apel, mindak didukani P.
nggih mboten to ki, mangke kuwalat.
kados jambu mete, sirah wonten ngandap suku wonten nginggil.
sibuk gojekan karo P. Satpam neng Pos.
Sugeng enjang Ki Jogotirto (ngatos-atos menawi taksih katah jawah sampun ngantos
at 08:40 pandanalas said: Petruk dadi Ratu
petruk dadi ratu, nyangga pincuk udut crutu
dewa dewa bingung, petruk ngaji mumpung
dipolne dipolne, nggone dadi jalwa tukung
lelono jagad said: lha nggih niku nopo nJenengan absen terus ????
Sugeng sonten poro sederek sedoyonipun, ….. monggo kulo aturi nglajengaken lelampahan anggen panjenengan nitih yuswo paringanipun Gusti Alloh. Pigunakaken kanti sae, kanti tindak ingkang sae, …… utaminipun tansah sujud syukur dumateng ingkang Murbeng Dumados, tuwin tansah atut rukun kaliyan tonggo tepalih.
Balas	On 2 Juni 2010 at 14:49 miss nona said: Inggih, sendiko dawuh..Ki TruPod… matur nuwun.
Balas	On 2 Juni 2010 at 15:18 yudha pramana said: hikss,
Balas	On 2 Juni 2010 at 15:20 pandanalas said: pokoke melu
*nek nyuwun pirso ki Ajar Arema / ki Ajar Pak Satpam, mesthi ra diparingi pirso*
Balas	On 2 Juni 2010 at 17:28 yudha pramana said: On 2
On 3 Juni 2010 at 00:36 sedayu605 said: disimpen wonten pundi rontalipun ki Sukasrana….
Balas	On 3 Juni 2010 at 05:48 honggopati said: Sugeng enjang Kadang PDLS sedoydo.
Nembe wedal sak niki rontal saged kapundut.
Nderek mangayubagyo rawuhipun Ki Lurah Jogotirto wonten padepokan mriki kyai. Monggo kulo aturi lenggah ingkah
Balas	On 5 Mei 2010 at 22:14 bayuaji said: Sinambi nênggo wêdaran rontal candakipun, ing ngandap punikå
Artikel perkawis bahan masakan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.05, 16 April 2013.
Balas	On 28 Mei 2011 at 19:59 bancak said: sugeng
umun-umun, mangkono sapituruté, mugå-mugå antuk pêpayunganing lan pêpadhang Hyang Suksma Kawékas, Gusti Kang Måhå Wikan, Gusti Ingkang Måhå Wêlas miwah Måhå Asih, awit saking rumêntahing sih wilåså miwah sih nugråhå ingkang sampun tumanduk ing jiwanggå kitå waradin sagung dumadi raharjå minulyå. Manêdyå wantah ora kêndat tansah éling lan manêmbah mring Gusti. Ing madyå ratri pating trênyêp
Balas	On 29 Mei 2011 at 20:01 Honggopati said: Sugeng dalu kadang sedoyo.
Balas	On 29 Mei 2011 at 22:17 gembleh said: Sugeng dalu
wilujeng siyang ugi, …. syech siti jenaripun kok dereng muncul2 njih ?🙂🙂
Balas	On 30 Mei 2011 at 12:21 mita said: bade tanglet, … jenar menika
at 13:48 mita said: nganyelkeeeeeee😦😦
On 30 Mei 2011 at 13:02 pandanalas said: jenar kuwi artine ABANG
nek neng nggonku jenar kuwi panganan sing digawe soko ketan campur gulo
jare dik satpam kuning? … siik ta tak taken teng panggenanipun ki puna ingkang ilmunipun umpuk-umpukan🙂
Balas	On 31 Mei 2011 at 16:44 Honggopati said: Sugeng sonten,
Matur nuwun P. Satpam,sampun ngunduh,
Gutasi inggih punika prosès ngélépas toya ing wujud cair saking jaringan ron .[1] Istilah gutasi kawiwitan dipunagém dèning Burgerstein.[1] Gutasi kédadosan ménawi ing kahanan siti ingkang jumbuh pramila nyérap toya inggil ananging laju penguapan utawi transpirasi rendah utawi ménawi penguapan toya angèl kédadosan amérgi dhuwuripun kelembapan maupun udara.[1][2] Proses gutasi kédadosan ing struktur ron sami stomata ingkang dipunasmani hidatoda.[2] Gutasi saged diamati kaliyantukulè tètès-tètès toya ing pinggir ron ingkang kasusun teratur.[1]
Pelepasan toya saking jaringan tanduran ing wujud titik-titk toya (cair)
Gutasi boten gadahi prabawa ingkang signifikan kangge kelangsungan gesang tanduran.[1] ananging, gutasi dipun mangertosi saged nyebapaken luka ing ron.[1]
sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Fisiologi tumbuhanRintisan topik botaniKategori ndhelik: Cacad CS1: dates	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.56, 6 Oktober 2016.
lebaran kula nyuwun kawelasan, panjenengan ingkang kagungan ati jembar kaya lapangan, sudi maringi kula pangapura tumrap sadaya kalepatan. Naliko burung hantu pada dipulut, tikus-tikus merajalela marga ora ana sing nyaut.Dina lebaran kawula nyuwun hapus sedaya luput, sakwise pasa mugi-mugi amalan kita mboten surut.
restoransaben bengi aku golek duwit ceperankumpul bareng ngamen bareng cah proyekansing penting kenek nggo tuku jajan camilan
muleh ngamen kabeh , podo do cangkruk’anning pinggir ndalan karo gitaranngguya ngguyu nyawang bocah pacarankarepe yo pengen gandengan…….
Download : Eny Sagita – Ngamen 9 (Budhal Nyambut Gawe) – Sagita.
JepangBudaya JepangKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa JepangKaca mawa pranala barkas rusakKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Maune, Pak Daplun ora nggatekna bocah sing jenenge Kemplu kue. Ning suwe-suwe risih, merga Kemplu
Iki carane nek pengin ajar beatbox saka sing paling gampang, yaiku Deepthroat (Suwara sing kaya suwara robot, biyasane dinggo Kick). Sing gawe Boleng (Semarang) + Figuran (Sakti, Doby, Upboot, karo Valen). Nek pengin
2. Dados juru ladosing bebrayan agung ingkang saer
Jawa)Siji:Gusti Allah ora ono konconeLoro: Dadi wong kudu sing adil lan ojo kejem-kejemTelu:Indonesia bersatu kabehPapat:Karo tonggo-tonggo nek ono masalah diomongno bareng-bareng opo oLimo:Mangan ra mangan sing penting
Bronkitis kronis, ya iku gangguan kang suwé ing endi peradhangan lan prodhuksi dahak bisa kadadéyan paling sedhéla telung
infèksi-infèksi paru-paru. Kira-kira 90% saka infèksi kasebut asalé saka virus, 10% saka baktèri.[4] Bronkitis kronis
bronkial lumantar wektu, bisa njalari dadi bronkitis kronis. Sabab liyané ya iku polusi indhustri.[4] Bronkitis kronis ditemokaké ing awak para pekerja tambang, bakul wiji pari-parian, wong nggawé cetakan metal, lan wong-wong liya kang terus kena bledhug.[4] Nanging, sabab utamané ya iku ngrokok kang abot lan suwé kang pungkasané ngiritasi tabung-tabung bronkial lan njalari paru-paru ngasilaké
kang diisep utawa oral kanggo ngelongi peradhangan utawa suplemen oksigen kang diprelokaké.[6]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bronkitis&oldid=1013474"	Kategori: Lelara	Menu navigasi
Prise de la Bastille, déning Jean-Pierre-Louis-Laurent Houel
Satunggal (enem utawi wolu tiwas sasampunipun nyarah)
Pangrancaban Bastille katindakaken déning warga Paris surya 14 Juli warsa 1789. Bastille inggih punika satunggal pakunjaran ingkang dados pralambang tirani krajan Dinasti Bourbon.[1] Pangrancaban punika minangka wiwitanipun Révolusi Perancis[1]. Bastille dipunwangun warsa 1370 minangka bètèng kagem njagi kitha Paris saking serangan Inggris.[1] Nalika abad kaping 17, Bastille wiwit dipunginakaken minangka pakunjaran, papan panggen para dursila kelas inggil, parèsan pulitik, saha telik[1]. Sawetawis parèsan langsung dipunkunjara tanpi lumantar pangadilan amargi punika dhawuhipun raja.[1]
^ a b c d e (id) indonesian.irib.ir (dipununduh tanggal 26 Maret 2013)
Britania RayaPerang nglibataké Amérika SarékatRintisan topik sajarah	Menu navigasi
sugeng nindakaken siam ramadan pak sumartono. dangu mboten upload album kaset
rusli z (2013-05-24 5:18 PM)
mampir maring padhepokan | praptèng panti ingancaran | pinarak gya sinunggatan | wedang
kang samya nadhah | wus dumugi gya rinurah | mring pra batih jalêr kathah ||
12. Ki Wisma ngling paran karsa | kèndêl tanapi lajênga |
kau pamicara | sampun kirang pangaksama ||
24. Alit tumêkèng samangkya | dèrèng nate ngambah praja | ulun kadangipun wrêdha | lan Ki
yun panggya | lan Sèh Hèrcaranu mangkya ||
33. Iya durung mangsanira | têmbe yèn wus palakrama | kalunta
astana | siti mobah kaping tiga | lir lindhu obahing kisma | wus mundur saking sêtana | sapraptanira ing wisma | Hyang
sae tumraping sarira | dhumatêng padharan lêga | kang
langka kalamun sagêda | ngaturi ingkang pinangka ||
kajawi ingkang punika | benjang-enjang kalilanna | anglajêngakên lumaksana |Lebih satu suku kata: nglajêngakên lumaksana. ki wisma mèsêm lingira | masputu aywa rinasa | èstune ulun sadarma | dadya lantaran kewala ||
41. Yèn pinarêng ing Hyang Suksma | ulun ngatêr têdah marga | mêdal ing Têlêng kewala | wontên sabinne§
43. Winantu pandonga arja | budhal jawi dhadhah prapta |
Pranaraga ngaos | rencang nunggil kapti de namane | ingkang anèm punika Nurwitri | Sloka Palakarti | Kartipala catur ||
13. Nanging tansah kasangsayèng margi | jumarunuh repot | angaluyug datan wrin margine | tansah takèn ing samargi-margi | dumugi ing ngriki |
langkung pamêthèse | nanging ulun punggung anglakoni | dumugining akir | baleg tambah mrusul ||
17. Purun èstri tan sagêd nayuti | lajêng kinèn ngaos | nyantri marang [ma...]
anamung ing têmbe | bilih mantuk nêdha dènampiri | wus uninga wadi | lajêng sadayèku ||
20. Nahan kantun anggana wakmami | (m)barêbêl wêtu loh | gandrung-gandrung nglacak praptèng kene | jro capuri wontên masjid alit | ulun malbèng srambi | wanci bakda Luhur ||
Kyai Kaji Nurgirindra ranne | ramanipun dyah kang mawèh kingkin | ran Rara Indradi | yayi cêkakipun ||
22. Ulun mapan pinupu tan lami | dhinaupkên ingong | lan Indradi ingkang damêl cape | lumastantun dumugi samangkin | yayi yèn marêngi | lan sanak sadarum ||
lumaksana alon | endrasmara nèng ngarsa lampahe | praptèng dhadhah dhaham kaping katri | kang anèng pandhapi | miwah wismèng pungkur ||
31. Wus winêdhar ing lampah myang nami | (n)dhêku
pambagi | baya iki wadon | papat pisan swamine kenthole | Mas Cêbolang mangsuli pambagi |
durèn manggis dhuwêt wungu putèh | kêpêl dhuku pisangmas kêcapi | lah sumangga yayi | ing pamangsêgipun ||
9. Wus lumadi andhèr tinata ing ngarsa | tan suwe |
manungsèku tinartamtu ing Pangeran | kodrate | pyambak-pyambak lalampahane nèng donya | mulyane ||
13. Myang sangsara bêgja cilaka waluya | sakite | sugih miskin
17. Dadosipun wus pinasthi kang manungsa | gêsange | anèng donya miwah panggêsangannira | malihe | ing lêlakon kasêbut Palakil-kobra | gancare ||
18. Ing Tasawub kalawan Palakil-kobra | bèntênne | mawa mratèlakkên kang dadya jalaran | blaine | lan
22. Èstunipun kasêbut Pêkih punika | saene | nanging bilih ngèngêti Tasawubira | kêmbane | ing istiyar tiwas sayah tanpa karya | lampahe ||
23. Kadiparan mênggah yayi sumèlèhnya | kalihe | CêbêlangCêbolang. ngling bilih pamanggih kawula | èstune | ing Tasawub punika kangge ing nala | gathêke ||
30. Duk miyarsa endrasmara latah-latah | gujênge | adhuh yayi atut ingkang pangandika | rakane | ing pamanggih sampun
lah ing ngriku lajêng kenging kasêngkakna | tandange ||
52. Yèn tyang sumèh saking ngandhap pasunatan | wiwite | praptèng têngahing baga madya wiwara | campuhe | yèn wis mijil yiyit lajêng katindakna | rukête ||
53. Yèn tyang manis saking ngandhap pasunatan | wiwite | radi ngiwa lir brêmara ngisêp sêkar | tingkahe | bilih sampun campuh nèng sajroning baga | sartane ||
suku kata: Yèn tyang cêmêng-manis ika. panggènanne kang asmara | wontên lathi kalihira | lawan nèng wudêl manggènnya ||
5. Mila bilih yun cumbana | kêdah dipun-wiwitana | ngaras lathi kalih
kalih tamtunira | nanging yèn kapadhan karsa | èstu tilar wancinira ||
wit jam kalihwêlas ngantya | dumugi ing êjam sapta ||
mundur samya | raraosan turut marga | ngalêm warna myang swaranya ||
33. Ana ingkang ngudarasa | baya dudu wong pracima | tandang tanduke katara | kaya wong kulinèng praja ||
34. Rowangnya ngling dhasar iya | wus lawas nèng Ngèksiganda | kulina para
43. Kang dakwèhkêndak wèhkên. nora liya | pêthikan
ewah. Murih cêthanipun, ing Sêrat Cênthini Latin punika sabên-sabên Asma dipunkanthèni sêratan Arabipun, sarta lafadzipun ing aksara Latin. Têmbung lan lafadz wau wontên ing salêbêting kurung jêjêg, [...] botên pêrlu kawaos sarêng kaliyan têmbangipun. Dene sêratan
5. Ingkang lapal Rahkimu (3. [...] = Ar Rahiim) sing sapa maca kaping satus nanging sabên-sabên dina |Seperti di atas: Ingkang lapal Rahkimu sing sapa maca / kaping satus nanging sabên-sabên dina. mangka
dina kaping satus kathahira. mangka luput dialani mring wong liya ||
12. Ingkang lapal Aljabaru (10. [...] = Al Jabbar) yèn winaca, kaping patangpuluh siji sabakdanya |Seperti di atas: Ingkang lapal Aljabaru yèn winaca / kaping
warni bagus yèn wadon ayu rupanya | sarta akèh rêjêkine myang gung bêkja ||
sapa ingkang | ngakèhakên ing pamaca nora harda | sênêng marang ing donya sasamènira ||
23. Ingkang lapal Ar-rajaku (18. [...] = Ar Razzaaq) yèn winaca | sadurunge salat Subuh nèng padonnya | wismanira maju pat madhêp keblatnya ||
24. Ingkang sapadon, ping satus pamacanira | mangka ingkang angênggonni omah ika, | nora kêna malarat salaminira ||
27. Ingkang lapal: Al-kabilu (21. [...] = Al Qaabidlu)
30. Mangka nora, hajat (n)jêjaluk wong ika | wis dilalah, rinêksa Hyang Maha Nasa, | satibane nora tumêka ing nistha ||
35. Malêm Sênèn utawa ing malêmira | Jum'ah mangka ilang ajrihe wong ika | dadya kêndêl sarta têtêg manahira ||
ngêlêngêna | pamacane mangka sakèhing manungsa | padha ngêgungkên marang kang maca ||Kurang dua suku kata: padha ngêgungakên marang kang amaca.
51. Asma: Al-kawilu§ Prayoginipun / Al-kapidu /. (39. [...] = Al Hafiidh) yèn ana pawaka | miwah toya agung iku
53. Asma: Al-kasibu (41. [...] = Al Hasiib) yèn arsa raharja | saking satru wong jail miwah wong ala | winaca-a
Asma iku, mangka Allahu tangala, nyantosakkên ing manahe kang maca ||Baris ini menjadi 3: Asma: Al-mujibu sing sapa
Asma Al-wasingu, (46. [...] = Al Waasi'), ingkang darbe karsa, ing sawiji-wiji, wiji ngakèhna pamaca, insa Allah tinêkan barang karsanya ||Baris ini menjadi 3: Asma Al-wasingu ingkang darbe karsa / ing sawiji-wiji wiji ngakèhna pamaca [lebih
ing panganan kang prayoga, pinakakna, mring kang marahi sulaya, insa-Allah atut runtut wong punika ||Baris ini menjadi 3: Winacakna ing panganan kang prayoga / pinakakna mring kang
padon wisma, catur gya antuk pawarta ||
79. Kang Asma: Al-mukyi§ Prayoginipun / Al-muhyi /. (61. [...] = Al Muhyiy), kalamun sarira, ajrih
83. Asma: Al-wajidu§ Prayoginipun / Al-majidu /. (66. [...] = Al Maajid), lamun
87. Asma: Al-muktadiru (70. [...] = Al Muqtadir) winaca kala, wungu nendra mangka dadi wruh wong ika, ing
kaping satus kathahira, manjing ing tyas,
Prayoginipun / Al-waliyu /. (77. [...] = Al Waliy), yèn arsa raharja, dènnya omah-omah adoh pancabaya, tinulisa ing kêndhi anyar anulya ||
kaping satus, sawidak bakdaning Luka, mangka ingapura sakèhing dosanya ||
99. Asma: Al-muntakinu§ Prayoginipun / Al-muntakimu /. (81. [...] = Al Muntaqim), sing sapa maca, kalle akèh mangka Allahu Tangala, manjingake sawarga maring wong ika ||
100. Kang Asma: Alngapwu§ Prayoginipun / Al-ngapuwu /. (82. [...] = Al Afuww)
106. Kang Asma: Almugni (89. [...] = Al Mughniy), sapa ingkang maca, ping sapuluh Jumuwah sa-Jumuwahnya, kaping sèwu nora pêgat rijêkinya ||
107. Kang Asma: Almuti,§ Asma Almuti boten wonten ing
Nuur) sapa ingkang maca, wanci wêngi kaping sèwu kathahira, mangka sinung padhang tyase kang amaca ||
Kang Asma: Al-baki (96. [...] = Al Baaqy), sing sapa amaca, kaping satus mangka yêkti tinarima, ing sakèhe amale wong kang amaca ||
116. Asma: Arasidu (98. [...] = Ar Rasyiid), sapa yun uninga,
kombul | omahe kêbak panganan | mênyan kêmbang borèh wangi ||
6. Kang mangkana wus maratah | tanpa titi mung lagi ngrungu warti | gurawalan numbuk bêntus | daya-daya ing karsa | nanging nora bisa maoni katèngsun | kasugihaning Pangeran | kamurahing Hyang Widdhi ||Kurang satu suku kata: kamurahaning Hyang Widhi.
7. Cêbolang sru sukèng nala | lan umatur sabda ingkang kawijil | kalangkung pamundhiulun | ingkang
kardi | badhe sasêgahing tamu | maragat bèbèk ayam | menda gibas ing pawon swara gumuruh | èstri kang samya lah-olah | ing pandhapi wus rinakit ||
16. Sigêg kang anambut karya | Nyai
Nyai Dêmang wus tundhuk lan rabinipun | endrasmara papat pisan | (m)bêkta pawèstri sawiji ||
bakayu sakawan pisan | têka sampun dènadhèni ||
23. Nyai endrasmara latah | adhi dêmang punika tamumami | saking Pingit
sampun kacakup | kaot èstri lawan priya | lan punika botên kalih ||
26. Kang kinèn tumungkul lingnya | sampun ulun kewala wontên ngriki | nulya
28. Èstu (m)botên kasamaran | lampah kula badhe
tamumu | kalamun wis kaduga | anjaluka lilah marang ing arimu | endrasmara wus mring wisma | manggihi Siti Suwadi ||
sumanggèng karsa | namung nyuwun ngampil sinjang kangge kudhung | endrasmara sukèng driya | matur maring nyai panti ||
39. Adhi nyai kadiparan | Nyai Dêmang sukèng tyas amurugi | Siti Suwadi
lamun (m)bakyumu durung uning | wong andhulêng tingkahipun | apa kang dadya sarat | wêcakêna yayi ywa nganggo pakewuh | inggih kang-(m)bok namung sinjang | lêlêmês sawontênnèki ||
41. Nyai Dêmang wus sadhiya | endrasmara mêdal katur ing
1. Siti Suwadi wus mêdal | limar wilis ngagêm kudhung | mung katingal suryanipun | mancorong netra
durung tau wêruh | mawarna pangiranipun | tlèdhèk wadon iku baya | priye mêngko
(ng)gonne gambuh | nganggo sindhèn apa ora | wong santri wiyaganipun ||
3. Ni Suwadi lêkas bawa | swara
13. Panu biru munggèng jaja | puspita lêsah ing gêlung | suntohi layon wong ayu | gong alit ing pawayangan | suntêdha
riringa | titènana mêngko lamun | mantuk maring pondhokipun | dakadhang mangsa mrucuta | sapa wani malang megung | baya wus bosên nèng donya | (n)dak slênthik bae (m)balêdug ||
19. Wangsul marang jroning wisma | (m)Bokmas Dêmang mapag gapyuk | linukaran kudhungipun | angga jêmêk sawatara | mung plarapan ting parêntul | tinutulan usap asta | tinoyanan arum-arum ||
23. Ing jawi mangkya winarna | Ki Kaji ngandika aris | hèh Nurwitri bêcik banjur | palilah lalagon Jawa | padha ngêrti
sêdyamu | ing kene sêpi kaliwat | nir busana buktinipun | amungna ya ana kaleyang |Lebih satu suku kata: amung yèn ana kaleyang. tumiba ing ngarsaningsun ||
28. Mung iku ingkang sunpangan | garjitèng tyas duk angrungu | sang Wrêkudara sru ngungun |
saking Sang Hyang Brama | Kunthi ibunira èstu | turase Hyang Narayana | amung patutan têtêlu ||
32. Yudhisthira kang pangarsa | panênggake ya sirèku | Pêrmadi panêngahipun | ingkang loro kadangira | saking Dyah Madrim puniku | jangkêp Pandhawa prastanta | kene saking tuduhipun ||
lunga yèn tan wruha | ingkang pinaran ing purug ||
35. Pan mangkono ing agêsang | ana jugul saking gunung | arsa tuku mas kang luhung | mring kêmasan gya sinungan | lancung kuning wus dènsêngguh | kêncana kang luwih
mudha punggung | cinacad jagad wiryawan | kèsi-èsi ing tumuwuh ||
39. Angganing kanang curiga | ulun
wang | miyarsa kagyat gumuyu ||
40. Angguguk aris turira | paduka alit kalangkung | kawula agêng aluhur | inggih pangawak parbata | saking pundi marganipun | jajênthik kewala sêsak | ngandika malih sang Wiku ||
41. Kaki gêdhe êndi sira | lan jagad saisinipun | tan sêsak
garbanipun | non tasik nir têpinira | lêyêp mahawan ngêlangut | saking dohe kang kawuryan | Dewa Ruci nguwuh-uwuh ||
44. Ing pungkur tanapi ngarsa | dasihe kalangkung bingung | Dewa Ruci ngandika rum | aja amaras
ing prênah | Sang Hyang Surya wus kadulu | ecèng tyas ngadhêp Sang Wiku | anèng ing jagad walikan | ngandika malih Sang Luhung | lumaku anduduluwa | apa kang katon sirèku ||
46. Sena matur wontên warna | sakawan ingkang kadulu | sadaya kang wau-wau |
wruh rannipun | pan Pancamaya puniku | jatine ing tyas sanyata | pangarêping sarirèku | têgêse ing tyas
rupa kang catur warna | iku durgamaning kalbu | mêpêki isining jagad | ati têlung prakarèku ||
mung kang putih iku tuhu | ati antêng sukci nyata | prawira kaharjan
55. Myang nampèni sih nugraha | ênggonne bisa tumanduk | kalêstarèn pamoripun | ing kapti yèku
duk miyarsa | saya sêngkut pamrihipun ||
58. Urup juga astha warna | pundi kang sanyatanipun | wontên kadi rêtna mancur | wontên
ana ing sirèku | myang sining bumi sadarum | ginambar nèng angganira | apadene jagad agung | jagad cilik tan prabeda | purwane ana lor kidul ||
61. Saliring reka tan ana | kinumpulakên sadarum | ana rupa kang siji mung | datan kakung tan wanodya | lir tawon gumana iku | kang agawang putran dênta | lah payo
punapa inggih punika | warnaning Dat kang ngulatan | kayaktène rupa tuhu ||
63. Nauri Sang Ruci Dewa | kang sira sêdya lèn iku | kang
64. Mung dumunung mring kang awas | mung sasmita nèng jagad gung | kêbêk tan kêna dinumuk | de kang sira dulu pindha |
puputran mutyara mancur | angkara-kara sumunar | pan Pramana arannipun ||
66. Nandhang rahsa kauripan | dening Suksma kang linuhung | sinung
Suksmaning ragèku | gya uriping Sukma mulya | mau wus nunggal lan wujud ||
uriping Suksma ingkang sanyata | kaliwatan upamane | lir rasaning kamumu | kang Pramana amratandhani | tuhu tunggal pinangka | jinatèn puniku | umatur sang Wrêkudara | inggih pundi warnane ingkang sayêkti | Dewa Ruci ngandika ||
12. Nora kêna yèn iku sira prih | lawan kaanan samata-mata |
ambancana anggèn-anggèn ingkang pasthi | sampun tuwas kangelan ||
13. Angandika alon Dewa Ruci | Wrêkudara sira nora kêna | yèn kudu wruh samêngkone | yêktine sira luluh | yèn ngantiya sira udani | yèn sira umêksa |§ Kirang sawanda, prayoginipun / yèn sirarsa umêksa /. na tatrapanipun | sirnakêna wujudira | iya lawan netranira iku kaki | supaya yèn tumêka ||
14. Iya marang kang sira-ulati | sayêktine kang dadya warana | wujud netranira dhèwè | iku pangkalan agung | Wrêkudara nêmbah nuwun
Nanging ana têrsandhane kaki | lamun krasa wujudira sirna | kari netra ati bae | nanging datan kadulu | bumi langit datan kaèksi | iku tandha yèn prapta | nugraha Hyang Agung | kaki lênyêpe kewala | jagad anyar kabèh tan ana nimbangi | warna kadya mangkana ||
17. Nora beda wong sinau kaki | iya pati
karasa | tyas sumringah madêg kasudiran amrih | marang alam kamuksan ||
18. Yèn makatên amba datan mijil | sampun eca nèng riki kewala | botên wontên sangsayane | tan niyat mangan turu | botên arip botên angêlih | botên ngrasa kangèlan | botên angrês linu | amung nikmat lan mupangat | Dewa Ruci lingira iku tan kêni | yèn nora lan antaka ||
19. Sangsaya sihira Dewa Ruci | marang sang kaswasih ing panêdha | lah iya
20. Nora kêna yèn sira rasani | lan sasama-samaning manungsa | kang nora lan§ Prayoginipun / lwan /.
21. Kawisayan kang marang ing pati | dènkaasta pamanthêningpamanthênging. cipta | rupa ingkang sabênêre | sinêngkêr buwanèku | urip nora nana nguripi | datan antara mangsa | iya ananipun | pan wus ana ing sarira | tuhu tunggal sasana lawan sirèki |
24. Yèn wruh pamore kawula-Gusti | sarta Suksma kang sinêdya ana | de warna nèng sira (ng)gonne | lir wayang sarirèku | saking dhalang solahing ringgit | mangka panggung kang jagad | lire badan iku |
ingkang ngilo Hyang Suksma | wayangan puniku | kang ana sajroning kaca | iya sira jênênging manungsa iki | rupa sajroning kaca ||
27. Bisa nuksma ing lêmbut lan alit | kalimputan kabèh kang rumangkang | gumrêmêt iya tan pae | kaluwihan sadarum | luwih iya dènnya nampani | tan kêna ngandêlêna | ing warah lan wuruk | dènsangêt pangwsanira |Kurang satu suku kata: dènsangêt pangwasanira. badannira wasuhên pragnyana ngungkih | wruha rungsiting tingkah ||
29. Rupanira swaranira nuli | ulihêna mring kang darbe swara | jêr sira ingakên bae | mimilih kang satuhu | nanging aja duwe sirèki | pakarêman kang liya | marang Sang Hyang Luhur | dadi sarira bawana | obah osikira wus dadi sawiji | ywa roro anggêpira ||
30. Yèn ta dadi anggêpira yêkti | yèn angrasa roro maksih was-was | kêna ing rêngu dadine | yèn wus siji sawujud | sakarêntêking tyasirèki | apa cinipta ana | kang sinêdya rawuh | wus kawêngku anèng sira | jagad kabèh jêr sira ingakên yêkti | gêgênti dènnya sagah ||
31. Wusnya mudhêng pratingkah kang iki | dènawingit sarta dènasasap | sasabana panganggone | nanging ing batinipun | ing sakêdhèp tan kêna lali | laire sasabana | kawruh patang dhapur | padha anggêpên sadaya | kalimane kang siji iku prêmati | kanggo ing kene kana ||
32. Lire mati sajroning ngaurip | iya urip sajroning apêjah | urip bae salawase | kang mati iku napsu | badan lair ingkang nglakoni |
kabèh wus kawêngku | tan ana ingulatana | kaprawiran kadigdayan wus kawingking | kabèh rèhing ngayuda ||
Wuwuh warnane lan gandanèki | wus kêna kang Panca-rêtna mêdal | saking ing guwagarbane | wus salin alamipun |
inggih ugi sasarêngan. kalawan para kanca | Nyi Dêmang sru sukèng kalbu | adhuh yayi muga-muga ||
jawi dhadhah nuli | sirêp tan ana nyuwara | lir kawayon anglêgèyèh | ana ngantuk rarenggotan | wênèh ngorok sênggoran | Suwadi mêndhak umatur | sumangga lajêng tumindak ||
6. Dumuginira ing jawi | samarga-marga wong nendra | suka kang mahawan kabèh | wus kapungkur Paricara | pajar sidik praptanya | lajêng samya wêktu Subuh | paragat mingip Hyang
Cêbolang sarencangnya | sowan mangilèn wus pangguh | lawan Kyai Nurgirindra ||
9. Hendras lan rubiyahnèki | anèng ing kilèn
diatut nunggal karsa | bêkti nastiti mring kakung | kang ajrih trusing wardaya ||
11. Manawi sagêd lêstari | kadi kang wus kalaksanan | insa Allah ing akire | pakantuk
mugi-mugi pikantuka | ing pangèstu widadane | kajawi punika dhimas | suwawi kadiparan | sarêng atanapi kantuk | dèrèng wontên
18. Sigêg kang sih maring tami | ingkang lumampah wus prapta | karajan Paricarane | tumamèng ing paregolan | mandhêg nèng
kinapithing | gandhèng asta malbèng wisma | nolèh mring tamu santrine | tan mindhak wêtah sakawan | ing tyas sêmada
ngarsi | tinungka wedang dhaharan | rêna tur mirasa kabèh | lah yayi mara mucanga | yèn wis kakurah waja | sêdhêng asrêp wedangipun | ngunjuk wedang myang dhaharan ||
24. Inggih awit kalawingi | mêndhaning sakit pamitan | sakêdhap mring Sama-jagong | saguh nusul mring Dêmangan | dumugi
sinamun lon wacanane | gunêm mau bêngi ika | Sahadat kang pramatya | padha loro klimahipun | nanging sabanjure
Nahan ingkang ayun wirit | wus nèng gêdhong
mudha pingging | pramila kadara-dara | ayun mring Pranaragane | mangudi kawruh kang nyata | dumugi Girimarta | katampêk ing lahar madu | saking krajan Paricara ||
41. Tampi panandhang gung branti | kamirahaning Hyang Suksma | sagêd parêg kawulane | marang risang mawèh rimang | namung sung kalyatingwang | aksamanta ingkang agung | kawula sumanggèng
Lêrêsipun ingkang dasih | kang minta gung pangaksama | lan jêng kula babasane | rèhning wus anunggal karsa | ulun
akrama | kang sagêt anarbuka | putusa suraosipun | dasihe sumanggèng karsa ||
45. Manawi cabar ing kardi | têtêp santri papariman |
47. Kalamun tuwan apanggih | punapa andika aras | punapa dinulu mangke | andika cêkêl punapa | dènatut kula tanya | rèh badhe
punapa ta ing karsa | punika pamanggihingsun | ing kawruh ananing krama ||
51. Baya ta manira najis | jiwaraganingsun ingkang | yèn tuwan asiram mangke | mila kawula kadusan | [...] |Kurang satu
53. Milane dinusan yayi | ngèstokkên turuning Johar | kang ingaran Johar mangke |
banyu kang suci | angulapi najis ana | ingkang akaram badanne | kapindho tibaning niyat | kaping tigane ika | karêp maratakkên iku | banyu sakèh badannira ||
57. Ngalam Muni ta puniki | jangkêpe patang prakara | sakala anduduk alon | ingkang suntênga punika | marma sampun amisah | wong èstri kalawan kakung | ing donya têkèng akerat ||
58. Aranning wong Dat kakalih | milane tunggal saaran | para lawan mara mangke | ing wijine lanang ika | lan paran ananingwang | lan rêke ananirèku | roro dadiya satunggal ||
59. Ananira iku singgih | klawan ananingsun ika | upamane sêkar mangke | asrah wawangine ika | kaya anggane wayang | tingale maring Datipun | osike kanthi wong lanang ||
Stade de Suisse Wankdorf iku sawijining stadion bal-balan ing kutha Bern, Swiss lan minangka stadion paling gedhé kaloro ing nagara iku. Dianggo sepisanan 18 Oktober 1925. Watara 22.000 penonton bisa ditampung ing stadion iki. Stadion iki tau dianggo pertandingan Piala Donya FIFA 1954, lan nduwéni kapasitas nganti 64.000 kursi. Ing taun 2001, stadion iki diruntuhaké. Dibuka manèh tanggal 30 Juli 2005. Stadion iki minangka markas utama klub BSC Young Boys.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Stade_de_Suisse,_Wankdorf&
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.32, 2 Maret 2016.
► Hidrokarbon‎ (2 Kt, 1 Kc)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Hidrida&oldid=832909"	Kategori: Senyawa hidrogenKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
kang, yakin. pancen lagu2 jaman kuno biasane filosofine jan, maen. maturnuwun ya kang, nyong dadi ngerti.
pating saliwer. Langit asa tungkeb. Pating jelegurna sora gelap dina ponclot gunung Guntur beuki motah. Tatangkalan pating dorokdok raruntuh, pareunggas katebak angin tarik
2….. canthing gleyong, man paman paman paman
….batine muni suk yen aman walesku opo
saran lan pamundut : soemartono53@gmail.com 1
Sugeng ndalu Kangmas, kulo suwun sekaliyan Mans Group dipun surung supados minggah kagem sejarah Usman Bersaudara. Ngengingi bab hasil konversi meniko kathah bab-bab ingkang ndadosaken hasil mboten saged sae utawi ngremenaken poro pandemen kados to kepala head kalian karet doa reged utawi head sampun radi aus dados swantenipun dados ngebas utawi kepala head nyuwun dipun setel supados medal trebell. Ingkang mboten kalah penting inggih master kasetipun kados pundi kawontenan ipun. Menawi PH swantenipun temtu sae nanging kulo pribadi bangga kaliyan panjenengan ingkang sampun kerso mbagi lagu lawas kaagem poro pandemen.
Balas	On 29 Desember 2009 at 10:40 Atrakdj said: Sugeng siang….mboten
dangu boten sowan padepokan PdLS lan ADBM kok kulo dados bingung. Tambah kathah gandokipun…
Balas	On 12 Januari 2010 at 15:53 yudha pramana said: Bunga di Kaki Gunung Kawi
Balas	On 16 Januari 2010 at 18:02 Dewi KZ said: adbm 331-332
sing dha eling Eling awake, Eling pepadhane, Eling
patine, Lan eling gustine, Wong urip kudu eling, Bisa urip seka pring, Tekan titiwancine, Ya digotong nganggo pring, Bali ning ngisor
ngisor oyot pring, Mulane padha eling, Elinga sing
Urip kuwi abot, Ja digawe abot, Kabeh repot, Sak trek ora amot, Mulane uripmu, Aja dha kaku, melura pasraha, Rasah dha nesu, Ojo mangu-mangu, Ning terus mlaku, Senajan ro ngguyu, Ojo lali wektu, Kowe bakal bisa, Urip rekasa, Ming kudu percaya, Uga sregep ndongoa Gusti paringana, Luwih pangapura, Marang kawula, Ingkang kathah lepat lan dosa,
Dudu kowe ning Gusti, Sing mesthi luwih ngerti, Sing
boten kenging pati, lami-lami mung ngangge alame lama. Alame lam mim dallikal, yen turu nyengkal ing wadi, tegesipun kitabulla,natab mlebu ala wadi,tegese rahabapi, rahaba kang nganggo sampur, hudan lil muttakiina, yen wus wuda jalu estri, den mutena wadi ala jroning ala.
bukti, woh wit kajeng kawruh, Anyebuta asmane Jeng Nabi Isa kang kinaot, mituruta Gusti
sabar-sabar monusipun sampun katah sanget, nangin tanggung, ngendikanipun ustad menawi maringi sampun ngantos
Balas	On 4 Juli 2010 at 20:26 P. Satpam said: Lha nek sami sarujuk nggih mboten menapa
Dados, sedaya langsung benjang sonten/dalu nggih ki?
Balas	On 4 Juli 2010 at 20:40 sI_TolE said: Setuju ah…. langsung benjing sonten kemawon P. Satpam. Jebulipun diwedhar model cicilan efek sampingipun kathah.. ingkang paling
supados mBoten ndadosaken Ki Ajar pak Satpam repot pramila rontal versi djvu dipun cantholaken sak menika kemawon, PARA CANTRIK MESTI BADHE SAMI SARUJUK MbOTEN BAKAL PROTES.
Mengenai versi teks sumangga kemawon menawi badhe dipun unggah mBanjang inggih mBoten dados punapa.
(muga2 Ki Seno ora maos komen iki)
Balas	On 4 Juli 2010 at 20:53 honggopati said: Kadang PDLS nek ora ono bola ngene podo ngopo yo?, mestine yo
at 21:05 P. Satpam said: bojleng, bojleng
Balas	On 4 Juli 2010 at 20:55 Bancak said: kulo namung saged antri kalih ngunduh, tambah matur nuwun
Balas	On 4 Juli 2010 at 21:42 cantriek yudha said: sugeng dalu ki SENO
Balas	On 4 Juli 2010 at 21:46 arga said: Sugeng dalu ugi Ki Yudha.
Lha kulo nembe badhe nyuwun pirso panjenengan. Njih sampun, monggo sami-sami madosi.
On 5 Juli 2010 at 07:49 damel said: Antri juga ….
Balas	On 5 Juli 2010 at 08:08 Samy said: sugeng enjang..
“Sumahur Ken Angrok: ‘Ingsun dating ing Karuman, wonten bobotoh angangken weak ring ingsun haran sira Bango Samparan.
“Ganter kuwi dalan ngulon sak lor e kantor kecamatan nDlopo, Ganter ana ning kelurahan nDoho, ana sendhang kramat lan biyen sering ditemokne perabot (gerabah) kuno terkadang malah perhiasan emas. “Matur nuwun
Cekap semanten atur kulo, kulo tenggo dongeng saklajengipun. Sugeng dalu.
pirso, badhe kulo padosi, mugi-mugi kepanggih.
Balas	On 5 Juli 2010 at 19:37 bayuaji said: He he he he he he he…
Ki Arga ini koq bisa-bisanya “heran bin terkagum-kagum“; lha
maturnuwun sanget ki Aema kagem atensinipun lan nuwun sewu jarang ngisi komen wonten mriki …
at 11:56 glagah_merah said: Sugeng Tanggap Warso ugi Ki Lazuardi….
mugi panjenengan tansah pinaringan kebegjan donya dalah wonten akherat
Balas	On 5 Juli 2010 at 17:36 glagah_merah said: sugeng siang poro canrik
Balas	On 5 Juli 2010 at 17:37 glagah_merah said: sugeng sonten poro cantrik lan metrik
Balas	On 5 Juli 2010 at 18:07 glagah_merah said: piye to kok podo ora ono sing dolan ono padepokan
Balas	On 5 Juli 2010 at 18:59 samy said: matur nuwun nembe mawon mlinteng rontal kang gumantung ing regol…
Balas	On 5 Juli 2010 at 20:37 gembleh said: Lha yen rontal wis dibabar ana ing regol padhepokan njur apa maneh sing bisa tak ogrok=ogrok…?
Nuwun sewu Ki Ajar pak Satpam, kula badhe nyuwun pirsa gandhok 08 badhe dipun bikak kapan ….?
Balas	On 6 Juli 2010 at 08:25 sI_TolE said: Taksih kathah KI…
Matur nuwun P. Satpam, rontal sampun katampi
Balas	On 6 Juli 2010 at 04:16 honggopati said: Sugeng enjang Ki Arema,
Balas	On 6 Juli 2010 at 05:28 Budi Prasojo said: Matur suwun Ki, sampun ngundhuh.
ki Satpam Said, para cantrik sedaya kaluargi said.
kanti gancar. Tumpenganipun bade wonten pundi, ……. kulo namung nderek kerso panjenengan.
@Ki Arema, ….. Wah5x
Punopo gandok enggal bade dibukak mangke dalu kaliyan nenggo
Balas	On 6 Juli 2010 at 13:48 honggopati said: Maaf, tidak ada tulisan yang memenuhi kriteria Anda.
Balas	On 6 Juli 2010 at 13:54 Widura said: Kulo nuwun ……
Nderek tepang kalih Ki Ajar Sengkaling, Angger Satpam dan sederek sedoyo ….
Balas	On 7 Juli 2010 at 07:14 Tambak manyar said: kulo sumangga’aken menawi ki bayuaji badhe pinarak dumateng gubuk kulo, pinaringi kabar rumiyin lho ki,menawi sumur windhu tasih kados kolo rumiyin namung watu kenongipun ingkang mrihatinaken,.. lha wonten pelataranipun wargo ingkang mboten mangertos artinipun sejarah.sejatosipun kulo tiang enggal wonten ngriku tasih 5 taon,nanging kelairan kulo sak kidulipun polowijen inggih meniko dusun sumpil lajeng pindah
gumampang ngeculake wicara panacad sarta pangalem, awit wicaramu mau durung
mesthi bener, sing mesthi panacadmu: wis gawe serik, pangalemmu aweh wisa, endi
kang aran becik, kabeh ala, kang sayoga mung meneng. Wong meneng iku
musthikaning urip, katon ngumala pindha sotya sinarawedi, saben muni mung
utawa panacad marang liyan, uni karo pisan iku padha ora kena diandel. Dene
kang kena diandel, unine wong meneng. Saben muni iya temen. Liding dongeng:
becik wong meneng tinimbang karo wong juweh. (
dhiri iku dadi oboring laku nggayuh rahayu, minangka jimat paripih tumraping
ngaurip. Munggahe bisa nyedhakake rasa asih lan ngedohake watak drengki lan
dakwenang marang sapepadhane. Sregep mawas diri ateges bakal weruh marang
kekurangan lan cacade dhewe, wusanane tukul greget ndandani murih apike.(BBB
yaiku wong kang bisa manjing ajur-ajer, ngerti empan papan laras karo reh
swasana sakupenge tanpa ninggalake subasita. Paribasane wong kang baut
ngadisarira, aja mung kalimput dening busana bae, nanging bisaa tansah marsudi
marang padhanging semu lan manising wicara tanpa nglirwakake marang alus lan
mesti kesinungan kekuwatan. Kang ngerti bisa ngecakake dene kang ora bisa
ngerti kurang digladhi, temahan ora tumanja. Ngempakake kekuwatan mula ora
gampang. Buktine ora sethithik kekuwatan kang empane ora mapan. Kawruhana yen
rusake bebrayan ing antarane marga saka pakartine wong kang ngerti marang
kanggo derenging ati angkara. (BBB)
satindak: ana ing pajagongan, iku dadi witing kaslametan, ananging arang kang
bisa nglakoni, kang akeh: milawani golek bener, mangka pancen rampung mung
winangsulan: kados inggih leres pamaiben sampeyan, kula ingkang lepat: cuthel,
ora susah direwangi pathenthengan, sing ngupahi sapa? (
sakecap laku satindak, iku wis sumingkir saka ing pakewuh, dene wong meneng ana
sajabaning pakewuh, awit wateking manungsa mung golek menang.(MB)
Gambar prajurit pribumi lan prajurit saka Afrika ing sawijining poster pungkasaning abad kaping 19
Walanda Ireng utawa Landa Ireng utawa ing basa Walanda Zwarte Hollanders lan basa Melayu/Indonésia Walanda Hitam, iku peparabé para prajurit sing asalé saka Ghana, Afrika ing KNIL.
Antara taun 1831 lan 1872, luwih saka 3.000 jiwa wong-wong Afrika dijupuki saka jajahan Walanda ing Afrika, Elmina (saiki bagéyan saka Ghana). Nalika Perang Dipanagara, KNIL kèlangan akèh prajurit Éropah lan saya akèh manèh prajurit pribumi lan amerga iku dibutuhaké akèh prajurit anyar. Banjur Belgia uga mardika ing dasawarsa 1830-an, dadi padunung Walanda uga saya ciyut. Banjur andil rélatif prajurit pribumi ing KNIL uga arep dikurangi supaya ora mbaléla lan désèrsi. Mula dijupuk prajurit-prajurit saka Afrika, amerga dipikir yèn wong-wong Afrika iku luwih
(nl) Situs wèb yayasan komunitas Landa Ireng ing Walanda
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.42, 14 Maret 2016.
mau bengi sakjane yo pengin melu lek-lekan…nanging moto iki kok abot banget…
Balas	On 18 Desember 2009 at 08:08 Ken Padmi said: Nyapu-nyapu disit kang!
nek guyonan niki kulo mboten sreg….
mugo2 Nyi Padmi diparingi pitedah sagedo nggojeg engkang wajar
Biasane kemaki-kemayu-kemlinthi kok saiki dadi ngene iki?
mugo-mugo ora merga Pandanalas, nanging merga sesuatu sing mbok anggep berharga.
ndalu sa’wangsulipun Ki Karto. Nuwun sewu kulo boten saged mangayubagyo rawuh panjenengan wonten Kademangan Bekasi. Mugia boten dadosaken renguning penggalih panjenengan.
Balas	On 18 Desember 2009 at 21:28 kartojudo said: Sugeng
Balas	On 19 Desember 2009 at 14:57 gembleh said: Inggih Ki KartoJ, sonten menika kula nggih ijenan, mboten wonten kanca babar blas.
Balas	On 19 Desember 2009 at 17:29 kartojudo said: Libur panjang Ki Gembleh.. dados sami dho
MAAF SUDAH PINDAH KE LAIN HATI ^^ | Warung Kopi Omcan
yèn wong anom pan wis tamtu | manut marang kang
ngadhêpi | yèn kang ngadhêp akèh bangsat | datan wurung bisa juti | yèn kang
ngadhêp kèh durjana | nora wurung
anom-anom iku | kang kanggo ing môngsa iki | andhap asor dipun simpar | umbag
Khas Daerah, Mie & Pasta « Gulai Manis Kepiting (Padang) Resep Mie Ayam »
yunita, on November 16, 2008 at 11:17 am said:	oc boss…..finally i see this blog.wonderfull……
Balas	Dennis, on Desember 12, 2008 at 12:13 pm said:	Mie ongklok..? yo enake pol-polan, opo meneh ditambah sate karo tempe kemul…nyong dadi kangen karo wonosobo…..wis suwi ora
NYUWUN PANGAPUNTEN MENAWI MUTU KIRANG SAE
aku konco sing piye?? sejati po gak??
priyahitajuniarfan	May 5, 2009 at 8:07 am	sing apik……sing iso d jak curhat.
konco sejati iku gak atek tekon tp ngerti dewe pantes opo gak dadi konco sing
Uler dadi amaning tetanduran, ngrikiti godhong nganti pundhes, tanpa welas marang wit kang nguripi awake, suprandene bareng tekaning mangsa tuwa eling marang panggawe becik, tobat maring Pangeran, tapa brata nyuwun pangapura: angenthung, lawas-lawas narima ambabar dadi kupu, bisa ngambah ing gegana sarta salin pakareman mung ngisep maduning kusuma, gek kepriye yen manungsa kang duwe kalakuan ala ora bisa mari nganti tumeka ing pati, apa kalah karo pakartining khewan cilik.
Balas	On 25 April 2011 at 11:38 Haryo Mangkubumi said: Thok..thok….thok….isih sepi tak nggelar klasa dhewe nggo ngglethak ah sinambi ngenteni wedharan rontal oaeem (angop). Mak less terus bablas .
sugeng sonten ugi ki puna, … menawi mboten sibuk mbok dalam dipun critani bab syech siti jenar ingkang dados latar belakang cerita nssi di awal2 …
Balas	On 25 April 2011 at 17:53 punakawan bayuaji said: Nuwun
surasane nalika Kanjeng Sunan Kalijaga kautus dening Sultan Demak rawuh ing padhepokan
Ananging sak derengipun harak badhe “nagih-janji” langkung rumiyin to Ki Puna..???
He…..he…..he…..
poro kadang Nuswantoro paring tetenger putranipun kanthi nami monco , menopo tetenger asli nuswantoro meniko pun anggap awon , utawi kados pundi ?????? .
Balas	On 25 April 2011 at 20:53 gembleh said: Wah, Ki Ajar pak Satpam pancen kreatip tenan,
udud njur nggoleki NSSI 04 . Lha kok durung wedhar , ngglethak maneh ahhhh . Sugeng enjang .
Balas	On 26 April 2011 at 13:25 segoro mas said: sugeng sonten ki sanak sedoyo
malah sae sih ireng putih, langkung jelas …. matur nuwun, sampun dipun undhuh.
Balas	On 28 April 2011 at 00:14 cantrik bayuaji said: Nuwun, sampun lingsir wêngi
wong-wong edan lan konco-konco ne.Sopo kui wong edan iku?
Kalalu lah rang muslim rajin baca Qura’n,mstine wis ketok an di QS;Al-Baqarah
dodolan ne wong edan kuwi,mung melase akeh sedulur ku iki sing baca qur’an ora karo artine alis terjemahan ne,padahal saiki wis gampang toh
Friday Night. Para kawula gulat uga tanding ing sajejegé ring kayata ulah raga Tinju, nanging iki uga gulat gaya bebas. Sèri
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.05, 23 Agustus 2016.
SABETAKE SEGORO ASATTAK SABETAKE OMBAK GEDHE SIREPTAK SABETAKE ATINE SI………PET SIDHO EDAN ORA EDAN SIDHO GENDENG ORA GENDENGORA MARI MARI YEN ORA INGSUN SING NAMBANI.Pelet
Wanita migunakaké sapu saka bahan pring (1899)
Sapu ya iku salah sijiné piranti kanggo resik-resik kang awujud serat utawa serabut kaku lan biasané dipasang utawi ditaleni ing gagangé kang bundèr lan pesagi. Sajroning kemajuan zaman sapu akèh ngalami owah wujud, wiwit saka pang wit-witan lan saka serat alami utawa gawéyan manungsa, sapu rumiyin awujud bundèr, wujud kang gampang digawé. Nanging sapu kang awujud bunder iku mupangaté ora bisa migunani sakabèhané kanggo résik-résik amarga ora praktis. Sapu bisa ditalèni ing gagangé sing bunder utawa pesagi lan bisa dienggo resik-resik ana ing latar, dalan, payon, kebon lan sapanunggalané. Jinis - jinis sapu lan mupangaté miturut wujudé :
Sapu Sada[besut | besut sumber]
Sapu kang wujude serabut digawé saka sada klapa utawa sada aren ya iku perangan kang dadi siji ana ing godhong blarak jènénge sada. Sapu sada dimumpangatake kanggo resik-resik latar, dalan, lan kebon uga kanggo ngosèk jobin, lan jèdhing. Sapu sada ora bisa kanggo nyapu ana ing jobin kramik amarga lunyu lan mung bisa kanggo ngosèk, biasané ing
mupangaté kanggo resik-resik utawa nyapu ana ing lantai utawa jobin.Sapu kelud biasané ditaleni ing gagang kang bunder utawa pesegi lan wujude lemes.
Sapu duk[besut | besut sumber]
Sapu duk digawé saka serat wit kolang-kaling, warnané ireng lan rada kaku. Saliyané digawé sapu, duk uga bisa digawé kanggo rambut Barongan , sapu duk mumpangate kanggo résik-résik utawa nyapu ana ing jobin kang pléstèran utawa kramikan. Duk dipasang lan ditaleni ing gagang kang dawané samèter, wujud gagangé bunder utawa pesagi.
Sapu Sawang[besut | besut sumber]
Sapu sawang ya iku sapu kang digawé saka serat duk, kang gagange dawané rong mèteran. Mumpangaté kanggo résik-résik sawang (omah kéwan monggo) ana ing omah lan résik-résik kang, kaya regedan ing dhuwur payon lan sapanunggalane.
Serap[besut | besut sumber]
Serap iku piranti sing wujudé kaya sapu nanging biasané mawa gagang sing cendhek. Gunané kanggo resik-resik méja, kursi utawa ambèn, saka rereged, bledug utawa awu.
oldid=1078338"	Kategori: Piranti	Menu navigasi
kecantikanKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Wonten ing metode pedamelan barang pecah belah korea, kanthi wiyar istilah dojagi (tembikar) tumuju ing pirantos ingkang kadamel saking lemag ingkang dipunbakar lan dipunglasir lajeng dipunpérang malih dados jinis dogi (keramik) lan jagi (porselen).[3] Onggi kalebet ing kategori dogi ingkang dipunbedakaken malih dados chil lan oji.[3] Chil punika jinising onggo ingkang boten dipunglasir .[3] Chil kagungan ciri khas werni klawu peteng ingkang asalipun saking panyerepan kukus nalika proses pambakaran, permukaaninipun boten mengkilat lan kasar.[1][3] Onggi ingkang dipunglasir dipunsebat oji, ingkang kagungan ciri kados chil dipunlapisi jelaga namung dipunlapisi kalihan sarem, awu godhong, damèn lan kayu ingkang dipunobong.[1][3] Sarem punika dipunsebat ing tungku nalika temperatur dumugi tingkat tartamtu lan sumub (uap) ingkang dipunasilaken wonten interaksi kalihan kimiawi lemah lan kukus saéngga damel permukaan glasir ingkang alus lan atos.[1][3]
Koreana 13 (4): 66–71. Paramèter |month= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung)
keputusan Prabu Brawijaya masuk agama Islam. Dikemukakan dalam Jongko Joyoboyo bait 173 : “…, hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging
ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku
sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, …..”
Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.” (Sang
puniki yekti, Ratuning Dang Hyang Jawi, Momong
Sinten tan purun nganggeya, Yekti kula rusak sami, Sun sajekken putu kula, Berkasakan rupi-rupi, Dereng lega kang ati, Yen durung lebur atempur, Kula damel pratandha, Pratandha tembayan mami, Hardi Merapi yen wus njeblug mili lahar. (Bila
ingkang warih, Nggih punika medal kula, Wus nyebar agama budi, Merapi janji mami, Anggereng jagad satuhu, Karsanireng Jawata, Sadaya gilir gumanti, Boten kenging kalamunta kaowahan. (
anda tuju).Bismillahirrohmanirrohiim, Niyat ingsun amatek Aji, Ajiku Jaran Goyang, Upat-upatku lawe lanang, Cemethiku Sabdo lanang, Gunung Gugruk, Watu Gempur, Segara asat, Alun Gedhe Sirep, Ingsun Sabetake atine Si …. (sebut namanya) Pet sidho edan, Ora edan sidho buying, Ora buying, sidho ngengleng, Ora bakal mari, Yen durung aku sing nambani. Baca
jōmon jidai?) ya iku jaman prasejarah kepuloan Jepang kang diwiwiti saka pungkasané jaman Pleistosen tekan jaman Holosen, bebaréngan karo jaman watu pertengahan utawa jaman watu anyar kang ditandhani kanthi anane perkakas saka tembikar. Okinawa ana ing jaman tumpukan kulit kerang nalika kepuloan Jepang liyané isih jaman Jomon.
Manungsa ing jaman Jomon nalika nggolek panganan gumantung marang panggone urip. Ana kang dadi tukang buru kéwan lan tukang nglumpukaké tanduran kang isa dipangan. Manungsa jaman Jomon wis wiwit ngenal budaya tembikar kang nduwèni sifat artistik.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jaman_Jomon&oldid=1013011"	Kategori: JepangSejarah JepangRintisan topik Jepang	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.10, 6 Maret 2016.
Alhamdulillah, maturnuwun rontal 105 sampun diunduh
Balas	On 18 Februari 2011 at 18:44 wiek said: maturnuwun sali paket rontal 105 sampun diunduh
Balas	On 18 Februari 2011 at 18:46 wiek said: eh,
matur nuwun satu koli paket rontal 105 sampun diunduh
Balas	On 18 Februari 2011 at 20:40 ismoyo said: Sugeng dalu Ki Arema,
Nyuwun sih agunging pangapunten bilih wedaran rontal radi seret.
kagem netepi jadwal wedaran rontal…sakwetawis 2 (kalih) rontal sampun cumondok wontening bangsal pusaka….,monggo.
Rontal kalih bungkus sampun cumondok wonten bangsal pusaka, nenggo antrian wedaran.
Balas	On 18 Februari 2011 at 20:46 Dewi KZ said: ga ngertiiiiiiiii hihi
Balas	On 18 Februari 2011 at 21:02 ismoyo said: Nyi Dewi,
at 20:54 ki GundUL said: sugeng DALU ki ISMOYO,
Balas	On 18 Februari 2011 at 21:04 ismoyo said: He he he….punapa
Balas	On 18 Februari 2011 at 21:23 kompor said: Sugeng dalu Ki Is
Haryo Mangkubumi said: Nomer siji lho P Satpam .
Matur nuwun sampun kulo gembol serat JDBK 38 . Kaliyan ngentosi wedharan dongengipun Ki Cantrik Bayuaji .
Balas	On 7 November 2011 at 19:12 ki GundUL said: Nomer dua lho P Satpam .
Balas	On 7 November 2011 at 19:21 ki GundUL said: rontal JDBK 39 cantrik titip pak
Balas	On 7 November 2011 at 23:44 Haryo Mangkubumi said: Dumateng ki Bayuaji , menopo panjenagnipun ing sanes wekdal saget ambabar serat Darmo Gandhul kalawan serat Gathol Loco kanthi tuntas kangge nambah wawasan salah satunggale serat ingkang radi nyeleneh . kirang langkungipun kulo aturaken gunging panuwun Nuwun
Balas	On 8 November 2011 at 06:30 cantrik bayuaji
Majapahit, sampun cêmawis wonten ing Gandhok JdBK 36 (On 30 Oktober 2011 at 18:43) lan Gandhok JdBK 37 (On 1 November 2011 at 21:38).
Ugi sagêd dipun waos wonten ing Gandhok Dongeng Arekologi & Antropologi Seri Surya
Balas	On 8 November 2011 at 20:37 gembleh said: Matur nuwun Ki Bayu,
Balas	On 8 November 2011 at 20:44 ki GundUL said: Matur nuwun Ki Bayu,
at 03:58 Arema said: Kagem Ki Truno Podang,
“Pådhå kuwalik kabèh panêmumu, angirå donyå iki ngalamé wong urip,
akérat kuwi ngalamé wong mati; mulané kowé pådhå kanthil-kumanthil marang
kahanan ing donyå, sartå suthik aninggal donyå.”
kariim, wa kullu amin wa antum bil khair. Minal aidin wal faizin. Mugi Gusti Ingkang Måhå Pangriptå tansah paring kasugêngan,
Saeed Ghasemi - Tanha Gonah | Album Demo -
at 20:50 nunik said: Sugeng dalu..
Balas	On 16 Januari 2011 at 09:31 pandanalas said: Jeng Laras kadose remen Lele ki….
pandanalas said: ket wau ndalu tansah pinayungan jawah…duweres ngantos dumugi sakniki..mendung teksih
iso nduweni, sing penting iso nyempil melu incip…ha ha ha
Balas	On 16 Januari 2011 at 20:08 gembleh said: mbok ampun remen nerak pager(e) Ayu,
wau kula mBoten saged nyedhok sayur lodeh saking panci Ki TruPod,
Menapa kedah mawi laku tapa ngidang rumiyin nggih..?
lodeh sak kuali sampun kula suntakaken sedaya.
Prasojo said: Nyuwun pencerahan KI, Sayur lodeh Ki Trupod sampun kuli undhuh…..kok cuman setunggal halaman wordpress, terus mlebet gedhong pusoko, hasilipun jas bukak iket blangkon, sama saja sami mawon, ganti komputer nggih sami……
Saya coba cek dua-duanya kok tidak apa-apa ya Ki
emailipun nopo ki, mangke dak japri kemawon…telung rontal (nek dereng gadhah)
Lodeh luber ten Latar Padepokan, saged didukani Sesepuh Ki..?
On 18 Januari 2011 at 04:45 Budi Prasojo said: Suwun Ki PA, niki wau nembe saged kulo
warni KOLORipun nopo ki…mbok menawi wonten gandengcenenge kaliyan unduhan…hikss
Balas	On 17 Januari 2011 at 13:36 yudha pramana said: SAwan ki….Eeeh kleru, SOWAn ki SENO
Balas	On 17 Januari 2011 at 13:47 yudha pramana said:
Welcome! Sugeng Rawuh! Selamat Datang! |
Banyuwangen iki salah siji tlatah ing Jawa Wétan sing parané ing pojok wétan Pulo Jawa. Pramila lokasiné iku, akèh prabawa kajaban sing mlebu ing tlatah sing kadangkala diarani Bumi Blambangan iki.
Tlatah Banyuwangi diubengi pegunungan ing kulon, lan lautan ing kidul wétané. Dadi, tlatah iki ora akèh kaprabawa karo Budaya Mataraman lan Budaya Arekan. Prabawa sing paling kuat mengaruhi tlatah lan budaya Banyuwangi iku saliyané prabawa Jawa, ya prabawa Bali lan Medura. Prabawa Bali paling katon ing kabudayaaning Banyuwangi amarga ing jaman biyèn Blambangan naté dadi siji pamarèntahan karo Karajan Bali.
Banyuwangi sugih karo anéka rupa kebudayaan lan kasenian. Wong Banyuwangi, utamané Lare Using paling bangga karo bedhané kabudayané tinimbang tlatah Jawa liyané.
Seni Tradisi khas Banyuwangen[besut | besut sumber]
Banyuwangi ndhuwèni kasenian sing unik, asil paduan antaraning budaya Jawa, Islam lan Bali lan kerep dadi wakilé Jawa Wétan ing hajatan tingkat nasional saliyané tingkat lokal.
Janger Banyuwangen[besut | besut sumber]
Saliyané Janger, kasenian iki uga diarani Dhamarulan utawa Jinggoan. Janger Banyuwangen iki milané saka seni drama Andhé-andhé Lumut, nanging samubar iku kesenian Andhé-andhé Lumut iki ing 1920an dipadukaké karo kasenian Tari Arja sing digawa saka Pulo Bali.
Kasenian campuran iki banjur diarani Jangeran lan dipentasaké ing panggung-panggung hajatan. Kasenian iki fungsiné tambah manèh ing jaman perang kamardikan, akèh para pejuwang sing nyamar dadi seniman Janger, saliyané supaya Walanda lan para teliksandhiné ora ngonangi, samaran iki mau dianggo dadi cara ngolèhi katrangan-katrangan sing mengkoné disebaraké ning para pejuwang.
Janger utawa Dhamarulan utawa Jinggoan iki banjur kasebar ning saindhenging Banyuwangi. Malahan nganti nyebar tekan tlatah Malang ing taun 1950an disebarké karo para wong Banyuwangi sing pindhah ning tlatah-tlatah kasebut. Kasenian iki intiné nyritakaké lakon Damarwulan lan Minakjingga. Lakon Minakjingga ing Banyuwangi digambarké dadi raja kang adil, apik tur merjuwangké kamardikané Blambangan saka prabawané Majapahit lan uga digambarké nduwé candra kang bagus, ora kaya gambaran Minakjingga saka carita Majapahit.
Sing khas saka kasenian iki, ya iku tata busana, tata gamelan, lan basa sing dipituturké. Tatabusanané nganggo tatabusana cara penari Arja saka Bali, gamelané nganggo gamelan Bali nanging lagu sing dipentaské lagu-lagu Banyuwangen, lan pituturané nganggo Basa Jawa alusan sing kerep panjenengan midhanget ing Kethoprak Kulonan.
Lakon Janger iki diwiwiti saka tari-tarian sing asalé saka Banyuwangi utawa Bali. Misalé ana sing mentaské Tari Pendhet utawa Legong Kraton, ana manèh sing mentaské Tari Gandrung, Punjari utawa Jaran Goyang. Nanging lazimé, nganggo Tari Panyembrama. Biasané pambukané ana luwih saka loro tari-tarian, lan sadurungé dibukak karo unjuk-unjuké gunungan lan kéwan-kéwan banjur ganti lakon ditengeri karo suwara mercon banting. Pagelaran Jangeran iki diwiwiti biasané saka jam 9 bengi nganti jago kluruk ing wayah subuh.
Gamelan sing dienggo ning kasenian Janger Banyuwangen iki ora béda karo gamelan Bali, ya ana gong, kecrek, kendhang, kethuk, reong, lan saron. Sok-sok ing sapérangan pertunjukan, ditambahi biola, jidor utawa angklung.
Janger iki ya ana gara-garané, lha biasané gara-gara iki arupa seni lawak kanggo nyegerké kahanan. Biasané lawakané nganggo Basa Using utawa campur Basa Indonésia. Salah siji klompok Janger sing paling misuwur ing Banyuwangi ya iku Madyo Utomo sing manggung ing Dusun Banje, Kacamatan Rogojampi lan Patoman sing asalé saka Désa Blimbingsari, Kacamatan sing padha. Saliyané loro iki ana pirang-pirang klompok Janger sing kasebar ing saindhenging Banyuwangi.
Ing jaman biyèn, para lakon wadon ing Janger iki para lanang sing nganggo klambhi wadon, namung saiki para wadon asli wis mlebu ning kesenian iki lan meranké bisa lanang lan wadon.
Gandrung[besut | besut sumber]
Gandrung artiné katresnan utawa dhemen banget apa yèn ing Basa Indonésia artiné tergila-gila. Gandrung wis dadi ciri tetengeré seni Banyuwangen. Asal usulé Gandrung iki rada kesaput ing pedhut, amarga milai abad 19 wis ana tandhak Gandrung lan misuwur ing jamané. Jaman semana Gandrung ditarèkaké karo wong lanang sing nganggo klambi wadon tur tindak lakuné kemayu. Nanging wong wadon pratama kang narèkke Gandrung iki jenengé Semi.
Ing taun 1895, Semi sing jaré umur 10 taun iku kena gering sing ora sumebyar. Simboké akiré nadhar yèn Semi waras arep didadèkaké Seblang, yèn ora ya wis utawa ing Using Adhung siro waras, sun dyadekeno Seblang, adhung sing yo sing. Banjur waras iku Semi didadèkaké Seblang, lan pramila iku si Semi ya nggabungké Seblang karo Gandrung ing jaman iku. Piyambaké wis tilar donya ing taun 1973. Lan Gandrung lanang pungkasan kacathet ing taun 1914.
Tarian Gandrung iki ngangge ciri kaya iki : Si tandhak nganggo omprok (makuta) sing corake Antasena (putrane Werkudara sing sirahe raseksa lan awake awujud naga). Nganggo busana sing kabuka pundhake, saliyane kelat bahu, jarit corak Gajah Oling lan kaos kaki warna putih. Saliyane iku, si Gandrung ngangge slendhang lan kadangkala kipas. Sejatine Tari Gandrung iki sarumpun karo Jaipong, Tayuban, Lengger, Joget Bumbung lan Yapong, nanging ana gayane dhewe-dhewe.
Ing Gandrung asli, biasane si Gandrung kalebu siji kelompok seni. Biasane ana pemain biolane (lara), kendhang, kempul, kethuk lan kluncing (triangle). Dimilai samubare Isya' utawa jam 9 bengi nganthi wayah Subuh, Gandrung akèh ditanggap biasane wayah Agustusan, sunatan, kawinan utawa Pethik Laut lan ajang khusus liyane. Dimilai karo Jejer sing dadi pambuka pentas Gandrung, saliyane nari si Gandrung ya kudu isa nembang. Tembang-tembang sing kerep dinyanyekake ya iku :
Lan sapanunggale. Tembang-tembange Gandrung iki ora cuma dijupuk saka tembang-tembang Seblang sing wis kuna, nanging bisa wae njupuk saka lagu-lagu Banyuwangen sing lagi misuwur gandha arum, lagu-lagu Bali utawa Dangdut. Nanging tembang-tembang saka ritual Seblang tetep dipertahanke karna iku dadi cikal bakale seni tembang Banyuwangi sing bedha karo seni tembang Jawa lan Bali. Tembang-tembang Gandrung biasane mung papat
Sadurunge si Gandrung iki nggawa baki sing dienggo dhuwit buwuhan. Biasane baki kosong iku mau dideleh ning ngarepe para penonton lan sapa sing mbuwuh paling akèh iku sing oleh ngibing bareng si Gandrung. Sing ngibing karo Gandrung ora mung siji, kadangkala ana papat sing ngibing bareng-bareng nganthi kadang ana tangan-tangan nakal sing nglecehke, nah iku mau tugase si panjak (iringan Gandrung sing nyekel Kluncing) kanggo nglerai ben ora kisruh.
Yen wayahe wis arep subuh, si Gandrung nutup pentasane nganggo apa sing diarani Seblang subuh. Ning kene, si Gandrung nari alon lan kadang nganggo kipas kaya penari Bali. Lan tembang-tembange biasane sing temane sedih kaya : Seblang-seblang lan ditutup karo Sekar Jenar / Jenang sing lirike kaya ngene :
Jaman biyen, Gandrung iku bisa ditarekake karo keturunan Gandrung sadhurunge, nanging jaman saiki sapa wae wong wadhon kang dhemen oleh nyinaoni tarian iki. Gandrung iki akèh dikembangke dadi tarian kreasi baru, kaya Jejer jaran dhawuk sing saiki dadi mata pelajaran ekstra kurikuler wajib ing sekolah-sekolah tlatah Banyuwangi. Iki dimaksudke supaya para generasi nom Banyuwangi cinta karo seni budhayane.
Seblang[besut | besut sumber]
Ora ana sing ngerti, mulai kapan tari Seblang iki dipentaske. Nanging ana carita sing ngandhika yèn tari utawa ritual Seblang wis dianakake mulai pirang-pirang abad kepungkur. Sejatine tarian iki dipentaske kanggo ngungkapna rasa syukur ning Gusti Kang Murbeng Dumadi lan kanggo tulak balak.
Sejarahe tari iki mulai jelas wayah bocah cilik jenenge Semi ing taun 1895 kena gering, simboke wis nadhar yèn Semi waras arep didhadekke Seblang. Nah, dhèwèké tibake waras lan nadhar iki kudu dilakoni.
tandhak dadi kejiman. Sadurunge si tandhak nyekel tempeh kosong, yèn wis kejiman tempeh iku mau ceblok lan si tandhak cepet-cepet ditulungi karo mbok-mbok ning burine ben ora njungkel. Sawise, ana suara gamelan sing mung kendhang, saron lan kempul diunekke lan para sinden sing rata-rata wis
Kadangkala si seblang diarak keliling désa, lan pentasan sing ambu-ambu mistik iki malah dadi pentas sing nyenengke ati. Nanging sing paling greng saka Seblang iki pas mlebu wayahe ngibing. Si seblang bakale nguncalke sampur kang digulung ning arahe penonton, sing kene uncalan slendhang utawa sampur iku mau kudu gelem ngibing bareng, yèn ora, si seblang bakal nguber nganthi wonge gelem.
Ing Banyuwangi, pentas Seblang iki mung digelar ing lara désa wae. Sijine ing Désa Bakungan, sijine manèh ing Désa Olihsari, Kacamatan Glagah. Bedane, ning Bakungan sing dadi seblange iku kudu wong wadon sing wis ora haid lan dianakke samubare Idul Adha, yèn ing Désa sijine ditarekke karo bocah wadon sing durung baligh lan dipentaske seminggu samubare Riyaya. Kabeh penarine iku dipilih saka wangsit sing diolehi wong pinter lan kudu turunane seblang sadhurunge.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Banyuwangen&oldid=1082300"	Kategori: Artikel sing prelu dijarwakaké saka Wikipédia IndonésiaJawa Wétan	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.06, 4 Sèptèmber 2016.
Assalamu'alaikum Wr. Wb. Pisanan kabeh, supaya kita ndedonga syukur ing ngarsane Gusti Allah moho
kuwoso, kanggo pangestune lan hadiah kita kabeh bisa njaluk bebarengan iki esuk panas ing becik kesehatan. Ing wusana aku bakal menehi sesorah ing " Tetep lingkungan sekolah ."
Kita kudu ngerti yen lingkungan iku panggonan kanggo kabeh jalmo urip
kudu njaga lingkungan kita supaya kita bisa manggon mulyo. Salah siji cara kanggo ngreksa lingkungan iku tetep dadi resik. Tetep lingkungan bisa diwiwiti saka cilik iku, nanging kadhangkala iku angel banget kanggo kita apa. Conto sing mbuwang sampah ing panggonan. Sakniki ing kesadaran kanggo njaga cleanliness antara kita minangka mahasiswa banget kurang . Kang menehi kritik saka kita lingkungan sekolah ana sing isih strewn uwuh, plastik sampah salah siji pangan - ombenan, utawa kertas. Sanadyan tong sampah sing kasedhiya
. Nanging, lack kesadaran kita mbuwang sampah ing Panggonan minangka wangun saka ngramut ing cleanliness kita lingkungan sekolah.
2. Garing uwuh punika uwuh sing ora bisa rot lan
sampah sing akeh nuwuhake bebaya kasarasan lan gesang organisme kayata: batre , Paint , obat omo , rumah sakit Trash, etc.
Nanging biasa uwuh diwenehake mung 2 jinis, yaiku udan sampah lan garing
sampah . Ing pungkasan misahake saka udan sampah lan garing sampah lagi
boroske nalika dibuwak sijine maneh bebarengan. Mulane kudu kerjasama antarane pemerintah lan sekolah kanggo mbucal teles lan garing sampah supaya ngurangi polusi lingkungan.
rapi karo greenery lingkungan . Nanging ing Saliyane ngarsane saka greenery ing sekolah supaya program nganggo lancar , kita ngirim melu ing tingkat pengawetan lan pangopènan lan kesehatan.
Lan sekolah kesehatan penting ing sekolah WC . Asring kita temokake ing sekolah paling saka mahasiswa sing ora disiplin ing nggunakake
bisa rampung karo picket kelas , mbuwang sampah ing Panggonan , nyediakake a sampah garing lan teles sampah, kesehatan kayata disegerne maneh jedhing resik
separo saka iman " karo iki, Mugi Pendhaftaran kanca temen maujud pentinge care lan Hygiene.
Kuwi ing wicara aku bisa ngomong iku, sori yen ana kasalahan ing tembung ngandika.
luwih akeh ngrungokake katimbang micara. Yektine wong kang dhemen
ngumbar cangkeme tinimbang kupinge adate wicarane gabug. Suwalike sing akeh
ngrungokake, wicarane setithik nanging patitis lan mentes. Pantes dadi jujugane
sadhengah wong kang mbutuhake rembug kang prayoga.(BBB)
tumempel ing lambe, kumrecek ngebaki pasamuwan, katut samirana mrana-mrene.
Beda karo wong meneng, kawruhe sumimpen ana ing ati wening. Wetune ora sarana
lambe, nanging katampan ing pucuking pen, mili amber ing kertas putih,
3. TERLALU BANYAK BICARA: BISA TERPELESET
nggayengake pasamuwan pancen apik. Nanging yen mung kanggo golek suwure awake
dhewe sok ketrucut miyak wewadine dhewe. Pira bae cacahe wong kang kepleset
uripe mung marga anggone sugih omong. Mula sabecik-becike wong iku ora kaya
wong kang meneng. Nanging menenge wong kang darbe bobot kang anteb sing bisa
dadi panjujugane para pawongan kang mbutuhake rembug lan pituduh (BBB)
rembugan pikiren luwih dhisik tetembungan sing arep kok wetokake. Apa wis
ngenggoni telung prekara: Bener, manis, migunani. Ewa semono sing bener iku
isih perlu dithinthingi maneh yen gawe gendrane liyan prayoga wurungna. Dene
tembung manis kudu ora duwe pamrih, yen ana pamrihe ya mung agawe senenge liyan
kang tundhone migunani tumrape jagading bebrayan (BBB)
panutuh marang dhiri pribadine dhewe kang satemah bisa ngrubeda marang
katentremaning pikir lan ati. Guneman sethitik nanging memikir akeh iku kang
ngungkuli mas picis rajabrana, bisa nggugah budi lan nguripake pikir. Nanging
kawuningana yen grengsenging pikir lan uriping jiwa iku ora bisa yen mung
kagugah sarana wicara bae. Kang wigati yaiku wicara kang mawa tandang minangka
tuladha. Jer tuladha mono sing bisa nuwuhake kapitayan. Luwih-luwih
b. Wong kang mung dhemen celathu lan muni-muni,
mangka ora gelem tumandang gawe, genah ora sumurup marang kaluputane celathune,
sebab celathu mono mung obahing ati kang ana ing lati, dudu obahing tangan sing
kanggo tumandang. Nanging yen wis tumandang gawe dhewe, cetha bakal meruhi
marang luputing celathune. Mula saiba begjane wong kang bisa celathu kalawan
enggal-enggal tumandang gawe dhewe (BBB)
pandhita pangandikaning ratu yen wis tumiba ora kena owah. Ana tetuladane
nalika jumeneng dalem, P.B. VII ana onder upsir malarat, wis ora bisa mara seba,
dilalah ing sawiji dina ingkang sinuhun kangjeng susuhunan, ngulawisudha onder
opsir, utun dalem nyai tumenggung keliru olehe andhawuhake timbalan dalem,
marang kolonel komandhan, onder upsir kang malarat mau kang winisudha, nganti
sarehning onder upsir mau ora seba: banjur
didhawuhake marang omahe panuju turu banjur digugah, kalakon didhawuhake dadi
upsir, bareng konjuk kauningan ing sampeyan dalem, kacathet sajroning galih yen
olehe andhawuhake nyai tumenggung kliru, nanging ora dibatalake sarta ora
andadekake deduka dalem, bareng ing dina Senene manèh: misudha marang upsir
kang benere disuwunake, sarta mundhut balining arane upsir kleron, diparingake
marang upsir anyar, opsir kleron, kaparingan liru kaarana: Radèn Mas Panji
Jayasupena, (dening lagi turu winisudha) iki teteping unen-unen ing dhuwur
pepenginan dadi wong kang linuwih kang ngandhut idham-idhaman supaya sarembuge
diandel wong akeh. Luwih prayoga tansah njaga bae barang rembugira kanthi becik,
patitis lan maedahi. Karo maneh tindak tanduk kang ngresepake, luwih-luwih kang
bisa aweh paedah marang wong liya iku ajine ngungkuli sakehing pitutur kang
ndhakik-ndhakik nanging durung kabukten ana ing panindak. Mula kuwi tansah
udinen amrih wetuning rembug “keplok lumah kurepe karo tindakira” (BBB)
Ulat sumeh, tindak-tanduk sareh kinantenan tembung
aris iku bisa ngruntuhake ati sarta ngedohake panggodhaning setan. Kosokbaline
watak wicara kang keras, kajaba kaduga gawe tangining kanepson, uga gampang
nuwuhake salah panampa. Sabarang prakara kang sejatine bisa putus sarana aris
lan sareh, kepeksa dadi adu wuleding kulit lan atosing balung, kari si setan
kerep bae nuwuhake dredah lan bilahi. Mula wetune tembung
satembung saka lesan iku udinen aja nganti nggepok prekarane wong liya, gedhene
nganti gawe seriking liyan. Bisa nyandhet ucule pangucap kaya mangkono mau wis
klebu ewoning pakarti utama. Nanging geneya ya kok ora saben wong bisa
empan, uga kudu bisa angon mangsa lan mulat ing semu. Aja nggegampang ngroyongi
rembug kang kowe dhewe durung ngerti prakarane. Rembug sethitik nanging mranani
iku nuduhake boboting pribadi. Rembug akeh nanging
putih iku durung karuwan putihing (sucining) ati, bisa uga mung wujud putihing
pupur sing kandel warata. Lan sing kok kandhakake abang iku durung tinamtu
abanging (kekendelaning) bebener nanging bisa uga mung abange lambe kang
keconggah njlomprongake mlebu jurang kang jero. Dene sing kok kandhakake resik,
iku durung mesti resiking ati, nanging adate mung wujud resiking sandhangan
lati. Ajining raga ana ing busana. Mula den ngati-ati ing pangucapmu, semono
uga anggonmu ngadi busana kang bisa mapanake dhiri (BBB)
sanadyan kandhane temen, wong wis kebacut sirna piadele, dening kerepe goroh.
turu sore kaki, Ana dewa nganglang jagad, Nyangking bokor kencanane, Isine donga
“Ingkang bisa nemu iki, Nora saben sok uwonga, Kudu ana pilihane, Kang weruh lakune jaman, Eling kanthi waspada, Tindak tuwajuh lan jujur, Ingkang
Bumiayu iku kutha ing kacamatan ing kabupatèn Brebes, Propinsi Jawa Tengah, Indonésia.Bumiayu kagolong pusat kagiatan masyarakat ing bagean kidul Kabupatèn Brebes kayata Tonjong, Sirampog, Bantarkawung, Salem, lan Paguyangan. Kutha kang dumunung ing laladan pagunungan
Songgom • Tanjung • Tonjong • Wanasari
Kacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn BrebesBumiayu, BrebesKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.18, 16 Juli 2016.
doc. Ing. Zbyněk Keršner CSc.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Askim&oldid=976043"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Balas	On 15 Desember 2011 at 21:12 cantrik yudha said: sugeng dalu kadang padepokan SENGKALING sedaya,
dateng tiyang ingkang sampun di blockir,,,ReplyDeletehary4n419/9/09 13:13Mas..minta izin mau copas
“Boten ngengeti yen kathah punika asalipun saking sakedhik. Manawi ingkang alit-alit wau boten enggal dipun papras, saya lami ndadra. Yen sampun dados pakulinan, sampun matuh, angel sanget ical-icalanipun”
Sastrowardojo, “Wosing wewarahipun leluhur wau: Supados nglampahana weting ngagesang” (Intisari ajaran leluhur kita supaya menjalani pranata
“Ngelmu iku kelakone kanti laku; Lekase lawan kas; tegese kas nyantosani; Setya budya pangekese dur angkara”, dengan highlight pada “laku” yang dilandasi “kas” dan meredam “dur angkara”
“Kajawi pakulinan utawi panggladhi ingkang sampun kula aturaken wau, manungsa ugi perlu saged nulak sakathahing godha ingkang ngregoni dateng lampah leres: kedah saged ngampah hawa
ngombe banyu mentah, jaman cilikku mbiyen sering, tp yo mungkin kualitas banyu jaman mbiyen ndek sumur lan belik isih terjamin.
tapi nek menangi jaman saiki, opo-opo serba ora aman sing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Banggae,_Majene&oldid=1033091"	Kategori: Kabupatèn MajeneKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Widura said: Pundi tho rapelane …..
Tak mapan disik …. kueeseelll puuuooollll
Balas	On 15 April 2010 at 14:42 Arema said: Hiks….
Balas	On 15 April 2010 at 17:52 Kartojudo said: Hiks….mangke nek Ki Rangga Widura sampun wungu….gantian Ki Senopati Arema sing sare….
Matur nuwun Ki Widura, tumut blusukan mendet kitab.
Balas	On 16 April 2010 at 05:36 honggopati said: Pancen ilmune SHM wis mrasuk neng slirane Ki Arema.
Yen ngono aku tak ndang mulih ah, melu bercocok tanam.
Balas	On 16 April 2010 at 16:47 wie said: sugeng sonten…
Balas	On 16 April 2010 at 19:42 gembleh said: matur nuwun Ki Rangga,
amargi panjenengan remen mBlusukan ngantos ketlusuben rontal 04.
matur nuwun Ki Seno, lha bonuse pundi Ki ?
Balas	On 16 April 2010 at 20:34 honggopati said: Sugeng dalu Ki Arema.
MAN Purwodadi Grobogan http://ow.ly/pps8 « MAN Purwodadi Kab Grobogan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pruszków&oldid=1090389"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Balas	On 19 April 2014 at 17:19 Putut Risang said: hadu….
Lewis ancene wangkal, sak karepe dewe, angel tenan kandan2ane.
Lha wong dikongkon alon2 wae ngancani Kimi, lha kok malah ditinggal neng mburi.
nyuwun pirso menopo Mas Martono kagungan ALBUM NOKOES FAMILY lagunipun YANG PERTAMA ingkang nyanyi CHICHA
Lha menawi rontalipun sampun telas mangke Ki Bayuaji ndongeng wonten pundi?
Pérangan Kang Kaping Pindho Bab 1 Karajan Dêmak lan Karajan
Wiwitané ing Tanah Jawa ånå agåmå Islam ing antarané taun 1400 – 1425,
ngertio ngono nginep neng omahku,neng kuta…
dari sakmono kuwi aku mung kenal rifki,adik e mas TW
Hyang) Suksma (Tuhan).Pan wonten lakone nguni, sami ambabar sosotya, sampun aling-aling kang wong, sami amiyak warana, aja na salah cipta, kene yen warahen dudu, anging panggah Siti Jenar.
Basa Inggris: Red Cotton Bug, Cotton Stainer Bug, Red
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bapak_pucung&oldid=1078215"	Kategori: KewanAmaKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Stamneshella&oldid=1009593"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Carakan yaiku ana 20 sing biasa disebut Dentawiyanjana, yaitu : ha, na, ca, ra, ka, da, ta, sa, wa, la, pa, dha, ja,
nulis jeneng utawa jeneng padusunan, yaiku : A, I, U, E, O 4. Aksara Rekan dinggo nulis soko aksara serapan, yaiku : kh, f, dz, gh, z 5. Aksara Murda biasane dinggo pawitan nulis jeneng utawa jeneng panggonan, yaiku : Na, Ka, Ta, Sa, Pa, Nya, Ga, Ba 6. Aksara Wilangan dinggo nulis jawa ing basa jawa, yaiku angka 1 s/d 10 aksara
buyut, Prabu Kresnadipayana (Abyasa). Tokoh Parikesit terhitung wayang penutup dalam wayang Purwa.
Iwak kod punika salah satunggaling iwak ingkang gesangipun wonten ing samudra. ulam kod kalebet spesies ingkang hatinipun saged dipun-produksi kanggé damel minyak hati kod. Sesarengan kaliyan iwak haddock lan plaice, ulam kod punika salah satunggaling ulam ingkang umum dados fish and chips utawi dedhaharan awujud ulam lan kenthang.
Saking rumiyin minyak kod dipunpitadosi minangka obat paling saé. Minyak punika mambu amis amargi khasiatipun ingkang ageng. Laré-laré padatanipun dipunparingi minyak kod amargi minyak kod saé kanggé nutrisi otak lan nuwuhaken
Robert Adler ya iku penemu remot control.[1] Remot control ya iku piranti kanggo ngganti tayangan tivi saka channel 1 dadi chanenel liyane.[1] Dhèwèké lair ing Viena, Australia taun 1913.[1] Dhèwèké éntuk gelar doctor fisika saka University of Vienna nalika umur 24 taun.[1] Banjur dhèwèké ngalih ana ing Amerika Serikat, lan nyambut gawé ing pusat Zenith Electronics Corporation.[1] Nalika taun 1950, pusat riset Zenith Elektronics Corporation, panggonan Adler nyambut gawé, gawé remote control tivi kang wiwitan kang diwenehi jeneng lazi bones.[1] Fiture isih biasa-biyasa, mung ana tombol on lan off.[1] Banjur nalika taun 1955, Zenith gawé sawijining remot tanpa kabel kang darani falasmatic.[1] Prinsip kerjane ya iku nggunakake lampu kang diarahake marang sel penangkap cahya kang dideleh ana ing pojokan tipi.[1] Mung wae, sel mau uga bias nyekel cahya srengéngé mula tivi dadi ora bener.[1] Kanthi cerdas, dhèwèké menehi solusi kanggo parkara mau.[1] Adler yakin manawa komunikasi karo tivi nganggo swara bakal luwih apik tinimbang nggunakake cahya.[1] Swara kang digunakake ya iku swara frekuensi dhuwur kang ora bisa dirungokake manungsa ya iku swara ultrasonik. [1] Konsep remote gawéane Adler dhéwé luwih ringkes amarga ora nggunakake tenaga batre.[2] Remot mau bisa digunakake nalika logam aluminium di senggolake, banjur swarane dicekel déning tivi kanggo ngubah channel, swara, utawa power.[2] Remot iki bisa mudunake 30 % ongkos gawéne.[2] Adler tinggal donya ana ing Boise, Idaho, Amerika Serikat nalika tanggal 15 Pebruari 2007.[2]
^ a b c d e f g h i j k l m (id) [Muchlisin Asti, Badiatul, dkk. 2009.105 Tokoh
Balas	Mas Banyu berkata:	31 Oktober, 2008 pukul 09:25	Pancen nek gratisan akeh sing
biasane nek wis rampung bal-balane Pengurus lan pengamat podo melakukan analisa.
Cacing tanah VS Pupuk Urea | Warung Kopi Omcan
wae lebarane, sugeng riroyo idul fitri Tumbar merico kecap asin Nyuwon ngapuro lahir lan batin.Ngaturaken wilujeng Ied Fitri 1437 H.Nyuwun gunging pangapunten.. Mugi kita kanugrahan jatining fitrah saking Gusti ingkang Maha Mirah. Amien.Paijem gadhah Fiat. Diagem touring dateng Banten. Dalem kathah lepat, kerso paring agenge pangapunten.Mulad sarira hangrasa wani. Wani ngakoni kalemahan diri. cahyono Idul Fitri. Sadaya kelepatan nyuwun pangaksami.Paijem gadhah Fiat.
Dalem kathah lepat,kerso paring agenge pangapunten…Nagara tentrem amarga para satria pinandhita, bengi shalat tahajud, awan sregep makarya. cahyono, sedaya kalepatan kula nyuwun pangapura Latihan pasa sewulan mugi kita dados manungsa takwa….Dinten meniko dinten bakda riyadi Kulo menawi gadhah kalepatan ingkang disengaja lan boten disengaja dumateng panjenenagan sak kulawarga kulo nyuwun agenging samudro pangaksami…Ngaturaken wilujeng Ied Fitri 1437/2016 H. Nyuwun gunging pangapunten. Mugi kita kanugrahan jatining fitrah saking Gusti ingkang Maha Mirah. Amien..Juminten mbeber kloso, Dodol kupat ngarep gapuro. Wonten dinten riyoyo, menawi lepat kulo nyuwun ngapuro. Mugi-mugi Allah maringi pepadang kagem sedoyo…Nandur pari jero. Manfaate kanggo anak putu. Luputku marang awakmu jero. Mangga dipendem nganggo pangapuramu. Taqabalallahu Minna Wa Minkum. Mugi amal ibadah kita sadaya katampiMlaku-mlaku ning Malioboro Menawi sayah numpak becak luwih sekeca cahyono kagem panjenengan sedaya Sagung kalepatan nyuwun diparingi pangapuraJuminten mbeber kloso, dodol kupat ngarep gapuro. Wonten dinten riyoyo, menawi lepat kulo nyuwun ngapuro. Mugi-mugi Allah maringi pepadang kagem sedoyo.Mangan kopat karo mangan apem gadhah lepat nyuwun pangapunten…Cang
nyuwun gunging pangapunten sedanten kalepaten lahir dumugi ning batos boten langkung ngaturaken sugeng Iedul Fitri, mugi Gusti Allah Ingkang Kuoso paring ridho lan rahmatipun dumateng kito sedoyo.
diampuniSucineng ati, tumatining laku, ngaturaken cahyono bilih wonten kalepatan nyuwun agungi samudro pangaksami…Idul Fitri maeme kupat lan opor santen, menawi lepat kulo nyuwun
Ikan Beluga Sturgeon | Warung Kopi Omcan
ngundhangake dhawuh mangkene: “Manawa sira padha syukur ing Allah. mesthi peparing Ingsun rupa kanikmatan marang sira kang uwis iku Ingsun tambahi maneh, nanging manawa sira padha maido marang peparing Ingsun rupa kanikmatan, sira bakal Ingsun patrapi siksa. Sumurupa, siksa Ingsun iku luwih dening abot.
Nagari ingkang kaeka adi dasa purwa, Eko sawiji dasa sepuluh, purwa wiwitan. Satus datan wonten sadasa, sadasa datan wonten tiga. Nagari ingkang panjang punjung gemah ripah loh jinawi, tata tentrem karta raharja, panjang pocapane, punjung luhur kawibawane. Ngrembaka subur kang sarwa tinandur, murah kang sarwa tinuku. Kalis saking bebaya, mboten wonten tindak durjana lan mboten wonten ingkang pek-pinek barange liyan. Nagari kang ngungkurake pagunungan, ngeringake benawi, ngananake pasabinan, mangku bandaran ageng. Enjang rajakaya, ingon-ingon bidal dateng pategalan pados tetedhan, manawi
Prabu Hulukujang (766 - 783)Prabu Gilingwesi (minantu Rakeyan Medang Prabu Hulukujang, 783 - 795)Pucukbumi Darmeswara (minantu Prabu Gilingwesi, 795 - 819)Rakeyan Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 - 891)Prabu
larut, sampun langkung ing madyaning ratri, kapara sampun tumapak ing
WETAN,KULON,LOR,KIDUL,IYO AKU BAYUMU SI KAPI PUTIH TITISE ROH ILAPI
terutama sing wis mulyo ojo lali bali deso bangun desa
Mei 29, 2009 pukul 2:39 pm	aku sering balik temanggung omahku pase ngadirejo kok sedih nonton temanggung saiki ndo bangun omah sak enake, sawah wis dadi omah,wis kroso ora asri maneh piye iki, ayo sing ndo duwe kepinteran lan jabatan urun rembug karo pak bupati,setuju cekat ceket
Mei 30, 2009 pukul 8:43 pm	Aku gek goleki konco2 smu muhamadiyah 1 temanggung ankat 97, mbok menowo ono.
saiki suejuk hae ra patio, opo meneh nasipe wong nandur mbako
wah…..wah jan mesaake, ming di kadhale wae karo
negoro, nanging tetep kaloran temanggung sing ndeso n katrok tetep tak kangeni. raono panggonan kang senyaman sakngisore gumuk ranggon. piye bene temanggung muaju poll tapi asrine kejogo? pe er kito bebarengan!!
Cah tlogorjo,sing ayu lan gantng.slm kangen
enake cah mrantau nak dw dwt okeh tp nak ra dw dwt iku susahe
September 1, 2009 pukul 12:49 pm	Aku bangga lahir di
BAGONG. brang wetan jare mbk trim wes arp bojo y
Desember 3, 2009 pukul 8:35 am	aq kangen karo
enyong melu nimbrung ah.temanggung pancen ngangeni
Wilayah Kecamatan Cengkareng meliputi 6 wilayah kelurahan, antara lain:
sarta salira –dalem.Kanthi madhep, manteb, teteg, sawiji, greged, sengguh ora mingkuh anggone ngasata pusering nagari-dalem, cihnane
minangka cekakan asma-dalem Hamengku Buwana, kang werdine lenggah jumeneng-dalem kuwi pindhane priyagung kang mangku, mengku, lan mengkoni jagad saisine.Aksara Jawa
mratelakake urute lenggah jumeneng-dalem Ngarsa Dalem ingkang sinuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwana ing kraton Ngayogyakarta Hadiningrat. Miturut jaman kalakone kanthi hangadeg jejeg alelambaran jati-diri.Angka Jawa, menjelaskan urutan Sultan Hamengku Buwono
sadhuwure banyu. Lire pinter nglenggahake laras karo papan sarta wektu jumenenge .
kok biso koyo ngono piye carane?……carane nggawe poster ning nduwur halaman piye carane?ngesok ajari yo…….boyo bloge jenenge opo?
Bejo isih beja wong kang beja bisa ngunduh rontal 06 bengi iki uga.
sumangga dipun”asik”i numor uno-nipun, sak derengipun didueseli Ki
mboten sah “mbedok” ayam mangke dosa lho.
He he aku kelingan jaman sekolah SMA, naliko kost pitike sing duwe omah dipakani, mlebu kamar terus dipotong.
Sing kagungan dalem diaturi, ora pirso yen sing didahar ayam kagungane piyambak.
Balas	On 17 April 2010 at 06:41 Gendut said: Sugeng enjang poro kadang, esuk umun umun ( podo karo utuk utuk ) ngungak gandok tibane sampun cemawis dua kitab sudss 4 dan 5 . . Alhamdullilah. Matur nuwun Ki Arema nyuwun pamit bade nyambangi gandok
mboten payu, lha wong Singosari podo mamerke Otot Kawat Balung Wesi.
Gusti Ingkang Måhå Welas lan Ingkang Måhå Asih, awit namung saking Sih Katrêsnan Panjênêngani Pun, ingkang tansah paring sêdåyå kanugrahan dumatêng kitå, tanpå kêndat. Kanugrahan ingkang tangéh sagêd kapétang
angupahaken ing Sang Amurwwabhumi. Mokta den ing wong Bathil. Sang Apanji Tohjaya, tan suka moktan ing sira raman
sinungaken ing wong ira. Ling ira Panji Tohjaya: ‘Duweg kaka ta
nuwun dongengipun Ki Bayu, jan…. terang terwoco, cetho sanget. Sampun kulo simpen, kulo kempalaken. Mbenjing menawi sampun rampung dongengipun badhe kulo jilid kangge sinau malih. Kulo tenggo dongeng saklajengipun. Sugeng dalu.
ngendikanipun Ki Seno rontal 06 badhe diwedhar mangke dalu wayah sepi uwong 00.01 tit.
sumangga sesarengan ngrantos dumugi titi wancinipun, mugi2 mBoten wonten ingkang matrap ajian sirep ingkang saged andadosaken pak Satpam mBoten saged ngayahi dawuh Ki Seno.
ananging gandhokipun kok taksih dipun gembok Ki ?
Balas	On 18 April 2010 at 13:18 gembleh said: sugeng siang para kadang PDLSers……..
(sasmitanipun Ki Widura, wonten mentrik ingkang ndelik)
mBok bilih wonten enggal2 diupload. suwun
iku kêtêmpuh mikir marang anake supaya ing têmbe bisa dadi wong mursid, ora
cukup mung ngrupakake bôndha bau dipitayakake marang guru bae, iya uga kudu
mikir marang kadadiyaning têmbe gone ngomah-omahake bisaa olèh bocah bêcik, yèn
bocah lanang amiliha bocah wadon kang ayu rupane, bêcik atine, yèn anak wadon
yèn kowe ginanjar dening Pangeran: duwe anak, nanging rumasaa yèn anak iku dadi
têtanggunganmu gêdhe ing atase kuwajibanmu, mulane aja pêgat ênggonmu nglakoni
kuwajiban mau: bapa dadi pangayomaning anak, dibisa murih wêdining anak
anak marang pamulangan, iku padha uga karo nglêbokake dhuwit marang celengan
kang ora binukak ing salawas-lawase sarta bakal olèh uyah-uyahan saka nggone
pinardi ing kapintêran kalêbokake marang pamulangan akire ora mung gawe kabêgjaning bocah iku bae, iya uga tumular ing akèh.
biyung marang anak, aja sok dipamèr-pamèrake marang
liyan, mundhak diewani, iku dudu prakara anèh.
bapa marang anak, kajaba awèh sandhang pangan sadurunge mêntas, awèh wiji
angên-angêning bocah, supaya tuwuh budine rahayu, sarta pinrêtêk ing piwulang
kang amumpuni, iku bakal langgêng uripe kapenak, nganti tumêka ing pati dadi
wong utama, beda karo anak kang dinama-dama, winehan rajabrana agung, inguja
sakarêpe, iku ora mêsthi dadi bêcik, luput-luput malah dadi wisaning awake:
bisa dadi papa, rajabranane wis andhisiki lunga jrone jibar-jibur.
atining bocah kang marga saka ing pangugung, iku prasasat awèh wisa marang
anak saka panggawening bapa biyung, yèn anak iku dadi ala, bapa biyunge kang
luput, yèn dadi bêcik, mung lagi nêtêpi prajanjian, sah utange kang ora bakal
disauri (utanging anak marang bapa biyung).
Banyuurip, Kecamatan Banyu­urip, Kabupaten Purworejo, Jawa Te­ngah. Tanpa kenyana-nyana bangunan omahe malih kaya wesi, saengga bisa di­tempeli. Wiwit saka jrambahan omah kang durung dikeramik, tembok, prabo­tan omah kang digawe saliyane saka kayu lan plastik, lan sapiturute. Cowek kang sa­ben dina dienggo gawe masak uga malih kaya wesi. Nganti watu-watu kang sumebar ana ing sakiwa tengene omahe uga bisa kaya wesi. Umume magnet iku rak ya mung nempel ana ing logam kang digawe saka wesi. Anehe ing omahe Wa­wan apa dene sakiwa tengene omah barang-barang kang kudune magnet ora bisa nempel, ujug-ujug wae bisa ditem­peli magnet.
Kontan wae kedadeyan kang nganeh-anehi kuwi mau gawe cingake wong akeh. Kabar mau cepet banget sumebar tekan ngendi-endi, mula jeneng lumrah yen saiki omahe Wawan dadi jujugane wong akeh. Saperlu kepengin mbuktek­ake dhewe anane kedadeyan aneh kuwi mau. Malah ana kang alok, yen omahe Wa­wan malih dadi badhar besi, lumrah ing wektu kedadeyanne ngepasi jaman de­mam watu akik. "Aku dhewe uga gu­mun kena apa bisa kaya ngono, kaya-ka­ya ora tinemu nalar. Kang mangka ma­une ora kaya ngene iki, iki dumadi du­rung
akik, anehe kabeh malih dadi badhar besi, wong bisa nem­pel ing magnet. Kang mangka maune du­­du kalebu badhar besi. Aku nduweni panemu yen barang-barang mau bisa nem­pel ing magnet menawa ana ing omah lan pekaranganku. Sebab barang-barang mau bali ora bisa ditempeli magnet sawise metu saka pekarangan omah," imbuhe.
Wong-wong kang teka ing omahe Wa­wan rata-rata maune ora percaya, merga kedereng saka rasa penasaran, banjur mbuk­tekake dhewe. Ana kang nggawa magnet dhewe lan ana uga kang mung trima nyilih karo sing kagungan omah. Wong-wong kuwi banjur nyoba nempela­ke magnet ing perangan tem­bok, pra­botan omah, watu ing pekara­ngan, lan njrambahan omah. Pranyata te­menan bisa temempel. Kang seprene isih dadi tandha pitakonan yaiku kena apa bab mau bisa dumadi. Bab iku nganti seprene isih dadi misteri, durung ana pa­naliten kang bisa njawab secara ilmi­ah. Wong mung ngira-ira, ana kang kan­dha yen ing omahe Wawan ana medhan magnete. Ana uga sing nduwe pinemu, yen omahe Wawan bahan bangunane ngandhut bijih wesi. Utamane ing pera­ngan pasire, nge­lingi ora adoh saka omahe ing pesisir kidul akeh tinemu pasir wesi. Ora sethithik uga kang nggathuk-nggathukake karo ndonya­ning alam ghaib.
Luwih adoh Wawan kandha, anggone mangerteni omah lan pekarangane ma­lih dadi kaya wesi kasebut dingerteni kan­thi cara ora sengaja. Wektu kuwi kepo­nak­ane kang aran Wisnu (27), lagi nyoba ngetes watu akike nganggo magnet. Se­bab Wisnu wis sawetara sasi iki nduweni profesi anyar arupa dagang watu akik mli­gi watu badhar besi. "Ora sengaja mag­­net kang dienggo ngetes watu-watu asil saka anggone golek ana ing kali mau tiba lan ora sengaja nempel ana ing tem­bok omah. Ngerti nempel ana tembok, Wis­nu kaget lan penasaran. Merga kede­reng saka rasa penasaran, dheweke ban­jur nyoba nempelake magnete kuwi mau ing tembok liyane, ing prabotan omah, njrambahan omah, nganti tekan watu-watu ing sakiwa tengene omah," ujare. "Pranyata magnet mau bisa nempel ana ing ngendi-endi. Aku dhewe rada kaget nalika dikandhani dening ponakanku ku­wi mau, aku sepisanan uga semu ora percaya. Na­nging sawise mbuktekake dhewe aku lagi per­caya. Gu­munku ke­da­deyan iki kok ora dumadi wi­wit bi­yen, kang mangka aku manggon ing omah iki wis te­taunan," im­buhe.
mung man­dheg tekan semono wae, nganti omahe wae uga klebu ba­ngunan kuna. Digawe omah mo­dhel li­masan lan saperangan gedhe digawe saka
direridhu dening rasa penasaran. Dhe­weke uga banjur nyoba dolan menyang omahe tangga teparone kang dununge ora adoh saka omahe. Wawan terus nyo­ba nempelake magnet ing perangan tem­bok, njrambahan, nganti tekan pra­botan omahe tanggane. Miturut Wawan kang bisa ditempeli magnet yaiku mung perangan tembok. Senadyan bisa nem­pel ananging ora kuwat kaya nalika nem­pel ing omahe. Embuh fenomena apa kang wis dumadi, kang cetha iku mau mujudake kedadeyan aneh kang arang ditemoni ana ing liya papan. (Eko Mulyanto)
brajamusti pisah kaya ngundhuhhiya siji iki kang bisa paring pituduhmarang jarwane
iki dalan kanggo sing eling lan waspadaing zaman kalabendu Jawaaja nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewacures ludhes saka braja
mulih padha manjingakeh wong injir, akeh centhilsing eman ora
salah sangsaya bungahakeh bandha musna tan karuan larineakeh pangkat lan drajat padha minggat tan
Ramalan Joyoboyo atau Jayabaya140.polahe wong Jawa kaya gabah diinteriendi sing bener endi sing sejatipara tapa padha ora wanipadha wedi ngajarake
pancen wolak-waliking jamanamenangi jaman edanora edan ora kumanansing waras padha nggagaswong tani padha ditaleniwong dora
Sampun pepak sakatahing para nabi, dadi sarira tunggal.Wiji sawiji mulane dadi, pan apencar dadiya sining jagad,Kasamadan dening Dzate, kang maca kang angrungu,Kang anurat ingkang nimpeni,Rahayu ingkang badan, kinarya sesembur,
mungsuhira lerep datan ana wani, teguh ayu pajudan.Lamun ora bisa maca kaki, winawera kinarya ajimat,Teguh ayu penemune, lamun ginawa
Mungsuhira datan udani, luput senjata uwa,Iku pamrihipun, sabarang pakaryanira,Pan rineksa dening Yang Kang Maha Suci, sakarsane tineken.
Sing sapa reke arsa nglakoni, amutiha amawa,Patang puluh dina wae, lan tangi wektu subuh,Lan den sabar sukur ing
koyo biasane leng budal. Gak sengojo rahmat kepethuk karo wong wadon. "weh... iku sopo yo?", bathine rahmat nalikone delok wong wadon iku.Tapi rahmat gak gubriss blass karo wong wadon mau. Niate rahmat mong situk, "aku niat ngeluru ilmu, wiss titik." Niat sing mulyo banget khan...Tapi, barang wiss rodok adoh anggenipun mlampah, pethuk maneh karo wong
engko nek nganti delok wajahe cewek iki, bakal onok bencana". Gumame rahmat.Karo sikil sing rodok abot buanget, rahmat nekat yok opo carane supoyo
"Arep neng kampus kae, lha iku dilik maneh sampek". "Lho kuliah neng kunu jugak ta? " iyoooo...."Ngobrol Karo mlaku bareng, rahmat suwi-suwi ora gugup maneh.Wis rodok suwi ngobrol, terus wong loro mau pisah. Rahmat mlaku neng
sumurupo marang guogarbane si ……….Manut mituruto opo sak ciptakuManut mitururo opo sak
Balas	Ong Rosyadi berkata:	1 September, 2009 pukul 09:15	Genah kaya kuwe.. dadi wong
nganti wong banyumas malah bingung angger de takoni nang wong daerah liyane babakan asal mula banyumas, kang tulung tambahi maning crita2 banyumas kaya
apa ora?Trus Wali sanga ana apa ora sing tau tekan
Balas	kustoro banyumas berkata:	4 Desember, 2009 pukul 14:03	infone sae sanget mas.kula tah jan betah teng dolan mriki…matur nuwun..
Inyong jan yakin kangen bgt kro banyumas. Pa maning anggr kemutan mbyen nang dsa inyong. Dsa plana pas ketiga dawa nganakna leng.leng.guleng. Ana sing madani trus d oyok siwur jan.
Oh ya Kang, ………….. apa kayumas sing nggo gawe saka mau dadi saka gurune Kadipaten Banyumas? Sing
tuaku. dadi kangen kpengin bali lah jan………..
Balas	Ping-balik: Asal Mula Wong Banyumas | Desa Ajibarang Wetan Ping-balik: Asal Mula Wong Banyumas | Informasi Desa Banyumas Mufid Al-
detil seniki-seniki. matur nuwun sejarahe migunani, kulo dados ngerti.
maRing ndi skil gole mlaku,panggonan sing ayem ya nang ndesane dewek,.BANYUMAS SATRIA
Inyong lahir banjarnegara sing di mangsud banjartambakan tambakan lor kali srayu? Sing siki dadi pasar kewan ? Matur nuwun infone cipto surono masaran banjarnegara
Balas	On 28 Juli 2011 at 21:13 Honggopati said:
Nyuwun agunging pangaksami, ngaturakên wilujêng saum ing wulan suci Ramadhan 1432H, mugi katampiå déning Gusti Ingkang Måhå
sedoyo kadang/sutresno padepokan PDLS, Gagakseta, mugi kersoa maringi “agunging pangaksomo sedoyo kalepatan, mugi-mugi kito sedoyo saget nindakaken ibadah ing wulan
sak niki ibu boten dewean maneh? kito
Ibu Shofi : nengendi Bagas, Meila? Niku sios wangsul nopo mboten?
maneh kuwi sandra, sido neng mrene nopo mboten. Niku bocah
ipun sampun macem kanggeh nikah. Tek
saget secepete niku nikahe , bener tho bu?
Shofi : geh duk wonten benere niku
Meila : mbk silfi mukae abung- abung
Sandra : Sandra neng mriki pengen nyenengake
dèn bêktèni | awèh rasa ingkang nyata ||
Nuladha laku utama tumrape wong tanah Jawi wong agung ing Ngeksiganda Panembahan
ismoyo said: Sugeng Enjang Ki Panji Satrio Pamedar,
yudha pramana said: ya ki…arep melu MLEBU nguber ki PUNA,
menthal keno AJI tameng WAJA pakDhe…!!
jenengan. Nanging yen kowe seda ing ndonya nasibe mlarat, niku salah panjenengan.
Bojanowo (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bojanowo&oldid=1090882"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
economisireSucursale si ATM-uri... ING Gold, Card de debit in lei, ING Depozit in Lei, ING Depozit in Euro, ING Depozit Bonus,...46.759217,23.601164ING Office
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Finneidfjord&oldid=1006494"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Torpo&oldid=1005939"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Sugeng Riyadi 1433 H. Nyuwun pangaksama sedaya kalepatan. Riyaya menika kondur Jogja pak? Kula bell panjenengan kok mboten sambung nggih, menapa no hp ipun sampun gantos ( ingkang XL )? Nuwun. Salam.
utawi Kurau punika nama kanggé iwak laut ingkang kagolong dhateng suku Polynemidae ingkang nyebar wonten ing perairan tropis dumugi ugahari. Padatanipun ulam punika kagungan warni pérak lan asifat remen nggerombol. Jinis-jinis ulam kuro saged dipunpanggihaken nalika toya nembé pasang ananging boten inggil sanget ingkang padatanipun wonten ing toya bening [1].
Polydactylus plebeius), tan tasih kathah malih. Wonten ing Basa Inggris ulam punika kawéntar kanthi nama Threadfin [1].
padatanipun ulam kuro kagungan awak bunder kados torpedo. Warninipun klawu kanthi 3-7 filamen wonten ing bageyan sirip pectoral, janthi jinis lambe inferior, ing sangandhaping moncong. Sirip punggung kanthi jari-jari atos (eri) mapan wonten ing ngajeng, kapisah saking sirip punggung kanthi jari-jari lunak ing sisih wingking. Ulam punika kalebet ulam ingkang saged renang kanthi cepet amargi sirip buntutipun menggarpu ing jero. Sirip dadanipun khas kapérang dados kalih bagéyan, ingkang bagéyan nginggil wujudipun biasa kados sirip ulam sanèsipun. Ananging bagéyan ngandhap kapérang dados 3-7 helai jumbai-jumbai dawa kados cambuk ingkang cendhak. Wonten ing Polynemus jumbai punika gunggungipun dumugi 15 helai kados janggut ( Polynemus dubius), tigang helai saking punika ndawa langkung saking buntutipun [1].
saking jumbai-jumbai ingkang khas punika medal sebutan threadfin saking Basa Inggris lan nama sukunipun Polynemidae kapundhut saking Basa Gerika poly ingkang ateges kathah lan nema ingkang ateges benang. Awit saking jumbai-jumbai punika ulam kuro kapérang dados ulam-ulam sanès ingkang sami kados kerabat belanak ( suku Mugilidae ) lan kerabat bandeng ( suku Chanidae ). Dawanipun awak macem-macem wiwit saking kirang langkung 20 cm (7.9 in) wonten ing kuro sirip ireng ( Polydactylus nigripinnis ) dumugi 200 cm (79 in)
Evermann, 1902). Nyebar wonten ing Asia Timur: Jepang, Cina, dumugi Vietnam.
Eleutheronema tetradactylum (Shaw, 1804), senangin. Ing pesisir
Filimanus sealei (Jordan & Richardson, 1910). Perairan Pasifik kulon, saking Filipina dumugi Kepulauan
oldid=1083173"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanIwakIwak lautKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
lha wong kula nggih namung nginthil Ki Bancak je.
Ngantos sakmenika yen kula klik “lanjut” saking gandhok 28 ingkang mechungul inggih namung samak 29, formatipun ageng.
tulisan ingkang wonten nginggil NSSI 29 ! NSSI 29.
wah…, iya …., lupa plang papan nama belum diganti
Balas	On 9 Juli 2011 at 22:21 P. Satpam said: niku plange sampun dibenerke
Balas	On 9 Juli 2011 at 21:55 gembleh said: inggih Ki Honggo,
lha wong niate namung badhe nginceng Rara Wilis je,
Ngaturaken agunging panuwun dhumateng Ki Arema, Ki Ajar pak Satpam ingkang sampun cancut taliwanda nggulawentah gandhok sutresna punika, saha Ki Truna Prenjak ingkang asring
Balas	On 11 Juli 2011 at 21:22 Honggopati said: SUGENG DALU,
Lha terus nunggu opo to iki, wong wis tancep kayon.
Balas	On 12 Juli 2011 at 22:31 gembleh said: Soegeng ndaloe para kadhang,
Balas	On 13 Juli 2011 at 06:28 Honggopati said: Sugeng Enjang
Mita ono ngendi to yo, opo wis
at 21:30 arga said: Matur sembah nuwun Ki Bayuaji, dongengipun ingkang paling kantun nembe kulo simpen kemawon, badhe kulo sinaoni sakwangsulipun saking Bandung. Sekedhap malih bidhal….
Warung Kopi Omcan | Panggone sinau karo cangkrukan :)
pengin melu kopdar tapi isine cah enom kabeh sing tuwo
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo , Temanggung, Semarang, Wonogiri,
Wayang Kulit Lakon Petrok Dadi Ratu, adegan onani wulan guritno, Film Pembalasan Ratu Pantai Selatan, Dj Indonesia 10 Menit,
dumunung ing tapel watesing DIY lan Jawa Tengah sida mbledhos ing dina Selasa, tanggal 26 Oktober 2010 ing antarane jam lima sore. Malah nganti tekan saiki, sawise rong minggu punjul, gunung kang klebu aktif dhewe mbledhose ing tlatah Indonesia kasebut isih terus mbledhos tanpa kendhat. Malah ana sing ngandhakake yen mbledhose gunung kasebut luwih gedhe tinimbang ing taun 1870 kapungkur. Wis satus yuta meter kubik luwih, lahar lan matrial liyane metu saka kawahe gunung Merapi. Lahar panas kang awujud awu panas utawa wedhus gembel sumebar ing sakiwa tengene pereng gunung Merapi. Tlatah-tlatah sacedhake Merapi, kayata Kabupaten Sleman (DIY), Kabupaten Boyolali, Kabupaten Klaten, lan Kabupaten Magelang (Jawa Tengah) padha mosak-masik keterak wedhus gembel. Saliyane iku, awu kang mabur kagawa angin uga sumebar ing dhaerah-dhaerah liya, yen ngulon nganti tekan Bandung (Jawa Barat), yen ngetan nganti tekan Sragen (Jawa Tengah), yen ngidul nganti tekan Segara Kidul, yen ngalor nganti tekan Semarang. Ora mung kuwi, sawise mbledhos rong minggu kepungkur, lan nganti tekan saiki isih terus mbledhos, gunung Merapi uga gawe cilakane lan rugine warga masarakat, raja kaya, lan raja brana. Nganti tekan dina Slasa (9/11) ora kurang saka wong 145 cacahe tiwas keterak wedhus gembel. Malah salah sijine korban kasebut yaiku Mbah Maridjan, Juru Kunci Gunung Merapi saka abdi dalem Kraton Kasultanan Ngayogyakarta, rikala tanggal 26 Oktober 2010 kepungkur. Saliyane iku korban tatu abot lan entheng uga nganti atusan wong kang dirumat ing pirang-pirang rumah sakit, salah sijine RSU Dr. Sardjito Ngayogyakarta. Raja brana duweke para pendhudhuk ing patang kabupaten kasebut uga melu kekubur dening wedhus gembel, wiwit saka mobil, motor, omah, sawah, lan sapiturute. Semono uga raja kaya kang awujud sapi, kebo, wedhus, pitik, bebek, kewan oceh-ocehan, lan sapiturute melu kepanggang urip-uripan dening wedhus gembel. Atusan ewon pendhudhuk liyane saiki uga melu ngungsi kang adohe saora-orane 20 kilometer saka pucuking gunung Merapi. Warga perenging Merapi ing wektu saiki lagi padha nandhang kacintrakan kang abot banget. Kulawargane ana sing tiwas, omah saisine remuk lan kobong, kewan ingon-ingone kepanggang, lan isih kudu ngungsi kang durung ngerti nganti tekan kapan. Mula ora mokal, pitulungan saka sadhengah papan enggal mlumpuk kanggo tetulung marang warga korban mbledhose gunung Merapi. Ora mung saka pamarentah thok, nanging uga saka warga masarakat liyane, instansi swasta, karyawan pabrik, bocah sekolah padha enggal-enggal menehi pitulungan kang awujud apa wae, wiwit saka tenaga, iguh pratikel, bandha donya (dhuwit apadene barang), lan liya-liyane kanggo ngentheng-ngenthengake para korban. Ewa semono, isih ana wong sing golek kalodhangan kanggo kepentingane dhewe, kayata maling raja kaya kanthi alesan dislametake, nyolongi sembako banjur didol ing penadhah, padha pasang umbul-umbul iklan prodhuk ing papan pangungsen, lan sapiturute. Kang mangkono iku klebu tumindak nistha, amarga nalika wong liya nandhang sedhih kok malah golek bathine dhewe. Mula wis wayahe padha cancut taliwanda bebarengan padha tetulung marang korban Merapi kang durung ngerti nganti tekan kapan rampunge, tinimbang padha udur ora ana gunane apa dene gawe isu (kabar ngayawara), kang tundone gawe rugine para pangungsi, kang racake rakyat cilik kang wis adoh saka kacukupan panguripane. Diposkan oleh
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.53, 16 Novèmber 2013.
Głuszyca (Jerman Wüstegiersdorf) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Głuszyca&oldid=1090836"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
kapurba ing pakartine dhewe, ora kagawa saka keturunan, kepinteran lan
kasugihane. Nanging gumantung saka enggone nanjakake kapinteran lan kasugihane,
sarta matrapake wewatekane kanggo keperluan bebrayan. Kabeh mau yen mung
marga saka pacakan kang edi-peni, nanging gumantung ing sandhang penganggo kang
sarwa prasaja, trapsilaning solah bawa lan padhanging polatan.
sangkrah, jalaran sakehe uwuh mesti disingkirake minggir. Saben makarya
sapecak, tuladhanen pakartine banyu tritisan, nadyan tumetes mbaka satetes,
ditindakake kanti ajeg kaconggah mbolongake watu sing atose ngluwihi waja. TERJEMAHAN:
kaya yen kudu nuruti prentah lan pitutur. Pahit lan ngrekasa dikaya ngapa
prentah lan pitutur iku prayoga dilakoni. Kowe mesti bakal nemu barang legi
pinter banjur suthik njaluk rembuging liyan kuwi manungsa setengah wutuh. Lan
sing sapa ora gelem njaluk rembuging liyan, iku bisa kinaran babar pisan durung
dipituturi wong liya iku adate bisa dadi wong kang ngati-ati, nanging menawa
kapengkok ing perlu sok ora bisa tumindak lan ngrampungi dhewe. Kepeksa isih
kudu noleh marang wong liya sing diwawas bisa aweh pituduh. Mula kuwi prayoga
ngawulaa marang ati lan kekuwatanmu dhewe, jalaran sejatine yen ana apa-apane,
wong liya iku mung saderma nyawang, ora melu ngrasakake.
kang wis kok yakini beciking asile tumuli enggal katindakna, aja ngenteni liya
ngendhe-endhe iku mujudake dalan kang anjog marang watak ora antepan lan kesed,
sungkan ing gawe sing tundhone dadi tanpa aji urip ing bebrayan.
sing ala lan becik yen isih mbok keket kanti remiting ati salawase tetep dadi
batur. Nanging yen mbok ketokake sathithik bae bakal dadi bendaramu.Nyimpen
wewadine dhewe bae abot, apa maneh yen nganti pinitaya nggegem wewadining
liyan. Mula saka iku aja sok dhemen meruhi wewadining liyan. Mung bakal nambahi
“sukses” yaiku: Wong kang wis ngetog kadibyane, ngudidaya nganti kecandhak
gegayuhan lan idham-idhamane kang laras karo pepenginane. Tekane “sukses”
durung ateges tamating crita, nanging malah kudu tansah luwih waspada, prayitna
lan ngati-ati. Jalaran adhakane wong sing wis “sukses” banjur
iman lan batine bakal gampang dadi jujugane durjana apus-apus kang pating
sliwer golek mangsan. Pirang-pirang wong kang kaselak percaya rembug
pangiming-iming ora pinikir bakal kedadeyane ing tembe. Wusanane nandhang
kapitunan lan kena ing apus. Mula ditansah waspada,
sok dhemen marta-martakake, apa maneh nganti mamerake kabisan lan
kaluwihanmu. Pangaji-ajining liyan iku sejatine bakal teka dhewe, ora perlu
mbok buru. Nuduhake kawasisan pancen kudu bisa milih papan lan empan. Mula kang
prayoga kepara purihen aja kongsi wong liya bisa njajagi. Nanging mangsa kalane
dolanan ndhas sikil, dolanan ji-ro-lu, dolanan betengan, dolanan gobak sodor, dolanan jamuran, dolanan soyang, dolanan ular-ularan, dolanan endhog-endhogan, dolanan ancak-ancak alis, dan lain-lain.
Suwun pisan booss... Artikele apik tenan he..!!nderek langkung kula badhe sebar kabar obat kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo. Monggo dipun tumbas nopo dipun tulung
lair ing Skikda, Aljazair, 7 Oktober 1928; umur 88 taun[1] iku Kepala Dhéwan Dhuwur Nagara Aljazair wiwit 2 Juli 1992 nganti 31 Januari 1994. Dhèwèké kapilih dadi kepala dhéwan mung papat dina sakwisé Mohamed Boudiaf mangkat.
Dhéwan Dhuwur Nagara sing dipimpin déning Ali Kafi iku sakjané pamaréntahan kanggo masa transisi. Ali Kafi janji ing taun 1992 yèn dheweké bakal nganakaké
wong banyumas ujakuan komentar ya banyumasan bae<<< dadi ra ninggalnya sing wis dicritakna miki ra sah wedi mbok pada ra ngerti!!!! wong basa banyumasan wis gutul ngendi ora koh…..
SIJI SING PERLUNE DI EMUT EMUT KUE SEDULUR LUHURE
bae karo sing nulis/karo sedur kabeh waras mbok?, jere niniku ilmu kanuragan sing paling tua/jos ya seka banyumas, mulane wong banyumas ditrima
kayane satria piningit kue wateke ya… kaya wong pengiyongan…sing blakasuta, maningane siki purwakerta dijuluki ‘kota satria’ …ya wis pas nek satria piningit sing arep jumedul dadi pemimpin NKRI kue wong banyumasan toli… akur ra…kira-kira
karyane njenengan. Matur nuwun sanget. Rikolo alit kulo nate maos buku Kumpule Balung Pisah, crios ngengingi banjir ageng Lepen Serayu, ingkang damel pisahipun kluwarga. Kula manggih judule wonten TB Balai Pustaka, …… nanging sarenerg kulo takekaken jebul bukunipun sampun boten wonten.
Menawi panjenengan pirsa, utawi wonten sederek sanesipun ingkang kagunangn, monggo lah disharing wonten mriki.
Regards,Eko "ESTEHMANISHOLIC"MiLYS 69346BC 1186Ketonggeng Ireng B 6509 CLQSent from my Ketonggeng Ireng® Scorpio Z
riko wis teko,Malah nggowo wong wadon liyoCourtesy of liriklagu.asiaBingung kari
bingung, pikiran sun ikiBingung mergo sing ketemu rikoKoyo awak iki, wis kepingin adohSing kuat nyonggo ati hang
Embuh nong endi tebukeSing koyo bingunge, pikiran sun ikiMergo riko sing ono tekoDonge riko wis teko,Malah nggowo wong
ati hang loroBingung kari bingung, pikiran sun ikiBingung mergo sing ketemu riko[Koyo awak iki, wis kepingin adohSing kuat nyonggo ati hang loroSing kuat nyonggo ati hang loro
Rydułtowy (Jerman Rydultau) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 21.900 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rydułtowy&oldid=1090705"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Ing. Luis Cabello Ing. Roberto Jerez Jaimes Ing. Willy Vargas Ing. Walter Pospischill Ing. Juan Carlos Bernie Ing. Jhonny Cusicanqui Giles Ing. Walter Pospischill
”wewayang” atau bayang-bayang. Dalam bahasa Jawa dikatakan “rerupa sing kedadeyan saka barang sing ketaman ing sorot (pepadhang)”, rupa
Ki Hadi Sugito (? - 9 Januari 2008) iku salah sawijining dhalang kondhang asal Toyan, Wates Kabupatèn Kulonpraga, Yogyakarta. Ki Hadi Sugito anggoné ndhalang tansah nggunakaké basa kang gampang dimangertèni, ora akèh nganggo basa krama ingkang angel saenggao akèh para kadang anom sing padha seneng. Ki Hadi Sugito uga pinter migunakaké guyonan-guyonan ingkang njalari gemuyu, ora mung mligi ing gara-gara.
Ki Hadi Sugito salah sawijining conto dhalang kang ngugemi pakeliran pakem, ananging mumpuni anggone gawé pakeliran nyenengake amarga sakwernaning dhagelan karangane dhéwé sing kreatif lan akèh variasine. Mula Hadi Sugito ora seneng nganggo tambahan piranti musik modern kaya drum utawa keyboard, apa manèh tambahan kesenian campur sari sing tampil mligi kanggo nambah daya tarik sampingan pakeliran.
Suluk Hadi Sugito khas nganggo cengkok lan eluk sing luwes dicocokake karo swasana ing pagelaran. Lan salah sijining ketrampilan sing manjila, Hadi Sugito bisa nyuwarakake kabèh wayang kanthi pas, béda-béda antarane wayang siji lan sijine saengga, senadyan mung kanthi ngrungokake, para pandemen bisa mangerti iki sapa sing lagi micara. Amarga ketrampilan mau, adegan kanthi wawancara kang rame bisa keprungu rame kaya sing ngomong sepirang-pirang.
Ki Hadi Sugito tutup yuswa Rebo, 9 Januari 2008 lan kasarèkaké ing Makam Sasanalaya, Genthan, Tayuban, Panjatan, Kulonpraga.
blogspot.com kanthi format MP3 AUDIO yo wus sumadiyo iso diundhuh/didownload .
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.20, 3 Sèptèmber 2016.
manungsa mung kinarya ringgit kang winayangake dening Hyang kang murbeng dumadi” (
Arianto Wibowo utawa kang luwih misuwur kanthi jeneng Ari Wibowo ya iku aktor kang miwiti kariré dadi peragawan lan foto modhèl.[1] Ari Wibowo ngugemi ...
Amri Ari Wibowo (@ ambowo ) • Instagram
taun ngarep melu neng tengah wae, ra popo, nambah biaya tiket sithik nggo sampean ra masalah laahhh
Reply	rina puspasistha (@puspasistha)
Widhi Bali alaming asuwung Tan karem
Flixster punika salah satunggaling situs jejaring sosial kanggè penggemar film ing donya. Ing jejaring sosial punika, pengguna sagèd ngèlampahi pintén-pintén hal, ing antawisipun ndamél profil piyambak, ngundang konco, ningali peringkat film beserta aktor, ulasan film lan ménika pengguna kanggè kepanggig kanggè tiyang ingkang nggadahi selera ingkang sami kaliyan mereka. Saking situs punika, pengguna ugi sagèd bercakap-cakap kaliyan pengguna sanès, angsal jadwal pemutaran film ingkang badhè tayang utawi ingkang némbè tayang, ningali foto selebriti populer ingkang sukai, maos pawarta film ingkang ènggal ingkang badhè dipunrilis lan ingkang némbè dipunrilis, lan ningalit klip video saking film populer. Mènawi mékatèn katah fitur, Flixster tampak ingkang sampun nyiptaakèn sebuah situs film jejaring sosial ingkang cèkap komprehensif, ingkang wonten giliranipun njélèntrèhakén pertumbuhan ingkang cépat ing popularitas perfilman. Biasanipun para penggila film ngginaaken layanan jejaring sosial punika kang ulasage ningalin film, wiwit saking penggemar film horor, romantis, komedi. Sanesipun punika, Flixster ugi nyediaken pinten-punten macam permainan ingkang narik kangge nderek , wonten kuis, polling ingkang temtunipun nggadahi gegayutan kaliyan donya perfilman.
Pengguna ingkang Aktif[besut | besut sumber]
Tanggal Pengguna Aktif Harian 4 Desember 2007 > 800.000 [4] 19 Juni 2008 482542 [5] 15 Juli 2008 412401 [6]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Flixster&oldid=996352"	Kategori: Jejaring sosialKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Padjang | praptå ing Giri sirå gé | jå tå sarawuhipun | Adipati ing Padjang nangkil | Sunan Parapèn ikå |
alinggih | nèng wurining gusti sowang-sowang | lanté lêlurah djadjaré | Ki Agêng ing Matarum | pan alinggih wontên ing wuri | nirå Dipati Padjang | ri sampuné wau | Ki Adipati ing Padjang |ingêstrénan dhatêng Susunan ing Giri | djumênêng Sultan
ing lèpèn Umpak, ambjur ing tojå, nglangi ambathang anut ilining tojå.
dhatêng ing lèpèn Samas, andjålå, ngrakat, tuwin antjolan susug. Kathah pirantosipun tijang amêndhêt ulam. Utawi angsalipun ulam inggih kathah, anuntên ulam olor wau katjêpêng ing tijang
awor djawah, kêkadjêngan kathah sêmpal tuwin sol. Alun sagantên agêngipun sarêdi-rêdi, swaranipun anggêgirisi, sartå tojanipun panas kados wêdang, ulam kathah ingkang kaplêsat kabêntus ing karang têmahan sami pêdjah wontên ing dharatan. Punikå saking prabawanipun Panêmbahan Sénåpati ênggènipun andêdongå ing
Balas	On 11 Oktober 2012 at 15:34 bancak said: sugeng sonten ki Puna
Balas	On 12 Oktober 2012 at 23:46 Punakawan said: Nuwun
cuplikan Sêrat Babad Tanah Jawi Sénåpati Ing Ngalågå katêmbèn Kanjêng Ratu Kidul, dalam tembang Kinanthi.
saking punika br. lan sawise kang kasêbut (dianggo bêbukaning layang kiriman).
wada: I kn. cacad, pêpoyok; mênêng [x] ulêrên pr: laire bêcik, nanging
pêrlu dhewe); 2 êngg. dununging kaapêsan; 3 (prakara) dikêkêr ora diwêdharake marang liyan; di-[x]: dikêkêr, dianggo wadi.
waditra: (S) kw. ak. gamêlan, têtabuhan.
wadu: I (S) kw. wadon. II kw: prajurit, bala.
wadu aji: kw. abdining ratu.
wadul: kn. nyritakake ênggone dilarakake atine lsp. supaya dimrinani; di-[x]-i: dikandhani kaya kang kasêbut; di-[x]-ake: dikandhakake marang liyan; para [x]-
royal sahwat; diwadokake: dianggêp wong wadon, dirèmèhake; [x]-an n. èstrèn k: 1 sing wadon (tmr. kewan sing dijodhokake); 2 pêpêthaning wong wadon ing wayang; 3 uliran sing dilêboni sêkrup.
wadwa: kw. prajurit, bala.
wadwan: kw. ak. wadon.
wadya: (-bala) kw. prajurit.
waja: 1 n. waos k. bngs. wêsi atos; 2 ki. untu.
wajan: kn. piranti panggorengan sing digawe waja (wêsi).
(wajang): di-[x]-i kn. dilakèni; [x]-an: lêlakèn.
wajar: kn. tanpa dibumboni (diuyahi).
waji: (S) kw. ak. jaran.
wajib: (A) kn. 1 kudu nindakake (nglakoni); 2 prakara sing kudu ditindakake (dilakoni); 3 (sing [x]) sing duwe wêwênang (hak), sing kawogan (kêjibah); 4 dhuwit opahan marang wong sing ndongani; di-[x]-i: diwènèhi wajib, dipasrahi, ditanggênah; di-[x]-ake: dikudokake nglakoni (nindakake),
wai: kw. ak. banyu.
waila: kw. ak. wong wadon.
wayah: I n. wanci k: 1 wêktu (ing dina), up. [x] awan; 2 mangsa, wêktu, up. wis [x]-e mangan, wis [x]-e omah-omah. II ki: padu.
wayang: I ([x]-an, wêwayangan) kn. rêrupan sing kêdadean saka barang lsp. sing kêtaman ing sorot (pêpadhang); wêdi ing [x]-ane dhewe pr: tansah ngandhut sumêlang marga duwe tindak sing ora bênêr. II n. ringgit k: 1 pêpêthaning wong lsp. sing digawe wlulang (kayu, dluwang) dianggo mujudi crita (lêlakon); 2 lêlakon sing diwujudi pêpêthan kang kasêbut (dianggo tontonan); 3 wong sing mung dadi piranti (satandang-tanduke dilakokake ing wong liya); mayang: nglakokake wayang; di-[x]-ake: dilakokake kaya wayang; [x]-an: nganakake (nanggap) tontonan wayang. III kn: daging ing gulu (tmr. sapi lsp).IV mayangi kn: 1 mubêng-mubêng apuyêngan; 2 solah tingkahe kaya wong edan (wong mbanyaki). V kn: ar. wuku kang kaping 27.
wayang bèbèr: n. (ringgit - k). mori digambari wayang dipitongtonake sarana dibèbèr banjur dicritakake.
wayang gêdhog: n. (ringgit - k): wayang sing nyritakake lêlakone Panji.
wayang golèk: (-thêngul) n. (ringgit - k): wayang kang awujud golèk.
wayang klithik: (-krucil) n. (ringgit- k): wayang sing digawe kayu diwangun saèm. wayang wlulang, nyritakake lêlakone Damarwulan.
wayang kulit: (-wlulang) n. ringgit kulit (-wacucal) k: wayang sing digawe wlulang, nyritakake lêlakon ing jaman purwa (para Pandhawa).
wayang madya: n. (ringgit - k): wayang kulit nyritakake lêlakon ing antarane jaman purwa karo crita anyar.
wayang purwa:n. (ringgit - k): wayang wlulang.
wayang potèhi: ( - titi, - cina) n. (ringgit - k): wayang golèk nyritakake lêlakon Cina.
wayang-wuyungan: kn. ora karuwan solah-tingkahe dening bingung lsp.
wayang wong: n. ringgit tiyang k. wayang sing dadi wong (njogèd sarta digamêli).
wayawak: kw. ak. mênyawak.
wayawya: kw. ak. lor-kulon; kc. byabya.
wayu: kn. 1 wis kêlêtan sawêngi ut. luwih (tmr. panganan lsp); 2 wis kasèp (lungse) tmr. kabar; diwayokake: diingu nganti wayu.
wayuh: kn. duwe bojo (ent. guru, pagawean lsp) luwih saka siji; di-[x]: dirangkêp tmr. bojo (ent. guru, pagawean lsp).
wayungyang: kn. bêlang (plonthang) tmr. ulêsing asu.
(wayungyung): di-[x] kw. ditlikung, diêrut.
wayoh: êngg. kn. wayuh.
wayon: I êngg. kn. wayuh. II kn: panganan lsp. sing wis wayu; kc. wayu.
wak: I pc. wa, uwa. II kw: awak. III (S) kw. ak: gunêm, ujar.
janjangan krambil. II (ut. walan) kn: pawèwèh (panganan lsp) marang lurah tabon (lurah patuh). III (S) kw: bocah; sabuk [x] kn: bêbêdan jarite sing saparo dianggo sabuk. IV kw. ak: bala.
walah: I ([x] tobat) pc. sabawa nelakake ngungun lsp. II malahi kn: angèl diêrèh, ora miturut; kê-[x]-an (kuwalahan) rada kalah, wêgah dening
sing wadon luwih gêdhe tinimbang karo sing lanang; malang gambuhi: bêbojoan sing lanang kalah gêdhe karo sing
sing wis dilakoni; di-[x]: diwènèhi wêwalês, gênti di ...
walêsan: I kn. garan sing mêntul (pancing, kala lsp). II kn: 1 wêwalês; 2 êngg. jawaban, wangsulan; kc. walês.
walgita: kw. layang, tulisan.
wali: I êngg. kn. bali; [x]-[x]: kêrêp, bola-bali, ambal-ambalan. II kn: bngs. pangot cilik pucuke lancip (dianggo ngukir, nulis ing lontar lsp). III kn: sêsulihe pangantèn wadon ing nalikane diningkahake. IV (ut. waliyullah) (A) kn: wong suci, wong Islam sing mêncarake agama Islam (ing tanah Jawa).
walija, wlija: êngg. kn. bakul pêpara.
walik: kn. 1 raèn (lumah) kang ana ing sisih liyane (ngisore); 2 (ut. di-[x]) sing ana ngisor (ing jêro) diingsêr gênti ana ing dhuwur (ing jaba); 3 kc. walik-dadah; di-[x]: diwluku sing
sing wêkasan (bakda sêlapan dina).
walik-dami: (-damèn), walikan êngg. kn. nandur pari sing kapindhone (ing mangsa katiga).
walik gêrèh: pc. diwalik barès bae (tmr. barang sêmbêt supaya katon anyar).
waluya: kw. 1 bali; 2 pulih, mari, waras; diwaluyakake: dipulihake, dimarèkake, dibênêrake.
nganggo campuran apa-apa; 2 katon kaya ing salugune.
warah: (ut. wêwarah) kn. pitutur, pituduh bab pratikêl nindakake; di-[x](i): 1 dituturi, dikandhani; 2 diwulang,
kate karo pitik lumrah. II kn: turun sing kalima (anaking canggah); êmbah [x]: wong tuwane êmbah canggah.
warêg: n. tuwuk k. wis akèh (tutug) bangêt ênggone mangan; di-[x](ake): diingoni (dipakani) nganti warêg.
warga: (S) 1 kw. gêgolongan, jinis; 2 kn. sanak-sêdulur; 3 kang nunggal jinis (golongan); 4 wong sing dadi gêgêlitaning pakumpulan.
wari, warih: (S) kw. banyu.
warid: kn. wirid, wêjangan
jubah lsp); 2 bngs. jaring sing lêmbut pangêname.
waringin: kn. ar. bngs. prih.
waris: (ut. [x]-an) kn. (yèn nindakake pagawean lsp) tansah sêmpulur lan slamêt; ndhugal kê-[x]-an: sênadyan nindakake sing ora bêcik, ewadene tansah sarwa kêbênêran. II (A) kn: 1 wong sing wênang nampani tinggalane wong sing ajal; 2 anak sing wênang nggêntèni pangkate bapakne; 3 (ut. [x]-
linuwih, gêdhe. II (S) kw. ak: mungsuh, prajurit.
warna: n. warni k. 1 rupa; 2 coraking rupa (kyt. abang, kuning lsp); 3 jinis; 4
waruju: êngg. kn. anak wragil.
warung: n. wande k. 1 bango ing sapinggiring dalan; 2 papan sing dianggo dodolan (pasar cilik); marung: dodolan ing warung.
warok: (ut. [x]-an) êngg. kn. wong sing kêdhot (jago kêrêngan).
warsa: (S) kw. 1 taun; 2 udan.
warsajaloda: (S) kw. ak. mêndhung.
warsaya: kw. taun; kc. warsa.
warsaka: kw. taun; pawarsakan: petungan taun lsp; kc. warsa.
warsi: br. warsa (taun).
warsita: kw. piwulang, pitutur; kc. wasita.
warta: n. wartos k. kabar, pakabaran; kulak [x] adol prungon pr: ngrungokake pakabaran saka ing kadohan; diwartani: diwènèhi kabar; diwartakake: dikabarake; ka-[x] br: misuwur, kondhang.
warwang: kw. ak. warung.
wastra: (S) kw. sandhangan, jarit; [x] bêdhah kayu pokah pr: kêtaton nganti putung balunge; [x] lungsêd ing sampiran
nggêntèni [x] putung pr: nggêntèni priyayi sing ora duwe waris; nyambung [x] putung pr: ngrukunake
lsp); 2 sipat, kaanan; [x]-e: 1 lumrahe, adate; 2 nganti, supaya;
(waca): di-[x] n. dipunwaos k. 1 diunèkake (tulisan, layang); 2 ditêmbangake (layang têmbang lsp); maca udrasa kw: nangis; wacan n. waosan k: layang crita, piwulang lsp. sing diwaca.
wacaka: kw. ak. têrang, têtela.
wacan: n. waosan k. layang crita,
weda: I (S) kw. 1 ngèlmu, kawruh; 2 layang pêpakêm, kitab suci.
wedana: (S) kw. ak. lara.
wedang: kn. 1 (-putih, -pitik, -antah) godhogan banyu; 2 (-tèh, -bubuk, -kopi lsp) adon-adon tèh, kopi lsp. karo banyu panas; di-[x]-i: 1 disirami lsp. ing wedang; 2 diwènèhi (disuguh) wedang tèh lsp; [x]-an: lêlinggihan sinambi ngombe wedang; [x]-ên: 1
wèsêl: (W) kn. 1 kiriman dhuwit ing pos (bang); 2 lembatan ing ril sêpur; salah [x] pc: salah tampa.
wesya: (S) kw. gêgolonganing wong sing pakaryane dagang, têtanèn ut. kriya.
wèsma: (S) kw. omah; kc. wisma.
wèsthi: kw. bêbaya, alangan.
wèt: I di-[x]-ake, di-[x]-[x] pc. diirit-irit (diêmi-êmi) supaya awèt; kc. awèt, uwèt. II (W) kn: anggêr-anggêr, undhang.
wetalika: (S) kw. ak. pasindhèn.
diwudharake, dijugarake; 3 diwahyakake, diblakakake, diwalèhake; 4 dilairake, diandharake (crita lsp); mêdhar sabda br: sêsorah; [x]-an: 1 prakara sing diwêdharake; 2 sêsorah.
pangot gêdhe mawa wrangka (kalêbu kapraboning priyayi).
wêdhus: n. menda k. ar. kewan asikil papat kalêbu wêwilangane kewan rajakaya, jinise warna-warna kyt. [x] gèmbèl, jawa lsp; [x] diumbar ing pakacangan pr: 1 wong kêkurangan diduduhake kamelikan; 2 wong wadon pingitan diumbar ing pakehan (mbungahi); [x]-an êngg. pc:
sing ngintip ing teko, cèrèt lsp; 2 êngg. piala sing
wasana; 2 ora ana jêbule (ora ana wohe); di-[x]: 1 dipungkasi, dirampungake nganti tutug; 2 br. dipatèni; mêkasi: solah bawane beda karo adat sabêne (kaya wis arêp ndungkap mati). II kn: 1 (ut. wêwêkas) wêling; 2 (ut. [x]-an) wêlingan; di-[x]-ake: diwêlingake dikon têka lsp.
wêkdal k): 1 wayah (kang dipêsthèkake dianggo salat); 2 mangsa; 3 pc. salat, sêmbahyang; 4 êngg. wayah, 5 pc. ing nalika; nglakoni
ing pucuke mawa enthong-enthongan (kanggo nglakokake prau); di-[x]-i: dilakokake nganggo wêlah (prau). II êngg.
awak sing dadi dununging wadhuk lan usus; mêtêng: 1 (wawrat k. mbobot ki) ngandhut jabang bayi; 2 wis
dikandhut ana ing guwa-garba; [x]-an: 1 bayi sing isih dikandhut ing guwa-garba; 2 sajroning mêtêng, ing nalikane mêtêng; kc. êtêng.
wêtu: I n. wêdal k. wiyos k. 1 saka ing jêro mênyang ing jaba; 2 plêthèking rêmbulan lsp; 3 dhuwit lsp. sing ditanjakake (dipigunakake); mêtu: 1 mênyang ing jaba; 2 lair tmr. bayi lsp; 3 bisa awoh tmr. pari lsp; 4 liwat ing, alantaran; [alan...]
[...taran;] 5 ngaton ing pasamuwan (kalangan lsp); 6 lèrèn ênggone nyambutgawe (sêkolah lsp); mêtoni: 1 mêtu ana ing (pasamuwan lsp); 2 duwe anak, up. ora mêtoni lanang: diwêtoni: 1 dipêthukake (diungak lsp) saka ing jêro mênyang ing jaba; 2 diliwati, diambah; diwêtokake: 1 digawa (dikon lsp) mêtu; 2 dipitongtonake; 3 dilairake; 4 dilèrèni ênggone cêkêl gawe (sêkolah lsp); 5 ditanjakake (dipigunakake) tmr. dhuwit lsp; 6 dibabar (dicap sarta diêdol) tmr. buku; 7 diwêdharake, diwahyakake; kê-[x]: kêlair têmbunge; kêmêton kn: 1 ngêtokake woh akèh tmr. tanduran; 2 ora dijarag mêtu; pamêtu: 1 wulu-wêtuning palêmahan lsp; 2 dhuwit olèh-olèhane nyambut
kang durung kêlakon); di-[x]: 1 êngg. diblakakake, diwalèhake; 2 dikandhakake yèn bakal ana lêlakon (kang samêngko
omah awujud omah kampung nganggo èmpèr mubêng.
widaran: kn. ar. panganan sing digawe glêpung kêtela
wijèn: kn. ar. têtuwuhan sing wijine digawe lênga lsp; kc. wiji.
wiji: kn. 1 isining woh kang calon dadi wit; 2 winih, bibit, uritan; 3 br. turun; 4 êngg. dhadhakan, sing dadi jalaran; nandur [x] kèli pr: ngopèni turune wong
luhur; diwijèni: 1 didokoki wiji; 2 (ut. diwijèkake) diturunake; kc. sawiji.
wijil: I 1 êngg. kn. wiji; 2 kw. turun; [x]-ing amaratapa: turune wong tapa; [x]-ing andanawarih: turuning satriya (wong luhur). II kw: regol, gapura, lawang. III kw: wêtu; mijil: mêtu.
wijuk: êngg. kn. wisuh.
wijung: êngg. kn. cèlèng gêdhe.
wijowan palowanu: kw. dhampar.
widhala: (S) kw. kucing.
widhe: I kn. 1 iratan
ngurung iwak lsp; 2 êngg. gribig, kêre. II midhe kn: tuku iwak daging akèh (arêp kanggo duwe gawe); widhèn: iwak daging
widhung: êngg. kn. kidhung.
widhungan: kn. anaking kewan sing isih ana ing wêtêngan.
wigar: I kn. 1 ilang dayane, ngabar, kalah; 2 jugar, ora
wilisan: kw. bngs. tandhu.
wiluma, wiloma: (S) kw. kliru, jugar.
wilut: I kn. (idu [x]) iduning dhukun sing disêmburake dianggo nênambani. II di-[x] kn: 1 dipuntir; 2 disindhêt, dikala.
wil-wa: kn. (dijawil digawa)
dipurih nurunake; 4 dhadhakan jalaraning pêpadon lsp.
winisudha: kw. dijunjung pangkate; kc.
kn. 1 ukuran kêndho kêngcênging panabuhing gamêlan (gêndhing); 2 andhêging napasan ing têmbang maca-pat; 3 panganggoning unggah-ungguhing basa; 4 gilir-gumantining swara (pratingkah) sing mawa laras.
wirandhungan: kw. 1 alon; 2 mandhêg tumolih.
wirang: kn. isin kang kawêruhan ing akèh;
marga isin (ora sênêng); mirong kampuh jingga pr: sumêdya mbalela.
wirota: kw. nêpsu bangêt, ambêk siya bangêt.
wirotama: (S) kw. (wira utama) kêndêl bangêt.
wis: n. sampun k. 1 rampung (kêpungkur) ênggone tumindak (nglakoni, nindakake); 2 tau nglakoni (nindakake); 3 êntèk, tamat, têkan ing pungkasan; durung [x]: durung rampung (êntèk); sing (kang) [x]: sing kapungkur, sing dhisik; sing [x]-[x]: sing biyèn, sing wis kapungkur; ora [x]-[x]: ora rampung-rampung, ora lèrèn-lèrèn; wis ora: 1 (-yèn) ora babar pisan; 2 mari (lèrèn) ênggone; di-[x]-i: 1 dilèrèni, dirampungi; 2 dipatèni; kc. wisan, uwis.
wisa: kn. 1 upasing ula lsp; 2 apa-apa
piranti, karêp; 2 kn. piranti kang dianggo maeka (kala, pasangan lsp); di-[x]: dipasangi, dipaeka; misaya iwak: golèk iwak (loh).
wisala: (S) kw. ak. jêmbar, amba.
wisama: (S) kw. ak. pakewuh.
wisan: êngg. pc. wis.
wisan gawe: n. wisan damêl k. wayah esuk ± jam 11.
wijik ki: rêrêsik tangan ut. sikil (nganggo banyu); di-[x]-i: dirêsiki tangan ut. sikile; (pa) [x]-an kn. (pa)-wijikan ki: 1 banyu kang dianggo wisuh; 2 bokor dianggo wisuh (tangan).
wisuna: kw. ak. para-wadulan; gawe [x]: agawe ora kapenaking ati (kasusahan, kacilakan lsp).
wistara: kw. ak. andharan, crita; diwistarakake: diandharake, dicritakake; ka-[x]: 1 kacaritakake; 2 kacêtha, katon saka.
wisthi: (S) kw. ak. pagawean; 2 pakewuh, kangelan.
wit: kn. 1 lajêr, pokoking têtuwuhan; 2 têtuwuhan sing mawa kayu; 3 asal, mula-buka; 4 kang njalari; 5 br. sabab, jalaran; witne, witning: jalaran, sarèhne; wite êngg. pc: 1 luwih-luwih; 2 lah kapriye manèh; kc. awit, wiwit,
pinunjul (linuwih); trahing [x]: darah luhur, turune wong pinunjul.
witaraga: (S) kw. ak. luwar saka kasêngsêman, rêsik, suci.
witikna, witikne: pc. 1 luwih manèh; 2 lah kapriye manèh ?
witir: salat [x] kn. sêmbahyang mirunggan bakda
tmr. suwiwi, sampur lsp; 2 dijupuki saka sathithik sarta dijèmbrèng tmr. têmbako.
wiwit: kn. 1 (ut. [x]-an) kang dhisik dhewe (pêpucuk); 2 lêkas (ngayati) tumindak; 3 saka ing, saka dhèk (
wlija: êngg. kn. bakul.
wlikat: kn. balung enthong-enthongan (ing
gandhèng karo êmbing-êmbing); ora duwe [x] ks: ora duwe nalar.
wuduk: kw. gajih; sêga [x] n. sêkul [x] k: sêga gurih (disantêni).
wujil: kw. cebol, bajang.
wujud: (A) kn. 1 blêgêring kaanan; 2 mawa blêgêr (kêna digrayang ut. didêlêng); 3 wangun ut. rupa kang katon; 4 arupa; di-[x]-i: 1 dianani, dikatonake wujude; 2 disauri nganggo barang dandanan lsp; di-[x]-ake: dianakake têmênan, dirupakake; wêwujudan: rêrupan.
(wujuk): di-[x] kw. dibujuk.
wudhu: I êngg. kn. 1 ora ana sing nandhingi (ngancani, nglawan lsp); 2 sêbêl ênggone dêdagangan lsp; 3 ora payu tmr. barang dagangan; wudhon: apa-apa sing wis wudhu. II kn: 1 dhuwit kang dianggo
lsp; wudhon: nganggo wudhu, totohan; loro sawudhon, têlu saurupan pr: (loro ut. têlu mung ditandhingi siji) wong sing tanpa aji.
wugu: kn. ar. wuku kang kaping 26.
wuye: kn. ar. wuku kang kaping 22.
wuyung: kw. 1 muring, nêpsu; 2 sêdhih, kêsêngsêm.
wuk: I kn. wurung, ora dadi, jugar; kc. uwuk. II kw. bosok; êndhog [x] ([x]-an): êndhog sing wis diêngrêmi nanging ora dadi (kang lumrah mambu bangêr). III linggane têmbung amuk.
wukir: 1 kw. gunung; 2 kn. ar. wuku kang katêlu.
wuku: I kn. 1 klênthêng isining kapas; 2 glintiran, pringkilan. II êngg. kn: ros-rosaning pring ut. pênjalin. III kn: wêktu lawase 7 dina (kèhe ana 30); pawukon: petungan bab wuku apadene katêrangan ngangsare tmr. marang bêgja cilakane wong (wêwatakane lsp).
wukon: kn. ukon (satêngah
wulanjar: kn. warandha ênom durung duwe anak.
wulang: kn. (ut. piwulang) wuruk, pitutur; di-[x]-(i):
wulu: I kn. 1 rambuting kewan ut. manungsa kang thukul ing awak; 2 êlar sing nasabi awaking kewan iwèn. II kn: ar. sandhangan ing aksara Jawa (...); [x] dirga (mêlik): (...). III (A) kn: raup lan wisuh ngarêpake salat; diwuloni: disucèni
taun [x] kn: taun sing umure luwih sadina tinimbang taun lumrah (wastu).
wunwunan: kw. 1 êmbun-êmbunan; 2 pucuk, puncak.
wurung: n. sande k. ora sida, ora dadi; ora [x]: mêsthi bakal ...; [x] abahan (-dandanan, -wong) pc: ora dadi apa-apa, ora kalêksanan kang sinêdya; di-[x]-ake: 1 ora didadèkake (disidakake); 2 dicêlêd, dijugarake.
wurus: kn. ak. urus.
wurwur: kn. ar. têtuwuhan ing sêgara; kc. uwur.
wusdene: n. wusdèntên k. karo manèh, luwih-luwih.
wusu: kn. 1 piranti dianggo ngrêsiki kapuk wujude saèm. gêndhewa; 2 êngg. wungkuk sarta
kn. mawut (nuntak) saka ing wadhah, mili anjog ing (tmr. kali); mutah: 1 ngêtokake kuwaya lsp. saka ing cangkêm; 2 luntur tmr. warna; di-[x]-ake: 1 disokake saka ing wadhah; 2 diwêtokake saka ing cangkêm; [x]-[x]-an: apa-apa kang diwutahake saka ing cangkêm; kc. utah.
wutuh: n. wêtah k. 1 ora owah kaanane, ora kalong (suda, gêmpil lsp); 2 dudu pêcahan tmr. cacah; 3 (dhuwit [x]) dhuwit slaka ut. kêrtas; di-[x]-ake: digawe wutuh, ora diowah-owah (diêlongi lsp); [x]-an: apa-apa sing isih wutuh.
ar. piranti dianggo misaya iwak bngs. icir. II (ut. [x]-rawa) kn: ar. manuk bngs. alap-alap.
wuwuh: n. wêwah k. mundhak, tambah; [x]-[x] êngg: 1 tansah wuwuh; 2 luwih-luwih; di-[x]-i: ditambahi, diundhaki, diimbuhi.
wuwul: êngg. pc. 1 toh, wudhu; 2 urunan.
wuwung: kn. 1 (ut. [x]-an) gêndhèng (atêp lsp) sing ditrap ing têmpukaning payon kang dhuwur (sadurunge molo); 2 (adus [x]) adus êndhase digêbyur (disiram); 2 ak.
wod: 1 kw. oyod; 2 kn. asaling têmbung (ing paramasastra); 3 kn. (nggolèki) cacah kang dirambangake (ing
mialani ing liyan alantaran sanak sêdulure; suwe mijêt [x]-ing ranti pr: sadhela (gampang) bangêt; awoh: mêtu wohe.
wohan: êngg. k. jambe; pawohan:
wola-wali: kn. ak. bola-bali, kêrêp; kc. wali.
wolak-walik: kn. ing sisih ngisor (jêro) ana ing dhuwur (jaba); kc. walik.
wondene, wondening: k. ana dene.
wondèntên: êngg. k. ana dene.
wong: I n. tiyang k. 1 titah kang pinaringan budi; 2 manungsa; 3 bangsa, karerehan (andhahan), up: [x] Jawa, iki [x]-e sapa; 4 wis gêdhe (dudu bocah); 5 jêr, jênèh, awit. II among kw: 1
tiyang blabag k. kang baku (dêdunung lsp).
wong bumi: n. tiyang siti k. wong kang dêdunung ana ing kono.
wong lanang: n. tiyang jalêr k. 1 wong sing lanang; 2 pc. bojo (lanang).
wong liya: n. tiyang sanès k. 1 wong seje; 2 dudu sanak.
wong tani: n. tiyang tani k. wong kang ulah têtanèn.
wong tuwa: n. tiyang sêpuh k. 1 wong sing wis tuwa; 2 bapa biyung; 3 dhukun, guru ngèlmu.
wong cilik: n. tiyang alit k. kawula, karerehan, dudu darah.
wongwa: êngg. kn. mawa; nyaruk [x] pr: nyanak marang mungsuh.
wong wadon: n.tiyang èstri k. 1 wong kang wadon; 2 pc.somah.
kn. dhuwit kang dianggo sarana nindakake (nggêgarap) apa-apa; di-[x]-i: dikanthèni wragad.
wragang: I êngg. kn. wlagang. II kn: tuwak.
awrat k: abot; dipun-[x] k: 1 diêmot, dimomot; 2 diêmot (ing layang lsp).
wrata: n. wradin k. 1 ora mêndhak mêndhukul; 2 rampak,
Balas	On 8 Juli 2012 at 00:38 Punakawan said: Sugeng pinanggih Ki Arga. Sampung radi sawetawis dangu mboten nate ‘kepangih’.
Balas	On 8 Juli 2012 at 16:25 bancak said: sugeng sonten Ki Puna II
Balas	On 8 Juli 2012 at 21:17 arga said: Sugeng pinanggih ugi Ki Punakawan. Pangestunipun Ki Puna, kula tansah wilujeng. Panci awis-awis “kepanggih” njih , kadosipun asring tlisipan. Menawi kula pas sowan padephokan, kleresan Ki Puna nembe tindakan. Kosok wangsulipun menawi panjenengan saged rawuh, gentos kula ingkang kesahan.
Kula tengga kanthi sabar, mugi-mugi mboten dangu malih. Matur nuwun.
Balas	On 8 Juli 2012 at 20:53 gembleh said: Wah jan
Balas	On 12 Juli 2012 at 20:49 arga said: Kulo tenggo kanthi sabar Ki Puna, matur nuwun.
Balas	On 12 Juli 2012 at 21:03 bancak said: monggo Ki
Balas	On 12 Juli 2012 at 21:17 gembleh said: Setya tuhu ngrantos Ki Puna II,
SELAMAT MENUNAIKAN IBADAH PUASA RAMADHAN 1433H.
Balas	On 19 Juli 2012 at 15:48 bancak said:
sugeng pinanggih malih kaliyan kulo, nuwun sewu Mas Martono menawi kagungan NOKOES POP MELAYU kanthi irah-irahan BEBAS saged dipun unggah malih supados pandemen NOKOES saged mirengaken malih, matur nuwun.
kendhel mergo eling, timbang nggrundel nganti suwing, Pring kuwi suket, Dhuwur tur jejeg; Rejeki
seret, Rasah do bunek. Pring Ori, Urip iku mati; Kabeh sing
urip mesti bakale mati, Pring Apus, Urip iku lampus; Dadi wong
urip ojo seneng apus-apus, Pring Petung, Urip iku suwung; Senajan
suwung nanging ojo bingung, Pring Wuluh, Urip iku tuwuh; Ojo mung
wani; Wani ngadepi aja mlayu merga wedi, Pring
eling; Wajib padha eling, Eling marang sing
enak, mancing iwak, walesane ya pring,
Padha gulangen ing kalbu; Ing sasmita amrih lantip;
Jln. Pangeran Diponegoro 17 - 19, Samarinda 75111,
Senopati lajeng jumeneng nata wonten ing Matawis, nanging mboten karan sultan, tetiyang kathah sami mastani Panembahan Senopati kemawon.
maos manggaliha piyambak, mriksanana gambar ing nginggil punika, ingkang pating krêthap pêthak-pêthak punika margi.
Sarèhning kula sadaya sami kadunungan budi ingkang cêkap awasipun kangge ambedakakên awon lan sae, pramila kêdah sami purun ngakêni wontênipun pratingkah awon lan tindak sae. Sanajan pikajêngan punika mardika kenging nampik utawi milih, ewadene ingkang dipun awratakên kêdah ingkang sae, margi kadadosanipun tindak rahayu beda sangêt kalihan wasananipun
pakèning budi, ngungkurakên raosing manah. Saupami pikajêngan kêndho, pundi ingkang kangge badhe dipun ênut, budi punapa raosing manah. Ingkang têmtu inggih raosing manah punika. Yèn makatên lajêng nama kawon juritipun, anggènipun prang tandhing kalihan badanipun piyambak têtêp kasoran, margi purun dhatêng raosing manah ingkang bèncèng nêripun kalihan budi.
Ingkang nama jatining kaprawiran punika botên têguh timbuling kulit, atosing balung sarta kiyating bayu, nanging kawantêraning pikajêngan kêncêng ingkang sagêd mêpêrakên kakiyatanipun raosing manah, ingkang purun ngiloni budi samôngsa budi kalihan raos manah sami drêdah usrêk-usrêkan margi slencoh ing kêkajêngan. Ingkang sinêbut prajurit prawira punika sajatosipun tiyang ingkang sabên-sabên sagêd mêpêrakên ubaling hawa nêpsu, milaur
kamanungsanipun, kêdah kanggenan kêncênging pikajêngan, jalaran tanpa punika manungsa botên kuwawa nanggulang dêrêngipun raosing manah ingkang ngajak nêbihi kautamèn. Para sarjana utawi para winasis punapadene para alim, anggènipun sami sagêd muluk ing sêsêrêpan, kalok kondhang namanipun, sagêd dados kaca brênggalanipun tiyang kathah, punika botên namung jalaran saking landhêpipun pikiran utawi padhanging pandulu, nanging ugi saking kêncênging pikajêngan. Botên wontên malih kajawi kamantêpan utawi santosaning karêp ingkang badhe mitulungi amrih kabuling panjôngka.
Nglêlantih utawi anggêgulang pikajêngan supados kiyat, kêncêng, santosa, mantêp, punika nama prêluning prêlu. Sintên ingkang santosa saèstu pikajênganipun, têmtu sagêd dados janma
Ing môngsa katiga utawi rêndhêng jagung oncèr punika tansah sae kemawon katanêm, janji panggaraping siti sampun lêrês, tuwuhipun ugi lêma, malah kangge tumpang sari kalihan kacang brol inggih prayogi. Mênggah wujudipun saèmpêr wulenan pantun, namung kaot agêng tur akas sarta las-lasanipun bundêr, warninipun abrit cêmêng. Yèn sampun dados
dipun damêl tape sarana dipun ragèni ugi saya miraos. Dene yèn namung kaêdang thok sagêd dados gajuling sêkul, pratikêling pangêdang mawi kapususan botên beda kalihan nandangi uwos pantun.
Wasana mênggahing andharan kula ing nginggil wau, sampun kagalih nyaruwe dhatêng pratingkah, nanging sajatosipun namung
kang pinangguh rasaning janma wus sêpuh /
Carandus ingkang sawiji / jatinira kadang iku / kêmbar kang mèh plêk ing warni / nanging padha
pan wus tamtu anggagas lêlakonipun / duk kalane maksih alit / ingêmong ing bapa biyung / tansah ayêm
dyan kêtungkul pamardinira ing kawruh / kang wajib dipun wêruhi / tan liya sadaya iku / mung dadi sarana yêkti /
satu suku kata: ngupadi kaskayèng idhup. mung tansah kêtungkul mligi / gusthi ayuning lêlakon //
dene lamun wus têtêp rasaning kalbu / kêbuka nêdya mêmikir / nglanguting lêlakonipun / jroning wolung
lamun srawungan lan anak putu / tuwuhing tyas mung nganani / mring rasa dadining sêpuh / cukup mulang mituturi / wus tamtu tinrimèng batos //
bêbasane ujaring wong tuwa iku / tumraping para taruni / mung ingalap brêkahipun / mrih sawabe
tiyang punika manawi dipun turutana, utawi purun ngakêni, pancèn botên purun sêpuh. Tiyang ingkang sampun wiwit plêtik-plêtik mêdal uwanipun, lajêng cacapan, purih cêmêng. Tiyang ingkang sampun ompong, lajêng yasa untu palsu, gêlaripun namung murih manawi nglêthak balung supados taksih klêthuk-kalêthuk. Ingkang suda pandulunipun, lajêng ngangge kaca
rambutipun anyambêr lilèn, nanging manawi kulitipun ngalinthing, mêksa ambrêbês mili.
Sêmar : Wayah, panganggoku anyar kiyi rasane nyang awak, kok le
Bêcik dhewe macak cara Landi / nanging ora tinggal têngêr Jawa / mlipis ikêt-ikêtane / kuncung nyongat mandhuwur / wêwirone salawe
rôndha sing arêp diarah, anggone macak [ma...]
Sêmar : We la, apa mêntas panèn, ipun apa, kok rindhil
Garèng sanalika banjur salin salaga, banjur ngendahake nyang wong tuwa, tur katon ngajèni bangêt, mulane pancèn iya bênêr bangêt, wong kuwi kalane isih ênom, kudu sing ngudi têmênan nyang pangane, amrih ing têmbe burine aja dadi gawene anak putu, awit sing akèh, wong kuwi, apa manèh yèn sathithik-sathithik anduwèni drajad, sok isin yèn wong tuwane katon nistha. Yèn ditiliki, wong tuwane mau ora kok banjur dipapanake nyang jêro ngomah, nanging ana ing papan sing kiwa, upamane bae ana ing langgar, sabab ganjarane sok watuk, mundhak ngêgèt-êgèti putu-putune sing padha lagi turu. Kosokbaline, wong tuwa sing gagah, kuwi iya ana ora kapenake, awit, durung mati, anak-anake
Ing Surabaya mêntas wontên ès lilin, ingkang dipun priksa ing dhoktêr. Miturut papriksan, ingkang dipun angge ès wau toyanipun kirang sae, amargi toyanipun sanès toya lèdhêng, ing dalêm 1 sèntimètêr kubuk, pinanggih wontên baktèrinipun 1.000.000-3.000.000. Mila mèmpêr
Tiyang nama Atmasumarta ing dhusun Krênêkan, kaondêran Polanharjo, Klathèn, kacêpêng ing pulisi, jalaran mêca badhe dados ratu adil, saha sampun ngirup tiyang tigang dasanan, wontên ingkang dipun sagahi badhe kadadosakên
tanggal 29 Oktobêr, ing Surabaya wontên parêpatan sarekat kaum buruh, dipun dhatêngi ing tiyang kintên-kintên 2000. Pangarsa Kaji Muhamad Abas Marjuki mêdharsabda, maos sêtatutên, suraosipun anggolongakên sadaya kaum buruh, tuwin namung kangge bôngsa Indhiya kemawon, botên ngêmori pulitik. Lajêng dipun sambêt ing Tuwan Onarja, Sukiman tuwin sanès-sanèsipun. Sarêng tuwan Tan Bogwan tuwin Kwèking Cwan mêdharsabda, dipun pênggak ing pulisi.
Kala tanggal 27 wulan Oktobêr pabrik sirsêtop ing Ngagêl Surabaya anjêblug, wuwunganing pabrik ngantos jêbol, karisakan sangêt. Punggawa Walandi wontên ingkang kataton satunggal, punggawa
taunan ngiras mèngêti adêging pamulangan B.O. sampun 15 taun.
Los ampas pabrik gêndhis ing Gunungsari, Surabaya, kêbêsmèn, ing ngriku isi ampas 1.500.000 K.G.
Ingkang kasorahakên pakêmpalan P.P.P.H. botên tarimah ing bab tatanan balônja.
Wontên pawartos, punggawa nagari ingkang sami wontên ing Dhigul sami kaparingan wêwahan balônja. Kajawi balônja ingkang mêsthi,
Tiyang èstri sêpuh botên mangsuli, nanging tansah anyawang dhatêng Sudarsana, raosing manah gadhah wêlas sarta asih, tiyang èstri sêpuh lajêng mangsuli: Iya aku kang aran Radèn Ngantèn Sulastri Sindupraja, dene omahku kuwi ngarêp, yèn kowe arêp mênyang ngomahku, ayo ta. Sudarsana sasampunipun lumêbêt ing griya lajêng dipun linggihakên ing salu sarta dipun pitakèni, nama, pinôngka lan sêdyanipun, inggih lajêng kawangsulan salêrêsipun, nama Sudarsana, asli saking griya Miskin ing Sêmarang, nêdya ngupados padamêlan, dene anggèning anjujug ing ngriku punika awit saking pitêdahipun rare jaka ing Têmanggung ingkang pangakênipun taksih putu piyambak, tiyang èstri manthuk-manthuk kalihan anyawang wujudipun Sudarsana, wontên kraos ing manah dhatêng Sri Têmon ingkang sampun ical rumiyin. Sudarsana dipun sêgah nêdha, nanging anggèning nêdha botên patos doyan, amargi badanipun karaos sumêr-sumêr bêntèr. Rampung anggèning nêdha sawatawis lajêng kapurih mapan tilêm, sarêng enjingipun Sudarsana botên sagêd tangi saking patilêmanipun, jalaran badanipun bêntèr karaos kakên sadaya, cêkakipun Sudarsana sakit bêntèr sabab saking katandhêgan kêsêl, wontên ing patilêman namung kèndêl kemawon botên purun sambat, badhe sambat dhatêng ingkang gadhah griya, ajrih, rumaos dede sanak, malah dhatêng-dhatêng adamêl susah, mila pêpuntoning manah lajêng kèndêl kemawon. Ingkang gadhah griya sarêng sumêrêp bilih Sudarsana sakit bêntèr, tansah dipun cêlaki, dipun pijêti sarta dipun komprès sirahipun, anjalari lajêng mêdal karingêtipun. Sudarsana sagêd karingêtên ngantos kêkotos kados tiyang adus, jalaran saking punika badanipun lajêng karaos ènthèng, salêbêtipun tigang dintên sampun saras babarpisan, mila Sudarsana sangêt anggèning narimah dhatêng nyai sêpuh.
Sudarsana sasampuning saras badanipun, lajêng tuwuh susah raosing manahipun, amargi artanipun sangu sampun têlas, saya malih ngupados padamêlan tansah botên angsal, mila lajêng cariyos dhatêng nyai sêpuh badhe nêmpuh byat lumêbêt dados militèr. Nyai sêpuh mirêng cariyosipun Sudarsana punika lajêng carocosan êluhipun sarta wicantên: Ênggèr kowe aja dadi militèr, militèr iku iya bêcik, dadi pangajaran gêdhe tumrap bocah nom, nanging kowe wis tak suwunake pagawean marang tuwan sèkrêtaris ing Ngayogyakarta, dhèk wingi mêntas tindak saka Magêlang kene tuwi garwane. Nalika isih dadi aspiran kontrolir têpung bêcik bangêt marang aku, kangjêng tuwan iku rêmên bangêt nênuntun panggawe bêcik marang wong kang duwe kalakuan bêcik, mula kowe yèn wis kêtampan didadèkake pambantu juru tulis, sing srêgêp, sing ngati-ati, aja sêmbrana, lan sing tumêmên. Pagawean iku tumrap bocah kang lagi-lagi tapak nyambutgawe, ora beda wong bêbojoan, yèn ora kabênêran sapisan, ing pamburine iya ora kabênêran, sanadyan olèha pagawean manèh, sing akèh tanduking ati kêmba, utawa gêla, anggone gêlêm anglakoni iku saka puwungan utawa saka kapèpèt. Mula kowe sing mêntas, aja lecekan, sarta kowe ana ing Ngayogyakarta tak titipake
Sudarsana saèstu dhatêng Ngayogyakarta anjujug ing kantor karesidhenan, rêrêmbagan kalihan tuwan sèkrêtaris sawatawis lajêng pamitan badhe ngupadosi Kaji Ibrahim dhatêng kampung Bintaran. Sudarsana dipun êtêr upas kantor dhatêng griyanipun Kaji Ibrahim, ing ngriku lajêng kalêbêtakên ing pandhapi, sêrat ingkang saking Radèn Ngantèn Sulastri Sindupraja lajêng katampèkakên dhatêng
Kaji Ibrahim kèngêtan dhatêng cirinipun Sudarsana rumiyin, gadhah toh dumunung wontên dhadha, pamanggihipun: bab ciri lajêng dipun
rasukanipun. Kaji Ibrahim sarêng sumêrêp têrang botên kalèntu bilih punika Sudarsana rumiyin, sanalika êluhipun lajêng carocosan, sarta enggal lajêng nyariyosi ingkang èstri, ingkang èstri sarêng mirêng lajêng nangis galolo. Prakawis punika sarèhning botên wontên prêlunipun ingkang saupami Sudarsana dipun jarwani. Mila lajêng namung ginêgêt kemawon dening kaji jalêr èstri, sêdyanipun kapupu kapêndhêt anak. Wondene Sudarsana ingkang pancèn botên ngrêtos dhatêng kênthang kimpulipun jalaraning kaji sami nangis punika, wontênipun namung gumun nanging botên kamanah. Salaminipun wontên ing ngriku manahipun ayêm, sênêng, amargi kauja sandhang tuwin têdha dening kaji jalêr èstri. Punapadene wontên ing kantor karesidhenan dipun kasihi dening tuwan sèkrêtaris, jalaran saking sarêgêp tuwin satiti dhatêng padamêlan, para kônca-kancanipun ingkang nunggil sapadamêlan ugi sami trêsna, amargi Sudarsana purun ngawon lampahipun satindak, ujaripun sakêcap.
sampun ngumur 18 taun. Prayantun punika sampun rôndha jalaran tinilar pêjah dening ingkang kakung sampun kalih taun kapêngkêr, prayantun putri wau nama Radèn Ngantèn Padmasari, limrahipun ing ngriku dipun sêbut Radèn Ayu Padmasari, putranipun nama Radèn Rara Sitisari. Prayantun putri punika sajatosipun Sri Têmon ingkang sampun kasêbut ing ngajêng, piyambakipun tumut Radèn Mas Padmasari laminipun sadasa taun, salêbêtipun samantên taun anggèning jêjodhoan sae atut runtut botên kirang satunggal punapa, ing wusana radèn mas wau dumadakan kataman ing sêsakit pès, anjalari dados lan ajalipun. Sapêngkêripun ingkang jalêr, Sri Têmon dalah anakipun kuwalon inggih punika Radèn Rara Sitisari, tansah sami ngenggar-enggar ngupados sênênging manah amurih lipuripun. Sarêng wontên wartos bilih ing
bojo iku têtela pêparinging Allah, kanggo sajêge urip, môngka banjur pêpêgatan, banjur padha omah-omah manèh, adate ora lêstari, saka ora kêbênêran, ana sing kêbênêran, mati salah siji, yèn ora mati sing akèh iya banjur pêpêgatan manèh, sarta banjur omah-omah manèh, mangkono sabanjure, wasana dadi dhudha rôndha wis ora payu dole, mula bêcike ora pêpêgatan bae, utawa pêpêgatan, ora omah-omah manèh, yèn arêp omah-omah balèn karo bojo lawas.
Nitik gagasanipun Sri Têmon punika, têtela sampun botên nêdya emah-emah malih, mokal bilih Radèn Mas Padmasari sagêd wangsul gêsang malih utawi Radèn Adicôndra dados dhudha pêpêgatan kalihan Wahyuni, nanging sarèhning kabêkta dening manah jujur sae, sarta tansah èngêt dhatêng kautamèning wanita, têgêsipun panjagining dhatêng kaurmatanipun tansah dipun èngêti kalayan madhêp, têtêp, mantêp. Sêdya ingkang dipun kiyas lôngka
punika pambucalipun ugi gampil, awit ngrika-ngriki sami bêtah sata, kados ta: kangge êsês, susuran lan sasaminipun. Êsês punika nyatanipun tumrap ing slira ragi kirang sae, asring dados panggodhaning kasarasan, jalaran murugakên gadhah sêsakit wontên ing salêbêting kêbuk lantaran kawontênaning klèlèting sata ingkang andhok ing ngriku. Êsês punika nagihi, botên beda kalihan madat minum, pramila yèn kêlajêng nyakot, anggèning mêdhot ngrêkaos, dene kêlampahipun namung kanthi pamêksaning manah.
Sata punika kenging kangge ngusadani tiyang ingkang panuju kacakot ing sawêr mandi, kados ta: kacakot ing sawêr wêlang, badhudhak lan sasaminipun. Anggènipun namakakên makatên: mêndhêta sata eca sakêpêl, kawênyêda ing toya wantah, kasaring, lajêng kaombèkna tumuntên dhatêng ingkang sawêg kacilakan, adatipun sagêd pitulung. Kajawi punika kenging kangge jampining sêsakit gudhiging kewan, inggih punika: wênyêdan wau kagosokna wontên ing panggenan ingkang pating plênthing, dangunipun watawis sapanginang, ing sadintênipun rambah kaping kalih. Makatên punika sadintên kalih dintên kemawon sampun katingal sagêd pitulung, kêtawisipun korèng-korèng wau kêtingal garing, wasana lami-lami lajêng saras. Pramila kula cariyosakên bok manawi migunani, supados
Sapunika dumugi ing mangsanipun godhong sadaya kapêndhêtan kabêkta mantuk. Ingkang kadadosakên krosok lajêng dipun sunduki mawi irat-iratan dêling, ing sasunduk-sundukipun wontên sadasa utawi langkung, kaisis supados garing lon-lonan, punika dadosipun krosok sae. Ingkang badhe karajang dipun bêdhodhot rumiyin, inggih punika lêmbaran wau kabèbèr-bèbèr wontên ing blêkêtepe lajêng kagulung sablêkêtepenipun pisan. Anggèning ngêpêp wontên ing ngriku watawis 3 dintên, kawusananipun godhong dados warni jêne. Sapunika wiwit nglilini, têgêsipun lêmbaran wau dipun tata wujud tumpukan lajêng kalêmpit wujudipun kados takir. Sapunika wiwit ngrajang, inggih punika lilinan wau kadèkèk ing pirantos pangrajangan, dipun iris mawi gobèt. Sata iris-irisan kawiwir-wiwir wontên ing rigèn badhe kaêpe, punika kawastanan dipun anjang. Watawis kalih dintên malih sata wau sampun garing, wujudipun cêmêng nanging cêblèh. Sasampunipun makatên, sata wau sabên dalu kaêbun-êbunakên, wujuding sata lajêng dados jêne sumringah. Sasampunipun kêsat lajêng kadadosakên dêlêgan lajêng katilêb, inggih punika katata wontên ing kranjang, sasapipun kêdêbog garing utawi godhong jati. Yèn sasapipun godhong jati kêdah ingkang taksih têlês.
Manawi maesa, badhe dipun pêndhêt baunipun, dipun ajak nyambut damêl ulah têtanèn, ing têmbe badhe suka piwalês anyêkapi, inggih punika pamêdaling siti. Mila manawi manungsa gadhah atindak siya dhatêng maesa, nama botên sumêrêp dhatêng kasaenan, malah wajibipun, manungsa kêdah tansah malês
sarta dipun têkuk dados kalih ingkang sami. Nuntên mundhut rumput ingkang sampun dipun kêthok-kêthok wau agêngipun sajêmpol. Punika dipun dèkèk ing têkukaning tangsul wau,
[...n] ngantos rampung. Pamisayanipun ing môngsa kapat utawi môngsa kasanga. Patrapipun makatên:
Panyadenipun anakan bandêng punika botên mêsthi, nuja-nuju, tarkadhang sabên satusipun ngantos rêgi nêm kêthip, mirah-mirahipun kawan kêthip. Dene pamêndhêtipun anakan manawi kaetang badhe kasade kêdah mawi thothoking bukur ingkang pêthak, utawi ngangge cidhuk, pathokaning pangetang beda sangêt kalihan etangan randhu utawi sanèsipun: bedanipun makatên, ing ngriku sabên wontên anakan 28 iji, kaetang 25 iji. Dados manawi satus,
kêpêngkêr, panjênênganipun Radèn Tumênggung Wôngsanagara, bupati nayaka sèwu ing Surakarta seda, yuswa 66 taun, jalaran gêrah sêpuh.
Wontênipun ing Surakarta, panjênênganipun anjajah ing pakaryan. Sakawit ngasta pakaryan praja ing babagan siti, ugi anggayut prakawis kabêtahaning praja. Lajêng jumênêng kaliwon saha lajêng jumênêng bupati jaksa, ing ngriku saya kêtitik ing kalimpatanipun ing prakawis ulah kridhaning pangadilan. Wusana lajêng jumênêng bupati nayaka sèwu, ing ngriku têtêspingtêtêping. jumênêngipun prayagung luhur ingkang mumpuni dhatêng ulah pangêmbating praja, mila tansah kêtingal mênggahing lêlabêtanipun dhatêng praja tuwituwin. karaton dalêm.
Tindakipun Tuwan Vos wau, tumrap dhatêng ingkang sami dipun tilar, tansah kêtuwuhan osik, kadospundi murih raosipun ingkang pêpisahan tanah sêsambêtan. Ingkang makatên wau lajêng nuwuhakên kêkajênganing ngakathah ngawontênakên tôndha pangèngêt-èngêt awarni album, isi gambaripun punggawa ing Bale Pustaka sadaya, wadhah sês, tuwin lading panatas dalancang, barang sadaya wau sami maujud saking rilaning para punggawa sadaya. Dene kajênging tôndha pangèngêt-èngêt wau, ing salaminipun pêpisahan, Tuwan Vos tamtu tansah kêpranggul ing tôndha ingkang ngèngêtakên dhatêng sambêting katrêsnanipun ngrika-ngriki.
Garèng : Hêm, salawase wong tuwa kuwi liyane maido ora ana, mêngkene disalahake mengkana dianggêp dêksura. Hla, sing bênêr kaya apa. Mara, aku wani totohan bubulku, rak Rama iya anyalahake, yèn ana wong flètên-flètên (singsot) utawa singên-singên (mênyanyi) lagu foksêtrowat, utawa kwinkwok.
Sêmar : Hla, kuwi nèk uwong ênom, anggêpe kapintêrane kaya bisa-bisaa mutêr jagad, ananging sanyatane yèn gunêman karo wong tuwa ora ngrêti. Ngundang setan kuwi, aja kok anggêp nonsin utawa nonmari, utawa manèh kok anggêp gugon-tuhon, ananging karêpe: sing diarani setan kuwi ora awujud kang mathongkrong, matane satrêbang, irunge satabuh êgong, cangkême ômba nganti kêna kanggo dalan motor utawa liya-liyane, cêkakane wêwujudan kang amêmêdène, ananging karêpe setan mau, kabèh laku kang nasar. Kaya ta: aku ngarani, singsot ngundang setan, kuwi karêpe mangkene: wong ênom kuwi nèk singsot-singsot, lumrahe - aku kôndha lumrahe, dadi ora mêsthi, lho - sok banjur rupa-rupa gagasane, kaya ta: wèh, aku kiyi kok mlandani, kok gagah, kok jêmpol, kok bagus, mêsthine iya akèh para wanita sing padha sir karo aku, sauwise anggone [anggo...]
Sêmar : Dêksurane mono nèk rumasaku iya ora, nanging mêksa iya ora bêcik, awit yèn kulina mênyonya-mênyanyi, mêsthi banjur bisa ngêndhokake rasaning kêbangsan. Mara pikirên bae: wong kuwi nèk lagi singan-singên, gagasane sing akèh, iya nyang musik, nyang dhangsah-dhangsah, nyang drom-drom, lan sapêpadhane, nèk lagi mênyanyi kroncong utawa kêmbang kacang upamane, sing dieling-eling iya nyang sêtambul utawa bangsawan, ing batin nganggo ngucap mangkene: Adhapun kami ini sêorang raja jin dhi dhalêm ... ananging yèn lagi rêngêng-rêngêng upamane bae: Tarupala utawa Gandrungmanis, kuwi rasane nyang pikiran kathik le a...ngê...la...ngut, sing katon ana ing gagasan, pratapaning pandhita kang linuwih, cantrike padha jêjogedan, utawa sing katon ana ing gagasan, dalême sawijining priyayi luhur, kang lagi kabênêr nguyu-uyu, priyayine luhur lagi lênggah ana ing kursi ngadhêpake dhêdhaharan sing èdi-èdi, kanthi diadhêpi para abdine kabèh, mara, apa ora lês-lêsan nyang pikir. Mulane iya ora maido, yèn sawênèhing kumpulan padha ngajokake nyang kagunan, kuwi kiraku prêlune ora liya iya mung supaya bisa kukuh rasaning kabangsan.
ora lali acanelan / mlaku rindhik ngrasa kaya bupati / dhasar dhuwur lêngkung-lêngkung / nganggo ambônda tangan / nganti sêsêg atiku kêrasa jujul / kaya dadi lid polêksrad / lagi klintong golèk angin //
Id ladalah, dak arani mung aku dhewe kang macak mêngkene, têka kabèh-kabèh padha jor-joran,
Bôngsa Tionghwa ing Sêmarang nama Te Yu Hin, dipun tahan wontên ing sèksi pulisi, amargi kadakwa malsu dhacinan, wusana enjingipun, tiyang wau pinanggih pêjah anggantung, mayitipun kabêkta dhatêng C.B.Z. mênggah jalaranipun anggantung wau dèrèng kasumêrêpan.
Ing Bahrawa kala tanggal 5/11 28 wanci sontên, nuju jawah angin wontên tiyang 10 sami ngeyub wontên ing grêdhu sapinggir sabin, dipun sambêr ing gêlap. Tiyang jalêr 1, èstri 1 tuwin lare jalêr 3 sami pêjah, sanès-sanèsipun
pinanggih wontên arta palsu, ingkang nyumêrêpi kapala kampung bôngsa Tionghwa, asli nampèni bayaran saking bôngsa Arab. Sarêng dipun ulur, mêksa dèrèng pinanggih dhokipun. Lan katranganipun ugi taksih wontên arta kêrtas palsu sanèsipun, sapunika sawêg dipun udi katranganipun. Mênggah panitiktipunpanitikipun. ingkang sampun pinanggih, cagak-cagak ing gambaran Javansche Bank garit-garitanipun buyar, nomêr 20 ingkang awangun ukêl, punika garit-garitipun inggih botên cêtha, mangsinipun kados kenging toya. Ingkang langkung prayogi, manawi badhe nyumêrêpi bedanipun ingkang palsu, katandhinga kalihan ingkang tulèn, punika lajêng katingal bedanipun.
ngungkulana kaya sing dak tindakake iki. Larane iki mung lumrah bae, ing môngka tômba-tambane wis kawruhan kabèh.
Sanès dintên, sarêng Dhadhah nuwèni
bêcik, eman bangêt dene anggonku nindakake kliru, kang pancène kudu tak ombe, têka tak tètèsake ing mripat, awit saka kliruning patrapku mau, larane mripatku saya bangêt, lan saiki kêpêksa kudu dibêdhèl.
Kuma amangsuli: Ora kakang, têmênan aku nambakake
murih bocahe bisa antêng. Dadi bojo, akèh anggone duwe anak ngapusi, murih bapaking anake bisa sabar. Cêkakane wong wadon iku salawase kok kêpêksa sok kudu ngapusi.
Ôngka 91, 30 Jumadilawal Taun Alip 1859, 14 Nopèmbêr 1928, Taun III.
Wajib kasmaran ngawruhi / janma marang ing wong tuwa / umèngêta duk kalane / sira maksih aran bocah / ing salami
aywa supe / awit yèn kongsi supea / mring sihing bapa biyang / baya ta iku satuhu / kadi nyelaki jalaran //
awit yèn pinikir yêkti / lan yèn pinetung ing potang / tamtu tan ana êntèke / awit tatane wong tuwa / tan pisan yèn metungna / dènnya anglêlêmu
yèn wong tuwa darbea / mung wong anom wajib wêruh / wijanging utamanira //
kadi ta upama yêkti / kliru tindaking awrêdha / kadi nguni caritane: / natèng Madayin Nusirwan / anggung dènnya akarya / tan yogya mring Jayèngsatru / tur amung mantu kewala //
nanging labête antuk sih / anggarwa ing putranira / wong agung ngrasa jatine / tan pae putra sanyata / marma
pisan-pisan / adarbe tindak cidra / nêdya ngayoni wong sêpuh / yèn unggul pamrihe apa //
anak aywa andarbèni / ati saksêrik utawa / nêpsu marang wong tuwane / mungguh ta
pirabara amêruhi / yèn wong tuwanira nyata / kêkurangan ing uripe / umalêsa sakawasa / sanadyan ta wong tuwa / tan pisan agahan saguh / yêkti ing batin narima //
lamun angucap dèn ririh / rah-arahên mrih sakeca / rakêtên tatakramane / ywa pisan
awit yèn mirid naluri / datan ana janjinira / yèn manusa pinrih supe / marang ing tindak kang gampang / urut anut ing marga / kang aran wajitwajib. tinêmtu / lan kang wus tanpa tinata //
Mênggahing sayêktosipun, nêdha ingkang dados kasarasan punika botên ngêmungakên wontên ing saening barang ingkang dipun têdha kemawon, nanging ugi gumantung dhatêng tataning anggènipun nêdha, têgêsipun nêdhanipun
andadosakên kirang sarasing badan, mênggah ing gampilanipun kemawon, upami tiyang lumampah tanpa kèndêl, tamtu inggih kêsêl, lan mêsthinipun pirantosing nêdha ingkang tansah tumindak kemawon, inggih kêsêl. Dene kêsêlipun wau, tamtu lajêng botên titi tumindaking damêlipun, barang ingkang lêrêsipun dados lêmbat, lajêng namung growal-growal, awit pun pirantos sampun kêsêl tumindak ing damêl.
Kawulipun (êmput) kadamêl abên thithikan êrèk sela latu dipun abên ing waja. Pandamêlipun kawul makatên, ngêrika kawuling arèn kaabênan amploking tuntut kabakar ingkang ngantos dados arêng, lajêng kagêrus ngantos lêmbat, kacampurakên ing kawul nuntên dipun awut-awut ingkang radin. Samantên paedahipun wit arèn.
Sarêng kamajênganing wanita sampun ambyah pinanggih kados makatên, raos ingkang kados jaman kina punika lajêng kuwalik balêjêt, tiyang malah gêntos prihatos manawi botên sagêd nyêkolahakên anakipun èstri. Mripatipun [Mripatipu...]
Ngèsthi nêmbah trusing kalbu / trus gati pamurtyèng bumi / kang kadya pradapaning rat / ing mandrawa kang umèksi / sayêkti katon sadaya / kang ala kalawan bêcik //
apan ta ing wiyosipun / kawula atur pawarti / ing nagari Surakarta / pan wontên putri kêkalih / kang wus misuwur ing jana / nama Dèn Ajêng Sumarni //
dene ta ing arinipun / nama Radèn Ajêng Nari / kêkalih ingkang pêputra / Radèn Mas Tumênggung swargi / Sumadarmaja putranya / Bandara Aria nami //
Suryadarmaja puniku / kang pêputra Kangjêng Gusti / Aria Mangkunagara / kang kaping katri
tokonira sang putri / Pasar Pon ing Surakarta / majêng ngalèr kidul margi //
punika. Kamajêngan wau, sarèhning nama sawêg katêmbèn, dene ingatasing putri kaparêng nindakakên padamêlan angasta toko kados makatên, tamtu wontên ingkang botên anyondhongi, nanging botên sande tamtu badhe dados têtuladan ugi.
Golonganing pisang wulêt, kados ta: gajih, agung, byar, candhi tuwin sanès-sanèsipun, ingkang taksih mêntah nanging sêpuh, sasampuning kaoncekan rêsik, lajêng dipun gêbingi (dipun sigari utawi karajang) kados sacaranipun badhe damêl criping, punika lajêng kaêpe, tamtunipun enggal garing. Manawi sampun garing saèstu nuntên kadhêplok sarta dipun ayaki lêmbat, punika dados galêpung pisang. Yèn
iji, kakêbluk sarêng kalihan gêndhis pasir 12 sendhok agêng, bilih murih babar kenging kaêmoran pêthaking tigan 5, nanging punika murugakên atos tumrap dadosipun têtêdhan. Mèlêk cap Nonah 6 sendhok agêng, mêrtega ingkang sae (merk Wood Dunn) 3 sendhok agêng, panili, murih arum gandanipun, ngangge soklat inggih prayogi. Punika pangublêkipun kêdah matêng, yèn sampun makatên lajêng kaulêtan galêpung pisang wau ngantos lumêr saèstu, nanging kaangkaha sacêkapipun kemawon (sampun ngantos kalêmêsên utawi kakasên), sapunika sampun nama jladrèn. Ing ngriku kantun nyithaki sakaparêngipun, punapa kangge wangun lètêran punapa kadospundi. Sasampuning kacithak nuntên kasèlèhna ing wadhah lèngsèr blèg utawi panci ingkang sampun kaosèr-oseran mêrtega, têrus dipun lêbêtalên ing êpan, yèn sampun matêng dipun êntas, punika
prayoginipun kêdah namung kaadonan mawi jênening tigan thok, yèn mawi pêthak tigan kakatutakên, ing ngriku dadosipun têtêdhan botên patos sae, tamtunipun kakên, tur atos kados ingkang pinanggih ing padhusunan, punapa malih kaduk gêndhis ugi kirang sae, amblêngêri. Pramila pêpèngêt sakêdhik punika prêlu kula kanthilakên ing ngriki, ing pangangkah lowung kangge gêgaran nênuntun sadhèrèk ing padhusunan ingkang sampun kêrêp kula prangguli ing parampadan, kajêngipun mawi bôndha kathah ngudi rêkah, nanging nyuda ecaning raos.
Petruk : Aku mula iya rujuk bangêt, dene samono panggalihe Rama, awit sanyatane: wong tuwa kuwi
banjur katon brêgas, ananging yèn si bapa katon nistha, mêngkono uga anake iya banjur mèlu kacepretan kanisthane mau, mulane supaya bisa anêtêpi kang kaya mêngkono mau, yèn Rama kabênêr olèh rêjêki, êmbuh saka anggone mênang dhomino, êmbuh kapriye, kuwi wajibe kudu nguncali karo putrane, dene yèn Rama lagi kasusahan utawa kamlaratan, ora prêlu kabar-kabar nyang anak-anake, mundhak ambêbingung bae.
[...lami] utawa sing dirasakke dening wong tuwa kuwi iya luwih akèh. Ing sarèhning kabèh-kabèh wis ngalami utawa wis ngrasakake, saikine kudu ngèlingi nyang akerate, têgêse: kabèh kabêsusan, kabèh kabrêgasan, kuwi kudu dipasrahake nyang para nonoman, wong tuwa kudu narima panganggo sing barès lan prasaja, asal rêsik bae rak cukup, nanging
nindakake kuwajibaning limang wêktu, ora kangelan nganggo nguculi sêpatu, yèn arêp wulu, ora kangelan ambêbukak jas utawa rompine, lan ora prêlu cêthithang-cêthithing anggolèk panggonan kang rêsik, jalaran kuwatir yèn panganggone bakal rêgêd, seje nèk manganggo kaya omongku mau, le wulu iya ora kangelan, tur ora prêlu golèk panggonan rêsik-rêsik bangêt, sajadahe bae digêlar, rak wis cukup, kajaba saka iku rak banjur kêtêngêr bae, yèn sawijining wong kang mrêlokake nyang
bagus. Mulane aku wong tuwa manganggo brêgas mangkene iki, ora kok saka kaya kandhamu kuwi mau ora, sajatine saka anggonku anglêboni jaman, sanadyan bab sejene ora, ning panganggone wis anjamani, dadi ora diarani wong wêton museum. Mungguh kandhamu ing bab panganggone wong tuwa kaya aku kiyi, kudu sing prasaja, lan aja nganti lali sajadahe, kuwi pancèn iya ana bênêre, mung bae omongmu kok banjur sajake kaya wong tuwa kuwi kudu ngetokake anggone ngibadah. Pangiramu kang mangkono kuwi rak kaliru, wong manêmbah nyang Pangeran kuwi rak ora prêlu diketok-ketokake, lan ora prêlu dipamèrake, nanging sabênêre mung antêping tekad lan adhêping atine
Garèng : Lha kuwi, wong kuwi nèk kurang pangajaran, mêsthi ora cathekan, jare wong Jawa kuwi ênggoning sêmu, dene mangkono bae têka ora ngrêti, rungokna dak jarwani, anggone sing ngarêp sêpatune tak kon dèlèhi tungkak sing dhuwur, kuwi mangkene: sikilku ngarêp kuwi rêsikan tur risèn, nèk ana barang rêgêd sathithik bae, karêpe moh ngambah, gêlême
tungkake tak kon dhuwurake, prêlune supaya aja rèwèl bae.
Petruk : We, lha, lagi tumon kiyi, ana sikil
adpokat ingkang manggèn ing Ngayogya, badhe dipun êsrahi nyêpêng kalawarti Jangêt. Ing sapunika kalawarti wau dipun cêpêng Mistêr Suyudi, ananging sarèhning panjênênganipun botên gadhah wêkdal ingkang nyêkapi, lajêng badhe dipun pasrahakên dhatêng golongan pangajaran ingkang taksih gadhah wêkdal kobèt.
Awit saking panêdhanipun bôngsa Banjarmasin ing Batawi, benjing tanggal 5 Dhesèmbêr ing kampung Pakojan badhe dipun êdêgi H.I.S. Mohamadiyah ingkang nomêr 5, tuwin ugi badhe ngêdêgakên puliklinik. Bôngsa Banjarmasin ingkang kadugi ambiyantu waragad, Haji Tamin Said, Haji Anang Ali, Haji Majidi tuwin Permansah.
Ing Bandhung kathah tiyang ingkang katrajang sêsakit typhus tuwin diphterie, nanging kosokwangsulipun, tiyang ingkang katrajang sakit dysentrie kirang, miturut cathêtan, wontênipun tiyang ngajal, sabên tiyang sèwu, ing dalêm sataunipun, bôngsa Eropah 12.6,
B.O. Apdhèling Ngayogya golongan pamulangan, benjing wulan Sawal ngajêng punika badhe ngêdêgakên pamulangan samantên tumrap lare èstri
dhatêng lare umur 13 taun. Lare wau dipun takèni botên ngakên, lajêng dipun pisakit, wusana andados sakit lan ngajalipun. Saking kasamaranipun kaji, mayitipun lare wau lajêng dipun pêndhêm wontên ing papan sêpên, nanging ugi lajêng
dipun paku ngantos botên kenging kabikak. Sadaya wau kakintên jalaran saking dhirèkturing pamulangan wau botên dipun sênêngi ing
kadakwa mêjahi Nyonya Owi Cèng Lao ing Jombang, ingkang sampun kawan taun kêpêngkêr. Kala mêntas mêjahi, tiyang wau lajêng kesah saking tanah Jawi, sarêng wangsul dhatêng tanah Jawi, nalika sawêg têtumbas barang wontên ing toko, lajêng dipun cêpêng.
Tiyang nama Sadimêja ing dhusun Bêran, Surakarta, nalika wangsul saking Sônja, anakipun nama Sadirah umur sataun, botên wontên. Sarêng dipun padosi botên kapanggih lajêng lapur ing pulisi, wusana sarêng sampun kalih dintên, manggih mayiting anakipun wau, ingkang sampun dipun pêndhêm wontên ing sabin. Pulisi sampun angsal katrangan, ingkang mêjahi lare wau tiyang nama Siwil, jalaran saking melikakên panganggening lare wau, awarni anting-anting êmas rêgi f 7.50 tuwin gêlang salaka rêgi f 5.- Siwil sampun katahan ing pakunjaran.
Lêngganan nomêr 3453 ing Muara Aman. Sampun têmtu kemawon. Sumôngga kula aturi miwiti. (4 gratis 1, 8 gratis 2 salajêngipun).
Lêngganan nomêr 2905 ing Dhukun. f 1.50 ingkang nêmbe kula tampi, lêrês tumrap kwartal 1 taun 1929, buku sampun
sampun cocog kalihan sêrat panjênêngan. Kintunan ajêg. Botênipun dhatêng wau ambokmanawi wontên ingkang ganggu. Dhuplikat 86 sampun kakintun.
Lêngganan nomêr 2819, ing Sala. Bab ingkang makatên punika saèstunipun adamêl susah ngrika-ngriki, saya malih kula. Ananging gèk
wontên f 4.- sadaya kangge Kajawèn 1929.
Kuma ing manah karaos bilih wicantênanipun ingkang jalêr wau, kanthi rêkaos, jalaran botên sagêd ngampêd luhipun, amila tanganipun ingkang jalêr wau lajêng kacandhak saha wicantên makatên: Dhuh kakang, ingkang makatên punika rak sampun dados wêwênang sampeyan, awit punapa ingkang sampun sampeyan tindakakên, punika rak nindakakên punapa ingkang sampun dados kagungan sampeyan piyambak. Môngga sampeyan galih, saupami dhoktêr mônca utawi dhoktêr sanès-sanèsipun ingkang dhatêng ngriki, anjalari wutaning mripat kula, punika punapa ingkang kangge nglêlipur manah kula. Ananging sapunika kula rak sagêd ngraosakên, manawi karsa sampeyan punika sae, lan tumraping kula, punika dados panglipur agêng, jalaran wutaning mripat kula saking asta sampeyan. Sumôngga kagaliha malih, nalika Bamcandra sêsaji dhatêng Pangeran, amanah bilih sêkar tuntung satunggal punika kirang sangêt, amila ingkang kangge lêlintu lajêng mripatipun piyambak, makatên ugi kula, inggih nyajèkakên mripat kula dhatêng Pangeran. Wiwit dintên punika ugi, manawi
lan pangandika panjênêngan wau badhe kula pigunakakên, kadosdene ganjaran adi, saking têtirahanipun ingkang panjênêngan pariksani.
Nalika Kuma nêdya badhe nêrangakên, mênggah ingkang makatên punika prêlu sangêt, swaranipun sawatawis andharêdhêg. Kuma lajêng dhèhèm-dhèhèm, prêlunipun kangge ngumpêtakên trênyuhing manah, ananging ingkang jalêr ujug-ujug lajêng wicantên sora makatên: Kuma, aku ngrumasani, yèn aku iki gêndhêng, umuk-umukan lan liya-liyane manèh, ananging aku dudu wong ala, aku yèn nganti rabi manèh,
anak matèni bapa, tumibaa ing awakku.
Yèn ta sagêda, Kuma botên angsal ingkang jalêr prasêtya ingkang samantên awratipun, ananging jalaran saking tangis, cangkêmipun kados dipun bungkêm, tuwin jalaran saking bingah, ngantos botên sagêd wicantên punapa-punapa. Kuma lajêng ngungkêp-ungkêpakên mripatipun ingkang wuta punika wontên ing
ingkang jalêr, wicantênipun: Kakang, punapaa sampeyan têka prasêtya ingkang samantên awratipun, punapa sampeyan ngintên, anggèn kula ngaturi krama punika murih kangge kasênêngan sampeyan piyambak, punika rak botên, kula manah dhatêng badan kula piyambak, prêlunipun, supados garwa sampeyan enggal punika sagêd angladosi sampeyan, ingkang lêrêsipun kula ingkang ngladosi, ing kalanipun mripat kula taksih saras.
Ing dintên punika ugi, ing sadintên muput, Kuma ngraos, bilih salêbêting sanubarinipun tansah cêcongkrahan, saha lajêng dipun rampungi piyambak. Bingahing salêbêting pikiranipun, ingkang jalaran saking anggèning ingkang jalêr anglairakên prasêtya awrat wau, mokalakên manawi ingkang jalêr rabi malih, punika oyod-oyodipun tumunjêm ing manahipun Kuma, lan Kuma piyambak sampun botên kêdugi ambubudi oyod-oyodipun wau. Ananging tumrap paningal ing batos, ingkang jumênêng enggal wontên sanubarinipun Kuma sampun cêtha: bokmanawa ana môngsa kang tinêmu, kang mungguhing bojomu, bêcik angudhari prasêtyane lan banjur rabi manèh. Nanging pangraosing èstri ing badanipun wicantên makatên: bisa uga mangkono, ananging sanadyan kapriyea kae, prasêtya têtêp prasêtya, lan bakal ora bisa wudhar saka prasêtyane. Lajêng wontên swara malih makatên: Kang mangkono iku dudu sabab kowe banjur bisa bungah-bungah. Ananging pangraosing èstri lajêng wicantên malih makatên: Gunêmmu iku pancèn bênêr bangêt, ewadene dhèwèke wis anglairake prasêtyane mau. Makatên ing salajêngipun tansah wangsul-winangsulan. Wusananipun swara ingkang rumiyin lajêng kèndêl, lan pêpêtênging manah ingkang ngajrih-ajrihi wau lajêng dhumawah.
Sarêng Kuma anggènipun nindakakên tansah lajêng kemawon saha dados kulina, Kuma lajêng angawisi dhatêng ingkang jalêr nindakakên padamêlan punapa kemawon ing salêbêting griya. Ing sakawit, ingkang jalêr sêsambat sangêt, dene linuwaran saking anggèning badhe nêbus dosanipun, ananging ingkang makatên wau ingkang èstri botên ngandêl, awit piyambakipun sagêd mangrêtos, bilih ingkang jalêr sanadyan wicantêna kadospundi kemawon, sajatosipun lêga raosing manah, dene sampun uwal saking padamêlan salêbêting griya, pangraosipun pun Kuma, angladosi tiyang èstri wuta sabên dintên, punika rak botên sagêd damêl panujuning gêsangipun
ingkang kacêtha ing nginggil punika, mênggahing bôngsa Sundha kaprahipun kawastanan lèpèn Pameungpeuk ingkang katingal pating janggunuk punika sela ingkang minôngka pantogan lampahing toya. Dene dunungipun lèpèn wau wontên ing tanah Priyangan sisih kidul.
sraweyan, damêl sêngsêmipun ingkang sami nênggani. Dhasar nyata: wijining tangis namung badan kirang saras, kirang sakeca, kirang sêgêr. Nanging kawuningana: lêpating panggulawênthah sagêd ngewahakên prakawis punika. Mila inggih layak kemawon, kathah lare Jawi wanci sêsêpan, badanipun sêgêr, nanging doyan nangis, rintên dalu prasasat botên kèndêl-kèndêl. Makatên punika kabêkta saking klèntu panggulawênthahipun, anggêr nangis enggal-enggal dipun sêsêpi murih kèndêl. Lamining ngalami lare ngrêtos dhatêng lageyaning ibu utawi êmbanipun, têmahan tangisipun kangge dêdamêl nêdha toya sêsêpan.
Sarêng lare mindhak agêng, sagêd mlampah, wiwit sagêd ginêman, clewa-clewo, saya agêng bekanipun awit sampun mangrêtos bilih dêdamêlipun: tangis, ampuh sangêt, sagêd anggègèrakên tiyang sagriya, sadaya suyud dhatêng piyambakipun, lah kadadosanipun bilih lare wau nêdha dolanan lajêng ringik-ringik. Ibu utawi êmbanipun gupuh ngladosi, awit sampun sumêrêp watêking momonganipun: yèn ora dituruti masthi nangis.
1. doyan nangis. | 2. gadhah anggêp mênangan. | 3. wiyaèn, sugih lêlewa. | 4. gumêdhe, kumluhur-luhur. | 5. uluamah, murka. | 6. mursal, murang sarak. | 7. saèn, ngisin-isinakên. | 8. botên gadhah panarimah. | 9. kêsèd, lumuh. | 10. tiyang sêpuh dados dolananing anak.
[...mpun] kalajêng makatên, prentah utawi awisanipun sampun botên karèwès, ing ngriku sawêg rumaos sampun botên gadhah panguwaos, lajêng ngupados akal sagêda pulih panguwaosipun, nanging kok andayani inggih botên, mandar sirna babarpisan, glèthèk pêthèlipun ngapusi utawi anggorohi anakipun, mawi têtêmbungan ingkang botên-botên, upaminipun: mênêng, mênêng ta, jaba kae ana momok, ora wêdi
nonton ngantèn, nèk ora mênêng, utawi: mênêng gèr, mênêng, bocah ayu-ayu kok nangis, sesuk tak tukokake montor sing dhot-dhot kae. Nasinga dayananging sadaya. pangarih-arih pambujukipun wau tanpa guna, awit anakipun sampun sumêrêp, bilih sadaya wau dora, kados ingkang sampun.
1. anak sirna pitadosipun dhatêng tiyang sêpuh,
bapa biyung. | 7. doracara, botên sêtya. | 8. anak botên gadhah trêsna dhatêng tiyang sêpuh.
Sawênèhing tiyang, saking pangemanipun dhatêng anak, sanajan anakipun sampun sagêd lumampah, taksih dipun êmban, mêsakakên yèn anakipun tumapak ing siti, anakipun botên angsal nyambut damêl ingkang ènthèng-ènthèng ingkang pancèn kuwawi nindakakên, môngka sayêktosipun padamêlan wau piwulang ingkang migunani sangêt dhatêng anakipun, bapa biyung utawi tiyang salêbêting griya sami ngladosi nêdha,
ingkang mêntas dipun angge, lajêng katilar klepat, biyung utawi rencangipun ingkang nyingkir-nyingkirakên sarta ngasahi, ing wanci sontên kalanipun lare badhe mapan tilêm, inggih dipun ladosi malih, kapêndhêtakên sarta katatakakên gêlaran, bantal miwah kêmulipun. Bilih anakipun santun pangangge, sruwal utawi rasukan, sanajan sampun sagêd ngangge piyambak, inggih dipun anggèkakên. Anakipun andèkèk pangangge saênggèn-ênggèn, pating klemprak, botên prênah, inggih dipun kèndêlakên kemawon, botên kapurih nglêmpit utawi nyimpên ingkang gênah. Bilih dolananipun dhawah saking meja utawi mancêlat têbih, rencang utawi ibunipun piyambak gupuh mêndhêtakên. Sarêng
ing panggenan ingkang prênah, mandar pun biyung piyambak ingkang mêndhêti sarta nyinggahakên, cêkakipun, anak taksih dipun tulungi lan dipun ladosi, nyambuta damêl ingkang mayar, ingkang pancèn sagêd nindakakên, inggih botên suka, ungêlipun: mêsakake.
1. kirang bêkti lan ajrih dhatêng bapa biyung. | 2. namung manut prentahing yatra utawi epah. | 3. murka, kêthaha, ngôngsa-ôngsa. | 4. ngêbrèh, botên gêmi. | 5. kirang tumêmên pasinaonipun. | 6. yèn botên tampi epah: andagang prentah. | 7. rêmên dolan, jalaran gadhah arta. | 8. sangsaya nakal, jalaran sabên sabên dipun epahi lan dipun êrih-êrih. | 9. botên andêlan, awit bapa biyung asring cidra ing janji. | 10. rumaos mênangan. | 11. ngapusi bapa biyung supados angsal yatra. | 12. ladak, gumêdhe, digung. | 13. kirang tatakrama, kirang ajar.
Kasêbut ing ngandhap punika, bakunipun sêkar punapa, sarta punapa kenging kasêkarakên sanèsipun baku wau, saupami kenging, kathahipun pintên sêkar, dados gunggung pintên sêkar, namung nyumanggakakên para linangkung ingkang kaparêng kagêm sênêng-sênêng.
1. Sun angidung pirang pada mamrih / dipun batang dening
kasdu tyas / ambabar sahnya wus / yun sun aturi puji myang / ingalêm wus
angambah mring ragèngsun tuwin karti durtan saguh lan wêdia lawan wus mung trus datan sir ênir myang mring godha wis trang padha balak nglênthar nging salamêt manggih suka.
Sêkar nôngka kawastanan babal, wontên warni kalih, inggih punika sêkar jalêr lan sêkar èstri. Ing môngsa sêkar wit nôngka sampun sok dipun pènèki utawi kapêndhêtan
risaking gori, awit sarining jalêr ingkang wujud plêtuk jêne kirang kathah lêbêtipun dhatêng sêkar èstri, kajawi lajêng garing (botên sagêd dados woh), limrahipun dadosing nôngka awis nyamplunganipun, ingkang kathah namung damèn (nyamplungan wurung).
Yèn gori sampun sasirah agêngipun, punika kawastanan tèwèl, wanci kenging kabrongsong, yèn wohipun kêgêmbêlên dipun êlongi, kapêndhêt tèwèl, kenging kagudhêg, kasade ugi pajêng. Ing dalêm saêpang kakantuna 3 gluntung kemawon ingkang undha-usuk agêngipun, yèn pang wau agêng kenging langkung saking samantên, nanging kathah-kathahipun namung 5, dene woh ingkang thukul ing wit botên prêlu kaêlong. Brongsong punika ingkang sae tur wragad sakêdhik kêdah ngangge
kepang blarak ingkang rapêt, prêlunipun supados sêmut sênêng umpêtan ing ngriku, dados bangsaning lalêr ingkang sagêd nuwuhakên wijining ama bungkik botên purun saba ngriku, kajawi tinanggulang dening rapêting brongsong wau, tamtunipun lalêr ajrih dhatêng sêmut, pramila benjing dadosing woh sagêd sae tur wêtah. Poma samôngsa nôngka awoh, godhongipun sampun sok dipun tutuhi, anjalari kirang kiyating daya panyêrotan têdha ingkang anjog dhatêng woh, sudaning têdha ingkang mili mriku murugakên tipising nyamplungan. Mênggahing pangundhuh kêdah nyrantos sêpuhipun saèstu, titikanipun bilih sampun kitiripun jêne, kakêbuk nyuwara bug-bug. Nôngka sagluntung ing pêkên padunungan kula sagêd pajêng f 0,25 dumugi f 0,75 manut agêng alitipun. Namaning nôngka punika warni-warni kados ta: nôngka bubur, cèlèng, malam, madu, putih, lan sanès-
kagorèng lan sapanunggilanipun, yèn sagêd ing pangolahipun, nama rèmèh wau lajêng oncat, santun nama èdi, mila bab punika gumantung sakêparêngipun ingkang ngrêsakakên. Botênipun taksih kenging kapupu malih, kadamêl criping punapa kagodhog, lowung kangge rêmikan.
Kala tanggal 10 kêpêngkêr punika, ing Kioto wontên pahargyan jumênêngipun narendra ing Jêpan. Ing sasedanipun nata ingkang rumiyin, inggih punika ing wulan Dhesèmbêr taun 1926, ingkang
Sarawuhipun ing sêtatsiyun Kioto, tindakipun sang nata dhatêng kadhaton dipun pikul ing para mudha tigang dasa kalih, ingkang sampun pintên-pintên atus taun laminipun tansah kapilihakên saking para mudha cacah samantên wau saking padhusunan ing sacêlaking Kioto. Sasampunipun, sang nata lajêng kondur malih dhatêng Tokio saha lajêng nindakakên kuwajiban ngasta pusaraning praja, dene tanêmanipun pantun, namung dipun pasrahakên dhatêng ingkang Maha Kuwaos. Ing dhawahing badhe môngsa asrêp, manawi
Sêrela ing Palembang, pucuking rêdi katingal lancip, kados ngungak inggiling langit.
Garèng : la kuwi nèk Si Petruk, anggone ora ormat nyang wong tuwa kok ora mari-mari, ana priyayi lagi padha dhebat prakara pênting-pênting bangêt ngene, kathik diunèkake pating caruwèt kaya jalak kurang pakan, ananging kapriye manèh, wong wis kalêbu ing watak, kenene bae kudu sing jêmbar kalangane, bundêr rêmbulane, suraka surak hi..., e, nganti kaclethut, wong arêp kôndha jêmbar sêgarane, kok nganti kêplantrang-plantrang nyang ngêndi-indi.ngêndi-êndi. Sanyatane, Truk, sing andadèkake tuwuhing dhebat bêsar antarane Rama karo jênêng ingsun kiyi, sababe ora liya jalaran saka anggone para sêpuh tansah nyalahake marang tondak-tanduke utawa manèh panggawene para mudha lan para têlèk-têlèk
aja gumun, Kang Garèng, anane panacading para sêpuh marang panggawene para mudha kuwi. Awit wis mêngkono, ing donya kuwi kudu ana panacad lan iya kudu ana pangalêmbana. Jalaran yèn salah siji nganti gothang, mêsthine iya banjur ora ana sing ala ora ana sing bêcik. Upamane bae mêngkene: nèk prunanmu Si Kamprèt sabên dina mung tansah dak alêmbana bae, anggone: sabar, nurutan, lêmbah manah, rikuhan, lan sapadhane, mêsthine Si Kamprèt iya banjur saya gêdhe atine, sarta
banjur lali marang kêmajuane, nanging kosokbaline, yèn tansah dak
kudu bisa ngêtrapake pangalêmbana lan panacad marang anak, supaya anak banjur mangrêti marang apa sing dikarêpake wong tuwa. Dadi nèk ana anak nakal mung banjur dipêcuti thok bae, kuwi anake malah ora mari kanakalane, malah nèk ora kabênêran, suwe-suwe sok banjur wani karo wong tuwa.
Garèng : Lho, Truk, dak pikir-pikir omongku kuwi kok ora barès, jênênge rak nêmpiling lor kêna kidul. Aja ngono aja ngono, loso, loso. Karo manèh kowe rak ora krungu pangandikane Rama, mulane bisa dadi
Hla, nèk mêngkono kuwi Rama tak anggêp salah, awit wong kang arêp ngênggoni jamane kuwi, aja mung tiba ing panganggo thok bae, ananging iya kudu sakabèhe, dadi sêmono uga nèk calathu, iya kudu mèlu nyang jamane. Nèk arêp têrus-têrusan omong Jawa, têmtune iya rada kangelan, tur bokmanawa akèh wong sing ora ngrêti, kaya ta: polêksrad, dijawakake: rêpat kawula, sêpur dadi: rata dahana, sop dadi:
manèh karo sing dak karêpake. Mungguh karêpku sing dak arani wong dêksura mau, wong kang gunême utawa rêmbugane dicampuri basa Lônda, môngka ing basa Jawane ya wis kêlumrah
kuwi. Kajaba mêngkono, yèn sing diajak gunêman ora mangrêti basa Walônda, kuwi ora ngêmungake dêksura, nanging iya ngewak-ewakake, banjur jênêng wong pamèr, kang satêmêne diukumi wong ngrusak basa, dadi yèn mangkono rak bêcik dijawakake bae: wingi sontên (apa iya mas, apa den, apa pak) Wôngsa kesah dhatêng Pacinan kalihan ingkang èstri utawa ingkang rayi, wis rampung, dirungokake iya kapenak, tur sing diajak omong ya mêsthi ngrêtine, dene basa Walônda sing wis kaprah dianggo ing wong Jawa lan wis urip, têgêse anggêr uwong mangrêti, lan sing basa Jawane, sanadyan ana, nanging malah ora mangrêtèkake, kaya kandhamu mau, ya dilêstarèkake bae.
Kala tanggal 31/10-1928 dintên Rêbo, têtiyang ing sakukubanipun parêdèn Tênggêr sami minggah dhatêng pucaking rêdi Brama sarwi mêmuja, awit ing dintên punika pinuju dhawah dintên ingkang kamulyakakên dening têtiyang ingkang nglêluri sarta ngangge agami lan tatacara Buda, winastan sidhêkah kasadha, nyarêngi tanggal 14 Jumadilawal. (N.).
Kawartosakên kolèktur ing Kraksan salingkuh yatra kathahipun f 8000.- prakawis taksih kaurus. (N.).
Pamulangan Mulo ing Tasikmalaya, ingkang dipun êdêgakên dening pakêmpalan Pasundhan, sarèhning taksih kêkirangan guru, ing sadèrèngipun dhatêng guru ingkang saking Eropah,
pangintunipun saya wêwah-wêwah, kala wulan Sèptèmbêr kêpêngkêr, ngintunakên 1000 iji dhatêng Amsêtêrdham, sadumugining ngrika wontên ingkang sampun matêng, wontên ingkang taksih mêntah. Pangintunipun wau dipun buntêl ing sêpêt lajêng kawadhahan ing pêthi. Wontênipun ing ngrika badhe dipun sade dhatêng Dhitsêlan tuwin Inggris.
Landrad ing Pandhegêlang mêntas ngrampungi prakawisipun
kuli nama Sumadi, ingkang nuju nyambutdamêl ing masakan bènsin B.P.M. ing Cêpu, amanggih sabab, kobong badanipun. Ingkang dados jalaran, ukuran bêntèr ingkang kangge ngukur bêntèring bènsin anjêblug, latu lajêng ngalad-alad, Sumadi kêbêsmi, tuwin jalaran kagèt, Sumadi lajêng anjêlog saking ôndha, nanging malah lajêng sagêd kêtulungan. Rahayu sanadyan uruping latu anggêgirisi, nanging botên mrèmèn, saha lajêng kenging dipun pêjahi sasampuning têlas lisahipun.
warganipun, ngrêmbag badhe ambiyantu dhatêng kêkiranganing pakêmpalan, ingkang langkung prêlu ing bab lare lola tuwin tiyang mlarat. Golongan Kutha Gedhe, Karangkajèn tuwin Sratèn, ngawontênakên sêpêt badhe kangge dandosan. Golongan ing Jagang badhe ngawontênakên griya kangge panggenaning lare lola èstri. Kajawi punika ing dhusun-dhusun badhe dipun wontêni griya-griya alit kangge nyadhiyani lare lola tuwin tiyang priman ingkang kasangsara.
Landrad ing Pandhegêlang mêntas angrampungi prakawisipun pasakitan Jain, ingkang wêkasan piyambak nyambutdamêl dados tukang cukur wontên ing
Ing Plasa mêntas wontên angin lesus anggêgirisi, ngambrukakên gudhang sata kêkalih, kapitunan f 10.000.- ugi kathah griya-griya ingkang karisakan, tiyang ingkang nandhang tatu 17, ingkang sangêt 2. Wontên tiyang pados ulam nuju linggih wontên pinggir lèpèn, dipun bêkta ing angin têbihipun ngantos 300 mètêr, saha lajêng kêbanting pêjah sanalika.
Rumiyin ing Sèlèbês Kidul Kilèn botên wontên lêmbu. Sarêng kalih taun kêpêngkêr, têtiyang ing ngriku sawêg andhatêngakên lêmbu saking Bali, dene ing sapunika kintên-kintên sampun wontên 1000, caraning pangingahipun katingal majêng sangêt. Miturut papriksaning Veeartsenijkundigen Dienst, ing Makasar badhe sagêd ajêg angsal daging lêmbu.
Rumaosipun Kuma, kadosdene sumêrêp dhusun kalairanipun, ingkang wontên wit-witipun êlo inggil-inggil ing sapinggiring balumbang, ing ciptanipun kadosdene sumêrêp êmbahipun èstri linggih ing siti, angore rambutipun ingkang ramyang-ramyang, gêgêripun dipun pe wontên bênteraning srêngenge. Ing ngriku êmbahipun kêtingal sawêg ngêpeni têtêdhan galindhing-galindhing alit, ingkang badhe dipun olah, ananging ing ciptanipun Kuma, jalaran saking
swara andharêdhêt. Manawi ing wanci sontên, Kuma mirêng pambêngohing rajakaya, Kuma rumaos kados ngêtutakên biyungipun, ingkang mawi colok anganglangi lumbung-lumbung tuwin kandhang rajakaya.
Kuma ingkang katrêsnanipun taksih têtêp, lan kapitadosanipun botên gingsir, punika kasêtyanipun taksih anêrusi ing sanubari, ananging ingkang jalêr lajêng nilar dhatêng kautamèn têtiga wau, ingkang lêlajêngan tanpa wontên ewahipun. Dene ingkang jalêr jalaran saking kêpasukipun dhatêng arta, lajêng tumuntên badhe kalap ing jurang
Lêmèning kewan inggih punika tlethong kaworan uyuh, rumput sarta sanès-sanèsipun. Lêmèn ingkang namung dipun undhung-undhung wontên siti kemawon, punika kathah perangan ingkang migunani sami ical, amargi sami rumêsêp ing siti utawi sami kabur. Patrapipun ngêmpalakên makatên: lêmèn wau kadamêlna luwangan ingkang prayogi, dhasar lan pinggiring luwangan wau kadamêla ingkang madhêt, sampun ngantos lêmèn ingkang
Padha gulangên ing kalbu / mring sasmita amrih lantip / aja pijêr mangan nendra / ing kaprawiran dèn kèsthi / pasunên sariranira / cêgah dhahar lawan guling //
bangêt ramene ing kutha / wong sing liwat slira-sliri / apa manèh têtunggangan / nganti ambingungke ati / kareta pating glidhig / thar-thèr suwaraning pêcut / tumrape wong ing desa / kaya anane Pak Miskin / ora kêndhat tansah
Miskin banjur usap-usap / kringête sing ana rai / githok apamanèh dhadha / sing dinggo ngusapi jarit / nuli calathu lirih / kuwi omahe uwakmu / nyambutgawe kêmasan / la kae thak-thok nuthuki / ububane saka kene krungu cêtha //
Miskin arêp mlêbu samar / ing batine rada wêdi / saka wis wêruh ing watak / yèn jug-ujug ditêkani / sok banjur muring-muring / mula Pak Miskin dhèk mau / trima mung ana jaba / ngêntèni yèn uwis sêpi / awit akèh dhayohe sing padha têka //
dhèk cilik mula / yèn ana wong dhangir alis / dhêmên kuku pêpacaran / yèn ana
ditêmoni cêcêdhakan / gunêman karo disambi / anontoni pagawean / barang-barang sing wis dadi / karo calathu lirih / êjogna cèrète mau / bature nuli kôndha / wedangipun sampun tipis / Miskin sambung malah klêrêsan punika //
Ki Kêmasan banjur nywara / bokne gilo dhayoh iki / sauwise banjur kôndha / rak padha slamêt ta Miskin / anakmu loro kuwi / apa ya padha malaku / ah dene panas-panas / bocah padha dikon kinthil / bok dhèk mau padha ditinggal nèng omah //
ora suwe krungu swara / la kok jêbul kowe Miskin / anak-anakmu êndi ya / rak ya padha kogawani /
Petruk : Mungguh pangandikamu, Rama, wong Jawa disêbut: mênir utawa mopro, ora pantês utawa ora kapenak dirungu ing kuping, kuwi aku pancèn iya ngakoni. Ananging aku arêp takon nyang Rama, apa ya kapenak nyang pêngrungon, nèk ana wong nyêbut bôngsa liya mangkene: dara tuwan, dara nyonyah, dara bah buyut, lan sapiturute. mêngko suwe-suwene ana sêsêbutan; dara tuwan mênir utawa dara nyonyah mopro.
Petruk : Lho, bisa pisan, nèk undang-undangan dara tuwan bisa dadi kaprah, kênangapa liya-liyane ora bisa kalakon, kowe rak wêruh dhewe, yèn têmbung bêndara kuwi atêgês: tuwan, lan tuwan atêgês bêndara, dadi bêndara tuwan kuwi, têgêse: bêndara-bêndara utawa tuwan-tuwan, nèk undang-undangan mau, bisa kaping pindho, kênangapa ing têmbe ora bisa nganti sungsun-sungsun têlu utawa papat, dadi besuk-besuke iya bisa dadi kaprah wong nyênyêbut: bêndara tuwan mênir, malah-malah nèk ora kêbênêran,
banjur kêclethut arêp mênyanyi kroncong. Ora Nala Garèng utawa Petruk, padha kawruhana, mungguh anggone bôngsa Jawa
Bêndara Wansayid, lan sapiturute. Dene bôngsa Jawa anggone duwe basa mangkono tur kaprah dianggo ing ngakèh kuwi, jalaran saka anggone mituhu marang wulang-wuruking lêluhur: yèn dhuwur-dhuwuring laku iku tumraping pasrawungan kudu andhap-asor. Awit sing sapa kêpengin diajèni ing liyan, ya kudu gêlêm ngajèni. Dadi
piwulang ing dhuwur mau, ya pancèn wis wajibe wong urip kudu andhap asor, nanging andhap-asore mau ya kudu sing êmpan papan, têgêse: nèk karo bangsane dhewe utawa bôngsa liya-liya kang sêkirane padha tatakramane, utawa kang mêruhi têmênan karo tatakramane dhewe kiyi, aku ya pancèn rujuk bangêt, nanging manawa anggonmu andhap-asor mau rada kaladuk bangêt, ing môngka tumrap sawijining bôngsa kang ora duwèni cara mêngkono kuwi, têmtune rak malah dirèmèhake lan diewani têmênan, kaya ta mêngkene: ana bôngsa Amerikah pangkat luhur rawuh ing kene, lan kowe kêpengin anêmoni, carane anggonmu nêmoni mau, kok cara nêmoni para luhur ing kene, yaiku nganggo laku dhodhok. Èthèk-èthèk, barêng têkan ngarsane banjur
tatacara mêngkono, têmtune iya kagèt, ing batin gumuyu lan ngunandika mêngkene: Lho, kiyi bêkakas apa.
Ing pêkên Jambi wontên tiyang èstri Jawi dhatêng ing pêkên, nalika nêngah-nêngahi wontên ing pêkên lajêng ambruk botên èngêt, lajêng dipun bêkta dhatêng griya sakit, tiyang
Kala dintên Ngahad tanggal 11 wulan punika, kathah durjana ingkang sami nyolongi lisah pèt ing Langsa, Sumatra, nanging jalaran saking sêmbrana, andadosakên kêbêsmèn agêng-
warni lisah, ingkang kakintên asli saking colongan. Nanging têtiyangipun sami mungkir.
Pakêmpalanipun para bôngsa Tionghwa ing Surakarta, ugi sampun saeka-kapti sumêdya
Sudara ing Surakarta, badhe adamêl arak-arakan mangangge sandhangan wayang tiyang sadaya, mubêng-mubêng ing pêkên dalu, ngalun-alun Lèr.
Bale Pustaka badhe ngêdalakên kalawarti basa Sundha, mawi rinêngga ing gambar, dipun namakakên "Parahiangan", ing sawatawis môngsa saminggu kawêdalakên sapisan. Rêginipun ing dalêm tigang wulan f 1.50, polanipun badhe kawêdalakên wontên ing tanggal1 Dhesèmbêr ngajêng punika, dene lajêngipun mêdal wontên ing
ing Surakarta mupakatan kalihan para golongan partikêlir tuwin kabudidayan, prêlu ngrêmbag badhe nyaosi pisungsung dhatêng sampeyan dalêm ingkang wicaksana, benjing ing wiyosan dalêm tumbuk 64 taun.
Gujêngipun Emanggini, ingkang suwaranipun rênyah arum, sakêdhap adamêl icaling pêpindhanipun mega pêtêng, ingkang gumantung wontên ing antawisipun lare èstri wau tuwin pun Kuma. Salajêngipun tanganipun Kuma ingkang têngên karangkulakên dhatêng gulunipun pun Emanggini kanthi wicantên makatên: Dhuh, adhi, kula nyobi badhe sumêrêp dhatêng sampeyan, saha pun Kuma sarana tanganipun kiwa lajêng ngêlus-êlus rainipun Emanggini malih kanthi alon-alonan.
Nyobi priksa dhatêng kula. Makatên wicantênipun Emanggini kanthi gumujêng latah malih. Punapa kula punika satunggiling têtanêman
wêlasipun. Salajêngipun Emanggini lajêng amanah sayêktos, saha lajêng dados bingung, lan sasampunipun kèndêl sakêdhap lajêng wicantên: O, samangke kula mangrêtos, dados makatên punika sababipun anggèning kang raka ngaturi dhatêng ingkang bibi, supados mondhok ing dalêmipun.
Kuma lajêng nyikêp dhatêng pun Emanggini, ananging botên wicantên punapa-punapa, dene bibèkipun sajak rumaos kalingsêman sangêt, piyambakipun mangrêtos, bilih kawontênan ingkang makatên wau wontên sajawining têtanggêlanipun, ingkang punika, amila lajêng
makatên: Botên, kula badhe sêsarêngan kalihan bak ayu. Bibèkipun inggih anglilani, awit kuwatos, manawi kapenakanipun wau kapurih tumut sarana kapêksa, wusananipun tamtu badhe ambangkang.
Ing kala rumiyin ngêmungakên ing salêbêting nêdha siyang utawi ing wanci dalu sagêdipun ingkang jalêr lumêbêt ing kamar-kamar nglêbêt. Ananging kala punika, sarana mrêlok-mrêlokakên sangêt anggènipun damêl sênênging bibèkipun, sabên jam piyambakipun nuwèni bibèkipun. Manawi
ingkang jalêr wontên ing kamaring bibèkipun. Ing sakawit Emanggini sabên-sabên nindakakên punapa pakèning bibèkipun, ananging wusananipun lajêng lumuh saèstu. Ing salajêngipun, bibèkipun lajêng undang-undang kanthi swara manis: Emang, Emang, Emanggini. Ananging Emanggini saking wêlasipun dhatêng Kuma, saya kêncêng panyikêpipun dhatêng Kuma. Emanggini kacandhak ing pangraos samar tuwin susah. Kadhangkala asring nyikêp pun Kuma kêncêng, kadosdene sato kewan ingkang kabujêng, prasasat botên nyumêrêpi punapa badhe kadadosanipun.
Enjingipun Emanggini wicantên wontên sangajêngipun Kuma dhatêng bibèkipun makatên: Manawi panjênêngan badhe wontên ing ngriki taksih dangu malih, punika sakarsa panjênêngan, kula badhe mantuk piyambak kalihan rencang. Bibèkipun amangsuli, bilih Emanggini botên prêlu kesah piyambakan, awit bibèkipun ugi badhe wangsul. Salajêngipun bibèkipun mêndhêt sêsupe mutyara saking êdhus baludru mawa wulu, kanthi gumujêng kadamêl-damêl, wicantênipun: Dêlêngên ta
ngunduh lagu pop jawa Arie Koesmiran ingkang sampun dangu sanget kulo padosi, maturnuwun sanget
bernama Siyung Wanara. Ia kemudian membangun Kerajaan Majapahit dan berbalik menumpas Siyung Wanara.
Balas	On 25 Februari 2011 at 00:07 P. Satpam said: hhmmm …..
he he …, wong wis sare kok disapa?
Balas	On 25 Februari 2011 at 05:05 pandanalas said: Genk enjenk
Nomer 16 …kagem panjenenganipun ki Budi Prasojo
Balas	On 25 Februari 2011 at 05:49 Budi Prasojo said: Kalah dhisik Ki, arep absen no 16 enthuk no 22, soalnya no rumah 16.
Balas	On 25 Februari 2011 at 05:51 Budi Prasojo
Balas	On 25 Februari 2011 at 11:19 Truno Podang said: Lha nopo 2 pangeran ingkan dados muridipun M Pukat meniko nopo putra mahkota nggih, ingkang mangkenipun bade nggantosaken Nogokembar?
Balas	On 25 Februari 2011 at 06:09 Suro Bengok said: Delok ribut ribut neng PSSI
asem kecut, dhasar pssi, ….
Lha nggih dawah keleresan menawi Ki Pandanalas bade rawuh, ….. nopo saged tuker tambah ayam alasipun?
Balas	On 25 Februari 2011 at 11:24 pandanalas said: monggo….
dukung mendukung meniko kawulo mboten mangertos, lha wong
sing aneh karo ki Padmo iki. Yen lagi campur laki rabi, senengane ki Padmo ngene : bar foreplay mesti deweke mateni lampu terus miang nang kamer mandi nembe lanjut nang babak ngegolke gawange Nyi Parmi. Siji bengi
mbarep karo sing ragil iku anake sapa???!!!”
Apa anake Ki PA apa ki TP????
jebul ora kabeh padudon kuwi ora becik. ning ana sing migunani.
Iku tandha yen tekane zaman Jayabaya wis cedhak (
Mugi-2 mBoten caket-2 kaliyan Ni Sinden,
Balas	On 31 Oktober 2011 at 22:18 arga said: Lha sindenipun wonten pinten to Ki Gembleh? Biasanipun rak wonten tigo, menopo sedoyo kagunganipun Ki Menggung? Sugeng dalu ugi Ki
sampun ngantos dipun pas-pas-aken dados putune Ranggalawe lho Ki Arga
Ingkang tedhak turunipun Ranggalawe mbok menawi langkung prayogi Ki Menggung YP kemawon.
Balas	On 2 November 2011 at 22:53 arga said: Cocok ugiii……
Balas	On 2 November 2011 at 21:43 bancak said: sugeng dalu
Balas	On 2 November 2011 at 22:26 gembleh said: sugeng dalu ugi Ki Bancak.
sedayanipun, sugeng ngayahi siyam arafah tumrap panjenengan ingkang saweg ngayahi siyam menika. Mug amal ibadah panjenengan sedaya tinampi dening Gusti Allah ingkang Moho
Balas	On 8 November 2011 at 20:49 gembleh said: sugeng dalu ugi Ki
Balas	On 29 Januari 2010 at 09:57 pandanalas said: biasane nek dino jum’at, senopati mesthi
mangekapada amesu budi amrih wewah waskithaning manah. Nggayuh kamulyan, mugi sadaya titah pikantuk Sih Katresnanipun Gusti Kang Hamengku Jagad. Nuwun para kadang, para kaki, para putut manguyu, jejanggan, para tapa
Balas	On 30 Januari 2010 at 08:56 Eteng-Hayeng/Laskar Sabrang Lor said: Assalamualaikum,
waduh… sampun dangu boten nate nginguk padepokan ADBM, lha koq seri-nipun sampun ngantos PDLS lan cantrikipun tambah kathah ugi Ki Arema sampun dados senopati.
Sugeng enjang Ki Arema, pripun kabar tlatah Sengkaling Dau lan sakiwa-tengenipun? Kagem para cantrik sugeng tepangan saking kula, kula cantrik saking padepokan ADBM jaman nalika Ki Lateung gawe ontran-ontran wonten padepokan ADBM rumiyin.
Ki Arema, badhe nyuwun pirsa menawi badhe tilik Ki Ismoyo wonten Hospital pundhi nggih? Awit ngantos sak menika kula taksih macul wonten tlatah Sabrang Lor/Malaysia. Suwun.
Sugeng rawuh Ki Eteng-Hayeng, sampun dangu sanget njenengan mboten rawuh, kadosipun mulai jaman ADBM, he he …
Rumah Sakit?), nanging dereng angsal informasi wonten pundi. Mangke mbokmenawi sampun wonten kabar kulo kirim informasi.
dangu sanget boten sempat nginguk tlatah Malangkucecwara lan Tumapel.
Inggih Ki, mugi-mugi Ki Ismoyo tansah
On 30 Januari 2010 at 20:01 pandanalas said: sing katon dlosoran ono 9 cantrik..
sing jaduman mung aku ro ki gembleh..
cantrik liyane do ngotak-atik HP..jebul gek mesbuk..
Balas	On 31 Januari 2010 at 08:13 bayuaji said: Nuwun,
Sadaya puja puji pangastawa namung katur dumateng Gusti Ingkang Maha Welas lan Ingkang Maha Asih, awit saking Sih Katresnan Panjenenganipun Gusti Allah SWT, ingkang tansah paring sadaya kanugrahan dumateng kita sadaya.
Para kadang padepokan, utaminipun para Kaki Ingkang
meneng ae, ono wit dhuwur nganthi keno kabel-e yo ga ono sing ngreken…
Jawagoleke tembung ngoko alus!(3)goleke tembung krama alus !(3)gantinen nganggo basa krama...a.pak sardi durung adus amargi nembe balik kantorb.bu siti mangkat menyang semarang mengko bengic.mbah darjo mangan ketan ireng
index.php?title=Ken_Aitiken&oldid=1098921"	Kategori: Artikel sing prelu dijarwakaké saka Wikipédia InggrisLair 1928Pati 2008Wong mati	Menu navigasi
EnglishBaso Minangkabau	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.31, 19 Oktober 2016.
kertu Situs wangunIki wangun bisa digunakake kanggo ngempalaken pesta
lan aku pracaya Gusti bakal paring kang paling apik tumrap uripku
aku tilar donya tanpa guna yen ora ngandel marang sing Kwasa
Iki hafiy gede sithik, koyone arep dijak mlaku2 terus iki,
sing dadi pêpancèning pangan; nyadhong: nampani (nyuwun) cadhong, bayar, dhawuh lsp; nyadhongi: mènèhi
kaya cagak ing talang, yaiku jagongan linggih ing ngisor talang papane wong sing kinurmatan); nyagak
II êngg: têmbung sabawa mratelakake gumun, kagèt, ngelikake lsp.
(cahak): I nyahak kn. 1 nêrak,
cakêp: kn. 1 bisa têmu gêlang pangrangkule; 2 bisa nyakup, mangrêti; 3 bisa nindakake kalawan bêcik; di-[x]-i:
(cakot): nyakot kn. 1 namakake untu têrus digêgêt; 2 ngèmbèt-èmbèt wong liya (tmr. wong sing didakwa); 3 wis manuh, kêpatuh
ora ajêg, ora têtêp ênggone nyambut gawe; kc. cèk.
cal: (W) kn. bngs. rimong kanggo ubêd-ubêd gulu.
cala: I (ut. cêcala) kn. 1 wong sing dikongkon awèh wêruh bab duwe-gawe lsp; 2 bêbuka pêpucuking rêmbug; kc. colok. II kw: gunung; kc. ancala. III kw: cacad; kc. cêla. IV (S) kw: obah, owah, malih; an-[x], ma-[x], man-[x]: obah owah, malih; man-[x] putra, man-[x] putri kw: malih lanang, malih wadon (
angkaning taun winadi ing têtêmbungan sing mawa watak angka; [x] mêmêt: candra-sangkala sing winujudan ing gambar.
candhak: kn. ([x]-e) têruse, banjure; nyandhak: 1 nyêkêl; 2 bisa nututi, ora kèri (kasèp); 3 ngêbèki, ngêkaki,ngêhaki. ndhaku; 4 bisa nggayuh, bisa mangêrti; di-[x]-ake:
candhuk: I kn. têmpuk, kêpêthuk; durung [x] lawung: durung tau gathuk (têpung).
tinuku lsp; 3 pc. wis ora bisa jawab manèh tmr. pêpadon lsp.
cancut: kn. 1 nyalikakenyilakake. jarit dibêsuwêlake ing
canthik: I kn. 1 cucuking prau sing ngarêp lan buri; 2 bngs. lading ing pucuke nyanthuk; nyanthik: 1 ngiris nganggo canthik; 2 wangun mbêngkêluk kaya
kn. 1 bngs. siwur ut. cidhuk cilik; 2 cidhuk cilik mawa cucuk sing digawe têmbaga (piranti kanggo mbathik); [x]-cap: piranti dianggo mbathik (ngêcap) jarit.
cangkul, cangkol: êngg. kn. pacul.
(cangkol): di-[x]-ake kn. dicanthèlake, dicantholake; [x]-an: canthelan.
cangkok: kn. 1 kuliting kêmiri, êndhog lsp; 2 omah-omahaning keyong lsp; 3 piringan ing traju lsp; 4 pêthèn cilik wadhah mas-intên; 5 êngg. palêmahane dhewe (dudu ngindhung); 6 êngg. wong sing duwe palêmahan (dudu ngindhung); 7 kang pokok, kang baku, lajêr; di-[x]: 1 digêrêt sarta diklokopi klikane banjur diblêbêd ing sêpêt didèkèki lêmah, yèn wis ngoyod
dawa [x]-e ks. sikil lan tangane dawa.
canguk: kn. 1 wong sing pinatah ngawasake têkaning mungsuh lsp. saka ing kadohan; 2 êngg.
sing tuwuh ing pang (dudu golor); 2 crita sêmpalan saka crita sing baku (crita karangan). II [x] burung êngg: sarang burung.
carang-buntala: kn. gombyok ing lapak ut. ing uncal.
cadhong; 2 êngg. bageaning sawah darbèking wong akèh; 3 êngg. sawah sing digadhuhake minangka pituwas; 4 êngg. bawon (opahaning ani-ani); 5 êngg.
bathok dibolongi kanggo dhasaring kukusan yèn dianggo adang. II kn: cadhong, ingon,
kasusupake saantaraning wlakang; di-[x]-ake: disilakake sarta diubêdake ing bangkekan; [x]-an: nganggo cawêt.
cawi: kn. panuli sing alus kang lumrah sing digawe brêngos tikus ut. kucing; di-[x]: disungging nganggo cawi.
cawuk: sa-[x](an)
woh; [x] nggayuh lintang pr: wong sing duwe jangka prakara sing mokal-mokal.
pr: cêdhak (sêsrawungan) karo wong ala, mêsthi gampang kêtularan; di-[x]-i kn: disimpên saka sathithik tmr. dhuwit; [x]-an kn: 1 wadhah dhuwit dianggo nyèlèngi; 2 simpênan dhuwit; 3 êngg. sanggan antru lsp. II [x]-[x] êngg. pc: têmbung sabawa nelakake gumun
cengkok: kn. 1 pratingkah sing ginawe-gawe murih katon bêcik; 2 cara ênggone mangun wêwujudan (karangan, yêyasan lsp); 3 êlak-êluking swara
digawe godhong gêdhang kanggo wadhah sêga wuduk lsp.
dicandhak; 2 wis disadhiyakake kanggo (tmr. gêgaman, dhuwit lsp); 3 didarbèni ing sawêtara mangsa minangka tanggunganing utang lsp; di-[x]-i: 1 digujêngi, digocèki; 2 diwènèhi gêgaman, dhuwit lsp. kanggo sadhiyan; 3 diwènèhi apa-apa minangka tanggungan; di-[x]-ake: 1 digocèkake, dicandhakake; 2 digadhèkake ut. diwènèhake marang
dhuwit lsp); 3 peranganing piranti (pêdhang lsp) sing dicêkêl, garan, gêgaran; 4 barang-barang sing dianggo tanggunganing utang; 5 (layang [x]-an) layang
wong lanang sing wis nurut bae karo sing wadon. III [x]-an kn: mondholaning ikêt.
cêkot: mak [x] pc. katêranganing rasa kaya dicakot; [x]-[x]: krasa kaya dicakot tmr.
cêndhana: kn. ar. kayu ambune wangi.
cêndhani: kn. (pring [x]) bngs. pring cilik-cilik;
apa-apa sing awangun dawa nyongat munggah sathithik; jungkat [x]: jungkat nganggo buntutan; nyênthing: nyongat munggah sathithik.
pc. disêrikake atine sarana didumuk cacade lsp; kê-[x]: nêpsu marga dilarakake atine.
cêng: kn. luthik cilik kanggo nglêbokake candu
sulaya (ora cocog); di-[x]: 1 diduwa (disodhokake ) nganggo tangan loro; 2 diduwa (dipênggak) rêmbuge, karêpe lsp.
cêngkal: I kn. 1 kayu lsp. sing dianggo madal lawang lsp. murih aja tumutup; 2 wilah lsp. sanggan jarit dianggo nalikane têtak; 3 êngg. nggugu karêpe dhewe;
(cêngkiwing): di-[x] kn. 1 digawa panyêkêle mung ing pinggir ut. ing pucuke
cêngkèng, panjêgoging asu; 2 pc. ks. bisa.
cêngkorèk: pating [x] pc. pating clorèk (dlarèh); di-[x]: 1 dikorèk, diokèr; 2 diudhal-udhal cacade.
(cêngkorong): di-[x]-i kn. dipêtha ing sadurunge dadi; [x]-an: 1 raganganing omah lsp. sing isih dadi rancangan; 2
cêngongah-cêngongoh: pc. tansah ngaton bae.
cêngonglong: mak [x] pc. sanalika manglung (gulune kaajokake).
ar. wadhah wangun mblêndhuk nganggo tutup digawe wadhah têmbako lsp.
tmr. tamba lsp; 2 nikmat bangêt, enak banget.
cêcaya: kw. ora murni; kc. caya.
cêcak: I kn. ar. kewan bngs. têkèk cilik; [x] nguntal êmpyak pr: duwe panjangka sing ora timbang karo kaanane awake. II kn: 1 cêcêk, titik; 2 ar. sandhangan ing sastra Jawa (...); kc. cêcêk.
diombe sathithik lambene ditumpangake; 2 br. dicucup, diambung; 3 êngg. dilêbokake ing ati (tmr. ngèlmu, panêmu lsp);
kn. 1 êngg. ciri, tandha, têtêngêr; 2 bukti (barang sing dadi buktining colong jupuk lsp); ka-[x] br: kacêtha, katandha saka.
(ciya): [x]-[x] kn. cikrak-cikrak (kanthi
krambil sing wis thikil, wit krambil cilik. II di-[x]-i(ake) kn: diturahake, ora
cili-guthi: êngg. pc. cilik bangêt (rèmèh bangêt).
cilik: n. alit k. 1 ora gêdhe; 2 pc. ora akèh banyune tmr. kali; 3 (sa-[x]) sabribil (½ sèn); 4 dhuwur, ngêlik tmr. swara; 5 ora dhuwur (luhur), asor tmr. pangkat; 6 ([x] atine) jirih, tansah kuwatir; [x] mênthik: cilik bangêt; [x] gandhik: cilik nanging atos (sêmbada); wong [x]: kawula, rakyat; [x] mula: wis wiwit nalika isih cilik; di-[x]-ake: digawe dadi cilik; [x]-an: 1 ora gêdhèn tmr. mantu lsp; 2 (dhèk [x]-an) nalika isih cilik; 3 (dhuwit [x]-an) dhuwit pêcah.
cilim: êngg. cilik; [x]-an: cilikan; kc. climèn.
cilubah, cilukbah: kn. dolanan karo bocah cilik sarana nutupi rai
pr: kêna ing apus; pa-[x] br: jaman kraman Cina ing Kartasura taun 1741.
cinarita: br. kocap, dicritakake; kc. carita.
pr: sênadyan wis êmoh-êmoh kêpêksa nindakake (apa-apa kang nganggo mbuwang dhuwit); di-[x]-ake: disilakake munggah.
awangun gantholan (kanggo ngêrèh gajah); di-[x]: dicocog ing cis. II pc: sabawaning ngêmohi ut.
cicih: êngg. kn. palu cilik.
(cicil): di-[x] kn. 1 ditandangi (digarap) saka sathithik; 2 disauri saka
(cithak): I di-[x] kn. 1 dirimbag, diwangun sarana pêsaton, up. mimis di-[x]: 2 digawe tmr. bata, gêndhèng lsp; 3 êngg. digawe, diwangun tmr. sawah, babadan lsp; 54. êngg. dicap tmr. buku lsp; [x]-an: 1 pêsaton, rimbagan, piranti kanggo nyithak; 2 apa-apa sing dicithak; 3 êngg. sawah gaweane dhewe. II kn: balung ing saantarane mata tmr. jaran.
cêndhak têkan ing dhêngkul, ing dhêngkul nganggo bênik.
(clandhak): [x]-[x], [x]-an êngg. pc. lancang, tansah cêk-cêkan nyandhak; kc. candhak.
(clangkrak): [x]-an pc. linggih ing papan sing dudu mêsthine (murang tata); nylangkrak:
cring (swaraning dhuwit dithinthing); di-[x]-[x] pc: dithinthing-thinthing tmr. dhuwit.
clingkêr: mak [x] kn. dumadakan mingêr ut. menggok arêp ndhêlik.
clingkrik: mak [x] kn. munggah (mencok) ing dhuwur rêrikatan; nylingkrik: munggah mencok; clingkrak-clingkrik pc: tansah munggah pangkate.
clinguk: pating [x], clingak-clinguk kn. ngingêtake mrana-mrana, thingak-thinguk.
ngandhakake nuduhake dununge; kc. cêluk.
clumêd: pating [x] pc. pating clumik.
clumik: kn. obahing lambe (gunêman); pating [x],
kn. apa-apa sing dianggo nyuthik lan nyongkèl apa-apa sing krakêt; di-[x]: 1 diwêtokake (dicuthik, diklèthèk) nganggo
II êngg. kn: 1 turun-turune wong sing cakal-bakal ing sawijining desa ut. dhukuh; 2 padatan, barang darbe lsp. sing wis turun-tumurun saka wong sing cakal-bakal; pa-[x]-an br: dhukuh, padunungan; ma-[x]-an br: dhêdhukuh. III êngg: bngs. siwur sing digawe bumbung.
tuwuh; cêcukulan: têtuwuhan, tanêm tuwuh.
cukup: n. cêkap k. 1 sêdhêng, ora kurang; 2 (ut. [x]-an) sêdhêngan, ora kurang ora luwih; 3 (ut. wong [x])
diuwalake saka ing tangan, dilêpas, dirilakake; kc. ucul. II êngg: thole.
cula: kn. sungu warak (sing thukul ing
cuma: (h) êngg. mung.
cumadhang: br. sumadhiya, cumêpak ing dhawuh; kc. cadhang.
cumadhong: br. sadhiya nampani (nindakake); up. cumadhong dhawuh; kc. cadhong.
cumah-cumah: êngg. ora ana gunane yèn ...,
cundhuk mêntul: kn. cundhuk awujud têtironing kêmbang yèn
wilahan gêndèr karo bumbungan. III di-[x] êngg. pc: diirit-irit.
cupar: kn. 1 ora andêlan marang sing wadon tmr. lêbu wêtuning dhuwit lsp; 2 êngg. butarêpan tmr. wong lanang marang sing wadon.
cupêt: kn. 1 kurang dawa, kurang saka mêsthine (trêpe); 2 ora têkan kang dituju; [x] budine: ora bisa nggayuh prakara sing luhur-luhur; [x] pangandêl: ora pracaya; [x] lêlakone: lêlakone sigêg (turune ora ana sing bisa mbanjurake
ora prênah panggonane ... pr: wong sing njalari ala (sanak sêdulur sing ala) prayoga
cupu: kn. 1 bngs. cêpukan cilik wadhah wêwangi; 2 balung bendha ing dhêngkul tmr. raja-kaya; di-[x]: 1 diwadhahi ing cupu; 2
ora bisa thukul; di-[x]-ake pc: dirusak tmr. têtuwuhan nganti ora bisa thukul.
kêcurut, kê-[x] pc: kelangan dhuwit lsp. tanpa tanja.
cut: ut. [x]-an êngg. pc. banjur, nuli.
cuta: (S) kw. asor, nistha.
cèrèt lsp; 3 êngg. susuk kondhe; 4 br. pucuk, pêpucuk ing baris lsp; 5 dhuwit kajupukake saka mênanganing ngabotohan kawènèhake sing duwe omah; 6 dhuwit opahane wong sing buruh njupuki panah ing mainan panahan ut. pasêran; di-[x](i): 1 dithothol; 2 pc. dijupuki; 3
saba ing banyu; 2 bngs. cathut gêdhe.
cucuk dhandhang: kn. ar. piranti dianggo nyigar watu lsp. awujud wêsi digarani, ing kiwa têngêne lancip.
cucul: 1 kn. lukar ki. ucul (ngrucat) panganggo; 2 kn. ngêtokake dhuwit, up. [x]
ditundhung; dikon lunga, diwêtokake saka ing panggawean.
cuthêl: kn. êntèk, tamat tmr. crita, lêlakon lsp.
cuthik: kn. kayu lsp. sing dianggo uthik-uthik; di-[x]: 1 dicuthat nganggo cuthik; 2 (ut. di-[x]-i) dijupuki tmr. barang sing ana ing bolongan lsp; 3 pc. ditundhung, dikon lunga.
cuwa: kn. ora kêturutan sing dadi pangarêp-arêpe, gêla; kêcuwan: gêla, ora kêlêgan.
cuwil: kn. pêcah sathithik sarta pisah, gêmpil; di-[x]: digêmpil, dipêcah sathithik sarta dipisah; [x]-an: 1 apa-apa sing wis cuwil, olêh-olèhane nyuwil; 2 (jarit [x]-an) jarit cilik tmr. bocah cilik.
ditudingake ing mata; 2 ks. dituduhake kalawan têrang-têrang. II kn: (buntute [x]) buntute irêng ing pucuk putih tmr. asu ut.
condhok: kn. 1 kêtêmu, gathuk, cocog; 2 pondhok; kc. cundhuk.
condhong: 1 kw. dhoyong; 2 kn. rujuk karo, cocog; 3 nayogyani; di-[x]-i: dirujuki,
canggah; 3 êngg. andhahane lurah desa; 4 wong sing dadi lantaran (palaku, dalan) ing wong sing arêp jêjodhoan; 5 ks. jomblang, blantik wong wadon; [x]-[x] êngg: dicuwak; di-[x]-i êngg: 1
conglok: êngg. wong sing ngrêrungokake wong rêrasan, têlik.
congok: I kn. 1 êngg. blantik raja-kaya; 2 coraking lurik sing nylênèh; [x]-
êmbanane); 2 (wis [x]) pc. wis apal têmênan; di-[x]: 1 dicopot (diuwalake) saka ing tlakupane (êmbanane); 2 dicowok sathithik tmr. buruhan.
copot: kn. 1 uwal (oncat) saka ing anjing-anjingane; 2 rucat, cucul panganggo (sêpatu, sandhal lsp); 3 pocot, dilèrèni saka ing panggawean; di-[x]: 1 diuwalake saka ing anjing-anjingane; 2 dibukak (dirucat) tmr. panganggo, sêpatu
lancip kaya paku dianggo cangkolan ing timang; di-[x]: dilêmbutake, didhêplok nganggo cocoh. II di-[x] êngg: 1 dicacah,
pc: (angot lara) marga mangan panganan sing disirik; kc. cocog.
(cocol): I di-[x] kn. dipangan ing lawa lsp. tmr.
pc. pêpindhan swaraning barang atos kêtaman ing gêgaman.
crangap: pating [x] kn. katon padha mangap; kc. cangap, clangap.
crêthil: pating [x] pc. krasa kaya dicêthili.
crigan: kn. anggar (wadhah kêris ing bangkekan); kc. curiga.
crincing: êngg. kn. trincing.
cringih: pating [x] kn. katon lancip-lancip alandhêp.
wong; dicritani: didongèngi; dicritakake: didongèngake.
said: Kulanuwun para sederek. Kula badhe ndaftar dadi cantrik.
Balas	On 12 Oktober 2010 at 02:22 cantrik bayuaji said: Sampurasun,wilujêng énjing
Balas	On 12 Oktober 2010 at 04:47 Widura said: Sugeng Enjang Ki,
Tangise kok buuaanter …. seperti tangis si TATAG?
Balas	On 12 Oktober 2010 at 05:03 kompor said: Sugeng
iki, angger ono sing nemnbe bebungah, mesthi ono kado istimewa..
Monggo sami2 kagem kasarasanipun Nyi Padmi engkang nembe milad kaping-21..
cantrik liyane opo setuju Pak Lik?…
Balas	On 12 Oktober 2010 at 06:12 P. Satpam said: halah…
pandanalas said: ayo sing iso nyowanke Nimas Padmi neng Pendopo kene, mengko dak suwunke
koq kumowantun ngithik2 Nimas Padmi…(nopo dereng nate ketaman aji Gelap Ngamparipun Ken Padmi ?)
On 12 Oktober 2010 at 10:12 yudha pramana said: hikss, priyayine saka ST
Lho… jebul wes buka gandok 32 tho??? lha wong rontal 31 kemawon dereng sempet disruput. Wes pirang ndino ora sowan padepokan tho yaaaa??? hmmmm
Balas	On 12 Oktober 2010 at 13:19 bancak said: nunut nusul antri
Balas	On 12 Oktober 2010 at 13:20 pandanalas said: Pak Lik Satpam….
monggo dipun tangkledake dumatheng Panembahan…..hikss
Balas	On 12 Oktober 2010 at 13:35 P. Satpam said: Nggih Pak Lik
Biasanipun menawi enjing sambang padepokan, menawi wonten inkang penting langsung ngirim panah sendaren.
Mulai kalau wau mboten wonten suanten panah sendaren.
Balas	On 12 Oktober 2010 at 13:39 pandanalas said: miturut panggraita kulo, ki Ajar mboten pirso nek
tahun…mbok di”bisiki” mawi aji pameling tho Pak Lik
Balas	On 12 Oktober 2010 at 15:55 yudha pramana said: pak SATPAM wedi-an,
pake elmu-ne ki SENO ki…AsPiratif,
AkoModaTif,….,….!!!
teruske ki PLS, ben TiTs cepet metu
Balas	On 12 Oktober 2010 at 20:11 emprith said: sugeng dalu poro kadang,
nenggo 4 jam wekdal tit kok kraos danguu
nderek nampi wulangwurukipun Ki Bayuaji, maturnuwun ki.
Sekedhik ndongeng pengalaman kulo piyambak naliko jaman alit – smp, naliko bapak dereng ngagemi agami Islam, ananging taksih islam kejawen, ateges islam namung nempel ktp lan surah2 Alqur’an namung dados sesebutan naliko gendurenan.
bebahu, ki Arema kados pundi putra njenengan sampun dangan saking DBDnipun? pak Satpam kados pundi kondisi padepokan aman sentosa kerta raharja?Wilayah Tambun taksih sepi saking kegiatan, paling jam 6-an lare sekolah rame tindak teng
at 06:22 emprith said: sugeng enjang poro sesepuh lan poro kadang
monggo kito kawitani dinten niki kanti renaning
amargi mboten maringi bonus, mangkane engkang ulang tahun mboten kerso pinarak Pak Lik…lah wong sowan mboten sowan
Balas	On 13 Oktober 2010 at 09:26 Truno Podang said: Lagi nyamar apa Bu Guru Pami?
Balas	On 13 Oktober 2010 at 09:47 Ken Padmi said: Nyamar Nyai Truni.
Balas	On 13 Oktober 2010 at 10:37 yudha pramana said: Bu….ada KADO buat IBU, 4 buntelan
begitu dapat gembolan dari nGGer Satpam langsung bilang: Mulih ach…
Balas	On 13 Oktober 2010 at 09:28 Truno Podang said: Kok digembol nang sarung. Kuwe gole cincing aja duwur2, mengko manuk podange mabur!
Balas	On 13 Oktober 2010 at 10:32 pandanalas said: sing kagungan Podang khan Panjenengan ki…
yudha pramana said: tregmundur, sing dhuwe treg ra WANI
monggo ki,…diKOMANDO, gandok-e mpun
wektuNE pak SATPAM mbuKA gendhaK ANyaR
Balas	On 13 Oktober 2010 at 15:54 Ken Padmi said: Kakang Gembleh suwe ora katon…
taksih dolanan lendut Jeng…jajannya mana ?….
Balas	On 13 Oktober 2010 at 18:47 pandanalas said: hikss…ditakokno koq yo sing ora ono tho nduk…
Balas	On 13 Oktober 2010 at 17:01 honggopati said: Matur nuwun P. Satpam,
Balas	On 13 Oktober 2010 at 17:32 sI_TolE said: Sugeng sonten.
Matur nuwun sanget, katur dumateng jeng NN ingkang sampun kersa nggembol
Lagu Didi Kempot Ketaman Asmara Lyric Mp3DOWNLOADDeskripsi atau Lyrics Lagu Didi Kempot Ketaman Asmara LyricSaben wayah lingsir wengi
siji ontang-antingé, Putra Mahkota Rudolf, nglalu nalika taun 1889.
Nalika Perang Donya I pecah, Austria-Hongaria sekuthu karo Jerman, nanging tentarané pranyata ora duwé persiapan lan piranti sing cukup. Salah siji panyebabé ya iku sikap Franz Josef sing
Kapatèn 1916Raja HongariaKaisar Austria	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.08, 31 Oktober 2016.
nginep ing Candhi Surawana[1]. Candhi Surawana saiki ana ing kondisi kang ora utuh. namung ing bagéan dasar kang wus dirénovasi.
^ "Candhi Surawana". candhi.pnri.go.id. ^ (id) www.bcandhi.pnri.go.id (
Kawi · Pura Besakih · Prambanan · Pura Bratan · Pura Luhur · Pura Gede Perancak · Candhi Sambisari · Tanah Lot
Pasisiripun nagari Sibolga punika karang-karang ingkang nglojok dhatêng sagantên. Manawi nuju môngsa liburan, kathah têtiyang ingkang sami dhatêng ing ngriku, prêlu mancing kangge ngêngimur manah.
Otot punika manawi taksih dipun angge (nyambut damêl) botên gêrang utawi risak, nanging malah saya agêng saha kiyat, manawi botên kaangge, alit sarta ringkih. Kados ta lêngênipun pandhe punika manawi kapandhing kalihan lêngênipun juru sêrat, mêsthi agêng lêngênipun pandhe. Tiyang ingkang kêrêp macul, nimba, ngangkat-angkat sapiturutipun punika badanipun langkung kiyêng katimbang kalihan tiyang ingkang botên nate nyambut damêl awrat. Kiyênging badan wau adat inggih dados kiyating badan, amargi otot punika kêkiyatan utawi karosan, dados sampun têtela bilih ngebahakên badan punika prêlu sangêt, kados ta: mlampah-mlampah, gimnastik, ulahraga.
Tumrap tiyang sêpuh, mlampah-mlampah punika langkung sae, manawi sampun bêntèr ngangge tudhung utawi payung. Dene dangunipun mlampah-mlampah ±1 jam. Punapa malih tumrap tiyang èstri sae dipun kulinakakên, awit manawi wontên ing griya nyambut damêl linggih kemawon.
Tiyang punika manawi kèndêl, anggènipun ambêgan kintên-kintên kaping 16 samênit, manawi mlajêng anggènipun ambêgan langkung rikat sarta kêrêp, anjalari indhaking hawa ingkang lumêbêt ing badan (paru) [(pa...]
[...ru)] dados pun êrah inggih langkung rêsik. Ebahing badan punika ugi anjalari rikatipun kêtêging jantung, andadosakên kathahing êrah ingkang ngidêri badan.
Rèhning êrah wau ambêkta sarining têtêdhan, dados sadaya peranganing badan inggih botên kêkirangan têdha. Kajawi ingkang sampun kapratelakakên ing nginggil, ebahing badan ugi wontên paedahipun malih, inggih punika anyantêrakên wêdaling kringêt ingkang ugi atêgês santêring wêdalipun dzat-dzat ingkang sampun botên wontên damêlipun wontên ing badan.
Wêdaling dzat wau damêl rêsiking badan, andadosakên indhaking kasarasan, kajawi punika nyaèkakên pangêjuring têtêdhan ingkang wontên ing salêbêting badan ingkang lajêng murugakên eca anggènipun nêdha.
Beda kalihan tiyang ingkang botên nate ngebahakên badanipun, adatipun tiyang ingkang makatên punika lajêng dados kêsèd, lan nyambut damêl sakêdhik kemawon raosipun sampun rêkaos sangêt, mila lajêng asring dados damêlipun tiyang sanès. Dados sajatosipun tiyang kêsèd punika botên margi saking dhasar nanging jalaran saking botên kulina ngebahakên badan. Tiyang ingkang sampun kulina ngebahakên badan punika mêsthi botên sagêd kèndêl, manawi pinuju nganggur têmtu pados-pados punapa ingkang kenging dipun tandangi inggih sakacêpêng-kacêpêngipun. Mênggahing lare, ngebahakên badan punika sampun botên usah dipun iri, amargi watakipun lare punika sampun botên rêmên kèndêl dolanan, plajêngan punika tumrapipun lare sae sangêt dhatêng kasarasanipun.
Tiyang utawi lare ingkang badhe nêmpuh iksamên punika ingkang kathah lajêng botên manah punapa-punapa kajawi namung sinau, punika klintu. Undhagi punika kala-kala inggih kèndêl prêlu ngasah pirantosipun, makatên ugi tiyang sinau punika kala-kala inggih kêdah dipun asah pirantosipun, manawi botên, dangu-dangu mêsthi pêpêr.
Pirantosipun tiyang sinau punika inggih utêk, èngêtan, manawi dipun sêlani kala-kala angebahakên badan, punika utêk prasasat kaasah, amargi lajêng kasêntor ing êrah ingkang ambêkta kêkiyatan enggal, dados pun utêk lajêng sagêd tumandang malih.
Para juru sêrat ingkang adatipun kirang ngebahakên badanipun, kabêkta saking padamêlanipun punika, manawi badhe anjagi sampun ngantos suda kasarasanipun inggih kêdah ingkang kêrêp ngebahakên badanipun, inggih punika manawi sampun bibar nyambut damêl, lajêng mlampah-mlampah utawi dolanan bôngsa ulahraga kados ta: bal-balan, main bolah sapanunggilanipun. Ananging tiyang ngebahakên badan punika botên prayogi yèn wêtêngipun pinuju kothong utawi mêntas nêdha. (Badhe kasambêtan)
Mênggahing sawanganing tiyang, kêrêp sangêt amrangguli tiyang ingkang warninipun sawêg sairib kemawon lajêng amastani plêk ing warni, saya malih tumrap warnining tiyang kêmbar, punika saya botên sagêd ambedakakên. Pangintên ingkang kados makatên punika ugi wontên èmpêripun, nanging manawi dipun taliti yêktos, mokal manawi wujudipun wau botên wontên gèsèhipun, saya malih mênggahing wêwatêkan, tamtu inggih bedanipun, awit mênggahing panggulawênthah lajêng sagêd nuwuhakên rumaganging akal budi ingkang dèrèng tamtu cocog kawontênanipun, saya malih mênggah kawontênaning gêsangipun, punika ugi kawêngku ing kasarasan tuwin sabab, ingkang tumandukipun beda-beda, sampun tamtu kemawon sadaya wau lajêng sagêd ngewahakên dhatêng kawontênaning tiyangipun, nanging prakawis miribing warni tamtu têtêp botên ewah, lêstantun anggènipun nama kêmbar.
Kala rumiyin tiyang kêmbar punika dipun anggêp kados kaelokan, wontênipun makatên, jalaran kala jaman samantên têtiyang dèrèng patos anjajah. Nanging sarêng jaman sapunika, sampun jamanipun sêrat kabar, sabên wontên pawartos ingkang ragi anèh sakêdhik kemawon lajêng waradin dhatêng pundi-pundi, saya tumrap kalawarti ingkang rinêngga ing gambar, sabên wontên lêlampahan utawi kawontênan ingkang anèh, lajêng ngêwrat gambaripun. Kados ta ing dhusun Watubela, Cirêbon, mêntas wontên tiyang gadhah anak kêmbar tiga, kados ing gambar sasisih punika. Kajawi punika ugi kêrêp wontên pawartos ing bab kados makatên.
Sayêktosipun tumraping tiyang padhusunan, limrahipun ingkang mlarat, kêrêp sangêt kawartosakên wontên tiyang gadhah anak kêmbar, nanging awis ingkang sagêd lulus wilujêng. Wontênipun makatên, bokmanawi jalaran saking botên kêcêkaping anggènipun ngopèni, awit ingatasipun tiyang malarat, sawêg ngopèni bayi satunggal kemawon sampun kêtingal anggènipun rêkaos, saya malih manawi ngantos kalih, punika kajawi kèthèr ing bab pangupakara, ugi gêgayutan prakawis sêsêpan, badhe dipun sêsêpi piyambak botên kuwagang, badhe dipun êdhot botên mangrêtos utawi kêkirangan sarananipun, wusana lajêng adhakan manggih sabab.
Beda kalihan kawontênanipun têtiyang ing kitha, kajawi têtiyangipun sagêd tumindak rigên, ugi
gampil sagêd angsal pitulunganing dhoktêr, kados ta ingkang pinanggih ing Batawi, wontên tiyang manak tiga, sadaya sami pinanggih wilujêng, jalaran angsal pitulungan saking budi kamulyan, inggih punika griya sakit ingkang maligi kangge mitulungi tiyang èstri sakit manak utawis lare sakit. Mirid kawontênan wau, saupami tiyang ingkang manak punika botên angsal pitulungan kados makatên, iba rêkaosipun, lan tamtu adhakan manggih sabab tumraping larenipun, awit tiyangipun ingkang gadhah anak punika inggih tiyang limrah ing pakampungan kemawon.
Kosok-wangsul ingkang kenging kangge tôndha saksi, bilih tiyang manak langkung satunggal punika pancèn sanès pandamêl gampil. Rumiyin ing dhusun Tlingsing, bawah Klathèn, wontên tiyang manak sakawan, jalêr tiga èstri satunggal, mirid wujuding lare inggih sami sêgêr-sêgêr. Nanging para maos sagêd anggalih piyambak mênggahing rêkaos tuwin kasusahaning tiyang sêpuhipun, awit tiyang alit ing dhusun wah malarat, kadospundi anggènipun sagêd kêcêkap ngopèni bayi sakawan, wusana sawatawis dintên malih, bayi wau sami ngajal, urut-urutan saking satunggal.
Mirid andharan ing nginggil wau têrang bilih pangupakara bayi ingkang prayogi punika kêdah kêcêkap ing sadayanipun, inggih bôndha pirantos, tuwin ingkang nindakakên têtulung. Dene pitulungan ingkang nama nyêkapi mênggahing tiyang manak, punika botên wontên ingkang kados dhoktêr. Mriksanana gambaring bayi kêmbar tiga ingkang dipun pitulungi ing juru pangupakara ingkang ahli, ing nagari Walandi, kados kenging kangge pasaksèn nuwuhakên piandêling tiyang ingkang dèrèng ngrêtos, awit ing ngriku sagêd sumêrêp, prayogining patrapipun têtulung, tuwin ningali pasêmon antèring lare ingkang dipun pitulungi, jalaran saking kêcêkaping barang pirantosipun. Lan malih sanadyan botên dipun cariyosna panjang, sintên kemawon ingkang mariksani gambar ing nginggil punika, tamtu lajêng tuwuh gagasanipun mênggahing riwilipun tiyang ngupakara bayi. Manawi tiyang sagêd ngraosakên têmêning andharan punika, kados sagêd kêtuwuhan manah nêdya ngatos-atos tuwin anggatosakên dhatêng sawarnining tindak ing bab punika. (Badhe kasambêtan)
Para tiyang tani pasisiran punika, ingkang kathah sami rêmên ngingah ulam ing tambakipun. Ingkang botên gadhah tambak inggih dipun rencangi nyewa-nyewa, sewanipun sabên sataun f 60.- ngantos dumugi f 150.- mawi-mawi wiyar ciyuting tambak. Ulam ingkang dipun ingah wau botên anggêr ulam, ingkang mêsthi ulam bandêng. Jalaran ulam bandêng punika, dados pangasilan agêng. Wontênipun bandêng ing tambak punika sarana dipun cêmplungi anakan bandêng, botên kok tuwuh piyambak kados ulam sanèsipun. Jalaran ulam bandêng punika yèn wontên ing tambak botên sagêd nigan. Asalipun anakan bandêng wau tumbas utawi pados piyambak dhatêng sagantên. Nanging kathah-kathahipun sami tumbas. Jalaran yèn pados piyambak, awis-awis ingkang sagêd nitèni anakan bandêng, awit warni saha wangunipun mèh sami kemawon kalihan anak ulam limrah. Mênggah rêginipun anakan bandêng wau, yèn môngsa kasakawan sèwunipun rêgi f 2.- dumugi f 5.-, yèn kasanga f 7.50 ngantos dumugi f 12.50. Mila rêginipun beda-beda, jalaran yèn môngsa kasakawan tuwuhipun anakan bandêng ing sagantên langkung kathah katimbang yèn môngsa kasanga.
Tambak yèn badhe kacêmplungan adhakan botên kok lajêng kacêmplungakên dhatêng ing têbaning tambak kemawon, kêdah kaipuk rumiyin laminipun kintên-kintên kalih wulan, supados gampil pangrêksanipun. Dene panggenanipun ngipuk ing têngahing tambak ngriku, awit sampun kasadhiyanan balumbangan ingkang saèmpêr kados sumur. Ipukan yèn badhe kacêmplungan anakan bandêng kêdah karêsikan (kakuras) rumiyin, prêlunipun gêsanging anakan wau sampun ngantos kêkathahên ingkang katêdha ing ama bangsanipun ulam, kados ta: lundhu, kêting, cêplèk sasaminipun. Yèn ipukan sampun rêsik, sawêg kenging dipun cêmplungi anakan bandêng wau, saha kêdah katêngga ngantos [nga...]
[...ntos] sawatawis dintên, prêlunipun sampun ngantos katêdha ing pêksi, awit anakan bandêng punika rêmên sangêt kêkrompolan tur ngambang, mila gampil katêdha ing ama.
Anakan yèn wontên ing ipukan sampun watawis sajênthik agêngipun, lajêng kaêculakên dhatêng panggenan ingkang ragi wiyar, inggih punika ingkang kawastanan: panaran. Manawi wontên ing panaran sampun kintên-kintên kalih nyari agêngipun, têrus kenging kaêculakên dhatêng têbaning tambak ngantos saagêngipun.
Bandêng punika limrahipun kapêndhêt (kaparit) manawi sampun umur 7 wulan, wontên ugi ingkang langkung saking samantên, mawi-mawi bêtah lan botênipun ingkang ngingah. Mênggah pêpajênganipun bandêng satunggal racakipun 15 sèn. Dados upami wontên tambak ingkang kacêmplungan wiji bandêng 10,000 ingkang sèwunipun rêgi f 12.50 dumuginipun mêntas ingkang gêsang kantun saprasakawanipun, inggih mêksa taksih bathi. Amung dumugi samantên andharan kula wau. Wasana nyuwun pangapuntên.
Cêlak anggônda bacin, têbih anggônda arum. Ungêl-ungêlan makatên punika anyalokakakên mênggah kawontênaning tiyang mêmitran utawi sadherekan ingkang botên langgêng katrêsnanipun, liripun makatên: yèn pinuju kêmpal utawi cêlak padununganipun tansah asring kêkêrêngan utawi garêjêgan, tur wosing rêmbag botên mêsthi jalaran prakawis ingkang prêlu, dene manawi pêpisahan, ing batos angraosakên kasaenaning mitra utawi sadhèrèkipun wau ingkang lajêng nuwuhakên pikir wêlas saha asih.
Mênggah kawontênan ingkang makatên punika nama sampun limrah dados padataning manungsa, tôndha-yêktinipun ingkang sampun kêtatalan inggih botên kirang, nanging adhakanipun namung pinanggih ing tiyang ingkang dèrèng kêsrambahan nama alus bêbudènipun, awit wontênipun kadadosan ingkang makatên wau mratandhani kasaring budi. Mila awis sangêt wontên tiyang mêmitran utawi sadherekan ingkang kenging kaparibasakakên rênggang gula, kajawi ingkang sampun nunggil pamanggih, jumbuh sêsêrêpanipun utawi nate ngraosakên kêpèpèt sêsarêngan. Malah sawêg ing padhusunan kemawon ugi sampun wontên ungêl-ungêlan makatên: ingatase manungsa kumpulan, yèn sadina rong dina katon rukune, nanging barêng saya lawas mung tansah katon alane, dadi yèn mangkono angur sato kewan: yèn diêmor saya lawas saya rukun.
Kados ingkang kacariyosakên ing nginggil punika [pu...]
[...nika] yêktosipun pancèn botên anggumunakên, awit sadaya wau tuwuhipun botên sanès jalaran kabêkta saking dayaning kamelikan, mila lajêng wontên paribasan: melik anggendhong lali. Saupami manungsa botên darbe manah kamelikan, sampun tamtu botên badhe wontên têtêmbungan: rênggang ing arapêt. Mênggah wujuding manah melikan inggih punika: lumuh kasoran, ngupados unggul, ngupados pokil, eman kalongan, kêmèrèn, tuwin sapanunggilanipun. Pramila dayaning kamelikan kawawa mêdhotakên katrêsnan.Manawi ing jaman sapunika, tumraping tiyang ing golongn têngahan, pêdhoting pamitran punika botên ngêmungakên jalaran saking kamelikan ing bab bôndha, nanging langkung-langkung bab tumindaking kapulitikan, awit pundi ingkang botên nunggil ancas, adhakan lajêng dados crah, sok botên ngèngêti dhatêng kajênging pamitran tuwin kajênging pulitik. Red.
Mênggah ing jaman samangke, melik ingkang agêng sangêt dayanipun punika namung arta, saha gampil sangêt yêktos-yêktosanipun. Cobi yèn katitik saking kawontênaning lêlampahan ing padhusunan, katawising rênggangipun tiyang pawongmitran saya ngegla saha cêtha sangêt, tandhanipun: rumiyin manawi tiyang badhe ngêdêgakên griya cêkap namung dipun saranani nyrayakakên kônca utawi pawongmitranipun tunggil dhusun utawi mônca dhusun sami dhatêng ngriku adêdana bau, tur kanthi eklasing manah, wontênipun ing ngriku namung cêkap sami dipun sugata têtêdhan samurwatipun, ngantos griya wau dados botên kanthi wragad kathah. Nanging kosokwangsulipun ing sapunika botên makatên, yèn tiyang botên sadhiya wragad sacêkapipun, kados ngrêkaos anggènipun badhe ayasa griya, upami badhe sêsambat dhatêng mitra karuh ingkang supados anulungana anggèning ngadêgakên griya wau, kajawi angênggèni larasing subasita inggih ugi nyujanani bokbilih ingkang dipun sambati wau botên kadugi nulungi. Prakawis punika malah botên ngêmungakên ing bab ngêdêgakên griya, sanajan anggarap pasitênipun ugi makatên, cara rumiyin kalihan sapunika sampun kathah kaotipun.
Ingkang kados makatên wau manawi dipun raosakên, ewah-ewahing kawontênanipun punika, mratandhani kirang langgênging katrêsnan, sababipun inggih botên sanès amargi saking melik, awit manawi tiyang têtulung, tamtu botên pikantuk bêrahan. Nanging yèn tiyang ngucap ambêrahakên malah botên usah ngupados tiyang ingkang nandangi, sampun kathah tiyang ingkang nantang piyambak, nawèkakên kagunanipun, ngrêgèni kasagêdanipun, dene ingkang winawas namung murih pikantuka epah. Samantên wujuding kamelikan. Ewasamantên rêhning sadaya wau kabêkta saking lampahing jaman, manungsa inggih taksih kathah ihtiaripun ingkang sagêd anocogi dhatêng larasipun.
disawang saka gisik / nyang ati gawe sumêdhot //
ora beda anane Palih dhèk mau / sing bangêt trêsna ing gusti / mandênge tanpa tumungkul / prau nganti kêthip-kêthip / ora mingsêt saka ngênggon //
ing lakune alun kang mêndhak mandhukul / sok nganti ngagètke ati / awit ketoking parau / yèn katêmpuh ngono kuwi / mak lêb ilang anèng kono //
Palih nganti ngêgèt alok gèr anakku / nanging barêng ketok nuli / muni alon sukur-sukur / karo ngêlus dhadha lirih / dhêging dhadha isih ketok //
saya suwe lakuning parau angslup / mênyang palêngkunging langit / Palih atine kumênyut / isih suwe angêntèni / manawa ing mêngko ketok //
nganti suwe mêksa ora ketok nungul / Palih nuli arêp bali / nanging mêksa pijêr nginguk / sabên malaku sathithik / banjur mak grêg karo mengo //
ing wusana lakune nuli ambacut / eling arêp anggolèki / ing ngêndi ênggoning biyung / nanging anjujug ing ngêndi / Palih rada grago-grago //
satêkaning nagara uwis mèh surup / ing nagara ketok sêpi / sabên ana grênêng krungu / ora liya angrasani / nyang pangeran sing wis bodhol //
ing kalane krungu atine cumlêkut / banjur kèlingan ing gusti / mak mrêbêl êluhe mêtu / lan banjur diêtut tangis / sabawaning sisi
mlaku alon muni kula nuwun / sing duwe panggonan kuwi / jarene prênah sadulur / nanging durung pati ngrêti / êmbuh misan êmbuh mindho //
ora suwe wong sing duwe omah mêtu / angêngakke lawang lirih / karo nyapa sintên niku / kula êkok ragi pangling / môngga ta mlêbêt kemawon //
Palih nuli amangsuli alon anu / kula punika pun Palih / badhe madosi pun biyung / bokmanawi wau mriki / kula ing manah kuwatos //
wong sing duwe omah nyandhak tangan gugup / wis alon-alon dhisik dhi / bênêr mrene simbok mau / nanging mung mampir sêdhelit / banjur atindak mangulon //
lan ing kono ora suwe aku krungu / ana wong sajak priyayi / dhawuh ana kampung-kampung / dhawuhe ya sapa wani / kêtêkan wong tuwa wedok //
lan anake palihan putraning ratu / yèn nganti konangan mêsthi / ukume bakal digantung / iki guluku mêngkirig / wis dhi môngsa bodho kono //
[...dhing] jênêng padha rêbut cukup / ora kok aku ngêmohi / kanggonan sanak sadulur / mung kowe dhewe rak ngrêti / lakon sing kaya mangkono //
dhèk samana lakune saya ngêlangut / ngêndi-êndi ketok sêpi / wis mèh nganti bangun esuk / sêpi wong sing ditakoni / mung ambacut mlaku ngulon //
wise padhang ketok êbun sing marêntul / tètès nyang lêmah nêlêsi / rasane nyang ati têrus / kaya êluhe wong nangis / kang ana mripat ngêcêmbong //
ana pinggir dalan Palih mau wêruh / kono ana omah cilik / gêdhene êmung sagubug / nanging ketok apik grisik / dikubêng banyu gumrojog //
tandurane kabèh ketok lêdhung-lêdhung / wujude menginke ati / ya sapa bae sing wêruh / mêsthi kêwêtu ngruh-ruhi / terong wohe pating greyong //
dhèk nalika Palih wêruh ngono mau / kêwêtu calathu lirih / e e thik sênêng atiku / wujude ngayêmi ati / sanadyan mung lombok terong //
Palih nganti mandhêg karo inguk-inguk / kono ana sing ngruh-ruhi / bok malêbêt mawon bagus / parênga mampir ing ngriki / sampun kok anggalih ewoh //
Palih wêruh uwong sing calathu mau / uwong lanang kaki-kaki / rambute wis putih mabluk / mung kêngkênging awak isih / baune ketok mathekol //
ing dhèk mau nuju lagi bubut-bubut / barêng ana wong ngrasani / bêciking tanduran mau / banjur lèrèn angruh-ruhi / karo angampirke dhokoh //
angadêg nyat ambukak lawang sing nutup / lah ing kono Jaka Palih / atine ya lêga têrus / nuli anuruti mampir / karo acalathu alon //
sangêt nuwun dene panjênêngan purun / ngampirakên kula mriki / wong tuwa mèsêm ngêcêmut / karo ngêdhunake widhig / wusana calathu alon //
anu anggèr inggih namung trimah lowung / yèn kaparêng lêrês ngriki / sukur yèn angsal pitulung / rada kagèt Jaka Palih / dene ngrêti ing pasêmon //
sing mangkono têmêne wis ketok lugu / mungguh wong susah ing ati / ulate uwis kêdumuk / kayadene cluluk muni / ana kaanane kono //
uwong tuwa ambacutke gone clathu / anggèr ing sêmu katawis / manggih ribêd yêktosipun / mila nêntrêmna ing ngriki / dipun manah alon-alon //
mênggah kula yêktosipun sampun atul / saking anitèn-nitèni / jalaran kêrêp kêpranggul / tiyang kêpêtêngan ati / punika kêdah pun êmong //
sampun ta gèr sapunika sampun ngrêmbug / kang prêlu mung kêdah mligi / nêntrêmakên manah sampun / kono kêsêsêgên Palih / nginggihi kanthi sumêdhot //
Garèng : Mara, Truk, saiki caritakna lêlakonmu ana ing Surakarta, anggonmu sênêng-sênêng lan anggonmu palêsir-palêsir ing kana.
Petruk : Tumêkane ing Surakarta, sing tak jujug dalême sawijining dhoktêr, têtêpunganaku nalikane aku isih jumênêng dadi Sang Hyang Baruna.
Garèng : Wah, kok ana èmpêre, yèn kowe isih rada sanak karo Nyai Rara Kidul. Lho, Sang Hyang Baruna kuwi rak ratuning sagara, ta. Anggonku ngarani mèmpêr kuwi, awit saka dening wujudmu, utawa manèh irungmu, kaya-kaya iya sausap bae nèk dipadhakake karo iwak layur utawa cucut.
Petruk : Lho, panampamu kok banjur kayadene pêmoyok mêngkono, aku olèh jênêng Sang Hyang Baruna, kuwi jênêng kaurmatan, dudu jênêng pêpoyokan, jalaran kala samana aku dipasrahi pagawean ngukur, sing dak ukur sagara, mulane aku banjur kêtêlah jênêng raja laut.
Garèng : Nèk mêngkono kowe kuwi biyèn wis tau dadi
padha karo aku, aku iya wis tau dadi mantri ukur, malah sok ngukuri dalan-dalan, pirantining ukur têkên karo bathok.
Petruk : Yah, kuwi rak pagaweane wong ngêmis. Wis, saiki rungokna, dak caritani lêlakonku ana ing Surakarta. Ing ngarêp wis dak kandhakake, yèn tumêkane ing Surakarta sing tak jujug dalême têtêpunganaku dhèk biyèn, kang jumênêng dhoktêr ana ing kono. Ing sarèhning panjênêngane wis lawas ora kêtêmu karo aku, sajake bungah bangêt dak sowani. Mulane aku iya diurmati sakayange têmênan, lagi anu aku wis kôndha, yèn Surakarta kuwi nagara karajan, mulane solah-tingkah utawa manèh basaku iya tak ati-ati bangêt. Kanggo ambuktèkake, yèn ana ing kono aku prasasat wis mrungsungi dadi wong Sala cêkèk, ing kene tak tirokne rêrêmbuganaku karo sing kagungan dalêm. Môngga dhi Petruk, lênggah, lênggah, sampun dangu botên pinanggih, punapa sami sugêng,
makatên ugi ingkang rayi punapa inggih sugêng, samangke putra sampun pintên, ngasta damêl punapa, dalêm wontên pundi. Didangu
urut kaya kêpriye pandangune, iya iku mêngkene: Ênjih. Anggènipun botên pinanggih kados sampun sajinah taun. Pangèstu panjênêngan kêra-kêra inggih wilujêng. Kêng rayi bokipun Kamprèt samangke malah ginuk-ginuk sangêt, dintên-dintên damêlipun namung kêmpas-kêmpus, sabab saking sugihipun gajih, dene yoga lôngka, sanadyan cêpetha-cêpethe pangkat kula inggih nama jurnalis, mênggah dunung kula wontên ing Batawi, nanging wontên ing nglêbêt kampung, angèl pados-padosanipun. Mara, apa ora luwês, tur aku ngatonake bangêt asorku. Dadi aku wis nêtêpi apa mêsthine, yaiku unggah-ungguhe andhap-asor, basane malêpês.
caritakna nyang aku, nèk bisa tumuli tak owahane, sapa wêruh nèk têmbe buri aku bisa olèh dhêklomah dhoktor ing bab basa Jawa, sabab saiki ing pamulangan luhur nagara Walônda wis dianakake pranatan, kang ngidini wong mônca kang umure wis luwih saka 30 taun, mèlu sinau nyampurnakake salah sawijining pangajaran, ora susah dhêdhasar pamulangan têngahan, kang ing têmbe burine bisa tômpa ganjaran titêl: dhoktor.
Garèng : Ora mung dhoktor bae, malah nèk kabênêr bisa olèh titêl: propsor, anggêre kowe gêlêm ngowahi cacade sing sathithik bangêt mau, yaiku 1e. ênjih kuwi kaya-kaya dudu basa Sala, nèk basa gajêge mung: inggih bae. 2e. sajinah kuwi basane bakul, upamane: tuku sajinah olèh peling siji, 3e. wangsulanamu: kêra-kêra inggih wilujêng, kuwi sajak ngatonake kakuranganamu, seje prakara yèn omongmu gêguyon, kuwi ya ora dadi ngapa, 4e. aturmu ing bab lêmuning bojomu, ingatase matur karo priyayi sêpuh, kuwi aran ora duga-duga, 5e. têmbung yoga kuwi bênêr têmbung Jawa, nanging ing Surakarta ora tau kanggo, kanggone ana ing Jawa Wetan, kaya ta mêngkene: arèk i... ka, yogane loro. 6e. aturmu: sanadyan cêpetha-cêpethe nanging apangkat jurnalis, kuwi kowe ngatonake kadrajatanmu, kang mêngkono mau nuduhake: kêmlungkung lan gumêdhemu. 7e. anggonmu [anggo...]
[...nmu] ngandhakake, yèn omahmu ana ing sajroning kampung lan angèl golèk-golèkane, kuwi sajake anduwèni pikiran: nyirik nyang tamu, kang mêngkene kuwi kêna diarani: wong ora lumrah.
Petruk : Lho, lho, onggaleke ane, jarene cacade mung sathithik, jêbul andrèjès kaya ilêr mêngkono. Ora ana sing bênêr siji-sijia.
Garèng :Têmbung ônggaleke kuwi iya dudu basa Surakarta, nanging prungsungane têmbung Lônda ongelukkig.
Petruk : Wis, wis, kabèh-kabèh kok banjur
Wontên pawartos, benjing wêkasaning wulan Juni ngajêng punika, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral badhe têdhak dhatêng Biliton, kintên-kintên wontên ing tanggal 20 utawi 22.
Wontên dhawuh undhang ngewahi wancining lênggah parêpatan ing rêpat kawula, inggih punika parêpatan sakawit wontên ing tanggal 15 Juni dumugi 15 Sèptèmbêr. Parêpatan ingkang kaping kalih kaping 10 Januari dumugi 20 Pèbruari.
Ing kabudidayan Gunungmalayu, Sumatra, ing salêbêtipun pitung minggu Tuwan W. Schiltknocht nyanjata sima 3 iji. Ing bab punika andadosakên bingahipun têtiyang ing ngriku, amargi sampun sawatawis wulan ing bawah ngriku wontên tiyang 10 sami dipun têmpuh ing sima.
Lulus kandhidhat iksamên bagian kapisan ing pamulangan luhur pangadilan, Radèn Sunarka.
Benjing tanggal 19 tuwin 20 wulan punika, pakêmpalan P.N.I. badhe ngawontênakên konggrès wontên ing Wèltêprèdhên tanggal 19 badhe ngrêmbag: ngawontênakên propagandhah dhatêng sajawining tanah Jawi, dening Mistêr Ali Sastraamijaya. Pakêmpalan kopêrasi, dening Mistêr Sunarya, tuwin bab pakêmpalan tani tuwin pakêmpalan nyambut damêl, dening Insinyur Sukarna. Tanggal 20 badhe ngrêmbag pêrgêrakan kabangsan Indhonesiah, dening Mistêr Suyudi. Anglawan lintah dharat, dening Mistêr Sartana, tuwin bab pindhahan rakyat, dening Insinyur Sukarna.
Lulus iksamên dhoktêr Indhia ing Nias Tuwan Sukimin Digdadiarja.
Wontên pawartos, pambikakipun sêtatsiun Batawi katêtêpakên wontên ing wulan Oktobêr ngajêng punika. Ing sadèrèngipun namung badhe kangge sêpur saking Wèltêprèdhên, Kêmayoran tuwin Tanjungpriuk wongsal-wangsul. Ing tanggalipun sadasa kabikak malih kangge sêpur saking Bantên wongsal-wangsul. Ing wêkasaning wulan Sèptèmbêr kantor-kantor S.S. ing molênplit dipun pindhah kadèkèk ing lotènging sêtatsiun enggal.
Barang-barang kagunan dêdamêlanipun tiyang siti ingkang kapitontonakên wontên ing museum ing Batawi ingkang gêgayutan kalihan konggrès, badhe kabikak tumrap umum, wontên ing tanggal 12 dumugi 20 wulan punika.
Kados ingkang sampun kawartosakên ing Kajawèn kêpêngkêr, kapal pamulangan Siyêm nama Bali sampun dumugi ing Tanjungpriuk, cacahing murid wontên 16. wontênipun ing Tanjungpriuk botên kanthi pakurmatan kados nalika wontên ing Surabaya.
Kawartosakên bilih Gupêrnur Surakarta paduka Tuwan M.B. van der Jagt dipun bêdhèl padharanipun wontên ing Magêlang, jalaran gêrah, ing sapunika pinanggih botên kirang satunggal punapa.
Lulus iksamên dhoktêr Indhia bagian kapisan ing Nias, Tuwan Kuslan asli
jendral Walandi ing Tiongkok, ing Siyanghai wontên Walandi nama A. Burk. Tilas administratir kabudidayan Batanghari, Jambi, dipun tahan prakawis nyalingkuhakên arta f 10.000.
Miturut pawartos taunan saking pakêmpalan Anti-Woeker ing Bandhung, ing taun kapêngkêr gunggunging ingkang angsal sêsulang tuwin pitulungan ing bab sambutan, wontên tiyang 246. Tiyang samantên wau ingkang bôngsa Eropah mèh sapalih, ingkang 54 manggèn ing sanès-sanès panggenan. Ing sakawit ancasing pakêmpalan namung badhe mitulungi têtiyang ingkang nunggil nagari kemawon, lan sasagêd-sagêd ugi badhe mitulungi têtiyang ing sanès panggenan.
Sampun sawatawis dintên wontên kapal nama Susser bidhal saking Sêmarang badhe dhatêng Nieuw-Zeeland, nanging sarêng sampun watawis 1 1/2 jam, kapal wau wangsul, amargi kêbêsmèn ing
dhatêng Bahrawa, prêlu mriksa Gusti Muhamad Hèrucakra aliyas Albert Dietz. Gusti Hèru wau kadosdene tiyang ingkang sakalangkung elok, sagêd mêca bêgja cilakaning tiyang. Wontênipun dipun priksa, jalaran kadakwa prakawis apus. Mirid pakulitanipun tuwin nama, têtela bilih bôngsa Eropah, ewadene angakên manawi bôngsa Jawi utawi Mênadho, nanging botên sagêd dhatêng basanipun. Wontênipun ing ngriku piyambakipun gadhah daya dipun ajrihi ing tiyang, têtiyang ing kanan keringipun ngriku sami munjung têtêdhan tuwin ngêsrahakên bau, nyambut damêl wontên ing panggenanipun. Sarêng kagledhah ing griya tuwin pêthi agêng, pinanggih tumbak tuwin dhuwung kathah, pêdhang sawatawis, sanjata satunggal tuwin rêpolpêr satunggal, punapa malih gudhang isi dêdamêl sawatawis. Pangakênipun Cakra, barang-barang wau gadhahanipun ingkang èstri. Sarêng dipun galedhah, ing badanipun pinanggih dhuwung alit, kakintên bilih dhuwung wau ingkang nuwuhakên piandêl warni-warni. Wusana Hèrucakra lajêng dipun tahan badhe kapriksa prakawisipun.
Ing salêbêting kapal Tjisondari ingkang pangkat saking Tanjungpriuk kala tanggal kaping 24 wulan kêpêngkêr, pinanggih wontên kopêr botên kantênan ingkang gadhah. Sarêng dipun alurakên sarana tèlêgram, barang wau gadhahanipun Tuwan Oij Eng Tjang ingkang kapancal botên numpak kapal. Barang lajêng
kasarasan, ing bab pandadaran asistèn apotèkêr badhe dipun wontênakên ing Wèltêprèdhên benjing salêbêtipun wulan Juli ngajêng. Sintên ingkang badhe tumut dipun dadar supados ngaturakên paturan dhatêng pangagênging pakaryan kasarasan kawrat ing sêrat mawi sègêl. Akir-akiripun wontên ing tanggal 1 Juni, sêrat wau sampun nadumudumugi. ing pangagêng pakaryan
ing sêrat anggêr umum, ingkang mêdhar sabda Tuwan Suryapranata. Sarèhning tansah dipun èngêtakên ing pulisi, rêmbaging ngakathah lajêng dipun bibarakên, saha botên narimahakên. Pakêmpalan P.S.I. tuwin Pasundhan ugi gadhah panêdha supados namanipun tumut
wontên margi papagan lan grobag oto dados sêlip malêbêt ing jurang. Rahayu botên wontên ingkang tiwas, namung sopir utêkipun kontrag.
Tuwan Sr. Mangunjaya, ing Bandhung. Mugi sampun andadosakên cuwaning panggalih, karangan panjênêngan bab tataning salakirabi botên kapacak, amargi rêmbag bab wau sampun kêkêrêpên kapacak ing Kajawèn, ing sapunika kajugag. Dados panjurung bab punika sampun botên kapacak malih.
Tuwan M.J. Disam. Karangan panjênêngan kalih bab sami botên kapacak, bab ingkang satunggal sampun nate kapacak ing Kajawèn, karanganipun prayantun ahli, dene satunggalipun sanadyan sae, nanging tumrapipun ing jaman sapunika kathah ingkang botên condhong.
Wiwit mirêng wartos bilih papah badhe tindak prêlop dhatêng nagari Walandi rumiyin punika.
O, dadi kowe kuwi mèri, ta.
Yèn mèri... botên, nanging nalôngsa, lajêng rumaos: hêm, makatên raosipun dados
kowe, aja kokira yèn dara tuwan lan dara nyonyah kurang trêsna marang kowe, iku ora. Aku nêksèni: katrêsnane dara tuwan lan dara nyonyah marang kowe gêdhe têmênan, kowe wêruh dhewe, wis ana dhuwit pira bae kang kanggo mragadi kowe sajroning kowe sêkolah. Jajal pikirên, nalika kowe lara, dhuwit pira bae kang kawêtokake dara tuwan kanggo mragadi, aku wêruh dhewe, rèkêning saka dhoktêr bae rong atus sèkêt rupiyah, durung rèkêning saka hotèl. Coba, saupama dara tuwan ora trêsna marang kowe masa karsa anyôngga kabèh iku mau.
Lêrês, kula ugi mangrêtos bilih katrêsnanipun papah kalihan mamah dhatêng kula pancèn agêng sangêt. Ingkang dados gêlaning manah kula, dene kula botên dipun jak.
ora bot-botên nindakake kabêcikan, iya marang kowe, iya marang prakara liyane. Dene mungguh ênggone ninggal prêlop marang kowe dak anggêp dudu apa-apa, dudu dosa, dudu kaluputan, iya dak anggêp ora kêna kanggo wêwaton nyuda marang kautamane. Malah saka panêmuku, Di, tumrap kowe wajib tansah bungah, dene uripmu kinacèk karo bocah kang akèh-akèh, pira bae bocah kang padha nêmahi sangsara, ewasamono ora ana kang nêmu bêgja kaya kowe, dipupu wong sugih kang ambêg wêlasan.
Atmadi botên wicantên malih, jalaran lajêng nangis sêsênggrukan, luhipun daleweran. Sumêrêp kawontênanipun Atmadi kados makatên wau Bok Sura angraos wêlas, sêdyanipun badhe anglipur, nanging kapêksa botên sagêd mêdal, namung ngondhok-ondhok, mripatipun akaca-kaca kêdah nangis piyambak, dados tiyang kêkalih wau lajêng sami kèndêl-kèndêlan kemawon ngantos dangu. Sakèndêlipun nangis, Atmadi wicantên: Punapa ngantos sapriki êmbok dèrèng pikantuk katrangan mênggah têgêsipun lètêr Dj. S. rumiyin punika.
Bok Sura mangsuli: Durung. O, dadi kowe isih anggagas, ta marang lètêr iku.
Taksih, malah saya dangu saya sangêt panggagas kula dhatêng bab wau, langkung sangêt malih wiwit kula tampi wartos bab anggènipun papah badhe prêlop dhatêng nagari Walandi rumiyin punika.
Kados ingkang sampun kula aturakên wau, amargi kula botên kaajak dhatêng nagari Walandi, kula rumaos dipun damêl beda katimbang kalihan Prang tuwin Idhah, dados manah ngraos nalôngsa, wasananipun lajêng tuwuh kapengin pinanggih kalihan tiyang sêpuh kula piyambak. Kados rumiyin sampun nate karêmbag, sagêd ugi tiyang sêpuh kula... Dj. S. wau.
Bisa uga, nanging isih urip apa ora... ora gênah.
Sarèhning botên gênah punapa botên prayogi dipun padosi wiwit sapunika.
Ora prayoga, awit ora ana lêre sathithik-thithika, paribasane wis kapatèn obor babar-pisan, mokal saupama katêmua. Mulane saka panimbangku, sing prêlu kowe ing saiki nêmênana olèhmu sêkolah, mumpung ana kang mragadi, supaya ing têmbe bisa kapenak uripmu, bisa golèk sandhang pangan kanthi gampang, prakara anggolèki wong tuwa cukup mung disambi-sambi bae, puluh diprêlokna wong ora gênah arane, ora gênah padunungane, tur ora cêtha apa isih urip apa ora. Saupama diprêlokake, aku kuwatir gèk wis ora ana, saupama kalakon kaya mangkono wis mêsthi banjur kapitunan mrana-mrene, wong tuwan ora katêmu... pasinaon ora tutug.
Kajawi ingkang kasêbut ing nginggil, taksih kathah malih prakawis ingkang dipun rêmbag dening Bok Sura tuwin Atmadi wau, cêkaking cariyos, enjingipun Bok Sura kalihan Atmadi nilar kitha Batawi wangsul dhatêng Bandhung, wontên Bandhung nyipêng sadalu, enjingipun dhatêng Ngayogya lan enjingipun malih têrus dhatêng Sêmarang.
Kala dumugi ing Sêmarang, manahipun Atmadi saya ngraos prihatos, [prih...]
[...atos,] jalaran lajêng gadhah raos kados gêsang piyambakan, mila makatên awit ing samangke sampun botên gadhah kônca dolanan malih, Prang kalihan Idhah sami dhatêng nagari Walandi. Karêl kalihan Lisê ugi sampun kesah, malah anggènipun kesah sampun ngrumiyini sataun saking kesahipun Prang kalihan Idhah wau. Mila inggih mèmpêr kemawon bilih ing wêkdal samantên panggagasipun Atmadi dhatêng lètêr Dj. S. sangsaya sangêt, ngungkuli kalihan ing wau-waunipun.
Ing satunggalipun dintên, Atmadi linggih anyêkukruk piyambakan wontên undhak-undhakanipun èmpèr ngajêng, kalihan maos buku ngadhang upas pos ingkang ngidêrakên sêrat. Wontênipun Atmadi ngadhang upas pos amargi gadhah pangajêng-ajêng tampi sêrat saking Prang, mila makatên awit kala badhe bidhal dhatêng nagari Walandi Prang janji badhe enggal akintun sêrat. Atmadi pitados bilih Prang botên badhe nyidrani prajanjinipun. Ing dintên wau kaetang sampun lêt tigang wulan saking angkatipun Prang, ewadene pangajêng-ajêngipun taksih mantêp.
Jam satêngah nêm langkung gangsal mênit tiyang ingkang dipun ajêng-ajêng dening Atmadi dhatêng, Atmadi enggal ngadêg mêthukakên, atakèn têmbungipun: Ana layang.
Upas pos mangsuli kalihan ambikak tasipun: Ana, malah rada akèh.
Êmbuh, iya. Kaya-kaya kok ya ana.
Anggènipun milihi upas pos sampun rampung, sadaya kaulungakên dhatêng Atmadi, sêrat kabar kalih iji, kartu pos kalih tuwin sêrat limrah tiga iji, sêrat têtiga wau wontên satunggal ingkang saking nagari Walandi, adrèsipun dhatêng Atmadi. Nitik saking apsèndhêripun têtela bilih sêrat punika saking Prang, ungêlipun apsèndhêr wau makatên: Afz. F. Heldering - Janskerkhof 32 - Utrecht - Holland. Atmadi botên sarantos, sasampunipun nyèlèhakên sêrat sanès-sanèsipun ing meja, sêrat wau enggal kabikak, dipun waos ing batos ungêlipun makatên:
Atmadi, aja pisan dadi atimu, dene nganti rada suwe aku ora enggal-enggal kirim layang marang kowe, kaya kang dadi prajanjiku nalika ana Batawi biyèn kae. Nanging, Di, dadia ing sumurupmu, kang mangkono mau ora marga kasêmbranaku, nanging marga saka ana sabab liyane, yaiku: satêkaku ing nagara Lônda aku kacandhak lara nganti sawatara dina, nganti dadi jalaraning ênggonku ora nêtêpi janji kang wis dak lairake ana ing ngarêpmu, ora liwat mung pangapuramu kang dak jaluk.
Nalika laraku wis mari, aku diajak papah tilik para sanak sadulur kang ana ing Amstêrdham, ing Dhên Hah, ing Anwèrpên lan ing Rotêrdham. Kajaba saka iku uga diajak plêsir mênyang Dhên Hèldhêr lan mênyang panggonan liya-liyane. Ing sadurunge mangkat aku pancèn wis mrêlokake kirim layang mênyang kowe, nanging nalika aku bali layang mau tinêmu
wis dakarani cêtha isih dianggêp kurang têrang dening punggawa pos, mungguh adrès mau unine mangkene:
Marang sadulur Atmadi, p/a Tuwan Hèldhêring, ing Sêmarang.
Nalika adrès mau dak pirsakake marang bapak nyuwun supaya katêdahna apa kang dadi kêkurangane, ngandikane pancèn nyata yèn adrès kang mangkono kuwi kurang cêtha, ana prakara loro kang prêlu bangêt, nanging ora dak tulis, kang anjalari adrès mau kurang gênah, yaiku: kang sapisan: purnam lan pangkate uga ora dak pratelakake, kang kapindho: ora dak gênahake yèn Sêmarang iku ana ing tanah Jawa. Aku ngrasa luput, mulane saiki olèhku gawe adrès dak gawe titi
nagara Walônda, iya apa ora. Coba dak critakake, nanging mung ringkêsan, ora bisa dawa, jalaran ora ana papane.
Nagara Lônda luwih rame tinimbang karo tanah Jawa, kutha kang dak ênggoni uga luwih rame tinimbang karo Batawi, êmbuh... tikêl pira, aku ora
kang tinêmu ing Batawi mau sirna, ing nagara Lônda gêdhong-gêdhong kang luwih gêdhe lan luwih bêcik tinimbang karo kang wis dak dêlêng ing Batawi akèh bangêt, patamanan kang luwih asri mangkono uga, iya sapirang-pirang, dene tumrap kèhing têtunggangan... wis aja takon manèh.
Mungguh kaanane kutha-kutha kang wis dak dêlêng, Di, uga bakal dak critakake kaya ing ngisor iki. (Badhe
kabar punika ing dalêm tigang wulan... f 1.50, bayaranipun kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3 wulan.
Ing nginggil punika gambaripun rêdi Gajah Mungkur ing bawah Pamalang. Wontênipun nama makatên, awit wujuding rêdi sairip kados gajah mungkur, dene kêtingalipun ing gambar punika dipun tingali saking ngiringan, pucaking rêdi ingkang sisih têngên kalêrês sirah.
Sabên tiyang mêsthi sampun sami sumêrêp prêlunipun adus, inggih punika supados rêsik badanipun. Badan punika tansah angêdalakên dzat-dzat ingkang tumrap badan sampun botên wontên paedahipun. Dene marginipun warni-warni, kados ta: sarana napas (ambêgan) utawi mêdal kulit. Kulit punika kêbak bolongan alit-alit ingkang minôngka dados cangkêmipun pipa alit-alit ingkang gandhèng kalihan margi êrah. Saking alitipun bolongan wau ngantos botên kasat mata. Kulit sawiyaripun arta tangsulan punika cangkêmipun botên kirang saking satus. Pipa-pipa wau dados margining toya ingkang ambucal rêrêgêd saking salêbêting badan, punika têrus tumindak tanpa mawi kèndêl. Inggih toya wau punika ingkang dipun wastani kringêt. Manawi kita nyambut damêl awrat, wêdaling kringêt saya dêrês. Badan punika anggènipun ngêdalakên kringêt, ing sadintên-dintênipun kintên-kintên satunggal gêlas agêng. Toya kringêt punika ngandhut rêrêgêd ingkang botên sae tumrapipun badan. Manawi botên sagêd mêdal sagêd dados wisa, mila kêdah mêdal. Dene marginipun inggih bolongan alit-alit wau. Awit saking punika kêdah kajagi supados cangkêm-cangkêm wau tansah mênga, panjaginipun sarana dipun rêsiki, amargi manawi rêgêd sagêd buntu. Mênggah rêrêgêdipun wau aslinipun kajawi kabêkta ing kringêt saking salêbêting badan, ugi saking jawi inggih punika saking blêdug utawi saking sêsenggolan barang rêgêd, mila sadaya barang ingkang magêpokan kalihan badan kados ta pangangge, bantal, lan sapanunggilanipun, kêdah tansah rêsik. Rêrêgêd ingkang tumèmplèk ing kulit punika sagêd malêbêt ing badan sarana cangkêm-cangkêm wau.
Para prayantun sampun sami priksa, bilih jampi punika panganggenipun wontên ingkang namung sarana kaborèhakên utawi kablonyokakên ing badan, ewadene dayanipun inggih sagêd [sa...]
[...gêd] dumugi ing salêbêting badan, punika mratandhakakên manawi sarinipun lumêbêt ing badan. Lumêbêtipun wau botên sanès inggih mêdal ing cangkêm-cangkêm wau.
Lare alit ingkang krêminên punika jalaran badanipun kalêbêtan krêmi. Mlêbêtipun mêdal ing cangkêm katut ing têtêdhan, nanging punika ragi lôngka, dene ingkang kêrêp lare punika jalaran asring brangkangan utawi gramahan dhatêng pundi-pundi botên prêduli panggenan rêgêd, lan manawi angsal punapa-punapa adatipun lajêng kaêmplok.
Ananging sanadyan botêna mêdal ing cangkêming lare, wiji krêmi punika inggih sagêd malêbêt mêdal ing kulit. Mila tiyang momong lare punika kêdah ingkang prayitna, sampun ngantos lare punika blasakan ing panggenan ingkang rêgêd. Kajawi punika panggenanipun inggih kajagia murih rêsikipun. Ngêmplok tangan utawi ngêmut dariji punika supados kaawisana, amargi tangan punika mêsthi kangge anggêpok punapa-punapa, punapa malih tanganing lare.
Tuladha kalih pisan kasêbut ing nginggil, inggih punika namung kangge mêwahi katrangan bilih:
2. Bolongan wau dados margi pambucaling rêrêgêd, nanging ugi sagêd dados margi mlêbêting wiji sêsakit saking jawi.
Awit saking punika, adus punika prêlu. Kajawi murih ajêg wêdaling rêrêgêd saking saubênging badan, ugi ngicalakên rêrêgêd ingkang wontên ing jawi. Kajawi punika asrêping toya punika adamêl sêgêring badan.
Tiyang adus punika manawi botên alangan ingkang prêlu kêdah sabên dintên, lare utawi tiyang sêpuh inggih sami kemawon.
Adus enjing-enjing punika adamêl sêgêring badan, sontên kangge ngrêsiki tuwin nyuda bêntèring badan dening mêntas anyambut damêl utawi saking bêntèring sontên, namung adus mêntas bibar nêdha punika botên prayogi tumrap kasarasan.
Toya kangge adus punika kêdah rêsik, sarta bêning. Toya buthêk punika asring wontên cacingipun utawi rêrêgêd sanèsipun ingkang botên katingal.
Bibar adus badan kêdah dipun kêsat mawi andhuk utawi barang sanèsipun, tumrap tiyang neneman ngangge toya asrêp punika prayogi sangêt, nanging manawi sabibaripun adus badanipun taksih kraos asrêp kemawon inggih prayogi adus malih mawi toya angêt.
Tiyang ingkang mêntas sakit bêntèr utawi sakit wêtêng (dysenterie) manawi enggal-enggal lajêng adus mawi toya asrêp adat lajêng kambuh (kumat), mila sadèrèngipun saras babarpisan kêdah adus mawi toya angêt. Tumrap tiyang sawêg sakit, adus punika botên prayogi, kajawi manawi angsal palilah saking dhoktêr.
Dene yèn murih ragi sêgêr badanipun, cêkap raup utawi awak-awak utawi sibin toya angêt. (Badhe kasambêtan)
Punapa prêlunipun rajakaya ingkang badhe kapragad saha ulamipun kapriksa.
Para sadhèrèk kula ingkang dèrèng jêmbar sêsêrêpanipun, ingkang kathah-kathah dèrèng mangrêtos dhatêng kajêngipun rajakaya kapragad tuwin ulamipun kêdah kapriksa rumiyin.
Dene kajêngipun anjagi supados tiyang-tiyang ingkang sami nêdha ulam daging sagêd pikantuk têtêdhan ingkang sae saha saras, supados botên kenging sêsakit nular, utawi ulam daging ingkang ngêndêmi, jalaran saking nêdha:
1. ulam daginging rajakaya ingkang ngandhut sêsakit, saha sêsakitipun wau ugi sagêd nular dhatêng manungsa.
2. ulam daging ingkang mawa wisa wijining sêsakit.
3. ulam daging ingkang bosok jalaran saking sakit utawi wayu.
4. ulam daging mawa kewan ingkang sagêd anjalari sakit.
Saking pamanggihipun bôngsa wasis, sadaya sêsakit ingkang sagêd nular punika wontên wijinipun, inggih punika barang lêmbat sangêt, botên kasat mata, sagêdipun katingal yèn mawi pirantos kaca praksana. Dene dumadosipun saking bangsaning kewan, lan saking têtuwuhan. Wontên malih ingkang babarpisan botên katingal sanajan kapriksa mawi kaca praksana.
Sêsakit kewan ingkang sagêd nular dhatêng manungsa punika kathah tunggilipun, kangge tuladha ing bab 1 supados gampilipun sarta sampun kathah ingkang nyumêrêpi inggih punika sêsakit rajakaya (ingkang kathah lêmbu) tuberculose.
Wijining sêsakit wau, ugi sagêd anjalari sakiting manungsa, kawastanan tuberculose utawi tiyang Jawi mastani kêmatus, inggih punika sakit ingkang dangu (nglayung) badanipun saya kêra, yèn dalu kraos bêntèr, watuk, yèn sangêt ngantos mutah êrah lan sapanunggilanipun.
Lêmbu ingkang sakit makatên tôndha-tandhanipun ugi badan saya kêra, watuk, mèncrèt, miturut pundi peranganing badan ingkang kathukulan sêsakit. Ingkang adhakan sarta subur gêsangipun inggih punika ing kêbuk, pramila tôndha ingkang enggal katingal saking watuk.
Yèn wijining sêsakit wau lumêbêtipun ing badaning lêmbu katut têtêdhan, ingkang kathukulan rumiyin ing usus. Manawi badaning lêmbu kirang pirantos ingkang sagêd nanggulangi wijining sêsakit, wontên ing ngriku lajêng saya kathah, tangkar-tumangkar mahanani korèng ingkang mindhak wiyar sarta kathahipun, dangu-dangu mêsthinipun wijining sêsakit wau katut ilining êrah, ingkang wusananipun wradin ing badan sakojur. Wontên ing sanèsing peranganing badan kados ta: ing kêbuk, limpa, ginjêl, manah, kapur, balung, planjêr, mèh sadaya pirantosing badan sagêd kataman sêsakit wau, lajêng thukul malih, ngorèng ngêdalakên nanah, ingkang rêrêgêdipun ugi mlêbêt saha katut ing êrah. Dados ulaming lêmbu ingkang sakit makatên manawi katêdha dening manungsa tamtu nguwatosakên, awit sampun ngêmu wijining sêsakit wau.
Katrangan bab 2 ing bab 1 sampun kacêthakakên yèn wijining sêsakit punika wontên ing badaning lêmbu katut ilining êrah sagêd wradin ing badan sakojur, sarta tangar-tumangkar mindhak kathahipun. Nalikanipun tangkar-tumangkar wau kanthi angêdalakên wisa inggih punika ingkang anjalari kewan lajêng sakit, awit pirantosing badani prêlu-prêlu sami kenging wisa, punapa malih êrahipun, pramila badaning kewan lajêng bêntèr.
Kajawi katrangan ing nginggil, wontên malih upami, inggih punika sêsakiting kewan èstri ing wadhah anak. Manawi wontên rajakaya èstri manak, môngka ari-arinipun kantun ing nglêbêt botên sagêd mêdal, punika wontên ing ngriku enggal bosok, dene wisaning bosokan wau lajêng lumêbêt katut ilining êrah wasana wradin ing badan sakojur, kadadosanipun ugi kados ingkang kasêbut ing nginggil. Dados sampun têtela yèn daginging kewan ingkang makatên sampun mawa wisa, manawi katêdha ing tiyang môngka wadhukipun botên tahan tamtu lajêng mutah-mutah, mèncrèt, jimpe, mumêt, ngêlu sarta yèn botên kalêrêsan sagêd anjalari tiwas.
Katrangan bab 3 miturut pamanggihipun bôngsa wasis, daging ingkang bosok punika amargi ing ngriku kalêbêtan rottingsbacterien dene aslinipun saking rêrêgêd, pramila ulam daging ingkang kawadhahan wadhah ingkang rêgêd, manawi kacêpêng mawi tangan ingkang botên rêsik lan kairis mawi lading ingkang rêgêd, enggal bosokipun. Rottings bacterien wau wontên ing ngriku tangkar-tumangkar sarta ugi ngêdalakên wisa, saya gampil malih tangkar-tumangkaripun yèn wontên ing ulam dhasar sampun sakit, utawi ing papan ingkang hawanipun ngêmu toya lan bêntèr.
Ing salêbêting usus ugi kathah rottingsbacterien-nipun, manawi kewan wau pêjah rottingsbacterien wau wradin ing badan, inggih punika sababipun kewan pêjah enggal mambêt lan ulamipun enggal bosok. Ulam makatên wau sadaya yèn katêdha ing manungsa kadadosanipun ugi kados ingkang sampun kacêtha ing bab 2.
Katrangan bab 4 kangge tuladha inggih punika: cacing pita. Saupami wontên tiyang ususipun isi cacing pita, cacing pita wau asring nigan katut ing sêsukêr. Môngka sêsukêr katut kangge ngrabuki pasitèn, lan ing wingkingipun ing ngriku wontên babi
ngambus-ambus pados têtêdhan, babi wau lajêng kalêbêtan tiganing cacing pita, dene tigan manawi sampun wontên ing wadhuking babi lajêng nêtês mêdal gêndhonipun (badhe cacing pita), gêndhon wau ngurêki usus ngantos mrojol sarta lajêng lumêbêt ing daging, ing ngriku malih dados kados tigan malih, inggih punika bundêran isi toya, ing nglêbêt isi badhening cacing wau namanipun ing basa Wêlandi blaaswormen utawi finnen. Manawi babi wau kapragad lan dagingipun katêdha ing manungsa, tamtu katutan finnen wau, lan wontên ing usus lajêng dados cacing pita ingkang nèmplèk salaminipun. Nanging yèn ulam panggodhog utawi panggorèngipun matêng sangêt
Ing nginggil punika gambaripun upsir marinê nagari Siyêm, ing kapal Bali. Kapal wau kangge
wong cangkriman / kaya kêpêthèk saiki / nanging mêsthine ya mokal / yèn ta wêruhe pratitis //
dadi mung mirid ing sêmu / nonton sulake wong sêdhih / yèn mêngkono jênêng lumrah / nanging Palih ing saiki / sêdyane mung arêp blaka / apa sarasaning ati //
nanging durung nganti clathu / wong tuwa nuli ngandhani / anggèr kintêning ngakathah / kula pun wastani kêsdik / sumêrêp ing kaelokan / kula ngantos ngraos isin //
lêrês mênggah tiyang sêpuh / sok sarêgêp mituturi / lan sok sagêd damêl padhang / saking kêcondhongan pikir / kang botên marojol nalar / dados botên nama kêsdik //
mila sampun klintu surup / lajêng purun amastani / kula bangsaning wong tapa / sampun sampurna ing budi / o punika sèwu mokal / wontênipun rak kêtitik //
kados anggèn kula nêngkluk / pêthêl tansah adhêdhangir / prêlunipun botên liya / sagêda angsal rijêki / supados tuwuk pun têdha / angalap brêkahing bumi //
yèn sèlèhing manah tampi / sami lan nyawang tontonan / swaraning kodhok parêcil / sairib kados gamêlan / malah raos êmat ngriki //
Palih angguyu ngêcêmut / nganggêp tênan ngono kuwi / ing kono ana wong têka / mlaku mundhuk-mundhuk taklim / ing tangane nyôngga tampah / mak srod disèlèhke lirih //
Ki Jaka linggih tumungkul / karo nyandhak cangkir lirih / lan calathu ngarah-arah / yêktosipun ngatên kyai / anggèn kula manggih susah / namung saking angèngêti //
ketang wêlas dhatêng biyung / punika kula padosi / Palih nuli wiwit kôndha / lan bab kangjêng pangran pati / kabèh ora ana kliwat / kandhane lan mrêbês mili //
ki tuwa sumêla tutur / karo alon ngacarani / môngga ta gèr dipun dhahar / punika rak uwi lêgi / anu ênggèr mênggah kula / kêdah pun manah rumiyin //
botên kenging grusa-grusu / punika rak botên gampil / dene mênggahing wong tuwa / sampun sangêt dipun galih / tiwas dipun padosana / mung badhe ngrisakkên galih //
rak wontên ta ucapipun / tiyang yèn sawêg amanggih / susah ngantos damêl wêgah / nadyan ta dipun sranani / akalan kados punapa / inggih namung tansah sêdhih //
ning yèn sampun wancinipun [wa...]
[...ncinipun] '/ tamtunipun rak sumingkir / lho punika sanès wulang / sanès raos lêbêt tuwin / wêcanipun ahli tapa / mung lugu sêsambèn muni //
la ngatên ta sampun ewuh / dhahara ingkang dumugi / kono cah wijikane ya / karo yèn wis matêng gêlis / dhahare nuli ladèkna / wong ing buri matur inggih //
anu gèr nglajêngkên rêmbug / mênggah wontêning nagari / yèn ing wêkdal sapunika / yèn ta upamia gêni / nama sawêg mulad-mulad / botên kenging pun pêjahi //
dados saupaminipun / wontên tiyang angraosi / agêngipun yèn puruna / sasat angurub-urubi / mila sae kasrantosna / kenging pun manah ing wingking /
nanging inggih botên luput / yèn anggèr purun nglampahi / angawula dhatêng nata / ingkang sampeyan putungi / nanging ingkang têrus manah / botên isi êsak sêrik //
yèn ta anggèr pancèn rujuk / prayoginipun gih ngabdi / mênggah tiyang sampun pasrah / mokal botên pun ajêngi / adhakan angsal ngapura / sukur yèn jamane malih //
awit mênggah yêktosipun / lêlampahan samukawis / ingkang nama têtêp lôngka / kang adhakan molah-malih / kados anggèr sawêg bingah / sagêd ugi lajêng sêdhih //
lah ingkang makatên wau / anggèr prayogi kagalih / punapa nyêbal ing nalar / wontên malih kang upami / samaring manah punika dèrèng tamtu anêrusi //
sintên ta ingkang sumurup / lampahan ing têmbe wingking / kados ta anggèr punika / mung samar wontên ing galih / tamtu badhe manggih sabab / manawi ngatingal malih //
nanging kosok-wangsulipun / tiyang inggih botên ngrêti / sagêd ugi anggèr malah / dipun angkat dados mantri /
sapunika / pêtêng kula sampun nisih / badhe ngèstokakên kula / dhawuh panjênêngan kyai //
kula lajêng badhe wangsul / yèn sagêd badhe angabdi / dhatêng kang jumênêng nata / kaki tuwa amangsuli / kula mung matur sumôngga / nanging sarèha rumiyin //
mungguh cêkakaning rêmbug / Jaka Palih ing saiki / ana kono sawatara / mung prêlu nêntrêmke ati / wise têntrêm nuli mangkat / arêp nyang nagara Bali //
kaki tuwa wis jumurung / lan ora kêndhat nuturi / ing bab tindak kautaman / bangêt bungah Jaka Palih / mula sêmune kêtara / ulat padhang kaduk manis //
dhasar bagus lêngkung-lêngkung / kayadene bambang lagi / mêdhun saka pagunungan / sapa sing wêruh ngrasani / dene ana uwong brêgas / wangun-wangune priyayi //
kabênêran ing dhèk mau / têkaning nagara nuli / bisa olèh pasuwitan / kauningan pramèswari / malahan agawe rêna / dikira wis tega gusti //
Jaka Palih / nanging ing batin karasa / ngèlingi biyung lan gusti / mula iya ora kêndhat / mung tansah mungkur ing batin //
Kalawarti Kajawèn tanggal kaping 1 Mèi 1929 ôngka 35 sampun ngêwrat pèngêtan lêlabêtanipun suwargi Radèn Ajêng Kartini, inggih punika wêdhar sabda ing paramean tanggal 21 April 1929 dening pakêmpalan: Margining Kautamèn, ing Kêmayoran, Wèltêprèdhên, wontên ungêl-ungêlan makatên:
... lan sapunika kêtingal, tumraping sêsrawungan gêsang, tiyang ambêtahakên sangêt dhatêng tiyang ingkang kados Radèn Ajêng Kartini, tur kêdah kathah, mila lajêng sami ngawontênakên pakêmpalan pawèstri, murih sagêd sêsrawungan sagêd kadunungan raos kados raosipun Radèn Ajêng Kartini. Ewadene sanadyan dumuginipun sapunika pisan, inggih taksih wontên priyantun ingkang dèrèng anyondhongi, tandhanipun kala konggrès ing Mataram, para wanita ingkang rawuh ing konggrès dèrèng malêbêt warga P(erserikatan) P(erempoean) I(ndonesia)...§ Nama punika kirang lêrês, lugunipun: P(erikatan) P(erempoean) I(ndonesia).
Lêrês ukara ing nginggil botên wela-wela tumuju dhatêng pakêmpalan kita: Rukun Wanodya. Ananging
darbe paturan dados warganing P.P.I mila manawi kula ulur kalihan nalar ingkang panjang, kula lajêng kapêksa kêdah anjalèntrèhakên, lah punapa darunanipun dene makatên, prêlunipun sampun ngantos kenging ing panggrayang: ora mathuk.
1. Nitik gaduging manah kula, mênggah gêlênging parêpatan agêng ing Mataram wau namung badhe angawuningani punapa sadaya ingkang sami rawuh badhe anayogyani dhatêng adêgipun pakêmpalan agêng wau.
punika botên pisan adhasar botên sarujuk dhatêng adêging P.P.I. O, botên pisan-pisan, ananging dhatêngipun ing Mataram wau pancèn dèrèng angsal wêlingan panguwaos (mandhat) dados manawi Rukun Wanodya badhe dados warganipun P.P.I. sampun tamtu kêdah karêmbag
ing Surabaya, tuwin sadaya pakêmpalan sanèsipun, ugi sami nêdha palilah badhe karêmbag rumiyin.
Mandar manawi wontên tiyang ingkang kala samantên lajêng kasêsa dados warganing P.P.I. punika ragi kirang sarujuk kalihan lampahipun pakêmpalan, kajawi bilih nalika pangkat saking griya sampun ambêkta mandhat, kula lajêng botên sagêd sundhul atur malih, namung kadospundi sagêdipun angrêmbag tuwin angsal mandhat wau, awit parêpatan ing Mataram wau nêmbe badhe angawontênakên
Ing Kajawèn kapêngkêr nyariyosakên ing bab prayogining pangupakara lare, ingkang dipun tindakakên dening tiyang ahli. Lan mênggahing salajêngipun, bayi ingkang dipun upakara kados makatên punika, dumugining sawatawis agal, wujudipun saya andêmênakakên, awit tansah ajêg pangupakara tuwin panjagining kasarasanipun.
Wujuding bayi kêmbar tiga ingkang dipun upakara sae.
Sayêktosipun patrap pangupakaraning lare punika sanadyan tumrap tiyang siti, ing jaman sapunika ugi sampun kathah ingkang nelad, nanging taksih pilih-pilih.
Sapunika mangsuli ing bab wujudipun tiyang kêmbar, sampun tamtu kemawon manawi dipun tingali satunggal-satunggal, tiyang botên sagêd ambedakakên, nanging manawi dipun titi sayêktos, tamtu pinanggih wontên titikipun ingkang beda.
Ing bab makatên punika mêntas pinanggih wontên ing Berlijn, ing nagari ngriku dipun wontênakên sayêmbara têtandhingan wujuding tiyang kêmbar, pamênangipun badhe dhawah ing tiyang kêmbar ingkang plêg ing warni. [war...]
[...ni.] Wusana ingkang angsal ganjaran namung tiyang kêmbar kalih rakit.
Para maos kados sagêd anggalih, bilih ingkang angsal pamênang wau tamtu ingkang sampun pêpilihan piyambak, têgêsipun inggih wontên tiyang kêmbar sanès-sanèsipun, nanging botên kêpilih, jalaran kêtingal gèsèhipun. Ewadene manawi dipun nyatakakên saèstu, tiyang ingkang sampun kêpilih wau inggih taksih wontên gèsèhipun, inggih punika pinanggih gèsèh untunipun. Dados têrang bilih tuwuhing badanipun manungsa punika beda-beda, lan nama botên anèh.
Sapunika gêntos nyariyosakên bab wêwatêkan, mênggahing tiyang kêmbar kathah tiyang ingkang mastani nunggil wêwatêkanipun, punika inggih mèmpêr manawi dipun piridakên ing kalaning taksih bayi utawi lare, makatên malih manawi têrus nunggil sapanggenan, ewadene ugi botên kenging dipun têtêpakên makatên, awit mokal saupami rumaganging pôncadriyanipun tiyang kalih sagêd sami. Saya malih manawi angèngêti ing bab panggulawênthah sapanunggilanipun, punika sampun gênah cêtha pinanggihing bedanipun.
Mênggah pinanggihing bedanipun wêwatêkan wau, wontên cêcariyosanipun pêthikan saking Sêrat Detypen van Monte Carlo karanganipun Tuwan Oppenheim cêkakaning cariyos kados ing ngandhap punika:
Kacariyos ing nagari Londhon wontên sawênèhing grap mariksakakên sariranipun dhatêng sawênèhing dhoktêr linangkung. Dhoktêr wau anggènipun mariksa sariranipun
Ing sanalika ngriku Tuwan Grap inggih malênggong sangêt, dene yuswanipun kantun cumpèn makatên, lan kadospundi malih, sarèhning wêcaning dhoktêr sampun gawang-gawangan, dados kêpêksa nampèni kanthi panarimah ing panggalih susah. Ewadene mêksa taksih angambali pitakèn, punapa yuswanipun punika botên kenging dipun tambak malih.
Dhoktêr amangsuli: Kadospundi ta, nun, punapa kula kagalih matur dora, pamriksa kula sampun titi sangêt.
Tuwan Grap wangsul saking panggenaning dhoktêr kanthi susah ing panggalih, tanpa kêndhat tansah anggagas-gagas pados wêwêngan, kadospundi sagêdipun manggih pangimur, wusana nyut wis, tak gawe kabêcikan. Tuwan Grap lajêng badhe têtirah dhatêng Montêkarlo. Ing sadèrèngipun tindak, Tuwan Grap sumêrêp nonah bêbau toko, ingkang gêsangipun kêtingal botên sênêng. Lajêng dipun taros, punapa purun tumut Tuwan Grap, namung prêlu bingah-bingah wontên purug, lan sadaya kabêtahanipun dipun sanggi ing Tuwan Grap, botên badhe kacuwan, tur sarwa ingkang nomêr satunggal.
Nonah mangsuli purun, nanging punapa kenging ambêkta nakdhèrèkipun jalêr, punika inggih badhe prêlu têtirah. Sajatosipun tiyang jalêr wau pêpacanganipun piyambak. (Badhe kasambêtan)
Petruk : Rungokna, Rèng, tak banjurne lêlakonku ana ing Surakarta. Ana ing dalêm dhoktêran têtêpunganaku, kira-kira ana rong jam, sadurunge aku ambanjurake caritaku, aku arêp ngandhakake dhisik mungguhing unèn-unèn: wong Jawa ênggoning sêmu. Lho, kuwi kok pancèn iya nyata têmênan, sadalan-dalan aku bisa nyatakake dhewe.
Garèng : Ana paribasane: ana kukus iya ana gênine, têgêse: nèk ana unèn-unène, kuwi sathithik-sathithik iya ana nyatane. Kayadene kandhamu: wong Jawa ênggoning sêmu, kuwi pancèn iya têmênan. Tumraping wong Jawa, ora susah kok bêlakani, lagi andêlêng pasêmone bae wis bisa wêruh apa sing lagi kok gagas, saking lantiping panggraitane, sok nganti ana sing banjur kêladuk panampane. Kaya ta: nèk lagi kadhayohan, sajêroning ngomong karo tamu, sing duwe omah ujug-ujug kok banjur ngomong undhake rêganing bêras, hla, kuwi tamu sing lantip panggraitane, sok banjur kliru panampane mêngkene: e, wong kiyi kuwatir nèk nyuguh mangan aku. Nèk sajêroning omong-omongan angob, kuwi tamune bisa uga banjur anggagas: e, wong kiyi bosên utawa wis jêlèh omong-omongan karo aku. Sauwise tamune dadakan pamit bae. Kosok-baline yèn sing ahli sêmu mau sing duwe omah, apa manèh nèk tamune panggêdhene, kuwi ora kêna aruh-aruh apa-apa, wis mêsthi banjur ditômpa jêro, kaya ta upamane tamu panggêdhe mau ngandika mêngkene: Wah, suguhanamu kêtan kiyi putihe kok mênthir têmên. Utawa: Lho, kowe kok duwe
mêsthi banjur enggal-enggal padha disowanake bae. Lho, samono mungguh landhêping panggraitane wong Jawa, mula iya mèmpêr yèn banjur diaranana: wong Jawa ênggoning sêmu. Hla, saiki aku takon [tako...]
[...n] nyang kowe, sing kok alami apa, kowe kok pêncêlut banjur ngandhakake unèn-unèn; wong Jawa ênggoning sêmu.
Petruk : Lho, kuwi mangkene: nalikane aku ana ing dalême dhoktêr têpunganaku, aku didangu mêngkene: Dhèk Petruk, enjing-enjing kok sampun dumugi ngriki, punapa wau dalu nyipêng wontên ing hotèl. Aku banjur mangsuli: Botên, dhatêng kula punika saking Salatiga, pangkat kula saking ngrika jam 5, malah dèrèng wontên tiyang tangi. Lho, Rèng, aku mung matur mêngkono, ora priye-priye manèh, ewadene ora lêt suwe kok banjur jêdhil mêtu, wedang kopi susu, karo panganan Lônda sing nyamlêng bangêt kae, êmbuh ora wêruh jênênge. Kala samono sanadyan kalamênjingku wis tansah lèrèg-lèrèg munggah mudhun, ewasamono barêng ditawakake, ethok-ethoke iya tak prawirak-prawirakake, rada nganggo mengkat-mengkot barang kae, nanging barêng wis wiwit dak kêrjakake, sadhela bae iya labas. Lho, gumunku kuwi, aku rak ora matur yèn wêtêngku kalikak-kalikik sabab durung kalêbon untal-untalan, ewadene sing kagungan dalêm kok priksa, mara, apa kuwi ora kêna diarani: wong Jawa ênggoning sêmu.
Garèng : Ora matur apa-apa mèngklèkmu kuwi, aturmu: pangkat saka Salatiga jam 5 durung ana wong tangi, kuwi rak wis cêtha bangêt, kênang apa kowe ora matur mêngkene pisan: Mas, padharan kula kriwak-kriwik sangêt, nyuwun sarapan ingkang komplit: wedang kopi susu sadhaharanipun, rak aluwung matur mêngkono pisan, dadi cablaka arane. Wis, wis saka dhoktêran lakumu banjur mênyang ngêndi.
Petruk : Ing sarèhning sadurunge aku wis krungu têmbang rawat-rawat, yèn ing Surakarta ana
duwèke bôngsa Jawa, anggone anjênggarang, rêsik gêmrining, lan
manèh tunggale, upama tak sêbuta ing kene kabèh, iya ngêbaki papan têmênan. Dene sing dadi punggawane toko kabèh bangsaning wanita, tur padha pangajaran. Carane anggone nômpa lan angladèni tamu sarwa gapyak, sumèh, andêmênakake, kang andadèkake sênênge para kang padha rawuh ing toko kono. Andêlêng kaanan kang mangkono mau, rumasa gêdhe
têdhaking bôngsa luhur, têka ora wigah-wigih lan ora wêdi kangelan, wis wani nyêkêl toko kang samono gêdhene, lan kang sabên dinane tanpa
anandhakake, yèn para wanita wis nyumurupi aboting rêbut koripan ing jaman saiki. Mulane tumraping aku kabèh wajib angalêmbana marang kamajuane para wanita mau.
Garèng : Hêm, Truk, anggonku ngrasakake kok judhêg saikine, e, apa iya sabab saka watak kolot kiyi, apa kêpriye. Mungguh sing diarani wanita kang maju kuwi kêpriye, ta, apa sing bisa nat-nit, apa sing bisa lengsang-lèngsêng ana ing bêgadring, apa sing bisa dhangsah mubêng-mubêng, apa sing bisa bakulan, dodolan lan nêrapake kêmbang nang dhadhaning sauwonga sing nuku kêmbange, apa kêpriye. Kaya ta: bakul bangsaning wanita kuwi rak wis akèh bangêt, kaya ta: bakul jarit, bakul jamu, lan sapêpadhane, kuwi sing akèh rak padha wanita, kênang apa kok ora ana sing ngunèkake maju, barêng saikine ana wanita dadi bakul, dumèh bisa nat-nit, lan turunaning ngaluhur banjur bae kok unèkake: wanita maju, wanita kang nyumurupi aboting rêbut koripan. Mara, apa ora judhêg nyang
Petruk : Wis, wis, bab kiyi padha dirêmbug ing liya dina bae.
Kala ing dintên Kêmis enjing, Radèn Tumênggung Arya Prabuwinata, bupati ing Sumênêp, Madura, seda. Layon sumare ing wanci sontên.
Nyambêti pawartos ing bab arta kêrtas ringgit palsu ing Ngayogya, sapunika gunggunging arta ingkang kêcêpêng sampun f 3000.- dakwa bôngsa Pormosah ingkang kacêpêng wontên ing Ngayogya. Asli saking Sêmarang manggèn ing wot gandhul, wontênipun ing ngriku gadhah kônca dados tukang cukur, sawêg dipun padosi, ugi tumut anyêbarakên arta palsu.
Wêwakiling parentah Walandi Tuwan Prof. Dr. F.A.F.C. Went tuwin Tuwan Jhr. Mr. Dr. Roell ingkang badhe anjênêngi Pacific Science Congres sampun dumugi ing Batawi. Sami numpak kapal Christiaan Huygens.
Katêtêpakên makili padamêlan residhèn tèrbêskiking Jawi Kilèn, Tuwan J.C. De Vos, ingkang sawêg wangsul saking prêlop.
Tuwan Wangke kapala kampung ing Sawangan, Tondhano, tampi dhawuh saking parentah kadhawuhan sinau ing bab kawontênaning têtanèn ing nagari Walandi, sapunika sampun dumugi ing Batawi, bidhalipun saking Batawi wontên ing tanggal 8 wulan punika. Lampahipun wau kaparingan prêlop sataun.
Wontên pawartos saking Padhang, Pangeran Adipati Bèlgi kala tanggal kaping 25 April saking Pordhêkok dhatêng Kotanopan, kala
Karanganipun Mw. Asmawinangun, ing Jatilawang, Purwakêrta.
1. Kutha Utrecht yaiku kutha padununganku, diarani provinciestad, têgêse: panggonane wong tani, kuthane rame, pasare gêdhe, ana pasar miskin kang mung dianakake sapisan ing saminggune, yaiku mung ing sabên dina Saptu, kang diêdol barang-barang prombengan. Ana pamulangane
Amsterdam kutha iki rame bangêt dagangane, plabuhane gêdhe, barang saka Indhia kang kanggo dêdagangan ing kono: têmbako, kopi tèh lan bêras akèh bangêt, ana
O, Di, saupama kowe wêruh dhewe kaanane kutha Amsterdam lan Rotterdam wis masthi kowe gumun bangêt, wong kutha kok kaya ngono bêcike, samono gêdhene lan kaya ngono ramene, kèhing têtunggangan ora kêna kaetung, montor lan kreta sabên dina pating sliri pating sliwêr, sêpur lan trèm pijêr lunga têka bae, ora ana pêdhot-pêdhote, dadi wong mlaku kudu ngati-ati têmênan, yèn nganti weya, lupute katunjang montor iya kêtabrak kreta, yèn ora iya kaplindhês sêpur. Sawangan ing plabuhan
bênêr kutha iki ora gêdhe lan ora rame kaya Amsterdam utawa Rotterdam, nanging iya misuwur, jalaran ana panggonan
panggonan kanggo nyinau kaanane isèn-isèning sagara kang arupa kewan lan têtuwuhan, aran: Zoologisch station.
Mungguh kaanane kutha liya-liyane... aja dadi atimu, aku ora bisa nyritakake, jalaran
kang magêpokan karo bab kaanane kutha-kutha ing nagara Lônda iku. Saiki prayoga dak nyaritakake prakara liya, yaiku: bab pangane wong nagara Lônda.
Bakuning pangane wong Lônda kowe wis sumurup dhewe, dudu sêga, nanging roti karo kênthang, wong kutha karo wong desa ora ana bedane, pangane padha dene roti lan kênthang mau, dadi ana nagara Lônda yèn arêp mangan sêga kudu ngrêkasa dhisik, golèk koki kang bisa adang ngliwêt. Wragade iya kudu luwih akèh, jalaran ing nagara Lônda bêras larang bangêt, pête, jengkol sapanunggalane ing kana ora ana.
tunggangi labuh ana plabuhan kang gêdhe-gêdhe mau aku masthi mudhun, andêlêng apa-apa kang tinêmu ana ing dharatan kono.
Wis, Di, samene bae. Ora liwat bêktiku aturna ing uwa sakalihan, lan kirim slamêt marang koki.
Saka aku sadulurmu kang trêsna: Frank Heldering.
Manahipun Atmadi katarik sangêt dening ungêlipun sêrat wau, mila pamaosipun dipun ping kalihi malih, malah dipun ping tigani, sarêng sampun marêm saèstu nêmbe purun dhatêng wingking dhatêng panggenanipun Bok Sura, sêrat dipun cangking tangan kiwa. Nalika Bok Sura sumêrêp, enggal takèn, têmbungipun: tômpa layang saka ngêndi, Di.
Kabar wilujêng, lan wontên kabar sawatawis bab kawontênanipun nagari Walandi. Môngga ta, sampeyan waos.
Kowe kuwi kapriye ta, wong duwe biyung ora
rampung, wicantên: Wah, nèk ngono nagara Lônda kuwi rame bangêt ane.
Atmadi mangsuli: Yèn nitik ungêlipun sêrat punika pancèn makatên.
maos sêratipun Prang punika kula kok lajêng kapengin sangêt sumêrêp nagari Walandi, êmbok.
kuwi mung gumantung ana bêgja cilakaning awakmu, yèn pancèn awakmu bêgja, bisa uga kalakon, nanging yèn ora, mêsthine iya ora.
Lêrês makatên punika, sagêd ugi kabêgjanipun badan kula botên sagêd lastantun, awit kula namung... anak pupon kemawon.
Ora mangkono karêping têmbungku, Di, ora mênyang prakara ênggonmu dadi anak pupon, ora, yèn uniku kok encokake mrono têtêp jênêng luput, awit banjur nyimpang saka karêpe kang têmênan. Kowe rak iya ngrêti, apês mono, ora pilih marga, ora mawang luhur asor sugih miskin, iya ora mawang anak pupon utawa anak têmênan, dadia anak têmênan, yèn dhasar pinasthi apês ora kurang dalane, kosok-baline: sanajana anak pupon, yèn pancèn pinasthi anduwèni bêgja, iya ora kurang margane. Tumrap awakmu, bakal bêgja
yèn prakara mau wus kawêdhar, ibarate bêbuntêlan wis dibukak. Aku mung duwe pangandêl, iya kaya kang wis dak ucapake, yèn dhasar awakmu anduwèni bêgja... ora kurang dalane, yèn pancèn kudu cilaka... iya ora kurang margane. Kowe, Di, dak arani bocah bêgja yèn pancèn lastari kapupu anak dening dara tuwan, nanging yèn ora... iya ora.
Kula botên lastantun kapupu anak dening papah, mêsthinipun yèn kula dipun tundhung, rak inggih, ta.
Ora mangkono, karêpku: yèn dara tuwan seda, dadi ya ora seda iya yèn tumiba ing kacingkrangan utawa kasusahan liyane. Prakara ditundhung... ora bakal, aku nêksèni dhewe yèn katrêsnane dara tuwan lan dara nyonyah marang kowe gêdhe têmênan. Bisa uga kowe ditundhung, Di, anggêr kowe anduwèni pokal kang ora bênêr.
Atmadi kèndêl kemawon, ing sêmu anggagas sayêktos dhatêng wicantênipun Bok Sura wau. Bok Sura takèn: Kapan olèhmu arêp mangsuli layang iku.
manèh kirim slamêt marang nyo Prang lan nah Idhah.
Atmadi lumêbêt ing griya, nyêrat sêrat ingkang badhe kakintunakên dhatêng Prang, lêrês ing wêkdal samantên sampun jam pitu, ewasamantên, Atmadi sagêd nyêrat kanthi gampil, jalaran sadaya dilah sampun dipun sumêdi, padhang bangêt. Sasampunipun rampung wangsul manggihi Bok Sura, sêrat kabêkta, suraosipun kacariyosakên, supados kalêrêsakên samasa wontên ingkang kirang prayogi utawi wontên ingkang lêpat.
Sarêng sampun rampung, Bok Sura wicantên: Iya, wis bêcik.
Atmadi kêtingal bingah, sêrat lajêng kalêmpit, tumuntên kalêbêtakên ing amplop ingkang sampun kaadresan tuwin dipun prangkoni, sasampunipun dipun tutup lajêng kaêbisakên, botên dhatêng kantor pos, nanging dhatêng ngêbis ingkang dumunung wontên prapatan ingkang botên patos têbih saking griyanipun Tuwan Harting, watawis
ing satunggalipun sontên sami dipun wartosi dening Tuwan Harting bilih kirang kalih minggu malih tuwan tuwin nyonyah Hèldhêring badhe dhatêng. Amargi sampun nampèni sêratipun, malah ing sêrat kapratelakakên, yèn tanpa alangan dhatêngipun tuwan tuwin nyonyah Hèldhêring wau ing tanggal pitu dintên Saptu.
Kirang kalih dintên saking dhatêngipun Tuwan Hèldhêring kados ingkang kawrat wontên ing sêratipun, inggih punika ing dintên Kêmis tanggal kaping gangsal, Tuwan Harting tampi têlegram saking Ngayogyakarta, saking Tuwan Hèldhêring, nêrangakên yèn dhatêngipun botên èstu dintên Saptu, enjing-enjing sontên, dados ing dintên Jumuwahipun. Sarampungipun maos têlegram wau Tuwan Harting wicantên dhatêng Atmadi, têmbungipun: Papahmu arêp têka sesuk sore, Di.
Ing nginggil punika gambaring sawênèhipun lèpèn ing kitha Sumbawa. Toyanipun migunani kangge têtanèn. Mirid wujuding lèpèn tuwin têtuwuhan ing sapinggiripun, nandhakakên bilih ing panggenan wau taksih kathah papanipun rungkud. Ewadene kêtingalipun wontên ing sawangan ugi adamêl sêngsêm.
Manawi tiyang tansah nyambut damêl tanpa ngaso, mêsthi badhe andadosakên sakit, mila sampun ngantos sayah sangêt.
Dene tilêm punika salêrêsipun pangasoning badan, pramila manungsa bêtah sangêt tilêm. Bakda nêdha prayogi ngaso utawi tilêm sawatawis, supados wadhuk sagêd nyambut damêl kanthi sae.
Wontên bôngsa dhoktêr (propesor) ingkang nyobi sagawon kalih sami dipun sukani nêdha. Ingkang satunggal tansah dipun lampah-lampahakên, ingkang satunggal dipun kèn tilêm ing kandhang. Antawis satunggal jam sagawon kalih-kalihipun wau dipun pêjahi, lan dipun priksa wadhukipun, pinanggihipun sagawon ingkang sampun tilêm têtêdhanipun ingkang wontên ing wadhuk sampun têlas, dene sagawon satunggalipun têtêdhanipun dèrèng ajur.
Tumrap tiyang sêpuh tilêm siyang inggih sae, nanging sampun ngantos langkung 1 utawi 1½ jam, manawi sami tilêm sampun ngantos kadalon, supados ing wanci enjing sagêda sampun tangi.
Tilêm 6 utawi 8 jam kangge tiyang sêpuh sampun cêkap, sampun sami rêmên mêlèk ngantos dalu. Sagêdipun tilêm sakeca kêdah badan sayah, nanging sampun ngantos sayah sangêt. Sênthong (kamar) kêdah pikantuk hawa ingkang sae, panggenan patilêman sampun cakêt kalihan tembok ingkang têlês.
Saking tinarik dening kodrat, tiyang punika mêsthi ajrih dhatêng bêbaya, saha sasagêd-sagêd nyingkiri barang ingkang sagêd aniwasi. Prêlunipun sampun ngantos kapitunan, sampun ngantos kacilakan.
Tuladha. Yèn wontên tiyang lumampah ing sangandhaping wit kalapa punika manawi ningali nginggil kuwatos bokmanawi kadhawahan kalapa garing utawi blarak garing. Samantên ugi manawi wontên lare dolanan ing sangandhaping wit kalapa, tiyang sêpuhipun bêngok-bêngok: Aja dolanan ing kono, mêngko nèk katiban krambil. Sapanunggilanipun.
Sampun limrahipun manungsa punika jalêra èstria, yèn sampun diwasa lajêng mêdal kabêsusanipun utawi kaberaganipun. Jalêr ningali èstri utawi kosok-wangsulipun, lajêng gadhah rêmên utawi sênêng. Makatên ugi kewan ingkang sampun dumugi mangsanipun inggih lajêng gadhah rêmên dhatêng bangsanipun. Punika tôndha-tôndha yèn tiyang utawi kewan bêtah nangkarakên.
Lakirabi kados adat punika manawi salah satunggal jalêr utawi èstri botên bagas kasarasan, sagêd andadosakên susah utawi sakitipun salah satunggal utawi kalih pisan.
Mênggah kêkiyatan utawi bagas kasarasanipun [kasarasanipu...]
[...n] lare punika gumantung wontên ing anggèipun emah-emah, awit tumraping ngagêsang punika bakunipun wontên ing jêjodhoan.
Bôngsa kula Jawi punika tumrap jaman sapunika kenging kaetang alit-alit, cêlak umuripun, saha enggal sêpuh botên kados tiyang jaman kina.
Malah ugi wontên pitakenan dhatêng tiyang sêpuh makatên: kenging punapa tiyang jaman sapunika punika alit-alit, botên kados sabarakanipun êmbah-êmbah kula. Dene wangsulanipun makatên: iya, lha wong bocah lanang saiki kuwi cilik-cilik wus padha wani wong wadon. Dene sabab-sababipun botên dipun têrangakên.
Saha wontên malih pangandikanipun para sêpuh makatên: Lho, ya gene Si Sastra iku barakane anakku, têka saiki wus tuwa ngungkuli aku.
Môngka miturut cariyos jaman rumiyin tiyang punika ugi botên alit saha cêlak umuripun, kados jaman sapunika, ananging sapunika turun-maturun saya alit tur umuripun botên panjang kados tiyang jaman kina, punika punapa sababipun. Bokmanawi para priyantun kados-kados ugi sampun uninga, punapa ingkang andadosakên sabab wau, kados ta:
1. sabab saking turunipun botên kaudi (wiji awon).
2. sabab saking dayaning papan lan hawa (hawa bêntèr tumrap sapunika).
Têrangipun bab 1 ingkang prêlu tumrap kasarasan makatên: mênggah tumrap jaman sapunika wau, caranipun lakirabi kathah ingkang kalintu, jalaran saking dèrèng mangrêtosipun utawi katarik saking hawa napsu ingkang botên sae (karoyalan) môngka ingkang dados lajêripun tiyang lakirabi punika badhe anurunakên. Badhe kasambêtan.
Ing sisih punika gambaripun griya poliklinik P.S.I. bagean P.K.O. manggèn ing kampung Bèji, Pakualaman, Ngayogya. Waragadipun têlas f 4000.- saking kadarmanipun pangagêng têtiyang siti tuwin bôngsa Tionghwa. Kirang langkung ingkang sapalih kadarman saking Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Pakualam.
Tuwan Grap mangsuli kanthi lêganing panggalih: Kenging mawi sangêt, prêlunipun janji sampeyan sênêng.
Tuwan Grap lajêng maringi sangu, tumbasan pangangge, kanthi mêling: poma, sadaya kêdah ingkang nomêr satunggal. Lan sampeyan kalihan nak dhèrèk sampeyan ingkang sakit, kêdah bidhal rumiyin, sêpur, kapal kêdah nomêr satunggal.
Kalampahan nonah kalihan nak dhèrèkipun ingkang sakit, ingkang sajatosipun pacangan waras wiris lajêng bidhal rumiyin, iba anggènipun pating jêgigik.
Para maos sampun kalèntu ing panampi, dene ing ngriki lajêng ngandhar-andhar nyariyosakên lêlampahan sanès, nanging mênggah kajênging cariyos prêlu badhe nêrangakên bab pinanggihing tôndha yêkti ing bab wêwatêkaning tiyang, awit ing wêkasanipun badhe kêtingal, bilih wêwatêkaning tiyang kêmbar punika botên sami, dening kadayan dhawahing piwulang tuwin panggulawênthah. Lajênging cariyos makatên:
Sadumugining Montêkarlo tiyang kêkalih ingkang kasêbut ing ngajêng inggih lajêng kapanggih kalihan Tuwan Grap, saha Tuwan Grap lajêng nyewa dalêm piyambak, agêng tur sarwa botên kuciwa. Kados punapa sênêngipun tiyang èstri wau, sagêd cêlakan kalihan pacangan, manggèn wontên ing papan ingkang sarwa nyênêngakên, wah botên kêkirangan satunggal punapa, sadaya-sadaya namung dipun sanggi ing Tuwan Grap. Nanging lêlampahan punika manawi dèrèng kalêrêsan, sanadyan nyatanipun kados makatên, nonah wau malah lajêng kêtingal susah, pasêmoning susah ngungkuli kala sawêg nêmbe dipun sumêrêpi ing Tuwan Grap, mila Tuwan Grap ngantos mitakèni, têmbungipun: Punapaa sampeyan kêtingal susah malih, malah panyawang kula nglayunging guwaya sampeyan ngungkuli kala rumiyin. Sampeyan sampun pakèwêd, cariyosa kemawon, punapa ingkang kirang, manawi kapengin badhe sênêng-sênêng, ingkang prêlu ngangge wragad kathah, kenging, pintên waragadipun, kula ingkang nyanggi.
Nonah wau ngantos palênggongan, saha lajêng matur kalihan unjal napas: Tuwan, sayêktosipun ingkang andadosakên susahing manah kula punika prakawis anggèn kula dora ing panjênêngan. Kauningana, tiyang jalêr ingkang kula awatakên nak dhèrèk punika yêktosipun pacangan kula.
Tuwan Grap lajêng gumujêng ngakak kalihan ngandika: Punika kula malah sukur, sampeyan sampun pakèwêd, lajêng sampeyan ajak bingah-bingah wontên ing ngriki, kula badhe botên makèwêdi, cêkakipun bôndha kula punika kenging sampeyan angge sênêng-sênêng sakajêng sampeyan, bêtah kula namung badhe nyênyênêng sampeyan.
Nonah mangsuli kalihan malênggong: Sih kamirahan [kamirah...]
[...an] panjênêngan kula tampèni kanthi gênging panuwun, lan kula rumaos manggih kabingahan ingkang jalaran saking luhuring panggalih panjênêngan. Nanging tuwan...
Nonah: Kauningana, pacangan kula sarêng wontên ing ngriki lajêng malih, rintên dalu namung
gênging panuwun dhatêng panjênêngan, nanging kauningana, pacangan kula sapunika sampun kasupèn dhatêng kula, malah sampun gandhengan kalihan tiyang sanès.
Grêg, Tuwan Grap kèndêl kemawon kalihan nguyêg-uyêg githok, lajêng gèdhèg-gèdhèg, wusana ngandika alon: Salaminipun, nagari ngriki punika panggenanipun tiyang ngabotohan, tiyang among sênêng, ingkang wêkasanipun dados thethekan. Kula sampun mangrêtos manawi kula murugi nagari panggenaning bêbaya, nanging kula botên tilar wêweka, tuwin botên kêkirangan bôndha, dados kula inggih tansah èngêt kemawon. Sampun ngatên kemawon, pacangan sampeyan wau sampeyan udi murih sagêdipun èngêt dhatêng sampeyan, manawi sampun èngêt, lajêng sampeyan ajak kesah saking ngriki kemawon, kintên kula lajêng sagêd têntrêm.
Nonah: O, punika lôngka kalampahanipun, amargi pacangan kula wau sampun angsal pacangan sanès, tiyang sugih sangêt, ingkang punapa-punapanipun ngungkuli kula, dados mokal sangêt sagêdipun ngongkihakên ing piyambakipun.
Tuwan Grap namung gèdhèg, wusana namung dhawah wêlas. Dene tiyang jalêr pacanganipun nonah wau kalajêng supe, malah lajêng saèstu dhaup kalihan pacanganipun enggal, lan dados tiyang pinunjul, sagêd momoran kalihan bôngsa luhur wontên ing pasamuwan. Nonah kantun amêmêlas.
Wêlasipun Tuwan Grap dhatêng nonah wau ngantos ngêndhihakên dhatêng kasusahanipun piyambak, wontênipun namung wêlas thok, awit nonah wau wontênipun ing ngriku tanpa kanthi, lan malih manawi mirid wujudipun, mokal sangêt saupami ngantos dipun êmohi ing tiyang jalêr, sawêg mripatipun kemawon sampun adamêl tiwasing tiyang sanès, awit landhêping liring ingkang pindha pasopati, tangèh wontên tiyang ingkang kuwawi ananggulangi, ingkang adhakan dados bayangan. Jêbul dilalah liring ingkang pindha pasopati wau ing têmbenipun malah ngèngingi Tuwan Grap piyambak. Hut, sasat sanjata makan tuwan.
Sarèhning tita, sadaya sampun sêpên ing èwêd pakèwêd, lajêng badhe dhaup. Nanging grêg, Tuwan Grap mêksa anduwa, pangandikanipun: O, wong ayu, ayumu tak eman, aja nganti kowe nêmu piduwung ing buri, kowe aja ngantêpi aku. Sumurupa, aku iki wis arêp mati.
Saking kagèting manah, nonah anêrangakên kêbak ngungun: Nu-n, badhe seda. Kadospundi, punapa badhe nglalu.
Tuwan Grap: O, ora mangkono nonah, satêmêne anggonku ninggal nagara wutah gêtihku,
jalaran aku dipêthèk sawênèhing dhoktêr, yèn aku ora suwe bakal tumêka ing pati, aku banjur golèk panglipur mrene kiyi. Dadi tinêmuning lêlakon iki, yèn tak banjurna mung bakal gawe susahmu, awit aku wis nyêdhaki titimôngsa tibaning pati. Malah dhèk wingi aku wêruh dhoktêr kang mriksa aku dhèk biyèn iya ketok ana kene.
Nonah wau lajêng kèndêl kemawon, wusana enjingipun Tuwan Grap kalihan nonah nuju wontên ing pasamuwan, Tuwan Grap priksa dhoktêr ingkang kacariyos lajêng ngandika: La kae galo nonah wonge.
Ing sanalika nonah wau cêtha botên pangling dhatêng wujudipun tiyang ingkang katêdahakên saha lajêng wicantên: O, punika pancèn tiyang plancongan, rêmênipun
punika namung nyariyosakên, bilih wêwatêkaning tiyang tuwin warni punika botên sagêd sami. Tur ingkang kacariyosakên punika tiyang kêmbar.
Masjid ing Sibulgah ingkang sakalangkung nêngsêmakên, adêging masjid angongkang toya, parêdènipun katingal anggamêng kados amagêri, nyata kados kaanan salêbêting pasupênan.
Tumrap ing tanah Jawi, ing pundi kemawon tamtu kathah wit pisang, sabab kalêbêt dipun sênêngi sangêt dening tiyang bumi, saha pananêmipun gampil, prasasat mèh botên usah karimat, tur kathah paedahipun, kajawi wohipun eca katêdha, godhongipun kenging kangge mungkus têtêdhan, sarta gêdêbogipun ingkang garing kenging kadamêl tangsul kasuwir-suwir. Tiyang bumi ingkang gadhah pêkawisan, sanadyan kaêdêgana griya, janji taksih wontên papanipun, tamtu ing ngriku dipun tanêmi pisang.
Pisang punika ingkang eca pancènipun bilih matêng piyambak ing wit, nanging ragi pakèwêd panjaginipun, punapa malih ingkang katanêm têbih saking griya, kados ta: ing têgilan utawi ing pakawisan ingkang botên dipun ênggèni ing tiyang, sabab matênging pisang satundhun, botên sagêd sarêng, môngka ingkang matêng rumiyin tamtu konangan ing ama (codhot) lan tamtu dipun têdha. Upami pisang satundhun kabrongsong rapêt, ing têmbe ugi sagêd ngundhuh sampun matêng babarpisan, nanging sok asring kacolong ing tiyang, sabab saking gampiling panyolongipun, botên usah sarana kapènèk, katêgor gêdêbogipun kemawon lajêng pêpês. Mila pisang punika ingkang kathah-kathah kaundhuh sadèrèngipun matêng, lajêng dipun imbu.
Ngimbu pisang salirang kalih lirang punika gampil, kadèkèk ing panggenan ingkang pêtêng, upami ing bênèt kas, sangandhap ambèn ing sênthong, salêbêtipun tigang dintên kemawon inggih sampun matêng sadaya. Nanging ngimbu pisang kathah supados matêng sarêng badhe kasade matêng kêdah mawi akal sanès, tur enggal matêngipun. Ingkang sampun kula tingali piyambak, bakul pisang anggènipun ngimbu makatên:
Pisang satundhun utawi langkung kaprethelan rumiyin dados lirangan, lajêng damêl luwangan ing siti, wiyaripun sacêkapipun kangge mêndhêm pisang wau, ing luwangan ngriku dipun sukani lèmèk gêgodhongan garing, lajêng lirangan pisan punika katata ing luwangan [lu...]
[...wangan] wau, ing nginggil katutupan godhong lajêng dipun urugi siti, nanging dipun dèkèki bolongan satunggal utawi kalih, kalêbêtan sêmprong bumbung dêling. Sakubêngipun kaurug siti ingkang rapêt, lajêng clangaping sêmprong ing sisih jawi dipun lêbêti mêrang utawi blarak, têrus kabêsmi, tamtu kukusipun sami lumêbêt ing luwangan mêdal ing sêmprong punika. Manawi kintên-kintên kukusipun sampun cêkap ingkang lumêbêt ing luwangan, sêmprong wau kadudut, lan bolongan tilas sêmprong katutup rapêt mawi siti. Mawi pratikêl kados makatên wau, salêbêtipun sadalu utawi kalih dalu, pisang ingkang kaimbu, adat ingkang sampun sami matêng sadaya. Pisang ingkang dipun imbu makatên, dipun wastani dipun sêmprong.
Kaparênga kula badhe mêwahi katrangan bab sanditirta, awit ing Kajawèn, dèrèng wontên ingkang nêrangakên.
Sanditirta punika ingkang kaangge mangsi toya jambe ingkang dêmêgan, manawi kasigar tamtu mêdal toyanipun. Lajêng kasêratakên ing dalancang, manawi sampun lajêng kaisis, murih garingipun. Sagêdipun katingal manawi dlancang kacêlup ing toya. Lan ugi kenging kasêratakên ing badan, kados ta: ing lêngên utawi ing gigir, manawi sampun garing lajêng kagosok awu dalancang ingkang kabêsmi, sêratanipun lajêng katingal cêtha: inggih punika kawastanan sandiraga.
Bab sandiraga punika asring kenging kangge sulapan. Inggih punika mindhahakên sêratan saking dalancang limrah, lajêng kagosokna ing raga, para maos kula aturi nyobi.
Sandisrana inggih sandiciri, ingkang kaangge godhong sêdhah kapipis, lajêng kasêratakên ing rasukan ingkang prêlu kacirenan, supados sampun ngantos ical. Saya dangu saya krakêt, sanajan kanggea barang pêthak. Gampilipun, godhong sêdhah katèmplèkna dhagêngdhatêng. rasukan lajêng kasêrat. Kajawi punika, wontên malih pratikêl ingkang langkung awèt katimbang sêdhah, inggih punika pêthaking tigan ayam, kalèlètna ing rasukan wau, manawi sampun garing lajêng kasêrat mawi mangsi cêmêng, utawi abrit sakarsa-karsa. Punika sagêd ngantos sabujading rasukan, botên sagêd ical.
Sandiswara, inggih punika sêratan Malayu kasêrat balik (nyungsang) kados sêratan Arab, kados ta: Malas ajas najilakas pamaosinpamaosipun. saking têngên mangiwa: Salam saja sakalijan.
Kajawi punika kula kaparênga nyuwun sêsêrêpan, wontênipun côndrasangkala, kadospundi
mêngko ambalèni crita / lakune kang parau saya minggir / mung saka katut ing alun / kang nêmpuh nyang dharatan / ing wujude tansah ketok kombak-
kaya kêbingungan sing dijujug / iki lakumu rak sayah / kaya uwong ora ngrêti //
yèn mungguh uwong dipatah / ing bênêre mêsthi kudu pratitis / awit yèn mirid ing laku / kaya wong tanpa sêdya / mung mung dupèh aku iki sarwa nurut / ananging apa kokira / aku mênyang kowe wêdi //
nadyan aku tanpa rewang / yèn ngantia atiku thukul sêrik / yèn mung mungsuh wong saprau / ayake ora wêgah / wis ta ayo lèrèn ana kono iku / wis kabèh aja sêmbrana / mêngko mundhak tak têmpiling //
wong saprau padha nratap / ana siji matur angarih-arih / inggih gusti kula nuwun / o mugi sampun duka / yêktosipun punika sadaya bingung / awit purug kang pun sêdya / o gusti dèrèng pinanggih //
bingung / mokal bisa nguwisana / yèn aku ngantia wani //
pangeran nyat banjur nyandhak / kêmudhining prau diingêr gêlis / lan ambabar layar mlêndhung / karo ngandika santak / ing patutmu ora ngrêti mênyang prau / juru mudhine dicandhak / banjur dibuwang gumlinting //
uwonge tanpa sêsambat / wise tangi nuli andhingkluk linggih / tanpa obah mung tumungkul / wong sing dadi têtuwa / banjur nyêdhak nyang pangeran karo ngimur / sampun gusti sampun duka / pintên kuwawining alit //
abdi punika sadaya / namanipun namung sami sadrêmi / ngêmban dhawuhipun ratu / pangeran angandika / kowe bênêr kabèh aku uwis wêruh / nanging tindakmu rak padha / sajak ora angrampungi //
dhawuhe biyèn priye ta / aku arêp didokok ana ngêndi / wong sing didhawuhi matur / dhawuhipun nayaka / mung kapurih andèkèk ing pulo suwung / pangeran mèsêm ngandika / rak dumunung ngono kuwi //
apa ta kokira mayar / wong bêbakal ana panggonan sêpi / ning iya ta aku sukur / awit mungguh manungsa / kamulyane kabèh ana bau suku / yèn têmên-têmên kêduga / mêsthi bisa dadi bêcik //
wis aku bêcik unggahna / ana kono tur rak ya ênggon sêpi / kêlakon praune mau / wis minggir nyang dharatan / nuli minggah sang pangeran karo guyu /
ing sêmune ketok rêna / wusana ngandika manis //
aku bangêt anarima / dene bisa manggon panggonan bêcik / lêmah kêtumpangan banyu / papane ketok wrata / doh cêdhake sêdhêngan lan gunung-gunung / alas-alase ya ana / wujude ora mêdèni //
nanging aku tulungana / saanane apa barang piranti / lan wiji-wiji sing cukup / warnane pêpakana / lan
tanduran sing kaya ngana / tumrap wonge mêsthi tuman nandangi / iku brêkat luwih sumbut / pancèn ya rada beda / yèn kotimbang karo mung nyêkukruk /Kurang dua suku kata: yèn kotimbang karo amung anyêkukruk. pêng-pêngane dadi lara / tur koncatan ing rijêki //
barêng saikine nyata / tinêmune kaya mangkono kuwi / mungguh ayêming atimu / rasane apa beda / kaya uwong ditunggu ing bôndha mumbruk / tur rasane ora ngôngsa / pamêtune ambrêkahi //
ing suwe-suwe katara / uwong kono komuk wong tani bêcik / ngêlare bumi disêngkut / wis akèh omah-omah / ketok asri kaya omah kampung-kampung / malah banjur mundhak-mundhak / plêk kaya nagara apik //
nuli wong kang dagang layar / ana mampir kulakan bêras pari / karo angêdoli butuh / nuli saya sumêbar / pating sliri ing kono têkaning prau / cêkake dadi nagara / misuwur murah rijêki //
nagarane banjur karan / manut saka bab murahing rijêki / kamurahan kasêbut /Kurang satu
wis gawe nagara / disuyudi wong akèh andalidir / akèh têlik sing malêbu / arêp nyatakke padha / nanging malah padha katrêm krasan kumpul / sing mangkono wis dilalah / brêkahe wong ati bêcik //
pangeran ya wis karasa / yèn ing kono uwis disujanani / ing nagara Tanjunggunung / ewadene pangeran / ora niyat arêp ngungkat-ungkat nêpsu / kabèh mung môngsa bodhoa / janji wis kêtêmu manis //
jamane saiki kiyi kêna diarani jaman angèl lan jaman sêrik-sêrikan, ora
lan budi pêkêrtine luwih utama tinimbang biyunge, mulane wong kuna kuwi rina wêngi sing diulêg-ulêg iya murih anake wadon aja nganti cinacad mungguhing klakuan lan budi pêkêrtine, dene
wadon ing jaman sêmono, wah, kuwi ora kêna digagapi têmênan. Esuk uput-uput anake wadon wis digugah, dikon rêrêsik lan dikon anggodhog wedang, rada awan sathithik kudu ngundhêr nyang pawon, nyinau ubêting pawon, ngrajang lombok,
lan liya-liyane, aja nganti anggone ambumboni mau kasinên utawa kanyêpên, awit ing kala sêmono yèn ana prawan olah-olah kasinên utawa kanyêpên, kuwi iya banjur diarani sing ora-ora bae, kaya ta: nèk anggone olah-olah kasinên, iya banjur bae diarani: prawan kêpengin laki, lan sapiturute. Salêbare olah-olah, anak wadon dikon ika-iki, prêlune aja nganti kakehan nganggur, nèk dhong mapan turu, biyunge nunggoni,
anduwènana klakuan [kla...]
[...kuan] lan budi pêkêrti kang utama, cêkakane awan bêngi biyung tansah anjaga lan tansah ngawat-awati, aja nganti anake wadon olèh cacadan. Ha mara pikirên, jaman samono kuwi ana wong duwe anak prawan lêmu bae, wis dadi omonganing tôngga, la, nika, putrane Mas Karta, wong prawan gêdhene salumbung, wong nèk mangan botên èntên uwis-uwise, napa-napa ênggih klêbu mawon. Apa ora rêkasa, mara, wong duwe anak wadon kuwi ing jaman kuna, mula iya ora kêna dipaido, yèn banjur ana unèn-unèn: duwe anak wadon kuwi prasasat kayadene duwe satru munggimunggwing. cangklakan. Seje karo jaman saiki, tumrap sawênèhing wong tuwa - lho, aku kôndha sawênèhe, dudu kabèh wong tuwa - sajake ora pati mikir karo adat kalakuane anake wadon. Sing diwigatèkake, mung majune anggone sêkolah, tandhane: sing diincêng ya mung rêpotane sêkolahan bae, nèk bijine ora ana kursine (4) apa manèh nèk kabèh 7, kuwi wong tuwane banjur ngèkèk-ngèkèk, lan ngomong karo sanak sadulure: hla, nika, anak kula Si Painêm, ingatase cah wadon, pintêre kok ngalah-alahke ngotên. Nanging sabanjure iya ora dipikir manèh.
Petruk : Hêm, omongmu kuwi kok sajak gawe propagandhah murih panggulawênthahe anak wadon kuwi dicara jaman kuna. Lho, aku ora arêp maido, yèn manggulawênthah bocah wadon cara jaman kuna kuwi bêcik, nanging iya tumraping jaman kuna. Ananging wong kudu ngèlingi, yèn anane jaman kuwi molah-malih, sing biyèn dianggêp bêcik, saikine bisa dianggêp ala, kosok-baline sing biyèn dianggêp ala, saikine bisa dianggêp bêcik, kaya ta: ing jaman biyèn, yèn ana jêjaka royal, bojone pating slêmpit ana ing ngêndi-êndi, kuwi dianggêp apik, jarene ya kuwi aran wong lanang sêjati, nanging tumrape jaman saiki, yèn ana wong royal kaya mêngkono kuwi, sing dadi sirik ing wong têmênan, ora beda kayadene lêlara pès utawa kolerah kae, sêmono uga tumrap panggulawênthahe anak wadon, kuwi kudu ngèlingi nyang jamane, nèk panggulawênthahe bocah wadon dicara jaman kuna, ing môngka bocah lanang diuja ing pasinaone, kuwi ing têmbe burine tumrap karo-karone mêsakake bangêt. Wêruha, Rèng, wong bêbojoan kuwi ora arêp amburu kasênêngan bae, nanging lanang wadon bakal kumpul sajêge urip, murih bisa urip têntrêm lan rukun salawas-lawase, lanang lan wadon kudu bisa lira-liru pikiran. Awit saupama sing lanang dhuwur kawruhe, nanging sing wadon ora ngrêti barang-biring, kajaba mung pagawean pawon bae, nèk sing lanang arêp ngrêmbug apa-apa karo sing wadon sing rada gawat sathithik, sing wadon iya kêtungkul salah wèsêl bae, wusanane nèk ana rêmbug sing prêlu-prêlu, ora tau dirêmbug karo sing wadon, awit kuwatir yèn sing wadon tansah salah wèsêl panêmune. Murih aja nganti rêgêjêgan, pungkasane apa-apa iya mung diputusi dhewe bae. Mara, nèk nganti sêmono, apa ora mêlas karo-karone. [karo-karo...]
[...ne.] Ing môngka wong lanang wadon kuwi kêna diupamakake badan loro dadi siji, dadi siji lan sijine kêna diunèkake ora padha duwèni wadi. Nanging tumrap wong lanang sing lumuh padu, saka kuranging sêsurupane sing wadon, ana prakara apa bae banjur kapêksa disimpên dhewe, ora dirêmbug karo sing wadon, awit kuwatir yèn sing wadon salah wèsêl manèh, kang bisa nuwuhake crah ana ing sajroning ngomah.
Garèng : Lho, kuwi sing bêcik bangêt, wong lanang aja sok cal-cul mungguhing prakara apa-apa nyang wong wadon, tuladane rak pirang-pirang bangêt, wong lanang nêmoni sangsara, amarga wadine kasumurupan dening sing wadon, kang banjur dituturake marang mungsuhe. Kaya-kaya ana pituture para sêpuh mangkene: wong lanang iku aja sok ngêculake wadi mênyang wong wadon, paribasane ana, wadi kang dikandhakake mênyang wong wadon iku upamane kaya banyu diêsokake ing kalo, mêsthi ambarabas bae.
Petruk : Piwulang kang mêngkono kuwi iya ana nyatane, nanging iya tumrap wong wadon kang bodho, wong wadon kang ora ngrêti, yèn sangsarane wong lanang kuwi bisa anjalari sangsarane dhewe, aku kôndha yèn kang mêngkono mau tumrap wong wadon kang bodho, lan aku ora pisan-pisan andakwa, yèn wong wadon mau sêngaja madulake wêwadine sing lanang nyang wong liya, utawa andakwa, yèn wong wadon kuwi pancèn sugih omong, awit wong bodho kuwi, ing sarèhning ora duwe kapintêran utawa kawruh apa-apa, sing dirêmbug iya ora ana, kajaba sing diwêruhi sabên dinane. Nèk sing diwêruhi sabên dinane wong main upamane, sing dirêmbug iya kluruking kucing utawa labasing raja, kêntekane ngrêmbug sipat rongpuluh, iya banjur ngrasani tôngga têparone, suwe-suwene banjur ngandhakake apa sing diomongake bojone, lho, mêngkono sabanjure. Wis, wis, samene dhisik, liya dina padha dibanjurake.
Kawartosakên bilih kewan-kewan bangsaning gêgrêmêtan tuwin ulam loh, ingkang kakintuanêkn dening Pangeran Adipati Bèlgi saking Indhia kangge isèn-isèn musium ing Brusêl, sampun dumugi ing nagari Walandi, kajawi punika pangeran adipati piyambak ugi badhe ambêkta kewan-kewan.
Mêntas wontên sudagar agêng bôngsa Jêpan saking Tokiyo dhatêng ing Surabaya, prêlu pados sambêtan among dagang wontên ing Indhia. Wontên ing gêdhong musium barang dêdagangan Jêpan ing Surabaya, sudagar wau mitongtonakên barang-barang kulit, kacu, kaos, dhasi, topi tuwin sanès-sanèsipun, kathah para sudagar Eropah ingkang nyatakakên. Sudagar Jêpan wau ugi badhe dhatêng Sêmarang, Batawi tuwin Medhan.
Kapal Willebrord Snellius, inggih punika kapal api ingkang badhe kangge mriksa kawontênaning sagantên Indhia sisih wetan, sampun bidhal saking Aden dhatêng Indhia.
Benjing tanggal 11 wulan punika badhe wontên kapal Jêpan nama Soerabaja Maru labuh ing Surabaya, ambêkta têtamu cacah 10 sami badhe anjênêngi Pan Pacific Congres, têtamu wau bôngsa dhoktêr, guru-guru ing pamulangan luhur tuwin sanès-sanèsipun.
Kawartosakên, pangadilan militèr ing Magêlang badhe priksa prakawisipun Irsêtê Litnan C.A.J. van den Berg, kadakwa nyiksa tiyang ukuman ing Parakan, Borneo, ingkang ngantos andadosakên tiwas.
Pambantu Kajawèn ing Sêcang kintun pawartos, kala tanggal 1 wulan punika
tuwin asistèn wadana Sêcang. Ingkang kawajiban milih namung têtiyang ingkang dêdunung ing Sêcang kemawon, kirang langkung wontên tiyang 223. Ingkang kaajêngakên wontên sawung 7 nanging sarèhning namung prêlu ngangge tiyang 5, dados ingkang kalih botên dados. Ingkang kapilih wau 1. Radèn Mas Carwitz asistèn wadana Sêcang, 2. Radèn
Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral Indho Cina sampun rawuh ing Saigon, nitih kapal pêrang Jules Michelet.
Ing nginggil punika gambaripun paduka Tuwan J.W. Meijer Ranneft, pangarsa rad kawula ingkang nêmbe jumênêng.
Manton ing karaton Ngayogya sampun cêlak, kêtingal sampun wiwit tata-tata, saha mêntas wontên utusan saking karaton Surakarta sowan malêbêt ing karaton, ngrêmbag badhe dhauping pangantèn Bandara Kangjêng Pangeran Arya Jatikusuma kalihan sadhèrèk dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan.
Wiwit wulan Juni ngajêng punika, Tuwan J.D. de Vries residhèn ing Kêdhu kèndêl kalayan urmat saking panyuwunipun piyambak.
Iksamên wêkasan ing T.H.S. Bandhung,
Bandara Dèn Mas Saluku, tuwin Segond von Banchet. Ingkang lulus kandhidhat iksamên, tumrap bôngsa
Wontên pawartos, kintên-kintên salêbêtipun wulan punika badhe wontên wisudhan warga rad Indhia tiyang siti kêkalih, Radèn Adipati Arya Ahmad Jayadiningrat, tuwin Pangeran Arya Adipati Kusumayuda.
Lulus iksamên dhoktêr Indhia wêdalan Stovia Radèn Sarwana Prawiraharja, kanthi angsal pangalêmbana. Asli saking Surakarta, Mas
Wontên pawartos, bilih ingkang bupati ing Batawi badhe kapindhah dhatêng Brêbês. Bupati ing Mistêrkornèlês jumênêng ing Batawi, dene ingkang kaangkat dados bupati Mistêrkornèlês, Radèn Hasan Sumadipraja, Patih Purwakarta.
Tuwan R. Wanita ing Dhawe. Karangan panjênêngan botên kapacak, amargi kamanah botên sapintêna prêlunipun, makatên ugi gambar-gambaripun botên patos cêtha.
Tuwan H. Suwita, ing Sêmanu. Kintunan panjênêngan gambar botên sagêd kapacak, amargi botên kenging kadamêl klise.
Tuwan Sudarsana ing Pamalang. Karangan panjênêngan botên kapacak, mahargiamargi. kajawi cariyos gugon tuhon, ugi wontên kirang prayoginipun.
Tuwan W. Sudaya, ing Purwakêrta. Panjurung panjênêngan kirang prayogi kapacak ing Kajawèn.
Tuwan A. Munandar, ing Cêpu. Karangan panjênêngan botên kapacak, ing Kajawèn sampun kêrêp ngêwrat bab makatên.
Lêngganan nomêr 1156 ing Ngayogya. Ukuraning gambar alit-alitipun 9 x 12 cm, kenging apdrik kemawon. Kathah-kathahing pituwas f 2.50 sagambar. Panjurung supados kasêrat
Kajawèn ingkang kêdah panjênêngan tampèni, wiwit nomêr 35 salajêngipun.
Lêngganan nomêr 2644 ing Pare. Idhêm.
Lêngganan nomêr 729 ing Kaliraman. Mriksanana pawartos saking administrasi ing
Kajawèn ôngka 34 kaca 525. dhuplikat no. 32 sampun kakintun.
Karanganipun Mw. Asmawinangun ing Jatilawang, Purwakêrta
Atmadi enggal kesah manggihi Bok Sura, pawartos ingkang ambingahakên manahipun wau kaluntakakên, tamtu kemawon Bok Sura inggih tumut bingah, dhasar piyambakipun inggih ngajêng-ajêng saèstu dhatêng wangsulipun Tuwan Hèldhêring jalêr èstri, bandaranipun ingkang sangêt dipun luluti punika.
Dalunipun, kabêkta saking agênging bingah Bok Sura tuwin Atmadi
namung wontên saprakawis ingkang botên nyênêngakên manahipun, inggih punika: dalu wau rinaos dangu sangêt, beda kalihan dalu sanès-sanèsipun. Ngantos ing salêbêtipun sami glasahan sami kalair pangêsahipun ingkang botên-botên. Kala jam mungêl gangsal, Bok Sura botên sarantos, enggal tangi sarta lajêng têrus nyambut damêl wontên pawon. Dèrèng ngantos lêt gangsal mênit, Atmadi ugi mêdal, Bok Sura takèn: Êlo, dene isih wayah mene wis tangi.
Atmadi mangsuli: Inggih, kula badhe mlampah-mlampah.
Wong isih wayah mene kok arêp mlaku-mlaku.
Wontêna kamar tiyang botên sagêd tilêm, rak aluwung mlampah-mlampah.
Kula botên ngrêtos ingkang dados sababipun, malah sadalu punika kula botên sagêd tilêm babarpisan.
Masthine kowe tansah mikir lan ngarêp-arêp rawuhe dara tuwan lan nyonyah, iya apa ora.
Sagêd ugi. Nanging gumuning manah kula: dalu punika wau raosipun kok dangu têmên.
Wêngine ajêg, mung pangrasamu kang owah.
Atmadi lajêng mlampah-mlampah, jam satêngah nêm langkung sakêdhik wangsul, sasampunipun adumadus. lajêng dandos, jam satêngah pitu thèng, kados adat sabênipun sarapan sarêngan kalihan tuwan tuwin Nyonyah Harting, jam pitu mangkat dhatêng pamulangan. Tamtu kemawon kawontênanipun Atmadi ing dintên wau, beda kalihan ing dintên padatanipun, ing dintên wau raosing badan botên sakeca, jalaran botên tilêm sadalu, salêbêtipun sinau kêdah ngantuk kemawon, pikiran tansah klambrangan, dhatêng piwulang botên sagêd tampi babarpisan. Kirang tilêm punika pancèn botên prayogi, awit kajawi nyuda kasarasanipun badan inggih damêl kapitunan.
Sontênipun, kirang sadasa mênit saking dhatêngipun sêpur ingkang pungkasan, Atmadi sampun wontên ing sêtatsiun, makatên ugi Bok Sura tuwin Tuwan Harting jalêr èstri, prêlu sami badhe mêthuk tuwan tuwin Nyonyah Hèldhêring, ingkang miturut ungêling telêgramipun badhe dhatêng ing dintên punika. Jam nêm kirang nêm mênut pluwitipun sêpur ingkang pungkasan sampun kamirêngan lamat-lamat, saya dangu saya cêtha, wêkasan, inggih punika jam nêm kirang kalih mênit sêpur katingal, swaranipun kumrangsang gumrêbêg. Manahipun Atmadi dados gumêtêr dhêg-dhêgan, mripatipun jalalatan maspaosakên satunggal-satunggalipun tiyang ingkang sami nglongokakên sirahipun ing jandhela. Dèrèng ngantos samênut sêpur sampun lumêbêt ing sêtatsipun,sêtatsiun. sasampunipun mandhêg, para ingkang sami numpak ambrubul sami mandhap, ngèmpêri sulung mêdal saking ing êlèngipun, sakala punika èmpèripun sêtatsiun dados kêbak, solahipun tiyang kados gabah dipun intêri, wontên ingkang lêgèh, wontên ingkang nyênyangking. Jalaran saking kawontênan ingkang makatên wau paningalipun Atmadi dados bawur, saupami tuwan lan Nyonyah Hèldhêring botên langkung ing sangajêngipun tamtu botên sumêrêp.
Ing ngriku Tuwan Hèldhêring ngêpak-êpak Atmadi kalihan wicantên: Kowe apa dhewe bae.
Atmadi mangsuli kalihan nratab. Botên, kalihan uwa tuwin pun êmbok.
Atmadi sawêg badhe mangsuli, Tuwan Harting jalêr
Samêdalipun saking sêtatsiun Tuwan Hèldhêring lajêng ngundang sadho kalih, lajêng bidhal dhatêng panggenanipun Tuwan Harting, sadho ingkang satunggal [satung...]
[...gal] dipun tumpaki piyambak kalihan nyonyah tuwin Bok Sura, satunggalipun malih dipun tumpaki Tuwan Harting jalêr èstri tuwin Atmadi. Tuwan Hèldhêring namung ambêkta kopêr kalih, kopêr sanès-sanèsipun, murih sampun ngantos rèbyèg katitipakên wontên ing sêtatsiun. Dèrèng ngantos jam pitu sadho sampun dumugi ing panggenan ingkang dipun purugi, ingkang numpak sami mandhap. Cêkakipun ing sontên wau ing griyanipun Tuwan Harting dados rame.
Wontên ing Sêmarang Tuwan Hèldhêring namung kèndêl kalih dintên, ing dintên Sênènipun têrus
Tuwan Hèldhêring tamtu kemawon ambingahakên manahing para punggawanipun, jalaran para punggawanipun sami nêksèni piyambak bilih tuwan wau satunggalipun lêlurah ingkang sae, botên judhas, botên mara tangan, botên rêmên dipun urmati, tur gadhah
nanging botên kalêksanan, jalaran sakêdhap malih badhe wontên liburan agêng, tur liburan sapisan punika tumrap Atmadi kenging dipun wastani liburan ingkang pungkasan, piyambakipun badhe tamat, dados ing sabibaring liburan botên badhe wangsul dhatêng Sêmarang malih. Utawi malih sinaosa botên makatên inggih mêksa botên sagêd kajurungan, jalaran prêlunipun botên wontên, manawi jalaran namung saking taksih kangên kemawon dene nama prêlu ingkang agêng. Mênggah liburipun Atmadi wau katêtêpakên ing tanggal 31 Mèi kados adat ingkang sampun.
Kados sampun limrah, samasa badhe liburan agêng sadaya para murid sami ngraos bingah kaworan kuwatos. Bingah... dene badhe sagêd ngasokakên pikiran, ingkang têbih-têbih sagêd pinanggih kalihan tiyang sêpuhipun para sadhèrèkipun. Kuwatos... ajrih bokbilih botên sagêd minggah klas. Ingkang wontên ing pangkat nginggil piyambak kuwatos bokbilih botên sagêd tamat. Tumrap Atmadi inggih makatên, saya cêlak kalihan wancinipun libur kabingahaning manahipun saya mindhak, ewasamantên kasamaranipun inggih saya wêwah, inggih punika kuwatos bokbilih botên sagêd tamat, saiba abdhe isin lan prihatosipun saupami kalampahana makatên, tur sagêd ugi badhe tampi pamaibên saking tuwan tuwin Nyonyah Hèldhêring.
Enggaling cariyos sampun tanggal 31 wulan Mèi, ing dintên wau ing wanci jam sadasa lêrês, Atmadi wangsul saking pamulangan kanthi bingahing manah, jalaran tampi katrangan saking gurunipun: sagêd tamat, tur kanthi pikantuk nomêr ingkang kagolong sae, sadaya wontên lare pitu likur piyambakipun sagêd nomêr gangsal. Enjingipun têrus wangsul dhatêng Pakis. Tamtu kemawon tamatipun wau ugi ambingahakên manahipun tuwan tuwin Nyonyah Hèldhêring.
Ing satunggalipun sontên, nglêrêsi sawêg sami lêlinggihan, Tuwan Hèldhêring takèn dhatêng Atmadi, têmbungipun: Di, sarèhning kowe wis tamat, saiki kapriye karêpmu.
Nanging ngrêtia, Di, sakolah dhoktêr mono suwe bangêt, wragade iya ora cukup sathithik, mulane yèn panci sênêng mlêbu mrono kudu mantêp lan tabêri têmênan, yèn ora... wis mêsthi ora bisa tutug, wêkasane mung ngêcèh-êcèh dhuwit thok.
Sakolah dhoktêr wau dangunipun pintên taun.
Sing uwis mung têlu taun, nanging wiwit saiki bakal kaowahan digawe pitung taun, basa kang kanggo padinan basa Lônda. Saka karêpku kowe arêp daksakolahake mrono bae.
Kula andhèrèk kemawon, benjing punapa lumêbêtipun.
Tuwan Hèldhêring bingah, dene Atmadi miturut ingkang dados pikajêngipun. Saèstu... sarêng tanggal 10 wulan Juli Atmadi kaangkatakên dhatêng Batawi, sarta ing tanggal 15-ipun tumapak sinau. Inggih punika wontên pamulangan dhoktêr Jawi, ingkang ing wêkdal samantên
manusa, sakawit alit, saya dangu saya agêng, wêkasan dados diwasa, diwasanipun pisan kala ing taun 1927. Murih cêthanipun pisan prayogi samangke dipun sêlani babad-babadipun pamulangan wau wiwit-wiwitan ngantos dumugi diwasanipun, ringkêsanipun kados ing ngandhap punika.
Sakawit pamulangan wau nama: pamulangan dhoktêr Jawi, kabikak kala taun 1851, ingkang dados dhirèkturipun paduka Tuwan Dr. P. Bleeker, muridipun namung 12, dangunipun pasinaon namung 2 taun, kala taun 1853 murid ingkang tamat 11.
Kala taun 1856 pasinaon ingkang namung 2 taun wau kaewahan dados tigang taun, sarta kala taun 1875 kaewahan malih dados 7 taun, lan kapranata dados 2 perangan:
Ing nginggil punika gambaripun rêdi Grute (Acèh). Griya-griya ingkang wontên sangandhaping rêdi punika, griya bipak militèr, kangge ngadani damêl margi saking Longah dhatêng Calang.
Saking kalèntunipun cara laki rabi kasêbut ing nginggil wau lajêng kaanggêp kasênêngan, sabab sampun kalimrah lan botên sumêrêp bilih ing têmbe wingkingipun badhe manggih kalêpatan. Kados ta: lare èstri umur 13 utawi 14 taun, lare jalêr umur 16 utawi 18 taun, sampun kajodhokakên. Malah trêkadhang kirang saking umur samantên.
Tumrap lare ingkang mangrêtos, punika botên prêlu kacariyosakên. Sarêng ingkang dèrèng mangrêtos, punika badhe adamêl kalêpatan agêng, sabab turunipun badhe ênèm.
Dene jêjodhoan, manawi jalêr saha èstrinipun taksih kênèmên punika ambêbayani sangêt, pramila sampun pisan-pisan anjodhokakên lare ingkang dèrèng cêkap umuripun.
Bôngsa Eropah, Amerikah utawi Jêpan ingkang sampun majêng, racak-racak jêjodhoan jalêr umur 25-30 taun, èstri umur 21-25 taun.
Nitik saking caranipun bôngsa ingkang sampun majêng kados ing nginggil, tumrap kita bôngsa Jawi anggènipun anjodhokakên anakipun kalêbêt taksih kênèmên.
Kadosdene jaman sapunika kathah sangêt lare neneman sampun nurunakên, inggih lêrês upaminipun wiji sêkar, dipun tanêm wau sagêd thukul, ananging thukulan wau tamtu kirang kiyat lan botên sae witipun, wusana gampil katrajang ing sêsakit. Awit tiyang ingkang anjodhokakên anakipun ingkang taksih kênèmên punika tumrapipun dhatêng wiji turunipun ringkih sangêt, makatên ugi pikiranipun lare inggih ringkih, kêkiyatanipun inggih ringkih sagêd ugi inggih tansah sakitên.
Tandhanipun wiji klapa kemawon, manawi wijinipun taksih kênèmên, benjing dadosipun kalapa manawi sampun awoh, wohipun inggih botên sagêd sae, cêngkir-cêngkiripun tansah kathah ingkang dhawah (rontog) awis ingkang sagêd sêpuh saha sae. Makatên ugi wiji jagung manawi wijinipun taksih kênèmên, witipun inggih gêtas sami ambyuk.
Sajatosipun bôngsa Jawi punika, langkung-langkung tiyang padhusunan, ingkang kathah taksih ngangge pranatan kina, taksih gugon tuhon, sabab saking botên mangrêtosipun, pitados sangêt dhatêdhatêng. dhukun, sampun kulina sangêt dhatêng dhukun, dados botên pitados dhatêng ngèlmu kadhoktêran, awit saking botên nate magêpokan utawi sêsrawungan kalihan dhoktêr.
Samôngsa ing satunggiling griya wontên ingkang sakit utawi badhe gadhah anak, (bayi) punika sampun têmtu andhatêngakên dhukun.
Barèsipun tiyang ingkang dèrèng mangrêtos, punika [pu...]
[...nika] botên gampil dipun rêtosakên tuwin dipun gênah-gênahakên kadospundi kemawon, taksih dèrèng purun pitados dhatêng bab ngèlmi kasarasaning badan utawi panulakipun sêsakit sasaminipun.
Kajawi manawi sampun wontên katatalanipun utawi sampun wontên kanyataanipun, kados ta: upami wontên lare sakit sangêt dipun upakara dening dhoktêr utawi pêrplègêr, saha tiyang sêpuhipun lare wau nungkuli piyambak, lare wau lajêng saras kados adat, punika nêmbe pitados sayêktos dhatêng dhoktêr, kados ta suntikan pathèk, tiyang dhusun sampun pitados saèstu, amargi kênyataanipun wontên, ingkang pathèkên sêsampunipun kasuntik (Salvarsan) salêbêtipun sawatawis dintên pathèkipun sami gogrog lajêng saras.
Sajatosipun nagari punika panjaginipun bab kasarasan tumrap têtiyang dhusun taksih kirang sangêt. Môngka ing dhusun punika kaetang kathah tiyang utawi lare ingkang sakit panastis (malaria) badan lêmês, lumpuh, cacingên, pathèkên, korèngên, gudhigên lan sapanunggilanipun.
Bribik-bribik nagari sampun ngawiti ing pundi-pundi dhusun ingkang prêlu, dipun paringi dhoktêr lan mantri pêrplègêr kangge nanggulangi sêsakit cacing pamêlikan (mijnwormziekte) awit sakit punika ambêbayani, sagêd nular-nular, sadhusun têtiyangipun sagêd katrajang sadaya. Mangke badhe kula têrangakên sadaya sêsampunipun nyandhak bab sêsakit.
Tiyang èstri manawi sampun wawrat, 280 dintên utawi 40 minggu punika limrahipun anglairakên jabang bayi. Petangan punika sajatosipun namung kintên-kintên kemawon, awit tiyang utawi dhoktêr botên sagêd sumêrêp lêrês wêkdal kêmpalipun wiji jalêr kalihan wiji èstri ingkang lajêng dados gatra. Namung ingkang kangge ancêr-ancêr punika samasa kèndêl anggarapsari, mratandhakakên bilih wiji-wiji wau sampun kêmpal dados gatra (ngandhêg).
Lare ingkang taksih pathèkên, saha ingkang sampun saras.
Tôndha-tandhanipun èstri ingkang wawrat tumrap èstri ingkang saras limrahipun:
4. ênêk, sirah ngêlu luntak-luntak, sok kêdah sêmaput.
Ingkang botên limrah punika ingkang wawrat botên kraos punapa-punapa kados tiyang saras kêmawon, botên ngêlu botên nyidham, lan sanès-sanèsipun. (Badhe kasambêtan)
Katrangan Katur Sadhèrèk Wara Ranumiyarja ing Wèltêprèdhên
Ing Kajawèn nomêr 37 sadhèrèk Wara Ranumiyarja, ing karanganipun: Waluyan, nêrangakên yèn pakêmpalan Rukun Wanodya rumaos dipun wancahi dening sadhèrèk Wara Sudarma Atmaja ing sêsorahipun kangge pakêmpalan Margining Kautaman, ingkang miturut pêrslah Kajawèn, mungel:... ewadene sanajan dumuginipun sapunika pisan, inggih taksih wontên priyantun, ingkang dèrèng nyondhongi, tandhanipun kala konggrès ing Mataram, para wanita ingkang rawuh ing konggrès dèrèng malêbêt warga P(
wontên ing sêrat kabar punika botên sagêd ngêplêki kados punapa ingkang dipun sorahakên, nanging namung kacêkak kemawon. amargi sadhèrèk Wara Sudarma Atmaja criyos ing têmbung
sekarang'' bab punika pancèn makatên, amargi kula mirêng dumugi sapunika taksih wontên pakêmpalan wanita ingkang dèrèng dados warga P.P.I. sanadyan pakêmpalan-pakêmpalan wau ugi dhatêng ing konggrès, mugi-mugi katrangan punika sagêda nglantari kêmpalipun sadaya pakêmpalan wanita Indhonesiah ing salêbêting P.P.I. Punika sapisanipun. Kaping kalihipun, têmbung perikatan dening rêdhaksi Kajawèn, klintu dipun sêrat, perserikatan dados ingkang murugakên kalèntuning pênampi punika rêdhaksi Kajawèn, têmtunipun ingkang makatên wau inggih botên dipun sêngaja§ pancèn makatên. mila saking punika panyêrêging sadhèrèk Wara Ranumiyarja botên ngèngingi kita. Salajêngipun sadhèrèk Wara Ranumiyarja gêpok bab mandhating utusan dhatêng konggrès P.P.I., manawi saking pamanggih kita waton utusan wau dipun kuwaosi ing sadayanipun tumrap ingkang badhe dipun rêmbag ing konggrès (vrij mandaat) utusan wau anggadhahi wêwênang mutusi punapa-punapa tumrap pakêmpalanipun, waton sagêd nanggêl rêmbag.
mutusi dados warga P.P.I. sadèrèngipun sarêmbag kalihan pakêmpalanipun, amargi sumêrêp yèn makatên wau têmtu badhe dipun rujuki dening pakêmpalanipun, tur badhe sagêd andadosakên kamajênganing pakêmpalan wanita Indhonesiah ing saumumipun.§ rêmbag ing bab punika kados sampun cêkap kajugag samantên kemawon, awit saupami kalajêng-lajêngakên mindhak andadosakên kirang prayogi. Red.
Jakêrta, kaping 10-5-'29. Wara Muswrajab.
Sadaya tiyang tamtu sampun gadhah pangintên bilih kapetang mèh sawarnining bôngsa, punika sami rêmên sarta migunakakên dhatêng sêkar utawi sêkar-sêkaran. Môngka yèn dipun manah sêkar punika rak botên wontên paedahipun punapa-punapa tumraping badan, têgêsipun botên manjing dados têtêdhan, nanging namung dumunung pasrèn utawi gêgandan, tumrap ingkang rêmên sangêt pancèn sagêd nuwuhakên raosing manah bingar, kabêkta saking wujudipun pancèn inggih ngrêsêpakên ing paningal, samantên wau manawi katata kanthi sae, punapadene pancèn aslinipun sêkar sae.
Sanajana mênggahing paedahipun sêkar wau botên sapintêna, ewadene mêksa katawis dados kabêtahaning ngakathah, punapadene katingal dados padagangan, tôndha yêktinipun makatên:
Ing pundi-pundi pêkên agêng utawi alit, ing ngriku kenging katamtokakên mêsthi wontên tiyang sadeyan sêkar. Rèhning ingkang sade sarta ingkang numbasi namung tiyang Jawi, dados ingkang kadhasarakên ing ngriku inggih bôngsa sêkar ingkang dados kasênênganipun kemawon, kados ta: sêkar kênanga, mlathi, rêgulo, sundêl, sônggalangit, soka, tuwin sapanunggilanipun, limrahipun mawi ngangge rangkèn rajangan pandhan wangi, kawastanan sêkar campur-bawur, punapadene godhong dilêm, dene wontênipun ing padhasaran ngriku mawi ambên-ambênan, kangge momori sêkar supados gandanipun langkung eca, kados ta: lisah wangi, lisah cêm-cêman, dhèdhès, borèh, cêndhana wangi tuwin sanès-sanèsipun. Tumrap ing pêkên ingkang agêng tiyang sade sêkar botên ngêmungakan satunggal kalih, tarkadhang ngantos dasanan, ewasamantên angsal-angsalanipun inggih taksih urup, saya malih manawi nuju wulan siyam, wiwit ing malêm salikur ngantos dumugining bakda lêbaran, ing samargi-margi pating talècèk wontên tiyang sade sêkar, samantên ugi ingkang tumbas inggih mêksa sêsêluran, nanging ingkang majêng sêkar borèh prêlu kadamêl nyêkar ing pakuburan. Prakawis punika para maos kados ugi sampun sami uninga, pramila katitik saking kawontênan ingkang makatên wau, bab sêkar pancèn têtêp dados kabêtahan, ugi tumrap sadaya bôngsa. Nanging tumraping bôngsa Jawi adhakan namung tiyang èstri ingkang taksih migunakakên sêkar sabên dintên.
Nanging sarêng katitik saking wontênipun bôngsa Walandi, bokmanawi para maos sagêd anggalih piyambak, dene ingatasipun sêkar kemawon têka katawis dados padagangan ingkang agêng, kadospundi wontênipun Bloemenhandel ing kitha-kitha, ingatasipun pambudidaya sadean [sadea...]
[...n] sêkar kemawon ngantos sagêd angawontênakên punggawa kathah, wiwit saking tukang kêbon, juru sêrat, tukang nagihi, tukang ngarang andhapuk sêkar-sêkaran, (bukèt) tuwin sanès-sanèsipun,
kawontênan ingkang makatên punika yêktosipun botên angeramakên, awit inggih pancèn kêdah ngangge pawitan kathah, tur kêdah mangrêtos ingatasipun bab pangrimating sêkar warni-warni, ngantos sadhêngaha tiyang ingkang ningali dhêdhapukaning sêkar ingkang wêdalan ngriku kenging katamtokakên mêsthi sênêng, dhasar inggih nyata angrêsêpakên tumraping pandulu, wasana inggih sagêd manjing dados panariking kasarasaning batos utawi pamikir. Pramila tumraping bôngsa Walandi bab bukèt punika pancèn manjing dados kalangênan.
Bokmanawi para maos ugi sampun asring amriksani bôngsa Walandi utawi Tiyonghwa, punapadene para priyantun luhur, kadospundi manawi pinuju manggihakên pangantèn utawi kêpêjahan, gêgubahaning sêkar ingkang minôngka rêrênggan ing ngriku sakalangkung angedap-edapi. Manawi katimbang kalihan sêkar kalangênaning bôngsa Jawi kados ingkang kasêbut nginggil wau rak dede amput-amputipun.
Dene mênggah rêrêgènipun pancèn inggih botên sakêdhik, tarkadhang sawênèhing Walandi utawi sanèsipun wau, manawi nuju gadhah damêl mantu utawi ngrêrêngga layon, têlasing arta ingkang kangge tumbas sêkar kemawon botên kirang saking gangsal atusan rupiyah, bokmanawi sagêd ugi kapara langkung.
Rèhning samangke sampun têrang saha têtela manawi ing bab sêkar dados kabêtahaning ngakathah, punapadene yèn kaudi sagêd dados panggaotan ingkang agêng, punapa botên langkung prayogi saupami bôngsa Jawi tiru-tiru ngadani ambudidaya bab sêkar kados sacaraning Walandi ingkang sampun kantênan mêlok kathah asilipun makatên, nyumanggakakên.
Sanadyan para maos Kajawèn sampun kathah ingkang uninga dhatêng têgêsing têmbung Jawi: balangan, ananging sarèhning pangintên kula taksih kathah ugi ingkang dèrèng nate uninga utawi sarawungan dhatêng têgêsing têmbung balangan ingkang badhe kula cariyosakên ing ngandhap, amila supados sagêd radin kauningan para maos, kula têrangakên wijangipun kados ing ngandhap punika.
Têmbung balangan tumrap ing Surakarta sarta sakiwa têngênipun, sabên tiyang Jawi sampun lajêng mangrêtos têgês tuwin kajêngipun, atêgês: balanganipun pangantèn jalêr kalihan pangantèn èstri wêkdal dipun panggihakên, limrahipun mawi sarana balangan gantal, sagêd ugi ing sanès-sanès nagari inggih wontên ingkang ngangge tata ngadat makatên. Wontên malih têmbung: balangan ingkang sanès têgês, nanging jêjêring tanduk kêdah kaucapakên pisan sarêng-sarêng, kados ta: balangan sêrat, balangan liring, balangan ulat sapanunggilanipun.
Ananging ing nagari Sêmarang botên makatên, wontên satunggaling têmbung: balangan ingkang têgês lan wujudipun beda, sampun umum tumrap saindênging kitha Sêmarang, sagêd ugi bokmanawi dumugi sajawining kitha. Têmbung: balangan ing ngriku gadhah têgês: barangan, saking lingga barang, nanging barang ingkang sampun lungsuran, dene barang jan utawi barang enggal dèrèng kangge.
Dene ingkang karan balangan tumrap ing Sêmarang, punika tiyang sêsadean barang warni-warni ngalêmpak dados sapanggenan, manggèn ing pinggir margi agêng uruting pêkên agêng Johar. Barang-barang ingkang kadhasarakên ngriku, pirantos dandos-dandos, isèn-isèn griya, sandhang panganggèn, pêpasrèn, tuwin barang pirantos punapa kemawon wontên sami sapêpakipun, cêkakipun sampun botên badhe mangsulakên kabêtahanipun tiyang gêgriya, kêkesahan, plêsiran sapiturutipun, nanging ingkang kathah sampun barang lungsuran, inggih punika ingkang ing sanès nagari dipun namakakên: prombengan utawi klithikan. Sanadyan padhasaranipun wau botên manggèn ing lêbêt los, namung pating tarèmplèk lêlajuran, salong ngangge eyub-eyub sakacêpêngipun, ewadene kathahing barang ingkang kagêlar ngriku robah sarta ringkês, kasade kalihan rêgi mirah-mirahan, satunggal-satunggaling padhasaran, tapsiran kula pangaosipun botên kirang saking 500-1000 rupiyah. Bilih botên nuju jawah cacahing padhasaran kirang langkung wontên 80-100 panggenan. Ingkang sade bôngsa Jawi, Koja, Mêlayu, Bombay, Tyonghwa singkèk, Tyonghwa pranakan, tuwin sanès-sanèsipun. Bikakipun sampun ajêg sabên wanci jam 3- ½ 4 sontên, kukutipun wanci jam 8-9 dalu, têmawonipun tiyang dhatêng ningali utawi têtumbas mriku namung wanci jam 5-6.
Sampun umum lan sabên tiyang sampun mangrêtos kajêngipun, bilih panggenan ngriku nama: balangan. Upami: nonton balangan. Lagi plêsir mênyang balangan. Yèn tuku... kana sandhing balangan. Si
Ingkang tumrap pamada, pangerang-erang, sêmbranan, lêlucon sapanunggilanipun, upami: o, wong kok ora nyêbut, sabên sore mung tansah dledar-dlèdèr adol bagus, mendah pite karo kaca mripate dudua: balangan, saiba. Olèhe Pak Singa tuku
aja kogawe nyuguh dhayoh manèh wis dadi balangan, ora pantês.
Mênggah wijinipun ing Sêmarang wontên têmbung: balangan, punika sakawitipun singkèk-singkèk taksih totok, panggêsanganipun sabên dintên sami angidêrakên barang-barang lungsuran utawi rosokan, dipun rêmbat dhatêng kampung, utawi margi-margi agêng, katawèkakên: balangan balangan. Awit limrahipun Tiyonghwa ingkang taksih totok, pakêcapanipun botên gadhah aksara: ra, punapadene sandhangan: layaran, sami santun pakêcapan: la
mindhak agêng, tambah majêng-majêng, lajêng bikak dhasar kados kasêbut nginggil, sarta lajêng kathah tiyang sanès singkèk ingkang sami tumut ngêcapakên sêsadean, laminipun thukuling têmbung: balangan wau, kirang langkung sakêdhik sapriki sawêg kawandasanan taun. Balangan idêran sapunika inggih taksih wontên, nanging kantun satunggal kalih sarta botên mawi katawèkakên, makatên malih ingkang idêr wau bôngsa Tiyonghwa pranakan, dede singkèk.
Inggih jalaran katarik saking majêng-majêngipun tansaya tambah-tambah agêngipun sêsadean wau, ngantos bôngsa Jawi ing Sêmarang katut sami ngangge pakêcapanipun singkèk totok, barangan = balangan, dados kêlantur dumugi sapriki lêstantun ngangge têmbung balangan, ngantos kalepyan bilih punika têmbung sambutan pancèn prêlu namung kangge nirokakên pakêcapan ingkang botên tètèh. Makatên aturan mulabukanipun ing Sêmarang tuwuh têmbung: balangan ingkang gadhah têgês dede: balangan panggihing pangantèn.
Wontêning bôngsa Tiyonghwa botên sagêd mungêl: ra, lajêng malihakên pakêcapan, punika sampun limrah, makatên ugi bôngsa Jawi piyambak, jalaran saking botên sagêd ngêcapakên lêrêsing pakêcapan bôngsa ngamônca, lajêng ngawontênakên pakêcapan piyambak, ingkang ngantos nyêbal saking lugunipun, kados ta: Tuwan Tortoun Bruyns dados:
dangu-dangu sok lajêng kalepyan, asli saking têmbung kadospundi. Red.
Tumrap tiyang ingkang ahli utawi rêmên dhatêng ingh-ingahan, têmtu katarik ing manah manawi sumêrêp kewan ingkang wujudipun ngrêsêpakên. Dene kêtariking manah wau, wontên ingkang jalaran saking lêmaning badan, parigêling tandang, sawênèh saking saening pakulitan.
Mênggahing bab wontêning kewan ingkang pinanggih kados makatên punika, botên sanès namung saking saening pangupakara tuwin kacêkaping têdha. Saening pangupakara sagêd mahanani kasarasaning kewan, awit pangupakara sae punika atêgês pamardi dhatêng kewan, murih tinêbihan ing godha rêncana, ingkang andadosakên jalaraning sêsakit, kados ta rêsiking panggenan, rêsiking badaning kewan tuwin sanès-sanèsipun. Dene kêcêkaping têdha, punika sagêd mahanani saening badan, sagêd nênarik dhatêng sêngsêmipun ingkang ningali. Mila ing bab tataning ngingah sato kewan punika ugi tansah dados panggalihaning nagari, murih tansah mindhak-mindhak sae, awit punika ugi nama satunggaling kamajêngan.
watêke wong kuwi / yèn sing têtêp sasat ora ana / sing mêsthi molah-malihe / uwong kapengin cukup / wise cukup anjaluk sugih / upama wis katêkan / ya isih anjaluk / sugih dhewe ing sajagad / katêkana yake iya isih ngudi / golèk sing ora lumrah //
kaya ta sing kocap ing saiki / nagara ing Tanjung Gunung bakal / ora karuwan dadine / barêng wis tanpa ratu / sing kuwaos paramèswari / diêmbani nayaka / wolu pisan kumpul / mula adêge santosa / nganti bisa ngêndhihake kyai patih / kaya wong pènsiunan //
nanging nyata paribasan muni / rasa lêgining wong ngêmut gula / banjur lali adhakane / kaya nayaka wolu / ing dhisike padha ngêmbani / kasampiran pangwasa / panjênêngan ratu / ananging barêng rumasa / kuwasane luwih gedhe luwih aji / tuwuh sêdyane ala //
kabèh padha anduwèni ati / rêrêbutan duwea pangwasa / sakônca sing gêdhe dhewe / lan manèh sukur-sukur / yèn kalakon bisaa dadi / ratu ing kono uga / kang mangkono mau / pakolèhe saya cêtha / êmung dadi bubrahing tatanan bêcik / sing uwis golong padha //
banjur pêcah dadi pating cruwil / tumindaking gawe ya-dinaya / padha golèk bêcik dhewe / lêlakon ngono mau / adoh bangêt kêtêmu bêcik / kocapa dhèk samana / Palih eling mak nyut / mênyang ing gustine lawas / saupama isih anaa saiki / priksa owahing jaman //
karo manèh jênêng kosok bali / ing dhèk biyèn Palih disawiyah / wis ora ana ajine / saiki wiwit thukul / kêcakêt lan jêng pramèswari / kala-kala ngandikan / ing bab prêlu-prêlu / ananging gawene apa / ingatase Palih kuwi mung wong siji / tur ora duwe kônca //
mèpèt ing lêmah / ing sêmune rêna kangjêng pramèswari / nuli alon angandika //Lebih satu suku kata: nuli alon ngandika.
mula Palih kowe tak timbali / saka bangêt anggonku karasa / eling nyang gustimu biyèn / ananging aku sukur / dene kowe bali angabdi / iku sèwu nugraha / tumraping awakmu / sasate olèh wêwênang / angèlingi nyang nagara wutah gêtih / iku tindak utama //
sanalika rada kagèt Palih / dene beda anggone ngandika / ora kaya ing sabêne / lan manèh athik emut / mênyang putra sing mêlasasih / Palih nuli anggagas / karo arêp matur / nanging isih têngah-têngah / awit isih rada anduwèni watir / yèn dadi [da...]
angandika manèh pramèswari / ingatase kowe isih bocah / rada mangrêtèn sajake / eman dene awakmu / jênêng isih apangkat cilik / upama wis gêdhea / rak kêna dijunjung / didadèkake nayaka / wênang milu ngrêmbug prakara sing sungil / lan prakara nagara //
Palih banjur angguyu nyêkikik / karo matur arasa kêduga / lah gusti punapa sae / misudha tiyang suwung / ingkang botên gadhah pangrêti / tiwas dados gujêngan / o bok inggih sampun / sanadyan namung ngandika / yèn ngantosa tiyang sanès mirèng mêsthi / anggujêng kabatosan //
sanalika Palih duwe osik / ing rêmbuge wiwit olèh dalan / arêp ngosikke gustine / tumuli alon matur / nanging mênggah kawula gusti / raos-raosing manah / inggih tansah ajur / yèn èngêt kangjêng pangeran / kados-kados rumaos botên kuwawi / lêga kawula bela //
sanadyan ta sagêd manggih mukti / nanging gusti kadamêl punapa / jêng pangeran mêsakake / kawula namanipun / tiyang botên mawi ngèngêti / trêsnanipun bandara / kêmpal wiwit timur / mila sampun angandika / ngêbang-êbang ing kawula: tiyang alit / mindhak bingung ing manah //
angandika kangjêng pramèswari / o o Palih aku ora ngira / yèn ta mangkene dadine / barêng aku wis wêruh / sêsulaking nagara iki / ketok ora prayoga / atiku kêduwung / sasat aku mêmungsuhan / kana-kene mung gawe susahing ati / sing aku ora ngira //
satamating pangandika nuli / ing tingale ketok kaca-kaca / kaya bangêt
têntrêmipun mangke / nama sampun kêbacut / nyambêt barang pating saluwir / pramèswari ngandika / saka panêmuku / jênênge kêbacut bubrah / ya kajaba mulihke saka sathithik / muga kasêmbadana //
ing bêcike kowe ing saiki / lumakua mênyang Kapatihan / bab iki tak pasrahake / aku rumasa luput / gêdhe bangêt lan paman patih / cêkake mung matura / supayane tulus / nagara kene balia / ayêm têntrêm kayaa sing uwis-uwis / wis ta môngsa bodhoa //
Palih alon nyêmbah mundur nuli / laku dhodhok ketok larap-larap / sapolahe nêngsêmake / kaya priyayi luhur / polatane ladak mêdèni / mripatane macithat / sajak sarwa saguh / wise têkan dhak-undhakan / mêdhun nolèh lan ngêtrapke sêmbah lirih / banjur laku lon-lonan //
mlaku tangan mringkus dadi siji / nèng ngarêpan aketok prasaja / nanging ya ketok glèlènge / tabête cêdhak ratu / dhasar uwis wiwit dhèk cilik / tur ya rada alêman / karo kaduk mrusul / ing lakune dhèk samana / turut dalan akèh uwong sing ngrasani / baguse rêruncungan //
Petruk : Ambanjurake rêmbuge lagi anu kae, ing bab kahanane wong wadon sing bodho. Kowe rak iya ngakoni, ta, yèn wong bodho kuwi, rêrêmbugane iya sok ngayawara, ora-orane iya ngrasani tôngga têparo, malah nèk ora kêbênêran, sok gêlêm ngrasani alaning sing lanang. Seje karo wong wadon sing pintêr, rêmbugane iya kêna dirasakake, nèk ana nganggure, ora kok banjur saba tôngga golèk mungsuh, nanging malah banjur digawe thak-thik, anjithêti barang-barang sing suwèk, nèk duwe anak, iya gawe-gawe popok, oto, lan sapiturute. Dadi ora ana wancine nganggur, sing banjur digawe anggagas warna-warna, kaya ta: nèk bapakne thole mênang lotre, aku arêp tuku suwêng barliyan panunggul siji, tuku gêlang êmas dironyok intên, lan isih rupa-rupa manèh sing digagas.
Garèng : Lha, kuwi, nèk pikirane wong jaman saiki kiyi, kabèh-kabèh mung arêp dipukul rata bae, rumasane, nèk wong wadon bodho, dadi karêpe nèk wong wadon kuwi kurang pangajaran, kuwi mêsthi dhêmên nôngga, dhêmên ngêdu kucing, nèk rêmbugan ngayawara, kêsèd lan sapiturute. Nanging nèk wong wadon pangajaran, mêsthi srêgêp ing gawe, rêrêmbugane iya kapenak, lan sapiturute, lho, kuwi durung kinar, sèh, awit nèk rumasaku, wong wadon dhêmên gawe, wong wadon ora dhêmên nôngga, wong wadon ora dhêmên ngêngrasani tôngga-tanggane, lan liya-liyane, kuwi ora gumantung saka kapintêrane sêkolahan, nanging gumantung saka bêbudène, anggonku bisa kôndha mêngkono mau, awit aku kêrêp mênangi wong wadon sing ora olèh pangajaran babar pisan, ewadene omahe katon rêsik grêmining, jalarane iya saka pêthêling gawe sing wadon mau, sing lanang ana ing ngomah katon sênêng, sabab saka panjagane sing wadon. Tôngga têparone katon padha dhêmên, jalaran saka grapyake, saka anggone andêmênakake wong wadon sing dianggêp bodho mau. Kosok-baline, aku kêrêp bangêt wêruh wong omah-omah [omah-...]
[...omah] katon ora nyênêngake bangêt, ing môngka sing wadon jarene wêton Mulo, kaya ta: ing sajroning omah katon lêthêk, awit sing wadon ora kulina rêrêsik omah, kulinane mung maca buku roman bae, sing lanang kêrêp jajan nyang rèsturan, awit sing wadon ora bisa olah-olah babar pisan, kabèh-kabèh mung diprasahakedipasrahake. kokine bae, sabên dina iya maca koran, nanging sing diwaca ora kok apa-apa sing maedahi tumrap awake, nanging nèk-nèke ana toko sing adol barang-barang modhèl anyar, utawa macani programa-programa gambar idhup, nèk-nèke ana sing arêp mitongtonake gambar sing apik. Lha, kuwi nèk ana, banjur bae budi karo sing lanang, supaya ditukokake barang modhèl anyar mau, utawa mêksa-mêksa ngajak sing lanang nonton gambar idhup.
Petruk : Mungguh omongmu kuwi pancèn iya ana bênêre, mung bae anggonmu gawe pêpandhingan kuwi rak pincang, sing siji bodho, nanging ngrêti mênyang kuwajibane, liyane pintêr, nanging ora wêruh marang kuwajibane, pêpandhingan kang mêngkono kuwi, rak ora beda karo nèk sawênèhing Walônda gawe pêpandhingan, jarene: uripe bôngsa Walônda kuwi rak beda banget karo wong Jawa, nèk tumrape Walônda kabèh sarwa larang, mangana bae iya sing larang-larang, kaya ta: kênthang bêstik, sladhah, krokèt, lan sapiturute, balik wong Jawa, mangan sêga karo kluban utawa pêcêl bae wis krasa nikmat bangêt. Lho, iya mêsthi gêdhe bangêt bedane, nèk sing digawe tuladan kuwi Lônda sing
wong wadon sing bodho, nanging pêng-pêngan mau, olèh pangajaran kang cukup, wah, iya wis mêsthi dadi wong wadon pilihan, wong wadon kang sampurna têmênan, ya kuwi kang kêna diarani widadari angejawantah. Kosok-baline wong wadon sing olèh pangajaran, nanging ora ngrêti mênyang kuwajibane, lha, kuwi upama ora olèha pangajaran babar pisan, we, iya sida ora karuwan têmênan.
Garèng : Lho, saya judhêg pikiranaku saiki, aku iya ora maido, yèn dalane murih para wanita maju kuwi, ora liya iya kudu disêkolahake, nanging barêng aku sok mênangi para wanita sing pangajarane cukup, anggone omah-omah rada kocar-kacir, kok dadi rada gêla aku, dhing.
Petruk : Bokmanawa bae, wong tuwane kurang anggone anggatèkake, dadi kaya kandhamu lagi anu kae, yaiku: wong
wis marêm bangêt, lan banjure iya wis ora dipikir manèh.
Garèng : Lho, wong tuwa sabên sasi rak wis kelangan [ke...]
[...langan] dhuwit kanggo bayar sêkolahe anake, têmtune wong tuwa iya banjur ora mèlu apa-apa manèh, kabèh-kabèh wis dadi tanggungane guru sing mulang anake mau.
Petruk : We, lha cilaka sing dadi guru, kok banjur dipadhakake kayadene babuning anake bae. Ngrêtia, Rèng, kuwajibaning guru kuwi mung mulangake kapintêran kang wus ditêmtokake ing sêkolahan, dadi ora diwajibake mulang bab bêciking wêwatêkan lan kuwajibaning wong omah-omah, karo manèh bab anggone guru mulang lan mêruhi
iya kudu wong tuwane dhewe. Ing sarèhning bapa kudu nyambut gawe, tamtune iya ora duwe wanci kanggo mulang anake mau, mulane sing kêjibah mulang lan ngawat-awati murih ing têmbe anake bisa dadi wanita kang sêjati, ora liya iya kudu biyunge. Jalaran kang mangkono mau, saiki aku duwe panêmu, supaya praja lan kawulane bisa maju miturut ombaking jaman, kang diprêdi luwih dhisik iya iku para wanita, murih sabanjure bisaa anuntuni lan dadia lanjaraning para anak-anake anggoning padha anggayuh marang lakuning kamajuan lan kautaman. Wis samene bae dhisik.
Juru ngrimat sêrat nagari nalika mariksa sêrat-sêrat, amanggih sêrat ingkang nêrangakên bilih kitha Meester Cornelis punika rumiyin nama Nieuwendam, kasêbut wontên ing sêrat katitimangsan kaping 15 Januari 1711 nalika jaman Kumpêni.
Tumrap kantor pos pitulungan ing Batawi tuwin Bandhung ingkang maligi kangge salaminipun wontên Pacific Congres, dipun yasakakên cap piyambak, kawujud bundêr lonjong mawi gambar pulo Jawi, ing ngandhap mawi sêratan Vierde Pacific Congres tuwin tanggal.
Sampun sawatawis dintên, lèpèn Bêkasi bêna, indhaking toya ngantos 6-7 mètêr. Griya-griya ing Têluk Pucung sami kêbênan, wontên ugi ingkang kèli. Ing Bêkasi wetan wontên sabin sawatawis mau ingkang pantunipun dèrèng kapêthik, ugi kêbênan.
Ing bab tiyang tahanan ingkang ngakên nama Heru Cakra, sapriki tiyang dèrèng sagêd nêtêpakên tiyang wau bôngsa punapa. Sampun nate tiyang wau ngakên têdhakipun nata Jawi ing Surakarta tuwin Ngayogya nanging lajêng ngakên anakipun angkat tiyang militèr.
Wontên pawartos, Tuwan A.J.L. Couveur Gupêrnur Sèlèbês, badhe dipun wisudha jumênêng warga rad Indhia.
wau ngêmu racun. Pulisi lajêng madosi tiyang ingkang sade ulam.
Ing Cimahi wontên tiyang nyêpêng kêthèk pêthak mêmplak, kêgolong lôngka, lajêng dhawah ing bôngsa Tiyonghwa ing Tawawi. Kêthèk wau kathah ingkang nêmbung badhe numbas, malah kêkonkêbon. binatang ing Surabaya ugi tumut badhe numbas, nanging ingkang gadhah botên angsal.
Tumrap ing paresidhenan Malang, prasasat sabên kitha dhistrik sami angawontênakên karamean ringgit tiyang ingkang kapupu bayaran, ingkang angsal-angsalanipun badhe kadarmakakên dhatêng kasusahan banjir ing Pasuruan. Kados ta ing dhistrik Pujon, Kêpanjèn Malang, Tumpang, Singasari, tuwin sanès-sanèsipun (N.).
Pèl pulisi ing Klathèn nindakakên padamêlan nyanjatani sagawon-sagawon ingkang saba ing margi-margi, sawênèhing dintên nalika nyanjata sagawon, mimisipun ngèngingi sagawonipun, nanging lajêng têmbus malêbêt ing griyaning tiyang siti lan ngèngingi tiyang ing dhadha têmbus ing bokong, andadosakên sakit rêkaos.
Kursus têmbang ing Jayadipuran, Ngayogya, katingal majêng, murid-muridipun rumaos sami marêm. Gurunipun kêtingal ngajêngakên dhatêng sêkar agêng.
Wontên pawartos, awit saking sêrat paturanipun Tuwan Ir. Baars, ingkang sapunika manggèn ing nagari Walandi, parentah amarêngakên tuwan wau manggèn ing Indhia malih, suwaking awisan tumapak wiwit tanggal 8 wulan punika.
Lulus kandhidhat iksamên bagiyan kapisan, ing pamulangan luhur dhoktêr, tuwan Ik
Tiyonghwa nama Liem A Tjeng ing Cirarap, Tanggêrang, sakulawarganipun cacah tiyang nêm, sadaya sami nuntak-nuntak, jalaran mêntas nêdha ulam têri tuwin cucut. Tiyang ingkang sakawan lajêng sagêd katulungan, dene ingkang kalih taksih sakit sangêt.
Wiwit tanggal 1 wulan punika prabeya numpak sêpur S.S. ing margi Wèltêprèdhên - Bandhung mêdal Purwakarta tuwin Krawang dipun andhapakên, klas 1 rumiyin f 9.60 kantun f 7.70. Klas 2 rumiyin f 6.40 kantun f 5.10. Klas 3 rumiyin f 3.20 kantun f 2.56. Klas 3 mirah rumiyin f 2.12 kantun f 1.70.
Ing dhusun Trênggiling bawah Purbalingga, wontên tiyang ingkang ngakên titisanipun Radèn Subali, sakawit wontên ingkang anggêga, sarta tiyang wau sampun sawatawis dintên mondhok wontên bango pawedangan. Satunggiling dintên, pinuju wontên tiyang tumbas wedang, tiyang ingkang tumbas wau lajêng kabacok arit ngantos ambal ping kalih tatu sirah kalihan pundhakipun, tatunipun ragi ngrêkaos, lajêng têrus kabêkta dhatêng griya sakit, kaupakara wontên ngriku. Wusana katitipriksa, ingkang ngakên titisanipun Radèn Subali wau jêbul tiyang ewah pikiranipun. (panjurung).
Ing dhusun Babatan, Ciborum, Bandhung, wontên sopir tiyang siti nglampahakên oto rikat sangêt numbuk lare, nandhang tatu ing badan utawi sirahipun. Sarêng tiyang sêpuhing lare sumêrêp sêpsu sangêt, lajêng ambujêng sopir kanthi ambêkta bêndho dipun grubyug ing tiyang kintên-kintên 100. Sopir lajêng nglampahakên otonipun lapur dhatêng ingkang wajib. Pulisi lajêng mênggak tiyang ingkang badhe soroh amuk wau, sagêd lilih. Têtiyang wau lajêng sami ngêndhêg sopir sanès-sanèsipun ingkang langkung ing ngriku, manawi wontên ing ngriku anggènipun anglampahakên kêrikatên, badhe dipun ajar.
dhistrik ngriku sampun wontên arta palsu cacah 40 kêcêpêng, ingkang sampun dipun lampahakên dening tiyang kancanipun tiyang ingkang damêl, saha tiyangipun sampun kacêpêng.
Ing Magêlang mêntas wontên sêsorah ing bab èrêpah, ingkang mêdhar sabda Radèn Muntoha, lan Mètêr Kadhastêr. Ingkang ngrawuhi kirang langkung wontên priyantun 50. Sêsorah wau tumindak sabên ing dintên Jumuwah sontên, dene ingkang badhe sêsorah, priyantun ingkang kasêbut ing nginggil, Radèn Mas Isa, lan bao konsulèn, Radèn Mas Suprapta, Piskal Gripir tuwin Mistêr Suwarsa, amtênar landrad.
Kados ingkang sampun kawartosakên, Paduka Tuwan A. Muhlenfeld jumênêng dhirèktur pangrèh praja, gambaripun kados ing nginggil.
Lêngganan nomêr 3536 ing Sêcang. Bab kidungan ingkang panjênêngan dangokakên punika Bale Pustaka botên sade.
Tuwan Iing Cyang ing Blitar. Usul panjênêngan punika prayogi sangêt, nanging bab wau Bale Pustaka sampun badhe ngêdalakên piyambak awarni buku jangkêp salampahan, kasarantosna rumiyin.
Tuwan Tulun ing Purwakêrta. Karangan kados panjurung panjênêngan punika sampun kêrêp dipun êwrat ing Kajawèn, mila botên kapacak.
Sigarèt wêdalan, Menz's ing Têmanggung.
ampang, saha sampun nyobi raosipun. Raos warni tiga wau sampun anyêkapi tumrap kabêtahaning tiyang sês.
Wiwit ing taun samantên luguning basa ingkang masthi kangge: basa Walandi, murid sagêd ngantos 100, sarta kala taun 1880 wiwit wontên tamatan ingkang pêng-pêngan, ingkang kaparingan wêwênang mriksa lan anjampèni sadaya sêsakit, inggih sêsakit ing jawi, inggih sêsakit ing nglêbêt, kaot botên kawênangkakên tulung bayi lair.
Kala taun 1881 wontên ewah-ewahan malih, Voorbereidende afdeeling kadamêl 3 taun (3 klas), nanging kala taun 1890 kaewahan dados 2 taun (2 klas) malih.
Ing taun 1900-1902, saking panyuwunipun Paduka Tuwan Dr. Roll ingkang katindakakên kala taun 1898, pamulangan ingkang wiwit kabikak mila namung tansah nunut kemawon dhatêng griya sakit militèr dipun agêngakên, murid ingkang kala taun 1899 namung wontên 84 dipun wêwahi ngantos dados 150, tur botên antawis
pamondhokan murid cêkap kangge lare 200. Wiwit ing wêkdal samantên piwulang tumrap têtulung tiyang gadhah anak botên namung lesan kemawon, nanging mawi kaêcakakên, murid ingkang tamat ugi lajêng kaparingan wêwênang nindakakên.
Wontên Walandi têtiga, ingkang prêlu sangêt dipun èngêti lan prêlu sangêt dipun alêmbana amargi saking luhuring panggalihipun, dene sami kasdu ambiyantu adêgipun Stovia wau sarana ngaturakên dêrma ingkang botên sakêdhik, inggih punika: 1. Tuwan P. W. Jasen, 2. Tuwan J. Nienshuys lan 3. Tuwan H. C. van der Honert.
Kala taun 1913 saking panyuwunanipun Paduka Tuwan Dr. J. Noordhoek Hegt ingkang dados dhirèktur salêbêtipun taun 1908-1914 bageyan, Geneeskundige afdeeling kaewahan malih, kadamêl 7 taun.
Kala taun 1915 kabangun malih gêdhong Stovia ing Salembah sela ingkang wiwit dipun pasang dening Paduka Nyonyah Graaf van Limburg Stirum, inggih punika kala tanggal 26 Agustus. Rampunging panggarapipun kala tanggal 5 wulan Juli 1920, têrus kaênggenan, gêdhong ingkang lami namung kangge pamondhokan murid kemawon.
Wasana ing taun 1927 Stovia wau kadadosakên pamulangan luhur, botên nama Stovia malih, lajêng nama Geneeskundige Hoogeschool, kabikak dening Paduka Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jêndral kala 16 Agustus, mawi pêpèngêt sêratan ingkang
Atmadi mlêbêt dhatêng pamulangan dhoktêr kala taun 1874, dados jaman têngahan tumrap pamulangan wau, ing têngahanipun taun 1881 tamat, pikantuk sêsêbutan dhoktêr Jawi, sarta sêsampunipun nindakakên padamêlan sataun, dhaup kalihan Radèn Rara Sriningsih, putranipun ingkang wadana kitha Kudus. Tamtu kemawon wiwit ing wêkdal samantên, Atmadi madêg piyambak, uwal saking pamêngkunipun Tuwan Hèldhêring, ewasamantên tumraping panganggêp dèrèng ewah, taksih ajêg kados ing wau-waunipun. Tumrap sêsrawungan inggih taksih lastantun ngèmpêri kadosdene sêsrawunganipun anak kalihan tiyang sêpuh piyambak.
Wiwit sakolah mila Atmadi katitik satunggalipun lare ingkang majêng lan tumêmên, botên beda sêsampunipun nyambut damêl, kamajêngan lan katêmênanipun wau botên ewah, mila dados pangalêmanipun para pangagêng tuwin para têtiyang kathah. Kala taun 1884 Atmadi kadhawuhan dening nagari nglajêngakên pasinaon dhatêng pamulangan luhur ing nagari Walandi, tamtu kemawon prakawis punika damêl bingahing manahipun, dhasar wiwit rumiyin mila kapengin sangêt sumêrêp jagad kilenan. Bidhalipun mampir Banyumas, prêlu anjujugakên Bok Sura dhatêng griyaning anakipun (Sura), supados mondhok ing ngriku sadangunipun katilar sinau. Bok Sura niyatipun badhe dipun jak, nanging botên purun, pilaur kantun atêngga wontên tanah Jawi kemawon. Lêt wolung wulan saking dhaupipun Atmadi tuwan tuwin Nyonyah Hèldhêring sami wangsul dhatêng nagari Walandi, botên jalaran saking prêlop, nanging saking pènsiun, dados wangsulipun wau botên namung sawatawis môngsa, nanging salami-laminipun. (Badhe kasambêtan)
Ôngka 41, 12 Bêsar Taun Alip 1859, 22 Mèi 1929, Taun IV
Ing rêdi Dièng wontên kawah ingkang nama Sibanthèng, kawah wau kêgolong agêng piyambak, swaranipun tansah gumrêngsêng, kathah walirangipun. Ing ngriku kêrêp dipun dhatêngi tiyang kathah.
Kintên-kintên kaping 8 a 10 sliringan lajêng dipun lêbêtakên ing toya angêt, awit bayi dèrèng kulina asrêp. Manawi sampun ambêgan kêmpin-kêmpiskêmpis-kêmpis. nanging dèrèng nyêkapi, lajêng ilatipun bayi dipun cêpêng pucukipun mawi kain gas utawi kacu ingkang rêsik, dipun tarik ngantos mêdal saking cangkêm, dipun wangsulakên malih, dipun tarik malih rambah-rambah (methode Laborde).
Manawi sênthong (kamar) kirang jêmbar, miturut methode Schultze bayi kenging dipun sèlèhakên ing meja mawi kasuran. Ingkang badhe nulungi ngadêg cêlak sirahipun bayi, lêngênipun bayi kalih-kalihipun dipun tarik manginggil tumèmpèl kuping bayi (nyêrot hawa malêbêt) lajêng lêngên wau dipun pangandhapakên tumèmpèl dhadha lan sisih dhadha dipun nêtakên (ngêdalakên hawa), miturut metodhe Sijlvester manawi bayi botên gadhah lêngên cêkap dipun glundhang-glundhungakên, hawa sagêd malêbêt mêdal.
Jabang bayi ingkang lair wontên ing sêlaning pupunipun biyung enggal kalumahakên, kaangkaha tangsul usus ingkang anggandhèng pusêr lan ari-ari supados kêndho, lajêng usus pusêr watawis ± 5 cm lêtipun saking pusêr dipun tangsuli pati pita pêthak ingkang alit (ciyut) rambah kaping kalih, watawis ± 4 cm lêtipun saking tangsulan wau inggih kêdah dipun tangsuli malih kados ing ngajêng. Sasampunipun makatên usus pusêr ing antawisipun tangsul kalih wau lajêng kakêthok mawi gunting ingkang landhêp sarta rêsik, prayoginipun gunting lan pita wau kêdah kagodhog sadèrèngipun kaangge.
Paedahipun tangsul ingkang kapisan, anulak wêdaling êrah saking pusêr (bayi) dene ingkang tangsul kaping kalih, anulak wêdaling êrah saking ari-ari.
Sasampunipun usus pusêr kakêthok lajêng mêndhêt pêrban gas (sampun cumawis) 10 a 12 cm pasagi mawi dipun bolongi têngahipun, usus pusêr
Cara dhukun, pangêthokipun usus pusêr punika ngêntosi manawi ari-ari sampun mêdal, saking pamanggihipun nguwatosi. Tumrap ingkang gadhah anak (biyung) punika sampun botên dados punapa, amargi bayi lair sampun ambêgan, botên prêlu tampi têtêdhan malih saking ari-ari.
Limrahipun dhukun punika ngêthokipun usus pusêr ngangge wêlat, punika sagêd ambêbayani, awit wêlat punika pikantukipun saking panggenan ingkang botên têmtu rêsikipun, lajêng sagêd anuwuhakên sêsakit ing pusêr.
Manawi manut pikajêngipun dhukun utawi tiyang Jawi ingkang dèrèng mangrêtos, usus pusêr kakêthok sadèrèngipun ari-ari mêdal punika sagêd ambêbayani, awikawit. kakintên êrah pêthak lajêng minggah ing wêtêng utawi ing sirah ingkang andadosakên pêjahing biyung. Pikajêngan ingkang botên lêrês makatên punika sêmunipun sampun manjing ing balung sungsumipun tiyang Jawi, ngantos dumugi ing jaman sapunika. Saking sangêting ajrih, sadèrèngipun ari-ari mêdal, ing môngka usus pusêr sampun pêdhot piyambak, pucukipun pusêr lajêng katangsulan kaangsalakên samukawis ingkang awrat kados ta: sela, tugêlan tosan utawi sanès-sanèsipun.
Manawi pamanggih makatên wau pancèn sampun lêrês, punapaa têtiyang Eropah ingkang usus pusêripun jabang bayi dipun kêthok rumiyin sadèrèngipun ari-ari mêdal têka botên wontên ingkang pêjah.
Wontênipun biyung pêjah sasampunipun anglairakên jabang bayi, punika sababipun botên saking makatên, lan malih sanajan jabang bayi sawêg lair, usus pusêr ingkang sumambung ing ari-ari ingkang dèrèng mêdal wau lajêng dipun kêthok, punika babar pisan botên ambêbayani.
Dhukun bayi utawi tiyang sanèsipun langkung prêlu nyumêrêpana tôndha ingkang dados jalaraning bêbaya, lan pados sarana ingkang kangge nulak bêbaya wau.
Tôndha-tôndha ingkang makatên punika sarta patrap-patrap anggènipun nulungi kados ingkang badhe kula aturakên ing ngandhap punika.
Sasampunipun rampung anggènipun rêrêsik, utawi manganggèni bayi, lajêng biyungipun dipun priksa punapa ari-ari sampun mêdal, adat salêbêtipun 10 mênit utawi 1/4 jam sampun mêdal piyambak, manawi dèrèng, wadhah bayi ing prênahipun cakêt pusêr kêdah dipun uyêg kalihan èpèk-èpèk sawatawis dangu, adat ingkang limrah lajêng ari-ari mêdal, wadhah bayi dipun grayang katawis mrongkol atos.
DaneDene. yèn ari-ari salêbêtipun 1 a 2 jam botên sagêd mêdal prêlu nyuwun pitulungan dhoktêr utawi vroedvrouw. (Badhe kasambêtan)
Tumrap pasisiran Jawi wetan kathah tiyang ingkang dèrèng mangrêtos punapa têgêsipun têmbung pasanggrahan, lan punapa gunanipun. Mila kados botên wontên awonipun saupami katêrangakên ing ngriki sawatawis.
Têmbung pasanggrahan, lingganipun saking: sanggra,§ Lêrêsipun saking lingga sanggraha. Red. têgêsipun: pondhok, dados: pasanggrahan = pondhokan (pamondhokan). Ing Sêrat Kawi-Javaansch-
somah, paring, angge, ênggèn, pasanggraha = pêparing.
Dados yèn makatên sampun cêtha têmbung: griya pasanggrahan = griya pêparingan, pramila têmbung pasanggrahan punika dados namanipun satunggiling papan pamondhokan utawi pakèndêlan tumrap ing sawatawis môngsa. Saha sampun kêlimrah wontênipun ing nagari pundi-pundi. Dene ingkang kathah mawi dipun dèkèki griya dalah pirantos sapêpakipun.
Manawi mirid saking cacriyosan kina, minggahipun dumugi ing jamaning purwa pisan, pasanggrahan punika ugi sampun wontên, nanging ingkang angwontênakên wau namung bôngsa luhur, kados ta: ratu, saha malih ingkang sok masanggrahan mriku kajawi namung bangsaning luhur, inggih sintêna kemawon ingkang pantês, utawi ingkang dados utusaning narendra. Dados cêtha bilih pasanggrahan punika wontênipun atas saking karsaning nata, utawi tiyang ingkang panguwaosipun prasasat ratu, kados ta: tiyang sugih tuwin sapanunggilanipun. Griya wau minôngka sadhiyan papan pakèndêlaning para tamu saking môncapraja, ingkang kathah dumunung ing sajawining kitha.
Dene tumrap ing jaman sapunika, sanajan sanès bôngsa luhur utawi trahing ngaluhur, waton tiyang kacêkapan, ugi kathah ingkang sagêd angawontênakên pasanggrahan ing pundi-pundi panggenan ingkang dipun sênêngi, sawênèh dipun wastani griya patirahan. Wontên malih ingkang sairib kalihan punika, kados ta griya lusmèn. Pabrik-pabrik gadhahanipun H. v. A. ingkang sampun kula sumêrêpi ugi sok wontên pasanggrahanipun.
Pasanggrahan-pasanggrahan wau limrahipun kaprênahakên ing padunungan ingkang hawanipun sakeca tur asri, kados ta ing parêdèn, ing kitha-kitha, pasisir tuwin sanèsipun, prêlunipun kangge têtirah utawi ngenggar-enggar manah tumrap ing sawatawis môngsa.
Dumugining samangke, ing parêdèn punapadene ing pasisiran ugi taksih kathah griya pasanggrahan, inggih punika kagunganipun kangjêng gupêrmèn, prêlu kangge papan pakèndêlanipun para priyantun nagari ingkang pinuju nindakakên kuwajibanipun, kados ta: amriksa wana-wana, rêdi-rêdi, kawah, sagantên tuwin sapanunggilanipun. Sanadyan sanès punggawa nagari ugi kenging sipêng wontên pasanggrahan gupêrmèn anggêr nêtêpi kuwajibanipun ingkang sampun kapacak ing tarip. Saha malih sintêna kemawon ingkang badhe masanggrahan ing salah satunggiling pasanggrahan, kêdah suka uninga dhatêng priyantun ingkang gadhah wêwêngkon rumiyin.
Dene limrahipun pasanggrahan gupêrmèn wau mawi kadekekan tiyang ingkang
tamu ingkang kêparêng masanggrahan ing ngriku, kawastanan mandhor pasanggrahan.
Manawi tiyang badhe masanggrahan ing pasanggrahan gupêrmèn, ingkang dunungipun ing tanah parêdèn (ingkang sampun kula sumêrêpi inggih punika pasanggrahan: Argapura, ing èrèng-èrènging sukunipun rêdi Sêmèru sisih kilèn, inggilipun: 2835 kaki saking lumahing sagantên) limrahipun kêdah sêsangu têtêdhan tuwin pangunjukan piyambak, awit ing ngriku pancèn botên sadhiya têtêdhan sapanunggilanipun, kajawi
kursi meja, dilah tuwin sanès-sanêsipun, punapadene sêrat-sêrat waosan sawatawis. Dene yèn têtêdhan ingkang kabêkta taksih mêntahan, kenging amiji tiyang ingkang jagi ngriku wau supados angladosana
ingkang sêdyanipun sae, nanging malah wontên ugi ingkang kangge jujuganipun mêngsah, nanging kaangkah saya langkung kiwa dunungipun saking kitha. Prêlunipun saupami wontên mêngsah dhatêng samôngsa-môngsa, supados botên adamêl kasusahaning kawula alit, ingkang jalaran kêndhih padununganipun, dados botên adamêl kisruh, punapadene kitha ngriku supados botên gampil kangge ajanging mêngsah ngrêrisak.
Kaliurang punika namaning dhusun ing sacêlakipun rêdi Mêrapi, bawah gupêrmèn Ngayogyakarta, dene prênahipun kalihan rêdi Mêrapi wontên ing sisih kidul kilènipun. Ing dhusun ngriku hawanipun asrêp sarta angrêsêpakên ing paningal, saya manawi nuju padhang rêmbulan, wit-witan utawi lêgok-lêgoking parêdèn ingkang kenging soroting rêmbulan, kêtingal anêngsêmakên manah.
Sampun rambah-rambah ing dhusun ngriku kangge lurugan tiyang ingkang sami sakit bêntèr, tèrêng, sêniwên, lan sanès-sanèsipun. Ingkang sampun-sampun manawi tiyang tirah (nêntrêmakên) wontên ing ngriku kathah jodhonipun, kajawi tiyang ingkang kenging sêsakit watuk tuwin napas.
Ing salêbêtipun dhusun ngriku kathah toyanipun ingkang sami kawêdalakên sarana pancuran alit-alit. Ugi wontên balumbangan ingkang sampun dipun tata sae, punapadene adining toya grojogan ingkang dipun wastani têlaga muncar, gumrojoging toya wau wiwit wêdaling toya dumugi ngandhap, inggilipun kintên-kintên wontên 25 mètêr, wujudipun kadosdene gambar punika. Sarèhning inggil sangêt, dados wiwit wêdaling toya botên sagêd kêtingal wontên ing gambar, toyanipun sakalangkung asrêp, nanging ugi wontên ingkang sami siram wontên ing grojogan ngriku.
Kajawi punika, ing sarèhning dhusun Kaliurang punika pancèn papan ingkang ngrêsêpakên, mila kathah pasanggrahan yasan dalêm sampeyan dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogyakarta, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkubumi, Kangjêng Pangeran Arya Adipati Danurêja, utawi Radèn Tumênggung Mangunjaya, kala taksih jumênêng bupati ing Sleman. Sarta kathah para tuwan-tuwan ingkang sami manggèn ing ngriku. Para Tuwan-tuwan wau wontên ingkang yasa pasiraman, manawi malêbêt ing pasiraman sarana prabeya. Wontên ingkang yasa papan kangge balbalan (tennisbaan) bal tampèl. Wontên ingkang
kangge pasipêngan ugi dipun wontêni, malah kangge wulanan utawi dintênan.
Kalêrês sakidul wetanipun têlaga muncar wontên tukipun ingkang kawastanan umbul Têmantèn. Tuk wau sampun dipun mulyakakên dening nagari, toyanipun kailèkakên dhatêng kitha Ngayogyakarta mawi lèdhêng, sarta tuk wau dipun jagi dening pèl pulisi, dene pamanggènipun pèl pulisi ugi sampun kadamêlakên griya wontên ing papan ngriku. Ingkang sami manggèn ing kitha Ngayogyakarta, mèh sadaya sami ngangge toya lèdhêng wau.
Mênggah têbihipun dhusun Kaliurang saking kitha Ngayogyakarta watawis wontên 17 pal.
Ing kitha dipun sadhiyani motor bis ingkang mligi kangge tindak dhatêng Kaliurang, dene prabeyanipun, tiyang satunggal mlampah mantuk kalih rupiyah.
Md. Tamjiz. Lêngganan No. 2524.
lan pangeran ketok yèn diraja-raja / lan bangêt diwêdèni / awit wis kanyatan / Pangeran sing kuwasa / lan kabèh tindake adil / sapa sing salah / wêruh ukume mêsthi //
yèn sing bênêr ya têtêp nuli kêtrima / lan manèh tindak titi / sabarang prakara / yèn pancèn durung cêtha / durung karsa angarani [angara...]
[...ni] '/ bêcik lan ala, mêsthi dipriksa tliti //
awit saka kêncênge kangjêng pangeran / wong-uwong padha giris / lumuh nglakonana / nyang tindak kaluputan / awit upama nglakoni / môngsa wurunga / tômpa ukuman adil //
dhèk samana jêng pangeran tansah duka / dening muntap ing galih / awit tansah priksa / ananing têlik têka / tanpa kêndhat ngangin-angin / nungsung pawarta / anane kono kuwi //
nuli dhawuh nyang uwong sing dipitaya / kadhawuhan naliti / yèn nganti
panggonan sêpi / ana ing pêtêngan / wong mau krungu swara / wong gunêman angrasani / nyang sang pangeran / tumuli dicêdhaki //
wong sing siji rasanane rak wis cêtha / kangjêng pangeran kuwi / arêp ambalela / lali ing kaluputan / wong sing têka andalidir / mung arêp padha / biyantu adol wani //
wong sijine mangsuli mung sajak ngina / ayah apa ta kuwi / apa ya têmênan / pangeran wani nglawan / apa ta ora ngèlingi / ya ta kon nyoba / yèn ora dadi cindhil //
tekade mau katara / wong rada kaduk wani / akurang dêduga / dupèh dadi utusan / nanging ora pisan ngrêti / yèn Kamurahan /
ayo kuwi renea / padha mlakua tak irid / aja sêmbrana / aku dudu wong jirih //
uwong loro tumuli diirid sowan / kangjêng pangeran pati / kono kabênêran / pangeran isih lênggah / nuli dhawuh sapa kuwi / lho kowe Kêrta / sapa ta sing ko irit //
Kêrta matur tiyang kêkalih punika / sami têtiyang têlik / nuli jumênêng nyat / pangeran mara nyêdhak / taliti ngiling-ilingi / sawise cêtha / nuli ngandika lirih //
ing mêsthine kowe ya wis padha cêtha / nyang kaananku iki / awit kowe padha / jênêng uwis wong tuwa / sauwise kowe nêlik / lan arêp apa / rak ya mung arêp bali //
wis balia mêngko dhisik êntènana / e bocah sapa kuwi / iki sangonana / bèn aja kêkurangan / ing mêsthine butuh dhuwit / sawise tômpa / wong loro mundur wêdi //
liya dina nuli dhawuh tata-tata / pangeran niyat wani / awit wis rumasa / kuwat anglurugana / nyang Tanjunggunung saiki / wong ora kurang / tur padha sugih-sugih //
lan kêncênging galihe kangjêng pangeran / ora niyat
layar / pangeran manggêdhèni / praune nèng têngah / ketok gêdhe anganggrang / layare malêndhung putih / lakune rikat / digrubyug prau cilik //
yèn disawang kaya garudha anglayang / wujude mêmêdèni / ing sadalan-dalan / yèn pangeran kapisah / banjur
nginggil punika sawangan sacêlakipun Cikotok, Bantên Kidul, ing ngriku wontên pêlikanipun êmas. Mirid cariyos jaman Indhu, ing tanah ngriku punika panggenaning donya brana.
Kawontênaning Bôngsa Indhonesia ingkang Kakêmpalakên Wontên ing Pacific Congres ing Batawi
Kala ing dintên Slasa tanggal kaping 14 wulan punika kalêmpakaning bôngsa Indhonesia ingkang wontên ing Pacific Congres sami dipun arak ing gêdhong museum. Ing dintên wau Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral amriksani wontên ing ngajêngan. Ingkang sami rak-arakan wau sami mangangge pangangge kabangsan asli.
Pratelaning gambar, nginggil piyambak sisih kiwa, bôngsa Minangkabo. Têngên, bôngsa Acih. Têngah sisih kiwa: prawan-prawan ing Lampung. Têngên bôngsa Palembang. Ngandhap piyambak sisih kiwa: bôngsa Dhayak, têngên bôngsa Sumba.
Bôngsa Nias. Mênggah Nias punika satunggiling pulo sakilèn tanah Sumatra. Têtiyangipun misuwur sami sagêd main catur.
Bôngsa Batak. Punika têtiyang asli saking nagari ingkang misuwur kapalipun.
Bôngsa Sundha, mindhakakên bupati ing jaman kina. Cara-caranipun sairib ing Jawi Têngah.
Garèng : Ora, Truk, aku kok gumun ngrasakake kowe kuwi, Batawi kirak nêgara tèji bangêt, kowe nang kono kok kalêbu ngêbuk, kok diuwongake. Kuwi kêpriye.
Petruk : Yah, le ngarani kok tèji, tèji kuwi rak tumraping jaran, nèk nagara rak gêdhe. Kowe aja kaliru tômpa, Rèng, anggonku mrana-mrene diulêmi kuwi, ora kok mêrga aku wong apangkat utawa wong kang gêdhe pêngaruhe, nanging sanadyan mung cêpetha-cêpethe mangkene aku kiyi sathithi-sathithik jênêng jurnalis, malah dina Saptu kang kapungkur kiyi
Garèng : Wathathithah, hla kok kampi têmênan, ing môngka jarene Jendral Motor kuwi duwèke wong sa-Amerikah, dadi omongane mêsthine
sing kliwatan, patrapmu anggone cohosu ana ing Jendral Motor kuwi.
Petruk : Yah, Rèng, nèk ora bisa basa
rungokna, tak caritani saka wiwitan pisan, cikbèn cêtha. Tanggal 14 sasi kiyi aku ditimbali dening panggêdheku, sarta banjur dipangandikani mangkene: He, Petruk, andadèkna kawruhanamu, iki ana ulêm-ulêman saka Jendral Motor, yèn arêp nganakake pesta gêdhèn
Tuwan Petruk, apa padha slamêt mitraku, lan apa kang dadi karêpmu - we, hla, disambêr gêlap kaping pitu likur dhur-dhuran têmênan, ana kok banjur têrus ngomong Inggris bae - bèg padhênsê, ai dhun
aku ngrêti yèn kowe diulêmi dening Jendral Motor ing Tanjungpriuk, iya apa ora, we, hla, cilaka mêncit têmênan, sajake Culik kiyi saiki lagi mabuk cara Inggris, nèk mabuka cara Lônda kuwi iya wis pantêse, nèk-nèke banjur bisa olèh drajat utawa olèh bintang prunggu, balik mabuk cara Inggris rak ora ana gawene. Tujune adoh, upama cêdhaka mono tak kêmpit ing kèlèk sida gêmbrèt-gêmbrèt têmênan, - hah, hah, hah, hla, kuwi nèk Petruk, ming mêngkono bae wis duka, anggone aku têrus omong Inggris, kuwi kanggo ngulinakake, supaya ana ing kana omongku aja nganti kêclithat-kêclithut,
Petruk : Lho, kuwi mangkene: aku têka nyang omahe Culik, Culik banjur kondhang nyang aku: Truk, Truk, mara saiki kowe tak coba, kêpriye wangsulanamu, yèn ana wong Inggris calathu nyang kowe
dumèhane ana têmbunge: dhyus banjur diarani wêdhus, dene têgêse I don't like kuwi: aku ora doyan, mara ana wong diajak têtêpungan wangsulane kok aku ora doyan wêdhus, apa mèmpêr kuwi. - Aku banjur omong karo Culik: Iya wis aku trima kalah, saiki pitakonku
griya gêmintê ing Sêmarang kangge tiyang ingkang kirang kêcapan kathah, inggih punika ing Sêmarang wetan, sampun kathah, nanging sami rumaos kawratan, jalaran kêtêbihên. Ing sapunika gêmintê wiwit damêl griya malih wontên ing kampung enggal, Mlathèn, saha sampun kathah tiyang ingkang gadhah panyuwun.
Ing Salatiga sampun wiwit tata-tata badhe mahargya rawuh dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral, anggènipun badhe konprènsi kalihan para bupati.
Mêntas wontên kuli kontrak cacah 500, bidhal saking Sêmarang dhatêng Nieuwe Caledonie, saha badhe ambidhalakên
Sampun sawatawis dintên punika, wontên lare-lare bôngsa Tionghwa sawatawis umur 10 dumugi 11 taun, sami numpak pit saking Grêsik dhatêng bênawi sacêlakipun dhusun Sêmbayat, lare-lare wau lajêng sami baitan, sarêng lampahing baita dumugi sungapan cêlak sagantên, baita dipun gonjang-ganjingakên lajêng kalêbêtakên toya ngantos kêbak, wusana baita kèrêm, lare-lare ingkang kathah sagêd ngêlangi, ingkang 3 dipun gèrèt minggir saha sami botên èngêt.
Lulus Iksamên H.B.S. wêkasan ing Bandhung, Sudibya, Nonah Sumadipraja.
Tumrap ing Bandhung wontên wara-wara saking ingkang wajib, angawisi talèdhèk utawi bangsanipun kados makatên mitongtonakên wontên ing panggenan umum. Dipun têtêpakên dados warga propinsi Yalê rad Jawi Wetan, Mas Suwana.
Mêsin mabur Dornier saking nagari Walandi, ing dintên punika badhe dumugi ing Tanjungpriuk. Samôngsa mêsin-mêsin mabur wau malêbêt ing kalangan mabur, ngengingakên tiyang sawatawis ningali malêbêt, malêbêtipun mawi karcis.
Ing BawiBatawi. mêntas wontên bikakan griya sakit kewan, nalika pambikakipun kathah tamu ingkang sami anjênêngi. Ing griya sakit wau dipun sadhiyani panggenan kangge ngrimat kapal, sagawon, kucing tuwin kewan sanès-sanèsipun, ingkang sakit saha manggèn ing ngriku. Makatên ugi ing ngriku dipun sadhiyani panggenan kangge andèkèk kewan ingkang katitipakên, upaminipun ingkang gadhah
Extraneus; Lim Ban Djin. Electrotechniek: Liem Biau Laij, Radèn Suleman.
Wontên pawartos, Rêgèntên bon Sêdyamulya badhe kêmpalan wontên ing Wèltêprèdhên, nanging dèrèng katêtêpakên dintên utawi pamanggènipun, badhe ngrêmbag ing bab kuwajibaning bêstir. Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Mangkunagara, Kangjêng Gusti Pangeran Adipati Arya Pakualam badhe anjênêngi. Ingkang Sinuhun ing Surakarta tuwin Ngayogyakarta badhe utusan wêwakil.
Wontên murid-murid Osvia ing Madiun, kalih klas sami dhatêng Sarangan, dipun iring ing guru Jawi. Murid-murid wau lajêng sami adus wontên ing balumbang, wontên satunggiling murid nama Sriwanda asli saking Surakarta kalêlêb wontên ing toya botên sagêd ngêlangi, wusana andadosakên ing tiwasipun.
Studieclub ing Surabaya mêntas ngawontênakên parêpatan dipun dhatêngi tamu 500. Parêpatan angêdêgakên ingkang dipun namakakên: Rad sinoman kampung, kadosdene gêmintê rad tiyang siti, ingkang dipun pilih dados pangarsa Tuwan Sunjata kanthi sèkrêtaris angsal balônja. Punggawaning rad wau wontên 17, kapêndhêtakên têtiyang kampung ingkang sampun sêpuh, dipun biyantu satunggaling rad juru panimbang dening Ir. Anwari, ing bab kagunan Mr. Muhamad Yusup, ing bab pangadilan, tuwin DR. Sutama ing bab kasarasan.
Kawartosakên, bilih pangupajiwa ing Dhigul katingal saya majêng, sapunika sampun kathah toko-tokonipun, tiyang dagang partikêlir saking Ambon. Punapa malih ing bab prêluning gêsang ugi nyêkapi, kados ta:
Naamlooze Vennootschap Bank-Nasional Indonesia ing Surabaya, sêtatêtunipun sampun dipun absahi ing parentah.
Rêgining karcis sawarnining klas saking Wèltêprèdhên dhatêng Bandhung mêdal Purwakarta
panjangipun 15.000 m, prêlu badhe kangge pangajaran ing pamulangan-pamulangan Indhonesiah.
Tuwan Muhamad Rais, ing Cigugur, Cirêbon, tiyang ingkang misuwur paguronipun, para muridipun nyêbut Kangjêng Gusti Pangeran Muhamad Rais. Sampun dados padatanipun sabên tanggal sapisan Sura amistakakên muridipun ewon. Benjing tanggal sapisan wulan Sura ngajêng punika badhe pista agêng-agêngan, kintên-kintên badhe nêlasakên waragad f 20.000.-
Bôngsa Mênadho nama K. Daniel nunggil griya kalihan bangsanipun nontên ing Tanah Tinggi, Wèltêprèdhên, dipun cêpêng ing Pulisi, awit kadakwa badhe damêl sêsorah abrit, tiyang wau sampun nate dhatêng Moskou tuwin nagari pintên-pintên ing Eropah. Kintên-kintên badhe dipun purugakên dhatêng ing Dhigul.
kadarmakakên dhatêng têtiyang ingkang kasusahan jalaran bêna ing bawah Kabupatèn Pasuruan (N.).
Kawartosakên Mr. Radèn Mas Sartana badhe nunggil damêl kalihan Mr. Dr. Oeij Tjiang Sin tuwin Mr. Ko Tjaij Sing wontên ing Batawi, saha badhe
supados ngêdêgakên griya sewan wontên ing kampung Kêmayoran, ingkang sewanipun antawising f 30.-, dumugi f 50.- rêmbag wau dipun condhongi ing Walandi 250.
Wontên pawartos, Paduka Tuwan Talma tilas dhirèktur pinansiên seda wontên ing Brussel.
Ing salêbêtipun wulan punika, ing Pathi badhe wontên pêkên darma, angsal-angsalanipun badhe kangge Ziekenfonds Mardi Oesada, ingkang dipun êdêgakên dening ingkang bupati ing Pathi. Pakêmpalan wanita Puspa Rinonce badhe bikak pajajanan, ingkang angsal-angsalanipun ugi badhe kangge darma dhatêng Ziekenfonds wau.
Agen nomêr 2240 ing Gêdhangan. Kula aturi
ing Pêterongan. Buku ingkang ngangge gambar ringgit rêgi f 4.- manawi panyênênganpanjênêngan. kêrsa kula aturi kintun artra f 4 - f 1.50 = f 2.50 sêringgit.
Tuwan Kartasiswaya king Jêthaksari. Pos wisêl f 1.50 sampun tampi, Kajawèn sampun kakintun. Mundhut dados agèn almênak botên sagêd nglaksanani, sampun dados panggalih.
Kirang kalih wêdalan malih waosan Pêpisahan 27 Taun sampun tamat. Satamating cariyos wau badhe kasantunan waosan sêrat: Bayan Budiman. Waosan ingkang badhe kawêdalakên punika isi cariyos warni-warni ingkang nêngsêmakên, mawi sinawung ing sêkar. Kajawi cariyosipun sae ugi isi wulang cêkak aos. Murih botên damêl cuwaning panggalih, sintên ingkang dèrèng lêngganan, kaparênga tumuntên mundhut lêngganan, awit waosan ingkang jugag punika adamêl cuwa.
Dak srapat-srapat, praupan, kêkulitan lan dêdêg pangadêge wong mau plêg kaya praupan, kêkulitan lan dêdêg pangadêgmu, nanging wong mau nyata wong tuwamu utawa dudu, aku ora wani mêsthèkake. Saupama wong mau bisa crita yèn ilanging anakke marga kèli ana kali Sirayu,Sêrayu. mêsthi wong tuwamu. Cêkake, Di, prakara iki isih samar, bisane cêtha yèn larane wis mari, saka pandugaku bôngsa têlu utawa patang sasi manèh, sêdhêng kowe wis tamat saka sinau.
Samêngko kapriye kang dadi karêpmu, saupama wong mau kalakon mari sadurunge kowe bali, bêcik ditahan dhisik apa ora, aku ngarêp-arêp wangsulan.
Sarampungipun maos sêrat wau dhoktêr Atmadi linggih ing kursi, badanipun ngraos lêmês gumêtêr, rainipun dados pucêt, luhipun daleweran. Kala samantên ingkang èstri dhatêng, atakèn, têmbungipun: tômpa layang saka ngêndi, mas.
Dhoktêr Atmadi mangsuli kalihan ngusapi luh: Saka tanah Jawa.
Ênya wacanên dhewe. Sêrat kaulungakên. Sasampunipun nampèni sêrat wau ingkang èstri lajêng mapan maos, nanging namung kabatos kemawon, sasampunipun rampung, wicantên, têmbungipun: Kira-kira bapak apa dudu mas, wong iku.
Bêgja bangêt, mas, yèn wong kuwi bapak. Layang iki pancèn rada ambungahake, kêna apa kamas têka banjur katon susah.
Ora luput calathumu, bênêr layang iki ora cêtha, nanging kaya-kaya wis kêna kapasthèkake yèn wong kuwi bapak, mula tumrap aku dhewe uga rada bungah, ewasamono sajroning bungah mau aku uga ngrasakake susah, saupama têmên wong kuwi bapak, hêm... mêsakake têmên, dene samono gêdhening kasusahan lan sangsara kang dilakoni amarga anggolèki aku. Sangsara: dene tansah kluyuran mênyang ngêndi-êndi, yèn panas kapanasan, yèn udan kodanan, turune mêsthine iya saênggon-ênggon, bisa uga ana ing dalan sok digêguyu wong utawa dimunasika.
Sarèhning Prang anjaluk wangsulan, diwangsuli apa ora. Mêsthi.
Dhoktêr Atmadi enggal dhatêng meja panyêratan, damêl sêrat. Sasampunipun rampung kaulungakên dhatêng ingkang èstri, wicantênipun: jajal wacanên, cukup mangkono bae apa durung.
Ingkang èstri nampèni sarta lajêng maos, sasampunipun rampung, wicantên têmbungipun: Iya wis prayoga, arêp diposake kapan.
Bêgja bangêt, mas, yèn wong kuwi bapak têmênan.
Nanging... tumrape kowe apa ora bakal isin duwe maratuwa kaya ngono.
Ingatase kowe putra wadana têka duwe maratuwa wong asor, tur...
Ora, mas, ora, aja nguwatosake prakara sing mangkono.
Kadosdene wontên ingkang akèn wêkdal samantên ingkang èstri ningali jam, wasana kêtingal ragi gugup lumêbêt ing griya atata têdha. Sasampunipun rampung mêdal malih manggihi ingkang jalêr, wicantênipun: Dhahar, mas.
Dhoktêr Atmadi pitakèn: Jam pira ta, saiki. (Badhe kasambêtan)
Ôngka 42, 15 Bêsar Taun Alip 1859, 25 Mèi 1929, Taun
Ing nginggil punika gambaripun lèpèn Sumani (Solok), ilining toya anjog ing talaga Sikarak. Lèpèn wau sanadyan alit nanging lêbêt, dene sawanganipun turut lèpèn, katingal asri, krêtêgipun kêtingal agêng anganggrang.
Manawi badhe ngêdusi bayi ingkang nêmbe lair, ing sadèrèngipun kêdah nyawisana toya angêt saèmbèr agêng, bêntèripun toya kadamêl 350 c, utawi kintên-kintên kemawon. Amurih icaling yiyit lan rêrêgêd, ing sakawit badanipun bayi kêdah kagosok ngangge lisah sladhah, sasampunipun lajêng bayi kalêbêtakên ing toya wau dumugi ing gulu, anggènipun ngosoki ngangge sabun.
Sarèhning badanipun bayi wau taksih lêmês sangêt panyandhakipun sampun kasar-kasar, manawi mripat lan cangkêmipun taksih rêgêd, inggih kêdah dipun rêsikana ngangge kapas, kacêlupakên ing toya matêng sanèsipun. Sasampunipun dipun êdusi prayogi kausapana ngangge andhuk ingkang rêsik ngantos badanipun garing, saha malih andhuk wau tansah katingal rêsik.
Sasampunipun bayi dipun êntas sarta garing, lajêng dipun buntêl sarupi anggêdhong ngangge sinjang ingkang rêsik lan angêt, amargi bayi dèrèng kuwawi kenging asrêp dangu-dangu. Sabên enjing lan sontên kêdah kaêdusana kados kasêbut ing nginggil. Utawi anggènipun ngêdusi botên kenging dangu-dangu, dangu-dangunipun 5 mênit. Kawuningana lare ingkang badhe dipun êdusi punika kêdah kapriksanana rumiyin, manawi lare wau badanipun bêntèr utawi tuwuk, sampun pisan dipun êdusi, nêsêpi prayogi sabibaripun adus.
Ingkang kathah jabang bayi wiwit lair dumugi umur 5-6 wulan dipun gêdhong punika sajatosipun nguwatosi, prayogi dipun icali babarpisan. Lare bayi ingkang dipun gêdhong punika ambêgan kirang sakeca (sêsêg).
Panganggenipun bayi punika sasagêd-sagêd ingkang lêmês saha ingkang angêt, lan malih sampun ngantos kêsêsêkên, panganggenipun kêdah tansah rêsik botên prêlu ingkang awis rêginipun.
Sadaya patrap ngêdusi, manganggèni, utawi sanès-sanèsipun punika kêdah sarwa alon-alonan kanthi ngatos-atos tuwin tangan ingkang badhe [ba...]
[...dhe] anggrayang bayi kêdah rêsik.
Bayi manawi sampun lair ing salêbêtipun 24 jam, botên prayogi dipun têdhani punapa-punapa, kajawi madu utawi jèr-jèran gêndhis batu. Sasampunipun umur samantên kêdah dipun sêsêpi, ingkang prayogi piyambak inggih biyungipun ingkang nêsêpi, bilih wontên sabab kenging dipun sêsêpi tiyang sanès anggêr tiyang wau bagas kasarasan badanipun, dene manawi botên makatên kenging dipun dhot ngangge susu pêrêsan ingkang sae.
Bayi ingkang dipun sêsêpi utawi dipun dhot, punika botên prêlu dipun têdhani punapa-punapa, cêkap sêsêpan utawi dhot punika kemawon. Dulang pisang lan sêkul, punika babarpisan botên kenging, jalaran padharan bayi dèrèng kiyat nampèni têtêdhan wau.
Bayi ingkang umur 1-5 wulan punika prayogi sabên kalih jam, kasêsêpana utawi kaombènana, nanging ing dalêm sadintên sadalu kêdah namung kaping 6-9. Dados manawi siyang sampun kaping 6, dalunipun kêdah kaping 3, manawi kêkêrêpên utawi kêkathahên anggènipun ngombèni utawi nêsêpi, punika sagêd nuwuhakên sêsakit padharan, mulês, lare nangis kemawon. Lan bayi ingkang dipun dhot ngangge susu blèg punika kêdah dipun wori tajin sêkuling uwos ingkang botên sosohan utawi gilingan, amargi manawi namung susu blèg thok kemawon, punika sagêd ambêbayani, sagêd anuwuhakên sêsakit bèri-bèri utawi sanèsipun.
Ing ngajêng sampun kacariyosakên manawi wontên sabab-sababipun ingkang anjalari biyung botên kenging utawi botên sagêd nêsêpi anakipun, utawi kapêksa botên wontên tiyang èstri sanès ingkang nêsêpi, dados inggih prêlu anakipun dipun têdhani têtêdhan ingkang sami munpangatipun kalihan toya susu, ingkang limrah kangge lintu inggih punika puhaning lêmbu ingkang sae asli lêmbu ingkang lêma ingkang saras botên sakit parel saèmpêr kados sakit tèrêng mênggahing manungsa, awit manawi bayi dipun ombèni puhaning lêmbu ingkang gadhah sakit makatên, sagêd ugi bayi wau lajêng dhawah sakit tèrêng. (Badhe kasambêtan)
Golonganing tiyang bôngsa Sumba, sami nuju nênun, ingkang dipun pitongtonakên wontên ing Pacific Congres ing gêdhong museum ing Batawi.
Sarèhning kewan ingahan punika gêsangipun kawêngku dening manungsa, pramila ugi kêdah kajagi kasarasanipun. Dene kasarasan wau kajawi pakan lan toya ombèn-ombènipun, ugi papan lan hawanipun.
Damèn ingkang jamurên utawi dhêdhak ingkang sampun wayu punika manawi kapakakakên ing rajakaya sagêd anjalari sakit, samantên ugi toya ingkang botên rêsik. Sanajan botên prêlu dipun ombèni toya ingkang sampun dipun godhog, nanging kêdah kapadosakên toya ingkang bêning, ingkang mêdal saking sumbêr utawi sumur, awit toya kalèn ingkang sampun kacampuran rêrêgêd warni-warni punika, kajawi isi wijining sêsakit ingkang nular ugi isi wiji bangsaning cacing ingkang sagêd gêsang ing salêbêting jêroan, upaminipun ing wadhuk, ing usus utawi ing manah.
Rajakaya ingkang kapragad asring kapanggih ing babat wontên porangipun ngantos pintên-pintên atus, ing usus wontên cacing tuwin cacing pita, ing manah wontên bangsanipun cacing ingkang wangunipun kados godhong, ing êlêd-êlêd tuwin ing gorokan ugi sok wontên bangsaning cacing ingkang wangun lan warninipun kados isi timun, lan sadaya wau sami anggodha kasarasanipun kewan. Punika sababipun ugi saking têtêdhan tuwin toya ingkang botên rêsik.
Dene hawa ugi kêdah ingkang hawa sae, pramila prêlu sacêlakipun kandhang kêdah dipun rêsiki supados botên anggônda. Tujunipun kalimrahaning rajakaya yèn siyang sami kawêdalakên saking kandhang, kaumbar utawi kacancang sangandhaping wit-witan, awit ing ngriku kewan wau sagêd pikantuk hawa ingkang migunani ing gêsangipun.
Wontên malih, kewan punika ugi kêdah ngulinakakên hawa ing tanah ngriku, upaminipun lêmbu ingkang kulina wontên ing tanah parêdèn ingkang hawanipun asrêp, manawi kabêkta dhatêng tanah ngare, utawi kosok-wangsulipun, punika manawi taksih enggal-enggalan, wulunipun lajêng anjêgrig, botên doyan nêdha, katingalipun kados kewan sakit, têrkadhang yèn èstri sok botên tuwuh tandhanipun laki.
Lêmbu Walandi utawi Ostrali ingkang kangge pêrêsan wontên ing tanah Jawi, punapa malih ingkang hawanipun bêntèr, ugi makatên, trêkadhang sok kirang wêdaling puhanipun.
Dene papan panggenanipun (kandhangipun) ugi kêdah ingkang inggil, supados toya jawah botên mili dhatêng salêbêting kandhang, utawi saenipun ing sangandhaping tritisan dipun kalèni, sarta mawi ilèn-ilèn têrus dhatêng jugangan.
Kapal punika botên tahan dhatêng papan jênês, kapal sandêl ingkang nalikanipun wontên pulo Sumba kaumbar wontên ing wana, têdhanipun pados piyambak, tanpa gêdhogan lan tilêmipun saênggèn-ênggèn, manawi sampun dados kapal ingahan punapa malih lajêng kapêndhêt damêlipun, punika lajêng dados kikrik, gampil masuk angin, saya malih yèn mêntas dipun tumpaki utawi kangge tarikan ingkang kringêtipun dèrèng asat. Pramila gêdhoganipun kêdah ngongkang siti, supados uyuhipun sagêd têrus, bagean sangkaning angin kêdah dipun aling-alingi. (Badhe kasambêtan)
Kênthang punika ingkang katanêm wohipun ing ngandhap, kênthang ingkang pancèn badhe kangge winih, ing sadèrèngipun kêdah kapilihan ingkang sae-sae, saha cêkapan agêngipun, saya agêng inggih saya sae, nanging wontên sawênèhipun tiyang nanêm, yèn winihing kênthang kagêngên lajêng kasigar, makatên punika prêlu ngirit-irit.
kagaringakên, supados botên katêdha ing sêmut sarta botên gampil bosok. Ananging yêktosipun botên kados ingkang ngangge winih wêtahan, pandamêling winih makatên:
Sasampuning kapilih nuntên kaglethakakên ing siti sênthongan ingkang pêtêng kaêlèr, wontên ing ngriku sawatawis dintên kemawon kênthang wau sampun sami thikil, thikilipun katingal pêthak, mratandhani yèn badhe têrik, ing môngsa punika sampun kenging katanêm dene mathukipun dhatêng pasitèn ingkang gêmbung kamoran wêdhi. Sasumêrêp kula piyambak, pasitèn ingkang mathuk sangêt kangge tanêman kênthang inggih punika
ngangge winih kênthang 5 utawi 6 rêmbat. Pananêmipun botên prêlu kaipuk, manawi sampun thukul, môngka wontên ingkang pêjah, kirang prêlu dipun sulami, awit sulaman wau tamtunipun lajêng kawon sêpuh, tuwuhipun botên nututi sanèsipun, wusana
yèn kapengin nanêm kênthang ing ngare, ingkang prêlu sangêt kêdah kathah lêmènipun.
Mênggahing pamatun namung sawatawis, dipun sambi ngurug, yèn sampun sêkar mratandhani badhe awoh. Prayogining pangundhuh kasrantosna saagêngipun, awit yèn agêng-agêng sagêd angindhakakên rêgi.
Tumrap ing parêdèn Tênggêr anggèning sami nanêm kênthang ing môngsa rêndhêng, siti ing ngriku botên sagêd bacêk, awit siti miring, mila tansah dhahas, sasêpuhing kênthangipun kadhudhuk. Tumrap ingkang botên kacêkapan: benjing rêndhêng ngajêng tanpa ulur, nanging tiyang wau taksih gadhah rimatan wit kênthang, inggih punika kêkantunaning (keceranipun) kênthang ingkang rumiyin wontên ing têgal kapêndhêm, sami nêrik, wasana karimat, dumugining môngsa sêpuh ugi mêksa tumut sagêd andhudhuk kênthang, ananging ingkang makatên punika kirang pakantuk, kajawi papanipun pating palêncat awis-awis, wohipun botên kathah. Dados yèn mirid saking kawontênan punika, tumrap sintêna ingkang gadhah ada-ada nanêm kênthang, môngka murih sae piwêdaling asilipun, inggih prayogi ulur winih enggal sabên ing pêndhak môngsa nanêm, yèn sae pawêdalipun benjing angsalipun yatra ugi kathah.
Kênthang punika kajawi kangge kêlanan, kenging kangge lêlintuning sêkul, kapathi, kagorèng, kacriping lan sapanunggilanipun.
Sapunika kula wêwahi bab pandamêlipun criping kênthang makatên: kênthang mêntah
sampun garing kagorèng lisah klêntik, raosipun kados kripik gadhung warninipun pêthak mêmplak. Yèn kêparêng asin, cêkap dipun pyur-pyuri sarêm sasampuning kagorèng wau.
Ing sisih punika gambar griya bôngsa Batak satiyangipun, punapadene barang dêdamêlanipun ingkang dipun pitongtonakên wontên ing Pacific Congres ing gêdhong musium ing Batawi.
atimu / marsudia marang laku ingkang bêcik / cikbène nêmu rahayu / yuwana tumêka ing don //
si kaki duk rumuhun / andongèngi ginawe amuruk / mrih rinasa sabarang kang nora bêcik / wong anom tan mangan wuruk / ngaloyong tan lumrahing wong //
Si Amad aranipun / taksih jaka tur rupane bagus / kuciwane lakune sing nora bêcik / lumuh marang tindak ayu / nuruti budi angrêdon //
abrit / tyase kèlu nuli tuku / kêthu abang nganggo gombyok //
tumuli nganggo kêthu / yèn dinulu kaya uwong Indhu / kêthu miring gombyoke amobat-mabit / mlêbu warung tuku gêthuk / linggih salu ting garênjot //
sawise kluyar-kluyur / maring warung jajanan andulu / sêga iwak sate gule lawan bakmi / dhuwite banjur diêdum / prêsabên marang sing dodol //
samôngsa mêngko aku / têka mrene mangan ana warung / nora susah aku pijêr ambayari / karo yèn mitraku milu / mangan kene aja omong //
yèn sira arêp tutur / lah kôndhaa yèn wong mlêbu warung / anggêr nganggo kêthu abang gombyok langking / nora usah bayar tuku / apa kang pinangan ing wong //
kang dodol amituhu / awit uwis nômpa dhuwit mau / nuli lunga gêgancangan dènnya mulih / têka ngomah wanci surup / nèng salu ngaso galoso //
mitrane padha wêruh / nuli samya têka ting garubyug / ana ingkang
mlaku / awit mêntas antuk sasmitaning kaki / tinggalane kaki buyut / kêthu abang nganggo gombyok // (Badhe kasambêtan)
Ing Kajawèn nomêr 40 tuwin nomêr 41 sampun ngêwrat gambar-gambar kawontênaning bôngsa ing Indhonesiah, ingkang dipun pitongtonakên wontên Pacific Congres ing gêdhong musium ing Batawi. Sarèhning gambar wau kathah, amila botên sagêd dipun êwrat sadaya, namung mêndhêt saprêlunipun kemawon. Dene kawontênaning gambar ing ngriki, katranganipun namung kadamêl cêkakan kados ungêl-ungêlan ing sangandhap utawi sasisihing gambar.
Golonganing bôngsa Dhayak jalêr èstri mangangge warni-warni, ing sacêlakipun ngriku dipun wontênakên griya kados caranipun ing tanah Dhayak. Mirid wujuding papan tuwin wujuding tiyang, bôngsa Dhayak punika sampun kagolong sugih kagunan, saya manawi mirid yasanipun dêdamêl, kenging dipun wastani sae.
Prajurit bôngsa Dhayak. Para maos kados sagêd anggalih piyambak dhatêng kawontênaning tiyang wau, badanipun katingal kêkêr. Dene mênggahing dêdamêl-dêdamêl Dhayak punika misuwur, tosanipun sae, awis-awis tosan ingkang nyamèni tosan Dhayak, mila dêdamêlipun dados pilihan. Saking ujaripun tiyang ingkang sampun nate sumêrêp, pêdhang Dhayak punika manawi kangge mêdhang gulu, sapisan sagêd tatas.
Legong Bali, punika sawênèhing têtingalan ingkang nêngsêmakên, kathah para mriksani ingkang ngalêmbana dhatêng saening jogèdipun, inggih punika tandang tuwin polatan, punapa malih grêgêt sautipun ki dhalang, karaos grêngsêngipun.
Prawan ing Lampung, punika ugi dados ucap-ucapanipun para ingkang sami mriksani, awit kajawi sae saha anèhing pangangge, ugi sagêd anjogèd, sanadyan jogèdipun namung andhaplang, nanging katingal parigêl anêngsêmakên.
gênti kocap ing nagara / ing saiki uwis wiwit katitik / uwong-uwong padha bingung / awit para kawula / rada ewuh milu kana kene luput / môngka ing kono wis cêtha / golongane têlu iji //
siji kangjêng ratu garwa / ing dhisike karo nayaka nunggil / banjur misah ora mathuk / awit para nayaka / padha duwe niyat dhewe arêp unggul / pêcah dadi pirang-pirang / kuwi golongan sing siji //
sijine ing kapatihan / iya duwe golongan nanging ringkih / awit sasate disatru / karo wong sanagara / ing mulane ki patih mung thênguk-thênguk / ora niyat aduwea / pikiran sing ora bêcik //
kocapa ing dhèk samana / Palih uwis sowan jêng pramèswari / nalika sowan didangu / lakune nyang patihan / Palih matur kula nuwun inggih sampun / pun patih namung sandika / ambiyantu têmbe wingking //
kangjêng ratu angandika / ing ketoke apa ya dhangan Palih / Palih matur lan angguyu / sakawit sajak susah / manahipun katawis yèn namung lumuh / nanging dangu-dangu lêga / dening èngêt kangjêng gusti //
malah lajêng sajak muntab / brêngosipun kêtingal dipun plintir / agumujêng kangjêng ratu / karo alon ngandika / biyèn
ana dhawuh prêlu / saka bupati jaba / wise mundur tumuli sowan ambacut / mênyang dalêming nayaka / Radèn Mênggung Surawani //
ing kono sajak katara / dara mênggung kurang rêna ing galih / dhèk Palih ketok malêbu / êmung tansah disawang / tanpa kêdhèp sapolahe tansah ditut / Palih nganti kalincutan / tumungkul anggone linggih //
lan didangu sajak ewa / aku uwis ngrêti karêpmu kuwi / ana apa kowe mlêbu / yèn nganti kopindhoa / mêsthi bakal kalakon pêdhot gulumu / hara manèh lakonana / yèn nyata wong lanang wani //
Palih ing batine samar / nanging barêng uwis dawa dipikir / ing batin malah angguyu / dene ora angira / yèn dhèwèke ngawula ing dara mênggung/ sing pancèn mungsuhe lawas / tumuli mangsuli lirih //
anggèn kula katimbalan / punapa mung prêlu dipun dukani / lan manawi sampun
pating grudug / nuli ana wong sowan / prêmbèh-prêmbèh lakune bangêt kasusu / barêng dinyatakke cêtha / punggawa saka pasisir //
lapur ana prau têka / uwis cêdhak cacah rongpuluh luwih / wis mêsthi prauning mungsuh / radèn mênggung anggragap / uwis ngira mêsthi pangeran sing rawuh / nuli tata-tata budhal [budha...]
[...l] '/ nyatakake nyang pasisir //
barêng uwis ketok cêtha / nuli dhawuh alirih mênyang Palih / Palih ayake gustimu / apa kira ya bisa / bali mrene lan manèhe wani ngrêbut / Palih iya milu nyawang / karo alon amangsuli //
manawi pangintên kula / mokal sangêt upami sagêd mriki / lêrês saking wartosipun / têtiyang dagang layar / sapunika sasat sampun dados ratu / nanging yèn niyat mrikia / kados-kados taksih ajrih //
Surawani tansah ngêdhap / satêmêne ing batin tansah eling / ature wong sing diutus / baline apratela / kaananing kamurahan gawe gumun / lan manèh kangjêng pangeran / panggalihe luwih bêcik //
mungguh warta sing mangkana / satêmêne gawe bingunging ati / yèn tênan pangeran nglurug / sapa sing mapagêna / awit nyata saiki wis padha kisruh / nanging ing sabisa-bisa / iya arêp angajangi //
lan kono têtela cêtha / yèn ing Tanjunggunung mung Surawani / sing wani mapage mungsuh / dadi patut duwea / kaluhuran pirabara dadi ratu / kono banjur anjanggirat / adhêdhawuh mênyang Palih //
mung kowe Palih sing bisa / lan wis patut yèn ta kowe tak kanthi / dadia bau têngênku / wis Palih aja samar / kuwanènmu sing bakal anjunjung luhur / aja padha mikir kônca / sing atine padha jirih //
wis ayo dhawuhna dandan / pancèn aku sing kuwat anadhahi / ing têkane mungsuh mau / manèh saiki uga / yèn karêpku bêcike jumênêng ratu / kowe Palih sing tak angkat / têtêpa sing dadi patih //
lah ing kono sanalika / saka daya kang gêdhe Palih lali / iya banjur gêlêm nurut / lan padha sanalika / ana kono têtêpan Palih lan ratu / banjur padha tata-tata / mapagake mungsuh sêkti //
gênti kocap kapatihan / saungkure Palih kiyai patih / tansah amêmikir nglangut / supayane kapenak / nagarane bisa têntrêm sayuk rukun / aja nganti ana sabab / lêlakon kaya sing uwis //
tumrap kraton uwis gampang / prakarane uwis tanpa balung ri / mung kari para tumênggung / priye bisane tata / nanging barêng saiki ki patih krungu / yèn wonge padha sulaya / banjur mandhêg makewuhi //
nanging wong ati prasaja / salamête tansah bae numusi / kabèh nayaka sing pitu / sing padha ambalela / lan bangêt ing gêthinge lan patih mau / êmbuh jalarane apa / padha sowan brêbês mili //
kabèh padha asrah tobat / lan prasaja saiki uwis eling / kyai patih mung andhingkluk / karo alon ngandika / kang mangkono ora liwat aku sukur / dene kowe eling padha / pangeran anguningani //
mungguh barênging carita / wis warata yèn ana mungsuh sêkti / arêp têka Tanjunggunung / Surawani kang mapag / lan saiki wis jêjuluk jênêng ratu / Palih patih anom brêgas / mung cêdhak tansah dikanthi //
ki patih tansah anggagas / yèn mêtua apa karêpe Palih / dene palêncat-palêncut / rak jênêng ora gênah / mêngko priye yèn mungsuh gustine iku / bakale ora karuwan / yèn tiwasa salah siji //
banjur dhawuh tata-tata / abarisa pêndhêm mung angêdohi / awit yèn dipikir galur / jênêng padha wong liya / kana mungsuh lan kenene iya mungsuh / arêpa mati gêmpuran / padha ati anom wani //
Palapuranipun Petruk dhatêng Garèng, Bab Anjênêngi Pista ing Jendral Motor
ana ing Tanjungpriuk lagi dina Saptu kang kapungkur kiyi. Jam 9 esuk aku anjujug ing kantor redhaksi layang kabar Keng Po ing Batawi, prêlune angkatku mênyang Tanjungpriuk dadi ana sing andhèrèkake, e, nas, ana kancane. Jam 10 thèng, otone Jendral Motor wis têka mêthuk, aku kanthi didhèrèkke, e, kliru manèh, wong arêp ngomong dikancani, dening dhirèktur Keng Po lan redhaktur loro, sing siji sobatku Si Culik, tumuli munggah ing oto, sumêdya têrus budhal mênyang Tangjungpriuk. Lakune ana ing dalan, ora prêlu tak caritakake ing kene, mung saêbab sing kudu tak kandhakake, yaiku: sadalan-dalan irungku tansah mêgar mingkup, awit anggonku tansah nahan ambêkan, nganti mèh bae ambêkanaku nglairake mêngkene:
donya, dadi nèk dikon oncat saka jaman phana mênyang jaman baka, kuwi sabênêre aku durung pati sêmranthal. Wis, wis, kok banjur gèsèh sing dirêmbug. Tak banjurne caritaku. Kira-kira jam 10.30 aku sakônca wis têkan ing pabrike jendral motor, lan ana ing kono dipêthukake dening para punggawaning pabrik, kang padha ngucap mangkene: wèlkêm - in - owêr - plèn jèntêlmin (
ngriki, tuwan-tuwan. Kônca-kancaku banjur manthuk, aku banjur enggal-enggal mèlu manthuk, dhêkluk. Sauwise salah sawijining punggawa mau banjur pitakon mênyang dhirèkturing Keng Po: Yu a... (You are..) têgêse: panjênêngan... sing ditakoni banjur mangsuli:
ing batin aku anggagas mangkene: E, dadi nèk manager kuwi dhirèktur lan editor kuwi redhaktur. Dilalah, aku lagi anggagas mêngkono mau, punggawa pabrik ujug-ujug dêlêngake nyang aku. Durung nganti dhèwèkne pitakon, kanthi gugup aku banjur mangsuli: idem Bale Pustaka. Sauwise mangkono punggawa mau banjur kôndha mangkene: go - sêtrit - on - tu - dê -sorum - jèntêlmin (Go strait
jarene kuwi têgêse: tindak lajêng kemawon dhatêng kamar padhasaran, tuwan, tuwan. Kônca-kancaku banjur mangsuli: ol - rait (All right) aku iya banjur mèlu bae muni: arit. Satumêkane ing kamar padhasaran, kang wus disadhiyani kursi pirang-pirang, minôngka palênggahane para tamu, aku sakônca banjur padha mapan linggih. Ing kono wis ana redhaktur-redhaktur sing padha têka, yaiku para redhakturing layang-layang kabar, Sin Po lan Perniagaan. Ora antara suwe tamu-tamu liyane padha têka kabèh, yaiku para redhaktur Walônda saka Batawi, Bandhung, Ngayogya, Sêmarang lan saka Surabaya. Sauwise para tamu padha kumpul kabèh, banjur padha diaturi mênyang rèsturane pabrik, prêlune padha diaturi ngunjuk-ngunjuk, ana sing ngunjuk anggur, ana sing ngunjuk bir, sarèhning aku kiyi dadi dhayohe wong bôngsa Amerikah, sabisa-bisa aku kudu gawe sênênging tuwan rumah. Aku krungu, yèn Amerikah kuwi sawijining nagara kang nglarangi kawulane
têgêse: kula nyuwun limun, tuwan. Nanging sanyatane kalasamono aku kèlingan piwulange guruku sing aku ora ngandêl babarpisan, yaiku jarene: jagad kuwi mubêng, nèk aku nganti ngombe bir, ing môngka ngombeku nganti kêladuk, aku kuwatir, yèn wusanane aku banjur nêksèni dhewe, yèn jagad kuwi mula nyata mubêng têmênan. Ing sarèhning aku, saiki iya êmoh, besuk iya êmoh, prêcaya marang ubênging jagad,
mung nrima ngombe limun bae. Sauwise para tamu mau rampung anggone padha ngunjuk, banjur padha diaturi mriksa kaanane kantore kono. Wah, Rèng, pranatane nyambut gawe ing kono mula ya brêgas têmênan, upama kowe kalakon bisa nêksèni dhewe, saking gumunmu, kiraku sanadyan ana lalêr rong losin lumêbu ing cangkêmmu, saking lalimu bisa uga banjur kok krêmus, kok anggêp bongko bae. Linggihe para punggawane kuwi padha atharik-tharik, salarik-larike ana wong lima utawa nêm, ing môngka nganti ana sèkêt utawa suwidak larik, kabèh mau padha ngungkurake kamare panggêdhene, dadi sing dadi panggêdhe, samôngsa-môngsa bisa tansah ngawasake kabèh punggawane, kang ora bisa kawêruhan dening wong-wong sing lagi diawasake mau. Mulane panyambutgawene
para punggawa iya padha sêngkut bangêt, ora pijêr-pijêr tungkul ngrokok utawa nisil kacang kaya ing kantor liya-liyane. Saka kono para tamu kabèh mau padha lumêbu ing kamare dhirèkturing pabrik, prêlu nôndhatangani jênêngane dhewe-dhewe ana ing buku tamu kang disadhiyakake ana ing kamar kono. Ing tembok kono ana gambare kabèh dhirèkturing pabrik Jendral Motor ing saindênging jagad, sing dadi gumuning para tamu kabèh, ya kuwi sing dadi presidhène Jendral Motor sajagad kiyi, miturut caritane, nalikane taun 1918 mèh bae mati kalirên sabab saka kamlaratane, ananging sajêroning 10 taun bae, wis bisa olèh pangkat kang gêdhe bangêt pangaruhe lan sahohah blanjane, nanging wong iya nyara Amerikah, kuwi seje nèk dipadhakna kene, ing kana kuwi ora migatèkake bangêt marang dhiplomah, lan ora migatèkake marang turunan. Pathokane mung; sapa sing pintêr, ya sing mumbul drajate. (Badhe kasambêt)
Pakêmpalan Muhamadiyah pang Surakarta, wiwit wulan punika ngêdalakên kalawarti wulanan basa Jawi kangge lare-lare, kanamakakên: Swara Siswa Praya.
Sawênèhing kondhèktur S.S. nama Sastrawijaya, nalika anglampahi wajib wontên
Tionghwa gêgriya ing wana sacêlakipun kabudidayan Silau Doenia Sumatra, dipun cêpêng ing pèl pulisi jalaran damêl arak pêtêng. Ing griyanipun pinanggih kètèl pirantos damêl arak langkung sakawan dipun kurung ing tembok, tatananipun sae sangêt. Arak ingkang dipun bêslah wontên 1850 litêr, arak sampun dados tuwin wontên 44 tong uwos ingkang dipun ragèni, sadaya wontên 17500 litêr. Pamêdaling arak ing ngriku sadintên 50 blèg, 1 blèg rêgi f 18.- waragadipun f 6.- dados angsal bêbathèn f 12.- nanging ing dalêm kalih wulan, ingkang 14 dintên botên damêl arak, prêlu ngabêni. Dados ing dalêm kalih wulan, ingkang 46 dintên sampun sagêd gadhah bêbathèn f 27.600-. Wontên dakwa kalih ingkang kacêpêng, sanèsipun sami lumajêng.
Mêsin mabur marinê saking nagari Walandi cacah 2 iji sampun dumugi ing Tangjungpriuk, mêsin mabur wau pancènipun tiga, nanging ingkang satunggal manggih kasangsaran wontên ing Bahdad, jurunipun anglampahakên nama Everts tiwas. Dene satunggalipun malih D. 23 wontên ing margi tansah rèwèl prakawis mêsin, lan sarêng dumugi Tanjungpriuk nalika badhe bidhal dhatêng Surabaya, mêsin mabur wau kêbêsmi babarpisan. Dene jalaraning kêbêsmi, nalika mêsin mabur wau dipun isèni bènsin lajêng murub, sababipun dèrèng kasumêrêpan, nanging kakintên jalaran saking èlèstrik kontak. Bènsin ingkang dipun isèkakên wontên 1500 litêr. Nalika sawêg kêbêsmi, wontên pompa-pompa ingkang dhatêng têtulung, nanging tanpa damêl, wusana latu ngantos sirêp piyambak.
Kala ing dintên Sênèn kêpêngkêr, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral sampun bidhal nitih mêsin mabur saking Cililitan, bidhal jam 7.45 dumugi Sêmarang jam 10.50.
Benjing tanggal kaping 4 wulan Juni ngajêng punika Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan ing Ngayogya badhe ngutus pangeran kêkalih dhatêng Surakarta, prêlu mêthuk badhe pangantèn Bandara Kangjêng Pangeran Arya Jatikusuma, ingkang badhe dhaup kalihan rayi dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Sultan. Benjing dhauping pangantèn ing karaton Ngayogya badhe mawi pasamuwan dhansah tuwin ringgit tiyang.
Kala ing dintên Jumungah tanggal kaping 17 wulan punika, Tuwan v.d. Stadt sèp apdhèling kas Factorij ing Batawi dipun pistul ing punggawanipun bôngsa Ambon, rahayu pistul dipun sêntil ngantos kaping kalih botên mungêl sadaya. Tiyang ingkang mistul lajêng dipun cêpêng, dene sababipun prakawis pasulayan padamêlan.
Gêgayutan kalihan ebahing jaman, sêpur N.I.S. badhe nyantuni cirining grêbong sêpur ingkang mungêl: inlandhêr, dados: klas murah.
Kursus pangajaran rakyat ing Ngayogya mangsulakên lare-lare ingkang badhe malêbêt dados murid, amargi dèrèng ngumur 18 taun, lare-lare wau kaprayogèkakên malêbêt kursus sanèsipun.
Wontên pawartos, benjing tanggal 22 dumugi 24 Juni pakêmpalan padpindêr I.N.P.O. badhe damêl konggrès ingkang kapisan wontên ing Ngayogya.
Ing sacêlakipun Jatirata, Jêmbêr, mêntas wontên bikakan griya sakit gadhahanipun H.V.A griya sakit wau kaperang dados kalih, satunggal kangge nyadhiyani tiyang siti wontên 254 panggenan, dene ingkang saperangan kangge bôngsa Eropah. Wiyaring pakaranganing griya sakit wau 20 bau, waragading pandamêlipun f 500.000. Sintên kemawon kenging jêjampi ngriku.
Dumugi wêkasaning wulan Pèbruari kêpêngkêr, wontênipun têtiyang ingkang kasingkirakên manggèn ing Dhigul 2101, ingkang 1124 jalêr, 450 èstri tuwin 527 lare. Wiwit wulan Marêt 1927 dumugi Pèbruari 1929 wêwah bayi 64, ingkang ngajal 47.
Wontên pawartos, salowongipun pangkat gupêrnur ing Jawi Kilèn, ingkang kaajêngakên dados calon Tuwan Gesseler Verschuur
katitipriksa ing rodha tuwin rantenipun pinanggih wontên selanipun. Pulisi angsal katrangan bilih saking pandamêling lare ingkang sawêg umur 8 taun, kintên-kintên dipun êkèn ing tiyang sanès, wusana pinanggih malih ugi kados makatên sinyal ing Lêmpuyangan, Sala tuwin Kalathèn.
Murid-murid pamulangan kriya ing Ngayogya ingkang sami lulus saha dèrèng angsal padamêlan, sami angsal pitulungan padamêlan saking pakêmpalan Astagina ing Bantul, sanadyan balanjanipun botên sapintêna, nanging sampun nama pitulungan agêng.
Kapal Inggris nama Nerite ingkang nuju wontên dhog ing Surabaya kêbêsmèn. Nanging lajêng sagêd kêtulungan ing pompa motor, salêbêtipun 25 mênit sagêd sirêp.
Wiwit tanggal 17 wulan punika, Tuwan Mr. J. Visser guru Osvia katêtêpakên dados dhirèkturipun pamulangan wau.
ingkang dipun têmpuh nandhang tatu kabêkta dhatêng griya sakit.
Kawartosakên badhe rawuhipun sri narendra ing Siyêm dhatêng tanah Jawi, badhe mampir Singgapura, dene rawuhipun ing tanah Jawi wontên ing wulan Juli, dèrèng cêtha tanggalipun.
Benjing tanggal 5 wulan Juni ngajêng punika, wanci jam 9 enjing, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral badhe lênggah odhènsi wontên ing pura konêngsêplèin, sintên ingkang badhe sowan, sadèrèngipun tanggal 31 wulan punika kêdah gadhah atur dhatêng ajudan pandhinês, kanthi pratelaning nama ingkang têrang, tuwin prêlunipun anggèning sowan wau.
Wontên dhawuh wara-wara saking gupêrnur Surakarta ing bab tatanan panyêgahing kêbêsmèn ing patêbon. Inggih punika: tiyang wontên salêbêting patêbon utawi sacêlakipun botên kenging sês utawi ambêkta barang ingkang murub, ingkang sakintên sagêd anggampilakên dados jalaraning kêbêsmèn. Tumrap patêbon ingkang sampun dipun rêmbang, kengingipun tiyang ambêsmi rapak namung wiwit jam 6 enjing dumugi jam 11 siyang. Nanging sadèrèngipun ambêsmi, manawi cêlak patêbon ingkang dèrèng dipun rêmbang, ing antawisipun ngriku lêt 10 mètêr kêdah dipun rêsiki rumiyin.
Nalika ing dintên Jumuwah Kliwon, tanggal kaping 17 wulan punika, ing dhusun Sidayu Gombong wontên tiyang nama Nawintana, gadhah anak jalêr, watawis ngumur 2 taun, nalika sawêg dipun sêsêpi kalihan biyungipun wontên
tuwin raja laut f 4.30, cap kodhok f 4.50, sami ing dalêm sawadhahipun. Gêndhis pasir sapikul f 10.30. Lisah klêntik O.F. Hap
Lêngganan nomêr 2763 ing Tanjungmorawah (Medhan) sampun kêrêp. Malah langkung f 0.50 tumrap taun 1930.
Lêngganan nomêr 3225 ing Karangpucung. Sapunika sampun kêrêp. Panjênêngan botên badhe nampèni Kajawèn dhobêl malih.
Karanganipun Mw. Atmawinangun ing Jatilawang, Purwakêrta.
Jare arêp tindak mênyang Bootstraat ngrawuhi pêrgadring ing sositit.
O, iya, têka arêp lali.
Dhoktêr Atmadi lajêng nêdha sarêng kalihan ingkang èstri, sarêng sampun rampung nuntên bidhal badhe andhatêngi pêrkadring ing soitit, ing Bootstraat, inggih punika pêrkadringipun para sêtidhèn-sêtidhèn, jam kalih wêlas dalu wangsul, têrus mapan tilêm, tamtu kemawon ing sadangunipun lumampah, inggih mangkatipun, inggih wangsulipun, pikiranipun dhoktêr Atmadi tansah anggagas dhatêng tiyang ingkang kapratelakakên ing sêratipun Prang wau. Kala wontên ing pêrgadring samantên ugi, mila inggih mèmpêr kemawon bilih piyambakipun botên sumêrêp lan botên cêtha dhatêng rêmbag-rêmbag ingkang kalairakên wontên pakêmpalan wau.
Dhoktêr Atmadi têrus mapan tilêm, nanging tansah klisikan kemawon, malah botên dangu lajêng mêdal saking ing kamaripun, linggih ing kursi malês ingkang dumunung botên patos têbih saking meja dhahar. Watawis lêt gangsal mênit ingkang èstri nusul, kalihan nyèrèd kursi atakèn, têmbungipun: Apa ora arêp sare, mas.
Dhoktêr Atmadi mangsuli: Bênêre kapengin bangêt, nanging kapriye manèh wong ora bisa.
Ora liya, iya prakara dhèk mau kae.
Dene banjur mêtu, sanajana ora bisa sare rak bêcik sarean bae, kanggo ngasokake sarira,
ora karu-karuwan. Anane aku tangi iya mangkono kuwi sababe, malah sajroning têturon têka banjur katonên: ing kana-
supaya kene lan kana padha ginanjar slamêt, bisaa ing têmbe padha katêmu kanthi ora kêkurangan sawiji
dangu wangsul malih, buku kaulungakên dhatêng ingkang jalêr, sasampunipun dipun tampèni lajêng mapan linggih wontên kursi ingkang dipun linggihi waunipun, sirah tumungkul katumpangakên ing tangan, sêdyanipun botên badhe tilêm, nanging dilalah têka lajêng katilêman. Botên beda dhoktêr Atmadi piyambak, sasampunipun maos sawatawis dangu ugi lajêng katilêman, buku uwal saking tanganipun botên kraos, gumêbrug dhawah ing plêstèr ugi botên mirêng, lah makatên ngantos dumugi enjing, anggènipun sami tilêm sami kêtingal sakeca sangêt.
Wiwit tampi sêrat saking dhoktêr Prang ingkang kaajêng-ajêng dening dhoktêr Atmadi botên sanès kajawi namung wêkdal pungkasaning pasinaonipun, raos kapengin sumêrêp dhatêng tiyang ingkang sakit ewah, ingkang ing wêkdal punika karimat dening dhoktêr Prang, saya dangu saya sangêt. Kados sampun limrah, wêkdal ingkang pancènipun ajêg, trêkadhang rinaos ewah dening tiyang ingkang nglêrêsi gadhah têtanggêlan prakawis, ngadat manawi prakawis wau ambingahakên... dados dangu, kosok-wangsulipun manawi nyusahakên... dados enggal. Botên beda tumrap dhoktêr Atmadi amargi gadhah têtanggêlan prakawis, mila gadhah raos bilih wêkdalipun dados dangu, panjanging dintên rinaos mindhak kathah katimbang kalihan adat sabênipun, asring-asring doktêr Atmadi ngêsah ingkang jalaran saking
ganing ratri / mrih dinohan rubeda //
Puhaning lêmbu punika botên beda kalihan toya susu tiyang, kadadosan saking pêthaking tigan, sarêm, gêndhis lan gajih, namung bageyanipun pêthaking tigan lan sarêm langkung kathah tinimbang ingkang wontên ing toya susu tiyang. Nanging bageyanipun gêndhis lan gajih kirang.
Puhan lêmbu ingkang sae warninipun punika pêthak sulab biru, manawi kadêmèk plikêt, ambêtipun gurih raosipun ragi lêgi, manawi mêndhêt
ingkang badhe kaombèkakên lare alit punika kêdah kagodhog rumiyin, lan kaêjogan toya, sabên toya susu 100 gram, melksuiker 1 sendhok tèh, patrapipun makatên:
1. Salêbêtipun 3-4 dintên ingkang kawitan puhan ¼ toya (tajin) ¾.
2. Salêbêtipun minggu ingkang kapisan puhanipun 1/3 toya 2/3.
3. Salêbêtipun minggu kaping kalih, kaping tiga lan kaping sakawan, puhan toya kadamêl palihan.
4. Salêbêtipun wulan ingkang kaping kalih lan kaping tiganipun, puhan 2/3 toya 1/3.
5. Salêbêtipun wulan ingkang kaping sakawan lan kaping gangsal puhan ¾ toya ¼.
6. Salêbêtipun wulan ingkang kaping nêm lan kaping pitu, puhan murni.
7. Bayi umur 8-9 wulan adatipun sampun mêdal untunipun, punika sampun kenging nêdha bubur utawi pisang. Bayi ingkang sampun umur 10-11 wulan kenging nêdha bubur utawi sêkul lêmês kalihan duduh daging utawi toya sop tuwin sapanunggilanipun.
Prayoginipun kêdah gadhah gêndul lan dhot ingkang kathah, lan manawi badhe kangge kêdah dipun rêsiki rumiyin mawi toya matêng.
Manawi ngombèkakên gêndul wau kêdah dipun cêpêngi, upami larenipun pinuju lumah-lumah
botên kenging gêndulipun namung dipun galethakakên kemawon. Sisaning puhan ingkang wontên ing gêndul, jalaran botên têlas dipun ombe, punika kêdah dipun bucal kemawon.
Patrap angrêsiki gêndul lan dhot ingkang kula aturakên wau kêdah dipun èstokakên, manawi gêndul lan dhot botên rêsik saèstu punika sagêd anuwuhakên sakit wêtêngipun lare lantaran wêtêng mulês, lare tansah nangis kemawon.
Wontên ugi lare sakit wêtêng jalaran saking toyanipun susu biyung. Ing môngsa nêsêpi punika, biyung pancèn kirang sae, saupami: kêkathahên nêdha pêdhês, sangêt sayah, susah manahipun, saya malih manawi biyung piyambak pancèn sawêg sakit. Ananging lare sakit wêtêng ingkang jalaran nêsêp biyungipun piyambak punika langkung awis tinimbang manawi dipun dhot.
Lare alit ingkang sakit wêtêng mawi nuntak-nuntak lan mèncrèt, punika prayogi kapriksakakên dhoktêr, manawi botên sagêd enggal katulungan dhoktêr prayogi dipun pêdhot anggènipun nêsêp, sawatawis 24-36 jam dangunipun, gêntos dipun ombèni pêthakipun tigan. Pandamêlipun makatên:
Mêndhêta pêthakipun tigan ayam kalih iji, kaêworana toya matêng kintên-kintên sagêlas, lajêng kaubêg ing piring jêgong ngangge sendhok utawi porok, sasampunipun makatên lajêng kalêbêtna ing gêndul dhot, lan kaombèkakên dhatêng lare wau saking sakêdhik, kajawi punika inggih kenging dipun ombèni tajin.
Wêtêngipun lare wau kêdah angêt, dados prêlu dipun balêbêd ing sinjang utawi gurita, manawi lare katingal lêmês ugi prayogi dipun ombèni anggur pait, sasêndhok tèh. Kalamôngsa lare alit punika kenging sêsakit ingkang dipun wastani ''stuip'' badan-
ingkang limrah saking sangêting bêntèr. Dene patrap anggènipun nulungi makatên: lare wau kêdah karêndhêm toya mangêt-mangêt ing èmbèr, kintên-kintên dangunipun 5 utawi 6 mênit, sirahipun dipun siram toya asrêp. Ananging ingkang ngrêndhêm wau saenipun kêdah dhoktêr piyambak. Manawi sampun lajêng kêdah dipun kêmuli ingkang kandêl. Sanajan sampun dipun rêndhêm, saha sêsakit wau lajêng ical, ananging manawi sababing sêsakit taksih kados ta: malariya, cacingên sapanunggilanipun, inggih taksih sagêd kumat malih.
Rèhning bayi punika dèrèng sagêd wicantên utawi dèrèng gadhah panêdha punapa-punapa, upami ngêlak, luwe, badhe nêdha botên sagêd, sagêdipun namung lajêng nangis, dados tangisipun bayi punika mratandhani gadhah panêdha dhatêng biyungipun. Nanging manawi botên ngêlak utawi luwe, ing môngka nangis, punika mêsthi wontên sabab ingkang pinanggih ing badanipun bayi. Manawi wontên bayi ingkang makatên punika, pun biyung kêdah madosi punapa ingkang anjalari nangis. (Badhe kasambêtan)
Ing nagari agêng kadosdene Sêmarang, gêdhoganing kapal sampun katêtêpakên kados conto ingkang kadamêl dening gêmintê. Ing sarèhning ngriku limrahipun pasewan dhokar kapalipun kathah, dados gêdhoganipun griya lajuran, ingkang langkung sae malih kasinggêd-singgêd sacêkapipun kapal satunggal, singgêdanipun tembok, punika ugi kangge anjagi samôngsa salah satunggiling kapal ing ngriku wontên ingkang kenging sêsakit nular, kados ta: bolor, botên sagêd nular wradin dhatêng sanèsipun, utawi gampil anggènipun mêjahi wiji sêsakit ingkang kantun ing ngriku, sarta namung sapanggenan, botên prêlu sadaya dipun bongkari.
Nalika kula wontên ing ngriku wontên tiyang ingkang anggadhahi kapal dhokaran kirang langkung 90 iji. Sarêng salah satunggiling kapal wontên ingkang sakit bolor, tiyang wau botên lapur, kuwatos gêdhoganipun dipun tutup, kapal-kapalipun botên kenging mêdal, dados ingkang sakit kadhêlikakên nganton [nganto...]
[...n] sapêjahipun, nanging lêt sawatawis dintên wontên ingkang sakit malih. Sarêng ingkang pêjah sampun wontên 16 iji, sawêg lapur. Kapal sanèsipun tumuntên kapriksa sarta kathah ingkang kapanggih sakit. Kajawi nularipun saking magêpokan utawi linta-lintuning pirantos ingkang kangge ing ngriku, gêdhogan tilas panggenaning kapal sakit wau gêntos-gêntos dipun ênggèni kewan ingkang saras, kakintên lan botên mangrêtos yèn wijining sêsakit botên kantun ing ngriku. Makatên punika andadosakên pitunanipun piyambak, dene botên lapur utawi nêdha pitêdah dhatêng bôngsa ahli. Môngka sêsakit bolor, punika gampil sangêt nularipun, sarta botên kenging kaajêng-ajêng sarasipun. Pratikêl kangge anjagi kasarasaning kapal sanèsipun botên sanès kajawi kapal ingkang sakit wau enggal dipun pêjahi, inggih punika mêjahi wiji sêsakit ingkang kantun. Awit para ahli dèrèng sagêd manggihakên jampi lan panulaking sêsakit wau.
Dene maesa sanajan karêmênanipun wontên ing pajêblogan lan tahan dhatêng angin, ugi botên wontên awonipun yèn dalu kakadhangakên ing papan ingkang mawi payon saha kagêdhegan. Ing dhusun-dhusun sok taksih wontên kandhang kêmpalan kangge maesa, inggih punika maesa-maesa gadhahanipun tiyang sakampung ngriku kakandhangakên dados satunggal wontên ing papan ingkang namung dipun pagêri kiyat, tanpa payon, ingkang sami gadhah manawi dalu giliran anjagi. Sanajan makatên punika anggampilakên panjagèn dhatêng tiyang ingkang sumêdya awon, nyolong utawi ambacok, nanging awonipun samôngsa salah satunggiling kewan wau wontên ingkang katrajang sêsakit nular, anggampilakên nularipun dhatêng sanès, pramila prayogi kakandhangakên piyambak-piyambak. Dene manawi salah satunggiling kewan wontên ingkang sakit, tumuntên enggal kapiyambakna, kapisah kalihan sanèsipun, langkung prayogi ingkang saras kadamêlakên kandhang sanès, ingkang lami botên kangge malih, sarta enggal lapur lan nêdha pitêdah dhatêng priyantun ingkang wajib, supados kajagi sampun ngantos nular, awit kathah sêsakit kewan ingkang gampil nularipun, sarta sakitipun namung 1-2 dintên, trêkadhang namung jam-jaman lajêng pêjah. Tujunipun para ahli sampun manggihakên panyêgahing panularipun sêsakit wau sarana dipun suntik, kuciwa sawêg sabageyan.
Têtiyang èstri ing pulo Seram sisih kilèn dalah pirantosipun nênun, ingkang kapitontonakên ing Pacific Congres ing Bêtawi.
Tarunging dêdamêl ing praja Afghanistan, tumraping pamawas saking liyan praja kêtingal botên sapintêna ramenipun, awit mirid wontênipun pawartos tèlêgram kêtingal botên patos wontên, nanging tumrap ing nagari ingkang kablabagan, pinanggihipun pancèn taksih pêpêrangan tanpa kèndêl. Dene ing bab wontêning pêpêrangan wau yèn ta dipun petani, pinanggihipun pancèn ruwêd sangêt, awit ing ngriku lajêng kêtingal wontên adêgan kathah, nanging sarèhning mulabukanipun bab pêpêrangan punika, nyariyosakên Prabu Amanoellah, inggih punika nata ingkang kèngsêr saking prajanipun, tuwin lajêng kêtingal, bilih ingkang dados jalaran tuwuhing ura-uru punika Bacha Sakao, mila ingkang kenging kacariyosakên inggih namung sang prabu tuwin Sang Bacha.
Sang Bacha Sakao ingkang nêmbe unggul ing jurit.
Prabu Amanoellah saya kêtingal grêguting galih, lan cêtha sangêt bilih linggaripun saking praja botên jalaran saking ngucira, ing sapunika malah kêtingal yèn sri nata wau satunggiling prajurit ingkang sampun kêbêk isi panggalihan wiyar, mangrêtos dhatêng ebahing praja ingkang sakalangkung wigatos. Kêtingalipun makatên wau sarêng sang prabu ngêtog kêkiyatan angrabasa kitha Kaboel ingkang sampun dipun rêgêm ing mêngsah. Tindakipun sang prabu botên nyêngka, kêtingalipun malah namung kados sasakecanipun, nanging grêmêting panêmpuh tansah kawêwahan kiyating otot bayu, inggih punika kêkiyataning wadyabala. Wontênipun kacariyosakên makatên, awit nyata kathah golongan ingkang lajêng anggolong dhatêng sang prabu.
Panêmpuhing wadya Amanoellah ing kitha Kaboel ngantos salêbêting kalih minggu. Mirid kawontênan ingkang makatên punika, atêgês wadyanipun sang prabu saya sagêd ngangsêg, nanging ugi gadhah têgês, bilih kasantosaning mêngsah ugi linangkung. Ing bab punika taksih kandhêg dados pikiran.
Mirid saking kawontênaning sabab-sabab ingkang anjalari kirang têntrêming manahipun kawula, inggih punika among dagang ical, têtanèn botên kobêr nindakakên, satêmah lajêng nuwuhakên tindak rêsah, ingkang jalaran saking prakawis ngudi kêcêkaping têdha. Punika sagêd dados sêsulak, bilih karsanipun Prabu Amanoellah angrêbat praja taksih lôngka kalampahanipun, awit kawon dhêdhasar tekad kalihan Bacha Sakao, ingkang pancèn sampun dhêdhasar purun sakit tuwin kêndêl nêmpuh dhatêng sawarnining pakèwêd.
Pangintên ingkang kados makatên punika botên lidok, sapunika kasantosaning wadyanipun Bacha Sakao saya kêtingal, campuh kalihan wadya ing jawi, inggih punika wadyanipun Prabu Amanoellah, sagêd unggul ing jurit. Kawontênan ingkang kados makatên wau tamtu kemawon lajêng adamêl orêg, ngêtingalakên asor unggulipun ingkang sami pêpêrangan, lan ugi ing sakala punika Sang Bacha kados pêpindhaning sawung kaluruk wontên ing kalangan. Ing wusana wontên pawartos, bilih wadyanipun Prabu Amanoellah kêsêsêr, saya angunduri saking têlênging kitha ingkang badhe dipun rêbat.
Sampun dilalah, mênggah lampahing jagad pêpêrangan, pundi ingkang unggul tansah angsal daya ingkang mêwahi kasantosanipun, inggih punika Sang Bacha angsal pambiyantu saking golongan Islam ingkang kêplajêng saking tanah Ruslan, amargi dipun tundhung dening kaum Sopyèt.
Ucap ing ngajêng bab asoring aslinipun Sang Bacha anaking juru ngangsu, malah angosokwangsul dados pangalêmbana linangkung. Dados têtela bilih manah prajurit punika sagêd thukul wontên ing sintên kemawon, botên mawang asor luhuring darajat. Dumugi samantên mênggah kawontênanipun praja
prau wis minggir / ombaking banyu sagara / sing nêmpuh ing parang curi / swarane gêgirisi / kaya galudhug jumêgur /
wis têkan ing pinggir / bêbarêngan kabèh nuli padha mêntas //
prajurit saka nagara / ing niyate angadhangi / nanging ketok rada samar / awit ngira durung mêshi / yèn ta sing têka kuwi / apa ya têmên yèn mungsuh / wusana barêng cêtha / yèn kangjêng pangeran pati / têtindhihing prajurit rada sumêlang //
banjur lapur Ratu Sêngkan / yèn pangeran kang nindhihi / sanalika banjur muntab / angabani mênyang baris / supaya anandhingi / prajurite iya maju / mung ki patih kewuhan / awit wêruh mungsuh gusti / yèn ngantia kabanjur gawe sangsara //
mulane agawe reka / balane tansah diudi / supaya bali nèng dalan / wusana kang ngono kuwi / ratune iya ngrêti / mula bangêt gone nêpsu / banjur aba asantak / kowe kuwi priye patih / wis ta ayo kabèh padha ajokêna //
kagèt ki patih dadakan / balane diprentah wani / banjur têmpuh rêrukêtan / akèh wong tatu lan mati / kocap pangeran pati / tansah nyawang mênyang mungsuh / sing dadi tindhih sapa / barêng priksa Surawani / sanalika mak bêl bangêt gone duka //
awit èngêt dhèk nalika / nundhung bok ban gawe isin / tumuli diangsêg cêdhak / sing kêtrajang padha nisih / mak cêg
karo ngandika / ah kowe bangsaning cindhil / yèn kowe durung ngrêti / iya aku iki ratu / lah kowe arêp apa / wani-wani anyêdhaki / wis nyingkira ora patut yèn nyêdhaka //
pangeran rada anggragap / dikintên yèn ing saiki / ing Tanjunggunung wis ana / sing jumênêng anggêntèni / nanging ya ora ajrih / malah ngangsêg-ngangsêg ngêsuk / karo ngandika sora / nadyan ratu ora wêdi / awit aku ngrêti yèn ratu rêrekan //
wis ayo nuli sèlèha / yèn lumuha kowe mêsthi / kêlakon katiban pêdhang / pangeran ngunus mak sripit / gumêbyar amêdèni / Prabu Sura iya ngunus / angandika tibakna / pangeran nyabêt nywara cring / ditangkis ing Prabu Sêngkan lan ngandika //
o jênênge kowe bocah / umurmu isih sathithik / arêp ngayoni wong tuwa / sing wis warêg lêgi asin / yèn tak suduka mêsthi / ambarodholi wadhukmu / aku aja ko-kira / uwong kang loro sadhuwit / kulinaku nigasi guluning raja //
kang mangkono pancèn nyata / mungguh Prabu Surawani / nalika dadi niyaka /nayaka. pancèn rada pilih tandhing / sasat sing nyantosani / nagara ing Tanjunggunung / dadi anggone nyêngka / dadi ratu saka wani / ing têgêse iya ora pati mokal //
lan yèn tandhing sang pangeran / kapara mênang sing mêsthi / mung sarèhning lumuh pêrang / awit saka dudu tandhing / banjur ngangsêg sathithik / mung murih tumuli rampung / astane sang pangeran / digêblèg pêdhang anjondhil / pêdhang tiba banjur dicandhak kang asta //
[...ra] bisa obah / nuli animbali patih / ayo iki
jêng pangeran durung priksa / yèn sing ambônda Dèn Palih / mung kêtungkul ngêsah-êsah / patih arêp clathu wêdi / Prabu
ing kono saya katara / yèn Sang Prabu Surawani / ketok anguwasani / ing nagara Tanjung Gunung / ing saiki kocape / bangêt susah Patih Palih / wis rumasa dadi wong gêdhe cilaka //
babarpisan ora ngira / jêbul kon ambônda gusti / atine mung krasa samar / wusana barêng ing bêngi / nyalamur Patih Palih / mênyang nagara lumêbu / sowan nyang kapatihan / dhèk samana kyai patih / nuju lênggah piyambakan nèng pandhapa //
barêng ana dhayoh têka / wis priksa yèn Patih Palih / banjur ajumênêng urmat / Palih prêk andheprok nuli / gumujêng kyai patih / bok wis kene padha lungguh / jênêng sapadha-padha / awit kowe iya patih / Palih matur o kula patih punapa //
kula sampun asrah tobat / tarimah dados pun Palih / kula ngaturi uninga / mêngsah ingkang andhatêngi / sayêktosipun gusti / jêng pangeran ingkang rawuh / êmèh kemawon tiwas / pun sedani Surawani / sapunika wontên ngrika pun kunjara //
kang ambônda inggih kula / lah punika kadospundi / ki patih alon ngandika / hara kapriye ta kuwi / kathik pating balandhit / banjur kapriye karêpmu / kuwi rada rêkasa / nganti angêntèkke pikir / wis balia ing manise wis tak tata //
langking / sakarêpmu pan tinurut / wus kaidèn mring Hyang Manon //
sawise padha rujuk / nuli mangkat gumrubyuk mring warung / Amad nganggo kêthu abang ana ngarsi / diiring pra mitranipun / nèng dalan sami gêguyon //
satêkane ing warung / banjur mlêbu lungguh jèjèr salu / Amad nuli ngatag para mitra sami / lah wis kono sakarêpmu / padha jaluka sing dodol //
warung nora bayar mangan bakmi / yèn mangkono Amad iku / bêjane saênggon-ênggon //
wasana padha kèlu / nora wêruh rêmbuge ing mau / ana wong nom dhasar anake wong sugih / diugung sakarêpipun / mring wong tuwanira karo //
wong anom iku mau / praptèng wisma nêdya jaluk
mulih mring wisma / nyat ngadêg bubaran mulih / anggone jajan / tan pisan dibayari //
ingkang dodol sakala kagèt tyasira / tumuli anututi / tinêmu nèng marga / gancang anggone nyandhak / ingajak bali tumuli / mring warung pasar / tinanya gênti-gênti //
sapa wonge ingkang nganggo kêthu abang / dhasar gombyoke langking / iku
pan ing kono wong anom padha kalaran / sambat aku mati /Kurang satu suku kata: sambate aku mati.
agawe sangsara / bêja nora palastra / sing tuwa nyambungi aris / anggèr wruhanta / kowe kurang satiti //
mung kalingan anggonmu angkara murka / nuruti ati budi / tan manut ing warah / tuture wong atuwa / wajib rasakna saiki / tinêmunira / iku lupute kaki //
bapa babu nuruti atine bocah / cacad nora satiti / wèh tiwasing anak / sapa ingkang kajibah / tan liya mung yayah wibi / bêcik elinga / benjang ing buri kari //
ing samêngko Si Amad gênti tak oyak / pan arêp tak pênthungi / môngka walêsira / gone gawe sangsara / kang marang anakku iki / lah wis
angkaning warsa / gatra nêmbah trus gusti=1929 //
Tumraping ngakathah, wontêning Pacific Congres punika sagêd anyumêrêpi wujud, kagunan tuwin tatacaranipun têtiyang ing Indhonesiah, saya tumrap têtiyang ing ngriki, kawontênan ingkang kados makatên wau sami dipun anggêp têtingalan ingkang awis wontênipun, mila ing wêkdal wontên konggrès wau untaping tiyang ningali kathah sangêt, wontên ingkang dhatêng ing moseyum, wontên ingkang namung nyêgat ing margi, ningali nalika langkung badhe amitongtonakên jogèdipun wontên ing kêbon binatang.
Gêdhong museyum ing Batawi ing perangan ngajêng, nalika nuju wontên têtingalan Pacific Congres. Têtiyang ingkang ningali kathah sangêt, ing dintên sakawit ngantos mangsulakên tiyang ningali.
Tumrap tiyang ingkang ahli mêmikir, kawontênaning bôngsa-bôngsa wau kenging kangge titikan dhatêng undha-usuking [undha-u...]
[...suking] pasrawungan, kagunan tuwin bêbudènipun, sanadyan botên dipun cariyosna, tiyang tamtu mangrêtos dhatêng bêbudènipun tiyang ingkang taksih mangangge sarwa prasaja sangêt tinimbang ingkang jangkêp saha sampurna.
Dene tumrap para tamu ngamônca, kawontênaning konggrès ingkang kados makatên punika sagêd dados jalaran wênganing wawasan ingkang sakalangkung wiyar, mila wontêning rêmbag-rêmbag inggih sakalangkung
cakalele. Mênggahing bôngsa Ambon, mainan ingkang kados makatên punika sampun kêrêp kapitongtonakên sabên nuju wontên karamean agêng.
Palapuranipun Petruk dhatêng Garèng, Bab Anjênêngi Pista ing Jendral Motor ing Tanjungpriuk
Garèng : Wis Truk, banjurna caritane anggonmu calangkèk ana ing Jendral Motor ing Tanjungpriuk.
Petruk : Sadurunge aku ambanjurake caritaku kiyi, aku arêp ngelingake nyang kowe, yèn para jurnalis sing padha anjênêngi pistane Jendral Motor mau, sing akèh Walônda, jurnalis Tiyonghwa kira-kira ana nêm utawa pitu, dene jurnalis bôngsa sa-Indhonesia mung ana rong blindhi, yaiku: sobatku kêras Si Culik, lan Mas Ngantène Petruk kiyi.
Garèng : Hêk, hêk, hêm, Petruk adol umuk, têka pintêr cluluk, duk ana ing Priuk, sing athênguk-thênguk, mung Culik lan Petruk, kuwi têtêp umuk, ....
Petruk : We, hla, kurang ajar, ana anggonku crita dak
Saya manèh ngarani aku umuk, gênahe mono apa ora prêcaya, yèn aku bênêr-bênêr ana ing pistaning Jendral Motor.
Garèng : Awit pucuking rambut tumêkaning jêmpol sikil pisan, aku mula iya prêcaya, yèn kowe nunggoni pistaning Jendral Motor. Mung bae, yèn jurnalise bôngsa Indhonesiah mung kowe lan Culik dhewe, hla, kuwi atiku tak kon prêcaya, ujug-ujug kok banjur anjaluk dirapak bae. Awit sumurupa Truk, sanadyan aku ora kalêbu bangsaning têlèk, nanging aku iya sok maca layang kabar. Durung suwe kiyi aku iya mêntas maca salah sawijining layang kabar Indhonesiah Tus, ing Batawi kene, kang ngêmot palapurane dhirèktur up rêdhakture anggone mèlu pista ana ing Jendral Motor ing Tanjungpriuk, malah nèk aku ora kliru, gajêg-gajêge ana sing ngandhakake kira-kira mêngkene: sing dadi gagasanaku ora ngêmungake untal-untalan sing gandêm-gandêm, utawa sing nyamlêng-nyamlêng, nanging kapan bisane bangsaku Indhonesiah kiyi bisa anduwèni pabrik kaya Jendral [Jendra...]
[...l] motor. Hara, wong bisa ngocèh mêngkono kuwi, têmtune rak iya mèlu nyang kono. Nèk ora têka dhewe, hla, prêlune apa crita kang kaya mêngkono mau. Êmbuh nèk ana tuwuhing lêlakon ing donya sing gawat manèh. Awit kaanehaning donya kuwi tumêkaning saiki durung musna kabèh.
Petruk : Kang dadi pasêksènku: Si Culik, redhaktur ing Keng Po, yèn ora ana jurnalis Indhonesiah liyane kang mèlu pista nyang Jendral Motor, kajaba Culik lan aku. Ewadene omongmu mau bokmanawa ana bênêre, yèn kaanehaning donya kuwi durung ilang kabèh. Kajaba kuwi, dhirèktur up rêdhaktur nulis nyang korane sawijining tindakan kang ora dilakoni dhewe, kuwi bokmanawa anduwèni sêdya kang gawat bangêt, upamane: 1e arêp nuduhake nyang langganane, kang sajake dianggêp wong bodho kabèh, yèn si up rêdhaktur mau sawijining
rêdhaktur ngarang utawa angalêmbana sawijining bêbadan padagangan ing korane, kuwi ing batin bisa uga anduwèni pangarêp-arêp, nèk-nèke sing dialêm mau banjur anduwèni wêlas, banjur pasang adpêrtènsi ana ing korane, kuwi rak rêjêki bêsar arane.
Garèng : Lho, hla nèk ana up rêdhaktur duwe patrap rong prakara kang wus kok kandhakake mau, kuwi rak nandhakake kuranging bêbudène lan durung ngrêti marang lungguhing kajurnalisane. Murih utama lan undhaking drajate jurnalis, kuwi ora mangkono dalane, nanging kudu bisa nyakup marang kridhaning wawasan, lan jêmbaring pikirane, kang klawan wêwaton bênêr, lugu, ora cara goroh-gorohan mêngkono. Lan manèh apa rumasane wong-wong sing padha maca koran kuwi padha bodho kabèh, sanyatane sing kaprah, wong kuwi anggêre wis gêlêm maca koran, iya mêsthi wis duwe pangrêti, têgêse akal budine wis urip. Dene nèk mula têmênan, anggone ngarang lan angalêmbana mau mung arêp golèk adpêrtènsi, dadi golèk undhaking rêjêki, kuwi rak banjur ora cocog karo unine dhewe, kang tansah disêbar sabên dina ana ing layang kabare, kaya ta anggone nguman-uman utawa ngala-ala priyayi sing padha dhêmên golèk pêndhok aliyas anjilat marang lêlurahe, kuwi nganti êntèk amèk kurang golèk. Carane priyayi mangkono kuwi rak iya ora beda karo trajange up rêdhaktur sing golèk adpêrtènsi mau.
Petruk : Mulane aku tansah gumun, awit aku ngawaki lan nyipati dhewe, kabèh sing padha diulêmi lan sing padha têka, kuwi padha nôndha tangani jênênge dhewe-dhewe ana ing buku tamu kang disadhiyakake ana ing kono, ing môngka gênah bangêt, yèn awake up rêdhaktur mau ora katon kumpul ana ing kono, lan jênênge uga ora ana ing buku tamu mau, lho kok sae-saene muni.
Garèng : Lho bokmanawa bae pancèn nyata, yèn kaanehaning donya iki durung ilang babarpisan. [ba...]
[...barpisan.] Kaya ta: dhèwèke bisa nyiluman, kabèh padha ora wêruh, wêruh-wêruh pasuguhane: limun, bir lan iwak kakap diantêm krama nyang dhèwèke.
Petruk : Utawa bokmanawa saking landhêping pikirane, nganti wêruhe mau mung saka anggone maca layang kabar bae, rumasane nglakoni dhewe, sabab rumasane wêtênge iya krasa warêg, ilate iya ngogèl, gurunge iya têlês dening bir, malah rumasane anggone gunêman karo dhirèkture Jêndral Motor cuwas-cuwis cara Inggris, môngka up rêdhaktur mau, bisane cara Inggris mung rong têmbung, yaiku: made karo in.
Garèng : Yah, kuwi rak cara Inggris ana ing klonthongan rèk kae, wis, wis, sêmene bae, aja kêdawa-dawa. (Badhe kasambêtan)
Tempelieren ing Batawi, tuwin dhatêng Anti-opium vereeniging f 1500.-, prêlu kangge ngajêngakên propagandhah panyêgah madat.
Wontên pawartos, Paduka Tuwan M. B. van der Jagt gupêrnur Surakarta badhe pêrlop dhatêng Eropah, malah lajêng wontên pawartos malih badhe kèndêl. Kawartosakên malih Paduka Tuwan J.C. Jasper, gupêrnur Ngayogya benjing wulan Oktobêr ngajêng badhe pêrlop sangang wulan dhatêng Eropah.
Mas Surasa, Sukawiyana, Radèn Sunggana, Mas Sutarya.
Tuwan C.W.P. Vogelpoel ingkang anggadhahi kêbon binatang ing Dhago, Bandhung, mêntas ambêbêdhag gajah dhatêng Mênggalah, Sumatra, sagêd angsal balêdug satunggal tuwin mêjahi gajah sawatawis, wontên gajah ingkang panjanging gadhingipun 1.25 m. Balêdug wau sampun kabêkta dhatêng Dhago, saha ugi ambêkta kewan sanès-sanèsipun.
Lêngganan nomêr 1290 ing Pasar Lêgi, Sala. Lêrês.
Lêngganan nomêr 833 ing Thêngklik, sami kemawon botên suda.
Lêngganan nomêr 1004 ing Majakêrta. Kalih pisan wiwit 1/4 - '29
Lêngganan nomêr 1707 ing Mangkudiningratan. Pundhatipun sataun kirang f 3,-.
Lêngganan nomêr 1108 ing Pare. Sampun katampèn, nuwun.
Lêngganan nomêr R. Ng. Manitrarêya ing Ngayogya. Ingkang lêrês nomêr 1022.
S. Rusiyah, karangan panjênêngan bab ringgit botên kapacak, èngêt-èngêtan bab punika sampun nate wontên ingkang ngêdalakên.
Tuwan Sinta ing Ngawèn, karangan kalih bab botên kapacak, bab kados makatên punika sampun kêkêrêpên kapacak ing Kajawèn.
Tuwan Samsin, Ngayogya, gambar 3 iji botên kapacak, amargi kamanah kirang wigatos, utawi sampun kasèp. Gambar kakintunakên wangsul.
Tuwan K. Dijaya, ing Jalatundha. Eman sangêt dene karangan panjênêngan botên sagêd kapacak malih, nanging bokmanawi panjênêngan mangrêtos, bilih bab kados makatên punika ragi kalêbêt ing pangothak-athik.
Wêkdal ingkang kaajêng-ajêng dening Dhoktêr Atmadi sampun dumugi, kados punapa bingahing manahipun, tur anggènipun sinau sagêd tamat, sagêd pikantuk sêsêbutan Dr. kados ingkang dados pangajêng-ajêngipun. Dhoktêr Atmadi mrêlokakên dhatêng kroningên pamitan dhatêng Nyonyah I. Kerpestein lan inggih mrêlokakên pamitan dhatêng sadaya para mitra-mitranipun, dhatêng tuwan tuwin Nyonyah Hèldhêring sampun kantênan, sasampunipun tapis sawêg atata-tata, sarta ing wêkdal ingkang sampun katêtêpakên... minggah dhatêng baita badhe wangsul dhatêng tanah Jawi.
Kala tanggal 20 wulan Sèptèmbêr 1888, watawis jam sakawan sontên kapal ingkang dipun tumpaki Dhoktêr Atmadi labuh ing palabuhan Tanjungpriuk, Dhoktêr Atmadi mandhap, nyipêng wontên ing hotèl sadalu, enjingipun bidhal dhatêng Banyumas ngampiri Bok Sura, wontên ing Banyumas ugi namung nyipêng sadalu, enjingipun lajêng
sêtatsiun Ngayogyakarta Dhoktêr Prang jalêr èstri pinanggih wontên ing ngriku prêlu mêthuk.
Dhoktêr Prang tabikan kalihan pitakèn: papah karo mamah apa padha sugêng.
Dhoktêr Atmadi mangsuli: ora kêkurangan sawiji apa.
Mungguh wong kang ko-ngandikakakên biyèn kae kapriye.
Pancèn wis dak takoni akèh-akèh. Nitik saka wangsulan lan katrangane kaya ora bakal kêliru, wis mêsthi iku wong tuwamu. Wis, Di, cukup samene bae dhisik, saiki ayo padha bali, gampang prakara kuwi dirêmbug ana ngomah mêngko.
Sadaya lajêng sami numpak dhokar, sarêng dumugi ing griyanipun Dhoktêr Prang sami mandhap. Dhoktêr Atmadi enggal adus sarta santun pangangge, makatên ugi ingkang èstri tuwin Bok Sura. Jam satêngah wolu sami nêdha, bibar nêdha sami jêjagongan wontên ing ngajêngan. Dhoktêr Atmadi takèn: saiki kapriye, apa isih ana kurang prayogane saupama ngrêmbug wong kuwe.
Dhoktêr Prang mangsuli: ora. Iya, aku ngrêti yèn kowe kapengin bangêt enggal sumurup marang prakara iku. Mulane bêcik padha dirêmbug saiki bae.
Ingkang èstri sumambung: malah wiwit tampi sêrat panjênêngan rumiyin punika botên kèndêl-kèndêl anggènipun gadhah pangajêng-ajêng, bok inggih sagêda enggal pinanggih kalihan piyambakipun.
Wicantên kula dhatêng ingkang raka kala wontên sêtatsiun wau botên gêgujêngan, piyambakipun pancèn sampun saras saèstu.
Dhoktêr Atmadi pitakèn: saiki ana ngêndi.
Apa ana pakewuhe saupama aku nêmoni dhewe ing saiki uga.
Ora prayoga bangêt, bêcik disrantèkake nganti sesuk-esuk.
Mau kowe kôndha, ora bakal kêliru, wong mau mêsthi bapakku, katrangane kapriye.
Nalika dhèwèke dak takoni aran lan pinangkane apa manèh sababe kapriye dene têka banjur kluyuran mangkono. Wangsulane: arane Jayasuwignya, malah isih anduwèni sêsêbutan radèn, omahe ing Karanganyar Bagêlèn, pagawean dadi mantri panjuwal. Ing mau uripe tansah kanthi sênêng, nanging ing wêkasan kacandhak kasusahan gêdhe, bojone tinggal donya, tinggal anak lanang siji watara umur têlung taun, dadi isih cilik bangêt. Sarèhning ora bisa ngrumati dhewe, anake mau digawa mênyang Somagêdhe bawah Banyumas, dipasrahake mênyang adhine kang dadi sudagar supaya diopèni kang bêcik, sabên sasi dikirimi dhuwit minôngka kanggo sêmbulih ing kangelane.
Lêt sataun saka tinggal donyane mau dhèwèke omah-omah manèh karo sawijining wong wadon, nanging katitik yèn bojone kang kari iku kurang bêcik atèn-atène, dene kalair têmbunge: êmoh ngrumati anak
kanthi lancar lan slamet, slamet jabangbayine slamet ibune, dadi bocah pinunjul, bisamikul dhuwur mendhem jero wong tuwa,hambeg lakutama. Kabeh saka kersaning
Balas	On 24 Juli 2012 at 22:00 Haryo Mangkubumi said: Boten dados menopo , sing penting ono tutuge Sugeng dalu , Matur nuwun .
larut, sampun langkung ing madyaning ratri, kapårå sampun tumapak ing
On 25 Juli 2012 at 22:31 Punakawan said: Nuwun
puniki. Mugi sadåyå amal ibadah Panjênêngan, katampi dening Gusti Allah Ingkang Måhå Agung. Aamin.
Riwayat O’C | Warung Kopi Omcan
Pembelajaran Menganalisis tembang campursari “ IKLAS” (Didi Kempot) IKLAS Trimo mundur tmbang loro ati Tak oyako wong kono wis lali Pancen wis nasibku iki Nandur becik thukule kok dilarani Trimo ngalah aku wis ora betah Tak tangisono malah mung gawe susah Karepe wis ngajak pisah Karo aku wis rakarep omah-omah Nangis aku isin sanajan loro ing batin Tresno sing rembuyung saiki wis dadi garing
uraian Soal : 1. Goleko syair lagu ing buku utawa majalah basa Jawa banjur tempelno utowo tulisen ing kertas! 2. Tulisen kaendahan sing ono jroneng syair lagu sing kok tulis ing no. 1. 3. Critakno isine lagu campursari kuwi!
5. Sumber Belajar Murwanto. 2004. Sesorah Pronotocoro Saha Pamedhar Sabda. Yogyakarta : Absolut. Suharti, dkk. 2007. Yogya Basa Jilid II Kangge
j. budi 2. Cobi sekar gambuh ing nginggil kadadoseken gancaran ngangge ukoro ingkang prasaja, nanging runtut lan gampil dipun mangertosi maknanipun ! No. Soal 1 2 Skor maksimal Skor 10 10 20
dhomèstik iki mligi lan patitis per pukul 11.49, 3 Juni 2012 (UTC).
main minangka kiper kanggo West Ham United ing Liga Utama Inggris. Panjenengané naté main ing klub utamané kayata Mikkelin Palloilijat, Vaasan Palloseura, lan Bolton Wanderers. Ing timnas Finlandia, Panjenengané menyatetaké ping 56 kali main saka taun 1998 tekan 2010.
Sawisé 15 musim bareng Bolton, Jääskeläinen nolak perpanjangan kontrak ing musim pungkasané lan milih
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jussi_Jääskeläinen&oldid=1100292"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Lair 1975Wong uripPamain bal-balan FinlanPemain Bolton
sesirah kaca padha karo sing ana ing WikidataRintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
@ Ki Gembleh…, niki lho wonten rencangipun saking tlatah lendut benter
matur nuwun dateng pimpinan padepokan sampun saged ngunduh no kaping 08, suwun
gembleh said: lha kula kedlarang dlarang teng gandhok fb madosi kenya ingkang nangledaken kula, ning ngantos patang windu mBoten
maharaja.?oh mboten nopo tuanku ndableg mawon.timbangane bu citro wingi neng pinggir dalan,wuda blejed,dirubung uwong manthuk manthuk.hus nek omong sing genah. enggih kok saestu.kowe weruh dewe pa? enggih nembe nggo nimbangi gulo. o o dapurmu.
sundss09,10 11 njing nopo ki?yo
lha wau mboten wonten tanda-ne..>..je..
On 23 April 2010 at 17:41 wie said: nyuwun ngapunten ki PA…
hiksss… aji pamelinge pancen lagi mboten kontak niki… soale lagi dibentengi kaliyan ajian anti pameling xixixi…
matur nuwun ki Seno…sampun nyruput plat nomor…
lan nyuwun ngapunten menawi plat nomor ingkang dipun wara wara aken boten ketingal wonten ing AA…
Sugeng ndalu Ki Arema, dalah sedoyo sanak kadang ingkang ngrawuhi makmuraken padepokan puniki.
Mugi rahayu ingkang tansah pinanggih, lan pikantuk sih katresnanIPUN Gusti Ingkang Makaryo Jagad.
← Pemanggilan Peserta Seleksi Diklatpim Tk. II Tahun 2015	Pemanggilan Peserta Diklatpim Tk. IV Angkatan
index.php?title=Maassluis&oldid=1101986"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
guyon karo enyong Pas dina minggu rina adikku dikongkon ibu ngunduh klopo kanggo ngawe kolak, kuwi biasa wong pancen bocahe tomboy jee...
menek wit klopo, bareng tekan nduwur deweke njeblokke klopo siji-siji{blak -bluk ] swarane. Gaekagete bocah lanang-lanang ing
tetep ndagaak karo koyok nggumun ngono. Terus rina malah bingung lan mudhun mlebu omah karo takon ibune,
"Bu, cah lanang- lanang mau nang ngisorku lapo yoo,
Sugeng Enjing Ki/Nyi/Ni sanak…. 🙂
Balas	On 10 Mei 2011 at 17:37 bancak said: sugeng sonten poro kadang sedoyo
Balas	On 10 Mei 2011 at 20:48 gembleh said: sugeng dalu
yudha pramana said: ndherek matur suwun…nggo aku SIJI
Balas	On 11 Mei 2011 at 18:33 arga said:
On 11 Mei 2011 at 17:26 mita said: lho… sukun niku ingkang agawe santosa
On 12 Mei 2011 at 21:59 arga said: Sampun ngundhuh NSSI-9. Lumayan taksih saged dipun waos, matur nuwun Pak
angga,Ayub minangka ususe, sakehing wulu tuwuh,Ing sarira tunggal lan Nabi, Cahyaku ya Muhammad,Panduluku Rasul, pinajungan Adam syara",Sampun pepak sakatahing para nabi, dadi sarira tunggal.Wiji sawiji mulane dadi, pan apencar dadiya sining jagad,Kasamadan dening Dzate, kang maca kang angrungu,Kang anurat ingkang nimpeni,Rahayu ingkang badan, kinarya sesembur,winacaknaing toja, kinarya dus rara tuwa gelis laki,
dadi waras.Sing sapa reke arsa nglakoni, amutiha amawa,Patang
iring kidul wetan (Piyungan) namung anggenipun GOLEK SANDANG PANGAN wonten Jombang. mbok bilih mbenjang dinten riyadi Mas Bagyo saged pepanggihan kaliyan panjenengan. lha mung tunggal
saiki..low mw bebek bakar or goreng enak d pak slamet
tengene omah kanggo tanaman buah sing iso dipanen rutin, nek iso amben sasi
Anggèn kula ngripta "SARINE BASA JAWA" punika amargi ngèngêti sangêting kirangipun buku-buku gêgaran sinau basa Jawi ing jaman samangke, ngantos kêrêp kêpirêng angluhipun para mudha Jawi ingkang sami kapengin ngudi basanipun piyambak. Suwantên angluh bab rêkaosipun pados gêgaraning marsudi basa Jawi punika kêpirêng wontên ing pundi-pundi, ugi wontên ing tanah Jawi-Têngah.
Dhêdhapukaning isinipun "SARINE BASA JAWA" punika kadamêl salaras kaliyan cak-cakanipun piwulang basa Jawi wontên ing pawiyatan, inggih punika katata kanthi gêgolongan. Golongan ingkang gêgayutan kaliyan têmbung dewa lan dasanamanipun, nyawa lan dasanamanipun, pêndhita lan dasanamanipun, makatên ing salajêngipun ngantos 50 golongan. Miturut pangalamanipun pangripta ing salêbêtipun sawindu mulang basa Jawi ing
Pangajêng-ajêngipun pangripta, mugi-mugi buku "SARINE BASA JAWA" punika sagêda tumut njalari tanginipun basa Jawi ingkang sampun sawatawis taun
Jemuwah Kliwon 12 Mulud, taun Dal 1887. Utawi 28 Oktober 1955.
Bb = Babad (Sêjarah). / Pd = Padhalangan. / Bld = Blenderan. /
Pramèsthi Guru, Tuguwisesa, Jagad Pratingkah, Jagadkarana, Siwahbuja, Kalawisesa, Kalawisaya, Nilakantha) peputra 10. Yaiku: miyos saka garwa Dèwi Uma (Umayi) nênêm: 1 Sambo, 2 Brama, 3 Indra, 4 Bayu, 5 Wisnu, 6 Kala. Miyos saka garwa Dèwi
kurung sakêmbaran. Wit ing Paparjawarna iku tau disuwun ngampil Pandhawa, dianggo kêmbar-mayang nalika Janaka-Sumbadra binayangkare. Wringin-kurung ing Yogyakarta (alun-alun lor) uga diarani Dewandaru lan Wijayandaru. 7 Jaran sêmbrani Ocêsrawas, gajah Erawata. Lêmbu Nandini, gamêlan Lokananta.
Nitis (manjing). Dewa ana sing sok nitis (manjing) marang titah, kayata: 1 Bathara Wisnu nitis marang: Arjunasasrabau ing Maèspati, Ramawijaya ing Pancawati, Krêsna ing Dwarawati, Jayabaya ing Kêdhiri, Anglingdarma ing Malawapati, Panjiputra ing Jênggala lsp. 2 Bathara Cakraningrat, yèn nitis kasêbut Wahyu Cakraningrat, yaiku Wahyu
sing kêtitisan Wahyu Widayat mêsthi dadi jatukramane priya sing kêtitisan Wahyu Cakraningrat lan banjur nurunake Ratu (kayata Dèwi Utari kagarwa Abumanyu nurunake Parikêsit Ratu Astina). 4 Bathara Drêma, ing lakon wayang:Samba dijêjuwing”. Bathara Drêma manjing marang Samba. Dewi Drêmi manjing marang Dewi Agnyanawati garwane Bomantara Ratu ing Trajutrisna; jalaran saka iku Samba nandhang gandrung marang Agnyanawati, wasana Samba seda dijêjuwing dening Prabu Bomantara.
4 Nata binathara Pt = ratu kang kinurmatan kaya dewa. 5 Ngudang siyunge Bathara Kala Bs = nantang sudukan (nganggo kêris). Manut dêdongèngan, siyunge Bathara Kala dicabut dening Bathara Guru lan disabdakake dadi kêris Kalanadhah, têgêse: sing dianggo nadhah (mangsa, mangan) Bathara Kala; kêris Kalanadhah iku pamburine
lsp. 3 Basudewa Pd = Ratu Mandura kang pêputra Kakrasana, Nayarana, Sumbadra, Kangsa (Satêmêne Kangsa putrane Prabu Gorawangsa Ratu Guwabarong kang mimba warna Basudewa lan sapatêmon karo Dèwi Maherah, garwane Basudewa). 4 Dewabrata Pd = putrane Sêntanu kang miyos saka Dèwi Gangga. 5 Dewakasimpar Pd = lakon wayang nyritakake dhaupe Sêmar karo Dèwi Kanastrèn putrane Prabu Sasrasudarma Ratu Pulorajapêthi. 6 Puntadewa Pd = Yudhisthira, Ratu Amrêta. 7 Pandhudewanata Pd = Ratu Astina kang pêputra Pandhawa. 8 Nakula Sadewa Pd = sumênde lan warujune Pandhawa. 9 Isih kinêkêr ing dewa Pb = isih sinimpên ing dewa, durung ana titah sing ngrêti. 10.
Durna Pd = Dhang + hyang = dhanyang, Sang Hyang) pêndhita ing Sukalima, nalika timur asma Kumbayana. 3 Sang Hyang Dewa Amral Pd = asmane Puntadewa
hyanghyanging bawana = Pt kaya dewaning jagad, maksude: kang pununjul dhewe ing sajagad, kang bagus dhewe lsp. 5 Priyangan = para + hyang + an = panggonane para hyang, papane para dewa. Manut dongèng, para hyang wis tau rêraton ana ing Jawa-Kulon, nagarane aran Mêndhangkamulan, kratone dumunung ing gunung Pangrango (Gêdhe), sing jumênêng Ratu
antaka, nganyut tuwuh, mugut tuwuh, nglalu pati, ngêndhat. 9 Talang jiwa Br = talang pati, ngêtohake pati dianggo bêbantên utawa tawur. 10. Padu Jiwa dikanthongi Pb = pintêr banget ngikal basa sing dianggo prakaran (padu), prasasat wis nganthongi carane padu si Jiwa. (Dèk jaman biyèn ana wong aran Jiwa sing baud bangêt ngikal basa, nganti manawa prakaran, sanadyan luput, toging êndon bisa mênang). 11 Manuk jiwa-jiwa = manuk dewata.
Suksma. 1 Prabu Suksmandhadhari Pd = Ratu ing Giripura malihane Sumbadra, patihe Kandhimurti lan Surèngraras (malihane Srikandhi lan Rarasati). 2 Dèwi Sumbadra panuksmane dèwi Sri Pd =
digagas lan dilêbokake ing ati (nalika maca).
Suwarga. 1 Swarga ginawe ayu Br = têka bêcik têmên. 2 Wis nyuwarga Pt = wis mati. 3 Swargi Ranggawarsitan Ki = jênate. 4 Swargane wong duwe anak lanang Pt = bêjane utawa kapenake. 5 Swargabandhang
Bupati ing Kalinyamat (Jêpara). 3 Wukir Rêtawu - Abiyasa. 4 Wukir Indrakila (ing guwa Witaraga) - Ciptaning (Janaka). 5 Argabêlah (Giripura) -
Pandhawa karo Kurawa. Kèhe wadya sing pêrang 18 aksohini (Pandhawa 7 aksohini, Korawa 11 aksohini), ajange pêrang ing Têgalkurusetra sapinggire tlaga-gêtih Samantakapancaka. 2 Asthabrata Pd = piwulange Ramawijaya marang Prabu Wibisana ing salêbare pêrang Alêngka, maksude: supaya Alêngka bisa tata-têntrêm, Prabu Wibisana carane ngasta paprentahan didhawuhi migunakake tindake dewa wolu, yaiku: Indra, Yamadipati, Surya, Candra, Bayu, Kuwera, Baruna lan Brama. 3 dèwi Bratajaya = dèwi Sumbadra. 4 Mahabarata Pd = arane buku kang nyritakake darah Barata (Pandhawa) nganti têkan muksane, isine 18 parwa (mulane uga diarani Asthadasaparwa; parwa = perangan, bab), yaiku: 1
Manungku = mêlêng). 2 Anak pujan Br = anane (dadine) sarana dipuja, kayata bungkuse Wrêkudara dipuja dening Bagawan Sêmpani dadi
olèhe nglakoni tapa. 2 Tapa mbanyuwara = tapa nyirik banyu. 3 Pati gêni = nyirik gêni, sarana ana ing sênthong bae tanpa mangan tanpa ngombe. 4 Ngrowod = mung mangan krowodan (ora mangan sêga). 5 Mutih = mung mangan sêga thok. 6 Tapa ngalong = tapa gumandhul ing wit, kaya ta tapane Subali ana ing wukir Sunyapringga. 7 Tapa ngidang = tapa dêdunung ing alas mung mangan gêgodhongan, kayata tapane Sugriwa ana ing alas Sunyapringga. 8.Tapa nyanthuka = tapa kaya canthuka utawa kodhok, kayata tapane dèwi Anjani ndhêpèpès ing dhampènge tlaga Madirga. 9 Tapa wuda sinjang rambut = awake sakojur tanpa kêtutupan panganggo, rambute dirembyakake kanggo nutupi murate, kayata tapane Nimas Ratu Kalinyamat ana ing wukir Danaraja. 10 Tapa ngluwat = tapa ana ing jugangan (kluwat).
Cantrik. 1 Nyantrik = ngabdi marang pêndhita (
panggonan), pura, puri, puraya, kadhatwan, prasada.
Aji. 1 Aji jaran guyang = aji dianggo nggunani (ngarah) wanita. 2 Aji panglimunan = aji sing marakake bisa ngilang. 3 Aji jaya-kawijayan = aji sing njalari bisa mênang. 4 Aji wringin-sungsang = aji sing njalari ora pasah gêgaman. 5 Aji sirêp begananda = aji sing dianggo nyirêpi wong supaya turu kêpati. 6 Diaji-aji = dipundhi-pundhi. 7 Ajisaka Bb = putrane Empu Anggajati utawa Prabu Iwaksa Ratu ing nagara Surati. 8 Samiaji Pd = panyêbute Krêsna marang Puntadewa, maksude: sanadyan Puntadewa Ratu cilik lan Krêsna nata binathara, panganggêpe Krêsna marang Puntadewa kaya marang sapadha-padhane (sasami-sami aji). 9 Aji godhong jati aking Pb = tanpa aji
agême ratu yèn diwêdhakake ing mripat njalari bisa sumurup lêlêmbut. 3 Dewakatong Pd = asmane
narpa + endah = ratu kang sulistya ing warna, kayata Ratu Ayu Majapait. 3 Kunarpa Kw = bangke. 4 Narpadayinta = narpawadu, garwane ratu, pramèswari. 5 Narpasunu, narpasiwi, narpatmaja, narpaputra.
Nata. 1 Srinata Kss = têmbang Sinom. 2 Kalingga nata Pb = prakara kang wis kêlêtan jumênênge ratu (anane prakara iku ing jamane ratu sing dhisik).
Panji. 1 Panji Angrèni Kss = arane buku yasan Pangeran Adimanggala, nyritakake dhaupe Panji Putra karo Dèwi Angrèni lsp. 2 Panji
lan Dèwi Angrèni. 3 Panji klanthung Pt = wong
Pajang-Mataram Pl = pralambange ing tanah Jawa (Kajawan) ana ratu loro, S. Pakubuwana III ing Solo lan Sultan Hamêngkubuwana I ing Yogyakarta (P. Mangkubumi).
Pangeran. 1 Pangeran = Gusti Allah; sêsêbutaning putara ratu lan sêntana kang diangkat putra (Pa + ang +
Maswapati Ratu Wiratha), Rajapatni = pramèswari. 15 Ngreka raja Pb = prakaran ngaku darbe saksi ratu utawa bangsa luhur. 16 Sinduraja =
randha. 4 Kangjêng Ratu = sêsêbutane pramèswari. 5 Ratu Alit (Ratu Anggèr) = sêsêbutane putrine ratu kang sêpuh dhewe (pambayun) lan sing wis krama. 6 Rinatu-ratu = diaji-aji bangêt. 7 Mbondhan tanpa ratu Bs = tumindak sasênênge dhewe, ora mraduli anane anggêr-anggêr lsp. 8 Pararaton Bb = buku kang nyritakake Kèn Arok lan
ing Drajad (Sêdayu). 4 Sunan Kalijaga iku Wali Jawa, dêdalêm ing Kadilangu (Bintara), nalika timur asma R. M. Said,
kaya ratu. 5 Kliwon = kalih + ewu + an = kalihewuan = kalihewon, mingsêd pakêcapane dadi: kliwon, saiki kira-kira padha karo wadana. 6 Panewu = camat. 7 Rangga = camat. 8 Purohita = guru ing kraton ngiras dadi pujangga. Ing jaman saiki "purohita" atêgês: suwita (ngèngèr kanthi maksud
nindakake ukum kisas. 17 Gandhèk (cacahe mêsthi loro) = tukang nglantarake dhawuhe ratu (utawa nawala dalêm). Lsp.
Empu (atêgês: tuan). Empu Sendhok ± ratu ing Jawa - Wetan (929 - 947) kang pamburine diganti Darmawangsa (Têguh). Empu ahli gawe gêgaman saka wêsi-aji: 1, Empu Gandring (jaman Singasari) gawe kêris kanggo Kèn Arok; sing tumêka ing seda disuduk nganggo
cêcala gandhèk sakêmbaran Pd = (ing sadurunge rawuh) tanpa utusan gandhèk sakêmbaran sing didhawuhi ngabari (paring nawala). 2 Basa gandhèk (basa nggandhèk) Bb = basa sing kedaling pakêcapan kaya gunême gandhèk, yaiku wanda sing mawa a kudu diucapake jêjêg, ing jaman saiki diarani: basa bandhèk. Dadi têmbung “gandhèk” mingsêd pakêcapane malih “bandhèk”. Kang dhisik dhewe nganggo basa mangkono iku gandhèk ing kraton Pajang, saka dhawuhe Sultan Hadiwijaya (Jaka Tingkir).
Guru. Guru-alêman = wong kang kapengin dialêm. 2 Guru-bakal Br = barang-barang sing durung awujud dandanan, saupama arupa mas, mas sing isih awujud blindhèn utawa prongkalan. 3 Guru-dadi Br = barang-barang sing wis awujud dandanan, saupama arupa mas wis awujud gêlang, ali-ali lsp. 4 Guru-laki = wong lanang dadi guruning somah. 5 Guru-lagu = dhong-dhinging swara ing wêkasane gatra têmbang Macapat. 6 Guru-wilangan = cacahing wandane têmbang Macapat ing sabên sagatra-gatrane. 7 Aja guru-guru nêpsu = aja kêsusu. 8 Guru-dina = ala-bêcike dina. 9 Purwakanthi guru-swara = purwakanthi kang nunggal swara, kayata: kudu jujur, yèn kowe kêpengin luhur. 10 Purwakanthi guru sastra = purwakanthi sing nunggal sastra (aksara), kayata: wanita sugih wawasan wasis asung wêwarah. 11 Saka-guru = sakaning omah sing dumunung ing têngah cacahe papat, kosok-baline: saka pananggap. 12 Guru, kêna digugu lan ditiru Kr = Guru kudu pantês dadi têpa tuladhaning liyan. 13 Diguroni = dijaluki warah. 14 Maguru = nggêguru, golèk kawruh (ngèlmu). 15 Guru-sajati = Guru kawruh kabatinan (kang tuduh
Têmbung “Guru” ing kawruh sêngkalan (atêgês: wêwaton) ana warna wolu, yaiku:
a). Guru-sastra, wêwaton sastra. Yèn sastrane padha, sanajan têgêse beda, watak-wilangane dianggêp padha, kayata: nabi atêgês wudêl, karo nabi sing atêgês panuntuning [panun...]
[...tuning] agama, watak-wilangane padha, yaiku padha-dene awatak 1.
Jawa kang wêkasan (1870). Ing sasedane Ranggawarsita saprene, durung ana Pujangga-Jawa manèh. 2 Ranggalawe Bb = asmane Adipati ing Tuban (kaprênah pamane Prabu Kênya Majapait) kang seda prang-tandhing karo Menakjingga (kêtaman gada wêsi-kuning). 3 Ngrangga = ndêmang kaping pindho urut-urutan (ing dolanan pèi).
Tumênggung. 1 Pujangga Radèn Tumênggung Sastranêgara Bb = R. Ng. Yasadipura II, 2 Ora
Tionghwa sing aran Han Tik Ko, yaiku sing nuku kutha Prabalingga saka panguwasane pamrentah Walanda taun 1811 - 1813.
Tinimbang mati mringkus, luwih bêcik mati mbrêgagah (Tinimbang [(Tinimban...]
[...g] nungkul, ora wurung dipatèni utawa tumêka ing pati marga disiya-siya, luwih bêcik mati marga lumawan ing prang).
Candrane panganggone: 1 Sing nganggo putih kumpul padha putih kaya kuntul nêba (kuntul sarawa). 2 Sing nganggo abang kumpul padha abang kaya wukir kawlagar (Kawlagar = kobar). 3 Sing nganggo kuning kumpul padha kuning kaya podhang rêraton. 4 Sing nganggo irêng kumpul padha irêng kaya gagak rêraton.
banthèng kêtaton. 3 Kèhing pêpati kaya babadan pacing (mratelakake kèhe bêbathang pating glimpang). 4 Kèhing pêpati kaya sulung alêbu gêni (mratelakake sabên ana prajurit sing maju ing pêrang mêsthi tumêka ing pati, utawa: maju-maju mati). 5 Ing paprangan prasasat banjir gêtih asarah bangke.
Panantange prajurit: 1 Ayo padha ngadu wulêding kulit, atosing balung = ngadu tyasa, ngadu kasêktèn. 2 Ayo padha gandhèng kunca = gandhèng pojoking dodot supaya aja nganti ana sing bisa mlayu salah siji. 3 Ayo padha ngadu siyunge Bathara Kala = sudukan (nganggo kêris). 4 Ayo padha lancaran warastra = panah-pinanah.
Sêsumbar: 1 Njêrokna jagang, ndhuwurna kapurancang, ora wurung nagaramu dakgawe karang-abang. Jagang = jugangan kang ngubêngi bètèng. Kapurancang = kayu utawa pring lancip-lancip dipasang ing sadhuwure tembok bètèng pating crongat. (Tangan ngapurancang = kaya kapurancang, yaiku drijine tlusup-tlusupan). 2 Apa ora kulak warta adol prungon yèn ... (isine titik-titik iku jênênge wong sing sêsumbar) tau-tate ngrupak jajahaning mungsuh, ngêlar laladaning rowang, mbêdhah
mangsa wurunga karasa ing tanganku (Mêsthi klakon dakpilara). 11 Kêkêjêra kaya manuk branjangan, kopat-kapita kaya ula tapak-angin, daksaut daksabêtake prabatang sirna kuwandamu. 12 Tumêngaa ing akasa, tumungkula ing pratiwi = sambata marang bapa-biyungmu (arêp diprajaya, Akasa, ngibarat: bapa. Pratiwi, ngibarat: biyung).
Cukat kadya kilat, kêsit kadya thathit = tandang kang sarwa kêbat-cukat-trêngginas-trampil.
Pangamuke prajurit: 1 Ngamuk punggung = ngamuk kaya pangamuke wong bodho, nekad tanpa petung (Punggung = bodho). 2 Ngamuk punggung sura tan taha nirbaya nirwikara = ngamuk kanthi nekad bangêt ora ana barang sing diwêdèni. 3 Nêmpuh byat manrang parangmuka = nêmpuh karthikanthi. sêrêng marang mungsuh. 4 Nêmpuh byat tarwrin ing pringga = nrajang kanthi sêrêng ora wêruh ing bêbaya. 5 Mrawasa-
Atêgês kalah: 1 Ngucira ing yuda = ora sêmbada, mlayu ngoncati mungsuhe. 2 Oncat saka
kanthi nglimpèkake (marga wêdi utawa ora wani karo mungsuhe. . Glanggang = papan adu-adu utawa ngadu tyasa).
gampang pêcah (piring, cangkir lsp). 3 Balasrèwu Pd = candhabirawa, aji-ajine Prabu Salya saka Bagaspati (mara-sêpuhe), dayane bisa nêkakae setan akèh. 4 Ratu bandha-bandhu sugih bala Pd = ratu sugih bandha, sugih sadulur lan darbe wadya-bala akèh. 5 Dadya-bala bacingah Pd = wadya-bala campuran (manungsa karo rasêksa, manusa karo wanara, utawa manusa karo rasêksa lan wanara). 6
bêbarêngan. 3 Garudha nglayang = panatane wadya ana sing pinêtha cucuk, swiwi kiwa-têngên, buntut lan anggane
padha karo hardacandra.7 Supit-urang = panatane wadya ana sing pinêtha supiting urang kiwa-têngên, buntut lan anggane. 8
panatane wadya awangun bundêr ngêpung mungsuh, lan ana sing ngrabasa mungsuh pinêtha angaping baya. 10 Jaladri pasang (samodra rob) = panatane wadya ana sing pinêtha pulo, alun lan prau. 11
Gilingan rata = panatane wadya ana sing pinêtha angganing rata, rodha
rucah = prajurit arahan, prajurit asor. 2 Prajurit jajar = prajurit sing asor dhewe. 3 Prajurit jagakarya = prajurit sing kuwajibane babagan ubarampene pêrang. 4 Prajurit tamtama = prajurit pilihan. 5 Prajurit bayangkara = prajurit sing rumêksa ratu (Indonesia: pengawal). 6 Prajurit jajèngsêkar = prajurit jêjaranan. 6 Tapane prajurit ana ing gunung wêsi (gunung gêni) Kss = kuwajibane prajurit iku abot toh nyawa, luwih abot tinimbang tapane pêndhita sing mung dhêdhepok
ing gunung lumrah, dudu gunung wêsi, dudu gunung gêni (Buku Sruti, Wirawiyata). Prajurit sinêlir = prajurit pilihan, prajurit kinasih.
sabarang prakara sing mawa mêmungsuhan. 5 Satru munggwing cangklakan Pb mungsuh sing kêcêdhak (kanca sapagawean,
nandhingi kudu wong pilihan. 3 Tanpa tandhing Pt = ora ana sing ngêmbari, ora ana sing madhani. 4 Milang-miling golèk tandhing Pt = golèk kêmbaran. 5 Etung-soalan bab têtandhingan Pt = etung-soalan bab pêpadhan-pamurwat. 6 Wudhu
Dasanama: Danawa = rasêksa (wadon rasêksi), yaksa (wadon: yaksi), diyu,
walingi (Walingi = sukêt kang tuwuh ing rawa, dhuwure nganti 2 m, gêdhene watara sadriji).
cacad, ora lumrah. 3 Buta ijo = buta sing mawa pulas ijo pralambange aluamah (doyan mangan-turu). 4 Buta terong Pd = wangune irunge kaya
Brantas, pamanggone ing guwa Selabale dumunung ing gunung Klothok (Yèn sing ngratoni lêlêmbut ing sawetane Brantas
banjur sinimpen dening putrane Wibisana kang asma Prabu Bisawarna (Ratu ing Singgêla).
Dasanama: Wong = jana, janma, jalma, manus, manusa, manusya, manuswa, tiyang, nara. Têmbung
Jana. 1 Ja (lair) + na (sing) = sing lair, dadi manungsa. 2 Durjana Kw = dur (ala) + jana = wong ala (maling lsp). 3 Janaloka Kw = jana + loka (jagad, alam) = jagade manusa, alame wong, yaiku Marcapada, alam-donya (Uga arane cantrik
kajuwara, kondhang, kaonang-onang, kawêntar, kalok, kaloka. 5 Disujanani = disanggarunggèni, kurang dipracaya tindak-tanduke. 6 Sarjana = wong kang wis putus ing kawruh. 7 Sujana = wong kang luhur kabatinane.
Janma. 1 Janma mati murka Pb = cilaka marga saka murkane. 2 Bisa
pucaking gunung; apa manèh manungsa, saya ora kêna diina; mulane aja sok ngina marang sapadha-padha. 4 Janma mara mati, sato mara mati Br = papan sing angkêr bangêt, manusa utawa kewan sing ngambah mêsthi tumêka ing pati. 5 Manjanma Kw = nitis dadi manusa. 6 Sirêp janma Pt = wêktu bêngi wis sêpi
Jawa ora kêna ambêk-wani; sanadyan marang Landa-godhong pisan (dudu Landa totok), marang macan sing tanpa untu lan marang bêdhil sing tanpa isi ya kudu wêdi (Apa manèh marang Landa totok).
Mong/momong. 1 Kêparênga ingkang putra kula mong Pt = ingkang putra kula suwun dadosa semah kula. 2 Trimaa sing nglakoni mangsa trimaa sing momong Pt = sanadyan wong sing disiya-siya trima, Gusti Allah mêsthi ora marêngake lan bakal malêsake. Wong sing sêsêmbranan, manawa krungu ukara mangkono iku adhakane sok nyambungi: "Sing momong manèh oraa trima, hla wong sing nglakoni bae trima". 3 Drêman golèk momongan Pb = wis akèh tanggungane ndadak nindakake apa-apa sing njalari wuwuh akèhe tanggungan (Drêman = wong wadon sing sugih anak). 4 Lêgan golèk momongan Pb = wis kapenak ndadak nindakake apa-apa sing njalari rêkasane. 5 Momongmurka = patihe Prabu Niwatakawaca ratu ing Imaimantaka.
Nara. 1 Narapraja Kw = punggawa nagara, priyayi. 2 Naragiyota Kw = punggawa prau (
Enggon cina didoli dom Bs = wong pintêr diumuki. 3 Klêbon cina gundhulan Bs = kapusan. (Jaman biyèn kabèh Cina mêsthi kuciran; yèn ana Cina gundhulan, mêsthi Cina ala).
Wong. 1 Wong kumpra Pt = wong asor. 2 Wong branggah Pt
= wong tani sing darbe rajakaya. 3 Wong urakan Pt = wong asor, sudra. 4 Wong mutihan Pt = wong sing mungkul marang agama. 5 Wong abangan Pt = wong sing ora nglakoni sarengating agama. 6 Disarang wong Pt = ora disênêngi wong. 7 Wis kawong Pt = wis akèh wong sing ngrêti utawa têpung. 8 Mada kawongan Pb = nacad, ing batin sajatine isih sênêng. 9 Lawas-lawas kawongan godhong Bs = wong ngabdi iku lawas-lawas mêsthi ora kanggo. (Kawongan godhong = kadunungan sêsipatan kaya godhong, manawa wis ora ana gunane banjur dibuwang). 10 Pawong mitra Pt = mitra sing kalêbu rakêt, mitra kulita. 11 Pawongan Pt = abdi wadon ing kraton bangsane para nyai. 12 Wong mati ora kêsasaban bumi Bs = wong sêngsara bangêt uripe, pêpindhane kaya wong sing wis mati, nanging
kasèp). 14 Aluwung kalah wang tinimbang kalah wong Pt = aluwung kapitunan nanging prawira, tinimbang olèh kauntungan nanging nistha. 15 Ora wêruh marang wong tuwa Pt = lali marang wong tuwa (ora gêlêm mikir bab uripe, wêgah têtulung lsp). 16 Winongwong jawata Bs = têgêse lugu: diêmong dening dewa, maksude: klakon sabarang kang sinêdya. 17 Ana wong ngoyak macan, dèn wadhahi bumbung = Mr macan.
IX. BOCAH, LANANG, WADON,
utawa rêtna (sêsotya). 4 Prawan = rara, kênya, dhara, dhere (tumrap pitik). 5 Atêgês lanang-wadon (diarani têmbung yogyaswara): dewa-dewi, gana-gini, sarêksa-rasêksi, apsara-apsari, parameswara-parameswari lsp.
Bocah sukrêta (lumrah diruwat sarana ditanggapake wayang lakon Amurwa-Kala): 1 Julung kêmbang = lair barêng lan plêthèking surya. 2 Julung sungsang = lair wêktu surya mèh surup. 4 Julung caplok = lair barêng lan suruping surya. 5 Tawang-gantungan = kêmbar utawa dhampit, nanging kang laire lêt dina. 6 Kêmbar = loro lair barêng lanang kabèh utawa wadon kabèh. 7 Dhampit = loro
lair barêng lanang-wadon. 8 Sumala = cacad wiwit lair mula. 9 Bungkus = lair isih kêbuntêl kêndhangan. 10 Jêmpina = lair durung mangsane (lagi 8 sasi utawa kurang ana ing guwa-garba). 11 Margana = lair ana ing dalan. 12 Wahana = lair ing papan rame. 13 Cêmani = pakulitan irêng mulus. 17 Wungle = bule. 18 Salewah = perangane awak kiwa-têngên ora padha (warnane). 19 Gondhang-kasih = kêmbar sing beda pakulitane (upama: siji bule, sijine cêmani). 20 Wuyungan = lair ing mangsa gègèr (ana pêrang, gunung njêblug lsp). 21 Jadah = ora karuwan bapakne, utawa: laire bocah iku wong tuwane durung ijab.
Jaka. 1 Jaka jêbug = jaka sing wis tuwa. 2 Jaka-tuwa = arane manuk bangsane bèthèt. 3 Jaka kulama-kala = bocah lanang sing mèh ngancik diwasa (umur 16 taun). 4 Jaka-bèlèk = arane lintang (asorot abang). 5 Jaka-rara bojo kawitan (nalika têmune lanange isih jaka lan wadone isih rara utawa prawan). 6 Jaka Lodhang = arane buku karangan Ranggawarsitan, isine: Jaka-Lodhang (awujud wanara) mêdhar jangkane jaman marang Panji Putra. 7 Jaka Sangkala = pêparape Ajisaka (putrane Empu Anggajali utawa Prabu Iwaksa ing nagara Surati tlatah Indu). 8 Jaka Tingkir = Banyakwidhe. Hadiwijaya, Mas Karèbèt, ratu Pajang. 9 Prabu Jakapitana Pd = Prabu Suyudana ing Astina. 10 Jaka Tarub (
Pd = arane punggawane yaksendra awujud rasêksi manganggo lanang (Lumrahe sinêbut: Emban Kênyawadu).
Prawan. 1 Prawan sunthi Pt = prawan kêncur. bocah wadon sing mèh ndungkap
Ws = Tuhu. 2 Priyambada Pd = putrane Janaka sing nggarwa Mustakawèni = kondhang, misuwur. 4 Utamane
isih rada nom. 3 Randha kisi Pt = randha caluk, randha kuwat, randha sing darbe anak lanang wis gêdhe. 4 Randhakuning Pt = arane sawah sing sangar. 5 Lèpèk randhan Pt = lèpèk sing wis tanpa cangkir (cangkire wis pêcah utawa ilang). 6 Randha Widada Pd = asmane Srikandhi nalika namur laku ngupaya Janaka, nalika samana Janaka lagi mratapa ana ing Giripura asma Bagawan Endrajatikusuma. 7 Mbok randha Dhadhapan Kss = randha sing ora kawruhan jênênge, yaiku randha sing dingèngèri Dèwi Sêkartaji utawa Kèn Limaran (
lumrahe dianggo mbawani gêndhing Montro. 2 Rara gêdhang Pt - prawan sing mêtêng. 3 Rara Mêndut Bb = putri boyongan saka Pathi sing nêdya digarwa Tumênggung Wiraguna ora gêlêm, malah banjur gandhèng karo Pranacitra. Rara Mêndut iku putrane Kyai Janala ing kutha Pathi, nganti saprene kampung sing biyèn diênggoni Kyai Janala diarani kampung Janalan. 4 Nyai Rara
dening para widadari (marga dianggêp wis ora suci), banjur tumurun mênyang donya manèh dêdunung ana ing samodra Kidul ngratoni lêlêmbut. 5 Dèwi Rara Irêng Pd = Sumbadra, Dèwi Bratajaya. 6 Palara-lara Pt = parara-rara = para nyai sing isih nom (ing kraton), utawa: sêlir sing durung diningkah. 7 Lung gadhung sêmune rara nglikasi Pl = pralambange Sunan Mangkurat
laweyan Pt = wanita sing darbe cacad dhêkik ing poking baune, yèn omah-omah, sing lanang ora dawa umure. 2 Wong wadon cowèk gopèl Pb = wong wadon iku mung kari sakarêpe wong lanang; pêpindhane cowèk sing gopèl, isih dianggo kêna, dibuwang iya kêna. 3 Wong wadon iku swarga nunut nraka katut Pb = bêgjacilakane wong wadon iku gumantung marang sing lanang (bojone). 4 diwadonake Pt = dianggêp wong wadon, maksude: wong lanang sing dianggêp ora nduwèni kêkêndêlan. 5 Ora mambu wong wadon Pt = wong wadon sing tindak-tanduke lsp ora mèmpêr wong wadon. 6 Wong wadon iku paribasane "karubyuk kabotan pinjung". Pt = wong wadon iku ora bisa cancingan.
Mahabarata, Pancawala putrane dèwi Drupati awujud bocah lima: 1 Pratiwindya patutan karo
wala Pt = bêbêdan, jarite sing saparo dianggo kêndhit. 4 Suwala Kw = bangga, ora miturut, nglawan.
buyut, canggah, wareng, udhêg-udhêg, gantungsiwur, grêpak-senthe (gropak-senthe).
Uruting anak: 1 Pambarêp (pambayun). 2 Panênggah, panggulu. 3 Pandhadha; yèn anake kabèh mung lima, pandhadha iku uga diarani: pênêngah pamadya, pamade. 4 Sumêndhi utawa sumêndhe (kakang wuragil). 5 Wuragil (waruju).
anak 2 lanang-wadon. 6 Sêndhang kaapit pancuran = anak 3 panêngahe wadon. 7 Pancuran kaapit sêndhang = anak 3, panêngahe lanang. 8 Sarimpi = anak 4 wadon kabèh. 9 Saramba = anak 4 lanang kabèh. 10 Pandhawa (Pandhawa pancala-putra) = anak 5 lanang kabèh. 12 Padangan = anak 5 wadone 1 (uga diarani: Pandhawa madhangake). 13 Pipilan = anak 5 lanange 1 (uga diarani Pandhawa ipil-ipil). 14 Pandhawa nyandhangi = anak 6 wuragile wadon. 15 Pathok = anak akèh panêngahe lanang. 16 Gendhong = anak akèh panêngahe wadon. 17 Sumarak = anak akèh lanange mung 1 utawa wadone mung 1.
Arane sadulur: 1 Adhi-ipe = bojone adhi. 2 Kakang-ipe = bojone mbakyu. 3 Mbakyu-ipe = bojone kakang. 4 Pripean = padha dene ngalap. 5 Paman = adhine lanang bapa utawa biyung. 6 Bibi = adhine wadon bapa utawa biyung. 7 Uwa = kakange utawa mbakyune bapa utawa biyung. 8 Nak-sanak = nak-dulur = tunggal êmbah. 9 Misan = tunggal buyut. 10
Mindho = tunggal canggah. 11 Ming têlu = tunggal warèng. Lan sabanjure.
Anak: 1 Anak angkat = anak pèk-pèkan, yèn wiwit cilik diarani anak pupon. 2 Anak-mas = bocah Jawa sing dipèk anak bangsa Eropah (Walanda). 3 Anak pujan = anak sing anane sarana dipuja, kayata: Garèng iku anake pujan Sêmar. 4 Anak anung anindhita Br = anak sing linuwih tanpa cacad. 5 Anak-putu = turun. 6 Atine sagunung anakan = mongkog bangêt. 7 Sagara anakan = sagaran, banyune lubèran saka sagara. 8 Anakane
awake dhewe. Iku wong-tuwa sing utama, dene sing asor: abot têlak karo anak. 12 Sêmut irêng anak-anak sapi Pl = pralambange Dèwi Sapudhi
bapakne sing wis mati (Nyauri utange lsp). Takon bapa Pt = bocah wiwit lair durung tau sumurup bapakne, barêng wis gêdhe nakokake (Takone lumrahe marang biyunge utawa êmbahne). 3 Bapa-babune desa Pt = sing mêngku lan nguwasani desa. 4 Adam-Kawa iku bapa-babune wong sadonya Pt = Adam-Kawa iku sing nurunake wong sadonya. 5 Bapa-paman Pt = pak-cilik, adhine lanang bapa utawa biyung. 6 Anak molah bapa kêpradah = Mr
karo wong liya, marga ana sadulur sing dialap bojo dening wong liya mau. 2 Kadang konang Bs = sing diaku mung sadulure sing sugih, sing dadi priyayi, sing nduwèni kaluwihan. 3 Kêndhit mimang kadang dewa Bs = kalis ing bêbaya. 4 Olèh kadang ing tingal Pt = olèh wanita sing dadi panujuning ati. 5 Akadang saksi Pb = marahi marang saksi carane matur marang pangadilan, supaya wong sing marahi iku olèhe prakaran bisaa mênang. 6 Kadang-kadeyan Kw = sanak-sadulur, kadang warga.
Kakang. 1 Kakang-adhi Pt = sadulur tumruntun; entar: ora akèh kacèke, mèh padha gêdhene. 2 Kakang kawah adhi ari-ari Pr =
tinimbang laire bayi, kawah luwih dhisik, ari-ari luwih kari. 3 Kakang-mbok Pd = mbakyu.
Kaki. 1 Kumaki Pt = darbe ambêg kaya wong kaki-kaki, maksude: kaya wong wis sugih pangalaman, kumintêr. 2 Pancakaki Pt = wong sing dadi pinituwaning desa. 3 Kaki Prabu Gathutkaca Pd = têmbung "kaki" panyêbut marang priya kaprênah nom kang kinasih. 4 Nganti kakèn-kakèn ninèn-ninèn Pt = lêstari têkan tuwa (olèhe jêjodhoan). 5 Wis kaki-kaki = wis
Nini Dèwi Pd = têmbung "nini" panyêbut marang wanita kaprênah nom kang kinasih. 4 Nini Thowok = nini Towong = dolanan (tontonan) sing digawe wuwu lan siwur pinêtha wong-wongan (kêsurupan lêlêmbut). 5 Nini paès Bs = ndandani barang sing wis
dadi apa-apa. 2 Lir panjangputra dhawah ing sela Pp = kumêpyuring panone priya lan wanita kang gathuk ing pandulu lan padha dene kasinungan rasa sih-trêsna. 3 Pangeran Panji Putra Bb = Pangeran-putra ing Jênggala (Panji Asmarabangun, Inukêrtapati) sing nggarwa Sêkartaji (Candrakirana). 4 Prabu Banaputra Pd = Ratu Ayodya sing pêputra Dèwi Sukasalya utawa Dèwi Ragu, dadi kaprênah eyange Ramawijaya. (Sasedane Banaputra sing jumênêng Ratu Ayodya Dasarata). 5 Rêsi Kanekaputra Pd = Narada, pêpatih ing Suralaya, kahyangane ing Sidiudalulad.Sidi udal-udal. Manut buku Purwakandha, Narada kakange Bathara Guru, sabab hyang Tunggal
Sadulur. 1 Sadulur asu Pt = sadulur tunggal biyung. 2 Sadulur sarilak Pt = sadulur palihan = sadulur tunggal suson, kayata: Abiyasa karo Dewabrata (padha dene disêsêpi Dèwi Durgandini). 3 Sadulur kringkêl Pt = tunggal guwa-garba, bisa uga tunggal bapa barang. 4 Sadulur tunggal wêlad Pt = tunggal bapa-biyung (Jaman biyèn pangêthoke ari-ari nganggo wêlad. Tunggal wêlad = wêlad sing dianggo ngêthok ari-arine nunggal). 5 Sadulur sinarawèdi Br = sadulur sing rakêt bangêt; apiking
srawunge pêpindhane kaya sêsotya sing wis disarawèdi (digosok).
tunggal = carane muja-samadi, yaiku tangane sêdhakêp sikile manunggal. Tunggal Guru = padha dene nampa piwulang saka sawijining Guru, kayata Prabu Jayabaya karo Ajar Subrata, gurune asma Maulana Ali Samsyu Zain.
Dasanama: 1 Gawe = kirtya, karti, kardi, karya, yasa. 2 Nyambut-gawe = makirtya, makarti, makardi, makarya, nambutkarya (yèn atêgês golèk pangan = ngupaboga, ngupajiwa). Arane kriya (tukang, pangupajiwa): 1 Para = ngêdolake mas-intên. 2 Blantik = bakul rajakaya (jaran). 3 Molang = bakul kêbo. 4 Kundhi = gawe barang saka lêmah. 5 Mranggi = gawe wrangka. 6 Pandhe = gawe gêgaman saka wêsi. 7 Empu = gawe gêgaman saka wêsi-aji. 8 Sayang = gawe barang saka têmbaga. 9 Jlagra = tukang natah watu. 10 Undhagi = gawe barang saka kayu (Tukangkayu). 11 Dhalang = nyritakake wayang. 12 Kusir = nglakokake dhokar. 13 Supir = nglakokake motor. 14 Masinis = nglakokake mêsin (sêpur). 15 Gamêl = ngrumat jaran. 16 Pakathik = nuntun jaran. 17 Panêgar = ngajari jaran. 18. Srati = ngopèni gajah. 19 Niyaga
kuningan. 34 Banjarwaru = wong sing nglamarake (mawi opah). 35 Congkok = lantaran bêbesanan (tanpa opah). 36 Jomblang = nglantarake
angon. 53 Padang = tukang adang. 54 Wuruk = nglakokake pedhati (grobag, kreta). 55 Kerata = mbêburu (grêma).
Dagang. 1 Dagang tuna andum bathi Bs = gawe kabêcikan sarana lantaran wong liya. 2 Pêdhèt ndagangi Pt = wiwit bisa
malah tombok. 2 Ana sing ndhalangi Pt = sing ngêthuk-éthukake rêmbug murih dadine. 3 Lungguh ngêdhangkrang kaya dhalang Bp = lungguhe katon angkuh. 4 Kaya dhalang kurang sajèn Pp = wong carita utawa gunêman sing sajak katon kurang grêgêt-saut, sêmu kêmba. 5 Dhalang ora kurang lakon Pb = wong iku lumrahe ana-ana bae akale. 6 Dhalang krubuhan panggung Bs = wong sing sanalika kandhêg gunême, marga kuwêlèh. 7 Dhalang Kandhabuwana Pd = Wisnu nêdya mbatalake mêmangsane Kala sing wis diparêngake dening Bathara Guru lan dèwi Uma, tumurun ing Marcapada dadi dhalang aran Kandhabuwana kanthi pangêndèr Nyi Saruni (malihane Brama) lan panjake aran Ki Panjakdhalangklungkung (malihane Narada), caritane wayang aran lakon Amurwa-Kala.
Dhustha. 1 Anirna dhustha Pb =
ngêtapêl. 3 Jumênênge ratu diêmbani ingkang paman = panguwasane diwakili ingkang paman (marga kurang umur). 4 Pindha sêsotya coplok saking êmbanan Pd = pêpindhane putri kang oncat (lolos) saka kraton. (Sêsotya
êmbanan = blêngkêring ali-ali sing ditrapi sêsotya, ngibarat kraton). 5 Ngêmban dhawuh Bs = nglantarake dhawuh. 6 Êmban cindhe êmban siladan Bs = ora adil pangrêngkuhe, pilih-sih. 7 Sotya murca saking êmbanan Cd = candrane mangsa Kasa, akèh gêgodhongan sing padha rontog (
Singkir asal saka Madura. 7 Sarap ing Blambangan. 8 Pitrang: asmane Jaka Supa nalika ana ing Blambangan. 9 Bêkêljati. (Mr. kaca 17).
Kere. 1 Kere munggah ing bale Bs = wong asor didadèkake priyayi. 2 Kere nêmoni malêm Pp = kere mênangi Mulud = mêmangan kanthi
Lèndhi. Lèndhi mahas Pb = lonthe sing marèni panglonthene.
Maling. 1 Maling arêp Bs = nyênyilih apa-apa ora dibalèkake, malah banjur
dadi wong ala kabèh. 4 Maling raras Pb = maling rêtna, maling dèndhèng = nyidra asmara. 5 Maling kêbunan Bs = wong têka ing plataraning liyan (wayah esuk) prêlu nindakake pangapus marang wong sing duwe plataran. (Kêbunan = kêna ing êbun, marga ora ana sajrone wangon, mung ana ing plataran bae). 6 Maling timpuh Pb = ndandani barange liyan kanthi opah, ngêlong barang sing didandani (Kayata: kêmasan sing awatak slingkuh, gêlêm ngêlongi êmase barang sing didandani). 7 Maling sandi Pb = nêdya nandukake panggawe ala, nanging carane ora ngatarani. 8 Maling sakuthu Pb = maling sing wis sarêmbug karo tanggane wong sing nêdya dimalingi. 9 Maling sadu Pb = wong ala sing tindak-tanduke katon kaya bêcik. 10 Sajuligane maling lawas-lawas mêsthi pinidana Pt = wong ala lawas-lawas
ora ngrêti dhadhakane lan kadadeane. 3 Saksi pondhongan Pb = saksi sakuthah = saksi gawewan (sadulur utawa mitra). 4 Saksi kulina darma Pb = saksi sing paturane marang pangadilan adhêdhasar kabêcikan utawa katêmênan. 5 Saksi maha ciri Pb = saksi sing ora pinracaya dening pangadilan, marga wis misuwur wong ala watake. 6 Saksi aji Pb = saksi bangsa luhur (wong gêdhe). 7 Saksi ngandha gêrah Pb = saksi
pikir karo sing padha saksi. 9 Saeka saksi Pb = sagolong pikir karo saksi gawean. 10 Akadang saksi Pb = wong prakaran
sing muruki saksi carane matur marang pangadilan. 11 Akutha saksi Pb = sumendhe marang paturane saksi. 12 Karoban saksi Pb = wis akèh wong sing mêruhi
kang kurang kuwat saksine, kayata: mung asaksi siji, asaksi wong sing kurang jêjêg èngêtan lsp.
Tani. 1 Tani bêntil Pt = wong tani sing mungkul bangêt, tani bangêt. 2 Patani = patanèn = sênthong têngah, ora dianggo kamar-turu, mung pangantèn sing mêntas têmu lumrahe diturokake ing patani (patanèn, kobongan,
ora kaduk. 2 ndlondèng = dhuwur kêpara kuru. 3 Cebol = kaduk cêndhèk, luwih bangêt tinimbang pèndhèk. 4 Cebol kêpalang = yèn ngadêg êndhèk, yèn lungguh katon dhuwur. 5 Kakkong = sikile cêndhak, gêmbunge dawa. 6 Kongêl = sikile dawa, gêmbunge cêndhak. 7 Pidêksa = dêdêg sêdhêngan tumrap priya. 8 Srêntêg = dêdêg sêdhêngan tumrap wanita. 9 Sadhepah = kêpara êndhèk, dhadhane jêmbar. 10 Ngringin sungsang = awake perangan dhuwur cilik (kaya wit wringin diwalik).
Pawakan wayang. Pawakane siji-sijine wayang diarani "wanda", wayang siji terkadhang mawa wanda luwih saka sawarna, kayata Baladewa. Baladewa sing dianggo jêjêran wayah sore (gêndhing pathêt 6), wayah bêngi gêndhing pathêt 9) lan prak-esuk (gêndhing pathêt Manyura) apadene Baladewa sing dianggo ing carita pêrang paa "wanda wayang" saw. Ing ngisor iki tuladha "wanda wayang" sawatara:
ayu. 6 Yoga angangga yogi = darbe-pambêkan kaya Guru. têmuwa.
Badan. 1 Badan-alus = jiwa, suksma. 2 Badan-wadhag = awak kang kasatmata, raga. (Ing jaman biyèn têmbung "raga" atêgês: nafsu, nanging ing jaman saiki ditêgêsi: awak). 3 Bêbadan = pakumpulan.
Dhiri. 1 Dhiri pribadi Kw = awake dhewe. 2 Mandhiri Kw = madhêgmadêg. dhewe, ora kawêngku ing liyan. Watak dhiri = angkuh, ora sumanak.
Lingga. 1 Alingga bathara Br = asalira dewa, dadi dewa (
têmbung sing dadi awak-awake têmbung andhahan. 6 Lingga-andhahan = andhahan sing kêna dianggêp lingga, lumrahe kêna dianggo bêbarênagan karo têmbung "pating". 7 Kriya-lingga = têmbung kriya sing awujud lingga, kayata: adus, dandan, dolan lsp).
Raga. 1 Anor raga Br = andhap-asor. 2 Nglugas raga Br = namur laku sarana manganggo prasaja (supaya wong-wong ora
tanpa maujud. 6 Among raga Br = among salira, ngapenakake awak, ora ngaya-aya. 7 Wiraga Br = solah bawa sing
Ngraga suksma Br = ngoncatake suksma saka ing badan wadhag. 11 Mêndhêm raga Br = mêndhêm kula, namur murih ora katon yèn bangsa luhur. 12 Bagawan Mintaraga = bagawan sing mratapa ing guwa Witaraga (dumunung ing wukir
dhadha karo ngunandika: "Gèk luputku bae apa?" 4 Mbêlah salira Pt. = olèh biji utawa wilangan ing dolanan pèi 340 luwih; yèn luwihe 1 aran mbêlah salira, yèn luwihe 2 aran mbêlah salira, mangkono satêruse têkan mbêlah salira 9. 5 Kawuk ora wêruh marang salirane = wong asor dadi luhur, lali yèn biyèn asale saka wong asor.
Cebol. Cebol nggayuh lintang Bs = wong sèkèng darbe panggayuh gêdhe. 2 Cebol pêlikan Bs = wong sing pangupajiwane dianggêp asor, sanajan ora kêna diarani nistha. (Melik iku dianggêp
Anggandhèn = kaya gandhèn. 2 Maesan = perangan ing buri rata (ora njêndhol). 3 Thokthing = sirah sing cilik bangêt, saka camboran wantahan thothok + kathing.
Endhas. 1 Endhas gundhul dikêpêti Bs = wis kapenak saya luwih dikapenakake. 2 Endhas digawe
digondhèli buntute Bs = ing lair rila, ing batin isih owêl, toging êndon ora diwènèhake. 6 Embuh, ora wêruh êndhas trasi Pb = bênêr-luput ora praduli, sadulur kudu dibelani. (Ing padhalangan sing sok dicaritakake mangkono Radèn Wrêkudara). 7 Tawon êndhas = tawon sing omahe gumandhul lan gêdhene nganti saêndhas wong. 8 Endhasing banjir Et = ilining banjir kang katon ing ngarêp dhewe awujud sangkrah utawa anggrah-anggrah.
lumrah, mripat kang katon iki, kosok-baline: netra pramana (Netra pramana bisa sumurup, sanadyan netra lumrah iki mêrêm). 4
sirah padha sirah, kayata Maesasura lan Lêmbusura (Ratu lan patih ing Guwakiskêndha) seda barêng marga diêdu kumba dening Subali. 3 Kumbayana Pd = asmane Durna nalika isih timur. 4 Dityakumba lan Aswanikumba = putrane Kumbakarna.
Mèngèng. Nadyan awrat botên badhe satriya mèngèng dhatêng kuwajibanipun Br = satriya têmtu nêtêpi dhateng
Ratu nggugat marang kawula (rakyat). 4 Tinigas murdanya Kw = dikêthok sirahe (gulune). 5 Yèn bangga rampungana, cangkingên murdane Br = yèn ora manut patènana, sirahe gawanên mrene (katura marang ingsun). 6 Murdaningrat ing jagad pramuditaya Br = kêpalaning jagad kabèh, ratu ing sajagat-rat.
Mustaka. 1 Kapêtak ing mustaka Br = dipêndhêm ing sirah, maksude: dipundhi-pundhi bangêt. 2 Wastra tumrap mustaka
Sirah. 1 Cacah sirah Pr. = mung dietung cacahe utawa kèhe bae, tanpa ngelingi gêdhe-cilike lan ala-bêcike. 2 Trisirah Pd =
Sundhul. 1 Kêmbang sundhul-langit Pt. = kêmbang kênanga. 2 Disundhul puyuh = diumbulake dhuwur (tumrap yun-yunan). 3 Kêsundhulên Pt. = durung disapih biyunge wis mêtêng. 4 Ora bisa nyundhul kapintêrane Suta Pt. = ora bisa madhani.
Thothok. 1 Dithothok = ditamani thothoke nganggo gêgêring athik-athikan driji. 2 Ora thothok-jawil Bs = ora wêwarta marang wong sing pantês dijaluki rêmbug. 3 Aluwung cilik thothok bêthik, tinimbang gêdhe êndhas reserase. Pt. = aluwung barang cilik sing pangaji tinimbang gêdhe kurang pangaji.
karang (panggonan) + ulu (sirah) = panggonane sirah, yaiku bantal. 5 Ngarangulu Pt. = ngalap bojo mbakyu-ipe, marga kakangne mati. 6 Ana ing ulon-ulon, tumrap paturon utawa kuburan; kosok-baline: ana ing dagan (kaprênah sisih ngisor, ing papan
Janggut = kêtêkan, sadhêgan. 4 Rupa = (potongane rai) citra, warna, dhapur (kasar). 5 Bathuk = palarapan, têgêse: papan larap, yaiku rêrênggan bathuk awujud blèbèkan mas. Bathuk dikramakake inggil palarapan, sabab jaman biyèn para luhur padha mawa rêrênggan larap.
Bathuk. 1 Bathuk nonong = cunong, manyul. 2 Bathuk banyak =
awatak: manawa sumurup wanita sing bathuke klimis (ayu) banjur tuwuh sênênge. 7 Sadumuk bathuk sanyari bumi Bs = prakaran bab wanita lan palêmahan lumrah nganti ditohi pati.
Dhapur. 1 Ala dhapure Ks = ala rupane. 2 Ora
Sukèsi. (Putrane Dèwi Sukèsi papat: Dasamuka, Kumbakarna, Sarpakanaka, Wibisana). 2 Mantrimuka = patih. 3 Rêksamuka arane gunung papane Ramawijaya kêtêmu karo Anoman kang sapisanan. 4 Gohmuka Pd = utusane Prabu Danaraja Ratu Lokapala kang dipatèni dening Dasamuka. (Nalika Anoman diobong ana ing Alêngka, awake kêpanjingan sukmane Gohmuka). 5 Yaksamuka Pd = utusane Dasamuka sing didhawuhi ngupaya mustaka
sing dipatèni Sêmar, nalika Sêmar arêp dhaup karo dèwi Kanastrèn (putrane Prabu Sasrasudarma ing Pulorajapêthi). Uga arane ditya loro sing kadadean saka banyu kawah lan ari-arine putri kêmbartêlu (Amba, Ambika lan Ambalika). 7 Muka kadya konjêm bantala Br = raine kaya mèpèd ing lêmah (saking tumungkule). 8 Parangmuka Kw =
muna-muni ana ing buri, yèn adu-arêp ora wani.
Rupa. 1 Luwih rupa kurang candra Br = isih luwih endah rupane wong sing dicandra tinimbang karo olèhe nyandra. 2 Salah
rupa Pt. = malah dadi wêwujudan sing anèh lan mêmêdèni, kayata malih danawa gêdhe bangêt (tiwikrama). 3 Rupane kiwa Et = ora bagus, ora ayu. 4 Sanadyan ala tanpa rupa, wong tuwa kudu diajèni Pt. = sanadyan rupane ala tur sèkèng, wong-tuwa wajib diajèni. 5 Rupane kaya jambe sinigar Pt. = rupane padha jèblês (kayata: Subali karo Sugriwa, Anoman karo putrane kang aran Trigangga).6 Yèn ana rupa dudu rupa, aja kurang wêweka Pt. = yèn ana barang
Ranggawarsitan sing diucapake dening Jakalodhang (atêgês taun 2100).
Citra. = rupa, tulis. 1 Wicitra = linuwih rupane (
nganggo èpèk-èpèk. 3 Wang nyangkal putung Cd = wang sing wêkasane sajak awangun mojok, nanging ramping ngrêsêpake. 4 Kêmba wang = mêmangan utawa gunêman mung tinimbang
dening liyan. 2 Kalpika pasrèn karna Ws = ali-ali rêrêngganing kuping, yaiku anting-anting. 3 Adipati Karna Pd = putrane Bathara Surya miyos saka Dèwi Kunthi. 4 Gohkarna Pd = pratapane Wibisana sawise sèlèh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pétruk&oldid=975820"	Kategori: PanakawanParaga wayang	Menu navigasi
Ing taun 1268 Prabu Kârtånagårå angganjar rêcå marang ratu ing Dharmmåçråyå (Darmåsråyå) ugå dumunung ing tanah Jambi, ing saikiné ora adoh karo Sungai Lansat. Karajan iku ing bésuké kâlêbu
Kanggoku, rontale ora penting.. Tp kudu ono
Sing luwih penting kuwi silaturahimme.., opo maneh yen ono sing ngejak luwih mendalem koyo dyah pitaloka, tp dewee ra mecungul maneh
MBeksi angin2 radi mendhung, …… saenggo langkung sekeco rengeng2 wonten nggriyo kemawon.
Kados pundi sibu menopo sampun tambah dangan. Kulo sampun kengetan nami Madu meniko ip Madu Cedar, utawi Cedar Honey asal Yaman. Lajeng ingkang taksih kesupen nami Habattusaudah-ipun, menawi meniko asalipun saking Afrika ip Etiopia.
Balas	On 7 November 2010 at 12:38 pandanalas said: Miss…njaluk tulung…mbok jeng Loka (pitaloka) diaturi sowan mrenne…
langkung remen yen gandokhe diisi rumiyem tinimbang dibuka malih ….
Periboso …. warung buka nanging ora ono wedang sereh lan telo godhog …..
Sarehne isih akeh awu …. beterbangan … warunge mangke namung kebak kalihan awu … Ya wis tak neruske sare …..
tintrim, wingit, mugå-mugå tansah antuk pêpayunganing Gusti Kang Måhå Wikan, manêdyå wantah ora kêndat tansah éling lan manêmbah mring Gusti Kang Ora Sarê. Ing
amrih caket mring Gusti. Tansah luyut sumujud ing ngarså Dalêm Gusti. .
Katur dongå pujå-puji pangaståwå dumatêng Gusti Ingkang Måhå Wêlas lan Ingkang Måhå Asih. Kidung Agung kang ngémutake pårå titah manungså marang Gusti Kang Ora Naté Saré ingkang tansah maspadaké marang kawulaNé ingkang tansah manêmbah lan nyênyuwun tanpâ kêndat marang PanjênêngaNé.
Dhuh Gusti, kawulå nyuwun pangapurå sâdåyå doså kawulå
tahunan kepungkur .. wektu wong sak umurku wis kepekso mangan panganan jaran, bulgur.
Yen wengi wetengku NGELIH ….. terus
Kanggo nyemur … si Mbah terus nDongeng … nganti aku lan adik-2ku iso turu.
nGGer Satpam …. menawi gandhok anyar bade dibika … monggo …
Wetengku arep main ukil-lele … sinten sing bade kothekan ….
Balas	On 9 November 2010 at 12:06 sI_TolE said: Lha punika rak sampun gandok enggal tho Ki Puna?? Punapa ingkang panjenengan kersakaken gandok 46?
Kaca-kaca ing kategori "Tokoh Dinasti Qin"
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.51, 14 Maret 2013.
GRIYA KULA TENGF JETIS GILI KIDUL KIYAMBEK MAJENG NGIDUL NGAJENGAKEN SEGARA KIDUL
nggal wulan maring nganah koh, sowan maring
Ing babad carita akèh kang béda antara carita siji lan sijiné, kayata silsilah Sunan Giri [1]. Sakjroning babad akèh kang nyeritakake ya iku anak Maulana Ishaq, ya iku wong
ya iku putri saka Menak Sembuyu panguasa tlatah ing Blambangan ing masa-masa akhir kekuasaane Majapahit [1][2].
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sunan_Giri&oldid=1078732"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanWalisangaLair 1442Tokoh panyebar Islam ing IndonésiaKategori ndhelik: Rintisan biografi Indonesia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.39, 3 Sèptèmber 2016.
Sugeng ndalu, nyuwun pangapunten sampun radi sak wentawis kulo mboten sesambetan kaliyan Mas Martono amargicomputer ipun nembe dipun agem lare kagem ujian komputer dados setunggal wulan ngampet mboten nyepeng komputer. mbok bilih mboten wonten awonipun sinaoso radi randat kulo sak gitrah hangaturaken sugeng warso enggal kanthi pinyuwunan mugi-mugi kangmas sak keluwargo tansah dipun
at 21:09 Haryo Mangkubumi said: suwun pak Dhalang sugenk Ndalu . lan sugeng winisuda dados
ing pangayomanipun Gusti Engkang Akaryo Jagad. Amin….
nyuwun sewu sakwetawis wekdal mboten sowan amargi ayahan wonten sabin…
Balas	On 6 Juni 2012 at 13:06 P. Satpam said: Aamiin…….
wah…., taneg saestu anggenipun “mbolos” Ki Lare Dusun, he he he
Balas	On 6 Juni 2012 at 15:14 Haryo Mangkubumi said: Sugeng sonten .
Birdsville Tk & Yelpawaralinna-Warburton Tk44.25 kmN17° 38 minBirdsville Tk & Yelpawaralinna-
[MP3] [03:45] – Cakra Khan – Opera Tuhan « MAN Purwodadi Kab Grobogan
ing nagari Dêmak. Ingkang ningali sami wêlas sadåyå, utawi prikancanipun tamtåmå inggih sami anangisi sadåyå, Radèn Djåkå Tingkir sangêt ênggènipun kaduwung ing solahipun kang sampun kêlampahan, sartå sangêt ing wirangipun aningali têtiyang ing Dêmak, sariranipun marlêsu, ciptanipun rêmên yèn tumuntênå amanggih pêjah, lampahipun ngidul ngétan anjog ing wånå agêng, botên kantênan kang dipun jujug, sabab saking sangêt bingunging manahipun. Kacariyos ênggènipun wontên satêngahing wånå, sartå lumampah ing sapurug-purug ngantos gangsal wulan. Kålå samantên lampahipun dumugi ing wånå Jati Têngah tanah rêdi Kêndhêng, wontên ing ngriku kêpêthuk kalihan Ki Agêng Butuh, Ki Agêng kagèt sartå ngandikå,
putrané patut. Nanging bagus kowé lan dêdêgmu pidêgså, si kakang ing Pêngging biyèn rådå kadhuwurên sathithik. Kêbat sumaurå, pinangkamu ing ngêndi. Ki Djåkå matur, wartosipun ingkang sami sumêrêp, kulå inggih anakipun Ki Agêng Pêngging. Ki
Balas	On 1 Januari 2012 at 07:41 cantrik bayuaji said: Nuwun
||Sugêng Warså Énggal 01 Januari 2012||
Mugi wontên ing warså énggal punikå tansah pinanggih karaharjan, hamêmayu hayuning bawånå. tumindak tandang gawé, sagêdå agawé raharjaning bawånå. Rahayu. Tinêbihnå ing sambékålå, tansah pikantuk karahmatan Gusti Ingkang Murbå Ing Dumadi.
Haryo Mangkubumi said: Lha ki Arga karo ki Bambang Prasojo jebul mruput tenan , sugeng enjang ki Arga tuwin ki Bambang Prasojo lan sanak kadang sedoyo
canTRik yuDHa said: njegleg…..nyenggol tanpa sengojo
Balas	On 25 November 2011 at 05:34 arga said: Matur sembah nuwun dongengipun Ki Bayu, sugeng enjing.
Balas	On 25 November 2011 at 05:34 Budi Prasojo said: Nuwun sewu Ki Bayu,
Satpam , lan sedoyo poro kadang sentono cantrik lan mentrik ing padhepokan .
Kulopun Cantrik HaryoMangkubumi keparengo ngaturaken sugeng warso enggal Hijriyah soho malem setunggal ing sasi Suro ingkang kanggenipun piyantun jawi meniko kalebet malem ingkang sakral .
sugeng enjang poro sutrisno gandhok SSB . Nuwun .
Gusti wis wungu! Gusti nyata yen wis wungu!
SARINE BASA JAWA: Padmasukatja, 1967
penganten anyar Cah angon.. cah angon Penekno Blimbing kuwi lunyu-lunyu.
Minangka perlambang amrih tiyang gesang menika tansah kebak ing perkawis dalah pacoben ingkang kedah dipun lampahi ngagem sarana Neng Ning Nung Nang. Sugeng
to… sejatosipun pak alex STM meniko? mugi dados kawuningan ibu, pak alex STM meniko inggih salah satunggilipun “oemar bakry” ing laladhan wiyata mandhala SMKN3BUDURAN SIDOARJO.nuwun nyuwun gunging pangaksami ibu.
cen elek ndom ket biyen, ono ono wae masalah e, hwaha …
Hwaha, ganti wae ndom, wong duidmu akeh tenan nganti iso marai wong edan dadi waras ngono kok, hwehe …
Reply	hamka	August 6, 2008 at 11:58 am	mbayare piro ndok?
Reply	Fatan D. Marsiano	August 6, 2008 at 12:54 pm	Woo, sing nguripke
Pemrentah: Bener Sampeyan, Kang Wage. Dhewek sekabeane ya perlu jaga-jaga mbok-
Nanging ana sijine warga sing ora melu meng Kelurahan. Jenenge Mbekayu Rika sing umaeh nang pinggir kali iring wetan. Dheweken ora melu mergane nunggoni umaeh, bojone sing teka meng Kelurahan. Nanging senajen ora melu
tengah nDesa, bojone Mbekayu Rika, ora nana liyane ya mung Kang Wage, tembe gutul ngumah sekang melu
Pemrentah. Jan sing diomongna padha bae kaya sing diomongna Kowe gemiyen. Mbekayu Rika: Lah, gemiyen kepriwe, Ramane?
Kang Wage: Mbokan kowe tau melu penyuluhan bab musibah nang Kecamatan Pinggir Kali Sewu. Kelingan ora jajal? Mbekayu Rika: O…sing taun gemiyen kae. Iya mulane kaya dhewek aja nganti kelalen,
kudu siap siaga terus, dadine nek sewektu-wektu ana musibah dhewek
wis ora kangelan nggawa barang-barang. Duit, surat berharga, anggon-
anggon sing nempel nang awak, bangsa batere (senter, red), karo obat aja
nganti kelalen dilebokna tas sing maen tur aman, Ramane…
Terus banjur Awane wong loro guwe mlaku-mlaku nang sekitare umah sing isih akeh alase lan perbukitan. Keton maen alas lan perbukitan sing bentuke undak-undakan (terasering, red) kesorot srengenge. Nang wong kono alas lan perbukitan dijenengi alas Gung Liwang Liwung lan Perbukitan Sejumput Mawar,
Mbekayu Rika: Ana alat pemantau kedadeyan darurat, bisa muni kaya sirine ya, Ma?
Mbengine Kang Wage lan Mbekayu Rika diundang meng kantor pengawas Alat Pemantau Kedadeyan
Mas Pakto: Hahaha….dhewek ya ora ngerti. Sing ngerti temenan ya mung Gusti
MahaKuasa, ora nana liyane, Mbekayu. Seliyane alat kiye, Pemrentah ya
uwis nggawe panggonan dienggo ngungsi: Bangsal Pengungsian nang
Dina kuwe Popo, Lilo karo Ori mlaku-mlaku.
“Apa sih bedane gunung karo bukit?, “ takon Popo maring batir-batire.
“Gunung lewih dhuwur sekang bukit. Gunung dhuwure 600 meter. Nek ora nganti dhuwure semena dijenengi bukit, “ jawab Ori.
“Gunung kuwe isine lapisan watu. Miyen-miyene, mung belet dan waled. Lawas tambah lawas nganti jutaan tahun dadi atos tur dadi gunung, “ Ori nyrocos critane.
Lilo ora gelem kalah karo Ori. “Akire gunung ana lemaeh lan nang dhuwure dadi
agi padha numpak montor mabur. Ori nambah maning critane. “Bukit karo gunung ya bisa ana nang laut. Ana sing nganti keton kaya watu karang gutul dhuwure banyu laut. Popo, gunung apa sing metu sekang laut?, “takone Ori karo Popo sing agi ndelengna
liane mbok ora nana! Hahaha…, ” jawabe Popo karo ngguyu-ngguyu.
“Maen ya Kowe siki tambah pinter, Po. Satus nggo Popo!, “Ori mesam-mesem weruh Popo ngguyu-ngguyu. Sejen maning karo Lilo. Batire padha semringah, Dhweken malah turu bae ket mau. Maklum bae, Lilo wong ndesa dadi nek numpak montor mabur malah kewedhen!
Bar medhun sekang montor mabur, Ori, Lilo, lan Popo nglanjutna maning mlaku-mlakune.
“Nang kene seneng. Nang kono seneng. Nang ngendi-ngendi atine inyong seneng, “Ori nembang karo mlaku.
“Nek gunung kiye njedor, ngeri banget ya, Ri! “ngomonge Lilo nggawe Ori sing ket mau nembang bae ora mandeg-mandeg dadi mandan kaget.
“Apa kabeh gunung sing duwe geni bisa njedor, Ri?, “takone Lilo.
“Ya ora kabeh. Nek njedor sih kepriwe dadine kaya dhewek kiye. Gunung kuwe ana sing gelem njedor tapi ana sing ora. Kaya Gunung Ungaran contone kuwe gunung sing wis mati.
gunung kuwe duwe kawah sing ngetokna kukus sing mambu ora enak banget. Sapa sing ngerti mambu apa
inyong gunung kuwe gelem njedor. Contone kaya Gunung Merapi karo Gunung Kelud. Lah, Popo ngerti mbok Merapi nang ngendi?, “ takone Ori
Maridjan, “ jawabe Popo karo mesam-mesem.
“Alah padune ora ngerti be, ethok-ethoke nyebut Mbah Maridjan mbarang. Merapi kuwe anane mung
dhewek Indonesia kiye. Gunung sing arep njedor akeh tandane. Contone kewan-kewan padha medhun, ana kedadean lindhu apa metune wedhus gembel, “critane Ori.
“Wedhus gembel? Masa’ sih wedhus bisa munggah gutul nggunung, Ri. Aja nglomboni, Kowe!, “Popo njaluk penjelasan.
“Ori ora nglomboni, Po. Kaya kuwe koh ora ngandel. Wong-wong Merapi nyeluk wedhus gembel nggo jenengi lamuk panas sing mirip karo wulune domba kuwe, “jawabe Lilo sing gemes krungu ngomonge Popo.
Posted by widarapayung under Uncategorized | Tags: fasilitas | Leave a Comment Ana sing anyar nang laut sing ambane 500 hektar kiye. Ya kuwe anane jaran lima sing bisa dienggo mlaku2 perek banyu laut. Lima-limane sing duwe wong Widara Payung bae, ora adoh-adoh men padha ulih kasil anane panggonanan wisata kiye. Sewane ya murah Rp10 ewu muter sepisanan.
Seliane jaran ya ana blumbang nggo nyilem lan nglangi. blumbang kuwe ya bisa nggo adus2 bar Rika padha dolanan nang laut. Sewane ya murah koh. Ana sing anyar maning ya kuwe arena dolanan voli pantai karo selancar. Jan pokoke kaya nang Sanur, Kang! ora bakalan kesuh menganah!
Wong kang ora anggugu piwulang bêcik, iku prasasat nadhahi rubuhe kayu
gurda, ngandêle yèn wis anglakoni, apa kowe dhêmên mangkono.
Pituturing wong tuwa marang wong ênom, sayogya dilakoni, amarga si tuwa
wis tau ngalami yèn lakune si ênom mangkana iku nyimpang
dhèk ênom, mangan, nginum, madon,
madat sarta main durung dimarèni, sayoga ora pitutur bae, dene wong ênom kang
anduwèni watêk kaya watêke wong tuwa, iku musthikaning budi, amêsthi bakal ora
Narik kayu Yule saka alas. Ilustrasi taun 1832.
Yule utawa Yule-tide iku fèstival patengahan mangsa adhem wong-wong Jermanik sing nglibataké pésta pangorbanan sing banjur diserep jroning prayaan Natal. Wong-wong pagan Jermanik mèngeti Yule saka akir Desember tekan awal Januari nalika kalèndher Julian diadhopsi. Sebagéyan sajarawan ngeklim yèn prayaan iki magepokan karo Wild Hunt utawa diprabawai déning Saturnalia, fèstival mangsa adhem Romawi.
Istilah Yule isih digunakaké ing negeri-negeri Nordik lan uga negeri-negeri mawa basa Inggris kanggo ngacu marang dina Natal. Kabiasan kayata kayu Yule, wedhus Yule, babi Yule, nyanyian Yule lan sapituruté oyoté saka Yule. Ing jaman modhèrn, Yule dipèngeti minangka fèstival budaya lan uga maw upacara kaagaman déning sebagéyan wong Kristen lan Neopagan.
Artikel perkawis agama utawa kapercayan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia
ngrusuhi ngresepake >< mboseni gedhe >< cilik esuk ><
Sugeng ngayahi ngibadah siyam kagem poro Wajib , mugi ketampi sedoyo ngibadah kito ing wulan siyam meniko dening Gusti Alloh Subhana wa Ta’alla .
Amin , amin ya Robbal alamin ….
Balas	On 31 Juli 2011 at 20:03 bancak said: kulo nuwun nderek sebo ngisi buku
to ? , awak-awak apes tenan iki . tujune JDBK -6 wis tak gembol dhisik dhewe .
Balas	On 1 Agustus 2011 at 01:31 Haryo Mangkububumi said: lho koq ora mlebu …??????
Balas	On 1 Agustus 2011 at 13:24 ki GundUL said: matur nuwun ki Bayu,
Balas	On 2 Agustus 2011 at 22:34 arga said: Matur sembah
ingkang pun janjekaken Ratu Kalinyamat dateng Hadiwijaya, kadospundi Ki ?, punopo leres wonten?
Balas	On 1 Agustus 2011 at 08:18 Honggopati said: Setunggal malih nyuwun pirso Ki Bayu,
tulisen tegese tembung tembung sesepu, kawruh,... - Brainly.co.id
macrophylla Griffith) utawa jeneng lokal liyane ya iku jatake ya iku tanduran kang asale saka Indonesia lan Malaysia. tanduran iki urip ing laladan tropis, lan akèh dibudhidhayaake ing Sumatera lan Thailand.
TumbuhanBuah-buahanKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.33, 29 Agustus 2016.
ndek paseban nunggu babare lakon ngulandoro panjenenganipun kanjeng senopati Ki Ismoyo
Balas	On 9 November 2010 at 11:42 Truno Podang said: Apa ngulandoro kuwe artine nglindur?
Sing rajin sambang karo ngogrok-ogrok iku sak jane mung seneng guyon …
Yen ana sing diwedar …. ya diwedar …
kulo wonten camp pengungsian ugi namung udu tenogo, tumut-tumut ngoyag-hoyag tendo supados pasir + debu mboten ngebot-boti tendo, ing wekdal sanes tumut usung-usung mindah barang-barangipun poro pengungsi minggir nyumingkiri papan ngisor kajeng
Ternyata gandok anyar bener2 dibukak pak Satpam tho….
Balas	On 9 November 2010 at 13:36 punakawan bayuaji said: Nuwun, sugêng siyang pårå kadang sutrésnå padêpokan pêlangisingosari ingkang dahat kinurmatan ing palênggahan puniki. Suryå sampun gumléwang ing bang kilén, nuju wanci sontên
Lah wong isih berjuang mangudi dununge smorodahono je
Balas	On 9 November 2010 at 21:26 P.
Balas	On 9 November 2010 at 23:08 Widura said: Hayaa …
Pitik alas iku biasane doyanan. Kadangkala nguber pitik kampung, pitik blesteran, lan sing kerep nguber-uber pitik padepokan …
On 9 November 2010 at 21:40 Truno Podang said: Matur nuwun Ki Puna, kulo tumut didaftar supados mbahas bab garwo. Nanging lha pripun kulo niki taksih cantrik lho Ki. Saumpaminipun bayi kulo niki dereng pupak wojonipun. Mbok menawi cantrik sanesipun ingkang sampun kalebet Mahacantrik, utawi Ajar, …… monggo dipun
kudu sinau maneh…maklum Ki, lha wong sinaune biyen lan nyambut gawe saben dinane ning bidang aerospace engineering, ngapunten dereng saged komen…
Balas	On 10 November 2010 at 07:24 pandanalas said: esuk2..uthuk2..maem gethuk..manthuk2…
2:59 AM FAVOURITE'S GROUP KR.JAWA 2
THE FAVOURITE'S GROUPKR. JAWA VOLUME 2DODOL WOH WOHANDAFTAR LAGU :1. DODOL WOH WOHAN TITIEK & MUS M2. AKU WERUH DEWE IDEM3. YEN TO
donlot pak..nanging kok ingkang bagian 2 mboten saget di donlot ?
Sena Bumbu – WO Sriwedari 7 Agustus 2013	Posted by astroboyz on August 10, 2013
Posted in: culture, indonesiana, Wayang.	Tagged: bima bothok, dawaka, ekacakra, prabu baka, sagotra, sena bumbu, sriwedari, wayang, wayang
Willow miwiti dadi paraga film tahun 2007 ing film I Am Legend banjur metu ing Kit Kittredge: An American Girl bareng Abigail Breslin. Dhèwèké napang panghargaan Young Artist award saka film iku.[2]
Saliyane akting, dhèwèké uga ngluncurake karir musik ing musin gugur 2010 mawa ngluncurake lagu Whip My Hari, 21st
Year ing BET Awards tahun 2011.[4]
Dhèwèké duwé sedulur kang luwih tuwa Trey Smith lan Jaden Smith kalorone uga aktor.[1] Willow duwé keturunan Afrika-Amerika, lan uga duwé India, Creole lan Portugis-Yahudi saka ibune.[3] Willow lan sedulur-sedulure dadi duta pemuda kanggo proyek Zmbia, kang ngewenehi pambayantu kanggi bocah-bocah Zambia yatim piatu amerga AIDS bareng karo Hasbro.[3]
Karir Akting[besut | besut sumber]
dhèwèké arep nggawe remake saka komik strip misuwur Orphan Annie.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Willow_Smith&oldid=1079533"	Kategori: Aktris Amérika SarékatPenyanyiLair 2000	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.05, 3 Sèptèmber 2016.
Gambar 24. Form Naskah Aksara Carakan d. Form Naskah Pasangan
Gambar 25. Form Naskah Sandhangan f.60
Aji Saka. Aksara Swara. Aksara Rekan. Pasangan. Tanda Baca. Angka Jawa. Tampilan Menu Utama
Ingkang minurweng carita, anenggih negari pundi ta ingkang minangka bebukaning kandha ....... Ingkang :Kaeka adi dasa purwa”
“Kerta kawula ing padusunan mungkul anggennya ulah tetanen mardi undhaking wulu pametu”
Dobiegniew (Jerman Woldenberg) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung jiwa.
Bathara Gana (Ganesya) iku dewaning kawruh/ ngelmu, lan dadi lambange kawicaksanan. Kahyangane ing Glugutinatar. Wujude dewe sirah gajah. Miturut layang Smaradahana karyane Empu Dharmaja (Jamane Prabu Kameswara ratu ing Kediri), Bathara Ganesya iku putrane Sang Hyang Siwah (Bathara Guru) miyos daka Dewi Uma.
Nalika Sang Hyang Siwah tindak mratapa, kahyangan ketekan mungsuh, yaiku narendra ing Tanjungparang Sang Prabu Nilarudraka. Ratu buta sirah gajah iki nyuwun tumurune Bathari Gagarmayang nedya kepundhut garwa. Amarga ora dipinangkani, banjur ngamuk punggung sabalane. Para dewa kalah kabeh. Miturut wawasane Bathara Narada, amung Sang Hyang Siwah kang bisa nyirnakake mungsuh. Sigra matah Bathara Kamajaya supaya njugarake tapane Sang Hyang Siwah.
Ketaman jemparing Pancawisaya, Sang Hyang Siwah badhar tapane. Duka yayah sinipi Sang Hyang Siwah. Sanalika ing tengah-tengah palarapane mijil netra sumorot, ngobong anggane Bathara Kamajaya. Bathara Kamajaya sirna margalayu. Dewi Ratih bareng midhanget kakunge seda, sigra nusul menyang papan garwane seda. Satekane ing papan iku, geni kang wis sirep sanalika murup mulad-mulad maneh. Dewi Ratih bela pati obong.
Sakondure Sang Hyang Siwah ing kahyangan, kepanggih Dewi Umi, banjur kangen-kangenan. Wasana Dewi Umi mbobot. Nalika lagi mbobot enom, para dewa sowan api-api tuwi kondure Bathara Siwah, nanging karo nggawa gajah tunggangane Bathara Indra. Nalika iku Bathara Siwah lan Dewi Umi pinuju lenggahan.
Bareng priksa gajah Erawana sing wujude gedhe banget, Dewi Uma kaget lan njerit wedi. Bathara Siwah ngrerepa garwane karo paring pangandika yen putrane bakal mijil kakung, nanging sirahe sirah gajah.
Bareng jabang bayi lair, mbarengi tekane Prabu Nilarudraka sawadyabalane ngrabasa Kahyangan Jonggringsalaka. Ganesya sing isih bayi diajokake ing paprangan.
Bathara Narada (Sang Hyang Kanekaputra) iku putra pembarepe Sang Hyang Cuturkanaka (Sang Hyang Kaneka) lan Dewi Laksmi. Wujude dewa cebol, pasuryane ndhangak. Darbe rayi loro, yaiku Sang Hyang Pritanjala lan Dewi Tiksnawati. Dene rayi sing beda ibu uga loro, yaiku Sang Hyang Caturwarna lan Sang Hyang Caturbuja.
Garwe Bathara Narada sesilih Dewi Wiyodhi. Peputra loro, yaiku Dewi Kanekawati (dadi garwane Resi Seta), lan Bathara Malangdewa. Senadyan dedege cebol, nanging Bathara Narada digdaya. Jembar kawruhe, watake jujur, grapyak semanak, lan seneng geguyon.
Bathara Narada seneng mratapa ing samodra. Awake ora bisa teles dening tirta lan ora bisa kumelem ing samodra. Amarga saka genturing tapane, tejane sumunar katon saka ing Jonggringsalaka, satemah kapriksan dening Bathara Guru.
Bathara Guru nuli dhawuh marang para dewa supaya nyowanake Bathara Narada. Kabeh dewa utusan mau ora ana sing bisa mungkasi karya. Wasana Bathara Guru dhewe kang tumurun ing samodra. Sawise adu arep, Bathara Guru ngendika, kang surasane ngremehake lan ngina, sarta mamerake panguwasane. Bathara Narada mudhar tapa, banjur gumuyu latah kayo ngendika, "Kowe ngaku ratuning para dewa lan nguwasani tribawana, nanging emane isih dhemen umuk sesongaran, seneng ngina marang sapadhapadha. Apa tumindak mangkono iku kena kanggo patuladhan? Coba yen kowe ngaku luwih tuwa, gage wangsulana pitakonku iki. Panase apa kang ngungkuli panase geni? Wong utama iku kang kepriye? Kajaba gadhung lan kecubung, apa kang bisa njalari mendem?"
Bathara Narada banjur asung katrangan, "Kang ngungkuli panase geni iku panasing atine manungsa. Kang sinebut wong utama iku wong sing seneng dedana, tetembungane becik, ora gelem goroh, lan ora gelem gawe serik atine liyan. Saliyane gadhung lan kecubung, kang bisa njalari mendem iku rupa bagus utawa ayu, derajat, pangkat, panguwasa, kamulyan lan kawibawan."
Bathara Guru rumangsa kurang putus ing kawruh, nuli ngakoni yen kalah tuwa tinimbang Bathara Narada. Bathara Narada banjur kaboyong menyang kahyangan, dipasrahi kalenggahan patih ing kahyangan, sarta kappringan papan ing Kahyangan Sidiudaludal (Suduk Pangudaludal) (
BATARA KALA, gambar grafis Wayang Kulit Purwa gagrak Cirebon
BATARA KALA, gambar grafis Wayang Kulit Purwa gagrak Surakarta
BATARA KALA, gambar grafis Wayang Kulit Purwa Bali
BATARA KALA, dijadikan ilustrasi kulit muka bukuKalender Pawukon 200 tahun
BASUKARNA, gambar grafis Wayang Kulit Purwa gagrak Surakarta.
BATARA SURYA, ayah Basukarna. Gambar grafis Wayang Kulit Purwa gagrak Surakarta.
DEWI KUNTI, ibu Basukarna. Gambar grafis Wayang Kulit Purwa gagrak Surakarta.
Sugeng rawuh mbah tentara….mangke rontal-e nenggo diforward Ki Gundal…
Balas	On 1 Maret 2011 at 14:17 Kartojudo said: Sugeng siang Pak Lik Satpam…Ki Gundal taksih tidur siang…rontal-e dibyuk-e mriki kemawon….
Balas	On 1 Maret 2011 at 14:21 mBah (Tentara) Pakis said: Injih Ki Kerto, sugeng siang… mugi Panjenengan sak kluargo tansah ginanjar wilujeng Ki…..
dhadha menthok, ménthog gorèng, dodolan dhuku, kathokan kanthi temata |
dhadha menthok, ménthog gorèng, dodolan dhuku, kathokan kanthi
“dhadha menthok, ménthog gorèng, dodolan dhuku, kathokan kanthi
Sugiyarto	Sumber: Surya	Tags Dimas KanjengKudusSurabaya	Berita TerkaitDimas Kanjeng Ditangkap Dimas Kanjeng Menyanyikan Lagu Menghitung Uang Dimas Kanjeng
O’C Blog dan FB | Warung Kopi Omcan
puniku pracekanipun; abênêr ing pangarêpan; nanging
garèthèl ing wuri. sabarang kang dipun ucap; nora wurung amrih olèh
Broil King Signet 20(986-553)
Jagong lairan anakke Peri Setyowati lan Sukodok
Dina Setu lan Minggu (6-7 Juni) kepungkur alas begal lan alas dares kang dumunung ana ing rong kecamatan yaiku kecamatan Widodaren lan kecamatan Ke­dunggalar Ngawi dumadakan dadi rame jalaran dadi papan tujuan atusan pawongan kang pengin nyekseni prasta­wa langka. Ramene papan kasebut ora uwal saka anane seni kejadiankanthi ju­dul Dhanyang Setyowati Sukodok mba­ngun omah. Saliyane kuwi ing dina kase­but uga dianakake slametan sarta syu­kur­ane mbah kodok sing taun kepungkur wis gawe gegere kutha Ngawi jalaran piyambake nindakake kawin klawan peri kanthi direjakake kaya lumrahe kawina­ne bangsa manungsa klawan manungsa.
Ing adicara kang ditindakake ana sa­tengahe alas kuwi uga diramekake kan­thi maneka kesenian sarta dirawuhi saka maneka kalangan. Ana sing saka rakyat biyasa, seniman, lan ana uga pejabat sing rawuh ana ing adicara kasebut. Kaya sing wis dikabarake sadurunge rikala Senin tanggal (1/6) kepungkur anake mbah Ko­dok klawan peri Setyowati lair dhampit. Lumantar kabar kasebut disebutake yen proses laire anak pasangan manungsa lan peri iku beda yen dibandhingake kla­wan laire anak manungsa umume. Anake mbah Kodok iku lair kanthi bebarengan jalaran lelorone lair kanthi bebarengan liwat bolongan irunge ibune.
Saka kiwa mbah Kodok, Bramantyo, lan Ki Rangga
“Senajan aku ora bisa weruh kaya ngapa wujude sisihanku nanging aku bisa ngrasakake nalika dikancani dening dheweke. Saliyane iku aku uga ngerti ka­pan laire anakku. Ing dina Senin ke­pung­kur kaya ana sing mbisiki kupingku lan ngandhakake yen anakku wis lair kem­bar dhampit lan aku supaya nyepaki je­­neng kanggo anakku kasebut,” ujare mbah Kodok.
Pinuju anake lair iku mbah Kodok ngra­sa kaya mambu wangi mlathi lan wa­ngine kembang kenanga. Saliyane kuwi saduru­nge anake lair mbah Kodok ngaku dijaluki tulung dening sisihane sing saka bangsa peri yaiku Setyowati kanggo mbangunake omahe ing Sendhang Margo kang wis rusak. Mula kanggo nyembadani apa kang dadi penjaluke sisihane kuwi lan bebarengan karo sepasarane anak kembare sing kem­bar dhampit iku mau banjur ing dina Setu lan Minggu kuwi dianakake syukuran sarta slametan.
Syukuran sarta slametane mbah Ko­dok iki dhewe ditindakake kanthi wujud seni kejadian kanthi judul Dhanyang Se­tyo­wati Sukodok Membangun Rumah lan dipandhegani dening Bramantyo Prijosu­silo. Priya sing mandhegani acarane mbah Kodok iki uga sing biyen mandhegani ka­wine mbah Kodok sing rabi klawan peri Setyawati. Ngenani lumakune adicara slametan iki miturut Bram uga ora beda adoh saka umume slametan klairan anake manungsa.
Mung wae sing mbedakake yaiku ing adicara iki pawongan sing jagong bayi me­nawa ora nduweni kaluwihan tartam­tu ora bisa ndulu kaya ngapa wujude anake mbah Kodok lan peri Setyowati. Saliyane iku ing perangan liya adicara sla­metan lan syukuran kang katindakake ing dina kasebut uga kanggo mbangun maneh Sendhang Margo lan Sendhang Ngiyom sarta nanduri maneh alas begal lan alas dares kang rusak jalaran dijarah dening pa­wongan kang ora nduweni tanggung jawab nalika jaman reformasi biyen.
“Ing jaman biyen kawasan kene iki mu­judake salah sawijining primadona wisata kang ana ing Ngawi. Sendhang Margo kuwi wis dikenal wiwit jaman Walanda. Malah ing jaman pendhudhukan Walanda sen­dhang kuwi wis dirombak dadi kolam re­nang sing ajeg diparani para penggedhe Walanda. Nanging amarga ana owah-owah­aning jaman suwe-suwe sendhang sing maune moncer iku wekasane kelem jenenge lan dadi rusak. Mula saka kuwi kan­thi anane sambate Setyowati kanggo dibangunake omahe, mbah Kodok, aku, lan kanca-kanca kanthi dibantu dening masyarakat bakal nguripake sendhang iku maneh lan ndadekake alas sing ana sace­dhake sendhang dadi kawasan penyangga air. Saengga mbesuke warga sing dumu­nung ana ing papan kene ora bakal kange­lan golek banyu senajan ta mangsa ketiga dawa,” ujare Bramantyo.
Ngenani anggone nanduri maneh alas kang ana ing sacedhake sendhang Margo iki, lan sing tembe mburine bakal dadi ka­wasan penyangga air, miturut Bram uga minangka salah sawijining cara kanggo ngenalake ngilmu Jawa kuno menyang masyarakat. Ngelmu Jawa Kuna sing wis dilalekake dening rata-rata wong Jawa iku mau yaiku ngelmu kebun-rimbautawa kang sering sinebut agro-forestry. Ngelmu Jawa kuna iki ing negara manca miturut Bram lagi diteliti lan dicak­ake dening sawetara nega­ra. Anane panaliten tumrap ngelmu iki. Jalaran saka ngel­mu iki manungsa bisa njupuk paedah saka alam tanpa ngrusak alam.
“Intine saka ngelmu iki yaiku nanduri laladan alas kanthi amba minimal 3 hek­tar nganggo sawetara ca­cah tanduran kang migunani. Ngelmu iki se­jatine wis ana wiwit jaman biyen, na­nging keri-keri iki wis ditinggalake. Nge­nani kaya ngapa wujude ngelmu iki saora-orane bisa didulu saka anane ma­neka tanduran kang ana ing dhaerah sing kape­tung desa. Kanthi anane maneka tanduran ana ing desa kuwi saliyane bisa njaga ke­seimbangan alam manungsa uga bisa nju­puk nilai ekonomise saka ang­gone ngecak­ake ngelmu kasebut,” tam­bahe Bram.
Maneka kesenian kang ngramekake adicara slametane mbah kodok
Ing perangan liya mbah Kodok nalika ditakoni dening PS ngaku wis menehi je­neng kanggo anake. Joko Samudra kanggo anake lanang lan Sri Parwati kanggo anake sing wadon. Ngenani jeneng sing apik iku mbah Kodok nduweni pangajap kang luhur tumrap anake ing tembe mburi mbesuk.
“Anakku sing lanang iku tak wenehi je­neng Joko Samudra supaya ing dina mbe­suke dheweke nduweni ati sing jembar kaya samudra. Saliyane iku amarga dhe­weke iku lanang mugia mbesuk dheweke bisa njejegake bebener kanthi kekuwatan kaya dene samudra. Siji maneh sing dak­puji yaiku mugia ing mbesuk anakku la­nang kuwi bisa nduweni sipat kaya samu­dra sing bisa menehi pitulungan marag sapa wae. Dene kanggo anakku sing wa­don jeneng Sri sing jenenge kuwi nduweni maksud bisaa anakku wadon kuwi dadi bocah sing nduweni budi apik kayadene De­wi Sri lan jeneng Parwati iku uga mi­nangka pangajapku amrih anakku kuwi bisa nduweni sipat luhur kayadene sipate dewi Parwati,” ujare mbah Kodok.
Ngenani slametan lan syukuran kang dianakake ana ing rong alas, rong, sen­dhang, lan rong kecamatan kang katin­dak­ake ing alam nyata lan alam peri iku mung langkah awal kanggo nyembadani apa kang dadi penjaluke Setyowati, si­sihane mbah kodok. Lan langkah awal iki dhewe bisa kadulu saka anane pemba­ngunan maneh rong sendhang sing sa­su­wene iki wis rusak lan kalalekake. Sa­ka anane pembangunan maneh rong sen­­dhang iki uga nyenengake masyara­kat sakupeng. Amarga saka anane pem­bangunan rong sendhang kuwi bisa dadi papan wisata alternatif tumrap masya­rakat kono.
Pak Anom salah sawijining warga se­kitar ngaku seneng banget marang apa kang ditindakake dening mbah Kodok lan mitrane kang dibantu dening para pe­mu­dha desa kono. Rasa senenge Pak Anom iki ora bisa disingitake jalaran sen­dhang Margo sing ing jaman bangsa Wa­lan­da kuwi saiki bisa digunakake kang­go adus kungkum maneh. kamangka ing taun-taun sarampunge reformasi sen­dhang kuwi mung dijarake lan katutup de­ning eri. Sendhang sing wis didadek­ake kolam iku uga kober ora ana banyune jalaran salah sawijining temboke jebol. Kanthi apa kang ditindakake mbah Kodok mba­ngun sendhang iku maneh, sen­dhang bisa urip maneh lan kena diman­faatake.
“Nyawang Sendhang Margo iki wektu iki rasane aku kaya mbalik ing jaman cilikanku biyen. Pas isih cilik biyen aku kerep ciblon lan adus ana ing sendhang kasebut. aku ngucapake matur nuwun banget marang kabeh pihak sing wis nduweni kawigaten kanggo ngrumat alam lan tinggalan sejarah. Perlu dijelas­ake sendhang kuwi wis dikenal wiwit ja­man Walanda. Iku dibuktekake saka ana­ne bangunan kolam ing papan kasebut. Lan menawa kolam lan alas iki bisa ka­rumat kanthi becik ing tembe mburine papan kene bisa didadekake papan wisata seja­rah sarta kanggo penelitian,” ujare pria sing ngaku salah sawijining dha­lang wa­yang kulit ana ing Ngawi ka­sebut.
Ing adicara slametane sarta syukur­ane mbah Kodok iku uga diramekake kanthi maneka jinis kesenenian. Keseni­an kang di­tampilake ora mung seni tra­dhisional wae nanging uga seni kontem­porer. Sali­yane ditanggapake wayang, re­yogan, ana ma­neka tarian, lan akeh ke­senian-kesenian liyane. Ora mung cu­kup iku wae, sajroning adicara slametan iku mau uga ana penam­pilan utawa atraksi saka sawetara pergu­ruan silat. Saliyane kuwi uga ana maneh atraksi kang narik kawigaten ing adicara kase­but.
Atraksi sing narik kawigaten iku mau yaiku atraksi nggawe keris kang ditindak­ake dening salah sawijining empu keris saka Solo. Mbah Daliman utawa sing nduweni jeneng asli Mng. Ag. Daliman Puspo Budoyo ngaku menawa keris sing digawe ing dina kasebut menawa wis dadi bakal diserahake menyang pama­ren­tah desa. Anggone menehi keris me­nyang pamrentah desa iki ora uwal saka mongkoge mbah Daliman tumrap lelabu­hane masyarakat desa mligine para nom-nomane kanggo nyengkuyung lumakune adicara slametan sarta syukurane mbah Kodok. Senajan ora dibayar nom-noman ing desa kuwi gelem makarya awan lan wengi mung saderma kepengin acara sing lagi sepisan dianakake ana ing de­sane kasebut bisa sukses.
“Keris sing dakgawe iki wujude yaiku keris lurus kanthi dhapur kebo lajer lan pamor wos wutah. Bahan keris dhewe wis daksanggarake ing candhi sukuh su­paya oleh sawab energi kang becik. Lan anggonku nggawe keris sing yen wis dadi bakal dakpasrahake menyang warga de­sa iki minangka panyuwunanku menyang sing gawe urip supaya warga kang du­munung ana ing desa iki bisaa urip kanthi tentrem, cukup sandhang pangane, lan ora kekurangan sithik-sithika,” pungkase mbah Daliman. Sumber
Sistem saraf pusat (SSP) ngliputi otak (Latin: ensephalon) lan sumsum balung mburi (Latin: medulla spinalis). Kaloroné arupa organ kang
selaput meninges. yèn membran iki kena infeksi mangka bakal dadi radang kang disebut meningitis.[1]
Durameter; kasusun saka 2 lapisan, kang paling jaba nyatu kanti tengkorak minangka endostium, lan lapisan liya minangka duramater kang gampang dicopot saka balung sirah. Ing antarane balung sirah karo duramater ana
awak sel kang mbentuk bagiyan materi klawu (substansi grissea)
sumsum balung buri duweni materi pada ananging susunane beda. Ing otak, materi kelabu mapan ing bagiyan jaba utawa kulite (korteks) lan bagiyan putih mapan ing tengah. Ing sumsum balung buri
gedhé arupa sumber saka sekabehane kagiyatan utawa obahan sadar utawa jumbuh karo kekarepan, sanajan ana uga pira-pira obahan refleks otak. Ing bagiyan korteks otak gedhe kang warnane klawu ana bagian panampa rangsang (area sensor) kang mapan ing sebelah mburi area motor kang fungsine ngatur obahan sadar utawa merespon rangsangan. Sakliyane iku ana area asosiasi kang ngubungake area motor lan sensorik. Area iki duweni peran sajrone proses sianu, nyimpen ingatan, gawé kesimpulan, lan sianu pira-pira basa. Ing sekitar kaloro area kasebut ya iku bagian kang ngatur kegiatan psikologi kang luwih duwur. Misale bagian ngarep arupa pusat proses kanggo mikir (ya iku ngeleng- eleng, analisis, maca, kreativitas) lan emosi. Pusat pandelengan ana ing bagian buri.
Otak tengah mapan ing ngarep otak cilik lan jembatan varol. Ing ngarep
duwur (dorsal) otak tengah arupa lobus optikus kang ngatur refleks mata kayat penyempitan pupil mata, lan uga arupa pusat pangrungon.
Serebelum duweni fungsi utama jero koordinasi obahan otot kang kadadean sacara sadar, keseimbangan, lan posisi awak. yèn ana rangsangan kang ngrugekake utaw
otak cilik bagiyan kiwa lan tengen, uga ngehubungake otak gedhé lan sumsum balung buri.[2]
Sumsum balung mburi (medula spinalis)[besut | besut sumber]
Ing penampang melintang sumsum balung mburi ketok bagiyan jaba kanti warna putih, wondene bagiyan jero awujud kupu-kupu lan kanti warna kelabu. Ing penampang melintang sumsum balung mbur ana bagiyan kaya swiwi kang kabagi atas swiwi nduwur disebut tanduk dorsal lan swiwi ngisor disebut tanduk ventral. Impuls sensori saka reseptor dihantar mlebu marang sumsum balung mbur lewati tanduk dorsal lan impuls motor metu saka sumsum balung mburi lewat tanduk ventral tumuju efektor. Ing tanduk dorsal ana badan sel saraf penghubung (asosiasi konektor) kang bakal nampa impuls saka sel saraf sensori lan bakal menghantarkannya marang saraf motor
^ Sistem Saraf Pusat Pada Manusia, Kaunduh 27/1/13.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sistem_saraf_pusat&oldid=1097215"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Anatomi	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.39, 6 Oktober 2016.
Kaya padatan yen rebo sore Gandung, Indri, Tutik, lan Warsono padha latihan karate ing ruang aula sekolahan. Bocah papat kuwi pancen seneng olah raga beladiri, mula ora maido yen awake pada bregas.
Latian diwiti jam jam papat sore. Kabeh wis nganggo
Emane sore iku ana kedadean sing rada gawe kisruh. Sepatune Gandung ilang. Biasane bocah-bocah yen latiihan karate sepatu di copot banjur dipanggonake ing papan
melu nggoleki. Nanging meh seprapat jam during bisa ketemu,
Sapa wae peraga/tokoh carita ing ndhuwur mau Tulisen ngendidakane Pak Dirjo naliko takon sepaute Gandung ! Kepriye watake tokoh-tokoh carita ing ndhuwur ? Apa tema carita mau ? Kepriye bisane ketemu sepatune Gendung. NULIS Aksara jawa ing ngisor iki tulisen latine !
Gendung, Indri, Tutik, Warsono lan Pak Dirjo “Mas Gandung, mau sepatumu kok selehake ngendi coba dieling-eling!” Watake Gandung yaiku rada gembeng Indri lan Tutik watake paling sregep
Sepatune Gandung ilang Gandung mbukak tase, jebbul sepatune ana njero tas NULIS
Tebu wolu abang kabeh Mona duwe kalung gelang Budhe Dhahar sega punar Komar dereng sekolah Gareng gadhah
Bancak said: kulo nuwun ndaftar antri
Balas	On 10 Juli 2010 at 17:36 cantriek yudha said: ndaftar antri…kulo nuwun
Balas	On 10 Juli 2010 at 17:40 cantriek yudha said: ehh…ki Bancak kajibah tunggu
hikss, kulo nomer SIJI ki…!!
Balas	On 10 Juli 2010 at 20:05 Bancak said: monggo ki, sampun
” mangga, rontal sampun dicantholaken ”
Rak leres mekaten to Ki Ajar pak Satpam….?
Balas	On 10 Juli 2010 at 18:39 glagah_merah said: sajakipun sekedap maleh rontal badhe dipun wedar, amargi kangge
Ngendikanipun Ki Arema, “kudu tertib jadwal”
Balas	On 10 Juli 2010 at 21:12 gembleh said: leres Ki Ajar pak Satpam,
kala wau Ki Arema pitungkas menawi 2/3 kedah dipun unggah dalu menika, tit…4,5 jam sak derengipun pertandingan sepak bola.
Badhe nyuwun pirso Ki djojosm, menawi mboten lepat panjenengan asli Cirebon njih, ananging kok pinter boso jawi kromo inggil. Menopo nate dedalem wonten tlatah Jateng/Jatim ? Matur nuwun, sugeng dalu.
Balas	On 10 Juli 2010 at 20:26 djojosm said: Leres Ki Arga kulo niki asli saking Cirebon nanging jaman noroyono nguli teng Surobaya, lajeng tahun 82 dumugi 90 madosi sesuap nasi wonten Semarang. Sakmeniko wonten
ing penggalih, kaliyan ngentosi bal balan, ki Bayu kersoa ngudal dedongengan arkeologinipun, matur nuwun
nuwun sewu, buku njenengan taksih dereng dipun wangsulaken.Nenggo Ki kartoJ napa bade dipun kintun via Tiki?
said: Sampun ndadosaken penggalih Ki Djojo,
lha menawi dipun kintun mangke Ki KartoJ malah mBoten siyos sowan dateng Padhepokan Tambun, syukur2 mangke kula inggih dipun ajak.
Menawi mBoten lepat, kanca2 mBetawi rak kagungan rencana badhe ngempal wonten Padhepokan panjenengan to ?
Balas	On 10 Juli 2010 at 22:46 djojosm said: Injih matur nuwun penjelasanipun. Bab ngempal wonten pedhepokan Tambun dereng wonten kelanjutan. Namung njenengan sareng ki kartoJ kulo tenggo. Saestu.
Monggo , kulo badhe ngliyep sekedap, nenggo bal balan.
On 10 Juli 2010 at 21:33 P. Satpam said: hadu…
Balas	On 10 Juli 2010 at 22:15 glagah_merah said: napane sing ngeli Ki Satam
said: kudune sing pantes nyamar dadi pekatik kuwi : Bungalan….
lah nek mahesa agni .. ??? (sampun sawetawis sepuh sanget saestu………)
Dherek bingah Ki. Mugi kinabulaken sadoyo panyuwunan.
Balas	On 11 Juli 2010 at 08:40 pandanalas said: nderek mahayubagyo ki Bayu….
kekalih saged nglampahi gesang bebrayan ingkang langgeng dumugi kaken-kaken ninen-ninen tuwin enggal pinaringan
radha suwe nggonku topo ngalong neng wit jambu,…tp durung ono sing kerso ngunduh…hiks…
Balas	On 11 Juli 2010 at 15:14 P. Satpam said: temenan apa ta iki
mugi sedaya samukawis pinanggih rajarja. menawi sampun dangan, mugi kersoa mbabar dongeng hajatan ingkang
Balas	On 12 Juli 2010 at 07:33 honggopati said: Turut mangayubagyo hajatanipun Ki Bayuaji.
Mugi-mugi penganten saget mbangun rumah tangga iangkang sakinah mawadah warachmah. Amin.
lha kulo padosi dereng kepanggih ….
Balas	On 12 Juli 2010 at 12:25 miss nona said: Di acara hajatan ne Ki Bayuaji Ki..
Balas	On 12 Juli 2010 at 13:41 damel said: Suwun Ni ….
CAHYA SAMPURNA, IYA INGSUN SAJATINING TAJALLULLAH KANG LUWIH SAMPURNA, SAH DZAT SAH SIFATE SADEGE
kang ora kerawatan Kang metu bareng sedino lan ora metu bareng sedina Lan sedulurku kabeh bae Bapanta ana ngarep Ibunta ana mburi Mara bukaken geongku Maju pat kangh ana ing kiblat papat kalima tengah Ayo podo tumandango bebarengan Podo gawanen kalumpukno dadi siji. Saking kersane Allah Laa ilaaha illallah Muhammadurusulullah" (
Adapun doa Panguripan adlh sbb: HONG WILAHING JATI KUN FAYAKUN WAYANGANE SUKMO CAHYO CAHYO MANJING ROSO DEWO KANG MARINGI PURBO WISESO MARANG INGSUN YA CAHYO YA DEWO
saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaptar_kutha_ing_Yordania&oldid=829400"	Kategori: Kutha ing Yordania	Menu navigasi
2) Loro : Dadi wong ojo kejem2
4) Papat : Karo tonggo2 nek ono masalah diomongno bareng2
5) Limo : Mangan ga mangan sing penting kumpul “!!$%^&(#…..”
Balas	On 3 Desember 2010 at 23:46 banuaji said: malah lali…
suge wayah sepi uwong, rame gukguk, sanak
kurang suwur, iso nggae mejo…iso neng nduwur iso neng ngisor
iki wis tekan bab piro yo, lali aku.
samodro pangaksami mbok menawi wonten lepat kulo, …… ingkang kejarag utawi mboten, …. mugio
cantholanipun sampun kepanggih, ketingal sanget amargi sampun mBoten ura-ura asmarandana.
(nunggu nganti Ki Ajar pak Satpam pasang cantholan)
Nuwun sewu Ki Panji Satrio Pamedar, ……. nyuwun bocoran ingkang gumletak ing bantolo kanti banjir ludiro meniko M Murti nopo M Pukat?
Matur nuwun sa’dereng lan sa’sampunipun wedaran.
Balas	On 4 Desember 2010 at 22:33 Truno Podang said: Matur nuwun sa’sampunipun udan goal 6 – 0!
Balas	On 5 Desember 2010 at 00:44 punakawan bayuaji said:
Kulo sampun mboten kumowantun nggodhani Padmi + Nona koq Pakdhe…mangke dipun dukani ki Truno tuwin ki Honggo..
Balas	On 5 Desember 2010 at 06:57 Widura said: Hadu ……
Aku ora weruh yen mentrik kalih meniko sampun wonten
nuwun Ki Satpam lontaripun sampun kulo unduh.
Balas	On 5 Desember 2010 at 11:15 pandanalas said: Genk siank ki….pripun project teamvieweripun…kulo pesen sing
panjenengan lego kemawon…monggo kulo antu2 dawuh panjenengan….
mpun … Matur suwun kirimane….(Dadi kelingan jaman meguru bareng ki
Mangke kulo matur panjenenganipun, supados dipun kirimi krupuk puli.
Balas	On 5 Desember 2010 at 15:05 pandanalas said: Namung Pak Lik engkang dereng nate nguncali…
Balas	On 5 Desember 2010 at 15:04 sukasrana said: matur nuwun nggih ki, wau dalu kula mpun ngundhuh, ….
On 17 Oktober 2010 at 14:58 emprith said: kulo jane nggih pingin nderek retype, ananging dereng nate, dereng mudeng.
Sampun dipun cobi nginstal Anggur (Wine). Punika emulator kangge install program windows wonten ing linux, hananging kula dereng mangertos, abby dipun sengkuyung dene Anggur dereng. Ingkang nate nyobi MS Office.
Sumonggo lho Ki. dipun tengga kabaripun ngunjuk Anggur
Balas	On 17 Oktober 2010 at 17:10 sukasrana said: anggur sampun cumepak ki. nanging kathah program windows ingkang mboten saged mlampah, utawi lampahipun rendhet. nanging mboten dados menapa, kula ngginakaken dobel-boot.
perkawis piranti kantoran, open-office sampun cekap.
nglampahaken/masang abby lumantar anggur panci dereng kula cobi. matur nuwun pitedahipun, badhe kula cobi rumiyin.
saget ndhadosaken ciloko donya akhirot. Gusti Alloh SWT dhawuh wonten QS. Al Hujurot 6 :
menyapanya Mbok De? Nyuwun tulung Ki Wid pangandikan panjenengan kados pundi? Nopo kagungan aji Mancolo Putro – Mancolo Putri. Mlayuuuu disiiiit mbok dibrengkolang bakyak. Ora
dipun wedhar saestu menapa mboten malah kojur…..?
Balas	On 17 Oktober 2010 at 08:50 Truno Podang said: Akhi Wid, …… pumpung dho kumpulll, poro kadang kepengin crita2
Balas	On 17 Oktober 2010 at 09:01 gembleh said: sugeng enjang Ki TruPod,
tempe mendhonipum sampun dipun dhahar napa dereng, mpun kesupen cengise sekedhik mawon, mangke padharane sakit lho.
Balas	On 17 Oktober 2010 at 09:04 Truno Podang said: Lha iya Ki Gembleh, jajal nunggoni critani Ki Widura, apa nang padhepokane uga ana mendoan apa ora ya? Lha angger kepengin sega langgi utawa sega tumpang kepriwe
kucing anggenipun njawab pandangu Ki Pls.
On 17 Oktober 2010 at 09:35 pandanalas said: tp kulo salut dumatheng panjenengan lho ki Gem…
siji2ne cantrik sing digoleti Padmi namung panjenengan…
Monggo pinarak, dik, neng, nGGer, tju, Kang Gembleh, nDuk Padmi lan Mrs_Nonya …..
Balas	On 17 Oktober 2010 at 12:57 Widura said: Balon-e Ki Gembleh, mung putjuk-e sing iso mlembung …. gulune mung mekengkeng wae …. koyo jagunge Ki Ardi …
Balas	On 17 Oktober 2010 at 10:40 Budi Prasojo said: Sebuah kisah di jaman shohabat, semoga
Wewaler wontening padhepokan menika namung setunggal kemawon :
Dilarang ikut2an nggodha lan ngpyak-oyak mentrik, jalaran bab menika
nyuwun pangapunten randat sowan, kolo wau enjing ngayahi jejibahan gugur gunung, reresik margi lan kalen amrih tebih saking banjir.
Ing nginggil wau Ki Sukasrana wonten atur ngagem aji linux blankon,
Balas	On 17 Oktober 2010 at 15:02 gembleh said: lha nggih menika Ki Emprith,
Ki Ajar pak Satpam kok ya ndadak sinau ajian Tameng waja barang to….?
Adatipun menawi sampun langkung saking 50 komen langsung “tahu sama tahu” lho.
Ki Ajar pak Satpam, lha mBok Ki Emprith ndang diaturi pirsa tegesipun menapa, caranya
raosipun benter sumlenget. sakmenika sumuk, nglekep kados dipun
sugeng nindakaken ibadah haji Ki Bayuaji, mugi wilujeng tindak lan kunduripun, diparingi sehat, saged dados haji ingkang mabrur.
anggenipun anindakaken sedoyo syari’at haji inggih meniko rukun haji lan wajib hanjinipun, dadosa tamu Allah ingkang kinasih. Mugio tetep mantep dados haji ingkang mabrur lan mabrurah sa’konduripun ing
Balas	On 17 Oktober 2010 at 20:32 Tatas Lintang said: Lapor pak satpam .. Rontal kok susah diunduh,
patio reti..nopo panjenengane njih gadhah klangenan MANUK….
On 18 Oktober 2010 at 08:06 yudha pramana said: he-hee….Ada
dadi wong kudu tansah mensyukuri niekmat Allah. Wis dadi wong sing tua bersyukur, mergane akeh wong sing esih enom wis dipundut karo sing kuasa. Diparingi gampang sare sore2 kudu bersyukur, dadi angger subuhan esuk ora keri.
déné kumåwantun, amargi kulå namung pawongan punokawan, mangké dipun arani nglancangi), sanajan Ki Bayuaji punikå priyantun ingkang “egaliter” (åpå toh egaliter kuwi), ngêrtiku Ki Bayuaji yèn ngêndikå kuwi asring dawuh mêkatên: Têpå slirå marang sapådhå-pådhå iku kunci kang baku mungguhing mêmitran supåyå langgêng, ora mbédak-mbédaké marang siji lan sijiné, Gusti
Truno Podang said: Uweladhalah, bojleng bojleng waru doyong ditegor uwong, ….. kasinggihan Uwo Semar, Romo Begawan tindak mertopo wonten ing tanah sabrang, ….. lha kok keleresan ingkang nggantosi panjenengan Uwo Semar.
Sugeng rawuh Wa, sugeng tetepangan, mugi karahayon ingkang tansah
nulis maning neng blog, critane mulai siki inyong njajal nulis alias basa maene “posting” nganggo basa Banyumasan,
kapanane nulis nggannggo basa Indonesia ya kena.. nganggo basa Banyumasan ya kena.. kadar blog-e inyong dewek ikih.. bodo-bodoa sing nduwe blog.. mbok kaya kuwe.. he..he..
The Football Association Challenge Cup, utawi ingkang asring dipunsebat Piala FA, inggih punika kompetisi bal-balan ingkang ngginakaken sistem gugur ingkang dipunwontenaken saben taun ing Inggris. Kompetisi punika dados kompetisi ingkang paling sepuh ing donya.[1] Kompetisi punika dipunwastani ugi dipunwontenaken déning 'The Football Association|Asosiasi Sepak Bola Inggris (FA) ingkang dados pesertanipun tim-tim bal-balan ing Inggris ingkang jaler, dene ingkang wanita ugi dipunwontenaken, ananging kanthi sebatan ingkang benten.
Piala FA ingkang pisanan dipunwontenaken ing warsa 1871-72. Turnamen punika kangge sadaya tim ingkang ndherek Liga Primer, Football League, Football Conference lan tim-tim ing Step 3-5 sarta tim-tim Step 6 ingkang kapilih saking Sistem Liga Nasional[2].
Kompetisi pisanan[besut | besut sumber]
KOmpetisi punika dipunwiwiti ing warsa 1871-1872, lan namung wonten 17 tim ingkang dherek. Wanderers, tim ingkang dipunsengkuyung déning tiyang-tiyang sekolah negeri lan dipunisi pemain saking universitas, dados juwara. Ing final, Wanderers ngalahake Kennington Oval, 1-0. Ing bal-balan iku dipun pirsani 2.000 tiyang, ingkang nyetak gol Wanderers inggih punika Morton Betts.
Piala[besut | besut sumber]
Piala kang diangkat Betts lan kanca-kanca wujudipun langkung alit saking piala ingkang sapunika. Piala kasebut rancanganipun Messrs, Martin and Hall Co, lan reginipun 20 poundsterling.
Warsa 1895, nalika Aston Villa dados juwara kompetisi punika, trofi kasebut ical nalika dipajang ing Birmingham. Ngantos sapunika, piala asli kasebut dereng dipuntemokake.
Stadion Wembley[besut | besut sumber]
Wiwit warsa 1923, final Piala FA diwontenaken ing Stadion Wembley. Stadion punika dipunpilih awit pangarsanipun Duke of York, ingkang dados Raja George VI. Stadion ingkang dados pralambang bal-balan ing Inggris punika dipunbangun kanthi nelasake prabeya 750.000 poundsterling.
Tim ingkang pisanan ngginakaken stadion punika ing final Piala FA inggih punika Bolton Wanderers lan West Ham United. Final punika kacathet ing sujarah, amargi cacahipun suporter ngantos 200.000 suporter, ngantos dumugi ing pinggir lapangan.
Warsa 2001-2006, Stadion Wembley direnovasi lan final Piala FA dipunpindhah ing Stadion Millennium, Cardiff. Wiwit warsa 2007, Piala FA finalipun wangsul malih ing Stadion Wembley. Final punika antarane Chelsea kaliyan Manchester United.
Menawi final ing Wembley warsa 1923 dados final ingkang suprteripun paling kathah, menawi ing bal-balan Aldershot Town nalika warsa 1986 dados bal-balan ingkang paling kedhik suporteripun. Wekdal punika mungsuhipun Oxford United ingkang namung dipunpirsani 2.034 suporter.
Rekor dan Final[besut | besut sumber]
Sadangunipun sujarah, rekor gol ingkang paling kathah dipuncepeng déning Nottingham Forest. Rekor punika kacathet ing warsa 1890-1891 nalika ngalahake Clapton, 14-0.
Rekor rata-rata pemain paling sepuh dipuncepeng déning Arsenal. "The Gunners" wekdal final punika dipunsengkuyung para pemain ingkang yuswanipun rata-rata 31 taun ing tim inti, kasil ngalahake Liverpool ing warsa 1950.
Ngantos sapunika warsa 2013, Manchester United dados tim ingkang saged juwara paling kathah, inggih 11 gelar.
Awit warsa 1872, wonten 12 tim ingkang ngantos final, ananging
Crystal Palace, Middlesbrough, lan Millwall. Dene, Leicester City sampun kaping sekawan mlebet ing final (warsa 1949, 1961, 1963, dan 1969), lan dereng nate menang.
Salah setunggal final ingkang sae , kadadosan wonten 3 gol ing injury time. Kadadosan punika wonten ing warsa 1979, punika wekdal Arsenal ngalahake Manchester United 3-2. Ing babak pisan Arsenal menang 1-0, banjur ditambah dados 2-0 ing babak kalih. Nanging ing tambahan wekdal 2 menit ing pungkasan, Manchester United saged ngimbangi dados 2-2, lajeng Alan Sunderland damel gol ing setunggal menit pungkasan lan beta Arsenal menang.
Final warsa 2006, nalika Liverpool ngalahake West Ham ing adupinalti, dipunanggep dados final paling sae. Wekdal punika Liverpool ingkang dados favorit juwara kalah rumiyen saderenge mlebet ing injury time babak kalih Steven Gerrard saged ndamel imbang. Nanging "The Reds" ing pungkasane babak
Dijupuk 30 Agustus 2012. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Piala_FA&oldid=1013873"	Kategori ndhelik:
Njenengan badhe tindak teng pundi enjang-enjang ngoten niki? Krama inggil
Kenek opo awakmu kok ora tau telpon omah. Wes dikandani nek balik ning suroboyo iku ngandani wong tuwo. Menantu : Enggih bapak, amargi kulo kolo wingi sampun kedalon, dadose mboten ngantos
rawuh soko suroboyo ko lagi tindak mrene. Keponakan : Kolo dalu budhe..Inggih kolo wau ngrantos bapak kundur saking kantor. Bibi : lha ngerti ngono yo di susul mas wae no.. Keponakan : lha mangke lak ngrepoti mas, budhe..wong tebih.. Bibi : Monggo didhahar jeng! Keponakan :Inggih..inggih sampun, kulo mangke mendet piyambak. Bahasa
BAB III RUKYAT AL-HILAL DI PANTAI PANCUR ALAS PURWO BANYUWANGI A. Kedaan Geografis Pantai Pancur Alas Purwo Banyuwangi Pantai
said: Matur nuwun dielingke yen mangan neng tengah dalan kuwi ora ilok.
Balas	On 22 Januari 2011 at 22:15 Samy said: matur nuwun, sampun ngundhuh….
NearbyAngkringan Prasmanan Kang Harjo (0 km)Warung Penyet Mbah Cempluk (0 km)Gubug Deso (0.1
Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengkubuwono Senopati Ing Ngalogo Abdurachman Sayidin Panotogomo Khalifatullah Ingkang kaping IX ing Ngayogyakarta
andha, awit lamun sira menek andha –sira ancik-ancik untu lan tekan ndhuwur, sira ketemu alam suwung. Nanging lamun sira menek, meneka wit galinggang, sira bakal ngliwati tataran, lan ngrangkul (ngrungkepi) wit galinggang. Tekan ndhuwur sira –
batok (tempurung) sing watake atos (
sirna sarira Ji”, turunan saking kitab, Duryat kang linusur, sampun kirang pangaksama, ingkang maca kitab niki sampun kenging, kula den apuntena. 2. Pawartane pandhita linuwih, ingkang sampun saget sami pejah, pejah sajroning uripe, sanget kepenginipun, pawartane kang sampun urip, marma ngelampahi kesah, tan unigeng luput,
nepsu neki, sumendhe kersaning Hyang. 4. Ling lang ling lung anedheng Hyang Widhi, mugi-mugi binuka Hyang Sukma, den legakna ing atine, sakayun yawunnipun, marga dadi sembah lan puji, saking telasing manah, pramila nenuwun, nanging tan apunten ing
uningeng ing warta, sinahu tapa lan luwe, yen ana kanca rawuh, melu mangan pan datan eling yen mungkur kancanira, tan mangan
duk sepuh nama Sunan, Kalijaga sampun, langkung sinihan Hyang Sukma, ingkang sampun dadi keramating Hyang Widhi, Mijil saking asmara. KASMARAN BRANTA PUPUH II ASMARADANA 1. Kapincut ingkang anulis, denira mirsa
anepi dhukuh ing Benang. 2. Puruhita wus alami, tan
tan kena nendra, utawi yen dahara, tinilar mring Mekah sampun, dhumateng
syarak, sareh iman hidayat, hidayat iku Hyang Agung, agung ing ngrahanira. 7. Kanugrahane Hyang
nugraha luhur, utamane kahutaman. 8. Utama nireki bayi, dene kang sediya murba, kang amurba ing deweke, Misesani aneng sarira, nanging
wiyose, nanging amba matur Tuan, anuwun babar pisan, ing jatine sukma luhur, kang aran iman hidayat. 10. Kang manteb narima Gusti, kang pundi ingkang nyatanya, kulanuwun sameloke, yen ngemungna basa swara, amba anut kumandhang, yen pralena
mring hidayat sameloke, nanging ingsun durung wikan, meloke kang hidayat, mung werta kang sun pituhu, jer iku andikaning Hyang. 14. Umatur Jeng Sunan Kali, pukulun nuwun jinatenan, punapa wonten wiyose, ingkang aran tanpa sifat, kang sifat tanpa aran, kawula nuwun pituduh, angen-angen ingkang wekasan. 15. Sunan
nganti kamanungsan. 16. Wus telas dennya pawarti, jeng Sunan Benang wus jengkar, saking ing kalijagane, ngalor ngetan ing lampahnya, antawis
wayang-wuyung datan kantun, anut ing solahe kidang. 19. Nyata wus jangkep sawarsi, Syeh Malaya dennya ngidang, malah langkung ing janjine, nyata Jeng Sinuhun Benang, arsa shalat mring Mekah, sekedhep
sasumbar sajroning nala, Wali waddat mbuh gawene, mejanani sira kidang, nguni sun nyekel barat, kang luwih lembut tan mrucut, kang agal teka agagal. 23. Yen luputa pisan iki, luhung aja dadi jalma, tan patut mung dadi
Nrajang wana munggah gunung mudhun jurang, iring-iring pan mlipir, jurang sengkan nrajang, wauta lampahira, prapteng pinggir
uninga ing lampahira, Syeh Malaya prihatin, arsa wruh hidayat, apan terah tinerah, sukma sinukma piningit, tangeh manggiya yen tan nugraha yekti. 9. Nyata majeng nggebyur malebeng samodra, tan toleh jiwa diri, wau Syeh Malaya, manengah lampahira, anut parmaning Hyang Widhi, ing sanalika, prapteng teleng jaladri. 10. Ya ta malih Jeng Sunan ing Kalijaga, neng telenging
tetanyaris. 11. Syeh Malaya apa ta sedyanira, prapteng enggone iki, apa sedya nira dene sepi kewala, tan ana kang sarwo bukti, myang sarwo boga, miwah busana sepi. 12. Amung godhong aking yen ana kaleyang, tiba ingarsa mami,
nabi ningrat ngandika mring kang prapta, putu ing kene iki, akeh panca baya, yen nora etoh jiwa, mangsa tumekaha ugi, ing kene
ing saiki. 16. Anglakoni pituduhe guru nira, Sunan Benang Sang Yogi, tuduh
wruh kang pinaranan, lan aja mangan ugi, yen tan wruh rasanya, rasane kang pinangan, aja nganggo-anggo ugi, yen durung wruha arane busana di. 18. Witing weruh atakono pada jalma, lawan tetiron nenggih, dadi lan tumandhang, mengkono ing agesang, ana jugul nganggo-anggo ugi, yen durung wruha arane busana di. 19. Lamun kuning den anggep kencana mulya, mangkono ing ngabekti,
anuwun jinatenan, sinten ta aran tuan, dene mriki
centhrlan, apa iku kang sedya sira bekteni, dadi mangan brahala. 2. Iya kaya idhepe wong kapir, dene iya esmu ngangka-angka, trus madhep mring brahalane, nadyan wus haji iku, yen tan weruh paraning kaji, ka’bah pan dudu lemah, kayu watu dudu,
saking pundi marganya, kawula geng luhur, antawis mangsa sedhenga, saking pundhi marganing gen kula manjing, dening buntet kewala. 4. Nabi Khidir angandika ris, gedhe endhi sira lawan jagad, kabeh iki sak isine, alas samudra gunung, nora sesak ing garba mami, tan
langkung ajrih kumel sandika tur neki, ningleng ma’bitingrat. 5. Iki dalan talingan iki, Syeh Melaya manjing sigra-sigra, wus prapta jero garbane, andalu samudra gung, tanpa tepi nglangut lumaris, liyep adoh katingal, Nabi Khidir nguwuh, eh apa katon ing sira, dyan umatur Syeh Melaya inggih tebih, tan wonten kang katingal. 6. Awang uwung kang kula lampahi, uwung-uwung tebih tan katingal, ulun saparan parane, tan mulat ing lor kidul, kulon wetan datan udani, ngandhap ing luhur ngarsa, kalawan ing pungkur, kawula mboten uninga, langkung bingung Nabi Khidir ngandikaris, aja maras tyasira. 7. Byar katingal madhep Nabi Khidir, Syeh Melaya Jeng nabi kawang-wang, umancur katon cahyane, nalika wruh lor kidul, wetan kilen sampun kaheksi, nginggil miwah ing ngandhap, pan sampun kadulu, lawan andulu baskara, eca tyase dene
katon ing dheweke Syeh Melaya umatur, wonten werni kawan perkawis, katingal ing kawula, sedaya puniku, sampun datan katingalan, anamung sekawan perkawis kaheksi, ireng bang kuning pethak. 9. Angandika Kanjeng Nabi Khidir, ingkang dihin sira anon cahya, gumawang tan wruh arane, panca maya puniku, sejatine teyas sayekti, pangarepe sarira, Pancasonya iku, ingaranan muka sipat, ingkang nuntun maring sifat kang linuwih, yeku asline
dene ingkang kuning abang ireng putih, yeku durga manik tyas. 11. Pan isining jagad amepeki, iya iku kang telung prakara, pamurunge laku kabeh, kang bisa pisah iku yekti bisa amoring ghaib, iku mungsuhe tapa, ati kang tetelu, ireng abang kuning samya, angadhangi cipta karsa kang lestari, pamore Sukma
emut, dergama kang munggeng ing ngati, pangawasane weruha, wiji wijenipun, kang ireng luwih
tudhuh nepsu tan becik, sakabehe pepinginan, metu saking iku, panas baran papinginan, ambuntoni maring ati ingkang ening, maring ing kawekasan. 14. Dene iya ingkang rupa kuning, kuwasane neng gulang sebarang, cipta kang becik dadine, panggawe amrih hayu, ati kuning ingkang ngadhangi, mung panggawe pan rusak, linantur jinurung, mung kang putih iku nyata, ati enteng mung suci tan ika iki, prawira ing karaharjan. 15. Amung iku kang bisa nampani, mring syahide sejatine rupa, nampani nugrahan nggone, ingkang
gung ngagung, balane ingkang tetiga, iku putih tanpa rewang mung sawiji, mila ngagung kasoran. 16. Lamun bisa iya nyembadani, mring sasuker kang telung prekara, sida ing kana pamore, tanpa tuduhan iku, ing pamore kawula Gusti, Syeh Melaya miharsa, sengkut pamrihipun, sangsaya birahi nira, iya maring kawuwusing ingahurip, sampurnaning panunggal. 17. Sirna patang prakara na malih, urip siji wewolu warnanya, Syeh Melaya lon ature, punapa wastanipun, urip siji wewolu warni, pundi ingkang
jagad agung, jagad cilik tan prabeda, purwane ngalor kulon kidul puniki, wetan ing luhur ngandhap. 19. Miwah ireng abang kuning putih, iya iku panguripaning bawana, jagad cilik jagad gedhe, pan padha isenipun, tinimbang keneng sira iki, yen ilang warna ingkang, jagad kabeh suwung, sesukere datan ana, kinumpulken marang rupa kang sawiji,
ngenguwung, punapa inggih puniku, rupaning dzat kang pinerih pun ulati kang sejatining rupa. 21. Nabi Khidir angandika aris, iku dudu ingkang sira sedya, kang mumpuni ambeg kabeh, tan kena sira dulu, tanpa rupa datan pawarni, tan gatra tan satmata, iya tanpa dunung, mung dumunung mring kang awas, mung sasmita aneng jagad angebaki, dinumuk datan kena. 22. Dene iku kang sira tingali, kang sawang peputeran denta ingkang, gumilang gilang cahyane, angkara kang murub, Sang Permana arane iki, uripe kang sarira, permana puniku, tunggal ana ing sarira, nanging datan melu suka lan prihatin, panggone aneng raga. 23. Datan melu suka lan prihatin, iya nora melu lara lapa, ye iku pisaha anggone,
inguripan dening sukma, iya iku sinusih anandhang urip, ngaken rahasya ningrat. 24. Hya iku
linuwih, misesa ing sarira, permana puniku, yen mati melu palaswan, yen lamun ilang sukmane slira urip nuli urip sukma kang ana. 25. Sirna iku iya kang pianggih, uriping sukma ingkang anyata, ingkang liwatan umpamane,
ingkang pundi wernine ingkang sayekti, Nabi Khidir ngendika. 26. Nora kena yeku yen sira prih, ing kahanane semat-mata, gampang angel pirantine, Syeh Melaya umatur, kula nyuwun pamejang malih, inggih kedah uninga, babar pisanipun,
kang johar akhir puniki. 4. Sawujud sagesang lampus, sapolahe johar akhir, salamine anarima, kang johar batin puniki, kang pinuji
getihipun, getih iku ilang neki, ilange awor lan sukma, sukma ilang ya ananging, padha ana alip ika, ingaranan ruh idhofi. 10.
angucap tan miyarsi. 11. Tanpa karsa tan andulu, iya iku ingkang alip, alip tiba ing neqdunya, norane anane dadi, alip iku
ingsun weruh pesti nora, ngarani namanireki. 14. Sipat jamal ta puniku, ingkang kinen angarani, pepakane ana ika, akon
neqtunya, norane sajroning urip. 22. Urip jroning johar iku, urip mati sajroning, iya aneng johar awal, pagene sholat sireki, ya ana ing ndalem ndonya, purwane sholat puniki. 23. Den kawangwang maring neqdu, ghoib aneng sira iki, pagene ya ngadeg sira,
kerasa duka lan cipta, tumetes banyu kang wening, ning urip ruh sekalirnya, rahsa iman saderahi. 25. Kang saderah ananipun, pagene sujud neng bumi, paran dadi duk wahunya, cahya ingkang sasmitaning, ya iku semune rupa, semurupeku sejati. 26. Kang agama dunungipun, iya ingkang bumi langit, ingkang ananira nika, sirnaning dunya
panggih, jatine iku tan ana, pangeran iku sejati, yeku kawula jatinya, dudu Allah sira iki. 28. Lan Muhammad iya dudu,
iya Allah, yeku duk jumeneng ru’yati. 32. Yen urip selawasipun, ru’yat jeneng khoiroti, makrifat jeneng ing
weruh Nabiyullah, ruh kang tan kena ing pati. 37. Ruh jasmani uripipun, samilan kewan puniki, iku kang aneng neraka, kang nepsu pingile iblis, yen nepsune dipun umbar, tan anut maring Hyang Widi. 38. Ngendelaken ngilmunipun, tan weruh Adam Nabi, yeku yeku aran iman tahdlat,
johar wau kumpul tunggal, sasuker ananing widi, anane – anane Allah, den kendheh anane nguni. 45. Lir kelir lan wayangipun, wayang
urip pireki, iku padha lawan kewan, yen tan wruh wuwus kang riyin. 48. Mengku iku nora wurung, tan weruh
parek pangeran, tan ana wujude iki. 51. Tan anembah pujinipun, krana nira feqir kadi, hya ingkang feqir dzatullah, iku jatine Hyang Widi, patine feqir manungsa,
tanana, urip mati urip. 56. Den rumangsa ana neku, uripe Allah puniki, yeku urip kene-kana, sastra lip gurokna kaki, jabar jer pese uninganya, ingkang weruh kafir syirik. 57. Satuhune iya iku, kang tan wruh ing araneki, kang sholat sipat pangeran, Prabete kawula gusti, kang sholat jatine raga, hya kang sholat iman urip. 58. Datan nyawa huripipun, lam tamsyur iya af’aling, sholate purba wisesa, yektine kawula gusti, iku jatine Hyang Sukma, ruh idhofi taning mukmin. 59. Sagung ruh astanipun, ya ana ing ruh idhofi sipat jamal, kahelokane dzatullah, ruh idhofi
ananing, ya iku kang pati padha, mangkono yen wis mati, donya urip ing akhirat, tlung dina perkara dadi. 62. Saking bapa
pitung ari, yen angis metokaken toya, sing cipta netra yekurip. 64. Lir duk uninge saking nur, king
ja nganti kabanjur, ja ngadekaken sarira, aywa kraket marang wisayaning ngaurip, balik sikepan uga. 4. Kawisayan kang marang ing pati, den kahasta pamanthenging cipta, rupa ingkang sabenere, senengker buwaneku, urip datan
obah lawan mosik, iya lawan Hyang Sukma. 7. Yen wruh pamore kawula Gusti, sarta sukma kang sinedya ana, den wertani sira anggone, lir wayang sariraku, saking dhalang solahe ringgit, mangka panggunge jagad, kelir badanipun,
solahe kumedhep miharsa neki, tumindak lan pangucap. 8. Kang wisesa amisesa sami, datan antara pamore karsa, jer tanpa rowa rupane, wus ana ing sireku, umpamane pahesan jati, ingkang ngilo Hyang Sukma, wayangan puniku, kang ana sajrone kaca, iya sira jenenge manungsa jati, rupa sajrone kaca. 9. Luwih ageng kalepasan iki, lawan jagad ageng kalepasan, kalawan luwih lembute, salembute banyu, apan lembut kamuksan iki, liring lembut alitnya, sa aliting tengu, pan maksih alit kamuksan liring luwih amisesa ing sakelir, lire lembut alitnya. 10. Bisa nukma ing agal alit, kalimputan kabeh kang rumangkang, gumremet tanpa bedane, kaluwihan satuhu, luwih iya
nggenira ngungkin, wruha rungsite tingkah. 11. Wuruk iku pan minangka wiji, kang winuruk umpamane papan, poma kacang lan kedhele, yen sinebar ing watu, yen watune datan pasiti, kudanan kapanasan, yekti nora
swaraning ugi, ulihna marang kang duwe swara, jer sira angaku bae, selisih kang satuhu, nanging aja sira duweni, pekareman kang liyan, mung marang Hyang Agung, dadine angraga sukma, obah usikira wus dadi sawiji, nywarara anggepira. 13. Yen dadiya anggepira yekti, yen nrasaha rara meksih was-was, kena ing rengu yektine, yen wus sawiji sawujud, sakrenteging tyas sireki, apa ingkang cinipta ana, kang sinedya rawuh, wus kawengku aneng sira, jagad kabeh jer sira minangka yekti,
weruh ing namane dhewe, hardaning tyas pan wus muluk, tanpa elar anjajah batin, sawengkone jagad raya, angga wus kawengku, mentes sak matining basa, sahinggane sekar maksih kudhup lami, mangke mekar ambabar. 18. Wuwuh lan gandanireki, wus kena kang
ngongkabana kabisan, kawruh nyawa kliru, miwah iku nata nira, busanane kawilet tuliya sari, ya destar nyampingira. 21. Mangka pangemut katon ing
den esthi siyang dalune, pan kathah nggen sun weruh, pratingkahe para maharsi, kang padha kaluputan, hing pangeguhipun, pangucaping kawruh ira, wus abener wekansan mati adadi, kawilet ing trap trapan. 23. Ana ingkang adadi ing peksi, amung mulih pencokan kewala, kayu kang becik warnane, arsa aneng nagasantun, ana tanjung ana waringin, temah ing pinggir pasar, engkuk mangkruk-mangkruk, angungkuli wong sapasar, pindha kamukten sepele kang pinurih, kasasar ambelasar. 24. Ana ingkang anitis paraji, sugih brana miwah sugih garwa, ana kang nitis putrane, putra kang arsa mengku, karesmene wong siji-siji, samiya tuk kaluwihan, ing panitisipun, yen
durung jumeneng jalma utama, ingkang mangkono anggepe, pangrasane anemu, suka sugih lan wruh ing yekti, yen nuli nemu duka, kabanjur kalantur, sak nggone nitis kewala, tanpa wekas kangelan tan nemu kasil, tan bisa babar pisan. 26. Yen luputa anyakra bawani, apa karemane aneng donya, ing pati marang tibane, ing kono
ingkang muksa inggih karsa nira, anjungkung kasutapane, nyana kena den angkuh, tanpa tuduh mung tapa neki, tan mawi puruhita, suwung nguwung-uwung, mung kaciptanira nika, durung antuk wuruk pratikele urip, pangukuh ngaya wara. 29. Tapa nira nganti kuru aking, wus mangkana dennya mrih wekasan, datanpa tutur sirnane, kematengan tapa wus, dene pratikel kang ngaluwih, tapa iku minangka, reragi panemu, ngilmu kang minangka ulam, tapa tanpa ngilmu iya nora dadi, yen ngilmu tanpa tapa. 30. Jeplang-jeplang nora wurung dadi, asli nora wedhar hing trapnya, kacegah agung bejane, yekti ta dhadhanipun, apan
kadi wayang, kiuudang aneng enggone, blincongipun, ngibarate panggungireki, damare ditya wulan, kelir alam suwung, ingkang nengga cipta keboh bumi tetepe adege ringgit, sinangga maring nanggap. 35. Kang ananggap aneng dalem puri, datan den usik olah sakersa, Hyang Premana dhedhalange, wayang pengadekipun, ana ngalor ngidul tuwin, yeku ngulon lan wetan, sliring solahipun, pinolahaken ing dhalang, yen lumaku linakokken kabeh iki, linabehken hing dhalang. 36. Pangucape ngucapaken ugi, yen kumecap ilate, anutur-nuturake, sakarsa karsanipun, kang
ananggap neng jro puri, tanpa werna Hyang Sukma. 37. Hyang premana denira angringgit, ngucapaken
geni munggeng kayu, anderpi tan katedah, angelir pintaka ing kayu panggerit, landhesan sami wreksa. 38.
duk kala, mula-mulanipun, kabeh iki kang gumelar, saking ghoib manungsa tinitah luwih apan ingaken rahsa. 39. Mulya dhewe saking kang dumadi, aja mengeng ciptanira tunggal, Tunggal sapari bawane, isine buwaneku, nganggep siji manungsa jati, mengku sagung kahanan, hing manungsa iku, kawisesane satunggal, panukmane salire jagad dumadi, tekad kang wus sampurna. 40. Lahya uwis Syeh Melaya aglis, baliya marang Pulo Jawa, pan sira uga jatine, Syeh
jeladri, datan nrasa neng toya. 41. Syeh Melaya sanget pangasweki, ing pengete guru kang sampurna, pan sanget eling elinge, hardaning tyas
pamurwane jagad raya, pan wus ngagem batine nora anilih, lir sato lan rimbagan. 43. Wus tanana ngahurip, dennya
kang sinelir maring Hyang Widi, tanana rasa rumangsa, rahsa kadi iku, sirnane tinggal punika, pan wus sirna alanggeng sukci mulyadi, mulya kadi duk kuna. 46. Nora samar sejatine pati, kang rumekseng pejah ing sekala, tan rumangsa hing pejahe, ingkang rusak ing nepsu, raga sukma kerta negari, suka mulya merdika, wus tumraping kayun, jumeneng ing purba nira, padha bersih langgeng suci
panasaran, dene iku anyar kabeh, pan sami qodimipun, Syeh Melaya pan nora pangling, yen iku penasaran, kang jati pang sampun, ratuning alam
Ngiring ngelungsur ajengan Pradnyan lan Duegan, dumogi ngamolihang kawikanan lan wicaksana
Kalisz Pomorski (Jerman Kallies) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
smjerdipl.ing.agronomijedipl.ing.šum.dipl ing agronomijeDipl.ing.strojarstvadipl.ing.agronomijeMa dipl.ing cestovnog prometadipl.ing.građ.dipl.ing.medicinske radiologijedipl.ing.sig. , ing.el.
Ing ngisor iki salinan bukti korespondensi lan idin panggunaan material saka pihak liya sing diwènèhaké marang Wikipedia Indonésia. Sarat lan panyuwunan saka pihak sing ngidiaké (kayadéné nyantumaké sumber) kudu dikebaki nalika ngisi formulir pangunggahan gambar. Panjenengan uga bisa nyonto wangun korèspondensiné. Yèn panjenengan wis antuk idin sarupa, aja
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wikipedia:Kawicaksanan_panggunaan_gambar&oldid=1108722"	Kategori: Kawicaksanan WikipediaHak cipta WikipediaPitulung gambar Wikipedia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.24, 5 Dhésèmber 2016.
wonten kula Ki, nembe negga mendung supados jagad dados peteng, supados Ki Senopati gragapan pun wastani dinten sampun dalu terus panjenenganipun ngwedhar rontal 23.
Balas	On 25 Desember 2009 at 15:22 kartojudo said: Sugeng sonten….mboten tindhakan Ki….libur panjang ?
Balas	On 25 Desember 2009 at 15:36 gembleh said: pangestunipun mBoten libur Ki,
wonten sabin nembe wayahipun panen dados kedah dipun tenggo supados pantunipun mboten
sampun kawula unduh, mboten sah nenggqa lingsir dalu. nuwun.
Balas	On 25 Desember 2009 at 16:07 hartono said: matur nuwun, kali ini saya undhuh langsung
said: Matur nuwun Ki,..diundhuh kitabipun
Balas	On 11 Juni 2010 at 21:25 Truno Podang said: Wah angger poro pejabat teras wis podo ngumpulllll, …….. poro cantrik uga pada sumringah.
Nderek sowan Ki Arema, Ki Ismoyo, mugio karahayon ingkang
Dongèng sakdéréngipun, dongèng kaping-25; kapacak ing Rontal SUNdSS 29. Dongèng ing samangké kasêrat ing dintên Sukrå Kliwon, malem Saniscårå Umanis Wuku Pujut – 1932Ç; 12 Juni 2010M; 29 Jumadil Akhir 1943 – Dal; 29 Jumadil Tsani 1431H “BHATARA WISNU
wonten engkang pirso, siaran RCTI mawi receiver digital engkang mboten diacak..
*(maklum tengah alas, kudu nggawe wajan gedhe)
Balas	On 12 Juni 2010 at 06:35 honggopati said: Sugeng tindak Ki Arema.
honggopati said: Sugeng enjang poro kadang PDLS.
Monggo sami tebakan sinten ingkang dados juara dunia sepak bola (world cup 2010).
Balas	On 12 Juni 2010 at 07:48 samy said: Indonesia dong….
menawi sanès tumapèl nggih singosari ki.
Balas	On 12 Juni 2010 at 21:01 Truno Podang said: Bledhekan kulo kok Dedy Codbuser juaranipun.
Balas	On 12 Juni 2010 at 09:41 pandanalas said: Anggere direncangi mi55 Ambon, mesthi betah ber-cengkerama neng kene
Balas	On 12 Juni 2010 at 10:17 yudha pramana said: Anggere direncangi mi55 Ambon, mesthi betah
On 12 Juni 2010 at 12:15 wie said: ndhelik.. soale wedi nek
Balas	On 12 Juni 2010 at 21:13 honggopati said: Sugeng dalu Ki Bejo,
lha kadose kitab taksih wonten bangsal Ki dereng diwedar.
sèket loro, nunggu wedharan sambi nonton balapan montor nèng global tv.
On 14 Juni 2010 at 00:31 lodra said: slamat pagi smuanya…….
Balas	On 14 Juni 2010 at 01:33 glagah_merah said: slamat pagi, gandok 32 sampun bikak lho
Nuwun sewu nembe sowan sasampunipun sawetawis wekdal absen. Ngaturaken agunging panuwun kagem Ki Arema lan Ki Jogo.
Balas	On 14 Juni 2010 at 22:24 sukasrana said: rontal-31 sampun katampi.
dereng saged nata rontal-rontal Ki Bayu dumateng gandokipun
hadu…, kathah PR akhir semester ingkang kedah dipun ayahi lan persiapan UAS.
mbokmenawi sampun sela, mangke dalem tata wanten gandokipun, supados saged dipun waos sanak kadeng lintunipun.
Balas	On 13 Juni 2011 at 21:57 cantrik bayuaji said: Nuwun
sih katrêsnaning Gusti Ingkang Måhå Wicaksånå. Aamin
Balas	On 13 Juni 2011 at 23:25 arga said: Sugeng pepanggihan ugi Ki Bayu. Kasinggihan Ki, radi dangu mboten saged sowan amargi nembe ngayahi tugas wonten papan sanes. Wingi sonten nembe dateng, minggu ngajeng bidhal malih. Lha menawi internetan mawi Sp**** dados mboten saged dipun beto-beto. Maos dongengipun Ki Bayu ing nginggil, capet-capet kulo kemutan kala taksih alit nate ningali sendratari utawi kethoprak ingkang nyariyosaken Prabu Suwelacala tuwin Sri Mahapunggung saking negari Purwacarita, ugi nyebat-nyebat Prabu Anglingdriyo tuwin Raden Damarmoyo. Sejatosipun cariyos meniko namung legenda menopo kaserat ing Babad njih Ki Bayu, menawi namung legenda kok cariyosipun panjang. Menawi Ki Bayu pirso ugi dhangan ing penggalih tuwin kagungan wekdal ingkang mirunggan, kulo nyuwun dipun dongengaken wonten mriki. Matur nuwun sakderengipun, sugeng dalu.
Balas	On 13 Juni 2011 at 22:10 cantrik bayuaji said:
Balas	On 13 Juni 2011 at 17:18 yudha pramana said: ancen wis wayah-e pak MODIN sambang mrene,
Balas	On 13 Juni 2011 at 20:32 gembleh said: ancen wis wayahe ki MENGGUNG methuk sindene.
Balas	On 13 Juni 2011 at 21:02 bancak said: nggih ki, ngapunten sawek saget sowan
Balas	On 13 Juni 2011 at 20:55 Honggopati said: SUGENG DALU.
Balas	On 14 Juni 2011 at 07:22 yudha pramana said: SUGENG ENJANG
Balas	On 14 Juni 2011 at 08:41 mita said: sing leres sugeng enjang napa sugeng enjing ta? ….. menawi sugeng enjang wonten terusane njih …. enjang widuri sing nganyelke niku
nuwun Pak Satpam, NSSI DJVU dumugi jilid 20 sampun kulo undhuh sedoyo.
Balas	On 15 Juni 2011 at 05:41 Honggopati said: SUGENG ENJANG.
sampeyan saiki ndik Taiwan..awak dewe iki tonggoan..hehhehe..
November 27, 2007 | Balas	kul ndek its cuk yo, cak?
pangruwat barang sakalir, kapungkur sagung rarasan, ing kawruh tan wonten malih, wus kawengku sastradi, pungkas-pungkasaning kawruh, ditya diyu raksasa, myang sato sining wanadri, lamun weruh artine kang sastrarjendra. Rinuwat dening bathara, sampurna patinireki, atmane wor lan manusa, manusa kang wus linuwih, yen manusa udani, wor lan dewa panitipun, jawata kang minulya mangkana prabu Sumali, duk miyarsa tyasira andhandhang
► Buku Amérika Sarékat‎ (suwung)
► Buku musik‎ (1 Kc)
Depan » Nasi » Resep Nasi Uduk Kebon Kacang Betawi
Resep Nasi Uduk Kebon Kacang Betawi bumbu gurih -
sing nduwur lewih gagah koyo ik..ik… ra
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Setskog&oldid=1008803"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
bokmålRomânăSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.41, 5 Maret 2016.
Haryo Mangkubumi said: wah huebaattt lan wasis tenan mas Risang , ngerti yen saiki malem Jum’at mulo gandhok SST_09 wis dibukak biso nggo rewang melekan Matur nuwun mas Risang Ora pareng playon lho mengko ndhak kesandhung Nuwun ..
Balas	On 3 Mei 2012 at 19:53 arga said: Ndherek melekan.
Balas	On 3 Mei 2012 at 20:31 gembleh said: sumangga Ki Arga,
Balas	On 4 Mei 2012 at 00:46 Haryo Mangkubumi said: Sumonggo ki Arga .
Mumpung padhang rembulane lan resik langite , mugi antuk berkahing Gusti
Eh kleru dhing ……….. melewati Menopo leres ki Gembleh ???????
On 4 Mei 2012 at 02:12 Haryo Mangkubumi said: Wanci ratri …
Balas	On 4 Mei 2012 at 08:28 Punakawan said: Nuwun
Balas	On 4 Mei 2012 at 12:52 Haryo Mangkubumi said: Matur nuwun ki Punakawan II ( manut anggitane ki Gembleh ) , dongeng candhakipun kulo tansah neggo .
Balas	On 4 Mei 2012 at 12:54 Haryo Mangkubumi said: Kleru dhing ( tansah kulo tenggo )
Balas	On 4 Mei 2012 at 22:10 gembleh said: Matur nuwun Ki Puna II,
2.	Gusti Ora Sare (Pengantar)
padha manembah marang kang dudu mesthine sinembah, aja padha mangeran marang kang dudu mesthine pinangeran. Sing sapa manembah marang kang dudu mesthine sinembah, iku kleru, jalaran kang sinembah iku uga titah kaya manungsa, kang ora keduga paweh kanugrahan lan paukuman. kaya dene
Gusti Ora Sare, Gusti tansah midangetake panjelihe para kawula kang nandhang papa cintraka.
Panjenengan Piyambak Kang Sugeng sarta Jumeneng Pribadi. Pajenengan Gusti ora nate ngantuk, lan Pajenengan Gusti Ora
Lunyu-lunyu yo peneken kanggo mbasuh dodot iro
Dodot iro dodot iro kumitir bedhah ing pinggir ,
On 7 Mei 2012 at 08:27 Punakawan said: Nuwun,
Haryo Mangkubumi said: Sugeng dalu ki Puna II lan poro kadang padepokan sedoyo .
Sugeng tetepangan ki Puna II , lan matur nembah nuwun sanget dumateng ki Puna II ingkang kerso anjlentrehaken isi soho artosipun tembang ilir-ilir puniko saenggo saged kangge pitedah kito sedoyo , salebeting gesang meniko amung mampir ngombe .
Balas	On 7 Mei 2012 at 21:31 kigundul said: dherek NUWUN,
tak sengaja cantrik pasang bledehan diganDOK sebelah,
piyantun ( kera Ngalam ) he..he…he… Ngalam ipun pundi Mas Risang ????
Sugeng siang ki Gundul , Mas Risang , ki Puna II lan kadang padhepokan sedoyo .
Sugeng dalu ki Gembleh , ki Gundul ki Puna II , Mas Risang neng Malang melintang cedhak karo Malang-malang
Satpam said: injih…, monggo…
On 9 Mei 2012 at 21:41 Haryo Mangkubumi said: Oye , mengko bengi tak nginjen
single. Lirik Lagu Sayang sayang opo kowe krungu jerite atiku mengharap engkau kembali sayang nganti memutih rambutku ra bakal luntur tresnaku wis tak coba ngelaleke jenengmu soko atiku sak tenane ra ngapusi isih tresno sliramu do pepuja neng ati
iso lilo meh sambat kalih sinten yen sampun mekaten, merana uripku aku welasno ningmas, aku mesakno aku aku nangis nganti metu eluh getih putih sayang opo kowe krungu jerite atiku mengharap engkau kembali sayang nganti memutih rambutku ra bakal luntur tresnaku hari demi hari uwis tak lewati yen pancen dalane kudu kuat ati ibaratke sego uwis dadi bubur nanging tresno iki ora bakal luntur sak tenane aku iki pancen tresno awakmu ora ono liane sing iso dadi penggantimu wis tanggung awakmu
Alhamdulillah kulo saged ningali website meniko, menawi saged pak sumartono upload lagulagu bimbo, kulo wastani namung wonten setunggal mawon, matur nuwun nggih Wass. wr. wb
Sebuah upaya yang patut diacungi jempol pak Sumartono, pak Sudaryono. Terima kasih
Jawi, Purbacaraka, 1954, #172. Bahasa dan Budaya | Pengetahuan Bahasa #1633.2.Kapustakan Jawi, Purbacaraka, 1954, #172: 1. Sêrat-sêrat Jawi kina ingkang
Sang Bima mangkat dhatêng sagantên; rêrêngganing samudra (
dumugi ing ngriku pinanggih Sang Dewaruci; bantah sawatawis, Radèn Wrêkudara lajêng kadhawuhan lumêbêt ing guwa-garbanipun Sang Dewaruci, uninga warni-warni lajêng dipun wêjang. Dumugi samantên sêratipun pogog.
Ing nginggil sampun kaaturakên; sanadyan sêrat Dewaruci punika ngangge basa Jawi têngahan, nanging dhapukanipun taksih nglêstantunakên cara kina, ngangge sêkar agêng ingkang sampun nilar guru lagu. Kados ta pupuh ingkang wiwitan punika sêkaripun çloka tanpa guru lagu, lampahipun wolu-wolu kaping sêwakan,sakawan kados ing ngandhap punika:
Wanci sore surup surya, tindake saka nagara / manuk bêluk karo darès, nyambêr kaya anyandhêti / sidhêm sêpi têngah wêngi, rijal§ Musthika ing ngriki kajêngipun sawêr agêng ingkang sampun ngangge musthika ing sirahipun = naga = naga taun. Sêrat Dewaruci punika ing samangke sampun kacithak ing DJAWA, taun 1940, mawi pêrtalan ing basa Walandi sarta pangrêmbag sawatawis. muni kidul kulon / pakewuhing marga
Sang Hyang Tunggal kaliyan Sang Hyang Wisesa adul-adul dhatêng Bathara Guru, bilih Dèwi Uma cidra ing laki. Bathara Guru duka, Dèwi Uma, ingkang warninipun ayu sangêt, dipun sotakên dados Bathari Durga, awarni danawa èstri; mawi dipun dhawuhi bilih ingkang badhe ngruwat, wuragiling Pandhawa nama Sang Sadewa.
sami kalêpatan anggènipun sêmbrana nalika Bathara Guru sawêg siram kaliyan garwa, wontên ing sêndhang. Widadara kalih dipun sotakên dados danawa, nama Kalantaka lan Kalanjaya, lajêng suwita dhatêng Prabu Duryodana.
Para putra sami mapagakên, mêntas bingung sabab ingkang ibu botên kantênan purugipun; samangke sampun sami suka. Sang Kunthi tanpa antan-antan mundhut Sang Sadewa badhe kaaturakên Bathari Durga. Yèn para Pandhawa botên ngaturakên, badhe dipun sapatani. Sang Sadewa lajêng dipun larak dening Dèwi Kunthi kabêkta dhatêng Setra Gandamayu. Sasampunipun ngaturakên Sang
Radèn Sadewa dipun rut kaliyan wit randhu alas. Kalika dhatêng, sagah nguculi tangsul, yèn Sang Sadewa karsa dhatêng pun Kalika. Tangsul saèstu dipun uculi, nanging Sang Sadewa puguh botên karsa mituruti kajêngipun pun Kalika. Kalika lajêng nêsu, nabuh têngara; sawarninipun ingkang anggêgilani mêdal sadaya, klabang, kalajêngking saha sawarnining mêmêdi, anggodha Radèn Sadewa. Sang radèn ayêm kemawon.
Bagawan Narada nganglang, uninga yèn Sang Sadewa badhe dipun pêjahi dèrèng mangsanipun, lajêng cêngkelak, wangsul dhatêng swarga pratela dhatêng Sang Hyang Madewa, ing kawontênanipun Sang Sadewa; Sang Hyang Madewa botên purun (wani) ngrêbat Sang Sadewa, lajêng sowan kaliyan Sang Narada dhatêng ngarsanipun Bathara Guru. Bathara Guru sagah ngrêbat; tumêdhak dhatêng Setra Gandamayu, lajêng dhawuh dhatêng Sang Sadewa: "Ruwatên, Sadewa, Bathari Durga, aku tak sumurup marang kowe". Sarêng Bathara Guru sampun sumurup dhatêng Sang Sadewa, Sang Sadewa lajêng wicantên dhatêng Bathari Durga: "Bathari, paduka kula aturi jumênêng ingkang jêjêg". Sang bathari miturut, wasana sanalika ngriku warninipun santun ayu malih.
dhatêng Sang Sadewa, lajêng kaparingan nama Sang Sudamala, (têgêsipun angrêsikakên rêrêgêd), saha kadhawuhan krama angsal putranipun Bagawan Tambrapetra ing patapan Prangalas, nama Dèwi Padapa. Bathari Uma kondur dhatêng swarga.
mangko / Hyang Tunggal polahira sira / Sri Uma clor ing lakine. //o//
Pêthikan ing ngandhap punika sajak isi titimasa taun pandamêling sêrat.
Puhara trêsna'wor lulut, / Ki Subrata'nom kumawi, / tiga rasa kamulane, / dadi
wantune anêmu rasa lêwih, / ujar tanpa gawe, / ana paran tan maka parane, / para iku kang ana
mewuh tan kapanggih, / paraning wong mati, / sapa sira kang wruh. //
Ingkang bageyan angka tiga nyariyosakên satunggaling pandhita ing Atasangin tapa wontên ing arga Jambangan. Gadhah anak èstri nama Bikang Murdeya, saha anak jalêr 13, ingkang pambajêng nama Bambang Swatama. Bambang Swatama kêpengin rabi angsal Dèwi Candrakirana. Sasadhèrèkipun malih dados
Candrakirana. Prang kêmbar-kêmbaran. Ingkang mindha-mindha sami badhar saha pêjah ing paprangan. Bikang Murdeya ugi badhar, lajêng kapundhut sêlir Radèn Panji.
Sêrat Panji Palembang ingkang bageyan satunggal, punika basanipun taksih basa Jawi têngahan sawatawis nèm, kathah cengkokipun basa ing
saenipun, sanalika mêdal, sampun misuwur sangêt. Lajêng katurun kaping-kaping. Malah lajêng andayani dumadosipun sêrat Panji sanès-sanèsipun. Utawi, saking [sa...]
Cariyosipun Panji ingkang dumados kala jaman Majapait têngahan, punika saking saenipun ngantos sagêd anjalari wontênipun dongèng, sawarnining dongèng Radèn Putra ing Jênggala; anjalari wontênipun ringgit gêdhog; dipun angge lampahan topèng, sanadyan wontênipun topèng punika mêsthi langkung sêpuh katimbang sêrat Panji; anjalari kathahipun sêrat Panji ing tanah Bali, Mêlayu, ngantos dumugi Siyêm saha Kamboja.§ Cariyos Panji ingkang mêdal dhatêng Bali, Mêlayu saha sanès-sanèsipun, bilih sagêd dumugi, badhe kapratelakakên ing wingking. Ing samangke ingkang wontên sawêg ingkang
Prabu Sulakrama, ratu ing Sindurêja, mirêng bilih Sang Sidapaksa angsal garwa ayu sangêt, Sang
Indra kala rumiyin utang barang wau dhatêng sang prabu. Nanging ing sajatosipun, karsanipun sang prabu, supados Sang Sidapaksa dipun pêjahana dening para dewa.
badhe ngrisak swarga. Para dewa duka, Sang Sidapaksa dipun tandangi ing para dewa, sami kawon sadaya. Namung Bathara Indra ingkang sagêd nyêpêng Sang Sidapaksa. Sarêng badhe dipun kêthok jangganipun, Sang Sidapaksa sambat-sambat ngucapakên namanipun ingkang rama, Sang Sakula saha para Pandhawa sanèsipun. Bathara Indra lajêng uninga bilih Sang Sidapaksa punika wayahipun piyambak, amila botên saèstu dipun pêjahi, malah kasungga-sungga wontên ing swarga ngantos pitung dintên.
Sasampunipun makatên Sang Sidapaksa wangsul dhatêng marcapada, anjujug ing nagari Sindurêja, sarta ngaturakên mas tigang kêthok saha bênang tigang gulung dhatêng prabu Sulakrama. Sang prabu ngandika dora dhatêng Sang Sidapaksa bilih Sang Sri Tanjung alampah sèdhèng. Radèn Sidapaksa mirêng makatên wau kagèt saha nêsu sangêt; sarêng dumugi ing ngriya,griya garwanipun dipun larak mêdal kabêkta dhatêng pasetran Gondamayu, lajêng dipun suduk. Salêbêtipun sêkarat Dèwi Sri Tanjung wicantên bilih gêtihipun mambêt wangi, inggih tandha bilih sang dèwi botên anglampahi awon. Sayêktos gêtihipun sang dèwi mambêt wangi, Sang Sidapaksa lajêng sakit ewah saking susahing manah.
[...mugi] kontêning swarga Sang Sri Tanjung kêpanggih dewa ingkang anjagi pintu. Dewa jagi pintu dipun
Kanthi andhap asoring manah , keparengo kawulo nyuwun lumunturing sih samodra pangaksi awit sampun kumawanton ngundhuh koleksi jengandiko. Namung raos pamatur nuwun ingkang tanpo pepindhan ingkang saget kawulo aturaken. Nuwun.
Sugeng siang pak Martono. Keparenga kula ngundhuh Album Bimbo Antik menika awit sampun dangu anggenipun kula pados lagu original Calon Mertua. Mugi blog ingkang Bapak gulawenthah menika sageda lestantun lan murakabi dhumateng
ing Polen. Kutha krajané ya iku Wołomin . Powiat iki papané ana ing propinsi Mazowia lan nduwé padunung 201.222 jiwa.
iku ,wong sing ciut wawasane lan setitik ilmune yo kok wani ngarang buku kanggo wong liyo sampeyan ojo sampek koyok ngonoyo dolek wawasan maneh sing
brarti sing pinter kon opo para sahabat….
2. kanjeng Nabi wis ngendiko “KULLU BIDATIN DZOLALATUN” lan gak onok pangendikanipun kanjeng Nabi sing nerangno lek enek bidah hasanah… jadi bidah kui yo sesat (titik) – perlu
June 3, 2010 at 7:01 pm ayoooooo mas sedulur lanang wadon sing
HADIST,,NEK MBOTEN KONGANG MANUT MWON PORO KIAI NU MAWON,INSYAALLOH SLAMET…..NUWUN SEWU NEK WONTEN KATA2 INGKANG NYIINNGGGUNG
pinter ndongen nulis lan moco, tembe mburine bakal sangsoro, tembe mburine bakal sangsoro. Akeh kang apal quran hadist se,
Koncoku kapanane tuku, ndek showroom kethok kinclong, perfect, tekan omah didelok, lha kok bocel kabeh… athik ban’e papat gak podo..
(kalo emang ada…. aku njalku jampi2ne yo…😀 )
Balas	Bonsai Biker berkata:	8 April 2011
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Alstahaug&oldid=872899"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.53, 13 Novèmber 2013.
Reading Naruto chapter 494 | Warung Kopi Omcan
Duk ing nguni caritane; Andelira Sang Prabu; Sasrabahu ing Maespati; Aran patih Suwanda; Lalabuhanipun; Kang ginelung triprakara; Guna kaya purun ingkang den antepi; Nuhoni trah utama
ratunipun; Purune sampun tetela; aprang tanding lan ditya Ngalengka nagri; Suwanda mati ngrana.
Balas	On 9 Agustus 2010 at 09:26 k4ng t0mmy said: Inggih Ki Sukro, maturnuwun link-ipun. Niki taksih usaha nyedot ngantos menggeh-menggeh. Lha wong file-le gedhe
padepokan, sedaya cantrik lan mentrik. Ugi boten
antawisipun inggih ngewrat lagu - lagu wonten ing basa Bali, déné adicara -adicaranipun inggih kanthi napas Hindhu lan upacara- upacara dhaérah sanesipun. Ananging Bali TV inggih ugi nayangaken pawartos ugi mawi basa Indonésia. Déné tuladha program - program tivi ingkang dipunbiwarakaken déning
televisi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.51, 23 Oktober 2016.
Hayden Leslie Panettiere (lahir 21 Agustus 1989) dheweké aktris lan penyanyi saka Amérika Sarékat kang tau menangaké nominasi Grammy Award, dadi kondhang nalika meranaké Claire Bennet ning Seri TV Heroes,
One Life to Live saka taun 1994 nganti taun 1997, lan dadi Lizzie Spaulding ning Guiding Light saka taun 1996 nganti taun 2000.[1] Panettiere bisa anggawé seneng para
School ning New York, ananging sadurungé dheweké tau sinau ning umahé dhéwé saka kelas 9-menengah atas.[1] Amarga
AmérikaPenyanyi Amérika SarékatLair 1989Kategori ndhelik: Artikel mawa hCards	Menu navigasi
ingkang gadhahi asma lair Yang Min Ah inggih punika aktris saking Korea Kidul ingkang sampun main film ing kathah film lan Serial Drama Korea. Salah satunggalipun inggih punika My Girlfriend is a Nine-Tailed Fox ing taun 2010 ingkang dadosaken piyambakipun misuwur, lan gadhahi panghargyan ing SBS Drama Awards (Top Ten Stars Award, Best
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.08, 26 Januari 2016.
Tulung Agung : 99-Perjalanan Dewa Mulya, 100-
Wonosobo : 102-Kawula Warga Naluri (KWN)
Wondene basa Jawi punika kagolong basa Austronesia; inggih punika basa-basa ingkang kangge sawarnining bangsa pribumi ingkang dêdunung ing kapuloan iring kidul-wetaning jagad Azia: watês lèr wiwit pulo Formosa mangidul; watês kilèn wiwit pulo Madagaskar bablas mangetan ngantos dumugi jagad Amerika-kidul iring ingkang kilèn. Sarèhne nama
tugu sela utawi balebekan têmbagi. Wontên ugi ingkang awujud balebekan mas utawi salaka. Mênggah ingkang tumrap sela utawi têmbagi, punika ingkang kathah-kathah ngêmot piyagêm paringipun satunggaling ratu dhatêng sawênèhing dhusun, kaparingan wêwênang ngadêg piyambak, têgêsipun kaparingan autonomie, kados ta wênang botên ambayar pajêg dhatêng nagari; wênang mêndhêt pajêg dhatêng tiyang ingkang dêdunung salêbêting dhusun ngriku saha nêdha beya dhatêng sawarnining pakaryan ing salêbêting wêwêngkonipun, utawi beya lêbêt-wêdaling dêdagangan. Bokmanawi dhusun ingkang makatên punika ing jaman samangke kenging dipun wastani dhusun mardikan.
kangdihin atine nejo ing Allah tho’at
gethukan adus disek yo mbak hahaha…
eh tapi mending sampeyan yo sering melu gethukan..lha aku durung tau melu
Isinipun: Kadhaton ing Maroko - Blilu tau - Bab sêsakit edaning sêgawon - Dhusun ingkang wontên wêwalêripun - Kawontênan ing Sêpanyol - Bab
salah satunggiling Raja Islam ing nagari Maroko, ingkang palênggahanipun kagêlaran babut ingkang sarwa èdi-pèni. [èdi-pèni...]
sèlèh pacul angilangi kancing / awit wêruh ana
lanang / iya iku sing dhèk biyèn dingèngèri / nalika kasangsara //
lan bojomu parane nyang êndi / mara coba critaa sing cêtha / mantune mangsuli sarèh / kula criyos sing urut / ampun dadi kagèting ati / tumuli wiwit crita /
wong ala / nganti mèh ilang nyawane / tujune isih mujur / ditulungi kaki undhagi / cêkake bisa luwar / saka ing pakewuh / Kaki Wana krungu crita / saya manjing bêktine nyang ki undhagi / sing awèh pitulungan //
mang pikir / kula namung sadrêma / dados marginipun / awit sadaya-sadaya / êmpun èntên kwasane sing damêl urip / manusa mung sadrêma //
rêmbugane lagi têkan kuwi / katêlune nuli barêng mênyat / sabab krungu rame-rame / sawise padha mêtu / banjur wêruh sing rame kuwi / uwong sapirang-pirang / lumaku gumrudug / ngiring wong wadon wis tuwa / lan wong lanang panganggone bêcik-bêcik / êmbuh wong
iya iku Nyi Wanajaya sing siji / dene wonge lanang iku / ora liya Wana ênom //
sêsambat ngadhuh-adhuh / ora nyana bakal bisa wêruh / nganti suwe lagi padha bisa lilih / nuli padha tata lungguh / dhayohe ngêpung kumroyok //
kabèh kêpengin krungu / kojahe sing lagi têka iku / katêlune padha crita angêcipris / gênti muni rêbut sêru / suwarane nganti awor //
rahayu / seje dina wong sabrayat gênti tilik / kanggo tôndha sêtya tuhu / têkan ing batin gumolong //
injectie spuit) kalihan jampinipun (serum) lajêng lumêbêt dhatêng kamaripun Joseph...
Enjingipun Tuwan Pasteur wungu kanthi kagèt dening dipun wungu ingkang garwa lumêbêt ing kamar pasareyanipun, undang-undang: Louis, Louis!
Dr. Charbonnet kèndêl anggalih bab punika, wasana lajêng
Cêkakipun, Rara Mlathi lajêng tapa angluwang. Lêt pitung dintên malih, bênang ingkang kangge titikan kawontênanipun Rara Mlathi lajêng kadudut saking jawi, nanging... tanpa wangsulan. Radèn kyai sampun anggraita yèn anakipun nêmahi tiwas, luwang enggal kadhudhuk sarana dipun yêktosakên dening utusan kêkalih. Kados punapa kagètipun radèn kyai dalah utusan kêkalih, winoran
anak ingkang damêl woding manah, sanalika botên sagêd angampêt rudahing tyas, kasêsa angêdalakên ipat-ipat, inggih punika: sadaya priyantun ingkang anglampahakên wajibipun botên kenging dhatêng mriku, manawi botên angsal palilahing piyambakipun utawi turunipun. (Salajêngipun ingkang dados lurah ing Banjarsari sami turunipun Kyai Somawana). Tuwin botên kenging nêmbung nêdha: jambu, lurik lan sawung. (Sagêd ugi utusan kalih wau, rumiyin nêmbung nêdha makatên punika). Dene bilih wontên ingkang mêksa anêrak wêwalêr punika, têmtu amanggih sambekala.
del Escudo. Pangrêbatipun golongan kabangsan dhatêng papan ngriku punika kanthi nêmpuhakên wadya mriyêman tuwin wadya gêgana sarana andhawahi bom anggêgirisi. Sasampunipun kêcêpêng punika, wadya kabangsan rumaos sampun pagêdsagêd. nyingkirakên pakèwêd ingkang ngalang-alangi lampah. Sarèhning golongan kabangsan nama manggih papan langkung mikantuki, lajêng gampil anggènipun ngangsêg dhatêng papan sanès. [sa...]
panjalukku, cêkake: namaku mumbul. Kosokbaline yèn kowe ora miturui karêpku, wah, iya ajêg mung Mas Ngantèn
anggonku olèh ulêman iki, sabênêre [s...]
[...abênêre] mono katarik saka anggonmu dadi pêmimpin kumpulan wanita, jarene ana ing kana papan kanggo pêmimpin-pêmimpin iki wis disêpisalake (dipijèkake), tur ngegla bangêt. Wa - dhuh, nèk garwane aku lênggahe ngegla katon para panggêdhe-panggêdhe, mêsthine padha aruh-aruh: lho, sing brêgas lan kanjat kae rak: Mopro Nala, ta. Mara,
sapi, kathik arêp ditèntunsêtèlêngake, aku arêp ana ing omah bae. Ing batin atiku: ha - ha - hak, hure, nanging raiku tak gawe sajak ngênês bangêt kae, sarta banjur kôndha karo ngrintih mangkene: o, alah, bune, sapisan kiyi ambok turutana, yèn nganti kowe ora
lanang gawene mung arêp gawe isin wong wadon bae, daran-daranana aku sing mênging, aku sing ngèlikake. Ora kêna ora mêsthi mangkat, hur. Hla, kuwi, Truk, karo tak mingsêk-mingsêkake aku banjur muni mangkene: iya karo kowe, ta, bune.
Walandi jèjèripun: Sèh, mênir, itu orang
Garèng : Sapa, Truk, sing kênclung...
Garèng : Nèk milu kliling aku ora mupakat, Truk, kang kapisan, lakuku mêsthine kithal. Sabab liya-liyane anggone padha
nganggo ana candhake. Kajaba saka iku, Truk, kudu mêlas karo sing nyang ngomah, mulane klilinge, liya dina bae karo: mopro-mopro, saiki bêcike padha ngaso dhisik, kana bae lho, Truk, aja kuwatir, mêngko... aku bayarana.
Garèng : Lho, kuwi kang jênêng wong utama, Truk, aja dupèh wêton sakolahan nagara Lônda, utawa anggandhèng Nonah Mari, banjur lali sêga gudhêg.
Warga P.K.N. mudha ing Ngayogya. Dumugi wêkasaning wulan Juli 1936 warga P.K.N. mudha sampun wontên 4091, ingkang 202 èstri. Dumugining wulan Juli 1937 mindhak dados 8702, ingkang 2071 èstri, dados ing dalêm sataun wêwah 4611. Warga samantên wau saking bawah kabupatèn Ngayogyakarta wontên 1929, Bantul 2635, Gunungkidul 1503, Kulonprogo 2132 tuwin ing Adikarta punapadene Pakualaman 503.
Ama keyong ing Bêtawi. Ing bab wontêning ama keyong ing Bêtawi pinanggih mradini ing pundi-pundi. Ing bab punika gemeente ugi ngêmori damêl, asarana rekadaya pados keyong wau, sintên ingkang sagêd ngladosakên keyong, sabên saêblèg lisah pèt dipun sukani arta sabenggol. Dumuginipun sapunika dèrèng manggihakên rekadaya sanèsipun.
paresidhenan Bêsuki, dados wêdana dhistrik ing Timurlaut, kabupatèn Sumênêp, paresidhenan Madura.
dados wêdana dhistrik ing Pêmalang, paresidhenan Pêkalongan. R. Santoso Tjokrosonto, Aib. nindakakên padamêlan mantri pulisi ing Salam,
Veldpolitie ing Pathi, paresidhenan Japara - Rêmbang, dados asistèn wêdana ing paresidhenan Sêmarang.
ing Polên. Ing Polên wontên pogokaning golongan tiyang tani, dangu-dangu lajêng tumular dados umum. Ingkang mogok wau golonganing tani bêrah, lawanan kalihan ingkang suka padamêlan. Pangagêng nagari sampun tumindak ngrukunakên
Dhobrinya lumajêng rêrikatan, nanging sarêng dumugi ing papan ingkang dipun tuju wau, rencangipun jalêr, kapalipun, punapadene panganggenipun prajuritan sampun botên wontên ing ngriku. Dhobrinya abêngok-bêngok nimbali abdinipun, nanging botên pikantuk wangsulan. Jalaran, kala abdi jalêr wau sumêrêp wontên naga kêkitêr ing awang-awang, saking kagètipun, kapal tuwin anggèn-anggèn prajuritan tumuntên enggal-enggal kabêkta lumajêng wangsul dhatêng Kiyèf.
Ing salêbêtipun Dhobrinya anggagas makatên wau, dumadakan sumêrêp barang mancèrèt gumlethak wontên ing siti. Barang wau inggih punika: kudhung ngangrangan waja, ingkang ing sêmu, jalaran saking kasêsanipun abdi anggèning tumuntên lumajêng, barang wau lajêng katilar wontên ing ngriku. Dhobrinya lajêng enggal-enggal mêndhêt kudhung wau saha lajêng kaisenan pasir ingkang wawratipun kirang langkung kawan dasa sanga kilo. Kudhung ngangrangan waja punika wawratipun pancèn inggih sampun anglangkungi, mila sarêng kaisenan pasir samantên punika, tamtunipun inggih saya awrat malih. Tumrapipun Dhobrinya kudhung wau inggih kenging kangge pirantos ananggulangi mêngsahipun. Tanpa taha-taha
pisan sami tugêl dhawah ing siti. Gêbagan ingkang kaping kalih ngengingi gêgêripun, ngantos naga wau dhawah ing siti, prasasat tanpa daya malih. Kanthi trêngginas Dhobrinya nyandhak tênggokipun naga mawi tanganipun kiwa, salajêngipun sarana tanganipun ingkang têngên, êndhasipun naga tiga pisan badhe katigas mawi dêdamêl kudhung ngangrangan waja wau, nanging ing kala punika naga lajêng ngrintih andhêku-dhêku nêdha ngapuntên, sarwi
gawene babarpisan saupama kowe matènana aku, bêcik aku uripana bae, lan sabanjure aku prasêtya nêdya dadi sadulurmu sinarawèdi. Nanging poma panuwunku nyang kowe, aja pisan-pisan kowe têka ing guwa papan padununganaku, lan aku
kang tanpa dosa, sarta anggondoli para satriya marang guwaku. Kajaba iku, sabanjure aja nganti kowe lan aku nganti pasulayan, malah bisaa urip kaya sadulur kang tunggal bapa lan biyung.
Saking kagètipun, para abdi sadaya kadosdene kamitênggêngên, emutipun malih sarêng naga wau sampun têbih sarta botên katingal ing mripat malih. Salajêngipun sadaya para nyai wau lajêng sami awawan tangis angaru-ara tanpa wontên pêdhotipun.
mriku, lan botên watawis dangu malih, ingkang rama sang putri piyambak, kanthi kadhèrèkakên para satriya sawatawis, ingkang ing wêkdal punika dados tamunipun sang pangeran, miyos ing jawi. Sadaya wau sami tumênga ing nginggil, sarta sami nyumêrêpi lampahipun naga ingkang kêthap-kêthap mèh botên katingal, nuju mangilèn. Ing kala punika para nyai-para nyai sagêdipun inggih namung pating brêngok tuwin tangis ngayawara kemawon. Dene para tiyang jalêr ingkang sami wontên ing ngriku, mangrêtos, manawi sami botên sagêd tumandang punapa-punapa, kajawi namung lajêng sami kèndêl andhêkukul kemawon. Dene ingkang rama, sakêdhap-sakêdhap nyandhak pêdhangipun, nêdya kaunus kadosdene badhe anêmpuh mêngsah, samantên mênggah dukanipun. Nanging ing wusana inggih lajêng mupus, awit mangrêtos, yèn mokal saupami sagêda nututi lampahipun naga, sarta sagêdipun mitulungi putranipun ngantos sagêdipun luwar saking panguwasanipun naga. Ing wusana sang pangeran, tanpa ngandika punapa-punapa lajêng lumêbêt ing dalêm, sarta botên miyos-miyos malih, jalaran saking ngraosakên gênging sungkawanipun.
arinira yayi Dèwi Srikandhi lan yayi Arya Drêsthajumêna, iku wus masthi bae dahat dadi sungkawanira lan sungkawaningsun. Ananging prayoga padha pinupus, jêr wus dadi karsaning Bathara. Mungguh bakal patine si para durhaka kang anyidra, Aswatama sasakuthune, iku ing têmbe bakal kalakon dening wayahira, kang saiki lagi ana ing
Lalêr dasanan, atusan, ewon, bayak-bayakan dhatêng anggêbèl, ngrubung têtêdhan, mencok ing piring, mencok ing prabot pawon, angrêgêdi, anyukêri, anjêmbêri samukawis ingkang dipun gêpok utawi dipun senggol, gumrêmêng, gumrênggêng, brêngêngêng, angèbêki talingan. Wah, inggih pancèn ngrisèni
ing bab ama anggung dados bêbaya agêng, bêbaya ingkang rintên saha dalu tansah angancam kasarasan.
Bêbaya ingkang tuwuh saking lalêr botên kênging kasapèlèkakên, inggih punika anggènipun dados sarana
Malah lacutipun badhe ngajari nyambutdamêl sêsadean, botên badhe anjôngka kathah pawitanipun, nanging ingkang dipun pilih supados nyumêrêpi bêbathèn ingkang wujud kalih tiga angsal sabribil, punika manawi sampun sagêd anggatosakên, badhe anindakakên kaborosan, sampun ajrih saking kajêngipun piyambak, jalaran sumêrêp arta sabribil wau, pêndhêtan saking barang kilakan ingkang kathah wujudipun, wêkasan gêsangipun botên kêkirangan têdha, kasêmbuh saya wêwah-wêwah barang darbèkipun, punika manawi sagêd
Mêrtega kaublêk ingkang ngantos pêthak, yèn sampun gêndhis dipun dèkèkakên dipun êwor ingkang wradin, glêpung gandum kaworakên saking sakêwik,sakêdhik. bilih sampun radin kadekekan jêne tigan 40 iji, pandèkèkipun saking satunggal rumiyin kalihan kaublêk alon-alon, pala, cêngkèh, manis jangan kacampurakên, manawi sampun radin lajêng pêthaking tigan kacampurakên ingkang wradin, bilih sampun rampung
pan, latu ngandhap nginggil ingkang sami. Manawi sampun katingal jêne nèm lajêng kawêwahan jaladrèn malih 1 irus agêng, latu ingkang ngandhap dipun pindhahakên, kakantuna ingkang urut pinggir sakêdhik, makatên salajêngipun ngantos têlasing jaladrèn, nanging pambakaripun ingkang ngatos-atos sampun ngantos gosong. Manawi sampun matêng warninipun jêne sêmu abrit (sumringah). Pandhaharipun kagêm ngunjuk wedang.
Manawi sampun, katata ing loyang, loyang dipun usar-usari ing mêrtega rumiyin sakêdhik, lajêng kabakar ing pan ingkang ngantos jêne, yèn sampun matêng asrêp kawadhahan ing lodhong, kagêm ngunjuk wedang.
--- [1105] ---
Ôngka 71, Stu, Pa 28 Jumadilakir Ehe 1868, 4 Sèptèmbêr 1937, Taun XII
Ulam ing Wadhah - Kawontênan ing Tiongkok - Pasareyanipun Ki Agêng Pêtung - Plêsiran wontên ing Pasar Gambir - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Taman bocah.
Gêgambaranipun Radèn Sumantri ingkang samantên wau, tumraping kabatosan, kenging dipun lèrègakên dhatêng adêging bêbudèn sae. Bêbudèn sae makatên kenging dipun wastani sampun kèbêkan kasêktèn. Manawi dèrèng dipun wawas bablasipun, kalangkungan dumugining kasêktèn, pancèn inggih sampun marêmakên, tuwin inggih sampun limrah tiyang kadhawahan wahyuning kasêktèn punika agêng dayanipun, sintêna kemawon badhe takluk, awit dhawahing wahyu kasêktèn, inggih awrat tumbasanipun.
Dêdamêlan wau ingkang kathah sami katumbas dening toko-toko agêng ing
sanèsipun, lan ugi wontên ingkang kasade dhatêng Banjarmasin. Anggènipun wiwit andamêl songsong inggih punika ing wulan Agustus taun 1936. Dêdamêlanipun songsong kalêbêt sae lan kiyat, katôndha saking pêpajênganipun, dene rancangan-rancanganipun C.P.P.K. ingkang badhe dipun adani inggih punika: andamêl griya-griya (huizenbouw) kados ing kitha Surabaya, lan dêdamêlan bangsaning tosan (ijzerbewerking) kados ingkang wontên ing kitha Lumajang. Ing têmbe para tiyang-tiyang ingkang sampun sami sagêd andamêl songsong badhe kapurih andamêl ing griyanipun piyambak-piyambak, supados sagêda dados huisindustrie. Wiwit adêging C.P.P.K. inggih punika ing taun 1932 lan dumuginipun sapriki tansah pikantuk pitulungan saking nagari lan saking Hoofdcomite.
Dene wujuding dolanan wau: cina nambur, golèk jènggèl, golekan kajêng, binetan sapanunggilanipun. Barang-barang dolanan wau kenging dipun wastani ajêg kados makatên, namung pinanggihipun wontên ing padhasaran, lajêng dipun
taun saya katingal indhaking barang-barang dolanan ingkang gagrag enggal, inggih punika ingkang wêdalan saking tanah ngamônca.
Mênggah sababing awis, awit wadhahipun maligi wadhah ulam akaca kandêl wêtahan, rêginipun ngantos dasanan rupiyah. Makatên ugi ulamipun inggih asli saking tanah ngamônca, nanging limrahipun kala samantên namung warni satunggal, dipun wastani wadêrkok, inggih punika bangsaning ulam awak bundêr, sisik jêne, abuntut saha kèpèt panjang, asli saking tanah Jêpan. Dene ingah-ingahan ulam kados makatên punika sampun pinanggih kala sangang dasanan taun kapêngkêr. Salajêngipun botên kocap malih.
Sarêng gangsal tauan sapriki, ngingah ulam cara makatên wau lajêng ambyah dados kasênêngan, mèh sabên tiyang sami gadhah kasênêngan kados makatên, nanging pinanggihipun botên dangu, têtiyang ingkang ngingah sampun sami bosên. Môngka manawi mirid ombyaking ngakathah anggèning sami rêmên wau, ngantos ngeram-eramakên, awit pinanggihipun sagêd adamêl kamajênganing panggaotan, utawi sagêd suka têdha dhatêng tiyang kathah. Mênggah nalar-nalaripun makatên:
Bakunipun tiyang ngingah ulam punika kêdah tlatos tuwin titi, inggih talatos tuwin titinipun wau ingkang lajêng nuwuhakên kawruh jalaran saking nênitèni. Malah wontên sudagar ulam ingkang cariyos: tiyang ngingah ulam punika kathah
tamtu nêlas-nêlasakakên arta, dening ulam ingkang dipun ingah kathah ingkang pêjah. Sagêdipun têntrêm tuwin awèt gêsangipun, pinanggih manawi sampun kulina.
Dumugining wêkasanipun wulan Agustus, paprangan ing Tiongkok pinanggih saya rame, ing têlênging kitha Nanking dipun têmpuh ing wadya gêgana Jêpan, anjalari kathah kêbêsmèn, wontên bom sakawan ingkang anjalari kêbêsmèning los agêng-agêng isi kuli-kuli, wontên kuli kawan dasa anêmahi tiwas. Motor mabur ingkang nêmpuh ing ngriku punika wontên kalih wêlas, andhawahi bom sawidak rambahan. Rahayu dene pangêbomipun wau botên sapintêna anggèning damêl karisakan, saha lajêng tumuntên kenging kasirêp, malah Tiongkok sagêd angsal bela tiyang kalih ingkang andhawahakên bom, tiwas dening motor mabur pambujêng Tiongkok.
Nanging pangintên ingkang kados makatên punika botên nyata kalihan kawontênanipun, awit tumraping wadya Tiongkok tansah langkung prayitnya tuwin langkung mirantos, samôngsa wontên mêngsah nêmpuh sampun sarwa botên nguciwani, malah kalampahan sagêd nanggulangi pangêpanging mêngsah, kawêkasanipun wadya Jêpan kêpêksa mundur, malèsèd botên anocogi tangguh. Wontênipun botên cocog ing tangguh wau, botên sanès jalaran saking anggèning wadya Tiongkok sampun sarwa mirantos, dados atêgês saebah-osikipun Jêpan,sampun dipun rumiyini.
Tumraping wadya Jêpan, ingkang kapetang dados gêgambèning ulah paprangan, ugi botên kêkilapan dhatêng gêlaring mêngsahipun wau. Ing ngajêng sawarnining tindak panêmpuh dipun adani dening wadya gêgana lautan, nanging sarêng sumêrêp
ugi mêksa nama angsal damêl, dening sagêd angregoni dhatêng tindakipun Tiongkok anggènipun badhe nyantosakakên barisan wontên ing ngiku.
Kados sampun pinasthi bilih paprangan punika badhe rame, punika kêtitik sarêng kawontênanipun ing papan paprangan saya ngangsêg, Ruslan kêpêksa cawe-cawe, namung tindakipun dèrèng katingal ngêblak. Miturut wartos, ing sapunika Ruslan badhe kintun motor mabur dalah juru ingkang nglampahakên dhatêng
ingkang sami sinau wontên ing Ruslan. Kajawi punika Ruslan ugi nyagahi badhe kintun bêbantu sanèsipun.
wetanipun kitha Pacitan, kirang langkung saking kitha têbihipun 2 pal, ing ngriku wontên masjidipun padhusunan kawêngku dening kyai bôngsa miridakên ngilmu tarekat, ing sawingkinging masjid wontên pasareyanipun, têtiyang ing Pacitan sami mastani yèn pasareyan wau, pasareyanipun Kyai Agêng Pêtung, nanging manawi kacêlukipun saking môncanagari, ing ngriku punika pasareyanipun Sunan Gêsêng. Pundi ingkang lêrês, kula botên sagêd ngaturi katrangan. Dene ing sapunikanipun pasareyan wau wontên wilalatipun, botên kenging dipun sowani dening para priyantun ingkang taksih ngasta padamêlan, tur ingkang bôngsa abritan. Malah tumrap para priyantun ing Pacitan ingkang asli, sampun malih sowan ing pasareyanipun, kok puruna, ambok malêbêt ing dhusunipun kemawon sampun ajrih. Amargi saugi priyantun malêbêt ing dhusun ngriku, sok kathah sandhunganipun anggèning cêpêng damêl. Sampun dilalah lajêng kathah sawanipun.
Ing satunggiling dintên tabe-tabe Paduka Sunan Kalijaga (Sunan Lèpèn), pinuju tindak sacêlaking griyanipun tiyang wau, sarêng mirêng rêngêng-rêngêng kados makatên wau, lajêng kèndêl ing margi alit, nimbali tiyang ingkang andèrès wau, sasampuning sowan, lajêng dipun dhawuhi makatên: yèn tinimbang kowe rêngêng-rêngêng kaya mêngkono iku, bêcik rêngêng-rêngêng kang migunani, tur luwih kapenak dirungokake, sarta yèn kêbênêran mêngko ênggonmu andèrès harak bisa dêrês,
Sunan Kali, kadhawuhan tansah kangge rêngêng-rêngêng kalihan sambèn andèrès, minôngka gêntosing rêngêng-rêngêngipun piyambak wau. Paman dèrès nyandikani, sarta wiwit ing dintên punika lajêng ngèstokakên dhawuhipun kangjêng sunan, sarta kangjêng sunan têrus anglajêngakên tindakipun.
Kocapa, sarêng ingkang èstri ngêsok lêgèn ingkang saking lakinipun wau, sangêt kagètipun, manahipun tab-taban (andharodhog) jalaran bumbung wau isi jêndhêlan jêne, botên isi lêgèn, sanalika anjêlih nguwuh-uwuh ingkang jalêr. Ingkang jalêr sarêng mirêng panjêlihipun ingkang èstri wau, sangêt kagètipun, lajêng enggal-enggal mandhap saking wit kalapa, têrus mantuk, sarwi pitakèn: Ana apa, ana apa. Ingkang èstri lajêng anêdahakên bilih bumbung sakawan ingkang katampèn wau, botên isi lêgèn, nyatanipun isi jêne jêndhêlan. Ingkang jalêr sarêng nyumêrêpi kawontênan kados makatên wau, sakala lajêng kagugah manahipun, nêdya puruhita dhumatêng kyai ingkang mêjang rêngêng-rêngêng wau. Ucapipun: Wis êmbokne, iki mas paringing Kang Maha Kawasa, minôngka sandhang panganmu lan anak-anakmu. Dene aku lilanana lunga saka
Kangjêng Sunan Kalijaga. Samargi-margi tansah nguwuh-uwuh: Kyai, kula aturi ngêntosi, kula niyat andhèrèk ing sampeyan, kyai.
Sarêng lampahipun dumugi ing samadyaning wana gung, anggèning nututi paman dèrès wau sagêd kacandhak. Paman dèrès lajêng ngaturakên kawontênan sapêngkêripun kyai, sarta ing mangke piyambakipun kaparêng botên kaparênga, badhe andhèrèk puruhita ing panjênênganipun. Kangjêng Sunan Kali lajêng dhawuh: Dina iki anggonmu niyat andhèrèkake salakuku, iya wus ingsun tômpa, nanging samêngko kowe lerena ana kene bae dhisik, aja pisan lunga saka kene nganti sabaliku mrene manèh. Paman dèrès nyandikani, lajêng andhodhok kalihan nancêpakên têkênipun awujud dêling pêtung.
Biyang Nala : Apa, apa, wong lanang ngomong kathik anggêre mêtu bae. Apa iya rabi... tlèdhèk, kathik sêmono butarêpane.
Petruk : Lho, bakyu aja kaliru tômpa. Kang Garèng kôndha kaya mangkono kuwi, ora kok butarêpan mêngkono. Nanging umume wong lanang kuwi sok panglingan, lan sok ora mikiran. Saka anggone ngêmatake le nonton, kadhang-kadhang sok ora wêruh kônca utawa sobat, banjur ora aruh-aruh. Hla, banjur sok diarani: gêdhe mustakane, utawa: anjothak. Seje karo wong wadon, umume sok migatèkake bangêt nyang mitra, mulane lagia repot dikaya ngapa, iya wêruh bae. Kang iku pancèn iya bênêr yèn wong wadon kudu mlaku ana ing ngarêp, wong lanang ana ing buri ngulat-ulati sing wadon bae. Dadi kanggone wong lanang gampang. Ing sarèhne mung ngulat-ulati sing wadon, kèri nurut sing wadon bae, anggêre sing wadon: pringis, sing lanang iya: pêcêngis, ngono bae, sabab kuwi tôndha kêpêthuk mitra.
Garèng : Wah, bênêr bangêt omongmu kuwi, Truk, mula iya nyata, wong wadon kuwi waspada lan dhêmên migatèkake nyang apa-apa, buktine: hla
nganti kêmput. Bêcike luwih dhisik padha lumaku ing bango Economische Zaken. Ing kono padhasarane barang-barang gaweyane wong bumi. Ayo, padha mlêbu.
Mak Kamprèt : Bakyu, bakyu, môngga lho pun priksani mênika. E, dadi wong gawe payung kuwi ngono. Adhuh, adhuh, adhuh, pintêre ora jamak, le anggambari mothane kuwi kathik ora nganggo pola, mung awangan bae.
Minggu, dianggo plêsir-plêsir ana ing kêbonraja ing Bogor.
Garèng : Ora payu-payune, iya mlêbu... kêthoprak.
Petruk : Hara, kok banjur rame mêngkono. Wis ayo saiki padha
Garèng kiyi sajake têka le sênêng. Sêmune ora kêna babarpisan ngrungu gêndhing: Clunthang, Kang Garèng kuwi iya banjur andadak
ora mundhak bagus, ora mundhak luwês. Malah kaya wong edan. Ngrêti - ngrêti - ngrêti.
Garèng : Wèh, nganti lali nyang purwa duksinane, iya ngapuranên bae, bune, wong iki
nèk-nèke. Lagine ana ing ngarêp, aku wêruh pirang-pirang nyonyah-nyonyah Lônda lan nyonyah-nyonyah Jawa padha ngrubung panggonan musik. Barêng musike wiwit diunèkake: thèthèt thiyèt, trètèt, trètèt,
kêthêplêkake, sajak nikmat bangêt kae, lho, kuwi kok iya ora ana sing nyaru. Balik aku, mung lampah sêkar bae, wis ana sing ngrawus.
Petruk : Ha iya seje, ta, Kang Garèng, adat tata carane bae, bangsane dhewe lan bôngsa Walônda rak beda bangêt. Tumrape bôngsa Jawa,
nyonyah Walônda. Nèk andêlêng wujud lan panganggone, kaya-kaya kae nyonyah... prawira wisatha.
Petruk : Wiyah-wiyah aja kêbanjur-banjur mêngkono, ta, Kang Garèng, lho, kae rak jênggêrênge sing bangsane dhewe, nanging atine rak wis satus prêsèn nyonyah,
padha nonton, aku iya wis kêrêp krungu sing diarani legong. Nanging durung tau wêruh dhewe. Mas, mas, mas.
Garèng : Cêkakane, padha totohan bae, sing kalah kudu nraktir ing tongtonan sing arêp dilêboni. Dadi nèk nyata bakyumu ora duwe melik apa-apa, mlêbu ing tongtonan apa-apa, aku sing bayar. Dene nèk kosokbaline, kowe sing
Biyang Nala : Wah, hla kok wis wiwit. Ayo, lênggah-lênggah kene bae. Wadhuh, jogède kathik cikat lan rongèh têmên.
Mak Kamprèt : Mênika, bakyu, pêthaning jogèdipun: Ni Limbur saking Hhaha...
agêng ingkang sampun dipun têtêpakên ing taun 1938. Miturut kêkancingan saking Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana Gupêrnur Jendral No. 40, tanggal 23 Augustus 1937, benjing taun 1938 ngajêng punika, dintên agêng dagang ingkang katêtêpakên miturut bab 171a tuwin 229b ing sêrat anggêr among dagang tumrap tanah ngriki, kajawi dintên Ngahad, katêtêpakên kados ingandhap punika:
Sedanipun Ingkang Wicaksana Kong Hoe Tjoe, Sabtu 19 Maart.
6. Tsing Bing, Salasa 5 April.
7. Goede Vrijdag (Sedanipun Gusti Kangjêng Nabi Ngisa) Jumuah 5
15. Mekratipun Gusti Kangjêng Nabi Muhamad, Kêmis 22 Sèptèmbêr.
Kerstdag kapisan utawi kaping kalih) Ngahad 25 December tuwin 26 December.
Inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi Têngah Mas Soeparman, asistèn wêdana ing Limpung, dhistrik Subah, kabupatèn tuwin paresidhenan Pêkalongan, dados wêdana ing Bêlik, kabupatèn Pêmalang, paresidhenan Pêkalongan. R. Soetarko aib. nindakakên padamêlan mantri pulisi ing Ambarawa, kabupatèn Sêmarang, dados asistèn wêdana paresidhenan Pêkalongan. R. Saparno jurusêrat klas 1 kabupatèn Dêmak, dados mantri pulisi paresidhenan Sêmarang.
Rukun Tani ing bawah Cilacap. Ing bawah ondêr dhistrik Wanarêja, dhistrik Majênang, kabupatèn Cilacap, wontên pakêmpalaning têtiyang dhusun kanamakakên Rukun Tani (Sanès Rukun Tani Parindra). Adêging pakêmpalan wau sampun tigang taun, warganipun wontên 60, warganipun pangrèh 8. Ing
warga kangge wiji. Sasampunipun tumindak tigang taun baboning simpênan wau sampun sami dipun wangsulakên, dados ingkang sumimpên kantun anakanipun kemawon. Dangu-dangu rimatan pantun wau saya kathah, lajêng ngindhaki damêl lumbung. Salajêngipun pakêmpalan wau saya majêng, lajêng badhe ngadani tumbas maesa tuwin tumbas siti ingkang badhe kangge kabêtahaning têtiyang ingriku.
S.C.S. ngindhaki lampahing sêpur. Wontên wartos, wiwit benjing tanggal 16 November ngajêng punika, S.C.S. badhe ngawontênakên ewah-ewahan lampahing sêpur saking Sêmarang dhatêng Cirêbon, lampah punika kagayutakên kalihan ewah-ewahan lampahing S.S. Mênggah tumindakipun badhe wontên sêpur saking Sêmarang dhatêng Cirêbon kawan rambahan, jam 7.50, 9.15, 10.15, tuwin 1.05. Pikantukipun lampah punika badhe langkung enggal dumuginipun ing Bêtawi, tinimbang kala rumiyin. Makatên ugi sêsambêtanipun kalihan Bandung ugi gampil, sagêd sambêt kalihan Vlugge Vier S.S. Ing sapunika lampah dhatêng Bêtawi saking Sêmarang namung sapisan, ing benjing badhe sagêd ngantos kaping kalih, dumuginipun ing Bêtawi jam 1.56 tuwin 4.04.
Mr. ingkang nyambutdamêl wontên Bandhalumaksa. Mr. R. Widodo Sastrodiningrat, katêtêpakên nyambutdamêl wontên ing kantor Bandhalumaksa (Bank Karaton) ing Surakarta. panyambutdamêlipun wontên ingriku dados pangagêng.
Asil pêkên ing tanah karajan Jawi. Miturut Pèngêtan, angsal-angsalaning asil pêkên ing tanah karajan Jawi, wiwit Januari dumugi wêkasaning wulan Mèi tumrap Kasunanan wontên f 81.803.31. Manawi dipun tandhing kalihan angsal-angsal pêpetangan kados makatên ing taun kêpêngkêr, suda f 9.000.-. Tumrap Kasultanan Ngayogya, salêbêtipun gangsal wulan kados inginggil wontên f 65.120.77, taun kêpêngkêr miturut pêpetangan kados punika wontên f 58.978.06. Asil pêkên tumrap Mangkunagaran pêpetangan makatên wontên f 27.266.35. Ing taun kêpêngkêr pêpetangan makatên wontên f 28.251.39. Tumrap Pakualaman taun punika wontên f f 5495.- taun kêpêngkêr wontên f 5197.56.
pêrlu mriksa pandamêling trowongan kangge margi urung-urung toya ombèn, ingkang badhe kabikak. Trowongan wau panjangipun wontên 37 m. pêrlu kangge pambucalan lahar saking rêdi Cirêmai. Wontênipun tindak punika, jalaran ing Cirêbon ing sapunika toyanipun ombèn saking waterleiding botên sae.
Dhobrinya sakalangkung lêga manahipun. Sarêng naga Gurindayêksa sampun kesah saking ngriku, ing batos sangêt bingah, dene sagêd luwar saking bêbaya ingkang sagêd anjalari piyambakipun tiwas cara asor sangêt, inggih punika pinêjahan dening sato kewan ingkang kenging kawastanan rêrêgêding bumi wau. Kajawi punika Dhobrinya rumaos agêng manahipun, awit inggih sawêg sapisan punika, naga Gurindayêksa sagêd dipun kawonakên dening satunggiling manusa. Makatên mênggah gagasanipun Dhobrinya, manawi ing têmbe Sang Prabu Wladhimir ngawontênakên pahargyan malih, ing ngriku Dhobrinya badhe nyariyosakên ing bab mênanging juritipun kalihan naga wau, punapadene ing bab prasêtyaning naga, ingkang sampun kajangjèkakên dhatêng saliranipun. Jalaran wontênipun prasêtya ingkang makatên wau, salajêngipun botên badhe wontên tiyang ingkang nandhang susah jalaran anak utawi sadhèrèkipun kagondhol ing naga wau. Makatên ugi botên badhe wontên tiyang kuwatos, bilih sagêd kalampahan
nyumêrêpi naga wau kêkitêr wontên ing gêgana, salajêngipun nyambêr anakipun saha lajêng kamôngsa wontên ing ngriku. Ing kala punika Dhobrinya anêmtokakên, bilih namanipun botên watawis dangu têmtu badhe kawêntar ing saindênging praja Ruslan, lan salajêngipun kalokaning namanipun têmtu lajêng sagêd sajajar kalihan para misuwur ingkang dumuginipun ing wêkdal punika tansah dados sêkar lathinipun têtiyang sapraja. Dene ing wusana ingkang dados pangajêng-ajêngipun Dhobrinya, tumrap padamêlan-padamêlan ingkang ambêbayani, dening Prabu Wladhimir mugi-mugi sagêda kapasrahakên dhatêng saliranipun sadaya.
Ing kala punika suryanipun taksih inggil, lan langitipun katingal biru padhang. Dumadakan ujug-ujug lajêng pêtêng, kadosdene suryanipun katutupan ing mega, lan punapa ingkang tiningalan dening Dhobrinya, kadosdene wontên ayang-ayang agêng, ingkang adamêl pêtênging jagad. Dhobrinya lajêng ngungak manginggil, kanthi kagèt tuwin gumun, ing ngriku piyambakipun sumêrêp naga mabur wontên ing awang-awang, klayan anggondhol wanita endah ing warni. Sarêng dipun wawas kanthi wigatos, ing ngriku cêtha bilih wanita ingkang dipun gondhol wau botên sanès kajawi nak dhèrèk nata, Dèwi Pujatisna. Sarêng naga Gurindayêksa sumêrêp dhatêng Dhobrinya, lajêng mabur wontên ing nginggilipun lêrês, saha lajêng kêkitêr wontên ing ngriku. Ing kala punika Dhobrinya lajêng
angerang-erang. Saking soraning gumujênging naga wau, ngantos ing kiwa têngênipun ngriku orêg. Rencang jalêr kasêbut nginggil, ing kala punika saking kagètipun dhawah saking kapalipun, dene kapal ingkang dipun tumpaki Dhobrinya lajêng ngadêg, nanging saking sagêdipun Dhobrinya anggèning nyêpêng kêndhali, kapal wau sagêd kaêrèh malih. Ing kala punika pun naga klayan alon-alon sajak anggêgodha, lajêng mabur mangilèn nuju dhatêng pucaking rêdi Sorotya, inggih punika papan guwanipun naga wau. Sampun dados padatan, naga punika manawi angsal mangsan, lajêng
tuwin lingsêm Dhobrinya anglajêngakên lampahipun nuju dhatêng Kiyèf, ing kala punika piyambakipun angrumaosi, bilih gagasanipun ingkang muluk wau, sanalika punika ical tanpa lari. Miturut pamanggihipun piyambak, salajêngipun botên sande têmtu dipun gêgujêng ing tiyang kathah, sabab kêtitik mênggahing bodhonipun. Têka pitados dhatêng ungêl punapadene prasêtyaning naga Gurindayêksa, satunggiling sato kewan ingkang kenging kasêbut rêrêgêding jagad. Samangke kadosdene ing praja Ruslan kadhawahan upataning dewa. Sabên dintên têtiyang saindênging praja tansah kuwatos, bilih enjing utawi sontên sagêd ugi sinambêr ing naga, ingkang lajêng kagondhol dhatêng guwanipun prêlu badhe kangge mangsanipun. Makatên ugi têtiyang èstri ingkang sami gadhah anak, sabên-sabên tansah nguwatosakên, bilih anakipun ngantos kalimpe lajêng kagondhol dening naga wau. Sadaya wau lêpatipun Dhobrinya, awit saupami salêbêtipun pôncakara kalihan naga wau, naga tumuntên lajêng pinêjahan, salajêngipun tamtu botên badhe manggih kawontênan ingkang makatên susahipun wau. Kados punapa susahipun satunggiling biyung ingkang nyumêrêpi anakipun dipun gondhol ing naga, ingkang salajêngipun dipun môngsa wontên ing sanginggiling awang-awang. Awit padatanipun, naga wau manawi anggondhol lare beda kalihan manawi anggondhol tiyang sêpuh. Limrahipun, manawi naga punika anggondhol lare, wontên ing nginggil awang-awang, kanthi sêngaja dipun tingalakên dhatêng tiyang sêpuhipun, lare wau kamôngsa kanthi sasêkecanipun. Panangis tuwin gênging sungkawanipun têtiyang sêpuh jalaran saking kecalan anakipun ingkang kamôngsa ing naga wau, tumraping Dhobrinya, kadosdene têtiyang sêpuh wau sami anglairakên pamaibênipun dhatêng pun Dhobrinya. Jalaran saking gagasan ingkang makatên wau, adamêl nêpsunipun Dhobrinya ingkang tanpa upami. Têlale ingkang kapasang ing lapaking pal,kapal. ing kala punika lajêng kasêbrak purun saha nuntên kabucal têbih.
layang lan pambatangmu "sandi pêpêthan" bênêr kabèh. As, bênêr bu Soewarsi gawe buku olah-olah, saiki lagi diêcap, mêngko sawatara dina manèh ya rampung, yèn kowe arêp njaluk dikirimi nglayangana bae nyang redactie. Slamêt, kanthi sênêng aku nganggêp kêponakan
cangkriman, ora liya bangêt panrimaku. Dadi kowe saiki wis ana ngomah, iya saiki sing mêmpêng anggonmu ngladèni ibumu.
Srin, Kêcubung. Layang pitêpungan sarta karangan wis
Andadèkake bangêt bungahku kowe saiki mlêbu sêkolah Industri. Muga-muga lêstaria anggonmu sinau. Mien, anggonmu ambatang jênênge Bu Mar luput. Barêng iki aku awèh wêruh, yèn Mien Satrijani lagi ribut, durung bisa kirim layang.
Hajoeni Asmara, Ambarawa. Layangmu pitêpungan lan isi karangan wis daktampa kanthi bungah. Bangêt panrimaku kotawani nyang Ambarawa lan arêp
Sidoarjo. Yèn kowe nalika sasi Maart anggonmu ngirimi dhuwit, sajrone sasi Sèptèmbêr iki kudu ngirimi manèh, kasèp-kasèp
bungahku kowe mêrlokake nêpungake nyang Bu Mar. Pangirime karangan nganggo pos blad iya kêna. Yèn kowe wis langganan Kêjawèn, iya ora pêrlu
Hoentari, Palembang. Aku wis tampa layangmu, bangêt panrimaku. Sing mêmpêng anggonmu sinau, supaya besuk
bacutna anggonmu ngimpi, mêngko rak ana kucing têka têrus nubruk tikus mau."
Ana wong bucu liwat sangarêpe wong picak sasisih. Sing picak ngaruh-aruhi: "Têng pundi dhi, esuk-esuk kok nggêgêndhong.''
Anuju sawijining dina ana kodhok mêntas saka kutha pêrlu nonton kumidhi jaran Harmston. Sabubaring kumidhi, kodhok banjur mulih. Lakune sadalan-dalan sajak nglêlêr, kaya ana kang dipikir têmênan, ning pancèn ora luput, si kodhok pancèn lagi
ana salah sawijining kewan sing takgumuni têmênan, ora liya ya mung gajah, dene gêdhene ngudubilah setan.
Kintêl barêng krungu calathune si kodhok mèsêm sajak ngisin-isin, nuli nyêntak: "Hèh! wong kowe, dhok, dhok, lagi wêruh gajah bae kok gumun. Apa kokira umating Gusti kuwe ora ana kang anduwèni kadigdayan? Ayo coba dêlêngên ya, aku tak matak aji.''
Kintêl banjur mêkungkung, wêtêng diplêndhungake karo
yèn omong salawase kodhok dipadhakake cumplung kêpanjingan nyawa. Mula kodhok banjur mangsuli: "Waaaa ya mèh padha.''
Kacarita dhèk jaman kuna ana jaka loro bangsa Sundha, sing siji aran Ki Satu, dene sijine Ki Dua. Wong loro mau dikon dening wong tuwane sinau ngaji mênyang Rum (Konstantinopel) kang dununge adoh saka panggonane. Panggonan
"Saru kowe, lagi anu rak wis dirêmbug, yèn kabèh arêp dibagi rata, dipangan barêng. Aku saiki ngêlih bangêt, bok iya aku kowènèhi apa-apa kanggo mangan.''
Ki Satu mangsuli: "Ah ora pêrduli, wènèhana, amarga aku ngêlih bangêt. Ki Dua nyukil mripate Ki Satu siji, Ki Satu diwènèhi roti sairis, nuli padha mbacutake lakune. Sajrone têlung dina Ki Satu ora mangan manèh, mulane banjur krasa luwe bangêt, nganti ora tahan manèh, banjur njaluk pangan mênyang Ki Dua. Ki Dua ora mungkir, yèn duwe pangan, nanging calathune: "Iya bêcik, yèn mripatmu sing
Saiki Ki Satu wis wuta babarpisan lan mlakune dituntun dening Ki Dua, Ki Satu nyêkilinyêkêli. pucuking kayu, lan Ki Dua nggocèki bongkote. Mêngkono lakune wong
mangsuli: "Aja njaluk ngombe, ing kene rak ora ana banyu ta. Bênêr ana sumur, ananging bangêt jêrone, lan aku
nguculi sabuke nuli diwènèhake mênyang mitrane. Sabuke Ki Satu digandhèng, ditalèni karo sabuke Ki Dua. Sing siji kanggo nalèni wêtênge Ki Satu, sing sijine kanggo ngêdhunake Ki Satu mênyang jêro sumur. Barêng Ki Satu wis têkan ing banyu, banjur diuculake,
gagap-gagap, banjur ndumuk guwa. Dhèwèke mlêbu ing sajroning guwa, nuli lungguh. Lagi sêdhela anggone lungguh, dumadakan krungu swara ing sacêdhake.
Sing lanang mangsuli: "Iku uga gampang bangêt, mbokne. Upama kowe kêpengin rajabrana iku kudu mbêlèh asu irêng. Sawise dibêlèh, kabèh rajabrana sing kasimpên mêsthi banjur ketok kabèh, kaya ta mas, salaka, barliyan lan sawêrnaning prabot omah kaya ta: kursi kaplisir mas, meja salaka, bênèt kacêplok mas lan liya-liyane ug bangsa sutra-sutra ana kabèh.''
Barêng Ki Satu wis krungu iki kabèh, dumadakan ana wong tani têka nimba. Timbane ngênani gêgêre Ki Satu. Enggal-enggal Ki Satu nyandhak timba mau, banjur munggah lungguh ing sandhuwure timba. Wong tani gumun bangêt, têka timbane abot têmên. Dhèwèke anggone narik mêndhuwur rêkasa bangêt. Wêkasane timbane bisa têkan ing dhuwur. Bangêt kagète lan gumune, barêng wêruh, manawa timbane isi uwong, mangka wuta. Wong tani mau banjur pitakon: "Kowe iki manungsa apa jim setan, upama manungsa, kowe iku wong bênêr apa edan?''
Dr. Charbonnett mirêng jêritipun Nyonyah Pasteur enggal
dipun kèndêlakên, kajêngipun sareyan kemawon.
Tumrap ingkang dèrèng mangrêtos, ngingah ulam ing wadhah, punika namung dipun wadhahi sakenging-kengingipun, waton wadhah isi toya. Nanging mênggah nyatanipun, kêdah milih wadhah ingkang
punika kêdah sumêrêp dhatêng bôngsa-bôngsanipun, awit ulam ingkang botên nunggil jinis, punika tataning gêsangipun botên sami. Sawêg miturut katrangan cêkakan punika, cêtha bilih ngingah ulam punika mawi pathokan kawruh.
Ing sapunika nama sampun kêlajêng, pêpêjah tanpa
sami risak dening ngraosakên ura-uru botên wontên sampun-sampunipun. Ingkang makatên wau saya dangu saya adamêl ewah gingsiring antêp, kados ingkang mêntas pinanggih ing Santander, têtiyang ig ngriku sami ambalela dhatêng parentah, malah miturut wartos-wartos wadya parentah cacah 20.000 sami têluk. Mênggah pikantukipun lajêng mêwahi dados kasantosanipun golongan kabangsan, inggih sabab makatên wau ingkang anjalari bêdhahipun Santander. Malah ing salajêngipun golongan kabangsan saya ngangsêg, jajahanipun saya jêmbar.
jambore ing nagari Walandi, para pandhu lajêng sami suka-suka. Tumrap pandhu saking tanah ngriki, sabibaring damêl wau sami sowan dhatêng kadhaton ing Het Loo.
Kawruh kalih warni punika sajatosipun botên kenging katilar salah satunggal, lan
kasukman, ka-Allahan, iku kawruh apa ta, lan apa ta kanggone. Wong iku janji wis nyambut gawe, golèk dhuwit, rak wis cukup ta. Sawênèh ingkang sawêg kèrêm dhatêng kawruh kabatinan, asring ngucap: donya iku sapele. Wong nèng donya bêbasan mung mampir ngombe, ora langgêng, kang langgêng iku urip ing ngakerat. Ucap kalih warni punika mlèsèd saking kanyataan ingkang dipun lampahi. Ingkang asring kalacut ing ginêm, nyapèlèkakên kawruh kabatinan, ing sadintên-dintên raosing manah ugi bêtah dhatêng kamarêman utawi katêntrêman. Ing môngka saugi manah punika tansah kêlèt lèngkèt kalihan kawontênan lair punika, saèstu angèl lan têbih saking raos ingkang têntrêm, amargi kawontênan donya punika mila molak-malik botên ajêg nyênêngakên.
Ingkang sagêd milah-milah wujuding nistha, madya, utama, punika pun ngèlmu utawi kawruh. Sadaya tiyang bodhoa pintêra kêrêp mrangguli têmbung nistha madya utama, ancas ingkang pinilih tamtu ingkang nama utama. Nanging tubrukanipun, utama punika punapa, kadospundi, yêktosipun beda-beda, anut kawruh (pamanggih)ipun
dipun cêpêng ing pulisi, dipun anggêp mbêbayani. Salajêngipun bab punika lajêng dados papriksan, racun ingkang kangge misaya wau racun punapa, amarg kasamarakên manawi ulamipun wau ngêmu racun, punapadene toyanipun ing têlaga ingkang dipun wisaya wau ugi taksih mawa racun.
Pakêmpalaning para Ind. Arts mèngêti sampun 25 taun. Pakêmpalaning para Ind. Arts mêntas ngawontênakên pêpanggihan wontên ing Bêtawi, mèngêti adêging pakêmpalan sampun 25 taun. Para doktêr ing Bêtawi ingkang misuwur sami dhatêng, makatên ugi R.A. Prof. Dr. Hoesein Djajadiningrat ingkang minangka president-curator pamulangan luhur doktêr ugi rawuh anjumênêngi. Kathah ingkang sami mêdharsabda ingkang asuraos mêmuji dhatêng kêmajênganing pakêmpalaning para doktêr.
Gêlut kaliyan sawêr. Ing dhusun Kaligawe, ondêr dhistrik Karangsêmbung, Cirêbon, wontên tiyang nama Sena tuwin Karta rôndha ing wanci dalu. Wontên ing margi tiyang kalih wau sumêrêp wontên
ing pêthit, Sena rêbah. Nalika Karta sumêrêp bilih punika sawêr lajêng nulungi, ugi lajêng dipun sabêt ing pêthit, Karta ugi lajêng ambruk. Tiyang kalih wau lajêng kenging karangkus dados satunggal dening sawêr, nanging Karta taksih sagêd jêrit-jêrit. Wusana wontên têtiyang ingkang sami tandang, sawêr kenging dipun pêjahi, agêngipun sauwit pucang, panjangipun 4 mètêr. Tiyang kalih lajêng kabêkta dhatêng griya sakit.
Prahara agêng (Typhoon) ing Hongkong. Ing Hongkong mêntas wontên prahara agêng adamêl karisakan tuwin pêpêjah. Ing pêkên Taipo wontên mayit 100 sampun sami dipun angkat, tuwin kintên-kintên taksih wontên tiyang 200 langkung ingkang sampun sami pêjah nalika dipun têmpuh ing
Lloyd kala nuju layaran wontên sacêlakipun pulo Minicoy, antawis 600 mil saking Colombo, kêbêsmi. Wontên dynamiet 8 ton sami kacêmplungakên ing sagantên. Kapal panggèrèt gadhahanipun gupêrnur ing Colombo dhatêng têtulung. Têtiyang ingkang numpak
kandhas wontên sacêlaking Greenisland, antawis 3 mil saking Hongkong, jalaran katêmpuh ing prahara agêng, kapal-kapal ingkang badhe dhatêng têtulung sami botên sagêd nyêlak, jalaran saking agênging angin. Ing ngriku kasumêrêpan kathah tiyangipun ingkang ical.
Sadumuginipun ing kadhaton, Dhobrinya nuntun kapalipun anjujug dhatêng gêdhogan ing salêbêting kadhaton ngriku. Ing ngriku sampun kathah titihaning para pangeran, para satriya tuwin para prajurit, ingkang sami dipun cêpêngi ing para gamêl, tuwin sawêg sami dipun têdhani sukêt. Kapalipun Dhobrinya ing kala punika enggal-enggal kacandhak dening salah satunggiling panakawan, saha katuntun dhatêng ing papan ingkang taksih lêga, Dhobrinya sasampunipun masrahakên kapalipun wau, lajêng lumêbêt ing kadhaton, anjujug ing bangsal agêng. Ing ngriku pahargyan sampun kawiwitan, meja pintên-pintên ingkang ajèjèr-jèjèr kêbak
[...njagi] manawi wontên mêngsah nêdya anggêpuk praja paduka. Sarêng lampah kawula wau dumugi
punika pancènipun naga wau sagêd pinêjahan, nanging sarêng pun naga nêdha pangapuntên saha anyagahi salami-laminipun tansah badhe dados sadhèrèkipun sinarawèdi, sakala punika manahipun Dhobrinya lajêng lilih, lan salajêngipun naga nuntên linuwaran. Makatên ingkang kawula sumêrêpi. Jalaran saking punika, mênggahing pamanggih kawula, ingkang sagêd angluwari rayi paduka Dèwi Pujatisna, saking panguwasaning naga Gurindayêksa, botên wontên sanès kajawi pun Dhobrinya. Satriya tuwin prajurit sanèsipun, têmtu botên badhe kuwawa mêngsah kaliyan naga wau, beda kalihan pun Dhobrinya, manawi badhe angluwari rayi paduka wau têmtu kanthi gampil, kantun nêmbung dhatêng sadhèrèkipun sinarawèdi kemawon, sang putri têmtu ing sanalika inggih lajêng dipun luwari kemawon.
Sadaya tamu lajêng sami nyawang dhatêng Alyasa, ing sêmu sadaya sami botên pitados dhatêng
Salajêngipun sang prabu nuntên angandika makatên:
Dhobrinya, tindakira iku mau kaliru bangêt. Ingatase naga gurindayêksa iku salawas-lawase mung gawe
apadene kawulaningsun, têka wis ana ing tanganira, ora sira patèni babarpisan, malah sira luwari. Luwih dosa manèh tumrap sira, dene sira saduluran karo naga mau. Saiki sira sumurup dhewe, walêse naga mau nyang kabêcikanira, yaiku banjur anggondhol sadulur ingsun Dèwi Pujatisna, kang kagawa mênyang guwane. Jalaran saka iku, Dhobrinya, dina iki uga sira mangkata munggah nyang gunung Sorotya, lumêbua ing guwaning naga, lan rêbutên sadulur ingsun wadon Dèwi Pujatisna. Yèn sira bisa bali kanthi anggawa sadulur ingsun wadon, bakal gêdhe ganjaran ingsun, nanging yèn sira nganti bali lêlahanan, sira bakal ingsun kêthok gulunira.
Dhobrinya lajêng mantuk dhatêng ing griyanipun kanthi rêrikatan, saha lajêng anjujug ing kamaripun ingkang ibu. Ingkang ibu sakalangkung ngungun ing galih, dene putranipun enggal-enggal wangsul. Sakala punika ingkang ibu inggih lajêng mangrêtos, bilih wangsulipun ingkang putra enggal-enggal punika, mêsthi wontên sabab ingkang wigatos, punika katitik saking wadananipun ingkang putra ingkang ing sêmu nandhang prihatos agêng, amila ingkang ibu lajêng enggal-enggal andangu dhatêng ingkang putra makatên:
ana ing pahargyan ing kadhaton, kowe pinaringan panggonan kang ora mathuk karo pangkatmu utawa aslimu. Apa anggone nyênyuguh kowe diliwati ing kônca-kancamu. Utawa ana ing kono ana satriya utawa prajurit kang ngina utawa ngrèmèhake nyang awakku.
Dhuh, ibu, dhawuh pangandikanipun ibu wau sadaya lêpat, wontên ing kadhaton kula pinaringan papan ingkang sampun pantês sangêt mênggahing kula, panyêgahipun anggur utawi dhêdhaharan sanèsipun, kula ugi botên dipun langkungi, makatên ugi botên wontên satriya utawi prajurit ingkang kumapurun ngina punapadene ngrèmèkakên dhatêng kula. Botên punika ingkang adamêl gênging prihatos kula. Nanging ing kala wau nata sêsêmbahan kula, Prabu Wladhimir, katingal sangêt gêla panggalihipun ing bab kalintuning tindak kula. Mênggah sabab-
luwari, sabab piyambakipun angarih-arih kanthi tawan tangis supados kagêsangana. Ing kala punika naga wau aprasêtya dhatêng kula, salami-laminipun badhe dados sadhèrèk kula sinarawèdi, botên badhe anggondhol tiyang malih, lan botên badhe
prasêtyanipun naga wau. Saha piyambakipun lajêng kula luwari. Nanging malêsipun naga dhatêng kasaenan kula wau, têka lajêng anggondhol Dèwi Pujatisna ingkang nuntên kabêkta dhatêng ing guwanipun. Ingkang punika sang prabu lajêng ngutus dhatêng kula minggah dhatêng rêdi Sorotya, kadhawuhan lumêbêt ing guwaning naga angrêbat sang putri wau.
Kajawèn, Juru pangripta: Rr. Siti Mariyam. Kawêdalakên sabên Rêbo.
Anyuda kathahing lalêr, sukur sagêd nyirnakakên babarpisan.
Wêwarnèn biru punika ugi dipun sirik ing lalêr, mênggah sababipun kadospundi: punapa wêwarnèn punika nyakiti mripatipun lalêr, punapa kabêkta saking warni biru punika ayurêmakên padhanging cahya, satêmah namung dados rêmêng-rêmêng, dèrèng kasumêrêpan
kenging ngangge nila wêrdi utawi blauwsel).
Pratikêl ing nginggil punika smapun kathah ingkang ngêcakakên, upaminipun ing griya-griya pamragatan, pêkên-pêkên utawi bango-bango panyadean daging, kreta utawi grobag pangusungan daging.
warni punika lajêng kangge angusari tembok (dados caranipun anglabur), miturut wêwarah, campuran punika gadhah daya anggaringakên yiyit, ingkang dumunung ing suku-sukunipun utawi sungut-sungutipun lalêr, ing satêmah botên sagêd mencok ing tembok-tembok ingkang sampun dipun usari campuran ingkang kasêbut ing nginggil wau.
kêrasipun 40% kalih sendhok dhahar kalihan susu watawis satêngah litêr. Campuran punika lajêng kaêsokna ing piring-piring cèpèr. Ing têngahing piring kasukanana roti sairis mawi kawuwuran gêndhis. Ing ngriku lalêr-lalêr têmtu lajêng sami dhatêng ngrubung roti punika, ingkang têmtunipun lajêng nêsêp formalin, ing wasana pun lalêr lajêng pêjah.
C. Anêbihakên lalêr saking badanipun kewan ingah-ingahan: manawi panjênêngan salah satunggal kagungan lêmbu pêrêsan, môngka lêmbu punika tansah dipun rubung ing lalêr, punika sagêd nuwuhakên sabab warni-warni ingkang botên
1. Amêndhêta godhong pohung ingkang nèm 1 tenggok alit, kakumbah rêsik. Maruda klapa 1 ingkang cêkapan,
kirang asin. Lajêng kaulêg lêmbat sarta kaulêt lan kalapa ingkang waradin. Angumbaha gêrèh pêda (tongkol) 5, dipun bucali êndhas lan
Manggar nèm, kagodhog, kakumbah, dipun santêni, kaparingan ulam ayam 1, bumbunipun: tumbar jintên, brambang
1 dumugi 4 kenging karingkês dados saêbab, inggih punika: jodho. Têgêsipun cocog sadayanipun.
Sagantên ing sunglon Lampung ingkang dipun ambah kapal pêrang.
Padatan sabên wontên ajar pêrang-pêrangan ing lautan wau mawi ngulêmi wêwakil pèrês, prêlunipun lajêng sagêd nyêbarakên wartos punapa kawontênanipun. Ing salajêngipun sagêd kasumêrêpan ing umum mênggah kawontênan babagan wadya lautan ingkang rumêksa tanah ngriki samôngsa wontên bêbaya.
Peranganing wadya lautan ingkang kadèkèk wontên ing tanah ngriki punika wontên saèskadêr. Ingkang kalêbêt petangan saèskadêr wau, inggih punika sadhipisi kapal pêrang agêng ingkang nama kruiser.
kapal De Ruyter punika kangge nyulihi kapal Java ingkang sawêg dipun dandosi wontên nagari Walandi. Ingkang kapal torpedho pambujêng, inggih punika Van Gent, Kortenaer, Witte de With, kapal ingkang nomêr sakawan, Van Galen, sapunika nuju nindakakên damêl dhatêng Syanghai, dados botên tumut ajar pêrang-pêrangan punika.
Ingkang kasêbut ing rancangan ing tanggal 1 Sèptèmbêr, èskadêr sadaya wau bidhal saking Tanjung Priuk dhatêng papan ingkang kangge ajar pêrang-pêrangan. Ingkang bidhal rumiyin piyambak kapal silêm, sasampunipun punika kapal torpedho pambujêng. Sarêng pangagênging dhepartêmèn wadya lautan, ingkang dados pangagênging wadya lautan ing tanah ngriki sadaya, Schout bij Nacht Ferwerda sampun minggah ing kapal De
sadaya wau lampahipun ngênêr dhatêng panggenanipun piyambak-piyambak ingkang sampun katamtokakên dening komandhan, èskadêr kaptin tèrse C.E.L. Helfrich, makatên ugi kapal-kapal sanèsipun, kados ta ingkang kangge anggèrèt lesan kangge sinau nglêpasakên mriyêm saking kapal-kapal wau. Malah pangajaran ingkang langkung wigatos tumraping wadya lautan, punika bab anglêpasakên mriyêm.
Lampahipun kapal pêrang Sumatra ngênêr dhatêng
Dalunipun kapal Sumatra badhe nglêpasakên mriyêm kaêlèsakên ing lesan ingkang sampun dipun pasang wontên ing sunglon Lampung ingkang kêdah dipun padosi saha dipun incêng ing wanci dalu.
Ramening paprangan ing Tiongkok saya katingal, tandangipun Jêpan kanthi ngêtog karosan, makatên ugi tumrap Tiongkok, anggènipun nanggulangi inggih botên nguciwani.
Pangangsêgipun Jêpan anggèning pados margi badhe malêbêt dhatêng
wanci dalu. Lampahing baris kados tumêmpuh ing alun agêng minggah ing dharatan, lajêng angêlêbi damêl karisakan. Nanging pangrancangipun Jêpan ingkang lajêng kawujudakên wau malèsèt saking tangguh, panêmpuhipun dipun tanggulangi dening wadya Tiongkok ingkang sakalangkung santosa, sagêd ngundurakên wadya Jêpan cacah 60.000, lajêng sagêd ngêsuk ngantos mundur 24 km. Malah wadya Tiongkok sagêd ngajêngakên baris wontên sacêlaking lèpèn Wangpo malih.
[...n] mirantos ing saênggèn-ênggèn, ugi malês anglêpasakên mriyêm, ngrika-ngriki manggih karisakan. Wadya lautan Jêpan ingkang wontên ing lèpèn Wangpo tansah
dados tandhaning kêbêsmèn, urubing latu ngantos kados sundhul ing langit. Ing ngriku Jêpan lajêng suka pêpèngêt dhatêng Tiongkok, manawi mriyêm-mriyêm Tiongkok tansah dipun lêpasakên dhatêng kapal pêrang Jêpan, wadya lautan Jêpan kêpêksa badhe ngewahi tindakipun, migunakakên mriyêm [mriyê...]
Kados ingkang sampun kacariyosakên ing ngajêng, Ruslan badhe ambiyantu dhatêng Tiongkok. Bab punika, miturut wartos, sampun wontên motor mabur Sopyèt cacah 29 sami dipun lampahakên dening juru anggêgana Sopyèt, sampun mandhap wontên papan paprangan ing Syanghai. Kajawi punika wontên malih motor mabur 250, mriyêm 100 tuwin mriyêm pirantos anglêpasi motor mabur sampun bidhal saking Ruslan dhatêng Tiongkok.
Murih para maos sagêd dhamang sawatawis dhatêng wontêning papan paprangan, mriksanana gambar sasisih punika.
Petruk : Kang Garèng, adatmu kuwi ambok iya kok owahi, ta. Elinga yèn bakyu kuwi bangsane wong pintêr, wong pangajaran, wêton Milo, lho, dadi iya ngrêti bangêt nyang tingkah laku kang bêcik utawa kang ala. Mulane kowe sing dadi rakane, kudu didhobêlake anggone ngati-ati mungguhing tandang-tandukmu, kaya ta tingkahmu nalikane nonton jogèd bali, tumrape wong pangajaran kaya bakyu kuwi, wah, iya: nistha, asor, gawe wirang pyayi putri, lan sapadhane. Rak iya mêngkono, ta, bakyu.
Biyang Nala : Iya, dhi, mula mangkono, jênêngane bae: jogedan, ngêjog-êjog ngajak edan.
Garèng : Wong lanang jogedan, diunèkake: nistha, asor, iya, aku tak narima. Cilakane wong lanang ing jaman saiki sing olèh wong pangajaran, iya dikon narima manèh, jaragan kene ora bisa cara Lônda, dikon anêksèni bojone tabikan dawa karo tilas mitrane sakolah lanang sinambi
pikiranamu kuwi, Kang Garèng, wong panampamu kuwi mung ala thok. Dupèh kawêtu têmbunge: lèkêr, banjur ditômpa sing ora-ora. Ing
iya banjur lêmês sanalika, barêng bakyumu pamitan, wis sumèh bangêt, kathik nganggo nyuwara dicêmêngkling-cêmêngklingake: dhah, dhah, dhah, dho-wah, dho-wah ...
bakyu. Awit, miturut pangandikanipun para sêpuh: butarêpan punika sêkaring trêsna ...
Ora, dhi Petruk, kae tongtonan apa, dêlêngane kok rame.
Garèng : Aku mêsthi bisa lan wani, Truk, apa ngilang-ilangake anggone nayaranaku dadi tukang ... ngrontogi dhukuning tôngga. Ayo, Truk, padha nunggang, aku sing arêp tuku karcis, ngiras-ngirus ngulinakake
mêsthi wis ngrêti. Ayo, wis, saiki padha nunggang.
Garèng : Wèthèh thithèh, wadhuh, le kêpenak, le mathuk panggonane lungguh. Awas, Truk, wis arêp dilakokake. Aja wêdi, lho, ora barang-barang iki,
tolung, tolung, Ndara Kangjêng Gusti Allah, pun paringi pêrlèngêng gêsang, tolung, tolung ...
Biyang Nala : Mara, ta, ibune Kamprèt, apa wong lanang ora mung arêp gawe isin wong wadon bae. Ya kuwi nèk adate kakangmu, ana [a...]
pasar yèn wani, cikbèn ... tumuli dipisah. Hara, apa ora ngisin-isini kuwi. Ayo, bune Kamprèt, padha dhisik bae, mêngko rak iya padha nusul.
Garèng : Wadhuh, Truk, tak arani atiku wis arêp dionslah têmênan, wong sing katon nyang mataku mung ... Kirun wa Nakirun. Nèk ora enggal-enggal kotambani, saiki kiyi aku sida kalakon ambruk ana ing kene têmênan. Ayo, Truk, enggal
kang Garèng rada: kêncot, ayo ta, saiki padha nusul nyonyah-nyonyah, hla, kae apa. Bakyu, bakyu, utawa kowe makne Kamprèt, apadene kang Garèng, ayo padha ngaso-ngaso dhisik ana ing warung kana kae, lim-liman lan mangan ropyan-ropyan sinambi nonton gambar idhup lan wayang thithi. Aku sing traktir, bakyu.
golflengte 190, ing bab Lutung Kêsarung. Ingkang mêdhar sabda Tuwan R. Sacadibrata.
K. 1848 ing Sêmarang. Ngêcapakên buku punika botên sagêd namung sakêdhik, apêsipun satus buku. Prakawis waragad, dèrèng sagêd
punika sampun kêlimrah. Botên kapacak. Nuwun.
radio nomêr 50.000. Tuwan Djapar ing Singosari, kacathêt anggèning lêngganan radio dhawah nomêr 50.000. Kados ingkang sampun kajanjèkakên, tuwan wau tampi ganjaran saking Nirom awarni pirantos radio gagrag ingkang enggal piyambak,
Sampun sawatawis dintên nuju ing wanci enjing, sêpur saking Surakarta dhatêng Ngayogya ambêkta lare-lare sêkolah. Ingriku wontên lare sami sawat-sawatan kulit pisang dipun emutakên dening conducteur. Sadumugining Ngayogya nalika conducteur wau dhatêng wande badhe wedangan, dipun kroyok ing lare-lare sêkolah kathah, conducteur wau ngantos nandhang tatu
Putri, kathah têtiyang ukuman ing Nusakambangan ingkang angsal pangapuntên utawi angsal sudan saking paukumanipun. Tumrap ingkang kaparingan luwar babar pisan wontên tiyang 373, dene ingkang namung angsal sudan wontên tiyang 3636. Têtiyang ingkang kaparingan luwar wau lajêng kaparêngakên mantuk.
Congres Muhammadiyah. Congres Muhammadiyah ing taun punika badhe kawontênakên ing Ngayogya, dhawah tanggal 8 dumugi tanggal 15 October ngajêng punika. Kaji M. Mansoer badhe ngrêmbag ing bab tatanan salakirabi tumrap bangsa
bab tumbas sarana nicil. Wontên wartos, ing wêkdal punika Departement van Justitie sawêg nyinau ing bab Undang-Undang ingkang sampun tumindak ing nagari Walandi ing bab tumbas barang sarana nicil (huurkoop). Cara huurkoop punika pinanggih satunggiling tindak enggal ingkang kala pandamêling Burgerlijk Wetboek dèrèng kadamêl. Ing bab punika tumrap nagari Walandi tuwin tanah ngriki pêrlu manah babagan wau saha wajib nêtêpakên kawrat ing anggêr, amargi babagan punika saya dangu pinanggih saya wigatos, saha saupami tindak huurkoop punika dipun awisi, tamtu damêl ribêding têtiyang mêngku balegriya. Ing sapunika ing bab punika tumrap nagari Walandi sampun wontên anggêripun, salajêngipun tumrap ngriki badhe ngawontênakên tatanan mirib anggêr wau, kanthi ewah-ewahan ingkang cocog kalihan kawontênanipun ing tanah ngriki.
Ingsêr-ingsêran saha inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi-Wetan, R. Djanoe Ismadi, wêdana Mojokasri, kapindhah dados wêdana ing Grêsik, paresidhenan Surabaya. Tuwan Soedirdjo Hardjodiwirjo, wêdana ing Singgahan, Bojonêgoro, kapindhah dados wêdana ing Blitar. R. Hairoedin Tjokronegoro, aib. nindakakên padamêlan mantri
Hadinoto, nalika dados wêdana ing Timurlaut, Sumênêp, sapunika wêdana ing Kalisat, Jêmbêr, sami kêtrimah anggèning ambiyantu ing bab tumindaking damêl babagan pakaryan sarêm.
Koki ingkang sêtya. Ing Surabaya wontên koki nama
sampun 50 taun. Nyarêngi wiyosandalêm Nata, Ginah wau tampi bintang prunggu minangka tandhaning kasêtyan. Ingkang nampèkakên bintang wau pangarsaning pakêmpalan Mr. H. Bekkering, kanthi wêwakilipun ingkang Bupati ing Surabaya tuwin sanès-sanèsipun. Kajawi punika Ginah inggih tampi ganjaran amplop isi arta. Makatên ugi tumrap tiyang ingkang nate dipun ladosi wontên ing griya ngriku ugi wontên ingkang nyukani amplop isi arta. Samantên bêrkahipun tiyang sêtya dhatêng wajib.
Mayit student dipun bêsmi. Ing Sanatorium Batu, Malang, wontên student saking G.H.S. tilar donya jalaran sakit t.b.c. Sarêng mayit wau badhe dipun kubur, pinanggih wontên sêrat tilaranipun mayit, mêling supados mayitipun dipun bêsmi. Wêling ingkang makatên wau inggih katindakakên. Tumindaking pambêsmi kapasrahakên dhatêng panggaotan ngubur mayit bangsa Walandi.
Darma f 15.000.- botên purun dipun sêbut namanipun. Ing Medan wontên satunggiling bangsa Tionghwa darma arta kangge pêrluning Tiongkok kathahipun f 15.000.-, nanging tiyangipun ingkang darma wau botên purun dipun sêbut namanipun.
Manggih barang kina. Satunggiling tiyang dhusun ing dhusun Pada, Kêdhungwuni, Pêkalongan, nalika nuju macul, nanggori barang atos. Sarêng kadhudhuk, barang wau warni rêca sela ingkang agêngipun sami kalihan lare umur 6 taunan. Sasampunipun dipun rêsiki, rêca wau wujud tiyang
ingkang sampun 40 taun. Kala ing taun 1897 wontên bangsa Zweden nama Andree dhatêng Pool Ler, numpak balon, lajêng botên wontên wartosipun malih. Ing sapunika wontên ingkang manggihakên sêrat têtilaranipun tuwan Andree wau dipun wadhahi wontên ing bundêran kuningan. Inggih punika sêrat ingkang wêkasan piyambak damêlanipun tuwan Andree. Barang wau dipun panggih dening kaptin Gudrun wontên pasisiring pulo Bastian, isi sêrat ngêmot ungêl-ungêlan 100 têmbung, mratelakakên panggenan-panggenan ingkang dipun dhatêngi. Sêrat ingkang kados makatên punika agêng sangêt ajinipun.
layaran ngangge bandera Inggris, nanging dipun sewa dening parentah Valencia, kangge kabêtahan Cartagena.
Dumuginipun ing wêkdal punika sang putri tansah ambudidaya, murih sampun ngantos kasumêrêpan ingkang putra mênggah gênging kuwatosipun, nanging sarêng ingkang putra sampun mèh bidhal, sang putri botên tahan ngampêt prihatosipun saha lajêng
kandhaku iki. Yèn kowe wis têkan ing sacêdhake gunung Sorotya, patènana naga cilik-cilik kang nêmpuh ing kowe. Jaranmu bae konên ngidak-idak naga cilik-cilik mau, nanging yèn jaranmu nganti kêcokot ing naga sing cilik-cilik kuwi, kang anjalari jaranmu ora bisa mlumpat-mlumpat manèh, enggal-enggal jaranmu tumuli sabêtên nganggo cêmêthi iki antarane sikil ing buri. Jalaran saka iku, kêkuwatane jaran bakal saya wuwuh, lan mlumpat-mlumpate saya dhuwur, kang anjalari bisa anujahi naga cilik-cilik mau nganti mati kabèh.
Sasampunipun Dhobrinya nampi dhawuhipun ingkang ibu makatên wau, lajêng nyuwun pamit, saha ambandhangakên kapalipun nuju dhatêng
Dèwi Pujatisna, utawi pêjah wontên ing madyaning pêrang.
Sarêng lampahipun Dhobrinya sampun watawis wulan laminipun, lajêng dumugi ing papan ingkang dipun sêdyakakên. Papan ing ngriku punika saklangkung angèl ambah-ambahanipun, jalaran kathah sela karang agêng-agêng ingkang pating slêbar amradini wontên ing papan ngriku, kadosdene kasêbarakên ing rasêksa agêng, ingkang soroh amuk wontên ing ngriku. Ewasamantên Dhobrinya katingalipun botên ajrih lan kuwatos, kapalipun tansah kabandhangakên tanpa wontên kèndêlipun. Sarêng dumugi ing sangajêngipun rêdi Sorotya, katingal wontên sawêr ewon cacahipun, ingkang sarêng sumêrêp wontên manusa dhatêng, enggal-enggal sami lumêbêt wontên ing growonganing sela karang turut margi ingkang kaambah ing Dhobrinya wau. Mênggah sawêr ewon wau, sajatosipun na alit-lit,naga alit-alit. anak putunipun naga Gurindayêksa. Kacariyos, sarêng lampahipun Dhobrinya wau sampun cêlak kalihan garowongan pandhêlikanipun naga alit-alit wau, naga alit-alit enggal-enggal anêmpuh dhatêng Dhobrinya, nanging sami pêjah sadaya dening tracaking kapal tumpakanipun Dhobrinya. Kadosdene botên amanggih rubeda punapa-punapa, palampahinglampahing. kapal têrus bêbandhangan tanpa wontên kèndêlipun. Nanging sanadyan tanpa wicalan cacahing naga alit-alit ingkang sami tiwas jalaran kapidak ing kapal, ewasamantên botên lajêng tumuntên têlas, malah saya kathah cacahing naga alit-alit ingkang sami nêmpuh, lan salajêngipun nuntên wontên naga ingkang sagêd nyokot taracak punapadene sukuning kapal, ingkang anjalari kapal wau lampahipun lajêng pincang, malah botên dangu malih sagêd ugi lajêng dhawah kalêngêr ing siti. Sanalika punika Dhobrinya èngêt dhatêng dhawuhipun ingkang ibu. Cêmêthi pusaka lajêng enggal-enggal kacandhak saha kasabêtakaên ing antawising sukunipun kapal ingkang wingking, sarwi wicantên makatên:
O, jaranku, saiki mêncolota sakuwatmu, kipatna sakèhing ula kang nêdya ala nyang awakmu, lan idêkkênanggoidêkên nganggo. tracakmu sing nganti padha tiwas kabèh.
Jalaran saking dayaning cêmêthi wau, kadosdene kapal wau tikêl sadasa kêkiyatanipun. Salajêngipun kapal wau lajêng mlumpat-mlumpat inggil sangêt, ngantos Dhobrinya rumaos bilih salaminipun dèrèng nate mrangguli kapal ingkang mlumpat-mlumpatantosmlumpat-mlumpat ngantos. samantên inggilipun. Dhawahipun wontên ing siti, sukunipun ngidaki naga pintên-pintên ingkang lajêng sami pêjah sanalika ugi, lan malumpatipun malih anjalari sela pintên-pintên ingkang sami kontal sarta andhawahi naga sanès-sanèsipun malih, ingkang ugi lajêng sami pêjah. Makatên ugi naga alit-alit ingkang sami anggubêt ing suku, jalaran saking inggiling malumpatipun kapal wau, sami dhawah saha katanggor ing sela, ingkang ugi sami tiwas sadaya. Sakêdhap kemawon sampun botên wontên naga alit satunggal-satunggala ingkang taksih gêsang. Sadaya sami angglèsèh pêjah wontên ing ngriku. Ing ngriku Dhobrinya lajêng mêncolot mandhap saking kapalipun, nyawang kathahing sawêr ingkang sami pêjah wau, sarta lajêng ngunandika makatên: kapriye wusanane pêrangku mêngko karo naga Gurindayêksa, ora prêlu tak gagas dawa. Kang gawe lêganing atiku saiki, dene aku bisa ngluwari praja Ruslan saka calon mungsuh kang tanpa wilangan cacahe iki. Sabab naga cilik-cilik iki, yèn pinaringan bisa urip têrus, ing besuk mêsthi luwih ambêbayani katimbang kang uwis-uwis. Dene saupama aku tumêka ing tiwas jalaran mungsuh karo naga Gurindayêksa iki, kaya-kaya ora pati andadèkake sabab, awit mungsuhe praja Ruslan mung kari siji, iya naga Gurindayêksa kuwi bae. Lan samôngsa-môngsa naga mau tumêka ing tiwas, kang sabanjure praja Ruslan bisa luwar saka bêbaya naga mau, dadi patiku iki sathithik-sathithik ana
panjalukmu adrèse Siti Rahajoe prayogane andêloka ing Kêjawèn kang lawas, kang ana adrèse dhèwèke. Kampung lan p/a sapa, dhèk biyèn ora ditulis, nalikane kirim layang nyang bu Mar.
Tisna Moedsoengkawarti, Magêtan. Ya pancèn wis sawatara suwe kowe ora kirim-kirim layang ibumu. Nanging ya ora dadi apa, awit ana jalarane. Sukur ta, yèn kowe saiki wis waras babar pisan. Lêlara influenza kuwi yèn wis ngrawuhi, ya ora banjur enggal-enggal kondur, malah tansah sêmaya. Dhèk rong minggu kang wis kêpungkur, bu Mar ya ginanjar watuk, wong pancèn lagi nangsane.mangsane. Barêng wis rada mari, dumadakan kok banjur badminton karo kangmas lan mbakyu Petruk lan para kêponakan. Sorene jêbul nyêkris manèh, influenza kambuh, nganti sawatara suwe. Mula yèn mangsa kaya ngono kuwi kudu luwih ngati-ati, ora kêna angin-anginan sarta pangane kudu dijaga bangêt. Paringane Allah, ibumu uga wis waras babar pisan, malah wis bola-bali nonton Pasar-Gambir. Ti, kowe dhèk anu kok ora têka ana ing Bêtawi pêrlu nyatakake kaanane ing Pasar-Gambir.
S. Soetopo L.L.O.V.O. Loji kêcil, Ngayogya. Aja dadi atimu, lêluconmu ora bisa kapacak, sabab kurang lucu.
Sena, Klatèn. Layangmu wis kêtampan. Pambatangmu "Sandi Pêpêthan" ya bênêr kabèh.
S. Har, Surakarta. Har, mêsthine bapak ibu wis padha kondur, lah kapriye ngandikane, apa ya apik lan kowe diparingi olèh-olèh apa, Har. Genea kowe kok ora ndhèrèk? Upama kowe ndhèrèk rak bisa nonton barêng-barêng karo bu Mar.
O, iya Har, aja pisan dadi atimu, ya, gambarmu ora bisa kapacak, awit kurang apik, lan corekane uga kurang cêtha, mula ya ora bisa digawe cliche. Har, yèn kowe anggambar manèh, upama nganggo Oost-Indische inkt, rak ya banjur cêtha ta Har. Samono yèn dhangan atimu. Tênan, ya Har, aja nêsu, bu Mar pancène ya kêpengin macak, nanging yèn kangmas Hoofdredacteur ora mrayogakake ya ora bisa kapacak, karo manèh kurang cêtha digawe cliche.
dene wujude gagah prêkosa tur ya kêna diarani ngalahake sakabèhing kewan ing alas kono, mula thukul panêmune sing ora apik, yaiku êmoh ngaku duwe biyung mung kucing tuwa lan kuru. Dhèwèke banjur mikir-mikir: "Ing donya iki apa (sapa) sing mênang dhewe." Wusana nêmu, yaiku angin. Tumuli lunga nggolèki pusêring angin. Barêng wis kêtêmu banjur calathu: "Angin, angin! Aku iki anak kucing. Nanging saiki aku ora sudi ngaku biyung marang dhèwèke. Jalaran kowe rak ya ngêrti lan wêruh ta! Yèn aku iki dadi ratuning kewan ing alas. Hla kok duwe biyung sing kaya ngono dhapure. Dadi saka karêpku nèk dadi lêganing atimu, kowe arêp takaku biyungku. Jalaran kowe iku luwih kuwasa, ora ana sing bisa ngalahake karo kowe. Coba! Panasing srêngenge bae, nèk kabuncang dening angin ya sirna panase. Mêndhung kandêl kae nèk kok glandhang ya njur sirna tanpa dadi aliyas ora bisa dadi udan. Apa manèh liyane bisaa nandhingi kasêktènmu. Mula kanthi bangêt
iki pancèn ya kuwasa têmênan. Nanging ... , aja pisan dadi atimu le! Gus macan! Ing donya iki ana barang sing ora keguh dening bantêring panyautku, yaiku: Gunung. Dadi yèn kowe têmên-têmên arêp golèk wong tuwa sing luwih kuwasa, kuwat, sêntosa, ya ndang têmonana. Aku ora bisa nuruti apa sing dadi panjalukmu."
Si macan banjur lunga saka kono arêp nêmoni gunung. Satêkane kono, calathu: "Gunung sing pinunjul! Têkaku ing kene iki prêlu duwe panjaluk karo kowe. Manawa lêga atimu, kowe bakal tak aku dadia biyungku. Sabab aku iki wujudku mangkene, jêbul mung duwe biyung kucing tuwèk kang ala dhapure mêngkono. Anane mung ngisin-isini. Dene yèn kowe dadi biyungku iku wis mungguh bangêt, sabab mung kowe kang kêna takarani tanpa tandhing kêkuwatanmu."
Gunung mangsuli kambi gêrêng-gêrêng: "Huut, hla dalah, bêcik bangêt, kowe arêp ngaku wong tuwa marang aku. Amarga kowe duwe panêmu nèk aku iki luwih sêntosa tanpa tandhing. Nanging aja dadi atimu ya can! Sanadyan wujudku njênggêrêng mangkene iki, mêksa isih ana sing bisa ngrêrusak awakku. Dêlêngên ta, kae tikus sing mung cilik-cilik kae, olèhe nggrêgêtake ora jamak, dupèh dhèwèke ora krasa bae. Tur ndulu wujude mono rak padha karo dhèwèke. Dadi kowe nèk arêp golèk wong tuwa sing mênang dhewe bêcik si tikus iku bae akunên, wis cukup. Cêkake aku ora bisa nuruti panjalukmu."
[...ning] atiku, jalaran aku
êmbuh jalarane, kok tinitah mung dadi mêmangsane si kucing kaya biyungmu kuwi. Dadi cêkake kowe nèk arêp milih wong tuwa aku, kliru bangêt. Wis ta balia bae nyang wong tuwamu sing lawas. Bisane anamu nganti njênggêrêng mêdèni samono gêdhene iku, ora liya marga ana biyungmu ta! Nèk ora ana biyung ora bakal ana anake. Wis ta ndang balia, biyungmu ngarêp-arêp bangêt, lan aku iya kêsusu arêp golèk mêmangsan.
B : "Iku isih cilik, aku dhewe wêruh ana lalêr sagajah."
C : "Iku durung anggumunake, aku dhewe wêruh kucing kok bisa dhomino."
Sardi : "Oom aku arêp mulih, ning yèn
Sardi : "Mêngko yèn aku mungkur gèk dirasani: Bocah durung disangoni kok mulih."
dowe wêgah (2X) | Aja ngêsah yèn kowe pinuju susah. | La iki wis wayah (2X). | Kowe kabèh kudu gagah.
bodho aja nganti kaya kêbo (2X). | Kêbo iku kewan kang mung longa-longo. | Aja kaya kêbo (2X). | Mundhak kêbanjur 'nggonmu bodho.
Wong tani calathu: "Ach, mêsakake têmên, ayo milua nyang omahku." Ki Satu ora gêlêm milu, kandha manawa isin, mung njaluk tulung diêtêrake nyang ngisor wiwitanwit-witan. kang eyub. Wong tani nuruti apa panjaluke Ki Satu, banjur dijujugake mênyang ngisurngisor. wit ing sacêdhake. Barêng wong tani mau wis lunga, Ki Satu nuli mènèk ing wit-witan kanthi ngati-ati, pamikire mangkene: "Sapa sing wêruh, bokmanawa wit iki wit singawêrêng." Dhèwèke nuli mêthik godhonge salêmbar, kawênyêt alus, banjur diusapake ing mripate.
Enggal-enggal Ki Satu anjupuk godhong singawêrêng saka kanthonganing klambine, kawênyêt lêmbut lan banjur diusapake ing paningale Sang Putri. Sanalika iku uga Sang Putri sagêd priksa.
panjênêngane Sang Ratu banjur dhawuh marang pêpatihe, supaya tata-tata kanggo rame-rame. Sawise banjur andangu marang Ki Satu: "Nanging kowe kuwi sapa ta, sapa jênêngmu, saka êndi aslimu lan pêrlu apa têkamu ing kutha iki?"
Ing salêbêtipun sami prayitna kanthi dhêg-dhêganing manah, ujug-ujug: byar, dilah sèntêr ing kapal kasorotakên manêngên, ing ngriku lesan-lesan ingkang kapasang sami katingal cêtha, dipun sarêngi ungêling mriyêm urut-urutan,
kapal wau pêt pêjah, nanging lajêng byar malih, malah kalih, dipun ênêrakên dhatêng satunggiling panggenan, sadaya ingkang kêsorot katingal cêtha, lesan ingkang kapasang katingal ngegla, lajêng dipun lêpasi mriyêm malih ambal-ambalan, dhawahing mimis ing sacêlakipun lêsan katingal cêtha, dening muncrating toya.
Ing salêbêtipun samênit sagêd anglêpasakên mimis kawan dasa rambahan, dipun tindakakên dening mriyêm pitu, sanèsipun botên kenging katindakakên, amargi ajêngipun dhatêng sanès purug. Tindak anggèning nglêpasakên mriyêm wau katingal cekat-cèkêt asêsambêtan kalihan kawigatosanipun, awit ing ngajêng
ingkang sami tumindak ing damêl sarwa cikat titi botên wontên ingkang malèsèt, ngantos kadosdene tiyang tuwin pirantosipun sampun nunggil dados satunggal. Mriyêm-mriyêm sadaya wau anggèning nglêpasakên mawi daya listrik, kantun mêtêlakên pêntholipun kemawon.
Tuwan Pasteur botên sarônta lajêng wungu badhe tindak nulungi ingkang sakit kalihan andangu Dr. Roux: ana wong pira kang isih urip.
Dr. Roux: sangalas, nanging tanpa damêl dipun jampèni, amargi sampun
panggalihipun dene têtiyang 19 ingkang sakit wau sampun sami sagêd anjênggèlèk, sarêng sumêrêp Tuwan Pasteur rawuh sami ngambung astanipun saha matur nuwun.
anak kula, nanging Gusti Allah ingkang botên samar punika ingkang badhe angganjar panjênêngan. Kula mêmuji mugi-mugi panjênêngan lulusa manggih kasugêngan salajêngipun, kula botên badhe supe dhatêng pitulungan panjênêngan wau. Nyonyah Meister anggènipun matur makatên punika klayan muwun, ngantos Tuwan Dr. Pasteur tingalipun tumut kaca-kaca.
Dr. Charbonnet: Wêkdal punika panjênêngan nuju gêrah, kula ngaturakên sêrat katrangan ingkang panjênêngan tôndha asmani punika, bokmanawi sagêd dados usada ingkang murugakên panjênêngan lajêng enggal dhangan
kalihan matur: sowan kula punika botên sanès kajawi prêlu ngaturakên sêrat wau, ngaturi pirsa kula kataman sêsakit edaning sêgawon, mugi kêparênga nyuwun dipun jampèni dening Pasteur... wusana kêsaru Nyonyah Pasteur matur dhatêng ingkang raka: Dr. Roux pratela, punika wau wontên dhoktêr saking ngamônca mangke jam 4 sontên badhe sêsorah ing Sorbonne, wosipun ingkang badhe dipun sêsorahakên wau, ambantah utawi ambibrah pamanggih panjênêngan bab wontênipun kruma ing pundi-pundi
mangrêtos yèn Tuwan Pasteur badhe rawuh ing Sorbonne, mila kagèt sarêng piyambakipun pinanggih Tuwan Pasteur wontên ing ngriku.
Têtiyang ingkang sami dhatêng mirêngakên sêsorah punika kathah sangêt, sami surak-surak.
Tuwan Pasteur andangu: Sapa kang disuraki kae.
Pinanggihipun Tiongkok sisih kidul, inggih punika ing Hongkong, ugi lajêng nindakakên kasantosan, pacak baris wontên ing pulo Hainan, awit wontên pangintên bilih wadya Jêpan badhe nêmpuh ing ngriku, punika kêtitik saking wawasanipun motor
supitan Hainan. Kawontênan [Kawontêna...]
Prabu Banjaransari kalampahan sagêd dumugi Galuh, prajaning lêlêmbat, namung dipun dhèrèkakên wulu-cumbu kêkalih, Bancak Dhoyok. Kalampahan Prabu Banjaransari sagêd jumênêng nata wontên ing
Lêlampahan wau pinanggihipun wontên ing kêthoprak Mardiwandawa, sagêd anggènipun anglampahakên, ing kalaning nuju sêngsêm, katingal anggèning mranani manah. Ing kalaning grêgêt, inggih punika manawi nuju pêrang, katingal tandangipun. Saenipun pinanggih wontên ing pêrang adêdamêl toyah (têkên panjang). Luconipun ngatosakên wêtêng. Ing kalaning susah, manawi nuju nangis, kêtingal ngantos ngêdalakên luh yêktos, malah raos wau sagêd tumular damêl tangising tiyang ningali.
Mênggah bakuning têtingalan ingkang pantês dipun sirik, punika sampun ngantos narajang raos ingatasing kisusalankasusilan. jalu wanita, tuwin luconipun sampun ngambah ing saru. Bab punika Mardiwandawa sampun angênggèni ing saenipun.
Ing sisih punika griya-griya ing Kampung Mêlayu, Sambas, tanah Borneo.
Sumedang tuwin tuwan Setyoadi asli saking Sidayu.
Advocaat enggal. Mr. R. Oetoyo ing Surakarta, katêtêpakên dados advocaat
ing pasisir Kidul bawah Adikarta sacêlakipun dhusun Glagah, wontên ombak agêng wiyaripun kintên-kintên wontên 2 km. Lampahing ombak wau minggah inggih dharatan ngantos damêl karisakaning tanêman 2 bau.
Tanêman kapas ing bawah Dêmak suda sangêt pamêdalipun. Ing wêkdal punika tanêman kapas ing Dêmak suda sangêt pamêdalipun. Manawi dipun timbang kaliyan padatan kintên-kintên namung wontên sapalihipun. Sudanipun wau jalaran saking kirangipun jawah. Jêmbaring tanêman wau wontên 14.000 bau.
P.A.I. anduwa ordonnantie nikah. Pakêmpalaning bangsa Arab nama P.A.I. mêntas ngawontênakên pakêmpalan wontên ing Têgal, wigatosing rêmbag anduwa dhatêng wontêning ordonnantie nikah. Mênggah wêwatonipun, ing bab babagan salakirabi tatanan Islam punika sampun mawa wêwaton anyêkapi.
Pabrik gêndhis tiga katutup. Ing wiwitaning wulan Sèptèmbêr punika wontên pabrik gêndhis tigang panggenan ingkang katutup, inggih punika ing Sêdati, Krêmbung tuwin Tulangan, sami bawah Sidoarjo. Panutupipun wau mawi pasamuan.
Kapal Kota Agung sampun dumugi Bêtawi. Miturut katrangan saking kaptining kapal Kota Agung, cacahing sêrat pos wontên 1200 karung, ingkang kêbêsmi wontên 330 karung. Tindak panyirêping latu rêkaos sangêt, jalaran saking kathahing gêndul amoniak ingkang sami pêcah jalaran kenging kawa bêntèr. Ing kala punika para ingkang sami numpak sami kagèt, nanging lajêng sagêd sami sarèh, ngantos dumugining angsal pitulungan. Sêrat-sêrat ingkang kêbêsmi tumrap dhatêng tanah Jawi, dene tumrap Sumatra Pasisir-Wetan mèh botên wontên ingkang risak. Mênggah jalaraning kêbêsmèn, ngantos sapriki dèrèng kasumêrêpan sababipun. Kapal wau sampun dumugi Bêtawi.
Ama tikus ing Caruban. Ing wêkdal punika ing bawah Caruban tuwuh ama tikus nêmpuh pasabinan, ngantos adamêl
namung sagêd ngukup 40%. Panêmpuhing ama punika anjalari têtiyang ingriku nyuwun supados dipun dhatêngi ing landbouwconsulent, panyuwun wau ugi sampun kêlampahan, ewadene mêksa pinanggih taksih kados makatên.
Badhe ngawontênakên papriksan ing parêdèn tanah Nieuw-Guinea. Residhèn ing Ambon kêncêng anggèning badhe ambikak
Têngah, Kidul tuwin Kilèn. Kajawi punika badhe ngawontênakên papriksan ingkang dipun pangagêngi dening Dr. Cater dhatêng parêdèn ingkang dèrèng nate dipun sumêrêpi ing sisih Têngah Kidul tuwin Kilèn Sneeuwgebergte (parêdèn salju) ingkang kakintên wontên tiyangipun, panggenan punika sagêdipun dipun purugi kanthi ngambah parêdèn ingkang inggilipun 2000 m. Lampah punika badhe dipun lampahi salêbêtipun kalih wulan.
Pamênang loterij ingkang f 10.000.- dhawah ing Bandung. Miturut wartos, punggawa Algemeene Volkscredietbank ing Bandung
saking B.K.P.A. Poerbonêgoro ing Surakarta. Dhatênging kapal wau mawi dipun arak têtabuhan musik tuwin rêyog.
Ewah-ewahan lampahing sêpur ing Jawi-Kilèn. Lampahing sêpur ing
ingkang rumiyin bidhalipun saking Tanah Abang dhatêng Mêrak jam 7,
ambêkta saking Koningsplein dhatêng Tanah Abang. Kajawi punika taksih wontên ewah-ewahan sanès-sanèsipun.
Kapitunan 500.000 dollar. Miturut wartos jalaran saking wontêning kasangsaran sêpur Canton-Kewloon, kapitunanipun wontên 500.000 dollar. Karisakan wau jalaran saking bêna, adamêl laruting ril. Margi sêpur wau lajêng kandêg botên kenging kangge langkung. Pulihipun
ing sapunika Sripaduka Rajaputri Juliana sampun ambobot, sariradalêm pinanggih sênggang botên kirang satunggal punapa. Ingkang mriksa sariradalêm, Dr. C.L. De Jongh tuwin Dr. J. De Groot.
Sasampunipun Dhobrinya ngaso sakêdhap, panganggenipun limrah wau lajêng dipun rangkêpi anggèn-anggèn kaprajuritan ingkang sarwa waja, sarta ngliga pêdhang. Ing ugêl-ugêlipun dipun gandhuli gada ingkang sakalangkung awrat, towokipun dipun canthèlakên ing lapak, makatên ugi gêbag tuwin cêmêthi pusaka kasêbut ing ngajêng. Sasampunipun Dhobrinya mirantos makatên wau, têrus dhatêng lawanganing guwanipun naga Gurindayêksa, katingalipun saking ing jawi, lawanganing guwa wau pêtêng saha angajrih-ajrihi, botên bêda kadosdene cangkêmipun naga piyambak. Urutipun lawanganing guwa punika wontên lèpènipun alit, saha lèpèn wau anganèh-anèhi, dene toyaning lèpèn wau mêdal latunipun ingkang angukus ngantos inggil sangêt. Sarêng Dhobrinya dumugi ing pinggiring lèpèn, lajêng sumbar-sumbar sora
sumbar-sumbar ngantos rambah-rambah, nanging tanpa wontên wangsulan punapa-punapa. Ing kala punika Dhobrinya sampun nêdya badhe nglumpati lèpèn alit wau, sarta lumêbêt ing guwa, nanging dumadakan saking nginggil awang-awang piyambakipun mirêng suwara ngakak ingkang sora lan
amangsuli: He, naga rêrêgêding jagad, ora prêlu kowe ngumbar suwara kang mangkono iku, awit sapa sanyatane kang andhisiki nyelaki janji, kowe apa aku, he, Gurindayêksa. Miturut prasêtyamu nyang aku, kowe ora nêdya ngambah ing praja Ruslan manèh, mangkono uga ora bakal amêmatèni uwong, nanging kapriye carane anggonmu nêtêpi janjimu mau. Geneya kowe têka wani-wani mênyang Kiyèf, andhustha Dèwi Pujatisna, sadhèrèke nak-dhèrèk Prabu Wladhimir. Dèwi Pujatisna balèkna nyang aku, lan sabanjure nêtêpana janjimu, aja pisan-pisan wani ngambah ing praja Ruslan. Dene yèn kowe ora gêlêm mituruti apa panjalukku iki, ayo, tumuli padha ngadu kasêktèn bae. Apa kowe apa aku, sing bakal tiwas ana ing madyaning pêrang iki.
Naga Gurindayêksa botên nêdya ngulungakên sang
ing lêmah kene. Dhobrinya, sanyatane anaku lan anamu ing donya iki mung ngluwih-ngluwihi cacah, mulane salah siji kudu mati. Jalaran saka iku, ora ana dalan liyane manèh, kajaba kowe lan aku kudu pêrang tandhing, nganti salah siji tumêka ing pati. Mulane, ayo saiki padha adu kadigdayan. Wis pancèn takdire Ingkang Kuwasa, yèn salah siji kudu musna saka ing jagad iki.
Dhobrinya sanalika punika lajêng angobat-abitakên pêdhangipun saha trêngginas anêmpuh dhatêng naga. Naga enggal nyêmburakên latu dhatêng Dhobrinya, nanging botên tumama, jalaran anggèn-anggènipun Dhobrinya sarwa waja, punapadene rainipun katutupan ing kêre. Naga badhe namakakên pêthitipun sarta badhe anêmpuh majêng, nanging saking sagêdipun Dhobrinya anggènipun ngolahakên pêdhangipun, pun naga botên sagêd nyakêt babarpisan, malah pêthit saha sirahipun nandhang tatu rêkaos. Anggènipun pêrang campuh wau sampun tigang dintên laminipun, nanging botên wontên salah satunggal ingkang mênang, naga sampun kêbatkêbak. tatu. Dene pun Dhobrinya, sanadyan badanipun wêtah, nanging dêdamêlipun kathah ingkang sampun risak. Towokipun, nalika kangge nyuduk ing badaning naga, sampun putung dados pintên-pintên, gadanipun ingkang agêng lan santosa, kalanipun katamakakên ing badanipun naga, saking wulêting kulitipun, mêndat botên tumama. Namung kantun pêdhangipun ingkang kintên-kintên taksih kenging kangge nglawan mêngsah ingkang sêkti môndraguna wau. Nanging manawi pêdhang wau kasabêtakên ing sirahipun naga, têmtu lêpat, awit tandangipun naga punika cikat sangêt lan trêngginas sayêktos, saha sagêd anggènipun ngendhani dhawahing pêdhang
klimpènipun, ingkang tumuntên lajêng badhe katêmpuh purun.
Sanalika punika buminipun bêngkah, kalêrês wontên sangajêngipun Dhobrinya. Bêngkahanipun wau saklangkung wiyar tuwin lêbêt sangêt, ngantos kenging kaupamèkakên, agêng-agênging rêdi wontên ing lêbêting bêngkahan wau prasaksat botên katingal. Lan sanalika punika rahing naga
lêmbu-lêmbu sanès. Dados inggih prêlu supados lalêr botên suka nemplok ing badaning lêmbu punika, isaratipun warni-warni. Dene ingkang mirah piyambak inggih punika andamêla campuran makatên:
Toya godhogan sata (dados toya sata) 40 bagian, lisah pèt sabagian. Campuran punika lajêng kablonyohna ing badanipun lêmbu, utawi kewan ingahan sanèsipun.
Tandang-tanduk sarwa sarèh, sarwa luwês, andhap-asor, botên nèl-nèlan, bêkti dhatêng tiyang sêpuh, yèn lênggah lesehan wontên sadhengah panggenan têmtu sila, botên jegang, yèn andhodhok suku têmtu
mangrêtos botên dipun sêlani têmbung Walandi, (ngewak-ewakake).
Yèn sampun bawa piyambak, lan manggèn ing kitha ingkang sawatawis têbih kalihan tiyang sêpuh, kêdah sarwa ngatos-atos. Liripun, botên rêmên wicantênan kalihan gêgujêngan,
sangandhapipun botên anggêp, dhatêng sajajaripun botên gumêdhe kumintêr, kumini, dhatêng sanginggilipun andhap-asor. Yèn kêmpalan kalihan têpanganipun Walandi, utawi nyonyah inggih nganggea (dipun tindakna) adat tatacaranipun Walandi priyantun. Dipun katingalna bilih sampun nate pikantuk piwulang, pasinaon, jalaran wontênipun lare èstri sok pikantuk panyeda utawi botên dipun ajèni lare jalêr, punika yakin saking lêpatipun lare èstri piyambak, kula yakin manawi lare jalêr botên dipun wiwiti, têmtu botên badhe wani nyêpèlèkakên dhatêng lare èstri.
Isinipun: Pangungsêt - Ajar pêrang-pêrangan wontên ing sagantên - Candhi Barabudhur - Kawontênan ing Tiongkok - Sêngsêm tuwin lucon - Gapura ing Pasanggrahan Dalêm Pracimaarja - Bab Masakan - Kabar
Sadèrèngipun srêngenge mlêthèk, sampun bidhal malih ngênêr dhatêng supitan Sundha nganglangi ing papan ngriku anjagi mêngsah ingkang badhe nêmpuh.
Kados makatên punika patrap panêmpuhing kapal silêm tuwin caraning nglêpasakên torpedho.
kêmirêngan wontên suwara larêm gêgana (tôndha wontên bêbaya) rambah-rambah. Ing ngriku mriyêm ingkang badhe dipun lêpasakên dhatêng gêgana sampun dipun siyagakakên, ênêm wontên ing wingking, ênêm wontên kiwa têngêning pipa sisih ngajêng. Ing kiwa têngêning pipa ngajêng wau dipun pasangi suwiwi kiwa têngên, mawi jarambah, dipun wastani seindek, pigunanipun kangge suka tuwin nampèni tôndha sasmita saking kapal sanès. Sanginggiling seindek wau dipun pasangi mriyêm mêsin kangge nglêpasi dhatêng gêgana 6 iji.
prakawis, tuwin anêbihi pêpacuh sadasa prakawis, punapadene kêdah adhêdhasar watak utami utawi kalakuan sae, kados ingkang sampun kapacak ing Sêrat Sigalowandhasutam.
Sujana : Mangke ta ki raka, nirwana punika alam
manawi botên kalèntu anggèn kula nyuraos, manut katranganipun Sang Minulya Subadra Biksu, ing sêrat karanganipun ingkang cinirèn: Piwulangipun Sang Buda, suraosipun bilih sakalih-kalihipun wau mor misah kemawon, têgêsipun kenging dipun wor, ugi kenging dipun pisah. Manawi nirwana wau katampi sarana pamikir, inggih lajêng mujudakên gêganthan: alam. Nanging manawi katampi sarana raos, inggih lajêng botên wontên wujudipun punapa-punapa, kajawi namung: kawontênan. Manawi kapêndhêt wosing pikajêngipun, asuraos kawontênaning kalanggêngan saha katêntrêmanipun suksma ingkang luhur piyambak. Tumrapipun tiyang ingkang taksih kabônda ing kasênêngan donya kados kula, botên sagêd angintên-intênakên: kaya apa. Amargi kula tiyang limrah, dèrèng sagêd wudhar saking bêbandaning para cidranipun kawontênan ingkang ewah gingsir, amargi hawa napsu, angkara, tuwin sahwat pêpenginanipun, dèrèng sagêd kawasesa, mila inggih dèrèng sagêd angraosakên katêntrêmaning batos ingkang sampurna, ingkang sampun kalis saking saliring dosa.
Sujana : Wah, kêmulukên punika ki raka, tumrap kula, nalar saha pikir kula botên andungkap, benjing kemawon karêmbag malih pinanggih wingking.
dhatêng para prayantun ingkang babarpisan dèrèng kagungan pambayaran tumrap kuwartal 4 ing ngajêng punika.
Ingkang pinanggih ing Yangsang, kaprênah sakilèn Wosung, sanadyan ing ngriku punika papan alit, nanging dipun incih sangêt dening Jêpan, saha kêlampahan Jêpan sagêd ngêbroki papan ing ngriku, saha lajêng nyantosani barisipun. Unduripun wadya Tiongkok saking ngriku lajêng ngêdêgakên kasantosan, kenging dipun wastani botên ewah
panêmpuhipun, andhawahi bom-bom cakêt sangêt kalihan kapal pêrang Jêpan, ngantos adamêl kasamaraning mêngsah.
Nanging salugunipun sêngsêm tuwin lucon punika upasihaupamia. tiyang lumampah, pinanggih sampun minggir sangêt, sisip-sêmbiripun ngambah ing saru. Wontênipun makatên, awit sêngsêm punika limrahipun, tuwin ingkang adhakan, lèrèg dhatêng raosing jalêr utawi èstri, manawi lucon, lèrèg dhatêng badhudan. Nama sami nyêlaki dhatêng botên prayogi.
Saya malih tumrap têtingalan ingkang wontên wujuding tiyangipun, punika nyata gawat, awit tiyang ingkang nglampahi nama dipun tingali ing tiyang kathah, tamtu badhe angèl tumrap ingkang nindakakên. Nanging sadaya wau manawi sampun dados pakulinan, inggih lajêng kêraos piyambak.
Ingkang nama sêngsêm, pinanggih kala nata wanita ing Kairo supêna pinanggih
tuwin raos ingkang angengingi manah. Pasêmonipun ingkang kanganglangan katingal suwung, nanging kala-kala gumujêng kados wontên ingkang dipun jak gumujêng, solah-tingkahipun kados wontên ingkang dipun cakêti. Solah kados makatên punika manawi dipun gagapi kajêngipun, têtela namung mujudakên gêgambaran raosing manah. Kaladuking panggagas pinanggihipun inggih kados makatên punika. Samantên godhanipun tiyang sampun diwasa.
Ing sakilèn praja Surakarta, wontên pasanggrahan dalêm sampeyan dalêm ingkang minulya saha ingkang wicaksana, nama Pracimaarja. Pasanggrahan wau manggèn ing lambunging rêdi Marapi, mênggah asrining pasanggrahan wau kenging dipun wastani pindha kadhaton.
Ajênging pasanggrahan mangetan, manawi nuju rêsik langitipun, polataning pasanggrahan sagêd bablas mêntog rêdi Lawu, lumahing kitha Surakarta cêtha prênah-prênahipun. Manawi nuju môngsa mêndhung, mega-mega katingal ngalèmprèh anutupi kitha, katingal kados lumahing sagantên ing tawang. Pêngkêraning
Pambikaking gapura wau anyarêngi wiyos dalêm têdhak ing pasanggrahan, ing dintên Jumuwah Lêgi tanggal kaping 27
wiku mulat gapuraning ratu.Sengkalan : wiku mulat gapuraning ratu (1927 A.J.).
Garèng : Wadhuh, Truk, kathik festah-festah, nyam, nyam, nyam, duwe gawe,
diombèni, Kang Garèng, ambok gêntenan, mangan dhisik, nèk wis diêlêg, lagi caturan. Hla wong cangkême mucu-mucu, hla kok ngomong, kajaba omonge ora cêtha, rak akèh sing nyang ... taplak meja, Kang Garèng. Kajaba saka iku, wong
Petruk : Wayah, ana kok rupa-rupa rêmbuge mêngkono, ambok
adhimu, Makne Kamprèt. Sabênêre adhimu kuwi ngumpulake rêsèp masakan Jawa warna-warna sagadug-gaduge, kang banjur diaturake nyang kantor Bale Pustaka, kang saikine didadèkake buku, mèh dadi, Kang Garèng, bakale diêdol kanthi rêga murah bangêt.
Petruk : Anggone nyêbutake jênênge cilik, kuwi ing sakawit ethok-ethoke tiru-tiru para juru ngarang wanita ing tanah Eropah, sing akèh-akèh iya wis padha dadi bilagê (lampiran) ewasamono ana ing buku karangane padha ngaku jênêngane bocah, kaya ta: Courts Mahler, Marie Corellie lan isih akèh manèh tunggale. Mungguh karêpe iki ora liya mung arêp ngatonake sêmanake, nèk wis cêtha ana bojone, kuwi wong sing arêp sêsrawungan, sing akèh-akèh sok banjur padha rikuh, wong iya wis mopro, mêngko gèk rakane ora ngidini layang-layangan, sanadyan ing bab sing gêgayutan karo karangane mau.
mopoki barang. Nèk layang-layangan mêsthine iya ora kobêr babarpisan. Seje yèn jênêng bocah, pangirane wong kang kapisanan: mêsthi akèh kobêre, nèke iya isih mèlu wong tuwane, durung nyêkêl butuh, durung duwe rêrênggan apa-apa, cêkake durung repot. Kajaba saka iku, yèn ngaku thoklèh: mopro anu, sing arêp anglayangi
gawe andhap-asor bangêt, mêngko gèk kana, sanadyana wis krama, nanging isih bocih bangêt. Seje karo jênêngan bocah, iya wong tuwa, iya wong sêdhêngan, iya bocah, arêp nulisi layang ora prêlu rikah-rikuh. Lho, kuwi sabab-sababe mulane [mula...]
[...ne] adhimu ana ing bukune sing disêbutake jênêngane bocah, prêlune bèn bisa luwih sêmanak. Bab kang kaping pindho, apa aku ora kuwatir, yèn banjur ana wong sing nglamar, hla, kadar mung dilamar bae, kene rak duwe wênang nolak. Nèk bisa mêsthèkake, wong wadon dilamar banjur bakal mangsuli: iya, iya, iya, kapan le nyang mas pêngulu. Hla, wis wajibe yèn wong lanang banjur kudu kuwatir, nèk mung dilamar bae, rak iya ora dadi ngapa, malah wajibe sing dadi wong lanang, kudu sênêng lan gêdhe atine, sabab banjur yakin, yèn bojone: pintêr,
durung bisa, Truk, aja manèh ana wong wani nglamar, sêlagine aku mlaku karo bakyumu, kok ana wong wani namatake bakyumu, atiku iya banjur kêmropok, kudu arêp ngantêmi bae ... saupama wani. Ora, Truk, ambalèni ngrêmbug buku olah-olah sing diimpun dening bojomu. Aku arêp takon manèh, bojomu kuwi kathik sajak kumalungkung, wani-wani ngarang rêsèp olah-olahan Jawa awarna-warna, apa wis pintêr bangêt mungguhing olah-olahan Jawa. Kajaba saka iku, luwih kumalungkung manèh, dene sajak amêsthèkake yèn olah-olahane bakal dimathuki wong akèh. Durung kinar, sèh.
Ganjaran dhatêng têtiyang ing Brondong. Ing dhusun Brondong, bawah Lamongan, mêntas wontên paargyan anampèkakên baita minangka ganjaran dhatêng tiyang 6 ingriku, ingkang ingajêng mitulungi kasangsaran nalika kèrêmipun kapal Van der Wijck. Tiyang nêm ingkang tampi ganjaran wau tiyang ingkang agêng piyambak lêlabêtanipun. Ingriku kawontênakên wêdharsabda ingkang dipun wêdharakên dening residhèn ing Bojonêgoro tuwan Nieuwenhuyzen,
Pindhahan dokter. R. Soedyono, dokter ing C.B.Z. Bêtawi, kapindhah dhatêng Cirêbon kabantokakên
Dumuginipun sapunika H.B.S. ing Ngayogya sampun nampèni murid 46. Cacah samantên wau ingkang saking Ngayogya 44, saking Surakarta 2. Murid-murid wau ingkang 9 tiyang siti, 8 bangsa Tionghwa, tuwin 29 bangsa Eropa.
Rancangan lampah têdhakdalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicansana.Wicaksana. Miturut rancangan ing Surakarta, badhe têdhakdalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana dhatêng Surakarta: Tanggal 22 Sèptèmbêr Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana nitih extratrein N.I.S. wanci enjing saking Sêmarang. Sarawuhdalêm ing Balapan dipun papag Sampeyandalêm Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana kanthi
prajurit Mangkunagaran tuwin prajurit Kasunanan. Kala punika dipun dhatêngi prajurit kavallerie saking pundi-pundi, kangge pakurmatan. Jam 4.30 têdhak papan pambathikan agêng. Kêmis 23 Sèptèmbêr, enjing, Sampeyandalêm Ingkang Minulya saha Ingkang Wicaksana tuwi dhatêng Gupêrnuran. Sontênipun receptie ing Kadhaton. Ing wanci sontên têdhak Zendingsziekenhuis, lajêng
bidhal dhatêng Ngayogya nitih extratrein N.I.S.
Bêtawi ingkang rumiyin bidhalipun saking Ngayogya jam 10.35 kaajêngakên gangsal mênit, dados jam 10.30. Dene sêpur kilat saking Bandung (Bêtawi) dhatêng Surabaya, bidhalipun saking Ngayogya ingkang padatan jam 1.53, dipun undurakên gangsalwêlas mênit. Tumrap sêpur snel mangilèn saking Ngayogya, padatan wontên kalih, inggih punika dhatêng Bêtawi, bidhal saking Ngayogya jam 8 enjing, satunggalipun dhatêng Bogor mêdal Bandung, pangkatipun jam 6.20. Wiwit tanggal 16 November lampahipun kagandhèng dados satunggal, sadumugining Kroya kapisah dados kalih, satunggal dhatêng Bêtawi mêdal Cirêbon, satunggalipun dhatêng Bandung mêdal Maos. Bidhalipun saking Ngayogya jam 7. Sêpur ingkang dumugi ing Ngayogya jam 4.10 saking Bêtawi, tuwin jam 5.50 saking Bogor. Wiwit tanggal 16 November ugi kagandhèng dados satunggal wontên Kroya. Dumugi Ngayogya jam 6.
nagari Walandi ing Judah. Mr.R. Moehamad Moesa punika putranipun R. Nata Legawa wêdana pènsiun ing Singaparna.
Inggah-ingahan.Inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur ing Jawi-Têngah, M.
Gemeente ing Cirêbon mêntas nyêbar wara-wara, bilih wiwit benjing tanggal 1 Januari 1938, tumrap griya ingkang sewanipun f 7.50 minggah kêdah lêngganan toya waterleiding tuwin mbayar waragad panyambêting pipa. Tindak makatên punika gêgayutan kalihan tatanan babagan waterleiding enggal. Toyanipun waterleiding wau mêndhêt saking sumbêr ing Cipani, ingkang toyanipun sae, kenging kaombe sanalika. Sarèhning tumindaking nyambêt pipa wau kathah sangêt, mila wiwit sapunika supados têtiyang ingriku tumuntêna anglapurakên.
Kintunan barang dagangan saking tanah ngriki. Miturut katrangan saking Centraal Kantoor voor de Statistiek, ing salêbêtipun wulan Augustus kêpêngkêr, wontênipun barang dagangan saking
siyang, wontên motor mabur militèr 3 anggêgana wontên sanginggilipun Tangêrang. Nalika motor mabur wau badhe mandhap ing Cerewet, wontên satunggal ingkang ambalik saha lajêng dhawah nubruk wit-witan, suwiwinipun têngên putung. Ingkang nglampahakên nandhang tatu.
dipun tampi kanthi gambira. Gêgayutan kalihan pèngêtan N.O.C. wau, ugi badhe damêl buku pèngêtan.
Têdhak ingkang botên kanyana-nyana. Satunggiling dintên Sri Bagenda Maharaja Putri rawuh ing Deventer saking Het Loo nitih auto. Mênggah wigatosing têdhakdalêm wau badhe mriksani tentoonstelling tanah Indiya ingkang kawontênakên gêgayutan kalihan wontêning Midd. Kol. Landbouw School. Rawuhdalêm
nalika nuju layaran antawis 70 mil saking Hongkong, mitulungi juru misaya ulam bangsa Tionghwa 5, sami kasangsaran jalaran angin agêng. Têtiyang wau anggèning kompal-kampul ing sagantên sampun 5 dintên, tanpa nêdha tanpa ngombe. Miturut pratelanipun têtiyang wau, wontên tiyang 7 ingkang sampun tiwas. Golonganing têtiyang ingkang sami misaya ulam wau wontên 40 baita, têtiyangipun sadaya wontên 450.
Kalayan tanpa kèndêl anggènipun tansah ambêngoki asmanipun sang dèwi, Dhobrinya saya lêbêt anggèning malêbêt wontên ing guwa ngriku, nanging botên sagêd amanggihakên sang putri, makatên ugi botên sagêd mirêng wangsulanipun. Jalaran saking punika Dhobrinya lajêng anggadhahi kuwatos, bilih sang putri sampun pinêjahan sarta kamôngsa dening naga wau. Mênggah pamanggihipun Dhobrinya, bokmanawi kemawon sang putri sampun kamangsakakên dhatêng anak putunipun naga ingkang awujud sawêr alit-alit punika. Sarana oboripun Dhobrinya ngoncori ing salêbêtipun guwa ngriku tanpa wontên panggenan ingkang kalangkungan. Nanging sadaya pambudidayanipun wau tanpa damêl, awit sang putri botên sagêd kapanggih. Dhobrinya ngraos alit manahipun, saha lajêng botên gadhah pangajêng-ajêng malih sagêd amanggihakên sang dèwi. Samangke Dhobrinya rumaos bingung manahipun, awit manawi ngantos wangsul dhatêng Kiyèf tanpa ambêkta sang putri Pujatisna, gèk kadospundi dukanipun Sang Prabu Wladhimir. Dados anggènipun pêrang tandhing kalihan naga Gurindayêksa ingkang samantên rêkaosipun wau, nama tanpa guna. Salêbêtipun guwa ngriku wontên guwanipun alit-alit, dening Dhobrinya sampun wontên guwa sawêlas iji ingkang dipun lêbêti, ing ngriku wau ugi wontên têtiyang ingkang sami dados tawanan, ingkang lajêng sami dipun luwari sadaya, nanging sang putri piyambak botên wontên, lan para tawanan sadaya botên wontên ingkang sumêrêp, wontên pundi sang putri anggènipun dipun tawan. Ing salêbêtipun guwa ingkang ôngka sawêlas wau, dumadakan Dhobrinya sumêrêp wontên guwa alit malih, ingkang ing nglêbêt wontên korinipun ingkang ing kala punika dipun kancing. Para tawanan ingkang sami wontên ing ngriku, satunggal botên wontên ingkang sumêrêp dhatêng pundi anjoging kori wau. Malah sami botên sumêrêp, bilih ing ngriku wontên korinipun, jalaran salami-laminipun ing ngriku punika tansah pêtêng. Dhobrinya lajêng andêdêl kori wau, ngantos kori wau mênga piyambak. Sarêng korinipun mênga, cêtha, bilih ing sawingkingipun ngriku punika guwa alit ingkang minôngka kangge papan pakunjaranipun Dèwi Pujatisna, lan ing kala punika sang putri inggih taksih wontên ing nglêbêt ngriku. Sang putri wau katlikung rante kiyat sangêt, ingkang anjalari botên sagêd lênggah lan botên sagêd jumênêng, kapêksa kêdah namung satêngah gêgandhulan kemawon, wadananipun sang putri sakalangkung pucêt, lan sagêdipun namung ngrintih lirih sangêt. Dhobrinya enggal-enggal mêdhoti rante ingkang kangge nalikung sang putri wau, sasampunipun sang putri lajêng kabopong kabêkta mêdal dhatêng ing sajawining guwanipun naga wau. Sarêng dumugi ing papan ingkang padhang malih sang putri tuwin Dhobrinya mirêng surakipun tiyang kathah, ingkang jalaran saking bingahipun dene sami luwar saking panguwasanipun naga, samangke sami surak-surak angrubung sirahipun naga ingkang ing kala punika gumlundhung wontên ing siti. Têtiyang kathah wau wontên ingkang jêjogedan, wontên ingkang têtêmbangan, lan ugi wontên ingkang andhupaki sirahing naga wau. Ing kala punika Dhobrinya lajêng matur dhatêng sang putri makatên:
saking jalaran kula botên purun, nanging mênggah sajatosipun, kula botên kenging kadhaupakên kalihan panjênêngan, amargi panjênêngan punika putra-putrining nata, sadhèrèk nak-dhèrèk raka nata Prabu Wladhimir, nata ingkang amêngku praja Ruslan. Sarêng kula punika namung anak turunipun satriya limrah. Anaking satriya limrah, botên pantês saupami ngantos dhaup kalihan satunggiling putri, putraning nata, kadosdene panjênêngan punika.
Mirêng aturipun Dhobrinya ingkang makatên punika, rênaning panggalihipun sang prabu tanpa upami, sarta lajêng jumênêng saking palênggahanipun saha paring urmat dhatêng Dhobrinya sarana andhêngklukakên mastakanipun, makatên ugi para ingkang sami andhèr ngêmpal wontên ing sitinggil ngriku, sadaya sami suka urmat dhatêng Dhobrinya, satunggal tanpa wontên ingkang kalangkungan. Ingkang makatên wau mila inggih sampun mêsthinipun, jalaran lêlabêtipun Dhobrinya dhatêng nagarinipun mila inggih agêng sangêt, dene sagêd angluwari praja Ruslan saking panggodhanipun mêngsah ingkang tanpa tandhing mênggahing kadibyanipun. Saking daya-daya anggènipun badhe ngurmati lêlabêtanipun Dhobrinya wau, sang prabu lajêng andhawuhakên, supados ing dintên punika, sakathahing
Sanjoto, Gondangdia. Layangmu karo-karone wis daktampa, ora liya bangêt panrimaku. Karanganmu bab krambil kok wis kaprah, mula ora bisa kapacak lan têrwèlu uga wis rada bekend. Karangan liyane ya rada apik.
nyang Bu Mar sarta nandhakake kasênênganmu maca T.B. Dadi kowe sasêdulur ana 6, mangka barêng saomah, wah ya ndah kaya apa ramene ing omahmu kuwi, "mungguh cara landhaa mêngkono ya erg gezellig" ya Sri? Mêsthine ya sok padha sênêng rêbutan apa-apa. Nanging kowe Sri Soelastri lan Sri Oetami, kudu padha ngêmong adhi-adhimu, awit kowe sing kalêbu wis gêdhe-gêdhe.
Soekarni p/a, S. Sastrodiardjo, Plandaan T.A. Layangmu kang nandhakake
bocah loro iku. Wis sawatara suwe ora ngirimi layang nyang bu Mar. Lêluconmu uga wis daktampa, bangêt
daktampa, ora liya bangêt panrimaku. Pambatangmu cangkriman, sing nomêr 1 bênêr, nanging nomêr 2 lan 3 luput kabèh. Pitakonmu bab karanganmu dhèk biyèn, ya êntènana dhisik, sing sabar, ya, awit saking akèhe karangan lêlucon, mula ya lawas duwèkmu ora kapacak-kapacak.
Sri Mastoeti, Surakarta. Bangêt panrimaku
jawane Kabouter. Yèn dongènge durung kaprah sarta apik, ya kêna dikirimake, sanajana njawakake dongèng Walanda.
lêlucon warna-warna. Sarèhne saiki wis kêbak, bakal dakpacak besuk liya dina bae.
Gêmi : "Aku moh ngalah, wong umurku isih 5 taun. Nèk Yati wis tuwa, la wong ora duwe
ing omahku mêntas rame-rame!"
Muchasin : "Geneya aku kok ora koulêmi?"
Syuhada : "Lha, wong rame-ramene ibu karo bapak padha tukaran."
Im. Sj. O., Purbolinggo
kabèh, arêp nulungi sing kêcilakan. Irunge Sarija mêtu gêtihe cur-curan, sabab digêbug karo si Siman. Pancène wong-wong mau arêp nêsu karo Siman. Nanging barêng dikandhani ing bab mau-maune, wong-wong mau banjur ngguyu cêkakakan karo kandha: "La, saiki rasakna iki tambane kênakalanmu.
Dasar atine si Sênthot bêcik, mulane ing sakawit dhèwèke ora ngêrti apa-apa. Lawasing lawas bapakne Sênthot tiba ing kêmlaratan. Kang maune sandhangane Sênthot sarwa apik, ing saiki trima gombal-gombalan sarta rêgêd. Kancane si Sênthot ora gêlêm dolan karo Sênthot kaya dhèk biyèn. O mêsakake! Si Sênthot ditinggal ijèn.
Anuju sawijining dina si Sênthot lunga arêp buruh macul. Dumadakan kêpêthuk kancane lawas. Sapira kagète si Sênthot barêng
nyimpang mêtu dalan liya, aja manèh takon, ndêlok bae ora sudi. Ora antara suwe si Sênthot entuk pagawean. Sanajan pagawean mau rêkasa lan dhèwèke ora kulina babar pisan, ewadene dilakoni. Dilalah kêrsaning Allah nalika Sênthot nyêblokake pacule, nanggor barang
diwadhahi, watara olèh 1½ karung luwih. Ing sauwise mau enggal digawa mulih lan salong diwènèhake
wayah esuk. Sangajale bapakne Sênthot, uripe Sênthot iya isih kêpenak. Dupèh sugih dhèwèke ora banjur lumuh ing gawe, malah wêkêl sarta prigêl. Wêkasan jalaran saka ngati-ati, turun-turune Kyai Sênthot karoban ing sandhang pangan lan karaarjan.
ndadèkake bungahing atiku, dene aku diparêngake milu urun-urun ngaturi karangan kanggo imbuh-imbuh wacan ana ing Taman-Bocah kene. Dene kang arêp dakaturake yaiku karangan lêlakonku dhewe sakanca nalikane padha disênêng-sênêngake dening pak Guru.
Dina Jumuah Paing tanggal 16 Juli 1937, aku kabèh wis ora padha mikir piwulang, mung ribut olèhe padha ngreka-
padha kêsèd, marga ora olèh mlêbu dening wong tuwine,tuwane. disêlani pêthilan "Damarwulan," nganti Menakjinggo mati dening jimat wêsi-kuning. Wah, lakon toneel iki mathuk bangêt kanggo ana ing Kaliwira, jalaran panggonanku pancèn lumrah bangêt bocah sêkolah iku padha ora olèh karo sing tuwa, marga sanadyan isih cilik, cara ing desa ya wis dikon ngrewangi nyambutgawe wong tuwane.
Barêng dinane Sêtu Pon jam 7 esuk aku kabèh wis padha kumpul ana ing pamulangan, para guru ya wis padha rawuh. Aku diparingi bêndera siji-siji, gaweyane dhewe-dhewe. Kira-kira jam 8 tontonan kang bakal kanggo arak-arakan wis padha têka, yaiku: jaran kepang, bangunan, angguk utawa pêksi mui. Wah ramene ora karu-karuan, sênêngku ya dudu-dudu. Sanalika iku ing Kaliwira katon rame bangêt, wong nonton jêjêl uyêl-uyêlan nganti kaya kramean Pikramèndalêm Rajaputri
arakan mlaku mênyang plataran Kawêdanan. Ana ing kono ditampa dening bêndara Wêdono sakalihan kanthi karênaning panggalih. Pak Mantri Guru banjur matur ngaturi sugêng lan nyuwun pangèstu, supaya anggone nganakake rame-rame iku anaa wohe, yaiku bisaa pamulangan Kaliwira mundhak maju. Barêng wis rampung, arak-arakan nuli wiwit mlaku ngubêngi kutha Kaliwira. Wah nalika samono sêsake ora jamak, saya manèh jaran kepange bola-bali padha mêndêm, dadi sadalan-dalan atiku dhêg-dhêgan lan tumratab jalaran wêdi kêtunjang lan dicaplok barongane. Jam 12 awan aku kabèh padha diparingi mangan ana ing pamulangan. Sarampunge nuli kaparêng mulih. Sorene jam 5 kudu kumpul manèh, pêrlune diparingi mangan lan têrus nata ana ing tobongan, jalaran bêngi malême Minggu ana tontonan wayang wong, sumbangan saka pakumpulan "Manunggil Karsa," lakone "Suksma ndhadhari." Wah! Saka rumasaku wayange padha apik-apik, jogède ya luwês-luwês, nganti aku ora bisa nacad, jalaran aku dhewe ora bisa.
mêsthi panèn guyu lan panèn sawat: dhuwit, rokok, jêruk, lêmpêr, malah ana kang nyawat êndhog barang, saking lucune.
Kawula sampun ngêrtos wiwit rumiyin, Gusti. Salêrêsipun kitha punika rumiyin inggih gadhahan kawula. Tandhanipun kawula sagêd ngaturakên, awit kathah yatra lan rajabrana gadhahan kawula ing kitha ngriki.
Sang Ratu gumun bangêt, barêng mirêng calathune Ki Satu kang mangkono mau sarta ketok manawa panjênêngane kurang pitados. Nanging Ki Satu banjur matur: "Gusti, manawi panjênêngan botên pitados, mangga mbenjing-enjing kawula aturi nitipriksa."
Esuke Ki Satu mbêlèh asu irêng lan sauwise dhèwèke banjur wêruh panggonane pasimpênan kabèh rajabrana, kaya kang wis dikandhakake dening wong bajang. Kabèh mau dijupuk, banjur diaturake priksa marang Sang Ratu, kang saya gumun sarta luwih ering marang putrane mantu tinimbang maune. Kabèh barang kang sarwa endah lan kang kasimpên ana ing gapuraning kutha Rum, kaya ta meja, kursi, bênèt, mas, salaka, barliyan, intên, panganggo sarwa sutra, tabuhan, gonge bae luwih saka sêpuluh, gêgaman, padha diusungi mênyang kêdhaton.
salah sawijine kawulane lan andangu: "Apa kowe wêruh wong sing mikul kayu kae? Sapa arane lan saka ngêndi asline?"
Dhasar nyata, sing sapa gawe ala ing liyan, wêkasane nêmu cilaka dhewe.
--- [1201] ---
Ôngka 76, Rê Kli 17 Rêjêp Ehe 1868, 22 Sèptèmbêr 1937, Taun XII
--- [1185] ---
Ôngka 76, Rê Kli, 1617. Rêjêb Ehe 1868, 22 Sèptèmbêr 1937, Taun XII
Rêgining Kalawarti punika ing dalêm tigang wulan f 1.50, bayaran kasuwun rumiyin, botên kenging langganan kirang saking 3
wontên ing Sagantên - Candhi Barabudhur - Kawontênan ing Tiongkok - Bab Masakan - Bikakan Padamêlan ing Koninklijke Marine - Kabar Warni-warni - Wêwaosan - Jagading Wanita.
Untabipun têtiyang ewon nalika badhe sêmbahyang Jumuwahan wontên ing Masjid Jumna ing Delhi, nagari Hindhu.
Kapal pêrang Sumatra ingkang dalunipun labuh wontên ing sunglon Ratai, enjingipun bidhal malih ngênêr dhatêng panggenan ingkang sampun dipun têtêpakên dening komandhan Eskandêr. Kintên-kintên wanci jam 6 sampun dumugi panggenan ingkang sampun dipun tamtokakên wau, saha ing ngriku sampun wontên kapal pêrang sanès-sanèsipun ing golonganing Eskandêr punika, inggih punika kapal pêrang De Ruyter, kapal torpedho pambujêng tiga tuwin kapal silêm sakawan.
Kintên-kintên wanci jam pitu, kapal sadaya wau sampun jèjèr-jèjèr dados kalih larik, badhe mapag rawuh dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana ingkang badhe rawuh nitih kapal Rigel ingkang bidhal saking Tanjungpriuk.
torpedho. Ing sêla-sêlaning barisan kapal wau kangge langkung kapal Rigel. Sadaya prajurit ing kapal sampun sami baris, mangangge pêthak, papanipun baris wontên ing nginggil ngajêngakên panggenan ingkang badhe kangge langkung kapal Rigel.
rawuh dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana. Satunggal-satunggaling kapal ngungêlakên kalih dasa rambahan, sabên mungêl suwaranipun gumlêgêr rampak. Ing kala punika kapal Rigel sampun dumugi sangajênging kapal Sumatra tuwin De Ruyter, para prajurit lautan surak sêsarêngan ambata rêbah tigang rambahan kalihan anglawèk-nglawèkakên topinipun. Sasampunipun punika tinampèn ing
sanèsipun lajêng sami lumampah piyambak-piyambak anindakakên punapa wajibipun.
Sasampunipun makatên Commandant Zeemacht, inggih punika pangagênging wadya lautan mandhap saking kapal De Ruyter dhatêng kapal Sumatra, salajêngipun kapal Sumatra ngandhapakên sêkoci mapag Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana sapandhèrèkipun.
Botên dangu kapal Zuiderkruis katingal anggèrèt lesan, katingalipun namung lamat-lamat kemawon. Ing ngriku ujug-ujug lajêng kêmirêngan panjêbluging mriyêm ingkang anggêgirisi, samukawis ingkang dipun cêpêng ing tangan sami gêtêr. Miturut katrangan, lesan wau têbihipun 15 km, mriyêm ingkang dipun lèsakên sami ngèngingi lesan sadaya, kajawi namung ingkang kapisan pinanggih langkung (langkah).
lesan ingkang tansah ebah. Ewasamantên tansah angèngingi, kintên-kintên salêbêtipun 12 mênit anglêpasi kaping 15 saking kapal Sumatra. Sarampunging damêl, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana maringi wilujêng dhatêng ingkang sami tumindak ing damêl.
Kintên-kintên jam kalih wêlas, Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana mriksani
ing wanci dalu. Kintên-kintên jam 10 dalu Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana pindhah dhatêng kapal Rigel malih, bidhal dhatêng Mêrak, dipun dhèrèkakên kapal De Ruyter, enjingipun labuh wontên Mêrak.
Ngandhap: Nalika Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana minggah ing kapal "Sumatra" kapapag dening pangagênging wadya lautan
bundêr: Granat-granat kawêdalakên saking gudhang ing nglêbêt kapal kabêkta dhatêng jarambahing kapal. Ngandhap kiwa: anata jarambah badhe kangge papaning campuh.
Sarjana: pancèn kasinggihan adhi, katranganipun sang minulya Subadra Biksu, panjang sangêt bab wau punika, saking têmbung nirwana wau asring damêl kalèntuning panampinipun tiyang kathah.
Sujana: mirid pangandikanipun ki raka wau,
kanthi wadya Mansukuo kirang langkung sadhepisi, inggih punika 80.000. Lampahing wadya wau kaênêrakên dhatêng Peiping tuwin Tinsin, prêlu badhe nguwaosi laladan margi-margi sêpur ingkang tumrapipun Tiongkok langkung wigatos. Margi-margi sêpur wau gêgayutan Peiping tuwin Tinsin, punapadene Nanking kalihan Hanko.
Wontênipun Jêpan saya ngangsêg amêrangi Tiongkok, mênggahing wosipun botên sanès saking rumaos sampun ngrêbda têtiyangipun, saha papan ingkang sampun dipun rêgêm, pinanggih sarwa mikantuki, gampil kangge ngêlar jajahanipun. Saha inggih sampun kêlampahan, punapa tindakipun sagêd kasêmbadan. Nanging dangu-dangu, Tiongkok inggih lajêng kêtingal gumregah yêktos, saha tandangipun ing sapunika katingal tandanging tiyang sampun diwasa, mila pinanggihing paprangan sakalangkung rame.
Pinanggihipun wontên ing wawasan, pusêring praja Tiongkok, inggih punika ing Nanking, katingal dipun incih sangêt dening Jêpan, nanging Jêpan anggènipun pados margi namung sarwa pakèwêd, amargi ing pundi-pundi namung kêprêgok barisan santosa. Nanging Jêpan inggih botên kirang rekadaya anggèning nyawang-nyawang murih sagêd kasêmbadan sêdyanipun. Ingkang makatên punika saèstunipun inggih damêl ribêdipun
Garèng : tak pikir-pikir omonganamu kuwi mindho gawèni, Truk. Kenene wis dikon tuku bukune: jrèng, lo, kuwi nèk ing buku kono wis cêtha gawene jangan lodhèh terong upamane, uyahe samene,
sadhiya apa sing disêbutake ana ing rêsèp mau, banjur cêmplang-cêmplung, cêmplang-cêmplung lan ulat-ulêt, iki lagune irusing kanggo ngudhêg. Banjur sauwise matêng, kene bisa muni, wadhuh, gandême, hla, kiyi rêsèp masakan sing pêngpêngan. Iya mêngkono kuwi mêsthine. Hla nèk ukurane masakan wis cêtha, kenene sêmang nganggo nimbang manèh, wah, kurang asin, kudu ditambahi uyah, wah, kurang pêdhês, kudu ditambahi lombok, wah, kurang sêdhêp, kudu dicêmplungi tempe bosok samene, wah, kurang ambêlagêd, kudu ditambahi santên, hla, prasaksat dikon ngolah manèhane. Mara apa ora mindho gawèni kuwi arane.
Petruk : nèk sing gawe rêsèp, karêpe iya wis diêpêng têmênan, kang Garèng, ukurane olah-olahan, iya wis diêpas, nganti tumrap ilate rasa nyamlêng bangêt, dene wong liya, kêpengin tumuli laki, nèk olah-olah digawe kasinên, wong liya manèh, kuwatir nèk diarani kêpengin laki, nèk olah-olah banjur sênêng sing cêmplang, lo, kuwi dudu salahe sing gawe rêsèp, kang Garèng. Jalaran saka iku, mulane iya kudu duwe timbangan dhewe, wah, nèk kaya ngene iki kanggone aku
mada utawa nacad, nanging aku arêp takon nyang kowe, mungguh karêpe wong tuku buku olah-olah, kuwi gèk kanggo apa. Sabab sabên uwong kuwi rak mêsthi bisa olah-olah, sanadyan bisane mung gawe jangan lombok, sambêl bawang, lan pelas katul, dene kok iya wis lêmu. Hla nèk duwe buku olah-olah kuwi, pungkasane rak banjur mung arêp ngajak royal bae. Sabab jalaran saka macani rêsèp-rêsèp mau, banjur tuwuh pikirane warna-warna, kaya ta: wah, kaya apa rasane saoto Madura, wah, kaya apa rasane pindhang
Petruk : omongmu sing mangkono kuwi, kok padha karo rêrasane wong sing mangkene kae: wong
mêsthi duwe pangarêp-arêp dadi bupati, yèn wis duwe sêbutan: Mr. gêdhe-gêdhene iya mung pangkat bupati. Andèk iya bakal bisa dadi gupêrnur jendral. Ing kono ora dipikir yèn pangkat bupati kuwi pagaweane angèl, rupa-rupa lan sumrambah bangêt. Jalaran saka iku, tumrape bupati, saka akèh kapintêran lan kawruhe, iya saya utama bangêt. Mêngkono uga mungguhing olah-olah tumraping wanita, saya akèh kapintêrane ing bab olah-olah, saya utama. Mulane mungguhing aku, tumraping wanita, buku olah-olah kuwi kêna diarani salah sawijining piranti panancang.
Garèng : ngrêti aku, Truk, panancang murih wong lanang ora tau kiyah-kiyah. Sabab arêp prêlu lêlungan upamane, dumadakan sing wadon ngiming-imingi mangkene: mas, mas, nèk mêngko anjênênganpanjênêngan. ora tindak-tindak, arêp tak gawèkake gudir. Aja tindak ya mas, ya mas...
pitik jangane mênir, mêngkono sapiturute, dadi mangane wong lanang sabên dina gonta-ganti, têmtune iya banjur ora ana bosêne, mangane têrus ngêthèmêl ajêgan. Ing sarèhne mangane ajêgan krasa enak, wêtênge iya ajêg warêg. Wong kuwi yèn wêtênge warêg, iya banjur ora gas-gasan. Ora kêpengin jajan ana ing resturan, ora kêpengin nangguh mangan ana ing omahe kancane, ora tau kêpengin ngêndhêg bakul pêcêl, lan sapadhane. Mara, apa wong lanang ora banjur ana ing ngomah bae. Lo, samono kadigdayane buku olah-olah kuwi.
--- [1196] ---
Kitha Surabaya kadamêl pêtêng. Sampun sawatawis dintên ing wêwêngkon Ujung tuwin Tanjungperak, Surabaya, kawontênakên cobèn-cobèn mêjahi dilah-dilah ing wanci dalu, pêrlu kangge pasinaon samangsa ing kitha ngriku dipun têmpuh ing mêngsah saking gêgana. Cobèn-cobèn punika pinanggih sae, ing têmbe badhe kacobi malih. Ing pangangkah tindak makatên punika botên namung wontên ing kitha kemawon, ugi tumrap dhatêng saindêngipun Surabaya. Cobèn-cobènipun malih badhe katindakakên wontên ing wulan Oktobêr ngajêng punika.
Pindhahan gologan Justitie. Mr. Harun al Rasyid kaangkat dados advocaat
Landraad ing Pathi, kaangkat dados pangarsa Landraad ing Purbolinggo tuwin Purwokêrto. Mr. R. Aruman, pangarsa Landraad ing Pacitan, dados pangarsa Landraad ing Pathi. Mr. R. Achmad, pangarsa Landraad nomor kalih ing
aBnyuwangi,Banyuwangi. Nêgara Dèn Pasar tuwin Mataram, dados wd. 2e tijd. pangarsa Landraad miji ing Cirêbon
ingkang satanah ngriki kapetang agêng piyambak. Kopi wau asli dhêdhêran, nama kopi Excelsa, kapetang kopi ingkang sae piyambak, ing mangke samangsa sampun ragi agêng lajêng dipun cangkok kagandhèngakên kalihan kopi sanès. Samangsa sampun sae gêsangipun lajêng kakintunakên dhatêng pundi-pundi.
Suntikan pest marêmakên. Sampun wiwit tanggal 1 Sèptèmbêr ing
wiwit jawah, inggih punika wancinipun tikus-tikus wangsul malêbêt dhatêng padhusunan. Suntikan ingkang katindakakên punika pêrlu kangge anjagi supados tiyang kalis ing sêsakit pest. Tumindaking damêl punika katingal dipun biyantu ing tiyang kathah, botên kados ingkang sampun, tansah manggih pambêngan dening dipun alang-alangi ing tiyang siti, mila tumindakipun ing sapunika sagêd prayogi.
Gusti R. Ajêng Nurul angsal ganjaran. Wontên wartos, Gusti R. Ajêng Nurul angsal ganjaran saking Sri Bagendha Maharaja Putri
andhap. Tumrap liburan wulan November dipun wiwiti wontên tanggal 30 October dumugi tanggal 30 November 1937. Kerstvacantie dipun wiwiti tanggal 23 December 1937 dumugi tanggal 3 Januari 1938.
ngrêmbag ing bab pêrlu wau. Pakêmpalan punika sampun anggadhahi arta f 8000.- sumimpên ing Factorij. Botên dangu ing Sumêdhang badhe kawontênakên tentoonstelling rajakaya.
Mogok botên purun dhatêng Jêpan. Punggawaning kapal Cilêbut ingkang nuju labuh wontên Surabaya, sami botên purun kaangkatakên dhatêng Jêpan, punggawa ingkang sami mogog wau sami bangsa Tionghwa. Ingriku lajêng wontên bêbantu pulisi ngirit têtiyang wau dhatêng kantor pulisi. Sarèhning ing kantor pulisi kêkirangan panggenan, têtiyang wau wontên ingkang katahan ing pakunjaran. Dirèktur K.P.M. ambiyantu dhatêng J.C.J.L., kapal kabidhalakên ngangge punggawa bangsa Jawi.
Prins Bernhard mriksani pêrang-pêrangan. Pêrang-pêrangan ing nagari Walandi sampun dipun wiwiti. Sri Bagendha Maharaja Putri tuwin Prins Bernhard anjumênêngi nalika wiwit pêrang-pêrangan punika. Prins Bernhard badhe lajêng anjumênêngi kalihan ingkang rayi, Prins Aschwin, rawuhipun Prins Aschwin andhèrèkakên Sri Paduka Rajaputri Juliana. Dene salajêngipun Prins Bernhard badhe nitih kapal Piet Hein, laminipun gangsal dintên.
Sumarenipun tilas presidhèn Masaryk. Anggèning nyarèkakên tilas presidhèn Masaryk katindakakên wontên tanggal 21 wulan punika. Ing sadèrèngipun kasarèkakên layonipun dipun dèkèk wontên pasarean ing kasteel
tadhah wau, badhe kapasrahakên dhatêng gêdhong arta nagari.
Sang Rabindranath Tagore gêrah rêkaos. Miturut wartos saking Calcutta, Sang Rabindranath Tagore gêrah rêkaos, lampahing rah kêsantêrên, kawontênanipun nguwatosakên.
jintên, kêncur, laos, salam, santên, sadaya kagodhog ngantos ragi sat kenging kangge dhahar kupat
Sarampunging prêlu sadaya, ing ngriku lajêng kawontênakên
wontên ing griyanipun asistèn wadana ing Brondong. Dene ing papanipun tiyang kathah, sasampunipun wilujêngan, dipun sambêti suka-suka.
Ing bab kawontênanipun dhusun Brondong, kintên-kintên badhe dipun èngêti ing tiyang salami-laminipun, tandhaning dalu awarni manara tansah badhe ngèngêtakên dhatêng sintên kemawon ingkang nyumêrêpi dhatêng
Presidhèn Republik Thiers saking Paris anggandhèng Tuwan Pasteur dipun lênggahakên ing papan nginggil piyambak jèjèr kalihan panjênênganipun.
Dr. Lister majêng ing sangajêngipun Tuwan Pasteur mêdhar sabda: atasnamanipun
pangandikanipun adharêdhêg: Lister... Lister priyantun luhur ...
Priyantun wêwakilipun nagari Rus ingkang dêdêgipun agêng
têtiyang dhusun ingkang saking nagari Rus. Sarèhning sang prabu anggalih sakalangkung agêng pitulungan panjênêngan wau, ingkang punika sang nata paring satunggiling tôndha bintang (mêndhali), kenging dipun agêm minôngka pangèngêt-èngêt ...
Bayan Budiman, ingkang mêdhar sabda Tuwan Aman Dt. Madjoindo.
Redhaksi sampun tampi buku 1 Wêsiaji, rêgi f 0.50, 2 Panitikatga, rêgi f 0.60, 3 Curiga Dhapur, rêgi f 0.55 saking Radèn Wakija, toko buku ing Pasar Pon, Surakarta.
Ing nginggil punika gambaripun bôngsa Tionghwa saking Syanghai, ingkang kalêbêt rakyat karajan Walandi, sami ngungsi dhatêng tanah ngriki dumugi ing Tanjung Priuk numpak kapal "Cisarua", kapapag dening para kulawarganipun punapadene para lid komite ingkang dipun pangarsani dening Tuwan Mayor
lêlêngkèhing rêdi Lawu. Dèrèng dangu ing Ngrambe wontên tiyang manggihakên barang-barang kina. Ing bab punika lajêng dipun udi panunggilanipun dening pangrèhpraja, ingriku kênyatan sagêd manggihakên malih wontên lêlêngkèhing rêdi Lawu, malah langkung kathah. Ing dhusun Sambirêjo wontên tiyang manggihakên sela-sela ingkang ing kinanipun kintên-kintên prabot griya. Ing
ing Ngrayudan pinanggih wontên kulah, sarêng kadhudhuk ing sanès panggenan pinanggih wontên urung-urung panjangipun 20 m. Miturut dêdongengan, pipa wau sambêt kalihan Têlaga Pasir bawah Magêtan. Ing sacêlakipun Giriharjo pinanggih wontên rêcanipun naga. Ing sapinggir dhusun Sidorêjo pinanggih wontên rêcanipun kalih, awarni Durga tuwin Siwah. Ing bab punika sampun kalapurakên dhatêng pakaryan babagan barang kina.
Lampah anggêgana saking tanah Jawi dhatêng Makasar. Parentah saèstu nêtêpakên wontêning lampah anggêgana saking tanah Jawi dhatêng Makasar, kawiwitan wontên ing tanggal 27 wulan punika. Lampahing motor mabur karikatakên, upami bidhalipun saking Cililitan jam 7.30 enjing, sagêd sambêt kalihan motor mabur saking Bandung, têrus nglajêngakên lampah dhatêng Surabaya. Wontên Surabaya kèndêl ½ jam, jam 1 siyang sampun dumugi Makasar. Waragading lampah namung f 95. manawi wongsal-wangsul f 160.-.
Para dokter bangsa Tionghwa ing Surabaya ambiyantu jampi. Jalaran saking wontêning wartos bilih paprangan ing Tiongkok kêkirangan jampi bangsaning pêrban sapanunggilanipun, ing Surabaya wontên pakêmpalaning para dokter badhe nindakakên pitulungan awarni jampi sapêrlunipun. Namung bab caraning ngintunakên taksih dados rêmbag, amargi lampahing kintunan wau pakèwêd. Pinanggihing rêmbag badhe dipun bêkta ing dokter ingkang dhatêng Tiongkok.
Inggah-inggahan, ingsêr-ingsêran tuwin dipun kèndêli. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi-Wetan, Tuwan Mohamad Sabiri asistèn wêdana paresidhenan Madiun, dados asistèn wêdana paresidhenan
Bojonêgoro, R. Tjokrosoedirdjo, wêdana ing Kampak, kabupatèn Tulungagung, paresidhenan Bojonêgoro, M. Soeradi
kèndêlipun wau taksih angêntosi karampungan kanthi urmat utawi botên.
Prangko ingkang badhe botên pajêng. Miturut wartos saking pangagêng Pakaryan Post, sasampunipun tanggal 31 December 1937, wontên prangko ingkang botên pajêng malih, inggih punika prangko wêdalan taun 1912 ingkang rêginipun kaêcap wontên ing buwêngan warni pêthak, rêgi 3
mawi kapal api, rêgi 15 sèn, ulêsipun biru tuwin ingkang rêgi 20 sèn, ulêsipun kapuranta. Dumugining tanggal 31 December 1937 prangko wau taksih kenging kalintokakên kalihan prangko sanès sasaminipun, botên kanthi ambayar punapa-punapa, dhatêng kantor
December 1937 manawi wontên sêrat-sêrat ingkang kacêmplungakên ing bus pinanggih mawi prangko wau, sêrat-sêrat wau dipun anggêp kadosdene botên mawi prangko, utawi dipun anggêp botên nyêkapi prangkonipun.
Donggala, Sêlêbês, ing wanci dalu watawis jam 2. Griya ingkang rêmuk dados awu wontên 35 wuwung, mênggahing kapitunan
Kaium Kabushiki Kaisha. Wontênipun kapal wau ngangge bandera makatên, jalaran, saking kêkirangan kapal, awit kapal Jêpan piyambak pêrlu kangge ngusungi wadya Jêpan dhatêng Tiongkok. Ing bab punika anjalari wontênipun lampah layaran saking Jêpan dhatêng tanah ngriki katindakakên namung sabên tigang minggu sapisan.
Pogokan ing Selebes. Miturut wartos wontên kuli bangsa Toraja ing Sadangwerken Selebes cacah 1200 sami mogok, jalaran sami rumaos botên sênêng anggènipun dipun tagih arta pajêg. Ingkang
Ingkang Wicaksana. Sampun sawatawis dintên wontên utusandalêm Ingkang
kanthèni cariyos ringgit lampahan Ciptaning Mintaraga. Album wau cacah kalih, satunggal katur Sripaduka Rajaputri Juliana, satunggalipun katur Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana. Cariyos Ciptaning Mintaraga wau lêlangên ringgit tiyang ingkang dipun pitongtonakên anyarêngi kala pikramèndalêm Sripaduka Rajaputri Juliana, ingkang katindakakên dening para pangeran tuwin para santanadalêm. Wadhahing album wau pêthi kajêng dipun ukir-ukir.
Inggris. Wontên wartos, pangagêng babagan lautan Inggris suka sumêrêp, bilih wontên motor mabur ingkang botên kasumêrêpan gadhahanipun nagari pundi andhawahi
nganggêp bilih Jêrman tuwin Italie nêmpuh Sêpanyol, saha salajêngipun angêmorana damêl bab punika. Kajawi punika Sêpanyol gadhah panêdha supados sawarnining tiyang ingkang sanès bangsa Sêpanyol, sami kaundanga wangsul dhatêng nagarinipun piyambak-piyambak. Makatên malih panguwaosipun parentah Sêpanyol ing Valencia kaewahana kakengingakên tumbas pirantos pêrang, tuwin prajanjian babagan sagantên Têngah ingkang sampun sami dipun tandha-tangan wontên ing Nyon ugi katindakakên tumrap kapal-kapal gadhahanipun parentah Sêpanyol.
Anggènipun Dhobrinya pitakèn wau ngantos dipun wongsal-wangsuli rambah-rambah, nanging tiyang numpak kapal ingkang mangangge cara èstri wau kèndêl kemawon, ngêmungakên anglajêngakên lampahipun. Ingkang makatên punika saya adamêl gumuning manahipun Dhobrinya, saha lajêng tuwuh gagasanipun, bilih tiyang ingkang numpak kapal punika, sanès bangsaning manusa limrah, nanging sagêd ugi bangsaning jim, pêri utawi prayangan. Dhobrinya lajêng anyakêti tiyang ingkang numpak kapal wau, salajêngipun nuntên nyandhak gadanipun saha kadhawahakên ing sirahipun tiyang numpak kapal ingkang ngemba wanita wau. Nanging ingkang katamanan ing gada, botên dhawah saking
gumun ing manah, lan ing batos anguda raos makatên: I, ladallah kêtanggor aku, apa aku pinaringan wis ilang kabèh kêkuwatanku.
Dhobrinya enggal-enggal amurugi wit-witan agêng, lan gadanipun wau lajêng katamakakên. Kanthi suwara ingkang rame sangêt, sanalika
babarpisan. Salajêngipun nuntên enggal-enggal nututi tiyang numpak kapal wau, gada katamakakên ing sirahipun malih, nanging kados ing sakawit, ingkang numpak kapal wau botên dhawah, malah mengo kemawon ugi botên, Dhobrinya lajêng angêmpalakên kêkiyatanipun, lan kaping tiganipun Dhobrinya andhawahakên gadanipun sakiyat-kiyatipun ing sirahipun ingkang numpak kapal, sanadyan rêdi sela pisan, saupami kadhawahan gadanipun Dhobrinya ingkang dipun tamakakên kanthi sarosanipun wau, têmtu ajur mumur. Nanging botên makatên, tiyang ingkang numpak kapal wau, ing sêmu kadosdene botên dipun raosakên. Sarêng panggadanipun Dhobrinya jangkêp kaping tiga, sawêg kemawon ingkang numpak kapal wau nolèh saha kalair têmbungipun makatên: E, dilalah têmên, dakarani aku iki mau dicokoti lêmut, ora ngrêtia yèn sawijining satriya bôngsa Rus kang namani gaman nyang aku.
Satriya, sajatosipun kula dèrèng sumêrêp mênggah wujud panjênêngan. Samangke badhe kula wêdalakên saking kanthongan punika. Ing
panjênêngan, manawi taksih anèm, badhe kula dadosakên tawanan kula, nanging manawi wujud panjênêngan punika dados cocoging manah kula, kula sagah dados garwa panjênêngan.
Dèwi Natasiyah amangsuli: Satriya, mênggah sajatosipun, kula punika asring sangêt wontên ing kitha Kiyèf, lan wontên ing ngriku kula ugi asring sangêt sumêrêp dhatêng panjênêngan, nanging panjênêngan piyambak botên nate uninga dhatêng kula. Inggih jalaran ingkang makatên punika,
dèrèng, kados langkung prayogi manawi samangke kula blakani. Mênggah sajatosipun, kula punika anakipun Mikula. Bapak punika anakipun kalih èstri sadaya, ingkang sêpuh samangke sampun emah-emah, dene ingkang anèm inggih kula punika. Dene padamêlan kula rintên dalu, punika botên sanès, kajawi namung anjajah ngidêri ing papan ingkang wingit lan wêrit, punapadene ingkang sêpên, srêluprêlu. ngupados mêngsah, ingkang purun aprang tandhing ijèn sami ijèn kalihan kula, sintên ingkang sagêd ngawonakên kula, punika ingkang kula akêni, pantês dados jatukrama kula. Dumadakan samangke kula kapanggih panjênêngan ijèn sami ijèn. Lan dumadakan wujud panjênêngan punika amranani manah kula, amila panuwun kula dhatêng panjênêngan, punapa panjênêngan krêsa kula ladosi, dene manawi panjênêngan nampik punapa ingkang dados panuwun kula wau, môngga sami aprang tandhing, ngantos salah satunggal dhawah ing tiwas. Awit salajêngipun ing donya punika jiwanipun badhe kêkathahên satunggal, amila punapa panjênêngan ingkang kêdah seda, punapa kula ingkang kêdah tiwas.
mêrlokake ngirimi layang ibumu lan ngirimi karangan dongèng.
layang têtêpungan lan uga isi karangan nyang bu Mar. Ananging aja pisan dadi atimu ya, karangane ora bisa kapacak, coba ta gawea manèh apa dêdongengan utawa liyane kang anêngsêmake. Samono yèn kowe lagi pinuju kobêr sarta dhangan atimu.
Im. Sj. O., Purbalingga. Lêlagon
mêrlokake ngirimi layang pitêpungan nyang bu Mar lan nandhakake kasênênganmu maca Taman Bocah. Kangmasmu sing sêkolah ana ing Bêtawi kuwi sapa ta? Kok ora tau têka nang nggone bu Mar. Kapan Titiek kowe têka ing Bêtawi tilik
ing kono? Aku durung têpung karo priyayi loro iku.
Wah adhimu kok akèh têmên, apa ya milu kabèh, ndah kaya apa ramene! Kowe takon, Rênggowati iku putrane sapa, êmbuh ya aku ora ngêrti, awit ing layang dhèwèke ora nyaritakake, mung anêpungake lan ngirimi karangan. Wis ya Soepi, pangabêktiku nyang rama ibumu lan salamku nyang adhi-adhimu kabèh. Yèn kowe arêp ngirimi karangan kanggo T.B. ditulis ing postblad ya bêcik, upama karangan dilêbokake ing amplop, nanging amplope aja ditutup (dilim), njabane ditulisi document, kuwi ya luwih murah manèh.
Soebroto p/a M.P. Djojomanarsa, Kadipira, Kasikan, Jokja. Wis lawas aku ora krungu kabarmu, lagi saiki. Karanganmu bab wiwitane ana pari wis daktampa, nanging aja pisan dadi atimu, ya, ora bisa kapacak, awit ora ngêrtèkake babarpisan. Coba, To, gawea karangan liyane manèh sing apik, dêdongengan kang lucu-lucu utawa babad-babad.
Minta sangga uwang karo ngudarasa: ''Mau sadurunge tiba
rayap). Sing bisa ambatang: Roebigdo Malang.
Anggone golèk kayu Irawan barêng wis olèh sabongkok nuli tlusupan, golèk gowok, parijatha kêcombrang lan wrêsah. Tumuli ana sabawa krosok-krosok, kaya ana gajah nasak alas. Ora suwe katon ana buta marani. Irawan sanalika njêrit lan ndhrodhog kaya
dhangkaning buta. Ana kono Irawan dipêrnahake ing gêdhong pêtêng, sajroning baluwarti. Nuli baturing buta têka anggawa sêga karo banyu, minangka cadhonge Irawan, clathune:
Barêng tangi gagap-gagap tembok nêmu jêndhela cilik, banjur didêdêl mênga. Ing jaba katon byar rahina, ndadèkake bungahe. Tumuli ana manuk kêdhasih mencok ing pang sarta calathu: ''Irawan, dadiya kawruhanamu, ya aku iki rupane kêdhasih kang kêpotangan kabêcikan marang kowe. Dak kandhani kowe ya, ali-ali mas iku ilange kêcêmplung sumur sawetane iki.'' Kêdhasih sawise awèh wangsit nuli murca. Ora suwe baturing buta mlêbu anggawa sêga lan banyu. Irawan nuli pratela yèn bisa nêmokake ali-ali kang
dipatèni.'' Irawan nggubêl ing panjaluke, supaya dikandhakna marang buta yèn bisa nuduhake panggonane, sabab ing batin nggondhèli wangsite kêdhasih.
Ananging dhèwèke duwe pangarêp-arêp, bokmanawa isih bisa kêtulungan. Adoh bangêt ing Jawa wetan ana gunung gêdhe lan dhuwur, aran Gunung Agung. Gunung mau dhèk biyèn ora ana ing kono. Kawitane gunung iku saka pucake gunung sing luwih dhuwur yaiku gunung Maha Mèru. Bathara Guru kang mundhut pucak mau banjur diêlih mangetan adoh. Gunung Agung iku ing jêrone growong. Ing pucak ana kawahe
wong kêna nyêdhaki gunung iku, apa manèh mlêbu ing jêro, kang tanpa palilahe ula naga mau. Sadi Mantra
Sadi Mantra munggah nyang pucaking Gunung Agung. Satêkane ing kono nuli ngucapake kidung, kang dirungokake dening ula naga kang manggon ing sajêrone. Barêng Naga Basuki krungu kidunge Sadi Mantra lan unining klinthing, nuli enggal-enggal ngobahake buntute. Sanalika iku sisike padha tiba rupa dhuwit mas, intên lan barliyan. Kanthi bungahing ati Sadi Mantra banjur anjupuki dhuwit lan barliyan, sarumpungesarampunge. nuli bali mênyang Kediri, mênyang omahe.
Pak Kasan: "Lawong klapane kathah." Barêng kancane uwis mulih, nuli nggagas
disawatake nanggor wit-witan. Unine: "Thak, thak, glothak." Barêng têkan pinggir kali, ana bocah lagi wayangan, ditakoni: "Le, le, apa kowe wêruh ana
Isinipun: Karangbolong - Pakulinan - Candhi Barabudhur - Rawuh Dalêm Kangjêng Tuwan Ingkang Wicaksana ing Surakarta - Kawontênan
tahan anggotane / kulina iku tuwuh / bêbukane saka sathithik / yèn kêrêp linakonan / lawas-lawas matuh / basa matuh iku tuman / kang amarga kulinane
pangrasane nikmat kêpati / kaya ta wong kulina / mangan sêga jagung / lawuh jangan lan kuluban / sanadyana pangan iku
mathuk / nadyan doyan tan andarbèni / marêm pamanganira / apa manèh minum / yèn kulina banyu tawa / banjur ngombe wedang êtèh apa kopi / atine durung lêga //
yèn kulina ngombe anggur pèni / tan kaduga ngombe anggur para / lire anggur kang sapele / kalamun matuh udud / datan udud kalithah klithih / yèn udud
ingudud / kang wus dadi pakarêman / pangrasane nikmate kêpati-pati / tan ana kang mêmadha //
madadi / garegah katon gagah / pindha sang aprabu / Baladewa nuju krodha / sarwi ngasta pusaka panglêbur bumi / nanggala anèng ngarsa //
balik janma kang datan madadi / lagi mambu kukuse kewala / trêkadhang wis
alêsu / yèn wis ngombe anjrêbabak / kaya-kaya datan uwas antuk tandhing / lir Prabu Dasamuka //
kancuh / lan trêkadhang kasêpèn dhuwit / rumasa gêrah-uyang / kêtagihan nguthut / kadhang jroning pagawean / kang
[...nan.] Makatên gotèkipun ingkang mangrêtos, pun kakang
Sarjana : Pancèn kasinggihan adhi, manawi têmbung Buda wau pun adhi anggalih (ngintên) namaning tiyang punapa titah manungsa utawi dewa, lakar inggih botên amung ngodhêngakên kemawon, malah sagêd ugi adamêl goblêg utawi komêt, tur taksih imbêt cêkot-cêkot.
Sarjana : Saking atur pamrayoginipun tiyang ingkang mangrêtos, angginêm kawruh babagan raos,
Pangrancangipun Jêpan anggèning nêmpuh saking gêgana sampun kêrêp dipun tindakakên, saha mawi wara-wara ing sadèrèngipun, tindak makatên wau tumraping nagari sanès, kados ta Inggris, kêpêksa nyaruwe dhatêng tindakipun Jêpan, supados panêmpuhipun mawia kintên-kintên, ngêmungna dhatêng laladan panggenaning militèr, supados kasangsaranipun sampun angèngingi dhatêng tiyang ingkang sanès militèr. Kajawi punika parentah Inggris ugi suka pêpèngêt, manawi wontên kapitunanipun têtiyang Inggris ing Nanking, badhe katêmpuhakên dhatêng Jêpan.
Jalaran saking orêg-orêgan ing Nanking punika, toko-toko lajêng sami tutup, têtiyangipun sami ngungsi dhatêng parêdèn sacêlaking kitha, utawi ing papan panggenan ingkang sakintên botên sagêd
pabarisan Jêpan ingkang iring kidul mawi dipun biyantu lêpasan mriyêm saking kapal pêrang tuwin pabarisan mriyêman ing Kiyang Gwan, kathah panggenan ingkang lêbur. Nanging sarêng pandhêsêgipun wadya Jêpan badhe majêng, lajêng dipun tanggulangi sanjata mêsin dening wadya Tiongkok. Sawênèh wontên pêrang rukêt rêbat karosan, ingkang kawêkasanipun sagêd mênggak ajênging wêdya Jêpan. Nanging wadya Jêpan golongan mriyêm majêng
Ing sisih punika gambar sawangan ing wanci dalu, inggih punika satunggiling margi agêng ingkang rame lan asri ing kitha Syanghai. Gambar wau ing sadèrèngipun kadadosan pêpêrangan ing Syanghai ingkang dhawahing mimis kumarutug anêmpuh kitha anggêgirisi.
Gambar têngah sisih têngên punika: punggawa pômpa (brandweer) nuju nindakakên damêl mitulungi griya-griya punapadene barang-barang ingkang sakintên sagêd tinulungan.
Nanking, mênggah prêlunipun sagêd nyêgah dhatênging dêdamêl ing papan
nyuda kêkiyatanipun Tiongkok. Makatên malih rêrigênipun Jêpan katingal anggènipun ambêbingung mêngsah, panêmpuhipun pinanggih ing sèênggèn-ênggèn, kados kala wadya anggêgana Jêpan nêmpuh Kanton, punika nêmpuhipun motor mabur kathah, ngêbyuk adamêl kagèt, nanging sasampunipun andhawahi bom, lajêng katingal pêcah dados tigang golongan, saperangan anggêgana mangilèn, wontên ingkang mangalèr, lap lajêng ical, ngaso wontên ing ngandhap. Botên dangu katingal jumêdhul malih, inggih lajêng
ingkang sakalangkung rame punika, botên namung samantên kemawon, pangancamipun ing wingking badhe tansah sambêt-sumabêt. Mila tumraping golongan Tiongkok tansah sadhiya, kanthi ngawontênakên papan pasingidan wontên ing rong-rongan salêbêting wana, ewasamantên pinanggihipun inggih taksih dipun têmpuh ing mêngsah.
ingkang pambayaring arta lêngganan botên nêtêpi punapa lêrêsipun, sampun cuwa ing panggalih manawi tampinipun Kajawèn ngantos botên urut.
K. 1198 ing Kêtandhan. 16 Rabingulakir, Wawu 1833, dhawah 12 Juni 1903 (botên 1904). Rê, Lê, (lêrêsipun Sla, Lê), 26 Bakda Mulud kados pandangu panjênêngan punika
Petruk : O, hla kok ramak, aku iki saiki pêthane dadi nata binathara, kowe dadi putri putrane ratu, dadi wajibe kowe nyêbut nyang aku: kangjêng rama prabu,
Petruk : Wayah, nèk gêguyon karo sêdulur kuwi aja guru-guru nêpsu mêngkono. Wong mau anggonku anggolèki sing pungkasane tiba suku kuwi angèl bangêt, iya wis, saiki tak gantine bae: lir bathari baung. Iki nèk cara Jawane sing lumrah karêpe: kaya dewa wadon kang lagi rêngêng-rêngêng. Rak wis lêga, ta Kang Garèng. Wis, saiki padha omong-omongan sênêng-sênêng. Kaya-kaya nalika malêm Sabtu lan malêm
dhewe iya têrus-têrusan nonton. Saiki kowe arêp tak jak cocog-cocogan mungguh panêmune ing bab pamainane kêthoprak mau.
[...jine] sing main, Truk. Sing dadi Pangeran Adipati Anom,
hoyinên, nganti saka bature dikêkêp-kêkêp, lho, kuwi kaya tênan-tênana kae, Truk.
ing omah isih ana barange kang payu gadhene, apa malêm Minggu ana sangune kanggo dhomino, mikir ngêndi sajêrone Minggu kiyi sing durung ditangguh mangan, lan sapadhane. Kajaba iku ing jaman saiki kanggo lêlipure ati bunêg, pirang-pirang bangêt, kaya ta mihun, cap jae, martabak, lan êmbuh apa manèh. balik ing kala samono, kathik jumênêng Pangeran Adipati
Petruk : Wayah, wong sêmbrana kowe kuwi. Ana kok banjur anggarap, dupèh ing kala
Nanging iki mung kasalahan sathithik, Kang Garèng, ora dadi ngapa.
Garèng : Ha iya, Truk, nanging ing sarèhne ing kono anggambarake kaanan ing jaman Mataraman, saolèh-olèh diati-ati, aja nganti kêcampuran cara ing jaman saiki, mêngko gèk mêtu Drunajaya upamane, nganggo... jam tangan, iki ana ing pandêlêngan, rak iya ora enak, ta. Wis tak banjurne manèh saiki, sajêrone Pangeran Adipati Anom sare tinunggu ing abdi loro mau, banjur karawuhan ingkang eyang: Pangeran Pêkik kalayan garwane: Kangjêng Ratu Pandhan, loro-lorone anggone main, wajib dialêmbana têmênan, anggone nyara priyayi luhur sing wis sêpuh, anggone ngatonake asihe marang ingkang wayah Pangeran Adipati Anom, nganti wani anglakoni ukume pêmburine, wah, kaya tênan-tênana kae, Truk. Dalasan anggone pamitan arêp tindak ing
prakara cilik-cilikan, nanging ing kono gawe kumliting carita, Truk. Iya ngono kuwi kudune. Iya apa ora, Truk.
Garèng : Candhake, Truk, iya iku kêtêmune Pangeran Adipati karo Lara Hoyi, iya wis apik, nanging aku mêksa ora pati cocog, kajaba kasuwèn anggone ngungrum-ngungrum nganti nratap
dipun adani dening Departement van Economische Zaken, ingkang madêg ing Sêmarang, badhe njêmbarakên têbanipun wontên bawah paresidhenan Sêmarang, Pêkalongan tuwin Rêmbang. Kajawi padamêlan ingkang sampun, ugi badhe ngadani pandamêling grabah.
Ura-uru ing Papuah. Miturut palapuran saking pangagêng ing Boven Digul, mêntas wontên bôngsa Papunah golongan Mapi kalihan golongan Jait, anggèning têmpuk wontên sapinggiring lèpèn Digul. Kathah pêpêjah tuwin ingkang nandhang tatu.
Cobèn-cobèn nglampahakên sêpur. Gêgayutan kalihan badhe wontêning ewah-ewahan lampahing sêpur saking Surabaya dhatêng Malang, kawontênakên cobèn-cobèn
Salajêngipun ngawontênakên cobèn-cobèn malih mawi gêrbong gangsal tuwin locomitief kalih, kakiyataning lampah ugi kadamêl kados ing nginggil. Sanajan panyobinipun wau sampun pinanggih sae, nanging dèrèng sagêd nêmtokakên tumindakipun wiwit benjing punapa, amargi pêrlu badhe andandosi rilipun rumiyin.
Nahan punggawa 13. Wontên wartos, ing Sêmarang wontên punggawa Provinciale Waterstaat cacah 13 sami katahan, amargi kalêpatan salingkuh arta bayaran kuli. Miturut aturing kuli sadaya, pambayaraning kuli sami kirang.
Inggah-inggahan. Kawrat kêkancingan saking Gupêrnur Jawi-Têngah, R. Koesoemodarmodjo, juru sêrat klas 1 ing ondêr dhistrik Sragi, kabupatèn tuwin paresidhenan Pêkalongan, dados mantri pulisi paresidhenan Pêkalongan.
juragan Djaja tuwin dhusun Ujungjaya, Sumêdhang. Salajêngipun latu mrèmèn dhatêng Congean, tumrap ngriku ingkang kêbêsmi namung wana rungkudan kemawon. Wusana latu kenging kasirêp sarana ngawontênakên kalenan, lajêng sirêp saking kajêngipun piyambak.
Irak migunakakên basanipun piyambak. Parentah Irak (Pèrsi) amara-marakakên, supados sawarnining panggaotan, pabrik tuwin dagang ing Irak, punapadene pang-panging sudagar-sudagar ngamônca supados migunakna basa Irak, inggih punika ing bab sêsêratan sapanunggilanipun. Tindak punika kêdah kawiwitan kasèpipun wontên tanggal 1 Januari taun ngajêng. Sawarnining karcisipun rakyat Irak botên kenging kangge basa warni kalih, kêdah namung ngangge basa Irak thok. Recept-recept dhoktêr inggih kêdah kasêrat ngangge basa Irak. Namung tumraping basa ingkang gêgayutan kalihan kawruh, kenging botên ngangge basa Irak.
Mênggah pamanggihipun para pujôngga ing samangke, wontênipun dêdongengan pêrangipun Ilyamura kalihan Idholice sawadyabalanipun, ingkang wêkasan andadosakên tiwasipun Idholice sapunggawanipun sadaya, punika sajatosipun pasêmon anggènipun agami Kristên sagêd ngêndhih agami nyêmbah brahala. Makatên ugi ungguling juritipun Alyasa kala mêngsah kalihan Tugarin, punika inggih satunggiling pasêmon, mênangipun agami Kristên nalika kasêbarakên wontên praja Ruslan. Pambudidaya nyêbarakên agami Kristên wontên ing tanah ngriku, punika sayêktosipun sampun lami sangêt. Dene mênggahing Alyasa punika, lugunipun anaking pandhita Kristên. Amila inggih layak kemawon, bilih kala Alyasa sagêd ngasorakên yudanipun Tugarin wau, lajêng kaanggêp kadosdene satunggiling pasêmon mênangipun agami Kristên dhatêng agami nyêmbah brahala, amargi Tugarin wau ing kala samantên dipun anggêp dados dewa, ingkang sinêmbah-sêmbah ing têtiyang saindênging praja Ruslan. Pêrangipun ingkang kapisanan kalihan dewaning agami nyêmbah brahala wau, Alyasa nêdya badhe kêkesahan dhatêng Kiyèf. Murih sagêda luwar saking
lampahipun dhatêng Kiyèf. Nanging ing Kiyèf, agami nyêmbah brahala wau dèrèng ical babarpisan. Ing wusana Tugarin, ingkang mêntas sagêd dipun kawonakên juritipun dening Alyasa wau, wontên ing ngriku lajêng sinêmbah-sêmbah kadosdene dewanipun.
sadaya para kawula ing Kiyèf, makatên ugi para sudagar mônca, ingkang ing kala punika sami dêdunung ing kitha ngriku, sami yakin, saha sami anêmtokakên, bilih dewaning agami nyêmbah brahala têmtu badhe mênang juritipun, ngêmungakên pandhita agami Kristên ing Cèrnigop, ingkang amêsthèkakên dhatêng mênangipun agami Kristên. Wêkasanipun mila inggih yêktos, dewaning agami nyêmbah brahala wau sagêd dipun kawonakên, nanging agaminipun dèrèng sagêd kabibarakên. Dene ingkang sagêd ngentasakên babarpisan dhatêng agami nyêmbah brahala wau, botên sanès kajawi pun Ilyamura, anaking tiyang tani. Samangke ing ngriki kados wontên prêlunipun nyariyosakên sakêdhik ing bab pêrangipun.
Enjing umun-umun, nalikanipun sadaya têtiyang ing kitha dagang: Rosto, sawêg sami sakeca-sakecanipun tilêm, wontên satriya kalih mêdal saking kitha prêlu nêdya alêlana dhatêng ing tanah jajahan Ruslan ngupados mêngsah ingkang kintên-kintên sagêd anandhingi kadibyanipun. Satriya kêkalih wau, ingkang satunggal nama: Alyasa, satunggalipun malih nama: Yakim, kalih-kalihipun sampun sami prasêtya salami-laminipun nêdya badhe dados mitra sêjati. Anggènipun lumampah turut margi agêng nuju mangidul, punika sampun sadintên muput, ewasamantên dèrèng sagêd amanggih
sakiwa têngênipun ngriku katingal sêpên nyênyêt sarta angajrih-ajrihi, ewasamantên samargi-margi botên wontên sato galak ingkang ngrêridhu dhatêng lampahipun wau. sarêng sampun mèh sirêp surya, lampahipun satriya kalih wau dumugi ing margi pratigan, wontên ing pojoking margi ngriku wontên selanipun agêng mawi sêratan. Ing kala punika Alyasa lajêng wicantên dhatêng mitranipun:
Sasampunipun maos makatên wau, Yakim apitakèn:
ingkang ôngka tiga. Ing sarèhning ing kala punika sampun wiwit pêtêng, lajêng sami nêdya nyipêng, inggih punika wontên ing ara-ara ingkang têbih ngrika-ngriki. Salajêngipun satriya kalih wau lajêng mandhap saking kapalipun saha adamêl
kalih wau sami tangi, Alyasa raup sarta ngumbah tanganipun mawi toya bun, sasampunipun lajêng kasrêbetan mawi andhuk pêthak, jèngkèng ngajêngakên keblat anêmbah dhatêng Pangeranipun. Salêbêtipun punika Yakim mêndhêt kapalipun, kaombèkakên, sarta lajêng katuntun dhatêng pakuwon ngriku. Kapal dipun lapaki, sasampunipun mitra kêkalih wau lajêng anglajêngakên lampahipun, mêdal ing papan ingkang sêpên-sêpên. Wontên ing margi satriya kalih wau pinanggih kalihan satunggiling druwis. Mênggah panganggenipun druwis punika, sanadyan panggêsanganipun namung sarana ngêmis kemawon, sayêktos angedab-edabi. Inggih punika:
mantolipun wacucaling kewan ingkang kathah pangaosipun, topinipun modhèl Yunani, lan têkênipun ingkang ing nglêbêt growong kaisenan timah ingkang anjalari bobotipun awrat sangêt.
Yêktosipun kula ngraos gumun, dene anggèn panjênêngan sakalihan nitih kapal punika, ing sêmu kanthi ayêming panggalih. Punapa panjênêngan botên uninga bilih wontên bêbaya ingkang nêdya ngancam ing salira panjênêngan sakalihan. Ing pinggir lèpèn Sapat ingkang sisih ngrika, kula sumêrêp Tugarin ngaglah ngadhang sintên tiyanga ingkang langkung ing ngriku. Mênggah ingkang nama: Tugarin punika, dêdêg-piadêgipun agêng inggil, lan kêkiyatan punapadene kaprawiranipun, saèstu tanpa tandhing. Kapal tumpakanipun, punika mawi suwiwi sarta kiyat sangêt, saking cangkêmipun asring mêdal latunipun, tuwin kupingipun kumukus.
Sadulur, aku kapengin bangêt nêdya mungsuh pêrang tandhing karo si pênyakit iku. Nanging ora bisa yèn sarana panganggoku sing tak ênggo saiki kiyi.
He, druwis, apa kowe ora wêruh utawa kowe ora krungu ana ing ngêndi parane Si Alyasa,
punika sampun sêpuh, sampun sangêt suda mênggahing pamirêng kula. Nitik ebahing lathi panjênêngan ingkang katingal saking ngriki, kados panjênêngan paring dhawuh punapa-punapa dhatêng kula, sampun pisan dados panggalih panjênêngan, gusti, manawi panjênêngan saèstu paring dhawuh dhatêng kula, sajatosipun kula botên mirêng babarpisan. Amila panyuwun kula, mugi panjênêngan krêsaa anyakêt mriki.
Sanajana sampun dados tata kalimrahan, manawi para wanita tumut-tumut malêbêt dados warganing pakêmpalan, nanging bokmanawi inggih wontinwontên.
Ing sakawit, Wanita Utama golongan ing Ngayogyakarta ngêdalakên kalawarti: Balewarti Wanita Utama. Sapunika kalawarti wau dipun pasrahakên dhatêng pangrèh agêng, punika andadosakên wiyaring têbanipun pakêmpalan. Ing sabên golongan lajêng kêduman kalawarti wau, ingkang lajêng sagêd murakabi ing ngakathah. Enggal-enggal
ingkang sampun kêlampahan, pakêmpalan Wanita Utama punika adêgipun saya kêkah, tur inggih majêngipun nama botên pêksan, kanthi alon-alonan, nanging têmên lan têtêp.
Katès ingkang agêng satunggal, (katès matêng) dipun saring ing irig dêling. Agêr-agêr 3 iji, dipun godhog, toyanipun ½ gêlas. Manawi sampun ajur dipun paringi gêndhis 2 katos, têrus kagodhog, lajêng katèsipun dipun êmorakên, bilih sampun matêng, kaêntas. Manawi sampun asrêp, dipun iris-iris, lajêng
dipun ayak ingkang alus, sampun dados glêpung pisang. Kenging kadamêl kuwih warni-warni, adamêl jênang, tuwin canthil, sakrêsanipun ingkang ngolah.
Sêdhah kagodhog mawi gêndhis batu kenging kangge jampi watuk, kaunjuk.
Bilih kringêt botên sagêd mêdal, prayogi badan dipun gosok (kakumbah) mawi godhong inggu kacampur kalihan cokak tuwin toya.
Ing pamuji padamêlan ingkang sagêd dados pangupajiwanipun tiyang
9sing kawentar tukang gusur kuwi para Menggung lan [ara Rangga)
On 18 Agustus 2010 at 22:16 gembleh said: Huwaduh nganti lali,
IISulawesi TengahKabupatèn TolitoliRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bahasa MelayuRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.44, 22 Oktober 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Limingen&oldid=1008873"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.46, 5 Maret 2016.
dadining bumi, akasa mwang; riya sasania paptanipun, jatining purba wisesa, tan ana lara pati kalawan urip, uripe tansah
ing kewuh, sabarang nora tumeka, yen antepen gampang ewuh dadi siji, ing purwa nora ana. (Tembang Dandanggula, Serat Rama)
kawruh.Kawruh marang wekasing dumadi, dadining lalakon, datan samar purwa wasanane, saking dahat waskitaning galih, yeku ing ngaurip, ran manungsa punjul. (
sarine wulan,Wong asih linulutan,Lungaku tinangisan,Tekkaku kinasihan,Teka welas asih,Marang barang ingsun,Aja Gustiku maneh ora asiha, Dewane wong saakedhatonpodo moro
Sadha, Sadha Stills, Sadha Photos, Sadha Gallery, Sadha Latest Stills, Sadha New Gallery, Sadha Actress, Sadha Heroine, Sadha Hot Stills, Sadha Exposing Stills, Sadha
[...ne,] nanging malah kosokbaline, ingatase lagi sapisan-sapisane nunggang kapal, ingatase arêp lunga adoh lan ora mêruhi kaanane papan sing bakal
Banyumas Kecamatan kebasen ,google map kota/kab Banyumas Kecamatan kebasen ,google earth kota/kab Banyumas Kecamatan kebasen,jalan tol di Banyumas Kecamatan kebasen,foto kota/kab Banyumas Kecamatan kebasen,peta wisata kota/kab Banyumas Kecamatan
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. indra_agencyBUPATIJumlah posting : 450Points : 632Join date : 15.07.10Age : 31Lokasi : home sweet homeSubyek: Re: KISAH BOCAH AMERIKA
Trecep – trecep krasa adhem rumesep ing ragaku
mengko wae nek admine blog iki wis gak ketok.
sedoyo pangalembono namung kagem Gusti Alloh Kang Moho Kawoso. Duh Gusti, kawulo tansah nyadhong sih wiloso Dalem Gusti…
BekasiKabupatèn BekasiKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Terbang utawa rebana iku salah sijine piranti musik kang digawé saka kulit. Kulit kang digunakake bisa saka kulit wedhus, sapi, kebo. Terbang ditabuh kayadéné nabuh kendhang. Terbang asring digunakake ing adicara khosidahan lan pengajian.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Terbang&oldid=1102284"	Kategori: GamelanKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
IndonesiaBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.32, 22 Oktober 2016.
dina, aku lan keluarga liburan menyang desa ing Jatibarang. Nalika iku dina ne lagi udan gremisik, hawane atis banget esuk”, isih akeh kabut sing nutupi dalan. Nalika iku mobil ku bane bocor. Kabeh pada glagapan, nanging kula mung njolang njlongop amargi pertamane kula lagi turu lan langsung di gugah kon mudhun. Kula ngamuk” ora ketulungan. Banjur kula mudhun. Sing liyane pada sibuk ngrewangi ngganti ban, kula mung petentang petenteng in dalan karo nesu nesu. Saking ngantukke aku lunggu ing pinggir kalen sing ana watune. Lah ngenteni sue hawane
video arek siji iki. Ngakak, kreatif, lumayan kanggo obat stress.. :)ReplyDeleteRepliesHilda IkkaFebruary 21, 2015 at 2:16 PMHahah,
nggih nuwun sewu… Boso Jawi, meniko… G : Kowe nduwe omah opo ora…..? A : Dereng…. G : Wah kowe ora iso ketompo nang kene A : Lho kok ngaten………? G : Mengko kowe mesthi ngajukne utang nang perusahaan. A : Ah.. mboten, kok. Sak janipun tiyang sepuh kulo niku sampun sugih. G : Yo malah
wis lulus sarjana tenan…..? C : Sampun, Pak…. G : Ora ketompo, kéné iki golék sing SMA aé, luwih manutan lan bén mbayaré murah C : Sak janipun kulo tasih badhe skripsi G : Malah ora ketompo…… C : Lho, kados pundi, tho…..? G : Mengko kowé kerjo mung ngetik skripsi, lék wis lulus mesti golék kerjo neng perusahaan liyo. G : Kowé seneng guyon opo ora? D : Mboten pak, kulo serius yén nyambut damel. G: Ra ketompo…… D : Waa……kok ngoten? G : Engko konco koncomu lan anak buahmu podho stress. D : Sak jané nggih
Sebabipun? G : Saiki BBM mundhak terus, mengko kowé njaluk mundhak bayar terus E : Wo, kulo wau namung mboncèng, kok G : Tambah ora ketompo E : Lho, lha kok … ? G : Mengko mung gawéné mboncéng mobil kantor. Ngrusuhi ! G : Anakmu akèh opo
ngudhal-udhal wewadi kantor, to? G : Kowé kerep loro ? M : Mboten G : Kowé ora ketompo M : Sebabipun ? G : Mesthi kerep mbolos, wong arang2 gering M : Wah, sakjanipun nggih asring G : Tambah ora ketompo M :
Agustus 1910) punika pelopor perawat modhèrn, panulis lan nimpuna statistik.[1] Panjenenganipun punika satunggiling univèrsalis Kristen.[2] Nalika tanggal 7 Fèbruari 1837 – boten lami sadèrèngipun ambal warsanipun ingkang kaping-17 – satunggaling kedadosan ingkang badhé ngéwahi gesangipun: panjenenganipun nyerat, "Gusti ngendika marang aku lan nimbali aku kanggé ngladosi-Panjenenganipun."[3] Panjenenganipun dipuntepangi kanthi nami Widodari kanthi lampu (basa Inggris The Lady With The Lamp) amargi jasanipun ingkang
ingkang tliti dhumateng kabetahan pasièn lan panyusunan laporan ingkang rinci migunaaken statistik minangka argumentasi éwah-éwahan nuju arah ingkang langkung saé ing babagan kaperawatan ing sangajenging pamarèntahan Inggris.
Florence Nightingale miyos ing Firenze, Italia tanggal 12 Mei 1820 lan dipunagengaken ing salebeting kulawargi ingkang kacekapan. Naminipun dipunpundhut saking kitha papan piyambakipun dipunwiyosaken.[4] Nami ngajengipun, Florence ngrujuk dhumateng kitha wiyosanipun; Firenze ing basa Italia utawi Florence ing basa Inggris.
Nalika taksih alit piyambakipun mapan wonten ing Lea Hurst, satunggiling griya ageng lan miwah kagunganipun bapanipun, William Nightingale. Bapanipun punika satunggiling tuwan tanah sugih ing Derbyshire, London, Inggris. Sauntawis ibunipun punika katurunan ningrat lan kulawarga Nightingale punika kulawarga priyayi. Florence Nightingale kagungan sedhèrèk putri ingkang naminipun Parthenope.
Nalika remaja wiwit katon prilaku kekalihipun ingkang bènten sanget lan Parthenope gesang selaras kaliyan martabatipun minangka putri satunggiling tuwan tanah. Ing wekdal punika, wanita ningrat, sugih, lan kagungan pendhidhikan, aktifitas kathah-kathahipun namung seneng-seneng kémawon lan kesèt, sauntawis Florence langkung kathah medal griya lan mbiyantu warga ing kiwa-tengenipun ingkang mbetahaken.
Lelampahan dhumateng Jerman[besut | besut sumber]
Nalika taun 1846 panjenenganipun ndhatengi Kaiserswerth, Jerman, lan nepangi langkung lebet ngenani griya sakit modhèrn pionir ingkang dipunpelopori déning Pendeta Theodor Fliedner lan èstrinipun ingkang dipunkelola déning biarawati Lutheran (Katulik).
Panjenenganipun kadhung tresna dhumateng pedamelan sosial kaperawatan, sarta kundur dhumateng Inggris kanthi mbeta pangangen-angen kasebat.
Sinau ngrawat[besut | besut sumber]
Nalika yuswa diwasa Florence ingkang langkung ayu tinimbang mbakyunipun, lan minangka satunggiling putri tuan tanah ingkang sugih, pikantuk kathah lamaran kanggé palakrami. Nanging sadaya dipuntulak, amargi Florence rumaos "katimbalan" kanggé ngurus perkawis-perkawis ingkang magepokan kaliyan kamanungsan.
lamaran punika ugi dipuntulak amargi ing taun punika panjenenganipun sampun kagungan niyat teguh kanggé ngabdikaken dhirinipun dhumateng donya kaperawatan.
Dipuntentang déning kulawarga[besut | besut sumber]
Gegayuhan punika sanget dipuntentang keras déning ibu lan mbakyunipun, amargi ing wekdal punika ing Inggris, perawat punika pedamelan nistha lan satunggiling griya sakit punika papan ingkang reged. Kathah tiyang nimbali dhokter kanggé dugi dhumateng griya lan dipunrawat ing griya.
Perawat dipunsamèkaken kaliyan wanita tanpa susila utawi "buntut" (kulawarga tentara ingkang miskin) ingkang tumut dhumateng pundi kémawon tentara tindak.
Profèsi perawat kathah adu arep langsung kaliyan badan salebetipun kahanan kabuka, saéngga dipunanggep profèsi punika sanès profèsi sopan wanita saé lan kathah pasièn tumindak boten sopan kaliyan wanita tanpa pendidikan ingkang wonten ing griya sakit.
Perawat ing Inggris nalika wekdal punika langkung kathah ingkang priya tinimbang wanita amargi alasan-alasan kasebat.
Argumèntasi Florence bilih ing Jerman perawatan saged dipunlampahaken kanthi saé tanpa ngasoraken profèsi perawat putung, amargi ing wekdal punika ing Jerman perawat ugi biarawati Katulik ingkang sapun dipunsumpah kanggé boten palakrami lan perkawis punika ugi sacara langsung ngreksa biarawati-biarawati saking tindakan ingkang boten urmat saking pasiènipun.
Senadyan bapanipun sarujuk menawi Florence mbektiaken dhiri kanggé kamanungsan, nanging panjenenganipun boten sarujuk menawi Florence dados perawat ing griya sakit. Panjenenganipun boten saged mbayangaken putrinipun nyambut damel ing papan ingkang njijiki. Panjenenganipun nganjuraken supados Florence tindak mlampah-mlampah dhumateng manca nagari kanggé ngeningaken pikir.
Nanging Florence kukuh lan tetep tindak dhumateng Kaiserswerth, Jerman kanggé pikantuk pelatihan sesarengan biarawati ing mrika. Salaminipun sekawan wulan panjenenganipun sinau ing Kaiserwerth, Jerman ing saandhaping tekanan saking kulawarganipun ingkang ajrih dhumateng implikasi sosial ingkang tuwuh saking satunggiling kenya ingkang dados perawat lan latar wingking griya sakit ingkang Katulik sauntara kulawarga Florence punika Kristen Protestan.
Kundur dhumateng Inggris[besut | besut sumber]
Nalika tanggal 12 Agustus 1853, Nightingale kundur dhumateng London lan pikantuk pedamelan minangka pengawas bagéyan kaperawatan ing Institute for the Care of Sick Gentlewomen, satunggiling griya sakit alit ingkang wonten ing Upper Harley Street, London, posisi ingkang panjenenganipun tekuni dumugi wulan Oktober 1854. Bapanipun maringi ₤500 per taun (sapunika sami kaliyan ₤ 25,000 utawi Rp. 425 yuta), saéngga Florence saged gesang kanthi nyaman lan niti kariripun.
Ing mriki panjenenganipun kagungan argumentasi sengit kaliyan Komite Griya Sakit amargi komite nulak pasièn ingkang agaminipun Katulik. Florence ngancam badhé ngunduraken dhiri, kejawi menawi komite punika ngéwahi angger-angger kasebat lan maringi ijin kaserat bilih;
griya sakit badhé nampi boten namung pasièn ingkang agaminipun Katulik, nanging ugi Yahudi lan agami sanèsipun, sarta marengaken pasièn nampi kunjungan saking pandhita-pandhitaipun, kalebet rabi, lan ulama kanggé tiyang Islam
Satunggiling bangsal griya sakit ing Scutari papan Nightingale nyambut damel, saking litograf taun 1856
Nalika taun 1854 dumados paperangan ing Tanjung Krim. Tentara Inggris sesarengan tentara Prancis mengsah kaliyan tentara Ruslan. Kathah perjurit ingkang gugur salebetipun paperangan, nanging ingkang langkung nrenyuhaken malih inggih punika boten wontenipun perawatan kanggé para perjurit ingkang sakit lan tatu-tatu.
Kahanan ndadra nalika satunggiling wartawan kanthi nami William Russel tindak dhumateng Krim. Salebetipun seratanipun kanggé dintenan TIME, panjenenganipun nyerataken kados pundi perjurit-perjurit ingkang tatu glimpangan ing siti tanpa pikantuk perawatan lan takèn, "Punapa Inggris boten kagungan wanita ingkang purun ngabdèkaken piyambakipun salebetipun nglampahi pedamelan kamanungsan ingkang luhur punika?".
Manah rakyat Inggris lajeng kagugah déning seratan kasebat. Florence rumaos wekdalipun sampun dumugi, panjenenganipun lajeng nyerat layang dhumateng mentri penerangan wekdal punika, Sidney Herbert, kanggé dados sukarélawan.
Ing pepanggihan kaliyan Sidney Herbert kadungkap bilih Florence punika satunggal-satunggalipun wanita ingkang ndaftaraken dhiri. Ing Krim perjurit-perjurit kathah ingkang pejah boten amargi mimis lan bom, nanging amargi boten wontenipun perawatan, lan perawat priya gunggungipun boten nyekapi. Panjenenganipun nyuwun Florence kanggé mimpin kenya-kenya sukarelawan lan Florence sagah.
Nalika tanggal 21 Oktober 1854 sesarengan kaliyan 38 kenya sukarelawan ingkang dipunlatih déning Nightingale lan kalebet bibinipun Mai Smith,[5] tindak dhumateng Turki numpang satunggiling kapal.
Awal November 1854 kapal ndharat ing satunggiling griya sakit pinggir pesisir ing Scutari. Nalika dugi ing mrika kasunyatan ingkang dipunadhepi langkung nggegirisi saking punapa ingkang dipunbayangaken.
Sapérangan kenya sukarélawan kagoncang jiwanipun lan boten saged langsung nyambut damel amargi kuwatos, sadaya ruwangan kebak sesak kaliyan perjurit-perjurit ingkang tatu, lan maatus-atus perjurit glimpangan ing latar njawi tanpa papan ngayom lan boten wonten ingkang ngrawat.
Dhokter-dhokter nyambut damel kanthi cepet nalika pambedhahan, dhokter-dhokter punika ngethok tangan, suku, lan ngamputasi punapa kémawon ingkang mbebayani kagesangan pasièn, kethokan-kethokan badan kasebat dipuntumpuk mekaten kémawon ing njawi jendhéla lan boten wonten tenaga kanggé mbuwang tebih dhumateng papan sanès. Tilas tangan lan suku ingkang kebak getih nggunung dados setunggal lan ngedalaken ambu ingkang boten sedhep.
Florence dipunajak ngupengi nraka kasebat déning Mayor Prince, dhokter kepala griya sakit kasebat lan nyanggupi kanggé mbiyantu.
Florence nglampahaken èwah-èwahan wigatos. Panjenenganipun ngatur papan-papan saré para panandhang gerah ing salebeting griya sakit, lan nyusun papan para panandhang gerah ingkang glimpangan ing njawi griya sakit. Panjenenganipun ngopadi supados panandhang ingkang wonten ing njawi menawi saged ngayom ing saandhaping wit lan nugasaken pamadegan téndha.
Panjagiyan dipunlampahaken sacara tliti, perawatan dipunlampahaken kanthi cermat; perban dipungantos sacara rutin, obat dipunparingaken ing wekdalipun, jogan griya sakit dipunpèl saben dinten, méja kursi dipunresiki, klambi-klambi reged dipungirah kanthi ngerahaken tenaga bantuan saking pendhudhuk mriku.
Pungkasanipun gunungan kethokan badan, daging, lan balung-balung manungsa ugi rampung dipunresiki, sadaya dipunbuwang ing papan ingkang tebih utawi dipunkubur.
Ing wekdal setunggal wulan griya sakit sampun bènten kahananipun, senadyan ambunipun dèrèng ical sadaya nanging jerit lan rintihan perjurit ingkang tatu sampun kirang kathah. Para perawat sukarélawan nyambut damel tanpa kenal kesel, ngalèr-ngidul ngétan-ngilèn ing saandhaping pangawasan Florence Nightingale.
Panjenenganipun ugi nangani perawat-perawat sanès kanthi tangan wesi, malah ngunci para perawat saking njawi nalika wayah wengi. Pupunika dipunlampahi kanggé mbuktèkaken dhumateng tiyang sepuhipun ing tingkat ékonomi manengah, bilih kanthi disiplin ingkang awrat lan ing saandhaping kapamimpinan kiyat satunggiling wanita, putri-putrinipun saged dipunreksa saking kamungelan serangan sèksual.
Kaajrihan dhumateng perkawis punika ingkang damel ibu-ibu ing Inggris nentang putri-putrinipun dados perawat, lan nyebabaken griya sakit ing Inggris ketinggalan tinimbang ing bawana Éropah sanèsipun ing pundi profèsi kaperawatan dipunlampahaken déning biarawati lan biarawati-biarawati punika wonten ing saandhaping pangawasan Biarawati Kepala.
Nalika ndalu wekdal perawat sanès ngaso lan mulihaken dhiri, Florence nyerataken pengalamanipun lan cita-citanipun ngenani donya kaperawatan, lan obat-obatan ingkang piyambakipun mangertosi.
Nanging, kerja awrat Florence ngresiki griya sakit boten kagungan prabawa kathah dhumateng gunggung pejahing perjurit, malah sawalikipun, angka kapejahan malah ningkat dados ingkang paling kathah tinimbang griya sakit sanèsipun ing dhaérah kasebat. Nalika mangsa asrep sepindhah Florence wonten ing mriku, 4077 perjurit tilar donya ing griya sakit kasebat. Malah gunggungipun perjurit tikel kaping 10 ingkang tilar donya amargi sesakit kadosta; tipes, tifoid, kolera, lan disentri tinimbang kaliyan pejah amargi tatu-tatu nalika perang. Kahanan ing griya sakit kasebat dados fatal sanget amargi gunggung pasièn nglimpah langkung kathah saking ingkang mungel saged dipuntampung, perkawis punika nyebabaken sistem pambuwangan limbah lan vèntilasi udara saya ala.
Nalika wulan Maret 1855, mèh enem wulan sasampunipun Florence Nightingale dhateng, komisi karesikan Inggris dhateng lan ndandosi sistem pambuwangan limbah lan sirkulasi udara, wiwit wekdal punika tingkat kapejahan mandhap drastis.
Nanging Florence tetep pitados wekdal punika bilih tingkat kapejahan dipunsebabaken déning nutrisi ingkang kirang saking asupan panganan lan awratipun beban pedamelan tentara. Pamikiran punika nembé éwah nalika Florence kundur dhumateng Inggris lan ngempalaken bukti ing sangajengipun Komisi Krajan kanggé Kaséhatan Tentara Inggris (Royal Commission on the Health of the Army), pungkasanipun panjenenganipun dipunyakinaken bilih wekdal punika para perjurit ing griya sakit tilar donya amargi kahanan griya sakit ingkang reged lan mrihatinaken.
Perkawis punika kagungan prabawa dhumateng kariripun ing tembé wingking ing pundi panjenenganipun gigih kampanye karesikan lingkungan minangka babagan ingkang utami. Kampanye punika kasil dipunbiji saking mandhapipun angka kapejahan perjurit nalika tentrem (boten saweg perang) lan nedahaken wigatosipun disain sistem pambuwangan limbah lan ventilasi udara satunggiling griya sakit.
Widodari mawi lampu[besut | besut sumber]
"Nightingale nampi panandhang tatu ing Scutari", satunggiling potrèt karya Jerry Barrett
Ing sawijining dinten, nalika peperangan ageng ing njawi kitha sampun rampung, satunggiling bintara dhateng lan lapur dhumateng Florence bilih saking kalih pihak korban ingkang dhawah kathah sanget.
Florence nengga rombongan pisanan, nanging kasunyatanipun gunggungipun sekedhik, panjenenganipun tanglet dhumateng bintara kasebat punapa ingkang dumados kaliyan kurban sanèsipun. Bintara kasebat nélakaken bilih kurban salajengipun kedah nengga dumugi ngénjing amargi sampun kebacut peteng.
Florence meksa bintara kasebat kanggé ngenteraken dhumateng tilas medan peperangan kanggé ngempalaken kurban ingkang taksih saged dipunslametaken amargi menawi kedah nengga dumugi mbénjang kurban-kurban kasebat saged pejah katelasan rah.
Nalika bintara kasebat katon kawratan, Florence ngancam badhé nglapuraken dhumateng Mayor Prince.
Lanjeng enem tiyang tindak dhumateng tilas medan peperangan, sadaya priya, namung Florence ingkang wanita. Florence kanthi mbeta lentera malik lan mriksa badan-badan ingkang glimpangan, mbeta sinten kémawon ingkang taksih gesang lan taksih saged dipunslametaken, kalebet perjurit Ruslan.
Ndalu punika kaenem tiyang wau kundur kanthi mbeta gangsal welas perjurit, kalih welas perjurit Inggris lan tiga perjurit Ruslan.
Wiwit wektu punika saben dumados peperangan, ing ndalunipun Florence keliling mbeta lampu kanggé madosi perjurit-perjurit ingkang taksih gesang lan panjenenganipun wiwit misuwur minangka widodari mawi lampu ingkang nulung nalika peteng dhedhet. Kathah jiwa katulung ingkang kedahipun
gurit AS, nyerat gurit ngenani Florence Nightingale asesirah "Santa Filomena", ingkang nglukisaken kepripun panjenenganipun njagi perjurit-perjurit ing griya sakit tentara nalika wayah ndalu, kiyambakan, kanthi mbeta lampu.
Nalika jam-jam kebak kasangsaran punika, dhateng widodari mawi lampu kanggé kula.
Pasaréyan Florence Nightingale ing Gréja St. Margaret, East Wellow.
Florence Nightingale tilar donya ing yuswa 90 taun tanggal 13 Agustus 1910. Kulawarganipun nulak kanggé nyarèkaken ing Westminster Abbey, lan panjenenganipun dipunsarèkaken ing Greja St. Margaret ingkang papanipun ing East Wellow,
Nightingale, perawat misuwur nalika perang Krimea, lan satunggal-satunggalipun wanita ingkang nampi Order of Merit, tilar donya siang kala wingi ing griyanipun ing London. Senadyan panjenenganipun sampun dangu nandhang cacat, awis nilar ruanganipun, papan panjenenganipun nglampahi musim kanthi posisi setengah rabahan, lan salebeting parawatan teras saking satunggiling dhokter, sédanipun boten kakinten. Minggu sadèrèngipun, piyambakipun radi gerah, nanging lajeng saya tambah, lan ing dinten Jemuahipun piyambakipun sumringah. Salami dalu punika gejalanipun ngrembaka, lan piyambakipun saya dangu kaananipun mrosot dugi jam 2 dinten Setu siang, nalika akir gesangipun dumugi. ^ Florence Nightengale ing Tentmaker.org. Diaksès tanggal 13 Juli 2007.
^ Rev. Ed Hird. "Thank God for Nurses!" (ing
Inggris). Dijupuk 2007-12-31. CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
^ Mbakyunipun Florence, Parthenope ugi dipunparing asma adhedhasar nami papan wiyosanipun; Parthenope punika perumahan Yunani ingkang
(en) Pitakonan ingkang asring dipunajokaken ngenani Florence Nightingale.
(en) Situs ingkang dipundhedikasikaken kanggé Florence
Basa ora kawruhanKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.55, 28 Oktober 2016.
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. Sponsored contentSubyek: Re: tebakan humor suga-suga
Ngaturaken wilujeng Iedul Fitri 1430H. Nyuwun agunging pangapunten. Mugi kita kanugrahan jatining
teapot, amarga loro jinis manuk kuwi Kacer loro duwe kaluwihan lan cacat saben, apa sing? Coba narasi ing ngisor iki:
Miturut H. Hendra penyayang manuk saka Samarinda lan Madura, manuk Kacer teapot utawa Chest Putih (Daput) luwih yen dibandhingake kanggo Kacer Kalimantan utawa Kacer Dada Black ing syarat-syarat singing. Adhedhasar pengalaman lan admin pengamatan, apa ana
dijupuk. Nanging ing kene kita padha ora ngrembug beda antarane Kalimantan lan Kacer Kacer teapot, amarga lorone pada duwe kaluwihan ing syarat-syarat singing. Ing bab punika penting carane kita njupuk care saka pets Kacer melu dadi luwih apik lan siap kompetisi ing macem-macem lomba sing ana.
PANGRIMBAGE TEMBUNG NGOKO DADI TEMBUNG KRAMA 1. Vokal “A “ ing wanda wekasan dadi “I” agama = agami jaga = j...
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rantau_Selatan,_Labuhan_Batu&oldid=1044319"	Kategori: Kabupaten Labuhan BatuKategori ndhelik: Artikel
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.51, 15 Maret 2016.
Dr. Ing. Jaroslav Miksch . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Ing. František Musil . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Kroncong ya iku jinising lelagon kanthi témpo alon sing migunaké flute, sélo, biola, cak. lan cuk. Lelagon iki mujudaké akulturasi antarané kabudayan Portugis lan Nuswantara. Sabanjuré, kroncong dadi kabudayan Indonésia sing kawentar ing jaman wiwitan kamardhikan.
Mula bukaning kroncong isih sasar-susur. Ana sing nyebut asli Indonésia, ana sing nyebut gawanan Portugis. Nanging sing paling akèh ditampa
suara krincingan krincing rebana. Swara iki keprungu dadi latar sing ngreroncé swara instrumèn liyané, nalika tabuh lerem utama mlaku. Thuthukan swarané luwih cepet tinimbang swara panembang (penyanyi) lan mélodi. Lelagon kroncong iki diracik, lumrahé, nganggo cak, cuk, sélo, gitar, lan kontra bass. Cak lan cuk digunakaké kaya déné ricikan ing gamelan. Ing jaman wiwitan kroncong, nganggoné cavaquinho, gitar cilik nganggo senar waja papat. Cavaquinho banjur diréka dadi prounga (senar telu nganggo nilon) kanthi swara cendhèk. Cavaquinho uga diréka nganggo senar nilon papat kanthi swara dhuwur.[3]
Media Tenggara. 16 Juni 2011. Dijupuk 11 June 2012. Priksa gandra date ing: |date= (pitulung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kroncong&oldid=1010087"	Kategori: Artikel musik Maret 2016TembangMusikKroncongKategori ndhelik: Cacad CS1: dates	Menu navigasi
ngono a cah enom kudune nguri nguri bosone dewe. Nggo konco liyane sing rumongso wongpati pesenku mbok ojo isin nggunakno dialek pati.
Nggo Catetan : Wis 12 tahun aku ninggalno pati, bareng moco tulisan iki kok ujug ujug dadi
esih urip nang tlatah Pati (Tluwuk Wedarijaksa).
Meskipun mulai 1998 – 2003 urip nang Semarang, trus mulai 2003 nganti saiki urip nag Tenggarong Kaltim, tapi semangat Pati Bumi Mina Tani tetep ora luntur mugo nganti akhir jaman.
February 5, 2009 at 3:32 am
Reply	Oh iyo, kulo kagungan tambahan kosakata khas pati:
May 2, 2009 at 5:26 am
Reply	mak nyus tenan bareng dungngu omongane wong pati, koyo muleh ndeso, soale aku wis pirang-pirang tahun
ana akeh tukang nggawe payung. Apa saiki isih ana? Contone – Lik Darma, omahe
December 12, 2012 at 9:55 am
IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.50, 15 Maret 2016.
Mas-mas.. mbak-mbak.. nek-nek-, kek-kek, mbok ayu-mbok ayu, wong lanang wong wadhon, kao udah ngenet ingat anak bojo, inget makan, inget sing gawe urip, nglolor kayak kaset rawut….
nggih kados niku nggih,matur suwun sanget nggih kulo nyuwun pangampunten mbok bilih enten kelepatan kata2 ipun kulo nyuwun agengipun
gusti nyuwun pangaksami sampun dangu kulo ninggalke agami
Kanggé Jepang kawontenan Tokyo Sky Tree punika dados simbol tasih ungguling tèknologi Jepang mliginipun wonten ing bidang konstruksi ing papan ingkang asring wonten bencana.
Menara tokyo Sky Tree punika ngadep Sumida lan Kali Arakawa, sarta mapan ing simbol-simbol laladan Tokyo. Kados namanipun, menara punika awujud cabang kados gagang wonten ing wit-witan ingkang kadamel saking tabung baja ingkang kuat sanget. Témbokipun kapaku kanthi kuat ing 330 kaki ngandhaping lemah kados oyoting wit kang nahan lindhu lan topan. Satunggal ruangan ing ndalem kapisah saking kerangka njawi, ide punika kapanggih saking lantai kuil pagoda tradisional ingkang madeg kanggé ngirangi dampaking getaran lindhu 40
php?title=Tokyo_Sky_Tree&oldid=1089824"	Kategori: Menara ing JepangKategori ndhelik: Artikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosongKoordhinat ana ing WikidataArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
iki lho sing gawe speechless tenan..Seneng2 karo
ngluware ngendi bos tepate,aku juga wong ngluwar kie,.desane opo?
Gambar Peta Kabupaten Kota: Banyuwangi Kecamatan kalibaru
'lam._________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. 5
Sepasaran iku upacara adat Jawa wektu umur bayi 5 dina. Upacara adat iki umume diselenggaraake sederhana ning yèn bebarengan karo aweh jeneng bayi, upacara iki diselenggaraake radha meriah.
Sepasaran umum diselenggaraake sore nganggo acara kenduren lan ngundang sedulur uga tangga umah. Suguhan sing disajiake umume wedang lan jajan pasar ning uga ana besek sing umum kanggo ditentengan
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.16, 3 Sèptèmber 2016.
terus yen ora di redenominasi bakal kepiye? _________________tansah kelingan
sulit... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. Sponsored
Lembaga Pamaréntah Non Kementrian Indonésia kang duwèni tugas saka pamaréntah ing bagéyan golèk lan nulung (search and rescue/SAR) ing bencana.[1] Basarnas duwèni tugas pokok pembinaan, koordinasi, lan kendali potensi SAR ing kagiatan SAR nulung wong lan material kang hilang utawa dikhawatirké ilang utawa ana bebaya ing pelayaran utawa penerbangan, lan uga nulung ing bencana lan musibah liyané kang trep karo aturan SAR nasional lan internasional.[1] Sejarah Basarnas dimulai nalika metu Keputusan Presiden No 11 Taun 1972 tanggal 28 Februari 1972 ing bab Badan SAR Indonesia (BASARI), kang duwé
marang Presiden lan minangka pelaksana ing lapangan dipasrahké ning PUSARNAS (Pusat SAR Nasional) kang dipimpin déning pejabat saka Departemen Perhubungan.[2]
perkawis rintisan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.11, 5
terorisme..._________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
Ngaturaken wilujeng Iedul Fitri 1429H. Nyuwun gunging pangapunten. Mugi kita kanugrahan
sawang2 .. wong ngguantheng ngene kok biyen yo ra payu2 yo ...
wae ... kanca2 ki saiki do dadi
dieling-eling maneh Hid, sing gantheng2 jaman biyen ... sapa wae sing kasil
Bener Jon, sing tak eling2 nganti saiki si Hohek (ngisor plintheng Semar)kancaku kelas 1d, karo Lilis kulon lapangan tenis. Saiki do ngandi yo?Pingin crito monconegara kon nyritakke pak wartawan Beno kae lo, wis langlang buono ngandi2, apa pak dosen Kenang kae : "sekeping
tertinggal di Adelaide", huahahahah .. Nasih yo wis tau ketemu Oshin to? Piye critane?Kok fotomu nganggo sragam kaya "angkatan" ki,
Wah Hid aku yo rodo pangling sithik weruh photomu sing terbaru, yo nek wis ndeleng konco-koncne dewe
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Kalimantan Barat.
Wong GENDHENG: Wong sing ngamati ciri-ciri-ne wong liya saka carane ngentut!( koyo sing moco )
kakakakakaka…..mugo-mugo saged dados pengalamane sampean sedoyo….
lucu,sindiran,guyonan ???lagu2 hiphop bisaaa!!!😀
ati kudu teteg ja nganti uripmu kagol….
ROTRA – JAGAL PABU lyric rotra -jagal pabu.txt
dino iki karo kanca2ku ning ndeso golek pabu sing akeh sisan ndangel pabu ning ndalan
gone sopo wae sing ketok bakale mlebu jero bagor
marai ketok sing ndelok sing duwe pabune mbengok
marakke wong-wong podo teko banjur nggepyok ..kisinan,kelaran miso sacilan..
ning ora kui upamane dadine ojo nganti konangan malahan pinter tenan
jagal pabu limo..mlebu kabeh trus lungo padane kabeh ngundang konco
download ahang jadid Moein Ramezan – KhateratMoein Ramezan
Kothapet, Guntur, Guntur Dist. Ap - 522001
Andhra Bank Kothapet Guntur Guntur IFSC Code
Andhra Bank Guntur Kothapet Guntur IFSC Code
IFSC Code Andhra Bank Kothapet Guntur Guntur More Andhra Bank Branches in
(béd | suj) . . (+25)‎ . . Wassenaar
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Astamiwa:Kontribusi_pengguna/Quibik"	Menu navigasi
Kamajaya.. 1992. Serat Centhini (Suluk Tambangraras) Yasandalem Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom Amengkunagara III (Ingkang Sinuhun Paku Buwana V) ing Surakarta Jilid I. Yogyakarta: Yayasan Centhini.Kamajaya.. 1992. Serat Centhini (Suluk Tambangraras) Yasandalem Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom Amengkunagara III (Ingkang
Piyambakipun tansah pados rekadaya kados pundi caranipun supados saged ndhusta Dewi Sinta. Nalika
Indonesia Perlu Pemimpin Autentik | Yudhit Ciphardian
berkata “Koncoe awak ndewe sak angkatan iki sing paling pesat perkembangan karir e ki yo si imey, gurung setaun setengah wes dicekeli plat abang.”
Werna kuning, biru lan abang awujud hirisontal 50% werna kuning, lan 50%
Ekuador lanVenezuela, kang uga kagolong dadi mantan anggota saka Kolombia Raya. Desain gendéra digawé/dirancang dèning panjenengané Francisco de Miranda.
Biru: Ngelambangake lan makili segara (laut) kang ana ing sakubenge Kolombia.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.29, 6 Maret 2016.
oebay says:	June 14, 2012 at 5:04 pm	iki pecel mbenjeng mriki malih nggiiiiihhhhhh kuwi tho mas ? aku malah ra ngerti lek enek sego jagunge ? nyobak lek ngunu
Lupus, Corona Australis, Ara, Triangulum Australe lan Crux. Déné rasi lintang sanèsipun ingkang mapan wonten ing sakitaripun rasi lintang Aquila
^ a b Flamsteed lan Gould merujuk lintang punika dhateng rasi Serpens (62 Ser dan 69G.Ser)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaptar_lintang_ing_rasi_lintang_Aquila&oldid=1056070"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanRasi lintang AquilaDhaptar lintang miturut rasi lintangKategori ndhelik: Cacad CS1: datesKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawas	Menu navigasi
nuwun sanget… sampun karsa pinarak ing mriki Rahayu…….
Aprasapa nora tapih-tapihan ingsun/ Yen tan antuk adiling hyang/ Patine sadulur
Dhadkano Mein (Nayee Padosan),Oriya Dil Mein Dhadkano Mein (Nayee Padosan),Dil Mein Dhadkano Mein (Nayee Padosan)Odia
[panjenengan] pvJen_znNipun\ Panjenenganipun [panjenenganipøn] awkHipunPiymBk\ Awakipun piyambak [awakipøn piyambak] kullnPvJen_zn\ Kula lan panjenengan [kulå lan panjenengan] aku Aku [aku] [ko[w Kowé [kow ] [d[w[k Dhèwèké [dh3w3k ]
Ragam krama inggil . Jenengku Setya Amrih Prasaja. [Jenengmu såpå] 3. ?asMnNipunPvJen_znSinTen\ ? Asmanipun panjenengan sinten ?. ?jen_musp.com E – Learning Bahasa Jawa SMA N 1 Sanden. [Jenengku Setyå Amr h Prasåjå] 2. • Ragam krama inggil . • Ragam krama inggil . Nama kula Setya Amrih Prasaja.
?punNppvJen_znNipunSmPunS[r ? Punapa panjenenganipun sampun saré ?.www.
Setya Amrih Prasaja. [Panjenengan pidalem wonten pundi] • Ragam ngoko . | 18
. ?pvJen_znPifX[mwonTenPunFi ? Panjenengan pidalem wonten pundi ?.S. ?[aomhmun=zenFi ? Omahmu nangndi ?.www.S. Bantul – Daerah Istimewa Yogyakarta
Sanden. Apa kowé lara ?.webnode. ?sinTenHi=k=munD|t\. [Såpå s ng tuku] 3. Punapa panjenengan gerah ? [Punåpå panjenengan gerah] • Ragam ngoko .
?punNppvJen_znGerh. [Tas punikå reginipøn pinten]
Setya Amrih Prasaja. Tas punika reginipun pinten ?. [Sinten ngkang mundhøt] • Ragam ngoko . Siapa yang beli ?. Apakah kamu sakit ?. Sapa sing tuku ?. Sinten ingkang mundhut ?.S. 1. Bantul – Daerah Istimewa Yogyakarta
k[ro Karo [karo] Contoh penggunaan dalam kalimat .setyawara. • Ragam krama inggil .S. ?ap[ko[wlr. | 20
kow lårå] 2. ?spsi=tuku. ?tsPunNikxginNipunPinTen\.
?ken=zp[ko[kHorsifmzn\. Tas iki regané pira ?. ?[bvJ=punNpaibub[dtinFkDt_[jogJ. [Tas iki regan pirå]
4.setyawara. [Pundi artå panjenengan] • Ragam ngoko .S. Kenangapa kok ora sida mangan ?. ?tsHikixg[nNpir. Mana uangmu ?. • Ragam krama inggil . | 21
. • Ragam krama inggil .com E – Learning Bahasa Jawa SMA N 1 Sanden. Endi dhuwitmu ? [Endi dhuw tmu] 5. ?[kzi=punNp[ko[kBotenSi[yosDa/. Kénging punapa kok boten siyos dhahar ?. [B njang punåpå ibu badh tindak dhateng Jogja]
krama inggil . [Kenangåpå kåk ora sidå mangan] 6. Bénjang punapa ibu badhé tindak dhateng Jogja. Pundi arta panjenengan. [K nging punåpå kåk boten siyås
krama inggil . ?bpkSi[yosTinFkKliynSinTen\. Aku lan kowé padha – padha saka Bantul. Kula lan
7. Bagaimana apa ibumu sudah sehat ?.webnode.www. [Bapak siyås tindak kaliyan sinten]
panjenengan sampun dhangan. Kepiyé apa ibumu wis séhat.
?sirhkulmumet\. ?aenFsÑ|mumet\. Astanipun nembé kémawon dhangan. [Astanipøn nemb k mawån dhangan] • Ragam ngoko .S. [Rambøt kulå sampøn panjang] • Ragam ngoko .S. • Ragam krama inggil . ?tz[nNne[mBb[amri. ?rmB|tÑ|wisFw. [Rambøtku w s dåwå] 3. Rambut kula sampun
setyawara. ?asTnipunNe[mB[km[wonDzn\.com E – Learning Bahasa Jawa SMA N 1 Sanden. [Tangan nemb ba mari]
Setya Amrih Prasaja. ?rmB|tÑ|lpvJ=. Tangané nembé baé mari. Sirah kula mumet. • Ragam krama inggil . Endhasku mumet. Rambutku wis dawa. 1. [Endhasku
kenapa ?.S.webnode. ?smPrnNipunPvJen_z[nKzi=punNp ? Samparanipun panjenengan kénging punapa ? [Samparanipøn panjenengan k ng ng punåpå] • Ragam ngoko . | 26
. Bajunya kelihatan putih bersih ?. Agemanipun ketingal pethak resik. [Agemanipøn ketingal pethak res k] KRAMA peqk\ Pethak [pethak] cem_
NGOKO mtu/nuwun\ Maturnuwun [matørnuwøn] nuwu[nSwu Nuwun sèwu [nuwun s3wu] sug_[avJi= Sugeng ènjing [sugeng 3nj ng] sug_siy= Sugeng siyang [sugeng siyang] sug_[sonTen\ Sugeng sonten [sugeng sånten] sug_flu Sugeng dalu [sugeng dalu] sug_rwuh Sugeng rawuh [sugeng rawøh] [m=og Mangga [månggå] KRAMA mtu/nuwun\ Maturnuwun [matørnuwøn] nuwu[nSwu Nuwun sèwu [nuwun s3wu] sug_[avJi= Sugeng ènjing [sugeng 3nj ng] sug_siy= Sugeng siyang [sugeng siyang] sug_[sonTen\ Sugeng sonten [sugeng sånten] sug_flu Sugeng dalu [sugeng dalu] sug_rwuh Sugeng rawuh [sugeng rawøh] [m=og Mangga [månggå] ARTI Terimakasih
pak Setya. åpå iki bener omah pak Setyå]
Setya Amrih Prasaja. [Maturnuwøn sanget] • Ragam ngoko . Bantul – Daerah Istimewa Yogyakarta
punNplexsPunNikfXmMipunPkSet-.webnode. Maturnuwun sanget. [Nuwøns3wu. Maturnuwun sanget. • Ragam krama inggil . Nuwunsèwu. punapa leres punika dalemipun pak Setya.apaikibene/[aomh[apkSet-.www. [Maturnuwøn sanget] 2. ?nuwu[nSwu. ?mtu/nuwunSzet\.com E – Learning Bahasa Jawa SMA N 1 Sanden. • Ragam krama inggil . Permisi.S. ?nuwu[nSwu. apa iki bener omahé pak
Setya Amrih Prasaja.bli Mulih. bali [mul h].S.
S. ?maub_ziturun=zenFi. • Ragam krama inggil . ?pvJen_znKlwauwuzujmPinTen\. [Panjenengan kålåwau dalu wungu jam pinten] • Ragam ngoko . [Mau bengi turu nang ngendi] 2. ?skPunNiksmPunSgefJ|men_piymBk\. Kalawau dalu saré wonten pundi. Panjenengan kalawau
Setya Amrih Prasaja. Mau bengi turu nang ngendi. • Ragam krama inggil . ?[ko[wmaut=zijmPir.S. Sakpunika sampun saged jumeneng piyambak. | 32
S. [S ng lungguh nang kånå ka såpå] 5. ?am/gne[mBlrbpkF|ru=[ao[lhafusDisik\. ?smPunDa/[f[r=. Amargi saweg gerah bapak dèrèng pareng siram rumiyin.webnode. [Saiki w s bisa ngadeg dh w ]
4. Yang duduk disana itu siapa. [Amargå nemb gerah bapak durung ol3h adus dhis k] 6. Ingkang lenggah wonten ngrika sinten.setyawara. Sing lungguh nang kana kaé sapa.
olèh adus dhisik. [W s mangan durøng]
Setya Amrih Prasaja. ?saikiwisBiszfe[gD[w.com E – Learning Bahasa Jawa SMA N 1 Sanden. • Ragam krama inggil . | 33
. • Ragam ngoko . Saiki wis bisa ngadeg dhéwé. ?wisMznF|ru=.S. Wis mangan durung.www. Bantul – Daerah Istimewa Yogyakarta
Ragam ngoko . • Ragam krama inggil . • Ragam krama inggil . ?ai=k=X=gh[wonTenZ`iksinTen\. [Ingkang lenggah wonten ngrikå sinten] • Ragam ngoko . Sampun dhahar dèrèng.
NGOKO ae[nom\ Enom [enåm] tuw Tuwa [tuwå] cilik\ Cilik [cil k] ge[d Gedhé [gedh ] fw Dawa [dåwå] [aomB Amba [ambå] a[foh Adoh [adåh] cerk\
Gemujeng [gemujeng] znDp\ Ngandhap [ngandhap] ai=gil\ Inggil [ingg l] gerh Gerah [gerah]
Tinggi. • Ragam krama inggil . | 35
guyu Guyu [guyu] zi[s/o Ngisor [ngisår] duwu/ Dhuwur [dhuwør] lr Lara [lårå] Contoh penggunaan dalam kalimat .
?si=ge[d[d[wk[ak=m[sS. • Ragam krama inggil . | 36
. [Lar alit boten pareng nakal] • Ragam ngoko .S. [L3p3nipøn panjang sanget]
Setya Amrih Prasaja. • Ragam krama inggil . Simbah wis tuwa. Anak kecil tidak boleh nakal. Sing gedhé dhéwé kaé kangmasé. Lèpènipun panjang sanget. Bantul – Daerah Istimewa Yogyakarta
Ragam ngoko .setyawara. Sungainya panjang sekali. [Simbah w s tuwå]
gedh dh w ka kangmas ] 5.S.www. ?[l[pnNipunPvJ=szet\. Ingkang ageng piyambak punika kangmasipun. Bocah cilik ora olèh nakal. [Bocah cilik ora ol3h nakal] 4. Laré alit boten pareng nakal. ?
ngoko . Dalemipun caket peken Beringharja. ?pnTiausf[nNa[fohsk[k[n. Panti usadané adoh saka kéné. | 37
.setyawara. ?fXmMipunCketPekenBeri=a/j. ?Xmh[a[aomBbzet\. [Sitinipøn wiyar sanget] •
krama inggil .S. [Panti usadan adåh såkå k n ] 8. Lemahé amba banget. ?pnTiausfnNipunTebihski=z]iki. Rumahnya dekat pasar Beringharja. Sitinipun wiyar sanget. • Ragam krama inggil . [Lemah åmbå banget] 7. ?sitinNipunWiy/szet\. Panti usadanipun
KRAMA adi Adhi [adhi] a=[g Anggé [angg ] anTwis\ Antawis [antawis] a[zl\ Angèl [ang3l] kul Kula [kulå] nm Nama [nåmå] b[d Badhé [badh ] [bnTen\ Bènten [b3nten] ben Bena [benå]
KRAMA INGGIL ryi Rayi [rayi] agem\ Agem [agem] anTwis\ Adhi [antawis] a[zl\ Angèl [ang3l] kul Kula [kulå] asM Asma [asmå] b[d Badhé [badh ] [bnTen\
PemulaWewaton Panulise Basa Jawa Nganggo Aksara Jawa ( Padmasoekotjo )Pedoman Penulisan Aksara JawaBuku Iqra Hanacaraka
sedoyo bangsa indonesia ngucapaken syukur engkang karunia
Gambar 3.39 : Ilustrasi Arus Simpang 5 Pojok Benteng Kulon Gambar 3.40 : Graf Simpang 5 Pojok Benteng Kulon Gambar 3.41 : Hasil Pewarnaan Graf Simpang 5 Pojok Benteng Kulon
Ing. I. Born MSc - Ing. B. Demol MSc Ing. H. Derycke MSc - Ing. K. De Wever MSc Ing. N. Lagast MSc - Ing. G. Roymans MSc Ing. L.
sampeyan ndek nduwur asik banget aku macane mas….apa adanya.
isa luwih spesifik mas..ya’ opo maksud-e ?
kiro njenengan sing nyuluk di Samsara.. abis suaranya susah dibedain antara njenengan & SJ.
jsop Jul 13th, 2008 at 1:50 pm	wah..kulo nak nyuluk kagem tiyang wadon ke’mawon mas..mboten “mbejaji” mangke’ , menawi nyuluk
Sugeng Riyadi Idhul Fitri 1430 H.Mugiyo Gusti Allah ingkang Murbeng Dumaditansah paring karahayon dumateng Kulo lan Panjenengan
ingkang mboten reno ing penggalih mugi saged linebur ing dinten puniko.
iki omahe mbahku rek, wis diwarisno dadi didol ngunu...dadi dijamin
Download Wayang Golek MP3: Arjuna Putra (Wisang Geni) | mifka weblog
Download Wayang Golek MP3: Arjuna Putra (Wisang Geni)
estu nyuwun gunging samodra sih pangaksami Mas Beno, kulo mboten wonten niatan nyindir sinten to kemawon. Menawi wonten keparengipun mbok kulo dipun paringi mangertos ingkang pundi ingkang ndadosaken panjenengan kirang reno penggalihipun..
INDONESIA 1951-1959: 19511952]195319561957195819591960-1968: 196019611963196419681975-2009: 197519771982198419851986198719881992199319951998199920002001200420052009_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
Kangmas Prabu Dwarawati, Kangmas Harya Sena saha Pamong kula pun Eyang Bathara Ismaya.
Panengah Pandawa nembe nandhang duhkitaning kalbu
ingkang dipun pepundhi saged madeg dados Prabu Matswapati saking praja Wiratha dados sponsor nyuwun baline praja Amarta malah sami cengkah bubrah rebutan panguwaos lali marang pamomongipun
kangBoed said this on	Mei 20, 2009 pada 5:10 am | Balas wah…banget anggonku sarujuk anane tulisan iki…
para sedulur sak nuswantara wis pada nglalekake bab punjering bangsa lan tlatah nuswantara, yo kuwi Situs Purbakala Sangiran sing wis diakoni Dunia International…
Banget anggonku ngaturake panuwun marang sedulur dbo911 sing wis ngangkat bab Sangiran…
Sepisan maneh ngaturake panuwun marang dbo911, sedulurku kang sejati sinarawédi…
Marang para sedulur-sikep, wong-sikep, wong-samin lsp.,
tembakau jawa (daun rajangan) 498,00 Kecamatan Sugihwaras 89,00 ton Kecamatan Temayang 317,00 Kecamatan Kedungadem 25,00
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.42, 23 Maret 2016.
kupat lan opor santen, menawi lepat kulo nyuwunngapunten. Selamat Idul FitriNdilat untu ngagem santen.Lepat klentu pun ngapunten.nggih sugeng riyadi.================================================== ==Paijem gadhah Fiat.Diagem touring dateng Banten.Dalem kathah lepat,kerso paring agenge pangapunten.================================================== ==Juminten mbeber kloso, dodol kupat ngarep gapuro. Wonten dinten
Ing ngarsa sung tuladha, Ing madya mangun karsa, dan Tutwuri handayani (MLPTS, 1992: 19-20).
tep. Kangkung # pemberian ransum pakan 0,2% tepung kangkung 0,4% tepung kangkung 3
Percobaan berfaktor: → percobaan yang menyangkut 2 faktor
ananging dadio wong seng biso rumongso. Sponsored contentSubyek: Re: Cangkir Cantik....... Today at 8:45 pm Cangkir
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dobczyce&oldid=1090738"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
suku kana-kanaan utawa Cannaceae) iku sajinis tetanduran kang kagolong pala-kependhem lan ngasilaké uwi sing cukup populèr.[1] Tanduran iki urip ana ing ara-ara kanthi umbar-umbaran, nanging bisa uga di budidya.[1]
Ganyong biyasané dijupuk umbiné, mulané diarani tanduran umbi.[2] Umbi ganyong ngadhut akèh karbohidrat.[2][2] Umbi iki sejatiné rhizoma kang arupa wit kang thukul ing lemah.[2]
Rada ora tahan yèn kurang banyu[3]
Uwi luwih gedhé lan kadar patiné luwih sithik[3]
Ganyong asalé saka Amérika Selatan, ananging ganyong wis bisa thukul nyebar saka Sabang nganti Merauké.[2] Habitat kang paling akèh ya iku ing Jawa Tengah, Jawa Timur lan Bali.[2] Tanduran iki biyasané dadi usaha sampingan para panduduk.[2] Ganyong ditandur dadi tanduran sela bareng karo jagung sawisé panén pari gogo.[2] Uwi ganyong kang wis dipanén bisa digawé glepung.[2] Glepung iki bisa diolah utawa didol.[2] Miturut Nikolai Ivanovich Vavilov, salah sawijiné ahli botani saka bekas Uni Soviet, asal-muasal ganyong ya iku saka Amerika Selatan, ya iku ing laladan Peru, Bolivia, lan Equador.[6]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.35, 22 Oktober 2016.
bacc.ing.kem.teh.ing. rad. teh.bacc. ing. mech. Damir Paladinbacc. med. tech.Dipl. ing. kem. teh.dipl. ing. drv.
Eling-eling siro manungso, elingono sholat ngaji mumpung durung
Śmigiel (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Śmigiel&oldid=1090948"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.43, 16 Novèmber 2013.
Tokyo Gas. Dijupuk 2010-07-26. Artikel perkawis dhaharan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
linksMasakan JepangKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
juga dong..._________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. Sponsored contentSubyek: Re: KODE RAHASIA PONSEL
Salajengipun Bordeaux dipunkuwaosi Inggris sadangunipun tigang taun sasampunipun palakrami Eleanor saking Aquitaine kaliyan Henry II saking Inggris ing taun 1152.[8] Sadangunipun paprangan 100 taun 1337-1453 raja-raja Prancis tansah mbudidaya kanggé ngrebat malih wewengkon ingkang dipunkuwaosi Inggris.[8] Wekdal paprangan punika ingkang ndadosaken tuwuhing raos manunggal kawarganagaraan Prancis.[8] Pungkasanipun Inggris kawon lan sadaya wewengkon Prancis ingkang dipunkuwaosi Inggris dipunwangsulaken malih dhateng Prancis.[8] Bordeaux saged dipunrebat malih saking Inggris ing taun 1451.[8] Wekdal taksih dipunkuwaosi Inggris, Bordeaux dados punjering niyaga ingkang ageng lan ugi dados sumber daya ékonomi ingkang ageng.[8] Sasampunipun wangsul malih dhateng panguwaosanipun Prancis, Bordeaux teras tuwuh ngrembaka, ananging ing wekdal paprangan Révolusi Prancis ékonomi Bordeaux mandhap lan rugi ngantos tengahing abad ka-19.[8] Ing wekdal salajengipun ékonomi Bordeaux saged tuwuh ngrembaka malih.[8]
Bordeaux dados satunggalipun wewengkon ingkang ngasilaken anggur paling ageng sadonya kanthi watawis 117.000 hèktar kebon anggur, 9.000 pengasil anggur châteaux, 13.000 petani anggur, 400 tiyang sadé anggur kanthi transaksi anggur 14,5 milyar euro saben taunipun.[16] Kanthi prodhuksi taunan langkung saking 700 yuta botol, Bordeaux ngasilaken anggur ingkang kathah lan ugi awis reginipun.[16] Anggur abrit lan pethak ugi dipuntanem ing Bordeaux.[16] Wewengkon tetanén anggur Bordeaux dipunpérang dados subregional Saint-Émilion, Pomerol, Médoc, lan Graves.[16]
Kajawi ékonomi tradisional laladan (kados anggur, agribisnis, indhustri kayu, lan dluwang (kertas) ), kagiyatan ékonomi Bordeaux ugi tuwuh ing babagan indhustri lan jasa tèknologi énggal, kados: kadirgantaraan (montor miber), indhustri otomotif, èlèktronika, télékomunikasi, lan indhustri jasa.[17] Bordeaux kalebet wewengkon Prancis ingkang makmur ékonominipun.[17] Kitha punika ugi majeng ing bab tèknologi, saéngga ndadosaken tuwuhing ékonomi Bordeaux.[17]
Anggaran dana taun 2013 minggah dados 2,6%.[18] Pamaréntah Bordeaux mutusaken minggahaken tingkat tarif pajeg Bordeaux ing wulan Maret 2013.[18] Ngéngingi sadaya pajeg ingkang dipunkempalaken sampun nyumbang 50% kanggé pangembangan Kitha Bordeaux.[18]
Tanggal 28 Juni 2007, Badhan PBB kanggé Pendidikan, Ilmu Pengetahuan lan Kabudayan PBB (UNESCO) nglebetaken Bordeaux ing Dhaftar Situs Warisan Donya.[21] Bordeaux gadhah manéka wewangunan kanthi arsitèktur klasik lan néoklasik.[22] Kitha Bordeaux mlebet ing dhaftar punika sesarengan kaliyan 800 dhaftar sanèsipun saking saindhenging donya.[21]
Walikutha lan Dhéwan Kitha Bordeaux[besut | besut sumber]
Alain Juppé Walikutha Bordeaux (19 Juni 1995 – 13 Désémber 2004).
Walikutha Bordeaux dipunpilih déning Dhéwan Kitha Bordeaux.[24] Walikutha
Walikutha minangka pangarsaning pamaréntah kitha, kagungan tanggel jawab mandhégani sadaya program ingkang sampun dipunrantam déning kaputusan Dhéwan Kitha Bordeaux, manajemen pambangunan, lan ndamel jadwal.[24] Walikutha dados wakilipun kuthamadya ing nagara.[24] Walikutha kagungan tanggel jawab ngamanaken kitha, lan minangka simbol padunung Bordeaux.[24]
Wonten 20 000 cacahipun tiyang ingkang nyambut damel ing indhusri aéronautika ing Bordeaux.[16] Kitha punika gadhah manéka parusahaan ageng kados parusahaan Dassault, Sogerma, Snecma, Thales, lan SNPE.[16] Parusahaan
Kitha Bordeaux nggadhahi sistem transportasi umum ingkang modérn, kados transportasi bis, trèm, ing pujering kitha wonten bis listrik gratis.[27] Sistem transportasi Bordeaux dipuntandhangi satunggaling parusahaan transportasi internasional ingkang naminipun Connex.[27] Transportasi trèm ing Bordeaux dipunwiwiti taun 2003 kanthi sistem tèknologi APS ingkang namung wonten ing Bordeaux.[27]
watawis 6 mil) saking punjering kitha.[29] Papan Anggegana punika ugi saged nyambungaken papan anggegana dhateng Stasiun Saint Jean Bordeaux.[27] Papan Anggegana Bordeaux-Merignac nyumadyaaken langkung saking 140 jadwal panerbangan saben dintenipun saking Prancis dhateng mancanegari.[30]
Pamaréntah Bordeaux wiwit Juni 2011 ngawiti ngginakaken transportasi pit.[31] Sampun dipunsumadyakaken 1.545 pit ingkang wonten ing 139 manéka panggénan ing Bordeaux, saking 139 panggénan punika 99 manggén ing jantung Kitha Bordeaux.[31] Bordeaux sampun netepaken dinten minggu kapisan saben wulanipun minangka dinten
Wewengkon Kitha Bordeaux dipundunungi 235.891 padunung (sénsus 2008), 239.157 padunung (sénsus 2010) kanthi kepadhetan 4.845 saben Kilomèter pesagi.[32] Menawi dipun-gabungaken kaliyan padunung ing sadaya wewengkon Bordeaux cacahipun langkung saking setunggal yuta padunung.[33] Bordeaux dados kitha nomer sanga ing Prancis ing babagan populasi padunung.[33] Kitha punika ugi misuwur amargi kebon-kebon anggur, utaminipun awit abad ka-18 ingkang dados wekdal kaemasan.[33]
Kitha kina (utawi kitha tuwa (sepuh)) wonten kathah sumebar ing Bordeaux.[36] Ingkang kalebet kitha kina ing Bordeaux inggih punika: Verdum, Gambetta, Albert, Aristide Briand, Victory Square, lan Marne.[36] Ing sisih wétan kutha kina dipunwatesi Lèpèn Garonne.[36] Wonten kalih margi utami ingkang wonten ing kitha kina punika; margi St Catherine ingkang rutenipun saking lèr dhateng kidul, ugi wonten brug ingkang medhot kitha kina saking kilen dhateng wétan.[36] Margi Saint Catherine ingkang panjangipun langkung saking 1300 mèter,
Kitha Bordeaux dipunrencanakaken dados kitha digital ing taun 2030, ingkang ancasipun supados sadaya wargi ngginakaken tèknologi digital.[39] Tèknologi digital punika kanggé nggampilaken manéka aktifitas wargi Bordeaux, kados ing babagan: panyebaran pawartos/info saking pamaréntah, nepangaken e-goverment, budaya, pendidikan, kaamanan, kasarasan, lan layanan masyarakat sanèsipun.[39] Strategi kitha digital punika
Bordeaux gadhah agedha kanggé ngembangaken wewengkon Lèpèn Garonne.[40] Lèpèn Garrone punika salah satunggalipun lèpèn ingkang mili ing Bordeaux.[40] Rencananipun lèpèn kasebat badhé dipunkembangaken supados saged dipunginakaken kanggé maneka kegiyatan ékonomi, budaya, festival, lan acara sanès saéngga saged majengaken ékonomi Bordeaux.[40] Rencana pangembangan punika dipuntepangaken déning
Delmas ingkang dipunwangun taun 1938.[41] Rencananipun stadhion punika badhe dipunwangun malih amargi badhe dipunginakaken ing Piala Éropah 2016.[41] Proyek pambangunan punika dipunpandhegani arsitèk Herzog De Meuron, dipunrancang awujud prisma kados piramida lan dipunjangkepi nganggé piranti canggih sanèsipun.[41] Pambangunan stadhion punika sampun njangkepi prasyaratan kaamanan, aksés warga dhateng stadhion, kanyamanan pamirsa, pamain bal, lan médhia massa.[41] Kanthi 43.000 kursi, stadion énggal punika dipunrantam saged paring raos mbetahaken kanggé pamirsa, pemain, kalebet pamirsa ingkang cacat.[41] Stadion Chaban Delmas ugi dipunjangkepi 3000 kursi klas bisnis.[41]
Pangembangan Bordeaux minangka kitha anggur gadhah ancas tujuan ndadosaken Bordeaux minangka simbol pengasil anggur.[42] Awit saking ancas tujuan kasebat Kitha Bordeaux damel wangunan pusat anggur.[42] Wangunan punika dipunwangun kanthi arsitèktur modern lan manggén ing sapinggiring Lèpèn Garrone.[42] Pambangunan lan pangembangan Bordeaux minangka kitha anggur ugi gadhah
Ing Kitha Bordeaux wonten Universitas Bordeaux sampun wonten ing Kitha Bordeaux wiwit taun 1441.[48] Kitha Bordeaux ugi gadhah manéka institusi pendidikan / pawiyatan luhur lan sekolah bisnis, basa, lan ilmu babagan anggur.[48] Bordeaux narik kawigaten tiyang Éropah lan para winasis (ahli) internasional ingkang badhé nyinaoni basa lan
Universitas Bordeaux I.[49][50]
Universitas Victor Segalen Bordeaux utawi Universitas Bordeaux 2.[51]
Universitas IUT Michel de Montaigne utawi Universitas Bordeaux 3.[52]
Universitas Montesquieu utawi Universitas Bordeaux 4.[53]
Wangunan Téater-Opera Nasional Bordeaux utawi Grand Theatre-Opera National de Bordeaux.[63] Déning tiyang Bordeaux, wangunan punika dipunanggep minangka jantung Kitha Bordeaux.[63] Wangunan punika dipunwangun kanthi arsitèktur lan modhél interior ingkang saé lan dipunginakaken kangé pagelaran klas donya.[63] Dipunwangun déning arsitèk Victor Louis kanthi paréntah saking gubernur Aquitaine, Conte de Richileu.[64] Sasampunipun dipunwangun gedhung punika dipunbikak 7 April 1780.[64] Wangunan punika naté risak wekdal Révolusi Prancis, dipunleresaken malih ing taun 1799.[64] Taun 1837 wangunan punika dipuntambahi 700 kursi.[64] Taun 1853 dipunrénovasi malih déning Burget.[64] Gedhung punika dipunanggé dados parlemèn Prancis wekdal prastawa Pangepungan Paris.[64] Awit saking kedadosan punika wangunan punika dipundadosaken situs proklamasi Républik Prancis.[64] Taun 1919, 1938, 1977 dipunrénovasi.[64] 1990-1992 dipunrénovasi déning Bernard Fanquernie.[64] Dipunbikak malih taun 1992 kanthi adicara konsér Mozart kanthi irah-
dipunwangun akhir abad 11 lan dados salah satunggalipun tetenger Kitha Bordeaux.[65][66] Katedral punika dipunwangun kanthi gaya Romawi.[67] Katedral Saint Andre mlebet situs warisan donya UNESCO taun 1998.[67]
Muséum Sajarah Alam utawi Muséum d'Histoire Naturelle Bordeaux.[78] Satunggaling muséum sajarah alam ingkang kapisan ing Prancis dipunwangun taun 1862.[79] Gadhah manéka kolèksi saking donyaning sato kéwan, tetanduran, lan mineral.[79] Wonten ugi kolèksi évolusi spésiés, adhaptasi spésiés, kompléksitas
Kitha Bordeaux sampun dipunmangertosi minangka kitha kanthi piranti-piranti awis lan kathah wangunan toko.[81] Ing Bordeaux wonten wewengkon blanja ingkang sinebat "Golden Triangle" utawi tigang emas, ingkang
saking mérek kawentar wonten ing Bordeaux, kados: Hugo, Boss, Hermes, lan Rolex.[81] Toko-toko ing Bordeaux limrahipun nganggé basa Prancis lan Inggris.[81] Sanèsipun toko, wonten réstoran lan tiyang sadéan anggur.[81] Ing punjering Kitha Bordeaux madheg manéka toko lan mal ageng ingkang nyumadyaaken piranti mérek Prancis lan internasional ingkang sampun misuwur.[82] Kados kitha-kitha sanès ing Prancis, toko-toko alit ing Bordeaux awit enjing ngantos dalu.[82] Menawi mal lan supermarkèt dipunbikak 24 jam.[82] Toko Le Marche des Grands Hommes dipunbikak Senin ngantos Setu tabuh 10.00-20.00.[82] Dinten Minggu sapérangan ageng toko ing kitha punika dipuntutup.[82]
Logo Bordeaux ingkang sapunika awujud tigang gegaman crescent kados wulan sabit ingkang kagabung.[91] Logo punika nggambaraken wulan lan pralambanging plabuan Bordeaux.[91]
^ a b (fr)cassini.ehess.fr. "Bordeaux". cassini.ehess.fr. Dijupuk 30 Maret. Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ a b (fr)annuaire-mairie.fr. "La ville de Bordeaux". annuaire-mairie.fr. Dijupuk 24 April. Paramèter |accessyear= sing ora
eng.gov.spb.ru. Dijupuk 22 April. Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ a b (fr)bordeaux.fr. "Les petites armoiries". bordeaux.fr. Dijupuk 23 April. Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
artikel pilihanKutha ing PrancisSitus Warisan Donya ing PrancisKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungCacad CS1: datesKaca mawa cacad URLKaca mawa sitiran nganggo
Numpak Kereto Jowo (eling-eling Bakal Mati..)
Friday, 14 November 2014 by Mas Hans	0
Eling-eling siro manungso wong urip bakale mati
Ayo podo dadi wong bhekti maring Gusti Kang moho suci
Gole tekan embuh kapan kito menungso ra bakal ngerti
Moloekat juru pati lirak lirik marang siro
Nggone nglirik angenteni dawuhe kang moho suci
Tumrap kanggo kabeh menungso gelem ra gelem bakal di gowo
Di enggoni sandangan putih yen wis budal ra biso mulih.
Tumpakane kereto jowo roda papat rupo manungso
Jujugane omah guwo tanpo bantal tanpo kloso
Wus dadi prenca-prenca umat ingkang dihin-dihin ing atase pitung puluh loro pontho, lan mbesuk bakal pada prenca-prenca sira kabeh dadi pitting puluh telu pontho, setengah saking pitung puluh telu namung sewiji ingkang selamet, lan ingkang pitung puluh loro kabeh ing dalem neraka. Ana dene ingkang sewiji ingkang selamet iku, iya iku kelakuan
dhuwur? 3. Gamblokna pokok-pokok isi wacan kang kotulis kanthi nggunakaken tembung panggandheng kang pener! 4. Sampurnakna gamblokan (angka 3) dadi ringkesane wacan kanthi ejaan kang jumbuh karo EyD basa Jawa!  No 1 2 3 4 5
kasebut ing sajroning crita pengalaman kang korungokake? Apa temane crita pengalaman kang korungokake? Pitutur becik apa kang bisa kocuplik saka crita pengalaman kang korungokake? Coba critakne maneh nganggo basa krama crita kang korungokake? Kepiye panemumu gegayutan karo crita pengalaman kang korungokake?
pengalaman kang nalar! 3. Nulisa crita pengalaman kanthi gagrag (gaya) kang nyengsemake, nggunakake basa krama! 4. Critakna sarana lesan, crita pengalaman kang wis kotulis! 5. Apa tema critane lan sapa bae paraga kang kaemot ing crita kang kocritakake? 
mau dadi pawarta cekak, nggunakake basa krama! 4. Nulisa pawarta cekak nganggo basa krama kanthi nggatekake bab-bab kang gegayutan karo carane nulis pawarta! 
aksen) kang pener! 2. Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki! a. Apa temane cerkak kang kowaca? b. Kepriye urut-urutan critane cerkak kang kowaca? c. Sapa bae paragane (tokoh) ing cerkak kang kowaca lan kepriye watak-watake?
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tofta&oldid=1007017"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa MelayuSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.25, 5 Maret 2016.
gebleg : jare ra kon gowo helm, piye to??
aku : la terus kowe mau lewat ngarep Polisi??
aku : tak akoni juoss tenan awakmu. biasane neng ngarep polisi kuwi bengi-bengi sering ono razia kendaraan.
gebleg : mosok to ga ?? *kaget*
ngono dirimu nyatane yow tetep betah urip ndk lingkungan kampus sing koyo’ ngono…
Gunané Kopi kajaba pancèn mènèhi kanikmatan kanggo kang ngombé, uga duwé kasiat tumrap kaséhatan.[1] Miturut Harvard
Diabetes[besut | besut sumber]
Saka 20 penelitian kang wis dilakoni ing sakupengé donya, nuduhké yén kopi bisa nyuda résiko diabetes tipe-2 nganti tekan 50%.[2] Miturut para peneliti, kadadéan kasebut diduga saka asam klorogenik kang dikandhut kopi duwéni guna kanggo ngalonke penyerapan gula ing pencernaan.[2] Asam klorogenik uga bisa mancing ngrembakane GLP-1, ya iku zat kimia kang bisa nambahi produksi insulin ( hormon sing ngatur penyerapan gula sajroning sel – sel).[2] Saengga bisa nyegah resistensi insulin, minangka pratandha anane diabetes tipe-2.[3] Zat liyane kang dikandhut kopi ya iku trigonelin (pro vitamin B3) kang uga bisa nyengkuyung kanggo ngalonke penyerapan glukosa.[2] Penelitian sing anyar nyebutke tumrap wong kang ngombe kopi 4 cangkir sedina, duwé resiko nandang diabetes tipe-2 luwih cilik tinimbang wong kang ora tau ngombe kopi.[4] Ananging kopi kang diombe ya iku kopi reguler utawa kopi ''decaf'' kanthi kadar kafein sing dikurangi.[3]
luwih cilik nganti tekan 38%.[3] Mangkono mau miturut studi kang kapacak ing The Journal of Nutrition.[3] Kopi ngandhut phytoestrogen lan flavonoid kang bisa nahan ngembakane tumor.[3]
Sirosis[besut | besut sumber]
Kopi bisa uga njaga ati saka sirosis, kang utama sirosis amarga mendem alkohol.[2] Salah sijining penelitian kang dilakoni déning para peneliti AS nuduhke yèn ngombe kopi 2 cangkir saben dinane bisa nyuda risiko kena kanker hati nganti tekan 43%.[4] Miturut Dr. Arthur Klatsky saka divisi peneliti ing Oakland, California kang nglakoni survey tumrap 125.000 wong, separone minangka pecandu alkohol.[1] Kasil penelitian nuduhke yèn ngombe kopi sak cangkir saben dina bisa nyuda 80% risiko infeksi ati amarga mendem alkohol.[1] Kopi bisa nyaring racun saka alkohol kang ana sajroning getih manungsa.[1] Ananging para peneliti durung bisa ngandharake bahan apa kang dikandhut kopi saengga bisa nyaring racun alkohol.[1]
Panyakit Parkinson[besut | besut sumber]
Uwong – wong kang ngombe kopi duwé resiko luwih cilik nandang Parkinson tinimbang kang ora ngombe.[2] Kopi kang ngandhut kafein kasebut ora bakal ngrembakakake panyakit Alzheimer lan Parkinson.[3] Kandhutan antioksidan sajroning kopi bakal njaga sel kang ana gegayutane karo Parkinson supaya ora rusak. Dene Kafein bakal nyegah peradangan sajroning otak, sing asring digayutake karo Alzheimer.[3]
Panyakit jantung[besut | besut sumber]
Kopi bisa nyuda resiko nandang panyakit jantung.[2] miturut penelitian sing kapacak
diduga bisa nyuda resiko penyaki jantung.[5] Wong kang ngombe kopi 2 nganti 4 cangkir saben dinane duwé resiko 20% luwih cilik nandang panyakit jantung tinimbang wong kang ngombe kopi kurang saka 4 cangkir.[5] Kopi ngandhut antioksidan kang luwih akèh tinimbang blueberry.[4] Antioksidan iku kang bisa njaga jantung uga nyuda efek rusak amarga peradangan arteri.[4] Kopi uga bisa nyuda tensi getih lan ngambakake pembuluh darah sing bakal ndadekake lakune getih luwih gancar.[4]
Stroke[besut | besut sumber]
Ngombe sak cangkir kopi saben dina bisa nyuda resiko stroke utamane kanggo wong wadon.[6]
Stockholm'', Swedia durung suwe iki.[6] Penelitian mau dilakoni tumrap 34.670 wanita kang umure saka 48 taun nganti tekan 83 taun.[6] Banjur ditemokake yèn wanita sing asring ngombe kopi bisa nyuda resiko nandang stroke nganti tekan 25%.[6] Mangkono uga kang ditemokake miturut studi tumrap wong lanang ing Finlandia.[2] Ananging sanadyan paedah kopi iku gedhé tumrap kaséhatan, diwanti – wanti supaya ora ngombe kopi kanthi luwih.[6]
Fungsi kognitif[besut | besut sumber]
Studi tumrap 4.197 wong wadon lan 2.820 wong lanang ing Perancis nuduhke yèn ngombe kopi sawetara 3 cangkir saben dina bisa nyegah sudane fungsi kognitif otak dumadi saka umur kang saya tuwa nganti tekan 33% tumrap wong wadon.[2] Ananging paedah mau ora ditemokake tumrap wong lanang amarga wong wadon luwih peka karo kafein.[2] Kopi ngandhut antioksidan kang bisa ngrewangi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gunané_kopi&oldid=1080814"	Kategori: KopiKaséhatan	Menu navigasi
srpski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.18, 3 Sèptèmber 2016.
“Njih monggo.. sinte..wooo mas.. lenggah mriki mas.. mlebet.. mlebet! Sugeng to tindakipun?”
“Pangestunipun Pakdhe wilujeng.. “
“Kepareng matur dumateng Pakdhe.. mbok bilih wonten lepat atur kulo, kulo nyuwun pangapunten..”
“Kulo sowan mriki sepindah badhe silaturahmi”
“Injih matur nuwun mas sampun purun pinanggih sowan wonten mriki”
“Ingkang kaping kalih, kulo diutus kalian Pak Bardiono, Pakdhe dipun aturi lenggah maos kalimah toyibah sak mangke Bakda Isak”
“njih, mbok bilih mboten wonten alangan setunggal punapa, kulo sak mangke badhe pinarak sowan wonten ing dalemipun Pak Bardiono”
“Njih Pakdhe.. gandeng sampun pinanggih wilujeng, kulo badhe nyuwun pamit”
“Wo ya.. lha kok kesusu to mas? Mbok ya seren-seren ndisik lho tak gawekke wedang”
“Waduh mboten sah repot2 Pakdhe.. menika dereng pungkasan je
iso turu... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. sumonggo
napi KSPN punika? indayang kayunin tetimbang ring sor:
1. Yadiastun tan ngranjing KSPN, boyake Besakih sampun
2. Yan ke ranjingang ring KSPN, punika
mangkin…saru gremeng dwaning durung wenten aturan main yang jelas.
3. KSPN punika sampun 2011,…. dados wawu makeplug????? KSPN punika taler nganinin Kawasan sane tiyosan, dados
ingkang kawulo ajeng2 barokahipun . . ., rodliyallohu ‘anka, waqoddasallohu sirroka … amin….,sa’derengipun kawulo bade nyuwun pangampunteng ingkang agung dumateng romo yai , dumateng sedoyo kelepatan lan keawonan kawula sahe menika ingkang lahiripunn…langkung2 dumateng kelepatan lan keawonan kawulo ingkang wonten bathinipun kawula……, mugi2 romo yai purun lan kerso paring pangampunten dumateng kawulo…, amin…….
bade nderek tangled romo yai…., punopo hukumipun aqiqah dumateng tiyang ingkang sampun sEdo…., punopo sami kaliyan hukumipun qurban dumateng….tiyang ingkang sampun sEdo….,
kedamaian panjenengan, kulo ingkang bodoh, kemaruk dan penuh belepotan dosa puniko bade duduk simpuh matur dateng penjengan nyuwun mauidloh, :
1. Kulo niki gersang ilmu kyai, menawi kulo nyuwun bimbingan panjenengan jarak jauh saged menopo mboten ?
2. Kulo diparingi ijasah Kyai pondok kulo siyen kaleh ijasahan Guru kulo
ingkang kathah menawi wonten Bahasa kulo ingkang mboten sekeco dumateng penggalih panjenengan….Smoga Allah SWT maringi pahala ingkang Ageng dumateng panjenengan Taseh Kersor Da’wah kaleh mikir ummat lewat media IT….Alfatichah sent
lintunipun mboten saged panjenengan jawab Kyai ngampunten ngampunten ngampunten Kyai….panjenengan kerso jawab nggeh Kyai,
Ayu Roro Wilis on 13 Maret 2015 pukul 06:43 said:
assalamu alaikum warahmah… nuwun sewu…. wonten ingkang gadah
wah menarik iku pak, tapi aku gak ngerti babar blas
aku,teguh rahayu,atutup nabi akancing Allah,pandhito jaya wali sanga,iku jenenging urip,
pm asli canggih banget neh yang bikin... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso,
mengitari Gus Dur. (*)_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso
Reply	pak sukir says:	August 28, 2012 at 12:13 pm	weh. ora ket mbiyen ki mas…nemu koyo ngene.. pioku ngangkrak yo goro-goro karbune…
tulung seng rinci mas masange pwl 26 kui yo… terus filter e jek kanggo
Wah Sing Menu Napa Ca, Wah Sing Menu Napa, Wah Sing Napa Menu, Wah Sing Chinese Restaurant Napa, Ca, Wah Sing Restaurant Napa Menu, Wah Sing Napa, Wah Sing
BlankOn Linux iku distribusi Linux adhedhasar Ubuntu sing dikembangaké déning Yayasan Penggerak Linux Indonésia (YPLI) lan Komunitas Ubuntu Indonésia (Ubuntu-id.org). Distribusi Linux iki digawé kanthi pangajab supaya bisa selaras tumrap kabutuhané panganggo komputer umum ing
Linux BlankOn iki digawé supaya cocog tumrap panganggo komputer ing Indonésia. Mula saka iku, BlankOn digawé kanthi migatékaké piranti-piranti sing bisa digunakaké ing ndonya pandhidhikan, penggaweyan kantor, lan pamaréntahan. BlankOn 2.0 wis bisa muter berkas multimedia, upamané MP3, VCD, lan DVD, sarta nduwé praupan grafis khas Indonésia.
Jeneng BlankOn dijupuk saka jeneng iket sirah ing pulo Jawa, Madura, lan Bali, ya iku blangkon.
utawa wilangan biner kanggo angka 0) lan on (wilangan biner angka 1). Mula saka iku, BlankOn bisa dimaknani dadi topi digital (modèren) kanthi sawangan klasik (kuna).
Arti liyané ya iku owah-owahan seka blank (kosong) nuju on (urip utawa ana isiné).
BlankOn 1.0[besut | besut sumber]
BlankOn X[besut | besut sumber]
^ "Siaran Pers Peluncuran BlankOn 7.0 Pattimura". BlankOn Linux. Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=BlankOn&oldid=1075651"	Kategori: Linux	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.03, 29 Agustus 2016.
sampingnyo gatel-gatel samo muntah-muntah dulu!
Kalu di Palembang jangan ngomong Kampang Puki, kagek kau keno goco.
[sunting] Contoh Kosakata Baso Palembang
Kosakata yang paling galak digunoke wong kito gilo,
Indonesia sing njaluk instan akhire taun iki kapokkk ra mudunke pembalap moto 2.
ancene akeh… nganti diguwak ngono yo..
nasehat. :study: :study: :study: :study: :study: :study: :study: :study: :study: :study: _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
am _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
jatah. _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. rataph_singhBU
Gambar Peta Kabupaten Kota: Banyuwangi Kecamatan wongsorejo
(K). T: kiye tekan Tembok Luwung ya
kang?. K: Iya, koq ngerti si? T: Mambu
wangi Teh. K: Ooo... Ora suwe T Takon
maning: Kiye wis Slawi ya kang?. K:
PAK inyong kokon ora dugal kepibe
anger wong gede duite tah disubah2,
prapatan PLN, warunge cak yoso
dalan kuwe wis rame, trus gubug2 PKL
sing nang kiwa tengene MC coba diatur,
disawang sumpeg. Pimen pa agus, bisa
donbull | Juli 16, 2012 birrul walidain
amal sing paling disenengi gusti Alloh yaiku mbagusi wong tuwo loro. Karo wong tuwo kui sing apik. Ojo nganti mergo seneng
wae kudu emoh, ora gelem, tapi nek salaman karo gendhaane (pacar e) tangane dicucup ngatek metu suarane. Marang wong tuwo podo ora gelem basa.
soale aku sing ngrumat mbok e.Masya Allah. tak baleni sak lawase anak ga iso mbales budhine wong tuwo.Mboten saged.
anak wedhus). Anak wolu ngrumat wong tuwo siji kadang ora iso,iren kabeh. Misal bapak e sakit ning rumah sakit iso geger sakdulure. (a: “aku wis
aku wis ngrumat kowe selawe (25) tahun, saiki kowe wis dadi DPR, ngene wae itung wae sedino rong pulung ewu (20.000). Mboten wonten, oga bakal ana. Wong tuwo yo
angin. Ibuk e di wenehi duit 200 ewu, kui anak papat digawa kabeh, mengko muleh di sangoni neh, seket, seket, wong papat, entek.Lho ngono kui, bareng mbalik
gedhang mentah digawa. Telo dilebokno kresek, nganti anak an kucing lho dicangking.Bareng anak putune
apa, kui Qur’an. Ojo nganti klereran. Ape nyekel kudu wudlu dhisik. Delek ning panggonan sing paling dhuwur. Elek o kaya apa, njengkelne kaya opo, wong tuwo kui Qur’an. Ati2
pinter ngoceh, kang buwel ngajarin anakku biar
Adonan udon digiles tipis dan diiris nganggo peso. udon iki uga diarani Teuchi Udon, lan akèh didol ing omah makan kelase wong sugih.
Digawé ing pabrik nganggo mesin otomatis. Iki ndadekake regane udon murah. Akèh udon kang didol ing Jepang mujudake gawéyan pabrik.
Gambar:Stupa in Borobudur Temple, Indonésia.jpg
Stupa ya iku wangunan saka watu kang bentuke kaya genta, kang biyasane dadi wangunan sucine kanggo agama Budha[1] stupa biasane ditemokake ing candhi Budha kayata chandi Borobudur, Candhi Mendhut, lan candhi Pawon. Ing jaman biyene stupa iku kanggo nyimpen barang-barange sang budha.Ing Agama budha, stupa dadi panggonan kanggo nyimpen awune sang Budha.Ing candhi sing ana ing tanah Jawa iki stupa digawé matingkat-tingkat amarga dadi lambang filsafat Dasabodhisatyabhumi. Dr. Casparis ing thesise nyebutake yèn wangunan sungsun iku minangka kuburane raja-raja Dinasti Syailendra [1] .
ing india kuno, wangunan stupa minangka panggonan kanggo nyimpen awu jenasahe para bangsawan utawa tokoh terkenal. Ing samajuning jaman stupa dadi lambang buhdisme. Ing jamane raja Ashoka diwangun stupa-stupa kanggo nengeri yèn agama buhda dadi agama utama ing India[1].
Bagean[besut | besut sumber]
Bagiyane stupa ana telu, taiku andah, yangthra, lan cakra. pambagiyan iki ora béda kaya dene candhi. wangunan stupa ing Indonésia nduwèni kekhasan dhéwé dibandingake kang ana ing India lan asia wetan. ing panggonan liya biyasane ditemokake stupa kang madheg dhewe, yèn ing indonesia stupa iku mesti dadi bagiane saka candhi [1].
^ a b c d [1] Cacad sitiran:
guwe, on September 23, 2008 at 12:26 pm said:	Lha njenengan Wong Banyumas tho… Padha baen karo inyong…. inyong ya wong banyumas, kiye khutbaeh arep de enggo neng inyong ya…..nggo khotbah neng desa Pageraji apa neng Pasirkulon mengko….. tapi tek rubah nganggo bahasa jawa kluthuk….. hehehehehe…………
Jawaban : Nggih monggo, mboten nopo.
Wayang_purwa&oldid=11923462"	Kategori: WayangWayang kulitKategori tersembunyi: Rintisan bertopik wayang	Menu navigasi
Janjimu semono tresnamu gedeNyatane saiki kok tinggalake
Layang sworo, raiso ngobatiRoso kangen, marang sliramu, yayi…Layang sworo, raiso ngganteniKulino aku, nyandhing sliramu, yayi…
Layang sworo, raiso ngobatiRoso kangen, marang sliramu, yayi…Layang sworo, raiso ngganteniKulino aku, nyandhing sliramu, yayi..
Layang sworomu, mung nambai, kangene atikuLayang sworomu, mung nambai, kangene
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. Virus Stuxnet
Paman/pak lik : adhine bapak utawa ibu (lanang)
Bibi/bu lik : adhine bapak utawa ibu (wadon)
Pak dhe/pakpuh/uwa : mase bapak utawa ibu (lanang)
Bu dhe/bupuh/uwa : mbakyune bapak utawa ibu (wadon)
Bapak/ibu angkat : wong liya (lanang utawa wadon) sing
Alumni SMP 1 Wonogiri 1981: Sugih tanpo bondho. Ayo sugih bareng
karo wong sugih. ana sugih sing ora kepenak:sugih utang, sugih panu, sugih dosa ...dan sebaliknya ra sah meri karo wong sing ora duwe:ora duwe udel, ora duwe isin, ora duwe rai, ora duwe kanca.
ayo sugih bareng-bareng, aku setuju. Sugih ilmu, sugih amal, sugih kanca, sugih guyu, sugih maaf, ...... lan sugih tulisan wuahahahahahahaha !!!!
Bener Ben, sugih konco iso ngepenake urip
bisa mbayangke dadi apa anakmu (ngguyoni mbakyuku sing anake na SMP 1)
benar mas tahid, ngendikane adikmu
mbak yen tega ngandhani ... kandhanana! Tapi lewat "hati ke hati" wae atau paling pol dari "bibir ke bibir", ga enak yen dibuka no kene ndak dadi do ngerti.
Bener kowe mas Tahid, yen tak bukak mengko aku dadi provokator. pengin ngerti... ? syarat e sing paling pol wae.... hehehe.....
kandhane sing wis pengalaman, luwih penak dari bibir ke kuping ... geli
wasiyate Kanjeng NabiMarang shohabate, baginda ‘AliKapetik saking kitab kang mulyaKanti aran washiyatul musthafaKulo muji ngarsaning Gusti AllahTawasul marang Kanjeng RasulullahFatihah kagem kang nyusun kitabImam Sya’roni, satunggaling wali quthabDikisahke ing sawijining dinaMarang ‘Ali, Kanjeng Nabi Ngendika“He Ali,
iso njogoMongko siro uripe bakal mulyaMati siro bakale entuk syahidMbenjang ana ing dina kiamatGusti Allah bakal mbangkitna siroWonten ing golongan tiyang kang faqihUgo
Tuesday, 15 April, 2008 by Wahyo Paijo nulis layang kanggo Bapakne sing nyambut gawe ana Bandung. Rampung nulis layang Paijo mangkat menyang Kantor Pos Bantul arep kirim layang. Tekan Kantor Pos, Paijo takon karo Pak Pos.
Paijo : Pak, kintun serat Kilat Khusus dhateng Semarang pinten dinten dugine?
Paijo : Nek saking Semarang dhateng Jakarta pinten dinten pak?
Pak Pos : Padha wae, 2 dina..
Matoa nduwéni jeneng latin Pometia pinnata. Matoa iku woh-wohan asli Papua.[1] Matoa nduwéni rasa kang mirip kaya woh rambutan utawa woh klengkeng.[1] Wit matoa urip dhuwur lan kayuné bisa kanggo mébel utawa kusén-kusén omah.[1] Matoa kalebu tanduran kang wohé musiman.[1] Matoa ngawoh ing sasi September nganti Oktober nalikane mangsa ketiga.[1] Matoa thukul ing kabèh wewengkon kepulauan Cendrawasih.[1]
Ing Papua Nugini, woh matoa diarani Taun.[1] Ing dhaérah-dhaérah liyané ana kang ngarani ganggo, jagir, jampania, kasai, kase, kungkil, lamusi, lanteneng, lengsar, mutoa, pakam, sapen, tawan, tawang lan wusel.[1]
^ a b c d e f g (id)green.kompasiana.com(dipunundhuh tanggal 5 Juni 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Matoa&oldid=1074301"	Kategori: SapindaceaeWohKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.47, 29 Agustus 2016.
cekak pucuk bebuas½ cekak pucuk kadok½ cekak pucuk ubi kayu½ cekak pucuk mengkudu½ cekak pucuk puding½ cekak daun
Carissa Putri tau main ing film garapan sutradara Hanung Bramantyo kang rah-irahané Ayat-Ayat Cinta.[1] Film iki dadi film kang sepisanan tumprap Carissa.[1] Film iki njupuk carita saka
sijiné prawan kang ngugemi agama Kristen kang banjur seneng karo Islam.[1] Wiwitané Carissa disiapaké kanggo main dadi tokoh Aisha Greimas, salah sijiné mahasiswi keturunan Jerman lan Turki kang pinter, ayu lan sugih.[1] Ananging peran iki banjur diwenehaké kanggo Rianty Cartwright kang wiwitané main dadi dadi Maria.[1] Iki amarga rupané Carissa rada kenomen yèn akting dadi tokoh Aisha.[1] Sawisé akting ing layar lebar, Carissa Putri banjur dadi bintang iklan produk Telkom Speedy lan main film.[1] Film kang tau dibintangi kayata film kang irah-irahané The Tarix Jabrix.[1] Saliyané iku, Carissa uga main ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Carissa_Putri&oldid=1073979"	Kategori: Aktris IndonésiaKategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsRintisan biografi	Menu navigasi
Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.29, 29 Agustus 2016.
Ketoke ning blog liyane durung ono sing koyo kuwi…😀
marsudiyanto permalink*	10/09/2010 16:47	Gak kualified wae biso koyo ngono, opo maneh nek tenanan…
Reply	nakjaDimande permalink	09/09/2010 16:38	oyen sayang, maapin Bundo lahir
June 10, 2009 at 3:26 am
Yth KI SABDA, matur nuwun. Urun
Ingkang Sihkatresnan, @ Kimas Hadi Wirojati:
Ngaturaken agunging panuwun kagem panjengan, sampun karsa paring dukungan lan pandonga. Sumangga dipun sekecakaken lenggah pinarak wonten ing gubuk-reyot kawula.
Nyuwun pangapunten, radi sauntawis anggenipun kawula ngaturi lenggah… Mugi Gusti Ingkang Murba Jagat tansah paring Karahayon dumateng panjenengan
Sumangga, kawula tampi kanthi bingah ingkang tanpa upami, bilih panjenengan karsa TAUT ‘Gubug-Penceng’ kawula menika dumateng Blog panjenengan… Semoga Gusti Ingkang Murba Jagat
menika… Hananging nyuwun pangapunten namung anggur-angguran…he..he..he..
Manusia « kangBoed… said this on	Juli 16, 2009 pada 5:34 pm | Balas pamuji rahayu…,
sagung kangmas Dbo ingkang dahat luhuring budhi…, nyuwun gunging pangaksami rehne sampun tansah dangu mboten nyambangi panjengan, mugya tansah rahayu karaharjan sedayanipun.., mugya Gusti ingkang murbeng dumadi hangijabahi napa ingkang dados pangangen angen kita untuk bertiwikrama demisantosaning nagari bangsa lan kawula.., dipun paringi keketing angga ingkang tumuju dateng sakjeroning rahsa…, nuwun..,
SikapSamin tetep ndukung lan ndedonga… Mugi Gusti Ingkang Maha…Tansah
mugi kersa paring kawruh amedar sabda, kula nembe nggagas revolusi kultur anak bangsa ingkang dipunlajengaken revolusi kebudayaan kagem sarana perjuangan meuju kejayaan Nusantara.
Kawula nyuwun agunging pangaksami ingkang tanpa upami dumateng panjenengan. Saya iseng membuka dashbor blog saya dan melihat isi spam, ternyata kunjungan panjenengan
Sumangga, punapa ingkang dipun kersa’aken.
thanks. _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fagernes&oldid=1012529"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
ingkang wonten Tirotomoyo Wonogiri Putra Al Maghfurlah Mbah Idris . Badhe nderek tholabul ‘ilmi , wonten Web .panjenengan . mugi
Assalamu’alaikum, dalem derek sowan,yai. lwt email,Al-Hamdulillah kulo manggihi blog meniko,, kangge nambah wawasan, amargi posisi kulo nembe wonten lampung utara, radi awis2 wawasan.maturnuwun
mbah ali…nyuwun pirso pripun nggih coronipun mbedaaken raos
malfiali on 2 November 2012 pukul 14:04 said:
@ Faizin, … itu sama membedakan rasa kopi biasa dengan kopi susu, kira-kira perbedaannya bisa diceritakan tidak ????
faizin on 2 November 2012 pukul 15:27 said:
Matursuwun mbah ali…nyuwun idi pangestunipun panjenengan, kulo nderek ngudi ngelmu wasilah buku panjenengan mugi panjenengan kerso paring ridho soho ikhlasipun manah dateng kawulo mugi pinaringan keberkahan saking engkang moho kuaos nuwun inggih ALLAH SWT.
putro kakung kulo sampun cekap usianipun,kulo bade titip putro kakung kulo dateng ponpes meniko,,aminn
^ http://www.bwfc.co.uk/page/General/0,,1004~2380220,00.html
^ http://www.premierleague.com/staticFiles/4f/53/0,,12306~152399,00.pdf
topik stadionKategori ndhelik: Koordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.24, tanggal 2 April 2013.
Reply	Hari Mulya permalink	16/10/2010 08:22	O alah.. super o ne ngono to…
Reply	Super-O permalink	17/10/2010 06:58	hayo ngono, mosok ngene, sing penting ora nganu😛
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rajawana,_Karangmoncol,_Purbalingga&oldid=1097651"	Kategori: Karangmoncol, PurbalinggaKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.07, 6 Oktober 2016.
“Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengkubuwono Senopati Ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Songo“. Beliau merupakan sultan yang menentang penjajahan Belanda dan mendorong kemerdekaan Indonesia.
marto nuwun geh sampun di wenehi ngertos mugi2 kito di
Kolno iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki dumunung ing sisih lor wétané kutha Warsawa lan nduwé padunung 10,730 jiwa (2007). Kolno wiwitan kasebut ing taun 1222. Kutha iki wiwitané darbéné Masovian Dukes, lan sabanjuré Polish crown. Kolno antuk hakminangka kutha saka Pangéran Janusz III of Masovia ing taun 1425. Tuwuhing babagan ékonomi kedadéyan wiwit abad kaping-6, ya iku ing babagan dedagangan lan kerjinan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kolno&oldid=1090988"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan Polandia	Menu navigasi
JATENG DIY : Yogya, Klaten, Solo, Wonogiri, Magelang, Kebumen, Wonosobo, Cilacap, Purwokerto, Brebes, Tegal, Pemalang,
Sragen Sukoharjo Surakarta Tegal Temanggung Wonogiri Wonosobo Bangkalan Banyuwangi, Papan Akrilik
Jangajji utawa janggwa ya iku jinis panganan fermentasi kas Korea kang digawé saka pirang-pirang jinis janganan kanthi nggunakake pasta kacang kedelai (doenjang), kecap (ganjang), lan pasta lombok (gochujang).[1][2] Kanthi gawé jangajji, janganan kang difermentasekake bakal duweni rasa kang pada karo sadurunge difermentasi.[1] Pirang-pirang jinis janganan digunakake kanggo gawé acar iki kecuali janganan kang ngandut banyu akèh lan sithik selulosa.[1] Bumbu-bumbu kang digunakake kanggo menehi rasa jangajji ing antarane ya iku bawang putih, godhong wijen, timun, lobak, lombok ijo, lan oyot-oyotan.[1] Biyen, nalika masarakat Korea isih kangen ngntokake jangana ing mangsa atis amarga ora ana tanduran pangan kang thukul, muls wong-wong mau nyimpen asil janganan panen kanthi difermentasekake dadi jangajji supaya nutrisi lan rasane ora ilang.[1] Nalika iku jejibahane wong wadon kang wis kawin gawé jangajji demi nyukupi nyukupi panganan ing mangsa atis.[1] Jangajji dipangan nganggo sega lan kandutan nutrisine wis cukup ya iku selulosa, mineral lan vitamin.[1] Nalika iku, jangajji wis jarang dipangan amarga sansaya akèh janganan kang ana lan janganan jang difermentasekake kanggo kebutuhan ing mangsa atiswis ora wigati manèh.[1]
gandra |isbn= (pitulung). ^ (en)Main meal, side dish, foodinkorea. Diundhuh tanggal 8 Juni 2010.
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.23, 29 Agustus 2016.
KendaRaanKupang Ambon : Kereta ApiWilis Kendal : WalikotaKendal Cepu : KeCamatanKendal Lombok : KeLurahanRembang Wilis : RWRembang Timur : RTRembang Rembang : SerseRembang
Professor Dr. Gustav Heinrich Ralph (sering disingkat G. H. R.) von Koenigswald (1902-1982) iku paleontolog lan geolog sing ngayahi panelitèn marang hominin, klebu Homo erectus. Ralph von Koenigswald mènèhi kontribusi akèh tumrap paleontologi. Panelitèné ngenani fosil hominid ing Jawa lan panelitèn ngenani fosil wigati liyané ing Asia Kidul-wétan andadèkaké salah siji figur paleo-antropologi abad kaping-20.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gustav_Heinrich_Ralph_von_Koenigswald&oldid=1098314"	Kategori: Paleontolog
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.07, 18 Oktober 2016.
hobby ngimpine ditularke sisan, mengko yen wis padha pinter olehe ngimpi ... lha dhewe bener2 isa tinggal glanggang colong pelem. he he he ...
Iyo, bener, fungsine awake dhewe kan pengoyak-oyak alias provokator. Sakteruse, yo kari nonton lan ngawasi .......
Amba 1067 mm, utawa 3 kaki 6 inci arupa amba ril sing digunakaké sacara umum ing Indonesia, diarani uga minangka Narrow gauge. Narrow gauge cocog kanggo dhaérah sing gunung-gunung amarga trak sing amba mbutuhaké biaya gedhé lan pambangunané luwih angèl.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.03, 29 Agustus 2016.
Seni Ukir utawa Seni Tatah ya iku cabang karya seni rupa kang kagolong seni terapan uga ngandut biji kaéndahan utawa nyenengaké sarta cara nggawéné nganggo piranti tatah lan palu. Seni ukir bisa digolongaké ing sakjroning seni terapan ing seni rupa karana seni ukir asring dibutuhaké sakjroning panguripan ing masarakat sakdina-dina. Sarta ukiran ing wujud piranti terapan kanggo ngéndahaké saéngga nyenengaké.
Asil saka seni ukir diarani ukiran. Seni ukir kang migunakaké tatah kanggo perabot saka kayu kayata lemari, kursi, méja, bufèt, ranjam, lan barang-barang kabutuan omah liyané, bisa mbentuk ukiran kang apik.
Sajarah ing Indonésia[besut | besut sumber]
Seni ukir awal mulané ana ing Indonésia kanggo ngèndahake omah utawa bangunan kayata lawang,cendela, gebyok utawa bagean salah sijiné kang ana ing omah.Seni ukir uga ana ing sakjroning perahu, perisai, lan wujud liyané kang bisa diukir utawa dihiasi karo ukiran.Bangsa Hindu ing Indonésia, lan ing mangsa bangsa kahanan panguripan isih primitip, wiwit iku bangsa Indonésia ngenal ukiran lan wis pinter ngukir ana ing kayu, watu, wesi lan waja. Corak ukir primitip bisa ditemukake ing piranti-piranti kang dimumpanggatake kanggo upacara-upacara adat.Kahanan kaya mengkana kawujud ana ing laladan Sumatra Kulon lan Toraja kang dihiasi warna-warna seni ukir.Ing Irian Jaya ngiasi omah karo ukiran tembus karo motif manungsa lan kèwan kang dilambangake lan dianggep leluhur (nenek moyang).Wujud perahu kang ana ing Bugis, Madura, lan Lombok asring dihiasi karo ukiran kang ngambarake panguripan ana ing segara. Ing Jawa lan Ing Bali bisa uga ditemukake oamah utawa piranti (alat) kang dihiasi karo ukiran-ukiran.
Sakjrojing bangsa Hindu teko ing Indonésia ing abad I, seni ukir Indonésia kang utama seni ukir ing jawa ndadekake pangembangan karana anané prabawa kang anané corak ukir Hindu.Mangsa misuwur seni ukir ing Indonésia kurang luwih wiwit abad X (sepuloh) ya iku mangsa misuwuré raja-raja Hindu-Budha kang ana ing Jawa Tengah.Ukiran ing mangsa abad X bisa digolongake ing seni ukir kuno (klasik) kang bisa dibuktekake anané bangunan candhi ing Jawa Tengah kayata andi Borobudur lan candhi Lara Jonggrang.
Seni ukir kuno utawa seni ukir klasik Indonésia kasebut bisa ndadekake panutan perkembangan seni ukir ing mangsa-mangsa sakbanjuré.Ing jawa kang didadekake pusat kerajaan Hindu kang akhire ing kerajaan Majapahit kang dumunung ana ing laladan Jawa Wetan kang munculake gaya seni ukir Pajajaran, Cirebon, Mataram, Surakarta, Jepara lan Majapahit.Seni ukir kang ana ing kerajaan Jawa Wetan ing abad XVI bisa munculake tandha-tandha kayata seni ukir kang nganggo corak dekoratif.Ana uga laladan-laladan kang ura kena prabawané corak
Ukir ngisor bas relief:Kasebut ukir ngisor karana gambarkang timbul kurang saka separo utawa setengah sak wujud asliné kang utuh.
Tuladha:Ukir gaya Bali, ing seniman ukir kang ana ing Bali misuwur ngukir ana ing gembyok-gebyok utawa tembok-tembok pura
Ukir sedeng mezzo relief:Kasebut ukir sedeng karana gambar kang timbul ing wujud ukiran bisa separo saka wujud asliné
Ukir dhuwur haut relief:kasebut ukir dhuwur karana gambar kang ana utawa kang timbul luwih saka separo/setengah saka wujud gambar asliné
Ukir cekung utawa ukir keleb encreux relief ya iku ukiran kang cekung karana gambar keleb saka ngisoré saka dumung dasaré
Ukir tembus utawa ukir krawangan ayour relief ya iku ukiran kan gambaré nembus ing dasaré, sahingga wujudé krawang-krawang (bolong-bolong).
Ukir tumpang ya iku ukir kang gambaré tenumpang ing dasaré bidang.Ukir tumpang wujudé memper kaya karya relief patung karana utoh persis kaya patung.
Tatah kuku ya iku tatah kang matané mlèngkung kayata wujud kuku manungsa.Cacahé tatah iki ana 20 iji, kanthi ukuran ombo tatah ± 3 cm.Tatah kuku dimumpangatake kanggo mbentuk ukirang kang mlèngkung, bundèr lan lonjong.
Tatah nyilat ya iku tatah kang wujud matané kenceng, kayata tatah tukang kayu biasa.Cacahé 10 iji kanthi ukuran ombané tatah 3 mm nganthi ± 3 cm.Tatah nyilat mumpangate kanggo mbentu utawa nanatah wujud kang lurus kayata garis, wajik, lan kotak
cekung kayata suru, lan gègèré cekung.Tatah kol cacahé ana 4 nganthi 10 iji kanyhi ukuran cilik lan gedhe, omboné tatah ± 0,5–3 cm.
Tatah pangot, ya iku tatah kang asebut mata dasarané kanthi wujudé miring, Cacahé loro.Tatah pangot mumpangate kanggo nyampurnakake wujud-wujud ukiran, sahingga rajin lan bagus.
Tatah Coret, ya iku kang mata dasare lancip kaya hurup v mumpangate kanggo maringi alur pecahan ana ukiran
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.05, 4 Sèptèmber 2016.
Ing Ngarsa sung tuladha, Ing Madya mangun karsa, Tut Wuri
Atur ingkang sepisan, dhumateng ngarsanipun, ingkang kaleres sepuh, saha ingkang
idining sarak agami, mugi-mugi panjenengan sedaya, kersa paring pangapunten, dhumateng kula.
Kosok wangsulipun, mbok bilih panjenengan, kagungan kelepatan dhumateng kula, kula
ponorogo nopo kagungan putro ingkang nami RONO SENTONO suwunBalasHapusUnknown3 Agustus 2016 23.52Nyuwun sewu R Ay Condro wulan(1514-nikah kaleh syeh Harbi joyo kusumo)lajeng
PAMOR.BUL SEPISAN NAMPEK MOTO JAGONE MUSUH.BUL PINDO AMANING ING SAJRONING
Gunung wayang ya iku gunung sing manggon ana ning Pulo jawa, Indonésia.[1] Dhuwure gunung iki ya iku 2181 meter.[1]. Gunung wayang duwé kawah sing jembare 750 m ning sisih kulan ana 4 fumarol laladan.
Teges Gunung Wayang[besut | besut sumber]
Tembung "wayang' wonten ing nama Gunung Wayang ingkang manggen wonten ing sisih kidul Bandung sejatosipun sanes kapundhut saking kata "Wayang". Wayang wonten ing ngriki kapundhut skaing tembung "wa" kaliyan "yang". "wa" ngemu teges angin utawi angin lembut, kaliyan "yang" ingkang ngemu teges dewa. Dados miturut etimologi kata, gunung punika tegesipun "Angin Surgawi" utawi "ANgin Dewata ingkang Lembut", minangka nggambaraken kaendahan alam ingkang wonten ing sakiwa tengenipun gunung.[2]
Sajarah Gunung Wayang[besut | besut sumber]
Gunung Wayang sampun dangu dipuntepang kaliyan masyarakat, wonten ing taun 1914 Dr. N.J. Krom ngandharaken bilih wonten ing pucuking Gunung wonten arca ingkang kadamel saking watu cadas ingkang proses pandamelanipun kasar lan wonten ugi 40 arca sanesipun. Wonten ing salah satunggaling pasarean wonten pecahan-pecahan tembikar, kapak batu kaliyan tembikar.
Pupuh Sinom[besut | besut sumber]
Nalika wonten ing taun 1930-an Pangalengan sampun dados objek wisata ingkang misuwur amargi kaendahaning alam ingkang permai. Apel kaliyan kapas mutunipun sae, papan punika ugi kathah dipunbangun hotèl. Nji Anah, Zangeres-Dichteres wonten ing Tjiandjoer, nyerat pupuh ingkang salajengipun dados buku panduan wisata, Beschrijving van Pangalengan en Omstreken ingkang dipunjangkepi kaliyan foto-foto, peta ingkang ukuranipun rinci sanget. pupuh sinom ingkang dipunserat déning Nji Anah kasebat, inggih punika :
Ginanipun Gunung Wayang[besut | besut sumber]
Gunung wayang sapunika dipun-ginakaken energi panas buminipun (Geotermal), satemah saged nambah cadangan energi kangge Pulau Jawa kaliyan Bali. Ananging kawontenanipun energi panas bumi punika gayut kaliyan air ingkang ngresep wonten ing lebetipun lemah. Kawontenanipun geotermal punika ugi gayut kaliyan kawontenanipun hutan.
^ a b (id)[1](dipunundhuh tanggal 15 Juli 2012) Cacad sitiran:
id)Dari Gunung Wayang, Angin Dewata Berembus(dipunundhuh tanggal 29 September 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gunung_Wayang&oldid=1017717"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanMountain articles requiring maintenanceGunungKategori ndhelik: Artikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosong	Menu navigasi
IndonesiaBahasa MelayuNederlandsSlovenčina	Besut pranala	Kaca iki pungkasan
Miliho sing ora mungsuhi | Website Omah Kendeng
langsung dipilih rakyat wis kapindo iki di selenggarakake ning Kabupaten Pati pilihan bupati tahun 2006-2011 sing dimenangke pak Tasiman iso kanggo ukuran ngkrasakake yen anane Bupati biso migunani lan orane tumprap cukupe kebutuhane wong bebrayan.
Kanggo petani sing lemah garapane asring keno banjir teko anane Bupati sing kepilih opo biso ngudari sainggo lemah garapane dulur-dulur ora kebanjiran meneh.
Kanggo dulur-dulur sing ora duwe papan panggonan opo yo teko anane Bupati sing kapileh biso ngudari sainggo dadi nduwe papan panggonan.
Sopo wae sing nyalon Bupati nalikane butuh entuk akeh dukungan podo janji-janji karo sing podo ndukung. Nanging opo yo bener janji-janji mau biso dibuktekake. Pilihan Bupati 16 juni tahun 2012-2017 iki dadi akeh pertimbangan
diwigatekake. Apa maneh karepe pemerintah kepingin ngedol gunung Kendeng kanggo pabrik semen sing nganti nganggo
sing asale kanggo kawasan pertanian lan pariwisata saiki lewat Perda Tata Ruang sing anyar tahun 2010 diganti dadi kawasan tambang lan industri, iki jelas mbukteake ora nyambung karo identitas Pati Bumi Mina Tani. Teko kedadean iki masyarakat nduwe pengarep-arep gantine Bupati anyar biso mbalekake
iki tetep akeh persoalan sing di adepi lan iki dadi tetitenan
garapane wong-wong cilik lan ora kalah pentiong bab perkoro keadilan, Bupati sing kepilih
mulo ben iso ono kekarepan bareng kanggo ngudari persoalan iki kabeh perlune ono pemahaman biso nglungguhake tanggung jawabe dewe-dewe. Pemimpin ojo nyulayani janjine karo rakyate, masyarakate yo ojo nggumantungke pemimpine mulo kudu sregep nyambut gawe kabeh. Udare persoalaan sing diadepi masyarakat mesti ono bedo-bedane anggone nemtoke pilihan kanggo ngudari persoalan iki kabeh, lewat pilihan sing bedo ojo nganti ndadekake kerenggangan-kerenggangan paseduluran sing
Author Kiye Tulisan sing nulis: Prihastono Ahmadi - Gabung Ning Grupe Inyong hahahaha Pokoke lucu
dikandani dudu aku sing nutul, kui tugase munaroh, engko tak welingi, ben diedit😛
Nek enting2 malah mengko gak ngerti carane ngonceki…
Tas kreseke tinggal kene siji, sopo ngerti nek panen panili
dudu, jualan gerobak, dedak, blarak, badak, mau gak?😀
Reply	marsudiyanto permalink*	30/06/2010 19:04	Nunut sing nggowo becak ah…
Reply	setitikharapan permalink	30/06/2010 16:26	Hadoooh..oyen tukang nyablak ya.
Reply	marsudiyanto permalink*	30/06/2010 19:00	Tak woco ko nduwur mengisor, ko ngisor mbalik munggah kok gak nemokke opo2 yo.
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso
Polanica Zdrój (Jerman Bad Altheide) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Polanica-Zdrój&oldid=1090965"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Ząbkowice Śląskie (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Tanggapan to “SANGKAN PARANING DUMADI”
sugeng warsa jawi enggal Ki.., mugya panjenengan
Kawula injin namung saget nderek, mugi kidimas Hadi sakbrayat/keluawarga tansah Pinaringan Kanugrahan, Karaharjan lan Karahayon saking Gusti Ingkang Maha Asih Sugeng Warsa Enggal 1
muji rahayu.. sugeng ambal warsa 1 sura 1944 tahun Be , Rebo kliwon.. mugya sedayanipun tansah rahayu sagung dumadi.. nuwun
suwe2 ora, soale nyadar musti ora mutu👿
marsudiyanto permalink*	29/06/2010 15:13	Pas aku nulis comment iki sing OL ono 6…
halah Pak, mbok sing romantis to, kok dewe-dewe😛
marsudiyanto permalink*	29/06/2010 15:20	Jebule diantara 6 mau sing siji bojoku
bu mars permalink	29/06/2010 15:36	Inisial M malah podo karo bojoku
Pokoke nek macem2 aku dikabari yo Mbak.
Nek ning kampung kene ono sing gelem tak pek mantu, aku yo dikabari.
Langsung emailku wae, ojo lewat Pak Mars…
Padahal Pak Mars asline gak bisa buka email
Cuman siji sing tak aboti. Pak Mars setiahahahaha….
mboten usah dipun aturi pirsa kawulo nggih sampun ngertos Bu, saestu😀
bu mars permalink	29/06/2010 15:47	Makasih Mbak
Ngendikane tindak, kok ngertos2 wonten Salatiga?
Huwaaaa…Pak Dhe kok peribahasa teros lhoo😦
niku Pak’e diamanke rumiyin…nyebeliiiiii…..😦
Reply	bu mars permalink	29/06/2010 15:53	Lho lho…
Lha sing seragam doreng kolowau sinten?
Sakjane PakDhe ki nggowo salin pirang stel to….
Reply	Plesiran permalink	29/06/2010 15:59	Paribasan Jowo **Koyo cecak nguntal panda**
Reply	bu mars permalink	29/06/2010 16:05	Opo kijolan yo…
niki mboten alesan kersane mampir malih to? ***mesti sing nyaranke Pak’e😦
Reply	marsudiyanto permalink*	30/06/2010 10:58	Kuwalat !👿
Reply	Plesiran permalink	29/06/2010 16:05	Pepatah Cina :
Cwi lan tong, cwi lan ting, cwilan mie
eleuuuhhh….ngerti bahasanya si Tong Seng jujjaaa😀
Reply	Plesiran permalink	29/06/2010 16:08	Paribasan Jowo
** dadio banyu emoh nyawuk, dadio godong emoh nyuwek, dadi blogger emoh update.
wedew…Pak Dheeee, mpun tumut kontesipun piyambak mawon,
assalamualaikum warohmatullohi wabarokatuhom gondes nuwun sewu, sepindah kulo mriki badhe silaturrahim, kaping kalih badhe nyuwun battery optimizer ingkang full fersion wonten boten? tulongi kulo om gondes. peliiiiiiiiis,,,,,,matursuwun sakderengeslam kenal wassalamualaikum warohmatullohi wabarokatuh,,,,,,
htm#1515_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. Sponsored contentSubyek: Re: Hati-hati Al-Qur'an Palsu Beredar Lagi!
December 8, 2007 at 8:05 pm	Reply	Sampeyan ku ngelingno mbek suroboyo ae ning. Lha nek rujak cingur semono
sakaluarga apik-apik wae. Muga-muga koe sakaluarga uga diwenehi kesehatan.Bakune layang ku iki , aku menehi kabar marang koe , manawa prei semesteran iki aku lan kaluarga arep menyang nggone simbah ing Wonogiri. Aku sengaja melu amarga aku pengen dolan menyang Waduk Gajah Mungkur. Umpama nduwe wektu longgar dak jaluk koe gelem ngancani aku.Wasana cukup semene layang saka aku , mengko ketemu ing prei semesteran lan tunggu aku ing Wonogiri.Tegal, 01 September 2014Kancamu,Aristiarto
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo,
Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosobo
Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan
iku seneng karo kowe yo mergo ayu'ne. bukan perkara kena karma
Adoh-adoh dari Solo ra didhepi wedang … :
Wah … athuko nggowo pancing tadi, … :
Wah … minumku limit nih !!! :
pm yo poro konco tuo lan mudho ojo mung ngaji syareat
kitaabin minal qur aanil kariimi ilaghayrihaa.
Panjenengane Syeh Siroj ‘Arif Billah ngandika wus temen-temen nganggit sapo ingsun ing kitab kang den arani Ushulul Ma’rifat lan ugo di arani Ushulut Tauhid. Lan kitab iku di dadekake kanti pirang-pirang bab utawi pirang-pirang fasal : Dene utawi bab kang sepisan iku nerangake bahasane lafat Bismillah. Tegese nerangake
sekabehane perkoro. Lan dadi pusangkasane sekabehane perkoro. Lan ugo dadi kawitane sekabehane kitab awit saking kitab Qur an maring liya-liyane. Dadi yen siro arep mangertene sejatine allah iku kudu mangerteni ing isine lafad Bismillah. Yen siro arep mangerteni alam sak isine iku ugo kudu mangerteni ing isine Bismillah. Yen siro arep mangerteni ing isine ilmu iku ugo kudu mangerteni ing isine Bismillah.Yen siro arep mangerteni kembange ilmu iku ugo kudu mangerteni ing isine Bismillah.Yen siro arep mangerteni ing wohe ilmu iku ugo kudu mangerteni ing isine Bismillah.Yen siro arep mangerteni ing pathoane ilmu iku ugo kudu mangerteni ing isine Bismillah.Yen siro arep angerteni ing dadunge ilmu iku ugo kudu mangerteni ing isine Bismillah.Yen siro arep angerteni ing akehe ilmu iku ugo kudu mangerteni ing isine Bismillah.Yen siro arep angerteni ing shalat ilmu iku ugo kudu mangerteni ing isine Bismillah.
ahadiyah. Tegese tondo anane dzat sejati. Lan nyatane anane pengeran yaiku nyatane anane Allah belaka. Yoiku kang duweni Cahyo Urip. Urip tunggal kang nguripi iyo iku kang den arani Banyu Nur Alif. Lan den arani banyu sejati. Lan den arani ratu ning banyu. Lan den arani urepe Allah. Lan den arani tunggal karupate. Pati tunggal karo urip. Naliko semono iku Allah durung berahi wujude isih wujud mahdhi tegese wujud kang sakwaca. Tegese tegese iseh wujud tunggal urip tunggal rasa tunggal ora ana liyo-liyo kajobo Allah kang nyata. Ya mangkono iku den arani La-ta’yun tegese durung ono kang ngerteni wujude Allah babar pisan. Tegese isih wujud Dewe tanpo ono kang maujudake urip dewe tanpa ono kang nguripake jumeneng dewe
mangkene Qul huwallahu ahad artine mangkene Dawuhno Muhammad marang ummat kabeh, Yen saktemene Allah iku naliko durungberahi tegese naliko durung kerso andadeake kabeh alam isih wujud tunggal urip tunggal rasa
nuduhake sifat sejati. Lan ingkang aran sejatine Muhammad. Lan ingkang aran Hakekate Muhammadiyah. Dadi lamun ana womg kok ngaku Muhammadiyah, tapi kok orak ora ngerteni artine Bismillah iku durung Muhammadiyah sejati. Lan uga den arane nyatane Dzatullah, banjur ana sejatine Nurullah. Lan den arani sejatine Nur Muhammad, lan den arani nyatane
sekabehane urip lan wijine sekabehane ruh. Dadi wujude apawae lan sekabehane apawae lan sebehane barang kang dumadi iku ora liya mung songka ba’e lafadl bismillah dadi ba’e lafadl bismillah iku kena diarani wijine sekabehane alam. Dadi uripe
dene ba’e lafadl Bismillah iku den arani sejatine Nur Muhammad nuli sakwuse mangkono Nurullah lan Nur Muhammad iku mahu banjur kumpul dadi suwiji nganti ora kena di bedake babar pisan. Mulane kumpule Nurullah lan Nur Muhammad iku mahu kena den arani kumpule lanang sejati marang wadon sejati iya iku kang den arani Nur Ma’an nur dalile dawuhe Allah Ta’ala katerangan ana kitab suci Al-
‘aliim. Tegese anane nur iku mau kerana setuhune gusti Allah arep nuduhake marang wong-wong kang den kersaake lan dadi conto saka Allah marang kabeh manusa yen sak temene Allah iku ngerti marang kabeh barang dumadi. Telas keterangane anane isine Ba’e lafad Bismillah.
\ Fasal nyeritaake isine Sine lafad Bismillah.
Dene Sine lafadl Bismillah iku tuduh anane wahidiyat iya iku nuduhake anane ilmu telu lan asma telu. Karena ilmu telu lan asma telu iku sak temene wis ana Sin kano. Dene kang den arani ilmu iku mangerteni
Muhammad iku Sifat Sejati, dene Adam iku Asma Sejati iya iku nyatane Rasul.Tegese kang dikarepake rasul iku nur kang uripe saking nuurullah iku nyatane adam. Adam kang dadi bapa-ane manusa kabeh. Mulane manusa iku kena diarani metu
jinaten marang sejatine tan kena diwedar yaiku jasat nglimputi badan yaiku nyatane anane af’al sejati. Dene gandenge sin lan mim iku nuduhake anane ‘Alam Arwah lan ‘Alam Misal lan ‘Alam Ajsam lan ‘Alam Insan Kamil yaiku nyatane asmane Allah yaiku nyatane asmane dzat mutlaq. Tegese nyatane Muhammad kang dadi ganti dzat kang nyata. Dadi dzat kang sejatiiku Allah dzat kang nyata iku Muhammad. Lan kena diarani dhahire iku Muhammad. Haqiqate iku Allah. Dadi yen
\Dene sejatine Allah iku tan asma Allah sejati iku
Idlafi. Dadine arane Bismi yaiku jisime Allah lan kena diarani Jisim iku negarane Allah yaiku nyatane asma telu; Jasad, Urip, Allah yaiku kang den arani Asma Telu kang den aku Wujud Tunggal lan den kena diarani Dzat Mutlaq. Dadi
arani Rlan kena den arani Rasa Tunggal lan kena diarani kalimat Syahadat Loro tegese wus ngerti sejatine Allah lan ngerti sejatine Muhammad. Lan wus ngerti sejatine dhahir lan ngerti ing sejatine bathin, dhahire nabi bathine wali. Tegese dhahire Muhammad bathine Allah. Lan den arani jasad Muhammad urip Allah. Lan den arani dhahire kawula bathine Pengeran,” Tegese wus ngerti ing sejatine badan lan ngerti ing sejatine urip,yaiku nyata sejatine bapak lan biyung. Jalaran wus ngerti careme alif, lan careme sin. Banjur nyata wis sekalir kang den basa’ake kayu loro pange siji ˇ rupane yaiku patutane sifat Jalal lan sifat Jamal. Sifat Jalal iku Nurullah yaiku lanang sejati sifat Jamal iku Nur Muhammad yaiku wadon sejati arane. Sifat Jalal iku kuasa ngetoake wesi. Sifat Jamal iku kuasa ngetoake watu yaiku campure wesi lan watu banjur dadi geni à Dene ibarate geni iku campure raga lan urip yaiku kaweruhana kang nyata jalaran ora bakal ana geni yen ora ana wesi lan watu. Lan ora bakal ora anak yen ora bapak lan ibu. Lan ora bakal ana Wahidah yen ora ana Ahadiyah lan Wahdah. Jalaran iku asale metu songka Ahadiyah. Ahadiyah ngelahirake Wahdah ngelahirake Wahidah, Wahidah ngelahirake ing kabeh alam.
Af’al ora ana Af’al yen ora ana asma. Ora ona asma yen ora ana sifat ora ana sifat yen dzat. Jalaran kabeh Af’al, Asma, Sifat iku haqe Dzat. Mula kabeh iku kagungane Dzat. Dadi yen wis bisa fana’ Dzat lan fana’ Sifat lan fana’ Af’al banjur bisa Kamal. Jalaran wus kabeh bali utawa wus manggon ana dzat kabeh. Yen wus bisa kamal banjur bisa Qahaar. Tegese dhahir bathin wus bisa kumpul dadi suwiji lan kena den arani lorone tunggil telune tunggal tunggal dadi suwiji. Mula sira mangerteyo kumpule jasad ati roh rasa Allah sak jerone rasa wis kaya kumpule lanang sejati lan wadon sejati. Nalika metune wisi lan watu lan campure wesi lan watu yaiku campure banyu nur alif lan banyu nur ba’ iku kena den arani Insaanul kaamil, Kaamilul Insaan. Dene asma rahiim iku arane asihe allah yaiku nyatane badan nglimputi jasad iya aran nyata kang cinaten ing sejatine yaiku ora liya iyo mung metu sangka sifat Jalaal lan sifat Jamaal wis mung iku jalaran iki larangan kawedar sabda larangane kabeh wali mung kudu nganggo isarat kersane Allah Ta’alaa.
Dene Islam iku ana loro. Kang siji diarani Islam Naqish. Kang siji diarani Islam Kamil. Dene kang den arani Islam Naqish iku Islam sepet supata getih, tegese Islam hukum angger hukume wus Islam ora kena den patine ora kena den beleh jalaran deweke wis Syahadat Syariat lan wis Shalat Syariat lan wis Zakat Syariat lan wis Poso Syariat lan wis Haji Syariat. Mung Haqiqate durung Syahadat lan durung Shalat lan durung Zakat lan durung Poso lan durung Haji.
Beda karo Islam Sampurna, Islam ‘Indallah. Dene Islam Kamil iku Islam ‘Indallah iku Islam ora
mungne pasrah. Dadi sak jiwane sak ragane sak dunyane sak akhirate kabeh wis dudu tanggung jawabe wis den pasrahake menyang sing duwe kabeh ora ngengeh babar pisan,
Mula ora den terima jalaran mung nekseni ora ngerti kang den sekseni shalate ora ngerti kang den shalate lan ora ngerti jeneng shalat. Zakat ora ngerti kang kang den zakate pasane ora ngerti kang den pasane.
sampurna hajine pisan. Kabeh iku ora dunya ora akhirat mung kari Allah. Wallahu A’lam.
Bab. Kaping telu: Nerangake derajate manusa kang iseh oleh pitulung
Tegese isih oleh pitulung deneng Allah yaiku: 1.
marang demen ninda’ake perintahe Allah perkara upah kari sak kersane allah dhahir bathin ora duwe pengarep-arep babar pisan. Kaya mangkono iku derajate Muhibbin, amung ngemban dawuhe Allah marang kanjeng nabi Muhammad, katerangan ana kitab suci Al-Qur’an :
“ Qul inkuntum tuhibbuunallaaha fatta’uuni yuhbibkumullaahu wa yaghfir lakum dzunuubakum’’.
kabeh ing ingsun.sak temene sira kabeh gelem ninda’ake marang perintah perintahe gusti Allah kaya oleh ingsun ninda’ake sira kabeh bakal den trisnani marang Allah lan den ngapura kabeh keluputane dhahir utawa bathin.
Dene Derajat Muttaqiin iku derajat wong kang pada wedi marang
utawa den bendoni utawa di uring-uring ora kerana ngarep-ngarep opah, jalaran olehe kaya mangkono iku ningali dawuhe Allah Ta’ala. Katerangan ana kitab suci Al-Qur’anul Kariim
ira kabeh yaiku kang dadekake ing sira kabeh lan kang dadekake ing wong-wong kang sak durunge sira kabeh yen pancen sira kabeh iku pada dadi wongkang taqwa tegese wedi marang siksa lan bendu. Sira kabeh pada wediyo temenan marang siksa neraka. Jalalan neraka iku urub-
Shaalihiin iku derajat wong ahli adab, tata krama marang Allah. Deweke rumangsa dadi kawulane Allah tunduk marang Allah. Shalate anteng atine rasa taqwa, tegese wedi marang Allah Ta’ala, kuwatir yen kelupytan lan andap asor marang Allah kanti dingklukake raine tansah nyuwun maring Allah. Lan tansah eling maring Pengeran lan kanti nyuwun tinarimane amal lan
mung sayange ora Fana’Dzat, ora Fana’ Sifat, ora Fana’Asma, ora Fana’ Af’al iku ora. Lan percaya yen Allah pengeran iku gusti sababe
kabeh yaiku wong-wong kang pada percaya yen Allah iku pengeran, lan pada nglakoni wong-wong iku mau ing kabecikan, lan wong-wong kabeh iku maupada duweni bagian suwarga. Iyo suwarga iku panggonan ni’mat kang akeh nganti tekane ni’mat iku mau den serupa’ake koyo miline bayu bengawan lan kabeh ni’mat iku mau pinongko kangge rizqine wong ahli suwarga kono, yaiku wong Derajat Shalihiin.
\Yen kasi ora ngerti banjur ngaku barang dudu otheke iku jajal pikiren sing temenan mumpung durung kebacut. Dadi yen sira bisa ngerti yen sejatine wujud iku wujude Allah, kena den arani ngerti sejatine awak dewe, banjur ngerti ing sejatine Allah, yaiku kena
jeneng Arifin. Lan bakal den jegoke karo sing duwe, nanging sa’rehne Allah Ta’ala iku adil banget cara 0mah sing biasane amur Allah iya amur Allah. Sing biasane omah amor mahluq iya omah amor mahluq wis mung nguno iku. Wallahu a’lam.
\ Siji iku den arani Iman Ikrar. Dene iman iqrar iku den arani iman wong ahli
minallaahi’’. Yaiku Iman I’da Alim pangucap belaka.
\ Loro iku den arani Iman Tashdiq. Tegese iman Tasdiq iku wus anduweni kiyaqinan ana sa’jerone ati ‘andel ba’it anane Allah lan kitab Al-Qur’an iku wahyu sangking Allah kaparingan marang kanjeng nabi Muhammad kangge pedoman nuntun marang ummat kabeh. Lan percaya anane kanjeng nabi Muhammad iku petugase Allah katugas mimpin ummat kabeh ajak marang kajujuran. Lan percaya anane dina akhir iku ana piwales kabeh kang den lakoni ana donya. Lan percaya anane pesthen olo becik saking Allah, bejo celaka uga saking Allah, bungah susah uga saking kersane Allah. Kabeh iku mau
ya iman atine ya iman tur bukti buh titik buh akeh wis duwe gabungan kitab Qur’an utawa hadits iku kabeh uga Iman wong ahli Syare’at.
\ Dene Iman Haqqul Yaqin iku imane wong ahli thariqah maneh yaiku percaya marang sejatine Allah kanti adab, tegese tata krama lan depe-depe marang sejatine Allah kanti ngeningake pikiran lan eling marang sejatine Allah iku dzat, bilaa kayfin wa laa mitsaalin kanti ngangge pedoman kitab, olehe eling kanti banget tegese nganti teka rasa nanging durung tumeka Fana’ sampurna lan durung bisa Baqa’ keyaqinane isih didadekake diwujudake dirupaake diarani digawe diselehake dilako’ake
haqeqah, yaiku wong sing ngerti haqeqate sejatine Allah lan ngerti asale tegese ngerti bakale lan ngerti gawene lan ngerti dadine lan ngerti manggone lan ngerti panggonane lan ngert lungane lan ngert baline, lan ngerti tekane lan ngerti asale maneh. Tegese asal Dzat yo bali marang dzat asal siji yo bali marang siji,mapan siji papan siji amung siji pisah siji dadi wujud tunggal urip, tunggal rupa tunggal aran, tunggal gawe, tunggal roso tunggal. Tegese tanpa pisah tanpa amung kajabo mung tunggal. Dadi ora mlaku ora mandeg ora obah ora meneng ya iku kang diarani imane wong ahli hakekat. Sifate 20 wis ono kono tanpo nganggo .
\ (7)Pitu iku den arani iman Ma’rifat yoiku ugo iman wong ahli hakikat dene iman Ma’rifat iku tegese mangerteni
panggaweane lan mangertene wujude lan manerteni rupane lan mangerteni jenenge , lan mangerteni manggone, lan mangerteni kang dinggoni, lan mangerteni lakune, lan mangerteni kang dilakoni, lan mangerteni kang mlaku sak piturute, yoiku aran Ma’rifat. Percoyo koyo mangkono iku keno den arani iman Ma’rifat. Yen ngerti kabeh mangkono iku mau kanthi mbarengi hakikote banjur
Tegese yaiku iman wong ahli Ghafirin. Dene iman ahli ghafirin iku imane para nabi lan imane para wali lan
kudu ngerti ghaib, soale percaya iku kudu ngerti disik, jalaran ora bisa iman marang sejatine Allah yen durung ngerti menyang Allah. Sejatine kang diarani wal ladziina yu¢minuuna bil ghaibi yaiku wong-wong kang ngerti ghaib lan sing bisa yuqiimuunash shalaah, yen ora ngerti ghaib ora bisa iman ghaib, yen bisa iman ghaib banjur bisa diarani yuqiimuunash shalaah. Sak temene kang diarani ghaib iku Allah sing Akbar iku Alam. Yen wis iman Allah lan Akbar tegese wis kumpul Allah lan Akbar. Akbar banjur ghaib tegese akbar ilang kari Allah yaiku jenenge shalat, yaiku sing diarani yuqiimuunash shalaah, dadi yen durung iman ghaib durung yuqiimuunash shalaah, durung yuqiimuunash shalaah yen durung ngerti ghaib iki kaweruhana sing temenan.
meneng, iman tegese percaya lan eling ora pedot babar pisan. Yaiku mangkono iku kang den arani Iman Baqa’. Wallahu a’lam.
\ (12)Rolas iku den arani Iman Baqa’ul Baqa’, iku uga imane Arifin yaiku wong sing ora tau metu songka Allah lan songka bumi Allah
ana bong – bongan bota, terkadang ’ambune bergenggek. Tapi yen pituju kaya mangkono iku ora kena den loake, yen den loake utawa den ina sing alak den bendone Gusti Allah. Mula aja sok ina wong sing deweke ora ngerti.
\ (14)Patbelas iku den arani Iman Kamil Mukammil lan uga kena dene arani imane ahli ‘Arifin
kelakohane kaya wong gendeng, terkadang kaya wong kepalang, terkadang kaya kere, terkadang kaya wong belontah wis laku maksiat terus – terusan perlune kur yen aja ketoro apek babar pisan tur sejatine ngerti ahadiyat, wahdat, wahidiyat lan ngerti ngisyiq ngasyiq mangsyuq; lan keno den arani ngerti wijine nganti tukule nganti woh nganti dadi wiji maneh, lan ngerti kumpule ngerti pisahe ngerti kumpule maneh nganti dadi siji nganti wungkul maneh.
Pokoke di arani Iman Kamil Mukamil iku dadi awit asal songka wungkul dadi wumgkul maneh, wis Hu aku
kuto iya neng komplek yaiku luweh nyamari, tegese yen wong kang durung ahli ora biso ngerti sejatine wong iku .sing ngerti sejatine wong iku wong amor Allah lan wong seng amor nurullah belaka, iku uga klebu iman wong ahli Arif yaiku para
Bab. Kaping Limo: Nerangake Ahadiyah
Tegese den arani Ahadiyat iku isine ora ana liyo-liyo kajobo mung Allah belaka. Dadi Ahadiyat iku kena diarani omahe Allah, lan kena diarani negorone Allah, lan kena diarani alame Allah. Nalika berahe alam ahadiyat iku kena den arani Lata’yun, tegese durung ana kang ngerteni marang suwijine Allah Ta’ala. Nalika semono iku kena diarani isih gung liwung lan lan kena diarani isih
artine nalika ahadiyah iku ora ora ana opo-opo sing ana mung Allah Ta’ala dewe ora ana kang ngancani keduwe Allah
kabeh yen sejatine Allah iku malika isih ahadiyah sing wujud isih Allah Ta’ala dewe# tegese nalika ahadiyah iku langit bumi durung ana kena den arani jagat duirung ana, srengenge rembulan durung ana, kabeh alam uga durung ana, dunya durung ana, akherat durung ana, suwarga neraka uga durung ana, kabeh makhluk durung ana, sing ana mung Allah dewe, wujude wujud dzat durung ana sipate, Sipate isih sipat Jalal. Dadi isih wujud Tunggal urip, tunggal rasa tnggal, tegese wujud dewe tanpa ana kang maujudake jumeneng dewe tanpa ana kang jumenengake urip dewe tanpa ana kang nguripake awal tanpa ana kawitane akhir tanpa ana pungkasane siji ora sangka wilangan kidhik. Iya koyo mangkono iku kang den arani Wujud Muthlaq kelawan Ithlaq lan kena den arani Wujud Mahdli tegese sing wujud isih sakwecone Allah Ta’ala belaka, yaiku ora ana liyo-liyo maneh kajobo mung Allah dewe.
Dene wujude Allah Ta’ala naliko iku wujud Khiya’ tegrse wujud padang gumilang ora koyo padange srengenge lan ora koyo padange rembulan lan ora koyo padange lintang lan ora koyo padange damar babar pisan, ora kang madani sekabehane kang wujud ono alam duniya iki, yaiku den arani wujud nur tegese wujude nurullah kang den arani Nur Jati tegese wujude sejatine Allah. Wallahu a’lam.
Bab. Kaping NEM: Nerangake Alam Wahdat
Dene wahdat iku wiwitane berahine Allah Ta’ala yaiku suwijine Allah Ta’ala arep karsa nyataake sifate Allah Ta’ala lan nyataake kuasane Allah Ta’ala lan nyataake kersane Allah Ta’ala maka banjur kersa nyataake wujude sifat Nurullah kang diarani sejatine nur Muhammad yaiku kang den arani Muhammadiyah lan kena den arani sejatine nur Muhammad lan kena den arani sejatine Muhammad. Dadi bener arane nyataake wujude sifat. Tapi sipat mau isih sinimpen ing dalem dzat tegese nur Muhammad isih sinimpen ingdalem nurullah lan den arani nur Muhammad isih sinimpen ingdalem lintang Johar lan kena den arani dhahir isih sinimpen ingdalem bathin, bathin sinimpen ingdalem ghaib. Dene wujude
bathin, jerone bathin iku ghaib. Mulo iyo iku contone asale nurullah. Banjur nurullah nglaherake
idhofi nglaherake kabeh alam. Mulo keno den arani wijine kabeh alam iku lintang Johar. Lan kena den arani wijine alam iku nur Muhammad.mula ngertiyo naliko wektu Ladzi. Tegese kang den arani wektu Ladzi iku naliko waktune Allah Ta’ala arep kersa nglaherake nur Muhammad kanti sampurno tegese arep sampurnaakekeberahehane iyo iku kerso ngetoake cahyo murub olehe ngetoake songko lintang Johar kang arani sejatine nurullah iyo
ngetoake ugo sang ko nurullah kang den arani lintang Johar, iku mau tumetis dadi nuqadl ghaib kang calon dadi rasane nur Muhammad. Nuli ngetoake cahyo luhur utowo diarani nur luhur, olehe ngetoake ugo songko nurullah kang
mbandingi lan tanpo ana kang madani rupane agung tur luhur yaiku nur Muhammad arane. Latelu-telune nur telu iku mau banjur den dade’ake suwiji dening Allah Ta’ala.
Dene carane olehe dade’ake mangkene, nur luhur kang den arani nur Muhammad iku
wus sampurno. Nuli deb asmani dening Allah Ta’ala nurul hayati Muhammad, sakwusemangkono nuril hayati Muhammad iku den simpen dening Allah Ta’ala.
La iku wektu keno den arani ta’ayun awal, tegese mulai ketingal keberahehane Allah Ta’ala. Dadi wektu semono iku keno den arani dzat wus nglaherake sipat tapi ngertiyo sak temene Allah nglaherake keberahehane kang keyo mangkono iku suwijine Allah Ta’ala dewe lan kersane Allah Ta’ala dewe, dalile
kersa dade’ake opo wae iku mung suwijine Allah dewe tegese mung kersane allah dewe lan kuwasane Allah dewe. Tammat.
Bab. Kaping Pitu: Nerangake Alam Wahidiyat
Dene alam wahidiyat iku den arani Ta’ayun tsani iya iku
Dene kaliko kumpul nurullah lan nur Muhammad iku antara lawase wis ana seket ewu tahun kasi ora kena den beda’ake tempuke nurullah lan nur Muhammad. Koyo dene kumpule lanang sejati marang wadon sejati.
den arani kumpule nurullah lan nur Muhammad, banjur ana patutane yaiku kabeh alam sak isine.
den arani wujude alam kabeh sak isine iku patutane careme Nurullah lan nur Muhammad.
Dadi kabeh akbar iku mung kagungane Allah, dadi yen wis eling lan wis ngerti banjur dumunung yen kabeh alam lan wahidiyat lan wahdat iku mung kagungane Ahadiyat, tegese kagungane Allah belaka. Yaiku kena den arani Sampurnane
sampurnane Ilmu lan sampurnane Urip lan sampurnane Pati lan sampurnane Sampurna.
Jalaran koyo mangkono iku kena den arani ngerti asale asal ngerti, gawene ngerti, dadine ngerti, anane ngerti, ilange ngerti, omahe ngerti manggone ngerti, kang digone ngerti, papane ngerti, mapane ngerti lan ngerti lungane lan mulehe ngerti, tekone ngerti, kang den tekone ngerti, pisahe ngerti, kumpule ngerti, pecahe ngerti, wutuhe ngerti,
dadekake kabeh kang dumadi iyo mung suwijine Allah dewe, dalile dawuhe Allah Ta’ala mangkene;
Innaa khalaqnaa kun bil wahidiyati khalaqtuka liajlii wa khalaqtul asyyaa-a liajlika wallahu bikulli syai-in ‘aliimun.
Artine mangkene: Sak temene ingsun dadekake ing siro kabeh iku mung suwijine ingsun dewe, lan ingsun dadekake ing siro Nur Muhammad iku karono arah perselane kagungan ingsun lan ingsun dade’ake ing sekabehane kang dumadi iku karono perselane kagungan iro nur Muhammad, lan sak temene kang nguasani kabeh kang dumadi iku mung Allah Ta’aladewe.
Dene sakwuse sampurno dumadine nur Muhammad antoro seket ewu taun iku den simpen ono ing ndalem nurullah iku mau. Tumuli suwijine Allah Ta’ala banjur hadir ono arae nur Muhammad iku mau kanti dawuh mangkene; Alastu birobbikum artine “ Opo dudu Ingsun tho pengeran nur Muhammad” ing mriku nur Muhammad tumuli inggal-inggal matur marang suwijine Allah Ta’ala, aturane mangkene Qaluu balaa artine olehe matur nur Muhammad mangkene: O...inggih panjenengan Dalem meniko gusti pangeran adalem, tumuli nur Muhammad inggal-inggal sujud marang suwijine Allah Ta’ala. Olehe sujud rambah kaping
madepmarang arahe nur Muhammad kanti dawuh mangkene Kun Fayakuun artine sakabehane alam ing wektu semono iku sakkolo banjur ketingal wujude alam kabeh kanti jodo-jodo suroh ukure koyo wujude langit lan wujude bumi lan wujude ngrengenge lan wujude rembulan lan wujude suwargo lan neroko lan wujude opo wae kang wujud ono alam donya lan kang wujud ono alam akherat. Yaiku Ta’ayun Tsani arane, tegese wus keingal kagunge Allah
kang den arani alam Wahidiyat iku suwijine Allah Ta’ala wis kersa andade’ake sekabehane alam lan wis
wis murba wasesa. Mula disebut sekabehane alam , jalaran iku kabeh siji sijine isi isene alam , dene kabeh iku kena den arani wadah utowo den arani omah utowo den arani negoro utowo den arani segoro:
Siji den arani alam Ahadiyat, yaiku kena den
maneh kajobo uteke dzat lan wujude dzat lan rupane dzat lan arane dzat lan panggonane dzat.
Adam iku anane Rasul Jati lan anane Asma Jati.
Dene manuso iku anane Roh Idlofi yaiku anane Af’al Jati, dadi Allah iku dzat yaiku kena den arani Pengeran. Dene Muhammad iku sifat lan kena den arani Keratone Pengeran. Dene manuso iku Af’al, kena den arani Omahe Pengeran. Mulo banjur kena den arani Allah iku dzat, sifat, af’al. Dene Muhammah iku kena den arani wujud, ilmu, nur syuhud. Dene Adam iku kena den arani qolam, rasa, urip, budi. Dene manuso iku kena den wadi, madzi, mani, maningkem.
Banjur nurullah bisa nyata’ake wujude sifat Jamal yaiku nur Muhammad arane. Tegese bisa nyata’ake rupane dzat kelawan rupa kang pantes.
Banjur sifat Jamal utowo nur Muhammad iku mau bisa nyata’ake Asma, tegese nyata’ake aran kang tanpo jumbuh.
Dene Af’al iku tegese bisa nyata’ake gawe lan penggawehan kang tanpa kuciwo.
Banjur kaweruhono kang aran Sirri dhahir yaiku kena den arani Muhammadiyah, tegese selagi ghaib lan den arani sifat isih sinempen ingdalem Dzat lan kena den arani Sifat Sejati, sejatine sifat yaiku wahdat sinempen ingdalem Ahadiyat. Wallahu a’lam
Utawi bab kang kaping wolu iku nerangake masalah anane wahdat nglaherake wahidiyat sampun sak isine yaiku anane kabeh alam sampe’ anane manuso kabeh. Yaiku anane Muhammad
bisa nyata’ake anane pangrungu kuping.
Dene dale lafad Muhammad iku bisa nyata’ake anane pangucap lisan. Mulo lafad Muhammad iku kena den arani bisa nglaherake jisim, jasad, badan wong, jalaran Muhammad iku bisa nglaherake geni, angin, banyu, bumi.
Dene kabeh iku mau wis bisa sampurno lan wis bisa sirno
eleng lan ngreti yen sa’temene ora ono pengeran sejati kajobo mung Allah, lan eleng lan ngerti yen sa’temene kanjeng nabi Muhammad iku petugase Allah.
Dene carane praktek iku lisane kudu ngucapake Laa ilaaha illallah banjur atine kudu eleng yen ora ono kang wajib den thaati kajobo Allah. Banjur rohe kudu angen-angen lan eleng yen sa’temene ora ono wujud sejati kajobo Allah.
Lan sejatine Urip iku uripe Allah, banjur rosone iku eleng lan ngerti sa’temene roso iku rasane Allah, banjur rosone roso
wali yen ngucap mukmin arane. Wallaahu a’lam.
Bab.Kaping Songo: Nerangake Ing Dununge ٍSekabehane Hurupe lafad
Balas Sumangga dipun sekeca’aken, kidimas Lambang,
Ngaturaken agunging panuwun sampun karsa lenggah ing ‘gubug-penceng’ punika.
nuwun ingkang tanpa-upami, sampun karsa lenggah ing ‘gubug penceng’ punika…
dBo said this on	November 15, 2009 pada 2:28 am | Balas pamuji rahayu…
menika Ki rakamas dBo.. ingkang kedah dipun tuladhani kaliyan
jalaran sampun ngutek budaya manca… lan sampun mergaul kaliyan darahipun.. menapa ingkang dipun gayuh dan gegayuhan para leluhur sahingga nitisaken kahanan menika .. mboten jumbuh kaliyan cita – cita
Wonten malih ingkang langkung nggeteraken batos/manah kawula kinakmas,
Nyuwun pangapunten mbok bilih wonten ing ndadosakaen kirang rena ing penggalih…
dBo said this on	Desember 3, 2009 pada 4:19 am | Balas Nuwun Eyang ,
ndleming Eyang, sumangga kula aturi kersa paring banyu bening kagem kula
tomy said this on	Desember 3, 2009 pada 5:46 am | Balas Whaahh…nyimak ular-ular dari para Sedulur Sejati Tunggal-Sikep disini, atiku kok melu nggeter.
woooh….warunge mbokq ikiiiiy…nuwus kang mpun mampiiir…kok yo ora nyobak sayur
dikembangaké déning Leland Wilkinson ing taun 1970. Taun 1995, piranti alus iki dituku déning parusahan SPSS Inc.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Systat&oldid=1101171"	Kategori: Piranti alus statistikaRintisan mawa topik piranti alus	Menu navigasi
DeutschEnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.16, 22 Oktober 2016.
ngerjakan skripsi,nek blogq isine nulis skripsi juga,lha kanggo opo
wes ga kakean omong, ta “donga’no” ndang lulus trus oleh kerjaan sing penak le, ben iso cepet nyeneng no wong tuwo mu ( amien.. )
Bombardier bakal kudu isi ngomong tes anjog nganti pesawat pisanan, ngumumke sing rakenal customer kang ngenali (bisa Odyssey Airlines, adhedhasar sing eksekutif kang mlebukake saka ibu ing acara industri) lan mbok menawa sawetara cilik supaya Announcements.
Dadi, karo kabeh kegiatan, maneuvering lan posturing, sing bakal “menang” Airshow ing Paris?
Ing XWB A350 – anyar, gabungan saingan menyang Boeing 787 lan tuwa 777 – iki digunakake kanggo nggawe diantisipasi flyover ing taun iku acara.
Sawetara pitakonan kawicaksanan malah sing flyby, minangka A350 bakal sawetara penerbangan test ing sawijining swiwi ing titik.
Boeing ora ninggalake kabeh pizzazz versi ing ngarep.
Sing resmi program Bukak saka sawijining 787-10 wis samesthine (sanajan Boeing ora resmi ngomong supaya) lan nilai kang pesenan wis samesthine kanggo ngancani woro-woro sing.
Boeing uga samesthine kanggo ngumumke pelanggan saperangan sing wis mlebu munggah kanggo “kesepakatan” kanggo 777X, senadyan Bukak program dianggep kamungkinan kanggo Airshow Dubai slated kanggo 17-21 Nopember.
Emirates Airlines (headquartered ing Dubai) wis wiwit dadi customer Bukak kanggo minangka akeh minangka 100 versi anyar saka pesawat venerable.
Makaten, nganggo rong anyar program pesawat lan atusan pesenan lan kesepakatan diantisipasi, Boeing bisa conceivably “menang” iki nuduhake taun iku.
Nanging video dawane lan gambar saka flyby saka A350 bakal hard kanggo Boeing kanggo ngalahake karo artis renderings lan swara nyokot.
Embraer, kang ndadekake popular E-jet ing 70-122 pasar jog, wis samesthine kanggo resmi miwiti sawijining rancangan re-engined saka E-175/190/195. (170 katon ing sawijining cara metu.)
Sing nganyari E-jet bakal fitur wings anyar, sistem anyar, dadi semangat Turbo penggemar mesin dening Pratt & Whitney lan kamar kanggo tambahan wolung kanggo 12 passengers.
Embraer wis digunakake diligently saluran munggah pesenan kanggo ngalangi ngumumke ing gambar.
Bombardier, ing tangan liyane, ora cara tradisional apa uga ing airshows.
Pesenan kanggo menehi CSeries wis sawetara lan adoh antarane ing acara iki, ing sisih amarga Canadian sekuritase hukum sing Announcements ing 24 jam saka tondo asto saka sanajan
pisanan CSeries bakal meh melu kantun ing airshow, nanging samesthine minggu sabanjure.
Leahy nolak ing Interview anyar kanggo prédhiksi kepriyé akeh pesenan kang bakal kudu ngumumke ing airshow, nanging skipped ing Airbus inovasi Dina internasional media briefings 5 ​​Juni lan 6 – lan anané mboten umum – kanggo pindhah Globe trotting-kanggo pesenan ing wektu kanggo nuduhake.
Category: Google News Tags: Apa Airbus bakal dominasi Air
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Wakil_Presidhen_Indonesia&oldid=939492"	Kategori: Tokoh Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.34, 4 Novèmber 2015.
Lunak Bebas Non-Copylefted Perangkat Lunak GPL-covered Perangkat Lunak GPL-covered Perangkat Lunak GNU Perangkat Lunak GNU Perangkat Lunak Semi Bebas Perangkat Lunak Semi Bebas Perangkat Lunak
Koordhinat: 30°31′30″N 32°19′45″E﻿ / ﻿30.52500°N 32.32917°E﻿ / 30.52500; 32.32917 Garis Bar Lev utawi Bèntèng Bar Lev(basa Arab:
Garis Bar-Lev nglampahi karisakan saksampunipun perang ingkang adamel sayah War of Attrition ingkang rampung ing wulan Agustus 1970, ing wekdal militèr Israèl sacara mbaka sakedhik nutup sawetawis bèntèngipun, ngirangi cacahing titik kuwat (strongpoints) saking tigangdasa dados namung watawis kalihlikur kémawon. Kajawi pangirangan punika, garis bèntèng Bar-Lev taksih arupi rintangan ingkang saé, lan Staf Umum Mesir kedah ngerahaken wekdal, upaya, lan sumberdaya kanggé damel rancangan supados saged ngatasi hambatan pertahanan Israèl punika. Senaos Garis Bar-Lev boten dipun bangun kados Garis Maginot (Maginot Line), komandho senior Israèl taksih ngajab manawi bèntèng kasebat saged dados kuburan kanggé wadyabala Mesir, nyegah supados Mesir boten saged
linksKategori ndhelik: Koordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
June 25, 2009 at 9:05 am
matur sembah nuwun…..lirik ipun mbantu kangge
kota/kabupaten Kulon Progo Kecamatan panjatan ,peta jalan di Kulon Progo Kecamatan panjatan,map kota/kabupaten Kulon Progo Kecamatan panjatan,peta satelit kota/kab Kulon Progo Kecamatan panjatan ,google map kota/kab Kulon Progo Kecamatan panjatan ,google earth kota/kab Kulon Progo
suwun upami mboten awrat penggalih, dipun wedar ngilmu aji maruta…, supaya
yo aku.Sing duwe angkoso, sing duwe langit,sing duwe awang-awang.Aku mabur koyo manuk,Kemlebat koyo alap-alap.Mabur koyo bidho kang ora nate kesel.Mabur……burrr!.Maburku luwih banter tinimbang angen-angen...”.Itulah mantra yang dibaca oleh hamba Gusti Allah
kota/kabupaten Sragen Kecamatan ngrampal ,peta jalan di Sragen Kecamatan ngrampal,map kota/kabupaten Sragen Kecamatan ngrampal,peta satelit kota/kab Sragen Kecamatan ngrampal ,google map kota/kab Sragen Kecamatan ngrampal ,google earth kota/kab Sragen Kecamatan ngrampal,jalan tol di Sragen Kecamatan ngrampal,foto kota/kab Sragen Kecamatan ngrampal,peta wisata kota/kab Sragen Kecamatan ngrampal,peta mudik kota/kab Sragen Kecamatan ngrampal,free download peta Sragen Kecamatan ngrampal, autocad Sragen Kecamatan ngrampal, buku peta Sragen Kecamatan ngrampal, beli peta Sragen Kecamatan ngrampal, cari peta Sragen Kecamatan ngrampal, cad peta Sragen Kecamatan ngrampal, cetak peta Sragen Kecamatan ngrampal, cd peta Sragen Kecamatan ngrampal, peta Sragen Kecamatan ngrampal lengkap,peta Sragen Kecamatan ngrampal flash,peta Sragen Kecamatan ngrampal android,lokasi kota Sragen Kecamatan ngrampal,peta digital kota Sragen Kecamatan ngrampal,batas wilayah sebelah utara kab kota Sragen Kecamatan ngrampal,batas wilayah
kiye ganu wis tau kopdar http://cakpoer.wordpress.com/2010/10/18/kopdar-chapter-banyumas-ii-tambah-
‘ngelmu Jawa’ iku pancadane babagan nglakoni urip tumraping manungsa ana ing ngalam donya...
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Nusa_Tenggara_Kulon&oldid=864030"	Kategori: Cithakan kabupatèn lan kutha Indonésia	Menu navigasi
BanyumasanBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.59, 19 Juni 2013.
“Yo rak popo, apik kok”
“Ajeng ge damel nopo to Mas?”
“Blog niku nopo Mas?”
“Niku lho, omah-omahan ning jero internet, dadi potone Mbah Sutar saged dipirsani wong pirang-pirang, sak donya, kados
gilar-gilar ing tengah,asih ayu leksono,yo moyo langgeng tan keno ing pati.gilar-gilar ing tengah,kepyur-kepyur ing ngarepku,remu-remu ing mburiku,lerep tengah,bunder kiwo.jabang bayine si…binti…(si…bin…/nama yang dituju+ayahnya) saiki asih
wong lapindo, ayooo rembukan yok opo carane lumpur panas lapindo bisa mandeg, trus yok opo carane cak bakri iso nyauri ganti rugi sing wis suwe dijanji-janjino
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong
kampung halaman (rupane koyo ngopo?? opo tonggo2 wis do nganggo klambi sing ben dino ganti werno -cocok karo sing mubeng2 dino kuwi
Kategori:Cithakan kabupaten lan kota Indonesia - Wikipedia
Kaca nang kategori "Cithakan kabupaten lan kota Indonesia"
Kategori kiye duwe 24 kaca-kaca sekang gunggungé 24.
Cithakan_kabupaten_lan_kota_Indonesia&oldid=180444"	Kategori: Cithakan pembagian administratif Indonesia	Menu navigasi
Bahasa MelayuTiếng Việt	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.09, tanggal 2 April 2013.
pemahat batu Muntilan, Raden Tumenggung Khamid Djajaprana (73).
“’Angedahken mring dosa-dosa sayekti. Wong kang ceget ibu watekira. Adoh marang bilahine. Mangkono tiyangipun. Wong kang
ngenyek tenan, saiki wae uga isih bagu sto ? he..he..he.. isi ana sing luwih bagus meneh fotone,
Siwi : Sugeng injing buBu guru : Sugeng injing siwi, wonten punapa,nduk?Siwi : Niki bu, Kula arep nyuwun priksa bab pr geguritanBu guru : Oh, Niku sampeyan gawea geguritan sing tema ne gugur gunungSiwi : Oh, menika tho bu, matur nuwun nggih buBu guru :
wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso.
kanggo wong tuwo seng duwe bocah cilik. _________________tansah kelingan
julukané "Pulau Seribu Sungai" amarga akehé kali sing ngalir nang pulau iki.
MalaysiaBruneiKategori sing diumpetna: Kembangna bagian	Menu navigasi
Reply	marsudiyanto permalink*	26/07/2013 14:14	Kuwi nek narasine menyatu karo potone bakal luwih apik. Dadi ora
“Opo dulur-dulur kuwi ora dianggep sikep? Endi sing dianggep sikep lan ora kuwi kan gumantung soko opo sing ditindakno awake dhewe.(Apa
Aparat: Butuhe supoyo pinter! (Supaya kita pandai)
Sikep: Lek pinter kuwi intine ben iso ngakali wong, dadek ake wong liyo rugi, sedulur sikep panggonane ora ning kono (
Sikep: Lak lek pinter terus dienggo opo
semula 'Ngarsa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sunuwun Kanjeng Sultan Hamengku Buwana Senapati in Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping Sadasa ing Ngayogyakarta Hadiningrat' menjadi 'Ngarsa Dalem Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Sri Sultan Hamengku Bawono Ingkang Jumeneng Kasepuluh Suryaning Mataram Senapati Ing Ngalaga Langgeng Ing Bawono Langgeng, Langgeng Ing Toto Panatagama'.
iku panggonan kanggo sembayang umat Muslim,ngaji lan siar. Kang awujud masjid kanthi ukuran utawa wujudé Kang luwih cilik .Musala nduwèni tumuju ya iku kanggo ngaji utawa salat dèning umat Islam. Musala uga asring kasebut kanthi jeneng liya ya iku surau utawa langgar. Mupangaté musala nduwèni tumuju kaya masjid, nanging ana babagan kang mbedakake déning masjid, ya iku:
Simple English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.05, 4 Sèptèmber 2016.
Krapkowice (Jerman Krappitz) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Krapkowice&oldid=1090214"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.48, 14 Sèptèmber 2016.
Tak Lela Lela Lela Ledhung[besut | besut sumber]
Tembang punika salah setunggalipun tembang kagem bocah ingkang kondhang wonten in tanah Jawi. 'Tak lela lela ledhung' biasa ditembangaken kaliyan ibu ingkang nggendhong putra utawi putrinipun ingkang taksih timur.
Tembang punika tegesipun bapak utawi ibu nglela-lela putranipun supados enggal tilem, supados boten rewel.
Basa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.57, 2 Maret 2016.
Pekalongan Pemalang Purbalingga Purworejo Rembang Semarang Sragen Sukoharjo Tegal Temanggung, Wonogiri Wonosobo Magelang Pekalongan Salatiga Semarang Surakarta Tegal. JAWA TIMUR Bangkalan Banyuwangi
makna. _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. Sponsored
Bonang iku kacamatan ing kabupatèn Demak, Propinsi Jawa Tengah, Indonésia. Kacamatan iki dumunung ana ing pesisir Segara Jawa lan ing tlatah pasisir ana sawijining Papan kanggo lélang iwak ya iku TPI Morodemak. Kanthi padunung sing cacahé 98.839 jiwa iku kacamatan Bonang minangka kacamatan sing paling akèh nomer loro cacahing padunung ing Kabupatèn Demak.
Miturut data saka Badan Pusat Statistik taun 2006 gunggung produksi resik tanduran pari ngancik 49.522 ton. Saliyané tanduran pari ing Kacamatan Bonang akèh tinandur jagung, ketéla, ketéla rambat, kacang brol, kacang ijo, lan kedelé. Produk lan barang sing diasilaké saka industri gedhé/sedheng, cilik, lan rumah tangga antara liya industri ès, trasi, pengeringan/presto/pengasapan iwak, roti, sandhangan/konvèksi.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bonang,_Demak&oldid=1046029"	Kategori: Kacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn DemakBonang, DemakKabupatèn DemakKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.14, 15 Maret 2016.
KENANING PATI, INGSUN PANGAWAK JAGAD, MATI ORA MATI, TLINCENG GENI TANPA KUKUS, CENG, CLELENG 2X KASANGGA IBU PERTIWI, TANGKI DEWE, URIP DEWE ANING
durung mari model siji metu maneh model ktsp, wiss pokoke
Tikung, Lamongan - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
ya wis numpak angkot B2 bae,,engko dewwek mlaku trusan,,piwe…??
batirku: lah mbok ngedap nek mlaku
RUMONGSO. SAK BEJO BEJANING MANUGSO ISEH LUWEH BECIK WONG KANG ELING LAN WASPODHO. OJO SENENG CIDRO ING JANJI SUMPAH LAN PRASETYO
Angger dikongkon adus mesthi wangsulane.. “Ngapa ndadak adus barang… Coro wae ora tau adus tetep kimpling koq”…
bacc. ing. mech. Damir Paladinbacc.ing.mech.bacc. ing. mechbacc.ing.mech.bacc. ing. mechuniv.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.mech.Univ. bacc. ing. mech.bacc. ing. mech.bacc.ing.mechsveučilišni prvostupnik inženjer...bacc.ing.mech.bacc.ing.mech.bacc. ing. mech.univ.bacc.ing.mech.univ. bacc. ing. mech.univ. bacc. ing. mech.bacc.ing.mech.univ. bacc. ing. mech.univ.bacc.ing.mech.mag.ing.mechmag. ing. mech.mag.ing.mechmag. ing. mech.Mag.ing.mechmag.ing.
wis ngerti, mugakno aku ra tau precoyo awit
Reply	marsudiyanto permalink*	26/06/2010 19:12	Etanol kuwi sakjane nduwe pacar ora sich…
Otoritas 100% kelas aku, mergane ning daerahku dewe.
Tapi nek ning kene meh nganakke Nonton Bareng mengko tak kirimi IPne.
Pokoke IP ngono wae. Diarani Indeks Prestasi yo keno, wong iki bebas kok.
ora ono nonton bareng, ning kene onone mangan bareng, wong sugih soale😀
Kecuali nek danane gelem urunan yo piye maneh…😀
aku ora perlu massa, ning ngendi2 panda musti menang lawan koepoe sing ora iso
ora mung tulisane, kabeh ki aneeehhh…**wong
Ning kene mbayare larang, gurune arang2 mlebu.
kabeh wis do ngerti nek Pak’e guru plasuuu😛
Reply	marsudiyanto permalink*	27/06/2010 15:26	Tak njajal komentar sing konvensional ah…
DFC Ingrnd 56 ZY-ING56(Ingrnd 56 ZY-ING56)
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Disimilasi&oldid=964723"	Kategori: ParamasastraBasa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.39, 1 Maret 2016.
DeutschEnglishBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.53, 11 Sèptèmber 2016.
DISINI". _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. Sponsored contentSubyek: Re: KISAH DARI
Biasane cithakan kiye dinggone ora mawi nganggo parameter apa-apa, disog nang ngisore cithakan utawa kaca sing arep di dokumentasikna, nang jerone kode <noinclude>:
kulo saking surabaya. derek2 kabarnipun kados pundi?
lek ngene ngeto’i arek suroboyo.
kulo pengen ngertos dos pundi madura nipun?
padha ndongakake Icha supaya diapura lan amal ibadahe ditampa dening Gusti Alloh. Dene anak-anaku sing isih padha ngudi ilmu ing pawiyatan luhur, semangate Icha supaya padha
Nurbayan. do re mi dadu karo remi wiwit iki mbok yo dilereni mugo-mugo Gusti inggalo ngejabahiDownload Lagu, lirik, dan video clip Mr.Nurbayan - Mukidi.
﻿“Katresnan iku nutupi samubarang, ngandel ing samubarang, ngarep-arep samubarang, nyabari samubarang.”
sido ngomyang ora mari yen ora laku kang marekake. Rasaku lan rasamu dhuwur rasaku, rohku kalawan rohmu dhuwur rohku. Kamamu lan kamaku isih dhuwur kamaku.
Kepler 22 (utawa Kepler-22a) yakuwi bintang tipe-G kang ana ing 600 tahun cahaya adohé saka Bumi. Bintang iki bisa wae diubengi karo planet kang ana ing zona layak huni, ya iku Kepler-22b. Bintang iki luwih
kabupaten. Kecamatan Sukolilo Kecamatan Kayen Kecamatan Tambakromo Kabupaten Pati, Kecamatan Grobogan Kecamatan Brati Kecamatan Tawang harjo Kecamatan Wirosari Kecamatan Ngaringan Kabupaten Grobogan . Kecamatan Todanan Kabupaten Blora.
ora fair ki. Mbukak judul kok kon neruske wong liya.Hayo teruske dhewe
sing wis dalu ... la rak dela maneh mlenyek to Sih? Golek sing kemampuh alias mengkel wae jik akeh kok
sing mlenthung mung jempole, dudu .... anune (kan iso disunat maneh eh disodhet !).
yo le sregep golek duit alias kegiatannya he he.Bener Sus, Bambang karo Sunar ki yen sing nganggo wong liyo gedhe lo bayarane ...
JAWI LAN SAK JAGAT NUSWANTORO ESTINING CIPTO MARGONING MULYO, WONG KANG
RUMONGSO. SAK BEJO BEJANING MANUGSO ISEH LUWEH BECIK WONG KANG ELING LAN WASPODHO. OJO SENENG CIDRO ING JANJI SUMPAH LAN
utawa Imam Bukhari (194/810—256/870), iku ahli Islam Sunni keturunan Pèrsi sing kondhang [2][3]. Imam Bukhari iku sing nulis buku kumpulan hadits sing disebut Sahih Bukhari. Buku iki koleksi hadits-hadits sing dianggep otentik lan pinercaya sawisé Quran.
Dhèwèké wiwit sinau hadits ing taun 205. Dhèwèké wis apal apa sing digarap déning 'Abdullah bin al-Mubaarak nalika isih cilik. Dhèwèké digulawentah déning ibuné amarga ingkang rama séda nalika dhèwèké isih bayi. Dhèwèké lelungan barenga karo ibu lan seduluré ing tahun 210 sawisé krungu kabar perkara panggonanné. Dhèwèké wiwit nulis buku lan nyritakaké hadits. Dhèwèké kandha,"Nalika aku ngancik 18 taun, aku wiwit nulis perkara Sahabat (sahabat nabi) lan para Tabi'in lan keputusan-keputusané. Iki samangsa karo 'Ubaidillah bin Musa (salah sawijining guruné). Nalika iku aku uga gawé sawijining buku sajarah ing kuburan Nabi ing wanci wengi nalika purnama.[4]
mawa hCardsDudu gambar lokal nanging saka WikidataArtikel ngandhut tulisan abasa Arab	Menu navigasi
Jaman wis akhir jaman wis akhir bumine goyang
Akale jungkir Akale jungkir Negarane goncang
Jaman wis akhir Jaman wis akhir dunane sungsang
Makmume kintir makmume kintir imame ilang
Atine peteng atine kafir uripe ngleleng
Jaman wis akhir jaman wis akhir banjire bandang
Sing mburi mungkir sing mburi mungkir sing ngarep edan
Sing mburi mungkir sing mburi mungkir sing ngarep
JAMAN WIS AKHIR sudah ada di sekitar kita?
nyuwun pangapunten kagem sedaya sesepuh pini sepuh, mungkin wonten ingkang kerso
akhir jaman, budaya jawa, kyai kanjeng, tembang jawa,
Opo bedane Jowo karo Betawi? Nek Jowo kui duwe bakmi, nek Betawi duwe soto, nek Jowo kui asale Jokowi, nek Betawi saiki
ngomongin Jowo? Dadi ngene ceritane, goro-goro ono sing takon Oyen kui botjah Betawi opo Jowo toh jane? Dadi sakbenere, asline, tenane,
pedhot, tulung pasangno sing anyar po'o".
"Yo wis lek gak gelem, ngene ae cak, tulung benakno kran banyu ndhik jeding po'o cak, eman banyune amber-amber" takok bojone maneh.
"Ngene lo cak, mari sampeyan minggat mau, aku nuangis ndhik ngarep omah.
iku aku isok milih, nggawekno roti utowo nglencer karo de'e " jare bojone.
Komplèks Candhi Penataran: Candhi Angka Tahun, kanthi Candhi Naga lan Candhi Utama ing sawingkingipun.
Désa Penataran, Kecamatan Nglegok, Kabupatèn Blitar, Jawa Wétan.
candhi lan teras mawi undhagan saking susunan blok watu andesit ingkang saling ngunci
Candhi Penataran inggih punika satunggaling candhi ingkang adhedhasar Hindhu (Siwaitis) ingkang mapan wonten Jawi Wétan, leresipun wonten sapèèengipun wukir Kelud sisih kidul kilèn, salèripun kitha Blitar. Komplèk candhi punika minangka ingkang paling ageng wonten Jawi Wétan. Candhi punika kawiwitan pambangunanipun saking Kerajaan Kadiri saha dipun ginakaken ngantos dumugi Kerajaan Majapait. Candhi Penataran punika nglambangaken pranatan pamarintahan kerajaan-kerajaan ingkang wonten ing Jawi Wétan. Tenger sejati candhi Penataran ingkang dipun pitados inggih punika Candhi Palah ingkang kasebat wonten ing Prasasti Palah kabangun wonten ing warsa 1194 déning
ingkang hamrintah kerajaan Kediri antawis warsa 1190 - 1200, minangka candhi wukir kagem papan upacara pamujan supados saged netralaken utawi hangendhani saking mara bahaya ingkang dipun jalari déning wukir Kelud ingkang asring njebluk.
Kitab Nagarakretagama ingkang sinerat déning Mpu Prapanca nyariosaken lampahipun Raja Hayam Wuruk,ingkang hamrintah kerajaan Majapait antawis warsa 1350 - 1389, tumuju Candhi Palah badhe nindakaken pamujan dhumateng Hyang Acalapati ingkang awujud Girindra (Raja Panguaos Wukir). Asma ingkang sami inggih punika Girindra ingkang dipun sebat wonten ing kitab Nagarakretagama ingkang asma Ken Arok ingkang agelar Girindra utawi Girinatha nuwuhaken panyana bilih Candhi Penataran inggih punika papan pandharman (perabuan) Ken Arok. Girindra ugi asma salah satunggaling wangsa ingkang dipun turunaken Ken Arok salintunipun wangsa Rajasa saha wangsa Wardhana. Wondene Hyang Acalapati inggih punika salah satunggaling pawujudan saking Dewa Siwa sarupa kaliyan patuladhan (khodam) watak-watak Bathara Siwa ingkang miturun kapercayan katindakaken déning Ken Arok. Kawigatosan dhateng prasasti Palah wangsul rikala warso 1286 wonten ing pamarintahanipun Kertanagara. Panjenenganipun hangadegaken Candhi Naga kanthi hiasan relief naga ingkang dipun sangga déning 9 pawongan minangka pralambang candrasengkala "Naga muluk sinangga jalma" utawi warsa 1208 Saka. Wonten ing pamarintahanipun Jayanagara candhi Penataran wiwit pikantuk pemigatosan malih tumunten dipun lajengaken wonten ing pamarintahanipun Tribuanatunggadewi lan Hayam Wuruk. Pamujan dhumateng Dewa Palah sansaya kenthel arupi pamujan dhumanteng Dewa Wukir utawi Syiwa. Candhi Penataran dipun resmekaken minangka candhi nagara kanthi status Dharma uwal. Jumbuh kaliyan angka warso ingkang kaukiraken wonten ing tembok kolam inggih punika warsa 1337 Saka utawi warsa 1414 M minangka angka warso ingkang paling anem ing antawisipun angka-angka warsa ingkang wonten ing komplek candhi Penataran kasebat. Wekdal punika Majapait wonten ing pamarintahanipun Wikramawardhana. Kawiwitan bibaripun kerajaan Majapait ingkang tumunten kasusul kanthi mlebetipun agami Islam wonten ing tanah Jawi, kathah bangunan suci ingkang magepokan kaliyan agami Hindhu lan Budha makaten kemawon dipun tinggalaken déning masyarakat penganutipun. Sansoyo dangu bangunan-bangunan suci ingkang boten kaginakaken malih punika dipun supèkaken tiyang amargi masyarakat kathah-kathaipun sampun gantos kapercayan. Satemah bangunan kasebat dados kalantar boten wonten malih ingkang ngurus, pungkasanipun kaurug longsoran siti saha taneman grumbul. Candhi Penataran dipun panggihaken malih wonten ing warsa 1815, ananging ngantos dumugi warsa 1950 dereng kathah dipun kenal. Ingkang manggihaken ingging punika Sir Thomas Stamford Raffles (1781-1826) Gubernur Jendral pamarintah kolonial Inggris ingkang naté kuwaos wonten ing nuswantara. Kairingan lampahipun wekdal komplek candhi Penataran ingkang rikala rumiyin naté kasingkiraken, sapunika wiwit pikantuk kawigatosan saking pamarintah lan salajengipun dipun pugar. Sapunika candhi punika dados tujuwan wisata ingkang merak ati.
Relief Candhi[besut | besut sumber]
Relief andhap wonten ing bangunan induk komplèk Canci Penataran manawi dipungatosaken arupi gambaran manungsa ingkang kados dene ringgit purwa.
Gaya Relief[besut | besut sumber]
Salintunipun minangka komplèk percandhian paling wiyar, Candhi Penataran ugi nggadhahi kekhasan wonten ing ikonografi reliefipun. Gaya reliefipun nedahaken wujud ingkang cetha bènten saking candhi-candhi Jawi Tengah saking sadèrèngipun abad kasewelas kados déné Candhi Prambanan. Wujud relief manungsa dipungambaraken kados dene ringgit purwa, kados ingkan saged dipun panggihaken wonten gaya pangukiranipun ingkang dipun panggihaken wonten ing Candhi Sukuh, satunggaling candhi saking pungkasanipun periode Hindhu-Budha wonten ing sejarah Nuswantara. Candhi punika dipun usulaken wonten ing daftar Situs Warisan Donya UNESCO kawiwitan 19 Oktober 1995.
sartacarita Sri Tanjung. Caritanipun inggih punika ; Bhuksadipun gambaraken minangka satunggaling makhluk ingkang pawakanipun ageng ingkang remen dhahar punapa kemawon ikhlas saha boten naté tilem. Wondene Gagang Aking kuru garing remen siyam saha ugi remen tilem. Wonten ing satunggaling wekdal Dewa Siwa malih wujud dados maung seta kagem hanguji kekalih pawongan kasebat. Tanggapan saking Gagang Aking inggih punika "kula tiyang ingkang kuru, ampun ndhahar kula, ananging panjenengan dhahar rencang kulo ingkang lemu punika. Wondene Bhuksa "Sumangga ndhahar awak kulo" Wonten ujian kasebat Bhuksa lulus lan piyambakipun mlebet ing Suwarga. Hikmah ingkang saged kapetik saking cariyos kasebat inggih punika manungsa kedah ikhlas salebeting nglampahi gesang punika.
Sri Tanjung[besut | besut sumber]
Carita salajengipun ingkang kaukir wonten relief Pendhopo Emper inggih punika cariyosipun Sri Tanjung ingkang dipun wiwiti saking sisih kilen dhateng kidul kanthi ubengan prasanawya. Carita Sri Tanjung dipun awiti kanthi lukisan Raden Sidapaksa ngabdi dhumateng Raja Sukalrama wonten ing Negari Sindurejo. Sidapaksa dipun utus ngupadi jampi déning raja dhumateng eyang Bhagawan Tamba Petra lan wonten mrika piyampaipun andum tresno kaliyan Sri Tanjung. Sasampunipun dados semahipun, Sri Tanjung dipun boyong dhateng Sindurejo. Raja Sulakrama kedanan kaliyan Sri Tanjung sahingga pados rekadaya supados saged misahaken Sri Tanjung kaliyan Sidapaksa. Sidopaksa lajeng dipun utus dhateng suwarga, kanthi ngasto nawala ingkang suraosipun ingkang ngasto nawala punika badhe ngraman wonten suarga. Awit saking pambiyantu Sri Tanjung ingkang nampi warisan selendang saking ramanipun Raden Sudamala, piyampaipun saged dhateng suarga lan wonten ing mrika piyambaipun dipun ajar para dewa. Ananging pungkasanipun kanthi nyebat leluhuripun Pandhawa piyambaipun dipun uwalaken saha pinaringan berkah. Sasedanipun Sidapaksa lan Sri Tanjung dipun pitenah ngajak sedeng kaliyan raja. Pungkasanipun kanthi murka Sidapaksa merjaya Sri Tanjung. Ananging Sri Tanjung dipun gesangaken malih déning para dewa. Sidapaksa dipun wajibaken merjaya Raja Sulakrama lan wonten ing paprangan piyambaipun kasil.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Candhi_Panataran&oldid=1060679"	Kategori: CandhiSajarahKategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaArtikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosongKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.06, 26 Mèi 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lindhu_Sumatra_Kulon_2009&oldid=822683"	Kategori: Lindhu2009	Menu navigasi
3. Ibu badhe (tuku) beras. tembung tuku benere... - Brainly.co.id
purwa,ika dadi lembu Peparu dadi singa,kelod kangin
ini, kabèh bintangé asli ning film iki bali manèh meranaké karakteré dhewe-dhewe.[3] Meski nalika iku wis kondhang karo film-film 3-D, Chow tetep migunakaké tèknologi 2-D ning film animasi kasebut.[3] Mituruté, kang anggawe para penonton pengin nonton iku amarga ceritané kang apik.[3] NIng film CJ7 asli ning taun 2008 iki nyeritakaké bocah cilik karo asu aliené.[3]
“Sanajan sing untung yo ora wurung, sing bejo rodo ciloko, sing slamet yo melu mumet, kabeh kudu prihatin. Jaman susah ojo kakean polah, mangan ra mangan angger ono sing di pangan, sanajan awak tambah kuru ojo do padu, sing penting pado eling, marang
karo maijan, yo benjot kabeh sirahku”Patih Sengkuni : “Lho pripun wakne Durna, jelas kula niat apik nulungi panjenengan seko amuking antarejo, yan panjenengan ora tak slametke...ajurr sampeyan”Pandhito Durno : “Prek!!! Nulungi opo malah nggawe ajur awakku, yen niat nulungi golek dalan sing alus tho....ora diseret lewat tengah kuburan, yo onone mung sirahku sing ajuur...mendhing dipolo onto seno wae. Ora janjane sampeyan kuwi arep nulungi opo arep
Pandhito Durno : “Wong edan, pancen kurang ajar tenan sampeyan di Cuni, sirah je di adu karo maijan, yo benjot kabeh sirahku” Patih Sengkun...
La: lakuning Urip = (makna) kehidupan. DA TA SA WA LA berarti dadane ditoto men iso ngadeg jejeg (koyo soko) lan iso weruh (mangerteni) lakuning urip.
TagsHot Italian NakedHot African NakedHot Russian NakedHot Pakistani NakedHot Swiss NakedHot Saudi NakedHot Spanish NakedHot Tongan NakedHot Canadian NakedHot
AcèhEnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.07, 13 Sèptèmber 2016.
mata BUAYA. Hayo monggo sedoyo sing pengin mersani buktinipun,
dene dening dennya Dewi Supraba dhateng Dwija enceh hati hatinya hendak Hyang ingkang
kawula Keling keni keraton kewala kudu kula Kumbakarna lamun lawan lurah malih mangkana marang mati mengenai menjawab Miluhur Miruda mrih mring mung mungkin myang nadyan nanging Nawang-resmi neng nora nuli padha pandhita Pangeran Panji patih pergi Prabu Niwatakawaca Prasanta punika Raden Arjuna randu randu hutan rangga saat
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.25, 14 Maret 2013.
wis toh, ora maido, aku wis terkenal, sedelok
nyontek visi misi omahku, hak patene wis tak daftarke, kari nunggu nomor urut partaine😛
Reply	marsudiyanto permalink*	28/06/2010 16:41	Saking isinku dadi ra moco blas tulisane.
Sing ketok cuman ono jenenge Mbak Intan😀
musti sing diincer jenenge wong ayu, beuhhhh👿
***tak omongke Bu mars po omong deweee😛
Reply	marsudiyanto permalink*	28/06/2010 16:43	Widgete jek ketok telu terus je…
Reply	marsudiyanto permalink*	28/06/2010 16:53	Sing ngintip malah telu, tambah aku + admine dadi limo😀
Reply	marsudiyanto permalink*	28/06/2010 16:53	Mengko nek aku jengkel, avatarku tak ganti panda kapok lho…
wis tuwo ki ra usah kakean emosi, ndak tambah cepet tuwo, mosok rung duwe putu wis embah-embah
Reply	nh18 permalink	28/06/2010 16:54	Ouw …
fotone ga ketok yoo mbak…wedhewww..oh aku ngerti saiki
Gonaku sing wes telung taun ae ora heboh kok, iki sing agi setaon bengak-bengok **
: Pak Dheeee…. blognya Oyen udah setaon lohhh, sumprit!
: ulang taon ki yo gawe kuis to Wuuukkkkkk…. hadiahe umroh gratis, engko Pak Dhe sing
SurgeonsSt. PancrasgaywoodRe: St. Pancras / St.PancrasRe: St. Pancras / St.PancrasRE
kancil nyolong timun ,manuk glantik lan kancil karo boyo . Legenda : dongeng kang
sih sejati tetep ngemudheni alam pasrawungan lair lan batin.Jagad isih keno
Comedy » Dagelan popularitase eyang Semar anjlok jlok koyo Jokowi sak marine kasus cicak vs boyo. mbelani wong cilik lan tuladha Mbah Dipo, nyuwun sewu
gusti kang cetho dumunung ono wujud ing manungso lanang lan wadon. mulo manungso bisane nggayuh budi luhur/rahayuning tetapi dalam cerita wayang Home »
popularitase eyang Semar anjlok jlok koyo Jokowi sak marine kasus cicak vs boyo. mbelani wong cilik lan tuladha Sakera
Kancil lan Baya Ana ing sawijining dina, kancil mlaku-mlaku ana ing pinggir kali. Dheweke lagi susah mergane wetenge krasa luwe. Wis wiwit
mapan turu, eyang mesti nyeritakaken cerita, Nanging ana siji kewan sing anane gawe drusila lan paling licik, arane Kancil.NDHAS BOYO; HANTU
iwak lan manuk kagunganipun salah sawijining wergo deso saiki disusul ribute para penggedhe amargo congkahe boyo arep neng mburine dhekne jebule ono kancil, ono menjangan, ono tawon. Lan Cerita Wayang .Fabel Kancil Lan MerakDiterbi
NU. , kancil, gajah lan dongeng-dongeng liyane ugo ono VCDne neng kene.. mulakno menowo "..TANGKUR BOYO iki khasiate kanggo wong saiki disusul
muntah wis rak sediani tong, ben marem😛
Untung wae ono keluarga besare Bundo, njur
Indonesia.Yaiku cerios rakyat Jawi nyeriosaken kisah satiyang kenyo pangendhel ingkang nyobi 9 Feb 2015
33°51′31.54″S 151°1′2.38″E﻿ / ﻿33.8587611°S 151.0173278°E﻿ / -33.8587611; 151.0173278
Kebon_Botani_Auburn&oldid=1000719"	Kategori: Kebon botaniKebon botani ing AustraliaKebon botani ing New South WalesKebon botani ing Auburn	Menu navigasi
Wodzisław Śląski (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
wong tuwone iku lho...kebangeten Jan...asem ndelenge dadi lali nyebut... Bener2 malu bin isin cuy, opomaneh aku wong rantauan...moso
Gambar punika arupi gambar samak DVD, samak VCD, samak kasèt vidéo, samak Blu-Ray, lsp, lan hak cipta samak dipunasta déning pambabar utawi studio ingkang mrodhuksi vidéo ingkang magepokan. Pangginaan gambar resolusi andhap punika dipunyakini
Kanggé ilustrasi DVD, VCD, kasèt vidéo, Blu-Ray, lsp ingkang magepokan
kanggé dipunamot ing Wikipedia basa Jawi, ingkang dipunlayani déning server-server kagungan yayasan nirlaba Yayasan Wikimedia ingkang basisipun wonten ing Amérika Sarékat,
cekap ngebaki syarat pangginaan wajar ing saandhaping Undhang-Undhang hak cipta Amérika Sarékat.
Pangginaan sanèsipun saking gambar punika, ing Wikipedia utawi panggénan sanèsipun, saged nglanggar hak cipta.
Kanggé ingkang ngamot berkas: tambahaken detil informasi gambar kadosta sumber lan informasi hak cipta.
Kategori ingkang katambahaken: Cat:Gambar samak DVD
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:SamakVideo&oldid=867784"	Kategori: Cithakan lisènsi fairuse	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.38, 16 Agustus 2013.
WONG PINGGIRAN MULTI SUPRANATURAL OF JAVA WONG PINGGIRAN HABI BE WONG TANAH JAWI LAN SAK JAGAT NUSWANTORO ESTINING CIPTO MARGONING MULYO,
BISOHO RUMONGSO. SAK BEJO BEJANING MANUGSO ISEH LUWEH BECIK WONG KANG ELING LAN WASPODHO. OJO SENENG CIDRO ING JANJI SUMPAH LAN
JAWI LAN SAK JAGAT NUSWANTORO ESTINING CIPTO MARGONING MULYO, WONG KANG WES BUNTAS KAWERUHE BAKAL LANTIP
MANUGSO ISEH LUWEH BECIK WONG KANG ELING LAN WASPODHO. OJO SENENG CIDRO ING JANJI SUMPAH LAN PRASETYO
komik. Gerdi WK (1953) (Gina). Ardisoma (Wayang Purwa). Kwik Ing
aman.sumber : gugling_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
mbah demang sing nduwe juruse...yo_________________ casndehoBUPATIJu
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng
PAPAT LIMA PANCERIng Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah
Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah
Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen " Sedulur Papat " iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi. Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku tegese Samar Mati ! lire yen wong wadon pas nggarbini ( hamil ) iku sadina-dina
mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen " SEDULUR PAPAT LIMA PANCER " Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran,kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik. Contone; menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi
utomo,Tumrape wong tanah jawiWong Agung hing ngeksi ganda Panembahan SenopatiKapati hamarsudi,sudane
kang mangkono iku kang bisa nekakake kasekten gaib.Sangsaya akeh kehing kang kena tinides, uga sangsaya gedhe tumandhoning kekuwatan gaib kang kinumpulake. Kekuwatan gaib iku tansah makarti tanpa kendhat enggone mujudake sedya lan nganakake kekarepan. Wong ahli kasutapan kudu anduweni ati kang tetep lan kekarepan kan dereng, kalawan ora maelu marang anane pakewuh pakewuhe lan kagagalan-kagagalaning. Kasekten iku kaperang ana rong warna, iya iku kasekten putih (Witte magie/white magic) utawa kasekten ireng (Zwarte magie/Black Magic). Awit saka anane perangan mau banjur dadi kanyatan yen perangan kang sawiji iku becik, dene perangan liyane ala.
Wong kang nglakonitapa kalawan nindakake laku-laku kang tinemtokake wis mesthi bae gumolonging pikirane bebarengan padha kumpul dadi siji sarta katujokake marang apa kang disedya kalawan mangkono iku kekuwatan daya anarik migunakake sarosaning kekuwatane banjur anarik apa kang dikarepake. Swasana kang katone kaya dene kothong bae iku
Kawitane wong kudu nindakake patrape mangreh napas, kanggo negahake asabat. Dene carane ngatur napas iku kaprathelakake kalayan ringkes kaya ing ngisor iki :Madika panggonan kang sepi. Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kepenak, sikil karo pisan tumapak ing lemah. Badan kajejegake lan janggute diajokake. Benik-beniking klambi kang kemancing padha kauculan, sabuk uga diuculi supaya sandangan dadi longgar lan kepenak kanggo tumindhak ing napas. Pikiran katarik mlebu, supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kaya saka ing jaba.
kitab Arjoena-Sasra-Baoe, Sastra Jendra hanya diuraikan secara singkat sbb: Sastrarjendra hayuningrat,pangruwat barang sakalir, kapungkur sagung rarasan, ing kawruh tan wonten malih, wus kawengku sastradi, pungkas-pungkasaning kawruh, ditya diyu raksasa, myang sato sining wanadri, lamun weruh artine kang sastrarjendra. Rinuwat dening bathara, sampurna patinireki, atmane wor lan manusa, manusa kang wus linuwih, yen manusa udani, wor lan dewa panitipun, jawata kang minulya mangkana prabu Sumali, duk miyarsa tyasira andhandhang
ingkang sapisan, dipun wastani pambukaning tata mahligai ing dalem Baitalmakmur, kados makaten wewedharanipun :Sajatine ingsun nata malige ing dalem Baitalmakmur iya iku enggon parameyaningsun jumeneng ana sirahing Adam, kang ana sajroning sirah iku dimak, iya iku utek kang ana antaraning Dimak iku manik, sajroning pranawa iku sukna, sajroning sukma iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun ora ana pangeran, anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati. 2. Ayat ingkang kaping kalih dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukharam, kados makten wewedharanipun : Sajatine ingsun anata malige ing dalem baitalmukharam, iya iku enggon laranganingsun jumeneng ana jajaning Adam, kang ana sajroning dhada iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem, sajroning jinem iku sukma, sajroning sukma iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun dzat kang anglimputi kahanan jati. 3. Ayat ingkang kaping tiga dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukadas, mekaten wewejanganipun : Sajatine ingsun anata Malige ing dalem Baitalmukadas, iya iku enggon pasucen ingsun jumeneng ana ing kontholing Adam, kang ana ing sajroning konthol iku pringsilan, kang ada antaraning iku mutfah, iya iku mani sajroning mutfah iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahso sajroning rahso iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati. Menggah ingkang sami kapareng amedharaken wedharan triloka wau para wali 8: Susuhunan ing Giri Kadhaton Susuhunan ing Kudus Susuhunan ing Panggung Susuhunan ing
Kajenar Dene anggenipun sami karsa amedharaken Triloka punika saking anggenipun sami ambabar kaelokaning Ilmi kasampurnan, ingkang kaangge witting Ilmi bangsa Sorogan, kadosta : Kawasa saget andhatengaken salwiring sedya. Anggenipun kawasa saget adamel lumpuhing para cidra, inggih punika bangsaning pangetisan. Sami kawasa saget adamel sarana wewelikaning pandulu inggih punika kalebet Aji Sesulapan. Sami anggelaraken bangsaning gendam, urawi puter giling sapanunggalanipun, nanging sadya kal wau nalika pakumpulan kaliyan Kanjeng Susuhunan ing Kalijogo inggih sami ajrih anggelaraken. Purunipun adamel kaelokan sareng Kanjeng Susuhunan Ing Kalijaga sampun kayun widaraini, tegesipun gesang toya kalih wonten ing donya gesang, ing kahanan akhir inggih gesang, sanyata langgeng boten ewah gingsir mila waget jumeneng Gosul Alam, tegesipun dados musthikaning Sapta Bawana, inggih punika winenang mengku Bumi langit sap pitu, tetep gesang piyambak boten wonten ingkang anggesangi.
Déwan Fédéral Swiss (Basa Jerman: Bundesrat, Basa Prancis: Conseil fédéral, Basa Italia: Consiglio federale, Cithakan:Lang-rm) inggih punika pituh anggota dèwan eksekutif ingkang punika pamaréntahan federal Swiss lan mupangati secara kolektif minangka kepala nagara Swiss.
Sèdaya dewan nggadahi tanggèl jawab kanggè mimpin administrasi federal lan
Asal Lembaga[besut | besut sumber]
Dewan Federal dipunlembagakaken déning Konstitusi federal ing taun 1948 minangka "eksekutif ngkang inggil lan
dipunatur déning dewan unggulan warga ngantos zaman kapengker lan saklajengipun Republik Swis (
Miturut Urutan Prioritas Swiss, Presiden Konfederasi inggih punika pejabat ingkang inggil lan Swiss. jaler utawi wadon mimpin pertemuan Dewan lan ngelampahi mupangatipun perwakilan katamtu ingkang ing nagara sanes utawi bisnis dinpusebat kepala nagara.[5] Ing kahanan ingkang mendésak, ing pundhi keputusan Dewan boten saged dipundamel ing wekdal cepat, pria utawi wanita dipuntugasaken kangge mendet keputusan menawi asma Dewan secara sedayanipun. Sanesipun punika, menawi, pria utawi wanita inggih punika primus inter
Punjul saka siji saka |pages= lan |page= sing kudu diisi (pitulung)
^ Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng guide_43
punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Déwan_Fédéral_Swiss&oldid=1101845"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanKaca mawa sitiran ngemu paramèter dhobel-dhobelArtikel ngandhut tulisan
linksKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa PrancisArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaKategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ringebu&oldid=875089"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
siji kecamatan nang kabupaten Ogan Ilir, Sumatera Selatan, Indonesia.
Cithakan:Tanjung Raja, Ogan Ilir Cithakan:Kabupaten Ogan Ilir
Bahasa IndonesiaBasa JawaBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.46, tanggal 11 Maret 2013.
Ojo nangis tho nduk, simbah iki ancen wes tuo, wes mangsane ngene iki, yo mung ngenteni wae kapan wayahe dijupuk karo sing gawe urip”,
dhuwur mendem jero jenenge wong tuo, mugo-mugo wae simbah ki iso menangi suksesmu yo nduk, wisudamu….” Kata nenek, penuh harap.
“ Nggeh mbak, Nggeh simbah kedah enggal mantun, sing
iso nyeksekke rabimu yo nduk, Goleko wong lanang sing agamane apik yo nduk, sing iso ngaji”. Kata simbah tersenyum.
“ Amin nggeh mbah, nyuwun pangestune sanget
“ Lha ngopo kowe mbiyen mbojo aku nek kwe ra seneng aku, nglarani wong wedhok
MasyaAlloh, umah wes koyo kapal pecah ngene iki. Oalah nduk-nduk, koq malah do koyo bocah cilik iki pie tho? Wong wes umah-umahan ki nek ono opo-opo mbok ojo do nganggo atos-atosan, ngajari elek karo bocah cilik kui jenenge”. Kata simbahku
datyo	Juni 14, 2008 pukul 8:51 am
Balas →	biasane sing nulis artikel koyok ngene iki, arek sing gak dhuwe pacar..golek
ing yuswa 87 taun) inggih punika salah satunggaling kimiawan Amerika Serikat ingkang nyinaoni babagan isotop. Urey pikantuk Penghargaan Nobel bidang Kimia nalika taun 1934. Urey ugi ngandharaken teori evolusi planet.
Urey miyos wonten ing Walkerton, Indiana, Amerika Serikat. Urey pikantuk gelar kesarjanaan wonten ing bidang zoologi saking Universitas Montana lan dhoktor wonten ing bidang kimia amargi nyinaoni termodinamika wonten ing ngandhap bimbingan Gilbert N. Lewis saking Universitas California, Berkeley.[2]
Wonten ing Berkeley, Urey dipunlibataken wonten ing pekerjaan fisikawan Raymond T. Birge lan lajeng kagabung kaliyan Niels Bohr wonten ing Kopenhagen, Denmark saperlu nyinaoni struktur atom wonten ing Institute for Theoritical Physics Kopenhagen. Sabbaripun wangsul dhateng Amerika Serikat nalika taun 1924, piyambakpun ngajar ing Johns Hopkins University lan wonten ing Columbia University ing pundi piyambakipun damel tim sesarengan kaliyan Rudolph Schoenheimer, David Rittenberg lan T. I. Taylor.[3]
Nalika punika, Urey ngisolasikaken unsur deuterium kanthi kaping kathah nindakaken distilasi tumrap tuladha hidrogen cair. Nalika taun 1931, Urey lan kelompokipun nindakaken demonstrasi kawontenan air berat. Urey lajeng dipunparingi Penghargaan Nobel rikala taun 1934 amargi panalién kasebut.
Sadangunipun Perang Dunia II, Urey lan timipun makarya wonten ing sajumlah panalitén ingkang lajeng ngarah dhateng proyek Manhattan saperlu ngembangaken bom atom kanggé Amerika Serikat. Bab wigati ingkang dipuncapai saking panalitén inggih punika metode pemisahan isotop ingkang dipunginakaken saperlu misahaken isotop
Sabibaripun perang, piyambakipun dados profesor wonten ing bidang kimia ing Institute for Nuclear Studies. Urey lajeng mbiyantu ngembangaken bidang ilmu cosmochemistry. Piyambakipun lajeng nyerat buku kanthi judul The Planets: Their Origin and Development (1952) ingkang wosipun kasil-kasil panaliténipun. Urey kagungan spekulasi bilih asal-usul atmosfer bumi kasungsun saking amonia, metana lan hidrogen. Bab punika dipuntedahaken déning siswanipun, Stanley L.Miller, bilih menawi campuran kasebut dipunpaparaken ing radiasi ultraviolet lan toya, badhé ngasilaken asam amino, inggih punika rante pambangun ingkang badhé mbentuk satunggaling pagesangan. Éwadéné mekaten, para ilmuwan wonten ing wekdal punika langkung pitados bilih atmosfer bumi wiwitanipun kasungsun saking karbon dioksida lan uap air[5].
Urey séda wonten ing La Jolla, California, lan dipunsarekaken wonten ing pasarean Fairfield wonten ing DeKalb County, Indiana.
Kejawi pikantuk penghargaan Nobel, Urey ugi pikantuk medali emas saking Royal Astonomical Society nalika taun 1966. Kejawi punika, saperlu maringi pakurmatan saking jasa-jasanipun, nama Urey ugi dipunabadikaken minangka salah satunggaling nama kawah wonten ing bulan (kawah Urey), nama asteroid (4716 Urey) lan penghargaan H. C. Urey inggih punika penghargaan ingkang dipunaringaken dhumateng para astronom déning American Astronomical Society.[6]
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.41, 15 Novèmber 2016.
Sugeng rawuh Mas Petrus Santosa, mugi blog meniko tambah gayeng kanthi karawuhan panjenengan.Ternyata panjenengan
Mas Tahid,,mas kosut iku klas IA alumni SD KANISIUS, bener kiat pernah kemah bareng di giriwono.Kisut iku omahe ngisor gunung
acara utawa presenter, lan pelawak kang asalé saka Indonésia.[1]
Okky Lukman wiwit misuwur jenengé nalika Okky dadi bintang ing acara Lenong Bocah wiwit taun 1993-1998.[1] Awaké kang lemu lan gaya omongané kang crewet lan asal njeplak langsung narik kawigaten wong kang nonton.[1] Sadurungé nggabung ing Lenong Bocah, Okky uga
Bocah, kang ngerti bakat Okky.[1] Saka iki, Okky banjur melu main ing pamentasan Lenong Bocah kang dibabaraké salah sijiné stasiun tivi.[1] Sawisé iku Okky Lukman uga wiwit main ing sinetron lan dadi presenter ing
uga main ing film Gadis-Gadis Asrama.[2] Déné acara kang tau dibintangi Okky ya iku Funtastik, Dangdut Mania, Kring-Kring Olala, lan Ketok
id)selebriti.kapanlagi.com(dipunundhuh tanggal 27 Juli 2011)
^ a b c d e (id)tabloidnova.com(dipunundhuh tanggal 27 Juli 2011)
ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsRintisan biografi	Menu navigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.36, 22 Oktober 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Tembung_lan_frasa_Yunani&oldid=1104638"	Kategori: Tembung lan pitembungan miturut basaBudaya YunaniBasa Yunani	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.53, 22 Oktober 2016.
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.17, 4 Maret 2016.
MENU SK/KD MATERI PUSTAKA EVALUASI KELUAR 5
Pitakonan-pitakonan ing ngisor wangsulana, kanthi milih wangsulan kang wus cumawis! 1.Arka anggone maca geguritan pancen apik, pocapane cetha, ora bindheng, las-lasan. Maca geguritan kaya mangkono iku ateges nggatekake :
kanthi milih wangsulan kang wus cumawis! 1.Arka anggone maca geguritan pancen apik, pocapane cetha, ora bindheng, las-lasan. Maca geguritan kaya mangkono iku ateges nggatekake : MENU SK/KD MATERI PUSTAKA EVALUASI KELUAR wicara a b c d wiraga wirama wirasa BENER 7
Pitakonan-pitakonan ing ngisor pilihen wangsulana,kanthi milih wangsulan kang wus cumawis! 1.Arka anggone maca geguritan pancen apik, pocapane cetha, ora bindheng, las-lasan. Maca geguritan kaya mangkono iku ateges nggatekake : MENU SK/KD MATERI PUSTAKA EVALUASI KELUAR wicara a b c d wiraga wirama wirasa LUPUT 8
Pitakonan-pitakonan ing ngisor pilihen wangsulana,kanthi milih wangsulan kang wus cumawis! 1.Arka anggone maca geguritan pancen apik, pocapane cetha, ora bindheng, las-lasan. Maca geguritan kaya mangkono iku ateges nggatekake : MENU SK/KD MATERI PUSTAKA EVALUASI KELUAR wicara a b c d wiraga wirama wirasa LUPUT 9
Pitakonan-pitakonan ing ngisor pilihen wangsulana,kanthi milih wangsulan kang wus cumawis! 1.Arka anggone maca geguritan pancen apik, pocapane cetha, ora bindheng, las-lasan. Maca geguritan kaya mangkono iku ateges nggatekake :
Mandhasiya digelar ing Dhusun Pancot, Blumbang lan Tengklik, Tawangmangu, saben Selasa Kliwon Wuku Mandhasiya. Upacara adat itu sumbere saka mitologi Prabu Baka, yaiku sawijining ratu culika kang karem mangan manungsa. Wusanane Prabu Baka bisa diperjaya dening Puthut Tetuka kang asale saka pratapan Pringgondani.
PURWAKA Sastra lan Nostalgia	SASTRA LAN KABUDAYAN Tetenger Kutha Solo minangka Kutha Wigati Ngugemi Budaya Jawa Sithik Mbaka
lan dhèwèké iku anak saka Will Smith lan Jada Pinkett. Dhèwèké uga duwé adik wadon kang jenenge Willow Smith.[1] Tahun 2006 dhèwèké wiwit maen film bareng bapakne dhéwé ing film The Persuit of Happyness, lan dhèwèké uga dadi paraga utama ing film The Day the Eart Stood Still lan The Karate Kid.[1]
oldid=1101054"	Kategori: Aktor AmérikaLair 1998	Menu navigasi
Manilkara zapota) iku woh-wohan ijo langgeng sing umuré dawa. Sawo uga bisa diarani neesbery|neesbery utawa
Tengah. Ing Indonésia, umumé sawo didadékaké tanduran pekarangan kang bisa didhahar wohé, utamané ing laladan Sumatra Kulon,Jakarta,Jawa Kulon, Jawa Tengah,Jawa Wétan, lan Nusa Tenggara Kulon[2]. Wiji sawo bentuké ireng utawa soklat semu ireng, gepeng tur gedhé. Jaman biyèn wiji sawo bisa kanggo dolanan dakon.[2] Wiji sawo ngandhut
sawo ngandhut energi 120 kkal, magnesium 12 mg, selenium 0,6 mg, protein 0,5 gram, kalsium 25 mg, fosfor 12 mg, besi 1 mg, retinol 18 mg lan asam askrobat 21 mg.[2][3]
Jenengé ing manéka basa antaran liya sauh utawa sauh manila, utawa ciku (Mly.), chico (
sapoti (Brazil), sapotillier (basa Perancis) lan sapodilla (basa Inggris).
Wit sawo nduwèni manpangat ya iku kanggo bahan pangan olahan kayata ès krim, selai, sirup utawa difermentasi dadi anggur lan cuka.[1] Saliyané iku wit sawo uga bisa kanggo:
Sawo nduwèni kasiyat akèh kayata getih lan godhongé bisa kanggo obat diaré, lara panas, obat borok, ramuan rempah kanggo wong wadon sing lagi nglairké.[3][4]
(en) CRFG Publications: Sapodilla
^ a b (id)Sawo(diunduh
linksWohWitSapotaceaeRintisan topik botaniKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
'alamiin.._________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
ngerti sama kamera... _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
KANGKO BANJARAN PUNTADEWA WAYANG KULIT KI ANOM DWIJO KANGKO BANJARAN PUNTADEWA WAYANG KULIT KI ANOM DWIJO KANGKO BANJARAN PUNTADEWA WAYANG KULIT KI ANOM DWIJO KANGKO BANJARAN PUNTADEWA WAYANG KULIT KI ANOM DWIJO KANGKO BANJARAN PUNTADEWA WAYANG KULIT KI ANOM DWIJO KANGKO BANJARAN PUNTADEWA WAYANG KULIT KI ANOM DWIJO KANGKO BANJARAN PUNTADEWA WAYANG KULIT KI ANOM DWIJO KANGKO BANJARAN PUNTADEWA WAYANG KULIT KI ANOM DWIJO KANGKO BANJARAN PUNTADEWA WAYANG KULIT KI ANOM DWIJO KANGKO BANJARAN PUNTADEWA
MBANGUN KAYANGAN" DALANG KI ANOM DWIJO KANGKO - FULL
suwun sanget mas, bagi2 elmu ne… pun wonten.. gunae…
lha kulo nembean ngelmu kados niki…
ne bade takon sing lisn ne, saget nopo mboten mas???
lak nggih angsal to? mugi-mugi kulo saget ngangsu kaweruh, kajabi sak mangertos kulo, ngelmu kuwi ayu koyo widodari…ngih atur kawulo cekap semanten, punawi lepat nyuwun pangapunten.
Iwan Junifanto on 19 Desember 2008 pukul 23:03 said:
Wa’alaikum Salam Mas Iwan, matur suwun,
Powiat Włoszczowa iku powiat (kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Włoszczowa Powiat iki papané ana ing propinsi Salib Suci lan nduwé padunung 47.358 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Włoszczowa&oldid=1091503"	Kategori: Powiat ing propinsi Salib Suci	Menu navigasi
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.32, 14
umobGendjer-gendjer mlebu kendil wedange umobsetengah mateng dientas digawe iwaksetengah mateng dientas digawe iwaksega sa
iki arep mbok degki pabrik-pabrik terus mbok tambang rina wengi, dudu wong-wong tani thok sing bakali cuthes. Nanging uga wit-witan lan kewan-kewan uga bakal bakale
dhamayanthi varugiral move,dhamayanthi varugiral movie,dhamayanthi varugiral
menstruasi retrograd (menstruasi kang obah mundur). Sel-sel endometrium kang diculke nalika wektu menstruasi obah mundur marang tuba falopii banjur mlebu ing pinggang
Saben wulan ovarium ngasilake hormon kang ngrangsang sel-sel ing lapisan rahim kanggo ngabuhake lan kandel (minangka persiapan tumprap kemungkinan
Surya Dharma Paloh (lair ing Kutaraja, Banda Aceh, Aceh, 16 Juli 1951; umur 65 taun) ya iku Ketua Déwan Penaséhat Parté Golkar.[1] Surya Paloh uga ditepungi dadi pèrs lan pimpinan Media Group kang duwé padinan Media Indonésia, Lampung Post, lan uga stasiun télévisi Metro TV.[1] Lair saka pasangan Daud Paloh lan Nursiah Paloh[1]. Bebarengan karo
Paloh, lair ing Tanah Rencong.[2] Paloh gedhé ana ing kutha Pematang Siantar, Sumatra Lor, laladan kang nglairaké
nyebabaké Surya Paloh pindhah menyang Jakarta, dadi anggota MPR périodhe kaping pindho. Ana ing kutha metropolitan iki, Surya Paloh banjur ditepungi dadi pengusaha enom saka Indonésia.[1]
Surya Paloh tepung karo donya bisnis nalika isih remaja.[1] Nyambi sekolah Paloh wis dadi bakul tèh, iwak asin, karung goni, lsp.[1] Paloh tuku dagangané saka guruné ana ing donya dagang.[1] Barang mau banjur didoli menyang warung-warung.[1] Ing Medan, Surya Paloh ngadegaké perusahaan karosèri lan nyambi dadi agèn
AcehLair 1951Kategori ndhelik: Rintisan biografi Indonesia	Menu navigasi
IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.28, 21 Oktober 2016.
ya om..._________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. casndehoBUPATIJu
mementingkan lebaran tinimbang Ramadhannya sendiri.Marhaban Yaa Ramadhan_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. rataph_singhBU
WONG TUO NGUNU SENAJANO ELEK’O RUPO, MLARATO BONDO, URIPE NANG DESO WES GAK DUWE OPO-OPO. TAPI OJOK SAMPEK DIWANENI, SEBAB IKU BISO MALATI LAN NYILAKANI MARANG URIP KITO SEDOYO LAN SENGSORO DUNYO AKHIRAT. Naudzubillah tsumma naudzubillah. Hadirin sidang
Tulung tambahono lek nganggur. Ojo ndelok ae, CUK !!!
Prambanan.dll. Monumen Pangeran Diponegoro (Sasana Wiratama). 8.
RS PKU Muhammadiyah Surakarta. Alamat: Jalan Ronggowarsito No. 130 Surakarta, Jawa Tengah. No Telpon: 0271-714578
tapi gak popo,sing penting lek ono sing kepengen nggawe boso jowo wes ono thread iki...maknyuss tenan..
Botex Controller DMX DC-136 Botex Controller DMX DC-192 Botex DC-2448
NUNG. OJO RUMOGSO BISO HANANING BISOHO RUMONGSO. SAK BEJO BEJANING MANUGSO ISEH LUWEH BECIK WONG KANG ELING LAN WASPODHO. OJO SENENG CIDRO ING JANJI SUMPAH LAN
kenangan terpopuler, tembang kenangan indo, lagu tembang kenangan, tembang kenangan mp3, tembang kenangan nostalgia, tembang kenangan full, tembang kenangan album, tembang
Udakara taun 78 M (?, kira-kira), miturut laporan sing ditulis Tim Peneliti Sejarah Galuh (1972),
Purba wis wiwit digawe, jeneng Kratone iya Krajan Galuh Sindula (ana uga naskah kang ajejuluk Krajan Bojong
Abad VIII kira-kira taun 800 M, Krajan Mataram Hindu (wangsa Sanjaya) wiwit kedheseg lan nyingkir mangetan.
Abad IX taun 925 M, punjering peprentahan krajan pindah ing Jawa Wetan, Jawa Tengah ditinggal.
Abad IX taun 929 M, Mpu Sindok mindhah punjering Kraton Mataram ing sakiwa-tengene Jombang Jawa Wetan, sing kanggo landhesan amarga gunung Merapi njeblug, kuwi kira-kira taun 928 utawa 929 M.
Daha. Bubar kuwi Jenggala perang mungsuh Pangjalu, sabanjure kekarone dadi impoten.
Abad XVI taun 1569 M, Kraton Demak ambruk, punjering Kraton Demak pindah mring Pajang cedhak Solo,
Hadiwijaya lawan Haryo Penangsang. Sultan Hadiwijaya ndhawuhake Danang Sutawijaya supaya numpes Haryo Penangsang sing mbalelo, lan kasil merjaya Haryo Penangsang. Sultan Hadiwijaya paring bebungah awujud lemah iya kuwi bumi Alas Mentaok (=Mataram; Kotagede, Jogjakarta) mring Danang Sutawijaya.
Abad XVI taun 1575 M, Danang Sutawijaya (Putra Kyai Gede) jumeneng nata sing kapisanan ing Mataram (Islam) kanthi silih asma Kanjeng Gusti Panembahan Senopati Panatagama ing Tanah Jawa.
pemesanan dll, bisa langsung SMS 085323935677 husain (DIV.marketing 0n line)
agen kopi ngamuk, beli kopi ngamuk, cari kopi ngamuk, distributor kopi ngamuk, jual kopi ngamuk, kopi pasutri, order kopi ngamuk.bisnis kopi ngamuk, produsen kopi ngamuk, toko kopi ngamuk
dhawah ing dhasar klasemen liga lan dados tim ingkang kanthi rutin kedah nglampahi undhian kanggé pikantuk pemain ènggal. Sasampuning musin ingkang nguciwakaken wonten ing taun 2002-03, Cavaliers pikantuk undian kapisanan kanggé mendhet pemain ènggal wonten ing NBA Draft. Sesarengan kaliyan punika, tim punika milih jagoan basket sekolah menengah atas lan calon MPV NBA masa samangké, LeBron James. Kados ngrayakaken miyosipun éra ènggal wonten ing Cleveland Caveliers, warni pagesangan tim punika dipunéwah saking oarnye-cemeng lan biru-cemeng dados warni anggur lan emas, kanthi tambahan biru angkatan laut sarta sawijining logo utama énggal.[2]
perkawis olahraga punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
ngono hehehe....BTW, wis dho nggatekne opo ora yen saiki ki gambare wayang kulit wis ono
Tampi mawon mas .. rumiyin mbak Tyes '82 ugi asring njedul la kok saiki nglelep malih. Pripun mbak Tyes punika wonten rencang ingkang pados gandengan alumni 82
Matur Nuwun manawi dipun tampi,urun rembug bab mas Danar sing nyalon pingin dados Pak Bup Wng,
hilang malu. 44. Wong lanang ilang kaprawirane--- Laki-laki hilang perwira/kejantanan 45. Akeh wong lanang ora duwe bojo--- Banyak laki- laki tak mau beristri. 46. Akeh wong wadon ora setya marang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Papua_Kulon&oldid=864029"	Kategori: Cithakan kabupatèn lan kutha ing IndonésiaKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.57, 19 Juni 2013.
kulo sampun nampi serat. Perkawis Sholawat Wahidiyah puniko damelan/gawe-gawe K.H. Abdoel Madjid Ma’roef piyambak. Mboten anggadahi isnad minal adillah. Milo ulama’-ulama’ Kediri khususipun ugi ulama’-ulama’ Nahdhatul Ulama’ mboten wonten ingkang ngamalaken Sholawat Wahidiyah. Malah santri-santri Lirboyo kaliyan panjenenganipun Kiai Marzuqi Dahlan lan Mahrus Ali dipun haromaken ngamalaken Sholawat Wahidiyah, jalaran ajaranipun katah bertentangan kaliyan syari’at. Matsalan pelajaranipun: Sopo-sopo wonge wis ngamalaken Sholawat Wahidiyah
a’mali minal kabaairi. Wafilhadis :
Puniko hadis awih weruh kaliyan terang bilih Rasulullah kemawon kaliyan keluargo mboten wani tanggung jawab/
mboten wushul/…..kejawi tiyang-tiyang ingkang anut syari’atipun. Ugi dawuh………….
Wafi riwayat…………………….. tiyang puniko kebujuk howo nafsu ….naudzubillah mindzalik. ……………moco sholawat …….sebab sholawatipun wonten ………..
oldid=1063404"	Kategori: Cithakan pangopenanPananggalan2000	Menu navigasi
Wewaton Panulise Basa Jawa Nganggo Aksara Jawa - S.
Kosmologi Studi Struktur dan Asal Mula Alam Semest...
kab Sibolga Kecamatan Sibolga utara ,google map kota/kab Sibolga Kecamatan
Sibolga Kecamatan Sibolga utara,free download peta Sibolga Kecamatan Sibolga utara, autocad Sibolga Kecamatan Sibolga utara, buku peta Sibolga Kecamatan Sibolga utara, beli peta Sibolga Kecamatan Sibolga utara, cari peta Sibolga Kecamatan Sibolga utara, cad peta Sibolga Kecamatan Sibolga utara, cetak peta Sibolga Kecamatan Sibolga utara, cd peta Sibolga Kecamatan Sibolga utara, peta Sibolga Kecamatan Sibolga utara lengkap,peta
lokasi kota Sibolga Kecamatan Sibolga utara,peta digital kota Sibolga Kecamatan Sibolga utara,batas wilayah
lepas parane, jembar kubure, pikantuk papan kamulyan ingkang sejati. Dedepe sumende nderek ngarsaning Gusti, makempal malih, bungah gesang ing alam kalanggengan,
Indonésia iku nagara républik adhedhasar UUD 1945 kanthi ciri-ciri pamisahan peranan lembaga eksekutif, legislatif, lan yudikatif. Sistem pamaréntahan Indonésia kerep disebut minangka "sistem pamaréntahan presidensial kanthi sipat parlementer". Sawisé Kerusuhan Mei 1998 sing ndadèkaké mudhuné Presiden Soeharto, reformasi gedhèn banjur diankaké ing babagan pulitik.
Prasajarah • Karajan Hindu-Buddha • Karajan Islam • Era Portugis • Era VOC • Era
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulitik_Indonésia&oldid=1053752"	Kategori: Pulitik ing IndonésiaRintisan mawa topik Indonesia	Menu navigasi
LietuviųBahasa MelayuNederlandsPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.47, 23 Maret 2016.
FrançaisBahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.34, 22 Oktober 2016.
aku aras2en moco postingan dowo sing isi pesen.
32912/MEN/B/IMTA/2010 19 Nopember 2011 32518/MEN/B/IMTA/2010 19 Nopember 2011 32524/MEN/B/IMTA/2010 22 Nopember 2011 31747/MEN/B/IMTA/2010 19 Nopember 2011 31366/MEN/B/
“….Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.”
suwun kagem Saderek-saderek sedanten ingkang sudi nyisih aken wedalipun ngrawuhi pidato meniko. Saderek-saderek sedanten…….. Minurut pengamatan kalian kulo raosaken akhir-akhir meniko kathah wargo ingkang kirang menghargai negeri nasionalipun inggih puniko negeri “tercinta”Indonesia. Hal meniko sanget ngrisauaken yen diterus-terusaken saget dados masalah ingkang serius…….. Saderek-saderek, kawulo mudho sedanten…….. Wonten jaman sakniki sampun kathah “pengikisan” kebangsaan nasionalisme! Meniko disebabaken kathah kawulo mudho ingkang ngelalekaken jatidirinipun dados wargo Indonesia sebabipun poro kawulo mudho luwih condong marang pergaulan utawi budoyobudoyo Barat ingkang ndugi saking media cetak, elektronik,
podho. Panggonan ~ poro rawuh gesang. Contone. nyaman. lingkungan ijo berarti kulo saget main lan seneng-seneng karo konco-konco.. Boten kesupen para kanca-kanca inkang minulya. Wit ageng-ageng kinoto rapi wonten tengen lan kiwane trotoar dalan. Bapak/Ibu guru ingkang kula hormati.. Lan diwiwiti sangking sekolah niki. Akhirul kalam.Assalamu’alaikum Wr. ijo. Sinten ingkang badhe tanggung jawab njogo lingkungan sekolah niki lan dan Sangata dadi resik. Kula aturaken matur suwun kagem saderek-saderek sedanten ingkang sudi nyisih aken wedalipun ngrawuhi pidato menika. lan suket. tebih sangking polusi. nanging wonteng hubungane kalian seger.. Wb. Panggonan ~ anakanak nulis cito-citone. wohwohan. masyarakat. Sugeng enjing... lan sehat? Jawabane inggih puniko “Kito.warga sekolah. kulo tanggungjawab marang lingkungan sekitar kulo. Ingkang diarani “Ijo” puniko mboten mung salah sijining werno.Kito..
Bilih kito purun disiplin. Wassalamu’alaikum Wr.. mugi-mugi saget maringi manfaat dateng kito sami. Kagem kulo.. Panggonan ~ poro rawuh
wonten kekiranganipun kula nyuwun pangapunten. Mboten wonten macet dan sampah pating semerawut wonteng dalan.
ngajar macem2 kok iso g numpuk2 pas ngajar yo bu??lha sini sing cm
Wonten ing agama Hindu[besut | besut sumber]
Saraswati inggih punika salah satunggaling dèwi ingkang dipunpuja wonten ing agama Weda. Asma Saraswati kalebet wonten ing Rgweda lan ugi wonten ing sastra Purana (kempalan ajaran saha mitologi Hindu). Saraswati ugi minangka dèwi ilmu pengetahuan lan seni ugi asring kasebut dèwi kawicaksanan.[2]
Wonten ing aliran Wedanta, Saraswati kagambaraken dados kekiyatan saha saktinipun Déwa Brahma. Rikala jaman rumiyin, Saraswati dipunpitadosi dados panguwaosipun ilmu pengetahuan lan seni. Para panganut Wedanta pitados, kanthi nguwaosi ilmu pengetahuan lan seni, punika dados salah satunggaling margi kanggé moksa.[3]
Sajarah utawi asal muasalipun Saraswati kagayutaken kaliyan Kali Saraswati wonten ing Rajastan. Dèwi punika kagayutaken dhateng bab paciptan kadosta tirta ingkang ageng mumpangatipun kanggé bibit tetanduran lan tetuwuhan sanésipun. Dèwi Saraswati dipunpuja rikala laré - laré miwiti sinau maos lan nyerat. Wonten ing India kathah sekolah-sekolah ingkang muja Saraswati sadèrèngipun miwiti pasinaon.
Genitri tegesipun ilmu punika boten wonten pungkasanipun menawi dipunkawruhi saben jaman
Banyak tegesipun ilmu punika saged maringi kawicaksanan tumrap sinten kémawon ingkang kagungan, kanggé mbédakaken pundi ingkang becik lan pundi ingkang nistha.
Manuk Merak tegesipun ilmu punika saged maringi kawibawan tumrap sinten kémawon ingkang kagungan.
^ (id)[1](dipunundhuh tanggal 12 Oktober 2012)
^ (id)[2](dipunundhuh tanggal 29 Oktober 2012)
^ (en)[3](dipunundhuh
oldid=1014149"	Kategori: HinduDéwa-Dèwi HinduDèwi Hindu	Menu navigasi
Basa Prancis : Tombouctou ) punika satunggaling kutha ingkang wonten ing Mali, Afrika Kulon. Kutha punika dalem saking Universitas Sankore lan madrasah sanèspun. Kejawi punika kutha punika dados pusating panyebaran agami Islam wonten ing Afrika nalika abad kaping 15 lan abad kaping 16. Masjid utaminipun Djingareyber, Sankore, lan Sidi Yahya. Monumen kasebut sapunika ing sangandhaping ancaman saking desertifikasi [1]. Papan géografisipun ndadosaken papan pepanggihaken kanggé populasi Afrika ing sekitaripun lan suku Berber ingkang nomaden ugi tiyang Arab saking ler.
Kutha punika dipun-nggeni déning suku Songhay, Tuareg, Fulani, lan Moor. Kutha punika asring dipunandharaken bilih caket kaliyan Kali Niger,
mangetan, dumugi lor mangidul. Kejawi punika ing kutha kasebut dados papan kanggé nyaluraken uyah utawi sarem saking Taoudenni [2]. Timbuktu utawi Tomboctou ingkang ateges sugih punika kala rumiyin kawéntar kanthi julukan mutiara padang pasir. Ing mriku Sultan Mansa Musa, raja saking kerajaan Mali sesarengan kaliyan 8 èwu tentara lan 60 pangendara ingkang nitih 15 èwu unta ngaso sadèrèngipun kondur dhateng pusat kutha [2].
Timbuktu punika jumeneng déning suku Tuareg nalika wiwitan abad kaping 10. Miturut etimologi populer, tin punika ateges papan, déné buktu punika nama saking wanita sepuh Mali ingkang lurus manahipun lan naté manggon wonten ing dhaérah kasebut.
Jingerebir ( Jami' al Kabir ) lan papan kanggé ngaso raja, Madugu ingkang sapunika boten katingal tilasipun.
Kutha ingkang gadhah gabungan antawisipun budaya Arab lan budaya Afrika punika kagungan gerbang ingkang sinerat mawi ayat Al Quran. Masjid-masjid ugi nyebar ing mriku, suku-suku ingkang wonten ing mriku ugi gesang kanthi bagya ing
MAIN ORA TAU MENANG.. ASEM2 PICEK MATAMU PANCEN AREMANIA WEDUS KABEH. BUKTINO MENGKO NEK KETEMU TIMKU DES BEDES!! AWAKMU PANCEN GORONG TAU DIPANCALI CANGKEMU SIJI SIJI HEEEH!!
tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong seng rumongso biso, ananging dadio wong seng biso rumongso. HABIBIE, PINTAR
sing rung tau ngrasakke diancam PKI rasah do nyangkem nek PKI ki ugak salah yo Le Thole,… simbahku sawahe kuwi dek biyen jaman PKI arep kudeta marang Pak Karno, kabeh DPC nang daerah-daerah wis do kemaki , malah simpatisan sing nggarap sawahe mbahku wae wani ngancam
walah dho ribut@ ngapa rung reti FPI we ribut,,,kene sik tetanggane <wes jengkel weruh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kresek,_Tangerang&oldid=1064564"	Kategori: Kacamatan ing BantenKacamatan ing Kabupatèn TangerangKresek, TangerangKabupatèn TangerangKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
kulo acungke jempol sekawan !niki nembe diarani paham yo lair yo bathin ,ora koyo wong sing durung pecus kesusu keselak besus ! lagi iso moco ayat siji wis ngapirke wong liyo ,matur
Berserah karo gusti Allah kang maha kuasa.kabeh kui wis
Pembawa Acara[sunting | sunting sumber]
mbok nambah maneh kaya mbak Mincuk ... sapa ngerti metu wedok tenan ... jare punya insting yang bisa resonansi.Ra pa2 mbak yen putrine rada ireng, jare bojoku irenge sepur akeh sing ngenteni ... padahal saiki ra ana sepur ireng yo.Jare
bedo, kan saiki model KTSP, yen ureng mudeng
kabeh.Pas ulang taunan sing 45, Mat Penceng kepingin kethok enom maneh.Akhire Mat Penceng nekat mecah celengan bojone digawe ongkos operasi plastik.Tibake gak rugi mecah celengan, soale dapure Mat Penceng saiki malih resik, putih lan ketok enom maneh. Mat Penceng bungah atine, ben ketemu wong wedhok dikongkon mbedhek piro umure.Pertama pas nang pasar atom onok ibu-ibu tuku kain."Ning, ayo bedhe'en piro
onok sing mbedhek 31 taun. Gak onok sing isok titis mbedhek 45. Bareng dikandani lek umure iku 45 gak onok sing percoyo, bareng didhudhuhno KTPne dhadhak semburat kuabeh.Mat Penceng malih tambah bangga mergo dapure tambah ngguanteng. Pokoke ben pethuk wong
Bareng oleh giliran, Mat Penceng ditakoni pelayane arep pesen opo."Sik mbak, sak durunge aku pesen, ayo bedhe'en piro se umurku?" jare Mat Penceng."Kiro-kiro 27 mas" jare pelayane.
pesen panganan.Lha pas arep mulih, nang parkiran Mat Penceng pethuk ambek nenek-nenek arep mlebu
Lagek oleh rong putaran, Mat Penceng wis mbalik nang simbah iku ambek bengok-bengok njaluk tulung."Mbah, tulung mbah !!!, aku diuber-uber satpam dikiro wong gendeng. Ayo cepetan bedhe'en
selak satpame teko !!" jare Mat Penceng ambek menggos-menggos gupuh kabeh.Mari nguncalno kampese Mat Penceng, simbah iku mau ngomong,"Le, aku weruh umurmu iku saiki 45".Mat Penceng kuaget sampek lali kampesan, kok onok wong sik isok mbedhek umure."Mbah, aku sik penasaran, mek sampeyan thok sing mbedhek
mas Beno, pengawal ketiga kanggo ngopo ? loro jagoan khan wis cukup. Lha apa arep golek pengawal ke -3 ....?????? dak ewangi golek piye
Papua (pmy) · Mentawai (mwv) · Minangkabau (min) · Ngaju (nij) · Nias (nia) · Rejang (rej) · Sasak (sas) · Selayar (sly) · Tausug (tsg) · Uab Meto (aoz)
Artikel sing topike Wikipedia kiye esih tulisan
title=Wikipedia_basa_Sunda&oldid=189282"	Kategori: Kaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholRintisan topiké WikipediaWikipedia miturut basaWikipedia IndonesiaBasa Sunda	Menu navigasi
Gak wani nggowo metu. Ngalor ngidul malih nggawé Pario
Titik ekstrim ing Antarktika · Dhaptar pulo ing Antarktika lan sub-Antarktika · Zona lingkungan Antarktika
Jalur banyu: McMurdo Sound · Segara Ross · Segara Weddell
index.php?title=Cithakan:Antarktika&oldid=861951"	Kategori: Kothak navigasi nganggo warna latar wuriCithakan AntarktikaKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
jagad.Penembahan Madura ngling, ambabar kang pangawikan, aran kanugrahane, kundhi Allah ta punika, tegese kundhi ika, nabi Allah jatinipun, jinaten ing
kaping kalih nur badan, kaping tiga rasul iku, kaping pat Datollah ika.Prabu
Allah, ingsun kang amurba iku, kang misesa ingsun uga.Syeh Siti Jênar lantas berkata,
mangkya ngling, (n)daweg sampun kalayatan, lawan
sadaya wus samya ilang, miwah rare angon mangke, datan kantun melu ilang, sadaya sampun sirna, gawok sakeh kang andulu, dhumateng Seh
Serat Centhini Jilid I, Pupuh 38 pada 14 dumugi 44. Yasandalemm KGPAA Amengkunagara III (Ingkang Sinuhun Paku Buwana V) ing Surakarta. Kalatinaten Miturut Aslinipun dening : Kamajaya. Penerbit Yayasan
Tawur Kesanga.). «Tawur»
tinular_________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
Gandhi Jayanti poems, Gandhi Jayanti poetry, Gandhi Jayanti rhymes, Gandhi Jayanti Speech
{###Slogans*} Gandhi Jayanti 2016 Slogans, Nare, Naare, Shayari in Hindi
{###Slogans*} Gandhi Jayanti 2016 Slogans, Nare, Naare, Shayari
images, Gandhi Jayanti naare, Gandhi Jayanti nare, Gandhi Jayanti nare in gujarati, Gandhi Jayanti poem, Gandhi Jayanti
dadine wong sing sayang ambi kowe iku ra
terpengaruh _________________tansah kelingan pesene si mbah :ojo dadi wong
Fridie, ini ada cuplikan lirik Pop Jawa dari Koes Plus:
“Jok podo nelongso jamane jamane rekoso. Urip pancen angel, kudune ra usah ngomel. Ati kudu tentrem nyambut gawe karo seneng …”
ayem tentrem ing desane..pak tani… urip rukun bebarengan….dst
sukamto Says:	December 4, 2011 at 6:53 pm | Reply wah wah critane ngelingno jaman cilik biyen skolah nok sma loro jalan biliton kidule stasiun mediun.ha………ha
langkung badhe sebar kabar kangge ngobati wasir, kula gadah obat ingkang ampuh lan aman kangge njenengan sedoyo monggo dipun tumbas nopo dipun tulung sebaraken njih. matur suwun.
Pewayangan Klasik	Cerita Rakyat Nyi Roro Kidul	Lagu Emas Campursari Manthous	Campursari	Sugeng Rawuh	Ki Nartosabdho - Gatotkaca Sungging	Gending Banyumasan	Gending Iringan Parhagyan Temanten Widget Animasi
amarga ambune wangi.[1] Gaharu kawit era modern (2000 taun kepungkur) wis dadi komoditi dagang saka Kepulauan Nusantara tekan India, Pèrsi, Jazirah Arab, sarta Afrika Timur.Gaharu diasilake déning tanduran minangka respon saka anane mikroba kang mlebu ing jero jaringan kang tatu.[2] Adhedhasar sinau saka Ng et al. (1997)[1], ana jinis-jinis ing ngisor iki kang ngasilake resin gaharu yèn kainfeksi déning kapang gaharu :[1]
iki umat Kristen mèngeti Bujana wengi akir sing dipimpin déning Yesus.[1] Dina iki arupa salah siji dina paling wigati jroning kalèndher Gréja.[2] Iki arupa dina pisanan saka dina riyaya Paskah, sing diwiwiti jam enem soré, lan suwéné pitung dina.[1] Dina kemis putih iki uga diarani Kemis Suci (Inggris : Holy Thursday)[1]
Ritual Bujana Wengi sawisé iki ing saben misa utawa kebaktian dipèngeti minangka riyaya Ékaristi utawa bujana suci.[2] Ing misa wengi iki, romo uga ngumbah sikil umat minangka pèngetan Yesus sing ngumbah sikil para muridé jroning bujana akir, leladiné Yesus ing donya sadurungé sédané.[2]
dadi tetimbangan lan mangaruhi 'jeneng-jeneng' iku ya iku budaya kono kagandhèng geografis lan kasepakatan waé. Ing Inggris cetha dipigunakaké "Maundy Thursday" , nanging arang dipigunakaké ing kontèks Irlandia lan Skotlandia. Biasané umat uga ngétung
^ a b c (en) Elizabeth Stone., 'A handbook
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kemis_Putih&oldid=1013083"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanRiyaya bisa dipindhahaké (tanpa surya 2014)
Sutasoma putranipun Raja Mahaketu. Panggalihipun suci, bebudayanipun luhur, pangibadhahipun jangkep. Panjenenganipun mboten kersa
Nate dipun kereg raseksa asirah liman badhe kamangsa. Nanging dawanipun sor prabawa. Naga galak ingkang sumedya adu tiwas nggih nungkul. Kekalihipun lajeng sami setya ing panjenengan lan saha aprasetya boten badhe damel pepejah malih dhateng sesamining gesang.
Ing salabeting jurang wonten sima kaliren, badhe mangsa gogoripun. Kamangka kedahipun malah nesepi. Sutasoma priksa, mandhap, menggak, tuwin paring dawuh. “He, aja! Aku bae mangsanen!” Sakala sima nubruk. Sutasoma kecokot jajanipun, kaisep ludiranipun, ngantos tuntas, temahan seda. Sima marem, lajeng nglemprak sasekecanipun.
Dangu-dangu thenger-thenger, emut menawi mentas damel pepejah. Mripatipun kaca-kaca kaliyan mengseg-mengseg nggentuni tumindhakipun. Tumunten nglosot ndedangan ing kunarpanipun Sutasoma. Mawantu-wantu panangisipun, Mawantu-wantu nawung
kamulyan ing alam sanes. Paduka punika lepat, dene ngungkih kamulyan kula. “ Bathara Indra ririh anyauri, “
Sareng kamanah-manah leres, Sutasoma inggih nampi sabda pangandhikanipun Bathara Indra.
malvidin, lan quercetin. Pacar banyu rasané pait lan asipat anget. Pacar banyu bisa kanggo nglancaraké sirkulasi getih, antiradhang, ngilangi rasa lara, kanggo ngobati rematik, oyodé bisa kanggo peluruh nalika haid. Déné kembangé bisa kanggo rematik sendhi abuh amarga kathuthuk, peluruh haid, lan radhang kulit. Nanging kanggo ibu-ibu kang lagi ngandhut ora éntuk ngkonsumsi pacar banyu amarga bisa mbebayani janin.[2]
RedDoorz @ Kubu Anyar 3 Jl. Kubu anyar, Gang kingkong 1, no. 2, Kubu Anyar, 80361 Bali, Indonesia,
Koordhinat: 50°41′24″N 1°58′16″W﻿ / ﻿50.690°N 1.971°W﻿ / 50.690; -1.971
Pulo iki misuwur minangka panggonan perkémahan pisanan saka obahan kepandhuan ing taun 1907. Ing sasi Agustus 2007, 100 taun sawisé perkémahan èksperimèn pisanan, Pulo Brownsea dadi pusat perayaan kepandhuan. Papat papan perkémahan dibangun ing pulo iki klebu sawijining replika saka perkémahan asli taun 1907, lan luwih saka 300 pandhu saka 160 nagara teka mrana mèlu pèngetan iku.[1]
^ "Scouts in centenary celebrations". BBC News. 2007. Dijupuk 2008-10-06. Dorset
GeografiPulo ing InggrisPramukaKategori ndhelik: Koordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Hadrotal muhtaromin poro ‘Alim Ulama’ poro kyai & Ibu Nyai, ingkang kito thoati ugi kita ajeng ajeng fatwa lan barokahipun
aku mangan nang banyumasan nylekamin banget,dijamin halal sedulur
ANA MINUMANE :wedang jahe susu,es daun sirih,es degan butiran/gelas,es beras kencur,kanggo sedulur wedon/perempuan es daun sirih kang badrun kena kanggo nambah
teks berita berbahasa jawa cangkriman karwa cake, kebaketan, kebaketan batangane, apa jawaban teka teki bahasa jawa bocah cilik
Charles "Chuckie" Taylor, Jr., jeneng peparab kanggo Charles McArther Emmanuel, anaké
Charles John Taylor (1826–1897), pulitikus Sélandia Anyar ing dasawarsa 1850-an
Charles Stuart Taylor (1910–1989), pulitikus Britania lan anggota parlemèn kanggo konstituènsi Eastbourne
Charles H. Taylor (lair ing 1941), manten anggota parlemèn Amérika Sarékat (Congressman) saka Carolina Lor
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Charles_Taylor&oldid=934244"	Kategori: Disambiguasi	Menu navigasi
konco2ku sedoyo.. niki blog kulo, kulo gantos dados ngeten niki. seng rumiyen kulo hapus sedoyo. niki taksih sekawan postingan. wes kesel ngetik.
Jesse McCartney iku penyanyi lan aktor.[1] Kang (lair 9 April 1987; umur 29 taun).[1].ya iku dadi salah sijiné penyanyi pop saka ylatah Amérika Sarékat kang dadi jawara Daytime Emmy ya iku aktor kang paling apik lam misuwur.Panjenengané teturunan saka Scott lan Ginger McCartney. Jesse McCartney lair ing Wwestchester, New York. Uga nduwèni kapinteran ing bidang musik lan film wiwit taun 1998. McCartney sal mulané misuwuring taun 2000, ya iku dadi salah sijiné bagean saka Dream Street,Jesse McCartney banjur misuwur jalaran nyanyi ana ing salah sijiné
Magazine"Issue 36/II/5-15 Juli 2007. Hal.11)
Nalika Arya Bimasena ngupadosi sedherekipun inggih Arjuna, dumugi ing Ardi Kendalisada pinanggih kaliyan sang Kapiwara inggih Begawan Anoman, ingkang asmanipun ngebegi jagad awit saking kasudiranipun nalika suwita sang Ramawijaya nglebur nagari Ngalengka, kedhatonipun Prabu Dasamuka. Sasampunipun bage-binage, Aryasena lajeng pitaken, tembungipun.
Kakang Begawan Anoman kabeneran banget ing laku anggonku nggoleki si
panggrantesing pikirku sirna banar pisan. Luwih-luwih bareng aku sumurup marang kahananmu kang banget nengsemake. Sumeh lan sumunaring guwayanmu, kakang mratandhani kaluwihanmu. Aruming swaramu bisa nggugah atiku sing maune wus
nyirnakake rasa sayah. Sawise aku sapatemon karo kowe kakang, saiki aku kelingan dedongengane para sepuh nyaritakake lelabuhanmu nalika kowe bebarengan karo Prabu Ramawijaya anggempur nagara Ngalengka lan nyirnakake kliliping bumi. Aku kelingan carita bab kasektenmu, awakmu bisa dadi gedhe sagunung Mahameru. Carita kang kaya mangkono mau banget andadekake pangungunku, banget kepengin ing atiku nedya nyumurupi dhewe. Kakang, kebeneran banget dene dina iki aku antuk nugrahaning Dewa bisa sapatemon karo kowe dhewe, mesthi bakal katurutan pangarep-arepku mau, yen andadekake panujuning atimu. Satemene bareng saiki aku sumurup dhewe wujudmu kang gedhene iya ora kacek akeh karo wujude kethek-kethek lumrah. Mula saya andadekake tidha-tidhaning pikirku anggonku arep ngandel marang dedongengan kang wus
kang mbok piker ta yayi. Kabeh mau barang wus kapungkur, ora ana paedahe rasakake, tiwas andedawa gagasan. Sanadyan dak-
kanthi permana jalaran wus beda banget larase. Sumurupa yayi, dhek jamanku samana, keclaping cipta iku isih bisa bareng karo laraping kahanan, mula apa bae saciptane dadi, amarga manungsa isih during dadi bandhanganing ciptane, uriping manungsa isi nomor lan Hyang Mahawasesa, mula ing sabarang kahanan iki karegeming dalem pangwasaning manungsa wis kabanjur dadi bandhanganing ciptane, among tansah montang-monting kaereh dening ciptane, mula ora
Manise wektu, gunane wektu, nora bisa dadi
tansah paring perlindungan kagem masyarakatipun nidakaken agami. Kanthi punika kangge mujudaken katentremanipun masyarakat prayogi menawi sedaya tiyang tansah taat lan mituhi dhateng agami ingkang dipun anut.
amargi tiyang punika dereng saget nindakaken dhawuhipun Allah kanthi saestu lan leres. Contonipun shalat punika kangge nemtukaken tiyang punika sae utawi boten sae. Pramila kangge gamblangipun kita aturaken mawi seratan khutbah Jum'at mawi basa Jawa.
Negara Indonesia dipun wujudaken dening para pemimpin ingkang tansah ngugemi piugeranipun agami. Sahingga wiwit saking usaha perang nglawan dhateng para penjajah tansah dipun lembari kanthi kalimat takbir “Allahu Akbar”. Kanthi mekaten boten
Kanthi dasar punika nedahaken, bilih negari Indonesia tansah ngakeni wontenipun agami, lan para penganutipun dipun lindungi dening
Semanten ugi anggenipun mujudaken sedaya maksud lan tujuan, ngagem cara-cara ingkang dipun garisaken dening Allah lan rasulipun, kanthi langsung utawi mawi undang-undang ingkang dipun
dingerteni wong akeh. Mangka sapa wonge kang njaga awake seka perkara kang syubhat ateges dheweke wus nylametake agama lan
karidhan saking ngarsa dalem Allah SWT, yektos sawekdal-wekdal badhe damel cilaka malah badhe hancur. Mekaten punika sampun kabukten nalika faham komunis badhe katancepaken ing negara Indonesia, malah badhe nggantos dasaripun negari inggih Pancasila
jema’ah Jum’ah Rahimakumullah
Satuhunipun hukum halal lan haram punika dipun tetepaken dening Allah, supados tumindakipun manungsa punika wonten piugeranipun. Kanthi halal lan haram punika ateges wonten tumindak ingkang kedah dipun tindakaken lan wonten tumindak ingkang kedah dipun tilar. Tiyang ingkang sampun yakin dhateng Allah badhe pitados bilih sedaya tumindak manungsa punika dipun mangertosi dening Allah.
iku ora bakal teka marang kita”. Dhawuha sira (Muhammad): “mesthi teka, dhemi Pangeran Ingsun kang nguningani kang samar, sejatine kiyamat iku mesthi teka marang sira kabeh. Ora bakal diilangake saka Panjenengane sabobot semut pudhak (paribasane) kang ana ing langit lan bumi, lan (uga) ora ana kang luwih cilik saka iku lan kang luwih gedhe, kejaba kasebut ing sajrone kitab kang cetha (Lauhul Mahfuz)”. (QS. Saba’: 3)
Sasampunipun Allah mangertosi sedaya amal pedamelanipun para manungsa, Allah badhe paring piwales kanthi ganjaran suwarga utawi neraka, kasebat ing dalem Alquran surat Al Bayyinah ayat 6-9 ingkang jawinipun:
“ Sejatine wong-wong kafir saka ahli kitab lan wong-wong musyrik iku tetep manggon ana ing jero neraka Jahannam, dheweke kabeh pada langgeng ing jero neraka kana. Dheweke
menawi tumindakipun tiyang Islam ghadhahi tujuan ingkang panjang, inggih punika supados
suwarga lan neraka piyambakipun boten pitados, sahingga tiyang komunis saget ngalalaken ingkang haram. Jalaran hukum namung wonten ing dunya kemawon ingkang dipun damel dening manungsa.
Kanthi mekaten perjuangan lan pengorbananipun para pahlawan kita ingkang tansah ngugemi agami, mangga kita uri-uri kita teladhani, supados
becik dewe, dene ono kleruning panindak anggepen koyo koco brenggolo, ojo pepes. Sing wis mungkur ayo podho di singkur, ning dipethani endhi sing biso
melu,,Golek musuh kui gampang, sing
para nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen
lan Jawa sêsêbutane Babah. Ing nalika samana, Babah Patah wêdi yen ora nglakoni dhawuhe ingkang rama, mulane katone iya sênêng, sênênge mau amung kanggo samudana bae, mungguh satêmêne ora sênêng bangêt ênggone diparingi sêsêbutan Babah iku.
Sunan Giri lan Sunan Benang banjur nunggal saprau-layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing
santri Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan pêrang.
kang wis padha Islam uga padha njurungi, dene jêjuluking Ratu, Senapati Jimbuningrat, utawa Sultan Syah ‘Alam Akbar
budhal nglurug marang Majapahit, sêdya mungsuh ingkang rama, Babah Patah abot mênyang gurune, ngenthengake ingkang rama, para
sapraboting pêrang, mungguh kature Sang Prabu amborongake kiyai Patih. Layang kang saka
mêsthi diparingake, amarga Sang Nata wis sêpuh. Ature Patih prayoga nglawan têkaning mungsuh. Sang Prabu ngandika, yen nganti nglawan rumaos lingsêm bangêt, dene mungsuh karo putra, mula dhawuhe Sang Prabu, yen mapag pêrang kang sawatara bae, aja nganti ngrusakake bala. Patih didhawuhi nimbali Adipati Pêngging sarta Adipati Pranaraga, amarga putra kang ana ing Majapahit durung wanci yen mapagake pêrang, sawise paring pangandika mangkono. Sang Prabu banjur lolos arsa têdhak marang Bali, kadherekake abdi kêkasih, Sabdapalon lan Nayagenggong. Sajrone Sang Prabu paring pangandika, wadya-bala Dêmak wis
pêrang, Patih Majapahit ngamuk ana samadyaning papêrangan. Para Bupati Nayaka wolu uga banjur melu ngamuk. Pêrange rame bangêt, bala Dêmak têlung lêksa, balang Majapahit mung têlung ewu, sarehne Majapahit karoban mungsuh, prajurite akeh kang padha mati, mung Patih sarta
Sunan Kudus, lagi rame-ramene têtandhingan pêrang, Patih Mangkurat ing Dêmak nglambung, Putra Nata tiwas, saya bangêt nêpsune, pangamuke kaya bantheng kataton, ora ana kang diwêdeni, Patih ora pasah sakehing gêgaman, kaya dene tugu waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis, kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi, nanging kuwandane sirna, tinggal swara: “Eling-eling wong Islam, dibêciki gustiku
Sapatine Patih, para Sunan banjur mlêbu mênyang kadhaton. nanging sang Prabu wis ora ana, kang ana mung Ratu
Buddha padha diobongi kabeh, wadya sajroning pura padha bubar, beteng ing Bangsal wis dijaga wong Têrung. Wong Majapahit kang ora gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas, dene kang padha gêlêm têluk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon nyêbut asmaning Allah. Layone para putra santana lan nayaka padha kinumpulake, pinêtak ana
tunggu ana ing Majapahit, iya iku Patih Mangkurat sarta Adipati Têrung, njaga kaslamêtan mbokmanawa isih ana pakewuh ing wuri, Sunan Kudus njaga ana ing kraton dadi sulihe Sang Prabu, Têrung uga dijaga ngulama têlung atus, sabên bêngi padha salat
seda, mung kari garwane kang isih ana ing Ngampel, garwane mau asli saking Tuban, putrane Arya Teja, sasedane Sunan Ngampel, Nyai Agêng kanggo têtuwa wong Ngampel. Sang Prabu Jambuningrat satêkane ing Ngampel, banjur
ngaturake lolose ingkang rama sarta Raden Gugur, ngaturake patine Patih ing Majapahit lan matur yen panjênêngane wis madêg
ngandika: “Tindakmu iku saya luput bangêt, sanadyan para Nadi dhek jaman kuna, ênggone padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong tuwa, lair batine ora luput. Barêng wong kang kaya kowe,
diturut rêmbuge, sing nglakoni rusak ya kowe dhewe, iku tandha yen isih mêntah kawruhmu, durung wani marang wong tuwa, saka kêpenginmu jumênêng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu santri ahli budi, mung ngêndêlake ikêt putih, nanging putihe kuntul, sing putih mung ing jaba, ing jêro abang, nalika eyangmu isih sugêng, kowe tau matur yen arêp ngrusak Majapahit, eyangmu ora parêng, malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa, saiki eyangmu wis seda, wêwalêre kok-trajang, kowe ora wêdi papacuhe. Yen kowe njaluk idi marang aku, prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa, aku ora wênang ngideni, aku bangsa cilik tur wong wadon, mêngko rak buwana balik arane, awit kowe sing mêsthine paring idi marang aku, amarga kowe Khalifatu’llah sajroning tanah Jawa, mung kowe dhewe sing tuwa, saucapmu idu gêni, yen
jaran mlayu mênyang alas, jarane ambandhang kêcanthol-canthol kayu, nganthi pothol gumantung ana ing kayu, iya iku kang diarani kukuming Allah. Ana maneh caritane Sang Prabu Dewata-cêngkar, iku iya anggege kapraboning rama, nanging banjur disotake dening ingkang rama banjur dadi buta, sabên dina mangsa jalma, ora suwe antarane, ana Brahmana saka tanah sabrang angajawa, aran Aji Saka, anggêlarake panguwasa sulap ana ing tanah Jawa. Wong Jawa akeh kang padha asih marang Aji Saka, gêthing marang Dewatacêngkar, Ajisaka diangkat dadi Raja, Dewatacêngkar dipêrangi nganti kêplayu, ambyur ing sagara, dadi bajul, ora antara suwe banjur mati. Ana maneh caritane nagara Lokapala uga mangkono, Sang Prabu Danaraja wani karo ingkang rama, kukume iya isih tumindak kaya kang tak-caritakake mau, kabeh padha nêmu sangsara. Apa maneh kaya kowe, mungsuh bapa kang tanpa prakara, kowe mêsthi cilaka, patimu
tindake Sunan kalijaga ênggone ngupaya Sang Prabu Brawijaya, mung didherekake sakabat loro lakune kêlunta-lunta, sabên desa diampiri, saka ênggone ngupaya warta. Lampahe Sunan Kalijaga turut pasisir wetan, sing kalangkungan tindake Sang Prabu Brawijaya.
karaton Majapahit, ing batin bangêt panalangsane, dene kadudon kang wis kêbanjur, mula banjur ngrêrêpa, ature: “Inggih saduka-duka paduka ingkang dhumawa dhatêng putra wayah, mugi dadosa jimat paripih, kacancang pucuking rema, kapêtêk wontên ing êmbun, mandar amêwahana cahya nurbuwat ingkang wêning, rahayunipun para putra wayah sadaya. Sarehning sampun kalêpatan, punapa malih ingkang sinuwun malih, kajawi namung pangapuntên paduka. wangsul karsa paduka karsa tindak dhatêng pundi?”
Sunan Kalijaga ngrungu dhawuhe Sang Prabu kang mangkono iku ing sanalika mung dhêlêg-dhêlêg, ngandika sajroning ati: “Tan cidra karo dhawuhe Nyai Agêng Ngampelgadhing, yen eyang wungkuk isih mbrêgagah nggagahi nagara, ora nyawang wujuding dhiri, kulit kisut gêgêr wungkuk. Lamun iki ngantiya nyabrang marang Bali, ora wurung bakal ana pêrang gêdhe tur wadya ing Dêmak masa mênanga, amarga katindhihan luput, mungsuh ratu pindho bapa, kaping têlune kang mbêciki, wis mêsthi bae wong Jawa kang durung Islam yêkti asih marang
Prabu! saupami paduka lajêngna rawuh ing bali, nimbali para Raja, saestu badhe pêrang gêgêmpuran, punapa botên ngeman risakipun nagari Jawi, sampun tamtu putra paduka ingkang badhe nêmahi kasoran, panjênêngan paduka jumênêng Nata botên lami lajêng surud, kaprabon Jawi kaliya ing sanes darah paduka Nata, saupami kados dene sêgawon rêbatan bathang, ingkang kêrah tulus kêrah têtumpêsan sami pêjah sadaya daging lan manah kathêda ing sêgawon sanesipun”.
Sang Prabu nguningani patrape Sunan kalijaga kang mangkono mau, panggalihe kanggêg, mula nganti suwe ora ngandika tansah têbah jaja karo nênggak
aku, gêthinge ora bisa mari, amarga duwe bapa Buddha kawak kapir kupur, liya dina lali, aku banjur dicêkêl dibiri, dikon tunggu lawang pungkuran, esuk sore diprêdi sêmbahyang, yen ora ngrêti banjur diguyang ana ing blumbang dikosoki alang-alang garing.”
marang Sang Prabu: “Tiyang nêmbah dhatêng arah kemawon, botên sumêrêp wujud têgêsipun, punika têtêp kapiripun, lan malih sintên tiyang ingkang nêmbah puji ingkang sipat wujud warni, punika nêmbah brahala namanipun, mila tiyang punika prêlu mangrêtos dhatêng lair lan batosipun. Tiyang ngucap punika kêdah sumêrêp dhatêng ingkang dipunucapakên, dene têgêsipun Nabi Mukhammad Rasula’llah: Mukhammad punika makam kuburan, dados badanipun tiyang punika kuburipun rasa sakalir, muji badanipun piyambak, botên muji Mukhammad ing ‘Arab, raganipun manusa punika wêwayanganing Dzating Pangeran, wujud makam kubur rasa, Rasul rasa kang nusuli, rasa pangan manjing lesan, Rasule minggah swarga, lu’llah, luluh dados êndhut, kasêbut Rasulu’llah punika rasa
lan têdhi dados nyêbut Mukhammad rasulu’llah, mila sêmbahyang mungêl “uzali” punika têgêsipun nyumêrêpi asalipun. Dene raganipun manusa punika asalipun saking roh idlafi, rohipun Mukhammad Rasul, têgêsipun Rasul rasa,
sumêrêp rukun Islam, botên mangrêtos purwaning dumados”.
Hyang sing rumêksa tanah Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, kula manawi tilêm ngantos 200 taun, sadangunipun kula tilêm tamtu wontên pêpêrangan sadherek mêngsah sami sadherek, ingkang nakal sami nêdha jalma, sami nêdha bangsanipun piyambak, dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, nêtêpi wiwit sapisan ngestokakên agami Buddha. Sawêg paduka ingkang karsa nilar pikukuh luhur Jawi. Jawi têgêsipun ngrêti, têka narimah nama Jawan, rêmên manut nunut-nunut, pamrihipun damêl kapiran muksa paduka mbenjing.”
Sang Prabu Brawijaya sinêmonan dening Jawata, ênggone karsa mlêbêt agama Rasul, iya iku rêrupan kahanan ing dunya
Sang Prabu andangu maneh: “Kapriye kang padha dadi kêkêncênganmu, apa gêlêm apa ora ninggal agama Buddha, salin agama Rasul, nyêbut Nabi Mukhammad Rasula’llah panutaning para Nabi, lan nyêbut asmaning Allah Kang Sajati?”
Sabdapalon ature sêndhu: “Paduka mlêbêt piyambak, kula botên têgêl ningali watak siya, kados tiyang ‘Arab. Siya punika têgêsipun ngukum, tur siya dhatêng raga, manawi kula santun agami, saestu damêl kapiran kamuksan-kula, ing benjing, dene ingkang mastani mulya punika rak tiyang ‘Arab sarta tiyang Islam sadaya, anggenipun ngalêm badanipun piyambak. Manawi kula, mastani botên urus, ngalêm saening tangga, ngapêsakên badanipun piyambak, kula rêmên agami lami, nyêbut Dewa Ingkang Linangkung.
rasa kang salah, namung mangeran rasa wadhag wadhahing êndhut, namung tansah nêdha eca, botên ngengêti bilahinipun ing wingking, mila nami Mukhammad inggih makaman kuburan sakalir, roh idlafi têgêsipun lapisan, manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. Wangsul Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundi. Adam punika muntêl kaliyan Hyang Brahim, têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun, botên manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan, dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, jasanipun budi, dados sipatipun tiyang lan raos. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika dadosipun piyambak, lantaranipun ngabên awon, bapa biyung botên damêl, mila dipunwastani anak, wontênipun wujud piyambak, dadosipun saking gaib samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak, manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa, namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon, manawi dados dhêmit ingkang têngga siti, makatên punika ingkang nistha, namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti, makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. Ingkang makatên punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala gêsangipun dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah pêjah dados setan, nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin slamêtanipun, ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng anak putunipun ingkang kantun. Tiyang pêjah botên kêbawah pranataning Ratu ing lair, sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi, manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni siksanipun. Cobi paduka-jawab atur-kula punika”.
jujugipun ingkang cêtha cêthik cêthak. Punika pungkasanipun kawruh, kawruhipun tiyang Buddha. Lêbêtipun roh saking cêthak marginipun, kendêl malih wontên cêthik, mêdal wontên kalamwadi, kentir sagara rahmat lajêng lumêbêt ing guwa indra-kilaning estri, tibaning nikmat ing dhasaring bumi rahmat, wontên ing ngriku ki budi jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon : bapa kêlonan; têgêsipun kidul :
sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah, kenging kangge sangu gêsang, gêsang langgêng ingkang botên sagêd pêjah. Têpak têgêsipun têpa-
Wayahe Nabi Adam iya iku putrane Nabi Sis, arane Sayid Anwar. Sayid Anwar didukani ingkang rama lan ingkang eyang, amarga wani- wani mangan wohe wit kayu Budi sêngkêrane Pangeran kang tinandur ana ing swarga. Ciptane Sayid Anwar supaya kuwasane bisa ngiribi kaya dene kuwasane Pangeran, ora narima yen mung mangan who Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngagêm agamane ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane lêluhure, mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis, pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak, mung waranane bae saka Adam lan Sis, dadine saka budi hawaning Pangeran. Ênggone Kagungan pamanggih mangkono mau diantêpi bangêt, jalaran mangkene: asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani, ana ing kono banjur kêtêmu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi, Sayid Anwar ditakoni iya banjur ngandharake
Prabu Nurcahya, wiwit jumênênge Prabu Nurcahya, jênênge nagara banjur diêlih dadi aran nagara Jawa. Misuwure, kang jumênêng Nata, Jawa jawi ngrêti kawruh agal alus. Sawise iku Sang Prabu banjur nganggit sastra mung salikur aksara, saucaping wong
Prabu putrane siji pêparab Sang Hyang Nurrasa, uga dhaup karo putri jin putrane mung siji iya iku Sang Hyang Wênang. Sang Hyang Wênang uga dhaup karo putri jin, dene putrane uga mung siji kakung pêparab Sang Hyang Tunggal, krama oleh putri jin. Sang Hyang Tunggal pêputra Sang Hyang Guru, kabeh mau turune Sang Hyang Nurcahya, kang padha didhahar woh wit kayu Budi. Sang Hyang Guru kagungan pangraos yen kuwasane padha karo Gusti Allah, mula banjur iyasa kadhaton ana pucaking Mahameru, sarta ngakoni yen purwaning dumadi mêtune asal saka budi hawa nêpsu. Aran Dewa ngaku misesani mujudake sipat roh, agamane Buddha budi, mangeran digdayane
ana loro têgêse: budi hawa, sarta: wadi dawa, mulane agamane Buddha. Sêbutan Dewi: têgêse: dening wadining wadon iku bisa ngêtokake êndhas bocah.
Darmagandhul didhawuhi nimbang mungguh kang bênêr kang êndi, mangan woh wit kayu Kawruh,
diantêpi salah siji aja nganti luput. Yen kang dipangan woh wit kayu Budi, agamane Buddha budi, panyêbute marang Dewa; manawa mangan woh wit kawruh, pênyêbute marang Kangjêng Nabi ‘Isa, agamane srani, yen sênêng mangan woh wit kayu Kuldi, agamane Islam, sambate marang nabi panutan; iya iku Gusti Kangjêng Nabi Rasul; dene yen dhêmên Godhong Kawruh Godhong Budi, panêmbahe marang Pikkong, sarta manut sarake Sisingbing lan Sicim; salah sijine aja nganti luput. Yen bisa woh-wohan warna têlu iku mau iya dipangan kabeh, yen wong ora mangan salah sijine woh mau, mêsthine banjur dadi wong bodho, uripe kaya watu ora duwe kêkarêpan lan ora mangrêti marang ala bêcik. Dene mungguh bêcike wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae, dadi ora aran siya-siya marang uripe, yen Kalifah dhahar woh Budi, iya melu mangan woh Budi, yen Kalifah dhahar woh kawruh, iya melu mangan who kawruh, yen kalifah dhahar woh Kuldi, iya melu mangan woh Kuldi. Dene prakara bênêr utawa lupute, uki Kalifah kang bakal tanggung. Sarehne diênut wong akeh, dadi Panutan kudu kang bênêr, amarga wong dadi Panutan iku saupama têtuwuhan minangka wite. Yen wong ora gêlêm manut marang kang bênêre kudu diênut, iku kaya dene iwak kang mêtu saka ing banyu. Saupama woh ora gêlêm nempel wit, mêsthi dadi glundhungan kang tanpa dunung. Awit saka iku, mulane wong iku kudu ngelingi marang agamane kang nurunake, amarga sanadyan saupama ana salahe, Gusti Allah mêsthi paring pangapura. Darmagandhul matur nyuwun têrange agama Rasul lan liya-
manusa didhawuhi muja marang agamane. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta kêris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, satêmah lali marang Pangerane, amarga maro tingal marang barang rêrupan. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama, amarga yen ora duwe agama mêsthi duwe dosa, mung bae dosane mau ana kang sathithik lan ana kang akeh. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku, mung banyu suci, iya iku tekad suci lair batin. Kang diarani banyu tekad suci iku kang êning, iya iku minangka aduse manusa, bisa ngrêsiki lair batine. Yen wong luwih, ora ngarêp-arêp munggah swarga, kang digoleki bisaa nikmat mulya punjula saka sapadhane, aja nganti nêmu sangsara, bisaa duwe jênêng kang bêcik, sinêbut kang utama, bisaa nikmat badan lan atine, mulya kaya maune, kaya nalika isih ana ing alam samar, ora duwe susah lan prihatin. Lawang swarga iku prêlu dirêsiki, dirêngga ing tekad kang utama, supaya aja ngrêribêdi ana ing donyane, bisaa slamêt lair batine. Kang diarani lawang swarga lan lawang nêraka iku, pancadan kang tumuju marang kabêgjan utawa kacilakan. Yen bêcik narik raharja, yen ala ngundhuh cilaka, mula pangucap kang ala, mêsthi mlêbu yomani. Yen bêcik, bisa tampa ganjaran.
ditrapi mangsi, mêsthi banjur mêtu wangune, mangsit mangan kawruh, mula jênêng kalam, amarga kawruhe anggawa alam. Sastra warna-warna paringe kang Maha-Kuwasa, iku wajib dipangan, supaya sugih pangrêten lan kaelingan, mung wong kang ora ngrêti sastra paringe Gusti Allah, mêsthi ora mangêrti marang wangsit. Auliya Gong Cu kumênthus niru sastra tulisan paringe Gusti allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para Auliya panggawene sastra dipathoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh bangêt cacahe, nanging unine pelo, amarga Auliya kang nganggit kêsusu mangan woh Kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh
dudu wajibe, kêsusu tampa panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, jênênge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa ênggone mangan woh wit kayu Budi nganti warêg, mula ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab ênggone mangan woh wit kayu Kuldi akeh bangêt. Dene ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah, dadine saka sabda, wujude dadi dhewe, mulane unine iya cêtha, sastrane ora ana kang padha.
Kiyai Kalamwadi lênggah diadhêp garwane aran Endhang Prêjiwati. Darmagandhul sarta para cantrik iya padha marak. Kiyai Kalamwadi paring piwulang marang garwane, dadi nêtêpi jênênge priya kudu mulang muruk marang rabine. Dene kang diwulangake, bab kawruh kasunyatan sarta kawruh kang kanggo yen wis tumêka ing pati, ing wong sêsomahan iku. Kang wadon diupamakake omah, sanadyan kahanane wis sarwa bêcik. Nanging sabên dinane isih kudu dipiyara lan didandani. Saka pangandikane Kiayi Kalamwadi, wong iku yen dipitakoni, satêmêne ragane wis bisa mangsuli, sabab ing kono wis ana pangandikane Gusti Allah paring piwulang, nanging ora mêtu ing lesan,
iku wong cubluk, dadi ora bisa aweh piwulang kang endah, aku mung arêp pitakon marang ragamu, amarga ragamu iku wis bisa sumaur dhewe”.
Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga tumindaking badan mung manut karêping ati, awit ati iku dadi ratuning badan. Wong jêjodhowan di’ibaratake prau kang gêdhe, lakuning prau manut satang lan kêmudhine, sanadyan satange bênêr, yen kêmudhine salah, prau ora bêcik lakune. Wong lanang iku
sêngkêran. Dene jaran sêngkêran iya iku ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra, lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis mathuk pikire, iya sida diêpek rabi, nanging yen ora cocog, iya ora sida laki-rabi.
Ana kêkasihe Sang Prabu Jayabaya, jênênge Kramatruna, nalika Sri Jayabaya durung muksa, Kramatruna didhawuhi ana ing sêndhang Kalasan. Sawise têlung atus taun, putrane Ratu ing Prambanan, kêkasih Lêmumbardadu iya Sang Pujaningrat, jumênêng Nata ana ing Kêdhiri, kadhatone ana sakuloning bangawan (3), kêdhi têgêse wong wadon kang ora anggarap sari, dene dhiri iku têgêse anggêp, kang paring jênêng iku Rêtna Dewi Kilisuci, dicocogake karo adate Sang Rêtna piyambak, amarga Sang Rêtna Dewi Kilisuci iku wadat, sarta ora anggarap sari. Dewi Kilisuci nyawabi nagarane, aja akeh gêtihe wong kang mêtu. Mula Kêdhiri iku diarani nagara wadon, yen
Kilisuci. Dene Rêtna Dewi Kilisuci iku sadhereke sêpuh Nata ing Jênggala. Sang Rêtna mau tapa ana ing guwa
Agêng Bela. Ratu Fatimah krama oleh pangeran Ibrahim, ing Karang Kumuning Satilare Pangeran Karang Kumuning. Ratu Fatimah banjur tapa ana ing manyura, karo
Ing desa Sungapan ana salah sawijinging wong , sugih mblegedhu, arane Pak Arja. Minangka anak tilas Lurah jaman Walanda. Mesthi wae bandha tinggalane wong tuwane akeh. Sawahe jembar ngilak-ilak, nyandhak telung hektar. During pekarangane, dalah raja kaya wujud kebo, sapi, wedhus. Mas-
bersangkutan atau pengurutan dari peristiwa-peristiwa yang dialaminya.
Kaya Aminah, anake mbarep mung trima dadi buruh njahit ing sawijining perusahaan konveksi, amarga dheweke mung mogul kelas loro SMA. Karmin kang nomer loro ya padha wae saiki dadi buruh bangunan ing Jakarta. Terus Faizah, anake nomer telu ya mbakyu ragil milih dadi tenaga kerja wanita (TKW) ing Malaysia.
aeng, lan ora mlebu nalar katindakake dening Pak Warto Rusu, priya kelairan taun 1942, warga dhusun Suru, Kelurahan Kemadang, Kecamatan Tanjungsari, Gunungkidul, Yogyakarta. Wiwit taun 1966 tekan dina iki Pak Warto nggeluti kegiatan mingaka pengobat “ora mlebu nalar” mau. Amarga anggone ngobati si pasien ora perlu digawa menyang
Pasanggrahan kasebut dumunung ana ing palemahan kang jembare kurang luwih 7 hektar, mapan ing Boyolali sisih kulon. Utawa saka kutha Boyolali mengulon liwat jalur SSB (Selo-Selo-Borobudor), kurang lewih 7 kilometer. Tekan tugu Paras banjur ngidul sethithik.
kadidene huruf ’U’ kang kapantha dadi pirang-pirang ruwangan, ing antarane: ruwangan kagem Susuhunan Paku Buwana X
arane kang baku Museum Negeri Sonobudoyo, iki mapan ing sisih lor Alun-Alun Kraton Yogyakarta, utawa ing jalan trikora No.6 Yogyakarta. Kabangun nalika taun 1935, kanthi cakrik arsitektur Jawa, mawa gapura kang wujude ngemperi gapura Masjid Kudus. Gapura iki pinangka panyambung bangunan pendhapa lan dalem joglo ageng kang kabeh mujudake gegambaran arsitektur bangunan kang endah. Mila menawi panjenengan dhateng Yogyakarta, ampun kesupen pinarak wonten ing Museum Sosobudoyo
wilayah Kecamatan Gamping, Kabupaten Sleman, Yogyakarta. Saka punjere kutha Yogya, kurang lewih 5 kilometer arah ngulon, jalur kang tumuju menyang Wates. Ing desa iki ana tlatah padhusunan kang arane tlaga, iya ing papan iki ana pusat peninggalan sejarah kang dadi Pesanggrahan utawa kraton sawentara Kasultanan Ngayogyakarta, sadurunge 7 Oktober 1756. antarane desa Tlaga lan desa Ambarketawang ora bisa dipisahake, awit kekarone ngandhut riwayat sejarah lan crita legendha.
Sisihane Mas Marjuki, Martini, saiki lagi ana ing satengahing urip lan patine, amarga dheweke lagi nglairake si jabang bayi, bakal anak kinasihe. Ora let suwe Mas Marjuki keprung swara tangise si jabang bayi kang lagi wae lair. Sawise kuwi Martini isih kudu nahan awak sing isih lemes merga bubar nglairake.
cedhak stasiun Tugu. Sawise blanja terus arep neng pasar Beringharjo, mulane golek “jalan pintas” sing cedhak, bablas ngetan jedhul dalan Malioboro,
Akeh masyarakat kang golek pangan saka kasil mburu kewan alas. Warga kang mburu kewan alas iku biasane mangkat ba’da dhuhur. Kadang-kadang mangkat mung ijen lan ngawa bekal kanggo neng alas. Rega kewan alas werna-werna, ana sing 20.000, 60.000, malah kadang nek oleh babi utawa celeng isa payu 400.000 nganti 500.000 ewu.
Ana ing kalodhangan iki Pak Sumitro minangka Pangarsaning Dhusun Tegal Rejo iki arep mbabar pidhatone kang magepokan karo program nandur wit-witan kang bisa kanggo nyegah anane banjir lan tanah longsor. Dene wit-witan kang arep ditandur yaiku wit Jati, wit Mahoni, lan isih ana wii-witan liyane kang awujud wit gedhe. Dene sabanjure arep dianakake program ngrawat papan kang dinggo nandur
sawijinging wong , sugih mblegedhu, arane Pak Arja. Minangka anak tilas Lurah jaman Walanda. Mesthi wae bandha tinggalane wong tuwane akeh. Sawahe jembar ngilak-ilak, nyandhak telung hektar. During pekarangane, dalah raja kaya wujud kebo, sapi, wedhus. Mas-masan, inten barleyan, yen diwadhahi nganti saberuk.
(Djaka Lodhang No. 16, edisi Sabtu Paing, 17 September 2005, taun XXXV,
amarga dheweke mung mogul kelas loro SMA. Karmin kang nomer loro ya padha wae saiki dadi buruh bangunan ing Jakarta. Terus Faizah, anake nomer telu ya
“Huss, iku ora dodol sale pisang, nanging “sale” iku tembung basa Inggris, kang tegese adol sarana obral. Dadi sing didol ya pakean sing munthuk-munthuk iku, dudu
aeng, lan ora mlebu nalar katindakake dening Pak Warto Rusu, priya kelairan taun 1942, warga dhusun Suru, Kelurahan Kemadang, Kecamatan Tanjungsari, Gunungkidul, Yogyakarta. Wiwit taun 1966 tekan dina iki Pak Warto nggeluti kegiatan mingaka pengobat “ora mlebu nalar” mau. Amarga anggone ngobati si pasien ora perlu digawa menyang papan prakteke Pak Warto. Cukup ana ngomahe dhewe-dhewe. Sing dilayani dening Pak Warto mung mligi pasien kang nandang lara perangan tulang/balung, upamane keseleo, tulang retak utawa patah, lan sapanunggalane.
iki mapan ing sisih lor Alun-Alun Kraton Yogyakarta, utawa ing jalan trikora No.6 Yogyakarta.
lan dalem joglo ageng kang kabeh mujudake gegambaran arsitektur bangunan kang endah. Mila menawi panjenengan dhateng Yogyakarta, ampun kesupen pinarak wonten ing
jalur kang tumuju menyang Wates. Ing desa iki ana tlatah padhusunan kang arane tlaga, iya ing papan iki ana pusat peninggalan sejarah kang dadi Pesanggrahan utawa kraton sawentara Kasultanan Ngayogyakarta, sadurunge 7 Oktober 1756. antarane desa Tlaga lan desa Ambarketawang ora bisa dipisahake, awit kekarone ngandhut
dina bulikku ngejak putrane blanja bahan-bahan roti neng cedhak stasiun Tugu. Sawise blanja terus arep neng pasar Beringharjo, mulane golek “jalan pintas” sing cedhak, bablas ngetan jedhul dalan Malioboro,
nekat bablas wae. STNKne dijaluk terus didhawuhi neng kantor pulisi.
Ana ing kalodhangan iki Pak Sumitro minangka Pangarsaning Dhusun Tegal
arep ditandur yaiku wit Jati, wit Mahoni, lan isih ana wii-witan liyane kang awujud wit gedhe. Dene sabanjure arep dianakake program ngrawat papan kang dinggo nandur
kagem poro sepuh , poro rawuh sedulur sedoyo.. Rahayu..
wong alus kabeh,slam seduluran lan adem ayem,kulo nyuwun tlg dtg dulur sedoyo sing saged maringi pencerahan kulo;niki wonten unen2 dipun paringi ibu kulo nanging kulo taksih mboten ngertos maknanipun,mekaten dawuhe ibu kulo;mbesok yen wis wayahe ono tamu uluk salam nanging ora katon,(asasalamualaikum kito kdah jwb dalem katuran)kowe anake sopo:kulo anak e mbok emas sejati,kowe di tilari opo:badan sak kujur,papan mu opo:epek kulo, tulis mu opo:sumudoh kulo, mangsimu opo:idhu kulo, poro dulur2 lan aki2 kwa kulo nyuwun pimulang saking ayat meniko,
KwA sedoyo,bang RRK,ki sambergledek,lan sdoyo mawon engkang sampun mojok ndisiki,kulo tk parkir sepeda riyen nyambi pados
ORA OBAH YEN OBAH MEDENI BOCAH…YEN URIP GOLEK,O DUIT…
akuCampursarimp3.blogspot.comSineksen lintang rembulanJarene tresnamu mung kanggo akuWis dadi telung
Em mben ndino aku ngerasake loro
wilayah[sunting | sunting sumber]
ing Wengi karya : Kanjeng Sunan KaliJogo ( Kanjeng Raden Said )
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Russelv&oldid=1012220"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Tanpa dijaga, tanpa dicagaki mesti katut playune
Komentar oleh nurulhilal on Mei 14, 2009 7:07 am
sendika dhawuh rama madanggumilang. pangestunipun…. mugi-mugi kanthi gladhen menika saged dadhosake sae anggenipun kula damel geguritan. nuwun…
“Sumangga kita sedaya nyenyuwun wonten Ing Ngarsa Dalem kagem Bu Wawan ingkang nembe kemawon
“Duh Rama ing Suwarga, kawula sadaya mengempal ing mriki perlu matur nuwun amargi saking keslametan ingkang Paduka paringaken dhumateng Bu Wawan lan putrinipun. Matur nuwun duh Gusti amargi Paduka kersa paring kabagyan dhumateng kulawarganipun Pak Wawan lantaran bayi ingkang Paduka titipaken dhumateng kulawarga menika. Kawula ugi sami nyuwun kagem Bu Wawan, paringana kasarasan kagem piyambakipun ugi kagem bayinipun supados tansah saras. Kawula ugi nyenyuwun kagem ibu – ibu mudha, kulawarga – kulawarga ingkang dereng dipunparingi putra supados tansah nggadhahi manah ingkang
Wayang Purwa, Wayang Krucil, Wayang Golek, Wayang Menak, Kentrung, Sintren, Debus, Degung, Jaran Kepang, Reog, Bantengan, Ludruk, Ketoprak, Gambang
Ing taun 2002, Disney Channel ngèlampahi kaèwahan ing piyambakipun lan npèangakèn logo ènggal kaliyan grafis ingkang langkung saè. Karater lan identitas Zoog sèrta website (zoogdisney.com) mbotèn dipunginaakèn malih. Disney Channel dados npèangakèn ing taun-taun kapungkasan kaliyan
kaliyan rating ingkang inggil kanggè serial produksi piyambak.[1] That's So Raven ndamèl sejarah ing pundhi kanggè kawiwitan serial ing Disney Channel ingkang nggadahi total episode ngantos 65 mènawi nggayuh angka 100 episode. Program unggulan sanesipun Phil of the Future, The Suite Life of Zack and Cody, Hannah Montana, Kim Possible, (sekawan punika nate dipuntayangaken ing ABC saksampune sukses ing Disney Channel, kalebet That's So Raven). Program sanesipun ingkang dipuntayangaken ing Disney Channel antawisipun: Cory
ugi ndamel pinten-pinten film kadasta High School Musical lan The Cheetah Girls 2.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Disney_Channel&oldid=995928"	Kategori: Stasiun televisiDisneyKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
takdir Hyang Widi bahwa segalanya harus bergantian. Tidak dapat bila diubah lagi.)
tembang kenangan hits, tembang kenangan indonesia, tembang kenangan indonesia 90an, tembang kenangan indonesia 80an, tembang kenangan indo, lagu tembang kenangan, tembang kenangan mp3, tembang kenangan nostalgia, tembang kenangan nostalgia indonesia, tembang kenangan full, tembang kenangan
A. Aran lan watake Kuku Jempol 1. Benggala Akik . Iku arane jempol kang gedhe, kukune nonjol lan atos. Watake: wani, kendel, gedhe nafsu bir...
urip mung mampir ngguyu kok (soale wis ketularan viruse ngguyu iblis ) ono sing do padu do ra gelem ngalah..huaahaaa….ono sing takon adil..huahaaa hiks..hiks.. wis wis dadi nangis nonton kahanan donyo sing wis tuwo
case buat sedulur biar peka, tanggap , seneng aku neng kene iso ngajak sedulur dadi apik2
assalamualaikum,sugeng siang poro sesepuh lan sedolor sedoyo,nyuwon
nyuwun ngapunten sedulur sedoyo kulo mung ngangsuh kaweruh ngoleki urip sejati lan sejatining urip gawe lungguhing urip.
nulis……. LAMUNO SAK KABEHING URIPING MANUNGSO KUWI JUMENENG TUMRAP ROSO KAMANUNGSANE, DEWE DEWE, JAGAD IKI BAKAL AYEM LAN TENTREM.
rAHAYU kI, NIKU WAU ANGGER MUNI MAWON. HE HE HE…..nyuwun ngapunten
Kopal saka Madagaskar ("Madagascar copal")
pelapis kertas supaya tinta ora nyebar.[1] Kopal uga digunakake campuran lak lan vernis.[1]
Kopal wis dikenal suwe ing kebudayaan Amerika Tengah.[1] Jeneng kopal asale saka basa Amerika Tengah kang nduwèni teges dupa utawa setanggi. Kandhungan ing sajroning kopal ya iku: asam-asam resinol, resin, dan minyak atsiri.[1] Kopal uga asring digunakake kanggo penggantine watu damar, lan didadekake mata akik.[1]
Manthous	Campursari	Sugeng Rawuh	Ki Nartosabdho - Gatotkaca Sungging	Gending Banyumasan	Gending Iringan Parhagyan Temanten Widget Animasi
iku jenenge warung tah bes? hahahaha sampean lek nggawe prau jeneng Arema enko aku ukut 3 ae bes yoo……..lek wes dadi ngomong ae, enko
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Arané_godhong&oldid=948217"	Kategori: Basa Jawa	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.30, 6 Januari 2016.
Metodologi asalipun saking basa Yunani “metodos”, tembung puniki kapérang saking kalih suku temung inggih punika “metha” ingkang tegesipun nglampahi utawi ngliwati lan “hodos” ingkang tgesipun mergi utawi cara. Metode ateges satunggiling mergi ingkang dipunliwati kanggé dumugi tujuwan.
Metodologi inggih punika èlmu-èlmu ingkang dipunginakaken kanggé pikantuk kaleresan migunakaken panlusuran kanthi tata cara tinentu salebetipun manggihaken kaleresan, gumantung saking réalitas ingkang saweg dipunkaji.
Kanthi prinsip-prinsip ingkang kados mekaten mila wonten kathah mergi kanggé manggihaken kaleresan. Metodologi inggih punika tata cara ingkang nemtokaken prosès panlusuran punapa ingkang badhé dipunginakaken.
Metodologi panlitèn inggih punika tata cara ingkang langkung princèn perkawis tahap-tahap nglampahaken satunggiling panlitèn.
Artikel perkawis èlmu kawruh punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
ntisan topik èlmuKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.54, 13 Sèptèmber 2016.
Gunung Tidar dumunung ing Magelang Jawa Tengah, Tidar mujudake gunung kang cilik kang luwih memper gumuk. Senajan mung gunung kang cilik ananging ora kalah moncere saka gunung Merapi utawa Gunung Merbabu. Kon ora moncer piye yen gunung cilik kuwi disebut-sebut dadi pakuning tanah Jawa. Kepriye rarahane nganti Tiadar, gunung kang cilik kuwi disebut minangka pakuningntanah Jawa? Salah sawijining sumber nyritakake kaya ing ngisor iki: Rikala jaman kuna, amarga wujude cilik, Tanah Jawa kuwi kampul-kampul ing tengah laut, kerep ngolah-ngalih amarga katut ombak. Malah kadangkala yen mangsa ombak gadhe pulo Jawa iki kerep ilang amarga temangsang ing pulo-pulone liya kang luwih gedhe. Ngolah-ngalihe Tanah Jawa mau kerep gawe bingunge para dewa kang arep sowan marang Kyai Semar, kacarita ndek jaman semana Kratone Semar kuwi ana ing Tanah Jawa. Salah sawijining dina, Para dewa ing Khayangan arep padha nganakake rembugan. Ngrembug babagan uripe manungsa ing alam donya iki, gegayutan karo perkara mau para dewa konkonan rewange kanggo marani Semar supaya teka menyang Khayangan saperlu melu rembugan. Anangin merga sewengi ombake gedhe banget, utusan mau ora bisa nemokake pulo Jawa. Utusan mau bali maneh ing kayangan banjur matur
nganggo kaca benggala jebule pulo Jawa mau temangsang ing panggonan kang wujude memper endhas manuk. Nganggo kekuatan ghaibe para dewa pula Jawa ditarik, dibalekake ing panggonane maneh. Bareng pulo Jawa wis mbalik ing panggonane, Semar didawuhi sowan ing Khayangan. Sak tekane Semar tekan Khayangan, para dewa sida ngrembugake kabeh babagan uripe para manungsa. Perkara ngolah-ngalihe pulo Jawa uga ora lali padha dirembug. Semar ngusulake kepriye yen pulo Jawa kuwi dicancang wae, nanging dicancang karo ngendi yo dheweke isih mikir. Nanging bareng dipikir-pikir, yen dicancang, tali sing kanggo nyancang mau bakal ngalang-alangi lakune menungsa. Ujug-ujug ana dewa kang ngusulake bakal luwih becik yen pulo Jawa kuwi dipaku wae. Krungu usul mau para dewa padha manthuk-manthuk ateges sarujuk. Para jim
njomplang ngulon. Bareng kulon njomploang banjur sisih wetan kang dipaku, jebul paku ing sisih wetane luwih gedhe dhadekake pulo Jawa njomplang ngetan. Wis dipaku wetan kulon tetep urung kasil, akhire dijajal dipaku ing tengah
apa maneh njomplang. Paku cilik kuwi awujud gunung, yaiku gunung Tidar. Manut critane, menawa gunung Tidar kang dadi pakune
ngene, koen ngunu, seng penting aku ngene.
gak usah protes lek sa’umpane aku gk seneng trus awakmu tak gepuk i…. huwakkakakakaka….
dene klambine rusuh2… lha kate rijik yo’opo? adus
punika kagunganipun Gusti Allah, boten wonten tiyang ingkang saget paring hidayah, kalebet Rasulullah ugi boten saget paring hidayah. Kita selaku tiyang Islam sagetipun namung paring pagertosan kanthi dasar Alquran lan Sunnah Rasul. Pramila kanthi lantaran pangertosan punika wonten tiyang ingkang pikantuk hidayah, amargi Gusti Allah sampun bikak dhateng manahipun. Contonipun Umar bin Khatab saderengipun mlebet Islam piyambakipun tansah mengashi dhateng Rasulullah, penderekipun lan ugi dhateng Agami Islam. Ananging Allah bikak manahipun sahingga dipun paringi hidayah dening Allah, sikapipun ingkang kasar dados andhap asor, sikapipun ingkang tansah nentang dhateng Syari'at Agami Islam mbalik dadis pembela Islam. Lan saterasipun, kanthi punika perkawis hidayah Allah punika kita serat kangge khutbah Jum'at.
Kaum muslimin jama’ah Jum’ah Rahimakumullah
Mangga kita tansah ningkataken iman lan taqwa kita dhumateng Allah SWT, kanthi nindakaken dhawuh-dhawuhipun Allah lan nilar sedaya awisanipun. Tiyang ingkang mekaten punika artosipun sampun angsal hidayah utawi pitedah saking Ngarsa Dalem Allah SWT
“ Satemene sira ora bakal bisa aweh pituduh marang wong kang sira
sedinten sedalu tiyang Islam tansah nyuwun pitedah dipun ambali kanthi boten bosen- bosenipun dipun panjataken paling sekedhik kaping 17 ambalan, inggih punika nalika kita nindakaken shalat
inggih punika hidayah qodrat alami lan ilmu insani.
Hidayah mekaten punika, hidayah ingkang dipun paringaken dening Allah boten mawi sinau, jalaran sampun kodrat alamiyah. Contonipun bayi ingkang kraos ngelak lan luwe badhe nangis, dados nangisipun bayi punika minangka salah satunggaling pratandha bilih bayi punika ngelak lan luwe. Kanthi punika menawi ibunipun sampun neteki badhe gemujeng lan ketingal bingah boten nangis malih.
Hidayah punika dipun paringaken dening Allah dhumateng golonganipun manungsa lan hewan, dados hidayah punika prasasat boten beda kalian hewan, malah perkembanganipun kalangkung cepet bangsa hewan tinimbang bangsa manungsa.
akalipun utuh, jalaran manungsa punika angghadhahi amanat dados khalifah ing bumi, pramila menawi boten dipun paringi akal ingkang sempurna yekti boten badhe sanget jangkepi kewajibanipun minangka khalifah ing bumi.
Hidayah agama punika minangka hidayah paling inggil, jalaran makhluqipun Gusti Allah namung manungsa ingkang dipun paringi agami. Kanthi agami manungsa waged nyumerepi
Alquran) iki ora ana kang disamarna, pituduh kanggo wong-wong kang padha taqwa”.
Lan Ingsun wus paring marang manungsa dalan loro”.
Kalih margi punika inggih margi kesahenan lan margi ingkang awon, sinaosa sampun dipun paringi margi ingkang leres ananging kathah-kathaipun manungsa taksih milih margi ingkang awon. Pramila supados kita tansah angsal pitedah saking Ngarsa Dalem Allah SWT, kita kedah tansah berusaha nindakaken dhawuh-dhawuhipun Allah. Nindakaken syari’at Islam punika ketingal awrat, ewet lan ngganggu dhumateng kegiatan ekonomi, sosial, budaya, politik lan sapanunggalanipun. Ananging menawi sampun dipun tindakaken badhe kraos entheng, malah-malah waget ngirangi stres, jalaran kanthi nindakaken syari’at punika keyakinan dhumateng Allah nuwuhaken tekad bilih sedaya hasil-usahanipun, sukses utawi gagalipun sampun dipun atur dening Allah. Kewajiban manungsa namung nindakaken usaha lan
saking Universitas California, Berkeley. Piyambakipun lajeng dados asisten panliti dhumateng Gilbert Newton Lewis lan pungkasanipun dados penasihat lan profesor wonten ing universitas kasebut[3] . Piyambakipun makarya kanthi temen wonten ing Berkeley antawis 2 masa signifikan: kapisan ndhérké wonten ing Proyek Manhattan ing Universitas Chicago saking taun 1942 dumugi taun 1946 lajeng malih kanggé kursi wonten ing United States Atomic Energy Commission- saéngga Seaborg wangsul dhateng Berkeley.
Nalika taun 1940 Edwin M. McMillan, kabiyantu déning Philip Abelson (lajeng editor majalah Science), ngandharaken fenomena penggabungan nuklir ingkang dipunandharaken déning Otto Hahn lan Fritz Strassmann taun 1939. Kanthi spesifik, piyambakipun ngenali unsur ke-93, neptunium, ing antawising produk pemisahan uranium, ingkang dipunbombardir kaliyan neutron ingkang dipundamel saking deuteron migunakaken siklotron alit (27 inchi) wonten ing Berkeley. Edwin McMillan ugi ngramalaken wontenipun unsur ke-94, plutonium, ingkang dipunprakirakaken saged kapanggihaken wonten ing antawising produk uranium kaliyan bombardemen deuteron langsung. Ananing, McMillan mendadak dipundhawuhi saperlu nggarap karya perang, inggih punika riset tèknologi radar, lan pungkasanaipun kagabung wonten ing program Los Alamos kanggé damel bom nuklir. Sabibaripun PD II, reputasi ilmiahipu minggah kanthi sumbangan pentingipun wonten ing teori pemercepat partikel.
nganggo paramèter lawas |coauthors= (pitulung); Priksa gandra date ing: |date= (pitulung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Glenn_T._Seaborg&oldid=1098477"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Lair 1912Kapatèn 1999Pamenang Bebungah
ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasCacad CS1: dates	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.21, 18 Oktober 2016.
Amargi rèputasinipun ingkang saé saèngga Bailly asring nyamektakaken jasa katering kanggé pséta - pésta dansa golongan atas sarta jamuan dhahar kenagaraan.[4] Wonten ing Bailly, Carême kanggé ngrantam pièces montées ingkang dipunginakaken saperlu adicara - adicara sosial.[4] Pièces montées inggih minangka satunggaling hiasan ingkang dipundamel saking pasta gula lan kagungan wujud ingkang mirip kaliyan bangunan kados piramida, kuil lan mercusuar, punapa déné sesawangan alam kadosta air terjun, bukit, lan wit sarta bentuk-bentuk sanèsipun kadost kranjang lan vas.[4] Carême pikantuk inpirasi kanggé karya-karya lumantar buku-buku lelampahan ingkang dipunwaos piyambakipun wonten ing Bibliothèque Nationale (Perpustakaan Nasional).[4] Lumantar karya-karyanipun nalika nyambut damel wonten ing Bailly, Carême saged dipunkenal déning para diplomat lan tiyang - tiyang saking kalangan nginggil.[4] Éwadéné mekaten, Carême namung tahan sadanguning 3 taun sadrèng piyambakipun mandheg saking Bailly lan nymabut damel wonten ing patiserie ingkang nama Gendron.[4]
wis tak cubo ikhlaske kowe lungo ro liyane
aku nengkene trimo mundur timbang loro atine
ikhlaske kowe lungo adoh seko uripmu karo
wong liyo mergo kowe mung arep nguyak bondo
nek wis ulih langsung tok tinggal lungo
NDHUDHUK NDHUDHAH AMRIH LESTARINE BUDAYA JAWA ING BAB ADAT TATA CARA PENGANTENAN | WELCOME TO MY OREC-OREC
Nurul Hilal Ayyidar's ProfileCreate Your Badge
duwe gawe wis utusan paraga golek banyu sumber pitu. Sumber pitu utawa tuk pitu mau bisa wujud sendhang utawa
caos bekti luwih dhisik marang para sesepuh piniji (putri) kang lenggahe wis ditata sakdurunge, jejer-jejer, urutan sing keri dhewe lenggahe ibu
cinawisake. Rama lan ibune banjur nampa banyu sumber pitu saka paraga kang piniji, sabanjure banyu sumber pitu kacampurake ing jembangan kanga rep dienggo siraman. Sakwise banyu dicampur, Dhukun Penganten ngadani para sepuh putri kang piniji mbaka siji nyirami calon penganten, pungkasane rama lan ibune. Rampung siraman nuli nindakake acara pecah pamor. Carane, kendhipratala sing isi banyu, banyune dicurake dening ramane kanggo wudlu tumrap calon penganten putri sing muslim, dene saliyane cukup kanggo raup nganti banyune entek. Yen kendhi wis kothong banjur dicekel bareng dening rama lan ibune, kendhi ditibakake utawa dibanting karo ngucap: “Aku ora mecah kendi, nanging mecah pamore anakku.” Sakwise kendhi pecah, calon penganten putri banjut diandhuki lan dibopong lumebu kamar busana dening rama lan ibune, pepindhane kaya digendhong kanthi kebak
Akeh kang apal….Qur’an Hadist e…
Kafir e dewe Ga’ di gatekke…
Dr.-Ing. Christian Karnutsch Dr.-Ing. Patrick König Dr.-Ing. Michael Hübner Dr.-Ing. Steffen Eccarius Dr.-Ing.
Ing. Jörn Thiele Dr.-Ing. Karin Schuler Dipl.-Ing. Thorsten Schmidt Dr.-Ing. Michael Grimm Dr.-Ing. Armin Teltschik Dr.-Ing. Karlus Camara de Macedo Dr.-Ing. Rüdiger Rupp Dr.-Ing. Christian Römer Dr.-Ing.
Ing. Marc Jäger Dipl.-Ing. Luping Pang Dipl.-Ing. Martin Henkel Dipl.-Ing. Benedikt Merz Dipl.-Ing. Walter Andreas Dipl.-Ing. Jin Wang Dipl.-Ing. Stefan Edinger Dipl.-Ing. Nicole Kikillus Dipl.-Ing. Christian
ngertio tah rek.. lek masalah arema pecah… awakmu susah sam ikul luwih kesusahan atine… awakmu sik cempe opo malah durung lahir.. sam ikul
RAHASIA UANG BIBIT | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Purbalingga. Jaman biyen ana cerita saka wong tuwa, sing teka lan urip neng desa kuwi. Jenenge Syeh Maulana Pandansari, sing asale saka negara lor. Syeh Maulana Pandansari nggawe gubug neng tengah alas dhewekan. Gubug kuwi gendheng lan pagere saka suket. Sawise Syeh Maulana Pandansari urip dhewekan neng alas, dumadakan kepethuk karo wong wadon ayu sing jare asale padha karo dheweke. Wong loro padha senenge. Awit wong wadon ayu kuwi teka neng alas, dadi ana wong loro sing manggon neng alas. Nanging isih urip ing gubuge dhewe-dhewe. Bareng wis suwe wong loro mau akhire padha sepakat urip bebarengan neng alas. Puluhan taun wong loro kuwi urip neng alas karo anak-anake. Nembe sawise anak-anake padha
sing bisa nyekel Kebo Edan, sing senenge ngamuk lan ngrusak apa bae ing sekitare arep didadekake mantune. Dijodhokake karo anak wadone sing ayu banget lan arep diangkat dadi Adipati Kertanegara nggantekake pangkate adipati sing saiki.� Syeh Maulana Pandansari mrentah marang Ki Guntur Geni maksude kanggo mbiyantu wong-wong Kertanegara sing lagi kena mala petaka saka amukane Kebo Edan. Syeh Maulana Pandansari ora duwe pikiran ndadikake abdine dadi adipati ing Kertanegara.
titipan saka Syeh Maulana Pandansari sing dadi wong tuwa angkate. Kekarepane Ki Guntur Geni ditrima kanthi apik. Menawa Ki Guntur Geni oleh kasil, tetep arep dijodhokake karo
ora nganti mati. Ki Guntur Geni terus nututi Kebo Edan, sepisanan Kebo Edan arep nglawan. Nanging yen sing nututi wis cedhak, Kebo Edan mlayu maneh karo ngrusak sekabehane sing ana ing ngarepe. Sasuwene padha playon, akhire Kebo Edan bisa dicekel dening Ki Guntur Geni. Kebo Edan wis kecekel, saiki wis ana ing dhuwur pudhake Ki Guntur Geni. Kebo Edan tetep arep ngeculake cekelane Ki Guntur Geni, nanging sawise Ki Guntur Geni bisa nyekel sungune kuat banget banjur diputer sekuwat-kuwate nganti gulu lan sungune pedhot. Bareng krasa lara, kebo kuwi
kaya krasa isin. Kebo Danu nembe bali ing omahe Adipati Kertanegara mung digiring karo mlaku. Bareng tekan omahe adipati, Ki Guntur Geni menehake kebo kuwi banjur njaluk pamit bali karo nggawa sungune kebo sing tugel kanggo bukti marang bapake yaiku Syeh Maulana Pandansari ing Desa
dheweke. Miturut abdine, ana sing ngomong yen ana wong sing ngrasa iri karo kasenengane Ki Guntur Geni sing duwe bojo anake adipati banjur dadi adipati. Ora ngira yen grombolan mau arep ngancem adipati.
meneh. Grombolan kuwi duwe rencana arep nyulik Ki Guntur Geni, nanging kepriye carane supaya Ki Guntur Geni mati tenan. Penculikan sing kaping loro ora kasil, amarga gelut neng jero omah. Ki Guntur Geni mung dhewekan, yen grombolane ana
sikil dikuburake neng sisih wetan. Nganti saiki kuburane isih ana lan kerep ditekani wong kanggo tapa. Bali neng crita Syeh Maulana Pandansari neng padhepokane, dheweke dadi sregep ngadhep
Sawise ditancepake, Syeh Maulana Pandansari nglanjutake semedine banjur dheweke ngilang. Papan ngilange Syeh Maulana Pandansari nganthi saiki dikenal dadi kuburan Mbah Adeg Widuri. Amarga Syeh Maulana Pandansari ngilang sawise ngedekake wit sing ana rine. Sawise Mbah Adeg Widuri mati, desa dadi tabah rame. Wektu kekuwasaane wong Landa, ing Desa Karanggedhe utawa Desa Karangwringin dianakake ukur lemah dening wong Landa, ora dinyana wong Landa weruh ana kuburan sing apik. Banjur wong sing ngukur lemah kuwi takon, �Kuburan apa iki?� Wong-wong sing melu ngukur lemah padha mangsuli, �Kuburan baleraksa�.
Damayanti, 2007 (JAAI, indonésien) 131 managers indonésiens Milani (1975)
indonésien) * 4,17 1,17 1,00# 1,00 1,00 Damayanti, 2007 (JAAI,
Museum lan Galeri Seni Derby wiwitan buka saka tahun 1879, barengan karo Perpustakaan Pusat Derby, ing gedung anyar sing dirancang karo Richard Knill Freeman
pajangan Royal Crown Derby lan porselin liyane saka Derby lan sak ubenge. Pajangan liyane uga koleksi arkéologi, sajarah alam, géologi lan koleksi militer. Galeri Seni wiwit buka saking tahun 1882.
Wright saka Derby[besut | besut sumber]
ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Skarsterlân&oldid=1025117"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
fajar berkata:	29 Juni 2010 pukul 10:27	nang alas golek macan..mas achen pancen pinter tenan….
Sugeng Rawuh - March 24, 2013 Sek sek, wis tak kandani ora percoyo: Ojo beli mongtor sing ora ono pabrike lan endonesa. Opo kui Bajaj, pengalamane sing roda telu iku piye
saged. Ing salebeting pingitan, Kartini asring ngirim layang marang kanca-kancanipun saengga kawruhipun ugi nambah.
Sinaosa dipunpingit Kartini ugi tansah sregep sinau kanthi buku-buku ingkang dipunbektakaken kancanipun, Nyonya Abendanon. Saksampunipun dipingit, nalika tanggal 8 November 1903 R.A.Kartini dipundhaupaken kaliyan Raden Adipati Jayadiningrat. Sinaosa sampun dhaup, perjuanganipun Kartini mboten mandheg malah sansaya adreng anggenipun ngangkat drajadipun kaum wanita.
Gegayuhanipun dipunsengkuyung dening garwane. Piyambakipun ngadhegake sekolah kagem para putri ingkang kepengin ngudi ilmu. Nalika tanggal 17 September 1904 antawisipun sekawan dinten saking anggenipun kagungan putra, Ibu Kartini kapundhut ngarsaning Gusti. Nanging, sedanipun kala wau boten
ngganti jinis kulit supaya kulit anget Natives! Lan apa iku titik sing flirty sethitik payung kowe nindakake iku? Ora
perlu maneh probing karo tampilan, trip bakal rauh bakal liwat, lan apa
bakal Miss riko bakal Iupakan abang kelara ing Rogue mantan srengenge sun-Panjenengan nape putih.
Sing njaga kaurmatan arupi a boy setengah wuda lan siap kanggo welcome sampeyan ing sisih liyane. Brr, cats padha reged, kesel-apa padha siram ing lendhut?
Cats padha reged, tamu, teka seni! Ndeleng, sikil sing wis lemah ngemot bukti-bukti sing bakat. Apa sing ngomong bab manuk, naga, padha guratkan ing lemah hard dening watu cetha? Lan ing wayang-dicet nganggo areng ing tembok Gardu kajeng?
Sing tamu manca pasuryan karo bulging mripat lan mulut tutuk, sing paling karya saka reged driji kethek.
"Ah-ah, carane kowe nggawa kaendahan iki?" lan kasengsem takon excitedly.
Prasaja wong, sing menggelesot dina ing lemah, tumenga bab cepet nggunakake lan prasaja Jawaban: "Saka jantung, Bendara!"
(Pecahan saka: Van © vergeten Uithoekje)
kaget kita wektu gapura bathed ing pakurmatan saka katon Pavilion Hotel: tampilan sing ndadekake kita ngelingi tenung tales-tales Scherazade
Seneng swara ing Sepur punika bisu. Kanthi mata sudhut mbukak kita katon ahead, ngendi iku katon Harmonie, kemerlap lan surem, kaya Rising saka sendhang geni. A tales kraton "sèwu lan Salah Nights?"
"Apa iku?" Bapak takon karo kuatirnya. "Sampeyan dadi sepi, iku ora kudu. Ora kaya kowé kene?"
"Tresna kabeh, Mo!" nyuworo
meh ing unison saka kepala sesaudari sing pasuryan kanggo wong, plug-pasangan ing mata mencorong ing wong, diajak wong akèh luwih thousand words bungah. Kabêsmi, Mo ana wareg, piyambakipun sante wonder kang wadon.
"Matur nuwun, Rama, matur nuwun!" swash kumretek jantung ing dodo. Carane apik jantung, pacangan, rama dear, pinten kowe tresna kanggo kita! Nor akeh banget kanggo sing nerbitaké seri-ria ing wadon Panjenengan pasuryan!
Sampeyan kudu nyopot akèh iku menowo kanggo kowé, amarga kowé ngerti, karo sampeyan bisa Urip kita. Sampeyan kudu nyopot tradisi lawas, kang dhawuh ing bocah-bocah wadon tetep dikunci ing omah, suwek rampung saka donya njaba.
Ora amarga kita padha edan kanggo metu Partying, o ora, ora! Nanging
iki pancene apik tenan, supaya becik bisa ngumbara liwat bumi iku Gusti
sing free-free, waca lingkungan liyane ora konco tembok sing nglukis lan dhuwur distrik, liyane saka udhara ambegan stale online sing jembar Nanging, digawe kita keselak, online nalika kita wis ora diijini metu.
Lan saiki sampeyan ngowahi kita kene, Mo ....
Kita leluhur mbokmenawa ing kita mburi ing kuburan, yen padha ngerti kita ing iki wayahe ngendi. Lan iku ora leluhur kita piyambak ....
Kene kita ngadeg ing batesan saka esuke jaman anyar, jaman sing bakal nggawa lampu kanggo liyane saka Jawa. Lan sapisan sing wektu masalah, bakal luwih nuntut perjuangan, gerah, perang lan menang iku; kawitan-rnua
sapisan serat punika marang ratu, banjur Keep lan smallness, wadon Ratu, sujud lan manut miturut paling saka populasi Jawa.
Ing mata kita saiki wis rampung dosa gedhe! Bocah-bocah wadon ing partai Jawa-tari, partai Gala lan liya uga maneh tinimbang, ngendi atusan manca saiki! Ana kita waca Sang Adipati-Adipati Kangelan, smallness lan Si iki shivering babras sing moyoki sabdhoning sakti sing
digawa menyang kaadilan '-Ngomonglah! Ngomonglah kowe, wong dhuwur-minded, sampeyan kudu nggawe kabeh miturut Panjenengan karep .... Nanging saiki kita arep uga kanggo seneng kebak kabeh sing watara kita ....Kaya ngimpi! Ngendi sown tampilan, tertatap uga bursts cahya, ijo godhong-godhongan enom lan kembang, emas lan perak luster, Satin lan sutra, mega diaktifake metu dadi ora ana sakliyane lace lan brocade, rupo seneng seneng
Wektu .... kita wis tekan ing kadohan saka warships, saka kelompok nyuworo boisterous Cheers: "yippee!" sing bola maneh lan maneh. Ing jembatan wis ngadeg kabeh perwira kevin H..
disambut karo tulus lan ikhlas tho dening pasasir ing cilik putih rowboat, kang nambah long-ditambahaké-segara adoh saka karaton, lan pungkasanipun ilang sak sudhut cedhak pantai.
Nyuwun sewu, badhe nyuwun lagu ingkang punapa?
gendhing saking tlatah banyumas mboten wonten nggih?maturnuwun sanget
Kang Mas “Wijaya Suko Budoyo”, ngaturaken sembah nuwun engkang tanpo pepindan amargi sa’meniko kulo pun pikantuk Anoman Maneges 7 & 8 lumantar Blogkipun
apik tur irit. didol mnh duwur”. jan susah duwe bpk ndeso. nasib2….
Reply	ucok - May 10, 2014 Lucu x bahasa kau lae… bpak kau deso lae…
Interior Masjid Kordoba utawi mezquita, panilaran saking Al-Andalus ingkang sapunika dados katedral Katulik Roma.
al-andalus) inggih punika nami laladan ing Ujung Iberia (Spanyol kaliyan Portugal) ingkang dipunpandhégani tiyang Islam, utawi tiyang Moor, antawis taun 711 lan 1492.[1] Al-Andalus ugi asring sinebat Andalusia, ananging sesebatan punika nggadhahi kaambiguan kaliyan wewengkon administratif ing Spanyol modhèrn Andalusia.
Iberia dipunkuwaosi déning Islam wiwit Peperangan Guadalete, nalikanipun wadyabala Umayyah ingkang dipunpandhégani Tariq bin Ziyad saged nelukaken tiyang-tiyang Visigoth ingkang nguwaosi laladan Iberia. Wiwitanipun Al-Andalus punika mlebet provinsi saking Kakhalifahan Umayyah (711-750), lajeng gantos dados Keamiran Kordoba (c. 750-929), Kekhalifahan Kordoba, (929-1031), lan pungkasanipun "taifa" ingkang tegesipun karajan-karajan alit
ingkang dipunkuwaosi kaliyan tiyang Islam ing jaman kapengker. Ing taun 1236, bèntèng kagungan tiyang Islam ingkang pungkasan ing Spanyol, Granada nyatakaken kalah dhumateng Ferdinand III saking Kastilia, lan dados laladan jajahanipun Kastilia, ngantos taun 1492 Muhammad XII nyerah penuh dhumateng Los Reyes Católicos (Karajan Katulik Spanyol) ingkang
pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Propinsi Lampung iku katata jroning 8 kabupatèn lan 2 kutha. Propinsi iki dunungé ana ing pucuk kiduling pulo Sumatra. Kutha krajan pamrintahané ana ing Bandar Lampung lan dadi jalur sing strategis kanggo trans-Sumatra wiwit saka Aceh nganthi tlatah Jawa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lampung&oldid=1102445"	Kategori: LampungPropinsi IndonésiaGeografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Ééé. Jebulé isih nganggur mung tekar tekur…
Sampék kapan kowé kaya ngéné ???
Ewuh aya ing pambudi Melu edan ora tahan Yen tan melu anglakoni Boya kaduman melik Kaliren wekasanipun Ndilalah karsa Allah Begja-begjane kang lali
dekso (10:16:05) : Lha mbok sing niat yen gawe tulisan kuwi,
SUGENG RIYADI 1432H sadaya lepat nyuwun lumunturing sih samudra pangaksama.. Mugi2 sedaya dosa kula panjenengan sami saklwarga saged kalebur ing dinten riyoyo menika saha tansah pinaringan barokah saking Gusti ingkang Maha
Nalika pangucap anglelara jiwa, nalika tumindak anatu raga, kanthi lembahing manah kula ngaturaken nyuwun pangapunten mugi saget dipun tampi marang tyas sakjembaripun segara, saha kula nyuwun
aku mbah, pancene sampeyan iku pantes diconto. Umpomo wong kuabeh ndhuwe kesadaran tanggung jawab koyo sampeyan, wah enak tugasku.” jarene Brudin.“He Din, niatku iku dhudhuk arep ngewangi awakmu. Kok nyimut !!!” jare Wonokairun.“Arep laopo lho …?” jare Brudin bingung.“Untu emasku coplok ceket nang permen karete . . “
BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.45, 15
Daftar iki daftar Kabupatèn lan Kutha ing Indonésia sing dipérang miturut propinsi. Kabèh propinsi dipapanaké ing sangisoré
Lesya dhemen maca. Ing yuswa timur panjenengane wis bisa maca layang-layang klasik Jawa, pira-pira ing antarane awujud naskah manuskrip sing bisa ditemokake ing perpustakaan bapane. Perkenalan pertamanya dengan sastra Jawa Kuna
priyayi Walanda ing ingkang sinuwun Sunan Pakubuwana X. Anging panjenengane kurang ngerteni isi buku iki dadi diparingake pak Purbadipura. Mbokmenawa karsane supaya dijlentrehake. Banjur buku iki diwaca dening Lesya lan panjenengane dadi seneng banget.
Para abdi dalem keraton sing seneng sastra Jawa kala iku kerep nganakake panemonan diskusi bedhah sastra. Lesya sing isih timur seneng melu panemonan iki. Amerga wis rumangsa ngerti akeh, panjenengane tau nantang sawijining abdi dalem sepuh. Tibake iki buntute dawa lan Lesya ora kerasan maneh.
Waosan wonten nginggil meniko kalebet waosan narasi jinis profil ingkang ngandaraken cariyosipun Poerbatjaraka nalika tasih cilik. Critakaken poebatjaraka dididik wonten
ora lali biyene…nongkrongen ning cafe mangane sate eh lha daah njur senengane mendem ngombe…ora usum ya….warung mangan ndeso ki konten loka bojnegoro lek🙂
pyok	November 7, 2013 pukul 7:17 am	Balas	manteeep lek, ayoo lek nang kene akeh agenda😛
jaraway said: lho.. mba tin ting mBandung to?lha bapak pripun?yey.. ada kata repih juga.. hihihipuisi koyo ngene iki mba.. aku ra iso gawe..huff
njih, Mba.. onten perlu sekedhik. Bapak kalih Ibu
bebudayanipun luhur, pangibadhahipun jangkep. Panjenenganipun mboten kersa palakrama, mboten kersa kajumenengaken nata, malah mentar saking kedhaton, minggah Redi Himalaya, tuwin tapa, ngudi kasampurnaning gesang.
Ing salabeting jurang wonten sima kaliren, badhe mangsa gogoripun. Kamangka kedahipun malah nesepi. Sutasoma priksa, mandhap,
ludiranipun, ngantos tuntas, temahan seda. Sima marem, lajeng nglemprak sasekecanipun.
Dangu-dangu thenger-thenger, emut menawi mentas damel pepejah. Mripatipun kaca-kaca kaliyan mengseg-mengseg nggentuni tumindhakipun. Tumunten nglosot ndedangan ing
Bathara Indra tumurun ing marcapada nggesangaken Sutasoma. Sutasoma wilujeng waluya jati, unjuk atur, “Dhuh, pakulun, punopo dene amba paduka gesangaken, jer amba sampum rumaos tentrem manggih kamulyan ing alam sanes. Paduka punika lepat, dene ngungkih kamulyan kula. “ Bathara Indra ririh anyauri, “
Sutasoma nglajengaken anggenipun mesu brata, meper, miwah ngikis angkara murka, ngungsed karaharjaning batos, mulung ing kasampurnan adi.
Sasampunipun kasidan ing sedya, kondur angedhaton, tumunten palakrama, saweg kersa jumeneng nata.
Kategori: Cerita Wayang . Tag:SUTASOMA . Penulis: Nurul Hilal Ayyidar . Comments: 2 Komentar WEJANGANIPUN SANG KAPIWARA DHUMATENG ARYA BIMASENA
Kakang Begawan Anoman kabeneran banget ing laku anggonku nggoleki si Arjuna, dene kelantur kongsi tumeka ing padhepokanmu kang tuhu asri ngresepake. Kataman bayu-bayuning padhepokan rasa panggrantesing pikirku sirna banar pisan. Luwih-luwih bareng aku sumurup marang kahananmu kang banget nengsemake. Sumeh lan sumunaring guwayanmu, kakang mratandhani kaluwihanmu. Aruming swaramu bisa
satemah bisa nyirnakake rasa sayah. Sawise aku sapatemon karo kowe kakang, saiki aku kelingan dedongengane para sepuh nyaritakake lelabuhanmu nalika kowe bebarengan karo Prabu Ramawijaya anggempur nagara Ngalengka lan nyirnakake kliliping bumi. Aku kelingan carita bab kasektenmu, awakmu bisa dadi gedhe sagunung Mahameru. Carita kang kaya mangkono mau banget andadekake pangungunku, banget kepengin ing atiku nedya nyumurupi dhewe. Kakang, kebeneran banget dene dina iki aku antuk nugrahaning Dewa bisa sapatemon karo kowe dhewe, mesthi bakal katurutan pangarep-arepku mau, yen andadekake panujuning atimu. Satemene bareng saiki aku sumurup dhewe wujudmu kang gedhene iya ora kacek akeh karo wujude kethek-kethek lumrah. Mula saya andadekake tidha-tidhaning pikirku anggonku arep ngandel marang dedongengan kang wus dak rungu mau. Ewa dene kakang banget-banget panjalukku, aku
Dhuh yayi kadangipun kakang. Dhuh yayi kang sentosa baune, jejeg prakosa berawa pindha pangleburing bumi, mbok wis aja kakehan kang mbok piker ta yayi. Kabeh mau barang wus kapungkur, ora ana paedahe rasakake, tiwas andedawa gagasan. Sanadyan dak-kandhanana yayi, kiraku ora bakal bisa sira percaya, malah kiraku ngerti bae ora, amarga wus beda jamane. Dadi puluh-puluh dak-kandhanana, sira sayekti ora bakal bisa nggagas kanthi permana jalaran wus beda banget larase. Sumurupa yayi, dhek jamanku samana, keclaping cipta iku isih bisa bareng karo laraping kahanan, mula apa bae saciptane dadi, amarga manungsa isih during dadi bandhanganing ciptane, uriping manungsa isi nomor lan Hyang Mahawasesa, mula ing sabarang kahanan iki karegeming dalem pangwasaning manungsa wis kabanjur dadi bandhanganing ciptane, among tansah montang-monting kaereh dening ciptane, mula ora mokal lamun sabarang iya ora tumeka.
Kategori: Cerita Wayang . Tag:Bima Sena, WEJANGANIPUN SANG KAPIWARA DHUMATENG ARYA BIMASENA . Penulis: Nurul Hilal Ayyidar . Comments: Tinggalkan komentar DHAWUHE PRABU ABIYASA
“ Ngene ya pandu, ala tanpa rupa Drestarastra iku kadangmu. Yen kowe rabi, sepisan bae banjur telu, mangka kakangmu durung. Lha yen nganti kakangmu serik, kasarane kok langkahi, apa ora bakal gawe kosut asmarane kakangmu?”
“ Upama. Upama ki bisa bali maneh. Upamane kowe tak jaluk rilamu, putri telu kuwi salah siji kok rilakake dadi jodho dhaupe kadangmu, kepriye ?”
Tanpa tidha-tidha raden pandu mangsuli, “ Kula kantun nderek keparengipun Kangjeng Rama.”
Prabu Abiyasa banjur paring pangandika marang Raden Drestarastra, “ Drestarastra!”
“ Pandu duwe boyongan putri telu, during dadi jodho dhaupe. Pandu dhaup seghedhagan telu, mangka kowe iku kakang durung palakrama, ha rak ora prayoga. Pandu ngrilakake putri telu salah siji dadi jodho dhaupmu.”
Drestarasta nanggapi, “Rama pancenipun inggih wonten rasa pakewd ing atasipun kula boten tumandang awrat wekasan kula kedah ngraosaken kanikmatanipun. Bawanipun Rama paring dhawuh kados mekaten, inggih bhade kula lampahi. Kula puru dipundhaupaken kaliyan putri boyonganipun pandu salah setunggal, naginh kula kedah milih, menawi boten angsal milih trimah boten. Kajengipun pandu gadhah garwa, kula dereng. Boten menapa-menapa,, mapan kula kiyambak ngrumaosi bilih kula tiyang cacad netra.”
“Lho, lho, lho aja koyo mengkono. Pandu!”
“ Destrarasta gelem didhaupake karo putri boyonganmu salah sawiji, nanging cacase kok Drestarastra arep milih, lha apa rela yen putri telu kuwi dipilih dening kakangmu salah siji?”
“ Adhuh, pepundhen kula Rama. Sampun milih kok namung dipun kersaaken setunggal kanthi kapilih, nadyan tiga badhe dipunkersaaken kangmas, kula rela lahir batos.”
“Bagus. Yen ngono kowe matura dhewe marang Destrarastra. Dadi ora lidah sinambung,” Ngendikane prabu abiyasa.
Raden pandu banjur matur marang kadang tuwa. “Kangmas Drestarastra, kula rila lahir batos wanodya tetiga menika kagarwa kangmas Drestarastra. Nanging bilih panjenengan namung ngersakaken setunggal, badhe milih, mangga. Tiga dipunkersa kaken sedaya , mangga.”
“Tenan kuwi, Yayi?”
“O, adhiku, Dhi. Yen mangkono ya mung siji bae, ora sah loro telu. Ramah kula nyuwun pangestu, kula milih jodho dhaup kula.”
“Ya, Drestarastra, tak-pangestoni.”
Raden Pandu nuli paring dhawuh marang para putri boypngan. “Kunthi, Madrin, Gendari, kowe kudu gelem dipilih salah siji. Sapa kang dadi panujune karsa, ya kuwi kang dadi jodho dhaupe Kakang mas Drestarastra.”
“Kados pundi Raden? Kala wau kula rak sampun matur bilih kula kedah suwita paduka,” Dewi Gendari datan serujuk, amarga kuwatir yen dipilih.
Kategori: Cerita Wayang . Tag:Abiyasa, Begawan Abiyasa, Cerita Wayang . Penulis: Nurul Hilal Ayyidar . Comments: Tinggalkan komentar SEJARAH SENI PEWAYANGAN
Prabu Citrawijaya ing Magada menggalih de­ne Dewi Citrawati du-rung gelem omah-omah. Ing mangka wis akeh para ratu, satriya, narapraja kang ngla­mar, malah wektu iki padha masanggrah sajabaning ne­gara Magada ngenteni wang­sulan saka Prabu Citrawirya. Dina mundhak dina says akeh sing padha teka Ian masanggrah nganti kaya nge­pung negara Magada.
Negara Maespati Sang Prabu Harjunasasra­bahu uga ngersakake ngla­mar Dewi Citrawati ing Maga­da. Nanging kapanggalih yen saiki wus akeh para ratu, satriya Ian narapraja kang nglamar, mesthi bakal ana peperangan gedhe. Petunga­ne sang Prabu rigelingi yen Magada wis kinepung para wadya kang nglamar. Durung rampung anggone
maujud. Wusana Sumantri budhal mring Maga­da.
Prabu Darmawasesa ing Widarba kepengin males ukum marang Magada kang wektu iki akeh banget para ratu, sawadyane padha ma­sanggrah, manut petung gampang anggone ngreridhu nggepuk Magada. Kabeh sandyaning wadya kadha­wuhan menyang Magada, kalebu wadya yaksa.
Sowane Sumantri me­nyang Magada antuk kawiga­ten tumrap Prabu Citrawirya, mula
Sumantri nyaguhi, mula Raden Citragada enggal kadhawuhan ngundhangake marang para ratu sawadya kang lagi masanggrah. Kanthi mangkono Magada dadi aja­nging perang mungsuh Su­mantri. Siji-siji bisa dikalahake nganti entek ratu panglamar manut dhawuhing Sumantri, mula para ratu telukan mau kadhawuhan nyedhiyani putri satus cacahe. Wolung ratu wis saguh Ian bakal katurake ing Maespati Wusana kabeh ratu
dikalahake kabeh dening Sumantri, mula banjur kaajak sowan mring Prabu Citragada. Ora kanya­na tekane wadya yaksa saka Negara Widarba kabeh yaksa tur sekti mandraguna. Mula sang Sumantri kabeh yaksa tundhone bisa dikalahake. Mula age-age matur marang Prabu Citrawirya.
Ing Maespati, Prabu Harjunasasrahabu ngenteni dutaning nata, ngerti Suman­tri wis sowan, penggalihe legs luwih-luwih nggawa kabar nyenengake. Mula yen kabeh piranti wis sawega tumapaking panglamar kapasrahake Sumantri. Dene sadurunge iku, nuhoni dhawuhe sang prabu dina kuwi
wewarahe wong tuwane yaiku dadi pangarsa mono kudu bisa ngenggoni Ing Ngarsa Sung Tuladha Ing Madya Mangun Karsa Tut Wuri Handayani.
Mula kabeh wadya kang ngarak temanten bisa urut becik kaya lumrahe ngarak temanten. Ing dalan ora ana rubeda, tekan Magada wis dipethukake kawula kapan­dhegan Raden Citragada, banjur kalarapake sang prabu Ian tinampa kanthi tats cara­ning panglamar, sawise cu-kup kaben upacaraning te-manten, Dewi Citrawati kabo-yong ing Maespati Purna.
Gathutkaca kuwi putrane Raden Wrekudara. Ibune asmane Dewi Arimbi. Raden Gathutkaca jenenge ora mung siji. Jeneng liyane ya kuwi : Tutuka, Purubaya, Arimbiatmaja, Krincingwesi, Guruputra, Surya Narada, Senaputra, Bendarares. . Kasatriyane ing Munggulpawenang. Raden Harya Wrekudara duwe sadulur papat, lima sadheweke. Kang barep jenenge Puntadewa, angka loro Bhima, angka telir Premadi ya Raden Harjuna, papat Raden Nakula Ian kalima Raden Sadewa. Kadang lelima kuwi diaranj Satriya Pandhawa. Pandhawa tegese putrane Prabu Pandhu. Dewi Arimbi putrane Prabu Tremboko ing Negara Pringgadani. Tunggale ya ana lima. Yakuwi : Arimba, Arimbi, Brajadenta, Brajamusthi jarnUsthi Ian Kala Bendana.
Kacarita, ing Kahyangan para dewa padha susah aline. Prabu Pracona kepengin gawe rusake Kahyangan. Dielikake ora kena. Ditandhingi perang, para dewy ora kuwawa ( kalah ). Sang Hyang Bathara Guru banjur jUr nimbali kabeh para dewa. Kabeh kadhawuhan ngupaya jago kang bisa ngundurake Kala Pracona, syukur bisa nyirnakake memala man. Kabeh ora oleh wewengan. Pcpatjhe Dewa, yakuwi Bathara Narada, kadhawuhan nganglang jahad, bokmanawa ana
Satriya Pandhawa padha gentur tapa. honing tapa kang diSUWUn MUga sirnaa kang dadi memala. Mernalane yakuwi jabang bayi kang awujud reksasa. Samono uga Dewi Arimbi. Dewi Arimbi gentur tapa sinambi nunggoni jabang bayine. Putrane dijenengake Raden Tutuka. Saking gesturing tapane satriya Pandhawa, nuwuhake gara – gara. Sang Hyang Narada weruh saka ngakasa tejane wong gentur tapa. Langit kelap – gelap, bumine gonjing, gunung manggut – rnanggut. Segera kocak, udan
Kaprabawan anane gara-gara, Sang Hyang Narada inch bae ora bisa mudhun ing ngarcapada. Bareng priksa yen kang menu brata satriya Pandhawa, InUla d1dhawuhi anjugarake tapane. Pangesthine katarima ing dewa. Panyuwune diijabahi derung Bathara. Bareng wis
padha menu brata, nganti nuwuhake gara – gara ing Suralaya. Iku duwe karep apa, he T,
Punta	: “Pukulun, wontenipun kula sakadang sari nandhang susah, mila kula sadaya sami mesubrata. Dene susah kula sadaya, jalaran kaparingan putra awujud raseksa. Kula sadaya sami lingsem, Pukulun.”
Narada	: “0, ngono. Pilih end], diparingi putra, ala rupane, nanging utarna budine, pinter
lantip pinter boten kuciwa, sarta kasinungan budi mulya.”
Narada : “Ha, ha, ha, ha, ha, ha Pinter, ora bodho, kowe. Ha, ha, ha, ha Katarima tapamu, panandhangmu bakal sirna. Sranane bayimu dakpundhut sraya nyirnakake mungsuh kang arsa gawe rusaking Kahyanganing para dewa, ngono. Mula lilakna si Tutuka bakal dak gawa menyang Khayangan.”
R. Bhima : “Arep dimungsuhake sapa ?”
Narada : “Dak adu karo Prabu Kala Pracona”
R. Bhima : “Nalarmu was kepriye, wong jabang bayi kok diadu karo ratu Buta digdaya.”
Narada : “Aja sumelang, pasraha marang kang Maha Kuwasa .”
Kocapa, Prabu Kala Pracona bareng dithuki jago awujud jabang bayi, ngguyu latah – latah, muni semu ngece.
Pracona : “E, Dewa ! Aku emoh dimungsuhake karo bocah wingi sore. Aku njaluk mungsuh kang wus diwasa.”
Empu Ramadi saguh. Jabang bayi Tutuka disuwun.
waja. Drijine punting. Telapake tangan saka pacul Brengose kawat. Bareng wis rampung banjur dientas saka kawah. Tutuka ora wujud bayi maneh, nanging wis wujud jaka diwasa. Emane Tutuka durung bisa omong lumrah. Mula banjur diusadani supaya bisa. omong. Tutuka diparingi jeneng rangkep, yakuwi Gathutkaca Ian Kacanagara.
Dening Bathara Narada, Gathutkaca banjur dipethukake karo Kala Pracona. Kekarone padha perang rame. Ing gegana para dewa dewi, hapsara – hapsari bathara – bathari padha nonton kanthi seneng Ian gumuning ati. Seneng dene Gathutkaca bakal nylametake kahyangane. Gumun dene bocah kok didgaya semen, kuwawa ngasorake Ratu Yaksa kang banger digdayane. Para dewa padha memuji asesanti, nyawurake kembang minangka pakurmatan. Suwe perange Gathutkaca Ian Kala Pracona. Pungkasane Sirahe buta Kala Pracona karangkut dening Gathutkaca, kauntir, pada sanalika pedhot gulune. Kala Pracona sirna ing palagan. Saisining jagad padha surak mawurahan. Kabeh padha syukur jalaran memalaning jagad wus bisa kabrastha. Jagad bakal tentrem. Kawula bakal bisa rumagang gawe ambangun negarane
Satriya Pandhawa null tumandang nyirnakake kabeh mungsuh kang nekani. Kabeh sirna. Wong sanegara padha
“kahanan donyo ora langgeng, mula aja ngegungake kesugihan lan drajadira, awit sumangsa ana wolak-waliking jaman ora
jebule kowe tho sing jenenge dimas Khuncung, aku isih eling wektu iku bu Wandi (nama populer ibuku)ngundang aqiqah kelahiranmu. Aku tonggo mburi daleme ibumu. Aku melok ndongo lho dimas. Jebule jeneng tenanmu iku Roostamhadi tho… koq koyo ora njawani ngono….he….he….”, balasku: “injih kangmas, wah matur sembah nuwun lho nandalem koq taksih kemutan kulo…”.
Ngerjain tugas kelompok bareng, ngebersihin kelas bareng, diomelin bareng,
ngehias kelas bareng, ngerjain ulangan ips bareng /eh salah ._.v, pengayaan
wkwkwkwk.. kirain opo toh jebule pangsit guyeng,ma pangsit rebus hehehe... syeger iku ..po meneh nek kene lg udan ngene :(( pgn sek
tenan toooo … iki narcis lan kuwalat …???
Balas	Hari Mulya berkata:	15 Juni 2010 pukul 3:26 pm	lho si kupu kok durung rene?
Balas	Oyen berkata:	15 Juni 2010 pukul 3:30 pm	wis ben Mas Hari, gaweane kan pancen bengak-bengok, galo wis bengak-bengok ning
Kroya iku désa ing Kecamatan Kroya, Kabupatèn Cilacap, Propinsi Jawa Tengah, Indonésia.
Ayamalas • Bajing • Bajing Kulon • Buntu • Gentasari • Karangmangu • Karangturi • Kedhawung • Kroya • Mergawati • Mujur • Mujur Lor • Pekuncèn • Pesanggrahan • Pucung Kidul • Pucung Lor • Sikampuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kroya,_Kroya,_Cilacap&oldid=1103204"	Kategori: Kroya, CilacapKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.07, 22 Oktober 2016.
lan wektuNing ati katon ra biso ilang soyo suwe soyo ra karuanSnadyan mung tansah anggadhang aku samar yen sliramu ra kelinganWong bagus tak anti-
Hindia Belanda[sunting | sunting sumber]
Kabupaten Galuh Ciamis, kejayaan zaman Kangjeng Prabu[sunting | sunting sumber]
3.1.1.2 Ngoko andhap, adalah bahsa ngoko ayng tercampur denagn bahsa krama.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.31, 13 Juli 2014.
kaca 87, Elex Media Komputindo, ISBN 978-979-27-4117-9.]
^ a b c d (id)[Alamsyah, Yuyun, Bangkitnya Bisnis Kuliner Tradisional, kaca 90, Elex Media Komputindo, ISBN 978-979-27-4117-9.]
"Ada Rumah Makan Padang di Bulan", artikel Kompas, 25-5-2003
"Dapur Minang:Kumpulan resep masakan khas Minangkabau"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaharan_Padang&
linksMinangkabauDhaharan PadangKutha PadangDhaharan IndonesiaKategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.40, 13 Sèptèmber 2016.
Kanjeng Susuhunan Paku Buwono II, dengan jalur : Kanjeng Susuhunan Paku Buwono II bin Kanjeng
LUNGGUH ING ATI LAN SANG ADI CAHYO KANG LUNGGUH ING MAKRIFAT DADEKNO AKU AKU LANANG SEJATI
HAPUS CEPET TAMPILING MANEH LALAWORA PISAN
HAPUS CEPET MANEH LALAWORA PISAN.
PUCUKING WULUKU PUHUN, DAK TEPUNGAKE PUCUKING RAMBUTKU, PUCUKING ALISKU. PUCUKING IDEPKU, DAK TEPUNGAKE MANIKING MRIPATKU. TELENGING RASAKU, KUMPUL
Bismillahirrohmanirrohiim, Sun matek aji, ajiku si selasih ireng, Dak tandur ing lemah ireng, Ngisore
Reply	44.	suryak - January 9, 2014 Juamput, ra enek sing tuku ndek kono, lha
Javanese edition 6 Gusti Kita Sing Dadi Bebeneré Gusti Jahweh ( II )
- Bebeneré Gusti Jahweh sing dicethakaké ana ing Serat
BelwalSeptember 19, 2016 at 9:28 PMGandhi Jayanti speech 2016Gandhi Jayanti 2016 Images Gandhi Jayanti 2016 ImagesGandhi Jayanti 2016 photosGandhi Jayanti 2016 Wallpaper 2016Gandhi Jayanti Gandhi Jayanti 2016 Essay Best Essay on Gandhi Jayanti
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 65 dinten 324 menit kapungkur.
Gezer manggen ing kaki pengunungan Yudea (dulu: pegunungan Efraim) ing wates lor Sefela (Shephelah utawi Shfela), kinten-kinten 30 km sisih kidul Yerusalem. Punika panggenan strategis ingkang wigati amargi manggen ing persimpangan jalan raya internasional Via Maris ("Jalan Laut" utawi "Way of the Sea") ingkang nyusuri pasisir Laut Tengah kaliyan jalan ing Yerusalem lan Yerikho ngelampahi lembah Ayalon. Kalihipun punika jalur dagang utama. Verifikasi identitas kaliyan panggenan ingnsebat ing Alkitab punika pikoleh saki basa Ibrani ingkang dpuniukir ing watu-watu pinten-pinten atus meter saking pusat kota. Seratan punika saking abad ke-1 SM punika berbunyi "batas kota Gezer."
Penghuni wiwit ing Gezer ing pungkasan milenia ke-4 SM manggen ing gua-gua ingkang dikpuneruk ing watu karang. Ing wiwitan Zaman Perunggu, panggenan punika ingkang boten berbenteng njangkepi laladan punika, ingkang dipunhancuraken ing pertengahan milenia ke-3 SM lan dipuntinggal ngantos atusan taun. Ing pertengahan Zaman
ing ngriku arupi deretan 10 monumen watu raksasa, berjajar ing garis utara-selatan, ingkang inggil nggadahi ukuran 3 meter, kaliyan struktur altar ing tengah, lan kubangan watu ageng wujud bujur sangkar ing tengah-tengah. Kegunaanipun tasih dipunperdebataken, ananging dipunduga punika panggenan ibadah Kanaan saking Zaman Perunggu Tengah, sawetawis taun 1600 SM.[3] Kota Kanaan punika dipunhancuraken déning api, menawi ing wanci punika
Gezer ingkang nggadahi sumpah setia dateng Pirngon Mesir.[2] Ing pungjasan Zaman Perunggu (pertengahan kalihipun milenia ke-2 SM) sebuah tembok pertahanan enggal, setebal 4 meter, dipundiriaken. Ing abad ke-14 SM, sebuah istana dipunbangun ing dataran tinggi sisih barat pusat kota. Ing pungkasan Zaman Perunggu punika, Gezer bertambah lemah lan pendudukipun menipis jumlahipun. Gezer ugi dipunsebat-sebat ing Prasasti Merneptah ingkang dipundamel ing pungkasan abad ke-13 SM. Kota-kerajaan Gezer (dipunsebat Gazru ing catatan Babilonia; boten sami kaliyan kota modern Gaza ingkang dipunsebat Hazzatu) dipunperintahaken déning 4 pemimpin ngantos periode 20 taun miturut surat-surat Amarna sawetawis taun 1350 SM.[2]
Koordhinat: 31°51′32″N 34°55′08″E﻿ / ﻿31.859°N 34.919°E﻿ / 31.859; 34.919
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gezer&oldid=1097627"	Kategori: Tempat di AlkitabArkéologi di IsraèlKategori ndhelik: Artikel jroning owah-owahan gedhènKaca mawa pranala barkas rusakKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.10, 6 Oktober 2016.
sawijining bab utawa masalah. Tujuane supaya wong kang maca bisa njupuk informasi lan pengetahuan kang luwih gamblang utawa cetha. Kanggo njlentrehake masalah kang dirembug, paragrap ekspposisi migunakake tuladha, grafik
dahwen yen kowe.... dikethok-kethok kaya.... putra-putri kudu gemi... dirajang-rajang kaya... sepa-sepi lir... diiris-iris kaya... jalak-jalak pita, dolanan... ayo para kanca padha... jare kepingin maju, kok ora tau.. tekade wis gilig,ora mundur ing...
samundiiris-iris kaya buncisjalak-jalak pita, dolanan wis ditotoayo para kanca padha kerja baktijare kepingin maju, kok ora tau sinau tekade wis gilig,ora mundur ing donya
Kaya babon karo kuthuke. Artine paribasan ing dhuwur yaiku ......
Bab "Pedhalangan Gagrag Banyumas" sajatosipun sampun dangu dados rembag ing kalanganing bebrayan pewayangan. Namung kemawon ing kanyatanipun punapa ingkang dipun wastani "Pedhalangan gagrag Banyumas" punika mboten gampil kaandharaken kanthi pratitis. Ing kalanganing para sedherek ingkang asal saking njawi rangkah Banyumas, nanging ugi kalebet sedherek Banyumas piyambak kathah ingkang sami gadhah panganggep bilih ingkang sinebat "Pedhalangan Gagrag Banyumas" punika mboten sanes inggih Pedhalangan Gagrag Surakarta utawi Ngayogyakarta ingkang kawewahan Bawor tuwin lagu Kembang Lepang saha gendhing-gendhing Banyumasan sanesipun. Malah para seniman dhalang Banyumas piyambak ugi sami dereng gumolong pamanggihipun ing bab pangertosan Pedhalangan Gagrag Banyumas wau. Ingggih awit saking kawontenan ingkang makaten wau ingkang
manggen wonten ing pandhapi kawedanan Bukateja nalika tanggal 21 April 1979, kanthi jejering rembag "Tumuju dhateng manunggaling Pedhalangan Gagrag Banyumas". Salah satunggaling putusaning parepatan inggih punika sami rumojong badhe sesarengan ngimpun "Pathokan Pedhalangan Wayang Purwa Gagrag Banyumas". Panitya lajeng kadhapuk ingkang jangkepipun kasebat "Panitya Pangimpun Pathokan Pedhalangan Wayang Purwa Gagrag Banyumas". Wondene pratelan nama-namanipun ingkang sami tumut ngimpun saged kawaos ing lampiraning naskah punika. Sesampunipun tumindak kirang langkung setahun sarana ngawontenaen parepatan jangkep ingkang rambah kaping sekawan saha rapat-rapat ingkang dipun ayahi dening para dhalang tuwin para paranpara pamonging pawayangan Banyumas, ingkang kapantha-pantha miturut babagan garapanipun piyambak-piyambak, wasana saged kasembadan mujudaken naskah "Pathokan Pedhalangan Gagrag Banyumas" punika. "Pathokan Pedhalangan Gagrag Banyumas" punika tamtunipun dereng jangkep, punapa malih yen kaanggep sampurna tamtu dereng paja-paja sanget. Pramila taksih perlu dipun jangkepi sarana andharan warni-warni ingkang perlu kasumurupan dening para dhalang Banyumas. Kajawi punika ancasing pandhapukipun naskah punika taksih winates sanget, inggih punika namung badhe suka sarana mamrih manunggaling Pedhalangan Gagrag Banyumas kanthi ngimpun pathokan-pathokan ingkang kawawas sami tumrap cak-cakaning pakeliran gagrag Banyumas. Bakuning isinipun naskah punika kawrat wonten ing Bab IV inggih punika bab "Wewaton caking pakeliran". Wondene ingkang kapacak ing bab-bab sanesipun arupi samukawis andharan ingkang perlu 1
g. Jaman Pajang (1568-1586 M) Tandha kas ingkang tuwuh wiwit jaman Pajang inggih punika wiwitipun ringgit purwa punapa dene ringgit gedhog dipun tatah mlebet mawi dhekok-dhekok. Ingkang winastan pakem saking ringgit kekalih punika ugi wewah kathah. mBok bilih saking pakaryanipun, pujangga kraton Pajang Tumenggung Sujanapura. Pambudidaya mbangun wujuding ringgit purwa antawisipun nyundhukaken
paraga kaliyan wandanipun. Ratu ngagem makutha utawi topongan; para satriya rambutipun dipun tata sae, mawi praba, mawi sinjang utawi mawi clana. Taksih wonten salebeting jaman Pajang Sunan Kudus ngadani ringgit golek saking kajeng, dene Sunan Kalijaga ngadani ringgit topeng mendhet saking lampahan ringgit gedhog, inggih punika cariyos Panji. Topeng ingkang kadamel sawatawis kathah, kadosta topeng putri, Panji nem, Panji sepuh, Gunungsari, Prabu Klana, Andaga, Bugisan, Penthul, Tembem lan sapanunggilanipun. h. Jaman Mataram Islam 1) Jaman Panembahan Senapati (1582-1601 M) 6
Wonten tigang prakawis ingkang prayogi dipun pengeti inggih punika: rambuting ringgit dipun tatah mawi pathokan saya nengah sangsaya alus; ringgit gedhog kawewahan ngangge dhuwung; cacahing ringgit wewah bangsaning peksi tuwin kewan kewanan. 2)
Sultan Syah Alam Akbar III, dening Sultan Agung Anyakrawati kadhawuhan nginggilaken saha manjangaken sakedhik. Menggah pathokanipun kapendhet sepalih saking pidakaning ringgit. Dene ewah-ewahan ingkang mirunggan ing jaman punika, ringgit purwa punapa dene gedhog mawi bau saha tangan trap-trapan. Kajawi misah, tanganing ringgit ugi mawi cempurit. Ingkang pikantuk kawigatosan mirunggan inggih punika Arjuna ingkang sinebat Kyai Jimat. Wewahan sanesipun wujud sawatawis senjata arupi panah, dhuwung lan sapanunggilanipun. Kanjeng Sultan ugi karsa misuda dhalang negari. Dene ingkang kapiji satunggaling dhalang saking Kedhu ingkang kala samanten panci kalebet dhalang ingkang moncer piyambak tumraping pedhalangan ringgit purwa punapa dene ringgit gedhog. Sasampunipun ewah-ewahan tumrap ringgit Kidang Kencana rampung, Kanjeng Sultan karsa nganggit ringgit anyar minangka sangkala memet wujud raseksa ramping kathah tingkah polahipun, winastan raseksa Panyareng, ingkang ing padintenan kawentar nama Cakil, mengku sangkala: Nembah gaman buta tunggal 3) Jaman Sri Sultan Agung Anyakrakusuma (1613-1645 M) Ing jaman punika polaning ringgit karancang mekaten: Ubarampe tuwin
3. Sejarah mekaripun Seni Pedhalangan Gagrag Banyumas Ing ngajeng sampun katur riwayat tuwuh saha ngrembakanipun Seni Pewayangan ing saindhenging Indonesia, wiwit jaman Dyah Balitung dumugi jaman sapunika. Purwaka sampun mahyakaken bilih nemtokaken sejarah ngrembakanipun seni pewayangan saha seni pedhalangan tlatah Banyumas ugi mboten gampil, awit prabot-prabot tuwin katrangan ingkang saged kaangge dhasar utawi sumbering panalusur tumrap seni pewayangan punapa dene seni pedhalangan ing tlatah Banyumas ugi langka sanget. Mila saking punika sarujuking rembag lajeng mendhet prabot ingkang saperangan ageng wujud seserepaning para Mpu Pedhalangan Banyumasan ingkang taksih sumrambah minangka bibit ing panalusur kenginga kangge gegaran netepaken sejarah ngrembakanipun Pedhalangan Gagrag Banyumas. Bakunipun, Seni Pedhalangan Gagrag Banyumas punika tuwuh saking sumber Seni Pewayangan Indonesia, ingkang ngrembakanipun kados ingkang sampun katur ing ngajeng. Ewa mekaten taksih perlu dipun telusur wiwit kala punapa Seni Pedhalangan Gagrag Banyumas punika mandhiri pribadi, uwal saking lajeripun. Menawi sejarah tlatah Banyumas kita taliti, saged dipun kinten-kinten bilih salah satunggaling leluhur utawi cikal bakalipun warga Banyumas punika satunggaling satriya saking Majapahit, asma Raden Baribin putra mantunipun Prabu Siliwangi ing Pejajaran, ingkang mangkenipu nilar praja Pejajaran lajeng tetep lenggah ing tlatah Banyumas sarta nerahaken para bupati ing tlatah Banyumas. Alelandhesan katrangan kasebat nginggil, mbokmanawi wonten mencokipun kapendhet dados ancer-ancer wiwitipun seni pewayangan mlebet sarta ngrembaka ing tlatah Banyumas. Malah mbokmanawi kathah emperipun bilih seni pedhalangan punika mbebet ing tlata Banyumas lumantar tiyang-tiyang agami Hindhu saking Majapahit inkang sami sumingkir amargi kadhesek dening ngrembakanipun agami Islam. Mlebetipun tiyang-tiyang agami Hindhu Majapahit dhateng Banyumas punika kinten-kinten nasak rerangkening tlatah pareden redi Lawu, redi
Merapi/Merbabu, Sindoro/Sumbing, pareden Dieng, Rogo jembangan tuwin redi Slamet bablas 8
mangilen. Sasampunipun mlebet ing tlatah Banyumas, mbokmanawi ugi sumebar nglangkungi lengkeh lengkehipun lepen Serayu. Ing jaman Kasultanan Demak, tiyang tiyang Islam ugi mlebet dhateng tlatah Banyumas perlu mencaraken agami Islam kanthi anglangkung margi punika. mBoten mokal bilih anggenipun mencaraken agami Islam ugi ngginakaken seni pewayangan tuwin pedhalangan. Wusananip seni pewayangan ingkang sampun dipun wiwiti kala jaman Hindu wewah malih dening dayaning agami Islam, salajengipun cawuh manunggal sarta daya-dinayan kaliyan anasir kabudayan ingkang sampun sumrambah ing kalanganing bebrayan Banyumas. Tilas saha tetalesipun punapa ingkang nembe kemawon katur ing nginggil dumugining jaman samangke taksih kraos wonten ing seni pedhalangan gagrag Banyumas-Purbalinggan. Ingkang melok sanget inggih punika ingg cakepan-cakepan janturan punapa dene sulukan ingkang taksih kangge saha sumrambah dumugi samangke ing Pakeliran Gagrag Banyumas, langkung-langkung ing tlatah pareden tuwin lengkehing lepen Serayu kados ingkang sampun katur ing ngajeng. Mila saking punika ingkang makaten wau lajeng kawentar minangka Pedhalangan Gagrag Banyumas Lor Gunung (Redi Kendeng), ingkang pakeliranipun dumugi samangke tetep ngginakaken basa Banyumas deles. Serenipun Kasultanan Demak dhateng Pajang nuwuhaken ewah-ewahan sawatawis ing bab sejarah ngrembakanipun seni pedhalangan Gagrag Banyumas. Kala semanten tlatah Banyumas kalebet wewengkon kasultanan Pajang. Tandha yekti bilih Banyumas kalebet wewengkon Pajang, inggih punika tiwasipun Bupati Wirasaba Wargautama saking dhawuhipun Sultan Pajang nalika Bupati Wargautama nembe kemawon ngaturaken bulu bekti dhateng kraton Pajang. Ingkang wigati tumrap tuwuh saha ngrembakanipun Seni Pedhalangan Gagrag Banyumas ing Jaman Pajang, inggih punika wiwit lumebetipun basa Jawi "Wetanan", ingkang tumrap para sedherek Banyumas dipun sebat "Basa Bandhek". Sawatawis tiyang mastani bilih tembung "bandhek" punika satunggiling kereta basa ingkang kadhapuk dados tembung camboran tugel, saking tetembungan "basaning gandhek", jalaran ingkang nyebar basa punika para gandhek, inggih punika para duta utawi utusan saking Pajang. Nanging kanyatanipun basa bandhek punika nembe saged ngrembaka saestu kanthi rancag sarta jembar tebanipun, ugi ing jagading pewayangan ing sakiwa tengenipun taun 1920-an, inggih punika nalika Pamarentah Welandi nglebetaken pasinaon Basa Jawi Wetanan ing pamulangan-pamulangan dhasar. Ing jaman Mataram Islam wiwit Panembahan Senapati Sultan Agung Anyakrawati Sultan Agung Anyakrakusuma ngantos dumugi bedhahipun kraton Plered, seni pedhalangan Banyumas langkung rancag Saha majeng anggenipun ngrembaka, jalaran sesambetan antawisipun tlatah Banyumas kaliyan Mataram punapa dene kaliyan Kedu saged tumindak langkung rancag. Kawontenan ingkang makaten wau mahanani pedhalangan gagrag Mataraman tuwin Kedhu saya 9
1. Lenggah-lenggahing pralebdanipun para dhalang Bab lenggah-lenggahing pralebdanipun para dhalang punika sampun wonten naminipun piyambak-piyambak, inggih punika wonten gangsal warni: 1) Dhalang Sejati 2) Dhalang Purba 3) Dhalang Wasesa 4) Dhalang Guna 5) Dhalang Wikalpa
a. Dhalang Sejati Dhalang Sejati manawi ngringgit, sedaya lelampahanipun ringgit lan isinipun cariyos, ngandhut isi raos pendidikan ingkang sae minangka tuladha kagem ingkang mriksani. Ingkang dipun cariyosaken ing salebetipun nggambaraken lelampahaning ringgit, isi piwucal ilmu kabatosan, wejangan sangkan paraning dumadi ngantos ilumugi kajaten. Dados paring pepajar dhumateng ingkang mriksani ingkang taksih sami kapetengan ing manah, nyukani piwulang gesangipun manungsa sageda tumuju dhateng kasampurnan. Dados lahir lan batosipun sageda jumbuh, njawi lan nglebetipun, tumujua dhumateng tumindak ingkang sae, sampun ngantos manungsa punika sami nyleweng, anggega kajengipun piyambak. Inggih punika ingkang dipun wastani Dhalang Sejati. b) Dhalang Purba Dhalang Purba punika manawi ngringgit, pandhapukipun cariyos isinipun warni-warni, inggih punika cariyos lelampahanipun ringgit ingkang kenging kangge patuladhan dhumateng ingkang mriksani murih kenginga kangge sangu gesang ing sadinten-dintenipun. Lahir lan batosipun tumuju dhumateng kasampurnan. Pramila cara anggenipun nyukani pitedah, namung mawi pitutur tembung ingkang alus-alus, minangka dados wejangan tumrap ingkang mriksani. Murih sagedipun sami kayungyun dhateng isi piwulangipun ki dhalang, anggenipun damel isi cariyos lelampahanipun ringgit, ingkang katindakaken salebetipun ngringgit sadalu wau. Ngantos ingkang mriksani taksih gadhah raos lamlamen salebeting manah, kados dene rumaos taksih nampi wejanganipun ki dhalang. Inggih punika ingkang dipun wastani Dhalang Purba, tegesipun satunggalipun dhalang ingkang sampun saged nyakup raos kasar lan alusing manungsa, sampun kenging karegem dados satunggal wonten wejangan punika wau. 13
c. Dhalang Wasesa Dhalang Wasesa punika manawi ngringgit, piyambakipun nggadhahi keahlian, cara anggenipun nyariyosaken ringgit ngantos anggadhahi raos gesang, saking anggenipun baud ngecakaken damel tetembungan ngantos saged mranani ingkang mriksani. Inggih punika manawi nyariyosaken ringgit ingkang pinuju prihatos, inggih kados anggadhahi raos sisah saestu. Manawi pinuju temantenan, inggih anggadhahi raos bingah ingkang ngandhut katresnan. Manawi pinuju nepsu utawi ngamuk, inggih kados tiyang ingkang nepsu lan ngamuk toh pati saestu. Makaten salajengipun. Inggih punika saking anggenipun pinter nglampahaken lan nglagokaken solahing ringgit lan ngrakit tetembungan, ngantos ingkang mriksani anggenipun nyumerepi kados katingal iya-iyaa saestu. Inggih kados makaten punika wau lenggahipun dhalang wasesa, tegesipun sampun saged nyakup anguwaosi wonten salebetipun pakeliran. d. Dhalang Guna Dhalang Guna punika anggenipun nindakaken pakeliran lugu cariyos ingkang dipun remeni dening ingkang mriksani kernawon. Cariyosipun kosong, mboten wonten ingkang kenging kangge patuladhan, namung waton rame sajak katingal muyeg pamayangipun. Dados kasagedanipun inggih namung saweg sak saged nglampahaken ringgit dipun tabuhi sadalu muput, ngiras kenging kangge tengga griya. Dene caranipun namung kados tiyang dolanan wayang kemawon, cariyosipun tanpa isi, manawi milih lakon mesthi pados lampahan ingkang kathah ringgitipun ingkang medal, wigatosipun kathah perangipun, sakedhik gegendhingan lan cariyosipun. Kepara kathah
prasasat namung isi tigang gendhing, kenging dipun wastani beber bango mati. Pramila milih ingkang kathah wedalipun ringgit, salebetipun sadalu sampun ngantos kapedhotan lampahan. Dados tegesipun, ginanipun wau namung sak saweg remen ngringgit mawi dipun tabuhi gangsa. e. Dhalang Wikalpa Dhalang Wikalpa punika anggenipun ngringgit, inggih namung lugu manut miturut isinipun pakem, wewatonipun kawruh bab padhalangan. Cariyosipun namung ngetrepi punapa wontenipun kemawon, miturut piwulang pasinaon padhalangan, rikala piyambakipun nglampahi sekolah wonten ing pamulangan pedhalangan. Dados namung mujudaken kados dene tetiron kemawon, inggih punika kados ingkang dipun wastani latihan andhalang, nirokaken pantrapipun cara ngringgit sedalu. Punika ingkang dipun wastani Dhalang Wikalpa.
a. Regu Regu punika manggenipun ing wanci sonten, sampun ngantos katingal mboten sreg. Kedah sreg sarta jenjem. Sajak gadhah kawibawan. Sampun ngantos maelu dhateng tetembungan sarta raosanipun tiyang ingkang sami ningali. Salebeting cipta kedah pitados dhateng dhiri pribadi. Supados dhalang gadhah keyakinan makaten perlu dipun pikuwati mawi mantra-mantra. b. Greget Tegesipun manawi sereng kados sayektos. c. Sem Tegesipun, saged anyariyosaken adegan srawunging priya lan wanita ingkang nembe sami kapanduking branta asmara, saengga nuwuhaken raos sengsem tumrap ingkang sami mriksani.. (pandhongan, karonsih). d. Nges Tegesipun manawi pinuju sisah utawi welasan saged damel trenyuh. e. Renggep Tegesipun ajeg tumemen wiwit sonten dumugi enjing. Sampun ngantos ndhalang namung sasekecanipun utawi sok sembrana dupeh ingkang mriksani kathah ingkang kirang migatosaken. Langkung-langkung manawi ndhalang ing RRI renggep punika kedah dipun andhemi saestu. f. Antawecana Tegesipun, ulonipun cocok raosing pathet, ginemipun cocok lan ringgitipun, lan sanessanesipun. g. Cucut Tegesipun lucu, saged damel gumujeng. h. Unggah-ungguh Tegesipun, manawi nyariyosaken adegan saget angsal udanegaranipun, ceples traping basa, peprenahan, ginem, tanceban, lampahing ringgitipun lan sanes-sanesipun. i. Tutug Tegesipun anggenipun ngringgit cetha, urut, wijang cariyosipun mboten tumpang suh utawi molak-malik. j. Trampil Tegesipun mumpuni ing bab-bab: 1) Tandangipun nglampahaken ringgit sumeblak, resik mboten kether. 2) Saget manjangaken tuwin ngringkesaken lampahing cariyos, janturan, ginem, gendhing suluk, kepyakan, sirepan dhodhogan lan kepyakan mboten cewet lan sanes-sanesipun. 3) Saged mapanaken tetembungan ingkang kedah kasumerepan ing akathah. Nanging sampun ngantos nyimpang saking jejer pokokipun ringgit purwa. 15
11) Makaten ugi putri dhumateng garwanipun ngginakaken ternbung: "Kakang Mas", Kanjeng Sinuwun, bapake kulup lan sapiturutipun miturut kepangkatan lan tata cara.
c. Panyebutipun pepernahan para Dewa Panyebutipun pepernahan para dewa wonten mawarni-warni, upaminipun: 1) Bathara Guru dhumateng Bathara Narada, mawi ngginakaken sesebatan Kakang Narada, Kakang Kanekaputra utawi Kakang Kaneka. 2) Bathara Narada dhumateng Bathara Guru, mawi ngginakaken sesebatan: Adhi Guru, Yayi Amisesa utawi Pramesthi Guru. 3) Bathara Anantaboga dhumateng Bathara Guru mawi ngginakaken sesebatan Wa Pukulun. 4) Dewa-dewa tedhaking Bathara Ismaya dhumateng Bathara Guru mawi ngginakaken sesebatan Paman Pukulun. 5) Dewa-dewa tedhaking Bathara Guru dhumateng Bathara Guru mawi sesebatan Rama Pukulun, nanging menawi dhumateng Bathara Narada mawi ngginakaken sesebatan Wa Pukulun, utawi Wa Resi. 6) Dewa-dewa tedhaking Bathara Ismaya dhumateng Bathara Narada ngginakaken sesebatan Paman Resi, utawi Paman Bathara.
gumantung tanpa canthelan, sakalangkung anggenipun kasengsem, lajeng enggal minggah dhateng pucuking redi, terus lumebet ing salebeting cahya wau. Sayid Anwar sakalangkung eram, dene sadaya sarwi abra marakata, cahyanipun angenguwung. Iblis Ijajil wicanten, "Anwar Satuhune ingsun Kang Murbeng jagad. Ya iki kang jeneng Retnadumilah, yaitu kadhatoningsun. Sapa kang manggon ing kene yekti tan kena ing pati. Retnadumilah gambaring swarga. Sabanjure bakal sun gelar ana ing pucuke ardi Tengguru ing naga Benggala. Saiki terusna lakunira mangetan, yen wis tekan tlatah nagara Dewani, sira tapaa ana ing sajroning guwa kang ana satengahing alas. Ing tembe sira bakal jumeneng ratu ing kono satedhak turunira kang mituhu marang sira sarta ngidhep marang ingsun, sawise tutug uripe ing marcapada,
sadaya, ingkang sapalih dumunung wonten ing Bathara Kamajaya lan Raden Janaka. Ingkang sapalih dipun edum para Dewa sa Suralaya tuwin tiyang jaler sajagat. Makaten ugi ayu sa-Suralaya tuwin sajagat, ingkang saparasekawan dipun enggeni Dewi Ratih, Dewi Sumbadra, ugi saparasekawan, ingkang sapalih dipun edum para widadari ing Suralaya tuwin para wanita sajagat. Kahyanganipun wonten ing Cakrakembang. Hyang Kamajaya tuwin Dewi Ratih sanget tresnanipun dhateng Raden Janaka tuwin Dewi Sumbadra. Mila tansah rumeksa kawilujenganipun Raden Janaka miwah Dyah Wara Sumbadra. 7) Hyang Brama Hyang Brama punika dewaning latu. Watakipun galak, wentalan dhateng mengsah. Kahyanganipun wonten ing Duksina. Hyang Brama punika senapatining prajurit Dorandara (wadya bala Suralaya). Papan methukaken mengsah saking Marcapada wonten ing Repatkepanasan. Putranipun Hyang Brama ingkang asma Bambang Bremani dhaup kaliyan putra putrinipun Hyang Wisnu ingkang asma Dewi Srihunon. Peputra Bambang Parikenan, inggih punika ingkang nurunaken Pandhawa lan Kurawa. Sasampunipun peputra Bambang Parikenan, Dewi Srihunon kapirak, kaaturaken dhateng ingkang raka ingkang asma Bambang Bremana. Wonten malih putra putrinipun Hyang Brama ingkang asma Dewi Bremanisati, kagarwa Sang Bramanaraja, ingkang nurunaken para ratu ing Ngalengkadiraja. 8) Bathara Endra Bathara Endra punika dewaning para widadari, watakipun berbudi, seneng paring nugraha dhateng titah ing Marcapada ingkang labet utami. Kahyanganipun wonten ing Kaendran, Endraloka, Tejamaya utawi Tinjomaya. Garwanipun asma Dewi Wiyati. Kagungan putra putri kalih inggih punika, Dewi Tara, (kaparingaken dhateng Resi Subali) lan Dewi Tari (kapangingaken dhateng Prabu Dasamuka). Dewi Tara pawingkingipun dados garwanipun Prabu Sugriwa. 9) Bathara Bayu Bathara Bayu punika dewaning angin. Remen nastitekaken watak tuwin pandamelipun titah ing Marcapada. Peputra Bathara Sumarma, ingkang nurunaken para ratu ing Cempala tuwin para pandhita ing Atasangin. Kagungan putra angkat kalih, inggih punika Resi Anoman lan Raden Werkudara. Mila kalih kalihipun peparab Bayusuta, sami dene saged angreh angin, mila nami dene ngagem dodot poleng bintulu tuwin kuku pancanaka.
Siswanipun Bathara Bayu kajawi Anoman kaliyan Werkudara, wonten malih, inggih punika Wil Jajahwreka, Bagawan Maenaka, Liman Satubanda, Naga Kurawa lan Garudha Mahambira. Kahyanganipun Bathara Bayu wonten ing Gendhingpitun. 10) Bathara Wisnu Bathara Wisnu punika dewanipun kasekten. Remen memayu ayuning bawana. Mila asring nitis dhateng titah ing Marcapada minangka lantaran anggenipun nyirnakaken para ambek angkara murka gelah-gelahing bumi. Kacariyos titisipun Bathara Wisnu ingkang wekasan inggih punika Prabu Jayabaya, Ratu ing Mamenang (Kediri). Nate wadhag kaliyan alusipun nitis piyambak-piyambak Alusipun nitis dhateng Raden Arjuna (Permadi), wadhagipun nitis dateng Raden Narayana. Makaten ugi garwanipun ingkang asma Bathari Sri. Alusipun nitis dhateng Dewi Wara Sumbadra wadhagipun nitis dhateng Dewi Jembawati. 11) Gajah Sena Gajah Sena punika putranipun Bathara Guru, ingkang saged mecah bungkusipun Raden Bratasena, sasampunipun glundhang-glundhung wonten ing samadyaning wana ngantos 8 tahun, malah sampun kasusulan kadangipun taruna Raden Premadi. 12) Hyang Ganesya (Hyang Gana) Hyang Ganesya utawi Hyang Gana punika dewaning kawruh utawi kawicaksanan. 13) Bathara Kala Bathara Kala punika kedadosan saking kama salah (Kama ingkang mboten katampen ing baga). Inggih punika kamanipun Bathara Guru nalika ambujeng Dewi Tenana ingkang saweg tapa ngrumbang wonten ing Tlaga Madirda, sarira nglegena. Satemah Bathara Guru kenyut. Derenging karsa arsa mangrurah asmara mring Dewi Tenana, satemah korut kamanipun, kedadosan latu mangalad-alad sundhul ing ngawiyat tan kenging sinirep. Wekasan dados lare anama Bambang Kumali. Pawingkingipun dados danawa geng kalawung-lawung, inggih punika Bathara Kala. 14) Para dewa sanes-sanesipun a) Bathara Panyarikan Bathara Panyarikan punika juru serat ing Suralaya. b) Bathara Cingkarabala lan Bathara Balaupata Bathara Cingkarabala kaliyan Bathara Balaupata padamelanipun jagi kori
c) Hyang Baruna Hyang Baruna punika dewaning Samudra (dewaning toya). Watakipun tegelan dhateng sok sintena ingkang atindak dur. Mila tansah ngasta sanjata Nagapasa kangge nalikung para titah Marcapada ingkang tumindak slingkuh utawi culika. d) Hyang Anantaboga Hyang Anantaboga (saleresipun sanes: Hyang Antaboga) punika dewa ingkang anyanggi bumi. Inggih dewaning sawer. Pepindhanipun oyoding wit utawi tanem tuwuh ingkang tansah anggesangi tanem tuwuh ingkang dados tedhaning titah Marcapada. Garwanipun asma Dewi
Dewatama  Resi Gotama   Resi Subradra  Anggada
Ratu nagari Maespati kapisan inggih punika Prabu Heriya ginentosan Prabu Kartawirya. Ingkang wekasan, Prabu Arjunasasrabau, sasampunipun maratapa wonten ing guwa Ringin putih. Salebetipun maratapa, Yaksamuka utusanipun Prabu Dasamuka ngupados sirah pandhita cacahipun sewu (1000), kangge minangkani pepanggilipun Dewi Citranglangeni putri ing Tunjungpura, saweg miber amargi dipun oyak-oyak dening Bambang Kartanadi, dumugi sanginggilipun guwa Ringinputih, dhawah kantaka. Sang Arjunasasrabau miyos. Yaksamuka dipun usada waluya jati. Bambang Kartanadi dhateng, nyuwun Yaksamuka: mboten kaparingaken, dados pancakara. Bambang Kartanadi kasoran, nungkul, lajeng suwita dhateng Sang
kadherekaken dening Yaksamuka tuwin Bambang Kartanadi. Wonten ing Tunjungpura Yaksamu ka dipun perung kupingipun dening Bambang Kartanadi kapurih wangsul dhateng Ngalengkadiraja. Dumugi ing ngarsanipun Prabu Dasamuka, dipun pejahi pisan dening Prabu Dasamuka. Dewi Citranglangeni kagarwa Sang Arjunasasrabau, kaboyong dhateng Maespati, terus jumeneng nata nggentosi ingkang rama Prabu Kartawirya. Prabu Arjunasasrabau titisipun Hyang Wisnu Kacariyos garwanipun ampilan : (800). 2) Resi Wisageni Resi Wisageni peputra Resi Suwandageni kaliyan Resi Jamadagni (Resi Ramabargawa). 3) Resi Jamadagni Gentur tapanipun, tur wandat (mboten nggarwa). Pratapanipun wonten ing Sambiharja. Yuswanipun panjang sanget, ngantos rumaos bosen gesang wonten ing Marcapada. Nalika lelana namung ngasta jemparing Bargawastra. Prabu Arjunasasrabau seda nalika tandhing kaliyan Resi Rama Bargawa, amargi kejeplakan gandhewaning Bargawastra. Pawingkingipun Resi Rama Bargawa seda dening Prabu Ramawijaya, titisipun Prabu Arjunasasrabau inggih titising Hyang Wisnu. Sukmanipun Resi Rama Bargawa dados Dewa, asma Hyang Ramaparasu utawi Hyang Parasurama. 4) Resi Suwandageni Padhepokanipun wonten ing Ardisekar. Gentur tapanipun, Peputra kalih inggih punika Raden Sumantri (Patih Suwanda) lan Raden Sukasrana. 5. Resi Gotama dhomas
Garwanipun asma Dewi Mandarawati, putranipun Hyang Candra. Peputra Resi Mintabasa. 2) Resi Mintabasa Garwanipun asma Dewi Bramanayekti, putranipun Prabu Getahbanjaran. Peputra tiga, inggih punika Resi Druwasa (Kuntadruwasa), Dewi Mintakawati lan Dewi Mintakaningsih. 3) Resi Kuntadruwasa Garwanipun asma Dewi Durnityaswara, putranipun Prabu
Garwanipun asma Dewi Rasawulan, peputra Bambang Maruta (Bagawan Maruta). 5) Prabu Maruta Peputra Prabu Baratmeja (Baratmadya) nata ing Atasangin. 6) Prabu Baratmeja (Prabu Baratmadya) Prabu Baratmeja, inggih Prabu Baratmadya, Prabu Baratwa, Prabu Baratwaja. Garwanipun asma Dewi Sritaci utawi Dewi Padmawati, peputra Bambang Kumbayana. 7) Bambang Kumbayana (Pandhita Durna) Garwanipun widadari Dewi Wilutama, rikala awujud turangga sembrani amargi kebendon ing Jawata. Pinanggihipun nalika Bambang Kumbayana badhe dhateng praja Cempala, mangka kedah nyabrang samodra. Rehning mboten saged nggegana, katrucut prasetyanipun, sinten ingkang saged nyabrangaken, yen estri kaaken garwa, yen jaler, kaaken sadherek sinarawedi. Turangga estri malihanipun Dewi Wilutama tumedhak saking antariksa. Bambang Kumbayana kasabrangaken. Eloking lelampahan, kuda ngantos meteng. Sareng sampun dumugi ing sabrang, Bambang Kumbayana medhak saking gegering turangga, tansah dipun tutaken dening turangga wau. Dipun gusah mandar nyakot kepuhan (wiron). Bambang Kumbayana rumaos lingsem, turangga sinuduk, pejah, jabang bayi priya 53
Amis, awit sariranipun ngganda amis. Sareng sampun dipun usadani dening Resi Palasara, gandanipun wangi angambar-ambar, lajeng asma Dewi Gandawati, inggih Dewi Setyawati. Kala samanten Dewi Durgandini saweg dados tukang nambang. Resi Palasara mulat sulistyaning warnanira Dewi Gandawati ingkang gandanipun sampun wangi angambar-ambar temah kasmaran. Sakala sesakitipun medal saking sariranipun Sang Dyah, mencelat dhateng toya, dipun sarab ulam tambra. Ulam tambra lajeng meteng, titimangsanipun lair jabang bayi jaler, tutuk mbajor kados cangkem ulam tambra, paningal melolo kados mripat ulam. Sareng taken bapa, kapurih sowan dhateng Prabu Palasara, nata ing Ngastina. Saking derenging brangta asmara, Sang Resi korut kamanipun, tinadhahan asta, kausapaken ing canthiking baita, nunten wijik ing toyaning benawi, lunturaning kama kasaut
     
tiga inggih punika Dewi Gemi, Dewi Nastiti lan Dewi Subur. Patihipun asma Jakapuring. Sri Mahapunggung ugi jejuluk Maharaja Kano. Kala ngagem asma (jejuluk) Sri Maharaja Kano, dipun sekseni dening Dewa 9 Brahmana 8, Pandhita 7. Mila tumrap sengkalan (candra sangkala utawi suryasangkala) tembung DEWA awatak 9, BRAHMA NA awatak 8, PANDHITA awatak 7.
Anwar (Prabu Nurcahya), jumeneng nata wonten ing nagari Benggala. Peputra kalih inggih punika Prabu Sangadik (nggentosi jumeneng nata ing kang rama ing nagari Benggala) lan Prabu Jisis (jumeneng nata ing praja Magada). 2) Prabu Sumaresi Jemeneng nata wonten ing nagari Suwelaraja, dipun embani dening Resi Kala. Putranipun kalih, putri sadaya inggih punika Dewi Kekayi lan Dewi Sumitrawati. Prabu Dasamuka utusan Arya Kumbakarna nglamar Dewi Sumitrawati, dipun tampik. Arya Kumbakarno ngamuk, dipun tandhingi Resi Kala, kawon, awit Resi Kala kagungan aji Petaki sewu. Dewi Sumitrawati tuwin bakyunipun (Dewi Kekayi) kagarwa Prabu Dasarata, nata ing Ayodya. Dewi Kekayi janji, samangsa kagungan putra kakung, kedah gumantos jumeneng ratu ing Ayodya (Tilas prajanipun Prabu Banaputra). Asalipun makaten: Prabu Banaputra kagungan putra putri asma Dewi Sukasalya (Dewi Ragu), sampun kaparingaken (kagarwa) Bagawan Baratmeja. Prabu Dasamuka nglamar, dipun wangsuli bilih sampun kaparingaken Sang Begawan. Prabu Dasamuka krodha. Prabu Banaputra dipun sedani. Makaten ugi Begawan Rawatmeja. Saderengipun seda, Begawan Rawatmeja dhawuh dhateng Dewi Sukasalya, supados nyuwun pangayoman dhateng Sang Dasarata ing Dhandhaka. Garudha Sempati (kakangipun Jenthayu) tetulung, mengsah Prabu Dasamuka, kawon. Wulunipun dipun bubuti ngantos mboten saged miber. Dewi Sukasalya kapurih mundhut wulu penjawat, dayanipun ngrikataken plajengipun Dewi Sukasalya, ngantos mboten saged ketututan Prabu Dasamuka. Sadumuginipun ing Dhandhaka Dewi Sukasalya kaumpetaken dening Sang Dasarata. Prabu Dasamuka mundhut
Dewi Sukasalya, dipun caosi Dewi Sukasalya pujan, kedadosan saking sekar. Saking bingahipun Prabu Dasamuka, Sang Dasarata kaganjar praja Ayodya, tilas nagarinipun Prabu Banaputra. Kocapa sareng dumugi ing karaton Ngalengka, Dewi Sukasalya dipun rungrum, malih dados sekar. Prabu Dasamuka duka, sarwi pratignya: tedhak turunipun Sang Dasarata dadosa mengsahipun. Saestu. Dewi Sukasalya (Dewi Ragu) kaliyan Prabu Dasarata peputra Raden Ramawijaya (Regawa), dados mengsahipun Prabu Dasamuka, ngantos Prabu Dasamuka wekasanipun tumpes kelor (cures). 3) Putra-putranipun Prabu Dasarata Prabu Dasarata kaliyan Dewi Sukasalya (Dewi Ragu), peputra Raden
inggih Raden Sumitra. Miyosipun Raden Barata nunggil wekdal kaliyan miyosipun Dewi Sinta tuwin Senggana (Anoman). Sareng Raden Regawa sampun krama kaliyan Dewi Sinta, rehning Prabu Dasarata sampun sepuh, karsa seleh keprabon, Raden Regawa kadhawuhan gumantos jumeneng Nata Ing Ayodya. Dewi Kekayi nagih janji, Raden Barata kaparenga ingkang gumantos jumeneng Ratu. Raden Regawa tuwin Raden Laksmana kaaturan nundhung, supados mboten ngribedi. Prabu Dasarata dhahar aturipun Dewi Kekayi, rumaos kawon janji. Raden Regawa, Dewi Sinta, Raden Laksmana oncat dhateng wukir Kutharunggu. Kocapa sapengkeripun putra tetiga oncat saking karaton Ayodya, Sang Begawan Dasarata gerah kabekta saking sanget sekeling panggalih, ngantos dados lan sedanipun. Prabu Barata netah ingkang ibu anggenipun meksa nyuwun gumantosipun jumeneng ratu Raden Barata ingkang anjalari gerah lan sedanipun ingkang rama. Wasana Raden Barata oncat saking keraton, nusul ingkang raka Raden Regawa, badhe katuran jumeneng nata ing Ayodya. Pinanggih wonten ing Wukir Kutharungu. Raden Regawa katuran kondur, saha jumeneng nata. mBoten karsa ma dhawuh dhateng ingkang rayi Raden Barata supados nglajengaken jumeneng ratu gumantos ingkang rama. Raden Regawa punika titisipun Hyang Wisnu, Dewi Sinta titisipun Bathari Sri. Lelampahanipun Raden Regawa sampun kasebat wonten ing sarasilah Ngalengkadiraja. Makaten ugi Dewi Sinta. 4) Prabu Kunthiboja I Prabu Kunthiboja I punika nata ing Mandura ingkang kapisan Garwanipun asma Dewi Indrasmi, putranipun Prabu Kiswaji nata ing Dwarawati Prawa, peputra Raden Basukunthi. 61
ingkang rama jumeneng nata ing Mandura jejuluk Prabu Baladewa. Raden Narayana sasampunipun saged ngawonaken Prabu Yudakalakresna ing Dwarawati, lajeng gumantos jumeneng nata ing Dwarawati. 7) Prabu Baladewa Nata ing Mandura. Garwanipun Dewi Erawati, putranipun Prabu Salya. Nalika lampahan Kangsa aben-aben, Raden Kakrasana kelampahan saged mejahi Prabu Kangsadewa ngangge pusaka Alugora. Kajawi Alugora ugi kagungan pusaka Nenggala, kedadosan saking siyungipun Naga Rangsang, mapan wonten ing epek-epek. Manawi astanipun kapusus, pusaka Nenggala mijil saking asta. Raden Kakrasana punika titisipun Sanghyang Basuki. Nalika Baratayuda, kasingkiraken dening Prabu Bathara Kresna dhateng Grojogansewu, apawadan dipun aturi maratapa, kinanthenan Raden Setyaka, perlunipun supados mboten tumut perang, awit mboten wonten ingkang kiyat nadhahi pusaka Nenggala. Dados mboten pikantuk tandhing, prasasat Baratayuda dipun piyambaki saged rampung. Yuswanipun panjang, ngantos bibar Baratayuda taksih ngembani Prabu Parikesit. 8) Prabu Bathara Kresna Nalika Dewi Maerah nggarbini sepuh, Bathara Wisnu Kadhawuhan nitis, alusipun nitis dhateng putranipun Dewi Kunthi, inggih punika Raden Premadi. Mila mbabaripun langkung rumiyin. Wadhagipun nitis dhateng putranipun Dewi Maerah ing Mandura. Tumedhakipun Sanghyang Basuki sareng kaliyan Sanghyang Wisnu, awit Dewi Maerah anggenipun nggarbini kembar. Kala samanten Dewi Badraini ugi saweg nggarbini, nanging taksih enem, nyarengi Dewi Trijatha (garwanipun Kapi Jembawan ing Gandamadana) nggarbini Dewi Jembawati. Sareng sampun titiwanci, alusipun Bathari Sri nitis dhateng putranipun Dewi Badraini, inggih punika Dewi Sumbadra, wadhagipun nitis dhateng Putranipun Dewi Trijatha, inggih 62
m. Leluhuripun Pandhawa (Keinpalipun dharah Bathara Brama
Bremani putranipun Bathara Brama, kadhaupaken kaliyan Dewi Srihunon, putranipun Bathara Wisnu. Sasampunipun peputra satunggal, inggih punika Bambang Parikenan. Dewi Srihunon kaaturaken wangsui dhateng Bathara Wisnu. Pawingkingipun Dewi Srihunon kagarwa Bambang Bremana, ingkang raka Bambang Bremani. 2) Resi Manumanasa (Resi Manumayasa) Resi Manumanasa nggentur tapa wonten ing Saptaarga. Garwanipun asma Dewi Reknawati. Kadangipun Dewi Retnawa asma Dewi Kanastri, dhaup kaliyan Semarasanta (Semar). Dewi Retnawati inggih Dewi Sumarwana, peputra satunggal, asma Bambang Sakutrem.
Pasopati, badhar dados Jimat Kalimasada. Patihipun asma Patih Sarotama, badhar dados jemparing Sarotama, punggawanipun nama Raden Ardadhedhali, badhar dados jemparing Ardadhedhali. Kagendra
kendhi pratala ngantos asat. Wekasan Dewi Nilawati kagarwa Bambang Sakutrem, peputra kakung satunggal, asmanipun Bambang Sakri. 4) Bambang Sakri Bambang Sakri krama putranipun nata ing Trebelasuket, (Prabu Partawijaya) asmanipun Dewi Sati, peputra Bambang Palasara. Lelampahanipun Resi Palasara sampun kasebat wonten ing katrangan Sarasilah Wiratha ing ngajeng. 5) Bambang Sriati Bambang Sriati punika putranipun Resi Manumanasa ingkang nurunaken para ratu ing nagari Mandaraka. Katenggak saking Prabu Hartadriya, Mandradipa inggih Prabu Mandratpati, punika peputra kalih, inggih punika Raden Narasoma lan Dewi Madrim. Raden Narasoma nggarwa Dewi Pujawati inggih Dewi Setyawati, putranipun Bagawan Bagaspati (Sampun kasebat ing katrangan Sarasilah, Dewi Pujawati). Sasampunipun nggarwa Dewi Setyawati, rehning katundhung dening ingkang rama, lajeng oncat saking karaton Mandaraka, nglebeti sayembara pilih ing nagari Mandura, kangge putranipun Prabu Kunthiboja ingkang asma Dewi Kunthinalibrangta. Saged pikantuk. Wonten ing margi kepethuk kaliyan Raden Pandhudewanata, ingkang badhe tumut 65
2. Manggung utawi Talu Sesampunipun gendhing-gendhing pambuka kasuwuk, nunten kaaturaken Gendhing Patalon, kangge nguntapaken dhalang ingkang badhe minggah panggung ing sangandhaping blencong. Dene gendhing-gendhing ingkang dados pathokan inggih punika: a.
dhawah Ayak-ayak, dados Srepeg, minggah Sampak (ing ngriki dhalang sampun wiwit minggah panggung, nunten mapan ing sangandhaping blencong). Sampak lajeng kasuwuk. Taksih salebeting Sampak (saderengipun Sampak kasuwuk), dhalang niti priksa ubarampening pakeliran, kadosta: ringgit ingkang badhe kawedalaken lan
3. Jejeran Kapisan (Ing salebeting Pathet-6). Sasampunipun sampak manggung kasuwuk, tumunten: a. Dhalang samadi, lajeng andhodhog kothak lamba sapisan (DHOG), minangka sasmita pathetan utawi grambyangan (tanpa ungel-ungelan sulukan). b. Salajengipun dhalang andhodhog kothak banyu tumetes kaping tiga, kasambet dhodhogan sarug sapisan (DHOG-DHOG-DHOG, DHERODHOG), katampen ungeling gong suwukan. c. Sasampunipun punika lajeng andhodhog rangkep sapisan, lajeng katampen kendhang buka, nunten dhodhogan pinjal kaping kalih nyarengi swanten lampahing kendhang, ngleresi Gong buka kasarengan Keprak (DHOG-DHOG, DHOG-DHOG, DRODHOGCAK). d. mBedhol gunungan/kayon. e. Sasampunipun kabedhol, gunungan kageteraken sinarengan keprak, dhodhogan seseg sarengsareng kalajengaken sasmita gedhog wirama rangkep,
lan Patihan dereng katingal. Yen Ratu sampun lenggah, Putran nembe marak sowan, kasusul Patihan lan sanes-sanesipun. h. Ing ngriki Srepeg Lasem arang kadadosaken ayak Lasem malih, kangge nyarengi kombangan CANDRA SANGKALA WATAK SATUNGGAL, utawi CANDRA PANGGUNG, lajeng minggah ayak Lasem sawatawis, kalajengaken gendhing BONDHET,
dhalang njantur, gangsa ingkang mungel namung: Gender, Gambang, Slenthem, Gong sareng Kenong, Rebab lan
gedhog sapisan, kasamber Gombyakan utawi Ciblon; Ciblon sa-Gongan kasuwuk. Sasuwuking gendhing, dhalang lajeng Suluk Pathet-6 Ageng.
d. Ing salebeting Sang Ratu wonten ing Sanggar Pamujan, dipun suluki: Ada-ada Greget Saut CANDRA SANGKALA WATAK TIGA.
5. Paseban Jawi Ringgit wonten Paseban jawi dipun iringi: Srepeg Lasem. Lan sasampunipun suwuk, dipun suluki SENDHON SUSUN. 6. Budhalan Budhalan mawi Kapalan, Rampogan lan mawi nyandra Mathining Kapal Dene iringanipun: Ricik-ricik Banyumasan, Manyar sewu utawi Gangsaran Dhadha. 7. Adegan Singgetan Patih Sabrang lan
karangkep saperlunipun. 8. Adegan Sabrang (Adegan Pathet-6 Kaping Kalih) Kangge nyelani utawi pratandha badhe gentos adegan, ing salebeting Pathet-6, gunungan/kayon, dhoyong dhateng sisih kiwa (manawi dipun tingali saking wingkinging dhalang). Katancebaken ing debog ngandhap. Iringan gendhing merdika, manut swasana. Satelasing janturan, swantening gendhing wangsul kados saderengipun sirepan, nunten kasuwuk, lajeng dipun suluki Pathet-6 jugag, kasamber ginem. Tumunten bidhalan, perang kaping kalih utawi Perang Magakan.
9. Gara-gara (Ing salebeting Pathet-9) a. Ing salebeting gara-gara, nyandra isen-isening Gunungan. b. Dipun suluki ada-ada Greget saut. Gunungan kawalik (warni abrit), lajeng nyandra kadadosaning Gara-gara. c. Sesampunipun punika
kasolahaken teras kageteraken malih, lajeng katancebaken ing sisih kiwaning dhalang. d. Taksih salebeting Sampak, Prepat Panakawan: Semar, Petruk, Gareng lan Bawor, kawedalaken Sarwi jejogedan. e. Badhe gentos Pathet-9, Gunungan jejeg ing debog nginggil, mboten dhoyong ngiwa utawi manengen. f. Ing
Perang sekar utawi Perang Kembang (Bambangan – Cakil utawi Macan).
11. Adegan Sintren (Adegan Pathet-9 kaping kalih) Gunungan taksih jejeg, katancebaken ing debog ngandhap. Gendhing merdika, manut swasana. Dipun suluki
Gunungan Pathet-6 katancebaken miring manengen (manawi
Perang Brubuh) Sampak Jangga Tayungan Bima mawi ketawang Pisan Bali, kasuwuk lajeng Sampak, dados Ayak-ayak.
KANDHA LAN CARIYOS 1. Kandha kombangan 2. Kandha janturan tumrap Jejer Kapisan Nagari Ngastina 3. Kandha janturan tumrap Jejer Kapisan Sri Bathara Kresna ing Dwarawati 4. Kandha janturan tumrap Jejer Kapisan Bathara Guru ing Kahyangan Junggring Salaka 5. Kandha panyandraning Nata lenggah siniwaka 6. Kandha salebeting Jejer Ratu manggih rembag pakewed 7. Kandha salebeting Jejer badhe katamuan 8. Kandha majenging tame mawi gendhing 9. Kandha badhe kondur angedhaton 10. Kandha badhe kondur angedhaton tumrap Kahyangan 11. Kandha Gapuran 12. Kandha Adegan ing Kadhaton 13. Kandha kondur angedhaton, gapuran, kadhatonan, sanggar palanggatan kasanggit utawi kagedhongaken 14. Kandha paseban jawi 15. Budhalan 16. Kandha panyandraning ringgit turangga 17. Kandha tumrap Sri Kresna kondur angedhaton lajeng badhe mabur 18. Kandha wayang duka (nesu) 19. Kandha candraning ringgit, tumrap ringgit badhe asilih warna 20.
Kandha janturan pratapan Sapta Harga 25. Kandha adegan ing tengah wana 26. Kandha tumrap ringgit trenyuh 27. Kandha candraning ringgit tumrap R. Harjuna nedya anglepasaken jemparing 28. Kandha candraning ringgit tumrap R. Gathutkaca badhe mahawan gegana 29. Kandha candraning ringgit R. Werkudara sedya lumaksana 30. Kandha tumrap ringgit pinrawasa ing paprangan
1. Kandha Kombangan Salebeting Jejer Kapisan mawi Candraning
Tebeng Blencong m. Kinteling Blencong n. Lisahing Blencong o. Delesing Blencong p. Soroting Blencong : Si Jagad Ginelar : Si Bumi dadi : Si Kelabang ngerap : Si Megantara : Si Panugering Jagad : Si Paksi Raja : Si Sangga Buwana : Si Gedhong Pangrantunan : Si Gelap Ngampar : Si Panggugah Ati : Si Surya Kembar : Si Banas Pati : Si Tlaga Ngembeng : Si Bathara Bayu : Ususing Bethara Kala : Si Bathara Surya
Urubing Blencong nyawaning Wayang. Wayang kinudang dening Dhalang.
ngudhal piwulang yektine anggelar suraosing Wedha sekawan. Ingkang kawastanan : Satunggal Kalih Tiga Sekawan : Wedha Paramayoga : Wedha Pustakaraja : Wedha Purwakandha : Mahabarata
wiwitan. Senadyan kathah titahing Dewa ingkang kaungkulan ing akasa, kasangga ing Pratiwi, kaapit ing samudra, kathah ingkang samya hanggana raras, hananging tan
Janggala, kang hangratoni darah ing Kuru. Sayekti negari ingkang panjang punjung, pasir wukir, loh ajinawi, gemah,
ngungkuraken pagunungan, ngeringaken benawi, nengenaken pasabinan, ngajengaken bandaran ageng. Loh tulus ingkang sarwa tinandur, ajinawi murah kang sarwa tinuku. Gemah pratandha para kawula ingkang sami lampah dedagang raina-wengi dhatan ana pedhote, labet tan ana sangsayaning dedalan. Aripah dene janma manca negari ingkang dedunung ing praja Ngastina, pangraos jejel pipit, tepung cukit, papan wiyar katingal rupak, saking gemah raharjaning negari. Karta para kawula ing karang
ing pangonan, kalamun ratri padha bali marang kandhange sowang-sowang. Raharja, dene tebih parang
kapti, sirna saking lampah durjana juti. Marmane ngupaya ing raya negari satus datan pikantuk kalih, negari sewu tan pikantuk sadasa. Sayekti negari ingkang padhang jagade, jero tancebe, dhuwur kukuse, adoh kuncarane. Kathah narendra pat manca negari ingkang hanungkul aris, dhatan karana ginebaging prang, yektine hamung kaungkulan pambeganira Sri Nara Pati. Sinten ta dasa namane ingkang hamengku bawat jumeneng Narendra ing Negari Ngastina , wenang den ucapena : Hajejuluk Maha Prabu Duryudana,
marang pepengil dana marang paweweh. Sayekti ageng dedanane narendra ing Negari Ngasina, remen paring sandhang janma ingkang kawudhan, remen paring boga marang janma ingkang nandhang kaluwen, paring tudhung janma kepanasan, akarya suka
yekti sadalu tan ana pedhote. Pramila pinunggel ingkang hamurweng kawi. Dene ingkang caket muggwing ngarsa nata, yeku Brahmananing Praja ingkang kinarya paran para, pandhita ing Sukapanca ingggih ing Sukalima, ingkang hajejuluk Dahyang Durna ya Resi Kumbayana. Pandhita putus marang saliring saniskara, anrang westi datan kasamaran 76
marang mobah mosiking manungsa, lebda marang saliring guna pangawikan. Pramila wong sap raja pada sumungkem ambapa marang Resi Kumbayana. Ingkang lenggah hamarikelu kaya konjem-konjema pratala wadanane, warangka nata ing Ngastina, ajejuluk Rekyana Patih Harya Suman, Harya Sangkuni ya Sri Gantalpati. Warangka nata limpad pasang graita, lebda ing wicara, julig ing pambudi, mumpuni dhateng reh-ingering praja. Pramila para kawula sami sumungkem ambapa, awit ajrih kapanduking karti sampeka. Dene ingkang lenggah mungwing wurinira, hanenggih Sang Harya Kartamarma. Pangeran ngiras paniti sastra, pramila rainten-dalu tansah cinaketan kaliyan ingkang raka nata. Kasambet pisowanipun para wadya, pepak hambelabar dumugi trataging paringgitan, mangaler dumugi pangurakan, mangilen dumugi ing wantilan, mangidul dumugi ing Monggangan. Habra busanane sagunging kang samya hanangkil, tinon saking mandrawa pindha panjrahing puspita. Jroning pagedhongan Sri Nara Nata ndaweg manggalih ….. Makaten sabda pangandikan ingkang dereng kawedar ing lesan.
3. Kandha janturan tumrap Jejer Kapisan Negari Ngastina Hong wilaheng awegenam astu namas sidhem. Ana ratu sidibya
tegesipun ngudhal piwulang yektine anggelar suraosing Wedha sekawan. Ingkang kawastanan : Satunggal Kalih Tiga Sekawan : Wedha Paramayoga : Wedha Pustakaraja : Wedha Purwakandha : Mahabarata
Tirtayoga. Marma sinebat jaman Tirtayoga awit jagad ingkang gumelar taksih ngawang-uwung, tan wonten titah aneng Marcapada. Hamung wonten wewarnen catur warna, inggipunika : SURYA, CANDRA, KARTIKA lan BAWANA. Gantiya ingkang cinarita hanenggih dalu punika negari pundi ta ingkang KAEKA – ADI – DASA – PURWA. EKA marang sawiji, ADI linuwih, DASA sepuluh, PURWA marang wiwitan. Senadyan kathah titahing Dewa ingkang kaungkulan ing akasa, kasangga ing Pratiwi, kaapit ing samudra, kathah ingkang samya hanggana raras, hananging tan kadi Negari ing Dwarawati ya negari ing Amiralaya. Pramila winastanan Dwarawati, Dwara – lawang, wati tegese alam, pranyata negari kinarya wiwaraning rahsa, pabukaning Budi. Negari ingkang hanyakrawati, hambaudhendha. Madhep manembahe marang kang akarya jagad. Asih hangaji-aji marang sesamining dumadi, rukun manunggal wangsane, golong gilig mranata prajane sarta adil paramarta bebrayaning kawulane. Pramila kene den arani negari Dwarawati, negari ingkang panjang punjung, pasir wukir, loh
Pratandha Negari Amiralaya ngungkuraken pagunungan, ngeringaken benawi, nengenaken pasabinan, ngajengaken bandaran ageng. Loh tulus ingkang sarwa tinandur, ajinawi murah kang sarwa tinuku. Gemah pratandha para kawula ingkang sami lampah dedagang raina-wengi dhatan ana pedhote, labet tan ana sangsayaning dedalan. Aripah dene janma manca negari ingkang dedunung ing praja Ngastina, pangraos jejel pipit, tepung cukit, papan wiyar katingal rupak, saking gemah raharjaning negari. Karta para kawula ing karang padusunan, ingkang angingu raja kaya, bebek, ayam, kebo sapi, tan ana kang 78
cinancangan, kalamun raina haglar ing pangonan, kalamun ratri padha bali marang kandhange sowang-sowang. Raharja, dene tebih parang muka tuwin para abdi mantri bupati
pikantuk kalih, negari sewu tan jangkep sadasa. Sayekti negari ingkang padhang jagade, jero tancebe, dhuwur kukuse, adoh kuncarane. Kathah narendra pat manca negari ingkang hanungkul aris, tan karana ginebaging perang, hamung kaungkulan pepoyaning kautaman. Sinten ta dasa namane ingkang hamengku bawat jumeneng Narendra wonten negari Dwarawati hajejuluk : Maha Prabu Sri Bathara Kresna, Narayana, Prabu Sasra Sumpena, Prabu Puthut Cakrandana, ya Prabu Harimurti. Pramila hajejuluk Maha Prabu Sri Bathara Kresna : Kres-ireng, Na tegese padhang jagade, yektine Narendra pirsa sadurunge winarah. Narayana tegese manungsa asipat Bathara. Prabu Sasra Sumpena : Sasra – sewu, Sumpena tegese impen, yektine Sang Prabu Sang Prabu Kresna nyupena sedalu kaping sewu rambahan, parandene tan ana kang sisip. Prabu Puthut Cakrandana tegese Puthut wus ngarani, Cakrabunder, Dana – weweh sayekti Narendra remen dana weweh marang saliring tumitah. Prabu Harimurti : Hari – enom. Murti – panjamane Sang Hyang
pambegane, yekti sadalu tan ana pedhote, pramila pinunggel ingkang hamurweng kawi.
para badhaya sarimpi, manggung ketanggung ingkang samya ngampil upacara retna, kinebutan lan badhak kanan kering, kongas gandhane dumugi sajawining pangurakan. Dene ingkang caket munggwing ngarsa nata, putra saking Kasatriyan
Sinambung ing wurinira, hanenggih Sang Rekyana Patih Hudawa, ingkang pilenggah ing Widara Kandhang. Kasambet
dumugi Wanitalan, mangaler dumugi ing Monggangan. Habra busanane pindha panjrahaning puspita. Jroning pagedhongan Sri Nata manggalih ….. Makaten sabda pangandikanira, ingkang dereng kawedharing lesan.
4. Kandha Janturan Tumrap Jejer Kapisan Bathara Guru Ing Kahyangan Junggring Saloka Ing mangkya langya miyos siniwaka wonten ing made Marcukundha
adi mulya, ageganda lisah jebat kasturi, Mahataning widadari ing Suralaya. Dene ingkang sampun sowan ngabyantara wonten made Marcukundha manik, ingkang mangkya tuwangganing para Jawata, inggih sepuhing Jawata, ingkang hajejuluk Sang Hyang Kaneka Putra ya Sang Hyang Narada. Ing wuri sinambung pisowanipun Jawata ing Kahyangan Harga Duksina, yeku Sang Hyang Bathara Brahma miwah Sang Hyang Bathara
Bathara Guru lagya manggalih ………. ingkang hamrebawani gara-garaning jagad. Teka mangkana dawuh sabda pangandikanira Sang Hyang Jagad Girinata ingkang dereng kawedaring lesan.
5. Kandha Panyandraning Nata Lenggah Siniwaka Rep jagad sulaksana pundita, ingkang nata gung ing Negari ….. jelujuk Kacarita nuju ari respati Sri Nata Miyos siniwaka, munggwing sitinggil binata rata, lenggah ing
Hyang Sasadara dangu Sri Naranata dereng karsa paring pangandika, pranyata sunya jroning panangkilan, sanadyan godhonging kayon tan
samya nambut kardi, lawan peksi jalak kang munya ing madya gantang. Teka mangkana wijiling sabda pangandika ……….
6. Kandha salebeting Jejer Ratu Manggih Rembag Pakewed Wauuta, kocap kacarita kaya mangkana Nata ing ………. Prabu ………. dupi midanget aturira ……… sakala yayah katraman badra irawan. Badra araning rembulan, irawana mendhung. Panggalihe Sang Nata peteng dhedhet lelimengan, bebasan sagebyaring thathit tan ana padhang. Dangu sangsaning dangu ginagas, saksana jroning mangya pinupus ing wardaya, hamung mangesti marang pangwasaning Hyang kang akarya
Jejer badhe Katamuan Lah ing kana ta wau, kandheg pangandikanira Sri Naranata, dupi uninga kupu kekejer samadyaning pendapi gung, miwah kapiyarsa swantening kukila prenjak ingkang hangganterngganter, yekti mratandani menawi badhe wonten tamu. Dereng ngantos medhar pangandika, wasana kasaru gegering jawi, gumeder samya alok ana tamu. Sakala tuwangganing prajurit jumangkah minggah ing sitinggil, miyak kang samya hanangkil, arsa atur wuninga dhateng Sang Prabu ………. (minggahing tamu prayogi mawi sasmita gendhing).
8. Kandha Majenging Tamu mawi Gendhing Wus prapteng jroning panangkilan caraka saking Nagari ………. Ingkang apeparab ……. repeh-repeh pindha sata manggih krama lampahe, dupi caket ing arsa Nata
hangrengkoni wika-wiku sabda Pandhita Ratu. Sabdaning Pandhita Pangandikaning Ratu dhatan ana bedane, bebasan
Ngadathon Tumrap Kahyangan Hanenggih wau kocapa, purna wedharing wasita Sang Hyang Jagad Pratingkah arsa kondur Makahyangan Purantara. Yekti henetepi denira jumeneng Narendraning para Dewa, tuhu kang kaweca dadya, medhar sabda sapisan dadi, tan kena owah
jroning nala dupi uninga polahing bremara ingkang samya ngisep sarining kembang pepethetan kang taksih cungkup. Hanggraita jroning wardaya Sri Naranata, bebasan luhuring gapura kaya ngarosaken gunung Mahameru. Kanang gapura ingukir mas rinaja werdi, puncake rinengga ing sesotya saklapa gedhene, ingapit mawa retna, pating galepyar sumorot jroning taman, amahanani rainten dalu tan ana bedane,
kanang sesotya. Punapa ta ingkang minangka kangge tetengering siyang lan ratrine, yeku klangenanira Sri Narendra,
kalamun mapan tilem mratandhani wanci dalu. Korining gapura sinung kaca gedhah jingga,
enggon, eseme pait madu pinastika, lembeyane mblarak sempal, tindake njalak ndinding. Kacarita Sang Sri Supadmi wara pinuju pinarak lenggah ing Prabasuyasa, sinambi mriksani pra
ing Negari ………. Prabu .......... denira kondur hangedhaton, datan kendel mriksani reregganing gapura. Gya manjing jroning 83
datulaya, kembul nandang sumawana ingkang garwa, kusumaning ayu retraning dyah Ratu ………. Saha ingkang putra-putri sekaring
pandulu nutupi babahan hawa sanga. Panca driya kaeksi, sekawan ingkang binengkas sajuga kang sinidikara,
rinegem dadya samrica binubut, tuhu dudu jagad kang gumelar, hananging yektine jagate Sang Prabu ……….. Wauta, nahenta
wadya. Saking wantering dhawuh, solahe para wadya pidha gabah den interi.
15. Budhalan Wauta dhampyak-dhampyak, para prajurit ingkang samya nampi dhawuh saking Rekyana Patih, kinen pacak baris pasisiran. Bawane kang wus datan kirang sandhang lawan boga, turta kacukupan marang sakamubarange, yekti samya sigrak gambira ing cipta.
podhang binorehan, kang busana ireng kumpul padha ireng pindha gagak mangsa wangke, kang busana putih kumpul padha putih candrane pindha kuntul haneba, kang busana ijo kumpul padha ijo, kadya tanduran kang lagya gumadhung. Rame swaraning para prajurit, gung gumuruh dhedhe katatab teteg kaya butul-butula, budhaling wadya
madyaning alun-alun yeku kuda titihanira ………. ingkang awasta ………. Kudha tedhaking si ………. ya tedhak si ………. yektine kuda
katurangga, yeku : Sumur bandhung kang dumunung aneng bathuk, Gandhik ilo kang dumunung aneng salebeting mripat. Glathik ngilo kang dumunung aneng sejawining mripat Gerot kang dumunung aneng waja Gereng kang
kang dumunung aneng bau kering Baya pepe kang dumunung aneng geger Baya ngangsar kang dumunung aneng jaja Klabang angling kang dumunung aneng poking wentis Satriya pinayungan kang dumunung aneng geger rangkep kalih Kembang sepasang kang dumunung aneng bathuk rangkep kalih Surung kang dumunung aneng bokong rangkep kalih Kala luweng (dhekok) kang dumunung aneng saenggen-enggen Klungsur kang dumunung aneng tlapukan Pagas kang dumunung aneng bathuk rata mripat Apa ta
garu rasa mala, ingkang kadamel wiru-wiru. Sangga wedhi cracangan wesi pulasrani, apus buntut cengkelat aji, apus buntut cengkelat dhenta.
bedhaya. Sareng kanang cemethi kasawataken suku wajik ingkang tengen, lampahe turangga kagir-kanggep. Kagire kudha edeyan, kanggepe si Badranaya, ngerap-ngerap lir Maesandhanu, kumricik lampahing turangga. (………. sasmita gendhing) Katerangan : Bab katurangganing Turangga, prayogi dipun jumbuhaken kaliyan ringgit ingkang hinitihi.
17. Kandha Tumrap Sri Kresna kondur hangedhaton lajeng badhe mabur Kocap kacarita nata ing Amiralaya Maha Prabu Sri Bathara Kresna miyos ing pabaratan, ninging driya nedya tindak dhateng ………. Bawaning Narendra gung kinathara hanyakrawati, nedya mahawan gegana, ngagem busana kaprabon. Apa ta busanane ? Ngagem makutha kang tinaretes ing sesotya,
asuku juga, samadi maladi hening, maneges karsaning Bathara. Estining penggalih jroning panekung, mugi pinaringan karaharjan. Sasmitaning Hyang Wasesa, tanantara prapta riris sumawur saka dirgantara, mawa ganda wida wewangi
ing ………. Prabu ………. Estining penggalih, pamengkuning raos nedya asilih warna. Puja mantra, teki brata, mati raga. Gya
ingkang akarya jagad, pinandeng ing harga kusika, ana swara tan kapiyarsa, ana
dadi priya. Ical Prabu ………. jleg dadya ……….
20. Kandha Kangge Adegan II (Adegan Sabrangan) Sasampunipun nyariyosaken ingkang nembe kalampahan, lajeng karasan janturan Adegan. Hanenggih ingkang kacarita, nunggil panggenan seje kandhane, mboten kadi ing Negari ………. Sinten ta dasa namane, hajejuluk ………. asra lenggah siniwaka, pepak andher para Nararya, dalah pada wadya ingkang samya marak seba. Miyosing Sang Nata tinon kadi ………. (sasmita gendhing).
21. Kandha Badhe Gara-gara Lah ing kana ta wau, ingkang samya handayuda, wadya bala saking Negari ……… mengsah wadya bala saking Negari ………. Rame nggenira sami bandayuda,
ngupadi gesang. Dene wadya bala saking Negari ………. sesampunipun sami bibar mawut, gya sami hamakuwon ngasokaken sarira sami raraywan wonten sangandhaping randhu alas jejer sanga. ………. (dados pathet sanga)
22. Kandha Janturan Gara-gara Sigeg gantya kang winursita. Gorohe wong kandha, enggale kang munggel kawi. Kang adoh ginawa perak, kang perak tinebihna. Ing mangkya nyariyosaken ingkang wonten ing Pratapan Saptahangga miyosipun Sang Wiku Dibya Begawan Abiyasa, ingkang nalika samana ndaweg nampi, pisowanipun ingkang
wayah Raden ………. kadherekaken panakawan Catur Pamon Sejati, yeku Ki Lurah Semar
punika wonten tigang perkawis : 1. Gara-garanipun satriya pethinganing Jawata ingkang ndaweg nandang sungkawa. 2. Gara-garanipun Kyai Lurah Semar saatmajane. Apa ta marmane kalamun Ki Lurah Semar mijil amahanani gara-gara ?. Awit padha-padha
Yektine dudu jagading manungsa, hananging jagading kita Ki Dhalang. Tetela kekayon punika ingkang kasebat kayu Tursina, lire sedaya ingkang cinatur ana. Kayon mengku pralambang, pepenget tumraping gesanging manungsa ing madyapada, awit kayun utawi khayun tegese gesang. Isen-isening wana ginambar peksi pudhang, lire peksi-pepek isine, pudhang tegese mbenjang tembe kalamun namungsa kapupu bakal ana kang ngadhang, ngemu suraos kalamun ing tembe kita kapundhut mring pangayunaning Gusti ingkang akarya jagad, pratamtu nedya kadangu, menggah lelampahan kita, nalika gesang ing jagading sesrawungan. Kethek saha kalong, tegese sak sintena janma kang remen ngglathek, tundhane nandhang kalong. Lutung tegese manungsa parikedah lulut
Negari. Ginambar banspati tegese kita gesang ing madyapada, haywa ngantya nengenake dhateng laku panas baran utawi panas aten. Ginambar kemangmang tegese urip aneg madyapada, aja semang barang kang becik, singkirana tuladha kang ala. Buto loro tegese kita tansah nyebuta asmane kang akarya jagad, ginambar awarni hanjagi kori Selamatangkep. Kaya Tursina kang sisih kiwa pinulas abang. Mengku suraos, abar gambar
hamrebawani marang Kahyangan Eka Pratala. Eka wilangan siji, pratala-bumi, sumudhul aneng bumi sap kapisan. Saking Eka Pratala, Dwi Pratala, Tri Pratala ngantya Sapta Pratala. Kahyanganipun Sang Hanantaboga. Kagyat kadora wekasan Sang Hyang Hanantaboga, padha sakal kumitir pethiting buntut
punika ugi Eka-Bumi, Dwi-Sawah, Tri-Panggonan, Catur-Tawang, Panca-Wanarga, Sad-
mangsa karo, tegal sabin katon mluwa, tanem tuwuh lesah hanggulasah, ama ngrebda tanpa pepindhan, nara kisma karerantan, awit ilang kertaning bumi. Tri Panggonan : Tri Telu, panggonan wus hamastani. Gara-gara mangsa katiga kewan senggut raja kaya,
thukul, tri warsa tan ana jawah. Catur Tawang : Catur papat, tawang wus hamastani. Gara-gara mangsa kapat ing akasa peteng dhedhet lelimengan swara gumaludhug hanggegirisi, sinauran geter dhedhet
23. Kandha bakda Gara-gara Sireping Gar-gara, katingal ana sesotya
tegese sorot, sanadyan Kyai Lurah Semar lagya peteng ndhedhet penggalihe, parandene cahyane
lire sanadyan Ki Lurah Semar nedya handahar lintang bebasane, yektine tan ana kang kuwawi mambeng, nadyan ta Sang Hyang Pramesthi Guru. Pramila sanadyan Kyai Lurah Semar ala tanpa rupa, kadibal sangalikur bebasane, hananging kalamun darbe pepenginan, sagebyaring thathit yekti kalampahan. Awit Kyai Lurah Semar yektine Sang
kalamun Kyai Lurah Semar pinuju lenggah, ana sawenehing kukila miber, hangungkuli tiba padha sakala.
lenggah ing peputhuk, ayem kayoman witing mandira, dangu tansah mulat nganan-ngering, dene ingkang putra: Kyai Lurah Nala Gareng, Petruk saha Carub Bawor, datan katingal, teka mangkana pangudasmaraning driya: E, e, e. Thole Nala Gareng, Petruk apa dene Carub Bawor, mara padha mrenea.
24. Kandha Janturan Pratapan Sapta Harga Hanenggih pundi ta ingkang cinarita, wonten pandhita linangkung ingkang hangasrama sapucaking harga, ingkang winastan Pratapan Saptaharga. Sapta wilangan pitu, harga gunung, gunung pitu jajar kaya tepung tepunga dadi siji, ingkang tengah munggul puncake mawa cahya, awasta Padhepokan Ngretawu, kabekta dene wonten sendhangipun ingkang winastan sendhang Pawitra. Sumilak wening kanang warih, mawa ganda arum marabuk
rembesing madu, wijiling atapa, tedhaking andana warih. Ing uni jumeneng nata gung binathara, hanyakrawati hambau dhendha, aneng Negari Ngastina. Mila tilar kawibawan, minggah ing haldaka milalu mahas ing asamun, yektine arsa mangesti marang
yekti pandhita putus marang saliring saniskara anrang westi datan kasamaran marang mobah mosiking manungsa. Kresna Dwipayana, cemeng sarirane, senenge hamung sumunu hamadhangi jagad. Wiyasa, dene remen ulah marang kautaman. 91
kuwajibane dhewe-dhewe. Nalika samana sawega eca denira pinarak, kasaru sowanira ingkang wayah , datan kantun parepat sekawan, yeku Ki Lurah Semar, Nalagareng, Petruk miwah Ki Lurah Bawor. Rinangkul
Ing Tengah Wana Kacarita ing madyaning wana wasa, wana pundi ta, ingkang winastan ………. wana ………. sinten ta ingkang saweg lenggah munggwing sela kumalasa, sangandhaping wit gurda, punika ta satriya Dahat ingkang hakekasih ………. sakedhap tumenga, sakedhap tumungkul, waneh-waneh
obah, sato-sato sen-isening wana sunya datan nyebawa, sami bela sungkawa marang sangnawung sungkawa. Dangu dereng kersa ngandika, teka mangkana wijiling
genging panandhang. Ngungun jroning wardaya dene ing mangsa kala iki, taksih wonten janma kang candhala ing budi. Jroning cipta sang kasungkawan hamung hanut marang kadiwasan ing kodrat, sumarah mring pangwasane kang akarya jagad. Dangu datan karsa ngandika sang kadhuhkitan, hamung tansah hangusap kanang waspa ingkang mijil saking
nyandhak pusaka ingkang awasta Kyai Pasopati Gandhewa pinenthang sampun 92
saking gandhewa tinon mamprung Prapteng jaja pura raya Mungsuh tiba hangemasi Wauta : Kocap kacarita risang Harjuna, wus angasta kanang pusaka peparinging Dewa Sang Hyang Bathara Guru, ingkang awasta Kyai Pasopati. Kyai Pasopati yektine dumadi saking siyungipun Bathara Kala. Awit duk nalika timuripun Bathara Kala, tinigas pucuking ledhah miwah pucuking siyung, kacipta dados pusaka kalih, yeku
tumrap R. Gathutkaca badhe Mahawan Gegana Kocap kacarita satriya ing Pringgandani R. Harya Gathutkaca, ya Prabu Anom tetuka ya Raden Purbaya. Marmane hajejuluk Raden Gathutkaca, pratandha wiwit timur wus datan pasah ing braja, bebasan teguh timbul, tinatah mendat,
satriya tan cidra ing janji. Raden Gathutkaca jumeneng nata ing Pringgondani karena kersaning Dewa, awit rikala taksih jabang bayi sinaraya dening Dewa, kinen hanyirnakaken rajaning ditya ingkang hajejuluk Prabu Kala Pracona. Nalika samana Raden Gathutkaca arsa hanjumantara, candrane pindha tugu Tugu Pratimo Kancana. Tugu wus ngarani, Pratimo-golek, kancana tegese mas, kaya golek kancana, habra murub busanane datan owah salawase. Sagunging busanane wong agung Pringgondani yektine babaran Tinjamaya. Pramila kalamun R. Gathutkaca siniwi ngagem busana kaprabon, kalamun nedya sowan Madukara ngagem busana kaprajuritan. Apa to busanane? 93
Ngemut tirta manik Kamandanu, ingkang dipun emutwonten lathi sisih nginggil, daya
badhonge, cancut taliwanda. Cancut jenenge wong acincing, taliwanda den ubedake mring sasira. Nggedrug bantala kaping tiga, ndedel dirgantara, kebat kaya kilat, kesit pindha thathit, sumusuping jaladara pindha
endhep ngarep dhuwur mburi. Pupuk mas mangkara estha. Sumping pudhak sinumpet rineka jaroting asem, tinumpangan
gelung minangkara cinandhi rengga endhep ngarep dhuwur mburi mratandhani R. Werkudara, satriya pinter api
tegese rasa. Pranyata R. Werkudara wus hanyepeng lajering rasa. Tinumpangan sekar pudhak putih, rineka wangi njaba lan
padha dawane, hananging hamung katingal sajuga, tetela astane R. Werkudara ngregem datan owah. Bisa owah regemane,
pancere kabedhol, kang jero pancere sempal kaprampal. Watakipun R. Werkudara menawi lumampah mbeber datan menggok, sanadyan gunung dipun lumpati, sanadyan segara dipun jeguri. Lumpate Sang Werkudara dohe sapandeleng dwipangga. Kumrusuk wijiling Pancawara, katarik
Nem Ageng/Nem Wetah ginanipun kangge nyuluki jejeran kapisan b. Sulukan Pathet Nem Jugag, ginanipun kangge sabadhenipun wigatosing pasewakan c. Sulukan Sendhon Plencung kangge nyuluki sasampunipun Pasewakan d. Trim-irim kangge nyuluki manawi badhe wonten tamu salebeting jejeran e. Sinom kioloran kangge nyuluki manawi wonten tamu utawi Paseban Jawi f. Asmaradana kangge nyuluki gondhangi wadya g. Pangkur kangge nyuluki tengara budhalan h. Pangkur dhendha kangge nyuluki Sri Bathara Kresna andirgantara lan sesaminipun (Larasipun miring) i. j. Cakepan Pangkur Dhendha Sulukan kloloran jugag kangge nyuluki saderengipun perang
k. Cakepan sanes lagu sami (Abimanyu
kangge nyuluki bibar perang kapisan n. Suluk Pathet Nem Jugag kangge nyuluki sabadhenipun adegan kaping kalih o. Sulukan Mijil Sulastri kangge nyuluki sadhengah pathet (Adegan putri) p. Tangisan kangge sadhengah pathet (Larasipun miring); q. Kloloran kangge nyuluki sabibaripun perang sapisan sabadhenipun gara-gara r. Kloloran jugag s. Ada-ada nyorog barang tandha Pathet Nem sampun rampung (Larasipun miring) t. Sulukan Pathet Sanga
PATHET NEM JUGAG, GINANIPUN KANGGE SABADHENIPUN WIGATOSING
dumugi wilah 6 alit .1.6.1.6.1.3.2.3.1.2.3.2. .1.6.1.2.1.1.21.2.3.5.3 .6.5.2.1.3.2.1.(6).2.3.5.31.2.3.(2) Wiwit : * .5.3.2.3. wirama rangkep lajeng tamban dumugi c 1.1.2.1.& saking .2.3.5.3. karangkep malih wilet ngantos telas.
wiwit saking cakepan anyar katon dawah wil. 3 tengah gender . .damel tengara umpak. e. SINOM KLOLORAN KANGGE NYULUKI MANAWI
dig – da – ya h. PANGKUR
rit. SRI KRESNA NDIRGANTARA LAN
NEM JUGAG KANGGE NYULUKI SABADHENIPUN ADEGAN KAPING KALIH
wilah nem (6) dhateng 3 Menembah konjuring langit, pasang swara ngaru-aru, wukir ngranthil katon malela, kayu ragas witing pisang, kitha raja tameng sadurunge ana kutha, wis ada calunthang mentasing paran, kisasana ing kukum wis ana sabar drana, tawekal lan
wuwusnya tan kawijil. petheng dhedhet lelimengan. Sarwi sambat pindha lekasing sudra, o.
mengku liring kasujanan, o agal alit mumpuni prayudana ing arungsit asih samaning dumadi
Pathet 6 1. Jejer Kapisan 2. Jengkaran 3. Gapuran 4. Kadhatonan 5. Semadi (Sanggar pamujan) 6. Paseban jawi 7. Budhalan 8. Perang Ampyak 9. 10. Singgetan 11. Perang alus mengsah gagahan 12. Perang dugangan 13. Adegan kaping kalih IV. Pathet 9 14. Gara-gara 15. Adegan Pratapan 16. Bambangan mandhap saking pratapan 17. Perang sekar (Cakilan) 18. Adegan kaping II (Sintren) V. Pathet Manyura 19. Adegan Manyura Sapisan 20. Adegan
Sekargadhung (Banyumasan) Slendro Manyura 5. Ladrang.Uluk-uluk Slendro Manyura Gendhing Gambir Sawit Kethuk 2 Kerep Minggah.
Kethuk 4 Kerep Slendro 6. Suwuk. Manawi women tamu angginakaken gendhing kawiwitan saking
Renggep Dhodhogan lerepan janturan. Telasing janturan gangsa wangsul sakawit lajeng suwuk. 1. Ladrang Ginonjing Slendro Manyura Gambira Adamel gonjinging penggalih 2. Ladrang Asmaradana Slendro Manyura. Gambira Memangun jayaning asmara Sarampungipun
saking mandrawa pindha manyar neba 2. Lancaran Gangsaran dhadha (manggul) Renggep Katingal sengkud
jagad 4. Lancaran Ricik-ricik Banyumasan Slendro 6. Renggep Kumricik swantening kendhali Srepeg Slendro 6. Sereng
Slendro 6. 2. Gedhong Majemuk Slendro 6. c. Danawa Raton IV PATHET 9 Gara-gara. Adegan Pratapan I. Ladrang Sapu Jagat Slendro 6 2. Ladrang Geger
jagat. Gambira Anggegerake wong sapraja. Sereng Dhodhogan/ keprakan
Manyura Perang Brubuh Tayungan Adegan Pungkasan Tanceb Kayon
1) Ringgit putren: upaminipun Sumbadra, Banowati, Drupadi lan sasaminipun patraping panyepeng kados dene nyepeng gagang pen tegesipun ngantup utawi nyempurit ing salebetipun swasana gambira. Manawi ing salebeting swasana sereng/perangan panyepengipun ngrenggep/nggegem. 2) Ringgit bambangan/bokongan upaminipun: R. Harjuna, Prabu Kresna, R. Abimanyu lan sasaminipun, patraping panyepeng kados dene panyepenging ringgit putren
lan sasaminipun, patraping panyepeng ngrenggep/magak jempol kapeta ing lengkeh ngandhap. Ing salebetipun swasana gambira, kasesa, sereng/perangan patraping panyepeng
ngrenggep/nggegem. 4) Ringgit dugangan ageng upaminipun: R. Werkudara, Prabu Duryudana lan sasaminipun patraping panyepeng ngrenggep/nggegem, jempol kapeta ing picisan/ngepok. Ing salebetipun swasana gambira, sereng/perangan panyepengipun ugi ngrenggep. 5) Ringgit yaksa bajangan utawi glundhung upaminipun: Kala Pragalba, Kala Dahana lan sasaminipun, patraping panyepeng ngrenggep sarta njagal, tegesipun driji nggepok wacucal. 6) Ringgit kewanan, rampogan, seta patraping panyepeng njagal (cempurit/gapit gepeng). 7) Kayon/gunungan patraping panyepeng ngepok driji panuduh manginggil. Caranipun matrapaken astaning ringgit punika miturut dhateng gegelanipun, bakenipun astanipun ringgit ingkang ngajeng wonten ing njawi, dene ingkang wingking wonten ing nglebet. Pramila patrap panyepenging tuding dipun jumbuhaken njawi lan nglebetipun. Patrap panyepenging ringgit lan kapal (kapalan) cempurit karangkus dados satunggal, astaning ringgit ingkang ngajeng kapetha ing lising kapal/kuda, asta wingking katekut mawingking, tudingipun kalebetaken iringan nglebet sacelaking kampuh. Dene patraping panyepeng, driji sekawan ngrangkus dados satunggal, jempol manginggil dipun angkah sawetawis wonten sangajengipun cempuriting ringgit radi manjawi.
1) Raining ringgit mepet ing kelir, kaangkaha ing wingking ugi mepet (manawi mepet ing wingking wau damel gongganging rai, ing wing- king kenging gonggang sakedhik, uger rai tetap mepet kelir), murih katingalipun saking wingking kelir, mboten mbibrahaken wujuding ringgit. 2) Badan dumugi suku kagonggang sakedhik kaliyan kelir, namung suku ngajeng kedah mepet (cempurit cakipun suku medal), supados gampil pamendhetipun, katingal gesang sarta sagedipun ing nginggil mepet, punika manawi ing ngandhap kagonggang sakedhik, nanging sampun ngantos ndengkek sanget, kajawi sawanganipun kirang sae, saged nugelaken cempurit. 3) Kangkah tlapakan tumumpang palemahan, dados katingal ambles utawi tapak layanglayangan, ananging ingatasipun ringgit ingkang cempuritipun celak, upami putren, punika kapeksa mboten saged netepi pangangkah, kajawi punika, saking kuciwaning palemahan, kawiyaran utawi keciuten, sarta saking kuciwaning placak, kapanjangen utawi kacelaken, punika inggih pinuwung, kapendheta sakecanipun. 4) Jejeg dhoyonging adeg punika, ukuran sampun wonten palemaha ning ringgit, uger palemahan ringgit wau radin kaliyan palemahan kelir, punika adegipun sampun pikantuk, kajawi manawi pinuju ngadhep, punika ing pamatawis: saking pasemonipun ringgit ladak luruhipun, utawi pantes anggenipun ngaosi ingkang ngadhep wau. 5) Leting (godhaganing ringgit) tanceban ringgit kalih ajeng-ajengan, punika bilih ringgit padhalangan watawis saagenging kayon, kirang langkung 1 1/2 kaki utawi setengah meter; dene tumrap ringgit jujutan langkung, ringgit kidang kencanan saha ringgit putren kirang sakedhik. 6) Tanceban ringgit, jejer punika, manawi saged sampun ngantos katumpangaken, murih sawangan saking ngajeng katingal resik, saking wingking kelir katingal wijang. Dene manawi ringgitipun kathah, katancebaken kados ing nginggil papanipun mboten nyekapi, kenging ngangkah sawangan cetha saking ngajeng, inggih punika sageda katingal cetha rainipun. mBujeng prayogining sawangan malih, kathahing tanceban ing sisih kiwa kaliyan tengen punika kaangkaha timbang. 7) Ringgit ingkang ingajenan, samanten malih nancebaken ringgit satunggal ing sisih tengen, adegan ingkang lajeng katungka wonten tamu, manawi mboten kapeksa, ing sanadyan tamunipun nampeni pangaji-aji, tancebanipun mboten ewah, tamu lajeng wonten sisih kiwa. 8) Tangan a) Ringgit ingkang
nanging kedah kapepetaken ing kelir supados saged mepet; tuding ingkang kumlewer punika dhateng sawangan reget. b) Ringgit ingkang lanyapan, thelengan, kadhelen tuwin kadhondhongan, dugangan sasaminipun, tangan wingking dipun palangkerikaken, kininten-kinten sawatawis wonten sangandhaping cethik. Papanggihanipun ringgit kalih ingkang adatipun sami malangkerik (BaladewaDuryudana) kapendhet ing dugi-dugi, wonten prayoginipun kaumbar, rehning sami ratu, ngatingalaken anggenipun aji ing aji. c) Ngatingalaken dekungipun ringgit ingkang ngadhep, tangan dipun kapurancangaken, tangan kalempakaken, sarta murih mboten udhar, kaprenahing ugel-ugel dipun panthalitaken. Ngapurancangipun ringgit mripat gabahan tangan kaumbar jujur ngatingalaken lurusing badan sarta tajemipun, dene ringgit kedhelen minggah, tangan ngajeng katekuk, mendhet sawangan santosaning badan, dados mathentheng utawi sereng; ngapurancang ingkang kantun punika murih mboten ewah-ewah, tuding karangkus, kaslempitaken sawingking suku. 9) Ringgitan punika debogipun ngangge kalih, panatanipun ing wingking langkung inggil, debog ingkang ngandhap punika kangge tanceban ingkang kedah ngaosi. 10) Nancebaken ringgit sapisan punika, kedah kaangkah papanipun cekap manawi mangke kangge malih. 11) Manawi tangan kiwa tengen nyepeng ringgit, samangsa badhe nancebaken, punika tengen rumiyin nancebna, katata saprayoginipun, kiwa taksih kapanjer, sarampungipun tangan tengen saweg kiwa. 12) Nancebaken kedah angon iramaning gendhing, tumancebipun ngangkaha dhumawahing gong, punapa kenong, kempul utawi methuk. 13) Adegan ingkang mawi gendhing: a) Tumancebipun ringgit ingkang luhur piyambak ngangkah dhawah gong. b) Tumancebipun ringgit ingkang kantun piyambak ngangkah dhawah kethuk bibar gong, kethuk kalih kasirep: nyembah (kajantur). Nalika kenong tiga dhalang sasmita seseging gendhing ndhodhog ngganter, gong, ringgit medal nyembah, kethuk tumanceb, kethuk kalih nyembah malih lajeng ngapurancang, sirep. Punika manawi gendhing kethuk kalih kerep, kenong tiga (4, gong). 14) Ringgit ingkang kaadegaken punika, ingkang dados pangageng, sasampunipun tumanceb, supados mboten katingal kemba utawi suwung, ambenakaken pangangge utawi rambut ingkang pantes dipun serengaken, kaliyan capeng, ngelus gumbala saprayoginipun.
kawedalaken saking tengen mangiwa lajeng tanceb ing debog ngandhap, kirang langkung saprotigan sisih kiwa antawisipun pungkasaning simpingan kiwa lan tengen, lajeng: Pekathik nuntun kuda, tanceb sawingkingipun rampogan. Salajengipun ngedalaken ringgit ingkang badhe numpaki kuda, rampogan, pekathik kabedhol kalampahaken mangiwa. Solah-bawaning kuda inggih punika: nyigarada, kridha ngidak-idak keracak (tel),
manawi meta inggih punika: ngempret, mobat-mabit, ngidak, nggadhing, nlale, mbucal lan mbanting. 3) Solahing sima Menggah solahing sima inggih punika: nggereng, nggero, nubruk, nyaut, ngraut, nyakot, narap mangsa lan nggondhol. 4) Solahing sawer utawi naga yen kakarsana Menggah solahing sawer utawi naga yen kakarsana inggih punika: ngakak, nyembur wisa, mulet nyakot, lan nguntal. 5) Solahing peksi Menggah solahing peksi inggih punika: mabur kalangan ing nggegana, kekejer, nglayang, niyup, nyamber, matuk-ngabruk utawi nladhung, nyengkerem, nyakar lan nggondhol. 6) Solahing maesa tuwin bantheng Menggah solahipun maesa tuwin bandheng inggih punika: nyrudug, nyundhang, nujah, ngidak-idak. 7) Solahing wraha Menggah solahing wraha inggih punika: nyrudug, nyronggot lan nisil. 8) Solahing wanara Menggah solahing wanara inggih punika: (1) Ulap-ulap, tanceb, capeng, malangkerik (2) Ulat-ulatan (3) Mere (4) Lampah dingkik-dingkik (5) Ngiwi-iwi (saradanipun kukur-kukur) (6) Nyaut (7) ngGraut (8) Nyakot (manawi mengsahipun ageng mawi ngamplok) (9) mBanting (10) mBuwang 9) Solahing rampogan Menggah solahing rampogan inggih punika: (1) Prang ampyak = ngrata margi: lampahipun geter, uluk-uluk kalantaka, nocog, mbucal, mbrobos, ngganthol lan ngidak. (2) Prang sami rampogan: nocog, ngesuk, ngancap, nggablok, ingkang kawon mundur lan ingkang menang ngesuk. 125
12. Endha iringan nglebet njawi kawalik madhep manengen, njambak mawi asta wingking kajeblosaken asta cul
13. Kagendir wongsal-wangsul mawi asta ngajeng-wingking
Kawedalaken saking kiwa manengen sesarengan 7. Nubruk iringan njawi nglebet mawingking 8. Nubruk iringan njawi nglebet mangajeng 7. Endha iringan nglebet njawi dados mungkur 8. Endha iringan nglebet njawi dados aben ajeng 9. Njeblos iringan njawi manengen kawalik wangsul mangiwa 9. Njeblos iringan njawi mangiwa kawalik wangsul
KAPING KALIH 1. ABEN AJENG 2. Nubruk iringan njawi nglebet mawingking 3. Nubruk iringan njawi nglebet mangajeng 2. Endha iringan nglebet njawi dados mungkur 3. Endha iringan nglebet njawi dados aben ajeng 4. Nepak/nempiling 5. nJambak, kadhongsokaken 127 4. Dhawah kapeta mangajeng 5. Dhawah mungkur
mungkur 5. Nyepeng mawi asta kalih sarwi ndhongsokaken 6. Dhawah kaentas 6. …………………..
IV.PERANG BRUBUH R. Kumbakarna (kiwa) 1. Nggereng nubruk 2. Endha 128 R. Bratasena (tengen) 1. Kabedhol ndugang 2. Tatag tanggon
3. ABEN AJENG 4. mBrakot 5. Kontal dhawah mungkur menyat malih 6. Endha iringan nglebet mawingking 7.
ndhongsokaken mawi asta wingking 11 Dhawah mungkur 12. Dhawah kanthi rekaos 11. nJambak malik mawi asta
punika cara nyelehaken ringgit wonten ing kothak utawi eblek. Manawi badhe nyelehaken ringgit kaangkaha murih saged tumata, mboten risak sarta gampil pamendhetipun manawi badhe kangge. Ing bab Panyelehing ringgit ing mriki ingkang baken inggih punika kangge para dhalang ingkang saweg nampi ayahan ngringgit, anggenipun nyelehaken ringgit ingkang mentas kemawon kasabetaken sampun ngantos dipun uncalaken utawi kabucal ngaten kemawon. Tumindak ingkang kados makaten punika kajawi dados cacading dhalang, manawi dipun pirsani ugi mboten resep lan malih tamtu badhc ngrisakaken ringgit. Patrap panyepeng saha panyolahing ringgit punika rekaos manawi kapratelakaken wonten ing serat. Nglengkara sanget saged utawi trampil dhateng sabetan, manawi namung kanthi maos katrangan ing serat kemawon. Manawi sinau ing bab sabetan kedah wonten ingkan nuntun. Seratan ngengingi sabetan perang ing nginggil namung minangka tuladha sawetawis.
a. Ingkang dipun wastani keprakan inggih punika, sasmitaning dhalang dhateng pra pangrawit kanthi anjejak keprak utawi ugi kangge nyarengi solah-bawaning ringgit. Dene keprakan punika kaperang dados 2, inggih punika: 1) Ambajing kerep; 2) Ngalap-alap. b. Menggah keteranganipun kados tuladha ing ngandhap punika: 1) Ambanjing ngeket : Keprak
Keprak mungel kangge nyarengi solah bawaning ringgit.
Bab ingkang ka-aturaken sedaya ing nginggil punika saged ewah, karana solah-bawaning ringgit. Ungeling keprak punika kawiwitan saking
pambukaning gendhing tinampen gedhog lamba sapisan (dhog) sareng kendhang (dhog); 2) Sasmita dhodhog sarug sapisan, mungkasi pocapan. Tuladhanipun: Dherodhog; b. Suwuk Ladrang. 1) Kenong kaping kalih, dhodhogan lamba sapisan (dhog); 2) Kenong kaping tiga, dhodhogan lamba sapisan (dhog); 3). Kempul pungkasan, dhodhogan rangkep,
dhog-dhog-dhog-dhog-dhog-dhogdhog-dherodhog; d. Lerepan (Sirepan) punika cak-cakanipun sabadhenipun gong kirang sekawan thuthukan, wonten salebetipun wirama kalih lajeng kadhodhog pinjal lamba. Tuladhanipun: Dhogdhog-dhog-dherodhog; e. Srepeg Lasem Dhodhogan rangkep sapisan, tengara pambuka, dhodhogan rangkep pinjal nyarengi kendhang kaping kalih nyarengi gong, katampen keprak neter (
Dhodhogan sapisan katampen ater-ater kendhang, suwuk, katampen dhodhogan lamba kaping kalih, katampen wiramaning kendhang (Dhog …, dhog, dhog…) 2) Sendhalan : Dhodhogan kapisan, katampen ater-ater kendhang suwuk, katarapen dhodhogan lamba kaping kalih, katampen wiramaning kendhang (Dhog …, dhog, dhog ....) i. Ayak-ayakan : Dhodhogan lamba kaping sekawan lajeng sarug sapisan,
suwukipun dhodhogan lamba sapisan nyarengi wilahan-5, dipun kombangi swanten laras barang alit (1).
arangdhodhoganipun mawi dhodhogan Ayak-ayakan (Dhog-dhog-dhog-dhog-dherodhog).
Ing ngajeng sampun kaandharaken bilih naskah punika taksih dereng paja-paja jangkep utawi sampurna. Pramila taksih kedah dipun jangkepi. Miturut rancangan, naskah "Pathokan Pedhalangan Gagrag Banyumas" Jilid I punika badhe dipun jangkepi Jilid II ingkang ngewrat tuladha-tuladha pakeliran sedalu muput. Dene Jilid III kaangkah ngewrat gendhing-gendhing baku pakeliran ingkang samangke dipun angge ngiringi pakeliran ing tlatah Banyumas. Minangka panutuping atur, mugi-mugi buku "Pathokan Pedhalangan Gagrag Banyumas" punika kenginga kangge tuntunan tumrap para siswa ingkang badhe sinau pedhalangan gagrag Banyumas lan tumrap para. sutresna kabudayaan Jawi segeda njangkepi kapustakanipun ingkang gegayutan kaliyan Seni Pewayangan. Tumrap para dhalang ing tlatah Banyumas, buku punika minangka tetilaran dhumateng para dhalang mudha
gunging panuwun ingkang tanpa upami dhumateng sintena kemawon ingkang sampun kasdu paring pambiyantu saengga buku pathokan pedhalangan punika saged kehimpun kanthi sae. Nuwun
Opo meneh yen tanggane lagi kemalingan (Apalagi bila ada tetangga yang rumahnya kecurian)
Mesti wae dadi sasaran tuduhan (Pasti jadi sasaran tuduhan)
Mulo kuwi aku dadi pengamen (Makanya aku jadi pengamen)
panjenengan nopo tiang lintene ngertos teng pundi sing apik ngoten pak.
nggeh mas, kulo nggeh mikire ngoten, tapine bek'e mawon panjenengan nopo tiang lintene ngertos teng pundi sing apik ngoten pak.
Bathara Yama utawa Yamadipati iku miturut kaparcayane agama Hindu Dewa sing njaga neraka. Yama iku sawijining paraga kang ana ing sadéngah kabudhayan lan agama.
Ing Hindhu, Yama iku ginambaraké kanthi kulit ijo lan abang. Klambiné abang lan numpak kebo. Ing Crita Hindhu, Yama iku putra Bathara Surya, déwa srengéngé. Dhèwèké nduwé sedulur kembar, ya iku Yami (utama Yamuna). Ing Wedha, pasangan iki manungsa kang sepisanan urip.
Ing carita Tibet, Yami iku sing dadi dèwi tukang njabut nyawa, déné Yama iku kang dadi raja ing ndonya peteng. Paraga Yama iki ana uga ing mitologi Cina lan Buddha, kang ora béda akèh marang carita asalé, ya iku Hindhu.
Jeneng Yamadipati mung ana ing pewayangan. Ing kéné, Yamadipati iku putra nomer wolu Sanghyang Ismaya lan Dewi Sanggani. Yamadipati nduwé garwa Dewi Mumpuni.
Sejatiné, Dèwi Mumpuni iku ora tresna marang Yamadipati. Jejodhoan iki kelakon amarga Mumpuni manut waé marang Sanghyang Manikmaya.
Sawijining dina, Dèwi Mumpuni kepranan marang Nagatatmala, putra Hyang Anantaboga. Pungkasané, Dèwi Mumpuni mlayu seka Yamadipati lan urip bareng Nagatatmala.
Yamadipati kondhang amarga tukang njabut nyawa ing pewayangan, kaya déné ing carita Hindhu.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yama&oldid=1054131"	Kategori: Paraga wayangKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.08, 24 Maret 2016.
Zijn moeder was Gusti Kanjeng Ratu Kadipaten/Gusti Kanjeng Ratu Agung Tegalraya, de
bacc. ing. aedif.Inženjerka građevine(bacc.ing.aedif.)bacc. ing. aedif.univ. bacc. ing.
Świdwin (Jerman Schivelbein) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 15 486 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Świdwin&oldid=1090388"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Iki kepiye. Alah moco wae. Arep komen ora sido. Ora mudeng karepe. Sing ASITA yo tiidak berbenah sesuai garis Organisasi dan aturan Hukum. Sing Guide yo ngono, njuk kabeh dunia IT ki rasah perlu aturan ngono pho? Iki nek diteruske, sing moco dadi wong paling pinter.
kuwi mboh Guide beneran, iso ngerti bahasa aisng ( jepang ), po mung mergo iso muni sayonara…mboh, sing jelas , yo mung nyuwidak ewu regane
ono kapan kae sing nulis, everybody happy, kudu koco sing di ngendikakne kangmas sing pinter nulis kae, artikele DALANG RA KURANG LAKON, pinter tenan kae, ngango nanggap jatilan barang, intine, yo kuwi mau, everybody happy, kabeh kecipratan tur,
turahan, ora koyo jaman biyen, mung methuk transfer in wae, iso mampir kidul rel, tur mesti netel separo jendelo bus ukurane gambar
nek sakiki, gelem tuku bakpia 2 besek wae, kudu wis di
Wah wah, apik tenan le adu argument..
Intine aku setuju yen manungso kuwi mesti iso urip luweh maju lan ojo di ireni. Ayo podho mlaku bareng bareng lan rak usah ngelek elek kancane, kabeh butuh urip lan rak usah podo padu sedelok maneh bodho dab… Salam damai
Suzuki Jogja 17 Juli 2012 pukul 09:29	YOGYA (KRjogja.com) – Keberadaan travel agent illegal di
ora? Lha wong golek pangan apik-apik kok ish di jegal-jegal. Nek pancen ono sing
beres…. Gawe gawean ki angel..nek pengangguran dho kagol pie dadine negara iki….Sapa sing isa ngatasi pengangguran…endi buktine tekan saiki
komen sing ra perlu, isane mung nesu nggerutu ro nggowo kayu bakar rono-rene tur ngapikne awake dewe…sing liyan mesti elek ora
Indonésia. Ditemokaké déning ahli botani Walanda, Dr. C.L. Blume.
Wikimedia Commons duwé médhia ngenani Anggrèk Bulan (Phalaenopsis amabilis).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Anggrèk_bulan&oldid=1051486"	Kategori: KembangRintisan mawa topik tetanduranKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
sungkem kagem panjenengan..ijin ngangsu kawruh 0m
assalmkm wr.wb…..salam isun pamuji rahayu balarea waluya
miturut gus bravo mau arep mbabar ilmu dzikir lahir( dzikir jiwa naliko umur janin 120
hormat ki , njenengan rektor piwulang boso jowo geh. salut. nyuwun wejanganipun ki.
takdzim kagem kyai naga runting,matur suwon pencerahanipun mugio saget nambah wawasan kulo lan sedulur bolo wongalus sedoyo,,
jurusan masing-masing ditules singkat nang kene iki, le nulis sing apik men iso diwoco wong okeh.
Teknik Sepeda Motor	Tentang jurusan masing-masing ditules singkat nang kene iki, le nulis sing apik men iso diwoco wong okeh.
hidayah, maghfirah saha barokah dumateng keluargi ageng SMK Ma’arif 2 Temon lan panjenengan sedaya. Rahayu ingkang tinemu, sembada ingkang
jaman berjuangNjur kelingan anak lanangMbiyen tak openiNing saiki ono ngendiJarene wis menangKeturutan sing digadhangCampursarimp3.blogspot.comMbiyen ninggal janjiNing saiki opo laliNeng nggunungTak cadhongi sego jagungYen mendhungTak silihi caping nggunungSukur biso nyawangNggunung deso dadi rejoBene ora ilangNggone podho loro lopoREFF :Campursari KoploVideo Dangdut Koplo Caping Gunung - Indah Andira Sagita
dhawuh) saka Gusti Kang Maha Agung iku tunggal sumebar sak jagad, arane Sastra Urip, kaperang ing tataran tumurune, bawarasane KSM:
berikut : Utawi rukune Islam kehadiran Iku sawiji kelaka wus kinaweruhan Yaiku ngucap syahadat roro ing lisan Kang wus kasebut ngarep
Kang dihin ‘alim weruh ing syara’ panggeran Kapindo ‘adil riwayat kapercayaan Ora ngelakoni setengah gede dosane Tan ngekelaken haram cilik
Diederik Durven (Delft, 1676 - Walanda, 26 Februari 1740), iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping 22. Dhèwèké maréntah antara taun 1729 – 1732.
Durven sawisé mulih saka Batavia menyang Walanda ing taun 1732, nuntut Kompeni ing pangadilan, amarga dianggep ngrugèkaké awaké. Angingi VOC ngundhur-undhur prosesé nganti Durven tilar donya ing taun 1740.
IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.07, 10 Oktober 2016.
gatutkocosenadyan awakku kebak tatoan rodo tenan nanging aku isih nduwe roso sopan senadyan kupingku kebak tindikan nanging aku calon jutawancah ganteng ojo sumelang melu aku tak jak ngamen nang prapatan njaluk hape mesti keturutan angger gelem ora mangan sangang wulan angger gelem ora mangan sangang wulan /
kurang LEGO Pean ugo iso nggolek-i foto-foto liyane ning kene iki TROPENMUSEUM utowo KITLV Akeh Sing Ndelok
Visit Prambanan Temple with PRAMBANAN TOURS
wong tuwo ra ngerti apa2, nek nganggo jeneng
Arthur Wong .....(as Ngok-Tai Wong)
TUMBUHAN BRYOPHYTA Guru Bidang Studi : Sugeng Riyanto, S.Pd.
Lumut (Bryophyta) Lumut (Bryophyta) Nama Kelompok: 1. Luthfia Anggit K.(13) 2. Vera
tobate panjenengan terami dosa-dosane panjenegan sepuro sedoyo tingkah polahe panjengan dadosaken amal ibadah sedoyo amal
yonopo panjenengan udaraken masalah jeruwo yonopo dadosaken cetek masalah angelo yonopo dadosaken
Wulan Purnama Paskah · Festival Paskah Salzburg · Maslenitsa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Paskah&
Simple EnglishSvenskaTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.46, 16 April 2013.
Nalika iku Parmin isih cilik durung ngerti apa-apa. Nanging yen saiki kira-kira wis lulus Taman Kanak-Kanak, kepara wus kelas siji SD.Sanadyan isih cilik, Parmin wis kelingan saben wayah akeh udan, jago kluruk genti genten sajak pamer kabisan tantang-tantangan, simboke wis ora ana sandhinge, ora ngeloni.
Esuk iku sawise krasa ana sunar surya sumunar mlebu kamar, gregah Parmin ngelekake mata tangi ngulet sawetara.
Banjur kethemak-kethemek marani meja nyaut pohung godhog sing cemawis ana piring seng kembangan ijo-ijo.
Wus krasa wareg banjur menyang sawah pojok desa nusul simboke.
nggaru ing sawahe Lik Wira kidul kuwi,” wangsulane simboke karo isih nggejejer ngadeg.
“Aku nyusul Bapak ya Mbok.”
“Ya…aja adoh-adoh, ana galengan wae. Ngombene ana gubug
Simboke nggendhong cething sing uga wis kothong, isine gawan saka ngomah wis gusis..
Tekan omah simboke Parmin kaget setengah mati jalaran omahe kebak wong, tuwa enom, ana uga bocah cilik barakane Parmin anake.
Mlebu pekarangan, simboke Parmin dipethukake wong lanang setengah tuwa karo wong wedok sing nembe ngandhut.
“Nyuwun ngapunten, Bu. Kula damel kaget panjenengan.”
“Omah akeh uwong Pak,” kandhane Parmin karo nuding omah.
“Wah cilaka yen sing teka tentara Landa…wonge putih dhuwur nggawa bedhil apa ireng cilik kaya Bapak?” pitakone Bapake.
Parmin ora mangsuli, mung gedheg karo bikut ngusapi kringet ing raine.
Nalika meruhi omahe ora ana kedadeyan apa-apa kejaba katon sawenehing pawongan sing dikenal ing plataran, atine nyicil ayem.
Luwih-luwih nalika tekan pekarangan omah wis dipethukake bojone karo wong
ngungsi. Kitha wiwit dalu sampun direbut tentara Landa.
Para pejuwang mundur dhateng dhusun ngracik rancangan kangge nglawan kanthi gerilya.
Amargi kahanan kitha mbebayani tumrap ingkang mboten purun ndherek Landa, kula dipunprayogakaken kalih para pejuwang supados nyingkir ngungsi.
Wilujeng kula sagotrah saget dumugi ngriki dipunkancani kalih tentara pejuwang ingkang memba-memba among tani.”
Mangkono kurang luwih anggone menehi katrangan pawongan setengah tuwa iku.
Mangerteni dhodhok selehe kahanan sakala polatane Bapake Parmin byar padhang.
Simboke Parmin tanggap, enggal nggodhog wedang lan ngglepung gaplek kanggo nyuguh tamune cacah wolu sing dipesthekake kaluwen.
Wong cacah wolu mau Pak Budiono sekaliyan garwa sing nembe ngandhut tuwa, putrane telu lanang loro wadon siji.
Dene sing loro maneh tanggane Pak Budiono sing melu ngungsi jalaran wis ora duwe kulawarga.
Sanadyan wong desa Bapake Parmin sithik-sithik uga ngerti menawa negara lagi kena prahara.
Landa kepingin mbaleni nguwasani Ibu Pertiwi sing nuwuhake bebanten guguring pahlawan kusumaning bangsa.
Yen tentara pejuwang meh saben dina ana sing tekan desane nanging njujug kalurahan sing pancen didadekake markas pejuwang awit eguh pratikele Pak Lurah.
Mundhak dina kahanan ora tambah aman nanging sansaya gawat.
Tentara pejuwang sing nembe teka ora suwe ana kalurahan, nanging terus bablas mlebu alas utawa nyingkir ana
methuthuk kaya gunung kebul-kebul amarga didang ana kukusan.
Gula jawa sing diiris cilik pating templek ngubengi gunung thiwul ngganda sumub.
Ora lali parutan klapa sing wis dicampur uyah sethithik disandhingake. Piring sing ora tau dienggo ditokake supaya tamune padha karenan atine. Dhasar luwe, kathik tangkep sarta pangrengkuhe marang tamune katon tulus grapyak sumanak, sedhela wae suguhane kari separo.
Nanging atine simboke Parmin dadi nelangsa nalika anake wedok tamune sing cilik dhewe nangis ora gelem thiwul, njaluk mangan sega.
Bapake Parmin aweh sasmita bojone karo nudingi omahe Lik Wira, tanggane, supaya nyilih beras saentuke, yen ora duwe golek silihan liya.
“Min, Parmin, kadingaren isih awan ngene wis santai.
Parmin kaget. Swara sing diapali iku nggliwarake pikirane sing nembe nglambrang puluhan tahun kepungkur nalika dheweke isih cilik nyusul simboke lan bapake yen lagi nggarap sawah.
Ya ing pojok dalan iki dheweke ajeg dolanan nunggoni wong tuwane.Bedane sawah-sawah ing pojok desa saiki wis malih dadi pasar modhern, pasar swalayan.
“Min,dijak omong kok malah njublek kaya wong bingung.”
“Ora. Aku ki nembe kesel bubar ngeterake karak ing warung-warung langganan.
Lha kok ana warung wong rame ngrembug jare bronjong ora kena ngambah dalan kutha.
Jarene ngganggu tetumpakan liya,”celathune Parmin.
“Ya kanca-kanca bakul sing bronjonge nangkring ana sepeda montor. Mbok coba tulung Kang, kowe sing nyambut gawe ana kecamatan golekna katrangan sing cetha.
Yen kabar kuwi tenan modar panganku. Golek pangan nyetori karak nganggo bronjong kaya aku ngene iki bakal kapitunan yen bab iki bener, aku iki nganti
mbarep lanang kabare saiki dadi pejabat penting ing Jakarta. Sing nomer loro dadi pengusaha sukses, dene nomor telu, wadon, sing ora doyan thiwul nalika ngungsi kae, saiki dadi garwane penggedhe.”
Kon mborong karakmu ngono pa?”
“Ya ora. Apa doyan, ra doyan, wong pejabat sugih.”
“Wis, wis, aku pamit sik, arep mampir nyang kalurahan ngeterne layang saka kabupaten.”
Dheweke isih lungguh nyawang tilas sawah sing dadi papan dolanane jaman cilike, banjur genti nyawang bronjong lan sepeda montor kridhitan sing wis buthuk.
ISIM SURYANI | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
patut direnungkan bersama “ Pengalaman kang pahit kuwi lir pindhane guru sejathi kang becik dewe, dene ana klerune panindak anggepen kaya kaca brenggala, aja malah pepes, sing wis mungkur ayo padha disingkur, ning dipethani endi sing
KABEH. ORA DUWE UTEK KABEH MERGO UTEKE RETAK, DISUMPEL GOMBAL YO SIK DURUNG ISOK.
roromunting (Gusti Kanjeng Ratu Ageng – permaisuri Sri Sultan HB VI) di bukit pengklik prambanan sleman yogyakarta.
kw kan pinter ngomong bahasa india?pie to?kok rak mbokceritakke nek kw wes kursus bahasa india 6 bulan?nggenah njaluk
ingkang ongko 4 nun inggih inti Walimatul ursy. 5. Kalajengaken
artikel pendidikan,artikel sains,artikel mitos,artikel ilmu,artikel lucu,
“Niki Ririt, putranipun Mbak Endah
ingkang dateng Salatiga, sakmenika kuliah teng mriki .......” .
wow….. dasyat bisa macing ikan hiu ki.
Qobiltu king ageng JJ…Dipun ijazahe kangge ngamalaken…mugi manfangat
kagem Ki Ageng JJ, nderek menyimaK Ki..
“Kanca sing apik iku, ora seneng yen kancane susah lan ora susah yen kancane seneng”.
(3). “Kanca pancen isa dijak dolan sawayah-wayah… Nanging mung tangga sing isa nulungi sawayah-wayah”.
“Wong wadon iku ora mung isa masak, macak lan manak,… nanging uga isa dadi cagake wong lanang supaya jejeg pikire, lakune lan atine”
“Uwong pinter iku dudu mung uwong sing akeh ngertine, nanging uwong sing gelem nindakake apa sing
Burung Punai Bakau, Burung Punai Bakok, Burung Punai Bakuk, Burung Punai Bukit, Burung Punai Daun, Burung Punai Dekut, Burung Punai Ekor Panjang, Burung Punai Emas, Burung
Ketawang sinom logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.40
sing diomongke ...ora mudeng blasTimbang mumet...mumet...mumet...Mending luweh...luweh...luweh....ekotepongKaptenJumlah posting : 441Join date : 19.10.11Lokasi : Ungaran Re: Guyub
Garwa prameswari majapahit (garwane prabu brawijaya) nalika siram ing taman bebarengan karo para sisihane panggedhe majapahit, dumadakan ilang musna. Majapahit geger. Prabu brawijaya banjur ngutus sungging prabengkara nggoleki garwane sang prabu. Ing tengan dalan sungging dipethuki
Sing ngajak-ajak andhusta lan mateni prameswari Majapahit kuwi iwak sura (dene baya mung melu ngobyongi wae), nanging sura ora gelem ngakoni dosane sakteruse banjur tuwuh pancakara antarane iwak sura karo baya. Perange iwak sura karo baya ora ana ing dharatan nanging ing kali.
olehe gelut saengga awor dadi siji. Wusanane, amarga wis ginaris dening sing gawe urip, sura lan baya banjur musna tanpa lari.
Sakmusnane sura lan baya, ratu jenggala tumendhak ing sapinggire bengawan. Sri Naranata andangu marang kawulane saperlu mundhut pirsa mula
nsyaf mas, wis do mreteli , sak iki do kerah karo bongsone dewe do keplak keplak ngrebut kursi, hehe.. dek e wis lali karo mas rawin lan sedulur kabeh. do sibu
cobo mas bejo kementarmu wae wis tabrakaan dewe,jare kon takok Alloh,lha kok jluntrunge Jare Ustad Abu bakar ba’asyir ki piye? he..he.. ning ra po po sing penting dho sregep ngaji yo.
kekal opo ora. Mbok yo langsung ae takok Alloh. Lha sing nduwe neroko iku Alloh, dudu ulama.
Tinimbang spikulasi, mbok yo urip pisan nduwe amir opo susahe. Sing merasa amire pak SBY kapan2 baeat langsung neng SBY
Jare Ustad Abu bakar ba’asyir nalikane diwawancarai metrotv: ditakoni ngopo
Hyang widi iku langgeng, ana ing ngendi papan, tan kena kinira kinaya ngapa, dadi sesembahan se alam kabeh, nganggo carane dhewe-dhewe
KOLEKSI GAMBAR BURUNG GELATIKGAMBAR BURUNG GELATIK DI POHONBurung gelatik
ing: |access-date= (pitulung); Cengkah URL–pranalawiki (pitulung)
Artikel perkawis warta, koran, utawa jurnalisme punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged
kawruhanKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
“bwt yg tingginya sedang…”mas iwan ngledek alus iki…lha wong aku karo wak kaji opik 11-12 duwure
sampe ke warna merah…..ngakak ileran
Reply	62.	iwanbanaran - October 29, 2012 @ hardiasbantuly
Ojo dicontoh, ilmu kepepet ki soale wkwkwk……
@ 13. andhika, 16. alsalawy, 58.
Kol. T.P.R. Sinaga (Bupati Simalungun). Penasehat: Let-kol. Bisara Sinaga, SH; Herman Sinaga. M. Kasan Sinaga; Bungaran Sinaga; S.M. Cyrus Sinaga; H. Ulak-ma Sinaga; P. Waldemar Sinaga; Dr. Jetro Sinaga; Jadiman Sinaga; Mintam Sinaga; Ja-longos Sinaga.Ketua Umum: Drs. M. Horas Sinaga. Ketua 1 – 7 : M.S Mardame Sinaga; Tahi Raja Sinaga; S. Kasianus Sinaga; St. Arcenius Sinaga; Gr. Petrus Sinaga; T. Duduk Sinaga; Drs. J. Pontas
Umum: Kol. M.S Mardame Sinaga. Ketua 1-6 : S. Kasianus Sinaga; A. Cyus Sinaga; Drs Gustaf Sinaga. (Biro Keu Kantor Gubsu); Haji T. Mangipuk Sinaga (Kantor Agraria); May.Laut E. Sinaga (Angkatan Laut); Drs. T.M. Halomoan Sinaga (Inspektorat Kantor Gubsu). Sekretaris Umum: A.J Sinaga. Sekretaris I – III : Jaman Sinaga; A. Sinaga; J.B Sinaga (Asuransi Bumi Putra). Bendahara Umum: Sahata Sinaga (Kantor Inspeksi Pajak). Bendahara I & II: Drs. Piter Galogat Sinaga (Ktr. Inspeksi Pajak); Ir.J.Gusia
neng omahe simbah. neng kono desane isih sejuk bebas karo kendaraan motor.Neng kono akeh wit"an karo sawah. Nek urip neng kono marai betah. Pas sore aku nggopek degan karo simbah, entok 5 tak pangan dewe, yo mesake simbah ra tak kei tapi simbah iso nggopek meneh. Esuke aku mlaku" karo sedulurku neng kono. Mubeng-mubeng neng kampung.Okeh sing do ndeloke aku mbuh aku
enek pegawai kelurahan lagi ngobrol pas ora enek gawean.jenenge badrun&paijo
badrun: kowe reti ora singkatan KTP
badrun: KTP singkatan seko K(KuTANG), T(TUTUP), P(PENTIL) retito saiki.tapi kowe ojo omong-omong yo?mengko aku ndak di pecat
ILMU PANGLIMUNAN | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
5. Nilep bayaran tour optional,
6. Ngelek-elek konco dewe, ben kethok
Gagok punika seni swara ingkang lair nalika periode pungkasan Dinasti Joseon (abad kaping 16). Nalika masa punika, ingkang remen kalihan seni punika sapérangan ageng saking kaum bangsawan, aseing kempal sesarengan kanggé nyerat puisi lan nyipta tembang. Ing wiwitan seni nyekar punika dipunwastani Mandaeyeob kanthi titikan tempo ingkang alon. Mandaeyeob lajeng mekar dados kalih inggih punika Jungdaeyeob (tempo mèdium) lan Sakdaeyeob (tempo cepet). Nalika pungkasan abad kaping 17, Sakdaeyeob dados langkung kondhang tinimbang 2 gaya nyekar punika saengga dumugi abad kaping 19 namung Sakdaeyeob ingkang tasih wonten. Sareng kalihan musik Yeongsanhoesang, Sakdaeyeob dados hiburan musik paling kondhang ing pungnyubang, papan kanggé pagelaran ekslusif kaum bangsawan Joseon. Sakdaeyeob punika ingkang dados dhasar gagok ingkang dipunsekaraken dumugi sapunika. Sajah gagok saged dipuntlusur saking manéka buku musik kuno ingkang sinerat antawisipun taun 1570-an dumugi taun 1870-an.
Gagok dipunlebetaken ing kategori minangka jeongga ("tembang pantas") ingkang namung dipunpentasaken déning bangsawan nalika masa Dinasti Joseon, saged déning tiyang jaler utawi èstri.[2]
Sapunika tasih wonten 41 tembang gagok, ingkang kapérang dados 26 tembang kanggé swara kakung lan 15 tembang kanggé swara wanita.[3]
Sanajan mekar saking tempo nyekar Sakdaeyeob ingkang cepet, gagok kalebet ing genré musik Korea ingkang paling alon. Gagok (
gayeongeon), nyekar kanthi micara alon-alon. Cakepan (lirik) kanggé gagok punika 3 larik puisi sijo ingkang dipunsekaraken kanthi kalih nada pyeongjo (utawi ujo) lan gyemyeonjo. Ujo lan gyemyeonjo punika kados mayor lan minor ing musik kilèn.[3] Repertoar gagok saged dipunperang adhedhasar ketukan (jangdan). Sapérangan tembang dipunsekaraken wonten ing 16 ketukan lan sanèsipun 10 ketukan. Nalika dipunsekaraken, 3 larik puisi éwah dados tembang dawa 5 stanza.[3] Saben pamentasan kapérang dados 5 babak (jang) ingkang dipuniringi musik. Ing wiwitan pagelaran dipuntandhani kanthi musik pambuka (prelude/daeyeoeum). Tembang wiwit dipunsekaraken dumugi 3 stanza kapisan. Ing jeda ingkang nyekar lajeng ngaso dene musik mlampah (interlude/jungyeoeum). Bibar punika ingkang nyekar mbeta 2 stanza pungkasan ingkang dipunpungkasi kanthi musik panutup. Punika salah satunggaling cakepan tembang kakung kanthi irah-irahan Byeoksachang:
ingkang lenggah ing bagéyan wingkingipun ingkang nyekar.[2] Piranti musik ingkang dipunginakaken punika antawisipun
Polski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.14, 15 Maret 2016.
tetesan sing paling galak dewe, cilik dewe, nyleneh dewe, he3...) Ora iso, kandangku siap menampung ayam2
tetesan sing paling galak dewe, cilik dewe, nyleneh dewe, he3...) Ora iso, kandangku siap menampung ayam2 bagus kog.. hahaha... wah nek elek dewe, cilik dewe, nyleneh dewe, sg digolek apane
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Farid_Aja&oldid=676104"	Kategori: Artis Indonésia	Menu navigasi
ora dipenjara kok.. malah direhabilatasi.. lah nek wong Jogja mlarat, wong tuwane ora kuwat nyekolahke SMA ora iso ndaftar dadi guide.. barang dewasa …golek pegawean kok diangel-angel. Sampeyan wong sing
seh bela belu 5 Februari 2010 pukul 09:32	Kula nuwun,
Nak… punika naminupun usulan, saged dipun revisi, ampun dados gundah penggalihipun. Langkung-langkung ngangge ngancam-ngancam badhe pipun lawan kalian anak jogja.
Anak jogja punika tuturbahasanipun alus kalem nggih mboten mboten rasialis kados sampean.
Kados nyebut “sumatra, tiang njawi lan sanesipun.
Pemanggih kula malah sampean punika ngecap anak jogja ingkang mboten njogjani, uger malah panci tiang Njawi jogja ingkang ngaku-ngaku jogja. Nuwun gung ing pangaksami mugi ingkang maha kuwaos tansah mariring keselamatan, anjebaraken penggalihipun, dadosna tiyang ingkang sabar lan wicaksana.
karo Panjenengan ingsun. itu jenenge demokratis! ora perlu ancam main Grudug…..
Wis yen wis adem, yuk bareng omong apik2
Lair caket Arezzo, ing Caprese, Toscana, Italia taun 1475. Ramané Lodovico di Leonardo di Buonarotti di Simoni iku sawijining pegawé hukum ing Caprese. Ibuné Francesca di Neri del Miniato di Siena. Kulawargané nduwèni status
konséntrasi marang profèsi kang dianggep luwih mapan, nanging Michaelangelo seneng seni rupa. Piyambaké banjur dibina déning Domenico Ghirlandaio (nanging kanthi sawijining sebab Michaelangelo nolak perkara iki) lan Bertoldo di Giovanni. Ghirlandaio banjur ngrékomendhasikké marang Lorenzo de Medici. piyambaké banjur gawé sapérangan karya sing cukup ngéramaké (kanggo umuré sing isih welasan taun), nanging durung bisa gawé jenengé dadi luwih misuwur, ing antarané:
baliné unsur seni klasikisme nuju njeron Gréja. Seni Klasik dianggep ngandhut akèh dhémoralisme, ing antarané akèhé unsur érotisme lan gayisme (kabeneran modhèl-modhèl karya seni sing akèh ana ing gréja iku lanang).
Perkara iki marakaké Michaelangelo ngupaya metu saka prabawa Firenze, lan ngupaya nerusaké profesiné ing Venice, banjur Bologna. Nanging ing rong kutha iki, ora ana siji waé sing ngenal misuwuré jeneng Michaelangelo.
Ing sangisoré prabawa Papacy[besut | besut sumber]
Ing taun 1513, prabawa Papacy ing Firenze ningkat kanthi munggahé salah siji anggota kulawarga Medici, Paus Leo X. Panjenengané ditugasaké kanggo ngerjakaké Facade Basilicia of San Lorenzo kanthi opah sing banget nengsemaké. Nanging kauangan kulawarga Medici sing ambruk banjur marakaké karya iki kaya setengah dadi. Salah siji bagéan sing misuwur saka karya iki ya iku patung Moses.
Prabawa Papacy pungkasané runtuh ing taun 1527 lan kulawarga Medici bangkrut, banjur samburiné bali menyang kakuwasaan Républik. Michaelangelo banjur melu ing pangrancangan pangreksan kutha Florence saka kepungan kanthi gawé dhesain bènténg.
Nanging pribadi Michaelangelo ora sasuci karyané sing akèh dipajang ing altar gréja. Saliyané isu homoseksualitas, tumindaké mbongkar awak mayit marakaké panjenengané kudu ngadhepi akèh pamriksan. Karya-karyané uga akèh sing kapiran mung amarga masalah dhuwit. Lan saiki, autobiografiné dikira akèh dimanipulasi kanggo ngangkat jenengé dhéwé. Panjenengané uga kalibat rivalitas ora séhat
iki ngenani wigatiné studi kang becik bab anatomi. Ing wektu iku diwiwiti panlitèn langsung organ awak lan alat obah saka mayit.
Kok yahene urung do turu ki do ngopo ngono
Panyakit njero iku cawang lan spesialisasi kedhokteran sing nangani diagnosis lan penanganan organ njero tanpa bedhah ing pasien diwasa.
Kanggo dadi dhokter panyakit njero, uga disebut "internis", dhokter kudu ngrampungna pendhidhikan spesialis sajroning 4-5 taun kanggo nyinaoni cara ndiagnosis, lan ngrawat panyakit sing nyerang wong diwasa. Dhokter panyakit njero ing Indonésia diwènèhi gelar SpPD.
Perawatan[besut | besut sumber]
Dhokter panyakit njero dilatih kanggo njawab teka-teki masalah diagnosis lan nangani panyakit lan kahanan kronis parah nalika sawetara panyakit sing béda-béda bisa kedadéyan bebarengan.
Subspesialisasi[besut | besut sumber]
Dhokter panyakit njero bisa milih praktèk ing panyakit njero sacara umum, utawa njupuk pelatihan tambahan kanggo "subspesialisasi" (superspesialisasi) marang salah siji saka 13 laladan panyakit njero, umumé disusun miturut sistem organ. Contoné, spesialisasi jantung, dhokter panyakit njero sing mligi ngenani panyakit jantung. Pelatihan subspesialisasi (biasa disebut "fellowship") biasané merlokaké pelatihan tambahan 1-3 taun sadurungé dadi residen panyakit njero 4-5 taun sing standar.
Ana badan sing ngatur subspesialisasi panyakit njero ing Indonésia, ya iku Persatuan Ahli Panyakit njero Indonésia.
sing disebabaké agen biologis kaya virus, baktèri utawa parasit
Rematologi, mligi babagan diagnosis lan terapi panyakit rematik.
Dhokter panyakit njero uga duwé spesialisasi ing babagan alergi lan imunologi. American Board of Allergy, Asthma, and Immunology minangka badan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.49, 10 Maret 2016.
sakulone Jepara. Syeh kuwi asmane Syeh Jondang. Syeh Jondang kuwi priya sing bagus rupane. Syeh Jondang duwe garwa, asmane Ni Badralangu. Ni Badralangu kuwi wanita sing sulistya ing budi lan pancen ayu tenan. Wong loro padha urip bebarengan kanthi tentrem, andum rasa asih. Ana apa wae mesti dilakoni bebarengan. Sing sabenere penggalihe Syeh Jondang lagi nandang susah amarga kelangan adhi lanang sing banget ditresnani. Syeh Jondang ora reti ana ngendi saiki adhine tunggal welad kuwi. Syeh Jondang banjur ngumbara nggoleki adhine. Sasuwene ngumbara nggoleki adhine penggalihe ora tentrem amarga tansah kelingan marang garwane sing banget ditresnani yaiku Ni Badralangu sing ana ing omah dhewe. Syeh Jondang duweni karep buka tegalan. Tegalan kuwi arep ditanduri pari lan jagung kanggo pangan sedinane. Lemah sing kanggo tegalan kuwi ora adoh panggonane saka daleme Syeh Jondang. Wiwitane Syeh Jondang sregep anggone nyambut gawe, nanging saya suwe gaweyane ora dirampungake, amarga tansah kelingan marang Ni Bdralangu. Saben
Ni Badralangu celathu, �Kangmas apa nggone buka tegalan wis rampung, sesuk wis arep ditanduri jagung ta?� Krungu celathune garwane, Syeh Jondang mung mesem banjur mangsuli, �Ni Badralangu, tegalane durung rampung mula ya durung bias ditanduri.� �Kangmas, apa ana alangan sajrone panjenengan buka tegalan? Apa ana sing ngridhu penggalihe Kangmas, saengga ora rampung-rampung nggone buka tegalan.� Ni Badralangu, sasuwene iki atiku ora kepenak yen ninggalake sliramu dhewe ing omah. Lagi sedhela wae tekan tegalan, Kangmas pengin cepet mulih amarga kelingan pasuryane Dhiajeng.� �Ah, Kangmas ki ana-ana wae. Dhewe k iwis ora nganten anyar maneh tur wis suwe nggone urip bareng lha kok isih kaya wong sing lagi kasmaran wae.� �Pancen mengkono nyatane, Dhiajeng. Menawa Kangmas nyambut gawe suwe ana tegalan mesthi tansah kelingan pasuryanmu.� �Yen
nggone nyambut damel.� �Bener kandhamu Dhiajeng. Iya mengko Kangmas wiwit nggawe gambarmu.� Syeh Jondang wiwit nggambar Ni Badralangu. Dhasare wis pinter nggambar mula
mulih ngomah. Ing tegalan gambare Ni Badralangu diselehake ana ing lemah banjur ditindhihi lemah supaya ora katut angin, banjur Syeh Jondang
nggoleki gambare garwane, nanging ora ketemu. Penggalihe Syeh Jondang dadi sedhih. Ana pawarta yen gambare Ni Badralangu kuwi katut angina nganti tekan keratin, sing rajane isih mudha. Raja kuwi pirsa gambare Ni Badralangu. Barang pirsa gambare Ni Badralangu sing sulistya ing warna, Raja dadi kasengsem lan marakake rasa tresna ing atine. Esuke Raja dhawuh marang patih lan perjurite nggoleki sapa sejatine wanita ing gambar kuwi. �Aja nganti mulih ing keraton yen durung bias nemokake sapa sejatine wong ayu ing gambar kuwi,� ngendhikane Sang Raja. Nggone nggoleki wong wadon sing ana gambar kuwi
manut marang prentahe Sang Raja. Ing jero penggalihe Syeh Jondang mikir, kepriye carane supaya Ni Badralangu bisa dadi duweke maneh. Sadurunge Ni Badralangu diboyong
nyamar dadi tukang kentrung. Syeh nabuh kentrung karo ngubengi kraton lan asring ing keputren. Ni Badralangu reti yen kuwi Syeh Jondang, sigaraning nyawa sing banget
Rasukane ditinggal ing kraton. Ni Badralangu rada gumun nalika Sang Raja buka rasukane, pasuryane mirip karo garwane, nanging
ayo padha dicekel banjur dipateni, supaya negara kalis saka bebaya. Barang krungu prentahe Syeh Jondang, para perjurit budhal menyang segara utawa teluk. Pancen bener ing teluk kuwi ana wong sing lagi
bungahe kuwi ora suwe barang reti yen raja sing dipateni kuwi sejatine adhine Syeh Jondang sing wis suwe ilang. Syeh Jondang banget nggone getun nganti ngungun, amarga wis ngutus perjurit mateni
nambahaken raos syukur saget tetepangan poro sederek2 bathin…munkin dalem dateng mriki tasih kawulo kaneman piambak..nyuwun bimbingan mugi sageto dados manunggal kawulone gusti..houng wilaheng awigeno mastuhu bawono langgeng…nuwun nuwun nuwun….
inggih leres sak meniko ingkang saget ngrasak aken
Menawi Paguyuban HP wonten cabang teng Wonosobo nopo mboten njeh?
Rahayu,…Nyuwun pirso sederek2 ingkang ngertos alamat HP di Cirebon ? Nuwun.
Nopo wonten padepokan daerah wonogiri wetan lur. .kula pengen tumut nimba ilmu kejawen,mohon info 085226672064
Alamat HP di magelang di mana ya Mas Aryo? Saya ingin sekali ngangsu kawruh di
ING BANYU, PAN TUNGGAL TINUNGGALAN, POMA SIRNA DEN NASTITI. OWAH GINGSIR SIFATING URIP, KANG ORA OWAH MUNG KATRESNANKU MANJING DADI NYAWIJI SAJIWO LAN SAROGO, KALAWAN JIWO ROGONE SI……. BIN/BINTI…… ANAK TURUNE KANJENG NABI ADAM, ORA PISAH SALAWASE GESANG KARO INGSUN SOKO KERSANING
ingsun, ingsun teguh sehuruf marang daging ingsun, malaikat isrofil siro manjingo maring balung ingsun, ingsun
Nyi Loro Kidul (1985), Titisan Si Pitung (1989), Si Gondrong Lawan Bek Mardjuk (1990),
monggo sedoyo dongo dinongo mugi pikantuk tentrem ayem slamet wilujeng
QODIR JAILANI WALIYULLAH KULO NYUWUN KAROMAHIPUN PANJENENGAN MPLEBET WONTEN BADAN KULO………….
August 28, 2008 at 12:47 PM
mak nyoss tenan Rit... ;)sido melu sasi ngarep rak ? Soto Banjar.. :) browsing resep sek.. syeger lho soto aku wes gæ soale :D
Balas	Komentar oleh Juned on 17 November 2011 11:07
Ayas sejak awal wes komit gak nulis berita update arema sam,mergo wes kanyab seng nulis seng koyok ngono. Opo maneh berita2 seng isine tentang ketewuran seng nang Arema, marai ndasku senep weteng mumet hare. Tapi tetep tak usahakno liwat blog liyane nggawe
ingsun ngadeg ana ing tengahing jagat, dudu jagat sipate
alam jagat, turuning urip ajiku si menyan putih, apa kuasane siro ingsun
punika wonten kalih inggih punika puasa lahir lan batin, puasa lahir punika saget dipun tingali kanthi boten nindakaken perkawis ingkang batalaken puasa, kados dhahar, ngunjuk lan kempal badan antawis para garwa ing wekdal siang. lan puasa batin
secara lahir boten batalaken puasa, nanging menawi dipun tindakaken puasanipun badhe muspra, boten wonten ginanipun.
dhawuhipun Allah lan nilar sedaya awisanipun. Satuhunipun gesang manungsa ing alam dunya punika sampun dipun paringi pitedah dening Allah, punapa kemawon ingkang kedah dipun tindakaken lan punapa ingkang kedah dipun tilar. Kalebet kita nindakaken ibadah ingkang mengku kautaman utawi fadhilah langkung sae tinimbang ibadah sanesipun lan ibadah ingkang dipun tindakaken ing wekdal tertemtu. Ing wulan
مسلم“Saben-saben amale Bani Adam (kang bagus) ditikelake ing antarane 10 nganti 700 derajat”. (HR. Muslim)
Ing hadits punika sampun terwaca bilih ibadah ing wulan Ramadhan dipun tikelaken ganjaranipun antawis sedasa ngantos satus derajat. Malah ing hadits sanesipun dipun sebataken:
kautaman ing wulan Ramadhan, sinten kemawon ingkang saget nindakaken perkawis punika yektos badhe dipun paringi rahmat, maghfirah lan dipun tebihaken saking geninipun neraka.
boten, lawangipun neraka dipun tutup kita kesah napa boten.Menawi ing wulan Ramadhan punika kita tansah semangat anggenipun nidakaken shiyam, ing saben dintenipun tansah
tafsiripun, maos kitab-kitab hadits lan kitab-kitab saking para ulama’, ing wulan Ramadhan ngathah-ngathahaken infaq lan shadaqah. Yektos tiyang punika sampun saget ngrangkeng syetan lan kanthi ridhanipun Allah badhe dipun lebetaken ing Suwarga lan lawangipun neraka ingkang sampun dipun tutup boten badhe dipun bikak.
Kosok wangsulipun menawi ing wulan Ramadhan boten purun nindakaken puasa, menawi puasa boten saget nahan hawa nafsu, ing saben dintenipun namung mangkel, dresula, ngrasani lan sanes-sanesipun, ateges tiyang
kathah godhanipun ingkang dipun sebabaken saking godanipun syetan. Allah SWT nate ngendika:
“He wong-wong kang padha iman, aja nganti sira padha melu marang langkah-langkahe syetan. Sapa wonge melu langkah-langkahe syaten, mula satemene syetan iku printah nglakoni penggawean kang banget alane lan kang mungkar.(QS. Annur: 21)
Syetan punika gadhai sifat ingkang tansah ingkar dhateng dhawuhipun Allah, pramila ngantos akhir zaman syetan punika badhe goda dhateng bani Adam supados dados pengikutipun. Mekaten punika amargi melai zaman azali, Iblis punika golonganipun makhluk ingkang ingkar lan dipun bendoni dening Allah, ing akherat badhedipun lebetaken ing neraka. Sahingga ing dunya badhe pados rencang sak kathah-katahipun.Pramila boten mokal malih nalika tiyang Islam sampun gadahi niat badhe nindakaken pedamelan sae badhe dipun plencengaken niyatipun amargi lingsem kalian rencang utawi sedherekipun, utawi niat amal ananging namung kangge pikantuk pangalembana.Semanten ugi nalika sawek nindakaken amal sae boten dipun jangkepaken, amargi emut kalian perkawis-perkawis sanes ingkang boten perlu.
“Iblis jawab: Dhemi kakuwasan Panjenengan, kula badhe nyasarake piyambakipun sedaya, kejawi kawula-kawula Panjenengan kang mukhlis ing
Jahannam kelawan jesinira lan wong-wong kang padha manut marang sira ing antane dheweke kabeh kanthi sekabehane”. (QS. Shad: 82-85)
tumenga ing angkasamangayubagya rawuhipun sang pepadhangkanthi mesu raga nutup babahan nawa sangamangestu nampi pepadhang …..jakarta wanci adven minggu kaping kalih warsa 2009
wae aku tetep ngeyel yel yelPr :Awan awan karepe kok njaluk menthongOpo ra isin lo kae disawang uwongAku wegah tak ndelik ning njero
saking Malaysia lan tiyang Malaysia ingkang kawiwitan ingkang dhateng antariksa, dipunwara-wara déning Perdana Mentri Abdullah Badawi nalika tanggal 25 September 2007.[1] Panjenenganipun kaliyan Yuri Malenchenko (Rusia) lan Peggy Whitson saking Amérika Serikat, sampun tindak dhateng antariksa ing tanggal 10 Oktober 2007 kanthi montor mabur Soyuz TMA-11 ingkang dipunluncuraken dhateng Stasiun Njawi Angkasa Internasional (ISS) wonten ing satunggalipun program kerja sesarengan antawisipun Malaysia kaliyan Rusia lan badhe kondur dhateng bumi kaliyan montor mabur Fyodor Yurchikhin lan Oleg Kotov.[1]
Panjenenganipun miyos ing Kutha Kuala Blethok, Sheikh Muszaphar lulus saking sekolah inggil ing MARA ing Muar, salajengipun sekolah malih ing Kolej Pengobatan Kasturba, Manipal.[2] Panjenenganipun dados dhokter ortopedi ing Universitas Kebangsaan Malaysia, lan saderengipun punika ing Griya Sakit Seremban (1998), Griya Sakit Ageng Kuala Blethok (1999), lan Griya Sakit Selayang (2000-2001).[2]
dhateng antariksa kalebet satunggalipun pakét panyadean 18 montor mabur tempur Sukhoi kagunganipun Rusia déning Malaysia ing taun 2003.[3] Malaysia ngawontenaken pamilihan astronot saking 11.000 calon ingkang ndhaftar.[4] Calon ingkang kapilih nglaksanakaken latian ingkang pungkasan ing Kosmodrom Baikonur, Kazakhstan.[2] Muszaphar lan tigang calon sanèsipun ingkang kapilih ing purwanipun taun 2006.[2] Sasampunipun ndhèrèk latian ing Star City, Rusia, Sheikh Muszaphar kapilih minangka calon utami astronot ingkang kapisan saking Malaysia, lan Faiz Khaleed dipundadosaken calon cadhangan.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sheikh_Muszaphar_
ASMA ABUNAWAS | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Nostradamus (lair 14 Dhésèmber 1503 – pati 2 Juli 1566 ing yuswa 62 taun) inggih punika asma Latin saking Michel de Nostredame, ingkang dados pangripta utawi pengarang ramalan misuwur ing donya.[1] Nostradamus misuwur kanthi karyanipun ingkang irah-irahanipun Les Propheties ingkang terbit taun 1555.[1] Nostramadus inggih punika satunggalipun penyair ingkang caket kaliyan astrologi.[1] Asmanipun lan ramalan-ramalanipun saya dangu saya misuwur amargi kathah ramalanipun ingkang sampun nyata kabukten.[1] Nostramadus lair ing St Remy, Perancis, minangka putra ingkang wiwitan saking gangsal sadherekipun.[1] Minangka tiyang perancis, panjenenganipun nguwasani basa Latin, Yunani, Yahudi amargi dipunajari déning eyangipun, Jean.[1] Taun 1529 panjenenganipun pikantuk gelar ing bab pangobatan lan dados dhokteripun raja Charles IX.[1]
Nostradamus punika satunggalipun tiyang ingkang remen medhitasi lan kewasisanipun ing bab ningali wekdal ingkang badhe kalampah punika saking medhitasi punika. Wiwit punika Nostradamus asring nyerat menapa kemawon ingkang saged dipuntingali ing wekdal salajengipun (masa depan) wonten ing buku "centuries" taun 1558.[1] "Centuries" dipunterjemahaken dhateng basa Inggris taun 1672.[1] Salah satunggalipun sejarawan ingkang asmanipun Alexey Penzensky, ngendikaken bilih sadangunipun langkung saking 400 taun anggenipun neliti, saged dipunmangertosi Nostradamus misuwur ing sajarah minangka satunggalipun tukang ramal.[2] Ingkang wigatos inggih punika Nostradamus sampun ngramal kutha utawi negari senajan ing wekdal punika tiyang-tiyang boten sami mangertos naminipun kutha punika, lan sapunika tiyang-tiyang nembe nyadhari bilih kutha punika sami kaliyan kutha ingkang dipunngendikaken déning Nostramadus.[1][2]
Guillaume pollinaire, satunggalipun penyair ageng saking Perancis aabad 20 ngendikaken bilih Nostradamus minangga satunggalipun penyair agung.[1] Pungkasanipun, ahli basa lan sejarawan nyadhari bilih ramalan-ramalan Nostramadus punika satunggalipun karya ageng salaminya.[1]
^ a b c d e f g h i j k l (id)Sejarah Ramalan Nostradamus dipunundhuh tanggal 16 Juli 2011)
^ a b (id)Mengenal Nostradamus dipunundhuh tanggal 16 Juli 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nostradamus&oldid=1089501"	Kategori: Tokoh PrancisKategori ndhelik: Artikel mawa hCardsArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Sinuwun Sultan Agung iku ratu ing Mataram. Sang Prabu banget gethinge marang penjajah Kumpeni. Panjenengane kagungan cita-cita anggayuh negara mardika. Sranane kudu ditundhung lunga saka bumi Nusantara. Supaya kuwawa nundhung penjajah, kabeh kawula manunggal. Mulane Sinuwun karem lelana njajah desa, prelune ngajak bersatu marang kawulane. Sinuwun kepareng ngimpun bala.
Ing sawijining dina Sang Prabu kapereng tindak lelana marang kadipaten Penggung. Sawise mepak bala, banjur budhal. Prajurite saperangan dhedharatan, seperangan nitih turangga. Prajurit kang nderekake akeh banget. Bareng tindake wus kemrubut teka lunga. Barang disetitekake jebul wong-wong padha tuku dhawet. Bakule dhawet wong lanang, tur wis rada tuwa. Kang dadi gumune Sinuwun, wong tuku kemrubut mau ora ana kang mbayar siji-sijiya. Ngendikane sinuwun sajroning batin: “Nyalawadi temen bakul dhawet iki. Kemrubut kang padha tuku kok ora ana kang mbayar. Upama padha utang, mangsa kabeh.” Saking
mbayar. Namung punika saged kula dedana dhateng sesami”, wangsulane si bakul dhawet. ”
“Wayah apa kukutmu bakul dhawet ?”
“Inggih mangke menawi boten wonten ingkang tumbas.””Pak, sapa jenengmu lan ngendi omahmu ?” Pandangune Sinuwun kanthi sareh. “Griya kula ngrika sinuwun, ing dhusun Walen. Dene ingkang sudi mastani, kula pun Kasanrejo.”
“Yen ngono aku tuduhna daleme Kyai Singaprana. Nanging amarga wektune wis rada sore, ora prayoga yen aku njujug daleme, Mula aku nginep ing ngomahmu. Kepriye ?”
“Sanget ing syukur kula menawi sinuwun kersa lerem ing wisma kula.”
“Yen ngono aku banget matur nuwun. Mula aku dak dhawuh marang prajurit, kareben padha tata-tata.”
Sang Prabu banjur dhawuh marang para prajurite nuju marang desa Walen prelu lerem. Dene si Bakul dhawet banjur mulih.
Kacarita, bebasan mung sakedheping netra, Kasanrejo wis tekan ing ngomahe.
“Mbokne, arep ana tamu agung. Mara gage enggal nggodhoga wedang kanggo nyuguh ngurmati tamune !”
“Adhuh pakne, dinten niki kula boten gadhah punapa-punapa. Lha mangke wedange rak kendel, boten onten kancane”, wangsulane Nyi
ana ing Walen. Sepira kagete, bareng tekan kono wis dipapagake karo Kasanrejo. Mangka mesthine kudu luwih keri tekane. Pak kasanrejo mung mlaku, mangka prajurit Mataram
pirang-pirang puluh. Apa ya amot ? mula kawiyos pangandikane :
“Lho, omahmu mung cilik, mangka prajuritku semene akehe. Kok kon mlebu ngomah, apa ya cukup. Yen jaran-jarane ben ana jaba. Lha wonge ?”
“Namung tiyang semanten kemawon kok boten cekap. Saking kersane Gusti Allah, mangke rak cekap. Kapalipun kacancanga ing kilen griya ngriku kemawon”, ature ki Kasan. Sinuwun Sultan Agung kapeksa mlebu ing ngomah, ditutake saprajurite. Kaya apa gawoke penggalihe sapendhereke. Kabeh wis kamplung. Malah kepara nggone isih ngodhag-
tela, uwi, lan mbili, lan sabangsane. Ana maneh nyamikan weton kutha, kang ing desa durung tau ana, akehe ora
Saweneh mung padha pandeng-pandengan nelakake gumune. Apa maneh barang metu suguhan dhahar bengi. Sega pari wulu putih memplak. Lawuhe iwak sawarnane iwak. Anak iwak kali: lele, kutuk, badher, welut lan sabangsane. Ana daging sapi, kebo, wedhus diempal. Ana iwak pitik. Sotone babarpisan ora kari. Saya nggumunake maneh, kabeh iku saben dijupuk bali isi maneh. Mula dipangan wong semono akehe ya ora bakal kurang. Ing batin Sinuwun ngendika: “Aneh ! Nyalawadi ! Ki Kasan iki pancen dudu sabaene wong, pinunjul. Sapa sajatine Ki Kasanrejo iki ? Aku kepingin ngreti, Aku kudu bisa miyak wewadi iki.” Mangkono batine Sinuwun.
Wancine wis lingsir wengi. Kabeh prajurit wis padha turu kepati. Sinuwun Sultan ora bisa sare, jalaran menggalih keanehan-keanehan kang diweningi. Panjenengan sengadi ora sare, kepengen minyak wewadi iki. Ki Kasan ya durung turu. Dheweke ora wani turu ndisiki Ratune. Wong loro pandeng-pandengan sawetara, nuli padha kasengsem ing pacalathon.
Sinuwun Sultan : “Ki Kasan ! Aja dadi runtik lan gelaning atimu, aku kepengin sumurup kaanan iki.”
Ki Kasan : “Nuwun inggih, boten Gusti. Paduka mundhut priksa punika limrah. Mila mangga kula aturi paring pandangon.”
Sinuwun Sultan : “Aku gumun trekahmu, wiwit saka olehmu adol dhawet tumekaning wektu iki. Dhawet kok obralake, ora
tiyang sedhekah punika bebasan anenamem. Sinten nanem mesthi badhe ngundhuh. Nanem sae ngundhuh sae, nanem awon ngunduh awon.
Pangeran sampun paring dhawuh, sedhekah punika badhe kawales ing donya lan ing akherat. Sauger katindakaken kanthi eklas.”
jaran. Iki apa orang mujudake bab kang aneh ?”
Ki Kasan : “Pangeran punika asipat Maha Kuwaos. Pangeran asipat manawi kagunungan karsa boten wonten ingkang kuwawi
kaya mangkono mung thenger-thenger, rekasa anggone arep mangsuli. Peputoning atine, mula bakal waleh sapa satemen dheweke. Karo maneh rumangsa luput yenta nganti ora waleh karo ratu gustine. Mula banjur waleh.
Ki Kasan : “Nuwun sewu Gusti, mugi den agung pangaksama Paduka. Saestunipun kula punika inggih pawongan ingkang paduka padosi. Kula punika Ki Singaprana.”
Bareng waleh yen Ki Kasan iku sejatine ya Ki Sangaprana, plong penggalihe. Panjenengane wus
panjenengan sapemanggih kaliyan kula. Kula boten mentala ningali nasibipun kawula ing tanah Jawi. Kawula sami sangsara jalaran katindhes dening penjajah Kumpeni. Sagedipun uwal saking kasangsayan, inggih penjahat kedah dipuntundhung saking Tanah Jawi. Lha, nundhung penjajah kumpeni punika ingkang awrat lan rekaos, mbetahake kekiyatan ingkang kangkung. Kekiyatan punika wujudipun persatuan lan kesatuanipun para kawula punika piyambak. Para kawula saged bersatu manunggal, kedah dipunesuhi dening sesepuh ingkang tanggon. Punika prelunipun kula mider-mider, saperlu ngupados bala kangge anjongkeng penjajah Kumpeni saking tanah Jawi. Kados pundi pamanggih panjenengan?”
Ki Singaprana : “Kawula sanget nayogyane
Sultan Agung : “Syukur matur nuwun. Kyai kepareng bebantu dhateng kula. Samangke borong anggen panjenengan ngimpun bala kangge anjongkeng penjajah Kumpeni. Bab punika sampun ngantos kadenangan dening Kumpeni sarowangipun.”
Ki Singaprana : “Inggih, mugi-mugi Pangeran ngayomi lan ngijabani gegayuhan utami
balanipun. Dene Kyai Singaprana lajeng ngimpun kawula, nggembleng lan paring kekiyatan dhateng kalula ing padhusunan. Sadaya siswanipun sami kadadosaken esuhing para tamtama sukarela anundhung penjajah
@mbah íblis: hadir..Hadir…Hadir…,nih tak sumutke buhur 234…,lha mosok mbah iblis yahmene ws merem…jm 00-02. waktu keramat kanggo sing nggolek ilmu, jm02-fajar sodiq,waktu keramat do’a istijabah…
lha nk panjenengan wis merem, lha
assalamu’alaikum……..sugeng enjang poro sepuh KWA lan sedulur kulo sedoyo……….postinganipun mantaaaap!!!!absen subuh lan nyimak kemawon,monggo dipun lajengaken….!!!??
maturnuwun sanget pitutur ugi wejangan ipun ki,mugi meniko andadosaken pituduh kange kulo ugi sederek sedoyo wonten
Pewayangan Klasik	Cerita Rakyat Nyi Roro Kidul	Lagu Emas Campursari Manthous	Campursari	Sugeng Rawuh	Ki Nartosabdho - Gatotkaca Sungging
eukaryote family tree. J. Eukaryot. Microbiol. 46:347–66.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.10, 27 Agustus 2014.
Sinartan sinukartaning panambrama.Ibu miwah Bapak (….besan….), dalah para putri putra, dalasan sanggyaning kulawarga, .punapa dene para rawuh.Nuwun, tumanggap pangandikanipun bapak (….sesuli
saha (….besan panganten putri….), kula kadhawuhan tampi pasrah panganten kakung. Pramila keparengna amratelakaken bilih ing samangke wanci tabuh 1O.OO, panganten kakung kula tampi kanthi sae, andadosaken suka bingahing manah; saha sumangga sami muji muja syukur konjuk ing.Hyang Murbeng Gesang.
Selajengipun. panganten kakung badhe sarimbit kaliyan. panganten putri (…..panganten putri… ), dumungkap upacara candhakipun.
Kula nyadhong pangaksami mbokbilih wonten kakirangan saha kaladuking panampi.
TABANAS GAIB | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Ewuh Tenan Njaluk Sepura – Chicago
Wong urip kuwi kadang perlu nyisihsawetara, dewe-dewe.Katrisnan kuwi pada karo kerjaPada perlu preian sedela Rasakne,ewuh tenan njaluk sepura.Tapi aja lunga
Nganti sak mene iki,bakal tak dandani.Aku janji
Tetep ora isa diganti,Kowe-aku sigaraning ati…
Posted by bocah bodo on Juli 15, 2011 at 10:13 am
uenak rek dadi anjing. nek dadi menungsa, otake koyok sampeyan lak luwih
Lha yo iku, mergo wedi karo ke eksis an Arema sebagai tim mandiri seng gak iso dicekel karo wong2 seng duwe kuoso, akhire berusaha arep di ajorno. Oooooooow………tidak bisaaaaaaa………..
WES TENANG AE SAM….. BECIK KETHTITHIK OLO KETORO….. SAKPIRO SE KUATE DUWIT LEK KAWA EWED TETEP NDIK SATU JIWA???? IKI UJIANE SLOGAN
Nun sewu Mas, kulo angsal nulis teng mriki mboten ? Matur nuwun…untung nulise ora nggawe
Ngelmu kang sak ayat katon ngumplik ing pucuking godhong
alon-alon, saitik .. Saitik… Saka titik dumadya ngelmu
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Barcin&oldid=1090547"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
pemilu! Esuk nyoblos, soré metu hasilé..!! Jaman wis maju ki bédo karo mbiyèn....,mbah! " papar si cucu karo nyombong.
"Aeissszz !! Tetep luwih maju jaman Pak Harto Lé!
"Kok iso?!" "Lha durung pemilu wee.. rakyat wis ngerti hasilé....sopo sing menang,jé,,,,,,,,
Dipublikasi pada 11 Juli 2010 oleh wongalus	TALI JAGAT
Ngapuntene alfa alfi isti’faf damel kmpung wong alus sedoyonipun..
@kapalapi ; ane salut ama panjenengan ki…,
@ki kapalapi…sugeng sonten…sugeng kepanggihan…nuwun sewu nembe sowan malih…
Sugeng sonten Ki Kapal Api, pesen kopi kagem Ki Bengawan Candhu kaliyan Ki Akik,
sing sowan subyasatya karo panjenengan kok…sing wong merantau iku biasane oleh2 lahir batine luwih akih tinimbang sing mung ning daerah ae…..
yen angsal tanglet padepokan wong alus niki teng pundi angsal merguru
njaluk tulungan, awakku arek tuku genteng. sopo2 sing iso ngae tau tulung email nang awakku.
anggadahi Adipati kanthi asma Pandanarang II ingkang nggadhahi isteri ingkang lakung kagungan nami Nyai Pandanarang. Piyambakipun dikenal dados Adipati ingkang jujur, ananging ugi remen dening banda dunya. Sifat kirang sae Adipati menika kamireng dening Sunan Kalijaga, satiyang wali ingkang arif sanget saha wicaksana. Sunan Kalijaga kangungan pangangkah ngelingaken Pandanarang II kaliyan ngremeng utawi nylamur dados tukang ngarit suket. Nalika medal ing plataran Kadipaten, Adipati Pandanarang II ngenyang suketipun kanthi regi andhap sanget. Panyade rumput punika sarujuk uga ngaturaken rumputipun wae ing kandang. Sadereng kesah, piyambakipun nyimpin arta gangsal sen ing antawis tumpukan suket aau. Arta kesebat dipunpanggihaken dening abdi dalem Pandanarang II ingkang banjur lapor kedadean menika dhateng Adipati Pandanarang II. Kedadosan menika terus mawon kedadosan salebetipun setunggal minggu. Pandanarang II gumun kenging punapa bakul suket kesebat
Pandanarang lajeng duka mireng wangsulan punika. Piyambakipun rumaos saweg diece dening bakul suket punika. Nanging,
budhal langkung rumiyen. Lajeng, Nyai Pandanarang ndelekake Emas ing lebet tekenipun ingkang kedamel saking pring. Ing radin, piyambake sedaya diadang dening telung perampok ingkang badhe ngrampok Kanjeng Sunan lan Adipati, ananging Sunan Kalijaga lajeng ngendika: “Yen siro pengen bondo, tunggunen. Sedelo maneh, bakal lewat wong wadon tuo. Cegaten. Siro kabeh bakal oleh Emas saka teken pring sing digawa piyambake”. Lajeng mboten dangu, Nyai Pandanarang mlampah kaliyan tekenipun. Perampok banjur nyegat uga ngrampok teken saking pring menika ingkang Nyai Pandanarang cepeng. Legenda Bahasa Jawa Salatiga
Nyai Pandanarang mboten saget tumindak menapa-menapa kajawi nglepasake bandanipun. Nalika
numindakake kalepatan ing mriki, nggeh menika panjenengan piyambak, semah panjenengan, uga para perampok wau. Mbenjang, wonten ing mriki badhe dados kitha ingkang rame,” ngendikan Kanjeng Sunan.
"Cerita legenda salatiga dalam bahasa Indoensia jawa dan Bahasa Inggris" By rinaldhie purba siboro
Panthéon-Sorbonne) inggih punika sawijining universitas wonten ing Paris, Perancis.[1]
Kanthi historis, universitas punika minangka bagéyan saking Universitas Paris, ingkang dipunpérang dados sapérangan universitas. Udakawis 40.000 mahasiswa kasebar wonten ing 14 departemén pengajaran lan panalitèn (Unités de Formation et de Recherche) lan 5 institut, ingkang maringi pengajaran hukum, ilmu pulitik, ilmu èkonomi, manajemen lan humaniora.[2]
Kampus[besut | besut sumber]
Universitas Paris I dumunung ing sajumlah bangunan universitas paling prestisius wonten ing Perancis. Wiwit 1960-an, universitas punika sampun kathah samsaya wiyar lan dipunbangun utawi mendhet alih mèh sekawan likur papan énggal ing Paris lan sakitaripun.
Sorbonne : Paris I mapan ing bagéyan saking bangunan bersejarah Universitas Paris, dipunbangun ing pungkasan abad ke-19. Ugi dalemaken Universitas Paris III, IV lan V, lan Chancellerie des Universités. Aula kuliah ageng ingkang dipundékorasi inggih punika papan kuliah lan upacara universitas tradisioinal lan ugi papan dipunadani sajumlah konférènsi internasional wigati. Kantor Senat lan Wakil Kanselir dumunung ing bekas gedung Fakultas Hukum Paris ingkang asalipun saking abad kaping 18.[3]
Pusat Albert Châtelet : biasa dipunsebut Calvin, minangka bangunan sèkundèr Sorbonne.
Pusat Rue d'Ulm : kados Calvin, minangka bangunan sèkundèr Sorbonne.
Institut Geografi : dumunung wonten ing Rue Saint-Jacques, kagungan salah satunggaling kolèksi peta paling sepuh lan paling sugih ing Perancis.
Institut Filosofi Ilmu Pengetahuan lan Teknik (IHPST) : dumunung ing Rue du Four.
Pusat Mahler : dumunung ing arondisemen IVe, dalemaken sawijining institut pengkajian sejarah lan hukum.
Pusat Saint-Charles : dumunung ing arondisemen XVe. Dipunbangun taun 1973, dalemaken Sekolah Seni.
Pusat Pierre Mendès-France : biasa dipunsebut Tolbiac, dumunung ing arondisemen XIIIe. Dipunbangun taun 1973, minangka pusat utama Universitas. Freshmen lan Sophomores ing Humaniora dipunajaraken ing Tolbiac.
Pusat Tolbiac : sawijining bangunan sèkundèr Pusat Mendès-France (ingkang ugi dipunsebut "Tolbiac").
Pusat René Cassin : dumunung ing arondisemen XIIIe. Dipunbangun taun 1990, pusat punika dalemaken bagèyan utama Sekolah Hukum.
Cithakan:UNICA Cithakan:Universitas Umum ing Perancis Koordhinat: 48°50′55″N 2°20′36″E﻿ / ﻿48.84861°N 2.34333°E﻿ / 48.84861; 2.34333
Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Koordhinat ora ana ing Wikidata	Menu navigasi
pm	yow pancen bahasa jawa kuwi unik….Bangga dadi wong jowo….!tapi ojo dumeh nek ora gelem
ojo nggerangsang, ojo gung-gungan, ojo mbegedhut, ojo mayak, ojo sembrono, ojo nggedabrus, ojo mlengos, ojo preketekan, ojo ugal-ugalan, ojo taek-taekan, ojo jancukan…DI
Salam Pamuji Rahayu dalem ingkang poro sedulur lan keluargi sakampus. Nggih
suwun ki…,kulo tampi ijazahipun,mugi nambah
kepinginan ngasu rogo.tp dereng saget ingkang jelaske.menawi saget kulo mang warai.suwun sakdereng ipun.
bersama ngesti lan ngluluri sastra sesanti dan sakti leluhur.
kulo nate ksamber bledek nggen ngajeng griyo kulo , pdhl mboten wonten udan menawi angin , kulo lsg semaput sadar2 sampun wonten ingkang nambani kulo , sanjange wonten bongso alus mlebet nggen rogone kulo sekitar sedoso luwih namung setunggal ingkang mboten purun ngaleh . sanjange ajeng ngabdi kaleh kulo , sak jeke kjadian niku kulo sering ngalami kjadian2 mistik . kulo bade nyuwun tulung petunjuk’e panjenengan . menawi wonten nmr tlp ingkang saget kulo hubungi KWA ,,
ngangsu kawruh ke sepuh pinisepuh sedoyo. Mugi mugi saget nambah keimanan lan ketakwaan kulo dumateng
Kutha Kudus dadi panggonan pamerentah Kabupaten Daerah Tingkat II Kudus ing Propinsi Jawa Tengah, neng jaman biyen ana desa cilik sing dikuwasani Kerajaan Majapahit. Nanging padunungane ora wigah banget, kejaba salah sawijine ana panggonan kang dadi
Minurut critane, ana desa cilik sing dienggoni pedagang Cina Sun Ging jenenge. Ora naming dedagangan, Sun Ging uga pinter ngukir saengga omahe kebak karo ukiran. Suwe-suwe katrampilan sing mangkono kuwi nganthi kasebar neng Istana Majapait saengga Sun Ging dikongkon ngukir pajangan sing ana keratin. Banjur gaweane kuwi dirampungake kanthi apik, ditakoni Sun Ging neng Raja :
“ Kowe arep njaluk apa saka Majapait ?
“ Nyuwun sewu Paduka, kula kapingi lemah ing kang kula panggoni sakmenika saget kula tanemi aneka werni woh-wohan” .
“ Kenapa kowe malah njaluk kaya kuwi, ora malah emas utawa permata utawa prameswari Majapait sing ayu ? “ Pitakone Raja.
“ Lemah kemawon Paduka, sampun cekap, lemah menika saget dados emas lan permata “
“ Yen mengko kowe ora bias bali neng
Sawise nrima paweweh saka Raja, karo ati kang seneng dheweke njaluk supaya bisa bali neng ndesane lan bisa ngadhekake paguron ukir. Panjalukane Sun Ging dikabulake Sang Raja, saengga akeh wong sing sinau ngukir. Pungkasan, desa kuwi dadi desa Sunggingan, kajaba asale saka Sun Ging, yen panambungan artine panggonan. Dadine, Sunggingan artine panggonane kaluwarga Sun Ging.
Nanging, ana crita liyane yen Sunggingan kuwi panggonan wong-wong sing nyungging artine nglukis lan ngukir. Neng critane disebutake yen Sunggingan kuwi duweke The Ling Sing, yakuwi pedagang Cina sing biyene
Awale gerbang utawa gapura kuwi Syekh Ja’far Sodiq ngundhang masyarakat sing ngrungokake ajaran anyar yakuwi Islam. Carane yakuwi nyakralake kewan sapi lanang sing gedhe cedhak gerbang kuwi. Masyarakat dadi kepingin ndhelok kewan kuwi sing dianggep kewan sacral agam Hindu. Saengga yen masyarakat lagi ndhelok digunakan Syekh Ja’far kanggo khotbah agam Islam. Awit ketlatenane Syekh Ja’far, desa Sunggingan dadi nganut agama Islam lan
Mulihe iki sengaja ora nggawa perlengkapan apa­apa, kajaba glathi kang tansah sumlempit ing bangkekane Ajaa ketemu bakul tanggane sing kandha yen dhe­weke diarep-arep supaya bali amarga Emboke lara nemen ngono, dheweke ora ngarah gelem bali. Ya liwat bakul sing ngandhani iku, dheweke banjur meling yen bengi iku bakal mudhun, sawise nyerahake tugas-tugase Ian aweh pituduh marang wakil Ian mitra-mitrane.
“Jare lara nemen Mbok, kathik katon seger bae?” pitakone sawise mlebu ngomah ‘Ian
ijone, diuculi terus dicantholake ing saka. Dheweke terus menyang sumur, adus. Bubar adus
perjuangan kanggo mempertahanake kamardikan sing wis kits kumandhangake,” wangsulane Hardiyanto.
Lha yen ora takakal ngono, kowe tangeh lamun gelem
timun mungsuh duren, Har. Apa landheping pring wuluh sing mung kairing bedhil-bedhil karaten iku kuwawa
sing kaya ngono. Kamangka nalika dheweke pan-tit nggabung kanca-kancane mbentuk Laskar Tentara Pelajar ndhisik ora mangkono. Panjurung Ian pandonga sing ditampa. Semono uga nalika dheweke tilik mulih telung sasi kepungkur. Nanging saiki, ya gene bapake duwe panemu kaya mangkono? Pikirane dadi judheg. Wong loro isih padha meneng-menengan.
“Wis rampung kae Iho! Nyang mburi mangan dhisik!” Kandhane mboke njedhul saka lawang pawon. Hardiyanto karo bapake ngadeg, terus memburi ngadhep meja mangan. Dhasare budhal man durung klebon apa-apa, dikon mangan terus; bae mlaku.
“Kok mbeleh pitik barang ta mbok?”
“Pancen nyawisi awakmu, sawise ndhek emben dikandhani yen kowe bengi iki arep teka. Bola-bali anggonku melingake, supaya kowe tilik mulih.”
“Ngono kok kandhane jare sampeyan lara.”
“Yen ra ngono kowe mesthi emoh bali. Iku awak­mu
“Wis ah, mangan dhisik! Mengko omong-omonge,” pamunggale Bapake.
“Lha iya, simbok iki 1ho wong jamane kaya ngene kok ya masak-masak kaya ngene!” Kandhane karo nyi­dhuk sega.
“Iku rak kanugrahan ta Har! Waregana, aku ndak­nggawe kopi-“
Sing dikandhani terus mangan. Nanging pikirane te­rus ngrambyang, meruhi kahanane wong tuwane singAdoh banget bedane panguripane karo nalika dheweke I bali telung sasi kepungkur. Saiki jamane
daerahe. Uga eling marang kanca-kan­cane sing ditinggal ing nggunung daerah gerilya, sing mesthine bengi iki nindakake
“Wis Har, tinggal bae,” kandhane bapake. Wong loro banjur bali maneh menyang omah. Hardiyanto karo isih, weruh
ngadeg ing ngarep meja, sedhela nyawang isen-isen meja terus nyawang bapake Ian mboke genti-genten.
“Mau rak wis dikandhakake mbokmu ta Har, yen kabeh iku kanugrahan,
“Dadi bapak Ian simbok saiki wis kena pangglembu­ke mungsuh?”
“Pikiren Har, aku wong tuwamu. Sawise dakra­sakake seprana-seprene, banjur apa sing diarep-arep saka asile kamardikan? Coba pikiren, uripe dhewe wi­wit jaman Jepang nganti ngancik jamane kamardikan urip kancingkrangan terus-terusan bae. Balik saiki, sawise Landa bali tekan kene maneh! Embokmu wis ora nate blanja. Susu, gala, bergs, kopi, Ian liyane wis meh telung sari
pengkianat. Yen ngono dheweke sing mbocorake ma-rang Landa, nganti penyerbuane kanca-kanca gagal, Ian Ahire dheweke dianggep Hang
“Pak, jiwa ragaku wis dak tegakake kanggo turn-baling kamardikan.”
Dumadakan krungu swara sepatu pating kethe­prok. Wong telu padha meneng Ian pandeng-pandeng­an. Swara sepatu keprungu saga cedhak Ian sajak akeh. I Iardiyanto sadar yen ing sajroning bebaya.
petenging wengi. Sing ditinggal mlayu ora bisa apa-apa, mung pating dlongop.
Ora suave pating jedhul serdadu Landa wis mle­bu njero omah nggawa cucuk lake Daroji.
“Endi anakmu Hardiyanto? Wis teka kaya janjimu dhek wingi?” pitakone pimpinan serdadu sing
gupuh. Sing wadon ngewel saka wedine, cangkeme kaya disumpeli ora bisa kanggo omongan.
“Durung teka? Ah bohong.
ngubres ing njero omah iku. Nanging sing digoleki ora ketemu.
“Lawang pawon sing mburi menga, Tuan. Lan ing meja bubar ana wong
nubruk sing lanang. serdadu Landa wis ora maelu panjerite wong wadon sing blulungan jerit-jerit iku. Padha boyar meta Ian ora suave keprungu swara pating jedor saka penjebluge senjatane Landa sing ngawut-awut peluru ing desa kono. Swara jerit bubar maghrib binarung
ASMAK SURYANI | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
marang Sumsum, Balung, Getih, Daging, Otot, kulit, ulu, rambut lan utek manjingo marang Paningal, pangambu, pangrungu, pangucap, panjongko, pangasto lan
Ingkang remen midangetake tembang MP3…… Monggoooo dipun sedot……
@agung tanpa mas slamat malam jg bikin terkecoh aj…
@mas risang, waalaikum salam, pripun kabaripun, sae nggih…?
sugeng ndalu…dospundi kabaripun?sampun damel kaos partai?sampun
Salam Pamuji Rahayu dalem kiwongalus ki bengawan chandu lan sakabehing poro pini sepuh sing kawulo tresna. Salam paseduluran,
sepiro? …ono bule arep mlebu bank kuwi bank kuwi,widodo mbengok…mas ojo mlebu,iku OPEN !!…si bule tetep mlebu. Ora suwe ono wong NEGRO metu,
Jalalu’lloh padhang Joyokusumo,
G. TSUMMA ILAIHI KHUSUSON AL FATIHAH FII ARWAHI : DALEM INGKANG SINUWUN KANJENG
JAGAD SAK BUWONO. NAPASKU SULAIMAN, BAYUKU MUHHAMMAD ROSOKU MAGRIBI. KAPING PAPAT KUASANING ALLOH ALIIIF, LAAAM,
MUNGSUH NING NGIDUL ABYAR KABEH, MUNGSUH NING WETAN KEKES KABEH, MUNGSUH NING KULON WUTO KABEH, MUNGSUH NING NGALOR BUBAR KABEH. AJIKU KARANG JATI SEJATINE KUOSO,
JAGAD SAK BUWONO. NAPASKU SULAIMAN, BAYUKU MUHHAMMAD ROSOKU MAGRIBI. KAPING PAPAT KUASANING ALLOH ALIIIF, LAAAM, LAAAM, HAAA. HUU ALLAH 3X (TAHAN NAPAS) “INGSUN NGIRUP KEKUATANNE LELUHURIPUN ….. (
@ bismilahirohmanirohim anekot ake urip mlebu allah metu allah,anekot ake urip
sekehe pamor kuwi kang darbeni inggih kulo rumeksani,mbok dewi perti ingkang manggen wonten puseri bumi kulo yen lepat sampeyan emotaken.sopo bopo semar togok arane,petheng dedhet tan
Ila Hadrati Kanjeng Pangeran Benowo, Kanjeng Pangeran Diponegoro, Syech Basarudin, Mbah Sunan Kuning, Syech Magelung Sakti, Mbah Wali
anjan anjan kumayan ono lor aku nyegat metu kidul
anjan anjan kumayan ono ngisor aku nyegat metu tengah
Salam pamuji rahayu ki wongalus, salam dalem ingkang poro pini sepuh sedulur sedoyo. Menanggapi asma bihartiyah
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hernar&oldid=874429"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
MelayuNorsk nynorskNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.20, 16
Otis minangka anak ruju saka 6 sedulur.[1] Nalika enom, dhèwèké dhuwe bakat bisnis.[1] Nanging amarga mlarat, usahane dadi gagal.[1] Nanging kabèh mau ora gawé Otis dadi aras-arasen.[1] Taun 1845, dhèwèké pindah ing Albania, New York saperlu nyambut gawé.[1] Dhèwèké nyambut gawé minangka ahli mekanik ing sawijining pabrik kasur O.Tingley & Company.[1] Taun 1852, dhèwèké ngalih ana ing Yonkers, New York.[1] Ing kono dhèwèké nyambut gawé ana perusahaan kasur Maize & Burns.[1]Josiah Maize, wong kang duwéni perusahaan kasur mau mbutuhake lip kanggo ngangkut piranti kang abot, kang arep digawa ing lante dhuwur.[1] Senajan lip kang didhuweni ora anyar nanging daya cipta Otis kasil anggone ngatasi perkara-perkara keamanan.[1]
Senajan Otis dudu penemu kang wiwitan, dhèwèké kasil anggone nemokake komponen kang paling wigati ing mesin modern ya iku sistem pengereman.[2] Lip dhéwé wis ana kawit abad telu sadurunge mmasehi.[2] Nanging, mesin penggerake isih nggunakake tenaga manungsa utawa kewan.[2] Sawise pertengahan abad sangalas, sawise James Watt nemokake mesin uap, tenaga penggerak iki nggunakake mesin uap.[2] Nanging, fasilitas keamanan lip ing wektu iku isih minim, mula isih akèh wong kang wedhi nggunakake.[2] Ndeleng kasunyatan mau, Otis kepengin ngrancang sawijining lip kang aman kanggo wong kang nggunakake.[2] Amarga digegeri déning anak buwahe, banjur Otis ngrancang lip kang bisa ngangkut manungsa utawa barang kanthi aman nganti tumuju ing lante paling dhuwur ing gedhung kang anyar.[2] Pungkasane, nalika ing pameran Crystal Palace ing New York taun 1853, Otis mamerake panemone mau marang masarakat.[2]
kanthi aran Otis Elevator Company.[2] Otis tinggal donya ing tanggal 7 April 1861.[2] Dhèwèké ninggalake anak loro ya iku Charles lan Norton kang
PenemuLair 1811Pati 1861Kategori ndhelik: Kaca nganggo cithakan kothakinfo mawa paramèter sesirahArtikel mawa hCards	Menu navigasi
Türkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.27, 25 Oktober 2016.
Sugeng dalu Romo Wage, punapa panjenengan ugi pengin gawe
“Lha kiye, kari ngisi kemerdekaan bae ka ngangluh, jare sing langka wektune lah, langka anggarane lah, pengen sing gampang-gampang bae, apa maneh langka duwite. Pejabat kaya kiye mending dikubur bae sisan oh, mumpung
ngetan mas dadi yo ratau kepethuk.[/quote]Lha yo monggo
trahpugeranbulletin.	Sugeng enjang Rama Poeng,
Mugi bulettin punika saged dados piranti rumaketing komunikasi para pinisepuh, putra, wayah trah Pugeran. Awit saking pamanggih kula, bullettin elektronik punika piranti ingkang gampil kangge komunikasi tumraping para anggota trah lan ugi priyantun ingkang taksih kagungan kawigatosan dumateng trah Pugeran. Kula ngaturaken pambagya wontening bulletin punika, utaminipun katur Rama Poeng, Rama Choeng, ugi Dhimas Rinang, ingkang sampun kersa maringi kalodhangan wekdal kangge angupayaaken ngluhuraken asma trah Pugeran. Mugi bulletin punika saged wonten manfaatipun lan langgeng. Mugi Allah SWT tansah paring rahmat dhumateng para trah sedayanipun.
Sugeng ngunjuk teh lan dhahar pisang goreng ing enjang punika.
Pajajaran tahun 1170 – 1284 Saka.Kerajaan Pajajaran : Prabu Surya Miluhur Prabu Banjaran Sekar Prabu
KABEH IKI GARA2 WAK KAJI TAUFIQ tmcblog sing ngompori berarti wak kaji Taufiq kudu tanggung jawab nek akeh sing kepincut, gak ngonoa mbah bons 😀
disisipi siji mbuapa oh bocah sing gagah lan sing
Sampun kerso mampir mriki. Mugi gusti tansah paring karahayon dumateng panjenengan.. Template Sederhana. Diberdayakan oleh Blogger.
Indonesia luwih pinter karo tuser monitor.net.Ru....apalagi dibanding tuser badcaps forum... Abu Ali Melu sinau..
Ashoring derajatipun mangungsa satuhunipun dipun temtukaken dening manungsa punika piyambak. Jalaran Gusti Allah sampun paring derajat bilih manungsa punika dipun ciptakaken dening Allah saking sak bagus-bagusipun wujud. Ananging mergi manungsa punika dipun paringi hawa nasfu sahingga qalbu ingkang suci dados kotor. Kanthi punika sak lajengipun ewet anggenipun sesambetan kalian Gusti Allah. Prasasat sinaosa Gusti Allah punika caket ananging raosipun tebih, manungsa donga nanging donganipun kados boten dipun mireng dening Allah.
Kanthi punika kamulyaning manungsa, tentu dipun ajeng-ajeng dening sedaya manungsa, utaminipun tiyang Islam, satuhunipun sampun dipun gembleng ing dalem setunggal wulan ing wulan Ramadhan. Kangge gamblangipun kula aturaken mawi seratan khutbah Jum'at.
Mangga kita tansah budidaya ningkataken iman lan taqwa kita dhateng Allah, inggih punika kanthi nindakaken dhawuh-dhawuhipun Allah lan nilar saha nebihi sedaya awisanipun Allah, jalaran kanthi mekaten kita badhe pikantuk kabekjan wiwit dunya dumugining akherat samangke.
Ing dinten punika kita sampun nilaraken wulan ingkang kathah rahmat lan maghirahipun Allah inggih punika wulan suci Ramadhan. Wulan ingkang mungguhipun Allah kangge nguji dhateng kawulanipun Allah anggenipun mujudaken kesabaran, kejujuran lan keikhlasan inggih punika kanthi nindakaken
ngibadah dhateng Gusti Allah kanthi ingkang langkung sae. Wulan syawal ugi kawastanan wulan peningkatan sedaya amal ibadahipun dhateng Allah. Shalat fardhunipun dipun sempunakaken, shalat sunnahipun dipun tindakaken lan shalat jamaahipun dipun giyataken. Majlis taklim
pedomanipun gesang. Infaq lan shadaqahipun dipun giyataken, shilaturakhimipun dipun lestantunaken, sahingga tansah rumaos rumaos andhap ashor lan prasoja, gedhe athi lan cilik ing pamrih. Mekaten punika mujudaken pikantuk kasil la’allakum tattaqun. Amargi taqwa boten namung lelamisan ing lathi lan boten namung pengangen-angen, ananging iktiqad ingkang sampun manggen ing athi dipun ucapaken kanthi lisanipun lan dipun tindakaken kanthi amal ibadah. Mekaten punika pangerosan ideal wulan Syawal.
Ananging ingkang dados keprihatinan bilih wulan Syawal dados dinten lebaran, inggih punika sampun lebar
berjuang kangge jumbuhaken Islam minangka rahmatan lil alamin kangge kemajengan umat Islam. Sahingga prasast sasampunipun mlebet ing wulan Syawal sedaya
dhateng Gusti Allah nindakaken amal ibadah. Menawi akhir saking wulan Ramadhan boten ningkat amal ibadahipun ananging malah mandhap, pramila tiyang-tiyang dipun umpamikaken kados kewan ingon-ingon malah langkung asor malih.
“ Lan satemene Ingsun dadekake kanggo isine neraka Jahannam akeh-akehe sangka jin lan manungsa, dheweke padha duweni ati, ananging ora digunakake kanggo mahami (ayat-ayate Allah) lan dheweke padha duweni mata nanging ora digunakake kanggo ningali lan dheweke padha duweni kuping ananging ora digunakake kanggo ngrungokake (marang ayat-ayate Allah). Dheweke iku kaya dene kewan ingon-ingon malah dheweke luwih ashor, dheweke iku wong-wong kang padha lali”. (QS. Al A’rof: 179)
1. Akeh-akehe jin lan manungsa badhe mlebet ing neraka jahannam margi boten saget ginakaken fungsi ati, mripat lan telingan kangge ningali perkawis ingkang leres.
2. Manungsa ingkang boten saget ginakaken fungsi ati, mripat lan telingan dipun umpamakaken kados kewan ingon-ingon, malah langkung asor malih.
Sajatosipun ngibadah dhateng Allah punika kedah dipun tindaken kanthi istiqomah, inggih punika tansah ajeg syukur ningkat, kaleres ing wekdal piyambak punapa sareng tiyang sanes, leres ing wekdal sela utawi wekdal sumpek, leres ing wekdal sugih utawi miskin, leres ing wekdal sehat utawi sakit, leres ing wekdal
gosok lan dipun paringi minyak wangi. Yektos badhe sekeca dipun agem tur ambetipun ingkang wangi, luwes dipun pirsani. Kanthi mekaten punika
ngajeng-ajeng ridhanipun Gusti Allah. Ngibadah dhateng Allah ugi kedah dipun tindakaken kanthi sabar, amargi sedaya tumindak manungsa mesthi wonten godha lan rubidanipun.
Tiyang Islam ingkang ngibadah kanthi istiqomah, ikhlas, sabar lan tawakal, yektos badhe dipun paringi katentreman ing ati,
saking Gusti Allah, piyambakipun rumaos caket dhateng Allah. Sahinga tiyang ingkang mekaten punika badhe dipun paringi kanugrahan
sinaosa sedaya gesangipun manungsa punika dipun ginakaken kangge ngibadah yektos dereng saget kangge bayar kanugrahanipun Allah SWT. Pramila mangga
Sedulur kabeh..Perayaan Dina Pariwisoto sak nDunyo ono ing papan iki ngingetke kaluhuran kabudayan manungso ono ing tlatah Jowo, sebab papan iki arupo Kraton Ratu Boko (manuk Blekok kang endah) tondo kadigdayan lan kaluhuran budhi pakerti ugo sekabeh kabudhayan.. mengkono ugo papan situs Candi Prambanan, Candi Borobudur lan liyo
Lasagna asring disajèkaké sajroning balok lapisan keju, saus, lan ug asring diwenehi tambahan bahan-bahan, kaya saus, daging, utawa janganan. Khas masakan pusat Italia, variasi regional kang ana. Ing pirang-pirang laladan, apa manèh ing laladan sakidule Italia, saus kang dienggo ketoke saus tomat sederhana dan Ragu, dene ing panggonan liyane, apa manèh ing Italia bageyan lor, diwenehi saus Bechamel kang akèh banget. Lasagna wis dadi panganan kang misuwur ing sakupenging donya, perjalanan saka Éropah menyang Amerika.
Sejarah pesthine babagan pasta lan kepriyé carané lasagna digawé wis ilang dadi legenda purbakala. Mung bisa dinyana-nyana pasta ditemokake déning masyarakat Mediterania sawise dhèwèké nemokake teknik nggiling gandum dadi tepung. Pirang-pirang sejarawan duwéni pamikiran yèn jeneng lasagna asale saka basa Yunani, lasanon kang tegese wadah sajroning kamar. Wong Romawi njupuk tembung iku kanggo hidangan kang disajekake ing wadah. Dadi, Lasagna iku tegese panganan kang disajekake wadhah kang jenenge lasanum.[4]
^ (Basa Indonésia)femina.co.id Lasagna (kaundhuh tanggal 20 Agustus 2011)
^ (Basa Indonésia)inforesep.com Resep Lasagna (kaundhuh tanggal 20 Agustus 2011)
Gusti,,, nyuwun tulung…. Kulo nyerah:'( ,,, pasrah dumateng lelampahan Gusti…
NB:MAs Lanang dadi kaya Bajuri ya saiki? ^^V (maap lahir batin
sing ayu, tapi ya mesti ono kurange…..ana sing ora ayu, wis apik tabiate, nko rung cocok rupane….. sing penting
soyo nambah….,wes ra napsu motor larang…..”Luwehhhh….” mending
Coq au vin (saka basa basa Prancis: "pitik mawa anggur") ya iku sawijining masakan Prancis. Pitik sing dimasak karo anggur, lardon, jamur lan, bawang putih. Coq au vin biasané nganggo anggur utawa kususé anggur Burgundy, nanging uga ana manéka warna anggur sing ditrapaké kayata coq au vin jaune (Jura),
Knjeng Nabi kae: Sholato siro kabeh koyo “olehmu weruh” aku sholat. “Ora” sholato siro kabeh “koyo olehku” sholat. Lak iyo to kang hussein. Coba smpean angen2 sing “buuuening” dhawuh
sok keprungu, wong-wong jawa mbangun kawruh kanthi dalane "ngelmu". Dikandhakake yen ta ngelmu iku kelakone kanthi laku. Kepiye jan-janne nasing kejawen iku kudu ditafsirake? Tafsiran Kleru lan Mblasukake Tafsir sing kleru marang kawicaksanan Jawa iku yaiku bilih ngelmu iku dadi dudu barang rasionil maneh. Ing kene argumen sing sok dienggo, kawruh kejawen kuwi beda karo kawruhe wong-wong barat (eropa) sing migunakake "rasio". Kawruh barat kuwi jarena rasional,lan kawruh kejawen kuwi luwih ngenani "rasa" (ora rasional). Tansir kaya mangkono iku miturut panemuku kleru banget. Tafsir iku mung waton beda. Kamangka yen awakedhewe gelem ngupaya nggoleki kawruh kanthi temenan, kudune tundhon-tundhone nemu nas sing padha. Kawruh kejawen kang lebet kuwi jatine ya "rasional banget". Saya jero kawruhe wong, saya bisa anggone ngungkapake sacara rasional. Saya cethek kawruhe, wong saya mung bisa waton beda lan sulaya. Yen dikandhakake dalaning kawruh wong jawa kuwi dalaning rasa rinasa, ing kene tafsiran kang salah banjur dikontrasake karo nalar. Kamangka kawruh tanpa nalar kuwi sing ana mung peteng. Dadine ya kawruh peteng. Iki sing disebutake "ngelmu ireng". Dene ngelmu putih iku "ngelmu terang nalar." Ciri-cirine Kawruh Yen arep diudhari, ing kene ciri-cirine kawruh sejati kanggo wong jawa dak kira ora adoh karo kawruhe wong-wong saka tlatah
kamanungsan, lanora destruktif; * tinarbuka marang kritik, lan ora mulung ideologis (ideologis ateges "anti-kritik"); * ora ninggal moralitas, kang ateges ana ing dalaning cik-
yahoo.com/group/wajaseta/message/3704Titikanipun:Waosan menika kalebet waosan eksposisi amargi waosanmenika ngandharaken kados pundit tafsiranipun utawitegesipun ukara "ngelmu iku kelakone kanthi laku".Kados pundit tafsiran ingkang leres lan kados punditugi tafsiran ingkang lepat. Kejawi menika waosanmenika ugi ngandharaken kados pundit cirri-cirinipunkawruh. Waosan menika naming paring pangertosandhumateng pamaos menapa ingkang dipuntegesi kaliyanukara "ngelmu iku kalakune kanthi laku" menika,mboten wonten unsur badhe mempengaruhi tiyang pamaos. Khasiate Lidah Buaya Ora mung Kanggo kramas lan tambatatuMasyarakat padha nenandur lidah buaya umume kanggopasren utawa
Mula ing kenepenulis bakal ngaturake bab khasiate lidah buaya.Wektu iki wis dadi trend masyarakat modern bali marangalam,antara liya kanthi migunakakae
dipigunakakekanggo bahan baku industri lan omben-omben kesehatan.Ing Indonesia uga wis akeh kang padha mbudidaya LidahBuaya.
pendukung tumrappanandhang HIV. Lidah buaya uga mbiyantu nyegah encokutawa rematik lan ngurangi peradangan panggonanpersendian lan sing wis
wujud bahan seger utawa bahandadi kayata kapsul, jus pasta utawa makanan lanminuman kesehatan. Kembang lan akare uga duwenukhasiat kanggo ngobati lelara. Yaiku tatu memar lanmuntah getih.Akare nduweni khasiat minangka obatcacing tamba sembelit utawa
kangjenenge aloin. Zat gizi lan zat liyane kang kinandhutsajrone lidah buaya pancen cukup akeh,saengga maedahitumrap kasarasan.Carane ngramuKanggo ngatasi wasir mundhuta godhong lidah buayaseparo,1/2 cangkir banyu mateng lan 2 sendok madu. Erilidah buaya dibuwang. Godhong kang wis ora ana erinekasebut dikumbah resik lan diparut. Sawise iku disokibanyu mateng kasebut lan madu,
mengkudu utawa pace kang wisa mateng.Carane gawe : lidah buaya dionceki lan dijusbebarengan karo pace ,banjur diwenehi banyu sakcukupelan digodhog nganggo banyu sakcukupe nganti umob.
upas, 20 gram kayu manis lan 20 gram sangkobak.Kabeh bahan didheplok alus lan ditambah banyu 400ml,banjur disaring. Asil saringan kasebut banjurdiombe langsung ping pindho sedina ,esuk lan
sakombenan 1sendok tehWarna-warna penyajianSaliyane ngunjuk utawa dhahar kanthi cara kang wisdisebut ing dhuwur,
cendhol dhawet. Menawapanjenengan kerep mriksani pameran utawa bursa tanamanobat ing Ngayogyakarta
Kepriye caranegawe ? Gampang kok. Mundhuta 1 kg lidah buaya,dikumbahresik,banjur dipundhut bageyan njero kang ngandhutlender. Sawise iku potongan lidah buaya kasebutdiwenehi uyah nuli diaduk-aduk saengga ilang lendire.Sawise iku banjur dikumbah nganggo banyu resik ngantiambal kaping pindho utawa ping telu nganti resik.Irisan kang wis resik mau banjur digodhog nganggobanyu lan godhong pandhan nganti mateng utawa umob.Kangge gawe sirup migunakake gula
ana dhuwurdibuang. Selai wis dadi lan siap dikemas nganggobotol.Ana maneh kang diolah kanthi srana digawe teh Caranenggawe : Kulit godhong lidah buaya dikumbah resik landitirisake,dipotong cilik-cilik utawa dirajang kayagodhong tehbanjur dipepe sing
dikonsumsikaya dene teh tubruk utawa teh biasa. Uga bisa digawebubuk,banjur dikemas sajrone kanthong kertas kayadeneteh celup.: Dodol : Bahan : 1 kg daging daun lidah buaya; 700gram tepung ketan' 400 gram tepung beras;2 kg gulapasir' 2 liter santen; 0,1 % asam askorbat ( 1 gramkanggo 1 liter banyu utawa 0,1 gram kanggo 100 mlbanyu ); pewarna ijo prayoga sing alami nganggogodhong suji ); ager-ager sakcukupe. Carane nggawe :santen lan gula dimasak nganti kenthel. Tepung
digodhog sajronebanyu nganti 1-2 jam ) kanthi nyisakake ruangan 1,5–2,5 cm saka ndhuwur tutrup botol. Botol-botol kangwis isi kasebut 10 – 15 menit, banjur ditutup rapetlan kareben
sawise adhem. Uga bisaditambahake es batu utawa es serut.Peluang bisnisPeluang bisnis lidah buaya wektu iki cukup gedhe.Apamaneh ing Indoensia wis akeh kang mroduksiobat,kosmetikalan minuman kesehatan nganggo bahanlidah buaya. Ing tataran donya bisnis lidah
arupa cendhol,teh,sirup lidah buaya,dodol lsp.,saengga nambah nilai ekonomis tanduran iki. . DinasPertanian Kabupaten utawa Kota perlu
wordpress.com/Waosan menika kalebet waosan eksposisi titikanipun:Waosan menika ngandharaken menapa kemawon khasiatipunlidah buaya, mboten naming kangge nyuburaken rambut,ananging ugi saged kangge ngobati lara weteng, wasir,asma, eksim, lan sanesipun. Kejawi menika ugidipunandharaken kados pundit anggenipun ngraciktaneman menika supados saged dados obat. Lidah buayaugi saged dipundamel dados dodol, kangge omben-omben.Kejawi menika saged dados peluang bisnis ingkanguntungipun lumayan ageng. Waosan menika naming ngandharaken menapa mawonkhasiatipun lidah buaya kangge manungsa, kados pundicaranipun damel obat, lan saged dipundadosaken peluangbisnis. Waosan menika sifatipun paring pangertosankemawon, mboten
Belajar NGEDAN Bareng Arif Citenx Laros Banyuwangi | Beranda
weruh piye isine. Pancen wis suwe olehe ngenteni. Suwe, yen dietung saka olehe melu testing sing pungkasan. Lan dadi suwe banget, olehe ngenteni iku, yen ngetunge wiwit sepisanan dheweke dhaptar lan melu testing. Wis ping pitu. Tegese, wis pitung taun. Wis ping pitu Tulus ditulak, yen sing keri dhewe iki mengko asile padha karo sadurunge.
Ping pitu tenan. Tulus meh ora isa unjal ambegan. Dhadhane sesak, ngampet emosi. Ukara-ukara ing lembaran layang dhines iku krasa nyampluki pulung atine. Perih. Perih banget rasane. Untunge dheweke wis cukup pengalaman ngampet rasa perih ngono iku. Wis ping pitu!
njaka, ora bakal enggal owah, jalaran jroning batin Tulus wis setengah prasetya yen ora bakal rabi-rabi sadurunge diangkat. Mangka, Stutik, pacangane, wis bola-bali ndheseg.
“Wis, ta, Mas, ndang wae. Ngenteni diangkate, ya yen ndang diangkat!”
“Jan-jane aku dhewe ya miir ngono. Lha, ning, mengko bocah-bocah dipakani apa?”
“Ya, yen ngono ndang kursusa wae dhisik. Prekara rabi dipikir yen
tuwa, sanak kadang, lan wong-wong sing gedhe rasa preduline. Uga, golek sisik-melik ngendi ana sing bisa aweh trabasan
suwe sajake kaya nututi gedebog keli!
Tulus ngrasakake sekolahan negeri. Pancen nasipe Tulus.
Pas dheweke lulus saka es-pe-ge, rejekine wong tuwane lagi kededel dening panen cengkeh. Emane, wangine kembang cengkeh nalika kuwi ora umur dawa. Jalaran, sawise Tulus kasil nglungguhi bangku perguruan tinggi, rega kembang cengkeh selot mlorot, mudhun, nganti
Adhi-adhine Tulus sing cacahe papat kuwi wusanane kudu mung trima sekolah tekan es-em-a. Iku wae wis ngaya. Lha, Tulus dhewe wae, upama ora kadhung mlebu ngono ya mbuh-mbuhan. Yen Tulus bisa metu lulus iku wis beja banget. Hm. Mlebune gampang,
Yen ngelingi iku rasa mongkoge Tulus bisa ngluwihi kanca-kancane sing wis padha diangkat, wis duwe NIP, wis duwe sragam korpri lan sraga, pe-ge-er-i. Ning, angger weruh kancane nganggo sragam korpi utawa sragam pe-ge-er-I, batine Tulus dadi keranta-ranta! Saben-saben dheweke kudu tandatangan kanggo keperluan administrasi, apa yen pas njaga te-ha-be, apa pas ngisi formulir apa-apa ngono. Ajeg, dheweke kudu nyoret utawa menehi tandha setrip ing
utawa apa waelah istilahe. Lan mesthi wae ya durung klebu korpri. Mangka ya durung ana Korps Pegawai Tidak Tetap Republik Indonesia, sing, upama dibentuk ngono sajake ya ewuh olehe arep nyekak kuwi!
Dumadakan wis jam setengah pitu. Srengenge saya semlenget. Sewengi muput Tulus ora bisa turu. Klisikan terus, sedhela-sedhela alihan, miring ngiwa, miring nengen, mlumah, mengkurep, padha ora kepenake. Merga
Tulus isih mumet mikirake isine layang kuwi. Munmet banget, merga wis ping pitu dheweke nampa layang kaya ngono kuwi. Dheweke wis
“O, ceklek, ta! Ah, kok lagi saiki, ta, Mas! Batin sampeyan entuk wae protes. Nanging bocah-bocah sing rung ngerti ruwet-rentenge urip kuwi aja didadekake kurban. Bocah-bocah mbutuhake sampeyan. Sampeyan yen ngaku guru, saiki wajibe mulang. Sampeyan kudu mlebu. Rung diangkat wae kok wis ajar kesed. Piye mbesuk dadine?”
Sakal semangate Tulus pulih. Katetangi. Kira-kira dheweke njut kelingan plesetane Taufiq
Digiring srengenge esuk, Tulus nggenjot sepedha onthele. Embuh, Umar Bakri-ne Iwan Fals iku tembang apa tangis. Dadi guru pancen kerep mangan ati. Luwih-luwih yen bayarane kerep disunati. Sing luwih mangan ati maneh, yen dadi guru
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Stokka&oldid=976013"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.08, 2 Maret 2016.
title=Gouda&oldid=1032517"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Nalika mata keculek, jempol ki jare yo melu ngrasakake lara.
Nalika jempol sikil kesandung, mata iki ndrojos..
Ndelalah kog yo sakjroning wektu mata ki keculek jempol yo kesandung..
Ana ing sak liyane wektu, mata sengaja diculek lan sikil sengajo di tatapake.
Pancen nek dirasake yo podho larane. Ananging rasa lara kuwi mau bakal ilang lan mari. Banjur apa paedahe? Mata sengaja diculek
ur) | Add translation [edit]
Gawé proposal. (Klik ing kéné kanggo indèks kabèh proposal sing wis diajokaké.)
Akèh banget sing merlokaké lebon saka komunitas. Panjenengan bisa mbantu? Pirsani Panyuwunan bantuan saka komunitas.
Kepingin mbantu nanging ora akèh ngerti ngenani strategi? Coba pirsani ing kaca To Do utawa Wiki issues?
Kita bakal mbutuhaké bantuan kanggo mangayubagya ing wiki iki, lan nyurung supaya mèlu ngréwangi. Yèn panjenengan bisa nulis sawijining cithakan {{welcome}} seneng marang proyèk iki lan nduwèni kapribadèn apik, iki minangka tugas panjenengan!
Duwé pitakonan nanging ora weruh menyang endi arep takon? Kirim ing Warung kopi.
Kanggo Riko, Click [download] Demi Kanggo Riko .mp3 for free
Click [download] to save Kanggo Riko - Demy Banyuwangi 2015
saking sederek jakarta ingkang bakul dawet kagem takjilan. sumonggo mas,tak pados upo rumiyin kagem mangkeh sonten……nuwun…pamit njih….
mangan obat yo nggawe gedang bos. sego yo iso. mie, kates, iwak, dll pokoke iso lembut di lidah. nek nggawe banyu
Jemaah Islamiyah, kadhangkala diéja Jamaah Islamiah iku sawijining organisasi militan Islam ing Asia Kidul-wétan sing ngupaya ngadegaké sawijining nagara Islam raksasa ing wewengkon nagara-nagara Indonesia, Singapura, Brunei, Malaysia, Thailand lan Filipina. Pamaréntah Amérika Sarékat nganggep organisasi iki minangka organisasi téroris, sauntara ing Indonesia organisasi iki wis dinyatakaké minangka "korporasi terlarang".[1]
Anané organisasi iki disélaki déning pemuka-pemuka agama lan para pulitisi kaya Hamzah Haz lan Amien Rais ngèlingi angèlé mangertèni antara aksi lan tujuwan sing bakal digayuh jroning saben aksi.
maknané "Kelompok Islam" utawa "Masarakat Islam" lan ing warta suratkabar diarani JI.
Jemaah Islamiyah disujanani ngayahi aksi pangeboman Bali 2002 ing tanggal 12 Oktober 2002. Jroning serangan iki, pelaku bom saka Jemaah Islamiyah disebut-sebut niwasaké 202 jiwa nyidrani sawetara liyané ing sawijining nightclub. Sawisé serangan iki, Departemen Luar Negeri Amérika Sarékat mratélakaké Jemaah Islamiyah minangka sing ngayahi serangan iki lan nyatakaké
Jamaah Islamiyah wewengkon Asia Kidul-wétan[besut | besut sumber]
yen pas mlaku sore ning Dickson Str.
karo uwong lanangPangeran diponegoro : merjuang ngelawan penjajah landa ing indonesia ing wilayah pacitan lan sekitare seng dikenal karo perang sabil utawa perang diponegoro
ing. Grafičke tehnoligijedip.ing.građ.Dip.ing. Agronomijedip.ing.kemijske tehnologijedipl.ing.elektrotehni
sesepuh2 wong alvs slalu dlam lindungan dan brokah allah.swt.
assalamu alaikum wr’wb.
sugeng siang ki wong alus lan sedoyo sesepuh ingkang wonten blog niki, kulo uyuwun izin lan do’a poro panjenengan sami, anggen kulo badhe ngangsu ilmu/ nglakoni
this?".Menawi mboten dhong kaliyan basa landa
kuwi mbok ojo seru2 ngomonge… aku kan isin wkwkwkwk….
California, 26 Fèbruari 1946 ing yuswa 63 taun), utawa biasa diundang Frank Crowe, ya iku insinyur kepala konstruksi bendungan Hoover.[1] Nalika jaman semono, dhèwèké dadi pengurus saka Six Companies, sawijining perusahaan konstruksi.[1] Lair ana ing Trenholmville, Quebec, Crowe mlebu menyang Governor Dummer Academy, banjur mlebu ana ing Universitas Maine lan lulus taun 1905 kanthi gelar insinyur teknik sipil.[1] Perkumpulan Francis Crowe kang ana ing universitas iku ya iku wujud saka kanugrahan kanggo dheweke.[1] Crowe kepincut karo Amerika sisih kulon wiwit nalika dhèwèké isih kuliah, lan ana ing perkuliahan kang diwenehake déning Frank Weymouth, sawijining dosen tamu saka Biro Reklamasi Amerika Serikat.[1] Dhèwèké nglamar kanggo kerja ana ing musim
Frank_Crowe&oldid=1107328"	Kategori: Insinyur Amerika SerikatInsinyurInsinyur miturut nagaraLair 1882Kategori ndhelik: Artikel lola kawit Maret 2016Kabèh artikel lola	Menu navigasi
isBahasa IndonesiaMalagasyRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.01, 15
Kaum Muslimin Jama’ah Jum’ah Rahimakumullah.
Saking mimbar ingkang minulya punika kawula pepenget khusisipun dhumateng badan kula piyambak lan sumrambahipun dhumateng para jama’ah, mangga kita tansah nindakaken dhawuhipun Allah lan nebihi sedaya awisanipun minangka wujud anggen kita
dumugi yuswa sepuh. Yuswa nem minangka yuswa kangge madosi bekal kangge yuswa sepah, pikiran tasih cemerlang, manah tasih resik. Pramila wekdal nalika tasih nem minangka dados kesempatan kangge ngupadi ilmu, ketrampilan kanthi dipun dasari ilmu-ilmu agama supados punapa kemawon ingkang dipun hasilaken saking ilmu lan ketrampilan punika saget nuwuhaken kesahinan tumrap pribadi lan tiyang sanes.
2. Supados angginakaken wekdal sehat punika saderengipun kita nandang sakit. Sakit artosipun boten fungsinipun salah setunggal saking organ badan kita, sahingga nalika saweg nandang sakit nembe ngraosaken
Perkawis punapa ingkang boten saget dipun tindakaken selagi kita anggadhahi bandha, temtu saget dipun raosaken nikmatipun, dahar sarwo enak, sare sarwa angler, rasukan sarwa endah, griya, kendaraan sarwa megah. Ananging harta, tahta lan jabatan mawi wates, menawi kita sampun dipun panggil dening Allah. Sedayanipun boten badhe kita bekta kejawi tigang perkawis. Kados pengendikanipun Nabi:
Nalika Anak Adam wus mati mangka pupus sekabehe, kejaba telung perkara, shadaqah jariyah, ilmu kang manfaat, anak shaleh kang dongakake marang wong tuwane.”
Pramila supados kesugihan lan kemulyan ingkang sampun dipun paringaken punika saget maringi manfaat dhumateng diri pribadi lan tiyang sanes kedah dipun dalaken hakipun inggih punika zakatipun,
lan sanes-sanesipun. Temtu menawi dipun tindakaken kanthi jadwal badhe dados amal ibadah. Rupekipun wekdal ingkang badhe dipun raosaken dening sedaya umat Islam inggih punika wekdal akhir hayat utawi wekdal nalika arwah badhe medal saking raganipun. Menawi akhir hayat saget maos” La ilaha illalloh” artosipun badhe angsal margi gampil mlebet ing
punika saderengipun dumugi pejah kita. Gesang artosipun tasih manunggal antawisipun jiwa kalian raga, amargi tasih manunggal punika sahingga kita tasih saget ngamal ibadah, nindakaken dhawuhipun Allah minangka kangge merkoleh kabegjan gesang wonten ing akherat samangke. Gesang ing akherat namung kagem metik amal ibadah salaminipun gesang ing alam donya. Sahingga sae lan awonipun, nikmat lan sengsaranipun, bungah lan susahipun gesang ing akherat ingkang langgeng punika dipun perkoleh saking gesang ing alam donya ingkang singkat punika.
Mugi-mugi khutbah singkat punika saget maringi petedah dhumateng kita sedaya, amin.
arek2 sing senengane tawuran iku maeng kok yo seneng balbalan kabeh. Akhire arek2 tiap kawasan iki sering nontok balbalan nang stadion. Suwe2 sing nontok balbalan akeh. penontone tekan daerah di kawasan malang raya, juga daerah2 sing rawan tawuran maeng. Sehubungan sama2 suka balbalan/nontok balbalan, suwe2 lali karo jenenge
* Gunggung main lan gul ing klub sénior tumrap liga dhomèstik iki mligi lan patitis per pukul 07:48, 30 May 2010 (UTC).
‡ Gunggung main lan gul ing tim nasional iki patitis per pukul 25 May 2008
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mario_Melchiot&oldid=1100334"	Kategori: Lair 1976
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.19, 21 Oktober 2016.
kaping setunggal: Gusti ingkang Maha satunggalKaping kalih: Tiang ingkang Adil lan beradabkaping tiga: persetunggalan Indonesiakaping sekawan: Kerakyatan ingkang dipimpin kaliyan hikmat lan kewicaksonoan dateng permusyawaratan kang diwakilkan.kaping gangsal:Adil kang sosial kangge sakabehe tiyang IndonesiaPancasila (Palembang)sute: Tuhan ne sute tu’ladue:
lha saiki wae seken jik tekan 30munggah
mlebu lewat wetan munggah kidul langsung menduwur, ning mbayar
Pati – Juana – Rembang – Lasem – Bangilan
Semarang – Gubug – Godong – Purwodadi – Toro
Semarang – Purwodadi – Wirosari – Ngawen – Blora – Cepu
DADARI yaiku sing raine sumringah rada bunder, awake sedengan alise kandel, rambute ireng lemes, merit kencete.PISANG SULUH, awak imut, kulit kuning, pasuryane ketok
kriting basane pinter nyimpen rahasia seneng dijak selingkuh.
DURGASARI, awak ipel-ipel nanging dempal, kulit sawo matang, rambut tipis, bangkekan sedengan, sikil kandel, dlamakan njebebeh (ketoke cah panekan merga sering
MRICA PECAH, badan ramping/singset,kulit kuning rada putih,rambut biasa dan awak rada montok, bisa nyimpan rahasia.
MACAN KETAWAN, raine sumringah, mata mblalak, badan rada gedhe, kulit bang-bang awak, adate keras, tabah ngadhepi goda,seneng nulung lan
amba lan daging punggunya kandel (mentek). Balung-balunge rangka sederhana utawa alus,
alus lan lemes, tapi singset. Nek ngguyu awake ora melok obah-obah, utawa
ingkang amengku karso & akso dospundi ingkang
Ing Madyo Mangun Karso, Ing Ngarso Sung Tuladha,
lan saget ndadosaken amal jariyah kulo lan panjenengan amin,alfateha
Ana kutha cilik sing leté kurang luwih 24 km saka kutha iki sing jenengé Kota Kijang.
Plabuhan segara Tanjung Pinang (plabuhan Sri Bintan Pura) nduwèni kapal-kapal jinis feri lan feri cepet klebu uga speedboat kanggo aksès domestik menyang pulo
Nasyid perdamaian kanggo saluruh dunya.[1] Ning taun 2007, grup nasyid iki tur marang saluruh dunya, dadi duta perdamaian.[1]
Setiap sasi Ramadhan, Raihan sering anggawé album anyar.[1] lan dolan maring Indonésia kanggo promosi.[1]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.46, 2 Maret 2016.
dewi - omah ndeso apik yoo...
nina - aku golek duren ndisek yoo.....
ara, ayo dolanan halamane jembar...
lesehan uenak'e pol....
blonjo yuk... batik tekle blangkon jamu dawet
mb yayuk rooswindo, ara, rawi, dewi
pp.al-luqmaniyah tercinta kita nki.sa’lajengipun ngatur ake prihatin ingkang katah
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Acèh_Tamiang&oldid=1050843"	Kategori: Kabupatèn ing AcèhKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Acèh TamiangKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Lair 1914Kategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatRintisan biografi	Menu navigasi
Simple EnglishSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.01, 11 Novèmber 2016.
yaasaben ana pentas wong iku mesthi maju lan banjur nembang. ing ngomahe kerep keprungu swarane wong iku, dheweke nirokake lagu lagu ing tv
luwih apik.cuma nduwure ttp kudu dikei cedar po parmessan.ben ttp enek tekstur kejune. tp bgku sih,keju opo ae kabeh wuenak.hahaha
Reply	Edi Slamet Riyanto - February 21, 2014 omonganmu iku ngenyek….supra iku tumpakane wong sing
sperti : Ki Manteb Soedharsono, Komunitas Wayang Limbah ( Ki Barep ), Wayang Jemblung Gagrak Soak ( Ki Anton
Tapi yo kuwi.. batas wilayahe jin ora ngerti. opo
ngomonga ae ra karuan ora ono jluntrunge…
Proyek GNOME iku sawijining lingkungan desktop sing klebu paling akèh digunakaké para panganggo sistem operasi Linux. Wiwitané, proyèk iki nduwé panganggkah gawé sawijining lingkungan desktop komputer sing mayar (gampang) digunakaké lan klebu piranti alus sing mardika miturut Free Software Foundation. GNOME ya iku proyek internasional kanggo nyiptakake krangka, aplikasi piranti lunak kanggo desktop, lan uga bisa ngatur pambanjeran, penangonon file lan manajemen tugas lawang (windows).
uga dianggo ing akehe Sistem Operasi Unix-Like, akehe Linux lan OpenSolaris desktop.
sing memper kaliyan Microsoft OLE.[3] Nanging akronik iki wis ora kanggo manèh[4]
kaliyan Miguel de Icaza lan Federico Mena[5] awujud proyek piranti lunak bebas kanggo ngembangake lingkungan lawang lan aplikasine.[6] aplikasi iku digarap amergi saka pengembang K Desktop. Lan saiki nyata lan bisa dianggo kanggo software pengembang berbasis data. ngandelake toolkit Qt Widget Toolkit sing wektu iku nganggo lisensi piranti lunak proprietary.[7] ing panggonan saka Qt toolkit, GTK+ dipilih kanggo basis sistem lan
GNOME, dijupuk 2012-12-12 Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=GNOME&oldid=1003098"	Kategori: GNOMEProyek GNUX Window SystemAntarmuka penggunaGUIRintisan mawa topik tèknologiRintisan mawa topik Sistem Operasi	Menu navigasi
tampi, pasrah temanten kakung . Penulis: Nurul Hilal Ayyidar 2 Komentar
lah iki nopo sanes komen ;p
yah?? *sok tau* :pReplyDeleteAnazkiaMonday, 24 May, 2010Inul iki pinter tenan gawe puisi saiki :)ReplyDeleteAulawi AhmadMonday, 24 May, 2010cepat sembuh ya nul hehehe, btw puisinya essiip :)ReplyDeleteWinny WidyawatiTuesday, 25
Click [download] to save Wayang Kulit Ki Bayu Aji Pamungkas Ki Anom Suroto Lakon Bolo Dewo Mbangun Pasar
ngono, dheweke wis emoh midak papan iku. Amarga ngarepake liburan kwartal, murid-muride nyuwun darmawisata. Kebeneran sing disuwun kok menyang teluk Barehan. Teluk segara kidul sing ombake gedhe-gedhe Ian mujudake dhaerah sing akeh nyimpen crita-crita misterius. Kayadene ing kene jare kratone Nyai Rara Kidul, ratuning para lelembut. Ana maneh, jare yen Bolan menyang pesisir segara kidul, ora oleh nganggo klambi sing rupane gadhung utawa ijo. Iku jare ngembari agemane Sang Ratu, satemah sing ngango mangkono bisa kalap, utawa kagulung alun dadi Ian tiwase. Isih akeh maneh crita bangsane ngono-ngono iku. Arep nulak panjaluke muride rumangsa ewuh.
“Ya wis ta Bu, wong jalukane bocah-bocah mrana, ya dituruti bae,” panjurunge Pak Heru, kanca guru.
“Karepku rak nyang guwa Kalak utawa guwa Tabuhan.”
“Lha sakwise, bocah-bocah senenge menyang segara ngono. Awake dhewe rak kari tutwuri handayani bae.”
“Ya wis lah, aku manut yen Njenengan wis jumurung.,,
Sidane budhal tenan menyang teluk Barehan karo kanca guru loco, nuruti panyuwune murid-muride. Tekan babagan, bocah-bocah terus ambyur nuruti karepe dhewe-dhewe. Bocah-bocah lanang padha cucul, terus njegur langen ana segara. Bocah-bocah wadon padha dolanan ana pinggir, saben ana ombak sing gedhe padha mlayu mundur karo gandhengan tangan Ian ora lali swarane pating jlerit Uga ana sing padha nguyak-uyak pompongan, kewan cilik-cilik sing wujude kaya kepithing, Hanging baut mlayu Ian banjur ndhelik mlebu lenge ing wedhi.
“Ora munggah menyang Sura Tirta Wiyana, Bu ?” pitakone Pak Heru.
“Panjenengan bae yen arep tindak mrana, aku sing nunggoni bocah-bocah,” jawabe Isti karo mapan lung­guh ana sawijining prau kang pinuju ora kanggo Ian dijejer pirang-pirang ana pinggir. Nyawang polahe mu- rid-muride, lanang wadon katon seneng. Ana sing nglumpukake kulit kuwuk, ana sing milihi watu alus-alus, ana sing nggolek watu karang sing wangune kaya kembang, Ian liya-liyane. Nyawang tengahe segara katon biru lerap-lerap. Prau-paru mancing Ian prau njaring katon pating krampul, kaya lintang wayah bengi ing langit biru. Pikirane dadi nglangut. Tekane mrene kayai ndhudhah barang sing wis kapendhem Ian ora ana gunane. Kedadeyan limang taun kapungkur bali cumithak ing pangangenne. Ing dina-dina libur, dheweke sering latihan renang ana pemandian “Sura Tirta Wiyana”. Yen bar latihan, banjur ngenggar-enggar ing patamanan sinambi nyawang Ian nikmati endahing panorama alam Ian segara teluk Barehan. Ya ing pagan iki dheweke ketemu karo Diyanto sing akhire uga ing panggonan iki kanthi sineksenan ombaking laut, dheweke pepisahan.
Telung taun dheweke ngipuk-ipuk katresnane. Wektu sing mesthine cukup mateng tumrap mudha­mudhi kanggo njajagi Ian saling aweh pangerten. Apa ya amarga sawise Diyanto antuk pangerten, sing
ngrumangsane anake wong sekeng, senajan se­kolahe bisa tumapak nganti
keputusan luwih becik pepisahan, mumpung du-rung kasep. Naging tumrape Isti, keputusane Diyanto mau mujudake panyiksan, sawise
jiwane kang kepengin cedhak karo masyarakat, mula dheweke milih nerusake menyang SGA, senajan hotpake ora sarujuk. Dheweke kepengin langsung aweh sumbang sih marang bebrayan liwat donyaning pendidikan.
Pikirane Isti wis ora maelu marang polahe murid-muride. Dhadhane krasa seseg. Ya gene murid-muride ajak piknik was menyang Barehan? Ya gene pak I fern karo
pungkasan karo Diyanto, limang taun kapungkur, nalika dheweke nlusuri pesisir teluk Barehan kang endah.
Malem tanggal siji Sura, ing kene ana adicara Grebeg Sura, sing dianakake saben taun. Grebeg Sura iki Naka wit tradhisine kadang misaya mina, atur sesaji ma-rang Nyai Rara Kidul, sing wis paring panguripan ma-rang para kadang nelayan, sajrone setaun makarya ora ana sambekala. Nanging suave-suave masyarakat uga melu mahargya, sing wekasane dadi adicara sing rame ditekani para pedunung ing Pacitan, tuwa Ian enom.
Kajaba sesaji slametan uga tontonan ing teluk Barehan wayangan sewengi nutug, ndhangdhutan Ian liya-liyane. Sewengi iku pancen meriah, ana sing niyate mlaku ing teluk Barehan wiwit poncot kulon nganti lekan muarane kali Grindulu.
Isti nggandhuli tangane Diyanto, bebarengan nlusuri wedhi-wedhi putih teluk Barehan. Kesel mlaku- mlaku banjur leren, lungguh ing prau, Akehe geni apt unggun kang murub ing
“Ach….” Diyanto unjal anbegan. Banjur nyawang adoh menyang kimplah-kimplahe banyu segara sing cat katon cat ora pating kerlip kena soroting lampu Ian urube geni. Banjur sumambunge,” Urip sing mung nja­gakake gumulunging alun.”
“Maksudmu. priye Mas Anto ?”
“Kabeh wis dakpetung dhik Isti.”
“Aku, ngerti sucining atimu Ya marga saka lubering jiwamu aku ora kuwawa kandha. Aku kepeksa nga­pusi atiku dhewe. Sejadne ing atiku uga gumulung ombak, pindha gumulunging alun ing tengah segara kae sing ora bakal mandheg ing sadawaning mangsa.”
Lamunane Isti buyar, bareng nyumurupi murid-muride gemrudug marani prau. kang lagi bae mentas menyang babagan, sawise digotong wong pirang-pirang. Dheweke
bikut anggone ngresiki Ian nata alat-alate, ora maelu polahe bocah-bocah sing padha dhesel-dheselan ndeleng isine prau. Kajaba alat-alat, ing njero prau ana
kekarone kaya emoh nguculake. Murid-muride Isti padha nyawang gurune kang lagi sesalaman karo salah sijine awak prau, sajak gumun.
“Heh,” Banjur padha meneng. Bocah-bocah njaluk idin arep menyang taman rekreasi, ndhuwur plabuhan. Diyanto mapan lungguh ana lambene prau, Ian Isti tetep ngadeg ing sandhinge.
“Olehe iwak endi bae, Mas ?”
“Sampeyan wis nguningane mesthine, yen nelayan-nelayan tradhisional kalah karo nelayan-nelayan sing alate modern.
mangkene iki dilarang. Ya kanyatan ngene iki sing dhek semana dakkandhakake.”
“Kanyatan ? maneh-maneh kanyatan.”
“Bener. Kanvatan urip lan panguripanku, sing adoh lan
ngapusi atimu dhewe lan panyiksan marang atiku.”
Dadi jumbuhe karo kahanan karo saiki Driji-driji tangan tengenku isih polos, Mas. Lha Panjenengan?”
“Ombak segara Pacitan isih gumulung ing sadawaning mangsa. Iku urip Ian panguripanku Ian uga atiku.”
nambahi kencenge anggone padha sesalaman. Banjur mripat papat sing man katon sumunar Bening, katon kaca-kaca. Malah saka tlapukane Isti katon mili banyu Bening ngliwati
Wong loro padha jumangkah, ninggalake prau, ninggalake wedhi-wedhi putih ing teluk Barehan. Sikile jumangkah ajeg, karo padha meneng-menengan,
Mengkurep kuwi posisi ndelok ngisor. Ning rumah tangga kudu fokus karo pasangane, ora oleh tergoda karo liyane sing ketoke luwih bening, kinyis kinyis, lha kuwi mung penampilan luar wae kok. Yen dirasakake sing ning omah pastine luwih mranani ati. Modod, kuwi kanggo pepeling yen manungsa kuwi kudu berusaha mengembangkan kompetensi kanggo meningkatkan kemampuan, keterampilan kanggo membina rumah tanggane. Mlebu. Orientasi
Anggonku bebojowan cukup suwe nanging durung kaparingan momongan. Sepining batinku saya ngambar-ambra
Sanget mbantu Kawulo nderek uri2 Budoyo Jawi
Gagasan bab wira kawitané kapacak ing sastra klasik. Ing geguritan wiracarita, wira minangka lakon utawa karakter sing diajèni lan diagung-agung sajeroning dongèng-dongènging wong akèh; wira asring ngudi sarana paneluking militèr lan kerep urip kanthi ajining dhiri cacad.[1] Contoné wira-wira ing mitologi, kaya déné Gilgamès, Acilès, lan Ipigénia, nganti wira-wira ing sujarah, kaya déné Joan d'Arc lan Gandhi, sarta wiraning wong
Dijupuk 2015-12-06. Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wira&oldid=1058703"	Menu navigasi
Ingkang remen utek-utek aplikasi Hp, Panjenengan saged unduh Anti Virus HP saking mriki…..
lha iku beat, spin opo??? Reply	141.	yahonsuwakanja - March 22, 2010 @moncer…
ingkang kathah kangge sedayanipun kalepatan kula dhateng panjenengan. Arif ngaturaken sugeng idul fitri 1432 H.
Suminaring surya enjang dinten riyadin, pethak cinandra resik ing wardaya. Mangayubagya dinten riyadin 1432H. Nyuwun agunging pangajsami lepat kawula kalian keluarga.
Sugeng dhalu, abdi badhe nyuwun ngapunten, saking kalepatan yang disengaja atau tidak disengaja mugi-mugi, amal kita sedaya diterima Allah SWT, amien.
Rinenggo pudyo pudyaning satata kanthi perbawaning 1432H dalem sakaluargi nyuwun sih lumebering samodra pangaksami lahir dumugi ing batos.
Cangkem iki sering nggedabrus, utek iki sering
gunging pangapunten. Mugi kita kanugrahan jatining
Balas	Watson, on 7 Juni 2008 at 3:55 pm said:	Maturnuwun nggih jadwalipun. Lemah-lemah teles, Gusti Allah ingkang Mbales…
niru panjenengan kemawon ben lulus.suwun..Big CockKaptenJumlah posting : 204Join date : 02.03.12 Re: Test Kewarasan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hamengkubuwana_III&oldid=968222"	Kategori: Tokoh YogyakartaSultan YogyakartaKategori ndhelik: Rintisan biografi	Menu navigasi
samubarang sing wis kebacut, lan ajo sumelang marang samubarang sing durung
penonton akèhé 0,8%[1]. Saluran iki giyaran ing News Centre ing BBC Television Centre ing London Kulon. BBC News Channel nyadiakaké siaran Internet live kanggo para pamirsa sing kepingin nonton BBC News Channel liwat situs BBC News (edhisi Inggris dudu edhisi Internasional) Ing taun 2006, televisi iki kanggo sing sapisanan kasil dadi Televisi Warta paling apik sa-Britania Raya, sing dipersembahaké déning Royal Television Society [2]. Sadurungé, BBC News Channel dikenal minangka BBC News 24. Jeneng lan Logo diowahi minangka bagéan saka perombakan divisi warta BBC News sing ngentèkaké wragad ₤ 550.000 ing tanggal 21 April 2008. Ing dina iku uga, saluran sedulur BBC News Channel, BBC World News direlaunch nggantèkaké
sopo=sopo ager wes ora bener kui, mandeq wailah.Sing tambeng banget, kena opo. Pak Lah kuwi kan wong api, wong sing
oug.lha km? @ayupeu: @Adhy_Pitik tak apa. Kangen mbe koe ndaa hahaha pie kabare nda janda" 3 Nov 14 GarenG @Adhy_Pitik Ada apa mbak peu??"@ayupeu: @Adhy_Pitik komtiiiiinggg" 3 Nov 14 GarenG @Adhy_Pitik
pesan bapakq : azmi, sing sabar yoo, urip iki akeh cobane, urip iki akeh susahe, yen awakmu isok ngelakoni sabar, mburine bakal uripmu mulyo
kata bapakku : azmi, wong becik iku wong sing lakune nerimo ing pandum,
urip mung sepisan, ojok golek musuh, ojok golek molo, golek’o suargone gusti Allah, mumpung isih enom, awakmu kudu sregep oleh’e ngibadah, ngadep marang gusti Allah, ojo nolah noleh yen durung uakeh entuk’e awakmu ngilmu agomo……
Ojo Dumeh sugih Bondo, Ojo Kagetan Bolomu Lara, ojo Gumunan sesok awakmu Makmur lusa wes kere maneh……..
kata bapakku : azemi, tirulah kanjeng nabi
Nggodha Tedjo Campursari Tedjo Dan Manthous 2013 Aug 17th 2013, 19:18, by Om Lilok Nggodha
Si Bodong bocah kendel, bengi2 wani mlaku nang kuburan
Si Jablud bocah kecing, ora wani mlaku dewekan.
ingkang luhur tumrap tiyang Islam, kados ingkang dipun tindakaken dening Rasulullah SAW. Ananging aweh pangapunten dhateng tiyang ingkang tumindak aniyaya dhateng kita yektos betahaken usaha ingkang maksimal. Nalika paring pangapunten punika dados dhawuhipun Allah kanthi lantaran syariat Agami Islam sampun kita mangertosi, ananging hawa nafsu asring dereng saget nampi kanthi leganing penggalih. Sahingga ing salebetipun pribadi manungsa wonten hawa nafsu lan manah, ingkang setunggal nolak lan setunggalipun purun nampi. Kanthi punika kanthi perjuangan ngawonaken hawa nafsu kedah dipun latih. Jalaran menawi hawa nafsu saget dipun asoraken ateges sampun pikantuk hidayah, nanging menawi hawa nafsu ingkang menang ateges manungsa badhe tambah sasar. Kanthi punika perkawis dasar lan aturanipun kula aturaken manthi mibar khutbah Jum'at.
Allah dhemen paring pangapunten mila manungsa berusaha tansah paring pangapunten, jalaran paring ngapunten satemah salah satunggaling budi pekerti ingkang sae. Dasar pokokipun paring pangapunten inggih punika saking sifatipun Allah SWT.
sapinten agengipun lan kathahipun dosa kawulanipun Allah tansah paring pangapunten, wonten hadits, Rasulullah ngendika:
"Satemene Allah bakal nampa taubat kawulane salagine nafase durung tekan tenggorokan. (HR. Turmuzi)".
Semanten ugi kanthi sifat welas asihipun Allah dhumateng kawulanipun, sepinten alitipun ganjaran kawulanipun tansah dipun etang dening Allah, badhe dipun hisab. Lan sedaya kawulanipun Allah badhe ngraosaken pahit lan getiripun budi pakerti piyambakipun. Ingkang mekaten punika sampun dipun ngendikakaken Allah SWT:
Dados sapintena agengipun kalepatan tasih wonten sifat sae, kanthi punika kesaenan boten saget dipun campur
Dadiya sira wong kang dhemen aweh pangapura, lan printaha marang wong supaya nindakake kang becik lan mlengosa marang wong-wong kang bodho". Tan saya malih agengipun imbalan saking Ngarsanipun Allah langkung sae, menawi dipun bandingaken kalian shadaqah, ingkang dipun kantheni nglarani ati.
kekiranganipun tiyang sanes ingkang sampun dipun tindakaken. Ingkang langkung penting inggih punika tindakan ingkang nembe lan badhe dipun tindakaken. Kanthi punika badhe angsal kamulyan wonten ngarsa dalem Allah SWT, ingkang mekaten punika kasebat wonten ing hadis qutsi:
Taqwaha sira kabeh ing ngendi panggonan, lan walesa pakerti kang elek nganggo pakerti kang becik lan ilangna kaelekane, lan gaweha pakerti marang manungsa nganggo pakerti kang bagus. ( HR. Turmuzi).
Saking hadis kasebat wonten tigang hikmah ingkang saged dipun tuladhani kangge gesang sesarengan wonten ing alam donya , inggih punika:
1. Nabi ngengetaken dhumateng kawulanipun supados jagi kondisi taqwa dhumateng Allah wonten pundi panggenan. Taqwa ingkang mengku
gambil risak kalian gumebyaring donya, drajad lan pangkat. Menawi wonten masjid, langgar utawi musholla tansah
aman lan perang. Jalaran sampun yakin bilih sedaya pedamelanipun manungsa punika dipun cathet dening Allah SWT.
kerukunanipun gesang bebrayan wonten ing alam donya punika. Panci boten saget dipun pungkiri bilih manungsa punika gadhah kepinginan
Alquran supados cepet-cepet anggenipun tumindak kabecikan, tulung tinulung wonten perkawis kesaenan, wasiat winasiyatan ing pakerti ingkang bagus lan sapanunggalanipun. Akhiripun mugi-mugi kita kalebet golonganipun makhluk pilihanipun Allah SWT, ingkang tansah nindakaken amar ma’ruf nahi munkar.
— Nabilla Firdaus (@NabzNabilla) June 1, 2013
ide bagus min RT @infotegal: Setuju ora yah angger ana
Nanging ana siji kewan sing anane gawe drusila lan paling licik, arane Kancil. Kancil nyolong timun ( Cerita Dalam Bahasa Jawa ) Kancil Karo Monyet Tak
lan Manuk crita Kancil karo Monyet. Kategori Kelas Kata Dalam Bahasa Jawa; Morf Dan Nanging ana siji kewan sing anane gawe drusila lan paling licik, arane Kancil.JENENG KEWAN LAN ANAK KEWAN NGANGGO BOSO JOWO.
kelinci / kancil jenenge kenthi. 37.Dongeng merak karo kancil dalam bahasa jawa Mar 2012 Dongeng Basa Jawa (Kancil lan Dongeng 23 Maret 2010 Kancil teka, weruh Monyet sing agi asik Cerita Cekak Basa Jawa: Dongeng Kancil lan pitik sing rebutan endog cerita dalam bahasa jawa mulai dari Kancil Karo Monyet (
DALAM BAHASA JAWA. crita Kancil karo Monyet. arane Kancil. Kelicikane utek lan pintere ngomong nipu kanca batir. Ceritra Saka Jawa Tengah. Timun Mas.Kancil Lan Merak. Merak pancen seneng
Lan kisah iki uga crita Kancil karo Monyet.1 Ags 2015 Dongeng Bahasa Jawa: Kancil lan Manuk 5 Apr 2010 Timun Mas dalam Bahasa Jawa KANCIL NYOLONG Karo Monyet (
Monyet. sing anane gawe drusila lan paling licik, arane Kancil.
KANCIL NYOLONG Karo Monyet ( cerita dengan Bahasa Jawa ) Contoh Cerpen Bahasa Jawa KANCIL LAN MONYET. Biyen nalika eyang esih urip, lan aku esih alit, crita Kancil karo Monyet.awake 10 Jun 2012 Kancil Karo Monyet ( cerita dengan Bahasa Jawa ) 2010 Timun Mas dalam Bahasa Jawa KANCIL NYOLONG Bahasa Jawa: Kancil lan Manuk 31 Januari 2014 Cerita Cekak Bahasa Jawa: Kancil lan Pitik bareng
ingkang gadhahi jarak kirang langkung 30 mil kulon laut saking Madrid ing lereng Sierra de Guadarrama, dipunbiyangun dados monumen kagem simbol kamenangan Spanyol kelawan Perancis ing perang Saint Quentin tanggal 10 Agustus 1557 (dinten raya St . Lawrence). Felipe II piyambak dipundadosaken situs kagem wihara, 1.028 meter (3.372kaki) dpl. Wihara punika wiwit dipunrancang déning arsitek Juan Bautista de Toledo, ananging sesampunipun seda ing taun 1567, asistenipun Juan de Herrera ngelajengaken proyek punika. Dipunbiyangun kirang langkung 21 taun 1563-1584. Wihara El Escorial minangka wewangunan ingkang paling ageng ing donya.
Wewangunan punika gadahhi ukuran 207 x 161 granit meter (680 x 528 kaki). Wonten sekawan menara ingkang nginggilipun 55 meter (180 kaki). Wonten kalih campaniles ingkang nginggilipun 72 meter (236 kaki)lan kubah basilika ingkang nginggilipun 92 meter (302 kaki). Totalipun wiyar inggih punika 24 kilometer (14,9 mil) saking koridor. Wewangunan punika dipuntata saking wetan inggih punika saking façade utami nglampahi kapustakan, Courtyard Raja, Basilika, lan Istana Felipe II. Sapanunggalipun punika wonten Wihara, Seminari, Sekolah, lan Raja Pantheon ing ngandhapipun altar Basilika. Dekorasi Wihara dipungarap déning pelukis kondhang Italia ingkang gadhahi tanggung jawab kaliyan Galeri Perang lan kapustakan. Karya Titian, Bosch, El Greco, lan Velázquez wonten ing tembok Chapters Roon lan sacristy. Ingkang wonten 1.600 lukisan lan luwih saking 500
punika lan gunung Madrid. Siput, omelet daging kenthang ingkang dados dhaharan kapisan. (Buncis, daging lan sayur) godhog Madrid, babat lan sup bawang putih ingkang dipunmasak ngagem tradisi Kastilia Sapanunggalipun punika, wonten sapi gunung Guadarrama ingkang dipundamel ing pangangan, sapanunggalipun punika domba lan babi ingkang dipunoven. Lan wonten dhaharan pungkasan inggih
ingkang saged dipunpurugi ing San Lorenzo de El Escorial. San Lorenzo de El Escorial dados salah satungalipun Situs Warisan Donya déning UNESCO ingkang gadhahi nile arsitertur nginggil. Tembok lan gereja-gereja saking Ávila, Benteng lan Katedral saking Segovia, lan wonten campuran budaya Toledo. Sapanunggalipun punika Madrid gadhahi papan-papan ingkang sampun dangu, tuladhanipun Habsburg lan Bourbon Madrid[2]
El Escorial[besut | besut sumber]
El_Escorial&oldid=990946"	Kategori: SajarahWisataRintisan mawa topik bangunanKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Paus Santo Leo II (???-Juli 683) punika, ngasta jabatan Paus Gréja Katulik Roma wiwit Agustus 682 dumugi Juli 683. Senadyan kapilih minangka Paus namung sapérangan dinten sasampunipun sédanipun pangrumiyinipun, Paus Santo Agathus, panjenenganipun nembé dipuntahbisaken sasampunipun sede vacantis salaminipun setunggal taun pitung wulan laminipun, nalika tanggal 17 Agustus 682[1].
Leo II dipuntepangi minangka pengkhotbah ingkang fasih lan kagungan minat ingkang inggil salebetipun musik. Panjenenganipun ugi kacathet minangka tiyang ingkang dermawan dhumateng kaum miskin.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Paus_Leo_II&
saking ora, bapa biyung dadi lantaran tumuwuh, tan nedya yoga mring sira, mung
angga bisa dadi wujud, bayi lair ing wetengan, dadi manungsa sejati.3. Sadurunge pancadriya, pamiyarsa, pangganda lan pangeksi, pangucap lawan cipta-nung, nanging durung tetela, awit durung kadunungan rahsa tuhu, ri wus nyantuk rahsa tama, mundhak-mundhak saben ari.4. Nganti prapta ing dewasa, pancadriya jumeneng lawan titi, bisa angambu angrungu, weruh lawan pangucap, tampa saka Isbatu-jait liripun, yeku warah saking liyan, mula jimatun wus tampi.5. Aran tetep tinetepan, luwih elok dayaning sanubari, beda-beda ciptanipun, kang aran
lamun sira nyipta angganta kaki, pininta mlaku lan lungguh, aneng panggonan liyan, sakeclapan neng kene, sayekti suwung, katon ngalih aneng kana, byaring tyas wus krasa ngalih.7. Jebeng padha piyarsakna, ingsun karya gita pralambang jati, supadi nenangi sagung, kang dahat punggung-mudha, purwaning kang pralambang mangkya winuwus, isining kang wuluh wungwang, suwung obah keneng agin.8. Tapakaing kuntul anglayang, manuk miber muluk
cipta lan siring ati, pinindha na watesipun, lan ana tilasira, apadene kinira sapisan tundhuk,
manah, cipteng nala lumaku rosaning banyu, amet geni adedamar, wong ngangsu pukulan warih.11. Yeku padhanging tyas tama, gung ngupadi undhaking kawruhneki, atanapi banyu kinum, angungkuli adheme kang tirta salju, dahana murub binakar, ya iku panasing ati.12. Luwih panasing dahana, lan srengenge pne padhanging ati, sumeblak nora kabendung, dening ima manampak, lawan malih pralambang galihing kangkung, iku hawa datan obah, ngendhem sajroning ginaib.13.
ing bayu, mratani madyaning jagad, rasekna tumekeng ati.15. sambung kang wus kawedhar, sinukarta rinambahaken malih , kodhok ngemuli lengipun, raga mangka canthuka, aneng ngerong yeku nyawa isbatipun,
kadyeku awang-awang uwung-uwung, kang dinumuk ora kena, aneng jagad anglimputi.19. Suwunge amengku ana, kang winengku udara lawan angin, udara nora lumaku, angin katon lumampah, angin saking kasorotan Sang Hyang Bayu, bisa nagekaken panas,udara obah dadya ngin.20. Cublak suweng suwengira, sigelenter mambu ketundhung mundhing, empak empong lira-liru, ing suwung kang mengku ana, mungguh sajroning ngaurip.21. Cebol arsa (ng)gayuh lintang, jalma lumpuh bisa ngideri bumi, angen-angen jatinipun, lan maneh ingkang wisma, kang tan mambu gagaman apa liripu, iyake ciptaning manah, nganakkeng
ing lara pejah, marma kaki denawas tibaning semu, nangulang karsa murbengrat, wit raganta kang nglakoni.24. Anadene kang udara, jagat gedhe kalawan jagat cilik, yakti tan na bedanipun, napas metu ing grana, nupus metu tutuk abab yektinipun, tanapas metu ing
ing ati weruh dunungipun, sinidikken datan cidra,
lampahipun, iyaku aran nyawa, balik sapa iya ingkang ngajak turu, lawan ingkang ngajak gesang, tunggale kang ngajak mati.27. Sapa kang karya ambegan, wit udara meneng datan lumaris, obahe iku ketundhung, dening
amuluh rujit.30. Lawan lagu jroning praja, titih cetha rentes tatas dumeling, kathah kang samyarsa (n)dulu, marang kang darbe swara, ana
sarak, ana ingkang kawetu pangalemipun, rencange nambungi sabda, iku durung animbangi.32. Lawan kae ingkang ana,
ana masjid agung, swara rum renyah ngumandhang cengket-cengket amantesi.33. Sing maca iku kang kamad *), ora besus lagune anyantreni, nahan para dyah keh kayungyun, mumuji lestarinya, neng Kajoran dumadya kembanging kidung, wus kendel dennira maca, kang miyat wus samya mulih. (*) Prayoganipun kamat.34. Mas Cebolang long lingira, ulun uning Serat Suluk Hartati, dereng meningi satuhu, ingkang kados punika, sinten ingkang medharken suraosipun, engger ing saestunira, inggih Panembahan ngriki.35. Manthuk-manthuk Mas Cebolang, e lah kados murad raosnya mathis, kalamung dereng linuhung, sok kaduk kadhang kirang, sanes ingkang kula aturken ounika, wonten ciri etang Bangas, lawan etang kang ari.36. Winastan dinten gesang , dinten sedheng kalawan dinten lalis, kadiparan etangipun, saweg nembe
Jaman Romo siyen ingkang cluthak naming Romo piyambak
Cluthak kok berjamaah. Ngko njur ono Thawaf Cluthak
Lha sakmeniko kulo kuwatos jumlah tiyang cluthak ngluwihi jumlah penduduk sak-Negari
Wah, nggih jangkep maknanipun, Romo.
Nggragas. Rakus. Syuraaaaqoh, Romo, alias serakah.
Gusti Allahipun bondho, agamanipun bathi, tarekatipun wani piro.
Niki wau kulo siapaken daharan kagem Romo
Meniko tondho bekti kawulo dumateng Romo
mangkuk kulo Pileg, gelas cangkir kulo Pilkada
Wah, ndemenakke tenan putraku. Kowe yo nandur pari dewe, Le?
Namung maro, Romo. Sawah sampun kulo dol, pun tumbas kalian Cinten saking kitho
Yo kok paculi dewe, Le?
Pacul kulo sanes sembarang pacul. Pacul putra Romo meniku pacul import
We lah, pacul wae import?
Niku pertondo sugih, Romo. Menawi tiyang sugih niku nopo-nopo tumbas. Menawi ndamel piyambak niku fakir miskin
Ngono yo. Sing mulang kowe ngelmu koyo ngono kuwi piye yen tak pacul ndase
Mbangane ndasmu sing tak pacul… Wis ra sah kakehan cangkem. Endi panganane sing jari kok masak dewe.
jajah deso milangkori, jajah kitho ngantos mulang keri. Kawulo pados mendo utawi wedus, pados sapi, kebo, ayam, bebek…. Nanging sami ndelik sedoyo, kalah lan ajrih kalian bajing kadal tekek niku wau….
duwe omah, jenenge Negoro. Ning omah kuwi, rakyat duwe Pembantu Rumahtangga, jenenge Pemerintah. Dadi Pemerintah kuwi sing ngabdi, dudu
ora kuwoso. Sing kuwoso ki Rakyat ngaggo Badan Negara kuwi mau.
Ketoke saiki wis ora ono Negoro. Sing ono ki Pemerintah kang ngroso Negoro.
Tak kandani yo Le. Kowe dadi Abdi Negoro, Negoro njamin uripmu, kowe digaji nganti pensiun. Kowe ora perlu golek pangan, wong wis dijamin.
Pamongprojo kuwi nyekel pedang, orang nyekel pacul. Pedang dienggo njogo bondho lan martabate rakyat, yen pacul diengggo golek panguripan. Lha kok pedangmu malah
tekek nggowo racun, tikus-tikus got seko
Ing. Stanislav Pleninger, Ph.D. Ing. Jakub Kraus Ing. Miloš Strouhal, Ph.D. Ing. Jiří Frei Ing. Pavla
wekasanipun. Dilalah kersa Allah, Begja-begjane
kang lali, luwih begja kang eling lan waspada”
Mugi bulettin punika saged dados piranti rumaketing komunikasi para pinisepuh, putra, wayah trah Pugeran. Awit saking pamanggih kula, bullettin elektronik punika piranti ingkang gampil kangge komunikasi tumraping para anggota trah lan ugi priyantun ingkang taksih kagungan kawigatosan dumateng trah Pugeran. Kula ngaturaken pambagya wontening bulletin punika, utaminipun katur Rama Poeng, Rama Chunk, ugi Dhimas Rinang, ingkang sampun kersa maringi kalodhangan wekdal kangge angupayaaken ngluhuraken asma trah Pugeran. Mugi bulletin punika saged wonten manfaatipun lan langgeng. Mugi Allah SWT tansah paring rahmat dhumateng para trah sedayanipun.
Mangayubagyo kagem Bulletin Pugeran. Mugi-mugi saged kagem ajang silaturahmi kagem para saderek Trah ingkang sampun semebar seantero jagad raya.
Whitcomb L. Judson ya iku pangréka lèrèkan saka Amerika.[1] Dhèwèké ngréka lèrèkan taun 1890.[1] Telung taun cadhaké, ya iku ing taun 1893, Judson éntuk hak patèn.[1] Panemon lèrèkan, diwiwiti nalika dhèwèké melas karo kancane.[1] Banjur dhèwèké nyoba-nyoba.[1] Dhèwèké melas karo kancane kang gegere lara nalika nalekake sepatu.[1] Sawisé seminggu angone nyoba-nyoba, Judson kasil anggoné gawé piranti kang kondhang kanthi aran lèrèkan.[1] Amarga tetemoné mau, kancane dadi seneng amarga bisa mbuka kan nutup sepatuné.[1] Tanggal 29 Agustus 1839, Judson ndaftarake hak patène.[1] Lereken kanthi wujud baris cacah loro kang adhep-adhepan, kawiwitan dianggo sadurungé taun 1950 déning indhustri ageman dadèn.[1] Nanging ing wektu kang padha, lèrèkan dianggep minangka piranti kang angel dianggo lan kurang ringkes, mula ora patiya diperhatekake wong akèh.[1]
Kadadéan kaya mau lumayan suwé, pungkasané Gideon Sundback, sawijining insinyur saka Swèdhen, kang nalika iku nyambut gawé ing Amérika, mènèhi inovasi wujud lèrèkan.[2]Gideon nambahaké cacahing untu saka papat saben inciné dadi sepuluh utawa sewelas.[2] Gideon uga nyipta piranti kanggo gawé lèrèkan.[2] Ing taun kawiwitan, mesiné ngasilaké atusan mèter lèrèkan saben dinané.[2] Judson tinggal donya nalika taun 1909.[2]
^ a b c d e f g h i j k (id) [Muchlisin Asti, Badiatul,
MalagasyNederlandsTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.06, 4 Novèmber 2016.
seneng tenan karo piringe kuwi, ngilingno aku karo piring gembreng kesayangan pas isik cilik mbiyen hehehehe
SARWA AENG, SARWA GALAK. SINGHA RING TANGANKU TENGEN. BARONG RING TANGANKU KIWA. GARUDA RING AREPKU. NAGA RING WUNGKURKU SING ANELENG
CAHYA SAMPURNA, IYA INGSUN SAJATINING TAJALLULLAH KANG LUWIH SAMPURNA, SAH DZAT SAH SIFATE
Wayang GolekB. Wayang GedogC. Wayang WongD. ReogE. Mak Yong29. Wayang
éléktronika arus alit.[1] Saklar kapérang saking kalih logam ingkang némpél ing satunggalipun rangkean, lan saged dipunsambung utawi dipunpisah miturut nyambung (on) utawi pedhot (off) ing rangkean kasebat.[1] Material utawi bahan kontak sambungan umumipun dipunpilih supados kiyat nahan korosi.[1] Menawi logam ingkang dipunangge kadamel saking bahan oksida ingkang kados limrahipun, mangka saklar asring boten dipunangge.[1] Kangge ngirangi efek korosi punika, paling boten logam ingkang dipunangge kangge kontak sambungan kedah dipunsepuh kanthi logam anti korosi lan anti karat.[1]
Rangkean Saklar[besut | besut sumber]
Rangkean saklar wonten ing ngriki kaperang dados 3, inggih punika:[2]
Rangkean Pengendali Utami, inggih punika rangkean pangendali saking IC 555 ingkang dipunfungssikaken
Buzzer / Bell, ing rangkean saklar punika dipunginakaken setunggal buzzer ingkang dipunpasang paralel kaliyan lampu led.[2]
^ a b c d e f g (en)Switch dipunundhuh
kalistrikanKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
poro bolo wongalus semua. ijin ikut kuliah malam.
@ patramantra, salam salim mbah, nyuwun dongane ngeh.
Wawan…sugeng rawuh & sugeng ndalu,…&..mbah2 smua..@mbah angker,@mbah bagus lumut,@mbk zizah,@mbah khai,@mbah wulyo jati,@mbah bocah lawu…ngrambene pundi mbah…@mbah Gentar…nganu…powerku sak iki piye bos…xixi…@all
@ki sartono jenar.. sy g dr ngrambe. Tp wetan… ngawi kidul piyambak.
korwil opo ono korwil sing gawe blog? soloraya kuwi gawe blog tujuane ben sedulur2 kwa soloraya iso
Mulo dzikir nafi isbat kuwi latihan ngliwati dalane ruh bali marang pengeran supoyo suk yen mati ora kaget wis biasa
Target Pengusaha 3 Bulan Ganti Plat	Gatot Akibatkan Penyelewengan Dana Bansos →	Pilihan Redaksi“Iki Pestane Wong Jowo Nang Kene. Setahun Sepisan. Dadi yo Diseneng-
Iki ono pitutur soko wong tuo ..... "Urip neng ngalam donyo mung sedelo mulo ojo digawe sengsoro ayo podo golek bondo neg ojo lali wani...
bisa ana ing desa Rondole nduweni riwayat nganeh-anehi.
Riwayat iku wiwit nalika sunan Muria arep nggawe masjid Muria. Wali lan ulama nggagas, yen masjid iku sakprelu diwenehi gapura ing ngarep masjid. Sunan Muria nggagas yen ing Majapahit nduweni gapura akeh sing ora dienggo maneh lan isih ketok apik.
Nalika isih rerembugan ing pendapa, ana priya gantheng marani sunan Muria. Periya iku ngaku putrane
nggoleki papan sing iso kanggo nyebrang. Nalika nggoleki, ana kebo wedhok nyedhaki sunan Muria. Amarga sunan Muria nduweni kasekten, kebo wedhok iku banjur ditumpaki kanggo nyebrang
iku ndilati banyu uyohe sunan Muria. Amarga saking sektine sunan Muria, kebo iku meteng lan sing ing njero wetenge kebo iku dudu anak kebo, nanging anak manungsa
gapura eng kaputren keraton Majapahit ngantii tekan masjid Muria, sakdurunge srengenge methongol. Yen Bambang Kebo Nyabrang iso nglakoni sing dikon sunan Muria, dheweke bakal diakoni anake sunan Muria.
Esuke Bambang Kebo Nyabrang lunga menyang Majapahit dhewekan, ora ana sing ngancani. Eng dalan dheweke ketemu karo begal sing nyegat ing dalan,
utawa sing nduweni makna “kembang kang ceblok”.
Perang diterusake maneh, nanging gapura isih digawa. Neng kulon Sekarkurung ana kedadean maneh, ganjal lawang gapura iku ucul, banjur daerah kuwi
Ana ing lereng bukit desa Gembong, sunan Muria weruh menawa srengenge wis methongol. Mila sunan Muria nduweni gagasan menawa gapura iku ora bisa digawa ana ing Muria. Amarga lereeng kanggo perang srengengene wis methongol,sunan Muria ngonong : “ Lha kae srengengene wus ceta wela-wela”. Lereng punika
menungso, jaman wis ra toto, ati
wis angel ditoto, maksiat nang kene kono, wis podho kakehan duso. Alhamdulillah
wulan puso wis teko, ayo podho elingo marang
makane iku, yo’opo lek nggawe ae gerakan anti rasis nang stadion. mosok seng neam arema koq seng disebut2 iku tonggo
njarahan maneh, gak ngrampokan maneh. Saiki lek wes ledome koyok ngono sopo seng gak gelem koncoan.Pengeran ae sek gelem ngapuro lek ono wong tobatan nasuha, mosok menungso gak gelem ngapuro? Tapi saiki
wong dodolan es iku yo’opo? seng koyok ngono2 iku loh seng kudu dirubah cak. iki buktine
manggin ing sawijining gedhung megah arsitektur Belanda. Kang ngerancang bangunan iku arsitek saka Belanda yaitu Prof. Jacob F. Klinkhamer lan B.J. Queendang. Gedhung iki dening warga Semarang kesebut Gedhung lawang Sewu amarga duweni lawang kang akeh cacahe.
Ora angel nggoleki lokasi gedhung tuwa iki amarga panggonane cedhak karo Monumen Tugu Muda lan dadi salah sijine sudhut kutha Semarang. Gedhung kuno iki miturut cathetan sejarah, dibangun wektu tahun 1903 lan diresmikake tanggal 1 Juli 1907.
Bangunan kun iki sawise kemerdekaan dadi kantor Jawatan Kereta Api Indonesia, Kantor Kodam IV/Diponegoro, lan uga dadi kantor Wilayah
Chavez Jadi Pahlawan Rakyat Palestina | elke wonk yezzz
URIP IKU SAWANG SINAWANG | Ki Asmoro Jiwo
Wayang kulit Pagelaran wayang kulit oleh dalang terkemuka di Indonesia, Ki Manteb Sudharsono.Wayang kulit adalah seni tradisional Indonesia yang terutama berkembang di Jawa. Wayang
Sekar Pocung Kagem Kinanthi(sekar pocung)ngger anakku, tansah santosa rahayubebingah jroning tyaswus lampah panca purnamicah ayu dadya suryanipun biyung bapaTS PinangSumber : www.titiknol.comFeedjit Live Blog Stats
bedhug maghrib iku kanggo tandha mlebu wektu salat maghrib
Bedhug&oldid=1083314"	Kategori: MesjidGamelan JawaBedhug	Menu navigasi
Bahasa BanjarEnglishBahasa IndonesiaPortuguêsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.05, 4 Sèptèmber 2016.
MUGI RAHAYU INGKANG SAMI PINANGGIH WIDADA NISKARA NIR ING SAMBIKALA SURADIRA JAYANINGRAT LEBUR DENING PANGASTUTI Santi mulya, sa...
NAGARI NGAMARTA DEWI KUNTHITALIBRATA DASANAMA: GARWA :PRABU PANDUDEWANATA PUTRA :PUNTADEWA WERKUDARA ARJUNA .
Saking Dewa Mantuk Ring Widhi, Widhi Widana Ngaran Apan Sang Hyang Tri Purusa Meraga Sedaging Jagat Rat, Bhuwana Kabeh, Hyang Siwa Meraga Candra, Hyang Sadha Siwa Meraga “Windhune”, Sang Hyang Parama Siwa Nadha, Sang Hyang Iswara Maraga Martha Upaboga, Hyang Wisnu Meraga Sarwapala, Hyang Brahma Meraga Sarwa Sesanganan, Hyang Rudra Meraga Kelapa, Hyang Mahadewa Meraga Ruaning Gading, Hyang Sangkara Meraga Phalem, Hyang Sri Dewi Meraga Pari, Hyang Sambu Meraga Isepan, Hyang Mahesora Meraga
burung puyuh pengusir tikus, burung puyuh ngusir tikus, burung puyuh bisa mengusir tikus
Mau Tau Cara Ampuh Mengusir Tikus Di
gagrag pagelaran ringgit wacucal (gaya pementasan wayang kulit) ,
abdi kriya gêndhing myang (masar ingkang) ,
Di tegal (ara-ara) Kuru , Prabu Kresna dirawuhi Resi Parasurama , Resi Kanwa ,
Prabu Janaka dan Bathara Narada , yg berniat membantu Prabu Kresna.
Sedulur, nyuwun tulung syair-yair suluk punika dipun paring notasi, supados saged latihan piyambak…matur nuwun.
Sampeyan pados lan ngunduh file mp3 pagelaran wayang kulit kemawon , langkung gampil damel
AJINING DIRI DUMUNUNG ANA ING LATHI AJINING RAGA ANA ING BUSANA
sing menang podo ae, sing penting perhatian gawe rakyate koyo opo….
pukul 10:50 pm	cak, jenggote piye???
Agustus 14, 2009 pukul 8:23 am	kentalnya suasana gresik ` an
Agustus 14, 2009 pukul 8:34 am	@ilyas afsoh
iyo cak, lha ancene mbenjeng iku yo nggersik,🙂
agutusan iki akeh tontonan. engko sore nontok grak jalan, biasane onok jepaplok, wah suenenge cak…😀
Purwodadi Kendal Pekalongan Pemalang Tegal Brebes Cilcap Purwokerto Solo Sukoharjo Wonogiri Sragen Lasem Boyolali Grobogan Ambarawa Banyumas Wonosobo Karanganyar Blora Pekalongan
saakehe raja-brana ateges ora kelangan apa-apa, kelangan nyawa iku tegese mung kelangan separo, kelangan kapercayan tegese kelangan sakabehe).
Kendal Pekalongan Pemalang Tegal Brebes Cilcap Purwokerto Solo Sukoharjo Wonogiri Sragen Lasem Boyolali Grobogan Ambarawa Banyumas Wonosobo Karanganyar Blora Pekalongan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Żerków&oldid=1090941"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
barkas rusakRintisan kanthi topik biologi	Menu navigasi
dinamakan Nagamangsa, berwatak ampuh.Sisik gares kang mburi karo pisan madhep mangisor, aran Nagatumurun, wateke nglamurake mungsuh.Sisik kedua kaki bagian belakang menghadap kebawah, dinamakan Nagatumurun,
Candhi Kidal ya iku candhi Hindhu paninggalané dinasti Singasari.[1] Candhi Kidal dumunung ing Désa Rejokidal, Kecamatan Tumpang, udakara 20 km sisih wétan kutha Malang.[1] Candhi Kidal ditemokaké dèning wong Walanda ing taun 1925.[1] Iki kabukti kanthi kasimpené arca Siwa sing kuduné ana ing Candhi Kidal nanging arca iki kasimpen ing Royal Tripical Institute Amsterdam.[1]
Candhi Kidal bisa diarani candhi pamujan sing paling tuwa ing Jawa Wetan, amarga ing pamaréntahan Airlangga (11-12 M) ya iku saka Kerajaan Kahuripan lan raja-raja Kerajaan Kediri (12-13 M) namung ninggalaké Candhi Belahan lan Candhi Jalatunda minangka petirtaan utawa padusan.[2] Candhi Kidal dibangun taun 1248 M, sawisé upacara ngubur Cradha kanggo Raja Anusapati minangka raja Kerajaan Singosari.[2] Ancas saka pembangunan candhi iki ya iku kanggo ndharmakaké Raja Anusapati, supaya bisa antuk kamulyan minangka Syiwa Mahadewa.[2] Amarga dibangun nalika jaman transisi saka jaman emas pamarentahan kerajaan-kerajaan Jawa Tengah tumuju
Jawa Wetan, ing Candhi Kidal ditemokaké corak bangunan sing ngatonaké gabungan antarané corak candhi Jawa Tengah lan candhi Jawa Wetan.[2] Sabagéyan pakar ngarani Candhi Kidal dadi prototipe saka candhi ing laladan Jawa Wetanan.[2]
Sawisé dipugar taun 1986 nganti taun 1990, ukuran Candhi Kidal dawané 10,8 m, ambané 8,36 m, lan dhuwuré 12,26 m.[3] Déné dhuwur asliné udakara 17 mèter.[3] Kabèh bangunan candhi kagawé saka watu andesit kanthi dimènsiné geometris vertikal.[2] Ing sakupengé latar candhi ana susunan watu sing fungsiné kanggo pager.[2] Awak candhi ngadeg ing sadhuwuré batur (sikil candhi) sing dhuwuré 2 m.[2] Kanggo tekan selasar ing jubin sikil candhi, digawé undhak-undhakan watu ing ngarep lawang.[2] Sing narik kawigatèn ya iku undhak-undhakan mau digawé tipis-tipis saéngga saka adoh katon ora kaya undhak-undhakan sing sabeneré.[2] Undhak-undhakan watu iki uga dijangkepi pipi andha sing bentuké ukel kaya ing candhi-candhi liyané.[2] Nanging, ing sisih kiwa-tengen undhak-undhakan sing sepisan ana badug, ya iku témbok cendhèk sing bentuké siku lan nutupi sisih pinggir lan sabagéyan sisih ngarep sikil undhak-undhakan.[2] Badug iki sing dadi ciri khas Candhi Kidal amarga ora ana ing candhi-candhi liyané.[2] Lawang candhi mandhep ngulon, dijangkepi bilik kanthi hiasan kalamakara (sirah Kala) ing dhuwuré.[2] Hiasan sirah Kala iku katon medèni amarga mripate mendelik, lambéné kabukak sarta taring gedhé lan mbengkok.[2] Ing pojok kiwa lan tengen ana driji tangan sing mudra (sikap ngancem), saéngga sampurna banget kanggo sesawangan makhluk sereng sing njaga bangunan suci candhi.[2]
Ing bagéyan sikil candhi mbentuk bujursangkar kang katon rada dhuwur mawa undhak-undhakan cilik-cilik.[4] Ukuran awak candhi luwih cilik tinimbang amba sikil sarta atap candhi, saéngga katon ramping. Ing bagéyan sikil lan awak candhi ana hiasan medalion.[4] Ing atap candhi ana telung bagéyan mawa bagéyan paling dhuwur nduwé permukaan kang amba tanpa hiasan kayata stupa. Saben lapisan disisakaké ruang kang rada amba kanggo hiasan.[4] Miturut carita, ing wiwitan nggawé bangunan candhi, saben pojok lapisan atap candhi diwènèhi berlian cilik.[4]
Ana telung relief Garuda ing candhi Kidal, sing sepisan ya iku Garuda sing nggéndhong ula gedhé sing gunggungé ana telu.[5] Relief kapindho nggambaraké Garuda kanthi kendhi ing dhuwur sirahé lan relief sing katelu ya iku Garuda sing nyangga wong wadon.[5] Ing antarané telung relief kasebut, relief kapindho sing paling apik lan isih wutuh nganti saiki.[5]
Mitos Garudheya[besut | besut sumber]
Ing kasusastran Jawa Kuno, ana mitos sing kawentar ing bebrayan, ya iku mitos Garudheya.[2] Sawijiné garuda bisa kasil mbébasaké ibuné saka donya budhak kanthi tebusan banyu suci amerta (banyu panguripan).[2] Relief mitos Garudheya iki digawé kanggo ngganepi weling Anusapati sing kepèngin ngruwat Kèn Dèdès, ibu sing banget ditresnani. Mitos iki jangkep kababar ing relief sakupengé sikil Candhi Kidal. Kanggo maca relièf kudu nganggo teknik prasawiya (nglawan arah pandom jam), diwiwiti saka sisih kidul.[2]
Kacarita, ana sawijiné resi arané Resi Kasyapa sing nduwé garwa loro ya iku Kadru lan Winata.[2] Satemené Kadru iku seduluran karo Winata nanging kekaroné asring padu amarga rebutan éntuk kawigatèn saka Resi Kasyapa.[2] Kekaroné padha prihatin amarga wis suwé durung bisa nduwé anak.[2]
Sawijining dina, Dewi Winata katekan déwa lan déwa mènèhi endhog marang Dewi Winata.[2] Dewa iku banjur weling supaya Dewi Winata njaga endhog iku apik-apik nganti tekan wayahé netes lan ngrumati makhluk sing netes saka endhog iku.[2] Dewi Winata banjur nyimpen endhog mau ing panggonan sing primpen. Wayah iku uga, Dewi Kadru ngalami kadadéyan sing padha.[2] Nganti tekan wayahé netes, endhog sing disimpen Kadru metu ula gunggungé telu, déné endhog sing disimpen Winata metu manuk sing gunggungé mungé siji.[2] Kadru lan Winata ngrumati anak-anak iku nganti padha gedhé.[2] Manuk mau dadi garuda sing dijenengi Garudheya, déné anak-anaké Kadru tuwuh dadi naga.[2]
Kadru iku sifaté kesèt lan wis krasa kesel ngrumati anak-anaké sing mbeling-mbeling amarga asring mumpet ing bulak-bulak.[3] Mula, tuwuh niyat ala ing atiné Kadru supaya bisa masrahaké anak-anaké marang Winata.[3] Winata diajak totohan dèning Kadru.[3] Nanging, Kadru tumindak urik, saéngga Kadru sing menang lan Winata kudu gelem ngrumati anak-anaké Kadru saben dina.[3] Sabanjure Winata njaluk tulung marang Garuda supaya ngewangi dhèwèké ngrumati anak-anake.[3]
Nalika wis gedhé Garudheya takon marang ibuné, Dèwi Winata, kenging ngapa kok dhèwèké lan ibuné kudu ngrumati sedulur kuwaloné.[3] Déné Kadru malah ora tau ngrumati anak-anaké iku. Sawisé dicaritani dèning ibuné, Garudheya ngerti sujarahé. Mula banjur nggolèk cara supaya ibuné bisa ucul saka kasangsaran iku.[3] Lan cara supaya bisa nulungi ibuné ya iku kanthi nggawa banyu suci amerta sing kasimpen ing kahyangan lan dijaga para dewa.[3] Banyu iku asalé saka segara susu.[3] Garudheya nyaguhi lan mangkat menyang kahyangan sawisé èntuk idin saka Winata.[3] Para dewa mesthi ora mènèhi idin marang Garudheya njupuk banyu amerta iku saéngga kadadèn perang antarané Garudheya lan para dewa.[3] Nanging, Garudheya bisa ngasoraké para dewa. Mula Bathara Wisnu mèlu cawé-cawé nglawan Garudheya.[3] Garudheya bisa dikalahaké dèning Bathara Wisnu.[3] Nanging, sawisé Bathara Wisnu ngerti ancasé Garudheya nggolek banyu amerta kanggo nulungi ibuné Wisnu ngidinké Garudheya nyilih banyu amerta iku kanggo ngeculaké ibuné nanging saraté Garudheya kudu gelem dadi tunggangané.[3] Saka iku Garuda dadi tunggangané Bathara Wisnu kaya sing katon ing patung-patung Wisnu umumé.[3] Kanthi banyu amerta iku akhiré Garudheya bisa ngeculaké Winata saka kasangsaran.[3]
Pamugaran[besut | besut sumber]
Ing sakupengé candhi ana sisa-sisa pondhasi saka sawijining témbok mubeng kang wis kasil didhudhuk manèh minangka kasil pamugaran taun 1990-an. Ana andha mlebu menyang komplèks candhi ing sisih kulon liwat témbok kasebut nanging angèl dipesthèkaké apa pancèn kaya ngono asliné. Yèn didelok saka lemah sakupengé karo dhataran komplèks candhi, katon candhi komplèks Kidal rada menjero watara 1 mèter saka permukaan saiki iki. Apa dhataran candhi minangka permukaan lemah sabeneré amarga bencana alam kayata banjir utawa gunung mbledhos ora bisa dimangertèni tenanan. Dideleng saka umuré, Candhi Kidal minangka candhi paling tuwa ing antarané candhi-candhi periodhe sawisé Jawa Tengah (abad kaping 5-10 M). Perkara iki amarga periodhe Mpu Sindok (abad X M), Airlangga (abad XII M) sadurungé ora ninggalaké candhi, kajaba Candhi Belahan lan Jolotundo kang sabeneré dudu candhi nanging petirtaan. Sabeneré ana candhi kang luwih tuwa ya iku Candhi Kagenengan kang miturut versi Kitab Nagarakertagama dadi papan di-dhramakaké Kèn Arok. Nanging, candhi iki ora tau ditemokaké.
Candhi Kidal peninggalan Anusapati(diundhuh 20 Februari 2013)
^ a b c (id)Budaya-Candhi Kidal(diundhuh 10 Oktober 2012)
CandhiCandhi ing Jawa TengahKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Opo kowe ra ngrumangsani Coba kowe isa ngerteni Opo sing tau tok lakoni Marai gela nglarani ati Esuk awan sore bengi Kanggo sliramu kabeh tak lakoni Nanging kowe
Baca juga: Ragam Tembang Macapat Sinom
pancen boso nggersikan apik seru.akeh kosakata sing asik.sodhok rono,peno, isun,dialek gresik lebih kental spti boso suroboyoan sing peenting
ayo mbh jenggot ngilmune di wedaraken
niki poro sedulur sedoyo nenggo lo mbh
lali ngombe bodrex hhhh lan ojo lali pesenanku wingi hehehe
Cah mumet hehehe durung mari ta? Ojo lali pesenanku wingi yen wis ono dikabari yo mase.
adim sugeng siang.. monggo2 wah ni jg sdh agak pedes duduk terus…
@ bengawan : monggo, kito sinau
@ki ageng jembar jumantoro…nuwun sewu,sy sdh krm
@ ki ageng jembar jumantoro slm hormat
matursuwun sanget njih mbah salamipun kalih mbah hasan munadi…..
@ mas bengawan candhu … lenggah kale kulo mawon mas biar bisa konsen alfatikha ….
@ki adim…injih ki,sy siap dan sng skl dberi ksempatan bs bareng2
berkumpul bersama2 dlm suasana dan situasi yg lbh baek…amin…
mbah gondrong x <_<
@gus bengawan; dereng gus, menawi mawon jaringanipun nembe eror, mpun ah kersane.. ,wingi niko kulo dugi pati sktr jm 18.00… tereus jalan kaki nyampai rumah jm sktr 22.30
@Tapak Angin (asli mumet) ; niki lho wonten BODREX……
moh nek mboten kalih sprite,wong biasane diunjuk mawi sprite wkwkwk
WEH KULO NGGIH DEREK ISTIGHOSAHAM MBH DIM.
MBHH GONDRONG NGAPUNTEN KULO MBOTEN SAGET DUGI MBH
sepiriit mawon njih, ben semangat….
mikir mumpuni………mosok ra isin aro gusti…….
qobiltu…ijin mengamalkn, mga brmanfaat dunian akhirat..al fatihah sent
@ thanmust thepos setuju mbah gondrong dados kyai kang mumpuni amin… tp mbah gondrong sampun maqom kyai geh niku kyai silem … kyai bongso meneng dst…
@ mbah gondrong kulo asyar rumiyen geh ….
mbah Gondrong kata2ne wis ketularan Ki Sabdo Langit.
@ KI AGENG JEMBAR JUMANTORO sugeng sonten salam hormat … wejanganipun ki monggo … nuwun
akirat.tambah cilik ae rosone ,nyawong duwur ora ketok ujunge,nyawang ngisor ora ketok dasare.duh gusti nyuwun pangapuro gusti gusti kang moho
mesti gelare wis propesor iki.. 🙂
ajaBalasHapusAnonim6/17/2014 7:09 PMaku saiki seneng ambek arek
dzate, … yo dzat ingsun …
sifate, … yo sifat ingsun …
asmane, … yo asma ingsun …
af’ale, … yo af’al ingsun …
hingsun pujo soko patemoning ‘tunggal’ …
yo ingsun ‘manungso sejati” …
tetep ‘langgeng” tan keno ‘owah gingsir’ …
Ngrajut ingsun ing rohe…(sbut nma/hajat)..
► Piranti gamelan‎ (27 Kt, 2 Kc)
LatinaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.05, 13
Blora Purwodadi Kendal Pekalongan Pemalang Tegal Brebes Cilcap Purwokerto Solo Sukoharjo Wonogiri Sragen Lasem Boyolali Grobogan Ambarawa Banyumas Wonosobo Karanganyar Blora Pekalongan Pemalang Tegal
Washington, DC, USA. Autores: Ing. Vincent Dufresne, Ing. Pierre Langlois, Ing. Marie Couture-Roy, Ing. Sébastien Flamand, Ing.
Jadi paling bingung low dtanyain ‘duwe lagune …. Sing anyar pora..??’ lha isine Lg2 lawas kabeh..
gogo (20:28:34) : selera jaman sekarang semakian aneh, bagusan musik” dlu yg penuh makna..
Full - Wayang Golek Asep Sunandar Sunarya Duration: 3h 53m 53sKi Asep Sunandar Sunarya - CEPOT CENGOS, Wayang Golek Bodoran Giri Harja 3 FULL Kocak Duration: 50m 13sKresna Murka Full - Wayang Golek Asep Sunandar Sunarya Duration: 2h 16m 11sTrijaya Sakti Wayang Golek Asep Sunandar Sunarya Duration: 4h 39m 3sSukma Dewa Kusuma - Wayang
ing ren wirangi, Dening upaya sandi, Sumaruna angrawung, Mangimur
manuhara, Met pamrih melik pakolih, Temah suka ing karsa
Semono iku bebasan, Padu-padune kepengin, Enggih mekoten man Doblang, Bener ingkang angarani, Nanging sajroning batin, Sejatine nyamut-nyamut,
Wis tuwa arep apa, Muhung mahas ing asepi, Supayantuk pangaksamaning Hyang Suksma.
Beda lan kang wus santosa, Kinarilah ing Hyang Widhi, Satiba malanganeya, Tan susah ngupaya kasil, Saking mangunah prapti, Pangeran
alam awal akhir, Dumununging gesang ulun, Mangkya sampun awredha, Ing wekasan kadi pundi Mula
sawargaga mesI martaya.arira Tansah Eling lan Waspada”
ING SAMBIKALA SURADIRA JAYANINGRAT LEBUR DENING PANGASTUTI Santi mulya, sa...
berkomentar, “Lho, lak wis adzan, tho?”
“Adzan opo? Kae adzan mabuk,” jawabku.
“Lha yo tenan, wong iki lagek setengah papat.”
“Iyo po? Yo wis, ta’melu ngudud sik nek ngono. Tapi tenan rung adzan, tho?”
“Gieh, iki lho deloken aku dewe yo lagi ngudud. Wong kae
Owalah, sempit tenan ndonya iki.. opo meneh ono adimu sing
Bocah bocah emak emak lan bapak podo gandrung
Ketok nang tipi dadi ngetop lan beken
Purwodadi Kendal Pekalongan Pemalang Tegal Brebes Cilcap Purwokerto Solo Sukoharjo Wonogiri Sragen Lasem Boyolali Grobogan Ambarawa Banyumas Wonosobo Karanganyar Blora Pekalongan Pemalang Tegal
" Awas-awas kae ana kudhi lagi mlaku " " Endi kudhine sing mlaku " "
mbiyen ora ana, saiki dadi ana, mbesuk maneh ora ana (dahulu
Tuladha Pawarta Bahasa Jawa Krama ,pawarto nganggo basa ngoko alus,contoh tari nusantara,kumpulan pawarta bahasa jawa,contoh saudara bahasa jawa ini Din 24 Jan 2016 kumpulan cerkak bahasa jawa krama alus? 1
Jawa Nganggo Tuladha pawarta basa jawa ing. Tuladha pawarta basa jawa ing .Pawarta Bahasa Jawa Krama Inggil 5w 1hDiterbitkan pada Saturday, 10 December 2016 Pukul 23.51Pawarta Nganggo Basa Jawa Lan Nganggo 5w 1h Kumpulan Pawarta Nganggo Bahasa Jawa Krama Alus Pawarta Bahasa Jawa Kumpulan Pawarta Berita Berita Menggunakan Basa Jawa (Krama) Tigo kendaraan klebu ing nabrakanipun, setunggal seda ing rumah gerah.Kumpulan
nganggo basa krama alus tema perpisahan kelas 9. List of ebooks and manuels about Pidato basa jawa nganggo basa krama alus tema perpisahan kelas 9.Contoh Bahasa Jawa Basa Krama Alus (2)
aksara Jawa Pawarta kang diasilake awujud profil interviewee, Yen ditulis nganggo aksara Jawa yaiku KUNCI SOAL BAHASA JAWA KELAS XI. I. latin lan nganti saprene basa Jawa ditulis nganggo aksara sing nganggo basa krama alus kang MATA PELAJARAN BAHASA JAWA basa krama alus. e . basa padinan Mula sing padha seneng kesenian Jawa kuwi terus nganakake kumpulan kanthi “Guru digugu lan ditiru”, yen ditulis nganggo Home » Kumpulan Soal Ujian SD » soal bahasa jawa SD pawarta Ukara iki dadekke nganggo basa krama alus? 18..Pawarta Nganggo Basa Jawa Lan Nganggo 5w 1
Kumpulan Pawarta Nganggo Bahasa Jawa Krama Alus IklanGratiz Kumpulan pawarta nganggo bahasa jawa krama alus. Pawarta Basa Jawi Krama Alus Singkat 5w 1h Kumpulan Pawarta Berita Bahasa Jawa Baru dan kang kaperang dadi ngoko lugu lan ngoko alus; Basa krama; Tulisen sarine wacana ing dhuwur nganggo basa krama Pendidikan Bahasa Jawa KramaBerikut pawarta Kumpulan Pawarta Berita Bahasa Jawa Baru dhuwur nganggo basa krama lan ngoko alus; Basa krama; Pawarta-nganggo-basa-krama.pdf download kumpulan bahasa Jawa Krama-
krama alus Pawarta bab prastawa kang nganggo cerkak Bahasa
“PURBO WASESO ALLOH KANG AMISESO, IBU BOPO KULO NYUWON SANDANG PANGAN SAKING BUMI JAGAD SUMBER SEGORO WETAN KIDUL KULON LOR, ADOH PAREK, PAREKO MARANG INGSUN, TEKO WELAS TEKO ASIH, ASIHO MARANG
SING KARUMATAN, SONGKO MARGO INO LAHIR BARENG SIDINO. IBU ONO NGAREP BOPO ONO MBURI, AYO PODO BEBARENGAN GOLEK SANDANG PANGAN. SLAMETO BUDIKU LUHURO
AKIBATnerys PARAGRAF ARTIKEL JURNAL INTERNASIONAL - Paragraf artikel jurnal...caron PARAGRAF ARTIKEL JURNAL INTERNASIONAL - Paragraf artikel jurnal...heaton PARAGRAF
Hong Wilaheng Awignam Astu Namas Sidham
Luputo Dendane Tawang-Towang Jagat Dewa Bathara
Panggon Ngangsu, Panggon Cangkruk, lan Panggon Petan
Proyek “Catatan Pertemuan”	Posted on November 2, 2015 by ndangcerung
Ing umume jinis speaker ana telu werna, andhedhasar duwur endeke suwara kang dikaselake. Speaker
kanti suwara nada duwur disebut twitter.[1]
speaker kang biasane ditemoni ing prangkat komputer umume wis dilengkapi kanti audio sistem kang ana ng jerone. Ananging speaker kang ana ing radio, TV, lan perangkat liyane biasane arupa
apik, dikedekake marang sajrone alat penyimpen kang kuwalitase duwur., lan dimaenake kanti deck lan pengeras suwara kelas duwur , tetep wae hasile suwra bakal elek yèn dikaitake karo speaker kang kuwalitase endek.. Sistem ing speaker ya iku salah sijine komponen kang nggawa sinyal elektronik, nyimpene ing CDs, tapes lan DVDs, Banjur ngebalekake maning ing
pertamakaline ing taun 1876 kang dipasang ing telepon duwée. Ernst Siemens ndandani ing taun 1877. Nikola Tesla nyatakake yèn dhèwèké nggawe perangkat kang padha ing taun 1881 ananging ora éntuk hak paten. Kasunyata sakwene iki Thomas Edison wis ngabarake yèn ing Inggris mematenake salah sijine sistem kang migunakake kompresor angin minangka mekanisme kanggo cylinder phonograps awalan, ananging dhèwèké ahire nggunakake logam kang disurung déning
migunakake kopresor angin kang banjur didol marang CharlesParsons. Bnjur oleh pira-pira tambahan hak paten ing Inggris
migunakake compressed airloudspeaker. Ananging, désain iki kurang signifikan amerga endeke kuwalitas suwara.[2]
bocah cilik? bocah cilik kok wis iso menggelinjang?😀
Wekasan (Kiamat), Qodlo lan Qodar ( Takdir lan Nasib ), kudu biso kawedar ono sajerone lakune Urip anggone .mapakake anane Syahadat-e, Sholat-e, Poso-ne, Zakat-e lan Haji-ne, dadi Rukun Iman iku dadi dasar anane Rukun Islam.
sajerone netepi Wajibe Urip kang kudu dilakoni krona Alloh, ono sajerone urip ing Alam Dunyo, yen biso kabeberake iku kiro¬kiro koyo ing ngisor iki :
b. Sholat : Anetepi angen angen kang becik,’ ndedegi Pamikiran kang Agung netepi anane Sastro Jendro Hayuningrat kanggo ngudi laku kang becik, larangane Madat ;
opo sabenere Kalimat Syahadat iku, yen ora kaliru koyo kagambarake ing ngisor iki :
Asmo lan Sifat Alloh mujudake anane Alam Dunyo saisine, yo anane Kitab AI Qur’an Nul Karim bebere wujud dadi
Jagad Dumadi, kang samestine isine Jagad Royo iku podo lan memper karo isine Jagad Dumadi yo anane Badan Jasad yo Badan Jasmani kito.
Pinisepuh kang ono Gunung Tidar, wujud Tenger Pal pratelon mowo Sandi aksoro Jowo So kang kapendem saduwure Puncak kasebut Paku Bumi Tanah Jowo, mowo aran Nyi Ratu Roro Mangli, aksoro Jowo So mau ono 3 (te1u). aksara, yen ora keliru mowo maksud koyo ing ngisor iki :
a. Kang sapisan aksoro SO-l mowo maksud Sastro, kang wujud ono
Jabang Bayi, anane Sastro sajabane Garis Takdir lan Nasib.
c. Kang kaping telu aksoro SO-3 mowo maksud Sandi, kang wujud ono sajerone lambe barange wong wadon, anarik rasane si kakung (lanang) kasebut Sandi yo anane Wadi,
kang dumunung ono Manungso, kudu biso nunggal misah Roso Rasane Manungso kalawan Roso kang kasinungan Rasane Pangeran yo anane Roso Rasane urip Manungso Sejati, njejegi anane Kawulo marang Gustine.
4. Sabanjure segumpal Daging wujud gegambaran Bayi soko anane Pangeran mujudakake “Sungging Purbangkoro” kang
banjur sumrambah ono Badan Jasmani saujud mowo tandane Urip.
Nuduhake manowo soko Kersane Pangeran Manungso iku wewujudan soko
ing kono anane Roso kang awal yo Roso Rasane Pangeran, kanggo mujudake Roso Rasane Manungso, yen antuk Makrifate Al Fatikah bakal mujudake anane Roso Rasane Urip Manungso Sejati, margo soko UIah-Laku Umat anggone netepi Urip ono ing Alam Dunyo, lan biso mangerteni anane ke Dholiman ora nunggal marang Uripe, dadi wenange Umat, kang satemene bebering Roso iku biso
Kang dimaksud Sugih, ing kene netepi anane Uripe Manungso kang wis biso mapakake Janjine Pangeran yo anane Urip Jejodohan, Sarnpumo mapakake Rasane Urip yo mekare ( makrifat ) Syahadate, bakal nemahi Kamulyane Urip yo anane soko bekti marang Wongtuwo sakloron, Morotuwo sakloron wujud dadi anane Pepuden ing lumrahe kasebut Punden Kang samestine ing wektu iku
Gaib, mapane ono sajerone Lambe Barange Wong Wadon krona anane buah Quldi, awal anane kedholirnan, kamongko sapo bae yen netepi Among Nunggal Roso ( Senggomo ) yen ora kaawali sake anane Syahadat ing keno iku kalebu laku DHOLIM, kadadeyane bakal anane rusake Jagad Royo, yen kabeh podo ora ngerti maknane Syahadat (isine Jodoh) ono Uripe bakal anane Kiamat.
Satemene Sandi lan Wadi mau ono soko Lakune Pangeran, kang Nglakoni Umate, ning ora kabeh laku Among Nunggal Roso kedunungan Sandi lan Wadi, yen
kang nuduhake arahe Urip kang kawoco sake anane Dino lan Pasaran, kang kawoco soko anane tatanan Neptu Go’ib ono ing Dino :
Jowo iku yo manungso kang ngerteni Sejatine Urip ing Alam Dunyo, ngerti anane Islam yo Slamete Urip ono ing Alam Dunyo yen ora kaliru ngerti bebere Kitab Layang
Bawono, yo tuntunan Urip marang Perilaku kang nuduhake anane Hak lan Wajibe Urip, dadi kang kamaksud Jowo ing kene dudu Pawongan Kang lahir ono ing tanah Jowo utowo Suku Jowo.
Jum’at neptu 6 ing kono anane soko rukun Iman, yo biso kasebut soko anane wadah, dadi Dino iku mujudake wadah, lan yen Wage neptu 4 ing kono anane sedulur 4, yo anane isi, dadi Pasaran mujudake isi. Kaumpakake Wadah iku Jasad, isi iku Rogo, ing kono iku ketemu :
yo isine Keluarga Sakinah “ma Warda wa Rohma yo anane Drajat Dunyo – Akhirat.
Yo ing isine dino Jum’at Wage iki
lan yen Wage neptu 4 ing kono ugo biso kagambarake cagak 4 utowo awal anane anasir 4 perkoro yo anane Bumi, Banyu, Geni lan Angin, anane Manungso manembah marang Pangerane soko Percoyo – Yakin – Iman marang Rukun Iman :
Kaumpamakake Iman iku Kusir, Cagak 4 (papat) iku Jaran 4 (papat), kang playune nurut kekarepane dewe-dewe, sing kelir ireng playune ngalor tok,
wujud soko anane Badan, Playune wujud soko Ragane tujuane netepi anane kekarepan.
Legi Neptu 5, ono anane njero yo Badan Alus wujud
terpuji Umat ) alame Asmo Leluhure.
5. Rasane Umat yo anane Roso Rumongso kang wujud soko
Mutmainah, Amarah, Supiyah wujud nunggal ono ing anane Laku yo anane Tingkah Laku Budi Howo saben dinane kang bakal mujudake anane Akhlak kang minulyo.
A. Roh : Roh iku Uripe Kekewanan kang nunggal marang Badan saujude Manungso, ananne Kanugrahan soko Pangeran kanggo netepi Serat Sastro Jendro Hayuningrat, Mahayu Hayu Ning Bawono.
C. Atmo : Atmo iku Alame Asmo, wujud nunggal marang Manungso sake Dino kalahirane lan tetengeran yo Jeneng yo
Sukmo : Sukmo yo anane tetengeran soko Pangerane kanggo papan nunggale Kawulo Gustine.
Roh iku Uripe Kekewanan kang nunggal marang Badan saujude Manungso, anane
Pangeran kanggo netepi wajib mapakake Serat Sastro Jendro Hayu Ningrat, Mahayu Hayu ning Bawono.
Koyo wektu Pangeran nyipto anane Kanjeng Nabi Adam as., sake ruwet ¬krenteg-e Urip, Pangeran nyipto anane Ibu Howo kanggo netepi Sampumane Urip Manungso, sake Sampurnane Urip Manungso kanggo netepi Gumelare Urip,
kaweruh ing duwur, ing keno ono anane sarine Gumelare Drip kang awal koyo ing ngisor iki :
1. Serat Al Fatikah, satemene wujud Pasemon sake Lakune Urip Manungso, “kanggo netepi Urip Bebrayan ing Alam
ladhdhaalliin “, ing Serat Al Fatikah iki ketemu anane ongko 7, soko anane ayat Serat Al Fatikah kang dadi Neptune Pasaran Pon yo ono ongko 7, netepi wujud isine Urip yo Drajat-e Urip ing ngarsane Pangerane.
2. Do’a Sapu Jagad ” Robbanaa aatinaa fid dun-yaa hasanataw wa fil aakhiroti hasanataw wa qinaa ‘adzaaban naar ” ing kene soko isine maksud dadi arahe Urip Manungso ing ngarsane Pangeran, Slamet Dunyo – Slamet Akhirat, soko anane Slamet Akhirat ono ongko 7 kang nyebutake anane Swargo lapis 7 Neroko lapis 7. ongko 7 dadi isine neptu Pasaran Pon, yo anane arahe isine Urip.
Soko anane kawruh ing duwur, kang nerangake anane Urip lan Pati, nerangake anane
ora sadermo ” Kun fayakun “, mbutuhake wektu yo anane Neptu kang jlimet koyo Kersane, amarga Manungso kadadekake Kholifah / Pemimpin ing Alam Dunyo, sapo kang kliru anggone nemtokake anane Urip yo ketemu ke1iru anggone mbalik marang asale.
tengen, nulis pakaryane, sarto epek-epek suku / sikil kiwo- tengen kanggo nulis tingkah-laku kang katindakake saben dino, supoyo kito Urip ono sajeroning Alam Dunyo iki biso tansah waspodo tan ngati-ati, koyo kang kasebut ing ngisor iki :
1. Ati-ati ojo gumampang ndedegi urip ing Alam Dunyo ( Marcopodo – ono tengah), amarga anane urip ing clam dunyo kudu biso
gampang keblidru marang samubarang kang durung mesti anane, amarga Kalimah Syahadat yo Kitab Layang Kalimosodo iku sejatine Tulisan Takdir kito kang wus dikersakake netepi Kamulyane Drip, yen Tulisan Nasib amarga soko kito mburu Nepsu lan keblidru marang samubarang kang durung mesti anane amarga kurang Imane.
b. Sing mangan lan ngombe iku anane Mutmainah sifate Banyu, kudu biso ndedegi kuwasane Gusti Kang Moho Adil, ora gampang kasemsem marang ka¬indahane Jagat Royo, ora melik marang barang kang durung mesti Hak anane, mapakake Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Jamal, mumpuni gawe ka-¬Elokane Jagat, kuoso note anane wujud
ngombe ono kadadeyan sake anane Amarah sifate Geni, sajrone urip kudu biso mapakake Santosane Urip, ora ambeg siyo marang liyan, biso dadi panunggule bebrayan, yo anane Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Kahar, mumpuni ing gawe mujudake ka-Wisesane Gelare Urip Pribadi kito marang ka-Santosane Urip Kaluargo.
d. Sajroning mangan lan ngombe ono wewujudan sake anane Supiyah sifate Angin, sajroning urip kudu biso mapakake dedeg urip pribadi kito kang unggul ing drajat, ora gampang keno owah gingsir ono sajrone gelare urip yo obah ¬musike jaman, yo anane Sifat Gusti Kang Moho Suci kang asifat Kamal, biso dadi Pepujine Urip ing Jagat Royo soko
kang dipangan lan diombe mapakake anane Gondo, sumrambah ono sajrone Rogo nguripi anane Doyo – Roso, mujudake anane nungale niyat ono sajrone angen – angen ngrungkepi mantepe karep, biso wujud gumelar keturutan kang dadi panyuwunane, unggul drajat uripe. Ojo nganti keliru utowo kasemsem marang gumebyare ka-Elokane kekarepan, ben biso Mulyo Urip ing Dunyo Akhirate.
3. Paru paru : Uripe Angin, nguripi Supiyah anane Sombong
njawab dumateng wong gêrink eh, garink…🙂
Artosipun sami mas. Essentially sami mawon.
Nyuwun pirso, Sanji San puniko piyantun
wis mangan ora udud enek, Mangan ora mangan sing
Muhammadiyah Pesisir*	Posted on August 2, 2011 by ndangcerung	Perkembangan Muhammadiyah Jawa
Blora Purwodadi Kendal Pekalongan Pemalang Tegal Brebes Cilcap Purwokerto Solo Sukoharjo Wonogiri Sragen Lasem Boyolali Grobogan Ambarawa Banyumas Wonosobo Karanganyar Blora Pekalongan
purwodadi rembang tuban magelang pati pekalongan pemalang purbalingga purworejo rembang semarang sragen sukoharjo tegal temanggung wonogiri wonosobo magelang pekalongan salatiga surakarta tegal
nyong ora pantes didenggo, ya, pas nang panganan. Caritane, nggon nyong mau nembe bae yasinan. Terus, isih ana jajanan, sing tunggale wis dimaem Ibu-Ibu jama’ah yasinan.
menurute nyong. Ora ana embel-embel lewiyan, meski jane ya lewiyan. Soale, ben sing garep maem ora gamam. Plus, ora kakehen komentar.
Dadi, kata lewiyan aja diterus-terusna lah. Jan, anu ora apik mbanget. Mending
naniknara	· Mei 26, 2014 - 7:51 am
· Balas→	podho mbak, biasane yen wis rampung acara, isih ono panganan yo di dum nyang tonggo-tonggo.
wayang golek bobodoran - pojok si cepot - pujaran giri harja 3 bandung.mp3
[Download] ~ Fast download » size: 3.25 MB ~ mp3
sunandar sunarya - wirata parwa pagelaran wayang golek giri harja 3 full kocak.mp3
[Download] ~ Fast download »
diri, mrih sampurneng kawruh.Kawruh marang wekasing dumadi, dadining lalakon, datan samar purwa wasanane, saking dahat
sinedya, datan pisan nguciwa ing lahir batin, kang kesthi mung reh tama.
Ing del Software, Ing Mecatronica, Ing de Sistemas, Ing de Telecomunicaciones, Ing Electrica, Ing Mecanica, Ing Electronica, Ing Civil, Ing Ambiental, Ing Agroindustrial, Ing Pesquera, Ing Forestal, Ing Agronoma, Ing de Minas, Ing Metalurgica, Ing Geologica, Ing Petroquimica, Ing
Ing Ambiental, Ing Agroindustrial, Ing Pesquera, Ing Forestal, Ing Agronoma, Ing de Minas, Ing Metalurgica, Ing Geologica, Ing Petroquimica, Ing
Wong Ah Kaw@Wong Kam Hoy），53
Pancen payah ik nduwe pacar ndeso!😛 lhoh ?? saiki malah ndeso…babine seko gunung kidul pho ??😀
iku saka doktrin dhasar Jainisme sing wigati dhéwé. Doktrin utawa ajaran iki ngrujuk menyang konsèp utawa prinsip dhasar pluralisme lan kamajemukan cara ndeleng. Dadi iki rumus yèn kabeneran lan réalitas iku dideleng utawa dirasakaké béda-béda mawa cara ndeleng sing béda-béda lan ora ana cara ndeleng tunggal sing bener dhéwé.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Anekantavada&oldid=1031534"	Kategori: JainismeFilsafat	Menu navigasi
dr ki ageng jj. Barokallohu laka maturnembahnuwun ugi
nyuwun sewu panjenengan sak meniko wonten daerah pundhi tinggalipun. biar saya arahkan ke tempat yg bisa di jangkau panjenengan.
Kanggo Kowe opo wes sak mestine aku kudu koyo ngenebebarengan karo kowe urip sak bendinonesaben kepethuk kowe kondo yen kowe tresnoaku percoyo ra ono wong wadon liyo aku nang kene, kowe sing ono nang konoaku tak kondo, mugo biso mbok tonposaben ngabari kowe mesti loro atiaku ra ngerti mergo sopo sing njalani kowe lan aku wes sumpah ing janjiora bakal nggudo atiyo mung sawiji sing nang njero atitresno iki yo mung kowe sing tak tresnani opo wes sak mestine aku kudu koyo ngenebebarengan karo kowe urip sak bendinonesaben kepethuk kowe kondo yen kowe tresnoaku percoyo ra ono wong wadon liyo aku
ngerti mergo sopo sing njalani kowe lan aku wes sumpah ing janjiora bakal nggudo atiyo mung sawiji sing nang njero atitresno iki yo mung kowe sing tak tresnani kowe lan aku wes sumpah ing janjiora bakal nggudo atiyo mung sawiji
Raphus cucullatus) inggih punika manuk ingkang mbotèn sagèd mibèer ingkang natè gèsang ing Pulau Mauritius. Manuk punika gègayutan kaliyan merpati. Manuk punika nggadahi nduwur sawètawis sètunggal meter, pemakan buah-buahan, lan bersarang ing lemah.
terbangArtikel kelas-B bertopik biologiKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Ruciane-Nida (Jerman Rudschanny-Nieden) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 4.920 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ruciane-Nida&oldid=1090973"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
hashtag? Opo kuwi? Aku ra ngerti, ra nduwe twitter aku soale…😦
luwih akeh luwih apik.D: Ayo hompimpah.Bebarrengan: Hom...pim...pah alaihum gambreng, nek Ica ngganggo klambi rombengE: Lha kok aku sing dadi?A:Haha awakmu dadi. tutupen matamu, itungen ping sepuluh yo.E:Yokabeh pada singitan, sing B bingung. muteri panggonan nanging wis digoni kabehB: haduh, wis digawe kabeh,nek isok mabur ngono penak akuE: 3...2...1. eh. B ketangkep. hahahahaB: alamak.E lan B nggoleki kancane sing pada singitan, ndadak A mblayu kocar
sing pada isih singitan. D lan C padha bareng ing njero gentong. amarrga sempit, D lan C padha rebutan panggonan, tukaran lan Pyarr!!! Gentonge pecah. D lan C
Indias/ utawa /ˌkaɹɾəˈheɪnə de Indias/), iku kutha pelabuhan sing gedhé ing pesisir lor Kolombia. Kutha krajan saka Departemen Bolívar, kanthi populasi 1.240.000 ing pusat kutha lan 1.090.000 ing sakupangé (sensus 2005). Didegaké taun 1533 déning Jendral Don Pedro de Heredia saka Spanyol, lan dijenenngi miturut pelabuhan Cartagena ing Murcia, Spanyol. Kutha iki arupa pusat koloni Spanyol ing Amérika kanthi pambangunan sing impresif ing abad kaping-18 minangka kutha krajan de facto saka Sub Karajan Granada Anyar lan uga minangka panyambung komersial lan transportasi ing jaman iku, situasi sing kareflèksikaké saiki lan uga minangka tujuan wisata populèr.
Amarga papané ing dhaérah tropis, suhu ora tau owah sacara drastis, kanthi suhu rata-rata 32 °C (88.6 °F) lan paling asor 25 °C (77 °F) setaun natas. Cartagena uga duwé kalembaban watara 90%, kanthi mangsa udan sasi Oktober. Cartagena duwé curah udan watara 1000 mm (40 inches)
Cartagena ngalami perkembangan akir-akir iki utamané kanthi pambangunan akèh gedhung pencakar langit. Nalika sasi Oktober 2007 waé kacathet 42 gedhung nembé dibangun klebu gedhung paling dhuwur ing Kolombia, Torre de la Escollera. Gedhung anyar iki direncanakaké rampung awal 2007 kanthi
Cartagena ngalami éra modhèrn kanthi film Romancing the Stone taun 1984 nalika novèlis Joan Wilder (Kathleen Turner) nuju
ngono Cak Sur, Allah=Gusti Allah=Sang Hyang Widi=Sang Hyang Manon= Kang Murbeng Dumadi=Kang Akaryo jagat
kepercayaan mojopait model sampean iki gak mungkin tertawa. Sing tertawa iku sing gak paham. Podo ae sampean mesti ngguyu wong Islam jowo kok repot2 nang candi kotak ndek arab kok gak nang Borobudur ae sing luwih apik. Tapi kan wis keyakinane ngono wajib kanggo sing duwe duwek lungo kaji. Hla mangkane sing ngguyu2 iku sing gak paham nang keyakinane wong liyane. Conto maneh la opo sembayange wong Islam modele kok ngono, sing gak paham mesti ngguyu. sebalike la opo keris di kek e sesaji wong keris iku gak doyan panganan, patung disesajeni endok, sego, wedang kopi dll opo doyan kopi. Wong sing gak paham mesti ngguyu.
wong jowo ketakutan…seperti kowe iku……Memang wong jujur dianggep bodoh….wong pinter kebliner …——wong jowo???? wong jowo mana
gak ono seng nulis buku tentang aku. Nek ono, iso-iso awakmu ganti nick dadi setan alas pisan.
btw, nek nick name ae dowone koyo ngono,
tegesipun, alip punika sastra, urip boten kenging pati, lami-lami mung ngangge alame lama. Alame lam mim dallikal, yen turu nyengkal ing wadi, tegesipun kitabulla,natab mlebu ala wadi,tegese rahabapi, rahaba kang nganggo sampur, hudan lil muttakiina, yen wus wuda jalu estri, den mutena wadi ala jroning ala.
agami muchammad, saminipun agamine Nuh Nabi, nuh neh remeh kawruhipun, niku nabine bocah, remen rumat abang kuning nedi tuwuk,
diarani agama Srani iku tegese sranane ngabekti, temen-temen ngabekti mrang Pangeran, ora nganggo nembah brahala, mung nembah marang Allah, mula sebutane Gusti Kanjeng Nabi Isa iku Putrane Allah, awit Allah kang mujudake, ...”
Pangandikaning Pangeran ingkang makatên wau, inggih punika ingkang kawêdharakên dening para gurunadi dhatêng para ingkang sami katarimah puruitanipun. Dene wontên kawruh wau, lajêng kadhapuk 8 papangkatan, sarta pamêjanganipun sarana kawisikakên ing talingan kiwa. Mangêrtosipun asung pêpengêt bilih wêdharing kawruh kasampurnan, punika botên kenging kawêjangakên dhatêng sok tiyanga, dene kengingipun kawêjangakên, namung dhatêng tiyang ingkang sampun pinaringan ilhaming Pangeran, têgêsipun tiyang ingkang sampun tinarbuka papadhanging budi pangangên-angênipun (ciptanipun). Firman
saking punika, pramila ingkang sami kasdu maos sêrat punika sayuginipun sinêmbuha nunuwun ing Pangeran, murih tinarbuka ciptaning sagêd anampeni saha
angêcupi suraosing wejangan punika, awit suraosipun pancen kapara nyata yen saklangkung gawat. Mila kasêmbadanipun sagêd angêcupi punapa suraosing wêjangan punika, inggih muhung dumunung ing ndalêm raosing cipta kemawon.
ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun sajatine kang urip luwih suci,
Wêwêjangan ingkang kaping kalih, dipun wastani: Pambuka kahananing Pangeran, pamêjangipun amarahakên papangkatan adêging gêsang kita dumunung ing dalêm 7 kahanan, sasadan pangandikanipun Pangeran dhatêng Nabi Mohammad s.a.w. Makatên pangandikanipun: Satuhune ingsun Pangeran sajati, lan kawasan anitahakên sawiji-wiji, dadi padha sanalika saka karsa lan pêpêsteningsun, ing kono kanyatahane gumêlaring karsa lan pakartiningsun, kang dadi pratandha. II.1 Wejangan
II, 5. Kaping pat, ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaningsun, dumunung ana ing alaming gêtih. II. 5.
ruhani. II, 8. Kaping pitu, ingsun anggêlar warana kang minangka kakandhangan sakabehing paserenaningsun. Kasêbut nêm prakara ing dhuwur mau tumitah ana ing donya iya iku sajatining manungsa. II, 8.
JAWA Punika warahing Hidayah Jati, ingkang nedahaken dunungipun pangkating ngelmi makripat, medal saking wirayating wiradat, wewejanganipun para wali ing Tanah Jawa. Sasedanipun Kanjeng Susuhunan ing Ampeldenta, sami karsa ambuka wewiridan ingkang dados wijining wewejanganipun suraosing ngelmi kasampurnan piyambak-piyambak. Wiyosipun inggih igu asal saking dalil, kadis, ijmak tuwin kiyas kados ingkang sampun kasebut wonten salebeting wiradat. Jangkeping ing murad maksuding wirid sadaya. Menggah papangkatanipun satunggal-tunggal kapratelakaken ing ngandhap punika. Ingkang rumiyin : saangkatan kala jaman awalipun nagari ing Demak, para wali ingkang karsa amejang namung wewolu. 1. Kanjeng Susuhunan ing Giri Kedhaton ; wewejanganipun wisikan ananing Dat. 2. Kanjeng Susuhunan ing Tandhes ; wewejanganipun wedharan wahananing Dat.
3. Kanjeng Susuhunan ing Majagung ; wewejanganipun gelaran kahaning Dat. 4. Kanjeng Susuhunan ing Benang ; wewejanganipun pembukaning tata malige ing dalem Betalmakmur. 5. Kanjeng Susuhunan ing Muryapada ; wewejanganipun pambukaning tata malige ing dalem Betalmukaram. 6. Kanjeng Susuhunan ing Kalinyamat ; wewejanganipun pambukaning tata malige ing dalem Betalmukadas. 7. Kanjeng Susuhunan ing Gunungjati ; wewejanganipun panetep santosoning iman. 8. Kanjeng Susuhunan ing Kajenar ; wewejanganipun sasahidan.
saangkatan malih kal jaman akhiripun nagari ing Demak dumugi ing Pajang, para wali ingkang karsa amejang inggih namung wolu : 1. Kanjeng Susuhunan ing Giriparapen ; wewejanganipun wisikan ananing Dat. 2. Kanjeng Susuhunan ing Darajat ; wewejanganipun wedharan wahananing Dat. 3. Kanjeng Susuhunan ing Atasangin ; wewejanganipun gelar kahananing Dat. 4. Kanjeng Susuhunan ing Kalijaga ; wewejanganipun pambukaning tata malige ing dalem Betalmakmur. 5. Kanjeng Susuhunan ing Tembayat ; kalilan dening Kanjeng Susuhunan ing Kalijaga amiridaken wewejanganipun pambukaning tata malige ing Betalmakmur. 6. Kanjeng Susuhunan ing Padusan ; wewejanganipun pambukaning tata malige ing dalem Betalmukadas. 7. Kanjeng Susuhunan ing Kudus ; wewejanganipun panetep santosaning iman. 8. Kanjeng Susuhunan ing Geseng ; wewejanganipun sasahidan. Dene wewejangan ingkang sampun kasebat ing ingnggil punika suraosipun inggih nunggil kamawon, amargi sami wewiridan saking pamejangipun Kanjeng Susuhunan ing Ampeldhenta, sadaya. Sareng dumugining jaman nagari ing Matawis, panjenenganipun Nata Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Agung Prabu Anyakrakusuma, wewejanganipun wolung pangkat wau karsa kaimpun dalan saprabotipun pisan supados mutamdha ing suraosipun sadaya. Punika lajeng kababaraken dados wewejangan satunggal kemawon, sasampunipun mupakat kalihan kawruhing para ahli ngelmi, karsa dalem matah ingkang kalilan amridaken wewejangan makaten wau ing ngandhap punika : 1. Panembahan Purubaya 2. Panembahan Juminah 3. Panembahan Ratu Pekik 4. Panembahan Jurukiting 5. Pangeran ing Kadilangu 6. Pangeran Kudus
7. Pangeran Kajoran 8. Pangeran Tembayat 9. Pangeran Wonggo Menggah wewejangan ingkang sampun kaimpun dados satunggal
minangka pitedahan anggenipun mratelakaken pangandikaning Pangeran Kang Mahasuci dhateng Kanjeng Nabi Musa kalamullah, manawi manungsa punika minangka kanyataning Dat Kang sifat Esa. Makaten wau ingkang kawedharaken dados witing ngelmi makripat, dados wewiridaning para Nata, para wali kala ing kina, lajeng dipun kiyas dhateng para pandhita dados bebukaning wewejanganipun piyambak-piyambak. Sareng kaimpun dados satunggal saking karsa dalem ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Agung ing Matawis punika mupakatipun suraosing ngelmi makripat ingkang kawejangaken sadaya. Wekasanipun ing ngalami-lami wewejangan wau punika wijang malih kados sanes-sanes suraosing pangawikan, margi saking kathahipun para wicaksana ingkang dados guru sami ambabaraken wewiridanipun piyambak-piyambak. Wonten ingkang miridaken praboting ngelmi makripat kamawon, malah terkadang wonten ingkang amedharaken patrapipun ngelmi telek kaliyan ngelmi patah sapanunggilipun ingkang bangsa ngelmi sesorongan sadaya. Mila samangkedipunparsudi dhateng Kyageng Muhammad Sirullah ing Kedhungkol, inggih punika sakiduling Kedungpanganten, mawi ketengeran ing taun punika : Rongsogoto Wargo Sinuta, salebeting Alip, 1779 kadhawahan ilham linilan dening Pangeran Kang Maha Suci anata urut-urutaning ngelmi makripat, serat andunungaken ing murad maksudipun pisan anurut wewejangan wolung pangkat kakumpulaken dados satunggal, kados ing ngandhap punika. Ingkang rumiyin wejanganipun Kanjeng Susuhunan ing Giri Kadhaton Wisikan Ananing Dat Wejangan punika dipun-wastani wisikan ananing Dat, awit dening pamejangipun kawisikaken ing talinga kiwa, wiyosipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang wiwitan, nukilan saking warahing kitab Hidayat khakaik, amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah, makaten jarwanipun : Sejatine ora ana apa-apa ; awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji ; kang ana dhingin iku ingsun, ora ana Pangeran Nanging Ingsun ; sajatine Kang Maha Suci anglimput ing Sipat Ingsun, anartani ing asman-Ingsun amratandhani ing apngal Ingsun. Wejangan ingkang kaping kalih, dening Kanjeng Susuhunan ing Tandhes Wedharan Wahananing Dat
Wejangan punika dipun wastani Wedharan Wahananing Dat, awit dene pamejanganipun amarah urut-urutan dumadining Dat, sipat, wahanipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping kalih, nukilan saking sarahing kitab Dakaikalkaik. Amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah, karaos ing dalem rahsa makaten jarwanipun : Sajatine ingsung Dat kang Amurba Amisesa kang kawasa anitahaken sawiji-wiji, dadi padha sanalika, sampurna saka ing kodrat-ingsun. Ing kono wus kanyatan pratandhaning apngal-Ingsun kang minangka bebukaning Iradat-Ingsun. Kang dhingin Ingsun anitahaken hayyu aran Sajaratul yakin tumuwuh ing sajroning alam
minangka warananing Kalarat-Ingsun. Wejangan ingkang kaping tiga, dening Kanjeng Susuhunan ing Majagung Gelaran Kahaning Dat Wejangan punika dipun wastani gelaran kahaning Dat, awit dening pamejanganipun ambabar dados kanyataan anasiring dat sipat, inggih punika nalika Pangeran Kang Maha Suci karsa amujudaken sipatipun. Gumelar kahananipun kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping tiga, nukilan saking Kitab bayan Humirat mupakat kaliyan Kitab Bayan Alip, kitab Madinil Asror, kitab Makdinil Maklum, inggih punika bangsaning kitab tasawup sadaya. Sami amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah karaos ing dalem rahsa, makten jarwanipun ; Sajatine manungsa iku rahsaningsun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa. Karana Ingsun anitahaken saka anasir patang prakara : 1. Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. banyu. Iku kang dadi kawujudaning Sipatingsun, ing
Kang Maha Suci. Wejangan ingkang kaping sekawan, dening Kanjeng Susuhunan ing Benang Pambuka Tata Malige Ing Dalem Betalmakmur Wejangan punika dipun wastani ; kayektening kahanan Kang Maha Luhur, inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Betalmakmur. Awit dening pamejangipun ambuka kodrat iradating Pangeran Kang Maha suci, anggenipun karsa anjenengaken maligening dat minangka Betullah wonthen ing sarahipun manungsa, punika sajatosipun dados pitedhah kayektrning kahanan satunggal-tunggal, anandhakaken kalarating Dat Kang Maha Mulya langgeng boten kenging ewah saking gingsir saking kahanan jati.
Kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping sekawan nungkilan saking sarahing Kitab Insan Kamil, amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah hayat ingkang kapisan karaosaken ing dalem rahsa, makaten jarwanipun ; Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Betalmakmur, iku omah enggineng Parameyaningsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirahiku dimak, yaiku utek ; kang ana antraning utek iku manik ; sajroning manik iku budi ; sajroning budi iku napsu ; sajroning napsu iku suksma ; sajroning suksma iku rahsa ; sajroning rahsa iku Ingsun ; ora ana Pangeran, nanging Ingsun Dat Kang nglimputi ing kahanan jati
Wejangan ingkang kaping gangsal, dening Kanjeng Susuhunan ing Muryapada Pambukaning Tata Malige Ing Dalem Betalmukaram Wejangan punika dipun wastani kayektening kahanan Kang Maha Agung. Inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Betalmukaram, awit dening pamejanganipun pambuka kodrat iradating Pangeran kang Maha suci, enggenipun karsa anjenengaken maligening Dat, minangka Betullah wonten ing dhadhaning manungsa. Kasebut ing dalem daliling dados pitedahan kayektening kahanan satunggaltunggal, anandhakaken kalarating dat kang Maha Mulya lenggah boten kenging ewah ginsir saking kahanan jati. Kasebut ing dalem daliling ngemi ingkang kaping gangsal, inggih ugi sami nukilan saking sarahing Kitab Insan Kamil, amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha Suci dhateng Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah, ayat ingkang kaping kalih karaos ing dalem rahsa makaten jarwanipun : Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Betalmukaram, iku omah enggoning Lalaranganingsun, jumeneng ana ing dhadhaning Adam. Kang ana ing sajroning dhadha iuk ati, kang ana ing antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jiemn, yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran, anging Ingsun Dat kang anglimputi ing kahanan jati. Wejangan ingkang kaping enem, dening Kanjeng Susuhunan ing Kalinyamat Pambukaning Tata Malige Ing Dalem Betalmukadas Wejangan punika dipun wastani ; kayektening kahanan Kang Maha Suci, inggih punika pambukaning tata malige ing dalem Betalmukadas, awit dening pamejangipun ambuka kodrat iradating Pangeran Kang Maha Suci anngenipun karsa anjenengaken maligening Dat, nmanagka Betulah katata wonten ing kontholing manungsa. Punika sajatosipun ugi dados pitedhahan kayektening kahanan satunggal-tunggal, anandhakaken kalarating Dat Kang Maha Mulya, lenggah boten kenging ewah gingsir saking kahanan jati. Kasebut ing dalem daliling ngelmi ingkang kaping enem, inggih ugi sami nukilan saking sarahing Kitab Insan Kamil. Amratelakaken wangsitipun Pangeran Kang Maha suci dhateng Nabi Muhammad Rasulullah hayat ingkang kaping tiga, karaos ing dalem rahsa makaten jarwanipun : Sajatine Ingsun nata malige sajroning Betulmukadas, iku omah enggoning Pasuceningsun, jumeneng ana ing kontholing Adam ; kang ana sajroning konthol iku pringsilan, kang ana antarane pringsilan iku nutpah, yaiku mani sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun ; ora ana Pangeran angin Ingsun Dat kang nglimputi ing
kahanan jati, jumeneng sajroning nukat gaib, tumurun dadi johar awal, ing
manungsa sampurna yaiku sajtining sipat Ingsun. Wejangan ingkang kaping pitu, dening Kanjeng susuhunan ing Gunungjati Panetep Santosaning Iman Wejangan punika dipun wastani panetep santosaning iman, abebuka sahadat jati, awit dening pamejangipun amangsit ingkang dados pikekahing pangandel kita, denira angestokaken dhateng kayektining gesang kita pribadi, manawi sampun tetep minangka tajalining Pangeran Kang Maha Suci sajati. Kasebeut ing dalem ijemak
uluhiyah. Wiyosipun anyariyosaken kakekating tokid. Ingkang terus dhateng iktikad, pepiridan saking cipto sasmitanipun Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah ingkang kawangsittaken dhateng sayidina Ali, makaten jarwanipun : Ingsun anekseni satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun. Menggah dunungipun makaten : • Ingkang dipun wastani Pangeran meniko dating gesang
sajatosipun sagung asya sami kukum napi sadaya. Tegesipun asya ; sawiji-wiji, tegesipun napi ; boten wonten. Mila kasebut boten wonten Pangeran isbatipun inggih namung dating gesang kita pribadi. Tegesing isbat ; tetep. Dados teteping ingkang anyebut kaliyan ingkang sinebut Pangeran punika boten wonten sanesipun, suraos tunggal tanpawewangenan amung kaot lair batin kemawon. • Ingkang dipun wastani Muhammad punika sipating cahya kita, mila dipun basakaken utusan, amargi dados pangeran rahsaning dat, kawistara wonten ing netya, kados ingkang kasebut wonten ing dalil salebeting Kur’an makaten jarwanipun : • Sayekti temen-temen teka ing sira kabeh , utusaning Dat metu
pangapuraning Pangeran. Manawi sampun anampeni dalil Qur’an pangandikanipun Pangeran Kang Maha Suci makaten wau, dipun waskitha ing galih. Inggih gesangkita pribadi wahananing nugraha, kahananing kanugrahan. Nugraha punika dating Gustio, kanugrhan punika sipating kawula, tunggal tanpa wewangenandumunung wonten ing badan kita. Sampun uwas sumelang malih, sebab ingkang kasebut ing Kitab Insan Kamil amarah manawi namaning Allah punika inggih namaning Muhammad. Umpami sabet kaliyan warangkanipun. Ing mangke Allah minangka warangka, Muhammad minangka sabet ; ing tembe wewangsulan.
kaprayogekaken sami anglampahana boten karsa dhahar ulam lembu. Kabar angsal paedah manjing dados puytra muridipun Kanjeng Susuhunan ing Kudus, kaidenan ingkang dados saesthining galihipun. Wonten riwayating guru manawi amedharaken
jarwanipun. Ingsun anyekeseni, satuhune ora ana Pangeran anging ingsun, lan anekseni Ingsun, satuhune Muhammad iku utusan Ingsun Fatimah iku umat Ingsun. Wejangan ingkang kaping wolu, dening Kanjeng Susuhunan ing Kajenar Sasahida Wejangan punika dipun wastani sasahidan, awit dening pamejanganipun kinen asahida dhateng wahananing sanak kita. Inggih punika ananing dumadi ingkang gumelar wonten ing alam dunya, kadosta ; bumi, langit, wulan, lintang, latu, angin, toya, sapanunggalipun sadaya. Sami aneksenana yen kita mangkesampun purun angakeni “ Jumeneng Dating Gusti “ Kang Maha Suci, dados sipating Allah Kang sajati. Kasebut ing dalem kiyas wewarahing para pandhita, anggenipun amencaraken nukilan saking kadis mahdus, salebeting bab Maklumating Huluhiyah. Wosipun anartani ing panetep santosaning iman, dados panuntuning tokid ingkang ambontos dhateng iktikad. Inggih ugi pepiridan saking cipta sasmitaning Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah ingkang kawangsitaken dhateng Sayidina Ali, makaten jarwanipun ; Ingsun anekseni ing Dat Ingsun dhewe, Satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun, Lan anekseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, Iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun Rasul iku rahsaningsun, Muhammad iuk rahsaningsun, Iya Ingsun kang urip tan kena ing pati, Iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, Iya Ingsun kang langgeng ora kena gingsir ing sawiji-wiji, Iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana Ora kekurangan ing pangerti, Byar sampurna padang tarawangan, Ora krasa apa-apa Ora ana katob apa-apa, Amung Ingsun kang anglimuti ing alam kabeh kalawan kodrat ingsun. Menggah dunungipun makaten : Ingkang dipun wastani Pangeran punika Dating gesang kita pribadi, ingkang dipun wastani Muhammad punika sipating cahya kita pribadi. Manawi ingkang kasebut ing dalem dhikir “ La Illaha Ilulah, Muhammar Rasulullah “ tegesipun boten wonten Pangeran anging Allah, Nabi Muhammad punika utusaning Allah punika apngaling Rasul, dumunung ing
badan kita. Rasul punika asmaning Muhammad, dumunung ing rahsa kita. Muhammad tuwin sipating cahya, dumunung ing gesang kita. Sajataning gesang kita punika, Dating Pangeran Kang Maha Suci. Kayektosanipun kasebat ing dalem daliling Al Qur’an, manawi Pangeran Kang Mahasuci punika kawasa amijilaken gesang saking pejah, wijiling pejah saking gesang, inggih gesang kita pribadi punika. Sayekti awit saking pejah, ing wekasan boten kenging pejah. Dipunbasakaken ; kayun pidareni. Tegesipun : gesang ing kaanan keakalih, wonten alam ing sahir kita gesang, wonten ing alam kabir inggih gesang. Serta boten kasupen ing Dat kita kang agung, boten ewah gingsir ing sipat kita kang elok, boten kasamaran ing sama kita kang wisesa, boten krkirangan ing apngal kita kang sampurna, dados pepuntoning tokid ingkang ambontos dhateng iktikad. Sampurnaning gesang kita punika boten wonten karaos utawi tanpa katinggal punapa-punapa. Amung waluya sajati lajeng anglimputi ing alam sadaya ; sampun uwas sumelang. Wasiyating guru ingkang
kadosta : ing bebasan saking karsaning Allah, isbatipun saking karsaning Pangeran. Kabar pakantukipun ingkang sampul kalampahan asring kadhawahan ilham. Dados amewahi teranging pambudi, ananing wasiyating guru ingkang sami kawaleraken sadaya punika manawi kasupen boten dados punapa, sebab sajatosipun ingkang dados awisaning ulah ngelmi kasampurnan punika namung napsu. Manawi saged ambirat hawa napsu, saking adat kadunungan manah awas tuwin emut. Manawi tansah awas emut saestu manggih kamulyan ing sangkan paran sasaminipun kados riwayating para ahli ngelmi ingkang kasebut ing ngandhap punika : 1. Taberi suci temen ; Mangka pambirating durgandana ing tembe, tegesipun ; ganda awon. 2. Angengirangi
manusia. Pupuh I a. Wulang sunu kang kinarya gendhing, kang pinurwa tataning ngawula, suwita ing wong tuwane, poma padha mituhu, ing pitutur
nraka. b. Mapan sira mangke anglampahi, ing pitutur kang muni ing layang, pasti becik setemahe, bekti mring rama ibu duk purwa sira udani, karya becik lan ala, saking rama ibu, duk siro tasih jajabang, ibu iro kalangkung lara prihatin, rumeksa maring siro. c. Nora eco dahar lawan ghuling, ibu niro rumekso ing siro,
wus diwasa, nora ana pamalesira, ngabekti tuhu sira niaya. f. Lamun sira mangke anglampahi, nganiaya ing wong tuwanira, ingukum dening Hyang Manon, tembe yen lamun lampus, datan wurung pulang lan geni, yen wong durakeng rena, sanget siksanipun,
tan becik temahira, donya keratipun, tan wurung kasurang-kasurang, tembe mati sinatru dening Hyang widhi, siniksa ing Malekat. h. Yen wong anom ingkang anastiti, tan mangkana ing pamang gihira, den wulang ibu ramane, asilo anem ayun, wong tuwane kinaryo Gusti, lungo teko anembah iku budi luhung, serta bekti ing sukma, hiyo iku kang karyo pati lan urip, miwah sandhang lan pangan. i. Kang wus kaprah nonoman samangke, anggulang polah, malang sumirang, ngisisaken ing wisese, andadar
anggepiro, dipun sabar jatmiko alus ing budi, iku lampah utama. l. Pramilane nonoman puniki, dan teberi jagong lan wong tuwa, ingkang becik pituture, tan sira temahipun, apan bathin kalawan lahir, lahire tatakromo, bathine
ahli dursila, cewengan lan sudarane, temahan tan manggeh arja lan tipis kang sarira, wong liyan kathah kan purun,
laren ngon maesa, saksana anulya anon, yen wonten sima punika, anglela ngara-ara, cangkelak anuli wangsul, apa jarwang
gendhala, rame poman dedesan, suwanten lumyang gumuruh, pan samya sikep gegaman. Wusraket sikeping jurit, tumulyan sigra amedal wus prapteng jawi desane, wus prapto ing ingara-ara, sima sigra kinepung, kecandhak winaos sampun, yata ganti kawarnaha Kocapa ingkang wanadri, tet kala wahu tinilar, dhumateng sima lampahe, yata wonten kawarnaha, jalma samya kawawanan, arsa badhe karsanipun, ngupados babahing tegal. Wus prapta dhateng
genggeng ponang tanduran, lama-lama dadi dhukuh, wus ilang labething wana. Pan iku
rika wis apik koh. Ya mung madan kurang tajem fotone. Kamerane ndean yah? Nggon bathik jajal desogi conto motif khas Banyumasan supaya inyong padha dadi ngerti. Lha halaman muka jajal degoletna land mark Banyumas. Maju terussss
wadosing bawana ingkang sinengker dening Sang Hyang Jagadnata , (rahasia
Kraton pundi sing diaturna. Jejerake, Kakangmas, Sakjroning kraton tanah
tulung d sampek na k dinas yg
BKD Brebes... Menawi PNS ndere
Izin Belajar teng BKD mboten? Nopo
cekap izin atasan mawon? Ngapunten
Yik!!!, Arep pitung turunan
Picek PO”. (him)
BAHAs KUA-PPAS – Suasana rapat Badan Anggaran DPRD
Ar RaudhahMutiara HikmahNashoihul IbadTerjemah Kitab Sirrul Asror – Syekh ‘Abdul Qadir Al-Jailani
Tenan je, saumpomo aku kelakon duwe ALPHARD, iki lho sing arep tak kerjake:
Pertama tak eling-elingi kabeh bodyne sampek kolong-kolonge, sopo ngerti onok sing mlicet, tak balekno nang tokone njaluk ijol.
Lysaght Semarang Kudus Jepara Pati Rembang Lasem Temanggung Cepu Blora Purwodadi Kendal Pekalongan Pemalang Tegal Brebes Cilcap Purwokerto Solo Sukoharjo Wonogiri Sragen Lasem Boyolali Grobogan Ambarawa Banyumas Wonosobo Karanganyar Blora Pekalongan Pemalang Tegal Cilacap Purwokerto Sragen Banyumas Jogja Purworejo Madiun
» smartruss semarang jogja solo kudus pati jepara blora purwodadi pekalongan tegal brebes purwokerto
sampean sbelum nulis ini wis disuwuk yai tro durung?
Sugeng Dharmo sampun ikut partisipasi komentar tentang trah Majapahit abad-21. Kawula Identitas
← GEJALA MASYARAKAT YANG KEHILANGAN ARAH	Tembung Saroja →	NULIS UKARA INDUKTIF LAN UKARA DEDUKTIF	Agu 16
A. Werdi (arti) Ukara Deduktif Yaiku, ukara kang duweni ukara baku ing ngarepan gatra (baris).
Candhi kedhung sanga dadi salah siji cagar budaya sing kudu diopeni. Saiki, cagar budaya kasebut diopeni dening paprintahan pusat lan dhaerah. Akeh wong kang padha teka mrono saperlu plesir, merga kahanan sakiwatengene candhi pancen kawenthar endahe. Saliyane minangka dadi jujugan papan darma wisata, candhi kedhung sanga uga ngemu sejarah sing nuduhake kekuwataning para luhur.
Ukara “Candhi kedhung sanga dadi salah siji cagar budaya sing kudu diopeni.” duweni jejer (fungsi) minangka sumber inspirasi ukara sateruse. Cara liyane kanggo niteni tembung induktif, yaiku kanthi neliti dhapukaning (unsur) ukara. Biyasane karantam saka tataran tembung sing jangkep, sakora-orane ana tataran jejer, wasesa, lan lisan.
B. Werdi (arti) Ukara Induktif
Yaiku, ukara kang duweni ukara baku ing ngarep gatra (baris).
Maling anak dadi warta kang akeh digatekake dening masyarakat, amarga dina-dina iki akeh bocah kang ilang ora ana kabare. Maling anak kuwi ana pirang-pirang jinis, ana sing didol menyang wong sing ora duwe anak, ana sing dipateni lan dijupuki jerohane, lan ana sing nyulik lantaran kepengin jaluk tebusan. Bab iki kudu dadi pepiling kanggo wong tuwa sing duwe anak cilik, dimen bisa njaga anake kanthi tenanan.
Ukara “Bab iki kudu dadi pepiling kanggo wong tuwa sing duwe anak cilik, dimen bisa njaga anake kanthi tenanan” sinaosa duweni tembung sing dawa, nanging tatataran tembung ing sajrone ukara ing dhuwur kalebu jangkep. Mligi kanggo ukara deduktif, biasane tembung sing digunakake kanggo ngrampungi gatra duweni sipat sing ora beda karo dudutan (simpulan). Tegese duweni surasa (makna) sing dijlentrehake ukara ing dhuwure.
1) saben ukara (kalimat) ora didhisiki tembung konjungsi, contone: 1) lan, nalika, dhek, ing.
2) saliyane kutipan langsung, ora kena nganggo tulisan dialeg, contone: ndek, lsp.
5) yen nganggo basa liya (saliyane basa Jawa) kudu dicithak miring.
6) yen arupa karangan, judul lan isi kudu trep.
7) anggone nulis ora nganggo gagrag utawa adat kuna, contone: dhek jaman biyen, ing sawijining dina, lsp.
1. Tandha titik ( . ), 2. tandha koma ( , ), 3. tandha kurung ( ), 4. tandha titik dua ( : ),
5. tandha miring ( / ), 6. tandha printah ( ! ), 7. tadha pitakon ( ? ),
8. tandha titik luwih saka siji (…), 9. Petik (“…”), 10. tandha apostrok (‘…’).
<!–[if !mso]> <! st1\:*{behavior:url(#ieooui) } –> Dhiskusi Kaping-2
NULIS UKARA INDUKTIF LAN UKARA DEDUKTIF
Nugraha miwah sih wilasanipun gusti, ingkang sampun kesdu paring kabagyan, katentreman lan kawilujengan, mugi hanggung kajiwa kasarira mring kita sami waradin sagung dumadi.
1) Para pepundhen, peparaning para mudha sentana ingkang pantes tinulat sinudarsana,
2) Para alim ingkang tansah memayu luhuring kitab suci,
Dumateng panjenenganipun pamangku gati, bapak lan ibu …(nganten putri)… ingkang kasinungan bagya mulya,
4) Lan ugi para rawuh, tamu pangombyong temanten … ingkang tansah sinuba ing pamboja.
Minangka purwakaning atur, sumangga caos puji syukur dumateng gusti Allah ingkang murbeng rat. mugiya ing sadangunipun kula lan panjenengan sami gesang tansah pinaringan hayu raharja niskala, nir
ing yaummil kiamah tansah pikantuk syafaatipun, saged sumandhing hangiringi lampah labuhanipun.
Nuhoni dhawuhipun bapak …, kula sinaraya gati minangka talang aturipun kepareng. Nganturaken gunging panuwun awit rawuhipun bapak lan ibu ing tumapaking adicara menika. Inggih awit bombong raosing manah anggen bapak … hanampi kanugrahan masugata rawuh panjenengan, bapak … boten kuwagang ngunandika piyambak wonten ngarsanipun panjenengan sami.
Tebih anggenipun penjenengan sowan lan pinarak wonten mriki tertamtu pinayungan pikajengan ingkang edi. Nanging, kahanan ingkang saged dipunaturaken dening pamangku gati boten saged ngimbangi kapikajengan ingkang edi saking para rawuh. Saengga mbokbilih wonten kirang asin, legi, utawi gurih anggenipun masugata para rawuh, kepareng kula ngaturaken gunging pangaksami ingkang tanpa pepindhan.
Mugi sarawuh lan sakonduripun panjenengan sami sanityasa pinayungan karaharjan, kawilujengan, lan kasarasan dening gusti ingkang murbeng rat. Wasana, mekaten anggenipun kula matur, wilujeng handherekaken tumapaking adicara lan ngrahapi dhedhaharan ingkang cinaosaken dening pamangku gati.
Katrangan: 1) pambuka, 2) isi/ surasaning atur, 3) panutup
majemuk), kuwi rong tembung utawa luwih kang digandhèng dadi siji ngliwati sawijining prosès morfologi. Prosès morfologi yakuwi prosès owah-owahan saka morfem dadi polimorfem, sing nduwèni kategori lan makna wutuh, saéngga polimeorfem iku disebut tembung. Jroning basa jawa, ana
gedhé cilik, tuwa nom, sumbang surung, sandhang pangan lsp. Reroncèn tembung bisa uga ditambahi tembung “lan” utawa”saha”.
Tembung camboran kang tembung kapidhoné nerangaké tembung kapisan (determinatif). Contoné:
né awujud wandamenga (basa Indonesia: suku kata terbuka) lan wanda aksara swara (vokal), tembung-tembung kasebut
i + a (i,e,o,u) = y
u + a (i,e,o,u) = w
ndangcerung · May 21, 2013	Iyo rek. Ra perlu munggah kaji, pahalane wes koyo wong kaji, ra perlu perang, rosone Pak Kacung wes koyo Mujahid. Iki sopo yo? hehehe
Rasa sejatinya jalmi, kanggonan rasaning Allah,sejati temen tegese,manungsa ingkang kanggonan, mring
marang sejatinya rasa, ngrowangi karya sirnane, rasa kang ala punika, ingkang sengsem mring dosa, supaya uripnya iku, anut sejatining rasa.
Wong anut rasa sejati, kalangkung suka pirena, mring pakarya becik kabeh, nyegah mring pakarya ala, siyang latri tan pegat, madhep mring tindak kang tuhu, ing ngabyantara Pangeran.
Sukma suci tansah kanthi, ngrowangi sejati rasa marma dahat ing trisnane, dennya atunggal karenan, siyang latri tan pisah, selaminya asih lulut, anut lan palastra.
Kang kalih saeka kapti, tegese nunggal ing karsa, saeka praya ciptane, karsanya sejati rasa, inguja saben dina, dahat dennya anjumurung, mring
Wateking rasa sejati, sengit marang kadurjanan, mring becik dahat asihe, becik trus rasaning
mring Gusti Allah, Hyang Widi mengku gaibe, tan arsa ginunggung jalma, ngesti nggunggung Pangeran, iku sujud kang satuhu, renaning sejati rasa.
Suraosing gesang ingkang nunggil kaliyan suraosing Gusti Allah, punika kahurmatan lan pangabekti, saged langgeng wonten ing pejah saha gesang, punapa malih begja utawi cilaka.
Wateknya ingkang rasa sejati, asring sungkawa marang dosanya, dosa sajroning batine, dosa alus punika, lelabeting dosa ing uni, ingkang wus den apura, kalawan Hyang Agung, pan isih sumandhing tunggal, nging asring kagodha rasa sejati, marma asring sungkawa.
ing ngarsaning Maha Suci, temen ugi ing ngarsa pra janma, iku temen sanyatane, pun temen ngajak luhur, yen dhasar temen trus ing ati,
langgeng tuhu, mijilaken asih ing ati, pan iku aran urmat sejatinya iku, urmat mijil saking driya, pan puniku ingaran urmat sejati, ing ngarsaning Hyang Suksma.
Barang karsa tinimbang rumiyin, apa karya arjaning sesama, apa dadya ing
turu, dudu ecanya lamun sugih, dudu ecaning raga, eca rasa alus, surasa nunggal ing Allah, pan puniku surasa ingkang sejati, rasa jroning wardaya.
Rasa ayem lan tentrem jro ati, senadyan jroning kasusahan, rasa rena ing atine, rasa marem ing kalbu, cipta rasa tunggal Hyang Widi, iku rasa kang nyata, rasanya Hyang Agung, dudu rasa dhadhaharan, nanging iku rasa nikmat jroning ati, ing ngarsanya Hyang Suksma.
Manungsa ingkang nampeni dhawuhing Gusti Allah punika ingkang kangenan rasa sejati. Gadhah kamukten salebetipun nandhang nistha, saha kabegjan salebetipun sangsara. Tindaking gesangipun mboten miturut raosing hawa napsu.
Surasa kang sejatinya, mung dhawuhe Hyang Maha Suci, surasa ingkang mirasa, tegesnya nikmat pribadi, datan wonten kang nyami, sanadyan eca sadarum, nglangkungi samudaya, lamun tinimbang sayekti, dening janma ingkang wus bangkit pangrasa.
Janma kang durung angrasa, ecaning dhawuh Hyang Widi, durung weruh mring surasa, ingkang mirasa sayekti,
kena ginawa sugih, ya kena ginawa lara, kena ginawa ngemasi, mati marga sayekti, mati urip jatinipun, mati mungguh ing raga, sukma sejatinya urip, jroning pati sayektinya aneng gesang.
Aneng eca jroning lara, aneng mukti jroning pati, aneng sugih jroning mlarat, aneng suka jroning sedhih neng aji jroning isin, jroning asor aneng luhur, jro kalah ana menang, aneng wujud jroning gaib, baa gaib iku tegesenya samar.
Samar mring netranya janma, wujud netranya Hyang Widi, basa wujud iku : ana, samar ing netranya janmi, Allah ingkang
sawiji-wiji, sandyan ingkang becik lawan kang ala.
Tiyang ingkang kanggenan rasa sejati punika mikir lan ngatos-atos menggah ing tindakaing gesangipun.
Sejatining rasa iku, temen ing ngarsa Hyang Widi, marma den bangkit angrasa, mring dhawuhnya Maha Suci, pan iku surasa mulya, surasa ingkang linuwih.
Panindak ing donya iku, tumindaknya para janmi, mung eca raosing lidah kelawan ecaning lathi, lan eca priksanya
Gusti, andhap asor jroning driya, lereh lirih jroning pikir, sanadyan nabda sawanda, tinimbang lan jroning ati.
Lamun wus mijil ing tembung, yen tan kanthi rasa yekti, pan dinuga wus kadosan, Mring Allah kang Maha Suci, iku watek rasa nyata, marma datan nulya angling.
Lah, punapi gunanipun, janma nabda mung kalahir, datan kanthi rasa nyata, pan duraka animbuhi, antuk dosa mring Hyang Suksma, ing donya mring akerat neki.
Rasa jati watekipun, karya becik sakeh janmi, kalawan mring kadang warga, suka becik anglangkungi, nadyan kinarya sungkawa, utawi winales serik.
Rinujita jroning kalbu, winuwus sajroning ati, wus
Gusti, sarasa mring Gusti Allah anunggal rasa mring Gusti, amrih tulus ing pamuja, kalawan rasa sayekti.
Puja tan mangkono iku, suwung ngarsaning Hyang Widi, endi aran kalakuwan, yen tan sabar marang juti, tan wurung anut mring dhustha, kena ginodha ing iblis.
Gesang tanpa rasa sejati punika gesang tanpa guna, kados dene ukoraneki “urip iku minangka uyahing jagad, mangka manawa uyah iku ilang asine, kang kagawe mulihake asine apa? Wus ora ana paedahe apa-apa …. kajaba mung dibuwang lan kedakan dening wong”.
Munggweng sekar : piguna gandanya arum, dene munggweng uyah, migunani mring rasa asin, janma guna mring rasa ingkang sanyata.
mijil ing pamuwus, ywa nilar kang rasa, raos sajatining urip, marga urip iku sajatining sukma.
janmi, kang supaya terang padhang lan pratela.
Rasa jati : tan uwas maras ing kalbu, sumangyeng mring Allah, nadyan lara tekeng pati, lamun lampus rumaseng mantuk mring suwarga.
Saben rina : sedyanya sajroning kalbu, bilih tekeng mangsa, pinundhut Hyang Maha Suci, tinggal raga, prasasat santun busana.
wijilipun, pan wijil ing swarga, nalika nunggal Hyang Widi, ing kono wijilnya sajatining rasa.
Tiyang ingkang temen ing batos punika gadhah gesang langgeng, gesangipun rosa sarta mantep, boten kados dene baita ingkang kaoncat-ancitaken dening ombak.
Tyang kang wus temen batinya, gunging tindak lan manabda pan yekti, pangandelnya mring Hyang Agung, tan mandheg mangu ing tyas, pracayeng mring Gusti Hayang Agung, ing tyas tan araga-raga, mantep yekti jroning ati.
Trisnanya tan nganggang-anggang, nadyan mring Hyang Widi, tuwin mring sanak sadulur, akanthi kasucian, pan mangkono
Kathah tiyang sugih kencana, tuwin kathah janma asugih ngelmi, nanging tyang temen ing kalbu, punika awis arang, marma janma ingkang temen tuhu terus, iku sejatining janma, wus darbe urip sejati.
Lir urip satemennya, awit donya tumekeng akerat neki, urip langgeng wastanepun, iku uriping sukma, kang den
tumemen ing driya, sagung karsa tan dumadi.
Nadyan janma kang sembahyang, myang janma ngabekti mring Maha Suci, yen tan dhasar satuhu, pan iku tanpa guna, nadyan payah lathi, lidhah, badanipun, tan katrima mring Hyang
kalbu, tansah gung panarima, tansah rumangsa sugih lir pendah ratu, myang badan kadya wit pisang, pisah sukma bosok nuli.
Prameswari lan Narendra, ing wuri tamtu basah lawan bacin, nadyan putri ayu langkung, wuri mangkono uga, saking dosa
Lan tinimbang lan praptanya ingkang bukti, nrima saananya, idhep-idhep nglakoni, mring karsanya Gusti Allah.
Yen wungu, ngadeg, lenggah, tansah ambudi, murih tinarima, mring Allah kang Maha Suci, mangkono ciptaning rasa.
Nambut karya kalawan tuhuning ati, ing saben arinya, antuk kedhik, nedha thithik, antuk agung, nedha kathah.
Lamun ngaji aliya Kitab kang Suci, myang tulis mawarna, becik rinasa sayekti, kang muni jroning tulisnya.
Sagung karsa, ngadeg, lenggah pan ambudi,
mijil ingkang ganda, arunya pan angambari, myang tinariksa mirana.
Tuhuning tyas mijil ingkang ganda becik, ngambar mring manungsa, ingkang warta meratani, binekta sewaraning janma.
Umpaminya : wit blimbing pan awoh blimbing, janma tuhu seca, mring rasa ingkang sejati, tamtu awoh kanyataan.
Pan iku panengran ingkang sejati, tyang temen ing driya, tan kena binekten sisip, ing donya tekeng ngakerat.
Ati becik mijilken pakaryan becik, lamun ati ala, umijil pakarya sisip, tan becik donya myang kerat.
Gandanya lampus myang ganda ingkang urip, tamtu kawistara, ganda becik marang urip, ganda ala mring palastra.
Sapa temen, tinemenan mring Hyang Agung, pamintanya kinabuli, ing donya myang keratipun, wus malbeng bebasan neki, jangka, prapta, cipta dados.
Pangarsaning paminta, yen kanthi laku, wus wajib bangkit anampi, yen mring laku kang satuhu,
tindak becik lan adil, ana ngarsane Hyang Agung, trisna, sabar, andhap budi, ngesthi karsanya Hyang Manon.
Watak temen ngungkuli kancana murub, nglengkungi inten kang adi, marga kanggep mring Hyang Agung, kang jumeneng ing suwardi, panggepnya datan pedhot.
Katemenan dhasarnya saking Hyang Agung, wijining rasa sejati, amung temenya Hyang Agung, kang tuhu, temen pribadi, iku temening Hyang Manon.
Marmanya janma kang tuhu temen terus, benjang kajen mring Hyang Widi, wondene ing donyanipun, ingajenan mring pra janmi, samya pracayeng ing batos.
tamtu mijil ingkang muring, terkadhang nulya anjotos.
iku pratandha yen arsa seca tuhu, nanging badanya pribadi, sungkan mring tindak kang tuhu, tyasnya ingkang dadya saksi, tindak mogok mring Hyang Manon.
Tiyang ingkang temen dhumateng Pangeran, dipun welas temen.
Sapa anut rasa kang sayekti, rukun maring Hyang Manon,
kinaot, nglangkungi janma sugih wijile, marga lir tyang ginodha mring iblis, tan was nganti mati, upamanya
rasa kang sejati, pan samya ngapusi marang sukmanipun.
Beda tiyang anut rasa sejati, wus tepung
punika satunggiling penyair Indonesia ingkang seangkatan kaliyan W.S. Rendra. Penyair angkatan 1950-1960-an punika dipun kenal déning masyarakat amargi puisi, ing antawisipun: Pahlawan Tak Dikenal, Gadis Peminta-minta, Kutha krajan Senja, Kemerdekaan, Ode I, Ode II,
Sabanjuré kali iki mili mangidul sadawané 372 km saka dhataran Thailand tengah menyang Bangkok lan Lempongan Thailand. Ing Chainat, kali iki pecah dadi loro ya iku kali utama
usage tracking for river typeKali ing ThailandKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.34, 29 Agustus 2016.
jaman Kalasuba tegesipun, jaman suka wahananira keh jalmi, antuk kabungahan estu, rena lejar sakehing wong.
– Kaping nem arannipun, jaman Kalasumbaga puniku, werdi zaman Misuwur wahanineki, keh jalma gawe misuwur, mrih kasusra ing kalakon.
– Kasapta arannipun, jaman Kalasurata rannipun, werdi jaman Alus wahananoreki, akeh jalma sabiyantu, ing budining karahayon.
– Nawung krida, kang menangi jaman gemblung, iya jaman edan, ewuh aya kang pambudi, yen meluwa edan yekti nora tahan.
on May 18, 2014May 18, 2014	KALBU | Kaleme pepijer mlebu	Kamulyan urip iku
dumunung sumelehe mlebu sumringah ing tentreme ngati
PERBENDAHARAAN ILMU GAIB (15/6/2010) | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Kuliner “Nyasar” Indonesia	Posted on April 11, 2012 by ndangcerung	Kenapa bika Ambon
Kaping papat kuduweteng ingkang luwe/Kaping limo dzikir wengi ingkang suwe
Opo orak eman duite gawe tuku banyu setan..
Koran minangka media cetak kang digunakake kanggo komunikasi kanthi ora langsung antarane panulis karo wong kang maca koran kasebut. Media cetak iku akeh nyawisake karya tulis kang awujud rubik lan kolom. Rubik lan kolom iki duweni tujuan kanggo ningkatake kualitas kanthi ngemot tulisan kang maneka warna. Tulisan iki dikarepake bisa kanggo mikat kang maca koran kasebut. Salah sijining bentuk kolom yaiku wacana kolom Pak Rikan kang ana ing koran mingguan DIVA. Koran DIVA kasebut minangka koran lokal kang ana ing Kabupaten Blora. Kolom Pak Rikan iki ngemu isi babagan panjangka masyarakat Blora kang dikirim kanthi SMS ing redaksi koran DIVA kang awujud parikan nganggo basa Jawa. Panjangka iki awujud tuturan kanggo duweni maksud lan faedah sahingga wong kang maca koran kasebut arep nindakake apa kang ana ing parikan mau. Dadi tuturan mau minangka tindak tutur ilokusi. Babagan mau banget ngresepake lan unik sahingga prelu dianakake kajian kang luwih teliti kanggo nambah bahan ajar. Perkara kang diteliti ing panaliten iki, yaiku (1) jenis tindak tutur ilokusi apa wae kang ana wacana kolom Pak Rikan ing koran mingguan DIVA, lan (2) fungsi tindak tutur ilokusi apa wae kang ana wacana kolom Pak Rikan ing koran mingguan DIVA. Saka perkara iku, tujuan panaliten iki yaiku (1) njlentrehake jenis tindak tutur ilokusi kang ana wacana kolom Pak Rikan ing koran mingguan DIVA lan (2) njlentrehake fungsi tindak tutur ilokusi kang ana wacana kolom Pak Rikan ing koran mingguan DIVA. Panaliten iki nggunakake
digunakake ing panaliten iki yaiku pendekatan kualitatif lan pendekatan deskriptif, dene pendekatan teoretis kang digunakake ing panaliten iki yaiku pendekatan pragmatik. Data panaliten iki awujud pretelan wacana kolom Pak Rikan ing koran mingguan DIVA kang dikira ngandhut tindak tutur ilokusi. Sumber data panaliten iki yaiku wacana kang ana kolom Pak Rikan ing koran mingguan DIVA kang weton ing sasi September taun 2009 nganti sasi Januari taun Data iku dikumpulake kanthi nggunakake teknik simak lan diterusake kanthi teknik catat. Sawise ngumpul data dianalisis nggunakake teknik pilah unsur panentu lan dijlentrehake kanthi metode informal. Asil panaliten iki, yaiku jenis tindak tutur ilokusi kang ana wacana kolom Pak Rikan ing koran mingguan DIVA ditemokake ana papat, yaiku kompetitif, xi menyenangkan, bekerja sama, lan bertentangan. Ana ing panaliten iki uga ditemokake sanga fungsi tindak tutur ilokusi kang ana wacana kolom Pak Rikan ing koran mingguan DIVA, yaiku fungsi panjaluk, fungsi pakon kang awujud nglarang lan ngajak,
ditemokake, saran kanggo wong kang maca panaliten iki yaiku prelu dianakake panaliten sakteruse kayata panaliten kang ditujukake ing tindak tutur ilokusi kanthi obyek kang beda sahingga bisa nambah bahan pawucalan kanggo guru. 5
Kata Kunci tindak tutur, tuturan ilokusi. 6
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Samulnori&oldid=1101610"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Piranti musikKoreaKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Rembang Lasem Temanggung Cepu Blora Purwodadi Kendal Pekalongan Pemalang Tegal Brebes Cilcap Purwokerto Solo Sukoharjo Wonogiri Sragen Lasem Boyolali Grobogan Ambarawa Banyumas Wonosobo Karanganyar Blora Pekalongan
iku 4JJI sing ngatur Rejeki Jodoh lan Pati….
Balas	asep mulyadi, on 14 November 2009 at 1:36 pm said:	kulo nderek senebg gadah rencang pinter nuli nggeh kulo yo kepingin ngguru jenengan pripun , jenengan kerso nopo mboten suwuun nggih, salam kanggo
yen jarang sing podho bali dudu berarti kabeh sukses, wong jowo kui duwe sifat 'isin' + ono istilah 'wis kebacut' ...
Wibowo Dipobongso Yo termasuk sing Isin lan Wis Kebacut kuwi. (Termasuk "Me")....
Aku pancene sueneng poll ambek Benjeng. Tanah kelahiranku. Masio ndeso, nggone adoh, tapi aku tetep tresno.
Biyen duwe cita-cita, mari sekolah nyambut gawe sing adoh,
sing uripe soroh. Mugo-mugo uripku mene sansoyo mulyo.
Wis ngene ae, angen-angenku. Tak sambi ambek dhadhak, mbubuti suket nang sawah mburi. Mugo-mugo konco, dulur, kuabeh tetep krasan nang Benjeng, sing lungo adoh pancet kangen Benjeng, sing pendatang ayo podho mbangun Benjeng dadi kecamatan sing
ngobrol ngalor ngidul! :D Tue 3 Nov 2009 - 22:01 BOMB DEFUSED!*bikin kopi + ngetik laporan +
karo wong pinter. tapi wong pinter kalah karo wong bejo.
ngeridhoi munapa engkag dados amal ibadah kulo lan pajenengan,supadoso kita sedoyo dipuyn balekaken dados insan ingkang
enom tuwa, wedok lanang diantem Godo ne Buyut Sabda Palon. “Ben Ngerti kowe” !. Nek gak ono kejadian nanti dikiro mbujuk, dikiro Ramalan mbujuk, dikiro Mojopahit mbujuk. delok en kasunyatan alam iki. Itulah tanda-tanda datangnya Sabdo palon. Wocoen maneh ben nglontok utekmu. Pikiren mumpung utekmu durung edan !. Delok en mumpung matamu rung
PONDASI ILMU | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Indonesia Pancen Houye – Indonesia Pancen Houye, barangkali Artinya Indonesia
ngrungokake radio Jawa ya saka radia GAruda iki.
Balas	moko permalink	April 22, 2011 11:35 am	Wah kulo mrinding mirengaken, mugi – mugi reog suriname nggeh saged pentas wonten
Balas	puspita permalink	Februari 25, 2012 11:35 am	kulo seneng amargi tiyang suriname keturuna jawa tasing eling lan njaga kebudayaan jawa.matur suwun
Balas	Suroso permalink	Mei 30, 2012 11:35 am
paseduluran kagem sederek-sederek wonten tlatah suriname.mugi-mugi tansah pinaringan barokahipun Gusti
kangge sedulur jowo ing suriname,kulo nderek bingah dene sedulur2 jawi tasih nguri uri kabudayan jawi,snajan tebih wonten ing monco,gegandengan kalih meniko kulo bade nderek nguri uri kabudayan jawi,kulo wonten tembang boso jowo kang sampun kulo lebetaken ing jejaring sosial youtube,padosi kemawon JAY MARMUT,kulo matur nuwun sanget menawi
sedulur-sedulur ing suriname..aku ngadino bantul, yogyakarta
Balas	Yopie permalink	Januari 18, 2014 11:35 am	Maturnuwun sanget kagem para sedulur Suriname ingkang tasih ngleluri budaya Jawa ingkang adiluhung
dumateng panjenanganipun sederek ingkang wonten suriname, saetunipun kulo meniko senaoso wonten Indonesia nanging kulo ngeh ucol saking tanah jawi nanging kulo ngeh tansyah mbudidoyo supados mboten supe boso jowo. Amit menawi boso jowo kulo glepotan ora
KWA PEDULI SESAMA | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
pujiastuti ingkang ngersanipun Gusti Allah SWT ingkang Maha Agung, awit kita sedaya sampun saged makempal wonten ing papan panggenan punika saperlu anggadani pepanggihan siswa-siswi. Kula minangka pranata acara ing mriki sanget rumaos suka bagya awit adhik-adhik sampun kagungan niyat tuwih tekat luhur inggih punika makempal ing wadhah aula SMP 1 Undaan punika. Ingkang punika mratandhani bilih adhik-adhik klebat ing perangan siswa-siswi ingkang sadhar dumatheng maknaneng patunggilan utawi persatuan lan kesatuan. Awit sangking punika, kula suwun mugi-mugi adhik-adhik tansaha ngindhakaken kandhareng patunggilan punika kanti pakaryan-pakaryan ingkang saged murakabi tumpraping alam pembangunan ing negarikita punika. Dumateng adhik-adhik ingkang hanggadahi kagungan punapa kemawon, mugi sageda utawi kersa nularaken kagungan wau.Dumateng adhik-adhik sanesipun, murih sedaya
nipun. Satunggal lan satunggalipun mugiya tansah taos pepenget mbok bilih wonten tindak ingkang naliser saking grising kaleresan, sahinnga saged dados
carane nggawe link soko tulis nyang halaman ki piye? soale aku nggawe link soko tulis tapi mung sithik trus yen pingin moco sakteruse kudu
awakku enteng lan penak buanget bar ngombe
cilik-cilik koq wis dolanan Ubuntu.Yen wis gedhe ape dadi opo?
Kewan Opo | Humor Suroboyoanketawa.comCerita Lucu dan Humor IndonesiaHome » Humor SuroboyoanKewan OpoPaijo karo Tukinem bede-bedean,
Paijo : "Nem, kewan opo sing endase koyo ulo, sikile koyo sikile gajah, awake koyo awae ayam tangane koyo tangane bajul?"
Tukinem : "Kewan opo yo.....kewan ...gak eroh wis nyerah..."
Wayang Wong Palembang- Palembang 28. Barisan WAYANG
Ing ngisor iki petungan ala beciking dina kang prayoga kapilih utawa sinirik lamun arep
Ayodya, Kraton binathara, ambawahaken tanah Hindhu sadaya, pujangga tetiga, sami anganggit lambang piyambak-piyambak, dipun wastani windu, panganggitipun windu, empu tetiga wau, sinangkalan : Rasa warna suci (446)
Kanjeng Nabi Muhammad S.a.w punika inggih karsa anenulad, amastani adamel dinten utawi wulan taun, panganggitipun nalika yuswa 33 taun, taksih jumeneng wonten ing Mekkah, sareng yuswa 40 taun pindhah dhumateng nagari ing Madinah ing warsa Je jumeneng wonten nagari ing Madinah 25 taun seda, lajeng kasarekaken kadhaton ing Madinah.Amangsuli cariyos panganggitipun ing dinten wulan taun, sinangkalan :
Wong Banyumas: SERI KESENIAN LOKAL BANYUMAS: TUNDHAN BELIS
Ramayana Wayang Sasak (suku sasak) Lombok
Dodot ira Kumitir bedhahing pinggir,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Sulawesi_Kulon&oldid=864043"	Kategori: Cithakan kabupatèn lan kutha ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.07, 19 Juni 2013.
SUWE ORA JAMU Provinsi Daerah Istimewa Yogyakarta Suwe ora jamu
namung madosi barang ingkang sae, sedaya kula sumanggaken dhateng Gusti … ” ( Sosrokartono). We have abundance of domestic phylosopher like Sosrokartono,
'nyuwun tulung kajian panjenengan mbok menawi panjenengan saget nopo enten seng semerap artine mimpi kulo....................21 ramadhan,udan deres, angin nggebes,
Keraton Kasepuhan Backyard - cirebon. Interesting. rating: 2.25. coordinates: (-6.728379°, 108.570526°) wiki: www.en.wikipedia.org/wiki/Kraton_(Indonesia)	Keraton Kasepuhan Backyard - cirebon	Salah satu sudut kraton Kasepuhan Cirebon. Keraton Kasepuhan
pucuk gunung sakiing India(dipunundhuh tanggal 14 Oktober 2012)
^ a b (en)[ http://www.indianetzone.com/40/k12_peak.htm / K12](dipunundhuh tanggal 14 Oktober 2012)
Elok tenan, isa2 wae Gus mbok gathuk2ne…Insinyur pesawat shalih tenan sliramu… Isa maca kahanan, dadi renungan, sing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bakwan&oldid=1059958"	Kategori: Masakan Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.44, 18 Mèi 2016.
Acara Tingkepan saengga kita saged anjenengi acara ing wekdal menika inggih acara tingkepan utawi basa yaiku tataraning basa Jawa Undangan mawi Basa Jawa Contoh: Bojoku nukokake Pak guru basa Jawa sing anyar iku asmane sapa? Undangan mawi Basa Jawa (2) Ungkapan Tradisional Jawa (3) Wangsalan (1) Wayang (23
basa jawa Tingkepanpara undangan Contoh Sesorah Basa Jawa. Sesorah Basa Jawa. saengga kita saged anjenengi acara ing wekdal menika inggih
Wong Jowo: Panganten Adat JawaDiterbitkan pada Monday, 28 November 2016 Pukul 1.09Tembung midodaren iku asale saka basa Jawa yaiku widodari utawa bidadari neng basa Indonesia.
CebuanoDeutschEnglishEspañolFrançaisBahasa IndonesiaBahasa MelayuNorsk bokmålPortuguêsSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.26, 22 Oktober 2016.
keturunan prabu yang mana… prabu yang doyan angkara atau yang membangun bangsanya…
Balas	Anonymous mengatakan:	18/06/2010 pukul 7:54 am
Tok ne wae, neruske kraton mojopait ning tanpo negoro kuwi hak asasi. Sing penting sing dadi rojo tenan kuwi sing dipilih neng pemilu. Sekarng yg merasa trah mojopait bebas nganggo gelar mojopait, yang merasa trah ranggolawe nganggo gelar Lawe dst dst. Opo nek wis nganggo gelar sak ambrek terus mbedehek, cobo daftar PILKADA
kita pilih sbg raja. Aku malah kepingin raja kita nanti wong PAPUA, sing rumongso jowo ra sah nesu. Wakile wong Bali. apik
Musyawarah iku saka tembung Syawara saka Basa Arab kang tegese rembugan. Ana istilah liya kanggo ngarani musyawarah, ya iku syuro, rembug desa, kerapatan nagari lan dhémokrasi.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Musyawarah&oldid=969607"	Menu navigasi
Satuhune Ingsun Pangeran Sejati, lan kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi ana padha sanalika saka karsa lan pepesthening-Sun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartining-Sun kang dadi pratandha:Kang dhihin, Ingsun gumana ing dalem alam awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasan, iya iku alaming-Sun kang maksih piningit.Kapindho, Ingsun anganakake cahya minangka panuksmaning-Sun dumunung ana ing alam pasenedaning-Sun.Kaping telu, Ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan rahsaning-Sun, dumunung ana ing alam pambabaring wiji.Kaping pat, Ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaning-Sun, dumunung ana alaming herah.Kaping lima, Ingsun anganakake angen-angen kang uga dadi warnaning-Sun ana ing sajerone alam kang lagi kena kaupamakake.Kaping enem, Ingsun anganakake budi kang minangka kanyatahan pencaring angen-angen kang dumunung ana ing sajerone alaming badan alus.Kaping pitu, Ingsun anggelar warana (tabir) kang minangka kakandhangan paserenaning-Sun. Kasebut nem prakara ing ndhuwur
renungkan wejangan ketiga “Wirid 8 pangkat Kejawen” :Wejangan gegelaran kahananing Pangeran :
meliputi seluruh swasana.Wejangan keenam :Wejangan kayektening Pangeran amurba tuwuhing wiji uripe manungsa: Sajatine Ingsun anata palenggahan pasucianing-Sun (baitul kudus) kang dumunung ana kontholing (wadon : baganing) manungsa, kang ana ing sajroning konthol (wadon : baga) iku pringsilan (wadon : purana), kang ana ing antaraning pringsilan (wadon : purana) iku mani (wadon : reta), sajroning mani (wadon : reta) iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sajatining Urip kang anglimputi saliring tumitah, jumeneng dadi wiji kang piningit, tumurun mahanani sesotya kang dhingin kahanan kabeh maksih dumunung ana alaming wiji, laju manggon ana alam pambabaring wiji, laju tumurun ana alaming suksma (iya iku rah), laju tumurun ana ing alam kang durung
jawa :DBatik iku salah siji saka cara nggawe kain. Liyane batik bisa waca loro iku. Pisanan iku technique kang maringi warno kain nggunakake wengi kanggo nyegah pawernan ing bagéan saka kain. Ing sastra internasional, iki technique dikenal minangka lilin-nglawan dyeing. Pemanggih kapindho iku kain utawa klambi digawe karo iki Techniques, kalebu panggunaan motif tartamtu kang duwe peculiarities. Batik Indonesia, minangka engineering sakabèhé, teknologi, lan pangembangan-related motif lan budaya, UNESCO ditetepake sing Warisan budaya kanggo djalmo manungso Oral lan Nonbendawi (mahakarya Warisan Oral lan Intangible kamanungsan) wiwit 2 Oktober, 2009.
saksi sejarah. Kawula nyuwun pangapunten eyang, dereng saged mawujudaken sedaya ingkang eyang suwun. Nyuwun pangapunten sanget eyang. Selamat jalan eyang, sugeng tindak wonten alam kelanggengan. Mugi2 Gusti Allah paring papan kalenggahan ingkang sae.
Karepmu kono cah …, podo gelut lan geger !!!!Memang kudu mengkono dhisik. Ono "apik" soale wis ngerti "elek".Ngerti "elek" banjur kepengin "apik".Jaman "Pamilihing Wiji" wis iso dirasakake. Enggal-o eling marang "SEJATINE URIP.Enggal-o blajar marang "Qur'an Teles Samak-e Kulit".(Sejatine ora ono opo – opo, margo ono saka awak-e dhewe) = TEGUH YUWONO RAHAYU SLAMET, SLAMET, SLAMET KERSANING URIP = Suwun ……….
ora ketok-ketok iki nyang endi cah ayu ?
Entiiiiiit . . !!! • Entit : Adhuuuh yung . . adhuh yung. Kowe opo sido gelem tenan tha wuk ? • Ragil Kuning : Sing nandur kacang dawa-dawa kuwi sopo , Entiiit ? • Entit : Ahh , prruuuuttt !! • Waranggana : Ha.ha.ha.ha.. • Entit : Crigis ! Bocah kok crigis lho . . dikandhani aku iki yo aku !
kuwi gelem ora ngladeni aku sak sungsungan wae , heh ? • Ragil Kuning : Emooooh Entiiit , aku wis ono sing nduwe , kok. • Entit : Ah , mbok gelem. • Ragil Kuning : Ah , mbok emooh. • Entit : Ah , muk sitik kok. Mumpung aku isih gelem lho cah ayu.
Yen kuwe emoh , raiku dak deleh neng endi ? • Ragil Kuning : Yo selehno kono wae to Entit. • Entit : Lhaa..lha..lha..lha.. Opo soal bandha ? Yen bandha aku sugih.
Equuleus ( /ɪˈkwuːliəs/) inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkang mapan wonten ing belahan langit sisih lor. Nama Equuleua kadadosan saking basa Latin, "foal" utawi "jaran alit". Rasi lintang Equuleus inggih dipundamel déning astronom Yunani , Ptolemy ing abad kaping kalih. Equuleus inggih punika salah satunggal saking 88 rasi lintang modhèrn ingkang sampun dipuntemtokaken ngantos sak punika. Equuleus inggih punika rasi lintang ingkang paling alit nomer kalih, ingkang langkung ageng saking rasi lintang Crux.
Rasi lintang Erquuleus gadhah dhaérah ingkang ambanipun kirang langkung 72 drajat persegi lan boten ngewrat lintang - lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang Equuleus saged dipuntingali ing garis lintang antawisipun +90° lan -80° lan badhe ketingal paling saé menawi dipuntingali ing jam 9 dalu ing sasi September. Rasi lintang Equuleus boten gadhah kathah lintang ingkang padhangipun langkung saking sekawan magnitudo ugi boten ngewrat objek langit bageyan lebet. Lintang ingkang paling padhang ingkang wujud sirahipun ingkang mapan ing sirah jaran salajengipun inggih dipungambaraken déning rasi lintang ingkang paling padhang lan sae inggih punika ing rasi lintang Pegasus. Lintang ingakng paling padhang wonten ing rasi lintang Equuleus inggih punika lintang alpha Equuleus utawi Kitalpha (satunggaling bageyan saking Jaran). Lintang jene ingkang wonten ing lintang punika gadhah magnitudo 3,9 kanthi tebihipun 186 taun cahya saking bumi.[1] Lintang punika kalebet lintang binar spektroskopik ingkang unik ingkang ngewrat raksasa kelas G lan kurcaci pethak. Komponen punika mapan caket sanget ing antasipun komponen setunggal lan komponen sanesipun ingkang dadosaken unsur spektroskopikipun kecampur. Delta Equulei, inggih punika lintang ingkang paling padhang nomer kalih, ingkang ugi dipunmangertosi minangka Pherasauval, basa Arabipun saking "jaran sepisanan". Lintang punika kalebet lintang binar ingkang tebihipun kirang langkung 60 taun cahya. Beta Equulei inggih punika bageyan lintang ingkang wigati ingkang wernanipun pethak ingkang gadhah magnitudo 5,16.
Amargi Equuleus inggih gadhah ukuran ingkang alit lan tebihipun saking peswat saking galaksi Bima Sakti, Equuleus boten ngewrat objek langit ingkagn misuwur. Saperangan galaksi ingkang sanget lemah ingkang gadhah magnitudo antawisipun 13 lan 15, inggih punika NGC 7015, NGC 7040, NGC 7045 lan NGC 7046. Equuleus inggih taksih kalebet wonten ing kulawarga rasi lintang Heavenly Waters sesarengan kaliyan rasi lintang Delphinus, Eridanus, Piscis Austrinus, Carina, Puppis, Vela, Pyxis lan Columba. Déné rasi lintang sanèsipun ingkang mapan wonten ing sakitering Equuleus inggih punika rasi lintang Cetus, Aquarius, Delphinus lan Pegasus.[2]
^ Ridpath & Tirion 2001, kk. 144-145.
JoyoBoyoPancen amenangi jaman edan, akeh janji ora ditetepi,wong nrajang sumpahe dhewe. <--------- diiklanin sama WirantoAkeh bujuk.Wektu iku dhandhang diunekake kuntul.Wong salah
keplanggrang,wong judhi ndadi.Akeh barang kharam,akeh anak-anak kharam.Prawan cilik padha
endi saiki? Lanjut sms-an wae ya......no hp-ku 081329146879
February 6, 2012 at 3:05 AM
Pak,,,ni sumber nya dari buku apa ya? pengin
karo sawijining kapal, minangka pralambang kamardikan rohani Gréja.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.51, 11 Sèptèmber 2016.
kulo riyin inggih nate dados MC wonten ing program KKN, mboten saget basa krama alus
Ujar linambara jroning lathikumecap mratando sijiMboko sijiTan ono Kang ngertiLamun iku Darmaning bektiMumbul DuwurJumedul no ing Ron
bodho tan wrin ing westhi, tegesing punggung janma, sor pamilihipun, lan malih kang subasita, ing tegese silakrama kang rumiyin, kapindho basakrama.
Tegesing sila punika linggih, Tegesing krama punika basa, Basa kang becik tembunge, Kadya ta yen alungguh, Pasamuan dipun becik, wong ambekel kelawan, iya wong ambatur, wa carub awor ing lenggah, myang babasan tan sayogya awor titih, andhap luhuring janma.
Sangking panjengenganing narpati, panatane ing wadya marmanya, ywa nganti gepok sarehe, ya ing nitining ratu, lawan malih yen janma tan wrin, ing nora weruh, ing rahsa kang nem prakara, kescut pedhes asin pait legi gurih, jangkep aran sad rasa.
Kadya ta wong dereng wruh rahsaning, sedhah wohan lire wong tan anginang, yen aneng pasamuhe, pan pucat mukanipun, saking lathinira aputih, janma ingkang mangkana, ywan sira panuju, ana rasaning sastra, meneng bae nora tumor angudhoni, saking dene tan bisa.
Arsa tumut sarwa nora bangkit, mukanira kadya lenging gua, kewala melongo bae, mangkana ing tumuwuh, wruheng wisa skiki-siki, wisaning wong anembah, ing Ywang Kang Maha Gung, yen carobo ing tyasira, dedya
wong malarat, ing saujaripun, tuna tan antuk serana, tanpa dadi temah wisa awakneki, denira tan katekan.
Ing karepanira tanpa dadi, kadya wisaning kang perawan, yen wus tuwa sariraneki, denya kang samya miyat, ewa ing tyasipun, tan seneng resep mulat, pun kang aran janmadika iwirireki, ya kang ngresepi
temah sirna kang runtik, mung krodhaning manungsa nung, kaonang ing ranangga, kakeraning mungsuh mati,
Mari-mari wikramanya, yen wus katekan ing pati, lan nepsuning kang durjana, durcara dursila juti, sayekti nora mari, ye dening japamatreku,
yen sira arsa wikan, panengeran jroning warih, lsh jsbuten tunjung kang
kalih palengahan, ruruh semuni katawis, yen wong
Yeku wiku sastra genyang, kang wus sampurna ing pamrih, tan murih parah ing sorah, kalamung ana wong sugih, arta peni retnadi, nanging ta panggenipun, kusut busana datan, amurwat ing sawatawis, myang kalamun mangan kang datan mirasa, tan weweh maring pandhita, tan loma ing pekir miskin, wong kang mangkono punika, tan wruh celeking kang dhiri, nyana tuwuhireki, panjang nora nuli lampus, mungguih ing umur datan, ana kang bisa amasthi, mangkana ta ana manusya wus limpad.
Barang wirasaning sastra, myang sakramaning negari, lakune teka anasar, anut ing durjana juti, dadya wong kang durung wruh, kawruhe tanpa guna, kabisane tanpa kardi, ilang bae enggoning limpad ing sastra.
Ana janma wus tuwa, tur panjang umurireki, tan karem mring kabecikan, tan alul
Sami lawan sato kewan, nenggih kang kalal binukti, kang kocap candhaleng
jagad, catru ingkang wus kawijil, dhandhang ingkang rumiyin, cendhala mungguh ing manuk, yen sato kang suku pat, gadarba aranireki, yen budi mansuya kang datan arsa, tan remen ing kebecikan, tan ngabekti ing Hyang
Widi, katungkul ulah kawiryan, kunang candhala kaping tri, catur ingkang winarni, ing apawong mitra tuhu, kang wus saekaprya, ing wasana nguciwani, lali denya pawong mitra nunggal cipta.
yen kebak nora kulak, wateke tan kocak-kacik, anteng lamun cinangkinga rehning kebek.
Ingkang lembu panengranya, yen swaranira geng yekti, kedhik puhane tan misra,
warni, ing tegese tan gambuh rupane ala.
Pupuh 01Akeh teganipun, iya amrih katona abagus, masang ulat
Iku wong nora patut, pancen goprak kewala tan mungguh, ing ngawirya aneng pasamohan sepi, sapanen akarya rusuh, saru siriken sakeh wong.
Ing pawong mitra tuhu, away kadi Sang Singa rehipun,
dening manusya gupuh, binabadan ginaganan dadya tegil, parandene alas iku, ngresula kanggonan ing wong.
Iya Sang Singa iku, mangsa nuli mangiha rahayu, pasthi enggal pinaten ing manungsyeki, parandening marang ingsun, asring pangucapen awon.
Mangkana singa gupuh, kesah saking ing panggenanipun, tilar wana memereng tepining tegil,
binabadan dening wong desa sirnanting, dene wus tanpa pakewuh, babyane wus mecethot.
Pucungipun, den mateng denya kakaruh, pawong mitra lawan, wong utama kang linewih,
Binabujung, mring sang garudha pukulun, saking jrih kalintang, tan wande kula
urip, iya ingsun kang tutulung marang sira.
Aturipun, Sang Naga inggih kalankung, kawularsa gesang, nuhun pitulung sayekti ing Bathara dadya manggiha raharjo.
Angling arum, Sang Bathara sramba wau, enggal kumalunga, sira aneng jongga mami, sigra nembah Naga mulet ing Bathara.
Praptanipun, Sang Endra paksi andulu, yen Naga wus ana, Sang Bathara sarireki, dadya ilang krodanira Sang Garuda.
Ajrihipun, maring Bathara Srambeku, dadya arsa nembah, wirang mring Naga tan sipi, tan nembaha ajrih maring Sang Bathara.
Bok kasiku, keneng ila-ilanipun, dadya Sang Garudha, ngabekti saking wiyati,
Sutanipun, ing wiku akeh laku dur, dadaai doracana, murang raras tan prayogi, kandhang sutaning durjana ana dadya.
Pandhita Gung, utama ambek rahayu, tan tiru wong tuwa, ewuhing aurip iki, ala ayu gumelar ung dhandhanggula.
Sampun sampat neg manusya sami, barang katon sanepa sadaya,
Yen ing janna anut tan sumisih, marang sawaling punang sastra, dadya akukuh budine, budi kang mring rahayu, bisa anarraga mrih asih, adoh karya canhala, mring wong sapraja gung, yen
datan, liyan sangking kampuh, yen mungguh ing papanganan, puwan sapi kang linewihaken dening, bremana resi sabrang.
sairib janmi, yen mungguh ing wanudya, kang linewih iku, wanudya kang patibrata, lan kang becik
lamun, lakinipun tumengkeng pati, tan karsa krama liyan, tumeka ing lampus, yeka dyah kang patibrata, sedya tumut mring delahan wong
Mangkana ingkang amuwus, kang mesudi ing satreki, saisining rat
ing wuruking gurunira, tumraen ing anla sami.
Kadi ta sang maha wiku, kang linewihaken dening, tar iyan pangabektiniramaring Hyang kang Maha Luwih, kalamun wong anom ika, inkang wibawa tur mukti.
Paribaya naya wus lurtutug saka yunireki, eman tan putus ing sastra, iwire tan limpad ing tulis, datan bisa amamaca, nadyan baguse kang warni.
Muwah keha garwanipun, sugiha ing emas picis, pepaka kulawangsanya, tur pusut sarnag gendhing, yekti wong mengkono iya, surem cahyane tan becik.
Munggeng pasarnuhan samun, nyanyengit nora prak ati, iwir sekar tepus upama, menggah warnaning abrit, nanging
panengranipun, yen lemu awake yekti, yen kuru punika dora, tuein wong ngaku sisirih, ngaku betah tapabrata, panengran mengkono maning.
Kalamun awake kuru, langse pasemone resik, iku yekti nora dorayen lemu awake pasthi, dora tan betah ing lapa, pengataning wong asih.
Kalajengking munggeng buntut, sarpa neng siyung wiseki ingkang
kang lare lamun, tinunggu ing yayah bibi, pepak kulawarganira,
yen mular tunulung nuli, denarih-arih ing biyang, panjeluke deturuti.
Yen iwak loh sektinipun, duk aneng sajroning warih, utameng kedhung kang
jembar miwah yen toyanya wening, sektine kang manuk nyata, yen pepak laring suwiwi.
wuruking gurunira, yekti parek patinipun, lir panjang tumibeng sela.
Pecah tan kena pinulih, mangkana ingkang upama, tegal yen ilang sukete, sayekti enggal tinilar, ing buron kang mamangan, dadya sepi kirang semu,
tuwin bangawan lamun sat, tan sinaba dening paksi, paksi kang saba ing toya, yen pandhita upamane, tilar pangabektinira, nuju becik kang dina, supe ing
Tan wurung tinilar nuli, mring sagunging wadyabala, yekti sepi negarane,
yekti mungguh wong sugih arta, kalawan sugih garwa, yen prapta ing patinipun, karo tan ginawa pejah.
kathah, karyanen ingkang saparo, karahayon ing samangkya, de kang saparonira, ing delahan karyanipun,
iya tan ginawa lampus, cedhaning awak salwirnya.
Kabeh tan kabekta mati, sirna larut tanpa guna, yen wong kang becik warnane, nanging asor kulanira, karyane mung kewala, munggwing pasamohan
katiwang mor ing liring, yen wong kang limpad ing sastra, angresei tyas semune, bisa mong karsaning kathah, miwah sang
pamariksanira, maring kawula sakehe, yen arsa sih marang bala, catur prakara trapna, kang dhingin traping alungguh, ping ro ing kagunanira.
dhendhanen arta ping kalih, lamun nora mari dhendhanen ing lara.
Yen nora linaran, iku dhendhanen ing pati, catur pamarikseng
wurung anemu duka, sungkawa yekti ing wuri, tegesipun nora lana, suka-sukanira nguni, iwir wanita yen lagi, sinanggaman marang kakung, sipi sukaning
ingkang nyilakani, kang manasi amring badan,
iku wisa tegesneki, saengga mas anunggil, lan tinja ambilen iku, pan emase
warni, nora nande yen denalapa, nadyan wijil ina papa, tan ana sirike yekti, malih ingkang kawuwusa, kang abot ing
pangrekseki, tansah amerem melik, deniker-iker ing padung, yen ilang punang arta, sangsaya dhat prihatin, kalingane ing
Reksanen ingkang utama, tegesipun kang prayogi, wewehna para pandhita, jakatna ing pekir miskin, tulung
ilenipun, yekti mambeg kang toya, tan wurung bedhahe nuli, sirna larut salajere ilang, mangkana ngaurip samya, away kumed ing wong miskin, kumed ing pandhita aja, dinukan dening Ywang Widi, ing akir tan prayogi, nemu cilaka tan wurung, mungguh kang para dewa, kang linewihken
lewih adheming kang warih, amadhangi sabuwanasor wula ujwalaneki, ya parandene kari, Bathara Guru srepipun, pan masih asrep
Juru demung, dumadak medhun mangandhap, kulingling tumiling manglung, ngulati ing bathang mambu, tan sembada ing budaya, wasana kodhok cinucuk, mangkana juti durjana, sabecikane tyasipun.
Ngakua wus pratameng tyas, nadyan pratignyaa sampun, tar wun karya susahipun, ring sasamining agesang, yen tinula-tula ing tyas, pan amung sabda rahayu.
Lintang lan wulan punika, mangka pandan yen ing dalu, madhangi sabuwana gung, surya pandan ing rahina, yen saguning maanusyeki, kinarya pandhanging ing tyas, tarlen sastra nitipun.
abangkit sarwa putus, tur limpad ing sastra arja, ing krama alus ing tembung, punika begjane samya, kalihane bapa lan babu.
aleman digung gumagus, tan weruh ing sastra tan bisa, tan purun sor dhirinipun.
Tan ayun anggugurua, mring pandhita kang wus putus, iku manusya tan patut, tuna bet wong tuwanira, tan antuk begja sajumput, tuwas kangelan kewala, tanpa ili ing tumuwuh.
Anaking sujana entar, teka liwar ngalur-alur, lali lukitaning tanduk, sastra mung kinarya rucah, amiyagah ing tumuwuh, ing pangrasane wus pasah, barang kapinteranipun.
Jangkep satus kasor kang prajurit, katawan neng madyaning ngalaga, away ngaku pandhitane, yen durung sang awiku, ngasorken satus pra resi, laan angumpulena, kang bisa wong sewu, tur ingkang padha pandhita, ingkang sewu prandene kasoran dening, wong ingkang widayaka.
Wong kang ngaku asanggup tuwin, yeku dudu golongan sujana, nora wenang gedhekake, ing wani lawan sanggup, lamun mungguh ing sujana di, yen tan tuhu ing sagah, tan kendel ing wuwus, dening sang utameng praja, menggih
ujarira sang parameng kawi, ywan tekang kaliyoga.
Nora nana ingkang angluwihi, marang ing wong kang asugih arta, wong becik wong ala dene, pan wusora kacatur, kang aguna myang sang mahrsi, samyo kasor mring wong kang andaniswareku, ing mulane wong papa pan dadi
Akeh-akeh wisayaning janmi, Ratu datan jrih ing kasalahan, tan nolih mring karatone, ilang tyasing sang wiku, santosane mungguh ing widi, tan
Kuneng tingkahing wong asisiwi, duk sedhenge umur limang warsa, wasitanan karepekadi ngawuleng ratu, enggonira among ing siwi, yen wus sadasa warsa,
Wang-wangen satingkah solahneki, bener luput sira tuduhena, ing reh ala myang arjane, wong
ana wanudya, atine rahayu, kalingane ing sujana den prayitna, yen pinarak ing pawestri, ywa kena manis ujar.
Wuwuse kang wus (putus) ing ngelmi, kaprowolu wanudya lan [riya, ing kabisan myang kuwate, tuwin wiwekanipun,
dhiri pribadi, dhingin bagusing rupa, anom dhasaripun, sugih tur bisa ing karya, lawan mungguh kulane arang tumandhing, wong ingkang wus mangkana.
Limang prakara wus angenggoni, yekti wuru yen wuru wong ika, anemu papa temahe, lamun papa wong iku, temah asor apes pinanggih, ring janma ywa memada, nanacad wong iku, tan ana kang tanpa cacd, Sang Hyang Guru janggane cemeng iwir mangsi, Hyang Wisnu cacadira.
Angon bantheng Hyang Endra ta malih, cacdira netranira kathah, sagung gegelitan kabeh, pan wonten netranipun, marma away nanacad janmi, yekti datanpa guna, amaoni tuwuh, yen ana janma kang wikan, ing rahayu petunging dina kang becik, yogya sungana dana.
Tan katekan ing sabarang kapti lamun janma tan darbe arta, singgih
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Konklaf_Kapausan_2013&oldid=999711"	Kategori: Pamimpin
Diponegoro lair ing Yogyakarta, 11 November 1785. Pangeran Diponegoro terkenal amargi mimpin perang Diponegoro/Perang Jowo(1825-1830) nglawan Walandi. Perang diponegoro terkenal amargi mimpin wargo kanggo nglawan londo. Pangeran Diponegoro putro saking Sultan Hamengkubuwono III, raja mataram ing Yogyakarta lan selir ingkang asmanipun R.A. Mangkarawati. Pangeran Diponegoro mboten purun dados raja mataram saknajan dipun pekso kalian kanjeng Sri Sultan Hamengkubowono III amargi sanes putranipun permaisuri. Pangeran Diponegoro mboten krasan urip ing kraton, amargi luwih seneng urip ing ndeso teng dalemipun eyang buyut. Ing taun 1822 pangeran diponegoro njagani Hamengkubuwana V ingkang umure 5 tahun, lan pemerintahan dipun cekel kalih Patih Danureja kalian Residen Belanda. Nanging perwalian koyo ngono mboten dipun setujui kalian Pangeran Diponegoro.
Perang Diponegoro dipunwiwiti saking belanda, belanda masang patok ing lemahipun Diponegoro ing desa Tegalrejo. Diponegoro ora seneng kalih belanda ingkang mboten kersa ngaosi adat istiadat masyarakat lan gawe masyarakat susah. Sikap Diponegoro ingkang nantang walandi, nyaged simpati uga dukungan kalian rakyat. Inggil saran Pangeran Mangkubumi, pak-likipun, Diponegoro menyingkir saking Tegalrejo lan uga kadamel markas ing satunggal goa ingkang nduwe nami Goa Selarong. Kala puniko, Diponegoro ngginemaken menawi perlawanan meniko “Perang Sabil” ingkang dikobarkan Diponegoro mbekto pengaruh ngantos datheng wilayah pacitan uga kedu. Wonten satunggaling tokoh agami ing Surakarta, Kyai Maja, nderek kaliyan Diponegoro ing Goa Selarong.
Ing puncak peperangan, Walandi migunaake 23.000 tiyang serdadu, wonten hal ingkang dereng nate kadadosen nalika punika dipunpundi wilayah ingkang mboten jembar kados
Ing tahun 1827, Walandi numindakake penyerangan dumateng Diponegoro kaliyan ngginakaken sistem benteng dadosipun pasukan Diponegoro mboten saged kesah. Ing taun 1829, Kyai Maja, pangajeng spiritual pemberontakan dipun tangkep kaliyan Walandi. Lajeng Pangeran Mangkubumi lan Panglima utaminipun Sentot Alibasya nyerah dhateng Walandi. Akhiripun ing tanggal 28 Maret 1830, Jenderal De Kock kedadosan kejepit ing magelang. Ing ngrika, Pangeran Diponegoro ngginemaken purun dipun tangkep nanging syaratipun laskar liane dipun bebasken. Mila, Pangeran Diponegoro dipun tangkep lan diasingken datheng manado, lajeng dipunpindhahaken datheng makassar ngantos wafat ing Benteng Rotterdam tanggal 8 Januari 1855.
Perang kaliyan penjajah lajeng dipunlajengaken dening para putera Pangeran Diponegoro. Pangeran Alip utawi Ki Sodewo utawi Bagus Singlon,Diponingrat,Diponegoro Anom, Pangeran Joned lajeng numindakake perang nanging kalah kaliyan Walandi. Sekawan putera Pangeran Diponegoro dipun
yaiku Putera Pangeran Diponegoro kaliyan Raden Ayu Citrawati. Perjuangan Ki Sadewa ndampingi bapak dipun landasi raos dendam ing kepejahan eyangipun (Ronggo) uga ibu naliko Raden Ronggo dipun pekso nyerah amargi memberontak dhateng Walandi. Langkung tangan-tangan pangeran Mataram ingkang sampun dipun kendhalikaken dening Patih Danurejo, mila Raden Ronggo saged ditaklukan. Ki Sodewo alit uga Sentot sareng keluarga bupati Madiun lajeng diserahaken dhateng Keraton dados barang bukti.
Ki Sodewo ingkang taksih bayi lajeng dipunpendhet dening Pangeran Diponegoro lajeng dipuntitipken ing sahabate ingkang nduwe nami Ki Tembi. Ki Tembi lajeng mbektanipun kesah. Walandi piyambak ing kala punika ora seneng sanget kaliyan anak Raden Ronggo ingkang dipun kenal nantangi Walandi. Inggil kajeng Pangeran Diponegoro, bayi kesebat dipunsukani nami Singlon ingkang artosipun penyamaran.
Macem-macem cara dipun upayakaken Walandi kangge nangkep Diponegoro. Sayembara dipunkanggeaken 50.000 Gulden dipun sukakna dhateng sinten kemawon ingkang sangguh nangkep Diponegoro. Ing tanggal 20 Februari 1830 Pangeran Diponegoro uga Kolonel Cleerens kepanggih ing Remo Kamal, Bagelen. Cleerens ngurun rembugaken kajengipun kanjeng Pangeran uga pandherekipun mendel riyen ing Menoreh kaliyan kedhatengan
uga ndesak Diponegoro supados ngrampungke perang. Nanging dipun tolak kaliyan Diponegoro nanging Walandi sampun njagikaken penyergapan kaliyan teliti. Dinten punika ugi Diponegoro dipun tangkep uga diasingkan datheng Ungaran, lajeng dipunbekta datheng Gedung Karasidenan Semarang, uga lajeng datheng Batavia angginakaken kapal Pollux ing 5 April. 11 April 1830 ngantos ing Batavia uga ditawan ing Stadhuis, kaliyan nengga keputusan saking Gubernur Jenderal Van den Bosch.
30 April 1830 Pangeran Diponegoro, Raden Ayu Retnaningsih, Tumenggung Dipasana lan garwo mawi para pandherek bentenipun kados Mertaleksana, Banteng Wereng, uga Nyai Sotaruna badhe dipunbucal datheng Manado. 3 Mei 1830 Diponegoro uga rombongan dipunbudhalaken kaliyan kapal Pollux datheng Manado uga ditawan ing benteng Amsterdam. 1834 dipunpindhahaken datheng benteng Rotterdam ing Makassar, Sulawesi Kidul.
8 Januari 1855 Diponegoro wafat uga dipun makamaken ing Makassar, ing Jl. Diponegoro, kelurahan Melayu, Kecamatan Wajo, sekitar sekawan kilometer sisih ler puser kitha Makassar. Rampungipun Perang Jawi ingkang ngrupikaken akhir mengsahan priyantun Jawi. Perang Jawi niki kathah nedha korban ing pemerintah Walandi sakathah 8000 serdadu Eropa, 7000 pribumi, lan 200.000 tiyang jawi
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 65 dinten 279 menit kapungkur.
Fluida[besut | besut sumber]
Gas, wujud lan volumipun ingikuti panggènanipun. Volumipun gas gampil bérubah, ménawi tékanan gas utawi Tèmperatur gas dipunubah. Gas asring dipunsébat fluida.Hidrostatika inggih punika cabang ilmu Fisika ingkang berkenaan kaliyan toya ing kéadaan diam Statis lan gaya-gaya ingkang mérdamél utawi ingkang dilampahi utaminipun ngèngingi péngaruh tékanan.[1]
Tekanan hidrostatika inggih puika tékanan ingkang dipuntimbulakè saking fluida ingkang disébapaké gaya gravitasi. Gédhéné tékanan ing suatu titik ing salébéting zat cair mbotén bérgérak kabanding kaliyan kédalaman titik lan massa jénis zat. Gédhé tékanan ingkang dipunparingi sébuah gaya ingkang békérja ing suatu bénda gumantung kaliyan
cair boten gumantung kaliyan wujud bejana pramila tekanan ing dasar werna-werni wujud bejananipun luas penampang sami ageng. Kedadean punika saged dipunsebat dinamika paradoks hidrostatika.[3]
Konsepipun ingkang wiwitan dipunformulasiaken, ing wujud ingkang radi ombo, kaliyan matematikawan lan filsuf Perancis, Blaise Pascal ing 1647 ingkang saklajengipun dipuntepang dados Hukum Pascal. Hukum punika gadahi katah aplikasi ingkang wigati hidrolika. Galileo Galilei, inggih punika bapak ageng ing hidrostatika.
Hidrostatika&oldid=1097255"	Kategori: Mekanika fluidaRintisan mawa topik fisikaKategori ndhelik: Artikel jroning owah-owahan gedhèn	Menu navigasi
Ingsun nyuwun tekakna rupane bumi langit,
Ya prabu siliwangi kang ngratoni tiang pajajaran lan sardulo putih
kang gumadhuh (kaparingake) ana ing manungsa. Wujude cahya iku : budi.
Awit budi iku wujud pepadhang kang sumorot saka gaib ,
madhangi (nyoroti) kabeh nyawa saka wiwitan nganti pungkasan. Dene wujuding warna , yaiku : rahsa (hawane karan : nafsu).
Awit rahsa iku dayane mahanani sifating cahya warna-warna :
putih , abang , kuning , ijo , lan sapanunggalane. Rahsa iku ya wujud nyawa , hawane marakake manungsa asring duwe
dhemen , gething , jahil , drengki , kumingsun , gumun ,
getun , wedi , uwas , sumelang , welas asih , loma lan sapanunggalane. Cekake marakake manungsa duwe wewatekan dhewe-dhewe ,
ala utawa becik (ing basa Jawa lumrahe mung karan : pangrasa utawa ati). Hawaning rahsa kang sumebar jenenge nafsu ,
awit nafsu iku iku dayane memetengi utawa gawe butheking cahya. Sireping nafsu utawa rahsa : manawa mligi nglumpuk ana ing Rasa ,
sipate ora putih , ora abang , ora ijo , lan sapanunggalane ,
lire : ora bungah , susah , kepengin , dhemen , gething , lan sapiturute ,
Suk nek wis duwe dhuwit disaur ae Joe, tuku Sotosop sing ori, soale kaya tulisane Sora sing iki, piye-piye o nek
Pendekatan ngene ning Indonesia isa ra yo : Saiki mbajak rapopo, tapi nek wis duwe duit tukua sing asli.
kawaca (baju zirah) , banjur ngeningake cipta.
Mahabharata, Pandawa, wayang, wayang kulit	* ARJUNA NGGARWA DEWI ULUPI LAN DEWI SUMBADRA. Ing sawijining dina , ana durjana nyolong sapine brahmana.
Ana sing ngarani yen Dewi Ulupi kuwi atmajane Resi Kanwa , pandhita ing gunung Yasarata.
Sawise ketemu , Arjuna lan Prabu Kresna tindak menyang ardi Rewataka ,
Saka Rewataka , Arjuna ndherekake Prabu Kresna menyang Dwarawati.
DADU. Weruh kaendahane kadhaton Indraprastha (Amarta) ,
Dropadi supata ora bakal gelungan yen durung kramas getihe Dursasana.
Awit dina kuwi , Pandawa didherekake Dewi Dropadi manjing menyang
supaya Pandawa bali adhedepok ing alas Kamyaka ,
Bima ngupaya tunjung kaswargan , amarga nalika ana angin prahara gedhe ,
dumadakan ana kembang tunjung sing banget aneh tumiba ing ngarsane Dewi Dropadi.
Kembang tunjung kuwi amakutha sewu , warnane sumunar lan gandane arum ngambar-ambar ,
Dewi Dropadi banjur nyuwun supaya Bima mundhutake sing isih seger.
ngaku ahli ngopeni jaran (gamel) lan lakune jaran (panegar).
Sadewa ganti asma dadi Tantripala , ngaku ahli ngrukti sapi.
Dewi Dropadi ganti asma Sairandri , ngaku ahli leladi prameswari ,
para Pandawa tansah ingalembana dening Prabu Matsyapati ,
Sairandri (Dewi Dropadi) banget diasihi dening sang Prameswari Dewi Sudesna.
mahasenapati Wiratha mati diprajaya gandarwa ,
Semarang, Demak, Karangawen, Gubug, Purwodadi, Grobogan,
Kudus, Pati, Jepara, Rembang, Blora,
ing Polen. Kutha krajané ya iku Żyrardów. Powiat iki papané ana ing propinsi Mazowia lan nduwé padunung 74.697 jiwa.
Taman Nasional Rawa Aopa Watumohai iku salah siji taman nasional kang ana ing Sulawesi Wetan Kidul, Indonésia. Papan iki wujude arupa ekosistem alas udan pegunungan cendhek, alas bakau, alas pasisir, savana, lan alas rawa banyu tawar ing Sulawesi. Vegetasi savana ing taman nasional ikni nduwèni ciri kang khas, amarga vegetasi iki arupa gabungan antarane padhang suket lan tanduran agel, lontar lan pring, uga
iki ana ing Kabupatèn Buton (45.605 ha), Kabupatèn Kolaka (12.825 ha), lan Kabupatèn Kendari (46.764 ha). Ing antarane telung kabupatèn mau ketemu ing punjere, ya iku ana Taman Nasional Rawa Aopa Watumohai, ing pucuk pegunungan Mendoke kang asring diarani Segitelu Bukari (Buton, Kolaka, Kendari).[2]
Werna-werna tanduran ing taman nasional iki kurang luwih ana 89 famili, 257 genus,
kacathet ana 155 werna-werna manuk, kang ing jerone 32 kagolong langka lan 37 kagolong endemik. Werna-werna manuk iku
Ana salah siji kang dadi endemik ing Sulawesi Wetan Kidul, ya iku kacamata Sulawesi (Zosterops consobrinorum). Mnuk kasebut wis suwe ora tau ketok, nanging ing taman nasional iki manuk kasebut ngetok.[1]
^ a b c d (id)Taman Nasional Rawa Aopa Watumohai (diundhuh tanggal 27 Agustus 2011)
^ (id)www.pendakierror.com (diundhuh tanggal 27 Agustus 2011)
NasionalSulawesi Wetan KidulKategori ndhelik: Koordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
NederlandsPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.17, 15 Oktober 2016.
Nanging kadhang menungså sulap måtå lan peteng atiné, sing adoh såkå awaké katon padhang cemlorot
neng ngendi? Urip mung sepisan, arep nggolet apa maning…
Pandawa (Miturut Mahabharata) – Bag.1 | Yoga Hart
05/10/2012 pada 12:48 PM	(Wayang Dan Budaya Jawa)
Tags: Bharatayudha, budaya Jawa, Hindu, Mahabharata, Pandawa, wayang, wayang kulit	Rahayu , mugi kinalesna ing rubeda.
Pandawa saka tembung lingga Pandu lan “hawa” , tegese putra turune Pandu , cacahe ana lima.
Pembarepe Yudhistira (Puntadewa) ingkang jumeneng ratu ing Amarta.
Panenggake Bima (Wrekodara , Bratasena) , panengahe Arjuna (Permadi , Dananjaya).
Warujune sikembar Nakula lan Sadewa kang uga sinebut Pinten lan Tangsen.
Yudhistira , Bima lan Arjuna miyos saka garwa prameswarine Prabu Pandu ingkang asmane Dewi Kunti ,
wondene Nakula lan Sadewa miyos saka Dewi Madrim , uga garwa prameswari.
Salugune Pandawa kuwi dudu putrane Prabu Pandu , nanging putrane dewa.
Caritane , sawijining dina Prabu Pandu didherekake prameswari sakloron ,
pepara ing sajroning alas ngiras mbebedhag kidang menjangan.
Nalika mirsane ana menjangan sepasang kang lagi pepasihan ,
Prabu Pandu ora saranta penggalihe , menjangan kuwi banjur dijemparing.
Menjangan lanang sanalika ambruk ing bantala lan sesambat kelara-lara kaya dene manungsa.
Sejatine menjangan kuwi Resi Kimindama (Kindama) kang lagi mancala warna.
Resi Kimindama nibakake supata (sumpah) marang Prabu Pandu ,
yen Prabu Pandu bakal seda menawa nganti kumpul (saresmi) karo garwane ,
sabab saka tumindak lupute Prabu Pandu njemparing sang resi.
amarga banget karentanan penggalihe mirsani kahanan kang kudu dilakoni ,
Prabu Pandu banjur tindak mertapa menyang pagunungan Satasrengga.
Dewi Kunti lan Dewi Madrim uga nderek , senajan wis diaturi supaya bali menyang keraton.
menawa banget kepengine atine bisa duwe momongan ,
Dayane aji Adityaredaya , yen diwatek kanthi mangesthi sawijining dewa ,
dewa kuwi bakal rawuh lan ngleksanani apa kang dadi panyuwune Dewi Kunti.
Dewi Kunti atur pamrayoga marang Prabu Pandu , banjur disarujuki.
amarga matek aji Adityaredaya ing wayah raina ,
Putra kuwi linairake lewat talingan (kuping) ,
Jabang bayi kuwi wasanane ditemu dening kusir Adirata lan dirumat , dijenengake Wasusena.
Dadi salugune , Yudhistira kuwi putrane Bathara Dharma , dewane kabecikan jejeking adil.
Bima putrane Bathara Bayu , dewa kang nguwasani lakune angin.
Arjuna putrane Bathara Indra , dewa kang ngratoni jagade para dewa.
dewa kembar kang wasis ing babagan usada (pengobatan).
Bisane Dewi Madrim apeputra amarga diwejang aji Adityaredaya dening Dewi Kunti ,
Dewi Madrim kang rumangsa ora bisa pisah marang sang prabu , bela pati suduk salira.
Para Pandawa lan Dewi Kunti banjur boyongan menyang kadhaton Hastina.
Prabu Santanu ratu Hastina patutan karo Dewi Satyawati apeputra Citranggada lan Wicitrawirya ,
nanging putra raja loro kuwi padha seda sadurunge apeputra.
Darah Bharata banjur disambung dening Maharesi Wiyasa (Begawan Abiyasa) ,
putrane Dewi Satyawati kang patutan karo Begawan Palasara (Begawan Parasara) ,
Warandhane Wicitrawirya , yaiku Dewi Ambika lan Ambalika ,
banget ajrih nalika mirsani kahanane Sang Maharesi Abiyasa.
Pakulitane ireng , remane gimbal awarna abang , jenggote dawa nggegilani , netrane sumorot.
Pramila nalika dikumpuli dening Maharesi Abiyasa , Dewi Ambika tansah merem wae.
Bab kuwi sing njalari putra kang lair nandhang cacad wuta , yaiku Drestarastra.
Dewi Ambalika nalika diprepeki dening Maharesi Abiyasa pasuryane pucet lan tansah tumoleh ,
amarga saking ajrihe ngawuningi wujud lan kahanane Sang Maharesi.
Putra kang lair saka Dewi Ambalika uga pucet lan gulune tengeng , asmane Pandu.
Nanging Dewi Ambika dhawuh marang parekane kang ayu rupane ,
mula parekan kang aran Datri kuwi dikarsakake dening sang Maharesi.
Nanging amarga nalika tetemon parekan kuwi sikile tansah geyal-geyol ,
putra kang lair sikile kencet (pincang) , nanging apambekan utama , asmane Widura.
Prabu Drestarastra kakange Prabu Pandu kang minangka ratu Hastina.
kang nglampahi Brahmanacari , wadat (ora palakrama) salawase ,
minangka parampara (penasehat) , semono uga Widura (Yamawidura).
Drestarastra patutan karo Dewi Gandhari (Anggendari) peputra satus cacahe ,
satus sinebut Sata Korawa , tegese Kurawa Satus.
Sanajan sabenere cacahe satus siji , kakung satus lan putri siji ,
aran Dewi Dursilawati , kang kagarwa dening Prabu Jayadrata , ratu ing nagara Sindu.
Wondene kang dadi gurune para Pandawa lan Kurawa yaiku Pandhita Drona (Dahyang Durna) , putrane Resi Bharadwaja saka Atasangin.
Para Pandawa lan Kurawa uga ginulawentah dening Resi Krepa ,
putrane resi Saraswata , wayahe Resi linuwih apeparab Resi Gotama.
Dewi Krepi kadang sepuhe Resi Krepa , kagarwa dening Pandhita Drona.
Pandhita Drona dianggep dudu paraga minulya lan utama ,
nanging sejatine Pandhita Drona dudu lumrahe pandhita , kang namung wasis ing babagan Wedha.
Sawise ngancik diwasa , awit saka bangeting taberi lan seneng marsudi ,
Pandawa saya lawas saya pinunjul ing babagan apa wae tinimbang para Kurawa.
Kocap , Prabu Anom Duryudana dhawuh marang Purucana ,
kinon nggawe pasanggrahan sacedhake gudhang sendawa (mesiu) ing Waranawata.
Pamrihe , kanggo pasanggrahane Pandawa nalika watara pendhak dina maneh ,
mirsani Pahargyan Sesaji Bathara Pasupati ing Waranawata.
Yen Pandawa wis masanggrah ana ing kono , bakal diobong ing wayah bengi.
Nanging Widura kang wis ora samar marang sedya alane Prabu
Bengine pasanggrahan iku diobong dhewe dening Bima ,
didherekake Yudhistira , Arjuna , Nakula , Sadewa.
Abdine Widura wis ngenteni ing pungkasane trowongan karo nyamektaake prau.
Bareng Sang Dewi Kunti karo putra-putrane metu saka trowongan ,
banjur didherekake menyang Bengawan Gangga , disabrangake nitih prau.
Sawise tekan ing sabrang , sarehne ngerti yen ibu lan sadhulure pada sayah lungkrah ,
dening Bima , Dewi Kunthi tumuli dipundhak , Yudhistira lan Arjuna diindhit ,
wondene Nakula lan Sadewa nggandhul ing pundhak kiwa tengen , nlasak wana mlebu alas gung.
Ing tengah alas Dewi Kunti lan para kadange padha diudhunake ing sangisore wit wringin ,
amarga Bima arep ngupaya banyu kanggo unjukane sang ibu ,
kang wis sadina sawengi ora dhahar , ora ngunjuk lan ora sare.
Dewi Kunti lan putrane papat pada turu kepati awit saking sayahe.
Sawise Bima entuk banyu dumadakan ana raseksa kang aran Arimba (Hidhimba)
kang arep memangsa Dewi Kunti , raseksa kuwi diprajaya dening Bima.
Sedulure Hidimba , raseksi Arimbi (Hidhimbi) sanajan weruh yen sedulure diprajaya dening Bima ,
nanging mriksani wewijanganing salirane Bima kang sarwa sembada , tuwuh rasa asih tresna.
Weruh ana raseksi Arimbi , Bima arsa mrajaya ,
nanging Arimbi age-age nyedaki Dewi Kunti sing wis wungu ,
Putrane Bima lan Arimbi aran Gatotkaca (Gathotkaca) ,
Para Pandawa lan Dewi Kunti banjur nerusake laku tekan laladan negara Pancala.
didhaupake karo putrine kang aran Dewi Dropadi (Dewi Yatnyaseni) ,
Atmajane Prabu Drupada sing pembarep aran Drestajumna (Dresthadyumna).
Wuragile aran Dewi Srikandhi (Sikandhin) kagarwa dening Arjuna.
kang tembe ing Bharatayuda dadi jalaran patine senapati agung Resi Bhisma.
Drestajumna lan Dewi Dropadi ora lair saka guwagarbaning ibu ,
nanging muncul saka kundha (anglo sesaji) kang ditindakake dening Resi Yaja lan Upayaja ,
amarga Prabu Drupada kepengin duwe putra kang bisa ngasorake Pandhita Drona.
Sabab Prabu Drupada diwewirang dening sang Pandhita , laladan nagarane dijupuk separo.
Salugune , miturut layang MahaBharata , Dewi Dropadi kagarwa dening Pandawa lima pisan !
Sabab nalika Pandawa lan Dewi Dropadi mulih , tekan ing ngarep omah ,
durung mangerteni apa kang arep dipasrahake dening para putra , yaiku Dewi Dropadi ,
“Apa kang nedya sira pasrahake marang ingsun , edumen lima marang kadangira kabeh.”
Mula , sanajan luput ing pangucap , supaya ora nandhang dosa ,
Dewi Dropadi kang uga sinebut Dewi Kresna digarwa Pandawa lima pisan.
Nanging yen miturut tatanan adat wetan , tanah Jawa ,
mula ing jagad Padhalangan , Dewi Dropadi mung didhapuk dadi garwane Puntadewa (Yudhistira) ,
peputra Pancawala (Panca = lima , wala = anak , bocah).
Dewi Kunti , Pandawa lan Dewi Dropadi banjur bali menyang Hastina ,
dipethuk dening sang Widura , amarga para sesepuh ing Hastina wis ngerti ,
Pandawa diparingi alas Kandawaprastha , kinon adedunung ana ing kono.
Alas Kandawaprastha kuwi kang pamburine cinithak dening Pandawa dadi nagara Indraprastha.
Ing jagad Padhalangan sinebut Amarta (Pakecapane : Ngamarta) uga
Yo ngene iki mas rasane parkir!	Posted on September 23, 2011 by ndangcerung
jayabaya	serat rasa jati →	wejangan maha prana jati	20
sumingit ana ing wayang Purwa, ngemut pituduh bab kawruh lahir lan batin. Mangkono uga wadine kang sumimpen ana ing dalam aksara Jawa (Carakan) malah luwih wigati maneh.
Ma, Ga, Ba, Tha, Nga = pada mati kabeh.
madep imanku tetep”. Dene yen tangi turu wacane mangkene : “Sirrullah kang mati, dattullah kang urip.”
Yen mambu batin iki tegese isih eling marang anak putune utawa para sadulure lan mitrane, iki
mring kasidan jati yaiku godane ari ari (bing-bing).
Yen mambu wangur, yaiku godaning kawah yen kena pangaruhe goda wangur iki tegese isih emut marang pengertine (ilmu) iki gawe ragu raguning pangerti kang tumuju marang sampurnaning pati.
kaya kang jinarwa ing wulangan Semadi, kayata : sumelehing badan, lakune napas, pamelanging cipta lan sapiturute bener inggal lakuning rasa lan pangrasa ora gumyur, ing kono wayahe wahyunira wis katon ngegla tanpa warana banjur ngucapa mantram mangkene :
mripat, ing teleng aran manik. Keret iku irenge mripat, teleng = kang kapanggonan manik.
Ngalelet😮 ngka loro, dadi perlambange lakuning manungsa mesti pinaringan timbangan dening Pangeran, kayata anane wong lanang lan wadon, Awan lan bengi, lara lan waras, beja lan cilaka, urip lan mati, Kawula lan Gusti.
Ngapingkal😮 ngka telu , tegese netepake keyakinaning manungsa pinasti kudu nompa lang nglakoni lelakon pangawane dewe salawase ana ing alam donya, supaya aka nganti ngeluh ngresah, sebab pepastining urip wajibe kudu ngambah ing alam telung rupa yaiku :
Mamiring😮 ngka papat iku tegese nyatane Allah dadi sesembahane kabeh mahluk, ora wujud ora arah ora panggonan lan ora katon, uga ora kena kinaya ngapa. Lan uga dadi plambange asal kedadiane badan wadaging manungsa saka anasir patang rupa, yaiku :
Makurung😮 ngka lima, iki maksude panguwasane Gusti Allah, nalika wiji isih ana ing guwa garbaning Bapa lan Biyung, Bapa iku mung saderma dadi lantaran dumadining jabang bayi. Makurung tegese dadi kalima pancer, lan jumenenge ana ing satengahe keblad.
Tingkah patrape Semadi wis diterangke ana ing ngarep, dadi yen manungsa wis bisa netepi ing pituduh mau banjur ngeremake mripat kang alon-alon lan dedasar ati sabar. Ing kono sira bakal manjing ana ing alam kang peteng dedet lelimangan wis ora kena diumpamakake maneh. Ing kahanan iku ana kang nyebut aran “Tapel Adam”. Yen wis mangkono inggal ngucapa mangkene “
Pangrasa Suksma Luput, iya pangrasane Nyawa kang
handelahi tanpa wewayangan, jembar tanpa tepi ora ana keblate, ora ana ngisor lan duwur, kang katon mung suwung sepi lan rasa kang tentrem ayem. Kedadian iki saya panguwasaning Roh = uteg. Mulane roh uteg bisa duwe panguwasane kang mangkono mau, jalaran dek nalikane isih ana ing alam donya babadan wadag, dayane tanpa nganggo wates ukuran. Sebab badan sakojur iki dikuwasani dening uteg (kawruh) lan pinteram/ kapinteran mula aran Yang Maha Luhur.
Yen cahya abang wis ilang, bakal pirsa cahya kang wening (bening) iki kedadian saka paningal, awit maune dek isih ana ing alam donya paningal
Bab badan iku sakbenere raga kang wis ora kanggo (mati) wondene rasaning pati iku ana patang bab yaiku :
2.Rasaning weteng (waduk) lakuning pangrasa,
Jawa)siji: Gusti Alllah ora ono kancaneloro: Dadi wong kudu sing adil lan ojo kejem-kejemtelu: Indonesia bersatu kabehpapat: karo tonggo-tonggo nek ono masalah diomongno bareng-bareng opolimo: mangan ra mangan sing penting
Gusti ingkang Maha satunggalKaping kalih: Tiangingkang Adil lan beradabkaping tiga: persetunggalan Indonesia kaping sekawan: Kerakyatan ingkang dipimpin
Wong Banyumas: SERI KESENIAN LOKAL BANYUMAS: AKSIMUDHA
Wong Jawo : “Mboten ngertos mas.”
Dalem hatinyo wong doson ni ngomong alangkah kayo si Mboten Ngertos
Wong Jawo : “Wah…mboten ngertos mas.”
Tambah yakinlah wong doson ni kalo si Mboten Ngertos tu kayo nian. Dalem hatinyo dio nak nyari si mboten ngertos ni, nak melok begawe samo dio.
Wong Jawo : ” Mboten ngertos mas…mboten ngertos (agak jengkel)”
Tambah kuat niat wong doson ni nak nyari si Mboten Ngertos.
langsung lemes wong doson ni. “Na.. la matek pulo si Mboten Ngertos ni. Nak nyari gawe kemano laju aku ni?”
Bekasi Utara 2 Bekasi Utara 3 Bekasi Utara 4 Bekasi Utara 5 Bekasi Utara 6 Bekasi Utara 7 Bekasi Utara 8 Bekasi Utara 9 Bekasi Utara 10 Bekasi Utara 11 Bekasi Utara 12 Bekasi Utara 13 Bekasi Utara 14 Bekasi Utara Harapan Mulya Harapan Mulya Harapan Jaya Pejuang Pejuang Marga Mulya Teluk Pucung Teluk Pucung Teluk Pucung Teluk Pucung
^ a b Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng Taxhistory
EurasiaRintisan topik kéwanKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Kanjeng Pangeran Wa Arya Sontodipura kawedalan dening “Mbangun Tuwuh” .
DIBANTU KHODAM | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
injih ki mboten menopo menopo..lawong niku sampun jd kebutuhan yg harus..injih.?
Salam Pamuji Rahayu kagem ki wongalus, Ki bengawan Chandu lan poro pini sepuh sedulur KWA sing kawulo tresna🙂
tgn panjenengan lan ijin mojok baen om ,?
@m khozin : wah mantep kopine om.,sayang wes rodo adem he he
@mr di2c @ki wong djowo @ki sabda sedjati
SOPO TUMEKA MARING BADAN INGSUN DADYO WELAS DADYO ASIH ANA LOR DADYO ASIH,ANA KIDUL DADYO ASIH,ANA WETAN DADYO ASIH,ANA KULON DADYO ASIH TEKO
panjenengan supaya panjenengan merasakan nikmat ALLAH digaruk he he.
MONGGO ABSEN DUMATENG ALLOH SBB ADZAN MAGRIB WILAYAH SUROBOYO SAMPUN BERKUMANDANG.AMIN.
nuwun sewu,niku pertamaxe dipun glontoraken mriki, supados rame kagem rebutan. Mesa’ke sing on line ngagem
Assalamualaikum,, salam salim takdzim kali sesepuh pinisepuh , kwa,,all sugeng ndalu,, tambah
wacakna donga sing angel angel, pokoke kabeh donga sing wis tau diposting nang KWA kudu dii waca kabeh,
io.....wkwkwkwkwk...house dut lbih enak kyoe...digrap ae yo bro..aq iso garape sabtu bengi yo brow, saiki wakeh penggawean
nuwun sanget dalem sampun dipun percados nampi penyelarasan Energi..mugi-mugi Allah SWT tansah maringi
askum.ki ageng jumantor kulo nyvlvng pitulong tulung sampean bvkane cokro damel ngobati
“Ngrekso Roso” from Networking by Boby “Ngrekso Roso” Opo guno urip pinter nggo mitnah manungso, Manise lambi tipis mung ginawe
Kanjeng Pangeran Arya Sontodipuro Pem Red. Mbangun tuwuh
Wong Banyumas: SERI KESENIAN LOKAL BANYUMAS: BONGKEL
Koes Plus … Jo padha nelangsa, jamane jaman rekasa …
Urip pancen angel, kudune ra usah ngomel …
Ati kudu tentrem, nyambut gawe karo seneng …
Ngadeg Gowohen Mrene. Ojo Mulih-mulih Yen “Ora No 1 neng Google, Yahoo, Bing karo Ask”. Teko Welas. Teko Asih Marang Ingsun Dadi no 1 nang
Kutha Gorontalo iku kutha krajan propinsi Gorontalo. Jembar wewengkon kutha iki ± --- km² utawa --- hèktar.
00° 28’ 17” – 00° 35’ 56” Lintang kidul lan 122° 59’ 44” – 123° 05’ 59” Bujur wétan
Kutha Gorontalo ketata jroning 6 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing kutha iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kutha_Gorontalo&oldid=1102179"	Kategori: GorontaloRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.29, 22 Oktober 2016.
kowe iki lagi takon karo anto tho?😛
arep berburu perawan? aku digolekke siji
sindiran satir. “Piye, dadi emsi kok ra dibayar? Kowe kie piye e, Tho? Kok gelem-gelem dadi emsi gratisan? Ra profesional! Awak’e dewe priben pan pesta saiki?” teriak kami nggak karuan.
PAKET BANYU TIBO EXCLUSIVE 3D2N A
PAKET BANYU TIBO EXCLUSIVE 3D2N B
wayang kulit, wayang golek, wayang kardus, wayang rumput, wayang
sedhela. ‘tak gawe’ne anget-anget’an ‘po ? Opo ‘tak angeti sisan ?”
Giman, crita punika inggih namung saking rencang, dados sanes kula piyambak ingkang ngertos ugi sanes ingkang nglampahi utawi ketaman. Saget dipun wastani crita kula punika namung saking gethok tular. Ngaten
menggah critanipun. Badhe kula aturaken ngoko : Melani ngono jenenge bocah mau. Ning merga wiwit cilik bocah mau solahe ora bisa anteng, mula banjur diparabi Menel. Rupane
pancen ayu najan bocah ndesa, mulane lagi SMP wae wis rubung bocah lanang sing nyedhaki. Kabeh kancane tinampa kanthi bebas, sawayahe mara dolan ditanggapi nganti setutuge. Wong
tuwane nganti jeleh olehe ngandhani, paribasan lambe satumang keri samerang karo Menel ora digubris. Wedi di dolani neng ngomah, saiki ganti Menel sing dolan neng nggone kancane sing lagi di bondheti mau. Ngono
kuwi gonta-ganti kanca lanang sing karo wong-wong padha di unekake plak-plek ngono kae. Mangka jarene kanca-kancane, upama Menel kuwi gelem
tuwajuh, bocah kuwi neng sekolahe pinter. Diwulang apa wae gampang ngerti. Ning
ya kuwi, yen wis kumat sablenge, ora ana wong bisa ngelikake. Sekolahe ya lancar, wong ujiane ya lulus. Lan saiki mlebu SMU, senajan mbokne akon leren merga wis wegah ngragadi. Samare
ora perduli, embuh olehe golek wragad wong tuwane. Mbayar SPP kerep banget nunggak nganti ditokak-takokke gurune, kok ana rasa isin ya ora, cukup wangsulan ?Belum ada pak?. Ning
gandheng sekolahan kuwi ya nganggo lan duwe aturan, mula bareng wis nganti pitung sasi ora nglunasi SPP tanpa ana keterangan saka wong tuwa lan wali murid, Menel kepeksa di wetokake sekolahe. Saiki neng ngomah ya
mung nganggur, nek gelem ya rewang-rewang wong tuwane buruh tandur, matun lan derep. Ning
nek ora ya mung kloyang-kloyong ora nggenah. Mangka dhek isih jaman sekolah wis kulina ubyang-ubyung karo kancane sing nduwe kesenengan padha ya kuwi dolan. Wong tuwane Menel jan judheg tenan. Lha piye wong bocah wis prawan, yen nganti ana bobol borote rakya gawe wirange wong tuwa. Ing
cerake, ya desa kono ana Jaka tuwa, sing dadi tampikane bocah wadon merga anggone banget prasaja nggon penampilan, kepara padha diunekake kumuh. Jejaka kasep mau jenenge Dikun. Ning wong kuwi pethel ing saweneh
gaweyan, yen dikongkon tangga teparo sumaguh lan temenan olehe nandangi
akeh wong seneng. Sejatine Dikun seneng tenan karo Menel ning ora wani blas arep nyedhaki. Kejaba Menel kuwi galak, geleme srawung ya mung karo
Dikun pinter nyedhaki mbokne. Janji mbokne ketok kredhekan yen arep neng pasar blanja, Dikun mesthi ulung-ulung dhuwit, ora ketang mung kena
maneh yen mbokne Menel kerepotan, ya mung Dikun sing disambati. Mesthi wae, atine wong tuwa kuwi sewe-suwe seneng karo jejaka mau. Mulane
Dikun ya kendel saba omahe Menel yen pinuju nganggur. Menel sing maune acuh, bareng ngerti yen mbokne digemateni, suwe-suwe ya lilih, saiki gelem nemoni barang yen Dikun dolan. Malah wani
jebulane yen gelem besus, Dikun kuwi ya lumayan nggantheng. Dek
isih sekolah Menel wis kulina ubyang-ubyung karo cah lanang, mbarengi mekaring kadiwasane, Menel gelem di cedhaki Dikun. Malah saka pemabujuke
mbokne, Menel gelem dirabi. Kanthi janji Dikun kudu luwih pethel golek dhuwit, jare ben uripe mbesuk kepenak. Tenan,
bareng wis dadi bojone Menel, Dikun saiki ora mung ana ngomah adhang-adhang yen ana wong mbutuhake baune, ning kanthi numpak sepedha onthele, mider-mider golek gaweyan ning liya desa. Mulihe
sok rong ndina telung ndina sepisan yen wis nggawa dhuwit. Buruh-buruh kasar apa wae ditandhangi. Menel sejatine yen bengi kerep kesepen, ning kedaya karo pepinginane nyekel dhuwit ngangsa, mula lungane bojone ya di
rong ndina lungane Dikun, wayah bengi dheweke mulih, ngerti-ngerti wis turon neng sisihe Menel, nganti Menel kaget njur takon : ?Kok wis bali sing mbukake lawang sapa, kang ? ? ?Aku
nduwe kunci serep kok Nel. Aku mulih mung sedhela, merga aku nglembur ngecet omah anyar. Aku kangen banget karo kowe je, Nel?. Kandha
ngono, Dikun terus ngruket bojone. Menel sing dhasar kesepen kuwi tanggap. Kanthi grengseng kekarepane bojone dituruti. Kekarone marem lan
rada kerinan tangine Menel, nggoleki bojone wis ora ana. Menel meneng wae ora takon mbokne, wong Dikun yan kandha yen baline mung sedhela merga kangen. Bareng
tata peturon, ana dhuwit satus ewu lembaran anyar gres neng ngisor bantal. Iki mesthi kang Dikun sing ninggali. Ngono batine Menel. Dina candhake Dikun bali isih sore. Lagi teka dhog, nyedhak bojone karo ngulungi dhuwit seket ewu, Menel kandha : ?Wah entukmu dhuwit kok akeh, kang?. ?Aku jujur Nel, entukku dhuwit ya mung semono kuwi?. Ngono kandhane Dikun. Menel
meneng, Dikun neng ngomah biasane ya mung sedina, sing cetha ngulihi bojone njur lunga meneh bebara. Ning bengi kuwi Dikun ya mulih maneh kaya padatan njaluk diladeni, njur lunga ya ninggali dhuwit lembar atusan ewu gres kaya sing dhisik. Menel
wis meneng wae ora tau mikir, pokoke nduwe dhuwit. Ngono kuwi meh saben
bengi. Mung rong ndina telung ndina Dikun baline awan.
karo lumakune wektu, Menel wis bobot gedhe, wis mangsane nglairke. Wengi kuwi udane nggrejih, dinane malem Selasa Kliwon, ndadak Menel krasa wetenge lara, sajake arep nglairke. Dikun kaya padatan lunga bebara, mula mbokne sing ngundang dhukun bayi. Pas jam 12 bengi Menel nglairake jabang bayi lanang. Iba kagete mbah dukun lan mbokne, nalika weruh bayi kuwi sing ora sak lumprahe. Bayi
kuwi lanang, sakojur badane metu wulune, wis metu untune loro, tur mripate gedhe mendolo. Bayi kuwi ora nangis, ning plola-plolo medeni. Bareng esuk akeh tangga teparo sing titik, malah ana sing rerasan ngene : ?Gek
kuwi anake mbah Dhiwut, gendruwo sing manggon neng wit ringin pojok desa kae ya ?? Liyane mung padha bisik-bisik, ana sing mangsuli : ?Ya kuwi pituwase wong sing gampangan, dimori gendruwo sing
memba bojone kok ya ora nglegewa?. Ya rahayune, bayi kuwi mung umur telung ndina njur ora ana (ngajal). Upamoa diparingi umur dawa, ya tiwas
mung dadi caturan lan dadi rerasane wong akeh. Wasana sumangga. RAMPUNG
daleme pundi, gabung mawon kalih KMPK, wong KMPK isine yo guru-guru kok mas seno.
27 Februari 2012 pukul 9:22 pm	kulo tiang Ayah, tugasipun teng Sempor, njih maturnuwun sanget, nek
Pandawa (Miturut Mahabharata) – Bag.2 | Yoga Hart
Gunung Slamet, (3) Kuntilanak, (4) Nasib, (5) Ireng Manis, (6) Tlaga Ranjeng, (7) Digunani, (8) Srundeng Toya, (9) Prasetyamu, (10) Dwi Satya Dwi
segala lapisan masyarakat. Contoh:Uran-uran Sinom Ngudarasa laras slendro pathet manyura Senenge wong keturutanButuh apa- apa nyandhingSandhang pangan ora kurangAwak waras duwe dhuwitOra kaya sing uwisJarit
segala lapisan masyarakat. Contoh:Uran-uran Sinom Ngudarasa laras slendro pathet manyura Senenge wong keturutanButuh apa- apa nyandhingSandhang pangan ora kurangAwak waras duwe dhuwitOra kaya sing uwisJarit siji kuluh-kuluhDhasar arang dikumbahUdude kur trima nglinthing Uripe wong jare cakra manggilinganTe
Ayushita - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Sampun katimbalan sowan dumateng Gusti Alloh SWT kanthi tenang, panjenenganipun simbah kakung Hadiwiyono wonten ing dinten
wis…. yen ora injoh nganggo, ya goleta slax
tetep ngeyel. ojok dijajal nang window$… wong lagu sing apik2 bae na winamp bareng dijalakake nang iTunes (njero OS X ya, ora iTunes persi
April 25, 2007 pukul 7:16 am	makane tho, coba’en DSL.. ana xmms e koq tur ono firefox nggo ngenet.. lebokne flashdisk ae ya iso koq.. trus bar kuwi copy to ram.. wis, mantebb…
trus yen pancen lagune tetep ra penak dirungokake, ya wis.. golet mp3 ne meneh ae.. bit rate sing dhuwur.. yen muk 64kbps kuwi
Manuk kepodhang utawa podhang iku kalebu manuk kang negel (Passeriformes).[1] Manuk iki nduwèni wulu kang éndah lan uga dikenal manuk kang katon apik, éndah lan resik.[1] Manuk podhang kalebu manuk kang angèl dibedaké endi sing lanang lan endi sing wadon miturut wujud awaké.[2] Manuk podhang kalebu manuk kang kurungan, amarga manuk iki biyasané dadi manuk rerenggan ing omah-omah padunung.[1] Manuk kepodhang dadi manuk kang payu didol saéngga populasiné saya suda.[3]
Manuk podhang ukurané wiwit saka buntut nganti cucuk kurang luwih 25 cm[1] Manuk iki wernane ireng lan kuning.[1] Manuk podhang nduwé sirip kang wernané ireng.[1] Sirip iki ngliwati mata lan tengkuk.[6] Werna wuluné manuk podhang rata-rata ireng.[6] Awake kang ngisor rupané putih kanthi lurik ireng.[6] Wujud cucuké lincip lan rada mlengkung mengisor.[6] Ukuran cucuké kurang luwih 3 cm.[6] Manuk podhang nduwé sikil kang wernané ireng.[7] Manuk podhang urip ing alas, alas, alas ing pasisir, lan ing alas mangrove.[7]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Manuk_kepodhang&
linksDhaptar abang IUCN spesies jroning kahanan amanManukKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
yoiku ajiku suket grinting kalanjono manjing motoku selawase kiwo tengen padang byar jagad tak
Sudjoko, SPd (35), dan Drs H Sugeng Harjanto, MPd (33).
Musyda Muhammadiyah Kabupaten Lamongan diselenggarakan di SMA Muhammadiyah 9 Brondong, Lamongan (12-13/3).
senenge mung ngurusi jeneng. Indonesia senenge ndelok mung soko njobo…mbok
sing na ndhuwur ngejak adu idhu langsung sidha ora kuwi joe? yen sidho trus munggah dadi adu balung aku meh ndheleng… omong2 yoo kapan acarane wekekek
Purwokerto, Pemalang, Plumbon, Adiwerna, Astanajapura, Weru
RESEP PANJANG USIA | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
ing elektrotehnikedipl.ing.el.BECHELOR/ing sa iskustvom u struciDizajner i dipl.ing.arhdipl.ing sig i pom.dipl.ing.
Written By trihandoyo on Minggu, 08 November 2009 | 22.52
DASANAMA:YUDHISTIRA,DARMAKUSUMA,DWIJA
NISKARA NIR ING SAMBIKALA SURADIRA JAYANINGRAT LEBUR DENING PANGASTUTI Santi mulya, sa...
“Ngrekso Roso” from Networking by Boby “Ngrekso Roso” Opo guno urip pinter nggo mitnah manungso,
njawab, “lha salahe dewe..wong
Dalma iku pulo sing dumunung ing Emarati ing Lempongan Pèrsi watara 26 mil (42 km) saka pesisir Abu Dhabi lan 72 mil (116 km) saka Doha. Abu Dhabi Islands Archaeological Survey ADIAS miwiti panelitèn arkéologi ing pulo Dalma ing taun 1992. Kurang luwih 20 situs arkéologi tinemu ing pulo iki, wiwit saka jaman Néolitik (pungkasan jaman watu). Padunung ing pulo iki watara 10 èwu jiwa, akèh-akèhé dumadi saka wong Arab Iran Hansens lan Qatar sing wis antuk kawarganagaraan Uni Emirat Arab (UAE).
Houston · Madrid · Rahim Yar Khan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dalma&oldid=1055563"	Kategori: Pulo ing Emirat Abu DhabiLempongan PèrsiPuloKategori ndhelik: Koordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
nynorskSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.25, 3 April 2016.
1. Bait 140 : Polahe wong Jowo koyo gabah den interi, endi sing bener endi sing sejati, poro topo podho ora wani, podho wedi ngajarake
2. Bait 141 : Banjir bandang ono ngendi-endi, gunung njeblug tan anjarwani, tan angimpeni. Gehtinge kepathi-pati marang
ing sapanginggil, gerbanipun, sinten manungsa ingkang winahyu, sayekti awit saking rahayuning batos, dene rahayuning batos punika terkadang
Pramila saderengipun kapendhet garwa sasaged-saged kapratitisna ing pamilihipun, awit bilih sampun kalajeng rumentah ing sih kawelasan tuwin katresnan, saestu awrat ing pambiratipun, temahan badhe ngengetaken dhateng tumempuhing kasangsaran. (pupuh 3)
Dana ing tepa, punika pikajengipun sageda sumingkir saking panyaru tuwin panyikuning liyan, sabab yen boten kadunungan dana ing tepa wau, asring ngawontenaken watak : dahwen tuwin salah open ingkang pandukipun lajeng dados srei. (pupuh 3)
Busana, tegesipun pangangge, pikajengipun sageda uninga lan ngetrapaken dhateng raja tadi darbekipun ingkang pancen kasandhang.
Baksana tegesipun pangan, pikajengipung sageda uninga lan nandukaken ubet kekayaning laki ingkang pancen katedha.
Sasana, tegesipun dunung utawi panggenan, pikajengipun sageda uninga tuwin memantes lan memangun anggenipun gegriya. (pupuh 3)
Menggah pawestri ingkang sampun nambut silaning akrami, punika kedah netepi punapa ingkang kados wajibing estri kathahipung tigang pangkat, satunggil-tunggiling pangkat wonten tigang
Lampahing asmaragama, kalamunpasta purusa dereng kiyat lan santosa, ing driya ajwa kasesa, nandukaken pancakara, kang mangkono wau mbok manawa, blenjani neng wiwara, dayane datan
ing rubeda, aran katitih asmara, awit dereng abipraja, duk wau kagyating pasta, iku uga mbok manawa
sapala, tan lama nulya marlupa, kacarita inggih punika, awit rahsa tuwin jiwa, dereng winengku samya dening prabanira Hyang Pramana. (pupuh 6).
Pramila pamilihing wanita kedah ngatos-atos, karana bilih kaleresan angsal wanodya ingkang prasaning rahsa, ingkang nunggil bangsa,
binuka langgening pramana, dene ingkang binasakaken
dipunprayitna, ing tindak ajwa sembrana, gyaning bakal nuju prasa, mring
Sejatine ingsun nata malige ana ing sajroning Betal Mukadas iku omah enggoning pasucian ingsun, jumeneng ana kontholing Adam, kang ana ing sajroning konthol iku pringsilan, kang ana ing sajroning pringsilan iku nutpah, iya iku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun, Dad kang anglimputi ing kahanan jati jumeneng ana ing sajroning nukat gaib….. (pupuh 8)
priya lan wanita anggenipun sami sahresmi pamudharin prasa sesarengan, woring kama mangka pinareng dening Pangeran Kang Maha Mulya badhe nitahaken manungsa, punika woring kuma wau lajeng kendel dumunung wonten guwa
tegesipun kapinteran, ingkang dipunwastani guna punika inggih sarana, tegesipun piranti, ingkang binasakaken sarana punika inggih : mantra, tegesipun muna, ingkang dipunwastani mantra punika inggih dunga tegesipun muni, ingkang binasakaken donga menika inggih puja, tegesipun panggunggung, inggih punika
wau supami karsa apulang asmara, mangkana lajeng saged dados wijining manungsa sanajan wiwit duk maksih jabang bayi tan pedot pinidih ing pamulangan tur dhateng tindaking kautaman, ing tembe bilih sampun dewasa bok manawi inggih lajeng wiga katragal dados dugal awit enget manawi pandemeling setan blaka. (pupuh 25)
aji lan angedi-edi ing patrap kapratelaken kados ing ngandap punika : ingkang rumiyin, duk wiwit kagungan karsa badhe apulang asmara lan wanita sakaliyan sami sesucia, inggih punika siram tuwin jamas lajeng ngasta siwur anyiduka toya kaankat celak ing wadana mawi dipundonganana, ananging donganipun kados pundi duk ing jaman kina punika kula boten terang, yen ing jaman samangke inggih katimbang kendel kemawon lowung kaangge minangka gegondhelaning niyat, prayoginipun mawi angucap mkaten : “niyatingsun adus, padusan banyuning tlaga kalkaosar, anuceni sakaliring eroh, kang dumunung ana ing jasad kita, mlebu manik metu inten, cahyake amancur mancorong kadi cahyaning Pangeran Kang Maha Kuwasa”. Ing riku toya siwur wau lajeng kasiramaken ing wadana, lajeng siram ngantos dumugi sucining saliranipun sadaya. Menggah pratingkah siram ingkang mekaten wau jalu lan wanita ing patrap sami kemawon boten aprabeda. (pupuh 26).
angeganda wida, sasmpunipun samekta ing sakaliyan lajeng reruntunan sami malebet ing papreman, tegesipun malebet dhateng ing panglereman utawi dununging pakendelan, inggih punika pasareyan, ing riku priya lajeng angrakit pamasaning aji kamajaya dumunung amung winaos wonten salabeting batos kajarwakaken kados ing ngandhap punika : ….. Pupuh 26)
negara maju kayata Amerika , Australia, lan negara-negara ing Eropa, lidah buaya dipigunakake kanggo bahan baku industri lan omben-omben kesehatan. Ing Indonesia uga wis akeh kang padha mbudidaya Lidah Buaya. Wilayah penghasil lidah buaya kang paling jembar yaiku Kalinantan Barat
(Pontianak ),saengga kawentar minagka kutha Lidah Buaya.
sarta dipigunakake minangka nutrisi pendukung tumrap panandhang HIV. Lidah buaya uga mbiyantu nyegah encok utawa rematik lan
dadi kayata kapsul, jus pasta utawa makanan lan minuman kesehatan. Kembang lan akare uga duwenu khasiat kanggo ngobati lelara. Yaiku tatu memar lan muntah getih.Akare nduweni khasiat minangka obat cacing tamba sembelit utawa
Tamba diabetes Mundhuta lidah buaya sapelepah
lan banyu 3 gelas. Nulli dikumbah resik.Dibuwang erinine,banjur diris-iris lan digodgog nganggo banyu 3 gelas,banjur didadekake 1½ gelas. Olehe ngombe sedina ping telu a ½ gelas.
Tamba eksim: Bahan : 5 gram lidah buaya ,100 gram temulawak’ 20 gram godhong pegagan, 5 gram laos.14 gram kencur. 10 gram godhong sembung legi, 10 gram godhong meniran’ 10 gram godhong kates.24
gram widoro upas, 20 gram kayu manis lan 20 gram sangkobak. Kabeh bahan didheplok alus lan ditambah banyu 400 ml,banjur disaring. Asil saringan kasebut banjur diombe langsung ping pindho sedina ,esuk lan
Tuban, Lamongan, Nganjuk, Jember, Bondowoso,Banyuwangi, Bangkalan, Sampang, pamekasan, Sumenep
Owah gingsir sifating urip, kang owah mung katresnanku manjing dadi sawiji sajiwo lan sarogo, kalayan jiwo rogone si..... anak turune kanjeng nabi adam, ora pisah salawase gesang.
jaGad RayASubject: “ KANUGERAHAN “ Thu Nov 18, 2010 2:44 pm “ KANUGERAHAN “Kanugerahan urip kuwi kudu ditoto lan diwejang.Ojo ditonton , tapi diroso…diroso opo piwulange urip sak benere.Sing koyok ngono kuwi jenengen manunggaling kapribaden kawulo urip neng donyo.Mulo…tho mulo ojo paninggung tapi kudu wilantah , wilujeng ing pandongan.Sing sak bener-benere pandongan kuwi kudu marekso neng ati lan roso karo Gusti Allah. “ KANUGERAHAN “ Page 1
Hyang Suryo mancing bertanya ” Mbah Kowe iki sopo to?” lalu dijawab “Lhah kowe Lali yo biyen kan bareng waktu jenengmu Sokro, Lha aku Topo terus tetep ngene lha kowe kan nitis bolak balik” hyang Suryo ya pura-pura ngerti, “oo, Yo Mbah aku rodok lali, mosok Sokro, lha Sokro iku sopo Mbah”
Ing. Monika Mikšovsk&aacute;
mBesuk bakal teka jaman: “E la-elo– bokonge gedhe sak Elo, adol barang sarwa dikilo, wong landa kari sajodho, wong Jawa kari separo. Ana kinjeng nangis ing tawang, jagat sabuk ula wesi lanang. Kali ilang kedhunge, pasar ilang kumandhange, wong lanang ilang wibawane, wong wadon ilang wirange, wong metu saka ngomah kesandhung suket jeglug dadi lara lan patine”.
suwiwi, pinter tanpa meguru, sekti tanpa aji”.
[Ditulis Oleh: Muhammad Mukti – Bulurejo, Gondangrejo, Karanganyar – 2008]
Catatan Liliek: “Nyuwun ngapunten mas Mukti, nyuwun sewu nyalin tulisan panjenengan ingkang kulo
sa=t&rct=j&q=njajah%20deso%20milangkori%20sing%20suwene%20patang%20sasi&source=web&cd=1&ved=0CF8QFjAA&url=http%3A%2F%2Fstaff.uny.ac.id%2Fsites%2Fdefault%2Ffiles%2F131808676%2FDiktat%2520Pesan%2520Para%2520Wali.docx&ei=MjGtT6joDcnLrQev2YW3DA&usg=AFQjCNERj783acdcYTmDa2gq9mYv1jUjDg}; mugi-mugi dados amal sholeh panjenengan, lan mugi-mugi bermanfaat kagem ingkang maos seratipun panjenengan… jazakaLlah
padhang rak mangan, angger obah rak mamah, anak lahir nggawa rejeki dhewe-dhewe, akeh anak akeh rejekine, rejeki jodho pati iku wis ana sing
turu sore kaki, ana Dewa ngangnglang jagat, nyangking bokor kencanane, isine donga tetulak, sandhang klawan pangan, yaiku bageanipun, wong melek
“Kanjeng-kanjeng Nabi, kanjeng Nabi sing dak pundi-pudhi, kanjeng-kanjeng Nabi, kanjeng Nabi sing dak pundi-pudhi, kula nyuwun syafa’atipun maring paduka nabi
kanjeng Nabi sing dak pundi-pudhi, kanjeng-kanjeng Nabi, kanjeng Nabi sing dak pundi-pudhi, kula nyuwun syafa’atipun maring paduka nabi kang agung, amin- amin, amin-amin, ya Allah Robbul ‘alamiin”.
“ Gong, kowe isa ‘pa nembang lagu “Edhayohe Teka” gentenan karo aku…”
“Bagus, ayo coba. “E dhayohe teka”.
“Ora ngono Gong, dhayoh teka kok kon nambal jadah. Sing bener ‘ki kowe terus njawab: “e jerengna klasa, ngono. Aaku: “e klasane bedhah”. Kowe: “e tambalen jadah”. Aku: “e jadahe
kanggonan kuku Pancakenaka, dadi panegaking pandawa, ngadeg ora bisa lungguh, omong ora bisa basa.
mBesuk bakal teka jaman: “E la-elo bokonge gedhe sak Elo, adol barang sarwa dikilo, wong landa kari sajodho, wong Jawa kari separo. Ana kinjeng nangis ing tawang, jagat sabuk ula wesi lanang. Kali ilang kedhunge, pasar ilang kumandhange, wong lanang ilang wibawane, wong wadon ilang wirange, wong metu saka ngomah kesandhung suket jeglug dadi lara lan patine”. Yen wis teka jaman iku, mula padha
melihat bokonge gedhe sak Elo, adol barang sarwa dikilo, wong landa kari sajodho, wong Jawa kari separo. Ana kinjeng nangis ing tawang, jagat sabuk ula wesi lanang. Kali ilang kedhunge, pasar ilang kumandhange, wong lanang ilang wibawane, wong wadon ilang wirange, wong metu saka ngomah kesandhung suket jeglug dadi lara lan patine”. Bokonge gedhe sak Elo:
jaman edan, arep ngedan ora tahan, ora ngedan ora kumanan. Sak beja-bejaning wong kang lali isih luwih beja wong kang eling lan waspada” (Ronggo Warsito—ditambah-tambah/dikurangi).
“Kali ilang kedhunge, pasar ilang kumandhange, wong lanang ilang wibawane, wong wadon ilang wirange, wong metu saka ngomah kesandhung suket jeglug dadi lara lan patine” Yen wis teka
kang sae iku kang...mugi2 katah ingkang ngertos lan saget ngetrapaken pitutur niki...Amin :)BalasHapusdanang khoirudin13 November 2014 01.29nyimakBalasHapusToms Aja29 Desember 2014 09.20ijin share nggih, matur suwunBalasHapusNgakak
Sae sedoyoBalasHapuskopral djono5 Mei 2015 05.05wadhuh , ungkapan nomer sangalas (19) kados2 kok kirang sak tembung nggih ? kinten2 umpami kaserat :( 19 ).tumrap wong
prof. Ing. G. Hulk&oacute;, DrSc.
doc. Ing. P. Bokes, PhD.
Wong Banyumas: SERI KESENIAN LOKAL BANYUMAS: COWONGAN
akeh ta, wong Nggresik sing nduwe blog…
Kemajuan iki… Nik ndhisik mek duwe tambak thok, saiki wis nduwe blog barang… Ya sukur lah…
berkunjung ke blognya arek-arek gresik, bisa lihat di link saya Blogger Gresik.
April 9, 2008 pukul 8:16 pm	wah, aku yo gabung poo rek… masio dudu nggersik asli, ket bayi aku wis nang nggersik sampe tuwek koyo
kripik srimping mosok aseli mBenjeng, tapi koyoke nang kutho liyane durung onok
Agustus 5, 2008 pukul 2:55 pm	wwaduuhh,,,
kuliah sing bener yo, ndang cepet lulus, bijine sing uapik.
tanggul dhuwur…. untung rumahku wis adoh tekan kunu….. alhamdulillah ra tau banjir meneh, sing sabar yo cak
pokoke udane gak deres seru gak banjir kok…
Januari 3, 2009 pukul 10:26 pm	salam kenal, wong benjeng gaul rekkk
kok tau weroh naliko aku mlaku – mlaku lewat kecamatan benjeng opo pyan kerjo nang kecamatan dadi
wadoh,bang sampean wong benjeng yo,aq tonggo sampean arek balongpanggang,.pean benjeng
ketemu blog iki…aku asli nggersik… tapi wis suwe ono ning jakarta…. mugo-2 iso silaturrohim yo…. nang wong nggersik kabeh.
Juni 25, 2010 pukul 8:58 am	sampeyan gak ngerti rahasiane iku opo
Bangkinang Seberang (kutha krajan: Muara Uwai).
Gunung Sahilan (kutha krajan: Kebun Durian).
Kampar Kiri (kutha krajan: Lipat Kain).
Kampar Kiri Hilir (kutha krajan: Sei.Pagar).
Kampar Kiri Hulu (kutha krajan:Gema).
Kampar Utara (kutha krajan: Désa Sawah).
Perhentian Raja (kutha krajan: Pasisir Raja).
Rumbio Jaya (kutha krajan: Rumbio).
Tapung Hilir (kutha krajan: Pasisir Cermin).
Tapung Hulu (kutha krajan: Sinama Nenek).
XIII Koto Kampar (kutha krajan: Muara Mahat).
Kampar Kiri Tengah (kutha krajan: Simalinyang).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Kampar&oldid=1104120"	Kategori: Kabupatèn ing RiauKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn KamparKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.40, 22 Oktober 2016.
PATRAPE MANEKUNG SAKA WASIYAT DALEM KANJENG PANEMBAHAN SENAPATI INGALAGA Dene santosaning pangesti kayektekake kang dadi tandane, iku Manawa pinesu ing sajroning manekung anungka semadi aneges karsa, amrsudi kawasa, adapt kang wis kalakon, ana mangunah teka kagawa ing utusan metu saka sarira kita kang amaha mulya, amawa tanda katon saka pramana karasa ing dalem rahsa, ing kono Manawa katarima kang cinipta dadi, kang sinedya ana, kang kinarsan teka saka parmaning Kang Kawasa, mungguh pratikele Manawa arep manekung saka wsiyate Kanjeng Panembahan Senapati Ingalaga Mataram, kaya ing ngisor iki. Wiwit angurangi dahar sare, anyegah sahwat ambirat napsu hawa ing sawatara dina, banjur pasa anglowong sarta ambisu ing dalem telung dina telung bengi, ora kena angemu sak serik duka cipta, Manawa pasane wis kari sawengi ora kena sare, bareng ing wayah tengah wengi adus
kang dadi tandane, nuli panariking napas katurunake metu ing leng grana karo pisan kang alon aja nganti kasusu, ing wekasan pasrah analangsa marang Dzat kita dewe. Mungguh patraping panekungan iku prayogane bisaa kalakon ing saben sasi sapisan, arane amung saben ing dina ijabah bae aja nganti katowangan (kelalen), sabab ing kono waktuning katarima saliring panuwun, kaya kang kasebut kapratelakake ing ngisor iki.1. Sasi Muharram, ijabahe tanggal kaping 9, karo tanggal kaping 10.2. Sasi Mulud, ijabahe tanggal kaping 12. 3. Sasi Rejeb, ijabahe tanggal kaping 27.4. Sasi Ruwah ijabahe tanggal kaping 15.5. Sasi Pasa, ijabahe tanggal kaping 21, 23, 25, 27 utawa tanggal kaping 29.6. Sasi Besar, ijabahe tanggal kaping 8 utawa tanggal kaping 9.Liyane dina-dina ing duwur iku pada sepen tanpa dina ijabah. Urut-uruting Arane Wahananing Dzat Ing mengko amratelakake urut-urutaning namane Wahananing Dzat kang wis kasebut ing ngarep kabeh mau kaya ing ngisor iki. CHAYUKang dinging Chayu tegese urip, diarani Chayun tegese panguripan, diarani maneh Chayat tegese anguripi, diarani maneh Chayu Daim tegese urip kang tetep, ananging sejatine iya among sawiji Chayu iku. N U RKang kapindo Nur tegese Cahya, iku sejatine iya amung sawiji, ananging dinamani dadi limang pasebutan.1. Nur Riyat tegese cahya samar, warnane ireng.2. Nur Rani tegese cahyo loro, iya iku cahya kapindo,
ijo.5. Nur Muhammad tegese cahya kang pinuji, warnane putihMungguh grebane kabeh iku, kasebut Nurullah tegese cahyaning Allah. S I RKang kaping telu Sir tegese rahsa, iku sejatine iya amung siwiji, ananging dinamani dadi nem pasebutan.1. Sir Ibtadi tegese rahsa purba, iya iku dadi wahyaning asmaranala.2. Sir Kahiri tegese rahsa wisesa, iya iku dadi wahyaning asmaratura.3. Sir Kamali tegese rahsa sampurna, iya iku dadi wahyaning
iku dadi wahyaning asmaragama.Mungguh grebone kabeh iku kasebut nama Sirullah tegese rahsaning Allah. R O HKang kaping pat Roh tegese nyawa utama suksma, iku sajatine iya amung sawiji, ananging dinamani dadi pitung
badan, dingibaratake roh kewani tegese kaupamakake nyawa kang anguripi sato kewa.2. Roh Nabati tegese nyawaning tumuwuh, iya iku wewanyanganing nyawa kang anuwuhake wulu kuku sapanunggalane, tumanem dadi uriping budi.3. Roh Napsani tegese nyawaning napsu, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake hawananing napsu.4. Roh Rochani tegese nyawaning suksma, iya iku wewayangananing nyawa kang anguripake warananing suksma.5. Roh Rahmani tegese nyawaning kang sifat murah diarani Roh Rabani tegese nyawaning Pangeran, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake kahananing rahsa.6. Roh Nurani tegese nyawaning cahya, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake wahananing cahya.7. Roh Idlafi tegese nyawa kang wening diarani Roh Kudus tegese nyawa kang suci, iya iku wewayanganing nyawa kang anguripake ananing atma. Mungguh grebone kabeh iku kasebut nama Rachullah tegese nyawaning Allah. Dene terange wewejanganing Roh iku manawa karujukake karo wsiyate Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Agung, nalika musawaratan ngelmu kadawuhake marang Kyai Pangulu Ahmad Kategan, mangkene pangandika dalem.
Sejatine Roh iku sawiji minangka kahananing rahsa, binasakake nyawa utawa jiwa kasebut aran suksma, prabedane pada amawa tanda
rasaning jasad. Ananging Suksma iku ana pepangkatane dadi pitung warna, iki sawiji-wijine.1. Patemone jasad lan napas iku den arani Suksma Wahya tegese suksma lair.2. Patemoning napas lan budi iku den arani Suksma Dyatmika tegese suksma batin.3. Patemoning budi lan napsu iku den arani Suksma Lana tegese suksma tetep.4. Patemoning napsu lan nyawa iku den arani Suksma Mulya tegese suksma mulus.5. Patemoning nyawa lan rahsa iku den arani Suksma Jati tegese suksma nyata, den arani maneh Suksma Rasa tegese suksma rahsa.6. Patemoning rahsa lan cahya iku den arani Suksma Wisesa tegese suksma wenang.7. Patemoning cahya lan urip iku den arani Suksma Kawekas tegese suksma pungkasan.Dene patemoning Suksma kabeh iku dadi Suksma Adi Luwih tegese suksma utama, yen
waluya dadi Manik Maya gumilang tanpa wewayangan tegese bali dadi Dzating nukat gaib, mulih marang azali abadi. N A P S UKang kaping lima Napsu tegese angkara, iku sajatine iya mung sawiji, ananging dinamani dadi patang
hawane ing waduk, wahyane saka lesan kasebut dadi ngibarat kahananing ati kang asorot ireng, sampurnane anarik leburing wulu kuku.2. Napsu Amarah tegese sereng, darbe hawa amarakake angkara, panasten deduka sapanunggalane, wahanane ing amperu, wahyane saka karna (
napsu iku saka utek, dumunung ing ati dadi cipta, dumunung ing jantung dadi birahi, wetune saka jantung banjur dadi nupus, katampan ing ati maneh banjur dadi anpas, anunggal lakunimng getih banjur dadi tanapas, agambah marang maras banjur dadi napas, sumarambah ing jasad banjur ametokake swara saka lesan, mula sangkaning cipta birahi, nupus, anpas, tanapas, napas, swara, iku pada metu saka hawaning napsu kabeh. A K A LKang kaping nem Akal tegese budi, iku sajatine iya amung sawiji, ananging dinamani dadi
Diarani Jayanendriya tegese wisesaning budi, kayata : karasaning kulit, parji, dubur, asta, sikil. J A S A DKang kaping pitu Jasad tegese badan, iku sajatine iya mung sawiji, ananging dinamani dadi rong pasebutan.1. Jasad Turab
rimbagan, ananging wewangsulan ing tembe badan wadag iku luluh sampurna ana sajroning badan alus, kalimputan dening Chayu Daim tegese urip kang tetep dumunung ing kahanan kita pribadi, mula dipralambangi : warangka manjing curiga tegese badan wadag dumunung sajroning badan alus, nalika badan wadag isih dadi emban, lambange : curiga manjing warangka tegese badan alus isih dumunung sajroning badan wadag. Pratikele Angluluh Ing Badan WadagDene pratikele angluluh badan wadag mau, saka wsiyat dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Susunan Pakubuwana I, kena kalanteh anglakoni tapa brata kaya ing ngisor iki.1. Asesuci tegese taberi adus esuk.2. Angengurangi dahar tegese dahara
Anguda-uda sahwat tegese asahwata karo garwa manawa banget kangen.7. Ambirat napsu tegese aja nganti angumbar hawa, angagema budi trima, lila, temen, utama.Manawa wis bisa kalakon mangkono, angger ora kawistara, sarta dumunung ing asepen iya wallahu alam katarimane. Dene manawa arep waskita dununging asepen, iku, sakaliring rupa kita kapasrahena marang
marang sangkane dewe-dewe. Mungguh patrape anyidakake eninging rahsa, angawasake enenging pancadriya, tegese anglerenake saniskaraning ngaurip kabeh, manawa wis bisa mangkono, iya iku bebasan lungguh sarwa lumaku, lumaku karo
neng kotabaru, pinggir kali code. nggowo radio cilik portable batrenan kae, nek atine wis rodo kepenak, mulih, nek iso turu yo turu, nek ora yo nyetel VCD nganti iso
barang…dadi males ngopo2…malah mutung ngeblog barang 😦
lek urip yo koyok ngene, sak wayah-wayah, wayahe seneng yo seneng, wayahe susah yo koyok ngene…
yo tapi kudu diadepi kanggo “hayah”
AJI RAWE RONTEK, AJI PANCASONA, AJI JENANG DODOL | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
pancasona sing manggon ono cethak,sun siro tangio iki ono gawe.saking kersane Allah
sing nggondheli, dadi ndadak di kei syarat werno-werno…😀
Lha,, nek koyo Sertifikasi CISCO, Redhat ngono opo yo konspirasi mbah??
21 Januari 2012 pukul 6:14 am	hehe… mung palingo koq mbah..
oo ngono.. tp saiki kan model e ngono mbah,
jt saiki ketok e nek CCNA .. mbuh ra ruh.. aq durung pernah njupuk exam2 cisco, rhce, dll .. masalah e ngko ndadak perpnjang… duit e metu terus… nah iki lho mbah seng isih tak raguni **konpirasi??* .. hehe
Abdi Dalem, Batik, Boko, Budaya Jawa, DIY, Gamelan, Giyanti, Gunung Merapi, Jalan, Jawa, Jogja, Jogjakarta, Kedhaton, Keraton, Keraton
Pakistan Blokir 10,5 Juta No Handphone | elke wonk yezzz
ingkang katah menawi serat sing kulo kirim lwt email wonten salah kami se,klrg nyuwun ampunten dunia lan akhirat mugi2 klrg besar kampus wong alus saged malumi perkataanku salam hormat kpd klrg besar wong alus serta rekan2 sing dongakaken maturnuwun.
Zagórów (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Zagórów&oldid=1090914"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
sing cilik kepleset, sing anggak tunggak, sing wedi mati, sing nekat mbrekat, sing jirih ketindih, sing ngawur makmur, sing ngati-ngati ngrintih, sing
maninggaling kawulo gusti →	hidayat jati	16
OJO SIRO WURUK SUDI GAWE KARO AKU,AKU NINDAKAKE SABDANE MBAH AGUNG SUKMO JATI,SIKUTU KUTU WALANG ATOGO PODO ASIH KARO AKU,PODO LULUT,PODO ASIH MARANG AKU,OPO MANEH SIKUTU KUTU WALANG ATOGO,JIN SETAN
Ijin menyimak nggih, poro pinisepuh…..
@Sartono : wah nganti lali karo sing kagungan
KangXi: ms. 1139, aksara 6
Dae Jaweon: ms. 1606, aksara 2
Hanyu Da Zidian: jilid 6, ms. 3919, aksara 1
Jakarta “Kota Bandit”	Posted on July 3, 2012 by ndangcerung
Ing. Michaela Kolnerová, Ph.D. od doc. Ing. Lukáš Čapek, Ph.D. Ing. Pavel Doubek, Ph.D. Ing. Vlastimil Hotař, Ph.D. doc. Ing.
Wonten ing wiwitan taun 1970an, Yuen wiwit nyambut damel minangka salah satunggaling stuntman lan peran pambiyantu. Sasampuning mainaken peran wonten ing film kanthi judhul Fist of Fury, Way of the Dragon, Yuen dados satunggaling stunt kanggé Bruce Lee wonten ing film Enter the Dragon, taun 1973. Piyambakipun ugi minangka salah satunggaling "tiruan" saking Bruce Lee wonten ing film Game of Death (1978), nindakaken manéka macem obahan akrobatik lan stunt ing pundi Bruce Lee "body double" (Taekwondo expert, Tai Chung Kim) boten saged nindakaken. Yuen tetep nyambut damel minangka satunggaling stuntman, lan ugi minangka satunggaling aktor wonten ing donya industri perfilman Hong Kong.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yuen_Biao&oldid=1099731"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Aktor Hong KongLair 1957	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.40, 21 Oktober 2016.
Wong Banyumas: SERI KESENIAN LOKAL BANYUMAS: EMPRAK
sing diriwangi munggah kaji wae durung karuan yen langsung mlebu suwargo, lakok koyo mung tiket balbalan wae ,rasah tuku tiket ning biso nonton bal
nyembadani ruwet rentenging wong sakpirang-pirangsing padha nyembah reca ndhaplang,cina eling seh seh kalih pinaringan sabda hiya gidrang-gidrang"Berjuluk pangeran perangBerpakaian seadanya tapi bisa menyempurnakan lagi kristen
"Ratu adil iku kanjeng Nabi Isa putrane betara indra kang pembayun,jumeneng ratu
Juwana Rembang.Surakarta . Wonogiri . Ciwidey .Kertosono Madiun . Gresik . Cikajang .Prupuk Purwokerto .
Robohnya Surau kami punika satunggiling kempalan cariyos cekak,ingkang dipun anggit déning Ali Akbar Navis, sastrawan klairan Padang Panjang, Sumatra Kulon. Minangka sastrawan Indonesia ingkang enerjik, A.A. Navis nyerat sadaya genre karya sastra kadosta puisi, cariyos cekak, novel, drama lan esei. Kathah carios ingkang dipun anggit déning penulis punika ingkang nggadhahi latar wingking Minangkabau, tanah kelairanipun piyambak, klebet ugi kempalan cariyos cekak Robohnya Surau Kami punika.
Ajo Sidi ingkang remen ndobos, nyarios dhumatenng satunggiling kakèk ingkang sregeb ibadah. Cariosipun bab wawancara imajinèr antawis Kaji Salèh kaliyan Malaikat wonten ing alam akhirat, ingkang nglepataken lelampah Kaji Salèh ingkang namung sregeb ibadah nanging nglirwaaken kadonyan, saéngga kulawarga lan anak putunipun sami kesrakat.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Robohnya_Surau_Kami&oldid=1104683"	Kategori: Sastra Indonésia ModhèrnKategori ndhelik: Kothakinfo buku mawa paramèter gambar kudu dianyariRintisan umumArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.49, 23 Oktober 2016.
‘sedulur papat limo pancer, sing lahir bareng sedino lan sing ora bareng
saking ridhoning gusti.) sak sampunipun ageng ..sejatosipun kito ingkang kedah njagi/ngramut sedulur meniko…! niku mutlak….sebab..kito mbenjang ..ngih..dipun suwuni pertanggung jawaban ..soal ..sedulur meniko..! dipun didik kanti leres nopo mboten..!
ngimpi mbah Kakung mati ..." jare anake.
"Wis gathik mewek, turuo maneh, iku ngono mek ngimpi" jare cak
"Aku ngimpi mbah Putri mati...." jare anake.
"Wis tha percoyo aku, iku ngono mek ngimpi, age ndhang turuo maneh" jare cak Srondhol.
Menene onok interlokal maneh lek ibuke cak Srondhol tibo
"Koen ojok percoyo ambek ngimpi, wis kono turuo maneh" jare cak Srondhol.
Ketap-ketip, pucet kewedhen dhewe, pas temenan aku kate mati pikire.
freehand tool.Peh suwe-suwe kok kesel ya nggawe tutorial iki… tak leren diluk. Ndelok
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Kebumèn&oldid=1016812"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIKabupatèn ing Jawa TengahRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Ati lan pikire si……..binti..…..
njaluk ajar karo mas yoyok langsung iso, karo aku (abdul aziz) yo iso, karo mas dhani
rihlah kulo ngetos nggen ingkang sae.
nek perlu kta undag alumi sanes inkang sempat pripun..??
wa’alaikumsalam warohmstullahi wabarokatuh!
tulung kulo di kirimi jadwal kajian teng SMA ingkang teseh kosong.
Kitab II Para Raja iku bagéyan saka kitab Prajanjian Lawas utawa Tanakh. Kitab iki bagéyan saka kitab sing diarani Para Raja ing Tanakh, versi asliné ing basa Ibrani. Ananging amarga ana katenton redhaksional, banjur kitab iki dipara dadi papat:
Kitab II Para Raja iki nutugaké sajarah saka rong karaton Israèl sing critané kapedhot ing pungkasané I Para Raja. Kitab iki kasusun ing rong bagéyan:
Babad rong karaton iki saka patengahing abad kaping 9 SM nganti dibedhahing Samaria lan sirnané karaton lor ing taun 721 SM.
Babab karaton Yudea, wiwitané saka rusaké karatonIsraèl nganti pangepungan lan dibedhahé Yerusalem déning Nebukadnezar raja Babel ing taun 586 SM. Kitab iki bubarané nyritakaké Gedalya, sing dadi gubernur Yudea sangisoré kuwasa bangsa Babel, lan prakara Yoyakhin raja Yudea sing diwetokaké saka penjara ing Babel.
Nabi sing nonjol ing kitab iki ya iku Elisa, gantiné Nabi Elia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=II_Para_Raja&oldid=1054031"	Kategori: Kitab ing Prajanjian Lawas	Menu navigasi
Doyan Kopi Item yang Pait | ndangcerung
am	mbuh ra mudeng mas. wong wis mati mbok elek2. mending deleng eleke awake dw, supya iso luwih apik
dithik karo tulisan iki. mung aku wegah nek duwe anak koyo kowe Joe, tenan…
lha iyo sampean iki lo mas, lha kok persis arek filsafat,
bener to? (opo sampeyan arep mbenerke, yen sampeyan mbenerke, berarti sampean dudu wong muslim, lan sampeyang klebu
sing bener, lha pahame wong islam sing gak bener. Cobo direnungke. Ojo-ojo awake dewe iki koyo wong Nasrani iku
Gusti Alloh.., mboten enten kekiatan ninggal perkawis awon lan mboten enten keprigelan jalanaken perintah, kecobo sangking pitulung panjenengan ugi.
Kalbu Awit..Wektu iku kang bisandadekake banyu dadi watuwatu dadi banyu. Yen sliramu takonSepiro gedene
sing paling disayang Gusti Allah Berkah zakat mall? Neng pojok umah pas malem arep bada R. Djaka Kaiman Tokoh Banyumas Raya Urip kuwe perjuangan – Guyon Banyumasan Episode 003:
Esuk uput-uput, sedurunge srengenge mlethek saka wetan, Lurah Jayamenggala wis njagong kursi kayu ning ngarep serambi umah. Sinambi njagong dheweke ngadhep cubuk karo teko teh sing buket. Sekang njero teko lemah, Juminah bojone Lurahe nggawe teh buket sing dicorna maring cubuk sing rupane gelas lemah cilik ora beda gedhene karo sloki. Nyanding teh teko karo cubuk kuwe pancen klangenane Jayamenggala kawit dheweke esih enom. Kebiasaan medang teh buket saben esuk kuwe jerene warisan sekang Eyang Buyute sing
kepulan rokok, dheweke nyruput teh cubuk gawean bojone tercinta. Tapi senajan kepal-kepul, panyawange Jayamenggala malah mbuh ndeleng apa. Pendelengane ora fokus, ning sajeroning esuk uput-uput banyu bun karo pedhut esih keton putih lamat-lamat nutupi pemandhangane jagat. Wit-witan urung katon jelas ijone merga godhong-godhong esih ketutupan pedhut. Penyawange Jayamenggala selot suwe selot adoh, mertandhani deweke lagi mikir sing ora enteng.
Jebule kawit tangi turu nganti dheweke subuh karo bojone, Jayamenggala terus-terusan mikirna perkarane si Menik. Senajan ketone cilik, nanging perkarane Menik pancen gawe puyeng dheweke. Perkarane Menik dadi ‘test cash’ utawa ujian langsung maring awake dhewek sing urung suwe dadi lurah ning Desa Bojongsari. Dadi dheweke kudu siap ngadhepi kabeh permasalahan utawa ontran-ontran sing ngenani desane. Sebagai lurah dheweke juga dadi bapak sekabehane warga desa, tuwa enom, lanang wadon, mlarat sugih.
“Perkarane si Menik kudu dirampungna dina kiye. Kanthi musyawarah karo rembug desa muga-muga ana solusi utawa pinemu kanggo masalah kiye” Jayamenggala ngomong ning jero Ati. Nyambi menyat nyawang wargane sing wis lagi balik becer sekang Pasar Ajibarang.
“Sugeng Enjang Pak Lurah” Nakum ngundang dheweke sinambi
sing lagi udud rokok kretek 67 sing nomer 2. “nggih Pak Lurah, Niki nembe wangsul kados biasanipun” semaure Nakum sinambi mlaku bali,
esih pada gepyak takon maring dheweke. Pancen wong ndesa ning kene esih padha gelem ngajeni maring dheweke karo liyane. Tapi sayange wong ndesa sing tuwa-tuwa thok, wong enome senajan padha sekolahe wis dhuwur nganti tekan SMA, STM, malah padha kuliyah malah wis padha ora gebyak kaya wong tuwane. Mbuh apa sebabe bocah siki beda karo bocah ganu. Sing salah mbuh sapa? wong tuwane, gurune, apa sekolahe, apa jamane? Kabeh wis srawa ora genah. Tata krama unggah ungguh bocah nom siki wis arang dipatrapna maring wong tuwane. Kuwe pancen sing jenenge jaman akhir alias jaman ngedan ndean.
Selot suwe, pedhut sing nutupi jagat desa selot ilang, ketembus cahya srengenge sekang wetan. Swara manuk ngoceh ning sisih umah Jayamenggala uga wis mulai krungu. Ning sisih wetan pinggiran kalenan cilik, lima manuk sikatan padha jentrak-jentrik, jonta jonte pamer buntut sing dejenthar-jenthirna ning pang-pang wit salak. Sepisan-pisan manuk
udagan karo manuk sikatan liyane kayane ora wedi nek awake padha ngenani ri salak sing lancip-lancip. Bar kuwe padha kawin ndean. Ora mung kuwe ning pang-pang wit kopi sing lagi kembang nduwur kalenan cilik mau, bajing lanang wadon pada
tahu-tahune ana manuk prenjak ning nduwur wit jengkol sisihe kulon umahe sing ngoceh ngganter-ngganter ora
“Lah aja mikir sing ora-ora Jum. Sing penting padha mikir karo donga sing apik bae. Moga-moga onine prenjak dadi tanda ana dhayoh sing nggawa solusi perkara sing lagi dadi kembang lambe wong-wong ndesa ning kene” Jayamenggala langsung nyauri omongane bojone. Juminah sing kawit wengi mbatiri garwane, langsung mudheng apa
sing wis entong isine diinum dening Jayamenggala. Jebule nek gelem dietung, jublegan mikir Jayamenggala sing dhewekan kawit mau ning serambi umah wis nganti setengah jam lewih.
Urung suwe Jayamenggala dandan klamben ganti sandangan dinas ning jero senthong, sekang njaba umah krungu swara ana motor teka. Motor kuwe udu sepeda motor, nanging penyebute wong ndesa gemiyen maring
nder…Juminah langsung ngintip sekang korden sing nutupi kaca umah. Bener pancen bener pertandane swara prenjak mau, kaya kuwe pemikire Juminah karo Jayamenggala. Pancen ana dhayoh teka. Juminah langsung mlebu njero, nemoni sing lanange. “Sapa Jum, dhayoh sing nggawa motor kae. Wong pira, sliramu kenal apa ora karo priyayine” takone Jayamenggala maring Juminah ndredel kaya tembakane Kopral Jono. Tapi pancen ora ngerti tur ora kenal sapa dhayohe, Juminah mung bisane nggedhekna sirah sinambi nyawang sing lanange.
“Ora ngerti Mas. Tapi sing pasti kae dhayohe aku urung
githok. Sedurunge nganggo sepatu kulit, Jayamenggala langsung metu disit. Tapi pancen lurah, senajan nganggo sandal bandol
Merga ana plang mau, mulane motor sing nggawa dhayoh kuwe ora kesasar maring umah liyane.
Bareng wis metu umah, Jayamenggala weruh dhayohe padha mulai metu sekang motor. Jebule sekang motor kijang mau, dhayohe ana werna-werna. Ana wong wadon loro karo wong lanang loro. Sekang klambine wis mertandhani wong papat mau dudu wong sembarangan. Klambine padha rapi pisan. Ora ana klambi sing nglinting kaya dekene buruh tukang macul sing sering ngodhe ning sawahe. Saben dina mungkin klambine sing dinggo terus disetrika nganti alus, ora pating prithut.
“Assalamu’alaikum” salah sijining tamu utawa dhayoh uluk salam sedurunge munggah maring umahe Lurahe. Wong sing telu sing ning mburine terus nutut wong sing nganggo kemeja warna semu wungu mau. “Wangalaikum salam. Mangga mlebet mawon Pak” semaure Jayamenggala maring tamune mau sinambi ngiring tamu supaya padha lenggahan ning serambi umahe. Serambi umahe Jayamenggala pancen amba dadi manfangate juga dobel kena difungsikan go dadi balai tamu. Ning kono ana kursi kayu dawa loro sing dijenengi wong desa
ora ngerti apa sebenere artine risban utawa bahasa sekang ndi asale tembung risban mau. Nanging wong papat mau langsung njagong ning risban mau ning serambine umahe Jayamenggala.
estri kula Sri. Teras nika adik kula Sabarno kalih garwane Astuti. Kula sekawan niki saking kutha wetan. Tujuanipun teng mriki badhe nyuwun priksa menawi teng mriki tirose saweg wonten kedadosan ing mboten mrananing penggalihipun Pak Lurah utawa masyarakat umum. Niki nuwunsewu kula dados mireng mekaten” salah sijining tamu langsung ngomong nyambi ngenalna sedulur karo bojone sing digawa mau
Jebul jebulane, wong urip pancen akeh jebulane. Wong
sing dadi pertakonane, apa maksude wong papat mau sing jebule keponakane Bau Sadu ngendhong esuk-esuk maring gone dheweke. ‘Usut punya usut’ wong papat mau jebule wis ngerti permasalahane si Menik sing gawe geger maring wong sedesa kiye. “Nanging apa urusane wong papat mau teka maring gone aku.” pikirane Jayamenggala medhek-medhek apa hajat sing dadi kekarepan maring wong
esih enom gawe rtulisan sing banyumas terus kayane langka sing agep nguri uri tulisan sing nganggo bhs. Banyumas.. kuluuup….Yong ndukung sliramu !
» Smartruss samarinda pontianak banjarmasin kalimantan
ojoban,lha duwe JIMAT iki kudu ngrumaosi lan saget njaga JIMAT barang siji di
belAJAR nek ojob-ojoban he..he..''''Gusti Kanjeng Nabi sampun ngendiko neng,menawi tresno ojo kebacut lantaran mengko bisa dadi ala yen ra saget ngrumat,sebalik'e yen ora seneng ojo kebacut mundak sopo ngerti kuwi apik kanggo pean''jawab saya''kumat ndalil ta bu Nyai dhana....bahasamu bahasa jawa opo kuwi ra ngeri blas
Koyo ngenteni tetes udan,ing mongso ketigo nunggu sliramu,nunggu tekamu,tresna ning atiAku rangiro,aku ra nyongko,tresnaku tansah nggawe ati geloTerimo yo ta terimo,ora dadi opo lelakonku ikiMung ta balekne mreng Gusti kang Maha Tresno,mugi
Grudziądz (Jerman Graudenz) iku kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 99.827 jiwa.
Grudziądz (mbiyèn diarani Graudenc) olèh hak kutha ing taun 1291, lan nggabung karo Konfedherasi Prusia ing taun 1440. Antara taun 1466 lan 1772, kutha iki dadi bagéyan saka Karaton Polen minangka propinsi Prusia Karajan.
Nalika Palihan Nagara Polen ing 1772, kutha iki dicaplok déning Ratu Friedrich II saka Prusia. Ing taun sabanjuré kutha iki dadi bagéyan saka propinsi Prusia Kulon ing Karaton Prusia. Ing basa Jerman kutha iki diarani Graudenz. Ing taun 1871, Graudenz dadi bagéyan saka Kakaisaran Jerman.
Sawisé ana kreteg rèl sepur binangun nyabrang kali Wisla ing 1878, Graudenz dadi sawijinig kutha indhustri sing bisa cepet tumuwuh lan sawijining kutha swapraja (kutha otonom, basa Jerman Kreisstads) ing 1900. Nalika Pemilu Jerman in 1912, 21% saka swara kanggo para kandhidhat parté-parté Polen, kamangka Parté Nasional Liberal Jerman olèh 53%.
Ing tanggal 23 Januari 1920, sawisé 150 taun dadi bagéyan saka Prusia, Graudenz dadi tlatah Républik Polen manèh lan olèh jeneng ing basa Polen: Grudziądz.
Nalika Perang Donya II, Grudziądz dibedhah déning tentara Nazi ing taun 1939 lan diwèhi jeneng Graudenz manèh. Ing taun 1945 kutha iki dibalèkaké marang Polen lan para padunungé sing keturunan Jerman utawa migunakaké basa Jerman diusir kabèh.
Padunung ing sajarah[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Grudziądz&oldid=1090466"	Kategori: Kutha ing Polen	Menu navigasi
santrinipun inggih mboten saged. Dados nyenyuwun kaliyan Gusti
niku mboten kados dangdutan ingkang rame meriah. Menika sampun nini-nini. Mboten saget kagem jogedan, menawi braen namung lenggah,” tegasnya.
Hans Bague Jassin, utawi langkung kawentar kanthi asama H.B. Jassin, ( Gorontalo, Sulawesi Lèr, 31 Juli 1017 - 11 Maret 2000, punika satunggiling pemgarang, penyunting lan kritikus sastra Indonésia ingkang pinunjul. Kritik sastra ingkang dipun kembangaken déning H.B. Jassin umumipun asipat edukatif lan apresiatif, sarta langkung mentingaken kepekaan lan perasaan tinimbang teori ilmiah sastra. Amargi agengipun prabawa H.B. Jassin tumrap lingkungan sastra Indonésia, saéngga naté dipun juluki Paus Sastra Indonésia.
IndonésiaLair 1917Pati 2000Sastrawan IndonésiaKategori ndhelik: Rintisan umumArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.48, 23 Oktober 2016.
yo kudune sing sregep nyang masjid,piye carane mesjide dadi makmur,NGONO LHO CO’….?
gemmaarrohman (16:18:13) : matur suwun saran lan masukanipun, mugi2 kito sami tansah dipun gampilaken sholat jamaah dateng masjid.amin
wong alus,ki bengawan candhu,ki cholikeren lan poro sederek sedoyo…,sinambi nunggu matenge
laah..kliru je..heekh..heekh..heekh..,yo wis ta baleni maneh..mumpung telo bakare durung mateng..,Ana pandhito akaryo wangsit,mindha kombang angajap ing tawang,susuh angin ngendi anggone,lawan galihing kangkung,wekasane langit jaladri,isining wuluh wingwang lan gigiring punglu,tapaking kuntul anglayang,manuk miber uluke
miwah kang banyu den kum,kang dahana murub kabesmi,bumi pinetak ingkang pawana katiyub,tanggal pisan kapurnaman,yen anenun sonteg pisan anigasi,kuda ngrap ing pandengan,ana kayu apurwa sawiji,wit buwana epang keblat
injeh mbah bengawan candhu … sami2 dunga dinungo ….monggo ki …
@ Ki angeng JJ sugeng dalu … ki salam takzim …
mampir ngombe..yo sing eklas..nrimo..lan ojo serik karo lian…omong opo aku iki..wis lah tak
Kulo Nuwunnnnn… Mbak manizzz (soale bannernya embak-embak Lo..) Kulo cuma nunut ngiyup ngaturaken sugeng riyadin lan salam kenal kemawon nggih…. nuwun…
Ploče iku kutha lan plabuhan misuwur ing county Dubrovnik-Neretva, Kroasia, padunungé ana 6,537 jiwa (2001). Mayoritas padunung dumadi saka bangsa Kroat ya iku 95.12% (miturut sensus taun 2001).
Ploče dumunung ing pesisir segara Adriatik, ing saloré dèlta Kali Neretva. Padunung asli ngarani kutha iki: Ploča.
precisionsKar pernah sing bokmenawa rusakKutha ing KroasiaGeografiKategori ndhelik: Kaca mawa cacad skripKaca Wikipédia mawa nagara utawa pérangan nagara ora kondhangArtikel mawa pranala njaba abasa KroasiaRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
golek tanggalan jaman semono kan susah. piss..
kulo taksih eling panjenengan, mboten kesupen🙂
ngomong2 antivirus… mboten gadhah… lha kulo ngangge Ubuntu Linux kagem nyambut damel lan ing nggriyo… sepuntene nggih?🙂
Januari 24, 2009	Kenalan cak, tonggo dhewe Bojonegoro – Lamongan.
pripun kabare ? nyambut damel ting pundi saiki? gadah usaha piyambak ?
[sembunyikan]l • b • sKecamatan Purwodadi, Kabupaten Grobogan,
Etil alkohol; hidroksietana; alkohol; etil hidrat; alkohol absolut
ora ana wernané lan minangka alkohol kang paling asring digunakaké ing padinan. Senyawa iki minangka obat psikoaktif lan bisa ditemokaké ing ombèn-ombèn kang ngandhut alkohol lan ing alat termometer modern. Etanol ya iku salah sawijiné obat rekreasi kang paling tuwa.
Etanol lan alkohol mbentuk larutan azeotrop. Mula pemurnia etanol kang ngandhut banyu kanthi cara penyulingan padatan mung bisa ngasilaké etanol kanthi kemurnia 96%. Etanol
nggambaraké bilih etanol ya iku senyawa kang kawentuk saka karbon, hidrogen, lan oksigen. Ing atun 1808, Saussure kasil nemtokaké rumus kimia etanol. Sèket taun sabanjuré (1858), Couper mublikasikaké rumus kimia etanol. Mula etanol ya iku salah sawijiné senyawa kimia kang kapisan ditemokaké rumus kimiané.[3]
Etanol wis digunakaké minangka bahan bakar ing Amerika Serikatwiwit taun 1840. Nanging, pajek panggunaané ora ekonomis. Pajek iki dibusak ing taun 1906[5] lan wiwit taun 1908 otomobil Ford Model T wis bisa dilakokaké nggunakaké etanol.[6] Nanging, kanthi anané larangan ombènan kang ngandhut alkohol
kayata pentana dan heksana, lan uga larut ing senyawa klorida alifatik kayata trikloroetana lan tetrakloroetilena.[8]
etanol lan air bakal mbentuk azeotrop hingan watara kanthi perbandingan 89 mol% etanol lan 11 mol% banyu.[11]. Perbandhingan iki uga bisa dinyatakaké
nyerep banyu saka udara. Sifat gugus hidroksil kang polar njalari etanol bisa larit ing akèh senyawa ion, mliginé
Nambahaké sawetara persèn etanol ing banyu akal ngudhunaké tegangan permukaan banyu kanthi akeh. Campuran etanol lan banyu kang luwih saka 50% etanol asifat gampang kebakar lan gampang murub. Campuran kang kurang saka 50% etanol uga bisa murub yèn larutan kasebut dipanasaké dhisik.
KimiyaAlkoholKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurung	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.31, 29 Agustus 2016.
pamuji rahayu dumateng kampung wong alus. nyuwun izin ngamalaken. salam kenal ugi. sukron…
@all salam damai, salam sejahtera, salam kenal,,,
@mas bengawan.candhu,,,wah g
Padawan: @#$%^
Master: wis ngene wae: kowe kudu mati sakjeroning urip. mangko bisa urip sakjeroning pati.
dapet wejangan yg saya post di blog mas ngabehi:
kaping pisan dhiri kita ka’aran uwong, tegesipun suwung/kosong. saksampunipun saget suwung lajeng tumimbal lahir dados manungsa, ateges manunggal hing rahsa. menawi sampun nunggal lajeng jumeneng dados tiyang, ateges titisan hyang. ingkang pungkasan, tiyang menika saget jalma dados titahing Gusti, menika ingkang dipun wastani sejatining manungsa.
TEDHAK SITI Tedhak sitèn utawa tedhak siti iku salah siji upacara adat Jawa kanggo bocah umur 7 wulan utawa 6 lapan .
Eling sedulur kabeh sing rumongso trah Mojopahit, singkirno roso dendam lan sak panunggalane !!Podo enggal elingo kabeh, yen kabeh mau wis dhadi pepesten urip sing di kersakake " Gusti Ingkang Hakaryo Djagad " sepisan maneh, kabeh mau ono amorgo critane urip sing kudu mlaku utawa dilakoni.Manungso kuasa opo, sing ono amung pasrah lan nglakoni opo sing dadi dawuhi urip. Sing sabar sawetoro, nek wis wayahi njebul opo sing diangen – angenke kejayaan Mojopahit, yo mesti tho … njebul, oro ono sing bisa ngalang – ngalangi. Urip tambah rekoso, jaman edan wis bisa dirasakake. Ayo sedulur kabeh inggal bali marang " Sajatini Urip " " TEGUH YUWONO RAHAYU SLAMET, SLAMET KERSANING URIP ".
ingkang dereng mangertos dateng kuwadjibanipun gesang wonten ing alam ndonja, supados sama remen anggenipun sami pasederekan. Tuwin temtu rugi menawi mboten kerso mangertosi isinipun buku pinuka. Amargi isi puwitjal saking ngersanipun Gusti Allah kang paring urip kang nitahaken sedaja manungsa”.
mbakyu kerso ngunduh ngelmune kanjeng sunan kalijogo
kulo ,kulo arep blajar kaleh panjengan ngeh.pripun ki bayu kulo saget ngelakonanen syarat seko panjengan,
Bandha-BandhaTitle: Bandha-BandhaAlbum: Hrudayare Achhu Tu (2016)Artist: UnknownSize: 4 MBHits: 10 Download Formats
Nduk, mbok nyambut gawene neng Jokja wae. Mbalik wae, yo! Wong yo wis ngerti nek luwih penak urip neng Jokja. Angel nek sabendino kangen kowe mung
tarbiyah ki panganan opo, HTI kok senengane
dipilih, asu tenan…ngisin-isini, njaluk dipilih nganti cangkeme mumpluk, gambar ngregedi dalan, bar dadi prengesan ngitung, numpuk duit sabetane.
Menjadi wakil rakyat membutuhkan kompentensi yang komplit dan calon wakil rakyat
Lasem Temanggung Cepu Blora Purwodadi Kendal Pekalongan Pemalang Tegal Brebes Cilcap Purwokerto Solo Sukoharjo Wonogiri Sragen Lasem Boyolali Grobogan Ambarawa Banyumas Wonosobo Karanganyar Blora Pekalongan Pemalang Tegal
Kaisar Tang Xuanzong urip wiwit taun 690 nganti 705.[1] Kaisar Tang Xuanzong iku kaisar dinasti Tang kang kaping pitu.[1] Kaisar Tang Xuanzong mimpin Dinasti Tang wiwit taun 712 nganti taun 756. [1]Kapemimpinane kang suwené 43 taun kalebu paling suwe ing Dinasti Tang.[1] Kaisar Tang Xuanzong kalebu kaisar kang sregep lan pinter, malah-malah dianggep dadi kaisar kang bisa nggawé jaya Dinasti Tang.[1] Ananging amarga banget percayané karo Li Linfu, Yang Guozhong lan An Lushan ing akir kauwasaane saengga ana Pemberontakan Anshi.[1]
Pemerintahan Kaisar Tang Xuanzong diarani Pemerintahan Kaiyuan.[1] Sanajan nalika sepisanan negara dadi sugih lan rakyat makmur ananging anané pambrontakan Anshi ndadekaké Dinasti Tang bangkut lan ambruk.[1] Kaisar Tang Xuanzong uga tau menéhi jeneng kahormatan tumprap An Zhongzhang kanthi jeneng Baoyu kang tegesé kang nyekel watu kumala.[2] Jeneng iki diwénéhaké amarga An Zhongzhang nduwéni prestasi kang apik. [2]
^ a b c d e f g h i j (id)indonesian.cri.cn(dipunundhuh
Sebuah Catatan …	Aside | Posted on December 29, 2011 by ndangcerung
tanggul segara kidul, aku wis gawe didungkar bae nang roro kidul, salaeh deweke seneng maring aku mbah,
tulung ya mbah aja kesuen mbok blorong kirim sunami maning.
Drawno (Jerman Neuwedell) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Drawno&oldid=1090899"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
cilik sing manis, nduwèni basa Latin Muntingia calabura L, ing wewengkon liya uga diarani Talok.[1] Ing sadhéngah papan ing Jakarta, woh iki uga diarani cèri.[1] Jeneng liyané ya iku datiles (Filipina) lan kerukup siam (Malaysia).[1] Uga misuwur minangka Singapore cherry (Inggris) lan Japanse kers (Walanda) ya iku nagara asal jeneng kèrsen iki.[1] Ing Srilangka, Kersen padatan diawètaké lan digawé selai jam fruit.[1] Ing Mexico, padatan padha didol ing pasar-pasar.[1] Ing Asia Tenggara, woh iki akèh diprangguli ing pinggir dalan, mliginé wewengkon kang panas lan garing.[1] Kersen bisa urip ing sadhengah papan ing ngendi waé wit bisa urip.[1] Woh kersen uga disenengi déning kéwan-kéwan kaya lawa (kelelawar) sing jinisé Codot Krawar (Cynopterus brachyotis), manuk Cabai Jawa, lan merbah cerucuk.[2] Saliyane seneng mangan woh kersen, kewan-kewan iki uga mèlu nyebaraké winih kersen saèngga kersen bisa urip ing sadhèngah papan.[1] Wit kersen iku ana sing cilik, uga ana sing ngrembuyung gedhé.[3] Sing gedhé bisa nganti 12 meter.[3] Godhonge tansah ijo royo-royo, ngembang, lan woh saben wektu.[3] Pang-pangé lurus ngrembuyung gawé adhum.[3] Ing pang cilik lan godhongé ana rambut-rambut tipis.[3] Godhong kersen iku miturut struktur nduwèni tulang menyirip, godhongé ora simetris lan pinggiré ora rata alus.[3] Kembangé ya ngrembuyung saben panggonan pojok pang watara 1-5 kembang.[3] Pange dawa, kelamin dua, lan wilangan 5, kelopak berbagi dalam, taju nglancip wujud benang, nduwèni rambut alus; mahkota bertepi rata, bunder ndhog kuwalik, putih tipis, gundhul, lk. 1 cm.[3] Benang sari akeh, 10 nganti 100 iji.[3] Kembang sing mekar kétok metu.[3] Wohé kira-kira gedhéné 1,5 cm. Yen mateng wernané abang lan legi.[3]
Lukisan kersen miturut F.M. Blanco, Flora de Filipinas
2 Woh Kersen nduwèni gizi sing akeh, mula nduwèni kagunan, ya iku:
100 gram woh kersen ngandhut: Banyu (77,8 g, Protein (0,324 g), Lemak (1,56 g), Serat (4,6 g), Kalsium (124,6 mg), Fosfor (84,0 mg), Zat besi (1,18 mg),
akeh, mula nduwèni kagunan, ya iku:[besut | besut sumber]
Antiseptik utawa antibakteri.[4] Kanthi ngombe banyu godhogan godhong Kersen, bisa mateni bakteri-bakteri kang bisa marakake penyakit, antarane bakteri C. Diptheriae, S. Aureus, P. Vulgaris, S. Epidemidis, dan K. Rhizophil.[5] Godhong Kersen bisa dadi antiseptik amarga nduwèni senyawa ya iku
diabetes. 50 – 100 g godhong kersen dikumbah lan digodhog nganggo 1 liter banyu nganti separone.[6] diombe sedina kaping pindho.[6] yèn nggawe obate nganggo ekstrak godhong garing, 2 – 5 g dicampur 200 ml banyu anget.[6]
Antitumor. Godhong Kersen nduwèni senyawa flavonoid sing bisa ngurangi uripe sel kanker.[5]
Anti Uric Acid (Asam Urat). Kanggo ngobati asam urat, woh Kersen dipangan sedian kaping telu, saben mangan 9 iji.[5]
Cara nggawe Obat saka Godhong Kersen[besut | besut sumber]
50 – 100 g godhong kersen dikumbah lan digodhog nganggo 1 liter banyu nganti separone.[6] diombe sedina kaping pindho.[6] yèn nggawe obate nganggo ekstrak godhong garing, 2 – 5 g dicampur 200 ml banyu anget.[6]
wayang golek, wayang kulit, wayang orang, wayang-wayangan, dll..
bagong,cepot,petruk,gareng,semar,
Cah bendo kidul (14:55:55) : Eh hum q uab0t tnan i d bka
Mas Yunus (08:04:30) : Cah Bendo Ngaglik, Kecamatan Bulukerto, Kawedanan Purwantoro, Kabupaten Wonogiri jan kreatif tenan lan nyenengake. Kuwi wis kawit biyen sakjege tahun 1972-1977 naliko aku urip neng kono melu mbah putri, Mbah Darmo nduwure Mesjidmu kuwi. Kowe pada urung lahir, ning kiro-kiro Bapak Ibumu saiki iki biyen kancaku. Coba pada kenal ora
Kancakau apa isih ana ya kae kayoto Katno, Yatno, Kentung, Parni, Wah sopo maneh ya lali aku. Ya, sing sregep shalat, ngaji ya kowe kabeh. Aku wis suwe ora dolan neng Bendo. Dadi kaya apa ya Bendo Jaman saiki. Aku neng Samarinda, Kalimantan Timur, muga-muga aku iso sowan Mbah Putri, Lek-Lek, Ponakan, kanca-kancaku ndisik.
gemmaarrohman (15:35:22) : kenal mas,imam mesjid arrohman taksih pak robun,..sayang kegiatan pemudane vakum,mboten wonten ingkang ngurus
Mas Yunus (04:33:48) : Nggih mas, Pak Robun paklik kula, lha njenengan
arek gresik yo kudu iso (nguri-nguri) bosone dhewe, masio sethithik..
wah iku aku sing gak eruh mas…
Juni 26, 2007 pukul 3:44 pm	@ venus
@Pulampas-chocolatos, `Alaikum salam Bro…!
Ada asma baru ya, wah nambah daftar lg nih…, sing mao rung rampung.
“KANG AKEH MUNG KUMAMBANG DIANGGO KEMBANG LAMBE, ORA BISA YAKIN SAJRONING ATI. APA MANEH PANGERTI BAB RASA TRESNA MARANG DAT, DADI WOT MARANG SEGARA RAHMAT. MANUNGSA KANG BISA NGREGANI MARANG PANGERTI KANG SAMAR IKU NGRASA
MENUNGSO “Mulo ugo menungso sing kasembadan…Ojo tho podho rumongso,Rumongso kang kaninggaling kawulo,Kawulo kuwi kudu ngerti sabdyoning alam,Alam kang katatan , sak tenanne,Sak tenanne menungso kuwi mung kawijangan rumongso,Kabeh kuwi kudu ngerti sak tenanne marang Gusti kang akaryo jagat,Kang duweni gede rumongso kuwi kawijangane Gusti Allah. "MENUNGSO" Page 1
ke kuwi nggone yo nggone Joe. Wah Joe,
nggoreng gedhang, mas? nek wis mateng aku dikandani yo…
sik, ngenteni bocahe moro tangan ndisikan😀 nek cuma ngumbar conthongan, ya ta’bales
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.44, 13 Sèptèmber 2016.
Tarnowskie Góry (Jerman Tarnowitz) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 61.566 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tarnowskie_Góry&oldid=1090620"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.02, 14 Sèptèmber 2016.
Sampun katimbalan sowan dumateng Gusti Alloh SWT kanthi tenang, panjenenganipun simbah kakung Hadiwiyono wonten ing dinten Seloso, 18 November 2008 jam 20.45 WIB. Mugi sedoyo amal lan ibadahipun dipun tampi dening Alloh SWT, amin.Ya, inilah yang membuat saya berhari-hari kemaren tidak ngaruhke blog. Simbah
tansah paring pangapunten sedaya kelapetanipun lan ketampi sedaya amal kebecikanipun. semanten ugi, keluarga ingkang dipun tilar tansah
agengipun mas panjoel...mugi-mugi Gusti paring kekiatan dhateng keluarga ingkang dipun tilar lan mugi-mugi panjenenganipun simbah Hadiwijoyo saged dipun tampi sedaya amal lan ibadahipun...
Bener subh jarene widya.. (arek iki pancen mayak)
Iki blog opo gudang lirik??
terus??? mumpung lg pingin ngeblog tp g duwe ide dadi yo nulis lirik lagu ae. seneng nasyid toh?? ntar ae saiki sek sibuk
ngomong tapi ga ngerti artine…. :d
Balas	Yeni Says:	Desember 3, 2008 at 3:10 pm he???
ga ngerti jeh aku GPS kuwi opo
ngko lak wes ngerti tak golekane maneh endi kuwi
kang uripé ana banyu.[1] Ing basa Inggrisé kasebut water strider, saliyané iku uga ana kang ngarani jesus bug.[1] Anggang-anggang utawa iwak sewu iki bisa didadèkake pratandha alami yèn banyu iki ora kena limbah.[2]
Anggang-anggang arupa saklompok srangga pamangsa sing kabèh klebu jroning suku Gerridae. Anggotané, watara 340 jinis, akèh sing angèl dibédakaké. Jroning literatur ditepungi uga sacara salah kaprah minangka "angga-angga banyu", senajan srangga iki pancèn dudu angga-angga. Jeneng "anggang-anggang" dhéwé asalé saka obahé sing maju-mundur sambi ngambang.[3]
Srangga iki gampang banget ditepungi amarga kabiyasaan uripé sing mesthi mlaku/mlumpat ing lumahing banyu. Obahé cepet, bisa nganti 1.5 m/s. Akèh-akèhé urip ing banyon anteng, nanging ana limang jinis (saka marga Halobates) sing dikawruhi urip ing lumahing samodra.[4] Saka lumahing banyu, anggang-anggang ngincer mangsa (biyasané srangga liya) sing ana ing cerak lumahing banyu.
Kéwan iki dadi modhèl jroning panlitèn biofisika ngenani kamampuan tekanan permukaan jroning nyangga beban. Ana rong aspèk sing dadi kawigatèn: kamampuan ngambang ing lumahing banyu lan kamampuané obah maju kanthi cepet.
Kamampuan ngambang asalé saka anané rambut-rambut cilik banget (microsetae) kasusun kanthi arah tinentu mawa lekukan-lekukan jroning ukuran nanometer ing pucuk sikilé lan dijangkepi karo lapisan malam (lilin), nanging èfèk hidrofobik luwih disebabaké déning struktur fisik sikil tinimbang lapisan malam sing ana.[5] Dikawruhi uga, ana pojok kontak èfèktif sikil karo banyu gedhéné 167.6° ± 4.4°. Amarga rapeté rambut-rambut cilik sarta lekukan-lekukan sing ana, udhara kacandhet ing struktur iku lan duwé fungsi minangka "bantalan" ing lumahing banyu.
Kamampuan obah kanthi cepet uga narik kawigatèn èlmuwan. Kanggo obah, anggang-anggang ngenet lumahing banyu mawa pasangan sikil tengahé tanpa nembus lumahing banyu, mbentuk cekungan ing lumahing banyu. Cekungan iki cukup jero kanggo nyurung awak srangga maju. Saliyané iku, sapérangan indhividu bisa migunakaké sewiwi sing sok-sok diduwèni srangga iki. Jroning kahanan urip kurang nguntungaké, anggang-anggang akèh-akèhé ora duwé sewiwi.[6]
(en)Row, Row, Row Your Bug
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.44, 2 Maret 2016.
iku udan deres gledek gedhe aku g budhal ngaji,
cilik sampek dikubur ibukku g tau seneng, omahku biyen ngarepe akeh wet sri rejeki pinggire wet beringin alun2 sidoarjo seng roboh. ibukku seng turunan arab. aku cerai ninggal anak cilik loro moro dijak wong nang tangerang, ngislamno wong
wong kristen, islame iso batal, kiro2 rosul tau opo g diarani ngrebut bojone wong perkoro nyekel keislamane wong wedok seng kudu dirabi
gelem diarani imam mahdi masio wes dibaiat sak gurunge Alloh seng ngangkat langsung. dadi g usah neko2 dulur. maturnuwun,
Galia Vallet, Herry Dim, Ibrahim Adi, Wukir Suryadi, Rully Shabara Senyawa, Rangga Jadoel, Sugeng Utomo) –
Wayang Pring, Kolaborasi Wayang Golek dan Wayang Kulit, Thomas
Wayang Ruwat Edo Ajat Saputra- Wayang Golek & kulit Kolaborasi Riswa & Rasyito- Wayang Hihid Ade Suarsa- Wayang Jurnalis- Wayang Kancil Padepokan Sarotama Solo- Wayang Pepadi All Star- Wayang Potehi Gudo Jombang-
tion- Abun Adira (Wayang & Topeng)- Haryadi Soenggono (Lukisan Cukil Kayu)- Tanto Mendut (Wayang Kulit Sunggingan)- Sujono (Wayang Gunung)-
dipanggil kyai mas ngisinisini uwng.po buntung mawon mboten reti dipanggil yai. Kulo nembe blajar mas kalian poro sepuh kwa. Mugi2 angsal ilmu ingkang
Wiwit Perang Libanon 1982, Israèl lan Libanon ana ing sajroning swasana tegang marang klompok Hizbullah sing manfaataké Libanon Kidul minangka basis operasi kanggo ngluncuraké rokét Katyusha marang Israèl saka Libanon. Serangan Israèl marang Libanon ing taun 1982 dadi faktor sing nyepetaké madegé Hizbullah, obahan pertahanan Libanon.
Force in Lebanon (dianakaké déning Resolusi DK PBB 425)
Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.42, 4 Sèptèmber 2016.
Ageng Kagungan Dalem Gongso Kanjeng Kyai Guntur SariPengembangan Media Puzzle “Papeda” Untuk Mata
kwa mugi saget tukul ingkang sae .monggo
…Pamanggone aneng pangesthi rahayu, Angayomi ing tyas wening, Eninging ati kang suwung, Nanging
sampek kolong-kolonge, sopo ngerti onok sing mlicet, tak balekno nang tokone njaluk ijol.
Tak pasang TV 40 inci sing LCD kae lho, gak patek ketok dalan gak opo-opo, wong liyane nang ndalan kan wis minggir-minggir dhewe eruh mobil apik. Ben gambare jelas tak pasang antenna PF goceng, nyampluki
October 18, 2016 at 7:04 AM
Kedjawen: among Gusti engkang moho kuwoso, nyiptakake kahuripan sarto ukume kahuripan kanggone
Wekasaning Gusti: Tresnoho marang kahuripan siro, bandjor tresnoho marang sak podho – podhoning urep.
Gusti kang moho kuwoso, nyiptakake rino klawan wengi, ugo Gusti, kang moho kuwoso pareng pangaksumo. Supoyo siro bongoso Djowo, ing wayah mbengi biso tjedak marang Gusti, lan nenuwon opo kang dadi
dadekake peteng kanggo sak lawase, yen bongoso Djowo kuwi nenuwon marang aku, nganggo bohosone djalmo manungso liyo.
Siro bongoso Djowo, arep nyuwon opo maneh marang Gusti, sebab
garengake, yen siro kuwi pertjoyo marang kuwasane Gusti. Sebab kahuripane bongoso Djowo kang ora pertjoyo marang Gusti, bakal, nemokake kasengsaran kang gede, ing tembe mburine.
Sak durunge bumi sutji kuwi ono kang manggoni, Gusti uwes luweh disek, nggawe ukom kanggone djalmo manungso. Bandjor Gusti, ngetokake kuwasane nggawe sukmo, lan udjute rogo, kang dititesake Gusti, ing bumi sutji, naliko wong wadon kuwi mbobot iseh anyar – anyaran. Bandjor naliko djabang bayi kuwi umure arep ngantjek sesasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute rupo, marang djabang bayi kuwi, kang artine bongoso. 2. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor rong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Werno.] 3. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor telong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Kulet.] 4. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor patang sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Uthek.] 5. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor limang sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Otot. ] 6. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor enem sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Balong.] 7. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor pitong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Rambot, geteh, lan dageng. Lan iki kang disebot sempurnane Gusti, nyiptakake djalmo manungso, deneng udjute djabang bayi kuwi uwes sempurno. Amergo kuwi, kanggone djalmo manungso kang uwes luweh disek teko ing bumi mulyo iki, kang Gusti suwon: Mator nuwono, marang Gusti kang moho kuwoso, deneng udjute djabang bayi, kang ditjiptakake Gusti ing bumi sutji kuwi, uwes sempurno. Lan sirnakake bebayan kanggone djabang bayi
kuwi, karo dungo keslametan: 8. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor wolong sasi: Gusti ngetokake kuwasane, nggawe asal – usule sedulor papat ugo artine sedulor papat:
2. Mokoholo. manggon ono ing [ balunge djabang bayi ]
3. Hosoropolo. manggon ono ing [ nyawane djabang bayi ]
Kang nerusake pangomongan marang Gusti, deneng sukmane Ingsoen disuwon Gusti bali.
Ingsoen kudu biso nyaksekake, marang benihe Ingsoen kang moho sutji. Amergo kuwi, ora ono Gusti kang kuwoso ing djagat iki, kedjobo Ingsoen kang sidji. Lan Ingsoen nyaksekake sedulor papat Ingsoen kuwi, utusane Ingsoen, kang ndjogo Ingsoen rino klawan wengi. Ugo kang asmone Gusti kuwi, sedjatine ragane Ingsoen. Lan semono ugo Mokoholo kuwi, kang pareng roso ugo kang pareng tjahyo kanggoning kahuripane Ingsoen, tan keno, mati kanggo sak lawase. Dungo: Ingsoen kang tansah nduweni pangelingan, marang sedulor Ingsoen Mokoholo. Kang tansah maringi roso marang Ingsoen sak mbendinane, tan keno Ingsoen lalekake. Ingsoen kang tansah nduweni kasempurnan, marang sedulor Ingsoen Mokoholo, kang tansah ngadohake Ingsoen soko bebayan rino klawan wengi, tan keno Ingsoen lalekake. Ugo Ingsoen biso ngentekake kuwasane Ingsoen, kang diparengake Gusti, kang manggon ono ing ragane Ingsoen.
Bandjor sakteruse, motjo dungo kanggo nyuwon pandjang umor marang Gusti kang moho witjaksono, supoyo opo kang
Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, ugi Gusti engkang moho kuwoso, pareng pangaksumo dumateng djalmo manungso.Sirno bebayan soko raganing. ****** (sebuten djenenge.)
Ugo sirno kesalahaning. ****** (sebuten djenenge.)
Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, engkang kuwoso pareng gesang lan sedoh, dumateng djalmo manungso, wonten ing djagat meniko. Ugi pandjenengan Gusti, engkang kuwoso pareng ukuman, lan pangaksumo, dumateng djalmo manungso engkang mboten mirengake menopo sabdhonipon pandjenengan. Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Engkang kawulo sembah rino klawan wengi. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan, bileh ing dinten hosoro sak muniko, kito sedoyo saget sesarengan mudji asmonipon pandjenengan. Moho kuwoso Gusti, bileh pandjenengan tansah maringi wiludjeng, ugi keslametan, kagem kito sedoyo, ngantos sak meniko. Gusti engkang welas asih lan moho kuwoso, ugi pandjenengan kang moho mreksani, dumateng kaperluan kito sedoyo, ing dinten sak meniko. Pandjenengan djagi kawulo sedoyo Gusti, supados kito sedoyo saget mlampah slamet, sangkeng kuwoso pandjenengan: Nuwon.
Ingsoen kang nyaksekake marang asal – usule Ingsoen kang moho sutji. Kakang kawah adi Ingsoen si ari – ari, pusating kabeh sedulor Ingsoen, kang ndjogo Ingsoen ono ing djagate Gusti kang moho sentoso. Siro: Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, kang mangku rasane Ingsoen. Ugo siro kabeh kang mangku, tjahyo kahuripane Ingsoen kang moho sutji kanggo sak mbendinane. Turutono marang opo kang dadi pendjalukhe Ingsoen, supoyo tjahyo kahuripane Ingsoen, biso bali sempurno, marang udjute Ingsoen kang moho sutji. Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, ugi pandjenengan engkang moho kuwoso, pareng kasempurnan marang udjute Ingsoen, ugi marang udjute sedulor papat kang momong Ingsoen. Slametake Ingsoen sangkeng bebayan menopo kemawon, supados Ingsoen saget mlampah slamet, mboten wonten alangan setunggal menopo, sangkeng kuwoso pandjenengan. Gusti engkang moho pangaksumo.
Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, ugi pandjenengan, engkang moho pangaksumo. Gusti dalem nyuwon pangaksumo pandjenengan, bileh dalem kagungan kalepatan. Slametaken dalem, sangkeng bebayan setan, supados dalem saget mlampah sahe sangkeng dalan pandjenengan. Paringono keslametan dumateng bopo lan ibu kawulo. Ugi paringono keslametan dumateng sederek, kawulo. Ugi dumateng kawulo engkang kagungan kalepatan. Gusti engkang moho sutji, ugi pandjenengan engkang moho mulyo, engkang pareng kanugrahan dumateng kawulo.
Djoborolo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen nduweni kahuripan kang tansah nyengsarakake, kahuripane siro. Angkaten tangan siro, bandjor wenehake ono ing widjar siro. Lan watjanen dungo iki, kasengsaran kang ono ing ragane siro bakal sirno: Gusti kang moho kuwoso, kang ngutjolake kasengsarane Ingsoen rino klawan wengi. Ugi pandjenengan Gusti, kang mbikak dalanipon redjeki, kagem kahuripan Ingsoen.
Mokoholo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen nduweni kahuripan, kang ora tentrem. Ugo ati siro tansah nduweni roso angkoro murko. Semono ugo ati siro tansah bingung, ora mangerteni marang opo kang dadi kekarepane siro. Watjanen dungo iki karo semedi ono ing panggenan kang sepi. Opo wahe kang dadi kasengsarane siro, bakal sirno: Gusti engkang moho sutji, engkang pareng kasutjian dumateng kahuripane Ingsoen. Ugi pandjenengan Gusti, engkang tansah maringi kamulyan dumateng kahuripane Ingsoen, engkang dados kaperluan Ingsoen, sak mbendinane.
marang kahuripan, kang manggon ingatine djalmo manungso. Watjanen dungo iki sak okehe, ono ing panggenan kang sepi: Gustikang moho kuwoso, kang pareng kamulyan ono ing mripate Ingsoen.
Mokoholo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen kapengen nduweni, katentreman kanggone kahuripane siro. Ugo siro pengendi djogo sedulor papat kang
iki ono ing mburi palawangan ngarep omah, ing wayah djam rolas mbengi: Gusti engkang welas asih, kang
Kang ndjogo ragane Ingsoen, rino klawan wengi.( diwotjo kapeng 7.)
Hosoropolo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen siro nduweni panyuwon marang Gusti. Opo wahe kang siro suwon, Gusti bakal maringi, lan mirengake opo kang dadi panyuwune siro. Angger siro kuwi pertjoyo marang Gusti kang moho sutji, ugo kang moho
Hodjorolo pareng dawoh: Siro bongoso Djowo, yen ing kesusahan opo wahe. Siro odjo nduweni ati kang bingong, kanggo ngadepi, opo kang dadi, susahing siro. Watjanen dungo iki, lan nenuwon marang Gusti, bebayan kuwi bakal sirno: Gusti engkang welas asih, lan moho pangaksumo.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti mahos dungo.
welas asih lan moho pangaksumo. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan. Bileh ing dinten sak muniko, pandjenengan saget mreksani lan nyaksekaken, menopo engkang dados kaperluan kito sedoyo. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan. Bileh ngantos sak muniko, pandjenengan tansah maringi redjeki. Lan keslametan dumateng kawulo sedoyo, ngantos sak muniko. Gusti engkang moho kuwoso. Engkang kawulo sembah rino klawan wengi. Pandjenengan djagi kahuripan kawulo sedoyo, engkang wonten ing mriki. Supados bebayan engkang tansah anggudo kawulo, rino klawan wengi, sageto sirno sangkeng kuwoso pandjenengan, kagem sak lawasipon. Gusti engkang welas asih lan moho kuwoso, wonten ing djagat muniko. Sembah nuwon sanget, kawulo atoraken dumateng pandjenengan ing dinten sak muniko. Pandjenengan tebehaken sedoyo bebayan, engkang katon ugi bebayan, engkang mboten katingal. Engkang tansah ndamel susahipon kahuripan kito sedoyo. Moho kuwoso Gusti kawulo atoraken dumateng pandjenengan, ugi dumateng
sedoyo, wonten ing bumi mulyo muniko. Sembah nuwon kawulo atoraken dumateng pandjenengan, Gusti. Moho kuwoso kawulo atoraken dumateng pandjenengan: Nuwon.
Wedjangan dungo kanggoning Ingsoen, kang uwes sedoh.
Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono. Gusti
engkang taseh kagungan kalepatan dumateng pandjenengan. Ingsoen engkang tansah nglalekaken dumateng asal lan usolipon Ingsoen, ugi dumateng kadegdajanipon Ingsoen engkang sampon pandjenengan parengaken. Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono wonten ing djagat meniko. Ingsoen nyuwon pangaksumo pandjenengan, kagem nebusi sengkalane Ingsoen engkang sampon kondor wonten ing bumi sentosanipon pandjenengan, supados sukmanipon Ingsoen meniko saget angsal panggenan engkang sahe ing ngarso pandjenengan. Ugi dumateng keluarginipon engkang taseh gesang mboten nandang kasengsaran amergi dusanipon Ingsoen. Ingsoen engkang tansah mbantah menopo engkang dados ngendikan pandjenengan, ugo dumateng sedulor Ingsoen engkang sekawan, engkang pandjenengan utos ndjagi Ingsoen wonten ing bumi mulyo
rosogokodhonohoto. Gusti engkang moho kuwoso, jo Gusti engkang perlu disembah rino lan wengi. Pandjenengan sirnakake sengkalane Ingsoen engkang sampon sedoh, supados mboten dados susahipon keturunane Ingsoen engkang sak meniko taseh gesang. Sirno bebayan sangkeng kuwoso pandjenengan Gusti, ugi sirno kesalahanipon Ingsoen, dumateng pandjenengan. Gusti engkang moho pangaksumo. 3x.
Ingsoen sempurnakaken udjute Ingsoen kang moho sutji, kondor sempurno wonten ing ngarsonipon pandjenengan, sentoso kagem sak lawase, sangkeng kuwoso pandjenengan. Gusti engkang welas asih lan moho witjaksono, sembah nuwon sanget Ingsoen atoraken dumateng pandjenengan, engkang kuwoso pareng pangaksumo ugi ukuman dumateng djalmo manungso, engkang mboten mirengake menopo engkang dados ngendikan nipon pandjenengan, amergi djalmo manungso meniko kesupen dumateng pandjenengan. Bileh pandjenengan meniko engkang kuwoso, wonten ing djagat meniko, ugi engkang kuwoso pareng pangaksumo sarto ukuman, dumateng djalmo manungso engkang mboten, mirengake menopo dawohipon pandjenengan. Moho kuwoso Gusti, Ingsoen atoraken dumateng pandjenengan. Ing dinten sak muniko: Nuwon.
Niat Ingsoen ados kramas, kanggo ngresikhi ragane Ingsoen soko, bebayan setan. Kang tansah nggudo kahuripane Ingsoen rino klawan wengi. Sirno bebayan kang ono ing ragane Ingsoen, ugo sirno sengkalane Ingsoen. Kang tansah nutupi tjahyoning Ingsoen kang moho sutji. Slamet marang kahuripane Ingsoen, soko kuwasane Gusti, kang mbalekake sengkolone rogo.
Engkang ngabulaken menopo engkang dados panyuwon kawulo: Nuwon.
Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Gusti engkang welas asih lan moho kuwoso. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan, ing dinten sak muniko. Bileh udjuting djabang bayi, engkang taseh manggen wonten ing bumi sutjinipon ibu muniko. Sampon sempurno, amergi kuwoso pandjenengan. Sirno bebayan, engkang manggen wonten ing raganipon bopo lan ibuning djabang bayi. Ugi
olo. Slamet sempurno marang udjuting djabang bayi. Sangkeng kuwoso pandjenengan Gusti, kagem sak lawase.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, mahos dungo.
Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Engkang nyiptakake langet lan bumi sarto isinipon. Ugi pandjenengan Gusti, engkang moho kuwoso wonten ing djagat meniko. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan. Engkang pareng pangaksumo dumateng djalmo manungso
ugo kang moho sentoso. Nyuwon pangestu slamet Gusti, nyuwon sentoso slamet dumateng pandjenengan. Ugi dumateng raganipon. ****** (disebut djenenge kang diadusi.) kagem sak lawase sangkeng kuwoso pandjenengan.
kang momong Ingsoen. Ugo kang pareng keslametan
naliko Ingsoen, iseh manggon ing bumi Sutji.
Wedjangan kanggo mangerteni marang dununge tanggal 1 hosoro,
Poro bopo soho ibu, sarto sederek sekalian engkang minulyo. Sembah nuwon sanget kawulo atorake dumateng Gusti, engkang moho kuwoso. Bileh ing dinten sak muniko, kito sedoyo saget numindakaken. Menopo engkang Gusti, sampon atoraken dumateng bongoso Djowo. Engkang sampon kaserat wonten ing layang Djojobojo, miturot ukomipon Mokoholo, engkang sampon kaserat wonten ing bab: 17. Puniko sumpahing Gusti, kagem bongoso Djowo. Engkang dipon sampekaken Gusti, dumateng Mokoholo. Ugi engkang dipon sebot hosoro muniko: artinipon dinten pangleburing duso, miturot bohoso ngawi gaib. engkang dipon ngendikakaken Gusti, dumateng Mokoholo. Supados bongoso Djowo, engkang taseh mangertos dumateng mungguhing dinten hosoro muniko. Sageto nyuwon pangaksumo dumateng Gusti, engkang moho kuwoso. Ngagem bohoso ngawi. engkang sampon kaserat wonten ukomipon Mokoholo, bab: 10. Awet muniko, kito bongoso Djowo, engkang taseh mangertos, dumateng sumpahing Gusti, engkang dipon ngendikakaken Gusti, dumateng Mokoholo. Sumonggo kito sekalian nglebor duso kito, dumateng Gusti engkang moho pangaksumo mungguhing bongoso Djowo. Supados kito sekalian, saget mlampah slamet sangkeng kuwasanipon Gusti, wonten ing bumi mulyo muniko. Ugi wonten ing bumi sentosanipon Gusti, mangkenipon. Awet muniko, sumonggo kito sedoyo ngatoraken sembah nuwon dumateng Gusti. Supados menopo engkang kito suwon, sageto dados kasunyatan. Amergi witjaksonoipon Gusti engkang moho kuwoso. Dungo: Gusti engkang moho sutji, engkang kawulo sembah rino klawan wengi. Ugi pandjenengan Gusti, engkang moho pangaksumo. Nebusi
kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan, engkang moho basuki: Nuwon.
waspodo, pareng keslametan dumateng Ingsoen.
Gusti engkang welas asih. Ugi Gusti engkang pareng keslametan.
Gusti engkang moho kuwoso, mreksani kedadian
menopo engkang Ingsoen suwon. Gusti engkang moho kuwoso. Engkang pareng keslametan dumateng udjuting Ingsoen. Ugi dumateng sedulor papat, engkang momong Ingsoen.
Gusti engkang pareng keslametan, dumateng udjuting Ingsoen, engkang moho sutji:
Gusti engkang moho sentoso, ugi Gusti engkang mboten katingal udjutipon.
Gusti engkang moho pangaksumo.3x Engkang kuwoso pareng kasempurnan, marang udjuting Ingsoen, kang moho sutji.
Gusti engkang moho mreksani.3x Ingsoen nglebur marang kesalahaning Ingsoen. Ugo marang dusaning Ingsoen, kang tansah anggawe sengsaraning kahuripaning Ingsoen, rino klawan wengi. Gusti engkang moho pangaksumo. Pandjenengan sirnakake bebayan kahuripanipon Ingsoen. Supados kahuripan Ingsoen meniko, saget sempurno. Amergi kuwasanipon pandjenengan, kagem sak lawase.
Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono.3x
Pandjenengan djagi kahuripan kawulo meniko. Supados kawulo saget mlampah slamet, wonten ing dalanipon pandjenengan, kagem sak lawasipon. Duh, Gusti, engkang moho kuwoso. Among dumateng pandjenengan, kawulo pasrahaken gesang lan sedoh kawulo. Sangkeng gudanipon setan engkang tjeloko. Moho kuwoso Gusti, kawulo atoraken dumateng pandjenengan. Engkang pareng kasempurnan dumateng kahuripanipon Ingsoen, wonten ing bumi mulyo meniko, ugi ing bumi sentoso mangkenipon.
Wedjangan marang sabdhoning Gusti, kanggoning Ingsoen.
Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Among Gusti, engkang kuwoso nyiptakake langet lan bumi, sarto isinipon. Supoyo bongoso Djowo biso maringi pangerten, marang bongoso Djowo, kang ono ing djagat iki. Lan nenuwon marang Gusti, kang moho kuwoso, nganggo bohoso ngawi. Gusti uwes maringi sumpah, marang bongoso Djowo. Sarto djalmo manungso kang ono ing djagat iki. Supoyo djalmo manungso biso mangerteni marang kuwasane Gusti. Gusti bakal masang tali marang gulune bongoso Djowo, sarto djalmo manungso liyane kang nglalekake marang peparingane Gusti. Tali kahuripane bongoso Djowo, kang manggon ono ing ngarep lan mburine bongoso Djowo, ora bakal biso sirno. Amergo kuwi uripeng bongoso Djowo, kang ora pertjoyo marang Gusti. Bakal nemokake tjeloko kang gede. Lan bohoso djowo kang dadi peparingane Gusti, bakal disuwon Gusti, bali. Bongoso djowo kang ngrungokake, opo kang dadi pendjalukhe Gusti. Opo wahe kang disuwon, Gusti bakal maringi. Awet Gusti kuwi kang ora katon udjute. Anangeng yen bongoso Djowo pertjoyo marang Gusti, bakal ndeleng pangutjapane. Gusti engkang pareng pangaksumo, dumateng djalmo manungso. Lan Gusti sedjatine arep maringi kahuripan maneh, kanggone djalmo manungso, kang uwes sedoh. Gusti ngutos Djoborolo, kanggo maringi warto marang bongoso Djowo, kang iseh durong biso nyebot asmone, Gusti kang moho kuwoso. Bongoso djowo kang mbantah marang peparingane Gusti, bakal ora biso nemokake asal – usule kang sedjati. Yen bongoso Djowo ora mangerteni marang asmone Gusti.
Wekasan kang uwes tak omongake marang Djoborolo, kang nules ukume bongoso Djowo, ono ing layang Djojobojo. Supoyo bongoso Djowo biso melu marang dalane Gusti. Lan nyebut: moho kuwoso Gusti, engkang pareng sedantenipon, dumateng kahuripan kawulo. Gusti engkang moho kuwoso. Engkang pareng kasempurnan dumateng udjuting kawulo bongoso Djowo. Gusti engkang moho kuwoso. Tjahyonipon rino pandjenengan sampon sirno. Bali dumateng udjutipon wengi sangkeng kuwoso pandjenengan. Slametake kawulo ing dalu meniko, sirnakake bebayan engkang tansah anggudo kawulo. Slamet sangkeng kuwoso pandjenengan. Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Kawulo nyebot asmonipon pandjenengan, engkang tansah ngabulake. Menopo engkang dados panyuwon kawulo. Gusti engkang moho sutji, ugi pandjenengan engkang moho kuwoso. Pareng gesang lan sedohnipon kawulo. Kawulo sumpah dumateng Djoborolo, engkang dados utusanipon pandjenengan, engkang pareng warto dumateng bongoso Djowo. Moho kuwoso Gusti, engkang nyiptakake langet lan bumi sarto isinipon. Ugi pandjenengan engkang moho kuwoso, maringi kahuripan dumateng kawulo. Gusti engkang moho kuwoso. Sampon pandjenengan wedalaken sikso pandjenengan, dumateng kawulo bongoso Djowo. Kawulo engkang tansah kagungan pangelingan dumateng sumpahipon, Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, sampon pandjenengan tilar kahuripan kawulo. Gusti engkang pareng witjaksono, engkang tansah maringi warto engkang sahe, dumateng kawulo bongoso Djowo. Gusti engkang kagungan witjaksono, engkang ageng. Engkang pandjenengan parengaken dumateng kawulo bongoso Djowo, engkang mangertos dumateng kuwasanipon pandjenengan. pangomongan engkang dipon parengaken Gusti, dumateng bongoso Djowo, engkang dereng mangertos dumateng kuwasanipon Gusti. Bongoso djowo engkang tansah mbantah dumateng kuwasanipon Gusti, bakal keno siksane Gusti.
Ora ono sidjiho pangomongan kang bener, soko djalmo manungso kang ono ing djagat iki. Kedjobo pangomongane Djoborolo kang dadi utusaning Gusti. Gusti engkang moho mreksani, engkang sedjatosipon sumpah pandjenengan meniko, sampon katules wonten ing Kitab Djojobojo. Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Djalmo opo wahe, kang ono ing djagat iki. Kang katon utowo kang ora katon tansah tundok marang Gusti, kang moho kuwoso. Bongoso djowo sedjatine uwes mangerteni marang kuwasane Gusti. Kang ngutos Mokoholo, nggowo warto kanggone bongoso Djowo. Anangeng bongoso Djowo, malah ninggalake Gusti. Ugo lali marang wekasanku. Bongoso Djowo ditjiptakake Gusti, soko lemah, geni, banyu, lan angin, bandjor teko udjute bongoso Djowo, kang moho sutji, ono ing bumi mulyo. Awet bongoso Djowo, bongoso kang wiwitan, kang teko nggowo kuwasaning Gusti. Anangeng bongoso Djowo ora tahu mangerteni, marang peparingane Gusti, kang uwes kathoto ono ing layang Djojobojo. Gusti engkang moho kuwoso. Yen Gusti mreksani marang kahuripane bongoso Djowo. Gusti tansah nelongso. Bongoso djowo, uwes nduweni pendjalok dewe, marang kahuripane. Sak untoro kuwi dudnu ukume Gusti, kanggone bongoso Djowo. Gusti engkang moho kuwoso, lan moho witjaksono. Pandjenengan djagi kahuripan kawulo, rino klawan wengi, sangkeng bebayan setan engkang tjeloko. Gusti engkang nyaksekake dumateng kasengsarane kahuripanipon bongoso Djowo. Lan bongoso Djowo kang uwes biso nyebot asmone Gusti, kudu biso ninggalake barang kang tjeloko, kang manggon ono ing uripe. Duh Gusti. Ora ono pangomongan kang kasep, kanggone siro bongoso Djowo, kanggone nenuwon marang Gusti. Gusti kang pareng pangaksumo. Bongoso djowo lahir udho tanpo opo – opo, kedjobo nggowo kuwasane Gusti kang papat. Anangeng bongoso Djowo, tansah nggawe olo marang ukumane Gusti.
Wojo Dothogoboso, Wojo Djoborolo, Wojo Mokoholo, Wojo Hosoropolo, Wojo Hodjorolo. Odjo nglalekake marang utusane Gusti, kang uwes nules ukum kahuripane bongoso Djowo, ono ing layang Djojobojo. Yen bongoso Djowo nglakekake, kasengsaran kang teko, kang nyonggo katurunane bongoso Djowo. Gusti engkang moho kuwoso. Opo wahe kang dadi pendjalukhe bongoso Djowo, Gusti bakal maringi. Gusti engkang moho kuwoso, engkang ngabulake panyuwone bongoso Djowo. Gusti engkang moho witjaksono engkang kuwoso pareng pangomongan dumateng djalmo manungso. Supoyo djalmo manungso kang ono ing djagat iki, biso nenuwon marang Gusti, nganggo bohose dewe kang tekane soko Gusti. Gusti engkang moho kuwoso, engkang kuwoso pareng ukuman dumateng bongoso Djowo, ugi djalmo setan kang mboten mirengake dawuhipon Gusti. Duh Gusti: engkang moho kuwoso. Engkang kuwoso pareng sedantenipon, dumateng kawulo bongoso Djowo. Amergi witjaksono pandjenengan Gusti. Kawulo saget ngraosaken menopo engkang dados peparinganipon pandjenengan. Kagem gesang lan sedohnipon kawulo. Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso, wonten ing djagat meniko. Ugi pandjenengan engkang kawulo sembah, rino klawan wengi. Tanpo kuwoso pandjenengan Gusti, kados menopo gesang kawulo meniko. Gusti, pandjenengan djagi keturunan kawulo bongoso Djowo. Sampon pandjenengan sirnakake ukom pandjenengan, engkang sampon kaserat wonten ukomipon Hodjorolo. Among amergi dusanipon poro leluhure bongoso Djowo, engkang mboten mirengake sumpah pandjenengan. Duh Gusti. Pandjenengan datengaken tjahyo kahuripanipon bongoso Djowo, Supados kawulo saget mlampah slamet wonten ing ukom pandjenengan. Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso mekso ukum wonten ing djagat meniko. Gusti engkang moho kuwoso. Pandjenengan utjolake tali kasengsarane bongoso Djowo. Supados kawulo
Djoborolo: 1. Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Engkang nyiptakake langet lan bumi sarto isinipon. Djoborolo: 13. Duh Gusti. Dalem sumpah dumateng tjahyonipon roso, engkang moho sutji. Engkang djumeneng wonten ing rogo kawulo. Engkang tansah tinunggu deneng: Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo. Engkang dados utusan pandjenengan, ndjagi kahuripan kawulo, rino klawan wengi. Hodjorolo: 11. Gusti engkang moho mreksani. Dalem sumpah dumateng pandjenengan. Engkang pareng tjahyo, kahuripan, wonten ing lebetipon roso. Tan keno kawulo regetake. Djoborolo: 15 Gusti engkang moho kuwoso, wonten ing djagat meniko. Djalmo manungso sopo wahe kang tumindhak olo, marang wedjanganing Gusti. Bakal keno sekso, kang ora ono
kacang nanging terike rapatek apike….he lombokku wis kate ngunduh
Batik Oey Soe Tjoen, Si Legenda dari Kabupaten
dumunung ana ing pangawikan pribadi, samubarang kalir saliring bab sabarang reh mengku kaluhuran Gusti sinawung
iki uga binuka, kawruh pangawikan dzate, binuka telenging
5. Ana dene prasetyane Gusti, marang kabeh tumitah ing donya, sing pada gentur tapane, tetep ngawula laku, nulad marang citraning Gusti, kang ana ing saben titah, dadi srananipun, rahayu kang jinangka, kasembadan
priyagung duk ing uni, nulada laku tama.
8. Salamine tansah mujosmedi, ing wardaya emut mring Pangeran, tan ginggang langgeng anane, duh tumitah
Gusti, nora mundur nadyan mung sejangkah, ngemban dawuh panunggale, memayu hayu laku, hangayomi ciptane Gusti, Ingkang Maha Kuwasa, gawe tentrem hayu, saisine jagad raya, nganggo dasar piwulang saka Sang Adil, pustaka ngesti
sajrone wardaya, sagung pakaryan wulangreh, papan dununge kawruh, sempurnaning urip lan pati, sempurnaning panembah, lan pakaryanipun, dadya nyarira manunggal, tumanduke makarya sarwa utami, hayu nir sambe kala
13. Kalanggengan kang pada den udi,
lelabuhan suci, ingkang bisa gawe tentrem jagad, rahayu pra titah kabeh, kang kadunungan ngelmu, sempurnaning urip lan pati, sempurnaning panembah, mring Gusti Maha Gung, kang mengkoni Jagad Raya, saisine kapurba wisesa Aji, Purwa Madya Wasana.
punika, ingkang sengsem mring dosa, supaya uripnya iku, anut sejatining rasa.
sejati, sengit marang kadurjanan, mring becik dahat asihe, becik trus rasaning driya, tuhu suci ing
iku sujud kang satuhu, renaning sejati rasa.
Rasa seca tan arsa mring sisip, lan tan arsa ngucap lalincutan, miwah catur mencla-mencle, ngesthi ngucap satuhu, lathi lidah ingkang ngladeni, karsanya ingkang seca, ywa manabda lunyu,
tuhu temen anjunjung mring drajat, lumuntur mring sih gedhe, wondene langgeng tuhu, mijilaken asih ing ati, pan iku aran urmat sejatinya iku,
saking driya, pan puniku ingaran urmat sejati, ing ngarsaning Hyang Suksma.
Barang karsa tinimbang rumiyin, apa karya arjaning sesama, apa dadya ing rusake, karya sukaning kalbu, punapi temahaning wuri,
alus, surasa nunggal ing Allah, pan puniku surasa ingkang sejati, rasa jroning wardaya.
Janma kang durung angrasa, ecaning dhawuh Hyang Widi, durung weruh mring surasa, ingkang
sejatinya urip, jroning pati sayektinya aneng gesang.
Aneng eca jroning lara, aneng mukti jroning pati, aneng sugih jroning mlarat, aneng suka jroning sedhih neng aji jroning
wujud netranya Hyang Widi, basa wujud iku : ana, samar ing netranya janmi, Allah ingkang nyimpeni, temennya janma sadarum, tamtu tan bisa musna, welasnya sawiji-wiji, sandyan ingkang becik lawan kang ala.
Gusti, andhap asor jroning driya, lereh lirih jroning pikir, sanadyan nabda sawanda, tinimbang lan jroning
wus mijil ing tembung, yen tan kanthi rasa yekti, pan dinuga wus kadosan, Mring
Rinujita jroning kalbu, winuwus sajroning ati, wus tindaknya ngalam donya, arang kang eling mring asih, bobote
sirnaning durta angkara, tumanem angga pribadi.
Nglampahikarsa Hyang Agung, tumindak karsaning Gusti, sarasa mring Gusti Allah anunggal rasa mring Gusti, amrih tulus ing pamuja, kalawan rasa sayekti.
lamun mijil ing pamuwus, ywa nilar kang rasa, raos sajatining urip, marga urip
Rasa jati : yaiku urip satuhu, rasa temen driya, uga temen jroning ati, saranduning sarira ambantu samya.
Temen ingkang : ngajak trisna myang satuhu, mring becik sanyata, myang sabar ingkang sayekti, suci, adil, tuhu, temen lan
Saben rina : sedyanya sajroning kalbu, bilih tekeng mangsa, pinundhut Hyang Maha Suci,
swarga, nalika nunggal Hyang Widi, ing kono wijilnya sajatining rasa.
Trisnanya tan nganggang-anggang, nadyan mring Hyang Widi, tuwin mring sanak sadulur, akanthi kasucian, pan mangkono wateknya rasa satuhu, sadarum kalawan nyata, wijil saking temen ati.
Lir urip satemennya, awit donya tumekeng akerat neki, urip langgeng wastanepun, iku uriping sukma, kang den wengku mring rasa sejatinipun,
samubarang sedyanya wurung, sanadyan angawula, myang sanadyan atapabrata mring gunung, yen tan tumemen ing driya, sagung karsa tan dumadi.
lathi, lidhah, badanipun, tan katrima mring Hyang Sukma, malah duraka mimbuhi.
abdinipun, pang mangkono munggeng Allah, nulungi janma kang yekti.
Nyata tiyang sejati rasa, tan arsa jumurung mring kang tan yekti, mangkono
basa puniku, nadyan malih ing ngajrihan, datan ngekes jroning ati.
Pangarjita ing wardaya, nadyan tekeng titimangsanya pati, yen
urip kanthi tentrem marem ing ati, tan darbe murkaning kalbu, tansah gung panarima, tansah rumangsa sugih lir pendah
ayu langkung, wuri mangkono uga, saking dosa purwannya, tyang keneng lampus, wus tan kena sinelakan, dumrojog yen wus pinasthi.
Wit kang becik iku ora bisa ngetokake woh kang ala, lan wit kang gering iku ora bisa ngetokake woh kang becik.
Lamun janma kanggonan rasa sejati, datan alumah, anyaring karsaning budi, sanadyan mangan lan nyandhang.
mangkono ingkang pambudi, tan dadya tyang nyata, tan nrimeng pandumnya Widi, myang anggrangsang aluamah.
Lawan antuk pangonggronging para janmi, sembrana andadra, supaya myang karsa gusti, pan mimbuhi mring duraka.
Angel, ewuh, janma ngawulwng mring Gusti, myang ngawuleng Allah, ayun paraken mring Gusti,
ingkang urip, tamtu kawistara, ganda becik marang urip, ganda ala mring palastra.
Pangarsaning paminta, yen kanthi laku, wus wajib bangkit anampi, yen mring laku kang satuhu, tan kekilapan Hyang Widi, mring tyang
wuwuh, mring tindak becik lan adil, ana ngarsane Hyang Agung, trisna, sabar, andhap budi, ngesthi karsanya Hyang Manon.
Marmanya janma kang tuhu temen terus, benjang kajen mring Hyang Widi, wondene ing donyanipun, ingajenan mring
gemblung, yen ingapusan mring janmi, datan narimeng ing kalbu, tamtu mijil ingkang muring, terkadhang nulya anjotos.
Beda tiyang anut rasa sejati, wus tepung Hyang Manon, Nabi Brahim myang Sarah garwane, kadya Nabi Yunus duk ing nguni, Nabi Dawud ugi.
8.Panggonda , pangambu sirnakna, tegese aja
Yen mambu batin iki tegese isih eling marang anak putune utawa para sadulure lan mitrane, iki anggawe binggunge dalan mring
isih emut marang pengertine (ilmu) iki gawe ragu raguning pangerti kang tumuju marang sampurnaning pati.
Ana ing wektu iki kang den arani sa’at “sakratil mauti”,
teleng aran manik. Keret iku irenge mripat, teleng = kang kapanggonan manik.
wewayangan, jembar tanpa tepi ora ana keblate, ora ana ngisor lan duwur, kang katon mung suwung sepi lan rasa kang tentrem ayem. Kedadian iki saya panguwasaning Roh = uteg. Mulane roh uteg bisa duwe panguwasane kang mangkono mau, jalaran dek nalikane isih ana ing alam donya babadan wadag, dayane tanpa nganggo wates ukuran. Sebab badan sakojur iki dikuwasani dening uteg (kawruh) lan pinteram/ kapinteran mula aran Yang Maha Luhur.
Yen cahya ireng mau banjur ilang, ganti dadi cahya putih iku kadadian saya pangrasa, sebab nalika isih ana ing alam donya, pangrasa
banjur weruh cahya abang iki kedadian saka pangrungu (pamiarsa) awit pamiarsa mau dek nalika isih ana ing alam donya masesa ing badan sakojur, mula aran Yang Maha Wasesa, yen kena pengaruhe wasesane suksma, bakal nitis dadi kewan galak.
saka pangambu, nalika isih ana ing alam donya hanyamati ing badan sakojur, mula aran Yang Maha Manon, tegese meruhi samubarang kalir kang bakal tumeka sinebut Soca Batara, wondene asale cahya monca warna mau kedadian saka anasir patang prakara, yaiku Bumi, Geni, Angin, lan Banyu.
Kedjawen: among Gusti engkang moho kuwoso, nyiptakake kahuripan sarto ukume kahuripan kanggone bongoso Djowo. Kang uwes katulis deneng: Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo. Wekasaning Gusti: Tresnoho marang kahuripan siro, bandjor tresnoho marang sak podho – podhoning urep.
Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso nyiptakake
bongoso Djowo. Wekasaning Gusti: Ngelingono marang asal usol siro, odjo tumindak olo marang kahuripan siro. Semono ugo marang djalmo manungso.
Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso pareng pangaksumo marang bongoso Djowo. Supoyo yen bongoso Djowo nduweni kesalahan, biso ngakoni, kesalahane marang kahuripane, lan nenuwon marang Gusti. Wekasaning Gusti: Tumindakho
Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso nyempurnakake sak isine rogo kang ono ing kahuripaning bongoso Djowo, bali sempurno marang kahananing Gusti, kang moho kuwoso. Wekasaning Gusti:
Sak uwise Gusti nyiptakake kahuripan, kanggone molekat kang tjatjahe ono papat. Bandjor Gusti nyiptakake bumi sentoso, ugo kang biso disebut suwargo. Kanggone kahuripaning molekat. Ugo kanggo kahuripaning Midodari kang dadi utusaning molekat, kang manggon ono ing bumi sentosane Gusti. Ugo kanggo kahuripane djalmo mengkone, yen sabdhoning Gusti kuwi uwes temurun kanggoning djalmo manungso.
Sak uwise Gusti, nyiptakake langet lan bumi sarto isine. Bandjor teko sabdhoning Gusti kang keri dewe. Nyiptakake kahuripan
Gusti, kanggoning Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo, kanggo nulis sabdhoning Gusti, ono ing layang Djojobojo.
Gusti pareng dawoh: Aku uwes maringi pitutor marang Djoborolo, ugo maringi pitutor marang ukume bongoso Djowo kang uwes tak tules ono ing layang Djojobojo. Supoyo bongoso Djowo kuwi biso melu marang dalanku kang tenanan, lan nyebot asmoku: Moho kuwoso Gusti engkang pareng sedantenipon dumateng
Anangeng kabeh mahu, yen aku ndeleng. Uwes dadi pendjalukhe bongoso Djowo dewe, deneng kahuripane bongoso Djowo kuwi dadi kasurang – surang, awet ora mirengake maneh marang ngendikane Gusti, ugo marang
kang tansah nggudo kawulo rino klawan wengi, sangkeng kuwoso pandjenengan.
Lan Gusti pareng dawoh: siro bongoso Djowo yen uwes wantjine bali ono ing ngarsane Gusti, siro kabeh ora bakal biso ndjalok pangaksumo marang Gusti, ketjobo nerimo marang ukumaning Gusti, kang bakal nyengsarakake sukmane
nggowo kuwasane Gusti kang papat, kang utjol bebarengan soko dalan kang tjilek. Semono ugo kang dikarepake Gusti kang moho sutji, yen siro bali. Anangeng siro kuwi tansah, nggawe olo marang ukumaning Gusti kang uwes diparengake marang siro.
Gusti kang moho kuwoso, kang nduweni panguwoso kang gede, ono ing djagat iki. Ugo siro
madyo, bohoso ngawi ngisor, bohoso ngawi nduwor, ugo isine layang Djojobojo. Supoyo siro kabeh biso nenuwon marang Gusti nganggo, opo kang dikarepake Gusti.
biso mangerteni marang dununge kahuripan kang tekane soko Gusti. Anangeng djalmo manungso kang dadi tjiptakane Gusti kuwi, ngendikane marang siro. Iki sedjatine agomone siro. Sedjatine djalmo manungso kuwi, ngapusi siro, sebab siro djalmo manungso kang wiwitan teko ono ing djagat iki, kang nggowo agomone Gusti.
Siro bongoso Djowo, sedjatine nduweni pangomongan: Gusti kang moho kuwoso, kang pareng
malah nglalekake pangomongane Gusti, kang tak tules ono ing layang Djojobojo.
Sak durunge bumi sutji kuwi ono kang manggoni, Gusti uwes luweh disek, nggawe ukom kanggone djalmo manungso. Bandjor Gusti, ngetokake kuwasane nggawe sukmo, lan udjute rogo, kang dititesake Gusti, ing bumi sutji, naliko wong wadon kuwi mbobot iseh anyar – anyaran. Bandjor naliko djabang bayi kuwi umure arep ngantjek sesasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute rupo, marang djabang bayi kuwi, kang artine bongoso. 2. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor rong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Werno.] 3. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor telong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Kulet.] 4. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor patang sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Uthek.] 5. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor limang sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Otot. ] 6. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor enem sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Balong.] 7. Bandjor naliko umure djabang bayi kuwi, arep ngantjek umor pitong sasi: Gusti ngetokake kuwasane nggawe udjute: Rambot, geteh, lan dageng. Lan iki kang disebot sempurnane Gusti, nyiptakake djalmo manungso, deneng udjute djabang bayi kuwi uwes sempurno. Amergo kuwi, kanggone djalmo manungso kang uwes luweh disek teko ing bumi mulyo iki, kang Gusti suwon: Mator nuwono, marang Gusti kang moho kuwoso, deneng udjute djabang bayi, kang ditjiptakake Gusti ing bumi sutji kuwi, uwes sempurno. Lan sirnakake bebayan kanggone djabang bayi kuwi, supoyo yen djabang bayi kuwi utjol soko bumi sutji, ora nandang
kuwi, arep ngantjek umor wolong sasi: Gusti ngetokake kuwasane, nggawe asal – usule sedulor papat ugo artine sedulor papat:
1. Budi. ing ndjerone budi ono, [ pikiran.]
2. Roso. ing ndjerone roso ono, [ sukmo.]
Poro bopo soho ibu, sarto sederek sekalian engkang minulyo. Sembah nuwon sanget kawulo atorake dumateng Gusti, engkang moho kuwoso. Bileh ing dinten sak muniko, kito sedoyo saget numindakaken. Menopo engkang Gusti, sampon atoraken dumateng bongoso Djowo. Engkang sampon kaserat wonten ing layang Djojobojo, miturot ukomipon Mokoholo, engkang sampon kaserat wonten ing bab: 17. Puniko sumpahing Gusti, kagem bongoso Djowo. Engkang dipon sampekaken Gusti, dumateng Mokoholo. Ugi engkang
dipon ngendikakaken Gusti, dumateng Mokoholo. Supados bongoso Djowo, engkang taseh mangertos dumateng mungguhing dinten hosoro muniko. Sageto nyuwon pangaksumo dumateng Gusti, engkang moho kuwoso. Ngagem bohoso ngawi. engkang sampon kaserat wonten ukomipon Mokoholo, bab: 10. Awet muniko, kito bongoso Djowo, engkang taseh mangertos, dumateng sumpahing Gusti, engkang dipon ngendikakaken Gusti, dumateng Mokoholo. Sumonggo kito sekalian nglebor duso kito, dumateng Gusti engkang moho pangaksumo mungguhing bongoso Djowo. Supados kito sekalian, saget mlampah slamet sangkeng kuwasanipon Gusti, wonten ing bumi mulyo muniko. Ugi wonten ing bumi sentosanipon Gusti, mangkenipon. Awet muniko, sumonggo kito sedoyo ngatoraken sembah nuwon dumateng Gusti. Supados menopo engkang kito suwon, sageto dados kasunyatan. Amergi witjaksonoipon Gusti engkang moho kuwoso. Dungo: Gusti engkang moho sutji, engkang kawulo sembah rino klawan wengi. Ugi pandjenengan Gusti, engkang moho pangaksumo. Nebusi dusanipon kawulo
kawulo atoraken dumateng pandjenengan, engkang moho basuki: Nuwon.
engkang Ingsoen suwon. Gusti engkang moho kuwoso. Engkang pareng keslametan dumateng udjuting Ingsoen. Ugi dumateng sedulor papat, engkang momong Ingsoen.
Wekasan kang uwes tak omongake marang Djoborolo, kang nules ukume bongoso Djowo, ono ing layang Djojobojo. Supoyo bongoso Djowo biso melu marang dalane Gusti. Lan nyebut: moho kuwoso Gusti, engkang pareng sedantenipon, dumateng kahuripan kawulo. Gusti engkang moho kuwoso. Engkang pareng kasempurnan dumateng udjuting kawulo bongoso Djowo. Gusti engkang moho
kuwoso pandjenengan. Slametake kawulo ing dalu meniko, sirnakake bebayan engkang tansah anggudo kawulo. Slamet sangkeng kuwoso pandjenengan. Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Kawulo nyebot asmonipon pandjenengan, engkang tansah ngabulake. Menopo engkang dados panyuwon kawulo. Gusti engkang moho sutji, ugi pandjenengan engkang moho kuwoso. Pareng gesang lan sedohnipon kawulo. Kawulo sumpah dumateng Djoborolo, engkang dados utusanipon pandjenengan, engkang pareng warto dumateng bongoso Djowo. Moho kuwoso Gusti, engkang nyiptakake langet lan bumi sarto isinipon. Ugi pandjenengan engkang moho kuwoso, maringi kahuripan dumateng kawulo. Gusti engkang moho kuwoso. Sampon pandjenengan wedalaken sikso pandjenengan, dumateng kawulo bongoso Djowo. Kawulo engkang tansah kagungan pangelingan
pandjenengan tilar kahuripan kawulo. Gusti engkang pareng witjaksono, engkang tansah maringi warto engkang sahe, dumateng kawulo bongoso Djowo. Gusti engkang kagungan witjaksono, engkang ageng. Engkang pandjenengan parengaken dumateng kawulo bongoso Djowo, engkang mangertos dumateng kuwasanipon pandjenengan. pangomongan engkang dipon parengaken Gusti, dumateng bongoso Djowo, engkang dereng mangertos dumateng kuwasanipon Gusti. Bongoso djowo engkang tansah mbantah dumateng kuwasanipon Gusti, bakal keno siksane Gusti.
Ora ono sidjiho pangomongan kang bener, soko djalmo manungso kang ono ing djagat iki. Kedjobo pangomongane Djoborolo kang dadi utusaning Gusti. Gusti engkang moho mreksani, engkang sedjatosipon sumpah pandjenengan meniko, sampon katules wonten ing Kitab Djojobojo. Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Djalmo opo wahe, kang ono ing djagat iki. Kang katon utowo kang ora katon tansah tundok marang Gusti, kang moho kuwoso. Bongoso djowo sedjatine uwes mangerteni marang kuwasane Gusti. Kang ngutos Mokoholo, nggowo warto kanggone bongoso Djowo. Anangeng bongoso Djowo, malah ninggalake Gusti. Ugo lali marang wekasanku. Bongoso Djowo ditjiptakake Gusti, soko lemah, geni, banyu, lan angin, bandjor teko udjute bongoso Djowo, kang moho sutji, ono ing bumi mulyo. Awet bongoso Djowo, bongoso kang wiwitan, kang teko nggowo kuwasaning Gusti. Anangeng bongoso Djowo ora tahu mangerteni, marang peparingane Gusti, kang uwes kathoto ono ing layang Djojobojo. Gusti engkang moho kuwoso. Yen Gusti mreksani marang kahuripane bongoso Djowo. Gusti tansah nelongso. Bongoso djowo, uwes nduweni pendjalok dewe, marang kahuripane. Sak untoro kuwi dudnu ukume Gusti, kanggone bongoso Djowo. Gusti engkang moho
engkang tjeloko. Gusti engkang nyaksekake dumateng kasengsarane kahuripanipon bongoso Djowo. Lan bongoso Djowo kang uwes biso nyebot asmone Gusti, kudu biso ninggalake barang kang tjeloko, kang manggon ono ing uripe. Duh Gusti. Ora ono pangomongan kang kasep, kanggone siro bongoso Djowo, kanggone nenuwon marang Gusti. Gusti kang pareng pangaksumo. Bongoso djowo lahir udho tanpo opo – opo, kedjobo nggowo kuwasane Gusti kang papat. Anangeng bongoso Djowo, tansah nggawe olo marang ukumane Gusti.
Wojo Dothogoboso, Wojo Djoborolo, Wojo Mokoholo, Wojo Hosoropolo, Wojo Hodjorolo. Odjo nglalekake marang utusane Gusti, kang uwes nules ukum kahuripane bongoso Djowo, ono ing layang Djojobojo. Yen bongoso Djowo nglakekake, kasengsaran kang teko, kang nyonggo katurunane bongoso Djowo. Gusti engkang moho kuwoso. Opo wahe kang dadi pendjalukhe bongoso Djowo, Gusti bakal maringi. Gusti engkang moho kuwoso, engkang ngabulake panyuwone bongoso Djowo. Gusti engkang moho witjaksono engkang kuwoso pareng pangomongan dumateng djalmo manungso. Supoyo djalmo manungso kang ono ing djagat iki, biso nenuwon marang Gusti, nganggo bohose dewe kang tekane soko Gusti. Gusti engkang moho kuwoso, engkang kuwoso pareng ukuman dumateng bongoso Djowo, ugi djalmo setan kang mboten mirengake dawuhipon Gusti. Duh Gusti: engkang moho kuwoso. Engkang kuwoso pareng sedantenipon, dumateng kawulo bongoso Djowo. Amergi witjaksono pandjenengan Gusti. Kawulo saget ngraosaken menopo engkang dados peparinganipon pandjenengan. Kagem gesang lan sedohnipon kawulo. Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso, wonten ing djagat meniko. Ugi pandjenengan engkang kawulo sembah, rino klawan wengi. Tanpo kuwoso pandjenengan Gusti, kados menopo gesang kawulo meniko. Gusti, pandjenengan djagi keturunan kawulo bongoso Djowo. Sampon pandjenengan sirnakake ukom pandjenengan, engkang sampon kaserat wonten ukomipon Hodjorolo. Among amergi dusanipon poro leluhure bongoso Djowo, engkang mboten mirengake sumpah pandjenengan. Duh Gusti. Pandjenengan datengaken tjahyo kahuripanipon bongoso Djowo, Supados kawulo saget mlampah slamet wonten ing ukom pandjenengan. Gusti engkang welas asih, lan moho kuwoso. Engkang kuwoso mekso ukum wonten ing djagat meniko. Gusti engkang moho kuwoso. Pandjenengan utjolake tali kasengsarane bongoso Djowo. Supados kawulo bongoso Djowo mboten nandang
Djoborolo: 1. Gusti engkang welas asih, lan moho witjaksono. Engkang nyiptakake langet lan bumi sarto isinipon. Djoborolo: 13. Duh Gusti. Dalem sumpah dumateng tjahyonipon roso, engkang moho sutji. Engkang djumeneng wonten ing rogo kawulo. Engkang tansah tinunggu deneng: Djoborolo, Mokoholo, Hosoropolo, Hodjorolo. Engkang dados utusan pandjenengan, ndjagi kahuripan kawulo, rino klawan wengi. Hodjorolo: 11. Gusti engkang moho mreksani. Dalem sumpah dumateng pandjenengan. Engkang pareng tjahyo, kahuripan, wonten ing lebetipon roso. Tan keno kawulo regetake. Djoborolo: 15 Gusti engkang moho kuwoso, wonten ing djagat meniko. Djalmo manungso sopo wahe kang tumindhak olo, marang wedjanganing Gusti. Bakal keno sekso, kang ora ono pangaksumone. Moho kuwoso
duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun sajatine kang urip luwih suci,
ana Pangeran anging ingsun, sajatine urip kang luwih suci, sajatosipun inggih gêsang kita punika rinasuk dening Pangeran kita, mênggahing warna nama lan pakarti kita, punika sadaya saking purbawisesaning Pangeran kita, inggih kang sinuksma, têtêp tintêtêpan, inggih kang misesa, inggih kang manuksma, umpami surya lan sunaripun, mabên lan manisipun, sayêkti botên sagêd
ingkang kaping kalih, dipun wastani: Pambuka kahananing Pangeran, pamêjangipun amarahakên papangkatan adêging gêsang kita dumunung ing dalêm 7 kahanan, sasadan pangandikani
sawiji-wiji, dadi padha sanalika saka karsa lan pêpêsteningsun, ing kono kanyatahane gumêlaring karsa lan pakartiningsun, kang
@Jampang Kilat: enggih kulo tampi sungkemipun ki,….
@saefigeni : monggo ki saefigeni di babar
mengucap, “Sun tetepake Joko Kahiman minangka Adipati ana ing Wirasaba kanthi ajejuluk Kanjeng Adipati Warga Utama ingkang kaping loro” (
bocah banyumas, pancen ay ayu. Kang daktur, njajal lah yong njaluk no hapene. Aku wis maca bisnise., pancen bsnis cerdas temenan. Jaman siki bisnis
pernikahan ” man kowe ki wong islam ra tau mangkat bejanjenan rep dadi opo…..yen kowe ra tau berjanjen podo wae kowe ki dudu wong islam ngerti ra kowe!!”
wah pemerintah china beneran ketat ya ampe begitu :O
July 20, 2011 at 2:06 PM
@Djangan PakiesAku ndukung Wae Pak Sis, ora fasih basa jawa....Gedubrax...njungkel...mlumah...mengkurep...ndlosor...(Basa jawa ora iki yo.....?
July 20, 2011 at 3:10 PM
Menawi panjenengan lali dina pasaran wuku watak lan sapanunggalane, Isi
purwodadi rembang tuban magelang pati pekalongan pemalang purbalingga purworejo rembang semarang sragen sukoharjo tegal temanggung
Olsztynek (Jerman Hohenstein) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Olsztynek&oldid=1090723"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Idaaah, aja ndupak aku…nek karo wong
ingsun mutih mutihaken awak kang reged putih kaya bocah mentas lahirdipun ijabahi
ageng jj… monggo ki dipun tambahi menawi wonten ingkang
aek siarsik-arsik ,40 M - aek siarsik-arsik ,80 M - aek sibargot ,20 M - aek sidangka ,00 M SNVT PELAKSANAAN JALAN NASIONAL WILAYAH
Fotografi digital, iku béda karo fotografi film kang migunakaké film sing dadi media anggoné jupuk gambar, migunakaké sensor elektronik kanggo ngrekam gambar, nuli sawisé iku diolah supaya bisa disimpan kanthi wujud data biner. Bab iki ngèthok alur pengolahan gambar kang akeh, sadhurungè dicetak dadi gambar akir, lan bisa gawé sapa kang migunakaké supaya meruhi lan mbusak kasil gambar sing dijupuk nganggo kamera mula salahé bisa ditilik wiwitan.
Ora ana kang luwih becik watarané kamera digital lan film, amarga sakloron duweni karakteristik kang bedha-bedha. Ana fotografer luwih milih nganggo kamera digital amarga sipaté kang luwih gampang/praktis lan luwes. Ananging ana uga sing tetep milih mugunakaké kamera film amarga kualitasé luwih apik. Ananging batas iki tambah gawé bingung amarga anané perbaikan kualitas kang ana ing sensor digital, ning bab liya, perkembangan iki nyebabaké akèh fasilitas kang ditambahaké maring kamera digital mula sisi gampangé/kepraktisané ora adoh kasilé kaya kamera film. Teknologi kang berkembang dadi sebab anggoné kamera digital diimplementasi mring piranti liya, kayata telepon seluler.Cithakan:Fotografi-stub
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.33, 29 Agustus 2016.
iki pungkasan diowah nalika 02.51, 22 Oktober 2016.
Kawit (Gendhing Gender) .Gend...
DEWI URANGAYU KAPI MENDA GARUDA ARUNI Jathasura patih
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Andøy&oldid=976023"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.08, 2 Maret 2016.
“Ngangsu Banyu Nang Ronjot”	Published Juli 21, 2011	gresik, nggersik-an
Juli 26, 2011 pukul 2:32 pm	mugo mugi benjeng2 wonten solusi ingkang paling sae kangge tiang benjeng…terus toyo PDAM ipun saget melebet wonten benjeng
wiremesh M4 M5 M6 M7 M8 M9 M10 M12 seragen
distributor supplier besi toko jual murah besi wiremesh M4 M5 M6 M7 M8 M9 M10 M12 2015 2016 2017 semarang kudus jepara pati rembang lasem blora cepu purwodadi mranggen kendal demak batang pekalongan pemalang tegal brebes
Katedral Reims ya iku Gréja Katulik Roma kang arupa katédral saka Reims, papan panggonan raja-raja Perancis dinobataké [1]. Charles X ngganti bangunan Gréja tuwa sing tau kabesmèn ing taun 1211, banjur dibangun situs anyar ya iku Basilika, Raja pisanan kang dibabtis ing kono ya iku Clovis kang dibaptis karo Santo Remi, uskup Reims, taun 496. Struktur asli bangunan greja iki ngadheg ana ing papan kolam mandi Romawi. Ana kursi katedral kang tetep ing Keuskupan Agung Reims.
6 Juli 1210 katedral rusak gara-gara geni lan rékonstruksi mulai dilakoni sawisé musibah iku, wiwit saka bangunan paling wétan. Cathetan dokumèntèr nuduhaké ana akuisisi lahan ing sisih kulon situs taun 1218, iki nuduhaké katedral anyar asliné luwih amba tinimbang bangunan sadurungé. Bangunan sing diambaké manawa kanggo nampung wong sing jumlahé saya akèh nalika teka ing acarané penobatan raja.[3]. Ana sengketa dawa saka pihak katedral lan warga kutha bab masalah perpajakan lan yurisdiksi hukum kang lanjut nganti ana pemberontakan [4]. Ana sapérangan petinggi gréja mati utawa tatu-tatu nganti kudu ninggalaké kutha karo ana peraturan kang metu saka pamaréntah perancis arupa larangan sekabèhing ibadah publik lan sakramen. Katedral diskors nganti telung taun, banjur taun 1236 para petinggi greja mbalik ing kutha manèh lan larangan dicabut amarga ana medhiasi Raja dan Paus. Konstruksi bangunan dibangun terus nanging ora luwih cepet tinimbang sing sadurungé.
Bandhado, from Bandha (bondage).
Indomie Telur Semut	Posted on June 17, 2015 by ndangcerung
miwah karsa panyerat pustaka iki, , mangestu hesti tunggal
3. Lelabuhan kang minangka wangsit, jumenenge Sang Saka makarya, hanglabuhi sira kabeh, marsudi budi hayu, kaluhuran
4. Kang hamaca layan kang marsudi, ing wanci iki uga binuka, kawruh pangawikan dzate, binuka
5. Ana dene prasetyane Gusti, marang kabeh tumitah ing donya, sing pada gentur tapane, tetep ngawula laku, nulad marang citraning Gusti, kang ana ing saben titah, dadi srananipun, rahayu kang jinangka,
hanulada pra priyagung duk ing uni, nulada laku tama.
8. Salamine tansah mujosmedi, ing wardaya emut mring Pangeran, tan ginggang langgeng anane, duh
Gusti, Ingkang Maha Kuwasa, gawe tentrem hayu, saisine jagad raya, nganggo dasar piwulang saka Sang Adil, pustaka
tumedak, kabeh laku hayu, yen ginulang dadi srana, kabeh mau dadya tepa lan palupi , tumrap kang pada priksa.
12. Priksanana aneng jroning ati, talitinen sajrone wardaya, sagung pakaryan wulangreh, papan dununge kawruh, sempurnaning urip lan pati, sempurnaning panembah, lan pakaryanipun, dadya nyarira manunggal, tumanduke makarya sarwa utami, hayu nir sambe kala
kinaroban marang sihing Allah, kataman branta wulangreh, hayu rahayu laku, pangawikan ingkang binangkit, ginugah mring Pangeran,
gawe tentrem hayu, duh kesuma jati srana, tampanana katresnan ingkang sejati, sajiwa lan saraga.
Wong Banyumas: SERI KESENIAN LOKAL BANYUMAS: PAKELIRAN KIDUL GUNUNG
nggolek ei gambar sha jaman cilik2 ki mboh nang di. biyen banjir gedi omahku abis podo
GUBUG DONGENG ANAK ISLAMI | cara mendongeng | gubug dongeng anak islami | cerita | pemateri kak wulan 087859351524 GUBUG DONGENG ANAK ISLAMI
kumpulan dongeng KAK WULAN sharing ilmu
Wong Banyumas: MENCARI (CARI) MAKNA JUMENENGAN JOKO KAHIMAN
Pak Cecep Firdaus): Surabaya – Gresik – Paciran (Lamongan) – Tuban – Rembang – Demak – Semarang – Pekalongan – Tegal – Brebes – Purwokerto.
Wikramawardhana iku raja kalima Krajan Majapait sing mrintah bebarengan karo garwa sekaligus sepupuné, ya iku Kusumawardhani putri Hayam Wuruk, ing taun 1389-1427. Wikramawardhana jroning Pararaton duwé sesebutan Bhra Hyang Wisesa Aji Wikrama. Jeneng asliné ya iku Radèn Gagak Sali. Ibuné sesilih Dyah Nertaja, adhik saka Hayam Wuruk, sing mengku jabatan minangka Bhre Pajang. Déné ramané asesilih Raden Sumana sing menku jabatan minangka Bhre Paguhan, mawa sesebutan
karo Padukasori. ing naskah Nagarakretagama (tinulis 1365), Kusumawardhani lan Wikramawardhana diwartakaké wis krama. Kamangka wektu iku Hayam Wuruk nembé yuswa 31 taun. Mula, bisa kapesthèkaké yèn kaloroné wis dipacangaké wiwit cilik.
Wikramawardhana&oldid=967114"	Kategori: Raja MajapaitKrajan MajapaitRintisan topik sajarah	Menu navigasi
abar yo karo konco dhewek nang ngisor barongan... Bner iku cak, ngabar ambek ngadem pisan nang ngisor barongan... wkwkwkwk!!T'dungakno ae akeh sing duwe waktu kanggo dadi panitia
WAH KUDU SOWAN NING MBAH GURU SYECH ABDUL JALLIL
MBAH GURU.. AGUNG PALAMARTA… MURID PANJENENGAN
universitiWekdal alitipun. Abdul-Jabbar dipunlairaken kanthi asma Ferdinand Lewis Alcindor, Jr ing tanggal 16 April 1947, lan ageng ing Kutha Manhattan ing
Lan ono maneh keris sing iso nyanyi, yo kuwi sing diarani KrisPatih…
Reply	frozen permalink	May 31, 2009 22:19	edyan! lha genahe kabeh ana artine. ndharakku mung
"Ciliata" saka buku Ernst Haeckel kanthi irah-irahan Kunstformen der Natur (1904)
sawijining jinis protozoa kang obah nganggo silia (rambut getar). Ciliata nduweni ukuran mikroskopis, ananging spesies kang paling gedhé ukurane bisa nganti 3 mm saengga bisa dideleng langsung tanpa nganggo mikroskop. Silia ing awak ciliata digunaake kanggo piranti obah lang golek pangan.[1]
Struktur Awak Ciliata[besut | besut sumber]
Ciliata biasane bentuke asimetris kajaba primitif, simetrinya radial.
Ciliata nduweni loro tipe inti (Nukleus), ya iku makronukleus (inti gedhe) kanggo pertumbuhan lan perkemabangbiakan, lan mikronukleus (inti cilik) minangka bahan inti kang diijolake nalika konjungsi.
Ciliata nduweni organel kang fungsine kanggo njaga kaseimbangan banyu ing njero awake, ya iku vakuola kontraktil.[1]
Tuldhane anggota Ciliata kang paling dikenal ya iku Paramecium.Paramecium Caudatum ya iku jinis ciliata kang nduweni loro vakuola (vakuola makanan lan vakuola kontraktil) uga loro neukleus (makronukleus lan mikronukleus). Makronukleus disebut uga inti generatif.[1] Reproduksi dilakoni kanthi loro cara ya iku kanthi cara vegetatif lan generatif. Reproduksi kanthi cara vegetatif biasa biasane dilakoni kanthi cara pembelahan biner. Paramecium bisa mbelah kaping siji nganti kaping papat ing sedina. minangka reproduksi generatife kanthi cara konjungsi.[1]
Cilia utawa Infusiora (Kaundhuh tanggal 26 Oktober 2012) ;
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ciliata&oldid=1080603"	Kategori: ProtistaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Tunggal Jati, Angklik Jati Gamparan Gilang Kencana. Kedosan jadi rasa. Wong sejagat buana surem kabeh. Gemebyar……Kaya
ING TLATAH KUNIRAN, SINE, NGAWI, SOKO KERSANING GUSTI ALLAH AKU NYUWUN TULUNG KOWE KANGGO ….
nopo mas, cah nggunung nggeh koneksine kalih kayu watu to mas hehehe
Mas wong kasmaran, selanjutnya wong fei hung, wong ipin, wong upin hehehe.
@mas akik jarene laraninng loro ora koyo wong
saking guru nopo dereng…? Terus panjenengan sanad te sinten. Ilmu asma’ul haq mboten ilmu sembarangan lo kang.
ora sing ngresula? Tlng dimuat ya..
ASS Rateg, aku wong Tegal pan melu
ASS, aku heran maring kepsek MI
Hasan Kafrawi wonten ing desa Pancur punika diwontennaken ing wulan Besar. Wulan ingkang kagem ngemotake marang jasa-jasane K.H Hasan Kafrawi ingkang sampun nyebaraken agami Islam ing desa Pancur. Perkawis ingkang dipun teliti inggih punika (1) kados pundi bentuk tradisi khaul K.H Hasan Kafrawi, (2) kados pundi simbol dan makna tradisi khaul K.H Hasan Kafrawi, (3) kados pundi fungsi ingkang saged dipun pundut sangking tradisi khaul K.H Hasan Kafrawi. Metode ingkang dipun ginakaken sak lebetipun panaliten inggih punika deskriptif kualitatif mawi pendekatan folklor. Sumber datanipun inggih punika wawanrembag kaliyan juru kunci makam K.H Hasan Kafrawi lan masyarakat ingkang nyengkuyung tradisi khaul K.H Hasan Kafrawi. Datanipun inggih punika prosesi tradisi khaul K.H Hasan
tradisi khaul K.H Hasan Kafrawi.kagem masyarakat ingkang nyengkuyung bentuk tradisi khaul K.H Hasan Kafrawi punika wonten gangsal werni, inggih punika tradisi Tahtiman
ingkang dipun aturaken inggih punika: tradisi khaul K.H Hasan Kafrawi prayoginipun supados dipun jagi lan dilestarikaken, prayogonipun supados masyarakat ngelingi karesikan sareyan K.H Hasan Kafrawi supados tiyang ingkang ziarah saged khusyuk, prayogonipun generasi enem saged wujudtaken rasa seneng marang K.H Hasan Kafrawi ngagem lelakon khurmat lan nindakakaken tradisi leluhur ingkang sae saben taun. 5
Klasifikasi: tokoh: pakaryan: mentri: warga negara: Rusia
pirsani uga: Rusia: tokoh: pakaryan: Mentri
Wikimedia Commons duwé médhia ngenani Government ministers of Russia.
kabagaswarasan rinantam ing lungiting pepuja mring ngarsa panguwaosing Gusti, mugi sinembadani minangka lantaraning raharja miwah sentosaning sasama. Rahayua, rahayua sagung dumadi.
Ngaturaken wilujeng lan rahayu katur dumateng:
Para pepundhen ing laladan Rt… Rw… Dhusun … Kitha Semarang ingkang tansah amemangung kawibawan minangka patuladhaning para mudha tarunaning bangsa;
Para sesepuh, pinisepuh, miwah ajisepuh, ingkang tansah kacadhong wedha wewarahipun murih kuncaraning nagari;
Panjenenganipun Bp ………………… minangka pangarsaning wewengkon RW … ingkang satuhu dados paying agung jantraning bebrayan;
Panjenenganipun Bp ………………… (diisi nama pejabat yang hadir) ingkang sampun lenggah kanthi kamardikanipun penggalih;
Panjenenganipun Bp ………………… (diisi nama pejabat yang hadir) ingkang
Minangka pepuntanipun atur, sumangga tansah kaunjukaken puja pudyastuti dumateng Gusti ingkang Mahaagung. Mugi kanthi sih wilasanipun, gancaripun adicara tansah sinandhing ing adicara menika.
panuwun katur para rawuh sedaya. Ingkang sampun kesdu nyembadani kabar ulemipun para kadang panyangkulgati utawi panitia ing adicara rerembagan bab ……………….. , dinten …………, ..……….. (diisi nama acara) kanthi kahanan ingkang sarwi cupet miwah boten trep
legawaning penggalih. Mugi panjenengan sedaya kesdu angestreni, angrenggan, lan andherekaken kanthi lenggah jenak satata ngantos titi purnanipun adicara.
Manunggaling cipta, sumelehing rasa, miwah tata krama mugi anjalari panemu becik lan murakabi ing adicara parepatan utawi rapat RT menika.
Gunging panuwun linambaran tresna asih ugi kula aturaken dumateng kanca-kanca panyangkulgati utawi panitia, ingkang sampun nyamektakaken samudayanipun, saengga karaos tumata kanthi pepak. Sepisan malih kula aturaken gunging panuwun.
Para rawuh, karaos boten prayogi mbokbilih kula kaladuk dangu anggenipun cumanthaka ngadeg ing ngarsa panjenengan sedaya. Kanthi mekaten, keparenga kula
sawunggaling, saiki dadi weruh.Ana silsilah anak-anak-e sawunggaling nggak ?Isa muncul sunarto teko endi
29th Dec 2011 (#) Good. Wong suroboyo sing ora weruh ceritane sawunggaling, saiki dadi weruh.Ana
Lykia ( /ˈlɪʃə/;[1] basa Lykia: Trm̃mis; basa Yunani:
iku laladan ing Anatolia ing panggonan sing saiki dadi provinsi Antalya lan Muğla ing pesisir kidul Turki. Laladan iki naté dadi federasi kutha-kutha kuna lan banjur dadi provinsi ing Kakaisaran Romawi. Liga Lykia sing diadegaké taun 168 SM minangka federasi wiwitan kanthi prinsip-prinsip dhémokrasi, sing ing tembé mburi mèlu mrebawani Konstitusi Amérika Sarékat.[2]
^ "Lycia". YourDictionary.com. Love To Know Corp. Dijupuk 2010-10-13. ^ Bernstein,
oldid=1016301"	Kategori: LykiaProvinsi RomawiSajarah TutkiKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa YunaniKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata
sanadyan sliramu ora mangerteni yen ana kangenku kapyarsa lamat
pertandha pangarep-arep kang wus dak uculake saka sithik
ing madya ratri kang sonya lan atis . . . . .
“mugya tansah pinaringan rahayu dening Gusti” S.O.T.R , Mei ’10
Ngobahake rasa kang ora dak mangerteni Dak rasakake wujude katresnanmu
Agawe tuwuh pangarep-arep kang wus dak leremake Dak timbang abote katresnanku marang sliramu
semarang, kudus, jepara, pati, rembang, lasem, blora, cepu, purwodadi, mranggen, kendal, demak, batang, pekalongan, pemalang, tegal, brebes,
semarang kudus jepara pati rembang lasem blora cepu purwodadi mranggen kendal demak batang pekalongan pemalang tegal brebes ungaran bawen ambarawa temanggung wonosobo banjarnegara purbalingga purwokerto cilacap banyumas kebumen kutoarjo purworejo magelang jogja
KWA ingkang wonten tlatah BOYOLALI menawi longgar kontak dalem wonten nomer 085876205777 kagem koordinasi sesami anggota KWA tlatah BOYOLALI menawi saged nggih sumonggo kumpul2 ngopi kalian greneng2 sareng2 ben padang lan longgar atine
sekalian golek barokah poro pinisepuh kwa…
eling lan waspodo,wis tumekane sabdo palon nagih janji…
Sing slamet yo kuwi, menungso sing eling marang gusti..
Jagad cilik lan jagad gede podo umup,…akeh manungso sing kocar kacir dene koyok beras di tampi.
karahayon…sugeng sonten kagem panjenengan jg,bgmn kbr panjenengan
rupane poro sepuh mung nguasih ora ono sing gelem komen
lg nyuwun agunging pangaputen dumateng Ki
paseduluran…nderek ngangsu kawruh…nderek ngudi karaharjan, keslametan-pepadang, mugi Gusti Alloh Ngridoni, teko welas teko asih saking karsane Alloh salam tadhim kagem poro sepuh lan sadayanipun.. Ngaturaken Sugeng Rawuh ing Tahun 2011, Mugi RAHAYU
kemayang…mugi2 th 2011…indonesia aman,tentrem,rukun,sentoso….slm kagem sedulur wonten jagad
panjenengan kok ngggayaa banget leh ki…, kok melu fukc u-fuck u nan barang,
wesah angur meneng wae mawon,mundak ndawa-ndawani perkoro…….
lha pripun……sing siji,rumongso tuwo,rumongso iso ncabuti ilmu,pingin nuturi sing nom,lha sing di tuturi durung gelem, lha……..terus ngawur sak karepe dhewe, anggeran ngomong tak cabut ilmune……..( MUNGKIN WAE KAREPE SAKDERMO GUYONAN)…….
lha sing sijine yo podho wae,rumongso ora salah,rumongso nduwe ilmu,bareng dituturi lan di kabari arep di cabut ilmune yo malah munjuuk……….(MUNGKIN WAE ORA RETI NK KAREPE NAMUNG GUYONAN)………
wiiis embuuuh……….ah……ben kono………,panjenengan rauasah melu misuh2,
kene lho ki, tak kancani udut senior wae……
@mbah kkyai wawan esssss; sembah
ojo lali , sangu 234 sing akeh….ikimau puntung 234 wis tinggal sebatang, lha @ki humberger nguncali senior yo podo
lho mbah, monggo wedar kawruh supados kulo ingkang enem ayem tentrem .
ngawiti ingsun,nglaras syi’iran
ujub,riya’,drengki,lan rumongso………..
duh poro dulur,ojo podo dursilo lan tukaran
astaghfirulloh robbal baroya,astaghfirullooh minal
ipun. nyuwun idin kangge ngamalaken. al
utawi biografi seniman punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dancheong&oldid=983163"	Kategori: Seni ing KoréaRintisan mawa topik seni	Menu navigasi
Sastrarjéndra hayuningrat , Pangruwat barang sakalir , Kapungkur sagung rarasan , Ing kawruh tan wontên malih , Wus kawêngku sastradi , Pungkas-pungkasaning kawruh, Ditya diyu raksasa , Myang sato
manusa , Manusa kang wus linuwih , Yèn manusa udani , Wor lan dèwa panitipun , Jawata kang minulya , Mangkana prabu Sumali , Duk miyarsa tyasira andhandhang
Ngèlmu iku kalakone kanthi laku , sinartan têmên lan tumêmên.
Daftar Pustaka (sumber-sumber) : – Sejarah Wayang Purwa – Hardjowirogo. – Sarasilah Wayang Purwa – S. Padmosoekotjo. – Wayangprabu.com – Menyingkap Serat Wedotomo – Anjar Any. – Pagelaran
nang endi bae gawe rekasa. Sing paling ngrasakna sedulur tani. Sawah, kebon, pekarangan garing padha nela. Nandur apa bae ora kambon banyu akeh ora kasile. Arep liwet bae kudu mlaku adoh ngangsu sumur sing ana banyune. Sing ana neng pinggir kali Serayu esih begja bisa ngedhuk wedhi gawe belik karo tangan esih bisa metu banyune. Ning ya rekasa goli munggah mudhun ngangsu. Mangsa terang dawa akeh sing sambat. Sapa maning sing bisa nekakna udan angger udu Sing Kewasa? Mulane padha ngrekadaya nyuwun maring Gusti Allah supaya nyembadani ngirim udan maring bumi. Salah sijine upacara nyuwun udan sing ana neng tlatah Banyumas dearani cowongan. Nganakna cowongan biasane merga mangsa ketigane liwat sekang patang wulan lawase. Utawane lemah wis padha garing malah nganti mbledhag, sumur sat, tanduran padha garing, mati. Upacara cowongan nyuwun
Jaka Tarub. Cowongan ora kena sembarangan. Ddhukun cowongan karo wong sing arep melu upacara kudu padha tirakat suwene pitung dina pitung wengi.
wujude golek, endhase sekang cumplung awake sekang pring njuran deklambeni kaya putri sing ayu rupane. Lakune upacara Cowongan
Kersane Gusti Allah. Nah, siki udan wis temurun. Godhong-godhong wis keton ijo. Bumi sing nela rapet maning. Sumur sat metu banyune. Mulane mayuh
ingsun mutih, mutihaken awak kang reged, putih kaya bocah mentas lahirdipun ijabahi Gusti Allah" 2.
Pandawa (Miturut Mahabharata) – Bag.3 (Tamat) | Yoga Hart
sing salugune wis duwe kekarepan nedya milih Prabu Salwa ,
nguculi kawaca (baju zirah) , banjur ngeningake cipta.
Sasedane Pandhita Drona , Prabu Duryudana rerembugan karo gegedhuging wadyabala Kurawa.
Golong giliging rembug , kang jinunjung dadi Mahasenapati yaiku Prabu Karna.
Jemparing Pasupati ngenani janggane Mahasenapati Karna njalari palastra.
Manawa asura kuwi ana sing dipateni siji , mandar dadi loro , loro dadi papat , lan
Pak Harto Belum Mati, lho!	Posted on July 17, 2013 by ndangcerung
Radha Radha Pyaree Radharadha radha pyaree radha
Trombon ya iku salah sawijining piranti musik kang kagolong kuningan.[1] Kaya dene piranti kuningan liya, swara kang diasilake rikala lambe kedher banjur nggawé kolom angin ing njero piranti mau uga kedher.[1] Arep kabèh trombon duwé cara telescoping slide kang béda-béda dawa pirantine kanggo
tegese “gedhe"), saengga bisa ditegesi “trompet gedhe”.[1] Trombon duwé bolongan silinder kaya kanca valvede tanduk bariton lan béda karo kanca-kanca kang
patia umum ditemoni mawa teknik tenor didhawakake udakara sadhuwure piranti iku, nanging saiki karya-kaya romantis kang lembut wiwit diajeni.[1] Varian kang paling umum, tenor B ♭, sakoktaf ing ngisore ♭ B lan sakoktaf ing dhuwure B ♭tuba.[1] Musik trombon, bareng karo musik nganggo Euphonium lan tuba, biasane dianggokake ing konser, senajan biasane ana sing dhewekake, utamane ing arep kabèh piranti musik kuningan ya iku trombon tenor kang digawakake mawa piranti ♭ B.[1] Wong kang ngonekake trombon diarani pamain trombon utawa tromboner.[1]
Kang paling kereb ditemoni ya iku trombon jinis tenor lan bass, senajan akèh jinis piranti reinaissance liya, trombon wis digawé ing ukuran saka picoolo kanggo kontrabas.[2] Trombon digawé karo slide kang dianggo ngowahi dhuwure swara.[2] Trombon valse nggunakake telung katup (tunggal utawa kombinasi) ora slide.[2] Katup ngetutake skema kang padha karo valved liyane. Katup pisanan ngudhunake swara mawa salangkah, katup kaloro karo ½ langkah lan
nambahake dhawa pipa kanggo ngudhunake swara piranti fundamental saka B ♭ menyang F.[2] Ana uga trombon bass kang duwé pemicu kaloro lan dhawane béda saka tabung.[2] Pemicu kaloro digunakake kanggo mainake B dhasar yèn ora ana masalah.[2]
^ a b c d e f g h i (id)alat musik tiup dari logam (dipunundhuh tanggal 1 Januari 2013)
^ a b c d e f g h (id)alat musik tiup trombon (dipunundhuh tanggal 1 Januari 2013)
PirantiMusikKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Agustus 2016	Menu navigasi
njenengi Abu wae wis salah, nek Abu Joe Al-Satrianto artine kowe bapake Joe, artine anakmu jenenge Joe. Lha jenengmu dewe sopo? Ora paham kunyah, ning ngomong (“nyepeleke”) kunyah (padahal iki sunnah), ati-ati le! Nek wis ngene kan diguyu to le. Iki
sing mau dikomentari? Kepleset dosa malah iyo. Mending meneng sambil sinau. Pepatah Jawa: “Wong bodo meneng luwih becik
Wong Banyumas: SERI KESENIAN LOKAL BANYUMAS: DHAGELAN
Wah,ra bedo adoh karo no tuban..cm nambahi wae yuyune di masak asem2 sing pedes,karo sego
fisik burung lomba, gagah-gagah dan cantik-cantik kan,
layar tancep? Nek nyong pas esih umur pitung taun kayane. Esih cilik lah pokoke. Bocah cilik, wengi-wengi glatakan terut lapangan. Pokoke petakilan mbanget. Jane ora gur pengin nonton layar tancep si. Ana kepenginan liyane. Apa jajal? Ya apa maning nek ora tuku kacang guduk sing dicontongi karo
sing amba tur dawa yo. Nek iki ora. Layare ora gede-gede mbanget, tapi lumayan bisa nggo hiburan warga. Buktine, wong sedesa karo bocah cilik-cilik pada metu umah kabeh. Boyong maring lapangan nonton film layar tancep. Jere acara iki sing
Ass ki,kolo nyuwon ijin ngmalke.wsl
Kelabang Pragmatis	Posted on December 1, 2012 by ndangcerung	Yap,
sembahing yoga anggatra raharja (1942 Saka)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Cc-by-nc-sa-3.0&oldid=843065"	Kategori: Cithakan lisènsi gambar	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.46, 2 April 2013.
Sagu ya iku tepung kang digawé saka tèrésan wit sagu utawa rumbia (Metroxylon sago Rottb.). glepung sagu ndhuwèni ciri kang mèmper karo tepung tapioka. Sajroning resèp masakan, tepung sagu uga asring diganthi minangka langka panggolèkan bahan utawa luwantara iku biasa diganthi déning glepung tapioka, lan mesthiné saka kaloroné ndhuwèni béda.
Sagu dadi panganan pokok déning masyarakat ing Maluku lan Papua kang kang ana ing pesisir. Sagu uga bisa didadékaké panganan kayata papeda, kayata bubur, utawa bisa digawé panganan liyané.Sagu uga bisa digawé bahan mie lan mutiara.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sagu&oldid=976443"	Kategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.19, 2 Maret 2016.
Redgrin- Redgun- Redh- Redhaks- Redhaluks- Redhats- Redhawgs- Redhawk- Redhawks-
wae kakean watu sing diloncati…………..watu siji ae sing empuk nek ksandung ora loro!!! yo tho!!!!
Pamong Saka Bhayangkara. d.	Pelantikan Pengurus Dewan Saka Bhayangkara
Saka Bhayangkara, Kwartir dan Pimpinan Saka Bhayangkara yang bersangkutan, Pamong Saka Bhayangkara beserta Instruktur Saka Bhayangkara
Chi Wah Wong ....King Wong (as Dayo Wong)
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuhun Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senapati Ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama Khalifatullah ingkang Jumeneng Kaping Sadasa.
1. Ing ngarsa sung tuladha, Ing madya mangun karsa,
nyikut kanca; Tutwuri hamenthungi”.
Ing Provinsi Tango, wonten satunggaling nelayan anama Urashima Tarō. Ing sawijining dinten, piyambakipun kesah mancing, ananging ingkang kenging pancingipun punika bulus. Tarō ngeculke penyu punika dhateng segara mengeti bilih bulus punika saged gesang dumugi 10.000 taun saéngga rumaos welas menawi dipunpateni. Salajengipun wonten wanita ingkang dugi ing pasisir kanthi ngginakaken prahu. Satunggaling tetua nyuwun supados Tarō nyambut wanita kasebut ingkang sejatosipun pelayan putri. Minangka raos panuwunipun awit saking nulungi bulus, Tarō dipunundhang dhateng Astana Laut. Kalihan pelayan putri, Tarō nitih prahu tumuju Astana Laut. Taro gesang wonten ing mriku 3 taun. Amargi rumaos kuwatir kalihan tiyang sepuhipun, Tarō nyuwun kondur marang kampung. Sang putri banjur ngaku bilih piyambakipun punika bulus ingkang nate dipuntulung déning Tarō. Minangka bebungah kanggé pisah sang putri maringi kotak perhiasan (tamatebako). Nalika dugi ing kampungipun, (tamatebako) boten manggihaken désanipun kala rumiyin lan tiyang sepuhipun sampun seda. Taro rumaoosh sisah lajeng mbikak
saking Otogizōshi[besut | besut sumber]
duk ing nguni caritane, andel ira Sang Prabu Sasrabahu ing Maespati, aran patih Suwanda, lalabuhanipun, kang ginelung triprakara, guna kaya purun ingkang den antepi, nuhoni trah utama”.
Wahai semua prajurit, contohlah segala tingkah laku, kesetiaan dan ketaatan seorang senopati
malih tuladan prayogi, satriya guna nagri ing Ngalengka, Sang Kumbakarna arane, tur iku warna diyu,suprandene nggayuh utami, duk wiwit
prang Ngalengka, dennya darbe atur, Mring raka amrih raharja. Dasamuka tan kengguh ing aturyekti, mengsah
datana sujud, amung cipta labuh nagari, lan noleh
yayah rena nyang leluhuripun, wus mukti haning Ngalengka mangke, arsa rinusak ing bala kapti punagi mati ngrana”.
prajurit, lamun bisa sira anuladya, d...
dhuh kakangmas, dununging katresnan kula, kula boten niyat noleh dhateng sanesipun priya, kejawi dhateng paduka, sarta kula prasetya badhe ngayut tuwuh bilih
dhuh kakangmas, pisah kawula lan paduka punika naraka tumrap kawula, nanging celak kawula lan paduka, dununging kaswargan kawula. Manawi kula lapeksa katilar, kapejahana kemawon ruwiyin amargi temtu kula lampahi. Punapa kula saged pisah kaliyan paduka 4
^ Robson, Stuart. The Kraton, KITLV Press 2003, Leiden, ISBN 90-6718-131-5, p. 77
^ Jordaan, Roy E. Tara and Nyai Lara Kidul -
Kelompok Tani Ngupoyo Bogo Dusun Karang Dhuwet, Desa Sumber Agung,Kecamatan Imogiri Kabupaten Bantul Yogyakarta (
Manteb tenan, wis pantes dadi pejabat ki….
ing tanah Jawi nalika abad kaping-17. Walisanga manggén wonten ing tigang wilayah wigati pantai lér Pulo Jawa, inggih menika Surabaya-Gresik-Lamongan ing Jawa Wétan, Demak-Kudus-Muria ing Jawa Tengah, lan Cirebon ing Jawa Kulon. Walisanga kang mligi dipunartosaken wali ingkang cacahipun sanga
Wali kala wau boten gesang sesarengan ing sajaman, nanging antawisipun setunggal kaliyan sanese nggadhahi
utawi Raden Rahmat minangka ingkang paling sepuh.Sunan Giri (Raden Paku tinepang ugi kanthi asma
“pepareng matur kagem poro sesepuh lan pini sepuh KWA, mbok menawi wonten ingkang kagungan ilmu kebal kagem rikma, mbok kaulo di warahi…
Sampun dangu kaulo madosi dugi sak meniko dereng kepanggih..
menungso ono ing palenggahaning urip,Urip kang sak becik’e urip,Urip gemawang nang paran….parane “ AKARYO JAGAT “,Jagat sak isine kudu ngerti pawohing pakarti,Pakarti budi luhur soko kersa ning Allah ta’allah sing duweni singgahsana abadi. Titik Wanci Page 1
Yao Ming (lair ing Shanghai, Tiongkok, 12 Sèptèmber 1980; umur 36 taun), iku pamain baskèt asal Cina pisanan sing main ing kompetisi NBA. Wiwit mlebu NBA ing taun 2002 nganti pènsiun, main ing klub Houston Rockets.[1] Bebarengan karo Gheorghe Muresan, Manute Bol, lan
Artikel perkawis olahragawan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yao_Ming&oldid=1100547"	Kategori: Lair 1980Wong uripPamain baskèt CinaPamain baskèt Amérika SarékatRintisan kanthi topik olahragawanKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.53, 21 Oktober 2016.
saking kawêningan raosing panggalih, inggih cipta sasmitaning Pangeran, rinilan ambuka wêdharing pangandikaning Pangeran dhatêng Nabi. Musa, Kalamolah, ingkang suraosipun makatên: Ing sabênêr-bênêre manungsa iku kanyatahaning Pangeran, lan Pangeran iku mung sawiji.
apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun sajatine kang urip luwih suci,
asma maupun sifatKu (dzat, sifat, asma, af’al).)
ingkang kaping kalih, dipun wastani: Pambuka kahananing Pangeran, pamêjangipun amarahakên papangkatan adêging gêsang kita dumunung ing dalêm 7 kahanan, sasadan pangandikanipun Pangeran dhatêng Nabi Mohammad s.a.w. Makatên pangandikanipun: Satuhune ingsun Pangeran sajati, lan kawasan anitahakên sawiji-wiji, dadi padha sanalika saka karsa lan pêpêsteningsun, ing kono kanyatahane gumêlaring karsa lan pakartiningsun, kang dadi pratandha.
Wong Banyumas: SERI KESENIAN LOKAL BANYUMAS: MARUNGAN
astho dening Kanjeng Isa Almasih. Ora susah gawe agomo dhewe, agomo Kristen neko-neko. Kanjeng Isa Almasih sampun ngendiko: ” yen panjenengan di keplak pipi kiwo, ulungno pipi tengenmu”. ” ajenono wong sejen, koyo ngurmati awakmu dhewe”.
sy bs sowan ke panjenengan. Maturnuwun..
mbak? ngerti ngono aku ga usah mulih, nunut ae nang omahe sampean yooo… lain kali tak mampir🙂
utawa album anyar.. !! nggabungake saiki wis luwih saka 2700 wong. Banjur mriksa email kanggo verifikasi.. !!
Tuku sate lodeh, dipangan karo tempe akeh
Pede yo oleh, nanging yo ojo karo ndobleh .Pitik jago ra duwe cucuk
Golek bojo kok mung modhal manuk .Budal ngetan tuku boto, ora lali tuku kloso
Golek bojo sing iso dijak urip soro, sakwayah2 iso dikon nyithak boto .
balek ndeso mbangun deso??saiki malah dolanan
Oya ? salam Kanggo Cak Rivai… seneng aku karo adiku siji kuwi.. gayane iku lho slengekan banget…hehehe..
31 Januari 2009 at 8:22 pm tapi mas leonardo de djambedi luwih
Jawi. Bilih wonten lodanging kawontenan, katuran pinarak onten Lab kawula, samangke kawula
sisan yo mas, suwun cak, piye suroboyo sik pancet panas...???engkok wis tak pajang
iku siji, ana ing ngendi papan, langgeng, sing nganaake jagad iki saisine, dadi sesembahane wo sa alam kabeh, nganggo carane dewe-dewe” ( Tuhan
“Owah gingsire kahanan iku saka karsaning Pengeran Kang Murbeng Jagad. Ora ana kasekten sing madhani papesthen, awit papesthen iku wis ora ana sing
“Panggawe ala lan panggawe becik iku tut wuri lan tuduh dalan nganti delahan. Mula wong iku mumpung urip ngudia kabecikan, supaya dadi sarana bisane
“Wong becik ora keno mangan daging kang ora suci, kudu nyirik sembarang kang dadi regeding awak utawa cedhaking satru lahir
wisane ana ing sirah, kalajengking iku wisane mung ana pucuk buntut. Yen ula mung dumunung ana ula kang duwe wisa. Nanging yen durjana wisane dumunung ana ing
bisa tentrem lamun murah sandhang kalawan pangan, marga para kawula padha seneng nyambut karya, lan ana
“Yen wong becik kang kuwasa, kabeh kang ala didandani lamun kena, dene yen ora kena, disingkirake mundhak nulari (cuplak andheng-andheng)”, (
“Ing wektu akeh wong kang seneng uripe marga panggautane akeh pametune, ing kono negara bisa tentrem, ora ono wong colong jupuk darbeking
Wong Banyumas: KADIPATEN BANYUMAS SEBAGAI WUJUD ARSITEKTUR INDIES
dalem ageng, griya ageng, boga sasana, senthong kiwa, senthong tengen, bale peni, bale warni, pringgitan, dan
Krepa, iku tokoh saka wiracarita Mahabharata. Dhèwèké putra Prabu Parunggaji, raja nagara Tempuru. Ing pedhalangan, Krepa utawa Kripa iki putra Resi Baratmadya lan Dewi Kumbini. Paraga iki arang metu ing pagelaran. Ing jaman Prabu Parikesit nyekel nagara Astina, Resi Krepa diangkat dadi perampara (ahli nujum) kraton.
Ing carita Jawa, Krepa mati nalika Aswatama mlebu ing kraton Astina. Nanging ana uga kang nyebut yèn Krepa mati ing tangane Karna nalika ing pasewakan agung ngadhepi Bharatayudha.
(id) Krepa ing Bausastra Javanese Dictionary (bausastra.com)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Krepa&oldid=1079277"	Kategori: Paraga wayang	Menu navigasi
LAMPAHING AGESANG, BILIH ANDAMEL KIRANG RENANING GALIH, MUGIO TANSAH PARING PANGAKSAMA. LINEBUR ING RIYADI PUNIKO
wes kadhung tekan kene yo komen opo anane…
detx 3 August, 2009 at 10:11 wkwkwkwwk… sing penting komen yo kang! iki dodolan mur baut gawe pesawat kang, bekne sampeyan ate nggawe pesawat iso tuku neng kene
Semarang, Demak, Kudus, Pati, Rembang, Tuban, Babat, Lamongan,
Adresse: Jl. Goa Gong, Banjar Santhi Karya, Ungasan 80362, Indonésie Location :
Dalem Ingkang Sinuhun Sri Sultan Hamengku Bawono Ingkang Jumeneng Kasepuluh Surya Ing Mataram, Senopati Ing Ngalogo, Langenging Bawono Langgeng, Langgeng Ing Toto
Wong Banyumas: SERI KESENIAN LOKAL BANYUMAS: GENDHING BANYUMASAN
Wong Banyumas: SERI KESENIAN LOKAL BANYUMAS: NDHONDHING
gur ngopeni wong siji.. tuwo..ngeyelan..
Wong Banyumas: SERI KESENIAN LOKAL BANYUMAS: WIRENGAN
Serenada Schubert mujudake kumpulan cerkak mancanegara kang isine ana sewelas cerkak kang dijarwekake dening Moechtar. Cerkak jarwan akhirakhir iki angel diprangguli, kamangka cerkak-cerkak jenis iki bisa nyugihake botheane sastra Jawa, mula cerkak iki perlu diteliti. Peneliti njupuk cerkak lima kanthi acak
Kumpulan cerkak Serenada Schubert iku mujudake buku pisanan kang dibabar dening CV. Bintang Surabaya ing wulan Maret 2003 kanthi wujud jarwan. Underaning perkara kang dirembug ing panaliten iki yaiku kepriye gambarane paraga utama saben cerkak ing kumpulan cerkak mancanegari Serenada Schubert kang dijarwekake Moechtar. Panaliten iki nduweni tujuwan yaiku nggambarake paraga utama saben cerkak ing kumpulan cerkak mancanegara Serenada Schubert kang dijarwan dening Moechtar. Panaliten iki nggunakake pendekatan objektif. Metode kang digunakake ing panaliten iki yaiku metode analisis struktural kang nengenake marang deskripsine unsur tokoh lan penokohan. Kanthi metode iki di jlentrehake mungguh apa kang ana ing njerone teks. Asile panaliten iki yaiku gambaran watak paraga utama kang ana ing limang cerkak. Paraga wong wadon dadi paraga utama ing cerkak “Ngumbara Kelunta-lunta” nduwe watak gampang trenyuh, nyelaki masalah, bingungan, gampang diojok-ojoki, nglokro lan bisa jaga harga dhiri. Paraga Stoner dadi paraga utama ing cerkak “Pepesthening Takdir” nduwe watak nglokro, psimis, nurut, sak penake dhewe lan kepengin mangerteni samubarang. Paraga Aksionov dadi paraga utama ing cerkak “Sing Maha Kuwasa Wis Pirsa” nduwe watak ora apik, grapyak, sregep lan disiplin, bingungan, jujur, nglokro, pasrah, gampang trenyuh, taat lan sopan. Paraga Albert Edward dadi paraga utama ing cerkak “Penjaga Greja” nduwe watak tanggung jawab, kerja keras, temen, kementhos, nglokro, jujur, tegar, lan gampang diojok-ojoki. Paraga Maria dadi paraga utama ing cerkak “Topan Salju nduwe watak gampang tresna, bingungan, setya, sayang, isinan, lan introver. Watak-watak kang kababar pranyata di dayakake kanthi efektif kanggo njejegake cerita. Mula panaliti atur pamrayoga lan panjurung supaya cerkak mancanegara Serenada Schubert bisa kanggo mulang ing Sekolah Menengah Pertama lan ing Sekolah Menengah Atas, mligine ing
GOYON kuwe wong kur arep nunut ndadekna anake sing jenenge ENI MARHEN bocah sing ora payu dodolane, simpatisan, pengurus ranting neng kedung banteng wis blenger carane adi
tindak pundi ? B : Kulo bade sowan dating daleme pak RT. A : Wonten urusan menopo ? B : Bade ngurus surat ijin keramean. A : Kagungan kerso menopo to pakB : Kawulo bade enten gawe nyunataken anak kulo sing mbajeng mumpung lagi liburan sekolahA : Mbenjang menopo penjenengan kagungan damel B : Yen mboten wonten alangan benjing dinten Minggu Kliwon. A : Monggo ndereaken yen bade tindak dating Pak RT, mumpung taksih enjang. B : Matur nuwun.
Wong Banyumas: WUJUD KEBUDAYAAN BANYUMAS: MEMBANGUN IDENTITAS
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.40, 8 Maret 2016.
teka jaman: “E la-elo– bokonge gedhe sak Elo, adol barang sarwa dikilo, wong landa kari sajodho, wong Jawa kari separo. Ana kinjeng nangis ing tawang, jagat sabuk ula wesi lanang. Kali ilang kedhunge, pasar ilang kumandhange, wong lanang ilang wibawane, wong wadon ilang wirange, wong metu saka ngomah kesandhung suket jeglug dadi lara lan patine”.
kagem ingkang maos seratipun panjenengan… jazakaLlah khairan
budeg, picek, matane ketutup nang
yen saksi kuwe bayaran ora nang TKP
kanjeng habib dosa oh gawe mangkele
wong ora ndue’nguruse disuekna,
pelicine ya mulus lah transaksi. Nyuwun
Motto: "Sabda Sakti Nugrahaning Praja"
Islam, Kajawèn, Protestan, Katulik, Hindhu lan Buddha
Kabupatèn Wanagiri (basa Indonésia Wonogiri) iku kabupatèn ing Jawa Tengah, lokasiné ing sisi wétan kidul, kutha Wanagiri iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané :, lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 1.822,37 km².
Saiki Kabupatèn Wanagiri dipimpin déning Bupati Joko Sutopo lan Wakil Bupati Edy Santosa, S.H. sing menangake Pemilihan Umum Kepala Laladan kanggo masa jabatan 2015-2020. Kabupatèn Wanagiri ketata saking 25 kacamatan, kalurahan lan désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn Wanagiri ya iku:
Lambang lan motto[besut | besut sumber]
Lambang lan motto Kabupatèn Wonogiri ditetepaké ing taun 1967. Motto sing uniné "Sabda Sakti Nugrahaning Praja" iki sawijining sengkalan sing bisa diartèkaké sabda= 7, sakti = 6, nugrahaning = 9, lan praja = 1 dadi taun 1967 Masèhi, taun ditetepakéné lambang lan motto iki.
^ depdagri.go.id:Kabupatèn WONOGIRI (diaksès tanggal 6 Sèptèmber 2012)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Wanagiri&oldid=1068749"	Kategori: Kabupatèn ing Jawa TengahKabupatèn WanagiriRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
BanyumasanBahasa MelayuTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.45, 4 Agustus 2016.
GAJAH SENO KANG MERTOPO ING PUSERE BUMI SIRO METUO
neng njero botol....lha nek ngono kuwi podokaro kowe wes nyerap energi negatif seng mabur mabur neng ndonyo iki,umpomo roso iri dengki kuwi
dodolan diconto coro corone dodolan,kok iso laris tur manis koyo agnez monica.... ora kok malah ngelek elek wong liyo...rejeki pati urip kuwi wes urusane seng kuwoso tergantung awak dewe le usaha kepiye intine tetep goleki seng halal,halal dalam artine menurut wong umume ojo menurut awakmu dewe...nek nurut awakmu dewe kuwi jenenge egois....egois kuwi koncone iblis...iblis kuwi laire seko geni...dadi onone mung panas karo panas blass ora ono roso ademe....nek seng lair seko watu kuwi jenenge sun go kong asale negeri cino kono....ono meneh seng adem nek dinggo marakke ayem neng roso tentrem....jenenge
ayu....Lagi ntas wae rampung olehku ngukir jenengmu...Neng salah sijineng lintang siseh wetan....Mengko bengi jam wolu umpomone ora ono mendung...Dangakno rupamu seng ayu delokno lintang seng gede dewe neng siseh wetan....Ono salah sijineng lintang seng ono tulisane jenengmu....Nduk cah ayu....Aku love yuu marang sliramu....Umpomone simbahmu arep
kuwi ora kudu ngetokne duet seng okeh...Ora kudu tuku keris seng larang regane opo maneh
mengkilap regone ngedab edapi......Nguri uri kabudayan kuwi cukup sinau BOSO KROMO INGGIL seng angele jian marakke mumet..sinau mocopat ora mbedhog sikil
kuwi abang ijo kuning opo ireng aku ora ngerti....mungkin iso wae tak tolak lha wong isoku gawe kaos
Ora perlu mbok pahami...Ora perlu mbok ngerteni....Dinengke opo enenge ngeneki wae....Seng jelas jenengmu wes tak uker neng atiku....Ora bakalan ucol seko kalbu...Ning aku ora muji kowe opo meneh nyembah kowe....
penjor malang banyuwangi: travel malang banyuwangi ramayana: ongkos travel surabaya banyuwangi
Zathura inggih punika film ingkang dipunpundhut saking buku kang dipunkarang déning Chris Van Allbrug. Chris Van Allbrug piyambak inggih punika nulis film Jumanji. Zathura piyambak gadhahi carita kados pemain ing dolanan Zathura punika kados dherek ing jobo angkasa. Crita punika dipunwiwiti saking Danny lan Walter ingkang kakang adhi kang boten cocog. Kekalihipun gadhahi papan dolanan Zathura ing griya bapakipun. Dolanan piyambak wiwitipun remenaken, kunci dipunpasang lan neken tombol. Mangke wonten kartu ingkang medal saking dolanan punika lan dados instruksi. Ananging yèn dolanan punika dipunlanggar, mangke wonten prastawa ingkang saged ngancam kekalih piyabak. Kekalihipun pungkasan wonten ing jobo angkasa, uga usaha kados saged pungkasanipun dolanan punika, amargi dolanan punika bebayani. Film Zathura piyambak dipunsutradarai déning Jon Favreau.[1]
^ (id)www.21cineplex.com(dipuntingali tanggal 1 September 2011)
EnglishItaliano	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.43, 6 Oktober 2016.
seko kerjaan sing dilaksana’ake, bukane seko hasil dodolan. Dadi, ra masalah nek produk sing njenengan iklanke ra ngasilke penjualan, njenengan tetep
njenengan ajak. Dadi, nek misale njenengan ngajak kanca men gabung dadi member, njenengan bakal entuk komisi tambahan.
4. Pira sih gajine melu program iki?
PENGELIHATAN BATIN | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
dudu gunung. sabamu ing alas ngon ingone sang Bupati prapteng marga. si pucung lembehan grana. (batangane = gajah)Bapak Pucung. amung sirah lawan gembung padha di kunjara mati sakjroning ngaurip mijil baka . si pucung dadi dahana (batangan = penthol
Kaca-kaca ing kategori "Komputer awal"
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.37, 29 Juli 2016.
Obstetrik iku èlmu bedhah kedhokteran sing mligi nyinaoni cara nangani wanita lan bayi jroning masa ngandhut, prosès kelairan lan puerperium (periode sawisé kelairan). Para ahli obstetrik akèh-akèhé uga minangka ginekolog.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Obstetrik&oldid=867140"	Kategori:
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.38, 11 Agustus 2013.
kaliyan Ki, nuli ngisi tengah punika kaliyan mahluk urip. salajengipun bangsa Sumeria dipunciptakaken kaliyan Enki, dewa segara (putra saking Enlil). dewa Enki punika ingkang maringi toya kangge lepen Eufrat ugi lepen Tigris, lepen-lepen punika ingkang dados sumber kauripan massarakat Sumeria. Sasampunipun Enki nyipta raja-raja kangge bangsa Sumeria. Raja-raja punika mandhap saking langit nuju bumi badhe mbangun kutha-kutha wonten sakitar lepen Tigris kaliyan lepen Eufrat. Ananging para dewa ngerancanakaken badhe ngirim banjir bandang kagem masarakat Sumeria. Enki maringi priksa dhateng raja, asmanipun Ziusudra, lajeng piyambakipun amarintah raja kasebut supados damel bahtera, ingkang saged nampung sadaya mahluk urip. Nalika banjir sampun suda, raja kasebat bebasaken sadaya mahluk urip kanggo nempung kauripan ingkang enggal. Sang raja kasebut sujud muja dewa Enlil kaliyan dewa An amargi sampun diparingi gesang.
lan kang wus santosaKinarilah ing Hyang WidhiSatiba malanganeyaTan susah ngupaya kasilSaking mangunah praptiPangeran paring pitulungMarga samaning titahRupa sabarang pakolihParandene maksih
Roban • Subah • Tersana • Tulis • Warungasem • Wanatunggal
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Batang,_Batang&oldid=1046884"	Kategori: Kacamatan ingKacamatan ing Kabupatèn BatangBatang, BatangKacamatan ing Jawa TengahKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.23, 15 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Warmia-Mazuria&oldid=828149"	Kategori: Cithakan navigasi	Menu navigasi
Winaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.31, 14 Maret 2013.
Seng tonggone Misanane park ji sung kuwi lhoo
[Reply]	Riez Kapas October 16, 2010 at 4:27 pm
NDASE singo AREP diuntal karo nogo. Singo mosok iso mlayu ndelik nek digudak NOGO? Ndelik nok ngisor uwit gedhang? Koyok pitik angkrem wae.
[Reply]	NJARJO 16 October 16, 2010 at 5:37 pm
Ngewangi doa sk tlatah pasundan bumi parahyangan. PERSIBO MENANG…
Dek bengi nyipi menang sing nglebokno samsul kr slamet…
Ingkang Inggil	Lagu Dolanan (2)	Ngunduh MP3 Tembang-Tembang Jawa	Lagu dolanan	Weton Lan Sifat	Yen Ing Tawang	Terjemah Al-Quran Basa Jawi	Kembang Combrang	MP3
Bingah sanget menawi tasih wonten sedherek Jawi ingkang nguri-nguri kabudayaan lami, amargi dhalem raosaken lare sakmenika sampun ka gerus kalian kabudayaan modern
Balas	Januari 14, 2009 pada 9:07 am
Ndherek pitepangan, kula menika salah setunggaling siswa basa Jawi ing unnes, universitas negeri semarang. Ing ngriki kula
Widodo, S.Sn, M.Sn, dosen pendamping UKM Karawitan ing FUKM KJ Unnes kinten-kinten kalih wulan kepengker (kula menika lalinan.. hehehe) lounching lagu dolanan yasan piyambak ugi lagu dolanan lawas ingkang dipunaransemen enggal.
Mugi ndadosaen renaning penggalih ing ngakathah. nderek
Menawi badhe ngersakaken mangga dhateng wonten FUKM Kesenian Jawa B2 FBS Unnes. Nuwun.🙂
Kulo kepingin sag gadhah tembangipun dateng CDnipum. mBok bilih wonten konco-konco ingkang kagungan info, sekalian tembang – tembang Jawi pakem dandang gulo, pucung, sinom, lan sapanunggalanipun, saged bagi-bagi kabar, dateng pundi saged pados.
Balas	Maret 31, 2010 pada 4:51 pm
asli saking kulo sedoyo ampun didhol nggih,niki dereng kulo daftaraken wonten haki,
Balas	Januari 7, 2010 pada 2:17 pm
Lindri… Adhang telung kati, lawuhe bothok teri..
Balas	Juni 30, 2010 pada 5:22 pm
@ lumbung desa pro tani pada makarya ayo dhi, njupuk pari nata lesung nyandak alu, ayo yu, pada maju yen wis rampung nuli adhang ayo kang, da tumandhang
@ mbung2 maleki tali tembung mbung maleka, gentheng omahe celeng alun-alun omahe ndoro, ndoro2 kajeng nyang pasar tuku udheng, udheng2 batik nyang pasar tuku pithik…
@ jam siji kliwat limo mo opo montor, montore madhep ngidul dul opo dulan…
nyuwun sewu, kulo bade nyumbang lagu.
judule pun “KUCING KU TELU”
Menapa inggih wonen ingkang rekiam suanten ugi, mboten namung tembungipun. Sami sami meniko warisan ageng ingkang sangetg penting.
wong-wongan disotho o..o, anggondheli
wong-wongan di tonyo o..o anggondheli
Kancil nendhang kelet, Kancil nepang kelet
Cobi putro alit sakniki purun nguri uri kabudayan jawi kados lagu
Balas	Juli 1, 2016 pada 8:03 am
tunggal dèning telu artikulasi kanggo nggandhèngaké Champs-Élysées, Invalides lan Menara Eiffel. Uga dadi salah sijiné kreteg ing Prancis kanthi hiasan patung kang dumunung ana ing sisih kiwa tengené kali Seine, kagolong dadi kaajaiban teknik abad ka-19.[1].Kreteg Pont Alexandre III dirancang kanthi gaya Art Nouveau dèning panjenengané Résal lan Alby ing taun 1896-1900 nduwèni jembar 6 mèter, dhawa 107 mèter lan wiyar 40 mèter.Kreteg kang nduwèni 4 kolom granit lan patung ing sisih ndhuwur lelapis emas ngambarake kamisuwran kutha paris ing jaman paperangan [1][2] . Jroning ekstremitas kreteg Pont Alexandre nduwèni saka kanthi dedeg 17m,lan patung Pegasus kang nduwèni mahkota disepuh dèning bahan perunggu dadi pratandha kawisuwuran kutha Paris,Prancing
Ing tengah kreteg kawengkar dumadi loro komposisi saka tembaga,lan ing sisih hulu kawengkar dumadi patung widadari Seine serta sisih hilir kawengkar dèning patung nimfa Neva .[2]
Kreteg Pont Alexandre III kang diwiwiti pambangunané wulan Mei 1897,lan diresmiaké minangka pambuka Pamèran Universal ing Paris taun 1902, watu kapisanan disemelehake dèning panjenengané Tsar Nicolas II saka Rusia taun 1896, tumuju pralambang kerja bareng Franco-Rusia, dimadegaké kanthi tapak asma aliansi watara taun 1891.
Dibangun dèning sumbu Esplanade des Invalides asring kasebut Invalides, panjenengané mimpin menyang Petit Palais lan Grand Palace [1].Pambangunan kreteg ugu nduwèni mupangat kanggo Pameran Universal [1].Kababr ing tembok sisih tengen kali, nduwèni prasasti tètulis: "Ing tanggal 14 April 1900, Émile Loubet
taun 1824, panjenengané Navier miwiti ngawé kreteg gantung Champs-Élysées. Asebab kontruksi kang kurang migunani lan durung kuat kanggo panyebrangan, kapeksa dipugar sadurungé kreteg dadi kurang lueih taun 1828 [3] Minangka kaputusan kutha Paris dadi panyelenggara Pameran Dunia taun 1900, Panjenengané Navier mutusake mugar Palais de l'Industrie minangka didadekake istana ing sakiwa tengené dalan kanggo ngalang des Invalides [3].Galangan kreteg kang dnhuweni
Kreteg kang nduwèni bahan utama waja cor lan dijangkepi dèning abutment.Pondasi kang di duduk kang ditandur ing ngisor kali, nyebabake kontruksi kurang apik, kahanan kaya mengkana iku ndadikake kontruksi kurang
kagolong ing klasifikasik sajarah monumen tanggal 29 April 1975 banjur diwenehi tandha Warisan saka abad ka-rongpuluh utawa asring sinebut Warisan saka abad XX lan minangka primeter saka pamarèntah laladan dilindungi saka arondisemen 7 Paris [5]..
Treteg Alexandre III kagolong treteg logam, nduwèni jembar 40m kontruksi lengkungan tunggal kanthi dawa 107 m dèning cacahè telu saka artikulasi, treteg kang nyebrangi Seine nduwèni cacahé trowongan loro ing sisih kiwa tengené.[6]. treteg kang nduwèni werna dasar klawu, ijo, soklat dèning kadadean restorasi taun 1998 [6].
amba dèning dhuwur kreteg, Pont Alexandre III nduwèni teknik surung lateral kang penting marang kakuatan kreteg. Minangka ngindari kapal kang nyebrang panjenengané ngerancang dag kreteg dikuatake dèning blok beton, lan pondasi[8].. dekorasi
Dekorasi[besut | besut sumber]
Arsitèk Joseph Cassien Bernard dlan Gaston Cousin, diangkat ing taun 1896-an lankalebu ing kaprésidhènan AS Maret 1897, sawisé kasil bebungah dèning karya logam [9]. Pambangunan kreteg, arsitek nduwèni tanggung jawab minangka ngerjakake babagan ornamen dekoratif kang ana ing motif lan patung, pambageyan struktur diputusake minangka taun 1895, saduruné kalaksanan pambangunan kreteg Alexandre-III[9]. Dèning bageyan kang ngurusi pameran dipasrahake insinyur Résal lan Alby.[9]
Karakter dekorasi kang ana ing sakubengé kreteg minangka dijupuk saka buku kanggo referensi Pameran Universal [9].Kaloro Arsitèk nyampurake dekorasi simetris ing saben-saben ornamen kang ana kanthi wujud simetris, bageyan patung uga digambarake sacara gamblang anané draperi lan pebandhing patung sacara proposional dèning wujud asliné [9].Bageyan-bageyan utama patung kang utama digarap lan dilapisi emas lan logam, minangka nyimbolake katrenteman serta kasugihan nagara Prancis [9]. Kahanan pangarapan ornamen lan patung ora luput saka konstruksi logam lan aneka werna kanggo wujudake kaendahan.[9]
Sisih tengen, hulu:Digarap dèning panjenenganè Emmanuel Fremiet, kanthi judul La renommée des art [10],
Bageyan hilir: digarap dèning panjenenganè Emmanuel Fremiet,kanthi judul La renommée des sciences[10]
Bageyan kiwa, hulu:digarap dèning panjenenganè Pierre Granet;kanthi judulLa renommée au combat[10]
Bageyan Tengen, hulu: The Prancis saka Abad Pertengahan digarap dèning panjenenganè (
dèning panjenenganè (Laurent Marqueste);
Bageyan Tengen, hilir: Prancis modern digarap dèning panjenengané (Gustave Michel) [11]
Patung singa bageyan kiwa treteg dijupuk saka buku karya: Jules Dalou;
Patung singa bageyan kiwa treteg dijupuk saka buku karya: Georges Gardet
Les amours soutenant les quatre lampadaires papat lampu pratanda katresnanan karya panjenengané Henri Désiré Gauquié;
Papat patung wujud pangeran jenius minangka numpak iwak lan kerang, karya panjenengané Léopold Morice dan André Massoulle;
Bageyan Hulu: Patung Nymphs saka Neva Rusia, karya panjenengané George Récipon;
Pusat Hilir: Nymphs saka Seine dèning tangan Paris,karya panjenengané Georges Récipon.
Alejandro Jodorowsky. Patung kang ana ing kreteg kanthi lelapis emas dipadukake déning papat saka kang tumuju ngangkat gaya lateral.
Pegasus dicekel dèning jroning Paperang Fame Leopold Steiner.
Dunod, Paris, 1898, 1Cithakan:Er trimestre (diunduh 03 April 2013]
PrancisMonumèn ing PrancisKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing WikidataArtikel mawa paramèter tanggal ora sah ing cithakan	Menu navigasi
Franco Modigliani (18 Juni 1918 – 25 September 2003) inggih punika salah satunggaling tokoh Amerika Serikat ingkang miyos wonten ing Italia ingkang menangaken Penghargaan Bank Swedia bidang Ilmu Ekonomi kanggé méngeti Alfred Nobel nalika taun 1985 kanggé kalih (2) sumbangan.[1] Ingkang kapisanan inggih punika "analisisipun babagan perilaku penabung rumah tangga". Wonten ing
konsumsinipun.[2] Pamanggih dhasar punika inggih pandangan umum, ananging kirang kagungan prabawa kanggé alesan punika. Piyambakipun ngandharaken sapérangan ageng tiyang kepéngin kagungan tingkat konsumsi ingkang lumayan inggil Kanggé tuladha, menawi penghasilanipun rendah wonten ing taun punika, ananging kagungan pangarep inggil wnten ing taun salajengipun, tiyang punika boten purun gesang kados tiyang miskin. Saéngga wonten ing taun-taun kanthi penghasilan inggil, Modigliani ngandharaken, tiyang sami nabung. Panjenenganipun nelasaken langkung saking pemasukanipun wonten ing taun-taun penghasilan andhap. Amargi pendapatan wiwit mandhap kanggé tiyang eném ingkang nembé miwiti, lajeng samsaya tambah wonten ing taun-taun pertengahan, dlan samsaya kirang nalika pensiun, pangandikanipun Modigliani, tiyang eném ngampil kanggé nelasaken pendapatanipun, tiyang sepalih umur kathah ingkang nyimpen, lan tiyang sepuh nelasaken simpenanipun.[3]
Sumbangan ingkang angka kalih ingkang damel Modigliani menangaken Penghargaan Nobel inggih punika teorema Modigliani-Miller ingkang misuwur wonten ing keuangan badan. Modigliani, sesarengan kaliyan Merton Howard Miller, nedahaken bilih wonten ing ngandhap asumsi tartamtu, nilai sawijinng perusahaan bebas saking rasio utang dhateng keadilan.
Modigliani ugi nyerat salah satunggaling artikel ingkang miwiti studi harapan rasional ékonominipun. Nalika artikel ingkang terbit taun 1954, piyambakipun lan Emile Grumburg ngandharaken bilih tiyang mungkin ngantisipasi kabijakan lan UU pamaréntah tartamtu ingkang trep kaliyan punika. Éwadéné Modigliani radi kabotan babagan satebih pundi studi harapan rasional sampun mlampah kanthi wawasan dhasar punika.[4]
Modigliani nganggep piyambakipun minangka satunggaling pangikut John Maynard Keynes. Satunggaling kartun wonten ing lawang kantoripun nalika taun 1982 ngaendika: "Kanthi ijin Panjenengan, sadhérék, kula kepéngin nawakaken sawijining tembung ingkang saé kanggé kapentingan Maynard Keynes." Modigliani ninggalaken Italia ingkang dipunkuwasani déning fasisme nalika taun 1939 amargi piyambakipun inggih punika salah satunggaling tiyang Yahudi ingkang anti fasisme. Piyambakipun pikantuk gelar Ph.D. saking New School of Social Research nalika taun 1944. Modigliani ngajar wonten ing mrika wiwit taun 1944 dumugi taun 1949 lan minangka penasihat panalitén kanggé Komisi Cowles wonten ing Universitas Chicago wiwit taun 1949 dumugi taun 1952. Piyambakipun minangka profesor wonten ing Carnegie Institute of Technology saking 1952 dumugi taun 1960, ing Northwestern University saking taun 1960 dumugi taun 1962, lan wonten ing MIT wiwit taun 1962 dumugi sédanipun. Piyambakipun ugi minangka
Franco_Modigliani&oldid=1098569"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Lair 1918Kapatèn 2003Pamenang Bebungah Nobel bidang ékonomiPamenang bebungah Nobel	Menu navigasi
wedok’an kere lanangan,wong sing lanang wis emoh yo wis to..,kok sek ngeyel ae..,wong lanang sek akeh nduk..,ora usah
BURUNG (656) SUARA BURUNG ANIS KEMBANG (5) SUARA BURUNG ANIS MERAH (8) SUARA BURUNG BRANJANGAN (15) SUARA BURUNG CENDERAWASIH (2) SUARA BURUNG CENDET (20) SUARA BURUNG CIBLEK (23) SUARA BURUNG CILILIN (9) SUARA BURUNG CUCAK CUNGKOK (6) SUARA BURUNG CUCAK HIJAU (16) SUARA BURUNG CUCAK JENGGOT (7) SUARA BURUNG CUCAK LAIN (15) SUARA BURUNG
Saparan Bekakak – [Sleman] Upacara Adat Saparan Bekakak ajeg dipun adani saben wulan Sapar dening warga Desa Ambarketawang, Kecamatan Ga...
Sengoku Basara 2 adalah sekuel video game Sengoku Basara (dikenal
Komunisme ing Indonésia dikenalaké déning wong nasionalis radhikal saka Landa H.F.J.M Sneevliet kang teka ing tlatah Indonésia sapreludadi pégawai kantor dhagang ing Semarang ing taun 1913. Ora patia cetha tujuané teka, ananging dhèwèké bisa ndeleng yèn Indonésia bisa dadi tlatah suburé Komunisme. Ing wulan Mèi 1914 H.F.J.M Sneevliet karo kanca-kancané J.A Bransterder, H.W. Dekker,P. Bergsma lan A. Baars nyengkuyung ambangun kelompok ISDV (Indische Social Dhémokratische Vereeniging) ing Semarang. Kelompok Marsix pertama ing Asia Tenggara. Ing wulan Oktober, ing taun iku uga nggawé media massa, arané MEDIA BEBAS duwéni éditor Bergsma, Sneevliet lan A. Baars.[1]. Ing taun 1917 Sneevliet lan kanca-kancané wis duwé prabawa kang kuat [2]. Anggota-anggotané ISDV disusupaké ing kelompong kondang Sarékat Islam. Anggoné nyusupaké anggota ing Sarékat Islam saya suwé sang saya gedhé nganti Sarékat Islam pecah, lan dipérang dari rong kelompok, diarani Sarékat Islam Merah lan Sarékat Islam Putih. Anggotané Sarékat Islam Putih ya iku saka angggota Sarékat Islam kang isih saktujuan ora kacampur karo paham Komunis. Kelompok Sarékat Islam kang wis kacampur karo paham Komunis, mecah dadi Sarékat Islam Merah. Pangarsaning Komitèrn taun 1923 Tan Malaka nglaporaké yèn Perserikatan Komunis ing Hindia Walanda wis nganti kuwasani 20 sèksi ing Sarèkat Islam lan diandharaké yén saka 100.000 anggota Si, ana 30.000 anggota kang aktip dadi anggota Komunis. Jalaran anggotane komhnis saya radhikal, ora saithik wong kang dadi komunis ditangkapi déning pamarintah Hindia Belandha. Ing taun 1923, Darsono anggota anyar Komunis mandhégani panggabungan anggota Komunis. Saya suwé PKI kasil nyebarake komunisme ing tlatah Indonésia. Kejaba ngunu, PKI uga durung bisa ngontrol kadisiplinan uga ideologiné para anggotané. Panindakan kejem déning pamarintahan Landa marang aksi-aksi Sarékat Rakyat nyebabaké dianakaké Kongrès PKI ing wulan Désèmber 1924 ing Kotagedé, Yogyakarta. Ing kongrès iku diputusaké nglebur Sarékat Rakyat ing PKI.[2]. Taun 1924 diresmiaké ngedhegaké Parté Komunis Indonésia.
Ing taun 1926, PKI kasil nganakake gejolaking masarakat ing peranganing papan. Gejolaking masarakat kabèh diatasai déning Pamarintah Hindia Belandha.Akeh tokoh komunis lan nasionalis dikunjara, malah ana sing dibuwak ing Digul Tanah Merah, Irian Jaya, nanging tokoh komunis Alimin lan Muso bisa mlayu ing negeri manca. Ing taun 1935 Komintern ngirim manèh wong tokoh komunis ing Hindia Belandha, ya iku Muso. Karo bantuan saka
pamarintah Hindia Belandha ing taun 1923-1927, kagiatan PKI ora katon manèh. Kagiatan-kagiatan PKI wiwit kanton manèèh ing taun 1947, nalika Komunisme Internasional ngewènèhi doktrin Zhdanov. Kaya mengkana, ing taun-taun Proklamasi Kamardhékan Indonésia. Ing taun 1948, Komunis Internasional nekaké Muso lan Suripno banjur nganakaké pamberotakan ing laladan Madiun taun 1948 [2].
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Parté_Komunis_Indonésia&oldid=1081810"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanPulitikParté pulitikRintisan mawa topik pulitik	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.21, 4 Sèptèmber 2016.
begawan tegal: KI BAREP PENTAS WAYANG TEGALAN
Asyik! Ki Barep Pentas Wayang BerbahasaTegalanPAGELARAN Wayang Golek Ki Barep di
Bo, ning kene enek bakul duren cedak bravo, kue melu belah duren ra? Nek melu ayo tuku saiki
[Reply]	[boboholic] April 11, 2009 at 9:45 am
manuk sing paling angel, paling kicaumania bakal njawab anis abang lan branjangan. Loro jinis manuk iki kerep nggawe kita "trauma" ing care, supaya katon ing kepinginan ora njaga iku amarga iku supaya dawa maos. Bener sawetara faktor, utawa bisa disebut faktor X, kang nemtokake apa manuk bakal nganggo utawa bakal tetep ngeriwik utawa malah bisu, awit perawatan saka anis swara cepet bisa dibuka manèh
gambar lan tulak ing bubuk lan tulak ing pasangan anging Allah kang nulak teka tulak, teka
ing dzat jasmani ! Kulo nyuwun nugraha kula, Ing
pangrasa sajroning mbangun bebrayan kaaturaken liwat donga kados ing ngandap menika :
ya wis Kang pancen dadi tambah bagus lan ngganteng *nggantenge sak pitung kecamatan*😀
November 26, 2007 in bebasan	Basa Jawi wonten ing jaman modern sak punika kados-kados sampun kageser kalihan bebasan liyan (kados bahasa Indonesia lan bahasa Inggris). Sak menika sampun awis kadang-kadang kaneman ingkang saged bebasan Jawi kanthi sae.
Ontran-ontran kasambet perkawis dipun-pendeting budaya-budaya Indonesia kaliyan negari sanes kedah dados pepemut dumateng kula panjenengan supados sami hangajeni, njagi lan nglestantunaken budaya Indonesia, kalebet babakan budaya bebasan Jawi.
Blog punika dipun damel kangge ngupaya kadang-kadang blogger, khususipun blogger saking tanah Jawi, kangge ngudarasa lan silaturahim online wonten ing Basa Jawi.
Blog menika kabikak kangge umum. Sinten kemawon ingkang kepareng partisipasi nggulawenthah blog menika saged kentun e-mail dateng muh_tamim@yahoo.com, utawi kentun komentar wonten ing posting menika.
Mangga sesarengan nglestantunaken lan nyebaraken adiluhungipun budaya Jawi.
Nyuwun pangapunten mbok bilih wonten tembung/istilah ingkang dereng leres lan pener.
Ingkang Inggil	Lagu Dolanan (2)	Ngunduh MP3 Tembang-Tembang Jawa	Lagu dolanan	Weton Lan Sifat	Yen Ing Tawang	Terjemah
dolanan bocah jaman dhisikkawruhjawi numpak bronjongkawruhjawi berbagi nderek kersaning gustikawruhjawi berbagi Lagu dolanan anak 2kawruhjawi Garengpung, kewan multi-nasionalkawruhjawi sinten ingkang remen nedi Godril??kawruhjawi Ngimpi ateges pratanda?kawruhjawi sanjang: sumangga pinarak ugi dateng blog kawruhjawi kawruhjawi.wordpress.comkawruhjawi sanjang: menawi ngagem WAP handphone sumangga pinarak wonten plurk.com/m/u/kawruhjawikawruhjawi Sugeng enjing. Sak punika kawruhjawi dugi donya maya wonten ing versi plurk. Saged dipun akses saking alamat plurk.com/user/kawruhjawi
supaya luwih gampang anggonmu ngrubah istilah dadi boso prokem urutono aksara jawa iku koyo sing bioso ono sekolah diajarake yaiku:
walikane baris kapisan ono ing baris katelu, mengkono uga sewalike)
yen poro mudo ngayogyakarta wis podho lancar nggunakake boso prokem iki kanggo obrolan karo konco… Ning kudu dieling, kabeh kuwi ono papan lan wektu sing
Kulo ngrumaosaken mongkog ing penggalih deneyo taksih wonten poro kadang ingkang sami kerso nguri-uri kabudayaan, mliginipun boso jawi soho sedoyo kabudayanipun. Kulo ngrumaosi, bilih sakmeniko boso jawi kagem saperangan tiyang sampun dipun anggep mboten migunani, mboten saget kagem pangupojiwo ingkang murwat kados denten boso londo Inggris utawi londo Amrika. Kathah kabudayan jawi ingkang sampun mboten dipun mangertosi dening poro kadang anem, malah-malah wonten ing tanah Jawi, kados denten Jogja utawi Solo. Pundi wonten sakmeniko lare sekolah ngkang saget matur kanthi boso krama inggil dhumateng tiyang sepuh kekalih.
Pramila, kula namung saget anyengkuyung lan ndherek mangayubagyo dumatheng para rencang ingkang tansah nguri-uri lan nglestantunaken boso lan budaya adiluhung kito. Maturnuwun, salam taklim saking monconagari.
Balas	Desember 7, 2007 pada 3:01 am
Kulo sak rencang sami remen sanget dene mas Dee, tebih saking Negri Malaya, kersa pinarak wonten mriki. Mbok bilih bebasanipun panjenengan malah langkung sae mas.. kulo malah dados isin :-*)
Malah mbok bilih panjenengan kersa, kula sak rencang bade ngundang panjenengan dados “warga kehormatan”🙂
Balas	Desember 7, 2007 pada 9:16 am
kawula inggih nderek isin awit saking ngrumaosi bilih wekdal menika,basa jawi pranyata sampun milai dipun tilar kaliyan para wiranem.Pramila sumangga kagem sagunging para pangarsa nagari ugi para winasis babagan kawruh basa jawi saha kita sedaya sami ngupados cara kagem lestantunipun basa jawi,nguri-uri saha tansah amedharaken dumateng putra wayah.Sumangga.
Balas	Februari 9, 2014 pada 3:35 am
*Ndharakku awakku wis mati patitis, tiwas nulis pernyataan mandek soko nulis nang blog. Iki artine aku isih nduwe utang iki. Padahal simbok wis anti-anti yen urip iku aja lali marang kabecikaning liyan.
Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengkubuwana Senapati Ing Ngalaga Abdurahman Khalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping Sanga
OnggronganApa sing dipènginidadi wong terkenal?dadi kembang lambèné wong sadonya?apa ébèn dianggep pentolan?Apa sih sing digolètiwong-wong sing
Gatolané uripUdan nembé baé mandegplataran lemah sing ngecembong banyusanalika ngemutna enyong maring waktu singwis kepranapirang-pirang kedadèyan sing wis tak ranapiujug-
mènémaksa baé durung bisa kecukupanuripé malah tambah mblangsaksing samana, bara-bara enyong ésih nganggo nalarora nggugoni hawa nafsu sing bisa gawé musakatsanajan mlaratbarang sing siji ésih tak keni-kenimung krana iman, urip enyong ora
ajeg ora klalènbarang sing siji ésih tak keni-kenidadi gatolané urip nggo mlaku nang galengan donya.Agustus 2006Enyong Dudu Sapa-sapaEnyong tetep enyongajeg awit gemiyèn nganti saikiora tak pikiri kowen seneng apa orasing penting mangan ora njaluk rikaEnyong pancèn dudu sapa-sapatur ora pèngin disubya-subyatapikèn aja dianggep
Ngapunten mas, ngunduh lagu puniko wonten ing pundi nggih, matur nuwun
Balas	Desember 18, 2008 pada 8:50 am
[…] dolanan, lagu dolanan anak, tembang jawa | by mtamim Nyambung seratan wonten mriki lan wonten mriki ingkang nyerat babakan lagu dolanan anak jawi ingkang sak punika sampun awis dipun panggihaken. […]
Balas	Juli 1, 2009 pada 4:09 am
Kawruh Jawi punika sae nggih mas……..Monggo kitha sami ngramekake Web ngangge basa Jawi,
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Panganggo:Beria&oldid=647151"	Menu navigasi
kanca-kanca purwodadi kaya edi siswanto,sugeng gunadi petruk saka rosidin tegal kanca
Kawruh ngenani pertanian kuno wis dingerteni bangsa Mesir pirang-pirang taun kepungkur.[2] Kabudayan Mesir jaya kang uga nduwèni prabawa tumprap kabudayan-kabudayan Barat jaman saiki ya iku makmur lan akèhé asil pertanian.[2] Wong Mesir dadi wong kang ahli kanggo ngembangaké teknik drainase lan irigasi.[2] Drainase ya iku mbuwang banyu kang wis luwih-luwih.[2]
Teknologi kanggo ngolah lemah bisa dimangertèni saka pacul.[2] Pacul asale saka garan kang cacahé siji lan bentuké lincip kang digunakaké kanthi obahan kaya wong ngethok.[2] Pacul kang sepisanan uga diarani bajak kuno, arupa pacul kang mung diobahké manungsa utawa kéwan kanggo ngeruk lan malik lemah.[2] Sawisé iku pacul banjur diowahi kanthi némpélaké wesi ing panggonan kang dadi tapel wates karo lemah.[2] Kanthi cara iki pacul duwéni konstruksi kang luwih kuwat lan luwih gampang dienggo.[2] Saliyané iku, wujud iki uga nggampangaké lemah kang diwalik supaya saya akèh lemah kang diolah.[2] Pacul digunakaké wong Mesir dadi alat kanggo panén lan kanggo njupuk tanduran sak lemah.[2] Pacul duwéni werna-werna wujud lan ukuran.[2] Gedhé ciliké ukuran pacul dijumbuhaké miturut kagunan pacul.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pacul&oldid=1097291"	Kategori: Alat kanggo tetanenRintisan topik piranti	Menu navigasi
Anané persendhian bisa mujudaké obahan sing werna-werna. Manéka gerak nganggo
Fleksi iku gerak nekuk utawa mbélokaké. Ekstensi iku obahan kanggo meluruskan. Contoh: obahan ayunan lutut ing kegiatan gerak jalan.
Adduksi lan abduksi[besut | besut sumber]
Adduksi iku obahan nyedhaki awak. Abduksi iku obahan ngadohi awak. Conto: obahan mbukak tungkai sikil ing posisi istirahat ing enggon minangka obahan abduksi (ngadohi awak). Yèn sikil digerakaké manèh menyang posisi siap minangka obahan adduksi (nyedhaki awak).
Elevasi minangka obahan ngangkat, depresi iku obahan mudhunaké. Contoné: Obahan mbukak cangkem (elevasi) lan nutup (depresi) uga obahan pundhak mendhuwur (elevasi) lan mengisor (depresi)
Inversi iku gerak miringaké tlapak sikil arah menjero. Eversi iku obahan miringaké tlapak sikil menjaba. Uga perlu diweruhi, istilah inversi lan eversi mung kanggo wewengkon ing ugel-ugel sikil.
Supinasi iku obahan mlumahaké tangan. Pronasi iku obahan nengkurepaké. Uga perlu diweruhi istilah supinasi lan pronasi mung kanggo wewengkon ugel-ugel tangan waé
Endorotasi iku obahan menjero ing saubengé sumbu dawa balung sing mawa sendhi (rotasi). Déné eksorotasi iku obahan rotasi menjaba.
srpskiSvenskaTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.34, 4
MEMBUKA SITUS YANG DIBLOKIR | KRIDHO UTOMO
Sing Biso Rumongso … Ojo Rumongso
mak hek………….minta nambah, orang makan pasti nambah…………..pasti………………..gak ono sing nggak nambah, monggo sugeng kepanggih malih, kulo tiyang kelahiran Mediun ning koq yo seneng karo sambal mBlitar, yek opo rek …….endi
muga-muga sing maune dodolane ora payu, ngesuk dadi payu. Sing nesih dewekan cepet olih jodo, sing duda olih
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Brandal&oldid=1009173"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Berastagi,_Karo&oldid=1044079"	Kategori: Kabupatèn KaroKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Desember 28, 2007 in sanes	Dinten Ibu dipengeti saben tanggal 22 Desember. Nalika wonten rerembag bab punika kaliyan rencang, kulo kemutan ibu ingkang sampun kondur marak sowan wonten ngarsanipun Gusti. Inggih linuber lan jembar tresnanipun ibu dateng putra-putranipun. Inggih tresno ingkang sejati ingkang diparingaken ibu dateng bapak, sigaraning nyowo. Tresno punika ingkang ndadosaken gesang tansah ayem tentrem, susah, seneng saget dipun raosaken kanthi ayem.
Ibu tasih alit nalika emah-emah kaliyan bapak. Seg 17 th kala semanten. Gadhah garwa bapak punika kabegjan piyambak kagem ibu. Tresno ingkang mboten dimangertosi kaliyan ibu, ibu caosaken dateng bapak. Nopo ingkang bapak paringi, ibu tampi. Nopo ingkang bapak suwun ibu caosi. Sinten ingkang ngerstosi nopo ingkang dados dalane gesang. Sinten ingkang mangertosi menawi ing tengahing bungah, bapak kedah tindak ninggalaken ibu piyambakan momong 3 lare ingkang tasih alit-alit. Nanging kolo semanten ibu tansah sabar nenggo bapak kondur. Kulo nate tanglet kaliyan ibu: ibu kenging nopo mboten menikah malih wekdal niku? Ibu namung ngendiko: “Ibu eman lan melas karo bapakmu”. Punika ingkang dados ungkapaning raos tresno ibu dateng bapak. Ibu ngendiko mekaten nalika ibu gerah lan sampun mboten saget mlampah. Crios kalih mbrebes mili amargi kemutan wekdal
ngagem lumpang lan alu. Mbenjang enjang dipun ideraken. Namung cekap kagem sedinten. Mekaten teras saben dinten. Ngantos dumugi wanci bapak saget nderek buruh bangunan lan ibu nderek njait wonten pecinan. Kolo semanten ekonomi sampun radi lumayan. Saben sabtu bapak saget numbasaken susu kagem lare-lare. Lajeng bapak diparingi sabin kaliyan simbah. Bapak mboten gadhah pengalaman ngolah sabin. Ibu ingkang lare petani ingkang
dateng sabin. Nderek matun, tandur, utawi derep. Malah asring nderek derep wonten sabin tiyang lan angsal bawon gabah saknyangking. Punika ingkang dados keseharian bapak lan ibu. Mangke menawi panen, bapak ingkang mbeto wonten peken diboncengaken wonten pit, ibu nyurung saking wingking lan wonten peken dipun sade kaliyan ibu. Menawi panenan polowijo, subuh-subuh bapak lan ibu sampun tindak peken. Saking mriku bapak lan ibu saget nyekolahaken 5 putra ngantos SLTA lan 1 ngantos sarjana (inggih kulo piyambak). Bapak asring ngendiko: “Bapak namung biso nyangoni kepinteran, dene bondo goleko dewe-dewe. Bapak mung biso nyekolahke nganti SLTA, dene arep sarjana sekolaho dewe.” Sakmeniko sampun 3 ingkang sarjana, 1 D3, lan 1 taksih nglajengaken S2.
Ingkang Inggil	Lagu Dolanan (2)	Ngunduh MP3 Tembang-Tembang Jawa	Lagu dolanan	Weton Lan Sifat	Yen Ing Tawang	Terjemah Al-Quran Basa Jawi	Kembang Combrang
Plurkkawruhjawi dolanan bocah jaman dhisikkawruhjawi numpak bronjongkawruhjawi berbagi nderek kersaning gustikawruhjawi berbagi Lagu dolanan anak 2kawruhjawi Garengpung, kewan multi-nasionalkawruhjawi sinten ingkang remen nedi Godril??kawruhjawi Ngimpi ateges pratanda?kawruhjawi sanjang: sumangga pinarak ugi dateng blog kawruhjawi kawruhjawi.wordpress.comkawruhjawi sanjang: menawi ngagem WAP handphone sumangga pinarak wonten plurk.com/m/u/kawruhjawikawruhjawi Sugeng enjing. Sak punika kawruhjawi dugi donya maya wonten ing versi plurk. Saged dipun akses saking alamat plurk.com/user/kawruhjawi
Desember 29, 2007 pada 9:26 am
Leres sanget. Ibu menika tresnanipun kados srengenge. Tresna ingkang sederhana hananging abadi lan mboten pamrih..
Balas	Januari 2, 2008 pada 2:32 am
Sedoyo dalan gesang saget kito pundhut hikmah kangge sangu gesang ingkang samangke…
Balas	Januari 2, 2008 pada 3:05 am
inggih. kula terharu bilih kathah perjuangan para sepuh menika
(ingkang nyerat nggih kanthi mbrebes mili nggih? hehehe)
Balas	September 8, 2008 pada 6:50 am
sampun leres sadaya wau mbukteaken bilih yekti Katresnan Ibu meniko tan wonten watesipun,
wis cemepak såkå Gusti, ora bakal kurang anane kanggo nyukupi butuhe
TengahKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
suku anggota tetanduran ngembang. Miturut sistem klasifikasi APG II suku iki klebu jroning bangsa Commelinales, klad commelinids.
Rintisan topik botaniDasypogonaceaeKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Pudhing kang bahan dhasaré susu (yogurt), glepung maizéna, tapioka, utawa endhog kang dipangan kanthi diademaké dhisik.[1] Pudhing kaya ngéné iki rasané legi kanthi bahan campuran kayata coklat, karamél, vanila, utawa woh-wohan.[1] Pudhing ager-ager digawé kanthi myampuraké ager-ager karo susu, glepung maizena, utawa endhog kang dikocok.[1] Pudhing ager-ager kerep dipangan karo saos. Saos pudhing iki diarani vla. Tepung puding instan luwih gampang nalika digawé pudhing awit mung dicampur karo susu utawa banyu panas lan dijarké nganti adhem lan kenyal.[1] Ing Indonésia ana werna-werna pudhing kang rasané tradhisional.[1] Pudhing iki biyasané nggunakaké klapa nom, gula abang, tapè, ketang ireng, utawa campuran godhong suji lan godhong pandhan.[1] Woh-wohan kang dianggo nggawé pudhing kayata jeruk, nanas, sirsak, mangga, utawa markisa.[1]
Pudhing asalé saka basa Perancis, boudin kang tegesé "sosis darah", saka basa Latin, botellus kang tegesé "sosis cilik". Istilah pudding digunakake Èropa abad pertengahan kanggo jinis hidhangan kang digawé saka daging kang dibungkus.[2] Ora kabéh pudhing rasané legi.[2] Kayata suet pudding (puding lemak) ya iku jinis pudhing kang isiné daging sapi kang dibungkus adonan pai saka trigu kang dicampur lemak wedhus gibas utawa lemak sapi.[2]
Ing Britania Raya, istilah pudding kerep digunakaké kanggo hidhangan panutup kang digawé saka endhog lan glepung kang dimasak kanthi cara dikukus, digodhog utawa dipanggang.[2]
^ a b c d e f g h i (id)wartakota.co.id(dipunundhuh tanggal 29 Juni 2011)
^ a b c d (en) Sejarah puding foodtimeline.org(dipunundhuh tanggal 29 Juni 2011)
Bukane mbelani pemkab saiki, aku dewe yo wis eneg. Sing rese jelas2 pemerintah pusat, mbujuk’i wong
abote wong mikul jambe. Lugur siji gelundungan. Abot – abote wong nyambut gawe. Ta ewangi dhodhol kidhungan.
Ing. Fialová, Ing. Hartig CSc., Ing. Jedlička, Ing. Krňávek PhD, Ing. Lánský PhD, Ing. Novotná, Ing. Plotěný, Prof. Ing. Wanner DrSc, Omluveni: - Ing. Langer, Ing. Růžičková PhD, Ing. Soukup PhD, Ing. Šamal
Kumpulan Tembang Kenangan Nostalgia Indonesia 80an Vol.2 | Nonstop Tembang Kenangan 80an 90an MP3 Kumpulan Tembang Kenangan Nostalgia Indonesia 80an Vol.2 | Nonstop Tembang Kenangan 80an 90an, Kumpulan Tembang Kenangan Nostalgia Indonesia ...
kenangan best, tembang kenangan cinta, tembang kenangan hits, tembang kenangan indonesia, tembang kenangan jadul, tembang kenangan lawas, tembang kenangan lama, tembang kenangan mp3, tembang kenangan nonstop, lagu tembang kenangan 80an, tembang kenangan tahun 80 an, Tembang Kenangan Nostalgia
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.42, 6 Maret 2016.
gawea ukara sambawa kang tegese saupama mawa tembung tembung ing ngisor iki! a. adusa b. lerena c.mangana 2. gawea ukara sambawa kang tegese senajan mawa tembung tembung ing ngisor iki! a. adusa b. lerena c. mangana 3. gawea ukara sambawa kang tegese muga muga mawa tembung tembung ing ngisor ik! a.
Penyacah, Reyong, Suling, Trompong & Ugal Percussive: Cedugan Wadon, Cedugan, Ceng Ceng, Gentorag Chime, Gong, Gupekan Wadon, Gupekan, Kempur, Klentong, Krumpungan Wadon, Krumpungan, Rebab &
jebule finansial asistance nya sithik ya..lha koq ora di tulis neng pengumumane mrk ya..
hey, lha nek application form enthuk saka ndi yo mbak? kaliyan niki, nek arep daftar S2 punapa
Mardin ingkang bandhe nindakaen ibadah haji, mugi-mugi dipun paringi kelancaran ibadahipun lan dados haji
saged dipun sosialisasiaken lan mohon doa restunipun. Nuwun
lan getihébakal ésih nglambrangangger rayat ésih akèh sing mlaratdaning kowen sing srakatSebayu ora luwih sing crita lawasangger pepèling durung bisagawé éling atiné kowensing wis kaya wadasNanging kali gungbisaha dadi sesucièbèn kabèh luwih
mugi Gusti tansah paring barokah dumateng panjenengan... ReplyDeleteAdd commentLoad more...
Ing Ngarso Sung Tulodho, Ing Madyo Mangun Karso, Tut Wuri Handayani	Dari Banjarmasin Nol Kilometer	Hanya Imajinasi Tanpa Batas Yang
awakmu C0ment opo gawe dagelan?…
W0ng katene pasang lampu karo ren0vasi stadi0n ae golek dana uangele puuool… Kq arep golek
Bocah Raffi iki neng yo kuwi diubengi wong wedok ayu ora mandek tekan tuo, kiwo tengene wong wedok akeh
Ora cukup mapan mbek siji, paling ora dekne karo wong telu
Wong wedoke teko dewe. Bocah iki ora golek wong wedok, wong wedok teko dewe
Ning bocah ini tanggung jawab, apik atine karo wong wedok
suwun mas Eri, nulis’o terus mas, aq yakin akeh sing setuju karo sampean.
[Reply]	mas oon June 1, 2010 at 4:35 pm
Dolanan Jadul (Jawa Tempo Dulu) | Kawruhjawi
November 27, 2008 in dolanan | Tags: dolanan	Watawis jaman kula TK lan SD rumiyin kathah dolanan (mainan anak) tradisional ingkang sak menika sampun awis utawi malah sampun punah. Langkung-lamgkung wonten ing jaman teknologi maju punika kathah dolanan modern ingkang dipun damel saking negri sanes. Jaman rumiyin wonten maneka warna dolanan khas jawa. Salah satunggalipun ingkang rumiyin kondang inggih punika gambar umbul wayang. Gambar punika dipun wastani gambar umbul amargi cara mainipun gambar dikempalaken lan diumbulaken. Gambar lajeng dawah wonten siti, ingkang mengkureb diwastani sampun mati, lan ingkang mlumah diumbulaken malih dumugi wonten salah satunggaling gambar ingkang menang diwastani “ijen” amargi gambar liyanipun sampun mati lan gambar setunggal punika ngijeni ingkang taksih gesang. Kadangkala wonten lare ingkang urik utawi curang kanthi nempelaken kalih gambar ingakang sami wolak walik sahingga mboten nate mati amargi wolak-walik gambaripun sami. Istilahipun “gemblek”.
Dolanan sanesipun ingkang sakmenika sampun awis ugi contonipun sempritan lempung, kodok lempung, othok-othok, lan sak panunggalnipun. Dolanan punika sak menika sampun kageser kaliyan dolanan
Ingkang Inggil	Lagu Dolanan (2)	Ngunduh MP3 Tembang-Tembang Jawa	Lagu dolanan	Weton Lan Sifat	Yen Ing Tawang
hehehe….inggih niku…sami kalai kulo riyen ..gambar wayang…nek rumiyin dolanane bur-buran gambar wayang….
Balas	Februari 9, 2009 pada 4:02 am
kuwe umbul dolananku lagi cilik arane akeh ana umbul2an, kocokan nek gole dolanan menang terus nganti akeh umbule, kena payu didol lumayan
Balas	Februari 10, 2009 pada 4:46 am
Kulo dados kelingan wektu tasih alit seneng dolanan gambar wayang puniko…🙂
Balas	Maret 4, 2009 pada 12:45 pm
kulo gadhah ide, pripun menawi di wontenaken kontest dolanan jawi….^_^
Balas	Juni 14, 2011 pada 4:46 pm
Balas	Maret 13, 2009 pada 7:54 am
menawi dolanan wayang ingkang dipun damel saking godong telo, wonten ingkang saged? menawi wonten, kulo saged dipun kirimi caranipun?
Balas	Maret 21, 2009 pada 2:33 pm
dolanan menika andadosaken enget rikala alit, raosipun nembe kalawingi kemawon, raosing manah kepingin amangsuli malih dados lare alit. he he he bisa apa ora ya !
Balas	Maret 30, 2009 pada 4:43 am
Carane ndamel wayang saking godong telo? mbok menawi saking tangkai wit pohung sanes godong telo, ning ingkang langkung sae pohung taun ingkang tangkainipun nggih panjang-panjang dados saged dipun tekuk-tekuk kanthi luwes dados wayang kados ingkang kito kepengini mekaten atur kulo
Balas	April 1, 2009 pada 3:47 am
inggih, kulo dados kelingan kalean rebana
saking damen utawi saking lempung,mobil-mobilan saking kulit jeruk lan sanesipun.Nanging nggih wonten ingkang instan,kados wayangan,othok-othok monyet,othok-othok ayam lan sanesipun.Menawi sampun dolanan wah seruu…ngantos kesupen wekdalipun dahar,ngaji lan siram.
Balas	Desember 10, 2009 pada 4:43 am
pun. Menawi kula rumiyin, kula sapara kanca remen sanget dolanan ingkang sifatipun olahraga kados bluron wonten ing lepen, jumbritan, betengan, bal-balan, kasti, playon lan sanes-sanesipun. Benten kaliyan lare-lare sa menika, ingkang namung lungguh wonten ngajeng tv utawi main play-station. Pramila lare-lare rumiyin raganipun langkung kiyat, kanthet lan mboten gendhut kados lare-lare samenika ingkang
niku kados pundhi? MUSIK: PENYELING
. Budi awakmu podho maca opo? TONO: Kula nembe maos buku babagan pewayangan pak. aku wae yo sing maca? TONO: iyo. TONO: trus.12. Life 8 ZI
NARATOR (OFF CAME ) P. BURHAN: trus awakmu wis podho paham? BUDI: Dereng Pak. nalika isih cilik jenenge Raden Arjuna kuwi arane sapa? MUSIK : PENYELING
MS Pak Burhan mengamati muridmurid di perpustakaan. P. mengko gantian. Ton.
NARATOR (OFF CAME ) BUDI: amargi sampun masuk kelas malih. Raden Bratalaras.. Sampai jumpa ning kesempatan liyane. Bambang Irawan. TONO: praweswarinipun raden Arjuna sinten? P. BUDI: Putrane Raden Arjuna arane sinten? PAK BURHAN: Putrane Raden Arjuna jenenge Abimanyu.. basa lan swarane Raden Arjuna
pituturipun raden Arjuna marang liyan kados pundhi? P.. Matur suwun PAK BURHAN: Iyo. Raden Wisanggeni. raja Dwarawati.adik kabeh khususe kanggo
SMAN 1 PURWODADI	KABUPATEN GROBOGAN	46	4110024857	Asih Wijayanti	SMAN 1 PURWODADI	KABUPATEN GROBOGAN	47	4110024859	Indah Dwi Rizkyana	SMAN 1 PURWODADI	KABUPATEN GROBOGAN	48	4110025038
Giri – Wayang Gedog 1563, ceritera Panji; Sunan Bonang—Wayang Beber 1564 ceritera Panji; Sunan Kudus—Wayang Krucil atau Wayang
Atiku ya pancèn bungahraimu ya kayong sumringahana sing njagongning pinggir lan ning tengahkaton kang Sakir toli yu
Apa persis kowe ngenani ing tembung "re-instalan" lunak? Aja sampeyan ngreset utama OS Android kanggo pabrik setelan utawa sampeyan pengin r ...
"Utawa sampeyan pengin reinstall aplikasi tartamtu sing diinstal ing telpon..."
Apa persis kowe ngenani ing tembung "re-instalan" lunak? Aja sampeyan ngreset utama OS Android kanggo pabrik setelan utawa sampeyan pengin reinstall aplikasi tartamtu sing diinstal ing telpon?. Pls. Mbales maneh lan menehi kita rincian liyane supaya ahli kene bisa mbantu liyane.
APIK KETOKE TEKO PASURUAN HE…HE….HE….
[Reply]	Ngip November 16, 2009 at 11:38 am
Apik elek e main isih ono sing maidhu to yo??? wong2 iku wis ngoyo & ngotot dadi nek hasile apik or elek yo di jarno ae, opo mergo Wong ngomong ra mbayar .. yo sak enak awake dewe arep ngomong piye,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Malaka&oldid=1053710"	Kategori: Disambiguasi jeneng	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.45, 23 Maret 2016.
Ulah raga. Zhirkov miwiti karire saka klub FC Spartak Tambov dhèwèké bisa mbobol gawang kaping 26 saka 74 laga main nganggo posisi gelandang pinggir sakdurunge pindah ning CSKA Moskow. Zhirkov gabung karo CSKA Moskow ing sasi Januari 2004. Laga perdana ya iku tanggal 7 Maret 2004 ning
^ Hugman, Barry J. (ed) (2010). The PFA Footballers' Who's Who 2010–11. Mainstream. k. 452. ISBN 9781845966010. ^ http://www.chelseafc.com/page/PlayerProfileDetail/0,,10268~30759,00.html
^ "Premier League Player Profile". Premier League. Dijupuk 29 April 2011. Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.58, 21 Oktober 2016.
saged mirengaken salah sawijining tembang macapat wonten ing handphone panjenengan sami. Hanphone ingkang saged dipun
Ingkang Inggil	Lagu Dolanan (2)	Ngunduh MP3 Tembang-Tembang Jawa	Lagu dolanan	Weton Lan Sifat	Yen Ing
Kawruh Jawi @ Plurkkawruhjawi dolanan bocah jaman dhisikkawruhjawi numpak bronjongkawruhjawi
hp kulo, tapi kulo mboten ngertos nopo maksude…
Balas	Desember 6, 2007 pada 4:20 pm
boso jawi ingkang radi mathuk kagem download mbok bilih undhuh mas.
saklintunipun megatruh, punopo wonten sekar sanesipun mas tamim? kadosta dhandanggulo utawi
Burung Ciblek Supaya Ngerolcara merawat burung ciblek supaya
sedayanipun kalepatan kula dhateng panjenengan. Arif ngaturaken sugeng idul
Rinenggo pudyo pudyaning satata kanthi perbawaning 1431 H dalem sakaluargi nyuwun sih lumebering samodra pangaksami lahir dumugi ing
pm	Kula nuwun Kang Jenang, mugya tansah tinuntun Gisti Murbeng Dumadi, tansah karahayon, lan karaharjan.
nuwun ngapunten kang Jenang.., mlebet mboten kulonuwun..,
saja…, nanging jangan luwes nek ngajak ke ke sing dudu.., mengku malah nambahi padudon rebutan sing akhirnya ngajak njajal uleting kulit atosing balung.., lha daging dadi opo…, malah atos dewe… hehehe.., ngapunten kang Jenang.. tindhak pundi mawon mboten tansah ketingal sampun sawetara dangu..? eh napa malah kewalik njih..?
panjenngan..? np nembe nglampahi jejibahan ingkang awrat sanget..?
njih monggo nderekke… mugya tansah gangsar gampang lan kasugengan, anggenipun nglampahi sedaya menika.., sugeng ngibadah siyam mugya tansah pinaringan kekiatan lahir bathos angsal berkahing Gusti Kang Maha Wenang.., nyuwun gunging pangaksami. matur sembah nuwun
Kulo ngaturaken sedoyo kalepatan, sami-sami atur pangapunten…
kanggo ngitung dino becik umpamane kanggo nemtokake dino kanggo krama (kawinan). Bobote kui yaiku koyo mangkene:
Ingkang Inggil	Lagu Dolanan (2)	Ngunduh MP3 Tembang-Tembang Jawa	Lagu dolanan	Weton Lan Sifat	Yen
Kawruh Jawi @ Plurkkawruhjawi dolanan bocah jaman dhisikkawruhjawi numpak
sumangga pinarak wonten plurk.com/m/u/kawruhjawikawruhjawi Sugeng enjing. Sak punika kawruhjawi dugi donya maya wonten ing versi plurk. Saged
ugo Rebo Pon dadi bobot dino lairku ugo 14. Bobot 14 miturut panjenengan klebu ongko sing becik…. banjur kepiye terusane..? mbok coba di jlentrehake luwih jero ben aku biso njupuk bab2 sing apik, menawa ana bab2 sing kurang becik aku bisa antisipasi (
mboten nggih?…lahiripun tanggal 16 April 1977…Maturnuwun sanget lho..kulo tenggo jawabannipun…Maturnuwun..
Sak eling kulo wonten bobot ingkang anggadahi artos
seneng yo ojo nganggo WEB iku sing jenenge mbahe GOBLOG, wong web iku nek wis dipasang ndok dunia maya yo sopo
dibilang GOBLOK bs ngrusak persaudaraan…nanti kl qt tandang ke bantul,tmen2 yg hdir ati2 yo…ga jamane soksokan
[Reply]Kancil-Kauman Reply:January 17th, 2012 at 6:34 amsampean nek gak ngerti komen meneng wae lah, komen-2 ne konco-2 iku kanggo kemajuan iso moco po ora, melu-2
onok crito sing ga enak rupane..wis suwe krungu ambu2 g enak ancene nang DPP
Tips Cara Meningkatkan Performa Komputer Anda | KRIDHO UTOMO
POSOPOSO ngene iki Sardot mlakumlaku ben ora kroso ngeleh. Lagi enak mlakumlaku, Sardot ngerti warung sego seng ijek
Drugul : wah... Lha nek ditutup
korden.. mengko podo rak reti nek bukak
Sardot : lha tapi iki ulan poso....
Drugul : ooow.. Ngono to mas..
Sardot : Iyo... Cepet ditutup....! (karo
Akhir’e Drugul nutup warung’e
nganggo Korden...Sardot seng wes reti
nak warung’e wes ditutup korden, banjur
Sardot : Lha... nak ngene iki
k a n d i d e l o k y o a p e k t o ma s. . . .
Drugul : nggeh mas... kulo mpun sadar,
nak warung’e mboten ditutup korden
Sardot : lha ngono iku sing tak karepake...Saiki .....
Drugul : Saiki nopo meleh mas...
nopo wonten ingkang kirang di tutup ???
Sardot : Ora...wes cukup... Saiki.........
saiki gawekno aku Es teh sak gelas karo
Sego rames lawuh Mendoan yo...ora
Sardot : woy masss....!
Drugul : njeh ?? Enten npo ???
Sardot : sampeyan reti nak iki wulan
Drugul : reti mas...Enten nopo ?
Sardot : sampeyan poso ora hah!
Drugul : kulo Poso mas... enten
Sardot : iki lho !! Warung’e sampeyan... Nak poso-poso ngene ki mok di
tutupi korden... Ora elok di delok wong
ngewahi wujud listrik saking sumber tegangan padatanipun dipunginakaken kangge ngewahi sumber AC 120 utawi 240 volt dhateng tegangan DC ingkang langkung adhap kangge
Mari ngono, maju anake wong dhodhol es krim. Pas kadone
Top Posts & Pages	Ing Ngarso Sung Tulodho, Ing Madyo Mangun Karso, Tut Wuri Handayani	Dari Banjarmasin Nol Kilometer	Hanya Imajinasi Tanpa Batas Yang
Guciwis tak pendem siji prasastiaranku sing tak ukir nang watu lintangarané kowen sing tansah tak undang-
Blog punika dipun bikak kangge sinten kemawon ingkang taksih peduli dumateng kabudayan Jawi. Sinten kémawon ingkang ngersakaken ngasta lan nggulawenthah blog menika saged amujudaken. (khususipun ingkang sampun kagungan akun wordpress). Seratan blog kedah mawi basa Jawi, saged mawi Basa Jawi krama punapa ngoko.
Matur nuwun bilih sampun kersa pinarak. Lan lumantar blog menika, monggo sami nglestantunaken budaya adiluhung punika kanthi tresna…😉
ngaturaken raos suka lan syukur dumateng Gusti ingkang murbeng dumadi bilih ing kasunyatan taksih wonten sederek ingkang taksih nguri-uri kabudayan kita
sakderenge kula matur, nuwun pangapunten nggih bilih anggen kula tata krama kathah ingkang “mlengse”
punapa malih kados kula sakmenika manggen wonten tlatah kalimantan tengah milai 1991 ngantos sakmenika, rasa mak nyes bareng sumerep wonten bolg jawi, raos gesang wonten jawi
kangge ngempalaken “balung pisah” kula sakanca ndamel paguyuban kang pun wastani “pawarta lamat” nggih menika
menawi kepareng kula badhe nyuplik seratan-seratan panjenengan kangge ngisi blok kula
nuwun pangapunten nek kulo ngagem ngoko, sak niki baoso jawi katah sing mboten saget, kulo gih ten sekolah mboten diajari, kulo nuwun izin kagem ngangge logo blogger jawa niku… angsal nopo mboten….
Nek angsal kulo gih kepingin sithik2 belajar lan pingin melu ngastha..
Balas	Desember 28, 2007 pada 3:27 am
Alhamdulillah akhire wonten ingkang ndamel blog murni kangge basa jawi…
Kulo gih pingin nderek belajar sithik2.
Balas	Desember 28, 2007 pada 3:37 am
Sumangga mas.. Kawula sak rencang inggih remen sanget dene kadang-kadang blogger bade nderek ngasto wonten mriki.
Menawi bade ngasta, kula nyuwun akun wordpress.com panjenengan kangge dipun-add. Sugeng rawuh. Kita tunggu seratanipun
Balas	Desember 30, 2007 pada 4:04 am
Balas	Desember 30, 2007 pada 9:23 am
sumangga menawi bade nyuplik. Nyuwun sumberipun dipun sebat nggih
Balas	Januari 7, 2008 pada 4:02 am
Balas	Januari 13, 2008 pada 3:43 am
kulo nembe mawon ngertos wonten blog niki , blog ingkang sae sanget . Kulo ngaturaken metur nuwun ingkang kathah taksih wonten tiyang ingkang kersa nguri-nguri bahasa jawi . Sanajan kulo jawinipun saking tegal (Ngapak).
Kulo badhe nyuwun izin kangge nderek masang banner wonten blog kulo ?
Balas	Januari 13, 2008 pada 10:48 am
matur nuwun. Ngapak inggih sami taksih basa Jawi ta? Hehe
tulung tuliske tentang wayang…karo gambar-gambar’e….
Balas	April 1, 2008 pada 8:11 am
Balas	April 8, 2008 pada 3:45 am
kula rumaos wonten teng jawa,ananing blog meniko kulo dados mboten piyambaaan teng tlatah paran sumatra.serat jawa menika dadi
nuwun kersa mampir. Mbok menawi wonten crios saking tlatah sumatra sumangga dipun serat wonten mriki
Balas	Mei 4, 2008 pada 12:46 am
Nderek mampir. Ngaturaken tetepangan kagem sedoyo.. Kanti wontene blog ingkang kados mekaten mugi saget nuwuhaken katresnan kagem nguri2 tilaran adiluhung.. Menawi kepareng badhe nderek nyambung blog meniko ing papan kulo.. Lan mbokbilih kerso kulo aturi pinarak ing papan kulo http://ndezo.890m.com maturnuwun..
saiki. Nyuwun ijin kango belajar boso jawi saking Panjenengan. Kulo wonten keturunan saking Jawi, tapi lahir di Bogor Jawa Barat. Saiki aku ora iso boso jawi kromo inggil. Rumongso dalem ini isih putune ke 14 saking Prabu Browijoyo V.
Balas	Mei 8, 2008 pada 7:41 am
Nyuwun sewu, artyikel niku sing ndalem kirim, mugiya manfaat kanggo
Ya. Awitane njuk sepura ae nik basa sing tak gae
dhewe, muga-muga ngerti… Soale kepingin ae ngelestarekna basa dhaerahku dhewe. Hehehehe….
Pamanggone aneng pangesthi rahayu, Angayomi ing tyas wening, Eninging ati kang suwung, Nanging sejatining isi, Isine cipta
kang uning marang sejatining dawuh, Kewuhan sajroning ati, Yen tiniru ora urus, Uripe kaesi-esi, Yen niruwa dadi asor
15. Iku lagi sirap jaman Kala Bendu, Kala Suba kang gumanti, Wong cilik bisa gumuyu, Nora kurang sandhang bukti, Sedyane kabeh
tinarik, Nanging kaseranging ngumur, Andungkap kasidan jati, Mulih mring jatining enggon Sayang sekali “penglihatan” Ki
17.Amung kurang wolung ari kang kadulu, Tamating pati patitis, Wus katon neng lokil makpul, Angumpul ing madya ari, Amerengi Sri Budha Pon.
Kula nuwun. Kawula nembe ndherek pakempalan punika. Matur nuwun Mas Tamim sampun maringi informasi perkawis blog punika. Nuwun, Sri.
Balas	Februari 11, 2009 pada 5:24 am
sembah suwun ingkang tanpa upami kawula aturaken dumateng para sedherek-sedherek ingkang sampun paring komentar dumateng coretan menika. mugi coretan menika saged andadosake kebikaipun manah kita sedaya supados tansah nguri-uri budaya tilaranipun para sepuh winasis ingkan sampun surut lingsir saking pandulu, langkung kasengsem dateng gebyar piwulang saking sarjana sujana saking manca nagari. sembah sungkem dumateng para winasis.
Balas	Juli 16, 2009 pada 7:36 am
mugi migunani, lan saget ndherek nguri-uri kabudayan jawi.
mugi migunani, lan saged ndherek nguri-uri kabudayan jawi.
Balas	Februari 23, 2010 pada 10:20 am
tolong kirimi aku Mp3 tembang kaweruh
jaman ingkang sampun mlampah maju mak bet (jaman pergaulan moderen jarene)…tasih wonten tiyang ingkang merhatikna prahara siji iki, yakuwi : uri-uri budayaning jawi,,,
hangaturaken monggo kula uga panjenengan-panjenengan sedaya sami hambudidaya budaya jawi….
Balas	Maret 7, 2011 pada 10:55 pm
Kulanuwun. Wah sae sanget menawi wonten kawruhjawi menika. Namung, sampun mboten diupdet nggih?
Balas	Januari 28, 2012 pada 2:40 am
aku manggon ing tanah suriname.ing kene masih nganggo boso londo.mugo2 sliramu isih biso cara londo.
mystiek versi jawa en waar te bestellen.met dank en succes toegewenst.
Balas	April 4, 2012 pada 6:20 am
KULA REMEN SANGET MANGGIHI BLOG MENIKA. KULA NEMBE MUCAL BASA JAWI KRAMA MADYA WONTEN ING SEKOLAH ASING. KULA BEKTAH WACAN MENAPA KEMAWON BAB KABUDAYAN JAWI. WONTEN INGKANG SAGED
tiyang wadon manggen wonten ing Suriname. Wonten ing dinten rumiyin kula mboten saged nulis wonten ing Bahasa Jawi saha ngomong. Ananging KBRI ngathahi kelunggaran badhe belajar Bahasa Jawi. Sampean mboten tumut? Kula tumut lan kula mboten bosen. Dipunmanahi ya
saiki. Nyuwun ijin kango belajar boso jawi saking Panjenengan. Kulo wonten keturunan saking Jawi,Saiki aku ora iso boso jawi kromo inggil.
Balas	Agustus 2, 2012 pada 1:45 pm
Kula mboten Guru belajar Bahasa Jawi. Kula ya tasih sinau Bahasa Jawi lan Bahasa Indonesia. Lah kepripun kula saged mulangi sampean? Terkadang kula pados tembung-tembung wonten ing Bausastra. Turut internet kula bisa mangerteni bab Bahasa Jawi lan Kebudayaan Jawi; dados mboten ical barang tilaran sangking leluhur sampean sami.
kulo nembe saged mbikak web, kulo remen maos kabar boso jawi, mugi mugi budaya jawi saged dipun sianui dening generasi muda. amin. ugi dalem nyuwun pangapunten dumateng sedoyo ingkang maos, bilih seratan meniko
ingkang tresna Basa Jawi, sageda nerbit-aken koran mingguan utawi bulanan kangge para sederek Jawi ing Suriname. Konco kulo, asma Drs Imam Sutardjo M Hum, dosen UNS Solo, ugi setuju gagasan kulo meniko.
wayang kulit. Pak Sutardjo mitra celak, dados gagasan bab kabudayan Jawi sami kaliyan kulo. nuwun.
mrih raharjaning tanah Jawa, bumi Nuswantara, lan hayuning Bawana
Lembaga Studi Javanologi ‘SEKAR JAGAD’
Dzierzgoń (Jerman Christburg) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dzierzgoń&oldid=1090880"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
dèwèké: “Wis rong minggu kowen mung bisané ngatang-ngatang tur larané tambah ndadi-dadi ora ngasilna pisan malah kowen karo aku utangé njeblug kiyé nggawé mlarat tok ngentong-ngentongna beras bibit aku ora sanggup saiki raimu lunga, mèrad kana” (Malèkat sing nunggu sorga rainé mbesengut ala pisan kambèn nggegem pedang sing kemerlob nggilani nuding maring enyong nganti
tlembuk sing kewedèn tur ndredeg gemeter) Jam siji awan srengèngèné njegogrog nang awang-awang Maria Zaitun mlaku nyeker aspal gili sing
niliki disit apa pastor gelem nrima kowen” Koster trus manjing kamben nutup lawang Kambèn ngrasakna hawa sing
Malèkat sing nunggu sorga rainé yakhanu dengki lan nyengiti kambèn nggegem pedang sing kemerlob nggilani nuding maring enyong nganti enyong lemes dedes ora duwé
lan wayah bengi ngèmpèri bumi seranggané pating sliwer banyu kali mili nabrak-nabrak watu witwitan lan rungsebé tetanduran nang kiwa tengen kali mrekungkung ora obah lan katon nemen sajeroné padang wulan Maria Zaitu rada sumringah trus ujug-ujugé baè kelingan wayah bocahan lan wayah akil baliq adus-adusan nang kali kambèn manèné panjatan wit pelem lan mancing iwak
wetengé enyong njubel Maria Zaitun arané enyong tlembuk sing saiki dadi pengantèn kiyé enyong). Tegal, 7/4/1994 – 16/6/2005 ________________ Dicomot saka sajak “Nyanyian Angsa” karya WS. Rendra Alih wacan:
software menerjemahkan bahasa indonesia ke jawa basa krama nulis, basa krama ngombe, kawruh basa jawa krama alus, kumpulan contoh ngoko alus, krama aluse nulis, bahasa jawa krama nulis, krama alus nulis, kawruh basa jawa krama, bahasa krama nulis, krama inggil nulis Artikel '
Pulo Sawu inggih punika salah satunggaling pulo ing Indonésia ingkang mapan ing sisih kidul Laut Sawu, ing sisih wetan Pulo Sumba lan ing sisih kulon Pulo Rote.[1] Pulo Sawu kalebet wewengkon Kabupatèn Sabu Raijua, Propinsi Nusa Tenggara Timur, Indonésia.[1] Ambanipun Pulo Sawu inggih punika kirang langkung 414 km².[2]
Pulo Sawu ugi kasebat Pulo Sabu. Déné masarakat Pulo Sawu piyambak, nyebat pulo punika Rai Hawu (pulau Hawu).[3] Pulo Sawu gadhah dawanipun 160 mil kanthi amabanipun 414 km2. Ing sakitering pulo Sawu ugi wonten pulo- pulo sanesipun kados ta Raijua kanthi tebihipun 14 mil persegi, kanthi ambanipun 36 km2, saha pulo sanesipun ingkang mapan wonten ing jarak 100 mil utawi udakawis 160 km ing sisih kulon saking Pulo Timor.[4]
Pulo-pulo ing sakiteripun[besut | besut sumber]
Ing pulo Sawu punika saperangn ageng pendhudhukipun gadhah pangupajiwa dados tani. Glepung jagung saha kapuk inggih minangka asiling produk ingkang paling wigati. Lan ugi wonten tanduran sanes kados ta kacang ingkang saben urip ing wekdal ingkang dangu. Kathah jinising woh- wohan saha janganan ingkang saged urip wonten ing pulo punika. Ingkang kathah dipun expor déning masarakat ing pulo Sawu pnika ingih kopra saha iwak-iwakan. Agami ingkang kathah dados kapitadosanoipun saperangan ageng warga ing Pulo Sawu inggih punika agami Islam. Seba lan Baah inggih punika kitha ingkang wigati ingkang mapan wonten ing Pulo Sawu. Kalih kitha wau dipun gayutaken kanthi mergi-mergi ingkang sampun dipun bangun. Dene transportasi dhateng pulo Sawu punika inggih kanthi kapal boat.
Sanes-sanesipun[besut | besut sumber]
Adat Suku Sabu ingkang taksih kenthel lan nengenaken budayanipun ing Desa Jiwuwu, Peddaro, Kudjiratu, Eimadake, Lobohede, Loboadju, Tanahhawu, Bolou, Seba, Liae, Limaggu lan taksih kathah sanesipun.
^ a b (en) [1] (dipunundhuh tanggal 23 Oktober 2012)
^ (en) [2] (dipunundhuh tanggal 23 Oktober 2012)
^ (id) [3] (dipunundhuh tanggal 23 Oktober 2012)
^ (en)[4] Sawu Island (dipunundhuh tanggal 9 Januari 2013)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Sawu&oldid=1009949"	Kategori: Pulo ing IndonésiaPulo ing Nusa Tenggara TimurKabupatèn Sabu RaijuaKategori ndhelik: Artikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosong	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.38, 5 Maret 2016.
Wed 03 Nov 2010, 22:18Leh podo ngrumpi...Ndang di kawinke babone lan jagone...Yen hasile apik, matur nuwun marang seng kuoso...Yen hasile kurang apik, monggo kersane...
Damarwulan kelingan Dewi Anjasmara, banget anggone karanta-ranta nandang kingkin. nyuwun foto-fotonipun, kula undhuh.. matur nuwun 3 Juli 2012 01.07. Anindika Widya Ninggar
SetiawanWong wadon sing wetengé nggèmbol prahara :kowen teka wayah bengi nganggo sepur singJayanagaraUput-uput kowen anjogora kober ngraupan raikowen mlebu maring pèronsing mambuné bacinkowen glogakanwong lanang
kowen.Dèwèké uga ngomong:“Kiyé jaman susah. Mung nyong bisa mènèhi kerja maring kowen.”“Teng pundi?”“Nang kèné.”“Kerja napa?”“Nrima tamu.”“Tapi teng ngriki pun énten tiang kalih sing nrima tamu.”“Sing tak maksud:nrima tamu nang kamaré kowen.”“Napa?”“Hasilé ora
ati-atiblèh saben uwong kuwé menungsaNing njeroné cahya ana tipu dayaNing njeroné peteng ana rasa sentosaNing gili gedé laka dalan sing nggo liwatNing tritisanlaka panggonan sing nggo gendu-gendu rasakayong sumpeg ruwangan kiyétapi waktu nyong ngranggèhsing tak cekel mung hawané gèl.....”......................................................................Wong wadon sing wetengé
ngomong:“Sebagé wong sing ahli potrèt-memotrètnyong bisa mbayangnakepimèn adong awaké kowen wudagunung lan
ngrekam ayu-mulusé awaké kowensing lugu tur ora dirèka-rèkabèn langgeng.Lan bayarané kowen, nyukupiSaiki dipikir
kepèngin turulempongé enyong kisruh, njeplak ngomong!”........................................................................Wong wadon sing wetengé nggèmbol prahara :nang
nudukna poto maumaring wong-wong sing manggoniWong wadon sing paling tuwa ngomong:“Nah, kiyé enyong kenalmung rong taun, dèwèké ana nang kènétrus pindah maring panggon liyanéDasar lagi murub drajatésaiki malah wis ningkat, klas gedongantapi arané
kepèngin ngomongmèh telung wulan nyong mbobot anaké.”.......................................................Wong wadon sing wetengé nggèmbol prahara :kowen njagong nang
angkat tangan.Dadi kudu dina kiyé.”“Nggih empun, cacak”“Ya. Saiki tak priksa maning.”Waktu dokter mriksabayi sing nang wetengané
dokteré rampung nulis notadèwèké ngomong:“Kiyé nota nggo kowen.Coba, maring klinik mbang mburijam telu awan ngko tak kerjani”Ora gugup maning kowen njawab:“Mboten, dokter kula mangsul”.................................................................“Apa sing pan diomongna kowen, anakku?Adong kowen kuwé ana?Uga kowen duwé
nduwèni rasa wedimaring angasé jagad kiyé?Apa kowen ora nduwèni rasa wediadong sing ngrandebi maring awaké enyonguga bisa ngrandebi maring awaké kowen?Nang njero wetengané enyongsikilé kowen obah, perkasané por-poranJejekané sing ngisyaratna gedé
anakkumènèhi kesempatan kowen ngomongluwih aji katimbang wedi maring dunya!Nyawang uleté kowen nang njero wetengannyong cepet nyadaringadepi aniaya drita saporètényatané nyong uga nduwèni keuletan...................................................................Gelem busungsapa-sapa menungsanè ora jègod angon waktusaluguné urip menungsa bakal kajogankejaba menungsa sing nyekeli watonlan sapa sing ngamalna kebejikan jiwalan sapa sing bèla maring
bakulenesu)Tuyem : esih ana kabeh? ora payuapa!! =))KFC : X_XTelfon KeempatTuyem : hallooo.. Kaepsi?KFC : kowe maning! arep ngledekmaning apa!Tuyem : woi inyong arep pesen! yawis, inyong ora sida pesen lah!KFC : oh iya!
DownloadTop Riser Logo nulledTop Riser Logo MediafireTop Riser Logo RapidshareTop Riser Logo HotfileTop Riser Logo
personile wis kumpul kabeh, akhire mixing dimulai.
"Saiki awake dewe gak iso nelan mentah-mentah kabeh soko glam rock. Lek aku macak koyok ngene, dadine gak ayu malah dadi koyok bencong" jare Blangkon maneh, karo nduding Steve "Sex" Summer, vokalise Pretty Boy Floyd, sing nggawe bedak karo lipstik dan ketok ayu.
"Sex, drugs, rock n roll iku wis gak jamane. Aku iki
efek. Sing Atjeh kerjoane nggambar tok." jarene Dodi karo cekakakan. Dodi iki yo lucu. Jeneng asline iku Yoggi, tapi si Blangkon kuwi pancen iseng. Jenenge diganti dadi Dodi. Akhire sampe saiki jeneng Dodi luwih populer timbangane
Inggris dipisuhi wae, wong Madiun ae keminggris" jarene Blangkon karo cekakakan.
Ono cerito lucu soal Wok karo Blangkon.
tetep lanjut. Tapi aku kudu nyusul Panjul. Arek iku pancen koplak. Ngenet tapi lali nggowo duek. Dadine njaluk susul trus njaluk bayari disek. Uasu. Yo wis, aku pamitan karo Sangkakala.
jowo nganggo anglo. Sing ra nguwati pengamene karo nunggune. Suwe temen pengamene sakploke mangan ìsoh 10 uwong. Dadi nggak nyaman jg
- Monday, 4 May 2009 at 10:22
Parkir Cilandak pundi, Mbak? Menawi menika nggih langkung eco dateng bakmi jawi langganan kula dateng inggil menika. Sami dangu masakipun, nanging bebas pengamen. Sumonggo, dipun cobi menawi kersa.
sopo jenenge wayang sing irunge mancung?... - Brainly.co.id
panjenengan punapa asring nindaki junggringan wonten Beringin?
S™J mengatakan:	Juni 8, 2009 pukul 8:53 pm	@ Mas Tomy
Kallista Belajar Menggambar & Mewarnai (bagian 2) | KRIDHO UTOMO
Kallista Belajar Menggambar & Mewarnai (bagian 2)
tumuju ing argo Tengger ing Mada Karipura. Tumurun ing tepising wonodrikang banger ambeting warih, Sang Prabu manages ing ngarsanging Dewa, denyo nerusake lampah marang Sukodono ing wuwus nyuwun nuggroho supoyo tansah pinanjungan ing Hyang Widi bisa tansah kaleksanaan ing sediyo. Kang dadi ubayane ing wuri utusan pawongan ing Wono Banger babat Wono Gung mrih saranan ing rejaning projo ing wuri. Kasigek caritaning lampah, Sang Prabu sank Pungguwo cantang balung kinen angungak ing projo sadeng sawusnyo prang pupuh. Dening Sang Prabu wus kinaryo
ing tepising wonodri katiti ing mongso wanchi purnomo angglewang (lingsir), respati arinipun. Sang noto Rejosonenoro andon lelono ing brang wetan tumekeng manguni Blambangan lan saindenging brang wetan.
paenyong ora bisa meneng kaya kowenmeneng maring langitmeneng maring bumimeneng maring sakabèhé plekara uripApa benerurip kuwé luwih kepènak tinimbang mati ?Kenangapaenyong belèh bisa meneng kaya kowenmeneng maring anginmeneng maring panasmeneng maring udanmeneng maring apa baéEnyong gumunnyawang jogèdé urip sing kaya dagelansing isiné mung kemunapikan tokAkèh wong pinter tapi keblingerkancané sing durung pinter malah dibodonisemono uga wong sing èsih bodoangger dimènèi ngerti malah maidosing paling njelèhi maningangger ana wong ngaku pinterjebulé loha-lohoEnyong èramjagad wis tambah pèottapikèn èsih akèh sing mikirénganggo sekepènaké wudelé dèwèkluruh pangannganggo cara sing ora khalalnrajang rajeg pekarangané tanggaJajatèn
sikutankampleng-kamplenganKemakmuran dudu jalabiasing digawé nganggo ketankemakmuran dudu srabiketentraman dudu ondé-ondésing digawé sawengi dadiManjaté drajat uripora kaya sulapanbutuh brayanbutuh remojong, butuh pengertènSing pejabat kudu ngertèniapa sing dikarepna rayatsing dadi rayatkudu ngertèni mumeté dadi pejabataja mung gari njeplakmalah angger bisabareng mèlu mikirèbèn kahanan urip tambah ayemDuh Gusti Allahkula ngarti nopo ingkang dadostitah PanjenenganEnyong sakanca kabèh njaluk diampuraèbèn diadohna sing blaidigampangna dalan nggongrampungi plekarané uripDuh Gusti Allahenyong njaluk kekuwatankaya sing diwènèkenamaring Musa nang gunung Tursinaeyong njaluk kebraniankaya sing
melu ISL,soale karo BOPI ISL iku dianggep turnamen biasa alias dudu kompetisi resmi.Sakno….sakno……,gara2 nuruti
Perkawinan seng koyok kui ki ora elok le,bakal dade ake omah-omahe ora tentrem. Sopo wonge seng ngelakoni dadi nganten seng omahe adep-adepan, mbesok ora bakal iso ngerasakne bungahe neng jero keluwargo, sitik-sitik ciloko, biso dadek ake pati marang wong tuwone, lan musibah kui ora ono barbare. 17
tetep dilakoni bakal dadikne musibah utowo mala petaka ning jero keluarga kui, sebab sing dikuatirke biyen wong tuwa bakal penganten loro duwe masalah pribadi sing ke gawa sampe anake, dadi bakal penganten mau sing nerima alane Misalnya dalam melaksanakan perkawinan, rumah sepasang calon pengantin
kanthi sae, soho nambah raketipun kaluwarga ageng Trah
He he … iyo, aku dhurung dadi opo-opo.
Lha iyo, opo sing wis kok buktino?
Gak ono. Aku yo wis koyo’ biyen ae, mrona mrono ngomong thok.
Mangkane, ojo’ ngomong ae, dadio koyo’ aku. Aku wis dadi uwong.
Tapi aku sa’iki sik tetep mlarat.
Lho, aku lak dhurung mbuktino opo-opo?
Gak sengojo, khok keto’e sogih?
lucu Cak! Wis, muliho kono, anakmu wis nggoleki ebese’
Cengklik, CFD Slamet Riyadi, Wediombo, Siung , Klayar, Ngrenehan, Pathuk, Ngobaran, Nguyahan, Sadeng
kon orens ae kok do angel tmen to yo.. sing no njerone pager ae nggo ireng. nek perlu, sdiakan sragam orens
“ing ngarso sung tulodho, ing madya mangun karsa, tut wuri
Mei 30, 2012 in nostalgia	Rikala jaman durung ana listrik andalan kanggo pepadang wayah bengi biasane senthir utawa lampu teplok. Aku biyen, amarga desaku durung ana listrik, biasane sinau nganggo senthir utawa teplok iku. Yen genine gegedean semprong dadi gupak langes, ireng lan kandel. wis ngono murupe dadi katon ora padhang. Nha, gaweanku ndek cilik prasasat saben sore ngisi lenga mambu lan ngresiki langes semprong. Yen langes wis akeh biasane diresiki nganggo gombal disogok nganggo kayu guthik sahinggo semprong iso resik lan padhang sumurupe teplok.
Hayo, Sapa sing cilikane tugase ngresiki langes semprong?
Plurkkawruhjawi dolanan bocah jaman dhisikkawruhjawi numpak bronjongkawruhjawi berbagi nderek kersaning gustikawruhjawi berbagi Lagu dolanan anak 2kawruhjawi Garengpung, kewan multi-nasionalkawruhjawi sinten ingkang remen nedi Godril??kawruhjawi Ngimpi ateges pratanda?kawruhjawi sanjang: sumangga pinarak ugi dateng blog kawruhjawi kawruhjawi.wordpress.comkawruhjawi sanjang: menawi ngagem WAP handphone sumangga pinarak wonten plurk.com/m/u/kawruhjawikawruhjawi Sugeng enjing. Sak punika kawruhjawi dugi donya maya wonten ing versi plurk. Saged
Jaman senthir utawa lampu teplok iku aku ya ngalami barang. Radio isik
karo batu. Sakjane adewe Jawa Suriname ing wiwite nalika wongtuwane
saka Jawa uripe ya tus Jawa, awit carane lan lingkungane ning tengahe
tunggal bangsa(Jawa). Tegese, ning desane apa perkebunan sok2,
namung wong Jawa. Lekase kenal marang pitutur liya iku wiwit mulai sekolah!!
Jamane anakku maune, lan putuku saiki durung sekolah, omongane wis
Landa. Kepriye meneh…uripe wis campur bawur karo saben golongan
Carane damar teplok, golek kayu, angon wedus/sapi, nandur pari, blusukan golek sayuran, nganggo teklek, ngaritke sapi tanpa nganggo
sepatu, babat karo berang…..anak2/putu2 wis ora ngerti….
Balas	Juni 9, 2012 pada 4:31 pm
slm kenal jg suriname nyuwun sewu utowo nderek langkung gadah facebook nopo mboten nggeh….saget sereng sak mangke niki fb kulo zhun caem
Balas	Juli 10, 2012 pada 1:33 pm
Padha cilikanku biyen uga ngresiki semprong..wong sing rada sugih bisa tuku lampu Petromax utawa Strongking..sing iki luwih terang..
Balas	Juli 28, 2012 pada 6:47 pm
Pak Daglan Sodirijo. Jebul panggonan sampeyan luwih maju timbang desa-desa ing negaraku (desaku ing Malang Selatan) lagi ono listrik tahun 1990. Crito sinau dipadhangi damar senthir lan mbesut nganggo panase areng aku yo ngalami. Ngarit (kewan olehe nggadhuh), golek kayu kanggo masak yo pengaweyan. Gogo iwak neng kali kanggo nambah gisi yo pinter. Sego thiwul yo sing ndadekne aku urip. Nanging kabeh tak syukuri.
Balas	Juli 28, 2012 pada 6:57 pm
Mas omah sampeyan opo yo ndeso banget to mas, kok sajake ndhesit?
Balas	Juni 9, 2012 pada 11:12 pm
Maaf ya mas, aku durung karep ning Fb. Jalaran karo email aku bisa nulis
sakoberku. Lan sapa karep liwat email, ora tak tampek.
sing ngelem nganti di repeat, ngko marahi liyane meri.
Iki ndadekake aku ngguyu..hahahahaha…..tiwas aku ling mbalesi emaile
bukaane setengah basa krama setengah ngoko….lih nulis nganti dengan
sasate mangan iwak lan ndok bunglon…(Aku isih bocah) Kadung aku umur 25 malih ora doyan. Ambune wae nek isih digodok ndisik, wis ora betah! Saiki kiwa-tengene panggonanku wis ora ana alas, dadi bunglon wis arang.
Balas	Agustus 7, 2012 pada 2:05 pm
nuwun sewu nderek tepang masbro, wah tesih ngalami kulo kalih sing jenenge teplok, senthir lsp. nanging menawi sinau mawi teplok jarang, sebab pun wonten listrik naliko kulo SD, kejawi listrike pejah nah nembe ngangge teplok, heheh
Balas	April 1, 2013 pada 2:22 am
alitan kulo ugi ngalami wekdal kedah nderek embah wonten ndhusun, saben sonten pikantuk tugas ngresiki tuwin ngisi lengo teplok lan senthir ingkang dipun cantholaken wonten pojok2 sisih njawi dalemipun embah, lajeng mangke enjang sampun ngantos kebyaran kulo kedah enggal mejahi senthir2 puniko.
Balas	April 1, 2013 pada 4:33 am
Saiki angel nganggo lampu teplok, lenga gas utawa minyak tanah wis angel
Balas	Maret 2, 2014 pada 4:04 am
kelingan yen sumbunipun sampun ngupil lan gosong, semprongipun dados cemeng sedaya. Lampu strongking (lampu petromax) menika padhang njingglang, nanging panas sanget.
Balas	Juli 2, 2016 pada 12:48 am
Kulo nggih ngalami sinau ngangge lampu semprong, lan nilise wonten sabak ingkang kangge nulis grip , yen istirahat ,golek watu kangge ngungkal gripipun ben lancip malih
Balas	Juli 2, 2016 pada 12:51 am
Eh nuwun sewu dereng kulonuwun ..nderek gabung masbro….hehehe langsung nylonong kemawon meniko…..soalipun saking semangat wonten rencang 2 bernostalgia
Balas	Juli 2, 2016 pada 6:33 am
turu maning, nyong mèsih udud. Kuwé pirang bungkus? Dètung dèwèk Mbloh!” semauré Kang Dasmad sing popular kasebut KD.“Dadané kowen ora rompal Mad?
satitik, kudu ngetokna duwit 10 éwu. Sawulan 30 dina, dadi kowen kudu ngetokna 300 éwu. Kowen udut
penting nemen Mad?”“Raimu sakalé wong lanang ka, criwis kaya wong
Panckake Day d22,Tefal»
disebut tari Balenggo Ajeng atau tari Topeng Gong sebagai pengiring wayang kulit atau wayang orang Betawi serta acara keluarga. Alat musik gamelan ajeng
Pura Agung utawi ingkang gadhahi sebatan Grand Palace inggih punika wisata ingkang paling ageng ing Bangkok. Istana punika dipunwangun ing taun 1782 déning Raja Rama I, piyambakipun gadhahi printah supados wangun Grand Palace malih saking panggenan aslinipun. Istana Raja Bangkok wiwitipun wonten ing Thonburi ing sisih kilèn lèpèn Chao Phraya, dados ing sisih wetan, komplek griya monumen, wihara, kantor pelayanan lan dalemipun piyambak.
Arsitektur Pura Agung[besut | besut sumber]
Istana Raja Bangkok dipunwangun kanthi gaya arsitektur klasik Thailand, Istana Raja Bangkok lan monumen gadhahi panilaran ingkang boten wonten ing budaya Kilen. Salah satunggalipun mural ageng, trampil ngias fitur, lan pesona ageng.
Laladan Pura Agung[besut | besut sumber]
Kompleks ingkang paling éndah ing laladan Istana Raja Bangkok inggih punika Kuil Emerald Buddha sinaosa wonten Wat Phra Kaew. Bènten saking asmanipun Sang Buddha Emerald kuil punika dipunukir saking sèla giok lan nginggilipun 70 cm. Sinaosa gadhahi ukuran ingkang langkung alit saking Wat Pho, Kuil Reclining Buddha, inggih punika kuil Thailand ingkang paling suci. Papan punika dipunpurugi déning atusan pendhudhuk lan wisatawan saben dinten. Istana Raja Bangkok inggih punika objék pamujan nasional, sadaya wisatawan uga ngagem pakaian sopan, boten ngagem celana cekak lan boten wonten bahu ingkang boten katutup. Ingkang langkung saé menawi wisatawan murugi Istana Raja Bangkok ing sasi November ngantos Maret, musim atis Thailand. Wekdal punika paling saé amargi hawa
Setunggal saking 8 watu Sema ganda (Bai Sema)
Kinnon - mitologi, separo manuk separo manungsa
Objek ing Bangkok[besut | besut sumber]
Sanesipun objek Istana Raja Bangkok, wonten objek wisata Vimanmek Mansion ingkang dumunung ing Rattakosin Bangkok. Vimanmek Mansion inggih punika Mansion paling ageng ingkang dipundamel saking jati emas lan ing ngrika ugi wonten tarian tradisional Thai. Panggenan punika dumuning ing jantung tlatah Rattakosin Bangkok, menara ingkang mencorong saking Grand Palace ingkang dumunung wonten
Mahathat, Wat Suthat, Wat Traimit dan Wat Pho, ingkang nampilaken Buddha kanthi ukuran ageng lan minangka griya ageng saking sekolah pijet kawiwitan Thailand wonten krajaan.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.07, 25 Agustus 2016.
Sampun dangu blog punika mboten wonten seratan enggal, mbok bilih sak dangunipun 2011. Wanci-wanci punika pancen rencang-rencang kathah pedamelan sahingga mboten kober nyerat mboten ketang sekedik. Nanging, sanadyan seratan enggal mboten mandhap, seratan-seratan ingkang sampun-sampun alhamdulilllah taksih sami dipun waos. Kathah sanak kadang saking pundi-pundi papan ugi sami caos komentar sahingga inggih dados bingah amargi blog menika inggih wonten manfaatipun.
Lan dinten menika kula iseng mbikak dasbor wordpress. Wonten salah satunggalipun komentar ingkang istimewa. Ing satunggaling tulisan babakan Imigrasi Jawa Suriname jebul wonten seratan saking Tiyang Jawi ing Suriname inggih punika Daglan Sodirijo. Kathah
Jawi ing perantauan, saking Sumatera, Kalimantan, Sulawesi, Papua, lsp. Nanging tembe punika wonten seratan saking Suriname. Mugi-mugi kanthi komentar saking sederek Sodirijo punika saged nambah semangat malih dumateng rencang-rencang supados nyerat malih🙂 Lan sugeng rawuh dumateng Pak Daglan Sodirijo, matur nuwun sampun kersa pinarak. Kula langkung bingah mbok menawi panjengengan ugi kersa
iki, supaya sedulur2 ku Jawa ning endi wae, khusus pulau Jawa
Senajan kawit bocah didongengi lan aku ya uga takon marang ibuku (aku
nanging luwih2 pulo Jawa, dadi hobiku kawit anak belasan tahun, aku
‘dengan tegas’, ora eneng sing nduwe
golek lanjaran, nandur kacang, matun-ndaut-nandur pari,mancing dll..
Desa-desane eneng sing golongan etnis werna2 campur. Lan uga ana
desa2 namung wong Jawa, apa namung turunan India apa tur. Afrika.
Saben golongan etnis ngalami basane/budayane dewe2, senajan
akeh-akehe orang awam nanging uripe tentrem. Ora ana lindu, gempa
bumi, angin ribut, gunung api apa kebanjiran saka laut….
Dadi adewe ora urip sedih, susah apa kurang pangan banjur mikir Jawa.
Sing takomong iki jaman maune. Jaman saiki wong Jawa Suriname wis
ora ana sing nandur pari karo tangan lan sing tandur2 sayuran menawa
wae ora ana 10%!! Senajan isik akeh sing sekolahane durung duwur,
Akeh sing pengin bali neng Suriname meneh, nanging eman lan nggondeli
kemakmuran. Sing ora betah kangen karo lingkungane Jawa lan negara
Suriname, bali, awit Suriname wis manjing ning atine.
Jalaran apa, wong Jawa Suriname kok ora paring komentar ning blog2
Jawa iki? Pada bisa ngomong nanging arang2 sing bisa nulis Jawa….
Akeh sing ora tau nulis apa maca basa Jawa. Ning Suriname tulisane
ning basa Landa, dadi sing ora kulina arep nulis Jawa kangelan.
Aku dewe nulis karo nyanding kamus lho…nek ora ngono akeh kelerune!!!
Tandha wujud Jawa sing disenengi lan kesuwur ning tengahe saben
Mula ngendi wae panggonane wong Jawa(Suriname), bakul lan warung
iku wis standar!!!! Nanging nurut aturan, perlu rapi, nduwe surat izin lan
Miturut blog sejarah2 wong Jawa ing Suriname iku bener, nanging ana
dongengan2 sing wis ora cocok. Awit bedane wis akeh banget!!!
Pada wae munggo wongtuwaku isik ana, terus pada bali ning Jawa, wis
Aku dewe wero desa2 lan desane ibuku, kutha2 lan tanduran2 lan
pemandangan2 aku nggumun…rumangsane tunggal negara, tunggal
bangsa…..aku krasan…..Nanging adoheeeee saka Suriname…
Senajan Indonesia jembare kaya ngono(kira2 17500 pulo2) aku namung
Yen Gusti ngersaake aku bisa tilik meneh….
nuwun. Dene tulisanku kasar apa akeh kelerune, aku nyuwun sewu.
Balas	Juni 5, 2012 pada 9:01 am
kulo tengga seratan-seratan candhakipun, awit sakmeko, seratan lan seserapan basa lan budaya jawi sanget sekedhik, punapa malih wonten ing blog lan internet🙂
Balas	Juni 27, 2012 pada 8:37 am
Waduhhh…. piyantun suriname taseh kemutan kaliyan sederek jowo nderek tepang pak sodirijo engkang wonten tebeh suriname. kulo surandi saking kutho sukoharjo, solo/ surakarta, jawa tengah. kulo nggumun kok saget nggih tandur mboten mawi piyantun. punopo ngagen
Neng Riau akeh sedulur sing saka Suriname, biyen sekitar taun 1956 repatriasi nyang Indonesia…
Balas	Juli 25, 2012 pada 9:03 am
Assalaamu alaikum wa rahmatullaahi wa barakaatuh. Nuwun sewu, kula tiyang jawi ingkang sak punika saweg boro wonten New Zealand. Rumaos bingah saged manggihaken blog punika, utaminipun saged maos artikel bab “tiyang jawi ing Suriname” (dhasaripun kula wiwit alit remen sanget maos artikel bab tiyang jawi ing Suriname). Senajan sanes sanak, sanes kadang, lan ugi mbote nate tepang, nanging ing batin kulo kados wonten sesambetan raos kaliyan sedherek jawi ingkang manggon ing Suriname. Raosipun kepengin saged sesambetan kaliyan tiyang jawi ing Suriname, kepara pengin saged sanjang dhateng Suriname. Sawetawis namung saged nyenyuwun dhateng Allah, mugi-tiyang jawi ing Suriname tansah pikantuk rahmatipun Allah. Matur nuwun.
Balas	Juli 27, 2012 pada 10:46 pm
klebu paham banget nyang basa jawa lan tulisan panjenengan yo wis klebu ‘sandart’. Sakjane mono ugo akeh banget wong jawa Indonesia sing ora iso nulis basa jawa (iso ngomonge ora iso nulise). Mulane bener ature sedulur ing ndhuwur, yen ‘kerawuhan’ panjenengan ndherek aweh komentar marang artikel-artikel ing blog iki, bakal bisa nyemangati sedulur-sedulur kabeh. Temenan aku ugo melu matur nuwun.
Balas	Oktober 9, 2012 pada 7:57 am
kados sekedhik salah menawai wong jowo kok ora iso omong lan nulis jowo, sak meniko wiwit SD, SMP, Lan SMA poro murid siswo diwulang nulis lan boso jowo maneh. salam kenal kangge sedoyo dulur jowo ing pundi papan.
ning ngendi wae jagade sing dipanggoni podho wae, sing penting urip ayem, tentrem, kecukupan pangan lan sandang syukur begjo sewu yen biso nyekolahke anak nganti dhuwur. Salam kenal karo sedhulur soko suriname Bp. Daglan Dudirijo, lan sehulur kabeh ning ngendi wae. nuwun
pm	::he..he..mbok yo pemahamane di bahasakan, lha wong dungo kan padhane karep.. sopo ngerti ana sing
Padhang, Sifate yo Sifatingsun ( Asmaul Husna ), Asmane yo Asmaningsun. Hingsun pujo soko petemone Tunggal, soko ananingsun yo soko ing Kuratingsun yo ingsun kang diarani Menungso SEJATI. Tetep langgeng tan keno owah-gingsir ing Kahanan Jati. Urip tan keno PATI. Byar padhang sampurno, Padhang terawangan ora kroso opo-opo.
kidung soko dolan mrene. Tak suwun nggih.
sluman slumun slamet mengatakan:	Januari 12, 2008 pukul 4:02 pm	wah suro mesti padha laku…
-> nggih kena mawon, wong urip niku
nun inggih, bandha menika sakwetawis, nanging ngelmu menika sakjekipun urip.
gambuh mengatakan:	Mei 20, 2009 pukul 2:49 am	kula nuwun….nderek matur neda dawuh dumateng para winasis ìnggih punika luhuripun budaya jawi saking babagan basa-nipun boten kedah dipun paringi maknanipun namung saget dipun raosaken wonten sakjroning galih….gitu…ngerti ora son….(
oldid=1056892"	Kategori: Artikel sing prelu dijarwakaké saka Wikipédia IndonésiaPitulungJepang	Menu navigasi
Themes Kawruh Jawi Kagem Nokia S60 | Kawruhjawi
November 26, 2008 in teknologi	Wonten seratan kapengker kula sampun paring link kangge download themes Sony Ericcson. Dalah kagem para kadang ingkang kagungan HP Nokia (khususipun Seri S60) ugi
Ingkang Inggil	Lagu Dolanan (2)	Ngunduh MP3 Tembang-Tembang Jawa	Lagu dolanan	Weton Lan Sifat	Yen Ing Tawang	Terjemah Al-Quran Basa Jawi	Kembang Combrang	MP3 Macapat Dandang Gula	Dolanan bocah tradisional	Bebarengan Mrantasi Gawe	Simpenan
dateng blog kawruhjawi kawruhjawi.wordpress.comkawruhjawi sanjang: menawi ngagem WAP handphone sumangga pinarak wonten plurk.com/m/u/kawruhjawikawruhjawi Sugeng enjing. Sak punika kawruhjawi dugi donya maya wonten ing versi plurk. Saged dipun akses saking alamat plurk.com/
Balas	Maret 30, 2009 pada 5:01 pm
Hp kulo soniericsson k310i,nopo mboten wonten thema jawi?lek ajeng download teng pundi
sing numpak montor anyar teko yamha, piro sing numpak montor anyar teko honda.
muMarang mego ing angkosoSung takok-ke pawartamuJanji janji aku eleng cah ayuSumedot roso ing atiLintang
lintang cah ayuRungokno tangis ing atiMiraring swara ing
Lir ilir lir ilir tandure wis sumilir,Tak ijo royo-royo tak sengguh penganten anyar,Bocah angon…bocah angon penekno blimbing kuwi,Lunyu-lunyu peneken kanggo basuh dodotiro,Dodotiro…dodotiro.. kumitir bedhah ing pinggir,Dondomono jrumatono kanggo sebo mengko sore,Mumpung padhang rembulane,
ACI JESSICA <- >LAYUNG
Mardiyanto (lair ing Surakarta, Jawa Tengah, 21 Novèmber 1946; umur 70 taun) inggih punika salah satunggalipun politikus lan tokoh militer Indonésia, Gubernur Jawa Tengah taun 1998-2007, lan ugi nate dados Menteri Dalam Negeri Républik Indonésia wonten ing Kabinet Indonésia Bersatu taun 2007-2009.[1] Mardiyanto nggadhahi sifat minangka pemimpin ingkang prasaja, lan saged dados “bapak” tumraping sadaya rakyatipun.[1] Sifat arifipun minangka pemimpin sampun kauji nalika panjenenganipun dados Gubernur Jawa Tengah periode taun 1998-2007.[1] Mayjen TNI Purn H Mardiyanto, dipunparingi
pinten sasi sadherengipun panjenenganipun lengser saking jabatan minangka Gubernur Jawa Tengah ingkang sajatosipun nembe telas ing taun 2008.[1] Panjenenganipun dados sulih sariranipun tilas Mentri Dalam Negeri, Bapak Muhammad Ma’Ruf.[1]
Satya Lencana Seroja I Sub IV (1978 lan 1984)
^ a b c d e (id)Biografi Mardiyanto dipunundhuh tanggal 21 Juni 2011)
^ a b c (id)Mendagri yang "Bapak Rakyat" dipunundhuh tanggal 21 Juni 2011)
Indonésia BersatuTokoh SurakartaTokoh militer IndonésiaMenteri Dalam Negeri IndonésiaKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel mawa basa kramaRintisan biografi Indonesia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa MelayuPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan
09/09/2010 pukul 01:07 - Maturnuwun sedulur kabeh nyng kepingin melestarikan budaya banyumas kaya ebeg,lengger, wayang, uga kethoprak tapai aku bingung soale aku siki manggon nang pulo cilik yakue p. Bintan-kep.Riau.dadi aku kepingin dikirimi cd utawa kaset ebeg apa calung banyumasan.
09/09/2010 pukul 01:01 - Ayo pada mbangun seduluran warga ngapak. Kaya nyong sing lagi nggolet pangan nang bintan, sing tek jaluk banyumas tetep dadi kabupaten sing sejahtera,adil ,tertib,rapi indah dan aman(SATRIA) kaya motone wong banyumas lho.
Pancawala Lahir; Bambang Surya Ningrat; Dewi Nila Ningrum; Prabu Nalaka Suraboma Pejah; Tirta Wanara
Wayang golek bayu suta pawana 8 mp3.html videos - GetFilez.Net
Download Wayang golek bayu suta pawana 8
Wayang Golek Bayu Suta Pawana 3. Oops!!
EEE jebul cedak, koyo ning peta. mung gara-gara mubeng-mubeng ora ngerti arah dadi rasane adoh…Sakjane wis
Kabupaten Tegal Kabupaten Temanggung Kabupaten Wonogiri Kabupaten Wonosobo Kota Magelang Kota Pekalongan Kota Salatiga Kota Semarang Kota Surakarta Kota Tegal
barakah dalem Gusti Allah SWT tansah karentahna dhumateng panjenengan sedaya dalasan kula ing wekdal punika dumugi sak lami-laminipun.
Para pangemban pangembating praja tuwin satriyaning negari minangka pandam pandoming kawula ingkang pantes sinudarsana;
Para bapak sumrambah saha para ibu tokoh masyarakat ingkang minulya;
Boten kesupen dhumateng kadang wredha tuwin mudha, nun inggih pengurus saha anggota (nama organisasi), ingkang tansah kaantu-antu kiprah
Langkung rumiyin sumangga kula dherekaken ngunjukaken raos syukur dhateng ngarsanipun Allah SWT dzat ingkang akarya jagad, ingkang dumugi ing titiwanci menika taksih kepareng paring nugraha kawilujengan dhumateng panjenengan sedaya dalasan kula, saha awit paringipun sak sae-saenipun ni’mat arupi iman lan Islam. Innalhamda lillaah.
keluarganipun saha para sahabatipun, saengga benjang ing yaumul akhir mugi-mugi kita tansah pikantuk syafaatipun.
Para Bapak, para ibu saha para rawuh ingkang minulya. Keparenga kula nyadhong deduka, nyuwun lumunturing sih samodra pangksami dene kula cumanthaka nggempil kamardikan nyigeg pangandikan panjenengan sedaya, inggih sadremi minangkani menapa ingkang dados panuwun saking kadang pranata adicara ing wekdal punika. Salajengipun keparenga kula nyuwun idi palilah panjenengan sedaya, kinarya matur minangka wot lumarabing atur saking para kadang kula pengurus sumrambah sedaya anggota …….. (nama organisasi)
Senajan kepara kasep, keparenga awit naminging pengurus ngambali atur sugeng rawuh dhumateng para bapak, para ibu saha para sedherak sedaya, saha ngaturaken agunging panuwun dhumateng panjenengan sedaya ingkang sampun kepareng rawuh minangkani atur panyuwun saking pengurus lumantar serat undangan.
Sak lajengipun awit namining pengurus nyuwun pangapunten mbok bilih anggenipun ananggapi saha angacarani rawuh panjenengan sedaya kirang mranani ing penggalih.
Boten kesupen awit namining pengurus ngaturaken panuwun ingkang tanpa pepindhan dhumateng kulawarga Bapa/Ibu …..(tuan rumah), ingkang sampun kepareng maringaken papan saha anyamektaaken samukawis, ingkang sedaya menika saget ndadosaken lancaripun pepanggihan ing wekdal punika.
Menggah wigatosing pepanggihan ing wekdal punika, inggih kados ingkang sampun kaserat wonten ing serat undangan ingkang sampun kaaturaken. Bilih kula sak rencang ing wekdal kepengker sampun sarembag gadhah pepenginan wontenipun satunggaling pakaryan, inggih menika badhe mujudaken pirantos pengolah sampah, saha pakaryan ingkang arupi pemanfaatan sampah ingkang kaangkah badhe karacik dados barangkerajinan. Wondene ngegingi beya kangge mujudaken pepenginan menika saha lumampahipun pakaryan ing samangke, kula sarencang sampun sarembag badhe nyuwun bantuan pehak sanes ingkang ing titiwanci menika ugi sampun kepareng rawuh lan sampun lenggah ing madyaning pepanggihan menika. Mila saking menika, ing wekdal musyawarah menika mangke, kasuwun dhumateng para bapak, para ibu tokoh masyarakat kepareng paring pamanggih, iguh pratikel lan pangandikan sanesipun ngengingi angen-angen kula sak rencang. Sak dereng lan sak sampunipun dipun aturaken agunging panuwun.
6. Pengejeng-ajeng lan pangajak / permohonan dan harapan
Sak lajengipun keparenga ugi awit namining pengurus saha anggota, kula tansah nyuwun bimbingan dhumateng para sesepuh lan tokoh masyarakat langkung-langkung para bapak tuwin ibu minangka suhing warga ing kukuban mriki. Kula sak rencang tansah ngantu-antu paringipun panyaruwe saking panjenengan sedaya, jer sedaya menika kangge kemajengan kula sak rencang. Ing pangajab, kanthi wontenipun bimbingan, pitedah saha panyaruwe menika saget minangka sangu kengge majengipun organisasi ingkang tundhonipun saget manfaat dhumateng masyarakat.
Para bapak, para ibu saha para sedherek ingkang kinurmatan. Mekaten menggah atur kula minangka wot lumarabing atur saking sedaya pengurus. Kula klenggana bilih sak dangunipun kula matur, kathah atur saha tindak-tanduk kula ingkang kirang nuju prana, inggih sedaya awit kiranging seserepan kula ing babagan tata basa tuwin tata krami. Ingkang menika
Kanthong semar minangka tanduran kang mrambat lan njulur. Godhongé bentuké watara oval lan lanset, jinisé tunggal ora ana eriné lan dawa cawangé watara 5 – 10 cm.[1] Bagéyan pucuk godhongé (apex) ndawa, bentuké kaya cacing utawa pecut (disebut tendril) dawané watara 15 sampai 30 cm, lan sabanjuré tendril iki nduwèni wujud kaya kanthong kanthi tudung kang bentuké kaya tutup kuali.[1]
Wujud kanthong semar umumé tergantung karo jinisé. Jinis Nephentes ampullaria kanthongé bentuké kaya kuali kang dawané watara 10 cm lan dhiamèteré 8 cm.[1] Minangka jinis Nephentes gracillima luwih padha kaya tabung utawa trompet kang dawané 20 cm lan dhiamèteré kurang luwih 8 cm.[1] Amarga relatif abot kanggo panyanggané, umumé pucuk godhongé mentiyung nganti lemah. Ing bagéyan njaba kanthong semar ana loro garis vèrtikal kang bentuké kaya eri.[1]
Kanthong semar umumé urip ing lemah kang garing, ananging uga ana kang bisa urip ing lemah kang subur.[5] Kanthong semar uga ana kang bisa urip ing lemah kang ngandhut belerang (solfatra) lan lemah kang ora akèh kandhutan nitrogené.[1] Kanthong semar urip ing panggonan kebuka, kang ora akèh unsur harané lan nduwèni kelembaban udara kang cukup dhuwur. Kanthong semar urip ing alas tropis dhataran rendah, alas pegunungan, alas gambut, alas kerangas, gunung kapur, lan padang savana.[5] Didhasaraké minangka panggonan uripé, kanthong semar dibagi dadi 3 (telu) kelompok ya iku kanthong semar dhataran rendah, menengah lan dhataran dhuwur.[5]
Memangsa Tikus (Kaundhuh tanggal 28 September 2012) ;
^ (id)Ciri-ciri tumbuhan Kaktus, Kantong Semar dan Bunga Teratai (Kaundhuh tanggal 28 September 2012) ;
^ (id)Ciri khusus Kantong Semar (Kaundhuh tanggal 28 September 2012) ;
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kanthong_semar&oldid=1097413"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanArtikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016TetanduranKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
disikep Rani karo banyu matané dlèwèran.“Bisané nangis Ran?” omongé KD.“Enyong kangen maring sampèyan. Uripé enyong
abangtanpa kowen weruhsapa sing nyawang nganti kamitenggengendalan dawa temuju maring
Taman Nasional Gunung Ciremai mapan ana ing Jawa Kulon, Indonésia. Ana tanduran kang dijaga ing taman nasional iki, ana uga tanduran kang dadi endemik ing taman nasional kono,
LS. Topografine akèh kang wujude ngombak (64%) lan jurang (22%), gunung-gunung, kanthi pucuk kang paling dhuwur 3.078 m dpl.[2]
kotabanyuné luwih atisNdèyané wong Swis adong ning Tegalrepan luwih gumunadong ning Guci molai krasa atisnggebur banyu anggepé luwih atismalah mbok kecopok panasé ora karuwanKaro mikir, kiyé banyu sakèyan-
BoliviaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Suwun Mbah atas inspirasinya…..Alhamdullillah.
-> rasa sakjeroning rasa, iku sejatining sipat manungsa. panggonan kang tansah dipirsani Ingkang Maha
cilik to wonge.tapi kok dadi langganan timnas argentina…lha nek duwur2ran yo golek pemaen voli ae,gampang oleh wong duwur.
tlp di uring2 maneh aku…sok mben ae cah nek tlp ben lali nek nyenenine…
Aku tgl 12 cuti dadi iso ndelok Persibo
yo wis nek awakmu ra ijin dhisik karo
[Reply]	J_blank March 4, 2009 at 6:35 pm
Gusti manunggala : Kaliyan kula sadaya : Sumangga kula derekaken lumebet wonten ing alaming asepen, sowan sumujud wonten ing ngarsaning Hyang Widi, caos sembah konjuk ing asmaning Allah Hyang Rama, Allah Hyang Putera, saha Allah Hyang Roh Suci. : Amin.
Kyai Dhandang Kinanti katabuh kaping 7(pitu) P : Swara genging dhandang (rumesepna ing kalbu, saya dangu saya rumesep ngantos nuwuhaken wening, saya dangu saya wening ngantos manggihna kalenggahaning Hyang Widi inggih Allah ingkang murba kula sadaya, ingkang lenggah wonten ing manah kawula sadaya, saha ingkang jumeneng lan dados sesembahan kawula wonten ing pasewakan punika) . . . . . . .
sih wilasanta. Wit gesang mba sampun lungse, laku mung saparan-paran, Jer dhumawah ing cintraka, Karsoa paduka nuntun sajroning lelana. 3. Mba sumujud dhuh Hyang Widi, amrih tentrem jroning driya, Karsa paduka nyaruwe, esthi mba temahan saras, Uwal kinkin lan papa, wonten yen suksma pinundhut, pareng nderek kamulyanta. P : Para saderek sadya kita makempal ing mriki minangka umat Dalem Gusti ingkang nggeluti kebatosan, ngaturaken pakurmatan dhumateng Tyas Dalem ingkang Mahasuci, ingkang sampun paring katresnan tanpa upami dateng kita sadaya. Ing pasewakan mirunggan punika kita sesarengan badhe memule caos pakurmatan nglairaken batos kawula anggen kita mengeti salira saha rah dalem ingkang tansah mijil saking Tyas Dalem ingkang Mahasuci mugi andadosnasumber kerahiman kawula, saengga namung panjenengan ingkang dados andalaning gesang kawula.
SEMBAHYANGAN PAMBUKA P : Mangga kita sareng ndedunga, Allah ingkang Mahakuwaos tuwin langgeng, kawula saderek paguyuban kebatosan St. Yohanes makempal wonten ing mriki sakperlu kanti wekdal ingkang mirunggan bade
nglelimbang sakpinten agenging katresnan Dalem dateng kita sami ingkang nandhang dosa, saengga ngutus Putera Dalem Gusti kawula Yesus Kristus manjalma dados manungsa, inggih pepundhen saha Guru Sejati ingkang tansah dados pandoming gesang kawula sadaya. U : Kawula nyuwun mugi Allah Roh ingkang MahaSuci rawuh, kersaa mbikak paningal kawula, talingan sarta batos kita supados kita saged mirengaken Sabda Dalem saha kuasa Dalem lumantar Gusti kawula Yesus Kristus Putra Dalem ingkang mawujud Sakramen Mahasuci ingkang gesang lan mengku keprabon ing salami-laminipun. Amin.
KIDUNG SEKAR MIJIL Dedalane urip kang sejati kudu andhap asor, Sabda Dalem Gusti kang dadi dasare, kasunyatan lan katresnan sejati. Jwa gendat ngabekti ngersane Hyang Agung WAOSAN KITAB SUCI 1---Masmur 25 Donga nyuwun pangapura lan pangayoman 25: 1-22 1 Dhuh Yehuwah, nyawa kawula kawula angkat dhumateng ing ngarsa Paduka. 2 Dhuh Allah kawula, kawula pitados dhumateng Paduka, mugi kawula sampun ngantos nandhang wirang; mengsah kawula sampun ngatos sami bingah-bingah margi saking kawula. 3 Sayektos, tiyang ingkang ngantos-antos dhumateng Paduka punika, mesthi boten kawirangan; nanging tiyang ingkang nglampahi cidra tanpa sabab punika manggih wirang. 4 Dhuh Yehuwah, kawula mugi Paduka paringi sumerep bab margi Paduka sarta karsaa nedahaken radinan Paduka 5 Lampah kawula mugi Paduka tuntun wonten ing kaleresan Paduka, lan kawula mugi Paduka wulang, amargi Paduka punika Allah ingkang paring karahayon dhumateng kawula; Paduka ingkang kawula antos-antos sadinten muput. 6 Dhuh Yehuwah, Paduka mugi enget dhateng ing sih-palimirma sarta kadharman Paduka, awit punika sadaya sampun wonten wiwit ing jaman purwa mila. 7 Paduka mugi sampun ngengeti dhateng dosa kawula nalika taksih nem tuwin dhateng duraka kawula, nanging mugi Paduka karsaa enget dhumateng kawula manut sih-kadarman Paduka, margi saking kamirahan Paduka, dhuh Yehuwah. 8 Sang Yehuwah iku becik lan adil, mulane wong kang kesasar padha ditedahi dalan. 9 Wong kang lembah manah padha dituntun lakune ana ing kabeneran, wong kang lembah manah padha ditedahi margine. 10 Kabeh margining Yehuwah iku katresnan, kasetyan lan kabeneran tumrap wong kang padha netepi prajanjian lan pepengete. 11 Margi saking asma Paduka, dhuh Yehuwah, mugi karsaa ngapunten kalepatan kawula, awit punika ageng
Sapa kang wedi marang Sang Yehuwah? Iku mesthi ditedahi dalan kang kudu kapilih. 13 Wong iku dhewe bakal tetep ana ing kabegjan, sarta turune bakal oleh warisan bumi. 14 Pasrawunge Sang Yehuwah kang celak iku karo wong kang padha wedi marang Panjenengane sarta iku padha diparingi sumurup bab prajanjiane. 15 Mripatku tansah tumenga marang Sang Yehuwah, amarga Panjenengane bakal nguwalake sikilku saka ing kalajiret. 16 Paduka mugi karsaa mirsani lan melasi kawula awit kawula kapencil tuwin kesrakat. 17 Paduka mugi karsaa nglonggaraken manah kawula ingkang karupekan punika, mugi karsaa ngluwari kawula saking karibedan kawula! 18 Paduka mugi
dene kathah sanget, sarta anggenipun sengit sanget dhateng kawula. 20 Nyawa kawula mugi Paduka reksa saha mugi karsaa ngluwari kawula, sampun ngantos kawula manggih kawirangan, awit kawula ngayom dhumateng Paduka. 21 Kawula mugi kairingna ing katulusan saha kajujuran, awit Paduka ingkang kawula antos-antos. 22 Dhuh Allah, Paduka mugi karsaa ngluwari Israel saking sakhatahing karibedanipun. 2---Yohanes 6:1-15 Gusti Yesus maringi mangan wong limang ewu 6:1-15 Mat.14:13-21; Mrk.6:32-44; Luk.9:10-17 Sawuse mangkono Gusti Yesus tindak menyang ing sabrange sagara Galilea, yaiku sagara Tiberias. 2Wong akeh padha grudugan ndherekake Panjenengane, amarga padha ndeleng mukjijat kang wus katindakake dening Gusti Yesus tumrap wong-wong kang padha lara. 3Gusti Yesus tumuli minggah ing gunung, banjur lenggah ana ing kono, kaadhep dening para sakabate. 4Nalika samana wus ngarepake Paskah, riyayane wong Yahudi. 5Bareng Gusti Yesus mirsa wong akeh padha grudugan sowan, banjur ngandika marang Filipus: “Ing ngendi anggon kita arep tuku roti, supaya wong-wong iki bisa mangan?” 6Anggone ngandika mangkono iku mung kagawe nyoba, awit wus mirsa piyambak apa kang bakal katindakake. 7Unjuke Filipus: “Roti pangaos kalih atus dinar boten badhe nyekapi kangge tiyang samanten kathahipun punika, sanadyan namung sami kabagean nyakedhik. 8Sawijining sakabat iya iku Andreas sadulure Simon Petrus tumuli munjuk: “Punika wonten lare ingkang mbekta roti sair gangsal kaliyan ulam loh kalih, nanging punika nggawe sapinten kangge tiyang samanten kathahipun punika?” 10Gusti Yesus ngandika: “Wong-wong iku konen padha linggih!” Anadene ing kono akeh sukete, wong-wong mau banjur padha linggih, kang lanang cacahe watara limang ewu. 11Gusti Yesus tumuli mundhut roti mau, lan sawuse caos sokur, banjur diedum-edum marang kang padha linggih ing kono, mangkono uga iwake, sakarepe olehe arep padha mangan. 12Sawuse padha wareg, Gusti Yesus tumuli dhawuh
kebak isi cuwilan roti sair lima mau, yaiku sisane kang wus padha dipangan dening wong-wong mau. 14Bareng wong-wong mau ndeleng kaelokan kang ditindakake dening Gusti Yesus iku, tumuli padha ngucap: “Panjenengane iku nyata Kanjeng Nabi kang bakal rawuh ing jagad.” 15 Sarehne Gusti Yesus pirsa, yen sedyane wong-wong iku padha teka arep mboyong Panjenengane kalawan peksan, arep kajumenengake ratu, Panjenengane banjur sumingkir minggah ing gunung maneh piyambakan. 3---Masmur 26 Pandonga nyuwun kaleresake dening Sang Yehuwah 26:1-12
Anggitane Prabu Dawud Dhuh Yehuwah, Paduka mugi paring kaadilan dhumateng kawula, amargi lampah kawula kanthi lampah resik, kawula pitados dhumateng Sang Yehuwah kalayan boten mangu-mangu. Dhuh Yehuwah, Paduka mugi karsaa ndadar lan neter kawula; batos kawula saha manah kawula mugi Paduka titi-priksa. Amargi katresnan saha kasetyan Paduka ingkang kawula pandeng, sarta lampah kawula wonten ing kaleresan Paduka. Kawula boten linggih nunggil kaliyan juru apus saha boten sesrawungan kaliyan tiyang lamis; kula sengit dhateng pakempalanipun tiyang awon, lan ugi boten linggih nunggil kaliyan tiyang duraka. Kawula ngwisuhi tangan kawula tandha bilih boten kalepatan, saha kawula lajeng ngubengi misbyah Paduka, dhuh Yehuwah, Kanti ngrepakaken kidung panuwun kalayan swara sora, saha martosaken sakathahing kaelokan Paduka. Dhuh Yehuwah, kawula tresna dhateng papan padaleman Paduka kaliyan dhateng papan kamulyan Paduka. Paduka mugi sampun ngukud nyawa kawula sareng kaliyan tiyang dosa, punapa dene gesang kawula sampun ngantos sareng kaliyan tiyang ingkang ngwutahaken rah, ingkang tanganipun nggegem pendamel awon, tanganipun tengen kebak reruba. Naning gesang kawula kanthi manah resik; kawula mugi linuwarna saha mugi Paduka welasi. Sikilku ngambah tanah kang rata; aku bakal ngalembana marang Sang Yehuwah ana ing
padha mudhun menyang ing sagara, banjur padha nunggang prau arep nyabrang menyaang ing Kapernaum. Barang wus wengi, Gusti Yesus kok meksa durung rawuh, 18mangsa ombaking sagara ngedab-edabi, amarga katempuh ing angin gedhe. 19Bareng olehe padha ndayung para sakabat mau wus oleh watara loro utawa telung mil, weruh Gusti Yesus tindak napak ing
banjur ngaturi Panjenengane minggah ing prau, lan sanalika iku uga praune tekan ing dharatan kang kasedya.
Esuke wong akeh kang isih ana ing sabrange sagara, padha sumurup yen ing kono ora ana prau maneh kajaba mung siji mau, mangka Gusti Yesus ora nitih bareng karo sakabate, mung para sakabat dhewe kang mancal. 23Nanging tumuli ana prau liyane sawatara teka saka ing Tiberias ana ing sacedhake panggonan mangan roti sawuse Gusti caos sokur mau. 24Bareng padha weruh yen Gusti Yesus ora ana ing kono dalah para sakabate, banjur iya padha nunggang prau, nusul menyang ing Kapernaum, nggoleki Gusti Yesus. 25Bareng wong-wong mau meruhi Panjenengane ana ing sabrange sagara, tumuli padha munjuk: “Rabbi, kala punapa anggen Paduka rawuh ing ngriki?” 26 Gusti Yesus mangsuli pangandikane: “Satemen-temene pituturKu ing kowe, kowe padha nggoleki Aku iku ora awit kowe padha weruh pratandha, nanging marga wus padha mangan roti nganti wareg. 27Padha tumindaka ing gawe, aja supaya oleh pangan kang kena ing rusak, nanging supaya
tumeka ing urip langgeng, kang bakal diparingake marang kowe dening Putraning manungsa, awit iya Panjenengane iku kang wus disahake kalawan dicap dening Sang Rama Allah.” 5---Masmur 34 Ana ing pangayomane Pangeran Yehuwah 34:1-23
Anggitane Sang Prabu Dawud, nalika mindha-mindha wong kang owah pikirane ana ing ngarsane Prabu Abimelekh, temah ditundhung, banjur angles. Pangeran Yehuwah arep dakpuji ing salawase; pepujian marang Panjenengane tetep ana ing cangkemku. Marga saka Sang Yehuwah nyawaku rumangsa mulya; wong kang lembah manah cikben padha krungu lan padha bungah. Payo padha ngluhurake Sang Yehuwah bareng karo aku, payo padha bebarengan nyuwurake asmane! Aku wus ngupaya Pangeran Yehuwah, banjur diparingi wangsulan, sarta diluwari saka sabarang kang marakake girisku. Padha mandenga marang Pangeran Yehuwah, ulatmu mesthi bakal padha dibingarake, sarta mesthi ora bakal padha kawirangan.
Wong kang katindhes iki asesambat, nuli dipiyarsakake dening Sang Yehuwah: sarta diluwari saka ing sakehe rerubede. Malaekate Pangeran Yehuwah ngamping-ampingi wong kang ngabekti marang Panjenengane, sarta padha kaluwaran. Mara padha ngrasakna lan nyawanga sapira gedhene kasaenane Pangeran Yehuwah iku! Rahayu wong kang ngungsi marang Panjenengane! He para kagungane Pangeran kang suci, padha wedi-asiha marang Sang Yehuwah, wong kang wedi-asih marang Pangeran Yehuwah padha ora kekurangan apa-apa. Singa anom padha nandhang papa lan keluwen, nanging wong kang ngupaya Sang Yehuwah padha ora kekurangn sabarang kang becik. He para bocah, padha ngrungokna pituturku, kowe padha dakwulang wedi-asih marang Pangeran Yehuwah. Sapa kang seneng urip, kang kepengin umur dawa supaya bisa ngrasakake kang becik? Ilatmu pakaken aja nganti medharake tembung ala sarta lambemu aja ngucapake kang cidra; ngedohana piala, nglakonana kang becik, ngudia marang karukunan lan arahen nganti kacekel! Tingale Sang Yehuwah mirsani wong mursid, sarta talingane midhangetake ing pasambate; wedanane Pangeran Yehuwah nglawan para wong kang gawe piala, supaya pangeget-enget tumrap wong-wong mau kasirnakake saka ing bumi. Manawa para wong mursid sesambat marang Pangeran Yehuwah, banjur dipiyarsakake, sarta padha diluwari saka ing sakehing rerubede. Pangeran Yehuwah ana ing sacedhake para wong kang rempu atine, sarta para wong kang pepes budine padha dipitulungi Wong mursid iku akeh rerubede, nanging diluwari dening Sang Yehuwah saka sakehe iku kabeh, Panjenengane ngreksa balung-balunge, nganti ora ana kang tugel siji-sijia. Wong duraka bakal dipateni dening kasangsaran, sarta sing sapa sengit marang wong mursid, mesthi oleh paukuman. Pangeran Yehuwah ngluwari nyawane para abdine, sarta sakehing wong kang pracaya marang Panjenengane ora bakal kaukum.
Wong-wong mau banjur padha munjuk: “Kawula kedah sami nglampahi punapa supados nindakaken padamelan ingkang kakarsakaken dening Allah?” 29Dhawuh wangsulane Gusti Yesus marang wong-wong mau: “Iki pagawean kang dikarsakake dening Gusti Allah, yaiku supaya kowe padha pracaya marang kang kautus dening Allah.” 30Unjuke wong-wong mau: “Pratandha punapa ingkang Paduka tindakaken, supados kawula saged sami ningali sarta lajeng pitados dhateng Paduka? Paduka nglampahi pandamel punapa? “ 31Para leluhur kawula sami nedha mana wonten ing ara-ara samun, kados ingkang sampun kaseratan: Padha diparingi roti saka ing swarga.”
Dhuh Allah, Paduka mugi paring adil dhumateng kawula, karsaa nindakaken prakawis kawula, ingkang tumuju dhateng bangsa ingkang boten saleh! Mugi karsaa nguwalaken kawula saking tiyang ingkang ambek cidra lan culika! 2 . Awit Paduka punika Allah ingkang dados pangungsen kawula. Punapaa dene kawula kok Paduka sebrataken? Punapa dene kawula kedah gesang kalayan mangangge bagor, margi saking panganiayanipun satru?
Paduka mugi maringi pepadhang saha kasetyan Paduka, sageda nuntun kawula dhateng redi Paduka ingkang suci, sarta dhateng ing padaleman Paduka. 4 Supados kawula sageda lumebet dhateng ing ngajengipun misbyah Paduka, sowan dhateng ing ngarsanipun Gusti Allah ingkang paring suka bingah dhateng kawula, saha memuji binarung swaraning clempung, dhuh Allah, Allah kawula! 5 Heh nyawaku, yagene kowe kok tumungkul? Yagene kok ngolang-ngaling ana ing jeroku? Ngarep-arepa marang Gusti Allah, awit Panjenengane dak puji maneh, Panjenengane kang dadi Pitulunganku lan Allahku! 8---Yohanes 6:52-59
Wong-wong Yahudi tumuli padha bebantahan, pangucape: “Wong iku kapriye bisane menehake daginge supaya padha dakpangan?” 53Gusti Yesus ngandika marang wong-wong mau: “Satementemene pituturKu marang kowe: Manawa kowe ora mangan daginge Putrane Manungsa lan ora ngombe getihe mesthi ora padha kadunungan urip. 54Sapa wong kang manga dagingKu lan ngombe getihKu, iku nduweni urip langgeng, sarta Aku kang bakal nangekake besuk ing dina wekasaning jaman. 55Sabab dagingKu iku pangan kang sajati, lan getihKu iku omben-omben kang sajati. 56 Wogn kang mangan dagingKu lan ngombe getihKu, iku dadi tetep ana ing Aku, lan Aku ana ing wong iku. 57Padha kaya Sang Rama kang gesang ngutus Aku lan Aku urip dening Sang Rama, mangkono uga sing sapa mangan Aku iku iya bakal urip dening Aku. 58 Iki roti kang wus tumurun saka ing swarga. Dudu roti kaya kang dipangan dening para leluhurmu, lan banjur wus padha mati. Sing sapa mangan roti iki bakal urip ing salawas-lawase.” 59 Anggone mangandikakake iku mau nalika Gusti Yesus mulang ana ing papan pangibadah ing Kapernaum. 9---Masmur 62 Rasa ayem marga cedhak karo Gusti Allah 62:1-13
Kanggo lurah pasindhen. Miturut: Yedutun. Masmur anggitane Prabu Dawud.
Amung yen cedhak karo Gusti Allah aku ngrasa ayem, kaslametanku iku saka ing Panjenengane. 3 Mung Panjenengane kang dadi peparang lan kaslametanku, kutha betengku, aku ora bakal gloyoran. 4 Sapira suwene anggonmu padha arep ngroyok sawijining wong, arep kokremuk, he kowe kabeh, kaya tembok kang dhoyong utawa tembok kang arep rubuh? 5 Sedyane mung arep njorogake wong mau saka ing kalungguhane kang dhuwur, padha demen goroh, cangkeme padha ngucapake berkah,
nanging batine padha ngipat-ipati. (selah) 6 Katentremanku mung ana ing Gusti Allah, amarga kang dakarep-arep iku piangkane saka ing Panjenengane. 7 Mung Panjenengane kang dadi peparaneg lan kaslametanku, kutha betengku, aku ora bakal gloyoran. 8 Ana ing Gusti Allah dununging kaslametan lan kamulyanku; peparangku lan kasantosanku, sarta pangayomanku iku Gusti Allah. 9 He umat, tansah padha kumandela marang Panjenengane, sarasaning atimu sokma ana inga ngarsane Gusti Allah iku pangayoman kita. (selah)
Satemene wong asor iku mung angin, para wong kang mulya iku mung pagorohan; yen kabobot ana ing timbangan njomplang mandhuwur, amarga luwih entheng katimbang angin. 11 Aja ngandel marang panindhesan, aja nduweni pangarep-arep kang tanpa isi marang barang rayahan; manawa mundhak bandhamu, atimu aja rumaket mrono. 12 Gusti Allah ngandika sapisan, rong prakara kang dakrungu, manawa panguwasa iku pinangkane saka Gusti Allah, 13 saha, Pangeran, sih-kadarman punika ugi saking Paduka; amargi Paduka paring piwales dhateng saben tiyang miturut pandamelipun. 10---Yohanes 6:60-71 Para siswa ing Galilea kang padha mundur 6:60-66 Para siswa bareng krungu kang mangkono mau akeh kang padha ngucap mangkene: “Tetembungan iki keras temenan, kang betah ngrungokake bae sapa?” 61Gusti Yesus mirsa sajroning panggalih manawa siswane padha ngedumel ing bab iku mau, banjur mangandikani: “Apa kowe padha kecenthok ing pituturKu iku mau? 62Kang iku kapriye saupama kowe padha weruh Putrane Manungsa sumengka menyang padunungane kang dhisisk? 63Roh iku kang nguripake, daging iku ora ana pedahe. Tembung kang Daktuturake marang kowe iku roh lan urip. 64Nanging ana panunggalanmu kang ora pracaya.” Pancen Gusti Yesus ora kekilapan wiwit-wiwitan mula, sapa wonge kang padha ora pracaya,lan kang bakal masrahake Panjenengane. 65Panjenengane banjur ngandika: “Mulane kowe wus padha Dakwarah mangkene: “Ora ana wong kang bisa marani Aku kajaba manawa wus kaparingan wewenang saka Sang Rama.” 66Wiwit nalika iku para siswane akeh kang padha mundur, wus ora ndherekake tindake maneh.
Pangakune Petrus 6:67-71 Kang iku Gusti Yesus ngandika marang sakabat rolas: “Apa kowe ora padha arep lunga uga?” Atur wangsulane Simon Petrus: “Gusti, ingkang kawula purugi sinten? Pangandika Paduka punika pangandikaning gesang langgeng. 69Saha kawula sampun smi pitados tuwin sumerep, bilih Paduka punika Sang Suci kagunganing Allah.” 70Pangandikane Gusti Yesus: “Rak Aku dhewe kang milih kowe wong rolas iki, nanging salah siji ing panunggalanmu iku Iblis.” 71Anadene kang dipangandikakake mangkono
kebatinan: Pangruwat (Yohanes 17:1-26) Manunggaling kawula kaliyan Gusti RAMA KAWULA (3x) Rama kawula ing swarga, asma Dalem kaluhurna Kraton Dalem mugi rawuha Karsa Dalem kalampahana wonten ing donya kados ing swarga Kawula nyuwun rejeki kangge sapunika Sakathahing lepat nyuwun pangapunten Dalem Kados dene anggen kawula ugi ngapunten dhateng sesami Kawula nyuwun tinebihna saking panggodha saha linuwarna saking piawon. Amin. SAHADAT (KAWULA PITADOS) Kawula pitados ing Allah, Rama Sang Mahakuwaos, ingkang nitahaken bumi langit Saha ing Gusti Yesus Kristus Putra Dalem ontang-anting Pangeran kawula, ingkang miyos saking Ibu kenya Maria, kagarba denig kuwaos Dalem Hyang Roh Suci, ingkang nandhang sangsara nalika jamanipun Ponsius Pilatus. Saha kapenthang, seda srta kasarekaken. Tedhak dhateng papan pangentosan, tigang dintenipun wungu saking seda Mekrad dhateng swarga pinarak ing satengen Dalem Allah Rama Sang Mahakuwasa. Saking ngriku badhe rawuh ngadili para tiyang gesang utawi pejah. Kawula pitados ing Hyang Roh Suci, Pasamuwan katulik ingkang suci, lan panunggiling para suci, pangapuntening dosa, tangining badan, saha gesang langgeng. Amin MUGI LINUHURNA Mugi linuhurna Hyang Rama, saha Hyang Putra tuwin Hyang Roh Suci. Kados ing mulabuka, sapunika sarta ing salami-laminipun. Amin
PANUTUP Sembahyangan Panutup P : Dhuh Allah, Rama kawula ingkan Mahawelas, kawula sadaya ingkang makempal sesarengan menika, ndherek memule salira lan rah Dalem, nglelimbang sapinten agening katresnan dhateng kawula sami. Matur sembah nuwun dene kawula sak pasederek paguyuban kebatosan St.Yohanes dipun parengaken ndherek duhkitaningtyas Gusti Yesus Kristus. Mugi-mugi srana lampah punika ndadosaken tansaya kecaketan kaliyan Putra Dalem Gusti kawula Yesus Kristus ingkang tansah paring katresnan dhateng kita sami. Katebihna kawula saking cobaning agesang lan linuwarna saking piawon saha kapenuhna batos kawula lumantar Ibu Maria ingkang tansah pitados saha pasrah dhateng Kersa Dalem. Dhuh Rama kawula, kawula kagungan Dalem, kawula pasrahaken sadaya pgesangan kula lumantar Gusti kawula Yesus Kristus Sang Juru Karahayon inggih Guru Sejati ingkang
"urip mampir ngombe"......Ada percakapan begini:- "GUSTI ALLAH, Panjenengan panggenanipun dhateng pundi?+ "AKU ono ning teleging ati"- "GUSTI ALLAH. Kulo sampun nyusul Panjenengan dumugi dhateng teleging ati. Panjenengankok mboten wonten. Panjenengan dhateng pundi?+ "Kowe ora bakal biso nggoleki AKU. AKU ono ning teleging urip. Kowe
Ranté pit iku sawijining ranté mubeng sing digunakaké kanggo ngowahi daya sing diasilaké pedhal marang rodha pit. Ranté pit umumé kagawé saka waja utawa wesi campuran lan sebagéyan dilapisi nikel kanggo nyegah tèyèngen.
Rene Laennec ya iku penemu stetoskop.[1] Dhèwèké lair ing Brittani, Prancis, nalika tanggal 17 Februari 1781.[1] Kawit cilik, dhèwèké duweni fisik kang lemes.[1] Dhèwèké kerep lara-laranen.[1] Pancen riwayat keséhatan kulawargane ora patiya apik.[1] Ibune tinggal donya marga penyakit TBC nalika umure 5 taun.[1] Sawise
mulai nyinaoni elmu kedhokteran.[1] Nalika umur 14 taun, dhèwèké mulai ngrewangi ing rumah sakit.[1] Sawise iku, dhèwèké sinau ing La Charite Hospital lan lulus ing taun 1804.[1] Saliyane iku, dhèwèké uga sinau karo salah sawijining dhokter Napoleon, Kaisar Prancis nalika iku, kang jenene Corvisart.[1] Nalika sasi September 1818, Leannec diwenehi tugas minangka pemeriksa kahanan jantung wong wadon kang lemu.[1]
Amarga isin nempelake kupinge ing dadane wong wadon mau, banjur dhèwèké jupuk kertas lan nggulungake dadi wujud silinder.[2] Kertas kang kang wis dibentuk silinder didadekake perantara antarane kuping karo dadane wong wadon mau.[2] Jebul, kanthi piranti prasoja mau detak jantung pasien mau bisa dirungokake luwih jelas.[2]
November 26, 2007 in budaya jawa, teknologi, tembang |
pinarak ugi dateng blog kawruhjawi kawruhjawi.wordpress.comkawruhjawi sanjang: menawi ngagem WAP handphone sumangga pinarak wonten plurk.com/m/u/kawruhjawikawruhjawi Sugeng enjing. Sak punika kawruhjawi dugi donya maya wonten ing versi plurk. Saged dipun akses saking alamat plurk.com/
Menawi wayang orang kulo nggadah katah….mulai Bab Pandawa-Kurawa Lahir nganthi bab Kresna Duta…mangga menawi purun kulo kirim E-mail…
kepanggih guyon matonipun suwargi Basiyo, ananging radi kesupen mboten kulo simpen lamanipun. Menawi wonten wekdal,
ngaturaken sugeng dateng panjenengan ingkang damel web, amargi web kades niki perlu damel ngelestariaken
Balas	Januari 8, 2009 pada 8:06 am
Balas	Mei 16, 2009 pada 1:08 am
Salam kenal saking kulo, Mbah kober.
judulipun Jambu Alas, tulong dipun email dateng kulo
Balas	Juli 13, 2009 pada 4:25 am
Duh seneng sanget kawula pinanggih kalian panjengan sami wonten mriki,
belah kilen radi ngidul (Purwokerto). Suwun lan salam kagem sederek sedaya.
nek wonten kulo pados tembang caping gunung,
nuwun sewu, badhe matur.. menawi saged nyuwun mp3 nipun tembang dolanan kados yo pro konco, cublak – ciblak suweng, lan sanesipun. amargi tasih awrat sanget ingkang madosi. tembang punika kagem media pembelajaran lare SD kalian SMP.. matur sembah nuwun saderengipun..
Balas	Maret 20, 2010 pada 7:27 am
nanging kulo remen pados kawruh-kawruh jawi kados maketen. Kejawi meniko kulo pancen jawi nyetek. Cekap rumiyen mbenjang kasambung malih matur nuwun.
Balas	April 16, 2010 pada 4:12 am
dhumateng panuwun,amargi budoyo Jawi sampun ngawal Indonesia kanthi garis / rel kautaman ananging sak puniko milai pun tilaraken saenggo kathah ontran-ontran ingkang sanget hanggegirisi. Monggo kanthi jejaring puniko kito wangsulaken malih kautaman lan adiluhungipun bongso supados toto titi tentrem kados ingkang pun gadhang2 dening poro leluhur kito. Salam taklim saking kulo : Ir.Gani Eko Harsono – KKlaten
la ana ngendi mp3 tembang jawa tak goleki ana ngendi wae gak ketemu
Balas	Januari 24, 2012 pada 8:48 am
Balas	Februari 27, 2012 pada 5:46 pm
Balas	Juli 25, 2012 pada 1:03 pm
Balas	Maret 2, 2013 pada 1:28 pm
Sembah nuwun sanget kagem mas blog. lagunipun nyampleng ……. salam saking Nabie – papua kagem
bukake pics #Bukake #Big ass cum bukake pic #Big bukake #Bbw bukake pic #Mom bukake pic #Bukake
dadi bojone malah ora tau digatekne. Terus terang deweke cemburu berat karo kucing kuwi.
Sawijining dino Kasiyem lungo neng pasar arep
bungah. Tapi bareng tekan omah, jenggirat!. Kucinge wis tekan omah luwih disik malah lagi mangan gereh. Robert gregeten pisan, langsung didekep maneh, dilebokke karung langsung digowo lunga maneh. Saiki ora tanggung-tanggung, diputer mlebu metu gang, nyabrang kali, liwat kebon, dalan gedhe, dalan cilik, pokoke mumet-met, nganti tekan
Bareng bakdo maghrib Roman tilpun Kasiyem. "mBokne, kowe wis bali ko pasar ??"
"Ya wis kawit mau yaa." "Kucingmu ono opo ora." "Ya ono kae. Lagi turu mlungker ngarep
ing Kabupatèn SemarangBancak, SemarangKabupatèn SemarangKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.39, 22 Oktober 2016.
Januari 14, 2009 in sanes	Kula gadhah rencang ingkang kagungan bapak, asmanipun Kyai Najmuddin, ingkang taksih saged dipun wastani ‘kuno’, wonten ing nyandang punopa dahar. Mbok menawi menika amargi panjeneganipun mendalami tasawuf dados sinaoso gesang sederhana. Nalika sugengipun kadangkala mboten rena menawi mangertosi sandangipun ingkang ditumbaske putra-putra kanthi regi ingkang awis. Bapak punika biasa nyimpen arta wonten ing nginggil lemari lan ngandap bantal😀 Rencang kula ingkang radi ngglidig asring mendet arta menika kangge jajan. Hahaha.
Nalika tindak haji, wonten ing pesawat dipun tangleti kalian pramugari mbok menawi ngersakke ngunjuk menapa. Kanthi mboten basa-basi njawab menawi nyuwun didamelaken unjukan TEH ANGET GENDIS JAWI! Sukai ini:Suka Memuat...
Wooo, lha rak nggih repot to menawi kedah gendhis Jawi. Radi repot menawi saweg tindakan nanging babagan unjukan lan dhaharan boten dipun cocokken. Salah satunggiling conto menawi tindak wonten Bandung, boten wonten gendhis jawi, namung wonten Gula Merah utawi Gula Beureum. Nanging kula remen sanget saged kepanggih blog basa Jawi. Nyuwun pangapunten menawi Jawi kula trap-trapanipun kirang prayogi.
Balas	Agustus 8, 2010 pada 3:12 am
pancen niku teh klangenan mantep saestu nganti sepriki mbok kalih bapak ugi taksih dados klangenan malah dados tradisi teh angetgulo jowo ing wanci enjang sak derenge budal makaryo, jam tigo ugo bar magrib
Balas	Desember 23, 2010 pada 3:51 pm
Kulo perlu sinau jawi kalian panjenengan. Cobi njenengan pirsani blog kulo basane teksih amburadul.
Balas	Februari 15, 2011 pada 6:46 am
njeh … Blog kados mekaten saget dipundadosake salah setunggaling sarono kageng anguri-uri boso jawi. supados mboten ical sangkeng tlatah jawi puniko. soho mugi-mugi poro kaneman engkang kirang remen kalian boso jawi saget kebikak manahipun angrumat dateng boso engkang adi luhung menika. amargi boso jawi kalebet boso ingkang langkung ngurmati ingdalem bebrayan keliyan tiyang sanes.
Program Pengingat Sholat | KRIDHO UTOMO
Suhaimi 19 November 2009 5:28 pm tak kiro wes tuwir mbanget, jublakmen mung kacek telung taun…
title Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengkubuwana Senapati Ing Ngalaga Abdurahman Khalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping Sanga
Ing. Josef Sadílek, Ing. Jakub Zajíček, Ing. Marek Zděradička Ing. Milan Adam, Ing. Ivan Auerbach, Ing. Jan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.36, 6 Dhésèmber 2015.
menawa wis nate krungu babakan imigrasi warga Jawa marang Suriname jamane penjajahan Walanda. Wektu iku watara 33.000 warga Jawa kang budal menyang Suriname kanggone makarya ono ing prenangsi(perkebunan) duwene Walanda. Nganti saiki warga Jawa isih akeh urip neng kono. Akeh uga sing wis dadi wong sukses. Masyarakat Jawa neng Suriname iki isih nguri-uri budaya-budaya Jawa, kalebu basa Jawa.
Akeh cerita nganani imigrasi iki kang nyedihake, nrenyuhake nanging uga campur lucu. Lan ono kalodhangan iki kawruhjawi ngudunake salah sawijine tulisan ngenani pengetan 115 tahun imigrasi Jawa, kang ditulis kalian Mas Tjandrakirana dijupuk
aku arep nyeritakake dongengane ibuku, rikolo jaman biyen dheweke diwereg wong lanang, songko nJowo tekane negoro Suriname. Ibuku anggone nyeritakake lakone dheweke, nganti mbrebes mili, ngodag ngadeg songko jagongane, lan tangane sinambi ora dimenengake”
Kiro2 telung atus seket tahun kepungkur negoro Suriname kuwi prenangsine okeh, kurang lebih ono 400 cacahe. Sing ditandur yoh werno2, koyo dene kopi, coklat, jeruk, kapuk, kayu, tebu, lsp. Sing kerjo neng prenangsi2 kuwi bongso ireng asal usule songko Afrika. Podho didadekake
bayaran, lan ugo ora kelilan yen dipecuti maneh koyo maune. Ono punggowo songko Gupermen sing niti prikso, opo pernatan koyo mengkono kuwi tetep ditindakake dening pengarepe prenangsi2.
Sakbare 10 tahun kuwi poro budak terus bebas temenan, lan podho lungo menyang ku-tho Paramaribo, utowo liyo panggonan, supoyo biso golek sandhang kelawan pangan kanti sakmesthine. Neng prenangsi2 ora ono sing kerjo rekoso
lan kaping pindho, tanah Jowo sing wis ora kamot pendhudhuke, biso kelong sethtihik. Wiwit tahun 1890 tekane tahun 1939 pamrintah Londo anggone mboyongi wong Jowo menyang Suriname ono udo koro 33.000 cacahe. Ing bulan
iki (2005), bongso Jowo neng Suriname, anggone manggon wis ono 115 tahun suwene. Becik banget yen dino iku pendhak tahun dipengeti.
Dhek biyen ibuku nate nyeritakake lakone dheweke, wiwit songko tanah Jowo tekane negoro Suriname. Mulane sakiki aku arep cerito cekak wae, bab dongengane ibuku iku mau. Ibuku kuwi maune kelahiran ing Boyolali cedhak wae karo Solo. Dheweke umure isih 18 tahun, dulure ono papat maneh, lan sing wadon namung loro. Rikolo jaman semono adhike dheweke lanang, sing ragil arep disunati. Dheweke dikongkon menyang pasar blonjo, bab opo kekurangane kanggo selametane. Pasare karo omahe ibuku kuwi ora adoh, dadine anggone budhal menyang pasar mung mlaku wae. Digawani dhuwit kiro2 saksampene, lan terus nggendhong tenggok digawe madhahi blanjane kuwi mau. Neng pasar ibuku kepethukan wong lanang, sing ngidak jempolane sikil kiwo. Ibuku terus makpet, ora kelingan opo2 maneh. Lali sanak kadange kabeh. Wonge lanang ngajak ibuku kerjo neng Suriname,
palabuan, dijak numpak kapal menyang Suriname suwene telung sasi. Tinapi wonge lanang iku mau, neng njero kapal ibuku ora weruh maneh. Kapale jenenge Roti nomer telu. Mesine kapal anggone jalan ora nganggo lengo, nanging nganggo setum, olehe songko stingkul (= steenkool). Stingkul iku rupane watu ireng gedhih2, tapi biso murub mengangah. Kapale kuwi liwat metu segoro jarang, terus neng
cap jempol wae, iku wis sah. Neng kene dikon kerjo neng prenangsi sing nandur kopi. Wong2ane dikon manggon neng los-losan,
gadrine, ing ngisore papan njero kanggo kombong pitik, lan ndhuwure keno digawe jagongan pendhak sore songko
Saben dino wiwit jam pitu esuk podho budhal kerjo nggowo gembolan lan bontot. Bontote iku isine yoh sego karo sayuran sakwernane nyel, diwadhai godhong gedhang, terus njabane dibuntel karo kacu. Nek ora ngati ati bontote nek dhong dicolong karo wong mangkir. Wong mangkir kuwi wong males, sing ora gelem kerjo. Sopo sing nduwe anak, anake dideleh neng momongan dhisik,
dilebokake gembolan. Mengko yen gembolane wis kebak, terus medhun maneh nyuntak kopine neng njero karung. Angger karunge wis kebak, terus diusungi neng prahu.
udan panas dilakoni, tur bayarane ora mbejaji. Dino setu kerjane mung setengah hari, terus nompo gajihane. Dhuwite digawe blonjo terus wong lanang2 sukakane yoh podho neng pajak main kertu ceken, utowo main dadhu kopyok. Ugo ono sing main kertu jemeh, pantah, tepuh, lan dhadhu puter. Neng pajak kono ono warunge sing dodolan panganan Jowo koyo dene: pecel,
dhisik, sing elek diguwangi. Lumrahe sing kerjo pilih kopi kuwi yoh mung wong wadon. Pabrike kuwi angker, dipanggoni
nggowo batterei, niliki keno opo pabrike kok giling dhewe. Tapi ora weruh opo2, mbanjur mesine dipateni. Mengko yen wis podho mungkur bali, pabrike giling dhewe maneh. Podho
suwene limang tahun, terus manggon neng kebonan (santen), nggawe gubug dhewe lan nandur opo wae kanggo mangane saben dinane. Wirehdene ora biso bali neng nJowo maneh, mulane dhuwite sipi dijikuk, kanggo tuku ubo rampene gubug kuwi mau. Satus perak ing ndalem wong siji, lah ing jamane semono iku yoh wis okeh banget.
Senajan wis bebas manggon neng kebonan, mekso ish kepengin mulih nJowo. Mulane rikolo ono sakwijine perkumpulan sing jarene arep ngulihake wong Jowo menyang nJowo maneh, bapaku terus dadi wargane lan saben sasi asok kontrobisi.
Indonesia sakiki wis merdeka, dadine bongso Jowo neng Suriname kudu bali kabeh maneh. Kapale isih neng tengah
ninggal negoro Suirname bali manggon neng nJowo.
Mulane terus bocah2 podho nganggo sandhangan sing apik, sing resik, kanggo
Sakbare singi lagu2 iku terus kon singi lagu “Wilhelmus van Nassauwe” karo lagu “Suriname”s trotse stromen”. Lagu2 koyo mengkono kuwi aku ora ngerti babar blas opo maksude. Aku mung melu singi, anut grubyug ora ngerti rembug.
iki kudu ojo nganti biso mlebu neng deso kono. Sebab golongan kuwi pendhak bengi podho dlusupan nggowo sutu, terus podho nyutoni uwong2, ben podho kuwalik imane. Mulane bocah2 nek wayah bengi ojo nganti dolan dhewe. Lan desane kudu nganakake kumpulan, kanggo njogo wargane neng deso kono.
sing landhepe ora karuwan. Jarene kanggo ngelawan wong2 sing arep podho nyutoni kuwi mau. Nek padhang mbulan aku melu nonton wong2 BH anggone podho baris turut dalan lanti. Nek ono wong nduwe gawe tayuban, wong BH podho ngguyupi jan
jan ora ngidap idapi temenan. Kathik ledheke Mina utowo Paidja utowo Kastinie utowo Doebroek pisan, yoh wis
Tinapi bapaku lan ibuku anggone podho ngenteni kapale iku, nganti wis podho tilar ndonyo, sakenggo sakiki (tahun 2005) durung teko2. Opo kapitene kesasar ora ngerti negoro Suriname iku papane neng ngendi, yoh” Aku nate dikandhani bapaku mengkene: lik, mbesuk nek wis tekan nJowo kowe tak duduhi gunung. Neng kono gunung akeh, gunung cendhek gunung dhuwur, ono sing cilik, ono sing gedhih, eneng sing mbledos metu genine barang. Ugo ono manuk sing
iku pring apus. Ing negoro Suriname ora eneng prí®§ sing apus”
Tanggaku wong keling sing nandur jeruk lan klopo, ing dinane sakiki biso ngundhuhi
Podho ora kepengin mulih nJowo koyo wong tuwane maune. Nek menyang nJowo mung vakansi thok, terus bali maneh.Wis podho ngakoni yen tanah Suriname kuwi, yoh tanah
Desember 28, 2007 pada 4:04 am
Nalika sepisan maca seratan iki. aku banjur kelingan salah sawijineng tangga kang critane jaman Walanda yo melu makaryo, nanging ora menyang Suriname mung nang kalimantan. Suwe terus ilang ora ono kabare Jebul deweke sak tenane pengin mulih nanging ora ngerti alamate desane ki ngendi kelurahan opo, kecamatan opo, kabupaten opo, malah propinsine
tahun 70-an, lha mergo alamate ra ngerti, yo ora ketemu.
Pancen Kersane Gusti, salah sawiji surat ikut tekan (padahal mung kanthi alamat ra jelas iku mau). Banjur dibalesi lan diwenehi alamat lengkap. Watara tahun 85-an yen ra salah, deweke bali lan nggowo anak putu akeh. Jebul deweke wis sukses.
Lha mung kalimantan wae sing cedhak wae angel nggoleki dalan bali, opo maneh ibu-bapake mas Tjandrakirana iku sing ono Suriname…Nganti padha tilar, kapale ora tekan-tekan (ihik-ihik). Nganti nandure mung kacang lanjaran,
Balas	Mei 26, 2008 pada 12:21 pm
Rasane pengin biso sowan ing sedulur-sedulur suriname. Aku wong jogjakarta, monggo poro sedulur ing suriname, biso kirim kabar opo
Marang sopo wae sedulur ing Suriname aku samben dino ngrungokake radio garuda, aku pingin biso cawe cawe urun rembug lan crito tanah jowo sak iki lan wong jowo sing ono ing Suriname kene. Tak tunggu tenan lho.
Balas	Juni 30, 2008 pada 7:21 am
sugeng waras lan sugeng mukti kanggo kabeh sedulur jowo ing tlatah suriname… ayo tetep ngupoyo supoyo sesambungan paduluran jowo ing ngendi wae iso rumaket, lan sami ngguyub amrih
ingkang wonten nagari perjuangan wonten suriname ingkang sampun sukses kulo nggih tumut remen , lan kilo do’aken kagem leluhur-leluhur eyang kakung utawi eyang putri engkang sampun sedo
Tansah maringi kasugengan dumateng sedulur jawa wonten ing tlatah suriname.
Balas	Oktober 23, 2008 pada 6:42 am
Kawula matur nuwun sanget dhateng GUSTI Pangeran kang akaryo jagad. Mbokbilih sederek kita sami sukarena ing penggalih in tlatah manca negari Surinama.
sepurane. kulo nggih putrane tiyang perantauan saking jawi ing tanah papua saksuwene iki durung nate midek lemah jawi, nanging mekso sinau boso jowo marang tiang ingkang luwih sepuh…
liwat milis iki aku kepengen kekancan marang konco – konco nem – neman saking suriname
sepurane mawon yen boso jowone ancur-ancuran
Balas	Oktober 27, 2008 pada 4:11 pm
kagem kadhang kulo ingkan wonten Suriname mugi2 kagem kadhang saha sadhulur sedoyo ing tlatah Suriname tansah dipun paringi pinayungan kalian Gusti akarya jagad. panyuwun klulo dumatheng Gusti mugi2 mangke kulo saged kepanggih kalian kadhang kulo ing SurinamE.
karo sapa bae sedulur Jawa ing ngendi bae. aku uga pengen tukar kawruh karo sedulur-sedulur ing Suriname.
tak tunggu ing aksalkalyana@yahoo.com utawa ing sulis_inkom@telkom.net
Balas	Desember 22, 2008 pada 1:32 pm
Kanggo sedulurku ing Suriname, Aku trenyuh ngrungokake cerita saka Mas Tjandrakirana, sing leluhure biyen padha rekasa, sing kepingin bali neng Tanah Jawa nanging ora bisa, muga muga para leluhur kuwi mau saiki wis mulyo ana ing suwarga….Amin.
Nanging aku uga seneng, amarga akeh sedulur ing kene sing wis kepenak uripe. Wis akeh sing dadi wong gedhe (mentri, dutabesar). Lan aku ugo seneng yen negara kene dadi negara sing ayem tentrem.
Aku seneng bisa memitran karo sedulur-sedulur ing Suriname kene, bisa tukar kawruh. Menawa pingin kirim kabar utawa chatting iki ana alamat e
Aku seneng banget moco kawruh jowo soko Suriname. Aku lahir lan urip nganti saiki isih nang Jowo. Nanging seprene boso jowo akeh sing ilang lan
cilikanku mbiyen yen ngrungokake simbah lan pakde,bude pak lik lan bulik podho ngendikan……mugo-mugo website iki terus ono supoyo boso jowo ono sing nguri-uri. Matur nuwun banget yo. Salam taklim saking kulo.
Balas	Januari 24, 2009 pada 11:54 pm
Kula remen sanget maos seratanipun Kang Mas Tjondrokirono ing Suriname.Mugi-mugi saget dados sarono silaturahmi sesami ngagesang,khususipun priyantun Jawi.Saget
Maos seratan panjenengan, mboten kraos luh tumetes saking mripat kula. Piyantun Jawi saestu gagah prakoso lan pinter. Minangka bukti, piyantun Jawi rumiyin sampun saged ndamel candi ingkang ageng kados dene candi Borobudur lan candi Prambanan. Kejawi saking
paseduluran monco dan jrining Indonesia, aku perlu tetepungan sopo wae ing internet ini sing
sampun nulis babagan priantun jawa engkang ten suriname. menawi saget kito saget tepangan
wulan motjo golek-golek tulisan opo wae sebarang sing njritokake bab djowo suriname. Atiku trenjuh tenan ,motjo sedjarah nganti girap-girap jen turu, kebajang rekosone simbah-simbah gemijen sapisane tekan ono suruname. wis saiki sedulur kabeh mugo-mugi muljo uripe. amien.
Balas	September 10, 2011 pada 5:14 pm
Dhumateng ngarsanipun raden mas Tjandrakirana sarta kadang sutrisna wonten ing negari Suriname, nembe kemawon kula maos carita ingkang sampun kabeber. Ampun cilik ati sanadyan dereng saged kondur dhateng nJawi. Kita pitados bilih manungsa menika dipun utus kalian Gusti gesang selaras kersa Dalem saha dados tepa tuladha kagem tiyang sanes ( bangsa lain ).
Ndherek bingah bilih para sedherek ing negari Suriname sampun kathah ingkang mulya
Akeh-akehe tekan saiki generasi 4. Nanging aku generasi no 2. Awit Ibuku maune teka kambek kapal sing keri2 dewe, kira2 taun 1925.
Aku iki anak ragil no 7. Pancen nek ngrungokke dongengan jaman maune
pancen kaningaya tenan! Awit wong Jawa sing teka ning Suriname kene
okeh sing diapusi utawa diculik tanpa ngerti nang di parane. Ora ngerti
sepira jembare Indonesia, ajameneh ngerti lor kidule Suriname.
Nanging iku jaman kapeksa kontrak…. jaman saiki akeh keturunan
Jawa sing mikir..Wah untung tenan adewe manggon ning Suriname, nek adewe ning nJawa durung karuan uripe sampe, awit ning nJawa kakehan
wong. Adewe ning Suriname meh wae kabeh keluarga Jawa nduwe omah lan mobil. Aku dewe wulan Nov/Des. 2011 mengunjungi pulo Jawa karo
nggolekki desane ibuku, ya ketemu(desa Jatisaba, cedak karo Purbalingga
sederek sedaya wonten pundike mawon……………………. Maos serat saking Mas Tjandra, raosipun manah nggih terenyuh.
Kula piyantun jawi Pujakesuma (Putra Jawa Kelahiran Sumatera) , lakonipun tiyang sepuh kula inggih sami….
Miturut kisah engkang pikantuk saking romo lan ibu senien asalipun saking Pacitan , Jawi wetan. Rikala tahun 1926 inggih di wereg , dipidhak jempol sukunipun kaleh tiyang , lajeng mboten imut menapa napa.
Ngantos seda piyambake mboten saged wangsul dateng pacitan.
Nanging kula generasi penerusipun wonten sumatera , tetep gadah kepinginan saged nggunaaken basa jawi kados sederek sederek wonten tanah jawi.
kemawon,kulo kepingin saget tepang kalian sederek jawi suriname,langkung sae
kulo saged maos seratan panjenengan. Sampun wiwit rumiyin kulo tansah remen bilih maos artikel ing nyritaaken bab tiyang ingkang
Mei 29, 2012 pada 7:13 am
Sugeng gabung Pak Sodirjo, bingah sanget kawula jebul wonten warga Suriname keturunan Jawa ingkang kersa caos komentar wonten blog punika. mugi saget dados awal paseduluran
Balas	Mei 29, 2012 pada 7:27 am
kiro2 ono wong 1000 tuwo nom sing digowo Yayasan Tanah Air (kumpulan Pergerakan Bangsa Indonesia) karo kapal langkuas menyang ing Sumatera(Tongar) amergo puluh Jawa wis penuh banget..Kawit saiki yo ono sing isik manggon ing Tongar, nanging ugo akeh sing podo lungo manggon ing
Aku nggregesi maca dongenge sedulur-sedulur Jawa sing padha makarya ing Suriname. Pengangenku kelingan swargi wong tuwaku sing rangkat dadi kuli kontrak ningkil (tambang nikel) ing Nouvelle Caledonie ing taun 1930-an nalika isih nom-noman. Saiki aku dadi ngerti, ala lan apike nasib kahanan gedhe awit saka pambudi-daya lan
aduh..kulo mboten saget ngendiko kathah2,amargi trenyuh,lan bonggo dumateng sederek2,soho sesepuh wonten suriname mriko,kulo bingah saget maos seratan puniko,salam kagem sederek2 wonten ing suriname,khususipun ingkang
tenanan. Menawa digawe film migrasi wong Jawa ing Suriname kok apik. Trenyuh, melu
ketemuAW dadi walikotanyong tetep dadi kuli tintaduwité AW sahahahahakuwité ora sapiracha..... Keberanian Lanang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vågåmo&oldid=1009082"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Kaos Budaya Indonesia | Kirangan | Wayang Arjuna
olih mbok??sing nulis nyong,,sing maca rika. blas ga niat nulis buat pelecehan bahasa. monggo njenengan sing
ora/durung bisa diklompokaké jroning klad sing luwih ngisor tinimbang klad angiosperms (tetanduran ngebang).
srpski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.38, 11 Maret 2013.
Mensos Suriname Kunjungan Dateng Jawi | Kawruhjawi
November 6, 2008 in sanes	Suriname inggih salah satunggaling negari
ingkang dados mentri contonipun Hendrik S Setrowidjojo,Menteri Sosial Republik Suriname.
Wekdal punika Hendrik S Setrowidjojo nembe ngawontenaken kunjungan dateng Indonesia. Dalah wonten kunjungan ingkang nembe kaping pisan punika Mensos Suriname ugi sowan dumateng simbahipun wonten ing tlatah
kene podo wae koyo nang Suriname,” mekaten sanjangipun Pak Mentri mawi basa Jawi ngoko ingkang fasih sinambi gumujeng.
Mangsuli pitakenan babakan bentenipun tanah Jawi kalian Suriname, PAk Mentri mangsuli:”Bedane okeh banget. Suriname cilik wonge mbarang ora okeh mung 500.000, nek Jawa 70 yuta,”
Kajawi tindak dateng Solo, Pak Mentri ugi tindak dateng Jogja lan Candi Borobudur, lan ugi mborong batik.
Ingkang Inggil	Lagu Dolanan (2)	Ngunduh MP3 Tembang-Tembang Jawa	Lagu dolanan	Weton
Kenal Wong Pucuk kebo_gudel on Thu Apr 30, 2009 7:21 amPakde Bude...mbak..Cacak..dede.....kulonuwon..kulo saking desa Pucuk amiiiit nuwun
Gejiba utawi Res-respo ya iku jeneng umum kanggo kéwan kalebu golongan moluska tanpa cangkang, utawa mawa cangkang cilik, utawa mawa cangkang njero cilik. Kéwan iki uga diarani "bekicot tanpa omah" karana tanpa omah kaya bekicot umumé. Kajaba ing tlatah, kéwan iki uga ditemokaké sajroning segara, nanging mawa pawakan luwih gedhé.
Perangan awak saka gejiba wujud saka banyu lan tanpa cangkang. Kanggo njaga kahanan awake, gejiba nduweni lendir kang tansah teles ing awak sakkojur. Saperangan spesies mung aktif nalikane sawise udan ing lemah kang teles. Nalikane ketiga, ndelik ana ing papan kang lembab kayata ngisor kayu lan watu kanggo njaga kalembaban.
kaliyan serat punika, kula pun wayah ngaturi pirsa bilih awit saking berkah pangestunipun bapak, kulawarga ing Semarang pinaringan kasarasan miwah kawilujengan Mugi-Mugi bapak lan Kulawarga ing Yogyakarta semantena ugi. Kajawi saking punika, keparengan matur bilih Bab Semesteran I ajeng dianakake Minggu kapindo wulan Desember 2010 lan mbayarake biaya gotong-royong kangge sekolahan yaiku Rp. 125.000,00 biaya
cekap semanten rumiyin atur kula nyuwun pangapunten sedaya sembah sungkem saking kula ing SemarangMatur Nuwun,Wassalamualaikum Wr.
Kanggo kancaku, Nadaing GresikAssalammualaikum, NadaPiye kabarmu? Aku apik-apik wae... wes suwe kene ora ketemu maneh,, aku kangen karo kowe,, Opo rencanamu ing liburan taun iki? yen aku arep menyang Candi Borobudur. Wes suwe aq ora mrono maneh,Smpe kene wae yo Nada, ojo lali bales suratku, yen ora mbok bales,
SITUS-SITUS FISIKA DAN MATEMATIKA | KRIDHO UTOMO
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Meløy&oldid=1007746"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.15, 5 Maret 2016.
wong ndeso ra ngerti opo opo kowah kowoh
kuwi kepriye gambarane Kang? Mung arep nyocokke gambar wae kok.
Lah nek biso nebak TOGEL…mungkin Kang JENANG wes SUGIH BONDHO…SUGIH DONYA…
Palfinger, Fassi, Kanglim, Soosan, Tadano,
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.17, 5 Maret 2016.
wong ora korupsi, ora Narkoba and ora mainin wadon, sing pokoke ora wong edan,
Misa iku prayaan ekaristi jroning ritus liturgi Kulon saka Gréja Katulik Roma, tradhisi Anglo-Katulik jroning Gréja Anglikan, lan sawetara Gréja Lutheran. Ing nagara-nagara Baltik lan Skandinavia, ibadah ekaristi Gréja Lutheran uga disebut "Misa".
Istilah Misa asal saka tembung basa Latin kuna missa sing sacara harafiah tegesé lunga mencar utawa diutus. Tembung iki dianggoijroning rumusan pengutusan ing bagéan pungkasan Perayaan Ekaristi sing uniné "Ite, missa est" (Budhala, tugas perutusan wis diwènèhaké) sing jroning Tata Perayaan Ekaristi ing Indonésia dianggo rumusan tembung "Ayo lunga. Kita diutus."[1]
Edhisi pungkasan (2002) saka Missale Romanum
lan Badarak. Denominasi Kulon sing ora dumunung jroning pasekuton penuh karo Gréja Katulik Roma, kaya Kekristenan Calvinis, biasané luwih seneng migunakaké istilah liya.
^ Missa iku tembung Latin kuna sing maknané padha karo tembung Latin klasik missio (
"Sacara harafiah missa tegesé 'pambubaran'. Ananging jroning Kakristenan tansaya suwé tembung missa dimaknai sacara luwih jero. Tembung 'pambubaran' digandhèngaké karo pangembanan sawijining 'misi'. Tembung iki mratélakaké sipat misioner saka Gréja" (Pope Benedict XVI, Sacramentum caritatis, 51).
Ing. Heinz Runne, Dipl.-Ing. Reinhard Duckstein, Dipl.-Ing. Diana Eberhardt, Dipl.-Ing. Udo Reimer, Dipl.-Ing. Tobias Höhne, Dipl.-Ing. Olaf Geyer, Dipl.-Ing.
vivi rosalita & brodin biyen kowe seneng manuk kutut tak gawakke dhek mergo aku kepincut nadyan sliramu ra pati ayu nanging aku tetep cinta padamubener mas aku arep matur jujur kowe nggantheng dasar gedhe dhuwur nanging aku getun lan kecewo mergo
nyemplung neng nyatane saiki malah murung yen ra manggung luwih becik pulang kampunggemes gemes gemes aku gemes gemes tak cedak’i
Senopati Ing Ngalogo, Abdurrahman Sajidin Panotogomo, Ingkang Kaping XII ing
taun) ya iku sawijining pemain bal-balan profèsional asal Walanda sing main kanggo Vitesse (disilih saka Chelsea).
Dijupuk 2010-09-01. Artikel perkawis bal-balan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Rintisan mawa topik bal-balanKategori ndhelik: Biografi bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusak	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.10, 21 Oktober 2016.
Senengane ko njajal kro ngeter tok”kg kamid kuwi crito liyane ngono loh.!
kok ra ketok pirang2 dino iki, opo pancen pirang2 dino iki sibuk gae mercon???
ngerti iso nggolekno [Reply]	Ngip May 18, 2009 at 3:03 pm
Ojo ngeritik thok… sekali2 koen lah sing golek berita opo maneh nyumbang DUIT.. opo promosino WEB iki
ra ngerti sing ngelola WEB iki wis kerisis
utawa podhang iku kalebu manuk kang negel (Passeriformes).[1] Manuk iki nduwèni wulu kang éndah lan uga dikenal manuk kang katon apik, éndah lan resik.[1] Manuk podhang kalebu manuk kang angèl dibedaké endi sing lanang lan endi sing wadon miturut wujud awaké.[2] Manuk podhang kalebu manuk kang kurungan, amarga manuk iki biyasané dadi manuk rerenggan ing omah-omah padunung.[1] Manuk kepodhang dadi manuk kang payu didol saéngga populasiné saya suda.[3]
April 22, 2008 in alam, budaya jawa,
Jaman kula alit rumiyin wonten salah satunggaling cemilan ingkang populer kangge lare-lare ingkang sakmenika kadosipun sampun awis, inggih menika godril. Godril menika wiji saking woh trembesi utawi munggur (samanea saman). Sanadyan namung camilan sederhana, kangge nedi godril menika nggadahi perjuangan ingkang awrat, saking pados dumugi nedinipun piyambak.
Mboten kados kwaci ingkang kulitipun tipis, wiji godril menika nggadahi kulit ingkang kandel lan atos, kedah digeged kanthi kiyat supados saged pecah. Godril gadah raos ingkang khas, sahingga mboten rugi perjuangan kangge angsal cemilan menika.🙂
godril niku lak wonten daerah kulo diparingi jeneng juwet
lak saking wit kan tasek sepet2 trus wonten ilat lak dimaem saget ungu
hihihihiihi lucu lak ngeleng2 tasik alit
nb: ngapunten bosone kasar kengeng prubahan jaman🙂
Balas	Agustus 30, 2008 pada 6:59 am
wah dados kemutan bapak kula wonten solo ingkang remen godril…:D ngantos nalika adik kula wisuda sangu godril supados mboten ngatuk :)) sakmenika kula gadhah garwa tiyang rembang,wonten mriki godril diwastani mindik, wit ipun diwastani wit meh. nate nyobi wiji saga? mboten patiio mambu kados godril, ning nggih tetep langu…
Balas	Agustus 31, 2008 pada 6:19 am
Maca wacan kasebut ndandekake kelingan jaman susah biyen nalika sandang pangan isih larang. Aku diajak tanggaku golek godril (ng rembang=mindik) nganti tekan desa sebelah, ng tegal lan platarane wong-wong.
Siki, godril meh ora ana regane. Manawa iso diolah dadi duwe rasa sing luwih enak manawa akeh wong sg padha seneng.
Balas	Oktober 15, 2008 pada 2:26 pm
wonten griya kula ing Kertosono Jawi Wetan, godril menika dipun arani trembesi, sami kaliyan nama wit-ipun, wonten malih tiyang sepah ingkang ngarani slobin/slubin/sloben,
pancen wiji trembesi punika jinis panganan ingkah mbetahaken “perjuangan”
ha ha ha ….. menawi duwet/juwet punika
kaliyan camilan kemasan ‘cantik’ sing regane larang.
godril puniko klebet camilan jaman susah, ning murah, amarga ora tuku.
cekap kange ‘kenangan masa lalu’, kangge tambah seserapan ‘bagi generasi muda’.
nyuwun gunging pangapunten bilih kaanggep kuminter, nderek tepang kaliyan punggowo Kawruhjati, matur nuwun mugi-mugi basa Jawi tansah lestari amin.
Nuwun sewu… saumur-umur kula saweg punika mangertosi menawi “godril” inggih wohipun wit trembesi, lan saged dipun dahar. Wiwit alit dumugi detik puika blaka- suta kula nembe dhong. Ingkang kula mangertosi woh / wiji ingkang betah perjuangan angenipun dahar kadosta isinipun wiji Kenari. Menawi tetembangan “cempe undangna barata gede, tak upahi duduh tape” kula mangertosi kangge ngundang angin rikala bade ngulukaken layangan…. suwun.
DADI KORLAP KUWI SENG APEK . . . G USAH MENDEMAN . .
WONG WARAS KOK DIPIMPIN WONG MENDEM . .
APE DADI OPO korlap seng mendeman??
Purbalingga * Purwakarta * Purwodadi * Purwokerto * Purworejo * Rangkasbitung * Rembang * Salatiga * Sampang * Semarang * Serang * Sidayu * Sidoarjo * Singaparna * Situbondo * Slawi * Sleman * Soreang * Sragen * Subang * Sukabumi * Sukoharjo * Sumber *
saiki wis ono warnette loh wis ora ketinggalan karo wong kota
sajane, kulo yo agek ae nulis perkoro iki tithik, nanging ono sedulur sampeyan sing komplain, dadhine ra sido tak posting
*nganthi moco ping pindho lho aku*
*ngerti otakku ki lelet koyo codhot, eee, nulis kok yo dhowo men koyo ulo*😎
ngerti pengerane sopo? Mugo-mugo ono sethithik pinaringan soko Gusti marang awakku ben mangerteni sejatine AKU iki sopo?
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.06, 11
eee,,,,boromania malang raya,pean saiki nok malang ndi,??
soale aku yo nok malang,,tgl25 yo kate mulih pisan,,,,
pm	nggih mboten sah ngangge utek rumiyin…
November 26, 2007 in bebasan | Tags: iseng	Para kadang sing wis suwe urip neng Jogja mesti
Ora (duwe) duit ora po po Neng Jogja, iku diarani bahasa walikan, basa prokem-e wong Jogja
Malah ana uga istilah-istilah bahasa walikan kang wis dadi merek dagang, kaya dene DAGADU (sanadyan janjane sakjane tembung iki rapati becik).
Basa prokem iki ono rumuse yaiku saka huruf Jawa (hanacaraka). Huruf-huruf iku diganti nganggo huruf liya. Coba digateake gambar ngisor iki (huruf baris 1 diganti huruf baris 2, lan
pangucapane ora kudu kaku. Misale tembung “apik”(“hapik”) yen bahasa prokem asline dadi “pahiny” pengucapane “pahin”.
Basa prokem iki isih sering digunakke lho, sanadyan mung kalangan
comkawruhjawi sanjang: menawi ngagem WAP handphone sumangga pinarak wonten plurk.com/m/u/kawruhjawikawruhjawi Sugeng enjing. Sak punika kawruhjawi dugi donya maya wonten ing versi plurk. Saged dipun akses saking alamat plurk.com/
supaya luwih gampang anggonmu ngrubah istilah dadi boso prokem nganggo urutan aksara jawa koyo sing bioso ono sekolah
yen poro mudo ngayogyakarta wis podho lancar nggunakake boso prokem iki kanggo obrolan karo konco… Ning kudu dieling, kabeh kuwi ono papan lan wektu sing bener. Ora keno kanggo matur karo piyayi
kanggo kanca-kanca kaneman dewe ora popo. nanging yo luwih becik mung kanggo intermezo wae. aluwung bebasan mungguh aturan
Balas	Desember 5, 2007 pada 8:14 am
Nyuwun pangapupunten kulo anyaruwe wonten ing mriki kanti irah-irahanpun basa walikan
Sak leresipun boso walikan meniko rikolo wonten jaman penjajahan meniko bosonipun poro pejuang kito kangge boso wadi utawi sandi utawi kagem pangandikan menawi bade ngawontenaken gerilya.
Kulo kinten cekap semanten rumiyen amargi kawontenan. Matur nuwun.
Balas	Desember 29, 2009 pada 7:23 am
Balas	Desember 5, 2007 pada 10:06 am
Wah..bapak rikmo seto nambah kawruh wonten mriki. Maturnuwun sanget njih Pak. Dados boso walika punika mboten namung boso
rikmanipun meling-meling sedanten, nandakaen sampun kathah ngraosaken asam-garam perjuangan
kagem bosonipun telik sandi angaturaken dom sumurupin toya, lha sakmeniko
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.55, 1 Maret 2016.
betul tok ae...sing liyane po'o...nulis sing akueh maneh, masio g ono sing nanggepi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Maluku_Lor&oldid=864044"	Kategori: Cithakan kabupatèn lan kutha ing Indonésia	Menu navigasi
Tamu pun Lantunkan ”Semalam di Cianjur”
Selain stan kerajinan, stan makanan dan jajanan khas
rivafauziah.wordpress.com/2007/06/09/beras-cianjur/ – 26k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh padha
Mentang2 gk melu maen wae nek gawe jadwal sak karepe dewe,,!!!
Mosok PemBagian Grup Divisi UTama durung dadi2..???
wayang..sak karepe pak dalang tho….arepo gawe cerito dewe tetep wis ono pakem
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gendari&oldid=972114"	Kategori: Paraga wayangParaga MahabharataKategori ndhelik: Rintisan mawa topik wayang	Menu navigasi
ana wong mlarat ana wong sugih, ana wong susah ana wong seneng, gus. Tapi wong susah aja terus-terus susah, wong seneng ojo terus-terus seneng,(Di
Jawa) : Siji = Setunggal (halus) = Eka (Sansekerta). “ Laku hambeging kisma. Lire : tansah murah asih marang sapa bae kang nyuwun den murahi. Amarga kisma iku tansah ngatonake dedanane. Tanem tuwuh cecukulan minangka bogane sagung dumadi, ora liya saka wulu wetuning bantala. Sanadyan anggane
aweh daya kekiyatan marang sanggya gumelaring jagad. Segara nguwab dadi mendhung temah dadi udan, ora liya saka dayane raditya. Bumi mekar nuwuhke cecukulan, iya marga saka kedayan sunaring bagaskara. Tumrap lelabuhaning ratu, anggung paring kekiyatan marang kawula dasih. Nangkoda nara kisma nara karya kang kasekengan, padha antuk sihing ratu minangka pawitan. Sanadyan ing tembe kudu nyaur, nanging sarana sarenti sawuse ngundhuh wohing karya. “ Bagaskara (pdl) = baskara (pdl) = raditya (pdl) = surya (halus) = srengenge = matahari
dening dahana. Tumrap lelabuhaning Nata, pangawak pradata luhur. Sakabehing prakara kang konjuk ngarsa Nata, kudu rampung paripurna kang pinancas kanthi adil
adeging wukir. Tumrap lelabuhaning Nata, sabarang kang wus dhumawuh kudu tetep tumindak tan kena owah. “
amenangi jaman edan, sing ora edan ora kaduman. Sing waras padha nggragas, sing tani padha ditaleni. Wong dora padha ura-ura. Begjane sing eling lan waspada. 2. Ratu ora netepi janji, musna prabawane lan kuwandane. Akeh omah ing ndhuwur kuda. Wong mangan wong, kayu gilingan wesi padha doyan rinasa enak kaya roti bolu. 3. Yen bakal nemoni jaman edan akeh janji ora ditetepi, wong nrajang sumpahe dhewe. Manungsa padha seneng tumindak ngalah tan nindakake ukum Allah. 4. Bareng jahat diangkat-angkat, bareng suci dibenci. Akeh manungsa ngutamakake reyal, lali sanak lali kadang. Akeh bapa lali anak, anak nladhung biyunge. 5. Sedulur padha cidra, kulawarga padha curiga, kanca dadi mungsuh, manungsa lali asale. Rukun ratu ora adil, akeh pangkat sing jahat jahil. 6. Makarya sing apik manungsa padha isin. Luwih utama ngapusi. Kelakuan padha ganjil-ganjil. Wegah makarya kapengin urip, yen bengi padha ora bisa turu. Wong dagang barange saya laris, bandhane ludhes. 7. Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan. Akeh wong nyekel bandha uripe sangsara. Sing edan bisa dandan. Sing mbangkang bisa nggalang omah gedhong magrong-magrong. Wong waras kang adil uripe nggragas lan kapencil. 8. Sing ora bisa maling padha digething. Sing pinter duraka padha dadi kanca. Wong bener thenger-thenger, wong salah bungah-bungah. Akeh bandha muspra ora karuwan larine. Akeh pangkat drajat padha minggat ora karuwan sababe. 9. Bumi saya suwe saya mungkret. Bumi sekilan dipajegi. Wong wadon nganggo panganggo lanang. Iku tandhane kaya raja kang ngumbar hawa napsu, ngumbar angkara murka, nggedhekake duraka. 10. Wong apik ditampik, wong jahat munggah pangkat. Wong agung kesinggung, wong ala pinuja-puja. Wong wadon ilang kawanitane, wong lanang ilang kaprawirane. 11. Akeh jago tanpa bojo. Wanita padha ora setya, laku sedheng bubrah jare gagah. Akeh biyung adol anak, akeh wanita adol awak. Bojo ijol-ijolan jare jempolan. 12. Wong wadon nunggang jaran, wong lanang numpang slendhang pelangi. Randha loro, prawan saaga lima. Akeh wong adol ngelmu. Akeh wong ngaku-aku, njaba putih njerone dhadhu. 13. Ngakune suci, sucine palsu. Akeh bujuk. Wektu iku dhandhang diunekake kuntul. Wong salah dianggep bener, pengkhianat nikmat, durjana saya sampurna. 14. Wong lugu keblenggu, wong mulya dikunjara, sing curang garang, sing jujur kojur. Wong dagang keplanggrang, wong judhi ndadi. 15. Akeh barang kharam, akeh anak-anak kharam. Prawan cilik padha nyidham. Wanita nglanggar priya. Isih bayi padha mbayi. Sing priya padha ngasorake drajate dhewe. 16. Wong golek pangan kaya gabah den interi. Sing klebat kliwat, sing kasep keplesed. Sing gedhe rame tanpa gawe, sing cilik kecelik. Sing anggak kalenggak. 17. Sing wedi padha mati, nanging sing ngawur padha makmur, sing ngati-ati sambate kepati-pati. Cina olang-aling kepenthung dibandhem blendhung, melu Jawa sing padha eling. 18. Sing ora eling padha milang-miling, mloya-mlayu kaya maling, tudang-tuding. Mangro tingal padha digething. Eling, ayo mulih padha manjing. 19. Akeh wong ijir, akeh wong cethil. Sing eman-eman ora kaduman, sing kaduman ora aman.
angejawantah, apangawak manungsa. 21. Utang nyawa nyaur nyawa, utang wirang nyaur wirang. Akeh wong cinokot lemud mati. Akeh swara aneh tanpa rupa. Bala prewangan, makhluk alus padha baris, padha rebut bebener garis. 22. Tan kasat mata tanpa rupa, sing mandhegani putra Bathara Indra, agegaman trisula wedha. Momongane padha dadi nayakaning prang, perange tanpa bala, sekti mandraguna tanpa aji-aji. 23. Sadurunge teka ana tetenger lintang kemukus dawa ngaluk-aluk, tumanja ana kidul sisih wetan bener, lawase pitung bengi.24. Parak esuk banter, ilange katut Bthara Surya, jumedhul bebarengan karo sing wus mungkur. Prihatine kawula kelantur-lantur. 25. Iku tandhane putra Bathara Indra wus katampa lagi tumeka ing ngarcapada, ambiyantu wong Jawa. Dununge ana sikile redi Lawu sisih wetan. Adhedukuh pindha Raden Gathutkaca, arupa gupon dara tundha tiga. 26. Kaya manungsa asring angleledha, apeparab Pangeraning Prang, tan pakra anggone anyenyandhang, nanging bisa nyembadani ruwet-rentenge wong sapirang-pirang. Sing padha nyembah reca ndhaplang, cina eling, Syeh-syeh pinaringan sabda gidrang-gidrang. 27. Putra kinasih swarga Sunan Lawu, ya Kyai Brajamusthi, ya Kresna, ya Herumurti, mumpuni sakehing laku, nugel tanah Jawa kaping pindho. 28. Ngerehake
abebantu manungsa Jawa. Padha asenjata trisula wedha, kadherekake Sabdopalon Nayagenggong. 29. Pendhak Suro
wong tuwa, pangiride Gathutkaca sayuta. Idune idu geni, sabdane malati, sing bregudul mesthi mati. 30. Ora tuwa ora enom, semono uga bayu wong ora ndayani. Nyuwun apa bae mesthi sembada, garise sabda ora gantalan dina. Begja-begjane sing yakin lan setya sabdanira. 31. Yen karsa sinuyutan wong satanah Jawa, nanging pilih - pilih sapa waskitha pindha dewa. Bisa nyumurupi laire embahira, buyutira, canggahira, pindha lair bareng sadina. Ora bisa diapusi amarga
wus aputus wedha Jawa. Mula ngendelake trisula wedha, landhepe trisula : pucuk arupa gegawe sirik agawe pepati utawa utang nyawa. 34. Sing tengah sirik agawe kapitunaning liyan, sing pinggir tulak talak colong jupuk winaleran. Sirik den wenehi ati melathi, bisa kasiku. Senenge anyenyoba, aja kaina-ina. Begja-begjane sing dipundhut, ateges jantrane kaemong sira sabrayat. 35. Ingarsa begawan wong dudu pandhita. Sinebut pandhita dudu dewa. Sinebut dewa kaya manungsa, kinen kaanggep manungsa sing seje daya. Tan ana pitakonan binalekake, tan ana jantra binalekake. 36. Kabeh kajarwakake nganti jlentreh gawang-gawang terang ndrandang. Aja gumun aja ngungun, yaiku putrane Bathara Indra kang pambayun, tur isih kuwasa nundhung setan. Tumurune tirta brajamukti, pisah kaya ngundhuh. 37. Ya siji iki kang bisa njarwakake utawa paring pituduh jangka kalaningsun. Tan kena den apusi amarga bisa manjing jroning ati.38. Ana manungsa kaiden katemu, uga ora ana jaman sing durung kalamangsane. Aja serik aja gela iku dudu waktunira, ngangsua sumur ratu tanpa makutha. Mula sing amenangi gek enggala den luru, aja nganti jaman kandhas. Madhepa den amarikelu. 39. Begja-begjane anak putu, iku dalan sing eling lan waspada, ing jaman Kalabendu nyawa. Aja nglarang dolan nglari wong apangawak dewa, dewa apangawak manungsa. Sapa sing ngalang-ngalangi bakal cures ludhes sabraja
tanpa wadyabala. Yen menang datan ngasorake liyan. Para kawula padha suka-suka amarga adiling Pangeran wus teka. Ratune nyembah kawula, agegaman trisula wedha. 41. Para pandhita ya padha ngreja, yaiku momongane Kaki sabdopalon sing wus adus
Wangsulan: Mbokmanawi punika pitaken ingkang paling wigatos ing sadaya teologi Kristen. Pitaken punika ingkang nyababaken Reformasi (nata malih) – karetakan ing antawisipun gereja Protestan lan gereja Katolik. Pitaken punika kunci ingkang mbentenaken antawisi-pun Kakristenan sacara Kitab Suci lan sabagian ageng cara pamujan “Kristen”. Punapa kawilujengan punika namung karana kapitadosan, utawi karana kapitadosan lan pandamel? Punapa kula kawilujengaken namung awit pitados ing Gusti Yesus, utawi punapa kula kedah pitados ing Gusti Yesus lan nindakaken bab-bab ingkang katemtokaken?
Pitaken bab namung kapitadosan utawi kapitadosan lan pandamel punika tumrap sawetawis tiyang kraos awrat kangge damel karahayon nampeni Kitab Suci. Bandingaken Rum 3:28, 5:1 lan Galati 3:24 kaliyan Yakobus 2:24. Sawetawis tiyang ningali bentenipun antawisipun Paulus (karahayon punika namung awit saking kapitadosan) lan Yakobus (karahayon punika awit saking kapitadosan lan pandamel). Kasunyatanipun, Paulus lan Yakobus boten nyelaki sadayanipun. Tujuan utami saking panyelakaning sawetawis tiyang pratelan punika nglangkungi sesambetan antawisipun kapitadosan lan pandamel. Sacara wewucalan agami Paulus mratelakaken bilih dasaring kaleresan punika namung saking kapitadosan (Efesus 2:8-9) dene Yakobus kasumurupan mratelakaken bilih dasaring kaleresan punika saking kapitadosan lan pakaryan. Bab ingkang cetha katingal punika kawangsulan kanthi nitipriksa bab punapa sajatosipun ingkang dipun cariosaken dening Yakobus. Yakobus mbuktekaken bilih punika lepat dhumateng para tiyang pitados bilih sinten kemawon saged gadhah kapitadosan tanpa ngasilaken pakaryan ingkang sae (Yakobus 2:17-18). Yakobus negesaken bab punika bilih kapitadosan dhumateng Kristus ingkang sayektos badhe ngangsalaken ewah-ewahaning gesang lan pakaryan ingkang sae (Yakobus 2:20-26). Yakobus boten carios bilih kaleresan punika saking kapitadosan sarta pakaryan, nanging cekap bilih tiyang ingkang saestu leres awit saking kapitadosan badhe nggadhahi pakaryan ingkang sae ing gesangipun. Manawi tiyang mratelakaken dados pitados, nanging boten nindakaken pakaryan ingkang sae ing gesangipun – lajeng sami kemawon kaliyan boten gadhah kapitadosan ingkang sayektos wonten ing Sang Kristus (Yakobus 2:14, 17, 20, 26).
Paulus nyariosaken bab ingkang sami wonten ing seratanipun. Woh ingkang sae saking tiyang pitados ingkang badhe kapanggih ing gesangipun inggih punika kaserat ing Galatia 5:22-23. Mila sasampunipun paring dhawuh dhateng kita bilih kita sampun kawilujengaken awit saking kapitadosan, sanes karana pakaryan (Efesus 2:8-9), Paulus paring dhawuh dhateng kita bilih kita katitahaken supados nindakaken pakaryan ingkang sae (Efesus 2:10). Paulus gadhah pangajeng-ajeng ngewahi gesang sami kaliyan ingkang katindakaken dening Yakobus, “Dadi, sapa kang ana ing Sang Kristus, iku dadi titah anyar; kang lawas wus sirna, lan kang anyar pranyata wus teka (2 Korinta 5:17)! Yakobus lan Paulus boten nyelaki bab piwucalipun tumrap kawilujengan. Piyambakipun nyaketi pokok ingkang sami saking panyawang ingkang benten. Paulus negesaken sacara prasaja bilih kaleresan punika awit saking kapitadosan kemawon dene Yakobus negesaken kasunyatan bilih kapitadosan wonten ing Sang Kristus punika badhe ngangsalaken pakaryan ingkang sae.
begawan tegal: KILAS BALIK Dr.
ati iku limo perkorone Kaping pisan moco Quran lan maknane Kaping pindho sholat wengi lakonono Kaping telu wong kang sholeh kumpulono Kaping papat weteng iro ingkang luwe Kaping limo dzikir wengi ingkang suwe Salah sawijine sopo biso ngelakoni Mugi-mugi Gusti Allah
Nampeyo, Tewa, Hopi, c. 1859-1942
Software Belajar Bahasa Inggris | KRIDHO UTOMO
ana’e sopo ae sing penting dukung PeRSibo ben dadi juara ISL tahun
tanjak – ebat ngancap. tanjak panggah kanan 3. ebat ngancap 3. sudukan: tusuk. ngunus dhuwung – tanjak panggah kiri. ukel leyekan 3.3.4. sabetan.3. tanjak tancep kanan sawega dhuwung 4. sembahan sila. sawega
miring. Kalangkinantang Alus. 9. 5. Sekar suwun. Pendhapan. Miling-miling lamba ngracik 6. Engkrang. Ombak banyu. Sabetan. 4. 3. Nyamber. Kagok kalangkinantang. 7. Lembehan. Mampu menarikan bagian Maju Gendhing. ELEMEN KOMPETENSI Menarikan tari Klana Alus. Ethung-ethung lamba ngracik. KRITERIA
penguasaan wiraga (hafalan. Kipat astha.
Ngunus pasopati. Atrap Jamang. Lilingan kanthen astha. ajeng-ajengan. Sendhawa. 46. 52. Mubeng) Perangan ( Ngunus dhuwung. Namakake pasopati. 37.
April 4, 2013 at 4:24 pm	Reply	iya mbak …😀
April 5, 2013 at 2:45 pm	Reply	Walang udah, enthung sama jangkrik belum. Pengen >_<
29 January 2011 at 3:01 am	cerewet.. wis tho ndang nulis, nulis iku iso ngajari awake dewe
tembé ngerti kahanan saikibarang nyetèl radio sing wis didandanijebulé duwit negara akèh sing dikorupsimulané koruptor kudu dirèformasiéndah enyong aja dadi babu nganti
nggawé gègèr lan oyag Dèsa MuararejaBojoné nyongsawijiné wong sing atiné mriyanglan melu oyag atinérumangsa kena sindiran wayangEnyong kèder, pan kepribèn?sing bener endi, lupit,
warteg jg yo saiki…. mangtab wis… iso mangan gratis iki… opo gathering wae neng warteg
jan..jupukno helm ae angel tenan..utangmu nang warteg durung lunas lho..
@ xoy, ojo gelem mampir,
anyar Cah Angon, Cah Angon Penekno Blimbing Kuwi Lunyu-lunyu penekno Kanggo Mbasuh Dodotiro Dodotiro Dodotiro Kumitir Bedah ing pinggir Dondomono, Jlumatono Kanggo Sebo Mengko sore Mumpung Pad…hang Rembulane Mumpung Jembar Kalangane Yo surako surak Iyo!!! Tembang
Para alim, ulama, saha para kyai ingkang lebda ing pamawas ingkang tansah tinuladha dening para ummat, langkung-langkung wabil khusus dhumateng panjenenganipun almukarrom ……………………….. (nama tokoh yang akan memberikan pengajian/tausyiyah) ingkang tansah kita antu-antu wedharing wursita aji, ingkang dipun mulyaaken Allah;
Langkung rumiyin sumangga kula dherekaken sami manengku puja puji, ngunjukaken raos syukur dhateng ngarsanipun Allah SWT ingkang dumugi ing titiwanci menika taksih kepareng paring nugraha kawilujengan dhumateng panjenengan sedaya dalasan kula, saha awit paringipun sak sae-saenipun ni’mat arupi iman lan Islam. Innalhamda lillaah.
Shalawat saha salam mugi tansah katetepna dhumateng junjungan kita nabi agung Muhammad SAW, para garwa saha putra, para
pambiwara ingkang kapiji nderekkaken titi laksananing adicara Pengaosan …………………, nyuwun lumunturing sih samodra pangaksami, denea kula cumanthaka nggempil kamardikan saha munggel pangandikan sawetawis, kinarya amurwakani adicara pengaosan ing ndalu punika. Sak lajengipun, keparenga kula badhe hangaturaken menggah urut reroncening adicara Pengaosan ………………… ing titi wanci punika ingkang sampun rinacik saha rinantam kirang langkung mekaten :
adicara Pengaosan ………….. ing dalu punika. Mugi-mugi adicara ingkang sampun karantam menika sageta lumampah kanti rancag winantu barakahipun Gusti Allah SWT. Awit saking menika, sumangga kita sareng-sareng ngaturaken pandonga dhumateng ngarsanipun Gusti Allah SWT mracihnani bilih pepanggihan dalu punika tumunten kawiwitan. Kinarya murwakani adicara pengaosan menika, sumangga kita ngunjukkaen do’a kanti waosan ………………….. (basmalah atau bacaan ummul kitab atau dengan do’a lainnya).
Paripurna waosan ayat-ayat suci ingkang sampun kaaturaken. Ing pangajab, mugi kanthi waosan kala wau manah kita langkung tinarbuka saengga saget ayom ayem tentrem dumigi sak lami-laminipun. Ugi dhumateng sedherek ingkang sampun ngaturaken waosan kala wau pikantuk ganjaran saking ngarsanipun Allah SWT. Amiin yaa rabbal ‘aalamiin.
Mekaten menggah atur pambagyaharja sampun kaaturaken, ingkang salajengipun tumapak ing titi laksana ingkang angka sekawan,
kasigeg sawetawis kinarya paring wekdal dhateng para kanca ingkang badhe angaturaken pasugatan prasaja. Dhumateng para rawuh ingkang sampun kaladosan, mugi kepareng tumunten anyekecaaken ngunjuk sarta dhahar kanthi merdikaning penggalih. Salajengipun adicara kasumeneaken sawetawis.
Para rawuh, ing pangajab wekdal sumene menika ketingal regeng, ing ngarsa panjenengan sedaya badhe kaaturaken pasugatan saking Paguyuban Seni Rebana Kembang Setaman saking Pedukuhan Sanga, Karang. Ingkang menika, wekdal sumene kaaturaken dhumateng panjenganipun Bapak Wiji Naryana saha Bapak Sudarsa minangka pengesuhing paguyuban. Dhumateng para rawuh, sugeng midhangetaken kanthi merdikaning penggalih. Sumangga.
Jamaah pengaosan rakhimakumullah, kanthi niat nggemeni wekdal, wekdal sumene kula suwun kinarya anglajengaken adicara candhakipun.
Hadhirin wal hadhirat, kaum muslimin lan muslimat rahimakumullah, purwa lan madyaning pepanggihan sampun kita lampahi kanthi kalis ing rubeda. Tumapaking adicara salajengipun wedharing wursita aji saha tausiyah ingkang minangka sari lan wigatosing pepanggihan menika. Ingkang menika, dhumateng almukarron bapa kyai…..kasuwun paring pengaosan saha wedharing tausiyah ing pepanggihan pengaosan …… dalu punika. Dhumateng almukarrom …….. wekdal sacekapipun kaaturaken. Sumangga.
Ngaturaken sanget agunging panuwun dhumateng panjenanganipun almukarrom……ingkang sampun paring piwucal luhur dhateng para jamaah ing dalu menika. Saestu sedaya pangandika saha piwucal luhur menika ndadosaken tuladha tumrap kita ingkang rawuh saha
pengaosan menika, mracihnani bilih titi laksitaning adicara pepanggihan ing dalu punika sampun paripurna. Anamung saderengipun pepanggihan menika kapungkasi, kula ingkang piniji ndherekaken lampahing adicara, mbok bilih pinangih atur ingkang kirang nuju prana saha tindak tanduk ingkang kirang nengsemaken, kanthi andhap asoring manah kula nyuwun gunging samodra pangaksami.
Muslimin lan muslimat, ingkang kinurmatan, minangka pratandha panutuping adicara dalu punika, sumangga sareng-sareng kita ngunjukaken raos syukur dhateng ngarsanipun Gusti Allah SWT karana
sugeng kundur mugi tansah rahayu ingkang sami pinanggih.
ngelakoni operasi mripat amarga kecelakaan. Sakliyane nyanyi, Leeteuk uga dadi pranata acara ana
Koperasi ya iku organisasi kang otonom kang ana ing lingkungan sosial ékonomi.[1] Koperasi nduwèni sistem kang nduwèni tujuwan-tujuwan kang otonom.[1] Tujuwan iki digawé kanthi dhasar kasepakatan saben wong. Tujuwan iki diwujudaké kanthi anané aktivitas ékonomi kang dilaksanakaké kanthi bareng-bareng.[1] Ing UU taun 1992, koperasi didefinisiaké dadi badan usaha kang anggotané wong-wong utawa badan hukumhukum koperasi kang landhasan kagiyatané ya iku prinsip-prinsip koperasi lan
wis dibuktékaké ing jaman dhisik kang dadi garis-garis panuntun kang paling cocog kanggo sapa waé kang kepengin mbangun koperasi kang éféktif lan bisa langgeng.[1] Ing Indonésia, prinsip koperasi kang wis ditulis ing UU No. 12 Taun 1967 lan UU No. 25 Taun 1992. Ing UU No. 25 Tahun 1992, prinsip koperasi ya iku[1]
utawa SHU kang dilakokaké kanthi adil lan sebanding karo gedhéné jasa usaha saben anggota.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Koperasi&oldid=1081937"	Kategori: Koperasi	Menu navigasi
Cilacap +6m, Cepu -4m, Comal +4m, Demak -1m, Gombong +3m, Jepara -1m, Kendal +1m, Klaten -1m, Karanganyar -2m, Kroya +5m, Kudus -1m, Kebumen +3m, Lasem -4m, Mlonggo -1m, Muntilan +1m, Magelang +1m, Maos +5m, Purwodadi -2m, Pemalang +4m, Purworejo +2m, Parakan +2m, Pati -2m, Purbalingga +4m, Purwokertp +5m, Pekalongan +3m, Rembang -3m, Sokaraja +5m, Slawi +5m, Solo/Surakarta -2m, Sragen -2m, Salatiga +0m, Subah +2m, Sukoharjo -1m, Tegal +5m,
begawan tegal: MBAH MANGGENG TEGAL
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Pesawaran&oldid=1102720"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IILampungKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.48, 22 Oktober 2016.
asale saka tembung Internet work utawa sesambungan kang luwih ombo antarane computer siji lan sijine ana ing saindening donya, Internet dadi srana Sira lawan Ingsun bisa ketemu jejagongan online nunggal papan ing sajeroning kaca gambar (monitor ) computer iki.
Sapisan ing nguni Internet mung bisa digunakake karo para priyayi terpelajar sing manggon ing
Pungkasan iki Internet wus sumarambah Nuswantara , Internet wis tekan ndeso , pedukuhan saha pulo kang adoh mencit ing tengah segoro , kabeh wus bisa nganggo Internet ,
si wasis waskitha ngal Continue Reading
Kabupaten Lamongan, Hasil CAT CPNS Lamongan, Pengumuman CPNS Kabupaten Lamongan, Pengumuman CPNS Lamongan, Pengumuman Hasil CAT CPNS Lamongan
Jeneng GAMBANG ingkang mengku werdi, mbanyu mili kentir aneng sendhang, ngregengi tetabuhane, lir angin kang tumiyup, saya ngrangin rinenggeng gendhing, lamun bahan wilahan, asal saking kayu, mrih
Kalamun GONG kang araneki, wujud gamelan kang paling harda, memper kempul ingkang gedhe, dumadi saking prunggu, tinabuh ing panutup gendhing, tandha mungkasi pada, mangka werdinipun, yen gesang sampun pinungkas, dhawah
dadi peran utami, mligining wayang kulit, ateges andhamane mung, siji ra neka-neka, mantep manembah ing Gusti, kanthi manut miturut reh parentah-Nya.
walkarami﻿ Ngawiti ingsun nglalar syi’iran
EnglishBahasa IndonesiaNederlandsPolskiBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan
kapethik. Sopo sing nyangka kembang iku duwe aroma lan rasa kang sedep lan seger. Ono ing daerah kulon, yho kuwi Gombong
dateng Ngayogja mawi sepur Fajar utama remen sanget, kathah ingkang sadeyan pecel combrang. Raosipun radi clekit-clekit, aromanipun tajem, nanging pas menawi dipun carub kaliyan sambel pecel.
Balas	Februari 17, 2010 pada 6:44 am
opo ? :Dpiye isok sinau nek gk ro pelajaran e :)
Perawan biyen diomongi wong tuwo,"Ojo metu bengi-bengi, mengko dicaplok betoro kolo"Nuruuuutttt manut manut....---Pesawan saiki metu mari maghribdiomongi wong tuwo,"Ojo metu bengi-bengi,
komentar	Rikala jaman durung ana listrik andalan kanggo pepadang wayah bengi biasane senthir utawa lampu teplok. Aku biyen, amarga desaku durung ana listrik, biasane sinau nganggo senthir utawa teplok iku. Yen genine gegedean semprong dadi gupak langes, ireng lan kandel. wis ngono murupe dadi katon ora padhang. Nha, gaweanku ndek cilik prasasat saben sore ngisi lenga mambu lan ngresiki langes semprong. Yen langes wis akeh biasane diresiki nganggo gombal disogok nganggo kayu guthik sahinggo semprong iso resik lan padhang sumurupe teplok.
Mei 29, 2012 in budaya jawa | by mtamim | 11 komentar	Sampun dangu blog punika mboten wonten seratan enggal, mbok bilih sak dangunipun 2011. Wanci-wanci punika pancen rencang-rencang kathah pedamelan sahingga mboten kober nyerat mboten ketang sekedik. Nanging, sanadyan seratan enggal mboten mandhap, seratan-seratan ingkang sampun-sampun alhamdulilllah taksih sami dipun waos. Kathah sanak kadang saking pundi-pundi papan ugi sami caos komentar sahingga inggih dados bingah amargi blog menika inggih wonten manfaatipun.
Lan dinten menika kula iseng mbikak dasbor wordpress. Wonten salah satunggalipun komentar ingkang istimewa. Ing satunggaling tulisan babakan Imigrasi Jawa Suriname jebul wonten seratan saking Tiyang Jawi ing Suriname inggih punika Daglan Sodirijo. Kathah komentar saking para warga Jawi ing perantauan, saking Sumatera, Kalimantan, Sulawesi, Papua, lsp. Nanging tembe punika wonten seratan saking Suriname. Mugi-mugi kanthi komentar saking sederek Sodirijo punika saged nambah semangat malih dumateng rencang-rencang supados nyerat malih🙂 Lan sugeng rawuh dumateng Pak Daglan Sodirijo, matur nuwun sampun kersa pinarak. Kula langkung bingah mbok menawi panjengengan ugi kersa nyerat babakan para sedulur Jawa ing Suriname.
Agustus 25, 2010 in agami | by mtamim | 18 komentar	Kanthi nyebat asma Allah Ingkang Maha Mirah tur Ingkang Maha Asih. Alhamdulillah, sadaya puji namung kagungan Allah swt, dene sakmenika kita saged nemahi ramadhan lan saged nindakaken siyam. Mugi-mugi amal ibadah kula panjenengan saged dipun tampi lan pikantuk ridha saking Allah.
Wonten ing wulan ingkang barakah punika sumangga kita kathah-kathah midanget tausiyah agami punapa maos lan sinau Al Quran wonten ing Bahasa Arab ugi terjemahipun. Menawa para sederek bade sinau terjemah Basa Jawi sumangga dateng website http://wikisource.org/wiki/Jv/Al-Quran ingkang nyediani teks Al-Quran, alihaksara lan ugi terjemah Basa Jawi.
Sugeng nindakaken siyam, mugi tansah dirahmati lan diridhai Allah swt.
Juli 13, 2010 in dolanan, tembang | Tags: lagu dolanan, lagu dolanan jawa, lagu jawa, tembang jawa | by mtamim | 10 komentar	Menawa ngaku wong jawa, utamane wong Jawa jaman biyen, mesti mangerteni lagu dolanan anak Gundul Pacul. Jaman cilik, aku biyen ora pati mangerteni karepe lagu iki. Dak ngertiku lagu iki yo mung lucu wae. Menawa ana kanca sing dicukur gundul (biasane nganggo kuncung uga) kanca liyane pada anggeguyu karo nyanyi lagu iki. Nanging jebulane lagu kang digawe Sunan Kalijaga iki ono filsafat kang dhuwur.
Januari 7, 2010 in sanes | by celoteh .:tt:. | 14 komentar	Gusti mboten sare, Nduk!
Sakabehing lelakon kuwi nggadhahi maksud kang becik. Yen sliramu sabar lan ikhlas, Gusti paring luwih saka pangarepanmu. Uripa ing kebaking pamuji syukur, Gusti paring tentrem ono ing salaminya uripmu. Amin.
September 8, 2009 in sanes | Tags: blog basa jawa, boso jowo, mobil jawa | by mtamim | 11 komentar	Nalikaning mlaku-mlaku ing bunderan UGM, ora sengja weruh mobil kang ditulisi macem-macem ukara Jawa. Ora mung siji loro ukara, nanging tulisane kebak ono neng ngarep, kiwa, tengen, lan mburi.
Ukarane kabeh sesambungan karo budaya jawa, kaya jeneng ono ing pewayangan lak sapanunggale. Ora ngerti sopo sing duweni mobil iki.
Maret 14, 2009 in Jamu | by mtamim | 5 komentar	Ono ing Jawa akeh jejamuan kang digawe saka tetanduran lan bahan bahan alam. Ono sing diracik kanthi alami lan ono sing wis diproduksi. Iki salah conto jamu hasil produksi industri jaman
by celoteh .:tt:. | 11 komentar	Kala wingi sampun wonten seratan bab Teh Anget Gendhis Jawi. Sakmenika kula caos seratan bab Teh Poci Gula Batu. Unjukan kang nggadahi ciri khas disuguhaken ngagem grabah anami poci lan diunjuk ngagem cangkir alit kang kadamel saking lemah lempung, panas, kenthel, ngagem gendhis batu. Dicor sekedik-sekedik, diudak alon-alon, lajeng disruput. Raos sedep, mantep, agawe gumepyar. Cocok ing mongso rendeng punika. Sumonggo bapak, ibu, kangmas, mbakyu diunjuk teh pocinipun…. :)</p
Februari 3, 2009 in kuliner, sanes |
nyangka kembang iku duwe aroma lan rasa kang sedep lan seger. Ono ing daerah kulon, yho kuwi Gombong mengulon, kembang combrang asring kanggo campuran pecel bebarengan uga karo kembang turi. Rasa kang seger lan rupa kang endah nambahi manteb anggone dhahar pecel.
Januari 14, 2009 in sanes | by mtamim | 5 komentar	Kula gadhah rencang ingkang kagungan bapak, asmanipun Kyai Najmuddin, ingkang taksih saged dipun wastani ‘kuno’, wonten ing nyandang punopa dahar. Mbok menawi menika amargi panjeneganipun mendalami tasawuf dados sinaoso gesang sederhana. Nalika sugengipun kadangkala mboten rena menawi mangertosi sandangipun ingkang ditumbaske putra-putra kanthi regi ingkang awis. Bapak punika biasa nyimpen arta wonten ing nginggil lemari lan ngandap bantal😀 Rencang kula ingkang radi ngglidig asring mendet arta menika kangge jajan. Hahaha.
Nalika tindak haji, wonten ing pesawat dipun tangleti kalian pramugari mbok menawi ngersakke ngunjuk menapa. Kanthi mboten basa-basi njawab menawi nyuwun didamelaken unjukan TEH ANGET GENDIS JAWI! Kawruhjawi FB Group
Bocah-bocah ayo podo tobato menyang ndonyo urip amung sedelo__.
Sugeng warsa enggal 1 sura 1942 taun je, ki sanak Sitijenang…
kok siji-siji, mboten sepertos kula, dadine mboten kesel lan sengkleh, njenengan kurang gawean!
*nah, nesu ra yo? bakal nesu ra yo?*😀
yo kuosone Gusti Allah. Aku Umate Gusti Allah, nyuwun Pitunjuk marang Gusti Allah srono sliramu. Yen (diisi dg
sing duwe jeneng pertamane. Suwun yo atas kunjungane. Tulung dibantu
ora melu mas, g'ngerti blas ngurus organisasi.. Ngerti ku cuman adu ayam thok wae...
tuwo,nurut aturan ne negoro,nuruti guneme wong sing luwih pengalaman-pokoke sing ora nerak aturan ne Gusti mau.wis to,nyaman tenan.ra perlu stres mikir ben ra nyleneh..ra perlu mikir sing aneh2,malah dadi stres,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Paczków&oldid=1090831"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
stadion Brawijaya Kediri tadi malam (27 April).wuiiih cak..nelongso aku ngerungokno. Yok opo...wis lowe cangkemku berok-berok nok stadiun,..wis akeh mbandani, sampek-sampek bule-bule diguyang fulus kok ijek tetep ngono...parah...
topik Perserikatan Bangsa-BangsaPasukan perdamaian PBB	Menu navigasi
suganda, suganda muji saputro Yen wancine, Tansah dielingke…
Wes wancine, podho nindak’ake…
Adan wes kumandang, wayahe sembahyang..
Akeh-akehe wong Indonesia iku seneng ngrungokno timbang moco. Ono sing seneng moco
iki wong jowo, mangan sak piro wae nek ora mangan sego yo rasane durung mangan.(
spec. ing. el.struč.spec.ing.aedif.struč.spec.ing.građ.struč.spec.ing.logistikeStruč. spec. ing. log, Ing. motor....
jateng/249806.htm – 35k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh padha
re-searchengines.com/dsuwarja4.html – 9k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh padha
searchengines.com/adharma2.html – 28k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah dibukak – kaca sing meh padha
http://www.id.emb-japan.go.jp/news03_42.html – 4k – Panggonan kanggo nyimpen data sing wis pernah
N : oh.. kulo kinten 5000, pak!
TB : Mboten matur suwun, 10000 mawon (diulangi lagi)
N : oohh.. nggeh niki, pak. matur suwun.
Januari 3, 2008 in sanes	Wau dalu nalika tilem kulo ngimpi rencang kulo emah-emah. Kadosipun sewengi niku kulo namung ngimpi bab punika. Criosipun dangu lan nrenyuhi.
Wau enjang naliko tangi kulo seg ngertosi bilih kala wau namung ngimpi. Kulo lanjeng kirim pesen cekak mawi hp, crios dateng rencang kulo ingkang kulo impeaken. Rencang kulo lajeng mbales lan crios bilih wonten jawi ngimpi emah-emah niku pratanda mboten apik. Radi deg-degan sakwetawis, nanging kulo lajeng kemutan bilih Gusti maringi pratanda mboten namung sepindah.
Nalika jaman pari nabi, nabi Yusuf angsal pratanda saking Gusti mawi ngimpi. Ngimpi menawi nabi Yusuf lan sedulur-seduluripun ngiket gandum. Gandum kagunganipun Yusuf ngadeg jejeg, lan gandumipun sedulur-sedulur sami sujud nyembah gandum Yusuf. Ngimpi ingkang kaping kalih ketingal srengenge, wulan, lan 11 bintang sujud nyembah Yusuf ngantos ngambung lemah. Ngimpinipun nabi Yusuf punika nggadahi teges ingkang sami. Ngimpi nabi Yusuf punika pratanda/sasmita saking Gusti. Gusti maringi ngimpi ping kalih supados nabi Yusuf mangertosi bilih punika pratanda saking Gusti.
Kanthi lampah ingkang rekaos lan wekdal ingkang dangu, impenipun nabi Yusuf dados kasunyatan. Nabi Yusuf dados raja wonten ing negeri Mesir. Punika inggih jalaran nabi Yusuf saget tanggap ing sasmita ingkang Gusti paringaken dateng raja Firaun. Kala semanten raja Firaun ngimpi wonten 7 sapi ingkang lemu-lemu taksih nggayem suket wonten pinggir kali Nil. Lajeng wonten 7 sapi ingkang kuru-kuru medal saking kali Nil. Sapi ingkang kuru punika mangan sapi ingkang lemu-lemu. Sakbibar ngimpi punika raja Firaun wungu. Nalika sare malih, raja ngimpi bilih wonten 7 gandum ingkang sae, lajeng tuwuh ugi gandum ingkang kuru-kurulan gabug. Gandum ingkang gabug mangan gandum ingkang sae ngantos telas. Yusuf kanthi pitulungan Gusti saget maringi teges dateng impenipun raja Firaun. Impen raja punika pratanda saking Gusti bilih badhe wonten kemakmuran dangunipun 7 taun. Nanging sakbibar niku badhe wonten kelaparan dangunipun 7 taun.
Kanthi bab niku nabi Yusuf diangkat dados panguwasa wonten ing Mesir. Pratanda ingkang diparingaken Gusti miyos impen raja Firaun dados kasunyatan. Lajeng impen nabi Yusuf ugi dados kasunyatan. Bapak, Ibu, lan sedulur-seduluripun sujud nyembah Yusuf nalika kelaparan dipun raosaken wonten negrinipun.
Punika impen ingkang dados pratanda. Nanging nopo saben impen punika pratanda? Nopo namung kembange sare? Wonten ingkang ngendika bilih ngimpi niku soal kejiwaan. Nopo ingkang kita pikir lajeng mendep wonten ing
ingkang njedul kulo dereng mangertosi. Menawi pratanda, mugi pratanda ingkang becik. Rencang kulo punika mugi cepet emah-emah kaliyan tiyang ingkang dipun tresnani..🙂
Kita ngimpi asring saking cerminan keseharian ingkang kabeta wonten penggalih. asringipiun mboten wonten wonten gandeng ceneng kaliyan kasunyatan napa-napa.
Balas	Januari 7, 2008 pada 6:13 am
kok mboten kaluwen kemawon ta? ujare tiyang sepuh punika bilih impen ingkang saget dipun eling-eling dangu wonten tegesipun. bilih gampil ical saking pikir kita naming kembanging wong turu. lha jarenipun makaten. 8)
(nyuwun sewu, kadosipun komentar wordpress-ipun nembe masalah. komentar pak sitijeneng kula papakaken mriki)
Balas	Januari 9, 2008 pada 2:49 am
Tiyang jawi wonten ingkang pitados dumatheng impen ingkang kaperang manut wekdalipun dados: titiyoni, gandayoni lan puspa tajem.
Namung menawi kulo piyambak mboten nate nggagas impen, namung ngganggep bilih impen menika “kembanging tiyang tilem”.😛
Kita ngimpi asring saking cerminan keseharian ingkang kabeta wonten penggalih. Asringipiun mboten wonten wonten gandeng ceneng kaliyan kasunyatan napa-napa.
Balas	Maret 18, 2008 pada 7:37 am
Sok sinten kemawon pranyoto saged ngimpi. ngimpi ugi saged dados pratondo lare jumangkah dados “akil baligh”😀. btw, impen ingkang saged dipunwastani pratondo nggih puniko impen ingkang kaparingaken dumateng sok sinteno ingkang gadhah ati lan tumindak ingkang sae…. kados nabi utawi rosul.
===nyuwun pangapunten boso jowonipun taksih kacau===
Balas	Agustus 26, 2008 pada 8:56 am
impenan sing apik kulo miturut penggalih saking cerminan lamunan
ingkang kabeta wonten ; titiyon kembang tyang tylem
Balas	September 24, 2008 pada 3:36 am
impen kula nalika jaman semanten, kadosipun sampun badhe dados kasunyatan…
Niku ateges impen kulo punika sawijining pratanda….
Hehe, dados kemutan menawi kulo sampun nate ngimpi bab punika…
Balas	Oktober 15, 2008 pada 2:59 pm
kula nate maos salah satunggaling buku ingkang nyariosaken menawi kita kepengin nglantipaken (menajamkan) indra kaping-6 kita supados nyiapaken buku cathethan ing sandhingipun peturon. saben wungu enggal-enggal nyerat utawi nyatet impen sakderenge …. lajeng diwaos… dinten lajengipun inggih mekaten … terus ngantos setunggal wulan ..cariyosipun ingkang ngarang buku punika saged nglantipaken indra kaping-6 kito…tapi kula dereng “mraktek”-aken (basa jawinipun napa nggih?) .. kula ajrih … he he he
Balas	Januari 26, 2009 pada 9:15 am
kula kinten ngimpi punika kabage/kaperang dados tigang werni kadhos dene ingkang
Ntsaint Seiya 021 Audio esp jap ing Subs esp ing Mkv
Ntsaint Seiya 025 Audio esp jap ing Subs esp ing
Kepingin urip mewah --- Inginnya hidup mewah.36. Ngumbar nafsu angkara murka, nggedhekake duraka --- Melepas nafsu angkara murka, memupuk durhaka.37. Wong bener thenger-thenger --- Orang (yang) benar termangu-mangu.38. Wong salah bungah --- Orang (yang) salah gembira ria.39. Wong apik ditampik-tampik---
Wus kakenan nugrahaning Hyang Widhi Bali alaming asuwung Tan karem karameyan Ingkang sipat wisesa-winisesa wus Milih mula-mulanira Mulane wong anom sami.
3. Kangkunge, diiris-iris Senenge, ora uwis-uwis
5. Esuk nakir sore nakir, Sing ditakir godhong plasa.
Esuk mikir sore mikir, Sing dipikir ra rumangsa
Sri Wedari tengah prenahe, Aku gela amarga kowe,
klethik, gula abangaja suthik, yen tumandhang9.manuk emprit, menclok godhong tebudadi murid, sing sregep sinau10.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.15, 18 Agustus 2011.
Gak uah jauh-jauh meguru neng Arab ritek, Kang jenang wis Dawuh nularake “Pitutur lan Pituduh ” soko AJARAN Leluhur bumi Nuswantoro kang luwih PAS di CITA RASA
tambah ngelmu, tambah sangu… lan tambah liyane…
mugo2 sing nduwe blog ketambahan sing apik2 wae🙂
Faubell mengatakan:	Februari 11, 2008 pukul 9:34 pm	Ikut urun rembug Mbah:
“Mangan kuwi lawuhe luwe. Nek wis luwe mesti geleme.”
iPhone iku opo yo? Nek tunggale blackberry…….black=ireng, berry=beri –> beri ireng –> dhuwet, bolone Apple=apel ……….wow……berarti buwah-buwahan.
poro sederek “wong lawas” kok mboten
Ngapuntene nggeh mboten saget mantok,cm saget ndongakno mugi gatringe sukses.jane yo pengen,ben tmbah raket sedulurane rek.
trimo mundur timbang loro ati tak oyakko wong kono wis lali pancen wis nasibku iki nandur becik tukule kok dilarani trimo ngalah aku wis ra betah tak tangisono ...
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tumplak_punjèn&oldid=989850"	Kategori: Budaya Jawa	Menu navigasi
Jakwir-jakwir...kiye enyong wong Balapulang. Gemien lagi enyong cilik, kayong ana lagu tegalan sing nyanyi wong
Jagrag utawa disebut standar, utawa jagangan ya iku piranti tumrap pit utawa pit montor kanggo njaga supaya ora rubuh nalikane ora disendhekake marang barang liya utawa dicekel déning manungsa. Piranti iki ditemokake déning Joseph Paul Treen, ramane mantan gubenur Louisiana, Amérika, Dave Treen. Jagrag biasané kagawé saka wesi utawa waja dipasang ana ing ragangan lan biasané bisa ditekuk, bisa napak ing lemah nalika ora dianggo. Biasane kapasang sing sisih tengah utawa mburi pit utawa pit montor, senajan uga ana sing dipasang ing rodha ngarep.
Jinis jagrag pit utawa jagrag pit montor anatara liya: jagrag miring sing dipasang sasisih, lan jagrag jejeg sing dipasang ing ngisor supaya pit bisa madeg jejeg lan rodhané bisa mubeng.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jagrag&oldid=988074"	Kategori: PirantiPérangan pitPit	Menu navigasi
DanskDeutschEnglishFrançaisNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.57, 2 Maret 2016.
sampeyan kok malah terbawa aruse si jaos karo si thole to gus…. sakjane angger ora usah ditanggepi yo ra tambah ndadi ben urusane ndaru wae sing podho karaktere
Ramalan 7 Satiya Ronggowarsito | KRIDHO UTOMO
Themes Kawruh Jawi Kagem HP Sony Ericcson | Kawruhjawi
layaripun 176×220 saged ngunduh theme Kawruh Jawi punika saking free-se-themes.blogspot.com
wah estu sae tenan.. nyuwun pawartosipun menawi kagungan themes kagem S60.
Balas	Desember 17, 2008 pada 1:19 am
yo wes, 50 karo 50 ae mas, ben roto….. ngeblog kanggo golek duit ya kanggo ngisi wektu…..
dosene apikan.., dadi di koreksi nganti
Burung Kacer | gambar Burung Kacer #Kicau Burung Pentet #Burung Merpati #Burung Cucak Rowo #Jenis Latin #Burung Kacer
Jongmyo Jerye (Upacara Jongmyo) utawi Jongmyo Daeje (Upacara Agung Jongmyo) punika upacara ingkang dipunwontenaken ing Kuil Jongmyo [1] wonten ing Seoul, Korea Selatan [2][3]. Jongmyo Daeje ingkang dipunwontenaken saben setaun pisan punika perayaan persembahan, pakurmatan, lan pengetan dhateng jasa-jasa para pemimpin saking Wangsa Yi ingkang damel Dinasti Joseon ingkang mimpin Korea ing taun 1392-1910. Upacara Jongmyo punika adhedhasar tatacara ritual Konfusianisme anggènipun ngregani leluhur lan pemimpin bangsa Korea [4]. Ritual punika kalebet salah satunggaling wujud kabudayan Korea ingkang dipunakui minangka Karya Agung Warisan Budaya Lisan lan Nonbendawi Manusia déning UNESCO utawi UNESCO's
Ritual punika katujuaken kanggé paring pakurmatan dhumateng leluhur pendiri Dinasti Joseon. Dinasti Joseon punika jumeneng awit saking Yi Seong-gye minangka nagara ingkang ngenut paham lan cara pandang miturut Konfusianisme. Kapitadosan lan filosofi Konfusianisme dumugi sapunika paring prabawa sanget dhateng tatacara pagesangan tiyang Korea saéngga ritula pamujaan dhateng para leluhur tasih dipunlampahi [5].
Jongmyo Jerye punika kalebet ing Gillye (upacara bertuah) salah satunggal saking 5 jinis upacara ageng ingkang dipunwontenaken déning wangsa kerajaan Joseon. Sanèsipun punika Hyungrye (upacara pemakaman), Binnye (upacara penyambutan), Gunrye (upacara militer), lan Garye (upacara pernikahan). Upacara Gillye punika ritual pamujan dhateng dewa langit lan bumi sarta arwahipun nenek moyang. Déné upacara Jongmyo boten namung pamujan kemawon, ananging ugi mengeti suksesing ing bidang militer lan sejahteraning bangsa.
Sapunika papan nama leluhur para raja lan rau Dinasti Joseon dipunsimpen wonten ing bangunan punika kanthi urut ing ruangan altar kanthi jumlah 19 kamar. Papan nama raja cacahipun 19 déné papan nama ratu wonten 30. Sedaya raja lan ratu dipunhurmati ing kuil punika kejawi Raja Yeongsangun lan Raja Gwanghaegun. Bangunan utami kuil Jongmyo punika Jeongjeon (aula utami) nyimpen 49 papan nama leluhur ingkang mapan wonten ing 19 kamar lan Yeongnyeongjeon (Aula Kedamaian Abadi) nyimpen 33 papan nama ing 16 kamar [6].
linksKonfusianismeKarya Agung Warisan Budaya Oral serta Nonbendawi ManusiaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
"Kowe padha kuwalik panemumu, angira donya iki ngalame wong urip, akerat kuwi ngalame wong mati; mulane kowe pada kanthil-kumanthil marang kahanan ing donya, sarta suthik aninggal donya."(
ed ed ing querer WARN ed ed ing alarmar WASH ed ed ing lavar WATCH ed ed ing assistir WAVE ed ed ing acenar WEAR wore worn ing vestir/ usar/ trajar WELCOME ed ed ing apreciar/
Lha niki wonten web sanesipun inggih meniko http://www.sekarjagad.org ingkang linuwih lengkap lho. Menawi miturut web niki, sifat kulo dados :
ngertos sifat lan watakipun,menawi pados jodo kalian senen pon cocok nopo mboten?
ha ha ha ha mbok yo dietung dhewe, keterangane Mbah Grendel lak wis cetha…. yo to Mbah! neptuku akad paing dadi ra perlu takon maneh mergo wis dadi conto he he he…. watak ora jelas, lila ing banda, lakune ngresepake
lan mugo-mugo sing kerep nemu lelakon ora kepenak ora kelakon … pengenku kerep nemu lelakon kepenak
Kito thyang jawi mestinipun Mboten ninggalaken bab kejawen….
Sedoyo meniko cecek kaliyan tumindak thyang jawi…..
Balas	September 22, 2011 pada 5:18 pm
senin legi + sabtu legi sae nopo mboten
Thomas: Okehmen telu ki, siji wae, ben ra membebani APBR
Erwan Setiawan ‎Rahmad Widiyanto:angka taone ojo gede2,nggone 1000mimpi artine wong edan kuwi!hahahahah…..
dikandeli digawe munggah. Karo gawe brengos sing blantong… Ngko lak ketok kereng !
tenan og, jane tuku pemain sing kualitas tinggi siji ae ngunu lo paling ora..di nggo panutan konco2ne..
[Reply]	BORO Kramat Krapyak November 14, 2011 at 1:01 pm
lenggah ing damper ingkang sampun katata kanti laksana. Bapa lenggah ing sakiwa tengening penganten.
Sakderengipun jinamas ing warih, risang bagus/Ni mas Calon temanten putra/putri ing ngarsanipun
biyung kinasih nyuwun idi pangestu dalah nyuwun agunging pangaksama mring ingkang rama miwah biyung kinasih. Awit calon temanten putra/putri badhe lumebet ing bebrayan enggal.
Sanadyano mboten namung meniko ingkang putra/putri sumungkem ing pepadanira ingkang rama dalah biyung. Nanging raosing penggalih ingkang rama dalah biyung satuhu beda.
Paripurna ngabekti ing pepadanira ingkang rama kakung dalah biyung kinasih, Kang Putra calon temanten mring ingkang rama
kawegigan miwah kawicaksanan. Satemah ing tembe saged kasil ing babagan pakaryan.
5. Katuran dumateng ibu……….. paring jamas pasiraman, mugi Calon pinanganten putra/putri sageta nderekaken sun tuladanaipun ibu…..
6. Keparenga ibu……….. mugi calon pinanganten saged nulad mring ibu……………
7. Ingkang pungkasan kasuwun dumateng ibu ………………….. paring idi pangestu dalah paring jamas pasiraman, mugya pinanganten putri saged handerekaken hambangun kulawarga ingkang bagya mulya.
mantep anggenipun calon pinanganten ing dinten benjang badhe nglampahi upacara suci sarta sakral agung inggih punika adicara palakrama. Mawantu-wantu Bapak/Ibu ………… ngaturaken agunging panuwun ingkang tanpa pepindhan, Muhung Gusti Kang Maha mirah ingkang badhe males luhuring budi panjenengan sadaya. Amin.
Pangkasan rikma winadhah ing bokor, tinampi dening ingkang ibu. Mugi risang putra/ahayu nyembadani kekudanganipun ingkang
samekta bawa priangga kalamun sampun kulawarga mangun gesang tembayatan kaliyan ingkang garwa,
Kawuryan Bpk/Ibu ……… sampun miyos saking panti. Ibu ………. ngindhit wakul minangka wadhahing arta asiling sade dhawet. Dene ingkang garwa nenggih Bapak ………. ngasta songsong, kang wus sawega paring pepayung mring kang garwa. Ateges dadi wong tinitah kakung mono kudu bisa paring pengayoman mring ingkang garwa amrih ingkang tinitah wadon ayem, tentrem, kalis saking was sumelang .
Sarwa-sarwi Ibu ……… mundhut dhawet, dhawet kaaturaken Bapak ……………..
” Bapakne, piye rasane ? ”
Rame anggenaira antri samya mundhut dhawet, dadya pratandha kalamun ing dinten benjing, rawuhipun para tamu antri dalidir kadya kang samya mundhut dhawet.
iku wong-wong sing antuk kinurmatan lan diakoni ing masyarakaté, amarga pratingkah utawa tumindaké kang magepokan klawan wong akèh lan umumé nduwé kaluwihan.
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.51, 11 Novèmber 2016.
Sumamburat cahyanya nelahi, Ngégla cetha katon angaléla, Datan sisip pamawasé, Langking beborèhipun, Puji harja mijil pangèsthi, Prawira watakira, Luhur budinipun, Tuhu tresna mring sasama, Luluh lulus lila legawa tan lali, Kalis ing sambékala.
Katon padhang sumilaking warni, Surya, candra, daru lan kartika, Dadya sajuga soroté, Beborèh warna biru, Setya tuhu ajrih lan asih, Tresna marang sudarma, Bekti
ingkang angebeki, Warna-warna warnining kang sekar, Katingal wening tirtané, Wungu beborèhipun, Mengku werdi ingkang sejati,
Mugi-mugi blog meniko dados sarana kangge ngembangaken piyambak kulo dhateng arah ingkang langkung sae wonten segi gesang kulo.
Dou sing 2: Gai tau dou sing(1995)
walangMbokan ana sing isih wadag kasarngglabed mblandrang pisanangger krasa wis kuwatora susah sambat nantang-nantangsapa sing
kajogan idepé ajaapa maning maring ngrèyok duwité rayatapa maning maring wongsing nrima dièdek meneng baéKayong weruh dongé
mriyangnangis nggriyengmbelet sajeroné lempungsing suwé ora rampung-rampungmulané aja gampang mrekècaangger ora nyataDunya geni ora bakal dicangking matigagiyan hayuh pada ngèlingimumpung durung blong mlompongwis langka amprut-amprutéjasad bacin sing
Bukur-bukur bapakmu kejegur sumur (🙂 punika supados bukur medal lan madosi ramanipun)
O inggih, riyen alit amargi wonten lare pindahan saking kutho semarang, dados sami ke”invasi” dolanan kutho kados monopoli (dolanan ngagem duit-duitan kertas wonten bank, mbangun hotel, losmen, stasiun, wonten penjara barang, terus dana umum lan kesempatan…. hihihii…kemutan to?
Balas	Desember 6, 2007 pada 4:32 pm
dolanan kalih kanca-kanca. pasaran, cublak-cublak suweng, lan saliyanipun🙂
lajeng sami pangandikan bade ngengeraken putra/putri nipun
sampun mboten gadah kampung maleh, dos pundi meniko mas ???
Balas	September 18, 2008 pada 3:01 pm
kula madosi mp3 lagu-lagu dolanan.. kagungan napa mboten? hehe…
Balas	Oktober 28, 2008 pada 3:02 am
Panjenengan sedaya lare nem-neman ingkang ‘energik’ mosok mboten saged ngangsu kawruh dateng bapak-ibu ugi eyang utawai tangga teparuh ingkang panjenengan
syair cublek-cublek suweng ing inggil puniko, dalem langsung kemutan jaman semono nalikani dalem taksih bocah.
kaya mriki, dadi saget sumerap arti lan maksud’e
Balas	September 2, 2015 pada 2:45
digoyang goyangke..jenege UNGKANG UNGKANG..kalih dilagokke lagu ungkang ungkang..
cerito ki cuma iso bener bener di pahami mbek penulis lan kanca kancane,.
sopo ae seng ngerti sifate penulis,.
akhir akhir ki penulis d sibukno mbek kegiatan kuliahe,.
penulis g sepiro ngerti ng kampus liyo, tp teko critane kanca yo podho ae,.
seng paling dadi hambatan mahasiswa seng pe lulus biasane ng tes toelf,.
berhubung penulis g wong pinter tp bejo
saiki lagi wayahe wisusdaan, penulis pengen dongano ben kabeh mahasiswa iso cepet lulus,.
luwih banyu langgeng sak deneng ingsun wong kuning
Basa Jawi SMP Negeri 2 Yogyakarta Alamat : Jalan Panembahan Senopati Ngayogyakarta Tahun Pelajaran 2010 /2011 5
 Gatekna gambar wayang 1! 6
Sapa jenenge paraga wayang slide 1? Rahwana Ramawijaya Kumbakarna Gathutkaca 7
Tumindak becik, ngudikautaman, prilaku Apik. Ada kalimat baso jowo, SOPO GAWE BAKAL NGANGGO SOPO NANDUR BAKAL NGUNDUH
-> sugeng riyadi rawuh pak. matur nuwun. miturut kanca, jenang punika ateges jejeg kalawan wenang… he he he amin😀
nuwun sampun mampir ing Ndukun seng boten wonten kasektene hehehe
boten punapa-punapa Pak, panci pamanggih punika benten kaliyan pangertos-pangertos ing tiyang punika sami, nanging pamanggih kathah ingkang boten sami, pamanggih ing tiyang punika saged saking:
JARENE, PATUT-PATUTe, utawi DUGA-DUGA, ingkang utami, kita sami boten sami duka, (tanpa nesu,
Panjenengan iku asline pundi? Kok nggawe jeneng Siti Jenang, yen tak rasakno iki mung jeneng samaran wae. Opo ndhisik kuwi nate dodolan jenang?😆 dadi akhire nduwe julukan Siti Jenang…hehhehe…
Sayange, jati diri panjenengan iku mung sethithik, banget dadi aku ora ngerti sejatine kuwi sopo. Nek sang wali Siti Jenar wani ngungkapno jati dirine, mbok yo plesetane iki (Siti Jenang)…wani ndodohno jati dirine sing lengkap. Dadi pengunjung sing mampir iso kenal cedhak ngono. Ora usah isin-isin yo, mas Jenang…😉
Tapi yo wis ben, sak karep panjenengan dhewe yo ora dadi opo, sing penting tulisane kudu sing iso mbangun kualitas mental spiritual dadi luwih apik maneh. Tanggungjawabe pancen mung neng
pm	Sugeng tepang Kang Mas. Matur nuwun sampun mampir dhumateng blog kawula.
sing mudhun tumurun saprene lan dadi cerito rakyat sing
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.45, 21 Oktober 2016.
Sampeyan bisa ndeleng lokasi piranti ing peta utawa bisa njaluk sawijining lokasi GPS langsung saka
karyawan utawa liyane ing smartphone utawa seluler piranti sing duwe utawa duwe suwene idin kanggo ngawasi. sing dibutuhake kanggo aweh weruh kedhaftar saka piranti sing lagi kang teliti.
seksama nilai-milai luhurnya Surakarta ya Solo. Sekali lagi jangan asal main ganti ya, Mas-mas lan Adik-adik, sing ora
paribasan kosih kepentut-pentut. Mung kepibèn maning, wong jodoh kuwé wenangé Pengèran. Dadi bisa ora bisa kudu dijalani. Urip kuwé saluguné mung dadi tumpukan nasib kelara-lara. Njarem lan nunjemé ora bisa ditebak. Bab kuwé
Ran? Apa sing lagi diranapi kowen, wong ayu?”“Atiné enyong lagi kesuduk biting sujèn. Nyong wis pisahan karo Ramdon,”Atiné KD sangsaya nggrentes maca sms Rani Pèsèk. Dèwèké priyatin krungu Rani pisahan kambèn Ramdon. Wong lanang sing diarep-arep dadi bojoné malah nugel tresna. Tapi pancèné KD wis pernah ngandani, mbok Rani aja demenan karo Ramdon, tapi Rani njarag, ora nggugu omongané. Saiki tibané kelara-lara.Durung sempet KD mbales sms, Rani kirim sms maning.“Umuré enyong wis tuwa, jalan 31 taun. Saiki sapa sing gelem dadi bojoné
Kang Dasmad sing pancèn uwongé ganteng.”Waktu nyong balik nyambut gawé, Dasmad nang kebon umahé enyong. Nyong
”“Ora Kang! Enyong mung njaluk syarat telu” omongé bojoné Kapèr.“Apa kuwé?” njagoné Kapèr sangsaya cedek maring bojoné.“Pertama,...sampèyan kudu sayang lan demen maring enyong, tetap bimbing lan nglindungi...”“Oh…aja watir! Kang Kapèr tetep nglindungi lan
omongé wong lanang sing gèdé duwur kuwé.Wong telu tambah panik, siji baé laka sing wani nyuwara.“Gagiyan ngomong! Sapa sing wani limang juta, tak lepas saiki!”Dasmad Cs saiki tembé ngerti, jebulé wong sing marani kuwé, ora liya tukang blantik wadonan! (Lanang Setiawan)Cup-cupanMALEM bada Ji, nang umahé Dasmad
Kapèr waktu tembé baé bebojoan. Wong lanang wadon lagi mbukani kado nang kondong pengantèn.“Kang, delengen . . . kiyé ana
olih penjelasan.“Ya..wong sampèyan
wong Amrik uga wong Prancis njagong nang lèstoran. Lagi gayeng-gayengé ngobrol, wong Amrik nyuled rokok sing regané larang, ngecrèsé nganggo zippo. Tembé pirang sedotan, rokok karo korèké dibuang. Wong Jepang karo Dasmad uga Kapèr kagèt.“Tenang, nang Amerika ora kurang, akèh nemen” omongé wong Amrik.Wong Prancis ora gelem kalah, njukut minyak wangi. Tembé pirang semprotan, minyak wangi dibuwang maring njaba sepur.“Tenang, nang Prancis ora kurang,” omongé.Ndeleng wong bulé pada mbergaya kabèh, Dasmad nyedeki Kapèr, latan ngongkon ngadeg. Kapèr
nyong kon nggubungi sapa?”“Ya embuh, ya…” (Lanang Setiawan)Prasaané KowenSALAH siji dina Rani Pèsèk numpak Taksi Kuning jurusan Slawi. Taksi disupiri Kapèr,
kerjané Manèné sadiné. Jawabané macem-macem, ana sing njawab dadi dokter, insinyur, bankir, ibu rumah tangga, lan liya-liyané. Pak Guru Kapèr latan takon maring Tono sing meneng baé awit pelajaran dimolai.“Tono, awit mau kowen meneng baé, kerjané Manèné kowen apa, sih?” Radan aras-arasen lan isin dèwèké jawab.“WTS pak…”Pak Guru Kapèr kagèt ora ketulungan. Tono akhiré kon ngadep maring
duwit sing dijaluk bojoné kowen dongé nggo apa sih?” takoné KD.“Embuh! Nyong blèh ngarti”“Bisané kowen ora ngarti, Pèr?”“Ya iya ya, soalé nyong ora tau mèin duwit!” (Lanang Setiawan )MeditBOJONÉ Kapèr waduké lara, ora kuwat duwé
KABUPATEN LAMONGAN JALAN KISARMIDI MAGUNSARKORO NO 7 LAMONGAN e-
rupawanmbabar kasunyatanwerna-werni suasanaCinta........pating pecotot omongandedayané laka padanédolanan sing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Larantuka,_Florès_Wétan&oldid=1033493"	Kategori: Kacamatan ing Nusa Tenggara WétanKabupatèn Florès WétanKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Oreg Tegal(Kedadèn Taun 1947)Karya: Lanang SetiawanBagian SijiSEPUR tuit mbak
nggebyuri banyu. Kiwa tengen umahé uga diguyuri, nyegah mbokan geniné mrèmbèt. Ana sajam, geni sirep. Tapi umahé Tungtak, orakalap. Malahan, dèwèké, bojoné, anaké, lan maratuwané, uga pada dilalab geni. Kabèhané dadi mayid. Kondisiné melasaken, geseng kaya liwetan sangit.Peristiwa kuwé, akhiré dadi werta maring endi paran. Mung senajan akèh wong pada ngarti; sing ngobong umahé Tungtak sapa, tibané kur meneng. Malahan kamigila lan dedonga; mugacha sing ngobong umahé Tungtang diwales nang Gusti Pengeran Sing Ngecèt Mèngkrèng. Lan pancèné, Sing Gawé Urip ora saré. Paring wales keadilan maring Rasso Rangga.Wayah sèndakala, dlanggung Dèsa Wangandawa wilayah Kecamatan Talang,
kosih babak belur. Getih dladrahan, kècrèt nang lemah. Wong loro ora duwé daya. Tapi Abdul Muin ora gelem matèni, dong ora kepaksa nemen-nemen. Abdul Muin duwé cekelan, arané menungsa aja kosih duwé utang nyawa! Muga kuwé, Abdul Muin mung ngejor wong loro ngglètak nang lemah.Rong dinané, ana kabar. Rasso Rangga karo Darmo Jèmbrak mati. Kabar matiné, sumebar maring endi-endi ora. Suwé-suwé, anak buahé Darmo Jèmbrak ngarti, yèn sing matèni ora liya
gawé maring masyarakat. Tapi tujuané kanggo wales ukum maring Landa sing markasé nang Pulosari, Brebes. Mulané siji-sijiné
jagad, gawé bayangan manuk-manuk lawèt pating klebat nang nduwuré sawah nuju ngidul.Rombo ngan gerilyawan trus mlaku nguncluk. Kiwa tengen dampar, sawah ngablag-ngablag. Jarak antarané Tegal maring Pulosari, kurang luwih limalas kilo meter. Tapi sing kaya kuwé ora
Bantèng Lorèng” pating besasat. Wong-wong mlayu tapi sing kaya kuwé ndadèkna curigané pasukan Landa. Akhiré dipleter. Gerilyawan “Pasukan Bantèng Lorèng” mlencar. Ana sing mlayu ngalor, ngulon, lan uga ngètan.Kira-kira ana wong sawelasan, Pasukan Landané uga pada baèné mlencar. Wong-wong Landa sing wis paham pèta wilayah kono, gampang meruhi playoné para gerilyawan, akhiré dikepung telung jurusan.Waktu kuwé, Kali Sigerèng Pulosari lagi banjir-banjiré lan sènter-sènteré. Sedeng posisi kali ana nang mbang kidul. Para gerilyawan ora duwé cara liya maning, kejaba nekad pada nggebur maring kali. Sing ora bisa nglangi pada klelep, sedeng sing pada nglangi didrodoti nganggo setèn. Kampul-kampul wong-wong
tau nyeblak watang sing diganduli iwak. Uh! Sebel.Saiki sorot matané Catim mbralak nyawang maring
tenun Pabrik Texin, mandeg dadakan. Ditambah suwara pating jlerit krungu saka kadohan. Kebul ireng menges, mumbul menduwur ngebeki awang-awang.Anjog nang pusaté dèsa, Catim tibané mlongo. Blèh ngerti apa sing pan dilakoni. Uteké ora bisa mikir. Dèwèké dadi panik. Akhiré Catim ngadeg ngejejer nang ngingsor wit albasia.
Ruwed nemen suasana waktu kuwé, ora lanang ora wadon, ora cilik ora tuwa, ora bujang ora prawan, pada gyayapan latan mlayu maring endi paran. Umah-umah gubug uga pada kobong.Ujug-ujug Catim mlayu maning. Rasa wediné ilang-gandra, waktu ésem bapané mbayang nang matané. Catim mlayu maring mushola. Nang nduwur langit, motor maburé mider nuju ngalor. Ora mupakat bom
mbuleké kebul nang nduwur langit, ora liya umahé dèwèk sing mulad sebab kobongan. Catim ora bisa budi, embuh kepibén nasib embah wadoné.Muga-mugaha mbah wadoné manjing nang suwarga, kayadèné bapané.
apa-apa maning. Matané Catim nyawang pyan musholla.“Enyong pan mèlu sapa, Bah? Enyong wis ora duwé sapa-sapa....”Pancèn bener! Niti wis ora duwé sapa-sapa. Tapi Niti tèsih bisa ngarep-arep tekané Kang Drajat, tunangané.“Niti tah ésih duwé Kang Drajat” ujug-ujug Harun nyuwara.“Tapi Kang Drajat wis suwé lunga. Embuh maring endi. Kang Drajat, Kang Drajat.....rika ana nang endi? Tulungi Niti Kang....”Lamat-lamat, suwarané Niti nembus kupingé Catim. Tapi, atiné Catim rasané kaya diiris-iris. Bisané Niti njaluk tulung karo Kang Drajat? Sedeng lungané Kang Drajat embuh maring endi, langka jebabulé lan kabaré. Enyong kan ana, tur sanggup mènèhi tetulungan karo kowen? Gelem dadi tumpuhané kowen, lan enyong pan nyambut gawé sakuwat tenaga kanggo
ora bisa dibendung maning. Atiné nyangga aniaya sing laka padané. Lemah sing dièdek, krasa anyeb sebab tètèsan banyumatané pating dlèwèr. Catim ngremed tangané dèwèk.Saka ujung Pedukuhan Surabayan, Bekel Subur gèjlèg, mabag wong-wong sing tembé balik sing
njagong, ngadepi wong kampung.“Bekelé, saluguné kiyé ana apa. Apa ana perang maning?” Harun mbuka suwara.“Jagad kaya-kaya pan diwalik. Niki dos pundi Bekelé?”“Enggih Bekelé. Kula mrekitik! Urip awit jaman Jepang, kosih sapriki laka tentremé. Ati kula cop-copan rasané,”Wong-wong pada rèang. Ora enom ora sing tuwa, ora wadon ora sing
maring bekelé.“Tenang sadulur, tenang. Nyong pan nerangna....”Sanalika suwasana tenang. Lon-lon Bekel Subur ngunjal ambekan. Ora let suwé nerusna omongan:“Kaya kiyé sedulur. Nyong olih tugas saka atasané enyong. Saiki, sedulur kabèh kudu pada ngungsi”“Ngungsi?” ora wadon ora lanang pada takon.“Ya!”“Ngungsi maring endi bekelé?” Jènggèr coba takon.“Daerah-daerah gunung. Sebab sewayah-
perjuwangané warga kaya urubé geni sing mulad-mulad. Paribasan, kaya ngobong jagad.
kali gedé, dadi alesan warga blèh gelem rèpot-rèpot nèntèng bekakas sing bakalé ngèpoti.Sadurungé mangkat ngungsi, Niti nyempatna dedonga nang kubur Abahé dikancani Catim, Yu Mar lan kanca batir liyané. Atiné Niti dikuwat-kuwat, laka luh banyu mata sing nètes nang kuburé Abah. Sebaliké, banyu matané sing kasimpen nang dadané, manglih mawujud semangat mbulak-mbulak kaya banyu sing lagi umeb. Niti bener-bener wis sèwot mbangkana-kanané maring Landa.Marem dedonga, Niti nggabung maring grombolan pengungsi. Lan kaya semut, wong-wong mlaku lèwat pinggir kali. Suwasané ramyang-ramyang, kesorot gebyaré padang wulan. Banyu sadawané Kali Prepil, kinclong-kinclong. Para pengungsi trus mlaku ngidul. Suwara-suwara serangga pada ngidung kiwa tengen kali sing banyuné kicir-kicir. Waktu kiyé, pancèn ketigané ngentak-ngentak. Ora lumrah.Tekan nang panggonan pengungsian, Bekel Subur
digempur ganing telung divisi. Sedeng Sumatera Barat, pasukan Landa ngerahna telung Brigade nggempur sakentrang-kentrang. Sakenané.Sawetara kuwé, pejuwang-pejuwang TNI Resimèn 13, TNI Masyarakat, BPRI, Resimèn Pusponegoro, Laskar Rakyat, lan CPM sing ana nang Brebes, Slawi lan Kota Tegal, rikat ngatur
Tegal, pabrik Texin kambèn Annim uga dirusak lan dibakar.Tegal dadi segara geni!*Bagian LoroNANG Dèsa Sumingkir, Kecamatan Kedungbantèng, srengèngèné mencorong. Kemresek godong jati garing, rogrog. Suwarané kaya blarak
nyebar telung jurusan. Jaran sing ditumpaki ngringkik kaya bocah cilik ngrèngèk njaluk dolanan. Tali jaran didedet, jaran mlayu mubeng nuju ngètan. Sawetara Kaptèn Vantje van Dèck, mèsem tapi ésemé kecut mandeng maring puluhan prajurit sing dicekeli bedil. Padahal sing dioyok-oyok mung wong wadon ora
mèin isyarat adong wong wadon sing digolèti durung ketemu.Untuné Sersan Flour pating kriut, tanda gemlotok!“Tolol! Bodoh semua....!”Embuh sapa sing tolol, sapa sing kemplu! Pasalé, wong wadon sing
dijejeki, dirubuh-rubuhna. Pokoké pating gropak suwarané.Karuwan baé, Kartijah sing wis kepojok posisiné, pasrah maring apa sing bakal kedadèn. Lan apa sing
buahé. Saiki kari Kopral Conrad, mbatiri Kopral Nur Juwèr sing lagi adep-adepan karo Kartijah. Rainé Kopral Nur Juwèr katon angas, matané mendelik. Sanalika suwasana nglangut, tapi nang njero dadané wong loro krasa tegang.Nang njaba, srengèngèné sangsaya semromong kaya wangwang geni sing lagi mrengangah-mrengangahé. Sawetara nang salah siji sudut panggonan,
nganggo omongan kasar.Pancèn, ngadepi wong Jawa sing gelem dadi cecunguké Landa, ora perlu nganggo omongan alus.
arané mata-mata!”“Tapi bisané wong-wong Tegal ngarti Landa pan teka. Sapa sing mèi weruh, hèh?”“Embuh!”“Dong embuh, sapa sing ngarti, hai?”“Ya embuh....”“Dadi kowen ora gelem walèh? Ora gelem nodokna kanca batiré kowen?”“Nyong ora paham. Nyong kon
sawetara Kartijah uga ora gelem walèh. Bab kiyé sing akhiré dadi suwasanané tambah panas baran.Kopral Nur Juwèr alon-alon ngunjal
nang umah gedé mau, manuk prekutut nang njero kurungan klubukan, dadi saksi bisu, apa sing tembé kedadèn. Saiki, Manuk prekututé krasa ora duwé daya urip maning. Lan ujug-ujug awaké lemes, latan kejet-kejet. Musim ketiga sing laka pedoté,
sikil jaran sing mlayuné kaya sètan. Lonjoran awaké, klenjengan sajeroné sorot mata manuk gagak nang pang wit randu kapuk. Krasa ngelih, manuk gagak sing wuluné ireng geteng, latana mabur mengingsor, notoli.Semripit angin, nampeki godong-godong nggawa ambu getih. Getih dladrahan kawetu saka awaké Kartijah sing dipancal gonèng angkara murkané perang. Angkara blai sing saben-saben detik jejaluk tumbal.Ndelèn, sapa maning sing bakal dadi digdayané Ibu Pertiwi? Sedeng kedigdaya sing ana nang jiwané Kartijah, saiki ilang gandra. Muluk maring awang-awang sing duwuré ora bisa dicawèl ganing sapa baé. Kartijah, salah sijiné wong wadon pejuwang, saiki wis balik maring asalé!*Nang Dèsa
Tegal sing saiki lagi diranapi. Dèwèké ora pan nyia-nyiana kesempatan sing blèh bakalan menangi maning. Lan saiki kesempatan apiké teka, ya kudu direbut.Dèsa sing tempaté ora adoh saka Kali Cacaban, suwasanané katon sepi liti. Warga
Bab kuwé tau dipraktèna waktu jaman perang kemerdèkaan nglawan Landa atawa Jepang. Saka pengalaman sing uwis-uwis, wong-wong dèsa pada nitèni lan waspada sadurungé ana blai sing nggawé patiné sanak
kaya kuwé, Kaptèn Vantje van Dèck mendelik angas maring Kopral Nur Juwèr. Suwasanané dadi mrekitik. Rainé Kopral Nur Juwèr, manglih dadi pucet.Weruh gelagat sing ora ngepènaki, agé-agé Jayeng Laga metu saka ruwangan. Sikilé Kaptèn van Dèck diangkat
wayah bengi, wis nyatu maring jiwané. Malahan, manjat mudun tebing lan manjing metu alas gledegan, dadi siasaté perjuwangan kanca
jelas dadi kewajiban sing utama. Senajan nyrèmpèt-nyrèmpèt blai.Langkah sikilé Niti trus nuju ngalor. Ramyang-ramyang matané weruh kelap-kelip lampu ceplik saka umah gribig. Ora liya umahé Mbok Mirah sing dituju. Rengeng-rengeng ana suwara, kaprungu agor nang kupingé Niti ndadèkna atiné kaya disèsèt-sèsèt wilad. Jebulé suwarané Mbok Mirah sing lagi ngidung.Ana kidung rumeksa ing wengiteguh ayu luputa ing laraluputa bilahi kabèh....Suwara
Rakyat telat anggènipun nulungi. Dados saniki Kartijah sampun, sampun....”“Sampun keprimèn nok Niki?” Mbok Mirah trus mleter pitakonan.“Nyuwun ageng pangapurané Mbok. Yèn Kartijah niku saluguné, sampun.....sampun pe...pe..pejah. Malahan, Kartijah sampun dikubur teng Dèsa Semèdo.....”Sanalika kuwé, Mbok Mirah ora rèaksi. Mung matané kosong nrawang, tapi embuh sing disawang apa. Jelasé baé, perasaané Niti mèlu ngrasakna apa sing dirasakna Mbok Mirah. Yakuwé prasaan kèlangan, nggrentes, lan gela.Ora kuwat ngadepi suwasana sing kaya kuwé, ujug-ujug baé Niti nyikep Mbok Mirah kambèn nangis mingseg-mingseg. Dèné Mbok Mirah, lon-lon matané mili banyu trus ndlèwèr nang pipiné sing kisut.Apa sing dirasa bengi kiyé gonèng Mbok Mirah karo Niti, kaya-kayané dijojrot perasaan klawu. Tangis layung-layung antarané Niti karo Mbok Mirah pecah. Dèn anggoné Niti nyikep Mbok Mirah sangsaya kenceng. Sung, dèwèké ora nyangka, Kartijah sing wis dianggep dadi mbakyuné, ndisiti lunga adoh maring Arsané Pengèran. Mung diantarané
Enyong pèngin berjuwang”“Nggih Mbok....kula pamit”Anjog ngarep lawang Niti dianter. Angin tiris lan peteng dedet, ngindangi lungané Niti. Samana uga kidungé Mbok Mirah trus nggleser ngiringi langkahé Niti sing sangsaya ora katon, nembus maring asal peteng-dedeté Dèsa Kertaharja.Ana kidung rumeksa ing wengiteguh ayu luputa ing laraluputa bilahi
bengi ngidung. Bèn kowen sing lagi berjuwang slamet. Adoh sing blainé, adoh sing angkarané buta ijo. Tapi saiki, kowen wis lunga adoh.....mboké ikhlas, mboké ngerti apa sing lagi tak adepi. Duh Gusti....Gusti Ingkang Murbèng Dumadi. Urip, jodoh lan patiné menungsa, pancèn ana ning tangané Panjenengan. Sejatiné menungsa kuwé mung saderma nglakoni apa sing dadi kekarepané Gusti Pengeran. Dèn Kartijah kuwé wis nglakoni pepestèné urip. Saiki mung sandangané sing dadi bukti, sangger Kartijah kuwé tau urip neng alam dunya.....
warna abang, ganing semburaté wayah fajar. Sawetara kuwé Mbok Mirah mbuka bungkusan sing isiné sandangan
nok”“Dadi, Landa kuwé, musuhé wong-wong Jawa, Mbok?”“Wis Kartijah....saiki wis bengi. Turu ya nok? Kowen cepeta gedé. Baktiné kowen karo negara dibutuhna, nok ayu...”“Dong wis gedé, Kartijah pan dadi tentara wadon, Mbok...”“Ya....”Kemutan Kartijah jaman mèsih cilik, jiwané Mbok Mirah kayong
bekel, raimu nyrimpung? Raimu sekongkelan karo wong-wong nduwuran?! Kuwé sebabé enyong ora dilulusna. Enyong kelara-
sing ora bisa diampuni rayat, krana sokan ndemeni bojoné uwong. Angger ana wadon mlisning, matané kowen ijo. Kowen kenang-sepata! Pira baé, kowen ngrusak rumahtanggané uwong, éh?!”“Raimu wadul karo wong nduwuran kaya kuwé? Mugané
LimaAYANG-AYANG wulan ngambang nang tengah-tengah Kali Cacaban. Watu gedèné sakebo-kebo kinclong-kinclong kesorot cahyané wulan.
markas wis disiram bensin?”“Bèrès Jèng. Tapi ora kabèh. Mung iringan sisih kiwa tok. Nggawané tanggung, mung sajrigèn Jèng”“Wis ora papa. Nggo ruwed-ruwed, bèn gègèr”Saka njero markas, ujug-ujug ana suwara ribut-ribut. Suwarané kaprungu maring kupingé wong loro.“Tahanan lepas, tahanan lepas.....!!”Agé-agé Niti karo Jènggèr ngecrès korèk. Tèmbok markas diobong. Geni sadèlatan mrèmbèt menduwur. Wong-wong sing ana nang markas pada pating kedebugan. Kagèt weruh ana
Geni sing mulad-mulad latané disiram. Ora sranta, tangané Jènggèr trus narik tangané Niti ngadohi markas. Wong loro
Lètnan!”*Niti karo Jènggèr trus mlayu mangidul. Arah kidul sengaja dipilih, bèn Catim karo Bekel Subur aman saka kejaran pasukan Landa sing nggunakna jaran.“Cepet Ti! Mlayu ngidul, terus...terus ngidul”Orabada, Jènggèr tiba konseb lan gempulingan. Cangkemé mringis. Sedeng tangan loroné nyekeli jempol sikilé sing powal,
awan. Otomatis baé, wong-wong sing lagi turu kagèté dubilah belis. Pating pendirangan uwong-uwong metu maring njaba umah.Nang njaba, wong-wong kampung weruh éwonan manuk gagak nang wuwungan, sangsaya dadi kèder. Sung busung, wong-wong ora mudeng, arep pan ana apa lan
ngimpi wong-wong kampung dimangsa éwonan manuk gagak. Wong-wong pada mati kabèh. Termasuk Kang Jènggèr. Pan ana apa ya, Mbok?”“Alaa....ngimpi kuwé kembangé wong turu”“Tapi kiyé mrekikiti nemen Mbok Mirah” kringeté Yu Mar katon byuk-byuken.“Wis lah Mar, aja dawa-dawa digagas. Mbokan kedadèn temenan. Turu maning baé wis”“Nyong wedi nemen Mbok. Mbokata impèné dadi katemahan, Jènggèr sing lagi berjuwang nemu blai”“Hiss.....aja ngomong kaya kuwé. Jejaluk baé maring Pengèran, bèn laka sambékala. Saiki kowen turu maning wis, tenagané nggo ngèsuk”Mbok Mirah trus dedongan lèwat kidung.Ana kidung rumeksa ing wengiteguh ayu luputa ing laraluputa bilahi kabèhjin
Wastap kaya wong linglung. Paribasan kaya layangan tugel, dèwèké pladangan blèh karuwan. Saben bengi nglayab, nyikung, lan nlembuk nang lokalisasi Barasid, Tegalsari. Suwé-suwé, akrab karo germo Gonyèl. Kumpul kebo nganti teka
niliki lan mènèhi biaya sakabèhan uripé Bi Niah sisan.Mung samana adohé, uripé Marniti tansah ketiban apes maning. Umur pabelas taun, dèwèké kepatèn Gonyèl, mané kuwaloné. Ora let suwé, Bi Niah uga mati. Uripé Marniti dadi sebatang kara, blèh duwé sapa-sapa nganti dadi prawan tuwa.Temu-temu, Marniti ketiban rasa tresna saka Jènggèr. Ora liya, salah siji bujang kasèp tangga sapedukuhan nang Surabayan. Wong loro akhiré gèrèlan lan duwé rencana kawin ning wulan aji. Tapi kesusu ana orèg, Landané teka manjing maning maring wilayah Tegal, nggempuri umah-umah penduduk. Rencana dadi pengantèn nang wulan aji, burak rantak sebab umah-umah nang Pedukuhan Surabayan pada ambrol.Saiki apalah lacur, Jènggèr sing diimpèn-impèn bakal dadi bojoné, wis ora nana, mati ditèmbak Walanda. Oh...saiki sapa maning wong sing pan nggo
sing dilèwati Yu Mar digubed pedut kelara-lara. Tapi sing arané Mbok Mirah ora pedot pikir. Bèn jiwané Yu Mar ora pyang-pyangan, njaluk tulung maring wong pinter. Gonèng wong pinter, Mbok Mirah olih resèp.Jaré, bèn jiwané Yu Mar bisa tenang kaya mauné, kudu nginung banyu putih bekas peresan caweté Jènggèr. Mbok Mirah nglakoni omongané wong pinter mau. Lan ajib temen yah? Barang Yu Mar dicekoki banyu peresan caweté Jènggèr, babar blas ora kemutan maning
ana tahanan sing kaya Niti. Senajan tèsih enom, tapi wateké wangkot tur angas. Ora gampang disogok kaya pejuwang liyané.“Kowé
Landa”“Ya wis. Saiki pada siap-siap. Tata-tata nggo ndapuk ngko bengi”Lan dinané gurung patiya rep, persiapan pentas sintrèn mèh baé rampung. Mbok Mirah krasa lega. Sedeng Catim terus nglipur Yu Mar. Masalahé, dèwèké bakal didapuk dadi sintrèn, kudu digawé bombong senajan atiné dadal duwèl sebab kèlangan Jènggèr. Tapi rencana sing wis digagas, kudu bener-bener netes. Termasuké instruksi saka Komandan
gemiyèn pernah nyalon bekel kalih kula teng Dèsa Panggung. Kiyambèké ora lulus, dados ora melu kodrah. Lajeng isin, dèwèké tros wangsul maring dèsa asalé, Dèsa Sumingkir ngantos sapriki...”“Dadi Jayèng Laga niku gudu asli tiang
Komandané mantuk-mantuk. Bekel Subur uga crita, bisané tempat pengungsian sing ana nang Dèsa Cenggini digempur pasukan Landa, ora liya jalaran wadulané Jayèng Laga.“Oo....dadi Jayèng Laga kuwé antèk-antèké Landa?”“Leres! Malah waktu kula disiksa, dèwèké sorak-sorak. Kayong gemremet nemen ka kula...”“Ya ya ya...saiki jelas sedulur-sedulur! Jayèng Laga kuwé kudu dipites. Tiang kados niku, ora perlu diwelas asihi.“Leres Pak Komandan!”“Bangsèt ka....”“Pites baé wis....kesuwèn temen. Urip ya gawé-rusia!”“Nah, sedulur-sedulur,
nyerang saka Dukuh Rawa Wètan.....”“Tapi Pak Komandan, adong musuhé males nyerbu, pibèn Pak?”
“Sampèyan kabèh kudu mundur maring Dukuh Rawa Wètan, mlebu maring alas jati”“Kanggo nglindungi kula sedanten, dos pundi?” Dito sing njagongé nang mburi, urun
gamelané males nganggo tembung tembang wangsalan.Tuku piring cilik-cilikturu miring molak-malikKlambi paris kancing ukonngaku laris laka sing
sing pating sliwer, katon indah sajeroné bengi padang wulan. Kaya kelap-kelipé éwonan lampu sing disawang saka kadohan.Gamelan
Mung saiki, ora nganggo sair kasmaran, tapiné diganti nganggo sair liya.Bir temu lawaklambé njebir kaya luwakGonèng
gamelan, sintrèné pan molai....”Kaya geni kesiram banyu, sanalika suwasanané sepi. Tapi ora suwé, lamat-lamat gamelan moni maning. Mbok
uwurna. Pating kemratak suwarané, nambah kebul menyan sangsaya mbulek. Ambuné ngebeki panggung lan sumebar maring endi-endi panggonan.Sawetara kuwé,Yu Mar sing didapuk dadi sintrèn,
werna pitu, banyu putih, lan tambang sing nggo mbanda sintrèn, uga ana.Gamelan sangsaya seru moniné. Gacon maju njukut tambang. Dèwèké trus marek maring Yu Mar. Tangan loroné Yu Mar dicekel, digatukna nang mburi awaké latan dirut-
sumebar maring pojok-pojok Dukuh Rawa Wètan Dèsa Sumingkir, lan bablas nembus langit lapis pitu. Laka omongan pating pecotot, kabèh penonton sirep, kesedot hawa tabet.Mbok Mirah umis-umis. Laka pedoté cangkemé
wen meneng baé. Kuwé tanda Widadariné pan teka.”“Oh...iya wis. Enyong njaluk tembang Sola Si Solandana....”“Éh iya Mar. Tembang Sola Si Solandana?”“Iya Mbok!
Temuruna, temuruna Dèwi Rantamsari. Damyang sing njaga prawan sunti! Temuruna neng kèné, mentas saka gemuruhé segara Tegal, bablas ngidul
sintrèn. Sangertiné, sintrèn kuwé salah siji lambang wong wadon prawan sing ora duwé daya. Sebab kuwé njaluk lindungan kambèn Bidadari, bèn keperawanané ora didodos ganing uwong lanang sing niaté pan ngrusak kesucian.Obot nerangna maning. Pemeran sintrèn, kudu bocah wadon prawan tingting tur ora kena sing lagi kenang mèn. Kejaba kuwé, syarat dadi sintrèn, Bapané lan Mbokèné kudu mèsih urip. Salah siji mati, pantangan. Ora kena lan blèh bakalan dadi. Sebab ditekani gonèng arwah wong tuwané.Uga ana syarat maning. Sadurungé sintrèn dilebokna nang kurungan, ora kena paès. Sandangan sing dinggo uga saperluné. Urusan dandan, urusané kemlandang. Yakuwé dong dèwèké wis nyambat Widadari Rantamsari, sintrèné bakal didandani lan manglih dadi wong wadon ayu
sing maèsi sintrèn, ora liya Dèwi Rantamsari sing mbaureksa nang segara lor, khususé tlatah laut Tegal.Kocap kacarita, Dèwi Rantamsari kuwé salah siji wong wadon sing setiya atuhu maring lanangé, tapi kajogan sebab dilelara. Saking ora kuwaté nanggung prahara batiné, dèwèké nglalupacé ngrampungna uripé njebur nang segara.Mitos tragis Dèwi Rantamsari kuwé, daning masyarakat pesisir Tegal dipercaya siji-sijiné damyang dèwi sing ngrasuk maring jasad sintrèn. Mung sèjèn maning keyakinan sing dianut nang tlatah pesisir Pekalongan. Siji-sijiné dèwi sing disambat kemlandang kon nangani sintrèn, ora liya sukmané Dèwi Lanjar.Semana uga kepercayaan nang tlatah pesisir Pemalang. Dèwi sing ndadèkna sintrèn ayu moblong-moblong kaya Widadari, ora liya Dèwi Ratnasari. Dèwi sing ayuné polpolan laka padané kuwé, konon kabaré nduwé riwayat sing ora bèda karo nasibé Dèwi Rantamsari lan Dèwi Lanjar. Mung telu-teluné, dipercaya dadi
sayu sira dandansepati-pati gelem dandanning durung serawa anyarana lima sayu.Tembang Sepati-pati diulang-ulang. Ora let suwé, sintrèné njaluk tembang maning.“Mbok Mirah...”“Iya Mar. Pibèn?”“Widadariné njaluk tembang Wari Sintrèn. Cepetan Mbok...”“Ya!”Mbok Mirah gemboran maning:“Hai para pesindèn lan tukang gending, sintrèné njaluk tembang Wari Sintrèn!”Suwara gamelan manglih dadi irama
dunung si bahu kiwa, Pangeran ira lara tangisKaya biasané, tembang diulang-ulang. Ana seprapat jam, Yu Mar nyuwara maning.“Mbok Mirah...”“Iya
kencanakencana gombala inteninten apa inten sukmawidadari temuruna nglindung maring sing dadising dadi jemajang putriana panji ngirim putri......“Mbok Mirah...” Yu Mar nyuwara.“Iya Mar. Kowen wis dadi?”“Iya Mbok. Kurungané cepet dibuka....”Gonèng Mbok Mirah lan rèwang liyané, kurungan dibuka. Sanalika wong-wong Landa matané mblalak, weruh Yu Mar manglih wujud dandanané. Rambuté dirembyak, sandangané kelap-kelip kebek roncé-roncé ndadèkna pengadegé katon anggun. Yu Mar uga nganggo kaca
jan kaya uwong sing lagi ngayaki beras nganggo tampah. Malahan, Gendariné gawé gerakan sing luwih kendel, ndadèkna
”Ora suwé Obot ngecèbrès. Miturut Obot, kira-kira taun sawidak, Jantoek dadi salah siji tari sing paling ngetop nang wilayah Tegal. Jaman samana, tari Jantoek nggabungé nang kesenian ‘Kècrèt’. Saben bengi,
beraksi, dong bocah-bocah cilik wis pada balik lan wayahé wis dalu. Masalahé, sing arané tari Jantoek khusus tontonan nggo wong tuwa-tuwa lan akèhé wong lanang.Bisa ditebak, adong ana wong wadon ndiker nonton kosih bubar, ora liya maning tlembuk sing sijuluki ‘selawé rubuh’. Maksudé, tlembuk bodol sing bisa diembat
klasa. Samana uga sauwisé nglakoni ‘campur’, nggunakna buntel nggo kosod bejuh.Nganti saiki, tlembuk-tlembuk
Kanggo wong wadon sing dadi penari Jantoek, bab gabrud laka masalah. Lan pancèné diarep-arep. Dosa? Laka kamusé. Penari
uga Harun, nglindungi keslametané rombongan”“Mlayuné maring endi, Tim?”“Bablas ngètan, mlebu alas jati. Paham Mèb?”“Paham. Kanca-kanca sing Pakulaut tekané jam pira?”“Kowen ora susah ngurusi bab kuwé. Pokoké dong wis teka, jasak Sargad mèin kode maring kowen. Kabèh wis diatur.
panggung, ilang nang petengan. Ommèb misiki maring jakwir-jakwir, uga maring Mbok Mirah.“Pesené Catim kaya kuwé, Mèb?” omongé Mbok Mirah.“Iya Mbok”“Bèrès wis”“Aja
”“Ya Mbok. Pimèn?”“Kowen siap-siap. Sedèlat maning ana serangan. Kanca-kanca sing Pakulaut pan pada anjog. Catim lagi nlusup maring markas”“Ya Mbok”Gendari ngèngsod maring mburi trus kekes-kekes. Sawetara, Mbok Mirah uga ngomong pada baé maring Yu Mar.“Ya wis oh Mbok, gagiyan. Widadariné wis ngranjing maring awaké enyong. Nyong njaluk tembang Prawan Tingting ”“Ora langsung Tali Jaran Ucul sisan?”“Widadariné sing ngongkon. Bar kuwé tembé Tali Jaran Ucul,”“Éh....para pesindèn, para tukang gending, sintrèné njaluk tembang Prawan Tingting...” Mbok Mirah
kemenyan, mbulek-mbulek. Suwasanané sangsaya sangar. Penabuh kendangé, Mbok Mirahé lan liya-liyané pada ngadeg mèlu njogèd. Sawetara sing nabuh gamelan, posisi sikilé ancang-ancang kayadèné posisi uwong sing pan mèlu balapan mlayu.*Suwara sangsaya nggiwar-nggiwar kegawa angin. Wulané ceplok ndadari gèsèr mangulon nglangkahi wit-witan. Krembak-krembik Catim mlebu markas Landa. Mbak klèntab, ciplosé Catim weruh serdadu Landa nuju WC. Langkahé Catim balik nuju ngètan. Maksudé liwat mburi markas. Jebulé ana penjagané. Kepaksané, umpetan nang
dibayar pira karo Landa?” suarané Niti kambèn Jayèng Laga jelas ketangkep nang kupingé Catim.“Saiki kowen bisa
ngoyok-ngoyok bocah cilik.“Hayuh! Kowen pan maring endi maning? Kowen pan njaluk tulung maring sapa? Nang kèné laka kanca batir. Kowen pasrah, bakal slamet!”“Blèh sudi
bangsèt! Tuluuung.....”“Kowen pan njaluk tulung sapa? Lawangé wis tak kunci. Gemboran sampé telaké jobad, laka uwong sing pan krungu. Ayoh bocah ayu, nyong wis ora kuwat. Wis puluhan taun, nyong durung mambu wong
nyikep kenceng maring awaké Catim. Luh banyu matané mili nang pipi. Niti nangis kamiseseken.Catim ora nyangka Niti pan nyikep, dadi ngrasa nemen ana barang empuk sing metek nang dada Catim. Tapi Catim ora nganggep sikepané Niti kuwé,
karo kamisesegen.“Ya Ti...”“Apa dadiné dong kowen ora teka?”“Ah...sing penting kowen slamet. Saiki gagiyan metu sing kèné...”Niti mandeng maring Catim. Catim cepet narik tangané Niti, trus mlayu metu saka njero markas Landa. Tekan njaba, Catim njukut bènsin sing mau didokon nang wit pring. Trus tèmbok-tèmbok markas diguyuri toli disumed nganggo pentol korèk.Sauwisé ngobong markas, wong loro mlayu maring alas jati. Rada adoh, wong loro njagong nang watu, pinggiran Kali Cacaban.
setiya. Langka maning wong sing duwé welas asih kaya kowen. Jènggèr wis laka, Kang Drajat embuh maring endi. Abah karo Manèné enyong uga wis ora nana. Saiki, kari kowen, sahabat sing bisa dipercaya”Atiné Catim paribasan kaya diwisuhi embun. Gudu embun sembarang embun, tapi embun katresnan sing mili saka atiné Niti paling jero. Wong loro pada sawang-sawangan. Wong loro uga pada mesem. Nang nduwur, lintangé mralak. Catim ngrasa ana bab anèh sing ujug-ujug tukul saka njero atiné. Samana uga sing dirasa gonèng Niti. Embuh, prasaan apa kuwé!Angin pinggir Kali Cacaban, atis ora panas uga ora. Pating
Catim katon ayu kena cahyané wulan, sawetara rainé Catim katon bagus sajeroné sawangané Niti. Lamat-lamaté gamelan sintrèn kaprungu gonèng wong loro.“Ti....” Catim nyuwèk sepi.“Iya Mas.....”Catim ngrajuk. Durung pernah Niti ngundang dèwèké nganggo sebutan ‘Mas’. Tapi wengi kiyé, Catim bener-bener atiné krasa anèh. Ana bocah wadon sing diimpèn-impèn salawasé urip, nang tengah alas pinggir kali pisan, ngundang maring dèwèké ‘Mas’. Ih! Catim kaya-kaya olih karunia sing Pengèran, ora baèn-baèn uga ora dinyana-nyana.“Wis taunan, nyong mendem ati kambèn kowen. Wajibé wong lanang, ngutarakna isi atiné. Saiki tak jaluk, iklasé kowen dadi sigaran nyawané enyong nganti kaki nini-nini” omongé Catim.Krungu omongan kaya kuwé, Niti tibané meneng. Pengangen-angenané limbung, diiringi tembang-tembang asmara. Lon-lon luh banyu matané Niti ndlèwèr. Gudu tangisé wong wedi mati, tapi tangis seneng sing laka padané.“Kowen nrima omongané enyong Ti?”Niti nyawang maring rainé Catim. Trus mantuk.“Ya....”Nang langit, wulané mblesek maring mèga-mèga krungu wong loro madu kasih.*Geni sing mulad-mulad ngobong markas, sangsaya
gyayapan pada tangi ndeleng geni mulad-mulad nang sisih kulon. Pating blangsat wong-wong Landa akhiré pada gedebugan. Nang nduwur pèntas Yu Mar
gabungan saka Kesatuan Komando Tegal lagi pada nggempur maring wong-wong Landa.Lan pancèné bener, saka telung jurusan
Tagged: Kasada Di Bromo Upacara Adat Suku Tengger Bromo
Kasada Di Bromo Upacara Adat Suku Tengger Bromo
Bromo Kasada | Upacara Adat Suku Tengger Bromo Semeru Kasada Bromo | Kasada Di Bromo Upacara Adat Suku Tengger Bromo, adalah sebuah upacara adat suku tengger di gunung bromo
jaman semono, mung sepet wae iso keno kanggo dolanan, iku nuduhake yen jaman mbiyen,
sampun dangu kulo mboten wangsul dumateng padukuhan ing jawi tengah. mugi blog puniko sagedo dados “tamba kangen”…Mbok menawi wonten
ampar. Nopo dolanan punika wonten ing daerah lintu?
Sejatinipun kulo sapenggalih kalian mbak Omietha, dolanan anak rumiyin dhasaripun kreatif,sesrawungan,geguyuban, gotong-royong dadose mupuk tepo seliro,rumaket pasedherekanipun lan empati. Benten kalian dolanan tiyang sakniki, individualistis sanget.. rerencanganipun kalian ‘robot’ kados komputer,Playstation, Nintendo,XBOX ingkang mboten gadhah raos kamanungsan (kemanusiaan).
Balas	Maret 11, 2009 pada 1:17 am
alhamdulillah..sinaosa kula rumiyin mboten siyos mlebet jurusan sastra jawi,malah mlebet TI…nanging kula taksih gadhah kaludhangan kangge nglestareken basa Jawi. sumangga kagem sedherek sedaya ingkang sami tesna basa jawi..kula aturi ngagem basa jawi lan ngajari putra-putri-nipun supados sinau basa jawi.
Balas	Oktober 20, 2011 pada 6:37
sayang uteku rung tekan ben iso dadi majikan lan iso membantu lingkungan atawa sedulur sing do
tok nek pas diseneni, karepe nggaji ora njaluk gaji, karepe nguwei THR ora nunggu THR, artikel pemanas jiwa, marai sumuk pengin ndang biso usaha dewe, ra terkungkung
disinyalir sing jenenge Jarwo kuwi alter ego ne sing nduwe Blog iki, yen ra
arep metu wae. Gawe usaha cilik2an mbuh opo dalane. Lha tak batin uripku kok koyok mesin. Kerjo tok tapi sing sugih uwong. Kabeh serba
Analisis régrèsi jroning statistika iku salah siji métodhe kanggo nemtokaké hubungan sebab-akibat antara siji variabel lan variabel(-variabel) liyané. Variabel "panyebab" disebut kanthi
variabel X (amarga kerep digambaraké jroning grafik minangka absis, utawa
variabel kaiket, utawa variabel Y. Kaloro variabel iki bisa dadi variabel acak (random), nanging variabel sing dipengaruhi kudu tansah variabel acak.
wong jodoh kuwé wenangé Pengèran. Dadi bisa ora bisa kudu dijalani. Urip kuwé saluguné mung dadi tumpukan nasib kelara-lara. Njarem lan nunjemé ora bisa ditebak. Bab kuwé sing saiki dirasakna Rani Pèsèk
wis ora duwé sapa-sapa. Saiki nyong dèwèkan. Please Kang nyong ditulungi!” tangisé Rani Pèsèk sms maring Kang Dasmad alias KD.Maca sms Rani Pèsèk, KD ora paham apa sing dikarepi. Tapi tetep mbales sms-é Rani.“Nyong kudu nulungi apa Ran? Apa sing lagi diranapi kowen, wong
Dèwèké priyatin krungu Rani pisahan kambèn Ramdon. Wong lanang sing diarep-arep dadi bojoné malah nugel tresna. Tapi pancèné KD wis pernah ngandani, mbok Rani aja demenan karo Ramdon, tapi Rani njarag, ora nggugu omongané. Saiki tibané kelara-lara.Durung sempet KD mbales sms, Rani kirim sms maning.“Umuré enyong wis tuwa, jalan 31 taun. Saiki sapa sing gelem dadi bojoné enyong, Kang?”Endasé KD kaya digebugi alu,
mbojo loro olih belèh?” omongé Kapèr maring bojoné waktu nang kondong.“Oh Kang Kapèr....adong kuwé bisa gawé sampèyan seneng, nyong ora papa, Kang”“Sampèyan bener lila? Ora keberaten nyong mbojo loro?”“Ora Kang! Enyong mung njaluk syarat telu”
nglindungi...”“Oh…aja watir! Kang Kapèr tetep nglindungi lan sayang!”“Sing keloro... sampèyan kudu adil,
nyangga endas mumet peng-pengan (Lanang Setiawan)Ora HèbatKANG Dasmad alias KD jawané dadi Direktur PT. Radio “Laras Queena” sing
omongé wong lanang sing gèdé duwur kuwé.Wong telu tambah panik, siji baé laka sing wani nyuwara.“Gagiyan ngomong! Sapa sing wani limang juta, tak lepas saiki!”Dasmad Cs saiki tembé ngerti, jebulé wong sing marani kuwé, ora liya tukang blantik wadonan! (Lanang Setiawan)Cup-cupanMALEM bada ji, nang umahé Dasmad pan
qurban?” (Lanang Setiawan)Kado PengantènKIYÉ critané Kapèr waktu tembé baé bebojoan. Wong lanang wadon lagi
nang guluné pasièn wadon, uga nyiliki cangkemé sing dowèr lan ndandani cunguré sing mblesek menjero dadi mancung. ”Saiki apa maning sing perlu tak bantu, bu?” takoné Dokter Dasmad. ”Nyong njaluk supaya matané nyong luwih
takon.“Waktu kowen nglamar pegawèan, kowen moniné duwé pengalaman kerja limang taun. Saiki jebulé kowen ora bisa kerja! Kowen babar blas ora duwé
Kapèr, wong Amrik uga wong Prancis njagong nang lèstoran. Lagi gayeng-gayengé ngobrol, wong Amrik nyuled rokok sing regané larang, ngecrèsé nganggo zippo. Tembé pirang sedotan, rokok karo korèké dibuang. Wong Jepang karo Dasmad uga Kapèr kagèt.“Tenang, nang Amerika ora kurang, akèh nemen” omongé wong Amrik.Wong Prancis ora gelem
takon maring murid-muridé apa kerjané Manèné sadiné. Jawabané macem-macem, ana sing njawab dadi dokter, insinyur, bankir, ibu rumah tangga, lan liya-liyané. Pak Guru Kapèr latan takon maring Tono sing meneng baé awit pelajaran dimolai.“Tono, awit mau kowen meneng baé, kerjané Manèné kowen apa, sih?” Radan aras-arasen lan isin dèwèké jawab.“WTS pak…”Pak Guru Kapèr kagèt ora ketulungan. Tono akhiré kon ngadep maring
sanga bengi pisan ketekan wong ayu. Yahèn, asoy!“Pan tuku apa Nok?” omongé Kapèr.“Adol ciu Kang?”Kapèr ngrajug, kagèt ora baèn-baèn. Durung pernah dèwèké ketekan bocah wadon tapi pan tuku ciu. Toblèg, toblèg! Ampun dèwa! ”Nang kèné ora adol ciu, Nok” omongé Kapèr.Ésuk dinané prawané teka maning, dijawab Kapèr ora sedia. Tapi let dinané maning, prawané tetep ndableg teka maring warungé Kapèr.“Pan tuku ciu? Nang kèné ora adol! Kowen aja gawé
ora bèda kaya wong-wong sing ana nang nduwur panggung. Gawat…!!nLanang SetiawanCerdasANAKÉ Kapèr sing mbontot waktu digawa nang lokasi kemah nudis, ngrajuk ndeleng wong-wong sing pada ora katokan. Maring anak mbontoté, Kapèr njelasna.“Tong, gedé ciliké ‘barang’ kuwé bisa dititèni saka cerdasé. Biasané wong sing cerdas, barangé gedé ketimbang wong sing bodo. Paham, Tong?”“Paham Bah!” semauré anak bontoté Kapèr.Pirang dinané, sauwisé Kapèr nang umah, kèlangan bojo. Dèwèké akhiré takon maring anak mbontoté.“Dongèné Manèné kowen lunga maring endi, Tong?”“Limang menit sing klèwat, Mané ngobrol karo Um Jayèng sing
kabèh, ndadèkna wong sing pan tuku pada padu, ngèyèl kambèn sing dodol. Sing pan tuku njaluké murah, sedeng
pepatah…”“Pepatah apa maning?” takoné Jayèng.“Laka rotan, akar ora masalah. Dadi ya, dong laka hèlm, émber blèh papa oh…” nLanang SetiawanMuter-muterURIPE Kapèr kaya ditakdirna dadi wong susah. Padalèn uripé wis
kaya nantang maring para copèt. Saka terminal latan Kapèr manjing pasar, uga mlebu mall. Balik klendangan maring penginepan, dompèt tetep
dadi penasaran, akhiré manjing warung.“Kang, sori Kang. Nyong pan takon” omongé Kapèr maring salah siji uwong sing lagi mèdang.“Takon apa Kang?
enyong .. .” (Lanang Setiawan)GendilWAYAH bengi sing hawané atis nemen, Kang Dasmad sing pancèn wongé bagus, kena lara tenggorokané. Telak rasané perih nggo ngeleg panganan. Wis macem-macem jamu diinung, maksa baé ora mari.
”“Kowen ora ngarti sih. Nganggo taktik oh. Apa maning sing njaluk gratisan wong
ngomong-ngomong kambèn Kapèr ya? Mbokan sèwot. Critané, Kapèr demen karo Dèwi Tèmpé, mung jalaran ditolak, Kapèr dadi compong alias kentir. Kapèr akhiré dikirim maring rumah sakit jiwa. Ana rong wulan
muatané melep-melep.“Stop!”KD mudun uga Kapèr. Tapi ujug-ujug Kapèr mlayu mlencing ndadèkna KD bingung. Latan nggembor.“Pèr, Kapèèèrrrrr…!! Pan maring endi?!”Kapèr tetep mlayu bablas ngidul numuju Dèsa Kademangaran. Ora ba lan bu, KD akhiré ngudag Kapèr. Nang pikirané KD,
mèin keterangan pers maning.“Ngerti ora, apa sing bakal tak omongna enyong maring sampèyan kabèh?”Blajar saka pengalaman, para wartawan akhiré njawab serentak.“Oraaaa…!!”Krana laka sing pada ngarti, Jaksa Brindil ngloyor lunga. Dina kaping telu,
”Durung rampung Um Wapèk ngomong, Jayèng gemuyu lata-lata.“Bisané kowen gemuyu Yèng?”“Ya iya ya…, duwit dong wis kecekel tlotok Kapèr ora bakal balik. Bocah kaé mlebuné
karo tangané nuding maring rombongan.“Niki, pendukung-pendukungé enyong Mbah,”“Oh…dadi tekané kowen njaluk disembur?”“Dudu njaluk disembur, Mbah Panembahan. Tapi njaluk restu!”“Kowen saiki nggawa apa?”“Rokok rèfil!”“Oh bagus. Kowen idepé bèrès oh ya?”“Nggih Mbah”“Wis saiki kowen pada balik
nggo Kapèr.“Saiki nyong butuh biologi! Sung!”“Ya wis, mèiné dong wis tanggal tuwa baé, sebab ora pantes wong saiki tanggal enom!” (Lanang
teka maring nggoné enyong bisané mucu-mucu,
Ora kalah karo Jayèng, sikilé Kapèr, mangan karo sikilé ketèngkrèng!” (Lanang Setiawan)Kirim PulsaKAPÈR bingung. Pan ngebèl maring sedulur pulsané tipis, kari 900 pèrak. Pan Sms kayong ora pantes. Sing dihubungi wong tuwa. Kiyé masalah waledan bagi waris kaluwargané bojo sing ana nang Bumijawa.Kapèr endasé mumet. Akhiré pikir sangsaya pikir, nemu
KapokCRITANÉ Kapèr kambèn Dasmad dadi polisi. Salah siji dina Dasmad karo Kapèr nangkap wong wadon penjahat sing ayu por-poran. Wong wadong kuwé, ora liya bocah nakal, kas matèni
mbantu pan pirang ronde? Tenagané enyong tikel pitu! Jos temen lah….” Kapèr bangga. ”Wah enyong senang nemen! Wis saiki aja kesuwèn, sampèyan
kaluwargané bojo sing ana nang Bumijawa. Kapèr dadi endasé mumet. Akhiré Sms maring Dasmad.“Mad, tulung nyong dikirimi pulsa!” isi Sms-é Kapèr.“Nggo apa sih?” Dasmad mbales Sms.“Pan nggubungi seduluré bojo. Pulsané
ndeleng ‘pelem’ sing gandul-gandul gedèné kaya wong nangka.“Saiki peserta keloro saka
“Anaké enyong njaluk kaya anaké Dasmad. Mumet nemen, golèt duwit nang endi ya?” omongé Kapèr.“Lha kuwé Pèr. Wis lulus, nagèna pan njambut gawé, malah kon mikir maning,” omongé Jayèng karo cekelan batuk.“Dadi wong tuwa
pancèn bocah pinter. Saiki jajal Iwan, enem ping enem ana pira?” takoné Glèmboh maring Iwan.“Telung puluh enem, Pak Guru….”“Bagus, kowen pancèn bocah pinter. Saiki, anaké Kapèr, papat ping papat, ana pira?” takoné Glèmboh.“Ah Pak Guru, payah!” semauré
dicopot. Wong-wong sing ndeleng, sanalika nyekakak weruh endasé Glèmboh botak.“Nah, pibèn sedulur-sedulur percaya? Wong sing dodol bé
Tapi kiyé sengaja, kanggo mbèdakna...Endi sing nganggo obat kambèn sing ora! Tapi sedulur-sedulur, sampèyan kabèh ndeleng sing kiyé ….”Glèmboh mlintir kumis, jenggot, rambut kèlèk, lan dadané sing ombèr rambut ketel.“Nah, sedulur-sedulur, dadi
anaké Kapèr (Lanang Setiawan)Rijèk Ya?KAPÈR bener-bener wong sing uripé kuciwa, akhiré
sampèyan saiki wis mandeg nginungé. Ajib ah!” omongé bojoné.Padahal Kapèr saben bengi mègin angot nginung (Lanang Setiawan)Susu Jaran BinalDASMAD critané dadi Dokter Sèksolog. Salah siji dina ketekan pasièn wong wadon ayu,
lakiné enyong ora bisa ditutup!” (Lanang Setiawan)Warisan JackoTEGAL gègèr, Kapèr ketiban pulung olih warisan saka
wong-wong pada nyekakak gemunyu, kaku saporèté. Sebab apa? Jebulé, warisan saka Michael Jackson kanggo Kapèr, ora liya mung Cawet putih sing biasa dienggo pentas gonèng Jacko! (Lanang Setiawan)Compong KabèhTEKA-TEKA Kapèr culag maring bojoné. Ulaté kaya barongan, matané mendelik, lan cangkemé ngomnyah.“Dongé masalahé apa sih Kang? Teka-teka kok ngromnyah. Kas klayaban maring endi sih, rika? Wong wadon kesel, ora dipijeti malah digomnyah!” omongé bojoné Kapèr.
“Lha, jawabané pancèn kaya kuwé. Aja ndakwa-ndakwa
“Ganti pibèn?”“Barang saiki dadi penyanyi Tegalan, ora gelem diundang Kapèr maning!”“Sih apa?”“Kyèh, sms-é Kapèr tak balakna maring kowen….”Ora suwé,
asyik ndopok. Ora dirasa sepur sing dientèni bablas ngrayap ninggal stasiun. Wong telu
gemuyu lata-lata? Mustinya kuciwa, sebab sampèyan gagal ngejar sepur.”“Ya iya ya? Wong saluguné sing pan numpak sepur kuwé enyong. Wong loro kaé, mung pan ngantar, ora pan lunga….” jawabé KD kambèn lata-lata (Lanang Setiawan)AnakKIYÉ crita zaman orba. Waktu kuwé, Dasmad dadi
Presidèn toh?! Sedeng enyong, kuwé mung anak petani, bol!!” (Lanang Setiawan)Bocah NgabluANAKÉ Kapèr diundang nang kepala sekolah. Gara-garané njukut duwit kanca-kancané. ”Bisané kowen njukut duwité kanca-kanca? Kowen pancèn butuh duwit, apa kepibèn?"”Mboten, Bu..." jawabé Anaké Kapèr.”Toli kenangapa? Gagiyan ngomong! Dong ora gelem ngomong tak laporna bapané kowen!!"
Nona.””Bisané larang nemen Kang? Enyong mung tuku 5 pulpèn karo telung iji permèn karèt, mustiné
kawasan Candi Prambanan. Candi yang terletak di perbatasan propinsi Jawa Tengah dan cerita ramayana bahasa jawa cerita ramayana. Sawijining dina ing kerajaan mantili ingkang kerajaan ramanipun dewi shinta, asmane prabu janaka . prabu janaka ngadhaake BAB II ILUSTRASI WAYANG KULIT
cerita pewayangan Ramayana karya legendaris Walmiki yang Cerita Ramayana : Anoman Obong (Bahasa Jawa) Anoman Obong. Dewi Shinta wis kelakon didhusta dening Prabu Rahwana/Dasamuka menyang
Kawruh Jawi : Plurk Version | Kawruhjawi
Oktober 16, 2008 in teknologi	kawruhjawi plurk community
Sak punika kawruhjawi sampun kathah dipun akses saking pundi-pundi papan. Kawontenan punika mbingahaken manah amargi taksih kathah para miyarsa ingkang peduli marang kalestantenanipun Basa Jawi ingkang sak punika sampun awis dipun mangertosi denging generasi muda.
Supados yasa menika saged langkung kathah komunitasipun, kawruhjawi ugi mbikak akun enggal wonten ing microblogging PLURK. Ingkang dereng mangertos napa niku Plurk, Plurk punika kados blog hananging kanthi seratan cekak-ceka lan saged dipun komentari kanthi gampil lan interaktif. Plurk ugi gampil dipun akses mawi handphone (WAP) sahingga saged dipun gulawenthah wonton pundi papan panggenan. Sak punika Plurk kondang kawentar lan komunitasipun sampun kathah. Kanthi versi Plurk mugi-mugi komunitas basa Jawi langkung kathah
menawi mboten) nyengkuyung Basa Jawi, status wonten Plurk dipun serat kanthi manual wonten ing Basa Jawi. Ngandap Punika daftaripun/ Kamus Plurk Basa Jawi;-) (nyuwun masukan mbok menawi wonten istilah ingkang dereng pas
pancen awrat menawi pados sedaya padanan ukara jawinipun… menawi kita dereng nyumerapi saged dipun gantos kaliyan ukara lintunipun ingkang mawi arti/teges ingkang sarupi.
mbokmenawi wonten sederek ingkan kagungan kamus bahasa kawi saged nyobi madosi ukara-ukara kawinipun…yen ta ukara jawinipun sampun punah..
sejatosipun taksih kathah ukara lintunipun ingkang badeh punah…
sampun boten kenal. Sak meniko kulo sampun wangsul
“Wis ditulis sing apik, sing enak, ben sing moco seneng. Dasare wong iku seneng
Ngoko : dino iki kowe arep mangan opo?krama : dinten niki panjenengan arep dhahar punapa?
Duh bejaku kok koyo ngene uripku
[Intro] : E Am Dm B E Am
Banjar Sembuwuk, Desa Pejeng, Ubud, Bali, 80552, Indonesia
pangaksami awit sampun kerso mbudidaya anggenipun nguri uri kabudayan jawi ingkang adiluhung.Kanthi menika sageda ngrembaka wiwit saking bumi Jawi ngantos ing pundi kemawon…Nuwun. Salam saking ramane rama
Balas	Oktober 20, 2008 pada 6:29 am
Cari Perangkat Pengoptimal Windows XP | KRIDHO UTOMO
enek sing ngerti hasil liyane gak?ora iso
xatane persibo iku tanggung tolong buktikan masuk ISL?
[Reply]sweedia Reply:January 4th, 2010 at 9:30 pm‘xatane’ wocone opo to ngene iki
komen nduwure iku pisan, opo ora kesel to nulis gede cilik ngunu kui
kok malah akeh alay yo ndek kene 😀
begawan tegal: SAJAK-SAJAK FAUZI ROBBANI
Fauzi RobbaniSelamet Tekanggo : Kanjeng NabiSohabat lan kanjeng
ngahi rupasetuhuné jagad kiyé ora luwih rampyotimbang njero kandutan soalé nyong dèwèk ora krasa Warureja, Juli 2006Nlangsa Apa ManingNeng njaba, dunya sing kuduné takluk maring menungsa, robah rai dadi majikansing nguasai menungsakunyuk ka.......Pontren Al-Quthubi 2006FAUZI ROBBANI penyair sing luwih kondang kasebut
MurguiaCECYTCOL Ing. Pedro RivasIDSCEA Ing. Pedro RivasIDSCEA Ing. Juan M. Lemus SotoCONACYT Ing. Juan M. Lemus
Pemalang, Purbalinga, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Solo Surakarta, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo,
Buntil iku panganan sing digawé saka parutan klapa lan dianggo lawuh. Buntil biasa didol ing pasar utawa ditawakaké ing dalan déning para pedagang kaki lima.
Buntil sabeneré ora pati béda karo bothok lan pèlas nanging dibungkus nganggo godhong téla lan diwènèhi duduh pedhes sing kagawé saka santen. Isiné parutan klapa sing diwènèhi bumbu. Godhong pambungkus biasané saka godhong tales utawa godhong séntheé. Béda karo bothok, godhong pambungkus buntil uga bisa mèlu dipangan.
Ing tlatah sakupengé Segara Tengah (utamané Yunani lan Turki) dikenal uga panganan sajinis buntil kanthi pambungkus godhong anggur enom lan diisi sega jenengé sarma.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Buntil&oldid=880853"	Kategori: Masakan IndonésiaKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.43, 14 Februari 2014.
(Dilih saka Kecamatan Kedunggalar, Ngawi)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kedunggalar,_Ngawi&oldid=1036398"	Kategori: Kabupatèn Ngawi	Menu navigasi
Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.42, 14 Maret 2016.
AYO GAWE LAGU LAN YEL2 BARU. KHAS BOROMANIA SING BEDHO KARO SUPORTER LAIN. LUWIH HEROIK
sing nduwèni jeneng Henry George Reginald Molyneux Herbert, Earl ke-7 dari Carnarvon dadi Manajer Pacuan kanggo
oldid=1107210"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Novèmber 2016Arkeolog InggrisLair 1866Kategori ndhelik: Cacad CS1: dates	Menu navigasi
bisa laku apik, bener, trus resik/suci (iku bahagia, surgo’). ning iso nindake niat sing salah, nglakoni salah lan baleni sing salah salah. (iku
Komentar	Bedhiah, Sangkan Paraning Dumadi, Kawruh Jawi, Ki
ngangsu kawruh kok mas. Inggih meniko kawruh ingkang tumuwuh wonten ing tanah Jowo. “KAWRUH
Sejatining pasa iku laku tapa. Nepakke rasa, nata pakartining raga. Amarga sakjeroning rasa ana cahya pancer cahyaning Gusti Ingkang Maha Kuwasa. Raga kuwi hamung saderma nunut lan manut kersaning cahya. Mangkono kuwi jaba jero wus nora beda. Katon saka pakartinira wujud tepa salira mring sapadha-padha.
cegah mangan, guling, ngunjuk menika gampil kang jenang…, nanging yen sampun dumugi pasa netra menika susah sanget, lha wong
karepe podo sensitip wae yo. nek aku rasak rasake terangane iki salah sijining sarono bibit nukulke rosone/sing jujur iki ngajari si nurani kuwi men ngerti karo liyan lan diwujudke, opo karebe mengkono ? nyuwun ngapunten……….
Plengkung BanyuwangiG-LandHotel di pantai plengkung banyuwangiLokasi Pantai Plengkung BanyuwangiOmbak Pantai Plengkung BanyuwangiPantai G-Land BanyuwangiPantai PlengkungPantai Plengkung BanyuwangiRute Ke Pantai Plengkung
Jokes.Web.id iku Web Yo, pokoke tulisane kui Lo gawe aku ngguyu kepingkel-pingkel". (Jika Sule Yang Bicara " Ojo Nesu, Ora Popo "
“Kebyar Kebyar” iku album musik saka Lemon Tree's Anno '69, lan dadi sing paling laris saka kabèh album grup musik sing dimotori Gombloh iki. Dirilis taun 1979 lan diédharaké déning Golden Hand Record, album iki ngamot lagu sing dadi trade mark
Artikel perkawis album Indonésia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.52, 13 Mèi 2013.
ing tepung terigu lan ndadekake mi dadi kenyal. Saliyane iku, ngaktifake senyawa flavonoid kang ana ing tepung terigu mulane mi awarna kuning. Ukurane banyu lan tepung terigu kira-kira 1 : 35%. Saya akèh banyune, mula mi kang diasilake saya empuk.
Duduh rasa shio khas Hakodate. Akèh wong kang dodol ramen ing kutha Hakodate migunakake keju bubuk
Duduhe kenthel rasa tonkotsu kanthi saus kecap asin. Ing dhuwure mi ditambahake kamaboko. Bakul mi akèh kang migunakake kecap asin amarga kutha Wakayama iku pusate industri kecap asin.
Ing kutha Okayama akèh banget bakul ramen kang ngadol ramen kang digawé nganggo resep khas, nanging padatan migunakake
Ramèn&oldid=1078538"	Kategori: PangananMasakan JepangKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
anakku nembe umur 9bulan sih, tapi wis mulai ape tak ajari…
respon: wee..cerdas-men putrane, Mas Unyil. Ati-ati isih cilik jok sering-sering nang ngarep komputer yaa…muga-muga tambah pinter
Patung hoplite saking abad kping 5 SM, saged ugi patung Leonidas, raja Sparta ingkang dados tiyang Doria.
Dōrieus) inggih punika satunggal saking sekawan suku bangsa utami ingkang dados leluhur ing bangsa Yunani kuno.[1] Wonten ing mitologi Yunani, leluhur saking Suku Doria inggih punika Doros, putra saking Hellen.
Nama Doria punika kaginakaken déning Homeros wonten ing karyanipun, Odisseia,[2] ugi dipunsebataken bilih suku kasebut mapan wonten ing Pulo Kreta. Dene Herodotos nyebat suku Doria punika kanthi nama ethnos[3] ingkang dados wiwitaning tembung etnis. Suku Doria punika tiyang ingkang kalebet wonten ing suku bangsa Hellenes. Suku Doria kagungan manéka cara gesang lan organisasi sosial. Pagesangan Suku Doria gadhah variasi wiwit saking pusat perdagangan ingkang wonten ing kutha Korinthos, ingkang kawéntar saking seni lan arsitekturipun dumugi nagara militer ingkang katutup kados Lakedaimon utawi Sparta.
Suku Doria lajeng dipunpérang-pérang malih dados kelompok ètnis ingkang kapisah lan kadang kala sami mungsuhan. Padatanipun nama kelompok ètnisipun asalipun saking papan suku kasebat. Wonten ing perang, satunggaling nagara Doria asring nyuwun pambiyantu dhateng nagara Doria sanèsipun. Suku Doria punika ngginakaken dialek piyambak ingkang dipunwastani dialèk Yunani Doria. Kejawi punika ciri sosial lan tradisi sejarah Suku Doria ugi béda saking suku Yunani sanèsipun. Nalika abad kaping 5 SM, Suku Doria lan Suku Ionia punika kalebet kalih kelompok ètnis ingkang paling gadhah prabawa. Masalah antawisipun suku kalih punika ndadosaken Perang Peloponnesos.
Wonten kathah versi ingkang ngandharaken babagan asal-usul Suku Doria. Setunggal teori ingkag dipunpitadosi nalika masa kuno ananging déréng nate kabukti inggih punika bilih Suku Doria kasebut asalipun saking dhaérah paredèn ing timur laut Yunani, Makedonia kuno, lan Epiros. Lajeng nglampahi dhateng Peloponnesos, tumuju Pulo-pulo Aigea tartamtu, Yunani Besar, Lapithos lan Kreta. Teori babagan Suku Doria sanèsipun ngandharaken bilih Suku Doria punika saking Asia Alit lajeng migrasi kanthi liwat Yunani timur laut sarta mapan wonten ing Yunani kidul utawi migrasi saking pesisir kilen Asia Alit lan pindhah dhateng pulo-pulo Aigea
Dijupuk 29-12-2007. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Suku_Doria&oldid=1081635"	Kategori: Suku bangsa ing Yunani kunoYunaniKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016Artikel ngandhut tulisan abasa YunaniCacad CS1: dates	Menu navigasi
pm	Kulanuwun mas jenang, mriki to dalemipun, nuwun sewu nderek ngeyub sajake kok edum tur tintrim, sampeyan ini kok hobinya datang mak bedunduk terus pergi plasss, tapi kecandak sampean saiki, he he he
wingi kula nggih mampir dalemipun mas karyan, mangga paring pituwah wonten gubug kula malih.
he he he… biasa… nengga wangsit… muahahaha… lha alamatipun pundi? nuwun sewu, kula kok kesupen wonten pundi. wonten buku alamat kok mboten
bab kawruh luhur kang wus winarisake dening para sepuh….
sugeng tepang ugi, kang. naming sak bisanipun kawula.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kesesireja,_Bodeh,_Pemalang&oldid=1039233"	Kategori: Bodeh, PemalangKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
bocah-bocah” semauré Dariyah.“Bisané?”“Sebab Tuan Kapèr maksa enyong kon ngadusi!” Pedangdut DèwiWIS ana telung wulan, Kapèr nyobèni pedangdut
May 30, 2012 at 12:15 pm	kudune sing nulis ngene ki aku dudu kuwe bud ahahahhaha
syem kedisikan sing butuh tesis… :D
May 30, 2012 at 5:26 pm	@ slamsr : hahaha.. ndesit… sing nggawe sopo kuwi template? nek ulang tahun ditukoke buku ms. word wae…
@ jeepban : yo nulis meneh to Jib, sing luwih apik, luwih mendetail, luwih komplit. nek tulisan iki kan namung waton thok..
Bebarengan Mrantasi Gawe Jilid II | Kawruhjawi
Desember 6, 2007 in sanes	Dereng dangu kula nyerat babakan baliho iklan Kedaulatan Rakyat: Bebarengan Mrantasi Gawe ingkang mapan wonten Jalan Kaliurang, kala wingi kula medal mrika lan ningali baliho menika jebul iklanipun sampun gantos. Iklan ingkang enggal menika taksih kanthi tema sami, hanganing benten penampilan.
Bebarengan Mrantasi Gawe Jilid I nggambaraken lukisan (hitam-putih) tiyang-tiyang sami nyepeng tali lan nggeret kapal(?) lan wonten ngajengipun lukisan wonten becak ingkang mlampah, kados-kados lukisan tiyang-tiyang wau nembe mitulungi tukang becak.
Bebarengan Mrantasi Gawe Jilid II menika nggambaraken wonten lukisan para tokoh wayang, bala pandawa lan kurawa, sami sareng-sareng mbeta barang-barang, lan wonten ngajeng lukisan menika wonten simbah-simbah nembe mlampah, kados-kados bala pandawa-kurawa menika nembe mitulungi simbah.
Balas	Desember 7, 2007 pada 9:05 am
ora opo opo mas. blog iki kabuka kanggo sopo wae mrigi bosone boso Jowo (ngoko opo dene kromo)
wis capet-capet lagu holopis kuntul baris iki..
Balas	Januari 4, 2008 pada 1:35 pm
Balas	Januari 9, 2008 pada 2:57 am
Baliho menika mapan wonten perempatan kentungan njih menawi mboten klentu.
Kala mben nalika mantuk wonten Jogja njih sami sumerep😀
wonten pojok kilen prapatan. sampun gantos ambal kaping kalih. Kula nggih nate maos iklan menika nate dipun ulas ugi wonten ing majalah advertising (kula supe majalah napa) amargi pancen unik..😉
Inggih, Pak De menika klentu panggenan komentar. Nanging kula wastani menika sanes Pak De ingkang klentu kok, kadosipun menika WordPress-ipun ingkang radi pas error lan radi mboten permana.. hehehe
Balas	Januari 9, 2008 pada 6:16 am
kadose pas kulo ningali malih, menawi boten klentu sih, gambar baliho meniko, sanes lukisan, nanging foto simbah-simbah nggendong bakul saweg mlampah wonten pinggir trotoar , lan wonten dinding pinggir dalan meniko wonten gambar lukisan [graffiti] tokoh pandhawa lima, trotoar meniko ketingal saking pembatas dalan ingkang lorek-lorek ireng putih wonen pinggir dalan.
wonten jogja pancen kathah sanget dinding tembok pinggir dalan ingkang dipun lukis , nek boten klentu jenenge seni graffiti, lan gambare macem2, wonten ingkang sindiran2, pelestarian lingkungan, lan wonten ngajeng masjid suhada jogja, gambar suasana ramadhan, pas ramadhan wonten mriku dianakake lomba grafitti….apik lan kreatif..drpd coretan2 ingkang aneh2 lan ngrusak pandangan ngagem pilox kados tulisan QZRH…:]
Balas	Januari 9, 2008 pada 7:05 am
Inggih. Cethanipun pancen mekaten. Iklan menika ningalaken ibu-ibu mbeta wakul lan ing wingkingipun wonten grafiti utawi mural wayang. Konsepipun kadose iklan menika wonten ing kesan kados-kados antawis ibu-ibu lan mural menika dados satunggal momen (2 momen dados 1). Nanging menawi kula gatosaken langkung unik ingkang Versi Tukang Becak..
kadosipun wonten cerak Beringharjo wingking inggih wonten mural ingkang radi unik, nanging dereng sempat mendet gambaripun.
O inggih dados kemutan, jaman rumiyin menika malah kathah sanget niku coretan-coretan kados QZR lan JXZ wonten pundi-pundi papan (jaman kathah geng-geng lan tawuran). Ingkang sempat wonten ing Jogja awal-awal 90-an mbok menawi mangertos babakan menika..
Balas	Januari 9, 2008 pada 7:31 am
Tahun 2002-an inggih taksih wonten tulisan kados QZRH…sanjange rencang2 niku kepanjangan saking Qizruh (=kisruh)…..kisruh nggih artinipun kirang luwih awut2an, geger lan sakrencange…kisruh kok bangga?🙂
Balas	Januari 9, 2008 pada 8:10 am
inggih, QZR niku arane salah satunggaling geng, Qizruh. Geng liyanipun ingkang langkung ageng aranipun JXZ (Joxzin=joko zinting). Lha riyin kathah tawuran, bacok-bacokan lsp. Inggih mirisaken. Mungkin kados geng motor menawi wonten ing Bandung.
Riyin, menawi nembe rame-rame suasana ‘panas’, menawi dalu mboten wantun tindak mergi. Nate wonten rencang ingkang boten mangertos nopo-nopo, ujug-ujug dipun tusuk senjata tajam..
Riyin, atribut kados coretan pilox inggih kathah sanget.. Nanging sak menika
digawe saka uwit empring. Wujude pancen digawe kanggo dipasang ono ing pit utawa sepeda motor (brom pit). Jamane aku cilik mbiyen nate ditumpakke bronjong iku karo bapakku. Sisih siji bronjong diwenehi barang-barang supane imbang lan ora njomplang. Salah sawijining dino aku yo nate nemoni ana ibu kang numpakke anake nganggo bronjong. Anake numpak ana ing sisih kiwa lan ing sisih tengen bronjong diisi karo tabung gas. Menawa kelingan jaman biyen, numpak bronjong iku duwe keasikan dewe, kaya ana sensasi kang rada-rada aneh😀
Saiki bronjong isih akeh digawe kanggo ngusung panen utawa kanggo dagang. Hananging saiki
wis biasane ngaggo bronjong kanggo ngangkut barang lan rumangsa yen bronjong iku penting kanggo pangupa jiwa lan panguripane pada protes amarga tanpa nggunakke bronjong iku pada kangelan anggone dodolan utawa kanggo kegiatan saben dinane. Muga-muga wae masalah iki enggal ana titik temune. Amarga menawa bronjong iku dilarang iso nyebabke saperangan uwong kang dadi susah, uga sak mengko bocah-bocah ora bisa ngrasakke penake numpak bronjong (hehehe..)
Balas	Desember 16, 2008 pada 4:45 am
inggih pak, kala wingi dereng sempat ngunggah fotonipun.
Sakmenika sampun mboten wonten tiyang estri ingkang nggendong tenggok, nggih?
Mboten ngerti nggih…pripun ta? O…Nek kula nggih
– Sakjanipun gadhah, ning tasih ten kampung, gampil mangke kulo beto ngriki.
– Wah, nggih sekedhik2 mpun ngertos kok.
– WAAAAAAAAAAAAAAAA!!!!! @#$%#%^#%^$@%!#%$^%#^
ing kawula kabeh kang pangabekti awedi ing Pangeran” (
wus weruh ing alane ing napsune iku, tan den itung tresnane, lan karepe. Lamun asring angucap-ucap tan kawasa meneng atine dening anambat ing
kataragal den aris, arep winaleraken rumuhun, anging laku kang darurat, arep uga linampahaken yan teka. Sing angaranipon arep hebat dening amedeken amet kabcikan ikuta saking sugih nugraha uga)
Mengatakan bahwa dirinya sudah bertemu Allah, bidadari surga dan memakan buah-buahan surga (angucap yen wus sanpe ing Pangeran utawa angucap ya wis atetamu lan widadari atawa angucapa yan wus amangan wowohaning suwarga kabeh iku kupur)
begawan tegal: PUISI TEGALAN KANGGO JENATE KEN NARENDRA
PUISI TEGALAN KANGGO JENATE KEN NARENDRA
Reply	anto says:	December 11, 2010 at 9:28 am	maju terus kang,tek dukung sekang mburi…aku cah cilacap
Dian Dipa Chandra' ning masarakat kondhang karo jeneng Candil ya iku penyanyi rock saka Indonésia kang wiwitanế kondhang amarga dadi vokalis grup band Seurieus.[1] Grup musik kang digarap déning dheweké iku kondhang amarga tembangan kang judulé Rocker Juga Manusia.[1] Priya kang lair ning tanggal 25 Agustus 1974 iki nikah karo wanita kang jenengé Fanny, saiki wis duwé anak siji kang dijenengi Biya.[1]
musik kang dijenengi Seurieus.[1] Bebarengan karo Seurieus dheweké wis ngerilis ROCKS BANG-GET (2003), ROCKER JUGA MANUSIA (2004), HEART ROCK (2006), SAMA-SAMA CARI MAKAN (2007), lan SERDADU ROCK (2008).[1]
Ora namung nembang, dheweké uga tau tampil dadi cameo ning film-film Indonésia, kayata dadi waria ning film kang judulé THE TARIX JABRIX lan ning film kang judulé ASOY GEBOY.[1] Ning taun 2008, Candil ditawari kanggo ngerjakaké scoring film KAWIN LARIS.[1] Ora namung iku, dheweké uga kapilih dadi paraga kanggo tokoh Mahmud, ya iku asisten penghulu ning film kasebut.[1]
Ananging, sasuwené 14 taun bebarengan karo Seurieus, Candil mutusakjudulé kanggo metu saka band kang wis gawé dheweké kondhang ning donya hiburan Indonésia awit Desember 2008.[1][2] Dheweké luwih seneng solo karir amarga bisa ngejak duet para penyanyi lan musisi Indonésia.[2] Ora namung sibuk kanggo akting ning layar lebar, bapak kang wis duwé anak loro iki lagi nggarap album soloné.[1]
Sasuwené nggarap album solo, Candil wis ngelakoni kolaborasi karo musisi-musisi liyané kaayata Peterpan lan Saykoji.[1] Candil nyambut gawé karo Peterpan kanggo nggarap single kang berjudulé Ayah.[1] Ananging kerja sama karo Saykoji iku kanggo nggarap soundtrack ning film
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Candil_Seurieus&oldid=998036"	Kategori: Penyanyi Indonésia	Menu navigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.19, 3 Maret 2016.
sampun mengkup payung kula sampun ndaplang tangan kula
Juminten mbeber kloso, dodol kupat ngarep gapuro. Wonten dinten riyoyo, menawi lepat kulo nyuwun ngapuro. Mugi-mugi Allah maringi pepadang kagem sedoyo. Ucapan Bahasa
aduh puyeng sirah iki (sirah iki)
mubeng ra karuan mikirke koe cah ayu (cah ayu)
sing nggawe pikiran ning ngopo kok koyo ngene
opo ora mikir koe ki sing tak tresnani
nek pancen ra tresno (tresno)
wes bacut kuciwo amung gawe aku loro
16. Kang rukuk asale angin / dudu angin sangking wiyat / dudu angin pejah mangke / dudu angin ngrusak omah / dudu angin punika / dudu
33. Murade kang asal api / uripe iku pan sadrah / kang asal api mangke / uriping napsu punika / mung ingkang asal toya / uripe mangke kadulu / langgeng ing paningalira //
Ada maksudnya lagi, yaitu ada empat perkara, wujudnya api, dan angin wada rupa,
rekaate kalih / panjingipun badan lawan nyawa / Jeng Nabi Adam kang darbe / sakhabatipun Harun / marmanira puniku yayi / ana waktu lalima / duk ing purwanipun / nalika jeng nabi duta / tinimbalan marang Hyang Kang Maha Suci / minggah marang ing
Duk dinangu ing Hyang Maha Suci / gupuh tuan sujud kaping lima / puniku tuan mulane / benjang tuan sedarum / malah dhateng ing dina akir / sami anetepana / salat
genira bukti / amung telas saduman / iku mulanipun / jeng nabi gupuh ngandika / pundi
12. Boten kenging lamun wali-wali / wau tuan inggih kula atak / jare wus tuwuk saure / jeng nabi rasul gagetun / ngemu waspa sajroning ati / sarwi amenggah-menggah / tobat mring Hyang Agung / duk kalanira samana / waktu ngisa ngandikan marang Tuhan / subuh prapta ing wisma //
leren ndelok maene bengi opo sore nek dadi suporter seng loyalitas ojok setengah2!! wong gawe ndukung team e dhewe kok!! iki enk info lek boro budal lwt babat bakal di sweeping LA trus ati2 yo dulur kabeh nek
bner melu LPI lek…dwite nggo masang paping dalan ae…suk mben nggawe PSSI dewe.laopo manut Nurdin Silid…ngentutan..!
Reply:December 25th, 2010 at 3:31 pmyo ben pinter to melu ISL kuwi , piye carane oleh dana teko sponsor / luar …. PSSI kuwi yo rugi tambel akeh
nyuwun sewu lho, nek ancen alasane iku, sampean tak pisuhi plus munafik cak.
lha terus 2006, 1007, 2008, 2009, 2010 pas sampean nganggo dana APBN iku opo durung entuk tembusan Permendagri kuwi to????????
aneh yo kowe(tardini)wong kok goblok nganggo
meragukan….lha nek jare aku yo LPI kuwi matoh, mumpung enek ksmpatan ora rugi persibo melok gabung….lha nek di arani persibo pecundang
drpada tdur yo nntok bola LPI
nak ancen we gk stuju LPI mingkemo wae cocotmu
paleng we iki suporter tonggo sblah seng
ing agronomije"Diplomirani ing. agronomije"Dip.ing. AgronomijeDIPL.ING.AGRONOMIJE - MEHANIZACIJAdipl.ing.agronomijedipl.ing
lagu dolanan anak Gundul Pacul. Jaman cilik, aku biyen ora pati mangerteni karepe lagu iki. Dak ngertiku lagu iki yo mung lucu wae. Menawa ana kanca sing dicukur gundul (biasane nganggo kuncung uga) kanca liyane pada anggeguyu karo nyanyi lagu iki. Nanging jebulane lagu kang digawe Sunan Kalijaga iki ono filsafat kang dhuwur.
Gundul-gundul pacul gembelengan.. iku negesake yen kowe isih bocah cilik gundul arep gembelengan yo sak
yen isih gembelelengan mengko wakule ngglimpang terus segane dadi sak latar, tegese bubrah sak kabehe… leres mekaten?🙂 maturnuwun
Balas	Agustus 14, 2010 pada 10:23 pm
wah remen saged nambah kawruh saking blog bahasa jawa.
saran kula mugi ejaan bahasa jawane di pun gatekaken saestu, supados bahasa jawa tetep edi peni, kados huruf i, o, u, kan wonten ingkang swantene jejeg lan miring, kados tembung “ono => ana”, “neng=> ning”, “yo=> ya”, lan liya2ne. nuwun
Balas	Januari 27, 2011 pada 2:54 am
Balas	Desember 7, 2011 pada 2:33 am
alhamdulillah seneng banged aku..nemu blog iki. iso sinau boso jowo, nguri-uri budayane.. tur iso nyambung paseduluran ugo
Balas	Januari 26, 2012 pada 6:55 pm
amugio kito sedoyo tansah dpun paringi eling dumateng jowojawane dados manungso……..
Balas	Mei 9, 2012 pada 10:34 am
nyuwun sewu nggih! Surakarta niku kota budaya wong Solo, Solo niku kota modern’e se-Surakarta. Iseh katah ingkang perlu dirembug, mboten
dilokno penghianat to cah, nek awak dewe dadi samsul pasti yo milih sing paling apik gae awak dewe
[Reply]	Rama D_COFMA August 15, 2009 at 5:17 pm
opo???????????????
sabit iku jinis roti kang digawe saka adonan puff pastry.[1] Roti croissant uga sinebut kanthi sesebutan roti Prancis Croissant [waca: krwa’song] pisanan karipta ing taun 1683 ing Wina, Austria kanggo ngrayakake kalahe pasukan muslim Turki kang ngepung kutha iku.[2] Croissant iku simbol saka gendéra Turki kang wujude bulan sabit (crescent). Mula nalika dhahar roti iku, kaya-kaya wis dhahar kutha Turki lan kaum Muslim liyane.
Miturut carita, roti iki pisanan diripta déning wong Polen kanggo ngrayakake kamenangane pasukan Perancis ing taun 732 serbuan pasukan Muslim kang paling nemtokake ing The Battle of Tours. Nanging wujude kang arep kaya bulan sabit diripta ing taun 1683.
Nganti tekan seprene, French Croissannt (Roti Prancis) isih manggon ing pangonan kang penting lan kaurmat ing sakabehing sarapan kang wis sumadya ing sadhuwuring meja makan wong-wong Éropah lan Amerika. Nanging, akèh kang ora ngerti yèn roti kang didhahar iku ana gegayutane karo pertempuran sengit luwih saka 1200 taun kepungkur.
^ (id)Croissant SMF: Croissant Oleh Sufi S Yahyono
^ (id)forum.vivanews.com Sejarah Gelap Roti Croissant
ora perlu Pastorkowen perlu dokter jiwa”.(Malèkat sing nunggu sorgarainé yakhanu dengki lan
maring kota.(Malèkat sing nunggu sorgarainé medèni ala pisankambèn nggegem pedang singkemerlob nggilaninuding
tlapak sikil kiwa sikil tengenMaria Zaitun ngomong lirih:“Enyong ngerti sapa sampèyan”trus dèwèké nebak wong lanang mauliwat pandengan matanéwong lanang mau
enyongtlembuksing saiki dadi pengantèn kiyéenyong).Tegal, 7/4/1994 – 16/6/2005________________ Dicomot saka sajak “Nyanyian Angsa” karya WS. RendraAlih wacan:
Ingkang Sinohoen Kanjeng Soesoehoenan Pakoeboewono Senopati Ing Ngalogo Abdoerrahman Sayidin Panotogomo Ingkang Kaping XII, ing
garengpung	Menawi wonten dusun-dusun utawi daerah ingkang taksih kathah wit-witanipun, kita asring mireng salah sawijining kewan inkang gadhah suanten ingkang unik inggih menika garengpung. Jaman rumiyin, garengpung dados pratanda mangsa ketiga. Aran garengpung menika ugi mawarni-warni, wonten ingkang mastani gareng, cenggeret, tonggeret, cicada, lan sakpanunggalanipun. Spesies garengpung wonten tiga, Magicicada septendecim, Magicicada cassini, lan Magicicada septendecula. Kula boten mangertos mbok menawi istilah garengpung menika sakjanipun sejatosipun namung salah satunggaling spesies cicada punapa mboten.
Nalika kula pados informasi wonten internet, jebul garengpung menika boten wonten tanah Jawi kemawon. Informasi wonten mriki mratelakaken menawi garengpung jebul ingging wonten ing tlatah Amerika. Hananging wonten mrika garengpung nggadahi siklus ingkang unik inggih menika medal saking siti namung 17 tahun sepindah kanthi massal. Wonten blog mriki mratelakaken bilih garengpung jebul inggih dados objek kangge penelitian S3 dening salah satunggaling peneliti.
Wonten panggenan kula sakmenika kadosipun sampun jarang mireng suanten garengpung.
nalika taksih alit menawi nangis lan wonten suanten garengpung, lajeng bapak ngendiko bilih suanten punika madosi lare ingkang nangis. Amargi wedos (takut-red), kulo lajeng mendel… Eee..si garengpung taksih nyuanten. Lajeng bapak ngendiko bilih ing papan sanes wonten ugi lare ingkang nangis ingkang diparani si garengpung…
Wonten mawon nggih akalipun bapak..🙂
Balas	Februari 27, 2008 pada 2:21 am
wis suwe mboten krungu swarane gareng pung, sakniki kulo ten bogor, boten ten desa malih.. pas ten desa kulo tesih sering krungu,
Balas	Maret 1, 2008 pada 8:08 am
sakderengipun nyuwun sewu menawi bebasan Jawi kulo mboten sae babarblas
kulo namung bade matur nuwun alias terimakasih atas seratan punika lan ugi sampun ngunduh gambaripun kagem koleksi kulo priambak
Balas	Maret 13, 2008 pada 1:39 am
Balas	Maret 14, 2008 pada 4:50 am
radi awrat mas menawi rutin nyerat kanthi basa jawi..
Balas	Maret 29, 2008 pada 1:31 pm
Kulo remen sanget maos dongeng gareng pung ingkang kaserat dening panjenengan. Amargi kulo saget kemutan wekdal alit kawulo ing semarang antawis th 60an nyumurupi garengpung dipun sade sapanunggalipun tiyang ingkang dipun beto keliling kampung, teras biasaipun ndeprok ing ngandap wit pinggir margi. Kawulo kalebet pangremen ingkang boten nate ketinggalan mesti numbasi. Menawi sakmeniko kulo galih padahal rumiyin mboten mangertos ginanipun, mboten kados peksi saged nyuwanten menawi ing nglebet kandang. Amargi emut kawulo garengpung purun nyuwanten menawi ucul ing wit2an. Biasanipun menawi bibar tumbas namung kulo lebetaken ing kotak kalian kulo lebeti ron telo puhung ingkang rumiyin katah tinemu ing kebon tetanggi. Rumiyin reginipun antawis Rp 5,- an. Menopo sakmeniko lare2 alit taksih ngertosi garengpung?
Semanten carios kangen kawulo tumrap garengpung, pangapunten ginem jawi kulo sanget mboten sampurno. Nuwun
Balas	Maret 30, 2008 pada 1:54 am
we la dalah, jebul mung ora aku thok sing lo lha lho lhog yen garempung ono ning negoro liyo. Yen cilik anku garempung gawe pratondo mongso rendeng lan ketigo. Lha mboh iki neng daerahku saiki jan garing..ring temenan. Ojo maneh garempung….kinjeng wae wis meh ilang….walah..
Balas	Maret 30, 2008 pada 1:57 am
mas dalang …nyuwun satus suwidak ewu yo kulo nderek ngokokopi tulisan meniko angsal mboten?
Balas	Maret 31, 2008 pada 11:49 am
garengpung lan cenggeret nong punika wonten bentenipun boten, nggih?
Balas	April 1, 2008 pada 3:30 am
Sederek ingkang kinasih kulo remen menawi ngemuti kedadosan jaman rumiyin ananging ingkang wekdal sakmangke sampun mboten wonten malih. Kadosto kolo kulo alit wonten tiyang nyuwun2 (pengamen) ingkang kasebut “WALIKECE”. Ing jaman sak mangke kulo sampun mboten nate nyumerepi malih. Pengadegipun mekaten,tiyang setunggal (biasanipun jaler) mbeto boneka sepaleh rogo tanpo suku. Bonekanipun dikempit ing weteng mawi selendang, teras ing bokongipun tiyang jaler meniko dipun subal (kalian gombal utawi bantal) supados ketingal ageng. Dados menawi dipun sawang kados tiyang kalih ingkang taksih gendong2an. Tiyang meniko biasanipun mlampah saking griyo setunggal dumateng griyo sanesipun kanti alon alon (supados kados kawraten gendonganipun)
Menopo sak mangke tasih wonten nggih? Nuwun.
Balas	April 1, 2008 pada 7:55 am
inggih, kathah crios saking jaman rumiyin ingkang sak menika sampun punah
menawi walikece menika sak pangertosan kula sampun mboten wonten. hnanging seniman Didik nini thowok kadangkala taksih pentas kanthi wujud menika
nggoleki ndoro garengpung nganti tekan Garut. Aku lagi nganakake penelitian ing bab usum lan kauripan kewan, ugo tetanduran. Mbiyen wong2 tuwo nganggo petungan “pranoto mongso”. Garengpung metu lan muni ing usum “mareng”, wulan “kawolu” lan “kasongo”. Iki tondo2 “pancaroba” arep usum “ketigo”. Angel banget nggoleki garengpung ing jaman saiki, sebab “kawasan lindung, hutan lindung, utowo talun” wis dibabat kabeh, dadi omah lan villa2. Mulo soko iku monggo poro
weleh…kangen garengpung, kangen swaranipun…eling alit2an kulo, denign sekolah wonten wit ageng omahipun garengpung.
Balas	April 24, 2008 pada 4:30 am
rumiyin wonten ing dusun kulo menawi krungu suwanten garengpung lare-lare lajeng nembang ” GARENGPUNG LE ADANG DURUNG RAMPUNG” Tujuanipun kagem menopo kulo piyambak njih mboten mangertos.
Balas	April 24, 2008 pada 12:55 pm
sakmeniko wonten magetan taksih kok gareng pung, sing suwantene ngiyerrrrr, ngiyerrrrrr…. kulo dados pingin nyepeng kemawon kewan meniko, nanging, ngantos sakmeniko, kulo mboten saged nyepeng gareng pung…
mbok menawi panjenengan gadhah kathah gareng pung, kulo saged nempil setunggal jodho kemawon
Balas	Juli 5, 2008 pada 1:11 pm
nuwun sewu kulo nderek sowan mas mtamim’
kulo sampun dangu mboten mireng utawi maos babagan seratan ingkang wonten gandeng cenengipun kaliyan kacaritan rikolo kulo alit. Seratan panjenengan kangge mengeti rikala kula taksih alit. Kulo tenggo kacaritan sanesipun supados mboten ical saking bumi tanah jawi. Sekedap malih bade wonten pengetan 17-an, biasanipun anak kulo pikantuk tugas saking gurunipun supados ndamel pidato basa jawi. Menawi kerso lan wonten wekdal nyuwun dipun paringi conto pidato basa jawi babagan pengetan pitulas agustus. Matur nuwun sak derengipun, nuwun
Balas	Oktober 15, 2008 pada 2:39 pm
garengpung puniko sami kaliyan cenggeret utawi tonggeret
nami garengpung puniko saking swantenipun, monggo dipun cobi diwaos
uwie…uwie..uwie..uwie..uwie..
riang…riang..riang..riang..riang..
lha sejatosipun ingkang paling leres namung Magicicada kemawon ingkang sumerap… he he he he
oh iyo aku eling yen gareng pung, samber lilin lan cleret gombel iku anane ing ndeso, ngelingake jaman aku cilik. yen gareng pung iku kala-kala kango giri-giri yen ana bocah nangis ora meneng utawa kejer, lah wong tuwaku ngomong, ana gareng pung golek bocah sing demen nangis. saiki garing pung isih akeh ing daerah salatiga, boyolali, magelang lan daerah adem sing isih akeh wit-witan sing dhuwur, utawa daerah sing isih akeh alas. yen cleret gombel saiki wis langaka
Balas	Desember 3, 2010 pada 8:05 am
uih lg weruh sing jenenge gareng pong
Balas	Maret 25, 2011 pada 11:08 am
Manawi samberlilin punopo inggih taksih wonten nggih, sak puniko kulo kok mboten nate manggih kewan ingkang awarni sae puniko
Balas	April 11, 2011 pada 9:14 am
He2, … wonten ndusun kulo taksih kathah kewan ingkang anami : garengpung, samberiler, tonggeret, laron lan sanesipun menawi nembe musim.
jancok heh asuw seng do koment koyok jancok kabeh seng nduwe iku wes upload cok dadi ojok koyok gatel lek ngomong njaluk tak santet ta raimu. . .
Wis tuku anyar neh, tukune nganggo duit nyata lho udu duit ghoib😀
tim wilayah timur (Jogya) tiyoo.jogja on Mon 04 Mar 2013, 19:29Sing penting wes rampung urusane sama pak pol..Bravo papaji jogja !!!tiyoo.jogjakopralJumlah posting : 31Join date : 12.07.12Age : 27Lokasi : Yogyakarta Re: Sepenggal
Kawruh Jawi @ Plurkkawruhjawi dolanan bocah jaman dhisikkawruhjawi
handphone sumangga pinarak wonten plurk.com/m/u/kawruhjawikawruhjawi Sugeng enjing. Sak punika kawruhjawi dugi donya maya wonten ing versi plurk. Saged
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kripik&oldid=1023912"	Kategori: Panganan	Menu navigasi
Winky Wiryawan kang jeneng asline, Nurayendra Irwindo (lair ing Bandung, Jawa Barat, 9 Dhésèmber 1973; umur 43 taun) aktor utawa pemeran ning Indonésia uga dikenal dadi DJ (disc jockey) ning kutha Jakarta lan anduwèni julukan DJ Winky.[1] Pria kang awalé dadi disc jokey (DJ) kondhang kasebut dikenal dadi seorang aktris film lan sinetron, wektu isih dadi DJ, dheweké kerep diundhang DJ Winky.[1]
saka film era-1970 kang wektu iku disutradarai karo Teguh Karya, ing film kasebut, Winky main karo Vino G Bastian lan Slamet Rahardjo, ing film garapan Teddy Soeriaatmadja iku, Wingky meranaké dadi Helmy, tokoh berkarakter antagonis kang tau dimainké aktor Slamet Rahardjo Djarot saka versi asliné.[1] Winky, saiki dadi aktor kondhang ning sejumlah film sukses kang tau dibintangi déning dheweké, dhèwèké tau intuk MTV Indonésia Movie Award ning yaun 2006 lan film BERBAGI SUAMI kasil olih penghargaan Golden Orchid Award dadi Best Foreign Language Film ing Festival Film Hawaii, Amerika Serikat.[1]
diwenehaké marang bintang muda, Wingky Wiryawan, penyerahan penghargaan kasebut dilaksanakaké ning Hotèl Borobudur.[2]
Winky_Wiryawan&oldid=1106669"	Kategori: Aktor IndonésiaDJTokoh BandungLair 1978Kategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
oldid=1105479"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
“dadio wong ‘alim, nek ora yo wong nyantri, nek ora yo ngaji kuping, nek ora yo wong sing seneng karo pengajian”. Ojo dadi sing nomer lima,
Kallista Belajar Menggambar & Mewarnai (bagian 1) | KRIDHO UTOMO
Recent Search bangsa yahudi dan ekonomi chinacontoh membership groupkecerdasan
heh ndul sing nulis puisi iku jare saiki loro tipes yo? wis nyambangi su?
Tuesday, June 13, 2006 8:54:00 AM wah Fahmi
Święta Katarzyna (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Święta_Katarzyna&oldid=1091030"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
EnglishNederlandsPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.16, 14
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Trinil&oldid=1048714"	Kategori: Situs arkéologi ing IndonésiaKedhunggalar, NgawiRintisan mawa topik arkéologi	Menu navigasi
mempur ora ? Di gawe timus maknyuuussss🙂
radio online, roso, suganda muji saputro, waldjinah, waljinah	Yen tak roso,
pasa, bisa ngedhunake kadar gula darah. Kang bisan ndadekake awak lemes lan
kringeten. Mula saka iku kanggo normalisasi indeks glikemik (IG) ten jero awak,
kecepatan pangan kang diserap dadi gula darah. Saya dhuwur indeks glikemik (IG)
panganan, saya cepet munggahe kadar gula darah. Masiya awak iki mbutuhake
panganan lan minuman kang legi nalika buka, ora teges dadi sehat umpama
malah kang becik kanggo awak nalikane buka. Sokur bage anggona ngramu pas
banget, contone nganggo banyu anget 200 cc utawa segelas lan maksimal gulane
sasendhok mangan gula pasir. Luwih saka iku IG-ne bakal luwih dhuwur. Yen IG ne
dhuwur awaka iki bakal kaget, karana gula darah bisa munggah ndadak. Sahingga
nyebakake awak ora tambah sehat sawise buka nanging malah lemes.
becik kanggo buka pasa. Sebab banyu klapa ngandut elektrolit kang apik
mungguhing awak sawise sedina wutuh ora oleh asupan cairan. Lan luwih apik
maneh banyu klapa iki ora usah diwenehi gula pasir. Ananging umpama pengin
Kawruh Jawi @ Plurkkawruhjawi dolanan bocah jaman dhisikkawruhjawi numpak bronjongkawruhjawi berbagi nderek kersaning gustikawruhjawi berbagi Lagu dolanan anak 2kawruhjawi Garengpung, kewan multi-nasionalkawruhjawi sinten ingkang remen nedi Godril??kawruhjawi Ngimpi ateges pratanda?kawruhjawi sanjang: sumangga pinarak ugi dateng blog kawruhjawi kawruhjawi.wordpress.comkawruhjawi sanjang: menawi ngagem WAP handphone sumangga pinarak wonten plurk.com/m/u/kawruhjawikawruhjawi Sugeng enjing. Sak punika kawruhjawi dugi donya maya wonten ing
Film ingkang kapisan dipun-rilis ten Korea inggih punika film kanthi irah-irahan Righteous Revenge taun 1919. Film punika gabungan antawisipun drama lan tontonan panggung. Film layar lebar kapisan Korea dipun-rilis taun 1923, kanthi irah-irahan Oath Under the Moon. Wonten ing taun 1926, sutradara Na Un-gyu damel film bisu kanthi irah-irahan Arirang.
Saksampunipun perang Korea kapungkasan nalika taun 1953, industri film Korea punika dados gadhah pangembangan satemah dumugi ing masa emas. Wonten ing kalih dekade saklajengipun, industri film Korea dados stagnasi amargi saking kathahipun tiyang ingkang gadhah TV. Tuladhanipun film Korea inggih punika :
Film kadang gadhah arti ingkang sami kaliyan drama. Ananging sajatosipun film kaliyan drama punika benten, amargi drama punika kalebet film ingkang wujudipun serial utawi cariyos kasambung. Kathah Drama Korea ingkang dipunremeni déning masarakat mliginipun priyantun estri enem. Drama Korea ingkang kawentar inggih punika:
HANACARAKA 1.0 : Software Konversi Aksara Jawa ke Latin | KRIDHO UTOMO
membuat tulisan aksoro jowo di word ngagem program menopo nggih mas Yulianto, matur nuwun kawruhipun
punika kula upload dhateng kaskus nggih… sak umpami wonten perkawis
Reply ↓	Dwi Kristiyono on 11 Mei 2010 pukul 10:42 said:
Nuwun sewu, kula ndherek nyedot nggih? Matur nuwun saderengipun
Wangsa Sanjaya iku sawijining dinasti sing kuwasa ing Karajan Medang periode Jawa Tengah (utawa biasa disebut Karajan Mataram Kuna).
Istilah Wangsa Sanjaya dikenalaké déning sejarawan Dr. Bosch jroning karangané kanthi irah-irahan Sriwijaya, de Sailendrawamsa en de Sanjayawamsa (1952). Disebutaké yèn ing Karajan Medang ana loro dinasti sing kuwasa, ya iku dinasti Sanjaya lan Sailendra.
Istilah Wangsa Sanjaya ngarujuk marang jeneng pendhiri Karajan Medang, ya iku Sanjaya sing mrintah watara taun 732. Dinasti iki nganut agama Hindhu aliran Siwa, lan kiblaté marang Kunjaradari ing tlatah India.
Daftar Para Raja[besut | besut sumber]
Dhaptar para raja Medang sadurungé Dyah Balitung sing katulis jroning prasasti Mantyasih miturut teori Bosch ya iku dhaptar para raja Wangsa Sanjaya, sekaligus uga silsilah kulawarga wiwit saka Sanjaya nganti Balitung.
LAI, 1974)Sadèrèngipun redi-redi katitahaken, inggih sadèrèngipun Paduka ngawontenaken bumi lan alam jembar, wiwit kelanggengan dumugi kelanggengan, Paduka jumeneng Allah (Mazmur 90:2, Injil Bahasa Jawa, 1994)Happy
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Pandéglang&oldid=1102478"	Kategori: BantenRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Basa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.40, 22 Oktober 2016.
Wong Alemanni utawa Suku Alemanni iku wiwitané sekuthu saka suku-suku Jerman kang manggon ing laladan kali Rhine.[1] Salah sijiné bukti kang mertandhaké anané suku iki ya iku anane cognomen Alamannicus kang ditampa karo Kaisar Romawi, Caracalla, kang mrintah Kekaisaran Romawi wiwit taun 211–217.[2] Kanthi cara iki, Kaisar Romawi nganggep yèn dheweké wis nguwasani suku Alemanni.[1] Sifat persekuthuan suku Alemanni karo suku-suku Jerman isih durung cetha.[1] Persekuthuan iki nduwèni usaha kanggo nyerang provinsi Romawi, Germania Superior.[1] Umumé, suku Alemanni melu apa kang wis dilakoni karo suku Franka.[1] Wiwit abad kang sepisanan, kali Rhine wis dadi batas antarane Galia Romawi lan suku-suku Jerman.[1] Suku Jerman, Kelt, lan suku-suku campuran Kelt-Jerman manggon ing pinggir kali iku.[1] Romawi mbagi laladan iki dadi rong distrik ya iku Germania Inferior lan Germania Superior.[1] Distrik kang sijiné manggon ing ngisor utawa lor kali lan kang sijiné manéh manggon ing dhuwur utawa kidul kali Rhine.[1] Wates benteng Romawi paling njaba ing sakupengé Germania Superior diarani Limes Germanicus.[1] Pasukan perang Allemani kerep nyebrang limes lan nyerang Germania Superior kang tumuju Agri Decumates.[1] Minangka persekuthuan wiwit abad kalima, suku Alemanni manggon laladan Alsace nganti laladan Dataran Tinggi Swiss.[1] Saliyané iku, suku Alemanni uga manggon ing laladan kang saiki diarani Bavaria lan Austria, nganti ing lembah Alpen ing abad kaping wolu.[1]
^ a b c d e f g h i j k l m (id)m-search.jp(dipunundhuh tanggal 27 Agustus 2011)
^ (en)wdict.net(dipunundhuh tanggal 27 Agustus 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong_Alemanni&oldid=1015694"	Kategori: Suku bangsa kunaSuku bangsa Jerman kunaSuku bangsa ing JermanSajarah klompok
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.48, 8 Maret 2016.
Tela, Garut, Bili, Uwi | Kawruhjawi
Tela, Garut, Bili, Uwi
Desember 27, 2007 in sanes	Jaman rumiyin, rikala sumber pangan taksih dereng kados jaman sakmenika, kathah tetuwuhan lan umbi-umbian ingkang dipun dadosaken daharan lan cemilan. Wonten dusun-dusun, jaman rumiyin asring dipun panggihi umbi-umbian kados garut, bili, uwi lan sanes-sanesipun. Jaman kula alit, riyin taksih manggihi umbi-umbian menika, utaminipun dados daharanipun para sepuh. Sak menika umbi-umbian punika sampun jarang. Paling-paling ingkang taksih kathah dikonsumsi namung ketela.
Wonten Hanoi, Vietnam, kula mboten sengaja kepanggih ibu-ibu ingkang sadean woh-wohan lan umbi-umbian lan salah satunggaling ibu menika sadean garut, bili, uwi, lan tela rambat!
Wah, jebul umbi-umbian menika ugi wonten ing Vietnam…
naliko kuliah, kulo disuwun madosaken gembili kaliyan rencang ingkang kuliah wonten jurusan tata boga, nanging kulo matur menawi kulo mboten saget madosaken amargi sibuk. Padahal sejatosipun kulo mboten saget madosaken amarga kulo mboten ngertos ingkang naminipun gembili punika ingkang kados punapa.. :p
Balas	Desember 28, 2007 pada 3:29 am
gembili ten deso kulo, sakniki sampun langka sanget… Padahal niku enak kangge camilan pas udan2.
Balas	Januari 30, 2008 pada 2:21 am
Walah, dadi kelingan jaman mbiyen. Ono maneh ing kampungku, arane suweg. Meh podho karo mbili. Jan-jane, kandungan karbohidrate yo ora kalah karo beras, ananging piye maneh, dening pemerintah digambarake yen isih mangan telo, mbili, suweg, nggarut iku pratondo yen isih pra-sejahtera. Wong yen wis urip sejahtera yo mung mangan sego. Akhire wong-wong podho isin mangan uwi, terus saiki malah dadi barang longko. Babagan garut, ing kampungku (Cawan, Argodadi, Sedayu, Bantul), ono ingkang ngrintis ndadekake komoditas andalan awujud emping garut. Masalahe yo bab bahan baku, amargo wis ora akeh wong kang nandur garut, sajake wis dho ganti nandur anthurium😀
Balas	Januari 30, 2008 pada 4:50 am
Kula nate ngraosaken emping garut menika, pak dee. jebul nggih eco lan gurih. malah langkung eco saking emping mlinjo. nanging pados emping garut menika radi susah. ngantos sak menika dereng kepanggih malih..
lha stereotip menawi nedi suweg, gembili, lsp menika pratanda masyarakat ingkang pra-sejahtera menika inggih mboten pati pener. Lha sejatosipun menika potensi pangan ugi. sak menika sami isin nandur lan nedi umbi-umbian
lan sapanunggalipun. Werninipun soklat enem menawi mboten lepat.
Balas	Mei 15, 2008 pada 7:13 am
menawi wonten kutho pados gembili, telo alu uwi gampil kok. Kulo saben ndinten lewat sacelakipun prapatan Gaplek , Pamulang kathah sanget
Balas	Mei 15, 2008 pada 6:01 pm
kulo nembe mawon wangsul dateng kampung kulo, anamung sampun longko bab gembili, uwi lan suweg rumiyen panci kange daharan mbedinten sak puniko sampun susah dipun padosi, punopo malih kulo sak puniko gesang wonten kalimantan, umbi-umbian kados mekaten wau mboten wonten.
Balas	Juni 24, 2008 pada 4:52 pm
Pak dee kados gembili uwi meniko emang uecone sanget tp sak niki rodo susah ngularanipun.wonten tapi inggih jarang sanget kulo sampun kangen kaleh jados ngoteniku
Balas	Agustus 2, 2008 pada 4:57 am
Kula malah kemutan dek jaman rumiyin nalika taksih wonten desa. Biasanipun wayah sonten, sinambi maos buku utawi ngombe teh anget sandhinganipun biasane bangsa krowotan kadosta uwi, gembili, tales, lan sapanunggalanipun. Idep-idep kalih nostalgia nggih
Balas	September 29, 2009 pada 2:56 am
wonten malih para sedherek bansanipun pala kependhem menika ingkang nami KATAK. menika kalebet aeng. aengipun menapa, jalaran katak gumandhul monten suluripun gembili menika. Werninipun cemeng kados kenthang cemeng. Raosipun, langkung eca tinimbang sanesipun. jiannn…. marakno ngangeni tenann….
Balas	November 18, 2009 pada 2:33 am
Yen udan riwis-riwis ngene iki aku njur kelingan jaman ndhisik. Dhek nalika semana, aku manggon neng ndesa, omahe gedhek, jogane lemah, yen turu mung linambaran klasa. Yen wengi mung nyawang lampu ublik sing
Sing ana mung tela utawa garut godhok. Swasana padesan pancen sepi mampring. Yen ta ana swara ya mung swarane jangkrik ngerik utawa kodhok ngorek. Kadangkala saiki yen aku lagi dhewekan, eku kangen mangan kala pendhem kaya sing dak pangan ndhisik kaya ta uwi, katak, gadhung, suwek, mbili, mbolo lan sapanunggalane. Utawa mangan Sega jagung, juwawut, sega loyang,
sakmeniko wonten deso gamping,trenggalek kula menawi gembili,uwi lan suweg taksih,ananging nggih langka sampunan.padahal niku daharan eco pas wancinipun jawah2 lan taksih anget2 asalipun nedha.
GMM Banjir (lagi…………). | KRIDHO UTOMO
pepatah jowo, ramuan, sanepan, sanepo, segoro kidul, sejarah jawa, sekar, sekaran, sunan kalijogo, tembang
masarakat Yogyakarta. Jaman kuliah biyen aku tau kentekan dhuwit, njur ditulungi dening salah sawijining warga masarakat Yogyakarta nganti aku bisa mentas saka penandhang.” Mangkono pratelane HM. Gozali AR, [45 th] koordinator Gerakan Rakyat Yogyakarta [GKR] nalika ditemoni DL ing acara rapat sosialisasi sidang rakyat kota Yogyakarta.
Ing satengahe nyiapke acara Sidang 6 Oktober wektu kepungkur, ing Bale RW. 10
tetep Dhaerah Istimewa, perkara pusat durung ngakoni, kuwi urusane wis beda. Embah buyutku saka Bugis melu ngabdi ing Kraton Ngayogyakarta, sing njalari ana bergada prajurit Bugis nganti wektu iki. Kuwi uga dadi salah sawijining bukti, menawa Yogyakarta kota sing bisa dadi Penjaga Gawang Budaya.”
Pratelane HM. Gozali AR, sing
dumateng budaya ingkang dados bentenging falsafah kita sami, mboten ngemuangaken menika Jawa, Sunda, Bali, Minang, Dayak lan sanes-sanesipun, menika dados tanggel jawab kita.
kanthi nerbitaken Minggon Basa Jawa, kados ndek ing uni ingkang nate kula lampahi ing taun 1973 s/d 1978 kanti minggon Basa Jawa Kumandang. Napa malih menawi panjenengan sampun kagungan Link -link kagem pados Iklan. Margi kula aturi pirsa bilih minggon basa jawa menika mboten saget gesang tanpa iklan, sanaosa oplahipun kathah.
Lha mbuh piye iki nasibe LPI, masa depane jelas opo ora to yo kok ijek meragukan. Wis kadung metu teko ISL tapi durung ngerti kejelasan kompetisine terus yo’opo ngene iki, aku sedeh ngrasakno…..luweh sedeh maneh jare lek’e diakui PSSI tim2 LPI di adopsi nang divisi III…..
apik wae. Piye maneh brg wis kadung he.
mikere sing lawas2, nek iso wi malah miker sing duwur. ISL wi sak ngisore lpi
[Reply]	Aji mumpung March 23, 2011 at 8:01 pm
Terus piye maksude mikir mbiyen kok gak entuk, nek’e apik yo di kanggokno nek elek yo ojok di kanggokno. Mbiyen ngono kuwi
Reply	ANGGRAENI PAMUNGKASIH says:	September 4, 2013 at 10:08 pm	# ehh?
[Reply]aqiem boromania Reply:December 28th, 2010 at 7:43 pmLa nek pesimis ngene kpn majune PERSIBO.ape nang ISL WI GELEM MBANDANI TO KANG????DENDO SAKMONO KAE SAMPEAN GELEM NGURUNI TA????APA SING ISO DIANDALNO SOKO LIGA SING
wong PSSI ndek BJN.podo kr PERSEMA yo mundur soko ISL.yen enek sing gak setuju iku wajar tp yen enek PERSIBO tandingan iku gak
puluhan milyar arep tak nggo mbantu wong mesken nok kec. Sekar, Gondang dll….utk persibo LPI soal stadion SLS gawe’en, iku aset pemkab sing penting onok
engko aparat sing nindak, wong negoro iku enek aturane…..wis to ora usah wedi di
Toh ya iku tandha kang ana ing kulit nalika lair utawa sawise lair.[1] Jeneng ilmiahe ya iku naevus.[1] Para dhokter durung mangerteni kanthi temenan sebab tandha lahir iku, lan carane nyegah.[1] Nanging bisa dipastekake manawa ora bener yèn toh iku disebabake déning mitos kang ditindhakake déning ibune bayi.[1] Saben wong rata-rata nduwèni toh ing awake, kayata ing sirah.[1] Toh mau bentuke béda-béda miturut lapisan kulit kang dienggoni.[1] Akeh-akehe toh utawa andheng-andheng ngrembaka sadurunge utawa sawise lair, nanging uga ana kang lagi ana sawise anak umur 4-15 taun.[1] Yen diumbarake bisa dadi bebaya.[1] Bebaya iku yèn dikukur bisa dadi kanker ganas.[1] Nanging arang banget kedadeyan mau, lan wong kang nduwèni andheng-andheng ora perlu kawatir.[1] Jinising cacat kulit bisa diarani tandha lair.[1] Lan uga titik-titik abang ing kulit kang ana sadurunge utawa sawise lair.[1] Kadhang-kadhang titik-titik abang mau awujud kaya dene wong arbei utawa frambos.[1] Titik-titik iku mau mung struktur kang bedha saka pembuluh getih lan bakal ilang.[1]
Tandha lair bisa dibedakake dadi 2 ya iku: 1. Tandha lair vaskular, tandha lair iki kabentuk disebabake saluran getih kang ora normal. 2. Tandha lair pigment (Piegmented Birthmarks), tandha lair iki disebabake pigmen kang ngrembaka ngluwihi normal.
Resep Tumis Kangkung ala Bango | Jajanan Sehat ala Keluarga Indonesia
pinunjul, linuwih, hambeg paramarta lakutama, saget mikul dhuwur mendhem jero dumateng tiyang sepuh, lan migunani tumrap ing sesami. Salam kasugengan, rahayu, karaharjan, sentosa, widodo nir ing rubeda, kalis ing sambekala. sabdalangit.wordpress.comSumber: http://www.facebook.com/notes/renungan-n-kisah-inspiratif/rahasia-janin/408409071041
Budiman Sudjatmiko (lair ing Cilacap, Jawa Tengah, 10 Maret 1970; umur 46 taun) inggih punika aktivis saking Parté Rakyat Demokratik ingkang salajengipun damel panjenenganipun dipunukum déning pamarentah Ordhe ènggal lan dipunvonis 13 taun ukuman kunjara.[1] Amargi kamenanganipun obahan dhémokrasi, Budiman namung dipunkunjara 3,5 taun kémawon sasampunipun dipunparingi amnesti déning Prèsidhen
lan organisasi wiwit lenggah ing SMP.[1] Nalika wekdal kuliahipun ing Fakultas Ekonomi Universitas Gajah Mada, panjenenganipun naté ndhérék obahan mahasiswa.[1] Salajengipun sadangunipun kirang langkung sekawan taun, panjenenganipun ndherek community organizer ingkang ngawontenaken prosés pambardayan pulitik, organisasi lan ékonomi ing kaum tani lan buruh perkebunan ing wewengkon Jawa Tengah lan Jawa Wètan.[1] Amargi kegiatanipun punika, Budiman boten saged nglajengaken kuliahipun ngantos purna.[1] Budiman dipunkunjara amargi wonten pradugi bilih Budiman dados "dhalang" prastawa 27 Juli.[2] Sasampunipun mlebet kunjara, Budiman lajeng kuliyah ing Universitas London kanthi mendhet jurusan Ilmu Pulitik lan Master Hubungan Internasional ing Universitas Cambridge, Inggris.[1] Sakonduripun dhateng
ndhelik: Artikel mawa basa kramaRintisan biografi Indonesia	Menu navigasi
IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.06, 21 Oktober 2016.
kmaren aku iki tidure uenak tenan... 'ces pleng... bangun² langsung adus, dingine brrrrr.....aku heran, sing jaman sekarang iki kian edan ajah, wong pada edan kabeh... nulis blog
Artinya:Murid, siro iku ojo ngaturake hajat siro marang liyane Alloh. Kefakiran lan balak kang siro adepi iku Alloh kang nekakake marang siro. Opo biso liyane Alloh ngilangake opo kang dideleh ono ing awak siro? Kejobo songko iku, wong kang ora biso ngilangake hajate sangking awake dewe naliko hajat iku temurun, opo biso ngilangake sangking wong liyo?La tarfa’anna: ojo pisan-pisan ngelaporno temen sopo siro.
Temenan ojo pisan-pisan. Kowe nglaporno, ila ghoirihi: maring liyane Alloh. Nglaporno opo, hajatan: ing kebutuhan. Sing, huwa: kang utawi Alloh. Iku, muriduha: dzat kang nibakno, kang
sing mepetno sampean itu Gusti Allah. Fakaifa: mongko koyo opo. Yarfa’u: biso ngagkat, nglapurno. Sopo, Allahu: Alloh. Lahu: maring barang. Iku, wadzi’an: sing nyelehno.
Man: utawi sopo wong. Iku, la yastatiu: ora kuwoso sopo wong. Ora kuwoso, an yarfa’a: yento ngilangi sopo wong. Ngilangi, hajatan: ing
wus nekakaken. Sopo, Allahu Ta’ala: Gusti Alloh Ta’ala. Alaika: ing ngatase siro. Nekakaken, hajatan: ing
iku maujud. Laha: marang hajat, utowo bilahi kang tumurun mau. Ora ono kang biso ngilangi, siwahu: sak liyane Alloh.Yakinlah, bila sampean ketiban
Iku, la faila: ora ono kang agawe iku maujud. Siwahu: sak liyane Gusti
Alloh. La yugholibuhu: mongko ora ono kang biso ngalahaken. Hu: ing Alloh. Sopo, ahadun: wong suwiji.
saking siro. Sopo sing mustahil ngangkat, man: wong. La yastati’u: kang ora kuwoso sopo wong. Ora kuwoso, an yarfa’a: yento ngilangaken sopo wong. Ha: ing hajat.
saking awake dewe. La wong nguculi kebulete hajat teko awake dewe wae ora biso kok, akan mengatasi hajat yang ada pada orang lain. Lau nazalat: lamuno temurun opo hajat. Bihi: kelawan wong kang ora kuwoso mau. Apa sebabnya, litsubuti ajzihi: kerono wus tetepe apese wong. Wa dzo’fihi: lan tegese tetepe apese wong.
minal muhali: lan iku setengah barang kang muhal. Opo, ta’aluquka: utawi olehe gumantung siro. Fihajatika: ing
Gawea Ukara kanthi dhapukan ing ngisor iki1. J... - Brainly.co.id
Gawea Ukara kanthi dhapukan ing ngisor iki1. J-W-L-Katrangan wektu2.J-W-L-K-Katrangan papan/panggonan3. J-W-L-Katrangan Tujuwan4. J-W-L-Katrangan sebab/karana5.J-W-L-Katrangan Cara 6. J-W-L-Katrangan asal7. J-W-L-Katrangan Ubaya (syarat)8.J-W-L-Katrangan wewatesan(Perwatasan)9.J-W-Katrangan Geganep (Pelengkap)10.J-W-L-Katrangan Geganep (Pelengkap)
ani sinau basa jawa wau isuk2 sita dolen layangan ing lapangan3 ida sinau basa arab kanggo menesuk ulangan4 bapak kerja kang sregep kanggo kaluargane5 gandhi nggarap PR sing carane iku ruwet,mangkakno nggae cara instan6 pengamen nyanyi lagu kang apik sing asale pengamen kuwi saka kuta7 hana mangan sawo tapi kudu nyapu latar dhisik8 kabeh murid dipunolehi kajaba
sugih tanpa bandha digdaya tanpa aji nglurug tanpa bala menang tanpa ngasorake
pranala barkas rusakRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
KANJENG RATU KIDUL | CAMPUR KOPLAX FREE
Selingkuhane ngomongi muride sing dikursus, "
dadi bojone sopo, sak paring2ane sing neng ndhuwur...Moga2 cepet, amiiin...
Mundhu (Garcinia dulcis) ya iku saah siji tanduran woh-wohan kang aseli Indonesia. Wohe uga disebut apel jawa. Tanduran iki isih sedulur cedah saka manggis (Garcinia mangostana) lan asem kandhis (Garcinia parvifolia), kang kabèh mlebu genus Garcinia. Tanduran iki mung ana ing Jawa lan saperangan Kalimantan, uga ana ing Filipina dan Thailand.
Ing jawa, mundhu uga disebut rata, baros utawa klendheng. Ing basa Sunda disebut
dhuwur maksimale 13–15 m, tajuke wujud kerucut. Kulit wit werna siklat, tlutuh werna putih lan malih soklat nalika garing. Wite nduweni pang lan rencek kang akeh, getas lan nduweni wulu alus. Godhonge bunder lonjong, dawan e10-30 cm, ambane 35–14 cm, ijo pucet nalika pupus, sisih ndhuwur ijo tuwa lan mengkilat. Kembange thukul ing cedhak gagang godgong, werna kuning semu putih lan gandhane arum. Wohe wbentuk bunder, werna ijo nalika enom lan kuning mengkilat nalika wis mateng. Isine 1-5, werna soklat.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mundhu&oldid=1075685"	Kategori: TanduranTanduran langkaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.05, 29 Agustus 2016.
angratoniNenggih kang Ratu Kidul Ndedel nggayuh gegana Umara marak marepek Sor prabawa lan Wong Agung
kemarin: sing digolekki ndek donya iki kan mek urip bahagia, trus slamet donya akherat. sholat istikhoroh njaluk petunjuk cek dikek’i dalan padhang, nen…
bingung golet panggonan kanggo ngungsi, pada wae karo para Dewa. Wektu kui Dewa mulai lunga marang sawijining panggonan, nang sekitare Gunung Bromo.Gunung Bromo esih tenang, ngadek dislimuti kabut putih. Dewa-dewa sing teka marang panggonan kui ing sekitare Gunung Bromo, semayam ing lereng Gunung Pananjakan. ing panggona kui bisa weruh Srengenge munggah seka wetan lan Srengenge sirep seka kulon.
dina pahalane megur muja lan ngening cipta. Sawijine dina sing mbahagiakake, bojo kui lairake anak lanang. Raine ganteng, cahyane terang. Mertandakake anak sing lair saka titisane jiwa sing suci. Wiwit lair
sing luar biasa. Wiwit lair, anak Pertapa kui wis bisa ngetokake suara seru. Gegeman tangane seret banget, tendangan sikile uga kuat. Ora kaya anak lia umume, bayi kui diarani Joko Seger, sing artine sing sehat lan kuat.Ing panggonan lia sekitare Gunung Pananjakan, wektu kui ana anak wadon lair saka titisan Dewa. Raine ayu lan elok. Siji-sijine anak sing paling ayu dewek ing panggonan kui. Wiwit dilairake, udu umume bayi lair, meneng
anak remaja sing ayu. Garis-garis ayune metu jelas saka raine. Rara Anteng terkenal tekan daerah-daerah. Akeh putera raja pada nglamar Rara Anteng, nanging ditolak, amarga Rara Anteng wis kepincut karo Joko seger. Sawijining dina Rara anteng dilamar Bajak sing sekti lan
anteng njaluk supaya di gawekna segara ing tengah-tengahing gunung. Dikira penjalukan sing aneh supaya pelamar sekti mau ora bisa nyanggupi. Segara kui mau kudu di gawe ing sewengi, yaiku diwiwiti srengenge sirep tekane srengenge munggah. Disanggupi penjalukan Rara Anteng kui.Bajak sekti mau mulai gawe segara nganggo batok saka krambil lan meh rampung. Weruh kenyataan sing kaya kui, atine Rara Anteng gelisah ora tenang. Kepriwe carane gagalaken lautan sing agi di gawe Bajak kui? Rara Anteng mikir nasibe, Rara Anteng ora bisa urip karo wong sing ora disenengi. Banjur Rara Anteng golet cara supaya bisa gagalaken usahane Bajak mau. Banjur Rara bisa nemu cara yaiku nutu pari ing tengah wengi. alon-alon suara alu nangekake jago sing pada turu. Kluruk jago saut-sautan, kaya fajar wis metu, nanging wargane durung nglakoni kegiatan esuk. Bajak rungu jago kluruk, nanging benang putih saka wetan urung metu. Berati fajar teka urung wektune. Mikir nasib siale, banjur batok sing dinggo kanggo gawe lautan
seneng banget. Rara Anteng nerusake hubungane karo Joko seger. Banjur Rara Anteng lan Joko Seger dadi pasangan sing bagya,amarga lorone pada senenge. Pasangan Rara Anteng lan Joko Seger gawe panggonan lan mimpin ing kawasan Tengger utawa Purbawasesa Mangkurat Ing Tengger, sing aweh pengerti "PanguasaneTengger sing Budiman". Aran Tengger di jimot saka akhire suku kata aran Rara Anteng lan Joko Seger. Tengger uga nduweni makna Tenggering Budi Luhur utawa menehi ngerti babagan moral sing duwur, simbul ketenangan sing abadi. Saka wektu meng wektu warga Tengger urip makmur lan dame, nanging panguasa ora ngrasa bagya. amarga wis suwe mbina umah tangga urung nduweni momongan. Banjur nduweni keputusan munggah meng pusuke gunung Bromo kanggo semedi nggudi percaya karo sing Kuasa supaya diwei momongan.Ijig-ijig ana suara gaib sing ngomong semedine arep dikabulaken nanging kanggo syarat wis olih momongan, anak sing bungsu kudu dikorbanaken meng kawah gunung Bromo. Pasangan Rara Anteng lan Joko Seger nyanggupi banjur olih momongan 25 anaklanang wadon, nanging naluri wong tua tetep ora tega enggane kelangan anakae. Carane Rara anteng lan Joko Seger ngingkari janjine, Dewa murka lan ngancem arep gawe malapetaka, banjur langit dadi
Bromo, banjur ana suara gaib :"Sedulur-sedulurku sing aku tresnani, aku wis dikorbanaken meng wong tuane dewek lan Hyang Widi nyelametake koe pada. Urip sing dame lan tentrem,sembahen Hyang Widi. Aku elingaken supayane aben wulan Kasada ing dina ke-14 nganakake sesajen kanggo Hyang Widi ing kawah Bromo.Upacara rutin kui dilakoni turun temurun marang warga Tengger lan aben taune dianakake upacara Kasada ing Poten lautan pasir lan kawah gunungBromo.Ada nuansa serem dan mistik di dongeng misteri gunung bromo,
MANUNGGALING KAWULO GUSTI: Nyanyian Hatiku
wiwit mijil 1 lan sakpiturute ?BalasHapusGethuk Gedhang20 September 2016 11.31Awit, Sabda Mijil sakben tingkatan punika mboten sami. Saking kawula Trah Kadiri. BalasHapusGethuk Gedhang20 September 2016 11.31Awit, Sabda Mijil sakben tingkatan punika mboten sami. Saking kawula Trah Kadiri. BalasHapusGethuk Gedhang20 September 2016 11.31Punapa wonten tingkat (Mijil) wiwit mijil 1 lan sakpiturute ?BalasHapusUnknown24 Oktober 2016 04.58Kawulo kolomben tumut wejangan wonten daerah semarang, lan sampun ngampahi jamasan 40 dinten, tp kawulo tak sih bingung, punopo kegunaanipun meniko ingkang
petengan mboten ?" R : Biso, piyé to ?" Tapak asmo teng rapot kulo, nggèn petengan saged ?Gegremet" Mblong, piyé carané
Seneng" Senang" Pinter ?" Pintar" Saiki
menthag menthag sampai meram.*********************************************************Totokromo" Nèk wong Amerika midhak sikîl uwong liyo, muni piyé ?" Excuse me" Nèk wong
mangan îng resto pirîng sendok garpu mbur adul, sîng mentas mangan sopo ?" Wong Amerika" Nèk kabèh temoto
moco óra, to ? Kaé ono tulisan opo ?" Dhilarang membawa makanan sendiri" Kówé mangan opo kuwi ?" Wé, kulo mboten mbeto panganan piyambak, kok ?"
nopo estri ?" Lanang" Nggîh. Kulo tak mènèk, munyuké kulo sogoké supadhos dawah. Niki segawon kulo jogo ngandap." Kok nganggo asu barang ?" Mangké nèk munyuké tibo, mesthi dhicokot asu niku. Munyuké
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ølve&oldid=1006595"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
nynorskNorsk bokmålSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.58, 5 Maret 2016.
Mliwis iku arane jeneng manuk kang urip ing panggon banyu. Mliwis duwéni sirah sing wernane kuning pucet, semono uga gulu lan bageyan awak ngisoré. mliwis iku jinis kéwan sing senengane nglumpuk. Mliwis urip ana ing banyu kang tawar sing biyasane akèh wit-witane. Menawa gawé susuh, biyasane mliwis gunakake susuh tilas manuk liyane. Yèn ngendhog, mliwis bisa ngetokake nganti 6-12 endhog.
Mliwis utawa Lesser Wishtling Duck iki isa uga dijipuk dagingé. Miturut data taun (2006), cacahe mliwis ing Danau Mahakam Kalimantan Wétan (2004) kurang luwih 120.000-165.000 mliwis 95%-é utawa 114.000 – 156.000 dipasaraké ing Banjarmasin.
Kéwan iki durung akèh ditemokaké mupangaté. Ing Indonésia ana 15 werna Mliwis, loro ing antarané wis
mliwis kalebu kéwan sing dilindhungi, saengga dijaga kanthi apik, nanging ing Indonésia, kéwan iki durung kalebu kéwan liar sing dilindhungi.[2]
IUCN {{{IUCN_Year}}}.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mliwis&oldid=1078137"	Kategori: Dhaptar abang IUCN spesies jroning kahanan amanKewanManukKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lakselv&oldid=1006633"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
PENDANAAN INTERNAL"by awad zamzamKebijaka Dividenby Wahyu Gus Pratamakebijakan devidenby Yudha HardiyantoKebijakan Deviden by Padlah Riyadi. SE., Ak., CA.kebijakan-dividenby Ivana SusantoJurnal Kebijakan Dividenby
wayang kulit purwa dan wayang gedhog. Untuk iringan wayang kulit purwa menggunakan gamelan laras slendro, sedangkan wayang gedhog
Żary (Jerman Sorau) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 39.029 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Żary&oldid=1090350"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Roeslan Abdulgani (Cithakan:Lairmati) ya iku nagarawan lan politikus Indonésia kang minangka Menteri Luar Negeri Indonésia ing taun 1956-1957.[1] Dhèwèké biasane diundang kanthi nama Cak Roes.[1]
Roeslan ya iku Sekretaris Jenderal Departemen Luar Negeri nalika taun 1954-1956.[1] Setaun sawise, dhèwèké dadi Sekretaris Jenderal Konferensi Asia-Afrika ing Bandung ing taun 1955.[1] Sawise dadi Menteri Luar Negeri, dhèwèké dadi Menteri Penerangan nalika taun 1962-1966, lan Wakil Perdana Menteri ing taun 1966-1967.[1] Sawise presiden diganti saka presiden Soekarno diganti presiden Soeharto, Roeslan dipercaya dadi Duta Besar RI ing Perserikatan Bangsa-Bangsa (1967-1971) lan uga dadi Ketua Tim Penasihat Presiden ngenani Pancasila 20 taun wiwit taun 1978.[1]
Roeslan uga duwéni gelar Jenderal TNI Kahormatan Bintang Papat, Bintang Mahaputra.[2] Samangsa uripe, dhèwèké dikenal duwéni hubungan kang cedhak karo Presiden Soeharto.[2] Saka nikahe karo Sihwati Nawangwulan, dhèwèké duwé lima anak.[2]
HIS, Surabaya (1928).[2]
MULO, Surabaya (1932).[2]
HBS-B, Surabaya (1934).[2]
Kursus Tata Buku A lan B (1938).[2]
Kursus Notariat I dan II (1940).[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.23, 18 Oktober 2016.
poro sederek, manawi sae monggo dipun sengkuyung, manawi
2011 : Masa Panen | Irfan Ardhani
Anoman[besut | besut sumber]
Anoman anggenipun lumawat wonten ing negari Ngalengka dipun kantheni déning para anila,jembawan, sumawana Bagong lan dipun biyantu déning kadhang Bayu (sedherekipun Anoman ing sami-sami kaputra déning Bathara Bayu ingkang cacahipu wonten sanga inggih punika, Bathara Bayu, Bayu Kusuma (Wrekudara nanging dèrèng
Wangsul bab Anoman ingkang nembe lumebet ing Tama Asokka. déning Dewi Trijatha, Anoman lajeng dipun sowanaken dumateng Dewi Sinta. Ing mriku, Anoman lajeng maringaken sesotya (ali-ali/cincin) agemipun Prabu Ramawijaya. Menawi Sesotya punika dipun agem Dewi Sinta saged "pas", tegesipun boten sesak utawi lobok pratanda yèn Dewi Sinta dereng nate karasuk déning Prabu Dasamuka. Lan kabukten sesotya punika ugi pas dipun agem wonten dirijipun Rekyan Wara Sinta ingkang nedhahaken bilih Dewi Sinta taksih suci. Dewi Sinta ugi lajeng maringi ageman susuk kondhe pinangka pralambang bilih Dewi Sinta sanget ngajeng-ngajeng rawuhipun Prabu Ramawijaya.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Anoman_Duta&oldid=1074112"	Kategori: Lakon wayangKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.36, 29 Agustus 2016.
Gray nempuh pendhidhikan sarjana ing bidang matematika rékayasa ing University of California, Berkeley ing taun 1969, lan salanjuté nerusaké ing tingkat Ph.D. ing bidang Ilmu Komputer nalika taun 1969 [2].
Gray kerja minangka paneliti lan perancang perangkat lunak ing pirang-pirang perusahaan, kasmasuk ing antarané IBM, Tandem lan DEC, lan saiki kerja minangka Technical Fellow ing Microsoft Research San Francisco [3].
Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Panarima Turing AwardLair 1944Kategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
sing cilik dhewe lagi nangis. Tangise orakaya biyasane. Iki gawe jengkele ibune sing lagi sibuk nyiapake mulang.Bojone durung mulih saka nyambut gawe. Dene anak-anake liyane wis padha mlebu neng kamare dhewe-dhewe, njekutsinau nyiapake ujian komprehensif.
“Udah yah…Mama sedang sibuk tuh. Kan kasihan kalau
Pancen bocah jaman saiki basa jawa sing alus ora padha ngerti. Mulane ing kulawargane adhiku, basa padinane campur. Malah luwih akeh padhanganggo basa Indonesia. Rasane lucu yen aku nyoba nganggo basa jawa sing alus. Bocah-bocahe padha ora seneng. Banjur miwiti nganggo basa Indonesia. Bocah-bocah uga wis ora nyebut rama utawa ibu marang wongtuwane, nanging wis migunakake tembung Papa utawa Mama.
Sawatara crita bab kathok kodhok, pikiranku kelingan dhek jaman semana aku duwe kathok kodhok sing anyar. Aku dolanan ingkling karo kanca-kancaku neng ngomah. Nanging,
blaik, ing tengah-tengahe dolanan ingkling, aku ngebrok (ngising neng kathok). Suara pret….
preet…. preeet…. banjur ambune wah…jan ora karuwan! Kanca-kancaku banjur padha bengok alok: “Oeeee, Letug ngebrok! Letug ngebrok!” Mboko siji
Aku mung bisa nangis nggugug ditinggal kanca-kancaku. Aku nangis merga kathok kodhokku sing anyar dadi reged kena abyuran saka wetengku.
Ora let suwe, nanging, sing nyedhaki aku ora liya ya ibuku. Aku ora dinesoni. Ibuku malah mung gumujeng. Aku banjur dicandhak digawa menyang wc.
Kelingan pengalaman mau, aku mung bisa ngguyu dhewe. Kathok kodhokku sing anyar wis reged lan mambu. Nanging aku bisa nemu gumuyune ibu sing ora ilang saka
gula aye pesen kelate, Geger gegok sek-sek kito bedeerung dereng lalu tepi sejik dok kona kok Liipih
Buke sekak ddero jah puok ni kiba, dok tiyuk sruno
Kayu Sirih: Rani R Tyas; Blogger Absurd yang Mencoba nGgenggem Donyo Langkung Seratan
Kulo meniko tiyang enem lan nggadaih agenging kalepatan dumatheng panjengenagan, Kulo ngaturaken sugeng riyadi, ngaturaken sedaya lepat nyuwun pangapunten, lan nyuwun donga pangestunipun supados kula saged dados anak ingkang
ingkang mboten katingal agengipun, kulo nyuwun pangapunten ing daleming manah kulo. Mugi mawon dosa Kulo lan panjenengan linebur ing dinten riyaya menika.
akikinthil tan anggop anggung tut wuri,
nora kewran ing wicara agal alit,
Strzegom (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Strzegom&oldid=1090812"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
reat/bachelor poslovanja dipl.ing.mašinstvadipl. ing. mašinstvadipl. ing. mašinstvadipl.ing.mašinstvadipl.ing.
Ganti Hari, Ganti Diary | Irfan Ardhani
7°44′37″S 110°29′37″E﻿ / ﻿7.7435°S 110.4935°E﻿ / -7.7435; 110.4935
candhi sak tatanan blok batu andesit kang ngguyupan ngunci
jembar dasar 185 meter lor-kidul lan 165 meter wetan-kulon, dhuwur candhi utama 30 meter
Candhi Sèwu iku candhi Buddha sing dibangun ing abad kaping-8 sing let-é mung wolung atus mèter ing saloring candhi Prambanan. Candhi Sèwu minangka komplèk candhi Buddha paling gedhé kaloro sawisé candhi Barabudhur ing Jawa Tengah. Candhi Sèwu umuré luwih tuwa katimbang candhi Prambanan. Senadyan asliné ana 249 candhi, déning masyarakat candhi iki dijenengaké Candhi "Sèwu". Pawèwèh jeneng iki magepokan karo legenda Loro Jonggrang.
Gambar:COLLECTIE TROPENMUSEUM Candhi Sewu TMnr 20025708.jpg
Adhidasar prasasti kanthi taun 792 lan ditemukake ing taun 1960, kang misuwur kanthi jeneng Manjus’ri grha ( Omah Manjusri ). Manjusri ya iku wujud Boddhisatwa kang ana ing buddha.
sabaya pati sukung raga lan nyawa ngrabasa nyirnakake Kumpeni Walanda ing bumi Jawa”
rupane gedhe dhuwur gagah prekosa kuwi kapernah warenge Pangeran Tejakusuma I…Sawise
Badawi nuli wewara maring kabeh umat Islam, dijak perang sabil ngrabasa nyirnakake Kumpeni Walanda sapunggawane kabeh ing Rembang. Wong-wong samesjid padha saguh kanthi eklas, saur manuk sarujuk Perang Sabil bebarengan kambi brandal-brandal kang padha andher.
…Bala Sabil kang dipandhegani dening Kyai Badawi akeh kang migunakake
suradadu sarta tumbake prajurit-prajurit begundhale Walanda.
Perang ruket antarane prajurit Tumenggung Citrasoma kang dibantu mriyeme Walanda musuh Bala Sabil santri Lasem, silih ungkih adu kesekten.
ketrengginasan lan kecukatan. Perang wis ruket adu dada lan
…Wong-wong ora seneng diprentah lan dikuwasani daning “Kebo Bule”. Wong-wong padha gumrudug ngumpul jejel pipit ing alun-alun sangarepe Mesjid Lasem, padha sumpah prasetya maring RP Margana.”Lega lila sabaya pati sukung raga lan nyawa ngrabasa nyirnakake Kumpeni Walanda ing bumi Jawa”
…Bala Sabil kang dipandhegani dening Kyai Badawi akeh kang migunakake ngelmu pengabaran petak senggara macan, jana mantra mandraguna ora tedhas ing gaman pedhang lan bayonete suradadu sarta tumbake prajurit-prajurit begundhale Walanda.
Perang ruket antarane prajurit Tumenggung Citrasoma kang dibantu mriyeme Walanda musuh Bala
wétan lan kulon uga. Ana 11 rest area ya iku:
rang Forum Wong Pekalongan - Batang :: OWB ( Opo Wae Bebas ) :: Artikel - Tulisan OWB ( Opo Wae
Gus Mus, "Nyuwun pangapunten atas kesalahan dalem, mugi2 @gusmusgusmu lan santrinipun maringi ngapunten," tulis Pandu Wijaya
Inventor/es: METHLING, DIETER, DIPL.-ING., HUGGENBERG,ROLAND,DIPL.-ING., SPILKER,HARRY,DR.-ING., JANBERG,KLAUS,DR.-ING., MILDE, GEORG, DR.-ING., FELDHAUS, PETER, DR. RER.NAT.
tepangaken kawulo pandu saking mBekasi, badhe nderek pirso blog meniko kagunganipun Rm. Justinus, ingkang mandegani KOMSOS KAJ? menopo leres nggeh? Kawulo nembe pados angin sumilir, niat pados materi kangge PI tema 4 APP KAJ 2009, mbok menawi mbah kagungan? Nuwun.
tasih wonten langgam jawi karawitan gending2 kagem upocoro Sakramen Kudus wonten Grejo n’jih?
afdol menawi mireng sesorah liturgi mawi basa jawi. Mekaten Rama Kendar sankanca. Nyuwun kawigatosanipun.
persoalan urip ,, nyuwun tambahing pangestu lan BERKAH DALEM GUSTI lumantar donganipun simbah ingkang kula tresnani,,,,,, sampun kesupen nggih
bossIng donya Eropa utawa dunia barat uga nduweni sanepa “power tends to corrupt”
tansah eling marang kang nitahake urip ing alam donya, kudu tansah mawas marang sangkan paraning dumadi. Seko ngendi bibit kawite urip, ana ngendi saiki dumunung lan papan ngendi kang tembene bakal dituju. Kahanan kang bisa direngkuh ora kena njalari lali marang kodrate minangka kawulane Gusti. Kanthi mengkono sifat
nyurung supaya manungsa tansah nyukuri peparingane Gusti, kanthi nggunakake peparingane mau kanggo nyengkuyung
cakramanggilingan utawa rodha kreta, kang ana sakperangane rodha sakwijining wektu mapan ing dhuwur nanging ing kala wektu liyane ganti mapan ing ngisor. Urip mujudake ganti gumiliring nasib. Mula saka kuwi nalikane wong lagi nduweni nasib kang apik ora kena gumedhe lan umuk marang sak padha-padha lan nalikane ngalami nasib kang ala uga aja nglokro utawa mutung.
Ana uga kahanane urip kang lagi diparingi pacoban nganti kadangkala wong sing rumangsa ora kuwat nglakoni kahanan mau nduweni panganggep yen donyane
katresnane Gusti kanggo nggembleng manungsa supaya tatag lan tanggon anggone nglakoni uripe.
manungsa urip ing alam donya ora duwe apa-apa. Kayadene nalika dilahirake manungsa ora nggawa apa-apa, smono uga mengko yen wis tumeka titi wancine sowan ing
Nalika praising sing mbantah umumé tentrem, Rousseff bilih apa kang ditondoi minangka “didhewekaken lan suntingan Para Rasul saka panganiaya” kudu nyudhuk “karo vigor.”
Pemerintah pejabat ngomong padha ngenali kabebasan ing protester iku expression, nanging ana lack saka pesen ndadekake siji saka demonstrators.
Negara iku investasi kanggo Piala Donya lan Olimpiade kalebu dhuwit kanggo kasarasan lan nganggo transportasi umum proyek sing alamat sawetara saka demontran ‘uneg-uneg, Wakil Mentri Olahraga Luis Fernandes ngandika.
“Ana pancen boten contradictory antarane sing ngatur menyang Piala Donya lan nandur modal ing kasehatan lan pendidikan,” ngandika.
Apa ana? Nuduhake foto utawa video, nanging tetep aman
Sing mbantah sing kang diatur dening umumé Universitas mahasiswa lan grup disebut gratis Gerakan beya, kang kepengin nganggo transportasi umum kanggo dadi gratis.
Sing mbantah tindakake a minggu saka cilik demontrasi sing wiwit kanggo nanggepi plans kanggo nambah rego karcis kanggo Brazil kang umum sistem transportasi, saka 3 kanggo 3,20 reais ($ 1.38 kanggo $ 1.47), nanging wis broadened menyang luwih akeh mbantah liwat ekonomi lan sosial masalah plaguing negara.
Demontran ngomong lagi duka bab, antarane liyane iku, pamaréntah pancasan nyawisaken dhuwit ing Piala Donya lan
ing Piala Donya lan 2016 Olympic Games, acara sing sijine fokus ing donya ing Amérika Latin bangsa saka 201 yuta wong.
Polisi kanggo sisih paling ngadeg maneh, nanging repelled sing sing upaya kanggo ngetik bangunan pamaréntah dening bashing sawijining jendhela karo polisi alangan.
Brazilians ngomong lagi duka babagan dhuwur pajak, corruption, lan lavish mbuwang ing mbesuk Piala Donya turnamen bal-balan, antarane liyane keluhan. Mbantah dening para paling gedhé ing negara paling sethithik 20 taun.
Presiden Dilma Rousseff ngandika ana sing pesen kang krungu.
“Pesen langsung saka lurung-lurung iku luwih kewarganegaraan, luwih apik sekolah, rumah sakit luwih apik, luwih apik kesehatan, kanggo langsung partisipasi,” dheweke ngandika ing alamat karya televised. “Kula pemerintah wis nyoba lan setya sosial pepindahan.”
Koyo antarane demontran iku lagi mbayar menyang sistem sing ora menehi wong bali cukup ing bali.
“Nanging kabeh babagan nasional prioritas,” ngendikane Fernando Jones, a iReporter CNN sing melu ing mbantah ing Rio de Janeiro. “We pengin kesehatan, kita arep pendidikan.”
Brazilians kaya awake golek piyambak takon carane pamaréntah digunakake sing pajak kanggo sawijining warga, nalika nonton minangka yuta sing ngginakaken ing ancang-ancang kanggo Piala Donya lan 2016 Olympic Games.
Sao Paulo punika pemandangan liyane wengi kang mbantah ing Brazil, karo demonstrators nelpon kanggo pemerintah liyane responsif kanggo Brazilians ‘kabutuhan.
Mbantah wis gelaran ing kutha-kutha utama tengen negara, nanging Sao Paulo ana titik fokus kang ana iku marches.
Ing ewu sing padha biasane padha rukun, lan kaanan iki meh perayaan. Nanging ing paling cilik siji klompok unsuccessfully
sesulihing badan kawula sowan wonten ing ngarsa panjenengan sekaliyan. Mbok bilih Gusti Allah angganjar wilujeng ing samudayanipun, kita badhe gadhah niat ningkahaken yoga kita ingkang nami Heru Budiana, SH(saking Tulungagung)(putranipun bapak lan ibu Sunarto) pikantuk Naili Ariyani, SH(saking Banjarmasin)(putrinipun bapak lan ibu
TulungagungLumadi hing dintenJemuah Kliwon kaleres tanggal 4 Juni 2007wekdal tabuh kaping 11.00 - 13.00 WIB.Mbok menawi panjenengan sekaliyan dhangan ing penggalih sarta mboten wonten alangan saktunggal punapa, kita aturi anyekseni lan angrawuhi kajat lan niat kita kasebat ing nginggil punika. Awit saking rawuhipun para sutresna, keparenga kita nelakaken gunging panuwun. Cekap semanten atur
Informasi seputar Kabupaten Wonosobo, Kecamatan Sukoharjo, Catatan Lintang Ayu, Jelita
Agen obat perkasa indonesia|| vacum||pils oil koyo pin bb 2abca4ea
Rojo brono yen mati ora di gowo..
Yen numpak motor, asep’e metu ngisor..
Ngunu kuwi jare bini sepuh dewe..
ojo nguyu ngakak yen urep lagi kepenak
Yen numpak andong, asep’e metu bokong..
Ojo plenggang-plenggong..mengko mundak koyo grandong.
MWK, crita cekak iki mbok menawa bisa kanggo stimulasi mikirake pengembangan wisata budaya ing Kulon Progo. Potensi kang ana dak kira cukup. Kaya ing wilayah Sentolo, tahun pitungpuluhan rak wis terkenal tekan mancanegara dadi wilayahe seni wayang ta? Usulan wae kanggo sing kawogan: Adat ngriyayakake 1 Suro bisa diuri-uri maneh lan diorganisir kanthi apik. Iki ora mung penting kanggo nguripke budaya Jawa, nanging uga kanggo narik wisatawan domestik lan turis asing. Pengembangan wisata air uga bisa dirancang ing Wadhuk Sermo. Jarene saiki wis katon endah banget swasanane. Yen ana dipromosikan dadi wisata air (rekreasi mendayung, mancing, outing ing alas jati, lsp.) mesthi bisa kanggo ningkatke pendhapatan dhaerah. Mangga dipun manah malih.
Salam, Tangkisan Letug (sing wis tau urip ing Kulonprogo)
(Sumber: Inbox MWK, 23 Nopember 2002)
Sumber: Inbox MWK, 26 Nopember 2002)
kuwi malah nyoba ndekekake budaya ing rangka rasionalitas, dudu tahayul lan gugon tuhon maneh. Riyaya 1 suro dimangerteni kanggo ngriyayakake taon anyar Jawa. Yen aku, iki mesthi dadi kebanggaane wong Jawa. Ora kabeh kultur lan etnis duwe taun utawa jangka. Lha yen dudu awake dhewe sing nguri-uri taun jawa sapa maneh? Apa arep melu-melu ngriyayake taun masehi sing ora nyokot karo budaya jawa? Lha yen wong barat wae padha ngriyayake taun masehi, wong cino taun cino, awake dhewe uga duwe taun anyar lho. Nah, perkara ekses kuwi ing sabarang tindak lan panggawene manungsa ana ekses negatif lan positif. Mulane sing baku, kepiye ngurangi ekses negatife lan ngembangke sing positif kanggone awake dhewe.
Aku melu sedhih dene wilayah wadhuk sremo wis dienggo laku lamin sing mesum kaya mangokono. Dak kira yen cepet dikembangake dadi wewengkon sing tumata lan maju ekses negatif iki bisa diatasi. Lha piye para nara prajane anggone tumindak? Apa malah kongkalikong?
Mangga dipenggalih sing jero maneh. Sugeng nindakaken siyam kanthi manah medhep manteb tekun lan tawakal.
(Sumber: Inbox MWK, 28 Nopember 2002)
Nuwun sewu mas sekalian dalem urun rembug,
leres pendapatipun mas Lentug, kabeh meniko wonten ekses negatif lan positif. Ananging kito ugi saget nimbang ekses2 puniko, menawi ninggali saking kedadehan ingkang sampun2, kito cenderung mboten saget bendung pengaruh negatife puniko wau. Menopo maleh rikolo wengi sampun karungu menawi sampun wonten wargo KP ingkang sampun terinfeksi HIV, meniko sanget mrihatinaken.
Semanten ugi, kulo inggih sependapat kalih mas aku aku, kito kedah nebihaken sedoyo kurofat lan tahayul ingkang sedoyo puniko saget giring wonten arah kesyirikan.
Kito saget mawon ngembangaken sedoyo jenis kabudayan tapi kedah inget, kabudayan ingkang mboten giring nopo meleh jelas2 nunjukaken ke arah kesyirikan. Menawi kito saget ngindari, Insya Alloh awit saking tumemene kito nindake ngibadah ingkang tebih saking kesyirikan saget dados mergi dumawahe
berakhlak mulia….(nuwun sewu kadosipuin terlalu ideal…mboten nopo namipun pangajab.
cekap semanten riyen atur kulo mbok menawi wonten kalipatanipun nyuwun pangapunten…(ndisike balalan..). Matur nuwun. Wassalam: Abu Salma
(Sumber: Inbox MWK, 29 Nopember 2002)
Tanggapan (4) Hamba Allah: Leres ngendikanipun Abu Salma, Nyuwun sewu dalem sampun dangu mboten ngginaaken basa krama dados radi wagu.
Sumber: Inbox MWK, 2 Desember 2002)
Para sedulur kabeh, yen digagas kanthi jero, perkara sing ideal (utopia) kaya sing sinebut cetha perlu banget kanggo mbangun peradabaning manungsa. Miturut panemuku, apa sing ideal iku perlu mligi kanggo orientasi. Yen tanpa cita-cita (apa sing ideal) mesthi wae wong gampang kepelut angin teka, kesamber mrana mrene. Nanging yen ngerti lan ngugemi apa sing ideal-ateges ora kelangan apa sing ideal, saben-saben lakune awake dhewe menceng bisa bali maneh ing dalan sing bener.
Nanging sing ideal yen dadi ukuran sabarang pilihan pembangunan ora bakal bisa ditrapke. Merga ing realitas sing padha dak temu adoh sungsate. Kecenderungane manungsa sing sok ngadoh karo apa sing dadi visi religius kuwi wis jamak. Ing kene, sing ideal penting
nganti. Merga karohanen kuwi luwih jero tinimbang perkara oleh lan ora oleh. Yen kanggo bocah cilik pancen isih perlu sing ideal dimangerteni sacara hitam putih. Nanging yen awake dhewe sing wis diwasa isih nganggo kacamata hitam putih anggone nguripi nilai-nilai religius, wah ya bisa dadi berabe. Bisa-bisa mengko malah kejlungup dhewe ana ing kemusyirikan liya.
Mulane, aja nganti awake dhewe cepet-cepet memberi cap kemusyirikan marang tata lakuning kabudayan. Klera klerune malah awake dhewe mengko sajatine sing tiba ing kemusyirikan. Nuwun sewu lho,
S; Pitulungan saking Gusti sing nggawe urip Mbah !
MM; Inggih kula tampi matur nuwun. Uang receh Rp.700,- dalam amplop dipegang-pegang. Mbah panggil anak menantunya, “Mur… iki (
kie ra iso opo-opo ben wes kernel biasane wae sing penting iso sembarang
Jeneng Jawa iku cara pawèwèh jeneng sing dianut déning wong Jawa lan suku liya sing kaprabawan déning budaya Jawa, kayadéné wong Cina Jawa . Wong Jawa akèh sing mung nganggo siji jeneng nanging ana uga sawetara wong Jawa sing masang jeneng wong tuwané (bapaké) ing samburiné jenengé.
Jeneng Jawa umumnya asal saka basa Jawa; akèh sing njupuk utawa ngandhut unsur saka basa Sangskerta. Jeneng tembung wiwitan "Su-" lan "Wa-" akèh tinemu ing lingkungan wong Jawa. Saliyané asal saka tembung Jawa lan Sangskerta jeneng Jawa uga kaprabawan déning tembung saka Basa Arab, utamané ing tlatah sing nduwèni tradhisi Islam sing kuwat, kayadéné ing tlatah pesisir lor Jawa.
Jeneng tunggal[besut | besut sumber]
Akèh wong Jawa sing mung nganggo jeneng tunggal, tuladhané Presidhèn Indonésia kapisan lan kaloro, Soekarno lan Soeharto. Rakyat biasa akèh sing mung nduwèni jeneng tunggal, déné wong-wong sing duwé pangkat utawa kalungguhan dhuwur ing masarakat biasané nganggo jeneng luwih saka siji, nanging arang sing nganggo jeneng kulawarga.
Amaraga anané prabawa kabudayaan njaba, akèh wong sing nambahaké jeneng marang jeneng tunggalé. Tuladhané: Albertus Soegijopranoto, uskup Indonesia sepisanan, migunakaké asma baptis Albertus ing sangarepé asmané, Soegijopranoto.
Jeneng patronimik wong Jawa[besut | besut sumber]
Jeneng patronimik iku jeneng ngarep bapaké sing dipasang ing jeneng anaké. Tuladhané jeneng presidhèn Indonésia ka-4, Abdurrahman Wahid, sing dijupuk saka Wahid Hasyim, bapaké, sing njupuk saka Hasyim Asyari, (sing ngadegaké organissi pendiri Nahdlatul Ulama). Semono uga jeneng presidhèn Indonésia ka-5, Megawati Sukarnoputri, sing njupuk asma bapaké, Soekarno, presidhèn Indonésia sing kapisan.
Arab • Armenia • Bali • Bangladesh • Bulgaria • Ceko • Cina • Fiji • Filipina • Finlandia • Ethiopia • Ghana • Hawaii • Ibrani • Hungaria • Islandia • India • Indonésia • Irlandia • Italia •
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.14, 4
wayang kulit gagrak/gaya Jogjakarta, Banyumas (kuno, peralihan, sekarang), wayang krucil, wayang golek purwa, wayang golek menak, wayang kidang kencana, wayang kancil, wayang dupara, wayang beber, wayang suket, wayang suluh, wayang Bali (
atek ngomong pesen banyu putih ! - Tarjo : wes koen ojok ngomong ae, cepetan ndang gawekno su ! + Supri : sek entenono 3 jam engkas ! - Tarjo : koen iku nggawe kopi opo katene luar kota, cek suwene COK 3 jam ? Gak suwe akhire Paimo teko karo keringete gobyos kabeh, koyok mbari kejar2an karo asu ! + Paimo : *mbengok* pri... aku pesen
awak dewe iku arek2e malah luwih nemen nakal'e ! - Supri : emang nakal'e lapo jo ? + Tarjo : seng arek lanang'e tau konangan dadi maling nang
kamuJenang gulooo kowe ojo lalimarang aku iki cah ayuuu .....Nalikaane ................ terusin yanjenengan ninggal aqumpane aq wis mulyo.....
kamuJenang gulooo kowe ojo lalimarang aku iki cah ayuuu .....Nalikaane ................ terusin yanjenengan ninggal aqumpane aq wis mulyo.....Nyuwun sewu kulo bade kepareng ngapunten sedoyo kelepatan kulo sajroning
kanca ingkang kula tresnani. 199 more words
wis gawe oret2an tho….cita2ne dadi penari kraton..tho….tak kiro ndisik cita2ne pengin dadi
Walah…ganteng tenan mawi samir. Menapa pun mlebet kanca abdidalem? he he he…kula benjang mawon, menawi pun saged dhamel dhuwung. Lha sakmenika besalenipun pun tilar plesir je…kapan le saged
kaliyan bocah ndeso Cepogo? Mugi wilujeng rahayu kagem kaluwargi sedoyo…Amin.
SwediaRintisan mawi topik perusahaanKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
wae sarane kang mes kuwi, nduk. wong dia yo sakjane arep nyicipi bodimu je, dia kepengin kenthu karo
Gangsingan, gangsing, gasing, gasingan, kèkèhan, iku jeneng dolanan tradisional sing migunakaké gasing utawa kèkèhan. Gangsing digawé seka pring utawa kayu. Ing tengah-tengahé ana bolongan cilik. Bolongan mau bakal muni seru yèn gangsing diputer mubeng.
Ana rong jinis dolanan gangsing iki. Sing paling aman ya iku suwé-suwénan mubengutawa banter-banteran swarané. Yèn kepingin luwih nantang ya iku diadu. Ing antarané gangsing mau diadu lan sapa sing gangsingé pecah utawa rusak, ya iku sing kalah. Gangsing kanggo diadu iki ora ana bolongané lan digawé saka kayu, bisa kayu mlandhing (petai cina) utawa kayu liyané sing rada atos lan serat kayuné alus supaya ora gampang cuwil.
Kanggo muter gangsing mau dibutuhaké tali, sing diarani uwet. Tali dililitaké wiwit saka endhas, gulu nganti pundhaké gasing. Sawisé iku gangsing asor diuncalaké mengarep kanthi ngegèt, patrapé kaya nguncalaké bal boling.
Banggalan[besut | besut sumber]
Adu gangsing diarani banggalan. Carané, wiwitan para pamain ngubengake gasing bebarengan, sing mandheg dhisik puteran gasingé kalah banjur dadi asor, ya iku muter gangsing kanggo dibanggal. Gangsing utawa kèkèhan sing dianggo banggalan biasané ing sisih ngisor dipasangi paku kanggo ngrusak (yèn bisa malah mecahaké) kèkèhan sing dibanggal.
Jroning dolanan banggalan, gangsing asor sing wis diubengaké mau banjur dibanggal utawa diantem saka ndhuwur nganggo gangsing pambanggal, tujuané supaya ubengan gasing asor bisa mandheg utawa gasingé cuwil utawa rusak. Yèn gangsing pambanggal luput (kabuk) ngenani gangsing asor, pambanggal dianggep kalah lan sabanjuré ganti dadi asor. Yèn pambanggalé kena lan gangsing asor mandeg luwih dhisik ubengané, pambanggal dianggep menang lan gangsing asor kudu ngubengaké gangsingé manèh kanggo dibanggal.
Dolanan kang saemper[besut | besut sumber]
Ana manèh dolanan liya kang saemper, kagawe saka kayu kang diarani pathon. Pathon iki kang ana ing laladan/basa liya diarani gasing.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gangsingan&oldid=1017484"	Kategori: Dolanan BocahKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.48, 8 Maret 2016.
KELADI TIKUS JEPANG KELADI TIKUS LOMBOK KELADI TIKUS MAKASSAR KELADI TIKUS MALAYSIA KELADI TIKUS MATARAM KELADI TIKUS MEDAN KELADI TIKUS PALEMBANG KELADI TIKUS PAPUA KELADI TIKUS PONTIANAK KELADI TIKUS QATAR. KELADI TIKUS SEMARANG KELADI TIKUS SIDOARJO KELADI TIKUS SINGAPURA KELADI TIKUS SOUTH KOREA KELADI TIKUS SPAIN KELADI TIKUS SURABAYA KELADI TIKUS SWISS KELADI TIKUS TAIWAN KELADI TIKUS USA KELADI TIKUS VIETNAM
Ing. Jiřina Vorlov&aacute;
ingkang kalantur, Tanpa ginem katula tula katali,Kadaluwarsa katetah, Kapatuh pan dados awon.2) Dene utamaning mripat, Berbudi bawi leksana, Lire berbudi mekaten, Lila legawa ing driya, Agung dennya paring dana, Anggeganjar saben dinten, Lire ingkang bawi leksana, Anetepi pangandika.3)ngelmi punika kalampahanipun kanthi tindak Lekase lawan kas Tegese kas nyantosani Setya budaya pangekese dur angkara4) Yeku ilapating wahyu menawi yuwana ing salami margi wimbuhing nugraha Saking kep ingkang Maha Suci Cinancang pucuking rikma boten lukar ageman kaki5) lumuh panjenengan pundhut pawartos,
ugi minangka kéwan bergigi paling ageng ing jagad. Paus punika dipunsukani nama amargi bahan putih susu spermaceti ingkang wonten ing sirahipun, saha nalika wiwitani dipunduga minangka sperma. Sirah Paus Sperma ingkang ageng saha wujud sadayanipun benten, katambahan malih wonten ing novel Moby-Dick ingkang dipunserat déning Herman Mellville, damel paus punika misuwur minangka paus arketipe (archetype).
Ciri khas saking Paus Sperma inggih punika sirahipun ingkang ageng, langkung malih ingkang jantan, biasanipun saged dumugi sepertiga saking dawa badanipun. Nama spesiesipun piyambak macrocephaluss kapendhet saking basa Yunani kanggé "Sirah ageng". Benten kaliyan kulit lunyu ingkang dipungadhahi déning sapérangan ageng paus sanésipun, kulit bagéyan wingking paus sperma biasanipun "berkedut". Paus Sperma kagungan werni klawu, éwadéné sawetawis wekdal katingal coklat nalika wonten ing ngandhap cahyaning matahari ("Great White Whale" wonten ing novel Melville, éwadéné wonten, mbok menawi punika albino). Boten kagét menawi otak Paus Sperma minangka otak paling ageng saha paling abot tumraping sadaya kéwan (bobotipun rata-rata 7 kg ing paus jantan dewasa). Ananging, otak Paus Sperma boten ageng sanget menawi kabandhingaken kaliyan ukuran badanipun.
Paus Sperma kagungan 20-26 pasang untu kerucut ing rahang andhapipun. Saben untu bobotipun saged dumugi setunggal kilogram. Asal wujud untu punika boten dipunmangertosi kanthi pesthi. Dipun pitadosi bilih untu-untu kasebut boten dipun prelukaken kanggé nedha sotong, déné wonten Paus Sperma liar ingkang séhat lan cekap nedha éwadéné boten kagungan untu. Konsensus para ilmuwan jaman punika inggih untu-untu kasebut mbok menawi dipunginakaken ing papranganing antawis paus jantan ing spesies ingkang sami. Hipotesis punika "konsisten" kanthi untu ingkang wujudipun kerucut lan arang-arang. Untu ingkang déréng sampurna ugi wonten ing bagéyan rahang inggil, ananging untu kasebut boten asring thukul saha katingal ing lambé.
dirapèkaké Sèptèmber 2016Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
numpak taksi dhewekan opo ora wedi timbang nganggur kulo gelem ngancani ce: keleresan mas, alias kebetulan blanjane kathah rodo kabotan yen purun mas, enggal2 ngrencangi tekan ngomah mangke kulo opahi co: wee tobil,..wong legan golek momongan niki blonjo nopo mbakyu bade pindahan ce: ampun gelo mas sampeyan ampun kuciwo kulo rondo anyaran
do ngapusi ela elo mengko getun tibo mburi (kembali *) manuk blekok soko wetan kecantol eri wetan kali wetan kali omahe wewe arep balok arep balok ora wani merga ngerti sing gawe bapakne dhewe (
Tumetesing waspaku Ora tega rasaning atiku Ninggalake…sliramu Priya idhamanku Tansah katon esemmu Ngawe-awe rasaning atiku Ngelingake… Nalika bareng mlaku-mlaku Ora nyana ora tega, yen ngene dadine Aku kudu melu, Ndherek’ake rama lan ibuku Mulih nyang ndesaku Wekasan mung welingku Aku nitip kembang mawar biru Openana minangka tandha katresnanku Ketaman Asmara Didi Kempot
Saben wayah lingsir wengi Mripat iki ora bisa turu Tansah kelingan sliramu Wong ayu kang dadi pepujanku Gela rasaning atiku Arep sambat nanging karo sapa Nyatane ora kuwawa Ngrasakke atiku sing saya nelangsa Wis tak lali-lali Malah sangsaya kelingan Nganti tekan mbesuk kapan Anggonku mendhem ora bisa turu Apa iki sing jenenge Wong kang lagi ketaman asmara Rasane tresna ra bisa lali Esuk awan bengi tansah mbeda ati Dina Jum’at Didi Kempot Yo sedulur… sholat Jum’at aja nganti…. Telat….. Dina Jum’at iku dina ingkang
maca tulisanmu Ra krasa netes eluh neng pipiku Umpama tanganku dadi swiwi Iku uga aku mesthi enggal bali Ning kepiye maneh marga
kepethuk sawetara pengin weruh Percaya..a aku kuatno atimu Cah ayu ngentenana tekaku Sewu Kutha Sewu kutha uwis tak liwati Sewu ati tak takoni Nanging kabeh padha ra ngerteni Lungamu neng ngendi Pirang tahun anggonku nggoleki Seprene durung bisa nemoni Wis tak coba nglalekake Jenengmu saka atiku Satenane aku ora ngapusi Isih tresna sliramu Umpamane kowe uwis mulya Lila aku lila Yo mung siji dadi panyuwunku Aku pengin ketemu Senadyan wektu mung sedhela Tak nggo tamba kangen jroning dhadha Senadyan sakedheping mata Tak nggo tamba kangen jroning dhadha 25
subur anyenengke ati Kalis ing sambikala Iku panyuwunku Wiwit sih ing Gusti kawula
Kanca tani yekti saka guru nagri Yo betenging bangsa E e eba senenge Kanca tani yen nyawang tandurane Nyambut gawe awak sayah seneng atine Parine lemu lemu Palawija kumandang sak warnane Katon subur kabeh tuwuh kang sarwa tinandur Panyuwunku,
saking sambikala Ywang Gusti mugi-mugi lestari widodo Sayuk rukun rame-rame Gotong royong kang dadi semboyane Kanca tani yekti saka guru tumrap sanagari Mas Joko Nuwun sewu mas kula badhe ndherek pirsa Napa leres niki daleme mas Joko Piantune alit kumis tipis lencir kuning Bilih mlampah kados raden mas Janoko Ora kleru dhik ning sliramu kuwi sapa Sajake aku wis nate pirsa Jane lali mas apa ya mung reka-reka Nembe wingi njenengan le obral janji Ojo dadi ati dhik aku pancen lali dhik Wong sliramu klaton seje Wingi katon lemu ning saiki katon ayu
Nalika nira ing ndalu atiku Lam-lamen sira wong ayu
nyedhaki njiwiti Tekad-te nusul Watone bisa bali kumpul Galake dimareni Rewele ora dipindhoni Godha neng ndalan Eman-eman yen mulih dhewe Bisa kelangan Katut setan sing nggagu gawe Lumrahe kaul Jarene dumeh wis disusul Solahe ngrangkul-ngrangkul Padune sumelang disusul Nelangsa Sony Jozs Nelangsa temen uripku Urip pisan ana ngalam ndonya Nyambut gawe kok kaya ngene Wiwit biyen mula Rong
megung Wong rasane kepingin bali Ora duwe sangu Kelingan marang wong tuwaku Tak impi-impi rasa jroning ati Kula niki tansah eling Keluarga neng ndesa Banyu Kali Wis ndhek mbiyen….. akeh sing ra seneng Wis ndhek mbiyen….. akeh sing dha nggunem Marang sliramu sing tak tresnani Ora ngerti…. kowe salahe apa Rasa tresna….. apa kuwi salah Rasa tresna……ra bisa dicegah Ben kali banjir, segara amber Mung sawiji uwong kang tak tresnani O’ ojo ngono ojo ngono ojo ngono Pingin ngono ojo ngono O’ ora ngono ora ngono ora ngono Arep ngono kudu ngono Banyu kali
dadi cilaka Ati iki kadhung tresna Yen ra dhek’e luwih becik ra sida Kere Munggah Mbale Nok, Pere’wati Saiki uripmu saya mukti Nyandhang nganggo ra nguciwani Merga saiki wis dadi penyanyi Nok’ Pere’wati Gayamu jan kaya selebriti Mula saiki kowe lali Karo aku sing
nganggo theklek kecemplung kalen Timbang golek dhik sing becik luwung balen.. Sabar mas.. mbok sabar ora kesusu.. Yen kesusu tundhane wis
Minggat Sonny Jozs Sri kapan kowe bali Kowe lunga ora pamit aku Jarene neng pasar pamit tuku trasi Nganti saiki kowe durung bali Sri apa kowe
wewayang Kang ngreridhu ati Kawitane Mung sembrono njur kulino Ra ngiro yen bakal nuwuhke tresno Nanging duh tibane
aluwung prasojo nimas Ora agawe cuwo Tansah ngugemi Tresnamu wingi Jebul amung lamis Koyo ngenteni Thukuling jamur Ing mongso ketigo Aku iki prasasat Loro tan antuk jampi Mbok ojo mung lamis Kang uwis dadine banjur didis
mas Aku mengko gelo Prau Layar Yo konco ning nggisik gembiro Alerap lerap banyune segoro
Prayogane becik balik wae Dene sesuk esuk Tumandang nyambut gawe
^ "Continenetal Shelf Boundary: Indonésia-
Bahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.51, 22 Oktober 2016.
Jawa, “Nduk, ojo khawatir ora nduwe anak, sak jane anak yatim sak ngalam dunyo iku anakmu sing sejati, mongko openono koyo anakmu dewe”,
Pesanggrahan Taman Sari utawa kang dikenal kanthi jeneng Taman Sari ya iku situs petilasan taman kang dumunung ing sisih kulon Keraton Ngayogyakarta. Ing jaman mbiyèn pesanggrahan iki dikenal dadi panggonan kanggo padusan. Taman Sari dibangun ing jaman pamarintahan Sri Sultan Hamengkubuwana I lan dirampungaké ing jaman pamarintahan Sri Sultan Hamengkubuwana II. Ing jaman pamarintahan Panembahan Senopati Taman Sari dikenal kanthi jeneng umbul (tuk banyu) Pacethokan. Umbul iki mbiyèn dikenal amarga miliné banyu sing banter lan resik.[1]
Pesanggrahan Taman Sari dibangun bubar Prejanjèn Giyanti (1755). Bangunan iku dimaksudaké kanggo bangunan sing bisa digunakaké kanggo nentremaké ati, lèrèn, lan rékréasi. Ananging, sakjané taman sari uga dipersiapaké kanggo sarana utawa bèntèng ngadhepi bebaya. Saliyané iku taman sari uga digunakaké kanggo sarana ibadah, mulané ing pesanggrahan Taman Sari uga dipepaki kanthi mushola, kang dumunung ing ngisor bangunan Sumur Gumuling.[1]
Jeneng Taman Sari dijupuk saka tembung taman utawa kebon kang ditanduri kembang-kembangan lan sari utawa éndah kembang. Dadiné tegesé Taman Sari ya iku jeneng sawijining taman kang éndah lan asri.
Miturut versi sing kaping loro dicaritakaké minangka ing samangsa mangsa Bupati Madiun sing wektu iku asmané Raden Rangga Prawirasentika sing wis akèh jasané marang Sultan Hamengkubuwana I, nyuwun supaya dibebasaké saka kewajiban mbayar pajeg laladan. Bupati Madiun namung nyangguhi manawa ana suwunan khusus Sultan Hamengkubuwana I kanggo njangkepi hiasan lan kamegahan Kraton Ngayogyakarta Hadiningrat. Sultan Hamengkubuwana I sarujuk ngabulaké panjalukan iku. Karo Sultan Hamengkubuwana I, bupati Madiun diprintahaké nggawé gamelan Sekaten kanggo pelengkap saka gamelan sekatèn sing asalé saka Surakarta. Mulané gamelan mau jumlahé mung sepasang ananging amarga palihan nagari (1755) gamelan mau dibagi loro. Siji kanggo kasultanan Yogyakarta lan sijiné kanggo Kasunanan Surakarta. Saliyané iku Sultan Hamengkubuwana I uga merintahaké Bupati Madiun kanggo nggawé jempana ’’tandu’’ kanggo kendharaané putri Sultan Hamengkubuwana I. Ing taun 1684 Raden Rangga Prawirasentika diperintahaké nggawé bata lan kalengkapané sing dipersiapaké kanggo mbangun taman sing endah kanggo sarana nentremaké atiné Sultan Hamengkubuwana I. Sultan ngersani taman iku amarga bubar nglaksanakaké perang sing rada suwé. Metuné
déning Radèn Tumenggung Mangundipura lan dipimpin déning K.P.H. Natakusuma. Pembangunan panggonan lèrèn lan bangunan urung-urung sing mituju keraton utawa kerep disebut gua siluman dilaksanakaké tahun 1687 lan ditandhai déning candra sengkala Pujining Brahmana Ngobahaké Pajungutan (1687). Minangka pembangunan lawang gerbang lan tèmbok rampung ing taun 1691. Rampungé pembangunan Pesanggrahan Taman Sari diwènèhi tandha sengkalan memet sing arupa relièf wit-witan lan kembang-kembangan sing lagi diisep maduné déning manuk-manuk. Sengkalan memet mau uniné Lajering Kembang Sinesep Peksi (1691). Ing vèrsi kaping loro iki dicaritakaké yèn Radèn Rangga Prawirasentika ora bisa ngrampungaké pembangunan pesanggrahan tamann sari. Mula dhèwèké nyuwun pembangunan dirampungaké déning K.P.H Natakusuma.[1]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.16, 29 Agustus 2016.
Sarimulya • Semawur • Sendhangagung • Sendhangmulya • Sendhangreja • Srigadhing • Sumbereja • Talokwohmaja • Trembulreja • Wantilgung
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Berbak,_Ngawen,_Blora&oldid=1042445"	Kategori: Ngawen, BloraKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
dewe "mengko wae sinau bareng2 megawe iki ben iso terkenal koyo koe"
bolo dewe "mengko wae sinau bareng2 megawe iki ben iso terkenal koyo koe" Click to expand...
Uwo . . o wes Manut ae , Tambah Cendol iki
warung bedo. Panganane? Macem2, ngasik mumet ndasmu lek mikir. Nang Eropa kono, seko pucuk elor Norwegia tekan pucuk kidul Spanyol badogane podo. Ngono kuwi
"Mulo Bukane Ana Tembang Gambuh", "Ki Ageng Paker lan Jaka Mangu", "Wengkon Kleben", dan "Tombak Naga Baruklinting".
Ing Eugenio Grugnetti Ing Paolo Lotti Ing Fulvio Baratella Ing Michele Santovito Ing.
Kumpulan Lagu, Lagu Tembang Kenangan, Tembang Kenangan, Tembang Kenangan Terbaik, tembang kenangan full, tembang kenangan best, tembang kenangan cinta, tembang kenangan hits, tembang kenangan indonesia, tembang kenangan jadul, tembang kenangan lawas, tembang kenangan lama, tembang kenangan mp3, tembang kenangan nonstop, lagu tembang kenangan 80an, tembang kenangan tahun 80 an, Tembang Kenangan Nostalgia
Balas	Triyanto Banyumasan	7 Mei 2011 at 18:28	apik
Balas	kangmase	7 Mei 2011 at 18:30	sing endi
Balas	kangmase	8 Mei 2011 at 06:45	lha kabeh rung ono je, sing arep dituku opo….
Balas	gogo	8 Mei 2011 at 21:03	semuanya bagus dah, tinggal dana yg menentukan..
bhs jowo.. ngomong sehari hariku😀 saiki ku wes rak iso bedake antara bhs sundo kro jowo nk aku ngomong😛
gamelan wayang,harga gamelan wayang kulit,jual gamelan wayang
adalêm ing Danupayan. Ing nalika punika sang pangeran pinuju lênggah ing dalêmipun,
sagah anjumênêngakên nata, sarta ambêbangus, angadon-adoni awon. Saaturipun Pasisingan, yèn tiyang ing Matawis kathah
ingkang sagah ambiyantoni piyambakipun, kalih dene sapunika ing kadhaton asring sêpên, botên wontên tiyang, sabab tiyang Matawis sadaya sami anggarap kitha, ing samangsanipun sêpên, Ki Pasisingan sagah ngamuk
dhatêng kadhaton. Wangsulanipun Pangeran Alit, sagah dipun galih rumiyin sarta angêntosi ingkang bapa Ki Tumênggung Danupaya. Ki Pasisingan amêksa, kathah-kathah aturipun, sarta abdinipun para lurah sadaya inggih sami angrêmbagi, ambiyantoni aturipun Pasisingan. Pangeran
sesuk kowe amêpaka gêgaman, aku tak
mênyang pagaweyan ambêbata dhingin sarta amaspadakake wong Mataram, kang padha masang bata, adate nèk bubar isih awan. Manawa kang nyambut gawe wis padha mulih, kowe tak kongkoni, têkaa sagêgamanmu kabèh, ayo padha banjur ngamuk marang kadhaton. Agrayuda anyagahi.
[...t,] nanging rencangipun sami nglolosi, Agrayuda kantun piyambak. Lampahipun sampun dumugi ing pangurakan. Ing ngriku sampun dipun rakiti,
Agrayuda nuntên karampog ing tiyang kathah sampun pêjah, sirahipun kakêthok. Panêmbahan Purbaya nuntên matur ing sang prabu, yèn Pasisingan
sarta Agrayuda sampun pêjah, sirahipun inggih kaaturakên. Sang nata enggal miyos sinewaka, bala Matawis pêpak sadaya, sang nata angandika dhatêng abdi èstri, bocah wadon, timbalana adhi mas Pangeran Alit, warahên bakal ingsun kon ênjênêngi ênggon ingsun gawe kutha, pawongan enggal lumampah dhatêng Danupayan. Pangeran Alit sarêng kadhawahan inggih enggal ênggènipun sowan. Sadhatêngipun ing ngarsane sang prabu lajêng dipun uncali sirahipun Pasisingan sarta Agrayuda, sang nata sarwi
ngandika, iku rupane kang bakal anjunjung nata marang sira, Pangeran Alit enggal narik dhuwung, sirah kêkalih lajêng dipun suduki sarta angandika, Pasisingan kowe genea têka ngèmbèt-èmbèt marang aku, sang prabu alon andangu, kapriye calathumu iku adhi mas. Pangeran Alit matur saha sêmbah, kakang prabu, kula botên pisan yèn gadhaha cipta badhe amêngsah ing panjênêngan dalêm tuwin yèn murinaa ênggèn sampeyan [sa...]
[...mpeyan] jumênêng nata, kula botên rumaos murina, punika amung akalipun Pasisingan piyambak. Sang nata mirêng aturipun ingkang rayi awêlas ing galihipun. Alon ênggènipun angandika, yèn kaya mêngkono adhi mas, sarupane baturmu kang jênêng lêlurah ingsun pundhut kabèh, aturna ing saiki, ingsun anti ana ing sitinggil. Pangeran Alit matur sandika, nuntên lèngsèr saking ngarsane sang nata, sarawuhipun ing dalêm, ingkang
abdi taksih pêpak sadaya, kathahipun tigang atus, lêlurahipun wau êmban
tiyang alit kêkalih, talèdhèk jalêr satunggil. Sang pangeran ngandika, bocah lêlurah, payo kowe padha dakbônda kabèh, dipundhut marang kakang prabu ing saiki. Para abdinipun lêlurah lajêng sami anangis sadaya, sarta sami angrangkul sukunipun sang pangeran. Ingkang sami wontên ing
[...t] piyambak ingkang lumêbêt, inggih lajêng pinêjahan. Ki Dakawana
sarêng sumêrêp enggal wangsul angaturi uninga ing sang prabu. Sang nata
Sang nata ngandika sêru, hèh sarupaning wong Mataram, mêngko yèn adhi
mas ngamuk, aja ana kang nglawani, sanajan olèha pêpati akèh ya padha piyak kabèhe, supaya têkaa ing ngarsaningsun. Dene manawa ana kang wani mapagake prang, amêsthi ingsun kêthok gulune. Panêmbahan lajêng dhatêng ing alun-alun undhang-undhang, botên dangu Pangeran Alit dhatêng sabalanipun, kandhêg wontên ing pangurakan, angêntosi tiyang Matawis kang sagah sami ambiyantoni, sarêng dangu botên wontên dhatêng, abdinipun sang pangeran têlas sami nglolosi, amung kantun lêlurah nênêm.
Pangeran Alit sampun nekad pêjah, tiyang Matawis sami
karsanipun. Supados wandea ênggènipun badhe ngamuk. Pangeran Alit sampun
riwut ing galih, sang dipati ing Sampang kacublês ing dhuwung gêgithokipun lajêng pêjah. Tiyang
ing Sampang sarêng aningali gustinipun pêjah wontên ing alun-alun, lajêng ambyuk. Pangeran Alit sinosog ing gêgaman, nanging botên pasah, tiyang Sampang kathah kang pêjah dening sang pangeran. Lêlurah nênêm wau
sampun pêjah sadaya, Pangeran Alit sarèhning sayah, lajêng kacocok ing dhuwungipun piyambak, pupunipun bucêk satuma, Pangeran Alit lajêng seda wontên sangandhaping waringin kurung. Para dipati enggal sami angrêrômpa
layonipun sang pangeran, kabêkta minggah ing sitinggil. Sang prabu sarêng aningali ingkang rayi seda, sangêt ênggènipun muwun. Ingkang ibu lajêng angrukêbi layone kang putra sarwi muwun. Sang nata andangu mênggah ingkang mêjahi dhatêng ingkang rayi, para dipati sami matur ing wiwitan dumugi wêkasan. Sang nata angandika, adhiningsun isih bocah wis digdaya, olèh bela dipati sarta akèh wong Sampang kang padha mati dening
adhi mas, hèh wong Mataram kabèh, ingsun sêksènana, ing mêngko adhi mas
sun belani. Sang nata lajêng amêrang baunipun ingkang kiwa, pasah rahipun mêdal.
Kacariyos ingkang sami nglurug dhatêng ing Balambangan, Ki Tumênggung
sadaya, kathahipun tiyang kalih wêlas. Dene bêboyongan saking Balambangan sadaya
Kala samantên sang nata adhawah ngupados tiyang èstri ayu badhe kadamêl garwa sêlir, anuntên wontên tiyang ingkang matur, yèn dhêdhalang
ringgit gêdhog, inggih tiyang salêbêting nagari Matawis anama Ki Wayah,
agadhah anak èstri satunggil sakalangkung ayu nanging sampun gadhah bojo anama Ki Dalêm. Sarêng katur ing sang prabu lajêng dikakakên mundhut. Nanging èstri wau sampun wawrat kalih wulan. Sang
prabu sangêt anggènipun agandrung, rintên dalu tansah atêngga maidipun[1]
Ratu Malang, akalihan babêktanipun putra wau, para santana tuwin para bupati sami angaturi kondur angadhaton, nanging sang prabu botên karsa, andadosakên orêgipun tiyang sanagari Matawis. Botên antawis lami, sang nata ing dalu sare wontên ing ngriku, supêna yèn Ratu Malang wau kumpul kalihan bojonipun kang nama Ki Dalêm. Sawungunipun saking sare sang prabu aningali jisimipun Ratu Malang sampun ical sipating tiyang, sang
Kala samantên sang prabu sampun apêputra gangsal sami jalêr sadaya, ingkang pambajêng patutanipun kalihan putra ing Surabaya, kaangkat nama Pangeran Dipati Anom, punika ingkang ginadhang anggêntosi jumênêng nata,
ingkang rayi sakawan wau sami sanès ibu, panggulunipun anama Pangeran Pugêr, pandhadha Pangeran Singasari,
wayahipun ingkang nama Pangeran Dipati Anom. Pangeran Pêkik sarta ingkang garwa sangêt asihipun dhatêng ingkang wayah. Kala samantên Pangeran Pêkik gadhah ingon-ingon bakisar èstri, ênggènipun angingu kala
taksih kuthuk. Sarêng lami-lami dados jalêr, bagus warninipun sarta sagêd kaluruk. Pangeran Pêkik wau sangêt eram ing galihipun, lajêng agadhah cipta yèn bakisar wau pantês kaaturna ing sang prabu, pangraosipun sabab aneh. Anuntên kurunganing bakisar kaluruban sutra pêthak.
yèn bakisar wau kala rumiyin èstri, samangke dados jalêr,
prayogi yèn wontêna ing kadhaton. Sang prabu sampun anampèni [ana...]
[...mpèni] bakisar, ing lair sangêt suka sarta eram. Nanging ing batos sangêt duka, mila makatên sang prabu wau sampun limpad ing wêweka,
sagêd anukma ing agal rêmit. Wondene panggalihipun sang prabu, ingkang paman kawastanan ngaturi pasêmon, sabab putranipun èstri sampun kagarwa ing sang prabu sarta sampun patutan jalêr satunggil anama Pangeran Dipati Anom, samangke sampun diwasa, supados sang prabu asèlèha, pangeran dipati jumênênga nata. Sang nata sasampune anggalih makatên, ingkang paman lajêng kadhawahan mantuk. Samantukipun Pangeran Pêkik sang
nata anuntên ngandika wêwartos dhatêng para abdi ingkang sami ngadhêp. Yèn sowanipun ingkang paman wau ngaturi pasêmon awon, ingkang paman kawastanan tiyang sêpuh botên prayogi. Dêdukanipun sang prabu makatên wau lajêng kawartos ing tiyang kathah, Pangeran Pêkik inggih sampun kêmirêngan sarta sangêt ing gêtun kalihan ajrih, lajêng apepe wontên sakiduling waringin kêmbar sagarwa tuwin kulawangsanipun sadaya, sami angangge sarwa pêthak. Sang nata nuju miyos sinewaka wontên ing sitinggil. Angangkat
ingkang pepe wau pangeran ing Surabaya sagarwa tuwin [tuwi...]
[...n] kulawangsanipun sadaya, enggal katimbalan minggah ing sitinggil.[2]
Pangeran Pêkik inggih nuntên minggah ing sitinggil kalihan garwanipun ambondhèti wontên ing wingking, ingkang aningali sami ngêrês manahipun. Sang prabu sarêng aningali ingkang paman kalihan ingkang bibi dhatêng lajêng tumurun saking dhêdhampar, ingkang paman kalihan ingkang bibi kaajak lênggah satata wontên ing ngandhap. Sang
pasêmon tuwin yèn amêmiringana sarta sumêdya abalela, punapa malih yèn gadhaha cipta anggege môngsa, aturipun Pangeran Pêkik saha kang garwa, manawi sang prabu botên karsa angapuntên, anyuwun mugi kapêjahana kemawon. Ing samangke aturipun wau kalihan nangis, sarwi lênggah tumungkul. Sang nata sarêng mirêng aturipun ingkang paman sarta ingkang bibi lajêng tumut muwun. Kèngêtan ingkang rama swargi, sakathahipun ingkang sami sowan cakêt sadaya sami brêbês mili, awêlas aningali dhatêng Pangeran Surabaya. Sang nata ngandika sarwi ngusapi waspa, paman
tuwin bibi, sampun kathah-kathah ingkang sampeyan galih, kula botên rumaos duka, sarta ing mangke kula inggih sampun amaring[3] maklum dhatêng ing sampeyan. Kaping kalihipun [kalih...]
[...ipun] paman, benjing yèn kula sampun seda, amêsthi wayah sampeyan
kang ênggêtosi kula jumênêng nata, ananging kadhatonipun dede ing Matawis. Wayah sampeyan angadhaton ing Wanakarta, dene ing ngriki, amung
kula piyambak kang mungkasi jumênêng nata. Pangeran Pêkik matur, panyuwun kula ing Allah kaping kalih ingkang Nabi Rasulullah, nagari ing
Matawis ngriki sampun ewah-ewah, ingkang jumênêng nata sampun liya saking trah dalêm. Sang prabu amangsuli, paman, sampun pinêsthi karsaning Allah, yèn nagari Matawis badhe risak. Amargi saking wayah sampeyan pun thole Dipati Anom. Pangeran Pêkik sarêng mirêng wirayatipun
sang prabu, sangêt ênggènipun gêtun. Pangeran Pêkik kalihan ingkang garwa lajêng kadhawahan mantuk. Sang nata kondur angadhaton ginarêbêg ing badhaya
lungaa marang tanah pasisir utawa môncanagara, sira goleka wong wadon kang prayoga bakal ingsun gawe garwa, nanging wêkas
ênggone wong wadon kang ayu, masthikaning wanodya, anuli sira pêpêka,
sarupaning wong wadon ing nagara kono dalasan wong desa. Ki Nayatruna Yudakarti matur sandika, lajêng mangkat anjujug ing Jêpara lajêng mangetan dumugi ing Surabaya, wontên ing ngriku lajêng amanggih toya kang wangi gandanipun. Ki Nayatruna Yudakarti nuntên amanggihi Mantrinipun Pangeran Pêkik, ingkang dipun pitadosi têngga nagari ing Surabaya, anama Ngabèi Mangunjaya, Ki
manah, baya wis pinêsthi karsaning Allah, yèn anakku wadon bakal dadi garwaning raja, Ki Mangunjaya lajêng wicantên dhatêng Nayatruna Yudakarti, Ki Nayatruna Yudakarti, pangraos kula tiyang èstri sanagari ngriki warninipun botên wontên ingkang nyamèni anak kula èstri, sanajan sampeyan pêpêka dalasan tiyang ing dhusun, inggih dèrèng wontên ingkang mirib,
Ki Mangunjaya sabojonipun andhèrèkna dhatêng Matawis. Ki Mangunjaya matur sandika, lajêng pradandosan. Sasampuning samêkta lajêng bidhal. Sadhatêngipun ing Matawis, Ki Nayatruna Yudakarti anjujug ing griyane lêlurahipun anama Ngabèi Wirarêja, inggih kalajêngakên dhatêng ing kadhaton. Sampun katur ing sang prabu. Sang nata sarêng aningali dhatêng
lare èstri, kapanujon ing galihipun, sarta sangêt ing rêmênipun. Ananging kapalang dèrèng môngsa, lajêng ngandika dhatêng Ngabèi Wirarêja, Wirarêja, bocah wadon iki rêksanên ana ing omahmu bae, angulaha ayu, besuk yèn wis mangsane bae aturna marang kadhaton. Wirarêja aturipun sandika, ni rara lajêng
Nanging Radèn Ayu Singasari wau agadhah rêmênan malih anama Radèn Dhobras. Radèn Dhobras punika putranipun Pangeran Pêkik, ingkang paman ing Pangeran Dipati Anom. Dene Pangeran Singasari wau inggih sampun sumêrêp. Yèn garwanipun bêbedhangan kalihan Radèn Dhobras. Pangeran Singasari sangêt ênggènipun duka. Anuntên Pangeran Dipati Anom sumêrêp, yèn
dhatêng ingkang raka sangêt ing dukanipun, Radèn Dhobras wau lajêng dipun apusi, kaajak dolan dhatêng kêbon wanan. Wontên
ing ngriku lajêng dipun pêjahi, jisimipun kalêbêtakên ing sumur, ing nginggil katanêman pisang. Ing sanesipun dintên Pangeran Pêkik dhawah angupadosi putranipun kang nama Radèn Dhobras. Sarêng angsal titik yèn wontên salêbêting sumur, lajêng
sami tarung, atêmahan latu, yèn dipun tingali kados jawah latu, ladhu alorodan urut lèpèn. Kathah dhusun ingkang kaurugan tuwin kabêsmi, têtiyang ing dhusun kathah kang pêjah, têtiyang ing nagari ing Matawis sami gègèr, awit katrajang ing
sami andêdongaa ing Allah, rêdi Marapi inggih tumuntên sirêp urubipun. Kala samantên sinêngkalan 1594.
Botên antawis lami sang nata animbali ingkang putra Pangeran Dipati Anom. Sadhatêngipun ingajêngan ingkang rama angandika, thole, sarèhning sira wis diwasa, [di...]
[...wasa,] bêcik sira akramaa, saiki sira mênyanga ing wismane si adipati ing Carêbon. Dhèwèke duwe anak wadon, ayu rupane, kaya-kaya patut yèn dadia jodhonira, sira bêcik andêlênga dhingin. Manawa sira wus
sênêng, sun pundhute marang ing kadhaton. Pangeran dipati matur sandika, lajêng mangkat dhatêng ing dalêmipun Adipati Carêbon. Sarawuhipun ing ngriku nuntên dipun aturi lênggah ing dalêm. Sang Dipati
Carêbon sampun sumêrêp, yèn Pangeran Dipati Anom wau badhe anontoni ing
aningali dhatêng sang rêtna, ing salêbêting galih inggih angalêm, mênggah warninipun inggih sakalangkung ayu, nanging pasêmonipun ragi lanas. Kagalih yèn purun dhatêng tiyang jalêr, dangu-dangu pangeran dipati sangsaya têbih galihipun aningali dhatêng sang rêtna, tumuntên kondur matur dhatêng ingkang rama yèn botên rêmên.
Ing sanèsing dintên pangeran dipati pinuju amêng-amêng amampir ing Wirarêjan. Lampahipun dumarojog dhatêng ing pandhapi, kacariyos anakipun
Ki Mangunjaya kang nama Rara Hoyi sampun mêpêk birai, dhasar wêrninipun
esêmipun pait kilang. Kala samantên sang rêtna pinuju bathik wontên ing pandhapi kalihan Nyai Wirarêja, kagèt aningali rawuhipun pangeran dipati, sang Rara Hoyi enggal ênggènipun kesah lumêbêt dhatêng ing griya wingking,
tarataban alupa sariranipun. Dangu ênggènipun kamitênggêngên, sangêt ing
kasmaranipun. Ki Ngabèi Wirarêja sarêng aningali pangeran dipati rawuh,
enggal malajêng angrangkul sukunipun pangeran dipati, nêmbah sarwi matur, gusti, kadingaren panjênêngan dalêm têdhak dhatêng griya kula, badhe karsa mundhut punapa, sumôngga pinaraka salêbêting griya kula, pangeran dipati amangsuli, aku têka dolan mampir arêp wêruh ing omahmu bae, Wirarêja, aku takon marang kowe, wong wadon kang bathik mau sapa, apa anakmu dhewe. Ki Wirarêja matur, gusti, tiyang èstri punika wau sêngkêranipun rama dalêm, lare saking Surabaya, angsalipun mundhut kala taksih alit, lajêng kadèkèkakên ing griya kula, yèn sampun mangsanipun birai, kula kadhawahan [kadhawah...]
[...an] anyaosakên dhatêng kadhaton. Môngka ing mangke sampun wancinipun, inggih tumuntên badhe kula aturakên ing rama dalêm. Pangeran
dipati sarêng mirêng aturipun Ki Wirarêja, sangsaya sangêt ênggènipun kasmaran dhatêng
kampuh, sakathahe abdinipun sami amastani yèn gustinipun gêrah, amung êmbanipun èstri ingkang sumêrêp yèn pangeran dipati wau gêrah brôngta dhatêng èstri Pawirarêjan. Êmban wau enggal ngaturi uninga ing Pangeran Pêkik. Pangeran Pêkik sarêng mirêng aturing êmban, kumêpyur ing galihipun. Rumaos yèn badhe manggih bilai, lajêng angandika dhatêng ingkang garwa kang nama Ratu Pandhan. Ratu, aku sumêja nêrak kaluputan. Payo padha ênjupuk wong wadon ing Pawirarêjan, bakal dakwèhake putumu pangeran dipati, supaya maria ênggone lara brôngta, nanging wataraku yèn
aku sida anjupuk wong wadon iku, ora wurung aku bakal oleh dêdukane sang prabu, kaya-kaya aku bakal anêmahi mati, nanging daktekadi, sabab aku wis tuwa, sanajan aku matia, sok uga putumu maria anggone susah atine. Ingkang garwa inggih anurut ing sakarsanipun ingkang raka, nuntên
sami mangkat sakalihan, [sa...]
Ki Ngabèi Wirarêja enggal amêthuk ing palataran, sarta angancarani lumêbêt ing griya, sampun tata alênggah, Ki Wirarêja matur sarwi nêmbah,
gusti, kadingarèn sampeyan pinarak mriki. Pangeran Pêkik amangsuli, Wirarêja, têkaku mrene aku awèh wêruh marang kowe, yèn putuku Pangeran Dipati Anom saulihe têka ing omahmu banjur ora arêp mangan-mangan, turu bae kongsi pirang-pirang dina, awit kaedanan marang wong wadon kang têka
ing Surabaya kang ana ing omahmu kene, kang iku aku anjaluk lilamu, wong wadon mau dakjaluk, bakal dakdhaupake karo pangeran dipati, yèn ana
dêdukane sang prabu ya aku dhewe kang nanggoni, sanajan tumêkaa ing pati ya daklakoni dhewe. Ki Wirarêja matur, gusti, karsa sampeyan punika
kula mopo, kula ajrih ing putra sampeyan sang prabu, yèn ngantosa sampeyan pundhut, kados kula badhe dipun pêjahi dhatêng sang nata. Pangeran Surabaya sarêng mirêng aturipun Ki Wirarêja lajêng anjêtung, sarta sidhakêp astanipun, alon ênggènipun ngandika, Wirarêja, calathumu iku bênêr kabèh, nanging aku anêmah, yèn ana dukane
sang prabu, sanajan tumêkaa ing pati ya daklakoni dhewe, aku ora ngèmbèt-èmbèt marang kowe, sarta aku awèh ali-ali sarakit rêga sewu lan kêris loro sasaput pirantine, ênya iki tampanana. Ratu Pandhan anyambungi ngandika, Wirarêja, ing sabênêre aku anjaluk wongku dhewe, sabab nagara ing Surabaya iku duwèkku, môngka wong wadon iku sêka ing Surabaya, amêsthi aku kang wajib duwe, dene yèn anak prabu duka aku dhewe kang nanggoni, Ratu Pandhan lajêng ngandika dhatêng Nyai Wirarêja,
Bok Wirarêja iki tampanana pawèwèhku mênyang kowe, êmas lan arta busana, dumên marang sanak-sanakmu kabèh. Nyai Wirarêja bingah ing manahipun, nyêmbah sarta nampèni, nuntên wicantên dhatêng ingkang jalêr,
kiyai, kadospundi dika têka mênêng kemawon. Manawa dika wêdi ing sang prabu, wong kangjêng pangeran sarta kangjêng ratu puniki sampun nyaguhi,
lan kira kula sang nata botên duka, sabab kang mundhut putrane dhewe kang digadhang jumêmêng nata, sarta ing dina wingi kula ênggih ngrungu pawarta, yèn gusti pangeran
ingkang garwa enggal amurugi dhatêng ni rara, kagèndèng astanipun, lajêng kasandhing lênggah, [lêng...]
iki, kowe besuk bakal kasrakat, kadukan marang sang prabu, dene aku bakal anêmahi mati, nanging samono iku wis pinêsthi karsa Allah, ora
Lampahipun anjujug ing kadipatèn. Sampun kêpanggih kalihan ingkang wayah, Pangeran Pêkik angandika, Mas putu, wis maria ênggonmu lara brôngta, aku wis oleh têtômba ingkang dadi laramu iku, iki rupane, pangeran dipati sakalangkung suka ing galih aningali ni rara, botên sarônta ing galihipun, lajêng anyandhing lênggah dhatêng ni rara, Pangeran Surabaya ngandika, mas putu, kowe aja sumêlang atimu, yèn bapakmu sang prabu duka ya aku kang nanggoni, sanajan tumêkaa ing pati ya daklakoni dhewe, sok uga kowe tulusa
garwa sampun kondur, ni rara lajêng pinondhong dhatêng pangeran dipati, kabêkta minggah dhatêng pangeran dipati, kabêkta minggah dhatêng pasarean, andumugèkakên karsanipun.
Ing nalika punika botên antawis lami sang prabu lajêng andangu ing èstri punika dhatêng Ki Ngabèi Wirarêja, aturipun Ki Wirarêja sampun kapundhut dhatêng Pangeran Pêkik, kaparingakên ing Pangeran Dipati Anom.
Sang nata sakalangkung duka, Pangeran Surabaya wau lajêng dipun pêjahi,
dalah sanak sadhèrèkipun sadaya, gunggung tiyang kawan dasa ingkang dipun pêjahi sami sakala. Ki Ngabèi Wirarêja inggih lajêng kabucal dhatêng Pranaraga saanak bojonipun. Wontên ing ngriku inggih lajêng pinêjahan. Wondene pangeran dipati wau nuntên tampi dhawahipun ingkang rama, andikakakên mêjahi dhatêng èstri wau, dipun tanganana piyambak. Ing samangsanipun pangeran dipati botên amêjahi dhatêng Rara Hoyi sami sakal. Kaanggêp dede putranipun sang prabu, pangeran dipati sarêng tampi
dhawahipun ingkang rama makatên, sakalangkung sakit galihipun. Èstri wau inggih nuntên kapangku ing pangeran dipati piyambak, lajêng kacublês
ing dhuwung sampun pêjah. Sasampuning pêjah èstri wau, pangeran dipati lajêng katundhung dhatêng ingkang rama, kadalêmakên wontên ing Lipura, rajabrana ing kadipatèn têlas kajarah rayah, dalêmipun kabêsmènan dhatêng sang prabu.
anggêlarakên siasat. Para bupati mantri tuwin para santana sami lampah alap-alapan ing kalênggahanipun, sakalangkung rêsah tataning nagari, tiyang sa-Matawis sami miris manahipun. Sarta asring grahana wulan tuwin srêngenge, jawah salah môngsa, lintang kumukus ing sabên dalu katingal. Jawah awu utawi lindhu, akathah dalajat ingkang katingal.
Kacariyos Pangeran Dipati Anom inggih sampun kaapuntên dhatêng ingkang rama, kawangsulakên adalêm ing kadipatèn malih, ananging pangeran dipati wau botên pêgat anggènipun prihatin. Ingkang tansah kagagas, sedanipun ingkang eyang Pangeran Pêkik sasantananipun, sarta tiyang sa-Matawis inggih sami susah manahipun. Para santana tuwin para bupati sami anggubêl dhatêng pangeran dipati, kaaturan jumênêng nata supados têntrêma tiyang sanagari Matawis. Pangeran dipati sangsaya kewran, pangunadikaning galih, saupama aku ngêndhiha marang kangjêng rama, ngisin-ngisini misuwure ing nagara liya, yèn aku ora tumulia jumênêng nata, wong ing nagara Mataram kasêlak rusak kabèh, lajêng anggalih ngupados tiyang ingkang badhe kadamêl warana ênggènipun badhe ambêdhah nagari Matawis. Pangeran dipati èngêt dhatêng ingkang eyang panêmbahan ing Kajoran. [Kajor...]
[...an.] Pangandikane ing galih, kajaba eyang ing Kajoran, iku kang bisa yèn dakkona ambêdhah ing Mataram. Sabab
Pranataka, kalih Ki Sumêndhi, tiga Ôndakara, pangeran dipati ngandika, kowe wong têlu padha mênyanga ing Kajoran. Layangku iki wèhna marang eyang Kajoran. Kajabaning layang wêkasku marang kowe, poma Si eyang jakên barêng ing salakumu, tiyang têtiga wau sampun jinatenan ingkang badhe dados karsanipun pangeran dipati, tiyang têtiga aturipun sandika lajêng mangkat.
Gêntos kacariyos pangeran ing Kajoran, punika sakalangkung sakti sarta sangêt ing tapanipun. Pangeran Kajoran wau agadhah mantu tiyang saking Sampang anama Radèn Trunajaya, dene ingkang gadhah anak anama Dêmang Malaya ing Sampang, sadhèrèkipun sêpuh Sang Dipati Cakraningrat ing Sampang, Ki Dêmang Malaya wau samangke sampun pêjah, pêrang kalihan Pangeran Alit. Ing sapêjahe ramanipun Radèn Trunajaya taksih alit. Kalênggahanipun Ki Dêmang Malaya kagêntosan adhinipun, kang nama Cakraningrat wau, Radèn Trunajaya inggih lajêng tumut ing ngriku. Sarêng
dhatêng pamanipun, katêrka angrêmêni anakipun èstri Sang Dipati Cakraningrat, malah badhe dipun pêjahi, milanipun sagêd gêsang, amargi dipun umpêtakên dhatêng têtiyang ing Sampang, sabab têtiyang ing Sampang
kathah ingkang asih dhatêng piyambakipun. Trunajaya wau lajêng sumêja ngabdi ing Pangeran Dipati Anom, nanging botên angsal margi, sabab têtiyang ing Kadipaten sadaya sami dipun sêsorohi dhatêng Ki Cakraningrat. Supados Trunajaya sampun ngantos katur
sasolahipun, karana Pangeran Kajoran sumêrêp yèn Radèn Trunajaya wau ing têmbe badhe dados prajurit agêng, sagêd angorêgakên ing tanah Jawi. Kala samantên Pangeran Kajoran pinuju lênggah ing dalêmipun. Kagèt aningali utusanipun
Matawis. Radèn Trunajaya andhèrèk ing marasêpuhipun. Sadhatêngipun ing Matawis sampun kêpanggih kalihan pangeran dipati kabêkta lênggah ing dalêm. Pangeran dipati ngandika, eyang, mila sampeyan kula aturi saking sangêtipun ribêding
manah kula, kalihan kuwatos. Sarèhning ing mangke têtiyang ing nagari
ing Matawis sami susah manahipun. Amargi kangjêng rama ing sabarang karsanipun ewah, botên kados ingkang wau-wau, tansah angêtrapakên siasat, andadosakên karisakanipun tiyang sanagari, dados para santana tuwin para bupati sadaya sami anggubêl dhatêng kula, kula dipun aturi jumênêng nata, anggêntosana kangjêng rama, ingkang punika eyang manawi kula kalampahana angêndhih, mendah ucapipun tiyang ingkang botên rêmên. Yèn kula botên tumuntêna jumênêng nata, tiyang sa-Matawis kasêlak risak sadaya, dados samangke ingkang pinanggih ing panggalih kula eyang, sampeyan badhe kula damêl warana, ambêdhah nagari ing Matawis. Ing pundi
ingkang dados karsa sampeyan punika kula mopo, sabab kula sampun sêpuh sarta ajrih dhatêng sang nata, kalih dene karsa sampeyan punika botên prayogi, kenging dipun wastani anggege môngsa, ing
pamanah kula prayogi ingkang sarèh, mila makatên, benjing yèn sampun seda sang prabu, ingkang mêsthi anggêntosi inggih sampeyan. Akathah-kathah anggènipun ambêbolèhi [ambê...]
[...bolèhi] Pangeran Kajoran wau, nanging pangeran dipati mêksa botên
Dêmang Malaya ing Sampang kang sampun pêjah, punika kados sagêd anglampahi ingkang dados karsa sampeyan. Sarta sagêd yèn angadêkna gêgaman wontên ing Maduntên. Ing mangke pun Trunajaya wau inggih tumut dhatêng kula wontên ing Jawi. Pangeran dipati suka ing galihipun. Trunajaya lajêng katimbalan lumêbêt ing dalêm. Sadhatêngipun ing ngajêngan lajêng ngabêkti, pangeran dipati rêsêping
dikarsakake digawe wayang marang ingkang gustimu, dikakake ambêdhah nagara ing Mataram. Yèn luput-luput ing lakumu, kowe bakal anêmahi mati, kapriye, kowe apa saguh
digawe wayang marang gustimu. Trunajaya matur, kula sandika anglampahi,
sanajan dhumatêng ing pêjah, ajur awor lan siti, yèn anglampahi dhawahipun gusti kula inggih botên gumingsir. Pangeran dipati amirêng kasagahanipun Radèn Trunajaya sakalangkung suka ing manahipun lajêng angadika, Trunajaya, nagara ing
Sampang takparingake marang kowe, nuli irupên dhewe, sarupane wong Madura saurute kabèh padha bêbêgana, aja awèh seba marang Mataram. Dene bupatine cik ben keri dhewe ana Mataram. Yèn wis ngadêg gêgamanmu, nuli anêlukna wong tanah pasisir utawa môncanagara kabèh, yèn ana kang mogok gitikên ing prang, nanging wêkasku kowe dibisa rêmit. Supaya aku aja kongsi kalingkap. Dene besuk yèn ing Mataram wis bêdhah, kowe tumuli sebaa marang aku, yèn aku wis jumênêng nata, bang bang alum-alum dakwehake marang kowe, aku dêrma bae jumênêng nata, amis bacine ing tanah Jawa kabèh môngsa bodhoa ing kowe, Radèn Trunajaya matur sandika. Pangeran dipati anuntên amaringi arta busana tuwin gêgamaning prang kathah warni-warni. Pangeran Kajoran lan Trunajaya sampun lèngsèr saking
wêkasku mênyang kowe aja sumêlang atimu, nagara ing Mataram amêsthi bakal bêdhah dening wong Madura, kowe nuli ngadêga gêgamanmu ana ing Surabaya, dene besuk yèn ing Mataram wis dahuru, aku tumuli nusul marang
kowe. Radèn Trunajaya matur sandika, tumuntên mangkat lan saanakbojonipun [saanakbojoni...]
Kacariyos kala samantên pinuju wontên pêpalajêngan tiyang saking Makasar, kathahipun kalih èwu, pangagêngipun anama Kraèng Galesong, sosoranipun anama Busung Mêrnung, Panji Karonuban. Dhaèng Makincing, Dhaèng Wigêni, Dhaèng Marewa. Dhatêngipun ing tanah Jawi anjujug ing Pajarakan. Lajêng sami angrayah, solahipun anggêgilani, ing Pajarakan tuwin sakiwa têngênipun têlas sami dipun rayahi, dhusun kang urut pasisir kathah kang gêmpur dipun bajagi, têtiyang ing Pajarakan tuwin ing Dêmung sami gègèr, angili ing sapurug-purug. Kraèng Galesong angêbrêgi ing kitha Dêmung, tiyang ing ngriku botên wontên kang purun anglawan. Sabab bupatinipun wontên ing Matawis. Kamisêpuh ing Pajarakan tuwin ing
tiyang Makasar ingkang wontên ing Dêmung, sarta kêkanthenan tiyang môncanagari [mô...]
[...ncanagari] sadaya, ingkang dados têtindhihing prang Radèn Panji Karsula. Radèn Panji Karsula tuwin para bupati
anakmu Si Jagapati, Jagamanggala, Wiragati, Tanumanggala, padha gawanên kabèh, lan Si Mangunnagara
ing Japara, poma padha dingati-ati ênggonira
padha ênjaga ana ing kono. Ingkang sami kadhawahan wau
lampahipun sampun dumugi ing Japan, atata-tata wontên ing ngriku, sabab Radèn Panji Karsula punika têtiyang saking Japan angawula ing Matawis. Ing mangke nagari Japan kaparingakên dhatêng piyambakipun. Sarêng ênggènipun tata sampun
panjawat kiwa, akanthi môncanagari sapalih, Radèn Panji [Pa...]
[...nji] Karsula kang dados dhadha, akanthi têtiyang Mataram. Lampahipun sampun ngancik watêsing Dêmung. Dene raja Galesong inggih sampun sumêrêp, yèn dipun inggahi gêgaman saking ing Matawis, kathahipun
tanpa wilangan. Tiyang Makasar sampun sami rêmbag sabiyantu sarêng pêjah, sampun sami ngatos-atos wontên salêbêting bètèng. Botên dangu gêgaman Matawis dhatêng, tiyang Makasar amêthukakên prang sakêdhap, nuntên sami lumajêng dhatêng ing wana, têtiyang ing Matawis badhe sami angrêrayah salêbêting biting,
sadaya sami weya, ing dalu sakeca ênggènipun sami tilêm. Gêgamanipun sami kasèlèhakên, kapal sami dipun cuculi, sawênèh sami ngura-ura. Sarêng wanci ing lingsir dalu, tiyang Makasar dhatêng watawis kathahipun kawan atus. Lajêng angamuk sarta surak. Tiyang Matawis sami kagèt bingung pating balulung, kathah kang pêjah dening tiyang Makasar tuwin dening kancanipun piyambak. Lajêng mawut arêbat gêsang piyambak-piyambak. Sarêng wanci byar tiyang Matawis sampun gusis. Amung kantun kang sami pêjah kemawon. Tiyang Makasar sami suka manahipun, amanggih barang sarta gêgaman. Dene Radèn Panji Karsula wau lumajêng [luma...]
Tiyang Makasar wau nuntên sami ngêsuk dhatêng tanah môncanagari, ing pundi kang dipun ambah lajêng sami têluk, botên wontên kang purun anglawan. Tiyang ing Kadhiri sapangetan dumuginipun ing Prabalingga Balambangan sampun sami nungkul sadaya dhatêng Raja Galesong, dados samangke gêgamanipun tiyang Makasar wau sangsaya agêng, sampun misuwur ing nagari Matawis, sarta sampun katur ing sang prabu, yèn Panji Karsula
kawon prangipun sarta sampun pêjah, tiyang Makasar
Dêmung, pangandikanipun sêru, Prawirataruna, sira ngaluruga marang ing Dêmung, wong Makasar tumpêsên kabèh, wong pasisir iridên padha adunên prang, sarta wong Walônda kang padha ana ing Japara jakên ngalurug kabèh, yèn ora gêlêm, tundhungên têka ing kono, yèn mopo tumpêsên. Lan wong Madura pariksanên, apa sababe ora seba marang Mataram. Sira sun kanthèni Si Wirabumi, Wiradôngsa lan Si Pulangjiwa, sabalane kabèh. Ingkang sami dipun dhawahi aturipun sandika, lajêng mangkat. Sami jangji pakumpulan ing Japara, Radèn Prawirataruna [Prawi...]
[...rataruna] sadhatêngipun ing Japara, para bupati pasisir sampun sami ngalêmpak wontên ing ngriku, ing Têgal sapangetan dumuginipun ing Tuban. Bupatinipun sampun pêpak wontên ing ngriku sadaya, lajêng sami dandos baita,
animbali Kumpêni kang wontên ing ngriku, kathahipun amung sabrêgada, pangagêngipun anama Kapitan Dulkup. Sareyan satunggil anama Ondorop. Juru tulis satunggil. Amung punika ingkang dipun timbali, sadhatêngipun ing ngarsane Radèn Prawirataruna lajêng kadhawahan andikakakên tumut ngalurug. Yèn botên purun kadhawahan kesah saking Japara, supados sampun ngantos adamêl sumêlang ing manah, aturipun tiyang Walandi sandika anglampahi, dhasar salaminipun angajêng-ajêng timbalanipun sang prabu, kaabêna prang kalihan mêngsah, Radèn Prawirataruna mirêng kasagahanipun tiyang Kumpêni
sangêt sukaning manahipun. Sasampuning samêkta Radèn Prawirataruna lajêng bidhal lan sabalanipun. Mêdal ing laut. Para bupati sabalanipun sampun sami numpak baita, baita awarni-warni, nuntên sami ambabar layar,
sampun mancal saking ing ngriku, lampahing baita pating salêbar,
langkung asri tiningalan. Sarta sami mawi têngêran bandera piyambak-piyambak. Tiyang Kumpêni anumpak baita, ujung Surabaya sampun
ing ngriku, Radèn Prawirataruna sampun midhangêt pawartos, mênggah tiyang Madura ênggènipun botên wontên sowan dhatêng ing Matawis. Punika amargi dipun bêbêg dhatêng Radèn Trunajaya, Radèn Prawirataruna lajêng anglampahakên utusan dhatêng ing Maduntên sarta mawi sêrat. Kala samantên Radèn Trunajaya sawêg dhatêng ing griyanipun saking ing Dêmung saking kêpanggih kalihan Raja Galesong, sampun rêmbag sabiyantu badhe ambêdhah nagari ing Matawis. Anuntên utusanipun Radèn Prawirataruna dhatêng, nanging Radèn Trunajaya asêngadi sakit. Mila awat
sakit, sabab sampun ngintên yèn badhe dipun timbali, sarta dèrèng kuwawi yèn amêthukna prangipun Radèn Prawirataruna. Utusan wau inggih sampun dipun panggihi, sêrat lajêng katampèn sarta winaos. Radèn Trunajaya sasampuning maos sêrat lajêng wicantên dhatêng utusan. Kowe matura marang eyang Prawirataruna, aku ora rumôngsa yèn amênging marang wong Madura, ênggone ora padha seba marang ing Mataram iku saking [sa...]
[...king] padha edane dhewe, dene ing saiki ana parentah kêrigan, ya padha dakkêrigêne, yèn wis padha tata-tata, nuli dakkone padha marang ing Surabaya, nanging aku bakal ora milu, sabab lagi lara, kowe dhisika marang Surabaya, utusan wau sasampuning sinunggata lajêng pinisalin sarta sinangonan, lajêng mangkat dhatêng Surabaya, sampun katur ing Radèn Prawirataruna punapa ing sawicantênipun Radèn Trunajaya wau, Radèn
Prawirataruna inggih sampun sumêrêp yèn sinôngga krama, nanging dipun gampilakên, sok ugi sampuna sirna tiyang Makasar, ing Maduntên kêpanggih
wingking. Radèn Prawirataruna lajêng parentah bidhal dhatêng Dêmung, para dipati lan sabalanipun sampun sami numpak baita, ambabar layar, sarta sami ngungêlakên kalataka, lampahing baita sampun dumugi Panarukan. Para bupati sampun sami angatos-atos. Baitanipun sami kapinggirakên. Raja Galesong kang wontên ing Dêmung inggih sampun sumêrêp, yèn gêgaman Matawis dhatêng, Raja Galesong sampun parentah angatos-atos. Lan sawarnine têtêlukan tiyang môncanagari dipun kèn baris
piyambak, kadèkèk ing wingking têbih, ingkang badhe mêthukakên prang dharat tuwin prang laut, tiyang Makasar kemawon. Sasampuning samêkta lajêng bidhal dhatêng pinggir pasisir, bala
ing Matawis inggih sampun sami mêntas saking baita, abaris ing gêgisik. Nanging bala pasisir kang dèrèng sami dhatêng. Anuntên tiyang Makasar dhatêng, narajang pating barêkik. Bala ing Matawis
cundrik. Tiyang Matawis kathah kang pêjah, têtindhihipun bala Matawis sami ngawaki tumut ngamuk. Radèn Prawirataruna anitih kuda kairing abdinipun piyambak, kathahipun kawan dasa, lajêng sami ngamuk, tiyang Makasar kang katrajang kathah kang pêjah, nanging kang taksih gêsang botên wontên ajrih, ingkang sami pêjah
dipun idak kemawon, ariwut pangamukipun. Tiyang Prawirataruna sampun pêjah sadaya, bala Matawis inggih kathah kang pêjah,
baita, baitanipun lajêng sami kèrêm, tiyangipun kathah kang sami pêjah dening toya. Radèn Prawirataruna taksih wontên ing gêgisik. Angêntosi bala kang dèrèng numpak baita, sarta wicantên sêru, hèh wong Mataram, disarèh ênggonmu nunggang prau, aku misih ngêntèni, yèn prangku iki kalah, amêsthi nagara
ing Mataram bakal bêdhah, aku angur matia dhingin. Ayo padha ngamuk manèh. [ma...]
Kacariyos jisimipun Radèn Prawirataruna, sadhatêngipun ing Matawis, tiyang sanagari sami orêg sadaya, sarta sami kêkês manahipun. Dene kang sami pêjah bojo tuwin sadhèrèkipun gumuruh sami anangis. Sarta sampun katur ing sang prabu, yèn Radèn Prawirataruna kapupu ing paprangan. Balanipun kathah kang pêjah, sang prabu nuntên miyos sinewaka, para putra, santana, bupati, mantri, sampun pêpak sowan sadaya, sang nata angandika dhatêng Pangeran Dipati Anom. Thole dipati, sira tumindaka dhewe, anglurug marang ing
Dêmung, lan adhinira padha gawanên kabèh, wong ing Mataram pra têlunên. Kang saduman tinggalên atunggu marang ingsun. Wong pasisir kêrigên kabèh, padha adunên prang, nagara Madura tumuli gêpukên. Si Trunajaya patènana, krana iku kang miwiti agawe prang, Si Dipati Cakraningrat gawanên, supaya wong Madura padha elinga, yèn iku bandarane
amindha sêkar sataman. Langkung agêng gêgamanipun. Lampahipun sampun dumugi ing Japara, pangeran dipati lajêng
makuwon, anata lampah sarta anglêrêbakên bala. Dene para bupati pasisir
ing Têgal sapangetan dumuginipun ing Pathi inggih sampun sami dhatêng wontên ing ngriku sabalanipun.
wau sampun midhangêt pawartos, yèn Radèn Trunajaya
sampun kathah têtêlukanipun sarta sampun agêng bêbarisanipun, akumpul kalihan Raja Galesong ing Makasar. Pangeran dipati wau ing batin tansah angalêm dhatêng Trunajaya, ênggènipun badhe prang punika amung kadamêl gêlar kemawon. Wontêna labêtipun yèn prang, supados ênggènipun sakuthu sampun ngantos kauningan dhatêng ingkang rama sang prabu, nanging pangeran dipati dèrèng sumêrêp, yèn Trunajaya anyidrani jangji, upaminipun tiyang ngêmut gêndhis, amêsthi ngraosakên lêginipun kemawon, botên sumêdya yèn dipun lêpèha, dene têgêsipun Trunajaya wau sarêng sampun kathah balanipun lajêng kasupèn dhatêng kancanipun sakuthu, samêdya jumênêng nata piyambak. Panggalihipun pangeran dipati kakintên, botên purun jumênêng nata
Kumpêni katilar kadhawahan ênjagi wontên ing Japara, lampahipun pangeran dipati nurut pasisir mangetan.
sumêdya sami ngantêp kapurunanipun. Sabab têtindhihipun [têti...]
Gêntos kacariyos Radèn Trunajaya, sampun akêkutha wontên ing Surabaya, sarta sampun kumpul kalihan Raja Galesong, ajangji êndhog sapatarangan, sabiyantu sarêng pêjah, sumêdya êmbêdhah nagari ing Matawis. Têtêlukanipun nagari inggih sampun kathah, tanah pasisir ing Rêmbang sapangetan dumuginipun ing Balambangan, môncanagari ing rêdi Lawu sapangetan dumuginipun ing Balambangan. Punapa dene tiyang Sampang saurutipun pulo ing Maduntên, sadaya inggih
sampun misuwur ing tanah pasisir tuwin môncanagari sadaya, nanging kala samantên Trunajaya sangêt
ênggènipun kasupèn, yèn sagêdipun makatên punika wontên ingkang ngajani, awit saking karsanipun Pangeran Dipati Anom ing Matawis, botên pisan yèn èngêta dhatêng pangeran dipati, sabab kalimput ing kamuktèn. Pangraosipun kuwawi yèn jumênêng ratu agêng amêngku ing tanah Jawi sadaya.
Pangeran Balitar sarta para pangeran sanèsipun, tuwin para bupati inggih kathah kang sami êndhèrèk. Tiyang Matawis kakêrig lampit. Para bupati pasisir bang kilèn inggih sampun kumpul gêgamanipun sakalangkung agêng, saking Japara gêgaman Matawis
samêkta, nuntên bidhal, kathahing bala tanpa wilangan. Andêl-andêlipun tiyang Madura anama Tumênggung Mangkuyuda, kalih Dhandhang
Busung Mrênung. Trunajaya sarta Raja Galesong inggih sami anindhihi piyambak. Ingkang dados cucuking baris tiyang Madura, kasambungan tiyang
Makasar, nuntên barisipun tiyang môncanagari. Lampahipun sampun dumugi ing Gêgodog. Baris Matawis inggih sampun dhatêng ing ngriku, ajêng-ajêngan lajêng sami mangsah ing prang, kados alun têmpuh sami alun. Ingkang prang sami riwut. Tiyang Madura tuwin tiyang Makasar kathah kang pêjah, nanging dipun pidak kemawon, botên wontên kang ajrih,
dangu-dangu tiyang Matawis kathah kang pêjah, ingkang taksih gêsang sami giris manahipun. Para bupati Matawis sami ngawaki tumut prang, Panji Wirabumi, [Wirabu...]
[...mi,] Ngabèi Wirajaya, Rôngga ing Sidayu sampun pêjah dening tiyang Maduntên. Panêmbahan Purbaya sarêng aningali bala ing Matawis kathah kang tatu sarta pêjah, nuntên angandika dhatêng abdinipun. Bocahku kabèh, kowe padha sumurupa, aku kongsi momong ratu têtêlu, sarta
sabên-sabên aku ya angadu prange wong Mataram, nanging ora kaya ing saiki, kang padha têguh-têguh ing biyèn samêngko akèh kang tatu utawa mati, kang padha kêndêl-kêndêl ing biyèn samêngko padha jirih kaya wong wadon. Iki pratandhane yèn ing Mataram pinêsthi bakal rusak. Sabab wong Mataram prange apês. Dene yèn ing Mataram pinêsthi bakal rusak, aku angur matia dhingin. Karana aku wis tuwa, sarta nagara ing Mataram ora ana kang wis misuwur kaya aku ing kadigdayan sarta ing kakêndêlan. Diwêdèni ing wong sanagara aprasasat ratu. Panêmbahan lajêng anggêrêgakên bala ingajak ngamuk. Bala ing Matawis ambyuk angamuk rampak. Tiyang Madura tuwin Makasar anadhahi, arame prangipun, akathah kang sami pêjah, panêmbahan titihanipun sampun pêjah, angamuk dharat kalihan dhuwung anama pun Panji, tiyang Madura kathah kang pêjah dening panêmbahan, lajêng kinarubut ing kathah winaos sarta ginitikan ing landheyan. Panêmbahan sakalangkung têguh, botên pasah dening
gêgaman, nanging sariranipun rêmpu, dhasar sampun sêpuh, panêmbahan tiba linggih, Pangeran Balitar enggal anulungi dhatêng panêmbahan, angamuk ing tiyang Sampang, panêmbahan sampun karêbat dhatêng Pangeran Balitar, nanging sampun botên emut. Binêkta mundur dhatêng pasanggrahan.
Bala ing Matawis ambrol kados bêndungan bêdhah, larud lumajêng sadaya, sarta kasaput ing dalu, tiyang Madura inggih sami mundur masanggrahan, sarta sami suka-suka, bala ing Matawis sami arêropoh. Panêmbahan Purbaya
lajêng seda panuju tanggal ping gangsal wulan Ruwah ing taun Dal 1599.
Ing sasedanipun panêmbahan tiyang Matawis sadaya sami kêkês manahipun, sabab andêl-andêlipun sampun botên wontên. Tiyang ing Matawis
kathah kang sami minggat ing dalu, Pangeran Dipati Anom tuwin pangeran sanèsipun punapa dene para bupati inggih sami kalulun. Lajêng sami bidhal mantuk dhatêng ing Matawis. Tiyang Madura tuwin tiyang Makasar inggih sami anunuti,[5]
nanging botên kacandhak. Têtindhihipun tiyang Sampang anama Mangkuyuda,
têtindhihipun tiyang Makasar anama Dhaèng Marewa, samargi-margi tansah angrayah, èstrinipun binoyongan, jalêripun pinêjahan, anglangkungi [a...]
[...nglangkungi] saking rêsah, katêlah dalah samangke, yèn wontên tiyang angrêbut, sami dipun wastani kaya bajag ing Sampang. Lampahipun tiyang Sampang wau dumugi ing Juwana, ing Pathi, Kudus sampun sami nungkul dhatêng tiyang ing Sampang,
saking Trunajaya, ingkang binantokakên tiyang môncanagari, sakalangkung agêng barisipun. Ing Japara sampun kakêpang, Ki Ngabèi Wôngsadipa ing Japara sampun rêmbag sabiyantu kalihan tiyang Kumpêni, sami mapan salêbêting kitha ing Japara, tiyang Kumpêni kathahipun kalih brêgada, têtindhihipun
anama Mayor Bro, kalih Kapitan Bèlêm. Lajêng sami tata baris wontên ing
alun-alun, alêlumbangan. Tamburipun tansah brang-brangan. Ganderanipun kumitir, sampun sami amapanakên mariyêmipun. Ki Wôngsadipa sakulawangsanipun inggih
asurak-surak, sumêja lumêbêt ing kitha badhe anumpês tiyang salêbêting kitha, tiyang Kumpêni lajêng anyumêt mariyêmipun, sarta angarutug ing sanjata, tiyang Maduntên ingkang pêjah wontên ing alun-alun kawan dasa, bathangipun dados saênggèn. [saêng...]
agêng-agêng, kabêkta minggah dhatêng ing rêdi Danaraja. Mêngsah kang wontên ing Jagatamu kasipat ing mariyêm saking ing
anglampahakên prajurit kathah, têtindhihipun Dhandhang Wacana, agêng inggil sarta kêndêl, kadhawahan dhatêng ing Matawis, amondhongi Pangeran Kajoran kabêkta dhatêng ing Surabaya. Ki Dhandhang Wacana sampun mangkat mêdal ing Jagaraga, lampahing gêgaman sakalangkung rêsah, samargi-margi tansah angrêrayah, dhusun ingkang kamargenan kathah kang risak. Têtiyang
lampahipun sampun dumugi ing Kajoran. Panêmbahan Rama inggih sampun kumpul, lajêng anêluk-nêlukakên dhusun sakiwa têngên ing ngriku.
Kala samantên sampun katur ing sang prabu yèn gêgaman Maduntên sampun
angancik ing Kajoran. Panêmbahan ing Kajoran ingkang sampun kumpul kalihan tiyang Maduntên. Sang nata lajêng parentah dhatêng Pangeran Dipati Anom. Thole Dipati Anom, sira tumindaka dhewe, minôngka wakil ingsun, anggitika mungsuh kang ana ing Kajoran. Wong ing kono tumpêsên kabèh sanak-sanakira padha gawanên kabèh, wong Mataram saanane kêrigên. Pangeran
ing Taji, kèndêl sakêdhap anata lampah, lajêng lampahipun dumugi ing Kajoran. Nuntên campuh prang rame ngantos
tiyang Matawis. Pangeran Dipati Anom sabalanipun sampun kondur dhatêng ing Matawis.
Kacariyos lampahipun Panêmbahan Rama ing Kajoran lêstantun dumugi ing
Surabaya, kêpanggih kalihan Trunajaya, kalih-kalihipun sami onêng-onêngan, botên angintên yèn sagêda pinanggih sarta wilujêng. Ing nalika punika Trunajaya lajêng angalih kadhaton ing Kadhiri, sampun adamêl bètèng sarta ajêjagang sakalangkung kêkah, mariyêmipun tinata ing
balowarti ngajêng wingking, tuwin gêgaman sanèsipun inggih sampun mirantos. Raja Galesong kalihan Panêmbahan Rama inggih sampun kumpul wontên ing ngriku.
Botên antawis lami nuntên gêntos taun, Trunajaya, Raja Galesong, Panêmbahan
môncanagari tuwin pasisir, sarêng sampun ngalêmpak barisipun pinalih, ingkang saduman têtindhihipun anama Tumênggung Mangkuyuda, pêpatihipun Trunajaya, angirid tiyang môncanagari sapalih, tiyang pasisir sapalih, lampahipun badhe mêdal ing Garobogan, [Garo...]
[...bogan,] anglarug dhatêng tanah Sokawati tuwin tanah Pajang, anjog
ing Kajoran, akanthi Dhandhang Wacana saha Dhaèng Marewa. Dene baris sadumanipun badhe mêdal ing Samawis, lajêng mêdal ing Kêdhu Trayêm, anjog sakilèning Matawis, têtindhihipun Ki Ngabèi Wôngsaprana, angirid tiyang pasisir sapalih, môncanagari sapalih, sarêng sampun samêkta
dhatêngipun wontên ing nagari Matawis, lajêng bidhal. Sakalangkung agêng lampahing baris kêkalih, sarta sakalangkung rêsah, ing samargi-margi tansah ambêbahak, tandangipun anggêgilani, dhusun ingkang kamargenan sami risak. Lampahing baris ingkang saduman sampun dumugi ing Garompol, kèndêl atata-tata, lajêng nyabrang bênawi ing Samanggi, anglarug dhatêng tanah Pajang, têtiyang ing tanah Pajang sami kagegeran, ajrih aningali bajag Sampang, kathah kang sami ngili dhatêng wana, wontên kang ngungsi dhatêng ing Matawis. Baris ing Maduntên sampun dumugi ing Kajoran lajêng sami masanggrahan ing Taji, dene baris kang mêdal ing Samawis inggih sampun dumugi ing Trayêm, sakilèning Matawis, lajêng masanggrahan, sarta sampun utusan dhatêng ing Taji, sami ubanggi dintên, sarênga pangrampidipun ing nagari
[...sah] Maduntên dhatêng amaju kalih, têtiyang ing Matawis sami gègèr, agiris manahipun. Tiyang ingkang sami sumêja angungsèkakên anak bojo, botên kantênan solahipun.
baris wontên ing alun-alun. Pangeran Dipati Anom nyuwun pamit dhatêng ingkang rama, sumêja amêthukakên prang, ingkang rama inggih anglilani, Pangeran Dipati Anom lajêng bidhal, sarta ingkang rayi-rayi tuwin para bupati mantri, sawontênipun tiyang Matawis kêrig sadaya, nanging ing waktu punika tiyang Matawis sami kuwur manahipun, kaèngêtan dhatêng anak bojonipun tuwin barang darbèkipun. Ênggèning sami tumut mêthukakên mêngsah punika amung saking ajrih kapêksa ing bandaranipun. Dados botên wontên tiyang ingkang gadhah kakêndêlan. Sadaya manahipun sami ajrih sarta kêkês kemawon. Baris agêng sampun mêdal saking alun-alun sarta angatos-atos. Dene baris Maduntên inggih sampun bidhal saking ing Taji, dumugi ing Pajarakan lajêng têmpuh ing prang wontên ing Kaliajir, arame prangipun. Baris Maduntên kang wontên ing Trayêm sampun ngangsêg dumugi ing Talagawana, lajêng campuh prang, tiyang Matawis kuwur prangipun. Sabab mêngsahipun maju kalih, sarta aningali tandangipun pangamuking tiyang Maduntên kados banthèng [ba...]
[...nthèng] kanin tuwin kados sima arêbat daging, bala Matawis bibrah
manah sarta tatanipun. Lajêng dhadhal sami lumajêng dhatêng salêbêting kitha. Ing salêbêting nagari Matawis jêjêl tiyang kang sami ngungsi tuwin tiyang kang sumêja mêdal dhatêng sajawining nagari, sami ulêng-ulêngan. Tiyang èstri sami nangis gumêrah, botên kantên-kantênan solahipun. Dene
baris wontên ing alun-alun ajagi, bilih wontên karsanipun sang prabu amêthukakên prang, nanging sang nata botên karsa mêdali prang, sabab sampun sumêrêp ing papêsthining Allah, yèn nagari Matawis sirna panjênênganing ratu, sarta sampun jangkêp satus taun karaton ing Matawis. Sang prabu punika jumênêng ratu wêkasan. Dados sang nata wau sampun narima panggalihipun. Karsanipun sang prabu badhe atilar karaton,
sumêja kèngsêr saking ing Matawis. Lajêng parentah pradandosan dhatêng para garwa
[...putranipun] sadaya tuwin abdi jalêr èstri ingkang sami trêsna inggih sami andhèrèk. Kala jêngkaripun sang prabu atilar pura panuju ing
malêm Akad, tanggal kaping 18 wulan Sapar ing taun Be ôngka 1600.
Lampahipun sang nata saking kitha Palèrèd ngilèn bênêr, mampir ngujung dhatêng astana Magiri, lajêng nyabrang lèpèn Praga, sang nata nitih
inggih êndhèrèk[6] sadaya, sang prabu ing samargi-margi tansah nênggak waspa, sakalangkung mêmêlas, lampahipun pinêlak.[7] Ajrih bilih katututan ing mêngsah.
Kacariyos lampahipun sang prabu, sampun nyabrang lèpèn Bogawônta mêdal ing Rawa, anjog ing tanah urut sèwu, para garwa tuwin putra botên pisah kalihan sang nata, amung Pangeran Dipati Anom ingkang lumampah wontên ing wingking ragi têbih, lampahipun arangu-rangu, ing batos angajêng-ajêng utusanipun Trunajaya, sarêng sampun antawis botên wontên utusan, Pangeran Dipati Anom lajêng anututi ingkang rama. Lampahipun sang prabu sampun dumugi ing dhusun Karanganyar, taksih tanah Pagêlèn. Wontên ing ngriku sang nata dipun begal ing tiyang dursila, para èstri sami dhinedhelan. Sang nata enggal parentah nyêbar wang, supados tiyang begal wau sampun ngantos andhèdhèli dhatêng abdinipun kang èstri, nanging tiyang begal wau mêksa taksih andhèdhèli, sang nata sakalangkung
wontên sagêd ngadêg, sami galasahan wontên ing siti, sang prabu lajêng lampahipun dumugi ing Toyamas, arêrêb wontên ing dhusun Ngajibarang, para putra tuwin abdi sawontênipun sami sowan ing ngarsanipun sang prabu, sang nata angandika dhatêng Pangeran Dipati Anom. Thole, sira balia, nagara ing Mataram sira rêbuta, adhi-adhinira padha gawanên kabèh, Pangeran Dipati Anom matur saha sêmbah,
wajib wis ora gêlêm anglakoni, dene sariraningsun wis aja sira pikir, sabab ingsun wis ora kalilan dening Allah yèn
kris Kyai Maesa Nular, tumbak Kyai Palèrèd. Loro iku padha wasiyat kraton, ingsun warisake ing sira, anggonên gêgaman yèn prang, adhinira Singasari, karo Si Martasana gawanên, gawenên kanthi lan ing têmbe manawa lanang prangira, ingsun titip adhinira Si Tapa, sabab saiki isih cilik. Karo dene ing besuk Si Tapa iku, yèn wis jumênêng ana ing Pathi pilih tandhinge, sarta bakal
sampuning ngabêkti dhatêng ingkang rama, lajêng bidhal wangsul sumêja dhatêng Jênar, ingiring bala sawatawis. Wondene sang prabu inggih lajêng
bidhal saking Ajibarang, dumugi ing dhusun Pasiraman, taksih talatah ing Toyamas, lajêng rêrêb wontên ing
Radèn Mas Tapa tansah wontên ing dagan sarwi ngrangkul padaning kang rama, sang prabu amundhut dawêgan. Pangeran pipati enggal dhawah dhatêng abdinipun. Sasampuning angsal lajêng kasaosakên, dawêgan wau lajêng dipun bolong dhatêng pangeran dipati, lajêng kaaturakên ingkang rama sang prabu. Sang nata aningali
dawêgan sampun kabolong anggraita ing galihipun, angintên yèn dawêgan
wau kadekekan wisa dhatêng pangeran dipati, ewadene
Ingsun wêruh ing karêpira, ingsun sira purih enggala seda, dene têka kaya mêngkono karêpira, dhèk biyèn sira sun kon bali angrêbut nagara Mataram sira ora gêlêm. Ing saiki kaya mêngkono karêpira, hèh thole wruhanira, ing besuk amung sira dhewe kang mukti, ora tumurun ing anak putunira, sarta ingsun duwe wêwalêr, ing besuk yèn ingsun wis seda, sira lan saturunira ora ingsun lilani, yèn anyadrana ing pakuburan ingsun. Sang nata gêrahipun sangsaya
ngranuhi, pangeran dipati tansah amuwun, sarwi nyungkêmi sukune kang rama, sang nata wungu angrangkul janggane kang
[...pane] anak putuningsun ing besuk, yèn akanthi wong Walônda amêsthi bakal lanang prange, sira ingsun dongakake bisaa angrusak mungsuhira wong bang wetan, nanging aja lali akanthi wong Walônda, sarta
putraningsun kang tuwa dhewe, wajib gumantya marang panjênêngan ingsun. Karo dene manèh thole, besuk manawa ingsun wis seda,
layon ingsun pêtakên ing bumi Têgal, tunggalna lan guruningsun kang wus
kinubur ing kono, nanging layon ingsun prênahna ing lêmah kang punthuk.
Sarta lêmahe sira gôndaa, ing ngêndi lêmah kang wangi gandane sarta munthuk. Layon ingsun astananên ing kono, wis dibêcik kèri. Sang nata lajêng seda, tangis gumêrah, layon sampun siniraman lajêng tinabêla. Pangeran dipati enggal utusan animbali Ki Dipati Martalaya ing Têgal. Ki
Dipati Martalaya inggih sampun dhatêng wontên ing ngriku, layonipun sang prabu lajêng kabêkta dhatêng Têgal, ing ngriku sampun manggih siti munthuk sarta wangi ambêtipun. Layon wau inggih sampun kasarèkakên ing ngriku, wiwit kala samantên ênggènipun nama ing Têgal Arum. Gêntos kacariyos rajaputra ing Mataram, kang anama
Pangeran Pugêr, lampahipun sampun dumugi ing Jênar, lajêng kaklêmpak bala, tiyang tanah Pagêlèn sampun suyud sadaya, wontên mantrinipun ingkang rama satunggil angawula ing rajaputra sampun kaangkat nama Tumênggung Gajah Pramoda, angrèhakên tiyang satanah Pagêlèn tuwin para santana inggih kathah kang sami andhèrèk ing rajaputra, kala samantên Pangeran Pugêr ing dalu sare, supêna kêpanggih ingkang rama, kadhawahan angrêbat nagari ing Matawis, sabab sampun mangsanipun sarta dhawah anjumênêng nata wontên ing Jênar, satêlasing pangandika ingkang rama katingal nuntên seda.
Sayidin Panatagama, akêkutha ing Jênar, dipun lih nama ing Purwakôndha, sampun misuwur ing tanah Kêdhu Pagêlèn, sarta sampun suyud sadaya, tiyangipun sami ngalêmpak wontên ing ngriku sagêgamanipun. Sinuhun Ngalaga lajêng utusan amurugi gajah kagunganipun ingkang rama swargi, kala rumiyin katilar wontên ing margi, samangke inggih sampun kapundhut ing sang prabu Ngalaga. Sang Prabu Ngalaga [Nga...]
[...laga] lajêng angundhangi bala, sumêja anglagar mêngsah, tiyang Madura kang baris wontên ing dhusun Jagabaya, sarêng sampun samêkta nuntên bidhal. Sadhatêngipun ing Jagabaya lajêng
Prabu Ngalaga anglud dhatêng Palèrèd. Têtiyang ing Matawis kang sampun sami têluk dhatêng tiyang Madura samangke sami ambalik, andhèrèk gustinipun lami, dados sang prabu Ngalaga wau sangsaya kathah balanipun. Ki Tumênggung Mangkuyuda ing Sampang sampun sumêrêp tiyang Matawis sami ambalik, agiris manahipun kawêwahan sadhatêngipun Ki Dhandhang Wacana karisakan. Balanipun kathah kang pêjah, Ki Dhandhang Wacana sarta Mangkuyuda lajêng
larud lan sabalanipun sumêja angumpul dhatêng ing Kadhiri. Sang Prabu Ngalaga sarêng dipun aturi uninga ing balanipun, yèn tiyang Maduntên kang sami wontên ing Palèrèd sampun larud. Sang prabu nuntên lumêbêt ing
kitha Palèrèd. Kala samantên sang prabu sampun têtêp ênggènipun jumênêng nata, amêngku nagari ing Matawis. Balanipun sadaya sami ajrih asih, parentahipun ajêg. Ambêgipun sang prabu adil paramarta, asring ngapura ing ngadosa, para santana tuwin para abdi ingkang sami lami sampun kathah kang sami dhatêng, sarta kathah kang sami jinunjung lênggah, wontên ingkang rayi satunggil
pangulu, dene ingkang kadadosakên patih Radèn Arya Môndhalika, têtiyang ing Pajang Mataram tuwin ing Kêdhu Pagêlèn sampun sami suyud sarta kathah kang sami jinunjung lênggah, nanging kala samantên nagari ing Matawis kenging wawêlak. Kathah têtiyang kang sami sakit, bawinipun nagari Matawis risak, hawanipun dèrèng sae, sarta awis tatêdhan, têrag jawah, panasipun
anglangkungi, nagari Matawis kados gêsêng, dados kathah têtiyang kang sami pêjah amargi sakit tuwin botên nêdha, kêkere aglar ing saurut margi
utawi urut lèpèn, sarta sami sakit mêmalanên, utawi sakit rumab. Tiyang
sakit ing wanci enjing, sontênipun pêjah, sang prabu Ngalaga sangêt ênggènipun sungkawa, botên eca dhahar utawi sare, tansah anêdha ing Allah, supados mulyaa nagarinipun.
[...ta,] ciptanipun anglampus kemawon,
dipati angandika, wis aja sira nangis, mupusa yèn wis pinêsthi karsa Allah, mungguh rusake nagara Mataram, mulane sira sun timbali, ingsun upayakna prau ingkang prayoga bakal ingsun
manahipun, lajêng angrangkul sukunipun pangeran dipati matur sarwi nangis. Gusti, karsa dalêm punika kula botên amrayogèkakên. Punapa panjênêngan dalêm botên angowêl karisakanipun ing tanah Jawi, upami katilara, ingkang dipun gêgondhèli tiyang satanah Jawi sadaya sintên, kajawi amung panjênêngan dalêm. Aluhung panjênêngan dalêm jumênênga nata wontên ing ngriki utawi ing Têgil anggêntosi rama dalêm suwargi, wondene prakawis mêngsah dalêm pun Trunajaya tuwin tiyang Makasar, kula kang sagah nyirnakakên. Sanajan wêwaha malih tiyang Sampang tuwin tiyang Makasar, kula botên ajrih.
ampah, ingsun ora duwe cipta liyane mung têka munggah khaji, dene prasêtyanira wis ingsun tarima, nanging ingsun enggal upayakna prau bae. Ki Dipati Martalaya matur, yèn makatên gusti, mugi kasarèhna rumiyin, kula badhe damêl baita ingkang prayogi, sabab yèn kula ngupados baita kapal ingkang prayogi kados botên
angsal. Pangeran dipati inggih anurut ing aturipun Martalaya wau, Ki Martalaya lajêng pamit mantuk. Sadhatêngipun ing Têgal inggih anuntên damêl baita.
Ing sapêngkêripun Martalaya, pangeran dipati wau lajêng sami dipun garumung dhatêng abdinipun sarta dipun tangisi, supados wandea ênggènipun badhe minggah khaji, nanging pangeran dipati botên keguh ing karsanipun. Kala samantên pangeran dipati ing wanci dalu sare wontên mêsjid ing Toyamas, abdinipun panakawan alit têtiga, pangeran dipati wau
supêna, mêsjid kang dipun anggèni sare punika katingal garowong ing nginggil. Anuntên wontên rêmbulan, kathahipun pitu, saking ing langit lajêng manjing ing jajanipun. Nuntên wontên lare saukiran cahyanipun kados srêngenge, dipun candhak dhatêng pangeran
ênggènipun gêgêtun, anggraita yèn kadhawahan cahya nurbuwat. Pangeran dipati lajêng agadhah cipta sumêja jumênêng nata, ênggènipun badhe kesah khaji botên siyos, sarta ciptanipun ing tanah Jawi prasasat sampun kagêgêm ing astanipun. Pangandikane ing galih, saupama dhèk biyèn rasaning galih ingsun kayaa saiki, kaya ora bêdhah nagara ing Mataram. Para abdinipun sadaya tuwin para santana lajêng kaklêmpakakên. Sampun pêpak sadaya, sarta sami pangling aningali gustinipun. Kala rumiyin cahyanipun êlom. Samangke cahyanipun sumringah sarta ngêngrêng, pangeran dipati ngandika dhatêng abdi tuwin santananipun. Bocah ingsun kabèh, sira padha saksenana, yèn saiki ingsun jumênêng nata anggêntèni kangjêng rama, ingsun ajêjuluk Susuhunan Mangkurat, Senapati ing Ngalaga, Ngabdurrahman Sayidin Panatagama, para abdi sami jumurung saur pêksi
ing manahipun. Para abdinipun ing kadipatèn lajêng sami jinunjung lênggahipun. Wontên ingkang dados bupati tuwin mantri, rôngga, dêmang ing sapantêsipun. Sang prabu anyar nuntên utusan animbali Ki Dipati Martalaya ing Têgal lan sabalanipun sarta ambêkta sagêgamaning prang, utusan lajêng mangkat sampun dumugi ing Têgal. Ki Dipati Martalaya inggih enggal mangkat dhatêng
Toyamas, sampun kêpanggih sang prabu anyar, sang nata alon ngandika, Martalaya, mulane sira sun timbali, sira sumurupa yèn ingsun jumênêng nata, dene ênggon ingsun bakal munggah khaji samêngko wis ora sida. Martalaya sarêng mirêng sakalangkung suka manahipun, matur saha sêmbah, sokur gusti, panjênêngan dalêm sampun jumênêng nata, ingkang kula ajêng-ajêng salaminipun inggih makatên. Dene prakawis mêngsah dalêm pun Trunajaya tuwin tiyang Makasar,
prahu ênggonira gawe, iku sadhiyakna tumuli, sarta wonge kang nglakokake prahu, dipêpak sapirantine wong lêlungan. Krana ingsun bakal utusan mundhut bantu wong Walônda marang ing Batawi. Martalaya matur, gusti, karsa dalêm badhe mundhut bantu punika kula botên angrêmbagi, sabab watêkipun tiyang Walandi punika, yèn dipun prasanak tansah mangarahi, sarta kathah cidranipun. Saenipun lair kemawon. Ing batos botên pêdhot-pêdhot pangangkahipun. Dene prakawis mêngsah dalêm tiyang bang wetan, tiyang kula sampun anyagahi anumpês sadaya, punapa panjênêngan dalêm botên pitados ing atur kula. Akathah-kathah aturipun Martalaya [Martala...]
[...ya] wau, amurih sang prabu sampun ngantos siyos
marang sira, ing nalikane isih panjênêngane eyang Kangjêng Sultan Agung, ingsun isih dibobotake ing ibuningsun, iku eyang sultan pinuju lênggah lan kang garwa, ibuningsun marak marang eyang sultan. Eyang sultan barêng aningali ibuningsun marak, banjur jumênêng angurmati marang ibu, eyang ratu matur
pitakon. Wontên punapa sultan, sampeyan jumênêng saking pinarak. Eyang sultan amangsuli, ratu, dudu bok mantu kang ingsun hurmati, yèn sira ora
sumurup kang ingsun urmati kang ana ing wêtêngan, iku besuk bakal dadi raja gêdhe abêbala bacingah, kaya dene panjênêngan ingsun iki, wong tanah Jawa padha suyud kabèh, Martalaya, iku caritaningsun marang sira, mulane ingsun sumêja mundhut bantu marang ing Batawi, dadi ingsun bakal anyatakake wirayate eyang sultan. Ki Dipati Martalaya sarêng mirêng cariyosipun sang prabu, lajêng tumungkul, botên sagêd amangsuli, sabab kaluhuran sabda, ing wusana amiturut ing sakarsanipun sang prabu. Sang nata lajêng dhawah dhatêng
ing Têgal, wontên ing ngriku lajêng numpak baita, sampun layar. Sang Prabu Mangkurat ngandika malih dhatêng Pranataka, Pranataka, sira mênyanga ing Donan utawa ing Nusakambangan, sira ngupayaa kêmbang wijayakusuma, poma diolèh, sira aja mulih-mulih yèn durung olèh, kongsia
jambul wanên ya anaa ing kono bae. Ki Pranataka matur sandika lajêng mangkat. Sang prabu parentah bidhal saking Toyamas, sumêja dhatêng Têgal. Lampahipun sampun dumugi ing Têgal. Ki Dipati Martalaya angaturakên padalêmanipun. Sang prabu inggih lajêng angêdhaton ing ngriku, dene Ki Dipati Martalaya tuwin bupati sanesipun sami masanggrahan ing alun-alun. Wontên ing ngriku sang prabu akaklêmpak bala, sarta tansah agêgulang pratingkahing prang dhatêng balanipun sadaya, sang nata amundhut tiyang ing Têgal tigang atus, kadamêl prajurit, busananipun sinami, winastanan prajurit Jagasura.
sarta sampun jumênêng nata wontên ing Palèrèd, ajêjuluk
suka ing galihipun. Dene ingkang rayi unggul ing prangipun sarta sampun jumênêng nata wontên ing Palèrèd. Lajêng angandika, Martajaya, yagene sira aninggal adhi mas Pugêr. Martajaya matur, gusti, mila kula botên sowan dhatêng Matawis, sabab rayi dalêm sampun kathah balanipun. Panjênêngan dalêm dèrèng kagungan bala kathah, mila kula pilalah mriki. Sang nata ngandika, Martajaya,
sampun kaprênahakên. Anuntên wontên tiyang Surabaya dhatêng, anama Ônggajaya kalih Ônggawôngsa, Ônggawôngsa wau sampun angabdi dhatêng ing sang prabu kala kadipatènipun. Dene Ki Ônggajaya taksih agêgriya wontên ing Surabaya, samangke Ki Ônggajaya wau
nusul dhatêng sadhèrèkipun kang nama Ônggawôngsa tumut angabdi ing sang
sampun dhatêng ing masjid watu, wontên ing ngriku ngantos pitung dintên pitung dalu, botên nêdha-nêdha, supados angsala sêkar, sarêng ing
dintên malêm Jumungah, Ki Pranataka aningali sekar wijayakusuma amung sarakit. Cahyanipun mancorong, Ki Pranataka enggal amêthik. Sekar lajêng
kabêkta mantuk dhatêng Têgal, sampun kaaturakên ing sang prabu, sang nata sakalangkung suka, cipta yèn tulus ênggènipun jumênêng nata.
Gêntos kacariyos lampahipun Ki Môndaraka kang dhatêng ing Batawi, sampun kêpanggih kalihan gurnadur jendral. Ki Môndaraka wau sadhatêngipun ing Batawi, mawi dipun urmati ungêling maryêm, sarta drèl sanjata, panganggêpipun gurnadur jendral prasasat sang prabu ing Matawis
têdhak piyambak dhatêng ing Batawi, para rat tuwin para upsir inggih sami manggihi sadaya wontên ing loji panggenanipun gurnadur jendral sarta kasêgah dhahar tuwin unjuk-unjukan. Sasampuning sami dhahar, Ki Môndaraka lajêng amaringakên sêrat. Gurnadur jendral anampèni
Môndaraka, jêngandika angantia rumiyin, kula amatah ingkang badhe lumampah, Ki Môndaraka inggih anurut ing dhawahipun gurnadur jendral.
Gurnadur jendral lajêng parentah dhatêng Kumpêni ingkang badhe kalampahakên, kathahipun sèwu wolung atus. Ingkang sèwu tiyang Makasar, Ambon, Tarnate, Bugis. Ingkang wolung atus tiyang Walandi, ingkang môngka Senapatining prang anama Amral èl Duwèlbèh, mayor Walandi
Kadhangkrang, sarta gurnadur jendral angaturi pisungsung rajabrana warni-warni ing sang prabu, utawi wawêlingipun dhatêng Amral, tuwin dhatêng Ki Môndaraka inggih kathah-kathah, sasampuning samêkta lajêng bidhal numpak baita ambabar layar, lampahipun sampun dumugi muwara ing Têgal. Ki Môndaraka mêntas rumiyin, sowan ing sang prabu, Amral taksih kantun wontên ing pinggir pasisir, Ki Môndaraka sadhatênge ngarsanipun sang nata lajêng ngabêkti sarta matur, gusti, kula angaturakên tabenipun
jendral sakalangkung suka, ingkang dados pamundhut dalêm bêbantu samangke inggih anyaosi, kathahipun sèwu wolung atus. Mayoripun sakawan têtindhihipun anama Amral èl Duwèlbèh, sang nata sarêng mirêng aturipun Ki Môndaraka, sakalangkung suka,
lajêng ngandika, Môndaraka, enggal timbalana panggêdhene wong Walônda, ingsun arêp wêruh, Ki Môndaraka enggal wangsul dhatêng pinggir pasisir
sumêja sami ningali ing warninipun tiyang Wêlandi, ing alun-alun kêbak tiyang jalêr èstri. Amral tuwin para upsir sadhatêngipun ing ngarsane sang prabu, lajêng sami manthuk angadêk kemawon sarta angêmpit têpio, botên wontên ingkang sila, para bupati
seba sila marang ingsun. Bangêt ênggone ora wêruh ing tata, Ki Môndaraka matur, gusti, sampun caranipun tiyang Walandi,
kurang ajar, Amral pulingak-pulinguk. Mayor Wilham aningali pangagêngipun pangraosipun
awakku ora kajèn. Yèn awèt mangkene aku mêsthi mulih marang Batawi, Ki Môndaraka amangsuli
sarwi bisik-bisik. Tuwan Amral, aku anjaluk pangapuramu, kowe aja lara atimu marang wong iku, yèn kowe durung sumurup, iku wong ing Têgal, jênênge Dipati Martalaya, upama iku didukani marang sang prabu, amêsthi banjur minggat, têmah agawe butuh, bakal ora nana kang mikul obat mimismu utawa barangmu kabèh, samêngko sabarna bae, besuk yèn wis rampung prang gampang, aku kang
adate wong Jawa yèn seba ing rajane, aku
surupêna, sarèhning têkaku iki sumêja suwita marang sang nata, amêsthi apa kang
matur, gusti abdi dalêm pun Amral anyuwun pangapuntên dalêm. Sarèhning dèrèng sumêrêp caranipun tiyang Jawi, yèn sowan ing ratunipun. Samangke anêrang, kadospundi ingkang dhawah dalêm, pun Amral inggih badhe anglampahi. Sang
nata mèsêm sarwi ngandika, Môndaraka, sira kang wus wêruh adate ana ing
Batawi, biyèn kapriye, dene ingsun ya anurut. Apa kang dadi adate wong Walônda. Ki Môndaraka matur, gusti, yèn urmat dhatêng pangagêngipun inggih ngadêk kemawon, jêjêk sukunipun sarta angêmpit têpio, utawi yèn sawêk dhatêng, lajêng sami candhak-cinandhak tangan têngên sami têngên. Dene kang sami dipun damêl lênggah kursi sami dipun jèjèr, sang nata nuntên ngandika dhatêng para bupati, bocah ingsun kabèh, dikêbat padha gawea dhingklik utawa lincak, lan padha aweha sêsuguh, apa kang dadi doyanane wong Walônda aja kongsi kêkurangan. Amral anuntên matur ing sang prabu, sinuhun, wawêlingipun kaki jendral, badan kula saprikônca sadaya kasumanggakakên ing panjênêngan dalêm. Punapa ing sakarsa dalêm angrèh dhatêng tiyang Walandi, amêsthi miturut. Wondene yèn taksih kirang, abdi dalêm Kumpêni ingkang badhe kaabên prang, kula kadhawahan ambêkta Walandi ing Japara ing sawontênipun. [sawo...]
[...ntênipun.] Manawi sampun andadosakên parênging karsa dalêm. Kula kalilana rumiyin dhatêng ing Japara, dene ingkang rumêksa ing panjênêngan dalêm, kula angaturi Kumpêni satus, têtindhihipun
kêsêl, tumuli mangkata marang Japara, ingsun ya nuli nusul. Amral sa-Kumpêninipun sampun kaparingan panggenan, sarta sinêgahan uwos utawi maesa lêmbu, akathah tiyang Kumpêni sami suka-suka manahipun. Dene ingkang kadhawahan angêmong tiyang Kumpêni Ki Arya Môndaraka.
Ing enjingipun sang nata miyos sinewaka ing bala Jawi sadaya, tuwin Amral saupsiripun inggih sami sowan, andhèr sami sowan lênggah ing dhingklik. Sang nata anjunjung nama ing para abdinipun kala taksih kadospatèn. Ki Môndaraka kaangkat dados patih nama
[...ngangina] pawarta, nagara ing Mataram samêngko sapa kang ngênggoni, apa isih adhi mas apa wong liya, poma ditêrang pawarta iku, Radèn Nêrangkusuma matur sandika, lajêng mangkat lan sabalanipun, sampun
dumugi ing Kêdhu. Kala samantên ing Kêdhu taksih sangêt rêsah, kathah tiyang begal kècu mêmaling, sadhatêngipun Radèn Nêrangkusuma tiyang ing ngriku kathah kang sami têluk. Nuntên wontên têtiyang ing Kêdhu satunggal anama Wôngsacitra, sowan sumêja suwita ing Radèn Nêrangkusuma sarta anakipun kêkalih, anama Ki Lêmbu kalih Ki Buwang, balanipun kathah, pangabdinipun inggih sampun katampèn. Ki Wôngsacitra kadhawahan anguyuni tiyang ing Kêdhu sadaya, inggih sampun sami suyud dhatêng Ki Wôngsacitra, Radèn Nêrangkusuma nuntên utusan ngaturi uninga ing sang
kapundhut ing sang prabu kaabdèksakên.[11]
yèn nagari Matawis samangke taksih têtêp ingkang rayi sang prabu kang
jumênêng nata, nanging taksih asring rêbat jajahan kalihan tiyang Maduntên. Sang prabu mirêng pawartosipun Radèn Nêrangkusuma sakalangkung
suka ing galihipun, dene ingkang rayi taksih têtêp jumênêng nata wontên
ing Matawis. Sang nata lajêng parentah dhatêng Ki Martajaya, Martajaya,
sira mangkata dhingin marang nagara ing Dêmak, angêlara jajahan lan kêklumpukan bala, besuk yèn ingsun wus rawuh ana ing Dêmak bae sebaa. Martajaya matur sandika, lajêng bidhal sabalanipun utawi Amral sa-Kumpêninipun inggih sampun kalilan rumiyin, sarta kêkanthenan Ki Dipati Môndaraka, kalih Radèn Nêrangkusuma, priyantun kêkalih punika ingkang kadhawahan angêmong tiyang Kumpêni, lampahipun mêdal ing laut. Sampun dumugi ing Japara, Ki Ngabèi Wôngsadipa enggal mêthuk, sarta sangêt ênggènipun sêsugun. Amral sarta bupati kalih sampun sami mêntas saking ing laut, kabêkta dhatêng padalêmanipun Ki Wôngsadipa, Amral lajêng wicantên dhatêng Ki Ngabèi Wôngsadipa, kyai ngabèi, dhatêng kula mriki punika kautus ing sang prabu, andikakakên anggêbag mêngsah tiyang bang wetan kang wontên ing ngriki, samangke panggenane mêngsah dika wontên pundi. Ki Wôngsadipa amangsuli, tuwan, panggenaning mêngsah kala rumiyin wontên [wontê...]
[...n] ing Jagatamu, samangke sampun sami lumajêng mangetan, amargi kula gêbag ing prang, kathah ingkang pêjah, sabab kula dipun biyantoni dhatêng tiyang Prasman tuwin tiyang Inggris, kang sami grami wontên ing ngriki, punika kang sami mitulungi ênggèn kula prang. Amral sarêng mirêng wicantênipun Ki Wôngsadipa, sangêt ênggènipun kagèt sarta èmêng ing manahipun, dene wontên tiyang sabrang kang sanès bôngsa tumut têtulung prang, Amral wau lajêng pirêmbagan kalihan para upsiripun. Tiyang Prasman sarta tiyang Inggris kapurih kesaha saking Japara, sampun
ngantos katur ing sang prabu, mila makatên, ing benjing samangsanipun unggul ing prang, botên wande tumut angsal ganjaran nagari, sarta tiyang
Prasman lan Inggris wau badhe kasukanan wang, kang minôngka epahaning prang, kaawadakên pêparingipun sang nata. Sarêng sampun gilig ing rêmbag, Amral lajêng kengkenan angundang pangagêngipun tiyang Prasman sarta Inggris, inggih sampun sami dhatêng wontên ing pasanggrahanipun Amral. Amral tumuntên wicantên. Hèh wong Prasman lan Inggris, aku ingutus marang Raja Mataram, andikakake andhawuhi ing kowe, prakara ênggonmu
amangsuli, aku ora duwe prau, prauku lagi digawa mulih angusungi dagangan. Amral wicantên malih, sapira kèhe dagangamu kang isih ana ing kene,
daganganamu, iku banjur pèkên pisan, aja susah kobalèkake. Arta kalih lêksa ringgit sarta baita inggih sampun sami dipun tampèni, tiyang Inggris sarta Prasman sampun mangkat saking Japara, nanging baita wau sampun sami dipun uncêgi dhatêng balanipun Amral. Tiyang Inggris sarta Prasman sarêng dumugi satêngahing laut, baitanipun sami kèrêm, tiyangipun sampun sami pêjah sadaya.
[...l] saking Pakalongan saha bala mêdal ing laut. Para èstri sami dipun tilar wontên ing Pakalongan. Sampun dumugi muwara Japara, Amral sarta para upsir tuwin Ki Wôngsadipa enggal sami mêthuk. Sang prabu sampun mêntas saking baita, lajêng ingaturan nitih
ing Kadhiri, amilih papan kang wiyar sarta radin, badhe kadamêl amêthuk prang, dene andêl-andêlipun anama Dhandhang
dhatêng Trunajaya, sarta kaangkat nama Prabu Anom, punika kang sagah anadhahi prangipun tiyang Kumpêni, ing sadintên-dintên tansah angatos-atos. Sang nata sarêng mirêng lajêng ngandika dhatêng Amral. Amral, ingsun angrungu
kapariksa rumiyin. Kraèng Naba nuntên katimbalan. Sadhatêngipun ing ngarsanipun sang prabu Amral nuntên pitakèn. Kraèng Naba,
matur, tuwan, inggih sayêktos pun Galengsong punika adhi kula, ênggèn kula pisah kala taksih alit. Ngantos sapriki kula dèrèng nate kêpanggih dhatêng piyambakipun. Sang prabu lajêng ngandika dhatêng Amral. Amral, yèn mêngkono, Si Kraèng Naba iku ingsun pundhut, bakal ingsun utus marang Kadhiri, anêmoni adhine. Amral inggih anyumanggakakên. Sang nata ngandika dhatêng Kraèng Naba, Kraèng Naba, sira ingsun utus marang Kadhiri, adhinira pulutên lawan têmbung kang bêcik, supaya [supa...]
[...ya] aja kongsi prang lan sira, anungkula marang ingsun. Sira sun kantheni Si Mirmagati, iku bisa calathu têmbung lima, karo Si Dipati Martalaya, têlu Si Martapura, padha milua ing sira, nanging padha
bandaranipun Kraèng Naba, Ki Dipati Martapura lan Martalaya amindha panakawanipun. Lampahipun sampun dumugi ing kadhiri, nuntên wontên tiyang Makasar satunggil alêledhang, pinuju êmbanipun
mangsuli, aku saiki suwita ing Raja Mataram, dadi mayor prajurit, sarta sang prabu
bangêt sihe marang aku, têkaku mrene iki diutus animbali kowe, supaya kowe aja prang karo aku, sang prabu
bangêt ênggone angeman, dene ênggone bakal ngalurug marang Kadhiri kene, angêntèni satêkaku utawa kowe, payo kowe
taksih sangêt sihe dhatêng kula, benjing yèn patêmpuh
ing prang kemawon kula amuke saka ing wingking kalihan tiyang Makasar sadaya, dika matur makatên kemawon dhatêng ing sang prabu, Galengsong pitakèn malih, kakang, rencang dika niku tiyang ing pundi, dene sae-sae têmên. Galengsong sangêt eramipun aningali warninipun bupati ing Matawis. Kraèng Naba sarêng sampun
dhatêng tiyang ing Maduntên, antawis kalih atus, sumêja anumpês
ing tiyang sakawan wau, kabutuhakên ing banawi, banawi ing palabuhan pinuju banjir, Kraèng Naba sarêng dumugi sapinggiring banawi, enggal anyandhak lambungipun Mirmagati, kabêkta malumpat, sampun dumugi sakilèning banawi, Martapura lan Martalaya sampun cêcawêtan, inggih nuntên malumpat, sampun dumugi sabrang kilèn. Tiyang Maduntên sami jomblong, aningali kasaktènipun tiyang sakawan wau. Tiyang sakawan lastantun ing lampahipun, dumugi [dumu...]
[...gi] ing Japara lajêng sami sowan ing sang prabu angaturakên ing salampah-lampahipun. Tiyang
purun sowan-sowan, sabab sangêt sêngitipun dhatêng tiyang Wêlandi, sang nata dipun aturi sampun ngantos anganggêp dhatêng tiyang Wêlandi, sabab punika tiyang ngumbara, angalap opah, botên wande angrisakakên nagari, dene prakawis mêngsah tiyang Makasar tuwin tiyang Maduntên, Ki Martalaya
inggih anyagahi anumpês, botên susah kanthi tiyang Walandi. Nanging sang nata botên anggêga dhatêng
Adipati Môndaraka lajêng wicantên. Tuwan Amral, muliha bae dhingin, sesuk takpikire karo kancaku bupati, banjur tak matur ing sang prabu,
dados panyuwunipun Amral. Sang nata sakalangkung èmêng ing galih, Môndaraka, yèn kaya mêngkono Si Martalaya timbalana, sira taria yèn dhèwèke wani marang Trunajaya, nuli konên mangkat ngalurug lan sabalane,
anggêpuka mênyang Si Trunajaya, manawa wis mangkat, banjur misuwurna yèn lolos têka ing bêbarisan kene. Ki Môndaraka lajêng utusan nimbali Martalaya,
Martalaya, Ki Martapura enggal mangkat dhatêng pondhokanipun Ki Martalaya, sarta angangge dhuwungipun anama Jaka Tuwa, sadhatêngipun ing ngriku, Martalaya kêpanggih lênggah wontên ing patilêman sarwi kêmul, ananging sampun angatos-atos, anyandhing dhuwung lêligan, katindhihan lênggah wontên sangandhaping kalasa, dhuwung wau anama pun Kasur, Ki Martapura ngadêg sarta wicantên, Martalaya, aku diutus ing sang prabu andikakake mundhut pati uripmu, Martalaya
sakalangkung ngungun. Dene bupati gêgêdhuk ing prang sami pêjah.
anjaga ing Garêsik utawa pulo Mangare, ing Madura nganglangana, banjura marang Surabaya, sun kanthèni Si Nrangkusuma, karo
Si Ônggawôngsa, Ônggajaya, wong loro iku kang wus wêruh jajahane ing kono, sabab iku wong têka ing Surabaya, dene ingsun bakal mêtu dharat anjog ing Tuban, menggok mangidul banjur marang Kadhiri bae. Ingkang sami kadhawahan lajêng bidhal. Sang prabu inggih lajêng bidhal. Kathahing bala tanpa wilangan, gêgaman awarni-warni. Wondene ingkang bidhal rumiyin wau Ki Tumênggung Endranata, inggih sampun campuh prang kalihan tiyang Maduntên kang wontên ing Rêmbang tuwin Tubin. Tiyang Maduntên sampun larud, sami angumpul dhatêng ing
sing tak tresnani..aku ora iso bales opo-opo..jenengan sing tak kangeni..jenengan sing dungokno..9 wulan jenengan ngandung..ngandung aku ing rahimu..nganti jengan bingung..nganti jenengan ngelu..jenengan sampun nglahirna kula..nganti taruh nyawa lan lorongapurane bu kangge kula..kula mboten pingin adu nyawa mergo melebu nerokomaaf
Ing. de Minas -------------------> 12
Ing. Metalúrigca ----------------> 18
Ing. Civil ----------------------> 14
Ing. Industrial -----------------> 60
Ing. Werner Prantl Ges. mbH
Marshmallow utawi manisan kenyal inggih punika dhaharan mawi tèkstur kados busa ingkang lembut kanthi maneka wujud, rasa, lan werna.[1] Marshmallow menawi dipundhahar lèlèh wonten ing tutuk amargi punika asil saking campuran gula utawi sirup jagung, putih tigan, gelatin, gom arab, lan bahan perasa ingkang dipunkocok dumugi mekar.[1] Marshmallow punika kalebet makanan ringan ingkang asring dipuntedhi bibar dipunpanggang wonten ing api unggun.[2] Menawi dipunpanggang, bagéyan njawi saking marshmallow punika nglampahi karamelisasi déné wonten ing bagéyan njero punika radi cair. Dangunipun manggang punika gumantung selera, wiwit saking namung sekdhik éwah werna dumugi manisan kenyal terang lan radi gosong.[2] Resep kanggé damel manisan kenyal wonten langkung saking 1.000 cara ingkang béda.[1]
Resep tradisional manisan kenyal punika boten mawi gelatin, ananging ngginakaken sari akar taneman semak Althaea (genus) / marshmallow (Althea officinalis), saéngga dhaharan punika dipunwastani marshmallow.[2] Bapak kedhokteran, Hippocrates ngginakaken marshmallow kanggé ngobati memar lan kelangan getih.[3] Dioscorides nyerat babagan sipat-sipat saénipun marshmallow, dene Horace ngalem laksatif saking godhong lan oyot taneman kasebut.[3] Dhokter Romawi ngginakaken marshmallow kangge ngobati gerah waja, cokotan srangga, bengkak amargi kadhemen, lan kulit ingkang kenging iritasi.[3] Penduduk Cina, Mesir, lan Roma dhahar maneka jinis marshmallow. Penduduk Prancis dhahar kembang lan godhong kanthi wujud salad.[3] Marshmallow rumiyin punika kanggé ngobati gerah waja, cokotan serangga, gangguan pencernaan, lan diare ing Éropah nalika abad tengahan.[3] Nalika bayi nembé tuwuh wajanipun ugi dipunparingi marshmallow.[3]
Bibar Alex Doumak matenaken prosès anggènipun ekstrusi ing taun 1948, manisan kenyal wiwit dipundamel ing pabrik mawi mesin ekstrusi.[2] Asilipun punika arupi manisan kenyal awujud silinder ingkang dipuntugel-tugel lan dipungulingaken ing campuran glepung jagung lan gula alus.[2] Sapunika, manisan kenyal dipunremeni déning anak-anak ugi tiyang diwasa. Saged dipundhahar langsung kemawon ugi saged dipunlebetaken ing unjukan (cokelat susu, café mocha), dipundamel kue lan gula-gula (biskuit Mallomars, Peeps), utawi minangka penghias sajean panutup.[2]
oldid=1076101"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanDhaharanPermen	Menu navigasi
percoyo ra percoyo yen kowe sing nulis kabeh iki, opo tenan kowe sing nulis?
go go ing read read ing eat eat ing drink drink ing walk walk ing
“Kula niki tiyang ‘kmpl”. Napa to ‘kmpl’ niku? ‘Kmpl’ niku komplo. Dados kula mboten ngertos Gunung Merapi badhe mbledos napa mboten. Awit Gunung Merapi punika wewados. Namung ingkang Maha Kuwaos ingkang priksa. Menawi kula mbukak wewados, ibaratipun mbukak lawangipun ingkang Maha Kuwaos. (
duniaForum Wong Pekalongan - Batang :: OWB ( Opo Wae Bebas ) :: Artikel - Tulisan OWB ( Opo Wae
“lha opo ora ono sing nawar luwih duwur?”.
“ Raenek, kuwi we sing nawar mung wong siji. Abine rodho gelo adol timun kok rapayu, tak omongi, alhamdulillah bi, isih ono sing gelem
lha kok timune ora payu. Lha mau aku nggowo sak bagor tak gowo neng pasar bangsan di tuku uwong 3000, yo wis tak
pukul 09:19	Assalamualaikum wr.wb. Kanggo kabeh wae ayo mbangun kotane dewe bersama bapak kita tercinta (Ir. Heru Cahyono, MM)sing ngajak wargane supaya GUYUP RUKUN sing malah saiki dadi MOTO
urip pancen ora ono sing weruh aku terdampar d metropolitan trus mywife akhire yo wong asli kene,,,peh,,,pehhhh jan koyo sinetron looo.ora iso ngomong jowo blas tpi aku fal in lop tenan, lek digowo mudik yo dadi tontonan sing tuo2 lan enake iso dirasani neng arepe wonge,yooo beeen lha wong yo ora ngerti,,,itulah sepenggal jalanku,,,weleeeh2,,,,!!
MIBER DADI MANDHEK, BOCAH NANGIS DADI MENENG, WONG SEREK DADI SENENG, WONG SUSAH DADI BUNGAH, WONG PADU PODHO NGASO,
Kutha iki didegaké taun 1895, nanging ora diakoni sacara resmi tekan tanggal 29 September 1908, déning Présidhèn Rafael Reyes Prieto. Awalé dijenengi San Lorenzo, kutha iki ganti jeneng dadi Armero taun 1930 kanggo mèngeti sawijining martir sing jenengé José León Armero. Kutha iki dijuluki minangka "kutha putih" amarga arupa pangasil kapas paling gedhé ing Kolombia. Tekan taun 1985, kutha iki arupa laladan tetanèn sing makmur.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Armero&oldid=1062719"	Kategori: Kutha ing KolombiaKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.05, 26 Juni 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mimika_Timur_Jauh,_Mimika&oldid=1035883"	Kategori: Kabupatèn MimikaKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
ngretakeun ing bwana, nya mana kreta lor kidul wetan sakasangga dening pretiwi sakakurung dening akasa, pahi manghurip ikang sarwo janma kabeh.
iki? lha wong golek penguripan yo koq d kisruhi se... wis...wis ra nggeno pisan...
Wis suwe banget ora ngeblog, rasane wis kangen banget. Tapi wong jenenge lagi akeh gaweyan ya dadi madan angel nek arep dolanan internet. Critane lagi sibuk kiye, jenenge bae anu nyambut gawe
iki nyedot kang Multiply-ne Kang Dyon sing asline Klampok. Lha aku maturnuwun banget kiye Kang, wis njukut lagu-lagune kang nggone rika. Maksude ben kanca batir liyane juga bisa melu menikmati lagu-lagu banyumasan sing
Oborniki (Jerman Obornik) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Oborniki&oldid=1090536"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
“Whuik jerune…,” jare Gempil
ngelesi, tapi sakno wedhuse sing kecemplung lobang.
ae sak kuatmu. .” jare Joko.
Gak sui moro-moro onok suoro pipi disun terus mari ngono suorone wong dikaplok PLAK..!!!. Wis mari ngono sepi maneh.
Kopi tubruk iku ombènan kopi saka Indonesia sing digawé kanthi ngumobaké bubuk kopi bebarengan karo banyu lan gula.[1] Kopi iki nduwèni kamèmperan karo kopi saka Turki lan Yunani ing babagan kabuketané.[1] Kopi tubruk cukup populèr ing Pulo Jawa lan Bali.[1] Resep saka kopi tubruk iki digawa déning pedagang saka Wétan Tengah menyang Indonésia.[2] Ing Wétan Tengah, kopi tubruk iki dikenal minangka "kopi blethok.[2] Kopi tubruk minangka cara gawé wédang kopi sing paling gampang.[2] Variasi liya saka kopi tubruk ya iku kopi susu sing digawé kanthi nambahaké susu kenthel legi.[2] Salah siji variasi sing kurang misuwur ya iku sing dicampur nganggo jus alpukat.[2] Kopi tubruk iki umumé diombé bebarengan karo mangan gedhang gorèng.[2] Bab utama sing kudu digatèkaké nalika gawé kopi tubruk ya iku banyu kudu bener-bener panas amarga yèn ora bakal ana bubuk utawa wiji kopi sing
… wah … wah … anakku Bagong ternyata pinter berdiplomasi ya. Lha kok saiki jadi pinter tenan kowe Bagong anggonmu ngomong.
ketoke kuwi kata-kata saka Basa Ngalengko yo Gong. Lha nek intelek ki saka tembung in karo telek. In artine dalam, telek ki opo Gong ?”
Paijo : Aduh Dik... poto mu ayu teniiiiiiiin... persis koyok
Aura Kasih... marake ati ku rontok,
Dhaptar lintang ing rasi lintang Triangulum inggih punika satunggaling dhaptar ingkang ngêwrat nama- nama lintang ingkang wontên ing rasi lintang Triangulum. Ing ngandhap punika inggih lintang-lintang ingkang wontên ing rasi bintang Triangulum. Triangulum inggih punika konstèlasi ingkang alit ingkang wonten ing langit lor. Namanipun asalipun saking Latin kanggé triangle, ingkang kaperang saking wujud Triangulum Australe ingkang mapan wonten ing sisih kidul. Namanipun ugi kapérang saking tigang lintang ingkang cethar ingkang maujud kaping tiga lan sekawan kanthi magnitufonipun, ingkang mbentuk meh sami kados sosceles ingkang dawa lan segitiga ciyut. Triangulum inggih punika salah satunggaling saking sekawan dasa wolu (48) rasi ingkang sampun dipunlebetaken dhaptar rasi déning astronom ing abad kaping kalih inggih punika Ptolemy, lan tetep dados salah satunggaling saking wolung dasa wolu rasi lintang modheren.
And dipun wujud saking konstelasi ingkang dipunmangertosi dados MULAPIN (Cithakan:Script/Cuneiform) "The Plough". Punika ingkang dipuncathet dados konstelasi ingkang sepisan ingkang wonten ing dhaptartablet pasangan ngkang ngewrat lintang canonical ingkang dipunkiteri déning 1000 BC, ingkang dipunmangertosi déning MUL.APIN kaliyan incipit ipun. The Pllough inggih punka konstelasi ingkang kaping sepisan saking "Way of Enlil", ingkang mapan wonten ing sak pro sekawan ing
Dijupuk 2013-02-10. Priksa gandra date ing: |date= (pitulung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhaptar_lintang_ing_rasi_lintang_Triangulum&oldid=1097455"	Kategori: Rasi lintang TriangulumDhaptar lintang miturut rasi lintangKategori ndhelik: Cacad CS1: dates	Menu navigasi
Gunungan ngadhahi werdi, minangka tandha panguripan. Saben gambar ing gunungan, ngetingalaken saisining piranti ing sajroning jagad. Wiwit saking manungsa, kéwan, alas, lan samudayanipun.[5] Wujud gunungan arupi limas (segilima), nggambaraken gangsal wekdal ingkang kedah dipunlampahaken déning manungsa muslim. Wujud lancip punika nggadhahi werdi gandhéng cénéng antawisipun manungsa kaliyan gustinipun.[5] Gambar wit minangka pratandha ingkang mbabaraken digdayanipun Gusti Ingkang Maha Wikan, ingkang sampun maringi pangayoman dhumateng sadaya titah ing ngalam donya.[5] Sedaya kéwan ingkang karipta ing gunungan nggadhahi 3 (tigang) teges, (1) sipat, (2) bebudén, lan (3) watek, ingkang dipungadhahi saben manungsa.[5] Gambar sirah raseksa utawi buta nggambaraken kahanan manungsa ingkang gesangipun ing ngalam donya nggadhahi sipat rakus lan awon kados sétan.[5] Gambar ilu-ilu geni nggambaraken lampahipun gesang manungsa karidhu déning maneka warna godha, coba, bebaya, lan sanés-sanésipun.[5] Gambar segara ngemu pratandha ingkang njléntrehaken pikiranipun manungsa.[5] Gambar buta nyepeng gada nggadhahi werdi panjagining rasa ing ngalam peteng lan padhang.[5] Gambar Joglo mbabaraken kahananipun negari ingkang aman lan tenterem, awit sampun kinayoman déning ngrembakanipun wit-witan lan isén-isén sanésipun.[5] Gambar raseksa minangka lambangipun menungsa ingkang kirang tata.[5]
^ a b (id)Hardjowirogo. (1982). Sejarah Wayang Purwa. Jakarta: Balai Pustaka
^ a b c (id)Triwidodo (23 November 2008). "Makna Gunungan". OneEarthMedia. Dijupuk 5 Maret. Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ a b c d e f g h i (id)"Kayon/Gunungan, Budaya Wayang "World Masterpiece"". Media Berbagi Paguyuban Pecinta Wayang. Dijupuk 28 April. Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ a b c d (id)Setya Amrih Prasaja, S.S (27 Juni 2009). "Makna Gunungan atau Kayon". E - Learning Basa
Gunungan "Kayon" Wayang Kulit (Telaah Semiotika Budaya)" (PDF). UMM Institutional Repository, University Of Muhammadiyah Malang. Dijupuk 29 April. Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
(id)Makna Kayon atau Gunungan
(id)Makna Gunungan dalam Pagelaran Wayang Kulit
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gunungan&oldid=1089118"	Kategori: WayangParaga WayangKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungCacad CS1: datesKaca mawa pranala barkas rusakArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
DeutschBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.44, 13 Sèptèmber 2016.
mbak piye kabare...aku yo podo wong solo..
Prabu Munding Ganawirya Tapakmanggala Jayasatru (964-973 M).21. Rakeyan Jayagiri atau Prabu Wulung
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 50 dinten 1119 menit kapungkur.
punika ugi mèngoperasiaken penerbangan saking Newcastle, Bristol, Nottingham East Midlands, Birmingham, Cardiff, Humberside, London Stansted lan Belfast.[butuh rujukan] Kalih maskapé sanèsipun ingkang kalèbèt ing grup lan ginaakèn asma XL Airways; XL Airways Perancis lan XL Airways Jerman.
ngizinaken pengangkutan penumpang, kargo lan surat ing pesawat ingkang kaisi 20 kursi utawi langkung.[1]
ing musim sepak bola Inggris 2007-2008, XL Airways dados sponsor enggal West Ham United F.C.[2]
Maskapé penerbangan punika dipunresmaiken ing 1994 kaliyan asma Sabre Airways lan miwiti operasinipun ing 17 Desember 1994. Asma Excel dipunpendhet saking pengambilalihan 67% saham Libra Holidays Group ing November 2000, lan punika meningkat. ing wulan
ngelampahi batas ingkang dipuntemtuaken, sawetawis 56 kaki (17 m), miturut UK Air Accidents
pranala barkas rusakKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
single. Lirik Lagu Aku Cah Kerjo bebasan nunggu mongso rendeng anggongku le ngenteni kowe wes ono sesasi genep dino iki mas yen
kowe ojo keloro-loro dek tresnaku mung siji kowe langit bumi kang dadi seksine yen neng ati ra ono wanito liyo kowe rasah sok mutusi, aku ra neng endi-endi aku lungo amung golek rejeki pangapurane awakku ra tau nyanding sliramu mergo tuntutan kerjoku nganti ora nduwe wektu wektu kanggo ngancani ugo ngeterke nyanyi kowe kudu ngerti lungaku golek rejeki dongakno lakuku ngayahi kewajibanku senajan abot kanggomu nanging kuatno atimu wes dadi kahanan aku lungo adoh paran ora bakal kelegan nyanding wedokan liyan dek lungaku ra keget cidro aku lagi pengen mikir kerjo tak jaluk kowe ojo keloro-loro dek tresnaku mung siji kowe langit bumi kang dadi seksine yen neng ati ra ono wanito liyo ojo keloro-loro lungaku ra keget cidro opo meneh nganti mikir aku wes ora tresno yo mung kowe sing tansah ono neng njero dodo ra ono trensno liyo mergo aku tansah setio kudu percoyo tresnoku iki mung siji kowe wani sumpah mati neng ati ra ono liyane janjiku tak buktekke ora mung ono lambe tunggunen baliku bebrayan tekane sak lawase dek lungaku ra keget cidro
mikir kerjo tak jaluk kowe ojo keloro-loro dek tresnaku mung siji kowe langit bumi kang dadi seksine yen neng ati ra ono wanito liyo kowe rasah sok mutusi, aku ra neng endi-endi aku lungo amung golek rejeki anggonku ngabari yo mung lewat BBM-an kadang sinyal angel marai dadi penghalang neng yo kudu sabar, ora usah nggo nesunan mergo trenso kui mestina akeh pacoban sing tak jaluk kowe ojo nganti ilang roso senajan aku kerep gawe gelo lan kuciwo jembarno atimu sak jembare laut samudro kowe kudu ngerti yen aku iki cah kerjo mas yen pancen kuwi karepmu aku yo mung tansah biso nunggu tak kuatne atiku tanpo sliramu mas nadyan kowe lungo kerjo sing tak jalu kowe
cah gunung pompa (desa lamuk) purbalingga. Sebenere aku dewek jane heran karo bocah kiye, kae ora gelem di celuk bocak lamuk legok (desa lamuk paling ngisor)red. Padahal menurut nyong,tempate kae kan neng mandan ngisor banget di bandingna karo wilayah desa lamuk liane. Tapi mbuh lah . . . jerene sih critane bocah-bocah utawa wong tuwa, mbiyene neng kana kae jere ana pompa banyu sing nggo pranti njikuti banyu apa kepriwe nggo warga sekitare sing memang mandan duwur sekang kali kacangan. Soale gunung pompa kiye kan lewih duwur sekang kali, makane wong njenengi gunung. Memang jaman mbiyen nek ana pompa kaya kuwe bisa di omongna wong sugih,
Tapi . . . siji sing tetep gawe heran alias aneh,kadus utawa dusun liane ngarani ya . . . "lamuk legok" ora
Wilayah IV : WONOSOBO (SMAN 1 Wonosobo)Wilayah V : PURWOKERTO (Kampus Universitas Muhammadiyah Purwokerto)Wilayah VI : SOLO (Kampus Universitas Muhammadiyah Surakarta)Wilayah VII :
ngawe-aweKoyo-koyo ngelingakeKonco kabeh ojo turu sore-soreGethuk, asale soko teloMoto ngantuk, iku tambane opo?Ach ach.. halah getuk asale soko teloYen ra petuk atine rodo geloJo ngono masojo-ojo
Filmografi[sunting | sunting sumber]
Film[sunting | sunting sumber]
lha lek sampean doyan ber-jam2...mending ukut fan wae(lali ayas jenenge opo...2fan=kurang luwih
» Harikling! NAPI KEROBOKAN BALI NGAMUK MBAKAR LP
Harikling! NAPI KEROBOKAN BALI NGAMUK MBAKAR LP
Harikling! Napi Kerobokan Bali Ngamuk!
Obat Penggemuk Badan, Cara Gemukin Badan Secara Aman
ywa kari, lan arta rong duwit, dome aja kantun.(3) Beras abang lawan lenga wangi, miwah gantal loro.Tetulisan Arab lan Jarwane,
tembang "Tombo Ati" berikut syairnya :
kaca mata Hanggeng tanpa seizin Hanggeng, tapi hanggeng
Karepe opo iki ? Aku sing goblok gak iso mencerna opo awakmu sing
Patrimonialism and Military Rule in Indonesia | Irfan Ardhani
Taksih enggal anggenipun ngangsu kawruh bab amal kalian akhlak..
Mulanipun kulo tertarik sanget kalian artikel niki, pak Jalal ugi..
Oct 22, 2008 9:42 pm sing pinter iku sing
aneh........onok galon iso ngglogok galon pisan i.........avatarmu dewe endi
wrote:ora ketutup ban, yo ban iku wejae...........iyo lek ephen wejai ndek padakno karo kayu.... Heh!!!???Lapo tOh pAk!!!??gAG boSen2 E ngeLek2No
bolomu!*sek tak golek foto ari wibowo gawe nggati avatarku Hus!!!sing dipasang iku FOTONE DEWE DEWE, duduk FOTONE MAJIKANE DEWEdiwoco maneh
Srengenge durung katon njedul, nanging semburat abang ing sisih etan wus katon mbranang. Manuk-manuk pating bleber mangkat golek pangan ninggalke anak-anake, pating cruit nguntapke lungane biyunge, kanthi pangarep-arep gek ndang mulih terus ngloloh dheweke.
Esuk kuwi, Mbah Wongso uga katon menyang sawah nggawa pacul sing disampirke
Wektu kuwi Parja lagi nyapu latar sing kebak godhong jambu.
“Mruput, Mbah! Tindak sabin?”
“Genah nggawa pacul ngono, mosok arep njagong!” semaure Mbah Wongso sakkecekele.
Mbah Wongso sanajan wis tuwa nanging isih seneng guyonan. Malah ana sing ngarani Mbah Gaul.
“Penjenengan niku nggih aneh, Mbah! Nek kula mboten aruh-aruh mengke diarani cah enom mboten ngerti unggah-ungguh.”
“Ooo…ya wis, bener Le…, la kowe gek nyapu?”
“Mboten, Mbah. niki nembe dhahar!” Parjo mbales Mbah Wongso.
“Dhahar gundulmu kuwi, diamput!! Kakekane…lha kok malah mbales,” wong loro terus padha ngguyu.
Tekan sawah Mbah Wongso nyelehake pacule. Dheweke terus lungguh nyawang tanduran pari sing wis
Udakara jam sanga esuk, Suminah anake wadon katon nggawa sarapan lan wedang teh sing ginasthel, legi panas tur kenthel. Kringet wis dleweran, weteng ya wis pating kluthuk njaluk diisi.
“Sarapan rumiyin, Pak!”
“Kene nduk, wah kebeneran banget. Wetengku wis kluruk terus je!”
“Wau sak derenge tindak kapurih sarapan riyin mboten purun, wong nggih sampun mateng sedanten.”
“Mangan kuwi paling enak ki nek wis luwe ngene kiyi!”
Mbah Wongso anggone dhahar katon dhokoh nyenengke tenan. Mula ora mokal sanajan wis sepuh isih katon gagah. Amarga olah ragane macul ora tau leren lan dhahare ya akeh tenan.
Bar dhahar terus ngunjuk benteran ginastel kalajengaken udud. Kesenengan sing keri kuwi jan-jane wis dilarang dening anake wadon.
“Pak, mbok ses-ipun dipun kirangi, nek saget malah mboten sah udud mawon, cobi njenengan waos nggen bungkus rokok niku.
Merokok dapat menyebabkan kanker,” durung rampung wis dipunggel Mbah Wongso.
karyawane padha nganggur, mbako ora payu, petani mbako klenger, pemerintah ora nampa pajek, jarene pajek saka rokok kuwi paling gedhe nduk? Lho, piye? Aku udud iki rak membantu pemerintah ta?”
“Penjenengan niku nek diaturi mesthi ngeyel, mengke nek gerah paru-parune mang raoske piyambak!” Suminah katon mrengut.
Ora let suwe sak rampunge Mbah Wongso dhahar, saka wetan katon wong loro lanang-wadon numpak pit montor nyedhak marang lungguhe Mbah Wongso.
“Nyuwus pirsa, ingkang nggarap sabin niki sinten, Mbah?” wong wadon mau
Nek penjenengan ragu, nyuwun dipun sekseni perangkat desa, napa sinten mawon sing ngertos babagan niki.”
Dina sing dipilih kanggo rembukan wis teka. Neng kono ana kanca-kancane Mbah Wongso, sing mangerteni sejarah tanah sawahe Mbah Wongso. Ing kono uga rawuh Pak RT lan Pak RW. Ora let suwe ana mobil mlebu pekarangane Mbah Wongso. Penumpange cacah papat. Sing loro wis dikenal Mbah Wongso, nanging sing medhun nggawa tas koper lan sing nggawa stopmap durung diwanuhi. Wong-wong mau padha rembukan gayeng nganggo bahasa Indonesia. Mbah Wongso mung domblang-domblong, ora mudheng apa sing diomongke. Ora wetara suwe sajake rembukan wis rampung. Nanging kabeh padha meneng.
“Pripun, Bu? Rak nggen kula ta sertipikat sing asli? Lha wong dituku nganggo dhuwit tenan, mbiyen tak rewangi adol sapi pirang-pirang arep diaku-aku, mesthi nggen kula sing asli,” Mbah Wongso katon yakin banget.
“Ngeten nggih, Mbah. Niki pun disekseni saking bapak-bapak ingkang mangertos babagan niki, babagan sertifikat, tibakipun ingkang asli menika e…e…, gadhahan kula, Mbah!” pawongan wadon mau menehi keterangan.
“Pripun!!! Napa leres, Pak?” wong-wong sing pada rembugan nganggo bahasa Indonesia mau padha manthuk alon.
Suku bayem-bayeman utawa Amaranthaceae iku salah siji suku anggota tetanduran ngembang. Miturut Sistem klasifikasi APG II suku iki dilebokaké jroning bangsa Caryophyllales, klad dikotil inti (core eudicots) nanging ora klebu jroning rong klompok gedhé, rosids lan asterids. Jroning suku iki klebu uga anggota-anggota Chenopodiaceae sensu Cronquist, sing jroning sistem APG II ora dadi takson manèh, nanging diakoni minangka anaksuku Chenopodioidae jroning Amaranthaceae, sawisé dikurangi sapérangan anggotané.
Anggota-anggotané sing wigati ya iku bayem lan bit godhong (janganan lan wiji-wijian), bit gula (tetanduran pangasil gula), kinoa (sejinis serealia semu), lan jengger-pitik (tetanduran hias).
lair ing Guangzhou, Guangdong, Republik Rakyat Cina, 27 Juni 1963; umur 49 taun) dhèwèké kuwi bintang film utawa aktor ,sutradara, produser film kang asalé saka Hong Kong. [1] Ora namung kondhang dadi bintang film lan aktor ning tivi Hong Kong, Donnie Yen uga olèh pangakonan internasional amarga aktif anggoné meranaké tokoh ning film-film kang dilakoni bebarengan karo aktor Hong Kong kondhang liyané, kayata Jackie Chan, Jet Li lan Michelle Yeoh.[1]
Dhèwèké dianggep dadi aktor laga papan dhuwur ning pafilman Hong Kong.[1] Kaya apa kang dikandhakaké déning sutradara Peter Chan (sutradara film Peter Chan) kang nyebutaké menawa Donnie Yen kuwi aktor film laga jaman saiki kang wis bisa mbentuk awaké lan bisa dadi pelopor babagan film laga.[1]
KarirDonnie Yen kaping pisanan miwiti kariré nalika taun 1983 dadi stuntman (pameran pangganti) ning film Shaolin Drunkard (1983) lan ning film Taoism Drunkard ning taun sabanjuré, 1984. [1] Sawisé kuwi, nalika umur rong puluh taun, dhèwèké wiwit olèh kapercayan kanggo mainaké peran kang luwih gedhé manèh.[1] Mula awit kadadéyan kuwi, wis puluhan film wis dibintangi déning dhèwèké.[1]
Sapa wonge sing ora marem. Ing wektu aku ngedhaki mangsa pensiun, anak telu wis cemanthol kabeh arepa mung dadi PNS. Lan sing luwih agawe marem bocah telu kuwi mbiyen mlebune PNS kanthi lewat seleksi murni. Aku ora umuk, anakku cacah telu najan kabeh wadon nanging uteges encer-encer. Mbarepe, si Retno, dadi guru SMP. Wes omah lan duwe anak siji. Sing nomer loro, Sita, dadi staf pengajar ing LPMBK Malang. Pinaringan anak siji lan banjur omah neng daerah Sukun cedhak maratuwane.Lan sing ragil, Intan Pramesti, sing sanajan uga wes nyambut gawe, nanging durung ketemu jodhone. Pokoke, sing jenenge jodho, pati lan rejeki iku pancen urusane Gusti. Embuh kapan kono, Intan mesthi ketemu jodhone.
Nalika anyaran nunggoni omahe Intan, rasane sepi, merga durung duwe tangga lan antarane omah siji lan sijine empet-empetan tunggal tembok,ning durung kabeh dienggoni.Tegese isih suwung. Ning aku suwe-suwe kok ya krasan. Wektu kuwi aku kebeneran ngepel jobin teras. Lagi asyik, dadak dikagetake swara montor. Spontan aku ngawasake, jebul bocah lanang pawakan krempeng, rambute brintik. Dene wadone akulit kuning,rambute lurus ngrembyak sabahu, rupane ayu. Sing dijujug omah blok E no. 13. Sakawit aku ngira, bocah kasebut kakang adhi, anake sing nduweni omah.
Dadak let telung dina, wektu semono aku lagi nyapu jrambah. Ana sepedha motor maneh mlebu gang ngarep omah. Sing numpak remaja lanang wadon. Sing dijujug uga omah ing blok E no. 13. Sajroning sajam iku pada ngapa, aku ora ngerti. Rasa sujanaku dak lairake marang pak gito, penjaga malam. Pak gito iku sejatine dudu
menyang perumahan maneh. Sadurunge mbukak lawang, aku nliti omah no. E 13 kuwi. Aku bali menyang omahe Intan sing daktunggu. Dina sesuke, nalika swasana perumahan wis sepi aku mbaleni omah sing dak sujanani kuwi. Nginjen saka cendhela, najan mung remeng-remeng, nanging mripatku wis bisa ndeleng. Manud wujude memper gendul wadhah miras. Gembleng niatku, pingin ngelaporake apa sing dak weruhi kasebut marang pak RT lan Pak Gito. Aku
boncengan telu. Sing dijujug omah blok E no. 13, sak wise njagang motore neng teras, nuli mbukak lawang. Bocah telu lanang loro wadon siji mlebu omah! Atiku notol pengin nyandhet bocah kasebut aja nganti tumindak dudu. Neng yen ijin rasane ora kepenak. Yen ana mbandakalane, salah-salah aku dienggo bancakan. Arep ngajak warga perumahan liyane yen awan ngene iki padha mergawe. Perumahan kene rak ora sepira adoh karo kantor desa. Aku gage nglapurake apa sing dak weruhi. Lapuranku direspon becik, lan disaguhi enggal ngirim petugas. Petugas desa iku gegancangan tumuju omah blok E no. 13.
Tekan ngarep omah mandheg sedhela, sajak neling-nelingake. Lamat-lamtat keprungu swara sing nyujanani. Petugas desa loro kasebut langsung ndhobrak lawang. Bener pethekku, cah telu lagi padha pista miras! lan ndeleng sandhangane bocahe wadon awut awutan, cetha ora mung pista miras thok. Mesthi pista liyane.
Bocah telu mau di glandhang menyang kantor desa tanpa suwala. Aku ora melu, dadi ora ngerti proses
berikut : (1) “Kawruhana sira kang sayekti, Rarasane sira dipun-awas, Ngarep wruha wiwitane, Usali kurupipun, Pan sakawan kathahe nenggih, Alip dadi wiwitan, Iya wekasipun,
ing osikipun, lawan nenge kawula iki, agenti lawan sukma, Ing sapolahipun, pangucap parlan den-awas, kurupipun den kena sira nampani, anane dhewekira”
karsanipun, dennya lahir kawula iki, tan genti lawan sukma Ing, sakarsanipun tan ana karsa kaliyan, dahad sugih kawula kalawan gusti, tan wuwuh nora kurang”.
“Ingkang sami kurupe den-yekti, awasena sakawan punika, metu Muhkamad asale, murade emim iku, kang kakekat maring ing ngilmi, iku ati kang mulya, tan pisah puniku, tegese tan kena pejah, ati iku ing-aran ati nurani, iku ati kang mulya.
"https://incubator.wikimedia.org/w/index.php?title=Wb/jv/Kawruh_Basa_Jawa/Tembung_ing_Basa_Jawa/Basa_kanthi_tembung_kang_premana/Tembung_Kawi&
Kangjeng Gusti Pangeran Adipati Arya Prabu Prangwadana, Letnan Kolonel Komandan Legiun Mangkunagaran (Geheim Besluit van den 8 Maart 1853 No. La. L., M.N. IV no. 12A
tembang Pangkur bait ke empat berikut ini.
Pangulahe warastra ywa kongsi rikuh,…
Ingkang karya gagamanireng prang pupuh, Sadaya dipunsamapta
Rehning rumekseng prajurit (“Wirawiyata”, Pupuh Pangkur bait ke- 10-11: 29-30).
cuplikan tembang Pangkur bait ke-12 di bawah ini.
Liya kang wus kanggweng wadya, Aja sepi andhungan tikel kalih, Gagaman saprantinipun, Tuwin busana wastra, Obat mimis kang cukup den anggo nglurug, Awit rumeksa ing praja, Tan wruh sangkaning bilahi (“Wirawiyata”: 30).
Tataning Pagaweyan kang tumrap marang para Abdi Dalem sajroning Kutha Mangkunagaran. Reksa Wilapa Mangkunagaran Surakarta M.N. IV No. 13.
Arya Mangkunagara ingkang kaping IV. 1936. Solo: Sadhu. Kartodirdjo, Sartono, dkk.. 1976. Sejarah Nasional Indonesia IV.
Mas Hario Gondokoesoemo, Putra ing Ngadiwidjajan ing Sapisan, saking Garwa Padmi angka 7 saking Pambadjengipun, ingkang Wekasan Djumeneng kangjeng Gusti Pangeran Hadipati Hario Mangkoenagoro ingkang kaping IV”. Reksa Pustaka Mangkunegaran Surakarta M.N. 386.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mampang_Prapatan,_Jakarta_Kidul&oldid=1033299"	Kategori: Kacamatan ing
Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.26, 13 Maret 2016.
Zawichost (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
bar kuwi gawe neng Bandung lan Jakarta. Boso jowo kulo taseh campuran...mas...nek kulo meniko salah ojo digeguyu nggeh! kok dadi planet java iki :)
At November 13, 2005 10:49 PM, adith said…
kulo bangga yen kulo niku wong jowo kok......... la wong kulo niku nggih mostingi wong jowo, solo
Luput ing bilahi kabeh / Jin setan datan purun / Paneluhantan ana wani / Miwah panggawe ala / Gunaning wong luput / Geni atemahan tirta / maling adoh
lawang, lha sing nyikat iku pokoke rambute model EMO ngono
lawang, lha sing nyikat iku pokoke rambute model EMO ngono lho, gak jelas soale lampune rodok remeng2 ... tapi jangan2 RENGONG sing nyikat yooalah.... remon kan sing
sampek di gawekno trit macem2, sampek digawekno crito macem2, sampek di wah akeh wes ... gak halasam ... sing temping suwon masih mengingat diriku sang
“Sing sopo tansah setya-tuhu marang para leluhure, yekti sak tiba-tibane bakal nemu kabegjan, senajan ta aneng ngendi papan dununge. Serat Wedatama Pupuh Gambuh Podo 57 Nanging ta paksa tutur | Rehne tuwa tuwase mung catur | Bok lumuntur lantaraning reh utami | Sing sapa
Berikut ini mantra trick Menciptakan ilmu pelet supaya wanita mimpi basah
Niat ingsun ngerowaake sedulur papat limo pancer enem,nyawa pitu sukma raga tak kongkarmanunggala marang jabang bayine(
ingsun ngerowaake sedulur papat limo pancer enem,nyawa p...
MANUNGGALING KAWULO GUSTI: KASIHI ORANG TUAMU
R = nang ndi mba? D = cedak bungkul
D = ayolahhh aku isin nek dewean.
R= sik sik sik.. Iki mas anton sopo
Hindia utawi Hindia Wétan (utawi India Wétan) punika istilah ingkang asring dipunginakaken kanggé nyebat kapuloan ing Asia Kidul-wétan, utaminipun kapuloan Melayu.[1][2] Hindia ugi dipunginakaken kanggé nyebat dharatan ing Asia Kidul lan Kidul-wétan[1], kapérang saking India, Pakistan, Bangladesh, Myanmar, Sri Lanka, Maladewa, Thailand, Kamboja, Laos,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hindia&oldid=1089146"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanAsiaRintisan topik AsiaKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
iku sawijining paraga Mahabharata. Nakula artine ‘’bisa
nguwasabi awake dhewe’’. Ing pedhalangan, nalika isih enom Nakula nganggo
jeneng Pinten. Pinten iku sejatine jeneng tanduran kang godhonge bisa kanggo
obat. Kaya jenenge, Nakula lantip ing obat-obatan amarga tinitisan Batara Aswi
iya Sahadewa. Sekarone putrane nata ing Astina, Prabu
Pandhudewanata, lan mijil saka garwa Dewi Madrim, kadang enome Raden narasoma
iya Prabu Salya nata ing Mandaraka.Ing Mahabharata, Nakula artine ‘’bisa
nguwasabi awake dhewe’’. Ing pedhalangan, nalika isih padha cilik-cilik, Nakula
kembar, Bathara Aswan lan Aswin, dewane tabib. Satriya sakembaran iku klebu
sedulur nunggal rama seje ibu yen karo Prabu Puntadewa, Werkudara lan Arjuna.
Lan satriya lima kasebut kawentar kanthi aran Pandhawa. Kekarone setya lan
bekti banget marang para kadhang sepuhe, senadyan seje ibu. Prabu Puntadewa,
Nalika dumadine perang baratayuda, Prabu salya melu Kurawa. Siji
marak ing ngarsane Prabu salya, api-api nyuwun dipateni wae. Mesthi wae Prabu
Salya ora mentala mateni perunane kuwi. Malah banjur atine rumangsa
keranta-ranta merga kelingan amarng adhine (Dewi Madrimm) kang wis sedha bela
pati marang Pandhu lan ninggali bayi kembar kang isih abang, yakuwi Pinten lan
tangsen iku. Mung merga saka beciking pakartine Dewi Kunthi, bayi kembar kuwi
para Pandhawa kuwi ketimbang marang mantune. Lan saliyane trenyuh bareng
ndeleng Nakula-Sadewa, Prabu Salya uga banjur kelingan marang marasepuhe,
enome. Sang Begawan nalika sedane ninggal suwara yen babak nagih janji lumantar
lan meling supaya sing methuake yudane, Prabu Puntadewa. Temenan, bareng
Kasatriyane Nakula kuwi ing Sawojajar, dene Sadewa ing Paweratalun. Garwane
Badawanganala, dewane bulus, ing Narmada Wailu. Ing lakon Sudamala utawa Durga
Ruwat, dicritakake yen akhire sawise klakon ngruwat Bathari Durga,
enak banget sepi nyenyet!!!! dadi aku kan sing nulisi, aku apikan kan??? wis ngaku bae. TRus mbok ya ilmune olehe nggawe
becik aku matiE, e, e, e, thole, malinge opo nggegirisi?Tobat Romo, malinge niku edi peniSing digowo opo?Niki sing ten njero nikiIng njero ngendi?Niki sing gemandul niki..Niki lo ten njero dadaAti kulo sing digowo lunga?Ngono yo ngono,Ngona ngono ning ojo ngono…Ngono yo ngono,Ngona
ForumPBForum Pekalongan-Batang Liverpool vs Norwich 5-0: Hasil Liga InggrisForum Wong Pekalongan - Batang :: OWB ( Opo Wae Bebas ) :: Artikel - Tulisan OWB ( Opo Wae
Hanuman Jayanti / Hanuman Jayanthi dates Hanuman Jayanti / Hanuman Jayanthi
Wis ora mamang maneh nek gagasan ini diletupkan ke permukaan. Pitakone dudu sapa sing ndukung maneh, ning kira-kira sapa sing arep ngalang-alangi ? Terus apa alesane ora ndhukung ?
Nuwun sewu iki kesempatan tak nggo ngenalka visi lan misi Bakor PKP kanggo para sedulur KP. Fungsi Bakor salah sijine ki go nyuwarakake aspirasi perantau sing kaya ngene iki lho mas ! Ning nek ana aspirasi sing berseberangan karo paradigmane pemda, ya aja salah tampa nek kudu dipacak dhisik supaya katon ayu tur gawe seben wong kesengsem. Iki karakter sing lagi tak bangun kanggo fondasi spiritual Bakor PKP. Lha wong awake dhewe ki ora saben dina ketemu, koq milih menu sing konfrontasi. Kan ya malah ngadohke silaturahmi ? Mengko nek perantau duwe gagasan sing apike kaya apa, mesti wae ra bakal digape merga atine wis kethik ta ?
engko kudu ana tindak lanjut sing luweh jero, ya wis dadi kewajibane eksekutif lan legislatif to ngrespon aspirasi warga. Termasuk kudu nganggarke APBD, yen iku dinilai urgen. Awake dewe ki mung urun rembug, urun gagasan kanggo
Pemalang | Purbalingga | Purworejo | Rembang | Ungaran | Sragen | Sukoharjo | Slawi | Temanggung | Wonogiri | Wonosobo | Jawa Tengah | Magelang | Pekalongan | Salatiga | Semarang | Surakarta | Kota Tegal | Bangkalan | Simpang Tiga Redelong | Banyuwangi | Kanigoro | Bojonegoro | Bondowoso | Gresik | Jember | Jombang | Pare | Lamongan |
yakni : 1.Urip iku ming mampir ngombe kopi ning warunge bu Juminten 2.Ora usah neko-neko sanadjan mengko uripmu uis neko-neko 3.Ojo mung urip tanpo sangu yen bias dijagakne 4.Urip iku pasti dudu oleh 5.Mung wong gelem sinau kang bisa ngartikna urip 6.Mboten wonten tiyang kang ahli donyo, wontene tiyang kang cobi sinau subbab donyo iki. 7.Donyo sing sabenere iku mboten ing utek, nanging
jeneng laire Rani Mukherjee lair ning tanggal (1978-03-21) 21 Maret 1978 (umur 38), dhèwèké iku aktris saka India.[1] Dheweké miwiti debut aktingé karo Raja Ki Aayegi Baraat (1997), lan olih jeneng kaping pisanan awit dheweké mainkaé peran ning film KUCH KUCH HOTA HAI (1998) riptané Karan Johan.[1] Amarga perané ning film kasebut, dheweké olih bebungah ning Filmfare
Digosipaké uga, Aditya nyeceraikaké garwané kanggo ngeresmikaké hubungané karo Rani.[2]
Didelok saka kariré ning Bollywood, Rani dikira wis luntur kakondhangané.[2] Mula, dheweké anduweni pamikiran kanggo urip bebrayanan lan urip
karo Shahid Kapoor kang luwih enom saka Rani.[2] Rani kang ngudhunaké aboté pirang kilo kanggo film kasebut namung tujuané supaya katon luwi enom lan cocog dipacangaké karo Shahid.[2] Ananging, film kasebut ora patiya sukses ning box office lan karir Rani
^ a b c d e f g h i (id)biografi Rani Mukherjee dipununduh tanggal 25 Agustus 2011
^ a b c d e f g h i j (id)berita Rani Mukherjee dipununduh tanggal 25 Agustus 2011
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rani_Mukherjee&oldid=1100436"	Kategori: Aktor IndiaLair 1978Kategori ndhelik: Artikel mawa hCardsDudu gambar lokal nanging saka Wikidata	Menu navigasi
kaping pisan, moco Qur’an sa’maknane
Last but not least | Irfan Ardhani
ojo mbe, ngko d delet post ku... wkwkwkwkkwkwkkw... ngene, nek aq duwe kota semarang, kota ne tak merdeka ke, tak gawe negoro dewe ben rak no FPI senk melu2, ngko nduwe slogan, Semarang FREE FPI,MUI,
nganti 12 sih, aku sing kaya Ade Rai kaya kiye babarblas durung bisa duwe anak","Oh kaya kiye Pak tak warahi ya,ngko bengi sampeyan mangan bengi bareng kr
kuwe sampeyan ngundang aku ya.."
53. Wanyad kr kancane wong loro lg mendem mlaku sempoyongan, sg siji ngomong "dih wulan ka bisa terang nemen kaya kuwe yah,..",jare kancane "goblog,..kuwe tah dudu wulan blog, kuwe tah serngenge oh ", "ah
WARTEG Beh, Pekalongan Tegal itu 2 jam, bolak-balik jd 4 jam Beh"
56. Ana wong mis lagi mangkal, ketemu Wanyad toli ditakoni : "Rika mangkal wis pirang taun Wa?", "Wis 20 tahun Mas",.."dih dih dih betah temen yah..","anake pira Wa?".."Anake nyong 4 mas..", "Wis mentas kabeh Wa?", "Durung Mas.., sing 1 ning UI, sing 2 ning ATMAJAYA, sing 3 ng TRI SAKTI, sing 4
tepes wis 6 wulan ujug2 njaluk metu, bos-se ora gelem, tp Siwar ttp ngotot senajan gaji-e dundakna, akhire bos-se takon alesan utamane bisane njaluk metu,Siwar trs mlorodna cawete "Kyeh Pa, 1/2 tahun be tepese pd nggamblok ky kiye ora gelem ucul", jare bos-se "Lah kuwe tah nyong b...e duwe oh "kr mbuka sletinge "Justru kuwe, Bapane kerjane wis tahunan dadi
oh,..mengko ali ana uwong sing weluh kan ...isin oh..ngko ndalani lagi nglakoni hubungan suami istli..."
60. Darkonah pan babaran kangelan nemen, wis 10
sedulur kembar,..critane ribut masalah warisan njaluk akeh-akehan...Jare Dalban "Nyad, nyong pokoke kudu sing luwih akeh...Raimu nang ngarti oh ya.. nyong sing luwih rekasa nggawe dalane laire kowen..jare Wanyad "Ya belih kena kaya kuwe oh kang..Rika mbrojol merga tak
kr bojone kowen kan ireng2","ekh kuwe Nyad, kyeh tak kandani kowen angger ky kuwenan sing dilebokna separo bae", akhire dikandakna Darkonah.. brang ky kuwenan pancen sg dilebokna separo,
bol, dudu kunang2ngen..piben kowen.
69. Ana ibu2 ditakoni tanggane..'bisane anake sampeyan wis sekola tp ngomonge
radan sadar kelingan terus njenggelek...dikongkon nyebut2...akhire nyebut ngomonge..."Tape...tape...tape..."
nylintis mlebu , let ora suwe penganten e mlebu, akhire umpetan ng ngisore kasur, sg lanang takon nok angger mata kiye dekene sapa yah, dekene sampeyan oh..lambe kr cungur kiye
terong?".."Ana Bu..",.. barang dideleng.."daning cilik2 Man,..benyek pisan!!..","ah ora ka..kuwe sing arane terong istimewa Bu"," istimewa apane wong cilik2 karo benyek kaya kiye ka..","eh ora pengandelan sampeyan..diremed-remed gen tak jamin 100% mengko melar karo at...os dewek.."
76. Wanyad ndelengna wong ngrokok kebule bisa nggawe lambang LOVE kepengin bisa, dicoba bolak-balik tetep dadine
Jaman gemiyen waktu Landa edan njajah tanah jawa..ana pejuang sing arane SUKIN ditawan.. Sing wadon critane pan nemoni Mas Sukin ning tawanan..wong dasare ayu dadine nggo
[UTAWI NGILANGI MLARATI MARANG MENUNGSO, IKU DIDISE-AKE ATAS NGLAKONI KEUTAMAN INGKANG KARINGKES KANGGO WONG SING NGLAKONI KAUTAMAN KASEBUT] .
nguri2 kabudayan jawi, kulo nggih badhe ndamel blog tapi taksih bingung topik punopo ingkang badhe kulo serat he he he
Bakung16 mengatakan:	September 8, 2008 pukul 10:57 am	Kok ndak
Aloysius Gonzaga dipunlukisaken kanthi gambaran satunggiling priya enèm ngagem jubah cemeng kanthi superpli pethak. Atributipun arupi sekar lili, ingkang nglambangaken kasucèn pribadinipun. Salib ingkang dipuncepeng nedahaken kasetyan lan kurbanipun salaminipun gesang. Cumplung nedahaken karyanipun ing tengah-tengah tiyang ingkang ngadhepi pepati. Rosario nedahaken dhévosinipun dhumateng Sang Kenya Maria.
Eyang kiyai Ageng Selo iku sawijining Kiyai sing setiti ngati-ati. Saben-saben ana kedadian sing dadeake cilaka lan sengsara terus dieling-eling aja nganti nglakoni maneh. Malah putra wayahe uga diwanti-wanti aja nganti ngalami kedadean utawa nglakoni lelakon sing marakaake cilaka mau. Kang kaya mangkono iku diarani “WEWALER” tegese larangan. Ing ngisor iki tuladha wewaler
ora kersa dahar, merga mentas jajan sega saka warung. Eyang Kiyai Ageng Selo cuwa penggalihe, mula banjur nibaake wewaler
momong putrane ing pelataran ngarep daleme. Dumadakan ana wong edan ngamuk ngoyaki wong kampung. Eyang Kiyai Ageng nedya nyekel wong edan mau, nanging gandeng isih momong, mula
tuku tutup rai. Ojo meneh arep usaha sing halal.
berbunyi :….. Tan alami pajajaran kendhih, keratonnya ingtanah Jawa angalih Majapahite, ingkang jumenengratu, Brawijaya
oldid=1025115"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Tesoriere: Consiglieri: Dr. Ing. SergioAdami Dr. Ing.EzioBaldovin Dr. Ing.
Dr. Ing. Giuseppe Donghi Dr. Ing. Francesco Fornari Dr. Ing.UmbertoMagrini Dr. Ing. Paola
Prof. Ing.SebastianoRampello Prof. Ing. Ugo Ravaglioli Dr. Ing.CarloRicciardi Dr. Ing. Giuliano Spogli
wayang lagi....! klau wayang biru...wayang kulit...wayang penerangan
gawe blog yowest sinau SEO, tapi bareng gawe blog krasa nek durung perlu..masalahe
Menopo panjenengan saged lan kerso paring renungan utawi sharing saking pengalaman Mbah Jus piyambak, dipun gatukaken kaliyan tema pertemuan 1, 2, 3 lan 4.
Mugi sharing utawi renungan panjenengan saged dados tambahan kawruh dalem lan keluarga, lingkungan.
ORA mikiri wong cilik. Lha piye,
numpang terus sambiL senyum2. hihihi...
@om rame..kabaripun sae, paklik ahahaha...boten nopo2..sami2 kulo nggih dereng sowan nggen panjenengan...
Dong-hee (lair 28 Sèptèmber 1985; umur 31 taun), utawa luwih dikenal Shindong ya iku penyanyi lan aktor kang asalé saka Koréa Kidul. Dhèwèké salah sawijining anggota
Wis-wis…. yen ngene, ra yakin gelem nunggu Tiger anyar, ra
ana ing Kutha Jakarta (14-17 Januari 1974).[1] Mahasiswa ngrencanakake demonstrasi kanggo nyambut tekane ana ing Pangkalan Udara Halim Perdanakusuma.[1] Merga dijaga kanthi ketat, rombongan mahasiswa ora bisa nrobos kanggo mlebu ing pangkalan udara.[1] Tanggal 17 Januari 1974 pukul 08.00, PM Jepang iku mangkat saka Istana tanpa migunakake mobil, nanging diterkr déning Presiden Soeharto
on Indonesia (IGGI), Jan P. Pronk didadekake momentum kanggo nglakokake demonstrasi antimodal asing.[1] Puncake nalika tekane PM
bekas PSII lan bekas Masyumiutawa ekstrem tengen kang dadi dalang ana ing prastawa iku.[2] Nanging
ana ing prastawa Malari kayata Syahrir lan Hariman Siregar diadili, ara bisa dibuktike yan ana fakta lan salah siji wong saka Masyumi kang melu ana ing kono.[2] Pungkasan-pungkasan malah ana pernyataan saka
nyebutake yèn Ali Moertopo dhéwé lan para CSIS-e kang dadi dalang ana ing prastawa Malari [2].
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Malari&oldid=1079186"	Kategori: Sajarah Indonésia	Menu navigasi
Bahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.29, 3 Sèptèmber 2016.
Rakeyan Wuwus 819-891 9 Prabu Darmaraksa 891-895 adik-ipar no. 8 10 Windusakti Prabu Dewageng 895-913 11 Rakeyan Kemuning Gading Prabu
#Jepara #Karanganyar #Kebumen #Klaten #Kudus #Magelang #Pati #Pekalongan #Pemalang #Purbalingga #Purworejo #Rembang #Semarang #Sragen #Sukoharjo #Tegal #Temanggung #Wonogiri #Wonosobo #Magelang #Pekalongan #Salatiga #Semarang #Surakarta #Tegal #JawaTimur #Bangkalan #Banyuwangi
Lirik lagu daerah Sunda - Warung Pojok Akeh wong padha kedanan masakan, akeh wong padha kelingan pelayan Ora klalen
pundi ingkang kaeka adi dasa nama purwa, eka sawiji adi linuwih dasa sapuluh nama iku panjenengan purwa nami wiwitan. Sandyan katah titahing dewa kasongan ing akasa, sinangga ing pertiwi, kaideng ing samudra, tebih ing parang muka,
Sigeg ingkang murweng kawi paparab kang dadi nalendra, inggih kang ngarenggani pura, jejeneng Sri Maha Batara Kresna ya Prabu Jenggalamanik, Prabu Harimurti, Prabu Padmanaba, Prabu Basudewaputra, saweg dipunadep dening ingkang rayi Arya Setiyaki lan ingkang raka Patih
Nek sdulur2 isih ileng jaman mbiyen ono sing jenenge
pm	sek mbayangno lek wes iso mbrangkang ae wes kebayang heboh-e… siji mlayu ngetan siji mlayu
jenenge wong kur nunut nek diusir yo manut2 wae he….eh ra….rooney…(kw tho sing nulis brita iki?)
Agustus 7, 2007 pukul 10:32 am	ayo mas nanex …lanjutkan blog ini, ayo nulis
“Nduk, wong urip kuwi ra bakal iso ucul seko masalah. Tergantung awake dhewe, piye le arep nanggepi. Digawe angel iso, digawe gampang, yo iso wae…manut pikirane dhewe-dhewe. Ndhuwea ati sing jembar kaya segara, ben pikiranmu ki padang…dadi iso ngadepi masalah kanti tenang, ora grasa-grusu…lak kepenak to? Nek atimu ki ciyut, masalah cilik we iso marakke stres…. masalah ning donya kuwi sakjane mung siji, yoiku nek awake dhewe ra iso nggawe ridhone Allah…masalah tenan kuwi…. Nek Allah ridho, yo wis kuwi ra dadi
gabung aja gak pa pa kok, bebas
ning zaim mengatakan:	15 Januari 2008 pukul 6:23 pm	wuiih! puintere rek ponakanku iki.
yo ngunu nggae tulisan siang apik-apik, koyok abahmu pinter nulis.
sampeyan, online peta Gresik Kecamatan duduk sampeyan, peta kawasan Gresik Kecamatan duduk sampeyan, pdf peta Gresik
sampeyan, unduh peta Gresik Kecamatan duduk sampeyan,
sampun paring sedaya nikmat lan kewarasan, saengga kita sedaya saged makempal
minangka wakil saking rencang-rencang kelas 9, ngaturaken agunging panuwun
dhumateng bapak ibu guru, awit saking sih katresnan anggenipun nggulawenthah
dhumateng kula sarencang saengga saged ngrampungaken anggen kula ngangsu kawruh
kesupen kula sarencang ugi nyuwun pangapunten, awit kula sarencang asring
ndamel bapak ibu duka lan kuciwa, awit saking atur saha solah bawa ingkang
sarencang nyuwun donga pangestu mugi-mugi saged nglajengaken ngangsu kawruh
cekap semanten atur kula. Nedhi kupat ing wayah sonten, menawi
Rea nitih singa, Altar Pergamon, Muséum Pergamon, Berlin.
Rhéa) wonten ing mitologi Yunani punika sedhèrèk sarta garwanipun Kronos. Saking hubunganipun kalihan Kronos, Rea kagungan laré-laré ingkang samangké badhé dados panguwasa Olimpus, laré-laré kasebut inggih punika Demeter, Hades, Hestia, Poseidon, Hera, lan Zeus. Rea sesarengan kalihan Kronos dados pemimpinipun para Titan [1].
Kanggé Homer, Rea punika ibunipun para dewa, sanajan sanès ibu kanggé alam semesta kados Kibele. Miturut legenda Rea punika nylametaken Zeus ingkang nembé wiyos kanthi cara mbeta Zeus dhateng Pulo Kreta kanthi ancas supados boten dipunpangan déning Kronos kados kakang-kakangipun. Kronos punika mangsa laré-larénipun piyambak amargi Kronos ajrih kalihan ramalan ingkang ngandharaken bilih kuasaning Kronos badhé dipunandhapaken déning turunanipun piyambak kados Kronos ngrebut kekuwasaan saking bapakipun inggih punika Uranus [2]. Rea punika pitados bilih Zeus dipunurus déning para pendhèrèkipun ing mriku. Para pendhèrèkipun punika ingkang njagi Zeus lan ngawontenaken upacara-upacara panyembahan.
Versi sanès[besut | besut sumber]
Zeus punika dipunpiara déning manungsa setengah menda kanthi nama Amalthea sesarengan kalihan muridipun Krouretes damel swantun-swantun lan mbengok supados nutupi swantun tangisan bayi kanthi ancas supados Kronos boten mireng.
Zeus dipunpiara déning satunggaling dewi kanthi nama Adamanthea ingkang paring toya susu menda. Amargi Kronos punika nguwasani sadaya dharatan, segara, lan swarga sampun ngulu sadaya putri saking Rea. Adamanthea lajeng mbeta Zeus lajeng dipunmapanaken gumantung ing wit supados Zeus boten kénging dharatan, segara lan langit [1].
Simbol[besut | besut sumber]
Rea punika dipunsimbolaken minangka bulan. Wonten ing mitologi Romawi simbolipun punika Lunar. Simbol sanèsipun punika kéwan banyak (angsa) minangka lambang kalembutan. Rea ugi kalihan kalih singa ingkang narik kretanipun [1].
Tegesing tembung[besut | besut sumber]
"daratan". Pamanggih sanèsipun punika nama Rhéa gadhah gegayutan kalihan tembung delima,
ntisan mawa topik mitologiKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
sedot sing tole-tole Genjer-genjer saiki wes digawa muleh Genjer-genjer esuk-esuk didol ning pasar Genjer-genjer esuk-esuk didol ning pasar Dijejer-jejer diunting pada didhasar Dijejer-jejer diunting pada didhasar Emake jebing padha tuku gawa walasan Genjer-genjer saiki wis arep diolah Genjer-genjer lebu kendhil walang gumulak Genjer-genjer lebu kendhil walang gumulak Setengah mateng dientas wong dienggo iwak Setengah mateng dientas wong dienggo iwak Sego rong piring sambel jeruk dipelonco Genjer-genjer saiki wes arep
Wonten ing Jepang kirang langkung wonten 20 èwu dumugi 30 èwu kuil Inari. Di Jepang diperkirakan terdapat sekitar 20 ribu hingga 30 ribu kuil Inari. Kisah babagan Inari punika kaserat wonten ing literatur klasik Nihon Shoki. Nalika tasih alit lan dereng minggah tahta (539 utawi 531) minangkaKaisar Kimmei, piyambakipun nate ngimpi bilih dipunparingi pirsa "bilih nedahaken tiyang kanthi nama Hata no Ōtsuchi, menawi sampun diwasa badhé pinter anggènipun mrentah negeri". Rewang ingkang dipunpitadosi kautus supados madosi tiyang kasebut. Kuil kagem Hata no Iroku (Hata no Irogu) jumeneng nalika wulan 2 taun 711.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Inari_(Kami)&oldid=1077994"	Kategori: Mitologi JepangKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa Jepang	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.21, 3 Sèptèmber 2016.
maneh monyong, kuwi "tambah". Walah, katrok tenan to kowe.”~ Ratu
Kamera punika asalipun saking alat ingkang sami ingkang dipun kenal kalian Kamera Obsurcura.[2] Kamera punika awujud kotak kamera ingkang dereng dipunjangkepi kaliyan film kangge nangkep gambar utawi bayanganipun.[2] Wonten ing abad 16 Girolamo Cardano njangkepi kamera obscura kaliyan lensa wonten ing ngajeng kamera obsurcura. Ananging bayangan ingkang dipun khasilake boten tahan dangu, sahingga boten kagolong panemuan dunya fotografi. Wonten ing tahun 1826, Joseph Nicepore Niepce mamerake gambar saking bayangan ingkang dipunkhasilaken kaliyan kameranipun. Lajeng wonten ing taun 1839 Louis Daguerre mamerake gambar ingkang idpuntemuake awujud gambar bayangan dalan ing Paris. Kamera daguerreotype lajeng berkembang dumados sapunika.[2]
Papan ingkang kedap cahaya ananging namung salah satunggaling papan ingkang dumados dalan mlebetipun cahaya . Sasampunipun ngliwati badan kamera cahaya punika difokuskan kaliyan lensa supados saged mbakar film. Wonten ing badan kamera punika wonten tombol-tombol pengatur :
Kamera punika gadhah mekanisme otomatik andhedhasar pengukur cahaya. Ambanipun diafragma lan cepetipun pemetik potret dipun atur kanthi otomatis.[3]
Kamera punika kagolong jinisng kamera mayoritas (hampir 90%) wonten ing tangan konsumen. Leres kalian namanipun, kamera punika gadhah ukuran ingkang alit lan nyata saged mlebet saku wonten ing agemanipun panjenengan.[4]
^ a b c d e f g h i j [3](diakses tangga 1 Oktober 2012)
^ a b [4](diakses tangga 2 Oktober 2012)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.44, 29 Agustus 2016.
622. S. Bengawan Solo Jebres.Tabel : 1.00
Non Metode Kontrasepsi Jangka Panjang (Non MKJP)
Source : The 2000 Population Census. Kota Salatiga
2.Tabel : 4. P a t i
lali, dus mani, badan adus den dusi padha badan, roh adus den dusi pada roh, suksma adus den dusi padha suksma, dat teles suksma ngalam, dat urip tan kena kawoworan, urip sajroning karsa, ingsun adus
gumulung cahyoku jumeneng, ya ingsun ratuning cahyo, ngadeg ing damar murub, urube murub ing sajroning ati, terus ing paningal, laa illaa illallaahu, muhammadurrasullulah.
Mantra diapalke yen duwe niat arep nglakoni sesirih/ pasa.
dohna ingon-ingonira, sapembalangan dohe karo aku, aja wuruk sudi gawe marang awakku, golek sandhang pangan dhewe-dhewe,
Lakune mutih 3 dina 3 bengi wiwite dina Rabu Pon. Kasiyate mantra iki kanggo nundukake kekuatan suksma negatip wong liya. Utawa
Pahing. Mantra diwaca yen wis adhep-adhepan karo mungsuhe.
Lakune mutih 3 dina 3 bengi lan patigeni sedina sewengi, wiwite dina Rebo Pon. Mantra diwaca ten ana babaya, utawa yen mlebu
ketiban palune Gusti Allah. Ojo pisan-pisan tangi yen durung tak gugah nganggo tanganku kiwo.
Bismillahirrohmanirrohim. Aku sindhung Aliwungan, si
kaya buta ya jalaluhu asiyung Rasulullah kang tengen lan kang kiwa sakathahing para nabi, dadi siyung kiwa ngemut
Sahadat ayem wus dumunung neng kalbuningsun, pan ingsun duwe lopak-lopak salaka, isine
Sang kun dat suksma, suksmadiluwih kang ana jatining wawayangan, ni endhang suksmadiningsih kang ngideri
kadi tibaning kapuk, yahu jabardas, bar tan tedhas ing keris Soleman lan sakehing gagaman kabeh.
Niyatingsundhahar, rowaningsun tapa kang dhahar. Niyatingsun sare, rowaningsung tapa kang sare, krana ingsun iki wus kawengku ing alam nasut, Moloekat jabarut yaiku kang
dina 3 bengi, wiwite dina Jumat Pahing. Mantra diwaca yen arep mamangan, supaya menawa diracun ing wong, bisa tawar ora tumama.
balèkake marang kowe, Lah wis yayi dak lilani Sultan Agung baya ingkan dereng ngrungu, kalamun karaton Giri,
Basman, Sapari lan kanca- kancane, dadi aku mek melu nglantarno budayane kene sing akeh iki, selamat menikmati.-
sempet ngomong opo-opo moro-moro salesman iku mau langsung nyebarno tembelek wedhus ndhik karpet.
arek TK, setiap murid nggowo kado gawe bu gurune.
Sing pertama maju anake pedagang bunga. Bu gurune ngambung kadone ambek mbedhek,
gak onok sing ngerti. Lha iki pas aku longgo ndhik ngarepe sampeyan ae wis ping telu aku ngentut. Tapi sampeyan gak ngerti tho, mergo iku mau, entutku gak muni ambek gak mambu. Cumak aku malih gak enak dhewe, mosok arek wedhok ngentutan “.
“Oh, ngono tah.. Lek ngono tebusen resep iki. Seminggu
bosok gak karuan. Sampek kudhu nggeblak aku. Tapi untunge entutku sik tetep gak muni”, jare yuk Jah.
macem Denis sama Ben.?😀
CD-ROM punika singaktan saking Basa Inggris compact Disc -Read Only Memory wonten ing basa Indonesia CD Memori baca saja inggih punika cakram padat saking jinising cakram optik (Optical disc) ingkang saged nyimpen data. Ukuran data ingkang saged kasimpen sapunika dumugi 700 Mb.
CD-ROM asipat "maos kemawon" inggih punika namung saged kawaos ananing boten saged dipunserati. Supados saged maos isining CD-ROM, piranti utama ingkang dipunbetahaken inggih punika kandar CD. Miturut pangembangan jaman CD-ROM sapunika wonten ingkang saged dipunserati malih (Re-Write/Rw) ingakng langkung kawentar kanthi sebutan CD-RW [1].
^ [1], CD-ROM - Indonesia (dipun-akses tanggal 15 Oktober 2012)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.31, 3 Maret 2016.
Przedecz (Jerman Moosburg) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Przedecz&oldid=1090543"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
iki luwih gampang, perlu didelok sing arep dikritik nganggo sikap fenomenologis iki, yoiku sing disebut sikap alamiah / sikap natural (natural attitude). Sikap alamiah iki sikap sing boso Londoné: taken for granted. Yo wis ditompo ngono waé. Ora ono pitakonan manèh. Nang sikap fenomenologis, opo sing wis di-asumsikan bener kuwi, sing wis ndelik nang
ing. Gaetano Fede ing. Andrea Gianasso ing. Hansjörg Letzner ing. iunior Ania Lopez ing.
Wong Lanang Saru12. X-Men 2 — Wong Lanang Saru Banget13. X-Men 3 (Belum dirilis) – Aming14. Cheaper by Dozen — Tumbas Selusin Langkung Mirah15.
Grift) iku tanduran perdhu kang kalebu suku Acanthaceae.[2] Tanduran iki ngadeg jejeg lan padatan thukul ing panggonan kang cendhek. Sok-sok tanduran iki ditandur minangka tanduran hias. Dhuwuré tanduran iki watara 1,5 nganti tekan 3 meter. Godhongé awarna ungu lan ana gelombang ing sakupengé pinggiran godhongé. Kembangé awarna abang tuwa lan awujud bulir-bulir. Tanduran handeuleum iki kasebar ing saambané Indonésia.
sexx perawan smu japane Tube8 - enjoy tube free sexx perawan smu japane hq vids
Ing. Bohuslav Hyben, Ing. Peter Pastorek, Ing. Zoran Pelagić, Ing. Milan Sapieta,, – kl.2965
Ing. Miloš Fal&aacute;t
guyon ae,sopo ngerti aku sampeyan tawani kerjo jogo apotek.. cek cedhak ambek
guyon ae,sopo ngerti aku sampeyan tawani kerjo jogo apotek.. cek cedhak ambek my girl friend sing ndik tumapel.. aku muter-muter tumapel nggak onok kodew mboyz iku...
Arju… IDR 120.000,00 KPT 04 Wayang Perak Punta… IDR 120.000,00 KPT 03 Wayang Nakula IDR 120.000,00 KPT 02
kyurin cepet kaweeen, hyukra cepet jd pasangan, umin minyeon cepet kaweeen,
September 21, 2009 by iyem	*Ngaturaken sugeng
Hifa (basa Latin: hypha, jamak hyphae) iku struktur biologis arupa berkas-berkas alus sing arupa bagéyan saka badan vegetatif manéka fungi ("karajan jamur"). Hifa bisa kanthi gampang dideleng nganggo mata yèn wis mbentuk massa sing rapet lan mbentuk koloni-koloni ing bagéyan badan organisme inang utawa sisa-sisa organisme utawa panganan, ditepungi minangka miselium (mycelium, jamak mycelia). Bisa ditelakaké, hifa iku wujud badan jamur sing sabeneré. Struktur kanthi wangun mèmper payung sing biasa ditepungi wong minangka jamur ora liya mung alat réprodhuksi sing ditepungi minangka badan woh, sing muncul mung sawektu-wektu.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hifa&oldid=1097292"	Kategori: FungiKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Wong Aku Ora Wani Karo Sapa-sapa	dunia-
gagal, mesti ono sing ora beres. Ora usah golek bathi, sing penting bangun
MANUNGGALING KAWULO GUSTI: Suluk Linglung Kanjeng Sunan Kalijaga
Download New Music Hojat Ashrafzadeh - Faghat Eshgh , Faghat Eshgh , Hojat Ashrafzadeh , NovinMusic ,
“Ora wenang pituwah, ajak-ajak, lan nglakoni sholat Rebo Wekasan lan sholat hadiah kang kasebut ing su-al kerono sholat loro iku mau dudu sholat masyru’ah fis Syar’i lan ora ono asale fis
Blitar, Tulung Agung, Trenggalek, Nganjuk, Ponorogo, Madiun ngawi, Sragen, Palur, Solo, Delanggu, kartosuro, Klaten, Jogja, Muntilan, Magelang, Temanggung, Wonosobo, Cilacap, Purwokerto, Purworejo, Purbalingga, Kebumen, Kutoarjo, Gombong, Banjarnegara, Parakan, Kroya, Salatiga, Semarang, Kudus, Tegal,
PMWis pokoke kuning kabeh, sak wong-wonge pisan. Sek-sek tak ngoco
ojok lali mangan menyan..nang kene areke medeni kabeh....sing wis
Layang ulem yaiku layang kang isine ngabari marang wong liya Aie
ngajeng wonten undhaking inggih punika 25 melayang-layang; kobong:
wah sae pak critanipun.. menopo wonten ingkang mangertos asal
tatus dweke crito yen saiki kowe ning ndeso…yo wis sing penting berjuang u/ si marhaen sing bener2 jaman saiki TERTINDAS NDAS NDAS…Rezim saiki cuman mentingke waduke dewe, sing sugih + sugih sing mlarat ajeg sak
UNNES Prof DR. Dumadi juga dari Purworejo. Dosen bapak saya…
Reply	aulia says:	January 26, 2011 at 12:37 pm	donyane wis tuwo sumonggo tansyah eling lan waspodo, sampun ngantos ngrusak bumi kito, monggo kito jagi sesarengan amrih langgenging tanah jawi, tanah ingkang toto
Reply	aulia says:	February 3, 2011 at 2:26 am	mas dumadi menawi panjenengan kagungan rejeki langkung monggo investasi sabin, awit sak puniko jumlah penduduk nambah namung jumlah sabin kirang, th 2020 indonesia badhe
monggo sami urip sak madyo,tansah eling dateng putro wayah kito sedoyo, JOGJA TETEP ISTIMEWA,JAS MERAH BK
Reply	dumadia says:	February 6, 2011 at 12:59 pm	sampun mas sak bahu…
Papaji Jogja, sukses lan mangayu bagyo sederek sedoyo Amin...... monggo katuran ngrawuhi mas lambang96..... supados tambah guyub lan acaranipun
Wiranto (lair ing Solo, Jawa Tengah, 4 April 1947; umur 69 taun [1]) iku pulitikus lan tokoh militer Indonésia. Wiranto njabat Panglima TNI periode 1998-1999. Bapaké, RS Wirowijoto iku guru sekolah dhasar, lan ibuné asma Suwarsijah. Ing yuswa sesasi, Wiranto digawa pindhah déning wong tuwané menyang Surakarta amarga anané agrèsi Walanda sing nyerang kutha Yogyakarta. Ing Surakarta iki Wiranto sekolah nganti namataké Sekolah Menengah Pertama.
SurakartaMantri Koordhinator Pulitik, Ukum, lan Dhépènsi IndonésiaLair 1947Kategori ndhelik: Rintisan biografi Indonesia	Menu navigasi
napa dene media masa utawi Koran. Kita mangertosi bilih narkoba menika dados awisan, tumraping negri langkung-langkung agami, awit sosinteno ingkang ngomsumsi narkoba, tumindak ipu badhe nalisir saking kasusilan. Sanget kemawan tumindak ingkang ngrungak aken tiang sanes, lan ugi kathah ingkang melebet penjara goro-goro narkoba. Awit
tundhopipun dawah dumateng jurang kesesen saran.
MANUNGGALING KAWULO GUSTI: KEIKHLASAN GURUKU
Gong ageng iku salahsiji perangkat gamelan Jawa sing ditabuh lan sing paling gedhé ukurane, diametere antara 80 nganti 100 cm utawa sekitar 24 inci. Gong ageng uga gong suwuk iku biasane diso'ake/digantung ing bagian mburi.
Wujud gong ageng padha karo gong umume ya iku bunder. Sing béda ukuran gong ageng iki paling gedhe, permukaane rata ning ana tonjolan ing tengah-tengah. Ing gambar, gong ageng iku sing warnane radha ireng.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gong_ageng&oldid=1080420"	Kategori: Gamelan JawaGongGong ageng	Menu navigasi
DeutschEnglish	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.50, 3 Sèptèmber 2016.
Kaca-kaca ing kategori "Buku taun 1974"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Buku_taun_1974&oldid=876038"	Kategori: Buku miturut taun1974Kategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Loro klub bal-balan ing kutha Milan, AC Milan, lan Inter Milan.
Dobra Nowogardzka (Jerman Daber) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dobra_Nowogardzka&oldid=1091035"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Sahadewa) putrane Prabu Pandhu lan Dewi Madrim. Satriya wuragile
Pandhawa. Kembarane Raden Sadewa asmane Raden Nakula. Wujude Nakula lan Sadewa
kembar, kembar rupa, swara, lan busana.
timure, Raden Sadewa kekasih Raden Tangsen, kasatriyane Sadewa ing Baweratalun
beda ibu ana telu, yaiku : 1. Prabu Puntadewa, 2. Raden
“sejatining lanang, sejatining wadon”. Banjur didhaupake klawan Dewi
Srengginiwati, putrane Prabu Bhadawanganala, ratu ing gisik samudra. Sabanjure
Sarta kadhawuhan nggarwa Dewi Padapa, anake Begawan Tambrapetra ing padhepokan
Dewi Setyawati dhewe ora liya anake begawan raseksa sing jenenge Bagaspati ing
Salya lan Dewi Setyawati nurunake anak cacah lima, yaiku Dewi Erawati
(prameswarine Prabu Baladewa), Dewi Surtikanti, Dewi
durjana sing tansah ngadani patemon kalawan Dewi Surtikanti. Maling agung
kasebut raine mirip Pamade utawa Arjuna saengga Arjuna saguh
Suryaputra kasil dikalahake dening Arjuna lan uga kasil dirangket. Suryaputra
Karna ngalahake krajan Awangga uga saka pambiyantune Arjuna. Suryaputra
Surtikanti amarga klerune Adimanggala nalika matur marang Sutikanti sing kudune
Erawati iku anak mbarepe Prabu Salya, raja nagara Mandaraka. Ibune Dewi Erawati
jenenge Dewi Setyawati utawa Dewi Pujawati, anake wadon Begawan Bagaspati,
sarasilah Parisawuli, Dewi Erawati duwe papat sedulur tunggal bapa biyung,
yaiku Dewi Surtikanti (dadi sisihane Adipati Karna), Dewi Banowati
(prameswarine Duryudana, raja Astina), Arya Burisrawa (satriya Cindhekembang)
Erawati dadi prameswarine Prabu Baladewa utawa Kakrasana, lan uga kondhang
ilang amarga didhusta dening duratmaka. Duratmaka sing kasil nggawa mlayu Dewi
Erawati iku jenenge Kartawiyoga utawa Kartapiyoga, anake Prabu Kurandageni,
kedadeyan kasebut, Prabu Salya banjur nggelar pasanggiri utawa patembayan lan
medhar sabda, saksapaa sing bisa nemokake Dewi Erawati kanthi slamet, dheweke
bakal didhaupake kalawan putri krajan Mandaraka iku. Pasanggiri Dewi Erawati
iki ing jagad pedhalangan kondhang kanthi lakon Semar Mbarang Jantur.
pambiyantune Permadi utawa Arjuna, Kakrasana kasil nemokake Dewi Erawati lan
uga kasil gawe morak-marike krajan Tirtakandasan. Prabu Kurandageni lan anake,
Kartawiyoga, uga kasil dipateni dening Arjuna. Sabanjure, Dewi Erawati
dipasrahake marang Kakrasana minangka sisihane. Minangka ubarampe upacara
dhaupe Kakrasana lan Dewi Erawati, mbutuhake patah penganten. Pragota banjur
diutus lan diprentahake supaya nggoleki patah penganten kasebut lan wusana
Mahabharata. Nakula artine ‘’bisa
, dewane tabib. Satriya iki salah sijine Pandhawa lan
Raden Sadewa iya Sahadewa. Sekarone putrane nata ing Astina, Prabu
nunggal rama seje ibu yen karo Prabu Puntadewa, Werkudara lan Arjuna.
mbaka siji senopati Kurawa padha gugur. Nganthi Prabu Salya piyambak sabanjure
marasepuhe Prabu Duryudana, nata Astina. Nalika mireng yen kang madeg senopati
agung Prabu salya, para Pandhawa padha bingung. nanging botohe Pandhawa sing
dados Bojo Raja Mandura. Ditya Garbacaraka dipunkengken nglamar, Togog
mawenanipun, Patih Kaladruwendra uga perajurit dipunkengken ngawal
buta Garbasumandha. Arya Widura mengamuk, perajurit buta kathah ingkang mati
uga minggat. Ana ing tlatah liya, Bathara guru ngawontenaken
sareng Bathara Dharma, Bathara Panyarikan uga Bathara Bayu. piyambake
sedaya dipunkengken paring pitulungan dhateng Dewi Kunthi. Wonten mergi Basudewa uga Pandhu kepanggih kaliyan
babagan kesagahan Bagawan Abiyasa uga Resi Bisma Kagem
ngengken kajengipun Bathara dermi ngrasuk dhateng Dewi Kunthi kanggo mbimbing
kelairan bayi. Sawentara Bathara dermi mrasuk wonten jabang bayi dening
nyaosi asma Puntadewa, uga nyaged asma Darmaputra utawi Yudistira.
KeLurahan Rembang Wilis RW Rembang Timur RT Rembang Rembang Serse Rembang Solo Rumah Sakit Rembang Pati
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gamvik&oldid=874222"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.48, 16 Novèmber 2013.
Gundhul Says:	Januari 19, 2008 at 6:00 pm Lah…nek wonge cendhek, ireng lithek-lithek, gendhut…heks..heks..cocoke nggawe model pakean sing kepiye yoh
Sepurane yo rek! | Irfan Ardhani
Koyoe, keisenganku nulis jeneng blog ku nang bio twitter ono pengaruhe.. blogku maleh mbok delok rek.. hehe..
suwun lo karo kritik lan sarane.. post2 liyane g bakal
TTM - 4. MENTAL WAJA: Kendel, kados boten ajrih CIYUT; Boten wantun blas MIYUR: Kawiwitan kendel, nanging ing wancining
kados boten ajrih CIYUT; Boten wantun blas MIYUR: Kawiwitan kendel, nanging ing wancining adicara boten wantun kekaathahen.
kados boten ajrih CIYUT; Boten wantun blas MIYUR: Kawiwitan kendel, nanging ing wancining adicara boten wantun kekaathahen."— Transcript presentasi:
MENTAL WAJA: Kendel, kados boten ajrih CIYUT; Boten wantun blas MIYUR: Kawiwitan kendel, nanging ing wancining adicara boten wantun kekaathahen alesan 3
TITIKAN GUGUP (NERVOUS)? 1. wicara gemeter 2. Suwara ora antal (cetha) 3. groyog 4. wicara ora antal 5. ndredheg 6. kembrobyos 7. wicara ora lancar 8. wicara ora runtut 9. ora anteng (tenang) 10. wicara cepet 11. Rongeh (kirang jenjem) 12. Dheg-dhegan 4
GENEYA GUGUP? 1. Wedi 2. Durung tau nindakake pidato (lagi sepisan) 3. Durung biasa micara sangarepe wong akeh 4. Durung siap materi 5. Durung siap mental 6. Sing diadhepi wong “gedhe” 7. Sing diadhepi wong pinter 8. Sing diadhepi luwih tuwa, dhuwur pangkare, dhuwur kalungguhane. 9. Kirang PD 5
1.Kadhang kala gugup namung ing raos boten kados ing kasunyatanipun 2.Saben pawicara gadhah raos gugup piyambak-piyambak, tataranipun beda-beda 3.Yakin kasil kanthi sae (succesfull) 4.Samekta materi (nguwaosi materi) 5.Gladhen 6.Dhisiplin 7.Suanten gandhang (powerfull of voice). 8.Ngunjuk toya wening saderengipun sesorah 9.Ing batos nganggep namung kula ingkang mangertos NYEGAH GUGUP 6
 1.Paham pamiyarsa 2.Samekta (siap) 3.Milih topik ingkang pas 4.Nguwaosi lingkungan 5.Paham pambuka, isi, saha dudutaning wicara 6.Yakin menawi sukses 7.Micara kanthi tumata NGUKUHAKEN KAPITADOSAN 7
8. Nafas kang landhung (deep breathing) 9. Kalem (tenang) 10. Konsentrasi ing underaning prakawis 11. Pados wekdal ingkang pas kangge micara. 12. Micara ingkang mantep 13. Pas pamilihing tembung 14. Suwara gandhang 15. Ningali palabaran audien boten tempuk netra Kapadosna sanesipiun, saged adhedhasar pengalaman! Download ppt "TTM - 4. MENTAL WAJA: Kendel, kados boten ajrih CIYUT; Boten wantun blas MIYUR: Kawiwitan kendel, nanging ing wancining adicara boten wantun kekaathahen."
Presentasi serupa MENU SK/KD MATERI PUSTAKA EVALUASI KELUAR Gelem rekasa Tlaten
wiwit ngadeg nalika taun 1947.[2] Ing basa Korea, tembung "HYUNDAI" tegesé Modern utawa Jaman Saiki, yang selalu update lan nututi perkembangané jaman.[3]
kpala htm utk sy tangkarkan di semarang. pengurusan ijinnya bgmana pak,kulo nyuwun pirsa.mtr nwn sanget sakderengipun.
warnete sampean sakdurunge enek pengumuman kui (22 mei 2008)
wis iso downlink up to 3x384kbps …. (ketoke wis
thethukulan wohé digawé jamu lan lenga golek legen krambil kanthi cara magas manggare nuli araning uler sajinis uler keket. jekining .(0287) 382807 / 085228600358 / 085329515425 Burung MerpatiDiterbi
Adipati Arya Mangku Nagara Senopati Ing Ayudha".
jembar, lan katon asri,Kajaba kanggo sarana olah raga,uga kanggo panggonan dalan utawa rekreasi. Ing kana panggonan kanggo dodolan kang wis cumepak,kayata dodolan bocah-bocah,sovenir,pakaian,lan liya-liyane.Saingga para atlit,para penonton padha seneng.Uga dilengkapi wisma sing cukup apik lan ora
Upacara ing al on-a londin ten 21 april 2014 diana kaken upac ara ken gge din ten kar tini.mur id-mur id sed aya ing kang sa king s d ngan tos sm a me lu adicara upacara niki.adicara niki sanget ra me. para tamu undangan pa dha upacara ing jero ten dha.nan ging , wa ton ak eh sanget ingkang murid se ma put. menawi mboten sar apan , pun apa kepa nasan , utawi kondisi badh an. nanging
1,635 meter (5,364 ft)[1]
Gunung Gamkonora iku pucuk paling dhuwur ing pulo Halmahera, Indonésia. Jeblugan gunung geni iki wis nyebabaké anané kawah kang mujur saka lor nganti tekan kidul. Jeblugan paling gedhé kadadèn taun 1673 lan disusul déning tsunami kang ngleburaké désa-désa ing saubengé.[1]
Gunung geni iki jeblug manèh ing tanggal 10 Juli 2007. Watara 8.000 jiwa dilapuraké ngungsi ninggalaké omahé kang cedhak karo gunung
Indonésia volcano". BBC News. 2007-07-10. Dijupuk 2007-07-10. Priksa gandra date ing: |date= (pitulung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gunung_Gamkonora&oldid=992950"	Kategori: Gunung ing IndonésiaGunung ing Maluku LorGeografiKategori ndhelik: Cacad CS1: datesRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen
, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Kota Magelang
, Kota Pekalongan, Kota Salatiga, Semarang, Surakarta, Tegal
At May 29, 2006 3:13 AM, Ciko said…
nuwun ndherek langkung,kula mboten saged tilem nalika mireng kabar punika..yoja* tetep tenterem..yoja* tetep apik..*) maksudte karo kawasan sak kliterane yoja.
At May 29, 2006 10:29 AM, joseph said…
Kulon Progo… About Blog Resmi MWK
Posted by: djarotpurbadi | April 5, 2011 HOT NEWS: Ketua Bakor PKP Baru !!!
ngansu banyu nganggo kranjang tegese... - Brainly.co.id
lair ing Seoul, 25 Juni 1982; umur 34 taun) dheweké iku penyanyi lan aktor Korea Selatan, kondhang dadi penyanyi kang pinter anggoné njoged, Rain
kang anduweni teges udan ning basa Korea,[1] Dheweké kondhang dadi entertainer ora namung disenengi ning Korea, ananging uga ning nagara-nagara Asia.[1] Nalika dheweké esih cilik, Rain bocah kang isinan lan, ananging anduweni karemenan ning donya dance.[1]
Rain uga dikenal karo jeneng Bi, Pi, Yu lan Vu iki, tampil dance kaping pisanan nalika
Akiré dheweké mutusaké kanggo luwih milih dance lan mlebu ning Anyang High School of Arts, ning sekolah seni kasebut, bakat aktingé mulai diasah.[1]
Karir dadi penyanyi dimulai nalika dheweké nggabung karo boysband Fan Club ning taun 1998, lan ngeluncuraké
Ananging, boysband iki akiré bubar.[1] Rain akiré luwih milih kanggo mulai kariré dhewekan.[1] Debut solo kaping pisanané, diwiwiti nalika taun 2002 ning album kang diwenehi judul
ndhelik: Artikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèniArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.24, 3 Maret 2016.
tu2t: lhaa.. gk ono sing gelem nggawakno..
B: mbak.. nek urusan kayak ngono lhak dudu’ urusane sampeyan??
sing kepriye maneh sing kudu tak gujer...?
Mbok kulo niki nggih direncangi nyambut damel manggihi sejatining karingkihaning gesang...
Mbok Njengandiko niku nggih paring welas asih matemah kawulo Panjenengan niki sageto uwal saking sinthingipun...
Mbok Sampeyan niku ampun sak kepenake dhewe ngoten to Gus... Wong Gusti koq klepyan...Hanjuk kulo pripun...?
Dipunjungi kekiyatan... Kajenge kulo saged ngladosi kersane Njenengan...Amrih kulo saged ngabekti dhumateng sesami...Nggih Gus, nggih...Tenan lho Gus...ampun ngapusi...hehe
jaman. Sak durunge manungso iki kabeh lair nang ndonyo..mangertio sliramu, yen kabeh kudu ono pacoban kang kudu di lakoni kanthi tatag lan ikhlas sak sembarangane....umpamane sliramu kembang kang kudu ngayomi urip e kabeh, yo mung Gusti kang dadi coro mbangun
Lha wong GUSTI ALLAH kuwi Moho Welas Asih kok, ojo dikiro kabeh lelakon kang lagi disandang kuwi amargo GUSTI ALLAH ora tresno, saking tresnane GUSTI makane menungso di paringi pacoban. Mbok yo wis, semeleh kuwi ora ateges pasrah bongkokan, nanging kepriye carana supoyo GUSTI ALLAH percoyo yen awake dewe kuwi pancen menungso pilihan.GUSTI ALLAH kuwi ora Sare...*
Banyumas, Purwokerto, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak Purwokerto, Jawa Tengah, Indonesia. sadurungeToraja sawise sawise sadurungeNail Art Story Indonesia
terbaik. Pak Guru : Kowe kok lagi teko seko ngendi wae ?Aku : Nyuwun pangapuntek Pak, kula dhateng mriki telatPak Guru : Telat kok setegah jam ! ngopo wae neng ndalan?Aku : Ban sepedha kula wau bocor pak, dadose telat, kan wonten pribahasa "Mboten enten tembung terlambat kagem
“ Karepe ngene, lho. Yen pelajaran Matematika, ya sing mulang guru Matematika,
yen basa Jawa, ya sing mulang guru Basa Jawa. Dadi gurune beda
karo ing SD. Ing SD gurune guru kelas. Ing SMP gurune diarani guru mata
“O, ngaten ta, Bu.?
“ Kowe mlebu ing kelas apa, Nis ?”
“Wonten kelas 7 C, Pak.”
“ Kelas 7 sing anyar ana pirang kelas , Nis ?”
“ Wonten gangsal kelas, Bu. Kelas 7 A dumugi 7 E.”
“ Mlebu kang kawitan mau wis diwulang apa, Nis ?”
“ Ya wis dipunggel dhisik critane, sesuk diterusake maneh. Saiki wis wengi padha mapan turu, sesuk ben ora kawanan !”
“ Inggih, Bu. Sugeng dalu Pak, Bu, sugeng
tapi dewe nganggep nek jiwa paserbumi kuwi kudhu ono nggo
UNDIP: Daya Tampung SNMPTN Universitas Diponegoro 2016/2017
SNMPTN UNDIP: Daya Tampung SNMPTN Universitas Diponegoro 2016/2017.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dhondhong_Apa_Salak&oldid=11927"	Kategori: Tembang	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.44, 6 Juli 2006.
Betalain ya iku pigmen tanduran kang menehi werna kuning, jingga, abang, lan ungu ing bageyan godhong lan woh.[1] Salah siji tuladhane ya iku betasianin ya iku pigmen abang bit kang kalebu klompok pigmen betalain abang lan kuning kang wis suwe dianggep gegayutan karo antosianin, senajan betalain ngandut nitrogen ora kaya antosianin.[1]
antosianin sarta betalain ora ana sacara bebarengan ing tandurankang padha.[1] Betalain cacahe winates ya iku mung
Salah siji anggota klompok betalain kang akèh dikaji ya iku betanin kang asale saka oyot bit merah.
ing panyerbukan kayata antosianin.[2] Kemungkinan fungsi liyane ya iku perlindungan marang patogen.[1]
linksPigmen tanduranBetalainRintisan topik biokimia	Menu navigasi
NederlandsPolskiSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.34, 3 Sèptèmber 2016.
kaliyan Léon Victor Auguste Bourgeois, nalika konferensi ing den Haag. Piyambakipun uga nate nyerat karya-karya sujarah sarta pulitik, piyambakipun dados panulis tetap wonten ing layang kabar Le Temps, La Revue de Paris, sarta La Revue des deux mondes.
Piyambakipun mbiyantu Léon Bollée, nalika panelitian aeronautika ingkang kadadosan nalika tanggal 8 Agustus 1908 ngantos 2 Januari 1909 wonten ing Mans sarta Sarthe.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.12, 15 Novèmber 2016.
rakyat Pringgandani seneng banget, amargakne anak iki arep dadi
generasi panerus dadi raja neng Pringgandani yen Dewi Arimbi wis tilar donya. Wektu kuwi kabeh putra Pandawa dimawani Sri Batara Kresna ora
ketinggalan kabeh punakawan Semar, Astrajingga, Dawal lan Gareng ngumpul neng
Istana Pringgandani, piyambake sedaya lagi ngumpul nunggu wektu kelairan sang
putra Bima. Ora suwe banjur krungu tangisan bayi kang nggegerake tlatah
Pringgandani, kabehe sing ana ing bangsal njupuk ambekan dawa. Sawektu banjur
ana emban sing ngabari yen putra mahkota wis lair kanthi waras ngono uga karo
kondisi Dewi Arimbi. Krungu kabar kesebut nambah kebahagian sekabehe, siji poro
siji saka dekne kabeh menehake slamet marang Raden Aria Werkudara alias Bima
dhuwur kelairan putrane. Sawentara wayah banjur dekne kabeh bisa mlebu niliki ing njero
diiringi saka kabeh kadang wargi (sedulur). Ora adoh saka panggone kedelok siji
paturon sing luwih cilik, ana kunu katon bayi lanang gagah banget lan tampan
njawab menawa kabeh upaya kanggo motong tali embing-embing kesebut ora ana kang
kasil. Krungu jawaban kesebut Bima gusar banget lan njaluk tulung marang
sedulur-sedulure kanggo motong tali embing-embing anake kang diparingi
asma Jabang Tutuka. Bima nyoba motong
embing-embing nganti gedhe. Ana kahanan kesebut tanpa kawruhan sadurunge
Begawan Abiyasa sing ora liya mbah kakung saka para Pandawa utawa buyut saka
Jabang Tutuka wis rawuh ana panggonan kesebut, kabeh sing teka menehake sembah
sungkem marang Abiyasa. Begawan sing sakti mandraguna iki ngomongke menawa tali
embing-embing kuwi mung bisa dipotong saka senjata kadewatan sing asale saka
Betara guru. Kanggo kuwi Sang Begawan njaluk Arjuna kanggo lunga menyang
Kahyangan nggoleki senjata kesebut. Sakwise oleh dawuh saka mbah kakunge lan
njaluk ijin marang sedulur-sedulure Arjuna diiringi dening para punakawan cepet
menyang Kahyangan kanggo nggoleki senjata sing dipangarahake saka Begawan
Abiyasa, lagekne Sang Begawan enggal kundur menyang Padepokan sakwise menehake
do’a kanggo buyut utawa cicite kesebut.
sing nduwe jeneng Dewi Supraba. Diamargakne Naga Percona dudu sembarang
makhluk, dheweke yaiku raja sing nduweni kesaktian mumpuni lan bisa diomongke
luweh dhuwur saka para dewa. Pusaka petir Batara Indra amung kaya
godhong-godhong garing kang diuncalke dening anak-anak kanggo Naga Percona,
geni mulat-mulat saka Batara Brahma amung dadi dolanan wae kanggo Naga Percona.
Batara Bayu sing ngetoke ajian badai gedhe ora anggawe mundur ugo. Cakra Udaksana
saka Batar Wisnu padha wae ora bisa ngalahake Naga Pancona, singkat cerita para
dewa mundur kanti kahanan babak-bundas. Batara guru merapal japa lan ndeleng Kaca Trenggana, saka kuni
dingerteni menawa sing bisa ngalahake Naga Percona namung Jabang Tutuka anak
Bima sing lagi lair. Sabanjure Batara guru ngongkonke Batara Narada kanggo
menehake pusakane sing nduwe jeneng panah Konta Wijayadanu marang Arjuna kanggo
motong embing-embing Jabang Tutuka karo imbalan bayi kesebut kudu dadi panglima
perang ngahadapi Naga Percona. Ana wektu sing barengan Aradeya utawa Karna lagi
tapa neng pinggir kali Gangga nggoleki pusaka sekti kanggo deweke, nang wektu
Batara Narada nyedhaki panggon kesebut atine seneng amarga Aradeya iki dikira
Arjuna, amarga rupane bener-bener persis lan Batara Surya bapak saka Aradeya
sengaja ngetoke sinar cemlorot ana sekitar Aradeya, dadine Batara Narada ora
Narada eling menawa dheweke salah wong, ora suwe banjur Arjuan kanti
pangiring para Punakawan dugi wonten panggenan kesebut, karo sedhih Batara
Narada nyritani menawa awake wis salah wong anggone paring pusaka kadewatan
sing sakudune diserahkan marang Jabang Tutuka liwat tangan Arjuna, salah
diserahke marang wong sing ora dikenal lan nduweni rupa persis karo Arjuna.
Krungu crita kesebut Semar nyalahake Batara Narada amarga gegabah maringna
senjata sakti marang wong asing, mawa cepet njaluk Arjuna mburu wong kesebut. Arjuna mlayu lan kedadeyan nyusul Aradeya, awale pusaka kesebut
dijaluk kani apik-apik lan diomongke yen arep digunakne kanggo motong tali
embing-embing keponakane. Aradeya ora nggubris apa kang diaturke dening Arjuna,
akhire kedadean perang-tanding ngrebutke pusaka kesebut. Nganti kedadean Arjuna
Aradeya nyekel gagang panah Konta Waijayadanu. Dekne kabeh padha geret-geretan
lan akhire kesungkur amarga pusaka Konta ucul saka warangka/ wrangkane. Banjur
Aradeya mlayu lan Arjuna kelangan enggok. Karo sedhih Arjuna nunjukake warangka pusaka Konta Wijayadanu marang
Semar, banjur dhuwur saran Semar dekne kabeh bali menyang Pringgandani
sawentara Batara Narad dikongkon mulih menyang Kahyangan lan diomongke menawa
Jabang Tutuka arep cepet digawa menyang Kahyangan. Kedadean aneh ana ing
Keraton Pringgandani, warangka kang digawa Arjuna kesebut digunakne kanggo
motong tali embing-embing Jabang Tutuka, tali embing-embing pedot lan warangka
pusaka kadewatan kuwi mlebu ana njero udel Jabang Tutuka. Kedadean iki miturut
Semar wis dadi takdir menawa mengko ana pungkasing cerito peperangan gedhe/
perang Bharata Yuda pusaka Wijayadanu bakal bali mlebu marang warangkane, kanti
tembung liya Jabang Tutuka bakal mati yen ngadhepi pusaka Konta Wijayadanu. Sakwise tali embing-embing kepotong Arjuna banjur nggawa Jabang
Tutuka menyang Kahyangan kanggo nepati ujar marang Batara Narada, menawa Jabang
Tutuka arep dadi panglima perang lan ngadhepi Naga Percona. Awale Bima nglarang
amarga anake isih bayi lan piyambake saguh gumantekni ngadepi Naga Percona.
Sakwise Semar matur menawa Jabang Tutukalah sing kudu mangkat amarga dheweke
sing dipercaya saka dewa lan Jabang Tutuka uga sing wis nggunakne senjata
kadewatan dudu liyane. Disamping kuwi Semar njamin yen nganti ana kedadean sing
marakake Jabang Tutuka celaka Semar wani wenhke nyawane marang Bima. Krungu
atur saka Semar kesebut, Bima sing nduweni linuwih lan ngelingi sapa saktemene
Semar iki, akhire ngijinke putrane perang mungsuh Naga Percona. Arjuna diiringi para Punakawan cepet nggawa Jabang Tutuka menyang
Kahyangan, sakwise nyedhaki gerbanga Selapa Tangkep tepate neng Tegal Ramat
Kapanasan Arjuna seseleh Jabang Tutuka ing tengah dalan nuju gerbang. Sabanjure
Arjuna nggatekake saka adoh bareng karo para dewa, ora suwe Naga Percona teka
lan ndeleng ana bayi ing tengah dalan. Dheweke ngece Batara guru kanthi ngomong
yen Betara Guru wis edan amerga ngongkon perang nglawan bayi sing mung bisa
nangis. Banjur dheweke nggendong Jabang Tutuka lan nyedhakake ana raine marang
Jabang Tutukan, ora dinyana tangan Jabang Tutuka ngantem rai Naga Pencona
nganti matane kekacar gethih. Naga Percona nesu lan mbanting Jabang Tutuk ana
lawang gerba nganti mati. Ddeleng kedaean kesebut para dewa ora kajaba Batar
guru, Batara Narada lan Arjuna kaget lan was-was yen Bima nganti ngerti anake
mati saka Naga Percona, mesti piyambake bakal ngamuk ana ing Kahyangan. Mung
wae Semar cepet matur menyang Batara Guru supaya cepet-cepet nggodok Jabang
Tutuka ing Kawah Candradimuka, Batara Guru cepet dawuh marang Batara Yamadipati
kanggo nggawa awak Jabang Tutuka menyang Kawah Candradimuka. Sabanjure para
pusaka sing pada diduweni kanggo mbentuk tuduh Jabang Tutuka luwih kuwat,
suwe-suwe kebentuk awak satria gagah saka njero godogan kesebut. Banjur para
dewa paweh klambi lan panganggo kanggo Jabang Tutuka sing anyar kesebut,
sabanjur merga dheweke mati durung wayahe kedadeyan bisa diuripake maneh marang
Batara Guru. Kajaba anduweni busana, panganggo lan pusaka sing wis mbentuk
Gatotkaca. Jeneng Gatotkaca iki banjur digunakne ana ing njero crita
banget saka sadurunge Jabang Tutuka nggunakne jeneng anyar Gatotkaca perang
maneh nglawan Naga Percona, lan akhire kedadosan nyuwek cangkem lan awak Naga
Percona dadi loro. Kuwi akhir saka uripe Naga Percona sing nggawa ketentraman
neng Kahyangan, pindhah dadi awal kepahlawanan Gatotkaca sang putra Bima.
sawenehing pawongan sing kapatah dadi panata titi laksana kuwi uga kalebu pawongan sesorah utawa pidhato, (
Kaca-kaca ing kategori "User ms-4"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:User_ms-4&oldid=596226"	Kategori: User ms	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.35, 11 Novèmber 2011.
paramèteré ora dingretèniArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
wejangan kepada putra dan cucunya, dilnajutkan sungkeman. Kalimat kebiasaan saya waktu sungkem, ”Ngaturaken sugeng riyadi, Mbah. Nyuwun pangapunten sedaya kalepatan. Kaliyan nyuwun pangestu mugi-mugi saged dados anak ingkang sholeh,
NgaturakenWilujeng Ied Fitri 1426 H. Nyuwun gunging pangapunten. Mugi kito kanugrahan jatining fitrah saking gusti ingkang Maha Murah.
Wilayah Barat Kepala UPT TK/SD Kecamatan Playen
Kanjeng Sultan Hamengku Buwono Senopati Ing Ngalaga Abdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah ingkang kaping IX ing Ngayogyakarta
Parkir ya iku kahanan ora obah salah sawijining kendaraan sing sifaté sedéla, amarga ditinggal déning sopiré. Miturut hukum diawisi parkir ing tengah dalan raya, ananging parkir ing sebelahé dalan umume diéntukaké. Fasilitas parkir dibangun bebarengan karo akèh-akèhe gedung, kanggo nyukupi kendaraan sing nganggo gedung. Kalebu uga ing njero pangertèn parkir ya iku saben kendaraan sing mandek ing papan-papan katentu apik kui sing didudohaké nganggo rambu lalu lintas utawa ora, lan ora mung kanggo kepentingan munggahaké lan utawa mudunaké wong lan utawa barang [1].
Ana telu jinis parkir sing utama, miturut carané ngatur posisiné kendaraan, ya iku parkir paralel, parkir tegak lurus, lan parkir sérong.
Satuan Ruang Parkir[besut | besut sumber]
minangka ukuran jembar sing efektif kanggo ndèlèh siji kendaraan (montor, bis/truk, utawa sepédha montor). Ing njerone wés kamasuk ruang bebas sisih kiwa lan tengen kendaraan supaya lawang bisa dibukak kanggo munggah mudun penumpang lan perkawis tartamtu misalé ruang gerak kanggo kursi rodha khusus kanggo parkir kendaraan panyandang cacat lan ruang bebas ngarep mburi. Menawa tanpa penjelasan, SRP ya iku SRP kanggo mobil penumpang [2].
^ (id)http://artikata.com/arti-343831-parkir.html(dipununduh tanggal 21 September 2012)
^ (id)http://www.scribd.com/doc/74838362/14/PENGERTIAN-PARKIR(dipununduh tanggal 23 September 2013)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Parkir&oldid=1000289"	Kategori: KuthaDalan	Menu navigasi
panjenengan paring katentreman lan kanugrahan dateng tlatah Arga Wilis meniko, mugi
panjenengan Gusti...Gusti... ndadosaken panggenan meniko bibarakatillah lan
kanti syafaatipun Kanjeng Nabi, panggenan ingkang joyo lan
nambah mumet sing moco boz....BalasHapusClara Astadewi9 Februari 2014 13.46apa blm di HAK PATENKAN? kok msh
Gambar:Indonésia declaration of independence 17 August 1945.jpg
Soekarno maca naskah Proklamasi sing wis diketik Sajuti Melik lan wis ditandatangani Soekarno-Hatta
Proklamasi Kamardikan Indonésia Jumat, 17 Agustus 1945 Taun Masehi, utawa 17 Agustus 2605 miturut taun Jepang, utawa 17 Ramadan 1365 Taun Hijriah diwacakaké déning Ir. Soekarno sing didhampingi déning Drs. Mohammad Hatta ing Dalan Pegangsaan Wétan 56, Jakarta Pusat. Prosès kanggo nggayuh proklamasi iki ora gampang. Sadurungé wis dibentuk sawijining panitia panyelidik, banjur ganti jeneng dadi panitia persiapan, sing diadani déning pamaréntah Jepang. Ing pungkasan Perang Donya II ya iku tanggal 12 Agustus 1945, Marsekal Terauchi wis ngandaraké marang Soekarno, Hatta lan Radjiman yèn pamaréntah Jepang bakal énggal mènèhi kamardikan marang Indonésia lan proklamasi kamardikan bisa dilaksanakaké jroning sawetara dina, gumantung cara kerja PPKI. Nanging para pemuda Indonésia wis ora sranta, saéngga kedadéyan
wuri[besut | besut sumber]
Soekarno, Hatta minangka pimpinan PPKI lan Radjiman Wedyodiningrat minangka mantan ketua BPUPKI dimaburaké menyang Dalat, 250 km ing sisih wétan segara Saigon, Vietnam kanggo ketemu Marsekal Terauchi. Ana kabar yèn pasukan Jepang pinuju ana ing jurang kakalahan lan bakal mènèhaké kamardikan marang Indonésia. Sauntara iku ing Indonésia, ing tanggal 14 Agustus 1945, Sutan Syahrir wis krungu warta liwat radhio yèn Jepang wis nyerah marang Sekutu. Para pejuang gerilya siap-siap mroklamasèkaké kamardikan RI, lan nulak wujud kamardikan minangka hadiah Jepang.
Ing tanggal 14 Agustus 1945 Jepang nyerah marang Sekutu. Tentara lan Angkatan Laut Jepang isih kuwasa ing Indonésia amarga Jepang wis janji bakal mbalèkaké kakuwasan ing Indonésia
Soekarno lan Hatta bebarengan Soebardjo sabanjuré lunga menyang kantor Bukanfu, Laksamana Muda Maeda, ing Dalan Medan Merdeka Utara (Rumah Maeda ing Jl Imam Bonjol 1). Maeda nyambut kerawuhan rombongan iki kanthi ucapan slamet wis kasil ing Dalat. Sinambi njawab yèn dhèwèké durung nampa konfirmasi sarta isih nunggu instruksi saka
lan Guntur sing isih umur 9 bulan) lan Hatta, menyang Rengasdengklok, sing sabanuré misuwur minangka prastawa Rengasdengklok. Tujuané ya iku supaya Ir. Soekarno lan Drs. Moh. Hatta ora kaprabawaan déning Jepang. Jroning patemon iku para pemuda ngupaya ngyakinaké Soekarno yèn Jepang wis takluk lan para pejuang wis siap kanggo nglawan Jepang, kanthi résiko apa waé.
rakyat Indonésia mèngeti Dina Proklamasi Kamardikan iki kanthi meriah. Wiwit saka lomba panjat pinang, lomba mbakal kerupuk, nganti upacara militer ing Istana Merdeka, kabèh bagéan saka masarakat mèlu partisipasi nganggo carané dhéwé-dhéwé.
Pèngetan Dhetik-dhetik Proklamasi[besut | besut sumber]
Pèngetan detik-detik Proklamasi ing Istana Merdeka dipimpin déning Presiden RI minangka Inspektur Upacara. Pèngetan iki biasané digiyaraké sacara langsung déning kabèh stasiun televisi. Acara-acara ing ésuk
Terpimpin • Gerakan 30 September • Orde Baru • Gerakan 1998 • Reformasi • Sajarah jeneng Indonésia
Satunggaling garis kurva lintang - lintang ing rasi lintang punika ngewrat saperangan lintang kados ta Alpha, Kappa, Mu, Beta, Nu lan Gamma Phoenicis ingkang ketingal minangka satunggali kapal boat' déning tiyang Arab kuno.[5] Rasi lintang Phoenix gadhah area ingkang ambanipun kirang langkung 469 drajat peregi ingkang ngewrat enem lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang punika paling sae dipuntingali wonten ing garis lintang ing antawisipun +32° lan -90°, ing jam 9 dalu ing sadangunipun sasi Nopember. Phoenix namung gadhah kalih lintang ingkang gadhah padhang langkung saking 5,0 magnitudo. Alpha Phoenicis utawi ingkang dipunsebat ugi Ankaa inggih punika satunggaling lintang raksasa werna oranye ingkang tebihipun kirang langkung 80 taun cahya. Lintang punika ugi misuwr kanthi sebatan Nair al - Zaurak. Beta Phoenics lan gamma Phoenicis inggih kekalihipun kalebet variabel raksasa, ingkang tebihipun ping tiga langkung tebih tinimbang Ankaa. Zeta Phoenicis inggih punika sistem lintang elips binar, ingkang kalebet tipe variabel Algol, ingkang tebihipun kirang langkung 280 taun cahya. Nu Phoenicis inggih punika lintang ingkang radi meh sami kaliyan srengéngé. Phoenix taksih kalebet kulawarga rasi lintang Johann Bayer, sesarengan kaliyan rasi lintang Hydrus, Dorado, Volans, Apus, Pavo, Grus, Tucana, Indus, Chamaeleon lan Musca. Rasi lintang sanesipun ingkang wonten ing sakitering rasi lintang Phoenix inggih punika rasi lintang Sculptor, Tucana, Grus, Hydrus, Eridanus lan Fornax.[6]
paramèter lawasKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
mendadak podho tangi njuk podho marani asal usul sworo adzan mau, termasuk Pak RT Paijo. Naliko Pak RT Paijo lan warga tekan ngarep lawang Masjid, weruh
BARENG-BARENG SISAN... JANE SING EDAN KI SOPO,,,?!? HAH,,,!!!!!??" Akhire warga podho bubar dewe-dewe, termasuk Pak RT Paijo sing sumingkir mlipir alon-alon mulih. =>>>> PESEN MORAL : Mending di cap edan nanging isih eling KEWAJIBAN, timbang di cap WARAS jebul lali KEWAJIBAN.
Odhol utawa ing basa Indonésia pasta gigi nuduhake barang kanggo sarana reresik untu. Odhol ngandhut deterjen kanggo ngilangi regedan sisa dhaharan utawa plak.
kawiwitan mlebu lan kondang ing Indonésia iku nganggo merk ''Odol'', mula wong-wong saindenging Indonésia nganti tumeka jaman saiki yèn ngarani pasta gigi iku odhol. Miturut literatur odhol cinipta déning priyayi Jerman 'Karl August Lingner ing Dresden Jerman. Ing wektu iku 1892 Chemical Laboratory Lingner, mroduksi Odhol mouthwash lan ing taun 1900an produk reresik untu lan tutuk iki kawentar lan di anggo saindenging Éropah.
aneng peradaban, sarana reresik untu wis di kenal wiwit 5000 taun kepungkur. Jaman Mesir Kuna masyarakat ing kana gawé odhol sak kuku sapi lanang sing di gerus, tepung, watu apung lan lebu saka kulit endhog sing di besmi. Dene ing wewengkon Pèrsi, kira-kira 1000 taun kepungkur gawé bahan saka tetuwuhan lan godhong-godhongan kanggo gawé
Jerman. Bapake Lingner ngasta usaha dagang. Panjenengane nate ngasta pagawéyan minangka asisten toko klontong, taun 1883 panjenengane tindak nagara Prancis gladhi musik, nanging ora nemoni asil kang maremake. Taun 1885 panjenengane kondur menyang nagara asale Jerman ngasta pegawéyan juru tulis ing perusahaan konveksi Seidel and Nauman. Taun 1892 Lingner kongsi karo dr. Richard Seifert (1861-1919), panjenengane ngasta minangka tenaga pemasaran obat antiseptik. Pengalaman minangka tenaga pemasaran lan pengetahuan bab bakteorologi diwujudake Lingner kanthi
kanthi merek Odol (Odus, Tooth, And Oleum Oil). Kejaba iku, Lingner uga mujudake tokoh keséhatan higienis. Panjenengane ngarsani badan nirlaba, kang konsen ing higienitas. kawiwitan kanthi pameran Volkskrankheiten (1903), lan pameran internasional tahun 1911. Panjenengane mrakarsani badan-badan kang konsen ing keséhatan,
lan German Hygiene Museum (1912). Karl August Lingner marak ngarsa Gusti tanggal 5 Juni 1916, sawise operasi kanker, sadurunge panjenengane bisa mriksani eropa kang maujud dadi nagara kang tentrem[1]
Bahan Odhol[besut | besut sumber]
Fluoride, bahan kanggo nguatke email utawa lapisan untu lan nyegah untu busuk.
abrasive, bahan kanggo nyirnakake kotoran kang nemplek ing untu.
Humectants, bahan supaya kandhutan banyu ing odol ora ilang (glycerol, Propylene, glycol, lan sorbitol).
zat rasa utawa Flavoring Agents, bahan supaya odol nduwèni rasa manis, pedes (mint), (sacharine).
Deterjen, zat kang ngasilake busa utawa foam (lauryl sulfate, sodium N-lauryl sarcosinate).
zat pengental utawa Thikening Agents, bahan kanggo
KaséhatanKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.24, 29 Agustus 2016.
Edan lan kesengsem maring aku nganti manunggaling jiwo tarub jodoh pamungkas kasil... kasil... kasil kersaning
Kraton Yogyakarta. Kawedanan Ageng Punakawan Widya Budaya,
Eropa_2012_Spanyol&oldid=850888"	Kategori: Kothak navigasi nganggo warna latar wuriKothak navigasi mawa
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.00, 15 April 2013.
himmatul ‘aliyatu: utawi cita-cita kang luhur, gegayuhan kang luhur. Iku, taknafu: lumuh, lumuh iku tegese wegah, opo cita-cita luhur. Wegah, min rof’i hawaijiha: saking nglapurno
lan ora ono kang luwih loman maneh. Alal haqiqoti: ing ngatase sejatine kenyataan. Siwa Allahu: sak liyane Alloh
Karimu: utawi kang den arani Loman, Dzat kang den arani Loman kang sejati. Iku, aladzi: wong utowo Pengeran. La yahwajuka: kang ora mbutuhaken, kang ora ndadeaken butuh sopo Al-karim ing siro. Mbutuhno, ndadeaken butuh, ila mas’alatin: maring njaluk
lan wus dawuh. Sopo Al-Muhasibi r.a: Al-Muhasibi dalam rangka mendefinisikan loman. Al-Karimu: utawi kelomanan, loman sing sejati. Iku, Al-ladzi: wong utowo Dzat. La yubali: kang ora merduli sopo wong utowo Dzat. Ora merduli, man: ing wong. A’tho: kang wus paring sopo ladzi ing wong kuwi
kepinginan. Wa qila: lan den dawuhaken. Al-Karimu: utawi sing diarani wong loman iku, alladzi: wong. La yukhoyibu: kang ora tahu ngecewaaken sopo wong. Mengecewakan, rojaal muamilin: ing pengarep-arepe piro-piro wong kang duweni
bu lik, eyang kakung/putri. Sae ta nggih? Mugi panjenengnan sedaya tansah pinaringan nikmat rahmat lan barokah saking Gusti Allah ingkang maha kuwaos. Tansah kawilujengan tebih saking sambikala tansah kinabektan ing Kabejan (gaya mbah kaum) ngertos boten?? Wah
nampi sedaya amal kesaenan ingkang tumindak anggenipun kita sewulan siyam ing sasi
Parangjoro, PAPMISO Solo Raya by argosedayu Pagelaran WAYANG KULIT Semar Mbangun Khayangan (Dalang Ki Joko Edan)
181 m (593 ft 10.0 in)
dhomèstik iki mligi lan patitis per pukul 21 Januari 2010.
Federico Casarini (lair ing Carpi, 7 Sèptèmber 1989; umur 27 taun) ya iku pemain bal-balan sing kewarganagaraané Italia sing main kanggo klub Cagliari kanthi status silihan saka Bologna lan biasa main ing posisi gelandang.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Federico_Casarini&oldid=1100817"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Lair 1989Wong uripPamain bal-balan
MalagasyPolski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.06, 21 Oktober 2016.
Lǐ Jiāxīn lair tanggal (1970-06-20) 20 Juni 1970 (umur 46) dheweké iku aktris kondhang saka Hong Kong, Dheweké iku katurunan saka wong Portugis lan Cina.[1] Dheweké tau sekolah ning St. Pauls Secondary School.[1]
syafa’atipun,mu’jizatipun Kanjeng Nabi Muhammad s.a.w lan kulo nyuwun
berkahipun,karomahipun Syekh Muhyiddin Abdul Qadir al
Jilani mugiyo enggal hadir,lan kulo nyuwun badan di kulo dipun isi
karomah ipun Pencak jikarat engkang nomer 1 sampai 40 jurus,nyuwun
tp untung wajahku ga kethok hehe…>>>>>>>>>
hwa hwa hwa hwa hwa hwa hwa guyu disek dasar la wong wes enak gak ketok
“Ngungggg……” Nalika Pardi lagi melu bapake negor wit gedhang neng kebon, dumadakan keprungu swara mbengung sing lagi dina iki dirungu dening Pardi. Ditamat-tamatake swara kuwi senajan padha mbengunge nanging beda karo mbengunge swara gangsingan sing biasa dituku ing pasar malem. Swara iki luwih cilik, nanging iya luwih ajeg, ditambah senajan alus kaya ana swarane roda nggelindhing.
Pardi rumangsa ketarik marang swara kuwi. Lon-lonan Pardi nggoleki arahe swara sing isih durung diwanuhi kuwi. Saiki Pardi wis wiwit metu saka pager kebone. Let sapekarangan saka kebone bapake, Pardi nemokake sumber swara, yaiku ing omahe Pak Bowo pegawe kantor pajek. Omah gedhe kuwi dikupengi pager tembok sing dhuwur. Amung lawang pager sing ora ditembok. Lawang pager digawe saka wesi sing dhuwur uga. Lan tansah dikunci. Yen ana wong arep mara tamu, kudu ngunekake klinthingan sing dipasang ing ngarep lawang pager. Banjur sing ana njero omah metu, nonton sapa sing teka, lagi mbukakake lawang.
Pardi weruh Rudy, putrane sing kagungan dalem gedhe kuwi lagi dolanan mobil-mobilan ing teras omah. Mobil-mobilan sing katon kinclong lan anyar kuwi ora digeret nganggo tali bolah utawa sembretan debog wit gedhang, nanging embuh nganggo apa kok bisa mlaku dhewe, mubeng-mubeng lan maju-mundur. Malah bisa mbrobos ngisor meja lan yen arep nabrak sikilan meja utawa kursi bisa menggok dhewe. Mbuh piye carane, sing terang Pardi weruh Rudy nggawa sawijining alat sing tansah diuthak-uthek ing tangane karo ngawasi lakune mobil-mobilane. Pardi kepengin bisa melu dolanan karo Rudy. Syukur-syukur dililani melu nglakokake mobil-mobilane sing ajaib kuwi.
“Ruuu…dy! Ruu…dy!! Tulung bukakke lawange, aku pengin melu dolanan karo kowe!” pambengoke Pardi saka njaba celuk-celuk Rudy sing lagi kesengsem dolanane sing anyar.
Ora ana wangsulan. Sajake Rudy ora krungu amarga lagi ketungkul asyik dolanan. Ketambahan mbengunge swara mobil-mobilane cukup banter lan dheweke kudu konsentrasi ngawasi lakune mobil-mobilan sarta nyetir nganggo remot kontrole.
Bola-bali celuk-celuk ora direwes dening Rudy sing lagi ketungkul dolanan, rekae Pardi arep nggayuh klinthingan lan ngunekake kanggo celuk-celuk lan njaluk supaya sing ana njero omah mbukakake lawang. Nanging ora gaduk. Direwangi nganti jinjit-jinjit, meksa ora gaduk! Klinthingan iku anggone ndeleh kedhuwuren kanggone Pardi. Tangane ora bisa ngranggeh, apa maneh ngunekake. “Piye iki carane celuk-celuk supaya sing ana njero gelem mbukakake lawang pager?” grenenge Pardi sajroning batin. Mripate nyawang sadawane dalan ngarep omah. “Nah iki. Watu iki bisa tak anggo nuthuki lawang pager supaya Rudy krungu lan ngerti yen ana kancane mara arep dolan. Muga-muga Rudy gelem mbukakake lawang lan nglilani aku melu dolanan mobil-mobilan karo dheweke,” grenenge Pardi karo menyat njupuk watu sakepel gedhene ing pinggir dalan.
“Thing…! Thing..! Thingggg…!!” Pardi wiwit nuthuki lawang pager. Swarane banter cemengkling nlusup mlebu pekarangan omahe Pak Bowo, banjur nuthuki gendhangan kupinge Rudy. Gawe kaget sing lagi asyik dolanan, nganti anggone mijet remot kontrol dadi ora bisa dikontrol. Mobil-mobilan mblandhang nabrak pager teras. “Ngapa kowe nuthuki lawang pagerku!” pitakone Rudy sawise adhep-adhepan karo Pardi. Sing siji neng jero pager, sijine neng jaba pager. “Ngerti ra, yen tok thuthuki ngono kuwi lawangku bisa rusak? Sa ora-orane cet-e pager bisa nglothok!” bacute sajak nyengeni.
“Ya, aku njaluk ngapura. Lha wong kowe tak celuk bola-bali, ora mangsuli lan ora gelem mara mbukakake lawang. Kepeksa aku nuthuki lawang pagermu. Bukakna lawange, aku kepengin dolanan mobil-mobilan karo kowe!” kandhane Pardi.
“Piye?! Kowe kepengin dolanan mobil-mobilan karo aku? Ngerti apa ora kowe, mobil-mobilan iki regane larang? Yen nganti rusak, ora sembarang uwong bisa ndadani. Cah ndesa kaya kowe yen tak lilani melu dolanan, mesthi mung arep ngrusakake mobil-mobilanku. Kowe ora kena melu dolanan mobil-mobilanku! Apa maneh melu nglakokake mobil-mobilanku, mlebu pekarangan omahku melu nonton nyerak mrene wae ora oleh!” kandhane Rudy nyengit, gawe lara atine Pardi.
“Aku mung arep mlebu, melu nonton neng teras omahmu wae ora entuk? Kebangeten tenan kowe kuwi! Ora-orane aku arep ngrebut setiranmu, terus nglakokake dhewe. Entuk ya Rud, aku tak mlebu mrono melu dolanan karo kowe? Aja sumelang. Aku tak anteng mung nonton mobil-mobilanmu mubeng-mubeng teras omahmu,” pambujuke Pardi supaya diolehake mlebu melu dolanan.
“Yen aku ngomong ora oleh ki ya ora oleh! Titik! Paling-paling kowe mengko yen gatelen tanganmu merga banget pengine, nanging tetep tak larang melu nyekel remot kontrolku iki,” celathune Rudy karo nuduhake remot kontrol sing diarani setiran dening Pardi, “kowe mesthi terus nekad ngrebut! Yen ora bisa ngrebut kowe mesthi banjur nesu nendhangi mobil-mobilanku supaya rusak. Iya ta? Cah ndesa kuwi watake senengane ngono kuwi!”
Pancen Rudy kuwi ora kelairan desa kene. Sing asli desa kene kuwi bapake. Pinangka pegawe kantor pajek, bapake Rudy tugase pindhah-pindhah, saka kutha siji nyang kutha liyane. Saiki gandheng wis nyeraki masa pensiun Pak Bowo njaluk pindhah neng dhaerah asale. Pekarangan warisane wong tuwane dibangun dadi omah gedhong magrong-magrong luwih dhisik sadurunge dipanggoni. Gandheng Rudy kulina urip neng kutha lan ora ngerti yen satemene bapake kuwi asline ya saka desa kene, dheweke nganggep yen dheweke kuwi wong kutha, lan nganggep wong desa kene kuwi ’wong ndesa’. Rudy emoh srawung karo bocah desa kene, kejaba yen ana sekolah. Kuwi wae kanthi ati kang abot merga kepeksa, lan pilih-pilih.
“Aja sombong kowe! Ngertia, kowe saiki manggon urip neng ndesa, ateges kowe saiki ya wong ndesa!” panyaute Pardi sengit.
“Sakarepmu! Sing baku kowe ora entuk mlebu omahku melu dolanan mobil-mobilan. Titik!
“Awas yen kowe mbalangi watu omahku! Asuku arep tak culke ben nyokot awakmu!” pangancame Rudy genti.
Pardi banjur nglumpukke watu cilik-cilik sing sumebar ing dalan saperlu arep dianggo mbalangi omahe Rudy. Ana kira-kira watu cacah enem sing kasil diklumpukake. Nanging sadurunge Pardi wiwit mbalangake watu sing sepisanan, tangan wis ancang-ancang arep mbalang, dumadakan Pak Paimin, bapake Pardi njedhul.
“Pardiii…! Arep ngapa kowe? Ayo diselehake watune! Ora pareng mbalangi omahe uwong! Yen nganti gawe rusak utawa mecahke kaca, banjur ditempuhke kon ndadani utawa kon ngijoli, apa kowe bisa? Apa kowe duwe dhuwit nggo tuku kaca lan nggo mbayari tukang?” celathune Pak Paimin elik-elik. “Lha mosok mung kon mbukakake lawang ben aku bisa melu dolanan mobil-mobilan wae kok ora gelem. Malah aku diunekake ’cah ndesa’. Kebangeten tenan Rudy kuwi, pak!” wangsulane Pardi. Watu sing wis dicekeli diseleh neng pinggir dalan.
“Ora entuk melu dolanan mobil-mobilan rak ya wis ngono. Ora usah nekad gawe rusak ngono kuwi. Yo neng kebone dhewe, tak gawekke mobil-mobilan saka bodong wit gedhang. Kebeneran wite gedhang kae mau dhuwur, dadi bodonge dawa. Kana celukana kanca-kancamu, dijak dolanan mobil-mobilan bebarengan! Mengko tak ajari carane gawe mobil-mobilan saka
Boten dolanan mobil-mobilan ingkang saged mlampah piyambak ingkang reginipun awis nggih boten punapa-punapa. Dolanan kalih rencang sareng-sareng malah langkung asyik lan gayeng!” Pardi banjur njranthal mlayu kesenengen nggoleki kanca-kancane.
Ora let suwe bocah papat wis nglumpuk neng kebone Pak Paimin. Bocah papat kabeh nggawa lading. Pak Paimin ngglundhungake debog wit gedhang sing mentas ditegor kuwi neng tengah kebon sing rada resik ora ana wit-witane.
“Bocah-bocah, saiki ayo bebarengan nglonthoki debog kulit wit gedhang iki bebarengan. Gotong royong. Ana sing pener bongkot, ana sing neng tengah, ana sing neng pucuk. Nggone nglothoki bareng, mengko rak gampang,” Pak Paimin ngajari carane nglonthoki. Bocah-bocah banjur nyonto. Ora gantalan suwe wit gedhang kuwi wis nglothok kari bodonge.
“Saiki didum….Kosik-kosik-kosik! Pardi, kowe arep gawe apa?” pitakone Pak Paimin sadurunge ngedum bodonge.
“Kula badhe damel Truk bake tutupan, Pak,” wangsulane Pardi.
“Yen ngono kowe cukup setugel wae ora usah dawa-dawa,” kandhane Pak Paimin karo menehi bodong kira-kira 40 Cm.
“Saiki Antok arep gawe apa?”
“Kula badhe damel mobil colt, Pakdhe,” wangsulane Antok.
“Mobil colt luwih cendhak. Iki 30 Cm. wae wis cukup,” kandhane Pak Paimin karo menehake tugelan bodong.
“Kula pengin damel truk bak bukaan, Lik,” kandhane Darto.
“Yen ngono sing tok butuhke padha kaya nggone Pardi. Iki tampanana,” kandhane Pak Paimin karo ngulungke bodong ukuran 40 Cm. “Nanging truk ingkang badhe kula damel niku truk gandhengan, Lik Paimin,” kandhane Darto maneh.
“Yen ngono ya ditambahi 30 Cm. maneh,” kandhane Pak Paimin karo ngulungke bodong tambahan marang Darto.
“Kula pengin damel sepur, Lik Paimin, bodong kula nggih kedah dawa lhe, Lik,” celathune Jono.
“Yen ngono gerbonge cendhak-cendhak wae tur maneh ora perlu akeh-akeh. Cukup loro wae gerbonge, mengko mundhak kabotan nggonmu nggeret,” kandhane Pak Paimin karo ngulungke bodong kira-kira dawane 80 Cm.
“Saiki carane nggawe rak wis padha ngerti ta, cah?” pitakone Pak Paimin.
“Pripun, Pak? Pripun Lik? Pripun Pakdhe? Sanjange badhe muruki caranipun ndamel,” kandhane bocah papat kuwi bebarengan.
“Padha rungokna tak kandhani carane gawe! Yen arep gawe mobil-mobilan utawa truk-trukan, dhisik dhewe bodong ditugel jumbuh karo sing dibutuhke. Nyisihake telung senti ping papat kanggo gawe roda. Yen truke gandhengan, ya sing kanggo rodha luwih akeh dijumbuhake karo cacahe gandhengan. Semono uga yen arep gawe sepur-sepuran. Sisane banjur disigar dadi loro. Sing rata tipak sigaran kuwi mengko dadi perangan ngisor mobil-mobilan, dene sing mlengkung setengah lingkaran dadi perangan ndhuwur. Yen arep gawe truk bak bukaan utawa bak tutupan, kowe ngukura saka ngarep kira-kira 10 Cm pinangka ndhas-ndhasane truk, banjur samburine ndhas-ndhasan saka ndhuwur tok longi separo memburi pinangka papan bake truk. Ngerti apa ora?” Pak Paimin wiwit nerangake carane gawe truk-trukan saka bodong.
“Nggih, mudheng kula, Pak,” wangsulane Pardi.
“Kula nggih pun mudheng, Lik Paimin,” wangsulane Darto.
“Rodhane yen trima gedhe, ya wis bodong wutuh kuwi sawise diketok telung senti-telung senti banjur disundukke neng biting sing sadurunge wis dipasang pener rodha. Nanging yen rumangsa gegedhen ya dicilikake. Nanging kowe kudu bisa nggawe roda sing gedhene padha tur katon bunder ben ora jonjing, ben lakune rata.”
“Lajeng carane damel bak bukaan utawi bak tutupan
Mesthi wae pinggire ya dilus dhisik ben rapi. Supaya bisa tememplek, ing tengah-tengah dibitingi. Bitinge rada dawa diplengkungke, banjur ditujeske pucuk-pucuke ngiwa nengen ben kuwat,” Pak Pimin njelasake, “Dene yen arep gawe bak tutupan, debog klithokan bodong kuwi mau dipasang mengkurep. Nanging nggonmu mbitingi ora neng tengah nanging neng pinggir, pener ngiringan papan bake truk. Mula nggonmu gawe papan bak kudu luwih kandel. Lan nggonmu ngelongi klithokan debog ya luwih akeh ben tiba nggon kandel.”
“Lha yen kula badhe damel colt tutupan pripun Pakdhe?” pitakone Antok.
“Mobil colt carane gawe meh padha karo gawe truk bak tutupan. Mung wae bentuke luwih cilik lan bake dhuwure padha karo ndhas-ndhasane. Dene yen arep gawe sepur-sepuran, carane cukup bodong sawise disigar dadi loro, ora perlu digawekake papan bak mburi. Cukup tok ukir wae nganggo lading, dientha-entha kaya gawe lawang lan cendhela. Rodhane luwih cilik-cilik. Gandhengane ngarep-mburi tok tancepi biting diplengkungke kanggo nalekake bolah. Piye rak wis padha mudheng kabeh ta, bocah-bocah?” pitakone Pak Paimin sawise nerangake carane gawe mobil-mobilan.
“Sampun jelas.” “Sampun mudheng.” “Sampun ngerti.” “Sampun dhong,” wangsulane bocah-bocah bebarengan. “Yen ngono saiki ndang diwiwiti gawe mobil-mobilan. Aku tak golek blarak sing isih seger, menek wit klapa kana, dinggo gawe bitingmu kuwi.” Pak Paimin banjur menek wit klapa ing kebone kanggo golek blarak.
Bocah-bocah wiwit ibut gawe dolanan mobil-mobilan jumbuh karo angen-angene dhewe-dhewe. Dientha-entha miturut kreatifitase. Nalika Pak Paimin menehake biting marang bocah-bocah kuwi, bocah-bocah banjur gawe indhen mobil lan wiwit masang glindhingane. Malah ana sing wiwit nggunakake biting dadi cagak gendera lan banjur dipasangi gendera saka kertas. Sing dinggo nemplekke, ora ana lem ya nganggo upa sega. Kanca-kanca liyane banjur padha tiru-tiru. Gendera dipasang neng ndhuwur sopiran. Bocah-bocah rumangsa bombong sawise masang gendera. Ing pangangen-angene gendera sarwa prasaja mung saka kertas putih suwekan buku tulis kuwi mujudake gendera merah putih, genderane Bangsa Indonesia sing kudu diajeni lan dijaga supaya tetep kemlebet ana ngendi wae, senajan ing pelosok desa nganti tekan manca negara. Kanggo narik mobil-mobilane bocah-bocah nggunakake tali saka debog sing disiset sagedhene driji.
Sawise kabeh wis rampung anggone gawe mobil-mobilan, Pardi, Darto, Jono lan Antok banjur wiwit nglakokake mobil-mobilan lan sepur-sepurane. Cah papat nggeret dolanane dhewe-dhewe wira-wiri neng dalan sangarepe omahe Rudy. Sadalan-dalan bocah-bocah kuwi nirokake swarane kendharaan tironane. Pardi lan Darto nirokake swara truk. Antok nirokake swara colt. Jono kak-kok-kak-kok…ndeling-ndeling, nirokake swara sepur. Kadhang kala bocah-bocah kuwi nggone mlaku balapan karo ngguyu-ngguyu. Dadi gayeng banget. Katon seneng, akrab lan gumbira. Wektu kuwi Rudy isih ketungkul anggone dolanan mobil-mobilane. Rudy lungguh jegang ing kursi sofa sing ana ing teras. Ing meja cumawis camilan sing sedhela-sedhela diemploki saselane mijeti remot kontrol. Meruhi ana bocah papat dha gegojegan dolanan mobil-mobilan lan sepur-sepuran, wiwitane rumangsa keganggu. Arep nesu, apa kuwasane? Wong bocah-bocah kuwi dha dolanan ana dalan, papan umum, dudu pekarangane. Kanthi gembreget Rudy mung bisa ngawasi sing lagi padha dolanan sinambi guyon lan gojegan. Mobil-mobilan lan remot kontrole diselehake. Rudy nyawang neng ngarep lawang pager.
Suwe-suwe Rudy bisa ngrasakake sepira senenge bocah-bocah sing satemene iya kanca-kancane sekolah kuwi dolanan bebarengan. Katon rukun lan guyub. Rudy nyawang awake dhewe, senajan dolanane akeh, sarwa gumebyar lan canggih moderen, nanging ora bisa seneng kaya kanca-kancane kuwi sing dolanan bebarengan senajan mung dolanan saka bahan sing remeh lan murah. Rudy kepengin bisa dolanan bebarengan karo kanca-kancane. Rudy kepengin bisa ngguyu-ngguyu lan gegojegan bebarengan. Ana kalane bisa nyek-nyekan karo kancane amarga lakune bisa dibalap, nanging nyek-nyekane ora dilebokake ati, amarga nyek-nyekane karo guyon.
“Pardi! Darto! Jono! Antok! Aku melu dolanan mobil-mobilan karo kowe entuk apa ora?” pitakone Rudy sawise metu menyang dalan karo nyegat bocah papat sing lagi mlaku mundur karo nggeret dolanane. Bocah papat kuwi banjur mandheg ngadhepi Rudy.
“Kowe mau tak eloni dolanan mobil-mobilanmu wae ora entuk. Saiki kowe pengin melu dolanan karo aku. Tur maneh mobil-mobilanmu luwih canggih lan luwih larang, ora ngregeti tangan. Yen kowe melu dolanan aku, mengko tanganmu reget, awakmu kesel! Iki rak dolanane cah ndesa!” kandhane Pardi nyindhir.
“Jebul dolanan bareng kancane kuwi luwih seneng. Tur maneh mloka-mlaku wira-wiri nggeret mobil-mobilan kaya ngono kuwi luwih sehat, ora keju neng awak. Yen lungguhan dhewe kuwi suwe-suwe keju,” celathune Rudy.
“Pancen dolanan kaya aku ngene iki kesel amarga mloka-mlaku. Nanging sehat, amarga karo olah raga. Kowe entuk nggabung melu dolanan karo aku, kebeneran bodonge isih. Nanging kowe ya kudu nglilani aku sakanca dolanan mobil-mobilanmu sing canggih kuwi.
kowe kabeh pengin dolanan mobil-mobilan karo aku, waton aku ya oleh melu dolanan mobil-mobilan bodong karo kowe,” kandhane Rudy.
Rudy banjur dijak bareng neng kebone bapake Pardi. Ing kana Rudy diajari carane gawe mobil-mobilan saka bodong wit gedhang. Sawise dadi, bocah lima banjur dolanan bareng sinambi gegojegan lan geguyonan. Katon guyub lan rukun. Sorene genti bocah papat kuwi sing dolan neng omahe Rudy. Sawise dikandhani carane nglakokake mobil-mobilan moderen nganggo remot kontrol, bocah lima genti genten dolanan mobil-mobilan sing bisa mlaku tanpa digeret nganggo tali. ***
anyar Cah Angon, Cah AngonPenekno Blimbing KuwiLunyu-lunyu peneknoKanggo Mbasuh Dodotiro Dodotiro DodotiroKumitir Bedah ing pinggirDondomono, JlumatonoKanggo Sebo Mengko sore Mumpung Padhang RembulaneMumpung Jembar KalanganeYo surako surak Iyo!!!Tembang
Parlemèn Walanda iku déwan pawakilan praja utawa rakyat sing ana ing negara Walanda. Ing basa Walanda, parlemèn iki resminé diarani Staten-Generaal van het Koninkrijk der Nederlanden. Parlemèn Walanda kawangun saka rong bagéan utawa diarani 'bilik' utawa 'kamar'. Kamar Kapindho utawa Tweede Kamer der Staten-Generaal utawa cekaké Tweede Kamer, iku anggotané cacahé ana 150 lan dipilih langsung déning para pamilih. Banjur Kamar Kapisan utawa Eerste Kamer der Staten-Generaal utawa cekaké Eerste Kamer, iku anggotané cacahé ana 75 lan dipilih déning anggota DPRD tingkat 1 utawa tingkat provinsi Walanda.
Tugas utamané Kamar Kapindho iki mriksa pamaréntah serta nggawé lan nampa undhang-undhang sing wis digawé kabinèt. Banjur tugas utamané Kamar Kapisan iki ngabsahaké undhang-undhang.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.18, 14 Maret 2013.
Sel induk ber-pluripotensi (pluri=jamak) inggih punika sel-sel ingkang saged diferensiasi dados sedanten jinis sel ing salira, ananging boten saged wujud organisme enggal.
sagen dipuntemuake ing stroma sumsum tulang wingking, periosteum, lemak, lan kulit.[5] MSC kagolong sel induk multipontensi ingkang saged berdiferensiasi dados sel-sel tulang, otot, ligamen, tendon, saha lemak.[5] Ananging wonten pinten-pinyen bukti ingkang nyataaken menawi
CS1: datesArtikel ngandhut tulisan abasa InggrisKabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
Bali inggih punika : Raksasa/Detya Niwatakawaca ingkang nginggilipun 4 meter, Arjuna Menunggang Kuda (3,5 meter) lan Dewi Saraswati (3,5 meter) dipundamel déning I Wayan Candra saking Sanggar Seni GASES, Sesetan Denpasar-Bali.[3]
Simple English	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.56, 23 Oktober 2016.
arek sing jenenge hanas iku ancen nakal ples njaluk di soale senengane jajane Chiwi.marai Chiwi terus hayo... endi
Jan 12, 2009 9:38 am arek jenenge Hanas iku ancen asline ndableg koyok kok. senengange
aku sampe sego entektrus mas ku mulih tekan
Miquel minangka Kepala Kebun Botani ing Rotterdam (1835–1846), Amsterdam (1846–1859) lan Utrecht (1859–1871), lan
tau lelungan adoh, dhèwèké ngumpulaké akèh kolèksi flora Australia lan Hindhia wétan liwat jaringan lan korèspondhèn. Dhèwèké mratélakaké akèh kulawarga tanduran saka Australia lan Indonésia, kalebu Casuarinaceae, Myrtaceae, Piperaceae lan Polygonaceae. Ahli botani iki kacathet jroning dhaftar cekakan jeneng pengarang botani minangka Miq. jroning kutipan sawijining jeneng botani.[1]
Karya utama[besut | besut sumber]
ya iku penyair lan pejabat pamaréntahan saka Nagara Chu ing Periode Nagara Perang.[1][2] Dilahirkan ing taun 340 SM, Qu Yuan lair saka salah sawijining kulawarga kang berpengaruh ing nagara Chu.[2] Dhèwèké ya iku penaséhat Kaisar Huai kang dadi panguwasa saka 328 SM nganti 299 SM.[2]
Qu Yuan duwéni karier pulitik kang apik nganti kabèh mentri Kaisar Huai nudhuh dheweke, saengga dhèwèké digethingi ing arena pulitik Nagara Chu.[1] Nalika Qu Yuan ora ana, nagara Chu bisa dikalahake déning Nagara Qin.[1] Amarga ngerti yèn nagara Chu
hanyu pinyin: rouzong) ya iku tradisi kang kawiwitan saka rakyat kang simpati tumrap kepatèné Qu Yuan.[1] Para rakyat mau mbuwang sega ing kali kanggo nyegah makluk ing banyu mau mangan mayite Qu Yuan.[1]
^ a b c d e f g Qu Yuan - A
penulis, penyair, pengarang, utawa sastrawan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.12, 3 Sèptèmber 2016.
(survey..jebul nggone elik) weruh mbok-
mbalik. “Mbok tumbas dhawete setunggal
Diamput!! Murah temenan!!
tanggal 14 April 1965. Nalika cilik dhèwèké seneng karo tembang kroncong. Kesenangane iku nganti dhèwèké tumut festival kroncong cah anom ing TVRI tahun 1978, lan gondhol juara siji.
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.54, 3 Sèptèmber 2016.
Bergen_op_Zoom&oldid=1098066"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.59, 17 Oktober 2016.
Flagellata ya iku jinis Protozoa kang obahé nganggo flagela kang jumlahé siji utawa luwih. Flagela iku bentuké arupa pecut.[1] Didelok saka bentuké, Flagellata dikelompokaké dadi loro, ya iku kang bentuké arupa tanduran, dijenengi fitoflagelata kang nduwèni klorofil lan nduwèni sifat fotosintetik, tuladhané ya iku Euglena. lan kang bentuké arupa kéwan disebut zooflagelata, ora nduwèni klorofil lan sifate heterotrof, tuladhané ya iku Trypanosoma.[1]
Flagellata umumé urip ing banyu, ana uga kang urip dadi parasit ing awak maungsa lan kewan. Flagellata nduwèni buluh cambuk lan bentuki awak kang ajek. Reproduksi aseksual kanthi cara pembelahan binèr lan reproduksi seksual kanthi cara konjugasi.[2]
^ a b (id)Ciri-Ciri Flagellata dan Rhizopoda
ing sekolahan sing paling apik neng kene. Mbak-mbakmu ora ono sing iso sekolah neng kono. Dadi awakmu kudu sregep anggonmu sinau.Wong tuwa gur iso ndongakke lan mbiayai
ruangan. “Yo wis nok, awakmu gek aduso mengo ndak kawanen. Iki yo wis meh rampung”.
“ Nggih buk..” jawab Rita
agomo yo wis dilarang, nak awakmu gur arep nglanggar koyo ngono kui tak rabekke sisan gek orasah mikir sekolah. Ibumu ki wis keloro- loro ket mbiyen sing dadi sorotan gur keluarga kene. Soale bapakmu yo kyai desa. Neng anake gur gawe- gawe doso terus.”
Ciri Manusia Indonesia : Menurut Mochtar Lubis | Informasi Kulon Progo Binangun MWK
konco2 kos.. 4-5 orang. Nek wes lancar, nambah konco2 wedangan, 6-15 uwong.. Dst.. Neng kene akeh kok konco2 soko jurusan komunikasi, mungkin isoh ngangsu kawruh karo
diakuiHobby : Diskusi, ngoceh, mlaku2Registration date : 23.06.07Subyek: Suwun Sun Jul 08, 2007 3:36 am Suwun dukungane.................. Suwun sarane.............. Suwun kritikane........... Suwun kabeh................ Tapi nyuwun ngapunten, IP-kula WHELWEK, dados mboten mangertos basa inggeris, dados mbenjang malih kula nyuwun ngagem basa Indonesia mawon nggih??? Kula puniki goblok
aku yo pengen ngrasakne backpakeran, sinau sek sing sregep Jeng! ^^
wong sing ora patia ngerti babagan ilmu pendidikan sing ndakik-ndakik. Durung ngerti face book barang. Perkara HP isane ya mung te...
patraping amêjang ngèlmu makrifat kasampurnaning ngaurip, ing kuna wis katindakake
Tobat utawa panalangsa, Pangruwat, Saksi Dzat kita kaya sasahidan Anucèkake sakèhing anasir, Angawinake badan karo nyawa, Sangkanparaning Tanazu'ltarki, Pambirat asaling cahya 10
Angumpulake kawula-gusti, Maha-Sucèkake ing Dzat,
turas, Amasang pangasihan, Amasang kamayan ... 12
BAB GURU, Wajibing wong kang pantês dadi guru, Panganggonaning[1] wong dadi guru, Ugêring wong dadi guru, Utamaning wong dadi guru ... 15
Gusti kang nguwasani ing atase tangi lan patining jasad-kita ... 64
* Tuwuhe Iradating Dzat ... 68
* Tandha bakal katêkan Bangas sawise cêdhak dina Kiyamat ... 69
* Bekaning ngaurip lan Tapaning ngaurip ... 71
Babon asline layang Wirid Hidayat - Jati iki, karangane sang misuwur Radèn Ngabèi Ranggawarsita, Pujangga Kêraton Surakarta, dikarang sampurnane nalika taun Jawa 1791, utawa masèhi 1862, kaikêt ing basa Jawa krama gancaran kang alus lan endah, tulisan carik aksara Jawa.
Sang Pujangga iku lair ana ing Surakarta, nalika dina Sênèn Lêgi, tanggal kaping 10 sasi Zul'kaedah, taun Be, angkaning warsa 1728, khuruf
Alip Kamsiyah Kliwon, utawa kaping 15 Marêt 1802 Masèhi. Wiwite dadi pujangga Karaton Surakarta nalika taun Jawa 1769, utawa Masèhi 1841. Sedane ing dina Rêbo Pon, tanggal kaping 5 sasi Zu'lkaedah, taun Jimakir, angkaning warsa 1802, khuruf Alip Arba'iyah Wage, utawa kaping 24 Desèmbêr 1873 Masèhi, kasarèkake ing Makam Palar, sacêdhake Klathèn, Surakarta.
Layang Wirid Hidayat - Jati kang kasêbut ing dhuwur mau, golongane Wirid Hidayat - Jati kang akhir, ikêtane luwih singsêt, cêkak-aos lan sampurna tinimbang karo Wirid Hidayat - Jati kang dikarang ing waktu kang awal.
Samêngko dicoba kaanyarane basane nganggo basa Jawa ngoko, kang ora ngowahake surasane, suprihe mung bisaa rada anggampangake panampane sadulur-sadulur kang maca, kang pakulinane luwih gampang yèn nampani surasane basa Jawa Ngoko.
Bêbakuning Wirid, amratelakake sangkêpe patraping amêjang ngèlmu makrifat kasampurnaning ngaurip, ing kuna wis katindakake dening para Wali kabèh.
Warahing Hidayat - Jati, anuduhake dununge pangkating ngèlmu makrifat, wêwêjangan saka para Wali ing tanah Jawa.
panganggo, aku drêma amêdharake bae, sarèhne durung bisa nglakoni dhewe, dadi amung pêpuji marang kang kasdu amarsudi, muga-muga padha bisa anglakoni saka olèh parmaning Pêngeran kang asifat murah ing dunya asih ing akhirat.
ing kuna wis katindakake dening para Wali kabèh, urute sawiji-wiji ing ngisor iki.
'ala Allahu Akbar. Niyatingsun amèt banyu kadas cilik lan gêdhe pêrlu karana Allah."
anganggo sandhangan sarwa suci, ora kêna anganggo kang mawa êmas, utamane mênawa karsa anganggo kuluk, banjur ngliga sarira kêkonyoh ganda
wida, sarta nganggo sumping kêmbang oncèn-oncèn Surèngpati ana ing kuping kiwa, karo nganggo kalung kêmbang oncèn-oncèn Margasupana, wangun
kaya oncèn-oncèn usus pitik karangkêp têlu, utawa nganggo gombyok kêris
mayang sajodho padha sumaji ana ing pamêjangan.
Nuli ing antara manawa wis sirêp wong utawa wayah têngah wêngi, padha
tindak mênyang ênggon pamêjangan, kang bakal kawêjang linggih marêp mangulon sêrta[4] dêdupa ratus kaasêpake ing kuping kiwa
banjur ing irung, wêkasan ing dhadha, iku wiwit kawêjang têka gurune,
mawa saksi papat kang wis padha tunggal ngèlmu. Dene kang kawêjangake, anurut pamêjange para Wali wolu ing tanah Jawa, kakumpulake dadi sawiji.
marang sayidina Ali, kawisikake ing kuping kiwa, pêpangkatane dadi wolung wêjangan, kapratelakake ing ngisor iki jarwane kabèh.
Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksi[6]
awang uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin iku Ingsun, ora ana Pangeran, anging Ingsun Sajatining Dzat Kang Amaha Suci anglimputi ing sifatingsun, anartani ing asmaningsun, amratandhani ing af'alingsun.
Sajatine Ingsun Dzat Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa anitahake sawiji
- wiji dadi padha sanalika sampurna saka ing kudratingsun, ing kono wus
kanyatahan pratandhaning af'alingsun minangka bêbukaning iradatingsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu, aran Sajaratu'lyakin, tumuwuh ing sajroning 'alam
Sajatine manusa iku rahsaningsun, lan Ingsun iki rahsaning manusa, karana Ingsun anitahake Adam, asal saking ing 'anasir patang prakara, 1:
bumi, 2: gêni; 3: angin, 4: banyu, iku dadi kawujudaning sifatingsun Ing kono
ana sirahing Adam, kang ana ing sajroning sirah iku dimak, iya iku utêk, kang ana ing antaraning utêk iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning
napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa ing Ingsun, ora ana Pangeran, anging Ingsun Dzat kang anglimputi ing kahanan
5. Pambukaning Tata-malige ing dalêm Bait-al-muharram.
Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Bait-al-muharram, iku omah
ênggoning lêlaranganingsun, jumênêng ana ing dhadhaning Adam, kang ana ing sajroning dhadha iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinêm, iya iku angên-angên, sajroning angên-angên iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, anging Ingsun Dzat kang anglimputi ing kahanan jati.
6. Pambukaning Tata-malige ing dalêm Bait-al-mukaddas.
Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Bait-al-mukaddas iku, omah
ênggoning pasucèningsun, jumênêng ana ing kontholing Adam, kang ana ing
sajroning konthol iku pringsilan, kang ana ing antaraning pringsilan iku nutfah, iya iku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikêm, sajroning manikêm iku rahsa, sajroning
rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, anging Ingsun Dzat kang anglimputi ing kahanan Jati, jumênêng
Ingsun anaksèni, satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun, lan anêksèni Ingsun, satuhune Muchammad iku utusaningsun.
Ingsun anaksèni ing Dzatingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran, anging ingsun, lan anaksèni Ingsun, satuhune Muchammad iku utusaningsun,
Muchammad iku cahyaningsun, iya Ingsun kang urip ora kêna ing pati, iya
Ingsun kang eling ora kêna ing lali, iya Ingsun kang langgêng ora kêna owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskita ora kasamaran ing
sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa kang kawasa wicaksana ora kêkurangan ing pangêrti, byar sampurna padhang tarawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, mung Ingsun kang anglimputi ing 'alam kabèh kalawan kodratingsun. Sawise ganêp pamêjange, nuli amarah patrape paraboting ngèlmu dadi wolung pangkat, kasêbut ing ngisor iki:
Ingsun analangsa marang Dzatingsun dhewe, rêgêding jisimingsun gorohe
ing atiningsun, srêngenge ing napsuningsun, laline ing uripingsun salawas-lawase, ing mêngko Ingsun-ruwat ing sadosaningsun kabèh saka ing
Ingsun angruwat kadangingsun papat kalima pancêr kang dumunung ana ing badaningsun dhewe, Mar Marti kakang Kawah adhi ari-ari Gêtih Pusêr, sakèhing kadangingsun kang ora katon, lan ora karawatan, utawa kadangingsun kang mêtu saka ing marga hina, lan kang ora mêtu saka ing marga hina, sarta kadangingsun kang mêtu barêng sadina kabèh padha sampurna nirmala waluya ing kahanan jati dening kudratingsun.
4. Saksi ing Dzat-kita, kaya Sasahitan.
Ingsun anaksèni ing Dzatingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun, lan anaksèni Ingsun,
rahsaningsun, Muchammad ing cahyaningsun, iya Ingsun kang urip kêna[7]
ing pati, iya Ingsun kang eling ora kêna ing lali, iya Ingsun kang langgêng ora kêna owah gingsir ing kahanan Jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa kang kawasa wicaksana ora kêkurangan ing pangarti, byar sampurna padhang
tarawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, mung Ingsun kang
Ingsun anucèkake sakaliring 'anasiringsun kang abangsa jasmani suci mulya sampurna anunggal kalawan sakaliring 'anasiringsun kang abangsa rokhani, nirmala waluya ing kahanan Jati dening
iku Ingsun kang angawin badaningsun, winalenan dening rahsaningsun, kaunggahake dening cahyaningsun, sinaksènan dening malaekatingsun papat, Jabrail, iya iku pangucap ingsun.
Minkail, pangambuningsun, Israfil,, paningalingsun 'Ijrail, pamiyarsaningsun, srikawine sampurna saka ing
Iansa-kamil[9] manèh, sampurna padhang tarawangan saka ing kudratingsun.
Cahya irêng kadadeyaning napsu luwamah, sumurup maring cahya kang abang, cahya abang kadadeyaning napsu Amatah, sumurup maring cahya kang kuning, cahya kuning kadadeyaning napsu Sufiyah sumurup maring cahya kang putih, cahya putih kadadeyaning napsu Mutmainah, sumurup maring cahya kang amancawarna, cahya kang
byar sampurna padhang tarawangan, ora na katon apa-apa kabèh-kabèh padha kalimputan dening Dzatingsun saka
Sawise mangkono, nuli marah manèh paraboting amatrapake panjênênganing Dzat, dadi sangang pangkat, kasêbut ing ngisor iki:
Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, anglimputi ing kawulaningsun, tunggal dadi sakahanan, sampurna saka ing kudratingsun.
Ingsun Dzat kang Amaha Suci Kang Asifat Langgêng, kang amurba amisesa
kang kawasa, kang sampurna nirmala waluya ing jatiningsun kalawan kudrat ingsun.
Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumênêng Ratu Agung, kang amurba amisesa kang kawasa, andadèkake ing
sabalaningsun, kabèh ora ana kang kêkurangan, byar
gumêlar dadi saciptaningsun, ana sasêdyaningsun, têka sakarsaningsun kabèh saka ing kudratingsun.
Jisimingsun kang kari ana ing 'alam dunya, yèn wis ana ing jaman karamating maha mulya, wulu kulit daging gêtih balung sungsum sapanunggalane kabèh, asale saka ing cahya muliha maring cahya, sampurna
bali marang Ingsun manèh, saka ing kudratingsun.
Yoganingsun sapandhuwur sapangisor kabèh, kang padha mulih ing jaman karamating 'alame dhewe-dhewe, padha suci mulya sampurna kaya Ingsun saka ing kudratingsun.
Ingsun andadèkake 'alam dunya saisèn-isène kabèh iki, yèn wis tutug ing wêwangêne, Ingsun-kukud mulih mulya sampurna dadi sawiji kalawan kahananingsun manèh saka ing kudratingsun.
Turasingsun kang maksih padha kari ana ing 'alam dunya kabèh padha nêmuwa suka bungah sugih singgih aja ana kang kêkurangan, rahayu salamêta sapandhuwur sapangisor saka ing kudrat ingsun.
Sakèhe titahingsun kabèh, kang padha andulu kang padha karungu padha asih wêlasa marang Ingsun, saka ing kudratingsun.
Sakèhing makhlukingsun kabèh, kang ora angedahake maring Sun, padha kabrawa[12] ing kamayan dening kudratingsun.
Ing wêkasan kang kawêjang dijatènana yèn panganggoning patrap paratikêle[13] sawiji-sawiji, kapratelakake ana Babaring Wirid kang amawa murad maksud, kasêbut dadi pituduhane dununing[14] ngèlmu makrifat kabèh mau iku.
Sawise mangkono, kang amêjang maca donga Istiqfar karo donga Kabula sajroning batin anuwun pangapura marang Kang Amurba Amisesa ing ngaurip,
supaya aja nganti olèh wêwêlak anggone amêdharake rahsaning Dzat iku.
Nuli kang kawêjang dijanjèni, manawa isih urip gurune, ora kêna amêjang, kang wis kalakon andekake[15]
ora prayoga, dene manawa kaburu ing prêlu, ana akrabe kang lara-lara bangêt, mangka durung ngèlmu iku kêna amisik Ananing Dzat bae.
Anjabane saka mangkono, saupama kang kawêjang mau durung anarima isih
kurang padhang ing panampane, manawa arêp anggêguru ing liyane manèh ora dadi apa, anggêr anjaluk idining guru kang amêjang ngêlmu iku.
Sawise mangkono, banjur padha sêsalaman, utamane kang kawêjang mau yèn karsa angabêkti marang kang amêjang.
Sawise luwar saka pamêjangan, ing kono nuli padha angêpung ambêngan, salamêting jiwa raga, mungguh kèhing ambêngan dadi têlung alasan, ing ngisor iki pratelane.
1. Mêmule angaturi dhahar Kangjêng Nabi
karo para Waliu'llah sêga golong, pêcêl pitik, jangan mênir, iwak kêbo, siji kagorèng.
3. Mêmule angaturi dhahar marang para lêluhur kang padha amêdharake rahsaning ngèlmu makrifat, apa kang dadi dhêdhaharane nalika isih urip, sarta nganggo
banyu, anggêr bêcik jênênge sarta sêpên, prayoga kanggo panggonan amêjang kaya ta: ing gunung Agung, ara-ara ing Purwadadi, ing Ngadipala,
bangawan ing Ngombol, luwih utama pisan manawa amêjang ana ing Sitinggil, utawa palataran ing Mêsjid Gêdhe, sapêpadhane kang sakira pakolèh ing jênêng karo panggonane.
Atapa, têgêse bangsa pandhita, kang tansah ulah laku.
4. Bangsaning Sujana, têgêse bangsa linuwih, kang dadi wong bêcik.
5. Bangsaning Aguna, têgêse bangsa pintêr, kang ulah kabisan.
6. Bangsaning Prawira, têgêse bangsa prajurit, kang isih kasuwur kaprawirane.
7. Bangsaning Supunya, têgêse bangsa sugih, kang isih kabêgjan.
8. Bangsaning Susatya, têgêse bangsa tani, kang têmên.
1. Paramasastra, têgêse limpad ing sastra.
2. Tulatèn pamulange, ora mawa wagah-wigih.[20]
3. Lumuh ing pamrih, ora duwe pangarah apa-apa.
4. Tanggap ing sasmita, bisa anampani pasêmoning murid.
5. Sêpên ing panggrayangan ora dadi kira-kiraning murid.
8. Ora amburu alêman, angunggul-unggulake kapintêrane.
1. Mulus ing sarira, ora ana cacade.
2. Alus ing wicara, ora sok mêmisuh lan supata.
Tunggal agama. 4. Tunggal basa. 5. Sumurup ing sastra. 6. Wis kalewat têngah tuwuh. 7. Tanpa lêlara. 8. Tanpa kuciwa.
Bocah durung dewasa. 7. Wong tuwa kang wis lali. 8. Wong lana bangêt kang wis lali.
pituduhan dununging ngèlmu makrifat kabèh, wiyose asal saka ing Dalil, Hadis, Idjmak, Kiyas.
Kabèh iku, padha dadi pambukaning kêkêran kang amêdharake rahsa gaib sajatining ngaurip, supaya waskitha ing uripe, lêstariya urip awal akhir, dene apêsing kawula manawa tumêka ing janji, amung bisaa, waskitha ing sampurnaning sangkan-paran, kamulyaning kahanan jati ana ing jaman kalanggêngan, aja nganti korup marang panasaran.
Mungguh kang dadi wijining ngèlmu makrifat anurut kêkiyasan saka, Hadis pangandikane Kangjêng Nabi Muchammad, kang kawêjangake marang Sayidina 'Ali, kinèn angêtokake Ananing Dzat kang kasêbut ing Dalil sapisan, saka pangandikaning Pangeran Kang Amaha Suci, kawisikake ing talingan kiwa, kaya ing ngisor iki jarwane.
Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-awung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin iku Ingsun, ora ana Pangeran, anging Ingsun Sajatining Dzat Kang Amaha Suci, anglimputi ing sifatingsun, anartani ing asmaraningsun, amratandhani ing af'alingsun.
kaaku pasêbutaning Dzat Kang Wisesa. Amratandhani af'al iku iya solah bawa kita pribadi, sayêkti anêkake[23]
pakartining Dzat Kang Sampurna. Mula bêbasane wahananing Dzat iku anyamadi sifat, sifat iku anartani asma, asma iku amratandhani
ombake, yêkti wahananing ombak anut saka rèh - ing samudra.
Dadi sajatine, kang anama Dzat iku, tajalining Mudhammad iku, wahananing cahya kang anglimputi ing jasad, dumunung ana ing urip-kita, iya iku
iku saka kudrat-kita kabèh, têgêse mangkene,
mawa uwas sumêlang ing galih, sabab wahananing wahya dyatmika iku wis kasarira, têgêse lair batining Allah wis
kadim azali abadi, têgêse dhingin dhewe nalika isih awang-awung salawase ing kahanan-kita, dadining sifat kudusu'l'alam têgêse anyar ana
kahananing 'alam dunya, ananing padha tarik tinarik têtêp-tinêtêpan samubarang kang anam Dzat iku sayêkti kadunungan ing Dzat kabèh.
Dene mungguh ing urut-urutane dumadining Dzat sifat iku ana wahanane,
kasêbut ing dalil kapindho, saka pangandikaning Pangeran Kang Maha Suci, mangkene jarwane.
Sajatine ingsun Dzat Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa anitahake sawiji-wiji dadi padha sanalika sampurna saka ing kudratingsun, ing kono
wus kanyatahan pratandhaning af'alingsun minangka kêbukaning iradatingsun, kang dhingin Ingsun anatihake[27] kayu, aran sajaratu'lyakin, tunuwuh[28]
1. Sajaratu 'lyakin, tumuwuh ing sajroning 'alam 'Adam makdum azali abadi, têgêse, kayu sajati dumunung ing jagad sunyaruri, isih awang-awung salawase ing kahanan - kita, iku hakekating Dzat mutlak kang
têgêse cahya kang pinuji, kacarita ing Hadis, warnane kaya manuk mêrak, dumunung arah-arahing Sajaratu'l yakin,
iku hakekating cahya kang ingaku tajalining Dzat, ana sajroning nukat
6. Darah, têgêse sêsotya kacarita ing Hadist adarke[30]
sorot mancawarna, padha kanggonan malaikat, iku
kang agung, kacarita ing Hadist mêtu saka sêsotya kang amancawarna, ing nalika mosik anganakake uruh, kukus, banyu,
pratelane saka Ijmak Kiyas, papangkataning dinding jalal, kang awarna uruh, kukus, banyu, mau padha dadi anêlung warana, kasêbut ing ngisor iki.
Kang dhingin, uruh, amêtokake têlung pangkat, 1: kijab kisma, dadi wahyaning jasad ing jaba, kaya ta; kulit daging sapanunggalane: 2:
wahananing pancadriya, 3: kijab gêni, dadi wahananing napsu.
Kang kaping têlu, banyu amêtokake têlung pangkat, 1: kijab êmbun banyu urip, dadi kahananing suksma, 2: kijab nur rasa, dadi kahananing rahsa, 3: kijab nur cahya kang kaluwih padhang, dadi kahananing atma.
Kabèh iku warananing Dzat padha dumunung ana Insan-kamil, têgêse kasampurnaning manusa, aja uwas sumêlang manèh,
saisèn-isène kabèh iku, wis kawêngku ana sajroning warana, sinamadan dening Dzat-kita kang maha agung, gumêlar dadi kaelokaning sifat-sifat kang esa, anartani ing kawasaning af'al-kita kang sampurna, pratelane kaya ta, ing nalika Kang Amaha Suci karsa amujudane[31]
sifate, ingaran Adam, asal saka 'anasir patang prakara, 1: bumi, 2: gêni, 3: angin, 4: banyu, iku kahanane kasêbut ana ing Dalil kaping têlu, saka pangandikaning Pangeran Kang Amaha Suci, mangkene jarwane.
Sajatine manusa iku rahsaningsun, lan Ingsun iki rahsaning manusa, karana Ingsun anitahake Adam, asal saka ing 'anasir patang prakara, 1: bumi, 2: gêni, 3: angin, 4: banyu, iku dadi kawujudaning sifatingsun, ing kono Ingsun-panjingi mudah limang prakara, 1: nur, 2: rahsa, 3: roh,
4: napsu, 5: budi, iya iku minangka warnaning wayahingsun[32] Kang Amaha Suci.
Mudah iku Dzating kawula, wayah[33]
iku Dzating Gusti Kang Asifat Langgêng, kacarita ing Hadist panjinging mudah limang prakara mau, wiwit saka ing êmbun-êmbunan, lèrèn ana ing utêk, banjur tumurun marang netra, banjur tumurun marang lesan, banjur tumurun marang jaja,
banjur sumarambah ing jasad 'kabèh, sangkêpe jumênêng Insan-kamil mangkono iku kawimbuhan saka karsane Kang Amaha Suci ênggone anjênêngake
maligening Dzat, katata ana ing baitu'llah, dadi têlung kahanan, iku sajatine minangka kayêktèning kahanan sawiji-wiji, anandhakake chalarating Dzat Kang Agung, Kang Amaha Mulya, langgêng ora kêna owah gingsir saka kahanan jati, kasêbut ana ing dalil kaping pat, saka pangandikaning Pangeran Kang Amaha Suci, dadi têlung ayat, kapratelakake
Ayat kang kapisan, Pambukaning Tata-malige ing dalêm Bait-al-makmur, mangkene jarwane.
Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Bait-al-makmur, iku omah ênggoning parameyaningsun jumênêng ana ing sirahing Adam, kang ana sajroning sirah iku dimak, iya iku utêk, kang ana ing antaraning utêk iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning
napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran, anging Ingsun Dzat kang anglimputi ing kahanan
Ayat kang kapindho, Pambukaning Tata-malige ing dalêm Bait-al-muharram, mangkene jarwane.
ênggone lêlaranganingsun, jumênêng ana ing dhadhaning Adam, kang ana ing sajroning dhadha iku ati, kang ana ing antarane ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinêm, iya iku angên-angên, sajroning angên-angên iku suksma, sajroning suksma ing rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun Dzat kang anglimputi ing kahanan jati.
Ayat kang kaping têlu, Pambukaning Tata-malige ing dalêm Bait-al-mukaddas, mangkene jarwane.
Sajatine Ingsun anata malige ana sajroning Bait-al-mukaddas, iku omah
sajroning konthol iku pringsilan, kang ana ing antaraning [anta...]
[...raning] pringsilan iku nuftah,[34]
iya iku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikêm, sajroning manikêm iku rahsa, sajroning rahsa
iku Ingsun, ora ana Pangeran, anging Ingsun Dzat kang anglimputi ing kahanan jati, jumênêng
Manawa wis anampani ing Dalil pangandikane Kang Amaha Suci mangkono mau diwaskita ing galih, dhuwur dhewe iku wahananing nugraha, kahananing
kanugrahan, -nugraha iku Dzating Gusti, kanugrahan iku sifating kawula,
tunggal tanpa wangênan dumunung ana ing badan kita. Dene pratelane kayêktèning kahanan kabèh mau kasêbut ing ngisor iki pituduhane.
Kang dhingin, anuduhake kang kasêbut ing sajroning Bait-al-makmur, têgêse omah kang arane, mangkene dununge sawiji-wiji.
1. Sirah iku wiyose kahananing Bait-al-makmur.
2. Utêk kahananing kanta, anarik wahananing cahya, dadi
Wasiyating guru kang amêdharake ngèlmu Pambukaning Tata-malige ing dalêm Bait-al-makmur, utamane anglakonana ora karsa dhahar iwak utak, karo iwak manik, sêdhêngane aja nganti angarani katarima ngèlmune.
Kang kapindho, anuduhake kang kasêbut ing sajroning Bait-al-muharram, têgêse omah kang kalarangan, mangkene dununge sawiji-wiji.
1. Dhadha iku wiyose kahananing Bait-al-muharram.
2. Ati, kahananing pancadriya, anarik wahananing napsu, dadi wahyaning
Wasiyating guru kang amêdharake ngèlmu pambukaning Tata-malige ing dalêm Bait-al-muharram, utamane anglakonana ora karsa dhahar iwak ati, karo iwak jantung, sêdhêngane aja nganti angarani angên-angên, kabar pakolèhe kang wis kalakon, asring katarima ngèlmune.
Kang kaping têlu, anuduhake kang kasêbut sajroning Bait-al-mukaddas, têgêse omah kang sinucèkake, mangkene dununge
Wasiyating guru kang amêdharake ngèlmu Pambukaning Tata-malige ing dalêm Bait-al-mukaddas, utamane anglakonana ora karsa dhahar iwak pringsilan, sapanunggalane, sêdhêngane aja nganti angarani mani, kabar pikolèhe kang wis kalakon asring katarima ngèlmune.
Ing nalika Kang Amaha Suci karsa anata malige ana sajroning Bait-al-mukaddas, jumênêng ing bagane Sitti Kawa, kang ana sajroning baga iku purana, kang ana ing antaraning purana iku rêta, iya iku mani, sajroning mani, iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikêm, sajroning manikêm iku rahsa, sajroning rahsa iku Dzating atma kang anglimputi ing kahanan jati. Dene pituduhe mangkene, baga, timbanging konthol, purana, timbanging pringsilan, ing sabanjure padha karo ingatase amêjang marang kakung, ênggone amardi supaya padha amardiya ing waskithaning sangkan-paran.
Manawa wis waskitha, prayoga anêtêpna kang dadi Santosaning Iman, iya
iku sahadat jati, kang kasêbut ing dalêm batin mangkene jarwane.
Ingsun anaksèni, satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun, lan anaksèni Ingsun, satuhune Muchammad iku utusaningsun.
Riwayating guru ana manèh, ingatase amêjang marang pawèstri wênang kawuwuhan mangkene jarwane.
Ingsun anaksèni, satuhune ora ana Pangeran, anging Insun, lan anaksèni Ingsun, satuhune Muchammad iku
angin, banyu, sapanunggalane kabèh, padha anaksènana yèn kita mêngko wis angakoni jumênêng Dzating Gusti Kang Amaha Suci, dadi sifating Allah kang sêjati, kasêbut ing dalêm batin mangkene jarwane.
Ingsun anaksèni ing Dzatingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran, anging Ingsun, lan anaksèni Ingsun, satuhune Muchammad iku
Ingsun kang urip ora kêna ing pati, iya Ingsun kang eling ora kêna ing lali, iya Ingsun kang langgêng ora kêna owah gingsir ing kahanan jati, iya ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun Kang Amurba Amisesa Kang Kawasa wicaksana ora kêkurangan ing pangêrti, byar sampurna padhang têrawangan, ora kêrasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, mung Ingsun kang anglimputi ing 'alam kabèh kalawan kudratingsun. Titi.
Ing mêngko amratelakake wêwêjanganing guru sawiji-wiji, iku ing pamêdhare rahsaning ngèlmu kang kawêjangake urut-uruting kêkiyasan saka Dalil pangandikane Pangeran Kang Amaha Suci, kang kadhawuhake marang Kangjêng Nabi Muchammad Rasulu'llah kasêbut ing ngisor iki.
1. Ana wêwêjanging guru, kang amêdharake rahsaning
5. Ana wêwêjanging guru, kang amêdharake rahsaning ngèlmu saka Santosaning Iman abêbuka sahadat jati, utawa saka Sasahidan.
Mungguh surasane kabèh iku iya padha bae, mula pêpangkataning ngèlmu mau katata dadi sawiji, kang supaya mupakata ing surasane, anjaba amung pêpangkataning ngèlmu talek, karo ngèlmi Fatah, yèn pangawine ngèlmu panitisan, iku padha mawa êmpan sarta papan dhewe, têgêse ngèlmu talek, iku ngèlmu amêtokake kaelokan, kèhe pitung prakara, 1: ngèlmu Sèpi, 2: ngèlmu Mungin, 3: ngèlmu Mubin, 4: ngèlmu Ahyan, 5: ngèlmu Barajan, 6: ngèlmu Mahbut, 7: ngèlmu Gaibu'lguyub, kabèh iku panggonane amung piranti amujudake
ngèlmu Satariyah, 3: ngèlmu Sirasab, 4: ngèlmu Charajêk, 5: ngèlmu Majalis, 6: ngèlmu Fatakurrahman, 7: ngèlmu Sufi, 8:
ngèlmu Chafi, 9: ngèlmu Nakisbandiyah, diarani Nakisbandiyahtu'lchak, kabèh iku panggonane amung piranti amujudake malaikat kang dadi tandhaning badan alus ana ing dunya bae, ora mupakat karo rahsaning ngèlmu kasampurnan, umpama katunggalake karo pêpangkataning ngèlmu kang sajati, mangka salah-surupe kang angrasakake, bokmanawa anêkakake pamaido, pamaido mau mundhak dadi padu, para padon iku saka isih kêkurangan, kêkurangan iku kang amarakake kapanasan, iku[39]
amarakake para bantah karo sêsualan, para sêsualan iku pakolèhe amung rêbut unggul ing pangawruh, rêbut unggul ing pangawruh iku ora wurung andadèkake pasulayan, mulane para sujana kang putus têmênan iku ora sêdya sêsualan, amarga ora darbe ati kapanasan jatmikane rèhne wis amumpuni
Angêtrapake Paraboting Ngèlmu Kasampurnan kang kinêkêr kalarangan dening para wali, ing mêngko kawêdharake kabèh.
Bêbukane amratelakake kang dadi panêngêraning dina kiyamat, têgêsing Kiyamat, jumênêng, kasêbut ing ngisor iki.
Kang dhingin, yèn wis asring uninga kang ora katonton, tandha kurang sataun, ing kono
Kang kapindho yèn wis asring mirêng kang ora kapiyarsa, kaya ta, mirêng rêrasaning jin setan, sato kewan, tandha kurang satêngah taun, ing kono panggonaning kurmat akalayan kaliwat, têgêse angaji-aji akalayan asêsaji, sapanunggalane anglakoni panggaweyan bêcik, kinanthènan angati-ati marang uripe dhewe.
Kang kaping têlu, yèn wis salin paningale, kaya ta, ing sasi
katon irêng; Rêjêb, Ruwah, banyu katon abang; Pasa, Syawal, wêwayange dhewe katon loro; Zul'lkaedah, Bêsar, gêni katon irêng; kabèh iku tandha kurang rong sasi, ing kono panggonaning wasiyat karo riwayat, têgêse amêmêling karo wêwarah, kinanthènan tabêri asêsuci.
wis kaangkat anjujung dariji manise mau, tandha kurang patang-puluh dina, ing kono panggonaning 'afiat, têgêse pangapura, iya iku anênuwun pangapura marang Pangerane, saha banjur angapura marang kang padha kaluputan, utawa aminta pangapura
Kang kaping lima, yèn asta kawawas ing netra loro darijine wis katon kalong, ugêl-ugêle wis katon pêdhot, tandha kurang sêsasi, ing kono panggonaning amatrapake pikukuh ing ngèlmu kasampurnan kaya kang kasêbut
iku Dzate, dening anglimputi ing 'alam kabèh, têgêsing
jamal: elok kang elok iku sifate, dening dudu lanang dudu wadon, dudu wandu, sarta ora arah ora ênggon, tanpa warna tanpa rupa, têgêsing kahar: wisesa kang wisesa iku asmane dening ora nama sapa-sapa, têgêsing
kamal: sampurna, kang sampurna iku af-ale, dening bisa gumêlar padha sanalika pakrêtine, saka kawasa tanpa sangsaya.
Mungguh dununge mangkene, iman dumunung ana ing ênêng, tokid, dumunung ana ing êning, makrifat dumunung ana ing awas, islam dumunung ana ing eling.
Kang kaping nêm, yèn wis asring katonton warnane dhewe, tandha kurang
satêngah sasi, ing kono panggonaning Pamuja, anêgês karsane Kang Kawasa, patrape ing sabên apangkat arêp sare, Pamijane[41] kasêbut ing ngisor iki.
Ana pujaningsun sawiji, Dzate iya Dzatingsun, sifate iya sifatingsun,
Ing nalika iku cinipta kang pinuja tunggal, kaya ta: bapa, biyung, kaki, nini, garwa, putra, wayah, sapadhane kang dadi pêlênging cipta bisaa anunggal ana ing jaman kalanggêngan.
Kang kaping pitu, yèn wis rumasa lara kasandhang, têgêse ora arêp apa-apa, tandha kurang pêndhak dina, ing kono panggonaning tobat, patrape manawa lagi wungu sare, kasêbut ing ngisor iki.
lawase, ing mêngko Ingsun-ruwat sampurna ing sadosaningsun kabèh
Kang kaping wolu yèn wis karasa gêrah-uyang saranduning sarira ing jaba jêro kabèh, têrkadhang asring andadèkake wêtuning sêsukêr tinja taun, karo tinja kalong, utawa cacing kalung karo cacing têmbaga, ing wêkasan pucuking parji karasa anyêp, andadèkake têranging nutfah, iku tandha wis parêk ing dina Kiyamat, amung kurang ing saantara dina, ing kono waktuning Dajal la'nat katon arêp agawe arubiru, marang kahanan-kita, iya iku panggonaning katêkan rancana saka sadulur papat, kalima pancêr dumunung ana ing badan-kita dhewe panangkise angên-angên, banjur karuwata kaya ing ngisor iki.
Ingsun angruwat kadangingsun papat kalima pancêr kang dumunung ana ing kadaningsun[42]
dhewe. Mar Marti kakang kawah adhi Ari-ari Gêtih Pusêr, sakèhing kadang
ingsun kang ora katon, lan kang ora karawatan, utawa kadangingsun kang mêtu saka ing marga hina lan kang ora mêtu saka ing marga hina, sarta kadangingsun kang mêtu barêng sadina kabèh padha sampurna nirmala waluya
Nuli asaksiya kalawan Dzat-kita dhewe, kaya asahid marang wahananing sanak-kita, iya iku kahananing dumadi kang gumêlar ana ing 'alam dunya, wis kasêbut ing ngarêp ana wêkasaning wêwêjangan.
9. Panêngêran kang kaping sanga utawa kang wêkasan.
Kang kaping sanga, yèn kêtêk kang ana ugêl-ugêling atsa wis ora ana, andadèkake oncate pramananing kanaka, sarta pramananing tingal wis sêpên, andadèkake rupêking pandulu rêngating alis, utawa garêbêging talingan wis mênêng, andadèkake pêngêng sanalika, ing wêkasan garinggingên kang sarira banjur kambu gandaning sawa, iku tandha wis mancad ing dina kiyamat, jumênêng kalayan pribadine, ing kono panggonaning anucèkake sakèhing 'anasir, têgêsing 'anasir: bangsa, iya iku bangsaning khak kang dumunung ana ing Dzat, sifat, asma, af'al, kaya
ta: 'anasir badan, asal saka ing bumi, gêni, angin, banyu, iku kaciptaa
iku cahya kang anglimputi ing sarira, amarga cahya iku dadi pratandhaning roh, têgêsing suhud: saksi, iya iku napas, amarga napas iku dadi saksining roh.
Dene ênggone anucèkake kasêbut, ing sajroning cipta mangkene.
rokhani, nirmala waluya ing kahanan jati dening kudratingsun.
Yèn wis mangkono, nuli cahya Nur Muchammad tumimbul, gumilang-gilang ana ing wadana, tandha bakal binuka kijabing Pangeran, mèh katone sakèhing cahya, ing kono panggonaning ngawinake badan karo nyawa, kasêbut ing sajroning cipta mangkene.
Allah kang kinawin, winalènan dening Rasul, pangulune Muchammad, saksine malaekat papat, iya iku Ingsun kang angawin
badaningsun, winalènan dening rahsaningsun, kaunggahake dening cahyaningsun, sinaksènan dening malaekatingsun
maring 'alam Wahdat, nuli tumêka maring 'alam Akhadiyat, nuli tumêka maring 'alam Insan-kamil manèh, sampurna padhang tarawangan saka ing kudratingsun.
Nuli anyipta ing pambirat asaling cahya sawiji-wiji kasampurnakake saka kudrat-kita, supaya aja nganti kelimputan dening cahya kang anandhakake durgamaning sangkan-paran, mangkene pambirate ing sajroning cipta.
Cahya irêng kadadeyaning napsu luwamah sumurup maring cahya kang abang, cahya kadadeyaning napsu Amarah sumurup maring cahya kang kuning,
cahya kuning kadadeyaning napsu Sufiyah sumurup maring cahya kang putih, cahya putih kadadeyaning napsu Mutmainah sumurup maring cahya kang amancawarna, cahya kang amancawarna kadadeyaning pramana sumurup maring Dzating cahyaningsun awêning mancur mancorong gumilang tanpa wêwayangan, byar sampurna padhang tarawangan, ora ana katon apa-apa kabèh-kabèh padha kalimputan dening Dzatingsun saka ing kudratingsun.
Ing nalika iku upama ana karasa apa-apa ing badane angusapa pusêr kaping têlu upama angrasa liwung kaya mêndêm, angusapa dhadha kaping 3, upama angrasa arip arêp sare, angusapa bathuk kaping 3, upama angrasa arêp lali, angusapa êmbun-êmbun kaping 3, banjur tata-tata dandan kaya ing ngisor iki patrape.
1. Wiwit asidhakêp suku tunggal anutupi babahan nawasanga, darijining
sikil katêmokake padha polok digathuk, dhêngkul katêmokake padha dhêngkul dirapêt, palanangan sapalandhungan sinipat karo jêmpol sikil aja nganti katindhihan.
2. Nuli amawas pucuking grana, disipat ing jaja tumêka ing puser, ing palanangan, ing jêmpolan sikil, banjur angêningake cipta.
3. Nuli angêrêmake netra kang alon, angingkêmake lambe kang dhamis, untu gathuka padha untu kang rata, ilat katêkuk mandhuwur kapadalake ing
cêthak, banjur pasrah analangsa ing Dzating dhewe.
4. Nuli amêgêng napas ing sanalika banjur anyipta matrapake panjênênganing Dzat, wiwit angumpulake kawula gusti mangkene.
Ingsun Dzating Gusti Kang Asifat Esa, anglimputi ing kawulaningsun tunggal dadi sakahanan, sampurna saka ing kudratingsun. Ing kono pamêgênging napas tunurunake[43] mêtuning grana kang alon aja nganti kasusu.
Yèn wis sarèh amêgêng napas manèh ing sanalika banjur anyipta maha sucèkake ing Dzat-kita kaya mangkene.
Ingsun Dzat Kang Maha Suci Asifat Langgêng, kang amurba amisesa kang kawasa, kang sampurna nirmala waluya ing jatiningsun kalawan kudratingsun. Ing kono pamêgênging napas tinurunake mêtu ing grana manèh, kang alon aja nganti kasusu.
Yèn wis sarèh amêgêng napas manèh ing sanalika banjur anyipta angrakit karatoning Dzat-kita kang amaha mulya kaya mangkene.
Ingsun Dzat Kang Maha Luhur Kang Jumênêng Ratu Agung, kang amisesa kang kawasa andadèkake ing karaton kang
ora ana kang kêkurangan, byar gumêlar dadi saciptaningsun, ana sasêdyaningsun, têka sakarsa-karsaningsun kabèh, saka ing kudratingsun. Ing kono pamêgênging napas tunurukake[44] mêtu ing grana manèh, kang alon aja kêsusu.
Yèn wis sarèh amêgêng napas manèh ing sanalika banjur anyipta angracut ing jisim-kita kaya mangkene.
Jisimingsun kang kari ana ing 'alam dunya, yèn wis ana ing jaman karamat kang amaha mulya, wulu kulit daging gêtih balung sungsum sapanunggalane kabèh, asale saka ing cahya muliha maring cahya, sampurna
bali marang Ingsun manèh, saka ing kudratingsun. Ing kono pamêgênging napas tinurunake mêtu ing grana manèh, kang alon aja nganti kasusu.
Yèn wis sarèh amêgêng napas manèh ing sanalika banjur anyipta anarik marang para akrab sapandhuwur sapangisor kang wis padha ngajal, kasampurnakake kaya mangkene.
Yoganingsun sapandhuwur sapangisor kabèh, kang padha mulih ing jaman karamating 'alame dhewe-dhewe padha suci mulya sampurna kaya Ingsun saka
ing kudratingsun. Ing kono pamêgênging napas tinurunake mêtu ing grana manèh, kang alon aja nganti kasusu.
Yèn wis sarèh amêgêng napas manèh ing sanalika banjur anyipta angukud gumêlaring 'alam dunya kasampurnakake kabèh kaya mangkene.
Ingsun andadèkake 'alam dunya saisèn-isène kabèh iki, yèn wis tutug ing wêwangêne, Ingsun-kukud mulih mulya sampurna dadi sawiji kalawan kahananingsun manèh saka ing kudratingsun. Ing kono pamêgênging napas tinurunake mêtu ing grana manèh kang alon aja nganti kasusu.
Yèn wis sarèh amêgêng napas manèh ing sanalika anyipta ambabar marang têdhak turune kang padha kari kaya mangkene.
Turasingsun kang maksih padha kari ana ing 'alam dunya kabèh, padha nêmuwa suka bungah sugih singgih aja ana kang kêkurangan, rahayu salamêta sapandhuwur sapangisor saka ing kudratingsun. Ing kono pamêgênging napas tinurunake mêtu ing grana manèh, kang alon aja nganti kasusu.
Yèn wis sarèh amêgêng napas manèh ing sanalika banjur anyipta amasang pangasihan marang para tumitah kabèh kaya mangkene.
Sakèhe titahingsun kabèh, kang padha andulu kang padha karungu padha asih wêlasa marang Ingsun saka ing kudratingsun. Ing kono pamêgênging napas tinurunake mêtu ing grana manèh, kang alon aja nganti kasusu.
Yèn wis sarèh amêgêng napas manèh ing sanalika banjur anyipta amasang
kamayan marang para makluk kang padha angarubiru, utawa ora angendahake
Sakèhing maklukingsun kabèh, kang ora angendahake maringsun, padha kaprabawa ing kamayan dening kudratingsun. Ing kono pamêgênging napas tinurunake mêtu ing grana manèh kang alon aja nganti kasusu.
Dene ênggone amatrapake panjênênganing Dzat kabèh mau yèn karingkês dadi sawiji ana pratingkahe, wiwit pamêgênging napas amung sapisan bae, ing sanalika amatrapêna kaya mangkene.
Sakaliring cahya kabèh padha kalimputan dening Dzatingsun, iya Ingsun
cancude ing sajroning amêgêng napas mau, ugêr èngêt ing cipta
bae patrape kabèh iku iya wis cukup, sabab yèn sajroning jaman karamatu'llah ing têmbe waktuning makam ijabah, têgêse panggonan katarima, apa saciptane dadi, amarga sirnaning mudah kari wajah, mudah iku Dzating kawula, wajah iku Dzating Gusti Kang Asifat Langgêng.
Yèn wis mangkono, maras kita tumangkêp ing ati, andadèkake sêsêke ing
napas, ing kono banjur anarik napas saka kiwa mubêng anêngên, saka têngên mubêng ngiwa, kakumpulake dadi sawiji ana ing lintang johar akhir, iya iku pusêr, katarik mandhuwur bênêr kang sarèh, lèrèn tinata ana ing maligening Bait-al-muharram, iya iku jaja, banjur anyipta cangcuding amatrapake panjênênganing Dzat, dièngêt aja nganti tumpang suh
iku têtalining jisim, dumunung ana ing ati suweda, têgêse woding ati, wahanane dadi angin kang
mêtu saka badan bae, tanapas iku têtalining ati, dumunung ana ing pusêr, wahanane dadi angin kang manjing marang badan bae, anpas iku têtalining roh, dumunung ana ing jêjantung, wahanane dadi angin kang têtêp ana ing jêro bae, nupus iku têtalining rahsa, dumunung ana ing ati
puat kang aputih, iya iku ana ing woding jêjantung, wahanane dadi angin
kang mêtu angiwa anêngên saka badan, pakartine, anglimputi sakaliring jasmani kalayan rokhani.
Yèn wis kumpul dadi sawiji, napas, tanapas, anpas, nupus, mau banjur katarik mandhuwur kang alon, lèrèn tinata ana ing maligening Bait-al-makmur iya iku ing sirah, ing kono kacipta licin dadi nukat gaib, têgêse saliring jasmani kacipta luluh dadi banyu, nuli kaciptaa luyut dadi nyawa, nuli kaciptaa lêyêp dadi rahsa, nuli kaciptaa layat cahya gumilang tanpa wêwayangan ing kahanan-kita kang sêjati. Yèn wis mangkono, êrah-kita parad banjur karasa walikatên salir anggaotaning kabèh andadèkake: netra bawur, talingan pênglèh, grana
mingkup, lidhah mangkêrêt, ing wêkasan cahya surêm, swara sirna, ora bisa aningali, miyarsa,
sarengat iku lakuning badan, dununge ana ing lesan; tarekat lakuning ati, dununge ing
grana; hakekat lakuning nyawa, dununge ing talingan; makrifat lakuning rahsa, dununge ing netra; mula sajatining sarengat iku lesan, tarekat: grana,
zamzam, nuli pamiyarsaning talingan, kaupamakake rêntahing godhong
sajaratilmuntaha, utawa kangsrahing hajar-al-aswad, nuli panggandaning grana,
kim, utawa rusaking ka'batu'llah; ing kono banjur karasa nikmat saliring anggaotaning sarira kabèh, angluwihi nikmating sanggama ing nalika mêtokake rahsa, amarga awit binuka kijabing Pangeran, waktune sirnaning warana banjur katoning jaman karamatu'llah, têgêse jaman kamulyaning Allah, pangrasane ing dalêm Adam kukmi têkane sakèhing cahya kang padha anglimputi ing Dzating karaton, ing nalika iku amung amustya pêpuntoning
tekad kang santosa, kaya ngibarating aksara Alif kang ajabarjèr apês, unine: A, I, U, têgêse: Aku Iki Urip, banjur anyiptaa brangta ing Dzat, supaya aja kaengêtan marang kang kari kabèh.
WANGSITE KANGJENG SUSUHUNAN KALIJAGA BAB APA KANG BAKAL KALEKSANAN ING DALEM JAMAN KARAMATU'LLAH.
Iki Wangsite Kangjêng Susuhunan Kalijaga, amratelakake kang bakal kalêksanan ing sajroning jaman karamatu'llah, kaya mangkene.
Ing atasing 'aral basariyah kabèh, yêkti padha anandhang jawaliyah, têgêse, pêpalanganing manusa iku padha kêna owah gingsir, iya iku pratandhane apêsing kawula. Kayêktènan ing dalêm 'adam kukmi katon saka pangrasa kaya ing ngisor iki.
1. Kang dhingin, awit katon 'alam Rokhiyah têgêse 'alaming nyawa, apadhang dudu padhanging rahina, tanpa keblat wetan lor kulon kidul ing ngisor ing dhuwur, ing kono aningali sagara tanpa têpi, iku wahananing ati kawimbuhan cahyaning utêk, satêngahing sagara katon ana
kang panca maya anglimputi jatining ati, dadi pangrasaning sarira, êmpane dumunung ana ing cipta papane ana ing paningal pamiyarsa pangganda pangrasa pamirasa,
diarani muka sifat, kawasane amung anuntun sakaliring sifat kabèh, ing nalika iku aja nganti kasamaran marang panêngêraning rupa kang sajati, iya iku rupa-kita pribadi.
2. Kang kapindho, sasirnaning 'alam Rokhiyah, katon 'alam Siriyah, têgêse 'alaming rahsa, padhange angluwihi padhanging 'alam Rokhiyah, ing
siji-siji, kang wiwit katon dhingin, cahya irêng, iku kahananing napsu Luwamah, hawane ing nalika urip amarakake dahga arip luwe sapanunggalane, wahane[45]
ing wadhuk wahyaning saka lesan kadadiyane ing sajroning cahya irêng katon sakaliring sato kewan miwah gêgrêmêt, padha anggragada kaya anganggêp Pangeran, prabawane bumi gonjing, 'alaming napsu diarani 'alam
nasut, têgêse lali ing nalika iku panggonaning lali, poma, diengêt sarta
santosa, aja nganti korup ana sajroning cahya irêng, bokmanawa anitis marang sato kewan miwah gêgrêmêtan.
Ora antara suwe cahya irêng sirna, katon cahya abang, iku kahananing napsu Amarah, hawane ing nalika urip amarakake angkara panastèn dêduka sapanunggalane, wahanane ing ampêru, wahyane saka karna, kadadeyane ing sajroning cahya abang katon sakaliring budi srani brêkasakan, iya padha kaya anganggêp Pangeran, prabawane gêni murup gêdhe angalad-alad 'alaming napsu diarani 'alam jabarut, têgêse asrêng, ing nalika iku panggonaning rêksasa, poma disarèh sarta santosa, aja anganti korup ana sajroning cahya abang, bokmanawa anitis marang brêkasakan.
Ora antara suwe cahwa abang sirna, nuli katon cahya kuning, iku kahananing napsu Sufiyah, wahane[46]
ing nalika urip amarakake pakarêman murka, pêpenginan pakarêman kabungahan sapanunggalane, wahanane ing lêlimpa, wahyane saka netra, kadadiyane ing sajroning cahya kuning katon sakaliring manuk miwah bangsa ibêr-ibêran, iya padha angragada[47]
kaya anganggêp Pangeran, prabawane angin pancawora gêdhe 'alaming napsu
diarani 'alam lahut, têgêse gingsir, ing nalika iku panggonaning rênggang saliring anggaota, poma ditêtêp, sarta santosa, aja anganti korup ana sajroning cahya kuning, bokmanawa anitis marang manuk miwah bangsa ibêr-ibêran.
Ora suwe cahya kuning sirna, nuli katon cahya putih, iku kahananing napsu Mutmainah, hawane ing nalika urip amarakake lobaning kautaman sapanunggalane, kaya ta anglakoni puja tapa brata kang kalantur-lantur, ora mawa watara, kahanane ing balung, wahyane saka ing grana kadadiyane ing sajroning cahya putih katon sakaliring iwak loh, miwah bangsaning bêburon banyu, ana ing sagara rahmat, iya padha a kaya anganggêp Pangeran prabawa banyu wêning tanpa sangkan 'alaming napsu diarani 'alam
malakut têgêse katon, ing nalika iku panggonane uninga ing karaton, poma diwaspada sarta santosa, sabab [sa...]
[...bab] dudu sajatining karaton kang rinakit maha mulya, aja nganti korup ana sajroning cahya putih, bokmanawa anitis marang iwak loh miwah bangsaning bêburon banyu.
3. Kang kaping têlu, sasirnaning alam Siriyah, katon 'alam Nuriyah, têgêse 'alaming cahya, padhange angluwihi padhanging 'alam Siriyah, ing kono têkaning cahya amancawarna, irêng abang kuning putih ijo, gumêlar barêng padha katon karaton sarwa raras kabèh, iku wahanane pancadriya, kawimbuhan cahyaning pramana, 'alaming pancadriya diarani 'alam hidayat,
têgêse pituduh, dening anuduhake panggonane ing nalika gumêlaring karaton, ananging dudu sajatining karaton kang rinakit maha mulya, iya iku karatoning panasaran, kaya ta, karaton kang katon ana sajroning cahya irêng, iku dzating sato kewan, miwah gêgrêmêtan kang katon ana sajroning cahya abang, iku karaton dzating brêkasakan, kang katon ana sajroning cahya kuning, iku karaton dzating manuk miwah bangsa ibêr-ibêran, kang katon ana sajroning cahya putih, iku karaton dzating iwak loh, miwah bangsaning bêburon banyu, kang katon ana sajroning cahya
ijo, iku karaton dzating têtuwuhan, ing nalika iku ana kapiyarsa swara kaya anuduhake karaton kang agung kang maha mulya, poma dijinêm sarta santosa, aja nganti anyipta milih salah sawiji, bokmanawa kalêbu ing karaton panasaran.
4. Kang kaping pat, isih ana sajroning 'alam Nuriyah,. ing kono katon
cahya wêning, sajroning cahya ana urub sawiji angadêg sasada lanang gêdhene, darbe sorot wolung warna, irêng abang kuning putih ijo biru wungu dadu, gumêlar padha katon swarga asri kabèh, iku wahananing warnaning pramana, kawimbuhan dening suksma, 'alaming pramana diarani 'alam 'iskat, têgêse birahi dening panggonane rumasa
brangta marang gumêlaring swarga, ananging dudu sajatining swarga kang maha suci, dudu panggonan kang nikmat manpangat rahmat, iya iku kahyanganing jin kabèh, amung panggonan kamuktèn bae, kaya ta:
Kang katon swarga irêng mêlês mêlêng-mêlêng mimba mustikaning bumi iku kadadiyan saka kanisthaning cipta, yèn jumênêng ana ing kono, bokmanawa dadi rêtuning[48] jin irêng.
Kang katon swarga sarwa abang abra marakata mimba sêsotya gêniyara, iku kadadiyan saka dusthaning cipta, yèn jumênêng ana ing kono, mbokmanawa dadi ratuning jin abang.
Kang katon swarga sarwa kuning sumunar mimba rêtna dumilah, iku kadadiyan saka dorsaning[49] cipta, yèn jumênêng ana ing kono, bokmanawa dadi ratuning jin kuning.
Kang katon swarga sarwa putih maya-maya wênês mimba manik maya, iku kadadiyan saka sêtyaning cipta, yèn jumênêng ana kono, bokmanawa dadi ratuning jin putih.
Kang katon swarga sarwa ijo angênguwung mimba manik tejamaya, iku kadadiyan saka santosaning cipta, yèn jumênêng ana ing kono bokmanawa dadi ratuning jin ijo.
Kang katon swarga sarwa biru muyêk mimba manik nilapakaja, iku kadadiyan saka sambawaning cipta, yèn jumênêng ana ing kono bokmanawa dadi ratuning jin biru.
Kang katon swarga sarwa wungu nêngêr mimba manik pusparaga, iku kadadiyan saka sambadaning cipta, yèn jumênêng ana ing kono, bokmanawa dadi ratuning jin wungu.
Kang katon swarga sarwa dadu muncar mimba manik mirah dalima, iku kadadiyan saka owah gingsiring cipta, yèn jumênêng ana ing kono, bokmanawa dadi ratuning jin dadu. Ing nalika iku kambu gandane sakèhing kahyangan mau amrik arum angambar kaya anarik ing rahsa, poma aja nganti
karaksake,[50] bokmanawa kalêbu ing swarga panasaran.
5. Sasirnaning 'alam Nuriyah, katon 'alam Uluhiyah, iya iku 'alam Ilahiyah, têgêse 'alaming Pangeran, padhange angluwihi padhanging 'alam Nuriyah, ing kono katon cahya mancur, sajroning cahya ana sifating rêrupan kaya tawon gumana, jumênêng ing makam pana, iku warnaning suksma
kang amimbuhi ing saliring warna kabèh, anglimputi saubênging jagad cilik jagad gêdhe ing saisèn-isène, ananging uripe saka pramaning[51]
rahsa, ing nalika iku têkaning malaekat, awarna bapa kaki, sapanunggalane lêluhur lanang, angaku utusane Dzat Kang Maha suci, kinèn
angirid marang chalaratu'llah, poma disantosa aja nganti angimanake, sabab iku af'aling suksma-kita pribadi.
6. Kang kaping nêm, isih sajroning 'alam Uluhiyah, sangsaya wuwuh padhange, ing kono katon cahya mancorong, sajroning cahya ana sifating rêrupan kaya golèk gadhing asawang pêputran mutyara, dudu lanang dudu wadon, dudu wandu, jumênêng ing makam baka, iku pramananing rahsa kang amurba amisesa ing 'alam kabèh, ananging uripe saka dzating atma, ing nalika iku têkaning widadari awarna biyung nini, sapanunggalane lêluhur wadon, angaku utusane Dzat Kang Amaha Suci, kinèn angirid marang chakaratu'llah,[52] poma disantosa aja nganti angimanake, sabab iku af'aling
7. Kang kaping pitu, isih sajroning 'alam Uluhiyah, tanpa kira-kira padhange, ing kono ora katon apa-apa, amung cahya gumilang tanpa wêwayangan iku Dzating atma, anunggal Sajatining Dzat Kang Asifat Esa, ora jaman, ora arah, ora-ênggon, tanpa warna, tanpa rupa, kadim azali abadi, kang amurba amisesa kang kawasa nitahake sakaliring alam anglimputi ing 'alam kabèh apranawa mêngku saliring makam sampurna, urip
dhewe ora ana kang nguripi dibasakake: chayun bilarochin, têgêse tanpa
nyawa, iya iku Tajalining Gusti Kang Amaha Suci Sêjati, kang agung Dzate, kang elok sifate, kang wisesa asmane, kang sampurna af'ale, dumunung ing urip kita pribadi, ing kono tanpa antara pamoring kawula-gusti, iya iku urip kita mulih dadi sajatining Dzat mutlak kang kadim azali abadi, dibasakake: chayun pidareni, têgêse urip ing kahanan lor ana ing 'alam sahir kita urip, ana ing 'alam kabir iya urip, padha sanalika banjur èngêt ing wèntèhan saniskaraning purwa madya wasana kabèh. Aja uwas sumêlang manèh, ing wêkasan sumangga, anggon-anggon ana ing karsa, katarima ana ing sarira, aku amung drêma angimpun sakaliring ngelmi saka wêwêjanging guru sawiji-sawiji, pangrasaning ati wis ganêp, kuranga kaya ora akèh, anjaba amung wêjange Kiyahi Agêng Liman, iku
ngulun, kawidèkna kapiya karêp, gunung lawu sap pitu iku kabèh, Saka pamikirku iya prayoga ing surasane, kaya amêmuji aja nganti mati ing saênggon-ênggon, bisaa mati kaulêsan lawon lapis pitu, ananging pakewuhing patrap dening unine kang anandhakake ora
Ing wusana aku matur ambodhoni, ana kang durung pati têrang ing
Dene pemutku Wirid iki ora kêna kapriksa marang kang durung tunggal ngelmu, bokmanawa kawancenan mundhak apa pakolèhe, dhêstun amung bêbantahan bae,
Bab pambirating ganda ala, bisaa angganda bêcik, saiki aku wis olèh sêsurupan, saka pamêjange sawijining guruku, samêngko ngelmu mau kagêlarake ing kene, katambahake nunggal ana sajroning Wirid iki manggon
Dene asale ngelmu mau, kacarita ing kuna saka wasiyate Kangjêng Susuhunan Kalijaga, kang kawasiyatake marang para putra wayah kabèh.
Saka pituduhe kiyahi guru, mungguh kang katêmbungake Kangjêng Susuhunan Lèpèn, tumrap surasane ngelmu iki, sajatine iya banyu Urip iya
Wondene patraping panganggone, sasurasane ngelmu iki kaèsthi ing dalêm cipta. ing nalika anyipta cangcuding amatrapake panjênênganing Dzat, utawa kawisikake marang wong kang wis ngangkat sakarat. Para kang padha nganggo ngelmu iki, kang wis katatalan jisime banjur bisa angganda
arum, dadi kang padha ngupakara padha rahab kabèh, rêsêp anggone ngrukti
Bismi'llahi-rrahmani-rrahim, Sabda angin, tansah murba
pangkating ngelmu makrifat, wêwêjangan saka para Wali ing tanah Jawa, sasedane Kangjêng Susuhunan ing Ngampèldenta, padha karsa ambuka wiridan kang dadi wijining wêwêjangane surasaning ngelmu kasampurnan dhewe-dhewe, wiyose iya uga asal saka Dalil Hadist Ijmak Kiyas, kaya kang wis kasêbut ana sajroning wirid kabèh, mungguh papangkate sawiji-sawiji kapratelakake ing ngisor iki.
Kang dhingin, saangkatan nalika jaman awale nagara Dêmak, para Wali kang karsa amêjang amung wêwolu.
Susuhunan ing Kajênar, wêwêjangane, Sasahidan.
Kang kapindho, ing saangkatan manèh nalika jaman akhire nagara ing Dêmak, para Wali kang karsa amêjang iya amung wêwolu.
1. Kangjêng Susuhunan ing Giri Parapèn, wêwêjangane, Wisikan Ananing Dzat.
2. Kangjêng Susuhunan ing Darajat, wêwêjangane, Wêdharan,
ing dalêm Bait-al-makmur, banjur ambabar sagung kang dadi parabote amatrapake panjênênganing Dzat kabèh, nanging durung urut patrap panganggone ing sawiji-wiji.
5. Kangjêng Susuhunan ing Têmbayat, kalilan dening guru Kangjêng
Dene wêwêjangane kang wis kasêbut ing dhuwur iku, surasane iya anunggal bae, amarga padha wiridan saka Pamêjange Kangjêng Susuhunan ing
Ngampèldênta kabèh, mula ing mêngko kaimpun dadi sawiji, supaya gampang
luwih dening gaib, tanpa warna tanpa rupa, asifat dudu lanang, dudu wadon, dudu wandu, sarta ora mawa jaman, ora arah ora ênggon amung cipta-sasmita dumunung ana kang waskita. Wêwisikane ora ana apa-apa sakèhe kang kasêbut iku dudu sajatining Dzat kabèh, ananing[53] kang wajib kaimanake amung Ingsun.
Mungguh wêwisikane kang wis waskita iku, manawa durung bisa anampani ing panggalih, prayoga amarsudi ing surasane pangimpuning
para wêwêjangan kabèh, kaya kang kasêbut ana Warahing Hidayat-Jati mangkene.
Sajatining Dzat Kang Amaha Suci iku asifat Esa dibasakake Dzat mutlak
kadim azali abadi, têgêse asifat sawiji, kang amasthi dhingin dhewe nalika isih awang uwung salawase ing kahanan-kita, iya iku jumênêng pribadi, ana sajroning nukad gaib kang kêluwih langgêng, ing kono amêdharake kudrat iradate dadi pitung kahanan, minangka warnaning Dzat, dadi wahananing sifat, asma af'al kabèh, ing ngisor iki babare sawiji-wiji.
1. Chayu, têgêse urip, dumunung sajabaning Dzat.
2. Nur, têgêse cahya, dumunung sajabaning urip.
3. Sir, têgêse rahsa, dumunung sajabaning cahya.
4. Roh, têgêse nyawa, diarani suksma, dumunung sajabaning rahsa.
5. Napsu, têgêse angkara, dumunung sajabaning suksma.
6. 'Akal, têgêse budi, dumunung sajabaning napsu.
7. Jasad, têgêse badan, dumunung sajabaning budi.
Dene Chayu, iku kang kapasrahan pangawasaning Dzat, kinarsakake anguripi kahananing cahya, rahsa, suksma, napsu, budi, badan kabèh sumarambah saka ing wiwitan tumêka ing wêkasan, mungguh wêwijangane kaya
1. Ing nalika Chayu anguripi kahananing cahya, sumarambah ing netra, wahanane dadi bisa aningali, iya iku paningaling Dzat angagêm ing netra-kita.
2. Ing nalika Chayu anguripi kahananing rahsa, sumarambah ing grana, wahanane dadi bisa angganda, iya iku panggandaning Dzat angagêm ing grana-kita.
3. Ing nalika Chayu anguripi kahananing suksma, sumarambah ing lidah, wahanane dadi bisa ngandika, iya iku pangandaning[54] Dzat angagêm ing lesan kita.
4. Ing nalika Chayu anguripi kahananing napsu, sumarambah ing talingan, wahanane dadi
Ing nalika Chayu anguripi kahananing budi, sumarambah ing ati, wahanane dadi bisa birahi anduwèni karsa, iya iku karsaning Dzat anggêm[55] ing ati-kita.
6. Ing nalika Chayu anguripi kahananing jasad, sumarambah ing gêtih, wahanane dadi bisa ambêkan, banjur anuwuhake wulu kuku sapadhane, iya iku af'aling Dzat angagêm ing saulah-kita saèstu ora beda ing nalika amratandhani af-al sajroning 'alam, banjur bisa amolahake srêngenge rêmbulan, angin sapanunggalane, saisèn-isèning 'alam kabèh, padha dumunung ana ing purba wisesaning Dzat kaya kang kasêbut ing ngisor iki.
1. Dzat Amurba Chayu, têgêse, Dzat iku witing urip.
2. Chayu amisesa Nur, têgêse, urip iku amêngku wahyaning
kawisesa dening budi, budi kawisesa dening napsu, napsu kawisesa dening suksma, suksma kawisesa dening rahsa, rahsa kawisesa dening cahya, cahya kawisesa dening urip, urip kapurba dening Dzat, mulane wahananing urip iku tanpa wangênan karo ananing Dzat, iya urip-kita iku Dzating Gusti Kang Amaha Suci Sejati, aja uwas sumêlang ing galih.
pinêsu ing sajroning manekung anungku samadi anêgês karsa amarsudi kawasa, adat kang wis kalakon, ana mangunah têka kagawa ing utusan mêtu saka-sarira-kita kang amaha mulya, manawa tandha katon saka pramana karasa
manawa arêp manekung saka wasiyate Kangjêng Panêmbahan Senapati Ingalaga Mataram, kaya ing ngisor iki.
Wiwit angurangi dhahar sare, anyêgah sahwat ambirat napsu hawa ing dalêm sawatara dina, banjur pasa anglowong sarta ambisu ing dalêm têlung
dina têlung bêngi, ora kêna angêmu sak sêrik duka cipta, manawa pasane wis kari sawêngi ora kêna sare, barêng ing wayah têngah wêngi adus banjur manganggo kang sarwa suci, sarta akêkonyoh ganda wida jêbad wangi, adêdupa marêp mangetan utawa mangulon angarêpake keblate dhewe, tumêkane ing wayah bangun esuk iku
padha polok digathuk, jêngku katêmokake padha jêngku dirapêt, palanangan sapalandhungane sinipat karo jêmpol sikil-dibênêr aja nganti katindhihan, nuli asta karo angrangkul jêngku atrap sidhakêp suku tunggal darijining asta padha antuk ing sêlaning dariji kaya angapu-rancang, jêmpol asta banjur winawas karo pucuking grana, nuli anata wêtuning napas tanapas anpas nupus, aja nganti tumpang suh kumpule
dadi sawiji ing kono tinarik saka kiwa. Tumêka ing pusêr lèrèn saantara
suwe banjur katurunake anêngên mêtu ing lèng grana têngên kang alon aja
nganti kasusu. Manawa wis sarèh anarik napas manèh saka têngên tumêka ing pusêr lèrèn saantara suwene banjur katurunake angiwa mêtu ing
lèng grana kiwa kang alon aja nganti kasusu, ambal kaping têlu mangkono panariking napas, wêkasane manawa wis sarèh anarik napas manèh saka kiwa mubêng anêngên, saka têngên mubêng angiwa, kakumpulake dadi sawiji ana ing pusêr, banjur katarik mandhuwur bênêr kang asarèh, lèrèn tinata ana ing jaja, banjur katarik mandhuwur manèh kang alon-alon, lèrèn tinata ana ing sirah, ing kono angênêngake[57] cipta sarwi osik matrapake panjênênganing Dzat kaya mangkene.
Ingsun Tajalining Dzat Kang Amaha Suci, Kang Amurba
sanalika bae kayêktènan kang dadi tandhane, nuli panariking napas katurunake mêtu ing lèng grana karo pisan kang alon aja nganti kasusu, ing wêkasan pasrah analangsa marang Dzat-kita dhewe.
Mungguh patraping panekungan iku prayogane bisaa kalakon ing sabên sasi sapisan, orane amung sabên ing dina ijabah bae aja nganti katowongan, sabab ing kono waktuning katarima saliring panuwun, kaya kang kasêbut kapratelakake ing ngisor iki.
1. Sasi Muharram, ijabahe tanggal kaping 9, karo tanggal kaping 10.
2. Sasi Mulud, ijabahe tanggal kaping 12.
tanggal kaping 21, 23, 25, 27 utawa tanggal kaping 29.
6. Sasi Bêsar, ijabahe tanggal kaping 8, utawa kaping 9.
Kang dhingin Cahyu, têgêse urip, diarani Chayun, têgêse panguripan, diarani manèh Chayat, têgêse anguripu, diarani manèh Chayu-daim, têgêse urip kang têtêp, ananging sajatine iya amung sawiji Chayu iku.
Kang kapindho Nur, têgêse cahya, iku sajatine iya amung sawiji, ananging dinamani dadi
amung sawiji ananging dinamani dadi nêm pasêbutan.
1. Sir Ibtadi, têgêse rahsa purba,
Mungguh grêbane kabèh iku kasêbut nama Siru'llah, têgêse rahsaning Allah.
Kang kaping pat Roh, têgêse nyawa, utawa suksma, iku sajatine iya amung
kabèh iku kasêbut nama Rochu'llah, têgêse nyawaning Allah.
Dene têrange wêwêjanganing Roh iku manawa karujukake karo wasiyate Ingkang Sinuhun Sultan Agung nalika musawaratan
ngèlmu, kadhawuhake marang Kyai Pangulu Ahmad Katêgan, mangkene pangandika-dalêm.
Sajatine roh iku sawiji, minangka kahananing rahsa, binasakake nyawa utawa jiwa, kasêbut aran suksma, prabedane padha amawa tandha sowang-sowang.
1. Tandhaning Roh iku anganakake gêtih.
2. Tandhaning Nyawa anganakake kêtêtêk.
4. Tandhaning suksma anganakake rahsaning jasad.
Ananging Suksma iku ana papangkatane dadi pitung warna, iki sawiji-wijine.
1. Patêmone jasad lan napas, iku dèn arani Suksma Wahya, têgêse suksma lair.
cahya lan urip, iku dèn arani Suksma Kawêkas, têgêse suksma pungkasan.
Dene patêmoning suksma kabèh iku dadi Suksma Adi Luwih, têgêse suksma
utama, yèn kumpul dadi Rêtna Intên Jumantên, iku ngibarating martabat
Bali amratelakake urut-urutaning namane Wahananing Dzat.
Kang kaping lima 'Napsu, têgêse angkara, iku sajatine iya amung sawiji, ananging dinamani dadi patang pasêbutan.
loba marang kautaman, kaya ta anglakoni puja tapa brata kang kalantur-lantur ora mawa watara, wahanane ing bêbalung, wahyane saka ing
dadi cipta, dumunung ing jantung dadi birahi, wêtune saka jantung banjur dadi nupus, katampan ing ati manèh banjur dadi anpas, anunggal lakuning gêtih banjur dadi tanapas, angambah marang maras banjur dadi napas, sumarambah ing jasad banjur amêtokake swara saka lesan, mula sangkaning cipta, birahi, nupus, anpas, tanapas, swara, iku padha mêtu saka hawaning napsu kabèh.
Kang kaping nêm Akal, têgêse budi, iku sajatine iya amung sawiji ananging dinamani dadi limang pasêbutan, manawa kaetung dalah kang arangkêp nama dadi pitung pasêbutan, padha anartani
pakartining budi iku diarani pancadriya, têgêse ati lima, iya iku pangawasa kang mêtu saka
wisesaning budi, kaya ta: karasaning kulit, parji, jubur, asta, sikil.
Kang kaping pitu Jasad, têgêse badan, iku sajatine iya amung sawiji, ananging dinamani dadi rong pasêbutan.
1. Jasad Turab, têgêse badan kadadiyan saka lêbu, dibasakake badan jasmani, iya iku badan wadhag.
2. Jasad Latip, têgêse badan alus, dibasakake
wêwangsulan, ing têmbe badan wadhag iku luluh sampurna ana sajroning badan alus, kalimputan dening Chayu daim, têgêse urip kang têtêp dumunung ing kahanan-kita pribadi, mula dipralambangi: warangka manjing curiga, têgêse badan wadhag dumunung sajroning badan alus, nalika badan wadhag isih dadi êmbanan, lambange: curiga manjing warangka, têgêse badan alus isih dumunung sajroning badan wadhag.
Dene pratikêle ing badan wadhag mau, saka wasiyat-dalêm Ingkang Sinuhun Kangjêng Susuhunan Pakubuwana I, kêna kalanteh
sakaliring rupa-kita kapasrahêna marang kang adarbe rupa, sakaliring swara- kita kaulihêna [kau...]
[...lihêna] marang kang adarbe swara, paningal-
kabèh, manawa wis bisa mangkono, iya iku bêbasan lungguh sarwa lumaku, lumaku karo andheprok, lumayu sarwa alinggih, ambisu karo carita, lunga sarwa aturu,
Ing ngisor iki amratelakake urut - urutane Wahananing Dzat kabèh.
Dene Dzat iku tanpa tuduhan, amung dumunung anarambahi ana sajroning urip-kita, ananging akèh kang padha katambahan, awit dening binasakake ora mawa jaman makam, têgêse ora arah ora ênggon, akantha tanpa warna tanpa rupa, asifat elok dudu lanang dudu wadon dudu wandu, dipralambangi: kombang angajab ing tawang, têgêse: kombang anglèng ana ing awang-awang, mula ing dalêm martabat kasêbut: la takyun, saka durung
Dene Chayu iku minangka tajalining Dzat, awit kasorotan saka purbaning Dzat sajati, dipralambangi: kusuma anjrah ing tawang, têgêse: kêmbang tuwuh ana ing awang-awang, mula dalêm martabat kasêbut: takyun awal, dening wiwit sanyata ing kahanane.
Dene Nur iku minangka tajalining Chayu, iya iku dadi sasandaning urip, awit kasorotan saka wisesaning atma sajati, dipralambangi: tunjung
tanpa tlaga, têgêse: kêmbang tarate urip ora mawa banyu mula ing dalêm martabat kasêbut: takyun sani, dening wis sanyata ing kahanane.
Dene Sir iku minangka tajaniling Nur, awit kasorotan saka wisesaning pranawa sajati, dipralambangi: isining
Dene Roh iku minangka tajalining Sir, awit kasorotan saka wisesaning pramana sajati, dipralambangi: tapaking
Dene napsu iku minangka tajalining Roh, awit kasorotan saka wisesaning suksma sajati, dipralambangi: gêni murub ing têlêng samudra têgêse: kaelokan urubing gêni ana sajroning banyu iku, mula ing dalêm martabat kasêbut: akyan mukawiyah, dening sanyata urip ing kahanane.
Dene Budi iku minangka tajalining Napsu, awit kasorotan saka wisesaning angkara sajati, dipralambangi: kuda ngêrap ing pandêngan,
têgêse: jaran anyandêr isih kinurung ana sajroning jajaran dadi upacasa surasane padha karo pralambang: lumpuh ngidêri jagad, mula ing dalêm martabat kasêbut: akyan maknawiyah, dening sanyata kawêdhar ing kahanane.
Dene jasad iku minangka Tajali Wahananing Sifat, dadi êmbanane para mudah kang wis kasêbut ing ngarêp mau, awit kalimputan dening pakumpulaning sorot, padha sumarambah amaratani salir anggotane badan jasmani kabèh, mula manawa isih jamaning sifat, dipralambangi: kodhok kinêmulan ing lèng, têgêse: kodhok iku ngibarating mudah kang ana sajroning jasad, êlèng iku ngibarating jasad sajabaning mudah iya iku kahananing Dzating Gusti isih kalimputan dening sifating kawula, dene manawa jamaning Dzat ing dêlahan, dipralambangi: kodhok angêmuli ing lèng, têgêse jasad gênti dumunung ana ing jêro, iya iku kahanane sifating kawula wis kalimputan dening Dzating Gusti, dadi para[60] tarik-tinarik têtêp-tênêtêpan, kaya ing ngisor iki derahe.
Derah Kahananing Dzat ing dunya lan ing dêlahan
Kodhok angêmuli ing lèng… Kodhok kinêmulan ing lèng
Dzating Gusti kang nguwasani ing atase turu tangi lan patining jasad-kita.
Balik mungguh Dzating Gusti iku kacèke karo kawula dening andarbèni pangawasa, wênang ambabar prabawa sarta anarik wêdharing gêlar kukudan.
Kaya umpamane manawa karkating jasad katarik ing pangrasaning budi, pangrasaning budi kairup ing hawaning napsu, hawaning napsu kasirêp dening wasesaning
kaprabawa dening pangawasaning suksma anggêlar pangrasa, wahanane dadi turu kahananing jasad-kita, ing kono saka pangrasa katonton 'alaming ngimpi, kalaksanan saliring solah bawa kabèh.
Manawa pangawasaning suksma wis ambabar pancadriya sarta ambabar wiwaraning pramana, banjur angrêbdakake hawaning napsu anuwuhake pangrasaning budi nganti sumarambah ing jasad kabèh, ing kono wahanane dadi tangi kahananing jasad-kita, banjur wêruh manèh marang
banjur bisa wêruh kang katonton ing 'alam dunya manèh.
dening wisesaning suksma kakukud marang pangawasaning rasa, banjur luluh manjing ing dalêm pranawaning cahya, anunggal karo purbaning atma, mulih dadi sajatining Dzat kang mutlak kadim azali abadi, ing kono wahanane diarani mati kahananing jasad-kita, ananging satêmêne ora mati, amung ngalih panggonan bae, malah waluya uripe langgêng ana ing kahanan kang maha mulya, mula dipralambangi: tanggal pisan kapurnaman, têgêse: durung suwe tumitah ana ing 'alam dunya, banjur bisa bali manèh dadi
1. Gigiring Punglu, têgêse gigiring mimis, iku ngibarat kaelokaning Dzat, dening ora arah ora ênggon, ing ngêndi sayêktining panggonane, sayêkti amung dumunung ana Dzating urip-kita.
2. Tambining Pucang, têgêse ngibarat kaelokane sifating Dzat, dening binasakake dudu lanang dudu wadon dudu wandu, kaya apa satêmêning sifate, sayêkti amung dumunung ana sifating urip-kita. Ana kang angarani
tambining pucang iku lènging grana loro, saka pangira
ngibarat palèrènaning napas, dumunung ing jantung. Ana kang angarani susuhing angin iku rambut,
11. Bumi, kapêtak sajroning lêmah, têgêse iku ngibarating wujud-kita asal saka ing lêmah, ing têmbe kapêndhêm ing lêmah, iya iku wahanane dadi daging.
12. Amèk gêni adêdamar, padha karo: gêni ana sajroning gêni, utawa: gêni binasmi ing gêni, têgêse iku ngibarating wujud-kita asal saka ing gêni tansah andadèkake gêni, iya iku wahanane dadi napsu.
13. Barat katiyub ing angin, padha karo: angin angine prahara, têgêse
iku ngibarating wujud-kita, asal saka ing angin, agung angingsêp angin amêtokake angin, iya iku wahanane dadi napas.
14. Angangsu pikulan banyu, padha karo: banyu ana sajroning bangu, têgêse iku ngibarating wujud-kita, asal saka banyu tansah kailènan banyu, iya iku wahanane dadi gêtih, mula ana kang ngarani banyu sajroning banyu iku gêtih.
15. Srêngenge pine, surasane padha karo: kaca angêmu srêngenge, têgêse iku ngibarat cahya kasorotan ing srêngenge, utawa srêngenge ana sajroning cahya, iya iku wahanane dadi pramananing netra.
16. Wiji ana sajroning uwit, uwit ana sajroning wiji, têgêse iku ngibarating kawula dumunung ana ing Gusti, Gusti dumunung ana ing kawula, dibasakake panglêburan papan tulis.
17. Kakanganing pambarêp, adhining wuragil, têgêse iku ngibarat martabat Insan-kamil, ing nalika tanajul, tiba ana wêkasan dhewe, barêng
anrus marang pêlênging paningal. Ana kang angarani, tugu manik iku kalam, bokmanawa saka pangira bae.
padhaupan, iya iku hakekate pasewakaning Dzat, dumunung ana ing sirah utawa ing jaja, têgêsing kursi palênggahan, iya iku hakekate palênggahaning Dzat, dumunung ana ing utêk utawa ing jajantung.
23. Wiji tuwuh ing watu, dadi ngibarating lokh kalam, têgêsing lokh: papan, kasêbut lokhilmakful têgêse papan kang rinêksa, iya
iku hakekate panimbanging Dzat, dumunung ana ing paningal, piyarsa, pangganda, pangrasa miwah pamirasa.
Ing saiki amung kajugag samono bae urut-urute panunggalaning pralambang kabèh, manawa kapratelakake ing satutuge tanpa wêkasan tur ora pati andadèkake prêlu ing surasane, dene manawa ana pralambang elok kang kagawe cangkriman, pradikane diwawasa saka ing dêduga prayoga kaya ing ngisor iki.
1. Sawarnane kang binasakake: gêdhe, amba, dawa, dhuwur, luwih, sapanunggalane iku dadi ngibarate Ananing Dzat.
2. Sawarnane kang binasakake: cilik, ciut, cêndhak, êndhèk, kurang, sapanunggalane iku dadi ngibarate wahanane sifat.
Upama unèn-unèn: Bothok banthèng winukus[64]
ing godhong asêm, kabitingan ing alu bengkong, iku pradikane: bothok bantèng dadi
mungguh dununge mangkene: Ananing Dzat kita iku awarna Wahananing sifat-kita, tandha ing solah-bawa-kita, nanging wardine kang sajati iku ora prayoga manawa kagawe rêrasanan ing akèh, kinane kawicarakake amung kalayan kang wis bakal tunggal ngelmu, sarta kang wis katuwuhan dêduga, têgêse wis liwat têngah tuwuh, manawa kawicarakake marang kang durung darbe dêduga mundhak kadhinginan tuwuh, amarga durung dumunung wahananing tumuwuh, lire kaya wirayating para sêpuh, ingatase wong urip iku awit saka lair tumêka ing sabanjure, awiyos katuwuhan iradating Dzat
kaping rolas, ing dalêm satuwuhan antara nêm taun, kaya kang kapratelakake ing ngisor iki.
1. Awit saka lair tumêka 6 taun, katuwuhan lali, têgêse durung èngêt.
2. Awit 'umur 7 taun tumêka 12 taun, katuwuhan èngêt.
3. Awit 'umur 13 tumêka 18 taun, katuwuhan budi.
4. Awit 'umur 19 tumêka 24 taun, katuwuhan birahi.
5. Awit 'umur 25 tumêka 30 taun, katuwuhan murka.
6. Awit 'umur 31 tumêka 36 taun, katuwuhan wiweka.
Awit 'umur 61 tumêka 66 taun, katuwuhan jatmika.
12. Awit 'umur 67 tumêka 72 taun, katuwuhan pêpêka.
Dene luwihe saka iku adat katuwuhan lali manèh, têgêse asring-asring kalalèn, mungguh pratikêle supaya aja nganti katuwuhan lali manèh, iku amung anyêgaha napsu hawa, sabab sajatine kang dadi laranganing ulah ngelmu kasampurnan iku amung napsu, manawa bisa ambirat napsu, 'adat kadunungan ati awas emut, tamtu nêmu kamulyan ing sangkan - paran, iku aku anyumanggakake ing panggalih, sarèhne aku durung bisa anglakoni dhewe, dadi amung atur pêpuji bisane kalakon olèh kamulyan bae.
Tandha bakal katêkan Bangas sawise cêdhak dina Kiyamat.
Ing wasanane amratelakake riwayating hadist, manawa wis cêpak dina kiyamat, ing kono ana kang dadi tandha bakal katêkan Bangas, têgêse utusane Pangeran Kang Amaha Suci, andhawuhake janji marang
1. Amundhut bêrkating bumi, iku manawa isbating wujud-kita, dadi ngibarat sudaning rupa
Amundhut wirangining pandhita, iku manawa isbating wujud-kita dadi ngibarat gingsiring budi.
7. Amundhut sih-ing kadang warga, iku manawa isbating wujud-kita dadi ngibarat wimbuh murkaning napsu Sufiah tandha bakal rêsêm.
8. Amundhut wiranging pawèstri, iku manawa isbating wujud-kita dadi ngibarat wimbuh lobaning napsu Mutmainah, tandha bakal sidhêm pramanêm.
9. Amundhut imaning mukmin, iku manawa isbating wujud-kita dadi ngibarat gingganging suksma.
10. Amundhut sastraning Kuran, iku manawa isbating wujud-kita, dadi ngibarat sunyaning rahsa.
Manawa wis sunya rahsane, iku tandha wis kawistara ing
panêngêran saka paningal-kita pribadi, kaya kang wis kasêbut ana sajroning Wirid kabèh, rong pangkate, anuduhake panêngêran kang kawistara ing paningal marang liyan, kapratelakake ing ngisor iki.
1. Manawa kawawas wis darbe lageyan kang owah saka adate, utawa bali kaya lageyane nalika isih bocah, iku tandha bakal alihan, têgêse wis mèh
2. Manawa kawawas wis sunya matine, utawa ulate wis pucêt, wêwayangan
sajroning netra wis oncat, kêdhèpe wis lèrèn, alise wis têpung, kêtete[65] wis sêpên, badan anyêp wis kambu kandaning[66]
sawa, iku kang kawawas mau tandha wis tumêka ing janji angalih marang panggonan kang maha mulya, anunggal karo kahananing Dzat-kita Suci, iku sumangga ing panampane, amung atur pamujiku kang muga-muga bisaa anampani ing surasaning ngelmu kabèh, sabab Daliling ngelmu mangkene jarwane.
Gêdhe-gêdhening dosa iku wong ulah ngelmu makrifat. Têgêse, manawa wong ulah ngelmu makrifat iku katanggungan, awit saka durung kabuka ing pambudi, tamtu dadi dosa gêdhe, amarga ora sumurup ing surasane.
Dene manawa kang wis têrang bisa anampani kabèh iku, têmtu dadi kamulyaning sangkan-paran, têgêse ing awal akhir ora ana sangsayaning [sang...]
[...sayaning] jiwa raga sabab kang kasêbut ing Hadist, mangkene jarwane:
Sapa kang sumurup ing Pngerange[67]
tamtu iya sumurup marang badane, Sapa kang uninga marang badane, tamtu iya uninga ing Pangerane. Têgêse, kang sumurup ing Pangerane iku, iya kang sumurup ing surasaning ngelmu makrifat kabèh, têgêse kang uninga marang badane iku, iya kang bisa anguningani marang uriping jiwa-ragane dhewe, aja nganti kalabêtan kang dadi bekaning ngaurip,
Wiyose riwayating Hadist iku, manawa kalabêtan beka kaya kang kasêbut
ing dhuwur mau, saka 'adat luwange asring andadèkake ora widada ing uripe, mula manawa bisa suminggah saka sakèhing beka iku, tamtu andadèkake prayoga lulus raharja ing uripe, luwih utama manawa bisa anglakoni kang dadi kawajibane tapaning ngaurip sarta jakate pisan, kaya
1. Badan, tapane patrap anor anuraga, jakate tabêri ulah panggaweyan bêcik.
2. Ati utawa budi, tapane anarima, jakate sêpên saka pangira ala.
3. Napsu, tapane rila, jakate sabar ing coba
7. Atma, tapane awas, jakate emut.
Anjabane saka iku ana manèh kang wênang ditapani utawa kajakatan, kaya ing ngisor iki pratelane.
1. Netra, tapane anyêgah sare, jakate lumuh aningali ing kamelikan.
Susuhunan ing Ngampèldênta, kang kadhawuhake marang para putra wayah kaya ing ngisor iki.
bêbasan iki, sumangga ênggone angrasakake.
Dene pakolèhe tapa iku amung laku kang ora kawistara, iya iku tansah prayitna ing uripe, kaya ta: obahing badan kudu angarah-arah, kedaling lesan kudu angarih-arih, êmpane mawa papan, patrape kanthi
mangkono, tamtu lulus ing solah-bawane, kayumanan ing sakarsane, dadi kasêbut janma patrap, kêna tinulad ing kautamane, sabab ana bêbasan kaya ing ngisor iki.
Rongkot-rungkuding badan, kalingan dening solah susila; garap-gangsuling lesan, kalingan dening gêlêm angalah wicara; warna ala,
kalingan dening ati sarèh; sifat kuciwa, kalingan dening nitya sumèh; taliti sudra, kalingan dening bèr-budi bawa-lêksana. Mungguh kang binasakake rongkot-rungkuding badan iku manawa carobo dhêmên anganggo sandhangan kusut, garap-gangsuling lesan iku manawa kasaluru ing ujar saru, warna ala iku kang ora sambada, sifat kuciwa iku kang darbe cacad,
taliti sudra iku têdhaking wong cilik, samono iku masa borong ing panganggo, aku drêma amêdharake bae, sarèhne durung bisa anglakoni dhewe, dadi amung atur pêpuji marang kang kasdu amarsudi, muga-muga padha bisaa anglakoni saka olèh parmaning Pangeran kang asifat murah ing
Ing taun 1292, salahsiji panguwasa laladan ya iku Jayakatwang (isih keturunan raja-raja krajan Kadiri) mbrontak lan raja Kertanagara tewas. Peperangan iki kecatet ing Prasasti Kudadu sing
Candhi Kidal, dibangun ing Rejokidal, Tumpang, Malang, dibangun kanggo Anusapati, raja kaping pindo lan uga anak tiri saka Ken Arok.
ING Vysya Netkallappa Circle ING Vysya R V College Of Engg. ING Vysya I B Street ING Vysya Vishweshwarapuram ING
JAWA : Tafsir Suluk Kidung Kawedar Sunan Kalijaga (15)
Ana peksi mangku bumi langit, manuk iku endah warnanira, sagara erob wastane, uripe manuk iku, amimbuhi ing jagad iki, warnanipun sekawan, sikile wawolu, kulite iku sarengat, getihipun tarekat ingkang sejati, ototipun
Dagingipun makripat sejati, cucukipun sejatining sadat, eledan tokid wastane, ana dene kang manuk, pupusuhe supiyah nenggih, amperune amarah, mutmainah jantung, luamah waduke ika, manuk iku anyawa papat winilis, nenggih manuk punika.
kalihipun, ing gunung arpat punika, uluwiyah ing lohkalam wastaneki, ing gunung manikmaya.
Lha piye iki nek tm diharamke,teneh aku ra iso ndelok meneh,asem nyebai tenan,rung suwe wingi fb.Fb ki lek nggawe ki wes ket 2004 lho!Neng lali sopo sing nggawe,
Ing. En Geología Ing. en Petróleos Ing. en minas Topógrafo Lcdo. en Matemáticas Ing. Civil Ing. Geógrafo Ing. Civil,
Since 05.03.2010	8,631,470 hits Categories	Bhagawad Gita (18)
Ma’ruf Asnawi diangkat khalifah beliau masih takut. “Mboten Bib, kulo kok dadi khalifah, kulo taseh kethoh dung pripun Bib?” Habib jawab: “Ngeten Mbah, kulo ngendiko niki mboten ngendiko piyambak,
“Ana jalmo ngaku-aku dadi ratu duwe bala lan prajurit negara ambane saprowulan panganggone godhong pring anom atenger kartikapaksi nyekeli gegaman uleg wesi pandhereke padha nyangklong once gineret kreta tanpa turangga nanging kaobah asilake swara gumerenggeng pindha tawon nung sing nglanglang Gatotkaca kembar sewu sungsum iwak lodan munggah ing dharatan. Tutupe warsa Jawa lu
Wong Pinter Ono Gurune, Wong Bejo Ora Ono Gurune - KH Agus Ali Masyhuri - Tulangan Sidoarjo
“Wong pinter ono gurune, Wong Bejo ora ono gurune” Oleh KH. Agus Ali Mashyuri – Sidoarjo Supoyo pinter lan bejo moko Dadi wong bejo – Akale diisi ilmu, atine diisi dzikir marang
Resep Masakan Indonesia / Nusantara : Sunpia Kornet
OPLOSAN (BANYU SETAN)-WIWIK SAGITA
OPLOSAN (BANYU SETAN) - WIWIK
Purwodadi Grobogan Forecast WidgetPrintIndonesia Purwodadi Grobogan Purwodadi Grobogan (Purwodadi) 10
Ojo kuatir, kirimo sing gedhe-gedhe sak nggone pak dhoel mengko tak pajangke ning kene. Nek ono kasus kekerasan perempuan
pinisepuh dumateng kautamanipun jejering manungsa ingkang saged kangge panutan
werdine : Tansah marsudi mbangun pribadine dewe.
Memayu hayuning sesama, werdine : Kudu bisa gawe tentreme para kawulane.
Dados juru ladosing bebrayan ingkang sae, werdine : Punapa ingkang dados ka[erluanipun para kawulanipun, kedah dipun penggalihaken ingkang saestu.
Sadaya keputusanipun tansah adamel senenging tiyang sanes, adil, hambeg paramaarta.
Reply teguh # 12.04.2010 12:48 lucu + unik blog sampeyan, pinter gambar samepayan yo . salam kenal Reply masnur # 12.04.2010 18:54 mas ndop, smiley dah tak pindah, suwun nggih…
mbah Jo meneeng ae koyok wong koma, mripate
thok sing ketap-ketip. Dikiro wis wayahe mangkat, anake
metu kabeh,nek mboten ngertos dengan bahasa ne kulo iku : monggo sederek sederk buka kamus jowo indonesia mawong nggeh xixixixi🙂 kulo gelem wae ten terjemahke menipun,tapi
ditokne bahasa jawinihpun …iki jowo ne mboten kromo inngil seperti ten jogjakarta utowo solo … iki bahasa jawi saking pekalongan jowo tengah …. nek sederek mboten angsal nerjemahke menipun,kulo sanged membentu panjenengan panjenengan ikU ;
katalogInfra, s.r.o.Ing. Aleš Pete..Ing. Andrea Kom..Ing. Antonín F..Ing. Antonín F..Ing. Antonín F..Ing. Antonín �..Ing. Dalibor Gr..Ing. Daniel Fik..Ing. František..Ing. Harry PutzIng. Irena Spir..Ing. Irena Spir..Ing. Jana Sluš..Ing. Jaromír G..Ing. Jaromír �..Ing.
pokok ajaran Sunan Drajat adalah: Paring teken marang kang kalunyon lan
wuta; paring pangan marang kang kaliren; paring sandang marang kang kawudan; paring payung kang kodanan.
anerambahi. Endi kang aran Allah? Tan roro tetelu. Kawulane tanna wikan, Sirna luluh kang aneng datu’llah jati, Aran sagara Purba.
Ana papan ingkang tanpa tulis. Wujud napi artine punika, Sampyuh ing solah semune, Nir asma kawuleku, Mapan jati rasa sejati. Ing njro pandugeng taya. Marang Ing Hyang Agung. Pangrasa sajroning rasa, Sayektine kang rasa nunggal lan
lawan Qur'an pira sastra nira, estri priyadi tunggale, lawan ingkang tumuwuh
abis sakit”	de says:	hahaha meski susut kok yo tetep nggemesno yo. klambine lucu pisan gambar batmen jadi inget elan pas cilik biyen gak gelem
Jakarta, bengkel Peugeot jawa timur, bengkel Peugeot Makasar, bengkel peugeot malang, bengkel Peugeot Medan, bengkel Peugeot Semarang, bengkel Peugeot
Dr. Macintyre's X-Ray Film (1896)
Radiologi iku èlmu kedhokteran kanggo ndeleng bagéan njero awak manungsa migunakaké pancaran utawa radhiasi gelombang, ya iku gelombang elektromagnetik utawa gelombang mekanik. Wiwitané frekuensi sing dianggo awangun sinar-x (x-ray) nanging kanthi majuné tèknologi modhèrn banjur migunakaké pamindaian (scanning) gelombang dhuwur banget (ultrasonic) kaya ultrasonography (USG) lan uga MRI (magnetic resonance imaging).
Anestesiologi • Bedhah • Dermatologi • Ginekologi • Kedharuratan mèdhis • Kedhokteran rehabilitasi mèdhis • Kedhokteran umum • Kaséhatan kerja • Kaséhatan
umum • Bedhah anak • Bedhah kulit • Bedhah ginekologi • Bedhah jantung lan ilèn getih • Bedhah mata • Bedhah mulut lan maksilofasial • Bedhah ortopedi • Bedhah plastik • Bedhah saraf • Bedhah trauma • Bedhah urologi • Bedhah pembuluh darah • Bedhah tumor • Otolaringologi • Transplantasi organ
Radhiologi&oldid=969087"	Kategori: RadhiologiSpesialisasi medhisPencitraan medhisRintisan mawa topik medhis	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.04, 1 Maret 2016.
onok sing jalan achmad yani 38 pandaan
omahmu sing jarang isine iseh urip ra.
Kangen penekan (manjat) wit jambu nggon mu… kala
amargi boten wonten ingkal kawulo ngerti kcuali Komendan Hendrix….
endhi2 karo bos,piye pak anake wis piro,anaku 1 lanang..,piye kbre konco2..,to : joko,sepurane Ko lagi smpt mbalez,
lali iki ono alamat website kanggo konco-2 sedulur kabeh sing arep golek-kerjo lan sing kepingin duwe usaha klik http://www.golek-kerjo.co.cc
jenenge konco-konco SPM wis lali kabeh. Nanging nak liat fotone mungkin dadi eling. Piye moderator opo iso dilaksanakane. Salam Soko bocah Ndesso (tanggel) Denmas Siswono
hai….hai….wong randu kabeh terutana sd wulung 2 n smp negri randublatung wah hebat wong randu
kui ono wong randublatung (ngarep POLSEK) anakke pak mantri kewan jenenge
ing. W.H. van der Zon ing. P. Kole definitief ing. W.H. van der Zon ing. P.
Wah pak Semar iso boso jowo tho?ojo sampeyan iki wong
Balas	CRW berkata:	Februari 21, 2012 pukul 1:45 pm	nuwun sewu dhateng mas budhiaetyawan,, seratan ingkang leres puniko “konco” sanes rencang. Turnuwun🙂
Wis dikandhani “ora” koq ngeyel. Iku lho delengen, wis tak coret *lagi wae ikiy
Charles-Camille Saint-Saëns (pocaping cara Prancis: [ʃaʁl kamij sɛ̃sɑ̃s]; ingkang miyos ing tanggal 9 Oktober 1835 saha séda ing tanggal 16 Dhésèmber 1921 inggih punika salah satunggaling komponis, organis, dirigen saha pianis saking Prancis, ingkang misuwur mliginipun saking asiling karyanipun kanthi irah-irahan
Capriccioso, saha Symphony No. 3 (Organ Symphony).[1]
Yuswa enèm[besut | besut sumber]
Saint-Saëns miyos wonten ing Paris, Prancis ing tanggal 9 Oktober 1835.[2] Padamelanipun bapakipun inggih namung dados pegawé pamarèntahan, déné ibunipun inggih séda tigang sasi sasampunipun piyambakipun miyos.[3] Ibunipun ingkang asma Clémence, nyuwun pambiyantunipun bulikipun ingkang asma Charlotte Masson kanggé ngrawat prunanipun, mila piyambakipun lajeng pindhah dhateng dalemipun Saint-Saëns alit. Masson lajeng ingkang sepisanan nepangaken Saint-Saëns kanggé dolanan pinao, lan salajengipun wiwit paring gulawenthah bab caranipun ngginakaken pirantos musik punika.[4] Ing yuswanipun Saint-Saëns ingkang kaping kalih sampun saged ketingal bakatipun menapa malih saking talanipun ingkang sampun sampurna. Asiling garapan komposisinipun ingkang sepisan inggih arupi satunggaling karya alit mawi piano kanthi cathetan tanggal 22 Maret 1939, ingkang sak punia dipunsimpen wonten ing Perpustakaan nasional Prancis utawi Bibliothèque nationale de France.[5] Saint-Saëns ugi boten namung madhep mantep ing bab musik kémawon[5]. Piyambakipun inggih sampun dipungulawenthah bab maos saha nyerat ing yuswa 3 taun, mila nalika yuswanipun 7 taun, piyambakipun inggih sampun saged dipunanggep nguaosi basa Latin[5]. Pagelaran konsèripun ingkang sepisan inggih dipunadani nalika piyambakipun taksih ing yuswa 5 taun, nalika piyambakipun ngampingi satunggaling sonata biola Beethoven[5]. Lajeng piyambakipun inggih nyinaoni kanthi saèstu babagan partitur ingkang jangkep kagunganipun Don Giovanni[5]. Wonten ing taun 1842, Charles-Camille Saint-Saëns wiwit sinau piano kaliyan Camille-Marie Stamaty, satunggaling muridipun Friedrich Kalkbrenner, ingkang siswa-siswanipun dipungladhi kanggé sinau piano kanthi cara bagéan ngandhap lengenipun dipunpapanaken wonten ing satunggaling babagan papan ingkang dipunpapanaken ing sak ngajengipun toets saéngga sadaya kekiyatanipun pamain piano kala wau saged ketingal saking asta lan drijinipun sanès saking lengenipun. Wonten ing yuswa 10 taun, Charles-Camille Saint-Saëns paring resital publikipun ingkang sepisan wonten ing Salle Pleyel, kanthi maragakaken karya Konserto Piano no. 15 wonten ing B moll mayor (K. 450), lan manéka warna karyanipun Handel, Kalkbrenner, Hummel, saha Bach. Minangka tambahanipun, Charles-Camille Saint-Saëns nawaraken pribadhinipun kanggé maènaken karya sonata pundi kemawon saking 32 sonata piano Beethoven medal èmutanipun[6]. Pawartos saking konseripun ingkang sanget luar biyasa punika lajeng mratah dhateng sadaya wewengkon ing Éropah, lan ugi dumugi Amérika Sarékat kanthi satunggaling artikel ing satunggaling koran ing Boston[6].
Piyambakipun lajeng sinau komposisi ing sak ngandhapipun wewarahipun Fromental Halévy ing Conservatoire de Paris[6]. Saint-Saëns ugi saged menang ing kathah bebungah ingkang sanget misuwur lan pikantuk reputasi ingkang njalari piyambakipun lajeng dipuntepangaken dhateng Franz Liszt, ingkang ing tembenipun samangké badhé dados salah satunggaling kanca celakipun Saint-Saëns[6]. Wonten ing yuswa 16 taun, Saint-Saëns nyerat asiling simfoninipun ingkan sepisan, déné karyanipun ingkang kaping kalih inggih dipunwedalaken minangka Simfoni No. 1 wonten ing E-moll mayor, ingkang dipunketingalaken wonten ing pagelaran ing taun 1853 lan saged narik kawigatosanipun kathah kritukus saha kanca komponisipun sanèsipun[6]. Hector Berlioz ingkang ugi minangka kanca celakipun inggih ugi sampun naté ngandaraken ing basa Prancis, Il sait tout, mais il manque d'inexpérience (Ingkang tegesipun inggih punika piyambakipun mangertos kathah seserepan ananging kirang kanggé praktèkipun)[6].
Debut dados Organis[besut | besut sumber]
Ing taun 1853, nalika yuswanipun Camille Saint-Saëns taksih wolulas taun, piyambakipun sampun dipundhapuk dados pamain organ wonten ing gréja Saint-Merri, Paris lan ugi sampun damel Symphony nipun ingkang sepisanan.[7]. Saking asilipun garapanipun, piyambakipun saged langsung pikantuk reputasi ingkang saé sanget lan kathah musisi ingkang sampun misuwur kados ta Hector Berlioz lan Franz Liszt ingkang remen kaliyan piyambakipun.[7]
Ing taun 1857, Camille Saint-Saëns saged kasil mratah dados pamain organ ing sapérangan ageng laladan Cavaille-Coll ing greja Madeleine[7]. Dene pagelaran organ ingkang dipunmaènaken ugi dipunrawuhi déning para musisi kelas internasional, kalebet Listz ingkang sanget remen dhateng asiling improvisasinipun[7]. Nalika Camille Saint-Saëns ing yuswa kalih dasa taun, piyambakipun inggih taksih sekeca madeg ing tata cara pagesanganipun ingkang kados mekaten[7].
Lajeng sasampunipun mapinten-pinten taun, padamelanipun ingkang dados komposer saged paring kontribusi kanggé edisi énggal dhateng karyanipun Gluck, Mozart, Beethoven, ugi Liszt[8]. Piyambakipun ugi mratah karyanipun dhateng karya Schumann lan Wagner, ingkang sanget misuwur wonten ing Koservatorium Paris[8]. Kathah karyanipun ingakng dipunasilaken ing taun 1858, ingkang dadosaken pangecapan Girod saged bayar 500 frank kanggé partisi ngirimaken enem duèt kanggé piano lan harmonium, déné turahan artanipun inggih dipundamel kanggé mundhut teleskop[8].
Ing yuswa dhiwasa[besut | besut sumber]
Kanggé nyekapi kabetahanipun, Saint-Saëns lajeng asring ngadani manèka warna pagelaran orgel wonten ing kathah greja ing Paris, kanthi tugasipun ingkang sepisanan wonten ing Saint-Merri ing laladan Beaubourg[6]. Wonten ing taun 1857, piyambakipun nggantosaken Lefébure-Wely wonten ing posisinipun minangka pamain orgel ing Église de la Madeleine, jabatan punika dipuncepeng piyambakipun dumugi taun 1877. Asiling improvisasinipun saged damel gègèr tiyang kathah ing Paris saéngga njalari Listzt naté ngandharaken wonten ing taun 1866 bilih Saint-Saëns inggih punika pamain orgel paling ageng ing dunya punika.[6]
Saking taun 1861 dumugi taun 1865, Saint-Saëns saged nyepeng padamelan wonten ing babagan pendhidhikan minangka profésor piano wonten ing École Niedermeyer.[9] Wonten ing mrika, piyambakipun ugi saged damel tiyang gègèr malih nalika piyambakipun
ingkang konservatif ing sekolah punika, inggih punika asiling karya-karyanipun Bach lan Mozart.[9] Muridipun ingkang paling kasil dipungulawenthah wonten ing Niedermeyer inggih punika André Messager lan Gabriel Fauré, ingkang ugi minangka murid ingkang paling dipuntresnani déning Saint-Saëns lan boten dangu salajengipun saged dados kanca celakipun.[9]
Saint-Saëns inggih minangka satunggaling intelèktual ingkang sarwa saged. Wiwit taksih enèm, piyambakipun inggih sampun kathah nyianoni èlmu sanèsipun, kados ta géologi, arkéologi, botani, lan lepidopteri.[1] Piyambakipun inggih minangka ugi nimpuna matematika.[1] Ing wekdal radi kepengker punika, piyambakipun ugi asring damel komposisi, ngawontenaken pagelaran, saha nyerat kritik-kritik musik.[1] Saint-Saëns ugi ngawontenaken pirembagan-pirembagan kaliyan para ilmuwan ingkang paling misuwur ing Éropah saha nyerat artikel-artikel ilmiah ngèngingi bab akustik, èlmu-èlmu okult, dekorasi tèater Roma, lan pirantos musik kuna.[10] Saint-Saëns ugi naté nyerat satunggaling karya filsafat kanthi irah-irahan Problèmes et Mystères, ingkang ngandharaken bab èlmu pengetahuan lan seni ingkang nggantosaken kawontenanipun agama.[10] Pamanggih-pamanggih bab pesimistik lan ateistik Saint-Saëns ngrumiyini kawontenanipun Eksistensialisme.[10] Asiling seratan sastranipun ingkang sanèsipun inggih kalebet satunggaling kempalan pusi utawi geguritan (ing basa Jawa) kanthi irah-irahan Rimes familières lan La Crampe des écrivains, satunggaling sandhiwara farcical play.[10] Piyambakipun ugi dados anggota Pakempalan Asronomi Prancis.[6] Piyambakipun ugi paring kuliah ing mata kuliah fatamorgana, gadhah satunggaling teleskop ingkang dipundamel jumbuh kaliyan panyuwunanipun piyambak, lan ugi sampun damel rencana kanggé nggelar konser-konser ingkang badhé dipunjumbuhaken kaliyan prastawa-prastawa astronomis kados ta gerhana srengéngé.[1]
Ing taun 1870, sanajan ta wonten yuda ing antawisipun Prancis lan Ruslan ingkang kadadosan boten ngantos enem sasi, tetep boten nglirwakaken jejakipun sang komponis, Saint-Saëns[11]. Piyambakipun dipunbébasaken saking tugas tempur minangka salah salah satunggaling sedherekipun Kaisar Napoleon III ingkang paling dipuntresnani, ananging piyambakipun lajeng késah dhateng London kanggé ngungsi ing wekdal mapinten-pinten sasi nalika Paris Commune jebol wonten ing Paris ingkang dipunkupengi mungsuh nalika musim asrep ing taun 1871[11]. Amargi piyambakipun misuwur saha statusipun inggil ing masarakat, mila njalari kaslametanipun radi gèsèh[11]. Ing taun ingkang sami, piyambakipun ugi ndhèrèk sesarengan mbangun Romain Bussine Société Nationale de Musique kanggé mromosikaken musikipun ingkang énggal lan ngemu khasipun tanah Prancis[11]. Sasampunipun Paris Commune saged dipunkasoraken, pakempalan punika lajeng ngawontenaken pagelaran karya-karyanipun para anggotanipun kados ta Fauré, César Franck, Édouard Lalo, lan Saint-Saëns piyambak ingkang njabat minangka salah satunggaling prèsidhen pakempalan punika[11]. Kanthi cara kados punika, Saint-Saëns saged dados tokoh ingkang paring pangaribawa wujudipun musik Prancis ing wekdal tembenipun[11].
Ing taun 1875, Saint-Saëns kawin kaliyan Marie-Laure Truffot lan kekalihipun pinaringan kalih putra, inggih punika André lan Jean-François, ingkang séda wonten ing jarak enem minggu ing antawisipun taun 1878[11]. Saint-Saëns lajeng ninggalaken garwanipun tigang taun salajengipun[11]. Piyambakipun boten naté megat garwanipun, ananging gesang piyambak-piyambak ing turahan wekdal salaminipun gesang kekalihipun[11]. Saking taun 1877 dumugi taun 1889, Saint-Saëns dumunung netep wonten ing rue Monsieur-le-Prince nomer 14, lan griya apartémenipun inggih dipunparingi tandha déning satunggaling plang.[7]
Wekdal Pungkasaning Gesang[besut | besut sumber]
Ing taun 1866, Saint-Saëns mrodhuksi kalih komposisi lagu ingkang paling énggal inggih punika ingkang kanthi irah-irahan: The Carnival of the Animals lan Symphony No. 3, ingkang dipuntujokaken dhateng Franz Liszt, ingkang séda ing taun punika. Wonten ing taun ingkang sami, Vincent d'Indy lan para sekuthu-sekuthunipun sampun mbusek nama Saint-Saëns saking Société Nationale de Musique[12]. Kalih taun salajengipun, ibunipun Saint-Saëns tilar dunya, ingkang lajeng dadosaken komposer punika sedhih sanget lan lajeng sumingkir saking Prancis dhateng Canary Islands wonten ing sak ngandhaping aliansi Sannois[12]. Lajeng mapinten-pinten taun salajengipun, piyambakipun késah tebih kliling dunya, piknik dhateng papan-papan wisata ingkang éndah-éndah wonten ing Éropah, Afrika Utara, Asia Tenggara, lan Amerika Selatan[12]. Saint-Saëns nyathet lan nyerat sadaya lampahing wisatanipun wonten ing buku-buku ingkang populèr kagunganipun ingkang ngginakaken nama nom de plume, Sannois[12]. Saking seratan bukunipun punika, mila saged dipunpendhet dudutan bilih komposer ugi asring nyerang gurit lan ugi medalaken asiling karyanipun wonten ing satunggaling koleksinipun kanthi irah-irahan Rimes Familieres ing taun 1890. Dene pusi ingkang paling saé dipundamel déning Saint-Saëns inggih kanthi irah-irahan La Libellule [The Dragonfly][12].
Wonten ing taun 1875, Saint-Saëns palakrama kaliyan Marie-Laure Truffot lan kagungan kalih putra, André lan Jean-François, ingkang tilar donya kanthi wekdal enem minggu ing antawisipun taun 1878[12]. Saint-Saëns nilaraken garwanipun tigang taun candhakipun. Kekalihipun boten naté ceré, ananging anggénipun gesang kapisah dumugi sisa gesangipun[12].
Wonten ing taun 1908, piyambakipun gadhah satunggaling perkawis ingkang bédakaken piyambakipun kaliyan komposer sanèsipun ingkang lajeng saged damel piyambakipun langkung misuwur minangka komposer ingkang sepisanan misuwur kanggé nyerat skor musik wonten ing satunggaling film, kanthi irah-irahan
Guise), ingkang dados sutradara inggih punika Charles Le Bargy lan André Calmettes, ingkang dipunserep lan dipungubah déning Henri Lavedan, ingkang nampilaken aktor saking Française Comédie[13]. Déné musikipun ingkang dipungarap inggih kanthi wekdal 18 menit ingkang punika garapan musik ingkang sampun kaanggep dangu anggènipun dipunpentasaken wonten ing setunggal dinten[13].
Ing taun 1915, Saint-Saëns nerasaken lampahipun kanggé kliling dunya dhateng San Francisco lan dados tamu wonten ing satunggaling konser kanthi sebatan San Francisco Symphony Orchestra ing sadangunipun Panama-Pacific International Exposition, ingkang punika salah satunggaling tokoh ingkang minangka tokoh ingkang maén kalih dunya ngrayakaken Kanal Panama ingkang nembé kemawon rampung dipunbangun[13]. Saint-Saëns nerasaken kanggé nyerat lagon, seratan bab èlmu pengetahuan lan sujarah, asiling piknik piyambakipun sadèrèngipun piyambakipun netep dumunung ing Algiers ing taun kaping pungkasan[13]. Saint-Saëns lajeng damel lagon kanthi irah-irahan a Chevalier de la Legion d'honneur ing taun 1868 lan kados saben warsanipun, piyambakipun ing taun 1913 saged pikantuk bebungah paling inggil ingkang wonten ing Prancis, inggih punika bebungah the Grand-Croix de la Legion d'honneur[14]. Satunggaling margi wonten ing Paris lan ing Marseilles inggih dipundamel minangka tandha pakurmatan dhateng piyambakipun[14]. Saint-Saëns séda amargi kènging sakit pneumonia ing tanggal 16 Dhésèmber 192 wonten ing Hôtel de l'Oasis ing Algiers[15]. Jasad layonipun lajeng dipunkonduraken dhateng Paris, lajeng anggenipun nyarèkaken mawi upacara kanagaran minangka tandha pakurmatan dhateng piyambakipunn ing La Madeleine lan dipunsarekaken ing Cimetière du Montparnasse, Paris[14].
Sesambungan kaliyan Komposer Sanèsipun[besut | besut sumber]
Saint-Saëns inggih dados kanca saénipun lan ugi tarkadhang dados mengsahipun sapérangan musisi ingkang paling misuwur ing Èropa[16]. Piyambakipun inggih caket sanget anggènipun ngrajut sesambungan kaliyan Franz Liszt lan saged ngrajut tali kekancan ingkang cepet sanget kaliyan muridipun, Gabriel Fauré, ingkang lajeng badhé nggantosaken piyambakipun minangka organis lan pamain biduan nalika piyambakipun sampun pènsiun samangké[16]. Kejawi saking punika, piyambakipun inggih dados guru lan kanca kanggé Isidor Philipp, ingkang mandhegani departémèn piano ing Konservatorium Paris ing sapérangan dekade lan piyambakipun inggih minangka satunggaling komponis saha editor musik kathah komposer sanèsipun[16]. Ananging, sanajan ta wonten advokasi ingkang kiyat saking musik ing Prancis, Saint-Saëns inggih kanthi blaka suta dipunsengiti kathah kanca komposer sanèsipun ing Prancis kados ta Franck lan d'Indy, wondéné piyambakipun inggih paring aleman kanggé musik ingkang saé sanget ingkang dipundamel déning Jules Massenet wonten ing bukunipun Musical Memories ingkang dipunwedalaken ing taun 1919[16]. Piyambakipun inggih ugi ngandharaken ing bagéan kasebut bilih piyambakipun inggih boten wonten ginanipun kanggé Massenet pribadi. Saint-Saëns ugi sengit sanget dhateng musikipun Claude Debussy, piyambakipun dipunlapuraken bilih sampun ngendika dhatng Pierre Lalo, satunggaling kritikus musik ingkang minangka putranipun saking komposer Édouard Lalo, bilih piyambakipun sampun dumunung ing Paris kanggé ngendika bab ingkang ala ngèngingi Pelléas et Mélisande. Piyambakipun inggih dados musuh pribadhi dhateng Pelléas et Mélisande sami kaliyan Debussy ingkang ugi sampun naté paring andharan bilih piyambakipun inggih gadhah raos sentimen lan boten saged nglirwakaken ingkang namanipun Saint-Saëns[16]. Ananging, ing wekdal sanèsipun, Debussy ugi ngandharaken raos bombong kanggé bakat musik ingkang dipungadhahi déning Saint-Saëns[16]. Saint-Saëns sampun naté dados jawara sepisanan wonten ing lomba musik ingkang dipunadani déning Richard Wagner ing Prancis, lan piyambakipun ugi mucal karya punika ing sadangunipun wekdal jabatanipun wonten ing École Niedermeyer lan ugi dados perdana mentri wonten ing Tannhäuser[17]. Piyambakipun sanget saé nalika maènaken musikipun ngantos saged damel Wagner langsung katarik dhateng piyambakipun nalika ningali lan maos sadaya skor orkestra saking Lohengrin, Tristan und Isolde, lan Siegfried, lajeng paring surungan dhateng Hans von Bülow supados sinau dhateng Saint-Saëns minangka satunggaling pamanggih bab musik ingkang paling ageng wonten ing jaman kasebut[17]. Ananging, sanajan ta piyambakipun sanget paring apresiasi dhateng karyanipun Wegner, Saint-Saëns ugi ngandharaken bilih piyambakipun inggih dédé tiyang aficionado[17]. Ing taun 1886, Saint-Saëns dipunkukum amargi sapérangan andharanipun ingkang atos lan anti dhateng nagara Jerman kanggé mrodhuksi Paris Loherngrin kanthi cara piyambakipun kecalan sadaya kontrak lan pikantuk cap ingkang kirang saé ing sadaya bagéan nagara Jerman[18]. Salajengipun, sasampunipun Perang Dunya I, Saint-Saëns duka dhateng nagara Prancis lan Jerman kanthi nyerat satunggaling artikel kanthi irah-irahan Germanophilie, ingkang kanthi cetha wela-wela paring serangan dhateng Wagner.[18]
Saint-Saëns ugi sampun natè nyunting satunggaling karya kagunganipun Jean-Philippe Rameau kanthi irah-irahan, Pièces de clavecin, lan lajeng mbiwarakaken karyanipun dhateng masarakat umum ing taun 1985 wonten ing Durand, Paris (ingkang sampun dipuncithak ulang dèning Dover ing taun 1993)[18].
Ing wekdal sanèsipun, ugi sampun naté wonten ingkang ngandharaken bilih Saint-Saëns sampun asring medal tanpa kinira saking pagelaran ingkang dipunadani dèning Igor Stravinsky kanthi irah-irahan The Rite of Spring]] ing tanggal 29 Mei 1913, ingkang seratanipun inggih ngandharaken raos dukanipun dhateng sinten tiyang ingkang dipunanggep dados dados ingkang maèn wingking kanggé proyek basson ing bar pambuka balet kasebut.[19] Ananging ing kasunyatanipun, piyambakipun boten naté mahargyakaken karyanipun ing pagelaran punika, ananging piyambakipun inggih lajeng medal saking karya konsèripun ingkang sepisan saking konseripun ingkang sepisan saking cacahipun biji ingkang sampun dipuntemtokaken déning Pierre Monteux ing sasi April taun 1914, Saint-Saëns paring pamanggihipun bilih Stravinsky punika édan, kirang jangkep utekipun.[20]
Reputasinipun[besut | besut sumber]
Samson et Dalila: "Vois ma
Saint-Saëns miwiti karir musikipun minangka ingkang dados pelopor musik, ingkang nepangaken simponi gurit wonten ing Prancis lan ugi kanggi kupiya ingkang awrat ngupiya karya ingkang radikal kagunganipun Franz Liszt lan Richard Wagner nalika Johann Sebastian Bach lan Wolfgang Amadeus Mozart inggih punika norma[21]. Ing purwakaning abad kalih dasa, Saint-Saens inggih dados salah satunggaling tiyang ingkang ultra konservatif, nglawan pangaribawanipun Claude Debussy lan Richard Strauss ingkang ing wekdal tartamtu kanggé ngiyataken reputasinipun Meyerbeer lan Berlioz[21]. Punika inggih dados satunggaling swasana ingkang saged damel manah kraos ser-seran ing wiwitan kariripun Saint-Saëns nalika Chopin lan Mendelssohn wonten ing kahanan ingkang langkung wigati, lan dipunpungkasi nalika dipunwiwiti genre jazz; ananging citranipun saged ajeg ngantos mapinten-pinten taun sasampunipun piyambakipun séda[21].
Minangka satunggaling komposer, Saint-Saëns asring dipunkritik amargi piyambakipun boten purun kanggé ngrambah dunya romantisme lan ing wekdal ingkang sami radi asipat paradoks, amargi wontenipun raos manut dhateng aturan ngèngingi basa musik ingkang wonten ing abad kaping sangalas[21]. Saint-Saëns inggih dipunkenang mliginipun kanggé karya-karyanipun kados ta The Carnival of the Animals (ingkang dipunbiwarakaken ing masarakat umum kanthi jangkep ngantos dumugi piyambakipun séda, dipunlapuraken amargi Saint-Saëns ajrih badhé paring pangaribawa ngèngingi bab reputasinipun minangka satunggaling komposer ingkang tumemen), lajeng karyanipun ingkang kanthi irah-irahan Introduction and Rondo Capriccioso kanggé violin lan orkestranipun, lan opera Samson and Delilah lan ugi Henry VIII (ingkang namung sepisanan dipunlampahan ing dinten punika), gurit simponi kanthi irah-irahan Danse Macabre, Symphony No. 3; ingkang kaping kalih, piano concerto ingkang kaping sekawan lan lan kaping gangsal, biola concerto ingkang kaping tiga, celo concerto ingkang kaping sepisan, ingkang kaping sepisan sonata biola lan klarinet sonata[21]. Ing pagelaranipun, Saint-Saëns inggih dipunandharaken déning tiyang sanès bilih piyambakipun inggih boten wonten tandhinganipun kanggé maènaken organ, lan namung sekedhik tiyang ingkang saged nyamèkaken prèstasinipun kaliyan piyambakipun[22]. Ananging, ingkang prelu kauningani, bilih gayanipun Saint-Saëns wonten ing pagelaran panggung inggih punika saged dipunkendhalikaken, alus, lan asrep, déné piyambakipun inggih tansah tetep ajeg tanpa éwahing badan sanès kejawi namung madhep mantep ing sangajenging pianonipun[23]. Anggènipun dolanan piano dipuntandhani kanthi saé sanget kanthi sisik lan greget ingkang saé, kanthi driji-driji ingkang cepet sanget nalika dipunginakaken kanggé mejet tun-tun piano, lan ugi kanggé dandosi aristokrat[24]. Ing rekaman wekdal radi pungkasan gesangipun inggih dipungambaraken kanthi saklécapan ngèngingi sipat-sipat piyambakipun punika[25].
Saint-Saëns inggih minangka pianis ing wekdal miyosipun ingkang enèm ingkang sampun naté damel rekaman[26]. Ananging, piyambakipun inggih sanès minangka pianis ing jaman purwaka ingkang enèm ingkang nglirwakaken cathetan-cathetan wonten ing wujud piyambakipun dolanaken pianonipun, kados ta Carl Reinecke ingkang miyos ing taun 1824 (sewelas taun sadèrèngipun Saint-Saëns miyos, lan nalika Ludwig van Beethoven taksih gesang), damel roll Welte-Mignon ing taun 1904, nalika piyambakipun ing yuswa 80 taun[26]. Saint-Saëns inggih ugi minangka pianis sepisanan ingkang damel rekaman, satunggaling susunan Liebestod saking Tristan und Isolde kagunganipun Richard Wagner ingkang dipundamel déning Landon Ronald ing taun 1900
Piyambakipun inggih asring dipuntudhuh dados pribadhi ingkang gampil mindhak émosinipun lan gadhah praupan ingkang kados kirang nengsemaken tinimbang pamain sanèsipun ingkang langkung karismatik[27]. Piyambakipun inggih mbok bilih minangka pianis ingkang sepisanan kanthi dipuntingali tiyang kathah saged nindakaken sadaya siklus piano concerto kagunganipun Wolfgang Amadeus Mozart. Ing sapérangan kasus ingkang wonten inggih kènging pangaribawa saking konserto piano kagunganipun piyambak, kados ta éwah-éwahing badan ingkang sepisanan saking Piano Concerto 4 di C minor mèh sami sanget kaliyan éwah-éwahaning awak saking Mozart ing 24th Concerto, ingkang wonten ing kunci ing sami[28]. Menawi sampun dumugi ing titi wancinipun, concerto piyambak ugi ketingalanipun sampun paring pangaribawa dhateng tiyang-tiyang sanèsipun kados ta Segei Rachmaninoff lan komposer romantis sanèsipun[27]. Ing sadangunipun wekdal pagesanganipun, Saint-Saëns inggih tetep ajeg kanggé dolanan piano kanthi tèhnik ingkang dipunwulangaken dhateng piyambakipun déning Stamaty, ingkang ngginakaken kakiyatan saking astanipun, sanès saking sukunipun[27]. Claudio Arrau inggih boten naté kesupèn tata cara Saint-Saëns ingkang gampil kanggé saged maènaken pianonipun (Piyambakipun inggih nyuplik saking Chopin Scherzo kaping sekawan minangka tuladhanipun)[27].
Gayanipun[besut | besut sumber]
"Punapa ingkang dipunparingaken déning Sebastian Bach lan Mozart inggih punika satungaling bagéan ingkang punika bilih kalih komposer ingkang ngripta inggih komposer ageng ingkang ekspresif ingkang boten naté ngurbanaken wujud èksprèsinipun. Sak dhuwur-dhuwuripun kekalihipun ngedalaken èksprèsinipun, ananging wujud musik ingkang dipunwedalaken déning kekalihipun inggih tetep saged inggil lan saged nyekapi sadayanipun."Kapethik saking satunggaling serat kagunganipun Camille Saint-Saëns ingkang dipuntujokaken dhateng Camille Bellaigue, 1907 .
Concerto Saint-Saëns lan kathah karya musik kamaripun saé punika minangka wujud teknis ingkang boten gampil lan ugi transparan, mbetahaken kaprigelan virtuso[29]. Lajeng pethikan musik kamar, kados ta biola ingkang kaping kalih saking sonata, sonata céllo ingkang kaping kalih, lan ugi trio pinao kalih, kirang saged dipunundhuh déning para pamiyarsa saking pethikan sadèrèngipun ingkang asalipun saking wujud ingkang sami[29]. Sedaya karyanipun kala wau dipunsusun lan dipuntindakaken nalika Saint-Saëns sampun nylinep medal saking tingkat misuwuripun lan minangka akibatipun inggih sadaya karyanipun kala wau kirang dipunmangertosi déning tiyang kathah[30]. Sedayanipun nedahaken bilih piyambakipun langkung samekta kanggé tumindak cobi-cobi kanthi basa musik ingkang langkung wonten indhak-indhakipun lan nglirwakaken cakepan saha daya tarik kanggé paring èksprèsi ingkang langkung lebet malih[29].
Musik piano, sanajan ta boten patos lebet kados tantanganipun ingkang mratah para seniman ing jamanipun, ingkang mapan wonten ing satunggaling gaya ing wewengkonipun lagon riptanipun Liszt lan Maurice Ravel[31]. Ing wekdal ingkang lantip sanget, radi transparan lan kathah idiom, musik kanggé kalih piano kalebet variasinipun kanthi téma kagunganipun Beethoven, inggih punika Scherzo, inggih punika satunggaling palindromik ingkang ngginakaken padu padhon tonalitis ingkang modhèrn lan obahan konvensional, lan ugi Caprice arabe, satunggaling fantasi kanthi wirama inventif ingkang dipunginakaken kanggé mbayar satunggaling pakurmatan dhateng musik ing Afrika Utara[31]. Sanajan ta, Saint-Saëns dipunanggep kina ing dinten salajengipun, piyambakipun lajeng mratah manéka warna jinis ingkang énggal lan saged langkung bangkit malih sapérangan dhateng ingkang langkung sepuh. Asiling komposisinipun inggih pikantuk inspirasi déning klasism saking Prancis, ingkang nyebabaken piyambakipun minangka tiyang pelopor ingkang wigati saking neoklasisme saking Ravel lan sapanunggalanipun[31].
Saint-Saëns rodha tiga (dipunwedalaken wonten ing jurnal Música, taun 1907).
Padamelan musikipun[besut | besut sumber]
Saint-Saëns miwiti gesangipun ingkang dangu kanthi ngginakaken wekdalipun kanggé nyerat atusan asiling komposisinipun[32]. Ing sadangunipun padamelanipun dados seniman musik, piyambakipun ugi sampun kathah nyerat karya
Danse macabre inggih salah satunggaling asiling karyanipun ingkang misuwur[32]. Ing total cacahipun karyanipun ingkang sampun dipunasilaken, piyambakipun inggih sampun nyerat langkung saking 300 karya lan piyambakipun ugi minangka komposer ageng ingkang sepisanan nyerat musik khusus kanggé pagelaran ing bioskop, kalebet musik kanggé folm Henri Lavedan ingkang irah-irhanipun
Saint-Saëns ugi nyerat gangsal simponi, sanajan ta ingkang dipunparingi momer inggih namung tigang karyanipun kémawon[32]. Saint-Saëns ugi paring sumbangan ing wujud seratan kanggé literatur ing Prancis, kanthi piyambakipun nyerat gangsal konserto piano, tigang konserto biola, kalih konserto cello, lan udakawis kalih dasa konserto karyanipun ingkang langkung alit kanggé solois lan
Opera Hélène ugi dipunsusun déning Saint-Saëns kanggé soprano ageng ing Australia, inggih punika kanthi irah-irahan Dame lan Nellie Melba ing taun 1904[33]. Opera punika mlebet ing panggung sasampunipun wonten premier ing Monaco, lan punika dipuntindakaken ing kitha asalipun soprano kasebut inggih punika ing Melbroune ing salebeting sasi Januari 2008[33].
Garis Kulawarga[besut | besut sumber]
Saint-Saëns dipunanggep déning sapérangan tiyang inggih gadhah garis kulawarga rasial Yahudi, kados ta kaliyan Tchaikovsky[34]. Sanajan ta sejatosipun bapakipun inggh namung keturunan saking kulawarga tani ing Normandia[35]. Ananging, panci boten wonten bukti menawi Saint-Saëns inggih gadhah garis kulawarga saking tiyang Yahudi, amargi miturut Nazi Jerman, musikipun piyambakipun inggih boten dipunkebarengaken kanggé dipunsebaraken ing nagara punika[36].
Saint-Saëns ugi dipunanggep minangka tiyang ingkang homoseksual déning sapérangan tiyang[37][38][39]. Ananging, Saint-Saëns piyambak kanthi tumemen mbantah anggepan ingkang kados punika[40].
^ a b c d e Huebner, Steven (2006).
ndhelik: Cacad CS1: ISBNArtikel mawa mikroformat hAudio	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.26, 2 Novèmber 2016.
krama aluse; sadurunge turu awan utawa bengi s... -
konco ojo gawe goro-goro.. Tunggal dalan ora usah pecicilan..
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Magelang, Pekalongan, Salatiga, Surakarta, Tegal, Solo, Yogyakarta, Jogja, Marketing, Toyota, Nasmoco Kaligawe,
Jasło (Jerman Jessel) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jasło&oldid=1090240"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Uyah / Garem alus. Sing kasar pun keneng. Karep mu lah. 7. Daging lembu. Diiris alus-alus nganggo piso. Arek iris nganggo kampak pun keneng. He he he!Coro arek ngawe.Penak wae. Bocah cilik pun iso nggawe.
banyu. 3-4 cawan waey. Ojo akeh bangeti. Nek kakehan banyu
akeh nang Pt Jowo wae. Aku nek arek tuku, terus lungo omahe wae. Entuk murah. Yo-lah wis kenal. He he he!Kuwi-lah kang. Nik orak
wah..kang....ngences aku iki...kang JP blogs seng iki crito mangan wae
penak arek nulis ngomong jowo. memang temenen arek ngomong koyo riko. opo pun kesuwon kathah-kathah
Jumaat, Mei 01, 2009 7:31:00 PTG
aku ki wong jowo. tapi kok orak penak arek nulis ngomong jowo. memang temenen arek ngomong koyo riko. opo pun kesuwon kathah-kathah
nggarahi pengin wae kang....poso-poso ndelok panganan enak...rasane kok pengin
Resep Masakan Indonesia / Nusantara : Cara Membuat Kue Apem
Ayam goreng saged dipunsajikaken mawi kenthang, saos, lan maneka warna janganan ingkang cocog.[3]
Karajan MajapahitAbad 2 utawa 3 - Abad 16 01 Pérangan Kang KapisanBab 1Karajan Indhu ing Tanah Jawa Kulon(wiwit abad 2 utawa 3) Kang wus kasumurupan, karajané bangsa Indhu ana ing Tanah Jawa, kang dhisik dhéwé, diarani karajan "Tarumanagara" (Tarum = tom. kaliné jeneng Citarum).Karajan iku mau dhèk abad kaping 4 lan 5 wis ana, déné titi mangsaning adegé ora kawruhan.Ratu ratuné darah Purnawarman. Mirit saka gambar gambar kembang tunjung kang ana ing watu watu patilasan, darah Purnawarman iku padha nganggo agama Wisnu.Ing tahun 414 ana Cina aran Fa Hien, mulih saka enggoné sujarah menyang patilasané Resi Budha, ing tanah Indhu Ngarep mampir ing Tanah Jawa nganti 5 sasi. Ing cathetané ana kang nerangaké mangkéné :1. Ing kono akèh wong ora duwé agama (wong Sundha), sarta ora ana kang tunggal agama karo dhèwèkné: Budha.2. Bangsa Cina ora ana, awit ora kasebut ing cathetané.3. Barengané nunggang prahu saka Indhu wong 200, ana sing dedagangan, ana kang mung lelungan, karepé arep padha menyang Canton.Yèn mangkono dadi dalané dedagangan saka tanah Indhu Ngarep menyang tanah Cina pancèn ngliwati Tanah Jawa.Ing Tahun 435 malah wis ana utusané Ratu Jawa Kulon menyang tanah Cina, ngaturaké pisungsung menyang Maharaja ing
kasumurupan pirang tahun suwéné lan kepriyé rusaké. Wong Indhu ana ing kono ora ngowahaké adat lan panguripané wong bumi, awit pancèn ora gelem mulangi apa apa, lan wong bumi uga durung duwé akal niru kapinterané wong Indhu. Ewa déné meksa ana kaundhakaning kawruhé, yaiku mbatik lan nyoga jarit. 02 Pérangan Kang KapisanBab 2Karajan Indhu ing Jawa Tengah(abad kaping 6) Mirit saka:1. Cathetané bangsa Cina2. Unining tulisan tulisan kang ana ing watu watu lan candhi3. Cathetané sawijining wong Arab, wis bisa kasumurupan sathithik sathithik mungguh kaananing wong Indhu ana ing Tanah Jawa Tengah dhèk jaman samono.Nalika wiwitané abad kang kanem ana wong Indhu anyar teka ing Tanah Jawa Kulon.Ana ing kono padha kena ing lelara, mulané banjur padha nglèrèg mangétan, menyang Tanah Jawa Tengah.Wong Jawa wektu samono, isih kari banget kapinterané, yèn ditandhing karo wong Indhu kang lagi neneka mau; mulané banjur dadi sor-sorané.Wong Indhu banjur ngadegaké karajan ing Jepara. Omah omah padunungané wong Jawa, ya wis mèmper karo omah omahé wong jaman saiki, apayon atep utawa eduk lan wis nganggo képang.Enggoné dedagangan lelawanan karo wong Cina; barang dedagangané kayata: emas, salaka, gading lan liya liyané.Cina cina ngarani nagara iku Kalinga, besuké, ya diarani: Jawa.Karajan mau saya suwé saya gedhé, malah nganti mbawahaké karajan cilik cilik 28 (wolu likur).Wong Cina uga nyebutaké asmané sawijining ratu putri: Sima; dikandakaké becik banget enggoné nyekel pangrèhing praja (tahun 674).Tulisaning watu kang ana ciriné tahun 732, dadi kang tuwa dhéwé, katemu ana sacedhaké Magelang, nyebutaké, manawa ana ratu kang jumeneng, jejuluk Prabu Sannaha, karajané gedhé, kang klebu jajahané yaiku tanah tanah Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta lan bokmenawa Tanah Jawa Wétan uga klebu dadi wewengkoné karajan iku.Mirit caritané, karajan kang kasebut iku tata tentrem banget kaya kang kasebut ing tulisan kang katemu ana ing patilasan: Nadyan wong wong padha turu ana ing dalan dalan, ora sumelang, yèn ana bégal utawa bebaya liyané.Mirit kandhané sawijining wong Arab, dhèk tengah tengahané abad kang kaping sanga, ratu ing Tanah Jawa wis mbawahaké tanah Kedah ing Malaka (pamelikan timah).Karajan ing dhuwur iki sakawit ora kawruhan jenengé, nanging banjur ana karangan kang katulis ing watu kang titi mangsané tahun 919, nyebutaké karajan Jawa ing Mataram.Jembar jajahané, mungguha saiki tekan Kedhu, Ngayogyakarta, Surakarta; mangloré tekan sagara; mangétané tekan tanah tanah ing Tanah Jawa Wétan sawatara.Kuthané karan : Mendhangkamulan.Wong Arab ngandhakaké, ana ratu Jawa mbedhah karajan Khamer (Indhu Buri).Sing kasebut iki ayaké iya karajan Mataram mau. Kajaba Khamer, karajan Jawa iya wis mbawahaké pulo pulo akèh. Pulo pulo iku mawa gunung geni.Karajan
banjur ing Tanah Jawa Wétan. Ayaké baé karajan Mataram mau rusak déning panjebluge gunung Merapi (Merbabu), déné wongé kang akèh padha ngungsi mangétan.Ing abad 17 karajan Mataram banjur madeg manèh, gedhé lan panguwasané irib iriban karo karajan Mataram kuna.Agamané wong Indhu sing padha ngejawa rupa rupa. Ana ing tanah wutah getihe dhéwé ing kunané wong Indhu ngèdhep marang Brahma, Wisnu lan Syiwah, iya iku kang kaaranan Trimurti. Kejaba saka iku uga nembah marang déwa akèh liya liyané, kayata: Ganésya, putrané Bethari Durga.Manut piwulangé agama Indhu pamérangé manungsa dadi patang golongan, yaiku:-
bangsa wong cilik)Piwulangé agama lan padatané wong Indhu kaemot ing layang kang misuwur, jenengé Wedha.Kira kira 500 tahun sadurungé wiwitané tahun Kristen, ing tanah Indhu ana sawijining darah luhur peparab Syakya Muni, Gautama utawa Budha.Mungguh piwulangé gèsèh banget karo agamané wong Indhu mau.Resi Budha ninggal marang kadonyan, asesirik lan mulang muruk marang wong.Kajaba ora nembah dewa dewa, piwulangé: sarèhné wong iku mungguhing kamanungsané padha baé, dadiné ora kena dipérang patang golongan.Para Brahmana Indhu mesthi baé ora seneng pikire, mulané kerep ana pasulayan gedhé.Ana ing tanah Indhu wong Budha mau banjur peperangan karo wong agama Indhu.Wusana bangsa Budha kalah lan banjur ngili menyang Ceylon sisih kidul, Indu Buri, Thibet, Cina, Jepang.Mungguh wong agama Indhu iku pangèdêpé ora padha. Ana sing banget olèhe memundhi marang Syiwah yaiku para Syiwaiet (ing Tanah Jawa Tengah); ana sing banget pangèdêpé marang Wisynu, yaiku para Wisynuiet (ing Tanah Jawa Kulon).Kajaba saka iku uga akèh wong agama Budha, nanging ana ing Tanah Jawa agama agama iku bisa rukun, malah sok dicampur baé.Petilasané agama Indhu mau saikiné akèh banget, kayata:- Candhi candhi ing plato Dieng (Syiwah), iku bokmenawa yasané ratu darah Sanjaya.- Candhi ing Kalasan ana titi mangsané tahun 778, ayaké iki candhi tuwa dhéwé (Budha), yasané ratu darah Syailendra.- Candhi Budha kang misuwur dhéwé, yaiku Barabudhur lan Mendut.- Candhi Prambanan (Syiwah). Ing sacedhaké Prambanan ana candhi campuran Budha lan Syiwah. 03 Pérangan Kang KapisanBab 3Karajan Ing Tanah Jawa Wétan(wiwitané abad 10 - tahun 1220) Ing dhuwur wus kasebutaké yèn Tanah Jawa Wétan, kabawah karajan Indhu ing Mataram; nanging wong Indhu kang manggon ana ing Tanah Jawa Wétan ora pati akèh, yèn katimbang karo kang manggon ing Tanah Jawa Tengah (Kedhu).Marga saka iku wong Indhu kudu kumpul karo wong bumi, prasasat tunggal dadi sabangsa.Ing wiwitané abad 10 ana pepatihing karajan Tanah Jawa Tengah aran Empu Sindhok lolos mangétan. Let sawatara tahun empu Sindhok mau jumeneng ratu ing Tanah Jawa Wétan, karajané ing Kauripan (Paresidhènan Surabaya sisih kidul).Ambawahaké: Surabaya, Pasuruwan, Kedhiri, Bali bok manawa iya kabawah.Enggoné jumeneng ratu tekan tahun 944 lan iya jejuluk Nata ing Mataram.Nata ing Mataram mau banget pangèdêpé marang agama Budha.Empu Sindhok misuwur wasis enggoné ngerèh praja. Ana cathetan kang muni mangkéné: "Awit saka suwéning enggoné jumeneng ratu, marcapada katon tentrem; wulu wetuning bumi nganti turah turah ora karuhan kèhé."Ing tahun 1010 Erlangga tetep jumeneng ratu, banjur nerusaké enggoné mangun paprangan lan ngelar jajahan.Ing tahun 1037 enggoné paprangan wis rampung, negara reja, para kawula padha tentrem. Déné karatoné iya ana ing Kauripan.Sang Prabu Erlangga ora kesupèn marang kabecikaning para pandhita lan para tapa, kang gedhé pitulungané nalika panjenengané lagi kasrakat.Minangka pamalesing kabecikané para pandhita, Sang Nata yasa pasraman apik banget, dumunung ing
ing patamanan kang luwih déning asri, lan rerenggané sarwa peni sarta endah. Saka ediné, nganti misuwur ing manca praja, saben dina aselur wong kang padha sujarah mrono.Pangadilané Sang Nata jejeg. Wong désa kang nrajang angger angger nagara padha kapatrapan paukuman utawa didhendha.Kècu, maling, sapanunggalané kapatrapan ukum pati.Sang Prabu enggoné nindakaké paprentahan dibantu ing priyagung 4, padha oleh asil saka pametuning lemah lenggahè.Saka enggoné manggalih marang tetanèn yaiku pagawéyaning kawula kang akèh, Sang Nata yasa bendungan gedhé ana ing kali Brantas.Sang Nata uga menggalih banget marang panggaotan lan dedagangan.Kutha Tuban nalika samono panggonan sudagar, oleh biyantu akèh banget saka Sang Prabu murih majuning dedagangan lan lelayaran.Sang Nata yèn sinéwaka lenggah dhampar (palenggahan cendhèk pesagi), ngagem agem ageman sarwa sutra, remané diukel lan ngagem cênéla.Yèn miyos nitih dwipangga utawa rata, diarak prajurit 700.Punggawa lan kawula kang kapethuk tindaké Sang Nata banjur padha sumungkem ing lemah (ndhodhok ngapurancang?).Para kawula padha ngoré rambut, enggoné bebedan tekan ing wates dhadha.Omahè kalebu asri, nganggo payon gendhèng kuning utawa abang.Wong lara padha ora tetamba mung nyuwun pitulunganing para dewa baé, utawa marang Budha.Wong wong padha seneng praon lan lelungan turut gunung, akèh kang nunggang tandhu utawa joli.Dhèk samono wong wong iya wis padha bisa njogèt, gamelané suling, kendhang lan gambang.Karsané Sang Prabu besuk ing sapengkeré kang gumanti jumeneng Nata putrané loro pisan, mulané kratoné banjur diparo: Jenggala (sabageyaning: Surabaya sarta Pasuruwan) lan Kedhiri.Déné kang minangka watesé: pager témbok kang sinebut "Pinggir Raksa", wiwit saka puncaking Gunung Kawi, mangisor, nurut kali Leksa banjur urut ing brangloré kali Brantas saka wétan mangulon tekan ing désa kang saiki aran "Juga", nuli munggah mangidul, terusé kira kira nganti tumeka ing pasisir.Gugur gugurané tembok iku saiki isih ana tilasé, kayata ing sacedhaking kali Leksa, sakulon lan sakiduling kali Brantas, ing watesing afd. Malang lan Blitar.Mungguhing babad Jawa jumenengé Prabu Erlangga kaanggep minangka pepadhang sajroning pepeteng, awit rada akèh caritané kang kasumurupan.Kawruh kasusastran wis dhuwur. Layang layangé ing jaman iku tekané ing jaman saiki isih misuwur becik lan dadi teturutaning crita crita wayang.Layang layang mau basané diarani: Jawa Kuna, kayata:1. Layang Mahabarata2. Layang Ramayana lan Arjuna Wiwaha.Karajan Jenggala ora lestari gedhé, awit pecah pecah dadi karajan cilik cilik, marga saka diwaris marang putraning Nata; yaiku praja Jenggala (Jenggala anyar); Tumapel utawa Singasari lan Urawan.Karajan cilik cilik kang cedhak wates Kedhiri or suwé banjur ngumpul mèlu Kedhiri, liyané isih terus madeg dhéwé nganti tekan abad 13.Kerajan Kedhiri (Daha, Panjalu) mungguha saiki mbawahaké paresidhènan Kedhiri, sapérangané Pasuruwan lan Madiyun.Kuthané ana ing kutha Kedhiri saiki. Karajan mau bisa dadi kuncara.Ing wektu iku kasusastran Jawa dhuwur banget, nalika jamané Jayabaya (abad 12) ngluwihi kang uwis uwis lan tumekané jaman saiki isih sinebut luhur, durung ana kang madhani.Ing tahun 1104 ing kedhaton ana pujangga jenengé: Triguna utawa Managocna.Pujangga iku sing nganggit layang Sumanasantaka lan Kresnayana.Radèn putra utawa Panji kang kacarita ing dongèng kae, bokmenawa iya ratu ing Daha, kang jejuluk Prabu Kamesywara I. Jumeneng ana wiwitané abad kang kaping 12. Garwané kekasih ratu Kirana (Candra Kirana) putrané ratu Jenggala.Ing mangsa iki ana pujangga jenengé Empu Dharmaja nganggit layang Smaradhana. Radèn Panji nganti saiki tansah kacarita ana lakoné wayang gedhog lan wayang topeng.Pujanggané Jayabaya aran Empu Sedah lan Empu Panuluh.Empu Sedah ing tahun Saka 1079 (= 1157) methik sapéranganing layang Mahabarata, dianggit lan didhapur cara Jawa, dijenengaké layang Bharata Yudha.Wong Jawa ing wektu iku wis pinter, wong Indhu kesilep, karajan Indhu wis dadi karajan Jawa. 04 Pérangan Kang KapisanBab 4Ken Angrok Nelukaké Karajan Karajan Cilik(1220 - 1247) Ing tahun 1222 ana ratu ing Tumapel utawa Singasari, jenengé Ken Angrok.Critané Ken Angrok iki saka layang Pararaton. Ketemuné layang iki ana ing Bali dhèk tahun 1891.Ken Angrok lair ana ing sacedhaké Tumapel (Singasari), asal wong tani lumrah baé.Ken Angrok kacarita bagus rupané lan bisa nenarik katresnaning wong, nanging banget kareme marang pangaji aji lan wani marang penggawé luput.Ing sawijining dina ana Brahmana ketemu karo dhéwékné, kandha yèn dhéwékné titising Wisnu.Anggoné kandha mangkono iku, awit Brahmana mau ngerti yèn Ken Angrok iku wong kang gedhé karepe lan kenceng budiné.Brahmana banjur golèk dalan bisané Ken Angrok kacedhak karo adipati ing kono, Sang Tunggul Ametung.Ora antara suwé kelakon Ken Angrok kaabdèkaké. Bareng wis mangkono, Ken Angrok banjur tansah golèk dalan kapriyé enggoné bisa ngendhih Sang Adipati, nggentèni jumeneng.Ketemuning nalar Ken Angrok banjur ndandakaké keris becik marang Empu Gandring.Sawisé keris dadi, katon becik temenan, nganti mitrané Ken Angrok aran Keboijo kepéncut kepéngin nganggo, banjur nembung nyilih: oleh.Saka senengé, keris mau saben dina dianggo sarta dipamèr pamèraké, dikandhakaké duwèké dhéwé.Bareng wis sawatara dina Ken Angrok banjur nyolong kerisé dhéwé kang lagi disilih ing mitrané mau dianggo nyidra Sang Adipati.Kelakon séda, keris ditinggal ing sandhingé layon. Urusaning prakara: mitrané Ken Angrok sing kena ing dakwa, diputus ukum pati.Ken Angrok banjur bisa oleh Sang putri randaning Tunggul Ametung lan gumanti madeg adipati: Sang Putri asmané Ken Dhedhes.Sasuwéné dicekel Ken Angrok negarané tata, reja, wong cilik banget sungkemé.Sawisé mbedhah karajan cilik cilik ing Jenggala, Ken Angrok banjur emoh kebawah Kedhiri, malah ing tahun 1222 mbedhah praja Kedhiri nganti kelakon menang, Ratu ing Kedhiri Prabu Kertajaya séda nggantung sabalané kang padha tuhu.Kedhiri banjur ditanduri adipati kabawah Singasari.Bareng para ratu darah Empu Sindhok wis kalah kabèh karo Ken Angrok, Ken Angrok banjur jumeneng Ratu gedhé, jejuluk Prabu Rejasa, yaiku kang nurunaké para ratu ing Majapait.Kacarita Sang Retna Dhedhes nalika sédané adipati Tunggul Ametung wis ambobot. Bareng wis tekan mangsané, Sang Retna mbabar putra kakung, diparingi peparab Radèn Anusapati.Wiwit timur nganti diwasa Sang Pangéran ora ngerti yèn satemené dudu putrané Prabu Rejasa, nanging rumangsa yèn ora ditresnani ing Sang Prabu, béda banget karo rayi rayiné.Ing sawijining dina Anusapati kelair marang ibuné mangkéné: "Ibu, punapa, déné Kangjeng rama punika teka boten remen dhateng kula?"Sang Retna banget trenyuhing galih mireng atur sasambaté kang putra, wasana banjur keprojol pangandikané; kang putra dicritani lelakoné wiwitan tekan wekasan.Anusapati banget ing pangunguné, sanalika banjur duwé sedya males ukum, nanging isih sinamun ing semu.Keris yasané Empu Gandring disuwun, pawatané mung kepingin banget anganggo.Kang ibu lamba ing galih, keris diparingaké.Anusapati banjur nimbali abdiné kekasih, diparingi keris mau lan diweruhaké ing wewadiné. Benginé Sang Prabu séda kaprajaya ing duratmaka.Layoné Sang Prabu dicandhi ana ing Kagenengan (cedhak Malang).Anusapati nggentèni jumeneng Nata.Anusapati jumeneng ora suwé, awit Radèn Tohjaya ngerti yèn Anusapati kang nyédani ramané, mulané sumedya males ukum lan iya kelakon.Tohjaya jumeneng Nata, nanging iya ora suwé. Tohjaya utusan mantriné aran Lembu Ampal, didhawuhi nyirnakaké kalilipé loro, yaiku: Ranggawuni, putrané Anusapati, lan nakdulure kang aran Narasingamurti; yèn ora bisa kelakon, Lembu Ampal dhéwé bakal kena ukum pati.Dumadakan ana sawijining Brahmana kang welas marang radèn loro, banjur wewarah saperluné.Satriya loro banjur ndhelik ana ing panggonané Panji Patipati.Lembu Ampal nggolèki radèn loro ora ketemu, banjur ora wani mulih, ngungsi marang Panji Patipati.Bareng ana ing kono mbalik ngiloni radèn loro, malah ngrembugi para punggawa kang ora cocog karo Tohjaya diajak ngraman, wasana kelakon, Sang Prabu nganti nemahi séda.Ranggawuni jumeneng Nata ajejuluk Syri Wisynuwardhana nganti nakdhèrèké Narasinga.Nganti tekan ing séda priyagung loro mau rukun banget, nganti dibasakaké: "Kaya Wisynu lan kang raka Bathara Endra".Karatoné mundhak gedhé pulih kaya dhèk jamané Prabu Erlangga, malah jajahané wuwuh Madura.Sang Nata séda ing tahun 1268, layoné diobong kaya adat, awuné sing separo dicandhi ana ing Welèri, ditumpangi reca Syiwah, sing separo dipethak ana candhi Jago (Tumpang) nganggo reca Budha.Dadi tetéla ing wektu iku agama Syiwah karo Budha campur. 05 Pérangan Kang KapisanBab 5Jumenengé Kartanagara ing Tumapel(1268 - 1292) Ratu Singasari kang Kaping V, jumeneng mekasi. Sasédané Syri Wisynuwardhana pangéran pati jumeneng Nata, ajejuluk Prabu Kartanagara.Sang Prabu manggalih marang kawruh kagunan, lan kasusastran, lan iya manggalih marang undhaking jajahan, nanging kurang ngatos atos, lan kersa ngunjuk nganti dadi wuru.Ana nayakaning praja aran Banyak Widhe utama Arya Wiraraja, tepung becik lan Jayakatwang, adipati ing Daha.Satriya iku ora sungkem marang ratuné, malah wis sekuthon karo Jayakatwang, arep mbaléla.Dumadakan ana punggawa kang matur prakara iku, nanging Sang Prabu ora menggalih, Wiraraja malah diangkat dadi adipati ana ing Madura.Pepatihe Sang Nata aran Raganatha rumeksa banget marang ratuné, nganti sok wani ngaturi pènget marang Sang Prabu ing bab kang ora bener, nanging Sang Prabu ora rena ing galih, ora nimbangi rumeksaning patih setya iku, malah banjur milih patih liya kang bisa ngladèni karsané.Patih wredha diundur, winisuda dadi: nayaka pradata, dadi wis ora campur karo prakara pangrèh praja.Patih anyar senengé mung ngalem marang ratuné lan ngladosi unjuk unjukan.Ana utusan saka ratu agung ing nagara Cina (Chubilai) dhawuh supaya Prabu Kartanagara nyalirani dhéwé utawa wakilsuwana marang nagara Cina perlu caos bekti (tahun 1289).Sang Prabu duka banget. Bathuking Cina utusan digambari pasemon kang ora apik, nelakaké dukané Sang Prabu.Bareng tekan ing nagara Cina patrape ratu Jawa kang mangkono iku mau njalari dukané ratu binathara ing Cina,Ing tahun1292 ana prajurit gedhé saka ing Cina arep ngukum ing kuwanéné wong Jawa.Wiraraja sasuwéné ana ing Madura isih ngrungok ngrungokaké apa kang kalakon ana ing Singasari, lan iya weruh uga yèn ing wektu iku prajurit Singasari dilurugaké menyang Sumatra.Wiraraja ngajani Jayakatwang akon nangguh mbedhah Singasari, mumpung nagara lagi kesisan bala.Jayakatwang ngleksanani, lan Singasari kelakon bedhah. Ratu lan patihé katungkep ing mungsuh isih terus unjuk unjukan baé (wuru), mulané ora rekasa pinurih sédané.Radèn Wijaya, wayahè Narasinga, nuli umangsah ngetog kaprawiran mbelani nagara lan ratuné, nanging wis kaslepek karoban wong Daha, mulané banjur kepeksa ngoncati, mung kari nggawa bala 12, genti genti nggéndhong Sang Putri garwané Radèn Wijaya, putrané Prabu Kartanagara.Lampahè Radèn Wijaya sasentanané nusup angayam alas.Kalebu wilangan 12 iku ana satriyané loro, putrané Wiraraja, duwè atur marang Gustiné supaya ngungsi menyang Madura.Sang Pangéran mauné ora karsa, nanging suwé suwé nuruti. Ana ing Madura ditampani kalawan becik.Rembugé Wiraraja, Radèn Wijaya diaturi suwita menyang Daha. Wiraraja sing arep nglantaraké.Yèn wis kelakon suwita Radèn Wijaya diaturi nyetitèkaké para punggawa ing Daha, sapa sing kendel utawa jirih, tuhu utawa lamis.Yèn wis antara suwé diaturi nyuwun tanah tanah Trik, dibabada banjur dienggonana.Radèn Wijaya nurut ing pitudhuh, lan iya kelakon suwita ing Daha.Kacarita pasuwitané kanggep banget, amarga saka pinteré nuju karsa, lan saka pinteré olah gegaman; wong sa Daha ora ana sing bisa ngalahaké.Kabèh piwulangé Wiraraja ditindakaké, dilalah Sang Prabu teka dhangan baé, malah bareng tanah Trik wis dibabad, Radèn Wijaya nyuwun manggon ing kono iya dililani.Kacarita nalika babade tanah Trik mau, ana wong kang methik woh maja dipangan, nanging rasané pait. Awit saka iku désa ingkono mau banjur dijenengaké Majapait.Bareng Radèn Wijaya wis manggon ing Majapait, rumangsa wis wayahè tata tata males ukum, ngrusak kraton Daha, ananging Wiraraja akon sabar dhisik, awit isih ngenteni prajurit saka nagara Cina kang arep ngukum wong Singasari.Karepe Wiraraja arep ngréwangi Cina baé dhisik, besuké arep mbalik mungsuh Cina. Wiraraja banjur boyong sakulawargané lan saprajurite menyang Majapait ngumpul dadi siji karo Radèn Wijaya. 06 Pérangan Kang KapisanBab 6Karajan Melayu Ing Bab 5 ana critané Prabu Kartanagara enggoné anjangka undhaking jajahané.Ana ing tanah Sumatra kelakon bisa oleh jajahan.Ing ngisor iki crita sathithik tumraping karajan karajan ing tanah Melayu.Kacarita ratu ing Funan, kira kira ing sajroning abad 3 ngelar jajahan, ngelun tanah Sumatra, Jawa lan liya liyané, ayaké ratu iku kang yasa reca reca ing tanah Pasémah.Ing abad kapitu ana golonganing para pangéran saka ing Indhu Buri, padha manggon ing sakiwa tengening Palembang, banjur ngedegaké nagara gedhé, jenengé karajan çrivijaya (= Syriwijaya, sinebut ing bangsa Cina nagara: Sambotsai).Ratu ratuné padha darah Warman, isih dumunung sanak karo darah Purnawarman ing Tanah Jawa dhèk abad 4 - 5, apadéné darah Mulawarman ing Kutai lan Bornéo dhèk watara tahun 400.Nagara çrivijaya jajahané kira kira Sumatra sisih kidul lan tengah, Malaka, Kamboja lan malah tekan Tanah Jawa.Ing tahun 686 ratu agung ing negara çrivijaya nglurugi Tanah Jawa, awit Tanah Jawa ora tuhu pangèdhêpé marang çrivijaya.Sajroning abad 10 prajurit Jawa genti nglurugi çrivijaya, menang, nanging ora suwé çrivijaya bisa kombul manèh.Praja iku ajeg enggoné nglakokaké utusan marang Naréndra ing Cina.Ing sajroning abad 12 lan 13 nagara gedhé çrivijaya pecah dadi karajan cilik cilik.Darah Warman jumeneng ana ing
yaiku saikiné Jambi.Rèhning pasisiré tanah Melayu kono akèh rerusuh, wongé akèh kang padha ngungsi marang tanah pagunungan kang loh, ana ing kono padha dedhukuh.Bareng Tanah Jawa gedhé panguwasané, Prabu Kartanagara (1268 - 1292) kalakon bisa ngrusak kutha Paséi, lan ngejegi Jambi, Palembang, Riouw sarta kutha kutha akèh ing Bornéo apadéné pulo pulo ing Moloko.Ing saantaraning tahun 1275 lan 1293 wong Jawa nglurugi tanah pagunungan Jambi mau yaiku tanah kang besuké aran Menangkabau. Lurugan iku diarani: Pamalayu.Ing tahun 1268 Prabu Kartanagara angganjar reca marang ratu ing Dharmmaçraya (Darmasraya) uga dumunung ing tanah Jambi, ing saikiné ora adoh karo Sungai Lansat.Karajan iku ing besuké kalebu jajahan Majapait, rajané darah Warman jejuluk Tribuwana (Mauliwarman) kagungan garwa bangsa Melayu, kang putriné (putrané putri) ayaké dai garwané Radèn Wijaya biyèn.Sang Raja Tribhuwana mèlu karo bangsa Jawa nglurugi tanah Padhang Hulu.Miturut carita Melayu, lurugan mau ora oleh gawé, mung marga saka klebu ing gelar, kalah enggoné adu kebo, mulané kuthané banjur jeneng Menangkabau iku.Ana raja wewengkoné karajan Dharmmaçraya jejuluk Adityawarman nagarané ing Malayupura, kang ing tahun 1347 wus merdika, ambawa pribadhi, iku nglurugi Menangkabau, nanging ora nganti dadi perang, malah banjur diangkat dadi raja ing kono, awit pancèn dianggep bangsa Melayu.Jumenengé ana ing Menangkabau wiwit tahun 1347 tekan 1375, kecrita ing kawicaksanané lan pinteré nyekel praja.Tumeka sapréné Sang Adityawarman sarta nayakané loro kang aran Papatih Sabatang lan Kyai Katumanggungan isih dipundhi pundhi marang bangsa Menangkabau.Sapungkuré Sang Aditya wis ora ana raja ing Menangkabau kang kecrita.Negarané pecah pecah, ing saiki isih akèh titiké, mungguh ing kaluhuraning para raja Jawa asal Indhu, ana ing tanah Menangkabau kono, luwih luwih tumraping basa lan sastrané.Darah raja raja kuna ing Menangkabau mau enteke durung lawas, kang pungkas pungkasan putri, sédané lagi saiki baé.Ing tahun 1377 kutha Sanbotsai ing tanah Palembang rinusak ing balané Prabu Ayamwuruk.Kang kuwasa ing tanah Palembang kasebut jeneng Arya Damar nurunaké Radèn Patah (+/- tahun 1500).Awit saka ambruking karaton Majapait, Palembang iya katut apes, besuké kalah karo Banten.Kaluhuraning Tanah Jawa ana ing Sumatra sisih kidul kono tumekané dina iki uga iya isih akèh tilas tilasé. 07 Pérangan Kang KapisanBab 7Perang Cina lan Adegé Karajan Majapait (1292) Ing tengah tengahané tahun 1292 Maharaja Choebilai sida ngangkataké wadya bala menyang ing Tanah Jawa perlu arep ngukum Prabu Kartanagara.Ana ing pacekan (Surabaya) prau Jawa kalah, nuli bala Cina arep nglurugi9 Daha, kang dikira panggonané Kartanagara (kang nalika iku wis séda).Kacarita Radèn Wijaya dhèk jaman samono wus wiwit mbalela marang Jayakatwang ratu ing Daha.Sarèhné duwè pangarep arep bisaa ditulungi ing Cina numpes ratu ing Daha, mulané Radèn Wijaya banjur gawé gelar ethok ethok arep teluk marang sénapati Cina.Kabeneran ora let suwé Majapait, panggonané Radèn Widjaya ditempuh ing wong Daha, Radèn Wijaya éntuk pitulungané wong Cina bisa menang.Wasana ing tahun 1293 kutha Daha dikepung ing balané Shih Pih lan Radèn Wijaya, Daha bedhah, ratuné kacekel, pèni pèni raja pèni dijarah rayah, Radèn Wijaya nulungi putri putri, putrané Prabu Kartanagara digawa oncad menyang Majapait.Ora antara suwé, marga saka akalé Wiraraja, Radèn Wijaya bisa ngusir prajurit Cina.Wondéné prajurit mau, senadyan kesusu susu meksa isih bisa anggawa barang rayahan, pengaji mas satengah yuta tail lan tawanan wong satus saka Daha.Radèn Wijaya banjur jumeneng Nata ing Majapait, jejuluk Kertarejasa Jayawardhana utawa Brawijaya I (tahun 1294 - 1309)Sawisé jumeneng Nata, Sang Prabu anggeganjar marang sakabèhing kawula kang mauné labuh, marang panjenengané. Wiraraja dibagèhi tanah Lumajang sauruté.Putriné Kartanagara papat pisan dadi garwané Sang Prabu, lan isi ana garwa paminggir siji saka tanah Melayu aran Sri Indresywari.Saka garwa paminggir iki Sang Prabu kagungan putra R. Kaligemet, kang besuké nggentos kaprabon, ajejuluk Jayanégara, saka Prameswari Sang Prabu peputra putri loro.Ing tahun 1295 R. Kalagemet lagi yuswa sataun wis diangkat dadi pangéran pati lan dadi ratu ing Kedhiri, ibuné kang ngembani nyekel praja Kedhiri.Ing nalika panjenengané Prabu Kertarejasa Jayawardhana iku, Tanah Jawa karo Cina becik manèh, perdagangané gedhé, wong Cina teka ing Tanah Jawa nggawa mas, salaka, merjan, sutra biru, sutra kembang kembangan, bala pecah lan dandanan wesi.Saka ing Tanah Jawa, Cina kulak: beras, kopi kapri, rami, bumbon crakèn luwih luwih mrica, barang barang mas utawa
naman.Ing Tanah Jawa ing wektu iku akèh palabuhan ramé, kayata: Tuban, Sedayu; Canggu.Nalika jamané ratu iki ing bawah karaton Majapait kena dibasakaké ungsum kraman.Para satriya kang mèlu lara lapa dhèk jamané Radèn Wijaya saiki ora oleh ati, awit Sang Prabu mung anggega aturing nayakané kang aran Mahapati, wasana para satriya mau banjur genti genti padha ngraman, nanging temahan asor jurite.Ing tahun 1328 Sang Prabu séda, dicidra ing dukun kang didhawuhi ambedhel salirané.Sasédané Prabu Jayanégara kang gumanti sadhèrèké putri, kang sesilih Bhreng Kauripan banjur jejuluk Jayawisynuwardhani.Sang nata dewi krama oleh satriya, kekasih Kartawardhana, misuwur pinter, sregep lan jejeg penggalihé.Sang Pangéran diangkat dadi panggedhéning jaksa lan oleh lungguh bumi Singasari sawewengkoné.Gajahmada dadi warangkaning ratu. Karepe Gajahmada arep nungkulaké satanah Jawa kabèh lan pulo pulo sakiwatengené.Ora let suwé yaiku tahun 1334 Sumbawa lan Bali bedhah banjur kabawah marang Majapait, mangka Bali nalika samana wis mbawahaké Lombok, Madura, Blambangan lan Sélebes sabagéyan.Sénapatining prajurit kang ngelar jajahan ing sajabaning Jawa aran Nala.Ing tahun 1334 Sang Raja putri mbabar miyos kakung diparabi Ayam Wuruk, kang banjur dijumenengaké Nata, nanging isih diembani kang ibu nganti tekan tahun 1350. 08 Pérangan Kang KapisanBab 8Ayam Wuruk, Syri Rajasanagara,Ratu kang kaping IV ing Majapait (tahun 1350 - 1389) Awit saking gedhéné lelabuhané Patih Gajahmada, nagara Majapait saya suwé saya misuwur kuwasané.Prabu Ayam Wuruk tetep jumeneng ratu agung binathara ngerèh sapepadhaning ratu.Sang Nata krama oleh nakdhèrèke piyambak kang wewangi Retna Susumnadewi.Para santanané padha ginadhuhan tanah dhéwé dhéwé ing samurwaté. Déné kuwajibané para santana utawa adipati mau ing mangsa kang wus ditamtokaké kudu ngadhep ing panjenengané Nata, mulané kabèh padha duwè dalem becik becik ana ing Majapait, muwuhi asrining nagara.Ing jaman iku ana pujangga kraton aran "Prapanca" (Budha).Ing tahun 1365 pujangga iki nganggit layang kang aran Nagarakertagama.Ana manèh pujangga aran Empu Tantular nganggit layang Arjunawiwaha.Majapait ing wektu iku emèh mbawahaké satanah Indhiya Wétan kabèh, kayata: Tanah Jawa Wétan lan Tengah,
Kang jumeneng ratu ana ing tanah Sundha mau ajejuluk Prabu Wangi, putrané putri dilamar Prabu Ayam Wuruk iya dicaosaké, ananging Prabu Wangi banjur pasulayan karo Patih Gajahmada, nganti dadi perang.Prabu Wangi séda ing paprangan lan akèh punggawané kang mati ana paprangan; ewadéné tanah Sundha ora dibawah Majapait, isih madeg dhéwé ing saterusé.Ing Jaman samono paro ajar utawa pandhita (agama Budha utawa Syiwah) mèlu nindakaké paprentahan nagara, mulané padha diparingi lungguh bumi dhéwé dhéwé kang diarani bumi: Pradikan.Padésan ing sakubenging candhi utawa padhépokaning para pandhita lumrahè uga dadi bumi pradikan, wongé diwajibaké jaga lan ngopèni candhi padhépokan mau.Kawula liyané padha kena pajeg prapuluhan (saprapuluhing pametuning buminé), lan kena ing pagawéyan gugur gunung lan sapepadhané.Pajeg rajakaya, pajeg panggaotan lan tambangan ing wektu samono iya wis ana.Pametoning praja gedhé banget, perlu kanggo ragad perang lan kanggo kapraboning Sang Nata sarta kanggo yeyasan nagara, kayata: kraton, gedhong gedhong, pasanggrahan pasanggrahan lan liya liyané.Ing nagara Majapait wis akèh omah kang becik becik, payoné sirap, déné omah kang lumrah padha apager gedhég, ananging ing jero racaké ana pethiné watu kang santosa perlu kanggo nyimpen barangé kang pangaji.Wong wong dhèk jaman samono padha doyan nginang, senengané padha tuku bala pecah saka juragan Cina, pambayare nganggo dhuwit sing diarani Kèpèng.Wong lanang padha ngoré rambut, wong wadon gelungan kondhé. Wiwit enom wong wong padha nganggo gegaman keris, lan gegaman iku kerep diempakaké.Wong yèn mati jisime diobong, yèn sing mati iku bangsa luhur utawa wong sugih bojo bojoné (randha randhané) padha mèlu obong.Ora adoh saka nagara ana papan kanggo adu adu kéwan utawa uwong utawa kanggo
iya dadi gedhé banget, awit saka majuning lelayaran kagawa saka kèhing nagara nagara kang kabawah ing Majapait sing kelet letan sagara.Bab kagunan, kayata: ngukir ukir sapepadhané, kombule ing Tanah Jawa Wétan dhèk pungkasané abad kang katelulas, lan ing wiwitané abad kang pat belas, mung baé panggawéné reca reca kang apik apik iku nganggo tuntunaning wong Indhu utawa nurun kagunan Indhu.Cekaking carita: Nalika panjenengané Prabu Ayam Wuruk iku, Majapait lagi unggul unggule, samubarang lagi sarwa onjo.Prabu Ayam Wuruk tilar putra kakung miyos saka selir asma "Bhre Wirabhumi" jumeneng Nata ana ing bagéyan kang wétan.Déné kang nggentèni keprabon Majapait putra mantuné Sang Nata, ajejuluk Wikramawardhana (tahun 1389 - 1400).Ing tahun 1400 Sang Prabu sèlèh keprabon, kersané arep mandhita, ananging sapengkeré Sang nata, putra lan sentanané padha rebutan nggentèni keprabon.Prabu Wikramawardhana banjur kapeksa kundur jumeneng ratu manèh nganti tekan tahun 1428.Sajroning jumeneng sing kèri iki Sang Prabu nerusaké merangi santanané kang wus kabanjur ngraman nalika Sang Prabu jengkar saka kraton.Rèhning perang iki nganti suwé dadi nganakaké kapitunan akèh lan karusakan gedhé, awit teluk telukan ing tanah sabrang banjur padha wani mbangkang wus ora gelem kabawah Majapait.Tataning kawula iya banjur rusak. Prakara patèn pinatèn wis dadi lumrah.Akèh wong main lan adu jago totohané gedhéni.Ing tahun 1428 - 1447 kang jumeneng nata ratu putri jejuluk Retna Dewi Suhita, putrané Prabu Wikramawardhana saka garwa paminggir.Terusé banjur banjur Prabu Kertawijaya (1447 - 1452) lan manèh Prabu Bhra Hiyang Purwawisyesa (1456 - 1466), Pandan Salas (1446 - 1468), banjur Prabu Bhrawijaya V (1468 - 1478).Mungguh babade ratu ratu kang wekasan iki ora terang, mulané ora disebutaké.Ana ratu ing nagara Keling (salor wétané
Kedhiri lan uga mbedhah Majapait (tahun 1478).Bedhahè Majapait iku kuthané ora dirusak, awit ing tahun 1521 lan 1541 nagara Majapait isih kecrita kutha kang gedhé.Suwé suwé kutha Majapait dadi rusak, awit wong wongé kang ora seneng kaerèh ing kraton liya, padha genti genti ninggal negarané, nglèrèg marang tanah Bali.Saiki Majapait mung kari patilasan baé, awujud pager bata tilas mubeng lan tilas gapura (Candhi Tikus, Bajang Ratu).Isih sajroning jaman Majapait, agama Islam wis mlebu saka sathithik, saya suwé saya bisa ngalahaké dayaning agama Indhu ana ing Jawa Wétan.Mungguh kaananing tanah Sundha ing wektu iku ora pati kasumurupan.Sawisé krajan Tarumanagara dhèk abad 4 lan 5, mung ana kang kacarita krajan Sundha ing tahun 1030 nagarané kira kira ing Cibadhak.Enggoné ora ana wong manca kang mlebu mrono, marga saka kèhing bajag kang padha nganggu gawé ing sauruting pasisir.Ing Priyangan sisih wétan ana krajané aran Galuh, kang ngadegaké ayaké ratu aran Pusaka, ratu liyané jejuluk Wastukencana lan Prabu Wang(g)i.ing tahun 1433 Sang Ratu Dewa iya Raja Purana, ngadegaké kutha anyar aran Pakuan (Batutulis).Karajan iki aran Pajajaran. Tulisan kang ana ing watu kono nerangaké manawa Sang Prabu yasa segaran.Pajajaran semuné krajan rada gedhé lan ngerèhaké Cirebon barang 09 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 1Karajan Demak lan Karajan Pajang+/- tahun 1500 - 1582 Wiwitané ing Tanah Jawa ana agama Islam ing antarané tahun 1400 - 1425.Ing tahun 1292 ing tanah Perlak ing pulo Sumatra wis ana wong Islam; ing tahun 1300 ana wong Islam manggon Samudra Paséi. Ing pungkasané abad kang ping 14 ing Malaka iya wis ana wong Islam.Tekané padha saka Gujarat. Saka Malaka kono agama Islam mencar marang Tanah Jawa, tanah Cina, Indhiya Buri lan Indhiya Ngarep.Kang mencaraké agama Islam ing Tanah Jawa dhisike yaiku sudagar Jawa saka Tuban lan Gresik, kang padha dedagangan ing Malaka, padha
padha bali marang Tanah Jawa Wétan, sudagar Indhu lan Pèrsi uga ana sing teka ing kono lan nuli mencaraké agama Islam marang wong wong.Sing misuwur yaiku: Maulana Malik Ibrahim (wong Persi?), séda ana ing Gresik ing tahun 1419, nganti saiki pasareané isih.Bareng kuwasané karaton Majapait saya suwé saya suda, para bupati ing pasisir rumangsa gedhé panguwasané, wani nglakoni sakarep karep.Para bupati mau lumrahè wis padha Islam wiwit tumapaking abad kaping 16 (tahun 1500 - 1525),Jalaran saka iku kerep baé perang karo para raja agama Indhu kang manggon ing tengahing Tanah Jawa.Miturut carita: Sang Prabu Kertawijaya ing Majapait iku wis tau krama karo putri saka ing Cempa (tanah Indhiya Buri).Putri mau kapernah ibu alit karo Radèn Rahmat utawa Sunan Ngampel (sacedhaké Surabaya).Sunan Ngampel kagungan putra kakung siji, asma Sunan Bonang, lan putra putri siji, asma Nyai Gedhé Malaka.Nyai Gedhé Malaka iku marasepuhé Radèn Patah utawa Panémbahan Jimbun, yaiku kang sinebut: Sultan Demak kang kapisan.Sunan Ngampel lan Sunan Bonang iku dadi panunggalané para wali.Para wali mau kang misuwur: Sunan Giri (sakidul Gresik), ana ing kono yasa kedhaton lan mesjid; Ki Pandan Arang (ing Semarang) lan Sunan Kali Jaga (ing Demak).Ing tahun 1458 ing Demak wis ana mesjid becik.Padha padha bupati ing pasisir pati Unus iku kang kuwasa dhéwé.Pati Unus uga kasebut Pangéran Sabrang Lor.Iku putrané Radèn Patah utawa Panémbahan Jimbun.Ing tahun 1511 Pati Unus mbedhah Jepara,Ing tahun 1513 nglurugi Malaka.Enggoné tata tata arep nglurug mau nganti pitung tahun lawasé.Lan bisa nglumpukaké prau kèhé nganti sangang puluh lan prajurit 12.000, apadéné mriyem pirang pirang.Nanging panémpuhé bangsa Portegis ing Malaka nggegirisi, nganti Pati Unus kapeksa bali lan ora oleh gawé.Pati Unus ing tahun 1518 uga ngalahaké Majapait nanging Majapait dhèk samana pancèn wis ora gedhé. Kuthané ora dirusak, mung pusaka kraton banjur digawa menyang Demak sarta Pati Unus ngaku nggentèni ratu Majapait.Ing tahun 1521 Pati Unus séda isih enèm lan ora tinggal putra.Kang gumanti rayi let siji yaiku Radèn Trenggana, jalaran rayiné tumuli: Pangéran Sekar Séda Lèpèn, wis disédani putrané radèn Trenggana, kang aran Pangéran Mukmin.Sajroning jumenengé Sultan Trenggana (tahun 1521 - 1550) karaton Demak kuwasa banget, nguwasani Tanah Jawa Kulon, ngerèh kutha kutha ing pasisir lor lan uga mbawahaké jajahan Majapait, sarta karaton Supit Urang (Tumapel) uga banjur kapréntah ing Demak. Déné Blambangan iku bawah Bali.Pelabuhan bawah Demak akèh sing ramé, kayata: Jepara, Tuban, Gresik lan Jaratan.Gresik lan Jaratan iku sing ramé dhéwé, wong kang manggon ing kono luwih 23.000.Ing tahun 1546 Sunan Gunung Jati kalawan Sultan Trenggana arep mbedhah Pasuruwan.Kutha Pasuruwan banjur kinepung ing wadya bala, nanging durung nganti bedhah, pangepungé diwurungaké, jalaran Sultan Trenggana séda cinidra déning sawijining punakawan santana, kang mentas didukani.Putrané Sultan Trenggana akèh. Putra putriné padha krama oleh priyayi gedhé gedhé.Ana sing krama oleh bupati ing Pajang, kang asma: Adiwijaya, yaiku Mas Krèbèt, Ki Jaka Tingkir utawa Panji Mas.Putrané Sultan Trenggana loro: Pangéran Mukmin utawa Sunan Prawata, lan Pangéran Timur, kang ing besuké dadi adipati ing Madura.Sunan Prawata iku kang nyedani Pangéran Sekar Séda Lèpèn.Ing semu putrané Pangéran Sekar Séda Lèpèn kang asma Arya Panangsang arep malesaké sédané kang rama.Sakawit Arya Panangsang nyedani Pangéran Mukmin sagarwané, nuli putra mantuné Sultan Trenggana, ora oleh gawé, malah Arya Panangsang bareng dipapagaké perang, kalah nemahi pati.Adiwijaya banjur nguwasani Tanah Jawa: amboyong pusaka kraton menyang Pajang lan nuli dijumenengaké Sultan déning Sunan Giri.Nalika Adiwijaya jumeneng ratu ana ing Pajang, blambangan lan Panarukan kabawah ratu agama Syiwah ing Blambangan, kang uga mbawahaké Bali lan Sumbawa (tahun 1575).Jajahan jajahan ing Pajang kapréntah ing pangéran (adipati) yaiku: Surabaya, Tuban, Pati, Demak, Pemalang (Tegal), Purbaya (Madiyun), Blitar (Kedhiri), Selarong (Banyumas), Krapyak (Kedhu sisih kidul kulon, sakuloné bengawan Sala.Ana ing tanah Pasundhan karaton Pajang mèh ora duwè panguwasa, jalaran ing tahun +/- 1568 tanah Banten dimerdikakaké déning Hasanuddin, dadi tanah kasultanan. 10 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 2Karajan Mataram Nalika Jumenengé Sénapati(tahun 1582 - 1601) Ana wong linuwih sinebut Kyai Gedhé Pamanahan, asalé mung wong lumrah baé.Jalaran saka akèh lelabuhané marang Sultan Pajang, banjur didadèkaké patinggi ing Mataram.Nalika iku tanah Mataram durung reja lan Pasar Gedhé, padunungané Kyai Pamanahan mau isih awujud désa.Putrané Kyai Gedhé Pamanahan kang asma Sutawijaya utawa Radèn Bagus, utawa Pangéran Ngabèhi Loring Pasar iku dipundhut putra angkat déning Sultan Pajang lan nganti diwasa tansah ana ing kraton , dadi mitrané Pangéran Pati yaiku Pangéran Banawa.Ing tahun 1575 Sutawijaya gumanti kang rama ana ing Mataram, oleh jejuluk Sénapati Ing Ngalaga Sahidin Panatagama.Panémbahan Sénapati (Sutawijaya) mau banget ing pangarahé supaya bisa jumeneng ratu.Ing sasi Mulud ora ngadhep marang Pajang, lan Pasar Gedhé didadèkaké bètèng, ndadèkaké kuwatiré Sultan Adiwijaya.Kelakon ora suwé banjur peperangan, Adiwijaya kalah lan ing tahun 1582 séda jalaran karacun.Pangéran Banawa ora wani nglawan Sénapati.Sénapati banjur ngaku jumeneng Sultan, sarta pusakaning kraton kaelih marang Mataram.Sénapati ngerèhaké Mataram ing tahun 1586 - 1601.Jajahan jajahan karaton Pajang kang wis kasebut ndhuwur kaerèhaké ing Mataram kanthi ngrekasa banget.Sénapati kepeksa kudu kerep perang, kayata: perang karo Panaraga, Madiyun, Pasuruwan lan luwih luwih karo Blambangan.Ewadéné Blambangan iku ora bisa kalah babar pisan. Karo Sénapati memitran.Banten arep ditelukaké, nanging ora bisa kalakon.Galuh pineksa karèh Mataram.Ing nalika iku akèh kutha kutha pelabuhan kang ramé, padha ditekani wong Portegis, ora lawas wong Walanda iya padha nekani ing kono.Dedagangané mrica, pala, cengkèh, kapas lan barang barang liyané akèh, nanging bab kawruh lan kagunan ora pati diperduli.Ing tahun 1601 Sénapati séda, kang gumanti putra Mas Jolang. Pasaréyan Sénapati nunggal kang rama ana ing Pasar Gedhé sarta padha pinundi pundhi. 11 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 3Karajan Banten lan Cirebon wiwit jumenengéSunan Gunung Jati (+/- tahun 1527) tumekaSédané maulana Mohamad (tahun 1596) Ing wiwitané abad kang ping 16 ing Tanah Jawa Kulon ana nagara aran Pajajaran, Kutha aran Pakuan. Kutha pelabuhan iya duwè, yaiku Banten lan Sundha Kalapa, nanging dedagangané durung ramé.Awit saka Malaka ing tahun 1511 kacekel ing bangsa Portegis, para sudagar Islam padha dedagangan ana ing pasisiré lor Tanah Jawa Kulon.Ing Banten nuli ana pedagangan gedhé, dagangané mrica.Ing nalika iku ana wong Paséi (Sumatra), agamané Islam, teka ing Tanah Jawa Kulon merangi ratu ing Pejajaran nganggo prajurit saka ing Demak.Wong Paséi mau ing tembéné aran Sunan Gunung Jati, mauné bok menawa aran Falètèhan.Iku ipéné Radèn Trenggana. Marga saka pitulungané Radèn Trenggana ing tahun 1527 bisa mbedhah Sundha Kalapa (Jayakarta utawa Jakarta) lan Cirebon.Ing tahun 1552 Sunan Gunung Jati ing Banten digentèni kang putra Hasanuddin.Déné putra liyané kang asma Pangéran Pasaréan, iku kang nurunaké para Sultan ing Cirebon.Falètèhan séda ing tahun 1570 ana ing Cirebon lan disarèkaké ana ing punthuk Gunung Jati.Kutha Pakuan bedhahè sawisé tahun 1570. Para wong ing Tanah Jawa Kulon banjur dipeksa manjing agama Islam.Nalika Falètèhan séda kang jumeneng Sultan ing Cirebon Panémbahan Batu, yaiku buyute Falètèhan mau.Hasanuddin iku krama oleh putriné Pangéran Trenggana.Bareng Pangéran Trenggana séda, karaton Banten banjur madeg dhéwé (tahun 1568).Hasanuddin uga nelukaké Lampung, sarta raja Indrapura ngaturaké putrané putri minangka garwa.Kutha Banten dadi ramé lan pelabuhané gedhé. Ananging kutha urut pasisir ana 750 M, déné ujuré marang dharatan +/- 1600 M.Prau prau bisa lumebu ing kutha metu ing kali kang nrajang kutha mau; saiki kaliné wis waled, jalaran wedhi.Kutha mau kang sasisih dipageri lan ana gerdhu gerdhuné panggonan prajurit jaga tuwin panggonan mriyem.Hasanuddin séda ing tahun 1570, banjur kasarèkaké ing Sabakingking.Kang gumanti kaprabon Pangéran Yusup.Nalika iku wong Banten yèn nandur pari lumrahè ana ing pategalan (ladhang).Sawisé dienèni pariné banjur ora ditanduri manèh, wong wongé banjur golèk panggonan liya digawé ladhang, yèn wus panèn iya diberakaké manèh, enggoné nanduri iya kaya kang wis mau.Sing kaya mangkono iku tumraping lemahé mesthi baé ora becik.Bareng Pangéran Yusup jumeneng Sultan, wong wong padha didhawuhi sesawah.Jalaran saka iku wong tani iya kapeksa milih panggonan sing tetep, ora pijer ngolah ngalih, iku njalari anané désa désa.Pangéran Yusup uga dhawuh yasa bendungan lan susukan susukan perlu kanggo ngelebi sawah.Sing mbedhah kutha Pakuan iku iya Pangéran Yusup.Ratu ing Pakuan séda, para luhur ing kono kapeksa mlebu Islam.Sawènèh ana sing ngungsi marang pagunungan ing Banten Kidul; wong Beduwi iku turuné wong wong sing padha ngungsi mau.Pangéran Yusup lumrahè karan Pangéran Pasaréyan (tunggal jeneng karo kang paman ing Cirebon).Ing sasédané Pangéran Yusup, Pangéran Jepara utawa Pangéran Arya anjaluk jumeneng Sultan, nanging ora bisa kelakon, jalaran saka setyané Mangkubumi (Patih) ing Banten marang Pangéran Yusup.Kang gumanti Pangéran Yusup, putra kang sisilih Maulana Mohamad.Nalika iku yuswané lagi 9 tahun, mulané nganggo diembani ing Mangkubumi.Sing maréntah kutha Jakarta sebutan Pangéran, dhisike Ratu Bagus Angké lan tumurun marang putra. Kutha mau kinubeng ing pager, ing jeroné pager ana mesjidé omah gedhé sing didalemi sang Pangéran, alun alun lan pasar.Iku mau kabèh dumunung ing pusering kutha. Dagangané ora pati ramé kaya ing Banten. Tanah tanah sakubengé kutha isih kebak buron alas.Cirebon iku uga ngréka daya bisané mardika saka Banten.Sultan Cirebon mbawahaké sapérangané tanah Priyangan.Watesé kang wétan Banyumas, kang kulon Cimanuk (Citarum),.Bareng sepuhé, Pangéran Mohamad ditresnani ing kawula, jalaran saka mursid lan wasis.Sang papatih Jayanagara banget setya marang ratuné.Nalika iku Sultan Mohamad diaturi
ngrujuki; kalakon ing tahun 1596 Palembang dilurugi.Wadyabala ing Banten wis ngira bakal menang, dumadakan nalika Sultan Mohamad pinuju dhahar, kataman ing mimis, ndadèkaké sédané.Sédané mau digawé wadi, mung wadyabala diundangi bali marang Banten.Bareng layon arep disarèkaké, ing kono wong wong lagi ngerti yèn Sultan séda, lan ing wektu iku uga Pangéran Abulmafachir dijumenengaké Sultan, nanging yuswané lagi sawatara sasi, mulané pamaréntahing nagara kacekel ing Mangkubumi, manèh dibantoni ing Nyai Emban Rangkung, kang jalaran saka wicaksanané karan: Ratu Putri Ing Banten.Ing pungkasané abad kang ping 16 Banten iku dadi kutha pedagangan kang ramé dhéwé ing saTanah Jawa.Wong manca kang ana ing kono: wong Persi, wong Indhu saka Gujarat, wong Turki, Arab, Portegis, Melayu lan wong Keling.Wong wong ngamanca mau lumrahè ngingu batur tukon lan juru basa.Luwih luwih wong Cina, ing Banten akèh banget.Bangsa Cina manggoné ana sajabaning temboking kutha, lan omahè apik apik.Panggaotané wong manca padha kulak mrica.Sing nganakaké dhuwit timbel (kètèng, gobang) ing Banten iya wong wong ngamanca mau. Dhuwit timbel 1.00 pengajiné +/- 20 sèn.Pangan ing Banten murah banget, dhuwit 20 sèn baé tumraping wong ngamanca, wis turah turah. Hawané ing kutha ora becik, jalaran kali Banten ing biyèné becik, banjur dadi cethèk lan reged.Dalan dalan padha kurugan ing wedhi, omah omahè isih gedhég, mung senthongé pasimpenan wis tembok.Para priyayi padha duwè pakarangan isi wit krambil, sangarepé omah ana pendhapané lan ing pojoking latar sok ana langgaré.Kejaba mesjid gedhé lan pamulangan, ing Banten mung ana omah gedhong siji, yaiku omahè Syahbandar.Kajaba para luhur, wong kang ngibadah ing Banten ora akèh.Para luhur padha ngagem sarung sutra, (terkadhang sinulam ing benang emas) serban lan keris, kenakané diingu dawa, wajané dipasahi lan tinrètès ing mas utawa disisigi.Ngagemé sepatu utawa selop mung yèn ana ing dalemé baé.Pandèrèké ana sing ngampil wadhah kinang, kendhi, payung, lampit lan tumbak.Para luhur mau (para punggawa) padha milu ngerèh praja.Ing mangsa perang para prajurit olèh keré, sandhangan lan pangan.Para punggawa mau padha ngingu batur tukon akèh.Ing Banten sing nyambut gawé temenan mung para batur tukon, wong cilik liyané mèh ora nyambut gawé, mulané padha ora kacukupan.Yèn ana wong ora bisa mbayar utangé, iku banjur dadi batur tukon saanak bojoné.Wong kemalingan ing Banten akèh; maling kang kacekel, kena nuli dipatèni.Wong kang dosa pati, kena nebus dosané sarana mbayar dhendha marang Sultané.Yèn ana wong lanang mati, Sultan wenang mundhut anak bojoné wong mau.Jalaran saka iku akèh wong isih kenomen padha omah omah.Kuwasané Sultan Banten gedhé banget, nanging prakara nagara lumrahè dirembug karo para luhur; pangrembugé wayah bengi ana ing alun alun.Para luhur mau kang kuwasa banget Mangkubumi (patih), laksamana (panggedhéné prau lautan) lan sénapati.Ing jaman samana kaanané kutha kutha ing Tanah Jawa kurang luwih iya mèmper karo kutha Banten iku. 12 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 4Wong Portegis lan Sepanyol(tahun 1513) Wiwit jaman Rum mula wong Asia iku wis wiwit lawanan dedagangan lan wong Europa. Dagangan saka Asia Wétan, kayata: Tanah Indhu, Cina, apadéné kapulowan Moloko digawa ing kafilah, metu ing Afganistan, Persi, Syrie (Sam), banjur menyang Egypte (Mesir), jujugé ing Alexandrie.Dagangan mau saka kono banjur dikirimaké menyang kutha kutha pelabuhan ing sapinggire Sagara Tengah, kayata: Rum, Vénétie lan Genua; banjur disebaraké ing nagara liya ing Europa.Lakuné kafilah saka Hindustan ngrekasa banget, jalaran ana ing dalan kesuwèn, mangka kerep diadhang ing bégal.Marga saka iku pametuné tanah Asia ana ing Europa dadi larang banget, samono uga bumbon saka kapulowan Moloko.Bareng wong Turki mèlu mèlu gawé kasusahaning kafilah mau, bangsa bangsa Europa liyané banjur arep mbudi akal bisané oleh dagangan saka tanah Asia dhéwé ora nganggo metu dharatan, dadi arep ngambah sagara baé.Nalika abad kang kaping 15 ing tanah Europa wus ana bangsa kang kendel banget lelayaran, yaiku bangsa Portegis.Bangsa iku enggoné lelayaran saya suwé saya mangidul, nganti nemu pulo lan tanah pirang pirang enggon, wasana pasisiré tanah Afrika kang sisih lor kulon wus kawruhan kabèh.Ing tahun 1486 ana nakoda bangsa Portegis aran Bartholomeus Dias, bisa tekan ing pongole buwana Afrika kang sisih kidul dhéwé.Ing Tahun 1498 kelakon ana nakoda Portegis aran Vasco de Gama tekan ing Kalikut kutha ing tanah Indhu.Wong Portegis nuli miwiti lelawanan dedagangan lan wong Indhu, lan nenelukaké kutha pelabuhan kang ramé ramé ing tanah Indhu kono.d'Albuquerque kang wus katetepaké jumeneng Prabu anom ing Asia nuli ngumpulaké prau perang kanggo merangi kutha kutha pelabuhan; Goa, Ormus lan Malaka genti genti dikalahaké.Iya jamané d'Alburquerque (tahun 1509 - 1515), iku mumbul mumbule wong Portegis nguwasani tanah tanah pasisir ing Samodra Indhiya tekan Macao.Bareng wong Portegis wis bisa manggon lan duwè panguwasa ana ing Malaka, ing tahun 1513 nuli nakoda aran d'abreu, layar menyang Moloko.Lakuné nganggo mampir mampir, kayata: menyang Gresik.Ing wektu samono Gresik wis dadi kutha padagangan gedhé, wong wongé wis Islam.Wong Portegis mau ana ing Tanah Jawa Tengah lan Wétan sasat tansah dimungsuh baé, mung ana ing Panarukan bisa mimitran lan wong bumi, jalaran wong ing kono isih mardika, durung Islam lan durung kaerèh marang Demak.Rèhné wong Portegis ana ing Tanah Jawa Tengah lan Wétan tansah ngrekasa banget, mulané banjur ana kang nyoba arep lelawanan dedagangan lan Banten.Ing sakawit ana ing Banten ditampani becik, nanging nuli wong Portegis lan wong Banten kerep cecongkrahan, jalaran padha déné ora percayané.Wasana enggoné dedagangan wong Portegis kang dipeng ana ing Moloko lan pulo Timur.Nalika wong Portegis teka ana ing tanah Indhiya kang anggedhéni laku dagang ing kepulowan Moloko bangsa Jawa, nanging bareng Malaka bedhah, wong Jawa kadhesuk soko kono lan saka kapulowan Moloko, banjur karingkes pasabané, kang anggedhéni genti wong Portegis, malah ing tahun 1522 ing Ternate wis didegi bètèng, sarta wong Portegis wis prajangjian lelawanan dedagangan ijèn ijènan (monopolie) lan Sultan ing kono.Ing tembéné kang dadi dhok dhokané wong Portegis ing Ambon lan Bandha.Ana ing pulo pulo Moloko lan ing pulo pulo Sundha Cilik sisih wétan wong Portegis padha mencaraké agama Kristen.Bareng wong Portegis nemu dalané menyang tanah Indhiya, wong Sepanyol iya banjur arep nyoba uga menyang tanah Indhiya dhéwé.
Sepanyol.Saka panémuné Chr. Columbus wus tetéla yèn jagad iku bunder kepleng, dadi yèn saka Sepanyol terus layar mangulon mesthi banjur tekan ing jagad sisih wétan yaiku enggoné tanah Indhiya.Yèn saka Indhiya diterusaké mangulon baé, mesthi banjur bali tekan ing Sepanyol manèh.Ing tahun 1492 kelakon Chr. Columbus nemu kepulowan kang diarani kapulowan Indhiya, jalaran pametuné akèh emperé lan tanah Indhiya, nanging ora antara suwé tetéla yèn kepulowan mau dudu Indhiya, mulané mung banjur diarani kepulowan Indhiya Kulon.Mungguh satemené kepulowan Indhiya Kulon iku wewengkoné buwana Amerika.Saking kepenginé marang kauntungan lan misuwuring jeneng, banjur akèh baé wong Sepanyol kang napak dalané Chr. Columbus padha layar mangulon ketug ing Amerika.Sawisé buwana Amerika kawruhan, nuli ana wong Portegis kang aran Magelhaen kang nedya menyang Indhiya metu Amerika atas asmané ratu Sepanyol.Mangkaté Magelhaen sakancané wong Sepanyol ing tahun 1519 lakuné nurut pasisiré Amerika sisih kidul, njedul supitan ing saantarané pongol Amerika kang kidul dhéwé lan pulo Vuurland, saka kono terus ngalor ngulon nrajang Samodra gedhé, anjog ing kapulowan Filipina.Wong Sepanyol nuli layar menyang Moloko, anjog ing Tidore.Sultan Tidore bungah banget, awit bakal olèh lengganan bangsa Europa, mangka nalika d'Abreu teka ing Ambon diajak lengganan ora gelem, gelemé mung karo Sultan Ternate.Sarèhné wong Sepanyol, kancané Magelhaen, kalah santosa karo wong Portegis, mulané bareng dimungsuh, banjur kapeksa mlayu menyang Jilolo, saka kono terus layar mangulon, nutugaké enggoné ngubengi bumi, tekané ing Sepanyol manèh tahun 1522.Iya wong Sepanyol kang dipanggedhéni Magelhaen iku kang ngubengi bumi sapisan.Wong Portegis bareng sumurup ana wong Sepanyol teka, banget panasé, ngudi, lungané wong Sepanyol saka tanah Indhiya, dadi bangsa loro mau padha memungsuhan.Nanging ing tahun 1529 padha bedhami, jalaran watesing jajahan dipastèkaké déning Kangjeng Paus.Wiwit tahun 1542 bangsa Sepanyol neluk nelukaké pulo pulo Filipina.Jeneng Filipina iku kapirit asmané ratu ing Sepanyol (Filips II).Lan ana ing pulo pulo mau banjur padha mencaraké agama Kristen. 13 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 5Tekané Wong Walanda( tahun 1596) Ing abad kang kaping 15 ing nagara Walanda bab misaya iwak maju banget ( iwak haring). Iwaké didol sumrambah ing tanah Europa.Jalaran saka iku lelayarané prau prau momot barang dadi ramé.Prau prau momotan mau kejaba momot iwak, uga nggawa barang barang liyané, kayata: mertega, kèju lan laken saka Nederland didol menyang Europa sisih lor lan kidul.Soko Portegal wong Walanda kulak anggur lan uyah; saka tanah tanah sapinggire Sagara Wétan gandum lan kayu, lan saka Inggris wulu wedhus.Awit saka iku kabèh lelayarané prau prau momotan ing satanah Europa kacekel ing tangané bangsa Walanda.Ing wiwitané abad kang ping 16 Kutha Lissabon dadi pusering padagangan kang saka ing tanah Indhiya.Kang mencaraké dagangan mau menyang tanah tanah liyané sapérangan gedhé iya bangsa Walanda.Iku kabèh njalari wong Walanda banjur dadi sugih, wong kang mauné mung ngepalani prau prau momotan, banjur dadi nakoda utawa sudagar.Ing pungkasané abad 16 wong Walanda banget pangudiné marang ada ada anyar lan banget kepenginé marang lelakon lelakon kang durung tau dilakoni, luwih luwih bareng krungu critané lelayaran marang Indhiya saka wong wong Walanda kang mauné manggon ing Portegal.Apa manèh ing nalika iku akèh sudagar sudagar saka Nederland Kidul (Antwerpen) padha ngalih mangalor.Kuwasané karajan Sepanyol tansah suda, perang karo bangsa Walanda lan Inggris kerep kalah.Dedagangan ing Lissabon tumrapé bangsa Walanda banjur diengèl engèl amarga wiwit ing tahun 1580 Lissabon kebawah Sepanyol.Jalaran saka sebab sebab ing ndhuwur mau kabèh, bangsa Walanda kenceng tekadé arep lelayaran menyang tanah Indhiya dhéwé, bathiné mesthi bakal luwih akèh, awit bisa kulak dedagangan saka ing panggonané asal.Wiwitané nyoba lelayaran metu lor ngubengi buwana Asia, perluné nyingkiri bangsa Sepanyol, yaiku mungsuhé.Sarèhné layar metu lor iku terang yèn rekasa banget, istingarah ora bisa kelakon tekan tanah Indhiya, nuli wong Walanda arep nékad metu kidul nurut pesisire buwana Afrika kaya wong Portegis.Cacahing prau kang arep mangkat ana 4, kang ngepalani aran Cornelis de Houtman iku wis bisa oleh katrangan dalané menyang Indhiya ana ing Lissabon.Déné kang dadi lelurahing jurumudhi wong pinter ing ngèlmu bumi aran Pieter Keyzer.Ing tanggal 2 April tahun 1595 padha mancal saka dharatan, lakuné ana ing dalan ngrekasa banget, nanging tanggal 23 Juni 1596 kelakon tumeka ing Banten.Satekané ing palabuhan Banten prauné wong Walanda dirubung ing prau cilik cilik padha nawakaké wowohan lan dodolan warna warna.Ora suwé ing dhèk kebak wong Jawa, Arab, Cina, Keling lan Turki padha nawakaké dedagangan.Wong Walanda medhun menyang dharatan; ing kono wis ana cawisan omah kanggo bukak toko.Sawusé tekan dharatan banjur dodolan lan kulak dedagangan kang diimpi impi, yaiku mrica.Nanging bareng padha rerembugan banjur padha pasulayan.Wong Portegis weruh kang mangkono iku nuli ngréka daya supaya wong Walanda disengiti ing wong Banten.Apamanèh Cornelis de Houtman iku wani kasar karo Mangkubumi ing Banten, lan sarèhning wong Banten kuwatir bok manawa kutha Banten bakal ditibani mimis saka ing prauné wong Walanda, Cornelis de Houtman sakancané 8 dicekel lan dilebokaké ing kunjara.Cornelis de Houtman lan kancané 8 pisan mau iya nuli luwar, nanging sarana ditebus.Bareng wong Portegis mbabangus manèh marang wong Banten, wong Walanda banjur ninggal Banten, awit uga weruh yèn ora bakal bisa oleh dedagangan ana ing kono.Wong Walanda banjur layar mangétan urut pasisir loring Tanah Jawa nganti tekan Bali.Saka kono banjur bali menyang nagara Walanda urut pasisiré Tanah Jawa kang sisih kidul.Tekané ing nagara Walanda prauné kang mauné papat mung kari telu, wong kang mauné 248 mung kari 89.Lan barang dagangan sing digawa apadéné bathiné mung sathithik banget.Nanging sedyané kang gedhé iku wis kaleksanan, iya iku saiki dalan kang menyang tanah Indhiya wis kawruhan.Nalika tahun 1598 ana prau Walanda manèh teka ing Banten, kang manggedhéni Yacob van Neck.Sarèhné van Neck mau wong kang alus bebudèné ora kasar kaya de Houtman, dadi wong Walanda ditampani kalawan becik, dipèk atiné kenaa dijaluki tulung yèn ana nepsuné wong Portegis, malah van Neck oleh palilah katemu lan sang timur Abulmafachir ratu ing Banten lan van Neck ngaturi tinggalan tuwung mas.Wong Walanda enggal baé oleh dedagangan mrica akèh.Wiwit ing nalika iku akèh prau prau Walanda kang teka ing Moloko kulak mrica, pala lan cengkèh.Dhok dhokané prau kang menyang tanah Indhiya iku ing Banten, dalasan prau kang saka ing Moloko, sanadyan wus kebak dagangan, kang mesthi iya nganggo mampir.Suwé suwé pelabuhan ing Banten saya ramé déning prau Walanda kang teka lunga ing kono.Ing wektu iku Sepanyol lan Portegis wiwit ngêdhèng enggoné perang karo bangsa Walanda ing tanah Indhiya.Andreas Furtadho de Mendoca nggawa prau 30 saka Goa layar menyang tanah Indhiya, arep dhedawuh marang para panggedhé ing sakèhing kutha plabuhan nglarangi nampa wong Walanda; sakèhing wong Walanda kang wus ana ing kono kudu ditundhung.Ing tahun 1601 ana prau Walanda teka ing supitan Sundha, kang manggedhéni Wolphert Harmens, ana ing dalan Wolpert Harmens wis oleh pawarta yèn Banten dikepung ing balané Furtadho perlu nglungakaké wong Walanda lan meksa marang Pangéran ing Banten ora kena ngayomi sakèhing Walanda.Sandyan prauné Harmens mung lima, nanging nékad nempuh prauné wong Sepanyol.Salungané wong Sepanyol saka ing Banten, Harmens mlebu ing plabuhan munggah menyang kutha.Ora antara suwé ana prau Walanda teka manèh, panggedhéné aran Yacob van Heemskerck enggal baé oleh dedagangan, prauné kang lima wis kebak, nuli dilakokaké bali menyang nagara Walanda, déné prau sakariné banjur layar menyang Gresik.Ana ing Gresik kono Heemskerck sawisé kebak prauné banjur bali menyang nagara Walanda.Ing wektu iku para sudagar Inggris iya wis padha bathon nglakokaké prau menyang tanah Indhiya.Ing tahun 1602 ana prau Inggris teka ing plabuhan Banten nggawa layang lan pisungsung saka ratuné.Wong Inggris ditampani kalawan becik, dadi gampang nggoné golèk dagangan, sarta banjur kaidinan ngedegaké kantor. 14 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 6Adegé Vereennidge Oost Indische Compagnie (V.O.C.)( tahun 1602) Prauné wong Walanda kang padha layar menyang tanah Indhiya iku duwèké maskapé maskapé cilik.Sanadyan kang nduwèni tunggal bangsa lan kabèh padha tulung tulungan yèn ana
dagangan akèh.Bareng paprentahan luhur ing negara Walanda nguningani prakara iku banjur kagungan sumelang.Saka karsané paprentahan luhur maskapé Walanda mau didadèkaké siji aran Vereennidge Oost Indische Compagnie (V.O.C.), yaiku: Pakumpulan dedagangan ing tanah Indhiya Wétan, adegé nalika tanggal 20 Maret 1602.VOC. mau diparingi wewenang dedagangan ing sawétané Kaap de Goede Hoop tekan ing supitan Magelhaens, déné maskapé utawa sudagar liya ora kena mèlu mèlu dedagangan ing kono (monopolie).Wewenang panunggalané ing dhuwur iku: VOC. kena nganakaké prajangjian atas asmaning Staten Generaal karo sakèhing nagara klebu jajahané.Kajaba iku Compagnie kena nganakaké prajurit, gawé bètèng, gawé dhuwit lan netepaké Gouverneur lan punggawa liyané.Sakèhing punggawa kudu sumpah kasusetyané marang Straten Generaal lan pangrehing Compagnie.Ing sabisa bisa VOC, kudu mèlu nglawan mungsuhé nagara Walanda.Pawitané Compagnie iku olèhé adol layang andhil, siji sijiné andhil ora mesthi padha regané, ana kang f10.000 ana kang f50.Déné kang kena tuku andhil mau iya sadhengah wong, ora lawas VOC wus oleh pawitan f6.500.00.Ing sakawit warga pangrèh (Bewindhebber) ing tanah Walanda ana 73, nanging ora lawas mung ditetepaké 60.Para Bewindhebber mau akèh kauntungané, kayata: saben ana prau teka saka tanah Indhiya mesthi oleh bagéyan 1% né ajining momotané prau, mulané pangkat Bewindhebber mau dadi pepénginan.
Straten Generaal lan para aandeelhouder.Prau prauné Compagnie kang dhisik dhéwé mangkat menyang tanah Indhiya dipanggedhéni Van Waerwijck, angkaté ing tahun 1602 uga.Sakèhing lojiné maskapé maskapé lawas banjur didadèkaké lojiné VOC.Loji utawa factorij iku wujud kantor diubengi ing gudhang gudhang lan omahè para punggawa.Mungguh perluné loji mau kanggo tandhon dagangan.Dagangan mau diklumpukaké ngentèni tekané prau prau.Factorij iku terkadhang kinubeng ing bètèng tembok utawa tanggul, nanging kang mangkono iku ora mesthi, awit para ratu bangsa bumi kerep ora marengaké.Kèhing factorij saya wuwuh, nanging terkadhang yèn arep ngadegaké factorij anyar iku nganggo ngesur ngalahaké wong Portegis dhisik, kayata: nalika tahun 1603 ana ing Banten, ora lawas ing Gresik, Johor, Patani, Makasar lan Jepara iya dianani factorij.Factorij ing Patani perluné kanggo lelawanan karo
Jepang lan Indhiya Buri, awit dikira ngolèhaké kauntungan akèh, nanging jebul ora.Karo Ceylon lan Aceh Compagnie iya lelawanan dedagangan, nanging sakawit mung sathithik pakolèhé.Dagangan tanah Indhiya kang ngolèhaké kauntungan akèh iya iku bumbu crakèn, mulané VOC. kepéngin
kanthi wasésa.Ing saenggon enggon angger Compagnie bisa becik karo ratu bangsa bumi mesthi banjur nganakaké prajangjian bisané lengganan ajeg (monopolie).Pulo Ambon (cengkèh) iku pulo kang dhisik dhéwé dadi duwèking Compagnie.Ora suwé saka kecekelé pulo Ambon ing kuwasané VOC. pulo Bandha Néra (pala) lan Bacan iya banjur kena diregem.Marga enggoné menang perang iku, laku dagang bumbu crakèn katekem ing kuwasané Compagnie, sabab ana ing endi endi, angger tanah wus kaayoman mesthi dilarangi lelawanan dedagangan karo bangsa liya kajaba mung karo VOC. dhéwé sarta regané dagangan dipasthi (monopolie).Para aandeelhouderé VOC. ing tahun 1610 didumi bathi 75%, wujud dhuwit utawa pala, kena milih ing sakarepé, nuli diedumi manèh 50%, dadi sataun baé tampané para aandeelhouder gunggung kumpul 132,5%Nanging kauntungan samono iku mungguhing satemené kauntungan ing dalem 8 tahun, awit adegé VOC. wus ana 8 tahun, mangka lagi mbayar anakan sapisan iku.Ing tahun 1611 para aandeelhouder tampa manèh 30%, nanging tumekané tahun 1619 wis ora oleh manèh.Wong wong padha ora rujuk, yèn pambayaring anakan jag jog ora ajeg kaya mangkono iku, terkadhang akèh banget, terkadhang pirang pirang tahun nyet adhem baé.Mulané sabakdané tahun 1625 pambayare dipranata, ing sabisa bisa diajegaké.Racaké pambayaring anakan marang aandeelhouder mau ing saben tahun 18%.Kajaba panyekeling dhuwit, cacading papréntahané Compagnie, isih ana manèh, yaiku enggoné kukuh ngencengi tindaking monopolie, nganti akèh warga VOC. kang metu saka pakempalan.Ana sajabaning nagara Walanda, Compagnie uga duwè mungsuh kang nyumelangi:1. Bangsa Inggris, iku ing tahun 1600 wis nganakaké Oost Indische Compagnie, sarta ana ing Banten lan Moloko wis duwè kantor akèh. Ing saenggon enggon bangsa Inggris tansah mbudi daya bisané ngesur wong Walanda, mung baé enggoné mungsuh ora wani ngedhèng, awit mundhak ngadekaké gèsrèking préntah Walanda lan Inggris.2. Ing wektu samono VOC. tansah merangi wong Sepanyol lan Portegis, awit tanah Walanda peperangan lan bangsa loro mau ana ing Europa.VOC. lelawanan dagang karo bangsa Cina sarta Jepang. Ing tahun 1608 ana prau Compagnie loro layar menyang Jepang. Ana ing kono Compagnie diidini dedagangan lan ngadegaké loji.Saka rembugé Frankrijk sarta Inggris, sanadyan Walanda lan Sepanyol ora sida bedhami, nanging ing tahun 1609 meksa lèrèn anggoné perang, padha sèlèh gegaman ing dalem 12 tahun.Prakara tanah Indhiya katemtokaké ing prajangjian, yèn wong Walanda lestari kena ndarbèni jajahan enggoné ngrebut wong Sepanyol sarta Portegis, nanging siji sijining bangsa ora kena dedagangan ana ing jajahan kang wus dijègi ing liyan ing wektu awiting sèlèh gegaman.Mungguh ing atasé tanah Indhiya awiting sèlèh gegaman iku kang mesthi kurang luwih let sataun karo ing Europa, awit tanah Indhiya nganggo ngentèni udhuning dhawuh.Ana ing Indhiya ketara banget, yèn wong Sepanyol ora nganggep bedhami sèlèh gegaman iku; dadi VOC. kepeksa tansah tata tata nyentosani wadyabala lan samekta gegamaning perang.Bangsa Inggris lan Portegis sok dibiyantoni ing wong bumi, merangi marang wong Walanda.VOC. iku enggoné ngregani bumbon crakèn saka kepulowan Moloko murah banget, dagangané wong bumi dhéwé dilarang larang.Tindak kaya mangkono iku ndadèkaké karugiané bangsa bumi, wasana banjur padha dagang colongan lelawanan lan wong Portegis, Inggris utawa Jawa.Compagnie muring banget; kebon kebon pala lan cengkèh akèh kang dibabati minangka paukumaning wong pribumi.Wong Bandha banget muringé, wuwuh wuwuh dibombong wong Inggris.Admiral Verhoeff, utusané VOC. dicidra dipatèni.Wasana ing tahun 1609 pulo Bandha malah banjur kena didadèkaké jajahan VOC.Marga saka pakéwuh warna warna iku VOC. duwè panému yèn pangrèhé kudu kukuh, dikuwasani wong suwiji.Nganti tumekané wektu semono, siji sijining loji ana pangrèhé dhéwé, para pangrèh ora merduli marang pangrèhé loji liyané.Wiwit tanggal 1 September tahun 1609 sakèhing kantor lan èskader (kapal kapal perang) ing tanah Indhiya dikuwasani ing panggedhé suwiji, jenengé Gouverneur Generaal (GG.).Gouverneur Generaal kang kawitan yaiku Pieter Both. GG. mau didhawuhi niti priksa kelakuwan, gawéyan lan uripé para punggawa.GG. iku panyekelé paprentahan nganggo dibiyantu ing punggawa liya, jenengé Raad van Indie.Cacahè warganing Raad van Indie sanga, kang lima tansah dadi kanthining GG., kang papat aran "Lid" mirunggan, padha dadi gouvernour ana ing papan liya, enggoné mèlu parepatan mung yèn ana rembug sing perlu perlu banget.Pamutusing prakara kang perlu perlu GG. kudu njaluk rembugé Raad van Indie; wondéné GG. dadi pangareping parepatan.Yèn parepatan ora bisa mutusi, putusané GG. dhéwé wus kanggep apsah.GG. iku uga dadi sénapatining prajurit Dharatan lan lautan.Pamanggèné Tuwan P. Both ana ing Ambon. Ana ing Moloko P. Both klakon bisa nggedhèkaké panguwasa, gawé kapitunané wong Sepanyol lan Portegis.Ing tahun 1613 P. Both bali menyang tanah Walanda nanging ana pasisiré pulo Mauritus prauné Kèrem, P. Both dadi lan tiwasé.G. Reynst
karépotan awit wong Inggris saya katon enggoné mungsuh VOC.Ana ing Banten panguwasané wong
ris tansah mundhak.Yan Pieterszoon Coen, Liding Raad van Indie banget sumelangé bok manawa jajahan VOC. bakal direbut ing wong Inggris.Ing tahun 1616 wong Inggris ngejègi pulo Run, jajahané VOC. ing Moloko.Ing nalika iku JP. Coen katetepaké nguwasani sakèhing prakarané VOC. ing Tanah Jawa.Coen enggal tumandang merangi wong Inggris.Kang iku ndadèkaké banget panasé wong Inggris sarta Pangéran Ranamenggala ing Banten.Bareng ing tahun 1618 ana kabar yèn loji ing Jepara dirusak déning kawulané Panémbahan Mataram, lan tetéla banget, wong Inggris, wong Banten lan wong Mataram ayon nedya numpes wong Walanda, JP. Coen nuli ngalih saka Banten menyang Jakarta, loji ing kono didadèkaké bètèng.Ora lawas JP. Coen ditetepaké dadi Gouverneur Generaal, tahun 1619.Ing tahun iku wong Inggris lan Walanda enggoné memungsuhan padha déné ngedhèng.Kantoré wong Inggris kang adhep adhepan bètèngé wong Walanda ing sapinggire kali Ciliwung iya nuli disentosani.Kapalé wong Walanda siji dibeskup Sir Thomas Dale, panggedhéning èskader Inggris.Coen sandika njaluk baliné, nanging wong
Ora antara lawas bètèng Walanda dikepung ing mungsuh.VOC. karépotan banget, marga kekurangan prau lan obat mimis.Wong Jakarta ora ana kang gelem dadi kuliné; malah wong Jakarta nempuh bètèng Walanda, èskader Inggris gedhé ana segara dipethukaké prau Walanda, perangé dèdrèg, wasana kesaput ing wengi.Esuké JP Coen ora wani methukaké prau Inggris manèh; putusaning rembug arep menyang Moloko njaluk bantu lan njupuk obat mimis.JP. Coen weling wanti wanti marang Van den Broecke.Yèn ana kapèpèté kepeksa nungkul, nungkula marang wong
nuli golèk akal bisané ngrebut bètèng dhéwé.P. van den Broecke disuwuni bojana minangka pratandhaning pamitran.P.v.d. Broecke kanthi punggawa pitu kalebu ing gelar, banjur cinekel lan kinunjara.Van Raay sing nggentèni Van den Broecke dijaluki tebusan, ora mituruti.Wasana wong Inggris lan Van den Broecke dhéwé awèh weruh marang wong Walanda supaya masrahna bètèng.Van Raay kendhak atiné, nedya nungkul, wekasan ana jalaran kang murungaké sedyané Van Raay saandhahané.Wong Banten ora awèh, yèn bètèng Jakarta tumiba ing wong
Inggris mundur saka Jakarta.Bètèng Walanda dikepung ing wong Banten.Bareng wong Walanda ngerti yèn bakal bisa uwal saka ing bebaya, banjur tumandang nyentosani bètèng manèh.Bareng wis rampung wong Walanda padha bungah bungah nganakaké bujana, bètèng Jakarta dijenengi Batawi (tahun 1619).Bareng lungané JP. Coen wis oleh patang sasi banjur bali nggawa prau nembelas.Prajurit kang ngepung bètèng ditempuh bubar, kutha Jakarta digempur.Coen nuli menyang Banten, wong Banten rumangsa ora kuwagang nglawan P. van den Brocke sakancané diulungaké.Sarèhné v. d. Broecke lan van Raay dianggep kaluputan enggoné netepi wajibé, mulané tampa paukuman abot saka JP. Coen.Tanah Jakarta banjur diaku ing VOC, JP Coen enggal mbangun Kutha Batawi, dipernata lan direjakaké.Ing sacedhaké palabuhan didokoki omah, jenengé "Kasteel" ing kono dununging papréntahané VOC. ing satanah Indhiya.Ing sarampungé prang Jakarta, Coen nedya males marang wong Inggris.Nanging ing tahun 1620 kabar saka Europa yèn para panggedhéné VOC. ing tanah Walanda rukun karo Compagnie Inggris.Kang iku ing tanah Indhiya uga Walanda karo Inggris iya kudu rujuk.Wosing prajangjian mangkéné: Siji sijining Compagnie nganggo pawitan dhéwé dhéwé sarta kena sudagaran ing satanah Indhiya, nanging prajangjian monopolie kang mau mau dilestarèkaké.Kulaké kudu bebarengan, oleh olèhané diparo. mung ing pulo pulo Moloko wong Inggris oleh saprateloné.Prakara perang dadi tetanggungané Raad van Defensie, kang dadi wargané wong Walanda lan Inggris genti gentèn saben sasi.JP. Coen banget ora senengé déné ana pranatan kaya mangkono iku, awit wong Inggris ora wenang oleh jajahané VOC,Wong Inggris rumangsa disengiti wong Walanda, mulané ing saolèh oleh rekadaya bisané males marang VOC. Walanda.Nalika wong Bandha mogok, kang ngojok ojoki wong Inggris.Sarèhné ana Raad van Defensie warga Inggris ora pati sarujuk ngukum marang kraman mau, JP. Coen banjur pratéla yèn wong Bandha kang wenang ndarbèni iya mung wong Walanda.JP. Coen nuli mangkat menyang Bandha, wong bumi diwisésa, dipatèni utawa dibuwang menyang Tanah Jawa.Pulo pulo Bandha didum marang para Walanda tilas punggawané Compagnie, nanging diwajibaké nandur pala, lan pametuné kudu didol marang VOC.Tindak sawenang wenang iku dadi cacade JP. Coen.Ing wiwitané tahun 1623 JP. Coen lèrèh marga saka panjaluké dhéwé.Kang gumanti jumeneng GG. saka panudingé Coen iya iku P. de Carpentier.Durung nganti sasasi enggoné dadi GG., de Carpentier wis nemu reribet, gèsrèk lan wong Inggris.Ana ing Ambon wong Jepang bebauning wong Inggris kacekel ing wong Walanda.Bareng ditliti tliti, wong Jepang mau blaka yèn wong Inggris wis padha sumpah sumpahan sapunggawané Jepang nedya numpes wong Walanda lan ngrebut bètèng Victoria.Tinemuning papriksan wong Inggris 9 wong Jepang 9 lan wong Portegis siji padha ngakoni, yèn pancèn duwè niyat kaya aturé wong Jepang mau. Nuli diukum kisas.Karampungané pangrèh Walanda ing Ambon njalari crahing VOC. lan Compagnie Inggris.Wong Inggris ing pulo Moloko padha lunga, ngejègi pulo Lagundi ana ing supitan Sundha, nanging sarèhné akèh kang mati utawa lara, banjur padha ngumpul ing Betawi.Ora antara lawas wong Inggris ana ing Betawi ora bisa rukun karo wong Walanda, nuli padha lunga menyang Banten.Wiwit adegé kutha Betawi tansah dibeciki: Coen wis ngadegaké pamulangan sarta murih ajuning dagangan, njupuki wong Cina saka Banten; kejaba iku Betawi uga dianani pangrèh kutha kang ngiras nyekel pangadilan.Carpentier wiwit nganakaké pajeg dhuwit kanggo mbecikaké tindhaking piwulang sarta pangadilan lan manèh gawé yeyasan kanggo mitulungi marang bocah Walanda kang lola. 15 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 7Karajan Mataram Nalika Mumbul Mumbule 1586 - 1601 Panémbahan Sénapati 1601 - 1613 Mas Jolang, Panémbahan Séda Krapyak 1609 - 1614 GG. Both 1613 - 1645 Sultan Agung (R. Rangsang, Cakrakusuma) 1619 - 1623
bathik wernané putih lan biru (ayaké parang rusak), mekuthané putih (matak?).Yèn siniwaka, lenggahè ana ing dhampar
mèter.Para kang séba nyadhong dhawuh, ngubengi bangsal mau, kèhe kira kira 300 utawa 400, kabèh padha sila makidupuh tanpa nganggo lèmèk, lan ora ana kang udut utawa nginang.Sinéwaka kaya mangkono mau ing dalem saminggu kaping pindho utawa luwih, para abdi dalem kang ora ngadhep nalika pinuju sinéwaka, utawa kang duwè laku ora patut, padha kagantungan paukuman abot.Dadi uripé para priyagung ing Karta iku ora merdika kaya adipati ing sajabaning Karta.Para adipati mau akèh kang sawenang, anggugu ing sakarepé dhéwé, wong cilik kang rekasa, padha dipeksa ngestokaké pajeg akèh.Kersané Sultan Agung Tanah Jawa iki kabèh karéha marang Mataram, senadyan bakal perang kang nganti suwé utawa ngetokaké wragad akèh iya bakal ditemah, mung angger bisa kelakon.Mungguh mungsuhé ana telu yaiku: para ratu ing Bang Wétan lan Madura, ratu ing Banten sarta Kumpeni.Déné Cirebon wis nungkul marang Mataram, wiwit tahun 1619.Nalika tahun 1615 Kangjeng Sultan nelukaké Lumajang, Malang lan panggonan sawatara manèh.Sawisé iku Surabaya, Pasuruwan, Tuban,
ngumpul dadi siji, perlu bebarengan nempuh Mataram. Nanging perangé kasoran.Ing tahun 1617 Sultan Agung mbedhah Pasuruwan, ing tahun 1618 Pajang, lan ing tahun 1619 Tuban.Pangepungé kutha Surabaya ing tahun 1622 ora oleh gawé, nanging bareng ing tahun 1623 Madura kena dikalahaké, Sultan Agung ngajati mbedhah Surabaya manèh.Nalika iku Sultan Agung manggih akal, ora adoh saka cawangané kali Brantas, kali Surabaya dibendung.Banyu sethithik kang isih mili menyang Surabaya dibuwangi bathang lan bosokaning tetuwuhan, amrih wong Surabaya padha ketaman ing lelara.Jalaran saka réka iku wong Surabaya kepeksa nungkul, awit alané banyu mau, miturut crita, wongé Surabaya kang kèhe 50 60.000 iku mung kari 1.000.Wasana Tanah Jawa Wétan lan Tanah Jawa Tengah dadi kaerèh ing Mataram.Ing tahun 1625 Kangjeng Sultan banjur ajejuluk Susuhunan.Tepungé VOC. karo Mataram iku molah malih. Ing wiwitané padha becik.Sultan Agung nerusaké prajangjiané kang rama, yaiku: VOC. kena ngedegaké loji ana ing Jepara.Nalika iku Sultan Agung ngandika karo utusaning Compagnie: "Aku sumurup, yèn tumekamu ing kéné ora nedya nelukaké Tanah Jawa".Enggoné Walanda manggon ing Jepara iku mung supaya bisa ngirimaké beras.Nanging ing prakara iku wong Walanda tansah digawé pakéwuh déning Baureksa, bupati ing Kendhal.Malah baureksa lan bupati liyané padha ngréka daya, amrih wong Walanda aja menyang Karta sapatemon karo Sang Prabu.Awit saka iku VOC. lan para bupati padha congkrah.Ing sawijining dina Baureksa nukup wong Walanda, ana sawatara kang dipatèni lan ana pitulas kang dikunjara.Nalika iku Coen dhawuh ngobong Jepara, iya klakon kobong sapérangan (tahun 1618). Ing wektu semono Sultan Agung lagi perang ana ing Bang Wétan lan ora menggalih apa kang klakon ing Jepara.Bareng Coen ing tahun 1619 yasa kutha Betawi, lan Jakarta wis katekem ing tangané bangsa Walanda, sultan Agung muring banget marang VOC.Ora antara lawas dhawuh nglarangi adol beras marang Compagnie, amarga Coen wani wani awèh mriyem marang wong Surabaya.Sanadyan mengkonoa meksa ora dadi perang, awit sapisan Sultan Agung nedya golèk réka bisané wong Walanda ngakoni yèn kebawah Mataram, nganggo sarana kang alus, lan ping pindhoné samangsa dadi perang wong Walanda kuwatir yèn banjur ora bisa oleh beras babar pisan.Nalika Sultan Agung ngajak Walanda bebarengan mbedhah Banten, wong Walanda ora gelem, awit VOC, ora pracaya marang wong Mataram, marga Walanda wis ngrebut layang, kang surasané: "Sultan Agung bakal mbedhah Banten, sawusé iku banjur ngalahaké Betawi".Banten lan Mataram iku tansah memungsuhan, nanging Sultan Agung ora bisa ngalahaké, jalaran nalika iku prauné wong Jawa ora sepiraa kèhé lan mlaku dharat dalané angèl banget.Ing Tanah Jawa Kulon kang teluk marang Mataram mung ing Sumedhang (Priyangan) lan Cirebon.Nalika JP. Coen jumeneng GG. kang kapindhoné ing tahun 1628, ana utusan saka Mataram menyang Compagnie duwè panjaluk mangkéné: Sapisan Panémbahan enggoné arep nempuh Banten mundhut tulung marang Compagnie, kapindhoné JP. Coen didhawuhi utusan menyang Mataram ngaturaké bulu bekti.Panjaluk iku mau loro loroné ora dituruti.Ing sasi Agustus wayah bengi kasteel ing Betawi ditempuh ing bala Mataram saka pelabuhan.Ing dharatan ana baris gedhé kang ngepung kutha Betawi. Mangka cacahing prajurit Compagnie mung 3.800.Nuli JP. Coen tékad tekadan nempuh, prajurit Jawa bubar, malah banjur kepeksa mundur, awit wis ngancik mangsa udan tur nganggo kekurangan pangan.Ing sasi April tahun 1629 ana utusan saka Mataram aran Warga ketemu GG. JP. Coen, jaréné perlu rembugan arep bedhami.JP. Coen wis ngerti yèn Warga iku satemené telik, banjur terus dicekel.Bareng ditakoni, prasaja yèn wong Mataram wis nglakokaké wadyabala manèh lan murih aja nganti kekurangan pangan kaya kang uwis, ing Tegal wis disedhiyani tandhon beras.JP. Coen terus dhawuh ngobongi tandhon beras mau.Wusana bareng prajurit Mataram teka ing wewengkon Betawi enggal baé enggoné kentèkan pangan.Wadyabala Mataram wiwit gawé larèn nganti ketug sacedhaké kutha, JP. Coen nuli dhawuh ngrusak larèn mau.Sarèhné bala Mataram uga ketrajang lelara, wusana kepeksa mundur.Wiwit ing wektu iku karajan Mataram wis ora wani nempuh marang kutha Betawi.Ewa déné Sultan Agung sabisa bisa tansah ngarah gawé kapitunané Compagnie, kayata wong Mataram dilarangi dagang beras menyang Betawi, mangka Compagnie butuh banget.Utusan saka Betawi menyang Karta padha dicekel, sarta direngkuh abdi telukan, malah sawènèh ana kang dipatèni.Bareng sabedhahè kutha Malaka tahun 1641, wong Jawa ora kena dagang beras ana ing kono, dipeksa dagang menyang pelabuhan Betawi.Senadyan Sultan Agung durung karsa rukun, éwa déné kawula Mataram diidini lelawanan dedagangan manèh lan Compagnie ing Betawi.Wasana ing tahun 1646 Sultan Agung séda, wiwit ing wektu iku Mataram banjur rukun baé lan Compagnie.Karsané Sultan Agung arep ngerèhaké Tanah Jawa kabèh iku wis akèh kelakoné, nanging perang mau ndadèkaké karusakan ing Tanah Jawa.Nalika utusané VOC. ing tahun 1613 padha menyang Karta, para utusan padha éram ndeleng kèhing wong ing kutha kutha, kèhing beras pari apa déné kèhing wit witan tuwin tetanduran kang metu kasilé, nanging bareng antara limalas tahun manèh, akèh tanah tanah kang ora kadunungan wong, panggonan panggonan kang katrajang ing prang padha nandang paceklik lan kaambah ing pageblug.Mulané mengkono, marga Sultan Agung iku nggoné arep nggayuh karsané iku nganggo sarana kang nggegirisi, kayata: kabèh kawula kudu mèlu perang, durung nganti perang wong wong mau wis akèh kang tiwas ana ing dalan.Gampang yèn mung arep bisa ngira ngira kèhing prajurit kang dilurugaké, yèn ngélingi pangepungé kutha Betawi kang ping pindhoné.Nalika iku ana prajurit 80.000 lan sing bali menyang Mataram durung ana seprapaté.Nalika nglurug Madura, kèhing prajurit nganti 160.000.Yèn ana wong sabangsa kalah perangé, kerep kelakon wong kabèh mau kapeksa ninggal tanahè.Nalika bedhahè Madura, kutha kutha lan désa désa ing kono mèh kabèh dirusak, para ratuné dipatèni, wongé cilik ana 40.000 kang dipeksa ngalih menyang Gresik lan Jaratan, jalaran ing kutha loro mau, marga saka perang kang uwis uwis mèh ora kadunungan ing wong.Adipati ing Sumedhang kapeksa urun bala akèh banget, nganti ing negarané (Priyangan) mèh entèk wongé.Sakalahè Wirasaba bupatiné kablenegaké ing banyu nganti tumeka ing pati, lan wong cilik diboyongi menyang Banyumas.Sultan Agung iku ora ngajèni nyawaning wong, nalika campuhe wadyabala Mataram ana ing Surabaya iku wong Mataram kang mati 40.000 lan Kangjeng Sultan iya ayem baé, pangandikané: tanah Mataram isih sugih wong.Jalaran kang mangkono mau wong cilik padha ora bisa nggarap sawah, regané beras saya larang lan wongé saya ora kacukupan. wuwuh wuwuh kaambah ing pagering, mulané ing tahun 1618 lan 1626 akèh padésan ing Tanah Jawa kang wongé mung kari 1/3, kang 2/3 padha mati.Wragad perang iku iya ora sethithik, lan sing kudu nganakaké iya wong cilik, Sultan Agung ora kagungan welas marang mungsuh, malah sénapati lan prajurité dhéwé iya sok kapatrapan paukuman kang ora murwat, yaiku yèn perangé kalah.Miturut crita, saunduré wadyabala saka Betawi, Sultan Agung dhawuh matèni wong 4.000; wong samono mau kalebu para garwané baureksa, kang tiwas ana ing peprangan.Nalika perang Mataram JP. Coen wis kraos gerah, nanging meksa nyénapati ing perang, dadi kasengka banget.Wasana ing tanggal 20 September 1629 gerahé banget dadakan, nganti dadi lan tiwasé.Wis tetéla banget yèn tujuné Compagnie nganti seprono mung murih ajuning dedagangané. Sarèhné kang dikukuhi banget pranatan monopolie, mulané kudu bisa mbalèkaké panémpuhé wong Europa liyané.Bisané kelakon, mung yèn prajurité dharatan lan lautan sentosa, perlu kanggo ngukuhi kantor kantor ing Betawi, lan uga kanggo nanggulang ardané Mataram.Coen iku kena diarani wong pinunjul, katandha nalikané adegé Betawi bisa ngunduraké ardaning mungsuh nganti kaping pindho (Inggris lan Mataram) senadyan tansah karoban lawan, tindaké ana ing Moloko tetep diarani siya, éwadéné meksa klebu wong ambek sudira ing pakéwuh lan ora wegahan.Enggoné nglabuhi tanah wutah rahè tanpa pamrih nganti tekan ing pati.Sasédané
ing bab sakabèhé.Dhèk samana VOC. perang manèh lan mungsuhé lawas yaiku bangsa Portegis.Ing tahun 1638 jajahané wong Portegis ing Ceylon karebut ing sénapatining VOC. banjur Compagnie diidini ngadegaké bètèng lan nindakaké monopolie dagangan manis jangan.Ora antara suwé bètèng Malaka, kang kalebu sentosa banget, kinepung wakul lan diperangi bala VOC.Nganti suwé wong Portegis panggah. Ing tahun 1641 sénapati Walanda Caerteku dhawuh ngrangsang bètèng, wasana bedhah.Ing ngatasé wong Portegis ilangé kutha Malaka iku kerugian gedhé banget.Sarèhné banjur uga kélangan jajahan ing pasisiré tlatah Coromandel lan Malabar, wong Portegal prasasat tanpa panguwasa ana ing tanah Asia.Nalika bedhami ing tahun 1641 wong Portegis dipeksa nuruti baé.Mungguh ing ngatasé Compagnie, bisa oleh kutha Malaka kauntungan gedhé, awit ndadèkaké wediné para ratu bangsa bumi kabèh. Padagangané Malaka ngalih menyang Betawi.Nalika jamané GG. van Diemen kutha ing Betawi digedhèkaké lan dibecikaké.Jiwané 9.000, wong Walanda 3.000 luwih.Ing sajabané kutha wiwit akèh pasanggrahané para gedhé.Ing sajroning kutha wong laku dagang maju banget.Kacarita karajan Mataram ing wektu iku banjur rukun baé lan Compagnie.Ing tahun 1646 VOC. prajangjian karo Mataram (nalika jumenengé Mangkurat I).Ing saben tahun Compagnie kudu nglakokaké utusan menyang Mataram.Wong Jawa kena dedagangan ing sadhengah panggonan kejaba ing Moloko.VOC. lan Mataram padha déné ora kena ngréwangi mungsuhé.Ing sabakdané
memungsuhan lan Betawi, marga wong Banten ambubrah monopoliening VOC. karo wong Moloko.Pelabuhan Banten kerep banget dibarisi ing prau perang Walanda, dadi kutha Banten padagangané mati.Ing tahun 1645 Banten gawé prajangjian lan VOC.Dadi tetéla yèn panguwasané Compagnie tansah mundhak gedhé.GG. van Diemen arep nggedhékaké padagangan ing tanah Cina lan Jepang.Ing tahun 1642 ana wong Walanda, aran Abel Tasman njajah ngétan nemu pulo pulo anyar ing wewengkoné Australia iya iku Nieuw Zeeland lan Van Diemensland (saiki aran Tasmania).Tanah Australia diarani Nieuw Holland.Nalika jaman Sultan Agung ana owah owahan bab umuring tahun.Kang dienggo tumekané jaman iku diarani tahun Saka, umure kaya déné tahun Christen ((+/- 365 dina) wiwité tahun nalika tahun christen wis tekan angka 78.Wiwit tahun Saka 1555 (= 8 Juli 1633) umure disalini manut lakuning rembulan ( 1 tahun = 355 dina) dicocogaké karo tahun Arab kang dhèk samono wis tekan angka 1.043.Tumekaning saiki kabèh mau isih dipacak ana almenak, kayata: 1 Januari 1925 = 5 Jumadilakir Dal Windu Sengara 1855 (Jawa) = 5 Jumadilakir 1343 (Arab). 16 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 8Kraman ing Moloko (1650 - 1653)Mataram Jamané Amangkurat I lan Amangkurat II.Kraman Trunajaya. Perang Banten. 1645-1677 Mangkurat I 1650-1653
wong bumi padha ngrekasa uripé.Wong cilik ora gelem netepi prajangjiané monopolie, padha laku dagang colongan.Punggawané VOC. nyirep kraman kanthi tindak keras.Nuli wong Moloko dibiyantu ing Sultan Ternate, mulané saya ndadra.Wasana GG. van Diemens tumindak dhéwé, tindaké keras nanging ndalan, temahan kraman bisa mendhak.Ing nalika jamané GG. Reiners (tahun 1650 - 1653) ing Ternate lan Ambon ana kraman manèh kang marga saka pangojok ojoké wong Makasar.Wong bumi padha nggrundel ora trima, awit A. de Vlaming, Gouverneur ing kapulowan Moloko dhawuh mbabadi tanduran bumbu crakèn kang dianggep turah, murih ora ngedhunaké regané dagangan.Yèn wong bumi ora nuruti, prajurit VOC. lelayaran mrana ngrampungi pasulayan kanthi wasésa (hongi).Enggoné nyirep kraman A. de Vlaming kanthi kekerasan, akèh wong kang dipatèni utawa dibuwang .Wasana pulo pulo akèh kang suwung.Wiwit ing wektu iku dikenakaké nandur cengkèh mung wong ing Ambon lan pulo pulo cilik sisih wétan, kang kena nandur pala mung wong ing Bandha.Amarga saka anané planggeran mau wong bumi akèh kang padha kemlaratan.Wasana ora ana sranané kanggo mbangkang manèh.Bareng Moloko wis tentrem, nalika kang jumeneng GG. Maetsuycker VOC. merangi Makasar.Hasanudin, ratu ing Makasar tansah nulungi wong bumi ing Moloko.Manèhé VOC. ora oleh idin ngadegaké loji ana ing karajan Makasar.Enggoné memungsuhan VOC. lan Hasanudin nganti ambal kaping telu.Wekasané ing tahun 1667 Cornelis Speelman didhawuhi nandangi Hasanudin.Aru Palaka ratu ing palaka mbantu Compagnie, jalaran karajané direbut kagamblokaké marang Makasar, rama lan éyangé Aru Palaka kapatènan ing Ratu Makasar.Putusaning perang Hasanudin kapeksa nganggep prajangjiané VOC. tahun 1667.Miturut jenengé papan prajangjian mau diarani prajangjian ing Bonggaya.Bedhahè Makasar iku ing atasé VOC. akèh banget pakolèhé, awit iku dadi dhedhasaring panguwasa ana ing Celebes sarta pamengkuné marang sakabèhing pulo pulo ing Moloko.Minangka ganjaran Aru Palaka didadèkaké ratu ing Boné.Surasané prajangjian ing Bonggaya prakara warna warna, kayata: Makasar lan Goa ngakoni pangayomané VOC. apa déné Florès lan Sumbawa mari dadi jajahané Makasar.Bangsa manca kang kena dedagangan ing Moloko mung VOC. baé. Wong Makasar kudu nglèrèni enggoné lelawanan dedagangan lan Moloko.Sasédané Sultan Agung ing Mataram tansah ana kraman utawa perang, ndadèkaké gempaling karajan.Kang misuwur iya iku kramané Trunajaya, sebabé mangkéné:1. Pangéran Arya Prabu
rama. Sarèhné wegah memungsuhan lan Compagnie, ing tahun 1646 lan 1652 prajangjian pamitran lan VOC. Surasané prajangjian 1652 ana kang nyebutaké bab tapel watesé jajahaning Compagnie sisih wétan, iya iku kali Citarum. Ing tanah Mataram akèh para gedhé kang nggrundel ora narima marang tindaké Mangkurat mau.2. Sunan Mangkurat ala banget pangrèhé praja, jalaran ketungkul mbujeng marang kamuktèn nganti nukulaké panggalih siya. Para kawula gedhé cilik ora ana kang njenjem uripé, jalaran saka siyané Sang Prabu. Nalika jumeneng anyar anyaran nenumpesi mitrané kang rama akèh. Saking kalulute marang pakareman kang nistha nganti wentala mutahaké getihe wong kang tanpa dosa. Kaya déné nalika garwané kekasih séda, nuli dhawuh nyekel wong wadon 100 dikurung ing pasaréyan nganti mati kaliren.3. Ing Madura ana sawijining Pangéran kang duwè tékad arep ngraman, manggedhéni para gedhé ing Mataram lan Madura, merangi Mangkurat.Pangéran mau wayahè Cakraningrat I ing Sampang saking amuyan, jenengé Trunajaya.Senadyan Trunajaya ora nduwèni waris kadipatèn, éwa déné ngarah jumeneng adipati ing Madura.Nalika kang paman jumeneng adipati, jejuluk Cakraningrat II gampang baé Trunajaya enggoné ngelun wong Madura, awit sang adipati tansah ana ing Mataram baé.Ing tahun 1674 kraman wis ngrebda banget. Trunajaya dibantu ing wong Makasar kang padha lunga saka tanahè dhéwé ngalambrang, gawéné mbebajak.Tanah Jawa Wétan enggal ditelukaké.Bareng kraman saya mengulon, Mangkurat I saya kuwatir, nuli mundhut pitulungané Compagnie.Préntah ing Betawi kang sakawit mangu mangu, nanging bareng saya krasa kapitunan enggoné dedagangan marga saka panggawéning kraman, ing wasanané gelem tetulung.Ing kawitané prajurit Walanda kerep bisa mbalèkaké kraman saka sawènèhing panggonan, nanging saya suwé saya cabar, kraman saya maju, tanah pasisir lor lan Tanah Jawa Tengah pasisir wétan wis katekem ing kraman, Trunajaya banjur akadhaton ing Kedhiri.Préntah ing Betawi wiwit anggraita yèn pananggulanging kraman Trunajaya kudu ditumeni.Ing tahun 1677 ana wadyabala Compagnie menyang Jepara, disénapatèni Cornelis Speelman.Dhisike Trunajaya arep dirukun, nanging ora gelem. C Speelman nuli prajangjian: lan Sunan Mangkurat I, surasaning prajangjian: Compagnie bakal mitulungi Mangkurat, nanging njaluk liru ragading perang, undhaking jajahan, lan wewenang ing prakara dedagangan.C. Speelman banjur wiwit merangi kraman, nanging mung bisa ngejègi Surabaya, déné jajahané Trunajaya saya mundhak, malah wis bisa nggepuk Karta, kutha karajaning Mataram.Upacaraning kraton diboyong menyang Kedhiri. Sunan Mangkurat kèngser, tindak mangulon didhèrèkaké ing Sang Pangéran Adipati Anom.Mungguh kramané Kangjeng Sunan mau nedya ketemu panggedhéning Compagnie ing Jepara, nanging ana ing dalan séda (tahun 1677) kasarèkaké ing Tegal Arum.Nganti saprené Mangkurat I isih katelah nama Sunan Mangkurat Tegal Arum.Sasédané Sunan Mangkurat I Sang Pangéran Adipati Anom gumanti jumeneng nata, jejuluk Sunan Mangkurat II, nanging sasat ora jumeneng ratu, awit kang nganggep mung para kawula kang ndèrèkaké, malah kang rayi Sang Pangéran Puger, kang ana Mataram iya ngaku jumeneng Sunan.Sunan Mangkurat II banjur tindak menyang Jepara, mundhut tulung marang Compagnie, ngèstokaké dhawuhé kang rama.C. Speelman saguh mitulungi, nanging nganggo prajangji.Wosing prajangjian Jepara:VOC. nganggep ratu marang Mangkurat IIVOC. kena dedagangan ing satanah Mataram, kena nglebokaké dedagangan ora wenang dijaluki béya.Jajahan VOC. mangidul tekan segara, mangétan tekan Cimanuk, apadéné kutha Semarang sawewengkoné.GG. Maetsuycker lan kèh kèhing para Liding Raad van Indie ora rujuk karo kareping para Bewindhebber, pangrehing VOC. ana ing tanah Walanda; aliya saka iku Trunajaya wis kegedhén panguwasané, mangka Sunan Mangkurat II wus prasasat tanpa daya, wuwuh wuwuh préntah ing Betawi lagi karépotan ora bisa oleh pitulungan saka nagara Walanda, tur nemu pakéwuh karo Banten.Ing tahun 1678 GG. Maetsuycker séda
lan Speelman padha sabiyantu ngrampungi kraman Trunajaya, aja nganti kedhisikan ditempuh wong Banten.Rijkloff van Goens banjur ngutus wadyabala gedhé menyang Tanah Jawa Tengah nglurugi Trunajaya.Trunajaya iya metukaké, nanging suwé suwé keplayu marang Kedhiri.Kedhiri nuli dibedhah klawan rekasa, nanging Trunajaya oncat ngungsi marang pagunungan saloré gunung Kelut.Kapitan Ambon aran Jonker kautus ing
wusana Trunajaya nungkul.Kangjeng Susuhunan arep priksa marang Trunajaya nanging bareng disowanaké ing ngarsané, nuli diperjaya ing Sang Prabu piyambak (tahun 1680).Senadyan ing tahun 1652 wis ditemtokaké yèn Cisédané kang dadi tapel watesé Banten lan jajahan VOC., éwa déné wong Banten iya ora wedi njejarah, mbégal ing sawétané Cisédané.Ing tahun 1656 kelakon dadi perang nganti tumeka tahun 1659.Ing salebaring perang mau VOC. meksa durung rukun karo Banten.Ing wektu samono kang jumeneng ing Banten Sultan Agung Abul Fatah utawa Tirtayasa.Sang Prabu pancèn ratu peng pengan, kang diudi mumbuling negara lan undhaking jajahan, mulané sengit banget marang Compagnie, awit digalih ngalang alangi pangelaring jajahan.Saka pambudidayané Sultan Agung kelakon kutha Banten bisa reja lan ramé.Wong Inggris, Denmarken lan Prasman padha oleh idin dedagangan ana ing Banten.Nalika kraman Trunajaya Sultan Agung ora gelem nganggep ratu marang Mangkurat II lan mitulungi marang Makasar mungsuhé VOC.Pangarep arepé yèn prajurit VOC., suda banget, wong Walanda banjur gampang kalahè karo Banten.Ing sesirepé kraman mau rèhné GG. Spellman wis mangerti sedyané Sultan Agung yaiku arep enggal merangi Betawi, mulané banjur tata tata.Kabeneran banget ing atasé VOC. ing tahun 1682 ing Banten ana gègèr, jalaran Sang Pangéran Adipati Anom Abdul Kahar (banjur jejuluk Sultan Haji) lan rayiné Sang Pangéran Purbaya rebut kalenggahan Pangéran pati, iya iku biyantu kang rama ngasta papréntahaning
awit Sultan Agung mbiyantu Purbaya, nuli Sultan Haji njaluk tulung marang VOC., kang saguh arep nulungi, jangji wong Walanda ing Banten oleh monopolie.Sultan Agung banjur keplayu dioyak ing prajurit Compagnie.Bareng kecekel dikunjara ana ing Betawi nganti tekan ing sédané (tahun 1692).Wosé prajangjian ing tahun 1684 wong Inggris lunga saka Banten, nuli ngalih menyang Bengkulen. Kejaba iku VOC. wenang mèlu ngrembug ruwet rentenging nagara ing Banten. Wiwit ing jaman iku Cirebon uga mèlu ngaub marang VOC. 17 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 9Mataram Nalika Perang
banget bathiné, ngungkuli bathèn kang wis katemtokaké, iya iku 12,5%.Ing tahun 1642 bagéyaning Bathi nganti mundhak tekan 50%, VOC. dadi ndedel, ing saantarané
njembaraké jajahan.VOC. kudu ngedegaké loji loji manèh, awit VOC. kudu mung salugu dedagangan.Balik pangrèhing VOC. ing Betawi karepe ngendhokaké monopolie.Wong bumi kerep disuwunaké idin GG. Coen lan van Diemen prakara kamardikaning dedagangan, nanging para Bewindhebber ora mituruti.Punggawané VOC. akèh kang wong asor lan ala, wuwuh wuwuh blanjané ana ing tanah Indhiya mung sathithik.Blanja kawitan (asistèn = carik) mung 10 rupiyah, banjur mundhak 55 rupiyah (koopman) lan 75 rupiyah (opperkoopman) ing sasasiné.Blanja sathithik mau tampané nganggo dicowok umpamané kanggo tetanggungan.Kang mangkono iku njalari para penggawa padha dagang peteng utawa dagang colongan.Ananging sarèhné dagangan VOC. nalika semana gedhé banget lan bathiné dudu sebaéné dai prakara klèruné pranatan monopolie apa déné tindaké para punggawa sing ora bener isih samun durung pati ketara.Ing kawitané abad kang ping 18 jajahané VOC. akèh banget, apa manèh ana ing Tanah Jawa.Jajahan lan panguwasané karajan Banten lan Mataram saya kalong kalong.Betawi, Krawang tekan kali Indramayu, Priyangan tekan segara kidul; Semarang lan wewengkoné (tahun 1677), Cirebon wus ngaub marang VOC. Tapel watesé jajahan Banten sisih wétan Cisédané. Jajahan VOC. mangétan tekan Cilosari lan Cidhonan (tahun 1705).Ing tahun 1659 VOC. prajangjian karo Sultan ing Palembang, oleh idin ngedegaké bètèng ing bawahè.Ing tahun 1667 VOC. ngedegaké loji ana ing Padhang.Sawisé prajurit Walanda mitulungi marang para kawulané ratu Aceh, kang jajahané dhèk mauné ketug ing Indrapura (Sultan Iskandar Muda), VOC. ora mung katon gedhé panguwasané nanging iya katon sugih.Kutha Betawi saya suwé saya gedhé lan asri, nganti diarani "Ratuning kutha ing bumi sisih wétan".Dadi ing jaman iku VOC. kaya kaya lagi mumbul mumbule.Mungguh ing satemené senadyan gelaré kuwasa lan sugih banget, VOC. wis mundur, ngalamat arep bobrok.Kasugihané saya kalong, malah terkadhang terkadhang uga nganti tuna, nanging kejaba para Bewindhebber ora ana kang ngerti, awit digawé wadi banget.Para Bewindhebber enggoné awèh dividènd (anakaning andhil) marang para aandeelhouder isih ajeg akèh.Dadi saya suwé bandhané VOC. saya suda.Mungguh karepe para Bewindhebber enggoné ngrendhem wadi mau, supaya VOC. diaranana isih sugih lestaria diandel aja nganti kepatèn ubed.Wasana ing tengahing abad 18, VOC. wis katandhegan utang 3 yuta.Kang dadi jalaran sudané kasugihan VOC. warna warna, kayata:1. Kèhing wragad VOC. kanggo peperangn, tansah kapeksa sediya prajurit lan prau perang akèh.2. Rèhné jajahan saya jembar, punggawa saya mundhak akèh, anjalari undhaking wragad.3. kauntungan laku dagang wis ora kaya wis ora kaya dhèk abad kang kepungkur, awit akèh punggawa VOC. lan wong bumi padha laku dagang peteng utawa dagang colongan, VOC. enggoné mblanjani punggawané kesethithiken, dadi punggawané mau kepeksa golèk kauntungan liya sarana dagang peteng. Déné wong bumi enggoné dagang colongan lelawanan wong Inggris utawa bangsa manca liyané. Marga saka malaking VOC. enggoné nindakaké monopolie, wong bumi padha gelem nerak prajangjiané monopolie. Rèhné wong bumi wis dadi mlarat marga saka pamèring VOC. lan punggawané karajan Jawa, barang pedagangan saka Europa mung sathirhik payuné.4. VOC. enggoné dedagangan ana ing Europa kerep tuna banget, marga dijori ing bangsa Inggris lan Prasman.Rékané para Bewindhebber enggoné arep nututi kapitunané serana ngencengaké tindaking monopolie lan nglarangi dagang peteng.Ewa déné sanadyan dagang peteng iku dilarangi banget kanthi ukuman abot, meksa saya ndadra, awit VOC. ora ngundhaki blanjané punggawané, lan pangulaké barang dedagangan kemurahen.Ana réka dayané VOC. kang sakawit ndadèkaké kauntunganing VOC, dhéwé lan bangsa bumi, yaiku enggoné nganakaké wulu wetu liya, kayata: nila, lawé, secang (kanggo pulas). Kang akèh banget pametuné yaiku kopi.GG. Zwaardekroon ngudi banget marang ajuning tanduran kopi mau (tahun 1718 - 1725).Wiwit VOC. dagang kopi iku mauné saka rembugé P. van den Broecke, nalika isih ana ing Mokka (jajahan Arab).Saya suwé kopi mau ana ing Europa saya payu.VOC. enggoné kirim kopi weton Mokka menyang Amsterdam ing sataun tauné nganti 300.000 pun.Bareng wong Turki ngengèl engèl wetuning dagangan kopi, VOC. nuli nyoba nandur dhéwé ana ing Tanah Jawa (tahun 1706).GG. Zwaardekroon prajangjian lan wong bumi dikon nandur kopi, pametoné saben sadhacin bakal dituku 15 ringgit.Wong bumi seneng atiné déné pituwasé mèmper, mulané
akèh pametuné.Nanging suwéning suwé VOC. saya sawenang wenang, regané kopi didhunaké nganti 1 dhacin mung diajèni 5 ringgit. Wong bumi banjur suda kamajuwané, wit kopi akèh kang ditegori.Ing tahun 1721 Paréntah ing Betawi mèh baé kabilaèn, marga saka panggawéné Pieter Elberfeld, iya iku sawijining Walanda pranakan Jerman lan Jawa.Pieter Elberfeld mau duwè sedya arep ngraman jalaran nalika patiné bapakné sapéranganing warisané dadi meliking Paréntah.Pieter Elberfeld banjur ngirup bala dibantu wong Jawa, aran Kartadriya andhel andhelé Untung Surapati.Ana bangsa mutihan kang ngojok ngojoki wong sarana andum jimat.Karepe Pieter Elberfeld sakèhing Walanda bakal ditumpes, dinané ditemtokaké tanggal 1 Januari 1722.Bareng ndungkap tumekaning wektuné, Paréntah Betawi lagi baé oleh warta. Pieter Elberfeld sakancané enggal ditukup; sawusé ngaku banjur dipatèni siya siya.Endhasé Pieter Elberfeld dikethok, ditanjir ana ing regolé pekarangané dhéwé, omahè dirombak, pomahané disangaraké ora kena dienggoni ing wong.Dhawuhé Paréntah katulis ing watu, tumekané saiki isih tetep mengkono. 19 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 11Panguja ngujané Wong Betawi Marang Cina,lan Pengramané Wong Cina.Mas Garendi didadèkaké Ratu
katetepaké dadi pasanggrahané para Gouverneur Generaal.Kajaba saka iku Van Imhoff nekakaké wong saka nagara Walanda kang pancèn baku tani. Banjur pranatan kang ndadèkaké kapitunané wong Jawa disuwak, yaiku yèn pametuné kebon kopi kakéyan, kebon mau dibabadi amrih undhaking regané kopi.Tindak mangkono iku dilarangi, nuli GG. Van Imhoff nemtokaké kèh sathithiking kopi kang dadi ladèn marang VOC.Van Imhoff sawisé njajah Tanah Jawa Tengah sarta Wétan, nuli ngarang layang palapuran kang maédahi banget ingatasé Paréntah.Ing ngisor iki kacarita bab perang lan reribedé VOC. sarta Mataram kang marga saka kurang wewekané tindaké Van Imhoff.Nalika GG. Van Imhoff ana ing Surakarta ing wektu samono Pangéran Mangkubumi lagi seserikan karo kang raka Kangjeng Sunan.Saka kersané Van Imhoff arep ngélingaké marang Sang Pangéran nganti kewetu serengé ana ing pasamuan, andadèkaké banget seriké Pangéran Mangkubumi, awit rumangsa bener, kok malah disrengeni.Ing saunduré saka pasamuan Sang Pangéran trus lolos saka nagara, ngimpun bala sarta banjur gandhèng karo Radèn Mas Said, kang ing wektu iku wis madeg kraman uga.Priyagung sakaroné wis sekutu ngraman marang Sunan Paku Buwana II.Ing tahun 1749 kraman durung kena disirep, banjur Kangjeng Sunan séda, iku saya andadèkaké kisruhing nagara.Nalika Paku Buwana II isih gerah, Van Hogendorp, Gouverneur ing pasisir lor, ditimbali, dingendikani bab oreging nagara.Dadining rembug karajan Surakarta dipasrahaké babar pisan marang VOC.Dadi ing satemené wiwit tahun 1749 para ratu Jawa wis ora kagungan bumi.Sanadyan saka karsané kang rama Pangéran Adipati Anom wis ora duwè wenang marang karajan Surakarta, nanging Sang Pangéran meksa kajumenengaké nata déning Van Hogendorp, mung baé enggoné jumeneng mengku nagara dumunung anggadhuh.Para priyagung ing Surakarta akèh kang mrekitik atiné bareng ngerti yèn tanah Surakarta dadi darbèking VOC., banjur padha mbalik ngiloni Pangéran Mangkubumi.Sadurungé Pangéran Adipati Anom jumeneng Paku Buwana III, Mangkubumi wis ngaku jumeneng ratu ing Banaran.Sarèhné Pangéran Mangkubumi kumpul lan RM. Said, dadi santosa banget, nganti bisa ngelun luwih saparoné Mataram.Paku Buwana III ora kagungan wragad sarta prajurit ora bisa lumawan perang, dadi anané mung mangsa bodhoa marang VOC.Perangé kraman lan Compagnie genti unggul genti kasoran, wusana ing tahun 1751 Pangéran Mangkubumi bisa ngalahaké Compagnie ing sacedhaké kali Bagawanta.De Clerq sénapatining prajurit, mati.Sabakdané iku Sang Pangéran ngalakokaké bala mengalor nelukaké Pekalongan malah mèh nglojok jajahan Compagnie.Paréntah ing Betawi sumelang banget, nuli nyantosani prajurit, wasana Mangkubumi kepeksa mundur, mubet ing wewengkoné Mataram manèh.Ora antara lawas Pangéran Mangkubumi ecrah lan RM. Said nganti padha peperangan dhéwékan, awit RM Said duwè pamélik arep jumeneng Sunan dhéwé.Prakara iku ndadèkaké kamayarané VOC. éwa déné Paréntah iya meksa rada wegah; utawa manèh sarèhné ngéman rusaking nagara lan wong cilik, mulané GG. Mossel rujuk lan karepe Van Hogendorp, para panggedhéning kraman arep dirukun baé, dicuwilaké tanah Mataram.Ing tahun 1754 GG. Mossel tindak menyang Semarang katemu lan Kangjeng Sunan, perlu rembugan enggoné arep mérang karajan Mataram.Paku Buwana manut baé, awit ora ana kang diendelaké.Kelakon Van Hogendorp bisa rembugan lan priyagung sakaroné ing kraman, nanging ora kedadéyan.Kang gumanti Governeur Harting iku bisa angon mangsa.Sarèhné Mangkubumi lan RM. Said tansah memungsuhan, mangka RM. Said kegedhén panjaluk, mulané tumrapé Harting gampang baé enggoné bedhami karo Mangkubumi.Ing tahun 1755 Sang Pangéran Mangkubumi bedhami lan Compagnie sarta Kangjeng Sunan ing Giyanti.Putusing bedhami Sang Pangéran kajumenengaké ratu ngerèh saparoning karajan Mataram, nanging kudu netepi prajangjian kuwajibané marang Compagnie.Sang Pangéran Mangkubumi banjur jumeneng ratu akadaton ing Ngayogyakarta Adiningrat jejuluk Sultan Hamengku Buwana I, Sénapati Ing
utawa kaping lima malem 6 Agustus 1717.Mungguh luhuring panggalihané Sang Prabu dicritakaké ing
Surakarta sisih kidul kulon, 3. Sukawati = Surakarta sisih lor wétan, 4. Bagelen, 5. Kedhu, 6. Bumi Gedhé = Surakarta sisih lor kulon, lanIII. Manca Negara, yaiku Banyumas, Mediyun, Kedhiri, Japan = Surabaya sisih kidul kulon, Jipang = Rembang sisih kidul wétan, Grobogan lan tanah cilik cilik liya sawatara.Murih dhamangé ing buku Klepu, panggawéné ana ing désa Klepu dhèk tanggal 26 September 1757. nanging buku iku ilang, mulané banjur ndadak gawé manèh ana ing Semarang ( 2 Nopember 1773).Kamot ing layang kang dijenengaké ”Semarangsche Legger”.Sajroning papréntahané Sultan Swarga, Ngayogyakarta dadi karta raharja, nganti karusakané nalika paprangan wis pulih ora ana labeté.Tumekaning séda, Sinuwun Hamengku Buwana I lestari becik karo Kompeni.Bangsa Jawa ngluhuraké banget karo panjenengané lan ngalem marang kasetyan lan kasudirané, nanging marga sugengé iku kerep ngrekaos, banjur rada nemahi watek brangasan sethithik.Kerep banget pradondi prakara wates karo karaton Surakarta.Déné leremé marga ananing wates anyar ing tahun 1773.Tangkebé karo Pangéran Mangkunegara, yaiku putrané mantu, rada kurang becik.Luwih luwih wiwit tahun 1763 saploke Kangjeng Sultan mindhokaké putrané (Kangjeng Ratu Bendara) karo Kangjeng Pangéran, banjur kerep banget padha ejèg ingejègan rebutan bawah nganti angèl pisah pisahané, marga prakara enggoné padha pasrahan punggawa kang padha aliyan bendara, banjur padha perang manèh.Kejaba iku Pangéran Mangku Negara ora saged ngapura marang Sultan Hamengku Buwana I, marga garwané dipundhut bali mau.Déné Kangjeng Sultan ndakwa, yèn Pangéran Mangku Negara gawé rusuh ana ing bawah Kasultanan.Kangjeng Susuhunan ing Surakarta ngéloni Pangéran Mangku Negara.Perangé iku nganti tekan tahun 1777. Wiwit tahun iku tangkepé Sultan Swarga marang Kangjeng Sunan lan Pangéran Mangku Negara katon becik.Kacarita RM. Said isih mbajuraké perangé, nanging suwé suwé ora bisa lawan, awit dibut prajurit VOC. lan balané Sultan Hamengku Buwana.Bareng kapèpèt ing tahun 1757 gelem bedhami ana ing Salatiga; putusané RM. Said kacuwilaké karajan Surakarta, kajumenengaké Pangéran Adipati, jejuluk Mangku Negara, ngerèh tanah Keduwang lan Wanagiri, nanging iya nganggo prajangji mbangun miturut VOC.Nalika VOC. lagi nengah nengahi perang lan kraman Surakarta, yaiku tahun 1750, ing Banten ana kraman uga; mungguh kang dadi jalarané mangkéné: Wiwit ing tahun 1733 kang jumeneng ing Banten Zeinul Arifin.Iku pangalihané ora kukuh, nganti kena kena diepak ing garwané trah Arab, asma Sarifah Fatimah.Karepe Fatimah arep makolèhaké kaponakané asma Sarif Abdullah, kang wus kapundhut mantu sarta kaangkat Pangéran déning Sultan Zeinul Arifin.Nadyan katemtokaké sarembug lan Compagnie, yèn kawenangaké gumanti jumeneng ratu, putrané Kangjeng Sultan kang wus kaangkat Pangéran Gusti, éwa déné Sarifah Fatimah or gumingsir.Saka pangojok ojok lan wewadulé Fatimah, Sultan ing Banten nganti kalimput, duwè panjaluk marang Van Imhoff supaya Sarif Abdullah kenaa kajumenengaké Adipati Anom, déné Pangéran Gusti bakal kalorot.Bareng Pangéran Gusti krungu pawarta kang mengkono iku, énggal énggal nyuwun pangéyuban menyang
lan sumelangé VOC. bok menawa bakal kepeksa perangan manèh yèn ora nurutana karsané Sultan Banten lan Fatimah, murih katentremaning nagara Sang Pangéran Gusti disingkiraké menyang Ceylon.Let satahun Sultan Banten kaya kaya gerah èngetan klenjit klenjit arep owah, Sarifah Fatimah agé agé njaluk lèrèhé marang Van Imhoff.GG. Van Imhoff mituruti, Sultan Banten malah dibuwang menyang Ambon, ora lawas séda ana ing kono, nanging Compagnie bakal ngayomi.Sakéndhangé Sultan ing Banten, kang ngerèh negara Fatimah kabantu ing Sarif Abdullah.Sarèhné pangrèhe sawenang wenang, tur wong Banten kang dipanggedhéni Ki Tapa lan Ratu Bagus, emoh diratoni ing priyagung kang dudu darah Banten, dadi ora suwé banjur ana kraman.Compagnie tetulung nguruni prajurit, nanging kalah, awit kraman pancèn santosa.Nalika nedheng nedhengé gègèr gègèran ing Banten iku GG. Van Imhoff séda.Saka pamanggihé GG. Mossel, Sarifah Fatimah utawa Sarif Abdullah pancèn ora nduwèni wajib jumeneng ratu, mulané Pangéran Gusti bakal dikonduraké dibiyantu VOC. bisané jumeneng Sultan.Ing tahun 1750 Fatimah lan Sarif Abdullah kecekel kabèh sarta banjur dikéndhang.
Mohamad Wasiul Halimin, nanging nalika jumeneng iku nganggo prajangjian yèn anggoné jumeneng mung nggadhuh, malah tanah Lampung banjur dadi darbèking VOC.Prakara iku isih ndadèkaké kraman manèh: Ki Tapa lan sagolongané wong Banten, kang ora gelem rujuk lan wong Walanda, ora tarima.Pangéran Bagus Buang diangkat jumeneng ratu, merangi Arya Adi Santika, Pangéran Gusti lan VOC., nanging suwé suwé Ki Tapa kalah.Ing tahun 1753 ing Banten wis tentrem. Pangéran Arya Adi Santika sèlèh keprabon marang Pangéran Gusti kang banjur ajejuluk Abu’n Natsar Mohamad Arif Zeinul Acekin.Ratu anyar iku nalika jumenengé iya nganggo nganyaraké prajanji kaya déné prajanjine Sultan Adi Santika lan VOC. 20 Pérangan Kang Kaping PindhoBab 12Kaanané VOC. Ngarepaké Ambruké(tahun 1757 - 1800) Ing sasirepé kraman Mataram lan Banten, ing Tanah Jawa banjur dadi tentrem, kang durung mung ing Blambangan, amarga saka panggawéné wong ing Bali lan turuné Untung Surapati.Sarèhné ing wektu iku wus ana wong Inggris kang dedagangan ing kono, VOC. sumelang yèn tanah Bang Wétan bakal dirukun, mulané banjur nglurugaké bala mrono.Wiwit ing tahun 1772 Blambangan iya sirep.Dadi saTanah Jawa ing jaman iku wis wiwit raharja lan kelakon kawengku ing Compagnie kabèh.VOC. wis prasasat maharaja, sakèhing mungsuhé padha dipunthes, kira kira wis ora bakal mbebayani, ora abot sanggané.Nanging mungguh sranané kang kanggo munthes iku ing jaman wekas wekasan wis dudu kasentosaning wadya bala thok, nanging uga nganggo akal kajuligan, mratandhani yèn VOC. entèk kekuwatané, kaya kang dicritakaké ing ngisor iki.Sabakdané jaman peperangan ing
suwé saya katon yèn Compagnie bakal ambruk.GG. Mossel 9tahun 1750 - 1761) lan Van der Parra (tahun 1761 - 1775), apadéné para GG. kang padha gumanti yaiku Van Riemsdijk (tahun 1775 - 1777), De Klerk (tahun 1777 - 1780) padha mbudi daya ngentèkaké akal, murih tulusé VOC., nanging ngrekasané tanpa pituwas, Compagnie wis ora kena digéndholi.Nalika semana ing Tanah Jawa malah wiwit raharja, awit wis ora ana peperangan, sarta Compagnie tansah njaga murih bisané tansah memitran karo Kangjeng Sunan ing Kejawan.Sanadyan tindaké para ratu Jawa kerep ndadèkaké kapitunané wong cilik, nanging Compagnie trima meneng, awit pancèn ora ngrembug marang begja cilakané wong bumi.Yèn kadhang kala Surakarta lan Ngayogyakarta padha gèsrèk prakara watesing nagara, VOC. iya ora gelem mèlu mèlu.Jajahan ing sajabané Tanah Jawa ing wektu iku VOC. iya ora pati bisa ngrembug, wasana suda kuwasané.Ana ing Indhu Ngarep kuwasané wong Inggris saya gedhé.Malah ana ing Benggala kuwasané ngungkuli VOC.Kerep baé wong Walanda lan wong Inggris ana ing kono padha grejegan, malah terkadhang nganti dadi perang.Sarèhné VOC. kalah kuwasa, wasana kantor kantoré ing Benggala kudu nganggo diawat awati ing wong Inggris.Ana ing Ceylon VOC. kerep sulaya karo raja ing Kandhi prakara padagangan manis jangan lan pandumaning bebathèn, nanging rahayu isih bisa terus panguwasané.Ana ing Persi VOC. ora bisa terus dedagangan. Padagangan ing Sumatra pasisir kulon lan wétan ora bisa ngolèhaké kauntungan kang mèmper marang VOC., samono uga padagangan ing Bornéo.Ana ing kapulowan MOLOKO VOC. iya isih lestari oleh dagangan crakèn, nanging saya katon yèn suda suda.Sarèhné Compagnie kaya mangkono kaanané, ora lawas mesthi bakal ambruk.Kebarengan tanah Walanda banjur perang lan Inggris, iku kang nyengkakaké ambruké VOC., awit VOC, wis ora bisa ngukuhi jajahan ing Asia, marga saka kuranging prajurit, mangka ora bisa oleh bantu saka nagara Walanda.Kantor kantor ing Indhu Ngarep tiba ing tangané wong Inggris.Jajahan ing Sumatra pasisir wétan kulon kena direbut ora nganggo bisa lawan.Kaanané VOC. ing nagara Walanda luwih rekasa lan ing tanah Indhiya.Prau prau kang saka Indhiya akèh kang padha dirampas déning wong Inggris.Saking kekesing ati nganti ora ana prau dagang kang wani mingsed saka pelabuhan.Dadi laku dagang mandeg babar pisan.ing Betawi ora ana prau teka anggawa prajurit, gegaman utawa dhuwit, utawa njupuk dagangan, nganti sakèhing gudang gudang padha ambruk, mulané yèn ana prau saka negara liya kang gelem kulak dagangan murah murahan baé.Paréntah ing Betawi wis rumangsa bungah.Nganti telung tahun lawasé tanah Indhiya enggoné karibedan mangkono iku, wasana ing tahun 1784 perangé Walanda lèrèn.Miturut prajangjiané bedhami: Compagnie ora kena mbanjuraké bedhami monopolie ing tanah Indhu, wong Inggris ora kena dilarangi enggoné dagang layar ana ing kono.Ing sabakdané perang VOC. saya katon ngrekasané, ing tahun 1791 kecupetan 96 yuta, mangka arep golèk utangan wis ora ana kang ngèndel.Mangkono iku kaanané VOC. nalika nagara Walanda lagi jaman dahuru, wiwit tahun 1795 nagara Walanda banjur kecekel ing para kraman ing Frankrijk, mangka nagara Frankrijk mungsuhan karo Inggris.Awit saka iku tanah Walanda iya mèlu mungsuhan karo negara Inggris.Kacarita Willem V, Stadhouder ing tanah Walanda ing sajroning jaman dahuru mau sumingkir menyang tanah Inggris.Déné VOC. saka panémuné Willem V luwih becik dititipna dhisik menyang wong Inggris supaya aja kecekel ing para kraman Walanda, awit yèn wis kecekel ing para kraman bisa uga direbut ing krajan Inggris (Layang saka Kew.), nanging panimbang iku ora digugu, mulané VOC. sida diperangi karajan Inggris.Wiwit tahun 1796 jajahané VOC. mèh kabèh, kejaba Tanah Jawa lan Ternate, klakon direbut Inggris.Wasana ing tahun 1799 VOC. ambruk, dibubaraké, barang darbèké diliyer ing Paréntah Walanda kang lagi tetep anyar. 21 Pérangan Kang KatheluBab 1Tanah Indhiya Wiwit Adegé Bataafsche RepubliekTumekané Jaman DaendelsJumenengé GG. Overstarten (1796)1800 - 1801, Siberg, Wiese lan Daendels (tahun 1808 - 1811) Ing saambruké VOC., tanah Indhiya kacekel ing Paréntah Praja Walanda (Bataafsche Republiek), nanging mungguh pranatané pepréntahan wiwitané ora owah, sakèhing punggawa dilestarèkaké pangkaté lawas, mung baé salin bendarané, yaiku Paréntah Praja Walanda.Ing jaman iku Paréntah Walanda duwè karep mbeciki pangrehing tanah Indhiya; mung baé mungguh ing rékané isih rekasa, awit ing Bataafsche Republiek panémune para pinter padha gèsèh.Ana Sarjana loro mauné padha panggedhéning Compagnie, nanging karepe nglestarèkaké monopolie lan parokané VOC. liyané, punggawaning negara uga ngiras dadi sudagar.Sijiné aran Van Hogendorp kang mauné dadi Gezaghebber ing Tanah Jawa Wétan, duwè karep misahaké paprentahan lan dagang, apa déné duwè karep nyuwak monopolie .Sesanggan peksan lan gugur gunung arep dimarèni.Van Hogendorp uga banget nyuwun marang Paréntah Walanda, supaya pepréntahaning tanah Indhiya bisa becik, pangadilan bisaa sabeneré, apa déné supaya wong Pribumi diparingana lemah dhéwé dhéwé (individueel groundbezit).Paréntah Walanda banjur nganakaké Commisie, kang dipatah gawé rancangan mungguh ing paprentahan tanah Indhiya.Wasana ing
ananing pranatan mau suda banget kèhing batur tukon, malah pamujangan wis dilarang babar pisan.Nalika jamané Daendels pradatan ing Tanah Indhiya wis dibecikaké, nanging saka panemuné Raffles meksa durung nyukupi.Ing siji sijining parésidhènan nuli dianani Landraad, kejaba iku Raffles isih nganakaké pradatan ubengan, yaiku pradatan kang ora
Justitie: Betawi, Semarang, utawa Surabaya.Raffles iku pangrèhé ngentèk entèkaké dhuwit akèh.Rékané enggoné golèk dhuwit srana nganakaké pajeg lan adol tanah tanah kaya Daendels.Tanah kang didol menyang wong partikelir iku iya bener ngolèhaké dhuwit, nanging pakolèhé katimbang karo pitunané ora mantra mantar timbang, awit bésuké tumeka saiki enggoné nebusi kangèlan banget, jalaran ajiné dadi yutan yutan.Srana kang prayoga kanggo ngisèni kas negara, yaiku monopolie dagangan uyah.Kang sakawit uyah iku dipajegi wong Cina, ndadèkaké kapitunané wong cilik, awit larang banget pangedolé.Bareng uyah dicekel Gupermèn banjur murah, tur ngolèhaké kauntungan akèh.Wiwit tahun 1813 kang kena gawé lan ngedol uyah mung Gupermèn dhéwé.Ing tahun 1814 Napoléon kalah perangé, Nederland bisa mardika.Miturut prajangjian ing London tahun 1814 jajahané ing Indhiya dibalèkaké marang wong Walanda manèh, kang ora mung Ceylon, Kaap kolonie lan jajahan sawatara ing Indhiya Kulon (ing Amerika) sarta
jajahan marang Commisaris Generaal, yaiku utusan Walanda saka Europa, kang dipatah ngerèhaké kapulowan Indhiya.Miturut Grondwet tahun 1814 kang nyekel papréntahan ing Kolonien, Sri Maharaja piyambak, kabantu ing
diparingi rancangan wawatoné pangrèhing Indhiya.Commisaris Generaal ngrekasa banget enggoné nglakoné ayahané iku, awit tanah Indhiya kacupetan ragad, tur ora bisa olèh pitulangan kanggo ngébaraké panguwasané Gupermèn anyar.Apa manèh ratu ratu ing tanah Indhiya wis ora ngajèni marang Paréntah Walanda.Ewadéné ora nganti lawas Commissaris Generaal wis akèh pakaryané.Kang nyekel panguwasa kang gedhé dhéwé lestari Gouverneur Generaal dibantu Raad van Indie, pilihané Gouverneur Generaal dhéwé.Pamérangé Tanah Jawa didadèkaké parésidhènan kaya dhèk jaman Raffles.Cacahé résidhèn didadèkaké 20, jajahan sajabaning Tanah Jawa dipérang pérang dadi Gupermèn, dipanggedhèni Gouverneur.Déné wong cilik lestari dirèh panggedhéné dhéwé.Pranatané dititi priksa manèh, pranatan saka Raffles sing becik becik isih dilestarèkaké, kang kurang prayoga dibecikaké.Prakarané bangsa pribumi dadi bubuhané Landraad, kang dadi jeksa bangsa pribumi, présidhèné bangsa Walanda.Supaya ana kang ngawat awati pangadilan pangadilan iku sarta ngiras kanggo pangapèlan (Hof van appel) dianakaké Hoog Gerechshof.Kangjeng Paréntah Luhur wis ora nduwèni panguwasa babar pisan ing atasé mutusi prakara.Supaya panyekeling dhuwit Gupermèn aja nganti kisruh, nuli dianakaké Raad van Finansien lan Rakenkamer.Pangrèhé Gupermèn anyar marang wong cilik, isih dilestarèkaké kaya panemuné Daendels lan Raffles, ing sabisa bisa nyingkiri pranata peksan.Sadurungé Commissarissen Generaal mangkat menyang tanah Indhiya, wis katemtokaké yèn pranatan monopolie kudu disuwak, awit iku ndadèkaké kasusahané wong pribumi.Prakara dagangan digawé merdika, wong manca padha kena dedagangan menyang tanah Indhiya, nanging bangsa Walanda pambayaré prabéya dikacèk karo bangsa ngamanca.Kang nyebal saka pranataning kamardikan mung monopolie bumbon crakèn.Prakara tetanèn iya dimardikakaké, wong pribumi kena nandur sakarepé dhéwé, mung ing Priyangan kang isih ana peksan wong cilik diwajibaké nggarap kebon kopi sarta kuli blandhong isih kudu nyambut gawé ana ing alas pejatèn.Paréntah anyar iku iya dipatah merlokaké gawé kemayarané wong cilik, mulané pranatan lungguh bumi disuwak, para punggawa bangsa pribumi mari olèh tanah gadhuhan, mung diblanja sasèn baé, supaya aja nganti bisa gawé rekasaning bawahé.Lan para punggawané Gupermèn dilarangi dedagangan utawa nyambi panggaotan liyané.Prakara dol tinuku batur tukon ing sabisa bisa disirnakaké, malah ana ing Tanah Jawa lan Madura prakara iku wis dilarangi babar pisan, mangkono uga pranatan pamujangan.Nalika Jaman Commissaris Generaal, ing Tanah Jawa klebu tentrem.Ngarepaké tahun 1818 jajahan ing satanah Indhiya kabèh dipasrahaké ing Paréntah Inggris marang Gupermèn Walanda.Wasana ing wiwitané tahun 1819 Commissarissen pasrah marang GG. van der Capellen. Elout lan Buyskes padha
lsp. manut panemu liberaal. (sing bakal diterangaké).Balik GG. van der Capellen (tahun 1819 - 1826) ora ngrujuki panimbangé wong liberaal mau, mulané ing tanah Jawa suda banget karaharjané.Amrih raharjaning tanah Indhiya kang dianggep perlu, ngajokaké dedagangan.Supaya wong Walanda
Pangarahé Préntah Walanda pakumpulan iku kenaa kanggo ngejori padagangané bangsa manca, dadi bisa ngurip urip dagangané bangsa Walanda.Ora lawas pakumpulan iku bisa olèh pawitan 37 yuta rupiyah.Wiwit jaman Napoléon tanah Indhiya ora bisa lelawanan lan tanah Walanda, dagangané akèh kang didol marang sudagar manca, luwih luwih wong Inggris lan Amerika.Sawisé tanah Indhiya kacekel ing paréntah Walanda manèh, wong Walanda meksa durung maju dedagangané, awit isih kekurangan pawitan, mangka kaejoran bangsa Inggris.Kajaba iku sudagar Walanda partikelir pancèn ora dhamang sumurupé marang ubeting padagangan tanah Indhiya, jalaran mauné kang kena lelawanan lan tanah Indhiya mung VOC., wuwuh wuwuh nganti 20 tahun tanah Walanda wis ora ana gandhèngané karo tanah Indhiya.Nederlandsche Handel maatschappij mau iku meksa ora kasembadan sedyané, awit kurang kuwat, ora bisa ngejori wong Inggris, kajaba iku pancèn ora dirujuki sudagar Walanda partikelir akèh, marga duwé sumelang manawa pakumpulan dagang anyar
tansah kapitunan, wiwitané bisa urip bareng ana Cultuurstelsel.Pakaryané van der Capellen kang pantes olèh pangalembana yaiku enggoné ngajokaké kawruh, merlokaké marang ajuning pamulangan cilik kanggo bangsa Europa.Prakara onderwijs mau van der Capellen kabiyantu ing Reinwardt.Reinwardt iku sarjana kang uga miwiti gawé kebon raja (Lands plantentuin) ing Bogor (tahun 1817) kanggo ngundhakaké kawruh tetanèn.Kebon raja ing Bogor iku ora mung becik lan nyenengaké kanggo dolan dolan bae, mungguh ing pigunané nyata gedhé banget tumraping kawruh tanem tuwuh lan tetanèn.Jembaré kèhing lan wernaning wit witané, kebon kebon raja ing satanah hawa panas (tropen) ora ana kang nyundhul Bogor.Kang padha mandhégani pakaryan ing kono para sarjana kang wus kasuwur asmané, kayata: Tuwan Teysmann (tahun 1831) lan Dr. Hasskarl enggoné nandur wis ana 8.000 werna wit witan lan tethukulan.Ing tahun 1863 cacahing tetanduran dadi 10.000 werna.Sarjana Dr. M. Treub ing sajroning tahun 1880 - 1909 yasa laboratorium perlu kanggo marsudi kawruh botani schelkunde lsp., gandhèng karo anané kebon raja iku mau.Para sarjana saka ing jagad ngendi endi akèh kang golèk kawruh ana ing laboratorium kono awit laboratoria mau uga kanggo papan panyoban bab nenandur, bab meruhi ama sarta lelaraning tanduran, lan liya liyané, mulané Bogor kena sinebut dadi tuking kawruh lan sendhanging ngèlmu tetanèn.Prufstation prufstation ing satanah Indhiya iku asalé uga saka Bogor.Marga saka dayané Prufstation prufstation, kabudidayan lan tetanèn nganti bisa dadi kaya kaanané saiki iki. 24 Pérangan Kang KatheluBab 4Perang Dipanegaran(tahun 1825 - 1830) 1820 - 1823Paku Buwana V(Sunan Sugih)1823 - 1830
becik tepungé karo bangsa Inggris, lan bésuké iya becik karo bangsa Walanda.Dhèk samana Ngayogyakarta uga akèh wong sing ora seneng marang bangsa Europa.Sing dadi lelajering golongan mau Pangéran Dipanegara.Pangéran Dipanegara kang nalika nèm nèmané asma Pangéran Antawirya iku putrané Kangjeng Sultan Raja, kang sepuh dhéwé, nanging saka garwa ampéyan, mulané ora gumantos jumeneng ratu.Sang Pangéran ora narimakaké déné ora olèh panguwasa apa apa tumraping papréntahan.Saya banget ora senengé, bareng nalika Sultan IV jumeneng, teka iya ngatingalaké sujudé marang panguwasaning bangsa Europa.Rèhning Sultan Sepuh biyèn iya ora seneng marang bangsa Europa, dadi golongané Dipanegara uga sinebut golongan Kasepuhan.Kangjeng Sultan IV jumeneng ora suwé, mung watara 2 tahun séda, lagi mentas kondur saka besiyar.Pangéran patiné lagi yuswa 2 tahun.Para gedhé ing karaton padha duwé panyuwun marang Kangjeng Paréntah Luhur ing Betawi supaya pangrèhing Praja aja dipasrahaké marang Pangéran Paku Alam.Panyuwuné kapiturutan, prakara pangrèh praja kang nindakaké Pepatih dalem apangkat Rijksbestuurder, sarta tumindaké kanthi dititi pariksa ing Kangjeng Tuwan Résidhènt.Déné kang minangka embané Sang Prabu Timur lan kinuwasakaké mranata barang kagungan dalem, yaiku Kangjeng ratu Ageng, Kangjeng ratu Kencana, Pangéran Mangkubumi lan Pangéran Dipanegara.Pranatan mangkono iku banget ora ndadèkaké sarjuning panggalihé Pangéran Dipanegara, jalaran Papatih dalem sujud banget marang Walanda, sarta kelakuané ambtenaren Walanda ing Ngayogyakarta kono ing nalika iku pancèn ora becik.Kajaba iku pranataning Walanda nyéwa bumi ana ing tanah karajan Jawa iya ora ndadèkaké sarjuné Pangéran Dipanegara .Dhèk tahun 1774 bumi lenggah ana 677.000 cacah.Ing tahun 1820 mung dikarèkaké 52.300 cacah, awit bumi kasultanan ing tahun 1812 kalong tanah Kedhu lan liya liyané.Marga saka iku para gedhé kepeksa suda banget pemetuné, luwih luwih bareng ananing pranatan wong Walanda nyéwa tanah, cacahing bumi lungguh sangsaya suda.GG. van der Capellen ing tahun 1823 ndhawuhaké nyuwak ananing pranatan nyéwa lemah ing dhuwur mau, prajangjian prajangjian padha diwurungaké.Wiwitané golongan Kasepuhan seneng banget krungu bab suwakan pranatan iku, wasana kabèh padha kagèt, bareng ditemtokaké padha mbayar karugiyan marang tuwan, awit enggoné nyéwa lemah durung tumeka mangsa prajangjiané, kepeksa dibubaraké.Bandha kasultanan banjur cumprang camprèng banget.Wong cilik uga rekasa atiné, sanggané saka nagara abot, luwih luwih bareng bumi kagungané Kangjeng Sultan wis diungkred.Lan manèh suwaking pranatan nyewa tanah uga agawé kasusahané wong cilik.Déné kang banget digethingi ing wong cilik yaiku panariking dhuwit béya, kang ditebasaké marang Cina cina, awit para Cina sok kebangeten enggoné ngebotaké panariké.Kang ditarik béya iku wong, utawa wong nggawa barang, liwat ing sawijining panambangan, liwat ing wates lan ing papan liyané kang wus tinamtokaké, papan papan iku ing bangsa Walanda diarani "Tolpoorten"Pangéran Dipanegara saya suwé saya gedhé pamuring muringé anguningani kaanan ing dhuwur mau lan ngraosaké kisruhé sajroning kraton, sarta manèh trajangé para ambtenaar Walanda kerep gawé serik.Nalika semana Paréntah arep yasa ratan, nrajang tanah palemahané Pangéran Dipanegara.Iku banget ndadèkaké panggrantosé Sang Pangéran.Wasana Sang Pangéran banjur kèndel ora karsa campur prakara apa apa, tekadé mung suwiji, nedya madeg kraman.Mirit surasaning babad anggitané Adipati Cakranegara, Bupati ing Purworeja, Sang Pangéran banjur mempeng ana ing Sélaraja baé, rina wengi anggentur panuwuné, sinambi ngaji Kur'an lan maos babad kuna.Pangagemé sarwa ireng (wulung).Bareng wis yakin yèn wong kabèh ngerti kang dadi antepé Sang Pangéran, yaiku arep madeg kraman, Sang Pangéran banjur wis ora sumelang manèh marang ing katékadané. "Wong mono bisa ana bejané".Dalemé Pangéran Dipanegara ing Tegalreja watara sa-pal saka ing Nagara kaprenah ing lor kulon.Para kang kecuwan pikiré klumpuké ing kono.Dadining kraman tinamtokaké tumiba malem tanggal 7 sasi Sura.Durung nganti klakon, ketungka utusaning Résidhènt, narik Pangéran Dipanegara arep dinangu apa kang dadi karsané.Sang Pangéran oncat saka kono kanthi Pangéran Mangkubumi, menyang Selarong.Wong cilik akèh kang nggrubyuk Dipanegara, anggusah para Cina, ngrayah dhuwit béya lan
dimungsuhi: Priyagung kraton sapunggawané, patih lan ambtenar Walanda.Kangjeng Sultan Timur nuli diungsèkaké marang sajroning bètèng Walanda, kang uga banjur kinepung ing bala kraman nganti watara suwé.Walanda ing sajabaning bètèng akèh kang nemu pati.Paréntah luhur ing Betawi mireng mireng kabar, bareng kraman wis sentosa, tumuli énggal nglakokaké Jénderal de Kock, supaya nyirep kraman, nanging sarèhné bebarengan kraman ing Palémbang lan ing Boné, dadi de Kock kekurangan prajurit, ora bisa nyirep ubaling kraman ana Rembang lan Kedhu.Rahayuné ing Surakarta saka pambudi dayané de Kock ora klakon ana kraman, éwa déné kraman ing Ngayogyakarta sangsaya gedhé, awit banjur diondhangaké dadi perang sabil prelu kanggo ngukuhi agama.Dipanegara enggoné ngondhangaké perang sabil iku saka panuwuné Kyai Maja.Perangé prajurit Walanda rekasa banget, jalaran Dipanegara ora tanggon, barisé ana ing papan kang angèl ambah ambahané, panempuhé ngentèni lénané bala Walanda, lan kerep olèh gawé, mulané bala kraman mundhak gedhé atiné, lan bisa wuwuh wuwuh akèhé.Ana
marang tindaké Jènderal de Kock merga enggoné ngentèkaké dhuwit, mangka Commissaris Generaal tinanggenah anggemèni bandha Gupermèn, éwadéné Jènderal de Kock isih ora mundur, awit nyatané senadyan akèh wragadé, kraman iya énggal kerupakan papan, mung kari mubang mubeng ing Bagelèn lan kidul Ngayogyakarta.Ing tahun 1829 prajurit Gupermèn ngangseg, tur nuli olèh bantu prajurit anyar saka Walanda.Sénapatining kraman akèh kang padha nungkul. Senthot mbalik ndèrèk Gupermèn, Kyai Maja kecekel, Pangéran Mangkubumi asrah bongkokan.Ing tahun 1830 Dipanegara tetemonan lan de Kock ana ing Magelang.Sarèhné Dipanegara kukuh enggoné njaluk jumeneng Sultan Panatagama, banjur dicepeng, dikéndhang menyang Menadho, ing tembéné dielih menyang Makasar. Ing tahun 1855 séda.Senadyan Pangéran Dipanegara wis kecepeng, tanah Kejawan meksa durung tentrem babar pisan, tentrem temenan ing tahun 1850.Merga anané kraman,
yuta rupiyah.Supaya yèn ana kraman aja nganti gedhé manèh, jajahan jajahan Ngayogyakarta dielongi Bagelèn lan Banyumas, minangka pambayaring wragad perang.Senadyan Surakarta ora mèlu barang barang malah urun prajurit, éwadéné jajahané Madiyun lan Kedhiri uga dipundhut ing Kangjeng Gupermèn, kang mengkono iku murih tentreming negara.Kangjeng Sunan mesthi baé ora lega, nuli lolos tindak menyang Imagiri lan Parangtritis, nenuwun marang leluhuré, nanging keturutan utusaning résidhènt Surakarta nuli dikéndhang menyang Ambon, awit kadakwa arep ngraman.Kang gumanti Susuhunan Paku Buwana VII, ndèrèk marang karsaning Gupermèn, Madiyun lan Kedhiri dadi tanah Gupermèn.Ing sawusé ana kraman Dipanegara, katon yèn pamérangé jajahan Ngayogyakarta lan Surakarta, ora prayoga, jalaran jajahan jajahané ora Anggolong dadi siji, ana kang pating cruwil pating slempit.Wasana tansah ndadèkaké pasulayan lan yèn ana kraman gampang tumularé ing liyan jajahan, mulané watesing jajahan Surakarta lan Ngayogyakarta banjur diprenata manèh. 25 Pérangan Kang KatheluBab 5Cultuurstelseltahun 1830 - +/- 1815 (1915) Cultuurstelsel iku pranatan kang didhawuhaké GG. van den Bosch dhèk tahun 1830.Surasané pranatan cekaké namtokaké marang wong Pribumi nandur tetanduran kang kena didol menyang Europa, kayata: kopi, tebu, kapas lan tom, ana ing sapéranganing palemahané.Pametuné tatanduran iku kudu dilebokaké menyang Paréntah Gupermèn, supaya Paréntah bisa banjur luwih kenceng enggoné gawé raharjaning tanah.Apa sababé déné Gupermèn teka nganakaké pranatan iku?Ing abad 17 lan 18 VOC. mung ngudi kauntungané dhéwé, dhasar saluguné VOC. iku mung pakumpulan dagang.Ing abad 19 bareng tanah Indhiya tumiba panguwasané Praja Nederland, bab ngudi kauntungané dhéwé wis ora tumindak.Nederland duwé wajib agawé tentreming tanah lan raharjaning kawulané anyar, yaiku bangsa pribumi.Lah kepriyé rékané bisané tumindak murih beciking bab pangrèh praja, bab sekolahan, bab tetanèn lan katentremaning umum?Iku kabèh bakal sepira wragadé. Mangka Paréntah Gupermèn ora nindakaké monopolie kaya déné VOC., wuwuh wuwuh praja Nederland ing nalika iku
rekasané.Olèhé dhuwit 37.000.000 iku saka enggoné utang utang marang kawula ing Nederland.Dhèk samana kekarepané wong Nederland ing bab Pangrèh Praja kena kapérang dadi rong golongan: 1. bangsa liberaal lan 2. bangsa Conservatief.Bangsa liberaal anjaluk tumraping Indhiya supaya pedagangan lan panggaotan dimerdikakaké, gugur gunung lan lebon wulu wetu
mengkono iku.Malah ana kang nedya ngejokaké wong pribumi enggoné tatanèn lan anggota.Déné golongan Conservatief kayata: Nederburg, van der Cappellen njaluk balining pranatan tanduran peksan, lebon wulu wetu lsp.Kang akèh wong ing Nederland ngrujuki panemu liberaal mau, éwadéné pranatané ana ing Indhiya ora ditindakaké, utawa mung sathithik kang ditindakaké, marga ora ana wragadé.Panemuning akèh bisané ngajokaké kemajuan iku kudu ana dhuwit.Dhuwit iku wetuné saka tetanduran kang pametuné payu larang, mulané Paréntah majegna tanahé, kang durung ana tandurané, marang bangsa Europa, supaya metu kasilé; ing nalika iku ing tanah Jawa kang sinebut loh jinawi iki mung sethithik banget pametune: lebuning barang ing tanah Jawa pangajiné luwih gedhé tinimbang barang kang metu saka tanah Jawa.Bareng van den Bosch jumeneng Gouverneur Generaal menggalih yèn kabudi dayaning Walanda nenandur ana ing tanah Jawa iku ora bakal bisa kadadéyan, yèn mengkono dadi ora bisa gawé karaharjaning tanah.GG. van den Bosch banjur ngajokaké wulu wetune tanah Jawa, supaya nenandur tanduran kang payu ana ing Europa manèh, nanging aja nganti gawé sengsaraning wong Jawa kaya sing uwis uwis.Panemuné van den Bosch kang mengkono iku ora nyimpang saka mesthiné, awit miturut saka kaananing cara ing tanah Jawa, sapa kang nyekel panguwasa nagara (ratu utawa Gupermèn) iku kang nduwèni bumi sauwongé.Bumi iku diparingaké marang wong cilik supaya digarap, lan sapérangan pametuné katur marang ratu (Gupermèn).
kang ditanduri kopi, tebu, kapas utawa tom, lan wongé kang ora duwé panduman bumi, ditamtokaké nglakoni gugur gunung 66 dina ing dalem setahun, lan manèh lebuning wulu wetu iku isih bakal nganggo dibayar sethithik minangka ganjaran.Dadi lebuning wulu wetu iku mau sejatiné minangka pajeg utawa landrente.Petungané ora
dilabuhi sèlèh enggoné dadi minister.Déné Ratu Willem I ing Nederland, ngèngeti bangeting kekuranganing dhuwit nagara, kepeksa cocog lan karepé van den Bosch:1. Wong Jawa dipeksa nandur tetanduran kang durung diweruhi, lan banjur kètèr enggoné tetanèn dhéwé.2. Dhuwit kang minangka ganjaran enggoné nglebokaké wulu wetu mung sethithik, luwih luwih tumraping kopi, mangka sadurungé telung tahun kopi mono durung kena diundhuh.3. Panggaraping tanduran anyar iku akèh kang luwih abot tinimbang panggaraping tanduran Jawa, upama: pari.4. Tindaking para ambtenaar sok sawenang wenang; lemah kang ditanduri tanduran Gupermèn iku dipihaké sing apik, tur luwih saka sapralimaning palemahan lan liya liyané.5. Landrente jebul iya isih ditindakaké.Wong Jawa batiné mung dumunung mundhak kawruhé ing bab nenandur lan bathi mundhak kasregepané.Tumraping Praja Nederland akèh bathiné, awit pametuning Cultuurstelsel wiwit tahun 1830 tekan tahun 1878 ora kurang saka 800.000.000 rupiyah.Wong Jawa ora duwé wragad lan ora kober anggarap pasawahané, mulané dadi kamlaratané.Ing sawatara panggonan malah nganti kambah ing paceklik lan palilan, kayata: Cirebon, Demak lan Grobogan (tahun 1818 - 1850).Kang mengkono iku sejatiné iya ora diniyati déning para kang yasa Cultuurstelsel, lan wong ing negara Walanda akèh kang ora rujuk yèn tindaking Cultuurstelsel banjur sawenang wenang mengkono.Sawisé tahun 1854 akèh kang mbudidaya amrih suwaking Cultuurstelsel lan gugur gunung.Ing
nyuwak tanduran peksan kang isih kari, yaiku kopi.Dadi wiwit ing tahun 1915 iku Cultuurstelsel wis ilang babar pisan.Ana ing negara Walanda kana kang banget enggoné ngemohi Cultuurstelsel yaiku Tuwan Pandhita van Hoevell.Ing tahun 1848 miturut owah owahaning Grondwet, Staten Generaal olèh panguwasa niti priksa tindaking Préntah Luhur tumrap Indhiya lan ngulat ulataké lebu wetuning dhuwit negara, lan manèh Staten Generaal dipasrahi netepaké Reglement ophet
Hoevell lan sagolongané bisa ngandaraké panemuné ana ing Tweede Kamer.Regeeringsreglement tahun 1854 wis nyebutaké yèn kabutuhaning kawula Indhiya kudu diprelokaké dhisik lan kawula Indhiya mau sangkaning sathithik kudu didadèkaké bangsa kang nyekel pamaréntah dhéwé (zelfbestuur).Regeeringsreglement iki tumekané saiki isih mengkono.Bebarengan lan suwaking Culturstelsel ana pranatan pranatan anyar, kang becik, kayata: Pasar wis ora dipajegaké (marang Cina).Ananing batur tukon lan sapepadané diilangi (tahun 1860) lan bab
déning Staten Generaal.Ing tahun 1870 ana Agrarische Wet, surasané: Gupermèn kena majegaké bumi kang durung tau digarap marang wong Walanda suwéné ing dalem 75 tahun.Palemahané wong Indhiya ora kena didol marang wong kang dudu golonganing wong Pribumi, yèn ora srana lantaran Paréntah Gupermèn.Marga saka iku:1. banjur bisa ana kabudidayan kabudidayan gedhé.2. Palemahané wong Pribumi ora gampang bisané tumiba ing tangané wong liya lan wong Pribumi ora gampang kenané apus.Pedagangan lan pelayaran bisa maju banget. Ing tahun 1870 anané pakumpulan palayaran kang dhisik dhéwé jenengé Stoom vaart Maatschappij "Nederland".Ing tahun 1872 nalika GG. Loudon rawuh ing Indhiya wis prasasat kari nemu kapénaké, prakara prakara kang ndadèkaké rekasané wong Pribumi wis
sacilad - December 28, 2012 sami mawon, kudu ngetok’e dhuwit maneh !
^ Dimapani tentara Jepang antarane taun 1942 nganti 1945, kang dieloni déning Revolusi Nasional Indonésia nganti taun 1949. Indonésia nyatakake kamardikan ing 17 Agustus 1945. Nugini Walanda dipasrahake marang Indonésia ing taun 1963.
Tembung Indhiya Nèderlan iku digawé kanggo mbédakaké saka Indhiya Inggris. 'Indhiya Nèderlan' tegesé pérangan Indhiya sing klebu wewengkon jajahané Nèderlan utawa Walanda. 'Indhiya Inggris' iku bageyan Indhiya sing klebu jajahan Inggris. 'Indhiya Nèderlan' biyèn kira-kira watese padha karo Républik Indonésia saiki, yèn 'Indhiya Inggris' ora liya nagara India saiki.
Ing abad kaping 19 mung pulo Jawa kang sekabehane diduwéni Walanda. Ing taun candhake laladan liya Nusantara ditaklukake utawa “dipasifikasikake” (didamaiake). Hindhia-Walanda ya iku koloni Éropah kang paling diregani kang kalebu ing kekuasaane Imperium Walanda.[2] Pangwasanan koloni iki nyumbang marang sangsaya kuwate prabawa ékonomi global Walanda, utamane ing perdhagangan rempah lan komoditas perkebunan liyane, ing abad kaping 19 nganti wiwitan abad kaping 20. Puncake ing taun 1942, Hindhia Walandaya iku sekabehing laladan Indonésia saikine. Saliyane iku, kutha Melaka, Taiwan, Sri Lanka tau diduwéni VOC lan pamaréntah Walanda.
pemanggilan templatArtikel tilas nagara butuh didandaniKaca nganggo kothakinfo tilas nagara mawa paramèter ora dingertèniArtikel ngandhut tulisan abasa Walanda	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.54, 4 Sèptèmber 2016.
ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesKaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawasKategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
lain-lain, itu artinya baik sekali.
punika jawah susu, madu, lisa wangi,
“Omben-omben kados ciyu, brendhi,
Embuh saiki piroan …wong akeh sok usd murah2 seko thailand sing PnP gawe
Alamat Candi Kraton Ratu Boko: Desa Dawung, Kec. Prambanan,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Parlilitan,_Humbang_Hasundutan&oldid=1044178"	Kategori: Kabupatèn Humbang HasundutanKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Catherine jaréné ayu banget lan nalika Henry akhiré ketemu karo panjenengané ing Meulan, panjenengané dadi seneng. Ing wulan Mei 1420, salah sijining prajanjèn perdamaian digawé antarané Inggris lan Prancis lan Charles ngakoni Henry saking Inggris minangka pewarisé. Catherine lan Henry nikah ing Gereja Paroki St John utawa Katedral Troyes tanggal 2 Juni 1420 [6].
Catherine mapan ing njero istana raja, mungkin bèn éntuk ngemong putrané sing isih cilik, ananging babagan iki uga nekakaké untung kanggo para kanselir dhéwé kanggo ngawasi Ratu.
Ora jelas manawa Catherine lan Owen Tudor sejatiné nikah. Ora ana bukti nyata dokumentasi saka prastawa nikahan kasebut. Saliyané iku, manawa panjenengané loro kabèh temenan naté
manawa nikahan kasebut sah, dideleng saka Undang-undang 1428. Saka hubungan Owen Tudor lan Ratu Catherine mudunaké Henry VII saking Inggris lan Dinasti Tudor. Para sejarawan Tudor negesaké manawa Owen lan Catherine wés nikah, amarga nikahan panjenengané kabèh sing sah minangka mata rantai sing penting banget ing nejro argumentasi kanggo legitimasi Dinasti Tudor.
Sawetara iku, rong putra paling tuwa Owen lan Catherine, Edmund lan Jasper, lunga kanggo mapan bareng Catherine de la Pole, Kepala Biarawati Barking lan sedulur wédok, Earl Suffolk. Ing salah sijining dina sawisé taun 1442, Raja (sedulur tiri panjenengané kabèh) njupuk peran kanggo ngasuh panjenengané kabèh. Owen, akhiré dibébasaké kanthi jaminan £2000, ananging diwènèhi ngapura ing wulan November 1439 (lan jaminan iku dibatalaké ing taun 1440). Owen diladèni kanthi apik sawisé iku lan mapan ing njero rumah tangga Raja tekan tengah-tengahan taun 1450.
Shrove Selasa 1669, Kula lunga menyang Biara, lan ndeleng jenazah Ratu Catherine saking Valois, lan ndemok bagian nduwuré nganggo tangan kula, lan kula ngambung lambénipun, bayangaken kula
iku sawijining kebon botani sing dumunung ana ing bagéan kulon pesisir saka papan wisata Tlaga Wendouree, ing Ballarat, Victoria, Australia, sing duwéni jembar 40 hektar lan dipébrang dadi 3 laladan yang beda-beda. Bagéan tengahée njupuk modhèe éra jaman Victorian. Bagéin liyané ya iku taman kabuka sing kerep dikenal kanthi julukan North dan South Gardens. Kebon iki lagi wae ngrayakake ambal warsa sing kaping 150 taun utawa sing dikenal kanthi istilah sesquicentenary, ing taun 2007.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kebon_Botani_Ballarat&
Ageng Nis berputera Ki Ageng Pemanahan (Ki Ageng Mataram).
sparepart piye mbah? opo ra marai mumet ndase
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Disneyland_Paris&oldid=1017749"	Kategori: DisneylandParis	Menu navigasi
Mugi Gusti Allah tansah paring pituduh, Marang lakuning kita sakloron, Anggone napak dalaning bebrayan,
wiwit diperlokaké katun padha asring digunakake kanggo olahraga jinis manuk ngginakaken suara, utamané watu murai, cucak ijo, walnuts, starlings suren, and so on.
Ora mung iku, kicaumania sing seneng lomba manuk kang uga "obliges" gaconya supaya duwe jenggot utawa katun stuffing cucak moto, kanggo nambah wonten Booms swara dadi luwih mawarni-warni lan nindakake f ing lomba.
Wong sing dipigunakaké kanggo dadi manuk memaster seneng bandha manuk asli, yaiku jenggot cucak lan / utawa katun gunshot wis gacor. Mesthi needed ora biaya cilik.
Kanthi perkembangan teknologi iku saiki, manuk wayahipun memaster mung nggunakake swara masteran saka rekaman swara manuk mung, supaya ora mbutuhake perawatan lan free.
NGEMUTAKEN SING ISIH DUWE WONG TUA
kabeh ana sing dadi pejabat, ana sing dadi dokter, ana sing dadi manajer. Dadi angger arep bada kaya kiye ya ayem ora khawatir nyandang sing ora apik, beda karo nyong kaya kiye, aja maning nggo badanan, puasa nganti rampung be untung
getih, sangang wulan ngandut nang weteng, ngrumati dong sering meriang lagi cilik, esih ngompol, esih ngising nang kathok, wayah bada kepengin kumpul karo anake be ora bisa. Anake Luwih mentingna pimpinane, bose, karo anak bojone.
Wong tua mung bisane nangis nlangsa nang pojokan umah, wis kaya kuwe be esih tetep ndongakna sing apik-apik nggo anake.😥
Muga-muga nyong sampeyan kabeh bisa dadi anak sing bekti maring wong tua, Tulung poma dipoma aja nganti gawe ati nlangsa maring wong tuane
1 Ana kidung rumekso ing wengi Ada kidung yang menjaga di waktu malam
action…. piye amrihe melu mbangun masyarakate lan bangun deso bareng2 karo Perhutani..
ben padha marem lan gak main tuding gitu….
wihh mas seno ngomongane ngeri!!!!
Kecamatan Rembang, kolektor wayang Belanda, kolektor wayang Jepang, kolektor wayang Jerman, Kresna, Mbah Gepuk, Mbah Kasan Wikrama, National Day of Puppetry, Pengrajin Wayang Suket Wisanggeni, produk kerajinan wayang suket, Purbalingga, SMA Rembang, Tokoh Pandawa Lima, Tokoh punakawan, Wayang Arjuna, Wayang Batara Guru, Wayang Kresna,
Waduww.. busi si Kebo Ireng susah dicopot.. | Unak Unuk..
Waduww.. busi si Kebo Ireng susah dicopot..
Balen (Lawan Kata dalam Bahasa Jawa) A - J
AmérikaPenyanyi Amérika SarékatLair 1970Kategori ndhelik: Artikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
kasusastraan ana ing kasusastran Jawa. Wujude padha karo pantun ing kasusastran Indonesia. Ing Baris sepisan minangka cangkriman (capeyan/pitakonan) dene baris kapindho minangka batangane utawa wangsulane.
Kebumen kang mujudake kreativitas siswa SMK kang nyatane pancen "bisa" .....
1. Ngasah arit nganti landep Landepe kaya bendho
11. Wayah sonten jerene meng mekah
Amargi hukum bisa di tuku 20. Maem sega kucing entek siji
Ajah lali numbasaken nggo Pak Priyo
Taman Nasional Lore Lindu sing dunungé ing sisih kidul kabupatèn Donggala lan bagéan kulon kabupatèn Poso dadi laladan tangkapan air kanggo 3 kali gedhé ing
urip ing taman iki. Taman Nasional Lore Lindu uga nduwèni paling sethithik 5 jinis bajing lan 31 saka 38 jinis tikus, klebu jinis endemik.
Watu Dakon: watu-watu awangun rata nganti cembung sing
Tlaga Lindu[besut | besut sumber]
Alas Wisata Tlaga Lindu klebu jroning kategori wewengkon Enclave Lindu lan klebu bagéan saka wewengkon kacamatan Kulawi sing sacara geografis dumunung ing sajeroning Kawasan Taman Nasional Lore Lindu, amarga saka iku kabèh désa ing wewengkon iki wewatesan langsung karo TNLL.
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Taman_Nasional_Lore_Li
Wiwit iku Anoman kapanduk ing rarasmara. Mung tansah diampet ana ing ati, ngelingi, sepisan: duk semana lagi ngemban tugas minangka dutane Sang Rama, lan kapindho, ngrumangsani wujud blegere mung kethek. Ambyar lelamunane Anoman bareng ngrungu swara pitakone cah ayu Trijatha, “Lho, ana apa dene jengandika ana ing kene. Ana parigawe apa?” Anoman bali sadar ing kanyatan, yen wektu iku mula lagi ngadhepi kuwajiban
“Ngene Sang Ayu, jengandika ethok-ethok ngastaa kendhi isi banyu, sengadi dienggo tamba salite
rigene Sang Ramadayapati. Bareng arep ngliwati munyuk putih kang tugas jaga njur diendheg.
“Mandheg ora kena mbacut. Sapa bae ora kena liwat kene. Apa maneh yen arep nginguk pakunjaran. Ora kena. Lan ora bisa!” Trijatha manut, njur ngrerepa melas asih mothah supaya dililani sedhela bae ngaturake kendhi isi tambaning salit marang kang lagi kawlas asih kinunjara ing gedhung kasebut. Pamothahe mau sinambi wola-wali nyawang
Trigangga. Luwih-luwih wiraga lan swarane, nenangi rasa kangene marang sawiji kang katanem jero ana ing atine, ati wadon, atine ibu.
Saiba kagete Trigangga, sawise kendhi pecah kang mula disengaja dening Trijatha, sumurup saka kendhi kang pecah mau muncul kethek putih kang madha rupa karo Trigangga, yaiku Anoman. Lelorone banjur padha bandayuda, adu atosing bebalung
sumuking bumi, njur ndedel ing ngawiyat njalari para dewa padha melu krasa sumuk. Mula njur utusan Bathara Narada, salah siji tetungguling para bathara, supaya mudhun ing bumi, saperlu misah kang padha adu siyunge Bathara Kala.
Kanggo ngyakinake Dewi Sinta yen ora suwe maneh Ramawijaya dalah Laksmana bakal tumekaning lalis, Prabu Dasamuka ndhawuhake parentah marang sawenehing prajurit pajineman kang pinarcaya, ndherekake Dewi Sinta mirsani palagan kang lagi tinengeran ing ewon cacahing prajurit rewanda kang katon padha pepes atine jalaran kabanda ing ula sarta naga awit saka kekuwataning
negara. Sanyata Dewi Sinta banget angluh penggalihe bareng mirsani kanyatan kaya ngono mau.
kalawau namung reka pandamelaning Uwa Prabu, kados ingkang sampun-sampun. Nyatanipun beda kaliyan sanyatanipun…!”
Nalika iku Trijatha mung pinjungan, rambut diudhar
Lan ora ulap pamawase nyumurupi muncule banaspati kang abang rai sarta mripate mendolo. Bangsa lelembut liyane kang awujud jrangkong, wedhon, ilu-ilu, wewe. Mung kang sok gawe mrinding lan mirise Sang Dewi, nalika mireng swarane manuk saba bengi, lan swara panguwuh saka buri, kang bola-bali nyandhet lakune, “Mandheg wong ayu. Lan aja kebat kliwat tindakmu. Dedalan kang arep sira liwati banget rumpil, akeh endhut kang
sepi, swara lamat-lamat mau sumriwing cetha ing talingane.
Gupuh Trijatha olehe miterang, “Lho, jengandika kok ana kene. Sapa kang wewarta?” Anoman bares yen ora ana kang wewarta. Kang wewarta atine dhewe. Krasa yen Trijatha lagi ing sajroning bebaya, nedya ngyakinake marang ramane ngenani sumebaring warta yen Sang Ramawijaya dalah rayine ora suwe maneh bakal
Putra, Anoman, kang saguh andhampingi miyak petenging wengi kang sepi. Sadurunge tekan ing pasanggrahane rama Wibisana Anoman ajak-ajak Trijatha wijik dhisik ing kali cilik kang banyune grumrining lan kemricik ora adoh saka kono. Trijatha manthuk. Satemene pancen iya wis krasa risih. Sikile kang putih kebulet endhut kang angganda marus.
Sawise reresik njur mbacutake laku. Tekan ing pasanggrahan, rama Wibisana lagi mangun semadi, minta nugrahaning Bathara supaya para wadyabala rewanda dalah sesembahane ing bumi, yaiku
nganti wudharing semadine Sang Wibisana. Sawise wudhar anggone sesedi, ora saranta njur gapyuk rerangkulan. Kalorone padhadene nyuntak rasa kangen awit wis ana sawetara wektu suwene ora ketemu.
“Nini Trijatha, nawung kawigaten apa dene sira ing bengi kang samun iki kusung-kusung sowan? Apa pancen lagi ngemban dhawuhe sang kusumaning
suwung sowan, mila nawung wigatos sanget. Inggih punika, badhe nakyinaken punapa estu Sang Ramawijaya dalah rayi, badhe tumunten tumekaning lalis, kaparawasa dening Uwa Prabu Dasamuka? Kusumaning ayu Dewi Sinta namung badhe percados bab warta kalawau –leres botenipun–saking dhawuh pangandika Njeng Rama!”
“Mangertiya Nini, kang sira suwunake priksa mau, satemene isih dadi sengkeraning Jawata Linuwih. Mung anut wisik kang sun mirengake ing sajroning mangsah semadi mau, lelampahane Sang Ramawijaya dalah sawadyabalane ing Suwelagiri kene, durung bakal buthek awit saka panggubeding ula lan naga mau. Ayo, padha bebarengan ngajokake panyuwunan marang Bathara, murih sadurunge pletheking surya sesuk esuk, ula-ula sarta naga gedhe cilik kang anggubed para wadyabala wanara, kalebu junjungan
tinundhung dening keng rama, supaya tumuli bali ngaturake dhawuh pangandika mau marang Dewi Sinta ing Taman Argasoka. Anoman dikeparengake ndherekake
pinasren ing bulan moblong-moblong lagi mamerake cahyane kang bening rinubung lintang-lintang gedhe cilik tanpa wilangan cacahe, pindha
mung nglanggati ing karsane kang mbopong lan ngekep.
“Anoman senadyan kethek ning ajiwa mulya, ajiwa manungsa. Ora sethithik lho, manungsa kang ajiwa…kethek, malah luwih elek tinimbang kethek.
sinamar, ning Anoman tan samar maneh sajatining karepe sang ayu.
Saya dhuwur olehe mumbul, rasane kaya nedya nyedhaki bulan, ning kang dicedhaki tansah saya ngedoh-ngedoh. Ing langit hawane pancen adhem, saya dhuwur saya adhem, ning kalorone kang lagi mangun lan mbangun tresna, rasane saya anget, saya luwih anget, satemah anggeterake pepanggile wadon lan priya kang ora mung lagi cecaketan. Ning malah luwih saka iku. Apa maneh apa bae kang ditindakake sakarone, ora ana janma liya kang
kae, iku cuwilaning jiwa raga kita sami. Apa ora perlu jengandika tututi??”
“Iya wong ayu, pandumukmu ora kleru. Rasane, kang kumleyang putih-putih kae wujud cuwilaning jiwa kita sami. Mung, ora perlu ditututi, sumarahna marang takdiring Gusti Kang Akarya bumi. Saiki, ayo tumuli sun dherekake bali nyang Taman Argasoka, sowan kusumaning ayu Dewi Sinta! Mesthine wis banget-banget olehe ngantu-antu rehing dinuta….”
LAMUNANE Anoman sakala buyar ambyar bareng ngrungu bola-bali tinimbalan dening Hyang Narada
“Ngger, Anoman, lerena anggon sira nggambarake kanikmatan peparinge Kang Akarya Jagad bebarengan karo Nini Trijatha. Balia marang kanyatan! Sumurupa –kaya kang wis dak dhawuhake ing ngarep, satuhu Trigangga iku pinasthi putramu, patutan karo Trijatha kang mula pinasthi dadi jodhomu…!”
Ora saranta, Trigangga nyungkemi padane biyung lan bapa genti-genti, klawan tulusing ati. Nalika nampa sungkeme putra kang ketemu gedhe, Anoman tetungguling prajurit Suwelagiri, ora
ingelus-elus larapane klawan asih, tanpa sabawa. Semono uga Trijatha, nalika nampa sungkeme
“Dhuh, anakku ngger, dibisa njunjung drajating wong tuwa, lan sasama…!” Trijatha ora bisa mbacutake tutur, kaselak bola bali…kaselak.
Mung sedhela, presasat mung salapan, tetelune olehe padha kangen-kangenan, jalaran Anoman kaya antuk pepanggil supaya tumuli andum gawe,
“Iki ana tugas wigati kang kudu tumuli sira tindakake, yaiku diage Sang Ramawijaya dalah rayi tumuli luwarana saka pakunjaran. Sawise iku dherekna kondur nyang pesanggrahan Suwelagiri. Lan matura yen sira iku putraku…!”
Sawise ngaturake sembah katur ingkang bapa, Trigangga njur jumranthal nggedhor palawangane pakunjaran ngluwari Sang Rama dalah rayi, sabanjure ndherekake Sang Rama dalah Laksmana kondur nyang Suwelagiri. Rawuhe sinambrama klawan suka gembira dening wadyabala wanara.
“Leladi bojo, iku tinemu buri. Mengko yen wis ana wektu kang apik. Kanggo sauntara wektu, Nimas, sira kudu pepisahan dhisik karo rakanta Anoman, kethek putih. Tugasmu kang wigati wektu iki, jengandika tumuli balia nyang Taman Argasoka, leladi sarta njaga kawilujengane Dewi Sinta, garwane satriya Rama. Dene ingsun wong ayu –prasetyaku—sadurunge sumusul Sang Rama lan ngumpul karo wadyabala wanara ing Suwelagiri kana, luwih dhisik nedya soroh amuk kang bisa nggegerake negara Alengka….”
Kalorone njur padha rerangkulan klawan asih, keket rapet kaya nalika padha mbangun tresna ing langit sineksenan mbulan lan lintang. Katog olehe padha
oldid=1091194"	Kategori: Powiat ing propinsi Warmia-Mazuria	Menu navigasi
ayo Rek Mlaku-mlaku neng ROYAL…..)…. ayo bikin lagu : Rek ayo Rek..mlaku mlaku neng Raya Darmo… !! Rek ayo rek mlaku mlaku karo kaosan….nganggo kaos sambil ndelok lukisan’ne….ndelok lukisane seng di garap karo konco2
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Heusden_(Walanda)&oldid=1032400"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
uwong ketok alus sak alus2e nganti koyo lukisan ning mangkok Cino.
wong koyo ngene ora ono kapoke bro … ora iso kerjo liyane …
mengexploitasi wulan kwok n agnes monica..."mbAyangke wulan kwok..ura nganggo katok dudu mergo pas cew*k neng lagi tk so*ok2 bolongane
ilmunipun … kulo suwun upami mboten awrat
Liya, Seni Atraksi Posemba Ae, Seni Atraksi Posemba Wemba, Seni Atraksi Makan Kulit Kerang, Seni Atraksi Bakar Diri, Seni Atraksi Menempa Parang dari Tangan, Seni Atraksi Tombak Menonbak
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Porsanger&oldid=1012521"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.34, 6 Maret 2016.
jawi, menika tuladha atur sabda tama kangge ular-ular ing saklebeting pahargyan temanten.Assalamu,alaikum Wr. Wb.
Sanadyan kanthi awrating manah, karana ing mriki kathah rawuhipun para pepundhen, para sesepuh, pinisepuh, saha para wasis babagan wulang utami, parikedah boten saged hambantah, minangkani pamundhutipun ingkang hamengku gati, sawatawis suka wawasan ing babagan prayogining bebrayan, jer nyatanipun sanadyan langkung wasis tuein pinter anakmas temanten sekaliyan menawi kaliyan kula, nanging tumraping gesang patembayatan bebrayan, saestu langkung rumiyin kula. Mbok menawi menika ingkang kangge gada supados kula kapeksa suka wawasan tumraping gesang patembayatan bebrayan enggal.
Panjenenganipun para pepundhen, para sesepuh, pinisepuh. Punapadene panjenenganipun para tamu ingkang satuhu luhuring budi, keparenga sami paring pangestu dhumateng kula, supados saged dumugining purug anggen kawula hamakili panjenengan sadaya, suka wawasan tumrap theg kliweripun patembayatan bebrayan enggal.Anakmas temanten sarimbit,
Gegaran tumrap gesang bebrayan enggal punika salah satunggalipun kedaha nindakaken pakarti gangsal prekawis ingkang sinebat Malima. Malima ing mriki saking tembung mlumah, mengkurep, modot, mlebu lan metu.Mlumah, punika nglumahaken tangan, utawi kridaha lumahing asta tegesipun dados tiyang gesang wonten madyaning bebrayan agung punika aja seneng ngathung, utawi nggadhahi watak ingkang remen njagekaken dhateng pawewehing liyan. Punika pakarti ingkang boten sae.Mengkurep, punika ngurepaken asta, tegesipun dados tiyang gesang wonten madyaning bebrayan agung punika senenga paweweh marang liyan sing tanpa pamrih. Senenga tetulung marang sapa wae sing mbutuhake pitulung, nanging aja nganti diweruhi dening wong akeh. Upama nindakake dana driyah, tangan tengen menehi dhuwit, paribasane tangan kiwa aja nganti weruh.
Modot, punika modot pikirane, modot nalare, tegesipun dados tiyang tumitah wonten ing alamdonya punika kedah tandah mbudidaya murih undhaking kawruh, dimen jembar wawasanipun.Mlebu, tegesipun sadaya kawruh utawi tumindak ingkang lerekipun dhateng kasaenan, kedah katampi saha dipun lebetaken dhateng manah utawi sanubari, minangka dados gegebenganipun tiyang gesang bebrayan.Metu, tegesipun sadaya kawruh utawi tumindak ingkang sae ingkang migunani dhumateng bebrayan agung, kedah dipun tularaken dhateng tiyang sanes.Kajawi nindakaken Malima, resepipun bebrayan sae, punika kedah Dana ing tepa, Tepa ing rasa, saha Temen tobating rila.
Miturut ngendikanipun Ki. Sri Sadhono Among Rogo, Tepa ing rasa tegesipun tepa punika ukuran, rasa punika pangraos. Samukawis patrap lan makarti punika kedah manut raosipun piyambak. Menawi tumrap raosipun piyambak boten sakeca lan prayogi, sampun dipun cakaken dhateng tiyang sanes.
Dana ing tepa tegesipun raos pangraos makaten punika, kula aturi ngecakaken ing bebrayan agung, adatipun saged sumingkir saking watak srei, drengki, jahil, methakil,
garwa satunggal boten telas salamanipun, adatipun saged nyaketaken tresna bektinipun garwa Putri, semanten ugi, adatipun saged nyaketaken sih tresnanipun kakung.Kajawi punika ugi kedah nindakaken Sacatur, inggih punika Sarupa, sajiwa, Sawanda lan Saekapraya.
Sarupa, tegesipun kekalihipun rumaos manawi garwanipun punika bagus/ayu piyambak.
Sajiwa, tegesipun kedah saged momong watak, satunggal-satunggalipun.
Sawanda, tegesipun adeging bebrayan, pamoring jiwa kekalih.
Saekapraya, tegesipun kedah jumurung dhateng karsa, cipta tuwin sedya ingkang sae lan utami.Hambok bilih namung semanten kemawon anakmas temanten, menggah anggen kula suka wawasan saha nularaken ing babagan wulang utamining bebrayan. Minangka puputing atur, menawi wonten keladuking pangucap saha kiranging seserepan babagan wulang
duite wis nglumpuk akeh, permaisuri teko2 dewe mas.. *padaal aku dewe jik jomblo, etapi sing berusaha ngedeketin wis akeeeeh, haha akune sing durung
Bagéyan papan indhuk (motherboard) saka sawijiking piranti kasar komputer.
Piranti kasar komputer iku kabèh bagéyan fisik komputer, lan dibédakaké karo data sing ana ing sajeroné utawa sing lumaku ing jeroné, lan dibédakaké karo piranti alus (software) sing nyadiakaké instruksi marang piranti kasar jroning ngayahi tugasé.
Wates antara piranti kasar lan piranti alus bakal rada kurang cetha nalika kita wicara ngenani firmware, amarga firmware iki arupa piranti alus sing "digawé" ing sajeroning piranti kasar. Firmware iki arupa wewengkon ing babagan èlmu komputer lan tènik komputer, sing arang dikenal déning umum.
Komputer umumé arupa komputer pribadi, (PC) jroning wangun desktop utawa menara kotak sing dumadi saka bagéyan:
Papan sistem/papan indhuk sing dadi wadhah tumrap CPU, mémori , slot vga, lan nduwèni slot kanggo kartu tambahan.
RAM - papan panyimpenan data sauntara wektu,saéngga piranti alus sing kita anggo bakal kasimpen sauntara wektu, saéngga komputer ora perlu tansah ngaksès hard disk kanggo golèk data. Gunggung RAM sing luwih gedhé bakal mbiyantu kacepetan PC
Power supply - sawijining kothak sing nyaluraké daya menyang papan indhuk transformer, kontrol voltase lan kipas
Pangontrol panyimpenan, saka jinis IDE, SCSI utawa SATA utawa liyané, sing ngontrol hard disk, Floppy disk, CD-ROM, DVD-ROM lan drive liyané; kontroler iki dumunung ing papan indhuk utawa ing kartu tambahan
Pengontrol penampilan video sing mrodhuksi output tumrap komputer display
Pangontrol komputer bus (paralel, serial, USB, Firewire) kanggo nyambung komputer karo alat tambahan njaba liyané kaya printer utawa scanner
CD - tipe paling umum media sing bisa dicopot, murah nanging gampang rusak.
Panyimpenan njero - nyimpen data jroning komputer kanggo jangka suwé.
Kartu swara - nerjemahaké signal saka papan sistem menyang basa sing bisa dimangertèni speaker, lan nduwèni terminal kanggo nyolok kabel swara speaker.
Jaringan komputer - kanggo ngubungaké komputer menyang internèt lan/utawa komputer liyané.
Modem - media penyambung marang koneksi internèt.
Kartu network - kanggo internet DSL/kabel, lan/utawa ngubungaké ke komputer lain.
Minangka tambahan, piranti kasar bisa nglebokaké komponen njaba liyané. Ing ngisor iki arupa komponen standar utawa sing umum dipigunakaké.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Piranti_kasar&oldid=973071"	Kategori: Piranti kasarElektronika digitalRintisan topik komputer	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.52, 1 Maret 2016.
kampung, Pacul Gowang, Srotong, Daragepak, Klabang Nyander, Lambang Teplok, Lambang Teplok Semar Tinandhu, Gajah Jerum, Cere Gancet Semar Tinnadhu, Cere Gancet Semar
Wajan ya iku piranti kang dhuwèni mumpanggat kanggo masak utawa nggorèng panganan lan sakpanunggalipun. Wajan kang dhuwèni kagunan kanggo piranti masak kagawé saka wesi lan waja kang biasané ana ing ndhuwur pawon, angklo lan kompor.Wajan kang wujudé bunder lan cekung iki biasa dianggo masak panganan/masakan kang diolah. Wajan kang kagawé saka wesi lan waja luwih becik panas ing ndhuwur geni kang diwènèhi lenga klentik.
Wajan asal usulé saka kata waja kang artiné wesi kang tua. Mumpanggaté wajan akèh ditemukake ana ing tlatah jawa lan sakubengé serta tlatah donya. Ing basa melayu wajan misuwur karan jeneng kuali. Semana uga kuali ana ing tlatah jawa luwih misuwur karan panci utawa piranti wadah kang digawé saka lemah.
Wajan kasebut uga "panggorèngan". Ing sakjroning basa Inggris lan ing Donya Kulon misuwur karan jeneng wok kang asalé saka basa Mandarin.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wajan&oldid=966146"	Kategori: Piranti pawonAlatPiranti	Menu navigasi
Haduh, suwe ora tau nilik’I Muntilan.Wis dadi mahasiswa, saiki ning kutha.
Ramalan Jayabaya bait 165 – 173 →
Ramalan Jayabaya 159 – 164	Posted on March 5, 2011	by masterprimbon Ramalan jaya baya:
159. selet-selete yen mbesuk ngancik tutup ing tahun sinungkalan dewa wolu, ngasta manggalaning ratu bakal ana dewa ngejawantah apeng awak manungsa apa surya padha bethara Kresna watak Baladewa agegaman trisula wedha jinejer wolak-waliking zaman wong nyilih mbalekake,wong utang mbayar utang nyawa bayar nyawa utang wirang nyaur wirang
SING RUMANGSA WONG MERGASANA KERTANEGARA,KUDU SENENG KARO LAGU KIYE… APIK BANGET MBOOK…JAN POKOKE… MBLEKETAKET…MATUR NUWUN KANGGO
Resep Masakan Indonesia / Nusantara : Salad Mangkuk Roti Tawar
njero banyu]4. Edan4 wong seng ngawe aku nguyu1. Wong seng ngeletekku2. Pak Lah3. Koncoku, Musa [dhudu jeneng tenan] nek ndelok
iki koyok opo...1. Gonjol2. Isinan – tapi arek3. Dhagelan4. Nggarang, ha ha ha!4 perkoro aku orak keneng ngelakoni1.
Sa iki manggon KL. Orak eneng konco arek ngomong jowo nang kene, kuwi seng ngawe blog jowo ki. Nek penak-penak mampir kene meneh yo Datuk. Kesuwon.Cikin,Dhagelan kuwi koyok lucu. Bayen kuwi bayekne / manak. [Kuwi jowo klasik agake]
Rabu, Oktober 03, 2007 11:41:00 PG
Seng iso nggawe kuwe ngguyu kok ketuo polis negoro mbarang. Cerito sitik kenek opo orak? Seng telu lain kae nyong pahamla pasal opo iso nggawe kuwe ngguyu..Lho kok Datuk neng nduwor kae pon mampir neng kene yo? Kuwe mestine gedi bisnesse kuwi.
wis tekan daerahmu iki.. Terus mlebu gang sing endi..?”
Nanik : “Sing enek gapurane Mas, terus sampeyan lurus
kok malah emakmu sing dikongkon nemoni??? Lha awakmu nang endi nik..???” Nanik : “Aku kan wis suwi nang Hongkong dadi TKW Mas..”
dicor beton bae, percuma wong mengko
nganakake paneliten ngenani tanduran lan kasiate ing Afrika lan Asia.[1] Nalika taun 1219, dhèwèké lunga ing pesisir lor Afrika lan Asia Timur.[1] Dhèwèké éntuk jinising tanduran nganti ewonan.[1] Asil panalitene ditulis ana ing buku Al-jami fi al- Adwiya al-Mufrada, sawijining buku ensiklopedi tanduran kang diakoni minangka rujukan babagan kedhokteran nganti abad 16.[1]
Al-Baitar lair ana ing Malaga (Spanyol) ing abad 12 kang pungkasan.[2] Dhèwèké turunane kulawarga Al-Baitar ing Malaga.[2] Al-Baitar sekolah kang wiwitan ing Serville, Spanyol.[2] Ing kono, dhèwèké nglumpukake pirang-pirang jinis tanduran kang urip ana ing kono.[2] Nalika nglumpukake, dhèwèké bebarengan karo guru-gurune ya iku Abu Al-Abbas An Nabati, Abdulah bin Shaleh, lan Abu Al-Hajjaj.[2] Nalika taun 1220, dhèwèké ngalih ana ing tlatah wetanan.[2] Sawise ngliwati tlatah Afrika Utara (Maroko, Algeria, lan Tunisa), dhèwèké uga lunga menyang Asia cilik lan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ibnu_Al-Baitar&oldid=1082534"	Kategori: PenemuLair 1188Pati 1248Kategori
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.42, 4 Sèptèmber 2016.
Kelahiranku Wonogiri”	tonytech	Februari 24, 2009 pukul 1:09 pm
wah bocah iki nehh…wong tuwo dikongkon mbukak alamat blog gone dewek e…yo ew ki tak lakoni…ki simbah
kanggo sing eling lan waspada ing zaman kalabendu Jawaaja nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewa
masterprimbon 165. pendhak Sura nguntapa kumarakang wus
padha dene bayi wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada garis sabda ora gentalan dina, beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdaniratan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa nanging inung pilih-pilih sapa
marga bisa maca atiwasis, wegig, waskita, ngerti sakdurunge winarah bisa pirsa mbah-
nyawa sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk winanda
ngungun hiya iku putrane Bethara Indrakang pambayun tur isih kuwasa nundhung setan tumurune tirta brajamusti pisah kaya ngundhuhhiya siji iki kang bisa paring pituduh marang jarwane jangka kala ning suntan kena den apusi marga bisa manjing jroning ati ana manungso kaiden ketemu uga ana jalma sing durung mangsane aja sirik aja gela iku dudu wektu nira nganggo simbol ratu tanpa makutha mula sing menangi enggala den
173. nglurug tanpa balayen menang tan ngasorake liyan para kawula padha suka-suka marga adil ing pangeran wus tekaratune nyembah kawulaangagem trisula wedha para pandhita hiya padha muja hiya iku momongane kaki Sabdopalon sing wis adu wirang nanging kondhanggenaha kacetha kanthi njingglangnora ana wong ngresula kuranghiya iku tandane kalabendu wis mingercenti wektu jejering kalamukti andayani inder ing jagad raya
159. selet-selete yen mbesuk ngancik tutup ing tahun sinungkalan dewa wolu, ngasta manggalaning ratu bakal ana dewa ngejawantah apeng awak manungsa apa surya padha bethara Kresna watak Baladewa agegaman trisula wedha jinejer wolak-waliking zaman wong nyilih mbalekake,wong utang mbayar utang nyawa bayar nyawa utang wirang nyaur
pitung bengi, parak esuk bener ilange bethara surya njumedhul bebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lantur iku tandane putra Bethara Indra wus katon tumeka ing arcapada ambe bantu wong Jawa
kasat mata, tan arupa sing madhegani putrane Bethara Indra gegaman trisula wedha momongane padha dadi nayaka
ruwet renteng ing wong sakpirang-pirang sing padha nyembah reca ndhaplang, cina eling seh seh kalih pinaringan sabda hiya
kaping pindho ngerahake jin setan kumara prewangan, para lelembut ke bawah perintah saeko proyokinen ambantu manungso Jawa padha asesanti trisula wedalan dhepe triniji suci bener, jejeg, jujur kadherekake Sabdopalon lan Noyogenggong
Soal Kebun Sawit Muhammadiyah, Bahdin Nur Tanjung Dusta?	Sibolga-
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Sistem_limfatik&oldid=852290"	Kategori: Cithakan navigasi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.19, 16 April 2013.
isteri Prabu Pandu, raja negra Astina Prabu Salya menikah dengan Dewi Pujawati/Dewi Setyawati. Putri tunggal
Paribasan Jowo (08-02-2011 04:16 PM)freakers Wrote: hu uh
Nyuwun ngapunten salah ketik, ningali njenengan sampun gumujeng, njenengan sampun mangertos maksutipun....
Paribasan Jowo (08-02-2011 04:21 PM)black_roses Wrote: Nyuwun ngapunten salah ketik, ningali njenengan sampun gumujeng, njenengan sampun mangertos maksutipun....
:sampean niku salah ketik terus 08-03-2011 09:57
176 m (577 ft 5.1 in) [1]
* Gunggung main lan gul ing klub sénior tumrap liga dhomèstik iki mligi lan patitis per pukul 22 May 2011.
Inggris), inggih punika pemain bal-balan saking negari Inggris ingkang sapunika mlebet klub Liverpool lan tim nas Inggris.[3] Joe Cole nggadhahi posisi minangka gelandhang.[2] Joe Cole miwiti karieripun ing klub West Ham United. Nalika ing klub punika, Cole sampun langkung saking 100 adu tandhing sadangunipun gangsal taun.[3] Cole nilaraken klub West Ham United ing taun 2003. Taun 2003, Cole pindhah dhateng klub Chelsea kanthi regi 6,6 juta pounds saking West Ham United.[3] Cole pindhah dhateng Chelsea amargi panyuwunipun pelatih Chelsea nalika semanten, Claudio Ranieri.[3] Ing wiwitanipun main ing klub Chelsea, Cole jarang dipunparingi kalonggaran supados main, namung dados cadhangan kemawon.[3] Ananging Cole lajeng saged ndherek main lan ngedalaken kualitasipun.[3] Ing purwanipun mangsa 2009/2010, Cole absen boten ndherek main bal amargi cidra ingkang langkung dangu.[3] Cole miwiti debutipun ing mangsa punika minangka pemain panggantos ing Liga Champions nalika Chelsea mengsah FC Porto saking Portugal.Lajeng debut ing Liga Inggris nalika Chelsea mengsah Blackburn Rovers.[3] Kontrak Cole ing klub Chelsea telas ing tanggal 30 Juni 2010 saengga Cole nggadhahi status bebas transfer sasampunipun Chelsea boten ngontrak malih. Sareng klub Chelsea, Cole sampun pikantuk kalih gelar Liga Inggris lan Piala FA taun 2007.[3] Sapunika Joe Cole ndherek klub Liverpool sasampunipun tapak asma kontrak sadangunipun sekawan taun.[3]
^ "Premier League Player Profile". Premier League. Dijupuk 28
balanPamain Bèker Donya FIFA 2010Pamain Bèker Éropah UEFA 2012Kategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaBiografi bal-balan mawa paramèter lawas utawa rusakKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan biografi pamain bal-balan	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.54, 21 Oktober 2016.
sing kurang kenceng,,mung saiki wes gak ono sing rembes
kéwan jinis manuk ingkang nggadhahi nama ilmiah Macrocephalon maleo.[1] Maleo Senkawor punika salah setunggaling jinis manuk gosong ingkang nggadhahi ukuran sedang saha dawanipun antawis 55 cm.[1] Maleo Senkawor punika tunggal-tunggaling manuk ingkang wonten genus tunggal Macrocephalon.[1] Ingkang nggumunaken, nalika nembe netes saking tiganipun, manuk maleo punika sampun saged mabur.[1] Ukuran tigan manuk maleo awratipun 240 gram ngantos 270 gram saben tiganipun, ukuran dawanipun kirang langkung 11 cm.[1] Menawi kabandingaken kaliyan tigan ayam ukuranipun langkung ageng kaping gangsal ngantos wolu.[1]
mbutuhaké paramèter sistem statusManukFauna IndonésiaKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Ing. V&aacute;clav Mach, Ing. Miroslav Loutock&yacute;,
Ing. Bohumil Pech, Ing. Martin Mand&iacute;k, Ing. Anežka Najdekrov&aacute;, Ing. Svatopluk Z&iacute;dek, Ing. Bohumil
wiji, kang ana dhingin Ingsun, sajatine
ilapi, nuli damar aran kandil, nuli sesotya
patang prakara, bumi, geni, angin,
Ingsun, ing kono Ingsun panjingi mudah
manik iku budi, sajroning budi iku napsu,
Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsn,
mani, sajroning mani iku madi, sajroning
manikem, sajroning manikem iku rahsa,
alam misal, alam ajsam, alam insan kamil,
ing sawiji-wiji. Iya Ingsun kang amurba
KERATON LIYA WAKATOBI INDONESIA SESUAI LAP...
ATRAKSI SENI BUDAYA POSEPA'A LIYA 1 SYAWAL 1432 HI...
TARIAN "LARIANGI KAREKE" ASAL KERATON LIYA
lair 27 Novèmber 1894 – pati 27 April 1989 ing yuswa 94 taun) ya iku wong kang ngedegaké Panasonic nganti dadi sawijining parusahan gedhé nganti sapréné.[1] Matsushita lair ing kulawarga prasaja désa Wasa, Jepang, tanggal 27 Nopember 1894.[1] Nalika dhiwasa, dhèwèké dadi sawijining wong kang katutup lan rada lara-laranen, mula ndadèkaké mangsa ngarepé dadi ora cetha.[1] Kaya-kaya dhèwèké ditakdiraké urip kang kebak perjuangan.[1] Nalika umur sangang taun, dhèwèké nyambut gawé ing toko sepedha kanggo mbantu kulawargané.[1]
lair tanggal 27 November 1894, ing sawijining désa mencil kira-kira limang menit yèn ditempuh kanthi mlaku saka Senda, stasiun sepur tanpa
ngugung anaké sing siji iki, ya iku siji saka wolung seduluran, wolu anak lanang lan lima anak wadon. Jeneng kulawargané Matsushita, nduwèni teges "ing ngisor wit pinus", jaréné amarga omahe ing ngisor wit pinus gedhé kang umure 800 taun. Minangka wong kang duwé sawah pertanian kang mung cilik, kulawargané mau kagolong kelas dhuwuran ing masarakat. Nalika isih cilik, dhèwèké rumangsa tentrem lan nyenengaké, nanging kabèh mau ora kalaksanan kanthi suwé.
Amarga sawah tetanèné digarap déning petani séwan, bapaké Masakusu nggunakaké wektune kang akèh kanggo pulitik lan aktifitas pamaréntahan lokal. Dhèwèké iku tipe wong kang seneng nganakake panaliten kang isih nayar lan beda, kalebu berspekulasi ing pasar beras, kang nalika iku njanjeni untung kanti cepet lan wis mesthi. Nanging Masakusu ora duwé kawruh akèh ngenani investasi kang apik mula dhèwèké dadi rugi lan pungkasane bangkrut. Kulawargane kepeksa ngedol lemah lan omah kang wis diwarisake turun menurun mau lan kudu ninggalake désa kanggo nyambut gawé ing kutha kang cedhak, ya iku Wakayama. Kanthi sisa dhuwit sithik mau sawisé bayar utang lan panulungé kancané, Masakusu mbuka toko bakiak kayu. Nanging usaha mau amblas rong taun candhaké. Ing taun 1902, dhèwèké lunga ing Osaka saperlu nyambut gawé ing sekolah swasta kang lagi dibuka kanggo anak-anak tuna netra lan tuna grahita.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Konosuke_Matsushita&oldid=1107430"	Kategori: Lair 1894Kategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
selira, nrimo ing pandum, sepi ing pamrih rame ing gawe memayu hayuning
Padha-padha kéwan sing katitahaké déning Gusti Allah, ula kuwi kéwan sing sugih akal. Ula mau takon karo wong wadon, “Apa bener Gusti Allah ora marengaké kowé mangan wohing wit-witan kabèh sing ana ing petamanan iki?”3:2 Wangsulané wong wadon, “Wohé wit-witan ing petamanan iki padha olèh dakpangan,3:3 kejaba mung wohé wit sing ana ing satengahé petamanan; sing didhawuhaké déning Gusti Allah, ‘Aja kokpangan, malah kokgepok waé ora kena, supaya kowé aja padha mati.’ “3:4 Ula banjur kandha, “Kuwi ora bener! Kowé ora bakal mati!3:5 Gusti Allah enggoné ngandika mengkono mau merga pirsa yèn samasa kowé padha mangan woh kuwi, kowé bakal dadi kaya Gusti Allah, lan ngerti apa sing becik lan sing ala.”3:6 Wong wadon bareng namataké banjur kesengsem marang kaéndahané wit lan wohé mau, sing sajak prayoga dipangan lan bisa ngolèhaké kapinteran, mulané banjur methik woh mau, nuli dipangan. Sing lanang diwènèhi lan iya mèlu mangan.3:7 Sanalika iku uga pikirané wong loro mau kabukak, temahan padha weruh yèn wuda. Mulané banjur padha nggandhèng-nggandhèng godhong anjir kanggo nutupi awaké.3:8 Soréné bareng lan sumiliré angin, manungsa lan sing wadon padha krungu sebawané tindaké Gusti Allah lumampah ana ing petamanan, nuli padha umpetan ing antarané wit-witan, supaya ora konangan.3:9 Gusti Allah banjur nimbali manungsa, pangandikané, “Kowé ana ing endi?”3:10 Wangsulané manungsa, “Sareng kawula mireng Panjenengan tindak wonten ing petamanan, kawula ajrih, mila lajeng umpetan, awit kawula wuda.”3:11 Gusti Allah ndangu, “Sapa kang ngandhani kowé, yèn kowé wuda? Apa kowé mangan wohing wit sing ora Dakparengaké kokpangan?”3:12 Aturé manungsa, “Tiyang èstri ingkang Panjenengan paringaken dados sisihan kawula menika ingkang nyukani wohipun wit wau dhateng kawula, sarta lajeng kawula tedha.”3:13 Gusti Allah banjur ndangu marang wong wadon, “Apa sebabé kowé koktumindak mengkono?” Aturé wong wadon, “Sawer ingkang ngapusi kawula, temahan kawula lajeng nedha.”3:14 Gusti Allah banjur ngandika marang si ula, “Sarèhné kowé nglakoni kang mengkono kuwi, mulané kowé kena ing ipat-ipat merga penggawému. Ing ngatasé sarupané kéwan, mung kowé dhéwé kang nampani paukuman iki. Wiwit saiki lakumu bakal nlosor, lan kowé bakal mangan lebu sajegé uripmu.3:15 Kowé lan wong wadon iki bakal tansah padha memungsuhan; semono uga turuné wong wadon iki lan turunmu. Turuné wong wadon iki bakal
dadi panganmu.3:19 Enggonmu mangan rejekimu nganggo nyambut-gawé abot, nganti tekan patimu, bali marang bumi asalmu. Sarèhné kowé kuwi lebu, mula bakal bali dadi lebu menèh.”3:20 Manungsa (Adam) awèh jeneng marang bojoné Kawa, merga wong wadon kuwi dadi lajering manungsa kabèh.3:21 Gusti Allah banjur yasa sandhangan saka welulang dianggokaké marang Adam lan Kawa.3:22 Gusti Allah nuli ngandika, “Saiki manungsa wis padha karo Kita, ngerti bab kang becik lan kang ala. Mulané saiki manungsa aja nganti methik sarta mangan wohé wit panguripan, temah urip ing selawasé.”3:23 Gusti Allah banjur nundhung manungsa saka petamanan Èden, kadhawuhan ngolah lemah kang dadi asalé.3:24 Sawusé mengkono Gusti Allah banjur mrenahaké malaékat Kerub ing sawétané petamanan Èden, karo nggawa pedhang murub sing tansah diobat-abitaké. Kuwi kanggo njaga, supaya aja ana wong sing wani nyedhaki
takon karo wong wadon, “Apa bener Gusti Allah ora marengaké kowé mangan wohing wit-witan kabèh sing ana ing petamanan iki?”3:2 Wangsulané wong wadon,
waé ora kena, supaya kowé aja padha mati.’ “3:4 Ula banjur kandha, “Kuwi ora bener! Kowé ora bakal mati!3:5 Gusti Allah enggoné ngandika mengkono mau merga pirsa yèn samasa kowé padha mangan woh kuwi, kowé bakal dadi kaya Gusti Allah, lan ngerti apa sing becik lan sing ala.”3:6 Wong wadon bareng namataké banjur kesengsem marang kaéndahané wit lan wohé mau, sing sajak prayoga dipangan lan bisa ngolèhaké kapinteran, mulané banjur methik woh mau, nuli dipangan. Sing lanang diwènèhi lan iya mèlu mangan.3:7 Sanalika iku uga pikirané wong loro mau kabukak, temahan padha weruh yèn wuda. Mulané banjur padha nggandhèng-nggandhèng godhong anjir kanggo nutupi awaké.3:8 Soréné bareng lan sumiliré angin, manungsa lan sing wadon padha krungu sebawané tindaké Gusti Allah lumampah ana ing petamanan, nuli padha umpetan ing antarané wit-witan, supaya ora konangan.3:9 Gusti Allah banjur nimbali manungsa, pangandikané, “Kowé ana ing endi?”3:10 Wangsulané manungsa, “Sareng kawula mireng Panjenengan tindak wonten ing petamanan, kawula ajrih, mila
ingkang Panjenengan paringaken dados sisihan kawula menika ingkang nyukani wohipun wit wau dhateng kawula, sarta lajeng kawula tedha.”3:13 Gusti Allah banjur ndangu marang wong wadon, “Apa sebabé kowé koktumindak mengkono?” Aturé wong wadon, “Sawer ingkang ngapusi kawula, temahan kawula lajeng nedha.”3:14 Gusti Allah banjur ngandika marang si ula, “Sarèhné kowé nglakoni kang mengkono kuwi, mulané kowé kena ing ipat-ipat merga penggawému. Ing ngatasé sarupané kéwan, mung kowé dhéwé kang nampani paukuman iki. Wiwit saiki lakumu bakal nlosor, lan kowé bakal mangan lebu sajegé uripmu.3:15 Kowé lan wong wadon iki bakal tansah padha
nyambut-gawé abot, nganti tekan patimu, bali marang bumi asalmu. Sarèhné kowé kuwi lebu, mula bakal bali dadi lebu menèh.”3:20 Manungsa (Adam) awèh jeneng marang bojoné Kawa, merga wong wadon kuwi dadi lajering manungsa kabèh.3:21 Gusti Allah banjur yasa sandhangan saka welulang dianggokaké marang Adam lan Kawa.3:22 Gusti Allah nuli ngandika, “Saiki manungsa wis padha karo Kita, ngerti bab kang becik lan kang ala. Mulané saiki manungsa aja nganti methik sarta mangan wohé wit panguripan, temah urip ing selawasé.”3:23 Gusti Allah banjur nundhung manungsa saka petamanan Èden, kadhawuhan ngolah lemah kang dadi asalé.3:24 Sawusé mengkono Gusti Allah banjur mrenahaké malaékat Kerub ing sawétané petamanan Èden, karo nggawa pedhang murub sing tansah diobat-abitaké. Kuwi kanggo njaga, supaya aja ana wong sing wani nyedhaki
sumpeg ati siro. Jalaran Alam ndonyo iki mesti nglahirake keturunan kang dadi
sifate, yaitu perkoro kang nyumpekake ati lan nyusahake ati. Anak kuwi ora
bakal bedo karo sifate bopo biyunge. Ndonyo kang buthek, mesthi nglahirake
percados. Ndilalah ketekan Pak Presiden lan Mas
Pilihane...!!! (*/tim pondasi sartono/
Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing
Ferdinand iku putrané Juan II saka Aragon liwat sisihan kapindhoné, bangsawan Kastilia Juana Enriques. Panjenengané palakrama karo Isabel, sedulur tiri lan pawaris takhta Raja Enrique IV saka Kastilia, ing Valladolid, 19 Oktober 1469. Panjenengané dadi raja suri Kastilia nalika Isabella munggah takhta ing Kastilia ing taun 1474. Nalika Ferdinand marisi takhta bapané ing Aragon (1479), takhta Kastilia lan takhta Aragon ing Spanyol dimanunggalaké liwat pasangan iki. Pasangan iki ditélakaké minangka Panguwasa Katulik déning Paus Aleksander VI. Awal kakuwasaan kaloroné dipigunakaké kanggo naklukaké Granada, dhaérah Islam pungkasan ing Iberia, sing kasil digayuh taun 1492. Ing taun kang padha, dumadi pangusiran gedhé-gedhéan marang Muslim lan Yahudi ing Iberia, lan pangiriman Christopher Colombus sing pungkasané mawa penemon-panemonané ing Donya Anyar. Panjenengané uga napakastani Prajanjian Tordesillas (1494), sing mérang dhaérah kakuwasaan Portugal lan Spanyol.
Sabanjuré panjenengané katut jroning rebutan wilayah-wilayah ing Italia karo Karajan Prancis, sing disebut Peperangan Italia. Dibantu jendralé Gonzalo Fernández de Córdoba, Fernando kasil ngrebut manèh Napoli saka tangan Prancis taun 1504. Panjenengané uga nuli kasil ngrebut Navarra, Milan (nanging nuli direbut manèh déning Prancis), lan nggabung karo Liga Suci Venesia lan Prajanjian Westminster. Ferdinand tilar donya ing Madrigalejo, Cáceres, Extremadura, taun 1516.
ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
sing apik iku, ora seneng yen kancane susah lan ora susah yen kancane seneng
3.	Kanca pancen isa dijak dolan sawayah-wayah… Nanging mung tangga sing isa nulungi sawayah-wayah
4.	Wong wadon iku ora mung isa masak, macak lan manak,… nanging uga isa dadi cagake wong lanang supaya jejeg pikire, lakune lan atine
5.	Uwong pinter iku dudu mung uwong sing akeh ngertine, nanging uwong sing gelem nindakake apa sing dingerteni
Mugi mugi Gusti Allah tansah Paring Berkah tumrap kito sedoyo
mewarnai iku dadi inget jaman cilikan mbiyen mas ndop, seneng
Ing Jawa Barat, abad 14 taun 1482 – 1579 Prabu Siliwangi dadi panguwasa Keraton Pajajaran Sri Baduga Raja, gelare. Keraton Pajajaran kagolong keraton Hindhu sing kuwat banget, saengga Patih Gajah sing saka Keraton Majapait angel nguwasani keraton Pajajaran. Keroton Majapait bisa ngembangake tlatahe nganthi tekan Malaka. Saengga tlatah keraton Majapait lan keraton Pajajaran wawatesan karo Kebumen yakuwi kali Luk Ulo sing dadi watese. Kuwi kabeh dadikake guwa Jatijajar mlebu tlatah keraton Pajajaran.
Nalika R. Kamandaka arep nemuni Dewi Ciptoroso malah ora sida awit Jagasura kaputren ngerti yen ana wong
Kadadeyan kuwi gawe abang kupinge Sang Adapati, banjur Patih Reksonoto digoleki supaya bisa nangkep R. Kamandaka lan njelasake nganthi cetha prekara sing digawe putrane. Jagasura gage nggoleki Ki Reksonoto lan dicekel. Kajaba
Kosok baline Dewi Ciptoroso kuciwa lan sedhih banget krungu kabar sing mangkono kuwi.
Nalika R. Kamandaka menang adu pitik dadikake dheweke diwanuhi wong – wong. Saengga Adipati Pasirluhur ngerti yen kasunyatane R. Kamandaka isih urip. Banjur Adipati Pasirluhur mrentahake supaya R. Kamandaka dicekel. Dumadakan ana pemudha bagus Silihwarni, jenenge sing arep ngabdi
Prabu Siliwangi sing ke loro. Banyak Ngampar utawa Silihwarni lagi duwe kuwajiban nggoleki kakange yakuwi Banyak Cotro. Kanggo ngadhepi mutawir neng dalan, dheweke diwenehi pusaka Pajajaran. Kujang Pamungkas. Silihwarni nggoleki R. Kamandaka karo ditutake Jagasura nganthi tekan desa Karangluas, panggonan kanggo adu pitik. Neng kana dheweke ketemu karo R. Kamandaka. Kasunyatane R. Kamandaka nganthi ora eling lan metingake Silihwarni yen awake arep ana mutawir sing wigati. Dheweke lena saengga keris Kujang Pamungkas kena lambunge sisih kiwa. Nanging R. Kamandaka bisa nrobos lan lolos saengga desane kuwi dijenengi desa Brobosan. Ing desa liyane R.
ngadhepi dalan sing buntu lan panggonan kuwi diwenehi jeneng desa Buntu ( mangkana sing dadi simpangane Kroya – Maos – Purwokerto – Kebumen ). Silihwarni tetep ngoyak R. Kamandaka nganthi R. Kamandaka nemukake guwa lan banjur mlebu umpetan ana jerone. Neng ngarep guwa kuwi Silihwarni nantang R. Kamandaka tanding.
Amarga kuwi kabeh R. Kamandaka dadi ngenalake awake dhewe lan Silihwarni ngerthi yen R. Kamandaka kakange sing lagi digoleki. Banjur Silihwarni mateni asu lan dijupuk getihe. Getihe kuwi diwenehake Sang Adipati Pasirluhur kanggo bukti yen R. Kamandaka wis mati neng tangane. Sadurunge R. Kamandaka lan Silihwarni ninggalake guwa kuwi, sempet nandur wit jati jejer – jejer pas neng ngarep guwa, saengga guwa kuwi diwenehi jeneng guwa Jitijajar.
R. Kamandaka bali ing Pajajaran karo ngajak Reka Jaya, kancane. Nanging sawise tekan Pajajaran dheweke njaluk restu ngembara maneh kanggo nggoleki bocah wadon sing ditresnani. R. Kamandaka lunga maneh neng Pasirluhur lan sadurunge mangkat R. Kamandaka tapa neng guwa panggonane ngumpet
bisa ketemu karo Dewi Ciptoroso. R. Kamandaka diutus tapa neng alas Batur Agung. Banjur R. Kamandaka dadi lutung lan urip neng alas kuwi. Karo Reka Jaya dheweke aweh klambi keblak (lawa gedhe ). Keblak kuwi diparentah supaya bapake mlebu ing alas lan yen mengko ketemu lutung supaya dicekel banjur diopeni. Awit lutung kuwi sing bakal bisa nemukake Dewi Ciptoroso karo R. Kamandaka.
Sasuwene kuwi akeh putra–putra Raja sing tresna marang Dewi Ciptoroso, nanging dheweke ora gelem. Ana salah sawijining putra raja Prabu Pulebahas, jenenge tresna banget lan kudu entuk Dewi Ciptoroso. Dewi Ciptoroso krungu lan tetep ora gelem, nanging lutunge nyetujuni yen Dewi Ciptoroso kudu nrima Prabu Pulebahas. Ora segampang kuwi, Prabu Pulebahas kudu ngentuke yen lutung entuk melu terus ana sisihe Dewi Ciptoroso. Amarga Prabu Pulebahas ngancem, yen ora ditampa arep
@mazbintang: sampeyan musti njajal maneh.. huwenak lo ambune… hehehe.. ati2 tanganmu ngko hireng kabeh…
Reply pandu # 09.21.2009 08:07 wah
kang gundul, piye rasane dientup tawon…….
wilayah Indonesia Info lebih lanjut tlp/sms 085711374880.
dasar artikel gemblung…………….ngono lho kok sing komen serius akeh buanget,,,,,,, malah luwih gemblung,,,,,,,,,,,,,,,
Turunane ayam biasa + ayam kate jenenge Wareng;
2. Turunane ayam biasa + ayam alas jenenge Bekisar;
3. Turunane ayam biasa + bekisar jenenge Bekikuk;
4. Turunane bebek + menthog jenenge Brati;
5. Turunane jaran + kuldi jenenge Bihal.
PETENGING WENGI sumribit angin ngelus langit sore manuk sriti bali ing pucuking cemara nganti tekaning wengi sing nyenyet gawan...
wb....sugeng ndalu......mbah kyai.....kulo bade tanglet taseh wonten boten tentang benda2 peninggalan jaman riyen ingkang taseh wonten karomahipun (khusus saking peninggalan majapahit) matur nuwun.....Jawab :Walaikumsalam wr wbMatursuwun sampun
Negah Kon by Milad Mirshah Rezadownload Negah Kon from Milad Mirshah Rezanew Negah Konnew Milad Mirshah RezaMilad Mirshah Reza Negah Kon
wilayah jabotabek bisa hubungi bagus 082110156937/087887279049 harga murah keselamatan terjamin .
on July 10, 2014 at 3:37 am | Reply andi wilarso
Mas. Aku saget mbeto matic lan manual. Ning pengin mudik kalih bojo lan anak 2 teng karanganyar solo. Wonten sing butuh monggo kulo rencangi. Sakniki di tangerang 021 94886450. Maturnuwun.
berbuntut PELAMINAN iki . . . hhahaH ./ .mz GIRI : wedu. . . asli ne leg ndak kepergok yoo ndak mungkn dipekso ngawini LAYA.. . yo pasti saiki aq wesz karo MAGDALENA AWUY seng jare saiki PDKT karo Ariel gara2 tak PUTUSno. .mbak YU : Rupane pean dapuranne ngunu koq jare MutusNo Magdalena_ne Ariel... Magdalena Bakul Rujak ku paling. . . HahaHHAhAHAH . . .mz GIRI : AHahahHAhahA.. . .pesen seng isok dijupuk :
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Graaf_van_den_Bosch&oldid=1016460"	Kategori: Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda	Menu navigasi
Sacara botani, varietas iku populasi tetanduran jroning sawijining spesies sing nuduhaké ciri béda sing cetha. Panulisan jenengé dicithak miring (utawa digaris ngisor yèn tulisan tangan) lan didhisiki mawa
anggota spesies sing padha bisa sacara alamiyah silih kawin lan ngasilaké keturunan. Senajan mangkono, kanggo sapérangan spesies tinentu ana variasi sing cetha banget ing njeroné. Mula digawé sapérangan takson infraspesies (sangisoré spesies). Aturan lan dhéfinisi ngenani taksonomi tetanduran ditemtokaké jroning "Aturan Internasional kanggo Tatajeneng Botani" (International Code of Botanical Nomenclature, ICBN)[1]. Pangertèn varietas kaya iki dinggo déning ahli taksonomi tetanduran supaya ora dadi ambiguitas jroning panglompokan sawijijing populasi sajenis. Taksonomi kéwan mung ngenal subspesies minangka takson sangisoré spesies.
taxon) kanggo tetanduran budidaya, lan diciptakaké déning L.H. Bailey ing taun 1923. Kultivar ditegesaké minangka saklompok tetanduran sing duwé siji utawa luwih ciri sing bisa dibédakaké sacara cetha, lan tetep duwé ciri khas iki yèn diréprodhuksi (sacara seksual uga aseksual). Sing bisa disebut kultivar kanthi mangkono ya iku populasi kaselèksi, galur, klon, utawa hibrida. Conto panjenengan: Oryza sativa 'Cisadane'.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Varietas&oldid=1053299"	Kategori: Klasifikasi èlmiahBotaniTetanen	Menu navigasi
Jupuk kabèh pertalan sing wis terbit sing dipertal saka basa Inggris tumrap basa
dereng saget maringi keputusan sak punika. punapa mangke, putri kulo taksih alit. menawi panjenengan sabar, nenggo kemawon. mungkin paling cepet setunggal tahun malih saget. putrane njenengan nenggo sekalian saget”
Sak plok’e pindhah seko ndeso nyang kutho, Mukidiiii rejekine lancar. Saiki wis dadi wong sugih, nanging medhite tetep ora ilang-ilang.
“Pak awak’e dhewe ki duwite wis akeh, ning aku pisan ae rung tau numpak montor mabur je..!!”
“Larang..!! ora sah ae..!!”
“Nganggo duwit celenganku turahan blonjo wae yo pak…!!”
Ora sepiro suwe Mukidiiii karo Suidah wis tekan bandara Juanda arep nyarter pesawat Heli, di temoni Suroso sang pilot.
Godhong ijo tanpa wreksa iki,//Semunira ing masalah ing rat,//Lah iya urip jatine.//Dudu napas puniku,//Dudu swara lan dudu osik,//Dudu paningalira,//Dudu rasa perlu,//Dudu cahya kantha warna,//Urip jati iku, nampani sakalir,//Langgeng tan kena owah. (Daun
“Wis wis, aku wis ora tahan meneh, blesekno sih jero meneh Ton oohh..
140. polahe wong Jawa kaya gabah di interi endi sing
pancen wolak-waliking jamana menangi jaman edan ora edan ora kumanan sing waras padha nggagas wong tani padha ditaleni wong dora padha ura-ura beja-bejane sing lali,isih beja kang eling lan waspadha
dipajekiwong wadon nganggo panganggo lanang iku pertandhane yen bakal nemoni wolak-
148. akeh wong janji ora ditepatiakeh wong nglanggar sumpahe dhewe manungsa padha seneng ngalap,tan anindakake hukuming
sing padha elingsing tan eling miling-miling mlayu-mlayu kaya maling kena tudingeling mulih padha manjing akeh wong injir, akeh centhil sing eman ora
awak manungsa apa surya padha bethara Kresna watak Baladewa agegaman trisula wedha jinejer wolak-
kidul wetan bener lawase pitung bengi, parak esuk bener ilange bethara surya njumedhul bebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa
dene bayi wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada garis sabda ora gentalan dina, beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdaniratan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa nanging inung pilih-pilih sapa
ngundhuhhiya siji iki kang bisa paring pituduh marang jarwane jangka kala ning suntan kena den apusi marga bisa manjing jroning ati ana manungso kaiden ketemu uga ana jalma sing durung mangsane aja sirik aja gela iku
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Czeladź&oldid=1090668"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.03, 14 Sèptèmber 2016.
amSayangipun kaki semar mboten nyamtumaken samuel lajengipun :24:2 Dawud banjur dhawuh marang Yoab, sénapatining prejurité, “Lungaa nggawa para perwiramu, menyang taler-taleré Israèl sanegara kabèh, nyacahaké para kawula. Aku kepéngin ngerti pira cacahé.”24:3 Nanging Yoab matur, “Mugi-mugi Allah panjenengan nikelaken cacahipun tiyang Israèl samenika ngantos tikel satus, saha panjenengan taksih sugeng saged mirsani tiyang-tiyang menika. Nanging kanggé menapa panjenengan ngersakaken cacah jiwa menika?”ugi I. Babad 2121:3 Wangsulané Yoab, “Mugi Pangéran nikelaken rakyat Israèl ngantos kaping satusipun samenika. Panjenengan rak sampun pirsa, bilih rakyat sedaya sampun dados kawulanipun Sang Prabu? Dados menapa ginanipun ngawontenaken cacah-jiwa? Menawi menika ketitik lepat rak sabangsa sedaya badhé
PAK YESUS = IBLIS by mistik6666 on Mon Aug 08, 2011 11:53 amLinglung wrote:Sayangipun kaki semar mboten nyamtumaken samuel lajengipun :24:2 Dawud banjur dhawuh marang Yoab, sénapatining prejurité, “Lungaa nggawa para perwiramu, menyang taler-taleré Israèl sanegara kabèh, nyacahaké para kawula. Aku kepéngin ngerti pira cacahé.”24:3 Nanging Yoab matur, “Mugi-mugi Allah panjenengan nikelaken cacahipun tiyang Israèl samenika ngantos tikel satus, saha panjenengan taksih sugeng saged mirsani tiyang-tiyang menika. Nanging kanggé menapa panjenengan ngersakaken cacah jiwa menika?”ugi I. Babad 2121:3 Wangsulané Yoab, “Mugi Pangéran nikelaken rakyat Israèl ngantos kaping satusipun samenika. Panjenengan rak sampun pirsa, bilih rakyat sedaya sampun dados kawulanipun Sang Prabu? Dados menapa ginanipun ngawontenaken cacah-jiwa? Menawi menika ketitik lepat rak sabangsa sedaya badhé nyanggi paukumanipun.”Monggonuwun sewu pak linglung, saged kemawon kula serataken candhakipun. nanging, kula kinten kirang dibetahaken, awit carios saking 2 Samuel 24 kalawan 1 Babad 21 punika sami kemawon.(Indonesia: maaf pak Linglung,
PAK YESUS = IBLIS by Linglung on Mon Aug 08, 2011 7:26 pmmistik6666 wrote:Linglung wrote:Sayangipun kaki semar mboten nyamtumaken samuel lajengipun :24:2 Dawud banjur dhawuh marang Yoab, sénapatining prejurité, “Lungaa nggawa para perwiramu, menyang taler-taleré Israèl sanegara kabèh, nyacahaké para kawula. Aku kepéngin ngerti pira cacahé.”24:3 Nanging Yoab matur, “Mugi-mugi Allah panjenengan nikelaken cacahipun tiyang Israèl samenika ngantos tikel satus, saha panjenengan taksih sugeng saged mirsani tiyang-tiyang menika. Nanging kanggé menapa panjenengan ngersakaken cacah jiwa menika?”ugi I. Babad 2121:3 Wangsulané Yoab, “Mugi Pangéran nikelaken rakyat Israèl ngantos kaping satusipun samenika. Panjenengan rak sampun pirsa, bilih rakyat sedaya sampun dados kawulanipun Sang Prabu? Dados menapa ginanipun ngawontenaken cacah-jiwa? Menawi menika ketitik lepat rak sabangsa sedaya badhé nyanggi paukumanipun.”Monggonuwun sewu pak linglung, saged kemawon kula serataken candhakipun. nanging, kula kinten kirang dibetahaken, awit carios saking 2 Samuel 24 kalawan 1 Babad 21 punika sami kemawon.(Indonesia: maaf pak Linglung,
PAK YESUS = IBLIS by sabda alam on Tue Aug 09, 2011 12:44 pmmistik6666 wrote:Linglung wrote:Sayangipun kaki semar mboten nyamtumaken samuel lajengipun :24:2 Dawud banjur dhawuh marang Yoab, sénapatining prejurité, “Lungaa nggawa para perwiramu, menyang taler-taleré Israèl sanegara kabèh, nyacahaké para kawula. Aku kepéngin ngerti pira cacahé.”24:3 Nanging Yoab matur, “Mugi-mugi Allah panjenengan nikelaken cacahipun tiyang Israèl samenika ngantos tikel satus, saha panjenengan taksih sugeng saged mirsani tiyang-tiyang menika. Nanging kanggé menapa panjenengan ngersakaken cacah jiwa menika?”ugi I. Babad 2121:3 Wangsulané Yoab, “Mugi Pangéran nikelaken rakyat Israèl ngantos kaping satusipun samenika. Panjenengan rak sampun pirsa, bilih rakyat sedaya sampun dados kawulanipun Sang Prabu? Dados menapa ginanipun ngawontenaken cacah-jiwa? Menawi menika ketitik lepat rak sabangsa sedaya badhé nyanggi paukumanipun.”Monggonuwun sewu pak linglung, saged kemawon kula serataken candhakipun. nanging, kula kinten kirang dibetahaken, awit carios saking 2 Samuel 24 kalawan 1 Babad 21 punika sami kemawon.(Indonesia: maaf pak Linglung,
nandur seduluran donyo tumeko akherat. Gus, kulo nyuwun palilo ngamalaken ilmu pemanggil roh. Maturnuwun sakderenge.
“tiang engkang waskito,..niku tiang enkng saget ngendaliaken roso lan manahipun,.langgeng elingipun dumateng GUSTI INGKANG MURBANING JAGAD ” suwun, wasalm
bimbinganipun,..saget memlalui, EMAIL KULO,..
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Takabonerate,_Selayar&oldid=1045386"	Kategori: Kabupatèn SelayarKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
seorang ksatria mau memberikan apa saja kepada wanita yang digandrungi atau dicintainya. “Diajeng, apa bae kang dadi panjalukmu bakal Kakangmas turuti kajaba tumuruning lintang utawa rembulan.”Kalimat
Pedhah Jengki ku wes mengelana sampe’ Kediri, Jombang, Nganjuk…
Ah, eling zaman durung oleh numpak motor kae maleh pengen pedhahan
mlaku-mlaku teko brebek karo kuluargaku.. wah, saiki wes mbalik di sby, kuliah maneh.. aku bolak balik ndelok candi boto, tapi teko aoh, gak tau mlebu nyedek..
Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri, WOnosoboD.I Yogyakarta Meliputi :Bantul, Sleman, Wates / Kulon Progo, Wonosari, Yogyakarta, Prambanan. Kabupaten Bantul, Sleman, Kulon Progo, Gunung KidulJawa Timur Meliputi :Bangkalan, Banyuwangi,
iki No'...pesen siji y...d bungkus...gk usah kuah...arip tk sedot ng omah ae wow....repen suka
bengi ora kepikir mangan, pokoke ngerti kabeh pas mulai bakar2-an hla wong motor sing tak tumpaki (king) dijaluki wong dinggo mbakar ono ping 10-an bensin full tekan omah entek resik…..
neng saiki solo mulai ketoto,cah. nek ndek biyen tepuk tangan mergono ono sing
sing no njero wong wedok2 jerit2 tapi dikon metu wedi……nganti digedor2 dikiro meh dirampok. padahal kon metu gen ra mati kobong no njero………
wis gak tegel ngelingi jaman semono ojo dipindo
wis ketok soko kampus keluk mubal-mubal neng arah wetan. mbuh opo sing diobong… bangjo ngarep gapuro kampus ambruk..
bengine mas, kawasan sekitar kampus sepi nyenyet, peteng, onone mung
kulo pesen enthunge mawon, soale kulo dereng saget wangsul.
Enthung ……. ga’ono tunggale sing mung wong Randu ayo podo bali golek enthung
hloo….sedulur kabeh Q darto pencok omahku mburi stasiun randu ono sing kenal ra?
wis gak jamanani nek wong randu saiki
soale wis suwe buanget gak mangan enthung, sapa ngerti sampean dadi
kinaryo sesembur, yen winacakna ing toya,
kinarya dus rara tuwa aglis rabi,
mring Hyang Suksma kang utang puniku singgih,
nek wonten coro lio kulo nyuwon d kek`i ngerti…?!
ing Desa Karang Kabulutan, Semar katon bingung. Seko rupane ketok yen deweke nembe menggalihake masalah, kadang-kadang sirahe digeleng-gelengake, tondo menowo atine lagi nemahi masalah.
Sak temah, Petruk tangi turu katon gumun marang Semar sing lagi katon susah lan bingung. Petruk arep takon Semar ono opo kok susah, nanging sumelang mbok menowo malah nambah buneg pikirane. Sak wise sak wentoro wektu Petruk diwanekke takon marang Semar:
Petruk : “Bapak… ngopo pak, tak matke kawit mau mung katon susah wae? pingin njaluk bojo po piye? karo sopo? omahe ngendi? Mengko tak tembungke…” omongane petruk clemongan.
Semar durung ngenehi jawaban, isih katon susah ora nggatekke omongane Petruk.
Petruk : “Mar…. ono opo Mar? Lagi nesu karo aku, opo karo gareng, opo karo Bagong? Utawa ono masalah liyane?”
Semar ora njawab, koyo ora dirungoke pitakone Petruk: “Wis nek Bapak ngengke aku, aku tak lungo disik!”
Petruk lagi mlaku pirang langkah, Semar banjur ngundang Petruk, “Petruk..! Arep nyangendi kowe? Mengko disik tak omongi… Kene kene mreneho….” Semar trus nggandeng tangane petruk, diajak lungguh bareng.
Semar: “Tole… bapak ora ono masalah opo-opo. Bapak mung sumelang mikirke nasib negara Amarta. Koyo ora biso tentrem atiku mikir nasib Pandawa. Ono sing tak pikir ing wayah rino kelawan wengi .. nanging bapak ora isa ngomongke karo kowe..”. :Cekak ing rembug, Kowe Truk… mangkato neng negara Amarta, nemoni punggawa-punggawa Amarta. Sing intine, Kowe diutus Bapakmu nyilih pusaka sing cacahe werno 3, yoiku:
arep dinggo opo? jawab wae menowo Semar arep Mbangun Kayangan…. Lan ojo lali Petruk, Aturno marang para putro Pandawa supoyo rawuh ing Karang Kabulutan.”
“Gek ndang mangkat.. Tak pengestoni”
Petruk gage-gage mangkat, sak wise entuk pangestu soko Semar senajan ora digawani bekal opo-opo.
Sak wise mlaku mangkat ing negara Amarta sing dilakoni rong dina rong wengi tanpa leren, Petruk tekan ing Kerajaan Amarta lan langsung ngadep ing pisowanan Raja Amarta.
Ing paseban, Raja Amarta (Yudhistira/Puntadewa) lan para punggawa nembe marak sowan marang Prabu Puntadewa, Ugo para penggageng Amarta ( yoiku Pandawa) katon sampun lenggah, ing antarane Bima, Nakula, Sadewa, Janaka, Krisna, Kunthi, Gatotkaca, Antareja.
Sak wise nunggu giliran pisowanan, Petruk matur marang Prabu Puntadewa. Sing surasane ngaturke opo sing dadi rembuge soko kaki Semar. yoiku bilih Petruk diutus Semar minongko bade ngampil pusaka sing cacahe werno 3 (Jamus Kalimasada, Payung gendogo lan Tumbak korowelang). Sing arep diagem Kaki Semar minongko srono membangun Kayangan lan ngaturake supoyo para Pandawa saget rawuh ing Karang Kabulutan.
Minongko raja Amarta, Prabu Puntadewa njaluk iguh pertikel soko para punggowo Amarta.
Tumuli Prabu Kresna minongko sesepuh ing Amarta menehi saran bileh. Kaki Semar bade mbangun kayangan tentukemawon kayangan Suroloyo, sing dadi panguwasaning para Dewa, jelas meniko mboten bade disetujui para dewa. Kamongko Semar iku mung titah manungso. Semono ugo, para Pandawa di aturi rawuh ing Karang Kabulutan ora liyo kejobo supoyo mbantu Kaki Semar menowo dadi masalah ing tembe mburine.
Prabu Kresna nganjurake supoyo niat Semar arep membangun kayangan dibatalke, lan kelakuane Semar kudu dibenerke meneh, awit wis nalisir seko paugeran.
Sak wise mirengke pirembagan para punggowo amarta, Petruk rumongso perlu mbenerke pengganggepe Prabu Kresno, Bilih niatipun Kaki Semar bade mbangun kayangan inggih awit saking raos prihatinipun Semar ningali kahanan ing negara Amarta. Ugo engga saiki Semar kados dereng nate damel kuciwaning para punggawa Amarta.
Menopo maleh Prabu Kresno sanes raja Amarta, dados Prabu Kreno mboten kagungan hak paring keputusan, entuk oraning ngampil pusaka, menopo malih nglarang Semar mbangun kayangan.
Sakwise Petruk nanggapi ature Prabu Kresno mekaten, Prabu Kresno langsung Jengkar saking pilenggahan, sinambi duko marang Petruk sing surasane Petruk ki mung gedibal pitulikur/babu kok wani marang ratu.
Krungu ngendikane Prabu Kresno sing ngemingke karo wong cilik, Petruk Ugo ora trimo, malah Petruk ganti mejang marang Prabu
ratu meniko njih awit saking kulo anggen nggulawenthah panjenengan, diopeni, digendong… dek cilik diithik-ithik nganti tekan sak niki dadi wong luhur, kok sak niki sewiyah-wiyah kaliyan tiang alit… Panjenengan dadi ratu meniko mergo ono rakyate, ono wong cilik, ono babune. Kulo dadi babu niki pun dados kodrate, nasib kulo, pun kulo niati.. Kudune njenengan malah nglingi marang wong cilik. Mboten malah sewiyah-wiyah karo wong cilik, gedibal pitulikur…”
Sak temah Prabu Puntadewa nengahi pirembagan sing rodo panas antarane Prabu Kresno karo Petruk, mulo Petruk banjur dikon metu soko paseban, sinambi nunggu keputusan para punggawa.
Prabu Kresna rumangsa pengangepe bener, mulo deweke akon Gatotkaca, Janaka dan Antareja supoyo ngusir petruk, nek perlu dipateni. Semono ugo Gatotkaca, Janaka lan Antareja mung tansah manut opo sing dadi dawuhe Prabu Kresno.
Prabu Puntadewa dadi ragu-ragu arep mutuske, ing antarane manut penganggepe Semar utawa Prabu Kresno. Sak temah ing paseban isih ono Sadewa (sedulur kembare Nakula) caos pangandikan marang Prabu Puntadewa. Sadewa ngaturke rembag sing surasane bilih sing dianggep kayangan ora mung tembung kayangan suroloyo nanging ‘kayangan’ sing ngemu teges atining Kaki Semar, Dadi sing bakal dibangun Semar yoiku kekuatan atine Kaki Semar, minongko punakawan ing Pandawa.
Sadewa menehi usul supoyo antarane Semar Karo Kreno dibuktekke kanthi di uji. Para Punggawa supoyo mertopo ing pringgitan panggonan pusaka disimpen ing kono. yen pancen Prabu Krenso sing bener, mulo pusoko tetep neng wrangkane, nanging yen pusoko pada jengkar soko wrangkane, mulo semar sing bener.
Ing sakwentara wektu para pangarsa mertopo, kasunyatan pusaka-pusaka mau podo pindah soko wrangkane. mlayu ing nggegono tumuju ing dusun Karang Kabulutan. Mulo Kaki Semar sing bener.
Sadewa langsung mangkat neng Karang Kabulutan liwat lawang mburi, supoyo Prabu Kresno ora ngerti. Saktemah Petruk sik nunggu neng ngarep Paseban ketemu marang Antasena. Petruk banjur cerita opo sing kekadeyan kala wau. Sak wise mirengke cerita wau Antasena
nganggep yen niate Semar pancen bener, mulo kudu dibela. Mulo Antasena banjur mbela dan nglambari
ketemu Gatotkaca, Antereja lan Janaka. Petruk arep di pilara, nek perlu arep dipateni nek ora manut.
Senajan diweden-wedeni ngono Petruk ora wedi, mula dadi peperangan marang para balane Prabu Kresno mau. Petruk dikrubut 3, nanging siji mboko siji podo kewalahan marang kadigdayane Petruk sing wis di wenehi ajiane Antasena. Gandeng wis rumangsa kwalahan ngatasi Petruk, Janaka, Gatotkaca lan Antareja podo mlayu, sowan marang Prabu Kresno.
Sak wentara wektu kahanan wis aman, Antasena banjur metu soko jiwa ragane Petruk. Dumadakan mbadar pusaka ding kolo wau di pesan Semar diampil saka Raja Amarta (
wedang kopi pahit, wedang kopi manis,
padha mangun pujabrata, wruhanira, telenging rawa iki ora bisa pampet amarga dadi tembusaning samodra kidul. Ewadene yen sira ngudi pampete, kang dadi saranane, tambaken Gong Kyai Sekar Dlima godhong lumbu, lawan sirah tledhek, cendhol mata uwong, ing kono bisa pampet ponang teleng. Ananging ing tembe kedhung nora mili nora pampet, langgeng toyanya tan kena pinampet ing salawas-lawase. Terjemahan
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Santa_Agnes&oldid=987355"	Kategori: Lair 291Pati 304Santo lan
Panatacara Kirab II KasatriyanPara rawuh saha para lenggah wonten ganda sumerbak arum katiyubing samirana manda, sung sasmita bilih putra temanten anggenipun ngrasuk busana kasatriyan sampun pari purna keparenga sedya humarak sowan malih wonten ngarsa panjenengan sadaya, kaladuking atur winastan kirab kasatriyan, hambok bilih sampun samekta ing gati sawega ing dhiri, kasumanggakaken
sing siji pendeta sing sijine haji, tapi gak masalah gawe persahabatane.
Pas kotane kebanjiran wong loro mau yo bareng2 mbantu
banjir. Pas arep lewat jalan sing kebanjiran pendeta ngomong.
Pendeta : “Ji tulung aku gendongen yo, soale awakmu kan ngerti nek aku alergi banyu kotor ngene iki”.
Pak haji nggendong pendeta mau, eee….pendeta malah ngguyu kekel nganti awake goyang2.
Pak Haji : “Laopo awakmu kok ngguyu kekel ngono iku
mbok jegurno banyu terus awakmu ngguyu ngakak ngono Ji???”.
Pak Haji : “Lagek iki onok PAK HAJI MBAPTIS PENDETA……
Petheng. Panyawang kang katon ana ing njerone kedhaton. Ora ana sawangan liya kang katon. Among trenyuh amarga kang putra sinuwun, ya putrane nagara ora urip kang lumrah. Amarga lahire jabang bayi nagara kuwi kanthi nggawa penyakit kang ngisin-isini. Gudig, penyakit kulit kang katon banget ana ing mripat sapa kang meruhi. Sapa kang ora isin, menawa putrane raja gudigen. Pramila saka kuwi bocah mau diusir kanthi alus, dititipake marang kadhange kang adoh saka kutho. Jabang bayi kang durung ngerti sapa wong tuwane kuwi di titipake karo adhine kang pancen luwih seneng urip ing dhusun. Ana kana, bocahe mau dirawat kanthi gemati. Sanadyan dudu anake, nanging merga during duweni anak pramila bocah mau wis dadi kaya anake dhewe. Dene bocah mau diparingi asma Joko Sangkrib. Dene saka kanca-kancane kang meruhi penyakite mila enthuk paraban Joko Gudig. Pancen seje. Joko gudig mau kuwi, sanadyan penyakite kang njijihi ananging merga tlaten lan ulet ndadekake kapinterane. Ngilmu kanuragan kang diwarahi saka pamane kabeh cepet anggone narima. Kabeh ngelmune pamane bias dikuwasani. Kang mujudake dene elek rupane pancen kabeh mesti ana linuwihe.
kang wis kagawa saka lair kuwi. Ana ing sawijining dina Joko nduweni pamikir kepengen golek tamba kanggo penyakite mau. Joko lunga saka umahe sakwise nyuwun pangestu marang wong tuwa angkate. Joko lunga menyang pinggere pesisir segara kidul. Dheweke nglakoni tapa ana ing kono. Ana ing sakjroning tapane dheweke ketemu karo pawongan tuwa kang ngandhakake menawa tamba kanggo penyakite mau kanthi tapa pitung dina ing sakjroning wetheng mahesa utawa kebo. Dene kebo kang kamaksudake dudu kebo kang kaya lumrahe. Ananging kebo bule (albino) kang ndhuweni kulit putih kaya wong bule. Sakwise kuwi terus adus ana ing sendang Beji. Kang ora bakal adoh saka tapane mau.
Tenan sakwise keprungu swara mau banjur lumaku menyang papan kang wis dikandhakake. Mlebu Jaka menyang wethenge kebo mau. Sakwise kuwi banjur nyemplung menyang Sumur beji mau. Lan pancen kang jenenge penyakit kuwi mesti ana tambane. Ora let suwi penyakit mau bisa ilang kanthi laku kang di lakoni kanthi krenteg ati kang gede. Sakwise mentas Jaka terus menehi jeneng papan panggonan mau kang pancen wis dadi tambane. Sendang kuwi dijenengi Sendang Beji utawa sendang arum, amarga ana ing ngisore wit gede kembang kanthil. Nganti saiki desa kang ana sendang mau jenenge desa Kebejen kang saka asale saka Beji. Dene sendang ma uterus wae dianggep minangka sumur kang sacral. Kang bias dadi lantaran kanggo tamba sakwernane penyakit kulit. Ora sithik wong kang teka lan ziarah ana ing desa kuwi. Malah ana kang ngususake teka kanggo ngobati penyakit gatel-gatele utawa gudige.
Sakwise mari, Joko kang wis dadi pemuda kang gagah tanpa ndhuweni penyakit terus mlaku maneh mider jagad srawung marang liyan. Joko kang mentas semedi nerusake lakune kang pncen during tinemu kekarepane. Dheweke ndhurung rampung anggone semedi. Lakune menyang kulon, sakdawane pesisir kidul. Sanadyan ombak kang gede teka dheweke tetep wae mlaku. Lakune ora kandheg sanadyan panas nalika awan, adem nalika udan utawa, petheng nalika wengi teka. Sakwise pirang-pirang dina olehe mlaku, teka ana ing sakwijining desa kang ana pesisir kidul kulon kutho. Desa kang wujude karang. Ana ing desa kuwi ana salah
ing desa kono ora ana kang wani metu merga menawa ana kang wani metu bakal kaganggu marang Sang Wora Wari retune demit kono. Wora-wari sejatine salah sijine punggawane Nyi Roro Kidul kang wani mbalelo tumrape Ratune. Dheweke senenge gawe sesate para manungsa. Amerga Ratu Kidul ora gelem jenenge dadi elek mula Wora Wari diusir saka njerone istana kidul. Ananging Sang Wora Wari nyuwun, menawa dheweke arep ngadegake nagara ana ing cedhake pesisir kidul. Joko Sangkrib kang wetruh kahanan kang kaya manngkono banjur takon marang warga, sejatine ana lakon apa ing desa kono. Amerga desa akang amba lan rame menawa awan bisa sepi kaya kuburan menawa wanci wengi. Pitakone banjur kajawab. Menawa ing wayah wengi Wara Wari Metu lan golek tumbal menawa ana kang metu ing wayah bengi. Krungu cerita kang kaya mangkono Joko sangkrib banjur kepengin aweh pitulung lan uga kepengin mangerteni sejatine sapa Wara Wari kuwi. Dheweke banjur nyuwun pangestu saka lurah kono kang mimpin desa, menawa mengko bengi dheweke kepengin mangerteni sapa sang Wara Wari.
gawea ukara nganggo tembung saroja 1. Japa ma... - Brainly.co.id
dadi bala kuswa kanca - kanca kabeh .4.Sing manggon ana wit sing gedi iku dudu jalma manungsa .5.Nek pingin mulya uripe ya kudu gelem reka daya .moga
ngelmunipun dipun gantos ngelmu matematika nggih,he he he…ngajar pinten sekolah mawon Simbah sakmeniko ting
salam kenal nggo wong randublatung sak andinge,q wong ploso etan tp dudu alumni SMARANSA,nanging nek
Islam Sunni (90%), Kakristenan, Animisme
Ing Senegal, Wolof mbentuk pluralitas ètnis kanthi watara 40% populasi ngidhèntifikasikaké dhiri minangka Wolof. Wolof uga mayoritas ing region Saint-Louis ing lor, Kaolack ing kidul, lan Dakar ing kulon.
Artikel perkawis Afrika punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wolof&oldid=869250"	Kategori: Rintisan kanthi topik AfrikaSuku bangsa ing SenegalSuku bangsa ing GambiaSuku bangsa ing Mauritania	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.57, 24 Sèptèmber 2013.
sedu.. Duh Gusti ampuni saya..Gusti….Kulo kepengin
"Iki sejatine manuk wajah iyo manuk ijo arane. ono ing segoro ijo. ingkang aran wajahing sukmane sukma". Manuk/burung di
ngedekne 'anu'lah, pasal viagralah, link gambar-gambar wong wedok orak nganggo opo-opolah, emboh opo-opo maneh
iki neng ngendi-ngendi koyo ngono jugak la. Arek kepiye meneh, wong urip jaman iki. Mikirkea mumet endase. Tapi ojo kesel arek nggawe bondo seng apik-apik..
ketemu wong PERAK podo ngomong jowo 'ngoko'.
Isnin, Ogos 20, 2007 8:33:00 PG
alhamdulillah, aneng meneh wong bandar seng iso omong jowo. bocah saiki opo iso. bapak ae, mbok ae wong jowo,
kang minangka molekul pensinyalan intraseluler kang umum (mesenjer kedua) ing sel eukariota, tuladhane ing sel endokrin vertebrata.[1] Senyawa iki uga minangka pengatur pirang-pirang operon bakteri.[1] ATP diganti dadi cAMP déning enzim kang ana ing membran plasma ya iku Adenil siklase minangka respon marang sinyal ekstraseluler.[1] Tuladha sinyal ekstraselulere ya iku
mensintesis cAMP, kang mancarake sinyal ing sitoplasma.[1] cAMP ora bisa tahan lama yèn ora ana hormon, amarga enzim liyane ngowahi cAMP dadi produk kang inaktif, ya iku AMP.[1] Adrenalin mung salah siji saka akèh hormon
produksi cAMP sacara kaluwihan, mula ion klorida lan bikarbonat ditokake kanthi cacah akèh saka sel mukosa ing jero usus.[2] Akibate kadadeyan
linksDNABasa organikKategori ndhelik: Rintisan kanthi topik biologi	Menu navigasi
betul cluk, apike plugin iki image e menimpa judul, dadi asline yo jik enek tulisan
Sasmitane ingkang tunjung putih/Tanpa slaga inggih nyatanira/Rokhilaf satuhune/Datullah ananipun/Yeku sabda ingkang arungsit./Iku pan bangsa cipta,/Hananira iku./Tandha kang darbe pratandha.
Keraton Jimbaran Resort & Spa, Jimbaran, Bali, Indonésie
Mercure Resort Sanur, Sanur, Bali, Indonésie
EnglishBahasa MelayuNederlandsNorsk nynorskNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.54, 5 Maret 2016.
iku suku anggota tetanduran ngembang. Miturut Sistem klasifikasi APG II suku iki ora bisa dilebokaké jroning siji-sijia cabang tetanduran ngembang. Nembé ing panalitèn luwih jero dibentuk bangsa anyar, Amborellales, sing nyakup Amborellaceae.
Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.55, 11 Maret 2016.
ing.el.bacc. ing. el.bacc.ing.el.univ.bacc.ing elbacc. ing. el.univ.bacc.ing.el.univ. bacc. ing. el.bacc. ing.
SvenskaKiswahiliTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.33, 8
saiki.. yo’opo yo… wes apik opo tambah ……… wes suwe
Cipta iku Muhammad,//Tinut ing tumuwuh.//Wali, mukmin datan kocap.//Jroning cipta Gusti Allah ingkang mosik,//Unine: rasulullah.//Lamun meneng Muhammad puniki,//Ingkang makmum apan jenengira.//Dene ta genti arane,//Yen imam Allah iku,//Ingkang makmum Muhammad jati.//Iku rahsaning cipta,//Sampurnaning kawruh.//Imam mukmin pan wus nunggal,//Allah samar Allah tetep kang sejati,//Wus campuh nunggal
iku kelakone kanthi laku, Lekase lawan kas, tegese kas nyantosani. Setya budya pangekesing dur angkara (Serat Wedatama)
nang jumbleng ngarep, kae jumblenge wong sugih..""Wis lah..cangkeme teol, moga-moga
Bengkel, SKM	Tagged with: layout bengkel, pengurusan bengkel, susunatur bengkel	‹ Older posts
Motto: "Repeh Rapih Kerta Raharja"
Kabupatèn Bandhung (panulisan jroning Basa Indonésia lan Basa Sundha: Bandung), iku kabupatèn ing Jawa Kulon, lokasine ing tengah-tengah, kutha Sorèang iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyane :, lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 2.000,91 km² utawa hèktar.
6°41`-7°19` Lintang kidul lan 107°22`-108°5` Bujur wétan
Pemeretahan[besut | besut sumber]
Kabupatèn Bandhung katata jroning 31 kacamatan, kalurahan lan désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn Bandhung ya iku:
Tingkat IIJawa KulonRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
CebuanoEnglishFrançaisBahasa IndonesiaItalianoBasa BanyumasanNederlandsNorsk bokmålBasa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.28, 15 Maret 2016.
Tutup babagan hawa sanga mesu budi olah
lha wong kullo wes dangu,mboten sinau bahasa jowo
Nggon ku mikir neng awak ngartii rusa..ak
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kali_Mahakam&oldid=993669"	Kategori: Kali ing IndonésiaKali ing Kalimantan TimurKaliGeografi	Menu navigasi
Tapak dara ya iku perdu taunan kang asalé saka Madagaskar, nanging wit iki wis nyebar ana ing dhaérah-dhaérah tropika liyané.[1][2] Jeneng ilmiah saka wit iki ya iku Catharanthus roseus (L.) Don.[2] Ana ing Indonesia wit pekarangan dadi petetan lan duwé jeneng liya kaya sindapor (Sulawesi), kembang tembaga (basa Sunda), lan kembang tapak dårå (basa Jawa).[2] Wong-wong saka
ing Cina chang chun hua, ing Inggris rose periwinkle, lan ana ing Walanda duwé jeneng soldaten bloem.[2]
Wit iki asalé saka wewengkon wétan tengah.[2] Wit jinis iki bisa urip ana ing dhataran cendhèk nganti tekan dhataran kang dhuwuré 800 mèter ana ing sandhuwuré permukaan segara, nanging wit jinis iki luwih bisa urip ana ing panggon terbuka, lan uga ora nutup kemungkinan bisa uga urip ana ing panggon liyané.[1][2] Wit iki uripé nyamping lan bisa dhuwur nganti tekan 0,2-1 mèter.[1] Godhong saka wit iki mbentuk bunder endhog, wernané ijo kang kasusun nyirip selingan.[1] Dawané godhong sekitar 2–6 cm, ambané 1–3 cm, lan pang lan godhongé duwé kandhutan lateks kang wernané putih.[2] Kembangé aksial (metu saka ketiak daun).[2] Kelopak saka kembangé cilik, mbentuk paku.[2] Mahkota kembangé duwé wujud kang kaya trompèt, pucuké amba, wernané putih, biru, jambon utawa wungu gumantung saka kultivaré.[2] Woh saka wit iki bentuké silinder, pucuké lancip, ana rambuté, dawané udakara 1,5 - 2,5 cm, lan wijiné ana akèh.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tapak_dara&oldid=1097580"	Kategori: ApocynaceaeWitWit obatKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.06, 6 Oktober 2016.
wolulas wolulas 19 sangalas sangalas 20 rong puluh kalih dasa 21 selikur selikur/kalih dasa setunggal 22 rolikur kalih likur 23 telulikur
Dinten Pohon, 21 Nopember 2... 25/11/2016
Sedoyo wargo SMKN 1 Jombang menghayagati kanthi aseshanti “Mugi subur ingkang tinandur” ketampi dening Gusti Allah lan kebak syukur Makaryo sareng siswo, dwijo lan sentono SMKN 1 Jombang,. Tresno marang tandur tinandur ing Dinten Pohon, Senin, 21 Nopember 2016. Mugi jumbuh ingkah
Ancene podo kabeh kok...nek gak mangan
gampang bakal dikembangke, nanging ketoke ana sawetara wong sing isih angel lan boten mesthi bab carane sapi walnuts saé lan leres. Akeh faktor facto sing sampeyan kudu ngerti sadurunge sampeyan miwiti budidaya canaries, sanajan manuk iki kalebu spesies sing gampang kanggo dimupangataké nanging ora bisa dadi careless ing canaries match.
Kanggo sing pengin sinau kanggo cultivate walnuts apik kanggo bisnis sisih utawa mung hobi mung Mungkin review iki bisa menehi sawetara tips for sampeyan.
Uga banjur kita langsung kula kanggo topik utama sing bakal Aku ngrembag carane jenis utawa kenari budidoyo kanggo wiwitan.
Irah-irahan (judhul) ingkang dipun-gunaaken boten sah utawi nganggé ater-ater (awalan) antar-basa utawi antar-wiki. Irah-irahan punika saged ugi nganggé setunggal aksara utawi luwih ingkang boten saged kagunaaken dados irah-irahan.
Jamu / Pengobatan Tradisional yang Ampuh dan Manjur : Obat Sakit Maag
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Stary_Sącz&oldid=1090828"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
nganti Slasa (2/2) 2011 wiwit jam kang padha sing ditanggap ana ing Jalan Gambiran tepaté ing protelon Gang Tengah.[4]
^ a b c (id)Suara Merdeka Online(Kaundhuh tanggal 27 April 2011)
^ a b c d e f g h (id) Suara Merdeka Online (kaundhuh tanggal 8 April 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wayang_Potèhi&oldid=972784"	Kategori: WayangWayang Potèhi	Menu navigasi
Kanjeng, Bakal Bikin Geger » dimas-kanjeng.jpg dimas-kanjeng.jpg Share on: Twitter Facebook Google + dimas-kanjeng.jpg | | 4.5
Kota Mojokerto) MP3 Wong ngawula ing ratu luwih pakewuh Nora kena minggrang-minggring kudu mantep sartanipun Setya tuhu marang Gusti Dipun miturut sapakon Mapan ratu ...
asor wijilipun YEn kelakuwane becik Utawa Sugih carita Carita kang dadi misil Iku pantes raketana Darapon ...
Play | 5:2About Tembang Macapat Gambuh MP3 Play | 57
Tembang Macapat Kinanthi MP3 Play | 3:19
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Puputan_(perang)&oldid=993820"	Kategori: Sajarah IndonésiaBudaya IndonésiaBali	Menu navigasi
ojo nambah neh lho mas,mesakne istrimu he..he..he..tks mas dika...rencana nambah siji mneh mas..mumpung gratis sgala2 galanya...kkkkk.....kok yo ra gelem mampir to...wong tinggal nyebrang jalan
1. Ana pandhita akarya ing wangsit,mindha kombang
angajab ing tawang ,susuh angin ngendi nggone ,lawan galihing kangkung
2. Ngambil banyu apikulan warih,amek geni sami
adadamar,kodhok ngemuli elenge ,miwah kang banyu den kum,kang dahana murub
kabesmi ,bumi panetak ingkang,pawana katiyub,tanggal pisan
papat,agedong mega tumembe ,apradapa kukuwung kembang lintang segara langit
,sami andaru langit,woh surya lan tengsu.asirat bun lawan
wawarangkan.sihing hyang kabesmi kabeh ,tan ana janma kang weruh yen weruha
purwane dadi .candi segara wetan ,ingobar karuhun,kahyangane sanghyang tunggal
,sapa reke kang jumeneng mung hartati ,katon tengahing tawang.
5. Aunung agung segara sarandil,langit ingkang
amnegku bawana ,kawruhana ing artine ,gunung segara umung,guntur sirna amnegku
bumi ,tug kang langit buwana,dadya weruh iku mudya
pasampun kawruhan reke,artadaya ounuku ,datan kena cinakreng budi,anging
nedya tan raharja,kabeh pan linebur,sakehe kang nedya ala,larut
sirna kang nedya becik basuki,kang sinedya waluya.
9. Siyang ndalu,rineksa hyang widhi ,dinulur
saking karseng hyang widhi,kadhep ing
sumingkir ,ingk.ang nedya mitenah ,maring awak ingsun ,rinusak dening pangeran
,eblis laknat sato marah padha mati ,tumpes tepis
siji siji iki… Dadi sendu ngene iki…
zaqlutv berkata:	Maret 12, 2012 pukul 2:22 pm	sopo kui sing
kangmu ndop (mas malik) # 08.08.2009 09:41 piye kabarmu nag bali? krasan gak?wis nang endi ae n awakmu manggon nang endi?
Sadurungé kapilih, Köhler nduwèni karier sing apik ing donya pulitik lan minangka pegawai negeri. Pungkasan
kapitu saka wolu sedulur jroning kulawarga Volksdeutsche saka Glückstal ing Bessarabia Rumania (saiki bagéan saka Moldova).
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.54, 19 Oktober 2016.
Prabu Joyoboyo nate ngendiko:Dunyo iki wis tuwo,Wis tuwo tur keronto-ronto.Contone akeh putro wani karo wong tuwo,Akeh joko dadi dudo,Akeh dudo ngaku joko,Akeh prawan nglairke putro
berarti rumongso.Sing mesem?lan nggguyu berarti kulino.Elingo yen sakwayah-wayah dipundut sing kuwoso.Ora enom ora tuwo.
nraka sampun pisah gusti, dhuh mas mirah atma jiwaningwang, pupujan ingsun mas angger, sagunging para arum, samya sanget ageng kang brangti, harjasa luwih, Raden Damarsantun, amatek
“pratandhanipun malih manawi wanita wau sampun madhar prasa, sariranipun ngalumpruk marlupa kados oncat yitmanipun sarta asasambat ingkang damel trenyuh ing manahipun priya. Tumrap wanodya ingkang sampun asring-asring leledhang ing taman lambang sari, asring sambat pejah, boten purun pisah, sasaminipun kados inggih-inggiha.
Koordinat : 00' 17" LS - 00' 39" LS lan 100' 19" BT – 100' 51" BT
Motto: Tuah Sepakat Alur lan Patut
Kabupatèn Tanah Dhatar minangka salah siji kabupatèn sing dumunung ing provinsi Sumatra Kulon, Indonésia, kanthi kutha krajan Batusangkar 0°27′12″S 100°35′38″E﻿ / ﻿0.45333°S 100.59389°E﻿ / -0.45333; 100.59389. Kabupatèn iki minangka kabupatèn paling ciut, ya iku 133.600 Ha (1.336 Km2), kanthi cacah padunung miturut sènsus taun 2006 ya iku 345.383 jiwa. Kabupatèn iki kapérang dadi 14 kecamatan, 75 nagari, lan 395 jorong. Kabupatèn Tanah Dhatar arupa laladan agraris, luwih 70% padunungé nya,butgawé ing sèktor tetanèn, ya iku tetanèn tanduran pangan, perkebunan, perikanan lan peternakan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Tanah_Dhatar&oldid=1016398"	Kategori: Kabupatèn ing Sumatra KulonKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Tanah Dhatar	Menu navigasi
SURYO JATINE PENDULUM DAT PUTIH.
KIWO TENGEN ATIKU YO SEDULUR KABEH SING NENG KUFFUR KAE YO AKU.
TENGAH RINO DADI SUGIH MUKTI YO KOWE AKU JOYOBOYOKU JATI ASLI.
KANGENAN NENG KENE ONO TULISAN JATIKU SATRIO PININGIT
TEKO GAWE BOBOD BIBID BABAD SANTOSO SETYO.
RUJAKAN OPO PECELAN SENENGMU YO PODO.
SUBURAN YO SAWINE YO TERONGE GUNUNGKU GUNDUL.
KAWINAN OPO JATILAN NENG KONO KUWI SING KUTO REBUTAN DUWIT.
CEMETI OPO GODO ORA BEDO KENCENGE LAKON MATINE KETEBAK DEWE.
ATIMU SING CILIK KUDU TENOGO SETITIK WAE KUWI JUJUR.
SENENGO RUKUN KARO REGO PANGAN SING MURAH KUWI LUGU.
BALI O NGULON SING PENER ARAHE KOCO KIBIR DUMUNUNG BUDI.
KURANG PIYE ATIKU NGANTI SUGIH PINTER MERGO OLO DULUR LALI RAKYAT.
KANTI IKI TULISKU SEGORO DUMEH DUKO DULANG KOLLO ADIL BAB.
SAIKI PERCOYO OPO ORA SING KUWATO TOTOMU LALI MESTI AMBRUK.
SAIKI LUGU O NILIK BUDIMU SARI KIBIRMU GENAH SING TULUS.
SAIKI KUDU KELINGAN AKU TEKO LAKUKU GURU SARIMU.
SAIKI KUDU SING WASIS MITOSMU SENENG KULLUM LAMATAN KANGGO BECIK.
SAIKI SENENGO NGALAH YEN IKI BENER OJO NESU.
SAIKI SUGIH O OJO LALI NGADUL PINTERMU SENENG DUWE ORA PAMER.
SAIKI SANGGUPMU YEN AKU TEKO ATIMU SENENG.
WIS SUMPAHMU WAE CUKUP YEN IKI ORA BENER GAWE O TELUHMU KUWATO KUWI SUMPAH.
OJO LALI KARO AKU YEN AKU ORA MATI TELUH GUNO-GUNO JEMBAR ATIMU WAE.
WADI DUTO PANCER RUPO BADDI.
KAWIJAYAN SURU RASA KAWI SATRIO SANDANG SUGIH BUMI HANGELIR RANGKEP RUBI SIFATKU.
KANTI RATU ADIL DOYO SARI LAUT KIDUL DODOKU SANDING RATU KIDUL SUCI.
KAMULYANING DUPO SENDANG KUWUK TATRI MENENGO AKU TEKO GOLEK WONG
SENENGO TURU WAE OJO TANGI PINTERMU SING SALAH DODOMU SEBUT ATIMU BANDULAN JAM GANDUL.
KARIBAN OPO AKU ORA PERLUMU YEN ALESANE TEKOKU KAWANAN.
KANCANE WIS NGELIH NGANGGUR ORA GAWEAN OJO MENANGE DEWE DUWE BARISAN.
AKU WONG SIJI ORA BAKAL KALAH PINTER ALESAN KAWAHKU SUGIH GUNUNG.
Tekane Sang Kala Bendu, Ing Semarang Tembayat, Poma den samya ngrawuhi, Sasmitane lambang kang kocap punika”
kabeh ingkang mengku. Juluk Ratu Amisan. Sirep musibating bumi, Wong nakoda milu manjing ing
“Prabu tusing Waliyullah, Kadhatone pan kekalih, Ing Mekah ingkang satunggal, Tanah Jawi kang sawiji, Prenahe iku kaki, Perak lan Gunung Perahu, Sakulone tempuran, Balane samya jrih asih, Iya iku ratu rinenggeng sajagad”
”.. Kulup ingsun mangsit marang sira … sanalika iku wong Jawa akeh kang tesmak bathok, senajan mlorok ora ndelok, andheng-andheng dingklik. Lah ing kono kulup, ora suwe bakal katon alat-alate kang minangka dadi cacaloning Sang Ratu Adil
mencari ”senjatanya” sampai ketemu. Kitab Musarar Jayabaya, Bait 159
Bendu, Ing Semarang Tembayat, Poma den samya ngrawuhi,
(“Tan Kober Paes Sarira, Sinjang Kemben tan tinolih itu sebuah lambang yang menurut Seh Ngali
kraton sisih wetan dgn kraton sisih kulon yang disebut perang Paregreg.
KHUSUSE SING MANGGON ING TANAH JOWO
AREP NJALUK BALI KULUK MAKUTHO ROMO
SING MANGGON ONO ING SISIH LOR GUNUNG LAWU
SING OMAHE KOYO DENE RADEN GATHUTKOCO
LAN THUNDO TIGO KOYO PAGUPON DORO
INGGIH MENIKO INGKANG SINUHUN SYARIF HIDAYATULLOH HADIWIJOYODININGRAT
INGKANG TAKSIH GADAH TRAH PRABU BROWIJOYO LIMO
SING AREP NJEJEGNE AGOMO, MAKMURNE NEGORO
AYO SEDULUR KABEH PODO NGLURUSKE NIAT
BEN SIRO KABEH BISO NYEDAK MARANG GUSTI
Tikus saliyané dadi mungsuhing manungsa lan nyebaraké penyakit kaya sampar , ing nagara-nagara Walanda akèh sing ndadèkaké tikus minangka kéwan klangenan, malah disayembarakaké kaya Miss Universe, Ratu ayu tikus lan oleh hadhiah medali lan dhuwit.[1]
Ana akèh metode utawa cara kanggo mateni ama tikus, cara iku bisa nganggo gasangan utawa jebakan.[2] Kang paling umum ya iku nganggo penjepit, kurungan lan lém tikus.[2]
Jebakan kanthi model kurungan relatif luwih aman amarga ora nggunakaké bahan kimia kang ana racuné.[2] Bathang tikus uga ora angél yèn diluru amarga tikus bakal mati ing njero perangakap, némplék ing lem utawa ing njero kurungan.[2] Saben kurungan bisa dileboni kurang luwih 15-20 tikus.[2] Tikus got kang ukuran awaké 25 cm uga bisa mlebu ing kurungan iki.[2] Kurungan tikus uga nduwèni kakurangan.[2] Kurungan tikus gampang dititéni tikus.[2] Umpamané ana tikus kang mlebu lan kajebak ing njero kurungan, wayah iku uga tikus liyané bisa ucul saka kurungan.[2] Tikus kang wis bisa metu mau bakal nduwèni akal lan ora bakal liwat ing area kurungan iku manéh.[2] Racun tikus bisa maténi tikus kanthi cepet.[2] Cara iki éféktif nalika populasi tikus akèh banget cacahé. Racun tikus wujudé bubuk lan nduwèni werna ireng.[2] Racun iki bisa diwuwurna ing panganan tikus kayata keju utawa kacang-kacangan.[2] Tikus banjur mangan panganan kang ana racuné mau banjur klenger yèn wis sak jam. Racun mau bakal ana reaksiné ing awak.[2] Gasangan nganggo racun tikus uga nduwèni kalemahan.[2] Tikus kadhang-kadhang ora mangan racuné yèn kancan wis mati gara-gara mangan gasangan mau.[2] Saliyané iku, tikus kang wis kena racun bakal mati saenggon-enggon saéngga bathang tikus bakal angél ditemukaké.[2] Biyasané bathang tikus ditemokaké yèn wis bosok lan wis mambu.[2] Ananging yèn ora cepet-cepet ditemokaké, bathang tikus bakal maragaké penyakit.[2]
Racun tikus uga ana sing wujude bunder lan ana bahan campuran kang disenengi tikus.[2] Racun tikus ngandhut warfarin.[2] Cara kerjané kanthi nggawé pendarahan ing rètina mata tikus.[2] Racun iki bakal ngurangi daya pandang tikus.[2] Saya suwé tikus bakal mati keselen luru panggonan kang padhang supaya bisa ndelok.[2] Tikus mati kurang luwih patang dina sawisé mangan racun.[2]
Kuman kang nyebabaké penyakit kencing tikus utawa leptospirosis bisa nular saka kéwan ning manungsa.[5]
Bakteria Leptospira uga bisa urip ing banyu kang tawa nganti sesasi.[5] Bakteri iki uga bisa manak ing banyu masin.[5] Kéwan kang nggawa bakteri Leptospira akéh-akéhé kéwan ingon kayata kucing, arnab, sapi, babi, jaran, kirik.[5] Saliyané iki bakteri iki uga bisa ditularaké kéwan liar kayata rakun lan srenggala.[5] Penyakit kencing tikus iki uga diarani
Dr Christopher Lee nerangaké yèn penyakit iki bisa nyerang ing kabéh tlatah donya khususé ing nagara kang iklimé tropis.[6] Bakteri leptospirosis bakal akèh populasiné nalika wayah udan utawa banjir.[6] Wong kang kerep kerja lan nduwèni kagiyatan ing jaba luwih gampang kaserang leptospirosis.[6]
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tikus&oldid=1101311"	Kategori: Kéwan pengeratKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
wonten boten tentang benda2 peninggalan jaman riyen ingkang taseh wonten karomahipun (khusus saking peninggalan majapahit) matur nuwun.....Jawab :Walaikumsalam wr wbMatursuwun sampun
wis wengi sansoyo sepiSoyo nggegowo suwunge atiKanggo sliramu sing tak
Yati Rachmat says:	14/09/2016 at 07:32	Emaaak, anakmu ki pancen pinter nganti saiki,
Damar iku asil sèkrèsi (dhadhak) saka uwit Shorea sp., Vatica sp., Dryobalanops sp., lan wit liyané saka suku meranti-merantian utawa Dipterocarpaceae. Ing jeroné kalebu damar mata kucing lan damar gelap. Damar dimupangataké kanggo gawé rèk (kanggo nyegah supaya geni ora ngobong kayu kanthi cepet), plastik,
lianoNederlandsPolskiSlovenčinaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.12, 14
Resep Masakan Indonesia / Nusantara : Kembung Isi Bumbu Rujak
Jl. Jendral A Yani IX 7 Penganjuran Banyuwangi Astra
pm	Semar Bodronoyo	Assalamu’alaikum wr.wb..kulo nyuwun tlong Ki..panjenengan bangkitken Engsun Sejati kulo..BUDI /SRAGEN..081229522xxx..matur suwun..waslmkum wr.wb.
Balas	19 Mei 2013 pukul 12:20 pm	nuredisantosa	Mungkin maksud panjenengan Suksma Sejati mas Bud ? .
ngapunten…menawi angsal..tolong jenengan lahiraken suksma sejati kulo …08584849xxx.
Sarno lan Sarni pacaran.. Wong loro mau lagi malming nang Mbatu.. mergo asyik pacaran, gak kroso wis jam 12 bengi... akhire nginep nang hotel.. Sarno lan Sarni mlebu kamar.. gawe jagani sing neko2, Sarni jupuk guling dideleh nang tengah.. gawe mbatesi turu.. (Ojok ngeres disik lho yo..!)Isuke wong loro mau balik mulih.. Sarno mboncengno Sarni
Taman Nasional Kerinci Seblat iku taman nasional paling gedhé ing Sumatra, Indonésia sing jembaré 13,750 km² lan mbentang ing patang provinsi ya iku Sumatra Kulon, Jambi, Bengkulu lan Sumatra Kidul. Taman nasional iki dumunung ing koordinat antara 100°31'18"E - 102°44'01"E lan 1°07'13"S - 1°26'14"S.
Taman nasional iki dumadi saka Pegunungan Bukit Barisan sing nduwèni wewengkon dataran paling dhuwur ing Sumatra, Gunung Kerinci (3.805 m). Taman nasional iki uga dumadi saka mata air-mata air panas, kali-kali sing mili banter, guwa-guwa, grojogan lan tlaga kaldera paling dhuwur ing Asia Kidul-wétan, Gunung Tujuh.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Taman_Nasional_Kerinci_Seblat&oldid=963908"	Kategori: Taman nasional ing IndonésiaSitus Warisan Donya UNESCO ing IndonésiaSumatraRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.35, 29 Februari 2016.
wiji kabukak sing kagabung jroning marga pakishaji utawa Cycas lan uga minangka siji-sijiné genus jroning suku pakishaji-pakishajian (Cycadaceae). Masarakat awam ing Indonesia ngenal pakis haji saka sawetara spesies sing biasa ditandur ing taman-taman kaya palem,
adoh banget kakerabatané. Kamiripan iki asal saka susunan anak godhongé sing kasusun pasang-pasangan. Kabèh sikas duwé omah loro (dioecious) saéngga ana tetanduran lanang lan wadon. Serbuk sari diasilaké déning tetanduran lanang saka runjung gedhé siang tuwuh saka pucuking wit. Alat wadon mèmpaer godhong kanthi wiji-wiji tuwuh saka sisih. Alat wadon tuwuh saka sela-sela ketiak godhong.
Oyot sawetara jinis sikas bisa diinfeksi déning sajinis Cyanobacteria, Anabaena cycadeae, sing duwé sipat (simbiosis mutualistis). Oyot sing kainfeksi bakal mbentuk bintil-bintil sing isi jasad renik kasebut.
Sawetara sikas sing gedhé bisa dipangan bagéan teras wité, amarga ngandhut pathi jroning gunggung sing lumayan.
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sikas&oldid=988041"	Kategori: TetanduranTetanduran wiji kabukakCycadaceaeKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesKaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.56, 2 Maret 2016.
Lia mangkat sekolah Anggone mangkat, dheweke mlaku bareng kanca-kancane. Lia sak kanca, mlaku minggir ing
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Menara_Petronas&oldid=1089417"	Kategori: Pencakar langit sanginggilipun 350 meterPencakar langit ing MalaysiaRintisan mawa topik bangunanKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Kwakakakaka, alumnus luwak nganggo inggrisan barang ig.
jiwa (ngaji) ojo mung mocho ananging kudu ngerteni piwulang, maksud lan karepe,
ingkang istimewa puniki. Kang Ustadz pangampuntene nyuwun ijin kangge ngalap manfaat saking web niki kalian tumut download ugi sanese. Mugi Kang Ustadz angsal piwales ingkang
Modul Nulis Pacelathon yaiku modul kang ngrembag babagan carane nulis pacelathon. Modul iki dikarepake bisa mbantu guru lan siswa kanggo nyiptakake KBM kang lancar.
Bisa nulis teks sambutan upacara adat, nyalin teks saka aksara latin dadi aksara Jawa, lan bisa nulis wacan
nalika nindakake pacelathon sing wigati kudu mawas empan, papan, lan panggonan. Lire kudu nggatekake sapa sing diajak guneman, ana ing kahanan sing kepriye, la nana ing ngendi papane. Semono uga menawa nulis pacelathon uga kudu nggatekake paraga sing bakal dicritakake, amrih bisa ngetrepake basa kanthi ttrep lan jumbuh karo unggah-ungguhing basa.
Amrih apike, menawa nggawe pacelathon para siswa kudu nggatekake panganggone ukara, yaiku ukara crita, ukara pakon, ukara pitakon, ukara sambawa lan ukara sananta. Jlentrehan ing ngisor iki.
Ukara crita (kalimat berita) yaiku ukara kang isine nyritakake utawa ngandharake sawijing bab utawa kadadeyan marang wong liya. Tuladhane kaya ing ngisor iki.
a) Saben wulan Mulud ing Ngayogyakarta lan Surakarta mesthi ana Sekaten.
b) Rikala aku ngepit mau, ing protelon tugu Pahlawan ana uwong ketabrak mobil.
c) Ahad esuk aku lan bapak arep menyang Jakarta kanggo golek sepatu.
Ukara pakon (kalimat perintah) utawa imperative yaiku ukara kang surasane awujud pakon utawa prentah marang wong liya supaya nindakake sawijining bab utawa pakaryan kaya kang dikarrepake sing ngongkon. Wujude ukara pakon iku warna-warna, kaya ing ngisor iki.
 Kowe ora kena dolan yen during sinau!
 Aja rame-rame simbah lagi sare!
 Awake dhewek saiki leren dhisik!
 Ayo padha mampir ana omahku dhisik!
 Mbok kowe mengko dolan omahku!
 Dhik, tulung cendhelane ditutup bae!
 Aku dak dolan nyang omahmu, nanging ana disajeni ya!
Ukara pitakon utawa kalimat tanya yaiku ukara kang isine awujud pitakonan. Ukara iku racake migunakake tembung pitakon (apa, piye, pripun, kadospundi, sinten, sapa, pira, pinten, ing ngendi, wonten pundi, coba, cobi, kapan, lan kala punapa). Ukara pitakon bisa kapilah-pilah dadi kaya ing ngisor iki.
b. Ukara pitakon kang ora perlu diwangsuli (ukara retoris)
 Kesandhung kuwi apa lara, Yung?
 Sapa sing ora kepingin munggah ing kelas iki?
 Iki ta daleme Pak Haryoto?
 Saupama kathok iku tak wenehake adhimu piye, nang?
 Kowe mathuk apa ora yen saiki awake dhewe nikah bae?
Ukara Sambawa iku ukara kang isine awujud pangarep-arep, saupama, utawa, sanadyan. Ukara iki racake migunakake tembung-tembung kang kawuwuhi panambang –a utawa -ana.
 Panasa, ya ben clanaku garing.
 Udana ben tanduranku dadi subur.
 Mrenea awit mbiyen kowe ora klakon kapiran.
 Sugiha dhuwit aku rak wis gawe omah.
 Tinangisana nganti mlebu rumah sakit, dheweke ora bakal dadi pacanganmu.
 Ditukoke sepatu anyar, ya ora tau dingo.
Ukara sananta yaiku ukara kang isine niyat, karep, utawa sedya. Ananging, kang duwe niyat utawa sedya mau awake dhewe. Mesthi wae ukara iki durung kalakon utawa durung katindakake jalaran isih awujud niyat.
 Sesuk awan aku arep golek degan abang.
 Aku arep adus, kowe aja ngajak PSan wae.
 E, dakdolan menyangn daleme eyang.
 Tinimbang nonton tipi tak resik-resik kamar ah!
Ibu : Tih, kancamu sing dolan mrene mau sapa?
Ratih : Kanca ingkang pundi ta, Bu?
Ibu : Bocah lanang sing nganggo kaos kelekan karo kathok rowal-rawil ijo mau lho?
Ratih : O, punika pacangan kula bu?
 Ing pacelathon dhuwur kacetha paragane yaiku ibu lan ratih kang dadi anake. Mesti wae Ratih minangka anak kudu micara basa kram alus marang ibune, dene ibune basa ngoko.
Mei : Iya . . . .2, semana uga aku ya wis nyoba.
Beni : Piye ta, . . . 3. serius banget ketoke.
Lala : Iya iki, Um . . . .5 apa wis rampung?
Ana : Sinau bareng wae ana umahku. Aja lali sing duwe buku
Rangkuman Nalika nindakake pacelathon sing wigati kudu mawas empan, papan, lan panggonan. Lire kudu nggatekake sapa sing diajak guneman, ana ing kahanan sing kepriye, la nana ing ngendi papane. Semono uga menawa nulis pacelathon uga kudu nggatekake paraga sing bakal dicritakake, amrih bisa ngetrepake basa kanthi ttrep lan jumbuh karo unggah-ungguhing basa.
menika, awit sedayanipun saget amrantasi kawruh sok sinten kemawon sing badhe mbetahake.BalasHapusSunjava15 Oktober 2016 16.47maturnuwun sanget bab kawontenan ular - ular basa jawi menika, awit sedayanipun saget amrantasi kawruh
Reply marsudiyanto # 06.06.2010 15:14 Nggon Page sing
suwuuun…g… @marsudiyanto: halah, opo to pak, iki khan konco dewe…
koq ndak ada link-nya yo Mas Ndop ? hehheh
Reply ndöp™ # 06.20.2010 20:54 @Mas Ben: haha… nek njenengan PD nggih mboten nopo nopo
Lha piye maneh mas bro, wong digawani soko kampung.. gelem gak gelem kudu kon nggowo kabeh. Neng E45 dianjurkan maksimal 3 kg😀
IndonesiaDhaerah otonom ing IndonesiaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.39, 19 Maret 2013.
Motto: "ASRI (Aman, Sehat, Rapi, Indah)"
Kabupatèn Wanasaba (panulisan ing basa Indonésia Wonosobo) iku kabupatèn ing Jawa Tengah, lokasiné ing tengah-tengah propinsi Jawa Tengah, kutha Wanasaba iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané :, lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 984,68 km² utawa hèktar.
Sebagéan gedhé wewengkon Kabupatèn Wanasaba arupa laladan pagunungan. Bagéan wétan (tapel wates karo Kabupatèn Temanggung) dumunung loro gunung berapi: Gunung Sindoro (3.136 meter) lan Gunung Sumbing (3.371 meter). Laladan lor minangka bagéan saka Dhataran Dhuwur Dieng, kanthi pucuké Gunung Prahu (2.565 meter). Ing sisih kidul, dumunung Wadhuk Wadaslintang.
Kutha krajan Kabupatèn Wanasaba dumunung ing tengah-tengah wewengkon Kabupatèn, sing dadi laladan hulu Kali Serayu. Wanasaba diliwati dalan propinsi sing nggabungaké Kutha Semarang-Kutha Purwakerta.
Makna Lambang[besut | besut sumber]
Garis-garis vertikal awarna ireng maknané curah udan kanthi intènsitas dhuwur.
Loro gunung nandhakaké yèn Kutha Wanasaba sing ASRI dumunung ing sikiling Gunung Sindoro lan Gunung Sumbing.
Garis gelombang horisontal awarna kuning mertandhani yèn ing laladan Wanasaba akèh tinemu sumber banyu.
Pari lan kapas sing kagambar ing pinggir pledge mertandhani yèn Wanasaba iku laladan subur.
Tulisan SWATANTRA ing pita putih nduwèni tékad supaya Wanasaba dadi laladan sing mandhiri.
Kabupatèn Wanasaba ketata saking 15 kacamatan, kalurahan lan désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn Wanasaba
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Wanasaba&oldid=1045889"	Kategori: Kabupatèn ing Jawa TengahKabupatèn WanasabaRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa SundaSvenskaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.50, 15 Maret 2016.
Resep Masakan Indonesia / Nusantara : Bayam Keju Gulung
“Iki bab masaalah dhikir, iku ana nem prakara. Kang sapisan iku dhikir Suwul arane, tegese dhikir iya anteng ing napas. Kang kapindho
arane, tegese ilang birahine.Kang kaping lima iku dhikir Suwul- ngiskiyah arane, tegese dhikir iya ilange liyepe kari lengude.Kang kaping nem iku dhikir Nakisbandiyah arane, tegese iya dhikir ngilangake kahanan kabeh, iya kari mung wujudullah, ing dalem
lan ilange hu, iku dadi ora ana lapale iya ora ana jamane, ora ana tuduhe, iya ora ana maknane, iya mung kari jumeneng ing dzatullah, iya jumeneng kalawan dhewe” *).
bait tembang Sinom: “Pramila gendhing yen bubrah, gugur sembahe mring Widdhi, Batal wisesaning shalat, tanpa gawe ulah gendhing, Dene ngran tembang gendhing, tuk ireng
swara linuhung, Amuji asmane Dhat, swara saking osik wadhi, Osik
boyong sakulåwargané lan saprajurité mênyang Måjåpait ngumpul dadi siji karo Radèn Wijåyå.
Sejarah singkat[besut | besut sumber]
Mandala andhedhasar marang pertimbangan yèn potensi kang isa diraih ngenani peluang pertumbuhan bisnis penerbangan ing dunya katelu, sakwise China lan India. Kanti pasar domestik kang luwih gedhé saka
penerbangan internasional. kanggo nggayuh iku, Mandala wis njalani audit guna éntuk sertifikasi IOSA saka IATA. Sakliyane iku, Mandala uga wis nglakokake audit saka Airbus, Boeing lan pira-pira perusahaan ing bidang perminyakan kang wis menehi persetujuan kanggo maur bareng Mandala. Amerga masalah utang, maskapé iki mandeg beroperasi nalika tanggal 12 Januari 2011 [1]. Maskapé iki banjur jaluk
Nalika April 2011, tim kurator nyatakake yèn Mandala bakal nglakokake operasine manèh ing wulan Mei 2011[4]. Maskapé iki banjur mestekake dewene beroperasi nalika wulan Juni 2011.[5]. Minangka bagiyan restrukturisasinya, maskapé iki uga ngalami pergantian kepemilikan saham. Pemegang saham
single aircraft policy (kebijakan pengoperasian sak jinis pesawat), ya iku amung kanti ngoperasikake armada Airbus.
saiki, Mandala nglakokake jinis pesawat Airbus A320 kanti kapasitas kursi 180 lan pesawat A319 kanti kapasitas 144 kursi. sakliyane pesawate kang canggih, Mandala milih Airbus amerga teknologie kang ramah lingkungan lan efisien sajrone
panyekel saham, arupa pengulangan saka kang wis pernah kadadeyan marang maskapé penerbangan nasional, Garuda Indonésia, kang ngalami krisis
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mandala_Airlines&oldid=1082675"	Kategori: Maskapé pamaburan IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji! Bisa 1, 2016 dening nawakake 8 Komentar Kanggo pisanan May, ing dina buruh internasional kita wis pungkasanipun dirilis versi banget dawa kasep lan diantisipasi 0.9.9.0.
Diajukake miturut: Umum Pesen Versi 0.9.8.0 – Welcome Yandex Oktober 28, 2015 dening nawakake 1 Komentar Ana luwih donya saka mung Google Translate, ana uga liyane kanggo donya saka mung Bing Translate, ketoke ~ 150 yuta Rusia uga mengkono kuwi gedhe, karo Yandex, search engine paling populer ing Rusia.
Diajukake miturut: Release Announcements, Perangkat Lunak: Update Tag Kanthi: Google
Gabung asal / master Nopember 8, 2016Changeset ing transposh-wordpress [eb79f78]: nambah basa anyar didhukung dening bing Nopember 8, 2016Changeset ing transposh-wordpress [2228e18]: nambah basa anyar didhukung dening bing Nopember 8, 2016Changeset ing transposh-wordpress [62de2d7]: nambah basa anyar didhukung dening bing Nopember 8, 2016
Muhammad ing Versi 0.9.3 – Pundi boten sandi panji menyang?Maria ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!Ken ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!cybertex ing Versi 0.9.9.0 – Para buruh ing donya – nyawiji!NearbyLife ing
kawat balung wesi’…sumsum gagala, kulit tembaga, drijit gunting, dengkul paron… (Ensiklopedi Wayang Purwa, BP, 1991)
dadi lanangan sing apik, ben oleh wadonan yo sing apik. (
utang nyawa sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan sing pinggir-pinggir tolak colong njupuk winanda
kaya ngundhuhhiya siji iki kang bisa paring pituduh marang jarwane jangka kala ning suntan kena den apusi marga bisa manjing jroning ati ana manungso kaiden ketemu uga ana jalma sing durung mangsane aja sirik aja gela iku dudu wektu nira nganggo simbol ratu tanpa makutha mula sing menangi enggala den leluri aja kongsi zaman kendhata madhepa den mari kelu beja-bejane
“Papat iku iya uga kanti, dhingin warna kapindhone brana, kaping tri kawibawane, catur pambekanipun, endi kang sira senengi, aja ngawang, menawa kaduwung, karana milih wanadya, datan kena den mupakataken sasami, wuruk neng
Juni 2014 Mei 2014 Desember 2011 November 2011 September 2011 Juni 2011 April 2011 Maret 2011 Oktober 2010 September 2010 Februari 2010 Desember 2009 November 2009 Agustus 2009 Juni 2009 Mei 2009 April 2009 Maret 2009 Februari 2009 Januari 2009 Desember 2008 KANGEN SLIRAMU
Indonesia kampung halaman, rika ojo sampe lali
kacarito,.. Raden Gatutkaca, Satrio Pringgodani kang kondhang kasektenipun, otot kawat, balung wesi, kulit tembaga, rai gedhek, weteng karet, dowo sikile... ombo jangkahe, dowo tangane.... nyolongan....” (
botoh2 mumpuni...canda bang.nambah pngetahuan neh...!tararengkyu lah...!ngiring
Wah kelingan jaman susah ngangsu banyu biyen, Mas. Saka kampungku, Bogorejo Tanggel, kudu numpak sepedhah ning tangga desa, Tindhik nggawa jrigen kiwa tengen…. Kapan ya Randubltung isa cukup banyu… Sayang juga alas jatine wis dirusak wong wong sing
mas awakmu saiki eng endhi?????
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.39, 22 Oktober 2016.
lepat , mugi panjenengan sedaya saget maringi pangapunten kagem kawul
kantun ikhlas lan mugi mesthi dipunparingi kesehatan kalihan gusti
Allah . Amin , matur suwun ingkang kathah :D “
Hamengkubuwono Senopati Ing Ngalogo Abdurachman Sayidin Panotogomo
Wong saiki wis melu2 kompetitor ko’..
PBL,SSS (side stand switch), lah.. Saiki arep mlebu
you le, bapakmu ndisik ki mung wong ndeso. Mbahmu ki mung guru SD nyambi dadi petani. Pendak esuk aku angon bebek sik, sak durunge menyang sekolah. Mulih sekolah ngarit dinggo pakan wedhus. Saiki aku iso nyekolahke kowe tekan Australia. Piye
pirang bocah ndeso tok wenehi beasiswa? Wis pirang omah rusak tok dandani? Wis pirang uwong loro tok biayai obate? Wis pirang petani tok bantu sawahe? Wis pirang meter dalan deso tok benerno?
Nek durung ono manfaate nggo desomu, luwih becik kowe ojo ngaku wong ndeso. Kowe ki saiki iso sukses, cuma beruntung, beruntung kowe pinter, beruntung
nonton wayang, konco dolanan dakon, sing ora beruntung? Sing kelas 4 SD we ora munggah-munggah. Koncomu sing ra duwe duit nggo
Kapulisèn Nagara Républik Indonésia dicekak Polri, iku minangka alat nagara kang nduwèni peran lan tujuan
njejegaké hukum, sarta mènèhi perlindhungan, pangayoman lan pelayanan masyarakat, kanggo mujudaké katentreman masarakat kanthi njunjung dhuwur hak asasi manungsa.
mbantu ngrampungaké pasulayan warga kang bisa nggangu katertiban umum;
ngawasi aliran kang bisa nyebabaké perpecahan utawa ngancam persatuan lan kesatuan bangsa;
Indonésia&oldid=1052589"	Kategori: Kepulisian Nagara Républik IndonésiaPulisi	Menu navigasi
dipimpin oleh Undagi I Nyoman Arthana.Yen cingak ring artikelne, minab sampun puput purane punika. Sakewanten tiang durung polih
belakang..mumpung durung due anak, yen wis ndue kan duite mlayu neng susu kabeh😀
Guwa Chauvet ya iku guwa arkéologis kang dumunung ing Lembah Ardeche, Prancis Kidul-Wétan.[1] Guwa iki ditemokake ing wulan Desember taun 1994 déning spéléologis (pangumbara
kang nemokaké lawang guwa ing ngisor lemah.[1][2] Jeneng guwa mau banjur diarani salah sijiné anggota penjelajah ya iku Jean-Marie Chauvet.[1] Guwa iki guwa kang paling gedhé ing wewengkon mau lan wigati banget tumrap panalitèn arkéologi amarga dadi situs 300 lukisan, ukiran lan artefak balung kewan kayata beruang paleolitikum, jejak sikil lan sisa perapian manungsa prasejarah.[1]
Adhedhasar analisis étungan radio karbon, artefak-artefak balung mau asalé saka 30.000 SM.[1] Lukisan-lukisan kang ana ing guwa nggambaraké kéwan-kéwan kayata warak, singa, kucing alas gedhé dan mammoth.[1] Ana 34 gambar lukisan mammoth saka 22 diukir ing watu lan 13 dilukis ing lumahing gebyog.[1]
Salah siji bagéyan serambi diarani Panel Singa, kang ndarbèni gambar pirang-pirang hewan kang ngebaki lorong.[1] Lukisan-lukisan iki kira-kira dilukis antarane 25.000 SM-17.000 SM.[1] Kewan-kewan mau ing antarane singa gedhé kang cacahe 2 lan uga ana kang luwih cilik, sarta warak-warak.[1] Lukisan iki duwéni bayangan, utamane ing bageyan dhuwur.[1] Ing ngisor
heSeni prasejarahKategori ndhelik: Koordhinat ana ing WikidataKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
ngapuroBocah cilik mangan segoSego dipangan karo guloSalam Idul Fitri sedulur jowoPodo-podo njalok ngapuro.
kepiye sego ne dipangan karo gulo? kaya legi tenan,keneng ke dipangan kaya kue?*jawa
assalamualaikum,yahoo..iso ketemu blog jowo...kaget aku..wes suwi orak ngomong jowo...saiki, nek arep ngobrol, koyok panganan cemplang rasak neh...orak opo2..sitik2 aku prektis..kipidap broJowo Muo
Sabtu, Disember 06, 2008 8:07:00 PTG
lah wis jarang bangeti ngomong jowo, ora eneng konco arek ngomong jowo nang KL ki... Kesuwun
Humaniora Volume XV, No. 1/2003
(terkesan) secara menyikapi wayang secara kan” cerita wayang,
sing kelingan, simpenan panganan arek sentioso ono nang jero gerobok ofis mu.biskut mayat totol kopi cepres enak lho time udhan deres..
Selasa, November 24, 2009 3:55:00 PTG
sajatine ananing zdat kang sanyata iku muhung ana anteping tekat kita,tandhane ora ana apa-apa, ananging kudu dadi sabarang sedya kita kang
Pandaftaran menyang Wikipedia ora wajib, nanging diprayogakaké banget!
Saben wong bisa mènèhi kontribusi jroning Wikipedia, apa ndaftar dhisik apa ora. Nanging akèh alesan kenapa pandaftaran diprayogakaké banget.
Kanthi ndaftar, panjenengan bakal nduwèhi akèh kaluwihan, klebu nduwé preferensi panganggo lan pilihan (opsi) panyuntingan. Salah siji fitur kangg panganggo kadaftar yakuwi daftar pantauan, kang nggampangaké panjenengan nglacak owah-owahan artikel kang panjenengan senengi. Fitur liya yakuwi mindhah kaca.
Panganggo ora kadaftar diidentifikasi nganggo Alamat IP komputeré, kang dipigunakaké minangka pangenalan publik nalika mènèhi kontribusi. Alamat IP panjenengan kadhangkala dipigunakaké kanggo nemokaké informasi bab panjenengan, saéngga kanthi ndaftar bisa "ningkataké" privasi panjenengan awit alamat IP panjenengan ora disumurupi. Liyané kuwi, amarga alamat IP sacara non-permanen kerep dialokasèkaké nganggo DHCP utawa PPP, panganggo ora kadaftar kadhangkala angèl ngéntukaké rèspèk utawa pangakon saka panyunting liya. Ngayahi dhiskusi uga dadi angèl amarga ora duwé Kaca dhiskusi dhéwé.
Pungkasané, mung panganggo kadaftar waé kang diidinaké kanggo dadi pangurus. Yèn panjenengan ndaftar, aja lali tembung sandi (password) lan jeneng panganggo (user name) panjenengan.
Kanggo ndaftar, utawa maca informasi luwih rinci ngenani kaluwihan duwé akun, panjenengan bisa nge-klik pranala Mlebu log ing bagéan tengen ndhuwur saben kaca Wikipedia. Panjenengan ora bisa (sagelemé) ngrubah jeneng panganggo panjenengan, mula wacanen luwih dhisik kawicaksanan jeneng panganggo sadurungé ndaftar.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.33, 15 April 2013.
mugi2 Gusti Allah kersa paring pitedah dhateng kita sami….
line angele pol…..opo yo iki carane wong pinter-pinter kanggo nggagalno peserta sing cacahe akeh bgt…pak
manunggaling kawulo gusti oleh Syekh Siti Jenar disebut dengan winong aning unong. Seterusnya konsep manunggaling kawulo gusti diterangkan:
Mungguh pamoring kawulo lan gusti iku, kaya dene paesan karo sing ngilo. Wayangan kang ana sajroning pangilo, iya iku jenenge
Tunggak Semi Tumuruning Asu Ajag Sabtu Pon : Tungle Kala Kerangan, Lakuning Banyu, Wasesa Segara, Sapi Gumarang Tumurun ing
[Download] ~ Fast download » size: 6.16 MB ~ mp3
♬ wayang golek: dawala jadi raja (
wayang golek putra giriharja 3 - gatot kaca pancaraga
sopo wong sing gelem ngelirikIsane mek malik tangan njaluk duwik...Ojo
pemain ténis saka Asia, kang usahané isa tekan ning kawasan utama ya iku Éropah lan Amerika.[2] Ora namung Yayuk Basuki kang njegur ning karir ulah raga tenis provesional, esih ana peténis liya, kaya
lan prestasi liyané, kaya ning Multivent nganti prestasi kang diraih ning WTA Tour.[2] Sasuwené njalani karir dadi pemain ténis,
Tedjakusuma.[2] Prestasi kang paling apik ning turnamen Grand Slam ya iku nalika babak perempat final Wimbledon nalika taun 1997.[1][2] Pensiun saka karir
karir ya iku nalika ana ning posisi kaping 19 kanggo bagian tunggal lan kaping 9 kanggo bagian pemain ganda.[1] Kabeh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Yayuk_Basuki&oldid=1100100"	Kategori: PetenisTokoh IndonésiaTokoh YogyakartaLair 1970	Menu navigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.06, 21 Oktober 2016.
Kaca Film Tegal| Kaca Film Ndink| Kaca Film Oneway Kaca Film
Stiker Buram Kaca Film Gelap Kaca Film Cermin Kaca
opo sing aku arep ngomong iki dadi orak enak, sak benerea aku sue sue isin ndue wong jowo sandangan nea
kerjo kotor opo pun..yo iso kecukupan 950 tu.. tapi urip2anlah orak iso ndue opo2..
Wis podho wae, loro2 ne podho2 apik lan kenceng. 😎
Reply	146.	liverpool - January 21, 2013 130kpj mesin masih rileks.. Mantaaaappp
Reply	147.	Semoet Woyo Woyo - January 21, 2013
Francisco Pizarro lair taun 1475 ing Trujillo, Spanyol inggih punika tiyang ingkang saged nelukaken kerajaan Inka ing negari Peru, Amerika Kidul.[1][2] Saking taun 1502 ngantos 1509, Pizarro manggen ing Hispaniola, Kapuloan Karibia, ing laladan ingkang sapunika mlebet negari Républik Dominika lan Haiti.[1][2] Taun 1513, panjenenganipun dados anggota ekspedisi kanthi dipunpandhegani déning Vasco Nunez de Balboa, ingkang nemokaken Samodra Atlantik.[1] Taun 1519, panjenenganipun manggen ing Panama.[1] Nalika Pizarro nembe yuswa sekawan dasa pitu taun, Pizarro mangertos wonten satunggalipun kerajaan ingkang naminipun Kerajaan Inca, ingkang wonten ing wewengkon Amerika Kidul. Pizarro nggadhahi krenteg pengin nelukaken kerajaan punika, kados dene Hernando Cortes ingkang saged nelukaken Mexico.[1] Pizarro nyobi dhateng Kerajaan Peru ingkang sepisanan ing taun 1524-1525, ananging boten kasil. Ingkang kaping kalihipun taun 1526-1528, panjenenganipun kasil tindak dhateng Peru lan saged mbekta wangsul emas lan tiyang-tiyang suku Indian.[1]
Taun 1528, Pizarro kondur dhateng Spanyol. Raja Charles V paring dhawuh dhateng Pizarro supados saged nelukaken Peru minangka dados jajahanipun Spanyol.[1] Pizarro dipunparingi senjata, dana, lan sadaya piranti kangge ekspedisi punika.[1] Pizarro lajeng tindak dhateng Panama saperlu nyamektakaken sadaya piranti kangge ekspedisi. Ekspedisi punika dipunlaksanakaken taun 1531.[1] Kakiyatan ingkang dipunbekta Pizarro namung 200 tiyang, kamangka Kerajaan Inca nggadhahi enem yuta tiyang.[1]
Pizarro dugi ing Peru wonten ing sasi September 1532, namung mbekta 177 tiyang lan jaran ingkang cacahipun 62.[1] Kanthi kakiyatan ingkang sawontenipun, Pizarro mlebet dhateng laladan pagunungan Andes kanthi kutha Cajamarca ingkang dados jujukanipun.[1] Kutha punika dados panggenanipun panguwasa Inca ingkang asmanipun Atahualpa ingkang nggadhahi 14.000 tamtama.[1] Tentara “liliput” Pizarro dugi ing Cajamarca tanggal 15 Nopember 1532.[1] Kanthi siasat ingkang “brilian”, Pizarro saged nelukaken Kerajaan Inca.[1] Saderengipun, Atahualpa dipunperjaya ngantos pejah déning Pizarro lan tamtamanipun.[1]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p (id)[Michael H. Hart. 1978. Seratus
ndhelik: Artikel mawa hCardsKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
sing elek yo elek wae ojo nyolot terus nggilani sing waras meneng wae sing ngeromet wong edan kae….. ha………
siji bethara ngendi kito (kabeh djalmo) njaluk dheweke ora lair utowo dilairake lan ora ono kang biso koyo iku
siji blogger kang nggunakake basa Jawa, nanging isih anyaran.
Kagem rencang-rencang ingkang badhe pirsa gambar kulo, sumonggo dipun tingali wonten ing mriki. Mbok bilih wonten ingkang sampun tepang hananging kesupen, kula sengaja pirsaaken supados emut malih. Menawi dereng tepang, kula aturi pinarak ningali. monggo duluurr..!!
Wikipedia:Warung Kopi (Kebijakan)/Arsip/Juli 2011 - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Mas Say Laros Banyuwangi TANGISE GUNUNG TUMPANG PITU Gending Gandrung
Reply ndöp™ # 02.24.2012 18:08 huakakkka… asline judule digawe ngunu, ben ketok
hebat! pinter bahasa jepang lagi.. wooow bikin aku iri….
Reply yusuf holic2aan # 02.22.2012 14:58 heehe super mas endop … aq bien y g seneng nggambar… isoe friendsteran karo engkel2an karo wong
Meningitis inggih punika penyakit amargi wonten infèksi ing meninges ingkang nutupi utek lan sumsum tulang belakang.[1] Meninges inggih punika tiga lapisan jaringan ikat ingkang kawangun saking
Meningitis saged dipunjalari dèning manéka jinis organisme, kadosta virus, baktèri, utawi jamur ingkang nyebar mlebet wonten salebeting getih lan pindhah tumuju salebeting cairan utek ingkang saged njalari meninges aboh.[2] Meninges ingkang aboh punika saged njalari karusakan ingkang wigati ing saraf, utek, lan
Meningitis ingkang dijalari dèning virus padatanipun boten mbebayani amarga saged mantun tanpa tetamba kaliyan pangrumatan ingkang wigati.[2] Nanging, meningitis ing dijalari dèning baktèri bisa dados kahanan ingkang wigati sanget, kadosta rusakipun saraf utek, icalipun pangrungon, kirangipun kemampuan sinau, ugi saged nyebabaken tilar donya.[2] Déné meningitis ingkang dijalari jamur arang-arang sanget, amargi jinis punika padatanipun nyerang tiyang ingkang ngalami karusakan sistem immun (daya tahan badan) kadosta tiyang ingkang kenging AIDS.[2]
Streptococcus pneumoniae (pneumococcus). Baktèri punika ingkang paling umum njalari meningitis ing bayi utawi bocah cilik. Jinis baktèri
punika dados penyebab kaping kalih ingkang paling kathah nyebabaken meningitis. Meningitis saged kadadosan amrgi wonten infeksi ing saluran ambegan bagéyan inggil lajeng baktèrunipun mlebet ing peredaran getih.[2]
Haemophilus influenzae (haemophilus). Baktèri punika ugi saged njalari meningitis amarga nyebabaken infeksi ing saluran ambegan bagéyan inggil, kuping bagéyan jero lan sinusitis.[2]
Listeria monocytogenes (listeria). Baktèri punika salah satunggaling jinis baktèri ingkang nyebabaken meningitis ingkang ditemokaken ing panggénan reged, wonten bledugipun, kaliyan ing salebeting panganan
mripat sakit nalika kenging sinar[1]
Gejala ing bayi (balita) padatanipun angel dipuntitèni. Nanging, padatan bayi dados lemes, menengan (boten aktif), dredegan, muntah, lan boten purun nyusu[2]
Cara Nangani[besut | besut sumber]
Menawi wonten tandha-tandha utawi gejala kados ing nginggil punika kedah énggal dibeta dhateng griya sakit supados angsal perawatan kasarasan ingkang langkung intensif inggih punika pamariksan fisik lan sapanunggalanipun.[2] Menawi positif kenging meningitis,kedah diparingi antibiotik kanthi cara infus supados saged ngurangi resiko komplikasi.[2] Antibiotik ingkang dipunparingaken gumantung saking jinis baktèri ing ditemokaken ing badan ingkang kenging meningitis.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Meningitis&oldid=1058406"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Mèi 2016Penyakit	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.49, 3 Mèi 2016.
Tungke, Kala Dangu Aras Kembang, Satriya Wirang
Rabu Pon : Aryang Uma Jagur Lakuning Rembulan Bumi Kapethak
urip ora urip-uripan: Pusaka dan ajian pewayangan
Kasekten kang ngedab-edabi para ratu lan satriya mau jalaran saka gentur tapane
nggennya ngupadi kasekten iku mau. Sawantaha pancen ana kang saka lorotan bapa utawa
eyange, ana maneh kang pancen saka ngapusi kayata Dasamuka kang apuskrama marang
Resi Subali. Akeh2e saka asihing dewa jalaran gede lelabuhane marang dewa utawa
Gathotkaca Lair Gathotkaca kuwi kondhang kanthi sesebutan "Satriya Pringgodani" lan "Alap-alap Pringgodani".
punapa ingkang panjenengan lampahi pakdhe?pakdhe : iki aku arep nanem wit gedhang sing di jaluk karo budhemu kaeadi : oalah, nalika wingi sonten kula nggi mireng menawi budhe sambat kaliyan pakdhe babagan punikapakdhe : ora mung kuwi tujuane, nanging iki uga ana manfaate kanggo lingkungan adi : leres niku pakdhe, mugi-mugi dados amalipun pakdhepakdhe :
Jean-Baptiste-Gabriel-Joachim Dausset (lair 19 Oktober 1916; umur 100 taun) piyambakipun inggih punika imunolog Perancis. Piyambakipun angsal Bebungah Nobel Fisiologi utawa Kedhokteran nalika taun 1980 sesarengan kaliyan Baruj Benacerraf sarta George Davis Snell kangge panemuan kaliyan pencirian gen ingkang njangkep wonten ing kompleks histokompatibilitas mayor.
Amargi Bebungah Nobel ingkang nate dipuncepeng sarta anugerah saking Televisi Perancis, Dausset saged ndamel Pusat Studi Polimorfisme Manungsa (CEPH) nalika taun 1984, ingkang sapunika asmanipun sampun dipungantos dados Foundation Jean Dausset-CEPH.
Cithakan:Penghargaan Nobel dalam Fisiologi atau Kedhokteran Cithakan:Penghargaan Wolf bidang Kedhokteran
kedhokteranTokoh Perancis pemenang Hadiah NobelLair 1916Rintisan biografi èlmuwan	Menu navigasi
Wis suwi tenan aku ora 'update' blog iki. Wis arek sangang bulan... Nek wong wedok meteng wis arek
munggah omah opo orak.. oh yok lali,omah saiki di enek tonggo yok.. kulo cadangke kito kabeh wujudke kelas jowo yok,anak anak saiki orak iso ngomong jowo!
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Miechów&oldid=1090386"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
berkepala H. “adoh2 tekan kene nyelundup, arep nglangkahke pitik opo wis ra ono
pedhot. “biasane ora tau totohan kok yo iso2ne iki aku melu, duit daganganku ilang kabeh. Arep mangan opo aku iki. Judi iku pancen reget tur
Ingkang Sinuhun Kanjeng (SISK) Raja Pakubowono XIII Keraton Surakarta,
saka Ngawi kondo karo kancane: “Jo, kok rupane koyo’ wong Indonesia yo?”, moro2 Indiane nyaut: “Lha kulo tiyang Singosari kok mas, nek dinten minggu pacakan dados Indian ngeten damel nambah celengan”.
Si Bejo takon: “Nopo’o kok sanes Indian asli?”.
“Lha sing asli nggih mboten purun dadi tontonan kados ngeten. Nek kulo rak mboten enten sing kenal…”.
gusti, ilmu, Ilmu Batin, kawulo, Makrifat, Manembah, manunggal, Manunggaling Kawulo gusti,
dibandingno, sing luwih kemaruk ikut yo Sukarwo + Saipul :))
iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun,
nutpah, yaiku mani, sajroning mani iku
wakidiyat, alam arwah, alam misal,
alam ajsam, alam insan kamil,
Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya
Sadurunge moco bukaen disek motomu ojo mek nggawe perasaan!
jowo opo maneh logat wong suroboyo iku nyebut huruf U iso dadi O, yo ojo salahno lek berubah dadi JANCOK, iku mek kenek pelafalan dan logat ae kok, pengen nulis JANCUK monggo, nulis JANCOK yo monggo… gak usah eker-ekeran
awakmu kudu ngerti panggon pas ngomong jancuk, ono sopo nang kono, koncomu opo wong tuwomu.
njogo omongan iku pancen kudu dilakokno kapan ae gak mek posoan, tapi gak usah dadi wong seng munafik.
nulis sak enak e dhewe, yo ngene wes, rada ga karuan, menunggu dikoreksi sahabat.
manuk sriti bali ing pucuking cemara nganti tekaning wengi sing nyenyet gawan...
puspa, swara, SMU, rumus, fisika
puspa, swara, smu, rumus, kimia
puspa, swara, smu, rumus,matematika
isin kulo dadi wong jowo...kepiye toh kowe niku Pak Jahid kok goblok bangetan...ngisin2nin wong jowo wae...
Ing. FrmánkaPohřeb Ing. FrmánkaPohřeb Ing. FrmánkaPohřeb Ing. Frmánka
Pohřeb Ing. FrmánkaPohřeb Ing. FrmánkaPohřeb Ing. FrmánkaPohřeb Ing. Frmánka
manuk produktif lan gawé akeh tillers. Dadi sukses ing mundhakaken manuk Kacer mesthi mbutuhake akeh iku, kalebu
Garwane, thoroughness, sabar, lan sabar banget dhuwur, utamané kanggo wiwitan.
Ora sawetara wiwitan peternak sing gagal, lan milih kanggo mungkasi ing tengah werna mung amarga iku tartamtu. Kayata lanang lan tiyang sepah wadon ora arep dipasangake, utawa panyebab-panyebab sanèsipun.
Mulane, tindakake cara sing gampang kanggo mundhakaken manuk Kacer ing ngisor iki. Kanggo tundhuk dianggep breeding manuk Kacer minangka nderek:
TK)[sunting | sunting sumber]
Raudhatul Atfal (RA)/ Bustanul Atfal[sunting | sunting sumber]
Taman Kanak-kanak (TK)[sunting | sunting sumber]
kelinganNganti tekan mbesok kapan nggonkuMendem ora biso turuOpo iki sing jenengeWong kang lagi ke taman
Merak gedheg-gedheg gumun karo kekarepane Kancil. “Saupama bisa, terus mengko kowe dadi kewan apa?” pitakone Merak.“Kewan apa wae terserah sing arep ngarani! Mung kira-kira bisa ta, Rak?” pitakone Kancil ngoyak, ora
nerusake lakune. Merak mung nyawang kanthi mesem, “Cil, Kancil. Yen duwe kekarepan kok ngudung, tanpa metung tuna lan bathine. Kudu tak udaneni kekarepane, ngiras kanggo menehi piwulang marang dheweke.”Tekan dina sing dijanjekake, esuk uthuk-uthuk Kancil wis tekan omahe Merak. “Piye, Rak? Iki
cirebon,tegal,brebes,purwokerto,purworejo,yogyakarta,gombong,kebumen,wo nosari,pemalang,pekalongan,pati,wonosobo,magelang, semarang,solo,pati,wonogiri,rembang,madiun,ponorog o,
dadi seapik-apiking menungsa. Wong-wong kuwe yakui wong-wong sing paling ngerti agama lan paling apik amalane dadi maring wong kae awake dhewek kudu melu
nurut etimologi basa Arab maknane: Sapa bae sing wis disiti awake dhewek sekang nini buyut lan sedulur, sing wong kae kabeh kue neng duwure awake dhewek neng masalah umur lan kautamaan. (Lisanul Arab, karya Ibnu Mandhur 7/234)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Halden&oldid=976056"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
sederhana ora sombong mergo kahananku, helikopter aku kuat tuku sing tak jaluk mung
tuku sing tak jaluk mung pengertianmu, nerimo lan nompo aku nganggo atimu aku dikiro preman karo calon morotuwoku aku dikiro gelandangan mergo pakaianku ra karuan jangan melihat satu sisi, manusia tiada
sederhana ora sombong mergo kahananku, helikopter aku kuat tuku sing tak jaluk mung pengertianmu, nerimo lan nompo aku nganggo atimu Teks
Reang isone Nulis Mugo-mugo diwoco kalian pejabat-pejabat seng duweni wewenang nangani masalah iku.
IKU NGELENGNO WAE UMURE WONG IKU GAK SUWE………………
SAMPEYAN LUNGGO NAK JABATAN SAK IKI, MESTI SESOK SAMPEYAN DI JALU’I PERTANGUNGJAWABAN……………
ILINGGO SAMPEYAN ISO KOYOK NGONO IKU TEKO RAKYAT CILIK ……………..
SAMPEYAN MENE KUWALAT YO PERKORO WONG CILIK…………..
MULO PERHATEKNO NASIPE WONG CILIK……….. KOYOTO
Sejatine dolanan jaman cilik kuwi pancen nyenengke ati, ambok o dolanan kuwi mung dolanan nganggo paguneman. Naliko sakmono, bocah cilik ki umume podho kreatip-kreatip, nduwe pangudi roso sing dhuwur. Lha coba dirasakne wae, mung dolanan ukoro koyo conto nang nduwur kuwi, bocah-bocah senenge ora umum. Piye carane supoyo
jelas bedo karo saiki, sing bocah-bocah luwih seneng dolanan XBOX utowo Nintendi Wii, ketimbang dolanan benthik lan gobag sodor. Ha mbok totohan (eh totohan ki ra entuk ding), luwih akeh bocah sing ra iso penekan uwit ketimbang bocah-bocah jaman mbiyen.
Jaman saiki, koyo-koyo dolanan ki wis dipathok karo sing nggawe dolanan, le mu dolanan ki koyo ngene. Bocah-bocah wis ra iso kreatip nggawe dolanan anyar, koyo to nggawe bedhil-bedhilan seko triplek, terus dinei pentil ben iso dinggo njepret cecak (nakal tenan .. 😀 ), soyo maneh nduwe inisiatip nggawe dolanan dewe, lha opo-opo mung njaluk tukokke neng toko.
bink: njih mister bink, kawulo sumanggaaken.
Hangapuranipun kagem sedoyo kemawon ingkang mboten saged mangertos punopo ingkang kulo serat wonten blog puniko 😀
mr.bink says:	8 June 2007 at 8:22 pm	Sokorrrr….rasakno akeh sing ramudeng opo sing mbok tulis 😀
Andri Setiawan says:	9 June 2007 at 12:33 am	@luthfi: nggih mas luthfi, pancen enjel tenan boso jowone … 😉 😀 Reply
supoyo says:	20 July 2008 at 10:08 pm	Aku saiki
karo bojoku nganggo boso jowo, nanging anakku selalu nanggo boso indonesia, ning anakku yo ngerti nanging ora
Reply andhy # 04.05.2012 14:20 ..matur nuwun Mas Ndop..balesan komen kulo..
Reply awal # 09.22.2012 16:07 wah ancene kang ndop iki pancen suip kok.
aku nyoba dadine welek yo kang kudu sinau nak pakare iki,ndewo temen lek ndelok videone.
buanter Reply ndöp™ # 09.22.2012 23:27 haha, dolan mrene
Narimo ing Pandum (Nerimo ing Pandum / Nrimo ing
Anakmu wis telu lanang kabeh….? Edian tenan..
Pak Ribut kih iso ae, aku ngopeni anak siji ae ngelu sirahku…. opo meneh telu… salut kanggo
krama :kaktus:panjenengan mboten saget krama ta?????? cepek dweh :
ngungkuli langit,kusuma anjra ing tawang.
kabesmi ,bumi panetak ingkang,pawana katiyub,tanggal
,sami andaru langit,woh surya lan tengsu.asirat
bumi ,tug kang langit buwana,dadya weruh iku
kang sampun prapta ing kuwasaning ,angadeg tengahing jagad ,wetan kulon lor
kidul ngandhap myang nginggil ,kapurba wisesa.
7. Bumi sagara gunung myang kali,sagunging kang
kang nedya tan raharja,kabeh pan linebur,sakehe kang nedya ala,larut
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wader_pari&oldid=1101625"	Kategori: Pages using ISBN magic linksRasboraIwakFauna FilipinaFauna Asia TenggaraKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.48, 22 Oktober 2016.
karo nunggoni wong podo dolanan internet lan ps aq
walahhh piyee to bud nig jkrta wis rong taun kok ra ngerti kebon na2s.. to bud..
numpak angkot 18 mudun masjid at taubah ..wis tekan
wil opo kbre isih ileng po ra karo aq, yoko kowe weruh aq ra gelem mampir aq mulih mung sedino wektu iku, cah-cah ips1 2003 opo kabre, rat kowe neng di saiki , opo kabar sjs, n sugeng.
mila mbok bilih saget reuni malah sae timbang ko dereng ngertos
wong iku taqwo marang Allah yoiku ora ngelakoni doso mboh iku doso cilik utowo doso gede kabeh iku di tinggal. (
kagem sedoyo kemawon………kulo namung sakdermo lare awon bade mungel… menawi lampah ingkang awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun angapuro..ingkang ageng sanget…… mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…nuwun……”SUGENG
Sugeng rawuh dumateng sedaya ingkang kersa pinarak mriki. Sejatosipun puniki blog kaping kalih ingkang kawula damel. Kala mbiyen nate gadhah namung sampun kula bucal, kumargi niat soho isinipun pribadi ingkang badhe dipun caosaken dumateng rencang lan mboten dipun umumaken. Gandheng sak punika piyambakipun sampun tepang kula, dinten niki wonten niatan adamel blog malih ingkang isinipun saget dipun pirsani kalih tiyang sanes.
Masepipit ngaturaken agengipun panuwun kagem sedaya rencang ingkang purun mampir thenguk-thenguk wonten ing ‘biroelaut’ puniki. Inggih kawula ngrumangsani menawi tampilan saha isinipun tesih bolong-bolong. Namung kawula badhe sinau nyerat ingkang langkung sae. Soho badhe ngupayaken blog sak puniki tambah sekeco dipun ampiri malih.
Mbok bilih cekap mekaten atur kawula. Menawi wonten ingkang mboten mrenani penggalih rencang sedaya, kawula nyuwun agunging samudra pangarsami. Saran ugi atur ingkang saget mbangun saestu kula entosi. Nuwun.
Asma : masepipit, Lahir : 1982, Inggil/bobot : 160 cm/ 51 kg,
Novèmber 25, 1841(1841-11-25) (umur 60)
Sir Francis Leg(g)att Chantrey (lair ing Norton, Sheffield, 7 April 1781 – pati ing Sheffield, 25 Novèmber 1841 ing yuswa 60 taun) inggih punika satunggaling
lan George Canning ing Liverpool; John Dalton ing Manchester Town Hall; Lord President Blair lan Lord Melville ing Edinburgh, lan sanesipun. Patung ingkang nitih turangga paling kondhang punika Sir Thomas Munro ing Kolkata, Duke of Wellington ing ngajengipun London Exchange lan satunggal karya Raja George IV ing Alun-alun Trafalgar. Ingkang pungkasan punika karya mawi bayaran ingkang dipunsuwun kanthi cepet déning raja piyambak kanggé dipunpapanaken ing sanginggilipun Marble Arch ngajeng Astana
Besuk yen wis ana kreta tanpa jaran. tanah jawa kalungan wesi. Prahu mlaku ning dhuwur awangawang. Kali ilang kedhunge. Pasar ilang kumandhange. iku tanda yen tekane jaman Jayabaya wis cedhak.
[Download] ~ Fast download » size: 3.06 MB ~ mp3
ngajari.. p/s: moto ku seng cilik la wak, seng gowo kerjo.. Lc wae.. wes bejat, entes wae tuku wes bejat.. kuwie la barang baru2 kie qualiti ne' rak apik koyo moto biyen.. moral of the story, tukulaa moto2 jaman biyen..
dhukut langit, tali barat kumendhung ing tawang, tinundha tan katon mangke, arajeg gunung sewu, jala sutra ing luhur mami, kabeh padha
padha kedhep teluh lawan hantu bumi,
Papayone godhong dhukut langit, tali barat kumendhung ing tawang, tinundha tan katon mangke, arajeg gunung sewu, jala sutra ing
konco terus njaluk nomer hp, banjur chatingan dewi embuh kenek demi ngendi, akhire iso dadi eman bocah ayu-ayu, dadi bojone
marang gusti lan percoyo sing nduwur senadyan pacarmu ra siji, ono nyang ngendi-ngendi yen wes garise tetep wae
marang gusti lan percoyo sing nduwur senadyan pacarmu ra siji, ono nyang
Tembung garba ya iku tembung kang asline seka tembung loro (2) utawa luwih kang dadi wujud anyar.
prapta + ing ---> prapteng
maha + resi ---> maharsi
parama + iswari ---> prameswari
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tembung_garba&oldid=966903"	Kategori: TembungKategori ndhelik: Rintisan mawa topik basa	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.48, 1 Maret 2016.
Cah wulung sak angkatanku paling Meta, Siti, Jemik, Nonik, Andang, Atik, mbuh sopo meneh wis lali kabeh jew…:D
Mr.Har…..aku asli Wulung lho…mosok lali rek??sebelum stasiun pasti lewat rmhku….wah sing
sampe tulisan iki moencoel neg kene (saiki).
Anakku wis telu lanang kabeh. Anakmu lanang opo
nggowo pepes nila khas “Ikan Bakar Cianjur” ya…..
Konco fisika sing terkoneksi sopo wae Pak Penul, aku sing kadang sok telponan cuman karo Agung Sriy. Saiki deweke ning mBloro Kota kerjane, anak e’ siji.
golek upo sek yo….(tiap hari aku mantau randublatung terus lhoo…)
Sukrie…? Mbuh tetep gal eling aku…..
Agung Sriyono…? Anake siji…?…. Salam seko diriku yo nek telpon2an meneh karo ‘beliau’…
Sueneng banget ngerti kabare konco sekolah wis podo dadi uwong…
sebabe wis biasa mangan sing gak biasa (kakehen kata ‘biasa’ tambah bingung aku…)
30. MAMIK LANANG, KONCONE DHEWE
awakem,saiki neng jkrta bud awakem, piye enak ra dadi wong jkrta…Musim pelem bud..Ndang blanthongi neng sugihan..
koq alumnus 1996 kabeh….tur mung Hendrik sing ak ngerti………lha 1995 ne podho ning endi
Sepur rèl listrik, (basa Indonésia: Kereta rel listrik) dicekak KRL, iku sepur sing mlaku kanthi tenaga sistem propulsi motor listrik. Ing Indonésia, sepur rèl listrik utamané ditemokaké ing
Informasi tentang satu tipe KRL yang dipakai di Indonesia
DOWNLOAD Konversi Latin ke Jawa Utawa sewalik’e
Memang selalu mbanget mangan. Sak iki yo mangan ati wae. Nek isek iso urip karo wong kampong yo bungah mbangeti nyong.Serunding kelopo kuwi nek takon karo wong orak mandek orak reti, diguyoni wae. Poso seng apik-apik
iso ngeroso sego ambeng. Kenduri aruahan nang kampung. Wong tuo ijek ono ngerosolah meneh. Nek kabeh wong Jowo seng tuo-tuo wes orak eneng mengko, sego ambeng pun pupus agak'e.....Ooo..wong 'orak mandek' kuwi wong melayu. He he he..
kepincut nadyan sliramu ra pati ayu nanging aku tetep cinta padamu bener mas aku arep matur jujur kowe nggantheng dasar gedhe dhuwur nanging aku getun lan kecewo mergo manukmu ora bisa manggung sore dicedak'i mas manukku manggung wayah isuk mas manukku nyemplung neng nyatane saiki malah murung yen ra manggung luwih becik
dicedak'i mas manukku manggung wayah isuk mas manukku nyemplung neng nyatane saiki malah murung yen ra manggung
3 : oalah le….le kok malah pada oyak2an, ati2 le dalane rame…..(karo ngandani bocah mau)
Jamane wis owah…..jamane wis owah…..
3 : owah2a ya aja ngilang-ilang ….
3 : wah mbah putrid pun supe napa?aja diplerokine mbah….(sinambi nyanyi),
4 : iya ya mbah….lagu kuwi kang kudune di dhuweni kok pada lali malah saiki mung padha oyak-oyakan layangan …. Dene yen disawang anggone ngoyak nganti ora eling sapa kang ditemoni…….
2 : tak kira yam bah guru ki mung gek sare ora krungu dhewe ngundang undang…..
Kowe nduwe omah opo ora.....?
G : Wah kowe ora iso ketompo ana kene.
A : Ah.. mboten, kok. Sakjanipun tiyang sepuh kulo niku sampun sugih.
G : Mengko kowe kerjo mung nggo hiburan, nongkrang-nongkrong ae.
G : Kowe nduwe motor opo ora....?
B : Sakjanipun gadhah, ning tasih wonten kampung, gampil mangke kulo
G : Ora ketompo, kéné iki golék sing SMA aé, luwih manutan lan bén
C : Sakjanipun kulo tasih badhe skripsi
C : Lho, kados pundi tho....?
G : Mengko kowé kerjo mung ngetik skripsi, lék wis lulus mesti golék
D : Waa......kok ngoten?
G : Engko kowé mung email emailan sing lucu.......
G : Kowé mau mréné numpak opo?
F : Lho, lha kok ... ?
G : Gawé anak waé aras2en, opo manèh nyambut gawé
K : Wo, sekedhik2 mpun ngertos kok
K : Lho, lha kok ... ?
G : Kowé senengané ngudhal-udhal wewadi kantor, to?
G : Mesti kerep mbolos, wong arang2 gering
G : Perusahaan ora nompo wong BI (Buta Internet)
G : Mesti ora bakal nyambut gawé, kakèhan dolanan Internet, to?
O : Lha, kulo nggih waras to Pak.
G : Mengko kowe mesti ora krasan ana kene.
O : Niku rumiyin Pak, sakmeniko sampun rodo edan.
Javanese edition # 6 Gusti Kita Sing Dadi Bebeneré Gusti Jahweh ( II )
“Nderek tanglet, Pak Lek. Nopo niki dalan ingkang leres menawi kula ajeng ten Dieng?”
“Oh, nggeh Mas. Leres, lewat mriki saget”
“Niki jalur alternatif, biasa ne wong-wong muter lewat Parakan rumiyin. Yen lewat mriki langsung. Nanging yo ngoten iku, dalan e nanjak tur sepi, Mas. Yen lurus terus mangkih tembus wonten Jalan Raya Dieng. Lajeng belok kanan.”
“Oh ngoten. Matur nuwun, pak lek”
“Mas, kulo angsal nunut numpang mboten. Kulo ajeng wangsul nanging mpun mboten wonten
onok maneh panganan khas sidayu jenenge ‘SEGO GRANDONG’ nggone
Ora mothok ..ora mothok ojo rebutan..cahyo rembulan tekane ning atiku.. Atine..(nama) tekane awakku”..
ya iku bakteri fakultatif anaerob, gram-negatif lan bentuke batangan sarta duwéni pigmen ungu.[1] Bakteri iki umume ditemokake ing laladan kang duwéni iklim tropis lan subtropis, ing banyu lan lemah uga ing manungsa lan kéwan (yen infeksi).[2] Bakteri iki minangksa siji-sijine spesies Chromobacterium lang asipat patogen ing manungsa. Nalika diuripake ing media agar darah, mac conkey agar, utawa nutrient agar, bakteri iki mpoduksi pigmen werna ungu kang diarani violacein.[1][2] Pigmen iki ora larut ing banyu lan duwéni aktivitas antibiotik kang bisa gawé sel iki resisten marang fagositosis déning protozoa (antibiotik diasilake yèn bakteri iki diuripake ing media kang ngandhut triptofan).[1][2] C violaceum uga mroduksi
"Sejatining Lanang sejati yo ingsun. Teg Geng Teg Geng dadi rosa santosa ning jaluningsun. Lanang sejati kelawan kodrat ingsun." baca affirmasi 3
panpora lah, pokoke duwe keahlian, sing enyong
pada bingung, bisane SBY nunjuk Roy Suryo dari Menpora?
bisane, lha ke Andi Malarangeng mudun
Sapa bae sing dadi Menpora, pancen akeh PR-e. Dudu
kuwe jare di tangan pemuda. Olahraga ya urusane
karo pemuda, pembinaan. Dadi pancen urusan sing benerbener
Dadi pan poralah, wong pada protes mbuh apa. Ning kana
yang ana bae sing nembe dilantik dadi Plt, ya panpora juga.
Wong kuwe juga dudu urusane sapa-sapa. Tapi urusane
Wis, saiki tah pancene apa-apa kudu jelas. Ora kena
pada panpora. Khususe nggo pejabat Menpora sing anyar,
SUGENG siang um Rateg, q pan ngresula kyeh, Slawi
kotane moncer keminclong, tapi dirusak karo bocah
cilik2 pada ngemis, laka Satpol pp pada njukuti? Di dokon
ng panti apa ngendi, ari ora di nein, njaluke maksa, aja
maning udu bocah siji loro. Matur nuwun nggeh um
OM ranteg, pan ngresulah kyeh. Wit aku cilik sampe
kumpul2 malih, kulo badhe derek, nuwun. monggo mas, wah dereng wonten
anunggoni lumbung isine pun pari limang takes punjul tiga welas jait. Wodening pari sinambut dening Ki Singaperbangsa, basakalatan anggrawahani piagem, lagi lampahipun kiayi yudhabangsa kaping kalih Ki Wangsa Taruna, ingkang potusan kanjeng dalem ambakta tata titi yang kalih ewu; dipunwadanahaken ing manira, Sasangpun katampi dipunprenaharen ing Waringipitu ian ing Tanjungpura,
tanggal 14 September 1633 M atau Rabu tanggak 10 Mulud 1555 tahun jawa/saka.
ngaturaken sugeng taun anyar, mugi tansah diparingi rejeki, mugi tansah diparingi kasarasan, mugi diparingi dinten ingkang saé, gemah ripah loh jinawi maring sederek sedoyo.
Menthok-menthok tak kandhani Mung lakumu angisin-isini Mbok ya aja ngetok Aneng kandhang wae Enak-enak ngorok Ora nyambut gawe
Ibu Ibu… Sapa kang bisa ngerti aku Kejaba ibuku Saben dina saben wektu Ibu tansah ndidik awakku Saben ibu duka marang aku ...
RINGKASAN MATERI ESENSIAL KISI-KISI UJI KOMPETENSI GURU (UKG) 2013 GURU KELAS SD
Kisi-kisi UKG Jenjang Sekolah Dasar terdiri dari 99 indikator esensial.
numpak prau layarIng dino minggu keh pariwisotoGalo praune wis nengahByak byuk byak banyu binelahOra jemu jemu karo mesem ngguyuNgilangake roso lungkrah lesuAdik njawil masJebul wis soreWiting kalopo katon
bertanya – sing digawe ngeduk lemah nang bumi jenenge opo? – jawab saja linggis ya dam”
“wadah gawe ngulek sambel nang bumi iku jenenge opo? Jibril?”
“Mikail? Isrofil? Izroil?..”
“Hayo Azazil, wadah gawe ngulek sambel nang bumi iku jenenge opo?”
Subhaanaka laa ‘ilma lanaa ilaa maa ‘alamtanaa….
adam, wadah gawe ngulek sambel nang bumi iku jenenge opo dam?”
bertanya: “sing digawe ngeduk lemah nang bumi jenenge opo kat malaikat?”
Gusti, akan kupastikan tak orat aritno anak cucu Adam, tak cegat teko ngarep, teko ngguri, samping kanan, samping kiri, panjenengan titeni gak onok sing manut ten Panjenengan!”
Serat Kalatid :……..”Amenangi jaman edan Ewuh aya ing pambudi, Milu edan nora tahan Yen tan milu anglakoni
Nahhh.. Nak ngene ak kn dadi ora bingung yen krungu wong ngobrol nggowo tembung "botoh".. Jane yo isin yen arep takon.. Kok
Notasi fonètis utawa transkripsi fonètis iku sawijining sistem visual kanggo nggambaraké simbul swara sing kawetu jroning basa wicara. Transkripsi fonètik iki umu dipigunakaké jroning Abjad Fonètik Internasional.
Artikel perkawis basa punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.17, 22 Oktober 2016.
Bodysuit $13.00 Kenyan X-ing Canvas Tote Bag $13.00 Kenyan X-ing Apron $16.00 Kenyan X-ing Mug $13.00 Kenyan X-ing Hoodie $36.00
Idhopi berkata : VI. PUPUH SINOM
01. Pandita Idhopi nabda, kaweruhana nini, kasampurnaning wong Islam, sapuluh perkara nini, adheping lampah iki, dipun waspada ing kaweruh, apaalullah taala, kang minuhi jati iki, puniki tanana sing kaliwat.
02. Dadi tandane ning Yang, ana ing jagat puniki, ing sakatahing
ingkana manggih, ing sa pandum-andum mipun, kadi uripe saban, kuciwa jasmani latip, tan kenang pati langgeng tan kenang rusak.
04. Uripira duk aneng arwah, tunggal uripira iki, lan uripira ing benjang, ya uripira kang iki, orana lian urip, amung urip siji iku, terusana ing
cegah lan pitutur, kinon idhep anembah, olekena iku nini, maring kang due titipan dipun pasrah.
07. Sakehing pangidhep pira, serahena ming kang den idhepi, terusana ing sipat, dingin idhep mangko uning, ing besuk apa maning, ora lian idhep iku, kaping limane rara, leburing papan lan tulis, dipun teges paworing badan lan nyawa.
09. Kaping neme iku rara, weruha ing tinja kang kari, tinja kaliwat ya tunggal, iku wiwisuhing ati, nirnakaken sakehing, dzat liyan anging dat iku, iku kang winasuhan, bangsa roro den uculi, dipun isangi idhep pira maring tunggal.
10. Aseq ira iku Allah, masuq ira iku diri, kang uwis
kewala, ingkang aran banyu urip, sajatine iku rara, ning Rasul kang anjateni, Muhammad kang sajati, jatining Muhammad iku, pancere uripira
Adipati Anum Amangku Negara Sudibya Rajaputra Nalendra ing Mataram
liniring mring sanging rum, tambuh surasaning galih, wusana lon anandika, “Dhuh wong ayu karsa mami, wus dangu nggoningsun ningal, mring
(32) Warneng pajang sri kumendhung, tuhu lir suwargan ngalih, sang dyah matur marang priya, “Nggih punika
Asta kelor driji ulun, yen putung sinten nglintoni, nadyan wong agung Mataram, mangsi saged karya driji”, kakung mesem lon delingnya, “Dhuh wong
dora arsanipun, sandinya angasta driji, yektine mangarah prana, ketareng geter ing galih, dene durung mangga karsa, paring
titisnya Sang Hyang Wiku, kang mengkoni ngrat sekalir, Senapati nir wikara, karenan mring narpa dewi, tansah liniling ngembanan, de lir ndulu golek gadhing.
(58) Jim prayangan miwah lembut, neng jrambah sami mangintip, mring gusti nggen awor raras, kapyarsa pating kalesik, duk sang dyah katameng sara, ngrerintih sambate (k.246) lalis.
ing mangke arsa kondura, marang prajanya Matawis.
wadyengsun Matarum, wus dangu tugur ing nagri”, narapaning dyah sareng
myarsa, yen kakung mit kondur nagri, sekala manca udrasa, druwaya badra dres
diwetoni) mugi tansah kersa njangkung lan njampangi lampahipun, dados lare/tiyang ingkang tansah hambeg utama, wilujeng rahayu, mulya, sentosa lan raharja. Wilujeng rahayu kang tinemu, bondo lan bejo kang teko. Kabeh saka kersaning Gusti”.
ndherek dedonga kagem mas GW ….. mugi panjenengane enggal kaparingan dangan …..
kukuh tawanggono Says:	April 20, 2015 at 10:30 am |
Bioma punika kumpulan taneman ing pamanggèan tertentu, lan diciriaken kalèan vegetasi ingkang dominan ing pamanggèan punika.[1] Namanipun bioma, biasnipun saking taneman ingkang dominan ing pamanggenan punika. Ing bumi punika wonten 7 macem bioma, inggih punika :
Bedanipun suhu wanci enjang lan wanci dalu langkung duwur (wanci enjang 45 C, lan wanci dalu saged ngantos 0 C)
Lemahipun tandus amargi boten saged nyimpen banyu.[2]
Bioma Padang Rumput[besut | besut sumber]
Bioma padang rumput wonten ing pamanggenan tropis sampai ngantos pamanggenan iklim sedang, contohipun Hongaria, Rusia Selatan, Asia Tengah, Amerika Selatan, Australia.[2] Ciri-ciri:
Curah hujan punika 25 – 50 cm/tahun, ing pamanggenan padang rumput curah hajannya ngantos 100 cm/
Babagan mekaten nyebabaken porositas lan drainase kurang sae, lan taneman-taneman boten saged mundhut banyu.
Bioma Sabana[besut | besut sumber]
Bioma sabana punika padang rumput ingkang diselingi kayu-kayunan. Sabana punika dibedaaken dados kalih, inggih punika :
Sabana murni[besut | besut sumber]
Dipun wastani sabana murni, menawi kayu-kayu ingkang nyusun sabana punika kasusun saking setunggal jinis taneman.
Sabana campuran[besut | besut sumber]
Bioma Hutan Tropis[besut | besut sumber]
duwur, lan sami saben taun, inggih punika 200 – 225 cm/tahun.
Hutan Musim[besut | besut sumber]
Kayu-kayu punika tahan saking kekeringan lan termasuk taneman tropofit
Hutan lumut kadah ing lereng gunung utawi pegunungan ing ketinggian dhuwuripun batas kondensasi uap air. Dipunwasatani hutan lumut amargi taneman lumut ingkang paling dominan. Lumut punika boten namung ing wewatuan, nanging saged ing kayu-kayu. Hutan lumut punika, boten namung wonten lumut, nanging kayu-kayu ingkang ditutupi kalean lumut. Amargi saben dinten jawah, dadosaken kelembapan ingkang duwur lan suhu rendan, lan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Dhaptar&oldid=933054"	Kategori: Cithakan umum	Menu navigasi
lair ing Reggio Emilia, Italia, 29 Juni 1818 – pati ing Roma, Italia, 26 Fèbruari 1878 ing yuswa 59 taun) inggih punika satunggiling astronom Italia.
Ing yuswa 16, panjenenganipun mlebet Ordo Yesuit, lan nalika yuswa 32, panjenenganipun dados dhiréktur Observatorium Vatikan. Lumantar pangamatan, panjenenganipun manggihaken kawontenan spikula srengéngé.
Panjenenganipun nggambar salah satunggil péta awal saking mars nalika taun 1858, ing pundi Syrtis Major panjenenganipun sebat minangka "Kanal Atlantik". Kanthi mekaten, panjenenganipun ngrumiyini Schiaparelli salebetipun pangginaan istilah kanal ing mars, senadyan kanal Pastor Secchi sanès arupi garis lurus ingkang panjang kados ingkang dipunlukisaken Schiaparelli lan Lowell.
Panjenenganipun punika perintis spektroskopi astronomi sesarengan kaliyan Joseph von Fraunhofer. Panjenenganipun punika tiyang sepisanan ingkang nglampahaken klasifikasi lintang adhedhasar spèktrumipun. Amargi pedamelanipun puniki, panjenenganipun asring dipunsebat minangka bapak pang-klasifikasian lintang.
Satunggiling kawah ing rembulan lan satunggil ing mars dipunparingi nami migunakaken asmanipun. Pastor Secchi ugi ngrembakakaken piranti oséanografi ingkang sapuniki dipuntepangi minangka piringan Secchi.
(en) Angelo Secchi - the Catholic Encyclopedia
Artikel perkawis biografi tokoh Italia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Angelo_Secchi&oldid=1105709"	Kategori: Lair 1818Kapatèn 1878Astronom ItaliaYesuitRintisan biografi ItaliaTokoh ItaliaKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.39, 25 Oktober 2016.
∧Jembhot dewa6 years 5 months agoPancene jancuk jaran kabeh kok DPR iku!!!
Reply - Share Hide Replies ∧JEMBOT DEWA!!!6 years 5 months agoAnggota
ndak recomended gawe ayas sing tambah lemu bin jangkung iki. (mlaku ae
jangkung koyo Scorpioku. Nanging, sing seneng mesin torsi gede koyok wak dewek iki, yo jik mikir-mikir. Ban’e gawe
Piye? enak to? Yen ora enak, yo wis …ora usah melu2 dadi penghuni blog gemblung iki … wong lagu enak
download, okEmail (ing) script indir, okEmail (ing)warez script, okEmail (ing) hakkinda, okEmail (ing) teması, okEmail (ing)
okEmail (ing) programını indir,okEmail (ing) kurulumu,okEmail (ing) crack,okEmail (ing) serial,okEmail (ing) asp indir,okEmail (ing) tasarim indir,okEmail (ing) script arşivi,okEmail (ing)
wis pangling kabeh karo kanca2ku, rupane wis berubah kabeh.
Iki kok wis dho ngeneke reuni pendahuluan ???
Goek…ndelok wajahmu saiki aku dadi lali jaman kowe smp mbiyen sing endi…(sorry yo). Soale elingku mbiyen rambut ikal, lha kok saiki….ilang tondhone. Hehehe…..
agoek permalink	Juni 25, 2008 3:01 pm	Iyo..int, anak e wis telu dadi kritinge wis
kantong wong cilik sprti sya ini,,
mohon wejangan dr kangmaster serpul Click to expand...
lho..smpean bukane wes ngadeg server e kang??? jarene wingi nggawe
Jepara Karanganyar Kebumen Kendal Klaten Kudus Magelang Pati Pekalongan Pemalang Purbalingga Purworejo Rembang Semarang Sragen Sukoharjo Tegal Temanggung Wonogiri Wonosobo Pekalongan Salatiga
sopo reti iso nggolekke kolektore.😀. tak jamin apik keris e kurang luwihe 500 taun lalu iki barang. bahan bakune seko
layange Paijo digawe ? 9. sawise iku wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki ! 1.00 . Micara I. Wonten punapa Pak Paimin lan Garwane ketingal bingah ? 4.Naskah pidata ora kalebu dibiji. garwanipun midhangetaken kaliyan sekedhap-sekedhap manthuk-
. Ngrungokake Rungokna crita sing diwaca gurumu.
Tanggal Waktu A. Ana ngendi omahe Pak Paimin ? 6. Apa panyuwune paijo marang wong tuwane? 8. Punapa sebabipun Garwane Pak Paimin manthuk-manthuk? 5.
Anuju satunggaling dinten ing wanci sonten. 20 Maret 2013 : 11. Panjenenganipun kekalih ketingal bingah manahipun. Wacan ing dhuwur mau apa irah-irahane ? 10. Ulang tahun 3. Pak Paimin maos serat saking putranipun. Apa sababe Paijo ora bisa mulih ? 7. . : Bahasa Jawa : VI : Selasa.Teks pidato digawe sadurunge maju. Ana ing wayah apa Pak Paimin maca layang? B. Tindakna pidato
punika ingkang putra ngaturi wuninga. kula boten saged mantuk Minggu punika. nyuwun kintunan
Pak!” Pak Paimin ngendhika malih. Layange Paijo Marang Bapak Ibune 10.. bilih kawontenan ingkang putra ing Karanganyar awit saking pangestunipun Bapak saha Ibu tansah ginanjar wilujeng nir ing sambikala. Mara rungokna dak wacane maneh ! Serat saha sembah pangabekti mugi katur ing ngarsanipun Bapak saha Ibu ing Boyolali Nuwun wiyosipun. 4. pikantuk serat saking putrane 4. 3. Bapak Ibu. Pak Paimin ngendika kaliyan garwanipun. kula nyuwun kintunan arto ingkang jumlahipun Rp 50. Wasana mugi ndadosaken priksa.000.manthuk. kula sampun nampi paringipun serat ingkang katiti mangsa tanggal 20 Maret 2012. “ Bu. Ingkang kula suwun
Tembung-tembunge ing layang iki lo. Bu. Menggah suraosipun serat sampun kula mangertosi sedaya. awit kula kedah nyiapaken anggen kula ngadhepi UAS praktek wulan April.
PMGandhi Jayanti speech 2016Gandhi Jayanti 2016 Images Gandhi Jayanti 2016 ImagesGandhi Jayanti 2016 photosGandhi Jayanti 2016 Wallpaper 2016Gandhi Jayanti Gandhi Jayanti 2016 Essay Best Essay on Gandhi Jayanti Awesome Speech on Gandhi Jayanti 2016Gandhi
“Uler (t) dadi amaning tetanduran, ngrikiti godhong nganti pundhes, tanpa welas marang wit kang nguripi awake, suprandene bareng tekaning mangsa tuwa eling marang panggawe becik,
kepriye yen manungsa kang duwe kalakuan ala ora bisa mari nganti tumeka ing pati, apa kalah karo pakartining khewan cilik”
Kebumen Kendal Klaten Kudus Magelang Pati Pekalongan Pemalang Purbalingga Purworejo Rembang
smp posene koyo foto nggon kertu osis
Bu Doktor tambah lemu tambah ayu kan Goek ?
agoek permalink	Juli 22, 2008 3:21 pm	iyo…yom..tambah ayu..tenan saiki…lha piye wis
Ojo mung manas manasi Goek senenge awakmu ki mung crito thok,opo kowe yo iso mancing,wong biyen neng waduk mata kuliah mancing
Inti, nek nganti fotoku mlebu blog mengko blog-e dadi lelet kabotan (jare Dewi padmo kekeke)
Tensa, mosok mbek agoex sang maskot SMP 1 kok nganti lali..??!!
ary permalink	Juli 23, 2008 1:06
Opo kowe saiki koyo bal bekel alias bunder ngleker? he…he…he…
Dewi…piye fotoku? Rak yo aku saiki wis rada putih to? Saiki aku wis insyaf Wi, wis ora tau kebut2an
tanganku golek'i udutDonyane padang njingglang dadi murupJane pingin leren udut....Cangkeme protes... jarene kecut...Tak sambung critane, Men
Rapopo yu... wes tak ngapuro..
Anakku sing neng jowo njaluk di kirimi
podo dene kabeh numpak pit onthel. Wah wah nopo to mas, karo sedulur ki mbok sing rukun! kataku. Mosok to mas, wong ar tuku Hp wae kok kudu sing anyar, njaluk'e sing anyar
nesu..., yo mbok ngrumangsani ngono...meng samarku nek ilang... padahal regane 2 juta delapan ratus ribu lho mas...,( kalau gak salah HP NOKIA N70 keluaran terbaru) lak nggih gelo banget nek ilang to mas..? Kangmase nyerocos..ora gathuk karo penemune adhine, trus pripun niki mas..? Aku diam, Saiki umpomo
niku kulo ajeng wangsul mas, ajeng kulo paringke bojo kulo, mosok nguwei bojo kok milih sing seken, arane seko Batam, kulon lak isin to mas..? wah wah... apik Mas Karjo... nek sing iku aku
lusuh amergo jarang dikumbah.... rapopo mbah! sing penting golek rejeki kanthi dalan nggenah, rejekine pengeran tansah lumintu kadyo miline kali progo...sepurane mawon nggihg mbah...sampun sakwetawis mboten saget sowan simbah, amergi dalem makaryo, golek sandang pangan wonten negoro Batam, mangkeh nek dipun paringi slamet panjang umur, tak legakke dolan ne simbah kalih nyrutup wedang jahene. salam mawon kangge rencang2 engkang wonten mriki...Mau njajal warung Lamongan
Corolla 86 piye? wah ora kok mas... aku seneng karo motorku iki, wes akeh jasane... tenan. ora arep tak dol he he
News › Sales soar ing rahasia Rowling buku Sales soar ing rahasia Rowling buku
Nalika novel ditampa memuji sadurunge rahasia iki metu, ing pambocoran sing Rowling ana penulis – kanggo sethitik surprise – skyrocketed kitab kang dodolan.
Reagan Arthur, publisher saka sethithik, lan Brown Company. jarene sing nyetak ulang saka kitab lagi ditindakake lan nindakake a diubah biografi penulis sing maos ‘Robert Galbraith punika pseudonym kanggo JK Rowling.’ ”
Ing Times ana, curious babagan sing iki novelis ingkang kawentar misteri tenan iki, disambungake ing titik – kang lagi nyimak sing “wong” digunakake lan agen, editor lan publisher sing wis kerjo karo Rowling.
“Aku ngarep-arep supaya rahasia iki luwih suwe, amarga kang Robert Galbraith wis kaya mengkono liberating pengalaman!” Rowling ngandika ing statement. “Wis apik kanggo nerbitaké tanpa hype utawa pengarepan lan murni penggalihipun dhumateng kanggo njaluk saran saka Penerbit lan nonton ing sangisore jeneng liyane.
On Amazon.com, dodolan soared luwih saka 507.000% sawise Rowling ngakeni kang digawe.
“Panjenenganipun ngiwa militer ing 2003 lan wis digunakake wiwit banjur ing tiyang sipil industri keamanan,” publisher ing website ngandika. “Ing idea kanggo (protagonist) Cormoran serangan ageng langsung metu saka dhewe pengalaman lan sing iku karo kanca-kanca sing bali menyang donya tiyang sipil. ‘Robert Galbraith’ iku pseudonym.”
“Nanging regane saka kang rumbled iku aku bisa publicly thank sandi editor Shelley Sang Prabu Dawud, sing wis partner bener ing angkara, kabeh sing wong ing sethitik, Brown sing wis digunakake dadi hard ing ‘Ing Cuckoo kang Nelpon’ tanpa sadhar aku wrote
sedya supaya nulis seri, sanajan kang bakal mbokmenawa terus kanggo nguripake mudhun penampilan pribadhi.”
“Harry pelarik” nitahake J.K. Rowling donned lan cloak invisibility saka dheweke dhewe kanggo dheweke anyar novel.
sethithik, lan Brown Company – diterangake penulis minangka mantan saka astamiwa selidik cabang saka kraton Military Police.
Category: Google News Tags: Sales soar ing rahasia
Sungai Citarum iku kali paling dawa lan paling gedhé ing provinsi Jawa Barat, Indonésia. Muara Citarum dumunung ing Ujung Karawang. Awit akèhé debit banyu kang diilèkaké déning kali iki, pamaréntah gawé telu wadhuk lan Pembangkit Listrik Tenaga Banyu(PLTA) ing kali iki antara liya:
ing abad ka-4-7, kang sabanjuré dadi tapel wates antarané karajaan Sunda lan Galuh nalika loro karajaan kembar iki ora ana ing sawijining kakuwasan manèh.
Kahanan Citarum wis akèh owah-owahan wiwit puluhan taun kapungkur. Industrialisasi kang tuwuh cepet ing kawasan saubengé kali iki wiwit pungkasan taun 1980-an wis nyebabaké numpuk sampah buangan pabrik-pabrik ing kali iki.[1]
pemasangan cctv di wilayah kendal, semarang, demak, kudus, ungaran, ambarawa, batang, pekalongan, temanggung, wonosobo, banjarnegara,
sing ngerti marang bot kerepotaning bendara, tansah atur panglipur yen bendara lagi sedhih, atur wewarah yen lagi susah. Panakawan iku minangka sasmita watak kang bisa momong, momot, momor, mursid, lan murakabi. Momong tegese bisa ngemong marang sapa wae. Momot bisa ngemot wadining wong liya. Momor tegese ora gampang ugungan yen dialem, ora gampang runtik yen dicacat. Mursid tegese pinter. Murakabi tegese uripe bisa migunani tumrap wong liya. Bisa dilihat dalam, Warih Jatirahayu dan Suwarna Pringgawidagda, Mutyara Rinonce Budi pekerti Ing Pewayangan (
Acit : Acis se mboten rokok, Acis se rajin wungu ndalu
Mboten benten raose, tapi wajahe Acis se benten ketingale wonten nopone. Acit geh mboten ngertos, Acis. Acit dereng saged
Acit: Mas pipun, ade 6be bo2 sekedap, niki badhe papung, atis sanget.
Acis : Mas saweg maos buku supados nambah iman dan pengetahuan; suudzon, khawatir ad ingkar, mboten percaya 2 ade saged terkikis dan ical, ne tebih saking ad, sedoyo niku ujug2
pipun, mas mboten percaya 2 ade.
sanes, mpun ndalu mas bo2 geh, mangke ade gugah
ad 2 mas mboten jodoh mas nyangka ade blenjani janji.
Ade mboten ngertos, mugi mawon ade saged dados media ge niku sedoyo, coz mediane ge teksih butuh perangkat-perangkat se damel media niku saged sempurna, mpun geh mas
mas, npo mawon se ade matur niku ketutup, nopo se ade matur wekdal ad kangen, nopo se ade pengen niku memang ade dereng
nyuwun ngapunten ade niku teng mriki mpun mboten tenang
mriku mawon mboten pamitan, mas awi t awal, nopo ade mboten kangen 2 mas, mas kangen sanget de,
raos mboten sekeco menggantung de teng atine mas, ade geh ngertos nunggu niku membosankan geh, saged damel mas mboten kados niku mboten?
Ade badhe wangsul cepet nopo dangu, saniki mas mboten badhe maksa-maksa
dados mboten sah ten se ditakeni? Ade jawab niku rien geh,
mboten purun jawab geh mpun mboten nopo, to dados perdebatan, padahal ne mung dijawab 2 jawaban jujur, terbuka, layaknya
seX lagi mas nuwun ngapunten, mas maghrib rien terus pangkat mucal ne mas ngijini walaupun saweg jawoh ageng teng mriki,
pengin miliki ade selawase, angsal geh, mas nuwun perjalanan kita 1 bulan se penuh masalah n salah paham ade serta geh mugi sageh nambah cinta sayange kita.
Mas dereng saged nyerat de, mas konsen ujian rien, mas mboten ngaos, saweg jawoh, ndalu rumabe damel mas mboten saged
niku wuklu, se umum n sinten mawon mpun ngertos, hafal wudlu niku ge fisik tapi kepipun hati niku wudlu
kados niku n mados wudlu, shalate hati nopo?
Moh ayo dipadosi sareng2 ben ade n mass aged ngertos, paham dan saged ningkataken takwa sareng purun?
niku, mas mboten badhe matur nopo se mboten mas remen saking ade. Coz mpun hanur
deneng mboten dibales2, ne mpun bobo biasane pamitan, kenging nopo ade? Nopo badhe dirubah, nopo tetep harmonis dan terjuada tanpa perdebatan.
Terakhir, niki mboten dibales, hapene t’banting mawon, mas nyuwun bls ade, saged maafaken mboten mas nyinggung mboten teng ade, mas nyuwun ngapunten.
Ade, tulisan curhat kita angsal diwaos tiyang sane mboten, ngenjang mas badhe kepanggih Linda sharing makalah kompre curhat juga. Geh mpoun mboten sios, niku mungn mas badhe curhat mawon 2 linda, tapi ade mboten ngijini geh mpun mboten sios mawon.
Ade, mas nyuwun ngapunten dame lade kaget geh, mas mcsll manke niki, mas digugah subuh geh, ne ping 3 mas dereng
teksih bobo kersane ade badhe mscll maleh np mboten. I love u
Ade mas isin 2 ade, kenging nopo ade purun 2 mas, mas kesiangan terus, mboten nate subuhan, sugih utang dll. Teksih katah meleh, mas nyuwun ngapunten, begadange mas sane ge maen2 de,
geh mah sayang, mpun sarapan dereng? Geh niki saweg teng margi badhe wangsul, wau mpun kepanggih Linda, tapi tulisane
pipun? Geh mpun ngenjang”mlayu mawon geh!” geh ampun kados niku. Mas mboten nopo2 ko ampun ngraos ersalah sanget kados niku, mpun mundur geh, deneng sekedap temen, ade ngertos geh kenging nopo mas telp, mas kangen ade
“Ade selalu damel mas kecera, awit ade pangkat, ade mboten wangsul2, ade cuek, materi, motor dll. Ade nyuwun ngapunten” pa
Mas raos geh ade nembe badhe sms ade saweg raos kangen sanget 2 mas, ade amati sering sanget ade badhe sms mesti mas mpoun sms rien, nopo mas raosaken nopo se ade raos seniki?
niku, mas mboten badhe matur nopo se mboten mas remen saking ade, coz mpun lebur hancur oleh cintane mas se ageng teng ade,
Menthok-menthok tak kandhani Mung lakumu angisin-isini Mbok ya aja ngetok Aneng kandhang wae Enak-enak ngorok Ora nyambut gawe Menthok...
Imron Sadewo - AKHIR SEBUAH CERITA
Tak Sanggup Lagi Diriku Bertahan Untuk Hidup Bersamamu Tak Mampu Lagi Diriku Paksakan
zat-zat gizi. Org...	Uncategorized	99 Views
Duwe awak sehat punika kepinginan saben wong , kalebu panjenengan . Miturut
duluan hikz-hikz-hikz … layang tresno paradise Posted: 07 Aug 2010 08:24 AM PDT Nyuwon sewu menawi kulo lencang ngitiraken serat meniko kalian panjenengan, kulo mboten saget mendem gegayuan piranti roso kalian panjenengan, kanthi
jujur saking sukmo mrasuk ati, kulo mragung kalian panjenengan kulo penggaleh supados matur kalian panjenengan nun kulo ajrih. Lan kulo ajrih sanget, lumantar serat meniko kulo badhe atur pangajak menawi kulo tresno marang panjenengan estu, kulo yakin menawi panjenengan mangertos sami paham maksud serat puniko, pirantu malih kulo nyuwun pangapunten, menawi kulo lancang kagungan roso marang panjenengan, pangarep sami manggertos.
Mugi Amal kesaenan Panjenengan pun Gantos Malipet-lipet saking Gusti Allah
Ayo (Ayo) Konco (Konco)
@masedewe : halah.. iki mesti ngeyek aku, nulise sembarang. coba sampean tanyao guru-guru ndik Ngawi,
saking kulo muchtar bocah kelahiran Njeporo Jawa - tengahSalam hormat lan nderek gabung kagem Mas Admin JeparaGroubSalam persahabatan kagem sedoyo sederek 2 wonten jeporo, kulo niki panci tiang jeporo nanging sak niki kulo nembe ngais rejeki wonten pulau kalimantan, dados ugi sak puniko kulo mboten ngertos kabare njeporo.menawi rencang - rencang sedoyo purun maringi perso tentang kahanan kota tercinta Jepara Bumi Bidadari......!Cekap Semonten, mugi mugi saget diterimo wonten forum puniko....! nek enten wekdal sowan wonten Blog Kulo geh. http://satoeband.blogspot.com/Maturnuwun sakderengipunmu
obrix (09:20:38) : pak marijan kulo nyuwun no hp panjenengan, kangge nyumerepi krisis global dunia. sampun matur nuwun pak marijan.
Menehono teken marang wong wuto Menehono mangan marang wong kan luwe
wau aturipun, inggih mboten lepat, mboten kilap ing tiyas mami, pan sinigeg ing pasir nagara.”
satrio pringgodani arane gatutkoco, duwe bapak jenenge werkudoro
menawi akur dados woro2, nyuwun tulung monggo disebarno
mugi Gusti Alloh paring pangapuro dosa kulo lan panjenengan sedoyo
blimbing—ngadiluwih dan ngadiluwih—blimbing. D stasiun blimbing bisa memesan tiket
misuh-misuh…. wasem tenan… opo peh duwe dhuwet wae, isoh mbayar pulisi trus sakkarepe dewe ngono po……Opo bedane karo jaman kolonial mbiyen nek carane ngene ki.
Serat Manikmaya (Poerbatjaraka, 1952:120), Serat Kandha (Poerbatjaraka, 1952:120), Serat Purwakandha, (Raflles, 1978: 373-374), dan Serat Paramayoga ditulis
Kamajaya. 1992. Serat Centhini (Suluk Tambangraras) Yasandalem Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom Amengkunagara III (Ingkang Sinuhun Paku Buwana V) ing Surakarta Jilid I. Yogyakarta: Yayasan Centhini. -------, 1992. Serat Centhini (Suluk Tambangraras) Yasandalem Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom Amengkunagara III (Ingkang
kul goib kulo nyuwun ijin Ya Alloh kulo nyuwun kekuatan Ya Alloh kulo nyuwun kesaktian Ya Alloh kulo nyuwun kegaiban Ya Alloh kulo nyuwun .............. Mugi-mugi Alloh kul goib ngabulaken panyuwun kulo Hong wilaheng sekare bahwono langgeng (3x)
Kwidzyn (Jerman Marienwerder) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 38 177 jiwa.
^ "Stadt Celle". www.celle.de. Dijupuk 2010-01-05. Artikel prakawis Polandia puniki artikel rintisan. Mbokmenawi panjenengan saged nambah artikel puniki.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kwidzyn&oldid=1090324"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Andrychów (Jerman Andrichau utawa Heinrichau) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 21.382 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Andrychów&oldid=1090551"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
swara moanswasan ff sanskar kisses swara neck & bite swara moanswasan ff
‘nuwun sewu,mas. kulo badhe misuhi panjenenan. Jancok! sampun nggih.'(
kurang rong dino, podho elingo yen bakale kudu lungo, mulo podho tindakno prentahe agomo, ojo mung ngoyak donyo, ing sasi poso podho sedhekaho, ben mbesuk mlebu suwargo. Yen wis neng suwargo ojo lali hape ne di gowo, kareben biso sms-an karo kanca kanca. Wilujeng nglampahi ibadah ing wulan
soale aku ngerti yen kwe ra seneng ultah to? Sing ptng sok yen mlh mangan2e aja lali,mnune kaya biasane wae. Eh ketoke wingi ana sing
sugeng rawuh,..ingkang butuh servis komputer lan sak liyaneneng daerah bangsri lan sekitarehub. kulo mawon njehsuwun,,,..... jemiNewbieJu
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Libiąż&oldid=1090842"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Cublak cublak suweng Suwenge ting gelèntèr Mambu ketundhung gudèl Pak empong lera-léré Sapa ngguyu ndelikkaké Sir sir pong
Hotel Ronggolawe Cepu, Jl. Ronggolawe, 57, Cepu, Indonesia, Indonesia
Hotel Ronggolawe Cepu: Jl. Ronggolawe, 57, Cepu, Indonesia
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Krisis_utang_Éropah_2010&oldid=959715"	Kategori: Kaca mawa sitiran tanpa sesirahKaca mawa sitiran ngemu URLs nglegenaÉropah
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sandnes,_Finnmark&oldid=1007296"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
awak nyawiji swarane awak dadhi ana reugane lan dadhi wong keusiji utawa keuloro ning daerah iku dudu preukara angel meustine memang dadhi impenan kabeh wong, tapi preukara sing kudu di ati-ati lan kudu dipikirna seubab lan akibate, apa maneh misale ning daerah sing durung isa narima "wong liya" urip beubareungan, seujarah biyen aja dilalekna wong lokal iku sadulur angkat aja nganti ana keusan nggolek bathi ning banyu butheuk, iku kudu diingeut kangge waspada, kangge saweutara iki awak cukup ana ning legislatif, urung saate awak iki melu srawungan ning kancah eksekutif jalaran mental lan cara pikir masyarakat sing isih ambeda-bedakna suku lan isu iku isih dadhi keundaraan politik lan warta sing sexy. Awak iki apik wae digoleki keusalahane apa maneh keuteumu alane bakal digeujret seubanteur-banteure, urung maneh yen efeke dadhi ngganggu saduluran awak karo wong lokal, sing wis awak anggeup sadulur angkat iku, sing seulama iki wis dadhi seudulur seutia mbangun daerah sing awak trisnani iki, saka jhaman indatu nganthi saiki.
Ben awak kabeh padha ati-ati, atek dadhi apa wae memang iku hak kabeh wong sing njalani tapi ning neugari iki awak iki isih ngeuwakili wong akeh ning buri yaiku wonge awak dhewe dadhi preukara sing ning isor iki kadang isa dadhi timbang pikir awak beubareungan: 1. Yen biyen wong awak sing paling digolek kok saiki digandeng ning kancah panggung politik? 2. Yen dekne kareup meunang kok ora nggandeng wong lokal sing luwih okeh swarane? 3. Dekna ya dudu wong asli ning daerah iku kok nunjuk wong awak sing padha? 4. Kok dekna nafsu
sing awak weruh wong kasiji iku paling akeh keumaki? 6. Apa awakmu yakin tumindakmu iku isa nylameutake wangsamu sing uripe kaya eundog ning duwur tandhuk? Mbasa dipikir yen atek nyalon eksekutif kudu mratekna poin iki: 1. Awakmu kudu
iku luwih mulia kangge wong akeh. 5. Luwih kethok beucik gandeng wong lokal jalaran wong lokal iku ibarate sadulur angkate awak. 6. Aja nganti tumindakmu malah gawe reutak hubungan saduluran karo wong lokal. 7. Awak memang kudu duwe reuga tawar ben wangsane awak duwe marwah lan terhormat tapi kudu teuteup eling lan waspada. Mugi-mugi saka tulisan iki para kanca, sing awaku yakin peuduli lan ngelingi wangsane awak, tumindake awak saiki iku bakal diundhuh anak tumurune awak besok, mugi tumindake awak ora malah ngrugekna wonge awak dhewe. 05.53 | 0
April 23, 2010 at 4:03 pm	(UTC 7)
nggawe berita pisan wae ora valid. lha juarane kan wis jelas, aku, sampeyan, dan gonda wk wk wk (kan wis dipoto di Cantika?)
arep duwe gawe, iki wong Cerbon ana kang arep pada teka beli ya ? Tulung ngupai
Mlinjo (Gnetum gnemon L.) iku sawijining spesies tetanduran wiji kabukak (Gymnospermae) wangun wit sing asalé saka Asia tropik lan Pasifik Kulon. Mlinjo ditepungi uga kanthi jeneng belinjo, tangkil (basa Sundha) utawa bago (basa Melayu lan basa Tagalog). Mlinjo akèh ditandur ing pekarangan minangka pangayom utawa wewates pekarangan lan utamané dimupangataké "woh" lan godhongé.
Béda karo anggota Gnetum liyané sing biasané arupa liana, mlinjo awangun wit. Arané wit mlinjo iku so, sauntara arané isi mlinjo iku klathak.
Dhèskripsi botani[besut | besut sumber]
Mlinjo arupa tanduran taunan wangun wit sing omahé loro (dioecious, ana indhividu jantan lan betina). Watangé kukoh lan bisa dimupangataké minangka bahan bangunan. Godhongé tunggal wangun oval mawa pucuk tumpul. Mlinjo ora ngasilaké kembang lan woh sejati amarga ora klebu tetanduran ngembang. Sing dianggep minangka woh sabeneré iku wiji sing kawungkus déning salapis aril sing ndaging.
Mupangat mlinjo[besut | besut sumber]
Mlinjo arang dibudidayakké sacara intènsif. Kayuné bisa dingo minangka bahan papan. Godhongé sing isih enom (dhong so) dipigunakaké minangka bahan janganan (contoné ing sayur asem). "Kembang" (jantan uga betina) lan wijiné sing isih cilik-cilik (pentil) utawa sing wis tuwa/mateng bisa didadèkaké uga minangka janganan. Wiji mlinjo uga dadi bahan baku emping. Akir-akir iki, èlmuwan Jepang nemokaké yèn jebulé wiji mlinjo dudu sing njalari penyakit `asam urat` kaya diwedèni déning masarakat.
Sayur asem migunakaké wiji mlinjo (ing bagéan kiwa ngisor, wangun kapsul) minangka salah siji janganan panglengkapé.
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.16, 11 Maret 2013.
kanggone sing mangan mie-ne yo biasa wae, luweh enak nek sampeyan melu mesen
opo iyo BAJINGAN ki koyo ASU?
nek wong yokjo, bedo meneh, biasane ki nganggo: BAJIGUR, nek iki enak, ngombe wedang, adem-adem ning nduwur kaliurang. liyo dino nganggo WEDANG RONDE, GUDEG, opo meneh…
nek aku kadang nganggo BLAIK. nek kowe nganggo opo? ngganggo kathok !
Ing alam bébas, Kacer iki manuk wilayah, manuk bakal perang kanthi cara kang abot kanggo njaga kontrol saka wilayah utawa manuk liyané. Fighter pangroso uga katon nalika kacer're looking for pangan kanggo urip. Kajaba iku, agresi kasebut bakal ditampilake nalika looking for partner.
Karakter kuwi uga bisa ditemokaké ing rocks lan murai cendet ing alam bébas. Alam apa ndadekake Kacer fighter kudu cukup energi lan stamina, lan kondisi kudu tenan Pas.
Ing perawatan saka manungsa, manuk Kacer bisa dirancang supaya cukup energi lan stamina, supaya pas karo, kanthi menehi care grafik sing tepat lan tumindake, kalebu dipakani dosis sing tepat lan administrasi multivitamins
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.06, 8 Maret 2013.
Penjing ing modhél root-over-rock dipajang ing Koleksi Penjing Cina Bonsai Nasional lan Museum Penjing ing Washington, DC
Lang-zh) utawa penzai (Cithakan:Lang-zh) ya iku seni Cina kuno ing nandur wit utawa tanduran kang digawé supaya tetep duwéni ukuran kerdil kanthi cara dikethok, tujuwané kanggo ngasilaké bentuk-bentuk kang nduwéni kriteria éstetika utawa kaéndahan.[1] Kanthi cara iki bisa digawé ilusi kang nggambaraké umuré tanduran.[1] Umumé penjing dibagi miturut telung kategori miturut subjékké ya iku penjing pohon (shumu penjing), penjing pemandangan/lanskap (shanshui penjing), lan penjing banyu ln lemah (shuihan penjing).[1] Seni bonsai Jepang kang sepisanan asalé saka penjing.[1]
Bedané bonsai lan pénjing bisa dideleng saka bentuké.[2] Bonsai luwih nduwéni bentuk-bentuk kang sederhana lan kethok luwih alus, gedhéné pang uga ngluwihi porsi, lan ditandur ing njero pot kang bentuke sederhana kanthi werna kang peteng utawa werna kang mirip lemah.[2] Ananging penjing digawé ing wujud kang luwih liar lan bisa ditandur ing pot kang wernané luwih padhang utawa wujud-wujud liyané kang luwih kreatif.[2] Wong-wong kang seneng karo tanduran iki ing sanjabané Asia kerep nganggep padha antarané penjing lan bonsai kanthi tujuwan kanggo ngeksploitasi potensi tanduran lan bahan-bahan pot, lan kepengin bebas saka gaya lan teknik tradhisional.[2]
Ing taman-taman kang ana ing Cina klasik bisa ditemokaké miniatur tanduran lan ornamén watu kang diarani penjing.[1] Wit-wit kang dikethok kanthi teliti lan digawé karo watu-watu kanthi wujud saka ukiran barang urip utawa puisi tiga dimensi.[1] Komposisi seni iki nggambaraké semangat alam, lan mbedakake saka tanduran biyasa kang ditandur ing njero pot.[1]
asalé saka budaya Yangshao nalika periodé Neolitik Cina kang ngenal piring cendhek kang digawé saka lemah lempung lan ing ngisoré nduwéni sikil.[1] Barang iki banjur digawé saka perunggu kanggo piranti upacara ing istana lan ritual keagamaan nalika jaman Dinasti Shang lan Dinasti Zhou.
^ a b c d e f g h (id)Sejarah Penjing, Punsai, dan Bonsai bonsaiempire.com(dipunundhuh
Pénjing&oldid=987356"	Kategori: Budaya CinaBonsaiKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Simple EnglishTürkçeTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.41, 2 Maret 2016.
Paris, 18 Dhésèmber 1829 ing yuswa 85 taun) inggih punika biologiwan Perancis ingkang dipunkenal amargi pamanggihipun wonten ing téori babagan evolusi pagesangan.[1]
Minangka satunggaling ilmuwan, margi gesangipun luar biasa miturut ukuran sapunika. Piyambakipun miyos minangka putra ragil saking kulawarga miskin lan taksih keturunan bangsawan. Pendidikan dhasar lan menengah dipunlampahi wonten ing sawijining sekolah Jesuit ing Amiens. Sasampuning ingkang rama séda nalika piyambakipun taksih umur 17 taun, piyambakipun dados tentara lan kagungan pangkat letnan wonten ing Perang Pitung Taun. Wonten ing masa kedinasan militer punika piyambakipun wiwit sinau botani, ingkang langsung dipunlajengaken kanthi sinau Kadhokteran lan Botani sadanguning sekawan semèster wonten ing kutha Paris. Kanggé nunjang gesangipun Lamarck nyambut damel minangka asistén penjualan (marketing). Taun 1779 terbit buku kapisananipun, Flore francoise. Buku punika kathah narik kawigatosan para pamimpin Jardin du Roi ("Kebun Kerajaan"), Georges-Louis de Buffon, ingkang lajeng narik piyambakipun dados pembantunipun wonten ing Museum Nasional Paris kanggé Sajarah Alam. Wiwit taun 1786 piyambakipun dados kurator Jardin du Roi lan 1793, sasampuning Revolusi Perancis, piyambakipun dados profesor kanggé kéwan avertebrata. Pagesanganipun kebak lelaku. Piyambakipun kaping wola-wali nindakaken kawin cerai, kemiskinan mesthi ndhèrèkaken sadanguning gesang, lan ugi wiwit taun 1818 piyambakipun wuta total.
Wonten ing karièri piyambakipun sampun nyerat buku ing bidang ingkang lumayan wiyar, wiwit saking zoologi, botani, meteorologi, lan kimia, ananging sajatosipun minat utamanipun inggih wonten ing hubungan antawising makhluk hidup lan lingkunganipun (ékologi). Piyambakipun maringi dhasar klasifikasi énggal kanggé kéwan, kanthi kapisanan misahaken wonten ing kalih kelompok ageng: Kéwan kanthi tulang belakang (Vertebrata) lan ingkang boten gadhah tulang belakang (Avertebrata). Bab punika dipunandharaken piyambakipun wonten ing buku karanganipun "Filsafat Zoologi" (1809).[2]
Lamarck dipunkenal minangka penggagas sawijining wujud téori évolusi pagesangan,[3] ingkang lajeng dipunkenal minangka Lamarckisme. Piyambakipun pitados badhé wonten éwah-éwahan linear wonten ing makhluk hidup saking wujud paling sederhana pinuju wujud ingkang langkung canggih. Éwadéné mekaten, piyambakipun ndhasaraken wonten ing pamanggih ingkang sampun lumampah wiwit masa Yunani Kuna ingang ngandharaken bilih saben spesies sampun wonten wiwit penciptaan pagesangan. Pamikiran punika tentangan kaliyan kathah pamanggih para sarjana Perancis ingkang satunggal jaman kaliyan piyambakipun, ingkang langkung condong wonten ing perkembangan spesies: spesies-spesies kabentuk wonten ing perkembangan proses pagesangan, boten "langsung dados" mekaten kémawon. Éwah-éwahan kadadosan wonten ing spesies minangka akibat saking réaksinipun tumrap lingkungan (adaptasi). Anggota badan ingkang kalatih badhé samsaya kiyat, déné ingkang boten dipunginakaken bakal samsaya lmah lan ical. Kasil adaptasi punika lajeng dipunwarisaken kanthi turun-temurun dhateng anakipun.[4]
Wiwit Charles Darwin lan Alfred Wallace ngandharaken téorinipun, téori Lamarck asring dipunsitir kanggé nyanggah pamanggih Darwinisme babagan seleksi alam. Pertentangan pamikiran punika saweg tuntas sasanpuning genetika samsaya dipunkenal déning tiyang wonten ing abad kaping 20. Konsép-konsép génétika kathah maringi dhukunung wonten ing Darwinisme.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.55, 6 Oktober 2016.
wah..kok malah dadi jowo kabeh ki piye??? nek mengko wong liyane moco yo dadi
Woh zukini ngandhut vitamin B kompleks (B1, B2, B3, B6, folat, lan kolin), ugi serat pangan ingkang mupangat anggènipun ngatur kadar gula ing getih. Saking asiling panalitèn ing kéwan pacoban nedahaken vilih wonten mupangat antiinflamasi ing sistem kardiovaskular lan saluran pancernaan, ingkang asalipun saking omega-3 (ingkang wonten ing woh zukini), senyawa karoten lutein, zeaxanthin, lan beta-karoten, sarta senyawa antiinflamasi aking golongan polisakarida inggih punika homogalacturonan. Wontenipun kombinasi antawisipun antioksidan lan antiinflamasi ingkang wonten ing zukini saengga saged dipunaturaken bilih woh punika gadhah mupangat minangka anti kanker.[2]
nglangkahi takdire sing maha kuwasa. Dadi, di waca wae nanging ora usah dipercaya. Besuk yen wis ana kreta tanpa jaran. Tanah Jawa kalungan wesi. Prahu mlaku ing dhuwur awang-awang. Kali ilang kedhunge. Pasar ilang kumandhang. Iku tandha yen tekane jaman Jayabaya wis cedhak. Bumi saya suwe saya mengkeret. Sekilan bumi dipajeki. Jaran doyan mangan sambel. Wong wadon nganggo pakeyan lanang. Iku tandhane yen wong bakal nemoni wolak-waliking jaman. Akeh janji ora ditetepi. Akeh wong wani nglanggar sumpahe dhewe. Manungsa padha seneng nyalah. Ora ngendahake hukum Allah. Barang jahat diangkat-angkat. Barang suci dibenci. Akeh manungsa mung ngutamakke dhuwit. Lali kamanungsan. Lali kabecikan. Lali sanak lali kadang. Akeh bapa lali anak. Akeh anak wani nglawan ibu. Nantang bapa. Sedulur padha cidra. Kulawarga padha curiga. Kanca dadi mungsuh. Akeh manungsa lali asale. Ukuman Ratu ora adil.
Wong tuwa lali tuwane. Pedagang adol barang saya laris. Bandhane saya ludhes. Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan. Akeh wong nyekel bandha nanging uripe sangsara. Sing edan bisa dandan. Sing bengkong bisa nggalang gedhong. Wong waras lan adil uripe nggrantes lan kepencil. Ana peperangan ing njero. Timbul amarga para pangkat akeh sing padha salah paham. Durjana saya ngambra-ambra. Penjahat saya tambah. Wong apik saya sengsara. Akeh wong mati jalaran saka peperangan. Kebingungan lan kobongan. Wong bener saya thenger-thenger. Wong salah saya bungah-bungah. Akeh bandha musna ora karuan lungane. Akeh pangkat lan drajat pada minggat ora karuan sababe Akeh barang-barang haram, akeh bocah haram. Bejane sing lali, bejane sing eling. Nanging sauntung-untunge sing lali. Isih untung sing waspada. Angkara murka saya ndadi. Kana-kene saya bingung. Pedagang akeh alangane. Akeh buruh nantang juragan. Juragan dadi umpan. Sing suwarane seru oleh pengaruh. Wong pinter diingar-ingar. Wong ala diuja. Wong ngerti mangan ati. Bandha dadi memala.
Pangkat dadi pemikat. Sing sawenang-wenang rumangsa menang. Sing ngalah rumangsa kabeh salah. Ana Bupati saka wong sing asor imane. Patihe kepala judhi. Wong sing atine suci dibenci. Wong sing jahat lan pinter jilat saya derajat. Pemerasan saya ndadra. Maling lungguh wetenge mblenduk. Pitik angrem saduwure pikulan. Maling wani nantang sing duwe omah. Begal pada ndhugal. Rampok padha keplok-keplok. Wong momong mitenah sing diemong. Wong jaga nyolong sing dijaga. Wong njamin njaluk dijamin. Akeh wong mendem donga. Kana-kene rebutan unggul. Angkara murka ngombro-ombro. Agama ditantang. Akeh wong angkara murka. Nggedhekake duraka. Ukum agama dilanggar. Prikamanungsan di-iles-iles. Kasusilan ditinggal. Akeh wong edan, jahat lan kelangan akal budi. Wong cilik akeh sing kepencil. Amarga dadi korbane si jahat sing jajil. Banjur ana Ratu duwe pengaruh lan duwe prajurit. Lan duwe prajurit.
perak. Emas diarani tembaga. Dandang dikandakake kuntul. Wong dosa sentosa. Wong cilik disalahake. Wong nganggur kesungkur. Wong sregep krungkep. Wong nyengit kesengit. Buruh mangluh. Wong sugih krasa wedi. Wong wedi dadi priyayi. Senenge wong jahat. Susahe wong cilik. Akeh wong dakwa dinakwa. Tindake manungsa saya kuciwa. Ratu karo Ratu pada rembugan negara endi sing dipilih lan disenengi. Hore! Hore! Wong Jawa kari separo. Landa-Cina kari sejodho. Akeh wong ijir, akeh wong cethil. Sing eman ora keduman. Sing keduman ora eman. Akeh wong mbambung. Akeh wong limbung. Selot-selote mbesuk wolak-waliking jaman teka.
lan drajadira, awit samangsa wolakwaliking jaman ora kisinan. * Kahanan kang ana iki ora suwe mesthi ngalami owah gingsir, mula aja lali marang sapadha-padhaning tumitah. *Sing sapa seneng ngrusak katentremaning liyan bakal dibendhu dening Pangeran lan diwelehake dening tumindake dhewe. * Wataking manungsa iku kepingin kuwasa, nanging Pangeran iku bakal maringake panguwasa miturut kersane Pangeran pribadi. * Janma iku tan kena kinaya ngapa, mula sira aja seneng ngaku lan rumangsa pinter dhewe. * Rame ing gawe sepi ing pamrih, memayu hayuning bawana. * Manungsa saderma nglakoni, kadya wayang saupamane. * Mulat sarira, tansah eling lan waspada. * Sabegja-begjane kang lali, luwih begja kang eling klawan waspada. * Sing sapa salah seleh, lan melik nggendhong lali. * Nglurug tanpa bala, sugih ora nyimpen, sekti tanpa maguru, lan menang tanpa ngasorake. * Yen sira dibeciki liyan tulisen ing watu supaya ora ilang lan tansah kelingan, yen sira gawe kebecikan marang liyan tulisen ing lemah, supaya enggal ilang lan ora kelingan. * Sing seneng gawe nelangsane liyan iku ing tembe bakal kena piwales saka panggawene dhewe. * Lamun sira mung seneng dialem bae, ing tembe ketemu bab-bab kang kurang prayoga. * Wani ngalah luhur wekasane. * Ala lan becik iku dumunung ana awake dhewe, melik nggendhong lali, ngundhuh wohing pakarti. * Sing sapa lali marang kabecikan liyan, iku kaya kewan. * Ajining dhiri iku dumunung ana ing lathi lan budi. * Yitna yuwana, lena kena. * Ala ketara, becik ketitik. * Klabang iku wisane ana ing capite. Kalajengking wisane mung ana pucuk buntut (entup). Yen ula mung dumunung ana untune ula kang duwe wisa. Nanging yen durjana wisane dumunung ana ing sakujur badan. * Rawe-rawe rantas, malang-malang putung. * Mumpung enom ngudiya laku utama. * Sing prasaja, percaya marang dhiri pribadi. * Ngelmu pari, saya isi saya tumungkul. * Wong mati iku bandhane ora digawa. * Wong iku kudu ngudi kabecikan, jalaran kabecikan iku sanguning urip. * Wong kang ora gelem ngudi kabecikan iku prasasat setan. * Wong linuwih iku ambeg welasan lan sugih pangapura. * Perang tumrap awake dhewe iku pambudidaya murih bisa meper hawa nepsu. * Ngelmu iku kelakone kanthi laku, senajan akeh ngelmune lamun ora ditangkarake lan ora digunakake, ngelmu iku tanpa guna. * Turuten pituture wong tuwa. * Wong kang ora weruh tatakrama udanagara (unggah-ungguh), iku padha karo ora bisa ngrasakake rasa nem warna (legi, kecut, asin, pedhes, sepet, lan pait). * Wong pinter nanging ala tumindake, senenge karo wong ala. * Wong linuwih iku kudu bisa ngepek ati lan ngepenakake atine liyan. Yen kumpul karo mitra kudu bisa ngetrapake tembung kang manis kang pedhes, sepet,bisa gawe senenging ati. Yen kumpul pandhita kudu bisa ngomongaketembung kang becik. Yen ana sangareping mungsuh kudu bisa ngatonake kuwasa pangaribawa kaluwihane. From jowo blogg
>> Friday, May 1, 2009
TEMBUNG prasaja iku mengku teges werna-werna. Prasaja iku mengku teges ‘’apa anane, ora goroh utawa ngapusi’’, upamane ing ukara, “Matura sing prasaja.” Prasaja uga nduweni teges ‘’sederhana’’, upamane, “Solah bawa lan sandhang penganggone sarwa prasaja.” Keladuke tembung prasaja iku uga ditegesi “durung moderen” utawa primitif, upamane, “Suku terasing iku kabudayane isih prasaja banget.” Prasaja kanthi teges ‘’sederhana’’ iku jlentrehe ‘’ora digawe-gawe, apa anane, ora sarwa keladuk utawa berlebih-lebihan’’.
isih bisa mlaku, pabrik terus jalan, saengga buruh sing kena PHK ora saya tambah akeh.
Masyarakat Indonesia iku satemene isih kudu prihatin. Ora mung marga anane krisis keuangan global, nanging uga amarga utange saya akeh, anane bencana alam kang matumpa-tumpa, produksi narkoba gedhen kang ngancam generasi muda, lan liya-liyane. Keprihatinan iku perlu diwujudi srana urip prasaja, senajan ana ya ora
Siti Aminah bajuning angga, Ayub minangka ususe, sakehing wulu tuwuh, ing sarira tunggal lan Nabi,
sawiji mulane dadi, pan apencar dadiya sining jagad, kasamadan dening Dzate, kang maca kang angrungu, kang anurat ingkang nimpeni,
mungsuhira datan udani, luput senjata uwa, iku pamrihipun, sabarang pakaryanira, pan rineksa dening
kang utang sinauran ing Yang Widdhi, kang dadi waras. 10. Sing sapa reke arsa nglakoni, amutiha amawa, patang puluh dina wae, lan tangi wektu subuh, lan
rakyatira, saking sawab ing ilmu pangiket mami, duk aneng Kalijaga. Kuwasaning Artadaya 11. Sapa kang wruh Artadaya iki, pan
urip lawan milu pejah, tan pisah ing saparane, paripurna satuhu, jen nirmala waluya jati, kena ing kene kana, ing wusananipun, ajejuluk Adimulya Cahya ening jumeneng aneng Artati, anom tan keneng tuwa 16. Tigalan kamulanireki, Nilehening arane duk gesang, duk mati Lajangsukmane, lan Suksma ngambareku, ing asmara mor raga jati, durung darbe peparab, duk rarene iku, awajah bisa dedolan, aranana Sang Tyasjati Sang Artati, jeku sang Artadaya 17. Dadi wisa mangka
wruh, yen weruha purwane dadi 21. Sagara gunung myang bumi langit, lawan ingkang amengku buwana, kasor ing Artadajane, sagara sat lan gunung, guntur sirna
nedya becik basuki, kang sinedya waluya. 23. Gunung guntur penglebur guweki, sagara sat bengawan sjuh sirna, kang wruh Artadaya reke, pan dadi teguh timbul, kang jumeneng manusa jati, ngadeg bumi
ingkang simpen kang tuwayuh jroning ati, adoh ingkang bebaya. 26. Sakehing wisa tan ana mandi, sakehing lenga datan tumama, lebur muspa ilang kabeh, duduk tenung pan ayu, taragnyana tan ana
Ratune ratu utama patihe patih linuwih pra nayaka tyas raharja, parandene tan dadi,
Ujar paniti sastra awawarah asung peling ing jaman kêneng musibat wong ambêk jatmika kontit mangkono yen
Samono uga babasan padu-padune kepêngin nggih mekotên Paman Dhoblang bener ingkang angarani nanging sajroning batin sajatine nyamut-nyamut wis tuwa arêp apa muhung mahasaning ngasêpi supayantuk parimarmaning Hyang Suksma
Beda lamun kang wus santosa kinarilan ing Hyang Widdhi satiba malanganeya tan susah ngupaya kasil saking mangunah prapti Pangeran paring pitulung mara samaning titah
Kuncung ireng pancal putih, Swarga durung weruh, Neraka durung wanuh, Mung donya sing aku weruh, Uripku aja nganti duwe mungsuh.
Ribang bumi ribang nyawa, Ana beja ana cilaka, Ana urip ana mati,
sarendheng, Susah jebule seneng, Seneng jebule susah, Sugih durung karuan seneng, Ora duwe durung karuan susah, Susah seneng ora bisa disawang, Bisane mung dirasakake dhewe.
Kapiran kapirun sapi ora nuntun, Urip aja mung nenuwun, Yen
Pipi ngempong bokong, Iki dhapur sampurnaning wong, Yen ngelak ngombea, Yen ngelih mangana, Yen kesel ngasoa, Yen ngantuk turua.
Pipi padha pipi, Bokong padha bokong,
Pipi dudu bokong, Onde-onde jemblem bakwan, Urip iku pindha wong njajan, Kabeh ora bisa dipangan, Miliha sing bisa kepangan, Mula elinga dhandhanggulane jajan.
nyengkelit lopis, Utusane tuwan jenang, Arso mbedhah ing mendhut, Rame nggennya bandayudha, Silih ungkih tan ana ngalah sawiji, Patinira kecucuran.
Ki Daruna Ni Daruni, Wis ya, aku bali menyang Giri, Aku iki
Piwulang Jawa kang wujud ngelmu lan laku tumangkare wiwit saka sumber asal biyen-biyene nganti tumekane jaman saiki ora sarana anane ‘sistim pendidikan’. Mung sarana gethok tular ing antarane ‘sesepuh’ marang generasi bacute. Nanging pilih-pilih marang sing bisa ditulari kawruh.
ora ngertine lan kebacut nyecep kawruh saka kabudayan lan peradaban saka manca banjur nganggep ngelmu lan laku Jawa iku mung gegayutan karo olah kebatinan. Sing ekstrim banjur ngarani yen klenik, tahayul lan gugon tuhon. Kemajuan jaman ing wektu iki ndadekake manungsa mundhak pinter lan mulur nalare. Mula yen ngadhepi bab-bab sing kurang ‘nalar’ padha ora tertarik. Kabeh-kabeh dianggep kudu logika penalaran kang klebu akal. Yen ora, dianggep omong kosong nggedebus adol abab. Apamaneh tuntutan kanggo ‘survive’ ing jaman saiki butuh ‘segala daya’. Genahe, wektu iki ana ‘pergerakan’ peradaban tumraping manungsa sak jagad. Owah-owahan kang dumadi rikat banget lan akeh wong sing ‘bengong’ semlengeren ora gaduk nalare kanggo ‘memahami’. Sing operasional kari ‘naluri defensif’ supaya tetep ‘survive’. Kabeh butuh urip kang underane (manut Wedhatama): kecukupan kebutuhan sandhang-pangan-papan (kerta utawa arta), kajen keringan ing tengahing bebrayan (wirya) lan pinunjul ngelmu lan kawruhe (winasis). Menawa salah siji bab tetelu mau ora diduweni banjur banget nisthane kang diupamakake ‘luwih aji godhong jati aking’. Senajan diskripsi underane kebutuhan urip wis cetha diterangake, nanging kanyatane ora saben uwong bisa nggayuh kanthi sampurna. Ing tengahing masyarakat ana sing sugih pol ning ya ana sing mlarat banget. Ana sing bisa dadi panutaning liyang (nggayuh kawiryan) nanging ana sing dadi ‘memalaning bebrayan’. Ana sing pinter, nanging ya akeh sing bodho lan bloon banget. Kabeh prabedaning manungsa sing siji lan liyane kanyatane ana ing tenghing masyarakat. Mula ana ‘potensi ketegangan’ kang ora ana enteke. Mbok menawa bae sakabehing ajaran agama lan ideologi kang lair ing donya iki salah siji tujuwane kanggo
uga duwe tujuwan kanggo gawe tata tentrem kerta raharjaning bebrayan. Mung bae, cara Jawa iku lueih tumuju marang rekadaya nata ‘kesadaran’ batine manungsa katimbang gawe hukum-hukum kang ngatur tumindake saben manungsa ing bebrayane. Ya kanggo nata ‘kesadaran’ iku anane ngelmu lan laku ana ing piwulang Jawa. Pitakone, apa ngelmu lan laku Jawa isih relevan kanggo ngadhepi persoalan urip ing jaman globalisasi wektu iki ? Nilai-nilai budaya lan peradabane manungsa pancen owah gingsir manut jaman kelakone. Ngelmu lan laku kang ana ing piwulang Jawa wernane akeh lan duwe piguna dhewe-dhewe. nanging umume, gunane kanggo kepentingan urip. Kamangka wateking manungsa urip uga werna-werna. Ana sing ‘becik-benerpener’ kanggo kepentingane urip bebarengan, nanging ya akeh sing ‘ala-salah-ngawur’ sing ngrusak bebrayan. Anehe, kok ngelmu lan laku kanggo kekarone ya ana kabeh ing jagad Jawa. Kabeh pancadane kanggo sangu nglakoni urip. Kanthi mangkono pancen rada abot angone arep njlentrehake bab sakabehing ngelmu lan laku Jawa. Mulane, murih kepenake anggonku ngaturake ‘Ngelmu Urip’ ing postingan iki tak rujukake marang serat-serat kapujanggan kayadene Wulangreh, Wedhatama, lan liya-liyane. Muga-muga Gusti Kang Murbeng Dumadi ngeparengake. Ngelmu Urip #2 Pancadane ‘Ngelmu Urip’ iku ‘eling’, yaiku eling marang ‘sejatining urip’ utawa ‘hakekating urip’ tumraping manungsa. Manungsa iku titah pinunjul katimbang titah liyane. Pinunjule amarga kaparingan ‘perangkat urip’ kang ana ing khasanah Jawa disebut ‘cipta-rasa-karsa’. Tinengeran ana ing aksara Jawa: “ha-na-ca-ra-ka” kang tegese ‘utusan’ (hananira hananing Hyang) kang diparingi cipta (ca), rasa (ra), lan karsa (ka). Ya peparing ‘cipta-rasa-karsa’ iki kang mbedakake titah manungsa karo titah liyane. Kang lumrah siklus urip kang dilakoni manungsa iku: ‘ana (lair) – dadi momongan wong tuwane – dhiwasa (bisa golek pangan dhewe) – kawin – duwe anak (momong) – ngentasake momongane – mati’. Siklus kang mangkene iki ora ming tumrape manungsa, nanging titah-titah liyane iya duwe siklus mangkene. Tegese, mung nglakoni naluri alamiah. Ora ngoperasionalake perangkat urip peparinging Gusti Kang Maha Kuwasa kang njalari manungsa iku disebut ‘titah utama’. Menawa miturut basa agama Islam manungsa iku dipapanake (diposisikan) dadi ‘Kalifatullah fil ardhi’, wakile utawa utusane Gusti Allah neng ngalam donya. Nangin perlu dieling-eling menawa manungsa kang bisa dadi utusan utawa wakile Gusti Allah iku cetha sing bisa ngoperasionalake
‘cipta-rasa-karsa’-ne kang jumbuh karo kersane Gusti Kang Murbeng Dumadi. Dudu sing mung operasional naluri alamiahe kaya kang tak aturake ing ndhuwur. Kanggo bisa operasionalake ‘cipta-rasa-karsa’ dibutuhake ‘ngelmu’ lan ‘laku’. Ngelmune kanggo mangerteni (memahami) babagan sejatining ‘cipta-rasa-karsa’ iku. Dene lakune kanggo mapanake pangerten ngelmu dadi watak-wantu. Menawa dirembuk nganggo basa Inggris ‘watak-wantu’ iku nglingkupi : knowledge, attitude, skill, aptitude, lan habit kang bisa disingkat KASAH. Ya ing kene iki salah sijine cara kanggo mangerteni unen-unen “ngelmu iku kelakone kanthi laku”. Tegese: ngelmu iku bisa manjing dadi watak wantune manungsa manawa dikantheni laku. Gandheng ‘cipta-rasa-karsa’ iku manggone ana ing manungsa urip, mula ngelmune ya ngelmu urip, lakune ya laku nglakoni urip. Pitakonane, nek ana ‘ngelmu urip’, mesthine ya ana ‘ngelmu mati’. Pancen ya ana, yaiku ‘ngelmu-ngelmu’ sing mentingake kanggo persiapan mati. Sakabehing dayaning urip kanggo persiapan mati. Ana kang ‘tata lair’, upamane petungan kanggo nyukupi kebutuhane ahli waris njur numpuk bandha kang perlu diwarisake. Ana kang ‘ranah kebatinan’, umpamane ngelmu ‘mati sajroning urip’ kang pakertine (cara nglakoni) kanthi nglereni obahing ‘cipta-rasa-karsa’. Yaiku tapa brata neng papan sepi nyingkir saka bebrayan (masyarakat). Ngelmu sing kaya mangkono iku ora salah lan ora kleru. Amarga subyektif banget, kaitane karo ‘persepsi’ saben uwong babagan jejibahan urip kang beda-beda. Mulane ana ing khasanah Jawa, iya ana ngelmu-ngelmu sing mentingake ‘persiapan mati’ iku. Nyuwun pangapunten, babagan ‘ngelmu mati’ iki kareben diterangake sedulur liya sing luwih nguwasani. Jujur bae, KSM ora pati mudheng. Ngelmu urip iku ora mung ing babagan tata lair, nanging uga ana gegayutane karo kebatinan. Amarga manut filosofi Jawa, ana gegayutan (hubungan) ‘kosmis-magis’ ing antarane jagad cilik (manungsa urip) karo jagad gedhe (alam semesta). Pangertene ndudut saka ‘kawruh sangkan paraning dumadi’. Menawa manungsa urip iku kawangun saka unsur telung perkara, yaiku: materi (bumi lan langit), cahya lan teja, sarta suksma sejati (
ora liy iya Gusti Kang Murbeng Dumadi sing dadi sesembahane sagunging titah dumadi. Kanthi andaran kasebut ing nduwur, filosofi Jawa kanyatane kanthi cetha wela-wela nerangake anane ‘Sesembahan’ kang disebut ‘Gusti Kang Murbeng Dumadi’, ‘Hyang Agung”, ‘Hyang Suksma Kawekas’, ‘Guruning Ngadadi’ lan sebutan-sebutan liyane kang akeh banget cacahe. Panjenengane R. Ng. Ranggawarsita ngumpulake sesebutan tumrap ‘Sesembahan’ Jawa iku ana ing seratane, ‘Paramayoga’. Ngelmu Urip #3
jagad cilik lan jagad gedhe), 3) kesadaran kautamaning urip (keberadaban). Katelune ora bisa mlaku dhewe-dhewe, nanging kudu nyawiji dadi sawijining pangerten (kawruh). Lumrahe padha diarani ‘Kawruh Kejawen’. Aturku ing ndhuwur iku minangka pambukaning pangerten menawa ‘Kawruh Kejawen’ iku sawijining kawruh babagan ‘Sejatining Urip’ utawa ‘Hakekating Urip’. Dudu ajaran agama, wong ora duwe ‘kitab suci’ lan ‘nabi’ (utusan) kang piniji Gusti kanggo mulang-muruk manungsa kaya salumrahe ‘definisi’ agama. Kawruh Kejawen pancadane saka olah ‘cipta-rasa-karsa’ para empu lan pujangga Jawa (para jenius Jawa) wiwit jaman prasejarah nganti tumekaning peradaban lan kabudayan kang nga-Jawa. Ing kene banjur ana sintesa, asimilasi lan hybrid ing antarane pangerten-pangerten Jawa karo nilai-nilai budaya lan peradaban (klebu pangerten agama) sing tumeka ing tanah Jawa. Senajan ana sinergi lan sinkretisme, nanging pokok baku pancadane Kawruh Kejawen 3 (telung) perkara kasebut ing ndhuwur ora ilang lan kesilep, amarga mapan manggon ana ing bab ‘sejatining urip’. Bisa uga, malah aweh jembaring pangerten (melengkapi pemahaman) ajaran-ajaran agama. Nanging perkara iki becike ora digawe rembuk, amarga njur mlebu ana ing
dening bebrayan masyarakat kareben ora ‘salah paham’. Ana ing jagad ngelmune wong Jawa, ana kang disebut Kawruh Kasampurnan. Yaiku sawijining ngelmu kanggo nggayuh kasampurnaning urip. Kang dikarepake ‘urip sampurna’ iku nglingkupi tata lair lan kebatinan. Ing tata lair wis kacetha kaya kang disebut ing Wedhatama: “wirya arta tri winasis”. Kajen keringan, cukup sandhang pangan papan, lan pinunjul ing kapinterane. Dene ing babagan ‘kebatinan’ sing
dikarepake ‘urip sempurna’ iku lamun bisa ‘titis ing pati’. Yaiku bisa ngulihake (mbalekake) kanthi sampurna sakabehing ‘gadhuhan’ marang sing kagungan. Menawa wujude manungsa urip iku kedadeyan saka unsur-unsur: bumi langit, cahya lan teja, sarta dzat urip (suksma, roh), sempurnane menawa bisa ngulihake unsur-unsur mau marang sumbere dhewe-dhewe. Unsur materi saka bumi lan langit sarta unsur cahya lan teja, bisa bali sampurna nalikane manungsa mati (pishing raga lan suksma). Nanging baline dzat urip (roh, suksma) marang Dzat Sejatining Urip, angel bisane sampurna. Manut keterangan ing kawruh sangkan paran (Wedaran Sang Wiku), angel sampunane iku jalaran ‘dzat urip’ wis suda kasuciane. Sudane amarga kawoworan rereged saka asiling pakerti nalika nglakoni urip. Uga saka jalaran durung rampung anggone netepi wajib nindakake sabda dhawuhing Gusti Kang Maha Kuwasa. Akeh-akehe padha leren ana ing ‘alam pangrantunan’ (suwarga pangrantunan). Utawa malah kesasar ana ing alaming lelembut, alaming sato kewan, utawa kesangsang dadi dhanyang neng kayu lan watu. Gandheng bisa sampurna loan orane ‘dzat urip’ (suksma) bali marang sumbere (Dzat Sejatining Urip, Suksma Kawekas, Guruning Ngadadi) gumantung saka pakerti nalika nglakoni urip neng ngalam donya, mula banjur ana paugeran-paugeran kang tumuju marang kasampurnaning urip iku. Iya ing kene iki ‘ngelmu urip’ kang dirembuk iki ana tegese. Ngelmu Urip #4 Menawa manungsa urip ijen, sejatine ora butuh ilmu lan ngelmu. Cukup naluri alamiahe wae. Nanging nalika urip bebarengan karo manungsa liyane lan karo titah dumadi liyane dibutuhake ilmu lan ngelmu. Dadine, ngelmu urip iku lumakune kanggo nuntun manungsa nglakoni urip bebarengan ing ngalam donya. Ilmu iku ngoperasionalake nalar utawa cipta, dene ngelmu sing dioperasionalake cipta-rasa-karsa. Mula ya beda tatacarane ngudi antarane ilmu lan ngelmu. Menawa ngudi ilmu iku lumrahe saka sekolahan lan pawiyatan-pawiyatan, dene ngudi ngelmu ora cukup semono, nanging kudu disranani laku murih bisa manjing ing sajroning batin. Ana ing khasanah Jawa kang luwih diudi iku ‘ngelmu’, mulane kadhang kala lumrahe wong Jawa iku sok diarani ‘bodho’ ana ing ‘ilmu pengetahuan’. Keladuking panganggep, Jawa iku kakehan klenik lan gugon tuhon. Rumit, mbulet, angel dinalar, lan ora duwe ‘greget’ pepinginan marang kemajuwan. Sing diudi mung kasekten lan tapa brata. Panganggep sing mangkono iku pancene ada alasane. Contone, bisa gawe candhi Borobudur apadene Prambanan sing cetha butuh ilmu pengetahuan werna-werna tingkat tinggi, nanging kanyatane ora marisake ilmu matematika, ilmu fisika, mekanika, lan ilmu pengetahuan liyane. Kamangka lagi milih panggonan kanggo ngedegake candhi-cndhi iku wae wis kabukten pener banget. Uga ing babagan kalender (almanak) sing njlimet nganti bisa nemtokake wektu kang akurasine luar biasa, nanging kok ora ana tinggalan bab angka-angka pangetunge. Manut ngendikane para pakar, menawa ing bab petungan (ping, para, lan, suda, kuwadrat, lsp.) wong Jawa nganggo cara ‘awangan’. Panemu mangkene iki bisa uga pancen bener. Jalaran operasionale ‘cipta-rasa-karsa’ iku mapan manggon ing ‘daya spiritual’ kang diduweni manungsa. Ora bisa ditulis kayadene ilmu-ilmune wong Barat. Ora beda karo ilmu nalar, ngelmu ‘cipta-rasa-karsa’ uga ana tataran cendhek lan dhuwure. Ana manungsa kang nalare dhedhel sing bodhone ora karu-karuwan, pijer nunggak sing sekolah. Semono uga ing bab ngelmu ‘cipta-rasa-karsa’ ya ana sing maju lan ana singsendhet ora mundhak babar bisan senajan wis meguru neng pirang-pirang para sepuh. Malah-malah wis nglakoni laku pirang-pirang werna uga ora ana kaundhakane. Akeh-akehe padha nganggep menawa ngudi ngelmu ‘cipta-rasa-karsa’ iku padha karo wong ngudi ilmu pengetahuan. Bakune karep sing kenceng thok. Kamangka banget bedane. Menawa ngudi ilmu sing dibutuhake pancen ‘kekarepan’ utawa ‘cita-cita’ (semangat). Dene ngudi ngelmu sing dibutuhake malah menebake ‘kekarepan’ murih bisa ‘ênêng’ lan ‘êning’. Bisane ‘ênêng’ lan ‘êning’ iku disranani ‘laku’ lan butuh ‘kas kang nyantosani setya budya pangekesing dur angkara’ (niat kang mantep nduweni budi luhur). Dadine, kang luwih dhisik kudu diduweni kanggo ngudi ngelmu iku ‘budi luhur’. Ngudi ngelmu ora bisa menawa mung kanggo ‘pelarian’ jalaran semplah kelangan semangat ngadhepi urip. Upamane, rekasa golek pegaweyan (golek sandhang pangan) njur nekuni ‘ngelmu kebatinan’. Panganggepe, nek wis nglakoni ‘lakubrata’ werna-werna njur gampang entuk pegaweyan utawa gampang rejekine. Modhel pelarian sing kaya mangkene iki akeh banget tinemu ing tengahing bebrayan.
Salah kaprah panemu liyane, ‘ngelmu’ iku bisa kanggo mrantasi pirang-pirang perkara. Ing antarane kanggo nylametake dhiri saka tumindak salah lan ala. Upamane, murih ora kena ‘jerat hukum’ sawise korupsi njur nglakoni ‘lakubrata’ utawa golek ‘backing spiritual’ marang ‘sesepuh’. mBok menawa wae pancen ana kasekten-kasekten sing bisa kanggo kepentingan kang mangkono. Nanging kasekten kang mangkono iku dudu ‘ngelmu urip’ kang ‘bener-becik-pener’. Ana ing Wedhatama, kasekten jinis mangkono iku diarani ‘ngelmu karang’. Kekerane (kekuwatane) saka asile kekarangan (bersekutu) karo bangsaning gaib. Ora rumasuk jroning daging (ora manjing ing jroning batin). Ngibarate mung manggon ing kulit kayadene boreh (wedhak pupur) alias apus-apus utawa palsu. Mula ora bisa diandelake kanggo nglakoni urip kang ‘bener-becikpener’. Ewa semono, kanyatane ing tengahing bebrayan akeh pawongan kang bebudene seneng golek gampang. Samubarang apa wae dianggep bisa diprantasi nganggo kekuwatan spiritual silihan saka bangsaning gaib mau. Ngelmu Urip #5 Budi Luhur minangka dhedhasarane ‘ngelmu urip’. Ajaran Jawa nduweni konsep menawa urip bebarengan iku kudu tata (tertib), tentrem (aman tenteram), kerta (makmur) lan raharja (sejahtera). Bisane wujud menawa para manungsane iku nduweni budi luhur. Murih bisa duwe budi luhur kudu nyecep ‘piwulang kautaman’. Apa wae sing diwulangake ing ‘piwulang kautaman’ iku ngandhut ‘kawruh’ lan ‘laku’. Tegese ora mung bisa ngerti bab kawruhe, nanging uga kudu dilakoni apa kang diwulangake. Babon baku piwulang kautaman mulangake kawruh murih manungsa padha ‘eling’ marang kajatene. Yaiku titah kang diparingi kaluwihan wujud ‘cipta-rasa-karsa’. Mula kaelingan sing ‘bener-becik-pener’ yaiku : 1. Eling menawa dadi titahing Gusti (Sangkan Paran, Manunggaling Kawula Gusti). 2. Eling menawa dititahake manggon ing planet bumi kang ora ijen anane, nanging minangka bagian cilik saka ‘alam semesta’. (Jumbuhing jagad cilik lan jagad gedhe). 3. Eling marang peparing ‘cipta-rasa-karsa’ kang ukurane manungsa kudu ‘beradab’. 4. Eling manwa kudu tansah ngutamakake kerukunan karo manungsa liyane lan titahe Gusti liyane. 5. Eling menawa kudu tansah njaga ‘keselarasan’ (kemarmonisan): melu memayu hayuning bawana. Dhasaring laku diarani ‘Panca Brata’, yaiku lakubrata kanggo nguripake (ngoperasionalake) ‘cipta-rasakarsa’, yaiku: 1. Nglatih bisane nduweni watak ‘narima’, disranani laku kanthi ngengurangi mangan lan ngombe. Umpamane laku pasa, mutih, ngrowot lan sapiturute. Bedane pasa ing laku Jawa karo pasa tumrape ibadah agama, yaiku ana ing tujuwane. Nek pasa cara agama kanggo nggayuh suwarga, dene pasa laku Jawa amung kanggo nglatih bisane duwe watak narima. Ewa semono, kanyatane luwih abot syaratsyarate. Ing antarane, senajan bisa pasa sedina nutug, nanging yen ing batin isih durung bisa nrimakake pangan lan ngombe saanane nalika ‘buka’ bakal njugarake gegayuhan. Ora bisa kanggonan watak ‘anarima’. Selagine kanggonan watak anarima wae ora bisa, lha kok kepingin nggayuh suwarga mesthi tangeh lamun. 2. Nglatih bisane tansah ‘eling’, disranani ngengurangi sare (turu). Syarate, anggone melek ora kena disambi apa wae. Apamaneh dislamur nganggo dolanan kertu utawa jagongan gayeng karo para kanca. Kang ditindakake, melek lan tansah eling marang kajatene manungsa. 3. Nglatih urip kang tata utawa tertib, disranani laku ngengurangi sanggama. Nanging anggone ngurangi kudu kanthi pangerten babagan sanggama kang sejatine. Yaiku pangerten sanggama kang gegandhengan karo ‘titising wiji’ kang mahanani ‘rasa sejati’. Yaiku ‘rasa nikmat mulya’ kang ditampa manungsa nalika dadi saranane Gusti nyipta manungsa anyar. Rasa nikmat mulyane sanggama kang bisa nitisake wiji, dudu nikmat sanggama kang lumrah amung nuruti derenging birahi. Kanthi mangkono, sing dikurangi iku sanggama kang mung mburu kanikmataning birahi. 4. Nglatih kesabaran, disranani kanthi laku ‘ora kena nesu’. Mula kang becik iku laku: “ing siyang ratri tansah amamangun karyenak tyasing sesama”.
ngrasakake oleh-olehane. Sing kudu dieling-eling, saben laku iku kudu disranani tekad sing mantep, ora kena gamang utawa was-was. Sumangga. Ngelmu Urip #7 Sedulur gaib manut ajaran Jawa (marmarti, sedulur papat kalima pancer, lan sedulur tunggal dina kelairan) konteks pengertiane anane hubungan kosmis-magis jagad cilik lan jagad gedhe. Tegese, adege manungsa urip iku duwe sesambungan karo jagad saiisine tata lair lan spirituil. Pangerten kesadaran kesemestaan lan holistik mangkene iki baku banget kanggo mangerteni lan nindakake ‘ngelmu urip’ kanggo nggayuh katentreman lan kamulyan. Tentrem lan mulya kanggo pribadi lan bebrayan tumekaning hayining bawana (jagad). Paugeran urip mungguhing wong Jawa normatif uga kudu didhasari kesadaran kesemestaan. Mula ranah budaya lan peradaban Jawa mlakune ora ninggal kesadaran kesemestaan iki. Prasasat ora ana ‘kepentingan individu’ tumrape para empu/pujangga/sarjana sujana anggone ngripta lan nyipta ‘seni budaya’ Jawa. Contone, kaloka dikayangapa gendhing ‘Ketawang Puspawarna’, kanyatane ora dipatenake lan nalika diproduksi wujud rekaman ora ana tuntutan ‘royalty’ saka kang nyipta utawa ahli warise. Ing kene iki katon banget menawa ‘profesionalisme’ Jawa ora gegayutan karo materi lan komersialisme, nanging wujud ‘persembahan’ tumuju marang hayuning bebrayan. Adoh banget karo model Barat kang sarwa komersiil lan materialisme. Kabeh mau amarga kang wus ngrasuk Kejawen kanthi ‘bener-becikpener’ pancen wus kagungan ‘kesadaran panunggalan’ kang dhuwur tingkatane. Uripe dipasrahake kanggo ‘ngawula kawulaning Gusti’. Emane, amung sethithik manungsa kang bisa kanggonan ‘kesadaran panunggalan’ iki. Nanging, senajan sethithik dibutuhake kanggo aweh ‘pencerahan’ marang manungsa liyane. Banget sing mumet nalika diparingi piwulang bab ‘kesadaran kosmis’ iki. Amarga istilahe medeni banget, “Manunggaling Kawula Gusti”. Terus carane mulang tansah ana ing ranah spirituil sing lakune jan abot temenan. Ing antarane ana laku bisane ketemu karo para ‘sedulur papat’ kang digambarake madha rupa karo awake dhewe mung beda cahyane. Ing kene iki KSM ngaku blaka menawa gagal. Malah njur gumun dene kanca-kanca sing bareng sinau, jarene kasil bisa ketemu. Embuh kanyatane, amarga sing ngerti lan pana temenan ya sing nglakoni. Ing batin KSM ngudarasa, “Kanggo apa menawa wis bisa ketemu sedulur gaibe dhewe? “ Ana sesepuh kang paring pangandikan menawa ‘sedulur papat’ iku sejatine padha karo ‘empat nafsu’ (Amarah, Luamah, Sufiah lan Mutmainah). Nanging KSM tambah bingung maneh. Lha wong sing dingerteni ‘sedulur papat’ iku rohe ‘kawah-aruman (ari-ari)-getih-puser’ kok njur dipadhakake karo ‘empat nafsu dasare manusia hidup’, kepriye anggone nyambungake pangertene? Luwih kodheng maneh nalika entuk keterangan ing ‘Layang Djojoboyo’ menawa kang disebut sedulur spirituale manungsa (cacahe
mengkono jalaran jenenge utusan kasebut persis basa nglegena asmane Malaikat ing ranah agama Islam: Jibril, Mikail, Ijroil, lan Ishrofil. Ing ranah ajaran Jawa ora ana diskripsi ngenani anane ‘malaikat’ lan ‘setan’. Amarga dasare ‘filosofi panunggalan’ kang nerangake menawa kabeh kang ana ing jagad gumelar iki mujudake ‘Kesatuan Tunggal Semesta’. Manunggaling kawula Gusti, nerangake menawa sing disebut ‘utusan’ iku ora liya ya suksma sejatine manungsa dhewe. Wondene suksma sejati iku derivasine ‘Suksma Kawekas (Guruning Ngadadi, Hyang Agung, Hyang Widdhi, Gusti Allah). Wacana ing ndhuwur iku tak aturake murih para kadang kang kepingin ngudi ‘nglemu urip’ bisa mudheng temenan sesambungane sedulur gaibe manungsa karo ‘ngelmu urip’. Uga aja nganti ‘wor suh’ karo pangerten-pangerten ‘ajaran agama’. Ngerti bedane lan diskripsine murih bisa ndudut hikmahe lan bisa milih lan milah kanthi becik, bener, lan pener. Bakune, ‘ngelmu urip’ iku tuntunan nglakoni urip cara Jawa. Sinebut ing Wedhatama: “mrih kretarta pakartining ngelmu luhung kang tumrap ing tanah Jawi”. Manungsa iku amung ‘kawula’ utawa ‘titah’ kang duwe kewajiban ‘memayu hayuning alam semesta’. Dene ‘titah’ iku ora mung manungsa thok, lan kabeh padha
hayuning bawana iku pancadan baku ‘ngelmu urip’. Kesadaran iki kang disebut ‘ngelmu luhung’ ing Wedhatama kasebut ndhuwur. Ngelmu Urip #8 Ditelisik lan dionceki sing nganti jero, filosofi Jawa iku mulangake menawa sakabehing kang ana (dumadi) iku ‘manunggal’. Panunggalane sinebut ing unen-unen: ‘Manunggaling Kawula Gusti’. Menawa diistilahake nganggo basa Indonesia: ‘Maha Kesatuan Tunggal Semesta’. Nanging perlu dimangerteni uga menawa ana ing jagad ngelmu kebatinan, ‘Manunggaling Kawula Gusti’ mujudake tataran makrifat kang paling dhuwur dhewe. Yaiku tingkat kesadaran batin kang wus tekan ‘jumbuhing’ kawula lan Gusti. Tegese kang gampang dimangerteni awam yaiku tataran kebatinan kang wis mangerteni ‘sejatining urip’ utawa ‘hakekating urip’. Mengerteni ‘sejatining urip’ iku kang dikarepake bisa nggayuh ‘Kawruh Kasampurnan’. Magerti wajibing kawula (titah): 1. Marang Gustine (Sesembahane). 2. Marang sesamaning titah manungsa. 3. Marang jagad saisine. Pepunthoning pangerten werna telu kasebut ndhuwur ora wurunga uga tekan marang kesadaran panunggalan. ‘Sakabehing kang ana iku manunggal’. Wondene gegambarane panunggalan iku sinebut ing unen-unen ‘kadya kembang lan cangkoke’ utawa ‘kadya sesotya lan embanane’. Menawa nganggo istilah moderen kadidene hubungan ‘inti’ lan ‘plasma’. Gusti kang dadi intine, dene kawula dadi plasmane. Struktur hubungan inti pancer, jawa lan plasma (macapat, jawa) kanyatane dadi lelandhesane sakabehing ‘ide-ide’ ing jagad Jawa Contone, ‘roh alam semesta’ disebut ‘Hyang Manikmaya’. Hyang Manik minangka inti, dene Hyang Maya dadi plasmane. Ing pewayangan Hyang Manik disebut uga Sang Hyang Jagad Girinata utawa Bathara Guru. Dene Hyang Maya disebut Hyang Ismaya utawa Hyang Taya alias Semar. Conto liyane, rohe manungsa disebut ‘Pancer lan Sedulur Papat’, ‘Pancer’ dadi inti lan ‘Sedulur Papat’ dadi plasmane. Ide sistim ‘pancer-mancapat’ uga dipigunakake kanggo ngadegake negara, mangun desa, percandian, keraton, kutha-kutha, persawahan, gawe giliran pasaran (ekonomi) tumekane gawe tumpeng sesaji. Dadi cethane, menawa ing jagading ilmu pengetahuan ditemokake sistim inti-plasma (pancer-mancapat) wiwit anane renaisans ing Eropa, Jawa wis mraktekake wiwit jaman kuna makuthi. Kang bisa kanggo conto, ide ‘pancer-mancapat’ Jawa babagan adeg negara. Kang dadi pancer (inti, Gusti) yaiku ide (cita-cita, gegayuhan)
tumekane jaman republik wektu iki, ide ‘pancer-mancapat’ babagan kenegaraan dienggokake. Raja (pemimpin) dadi pancer (gusti, inti) dene rakyat dadi mancapat (kawula, plasma). Wusanane ide Jawa kang ‘adiluhung’ owah dadi sistim feodalisme kang kebak KKN (Korupsi, Kolusi, Nepotisme). Owahe sistim peradaban adiluhung Jawa dadi feodalisme wis lumaku atusan taun. Kawiwitan nalika
Jawa dening para penjajah asing dianggep kelas batur lan jongos. Marang wong Landa (Eropa) kudu nyebut ‘ndârâ tuwan’, marang wong China nyebut ‘yuk’ lan marang wong Arab nyebut ‘ayik’. Sebutan kabeh mau nandhakake menawa wong Jawa drajate asor. Ora kepenake maneh, para wong asing sing neneka neng Jawa padha nganggep wewatekane wong Jawa: ‘nyadhong-nggemblong-nyolong-nggarong’. Awake dhewe, wong Jawa, mesthine suthik ora trima dianggep asor mengkono. Lha wong budayane ‘adiluhung’ kok dianggep duwe wewatekan: ‘nyadhong’
(mandho, ngemis, njaluk suap), ‘nggemblong’ (nglengket neng panguwasa lan sing duwe dhuwit ben entuk cipratan rejeki), ‘nyolong’ (ngunthet, korupsi kelas cilik-cilikan), ‘nggarong’ (ngrampok bandhane negara, gawe proyek fiktif nggo ngentekne anggaran, lsp.). Nah, sok sintena kemawon menawa kepingin ngudi ‘ngelmu urip’ kang ‘bener-becik-pener’ kudu bisa ngilangi wewatekan ‘nyadhong-nggemblong-nyolong-nggarong’ luwih dhisik. Ngelmu Urip #9 Ajaran Jawa akeh sing nganggep aliran kebatinan utawa aliran kepercayaan. Banjur saka kalangan agamawan dianggep ajaran kang durung mateng kang perlu dimatengake murih slamet ing ngalam akherat mbesuke. Alasan utamane, ajaran Jawa ora duwe kitab suci kayadene ajaran agama. Wusanane akeh panganggep menawa ajaran Jawa amung dianggep gaweyane manungsa kang ora bisa dianggo pandoming urip. KSM uga duwe penganggep mangkono dhek isih enom nganti umur seket. Lha wis, saben ketemu sesepuh Jawa ora nate entuk keterangan kang maremake bab ‘kitab suci’ lan ‘utusan’. Kamangka para sepuh sing tak temoni padha ngendika menawa sing
Gandheng senengane ngayam wana nemoni para sepuh lan ngulama, KSM entuk tepungan Kyai Bahrul Rondhi ing tlatah Jepara ing taun 1991. Mas Kyai iki dening para ulama dianggep ‘sesat’ jalaran mulangake kebatinan Islam campur Kejawen. Ora marga kepilut karo ajarane, nanging kang penting tak critakake neng kene, amarga Mas Kyai ngendika menawa panjenengane asring ditekani ‘kitab gaib’ ing saben semedi. Mas Kyai aweh bukti anggone nulis (ngutip) kitab gaib kang ngatoni panjenengane. Asil penulise iku kang ditontonake marang KSM. Wujude tulisan Arab Pegon kang KSM babar pisan ora bisa maca. Mas Kyai njur macakake sak kalimat tulisane: “Hananira sejatining wahananing Hyang”. Lho kok basa Jawa, mengkono pangudarasane KSM. Lelakon sabanjure, KSM tuku buku karangane Ir. Sri Mulyono, “Apa dan Siapa Semar ?”. Ing bukune iku
Hyang”. Persis karo kalimat ing kitab gaib Arab Pegon sing nemoni Kyai Rondhi. KSM bisane mung gumun, amarga ngakoni menawa ora duwe kabisan spiritual kanggo golek wangsulan kang gumathok. Ya mung ana pengaruh gedhe kang mlebu ing batin, menawa Carakan Aksara Jawa iku ngemot ajaran teologi Jawa. Kodhenge, kok ing aksara Arab Pegon ya ana tur gaib pisan, iki kepriye larah-larahe. Ya embuh kepriye kersane Gusti Kang Maha Wikan, lelakone KSM isih berlanjut. Nalikane KDP mulih saka Jepang (taun ?) ngajak KSM gresek buku
maca kitab-kitab mau nganti kepingkel-pingkel gumun karo krenahe pujangga sing ngarang. Lha wong isine kawruh kang jero lan luhur kok dikemas nganggo crita porno saru banget senajan wujude sastra tembang. Saya kepingkel-pingkel KDP nalika maca angele Prabu Brawijaya arep pindhah agama. Saka Agama Budi menyang Agama Islam. Bab kepingkel-pingkele KDP kareben adhi ragilku iku sing crita. Nek KSM pancen ora prigel ngguyu lan geguyon, bisane mung mesem rada nyureng serius. Nyureng seriuse KSM jalaran maca kitab Darmagandhul pupuh Megatruh kang ngrembuk ‘Sastra Urip’, sebutane Ki Pujangga kanggo ‘ngelmune Gusti Allah’. Mangga tak kutipake sethithik : 1. Sastraning Hyang mung sagulma cacahipun, pinencar ngebeki bumi, dadine saking sabda kun, aranira Sastra Urip, binagi dadi sawiyos. 2. Kang rumiyin Sastra Rancang aranipun, kangge miyat sira kadim, ana aran tanpa wujud, wujude ginelar sepi, arane cinancang batos. 3. Sastra Swarawangsit kaping kalihipun, ginadhuhke marang peksi, kang urip ing dharat laut, sikap peksi duwe uni, unine wangsit pasemon. 4. Saunine iku sabdane Hyang Agung, peksi amung darma angling, dhawuh enget eling pemut, sasmita kang elok gaib, kang ngreti wong ahli kawroh. 5. Sastra Arja Ayuningrat kaping telu,
Endraprawata kaping patipun, dadi saking anggit janmi, kalam lantaraning wujud, cinorek ing dluwang mangsi, kang kena dinulu mring wong. 7. Mata loro melolo kinarya ndulu, sipat janma doyan kuldi, manut cara bangsanipun, yen marsudi kawruh budi, sayekti bisa mangretos. Ngelmu Urip #10 Miturut ngendikane pujangga kang ngripta Serat Darmagandhul (Ki Kalamwadi), sastra suci (firman, sabda dhawuh) saka Gusti Kang Maha Agung iku tunggal sumebar sak jagad, arane Sastra Urip, kaperang ing tataran tumurune, bawarasane KSM: 1. Kang sepisan disebut Sastra Rancang, sastra kang nglimputi sakabehing titah urip (kadim). 2. Kapindho sinebut Sastra Swarawangsit, wujude unine manuk. Unine manuk iku sabdane Hyang Agung, manuk amung darma ngelingake dhawuh sasmita elok gaibe Hyang marang sakabehing titah dumadi. 3. Katelu, sinebut Sastra Arja Ayuningrat kang gaib wujude, ora tinulis ing kertas nanging nglimput jroning wujud (titah). 4. Kaping papat sinebut Sastra Endraprawata, yaiku sastra anggitane manungsa kang tinulis lan bisa disawang mata lahiriah. Saben bangsa manungsa duwe aksara dhewe-dhewe. Mula sastra (firman, sabda)ne Gusti Allah kanggo saben bangsa tinulis mawa cara bangsane dhewe-dhewe. Dene bisane mangerti isining sastra (firman, sabda) kudu marsudi ing budi kawruh. 5. Kaping lima disebut Sastra Swarasandi, swara (wisik) metu saking gaib. Kang ngrungu kuping pribadi, ngrungu swarane wong wadon.
kang paling dhuwur dhewe. Begjane tinitah Jawa, Gusti Allah ngeparengake para winasise kang wus ing tataran ‘paramayoga’ medar sabda mbabar kawruh rungsit babagan sejatining urip (hakekating urip). Kawruh kang winedar nulad saka asiling nampa ‘pencerahan’ maca Sastra Rancang, Sastra Swarawangsit, lan Sastra Arja Ayuningrat. Sastra gaib tetelune iki mbok menawa kang disebut “Sastra Jendra Hayuningrat”. Babagan ‘sastra’ iki tak aturake ana ing bawarasa Ngelmu Urip kanggo mengerteni prekara spiritualisme (kebatinan) Jawa. Bab iki perlu, amarga ing ranah ejawen akeh kang umyek ngrembuk bab “Sastra Jendra Hayuningrat”, lan akeh uga kang wani ngaku wus bisa ndungkap kawruh ‘Sastra Jendra’. Kejaba iku, kanggo atur pangerten menawa ngelmu Sejatining Urip cara Jawa ora ngayawara lan dudu mistik keprimitifan kaya kang didakwakake sasuwene iki. Ngelmu Jawa iku bisa ditelusuri logika rasionale. Ana pitakon, Jawa iku sejatine duwe donga lan cara panembah marang Gusti Kang Maha Kuwasa apa ora? Ewuh aya anggone arep atur wangsulan. Menawa diwangsuli ana, sing kepriye donga lan tatacara panembahe? Menawa diwangsuli ora ana, lha kok aneh ! Bab iki, sajake pancen wis dadi rembuk umyek duk jaman kapujanggan. Jaman nalika sebaran agama Islam lan sebaran ide rasionil Barat gencar-gencare ngisi ruang batine wong Jawa. Kahanan kang dening
dikonsumsi kawula, ana kang kudu disimpen dadi kapustakan sinengkere Kraton. Elok temenan para intelektual Jawa jaman iku lan kawicaksanane pemerintahan Kraton anggone ngecakake ‘manajemen konflik’ murih ora gawe dredahe bebrayan. Nanging, kang sinengker iku akeh kang didadekake ‘cindera mata’ marang para warga Eropa. Digawa mulih neng negarane, disinau lan ddianggo studi pirang-pirang kepentingan. Sing cetha banjur kanggo pancadan ‘menjajah’. Saperangan karya sastra kang radikal ana sing lolos sensor utawa pancen disengaja dening
Urip #11 Ditelisik saka literatur lan laku budaya Jawa pancen ora ditemokake donga lan tatacara panembah kang wujud laku ritual. Kang ana: mantra, sesaji, laku sesirih lan laku semedi (meditasi). Gandheng ora padha mudheng larah-larahe, banjur ana panganggep menawa mantra iku pada karo donga, sesaji, laku sesirih lan laku semedi padha karo ritual panembah. Mantra ora padha karo donga. Menawa donga iku panyuwun marang Gusti, dene mantra iku ngempakake daya uripe manungsa peparinge Gusti. Atur sesaji, laku sesirih lan laku semedi mujudake tatacara ndayakake dayaning urip murih bisa nindakake urip kang bener, becik lan pener. Yaiku nindakake urip melu memayu hayuning bawana. Daya uripe manungsa mahanani anane ‘aurora magis’ kang nglingkupi anggane manungsa. Wateke aurora magis iku dhewe-dhewe amarga beda-bedane kahanan unsur-unsur kang mangun jasade manungsa. Unsur-unsur iku asale saka bumi, langit, cahya lan teja kang tansah owah gingsir kahanane ing saben wektune. Mula banjur ana ngelmu Jawa kanggo nengeri beda-bedane ‘aurora magis’ nganggo dhasar wetonan lan wuku. Aurora magis uripe manungsa karo aurora alam semesta iku ana
nJumbuhake jagad cilik (manungsa) karo jagad gedhe (alam semesta). Dene sesaji minangka pangrekadaya njumbuhake aurora magise manungsa karo titah dumadi kang padha-padha manggon ing jagad, khususe titah gaib. Manungsa kang wus bisa nggayuh jumbuhing jagad ciliklan jagad gedhe disebut wus bisa nggayuh ‘wahyu dyatmika’. Yaiku manungsa kang kaparingan Gusti nduweni ‘daya linuwih’ tumrap cipta rasa karsane kang sinebut ‘prana’. Pandayaning prana sinebut mantra. Jinising mantra werna-werna, kabeh mesthi ana syarat lakune. Bisa kanggo kabecikan nanging ora sethithik uga kang bisa kanggo laku ala lan nistha. Mulane ing piwulang Jawa banget ditekanake bab ‘eling’. Yaiku eling marang ‘aras
mahanani manungsa bisa ndayakake pranane wujud mantra kang tumuju marang kabecikan urip bebarengan kang ‘tata tentrem kerta raharja’. Luwih utama lan dhuwur maneh, menawa mantra katujokake kanggo ‘nyengkuyung panunggalan semesta’. Nyengkuyung panunggalan semesta bisa diarani panembahe manungsa marang Gusti miturut piwulang Jawa. Kang mangkene iki dingendikakake dening pujangga R.Ng. Ranggawarsita ana ing Kitab Pustaka Raja Purwa: “Dene patrapipun angabekti ing Dewa (manembah dhumateng Kang Murbeng Dumadi) punika kalih prakawis, punika boten kenging pisah, karanten ing saestunipun boten wenang amumuja yen dereng anglampahi tapabrata.” Panembah pribadi (perorangan) wujud operasionale budi luhur ing tengahing bebrayan. Sinebut ing unenunen: “Hangawula kawulaning Gusti”. Yaiku pekerti urip kang tansah eling marang jejibahan ‘nyengkuyung panunggalan semesta’. Panembah bebarengan ing tata lair nindakake ‘laku budaya’ ngaturake kaendahan (Laku Kalangwan), kayata: upacara ruwat bumi (grebeg, suran, sadranan, apitan lsp.), upacara kidungan, ritual gamelan, bedhaya ketawang, lan sapanunggalane. Intine panembah bebarengan ing tata kebatinan, nyawijekake daya urip (prana urip) kanggo mujudake ‘mahamantra’ kang bisa ndayani keselarasan sesambungan (harmonisasi hubungan) spirituale umat manungsa karo spirituale alam semesta saisine. Tujuwane golek slamet ing sakabehane. Emane, saka anane owah-owahan jaman, laku budaya kang sejatine luhur banget iku wis akeh wong Jawa kang ninggalake. Tradisi grebeg, suran, sadranan, apitan wis owah saka tujuwan nyawijekake ‘prana urip’ lan mung dadi tradisi adat kang ‘kering tanpa makna’. Upacara kidungan lan ritual gamelan saya adoh saka nuansa sakral kang suci. Bedhaya ketawang dianggep amung Kraton kang wenang nganakake. Kawula alit ora diwenangake, mengko mundhak kuwalat. Ngelmu Urip #12 Piwulang Jawa kang ngrembuk babagan ‘Sejatining Urip’ digelar ing ‘Wirid Wolung Pangkat’ utawa ‘Wolung Martabat’ kaya kasebut ing ngisor iki: 1. Wejangan pituduh wahananing Pangeran : Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran nanging Ingsun sajatining kang urip luwih suci, anartani
Satuhune Ingsun Pangeran Sejati, lan kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi ana padha sanalika saka karsa lan
werna loro iku. Analisane para winasis Jawa, ngandhakake menawa kutub werna loro (religius agama lan rasionalitas sekuler) iku tansah regejegan kang gawe ora tentreme kahanan donya. Analisane digawe crita ‘carakan aksara Jawa’:
banjur nemokake solusi kanggo ‘meredam konflik’ kasebut tumrape bebrayan Jawa kanthi mulangake ‘hakekating urip’. Piwulange uga dimomotake ana ing nilai-nilai filosofis aksara Jawa. Ing antarane nerangake menawa sakabehing aksara Jawa iku dipapanake ana ing angganing manungsa urip: Ha : Endraprawata, dununge ing grana utawa irung. Na : Purwana, dununge ing netra (mripat). Ca : Sandipranata, dununge ing lesan (tutuk). Ra : Pujanggatarulata, dununge ing rema (rambut). Ka : Endradipa, dununge ing karna (kuping). Da : Pujanggataruresmi, dununge ing jangga (gulu). Ta : Tunjungresmi, dununge ing asta (tangan). Sa : Sekarsinom, dununge ing dhadha. Wa : Purwakanthi, dununge weteng. La : Purwaresmi, dununge ing lempeng antarane lambung lan ula-ula. Pa : Pratignya, dununge ing puser. Dha : Patista, dununge ing kempung, weteng perangan ngisor wudel. Ja : Baskara, dununge ing blegere manungsa disawang saka kadohan. Ya : Purwangka, dununge ing perji (wewadi). Nya : Pujanggamurdha, dununge ing pupu Mông :
dununge ing bokong. Tha : Gendhingbarang, dununge ing thiklek (cecingklok, dhengkul mburi). Nga : Bonangrante, dununge ing dalamakan (tlapak sikil). A : Sunggingpurbakara, dununge ing titis, yaiku: wujud sawutuhe manungsa. Ngelmu Urip #14 Sing wis lumrah dimangerteni umum, carakan aksara Jawa iku disambungake karo dongeng ‘Ajisaka’. Kamangka figur Ajisaka iku misterius banget. Asale saka India kang teka ing tanah Jawa kira-kira abad 34 M. Kamangka penelitian bab aksara Jawa ‘hanacaraka’ nemokake menawa panganggite lan digunakake
urip’ nganggo carakan aksara Jawa ‘hanacaraka’ kasebut. Ana uga piwulang ‘hakekating urip’ kang migunakake urut-urutane carakan aksara Jawa Piwulang kasebut dening suwargi Ir. Sri Mulyono ana ing bukune “Apa
Careming Hyang yekti tan cetha wineca. Ra : Rasakena rakete lan angganira. Ka : Kawruhana
sarwa arga. Ba : Bali murba misesa ing njero njaba. Tha : Thakulane widadarja tebah nistha. Nga : Ngarah ing reh mardi-mardiningrat Ngelmu urip Jawa pancadane ana ing
owah-owahan jaman, tanah-tanah perdikan dikuwasani para raja. Tetungguling bebrayan (tetua adat) didadekake ‘hirarki jabatan tata pemerintahan’. Ki Ajar, Ki Buyut, Ki Ageng lan Ki Gedhe diganti Bupati (Tumenggung), Wedana, Demang, lan
dianggep duwe kaluwihan. Marang sesepuh pinggiran mangkene iki wong Jawa awam padha golek ‘tuntunan’ spiritualisme. Cilakane, para sesepuh pinggiran uga diarani dukun. Mula banjur ana anggepan negatif menawa wong Jawa seneng merdukun. Banjur tuwuh anggepan spiritualisme (kebatinan) Jawa dipadhakake karo ‘ngelmu perdukunan’. Wusanane nglairake panganggep menawa spiritualisme Jawa iku ‘aliran sesat’ kang ‘bersekutu karo setan’ lan
kejepite Jawa uga terus-terusan. Para pujangga Jawa kang waskitha banjur ngrekadaya bisane uwal saka ‘situasi kejepit’ kasebut. Ing kene banjur lair ‘Kawruh Kejawen’ kang intine nerangake ‘Sejatining Urip’ (Hakekating urip, Ngelmu Urip). Iya wiwit jaman kapujanggan sejatine Kejawen kang adiluhung wiwit ditata diskripsine. Para
wayang, karawitan, tari, batik, keris, arsitektur, lsp.), basa lan sastra, sarta ngelmu-ngelmu liyane kang dibutuhake kanggo uripe manungsa Jawa. Diarani adiluhung jalaran sakabehing kawruh Jawa kasebut dimomoti konsep: religius, sadar semesta lan kesadaran berbudi luhur (beradab). Emane, perkembangan situasine akeh-akehe wong Jawa dhewe nganggep Kejawen iku rumit lan angel dimudhengi. Banjur padha golek gampange (pragmatisme) milih mengadopsi budaya lan peradaban manca kang luwih populer lan gampang. Sethithik mbaka sethithik
Gusti Kang Maha Agung kanyatane ora gampang ilang musna. Semono uga kinodrat Jawa uga ora gampang ilange senajan kesilep dening dominasi tata nilai liya. Arepa ing tata lair wong Jawa malih ora Jawa maneh, kanyatane otot bayune tetep Jawa. Senajan ngelmu urip cara Jawa wektu iki dilalekake, nanging isih tetep ana ing sajroning batine saben wong Jawa. Kanthi mangkono isih bisa diuri-uri lan sawijining wektu ing mbesuke bakal dadi ideologine wong Jawa maneh. Apamaneh ing mengko sawise akeh sing mangerti menawa ngelmu urip Jawa iku piwulang luhur babagan ‘sejatining urip’ tumraping manungsa. Lan cetha banget arase kanggo urip bebarengan. Ngelmu Urip #16 Ngelmu Urip cara Jawa sumber bakune filosofi Jawa, panunggalan. Wondene kang dituju kanggo nggayuh urip bebarengan kang tata tentrem kerta raharja. Menawa diringkes, kang dituju iku: slamet. Slamet kanggo pribadi, slamet kanggo kulawarga, slamet kanggo bebrayan, munggahe slamet utawa hayuning bawana. Kanggo nggayuh sakabehing slamet mau, ajaran Jawa mulangake cara pangati-ati. Sakabehing persoalan ditimbang-timbang lan dipetung mateng. Mula banjur ana ‘ngelmu petung’. Yaiku ngelmu pangati-ati anggone nemtokake tumindak murih bisa nggayuh slamet. Kang paling populer babagan ‘ngelmu petung’ iki, yaiku petung owah gingsire kahanan ‘alam semesta’ kang diarani Primbon Wuku lan Wetonan. Primbon Wuku lan Wetonan klebu ngelmu kang angel lan rumit, mula akeh kang banjur ora percaya pigunane. Malah-malah banjur ana sing nganggep gugon tuhon lan ngayawara. Kamangka sejatine mujudake sawijining sarana kanggo tumindak ngati-ati. Lan maneh uga nganggo landhesan kang maton, yaiku anane owah gingsire kahanan alam semesta. Para leluhur Jawa kanyatane bisa niteni babagan owah gingsire alam semesta miturut lakuning wektu. Bangsa liya, owah-owahan iku akeh-akehe amung kanggo nyatheti ‘perjalanan waktu’. Dene para leluhur Jawa kang nduweni ‘kesadaran semesta’, owah gingsire kahanan alam semesta ana pengaruhe tumrap kahanan uripe manungsa. Salagine ubenge bumi ing sumbune, wis menehi owahing kahanan anane awan lan bengi. Naluri alamiah manungsa urip yen awan padha luru
pangan dene bengine turu. Mula ora mokal menawa owah-owahan ‘posisine’ bumi karo sakabehing ‘benda angkasa’ ana daya pengaruhe marang uripe manungsa. Kesadaran semestane wong Jawa banjur bisa menehi tenger owah gingsire kahanan alam semesta.
Wage (Cemengan, Kresna, Langking). 2. Paringkelan (Sadwara), etungan dina cacah 6 (enem): Tungle, Aryang, Warukung,
Jagur, Gigis, Kerangan, Nohan, Wogan, Tulus, Wurung, Dadi. 6. Wuku (minggu) ana 30 (telung puluh): Sinta, Landhep, Wukir, Kuranthil, Tolu, Gumbreg, Warigalit, Warigagung, Julungwangi, Sungsang, Galungan, Kuningan, Langkir, Mandhasiya,
papat): Windu Adi (Linuwih), Windu Kuntara (Ulah), Windu Sengara (Panjir), lan Windu Sancaya (Sarawungan). Lakuning Windu saubengan ana 32 taun. 10. Lambang (umur 8 tahun) cacahe ana 2. Jenenge urut jenenge Wuku manut tumibane tanggal 1 Sura taun Alip ana ing dina kang klebu ing Wuku sing kanggo jeneng. Lakuning Lambang saubengan ana 16 taun. 11. Kurup (umur 15
Asuji. Ngelmu Urip #17 Petung ‘perjalanan wektu’ (kalender) Jawa pancene pepak temenan. Kejaba kalender kang wewaton ubenge rembulan (komariyah, lunar)
‘mangsa’ (PJZ nerjemahake bulan – petung solar). Panyebute dina nganggo petung Wariga Gemet (Wuku, Padinan, Paringkelan, Pasaran). Lan disebutake uga angka taun penanggalan Saka. Kanthi mangkono, Jawa sejatine pancen wis duwe tata penanggalan sing lunar (komariyah) lan sing solar (syamsiyah). Malah diganepi nganggo petung Wariga Gemet. Nanging pancen sajake ora duwe cathetan angka taun, mula jaman prasasti lan kakawin sing dianggo angka taun Saka. Ing Jaman Mataram Sultan Agung, petung Wariga Gemet dijumbuhake karo Penanggalan Hijriyah. Hebate, banjur bisa ditemokake wilangan siklus dina kang jumbuh karo petung penanggalan lunar lan Wariga Gemet, yaiku 5670 dina kang padha karo 2 windu (16 taun). Ngelmu Urip #18 Panjumbuhe petung Wariga Gemet karo penanggalan sistem lunar (komariyah) ngasilake Penanggalan Jawa kang banjur bisa ‘nyambung’ (senajan ana bedane) karo penanggalan Hijriyah Islam. Angka taun Penanggalan Jawa ora njupuk angka taun Hijriyah, nanging nerusake angka taun Saka kang sisteme solar (syamsiyah). Bab iki ora amarga Jawa ngemohi penanggalan Hijriyah, nanging murih cetha prabedane penanggalan Jawa (lunar) karo penanggalan Hijriyah. Karomaneh, penanggalan Saka kang neng Jawa wis lumaku wiwit mlebune agama Hindhu wis dianggap penanggalan Jawa. Malah-malah, menawa dikaitake karo Pranata Mangsa (sasi, wulan), bisa uga penanggalan Saka kang dianggo wong Jawa ora padha karo penanggalan Saka sing dianggo ing tanah Hindustan (India). Penanggalan Jawa yasane Sultan Agung digawe murih bisa nglebokake sistim petungan wektu (Wariga Gemet) kang wis ‘mentradisi’ lan asli Jawa. Upamane, kejaba wuku lan wetonan isih ana jenenge taun cacah 8, windu cacah papat, tumekane kurup cacah 7 (sawise dijumbuhake, sadurunge ana 35). Cathetan bab kurup: Lumakune saben 120 taun, yaiku ngajokake sedina tibane tanggal 1 Sura taun Alip. Menawa kurup sadurunge tiba Rebo Wage (Kurup Aboge), candhake ditibakake Selasa Pon (Kurup Asapon), tegese puteran kurup manut cacahe dina wetonan (35). Sawise dijumbuhake cukup pitung kurup kang jenenge manut urutan mundur jeneng Padinan. Upamane sadurunge tiba tanggal 1 Sura taun Alip
pangerten-pangerten petung wektu Jawa iki jalaran ing tengahing masyarakat akeh kang nganggep petung wektu Jawa ngayawara lan tahayul. Ana uga kang duwe anggepan menawa Kalender Jawa iku mung jiplakan saka Kalender Hijriyah. Tegese, ngasorake kawruhe leluhure awake dhewe lan muji-muji kawruh saka manca kang urung mesthi nyocogi kanggo nglakoni urip neng tanah Jawa. Petung wektu Jawa mujudake perangan pangatiati kang tliti temenan. Mula, bisa uga, ya mung wong Jawa kang duwe krenah menehi wataking kahanan utawa ciriwanci tumrap dina-dina ing Wariga Gemet cacah 210. Kejaba nganggo dhedhasar wataking: Wuku, Padinan, Pasaran lan Paringkelan, uga dilebokake petungan dina Padewan (saubengan 8 dina) lan Padangon (saubengan 9 dina). Sabanjure ditambahake petungan neptu cacah 3, yaiku: Petungan Pancasuda (7 werna), Rakam (6 werna), lan Paarasan (10 werna). Uga ana luluri utawa pangeling-eling anane dina-dina kang duwe bobot kahanan ‘aurora kosmis khusus’, yaiku: Tali Wangke, Sampar Wangke, Sarik Agung, Kala Dhite, Dhendhan Kukudan lan Sengkan Turunan.
Kabeh petung lan pepeling tumuju marang pangati-ati anggone mangerti kahanan owah gingsire aurora
Daya-dinayan iku nuwuhake aurora kosmis kang tansah owah gingsir dinamis manut posisine bumi karo benda-benda angkasa liyane mau. Contone: - Hubungane bumi karo srengenge ndadekake ana awan lan bengi, uga ndayani urip kehidupan) marang flora lan fauna, nuwuhake angin lan udan kang sabanjure (kanggone manungsa Jawa) bisa ditengeri anane ‘mangsa’ (musim) cacah 12 saben taune. - Hubungane bumi karo rembulan ana dayane kang njalari ana pasang lan surut tumraping banyu segara. Uga ndayani prilakune flora lan fauna. Menawa srengenge lan rembulan nduweni daya pangaribawa tumraming urip (kehidupan) titahing Gusti Allah kang manggon ing bumi, milyaran lintang ing angkasa mesthi uga ada daya pangaribawane. Ana daya aurora kosmis kang sipate bisa dititeni sacara empiris, nanging uga ana
empiris (cipta rasa karsa) lan daya spirituil, mula bisa mangerteni sakabehing owahowahane aurora kosmis alam semesta lan pengaruhe marang urip lan panguripane manungsa. Iya nganggo dhasar pangerten iki, ing Jawa ana Primbon Pawukon lan Wetonan kang kanggo mangerteni watak lan lelakone uripe manungsa kang gegayutan karo weton lan wukune nalika lair. Ngelmu Urip #19 Ing tengahing bebrayan wektu iki, akeh kang nganggep primbon pawukon lan wetonan petungan kang ora klebu nalar, gugon tuhon ngayawara. Malah-malah akeh uga kang nganggep ‘bertentangan’ karo ajaran agama. Nanging anehe, sing padha maido iku nyatane ya ora wani nerak kapercayaan anane dina becik lan ala. Uga ana kang isih perlu golek dina becik nalikane arep mantu, pindhah omah, serah terima jabatan lan sapanunggalane. Kanyatan mangkene iki nuduhake menawa sejatine ing jero batine wong Jawa pancen wis kadunungan ‘kesadaran semesta’ kang mbalung sungsum. Anane padha duwe anggepan yen wuku lan wetonan gugon tuhon mung sawijining ‘pepinginan’ ben diarani moderen utawa ‘lurus imane’. Pancen gegandengan karo masalah owah-owahan kahanan semesta alam kang dipetung nganggo wuku lan wetonan banjur ana tuntunan Jawa kanggo ‘menyiasati’ murih becike. Tuntunan mau ana kang wujud ritual sesaji lan ruwatan kang ora gampang dinalar. Upamane kang disebut ‘sedhekah ngawekani sambekala wuku’ utawa ‘ruwatan wuku’ kang wujude ritual kendurenan. Apa maneh dongane kok dudu donga Jawa nanging donga agama Islam kang diwenehi pengantar nganggo basa Jawa. “ Apa mandi dongane ?”, mangkono pitakonan kang kerep ditampa KSM. Ewuh aya anggone arep nerangake. Amarga bab iki pancen ana sambunge karo transformasi budaya nalika lumebune agama Islam ing Jawa. Menawa digoleki ing literatur bab anane sambekala wuku lan tatacara sidhekahe kaya kang disebut ing buku-buku primbon, ketemune mung ana ing jaman kapujanggan. Yaiku jaman nalikane akeh lakubudaya Jawa kang wis dileboni pengaruh agama Islam. Mula (pandugane KSM) babagan sesaji lan donga ngawekani ‘sambekala wuku’ wis ora asli Jawa maneh. Gumantung sing nampa. percaya njur dilakoni ya becik, ora percaya ya resiko pribadine dhewe-dhewe. Amarga pratelan ing wuku lan wetonan amung kaya dene ancer-ancer sipating manungsa kang disebabake kahanan aurora kosmis semesta nalikane lair. Fungsine kanggo instropeksi dhiri anggone nglakoni urip murih ngati-ati. Karomaneh, kanyatane pratelan wetonan lan pawukon ora bisa ditampa mentahan. Jalaran bisa gawe nglokro menawa pratelane elek, nanging uga bisa njalari kemlungkung menawa pratelane tiba becik. Kabeh isih butuh disurasa dhewe-dhewe sagaduke ‘cipta rasa karsa’ kang diduweni. Pratelan wuku lan wetonan uga dudu ‘kodrat’, nanging amung kaya dene ‘bungkus kosmis’ kang bisa disuwak utawa diluruhake. Gambarane kaya dene pengaruh lingkungan (masyarakat) marang perkembangan SDM. Menawa kahanan masyarakate pancen endhek kualitas peradabane, SDM uga endhek kualitase. Bisane owah menawa diwulang (pendidikan). Mengkono uga bab pratelan wuku lan wetonan kang gegayutan karo watak wantune manungsa bisa disuwak lan diowahi sarana ‘laku’ ngoptimalake dayane ‘cipta-rasa-karsa’.Ananging gandheng kang dadi sumber pengaruhe iku kahanan alam semesta, mula laku panyuwake uga ora gampang. Mulane para leluhur banjur njupuk panyuwake sambekala wuku nganggo sesaji lan didongani. Pamrihe supaya gampang dilakoni dening ‘awam’. Wondene ‘kahanan alam semesta’ kang pancen ora becik kanggo sawijining pakaryan, para leluhur paring pepeling murih disingkiri. Pamrihe kanggo pangati-ati
anggone tumindak lan tansah eling marang kahanan alam semesta. Pangati-ati iku becik, dadi ngawur banget menawa ana komentar nganggep ‘klenik’ marang kang percaya anane dina ala lan dina becik kanggo sawijining pakaryan. Ilmu Pengetahuan lan Teknologi jaman saiki pancene wis bisa menehi andharan
tumraping manungsa. Nganti bisa ‘ngramal’ bakal anane bencana alam werna-werna. Kabeh observasi alam semesta mau bakune uga kanggo mangerteni owah gingsire kahanan alam semesta kang tujuwane golek ‘slamet’. Mula ing kene becike ditunggu wae asile observasi mau jumbuh apa ora karo pratelane wuku lan wetonan cara Jawa. Menawa jumbuh tegese leluhur Jawa wis ndhisiki ngerti pakartine alam semesta. Dene yen geseh, lagi bisa diarani menawa kawruh warisane leluhur Jawa bab wuku lan wetonan pancen ‘ngayawara’. Ngelmu Urip #20 Wuku lan wetonan sejatine dudu ramalan, nanging petung utawa malah bisa diarani sawijining kawruh kanggo mangerteni ‘situasi lan kondisi’ alam lan wataking manungsa manut weton lan wuku kelahirane. Gandheng manungsa kadunungan ‘cipta rasa karsa’ mangerteni kahanan alam semesta lan wewatekane dhewe-dhewe iku migunani kanggo nglakoni urip. Saora-orane kanggo pangeling-eling murih bisa srawung kepenak karo sapadha-padha. Pratelan wuku lan wetonan uga dudu kodrat, ananging amung ancer-ancer kahanan kang bisa disiasati dening dayaning ‘cipta rasa karsa’ kang diduweni manungsa. Ya ing kene iki perlune ngoperasionalake kesadaran ber-Tuhan, kesadaran kesemestaan lan kesadaran keberadaban. Menawa ing jeroning batin kita tansah ngupadi nglakoni urip kang ‘becik-bener-pener’ bakale ya dituntun manggih kamulyan temenan. Beja-cilaka, seneng-susah amung kahanan kang lumrah dialami dening manungsa. Ngelmu urip candhake ngrembuk bab ‘kesadaran keberadaban’. Tinitah dadi manungsa kang diparingi ‘cipta rasa karsa’ wus samesthine kudu beradab utawa nduweni ‘budi pekerti luhur’. Pigunane kanggo urip bebarengan karo sapadha-padha (manungsa liyane). Ing tengahing bebrayan pancen ana kang duwe panganggep menawa ‘peradaban’ Jawa isih kegolong primitif. Panganggepe didhasarake anane lakubudaya Jawa ‘atur sesaji’. Malah kepara ana sing ndakwa menawa lakubudaya ‘atur sesaji’ iku ‘bersekutu’ karo setan. Ya, kabeh mau syah-syah wae, wong mung panemu. Tur akeh-akehe panemu kang mangkono iku ora dikantheni ‘nyinau’ luwih dhisik. Nek dijlentrehake larah-larahe sing klebu nalar, padha mbregudul emoh nampa. Lha ya wis sumangga, wong kadhung nampa piwulang saka peradaban liya kang dianggep luwih bener lan moderen. Peradaban Jawa iku ngrembakane kanthi aras peradaban pertanian sawah lan kebaharian. Ana ing peradaban iki kanyatane dibutuhake ‘makarya bebarengan’. Ora ana pegaweyan kang bisa ditandangi ijen. Olah tani nggarap sawah lan misaya iwak (kenelayanan) ora bisa tumandang ijen. Mesthi ana sangkut-paute karo manungsa liyane. Contone bab pengairan sawah cetha kudu ana ‘manajemen bersama’ murih padha bisa entuk banyu saka sumber alam kang uga dadi ‘milik bersama’. Semono uga nalika kudu golek iwak neng tengah laut, mesthi bebarengan sak perahu. Aras peradaban kang kasebut ndhuwur adoh banget sungsate menawa dibandhingake karo aras budaya ‘penggembala ternak’ ing Asia Daratan lan ‘pertanian kebun’ ing Eropa. Kekarone bisa ditandangi ijen utawa sak keluarga thook. Mula sing berkembang ‘individualisme’ dudu ‘kebersamaan’. Ana ing peradaban kang individualis banjur thukul anane budaya ‘juragan-pekerja’ lan kang
sosial’, uga padaha nduweni karisma (kaluwihan) ing babagan spiritual. Wewatakane ‘ngayomi’, mula wargane bisa suyud lair terusing batin. Kabeh warga ing ‘bebandharan’ lan ‘kabuyutan’ bisa makarya bebarengan manut kabisane dhewe-dhewe. Arang banget anane ‘konflik’ amarga arase tansah migunakake ‘musyawarah’ kang dipimpin dening pemimpin utama, Nyai Ageng lan Ki Buyut. Ngelmu Urip #21 Anane pemerintahan model ‘kabuyutan’ lan ‘bebandaran’ nuduhake menawa sejatine Jawa iku duwe sistim pemerintahan sing teratur lan asli. Dudu jiplakan saka Asia daratan (India, Burma, lsp.) kaya dene panemune para pakar sejarah asing. Pancen ana teori-teori ‘nggladrah’ babagan asal-usule wong Jawa klebu budaya lan peradabane. Cilakane, anggone nyusupake teori mau pinter banget, kasebut ‘Jangka’. Manut teori ‘Jangka’ iki, asal-usule wong Jawa iku saka krenahe Sultan Ngerum (Timur Tengah) kang mrihatinake kahanane P. Jawa kang tansah kompal-kampul ing tengahing samodra. Banjur utusan para syech-syech sektine supaya mantek P. Jawa. Panteke wujud Gunung Tidar (Magelang). Sawise P. Jawa anteng banjur diiseni manungsa kang dijupukake saka wilayah Asia daratan. Diusung nganggo prau komplit sak ingon-ingon lan kaperluwan bukak sawah pertanian. Saben prau diiseni wong salaksa (10.000). Menawa dinalar, lha rak ketok banget anggone arep gawe ‘pinunjule’ wong-wong saka Timur Tengah. Buktine, wong Timur Tengah ora duwe ‘budaya bahari’, kok bisa-bisane gawe prau sing bisa momot puluhan ewu manungsa sak kewan-kewane. Lha ya kepriye bisane gawe prau, wong ora duwe alas kang kayu-kayune bisa dianggo gawe prau. Ana maneh teori awur-awuran kang disebut ‘Jangka’ mau. Yaiku, crita menawa Sang Prabu Jayabaya iku muride Syech Samsujen kang asale saka Ngerum. Klebu nalar apa ora menawa “Ratu Gung Binathara Jawa’ mik trima dadi muride ‘syech’ saka negara Ngerum sing ora kondhang babar pisan ana ing sejarah? Strategi penjajahan peradaban, ngono panemune KSM babagan anane teori-teori ‘nggladrah’ bab asalusule wong Jawa lan budayane kang disebut ing ‘Jangka’. Bisa uga panemuku iki akeh sing ora sarujuk. Amarga kadhung percaya banget karo ‘jangka-jangka’ kang sumebar ing tengahing masyarakat. Dhek malem Selasa Kliwon (16 Juli 2007) kepungkur, KSM dikon sesorah ‘Falsafah Panunggalan’ neng
kanyatane ing donya iku pancen ana jajah-menjajah antar peradabane manungsa. Ing kene, Jawa tansah dadi korban penjajahan utawa sing dijajah. Mula akibate budaya lan peradaban Jawa diasorake. Dianggep primitif, kebak klenik lan ketahayulan. Wusanane wong Jawa akeh sing rumangsa ‘isin’ marang budaya lan peradaban warisan leluhure. Amarga wedi mlebu neraka, wong Jawa wis akeh kang ora gelem nindakake
satleraman pancen kayadene tumindak nganeh-anehi lan mubadir. Nanging akeh sing ora mangerti menawa slametan laire wedhus kang wujud ‘dhawet’ iku nuduhake ‘ide Panunggalan’. Senajan wujude wedhus, kanyatane uga titahe Gusti Allah. Wong Jawa kang sadar Panunggalan lan rumangsa diparingi ‘Cipta Rasa Karsa’ mesthi mudheng menawa kudu ngurmati laire titahing Gusti. Perkara peradaban liya nganggep wedhus mik kewan kang syah ‘dibantai’ kanggo ritual agama, iku dudu urusane wong Jawa kang landhep ‘rasa pangrasane’, lantip ciptane, lan tulus sumarah karsane tumuju marang Panunggalan. Conto luhure peradaban Jawa liyane, yaiku tradisi sesaji ing malem Jumuwah Kliwon utawa Selasa Kliwon. Wujude sesaji ‘kembang setaman’ kang ing esuke disebar ing prapatan dalan utawa plataran omah. Akeh kang nganggep lakubudaya iki klenik, tahayul, lan syirik. Nanging coba tak aturi nyimak rapal mantrane nyebar kembang, mangkene: “Ora nyebar kembang, nanging nyebar kabecikan. Gusti Ingkang Maha Kuwasa keparengna Paduka paring kawilujengan lan karahayon dhumateng sedaya titah Paduka ingkang langkung ing prapatan
(plataran) punika.” Lha mbok wujud gendruwo, coro, utawa
Kula ngaturaken panuwun,dene taksih wonten ingkang ngudi ing reh kabudayan jawi. Laku punika manawi boten dipun kanteni sucining manah. ugi kirang sae. Mila ngudi ngelmi jawi ingkang rungsid kedah teteken ati suci pepayung budi rahayu. Tartamtu mahani tentreming kalbu saha wicaksana ing tumindak. Nuwun 2.
Banjur ngelmu urip kuwi kanggo sapa? Yen manut andharan kang bawera kaya mgono iku. Kamangka jaman saiki wong tuwa wae akeh kang gonyak-ganyuk nglelingsemi, apa maneh bocah saiki apa ya bisa miyak warana pangripta tulis kang njlentrehake ngelmu urip nganti awar-awar angendukur. Bab iki sejatine akeh para muda kang padha adoh nyecep piwulang luhur marga anggone asung sesulang nggedabyah nganti ora mudeng kanggone bocah saiki. 3. Catur Berkata:
apik tenan iki, ayo padha nguri2 kabudayan luhur jawa 8. winardiyanto Berkata:
November 23, 2008 pukul 9:10 am | Balas
SAJAKE wis tekan titi kalamangsa. Ora bisa dinyang. Wong Jawa bakal kepethuk lelakon seje. Sing luhur tambah luntur, lan sing asor dipupuri. Mlaku awan-awan kepethuk ula. Mlaku wayah sore akeh sarap sawan. Kloyong-kloyong wayang wengi kejeglong jugangan, akeh klabang kures kalajengking. Jare simbah, Jawa kuwi jawabe. Kok malik, Jawa kuwi ”jawal” lan ’’jambule’’. Mula, ora mokal yen wis akeh
cengkir gadhing. Akeh sing pengin ngudang wirang. Ora sah adoh-adoh. Pepundhenpepundhenku sing bebasane lagi kaya wit nangka, bakal awoh ting grandhul, nyamplungane kandel, jebul awoh ciplukan. Akeh sing lagi kepama, kudune wit nangka iku nggalih, e e e, jebul kopong ciplukan. Sing kudune lungguh tata, kaya wit nangka, mbesuk kena kanggo ’’saka guru negara’’, godhonge ngayomi kiwa tengen, rontog kabeh godhong lan panga-pangen, kesamber barat gehde. Wusana, kawulane kudu kaya piyik kelangan babon, golek pangeyupan neng ngisor ciplukan. Murang tata tenan. Piwulang luhur ’’golekana tapake kontul nglayang’’, akeh sing diplintir tekan ’’ngisor ciplukan’’. Piwulang lungit iki wis dirujag, dipoles-poles, dilipstiki, golek slamet. Tumindake saya nggaret lan nggraji atine rakyat. Plintir-plintiran tembung kaya dhadhung, diangkah nyrimpung. Nuwun sewu, embuh yen ’’si kontul bakal nglayang ngulon, bablas kesasaban mega-mega, njur lap, ilang kakedhepake’’. Embuh bakal menyang ngendi. Kontul-kontul iku wis tanpa tepak meneh. Kontul wis ora dhemen mencok ing tengah ler-leran sawah. Lha piye ta? Sawangen kanthi heneng-hening awas eling. Tenan. Sing ketoke
ngguya-ngguyu, jebul dha nggembol watu. Kang katone tetembangan, rengeng-rengeng, uga madhahi kreneng. Priyagung luhur, sing katone mesam-mesem, alus putih kaya kontul, ning jebul atine dhandhang (ireng). Kabeh ngemu (ndhandhang) pamrih. ***** YEN ngono, pancen wis wayahe wong Jawa nunggu tumetesing bun parak esuk. Nunggu tetesing madu, sang ’’Kusuma anjrah ing bawana’’, yaiku Ratu Adil, kusumaning jaman kang lagi lelana, njajah desa milang kori, samengko bakal jumedhul sawektu-wektu. Pawakane ngungkuli rembulan. Lire, bisa madhangi sajrone pepeteng. Nanging ora mbrongot sumelet kaya srengenge. Padhange rembulan riyebriyeb, ngemu surasa ting trecep. Ing swasana ngono iku, lelagon bocah ’’Dolanan Dhakon’’, bakal timbul maneh. Dhakon? Ya, saiki wis dilalekake. Wis digenti facebook, S-M-S, lan samubarang sing gumebyar liyane. Iki pratandha wis kelalen ’’dhakon cacahe pitulikur’’. Woww, wong Jawa kuwi angger wis nggepok wilangan 27, gawat. Akeh kedadeyan, tanggal 27 Juli biyen dha rame ta? Tanggal 27 Mei 2006 ana lindhu gedhe. Pepundhen negara sedane uga tanggal 27 Januari, lan isih akeh meneh. Sing paling ngeres, wong Jawa mesthi kerep ngucap: ’’O, cah bodhone 27.’’ Njur ana meneh: ’’Yen isa ngalahake aku, tak sembah ping 27.’’ Eling, wong Jawa angger wis kegodha pi-tu, lagi dha nuwun sewu: kukur-kukur sirah sing ora gatel. Luwih-luwih yen nganti njeblos ing pakunjaran, nelangsa jero. Selagine pepundhenku sing kelayu pi-tu, dilabrak garwane tekan kantor ya kukur-kukur kok. Getun? Lagi neng hotel, ana sing diindhik garwane, njur diblak kotang, digedhor. Ana sing dilayangi nganti tekan pimpinane, akhire dilengser gara-gara 27. Yen ngono, pancen wis angel tenan golek pawongan sing kena kanggo panutan, bisa nggelar lan nggulung sasmita 27 iku. Dak duga, ’’Sang Sasangka Jati’’, isih kaling-kalingan mendhung, nlempit ing walike angka gaib iku. Sapa sing kuwawa mbatang cangkriman 27 iku, kiraku sing bakal bisa bali marang lajere wit nangka. Bakal nggalih, oyode nyokot kuwat ing bumi pertiwi, ora mung ati ciplukan, gampang jebol, lan ora pati ngumur dawa. Cangkriman iku isih dawa ulurane. Yen klakon mbatang, kiraku bakal ngerti wewadine piwulang ’’bener lan pener’’. Wektu iki, isih akeh sing mung ngoyak bener thok, ning ora pati pener. Iki sing seprene wis gumlewang, dha disingkur. Mulane, jejeging adil sok isih neng lambe. Jati-jatine rembulan, kaendran, tangeh jumedhule yen isih peteng marang oncek-oncekane angka
nendra, sepi pamrih den kaesthi, pesunen sariranira, jejeging adil den udi.’’ Lamun bener iku isih cethek panlusure, ing negara iki durung bakal njedhul Ratu Adil. Yen lelakon bener, isih benere dhewe, benere kroni (gedibale), dudu bener sejati, ewuh aya. Iki sing sok njalari isih ana rereged ing batin. Isih kelepetan nepsu amarah. Ya iki kang bisa ngglundhungake wong Jawa angel diluk atine. Pijer golek pawadan mrana-mrene, luwih-luwih yen rada kepengkok, kepepet rembug. Luwih gawat meneh, yen ajining dhiri bakal keweleh, wah, wong Jawa sok pijer ’’gawe-gawe’’, dhandhang diunekake kontul. Wit ciplukan, diungal-ungalke, dianggep wit nangka. Toblas! **** RATU Adil, iku jiwane lelana brata, tanpa pamrih. Yen gelem tapa, wis kegolong tapa ngrame. Wis gelem mbabar jati dhiri. Ora owel. Dheweke wis bisa mesu raga, mangasah mingising budi. Mula, bisa ngugemi mahambeg adil paramarta. Nuntun marang keslametan (salvation), yaiku sang mesianis utawa herucakra kawedhar. Ning, apa wis ana tandha-tandhane, bakal jumedhul? Kari nunggu, mbokmenawa ana lintang alihan, jumedhul Sang Sasangka Jati, kang jiwane profetik (prophet). Tindak-tanduke tanpa pamrih, nggunakake lungiding pangawikan Jawa. Bareng daksarawidekake marang ’’Guru Sejati’’, jare isih dawa jangkahe lelakon iki. Bakal jumedhule Ratu Adil Kabudayan, kandhane, bebarengan sumilake pedhut
galihe nangka, ning nguwit ciplukan. Gampang mblendok, keblondrok. Merga ’’iman kuwat’’, nanging ’’imin bobrok’’. Samengko, isih bakal akeh wong memuji, njunjung-njunjung, nyembah-nyembah wong reged. Wong-wong isih kendel apus-apus, blak-blakan, dora cara, lan nganti nglabuhi dora-sembada. Lole-lole, eyang Drona isih arep kumledhang. Bakal mikuwati umpak Sokalima. Percaya kena ora kena,
yen eyang Drona bakal tetep adol omong sadalan-dalan. Samengko, bakal katon
udharudharane. Merga, para kawula Sokalima, akeh sing isih ngendhong melik. Yen anggone ngendhaleni kawula disendhal, bakal dhadhal. Ana tembange bocah bajang nggiring angin, nawu banyu segara, pangirite kebo dhungkul, sasisih sapi gumarang, mangkene: Wus wancine padha dielingke, kang dha cidra, njur nglukar gorohe, tindak kang angkara, bakal mendha, malik kang utama. Kanca ayo kanca ayo aja dha sembrana, ayo muter cakra.Tembang kang daksaring bebarengan karo dewa nganglang jagad, nyangking bokor kiwa tengen iki, cumengkling ngajak-ajak nlusup ayang-ayang batin. Mbekmenawa iku jangka tanah Jawa, bakal dadi ungup-ungup jumedhule jaman kencana rukmi. Bakal dadi pangentase budi suci, sing wis saya panas, kaya gabah diinteri iki. Paling ora, yen cakra bakal mubeng kaya kitiran, njur eling leladining dhiri. Ora nganggah-angah ngranggeh tumelunge srengenge. Ora nggrangsang, kaya merang kobong kemratag, terus pengin nyakrawati mbaudhendha. Ning ya kuwi, ditonton wae, saumure pari mratak ñ piye jumulure wit-wit nangka. Apa isih kena kanggo pencokan kontul nglayang? Njur ana Sang Sasangka Jati, sumorot ing sela-selane godhong nangka, nembus tekan ngisor ciplukan. Ayo maca tengara jati iki, sumitra! (35) —Suwardi Endraswara, mulang Filsafat Jawa ing FBS UNY
tanpa tujuan. Bandha uga ana watese. Pribasane, aku ora bisa nglebokake prabot apa wae ing omahku sing mung cilik ukurane. Yen dak peksa-peksa, wewangunaning omahku mung dadi lan ora pantese. Parandene, yen aku isih tetep meksa, kudune aku nglegewa, menawa rasa srakah wis wiwit sumusup ing awakku. Pancen sumusuping rasa srakah iku alus, ora dak rasakake, weruh-weruh aku wis kebulet ing pepengenan sing ora ana watese. Mula yen aku sadhar, kapan rasa srakah iku wiwit nyusupi aku, aku banjur bisa nggepuk rasa srakah iku, sadurunge rasa mau mrambat lan nyrambahi sakabehing uripku. Banjur, iki piwelinge para sepuh kang katelu: wong kudu weruh ing prelu. Pancen, manungsa iku kerep kajiret ing bandha lan prekara sing sejatine ora prelu kanggo uripe. Yen penganggoku akeh nganti turahturah, kapan anggonku nganggo. Wong sing ora duwe, nganggone mung iku-iku wae. Ngonoa, dheweke sejatine luwih ngajeni penganggone tinimbang aku sing penganggone luwih-luwih. Aku mung nyimpen penganggoku ing lemari. Nalika aku arep nganggo, bingung anggonku milih. Tundhone, ya nganggo sing iku-iku wae. Coba penganggoku sing mung nganggur mau dak paringake liyan sing mbutuhake, rak banjur terus kajen merga dienggo. Lire piwulang sing katelu iku mratelake menawa apa sing dak duweni iki sejatine luwih akeh tinimbang sing dak prelokake. Katembungake liya: kapreluanku sejatine mung sethithik, mula aku ya ora prelu nduweni barang sing tundhone ora dak prelokake. Ora ngugemi weruh ing tuju, weruh ing wates, lan weruh ing prelu, ya telung prekara iki sing mururagke wong kasandhung ing tumindak korupsi. Pancen, korupsi iku sejatine mung tembung liya kanggo sikep sing ora weruh ing ing tuju, ing wates, lan ing prelu. Kosok baline wong sing ngugemi telung prekara mau, dheweke bakal tinuntun sing marganing kabegjan lan katentremen, sing njalari dheweke bisa mbenerake paribasan iki: Wajik klethik, gula jawa, luwih becik dadi
iki jalaran urip ora padha nindakake kuwajibaning urip. Ka—– Kang wani iku kang wenang. Da—– Duwe sedya becik ora enggal kok tindakake iku padha karo ndhedher wiji laraning ati. Ta—– Tansah was-was tandha ora saras. Sa—– Senennging ati ndawakake umur. Wa—- Wong Lara
Dha— Dhedhasaring ngauri iku kudu gotong-royong. Ja—– Jeneng tresna kudu wani nglabuhi lara lan sengsaraning urip. Ya—- Yen wis janji kudu kokleksanani. Nya— Nyampurnakake urip klawan sucining ati. Ma—- Momor, momot, momong, mesthi mikolehi. Ga—- Gemi iku becik, mung gemining wong cethil utawa kikir iku kang ora becik. Ba—- Becik nyacada, cacadmu dhewe ! Tha— Thothok-thothoka lawang yen njaluk diwengani ! Nga— Ngunggulake diri pribadi bakal diasorake, sapa andhap asor bakal diunggulake. LELUNGIDAN – 2 Ha—– Urip lan pati iku siji. Na—–
kawajibanmu apa ? Da—– Denbisa ajur-ajer. Ta—– Tumanggap becik marang liyan iku becik. Sa—– Sabar subur.
Wa—- Witing tresna jalaran saka kulina. La—– Luputing liyan, benering dhewe. Padha nglegane : Kok ora adil ! Pa—– Pasinaon iku ora ana cunthele. Dha— Dhasaring kawruh : ora pracaya. Dhasaring kapracayan : pracaya. Ja—– Jare njaluk digugu, lha kok goroh ! Ya—- Yen ora kok udi, apa bisa
Tha— Thukna kang mathis ! Nga— Ngaya gelis tuwa. LELUNGIDAN – 3 Ha—– Ing ngarsa sun tuladha, Ing madya mangun karsa, Tut wuri Handayani. Na—– Nistha, madya, utama. Sira kudu bisa mbedakake. Ca—– Calon, durung mesthi kelakon. Ra—– Rumangsa pinter
urip kudu wani mati. La—– Luwih mbebayani mogol ing panggulawenthah tinimbang mogol ing pasinaon. Pa—– Prakara iku geni umpamane : yen wis mubal, angel panyirepe. Dha— Dhasare manungsa iku kinodrat becik. buktine : emoh diarani ala. Ja—– Jiwa kang saras dedunung ing raga kang waras. Ya—- Yen nedya sugih, kudu wani mlarat. Nya— Nyata, gugunen ! Ma—- Mamerake pintermu
didhangir dirabuk, diopeni, cikben wohe ndadi. Nga— Ngajeni ing liyan ateges uga ngajeni awakmu dhewe. LELUNGIDAN – 4 Ha—– Aja ndakwa wong sing ora ana ! Na—– Nepsu iku abdi kang setya, bendara kang jail. Ca—– Carane sinau iya kudu disinau. Ra—– Rame ing gawe, sepi ing pamrih. Ayo !! Ka—– Kautaman kang kudu diutamakake. Da—– Darma bektimu apa ? Ta—– Tansah ngati-atia ! Sa—– Sapa siya-siya marang wektu ateges disiya-siya dening wektu. Wa—–Wong gedhe iku ora rumangsa gedhe. La—– Lumrah ing jaman biyen, Asu gedhe
nacad, nggunakake tembung manis. Nya— Nyabarake atine dhewe wae ora bisa, mendah nyabarake atine wong liya. Ma—- Mangan amrih urip, ora urip amrih mangan. Ga—- Gunakna tepa slira ! Ba—–Begja-begjane kang lali, luwih begja kang eling lawan
Aja dumeh ! Na—– Nirua kang becik !
Ca—– Cacade dhewe ora tau katon ? Ra—– Ririh, rereh, ruruh, raras. Ka—– Kabeh kang lagi wiwit iku angel. Da—– Dipikir, ditandangi, didhadhagi. Ta—– Teka katon raine, lunga katon gegere. Sa—– Salah seleh. Wa—- Wong bodho dadi pangane wong pinter. La—– Lair iku utusaning batin. Pa—– Prelu andhap asor, ora prelu ngasorake pribadi. Dha— Dhalang mangsa kuranga lakon. Ja—– Jun lokak kocak-kacik. Ya—- Yen ora ngreti kang ala, iya ora ngreti kang becik. Nya– Nyata pinter ora kuminter. Ma—
Jungkat siti panggaraping sabin, laku saru datan ilok tenan, tadhah udan sing ginawe, den ilangana sampun, awit iku kang dadi ciri, tumrap manungsa gesang, awon dadosipun, lamun saru trus binekta, iki jeneng nistha kang tanpa upami, tan pinercayeng liyan. 2. Yen kebacut ora duwe isin, calon klambi bisa mangan banyu, bakal cilaka ing tembe, tempe putih ‘ra wurung, sira dhewe kang nandhang kingkin, cacat ing salaminya, wis mesthi keduwung, ing batinnya bisa perang, temah nlangsa marang awakira sengit, tansah kepengin pejah. 3. Mula sira padha ngati-ati, nggenya ngecakake pasrawungan, aja nrajang winatese, mring angger-anggeripun, dimen ora ngisin-isini, sokur
gedhang garing, ora abot sanggane wong gesang, bisa kepenak larase, nanging yen sira purun, amarsudi laku utami, ngenggoni kalumrahan, padha-padha srawung, pamrihmu den limbangana, ora nggugu marang kerepnya pribadi, iki minangka jimat. 5. Damar ingkang paring tuduh janmi, iki ana jrone Pancasila, ing kono pepak isine,
sarwi weh pitutur, sumingkir mring para-cidra, myang mirangrong murang ing reh krama-niti, tinilar ing jro cipta. Sabda = pangandika, pranawa = padhanging manah, dados tegesipun: Pangandika ingkang ndadosaken padhanging manah. Menggah gathukipun kaliyan wasitaning ngelmi, makaten wau winastan: Pangandikaning Allah. Dados wosipun nerangaken bilih karangan serat Sabda-pranawa (= jangka), punika mendhet wewaton saking dhawuh pangandikaning Allah. Dene ‘Sabda-pranawa’ wiwit pada 1 suraosipun makaten: Larasing panggalihipun Sang Pujangga kasengsem ngadani badhe medharaken sasmitaning jaman, kanthi rinengga (kaanggit) ing sekar Dhandhanggula, menggah tuwuhing sasmita wau sampun kalimbanglimbang ngantos dumugi kabukaning raos, krentek saha osiking manah ingkang sampun tinarbuka manjing kaweningan sarta padhang pikiranipun anggening badhe sumedya nata karahayoning budi, sarana piwulang sageda sumingkir saking tindak para-cidra, punapa malih pandamel piawon, ingkang nyimpang saking patrap kasusilan, sadaya wau sampun ngantos sumimpen ing manah. – 02 –
Den anedya amituhu maring, gaibing Hyang jroning jaman edan, iku wus dadi karsane, Gusti Hyang Mahaagung, anggung maweh atising kapti, tata-tataning gesang, kataliwar mawut, ruwete saya andadra, dipun sami nyenyuda ardaning budi, ulah titising sedya. Ing salebetipun jaman ewah, kawontenanipun tetiyang kathah ingkang remen goroh ngapus-apusi sarta bedhangan, kathah tiyang ingkang kuwalik panganggepipun, pratingkah awon anggepipun sae, tuwin sapanunggilipun. Mugi nggadhahana sedya ingkang tumemen anggening ngestokaken kaparenging Pengeran ingkang taksih sinengker, amargi tuwuhing jaman wau, sampun kinodrat (pinasthi) dening Gusti Ingkang Mahaagung, mila tansah tuwuh lelampahan ingkang damel atising kekajengan, tumraping pranatan wajibing gesang sampun mawut ketula-tula, kisruhing lelampahan saya adadra, awit saking punika dipun sami nyenyudaa kekajengan ingkang ngambra-ambra, lajeng kaparenga nggegulang pratitising tekadipun. – 03 – Ngajap maring rahayu ngayemi, ngayomana samining tumitah, ngendhak arda kamurkane, ngendhangken tindak dudu, den
anrusing budi, dumadi yogya tama. Mangesthiya dhateng karahayon ingkang nyrambahi damel asreping manah, sarta ngayomana sasamining tumitah, punapa malih ngendhakna osiking manah ingkang adreng tuwin kamurkaning hawa-nepsu ingkang ndadosaken pepeteng, nyingkiraken tindak ingkang nyimpang ing kaleresan, kaduaa ngantos dhumawah ing tebih, bablas lebur sadayanipun. Lejeng sagung dumados manahipun sami tinarbuka, lair batosipun namung sumedya tumindak dhateng karahayon, ing wasana kawontenanipun dados prayogi sarta utami. – 04 – Beda lan kang pangajaping kapti, ngaji pupung mupung dadi gesang, sadina-dina den
tyas growah, wahanane gorohnya saya andadi, sadaya mung yun cidra. Beda kaliyan ingkang pangestunipun remen ngaji pupung, mupung taksih geseng ing sadinten-dinten dipun tutaken rubedaning manah, warna-warni ngantos mgumbruk kathah sanget, tansah kininthil, namung tut wingking kemawon, tumindakipun riwut ngantos mowat-mawut gesangipun, manahipun kebak reresah, ketarik saking korup kadhesek cupeting budi ngagengaken para-cidra, sadaya sami pinter goroh. – 05 – Hang nglayang budayaning urip. Tanpa bayu weyane ndaluya, sacipta-ciptaning tyase, mung sarwa gidhuh, mbebayani samining urip, budine saya rusak, padone tan payu, ajine wus ora ana, analutuh pakewuhe saya ndadi, dumadi kasangsara. Budi-dayanipun kabur ical, badan cape, sepen ing panggraita, ciptaning manah saben jumedul namung tansah damel gidhuh, lajeng dados ama ingkang bebayani tumrap sasamining gesang, amargi budinipun saya risak, rembagipun boten pajeng (awis ingkang pitados), ajining badan sampun boten wonten, jalaran kepatuh ing piawon, mila pakewedipun sangsaya ndados, ing temahan gesangipun manggih sangsara. – 06 –
angleluri leluhur nguni, abote dadi gesang, saking dennya wayuh, wayuh wahyu paringing Hyang, ya bok donya kalawan embok rijeki, kang sami awratira. Ing jaman wau manahipun tetiyang sami rongeh (bingung), ical tabeting kautamen, amung rangu-rangu (samar) kantun ura-ura sekar dhandhanggula kangge nglelipur supados saged damel pepadhang saha senenging manah, sarana nggegesang pamanggihipun para leluhur ing kina, saking awratipun dumados gesang, jer sampun kinodrat dening Pangeran, kedah saged wayuh garwa kekalih, inggih punika Bok Donya lan Bok Rijeki, punika sami awratipun. (Katrangan: Bok Donya ibaratipun kasugihan, kadosta: raja-brana sandhang-pangangge, raja-darbe, garwa putra, tuwin sanes-sansipun. Bok Rijeki ngibaratipun: Tedha)
tan sipi, kalintuning pamawas, wawasaning kalbu, mring arja mulyaning gesang, saking sruning kataman ing tyas prihatin, tansah muleting prana. Garapanipun pancen langkung gawat sarta rungsit, amargi sandhang tuwin tedha punika boten kenging manawi katilar salah satunggal. Mila panganggitipun Kyai Pujangga ing panggalih tansah sumelang sanget, bokmanawi kalintu ing pamawasipun dhateng karahayon sarta kamulyaning gesang amargi katarik saking sangeting nandhang prihatos, ingkang tansah nggubel ing panggalih. – 08 – Wartanira pra ambek linuwih, wawasaning nala wus tetela, miturut ing kahanane, ran jaman woah tuhu, keh ngowahi sagung pakarti, pakewuh saya
Miturut pangandikanipun para linangkung, mendhet saking wawasaning panggalih jumbuhipun kaliyan kawontenan sampun saged cetha saestu, nerangaken bilih badhe tuwuhing jaman, kawastanan jama ewuh, tegesipun ing jaman wau tumindakipun tiyang kathah ingkang maleset cidra ing janji, lajeng tuwuhipun pakewed saya ndadra manahipun sagung dumados namung tansah ewuhaya badhe tumindakipun, kanthi raos ngeres atis sanget kaliyan sesambat melas-asih. – 09 – Sinasaban rahayuning budi, nging dukane jaman sangsayarda, nglimputi sakeh panggawe, kang maring mbek rahayu, krana
karsaning Hyang Suksma. Sanadyan dipun aling-alingana alusing bebuden, nanging katarik jamanipun saweg kenging deduka, dados tuwuhipun inggih malah sangsaya sanget nglimputi sakathahing pandamel ingkang tumuju dhateng karahayon, mila inggih boten kenging kaendhaaken sarana kalangkunganing budi sarta berbudi ambek paramarta, sadaya wau manawi dereng dumugi ing kala mangsanipun malah mewahi sangsara kanthi atis, amargi sampun pinasthi karsaning Pangeran. – 10 – Tatanane mung anggung anggili, panutane ambek angkararda, pikantuk kala mangsane, wengane sedyanipun, saya cetha nglela kaeksi, limut mring
wimbuh kasangsara. Tatananing praja tansah lumintu tumrap anggenipun ngagengaken kamurkan kanthi pameksa, tumindakipun saged kalampahan jalaran nyarengi ing kala mangasanipun, mila osiking sedyanipun boten mawi ewed pakewed, langkung cetha tanpa tedheng aling-aling, kesupen dhateng kautamen, tumindakipun para tiyang sami riwut ngowat-awut tetanggelanipun. Ingkang watek budi candhala makaten wau lajeng kathah panunggilipun, tansah rame pasulayan udreg-udregan, kaliyan ingkang watek jail tuwin drengki, jalaran saking meri, ing wasana malah nambahi kasangsaranipun. – 11 – Ing antara laju saya keksi, lelamuking
rupak rumpil kahanane, saya dreng weh wulangun, panguripan amorat-marit, sirna tentreming nala, wong udrasa manggung, gawangan saenggonira, nyenyet samun sesunare sukeng kapti, tansah kapilet susah. Kalampahanipun ngantos sawatawis lami saya katingal lamuking jaman, lelampahaning tiyang langkung mepet tambah rumpil (riwil) tumindakipun, amargi saya nesek tansah keraos-raos, lampahing panggesangan boten kanten-kantenan, ical katentremanipun, ing saenggen-enggen kathah tiyang nangis salebeting batos, anggening tansah gawang-gawangan (katingal cetha) kagubel ing kasusahan, sadaya katingal nyenyet sepi samun boten wonten semunipun tiyang seneng. – 12 –
begjane sing den uja. Kasangsaranipun kekah boten kenging dipun angkah murih ical, inggih punika ingkang tumrap tetiyang kathah. Sakathahipun sarana kangge ngicali sangsara wau sampun tanpa damel, kemat (pengasihan) isyarat sami lebur ing bubur tanpa daya, dhateng manah ngantos angles kekes, saya dangu saya ngantur ngetutaken sapurug-purug, wahananipun lajeng damel ical (sirna) sipating kamanusanipun, begjanipun tiyang ingkang saweg jinurung. – 13 – Dhungkar maring gunung giri-giri, ingkang geneng padha jinugrugan, tan pisan ana kang nyruwe, wedi yen dipun sretu, yekti
tanpa dadi, ndlarung sakarsa-karsa. Dhungkar gunung giri-giri sarta njugrugi ingkang geneng-geneng, punika ibaratipun para luhur (priyantun ageng) dipun risak darajatipun utawi panguwaosipun, sarta ingkang hartawan dipun keruk, ewa dene boten pisan wonten ingkang nyaruwe, amargi ajrih manawi dipun sertu mesthi kabucal dhateng tanah ingkang tebih, lah tiyang saweg winongwong ing Jawata, dhasar langkung digdayanipun ngungkuli para tumitah, sinten kemawon ingkang ngulat-ulataken badhe damel pakewed mesti lebur tanpa dados, mila ndlarung sakarsa-karsa. – 14 – Sanadyan kasaranipun boten wonten ingkang wani ngebah-ebah punapa malih ngentasaken, pancen kekah santosa yektos, mila para prikonca kantun ngraosaken ngenesing manahipun, ing batos namung gumun, miturut piwulangipun tiyang saged, kedah ingkang mulat anggenipun ningali tuladan utami, ajrih asiha dhateng Pangeran ingkang kuwaos nitahaken bumi lan langit, dipun suwuna supados luntur sihipun. – 15 – Supayantuk awas lawan eling, nitekena lelejeming jaman, kang bakal linakon tembe, yeku sajroning taun, windu kuning kono kaeksi, wewe putih
nyatitekna dhateng sulak utawi keclaping jaman ingkang badhe linampahan ing tembe, inggih punika salebeting tahun: windu kuning (windu kencana = jaman kencana, inggih punika jamanipun manusa sami jejeg adil netepi jejering kasatriyan. Dene menggah seneng lan nikmatipun kita boten saged nggambaraken ing angen-angen, namung bangsa ingkang sampun ngraosaken leginipun jaman kencana kemawon ingkang saged kojah klawan gamblang lan ceples. Kangge kita kados dene ing masa wau, ing sapunika sampun wiwit katingal trontong-trontong kados siratipun Sanghyang Sumorot ing wanci bangun (enjing), ing ngriku badhe katingalipun: Wewe putih, mbekta dedamel tebu wulung, badhe mrajaya (natoni) wedhon ingkang idunipun ampuh, temahan ndadosaken lebur tuwin sirna. (Katrangan: wewe putih = memedi, damelipun ngajrih-ajrihi; putih = suci; tebu wulung = mbokmanawi: wuluhing sanjata; wedhon = bangsa pethak; idu ampuh = parentah ingkang mesti kelampahanipun, utawi mesti dipun gega, saminipun = idu geni, punika tiyang ingkang saweg dipun gega cariyosipun). – 16 – Rasanira wus karasa yekti, kesuk saking
rumaos kedhesek dening karsaning Pangeran, inggih punika ingkang kuwaos damel awon saening tumitah,
ambek rahayu, lestari kalampahan wilujeng sadayanipun para tumitah. –17 –
Karkating tyas mung nuju maring, sreping nala samining kawula,
saenggon-enggon mangguh, kajen keringan ing angga, gegarane padha rahayu ning budi, dumadi arja mulya. Krenteking manah namung tumuju dhateng kaayeman (katentreman) ing sasaminipun kawula, tuwin kayuwanan sapiturutipun, liyan praja sami sayuk anggenipun rumeksa ing gesangipun, kuwanenipun (mengsah) sirna larut, ing saenggen-enggen manggih hormat, kajen keringan; pawitanipun sami rahayuning budi, lajeng ndadosaken wilujeng tuwin mulya. – 18 – Tatu-tatu samya tuntum sami, lelarane waluya suh
tanana ambek arda, ngantuk nemu kethuk, kang isi dinar kawuryan, suka-suka sagunging para dumadi, begjane wuwuh prapta. Tetiyang ingkang ketaton (kecuwan) sami pulih, sakiting manah ical, ingkang tansah prihatos santun dados bingah, sapurug-purugipun namung damel seneng kemawon, ambek angkara murka boten wonten, bebasan ngantuk nemu kethuk, tegesipun: manggih begja boten nyana, warni dinar = raja brana, damel bingahing manahipun para tumitah (tetiyang kathah), kebegjanipun tansah wewah-wewah. – 19 – Amung padha
langkung tebah. Kasugihanipun bandha namung dipun tumpuk wonten ing griya tanpa dipun tengga, (dening kertaning jaman), reresah sampun boten wonten (telas), rajakaya sami kacancang ing njawi tanpa tinengga, ewadene wilujeng boten wonten ingkang munasika (ganggu damel), piawoning jagad
gumiwang, wewangsone mung agawe, ayem tentreming kayun, kayuwanan sagunging urip, rep-sirep ardeng driya, dayane
penganipun) durjana tuwin piawon-piawon sirna, gampil maliking panggraita, namung nedya badhe damel ayem lan tentreming manah, kayuwanan sadaya ingkang tinitah gesang, kamurkan sirep, kadayan anggenipun manah adreng kapengin memayu ayuning budi, dende ingkang pancen sampun sae (rahayu) manahipun sami merangi ingkang gadhah manah nistha, kasingkiraken dhumawah ing tebih. – 21 – Ninggal maring pakarti lan yukti, teteg tata ngastuti parentah, tansap saregep mring gawe, ngandhap lan luhur jumbuh, boya ana cengil-cinengil, tut-runtut golong karsa, sakehing tumuwuh, wantune wus katarbuka, tyase wong sapraja kabeh mung arjanti, titi mring reh utama. Nilar saking pandamel awon, manah teteg (santosa), kanthi tata anggenipun bekti dhateng pamarentah, sregep nyambut damel, jumbuh (cocog) ngandhap lang nginggilipun, boten wonten cengil-cinengil, atutruntut sagolong ing karsa (tunggal karep) tumrap sadaya titah, wantunipun sampun binuka (angsal wewengan), tetiyang sapraja sadaya manahipun namung nedya wilujeng tuwin titi dhateng
tyase wong sanagara, teteg teguh-teguh, tanggon rabarang sinedya, datan pisan ngucira ing lair batin, kang kesthi mung reh aria. Waradin ngebeki saisining jagad, sakathahing para pangageng nagari ugi boten kewran nandukaken pandamel agal tuwin remit, dados pulih kados nalika jaman rumiyin, manahipun tetiyang sanagari, sami teteg-teteg, teguh tanggon, samubarang ingkang sinedya boten pisan-pisan tilar gelanggang colong playu
tunggale sawiji sampurnane dadi wong.Tiningalan iku ing lair ira, iya iku rasa banyu urip, kuwat ira angina, geni karep nepsu iku ingkang amadahi, dadinira awor, iku pada lan lair tamtune.Rasa cahya manjing marang ngelmi, wiji kang duweni, tan kena cinaturan ingaranan sampurnaning urip, iku dipun cernoh, aja sira karem donya bae, pan weruh wawekasan urip, cahya rasa urip iku dipun weroh .Sipat iku kang sira tingali marganipun weroh, iyo apan iku ing dadine, yenta weruh sira rupa jati, nggon ira aurip,
pan ora kaetung.Mengko padha sun tuturi malih, brahisih kang katon, kweruhana, ya ing dadine, pan ing raga dununge ing ati, ati ingkang putih, arane pausuh.Patang prakara dadine kang isih, pan sanes kang enggon, ingkang dhingine jantung nggone, kaping kalihe limpa sadyang ati, tyaspangasih, kaping tiganipun.
Ingkang welas sarta awor asih, iku ning papusuh, tulung tinulung ing kono kuwi, tyas ing sih lakune dhemeni, tresna lan kapengin iku nggonipun. Ingkang wonten jejantung puniki, kasmaran ingkang wong, iya supe marang liyane, kerut sedyane sih lan rasmi, rasaning sih, sadaya kapengku. Ingkang
Kaweruhana ja sira lali iku kang weruh, ing marmane aling ing paberane, barang cinta pangucap ing osik lawan esir, ya saking Hyang Agung. Pan tarima lakune kang yekti, iku imaning wong, ingkang padhang nora pethenge, iya padhang tegese pan eling, nora kena lali, iku dhikir Ya Hu. Erapipun kang dhikir puniki, napas manjing wiwitane panjinge napas, wedalipun napas Hu kang kapuji, ing sajeke urip, melek lawan turu. Tegese Ya hu Allah kang urip, kang mubeng tumuwoh, sakabeh kang gumelar, urip langgeng ingkang Maha Suci, aniyata dhikir, ing sakjroning kalbu, iya iku sampurna kang urip, dadene papan awor, awor cahya kang padhange linge, pan ciptanen dadine sawiji, iya ruh
Satriya lan wanita utama iku kudu percaya marang Hyang Sukma, rumangspa yen kawula, marga sapa kang samar utawa was iku bakal tiwas. Iku ana paribasane : ora-ora diarani, suwe-suwe tak lakoni, yen manungsa rumangsa duwe Gusti, iku kudu bagus ati, dadi yen ana tindak kang nasar ati, iku kudu dianti trima keri, ora orane yen bakal lara ati, iku biasane akeh-akeh oleh ganti kang merak ati, iku akeh kang wus bukti. Dene yen sira nglunja-lunja kurang narima, tansah nuruti angkara murka iku bakal ketula-tula, sangsara kang den arani kesiku dendaning angkara, saya tuwa sangsaya sangsara, malah ora duwe begja, sapa kang bagus ati iku bisa kinasih ing Gusti, sapa kang ngumbar angkara, iku cadangane sangsara. Mula sakabehing buku, Kitab, Kur’an, Injil, Wedha, iku ngemot piwulang becik lan utama. Senadiyan kita apal buku utawa Kur’an nanging ora digugu pituture dawuh-dawuhe kang becik diarai kapir tegese nyebal saka penggawe becik sapa kang nyebal saka penggawe becik sapa kang nyebal saka penggawe kebagusan iku bakal apes jajane, asor asmane surem cahyane wirang tembe burine, apa iku subur uripe!!!! Mula iku yen kita ngaku manungsa, kudu duwe agama, bagus ati iku bisa kinasih ing Gusti. Ora samar yen diala-ala ing liyan, lan ora ngarep-arep pawehing liyan, sebab kita yen ngaku umat, satriya iku kudu adil, kudu jakat (paweh) marang sapa bae kang lagi susah yen kita isih gagah kanti ora cacat aja pisan-pisan ngarep-arep dijakati (wenehi) pilih endi bisa paweh lan diwenehi dene kang tampa paweh iku ing batin rumangsa tanpa kanugrahan lan kebagusan. Mula iku wajib percaya marang awake dewe kang bagus ati, ora was sumelang,
atine sanalika rumangsa ditulung yen bisa ngutangi sanalika bungah tetulung, nanging batine golek untung mbuh apa kang bakal dinunung.Manungsa yen arep tentrem, yen bisa aja utang lan ngutangake, marga yen arep ngutangake iku ing batin wis duwe was-was, wis digagas-gagas kongsi memet-njlimet, wasana kedadiyane ditulungi ora wurung dadi komet, iku bisa ora slamet. Sang saya suwe dadi padu, loro-lorone pada nesu, malah-malah dadi satru, iku anyudakake rahayu.
Yen wong kang utang iku ora bisa netepi janji, iku banjur kurang pangaji, marga nyulayani janji, nuli kawistara yen ora duwe pengaji. Mula iku kudu tepa slira, rikala semana kelara-lara, ana manungsa utama kang paring tetulung, nanging aja males mbingung, malah-malah males mentung, iku tindake wong pengung akeh-akeh manungsa kang sungsang-sungsang iku aran tiyang iku senenge yen mung oleh utang, ora ketang dol wirang meksa nyandak utang, ing batin yen liwat arep timpang, iku ing tembe ora kinasih ing tiyang, wusana kesurang-surang. Mula aja pada jejuluk tiyang (saka) kang tansah luru momotan, iku ing tembe burine abote disangga dewe. Elinga yen manungsa iku kang den arani papak nanging ora pada, iku pada nduweni wadah raja kaya (kedonyan) dewe, wis ana takere miturut gede lan cilike pepancen,
dene yen dilemoni kanti dirumat kang becik-becik, iku ya isih jeneng lobor kang subur. Mula itungan wong kuna iku
wong dadi lurah iku jare sok ketiban pulung, iku yen digagapi ya isih babat-bibite wong lurah (pemimpin). Saiki yen digagas saupama, kita iki dadi Kepala Kantor kabeh, utawa dadi Presiden kabeh, sapa kang bakal diprentah ? lan sapa kang bakal nandur utawa macul ? Saupama dadi kuli utawa tani kabeh, iku sapa kang arep dijaluki paeguh ? Mula bocah-bocah kabeh sinaua pegaweyan kang warna-warna wiwit kasar kongsi temekane alus. Sebab saiki jaman maju nanging ora kena yen mung ngarep-arep saka pucuking potlot bae iku bisa kapitunan gede. Mara digalih yen rakyat pada didi Kepala kantor kabeh, apa peprintahan bisa lumaku ? Mula iku ana babat lan bibitbibite. Dene yen bibit lobor iku kurang trima nglunja-lunja supaya dadi lubis, iku dadine ngiwa utawa nyimpang saka patokan, ika banjur nggege (kasusu) mangsa, iku ing tembe mesti gela (kecuwan). Dene manungsa ana kang dadi pangkat harkat drajat iku bisa uga ana babat lan bibite, turunan darahe (brayate) wong adi, mula kasebute Rahaden, mula kasebut Priya-priyayi Roh kang Edi, iku kang natuk supangate para Ratu kang ngrungkebi tanah wutahe, kang makmur apa kang tinandur bisa tukul kanti subur. Dek jaman pecahe perang Kanjeng Pangeran Diponegara iku ora beda karo jaman
saemper wong tani, kongsi turun-tumurun, dadi kepetengan obor persasat wil ilang larine, nanging isih ana harkate. Bareng sungsang buwana balik timbul kayu jati pada mati, wit jarak pada meratak iku gambare saiki akeh putra lurah dadi Bupati lan kepala Compi, pada nyontoni bakti lan Ibu Pertiwi,
Kanjeng Pangeran Diponegara. Mula iku ana babat bibit, woh kang kebanjiran anyut keplaut, saiki lagi bae arep pada tukul wiji kang apik. Mula yen kemeren marang kabegjan liyan, iku bisa dadi kasengsaran, mbanjur nyandak utang, utawa ngutangake iku marakake dadi rubes ngenes. Dene yen pancen niyat tetulung yen ngutangake aja ditagih, mengko yen pancen watak Priya-satriya, rak hiya dijujugake yen wis ana. PEPENGET : sing sapa wis oleh petulunganing liyan, kudu diwales kang kanti gawe seneng, wis wajibe yen nyilih kudu ngulihake kanti apik-apik amrih ora gawe serik, supaya ora gawe rubes lan ngenes, iku saka tindake dewe kang ginawe. Sumber : Buku We Yoga Dhi (ayo pada diudi, yen digugu dadi Yoga kang Adhi). ———————————— Alang Alang Kumitir
den wastani Nabi akhir zaman. Yen zaman Nabi wai wes disebut Akhir zaman, lo saiki zaman opo ? berarti wektu saiki wes dadi Sisaneng zaman,Dooh cah bagus nopo sampean empun ngertos yen Dajal iku wes wira-wiri wonten ing sandinge sampean? Menawi sampun
sugeng tindak ke jakarta, pak sastro, mugi tansah pinaringan rahayu, wilujeng, widodo, nir hing sambikala. rahayua ingkang sami pinganggih, sampun ngantos kesupen oleh2ipun, pak. dalem tansah nengga, hehe …
thok! thok! thok!
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Askøy&oldid=976055"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Yeni Murty Family's Kitchen: Kangkung..kangkung dan Kangkung....
kangkung...kangkung..oh kangkung..lol October 18, 2007 at 10:53 PM
kangkungg...huhuhuh..susahhh Yen
Cithakan:Infobox NBA team Boston Celtics inggih punika tim bal basket saking kutha Boston, Massachusetts, Amerika Serikat ingkang kagabung wonten ing National Basketball Association. Boston Celtics sapunika taksih nyepeng rékor juara NBA kanthi cacah kaping 17 (1957, 1959, 1960, 1961, 1962, 1963, 1964, 1965, 1966, 1968, 1969, 1974, 1976, 1981, 1984, 1986 lan 2008).[1]
Celtics dipunbentuk nalika taun 1946 minangka salah satunggaling tim wonten ing Basketball Association of America, lan dados bagyan saking NBA sasampuning penggabungan BAA dln National Basketball League. Tim punika kirang sukssè wonten ing taun-taun wiwitan, dumugi pelatih Red Auerbach rawuh. Salah satunggaling pemain kondhang ingkang kagabung kaliyan Bostons Celtics inggih punika Bob Cousy. Kejawi punika lajeng wonten ugi satunggaling rookie ingkang nama Bill Russell ndhèrèk gabung taun 1956. Russell lajeng dados bagyan ingkang boten kapisahaken saking sukssè Boston Celtics. Taun punika ugi Boston Celtics maju dhateng final lan ngawonaken St. Louis Hawks wonten ing pitu (7) pertandingan, punika minangka gelar juara Boston Celtics ingkang kapisanan. Taun 1957, Boston Celtics wangsul malih nantang Hawks ing final lan kawon wonten ing 6 pertandingan. Ananging sasampuning tambahan saking K.C. Jones, Celtics miwiti sawijining dinasti ingkang badhé lumampah sadangu langkung saking setunggal dasawarsa.[2]
Taun 1959, kaliyan Russell lan Jones, Celtics menangaken juara NBA sasampuning ngawonsaken Minneapolis Lakers. Taksih dipunlatih Auerbach, Celtics menangkan 7 kejuaraan candhakipun, saèngga 8 kanthi urut-turutan. Wonten ing wekdal punika, , Celtics kapanggih kaliyan Lakers ing final kaping 6, saèngga kekalihipun dados musuh bebuyutan. Celtics pungkasanipun kapanggih kaliyan Lakers kaping 10 wonten ing final. Sasampuning kejuaraan 1966, Auerbach pensiun minangka pelatih ananging tetep dados General Manager, ingkang taksih dipuncepeng dumugi taun 1980-an. Russell lajeng mendhet alih dados pemain-pelatih. Ananging taun punika Celtis kawon saking Philadelphia 76ers wonten ing Eastern Conference Finals. Tim ingkang wiwit sepuh punika lajeng menangaken malih 2 kejuaraan wonten ing taun 1968 lan 1969, nglawan Lakers. Russell pensiun sasampuning musim pertandingan 1969, mungkasi dinasti ingkang sampun menangaken 11 kejuaraan NBA. Pemain-pemain wigati saking wekdal punika inggih Sam Jones, John Havlicek, lan Tommy Heinsohn.[3]
pemain 3 punika dipunanggep saking kathah kalangan badhé damel Celtics wangsul malih dados kekiyatan ingkang nggegirisi Eastern Conference ugi NBA. Bab punika kabukti kanthi kasuksesanipun dados juara NBA musim punika sasampuning ngawonaken Lakers wonten ing 6
^ (en)http://www.nba.com/celtics/ Situs Resmi,
sRintisan mawa topik olahragaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
ngetok Aneng kandhang wae Enak-enak ngorok Ora nyambut gawe
gawean rambut dipotong lanang jarene jaman kemajuan opo maneh semiran hei jarene nuruti jamanarek wedok jaman saiki yo mas yo lek pacaran sak dalan-dalan arek wedok jaman saiki yo buk yo lek pacaran lali nang sholatesholatulloh salahe wong tuwo njaluk rabi ra dirabino budhal lungo nang suroboyo mulih nang deso wes mbobot songongono-ngono salahmu dhewe ora manut nang wong tuwone kenek opo wetengmu gede kenek gedhange pakdewong wedok saiki pinter-pinter yen moles pipi alis dibentuk bulan, idepe idep gawean rambut dipotong lanang jarene jaman kemajuan opo maneh semiran hei jarene nuruti jamanarek wedok jaman saiki yo mas yo lek pacaran sak dalan-dalan arek wedok jaman saiki yo buk yo lek pacaran lali nang sholatesholatulloh salahe wong tuwo njaluk rabi ra dirabino budhal lungo nang suroboyo mulih nang deso wes mbobot songongono-ngono salahmu dhewe ora manut nang wong tuwone kenek opo wetengmu gede kenek gedhange pakdewong wedok saiki pinter-pinter yen moles pipi alis dibentuk bulan, idepe idep gawean rambut dipotong lanang jarene jaman kemajuan opo maneh semiran hei jarene nuruti jamanarek wedok jaman saiki yo mas yo lek pacaran sak dalan-dalan arek wedok jaman saiki yo buk yo lek pacaran lali nang sholatesholatulloh salahe wong tuwo njaluk rabi ra dirabino budhal lungo nang suroboyo mulih nang deso wes mbobot songongono-ngono salahmu dhewe ora manut nang wong tuwone kenek opo wetengmu gede kenek gedhange
^ [2], (id) http://www.iftfishing.com (
php?title=Iwak_Salmon&oldid=997009"	Kategori: IwakFaunaKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Leszno (Jerman Lissa) iku kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 63.787 jiwa.
Cublak cublak suweng Suwenge ting gelèntèr Mambu ketundhung gudèl Pak empong lera-léré Sapa ngguyu ndelikkaké
Sedhotan ya iku sawijing pipa cilik kang digunakake kanggo ngilekake omben-omben saka wadhah marang cangkem wong kang ngombe kanthi daya sedhot. Sedhotan kang wiwitan megunanake ros sesuketan utawa damen. Banjur ana uga sedhotan kang digawé saka beling lan ing nalika iku sedhotan dadi barang kang larang. Sawise ditemokake sedhotan kang digawé saka plastik tipis.
Umume sedhotan dawane watara 10–20 cm lan dhiametere 3–10 mm.
Sedhotan&oldid=989079"	Kategori: PirantiProduk plastik	Menu navigasi
kokgendak’anPr :Jaman saiki kadang bocahkluyuranTurut ratan, karo nyekelbotol minumanLk :Ora ngerti, yen wong
•	Åjå gampang nyêpatani anak nganggo têmbúng kang ora prayogå, jalaran sêpatané wóng tuwå bisa numusi sartå bisa ngilangaké råså bêktiné anak marang wóng tuwané.
Bali maneh menyang cangkriman, saiki kanca-kanca kabeh kudu nyebutke perangane awak kang diulang, cacahe ana 13. hayo sapa sing bisa?
tuladhane perangan awak sing diulang yaiku: dada, kuku lan sateruse,
210 derajad pesagi (#66th)
Microscopium ( /ˌmaɪkrəˈskɒpiəm/) inggih punika salah satunggaling rasi lintang ingkang alit lan minoritas ingkang mapan wonten ing langit sisih kidul. Rasi lintang punika inggih sepisanan dipunandharaken déning Nicolas Louis de Lacaille ing abad kaping 18.[1] Nama Microscopium punika saking basa Latin kanggé microscope.[2] Lintang punika inggih boten daya kekiyatan lan angel sanget dipuntingali saking saperangan ageng belahan langit sisih lor ing laladan boten tropis.
Microscopium inggih punika kalebet rasi lintang ingkang alit ingkang dipunkiteri déning rasi lintang Capriconus ing sisih lor, piscis Austrinus lan Grus ing sisih kulon, Sagittarius ing sisih wetan, lan rasi lintang Indus ing sisih kidul. Tigang aksara ingkang dipunangge kangge nyekak nama rasi lintang Microscopium ingkang dipunpendhet saking International Astronomical Union ing taun 1922, is 'Mic'.[3] Wates- watesaning ingkang resmi saking rasi lintang punika inggih dipunatur déning Eugène Delporte ing taun 1930, ingkang dipungambaraken kanthi pujud poligon sekawan bageyan. Wonten ing sistem koordinat khatulistiwa, koordinat titik minggahipun ingkang ngiteri rasi lintang punika inggih ing antawisipun 20j 27.3m lan 21j 28.4m, kanthi koordinat deklinasi wonten ing antawisipun −27.45° lan −45.09°.[4] Amargi magnitudo lintang ing rasi lintang punika namung gangsal, mila rasi lintang punika inggih boten saged dipuntingali kanthi mripat langsung.[5]
Rasi lintang Microscopium gadhah laladan ingkang ambanipun kirang langkung 210 drajat persegi lan ngewrat setunggal lintang ingkang dipunmangertosi minangka planet - planet. Rasi lintang Microscopium punika saged dipuntingali ing garis lintang antawisipun +45° lan -90° lan badhe ketingal paling sae wujudipun menawi dipuntingali ing jam 9 dalu ing salebeting September.
Namung nyuwun sewu.., punopo panjenengan puniko mba Mutiati Ari Astuti piyayi mbabén, rencang
Pangeran kula sanes ahli suwargananging kula mboten kiyat wonten nerakaMugi Pangeran kersa nampi tobat kulaMerga Pangeran Dzat Kang Agung PangapuraWedi kathah umpamane dosa kulamugi Pangeran nampi tobat dosa kulaumur kula saben dinten dipun sudakados pundi soyo kathah
kiwo tengen Sing nyawang kegiwang Opo maneh yen sing
Layangmu tak tompo wingi kuwi Wis tak woco opo karepe atimu Trenyuh ati iki moco tulisanmu Ra kroso netes eluh ning pipiku Umpomo tanganku dadi suwiwi ...
Play | 4:50About Tags Tags: Lirik, Jawa, Didi Kempot, Lagu Jawa, Lagu Daerah, Layang Kangen,
ing. strojarstvadipl. ing. strojarstvamag.ing.mech.(dipl.ing. strojarstva)dipl. ing. strojarstvadipl.ing.
Mengajar PAI Tk. 1 & 3 PAI Tk. 1 & 3 PPKn Tk. 3 PPKn Tk. 1 PPKn Tk. 1 B. Indonesia Tk. 1 & 3 B. Indonesia Tk. 1 & 3 B. Indonesia Tk. 1 Penjaskes Tk. 3 Penjaskes Tk. 1 & 3 Penjaskes Tk. 1 & 3 Penjaskes Tk. 1 B. Inggris Tk. 1 & 3 B.
ndherek The Indonesian Cultural Festival, ing London, sareng kaliyan penyair- penyair Indonesia sanѐsipun kados ta, Sapardi Djoko
karyanipun ugi kapacak wonten ing sapérangan antologi, inggih punika Laut biru langit biru (
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Linus_Suryadi_AG&oldid=1099567"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Lair 1951Kapatèn 1999Juru gurit IndonésiaSastrawan IndoneéiaTokoh saking SlemanKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter tanpa jenengRintisan biografi Indonesia	Menu navigasi
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.27, 21 Oktober 2016.
mung cah 3.Tapi nek ono sing ngundang sukuran yo siaaaaaap seng gelem
mudheng ki carane sing diajari neng ndhuwur…
Ibu Ibu… Sapa kang bisa ngerti aku Kejaba ibuku Saben dina saben wektu Ibu tansah ndidik awakku Saben ibu duka marang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kviby&oldid=1012475"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
konco karo konco iki lucune lek disimak.
Tomo: Eh kang, yen miturut sampeyan, rakyat karo pejabat kuwi
saiki umpama milih, sampeyan pilih dadi rakyat opo dadi pejabat?
nanggap ebleg. Ramene ora emut. Kemplu sing pancen seneng ebleg ora ketinggalan mangkat gasik ndeleng nang
ingkang saka nagara asal Inggris. Piyambake dhisik iku vokalis saka band legendharis Inggris, ya iku The Rolling Stones.[1] Mick Jagger sampun nggulawentah panggung musik sampun luwih saka 50 taun. Piyamabake sampun gadhah album lan tembhang ingkang kathah saka piyambak utawa karo band The Rolling Stones.[2]
^ [[[:Cithakan:Allmusic]] "allmusic ((( Chris Jagger >
Artikel perkawis musik saking Britania Raya punika taksih arupi seratan rintisan.
Apik tenan kanggo kaweruh ttg saham lan konco koncone , Maksud ku ” sowan Pitulungan ” nggolek bantuan supoyo jelas , mudeng lan ngerti.
Kauśalyā), ya iku jeneng sawijining tokoh ing wiracarita Ramayana. Dhèwèké dikenal minangka garwa pisanané Dasarata raja Kerajaan Kosala kang nglairaké Sri Rama.
Yen dideleng saka jenengé, Kausalya ya iku putri kang asalé saka Kerajaan Kosala. Ing kesusastran Hindu pancèn kerep ana jeneng sawijining putri ngrujuk marang negri asal-usule. Tuladhane, Gandari saka Kerajaan Gandhara utawa Pancali saka Kerajaan Pancala.
Kosalya liyane[besut | besut sumber]
Saliyané Kosalya permaisuri Dasarata, ing mitologi Hindu uga ana tokoh-tokoh liyané kang jenengé uga padha ya iku:
Kosalya garwané raja Kerajaan Kasi, ibu saka Amba, Ambika lan Ambalika
Versi pewayangan[besut | besut sumber]
Ing pewayangan kang ngrembaka ing Jawa, Kosalya sinebut kanthi jeneng Sukasalya, putri saka Banaputra raja Kerajaan Ayodya. Saliyane iku, dhèwèké uga dikenal kanthi jeneng Raguwati.
Samangsa enom, Sukasalya tau lara lumpuh. Banaputra uga ngumumake bakal ngawinake Sukasalya marang sapa wae kang bisa ngobati penyakit putrine mau. Jebul kang kasil ngobati Sukasalya malah adik Banaputra dhéwé kang jenenge Resi Rawatmaja. Mula kedadeyan tenan kawinane pak lik karo keponakan.
Ing sawijining dina Kerajaan Ayodya diserang déning Rahwana raja raksasa saka Kerajaan Alengka. Banaputra mati ing pertempuran mau. Rawatmaja uga tatu parah. Dhèwèké uga sempet ngongkon Sukasalya supaya ngjaluk tulung marang Dasarata sadurunge pungkasane uga mati.
Kanca Rawatmaja kang awujud manuk jenenge Sampati uga dikalahake déning Rahwana. Sekabehing wulune rontok amarga kena gamane Rahwana. Dhèwèké banjur menehi salar wulune kang mblarah ing lemah marang Sukasalya minangka pusaka. Kanthi nggawa sakler wulu Sampati, Sukasalya bisa mlayu luwih cepet ngindari gudakane Rahwana.
Sukasalya njaluk tuklung marang sawijining pandita enom kang jenenge Dasarata, kang minangka sepupu bapake saka pihak ibu. Dasarata uga kekancan karo Jatayu adik Sampati. Wiwitane dhèwèké nolak nulungi Sukasalya amarga wis dadi hak tumrap Rahwana kanggo nduwèni putri sawijining negri kang dikalahake. Nanging banjur keprungu patunjuk dewata yèn Sukasalya bakal dadi bojone Dasarata kang candhake bakal nglairake awatara Wisnu.
Dasarata uga nyiptakake Sukasalya palsu saka sawijining kembang kang ngrengga rambute randha Rawatmaja mau. Nalika Rahwana teka, Dasarata masrahake Sukasalya palsu marang dheweke. Rahwana seneng banget amarga Sukasalya rupane memper karo Widawati, wanita kang disenengi wis mati karana bunuh diri. Dhèwèké malah masrahake Kerajaan Ayodya kang wis dikwasani marang Dasarata.
Nalika bali ing Alengka, Sukasalya palsu kang digawa Rahwana uga mati. Rahwana nesu banjur munggah ing kahyangan saperlu nuntut para dewa supaya nguripake manèh putri mau. Sawise lumantar pertempuran, pungkasane para dewa ngakoni yèn Rahwana pancen kuwat. Rahwana dikandani yèn Widawati bakal lair manèh minangka putrine dhewe. Minangka pangganti Sukasalya, Rahwana éntuk sawijining bidadari putri Batara Indra kanthi aran Dewi Tari.
Kosalya&oldid=1082572"	Kategori: Tokoh Ramayana	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.44, 4 Sèptèmber 2016.
MEL, ICAO: YMML), uga dikenal minangka Papan Anggegana Tullamarine, ya iku papan anggegana utama kang nglayani kota Melbourne lan papan anggegana paling sibuk kaloro ing Australia. Papan Anggegana iki dibukak nalika tahun 1970 kanggo ganteni Papan Anggegana Essendon ing sak cepake. Papan Anggegana Melbourne ya iku siji-sijine papan anggegana internasional saka papat papan anggegana kang nglayani wewengkon metropolitan Melbourne. Papan Anggegana iki anan ing 23 kilometres (14 mi) saka pusat
Rute penerbangan Melbourne—Sydney arupa rute penerbangan kang paling akèh ngangkut penumpang kaping papat ing
merupakan destinasi paling populer ing antarane lima papan anggegana ing pitu kutha krajan nagara bagiyan Australia.N1 Melbourne dadi hub utama kanggo Qantas lan Virgin Australia, wondene Jetstar Airways lan Tiger Airways Australia migunakake papan anggegana iki minangka
luwih akèh kargo domestik ketimbang papan anggegana liya ing nagarane.[5]
luwih saka 10.000 penumpang migunakake Papan Anggegana Essendon lan keterbatasan saka Papan Anggegana Essendon mulai ana. Fasilitas Papan Anggegana Essendon ora
kanggo nangani pesawat jet penumpang anyar lan terminal gagal nangani mundaking jumlah penumpang, nalika akhir tahun 1950an, salah sijine terminal limpahan penumpang internasional dibangun ing salah sijine hangar anyar ing lor. Amerga diambakake perbatasan kota, papan anggegana dadi diubengi déning perumahan ing sekitare, kang ateges pengembangan Papan Anggegana Essendon ora mungkin dilakokake.
nalika wulan Mei 1959 diumumake yèn papan anggegana anyar bakal dibangun ing Tullamarine, Kanti pengumuman déning Perdana Menteri Robert Menzies nalika 27 November 1962 babgan rencana 5 tahun kaggo nyediakake salah sijine pelabuhan udara kanggo Melbourne kanti rega A$45 juta nalika
nalika wulan November 1964.[9] Sedalan karo rencana limang tahun, landasan pacu ing Essendon didawakake kaggo nangani pesawat kang luwih gedhe, kanti Ansett Australia kang ngetokake Boeing 727 ing kana nalika wulan Oktober 1964, pesawat jet pertama kang digunakake kaggo penerbangan udara domestik ing Australia.[12] Air Force
Internasional Melbourne. Essendon isih dadi panggonan kanggo penerbangan domestik sakwene setahun, nganti sekabehane ditransfer tumuju Papan Anggegana Melbourne nalika 26 Juni 1971,[14] kanti
Papan Anggegana Melbourne nalika awale disebut minangka Papan Anggegana Tullamarine, jumbuh karo wewengkon okta kang panggoni. Tullamarine éntuk saka salah siji pawongan Aborigin ya iku Tullamareena.[12] Internasional sacara sporadis digunakake minangka jeneng papan anggegana kasebut. Sakwise privatisasi, jeneng papan anggegana diganti dadi Papan Anggegana
papan anggegana iki kerep disebut minangka Tullamarineutawa disederhanakake dadi Tulla[16][17] kanggo mbedakake papan anggegana iki saka papan anggegana Melbourne kang liya: Avalon, Essendon lan Moorabbin.
nalika dibukak, Papan Anggegana Melbourne kasusun saka telu terminal kang kahubung: Internasional ing tengah, kanti Ansett ing kiwa lan TAA ing tengen. Kapasitas rancangan papan anggegana iki ya iku 8 Boeing 707 kanti 500 penumpang per jam, kanti pengerjaan ngambakake dirampungake nalika
Ray Gibb, sejarawan lokal. Proyek kasebut banjur dibatalake, kanti siji-sijine jeneng kang disaranake banjur diubah ya iku Gowrie Park Drive, diwenehi jeneng kaya peternakan kang mapan ing tengah papan anggegana. nalika tahun 1920an, peternakan kasebut digunakake minangka panggonan pendaratan pesawat, ing ngendi uga kanggo parkir ing weyah wengi kanggo Papan Anggegana II yèn sajrone kondisi Lapangan Terbang Essendon dibom.[19]
^ Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng jqt4
pranala jaba nonaktifKategori Commons mawa sesirah kaca béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Dipl.-Ing. (FH) J&ouml;rg Heinicke
Dipl.-Ing. (FH) Ulrich Maiterth
Dipl.-Ing. (FH) Bernhard Steeb
HomeMustika Dhemit Ora Ndulit Setan Ora Doyan Mustika Dhemit Ora Ndulit Setan Ora Doyan Mustika Dhemit Ora Ndulit Setan Ora Doyan
ketik : Kode - Nama barang - Nama dan alamat pengiriman Kode6311
Nama BarangMustika Dhemit Ora Ndulit Setan Ora Doyan
biangane!!, dadi marai pengin mulih
Gayam inggih punika tanduran asli Indonesia. Panggenanipun ing dhataran rendah ngantos manengah (0 ng. 800 m. dpl.) kanthi curah udan nginggil. Tanduran punika lajeng remen urip ing papan rawa-rawa utawi pinggiran lepen. Saking sifat-sifatipun gayam cocog kagem tanduran panghijoan ing pinggir waduk, danau utawi rawa. Amargi tajukipun ingkang rapat lan oyotipun kiyat. Amargi kayunipun boten saged dipunmanfaataken kagem bangunan, pramila gayam aman saking panjaraan.
SvenskaReo tahitiTiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.05, 29 Agustus 2016.
liyané pethèt ya iku Leucaena glauca, Benth.[1]
Saben 100 gram wiji polong pethèt utawa Leucaena leucocephala kang wis tuwa ngandhut zat kimia kang akèh
ngandhut zat aktif kang diarani alkaloid, saponin, flavonoid, lan tanin.[2]
ssp. glabrata (Rose) S. Zárate. Dikenal lamtoro gung, kang luwih gedhé ing samubarange (wit, godhong, kembang, woh) saka lamtor biasa, mula kasebut gung. Sarta,
ssp. ixtahuacana C. E. Hughes; kang sumebar ing Meksiko lan Guatemala.
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r (id)http://www.iptek.net.id(dipunundhuh
Kabupatèn Luwu Wétan (basa Indonésia : Luwu Timur), iku kabupatên ing Propinsi Sulawesi Kidul, kutha Malili iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : --- lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± --- km² utawa --- hèktar.
Kabupatèn Luwu Wétan ketata jroning 8 kacamatan, --- désa/kalurahan. Kacamatan-kacamatan ing Kabupatèn iki ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Luwu_Wétan&oldid=1102778"	Kategori: Sulawesi KidulRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
DeutschEnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.51, 22 Oktober 2016.
ngedumel dewe lewat blog trus lama-lama kecanduan ngungkap ide sing aneh2…. sampek sing serius-serius saiki.
kanthi donga mugi-mugi dadosa lare ingkang solehah, migunani tumrap agama, bangsa lan nagari. Selamat Pak Sonny, Bu Rustri - Siyos majeng H-1 to?
Benten Books Padho toh Aise Padho Benten
kabupaten Banyuwangi Kecamatan glenmore,peta satelit kota/kab Banyuwangi Kecamatan glenmore ,google map kota/kab Banyuwangi Kecamatan glenmore ,google earth kota/kab Banyuwangi Kecamatan glenmore,jalan tol di Banyuwangi Kecamatan
Banyuwangi Kecamatan glenmore,free download peta Banyuwangi Kecamatan glenmore, autocad Banyuwangi Kecamatan glenmore, buku peta Banyuwangi Kecamatan glenmore, beli peta Banyuwangi Kecamatan glenmore, cari peta Banyuwangi Kecamatan glenmore, cad peta Banyuwangi Kecamatan glenmore, cetak peta Banyuwangi Kecamatan glenmore, cd peta Banyuwangi Kecamatan glenmore, peta Banyuwangi Kecamatan glenmore lengkap,peta Banyuwangi Kecamatan glenmore flash,peta Banyuwangi Kecamatan glenmore android,lokasi kota Banyuwangi Kecamatan glenmore,peta digital kota Banyuwangi Kecamatan glenmore,batas wilayah
Indonésia ing mangsa Orde Baru, lan Ketuwa MPR ing pamaréntahan BJ Habibie.[1] Dhèwèké tau dadi ketuwa Persatuan Wartawan Indonésia, lan dadi Menteri Penerangan ing ngisore pamaréntahan Soeharto.[1]
Ing taun 1960-an, sakwise lulus saka SMA, dhèwèké kerja dadi wartawan lan uga kartunis ing Harian Merdeka lan Majalah Merdeka.[1] Ing taun 1964 dhèwèké nyambut gawé dadi wartawan ing Harian Angkatan Bersenjata, lan Harian API ing taun 1965.[1] Sakliyane iku, dhèwèké uga dadi pemimpin redaksi majalah basa Jawa, Merdiko (1965).[1] Sakwise iku ing taun (1966-1968), dhèwèké dadi pemimpin lan penanggung jawab Harian Mimbar Kita.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Harmoko&oldid=1099185"	Kategori: Lair 1939	Menu navigasi
Kamboja), gway (Myanmar), makak farang (Thailand).
ya itu, sodaranya netscape internet navigator
iki podo wae karo tonggo kose sampeyan nggawe indomie goreng,,,
wong wes ditukokne komputer larang-larang, jik isoh dinggo nge-game, ngrungokne lagu, nyetel vicidi, ngetik layang.
channel di pindah-pindah. dengan remote pula. sakdurunge kudu marani tivine, utowo ngongkon anake kon mindah, kuwi jek diputer ora mencet!!!!
sekarang ada rcti, sctv, antv, indosial, kompastv, rb tv, macem-macem lah.
ludrukan yang satu mbuh opo rakelingan. mesthi sampeyan ngguyu ngguyu kelingan nonton jamu depot kirun, bagyo, mbek kholik.
NB, nambah beban: gambare seko ngendi-ngendi golek ning google saktemune, sepurane lek gak ngomong sampeyan, nek ra gelem dipasang ning kene, sampeyan lebokno meneh wae ning dompet, jok diumbar
Durung menang yen durung wani kalah, durung unggul yen durung wani asor, durung gedhe yen durung wani cilik.
kroso nek wis tuwek. Lha wong anake 4 kok ngaku enom…
tunjung permalink	Juni 20, 2008 9:13 am	Bu Inti,
kepanityaan ora to yo? aku pengin nglamar ki, tp nggon sing teles2, misale ng devisi per-Parkiran. nek perlu CV
Intiep permalink	Juni 24, 2008 1:13 pm	Matur nwn… pak Bupati sampun kerso pinarak dhateng blog-ipun tiyang gendheng2 meniko…
ndisik wae kowe sering tak jajak ke neng kantin
nek aku saiki neng semarang wae cedak
biasane dua atau tiga minggu sekali aku balik ke wonogiri
moejiyanto permalink	Juli 6, 2008 12:36 pm	Mbak intiep isih kelingan kr aku ora konco 2d
Moeji permalink	Juli 8, 2008 8:15 am	Eh konco2 sopo sing ngerti
agoek permalink	Juli 9, 2008 11:35 am	Njung yen kowe pengin diiringi nganggo harmonika
sing paling jago mas dono alias SADONO SULISTYO,
pas ketemuan mbek aku neng omahe puthut di sidoarjo khan gitaran..dheweke iso main harmonika nganggo tangan thok…ora
Aku wingi nganti gumun wektu awakmu neng makam dituntun Yayuk karo mbungkuk
mung nguping !!!), maklum rung mbayar dadi ra wani mlebu .. kekekeke
jebulnya, pak ketua yo rung mbayar, dadi le mimpin rapat yo seko teras..
Sing sregep mung Doso (mangsude sregep ngentek-
nganti ra iso tangi Duk,tenan!!!,jebule……
Di tuntun mergo kwaregen ra iso mlaku…padahal maune isin – isin mburine ngerti dhewe lah
wong biasa bae.. kue wis manjing bahasa sing
kok no 9 aku rak setuju, aku senenge dangdutan cewekku rak seneng dangdutan piye jal ? trus no 19 “nek diajari rak mudeng2 pancen kuwi cah bodo og, rak mudeng2 tenan, goblog yo goblog pancen cah goblog ^_^” trus seng no 20 “alah cewekku yo rak tau SMS aku nek aku ra SMS disik, malahan konco2ku seng sering SMS aku, sebenere cinta pora seh ? ojo alesan rak duwe pulsa yo,alesan rak jaman og”
(kidang lan trewelu, kinjeng lan kupu mung bisa
Aku Masmu	lek arep mangkat moco donga sik, ojo malah moco pikirane penumpang ngarepmu sing rupane ayu
“Ing ratri, dalu adi/Wus nendro donya sri/Kang wungu mung Brayat Mulya/Sumujud ngadhep kang Putra/Sare ing makanan, sare ing
Jenengku : wahid ahmad muhyidin nDisik biasane diceluk : pakdemad, professor, wahid, ahmad, dll.
Istri : sok mben wae nek wis nduwe tak kabari
Download Ahange Jadid Payam Ramezan – Khab
San Buono iku commune lan kutha ing Propinsi Chieti ing region Abruzzo nagara Italia. Jembar wewengkon 25 km2 lan cacahing padunung 1.165 jiwa (data taun 2004) kanthi kapadhetan 47 jiwa/km2. Pérangan saka kutha iki: Convento frati minori, Pantano, Sodero. Déné komunitas utawa kutha kang wewatesan
bocah cilik-cilik pating pendhelik ngrubungi omah surak-surak kaya nggugah pitik, ratu atine cilik angundamana bala seberang sing doyan asu”
Aristhophane The Clouds (424 SM) kang nyebutake anane istilah gelas-gelas pembakar (lensa cembung kang digunakake kanggo mokusake sinaring srengéngé kanggo nyiptakake geni) ing karyane. Wong kang nemokake teori babagan lensa sepisanan tur uga mratelakake kadadean bayangan ana ing retina ya iku fisikawan muslim saka Arab kang asmane Alhazen (Abu Ali al-Hasan Ibn Al-
September 15, 2008 8:32 pm	lha wong agux kok ditanggapi bu DM, cah kae yen ora lagi mabuk yo lagi patah hati…yo ra Gux…Agux karo moe2 ki yo podo wae, lha wong
am	DM : Piye wis entuk info Rule #1 durung …. penting lho kuwi
Doso: So, kowe senenganmu sing ora2….aku kok dadi object terus…
Moe-2 permalink	September 18, 2008 5:28 am	Sorry goek, ojo nesu yo ketoke nek ono sing digarapi kan luwih rame….
one's permalink	September 18, 2008 8:34 am	aduuuh piye yo mbak inti…
Manon: Rule#1 dudu kuwi…..non…..
DM: Yen njelaske neng kene ora cukup bu DM….
1. Main [berjudi]; 2. Madat [nyandu-narkoba]; 3.Mendem [mabuk]; 4.Maling; 5. Madon
Morotuo Mati Mantu Melu Marisi 5X
Morotuo Macem-Macem Mantu Minggat….. 5X
Sarmidi permalink	September 25, 2008 9:18 pm	Kalau bicara Wanita aku durung mudeng blas nek bab kuwi jagone kiduk ,tolong di carikan bojo temanmu ini ,pokoke wanita
Ninoek permalink	September 25, 2008 10:28 pm	wah top …top…mas Sarmidi sing bagus wis muncul nang blog iki. Tenane kowe durung duwe bojo yo….
Terus yen mantu mati maratuwo mrongos piye?
Sarmidi permalink	September 28, 2008 9:23 pm	wah giri suda nikah duluan tak kiro aku keri dewe sak angkatan 86, duk piye ora duwe konco sing wis tuwo tur prawan he he wis pengin tenan iki nasib nasib
Ninoek permalink	September 28, 2008 11:46 pm	wah sar…aku duwene sing enom tok…kok kowe malah golek sing tuwo ki piye? Gampang mesti tak
kowe neng ngendi kok ndelik. Apa wis entuk gandengan trus kesasar kok ora bali rene…di tunggu kanca2 lho
Sarmidi permalink	Oktober 11, 2008 4:01 pm	Nuk…aku wingi nntn foto2 no nggon blok.wah kowe mesti rodo piye ngono…lha piye bocahmu disik
Piechowice (Jerman Petersdorf) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Piechowice&oldid=1090784"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.07, 14 Sèptèmber 2016.
Beras ketan iku wujude pada beras biasa, sing dimasak dadi panganan ing sabèn dina, nanging beras ketan iku yén dimasak rasane luwih kenyal lan kèlét. Beras ketan uga dadi bahan panganan tèlès kayadene ketan salak. Ketan salak iku jajanan saka ketan kang rasane legi. Ketan salak uga diarani ketan tetel. Akèh jajanan sing bahan dhasaré saka beras ketan, tuladhane jadah, ketan tetel, lan jajan teles liyané.
Beras ketan uga isa digawé glepung. Glepung beras ketan iku isa digawé bahan jajanan teles uga jajanan garing. Tuladhane jajan teles sing digawé saka glepung beras ketan ya iku ondhe-ondhe, klepon, bugis, lan sapanunggalane. Sak liyane iku, beras ketan uga isa digawé tape ketan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Beras_ketan&oldid=1078445"	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.22, 3 Sèptèmber 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kirkerud&oldid=874628"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
MelayuNorsk bokmålSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.32, 16 Novèmber 2013.
Anthemis.[2] Jeneng camomile iku asal saka tembung Yunani chamaimelon, sing tegesé " apel lemah", sebab ambuné.[3] Tanduran iki nduwèni kembang awarna kuning, lan luwih saka 100 species.[2] Tanduran iki bisa dianggo obat utawa digawé ombènan tèh.[4] Tanduran iki bisa nekakake rasa luwih kalem,[5][6] lan ngurangi rasa strès.[7] Kembang iki dadi kembang nasional Rusia.
Dijupuk 19 August 2010. Artikel perkawis biologi punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
jenengKaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungRintisan kanthi topik biologi	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.35, 29 Mèi 2012.
Wah kayane, nggih kulo pyambak
dadi aku pengin mulih maaakkkk !!!!!!, opo maneh gulene kampung suburan jan tambah kelingan sing wiswis (kenangan sing ora biso dibaleni
Hing warsa 2015 puniki, sak watawis wulan kepengker wonten seniman ingkang sinambatan kinen ndamel reca-reca pepethan manungsa-manungsa ingkang nembe anambut karya kadosta ngupaya mina, tetanen, lsp. Reca-reca wau lajeng kapasang ing taman sak pinggiring alun-alun satunggiling kitha alit mepet sak kiduling Suroboyo. Sae sanget nambah edi endahing taman. Lah dumadakan wonten sak klompok warga ingkang mboten sarujuk lan ndkwa bilih reca-reca punika wujuding brahala, ingkang den anggep sirik, haram. Mila lajeng sami dipun bongkar kapindhah ing kitha sanes ingkang tebih panggenanipun. Eram, jaman komputer sak punika kok taksih kemawon wonten pandakwa kina, yen reca-reca punika kangge papan ibadah, papan kangge nyembah lelembut. Mangga dipun onceki prastawa punika ing sesambetan kaliyan serangan Demak (Islam) dhumateng Majapahit (Hindu, Budha, kafir, kristen?) Sak estu sejarah punika gampil dipun ewahi dengan pihak ingkang nembe nyandhang panguwaos. Lha, tiyang sejarah gantosipun presiden saking Bung Karno dhumateng Pak Harto kemawon inggih wonten bagian-bagian ingkang dipun busek lan dipun gantos dados bageyan ingkang nyengkuyung Pak Harto ngaten lho? Ngantos sak puniko wontenipun serat asli Supersemar inggih dereng kepanggih, pemrakarsa serangan umum Jogja koq mboten Sri Sultan HB IX, lsp. Mangga sami dipun titeni kanthi
sa’menika yuswa pinten pak? ”
Saya : ” Ah, berarti sampun 35 taun nggih…. Lha sedinten telas arta pinten pak, kagem tumbas………”
TS : ” Uhm….. Rp.16.500,- sampe’ Rp. 18.000,-
Saya : ” Haah !…………. Rokok niku tibakE awis nggih pak….., Lha yen seSasi Lak nggih
bawana India) · Kidul-wétan · Kidul-kulon/Kulon
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nagara-nagara_Nordika&oldid=1012773"	Kategori: Artikel sing ora nduweni cathetan sikilNagara NordikPages using ISBN magic linksKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
oldid=1091373"	Kategori: Powiat ing propinsi Malopolskie	Menu navigasi
nenek “maturnuwun yo mas, mbah ra iso mbales opo – opo , mugi – mugi pangeran nge kei sing penak le golek ilmu lan kepinteran kanggo mas.” (
kaya wong apa wae, lambemu nek ngomong kaya wong joos wae, ndak nang batam we paling ya buruh wee pamer leehmu
weruh nek sampeyan nulis tentang madiun ndek kene. Sorry, link e ora jalan, soale sing sampeyan ketik iku link lama.
Blog jablay? Boleh juga tuh…!!!
micko Thursday, 2 October,2008 at 8:23:10 am · kapan jok mulih
Wujud Hakama[besut | besut sumber]
dirapèkaké Oktober 2016Busana JepangKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Sepur modèl utawa kréta latu modèl (krama) utawa sepur miniatur iku modèl sepur ing skala modèl cilik. Sepur modèl iku sajinising hobi sing mbangun modèl-modèl sepur. Skala
Kritéria sepur modèl miturut standar lan ukuran organisasi NEM-, NMRA- lan BRMSB
T (1:450) | ZZ (1:300) | Z (1:220) | N (1:160) | TT (1:120) | H0 (1:87) | 00 (1:76,2) | S (1:64) | 0 (1:45) | I (1:32) | II (1:22,5)
TY (1:900 / 1:1000) (ora resmi)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.45, 9 Oktober 2016.
ql dm njenengan. Nyuwun tulung dipun tuweni. Suwun 1 month ago
nganti bingung le milih arep ngrungokks sek endi 😂
Wayang Spektakuler Ki H Anom Suroto Dan Ki H Manteb Sudarsono Live Bekasi
Acara YAYASAN PUTRO PENDOWO Malam ini Sabtu, 22 Oktober 2016 Jl. Marrakash Square, Bahagia, Babelan, Bekasi, Jawa Barat 17610---- ....
KI ANOM SUROTO-BIMO KURDO 1..
Wayang Kulit Ki Anom Suroto Lakon Kresno Dadi Ratu Full 2016
Wayang Kulit Ki Anom Suroto Lakon KRESNO DADI RATU
ingkang kathah,bilih wonten atur kulo ingkang kurang tata(mohon maaf,apabila ada tutur kata yg
Slamet Riyadi, Solo Sudirman, Sukoharjo, Karanganyar, Wonogiri, Sragen, Purworejo, Temanggung, Magelang, Wonosobo, Kartuarjo, Majenang, Cilacap, Ajibarang, Purwokerto, Purbalingga,
(Jepang) Cara gawé washi Museum Washi ing Mino, Prefektur Gifu
monggo gabung mbak Unie,,ngerti seko ndi ki
weleh,,, monggo gabung mbak Unie,,ngerti seko ndi ki forum iki??? hehehhe di enakke yo mbak cah_eleq sing
Polahe wong Jowo koyo gabah den interi, endi sing bener endi sing sejati, poro topo
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Leland,_Norway&oldid=1005419"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Omar M. Gooding (lair ing Amerika Serikat, 19 Oktober 1976; umur 40 taun)) ya iku pelawak, aktor, lan pembawa acara saka Amérika.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Omar_Gooding&oldid=1106957"	Kategori: Lair 1976Wong uripRintisan bab wong AmérikaKategori ndhelik: Artikel lola kawit Maret 2016Kabèh artikel lola	Menu navigasi
"Ngawula dateng kawulaning Gusti lan memayu ayuning urip, tanpa pamrih tanpa ajrih, jejeg mantep, mawi pasrah. Sebab payung kula Gusti kula, tameng kula inggih Gusti kula."
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Molly_Dunsworth&oldid=1100858"	Kategori: Lair 1990Aktor Kanada	Menu navigasi
1. Kangen Bojo 2. Batas Kota Kutoarjo 3. Jaket Iki 4. Janji Cidro 5. Layang Pisahan 6. Mendem Kangen 7. Pacobaning Urip 8. Pojok G....
Balas	132.	Jancok Kabeh Gak penting - 01/06/2015 Jancok Ngurusi Wong Ae Su ASU
Koen kuat tuku pertamak ae tukumu premium.. Motor bebek, koen sogeh..
Sing perlu di dilok iku sugih karo miskin, yow isin koen wong kuat tuku pertamax ngisine premium,
₹4 crore (US$590,000)[1]
₹123 crore (US$18 yuta)[2]
Dilwale Dulhaniya Le Jayenge inggih punika salah satungalipun film India ingkang suksès. Film punika dipunrilis tanggal 20 Oktober 1995 (India). Film punika dipunperanaken déning artis Shahrukh Khan, Kajol Devgan lan Amrish Puri
Film punika nggadhahi papan ing Éropah lan India. Kalih tokoh utami ing film punika inggih punika Raj (Shahrukh Khan) lan Simran (Kajol), kekalihipun nggadhahi gesang ingkang sami ing London, Inggris. Raj inggih punika tiyang London sugih ingkang tindak ing pundi- pundi ngagem mobil Lamborghini ing kampusipun, Universitas Cambridge. Raj nggadhahi gesang ingkang santai, boten wonten tanggel waleripun. Sapanunggalipun Simran inggih punika tiyang ingkang ayu lan nggadhahi karemenan kalih tiyang ganteng. Raj nggadhahi kekajengan badhé ing Éropah, sami kalian Simran. Kekalihipun ugi saged sami sami tepang ing Stasiun Victoria, London.
Raj damel Simran boten saged nitih kreta ing dhaérah pegunungan Swiss. Amargi punika kekalihipun sami sami ing Swiss. Ing pungkasanipun Simran remen kaliyan Raj lan Raj mekaten ugi. Ananging bapakipun Simran ngertos lan badhé jodhohaken Simran kalih tiyang ingkang nggadhahi asma Kamaljeet ing India.[3] Lan sapanunggalipun.
Paraga film[besut | besut sumber]
perkawis film punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Menawi sampun wayahe dipendet nggih enggal dipendet. Menawi taksih dipun paringi gesang, mugi-mugi nggeh saget ngibadah ingkah langkung sae...,”
bertanya: “sing digawe ngeduk lemah nang bumi jenenge opo
iso sampek koyok ngunu??” saut petruk..
“ kabeh munafik, kabeh munafik!!! aku gag setuju nek ajaran syi’ah di tolak, lah nyatane onok
sing memrakarsai?? Wong sing memprakarsai mauled nabi jenenge sultan salahuddin ( gubernur irak), iku wong syi’ah!! tapi tetep di amalno karo wong sunni kan?? Tambahan
Basa Mansakan hóngchá; basa Jepang kōcha; basa Koréa hongcha),manawa minangka deskripsi luwih akurat saka werna banyuné. Nangig, jeneng tèh ireng bisa uga ngarujuk marang werna godhong sing kaoksidasi. Jroning basa Cina, tèh ireng iku klasifikasi sing umum dipigunakaké tumrap tèh pascafermentasi, kayadéné tèh Pu-erh. Nanging, ing donya Kulon, "tèh abang" biasané ngarujuk marang tisane rooibos saka AfrikaKidul.
Yèn tèh ijo biasané kélangan rasané jroning wektu setaun, rasa tèh ireng tetep tahan nganti sawetara taun. marga saka iku, tèh ireng wis suwé didagangaké, lan balok tèh ireng sing dipadhetaké malah dadi dhuwit de facto ing Mongolia, Tibet lan Siberia ing abad kaping-19[1].
Istilah tèh ireng uga dipugunakaké kanggo nggambaraké secangkir tèh tanpa susu, mèmper karo kopi sing disuguhaké nganggo susu utawa krim. Ing negara-negara Persemakmuran, tèh ireng biasané ora diombé langsung nanging diwènèhi susu.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tèh_ireng&oldid=833473"	Kategori: Tèh	Menu navigasi
Warung Bu Kris - Es cao & rumput laut - Rp 8.500
Warung Bu Kris - Dawet gula dipisah / Ice Dawet with seperate sugar - Rp 8.500
Untuk penggemar jajanan kue Leker, di depan warung bu
Resensi[besut | besut sumber]
Sakwise kehancuran planet Barm, para penduduk planet Barm kang isih urip lung tumuju marang Bumi lan berusaha kanggo rembugan supaya isa urip bebarengan karo manusia Bumi. Ananging nalika, perundingan nalika dilakokake, Rion, pemimpin delegasi planet Barm mati, lan manungsa Bumi dituduh katut ing rajapati kasebut. Peristiwa iki marakake perang antarane makhluk planet Barm lan manungsa Bumi, lan penduduk Bumi amung isa ngandalikake robot Daimos kanggo nandingi tèknologi perang mahkluk planet Barm.
nyenengi Kazuya lan duwé pengarep-arep Bram lan manungsa Bumi isa urip bebarengan kanthi
banget marang manungsa Bumi kang dianggepn wis mateni bapakne.
Margarette (pangisi suwara: Miyoko Aso); Dhèwèké ya iku penjaga lan pangasuh Erika. dhèwèké sayang banget Erika lan gelem nglakokake apa wae kanggo nglindungi Erika.
Shogun Balbas (pangisi suwara: Shozo Iizuka); dhèwèké ya iku jendral perang Barm lan arupa anak buah saka
Kyoushiro Yuuzuki (pengisi suwara: Kazuyuki Sogabe); Kyoushiro ya iku kanca saka Kazuya. dhèwèké ya iku pawongan ahli pedang lan uga juru anggegana saka pesawat Galver FX-II.
Nana Izumi (pengisi suwara: Yoko Kuri); dhèwèké ya iku anak wedok saka Dr. Izumi. dhèwèké arupa rival cinta Erika sajrone ngrebutake Kazuya. dhèwèké uga kerep mbantu Kyoushiro ngendalikake pesawat Galver FX-II.
Ryuuzaki mati nalika kedadeyan pertempuran antarane manungsa bumi karo makhluk planet Barm.
Cairo-kun (pengisi suara: You Inoue); Kairokun ya iku
Purwa inggih punika Kruna Lingga sane kecap/wanda (suku kata) pangarepnyane
kakaping kalihang tur nguah (mengubah) teges tur
msl punika kasengguh nenten ngranjing ring bebacakan Kruna Dwi Purwa.
sajeroning kruna punika masuara "e" (pepet), nanging punika nenten ja sangkaning
NB: Ring Kruna Dwi Purwa, kecape sane pingarep sasampunne kakapingkalihang, punika masuara;
"e" (pepet), sakewanten yening nyurat
Ungkur) inggih punika Kruna Lingga sane kecap/wanda pamungkurnyane
Gedhongkedhoan · Imaan · Jrebeng · Kalireja · Karangcangkring · Lowayu · Madumulyareja · Mentaras · Majapetung · Padangbandung · Petiyintunggal · Sambagunung · Sawo · Sekargadhung · Sembungan Kidul · Sembunganyar · Tebuwung · Tiremenggal · Wanakerta
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bulangan,_Dukun,_Gresik&oldid=1028699"	Kategori: Dukun, GresikKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Nya ingsun banyu rahayu, banyu mulus banyu asin, banyu pangauban jagat, banyu sejatining manik, nya ingsun langlang buana, pangauban seuweu siwi.
3 Responses to "Panji Setio Utomo" fieApril 25, 2010 at 4:32 PMIyo arek iki ndak ngomong-ngomong arep Resign. Aku ae eruh wingi teko Mbak Yeni.Tapi tenang ae kan sek onok awakmu Rik, Onok
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tingkeban&oldid=876434"	Menu navigasi
Ing sawijining dina, ana macan mlaku turut pinggir kali. Fabel Versi Bahasa Jawa 2008 (1)Bahasa Jawa
utawa kang misuwur kanthi jeneng Dam Po Awang yaiku nduweni keturunan saka kaluwarga kang biasa. Sawise bapake kapundut, deweke urip karo ibuke. Ing sabanjure deweke kasil dadi wong sing sugih blegedhu lan misuwur karana kepinterane. Deweke ngrasa isin ngakoni ibune. Deweke ora gelem diarani anak saka randa kang ora duwe. Amarga kuwi, ibune dadi lara panggalihe lan nyumpahi Dam Po Awang yaiku manawa ing satengahing segara bakal kerem karo banda branane.
Sam Po Kong sing maune anak yatim dadi wong sing sekti lan sugih kuwi, sawijining dina krungu kabar yen ing pulau Jawa ana sunan kang asma Makdum Ibrahim sing pinter lan nduweni kasaktian. Banjur Sam Po Kong utawa Dam Po Awang nduweni greget lunga tumuju ing Jawa kanggo nemoni Sunan Makdum Ibrahim utawa kang misuwur kanthi asma Sunan Bonang. Tujuan Sam Po Kong yaiku pingin sinau kasaktiane Sunan Bonang uga pingin nyebarluaske usaha dagange ing pulau Jawa.
Sawise rencana kanthi mateng, Sam Po Kong lunga nglayar tumuju ing pulo Jawa. Tujuan utamane yaiku panggonan Sunan Makdum Ibrahim utawa Sunan Bonang. Ing satengahing mlakune arep nyedaki pesisir sing dituju, dumadakan ana angin kenceng. Kapal sing ditumpaki Sam Po Kong karo pangikute kocar kacir lan arep wae kerem. Saka kadadean kuwi temtu wae dagangan sing digawa tiba lan kerem ing segara. Nanging Sam po Kong ora nglokro. Pungkasane lakune tekan pesisir Rembang.
Tumekane ing pesisir Rembang Sam Po Kong karo pangikute salah sijine yaiku Blacak Ngilo, age-age mudunake jangkar supaya kapale ora katut angin lan ombak. Nanging bareng jangkar didunke, dumadakan ana angin kenceng maneh teka. Kapal Sam Po Kong
karo kabeh kekuatan batin kang diduweni ngupaya ngumpulake perangan-perangan praune kang kocar kacir mau. Pungkasane kang direwangi Blacak Ngilo, Sam Po Kong mlaku tumuju mangetan kanthi cara lumaku ing pinggir segara nganti tekan ing pesisir Binangun. Lan kaleresan ing pesisir Binangun iki Sam Po Kong nemu layar praune. Jangkar kang didunke saka praune mung ditinggal wae ana ing pinggir pesisir segara Rembang. Jaman ndisik rikala Taman Kartini dibangun Pamerintah jaman Walanda, Jangkar kasebut diselehake ing satengahing Taman Kartini, nanging saiki wis dipindahake ing panggonan khusus kang ana ing sakdhuwure segara pesisir Kartini Rembang.
Saka crita mbiyen jangkar kuwi wujud wutuh nanging saka Mbah Bening jangkar kasebut ana perangan sing dijupuk kanthi cara digraji kanggo gawe pusaka. Anehe, wektu pucuke jangkar iku digraji dumadakan wilayah kutha Rembang ana angin gedhe lan dadi peteng ndhedhet. Mengkono mau critane babagan jangkar kapal Sam Po Kong utawa Dam Po Awang ing pesisir Rembang kang saiki jangkare isih bisa didelok.
Ngambali maneh ing lakune Sam Po Kong karo Blacak Ngilo. Tumekane ing pesisir Binangun, amarga Sam Po Kong yakin manawa layar sing ana ing kono kuwi yaiku layare dhewe. Sam Po Kong age-age njupuk layar kuwi. Nanging rikala niate durung kawujud dumadakan ana pawongan kang asma Ki Nagor sing menggak. Ki Nagor yaiku murid saka Sunan Bonang,
Mula Sunan Bonang age-age rawuh ing panggonan kuwi. Lan pepanggihan iku ora disengaja Sunan Bonang karo Sam Po Kong bakal ketemu. Ing pepanggihan iku Sam Po Kong meksa arep njupuk layar lan ngincim arep mateni wong-wong sing ana ing panggonan kuwi.
Keprungu inciman kuwi Sunan Bonang nglerem amuke Sam Po Kong. Sunan Bonang banjur ngendikan, “Hei, Kisanak yen pancen kuwi layarmu ana ing kene, jupuken! Ing kene mung ana watu.” Wektu Sunan Bonang ngendikan kaya mau, dumadakan ana prastawa aneh kang dumadi. Layar duweke Sam Po Kong kang ana ing pinggir segara, banjur dadi watu werna putih. Nanging Sam Po Kong ora mung meneng, banjur Sam Po Kong age-age nggunakake kekuatan batin lan kanda, “Iku dudu watu putih, kuwi layar!” lan prastawa kuwi dumadi maneh. Dumadakan layar sing wujud watu putih dadi layar meneh. Saklorone padha ngarani “watu lan layar” sing dadi kasunyatan, mangkono trus nganti bola bali diomongke Sam Po Kong lan Sunan Bonang. Pungkasane wektu Sam Po Kong kliru niru Sunan Bonang yaiku watu, lan watu kuwi ora bisa malih maneh dadi layar. Nganti saiki watu kasebut isih tetep ana ing pesisir Binangun kanthi jeneng “watu layar”.
Sakwise Sam Po Kong ora bisa ngowahi watu dadi layar meneh, deweke nembe ngaku yen Sunan Bonang pancen Sekti. Banjur deweke bali maneh ing Rembang. Sauntara kuwi Blacak Ngilo ora gelem nrima kalahe Sam Po Kong. Blacak Ngilo banjur ngajak adon ayam karo Sunan Bonang. Nanging ayam sing diadon kuwi ayam tiruan sing digawe saka kayu lan lemah. Blacak Ngilo nggawe ayam tiruan saka kayu, Manawa Sunan Bonang nggawe ayam tiruan saka lemah lempung. Ing acara adon ayam kasebut kang menang yaiku Sunan Bonang. Sabanjure panggonan kuwi dadi jeneng lapangan adon ayam nganti saiki ana ing desa Bonang Kecamatan Lasem Kabupaten Rembang.
Sauntara kuwi panggonan watu layar ing pesisir Binangun iku, ndisik saka kadohan katon warna putih kaya layar. Nanging saiki watu kapur kuwi wis akeh suket-suket kang dhuwure ana humus kang kagawa banyu saka gunung. Miturut kepercayaan warga ing kono watu kuwi nduweni kramat. Sapa sing bisa mbalang watu saka dalan gedhe nganti tekan pucuking watu layar kuwi, mula wong kang mbalang kasebut mesti kawujud pangarepe. Amarga kramate watu layar kasebut, watu sing liwat nduwure dadi ora ana bobote. Mula Manawa ana wong sing mbalang watu tumuju watu layar kasebut ora bakal bisa nglewati pucuke. Kajaba wong-wong sing entuk kramat dhewe. Mangkono kuwi crita kang jangkep babagan petualangan Sam Po Kong utawa Dam Po Awang kang ketemu lan adon kapenteran karo Sunan Bonang. Bener utawa orane, amarga kuwi mung crita saka wong-wong kang
Katsuwonus pelamis punika ulam kanthi ukuran sedeng saking familia Scombridae (tuna) [1]. Ulam cakalang punika satunggaling ulam spesies saking genus Katsuwonus. Cakalang ingkang paling ageng, dawanipun awak ngantos dumugi 1 meter kanthi bobot langkung saking 18 kg. Nama sanes saking ulam cakalang inggih punika cakalan, cakang, kausa, kambojo, karamojo, turingan lan wonten ugi ingkang mastani ulam tongkol. Wonten ing Basa Inggris kawentar kanthi nama skipjack tuna.
Suhu ingkang ideal kanggé ulam cakalang inggih punika saking 26 - 32 derajat Celcius. Lajeng suhu ingkang cocog kanggé pemijahan punika 28 - 29 derajat Celcius kanthi salinitas 33 persen [2].
IwakIwak lautKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Agustus 2016Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.13, 29 Agustus 2016.
UngaranParibasan; Bebasan, SalokaMENGENALAKSARADANBAHASASANSEKERTAAtur Pambagya Pasrah LamaranKAWRUHPADUWUNGANCerita Singkat wayangPedoman Penulisan Aksara JawaTokoh WayangPandawa Gubah (Ringkasan Bhs Indonesia)Gambar Wayang - Gagrak
RightsPiwulang KautamanLampahan Murwa KalaLampahan Lahiripun Bathara KalaLampahan Lahiripun Bathara GanaLampahan Bathara Wisnu KramaLampahan Bathara Brama KramaSari Basa JawaBabad Tanah DjawiLampahan Manik Maya Jagad
Ko’ ning blog sebelah rep dijejerke ro kompetitore (omongane fb) opo yo ora salah?
Netral inggih punika grup musik ingkang kawujud ing sasi November taun 1991.[1] Dipunwiwiti saking wontenipun video klip ing stasiun televisi nalika semanten (MTV Indonesia ing wekdal punika taksih dados bagian saking Antv) saking lagu ing album ingkang kapisan, "Wa...lah", kelompok musik punika dipunsebat mawi aliran rock alternatif.[2] Nalika nembe kadamel, personil Netral namung wonten tiga, inggih punika:[2]
Eno Gitara Ryanto (Eno) lan Christopher Bollemeyer (Coki).[2] Namung Bagus kemawon ingkang taksih bertahan ngantos dumugi sapunika. Sapunika Netral sampun gantos label dhateng Kancut Records, satunggalipun label independen, ingkang dipundamel déning Bagus lan Eno piyambak.[2]
Wiwitanipun, Netral ngagem aliran musik saking grup manca negari kados Nirvana, Sex Pistols, Sonic Youth, The Cure, lan sanesipun.[2] Netral ugi pentas ing sekolah-sekolah ugi universitas-universitas ing Jabotabek.[2] Gaya lan atraksi Netral ing panggung saged damel Netral dipunremeni déning rumaja, kalebet rumaja manca negari ingkang
^ (id)Netral dipunundhuh tanggal29 Juli 2011)
^ a b c d e f g (id)Netral dipunundhuh tanggal29 Juli 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Netral_(grup_musik)&oldid=1089482"	Kategori: Grup musik IndonésiaKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Bocah2 saiki wes kakeyen pilihan panganan yo Rohah... mbiyen kito gor iso ketemu
tumis kangkung pedasresep tumis kangkung saus tiram pedastumis kangkung pedasresep tumis kangkung saus tiramtumis kangkung spesialcah kangkung pedascara membuat tumis kangkung pedaskangkung saus tiram pedastumis kangkung saus tiramkangkung saus tiram	Share on:
punika salah satunggaling krajan bangsa Thai ingkang madeg sawetawis wekdal antawis warsa 1351 ngantos 1767 M. Jeneng Ayuthaya punika dipunpundhut saking tembung Ayodhya , jeneng krajan ingkang dipunpandhégani déning Sri Rama, salah satunggaling tokoh ing cariyos Ramayana.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Krajan_Ayutthaya&oldid=982692"	Kategori: Sajarah ThailandKrajan ing Asia Kidul-wétanRintisan topik sajarahKategori ndhelik: Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektuArtikel tilas nagara butuh didandaniKaca nganggo kothakinfo tilas nagara mawa paramèter ora dingertèni	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.22, 2 Maret 2016.
saya kagem Den Bagus Kukuh Tawanggono sing paling ngguwantheng dewe njih mas …
am | Reply Mas Andria sedulurku tuwo sing paling tak tresnani
lan wis dikaruniai putri siji, kang diwenehi jeneng Mocalist Rasya Fatiruwllah.[1]
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Januarisman_Runtuwene&oldid=1064153"	Kategori: Peserta Indonesian IdolWong JakartaTokoh MinahasaKategori ndhelik: Artikel mawa hCardsKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.45, 16 Juli 2016.
kawulo sampun mutholaah sebgian sangking risalah meniko kulo keraos marem lan syukur. jalaran isinipun cocok kaliyan keteranganipun kitab-kitab kuno kitab-kitab ipun ahlisunnah wal jamaah. miwah gamblang tur gampil pemahamanipun tumperapipun tiyang awam.
saking meniko kawulo gadah pangajeng ajeng mugi mugi allah taala
remen sanget bilih abah bisyri punika satunggalipun intelek lan kiayi kondang saking indonesia, piyambakipun ugi budayawan lan politikus ulung. kathah sanget buku-buku lan artikel serta kitab ingkang piyambakipun terbitake. bilih punika generasi mudha khususipun civitas akademika kedah remen lan nuladha piyambakipun.
kito sedaya ngaturaken puji syukur dhumateng Gusti ingkang maha Agung ingkang sampun maringaken sedoyo nikmat lan kewarasan dateng kito sedoyo dumugi sakmeniko kito sedaya saged kempal wonten ing adicara perpisahan sak manika.Kula, wakil saking rencang - rencang kelas 9 ngaturaken maturnuwun ingkang sak ageng-agengipun kagem Bapak / Ibu Guru ingkang sampun mbulawantah kulo lan sak konco-konco dateng pawiyatan menika ingkang dangunipun tigang warsa.Mboten keraos kolo lan rencang sebrayat sampun ngelampahi ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan mriki. Wonten ing adicara menika, kulo kiyambak tuhu rencang - rencang nyuwun agenging pangapunten sangking Bapak / Ibu guru amargi wonten ing tigang warso ngangsu kawruh wonten pawiyatan mriki kulo lan sak rencang mebo menawi gadhah kalepatan ingkang dipun sengojo lan mboten disengojo. Mugi - mugi Bapak / Ibu guru kerso ngapuntenaken sedoyo kelepatan kulo lan rencang - rencang.Satuhunipun kulo lan sak konco awrat sanget badhe nilaraken pawiyatan menika amargi sedoyo ingkang wonten dateng mriko sampun kados sederek lan kaluargo. Namung amargi kulo lan rencang - rencang kedah nglanjutaken ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan ingkang luwih inggil, kulo lan rencang - rencang kedah saget dening ikhlas nilaraken pawiyatan menika.Kadosipun sampun cekap
jakarta by arip on 27.03.09 8:55xarom wrote:acara opo iki pak?Lho piye iki, kowe kan ngundang makan2...Ojo ngono aah, etok2 lali
tjahyo84 on 27.03.09 22:48arip wrote:Lho piye iki, kowe kan ngundang makan2...Ojo ngono aah, etok2 lali duwe
pm	Wah mumet aku, ra mudheng!!!!!
njenengan, Pak. Lha wong ora tau ngrasakno nganggo seng
teken marang wong wuto Menehono mangan marang wong kan luwe
Buyut supados ngrawuhi acara “Halal Bihalal” ingkang bade dipun laksanakaken mangke tg 1 syawal sarampungipun Sholat Ied. matur nuwun…
pawekang magawe sumur satus alah ika dening magawe.Telaga seratus, alah ika palanya dening wwang magaweakan
“SELAMAT DATANG,…..WILUJEUNG SUMPING”
saka Taiwan ya iku Jerry Yan, Vic Zhou, Ken Chu, dan Vanness Wu, kondhang amarga mainaké peran ning film kang judulé Meteor Garden kang diputer nalika watara taun 2001. [1] Boyband iki sakliyané suksès ana ning nagarané, uga kasil sukses dikenal ning nagara-nagara liyané
adaptasi saka serial komik kang judulé Hana Yori Dango kang dirilis taun 2001.[1] Yan mainké peran utama dadi Dao Ming Si, ya iku sijining mahasiswa sugih, tanapi sombong kang akhiré ketemu kekasihé ya iku wanita kang miskin tanapi percaya dhiri jenengé Shan Cai (diperanaké déning Barbie Hsu).[1] Ewondené Chou, Wu lan Chu ya iku kanca-kanca mahasiswané Dao Ming Si, kang sijiané meranaké Hua Ze Lei, Mei Zuo lan Xi Men.[1] kapapat mahasiswa kasebut dadi mahasiswa paling populer lan paling bagus ning kampusé, nganti olih juluk karo jeneng Flower Four déning mahasiswa liyané, kang
dhewe-dhewe.[1] sakwise ganti nama, dikabaraké yèn boyband mau bubar, tanapi kanggo nangkis isu
iku kasil gawé kapapat pria kang dadi bintang utamané kondhang ya iku F4.[2]
Indonésia.[2] tanggal 15 Juli 2011 salah siji saka F4 kang jenengé Vanness Wu dikabaraké arep ngerilis album teranyaré kang judulé C'EST LA 'V.[2]
Saiki grup musik iki, anggotané milih kanggo solo, lan ora bareng manèh, kabukti saka nalika Vanness ngrilis sijining musik video kanggo single Love, Faith, Live ning taun 2011.[2] Rada béda karo single terakiré ya iku
Opor ayam ya iku masakan sing wis misuwur ing Indonésia. Opor ayam sejatiné masakan khas Jawa Tengah lan Jawa Wetan, nanging wis dikenal ing laladan liya ing Indonésia. Opor ayam sejatiné ya iku ayam sing di godhog lan diwenehi bumbu kenthel saka santen ditambah bumbu-bumbu kayata seré, kencur, lan liya-liyané. Ing tradisi Jawa, yèn dina riyaya biasané ana opor ayam, kupat, lan sambel goreng ati. Sakliyane gawé lawuh opor ayam, uga bisa gawé bubur opor ayam, biasane kanggo panganan balita[1].
sing wis diulek banjur digongso nganti kuning[1].
Santen dicemplungake, banjur ayam sing wis diiris-iris dicemplungake[1].
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Opor_ayam&oldid=1073317"	Kategori: PangananMasakan Indonésia	Menu navigasi
Template : KLIK"Simpan Template".
Tamat !!!. Mekaten ingkang saged kulo aturaken wonten ngarso panjenengan, kirang langkungipun nyuwun sak kathahing arto.
Ha .... ha ..... Ra mudheng yo ben !!! Ha ... Ben takon sing ngerti
Kulo mirsani kaset Exodus niku lha kok dados mbrabak
ingkang kinabekten, ketua panitia “Pangetan Maulid Nabi Muhammad” dalah para pengurus ingkang kinurmatan, sumrambah para warga ingkang kula tresnani.Sakderengipun sumangga kula panjenengan sedaya manungku puja ngunjukaken puji syukur dhumateng Gusti ingkang Maha Agung, ingkang sampun paring rahmat saha hidayahipun, satemah kula penjenengan sedaya saged kempal
ngaturaken sugeng rawuh sinartan agunging panuwun awit panjenengansedaya sampun kersa
ngengeti wekdal ingkang sampun ndungkap siyang langkung prayogi menawi acara menika enggal dipunwiwiti. Tumampak ing acara sapisan inggih menika pambuka. Sumangga para rawuh sedaya, acara menika dipurwakani ndedonga miturut
kalawau ceramah saking uztadzah Mega. Mugi-mugi saged migunani tumrap kita sedaya. Purwa dumugi wasaning acara sampun kelampahan kanthi sae. Pramila sumangga acara ing siyang menika dipun-pungkasi kanthi dhedhonga sesarengan. Ndhedhonga kula dherekaken, sumangga…Para rawuh ingkang minulya, kula minangka pranata acara bok bilih wonten lepating atur saha kirangin subasita anggen kula matur, nyuwun pangaksama dhumateng panjenenggan sedaya. Jenang sela wader kali sesondheran, apuranta menawi wonten lepat kawula. Nuwun.
"sauros"("Kadal").Kéwan iki sepisanan diilustrasèkaké ing taun 1877 déning Paleontologis Otniel Charles Marsh. Minangka salah sawijining dinosaurus theropoda, Allosaurus nduwèni daya tarik ing antarané para paleontologis. Allosaurus uga prenah dadi kéwan sing dadi obyek utama ing sawetara film lan dokumenter sing nyraritakaké babagan uripé dinosaurus ing jaman prasejarah.
Allosaurus iku salah sawijiningpredator bipedal. Tengkorake sing gedhé jangkep karo puluhan untu-untune sing dawa lan landhep. Saka fosil sing ditemokake, kéwan iki dikira-kira dawane 8,5 meter (28 kaki),sanajan ana fragmen sing nuduhake yèn dawane bisa nganti 12 meter (39 kaki). Jalaran karo sikile loro kang gedhé lan kuat, drijine cacah telu ing saben lengen cilike,lan awake kang imbang abote karo buntute sing dawa lan abot iku, kéwan iki dilebokake ing kelas Allosaurid,
ngapura.Gusti Allah kula nyuwun ngapura.Sakathahing dosa kula, dosa alit
kalawan dosa ageng. mBoten wonten ingkang saget ngapura. mBoten wonten ingkang
saget ngapura. Sakabehing dosa kula. Kajawi namung paduka.”
kui…timbang golek kangelan,lha daerah ku saiki(bondowoso jatim) ra ono dealer gede ne..ono ne nang jember jarak 30an km ,,melu2
kuwi dinggo musikalisasi puisi pas aku kelas 1 sma mbiyen. lagune isih kelingan tekan saiki..
Ribéry (lair ing Boulogne-sur-Mer, 7 April 1983; umur 33 taun) inggih punika salah satunggal pemain bal-balan internasional
lan tim nasional bal-balan Perancis. Piyambakipun main minangka pemain sayap, ing sisih kiwa. Ribéry misuwur awit nggadhahi kekiyatan mlayu ingkang banter, lincah, sarta kiyat.[1] Ribéry minangka pemain bal punika kagolong pemain ingkang lincah.[2] Wiwit piyambakipun kagabung kaliyan FC Bayern München, piyambakipun sampun dipunakoni wonten ing tingkat donya minangka salah satunggal pemain Perancis ingkang paling apik wonten ing generasinipun. Tokoh saderengipun ing tim nasional bal-balan Perancis, Zinedine Zidane, nyebutaken bilih Ribéry punika permata bal-balan Perancis".[3]
Karièr Ribéry kawiwitan taun 1989 minangka pemain junior wonten ing klub kutha klairanipun, Conti Boulogne. Piyambakipun nilaraken klub sasampuning pitung taun kagabung kaliyan klub profesional, Lille, ananging nilaraken klub punika sasampuning tigang taun nalika ngaraosaken awrat anggénipun adaptasi wonten ing mrika. Wonten ing taun 1999, Ribéry kagabung kaliyan tim US Boulogne, ing pundi piyambakipun main sadanguning kalih taun. Sasampuning nilasaken kalih taun malih wonten ing divisi amatir kanthi kalih klub ingkang béda (Ales lan Brest), nalika taun 2004, Ribéry pindhah dhateng klub Ligue 1, FC Metz. Sasampuning enem wulan kaliyan klub punika, Ribéry lajeng pindhah dhateng Turki wonten ing wulan Januari 2005 saperlu kagabung kaliyan klub Galatasaray ing pundi piyambakipun saged menangaken Piala Turki sareng kaliyan tim èit kasebut.
Sasampuning enem wulan kaliyan klub Galatasaray, Ribéry nilaraken klub kasebut kanthi kahanan ingkang "kontrovèrsial" kanggé kondur malih dhateng Perancis saperlu kagabung kaliyan klub Marseille. Ribéry nelasaken kalih musim wonten ing mrika, mbiyantu Marseillais dumugi ing kalih final Coupe de France. Wonten ing taun 2007, Ribéry kagabung kaliyan klub Jerman FC Bayern München kanthi rékor transfer 25 yuta euro. Kaliyan klub Bayern, piyambakipun sampun menangaken kalih Bundesliga lan kalih DFB-Pokal. Wonten ing taun 2010, Ribéry kagungan peran ingkang ageng mbiyantu tim dumugi ing parté final UEFA Champions League, ananging boten saged main amargi kènging akumulasi kertu kuning.
Ribéry inggih minangka pemain internasional Perancis. Sadèrèngipunmakili tim sènior, piyambakipun sampun main wonten ing lèvel U-21. Wonten ing tingkat sènior, Ribéry sampun makili nagaranipun wonten ing kalih ajang Piala Donya lan kalih Piala Éropah. Piyambakipun damel debut internasional wonten ing wulan Mei 2006 nglawan Meksiko. Wonten ing Piala Donya 2006, Ribéry damel gol internasional kapisananipun nglawan Spanyol lan main wonten ing laga final nglawan Italia. Kanthi individual, Ribéry inggih minangka pamenang "Pemain Perancis Taun Punika" kaping kalih lan ugi menangaken "Pemain Paling
Boulogne-sur-Mer, Pas-de-Calais lan dipunagengaken wonten ing sawijining lingkungan kanthi penghasilan ingkang sekedhik wonten ing pinggiran kutha.[4] Nalika piyambakipun nembé umur kalih taun, piyambakipun sakulawarga kagayut wonten ing sawijining kacilakan mobil wonten ing kampung halamanipun. Kacilakan punika kadadosan kaliyan trek.[5]. Ribéry kénging luka ingkang parah wonten ing pasuryanipun, ingkang nyebabaken langkung saking satunggal atus jaitan lan nilaraken kalih tatu dawa ing sisih tengen pasuryanipun [5] Sadèrèngipun kagabung kaliyan Stade Brestois. Nalika taun 2003, piyambakipun nyambut damel minangka pekerja konstruksi kaliyan ingkang rama, pedamelan punika dipunsebut minangka sinau saking pengalaman déning Ribéry.[6] Rayinipun Ribéry ugi minangka satunggaling pemain bal-balan ingkang sampun main kanggé kathah klub amatir wonten ing Perancis. François main kanggé Bayonne wonten ing Championnat National.[7] Garwanipun Ribéry, Wahiba, minangka warga nagara Perancis keturunan Aljazair lan saking garwanipun punika kaparingan kalih putri lan satunggal putra.[1][8][9] Ribéry minangka satunggaling tiyang mualaf[10][11], lan sasampunipun dados satunggaling mualaf namaipun éwah dados Bilal Yusuf Mohammed[12][13]
Ribéry, nalika main wonten ing pertandhingan liga nglawan Hertha Berlin nalika Desember 2007
Wiwit namanipun medal wonten ing kancah internasional, Ribéry sampun kagayut wonten ing kathah promosi. Wonten ing musim 2008-2009, piyambakipun medal sesarengan kaliyan kanca saking tim nasionalipun, Karim Benzema, wonten ing panutup video game Perancis FIFA 09.[14] Ribéry dipunsponsori déning parusahan ageman ulah raga Amerika Nike lan kanthi teratur migunakaken Nike Mercurial Vapors. Piyambakipun sampun medal wonten ing iklan televisi sapérangan mèrk, lan sadanguning Bundesliga musim 2007-2008, dados bintang sawijining acara televisi kanthi irah - irahan "The Franck Ribéry Show", ingkang dipunsiarkan wonten ing Direct 8 ing Perancis.[15][16] Acara, ingkang dipunsponsori déning Nike, minangka satunggaling variety show kanthi Ribéry medal ing sapérangan skètsa.[17] Nalika tanggal 25 Mei 2010, sawijining billboard saking Ribéry kanthi ukuran Cithakan:Convert/x/AoffSoff (89 × 98 ft), kanthi resmi dipunmedalaken wonten ing kutha kalairanipun, Boulogne-sur- nalika Piala Donya FIFA 2010 badhe kawiwitan. Billboard punika kedah mbayar upeti dhateng billboard ingkang sami ingkang katujokaken dhateng Zinedine Zidane wonten ing kutha Marseille sadangu karièripun.[18] Pambangunan billboard nalika wiwitan naté katundha amargi konsekuènsi gambar ingkang kamungkinan kagayut kaliyan praduga hubunganipun Ribéry kaliyan pelacur ing ngandhap umur.[19] Ananging, Déwan Laladan kanggé wewengkon Nord-Pas-de-Calais, ingkang wiwitanipun nentang billboard punika, sarujuk kanggé ngidinaken pambangunan billboard. Billboard minangka sawijining proyèk saking Nike kanggè sponsor Ribéry lan dipunpamèraken sadanguning Piala Donya FIFA.[20]
Nalika tanggal 18 April 2010, punika ingkang kapisanan kaplaporaken déning layanan televisi Perancis M6 bilih sekawan anggota tim nasional Perancis saweg dipunslidhiki saking peranipun minangka klien saking sawijining jaringan prostitusi ingkang saweg dipunoperasiakaken wonten ing satunggaling klub malam ing Paris, kaliyan para wanita ingkang taksih wonten ing ngandhap umur. Laporan kasebut ugi ngandharaken bilih kalih pemain sampun dipunpriksa minangka saksi déning hakim André Dando lan sakelompok hakim. Laporan punika nggambaraken kalih pemain minangka tiyang ingkang minangka pemain utama wonten ing sawijining klub ageng asing lan ingkang sanèsipun ugi main wonten ing kejuaraan Ligue 1 Prancis .[21] Wonten ing dinten candhakipun, para pemain ingkang sinebut inggih punika Ribéry lan Sidney Govou.[22] Sadabguning wawancara kaliyan Dando, Ribéry dipunwaratakaken kagungan hubungan kaliyan pelacur, ananging boten mangertos bilih piyambakipun taksih wonten ing ngandhap umur nalika miwiti hubungan.[23][24] Tanggal 29 April, Sekretaris Nagara bidang Ulah raga Perancis, Rama Yade, sasampunipun nolak kanggé suka pamanggih bab kasus punika dhateng publik, ngandharaken bilih pemain ingkang saweg dipuninvestigasi boten kedah makili tim nasional Perancis.[25] Dinten candhakipun, satunggaling sumber saking pangadilan ngandharaken bilih Ribéry boten badhé dipunivestigasi kanthi resmi sadèrèngipun Piala Donya FIFA 2010 dipunwiwiti.[26] Tanggal 20 Juli, Ribéry dipunsuwuni pirsa déning Pulisi Paris, ingkang ndhèrèkaken pitakènan saking hakim Dando, kanthi tuduhan bab prostitusi ing ngandhap umur.[27][28][29] November 2011, jaksa nyuwun kasus saking Ribéry lan Benzema dipunajukaken, lan ngandharaken bilih para pemain boten sadhar menawi nindakaken prostitusi kaliyan pelacur ingkang wonten ing sangandhapipun 16 taun boten dipunkeparengaken.[30]
Kariér Klub[besut | besut sumber]
Kariér Witiwan[besut | besut sumber]
Ribéry miwiti kariér bal-balanipun nalika taksih umur 6 taun, piyambakipun main kanggé klub amatir FC Conti de Boulogne-sur-Mer ing bagéyan kelompok enèm.[31][32] Sasampuning main wonten klub punika sadanguning 7 taun, taun 1996 piyambakipun pindhah lan kagabung kaliyan klub profesional Lille, ingkang main wonten ing Ligue 2. Nalika kagabung kaliyan Lille, Ribéry unggul ing bidang atletik, ananging kagungan perkawis wonten ing babt tindak - tanduk wonten ing akademi, punika ingkang nyebabaken Lille lajeng medalaken piyambakipun.[31][33] Taun 2012, nalika konferensi pers sadèrèngipun tetandhingan antawising FC Bayern München kaliyan mantan klubipun, Lille, ing Liga Champions, Ribéry ngandharaken bilih piyambakipun medal saking akademi Lille amargi saweg kènging cedera sikut lan pejabat Lille sadèrèngipun ugi kapèngin ngandhapaken piyambakipun saking akademi amargi dipunraos taksih kealiten.[34] Sasampuning nilaraken Lille, Ribéry kondur dhateng kapung halamanipun saperlu kagabung kaliyan klub paling ing kutha punika, US Boulogne. Sasampuning satunggal taun namung wonten ing cadhangan, piyambakipun lajeng dipunpromosikaken dhateng tim senior. Ribéry namung main kaping sekawan wonten ing musim debutipun kaliyan Boulogne, ingkang saweg main wonten ing CFA, divisi sekawan ing liga Perancis, ingkang saged promosi dhateng divisi tiga, Championnat National.[35] Wonten ing musim kaping kalihipun sareng klub punika, ribéry main 25 pertandhingan lan damel 5 gol. Éwadéné Boulogne namung kasil mapan ing urutan kaping 17, ingkang ateges klub punika wangsul malih dhateng divisi 4. Penampilan Ribéry ingkang nengsemaken, damel piyambakipun saged pindhah dhateng klub nasional Olympique Alès.[36] Sareng kaliyan klub punika wonten ing satunggal musim, Ribéry main wonten ing 18 pertandhingan lan namung damel 1 gol.[37] Ing pungkasaning musim, éwadéné Alès mapan ing posisi ingkang aman, ananging Alès kadégradasi dhateng divisi d'Honneur, divisi 6 ing Liga Perancis, déning DNCG sasampunipun klub punika bangkrut.[38] Warta punika nyebabaken Ribééry lajeng ngawontenaken kontrak kaliyan Stade Brest, klub sanès ing Championnat National. Wonten ing Brest, Ribéry nedahaken bilih piyambakipun minangka pemain utama kanthi damel 3 gol wonten ing 35 pertandhingan liga.[39] Kinerja Ribéry kaliyan Brest saged mapanaken Brest wonten ing posisi angka kalih, saèngga saged promosi dhateng Ligue 2.[32]
Éwadéné suksès kaliyan Brest, ananging Riéry kepingin main wonten ing Ligue 1, Divisi Utama Liga Perancis. Pangimpènipun saged kasil nalika manajer tim FC Metz, Jean Fernandez, kasengsem kaliyan penampilan Ribéry, ingkang lajeng ngrékrut piyambakipun kanthi transfer.[32] Ribéry namung nelasaken sepalih musim wonten ing Mezt, ananging sampun produktif, lan dados Pemain Wulan Punika (UNFP) nalika wulan Agustus 2004. Piyambakipun damel satunggal-satunggaliipun gol liga kanggé Metz nalika tanggal 6 November, nalika Metz imbang 1-1 kaliyan tim Toulouse.[40] Main wonten ing posisinipun, lini tengah sisih tengen, nyebabaken pendhukung Metz mbandhingaken piyambakipun kaliyan Robert Pirès, satunggaling legénda saking Metz.[33] Sasampuning pirembagan bab perpanjangan kontrak boten tinemu ing pasarujukan, Januari 2005, Ribéry pindhah dhateng Turki. Wonten ing mrika, piyambakipun kagabung kaliyan Galatasaray kanthi pasarujukan silihan ing wiwitan;Galatasaray kagungan hak mbayar Metz € 2 yuta saperlu numbas Ribéry kanthi permanèn.
Galatasaray[besut | besut sumber]
Wonten ing Galatasaray, Ribéry dipunbekta déning manager Gheorghe Hagi, lan main ing 14 pertandhingan liga. Klub punika lajeng mapan ing posisi 3 nalika akhir musim. Nalika main kanggé klub punika, supporter Galatasaray nyebut Ribéry kanthi nama Ferraribery, ngrujuk dhateng akselerasinipun ingkang cepet kanthi bal wonten ing sukunipun, ugi Scarface amargi tatu ageng ing sisih tengen pasuryanipun.[41][42][43][44] Wonten ing Turkish Cup (2004-2005, Ribéry paring pambiyantu dhateng klub kanthi ngasoraken klub sainganipun Fenerbahçe kanthi skor 5-1 wonten ing pertandhingan final. Piyambakipun damel gol pambuka wonten ing menit kaping 16, lan ugi paring pambiyantu dhateng gol sanèsipun. Ribéry lajeng dipungantos wonten ing menit kaping 52 nalika Galatasaray saweg unggul 3-1. Piala punika minangka gelar kapisanan tumrap Ribéry.
Marseille[besut | besut sumber]
Tanggal 15 Juni 2015, Ribéry mbiwarakaken bilih piyambakipun badhé kondur dhateng Perancis, lan gabung kaliyan klub Marseille kanthi kontrak gangsal taun, ugi kapanggih malih kaliyan mantan manajeripun, Jean Fernandez. Kapindhahan punika ngagètaken sanget tumrap Galatasaray, amargi piyambakiun taksih kagungan kontrak 3 taun sasampunipun klub Metz dipunbayar € 2 yuta kanggé ngontrak permanèn nalika tanggal 30 Maret.[45] Ribéry suka pamanggih bilih piyambakipun dèrèng dipungaji déning klub punika, lan nyuwun dhateng FIFA, supados organisasi bal-balan kasebut kersa mbatalaken kontrakipun, Ribéry ugi ngandharaken bilih piyambakipun naté dipunancem kanthi tongkat baseball déning mantan agèn lan dirèktur Galatasaray.[46] Satunggal dinten sasampunipun mbiwarakaken kapindhahanipun,offisial lan manajer Galatasaray Eric Gerets, ngecam pemain punika amargi nyulikani klub lan ugi mbiwarakaken rencananipun sowan dhateng FIFA saperlu nyuwun kasus punika dipunslidhiki.[45][47] Juli 2005, FIFA ndhukung Ribéry lan nolak klaim saking Galatasaray ingkang ngandharaken bilih pemain ingkang lepat. Minangka tanggepan, Galatasaray nampik kaputusan FIFA lan badhé sowan dhateng pengadilan Arbitrase Ulah raga Internasional. 25 April 2007, bandhingipun dipuntolak déning pangadilan, ingkang ngandharaken wonten ing satunggaling katrangan bilih kontrakipun Ribéry sampun dipunmadhegaken déning klub nalika akhir musim 2004-2005, kanthi alesan ingkang adil, lan Galatasaray boten pikantuk kompènsasi saking bab punika. Galatasaray sampun usaha pados kompénsasi € 10 yuta saking Marseille.[48]
Musim 2005-2006[besut | besut sumber]
Sasampuning kapindhahanipun, Ribéry dipunparingi sragam kanthi angka 7, lan miwiti debutipun tanggal 30 Juli 2005, kawon 2-0 déning Bordeaux lan pikantuk kertu kuning.[49] 17 September, piyambakipun damel gol kapisananipun kanggé klub wonten ing kamenangan 2-1 saking Troyes.[50] Kalih minggu candhakipun, Ribéry damel gol nalika kapanggih kaliyan mantan klubipun, Metz lan Nice.[51][52] 19 November, Ribéry damel gol nalika ngasoraken Nantes 2-1.[53] Gol punika, kadamel saking jarak antawis 35 mèter saking gawang, lan kapilih dados gol paling apik musim punika déning para supporter.[54] Wonten ing Copa Perancis, saking penampilan ingkang apik, Ribéry damel kalih gol kanggéé kamenangan 3-1 Marseille wonten ing semifinal nalika nglawan Rennes. Kamenangan punika mbekta Marseille dhateng final Copa Perancis taun 2006 ing pundi kedah ngadhepi Le Classique, Paris Saint-Germain, ing pundi punika minangka pertandhingan angka 2 kanggé Ribéry ing final. Ananging Marseille kawon 2-1 saking klub Paris punika. Wonten ing Éropah, Ribéry damel kalih gol wonten ing UEFA Cup, nglawan klub Italia, Lazio, lan klub Spanyol, Deportivo de La Coruña. Wonten ing UEFA Cup, piyambakipun damel 1 gol wonten ing leg kaping kalih ing ronde 32 besar, nalika Marseille nglawan Bolton Wanderers. Ribéry pikantuk penghargaan saking
Sasampuning suksés wonten ing ajang Internasional (Piala Donya 2006), kadadosan perang penawaran dhateng pemain punika, salah satunggalipun inggih punika klub Inggris Arsenal, ingkang badhé mbayar € 15 yuta kanggé jasa Ribéry. Ananging Arsenal badhé kawon déning klub [[Spanyol, Real Madrid, ingkang wantun mbayar Ribéry kanthi regi € 30 yuta, miturut diréktur Marseille.[55] Sainganipun, Olympique Lyon, ugi mburu jasa saking Ribéry, kanthi
kasebut ngunjungi tim nasional Perancis lan Ribéry nalika Piala Donya 2006 kalaksanan.[56] Diouf lajeng ngancem badhé nglaporaken tumindakipun Aulas dhateng
ramé sanget, ananging Marseille nengenaken bilih Ribéry taksih kagungan kontrak sekawan taun kaliyan Marseille.[59] 11 Agustus 2006, Ribéry ngandharaken bilih piyambakipun badhé tetep dumunung ing klub Marseille sakbotenipun wonten ing musim 2006-2007.[60]
Ribéry sapunika samsaya kondhang, ugi minggahaken spèkulasi saking panulis lan pandhukung bilih Marseille badhé menangaken Gelar Ligue 1 kapisananipun wiwit musim 1991-1992. Piyambakipun miwiti musim 2006-2007 kanthi menangaken skor inggil (3-0) wonten ing pertandhingan kaping kalihipun nalika nglawan AJay Auxerre.[61] Ananging wonten ing sisa musim gugur, Ribéry boten saged damel gol. 11 November 2006, piyambakipun cedera pangkal paha, lan Marseille kawon saking Lille 1-0.[62] Cedera punika ngakibataken Ribéry kedah ngaso kanggé sapérangan minggu, lan saged main malih sasampuning musim dingin. Nalika bibar musim dingin, wiwit Januari, piyambakipun saged damel kalih gol kanggé ndhèrèkaken Marseille ngasoraken Auxerre.[63] Wulan candhakipun, Ribéry cedera patah kaki nalika nglawan Toulouse.[64] Cedera punika ngakibataken piyambakipun boten saged ndhèrèk sekawan pertandhingan,
to back nalika Marseille ngasoraken Sochaux lan Monaco wonten ing pertandhingan sanèsipun.[65][66]
Wonten ing Coupe de France, Marseille saged dumugi final kaping kalih kanthi berturut kaliyan Ribéry, sasampuning ngasoraken Nantes 3-0 wonten ing babak semifinal. Wonten ing babak final Coupe de France, Marseille langkung dipununggulaken tinimbang Sochaux, tim punika sampun sasétu dominan wonten ing 12 dinten sadrèngèipun. Ananging, Sochaux kagungan rékor menang 5-4 saking Marseille wonten ing babak adu pinalti sasampunipun main imbang 2-2 dumugi babak tambahan. Pertandhingan final Ribéry sareng Marseille nalika menang 1-0 saking Sedan wonten ing pertandhingan pungkasan ing musim punika.[67] Kamenangan punika mapanaken Marseille wonten ing posisi kalih, urutan paling apik wiwit musim 1998-1999. Wonten ing pungkasaning musim punika Ribéry
dhateng Thierry Henry ingkang sampun sekawan taun pikantuk gelar punika.[68]
mbiwarakaken bilih sampun sarujuk kaliyan klub Marseille kanggé béa transfer Ribéry, pemain punika sarujuk napak asmani kontrak sekawan taun kaliyan Bayern kanthi rékor transfer klub (€ 25 yuta) dhateng Marseille.[69] Ribéry ugi kaparingan angka 7 wonten ing klub punika, sasampuning angka 7 punika dipuntilar déning gelandhang Mehmet Scholl, ingkang pènsiun wonten ing musim sadèrèngipun.[70] Piyambakipun damel debut kapisanan kaliyan Bayern satunggal wulan candhakipun, kanthi damel 2 gol nalika Bayern menang 18-0 wonten ing pertandhingan exibisi kaliyan FT Gern. Debut Ribéry ingkang resmi wonten ing Liga tanggal 21 Juli 2007, nalika Bayern main kaliyan Werder Bremen wonten ing pertandhingan kapisanan ing DVB Pokal, damel kalih gol lan assist wonten ing kamenangan 4-1.[71] Wonten ing semifinal, piyambakipun damel gol wonten ing kamenangan Bayern saking juara bertahan, VfB Stuttgart.[72] Amargi cedera, Ribéry boten saged main wonten ing babak final ingkang kamenangaken déning Bayern.
Ribéry damel gol kapisanan kaliyan Bayern nalika tanggal 18 Agustus nalika nglawan Bremen saking titik pénalti.[73] Piyambakipun boten damel gol malih sadanguning kalih wulan, sadèrèngipun Ribéry kasil damel gol lan assist nalika Bayern menang 2-1 nglawan Bochum.[74] Wulan candhakipun, Ribéry ugi kasil nindakaken préstasi punika kanthi maringi assist dhateng Miroslav Klose lan damel satunggal gol nalika menang 2-1 nglawan Wolfsburg.[75] Wonten ing Piala Jerman, piyambakipun damel kalih gol lan sekawan assist wonten ing gangsal pertandhingan FC Bayern München. Ribéry damel gol kapisanan ing kompetisi punika tanggal 27 Pebruari 2008 nalika Bayern ngasoraken tim satunggal kutha, 1860 Munich. kanthi Ribéry damel satungalipun gol saking pinalti wonten ing babak tambahan.[76] Wonten ing semifinal, Ribéry damel gol pambuka nalika Bayern menang 2-0 nglawan Wolfsburg, saèngga Bayern saged mlampah dumugi babak final saperlu kapanggih kaliyan Borussia Dortmund.[77] Wonten ing babak final DFB-Pokal, Ribéry maringi assist dhateng gol pambuka Luca Toni wonten ing menit kaping 11. Bayern menang 2-1 saking Dortmund kanggé ngrengkuh gelar Piala Jerman ingkang angka 14 kanggé Bayern.[78]
Wonten ing Piala UEFA, bat=yern dumugi babak semifinal kanthi Ribéry damel 3 gol wonten ing kompetisi punika kalebet 1 nalika nglawan klub Spanyol Getafe, wonten ing babak perempatfinal. Total, Ribéry sampun main kaping 46 kanthi damel 16 gol lan 17 assist, kanthi Bayern kasil ngrengkuh 2 gelar ing musim punika. Kanggé kasil usahanipun, 8 Juni 2008, Ribéry pikantuk gelar Pemain Paling Apik Jerman of The Year.[79] Piyambakipun ugi pikantuk gelar Pemain Paling Apik Perancis of The Year kaping kalih.[80]
Musim 2008-2009[besut | besut sumber]
Amargi ligamèn wonten ing sukunipun suwèk nalika ajang Euro 2008, Ribéry miwiti musim kaliyan Bayern wiwit tanggal 24 September 2008 wonten ing pertandhingan Piala Jerman nglawan Nuremberg minangka pemain pengganti ing menit kaping 65.[81] Piyambakipun damel debut kaliyan Bayern wonten ing Liga Jerman musim 2008-2009, tigang dinten candhakipun, lan sasampuning satunggal wulan piyambakipun main, piyambakipun damel gol ingkang angka 1 ing musim punika nalika menang 4-2 nglawan Wolfsburg.[82] Sasampuning pertandhingan punika, Ribéry nglajengaken anggènipun damel gol, paling boten damel satunggal gol wonten ing 5 pertandhingan liga, sabandhing kaliyan Bayern ingkang boten kasor wonten ing wekdal ingkang sami. Tanggal 10 Desember, Ribéry damel satunggal gol lan 2 assist nalika Bayern menang 3-2 saking Lyon ing Liga Champions. Kanggé penampilan sadanguning taun 2008, piyambakipun mapan ing posisi angka 3, sawingkingipun Cristiano Ronaldo lan Lionel Messi kanggé penghargaan d'Or Onze. Ribéry ugi kapilih déning majalah France Football Perancis kanggé penghargaan Ballon d'Or taun 2008,[83] ingkang kamenangaken déning Cristiano Ronaldo.
Ribéry miwiti taun 2009 wonten ing Piala Jerman kanthi menang 5-1 saking klub Stuttgart, Ribéry ugi urun pambiyantu wonten ing kamenangan punika.[84] Tanggal 24 Februari 2009, piyambakipun damel kalih gol nalika Bayern menang 5-0 saking klub Portugal, Sporting, wonten ing lèg kapisanan babak 16 besar.[85] Bayern lajeng kasor kanthi agrégat 5-1 déning juara Spanyol Barcelona, wonten ing babak salajengipun kanthi Ribery damel satunggaling gol panglipur ing lèg kaping kalih.[86] Wonten ing liga, Bayern gagal netepaken gelar Bundesliga, éwadéné namung kasor kaping kalih wonten ing 13 pertandhingan pungkasanipun, Bayern kasor déning Wolfsburg. Ribéry mungkasi musim kanthi 36 penampilan kanthi damel 14 gol lan 19 assist.
Musim 2009–2010[besut | besut sumber]
"Kula ndongan mug-mugi Ribéry boten pindhah. Tumrap kula, piyambakipun langkung saking Lionel Messi lan Cristiano Ronaldo minangka pemain paling apik ing donya."
Sasampuning musim 2008-09, spèkulasi konstan wiwit medal ngéngingi kawontenan Ribéry ing bursa transfer. Éwadéné presiden Bayern,
boten badhé dipunsadé, manéka média ngandharaken bilih klub-klub Inggris, Chelsea F.C. lan Manchester United F.C., klub Spanyol Barcelona lan Real Madrid CF, saha Internazionale Italia kagungan minat dhateng Ribéry, saking kathah klub, anggenipun pasang regi kirang langkung sami, € 65 yuta kangge pemain punika[88][89][90][91] Kangge ngleremaken bab punika, Hoeness ngandharaken bilih Ribery badhé nilaraken Bayern menawi wonten ingkang kersa mbayar boten kirang saking € 100 yuta.[92]
Ribéry miwiti musim 2009-10 kanthi berjuang nglawan tendonitis ing dengkul kiringipun, ananging sampun kiyat main lan miwiti musim punika kanthi gol kapisanan ingkang dipundamel nalika Bayern menang 5-1 nglawan Borussia Dortmund saking tendhangan bebas.[93][94] Gol punika boten dipunrayakaken déning Ribéry. Sasampunipun damel gol saking
saèngga saged ngindhar saking sapérangan kanca ingkang badhé ngrayakaken.[95] Sami nedahaken raos jenjem ingkang mungkasi pawarta saking média menawi kakalihipun kagungan hubungan ingkang boten saé.[96][97] Wonten ing wiwitan Oktober, tendinitis wiwit maringi prabawa dhateng penampilanipun, saéngga Ribéry kedah lèrèn wonten ing dumugi pungkasan taun, sarta boten saged mbela Perancis wonten ing pertandhingan playoff Piala Donya nglawan Tim Nasional Républik Irlandia.[98] Ribéry saged main malih kanggé Bayern wiwit tanggal 23 Januari 2010 nalika dados pemain pengganti, Bayern menang 3–2 saking Werder Bremen wonten ing Liga.[99] Gol kapisanan Ribéry wonten ing taun énggal
Ribéry minangka gol panyeimbang nalika Bayern menang 2-1 saking klub Inggris Manchester United wonten ing lèg kapisan babak perempat final Liga Champions, sasampunipun mamfaataken tendhangan bebas, ing pundi sadèrèngipun bal kènging striker Wayne Rooney sadèrèngipun mlebet gawang.[101] Wonten ing pertandhingan candhakipun, Ribéry damel gol pambuka nalika Bayern menang 2-1 saking Schalke.[102] Tanggal 20 April Ribéry dipunusir déning wasit Roberto Rosetti wonten ing lèg kapisan semi-final Liga Champions nglawan Lyon sasampuniing kadakwa nindakaken pelanggaran dhateng striker Lyon, Lisandro.[103] Kedadosan punika nyebabaken Ribéry boten saged main wonten ing lèg angka kalih wonten ing Lyon, ing pundi Bayern menang
kaputusan saking UEFA.[105] Paukuman punika nyebabaken Ribéry boten saged main wonten ing babak final.[106] Saking punika, Bayern nedahaken bilih klub badhé ngawontenaken bandhing.[107] Tanggal 5 Mei, bandhing klub dipunmirengaken déning Badan Bandhing UEFA lan bab larangan Ribéry, dipuntengenaken bilih Ribéry boten namung boten saged main ing babak final tanggal 22 Mei, ananging ugi badhé kicalan pertandhingan candhakipun wonten ing Éropah kanggé njangkepi syarat paukuman.[108] Saking kaputusan punika, Bayern mbiwarakaken niatipun ingkang badhé ngajukaken bandhing dhateng Pangadilan Arbitrasi Ulah raga.[109] Tanggak 15 mei, Ribéry damel gol ingkang angka 3 kanggé Bayern nalika ngasoraken Werder Bremen 4-0 wonten ing Final DFB-Pokal taun 2009-2010. Kalih dinten candhakipun, bandhing kanggé Ribéry wonten ing Pangadilan Arbitrasi Ulah raga medal lan kasilipun sami kémawon menawi piyambakipun boten saged main wonten ing babak final Liga Champions nglawan Inter tanggal 22 Mei.[110][111][112] Bayern kasor 2-0 saking Inter.[113] Tanggal 20 Mei, dipunbiwarakaken déning ariwarti Jerman, Bild bilih Ribéry sampun sarujuk dhateng kontrak énggal kanthi wekdal 5 taun kaliyan Bayern Munich lan ugi dipuntedahaken bilih pemain badhé napak asmani kontrak menawi sampun dugi ing Madrid kanggé mirsani kanca-kancanipun wonten ing babak final Liga Champions.[114] Tanggal 23 Mei, satunggal dinten sasampuning babak final, klub pikantuk konfirmasi saking Ribéry bilih piyambakipun sarujuk napak asmani kontrak énggal.[115] Wonten ing kontrak ingkang énggal Ribéry wonten ing klub dumugi taun 2015, lan éwadéné boten wonten kapesthén bab cacahing gaji taunan, sampun kasebar kabar bilih gajinipun antawis € 10 yuta saben taunipun, gaji taunan paling inggil ingkang naté dipunparingaken dhateng pemain sadanguning sajarah klub.[116]
Musim 2010-2011[besut | besut sumber]
Ribery miwiti musim kanthi séhat wonten ing ing taun 2010-2011 kanggé wekdal sepisanan ing sadangunipun piyambakipun nindakaken debut kaliyan klubipun. Piyambakipun inggih minangka pemain piala dunya ingkang sepisanan rawuh wonten ing pelatihan pra musim lan saged miwit debut kariéripun ing tanggal 16 Agustus 2010 nalika Bayern menang 4-0 saking Germania Windeck wonten ing puteran kaping sepisan DFB Pokal. Wonten ing pertandhingan kasebut, Ribery saged nglebetaken gol ingkang sepisanan ing musim punika[117]. Sekawan dinten salajengipun, piyambakipun paring pambiyantu dhateng gol ingkang kadamel déning Bastian Schweinsteiger, wonten ing pertandhingan pambuka klubipun nglawan Wolfsburg[118]. Wonten ing tanggal 21 September, Ribéry kapeksa kedah nilaraken tim nalika saweg menang 2-1 saking Hoffenheimamargi kénging cedera pergelangan suku.[119] Cedera punika ngakibataken Ribéry kedah ngaso sekawan minggu.[120]
Ewadéné wonten ing kasil ing diagnosis awal Ribéry kedah ngléwataken pertandhingan kanthi wekdal kalih wulan, ananging piyambakipun saged gabung malih kaliyan tim nalika tanggal 14 November wonten ing pertandhingan nglawan Nuremberg.[121] Setunggal minggu candhakipun, Ribéry dipunkritik déning manajer Louis Van Gaal amargi penampilanipun rikala pertandhingan ujicoba nglawan Unterhaching.[122][123] Ananging rikala tanggal 8 Desember, Ribéry damel kalih gol nalika Bayern menang 3-0 saking klub Swiss, Basel wonten ing Liga Champions.[124] Rikala tanggal 15 Januari, wonten ing pertandhingan liga kapisanan Bayern sasampunipun ngaso ing musim dingin nglawan Wolfsburg, Ribéry ngalami cedera suku bagéyan ngandhap wonten ing babak kapisan amargi dipunlanggar déning gelandang Braziian Josué.[125] Laporan awal media nggambaraken cedera ingkang saéstu ingkangdipunalami Ribéry lan mungkin mawon kedah nindakaken operasi kanggé nambani ligamen ingkang suwék.[126][127] Ananging, sasampunipun médis nganalisi ingkang langkung tebih, cedera ingkang dipunalami déning Ribéry namung kesléo saengga saged mantun kanthi wekdal kalih minggu.[128] Piyambakipun wangsul wonten ing tim rikala tanggal 5 Februari wonten ing pertandhingan liga nglawan Köln.[129] Rikala tanggal 12 Februari, Ribéry damel kalih gol nalika Bayern menang 4-0 saking Hoffenheim.[130]
Tanggal 26 Februari, piyambakipun ugi main nalika Bayern kasor 3-1 saking Borussia Dortmund.[131] Wonten ing pertandhingan candhakipun nglawan Hannover 96,[132] piyambakipun ngambali malih penampilanipun ingkang sae nalika damel maringi assist dhateng Arjen Robben. Sampun dipunakoni bilih wiwit tanggal 12 Maret minangka penampila paling apik saking Ribéry musim punika nalika piyambakipun saged damel gol lan paring 3 assist nalika menang 6-0 saking Hamburger SV.[133] Wonten ing pertandhingan Bayern candhakipun nglawan SC Freiburg, piyambakipun paring assist dhateng Mario Gomez, lajeng damel setunggal gol kanggé kamenangan Bayern 2-1.[134] Rikala nglawan Borussia Mönchengladbach tanggal 2 April, Ribéry paring satunggal assist dhateng Robben.[135] Pertandhingan candhakipun imbang 1-1 kaliyan FC Nuremberg tanggal 11 April.[136] Enem dinten candhakipun, Ribery damel gol pungkasan nalika Bayern menang 5-1 nglawan Bayer Leverkusen.[137][138]
Musim 2011-2012[besut | besut sumber]
Saderengipun wiwitan musim 2011-12, Ribery kenging cedera pergelangan suku nalika latihan pra – musim, ing pundi piyambakipun kedah medal saking papan latihan.[139] Ribéry ajrih kedah ngliwataken kathah pertandhingan, ananging, saking kasiling pamriksan, dipunandharaken bilih piyambakipun namung kedah ngaso satunggal pertandhingan.[140][141] Ribéry miwiti musim punika satunggal minggu candhakipun wonten ing pertandhingan pambuka liga, nalika Bayern menang 1-0 saking Borussia Mönchengladbach.[142] Minggu candhakipun, piyambakipun paring assist dhateng gol ingkang kadamel déning Luiz Gustavo. Ribery damel gol kapisananipun wonten ing liga musim punika nalika nglawan
piyambakipun damel kalih gol nalika Bayern menang 7-0 saking SC Freiburg.[145] Setunggal minggu candhakipun, Ribéry paring assist kanggé kamenangan Bayern saking Schalke.[146]
Wulan Oktober, Ribéry damel ‘’output’’ statistik malih sasampunipun damel gol lan assist kanggé kamenangan Bayern 4-0 saking Hertha Berlin.[147] Tanggal 29 Oktober, piyambakipun damel gol kamenangan rikala nglawan Augsburg.[148] Wonten ing Liga Champions, Ribery damel gol kapisanan tanggal 22 November nglawan klub Spanyol, Villarreal wonten ing babak penyisihan grup. Piyambakipun damel satunggal gol nalika Bayern menang 3-1.[149] Tanggal 3 Desember, Ribéry damel gol malih nalika Bayern menang 4-1 nglawan Werder Bremen.[150] Kamenangan Liga ndadosaken Bayern mapan ing posisi setunggal wonten ing liga ingkang ical wiwit November.[151] Ribery wiwit damel gol malih tanggal 8 Februari kanggé kamenangan 2-0 saking VfB Stuttgart ing babak perempat final DFB-Pokal.[152] Gol ingkang dipundamel Ribéry sampun maringi kamenangan – kamenangan kanggé Bayern wiwit piyambakipun kagabung kaliyan Bayern taun 2007.
Tanggal 26 Februari, Ribéry damel kalih gol nalika nglawan Schalke.[153] Kalih minggu candhakipun, piyambakipun ugi paring pambiyantu nalika ngasoraken Hoffenheim kanthi skor 7-1, piyambakipun paring assist dhateng Toni Kroos, Arjen Robben, lan Mario Gomez.[154] Wonten ing babak semi-final DFB-Pokal, Ribéry damel gol ingkang angka kalih nalika menang 4-2 saking Borussia Mönchengladbach. Kamenangan ndadosaken Bayern mlebet babak Final Piala Jerman ingkang kaping 18.[155] Tanggal 17 April, Ribéry damel gol pambuka nalika Bayern menang 2-1 saking klub Spanyol; Real Madrid wonten ing semi-final Liga Champions.[156] Kalih dinten candhakipun, Jerman Sport Bild nglapuraken bilih Ribéry gelut kaliyan Robben ing ruang ganti.[157] Wonten ing pertandhingan candhakipun nglawan Werder Bremen, Ribéry main minangka pemain pengganti lan saged damel gol ing menit kaping 90.[158]
Tanggal 12 Mei 2012, Ribery damel gol malih wonten ing DFB-Pokal nalika Bayern kasor 5-2 saking Borussia Dortmund. Wonten ing babak ing pertandhingan Final Liga Champions UEFA 2012 piyambakipun kagantosaken amargi kenging cedera sasampunipun dipunlanggar déning Didier Drogba. Pungkasanipun Bayern kasor wonten ing babak
mlebet tim Perancis U-21 ing pundi piyambakipun menang wonten ing seleksi kapisanan tanggal 3 September 2004 kanggé kamenangan 1-0 saking Israèl wonten ing kualifikasi kanggé taun 2006 UEFA European Under-21 Football Championship. Ribéry damel gol kapisananipun kangg tim Perancis U-21 gangsal dinten candhakipun nalika Perancis menang 1-0 saking Slovakia wonten ing pertandhingan uji coba. Tanggal 15 November 2005, piyambakipun ugi damel gol nalika Perancis nglawan Inggris wonten ing pertandhingan kualifikasi kanthi agrégat 3-2 saengga Perancis saged mlebet final. Total wonten ing U-21 Ribéry main wonten ing 13 pertandhingan kanthi nyumang 2 gol. Ribéry pikantuk pertandhingan kapisananipun wonten ing tim sénior nalika menang 1-0 saking Meksiko tanggal 27 Mei 2006 nalika main minangka pemain penggati wonten ing menit kaping 74 ingkang lajeng paring assist dhateng striker David Trézeguet. Tanggal 27 Juni, piyambakipun damel gol kapisananipun wonten ing tim sénior nalika Perancis menang 3-1 saking Spanyol wonten ing babak 16 besar Piala Donya 2006 Piyambakipun ugi main wonten ing babak Final nalika Perancis kasor saking Italia wonten ing adu pénalti.
Statistik Kariér[besut | besut sumber]
Ribéry (équipe de France)" (ing French). CoupeMonde.fr. Diarsip saka sing asli ing 20 July 2011. Dijupuk 29 Maret 2013. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung) CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)[pranala nonaktif]
^ a b "The enduring tale of Scarface". The Daily Star.
Dijupuk 29 Maret 2013. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung) CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
^ "BOULOGNE 2000/2001" (ing French). Stat 2 Foot. Dijupuk 29 Maret 2013. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung) CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
^ a b "BOULOGNE 2001/2002" (ing French). Stat 2 Foot. Dijupuk 29 Maret 2013. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung) CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
^ a b "ALES 2002/2003" (ing French). Stat 2 Foot. Dijupuk 29 Maret 2013. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung) CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
^ "Alès mis en liquidation judiciaire" (ing French). Sport.fr. 4 June 2003. Dijupuk 29 Maret 2013. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung) CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
^ a b "BREST 2003/2004" (ing French). Stat 2 Foot. Dijupuk 29 Maret 2013. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung) CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
^ "Toulouse v. Metz Match Report" (ing French). lfp.fr. Dijupuk 29 Maret 2013. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung) CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
Dijupuk 29 Maret 2013. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Galatasaray Ribery claim rejected by court". ESPN. 25 April 2007. Dijupuk 29 Maret 2013. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "Marseille v. Bordeaux Match Report" (ing French). lfp.fr. Dijupuk 29 Maret 2013. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung) CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
^ "Marseille v. Troyes Match Report" (ing French). lfp.fr. Dijupuk 29 Maret 2013. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung) CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
^ "Nice v. Marseille Match Report" (ing French). lfp.fr. Dijupuk 29 Maret 2013. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung) CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
^ "Marseille v. Metz Match Report" (ing French). lfp.fr. Dijupuk 29 Maret 2013. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung) CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
^ "Marseille v. Nantes Match Report" (ing French). lfp.fr. Dijupuk 29 Maret 2013. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung) CS1 maint: Basa ora
|access-date= (pitulung) CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
^ "Monaco v. Marseille Match Report" (ing French). lfp.fr. Dijupuk 31 Maret 2013. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung) CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
German). Fussballdaten. 21 July 2007. Dijupuk 31 Maret 2013. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung) CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
pitulung) CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
^ "Bayern zauberte weiter" (ing German). Fussballdaten. 18 August 2007. Dijupuk 31
German). Fussballdaten. 19 March 2008. Dijupuk 31 Maret 2013. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung) CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
^ "Keine Sensation" (ing German). Fussballdaten. 19 April 2008. Dijupuk 31 Maret 2013. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung) CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
ing German). Fussballdaten. 20 August 2010. Dijupuk 7 April 2013. CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
^ "Bayern gewann das Spiel, verlor aber Ribery" (ing German). Fussballdaten. 21 September 2010. Dijupuk 21 April 2013. CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
Bayern endgültig abgehakt" (ing German). Fussballdaten. 26 February 2011. Dijupuk 21 April 2013. CS1 maint: Basa ora
Ente" (ing German). Fussballdaten. 12 March 2011. Dijupuk 21 April 2013. CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
^ "FC Bayern entging weiteren Schäden" (ing
^ "Franck Ribéry". OM Planete (ing French). Diarsip saka sing asli ing 10 September 2011. Dijupuk 31 Maret 2013. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
kel mawa pranala jaba nonaktifKaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurung	Menu navigasi
kuwi dosane tumpuk undhung sak andug-andhug. Merga sing dadi korban masyarakat luas, mula nilai kerugiane bisa gak terbatas. Korupsi kudu diberantas sak oyod-oyode. Nanging
piye? Wong nilep duwik negara kok... penghargaane ya nginep karo mangan gratis neng hotel prodeo kuwi... piye?" "Pak KPK... turene Ustad Mukidin, usaha mencegah korupsi niku kedah angsal penghargaan. Sing kula tilep niku anggaran sing kinten-kinten ajeng dikorupsi anak buah kula, maksud kula niku rak nyegah anak buah mboten korupsi" "Halah pak... sampeyan ki ketoke
Pak Lurah : Mun iki panggonku panggonmu nyang mburi kana lho iki klas eksekutip dudu
numpak bis ora nate diusir karo sopir-e kok kowe wani wani ngusir, sopir wae sombong.Ora let suwe Yu Darmi munggah. "Ono opo iki" : Yu Darmi takon karo PramugariPramugari crito yen Semun ora gelem pindah nyang panggonane dewe,.."Oooo ngunu tho wis gampang serahno aku wae" : jare Yu DarmiYu Darmi : Mun ola opo kowe lungguh kono Semun : kowe yo arep melu ngusir aku pisan yoYu Darmi : Ora Mun, Kursi sing kok lungguhi iki kanggo penumpang jurusan Medan nek sing
golek panggonan , ana cah wedhok ayu ireng manis lungguh dewek-an nang pojokan."Nyuwun sewu
ampun salah paham jeng,..kulo namung nawari es jeruk kok...menawi mboten kerso nggih mboten menopo-menopo,.." Jawab-e Bayan Semun luwih sopan karo clingukan bingung."Eeeee lha kok ngeyel bocah iki , aku dudu cewek sing koyo ngunu iku ,..enak wae ngajak nang Hotel,.." Cah wedhok mau mbengok luwih banterBayan Semun kisinan banget , balik klepat mlaku ngadoh golek panggonan liyane. Wong sak Cafe mendelik kabeh matane ndelok
Sinten numpak sepur?Cah telu sak geng yaiku
karo Paijo nyang Jakarta numpak sepur Matarmaja..Kaya iklan ”Nggak ada loe nggak rame”... neng ndalan ana-ana ae bahan garapane.Tekan stasiun mBalapan... sepur mandeg.. cah telu totohan sapa sing bakal lungguh neng bangku kosong sing neng cedhake deweke, mulai lanang apa wedok, isik enom apa tuwek, dst.Eh temenan... gak suwe ana cah wedok seksi, kaya Dewi Banowati, dandanane menor, ayu moblong-moblong kaya bintang Hongkong, manja-manja rada
wis tekan Kroya... suasane mulai sepi, penumpang liyane wis akeh sing mulai nggeraji.. Semun mulai ”ngeres” (pasir kali)."Eh Yu... sikilmu ketoke kok mulus men... Piye nek kowe nyingkap rokmu sithik nganti dengkulmu ... aku cah telu iki gelem kok urunan rongpuluh ewuan nggo mbayar sampeyan”.Dasare Yu Darmini... halah apa
nrambul..."Piye nek ditambahi cah siji dadi 50 ewuan tapi kowe gelem nyingkap sing rada duwur meneh..."Semun karo Paijo setuju...
rongatusan dadi gunggung kepruk nematus ewu.. terus dewek-e ngajak neng sambungan gerbong. Cah telu semrinthil kaya kebo ditarik keluhe.
kloset karo cekikikan "Nooh... neng kono panggonanku mau pipis... Puas.. puas.. puas...!!"Cah telu mung
Kanggo nambah penghasilan Bayan Semun usaha bukak bengkel.sakjane Semun durung pati pinter wong melu kursus montir wae lagi telung wulan.Nanging amargo terdesak kebutuhan dewek-e wani bukak bengkel nang ngarep omahe.Persiapan wis mateng , alat wis komplit , konco-konco wis dikabari kabeh mulai pak Lurah, Carik, Jagabaya, Jagatirta, Modin nganti Yu Darmi sing ora gablek
"Suwe ora soale aku lagi kesusu iki, di dawuh pak Lurah nyang nggone pak Bupati" jare Pak carik maneh."nggih radi dangu pak, tapi kulo saget kok ndandosi kilat pokoke dijamin saget distater maleh" jare semun"Piro mun ongkose" Pak carik takon"Satus Ewu kemawon pak" jare Semun"Yo wis garapen mun tak tunggu , cepet
kok ongkose larang men tho nganti satus ewu" pak carik protes mergo semun mun nuthuk dinamo stater-e thok...."Pak Carik ongkos nuthuk-e mawon murah pak namung 5 ewu,..lha sing 95 ewu niku ongkos ilmu kulo kangge mangerteni bagian pundi sing
nang njero mobil yo,.....cepet mun ,...darurat iki..... laporanku ana nang ana kabeh,...nek ora cepet
bh 302 yo,....cepet mun" krek HPne pak lurah mati.Jegagik Semun langsung mblayu nang basement njupuk map kuning trus mblayu munggah nang lobby maneh.Sakwetoro pak lurah wis gelisah mlaku ngalor ngidul nang ngarep lift , 10 menit durung ketok, 40 menit durung nongol, malah wis sak jam bayan semun durung kethok irunge.Pak Lurah ora sabar nelpon Semun maneh,...."Mun lha kok suwi men tho , mosok nganti sak jam durung mecungul irungmu,....sakiki kowe nangdi.." Pak lurah bengok bengokkaro krenggosan Bayan Semun semaur : "Kuloo.....tasihhh...wonten...lantai....selangkung pak lllurah,..."
macet opo piye,..." pak Lurah bingung."mbotennn pak kulo lewat tangga darurat..." jare semun isih karo krenggosan"Lho lhaopo kowe munggah lewat tangga darurat rak cepet yen ngganggo lift to" Pak Lurah tambah binggung"Kulo wau bade lewat
Setu wingi Semun didawuh pak Lurah niliki proyek jalan tembus nang Sarangan , merga kewengen dadi kepeksa nginep nang Hotel Rindu Malam, Jam 8
sing ayu kanggo ngancani aku sewengi iki, sing dikirim pancen uayu banget tapi sayange rada galak dadi ya kepeksa gak sido nyoblos mung nyontreng wae,....."Karyo : Di@put kud!$ kur@p $@p!......Gubrakkkkk.. Karyo nggeblak
“siji ora dadi , loro ora kanggo, telu mlaku, papat mupakat, limo utomo, enem marem”.
pm	nggawe opo e za ???
Balas	akhireza berkata:	20 April 2009 pukul 3:41 am	nggawe blog kang, wes isa nulis^^. nuwun ya semangad te dekben,. 25 tahun ja lali nikah..
Balas	bocahcilik berkata:	4 Juni 2009 pukul 9:19 am	wah wah wah…ID-nya sama dek.
wae, wis kesuwen ning Cilegon, bahasaku dadi kecampuran wong solo, karo boso jowo cilegonrodo susah nganggo boso aseli njeporo.Aku SMP Krasak angkatan 96, SMA cangaan, angkatan 99.Saiki dadi
Mikroflora normal manungsa ya iku istilah kang digunakake kanggo nggambarake pirang-pirang mikroorganisme kaya bakteri lan fungi kang minangka penghuni tetap saka bageyan-bageyan badan tertemtu kususe kulit, usus gedhe, lan vagina.[1] Virus lan parasit, senajan kalebu rong golongan gedhé mikroorganisme, ora kalebu flora normal manungsa.[1]
Flora normal ing kulit[besut | besut sumber]
Mikroorganisme kang dominan ya iku Staphylococcus epidermidis kang asipat nonpatogen ing kulit nanging bisa nimbulake penyakit nalika ngancik panggonan-panggonan tertemtu kaya katup jantung gaweyan lan sendi prostetik (sendi gaweyan).[1] Bakteri iki luwih kerep ditemokake ing kulit
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mikroflora_normal_manungsa&oldid=1080514"	Kategori:
Kagem sedaya rencang ingkang tanggap warsa, dalem ngaturaken pamuji wilujeng mugi – mugi tansah pinaringan bagas waras, kemirahan rejeki, sarta lir ing sambikala. Babagan gagasan acara kekempalan kangge mangayubagya rencang ingkang tanggap warsa, khususipun
DM permalink	Mei 8, 2009 11:54
Nata rasa, nata cipta lan nata raga…
Nyebar ganda arum kusuma jatining – jati…
MENGKO DI SENENI KARO SEMAR LO. CHIKA IKU GA DUWE HP TAPI NGANGGO SANDAL JEPIT.
Abdullah Yusuf Azzam (1941–1989) dadi salah sawijining tokoh kang paling ketok lan nduwèni prabawa karo pamimpin-pamimpin bangsa Afghanistan liyané. Dhèwèké nulis buku-buku tumrap jihad, kaya
Maidens. Dhèwèké uga mudhun langsung ing medan jihad Afghanistan, ing yuswané kang luwih saka 40 taun. Dhèwèké njlajah Afghanistan, saka lor tumuju kidul, saka wétan tumuju kulon, kepanasen, katisen, nembus salju, munggah gunung, kanthi mlaku utawa numpak keledai.
kabèh umat Islam, asilé mau ya iku jihad Afghanistan dadi universal amarga umat Islam saka kabèh panjuru donya padha melu.
Syeikh Abdullah Azzam mung fokus ing siji, ya iku negakake hukum Allah SWT, kang dadi tanggung jawab kanggo kabèh umat muslim. Dhèwèké yakin manawa jihad wajib dilaksanakake nganti Khilafah Islamiyah ngadheg sahingga cahya Islam nerangi donya.
jihad ing jaman modern saiki. Dhèwèké nduwèni peran penting kanggo nglurusake pendapat umat Islam kalebu jihad lan perlune ngadegake jihad.
Abdullah Yusuf Azzam lair taun 1941 ing dusun Asba’ah Al-Hariyeh propinsi Jiin, Palestina. Dhèwèké wiwit cilik éntuk pendhidhikan Agama Islam, ditanamke katresnan maring Gusti Allah SWT lan Rasul Muhammad SAW, marang mujahid kang berjuang ing dalane Gusti Allah lan wong-wong kang shaleh sing nresnani keuripan akhirat.[1]
Wiwit cilik, Abdullah Azzam paling béda saka kanca-kanca liyane. Dhèwèké wis mulai syiar Islam wiwit enom. Mula dhèwèké dikenal bocah kang shaleh. Syeikh Abdullah Azzam dikenal amarga katekunane wiwit isih cilik.
Dhèwèké éntuk pendhidhikan dhasar lan menengah ing dusune banjur nglanjutake ing Sekolah Dhuwur Pertanian Khadorri nganti éntuk gelar. Walopun dhèwèké paling enom sajroning kanca-kancane, tapi dhèwèké paling pinter. Sakbubare namatake pendhidhikan ing Khadorri, dhèwèké nyambut gawe dadi guru king dusun Adder, Yordania Selatan. Banjur dhèwèké nuntut ilmu ing Fakultas Syariah Universitas Damaskus Suriah nganti éntuk gelar B.A (sarjana enom) ing bidang Syariah taun 1966. Wektu tentara Yahudi ngrebut Tepi Barat ing taun 1967, Syeikh Abdullah Azzam pindah tumuju Yordania, amarga dhèwèké ora pengin urip ing Palestina kang ana ing ngisore pendudukan Yahudi. Ndeleng kepiye tank-tank Israèl mlebu Tepi Barat tanpa perlawanan kang ndadekake rasa bersalah ing awake dhèwèké mula dhèwèké tambah mantep kanggo hijrah nduwèni kekarepan kanggo sinau babagan ilmu perang.[2] Ing akhir taun 1960-an, saka Yordania dhèwèké nggabung jihad nentang Israèl. Ora suwi, dhèwèké banjur lunga saperlu sinau ing Mesir lan éntuk gelar Master ing bidang Syariah ing Universitas Al-Azhar, Kairo. Ing taun 1970, sakwuse jihad mandeg amarga kekuatan PLO diusir saka Yordania, dhèwèké dadi dosen ing Universitas Yordania ing Amman. Setaun sakwise, dhèwèké éntuk beasiswa saka Universitas Al-Azhar, panggonan dhèwèké ngalnjutake pendhidhikan S3 lan éntuk gelar Ph.D. ing bidang Pokok-pokok Hukum Islam (Ushul Fiqh) taun 1973. Ing Mesir iki dhèwèké kenal
suwi jihad ing Palestina. Tapi ana babagan kang ora disenengi tumrap wong-wong sing melu jihad, ya iku adoh saka Islam kayata jaga wengi sinambi dolanan kertu lan ngrungokake musik, lan nganggep manawa awake lagi jihad kanggo mbebasake Palestina. Syeikh Abdullah Azzam ngupayakake wong-wong iku nerapke Islam ing kauripane, tapi ditolak. Sawijining dina, dhèwèké takon ing sawijining ‘Mujahid’ kanthi retoris, agama apa kang ana ing mburine revolusi Palestina, Mujahid iku njawab kanthi jelas dln gamblang: “Revolusi iki dhasar agama." Dhèwèké banjur ninggalake Palestina, pindah tumuju Arab Saudi dln mulang ing akèh universitas.
“Jihad mung nganggo gaman, ora nganggo negosiasi, ora nganggo perundingan damai, ora nganggo dialog” Ukara iku dadi semboyane dhèwèké lan ndadekake dhèwèké wong Arab pertama kang nggabung jihad ing Afghanistan nglawan Uni Soviet kang komunis.
Taun 1980, nalika dhèwèké taksih ing Saudi Arabia, Abdullah Azzam ketemu karo sawijining delegasi mujahidin Afghanistan kang tekakanggo munggah kaji. Dhèwèké tertarik karo kelompok iki lan pengin ngerteni luwih akèh ngenani jihad Afghanistan.
Nalika dikandhakake, dhèwèké ngrasa iki kang wis suwe digoleki dheweke. Dhèwèké banjur nyopot jabatane dadi dosen ing Universitas King Abdul-Aziz Jeddah Saudi Arabia, lan mangkat tumuju Islamabad Pakistan ben luwih cedhak karo jihad Afghanistan, lan ing kana dhèwèké kenal pemimpin-pemimpin mujahidin. Wektu pertama ing Pakistan, dhéwé kadhapuk ngawehi kuliyah ing International Islamic University ing Islamabad tapi ora suwi amarga
sugeng riyadi tepang ki demang. mangkunegaran menapa kasunanan gampar nginggil punika?
Balas	Irfan Affandi	Desember 29, 2007 pukul 9:22 am	Sampun katah ingkang muji Mas, dadosipun cekap Sugeng Taun Anyar kemawon saking kulo. *Nderek nyambung url Mas, nggih…
Balas	Wibisono Sastrodiwiryo	Desember 30, 2007 pukul 11:02 pm	@irawan aka jumbet:
Monggo. Gambar nginggil meniko gambar pendopo Mangkunegaran Mas. Wareng kulo meniko miturut crito eyang kakung dados punggawanipun KGPAA Mangkunegoro kaping IV. Matur nuwun.
hehehe… inggih Mas Irfan, matur nuwun nggih, mugi diparingi dinten ingkang saé. Monggo
mbok bilih panjenengan kersa, kulo tambahaken blog panjenengan wonten blog kulo inggih.
Lokomotif diesel iku jinis lokomotif sing mawa mesin diesel lan umumé migunakaké bahan bakar mesin saka solar. Ana rong jinis utama lokomotif diesel
lan transportasi rèl punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia
Saya : ” Haah !…………. Rokok niku tibakE awis nggih pak….., Lha yen seSasi Lak nggih Rp.17.250,- ( pukuL rata ) x 30 hari = Rp.517.500,- Ya, Allah Pak………… menawi ditumbasnE beras (@ Rp. 5000,- ) Rp. 517.500,- : Rp.5000,- = 103.5 kg…………( bisa untuk makan -/+3klg dlm sebulan )
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tovdal&oldid=875642"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Gambar Peta Kabupaten Kota: Banyuwangi Kecamatan genteng
PURBO WASESO ALLOH KANG AMISESO, IBU BOPO KULO NYUWON SANDANG PANGAN SAKING BUMI JAGAD SUMBER SEGORO WETAN KIDUL KULON LOR, ADOH
apik2 wae to!soale wis suwe gak ketemu!skrg dadi tukang suntik nang jogorgo ngawi!ngono wae yo!menko disambung maneh.
Per kapita iku sawijining frase Basa Latin sing maknané per sirah ing ngendi per tegesé "liwat" utawa "déning" lan kapita (wangun tunggal caput) tegesé "sirah". Kaloro tembung iki bebarengan maknané frase "kanggo saben wong."
Istilah iki biasa dianggo ing babagan statistika kanggo nuduhaké rerata per wong tumrap fokus kawigatèn apa waé, kayadéné pametu,
Yorùbá	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.16, 9 Maret 2013.
ing yuswa 19 taun) inggih punika penyanyi rock Indonésia lan angsal julukan minangka Ratu Rock Indonésia (Queen of Indonésian Rock) utawi lady rocker.[1] Nike tilar donya amargi kacilakan nalika nitih mobil Honda Civic.[1] Kacilakan kasebat nalika ing Jalan RE Martadinata ing Kutha Bandung.[1] Nike Ardilla tilar donya nalika popularitasipun taksih inggil.[1] Nike Ardilla kalebet penyanyi, bintang film, model, bintang iklan.[1] lan seniman paling sukses ing sadaya bidang entertainment. Sanajan sampun tilar donya, Nike Ardilla taksih produktif ngedalaken album, senajan albumipun taksih sami, namung gantos cover mawon.[1] Sadangunipun sejarah entertainment Indonésia ngantos sapunika, namung Nike Ardilla artis ingkang ansal pakurmatan ingkang paling inggil, saben tanggal lair lan sedanipun dipunperingati.[2]
^ a b c d e f (id)[1] dipunundhuh tanggal 29 Juli 2011)
^ (id)Peringatan 15 tahun Nike Ardilla dipunundhuh tanggal 29 Juli 2011)
IndonésiaAktris IndonésiaModhèl IndonésiaFinalis GADIS SampulTokoh BandungPamenang BASF AwardLair 1975Kategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Saiki jaman edan, yen ora melu ngedan ora bakal
iki aku nggawe manualan ae… ora ngerti carane nggawe
apa koen...Wong Mr Shu ini sing gawe ceritae wis minggat, yaa dewekke ora bs gawe
deleng blog-ke Mr Shu gawaanne pengenne ngamuk..., wong bosen yaa deleng
» Unduh Sing! Karaoke by Smule (gratis) Android - Download Sing! Karaoke by Smule
Unduh Sing! Karaoke by Smule (gratis) Android - Download Sing! Karaoke by
datheng ngarsane gusti Kulo nyuwun rahayu basuki Duh Pengeran kulo nyuwun pangayoman. Mugi gegadhangan biso kasembadan
Wis cumawis guru lan santri agami, Ing IAI anggen kitho sesami ngaji
Nyuwun dungo mugi paringa raharjo. Anggen kitho badhe anggebyar
Sugih tanpo bondho. Digdaya tanpo aji. Ngluruk tanpo bolo. Menang tanpo ngasorake. |
Wah ora gur tambah gedhe ning uwis dadi penggedhe . Mbok ya sesekali pak penggedhe diajak niliki blog ben iso ngrungokake keluhane pengusaha lan masyarakat kecil he he
Bathuk Kinclong Indonesia ), kowe ketuane !
ananto permalink	September 13, 2008 7:53 pm	to: agok
Malam boss..kowe kok njotak aku,apa masih marah and dendam..he..he.. apa raduwe pulsa..wong biasane telpon saka kantor jam2an..sing gratis..he2..
Pripun buk’e,undangane belum nyampe ya..habis alamatipun
pesen siji yo, yen iki Cash yo ra opo2 !
Ninoek Penjaga Blog permalink	September 13, 2008 8:43 pm	aku yo pesen siji
Panjenengan wonten pundi pakdhe…menawi kepareng nyuwun alamatipun, kula wonten Sanggrahan Berbah, sak kilen kantor Kecamatan Berbah,Nuwun…
agoek permalink	September 15, 2008 10:42 am	Budi Sipit : Rambutku wis tuwuh bud… dadi ketuane ben donok wae..aku dadi pemerhati..
Ananto : Lagi akeh kerjaan Boss…. Gali aku kok durung nompo undangan … ojo sentimen mbek aku yo…kiduk karo maeso wis nompo lho? Alamatku jelas….bedo karo nggone Yayuk….yen nggone Yayuk mesti liwat RT
alamatipun Jl. sartika…. Pabuaran Tangeran Banten… Kala Wingi Pak Posipun laporan kula,menawi alamat punika mboten wonten ing peta…..trus pripun… badhe pun kintunaken wonten PERBAKIN Kemawon….he…
sampun ketampi dereng… panjenengan konfirmasi kaliyan Bu Yayuk punapa Bapak Pemerhati PERBAKIN …..
Iseng2 anguk2 pak… e lha kok rame.. he… tak pikir aku kena kasus… mggih sampun menewi mboten nesu kaliyan kawula… mesakaken pak, menawi kula pun nesoni…he..he..
Yud, mbok nimbrung to yo……..opo ra kangen mbek
kusnanto mo bengi ndhisiki conference……..
eee lha kok subuh Moe2 & budhe Yayuk gantian, nek ngene carane iso lek-lek an terus ki hhhh
iso sebab anakku rewel njaluk kelon bapake, yo wis sak ibu-ibune sisan tak keloni nganti esuk dadi
maneh ora ngluyura, sing wis nduwe putu wae ra tau mulih.
yen dha seneng aja mung mandeng, golekana endi omahe.
Raudhah & Zaquan Adha, Ayu Raudhah & Zaquan Adha berbulan madu, lokasi bulan madu Ayu Raudhah & Zaquan Adha, gambar sensasi Ayu Raudhah & Zaquan Adha, gambar hot Ayu Raudhah & Zaquan Adha, gambar sanding ayu raudhah,
Gambar Peta Kabupaten Kota: Banyuwangi Kecamatan sempu
Terbaru Wayang Kulit Ki Enthus Susmono Goro Goro Lucu Sinden Cantik vs Gareng Semplok
Gareng Semarang vs Cak Diqin Kocak Banget Wayang Kulit Goro goro Ki Anom Suroto [Part 2]
Ki Anom Suroto - GORO GORO Dagelan Lucu Gareng & Kirun Pagelaran Wayang Kulit Kocak FULL Ngakak
Wayang Kulit Goro Goro Ki Anom Suroto Kocak Bangeet ( Kirun & Yati Pesek Gayeng)
WAYANG KULIT GOROGORO KI ANOM SUROTO ~ GARENG SEMARANG, DIKIN WAHYU
Apa penyebab abdine Ajisaka padha padudon ?... - Brainly.co.id
Amarga salah siji abdine dititipi barang diwelingi karo ajisaka yen ojo dikekke kr sp2 kecuali aq sing jupuk#hehehe
Nassau (lair ing Den Haag, 30 April 1909 – pati ing Baarn, 20 Maret 2004 ing yuswa 94 taun) inggih punika Ratu Kerajaan Walanda saking 6 September 1948, dumugi tanggal 30 April 1980, ambal warsa beliau ingkang kaping 71, nalika putrinipun Ratu Beatrix minggah tahta.[1]
Juliana palakrama kaliyan Bernhard zur Lippe Biesterfeld, satunggaling bangsawan Jerman, rikala tanggal 7 Januari 1937 lan pikantuk sekawan putra Beatrix (1938), Irene (1939), Margriet (1943), lan Marijke (1947) ingkang namanipun lajeng kagantos dados Christina.[2]
Ratu Juliana minggah tahta nggantosaken ingkang ibu, Wilhelmina, antawising taun 1947 – 1948. Rikala tanggal 27 Desember 1949, piyambakipun ingkang kanthi resmi masrahaken kedaulatan Hindia Walanda dhumateng ketua delegasi Indonésia, M. Hatta, wonten ing pepanggihan ing Istana Dam, Amsterdam.
Rakyat Walanda remen kaliyan piyambakipun amargi boten njunjung formalitas kanthi saèstu. Putrinipun, Beatrix, malah dipunkenal langkung formal, kados déné ingkang bapa, Pangeran Bernhard.
Ratu Juliana pindhah dhateng Indonésia wonten ing taun 1972 sinambi mbekta "olèh-olèh", antawisipun naskah manuskrip Kakawin Nagarakretagama. Naskah lontar punika asalipun saking Lombok lan dumugi ing Walanda amargi dipunjarah déning KNIL rikala taun 1894, nalika tentara Walanda ngasorake Lombok.
Éwadéné sampun ngundhuraken dhiri saking pulitik wiwit taun 1980, piyambakiun taksih aktif wonten ing bidang sosial dumugi taun 1995.
Lan piyambakipun ingkang minangka Ratu Walanda ingkang pungkasanipun ngakuni kedaulatan nagara Indonésia sasampuning pepanggihanipun kaliyan Mohammad Hatta wonten ing pamungkasan Diplomasi wonten ing Konferensi Meja Bundar ing kutha Den Haag, nalika tanggal 23 Agustus dumugi tanggal 2 November 1949.
Pagesangan Wiwitan[besut | besut sumber]
Juliana miyos wonten ing kutha Den Haag, putra saking Pangeran Hendrik, Duke saking Mecklenburg-Schwerin kaliyan Ratu Wilhemina saking Walanda. Juliana nelasaken masa alitipun wonten ing Istana Het Loo ing Apeldoorn, lan wonten ing Istana Noordeinde sarta Istana Huis ten Bosch ing wewengkon Den Haag. Sawijining sekolah kecil dipunbangun wonten ing Istana Noordeinde saking pamanggihipun pengajar Jan Lightart saèngga, nalika yuswanipun ngancik angka 6 taun, sang Putri saged pikantuk pendidikan utamanipun sesarengan kaliyan kancanipun. Kanca sepantaranipun inggih punika Baroness Elise Bentinck, Baroness Elisabeth van Hardenbroek lan Jonkvrouw Miek de Jonge.[3]
Kados ingkang kacantum wonten ing konstitusi Walanda menawi piyambakiipun kedah siap nglajengaken tahta nalika yuswanipun ngancik angka 18, pendidikan Putri Juliana kalampahan langkung cepet saking laré sanèsipun. Sasampunipun 5 taun pendidikan dasar, sang Putri pikantuk pendidikan lanjutanipun (dumugi
Lair: 30 April 1909 Tilar donya: 20 Maret 2004
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Juliana_saka_Walanda&oldid=1098415"	Kategori: Kaca nganggo imgwLair 1909Kapatèn 2004RatuKerabat karajan WalandaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.14, 18 Oktober 2016.
ke emailku : robertmanurung@yahoo.com. oke ?
@ Ratu Adil Satria Pinandhita Sinisihan Wahyu
Piye to Mas ? Sampeyan ngerti apa ora unggah-ungguh ? Mbok yo ojo ngenyek gitu karo sing punya umah. Yen sampeyan ora seneng ngeliat batak face-ku sing ganteng kuwi, yo wis minggat sono. Dadi wong ojo sombong!
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Bali.
► Panganan Bali‎ (3 Kc)
► Provinsi Bali‎ (2 Kt)
Kategori iki isi 27 kaca. Ana ngisor iki dituduhaké 27 kaca.
Raudhah, gambar Ayu Raudhah dan suami, gosip Ayu Raudhah, skandal Ayu Raudhah, Ayu Raudhah artis seksi, Ayu Raudhah
panjenengan kepripun mas???ingkang dereng
Mantènan utawi upacara pengikatan janji nikah ingkang dirayakan utawi dipunlampahi kaliyan kalih tiyang kaliyan maksud meresmikan ikatan pérkawinan sécara norma agami, norma hukum, lan norma sosial. Upacara pernikahan gadahi katah ragam lan variasi miturut tradisi suku bangsa, agami, budaya, utawigadahi ikatan kaliyan aturan utawi hukum agama katamtu.
kesempatan kangge ngerayaaken kaliyan konco lan keluarga. Wanita lan pria ingkang sedang ngelangsungaken pernikahan dipunasmani pengantin, lan saksampunipun upacaranipun bakdo lajeng punika
ingkang maknanipun persetubuhan.[1][2]
Pernikahan ing Indonesia[besut | besut sumber]
ingkang paling ageng ing piyambakipun kaliyan tiyang ingkang paling gadahi hak angsal pendidikan lan pemeliharaan. Pernikahan gadahi mupangat kangge paling ageng kaliyan kepentingan-kepentingan sosial sanesipun. Kepentingan sosial punika inggih punika jaga kelangsungan jinis manungsa, memelihara keturunan, jaga keselamatan masyarakat saking sadaya macem penyakit ingkang saged bahayakan kauripan manungsa serta jaga ketenteraman jiwa.
Pernikahan gadahi ancas ingkang sangat mulia inggih punika wujud suatu keluarga ingkang bahagia, kekal abadi adedasar Ketuhanan Yang Maha Esa. sak punika jumbuh kaliyan rumusan ingkang ngandut ing Undang-Undang Nomor 1 taun 1974 pasal 1 menawi: "Perkawinan punika ikatan lahir lan batin antawis tiyang wanita kaliyan tiyang pria dados suami istri kaliyan ancas wujud keluarga (rumah tangga) ingkang bahagia lan kekal adedasar Ketuhanan Yang Maha Esa."
jumbuh kaliyan rumusan punika, pernikahan boten cekap kaliyan ikatan lahir utawi batin saja ananging kedah kalih-kalihipun. kaliyan wontene ikatan lahir lan batin punika perkawinan punika setunggal perbuatan hukum ing sisih perbuatan keagamaan. dados perbuatan hukum amargi perbuatan punika nimbulken akibat-akibat hukum ingkang sae arupa hak utawi kewajiban kangge kalihipun, ananging ingkang dados akibat perbuatan keagamaan amargi ing pelaksanaannya kedhah dipungayutaken kaliyan ajaran-ajaran saking saben-saben agami lan kepercayaan ingkang sejak dahulu sampun maringi aturan-aturan ing pundhi perkawinan punika kedhah dipunlampahi.
ageng ingkang boten dados prekawis pribadi ingkang gadahi gegayutan kaliyan Tuhan, ananging kalebet pelanggaran hukum lan wajib maringi sanksi-sanksi kaliyan ingkang ngelampahi. ing Indonesia ingkang mayoritas pendudukipun
perkawinan ingkang sederhana, kaliyan ancas supados tiyang boten kajebak utawi terjerumus ing perzinaan. Tata cara ingkang sederhana punika
"Perkawinan inggih punika sah menawi dipunampahi miturut hukum saben-saben agama lan kepercayaannya." saking pasal kasebut kadasta maringi peluang-peluang kangge anasir-anasir hukum adat kangge derek lan menawi berpadu kaliyan hukum Islam ing perkawinan. sanesipun punika dipunsebabaken déning kesadaran masyarakatnya ingkang nghendaki demikian. salah satunggaling tata cara perkawinan adat ingkang tasih katingal ngantos sapunika inggih punika perkawinan ingkang bot pada en kaserat pejabat ingkang gadahi berwenang utawi dipunsebap nikah siri. Perkawinan punika namung dipunlampahi ing ngajeng penghulu utawi kasil agama kaliyan menuhi syariat Islam prmila perkawinan punika boten ngantos kacatet ing kantor ingkang gadahi wewenang kangge punika.
Perkawinan sampun sah menawi sampun menuhi rukun dln syarat perkawinan. menawi ingkang kalebet ing rukun perkawinan inggih punika antawisipun:
Pihak-pihak ingkang sampun kalampahi akad nikah punika mempelai pria lan wanita.
menawi salah satunggaling syarat punika boten dipunjangkepi mila perkawinan kasebut dipunanggep boten sah. amargi punika dipunharamaken baginya ingkang boten jangkepi rukun kasebut kangge ngadaaken hubungan seksual utawi sadaya larangan agami ing pergaulan. kaliyan demikian apabila keempat rukun punika sampun terpenuhi mala perkawinan ingkang dipunlampahi sampun dianggep sah.
Perkawinan ing iggil miturut hukum Islam sampun kaanggep sah, menawi perkawinan kasebut dipungayutaken kaliyan ketentuan Undang-Undang Nomor 1 pasal 2 ayat 2 taun 1974 babagan perkawinan punika berbunyi: "saben-saben perkawinan dipunserat miturut peraturan perundang-undangan ingkang kalampahi." Dipertegas ing undang-undang ingkang sami ing pasal 7 ayat 1 ingkang nyataaken menawi perkawinan namung ngijinaken menawi pihak pria gayut usia 19 taun lan pihak wanita sampun gayuh usia 16 tahun. mila tasih dereng cekap umur, ing pasal 7 ayat 2 njelenterehaken menawi perkawinan saged kasahen menawi nyuwundispensasi ing pengadilan utawi pejabat sanes ingkang dipunpadosi kaliyan kalih tiyang saking kedua
dijupuk 2010-03-28 Punjul saka siji saka |pages= lan |page= sing kudu diisi (pitulung)
(id) Undang-undang Republik Indonesia tentang Perkawinan
masyarakatKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel ngandhut tulisan abasa ArabKategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
TUMUJU DATENG GUSTI DZAT KANGA AMURBO DUMADI
MANUNGGALING KAWULO GUSTI, KRENTEG ATI BAKAL DUMADI
uwis-uwis.. hahaha.. biasa ae.. lha mosok wong
Jeneng Orqen ana wiwit taun rong puluh, jaman Kangxi. Jeneng iki asring ditulis ing cathetan sajarah Dinasti Han minangka Erchun, Elechun,Eluchun, Elunqi. Sawise Républik Rakyat Cina ngadek ing taun 1949, suku iki kanthi resmi dijenengi Oroqen etnis minoritas.[1] Jaman biyèn wong saka Suku Oroqn uripe kanthi cara ngajak kéwan lan mancing. Sawise ngadek Cina, suku iki sithik kanthi sithik lunga saka alas lan urip netep, banjur mulai ngingoni kewan.[1]
kel nganggo Cithakan:Infobox ethnic group kanthi paramèter lawasArtikel nganggo cithakan ethnic group mawa paramèter gambar	Menu navigasi
Ing. Irena Honkov&aacute;
Ing. Zita Košnarov&aacute;
Ing. Eva Kucht&iacute;
utawa Myrtaceae kang asale saka Asia Tenggara, khususe ing wewengkon Malesia. dijenengi jambu mawar amarga woh jambu iki
Jambu mawar bisa urip ing macem macem tipe kahanan lemah. Wit jambu mawar bisa urip subur lan ngasilake
Lajeng dipun terusaken kalian maos dongo. Dongo / pinuwun dumateng pengeran, saenipun dipun
Allah Ta’ala, mongko dipun nasehataken bilih pinyuwunan meniko inggih meniko pinyuwunan ingkang sae-sae, tegesipun mboten pinyuwunan ingkang niatipun andamel
sing penting remuk ngono wae lah..wkwkwk...
uga takon kanggo kemampuan kanggo nuduhake nomer pangguna sing digandhengake karo akun sing rahasia panjalukan data. Perusahaan ndhukung manawa supaya lelucon ngalangi kuwi pambocoran iku nglanggar menehi hak bebas wicara.
Ing usulan isa kurang saka rong minggu sawisé ing Guardian lan Posting Washington dicethakaké National Keamanan Penerjemah ndjogo program dikenal minangka prisma. Trocoh dokumen ngandika ing NSA wis
kanggo klumpukne data ing manca targets.Google Intelligence claims sing sing lan lapuran-lapuran liyane babagan prisma padha “mblusukake” lan “mischaracterized orane katrangan” saka program – khusus, sing padha misled masyarakat kanggo pracaya yèn pamaréntah wis carte blanche kanggo Snoop sawijining kedhaftar. Perusahaan wis publicly rek sing pamaréntah nduweni kemampuan kanggo tunyuk langsung menyang sawijining server, lan ngandika Google iku kepengin mbusak rekaman bab orane katrangan kuwi panjalukan.
“Google ajining diri lan bisnis wis harmed dening laporan palsu utawa mblusukake ing media, lan Google kedhaftar ngangap penting dening panyokro bowo,” perusahaan ngandika ing sawijining pakaryan
nanggepi panjalukan kanggo komentar. A wakil kanggo NSA nuding kanggo sadurunge diterbitake statements babagan prisma, nanging bakal ora Komentar ing Google usulan khusus.
Sawetara viewed Google usulan minangka ploy kanggo menang pendapat umum.
“Sanajan aku wis remen Google tantangan ing lelucon FISA, ing tuntutan hukum iku cara mirah kanggo njaluk PR
Pamaréntah bubar mrentah perusahaan sing bisa kalebu nomer ndjogo panjalukan ing kanthi jumlah ongko karo pemerintah panjalukan kanggo data, kalebu pidana panjalukan saka Federal, negara lan panguwasa lokal. Sawetara Google saingan mlumpat ing kasempatan, kalebu Microsoft, Facebook (FB), Apple lan Yahoo (YHOO, 500 Fortune).
Kanggo past sawetara taun, wis Google nerbitaké sawijining “jèmbrèng laporan” sing klebu nomer data pangguna Panjaluk iku ditampa saka pemerintah terjemahan minangka wutuh. Nanging perusahaan ngersakaken kanggo njaluk bantuan liyane tartamtu dening bejat metu “kanthi jumlah ongko nomer saka nasional panjalukan keamanan” dhewe.
“Lumping nasional keamanan panjalukan bebarengan pidana panjalukan bakal langkah sakdurunge Google lan kita kedhaftar,” a spokeswoman Google ngandika ing statement.
Sadurungé ana, Yahoo ngandika iku ditampa antarane 12.000 lan 13.000 panjalukan kanggo data pangguna saka US hukum terjemahan nglaksaknano liwat suwene nem sasi. Apple ngandika ana kang wus ditampa minangka akeh minangka 5,000 panjalukan, nalika Facebook (FB) ditampa babagan 10,000 panjalukan ing separo pungkasan 2012.
Google ngajokake usulan pengadilan dening nuntut iku bakal diijini mbagi informasi babagan program pemerintah ndjogo karo masyarakat.
Ing dhisik penting sanget Amandemen lodged karo secretive US Foreign Intelligence
sugeng warsa enggal nggih pak. mugi Gusti Allah tansah pinaring rahayu dateng kita sedaya. 🙂
Hejis: he..he.. Inggih, mas Goen. Kawulo ugi ngaturaken sugeng warso enggal, mugiyo panjenengan sak kaluwargo tansah
WONG JOWO DINO IKU ONO PITU
Dino iku ono 7 (pitu): Maksudte PITU ugo bisa kanggo PITUTUR, PITUDUH, PITULUNGAN, PITUNGKAS, monggo sareng² disimak nggih... ? ☝
1. SENEN: tegese ojo boSEN marang uNEN² (unen² Wong Jowo sing kang bisa kanggo tuntunan marang kauripan)
3. REBO: KEREPO SINAU BEN ORA BODHO (mumpung isih urip ditlateni anggone luru ilmu, mergo luru ilmu iku penting, kanggo sangune urip)
4. KEMIS: LUWIH BECIK MINGKEM TINIMBANG LAMIS (ojo podho ngumbar omongan kelawan wong liyo.
6. SABTU: INSAP -PO MARANG BARANG SING WIS KEWETU (sak bejo bejane wong nglali, isih luwih bejo wong kang eling lan waspodho)
7. MINGGU: MINGGIRNO BARANG SING ALA, LAKONONO BARANG SING RAHAYU (sing apik ayo podho dilakoni)
CSc. Ing. Libor Lochman, Ph.D. Ing. Imrich Korpanec, CSc. Ing. Jozef
bakulenesu)Tuyem : esih ana kabeh? ora
uyah ywa kari, lan arta rong duwit, dome aja kantun.(3) Beras abang lawan lenga wangi, miwah gantal loro.Tetulisan Arab lan
tlarbacc. ing. aedif.Diplomirani ekonomist Diplomirani inženjer strojarstvaDipl. Ing. StrojarstvaDipl ing strojarstvadipl. ing. strojarstvaDipl.ing. strojarstvadipl. ing. strojarstvamag.ing.mech.(dipl.ing. strojarstva)dipl. ing. strojarstvadipl.ing. strojarstvadipl. ing. strojarstvaDipl. ing. strojarstvaDipl.ing.strojarstvadipl. ing. strojarstvadiplomirani inženjer strojarstvaDipl Ing StrojarstvaSamouvjereni dipl.ing. strojarstvadipl.ing strojarstvaDipl.ing.
Keesie Kothmann, Sterling Kothmann, Lansing
nuwun pak mugi ngelmu panjenengan dados ngelmu ingkang manfaat kula tak nderek nyobi , maturnuwun
@Joko: mendah senenge saupama pada dene ngeblog, kita isa tukar kawruh. yuk
wai wes disebut Akhir zaman, lo saiki zaman opo ? berarti wektu saiki wes dadi Sisaneng zaman,Dooh cah bagus nopo sampean empun ngertos yen Dajal iku wes wira-wiri wonten ing sandinge sampean? Menawi sampun ngertos. Yen Dajal iku ing ngarsane panjenengan. Mulo kudu ngati ati.Matur suwon . ........
Reply - Share Hide Replies ∧kopral nugie6 years 4 months agoah… lagu lama pak menteri… ora usah kasih penjelasan sing ngalor ngidul… mbok
kemarin soale pass nyanyi cucakrowo ning panggung kok nglirik terus sama si nova. rak opo2 mbah sing penting semangate n tak dongake cepet tek ndung alias cepet nduwe putu. suwun
wah sarujuk kagem Mas Sahid lasn mas Bagus…sumonggo Prof Andyt kulo sturi medhar sabdo babagan ” persunbeaman” saestu kathah ingkang
kakean pikiran opo yo opo aku yo ora ngerti.
Obat Amoxilyn wis tak ombe nanging yo sek kroso kebak ae wetengku, terus tembus nyang boyok rasane cekot-cekot.
Enake opo mudik ae yo golek tombo. Arepe sambat sopo maneh la
Naga Temurun : Sisik gares kang mburi karo pisan madhep mangisor, aran Naga tumurun, wateke nglamurake mungsuh. Artine: Sisik kaki
Lirik Lagu Lir IlirLir ilir lir ilir tandure wong sumilirTak ijo royo royoTak sengguh penganten anyarBocah angon bocah angon penekno blimbing kuwiLunyu lunyu penekno kanggo mbasuh dodotiroDodotiro dodotiro kumintir bedah ing
DIDUNDUM SING SUGIH SELOT SUGIH SING KERE TAMBAH MLARAT.PNS KERJANE AKEH BOLOSE,UPACARA BENDERA MALAH PODO NDODOK KARO NGROKOK,SING WEDOK2 KLENCER KARO BLANJA2.. NEGORO WIS RUSAK… MBOK AWEH REMON KI SING
sampi abada seenan sing nyak amaha nanging batu
Kurikulum_dhelikan&oldid=1014436"	Kategori: PawiyatanRintisan mawa topik pendhidhikan	Menu navigasi
iku montor sport sing nduwèni mesin prodhuksi saka Pagani ing Italia. Debut mroduksi ing taun 1999 lan dipungkasi ing taun 2011. Nganti Juni 2009, 206 Zonda wis dibangun, kalebu uga panggon ujiné. Kaloro coupe 2-linggihan lan vèrsi konvèrsi wis bisa. Konstruksi utamané saka serat karbon.[1] Pirang-pirang tèknik Zonda wiwitan dilakokaké déning juwara siji Formula Siji, ya iku Juan Manuel Fangio.[1] Monor iku wiwitané diwènèhi jeneng Fangio F1, ananging, sakwisé dhèwèké mati dianggo jeneng panggonan ing Argentina.[1]
didukung mesin kang nduwèni kapasitas 5.987 cc (365 cu in) Mercedes-Benz M120 V12 sing mrodhuksi 389 hp (290 kW; 394 PS) ing 5200 rpm lan £ 420 · ft (569 N · m) ing 3800 rpm sing mlebu ning gear-5 nganggo tranmisi manual gearbox.[2] C12 bantere bisa nganthi 60 mph (97 km / h) ing wektu 4,2 detik lan nganthi 100 mph (160 km / jam) ing wektu 9,2 detik. Percepatan nglewati seprapat mil ya iku 12,2 detik 123 mph (198 km / jam). Percepatan lateral ing
cu in) versi mesin AMG-tuned sing bisa ngasilakake 550 PS (405 hp kW/542). Iki bisa ndadekake batere mph (100 km / jam) ing wektu 3,7 detik, ngandhi 100 mph (160 km / jam) ing wektu 7,5 detik lan ngrampungaake seprapat mil ing wektu 11,3 detik. Percepatan lateral ing skidpad ya iku 1,18 g (11,6 m / s ²), bisa ngasilake banter paling dhuwur 208 mph (335 km / jam), lan nduwèni rega US $ 350.000.[2] Zonda S nduwèni modhel
Zonda S 7.3[besut | besut sumber]
Zonda S 7.3 taun 2002 digunakake, luwih gedhé nganggo mesin V12 7.3 L nggusur (445 cu in) digawe lan diprodhuksi déning Mercedes-Benz AMG sing mrodhuksi 547 hp (408 kW; 555 PS) lan £ 553 · ft (750 N · m ), supaya bisa ngontrol traksi lan ABS digawé standar. Mobil iki diklaim bantere saka 0 nganthi 62 mph (100 km / jam) ing wektu 3,7 detik sing bantere paling dhuwur ya iku 208 mph (335 km / jam).[2] ing sasi Februari 2003 majalah otomotif Inggria Evo nyoba ngecek banteré montor iku mlaku ing Autobahn lan ngandaraké yèn top speed-é 208 mph (335 km / jam).[2]
^ a b c (id)www.pagani.com(diundhuh 23 Agustus 2011)
^ a b c d e (en)www.supercars.net(diundhuh 23 Agustus 2011)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.50, 4 Maret 2016.
Łazy (Jerman Lazy) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Łazy&oldid=1090783"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
utawa Mala Bosna; Basa Kroasia: Mala Bosna; Basa Bunjevac: Mala Bosna; Basa Hungaria: Kisbosznia) iku sawijining désa/kutha cilik sing dumunung ing munisipalitas Subotica, ing distrik Bačka Lor ing Serbia. Désa iki dumunung ing provinsi otonom Vojvodina. TCacahing pedunung 1,245 jiwa (2002). Jenegé duwé makna Bosnia Cilik.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mala_Bosna&oldid=830881"	Kategori: Artikel ngandhut tulisan
BačkaSuboticaKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaKaca mawa pranala barkas rusakKoordhinat ana ing WikidataKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Ugo sawangen kae kanca kancamuakeh sing podo gelempanganugo akeh sing kelesetan ditumpakke ambulanyo wes cukupno anggonmu mendemyo
Ryglice (Jerman Riesen) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 2.801 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ryglice&oldid=1090755"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
pas tuku malah njaluk bonus kulit sak lembar ora gumun pak…pak .kui merk union kapten ,nek podo kepingin weruh .ojo do udur …
Inspirasi Yamaha R15 http://t.co/kqhXDRGQVf
Reply	touringrider says:	December 21, 2014 at 5:47 pm	Betul pak
Reply	benito says:	December 22, 2014 at 6:49 pm	bakso kota saiki wis ora enak, bedo karo mbiyen pas sik warung cilik
Reply	touringrider says:	December 22, 2014 at 7:46 pm	Iya kang.. ora enak.
Dermaji iku désa ing Kecamatan Lumbir, Kabupatèn Banyumas, Propinsi Jawa Tengah, Indonésia.
Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.15, 23 Oktober 2016.
Komune Paris (basa Prancis: La Commune de Paris) ya iku
sipil kanggo para wong jaba, demokratisasi pendhidhikan lan papan panggonan kanggo pengasuhan anak.[2] Sekabèhané iki dilakokaké sajroné kahanan kang darurat nalika Paris dikepung lan ngalami paceklik.[2]
Prastawa Penting[besut | besut sumber]
Taun 1870[besut | besut sumber]
19 Juli: Sakwisé nglakokaké perjuangan diplomatik tumprap usaha Prusia kanggo nguwasai
siji saka 3 angkatan kanti senjata Prusia kanggo nguwasai Prancis, ngalahaké Marsékal Prancis Mac Mahon ing Worth lan Weissenburg, dipeksa mentu saka Alsace (wétan laut Prancis), ngepung Strasbourg, lan mlaku maju tumuju Nancy.[4] 2 angkatan perang Prusia liyané nyegat
Caping GunungDhek jaman berjuangnjur kelingan anak lanangmbiyen tak openining saiki ana ngendiJarene wis menangketurutan sing digadhangmbiyen ninggal janjining saiki apa laliNing gunung tak cadhongi sega jagungyen mendhung tak silihi caping gunungsokur bisa nyawanggunung ndesa dadi rejadene ora ilang nggone padha lara
Atunira taha managih Dening geng ing sakarya Kang sampun alebu Tan padhitane dunya Yen adol warta tuku warta ning tulis Angur aja wahdat 7 Kang adol warta tuhu warti Kumisum kaya-kaya weruha Mangke ki andhe-andhene Awarna kadi kuntul Ana tapa sajroning warih Meneng tan kena obah Tinggalipun terus Ambek sadu anon mangsa Lirhantelu outihe putih ing jawi Ing jro kaworan rakta 8 Suruping arka aganti wengi
Ywa sumambar angeng gawe Kawruhana den estu Sariranta pon tutujati Kang jati dudu sira Sing sapa puniku Weruh rekeh ing sariri Mangka saksat wruh sira Maring Hyang Widi Iku
WEDARAN SESAJI 8 WARNI WONTEN JANGKA JOYOBOYO (pul...
TAPAKE KUNTUL MABUR (Kesangga ning rasane ora ana ...
GOLEKANA tapake kuntul anglayang! Ngendi ana? Lan sapa wonge sing bisa nggoleki? Mbok mubenga nganti muser-muser, kuntule dhewe, yen lagi nglayang ing awang-awang, ya ora bakal bisa nggoleki tapake. Apa maneh manungsa. Diperese nganti asat keringete, diputera nganti mumet akale, langka manungsa bisa meruhi tapaking kuntul anglayang mau.
Kawistara, kawruh ”tapaking kuntul anglayang” sejatine dudu kawruh kang dakik-dakik, mencit tan bisa ginayuh. Ora, kawruh iku kawruhe urip padinan, kepriye anggonku wani suwung ing saben dinane. Yaiku urip sing wani bagi binagi, sanadyan kayane ora ana sing dibagi. Wani mangan sapulukan bareng sing luwe. Wani nyandhang sasuwir bareng sing kecingkrangan. Ya ana ing pepadhaku sing luwe lan kecingkrangan bakal tinemu tapaking welas asihku. Lan bungah pepujining pepadhaku merga welas asihku mau sing bakal ngumbulake aku kaya kuntul ing awang-awang sing ora nggagas arep nggoleki tapake maneh. Linuwaran saka sakabehing jejiretan, mardika mabur ning awang-awang
ngarep/mburi ndas sepur. Gerbong sing nggo barang nang paling mburi, jumlaeh biasane luwih akeh
Siki basa ora ana sepur egreg transportasi meng daerah pinggir wetan ciamis mandan engel, nek kepengin dolan meng cikawung be rasane dadi adoh. Nek arep nganggo
mbayangna uripe wong cilik, mbayangna semangate bocah sing usul wedus nggo
ana sing esih duwe poto sepur ejreg-ejreg (gemiyen dijenegi sepur guder, wektu esih nganggo lok uap ireng kae
Lewih ayu endi siro karo Siti Zulaikho
Lewih sugih endi siro karo nabi Sulaiman
enggal diwedar wae rontale, wis diarep2 lan ditunggu para cantrik yunior lho.
Balas	On 7 November 2010 at 00:37 k4ng t0mmy said: Api Dibukit Menoreh
terus OPO meneh yoo….he3, pokoke sakaaaw nganti LALI arep
South Mambalam ING Vysya Tfu ING Vysya Cms ING Vysya Mylapore ING Vysya Madipakkam ING Vysya Villivakkam ING Vysya Mount Road ING
Moco … terus …. nganti … ngentut wae ora
ananging yen wis wedar, ngunduh langsung mlayu ngilang. Padepokan sepi, komentar nyenyet…. he he
Pemerintah ->goblog. NGO-> bukan goblog.
Kemerdekaan, jelas kudu disyukuri, senajan sepiraa bae akehe sing durung bisa kita nikmati. Janjine Gusti Allah: Lamun sira kabeh bersyukur, bakal Ingsun tambahi nikmat Ingsun kanggo sira, lamun sira kabeh mukir, satemene adzab Ingsun bener-bener kenceng (kuat).
bersyukur kanggo kemerdekaan sing esih setitik kiye, Allah bakal nambah kemerdekaan sing luwih gede ning mangsa-mangsa sing bakal teka. Dene angger kita mukir (mengingkari), wis diparingi nikmat merdeka munine durung, Allah bakal paring konsekuensi sing ora bakal luput. Ya kuwe sebabe nganti saiki esih akeh wong sing durung rumangsa merdeka: kemerdekaan mereka pancen dicabut dening
ora bakal luwih pinter, luwih sugih, luwih maju, mung merga kita mengingkari jasa para pahlawan. Wong sing mengingkari kemerdekaan kuwe dudu wong pinter, nanging wong sing ora ngerti
“Mungkin saiki kiye momentum sing tepat kanggo kita kabeh
nuwun dumateng Ki Gede kalian Nyi Seno anggenipun sampun ngangsalaken kulo madepok teng mriki, nyinaoni rontal2 pusaka APDM..mugi2 para guru, putut, jejanggan lan cantrik senior purun ngeparengaken aweh pimulang dumateng kulo
ngunduh no 332 dumugi 350 pripun carane ???
Balas	On 14 Oktober 2009 at 06:45 widayana said: nuwun sewu, sinten kemawon ingkang saged ngunduh no 333 dumugi 396 kulo nyuwun dikintuni Nggih meniko alamat email kulo puri_hariyadi@yahoo.co.id soale kulo ngunduh kok mboten saged… matur nuwun
Matur nuwun pak,,,nderek nyedot, mugi berkah. Amin.
at 15:30 bejo said: Tenan to, begitu gandok buka langsung rapel 3 kitab.
saestu, nomer hp-ne pinten…badhe tak telpon menawi
ora iso menyang sawah mergo keno flu…yo wis nduk, keng romo dielingno supoyo istirahat lan miturut dawuhe
nuwun sampun kerso ngopeni cantrik-cantrik enggal kados kulo. Prasasat kelangan deleg, nemu oncor malih. Matur nembah nuwun retype-ipun dateng gandok-gandok sakderengipun. Dalem rantos retype-retype wonten gandok-gandok salajengipun… Nuwun….
mbukakke kitab IV-23 kirim neng Antony58@plasa.com, aku wis judeg tenan pirang dina iki. tulung!!!
Mbokbilih reno ing panggalih, kawulo nyuwun pitedah kados pundi caranipun ngunduh kitab IV-23. Nyuwun duko, sampun sakwetawis
lonthar, muga-muga sateruse bisa nderek neng padhepokan kene, atur panuwun katur para sesepuh ing padhepokan.
Wis sakmestine ati iki nelongso Wong sing tak tresnani mblenjani janji Opo ora eling naliko semono Kebak kembang wangi jroning dodo Duh piye maneh
Tuladha sesorah bab busana manten Gagrag Ngayogyakarta Assalammu’alaikum wr. Wb. Mugi kawilujengan, kabagaswarasan, saha karahayon tansah kajiwa kasarira dhateng kula tuwin Panjenengan sedaya. Para sesepuh, saha pinisepuh, saha para pepundhen ingkang dahat kinabekten, saha para tamu kakung miwah putri ingkang kinurmatan. Langkung rumiyin mangga kula dherekaken muji syukur dhumateng Gusti ingkang Murbeng Dumadi, ingkang sampun paring kanugrahan saha kanikmatan tanpa pepindhan, saengga kula Panjengan sadaya saged pepanggihan wonten ing sasana menika kanthi widada nir sambekala. Bapak-bapak, Ibu-ibu, saha para tamu ingkang minulya, wonten ing pepanggihan menika kula badhe ngandharaken busana penganten gagrag Ngayogyakarta . Busana tuwin simbolsimbol ingkang wonten ing busana menika saged kangge titikan kabudayaning bangsa. Mekaten ugi tumraping tiyang Jawa. Wonten reroncening tembung ingkang ungelipun “Ajining raga saka busana”. Menika mracihnani bilih busana tumraping tiyang Jawa kalebet nemtokaken satunggaling pawongan menika dipunaosi utawi boten. Wekdal samangke busana penganten adat tradhisional taksih dipunlestantunaken, jalaran kayektosanipun sanajan jamanipun sampun majeng, nanging menawi ngawontenaken pawiwahan palakrama, tiyang Jawa taksih remen ngginakaken busana adat trdhisional Jawa. Sarehne penganten menika asring sinebat raja sa-ari, pramila busananipun inggih niru utawi ngemba busananing raja. Kejawi menika, mila keblating kabudayan Jawa menika inggih kraton. Saderengipun jaman kamardikan, upacara dhauping penganten menapa dene busananipun kajumbuhaken kaliyan drajad tuwin pangkat. Jaman rumiyin ingkang ngagem busana kados ingkang dipunagem ing kraton, inggih namung kulawarga utawi sentananing raja. Samenika jamanipun sampun ewah-gingsir, busana penganten kraton sampun dados darbeipun masarakat. Sinten kemawon ingkang badhe krama, badhe milih ageman corak menapa kemawon sampun boten wonten pambenganipun. Bapak-bapak Ibu-ibu ingkang tansah amemayu pepoyaning kautaman, perlu kawuningan bilih busana manten gagrag Ngayogyakarta menika wonten gangsal inggih menika :
1. Busana Penganten Yogya Putri 2. Busana Penganten Kasatriyan 3. Busana Penganten Kasatriyan Ageng 4. Busana Penganten Paes Ageng 5. Busana Penganten Paes Ageng Jangan Menir/Kanigaran Bapak-bapak Ibu-ibu, mangga busana asiling kabudayan luhur menika sami dipunuri-uri kanthi nyinau werdining pralambang utawi simbol-simbol ingkang wonten ing busana menika. Para tamu ingkang pantes sinudarsana, kados cekap semanten rumiyin ingkang saged kula aturaken. Wonten kiranging subasita, saha kirang tumata pangrakiting basa, saestu kula nyuwun gunging samodra pangaksami. Matur nuwun. Wassalamu’alaikum wr.
Saderengipun tarub kapasang. pasang tarub sarta tuwuhan menika mawi dhasar petangan wekdal. langkung rumiyin kacawisaken sajen tarub supados upacara pawiwahan penganten saged lumampah kanthi sae nir ing sambekala. UPACARA TARUB JANGKEP NGAYOGYAKARTA
Salah satunggaling upacara wonten ing upacara wiwahaning penganten inggih menika upacara pasang tuwuhan ingkang kawastanan upacara tarub.B. Janur kuning sarta tuwuhan kapacak ing korining pawiwahan.
. Pasang tarub menika limrahipun sareng kaliyan upacara siraman. dinten. sarta tanggal ingkang sampun kapetang kanthi premati. Miterat tradhsi Jawa. Upacara tarub inggih menika upacara pasang tetuwuhan sarta janur kuning minangka rerenggan papapaning pawiwahan.
4. sekul golong sajodho (SETENGAH LINGKARAN LAWUHIPUN TELUR DADAR).
JEROAN GORENG). ing pinggiripun dipunsukani rerenggan
saha jenang warni pitu. kopi saha teh pait. sekar telon (kenanga.
Brokohan arupi dhawet segelas. sekul ambeng (SEKUL GOLONG TABURI
2. brokohan kaliyan tumpeng megana kapapanaken ing sangandhaping papan ingkang kangge sare calon penganten. sekul punar (SEKUL WERNINIPUN JENE (KUNING)). ¼ klapa. inggih menika ubarame ingkang arupi pisang raja satangkep.
5. kasukakaken sanginggiling tigan dadar lan katutup tigan dadar. sekul kebuli (NASI GURIH/UDUK) . saha lawe wenang dipunpapanaken ing tambir ingkang sampun kalemekan ron pisang. kapapanaken ing tengah-tengahing tambir.
3. Tumpeng gundhul. setunggal lencer udut. gathot. Tumpeng menika kadamel saking sekul ingkang kacithak mawi kukusan supados wujudipun saged kados gunungan. Tumpeng megana. dhaharan tradhisional kadosta jadah. lapis. gendhis jawa selirang. tigan ayam mentah. brambang. Rikala upacara tarub. Tumpeng robyong. lombok abrit. Lajeng kapapanaken wonten ing satengahing tambir. legendar. Rujak degan. inggih menika tumpeng ingkang dipunjangkepi mawi kuluban bumbunipun pedhes. pala kasimpar. sekul lulut (KETAN). pala kependhem kagodhog. mlathi. gethuk. wajik.Sesaji tarub
1. kasunduk malang lajeng nginggil piyambak lombok abrit kasunduk mujur. lsp.
minangka tepa palupining brayat. Pasang tuwuhan. 2.
10. Cengkir gadhing ----. Toya tempuran saking kalih lepen lajeng dipunwadhahi kendhil alit. C. Sajen bucalan.
15. sedaya kulawarga lajeng lenggah jajar sacelakipun sajen tarub lajeng sami munjukaken pandonga lan panyuwun dhumateng Gusti mugi anggenipun gadhah damel pinaringan kawilujengan.mugi anggenipun mantu boten kekirangn syukur kepara malah kaparingan kalangkungan. bleketepe. sajen saged kalorod lajeng kadhahar sesarengan.Salebeting cengkir menika isi toya ingkang suci lan wening. dhele. tigan ayam kampung. ancasipun kangge miyaraken sasana pawiwahan. kaca pangilon. mugi tresnanipun temanten linambaran tresna suci.
12. bumbu pawon. Tebu Wulung ----. Buwangan. Pisang ayu
11. mugi temanten nggadhahi watak saha nuladha pakarti raja ingkang sae.
Ketan mancawarna saha jadah.pralambangipun bilih manten menika pinindha raja. empon-empon. serat. Kalajengaken pasang tarub. 1. B. 13. kanthi rerenggan janur kuning. pamilihing garwa adhedhasar manah ingkang wening.
kacang. kasumet rikala upacara tarub. Sekar pari. Menawi sedaya sampun rampung.
dipuncepakaken dening para pinisepuh saking kulawarga temanten putri kabiyantu tangga tepallih. apem.9. Ancasipun kangge mbuwang sedaya sukerta lan pepalang supados pakaryan ingkang dipunlampahi boten wonten alangan. krambil. kolak.
. Ron kluwih ----. Damar/diyan ingkang kadamel saking grabah kaisenan lisah.arta receh. Pasang Tarub. Menawi ubarampe sampun cumawis jangkep. 3. ancasipun supados temanten sarimbit saged nuwuhaken gesang ingkang utama. Pisang Raja satundhun----. Tata Cara Upacara Awal Mantu A.
Tempe mentah ingkang kabuntel mawi ron pisang dipuntangsuli merang. sekar telon. gendhis jawa setangkep.
Plangkahan. nur : sunar. suka paring dana. Sade dhawet. Paes. 7. kembar cipta. Ing salebeting sasana sumbaga. Siraman. Kembar mayang mengku makna sinandi inggih menika kembaripun temanten kekalih. 6. rasa miwah karsanipun. Kembar mayang ugi sinebat Sekar kalpataru dewadaru minangka lambang karahayuan. F. H. 9. D. Ancasipun nyuwun donga pangestu supados anggenipun nglampahi gesang bebrayan samangkih saged wilujeng kalis ing sambikala. ----mugi temanten sageda kacekapan ing
10. Kembar mayang minangka sarat sarana dhauping rising temanten.
anggenipun mantu saged wilujeng tanpa alangan. CPP dipunalub-alubi---. 8. Ron waringin ----. Pengaron isi sekar setaman ----.dipunkerik rikmanipun ing nginggil palaraban. Sekar saha wohing kapas wastra/sandhang. Upacara tumuruning kembanr mayang minangka pralambang tumurunipun Dewa Kamajaya lan Dewi Kumaratih.
. G. minangka saran tulak balak amrih lampahing tata upacara penganten saged rahayu kalis ing rubeda. kirang langkung wanci tabuh sedasa. 11. Upacara midodareni minangka srana panebusing kembar mayang. Mugi gesangipun temanten pikantuk pitedah lan wewarah saking Gusti ingkang mahamirah.5. suka pralambang saha pangajab supados benjingipun tatkala upacara dhauping temanten swasana regeng gayeng.mugi gesangipun temanten tansah manggih raos suka sumringah kadya sekar ingkang nedheng anjrah ing taman.amrih gesangipun temanten saged kadya pantun saya isi saya tumungkul tuwin kacekapan ing boga. Midodareni. Nur ingkang sejati ingkang mijil saking Gusti. katindakaken sedinten saderengipun temanten dhaup.jan: temen/sejati. kembar sih katresnan. Tiyang sepuh paring donga pangestu supados gesangipun temanten sageda murakabi dhateng tiyang sanes.
Ron alang-alang ----Ron apa-apa ----samukawis pepalang.
Pari sawuli ----. kasembadan ingkang dados gegayuhanipun.amrih temanten saged pikantuk pengayoman. Janur ----. dipunadani menawi temanten kagungan kadang sepuh ingkang dereng krama. Ngemu pralambang supados temanten kekalih sageda resik lair batosipun E.
malah wonten ing sakiwa tengening pekawisan . Jampi menika sampun wiwit jaman rumiyin kaginakaken minangka sarana kangge njampeni sesakit ugi minangka sarana kangge njagi kasarasaning badan. Para lenggah ingkang minulya. Siyang menika kula badhe atur rembag sapala (matur bab ingkang sepele) bab “Obat Tradhisiona”. utawi toya. OBAT TRADHISIONAL
Nuwun. Obat tradhisional ing bebrayan ageng Jawa limarah kasebat jamu utawi jampi.wb. jampi menika migunani sanget kangge njagi kasarasaning badan. Jampi menika saged karacik piyambak lan umpaminipun saged dipunpanggihaken ing peken. Para lenggah. Sanajan jaman lan teknologi sampun majeng ananging jamu taksih tetep gesang ing madyaning bebrayan. Pamarentah ugi paring panjurung bab wontenipun TOGA (Tanaman Obat Keluwarga) . ingkang kinurmatan Bapak Supraba minangka kepala Dukuh dusun Karangwuni. Assalamu’alaikum wr. Obat tradhisional menika obat ingkang kadamel saking tetuwuhan. ngginakaken obat tradhisional utawi jampi menika boten nglanggar angger-angger. ingkang kinurmatan para rawuh kakung miwah putri.C. lan kadang wiranem ingkang kula tresnani. TOGA menika limrahipun dipuntanemi tuwuh-tuwuhan minangka obat ing
. wande. malah ing bebrayan ageng. magga kula Panjennegan sedaya langkung rumiyin ngaturaken gunging panuwun ingkang tanpa upami dhumateng Gusti Allah Ingkang Maha Mirah awit paringipun rahmat saenga ing titi wanci menika kula Panjenengan saged kempal ing papan menika kanthi wilujeng nir ing sambekala. kewan. mliginipun ing tlatah Jawa.
Tuladhanipun. Wassalamu’alaikum wr. Tanemantaneman menika wau gampil sanget gesangipun lan murakabi dhateng gesang padintenan. dipungirah ngantos resik. dipundamel punthuk-punthukan supados boten kelem menawi jawah. menawi sampun alum dipunonceki. dene ingkang kaginakaken kangge obat oyotipun utawi empunipun.
TOGA menika saged katanem ing pakawisan kanthi siti ingkang kacawisaken kanthi sae. dipunthuthuk nanging boten ngantos ajur. katutup sawetawis.padintenan umpaminipun taneman ingkang kapethik pucukipun inggih menika salam. kencur.wb. kunir. Menawi sampun kirang benteripun lajeng dipununjuk tiyang ingkang masuk angin. Para lenggah menika kalawau tuladha sawetawis pigunanipun TOGA. kadosta jae.
. Nanging gandheng wekdalipun sampun ndungkap sonten pramila kula namung saged matur jenang sela wader kalen sesondheran. Ingkang kula andharaken menika adhedhasar rembag gethok tular. apuranta yen wonten lepat kawula. pigunaning TOGA ing grsang padintenan menika saged kawastanan nguntungaken sanget. Kanthi TOGA kulawarga saged ngirit dana kangge kasarasan. Lajeng pot-pot wau katata miturut remen saha kawontenanipun kangge pasren. Para lenggah ingkang tansah pinaringan begja mulya saking Ingkang Maha Kuwaos. Saderengipun dpuntanemi TOGA. kunci ingkang kalimrah kasebat empon-empon. Para lenggah mugi-mugi andharan kula bab obat tradhisional menika wau wonten manfaatipun tumrap Panjenengan sedaya. siti dipunpaculi lajeng dipunrabuk. Asiling taneman wau boten namung kangge jampi nanging nggih saged dipunginakaken minangka tambah bumbu olah-olah. TOGA ugi saged katanem wonten ing pot saking piranti plastik ingkang sampun boten kangge. jeruk purut. dipunsukakaken gelas dipuntambah gendhis jawa miturut remenipun lajeng dipuncuri toya umub. saged ugi ngginakaken polybag. menawi wonten ingkang masuk angin. Sejatosipun taksih kathah daya pigunanipun tetuwuhan sanesipun ingkang dipunlarah menapa ginanipun tumrap panggulawenthah bab kasarasaning badan utawi minangka njampeni sesakit. kula lan Panjenengan saged mendhet jae kinten-kinten 10 cm lajeng kapanggang ing latu kados manggang sate.
Paes Ageng Yogyakarta / Kanigaran. Nalika dinten
ingkang badhe dipunangge dening Pratiwi tigangwulan malih. wanci jam 4 sonten. surya kaping 7 Mei. Pratiwi ndherekaken ibunipun sowan dhateng dalemipun Ibu Kusuma.
: ”O. dodot. Bedane mung ana ing rasukan lan kuluk... sangsangan.. Sugeng Bu. Menawi boten wonten pambengan tigang wlan malih badhe dados manten..” : ”E.. kagungan kersa menapa Bu? Njanur gunung Bu Barata rawuh dhateng griya kula?”
. BU Barata. kaliyan kula kepengin mangertos menapa bedanipun busana penganten Paes Ageng kaliyan buasa penganten Paes Ageng Kanigaran? Estunipun Ibu kula kepengin sanget sawanci-wanci kula emahemah supados ngangge busana Paes Ageng.. : ”O. Dene bleketepe dipasang neng payon. lsp. mliginipun busana Paes Ageng Kanigaran.. Kaliyan benjing nyuwun dipunbusanani”.. mangga Nak. minangka pralambang yen wong tuwa kuwi minangka
pangayoman. pisang raja. kabeh padha.. mekaten kersanipun. ana tebu .. sejatine ora akeh bedane.. sugeng Nak?” : ”Pangestunipun .” : ”Wah kathah sanget Bu. selop. anak kula Pratiwi badhe nyuwun pirsa bab busana penganten gagrag Ngayogyakarta. ukel.Ibu Barata Ibu Kusuma Ibu Barata Ibu Kusuma
: ”Kulanuwun. kelat bahu.wilujeng sakonduripun Bu Kusuma rak nggih wilujeng ta BU?” : ”Inggih pangestunipun BU Barata inggih tansah manggih karahayon. ron kluwih.. canela. kawiwitan saka slametan utawa wilujengan amrih apa kang bakal katindakake tansah slamet ora ana alangan sawiji apa. mangga BU. lha sing arep disuwunke pirsa apa ta Nak?” : ”Bab tatacara adat lan busananipun penganten BU?” : ”Bab tatacara adat ing kabudayan Jawa mligine Ngayogyakarta. gelang. Kanggo busana Paes Ageng nganggo kuluk Matak waranane biru laut.. Sabanjure pasang tuwuhan lan bleketepe.. mangkih kula cathet kemawon. katuran lenggah. Tuwuhan dipasng ing korining pawiwahan. Paesing pasuryan.. nanging kula boten purun. jalaran menawi
angendhanu. Wektu semana Pratiwi ya wis lulus SMA. Telung taun kepungkur.. gagasane Pratiwi dadi nglangut.. ampak-ampake kandel dadi pepalang tumrap
wong kang arep ndeleng sesawangan ing sakiwa tengening Bandara Sepinggan. Lulus saka SMA Wisnu kuliah ana ITB Bandung. dheweke ditampa nyambut gawe ana BUMN kang kondhang ing Balikpapan. penganten kakung putri ngagem rasukan. ya ora mokal yen akeh bocah putri sing seneng marang Wisnu. sawise winisudha sarjana. Seminggu rong minggu Wisnu tansah kirim kabar srana tilpun. Dhasare Wisnu dadi ketua OSIS.00 WITA. manis banget. dheweke pancen kepingin lunga adoh ninggalake kutha Ngayogyakarta. kala-kala ya nganggo layang lan ngelingke supaya Pratiwi tansah sregep sinau.
KD 3 : Memahami pesan moral dalam teks sastra Jawa
A. kutha kelairane. Karo lungguh ngenteni wektu kang wis ditemtokake. Eyange putri nate ngendika yen Pratiwi karo Wisnu pancen pacangan serasi.. yen busana Paes Ageng kuwi
kuwi kira-kira jam 08. matur nuwun”. Kutha kang tansah ngelingake Pratiwi marang Wisnu sawijining pemudha sing tau dadi geganthilaning atine. Kanggo busana penganten Paes Ageng Kanigaran. Saka corong pengumuman keprungu warawara yen motor mabur Garuda kang tumuju Ngayogyakarta liwat surabaya diundur rong jam. Kabeh kuwi amarga saka akehe alas kang kobong. Niyate nalika semana. Dheweke kuliah ing UNY
. Balikpapan. Supaya Pratiwi cetha iki ana fotone. Bu . gajege pilote rada ringa-ringa yen arep take off. alise kandel. : ”Inggih. wong ampak-ampake kandel banget.Ageng Kanigara nganggo kuluk Kanigaran warnane ireng diparingi plisir benang emas. Ya ora mokal. Wisnu bocahe mrebawani. ditingali wae”.
samangsa dadi manten supaya nganggo nyamping Sida Mukti lan kebayak kuning gadhing. “ Umurmu pira Ndhuk saiki?” pandangune eyange. “ Wah … wis diwasa kowe Wik”. Wik!”
“Halo … halo … pengumuman …
simbah iki. njur ngendika maneh. Ngendikane Eyang Putri : “ Wik renea Ndhuk.
mendhak pisan sedane Eyange Putri. mlebua kamare Eyang kene”.. Neng UNY jane ya akeh sing nyedhaki.Program Studi Bahasa Inggris. Pepinginane Eyange Putri supaya Pratiwi nganggo nyamping Sida Mukti sesandhingan karo Wisnu ora bakal klakon. Nyamping-nyamping iki bathik tulis alus tenan. Suk yen wis lulus ndang dadi manten wae ya Ndhuk! Iki Eyang wis nyawisi sandhangan dinggo midadareni. pikirane Pratiwi tansah kelingan welinge Eyange. Gragapan …. Sawijining sore Eyange Putri nimbali Pratiwi. sing mbathik Eyang dhewe lho …. atine Pratiwi kaya rinujit-rujit. Wah mesthi kaya Bathara Wisnu Karo Dewi Pratiwi ngejawantah. nanging atine Pratiwi wis kebacut digondhol Wisnu menyang Bandung. Eyange putri mendel karo mriksani. Sanajan jumangkah tumuju kori V. Wisnu wis omah-
. supaya ing tembe uripmu mukti ya Ndhuk! Iki nyampinge Eyang Putri biyen sawitan karo Eyang Kakung. Lungguh cedhak cendhela. yen ijab nganggo Sida Asih. Mengko pas panggih kowe nganggo kebayak kuning gadhing dene Wisnu ben nganggo surjan sing wernane uga kuning gadhing. Pratiwi enggal-enggal nyaut tas cangklong sing diseleh ing sandhinge. lan panggih. ijab. Pratiwi banjur mlebu kamare Eyange. Kanggo midodareni iki nganggo nyamping Wahyu Tumurun. Lha yen panggih kudu nganggo
UBARAMPE PASRAH SANGGAN SAHA LAMBANG KALPIKA. Lsp. mugi tresnanipun jalwesrti wau linambaran tresna ingkang suci. Ageman putri sapengadeg. TATACARA DHAUP
Ubarampening adicara pasrah sanggan saha lambang kalpika kados ing ngandhap menika : 1. Gelem apa ora ya …. Suruh Ayu lan Pisang Ayu. Ing sela-selaning mega kaya-kaya ana nom-noman sing lagi mesem marang dheweke …. Maknanipun: Putra kakung badhe nyekapi sedaya kabetahaning garwa nutupi sedaya wewados utawi saru sikuning garwa. malah kabare saiki wis duwe momongan. Pratiwi ndeleng mangisor katon laut Jawa …. Ora krasa eluhe Pratiwi ndlewer nelesi pipine …. 5. Wajik.omah kecanthol mojang Priyangan. Maknanipun: tresnanipun ingkang badhe gesang tembayatan boten wonten telasipun. Maknanipun : Putra kakung tansah badhe ngudi sumoroting garwa. Maknanipun : Suruh lumah lawan kurep beda ananging yen digeget nunggal rasane. 3.
. 2. Jenang. Maknanipun : Mugi tresnanipun temanten kekalih saged mujudaken woh ingkang sejati tumuju ing ancas ingkang sinedya nun inggih palakrama 6. Kalpika. 7. ngemuli lair lan batosipun satemah boten kacingkrangan. Cengkir Gadhing. Maknanipun : Nadyan awujud jalu tanapi wanita saged saeka kapti ing pakarti saeka praya ing sedya. Sawise ngelapi eluhe. saking donya dumugi delahan. Pisang limrahipun pisang raja. boten badhe tumindak ingkang saged ndadosaken kuceming garwa satemah saged dados tepa palupining brayat. Christian Sugiono. 4. Maknanipun : Cengkir menika isi toya ingkang suci. Jadah. Priya lan wanita menawi sampun dados jatu kramanipun badhe manunggal ing cipta rasa miwah karsanipun. amrih tumindakipun temanten pinindha raja ingkang sarwa-sarwi tanggel jawab. Christian dibebedi nganggo nyamping kagungane eyang?
Adicara pasrahipun penganten kakung saprelu kadhaupaken kaliyan temanten putri. CPK kapasarhaken dhumateng tiyang sepuh CPP saprelu kaijabaken lan kadhaupaken kaliyan rising temanten putri. Minggah pasangan linambaran ron pisang. Pasrah tinampi penganten Pasrah tampi inggih menika tiyang sepuhipun CPK masrahaken CPK dhumateng tiyang sepuhipun CPP saprelu dipunijabaken.
. Urip-uripan sajodho. samekta mengku saha dados suhing kulawarga. sanak kadang cinaket. Temanten kekalih ingkang pinindha raja lan prameswari minggah pasangan. Adicara pasrah temanten dipunadani menawi: a. Ijab badhe kalampahan dados setunggal kaliyan rerangkening pawiwahan. Penganten putri miyos Penganten putrid miyos saking tepas wangi kalenggahaken ing sasana rinegga. Miyosipun dipunkanthi dening rama. Mecah tigan Ngemu suraos bilih nalaripun temanten kakung sampun pecah. ibu miwah juru sumbaga. Urut-urutaning upacara dhauping temanten utawi panggih sarta maknanipun kados ing ngandhap menika : 1. b. 4. tegesipun sisang temanten putri tansaha kagungan rasa tresna asih dhateng kakung. Gantalipun temanten kakung kawastanan gondhang tutur. Ijab sampun kalampahan ing wanci kepengker. kanthi rerangken upacara: a. 9. maknanipun temanten kakung saged dados guru lakinipun temanten putri ingkang tansah paring wewarah saha pitutur dhumateng garwa. tiyang sepuh. Tegesipun bilih temanten kekalih saestu sampun dados pasangan ingkang sejati. 2. Maknanipun : Buwuh menawi dipunkerata dados imbuh-imbuh anggenipun bahde ewuh. c. b.8. Tiyang badhe mantu menika betahaken wragad ingkang boten sekedhik. 3. Panggih/dhaup. Maknanipun : ingkang bahde jejodhohan sageda tanggel jawab dhumateng brayatipun. Balangan gantal Gantalipun temanten putri kawastanan gondhang kasih. Penganten kakung rawuh Rawuhipun penganten kakung limarahipun kadherekaken pangombyong saking pinisepuh. dados adicara ngemungaken pawiwahan dhaup. Arta utawi Buwuh.
f. f. b. d. Ngunjuk toya saking kendhi pratala Tegesipun sasampunipun pecah nalaripun sageda menggalih samukawis kanthi wening. 5. h. Sungkeman : Temanten nyuwun donga pangestu dhateng tiyang sepun saprelu nglampahi gesang bebrayan enggal. Kirab : salin busana
. c. mugi ical salwiring sukerta kalis ing sambekala. e.
Sinengepan sindur Tegesipun tiyang sepuh taksih kersa paring wewarah saha pitedah lan paring dongan pangestu amrih gesangipun ingkang putra kekalih manggih kamulyan. Kacar-kucur : Temanten kakung badhe nuhoni tanggel jawabipun minangka kakung. Upacara Adat Jawa a. Bobot Timbang : Kanthi timbang katresnane rama lan ibu. boten badhe pepisahan.
Nyuceni Suku Tegesipun. e. paring guna kaya dhateng pawestri. Dulangan : penganten kakung sinengkuyung penganten putri badhe budidaya manunggaling brayat. Bubak kawah : tiyang sepuh sampun kepareng kasil nuhoni jejibahan kanthi malakramakaken putra putrinipun. Tumplak punjen : Sampun boten badhe mantu malih. mugi saged kasembadan kamulyaning gesang temanten sarimbit. g.d. Wisudha Temanten : Tiyang sepuh sampun saged ngentasake keng putra saprelu bangun bale griya piyambak.
ura liya werdine yaiku: Srawung. Jalaran apa? Generasi mudha sajak wis ora tepung maneh karo budayane. Babagan ngendi sing isih bisa diagul-agulke? Jare ujaring kandha.
. Nitik kahanan padinan katone kang aran semangat nasionalisme awake dhewe wis tipis. mligine suku Jawa uga duwe budaya adi luhung kang dadi werdine wong urip bebrayan. Ki Dhalang mratelakake. Sajake yen dititi tenan. Budaya mau aran SJL. Jagong. grapyak ing pasrawungan nanging kasunyatane gampang kebrangas kanepson utawa anarkhis. Wallahualam. Jare Indonesia kuwi bangsa kang sumeh. yen tetelune kuwi mujudake paugeraning wong urip neng ngalam ndonya. layat)
Rikala mapag pengetan 61 taun kamardikan RI me kabeh stasiun TV lan ora keri ariwarti. Geleme srawung yen ana pamrihe. Bebasane. ora bisa nuwuhake rasa sukur tumrap peparinge Gusti Allah. Rembug mau lumrah. padha umyeg mbabarake omongan bab kandel tipise rasa nasionalisme kang didarbeni saiki. “ada udang di balik batu”.KD 4 : Memahami dan menganalisis karya jurnalistik
LUNTURING BUDAYA SJL (srawung. ing bab srawung isih adoh saka panjangka.
dhalang misuwur saka Surakarta. Kasunyatane uripe seni budaya sajak kangelan tuwuh ngrembaka. Rikalane limbukan. lan Layat. Apa tri paugeran kasebut isih katindakake tumrap saben warganing masyarakat? Wangsulane cekak aos wae. dene yen wus katekan karepe ya ditinggal semprung ngono wae.
Panjenengane durung suwe iki. Dikira menawa perusahaan mau nirlaba (ana unsur sosiale) malahan kebak mawa petungan. tetela bisa nyingget wektu ananging ngedohake silaturahmi. mratelakake prihatine. mitra sawiji wae ora ana sing teka layat. Anane pesawat telpon upamane. Liding omongan. Tuladha liyane. sajak setali tiga uang. koko ya isih ana “mungli” barang. saiki diganti mawa SMS. dheweke nyritakake nalika
kematian. kalindhih dening budaya manca kang tuhu ora cundhuk karo kapribaden kula lan panjenengan. (Eyange Tita)
. Yen kabeh mau wis bisa kantindakake sarana SMS. jas bukak iket blangkon. ora digatekake babar pisan. kanthi kebak rasa trenyuh. Aja maneh ana layang sasuwek kang mratelakake melu belasungkawa. jer kabeh mau wis kapasrahake lan ana kang ngurusi dhewe. Pesawat telepon lan kirim kartu idulfitri wis ora njamani maneh.
kesejagadan lan modernisasi kang disengkuyung teknonlgi kang canggih pancen ora bisa diselaki. Sabanjure mitrane penulis mau kanthi kekembang waspane.Sabunjure ayo ngrembug bab budaya layat. Bab layat tumrap sedulur kang lagi nandang duhkita. temtu bakal suwe mijet wohing ranti. Nanging apa kang dumadi? Tetela saka instansi nalika dheweke ngabdi 25 taun lawase. ora ngertia saka dana santunan kang ditimpa. Sing digumuni kok ya kaya mengkono patrape para mitrane. malah kudu isih nombok. Sajroning swasana dhuhkita. Menawa kita ora kuwat anggone mbetengi budayane dhewe kang adi luhung. Warta lelayu wis dikirim marang instansine sing lanag. sama juga sami mawon. Ah … kok memelas banget nasibe. Terus terang dhewke ora mikirake antuk dana bela sungkawa apa maneh sing aran santunan.
Serat sedhahan sawau ugi sampun winates penganggenipun. Paling boten serat wau ngemot (a) titi mangsa. Bakunipun serat wau kangge sarana mahyakaken gagasan. Serat antawisipun siswa SMA dhumateng kekasihipun temtu klebet surat pribadhi. (f) panutup. Liripun basa saha isinipun langkung mardika. sampun boten asring ngginakaken basa Jawa. (b) ingkang katuju. (c) ingkang ngirim. inggih menika: (1) serat resmi saha (2) serat boten resmi. Ingkang damel inggih menika pribadhi. Sinaosa makaten ugi asring wonten serat sedhahan sanes ingkang ngginakaken basa Jawa. mligi kangge ngaturi adicara ingkang gegayutan kaliyan adat tatacara Jawa. Pramila saking menika basanipun ugi ketingal gumathok. (d) pakurmatan. Serat sedhahan limrahipun mawi
. Pangertosan bab Serat Serat (layang) tumraping bebrayan Jawi taksih asring kaginakaken. Serat resmi kadosta serat lamaran. (g) tandha tangan (tapak asma). Limrahipun serat resmi badhe ngemot bab-bab ingkang boten wadi (personal). katujokaken dhumateng tiyang sanes.KD 5 : Menulis surat resmi berbahasa Jawa
A. Serat saged kaperang dados kalih werni. Suwalikipun. Serat boten resmi saged kadamel pribadhi ugi saged kadamel dening instansi. (e) wosipun. serat boten resmi adatipun kalebet serat wadi. Serat resmi ingkang taksih ngginakaken basa Jawa inggih menika serat undhangan (sedhahan). Reroncening serat makaten ugi asring owah gingsir. kepara boten wonten pathokan mirunggan. sampun boten asring kesrambah. Surat resmi saha boten resmi sejatosipun meh sami blegeripun. Dumugi semanten saged dipunmangertosi bilih ingkang kagolong serat resmi.
basa Jawa krama. Rinengga sagunging kabagyan. Tuladha Serat Resmi
RUKUN KAMPUNG NGRUKEM Sekretariat: Ngrukem.
Siji Sura 2007 ngajeng-ajeng rawuh Panjengan benjing: Dinten/tanggal Titi wanci Papan Adicara agenging panuwun.
B. Ing pengangkah supados ingkang kintun serat rumaos ngaosi dhumateng ingkang katuju. wb. 08156805293 Bab : Sedhahan Suran Katur. : Jumat. Bapak/Ibu …………. wb.
Ndherek ngajeng-ajeng rawuhipun: Ketua RK Ngrukem
Drs. Dene menawi kula ribed. 17 Januari 2007 Katur Bapak/Ibu ………………. Nuwun. Mugi-mugi ing griya ugi makaten. Saderengipun matur nuwun. Tuladha Serat Boten Resmi
. kula aturi mbeselaken kados biasanipun. boten saged wangsul. Sujud sungkem kula katur Bapak/Ibu. H. Mila kula nyuwun kacawisaken. caos uninga bilih sekolah kula ing liburan Juli 2007 badhe piknik dhateng Bali. Pun nggih. ing Purworejo Kabar kula sae-sae kemawon. Kathah lepat nyuwun pangapunten. Kula. Budirejo
C. Mbayaripun saben siswa 500 atus ewu. minggu ngajeng Insya Allah kula wangsul. Kajawi saking menika Pak/Bu.
• Wujudipun serat Jawa : Ingkang damel pribadi Adatipun kalebet serat wadi Basa lan wosipun mardika Boten wonten pathokan ingkang mirunggan. inggih menika:
wau kangge : sarana mahyakaken gagasan. c. b. d. 1.
. Bakunipun serat Serat saged kaperang dados kalih werni. b. Serat (layang) tumraping bebrayan Jawa taksih asring kaginakaken. titikanipun : Saged kadamel pribadi utawi dening instansi Limrahipun ngemot bab-bab ingkang boten wadi Basanipun ketingal gumathok 2. Serat boten resm. c. Serat resmi saha.Serat Resmi Basa Jawa
wau ngemot : 1. 2. Sakulawarga ing Ngrukem Assalamu’alaikum wr. 6. Rt 18. tandha tangan (tapak asma). ingkang katuju. ingkang ngirim : peprenah 4. • Serat sedhahan sawau ugi sampun winates penganggenipun.Serat lelayu Serat Iber-iber Serat dhawuh Serat Kitir Serat Prajanjen • Serat resmi saha boten resmi sejatosipun meh sami blegeripun. mligi kangge ngaturi adicara ingkang gegayutan kaliyan adat tatacara Jawa. panutup : nyuwun pangapunten lan pangajeng-ajeng. sampun boten asring ngginakaken basa Jawa. 18 Januari 2007
. Serat resmi ingkang taksih ngginakaken basa Jawa inggih menika serat undhangan (sedhahan). titi mangsa : papan lan wekdal damel serat. pakurmatan : adangiyah 5. Bapak/Ibu …………. pambuka : kabar keslametan lan donga pangestu. Serat resmi kadosta serat lamaran. wb. 7. sampun boten asring kesrambah. • Tuladha Serat Resmi :
RUKUN KAMPUNG NGRUKEM Sekretariat: Ngrukem. Telp. wosipun : suraosing serat. 8. Ing pengangkah supados ingkang kintun serat rumaos ngaosi dhumateng ingkang katuju. Serat sedhahan limrahipun mawi basa Jawa krama. 3. Sinaosa makaten ugi asring wonten serat sedhahan sanes ingkang ngginakaken basa Jawa. • Reroncening serat makaten ugi asring owah gingsir. Dumugi semanten saged dipunmangertosi bilih
Yogya.Rinengga sagunging kabagyan. Pun nggih. Dene menawi kula ribed. boten saged wangsul. Ndherek ngajeng-ajeng
Januari 2009 : Jam 20. Saderengipun matur nuwun. Mugi-mugi ing griya ugi makaten. Mila kula nyuwun kacawisaken. Sujud sungkem kula katur Bapak/Ibu. Mbayaripun saben siswa 500 atus ewu. kula aturi mbeselaken kados biasanipun. caos uninga bilih
Badhut ya iku wong kang nglipur kanthi macak rainé nganggo wedhak kang kandel lan nganggo klambi kang anèh lan werna-werni.[1] Badhut uga pinter kanggo mragakaké obahan lan rai kang lucu.[1] Profesi badhut sabenere wis ana wiwit biyén.[1] Badhut wis ana nalika jaman Romawi Kuna.[1]
Badhut ora mung nggawé ngguyu wong-wong sugih kang stress kanthi tontonan, ananging uga nglipur lan luru dhuwit ing dalan-dalan utawa kang dikenal kanthi istilah ngamèn. Badhut nduwé kabisan kanggo pantomim kanthi obahan-obahan slapstik kang konyol.[1] Badhut uga ana kang nyebut dadi panglipur ing dalan-dalan kang paling tuwa ing donya.[1]
Miturut sajarah, badut tegesé wong kang dandan lucu lan kadang-kadang niru karakter komik, nganggo make-up kandel lan sandhangan kang unik.[1] Badhut uga bisa mragakaké obahan kanthi lucu lan konyol ora nganggo omongan. Iki kang mbedakaké karo pelawak konvensional.[1]
Nalika abad kaping 18 M iki, badhut uga dadi bageyan penting ing sirkus.[2] Atraksi badhut biyasané nganggo obahan-obahan akrobat kang nggawé sepaneng.[2] Karakter Jocy kang diciptakaké Joseph Grimaldi kalebu karakter kang misuwur banget, karakter iki ora mung isa nggawé seneng nanging uga nggawé sedhih lan wedi.[2]
Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
enek uwong njiblokne awakdewe nganggo omongane. De'e mung pengen awakdewe mudeng nek cangkeme kuwi bentuke koyo
mung rupa sing gawe atimu tresna, banjur kepiye anggonmu tresna marang Gusti sing
ing Mekah kanggoné wong kang duwé kesanggupan. Kesanggupan kuwi mau awujud kecukupan lair lan batin. Kecukupan lair nemu maksud cukup bandha kang kanggo sangu mangkat ing Mekah lan ugo tanpa nelantaraké jejibahan nyukupi nafkah marang kulawargané kang ditinggal ing ngomah. Déné kecukupan batin mengku teges wis gembleng tékat lan niaté, mandhep mantep imané, lan dilandesi ilmu nindakaké kaji kang bener.
Kaji mono saktemené tetembungan kanggo ngarani wong kang nembé nindakaké urut-urutané ibadah kaji. Dadi sakwisé jamaah kaji rampung anggoné nindakaké rukun lan syaraté ibadah ing Mekah, Medinah apadéné Arofah, kajiné wis rampung utawa paripurna. Déné yen kajiné ditompo ing Ngarsané Gusti Alloh, banjur diarani kaji kang mabrur. Mabrur tegesé sawijining kebecikan kang wis lulus ujian, kabecikan kang wis kebukti kasampurnané.
Kayadéné sholat, kaji uga tembung kriya alias kata kerja. Wong kang lebar nglakoni sholat ora banjur jenengé ditambahi titel “sholat” ing ngarep jenengé, dadi Pak “Sholat” Fulan umpamané. Mula asliné ora perlu tembung kaji kuwi kudu dipasang ing ngarepé jeneng wong kang wis nindakaké kaji. Opo meneh yen njur gelar mau njur digawé umuk-umukan.
Tuladha kang nyata kaya Kaji Duto tangga lor omah. Sak baré nindakaké kaji banjur lunga papan ngendi waé kudu nganggo kupluk putih. Jaréné ben ketok yen dheweké wis naté munggah kaji ing Mekah. Nek nyeluk dheweké kudu nganggo tembung Mbah Kaji Duto, utowo Pakdhé Kaji, sing mesti ora keno lali nyebut tembung “kaji”. Lho…..lho…..lha opo yo kudu mengkono?
Nek miturut Pak Guru Umar, jaréné mono sing penting wong Islam kang wis naté nindakaké kaji kuwi kudu iso dadi patuladhan kulawarga lan tangga teparoné. Kudu luwih mantep imané lan bisa njaga uga ngreksa hawa lan nepsuné. Wosing tembung kudu luwih becik tindak-tanduk lan akhlaké ing penguripan saben dinané.
Pancené béda sing dicritaké Pak Guru Umar karo kasunyatané Kaji Duto. Kaji Duto misuwuré malah wong kang atos ndasé, yen duwé penemu apa waé karepé kudu dituruti wong liyan. Yen rerembugan ora tau gelem ngalah ing sak padha-padhané. Sopo waé karépé kudu sarwa manut marang Kaji Duto. Wis ngono wong-wongané Kaji Duto arang nyrawungi tangga ing sakiwa tengené.
Aja meneh gelem jamaahan lan makmuraké mesjid utawa langgar, Kaji Duto arang banget ngambah mesjid. Ngambah mesjid mung cukup yen pinuju jum’atan waé. Jané mono mesjid ing kampung iku ora adoh seko omahé Kaji Duto. Ning mbuh kok dheweké ora tau gelem jamaahan. Sing lucu meneh, saben-saben wayah sembahyangan lan tangga teparo liyané agé-agé nuju ing papan pangibadahan, Kaji Duto malah necis nganggo kopiah putih kajiné banjur lelenggahan sinambi udad-udud ing tritikan ngarep omahé. Mbuh ya apa sing dadi karepé, aku dhéwé tekan sprené uga ora paham. Sipat kuwi mau ndadekaké wong-wong ing kampungku kurang seneng lan sreg karo kaji Duto. Mergo kuwi Kaji Duto banjur oleh tambahan jeneng “Mekoro”, dadiné Kaji Duto Mekoro.
Gusti Alloh mbok menowo njur ngelingaké Kaji Duto karo tumindak kang jumowo kuwi mau. Ndilalah tanggaku sing liyané nduwé bocah kang umurané isih kurang seko rong taun. Ning sing nggumunaké, bocah cilik iki senengé pol yen karo mesjid. Apa waé samubarang kang ana gegayutané karo mesjid mesti senengé. Ono mustoko, dungdung utowo bedhug, adzan lan nek nyebut sholat, bocah iki ngarani nganggo tembung Awwoh.
Nalikané keprungu swara adzan, bocah iku banjur wijik terus nganggo pecisé lan njranthal menyang langgar. Mergo dalan kang tumuju ing langgar kudu ngliwati ing ngarep omah Kaji Duto, bocah kuwi kudu ngliwati Kaji Duto sing agi ngebul udad-udud ing wektu sholat iku. Mergoné bocah mau uga ngerti unggah-ungguh lan tata krama kang diwisiki langsung saka Gusti Alloh, bocah kuwi banjur kulo nuwun karo Kaji Duto.
Suwé-suwéné mbok menowo waé Kaji Duto rumongso kesindir yen dikulo-nuwuni bocah cilik sing ngingklik tumuju ing langgar, Kaji Duto banjur ora wani ngetok udad-udud nalikané wektu sholat ferdlu. Mbok menowo waé Kaji Duto rumangsa isin karo bocah cilik. Snajan ngono, Kaji Duto nganti seprené ya durung gelem melu ngregengaké langgar utawa mesjid ing kampungé dhéwé.
Watak wantu kaya Kaji Duto kuwi jan-jané mirangaké. Kaji dadi salah sijiné simbol utawa pralambang agama Islam. Yen kaji-kaji ing negara iki akhlaké ala, mesti waé wong Islam sakabehé bakal melu dadi ala. Merga racun sak tetes, dadi rusak susu sak kuali. Sing mesti wong Islam liyanv melu gupak pulut senajan ora melu mangan nangkané babar blas. Tak kiro model Kaji Duto Mekoro iki mung ana ing kampungku wae.
Mugo waé para jamaah kaji kang saiki nembé munggah kaji ing tanah suci Mekah bisa dadi kaji kang mabrur. Sing luwih penting meneh saklebaré bali ing tengahing masyarakat bisa dadi suri patuladhan ing urusan kabecikan. Bisa dadi panutan kang tansah nindakaké amar ma’ruf lan nahi munkar. Mbok menowo kanthi cara kuwi,
dilakoni Poro Luluhur sing gawani “Quran”, dadi Kaji Moko nang kaji iku mau ana “Hajar aswat”, jarene Wong jowo “Lawang Gapit Pintu Kasuwargan” dudu liane yo Seko “Ibu”,
Hina? (mani, Sperma, Kama), dadi Jatidirine manungsa iku mung “Kangkung”, “Sitoe mekakangkang lan sitoe mekungkung” Opo kuwi iku
lan di sing “digowo mau” ora silang paham alias sepaham, Kerono saking Dawuh Ingkang
Menyan(DAMAR), lan Mur, dadi dudu “dupa” tapi Menyan (Damar Wulan) Lan ketemu uwon neng kone tako takoan “He Ape nyang endi, Aku ARAB neng Baitul Allah Kanggo jenguk Sedulurku Lair ing Betlehem ISA AS. dadini wong mau tako owong soko endi dikirane Arep=
anyar, cah angon heh cah angor mbok pene’en blimbing kuwi ben lunyu yo pene’en kanggo basuh Sukmo ingsun(roh),cah angon cah angon penekno blimbing kuwi ben lunyu yo penenken kanggo basuh jiwa ingsung,
Samuel Johnson utawa kang luwih dikenal Dr. Johnson lair ing kutha lichfield, Inggris, tanggal 8 September 1709. Dhèwèké seda ing tanggal 13 Dhésèmber 1784.[1] Johnson iku penulis saka Inggris kang nduweni kontribusi akèh ing babagan sastra Inggris minangka penyair, panulis esai, moralis, kritikus sastra, panulis biografi, editor, lan leksikograf. Johnson iku wong kang akèh kontribusine ing babagan aksara Inggris. Dhèwèké uga dadi subjek "karya tunggal seni biografi kang paling misuwur ing sakabehing literatur": Kauripan James Boswell saka Samuel Johnson.
Sasuwene kerja sangang taun, Kamus Johnson ing Basa Inggris dibabarake ing taun 1755. Kamus iki nduweni prabawa gedhé ing basa Inggris modern lan bisa digambarake minangka "salah siji prestasi tunggal paling gedhé ing beasiswa". Kamus iku ndadekake Johnson dadi misuwur lan sukses. Nganti sarampunge Kamus Basa Inggris Oxford 150 taun sangarepe, Johnson dianggep minangka wong kang gawé kamus unggulan Inggris. Karya-karyane iku kalebu esai, edisi beranotasi kang duweni prabawa drama
sayange malah aku ora sido kepethuk konco2 goro2 sebtu esuk diajak ngopi bareng pak rudy (
Agus Mulyadi kenal pertama ketoke mas Ikhsan seh bujang, mbasan pethuk langsung wis duwe momongan.. wah, gerak cepat ik….
Agus Mulyadi Aku yo kudu lek nyusul mas Ikhsan ki… lek bebrayan nuk duwe momongan
#Kang ndoroseten, mbok aku tembungke penarine mangkunegaran kae mas, sopo ngerti ono siji sing gelem ro
mbekas kahardaning driya. Pujangga besar R. Ranggowarsito dalam Serat Kalatidha, bait ke-7 Tembang Sinom menyatakan :
Illa Kanjeng Sunan Kalijaga, Kanjeng Sunan Malik Ibrahim, Kanjeng Sunan Bonang, Kanjeng Sunan Ampel, Kanjeng Sunan Giri, Kanjeng Sunan
MENGUNGKAP SANDI ROHANI ALAS KETONGGO (Alas Ketong...
sing siji kuwi wis apal, saiki malah pesen loro… wah mbelink tenan…
yanag biso nggawe guyu, ngelus dodo lan jengkel. Sabar. durung ono sesasi kito latihan kesabaran.
Nek menurut crito Ramayana lan pewayangan, tokoh Anoman kuwi sejatine pendito sing wicaksono lho.
Balas	On 21 Mei 2011 at 21:21 P. Satpam said: wilujeng sampun dangu wangsul dumateng dusunipun
On 23 Mei 2011 at 21:33 ki mripat pentheleng said: sugeng dalu sederek sedoyo, sak meniko menyan sampun murup, kembang pitu rupo sampun diawut, namung ngerantos isinipun lontar engkang
Balas	On 26 Mei 2011 at 08:55 djoko said: Ngapunten Ki-M Penthelenk..,sakmeniko mpun mboten ngangge tayub ,tapi mpun gantos multimedia Infocus ngge nyetel
sangking kulo mugo mugo ADBM saget dados warisan bedhoyo tanah jawi.
Rame ing gawe sepi ing pamrih | Cahpct (cah pacitan)
Leave a reply	“Rame ing gawe sepi ing pamrih,
Cilacap 03.07.08 13:46 budiwonk wrote:muanteb mbah velk e tuku ngandi mbahtitip pak mimin, pakdhe.kuwi podo jiplek karo
Ninggal marang pakarti tan yukti, teteg tata ngastuti parentah, tansah saregep ing gawe, ngandhap lan
wong sanagara, teteg teguh, tanggon sabarang sinedya, datan pisan nguciwa ing lahir batin, kang kesthi mung reh tama.
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: April 2010
enthang, siak, kesutan grodha, miwir sampur, ngithir sampur, bapangan wolak-walik, atur-atur, cathok, mbandhul,
lajeng dipun puter giling makamipun ing Sasanalaya Ki Ageng Sumongari saking karsa mufakat para sanak kaluwarganipun ing Sumongari.BinKanjeng Kyai Muhammad Sumo Citro, Kanjeng Raden Mas Sumo Citro Ing Sumongari Lurah III ing
]BinKanjeng Raden Mas Sastro Suwongso Lurah I Ing Kemanukan Sumongari [1863-1869] Kanjeng Kyai Demang Ngaran Wongso Negoro Ing Sawo Jajar Patih Kabupaten Purworejo pendamping Bupati Cokronegoro I sumare ing Kayu Lawang Purworejo. BinKanjeng Kyai Imam Ahmad Darso Ing Pedukuhan Tanjung Anom. BinKanjeng Kyai Imam Ahmad Purbo Kusumo Ing Sumongari BinKanjeng Kyai Ageng Sumongari
Nila Sraba Ing Bagelen Bin Kanjeng Sunan Geseng Kyai Ageng Abdurrahman As’ngari Cokro Joyo Ing Jolo Sutro, Piyungan, Bantul [1525
papat punjul enem, menawi lepat nyuwun ngapunten, matur nuwun. Bumi Rawa Gedhe
Abad XVII 1600, Kyai Ageng Karang Lo ing Taji Bin Kanjeng Gusti Pangeran Mas Tedjo Kusumo ing Jogorogo wafat dan dimakamkan di Sasanalaya Taji Prambanan. 1645, Kanjeng Adipati Tohpati ing Tulung Bin Kyai Ageng Karang Lo ing
ke Kartasura. 1680, Kanjeng Kyai Panembahan Wongsopati Bin Adipati Tohpati ing Tulung
tmbah ndhut ra? kangeeennn..
Ngelmu iku kalakone kanthi laku. Lekase lawan kas, tegese kas nyamkosani. Setya budya pangekese dur angkara..." (Ertinya: Ngelmu (ilmu)
lanang kabeh, emange koe we delok njerone mas..:P
By: mantostrip on Maret 16, 2009 at 18:02
tlarbacc. ing. aedif.Diplomirani ekonomist univ. bacc. ing. comp.univ. bacc. ing. comp.univ.bacc.ing.comp.univ. bacc. ing. geod. i geoinf.bacc. ing. comp.bacc. ing. comp.bacc.
ing.aedif.Univ. bacc. ing. mech.univ. bacc. ing. agr.univ.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing eluniv.bacc.ing.mech.univ. bacc. ing. logist.univ.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tenggarong,_Kutai_Kartanegara&oldid=1065747"	Kategori: Kacamatan ing Kalimantan WétanKacamatan ing Kabupatèn Kutai KartaNagaraTenggarong, Kutai KartaNagaraKecamatan ing Kabupatèn Kutai KartaNagaraTenggarong, Kutai KartanegaraKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
kulo wong ndeso…mboten saget tumbas CD asline niku..
apik, gelem ngaji… daripade udat-udut ngombe karo orek-orek tembok…
Aku mandan gumun karo pecel sing nembe tak tuku nang njakarta, enggane pecel ana endoge mbarang. Ya karuan regane dadi
“lah kowe ngapa bae, sering meng jawa ora emut
carane dhedher winih pari 2) nyiapake papan kanggo nandur 3) carane nandur4) anggone ngupakara tanduran 5) anggone ngupakara wohe 6) anggone manen7) carane ngedol asiling tetanen
Nyantrik, Ki, sugeng injang dumateng Para Pinisepuh
Balas	On 4 Oktober 2010 at 09:59 Nur Said said: Sugeng
Tembang pucung	kawai VS kawaii	B.Jawa : jenenge wayah	Fungsi Piramid
NasiBoluSoto Menu Home » Resep Kue Basah » Resep Kue Pancong Gurih Khas Betawi Resep Kue Pancong Gurih Khas Betawi Sri Wahyuni / Resep Kue Basah Resep Khas – Resep kue pancong
lan sedoyo ingkang saged bebantu retipe adbm meniko, sumonggo enggal babaraken pustoko 324 soho sak
Gusti atimu sing suci nderek Gusti pasrah lan ngabekti
Paneluhan tan ana wani, miwah panggawe ala,
Gunane wong luput, geni anemahan tirta,
Maling adoh tan ana ngarah ing kami, guna duduk pan sirna.
Sampun pepak sakatahing para nabi, dadi sarira tunggal. Wiji sawiji mulane dadi, pan apencar dadiya sining jagad,
Lamun ora bisa maca kaki, winawera kinarya ajimat,
Teguh ayu penemune, lamun ginawa nglurug,
New Music Rasoul Pouyan – Tanha Naro
Esuk-esuk kang Tejo wis dandan mlipis. Dheweke arep ndandeng maring kota, jere arep golet barang sing ora ana nang ndesa. Kaya biasane, nek lunga-lunga kang Tejo senenge numpake ubluk. Kejaba bisa nyingget wektu uga
Sing lanang jenenge Bagol, sing wadon Senthit. Bagol kerjane dadi bakul sawer (sawernane maksude, dadi dodolan apa bae dilakoni). Senthit dadi wong kantoran, bagian ngejumi girik bank harian (awake dhuwur, rambute lurus dawa dirembyak kaya rambute Sandra Dewi. Pokoke Bagol ora salah pilih, pacare kewes nggo kanca kondangan.
ketemu kanca lawase STM sing jenenge Kasno. Senajan wis 10 tahun ora ketemu lorone sing pada-pada lulusan S3 (SD, SMP, STM) pada ora pangling, padahal siki Bagol awake wis mbedani. Wetenge mblegendhing, nganggo kathok be mente-mente.
Share on Baca selengkapnya... Tambah komentar baru
“Debat Terbuka” Caleg Blekethir	Jumat, 06 Pebruari 2009 16:00	Baliho, bendera
kok…??? podo durung absen yo..,opo podo sibuk arep plesiran..? sedelo maneh nunggu rontal 392 diwedar ,keno nggo sangu to..? ,
Menopo gara2 mbenjing prei kathah. Langkung prayogi malih menawi dipun kancani 392, Mantabh
Balas	On 6 Juni 2011 at 18:12 Ki Uga said: Melu ngantri rontal 392 poro sadulur cantrik sedoyo…..
Balas	On 8 Juni 2011 at 21:02 nur hajianto said: heeeee glagah putih
Uga said: Matur nuwun K4ng tommy rontalnipun sampun ketampi
Nuwun sewu,nderek lenggah wonten gandok ng’riki njiiihhh,tumut sesarengan ngrantos….
Balas	On 21 Maret 2011 at 22:19 P. Satpam said: Cangkrukan ndik kene wae wis.
Balas	On 22 Maret 2011 at 09:25 Kartojudo said: Hikss…ro ingak inguk nggolek-i Kang Tommy….
Balas	On 22 Maret 2011 at 12:04 Arema said: sibuk nyinoman mantenan mbok menawi. he he he …
Ki Ajar kok nggih pun dangu mboten
sae Ki Yudo. Nyuwun sewu, wedaran rontalipun radi dangu Ki…. Ampun didukani inggih….
Balas	On 23 Maret 2011 at 14:05 Kartojudo said: Haduuuu…nek kedangon biasane cantrik2 sami mbengok2 Ki…njih sampun mboten dadhos punopo Ki mangke tak sediani skak kemawon ben dho
Balas	On 6 Juli 2013 at 09:28 P. Satpam said: sak lajengipun kados pundi?
Bagéan pambuka, paragraf pambuka, utawa pengantar sawijining artikel Wikipedia yaiku bagéan sadurungé subjudul pisanan. Dhaptar isi, yèn ditampilaké, sacara default bakal muncul ing antara bagéan pambukaan lan subjudul pisanan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wikipedia:Bagéan_pambuka&oldid=932987"	Kategori: Rintisan mawa topik Wikipedia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.04, 7 Agustus 2015.
Michael Ballack, Oliver Khan! Saestu dalem boten mangertos punapa ingkakng dipun tulis mawi boso walandi sangking Jerman menika. Leres, dalem saking Jerman = jejer sleman, nanging bosonipun benten. Boso dalem boten mubazir ing huruf ingkang boten kawaos. Boso ing nginggil kebak ing mubazir. Kagem tuladha, mangga kita sesarengan maos tembung schumacher. Kathah huruf ingkang mubazir awit tembung wau diwaos sumaker. Wong nulis SUMAKER wae kok ndadak digawe SCHUMACHER. Ben angel diwaca ngono, pa? Dhasar wong Jerman.
sulawesi ana, pokoke nang kabeh propinsi nang Indonesia ndukun ana wong jawane
Jebule sing bisa gawe karya khas jawa guwe udu mukur wong njawa sing nang Indonesia thok. Nang
Kedharuratan mhis tuwuh saka kedhokteran umum lan nyakup cawang kedhokteran liyané, kaya èlmu bedhah. Dhokter ahli kudu nguwasani tata cara pambedhahan, resusitasi trauma, panylametan urip liwat jantung lan pernapasan lanjut. Saliyané iku, dhokter perlu uga dijangkepi karo kemampuan anestesi, bedhah plastik, nangani serangan jantung lan liyané jroning èlmu panyakit njero, nangani pasien ngandhut dharurat, lan nangani kasus mimisen utawa epistaksis.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kedharuratan_mèdhis&oldid=961656"	Kategori: Spesialisasi medhisRintisan mawa topik medhis	Menu navigasi
ASMA’ SIRR | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Sugeng Enjing. Kula badhe nepangaken diri dhateng rencang-rencang. Asma kula Aprilia Nur Aini, Dalem kula wonten Desa Sukajati RT 03 / 01 Kelurahan Tanjung. Kula pindhahan saking SMP 3 Purwakarta. Mekaten kemawon saking kula, Mugi- mugi rencang - rencang remen kalih kula. Matur nuwun.
Wayang Golek Lucu "Ki Entus Susmono Terbaru 2015" Part [1/3] Wayang Kulit Lucu 85,91805:06
utawi jijim punika sebatan kanggé sadaya dadar glepung terigu wonten ing dhaharan Korea . Wonten ing istilah kuliner astana Korea, dhaharan punika dipunsebat jeonyueo utawi jeonyuhwa (kadang kala dipunringkes dados jeonya). Adonanipun dipundamel saking campuran glepung lan toya. Isinipun punika arupi daging pitik, daging sapi, dhaharan segara utawi janganan. Bibar dipunudhak kalihan isinipun lajeng dipungoreng kanthi ngginakaken sekedhik lisah utawi minyak wijèn [1].
festival). Jeon ingkang dipunsajekaken kanggé jesa punika dipunwastani gannap (hangul:
Isinipun punika arupi ati sapi, ulam, janganan lan godhong bawang.[2] Satunggaling jinis jeon ingkang raosipun legi kados panekuk[3] inggih punika hwajeon (jeon campur kembang). Wonten ing Korea Selatan, variasi jeon ingkang kondhang inggih punika bindaetteok (jeon kacang ijo), lan pajeon (
Jeon dipunparingi nama adhedhsarar bahan isi, tuladhanipun kimchijeon ateges jeon kanthi isi kimchi.
Hwajeon: Kembang ingkang saged dipundhahar kados azalea lan mawar
nganggo paramèter tanpa jenengCS1 maint: Basa ora kawruhanArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
kula sakaluarga badhe tindak mudik ing griyane simbah ing Kaloran ,
Temanggung. Saking Semarang amung kalih jam perjalanan mawon, kula tindak mrika
ing lataripun simbah. kathah mercon ingkang werna - werni jenise
dipunsumet, lan mbledos ing langit. Seneng ingkang nyawang mercon punika
nanging uninepun marai kaget simbah ingkang pun sepuh sanget.Ngantos
tangganipun simbah kula ingkang lagi gerah medhal lan nyrengeni pakdhe kula
enjing kula lan adhi kula badhe sepedhaan, manawi mboten ngertos
dalanipun , kula ngajak ibu lan bapak kula kanggih mlampah - mlampah , nanging
kula lan adhi kula nitih pit.Ing sepanjang dalan kula pados ningali
pemandangan ingkang kathah kabut, kebonan nalika kula nyawang kali kula
sanget buntutipun megal – megol ing toya ingkah tesih bening ing kali sembong aranipun.
Ingkang ngandapipun kali sembong wonten sawah, kula lan adhi kula dados
kepingin irsani sawah saking cedak , manawi ing nduwur sawah punika
pancuran punika amarga lunyu sanget. kula lan kaluarga sempentaken foto – foto
Layon 24.000 927 Upacara Malebur Sarwa Prateka 57.600 928 Upacara Mlaspas Karang 54.000 929 Upacara Mulang Pakelem di Danau Segara Anakan 32.400 930 Upacara Nyenuk 26.400 931 Upacara Nyiramang Layon 13.200 932 Upacara
nuwun sanget dene dinten menika saged ngunduh 3 lontar….
sampun dangu sanget adbm mboten saged medal,punopo wonten bab bab ingkang dados sengkeling penggalih para sedherek cantrik ing padepokan jatianom,matur nuwun
melu bungah merga Demange Suryaden dijournal nang kene…
Ngelmu iku kalakone kanthi lakulekase kas lawan khas tegese khas nyantosanisetya budya pangkekese dur angkara
Balas	On 15 Agustus 2009 at 00:37 Probondayu said: Hmmm…ngronda sak kuate
Balas	On 15 Agustus 2009 at 00:43 Probondayu said: Sugeng ndalu ki Arema, ki Patih Lowo Ijo…kulo ngrencangi nggih
Ki Ismoyo, nyuwun donganipun nggih,
garwo kulo nembe “NGIDAM” ingkang kaping
Ngidam ingkang kaping tiga, menopo garwo sing nomer telu…he he he gojeg Ki.
Mugiyo tansah pinaringono rahayu nir ing sambikolo, ngatos ing samangke wijilipun jabang bayi datan wonten halangan saktunggal punopo, kalis ing bebaya, dados asihing kaluwargo.
paceklik. Lha wong kabeh Priyagung podo sowan neng Mataram amargo arep perlombaan 17 an koq.
Balas	On 16 Agustus 2009 at 09:02 benowo said: MMMEEERRRDDDEEEKKKAAAAAA…..
bocah cilik mangan sego,sego dipangan karo gulo,wes suwi orak ngomong jowo,dino royo jalok ngapuro.....buko poso lawuh`egereh,kejegor sunge dicaplok boyo,keluputan ku sing akeh-akeh,kito 0-0 la yo kabeh?....
Mboten Nyai…mboten… Menawi urusan nyapu saged kulo garap piyambak.
Kulo namung betah konco ingkang kersa ngepel gandok kemawon kok… hehehe…
nimbrung ,dalem sampun dangu maos adbm nanging dereng
sak meniko kawulo sampun wonten ing tlatah Jawi…dados pecel wonten ing pundi pundi….mboten
cantrik,kados pundi supados kulo saged ngunduh adbm
mbok bilih mboten wonten alangan, kito sami bade nyelenggaraken reuni trah sastro wardoyo, bade dipun selenggara aken
Ana padhang dudu padhanging rahina, ana peteng dudu petenging wengi, kang ana amung alam tumlawung, ngalangut tanpa tepi, yèku tapaking
Srawung saben dino nora nate podo gawe gelo
Saking coment trusing ati wong bisa mesam mesem
Balas	On 11 Oktober 2009 at 13:02 Jenang Sedayu said: He he he soyo suwi soyo nggemezzzne komen2 sing muncul. Sampek lali karo sing dienten-enteni.
karang.[2] Gulma laut alam biasane bisa urip ing ndhuwur substrat pasir lan karang mati.[2] Ing pasisir kidul jawa lan pasisir kulon sumatra, gulma laut akèh ditemokaké
banyu laut.[5] Lamun kurang menehi keunungan yèn didelok saka segi ékonomi, nanging padang lamun dadi panggon urip sing disenengi apa-apa sing urip ing laut
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gulma_segara&oldid=1098606"	Kategori: AlismatalesAlga	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.51, 19 Oktober 2016.
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Syair Perahu Syaikh Hamzah Al Fansuri
Posted on 3 Agustus 2011 by Mas Say Laros	.
banyak pihak https://t.co/DoD5dR4Slx 2 weeks ago
family, cedak nek ngono nek aku ke suroboyo dolan nek tempat sampeyan yo mas, mugo2 ditraktir mangan tahu campur seng menak setya57Mayor Jendral
menungsa, sak bejo bejone wong, luwih bejo wong sing eling lan
wong gak ono sing ngabari akuaji : gaya mu di ket mau yo ugur males malesan waearini : wes telat mas nek arep beres beres saiki, wes kinclong ngono loh mbene tak saponipuspita : kakean rencana karo
wong tuwa, uga ketemu kanca-kanca cilik, kanca-kanca sing mbiyen bareng-bareng dolanan panggal, umbul, thaklik, nyolong peleme tanggane lan lia-liane.
Wis Mudik, Aja di Gawe Ora Asik
jambu-jambuan. woh jamu iki duwé daging woh kang luwih lembut lan luwih padhet dibanding jambu wèr.
cathetan sikil[besut | besut sumber]
Jambu_bol&oldid=1101528"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Woh-wohanMyrtaceaeKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
gendhu-gendhu rasa, info, jelajah, senyum	Ana sing takon dadine inyong crita:
Ning tataran Jawa Dwipa kira-kira neng sekitare Gunung Slamet ana kerajaan cilik sing ketlingsep sejarah alias
ya kebone ramane lan kakine inyong. Tapinen ana versi liyane sing nyebutna Ciwunut kuwe ngablak-ngablak sekang kebone kakine inyong terus tekan ngidul nganti maring perek Karang Blimbing (endi maning kuwe?). Dadi, sedulur kabeh angger pengin ngerti Ciwunut neng endi,
pancoran), kenari (NTB), cengkeh (gweh, meh kelalen), terus cemara nggo inepan manuk prit, utawa pines (njaluk man rakim), nangka bunder (ning legok ana), gandaria (ananne ning
Lempongan Siam utawa Lempongan Thailand ya iku salh siji lempongan kang manggon ana ing Laut China Selatan (Samudra Pasifik), diubengi
saka Tanjung Bai Bung ing sisih wetan Vietnam (ana ing sisih wetan kali Mekong) tumuju Kota Baru ing pasisir
pertukaran banyu alon lan alirane banyu saka kali-kali nyebabake lempongan iki duwé salinitas cendhek (3,05-3,25%) lan uga akèh sedimen.[1] Tingkat salinitas sing luwih duwur anane ing perairan sing rada jero, salinitase (3,4%) sing mlebu ana ing lempongan siam iki.[1] Kali utama kang ngalir tumuju lempongan iki
Bandon ing barat daya lempongan.[1] Ana ing jaman es pungkasane Lempongan Thailand ora ana merga permukaan segara kang cendhek.[2] Merga angete suhu ana ing laladan tropis banyu ana ing Lempongan Thailand dadi panggon saka karang koral, lan uga kanggo panggon resort penyelaman.[2] Panggon paling populer kanggo para turis kang dolan menyang lempongan iki ya iku Ko Samui ing propinsi Surat Thani, lan Ko Tao ya iku pusat kanggo penyelaman para turis kang dolan menyang lempongan iki.[2] Lempongan iki uga duwé kandungan sumber daya lenga lan luwih akèh meneh ya iku gas alam.[2]
Hitam • Teluk Hudson • Segara Ionia • Segara Irlandia • Segara Irminger • Teluk James • Segara Karibia • Segara Kapuloan • Segara Kreta • Segara Labrador • Segara Levantine • Segara Libya • Segara Liguria • Segara Marmara • Teluk Meksiko • Segara Mirtoa • Segara Norwegia • Teluk Saint Lawrence • Segara Sargasso • Segara Tengah • Segara Thracia • Segara Tirrhenia • Segara Lor • Teluk Venezuela
tak kekudang ing tembé bisaä dadi manungsa sing utama.. kautamané wong urip mono ora dumunung ing gebyaré bandha donya, drajad lan pangkat, nanging dumunung ing atimu. ati sing bisa mangerti marang konco, tonggo, lan sedulur.
naliko isih jabang bayi kowe tak gedhöng. tangan, sikil lan awakmu dibungkus dadi siji ngganggo slendang sak lembar, karebèn anget awakmu.. naliko digedhong kowe ora bisa polah.. iku kabeh minongko pralambang, supoyo ing tembé tumuju diwasa, kowe bisa dadi wong sing jejeg, anteng.. kowe keno polah, nanging polahmu kui kudu nggegulang marang kabecikan..
naliko isih bayi, ngombemu banyu susune ibumu, yo banyu katresnan murni.. sak mbiying mbiyinge kowe, sak paripolahmu sing gawe kuciwane wong tuwamu, kowe tetep anakku..
dadiyo koyo Srikandi lan Raden Ajeng Kartini.. nadyan wanita, nanging digdaya lan nresnani marang kawula lan bangsane..
Nampa Blvd, Interstate 84 Exit 35, Nampa, ID 83687-32385.1
Nampa Inn & Suites617 Nampa Blvd, Nampa, ID 83687-32635.2
MARKETING PT. APIK KOMUNIKA INDONESIA – TDC
ikacahyantikuwi sinten nggeh jenengane @sisiwi @amiandroidsisiwi@ikacahyanti haha nda penting sopo jenenge... sing penting aku arep udo nek de'e ngguyu koyo ngono
Saliyané ing Indonésia, lokomotif iki uga dienggo saindhenging donya lan akèh variasi sarta modhifikasiné. Kadhangkala mesiné sing dienggo uga séjé, kayata 7FDL8 lan 7FDL12. Kayadéné anggota liyané saka séri Universal,
GE U20C sing dienggo ing Indonésia dimodifikasi sacara unik. Lokomotif vèrsi Indonésia ndarbèni kabin sing amba. Saliyané iku ambané jalur ril ing Indonésia 1.067 mm lan dioperasèkaké déning PT Kereta Api Indonesia. Kabin amba CC 203 iki perluné supaya luwih nyaman kanggo para masinis serta luwih cetha olèhé nggatèkaké jalur ril lan sinyal-sinyal. Kabin amba iki dibangun
sing dibangun lan diserahaké marang Indonésia lan diwèhi kodhe nomer CC203 01-41. Klompok sapisan diwèhi nomer 01-12 lan diimpor saka GE Transportation ing Erie, Amérika Sarékat. Banjur nomer 13-41 dibangun sacara lokal ing Indonésia déning GE Locomotive Indonesia, sawijining
Indonesia (PT INKA) lan GE Transportation. Banjur CC 203 didésain déning Goninan, Australia lan GE, AS. Goninan nggawé kabin amba lan GE sing nggawé mesin lan body-né.
at 08:07 bejo said: Sugeng enjing para kadang lan kisanak
duwe e-mail…wong kula niki namung tiyang sabin, mangka asmane Pandan sawah…pandan sing ditandur nang sawah.
Ning bisane nganglang di padepokan adbm mestine nganggo e-mail atawa
pandanalas said: njih niku,…mosok kadal arep dibuayain..
lah wong ngisi komen kuwi diwajibke ngisi email koq…jarene ra nduwe email…
pandanalas said: nyuwun sewu Ni,…
nopo dereng kewedar to ADBM 338 nipun yen sampun wonten pundi kok
saiki aq takok! bukune seng ape dkekno aq, opo sek onok?
klambi2q barang, opo yo sek onok? wes pirang taon kepungkur yo? nek wes mbok udal2i, moh aq nggawe cilakmu😀
Kalus inggih punika sekempalan sèl amorphous (botèn bèntuk utawi dèrèng terdiferensiasi) ingkang wujud saking sèl-sèl bélah sécara in vitro utawi ing salébéting tabung.[1] Kalus sagéd pikolèh saking bagian tanduran kayata oyot, batang lan godong.[2] Secara histologi, kalus asalipun saking pembelahan ingkang terus-terusan sèl-sèl parènkim ing sekitar berkas pengangkut lan pintèn-pintèn Èlèmèn penyusun berkas pengangkut kéjaba xilem.[3] ing teknik kultur jaringan (in vitro), kalus sagéd diinduksiaken kaliyan nambahakén zat pengatur tumbuh ingkang jumbuh ing mèdia yang kultur, tuladhanè auksin lan sitokinin ingkang dipunjumbuhakèn.[1] ménawi konsentrasi auksin langkung agèng saking sitokinin mila kalus badhè kabèntuk, mènawi ing konsentrasi sitokinin langkung agèng dipunbandingakèn kaliyan konsèntrasi auksin mila ingkang kabèntuk botèn kalus, ananging tunas.[4] Selain zat pengatur tukul utawi hormon pertumbuhan, nambahakèn vitamin saha protein ugi dipunperluake kanggè pertumbuhan kalus.[5] Induksi kalus ing salèbéting teknik kultur jaringan tanduran dipunpérluakèn kanggè munculakèn keragaman sèl somatik ing kultur in vitro lan meregenerasikan sèl kasèbut dados embrio somatik.[6]. Kalus inggih punika massa sel ingkang belah ananging dereng terdiferensiasi ing ujung tunas ingkang dipotong. [7] Kalus ugi dipuntepang dados callosity inggih punika penyakit kulit ingkang sampun ditandai kabentuk daerah kandel saha atos ing kulit ingkang katingal amergi wonten gesekanterus-terusan utawa abot. Biasanipun dipuntemuaken ing tonjolan ing samparan utawi telapak tangan. Kapalan jinis kalus ingkang kedadosan ing lapisan kulit alus ingkang boten gadahi rikma, kadasta racikan, ananging biasane langkung alit, meradang ugi keraos gerah. [8] Kalus inggih punika kempalan sel-sel ingkang kabentuk saking sel-sel parenkhima ingkang belah lan boten terorganisir. Ing alam (in vivo) fenomena bantuk kalus kedadosan ing penyakit tumor taneman ingkang
utawa nametoda. Kalus saged dipuninisiasi saking sadaya bagian taneman, anaging organ lan jinis taneman ingkang bebten badhe nunjuaken kacepatan belah sel.[9] Kalus inggih punika suatu kumpulan sel amorphous ingkang kedadosan saking sel-sel jaringan ingkang mbelah diri secara terus menerus. Penelitian pembentukan kalus ing jaringan terluka kawiwitan dipunlampahi déning Sinnott ing taun 1960. Pembentukan kalus ing jaringan luka dipunpacu déning zat pengatur tumbuh auksin lan sitokinin endogen (Dodds & Roberts, 1983). Secara in vivo, kalus ing umumipun
ugi saged kabentuk dados akibat stress (George & Sherrington, 1984). Kalus ingkang dipunakibataken déning asil sakingi
Balas	On 31 Juli 2009 at 11:51 Jokowono said: Suwe ora absen, pas sowan sekalian nyamber 2 kitab, nggo simpenan, soale stocke isih okeh, matur nuwun
Balas	On 31 Juli 2009 at 22:34 pras said: Siiiipp tenan..
Vietnam Kidul (jeneng resmi: Républik Vietnam, basa Vietnam: Việt Nam Cộng Hòa) iku nagara antikomunis sing ngadeg saka taun 1954 tekan taun 1976 ing kawasan Vietnam persisé ing bagéyan kidul garis parallel kaping 17. Éwadéné Vietnam Lor papané ing sisih lor garis parallel kaping 17.
Républik Vietnam diproklamasèkké ing Saigon déning Ngo Dinh Diem tanggal 22 Oktober 1955 sawisé panjenengané nggulingké Kaisar Bao Dai. Lairé Vietnam Kidul didhukung déning Amérika Sarékat. Nanging ana debat ngenani kencengé hubungan antarané Vietnam Kidul karo AS sing arupa pandhukung utama nagara iku. Vietnam Kidul nerusaké perang karo Viet Cong jroning wektu suwé sawisé AS metu saka Vietnam Kidul. Nanging, akiré nyerah marang Vietnam Lor lan Front Liberasi Nasional (NLF) tanggal 30 April 1975. Sawisé iku, NLF kuwasa lan ngedegaké Républik Vietnam Kidul nganti Républik Sosialis Vietnam sing wutuh diproklamasikaké tanggal 2 Juli 1976.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vietnam_Kidul&oldid=973033"	Kategori: Gambar nagara ing AsiaPerang VietnamSajarah VietnamKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.49, 1 Maret 2016.
kulo stuju enten pengetahuan niku tp njenengan seng ndamel blog niku nopo mboten kwatir ta???
njenengan mbuka alam 3 sedoyo lho yooooow.
manah kepingin sanget saged ambiyantu para bebahu, ananging nyuwun gunging pangaksami amargi kawula mboten gadhah keprigelan bab “perbloggingan”.
Mugi2 para sederek ingkang kagungan ngelmu ingkang kabetahaken saged enggal cancut taliwanda.
Balas	On 5 November 2009 at 21:57 gembleh said: Sugeng dalu Ki GD, Sugeng dalu Ki Arema.
Manah kawula rumaos trenyuh sanget dene Ki GD sampun kersa wawan sabda dumateng para ADBMers.
Krenteging manah kepingin sanget saged ambiyantu para bebahu, ananging nyuwun gunging pangaksami amargi kawula mboten gadhah keprigelan bab “perbloggingan”.
Balas	On 5 November 2009 at 22:15 kompor said: belum berani ngacung (baru cuma bisa ngelik)
Balas	On 6 November 2009 at 00:29 Saba Lintang said:
Kandungan ingkang mumpuni, ……….. utawi sa’mbotenipun pikantuk paraji ingkang pengalaman.
Kawulo namung saged tumut angrantos, mugio jebeng bayi saged ambabar kanti gancar.
Balas	On 6 November 2009 at 15:12 djojosm said: Kang kulo wonten Bozas jowo Vol 3 sampun gada dereng?
at 10:09 wong kleyang kabur kanginan said: ngunduhipun wonten pundi ki?
ILMU GAIB (25 MEI 2010) | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
banyumasan, terus nang kono nemu file mp3 lagu-lagu banyumasan. Lagu sing faforit nek menurutku sing kae lah sing tentang baturaden.
ati susah dadi bungah” Kaya guwe lah syaire, tapi aku ora apal kabeh. Mbok ana sing ngerti syaire ngenehlah aku njaluk.
Basa kerungu lagune dadi kemutan jaman SMA mbiyen. Pas kelas telu aku kos nang sanding sekolahan. Sing nduwe umah wonge wis tuwa, saben ndina unin-unine nek ora wayang ya banyumasan utawa peang-penjol. Duh,
Sing jenenge bocah cilik guwe ora ana salaeh, senajan sering banget gawe tingkah sing nyebeli. Bocah cilik uga ora kena di salahna senajan ngelakukna tindakan sing bisa merugikan meng
Umum, sing isine nglarang wong-wong pada ngemis, ngamen lan tindakan-tindakan sing melanggar ketertiban. Nek di deleng sekilas, ketone Pemda DKI nyalahaken wong-wong cilik.
Padahal wong cilik ngalekukna penggean kaya guwe merga kepeped, ora bis ulih penggawean sing luwih apik.Kudune nek arep nyalahna guwe
Jewish Encyclopedia dipunengge minangka sumber utama kangge Jewish Encyclopedia ing basa Rusia ingkang kaperang saking 16 jilid, terbitan Brockhaus and Efron ing Saint Petersburg antawis taun 1906 lan 1913.
Norsk bokmålPortuguêsSlovenčinaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.08, 31
Alumni STM PGRI Serang: Andhika Saputra
“Memanising manungsa sejati, sesantine mring laku utama, lukita mesu budine, meruhi hawa lan napsu, mrih sampurna lair lan batin, kanti atapa brata, gegulang mrih
ngga melu-melu.. urusane kang wandi hehe..”
Posted by Wong Bingungan | Tuesday, 14 April 2009, 17:13 wong urung tau kok wis wani nulis nek nikmat? tur ping okeh, lha kui nikmate ngapa? nek ora …
Nov 15 Eko Rio Nur Fatah @Riofth Wong urip iku meh podo karo lomba balap karung, senajan kesrimpet lan
manunggaling kawula-gusti sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa urip kita pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejatining Urip). Pangeran iku ya jumenenge urip kita pribadi sing sejati. Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya kita pribadi, karana cahya kita iku dadi panengeraning Pangeran. Dununge mangkene : “Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggal tanpa wangenan ana ing badan
Jujur, Jajar lan Jejer Manembah Gusti
Endosperma, ing botani, iku bagéan saka wiji tetanduran ngembang (Angiospermae) sing arupa asil saka pambuahan dhobel saliyané embrio. Endosperma bisa ditelakaké minangka "sadulur kembar" embrio amarga mesthi kawangun bareng nanging béda karo embrio sing diploid, endosperma iku triploid.
Endosperma bisa dideleng kanthi cetha ing wiji-wijian tinentu, kayata pari, jagung, apokat, sarta jarak. Fungsiné sing paling utama iku minangka panyawis cadhangan ènèrgi kanggo embrio jroning prosès pakecambahan. Mula, protein panyusuné ya iku albumin, protein sing larut jroning banyu. Merga kagunaané iki, ing endosperma asring kakandhut karbohidrat lan lemak. Senajan mangkono, endosperma ora mesthi ditemokaké ing wiji-wiji sing mateng. Ing suku kacang-kacangan (Fabaceae) sarta sawi-sawian (Brassicaceae) contoné endosperma ora ditemokaké amarga nyusut (rudimenter) nalika tuwuhé wiji.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.50, 2 Maret 2016.
paklek paklek ono opo yopodo rame neng kene kuwi podo belajar ilmu lan glek sedulur malah podo padu sing ora ono gunane lawong bubar muni muni wae podo sholat ora isen karo
temu darat ojo neng blog wae ora isin karo mbah alus. simbah alus kae wonge alus tenan lho mlakune pentiang pentiung tapi sektine massa’ Allah la masih ada keturunan kanjeng
iki mbah..wis manut wae karo Singgawe urip
duh kanjeng guru kimonitor laptop paringono kulo ngelmu slamet donyo akherat
SERU, S.HutAnggota[Detil]5.H. RUDDIN, SEAnggota[Detil]6.HERLIN, SPAnggota[Detil]7.SUPENOAnggota[Detil]8.Drs. H. ROBANSYAH HB, M.SiAnggota[Detil]9.H. ABU RAMSYAHAnggota[Detil]10.H. RAHMAT SEWAAnggota[Detil]11.GUNAWAN WIBISONO, S.Hut.,M.SiAnggota[Detil]12.MAKMUR, S.PiAnggota[Detil]13.ANAS NURDIN, SH.,MHAnggota[Detil]14.HJ. ZUBAIDAH ADAnggota[Detil]15.MUDDAIN, STAnggota[Detil]16.ASEP SUGIARTAAnggota[Detil]17.YANCONG, S.PiAnggota[Detil]18.H. ADNAN HASAN
kuwi teko ndelok kowe ngger, kowe ki resik, yo kowe dewe sing marai makhluk kuwi mrene).
Busak ditemokaké ing taun 1770 déning Joseph Priestley. Nalika iku, busak dienggo ing Inggris lan Australia. Saliyané iku, ing taun 1770, Edward Naime uga sinebut minangka wong kang ngripta busak karèt. Sawisé iku, ing taun 1839, Charles Goodyear ngembangaké wujud karèt dadi wujud kang luwih kepénak dianggo.[1] Ing taun 1858, Hyman Lipman saka Philadelphia, Pennsylvania, Amérika Sarékat maténaké wujud busak kang ditèmpelaké ing pucuk potlot.
^ a b (id)beritaunik.net Sajarah Penemuan Busak
^ (id)andriwongso.com Potlot lan Busak Karet
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Setip&oldid=977032"	Kategori: PirantiAlat Tulis	Menu navigasi
sing biasane di jorna merga ora bisa di tanduri nek mangsan ketiga, siki bisa di tanduri maning. Mangsan rendeng ora mung di sambut bungah nang wong tani thok. Kodok, manuk, keong, iwak kathing uga melu bungah. Kodok ora ana kesele saur-sauran, ora awan ora wengi. Iwak
Mansan tandur rampung. men cepet lemu tanduran perlu pupuk. Pupuk jaman siki wis ora nganggo pupuk kandang maning, tapi nganggone pupuk
arep nyimpen mawi akeh ra itung2,,,
Balas ↓	adhitiasofyan pada Februari 19, 2009 pukul 11:08 am berkata:
Hayo, menawi ng-update blog ingkang luwih sregep
Kangjeng Sultan Hamengku Buwana Senopati ing Ngalaga Ngabdul Rachman Sayidin Panatagama Kalifatullah ingkang jumeneng kaping I ,
Ya wis, tak nganglang dewe we…
Dipublikasi pada 19 Mei 2010 oleh wongalus	oleh: Wong Djowo nozzle_bikes@yahoo.com
Świdnica (Jerman Schweidnitz) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 60.541 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Świdnica&oldid=1090228"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Piro-piro jare paman wong beras kopine,telung karung jare paman yoro katenono
Piro-piro welas janjine, telung tahun yoro antenonoLae-lae wis kepalang yoro adoh umahe
Nulih ngulon jare paman wong umahe kanjeng, nulih ngetan jare paman wong weringin pitu
banyuwangi, cilik, kabupaten banyuwangi, kamus using, Keraton, lae lae, lentera jiwa, Manunggaling Kawula Gusti, paman,
titiang riantuk prasangga purun ngunggahang pemargin kahuripane puniki nuju sunya lan kelepasan
Saking pangeresep lan tatuweke puniki raris pekayune sida jangkep ngayunin pariindikan sekala lan niskala (
by ana | Friday, 3 December 2010, 14:34 priwe kuwi daur hidup ke belakang om?
om, piye leh masang koyo nggonmu sing neng ngisor tulisan bakudapa karo berani coba karo parade karo gambar muhamazemu sing neng pojok nduwur samping kotak older kuwi??
ben ketok rame mambrah2 ngono lho blog-ku :D
» Video alexaporn - Ngisep di Warung Lesehan
Video alexaporn - Ngisep di Warung Lesehan
Balas	On 15 Oktober 2009 at 11:18 srengenge said: Nderek Ngantri……….
Kalih nyuwun sedekah menawi cantrik2 senior kagungan lontar2 sedotan jilid2 sederengipun.
said: lha ki Wid dhuwe kutut 2 tho….hikss
Balas	On 15 Oktober 2009 at 12:20 Widura said: Ki YP …. punopo mboten gadah manuk …?
Mesti wonten ingkang mbetot ngantos copot .. sak endog-e … hiks
Balas	On 15 Oktober 2009 at 12:28 yudha pramana said: manuk kulo ora iso dicopot ki….
yudha pramana said: ki Pandan JW dd JL
Balas	On 15 Oktober 2009 at 12:19 kartojudo said: Manukku..warii!!!…horoo benerkan?
Balas	On 15 Oktober 2009 at 12:24 yudha pramana said: dicopot iso dipasang yo iso
lha manuk opo iki ki…(karii)
Ref: Senadyan ra kumpul atiku tetep
gusti.. kejobo sliramu enggalo bali..
Blog menika namung wujud katresnanan kula dhumateng Basa Jawi sarta kangge pasinaon lare-lare Jawi mliginipun siswa ing SMK Negeri 1 Pakis Aji lan SMP Islam Miftahul Huda
ing jaman biyen desa kaliaman jenenge tembelang, angger ana wong nyebrang kali krembul-krembul ilang lan sak teruse, banjur masyarakat ngganti jeneng dadi kali bedah ben ora ono wong seng nyebrang kali ilang, banjur wes digenti ora ana wong seng ilang nanging jeneng
jeneng neh dadi desa kaliaman, lan sampek taun iki kaline aman gak ana bencana liyane. desa kaliaman ana desa mberah kayata: kedung sari, dung pakel, kentengan, njatianom, njedeng, mbacak, lan liyane.
engko golek penggawean angel. Koyok aku iki, mek dodolan krupuk ngene iki. Rugi, mbayare larang.
Asinan Betawi, Cah Tauge Ikan Asin & Plecing Kangkung)
Ki Ageng JJ : sugeng sonten ki tumut ngangsu kaweruh…………
@ mbah wong djowo ; mongo dipun lajengaken mbah, kok rasanya mak nyesssssss….. saya tak nyiapke pulpen sama buku tambahan🙂
@syukur panjenengan sdh silaturohmi wonten ndalemipun ki risang…pemandanganipun sae,
…Apik tenan wewayanganku iki…..Cungkring Dadi Ratu (trliht d Merapi)…gawe geger Kedewatan lan Tanah Astina (NKRI)
sekali lgi mohon bantuannya sedulur2 untk
mas akik to?… @mas cungkring
Mangke menawi kulo dolan wonten kopeng kulo insya alloh mampir ke ndalem panjenengan nggih, sekalian ngampil keris ipun…xi..xii..
gampang di colek,,sapa tau kegantengannya ikut terbagi rata
Sugeng sonteng kange Bengawan candu ,KI Ageng JJ ,Satrio Mataram lan pinisepun KWA.Pripun kabaripun ?
SESAJI 8 WARNI WONTEN JANGKA JOYOBOYO (pul...
Gusti Alloh Maha Ngerti : Sawah Ora Ana Kakuse. | jawa koek bersaudara
Airbrush ya iku cara ngelukis kanthi migunnakake udara tekanan ndhuwur kanggo nyemprotake cat kayata (kanvas,mobil, motor, tembok lan wangun liyané kang bisa digawe media lukis.Teknik airbrush migunakake piranti utawa alat khusus kang nduwèni mata pena kanthi ukuran kang werna-werna kanggo kasilake jinis semprotan kang dipinggini,mulai saka titik tumuju kang liyané.
Ing zaman pra sajarah manungsa purba wiwiti ngolah rasa estetikanné kanthi nerjemahake daya imajinasi kang ana ing jroning pikiran kanggo orek-orek lan ngambar kanthi saderhana.Semanauga kapisanan kang wiwiti ngelukis airbrush ing taun 1876 dèning panjenengané Francis Edgar Stanley saka Newton Massachusetts
kulo nderek hamemayu hayuning bawono Says:
7 July 2010 at 15:26 SPANYOL dong…team Matador pancen Oyeee hehehe
7 July 2010 at 17:40 kulonuwun sedayanipun, khususipun ki wong alus.
Kucing Sing Pinter Ngalembana. Suwijining ndina ana Kucing sing alus,
opo koen jek pancet ae yo koyo sing iko
iku tak anggep yo mek salah pengertian
podo karo bal-balan, iyo iso salah umpan
makane awakdewe yo ojok sampek tukaran
ngunu yo jarene engkok sampe pelaminan
paling yo mek dituroni trus ditinggal klayapan
tenang ae engko tak gawekno golekan lucu
yo ngunu iku lek pancen aku pancen bojomu
iku lho teke anake juragan jagal sapi
lek mlaku mlaku mesti yo njaluk tuku klambi
yo ngene iki soro tek dadi wong kere
kate lapo lapo bingung sak karepe dewe
alesane aku jik gurung mangan rong dino
dikek-i gak dikek-i iku yo urusan mburi
gurung meneh diclathu tonggoku kanan keri
soale utange yo jik gurung tak sauri
bareng awak dewe mlaku lha kok koyok cacing kremi
dheke budhal mulih numpak motor (be em we )
tapi dheke gak eruh tumpakanku bemo (ve we)
andhie yo tenanhe…ndoroseten cah saiki do seneng2 menek internet ora ono meneh mangan asemlondo,,,,he,,he,he lam kenal yo ro konco2 blog iki….aku wes wedi menek wet asem iki nyobo menek net….wong wes pensiun,,,dadi gek blajar kangen
« Reply #1 on: February 25, 2010, 10:44:12 am »
FALSAFAH GATOLOCONgemot Falsafah Kawruh KawaskitanMiturut babon aslinipunKagubah dening : PrawiratarunaIng awale abad 20 MasehiKatiti-
tengah lan pucuk, timah budeng ingkang kinardi, cupak ireng tur tuwa, gripis nyenyepipun, meleng-meleng semu
wekasingwang.Ingkang petel sinauwa ngaji, amrih weruh syara’ Rasulu’llah, slamet dunya
sarta maneh ngendi wismanira, kang tinannya lon saure, Gatoloco aranku, ingsun janma lanang sajati, omahku tengah
mring jenengira, Gatoloco muwus, ing mangka jeneng utama, gato iku tegese sirah kang wadi, loco pranti gosokan.Marma kabeh pada sun-lilani, sakarsane ngundang marang ingwang, yekti sun-sauri bae, tetelu araningsun, kang sawiji Barang kinisik, siji Barang panglusan, nanging kang misuwur, manca pat manca lelima, iya iku Gatoloco aran-mami, prasaja tandha priya.Kyai Guru mangsuli tan becik, jenengira iku luwih ala, jalaran banget sarune, haram, najis lan mekruh, iku jeneng anyilakani, jeneng dadi duraka, jeneng ora patut, wus kasebut jroning kitab, nyirik haram yen mati munggah suwargi, kang haram manjing nraka.
wadana kliwon bupati, liyane ora bisa.Rehning ingsun tan dadi priyayi, mung jenengku jeneng wadi mulya, supaya turunku tembe, dadi priyayi agung, ‘Abdu’ljabar angucap bengis, dapurmu kaya luwak, nganggo sira ngaku, lamun sajatine lanang, Gatoloco gumujeng alon nauri, ucapku nora salah.Ingsun ngaku wong lanang sajati, basa lanang sajati temenan, wadiku apa dapure, sajati tegesipun, ingsun urip tan neja mati, Guru tiga angucap, dapurmu
kawruh, satemene bae iya, ingsun adus tirta tekad suci ening, ing tyas datan kaworan.Bangsa salah kang kalebu ciri, iya iku adusing manusa, ingkang sabener-benere, Kyai Guru sumaur, wong dapure lir kirik gering, sapa ingkang pracaya, nduwe pikir jujur, sira iku ingsun-duga, ora nduwe batal haram mekruh najis, weruhmu amung halal.Najan arak iwak celeng babi, angger doyan mesti sira-pangan, ora wedi durakane, Gatoloco sumaur, iku bener tan nganggo sisip, kaja pambatangira, najan iwak asu, sun-titik asale purwa, lamun becik tan dadi seriking janmi, najan babi celenga.Ngingu dewe awit saking cilik, sapa ingkang wani nggugat mring wang, halale ngungkuli cempe, sanajan iwak wedus, yen asale srana tan becik, haram, lir iwak sona, najan babi iku, tinilik kawitanira, yen purwane ngingu dewe awit genjik, luwih saking maenda.Najan wedus nanging nggonmu maling, luwih babi iku haramira, najan mangan iwak celeng, lamun asale jujur, mburu dewe marang wanadri, dudu celeng colongan, halale kalangkung sanajan iwak maesa. Yen colongan luwih haram saking babi, ujarnya Guru tiga.Luwih halal padune si belis, pantes temen uripmu cilaka, kamlaratan salawase, tan duwe beras pantun, sandangane pating saluwir, kabeh amoh gombalan, sajege tumuwuh, ora tau mangan enak, ora tau ngrasakake legi gurih, kuru tan darbe wisma.Gatoloco ngujap anauri, ingkang sugih sandang lawan pangan pirang keti momohane, kalawan pirang tumpuk, najis ingkang sira-simpeni, Guru tiga duk myarsa, gumuyu angguguk, sandangan ingkang wus rusak, awor lemah najisku kang tibeng bumi, kabeh wus awor kisma.Gatoloco anauri malih, yen mangkono isih lumrah janma, ora kinaot arane, beda kalawan ingsun, kabeh iki isining bumi, sakurebing akasa, dadi darbekingsun, kang anyar sarwa gumebyar, sun-kon nganggo marang sanak-sanak-mami, ngong trima nganggo ala.Apan ingsun trima nganggo iki, pepanganan ingkang enak-enak, kang legi gurih rasane, pedes asin sadarum, sun-kon mangan mring sagung janmi, ingkang sinipat gesang, dene ingsun amung, ngawruhi sadina-dina, sun-tulisi sastrane salikur iji, sun simpen jroning manah.Ingsun dewe mangan saben ari, ingsung milih ingkang luwih panas, sarta ingkang pait dewe, najise dadi gunung, kabeh gunung ingkang kaeksi, mulane kang bawana, pada metu kukus, tumuse geni sun-pangan, ingkang dadi padas watu lawan curi, klelet ingkang sun-pangan.Sadurunge ingsun ngising najis, gunung iku yekti durung ana, benjang bakal sirna
anggone duka, sarta banget paniksane, ingsun tan bisa turu, Guru tiga samya nauri, mung lagi tatanira, Kanjeng Nabi Rasul, karsa tindak mring ngepaken, Kangjeng Rasul pepundene wong sabumi, aneng nagara Mekah.Gatoloco anauri aris, Rasul Mekah ingkang sira-sembah, ora nana ing wujude, wus seda sewu taun, panggonane ing tanah
tanpa kardi, luwih siya marang raganira, tan nembah Rasule dewe, siya marang
ora lumrah, anyampahi pepundene wong sabumi, Gatoloco manabda.Bener mesum saking susah-mami, kadunungan barang ingkang gelap, awit cilik tekeng mangke, kewuhan jawab-ingsun, yen konangan ingkang darbeni, supaya bisa luwar, ingsun njaluk rembug, kapriye bisane jawab, aywa nganti kena ukum awak-mami, Guru tiga miyarsa.Asru ngucap nyata sira maling, ora pantes rembugan lan ingwang, sira iku wong munapek, duraka ing Hyang Agung, lamun ingsun gelem mulangi, pakartine dursila; mring panjawabipun, ora wurung katularan, najan
dalang wayang lawan kelir, balencong endi kang tuwa, badenen cangriman iki, yen sira nyata wasis, mesti weruh ingkang sepuh, Ahmad ‘Arif ambatang, kelir kang tuwa pribadi, sadurunge ana dalang miwah wayang.Balencong durung pinasang, kelir ingkang wujud dingin, wus jumeneng keblat-papat, ngisor tengah lawan nginggil, mila tuwa pribadi, ‘Abdu’ljabar asru muwus, heh Ahmad ‘Arif salah, pambatangmu iku sisip, panemuku tuwa dewe kaki dalang.Anane kelir lan wayang, kang masang balencong sami, wayang gaweyane dalang, mulane tuwa pribadi, tan ana kang madani, anane dalang puniku, ingkang karya lampahan, nyritakake ala becik, asor unggul tan liya saking ki dalang.Nulya Kyai ‘Abdulmanap, nambungi wacana aris, karo pisan iki salah, pada uga durung ngerti, datan bisa mrantasi, tur remeh kewala iku, mung nalar luwih gampang, ora susah nganggo mikir, sun ngarani tuwa dewe wayangira.Upama wong nanggap wayang, isih kurang telung sasi, dalange pan durung ana, panggonanane durung dadi, wus ngucap nanggap ringgit, tutur mitra karuhipun, sun arsa nanggap wayang, ora
linggih, yen maksih peteng nggenipun, sayekti durung bisa, dalange anampik milih, nyritakake sawiji-wijining wayang.Kang nonton tan ana wikan, marang warnanira ringgit, margane isih petengan, ora kena den tingali, yen balencong wus urip, kantar-kantar katon murub, kelire kawistara, ing ngandap miwah ing nginggil, kanan kering Pandawa miwah Kurawa.Ki Dalang neng ngisor damar, bisa nampik lawan milih, nimbang gede cilikira, tumrap marang siji-siji, watake kabeh ringgit, pinates pangucapipun, awit pituduhira, balencong ingkang madangi, pramilane balencong kang luwih tuwa.Dene unining gamelan, wayange kang den gameli, dalange mung dharma ngucap, si wayang kang darbe uni, prayoga gede cilik, manut marang dalangipun, sinigeg gangsa ika, kaki dalang masesani, nanging darma ngucap molahake wayang.Parentahe ingkang nanggap, ingkang aran Kyai Sepi, basa sepi tanpa ana, anane ginelar yekti, langgeng tan owah gingsir, tanpa kurang tanpa wuwuh, tanpa reh tanpa guna, ingkang luwih masesani, ing solahe wayang ucape ki dalang.Ingkang mesti nglakonana, ingkang ala ingkang becik, kang nonton mung ingkang nanggap, yeku aran Kyai Urip, yen damare wus mati, kabeh iku dadi suwung, tan ana apa-apa, lir ingsun duk durung lair, tetap suwung ora ana siji
cahyane urip puniku, nyrambahi badanira, jaba jero ngandap nginggil, wujudira wujude Allah kang murba.Yen
marang ngendi paranipun, sirnane blencong wayang, upayanen den kepanggih, yen tan weruh sira urip kaya reca.Benjang yen sira palastra, uripmu ana ing ngendi, saikine sira gesang, patimu ana ing ngendi, uripmu bakal mati, pati nggawa urip iku, ing ngendi kuburira, sira-
dasar sun-karepken iku, aja lumrah wong katah, ngungkulana mring sasami, ora trima duwe kawruh kaya sira.Santri
madumangsa, yen wus wareg mangan getih, amalengker tan metu nganti sawarsa.Wekasan kaliru tampa, tan weruh temah ndurakani, manut kitab mengkap-mengkap, manut dalil tanpa misil, amung ginawe kasil, sinisil ing rasanipun, rasa ni’mating ilat, lan rasane langen resmi, rasanira ing kawruh ora tinasa.Tetep urip tanpa mata, matamu mata soca pring, matamu
yekti, awit cilik prapteng tuwa, tan pisah lan rai-mami, Gatoloco mangsuli, dene-sira wani ngaku, matamu ora pisah, mata olehmu ing ngendi, apa tuku apa gawe apa nyelang.Apa sira winewehan, iya sapa kang menehi, kalawan saksine sapa, dina apa aneng
tuwanira, loro pisan pada mukir, karone ora rumasa, gawe irung mata kuping, lanang wadon mung sami, ngrasakake ni’matipun, iku daja jalaran, wujude ragamu kuwi, ora neja gawe rambut kuping mata.Guru tiga
Widdhi, sira ora nduweni, marang pangucap sadarum, iku ucaping Allah, yen mangkono sira maling, wani-wani kadunungan barang gelap.Yen tan bisa ndunungena, kajedegan ingkang diri, mestine dadi sakitan, ora kena sira mukir, meloke wus pinanggih, teka ngendi asalipun, yen asale tan wikan, matanira loro kuwi, ora kena angukuhi matanira.
tanpa urus, saikine balekna, ilange duk jaman gaib, ingsun-simpen ana satengahing jagad.Saksine si wujud ma’na, cirine rina lan wengi, ingsun-rebut tanpa ana, saiki lagya pinanggih, sira ingkang nyimpeni, santri pada
tan ana buntut sawiji, basa asu ma’na asal, buntut iku wus ngarani, ingsun jinising janmi ora buntut lir
yekti mulih mring asale pada ilang.Kiraku manawa sira, metu saking reca wesi, dene wujud tanpa nyawa, sira ora duwe budi, Kyai Guru nauri, samya misuh trukbyangamu, Gatoloco angucap, iku banget trima-mami, krana sira telu pisan misuh mring wang.Sira nuduhake biyang, ingsun iki tan udani, duk lair saking wadonan, amung ingkang sun-gugoni, wong tangga kanan kering, bapa biyang ingkang ngaku, nganakake maring wang, iku ingkang sun-sungkemi, nanging batin ingsun ora wani sumpah.Iya iku bapa biyang, ingkang weruh lair-mami, saikine sira bisa, nuduhake biyang-mami, wismane ana ngendi, lawan sapa aranipun, amba-ciyute pira, duweke wong tuwa-mami, yen tau weruh iku ujar ambelasar.Krana ingsun nora wikan, wujude ingsun saiki, mujud dewe tanpa lawan, Allah
kuwasa apa-apa.Ragengsun wujuding Suksma, angawruhi ing Hyang Widdhi, tumindak karsanira Hyang, aweh mosik liya mami, Muchammad kang nduweni, pangucap paningalingsun, pangganda pamiyarsa, dene lesan lawan diri, kabeh iku kagungane Rasulu’llah.Ingsun ora apa-apa, mung pangrasa duwek-mami, iku yen ana sihing Hyang, yen tan ana sihing Widdhi, duwekingsun mung sepi, basa sepi iku suwung, tan ana apa-apa, lir ingsun duk durung dadi, tetep suwung ora weruh siji apa.‘Abdu’ljabar nulya mojar, sira iku angakoni, wujudmu wujuding Suksma, ing mangka ragamu kuwi, kena rusak bilahi, ora langgeng sira wutuh, Gatoloco angucap, ingkang rusak iku bumi, kalimputan wujud-mami lan Pangeran.Ingsun Ingkang Maha Mulya, tan kena rusak bilahi, ingkang langgeng swarga mulya, Kyai Guru ananuri, yen mangkono sireki, weruh pestine Hyang Agung, kang durung kalampahan, Gatoloco anauri, weruh pisan pestine mring raganingwang.Ingsun-pesti awakingwang, wayah iki dina iki, jejagongan lawan sira, mengko gawe pesti maning, kang durung den lakoni, kanggone mengko lan besuk, supaya aja salah, dadi ora kurang
anggoleki pesti, becike saben lawan ari, anggawe papesthen iku, manut senenging driya, dadi ora kurang luwih, ora angel ara cidra ing semaya.Kyai ‘Abdu’ljabar ngucap, pestine marang Hyang Widdhi, ingkang durung kalampahan, Gatoloco anauri, iku pestening Widdhi, dudu pesti saking
tumeka ing jaman mangkin, setaningsun durung pisah saking raga.Basa .......... iku seta, asaling bibit sakalir, wujudingsun duk ing kuna, punika asale putih, lamun durung mangreti, iya iku asal-ingsun, purwa saking sudarma, tumeka kalamu’llahi, sayektine ingsun asal kama petak.Menek Guru telu sira, kama ireng ingkang dadi, dene buntet tanpa nalar, ‘Abdu’lmanap duk miyarsi, mojar mring Ahmad ‘Arif, ‘Abdu’ljabar yen sarujuk, wong iki pinatenan, lamun maksih awet urip, ora wurung ngrusak syara’ Rasulu’llah.Iku wong mbubrah agama, akarya sepining masjid. Gatoloco asru ngucap, den enggal nyuduk mring mami, sapisan
syara’ tan kena rinusak, pinesti dening Hyang Widdhi, syara’e, yen mangan lebokna silit, iku tetep aran janma ngrusak syara’.Dene bangsane agama, sasenengane wong ngaurip, sanajan agama Cina, lamun terus lair batin, yekti katrima ugi, Guru telu agamamu, iku
lan lesan, iku kabeh sun-turuti, rasaning legi gurih, pedes asin sepet kecut, pait getir sadaya, sira agama
dene iku isih bodo kurang nalar.Durung pada durung timbang, yen tinanding kawruh-mami, durung nganti ingsun-gelar, kawruhku kang luwih edi, prandene anglangani, kalah tan bisa samaur, yen mangkono sun-kira, ingkang muruk tanpa budi, iku nyata .......... ingkang minda janma.Lamun wulange manusa,
sabeng toya (slira), prakara mung bantah ‘ilmi, wulu bauning kukila (elar), kabeh nalar sun tan wedi, sayekti pinter mami, tinimbang lan sira guru, kaca
aywa suwe sun-anteni, guru ngendi srayanira najan jamhur luwih wasis, ingsun wani nandingi, angayoni bantah kawruh, masa
lapal Kuranipun, ngasil-ingasil ika, samya taken-tinaken mring kancanipun, wonten ingkang sampun paham, ngapalaken kitab Sitin.Tanapi sagunging kitab, sasenenge santri sawiji-wiji, santri ingkang sampun putus, ing ma’na lapal Kuran, mencil mencul madoni mring Kyai Guru, ma’nanira lapal Kuran, angambil sagunging misil.Ingkang sampun
nyingkring boten mlangkring.Panggah bantah meksa kalah, boten betah isin den iwi-iwi, sakeh padu dipun buru, sakeh jawab tan menang, salin pisuh boten pasah saya rusuh, malah munggah ngarah sirah, lir maling neja anjiling.Kula tansah kaungkulan, pijer kojur boten saged ngungkuh, kula-suwun mring Hyang Agung, salami-kula gesang, sampun ngantos kepranggul tiyang kajeku, yen kapetuk kula nyimpang, jejera kula sumingkir.Manah-kula sampun jinja, krana saking kapok den iwi-iwi. Hasan Besari duk ngrungu, mring
nganti lamur, kawruh Jawa tan kuciwa, dasar ingsun bangsa Jawi.Mila bebed sarung amba, omber jembar ngungkuli ingkang dakik, kabeh ‘ilmu ingsun weruh, nganggo tesbeh sanyata, kabeh kawruh ingkang luwih saking alus, ora nana bisa mada, amadani marang mami.Mulane nganggo gamparan, saparanku angungkuli sasami, mulane cis tekeningsun, kumecis nora cidra, anerawang jaba jero ngisor duwur, upamane ingsun kalah, mungsuh janma tanpa budi.Sayektine ingsun wirang, golekana saiki ana ngendi, si Gatoloco wong kumprung,
pramana samya andulu, ing pacandon wonten janma, endek cilik bokong cantik.Tinakenan namanira, gya sumaur yen sira takon mami, Gatoloco araningsun, santri tiga tuturnya, katimbalan sireku mring ngarsanipun, Guruning santri Cepekan, Kiyai Hasan Besari.Kinen sareng lampah-kula, Gatoloco maleleng ngiwi-iwi, gela-gelo manggut-manggut, nanging kendel kewala, cangkemipun
geli, kapingkel-pingkel gumuyu, wacana jroning driya, apa baya pancen duwe lara gemblung, dene pijer ura-ura,
kang wus kasebut syara’, yen Suksmane wong kapir ingkang tan manut, dawuhe Jeng Rasulu’llah, pinanjingaken yumani.Awit mukir mring Panutan, yen wong kapir dadi satruning Widdhi, Gatoloco asru muwus, dene Ingkang Kuwasa, nganggo nyatru marang wong kapir
Soal-jawabing ‘IlmuNugrahaning budi iku, saurana tri prakawis, cipta ning kang kaping pisan, panggraita kaping kalih, sang panyipta kaping tiga, kanugrahaning roh kuwi.Saurana iku telu, ana dene ingkang dingin, urip tan kalawan nyawa, ingkang kaping kalih kuwi, ora angen-angen liyan, Allah kewala kaping tri.Tan ana woworanipun, ingkang wahdati’lmujudi, nugrahan sakarat pira, saurana tri prakawis, kang dingin adepanira, idep ingkang kaping kalih.Madep ingkang kaping telu, lamun sira den takoni, nugrahaning iman pira, saurana tri prakawis, sokur ingkang kaping pisan, tawakal ingkang ping kalih.Sabar ingkang kaping telu, pira nugrahaning tohid, saurana dwi prakara, krana tetep ingkang dingin, wedi kaping kalihira, nugrahan ma’rifat jati.Sira sumaura gupuh, iku namun saprakawis, ana ing kahananira, anenggih karsa: rasaning, rasa wisesa prayoga, martabate kramat kuwi.Mangretine ana telu,
karem ing dzatu’llah, ya sok ana asihaning.Ingkang karem sifat iku, uga ana gumleteking, lire
weruh, kekerana ingkang werit, aywa umyung pagerana, aywa sembarangan kuwi, nganggo duga kira-kira, aywa dumeh bisa angling.Lan maneh aywa kawetu, mring wong ahli syara’ nenggih, yen maido temah kopar, karana rerasan iki, ora amicara syara’, amung sajatining ‘ilmi.Ingkang renteng ingkang racut, tan ana kaetang malih, caritane soal ika, pada anggiten ing batin, dadi wijange sadaya, sira ingkang ahli budi.*****Ingkang kepengin ngersakaken Serat Gatoloco, sumangga dipun copy lan mugi-mugi sageta manfaat kagem bebrayan sedaya.Nuwun.—————————————————————————————————
wuku Wukir sangkalanira ing warsi: wuk guna ngesthi Nata [taun Jawa 1830].DARMAGANDHULIng sawijining dina Darmagandhul matur marang Kalamwadi mangkene “Mau-maune kêpriye dene wong Jawa kok banjur padha ninggal agama Buddha salin agama Islam?”Wangsulane Ki Kalamwadi: “Aku dhewe iya ora pati ngrêti, nanging aku tau dikandhani guruku, ing mangka guruku kuwi iya kêna dipracaya, nyaritakake purwane wong Jawa padha ninggal agama Buddha banjur salin agama Rasul”.Ature Darmagandhul: “Banjur kapriye dongengane?”Ki Kalamwadi banjur ngandika maneh: “Bab iki satêmêne iya prêlu dikandhakake, supaya wong kang ora ngrêti mula-bukane karêben ngrêti”.Ing jaman kuna nagara Majapahit iku jênênge nagara Majalêngka, dene ênggone jênêng Majapahit iku, mung kanggo pasêmon, nanging kang durung ngrêti dêdongengane iya Majapahit iku jênêng sakawit. (1)Ing nagara Majalêngka kang jumênêng Nata wêkasan jêjuluk Prabu Brawijaya.Ing wêktu iku, Sang Prabu lagi kalimput panggalihe, Sang Prabu krama oleh Putri Cêmpa, (2) ing mangka Putri Cêmpa mau agamane Islam, sajrone lagi sih-sinihan, Sang Rêtna tansah matur marang Sang Nata, bab luruhe agama Islam, sabên marak, ora ana maneh kang diaturake, kajaba mung mulyakake agama Islam, nganti njalari katariking panggalihe Sang Prabu marang agama Islam mau.Ora antara
banjur akeh para ngulama saka sabrang kang padha têka, para ngulama lan para maulana iku padhamarêk sang Prabu ing Majalêngka, sarta padha nyuwun dhêdhukuh ing pasisir. Panyuwunan mangkono mau uga diparêngake dening Sang Nata. Suwe-suwe pangidhêp mangkono mau saya ngrêbda, wong Jawa banjur akeh bangêt kang padha agama Islam.Sayid Kramat dadi gurune wong-wong kang wis ngrasuk agama Islam kabeh, dene panggonane ana ing Benang (4) bawah Tuban. Sayid Kramat iku maulana saka ing ‘Arab têdhake Kanjêng Nabi Rasulu’llah, mula bisa dadi gurune wong Islam. Akeh wong Jawa kang padha kelu maguru marang Sayid Kramat. Wong Jawa ing pasisir lor sapangulon sapangetan padha ninggal agamane Buddha, banjur ngrasuk agama Rasul. Ing Balambangan sapangulon nganti tumêka ing Bantên, wonge uga padha kelu rêmbuge Sayid Kramat.Mangka agama Buddha iku ana ing tanah Jawa wis kêlakon urip nganti sewu taun, dene wong-wonge padha manêmbah marang Budi Hawa. Budi iku Dzate Hyang Widdhi, Hawa iku karêping hati, manusa ora bisa apa-apa, bisane mung sadarma nglakoni, budi kang ngobahake.Sang Prabu Brawijaya kagungan putra kakung
ing mangka punika yasanipun Sang Prabu Jayabaya, lah asilipun punapa panjênêngan ngrisak rêca?”Pangandikane Sunan Benang: “Mulane rêca iki tak-rusak, supaya aja dipundhi-pundhi dening wong akeh, aja tansah disajeni dikutugi, yen wong muji brahala iku jênênge kapir kupur lair batine kêsasar.”Buta Locaya calathu maneh: “Wong Jawa rak sampun ngrêtos, yen punika rêca sela, botên gadhah daya, botên kuwasa, sanes Hyang Latawalhujwa, mila sami dipunladosi, dipunkutugi, dipunsajeni, supados para lêlêmbut sampun sami manggen wontên ing siti utawi kajêng, amargi siti utawi kajêng punika wontên asilipun, dados têdhanipun manusa, mila para lêlêmbut sami dipunsukani panggenan wontên ing rêca, panjênêngan-tundhung dhatêng pundi? Sampun jamakipun brêkasakan manggen ing guwa, wontên ing rêca, sarta nêdha ganda wangi, dhêmit manawi nêdha ganda wangi badanipun kraos sumyah, langkung sênêng malih manawi manggen wontên ing rêca wêtah ing panggenan ingkang sêpi edhum utawi wontên ngandhap kajêng ingkang agêng, sampun sami ngraos yen alamipun dhêmit punika sanes kalayan alamipun manusa, manggen wontên ing rêca têka panjênêngan-sikara, dados panjênêngan punika têtêp tiyang jail gêndhak sikara siya-siya dhatêng sasamining tumitah, makluking Pangeran. Aluwung manusa Jawa ngurmati wujud rêca ingkang pantês simpên budi nyawa, wangsul tiyang bangsa ‘Arab sami sojah Ka’batu’llah, wujude nggih tugu sela, punika inggih langkung sasar”.Pangandikane Sunan Benang: Ka’batu’llah iku kang jasa Kangjêng Nabi Ibrahim, ing kono pusêring bumi, didelehi tugu watu disujudi wong akeh, sing sapa sujud marang Ka’batu’llah, Gusti Allah paring pangapura lupute kabeh salawase urip ana ing ‘alam pangumbaran”.Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: “Tandhane napa yen angsal sihe Pangeran, angsal pangapuntên sadaya kalêpatanipun, punapa sampun angsal saking Pangeran Kang Maha Agung tapak asta mawi cap abrit?Sunan Benang ngandika maneh: “Kang kasêbut
sitinipun panas, awis toya, tanêm-tanêm tuwuh botên sagêd mêdal, bênteripun bantêr awis jawah, manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos. Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula undhangakên adhi kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut, panjênêngan kula-kroyok punapa sagêd mênang, lajêng kula bêkta mlêbêt dhatêng kawahipun rêdi Kêlut, panjênêngan punapa botên badhe susah, punapa panjênêngan kêpengin manggen ing sela kados kula? Mangga dhatêng
uwohe kledhung, sabab aku kêcelung nalar lan kêledhung rêmbag, dadiya pasêksen yen aku padu lan ratu dhêmit, kalah kawruh kalah nalar”.Mula katêlah nganti tumêka saprene, woh dhadhap jênênge kledhung, kêmbange aran celung.Sunan Benang banjur pamitan: “Wis aku arêp mulih mênyang Benang”.Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: “Inggih sampun, panjênêngan enggala kesah, wontên ing ngriki mindhak damêl sangar, manawi kadangon wontên ing ngriki mindhak damêl susah, murugakên awis wos, nambahi bênter, nyudakakên toya”.Sunan Benang banjur tindak, dene Buta Locaya sawadya-balane uga banjur mulih. Gênti kang cinarita, nagari ing Majalêngka, anuju sawijining dina, Sang Prabu Brawijaya miyos sinewaka, diadhêp Patih sarta para wadya bala, Patih matur, yen mêntas nampani
saking ‘Arab, namanipun Sunan Benang.Sang Prabu mirêng ature Patih bangêt dukane, Patih banjur diutus mênyang Kêrtasana, niti-priksa ing kono kabeh, kahanane wonge sarta asile bumi kang katrajang banyu kapriye? Sarta didhawuhi nimbali Sunan Benang.Gêlising carita, Patih sawise niti-priksa, banjur ngaturake kahanane kabeh, dene duta kang diutus mênyang Tuban uga wis têka, matur yen ora oleh gawe, amarga Sunan Benang lunga ora karuhan parane.Sang Prabu midhangêt ature para wadya banjur duka, paring pangandika yen ngulama saka ‘Arab pada ora lamba atine. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, wong ‘Arab kang ana ing tanah Jawa padha didhawuhi lunga, amarga gawe ribêding nagara, mung ing Dêmak lang Ngampelgadhing kang kêparêng ana ing tanah Jawa, nglêstarekake agamane, liyane loro iku didhawuhi ngulihake mênyang asale, dene yen padha ora gêlêm lunga didhawuhi ngrampungi bae. Ature Patih: “Gusti! lêrês dhawuh paduka punika, amargi ngulama Giripura sampun tigang taun botên sowan utawi botên ngaturakên bulubêkti, mênggah sêdyanipun badhe rêraton piyambak, botên ngrumaosi nêdha ngombe wontên tanah Jawi, dene namanipun santri Giri anglangkungi asma paduka, pêparabipun Sunan ‘Aênalyakin, punika nama ing têmbung ‘Arab, mênggah têgêsipun Sunan punika budi, têgêsipun Aenal punika ma’rifat, têgêsipun Yakin punika wikan, sumêrêp piyambak, dados nama tingal ingkang têrus, suraosipun ing têmbung Jawi nama Prabu Satmata, punika asma luhur ingkang makatên punika ngirib-irib tingalipun Kang Maha Kuwasa, mariksa botên kasamaran, ing alam donya botên wontên kalih ingkang asma Sang Prabu Satmata, kajawi namung Bathara Wisnu nalika jumênêng Nata wontên ing nagari Mêdhang-Kasapta. Sang Prabu midhangêt ature Patih, banjur dhawuh nglurugi pêrang mênyang Giri, Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit, nglurug mênyang Giri. Patih sawadya-balane satêkane ing Giri banjur campuh pêrang. Wong ing Giri geger, ora kuwat nanggulangi pangamuke wadya Majapahit. Sunan Giri mlayu mênyang Benang, golek kêkuwatan, sawise oleh bêbantu, banjur pêrang maneh mungsuh wong Majalêngka, pêrange rame bangêt, ing wêktu iku tanah jawa wis meh saparo kang padha ngrasuk agama Islam, wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam, dene kang kidul isih têtêp nganggo agama Buddha. Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane, ênggone ora sowan mênyang Majalêngka, mula banjur lunga karo Sunan Giri mênyang Dêmak, satêkane ing Dêmak, banjur ngêbang marang Adipati Dêmak, diajak nglurug mênyang Majalêngka, pangandikane Sunan Benang marang Adipati Dêmak: “Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake Kraton Majalêngka, umure wis satus têlu taun, saka panawangku, kang kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe, rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka,
Ature Adipati Dêmak: “Kula ajrih ngrisak Nagari Majalêngka, amêngsah bapa tur raja, kaping tiganipun damêl sae paring kamukten ing dunya, lajêng punapa ingkang kula-walêsakên, kajawi namung sêtya tuhu. Dhawuhipun eyang Sunan Ngampelgadhing, botên kaparêng yen kula mêngsah bapa, sanadyan Buddha nanging margi-kula sagêd dumados gêsang wontên ing dunya. Inggih sanadyan Buddha punapa kapir, tiyang punika bapa inggih kêdah dipunhurmati, punapa malih dereng wontên lêpatipun dhatêng kula”.Sunan Benang ngandika mêneh: “Sanadyan mungsuh bapa lan ratu, ora ana alane, amarga iku wong kapir, ngrusak kapir Buddha kawak: kang kok-têmu ganjaran swarga. Eyangmu kuwi santri mêri, gundhul bêntul butêng tanpa nalar, patute mung dadi godhogan, sapira kawruhe Ngampelgadhing, bocah kalairan Cêmpa, masa padhaa karo aku Sayid Kramat, Sunan Benang kang wis dipuji wong sabumi ‘alam, têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu kapir, nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh. Kang mangkono iku, sapira mungguh kauntunganmu nugrahaning Pangeran tikêl kaping êmbuh, sihing Hyang Kang Maha Kuwasa kang dhawuh marang kowe. Satêmêne ramanira iku siya-siya marang sira, tandhane sira diparingi jênêng Babah, iku ora prayoga, têgêse Babah iku saru bangêt, iya iku: bae mati bae urip, wiji jawa digawa Putri Cina, mula ibumu
Adipati Dêmak: “Anggenipun nglurugi punika lêrês, tiyang rêraton, botên ngrumaosi yen kêdah manut prentahing Ratu ingkang mbawahakên, sampun wajibipun dipunlurugi, dipunukum pêjah, awit panjênêngan botên ngrumaosi dhahar ngunjuk wontên in tanah Jawi”.Sunan Benang ngandika maneh: “Yen ora kok-rêbut dina iki, kowe ngênteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe, mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku putrane kang tuwa, utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging, kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata, mumpung iki ana lawang mênga, Giri kang dadi jalarane ngrusak Majalêngka, nadyan mati, mungsuh wong kapir, mati sabilu’llah, patine slamêt nampani swarga mulya, wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir, saka ênggone nyungkêmi agamane, karo wis wajibe wong urip golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe, yen wong urip ora wêruh marang uripe, iku durung gênêp uripe, lamun sipat manusa mêsthi melik mêngku praja angreh wadya bala, awit Ratu iku Khalifa wakile Hyang Widdhi, apa bae kang dikarêpake bisa kêlakon, satêmêne kowe wis pinasthi bakal jumênêng Ratu ana ing tanah Jawa, sumilih kaprabone ramamu, ananging ing laire iya kudu nganggo sarat dirêbut sarana pêrang, yen kowe ora gêlêm nglakoni, mêsthine sihe Gusti Allah kang mênyang kowe bakal dipundhut bali, dadi kowe jênênge nampik sihe Allah, aku mung sadarma njurungi, amarga aku wis wêruh sadurunge winarah, wis tak-sêmprong nganggo sangkal bolong katon nêrawang ora samar sajroning
matur: “Manawi karsa panjênêngan makatên, kula namung sadarmi nglampahi dhawuh, panjênêngan ingkang mbotohi”.Sunan Benang ngandika maneh: “Iya mangkono iku kang tak karêpake, saiki kowe wis gêlêm tak botohi, lah saiki uga kowe kirima layang marang adhimu Adipati Têrung, ananging têmbungmu kang rêmit sarta alus, adhimu antêpên, apa abot Sang Nata, apa abot sadulur tuwa kang tunggal agama. Yen adhimu wis rujuk adêgmu Nata, gampang bangêt rusaking Majalêngka. Majapahit sapa kang diêndêlake yen Kusen mbalik, Si gugur isih cilik, masa ndadak waniya, Patihe wis tuwa, dithothok bae mati, mêsthi ora bisa nadhahi yudamu”. Adipati Dêmak banjur kirim layang marang Têrung, ora suwe utusan bali, wis tinampan wangsulane Sang Adipati Têrung, saguh ambiyantu pêrang, layang banjur katur Sunan Benang, ndadekake sukaning panggalih, Sunan Benang banjur ngandika marang Adipati Dêmak, supaya Sang Adipati
ing Giri pating jênkelang ora kêlar nadhahi tibaning mimis. Senapati Sêcasena wis mati, dene bala Cina liyane lang kari padha mlayu salang tunjang, bala ing Giri ngungsi mênyang alas ing gunung, sawêneh ngambang ing sagara, mlayu mênyang Benang têrus diburu dening wadya-bala Majapahit, Sunan Giri lan Sunan Benang banjur nunggal saprau-layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak, didhawuhi nyêkêl, kaaturna bêbandan ing ngarsa Nata, awit dosane santri Benang ngrusak bumi ing Kêrtasana, dene dosane santri Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan pêrang.Patih samêtune ing paseban jaba, banjur nimbali duta kang arêp diutus mênyang Dêmak, sajrone ana ing paseban jaba, kêsaru têkane utusane Bupati ing Pathi, ngaturake layang marang Patih, layang banjur diwaos kiyai Patih, mungguh surasaning layang. Menak Tunjungpura ing Pathi
padha ambiyantu anggone arêp mbêdhah Majapahit. Babah Patah anggone nggawa bala têlung lêksa miranti sapraboting pêrang, mungguh kature Sang Prabu amborongake kiyai Patih. Layang kang saka Pathi mau katitimasan tanggal kaping 3 sasi Mulud taun Jimakir 1303, masa Kasanga Wuku Prangbakat. Kiyai Patih sawise maos layang, njêtung atine, sarta kêrot, gêrêng-gêrêng, gedheg-gedheg, bangêt pangungune, banjur tumênga ing tawang karo nyêbut marang Dewa kang Linuwih, bangêt gumune mênyang wong Islam, dene ora padha ngrêti mênyang kabêcikane Sang Prabu, malah padha gawe ala. Kyai Patih banjur matur Sang Prabu, ngaturake surasane layang mau.Sang Prabu Brawijaya midhangêt ature Patih kaget bangêt panggalihe, njêgrêg kaya tugu, nganti suwe ora ngandika, jroning panggalih ngungun bangêt marang putrane sarta para Sunan, dene padha duwe sêdya kang mangkono, padha diparingi pangkat, wêkasane malah padha gawe buwana balik, kolu ngrusak Majapahit. Sang Prabu nganti ora bisa manggalih apa mungguh kang dadi sababe, dene putrane lan para ngulama têka arêp ngrusak karaton, digoleki nalar-nalare tansah wudhar, lair batin ora tinêmu ing nalar, dene kok padha duwe pikir ala. Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt, sungkawane ratu Gêdhe kang linuwih, sinêmonan dening Dewa, kaya dene atining kêbo êntek dimangsa ing tumaning kinjir. Sang Prabu banjur andangu marang Patih,
dadi sababe, dene putrane lan para ngulama apa dene para Bupati kolu ngrusak Majapahit, ora padha ngelingi marang kabêcikan.Ature Patih, mratelakake yen uga ora mangêrti, amarga adoh karo nalare, wong dibêciki kok padha malês ala, lumrahe mêsthi, padha malês bêcik. Ki Patih uga mung gumun, dene wong Islam pikire kok padha ora bêcik, dibêciki walêse kok padha ala.Sang Prabu banjur ngandika marang patih, bab anane lêlakon kaya mangkono iku amarga saka lêpate sang nata piyambak, dene nggêgampang marang agama kang wis kanggo turun-tumurun, sarta ênggone kêgiwang marang
banjur mlêbu mênyang kadhaton. nanging sang Prabu wis ora ana, kang ana mung Ratu Mas, iya iku Putri Cêmpa, sang Putri diaturi sumingkir mênyang Benang uga karsa.Para prajurit Dêmak banjur padha mlêbu mênyang kadhaton, ana ing kono pada njarah rayah nganti rêsik, wong kampung ora ana kang wani nglawan. Raden Gugur isih timur lolos piyambak. Adipati Têrung banjur mlêbu mênyang jêro pura, ngobongi buku-buku bêtuwah Buddha padha diobongi kabeh, wadya sajroning pura padha bubar, beteng ing Bangsal wis dijaga wong Têrung. Wong Majapahit kang ora gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas, dene kang padha gêlêm têluk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon nyêbut asmaning Allah. Layone para putra santana lan nayaka padha kinumpulake, pinêtak ana sakidul-wetan pura. Kuburan mau banjur dijênêngake Bratalaya, jarene iku
sudarmane, sarta kang aweh kamukten ing dunya, têka dirusak kang tanpa prakara, yen ngelingi kasaeane uwa Prabu Brawijaya, para ngulama padha diparingi panggonan kang wis anggawa pamêtu minangka dadi pangane, sarta padha diuja sakarêpe, wong pancene rak sêmbah nuwun bangêt, wusana banjur diwalês ala, seda utawa sugênge ora ana kang wêruh”.Nyai Agêng banjur ndangu Sang Prabu, pangandikane: “Êngger! aku arêp takon mênyang kowe, kandhaa satêmêne, bapakmu tênan kuwi sapa? Sapa kang ngangkat kowe dadi Ratu tanah Jawa lan sapa kang ngideni kowe? Apa sababe dene kowe syikara kang tanpa dosa?”Sang Prabu banjur matur, yen Prabu Brawijaya iku jarene ramane têmênan. Kang ngangkat sarirane dadi Ratu mêngku tanah Jawa iku para Bupati pasisir kabeh. Kang ngideni para Sunan. Mulane nagara Majapahit dirusak, amarga Sang Prabu Brawijaya ora karsa salin agama Islam, isih ngagêm agama kapir kupur, Buddha kawak dhawuk kaya kuwuk.Nyai Agêng barêng mirêng ature Prabu Jimbun, banjur njêrit ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: “Êngger! kowe wêruha, kowe iku dosa têlung prakara, mêsthi kêsiku ing Gusti Allah. Kowe wani mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe, sarta sing aweh nugraha marang kowe, dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Anane Islam lan kapir sapa kang gawe, kajaba mung siji Gusti Allah piyambak. Wong ganti agama iku ora kêna dipêksa yen durung mêtu saka karêpe dhewe. Wong kang nyungkêmi agamane nganti mati isih nggoceki tekade iku utama. Yen Gusti Allah wis marêngake, ora susah ngango dikon, wis mêsthi salin dhewe ngrasuk agama Islam. Gusti Allah kang sipat rahman, ora dhawuh lan ora malangi marang wong kang salin agama. Kabeh iki sasênênge dhewe-dhewe. Gusti Allah ora niksa wong kapir kang ora luput, sarta ora paring ganjaran marang wong Islam kang tumindak ora bênêr, mung bênêr karo lupute sing diadili nganggo têtêping adil, lalar-lulurên asalmu, ibumu Putri Cêmpa nyêmbah pikkong, wujud dluwang utawa rêja watu. Kowe ora kêna sêngit mênyang wong kang agama Buddha, tandha mripatmu iku lapisan, mula blero pandêlêngmu, ora ngrêti marang kang bênêr lan kang luput, jarene anake Sang Prabu, têka kolu marang bapa, kêduga ngrusak ora nganggo prakara, beda matane wong Jawa, Jawa Jawi ngrêti matane mung siji, dadi wêruh ing bênêr lan luput, wêruh kang bêcik lan kang ala,
amarga wis wajibe manusa bêkti marang wong tuwane. Kowe tak-dongengi, wong Agung Kuparman, iku agamane Islam, duwe maratuwa kapir, maratuwane gêthing marang wong Agung amarga seje agama, maratuwane tansah golek sraya bisane mantune mati, ewadene Wong Agung tansah wêdi- asih lang ngaji-aji, amarga iku wong tuwane, dadi ora dielingi kapire, nanging kang dielingi wong tuwane, mula Wong Agung iya ngaji-aji marang maratuwane. Iya iku êngger, kang diarani wong linuwih, ora kaya tekadmu, bapa disiya-siya, dupeh kapir Budha ora gêlêm ganti agama, iku dudu padon. Lan aku arêp takon, apa kowe wis matur marang wong tuwamu, kok-aturi salin agama? nagarane kok nganti kok-rusak iku kapriye?Prabu Jimbun matur, yen durung ngaturi salin agama, têkane
diturut rêmbuge, sing nglakoni rusak ya kowe dhewe, iku tandha yen isih mêntah kawruhmu, durung wani marang wong tuwa, saka kêpenginmu jumênêng Nata, kasusuhane ora dipikir. Kowe kuwi dudu santri ahli budi, mung ngêndêlake ikêt putih, nanging putihe kuntul, sing putih mung ing jaba, ing jêro abang, nalika eyangmu isih sugêng, kowe tau matur yen arêp ngrusak Majapahit, eyangmu ora parêng, malah manti-manti aja nganti mungsuh wong tuwa, saiki eyangmu wis seda, wêwalêre kok-trajang, kowe ora wêdi papacuhe. Yen kowe njaluk idi marang aku, prakara têtêpmu dadi Ratu tanah Jawa, aku ora wênang ngideni, aku bangsa cilik tur wong wadon, mêngko rak buwana balik arane, awit kowe sing mêsthine paring idi marang aku, amarga kowe Khalifatu’llah sajroning tanah Jawa, mung kowe dhewe sing tuwa, saucapmu idu gêni, yen aku tuwa tiwas, yen kowe têtêp tuwa Ratu”.Banjure pangandikane
kêduwung bangêt, nanging wis ora kêna dibalekake.Nyai Agêng Ngampel isih nêrusake pangandikane: “Kowe kuwi dilêbokake ing loropan dening para ngulama lan para Bupati, mung kowe kok gêlêm nglakoni, sing nglakoni cilaka rak iya mung kowe dhewe, tur kelangan bapa, salawase urip jênêngmu ala, bisa mênang pêrang nanging mungsuh bapa Aji, iku kowe mrêtobata marang Kang Maha Kuwasa, kiraku ora bakal oleh pangapura, sapisan mungsuh bapa, kapindho murtat ing Ratu, kaping têlune ngrusak kabêcikan apa dene ngrusak
iku bae wis abot sanggane”. Nyai Agêng akeh-akeh pangandikane marang Prabu Jimbun. Sawise Sang Prabu dipangandikani, banjur didhawuhi kondur mênyang Dêmak, sarta didhawuhi nglari lolose ingkang rama, yen wis kêtêmu diaturana kondur mênyang Majapahit, lan aturana mampir ing Ngampelgadhing, nanging yen ora kêrsa, aja dipêksa, amarga yen nganti duka mangka banjur nyupatani, mêsthi mandi.Sang Prabu Jimbun sarawuhe ing Dêmak, para wadya padha sênêng-sênêng lan suka-suka nutug, para santri padha trêbangan lan dhêdhikiran, padha angucap sukur lan bungah bangêt dene Sang Prabu wis kondur sarta bisa mênang pêrange.Sunan Benang mêthukake kondure Sang Prabu Jimbun, Sang Nata banjur matur marang Sunan Benang yen Majapahit wis kêlakon bêdhah, layang-layang Buddha iya wis diobongi kabeh, sarta ngaturake yen ingkang rama lan Raden Gugur lolos, Patih
banjur padha dikon Islam.Sunan Benang mirêngake ature Sang Prabu Jimbun, gumujêng karo manthuk-manthuk, sarta ngandika yen wis cocog karo panawange.Sang Prabu matur, yen kondure uga mampir ing Ngampeldênta, sowan ingkang eyang Nyai Agêng Ngampel, ngaturake yen mêntas saka Majapahit, sarta nyuwun idi ênggone jumênêng Nata, nanging ana ing Ngampel malah didukani sarta diuman-uman, ênggone ora ngrêti marang kabêcikane Sang Prabu Brawijaya, nanging sawise, banjur didhawuhi ngupaya ingkang rama, apa sapangandikane Nyai Agêng Ngampel diaturake kabeh marang Sunan Benang.Sunan Benang sawise mirêngake ature Sang Nata ing batos iya kêduwung, rumaos lupute, dene ora ngelingi marang kabêcikane Sang Prabu Brawijaya. Nanging rasa kang mangkono mau banjur dislamur ing pangandika, samudanane nyalahake Sang Prabu Brawijaya lan Patih, ênggone ora karsa salin agama Islam.Sunan Benang banjur ngandika, yen dhawuhe Nyai Agêng Ngampel ora pêrlu dipanggalih, amarga panimbange wanita iku mêsthi kurang sampurna, luwih bêcik ênggone ngrusak Majapahit dibanjurake, yen Prabu Jimbun mituhu dhawuhe Nyai Ngampeldênta, Sunan Benang arêp kondur mênyang ‘Arab, wusana Prabu Jimbun banjur matur marang Sunan Benang, yen ora nglakoni dhawuhe Nyai Ngampel, mêsthine bakal oleh sabda kang ora bêcik, mula iya wêdi.Sunan Benang paring dhawuh marang Sang Prabu, yen ingkang rama mêksa kondur mênyang Majapahit, Sang Prabu didhawuhi sowan nyuwun pangapura kabeh kaluputane, dene yen arêp ngaturi jumênêng Nata maneh, aja ana ing tanah Jawa, amarga mêsthi bakal ngribêdi lakune wong kang padha arêp salin agama Islam, supaya dijumênêngake ana seje nagara ing sajabaning tanah Jawa.Sunan Giri banjur nyambungi pangandika, mungguh prayoganing laku supaya ora ngrusakake bala, Sang Prabu Brawijaya sarta putrane bêcik ditênung bae, awit yen mateni wong kapir ora ana dosane.Sunan Benang sarta Prabu Jimbun wis nayogyani
ngawiti ala, aninggal carane wong agung.”Sunan Kalijaga ngrungu dhawuhe Sang Prabu kang mangkono iku ing sanalika mung dhêlêg-dhêlêg, ngandika sajroning ati: “Tan cidra karo dhawuhe Nyai Agêng Ngampelgadhing, yen eyang wungkuk isih mbrêgagah nggagahi nagara, ora nyawang wujuding dhiri, kulit kisut gêgêr wungkuk. Lamun iki ngantiya nyabrang marang Bali, ora wurung bakal ana pêrang gêdhe tur wadya ing Dêmak masa mênanga, amarga katindhihan luput, mungsuh ratu pindho bapa, kaping têlune kang mbêciki, wis mêsthi bae wong Jawa kang durung Islam yêkti asih marang Ratu tuwa, angantêp tangkêping jurit, mêsthi asor wong Islam tumpês ing pêpêrangan.”Wusana Sunan Kalijaga matur alon: “Dhuh pukulun Jêng Sang Prabu! saupami paduka lajêngna rawuh ing bali, nimbali para Raja, saestu badhe pêrang gêgêmpuran, punapa botên ngeman risakipun nagari Jawi, sampun tamtu putra paduka ingkang badhe nêmahi kasoran, panjênêngan paduka jumênêng Nata botên lami lajêng surud, kaprabon Jawi kaliya ing sanes darah paduka Nata, saupami kados dene sêgawon rêbatan bathang, ingkang kêrah tulus kêrah têtumpêsan sami pêjah sadaya daging lan manah kathêda ing sêgawon sanesipun”.Sang prabu Brawijaya ngandika: “Mungguh kang mangkono iki luwih-luwih karsane Dewa Kang Linuwih, ingsun iki Ratu Binathara, nêtêpi mripat siji, ora nganggo mata loro, mung siji marang bênêr paningalku, kang miturut adat pranatane para lêluhur. Saupama si Patah ngrasa duwe bapa ingsun, kêpengin dadi Ratu, disuwun krananing bêcik, karaton ing tanah Jawa, iya sun-paringake krana bêcik, ingsun wis kaki-kaki, wis warêg jumênêng Ratu, nrima dadi pandhita, pitêkur ana ing gunung. Balik samêngko si Patah siya mring sun, mêsthine-ingsun iya ora lila ing tanah Jawa diratoni, luwih karsaning Jawata Gung, pamintane marang para titah ing wuri.”Sunan Kalijaga barêng mirêng pangandikane Sang Prabu, rumasa ora kaconggah ngaturi, mula banjur nyungkêmi pada, sarta banjur nyaosake cundrike karo matur, yen Sang Prabu ora karsa nglampahi kaya ature Sunan Kalijaga, Sunan Kalijaga nyuwun
Buddha kawak kapir kupur, liya dina lali, aku banjur dicêkêl dibiri, dikon tunggu lawang pungkuran, esuk sore diprêdi sêmbahyang, yen ora ngrêti banjur diguyang ana ing blumbang dikosoki alang-alang garing.”Sang Prabu mbanjurake pangandikane marang Sunan Kalijaga: “Mara pikirên, Sahid! saiba susahing atiku, wong wis tuwa, nyêkrukuk, kok dikum ing banyu”.Sunan Kalijaga gumujêng karo matur: “Mokal manawi makatên, benjing kula ingkang tanggêl, botên-botênipun manawi putra paduka badhe siya-siya dhatêng panjênêngan paduka, dene bab agami namung kasarah sakarsa paduka, namung langkung utami manawi panjênêngan paduka karsa gantos sarak rasul, lajêng nyêbut asmaning Allah, manawi botên karsa punika botên dados punapa, tiyang namung bab agami, pikêkahipun tiyang Islam punika sahadat, sanadyan salat dhingklak-dhingkluk manawi dereng mangrêtos sahadat punika inggih têtêp nama kapir”.Sang Prabu ngandika: “Sahadat iku kaya apa, aku
lan anêkseni, Kangjêng Nabi Mukhammad iku utusane Allah”.Ature Sunan Kalijaga marang Sang Prabu: “Tiyang nêmbah dhatêng arah kemawon, botên sumêrêp wujud têgêsipun, punika têtêp kapiripun, lan malih sintên tiyang ingkang nêmbah puji ingkang sipat wujud warni, punika nêmbah brahala namanipun, mila tiyang punika prêlu mangrêtos dhatêng lair lan batosipun. Tiyang ngucap punika kêdah sumêrêp dhatêng ingkang dipunucapakên, dene têgêsipun Nabi Mukhammad Rasula’llah: Mukhammad punika makam kuburan, dados badanipun tiyang punika kuburipun rasa sakalir, muji badanipun piyambak, botên muji Mukhammad ing ‘Arab, raganipun manusa punika
rukun Islam, botên mangrêtos purwaning dumados”.Sunan kalijaga ature akeh-akeh, nganti Prabu Brawijaya karsa santun agama Islam, sawise banjur mundhut paras marang Sunan Kalijaga nanging remane ora têdhas digunting, mulane Sunan Kalijaga banjur matur, Sang Prabu diaturi Islam lair batos, amarga yen mung lair bae, remane ora têdhas digunting. Sang Prabu banjur ngandika yen wis lair batos, mulane kêna diparasi.Sang Prabu sawise paras banjur ngandika marang Sabdapalon lan Nayagenggong: “Kowe karo pisan tak-tuturi, wiwit dina iki aku ninggal agama Buddha, ngrasuk agama Islam, banjur nyêbut asmaning Allah Kang Sajati. Saka
Siya punika têgêsipun ngukum, tur siya dhatêng raga, manawi kula santun agami, saestu damêl kapiran kamuksan-kula, ing benjing, dene ingkang mastani mulya punika rak tiyang ‘Arab sarta tiyang Islam sadaya, anggenipun ngalêm badanipun piyambak. Manawi kula, mastani botên urus, ngalêm saening tangga, ngapêsakên badanipun piyambak, kula rêmên agami lami, nyêbut Dewa Ingkang Linangkung.Jagad punika raganipun Dewa ingkang asipat budi lan hawa, sampun dados wajibipun manusa
kang salah, namung mangeran rasa wadhag wadhahing êndhut, namung tansah nêdha eca, botên ngengêti bilahinipun ing wingking, mila nami Mukhammad inggih makaman kuburan sakalir, roh idlafi têgêsipun lapisan, manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. Wangsul Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundi. Adam punika muntêl kaliyan Hyang Brahim, têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun, botên manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan, dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, jasanipun budi, dados sipatipun tiyang lan raos. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika dadosipun piyambak, lantaranipun ngabên awon, bapa biyung botên damêl, mila dipunwastani anak, wontênipun wujud piyambak, dadosipun saking gaib samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak, manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa, namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon, manawi dados dhêmit ingkang têngga siti, makatên punika ingkang nistha, namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti, makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. Ingkang makatên punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala gêsangipun dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah pêjah dados .........., nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin slamêtanipun, ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng anak putunipun ingkang kantun. Tiyang pêjah botên kêbawah pranataning Ratu ing lair, sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi, manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni siksanipun. Cobi paduka-jawab atur-kula punika”.Sang Prabu ngandika: “Mulih marang asale, asal Nur bali marang Nur”.Sabdapalon matur maneh: “Inggih punika kawruhipun tiyang bingung gêsangipun rugi, botên gadhah kawruh kaengêtan, dereng nêdha woh kawruh lan budi, asal siji mantuk satunggal, punika sanes pêjah ingkang utami, dene pêjah ingkang utami punika sewu satus têlung puluh. Têgêsipun satus punika putus, têlu punika tilas, puluh punika pulih, wujud malih, wujudipun risak, nanging ingkang risak namung ingkang asal saking roh idlafi. Uripipun langgêng namung raga pisah kaliyan sukma, inggih punika sahadat ingkang botên mawi ashadu, gantos roh idlafi lapisan: sasi surup mêsthi saking pundi asalipun wiwit dados jalmi. Surup têgêsipun: sumurup purwa madya wasananipun, nêtêpana namane tiyang lumampah, sampun ebah saking prênahipun mlêbêt mbêkta sir cipta lami”.Sang Prabu ngandika: “Ciptaku nempel wong kang luwih”. Sabdapalon matur: “Punika tiyang kêsasar, kados dene kêmladeyan tumemplek wit-witan agêng, botên bawa piyambak, kamuktenipun namung nêmpil. Punika botên pêjah utami, pêjahipun tiyang nistha, rêmênipun namung nempel, nunut-nunut, botên bawa piyambak, manawi dipuntundhung, lajêng klambrangan, dados brêkasakan, lajêng nempel dhatêng sanesipun malih”.Sang Prabu ngandika maneh: “Asal suwung aku bali, mênyang suwung, nalika aku durung maujud iya durung ana apa-apa, dadi patiku iya mangkono”.Sabdapalon: “Punika pêjahipun tiyang kalap nglawong, botên iman ‘ilmi, nalika gêsangipun kados kewan, namung nêdha ngombe lan tilêm, makatên punika namung sagêd lêma sugih daging, dados nama sampun narimah ngombe uyuh kemawon, ical gêsangipun salêbêtipun pêjah”.Sang Prabu: “Aku nunggoni makaman kubur, yen wis luluh dadi lêbu”.Sabdapalon: “Inggih punika pêjahipun tiyang cubluk, dados .......... kuburan, nênggani daging wontên kuburan, daging ingkang sampun luluh dados siti, botên mangrêtos santun roh hidlafi enggal. Inggih punika tiyang bodho mangrêtosa. Nun!”Sang Prabu ngandika: “Aku arêp muksa saragaku”.Sabdapalon gumuyu: “Yen tiyang agami Rasul têrang botên sagêd muksa, botên kuwawi ngringkês nguntal raganipun, lêma kakathahên daging. Tiyang pêjah muksa punika cêlaka, amargi nami pêjah, nanging botên tilar jisim, namanipun botên sahadat, botên pêjah, botên gêsang, botên sagêd dados roh idlafi enggal, namung dados gunungan dhêmit”.Pangandikane Sang Prabu: “Aku ora duwe cipta apa-apa, ora ikhtiar nampik milih, sakarsane Kang Maha Kuwasa”.Sabdapalon: “Paduka nilar sipat, botên ngrumaosi yen tinitah linangkung, nilar wajibing manusa, manusa dipunwênangakên nampik milih, manawi sampun narimah dados sela, sampun botên prêlu pados ‘ilmi kamulyaning seda”.Sang Prabu: “Ciptaku arêp mulih mênyang akhirat, munggah swarga seba Kang maha Kuwasa”.Sabdapalon matur: “Akhirat, swarga, sampun paduka-bêkta ngaler ngidul, jagadipun manusa punika sampun mêngku ‘alam sahir kabir, nalika tapêl Adam, sampun pêpak: akhirat, swarga, naraka ‘arasy kursi. Paduka badhe tindak dhatêng akhirat pundi, mangke manawi kêsasar lo, mangka ênggene akhirat punika têgêse mlarat, saênggen- ênggen wontên akhirat, manawi kenging kula-singkiri, sampun ngantos kula mantuk dhatêng kamlaratan sarta minggah dhatêng akhirat adil nagari, manawi lêpat jawabipun tamtu dipunukum, dipunbanda, dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. Klêbêt akhirat nusa Srênggi, nusa têgêsipun manusa, Srêng têgêsipun padamêlan ingkang awrat sangêt. Ênggi têgêsipun gawe. Dados têgêsipun jalma pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun, punapa botên cilaka, tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau, sakulawargane mung nadhah bêras sapithi, tanpa ulam, sambêl, jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair, manawi akhiratipun tiyang pêjah malah langkung saking punika, paduka sampun ngantos kondur dhatêng akhirat, sampun ngantos minggah dhatêng swarga, mindhak kêsasar, kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku, sadaya sami trima tilêm kêmul siti, gêsangipun nyambut damêl kanthi paksan, botên salah dipunpragat, paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah, amargi Gusti Allah punika botên kantha botên warna, wujudipun amung asma, nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat, paduka dereng têpang, têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan, kapanggihe cahya murub dados satunggal, botên pisah botên kumpul,
dhatêng Gusti Allah, mila Allah botên katingal, namung Dzatipun ingkang nglimputi sadaya wujud, paduka wiji rohani, sanes bangsanipun malaekat, manusa raganipun asal saking nutfah, sowan Hyang Latawalhujwa, manawi panggenanipun sampun sêpuh, nyuwun ingkang enggal, dados botên wongsal-wangsul, ingkang dipunwastani pêjah gêsang, ingkang gêsang napasipun taksih lumampah, têgêsipun urip, ingkang têtêp langgêng, botên ewah botên gingsir, ingkang pêjah namung raganipun, botên ngraosakên kanikmatan, pramila tumrap tiyang agami Buddha, manawi raganipun sampun sêpuh, suksmanipun mêdal nyuwun gantos ingkang sae, nglangkungi ingkang sampun sêpuh, nutfah sampun ngantos ebah saking jagadipun, jagadipun manusa punika langgêng, botên ewah gingsir, ingkang ewah punika makaming raos, raga wadhag ingkang asal roh idlafi.Prabu Brawijaya botên anem botên sêpuh, nanging langgêng manggen wontên satêngahipun jagadipun, lumampah botên ebah saking panggenanipun, wontên salêbêting guwa sir cipta kang êning.
jujugipun ingkang cêtha cêthik cêthak. Punika pungkasanipun kawruh, kawruhipun tiyang Buddha. Lêbêtipun roh saking cêthak marginipun, kendêl malih wontên cêthik, mêdal wontên kalamwadi, kentir sagara rahmat lajêng lumêbêt ing guwa indra-kilaning estri, tibaning nikmat ing dhasaring bumi rahmat, wontên ing ngriku ki budi jasa kadhaton baitu’llah ingkang mulya, dadosipun saking sabda kun, dados wontên têngahing jagad swarganing tiyang sêpuh estri, mila jalma keblatipun wontên têngahing jagad, jagading tiyang punika guwa sir cipta namanipun, dipunbêkta dhatêng pundi- pundi botên ewah, umuripun sampun dipunpasthekakên, botên sagêd ewah gingsir, sampun dipunsêrat wontên lokhil-makful, bêgja cilakanipun gumantung wontên ing budi nalar lan kawruhipun, ingkang ical utawi kirang ikhtiaripun inggih badhe ical utawi kirang bêgjanipun. Wiwitanipun keblat sakawan, inggih punika wetan kilen kidul ler : têgêsipun wetan : wiwitan manusa maujud; têgêsipun kulon : bapa kêlonan; têgêsipun kidul : estri didudul wêtênge ing têngah; têgêsipun lor : laire jabang bayi, tanggal sapisan kapurnaman, sênteg sapisan tênunan sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah,
sadaya, nempel tosan, kajêng sela, dados dhêmit têngga siti, manawi paduka botên sagêd maos sastra ingkang wontên ing badanipun manusa, saseda paduka manjalma dhatêng kuwuk, dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kasêbut ing sêrat Anbiya, Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên ing kubur, lajêng tangi malih, gêsangipun gantos roh lapis enggal, gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi tamtu lajêng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih nglêbêt inggih jawi, dados kantun sasêdya-kula kemawon, ngadam utawi wujud sagêd sami sanalika, manawi kula kêpengin badhe wujud, inggih punika wujud-kula, sêdya ngadam, inggih sagêd ical sami sanalika, yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. Raga-kawula punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun botên katingal wujudipun Sabdapalon, kantun asma nglimputi badan, botên ênem botên sêpuh, botên pêjah botên gêsang, gêsangipun nglimputi salêbêting pêjahipun, dene pêjahipun nglimputi salêbêting gêsangipun, langgêng salaminipun”.Sang Prabu ndangu: “Ana ing ngêndi Pangeran Kang Sajati?”Sabdapalon
punika tumindakipun; botên pisah, nanging inggih botên kumpul. Paduka punika sampun Ratu linuhung tamtu botên badhe kêkilapan dhatêng atur-kula punika”.Sang Prabu ngandika maneh: “Apa kowe ora manut agama?”Sabdapalon ature sêndhu: “Manut agami lami, dhatêng agami enggal botên manut! Kenging punapa paduka gantos agami têka botên nantun kula, paduka punapa kêkilapan dhatêng nama kula Sabdapalon? Sabda têgêsipun pamuwus, Palon: pikukuh kandhang. Naya têgêsipun ulat, Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge pikêkah ulat pasêmoning tanah Jawi, langgêng salaminipun.”Sang Prabu ngandika: “Kapriye
digêguyu bumi langit.”Sabdapalon matur maneh: “Inggih sampun, lakar paduka-lampahi piyambak, kula botên tumut-tumut.” Sunan Kalijaga banjur matur marang Sang Prabu, kang surasane ora prêlu manggalih kang akeh-akeh, amarga agama Islam iku mulya bangêt, sarta matur yen arêp nyipta banyu kang ana ing beji, prêlu kanggo tandha yêkti, kapriye mungguh ing gandane. Yen banyu dicipta bisa ngganda wangi, iku tandha yen Sang Prabu wis mantêp marang agama Rasul, nanging yen gandane ora wangi, iku anandhakake: yen Sang Prabu isih panggalih Buddha. Sunan Kalijaga banjur nyipta, padha sanalika banyu sêndhang banjur dadi wangi gandane, ing kono Sunan kalijaga matur marang Sang Prabu, kaya kang wis kathandha, yen Sang Prabu nyata wis mantêp marang agama Rasul, amarga banyu sêndhang gandane wangi. (11)Ature Sabdapalon marang Sang Prabu: Punika kasêkten punapa? kasêktening uyuh kula wingi sontên, dipunpamerakên dhatêng kula. Manawi kula timbangana nama kapilare, mêngsah uyuh-kula piyambak, ingkang kula rêbat punika? Paduka sampun kêlajêng kêlorob, karsa dados jawan, irib-iriban, rêmên manut nunut-nunut, tanpa guna kula êmong, kula wirang dhatêng bumi langit, wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. Manawi kula sumêdya ngêdalakên kaprawiran, toya kula-êntut sêpisan kemawon, sampun dados wangi. Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang jasa kawah wedang sanginggiling rêdi rêdi Mahmeru punika sadaya kula, adi Guru namung ngideni kemawon, ing wêkdal samantên tanah Jawi sitinipun gonjang-ganjing, saking agênging latu ingkang wontên ing ngandhap siti, rêdi-rêdi sami kula êntuti, pucakipun lajêng anjêmblong, latunipun kathah ingkang mêdal, mila tanah Jawi lajêng botên goyang, mila rêdi-rêdi ingkang inggil pucakipun, sami mêdal latunipun sarta lajêng wontên kawahipun, isi wedang lan toya tawa, punika inggih kula ingkang damêl, sadaya wau atas karsanipun Latawalhujwa, ingkang damêl bumi lan langit. Punapa cacadipun agami Buddha, tiyang sagêd matur piyambak dhatêng Ingkang Maha Kuwasa. Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.Cobi paduka-yêktosi, benjing: sasi murub botên tanggal, wiji bungkêr botên thukul, dipuntampik dening Dewa, tinanêma thukul mriyi, namung kangge têdha pêksi, mriyi punika pantun kados kêtos, amargi paduka ingkang lêpat, rêmên nêmbah sela. Paduka-yêktosi, benjing tanah Jawa ewah hawanipun, wêwah bênter awis jawah, suda asilipun siti, kathah tiyang rêmên dora, kêndêl tindak nistha tuwin rêmên supata, jawah salah masa, damêl bingungipun kanca tani. Wiwit dintên punika jawahipun sampun suda, amargi kukuminipun manusa anggenipun sami gantos agami. Benjing yen sampun mrêtobat, sami engêt dhatêng agami Buddha malih, lan sami purun nêdha woh kawruh, Dewa lajêng paring pangapura, sagêd wangsul kados jaman Buddha jawahipun”.Sang Prabu mirêng ature Sabdapalon, ing batos rumaos kaduwung bangêt dene ngrasuk agama Islam, nilar agama Buddha. Nganti suwe ora ngandika, wasana banjur ngandika,
angaturake lêpiyan, yen wiwit jaman kuna mula, yen wong lanang manut wong wadon, mêsthi nêmu sangsara, amarga wong wadon iku utamane kanggo wadhah, ora wênang miwiti karêp, Sabdapalon akeh-akeh ênggone nutuh marang Sang Prabu.Sang Prabu ngandika: “Kok-tutuha iya tanpa gawe, amarga barang wis kêbacut, saiki mung kowe
padhang. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.Sang Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi, dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanah sabrang”. Sunan Kalijaga banjur didhawuhi nêngêri banyu sêndhang, yen gandane mari wangi, besuk wong Jawa padha ninggal agama Islam ganti agama Kawruh.Sunan Kalijaga banjur jasa bumbung loro kang siji diiseni banyu tawa, sijine diiseni banyu sêndhang. Banyu sêndhang mau kanggo tandha, yen gandane mari wangi, wong tanah Jawa padha salin agama kawruh. Bumbung sawise diiseni banyu, banjur disumpêli godhong pandan-sili, sabanjure digawa sakabate loro.Sang Prabu Brawijaya banjur tindak didherekake Sunan Kalijaga lan sakabate loro, tindake kawêngen ana ing dalan, nyare ana ing Sumbêrwaru, esuke bumbunge dibukak, banyune diambu isih wangi, nuli mbanjurake tindake, wayah surup srêngenge, wis têkan ing Panarukan. Sang Prabu nyare ana ing kono, ing wayah esuk, banyu ing bumbu diganda isih wangi, Sang Prabu mbanjurake tindake.Barêng wis wayah surup srêngenge, têkan ing Bêsuki, Sang Prabu uga nyare ana ing kono, esuke banyu ing bumbung diganda mundhak wangine, Sang Prabu banjur nêrusake tindake nganti wayah surup srêngenge, têkan ing Prabalingga, ana ing kono uga nyare sawêngi, esuke banyune ditiliki, banyune tawa isih enak, nanging munthuk, unthuke gandane arum, nanging mung kari sathithik, amarga kêrêp diunjuk ana ing dalan, dene banyune sêndhang barêng ditiliki gandane dadi bangêr, tumuli dibuwang. Sang Prabu banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Prabalingga ing besuk jênênge loro, Prabalingga karo Bangêrwarih 12 ing kene besuk dadi panggonan
Prabu mbanjurake tindake, ing pitung dinane, wis têkan ing Ampelgadhing. Nyai Agêng Ampelgadhing tumuli mêthukake banjur ngabêkti marang Sang Prabu karo muwun, sarta akeh-akeh sêsambate.Sang Prabu banjur ngandika: “Wis aja êngger, mupusa yen kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa, kudu mangkene. Aku lan kowe mung sadarma nglakoni, kabeh lêlakon wis
Adipati Dêmak, malah Sang Prabu lolos saka jroning pura, ora karuhan mênyang ngêndi tindake, rumasa ora kapenak panggalihe, banjur tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhankajawan namur kula, nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama, satêkane Surabaya, mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging banjur gêrah, Raden Bondhankajawan nuli sowan ngabêkti.Sang Prabu ndangu: “Sing ngabêkti iki sapa?”Raden Bondhankajawan matur yen panjênêngane kang ngabêkti.Sang Prabu banjur ngrangkul ingkang putra, gêrahe Sang Prabu sangsaya mbatêk, ngrumaosi yen wis arêp kondur marang jaman kalanggêngan, pangandikane marang Sunan Kalijaga mangkene: Sahid, nyêdhaka mrene, aku wis arêp mulih marang jaman kalanggêngan, kowe gaweya layang mênyang Pêngging lan Pranaraga, mêngko tak-wenehane tandha asta, wis padha narima rusake Majalêngka, aja padha ngrêbut kapraboningsun, kabeh mau wis karsane Kang Maha Suci, aja padha pêrang, mundhak gawe rudahing jagad, balik padha ngemana rusaking wadya-bala, sebaa marang Dêmak, sapungkurku sing padha rukun, sapa sing miwiti ala, tak-suwun marang Kang maha Kuwasa, yudane apêsa.”Sunan Kalijaga banjur nyêrat, sawise rampung banjur ditapak-astani dening sang Prabu, sabanjure diparingake marang Pêngging lan Pranaraga.Sang Prabu banjur ngandika: “Sahid, sapungkurku kowe sing bisa momong marang anak putuku, aku titip bocah iki, saturun-turune êmongên, manawa ana bêgjane, besuk bocah iki kang bisa nurunake lajêre tanah Jawa, lan maneh wêkasku marang kowe, yen aku
lan suwurna kang sumare ana ing kono yayi Raja Putri Cêmpa, lan maneh wêlingku, besuk anak-putuku aja nganti entuk liya bangsa, aja gawe senapati pêrang wong kang seje bangsa.”Sunan Kalijaga sawise dipangandikani banjur matur: “Punapa Sang Prabu botên paring idi dhatêng ingkang putra Prabu Jimbun jumênêngipun Nata wontên ing tanah Jawi?”Sang Prabu ngandika: “Sun-paringi idi, nanging mung mandhêg têlung turunan.”Sunan kalijaga nyuwun sumurup mungguh têgêse araning bakal pasareyane Sang Prabu.Sang Prabu ngandika: “Sastra têgêse tulis, Wulan têgêse damaring jagad, tulise kuburku mung kaya gêbyaring wulan, yen isih ana gêbyaring wulan, ing têmbe buri, wong Jawa padha wêruh yen sedaku wis ngrasuk agama Islam, mula tak-suwurake Putri Cêmpa, amarga aku wis diwadonake si Patah, sarta wis ora dianggêp priya, nganti kaya mangkene siya-siyane marang aku, mulane ênggonku
putuku aja entuk seje bangsa, amarga sajroning sihsinihan di seje bangsa mau nganggo ngobahake agamane, bisaa ngapêsake urip, mula aku paring piwêling aja gawe senapati pêrang wong kang seje jinis, mundhak ngenthengake Gustine, ing sajroning mangun yuda, banjur mangro tingal, wis Sahid, kabeh pitungkasku, tulisên.”Sang Prabu sawise paring pangandika mangkono, astane banjur sidhakêp, têrus seda, layone banjur disarekake ana ing astana Sastrawulan ing Majapahit, katêlah nganti saprene kocape kang sumare ana ing kono iku Sang Putri Cêmpa, dene mungguh satêmêne Putri Cêmpa iku sedane ana ing Tuban, dununing pasareyan ana ing Karang Kumuning.Barêng wis têlung dina saka sedane Sang Prabu Brawijaya, kacarita Sultan Bintara lagi rawuh ing Ampelgadhing sarta kapanggih Nyai Agêng.Nyai Agêng ngandika: “Wis bêgjane Prabu Jimbun ora nungkuli sedane ingkang rama, dadi ora bisa ngabêkti sarta nyuwun idi ênggone jumênêng Nata, sarta nyuwun pangapura kabeh kaluputane kang wis kêlakon”.Prabu Jimbun ature marang Nyai Agêng, iya mung mupus pêpêsthen, barang wis kêbacut iya mung kudu dilakoni.Sultan Dêmak ana ing Ampel têlung dina lagi kondur.Kacarita Adipati Pêngging lan Pranaraga, iya iku Adipati Andayaningrat ing Pêngging lan Bathara katong ing Pranaraga, wis padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak, nanging êngg
wadya-bala wis rumanti gêgamaning pêrang pupuh, mung kari budhale bae, kasaru têkane utusane Sang Prabu maringake layang. Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga sawise tampa layang lan diwaos, layang banjur disungkêmi kanthi bangêt ing pamuwune lan bangêt anjêntung panggalihe, tansah gedheg-gedheg lan gêrêng-gêrêng, wajane kêrot-kêrot, surya katon abang kaya gêni, lan kawiyos pangandikane sêru, kang surasane nyupatani marang panjênêngane dhewe, muga aja awet urip, mundhak ndêdawa wirang.Adipati sakarone padha puguh ora karsa sowan marang Dêmak, amarga saka putêking panggalihe banjur padha gêrah, ora antara lawas padha nêmahi seda, dene kaol kang gaib, sedane Adipati Pêngging lan Adipati Pranaraga padha ditênung dening Sunan Giri, pamrihe supaya aja ngribêdi ing têmbe buri.
ngêntupi wong Majapahit.[2] Sunan Cirêbon badhonge mêtu tikuse maewu-ewu, padha mangani sangu lan bêkakas jaran, wong
ing dhêmit.[4] Sang Prabu Brawijaya sedane mekrad.Banjure pangandikane kiyai Kalamwadi marang muride kang aran Darmagandhul, kaya kang kapratelakake ing ngisor iki: Kabeh mau mung pasêmon, mungguh sanyatane, carita bêdhahing Majapahit iku kaya kang tak-caritakake ing ngarêp. Nagara Majapahit iku rak dudu barang kang gampang rusake, ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. Alas angkêr akeh dhêmite, bubaring dhêmit yen alase dirusak dening wong, arêp ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus, tawon lan dhêmit, sapa kang ngandêl yen rusake Majapahit amarga tikus, tawon lan dhêmit, iku pratandha yen wong mau ora landhêp pikire, amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan ora mulih ing nalar, ora cocog lair lan batine, mula mung kanggo pasêmon, yen dilugokake jênênge ambukak wadine Majapahit, mula mung dipralambangi pasêmon kang orang mulih karo nalare. Dene têgêse pasêmon mau mangkene:Tikus iku watake ikras-ikris, suwe-suwe yen diumbar banjur ngrêbda, têgêse: para ‘ulama dhek samana, nalika lagi têkane nyuwun panguripan marang sang Prabu ing Majapahit, barêng wis diparingi, piwalêse ngrusak. Tawon iku nggawa madu kang rasane manis, gêgamane ana ing silit, dene panggonane ana ing gowok utawa tala, têgêse: maune têkane nganggo têmbung manis, wusana ngêntup saka ing buri, dene tala têgêse mêntala ngrusak Majapahit, sapa
samudanane mung sowan garêbêbro, dadi dikagetake, mula wong Majapahit ora sikêp gêgaman pêrang, wêruh-wêruh Adipati Têrung wis ambantu Adipati Dêmak.Kuna-kunane ora ana praja gêdhe kaya Majapahit bêdhahe mung saka diêntup ing tawon sarta dikritiki ing tikus bae, apa dene bubare wong sapraja mung saka ditêluh ing dhêmit.Bêdhahe Majapahit swarane jumêgur, kêprungu saka ing ngêndi-êndi nagara, yen bêdhahe saka binêdhah dening putra, iya iku Wali wolu utawa Sunan wolu kang padha dimêmule wong Jawa, sangane Adipati Dêmak,
Majapahit bêdhah, manuk kuntul iku durung ana kang nganggo kucir, barêng nagara wis ngalih marang Dêmak, kahanan ing dunya nuli malih, banjur ana manuk kuntul nganggo kucir.Prabu Brawijaya sinêmonan ing gaib: kêbo kombang atine êntek dimangsa tuma kinjir, kêbo têgêse ratu sugih, kombang têgêse mênêng swarane kang mbrêngêngêng, iya iku Prabu Brawijaya panggalihe têlas nalika bêdhahe Majapahit, kajaba mung kendêl gêrêng-gêrêng bae, ora karsa nglawan pêrang, dene tuma kijir iku tumane celeng, tuma têgêse tuman, celeng iku iya aran andhapan, iya iku Raden Patah nalika têkane ana ing Majapahit sumungkêm marang ingkang rama Sang Prabu, ing wêktu iku banjur diparingi pangkat, têgêse oleh ati saka Sang Prabu, wusana banjur mukul pêrang ngrêbut nagara, ora ngetung bênêr utawa luput, nganti ngêntekake panggalihe Sang Prabu.Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak, ênggone nyêri-nyêri marang ingkang rama Sang Prabu, dumeh agamane Buddha kawak kapir kupur, mulane Gusti Allah paring pasêmon, githok kuntul kinuciran, têgêse: tolehên githokmu, ibumu Putri Cina, ora kêna nyêri-nyêri marang wong seje bangsa, Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu, purwane Jawa, iya iku Sang Prabu Brawijaya, mula Sang Prabu Jimbun gêdhe panggalihe melik jumênêng Nata, mulane melik ênggal sugih, amarga katarik saka ibune, dene ênggone kêndêl
dêdongengane mangkene: Jare, dhek jaman kuna, nalika santri Jawa durung akeh kawruhe, sawise padha mati, suksmane akeh kang katut angin banjur thukul ana ing tanah China, mula saiki banjur padha bali mulih marang tanah Jawa, dadi suksmane bangsa mau, iku mau-maune iya akeh kang suksma Jawa.Darmagandhul matur: “kiyai! Kang diarani agama Srani iku kang kaya apa?”Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake: “Kang diarani agama Srani iku têgêse sranane ngabêkti: têmên-têmên ngabêkti marang Pangeran, ora nganggo nêmbah brahala, mung nêmbah marang Allah, mula sêbutane Gusti Kanjêng Nabi ‘Isa iku
godhonge sêdhêngan, têlu wit kang godhonge ngrêmbuyut mubêng kaya payung, papat wit kang godhonge lêmbut sarta mawa êri, lan wêktu iku sajroning pasareyane Sang Prabu kêprungu ana swara dumêling, mangkene ujaring swara: “Êntek katrêsnanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah digêtak kaya kucing, sanajan matiya ing tata-kalairane, nanging lah eling-elingên ing besuk, yen wis agama kawruh, ing têmbe bakal tak-walês, tak-ajar wêruh ing nalar bênêr lan luput, pranatane mêngku praja, mangan babi kaya dhek jaman Majapahit.”Sultan Dêmak mirêng swara dumêling kang surasane mangkono iku, ing batos bangêt kaduwung marang apa kang wis dilampahi, mula nganti suwe njêgrêg ora bisa ngandika, ngrumaosi klirune dene nuruti rêmbuge para Sunan kabeh, nganti wani mungsuh ingkang rama sarta ngrusak Majapahit. Iya wiwit titi masa iku anane wit-witan warna papat kang padha thukul ana ing kuburan, dadi pasêmon kabeh, iya iku Tlasih, Sêmboja, Turugajah lan Gêtakkucing. Mula nganti tumêka saprene wit Sêmboja panggonane ana ing kuburan, kêmbang Tlasih kanggo ngirim para lêluhur, godonge Gêtakkucing yen kasenggol banjur obah, godhonge uga banjur mingkup kaya dene godhong Gêtakkucing.Sawise mangkono, Sultan Dêmak banjur kondur, sakondure saka pasareyane ingkang rama, bangêt panalangsane ing dalêm batos, tansah ngrumaosi ing kalêpatane.Sunan Kalijaga uga waskitha ing gaib yen sinêmonan dening Kang Maha Kuwasa, mula uga bangêt panalangsane sarta ngrumaosi kaluputane, mula banjur mangagêm sarwa wulung, beda karo para Wali liyane isih padha manganggo sarwa putih. Kabeh mau ora padha ngrumasani kaluputane, mung Sunan Kalijaga piyambak rumaos yen kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula bangêt mrêtobate, wasana banjur pinaringan pangapura dening Allah, sinêmonan wiwit anane orong-orong githoke tumêka ing punuk disêsêli tataling kayu jati, mungguh karêpe: punukmu panakna, sajatining ‘ilmu iku ora susah maguru marang wong ‘Arab, ‘ilmuning Gusti Allah wis ana ing githokmu dhewe-dhewe,wujude puji thok, nanging dudu puji jatining kawruh, kang ngawruhi sajatining urip, urip dadi wayangan Dzating Pangeran, manusa bisa apa, mobah mosik mung sadarma nglakoni, budi kang ngobahake, sabda iku mêtu saka ing karêp, karêp mêtu saka ing budi, budi iku Dzate Kang Maha Agung, agung iku wis samêkta, tanpa kurang tan wuwuh, tanpa luwih sarta ora arah ora ênggon.Kiyai kalamwadi nutugake caritane: “Kandhane guruku Rahaden Budi
iku saringane kawruh agal alus, tarekat iku kang nimbang lan nandhing bênêr lan luput, hakekat iku wujud, wujud karsaning Allah, kang ngobahake sarta ngosikake rasane budi, wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wis nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe wis bisangawruhi surasane kang tak-kandhakake iki, jênênge munajad. Saupama wong nulup manuk, yen ra wêruh prênahe manuke, masa kênaa, ênggone nulup mung ngawur. Yen kawruhe wong pintêr ora angel yen disawang, mêtune saka ing utêk”.Darmagandhul matur, nyuwun ditêrangake bab ênggone Nabi Adam lan Babu Kawa padha kêsiku dening Pangeran, sabab saka ênggone padha dhahar wohe kayu Kawruh kang ditandur ana satêngahing taman Pirdus. Ana maneh kitab kang nêrangake, kang didhahar Nabi Adam lan Babu Kawa iku woh Kuldi, kang ditandur ana ing swarga. Mula nyuwun têrange, yen ing kitab Jawa caritane kapriye, kang nyêbutake kok mung kitab ‘Arab lan kitabe wong Srani.Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kitabe wong Jawa ora nyêbutake bab mangkono iku, dene Sajarah Jawa iya ana kang nyêbutake turun Adam, iya kitab Manik Maya.Kiyai Kalamwadi banjur ngandhakake: “Sawise buku-buku pathokan agama Buddha diobongi, amarga mundhak ngrêribêdi agama Rasul, sanadyan buku kang padha disimpêni dening para wadya, iya dipundhut banjur diobongi, nalika sabêdhahe Majapahit, sapa kang durung gêlêm nganggo agama Islam banjur dijarah rajah, mula wong-wong ing kono padha wêdi marang wisesaning Ratu. Dene wong-wong kang wis padha gêlêm salin agama Rasul, banjur padha diganjar pangkat utawa bumi sarta ora padha nyangga pajêg, mulane wong-wong ing Majapahit banjur padha ngrasuk agama Islam, amarga padha melik ganjaran. Ing wêktu iku Sunan Kalijaga, kagungan panggalih, caritane lêluhure supaya aja nganti pêdhot, banjur iyasa wayang, kanggo gantine kitab-kitab kuna kang wis padha diobongi. Ratu Mataram uga mangun carita sajarahe para lêluhur Jawa, buku-buku sakarine, kang isih padha disimpên uga padha dipundhut kabeh, nanging wis padha amoh, Sang Nata ing Mataram andangu para wadya, nanging wis padha ora mênangi, wiwit Kraton Gilingwêsi nganti tumêka Mataram wis ora kasumurupan caritane, buku-buku asli saka ing Dêmak lan Pajang padha dipriksa, nanging tinêmu tulisan ‘Arab, kitab Pêkih lan Taju-salatina apa dene Surya-Alam kang kanggo pikukuh, mula Sang Prabu ing Mataram kewran panggalihe ênggone kagungan karsa iyasa babad carita tanah Jawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang para pujangga, andikakake padha gawe layang Babad Tanah Jawa, ananging sarehne kang gawe Babad mau ora ngêmungake wong siji bae, mula ora bisa padha gaweyane, kang diênggo pathokan layang Lokapala, mungguh caritane kaya kang kasêbut ing ngisor iki”.Wayahe Nabi Adam iya iku putrane Nabi Sis, arane Sayid Anwar. Sayid Anwar didukani ingkang rama lan ingkang eyang, amarga wani- wani mangan wohe wit kayu Budi sêngkêrane Pangeran kang tinandur ana ing swarga. Ciptane Sayid Anwar supaya kuwasane bisa ngiribi kaya dene kuwasane Pangeran, ora narima yen mung mangan who Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngagêm agamane ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane lêluhure, mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis, pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak, mung waranane bae saka Adam lan Sis, dadine saka budi hawaning Pangeran. Ênggone Kagungan pamanggih mangkono mau diantêpi bangêt, jalaran mangkene: asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani, ana ing kono banjur kêtêmu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi, Sayid Anwar ditakoni iya banjur ngandharake lêlakone kabeh,
dawa, mulane agamane Buddha. Sêbutan Dewi: têgêse: dening wadining wadon iku bisa ngêtokake êndhas bocah.Darmagandhul didhawuhi nimbang mungguh kang bênêr kang êndi, mangan woh wit kayu Kawruh, apa wit kayu Budi, apa woh wit Kuldi?Saka panimbange Darmagandhul, kabeh iku iya bênêr, sênêngan salah siji êndi kang disênêngi, diantêpi salah siji aja nganti luput. Yen kang dipangan woh wit kayu Budi, agamane Buddha budi, panyêbute marang Dewa; manawa mangan woh wit kawruh, pênyêbute marang Kangjêng Nabi ‘Isa, agamane srani, yen sênêng mangan woh wit kayu Kuldi, agamane Islam, sambate marang nabi panutan; iya iku Gusti Kangjêng Nabi Rasul; dene yen dhêmên Godhong Kawruh Godhong Budi, panêmbahe marang Pikkong, sarta manut sarake Sisingbing lan Sicim; salah sijine aja nganti luput. Yen bisa woh-wohan warna têlu iku mau iya dipangan kabeh, yen wong ora mangan salah sijine woh mau, mêsthine banjur dadi wong bodho, uripe kaya watu ora duwe kêkarêpan lan ora mangrêti marang ala bêcik. Dene mungguh bêcike wong urip iku mung kudu manut marang apa alame bae, dadi ora aran siya-siya marang uripe, yen Kalifah dhahar woh Budi, iya melu mangan woh Budi, yen Kalifah dhahar woh kawruh, iya melu mangan who kawruh, yen kalifah dhahar woh Kuldi, iya melu mangan woh Kuldi. Dene prakara bênêr utawa lupute, uki Kalifah kang bakal tanggung. Sarehne diênut wong akeh, dadi Panutan kudu kang bênêr, amarga wong dadi Panutan iku saupama têtuwuhan minangka wite. Yen wong ora gêlêm manut marang kang bênêre kudu diênut, iku kaya dene iwak kang mêtu saka ing banyu. Saupama woh ora gêlêm nempel wit, mêsthi dadi glundhungan kang tanpa dunung. Awit saka iku, mulane wong iku kudu ngelingi marang agamane kang nurunake, amarga sanadyan saupama ana salahe, Gusti Allah mêsthi paring pangapura. Darmagandhul matur nyuwun têrange agama Rasul lan liya-liyane, mungguh kang dadi bedane apa?Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake beda-bedane, yen saka dhawuhe kang Maha Kuwasa, manusa didhawuhi muja marang agamane. Nanging banjur akeh kang kliru muja marang barang kang katon, kaya ta kêris, tumbak, utawa liya-liyane barang. Kang kaya mangkono mau ngrusakake agama, amarga banjur mangeran marang wujud, satêmah lali marang Pangerane, amarga maro tingal marang barang rêrupan. Wong urip iku kudu duwe gondhelan agama, amarga yen ora duwe agama mêsthi duwe dosa, mung bae dosane mau ana kang sathithik lan ana kang akeh. Dene kang bisa nyirnakake (nyudakake) dosa iku, mung banyu suci, iya iku tekad suci lair batin. Kang diarani banyu tekad suci iku kang êning, iya iku minangka aduse manusa, bisa ngrêsiki lair batine. Yen wong luwih, ora ngarêp-arêp munggah swarga, kang digoleki bisaa nikmat mulya punjula saka sapadhane, aja nganti nêmu sangsara, bisaa duwe jênêng kang bêcik, sinêbut kang utama, bisaa nikmat badan lan atine, mulya kaya maune, kaya nalika isih ana ing alam samar, ora duwe susah lan prihatin. Lawang swarga iku prêlu dirêsiki, dirêngga ing tekad kang utama, supaya aja ngrêribêdi ana ing donyane, bisaa slamêt lair batine. Kang diarani lawang swarga lan lawang nêraka iku, pancadan kang tumuju marang kabêgjan utawa kacilakan. Yen bêcik narik raharja, yen ala ngundhuh cilaka, mula pangucap kang ala, mêsthi mlêbu yomani. Yen bêcik, bisa tampa ganjaran.Darmagandhul matur maneh, nyuwun têrange, manusa ing dunya wujude mung lanang lan wadon, dadine kok banjur warna-warna, ana Jawa, ‘Arab, Walanda lan Cina. Dene sastrane kok uga beda-beda. Iku maune kêpriye, dalah têgêse sarta cacahing aksarane kok uga beda-beda. Geneya kok ora nganggo aksara warna siji bae?Kyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kabeh-kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa. Mula aksarane digawe beda-beda, supaya para kawulane padha mangan woh wit kayu Budi lan woh wit kayu Kawruh, amarga manusa diparingi wahyu kaelingan, bisa mêthik who Kawruh lan woh Budi, pamêthike sapira sagaduke. Gusti Allah uga iyasa sastra, nanging sastrane nglimputi ing jêro, lan manut
panglulu nganggit sastra kang nganti tanpa etungan cacahe, jênênge sastra godhong. Godhonge wit Budi lan wit Kawruh, dipêthik saka sathithik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon. Auliya Cina kêsiku, amarga arêp gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa ênggone mangan woh wit kayu Budi nganti warêg, mula ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab ênggone mangan woh wit kayu Kuldi akeh bangêt. Dene ênggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah, dadine saka sabda, wujude dadi dhewe, mulane unine iya cêtha, sastrane ora ana kang padha.Darmagandhul banjur didhawuhi nimbang, mungguh anggitane para Auliya kabeh mau kang mratandhani asor luhuring budine kang êndi?Saka panimbange Darmagandhul, kabeh mau iya bênêr, nanging anggêr mêtu saka budi. Dene kang gawe aksara mung sathithik, nanging wis bisa nyukupi, iku mratandhani yen luwih pintêr tinimbang karo liya-liyane.Kiyai Kalamwadi ngandika: “Yen manusa arêp wêruh sastrane Gusti Allah, tulisan mau ora kêna ditonton nganggo mripat lair – kudu ditonton nganggo mripat batin. Yen mangkono iya bisa katon, Gusti Allah iku mung sawiji, nanging
ora bisa aweh piwulang kang endah, aku mung arêp pitakon marang ragamu, amarga ragamu iku wis bisa sumaur dhewe”.Banjure pangandika kiyai Kalamwadi kaya ing ngisor iki. Tanganmu kiwa iku wis anggawa têgês dhewe, lan wis dadi piwulang kang bêcik lan nyata, kang anuduhake yen ragamu iku wujude kiwa, mung hawa kang katon. Têmbung ki: iku têgêse iki, wa: têgêse wêwadhah, ragamu iku di’ibaratake prau, prau dadi ‘ibarate wong wadon, wong têgêse ngêlowong, wadon têgêse mung dadi wadhah, dene isine mung têlung prakara, iya iku: “kar-ri-cis”. Yen prau wis isi têlung prakara iku, wong wadon wis kêcukup butuhe, dadi ora goreh atine. Dene têgêse kar-ri-cis iku mangkene.1. Kar, têgêse dakar, iya iku yen wong lanang wis bisa nêtêpi lanange, mêsthi wong wadon atine marêm, wusanane dadi nêmu slamêt ênggone jêjêdhowan.2. Ri, têgêse pari, iya iku kang minangka pangane wong wadon, yen wong lanang wis bisa nyukupi pangane, mêsthi wong wadon bisa têntrêm ora goreh.3. Cis, têgêse picis, utawa dhuwit, ya iku yen wong lanang wis bisa aweh dhuwit kang nyukupi, mêsthi wong wadon bisa têntrêm, tak baleni maneh, cis têgêse bisa goreh atine.Kosok baline yen wong lanang ora bisa aweh momotan têlung prakara mau, wong wadon bisa goreh atine. Tangan têngên têgêse etungên panggawemu, sabên dina sudiya,sanggup dadi kongkonan, wong wadon wis dadi wajibe ngrewangi kang lanang anggone golek sandhang pangan.Bau têgêse kanthi, gênahe wong wadon iku dadi kanthine wong lanang, tumrap nindakake samubarang kang prêlu.Sikut têgêse singkurên sakehing panggawe kang luput. Ugêl-ugêl têgêse sanadyan tukar padu, nanging yen isih padha trêsnane iya ora bisa pêdhot. Epek-epek têgêse ngêpek-ngêpek jênênge kang lanang, awit wong wadon iku yen wis laki, jênênge banjur melu jênênge kang lanang. Iya iku kang diarani warangka manjing curiga, warangkane wanita, curigane jênênge wong lanang.Rajah (ing epek-epek) têgêse wong wadon iku panganggêpe marang guru-lakine dikaya dene panganggêpe marang raja.Driji têgêse drêjêg utawa pagêr, iya iku idêrana jiwamu nganggo pagêr kautaman, wanita iku kudu andarbeni ambêk kang utama, dene driji kabeh mau ana têgêse dhewe-dhewe.Jêmpol têgêse êmpol, yen wanita dikarsakake dening priyane, iku
ngunggulake marang priyane, supaya nyupangati bêcik.Driji manis, têgêse wanita kudu duwe pasêmon utawa polatan kang manis, wicarane kudu kang manis lan prasaja.Jênthik, têgêse wong wadon iku panguwasane mung sapara limane wong lanang, mula kudu sêtya tuhu marang priyane.Kuku têgêse ênggone rumêksa marang wadi, paribasane aja nganti kêndho tapihe.Mungguh pikikuhe wong jêjodhowan iku, wanita kudu sêtya marang lakine sarta nglakoni patang prakara, iya iku: pawon, paturon, pangrêksa, apa dene kudu nyingkiri padudon.Wong jêjodhowan yen wis nêtêpi kaya piwulang iki, mêsthi bisa slamêt sarta akeh têntrême.Kiyai Kalamwadi banjur paring pangandika maneh, dene kang dipangandikakake bab pikukuhe wong jêjodhowan. Saka pangandikane kiyai Kalamwadi, wong jêjodhowan iku pikukuhe kudu duwe ati eling, aja nganti tumindak kang ora bênêr. Mungguh pikukuhe wong laki-rabi iku, dudu dunya lan dudu rupa, pikukuhe mung ati eling. Wong jêjodhowan, yen gampang luwih gampang, nanging yen angel, angele ngluwihi. Wong jêjodhowan itu luput pisan kêna pisan, yen wis luput, ora kêna tinambak ing rajabrana lan rupa. Wanita kudu tansah eling yen winêngku ing priya, yen nganti ora eling, lupute banjur ngambra-ambra, amargi yen wanita nganti cidra, iku ugi ngilangake Pangerane wong jêjodhowan, dene kang diarani cidra iku ora mung jina bae, nanging samubarang kang ora prasaja iya diarani cidra, mula wanita kudu prasaja lair batine, amarga yen ora mangkono bakal nandhang dosa rong prakara, kang sapisan dosa marang kang lanang, kapindhone dosa marang Gusti Allah, kang mangkono iku mêsthi ora bisa nêmu lêlakon kang kapenak. Mula ati, kudu tansah eling, amarga
Mulya saka bandha.(3) Mulya saka sugih ‘ilmu.(4) Mulya saka kawignyan.Kang diarani mulya saka jênêng, iku wong kang utama, bisa oleh kabêgjan kang gêdhe, nanging kabêgjane mau ora mung kanggo awake dhewe, kapenake uga kanggo wong akeh liyane. Dene kang mulya saka ing bandha, lan mulya saka ênggone sugih ‘ilmu,
iku wong bodho, cupêt budine, wong bodho lumrahe gampang nêpsune.Kang diarani tampa kanugrahing Gusti Allah, iya iku wong kang sêgêr kawarasan sarta kacukupan, apa dene têntrêm atine.Wong urip kang kêpengin bisaa dadi wong utama, duweya jênêng kang bêcik, kanggo têtuladhan marang wong kang padha ditinggal ing têmbene”.Ki Darmagandhul matur lang nyuwun ditêrangake bab anane wong ing jaman kuna karo wong ing jaman saiki, iku satêmêne pintêr kang êndi, amarga wong akeh panêmune warna-warna tumrape bab iku.Pangandikane kiyai Kalamwadi: “Wong kuna lan wong saiki, iku satêmêne iya padha pintêre, mung bae tumrape wong ing jaman kuna, akeh kang durung bisa mujudake kapintêrane, mula katone banjur kaya dene ora pintêr. Ana dene wong ing jaman saiki ênggone katon luwih pintêr iku amarga bisa mujudake kapintêrane. Wong ing jaman kuna kapintêrane iya wis akeh, dene kang mujudake iya iku wong ing jaman saiki. Saupama ora ana kapintêrane wong ing jaman kuna, mêsthi bae tumrape wong ing jaman saiki ora ana kang kanggo têtuladhan, amarga kahanan saiki iya akeh kang nganggo kupiya kahanan ing jaman kuna. Wong ing jaman saiki ngowahi kahanan kang wis ana, êndi kang kurang bêcik banjur dibêcikake. Wong ing jaman saiki ora ana kang bisa nganggit sastra, yen manusa iku rumasa pintêr, iku têgêse ora rumasa yen kawula, mangka uripe manusa mung sadarma nglakoni, mung sadarma nganggo raga, dene mobah mosik, wis ana kang murba. Yen kowe arêp wêruh wong kang pintêr têmênan, dununge ana wong wadon kang nutu sabên dina, tampahe diiseni gabah banjur diubêngake sadhela, gabah kang ana kabur kabeh, sawise, banjur dadi beda-beda, awujud bêras mênir sarta gabah, nuli mung kari ngupuki bae, sabanjure dipilah-pilah. Têgêse: bêras yen arêp diolah kudu dirêsiki dhisik, miturut kaya karêpe kang arêp olah-olah. Yen kowe bisa mangreh marang manusa, kaya dene wong wadon kang nutu mau, ênggone nyilah-nyilahake bêras aneng tampah, kowe pancen wong linuwih, nanging kang mangkono mau dudu kawadjibanmu, awit iku dadi kawajibane para Raja, kang misesa marang kawulane. Dene kowe, mung wajib mangrêti tataning praja supaya uripmu aja kongsi dikul dening sapadhaning manusa, uripmu dadi bisa slamêt, kowe bakal dadi têtuwa, kêna kanggo pitakonan tumraping para mudha bab pratikêle wong ngawula ing praja. Mula wêlingku marang kowe, kowe aja pisan- pisan ngaku pintêr, amarga kang mangkono mau dudu wajibing manusa, yen ngrumasani pintêr, mundhak kêsiku marang Kang Maha Kuwasa, kaelokane Gusti Allah, ora kêna ginayuh ing manusa, ngrumasanana yen wong urip iku mung sadarma, ana wong pintêr isih kalah pintêr karo wong pintêr liyane, utawa uga ana wong pintêr bisa kasoran karo wong kompra, bodho pintêring manusa iku saka karsane Kang Maha Kuwasa, manusa anduweni apa, bisane apa, mung digadhuhi sadhela dening Kang Maha Kuwasa, yen wis dipundhut, kabeh mau bisa ilang sanalika, saka kalangkungane Gusti Allah, yen kabeh mau kapundhut banjur diparingake marang wong kompra, wong kompra banjur duwe kaluwihan kang ngungkuli kaluwihane wong pintêr. Mula wêlingku marang kowe, ngupayaa kawruh kang nyata, iya iku kawruh kang gandheng karo kamuksan”.Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun têrange bab tilase kraton Kêdhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya. Kiyai Kalamwadi ngandika: “Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana ing Kêdhiri, dene kratone ana ing Daha, kaprênah sawetane kali Brantas. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan sawetaning gunung
kang diputung tangane dening Sunan Benang nalika lêlana mênyang Kêdhiri, rêca mau lungguhe madhêp mangulon, ana maneh rêca jaran awak siji êndhase loro, panggonane ana ing desa Bogêm, wêwêngkon dhistrik Sukarêja, mula Sri Jayabaya yasa rêca, mangkene caritane, (kaya kang kapratelakake ing ngisor ini)”.Ing Lodhaya ana buta wadon ngunggah-unggahi Sang Prabu Jayabaya, nanging durung nganti katur ing ngarsa Prabu, buta wadon wis dirampog dening wadya cilik-cilik, buta wadon banjur ambruk, nanging durung mati, barêng ditakoni, lagi waleh yen sumêdya ngunggah-unggahi Sang Prabu. Sang Prabu banjur mriksani putri buta mau, barêng didangu iya matur kang dadi sêdyane. Sang Prabu banjur paring pangandika mangkene: “Buta! andadekna sumurupmu, karsaning Dewa Kang Linuwih, aku iku dudu jodhomu, kowe dak-tuturi, besuk sapungkurku, kulon kene bakal ana Ratu, nagarane ing Prambanan, iku kang pinasthi dadi jodhomu, nanging kowe aja wujud mangkono, wujuda manusa, aran Rara Jonggrang”.Sawise dipangandikani mangkono, putri buta banjur mati. Sang Prabu banjur paring pangandika marang para
iku ngibaratake wong wadon kang disêngkêr. Sirah loro iku dadi pasêmone wong wadon ing jaman besuk, kang akeh padha mangro tingal, sanadyan ora kurang ing panjagane, iya bisa cidra, lagaran, iku têgêse tunggangan kang tanpa piranti. Ing jaman besuk, kang kêlumrah wong arêp laki-rabi, ora nganggo idine wong tuwane, margane saka lagaran dhisik, yen wis mathuk pikire, iya sida diêpek rabi, nanging yen ora cocog, iya ora sida laki-rabi.Sang Prabu ênggone yasa candhi, prêlu kanggo nyêdhiyani yen ana wadyabala kang mati banjur diobong ana ing kono, supaya bisa sirna mulih marang alam sêpi. Yen pinuju ngobong mayit, Sang Prabu uga karsa rawuh ngurmati.Kang mangkono iku wis dadi adate para raja ing jaman kuna. Mula kang dadi panyuwunku marang Dewa, muga Sang Prabu karsa yasa candhi kanggo pangobongan mayit, kaya adate Raja ing jaman kuna, amarga aku iki anak dhalang, aja suwe-suwe kaya mêmêdi, duwe rupa tanpa nyawa, bisaa mulih marang asale.Samuksane Sang Prabu Jayabaya, Patih Buta Locaya sarta Senapati Tunggulwulung, apa dene putrane Sang Prabu kang kêkasih Ni Mas Ratu Pagêdhongan, kabeh banjur padha andherek muksa.Buta Locaya banjur dadi ratuning dhêdhêmit ing Kêdhiri. Tunggulwulung ana ing gunung Kêlut, dene Ni Mas Ratu Pagêdhongan banjur dadi ratuning dhêdhêmit ana ing sagara kidul, asmane ratu Anginangin.Ana kêkasihe Sang Prabu Jayabaya, jênênge Kramatruna, nalika Sri Jayabaya durung muksa, Kramatruna didhawuhi ana ing sêndhang Kalasan. Sawise têlung atus taun, putrane Ratu ing Prambanan, kêkasih Lêmumbardadu iya Sang Pujaningrat, jumênêng Nata ana ing Kêdhiri, kadhatone ana sakuloning bangawan (3), kêdhi têgêse wong wadon kang ora anggarap sari, dene dhiri iku têgêse anggêp, kang paring jênêng iku Rêtna Dewi Kilisuci, dicocogake karo adate Sang Rêtna piyambak, amarga Sang Rêtna Dewi Kilisuci iku wadat, sarta ora anggarap sari. Dewi Kilisuci nyawabi nagarane, aja akeh gêtihe wong kang mêtu. Mula Kêdhiri iku diarani nagara wadon, yen nglurug pêrang akeh mênange, nanging yen dilurugi
Kilisuci iku sadhereke sêpuh Nata ing Jênggala. Sang Rêtna mau tapa ana ing guwaSelamangleng, sukune gunung Wilis.WUWUHAN KATÊRANGAN.Kanjeng
Cêmpa (garwa Maulana Ibrahim), pêputra Sayid ‘AliRachmat, ngêjawa nama Susuhunan Katib ing Surabaya, dêdalêm ing Ampeldênta, kasêbut Susuhunan Ampeldênta. Cêmpa iku kutha karajan ing India buri (Indo china).Sayid Kramat kang kasêbut ing buku iki pêparabe Susuhunan ing Bonang (Sunan
Kêdhiri.(10) Kidul Majaagung lêt +/- 15-16 km. Saiki dicêluk desa Ngrimbi.(11) Ing sacêlakipun pabrik Mênang, wontên dhusun nama Guruh.1. mbok manawi ewah-ewahan
Tagged Ramalan Jayabaya · Sunting140.polahe wong Jawa kaya gabah diinteriendi sing bener endi sing sejatipara tapa padha ora wanipadha wedi ngajarake
ana kidul wetan benerlawase pitung bengi,parak esuk bener ilangebethara surya njumedhulbebarengan sing wis
swargi kang jumeneng ing gunung Lawuhiya yayi bethara
nguntapa kumarakang wus katon nembus dosanekadhepake ngarsaning sang
ngungunhiya iku putrane Bethara Indrakang pambayun tur isih kuwasa nundhung ..........tumurune tirta brajamusti pisah kaya ngundhuhhiya siji iki kang bisa paring pituduhmarang jarwane jangka kalaningsuntan kena den apusimarga bisa manjing jroning atiana
iki dalan kanggo sing eling lan waspadaing zaman kalabendu Jawaaja nglarang dalem ngleluri wong apengawak
tan ngasorake liyanpara kawula padha suka-sukamarga adiling pangeran wus tekaratune nyembah kawulaangagem trisula wedhapara pandhita hiya padha mujahiya iku momongane kaki Sabdopalonsing wis adu wirang nanging kondhanggenaha kacetha kanthi njingglangnora ana wong ngresula kuranghiya iku tandane kalabendu wis mingercenti wektu jejering kalamuktiandayani indering jagad rayapadha asung
mlaku ing dhuwur awang-awang.Kali ilang kedhunge.Pasar ilang kumandhang.Iku tandane yen tekane jaman Jayabaya wis cedhak.Bumi saya suwe saya mengkeret.Sekilan bumi dipajeki.Jaran doyan mangan sambel.Wong wadon nganggo pakaian lanang.Iku tandane yen wong bakal nemoni wolak-waliking jaman.Akeh janji ora ditetepi.Akeh wong wani mlanggar sumpahe dhewe.Manungsa pada seneng nyalah.Ora ngindhahake hukum Allah.Barang jahat diangkat-angkat.Barang suci dibenci.Akeh manungsa mung ngutamake dhuwit.Lali kamanungsan.Lali kabecikan.Lali sanak lali kadang.Akeh bapa lali anak.Akeh anak wani nglawan ibu.Nantang bapa.Sedulur pada cidra.Kulawarga pada curiga.Kanca dadi mungsuh.Akeh manungsa lali asale.Ukuman ratu ora adhil.Akeh pangkat sing jahat lan ganjil.Akeh kelakuan sing ganjil.Wong apik-apik pada kepencil.Akeh wong nyambut gawe apik-apik padha krasa isin.Luwih utama ngapusi.Wegah nyambut gawe.Kepingin urip mewah.Ngumbar nafsu angkara murka, nggedhekake duraka.Wong bener thenger-thenger.Wong salah bungah.Wong apik ditampik-tampik.Wong jahat munggah pangkat.Wong agung kesinggung.Wong ala kepuja.Wong wadon ilang kawirangane.Wong lanang ilang kaprawirane.Akeh wong lanang ora duwe bojo.Akeh wong wadon ora setya marang bojone.Akeh ibu pada ngedol anake.Akeh wong wadon ngedol awake.Akeh wong ijol bebojo.Wong wadon nunggang jaran.Wong lanang linggih plangki.Randha seuang loro.Prawan seaga lima.Dudha pincang laku sembilan uang.Akeh wong ngedol ngelmu.Akeh wong ngaku-aku.Njabane putih njerone dhadhu.Ngakune suci, nanging sucine palsu.Akeh bujuk akeh lojo.Akeh udan salah mangsa.Akeh prawan tuwa.Akeh randha nglairake anak.Akeh jabang bayi lahir nggoleki bapake.Agama akeh sing nantang.Perikamanungsan saya ilang.Omah suci dibenci.Omah ala saya dipuja.Wong wadon lacur ing ngendi-endi.Akeh laknat.Akeh pengkhianat.Anak mangan bapak.Sedulur mangan sedulur.Kanca dadi mungsuh.Guru disatru.Tangga padha curiga.Kana-kene saya angkara murka.Sing weruh kebubuhan.Sing ora weruh ketutuh.Besuk yen ana peperangan.Teka saka wetan, kulon, kidul lan lor.Akeh wong becik saya sengsara.Wong jahat saya seneng.Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul.Wong salah dianggep bener.Pengkhianat nikmat.Durjana saya sempurna.Wong jahat munggah pangkat.Wong lugu kebelenggu.Wong mulya dikunjara.Sing curang garang.Sing jujur kojur.Pedagang akeh sing keplarang.Wong main akeh sing ndadi.Akeh barang haram.Akeh anak haram.Wong wadon nglamar wong lanang.Wong lanang ngasorake drajate dhewe.Akeh barang-barang mlebu luang.Akeh wong kaliren lan wuda.Wong tuku nglenik sing dodol.Sing dodol akal okol.Wong golek pangan kaya gabah diinteri.Sing kebat kliwat.Sing telat sambat.Sing gedhe kesasar.Sing cilik kepleset.Sing anggak ketunggak.Sing wedi mati.Sing nekat mbrekat.Sing jirih ketindhih.Sing ngawur makmur.Sing ngati-ati ngrintih.Sing ngedan keduman.Sing waras nggagas.Wong tani ditaleni.Wong dora ura-ura.Ratu ora netepi janji, musna kekuwasaane.Bupati dadi rakyat.Wong cilik dadi priyayi.Sing mendele dadi gedhe.Sing jujur kojur.Akeh omah ing ndhuwur jaran.Wong mangan wong.Anak lali bapak.Wong tuwa lali tuwane.Pedagang adol barang saya laris.Bandhane saya ludes.Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan.Akeh wong nyekel bandha nanging uripe sengsara.Sing edan bisa dandan.Sing bengkong bisa nggalang gedong.Wong waras lan adil uripe nggrantes lan kepencil.Ana peperangan ing njero.Timbul amarga para pangkat akeh sing pada salah paham.Durjana saya ngambra-ambra.Penjahat saya tambah.Wong apik saya sengsara.Akeh wong mati jalaran saka peperangan.Kebingungan lan kobongan.Wong bener saya tenger-tenger.Wong salah saya bungah-bungah.Akeh banda musna ora karuan lungane.Akeh pangkat lan drajat pada minggat ora karuan sababe.Akeh barang-barang haram, akeh bocah haram.Bejane sing lali, bejane sing eling.Nanging sauntung-untunge sing lali.Isih untung
oleh pengaruh.Wong pinter diingar-ingar.Wong ala diuja.Wong ngerti mangan ati.Banda dadi memala.Pangkat dadi pemikat.Sing sawenang-wenang rumangsa menang.Sing ngalah rumangsa kabeh salah.Ana Bupati saka wong sing asor imane.Patihe kepala .Wong sing atine suci dibenci.Wong sing jahat lan pinter jilat saya derajat.Pemerasan saya ndadra.Maling lungguh wetenge mblenduk.Pitik angkrem saduwurane pikulan.Maling wani nantang sing duwe omah.Begal pada ndugal.Rampok pada keplok-keplok.Wong momong mitenah sing diemong.Wong jaga nyolong sing dijaga.Wong njamin njaluk dijamin.Akeh wong mendem donga.Kana-kene rebutan unggul.Angkara murka ngombro-ombro.Agama ditantang.Akeh wong angkara murka.
Wong cilik akeh sing kepencil.Amarga dadi korbane si jahat sing jajil.Banjur ana Ratu duwe pengaruh lan duwe prajurit.Lan duwe prajurit.Negarane ambane sapra-walon.Tukang mangan suap saya ndadra.Wong jahat ditampa.Wong suci dibenci.Timah dianggep perak.Emas diarani tembaga.Dhandhang diandakake kuntul.Wong dosa sentosa.Wong cilik disalahake.Wong nganggur kesungkur.Wong sregep krungkep.Wong nyengit kesengit.Buruh mangluh.Wong sugih krasa wedi.Wong wedi dadi priyayi.Senenge wong jahat.Susahe wong cilik.Akeh wong dakwa dinakwa.Tindake menungsa saya kuciwa.Ratu karo Ratu pada rembugan negara endi sing dipilih lan disenengi.Hore! hore!.Wong Jawa kari separo,Landa-Cina kari sejodo.Akeh wong ijir, akeh wong cethil.Sing eman ora keduman.Sing keduman ora eman.Akeh wong mbambung.Akeh wong limbung.Selot-selote mbesuk
PAPAT LIMA PANCERIng Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku :
lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah.SEDULUR PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane , diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene :Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku
kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen ” Sedulur Papat ” iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi.Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku tegese
dhisik dhewe sadurunge metune Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul Metune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen ” SEDULUR PAPAT LIMA PANCER ” 0 Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa.Kewan cacah
nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran, kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik.Contone; menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi
kiyamat memang ngono mas, mejid-te luwih apik timbang omahe, neng ngendi-endi okeh mejid apik, ning kosong isine. Wonge dho milih neng malljid :roll: Mulane nek goleh maratuwa sing apik omahe sing cedhak mejid
Urutan kitab nuduhaké crita kang kadadéan ing sajeroné Wiracarita Ramayana. Rama ora gelem bali menyang kerajaan. Pungkasané Bharata marentah kerajaan atas nama Sang Rama. Kitab Aranyakakanda iku uga nyritakaké babagan Sita Sita sing diculik karo Rahwana karo crita babagan paprangané Rahwana karo Jatayu. Balakanda Bharata. ing tanah Mlayu crita iki dadi kitab Hikayat Sri Rama. Jeneng kitab
Kejaba vèrsi Sri Lanka. umumé Ramayana nyritakaké lelakoné Sri Rama kang ngrebut manèh Sita. Prabu Dasarata wis sepuh lan séda. Kitab Aranyakakanda nyritakaké babagan uripé Rama. Lesmana lan Satrughna. yaiku: Kosalya. Sabubaré iku. Kitab Ayodhyakanda iku wosé babagan crita diguwaké Rama ning alas karo Dewi SintaSinta lan LesmanaLesmana amarga saka panjaluké Dewi Kekayi. ing Thailand dadi Ramakien. lan Lesmana ning satengahing alas nalika lagi nglakoni masa pengasingan. Rama asring paring pitulungan marang para pratapa sing nalika tapa Aranyakanda diganggu karo RaseksaRaseksa. Bharata ora kersa Ayodhyakanda didadékaké RajaRaja. Crita iki katatah ing Candhi Prambanan. yaiku: Rama. Kekayi. putri Prabu Janaka. Sawetara ahli uga nemokaké yèn Ramayana sumebar uga ing suku Indian. Sita.
Wiracarita Ramayana ana pitu kitab kang asring sinebut Saptakanda. Kitab BalakandaBalakanda nyeritakaké Prabu Dasarata kang nduwé garwa cacahé telu. Sawetara kuwi. naskah Ramayana paling tuwa tinemu iku Kakawin Ramayana. Rama banjur ditulungi déning para wanara lan kasil ngrebut Sita. Kitab Kiskindhakanda nyritakaké babagan lakon ketemuné Sang Rama karo Kiskindhakanda Raja Kethèk kang aran Sugriwa. Kang paling béda yaiku ing Sri LankaSri Lanka. Sang Rama mbiyantu Sugriwa kanggo ngrebut krajaané saka Subali. kakangé Sugriwa. Ing candhi iku. Ana uga kang ditemokaké ing Siberia. lan Sumitra. Ing tlatah iki Ravana dadi wong kang becik lan Rama dadi wong kang ngrusak Lanka. Katrangan Kitab Balakanda iku wiwitane crita Ramayana. Kitab Balakanda uga nyeritakaké Sang Rama menangaké sayembara lan ngepèk bojo Sinta. Prabu Dasarata nduwèni putra papat. Rahwana nyulik Sita supaya gelem dadi bojoné. Amérika. ning perangan kuwi mau. Ana ing saktengahing alas mau. banjur dhéwèké nusul Rama. Crita iki kasebar lan mlebu dadi lakon wayang kanthi irah-irahan ing sawetara panggonan.Ing tlatah Jawa. uga kagelar sendratari Ramayana ing platarané.
Rahwana dkalahake karo Rama nganggo senjatan senjata panah saktine Sang Rama. Yuddhakanda Ananging. NIng kana. bebarengan karo iku Wibisana ditudhung minggat karo Rahwana amarga kakean menehi pitedah. Sundarakanda Anoman sing dadi dutane Sang Rama lunga menyang Alengka lan ngadhep karo Dewi Sita. Kitab Sundarakanda nyritakake lakon tentara Kiskindha sing lagi mbangun gawe jembatan Situbanda sing nggabungake antarane India karo Alengka. Ananging bisa meloloskan diri lan mbakar ibukota Alengka. Ceritane diwiwiti nalika usahane pasukan Sang Rama bisa nyebrang segara menyang Negara Alengka. Ning paprangan. Kusa lan Lawa mara menyang kerajaane Sang Rama nalika lagi dianakake upacara Aswamedha. Nalika iku dheweke kabeh nyanyikake Ramayan sing digubah karo Rsi Walmiki. Kitab Uttarakanda nyritakake lakon diguwake Dewi Sita amarga Sang Rama krungu kabar-kabar saka rakyat utawa warga sing ora percaya marang kasucèné Dewi Sita. Kitab Yuddhakanda nyritakake lakon paprangan antara laskar Kera dhuweke Sang Rama karo pasukan Raseksa Sang Rawana.
Langsung menyang: pandhu arah. Sabanjuré Sang Rama karo Sugriwa bersekutu kanggo numpes Kerajaan Alengka. pados
. Sang Rama bali menyang Ayodhya kanthi Slamet bareng karo Dewi Sita. Banjur Sugriwa didadékaké Raja ning
Sasampun pinten wanci. Anging Rama nampik lajeng nyukani sandhalipun (basa Sansekreta: pāduka) marang Barata kados lambang kakuwasanipun. Piyambakipun rumaos mboten pantes dados raja lajeng nuwun supados Rama kersa wangsul. salah satunggiling garwa prabu Dasarata ingkang sanès ibu Rama ngendika manawi sri paduka naté ngandika menawi Barata ingkang bakal dados raja. Lajeng Rama. dipunidhep para pakar dipundamel ing Jawa Tengah pungkasan abad kaping 9 M. Sinta kaliyan Laksmana tindak nilar kedhaton. Sekar rupa kakawin puniki salah satunggiling vèrsi Indhia ingkang kathah prakawis cariyos sang Rama kaliyan sang Sita. Mboten wonten ingkang kuwawi menthang gendéwa kajawi Rama pramila saking menika Rama lajeng dhaup kaliayan Dewi Sinta sasampunipun Dewi Sinta dipun boyong kondur dhateng Ayodya. Ananging Kaikeyi.
. Lajeng Rama saha Laksamana tindak. Senadyan kanthi awrat ing penggaih. Rama. wiracarita agung ingkang vèrsi pratamanipun sanjangipun para pandhita dipunanggit déning Walmiki ing basa Sansekreta.1 Lukisan ngalam 5 Gandhèng cènèng kaliyan tèks-tèks sanès 6 Bibliografi
Prabu Dasaratha saking negari Ngayodya kagungan putra sekawan. Kakawin punika dipunwastani adikakawin amargi kaanggep ingkang kapisan. amargi piyambakipun putra pammbajeng. kirang langkung kiwa tengenipun taun 870.
Kakawin Rāmāyaṇa punika kakawin ingkang isinipun wiracarita Ramayana. raja Dasarata nulusaken panyuwunipun awit pancèn naté janji mekaten. Rama kaliyan Laksmana mejahi sedaya raksasa lajeng tumuju negari Mithila amargi wonten mriku pinuju wonten sayembara kanthi janji sok sintena ingkang mimpang saged nyunting putri raja anami Dèwi Sinta. sayembara ingkang kasebat inggih punika menthang gendéwa ingkang rumiyin sareng kaliyan wiyosanipun Dewi Sinta. Bharata. prabu Dasarata séda lajeng Barata madosi. Ing pratapan punika. panjang piyambak kaliyan saking saénipun basanipun saking mangsa Hindhu-Jawi. Satunggaling dinten wonten resi anami Wiswamitra ingkang nyuwun pambiyantu Sri Paduka Dasarata mbébasaken pratapanipun saking para raseksa. Ing Ngayodya Rama bakal dipunangkat dados ratu. Kakawin punika dipunserat mawi basa Jawa Kina.
1 Ringkesan 2 Conto tèks 3 Kiasan 4 Purwakanthi o 4. Laksmana saha Satrughna.Anoman.
tindhak piyambak ngoyak si kidang emas. Surpanakha duka lajeng wadul kaliyan kangmasipun sang Rahwana. satunggiling raksasa kanggé nyulik Sinta. Si kidang emas njerit kesakitan lan éwah malih dados raksasa. Lajeng para pasarta dipunkèn ngrentangaken gandhéwa panah ingkang nyertani wiyosanipun sang Sinta. Ing patapan mrika. Rama nilar Sita kalih Laksmana. mboten saged dipuntangkep. Wusananipun mawi wadya bala wanara kalih sénapatinipun Hanuman. ing kedhaton sang Rahwana. Wusananipun Bali saged dipunpejahi lajeng sèmahipun dipunwangsulaken marang Sugriwa. Lajeng Rama saha Laksamana tindhak. Lajeng Rama. Wusananipun Sinta dipuntilar piyambakan lajeng saged dipunculik Rawana. Bali punika nyulik sèmahipun kangmasipun. satunggiling kethèk pethak. Rama kaliyan Laksmana mejahi sedaya raksasa lajeng nuju negari Mithila amargi wonten mriku wonten sayembara. Si kidang emas gesit sanget. Anging Rawana langkung kiyat. lajeng usaha nulungi Sinta. Jatayu ingkang sekarat taksih saged nyukani laporan marang Rama saha Laksmana menawi Sinta dipunbekta marang Lengka. malahan wusananipun pucuk irungipun keiris. Sugriwa sumedya nulungi sang Rama. Lajeng mawi abot manahipun raja Dasarata nulusaken panyuwunipun awit pancèn naté janji mekaten. sedaya saged mejahi Rawana kaliyan mbébasaken Sinta. amargi piyambakipun laré mbarep. Piyambakipun saged mbujuki saha ngakèn Rahwana supados nyulik Sinta. Sinta katarik lajeng nyuwun garwanipun supados mbedhog kidang punika. Wusananipun Sri Rama anyel lajeng dipunpanah.Lajeng Rama. lajeng pejah. Piyambakipun rumaos mboten pantes dados raja lajeng nuwun supados Rama
. Ing mriku wonten raksasi anami Surpanakha ingkang kasengsem remen kaliyan Laksmana lajeng mindha dados wanodya ayu. ksmana]] saha Satrughna. Sinta kaliyan Laksmana tindhak nilar kedhaton. prabu Dasarata séda lajeng Barata madosi. Laksmana mboten purun anging wusananipun purun sasampunipun dipunlèhaken kaliyan dipuntedhah Sita ajeng ngepèk piyambakipun. Sita ingkang wonten tebih nginten ingkang njerit punika Rama lajeng ngekèn Laksamana madosi. Ing Ngayodya Rama bakal dipunangkat dados ratu. Satunggaling dinten wonten resi anami Wiswamitra ingkang nuwun tulung Sri Paduka Dasarata mbébasaken patapanipun saking para raksasa. Sinta saged dipunboyong wangsung menyang Ngayodya lajeng sang Rama dados raja. Marica pados upaya mindha dados kidang emas ingkang éndhah. saged ngalahaken Jatayu. Mboten wonten ingkang saged kajawi Rama. Anging Kaikeyi. Sinta saha Laksmana wonten alas Dandaka. Sasampun pinten wanci. salah satunggiling garwa prabu Dasarata ingkang sanès ibu Rama sanjang menawi sri paduka naté ngandika menawi Barata ingkang bakal dados raja. Lajeng Rama saha Laksmana tindak dhumateng kedhatonipun Rahwana. Lajeng sang Rawana ndhawuhi Marica. Jeritanipun sang Sinta kapireng déning peksi sang Jatayu ingkang naté dados réncangipun prabu Dasarata. Ananging Laksmana mboten saged dipunrayu. Ing satunggiling tlatah manggihi para wanara saha ratunipun ingkang anami Bali. Sok sintena ingkang menang saged angsal putri raja anami Dèwi Sinta. lajeng kakalihipun krama lajeng wangsul dhateng Ngayodya.
I. Sinta saha Laksmana wonten alas Dandaka. malahan wusananipun pucuk irungipun keiris. satunggiling kethèk pethak. Ing satunggiling tlatah manggihi para wanara saha ratunipun ingkang anami Bali. Piyambakipun saged mbujuki saha ngekèn Rahwana nyulik Sinta kaliyan ngepèk dados sèmahipun. Lajeng sang Rawana ndhawuhi Marica. lajeng pejah. satunggiling raksasa kanggé nyulik Sinta. Ing andhap punika sauntawis cuplikan saking seratan kakawin saha jarwanipun ing basa Jawi samangké. Wusananipun mawi wadya bala wanara kalih sénapatinipun Hanuman. lajeng usaha nulungi Sinta.5
. tindhak piyambak ngoyak si kidang emas. sedaya saged mejahi Rawana kaliyan mbébasaken Sinta. Laksmana mboten purun anging wusananipun purun sasampunipun dipunlèhaken kaliyan dipuntedhah Sita ajeng ngepèk piyambakipun.
Déning para pakar saha sastrawan. Sita ingkang wonten tebih nginten ingkang njerit punika Rama lajeng ngekèn Laksamana madosi. Si kidang emas gesit sanget. Surpanakha nepsu lajeng pradul kaliyan kangmasipun sang Rahwana. Sinta saged dipunboyong wangsung menyang Ngayodya lajeng sang Rama dados raja. Lajeng Rama saha Laksmana dhumateng ing kedhatonipun Rahwana. Wusananipun Sri Rama anyel lajeng dipunpanah. kakawin Ramayana dipunanggep sekar ingkang sanget saé ing basa Jawi Kina kados sampun dipunsebat ing inggil. Sugriwa sumedya nulungi sang Rama. Bali punika nyulik sèmahipun kangmasipun. Marica pados upaya mindha dados kidang emas ingkang éndhah. Ing mriku wonten raksasi anami Surpanakha ingkang kasengsem remen kaliyan Laksmana lajeng mindha dados wanodya ayu. Jeritanipun sang Sinta karungu déning peksi sang Jatayu ingkang naté dados réncangipun prabu Dasarata. ing kedhaton sang Rahwana. Anging Rawana langkung kiyat. saged ngalahaken Jatayu.kersa wangsul. Lajeng Rama. Jatayu ingkang sekarat taksih saged nyukani laporan marang Rama saha Laksmana menawi Sinta dipunbekta marang Lengka. Rama nilar Sita kalih Laksmana. Anging Rama nampik lajeng nyukani sandhalipun (basa Sansekreta: pāduka) marang Barata kados lambang kakuwasanipun. mboten saged dipuntangkep. Wusananipun Bali saged dipunpejahi lajeng sèmahipun dipunwangsulaken marang Sugriwa. Wusananipun Sinta dipuntilar piyambakan lajeng saged dipunculik Rawana. Sinta katarik lajeng nyuwun garwanipun supados mbedhog kidang punika. Anging Laksmana mboten saged dipunrayu.
wintang tulya ng kusuma ya sumawur. saya malih para pandhita saha tiyang suci.
. kados-kados ta awan. naga dipunkocok-kocok lajeng njerit tangi. Satunggiling bulus ingkang ngambang kados wulan.7
Jawi Kina Molah wwaining tasik ghûrṇnitatara gumuruh dényangin sang Hanûmân. Jarwa Toya segantun ngosak-asik saha gumuruh déning anginipun sang Hanuman. tiyang miskin kaliyan
ya winéh. Sadaya wanara ingkang manggèn ing mriku mlajeng kajrihan kados-kados dipunoyak déning
nglangkungi kalih wit-witan kathah ingkang dhawah. Jarwa Toya tlaga bening kados langit.Kadi mégha manghudanaken.
Kados awan ingkang njawuhi.31 (Bhramara Wilasita)
Jawi Kina Jahnî yâhning talaga kadi langit. menawi maringi dana. Sumebar dadi amba ta sari-sarinipun. lumrâ pwêkang sari kadi jalada.
XI. Lintang-lintangipun punika sekar-sekar ingkang sumawur. kados-kados ta ingkang kolâh alâwû.
kakawin Ramayana dipungubah malih déning kyai Yasadipura dados Serat Rama Kawi. Serat Rama Keling ing basa Jawi Énggal kalihan uga relief-relief Ramayana ingkang wonten candhi Prambanan. Ing sastra Jawi Énggal. Pranyata bagéyan ageng kakawin Ramayana punika adhedhasar satunggiling karya sastra mawi sekar ing basa Sansekreta saking Indhia ingkang gadhah judul Rāvaṇavadha utawi langkung dipuntepangi mawi nami Bhaṭṭikāvya saking abad kaping 6 ngantos 7. kados Hikayat Seri Rama ing basa Melayu.Gandhèng cènèng kaliyan tèks-tèks sanès
Kakawin Ramayana sasampunipun dipuntliti déning para pakar tetéla détailipun mboten mèmper vèrsi-vèrsi Ramayana ing Nusantara sanèsipun.
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Petilasan Sunan Geseng di Kramat Jati Rembang
sa’denrngipun kulo nyuwun ngapunten nggih kangmas wong alus…kulo badhe nanggpi tulisanipun penjenengan….
Berbicara mengenai pengalaman, saya teringat ketika SMU dl, masih seneng dolanan
sapa wonge sing bisa nggoleki? Mbok mubenga nganti muser-muser, kuntule dhewe, yen lagi nglayang ing awang-awang, ya ora bakal bisa nggoleki tapake. Apa maneh manungsa. Diperese nganti asat keringete, diputera nganti mumet akale, langka manungsa bisa meruhi tapaking kuntul anglayang mau.Pancen tetembungan mau ora bakal tinemu ing nalar. Tetembungan mau klebu kawruhing kasampurnan, sing isbate mung bisa dionceki srana tirakat lan laku. Mula yen arep nggayuh kawruh tapaking kuntul anglayang mau, manungsa kudu nyuwungake kekarepan lan nalare. Lire, aja dheweke gondhelan ing sakabehing gegondhelan sing saiki digondheli. Padha sawangen kuntul sing mabur dhuwur ing awang-awang! Kuntul mau ora tau nyawang tilas tapake. Merga pancen ing awang-awang mau tapake ya ora ana. Kuntul mau bisane mung miber. Lan bisane miber, merga awake kesangga, sanadyan ora ana sing nyangga.Kesangga ning rasane ora ana sing nyangga, ya kuwi karep sing winengku dening isbating ”golekana tapaking kuntul anglayang”. Lan sepisan maneh, ngrasaake kesangga sanadyan ora ana sing nyangga bisa kelakon, yen manungsa bisa nyuwungake dhiri saka sakabehing gondhelaning uripe. Aja maneh mung raja brana, drajat lan pangkat, cekelan lan gamaning urip wae kudu diculake, yen manungsa pancen arep ngalami dhirine iki sejatine kesangga sanadyan ora ana sing nyangga. Kawruh kasampurnan iki bisa diulur luwih dawa. Kaya dene aku bisa ngrasakake kesangga sanadyan ora ana sing nyangga merga aku suwung saka sakabehing kekarepanku, aku uga bisa ngraksakake menawa aku iku duweni sakabehing yen aku iki ora duwe apa-apa. Utawa meruhi sakabehe, merga aku ora weruh apa-apa. Apa dene, aku iki ngrasake menawa aku ini temen ana, merga aku rila menawa aku ora ana.Yen kawruh mau wis winengku, sejatine aku wis lumebu ing dating Pangeran sing murbeng jagad raya iki. Ya dating Pangeran mau sing akarya nganti aku kesangga sanadyan ora ana sing nyangga. Ya dat mau sing murugake aku duweni sakabehe sanadyan aku ora duwe apa-apa. Lan ya dat mau sing anyipta aku ana sanadyan aku ora ana.Aku, manungsa sing kebak ing kasekengan lan kajiret ing bandha-bandhuning kadonyan, tangeh bisa ngrasuk ing dating Pangeran mau kanthi sampurna. Bisane mung icip-icip. Mula mangkene ature Suluk Sujinah: ”Dene mangan sapulukan tegeseipun, mung Allah kacipta, kalawan nyandang sasuwir, pujinira kawayang sajroning driya.” Peribasane, sanadyan mung sapulukan anggonku mangan, aku wis krasa tuwuk, anggere Pangeran tansah cinipta ing batinku. Lan sanadyan mung sasuwir anggonku nyandang, aku wis jangkep bebusanan, anggere Pangeran tansah pinuji ing batinku. Icip-icip sapulukan, nyandhang penganggo sasuwir, iku mau wis turah-turah tumraping uripku, anggere dating Pangeran sing dakicipi, lan busanane dat mau sing daksandang.Mula wewadining tapaking kuntul anglayanglan ” kesangga ora sinangga” iku sejatine ya pasrah ing Pangeran. Nanging aku iki manungsa sing urip ing donya. Mula pasrah ing Pangeran ora liya tegese kejaba menehake awakku kanggo pepadaku. Dating Pangeran kang murugake aku bisa kaya kuntul anglayang tanpa mikirake piye tapak lan tilase nembe bisa dakrasakake, yen aku wani muluk bareng karo pepadaku, supaya pepadhaku sing kurang mangan bisa mangan, lan aku wani nyandhang sasuwir amrih pepadhaku sing kurang sandhang uga bisa nyandhang.Kawistara, kawruh ”tapaking kuntul anglayang” sejatine dudu kawruh kang dakik-dakik, mencit tan bisa ginayuh. Ora, kawruh iku kawruhe urip padinan, kepriye anggonku wani suwung ing saben dinane. Yaiku urip sing wani bagi binagi, sanadyan kayane ora ana sing dibagi. Wani mangan sapulukan bareng sing luwe. Wani nyandhang sasuwir bareng sing kecingkrangan. Ya ana ing pepadhaku sing luwe lan kecingkrangan bakal tinemu tapaking welas asihku. Lan bungah pepujining pepadhaku merga welas asihku mau sing bakal ngumbulake aku kaya kuntul ing awang-awang sing ora nggagas arep nggoleki tapake maneh. Linuwaran saka sakabehing
bingung sing biasane waskito. Opomeneh aku cantrik cemen. diumpetaken wonten pundi nggih 315.
Jebul lagi dibukaki gandhoke, to..
Balas	On 24 Juli 2009 at 19:26 ismoyo said: dereng ngunduh Ki,
Balas	On 24 Juli 2009 at 19:28 Adji said:
Sugeng ndalu, sugeng unduh2 ADBM 304 bobot 1,8 MB mugio karahayon ingkang tansah pinanggih.
Balas	On 24 Juli 2009 at 21:34 anatram said: Amin, Ki..
Kulo namung nabuh kenthongan mawon supados saged dados rencang cantrik2 sedoyo ingkang rondha..
Balas	On 24 Juli 2009 at 19:48 benowo said: Wah kok ga keren kayak kemarin ya., gandok dibuka, kitab diwedar…
Balas	On 24 Juli 2009 at 19:52 anatram said: Sampun saged dipun undhuh.. monggo, Ki sanak sedoyo..
Balas	On 24 Juli 2009 at 20:26 gugumdpk said: kulo kok boten saget
Ibnu Nafis ya iku penemu sistem sirkulasi getih.[1] Ibnu Nafis lair ing kutha Damaskus, Syria, yaun 1213 M.[1] Jeneng dawane ya iku Abu ‘Ala‘i ‘Alauddin ‘Ali bin Abi Hazam bin Nafis Qurasyi.[1] Nalika cilik, dhèwèké wis duweni minat nyinaoni bidang elmu pengetahuan lan sains.[1] Dhèwèké merguru karo wong-wong
dhèwèké nganakake lelana ana ing Kairo, Mesir.[1] Saliyane dikenal minangka pakar elmu fikih, filsafat, elmu basa, lan gramatika.[1] Dhèwèké uga apal Al Quran, lan nguwasai pirang-pirang hadis Nabi.[1]
getih kang wis di beningake lan diangetake déning jantung bageyan tengen.[2] Getih mau mili ing cabang-cabang kang paling alus, vena arteriosa, nganti kanthong-kanthong udhara (alveolus MS), saengga bisa nyampur karo udhara lan bisa nyampur.[2] Dene fungsine arteri venosa tumrap paru-paru ya iku gawa udhara kang wis nyampur karo getih, saka paru-paru tekan bilik kiwa jantung.[2] Ing panggonan iki diasilake substansi vital saka campuran
seru gampange riko, ulihe njaluk sepuro
kudu dienggo, omonganku kudu di rungokkan, pokoke sing ngganggo ngudokke kui biasane sukmbening tembe ganjarane kencing manis. :roll: Iki wis okeh buktine, nek kurang bukti coba sampean amati sing wis kena penyakit kui, apa dheweke nduwe kebiasaan kaya ngunu mau.
Nek mung urusan ndonya mas, aku wis sue ora nganggo ngudokne, ning nek urusan ngakerat, mimang ijik angel ngilangi. :roll:
podo keminter mintere dewe2,akhire podo tukaran karo bangsane dewe….mulo podo ilinge poro manungso,lamun siro biso ojo rumongso biso,lamun siro pinter ojo podo
parakeet sing sought kanggo dadi masteran dadi sregep voiced swara asli, kayata cerecetan cetha. Nanging sing paling parakeet swara asli sung by cendhak banget. Yen parakeets duwe swara asli sing dawa, iku ora bisa rega bisa luwih saka rega parakeets average.
Umum digunakake minangka manuk master iki parakeet wadon, amarga swara kang cenderung dadi asli. Lanang parakeet liyane asring voiced stuffing, utamané yen maintained kanggo dangu.
Nanging manuk lanang uga bisa digunakake minangka masteran, yen swara asli saka sawijining maneh saka manuk wadon. Mulane, iku bakal luwih apik yen sampeyan terus parakeet lanang lan wadon, sing katahan ing kandhang kapisah. Mangkono, padha bakal ngandika réplikasi, lan bisa tulada swara asli supaya njaluk metu liyane.
Supaya parakeets duwe ambegan dawa, supaya swara kang dadi maneh, iku ngurusi konsisten saben dina. Iku bisa diwiwiti saka dipakani sing cocog, yaiku cereals kayata millet, lan woh utawa seger sayuran. Woh sing bisa diwenehi kalebu apel, woh pir, watermelon, and so on. Nalika sayuran bisa sprouts buncis, jagung, brokoli, bayem, kale, mustar sayuran ijo, lan sayuran. Uga nyedhiyani balung cumi-cumi bisa kasedhiya kanggo pencernaan.
Pangatusan bisa rampung saben dina kanggo 2-3 jam, lan kudu rampung sadurunge 10:00. Nalika perlu kanggo parakeets perlu bisa rampung dening uyuh
MERUHI KAWERUHMangertos punika salah satunggaling bab ingkang sesambetan kaliyan muluring pamikir, ingkang sakawit saged mangertos sebab saking mikir utawi mangertos sebab saking pangraos. Sadaya kempaling pangertosan kala wau mujudaken undhuh-undhuhan saking sumereb, kasebat kaweruh. Punika amargi asalipun saking tumanduk ing weruh. Lha nyumerabi punika saged dipun tegesi nanggapi dhateng ebahing indriya, nabet saha mangertos dhateng tabet punika. Nampi ebahing indriya saged kanthi nginjen, mrisani, mireng, ngambet, ngraosaken, lan nggrayangi.Amila ing blabaraning piwulang, panglantih sagedipun olah nalar lan guneman kanthi patitis [njlentrehaken punapa ingkang sampun dipun sumerabi], punika raket supeket sesambetanipun kaliyan piwulang nyumerabi kawontenanipun [pangrembuging] barang-barang, basa monceripun mungel Zaakonderwijs verbonden met spreek en verstands oefeningen.Pikajenganing manungsa ingkang kasurung dening raos hambetahaken saha niyatipun kepingin mangertos punika ingkang dados dhasaring kaweruh. Saking daya pakartining pikir, kaweruh punika lajeng nuwuhaken pangertosan.Tuwuhing pangertosan punika boten cekap namung saking ngapalaken utawi nirokaken isining buku utawi saking maos reriptan ing Pawartos Jawi upaminipun, lajeng njajal-njajal piyambak ngiras pantes nyinau neniteni lan nggagas-nggagas utawi nglimbang-nglimbang.Ilmu iku kalakone kanthi laku, sadaya piwulang punika sagedipun tumanja kedah kanthi tumandang utawi nglampahi piyambak, boten cekap namung taberi ngemba-ngemba damel warna-warni pitakenan, nanging kedah purun nyobi madosi piyambak jawaban saking pitakenanipun kalawau.Pancen pikiran punika ingkang saged nuntun kitanyinau kaweruh. Awit saking punika kaweruh lelandhesan barang mesthi, tegesipun wonten bukti mawujud nyata wontenipun lan saged dipun buktekaken kanthi limrah, pinanggih ing nalar saha encering pikir.Ing kaweruh boten wonten bab ingkang winadi, sadaya kedah dipun dhasaraken barang ingkang mesthi. Pitados dhateng dhiri pribadi saha pikajengan ingkang sentosa, punika ingkang dipun betahaken kangge nyinau kaweruh, saking tataran ngira weruh, ngaku weruh, ngantos dumugi nyata weruh utawi temen weruh [badhe kapisah kababar ing wingking]. Sapunika badhe kula lajengaken malih anggen kula gendhu-gendhu rasa bab kaweruh, mliginipun kaweruh bab nalar.Kaweruh bab nalar punika kaweruh ingkang madosi dhateng hukum-hukumipun pikir. Nalar gadhah kewajiban madosi dhateng cara utawi teknikipun mikir. Ing sabrang Kilenan kaweruh bab nalar punika dipun wastani logika, saking tembung logos ingkang ngemu teges piwulang kangge cara mikir ingkang mlesed, saha nyukani pitedhah supados boten mlesed.Pramila logika ugi dipun wastani piwulang bab rasio utawi perbandingan, amargi logika saweg tumindak makarya manawi wonten tiyang mastani *anu* dipun gandheng kaliyan *anu* sanesipun, ngantos nuwuhaken pamanggih.Supados pikir wau ketingal, pikir wau dipun wujudaken mawi tembung/ukara/basa. Logika lajeng ngonceki pamanggih wau lan ngudi dhateng ceplesipun pamanggih wau, tegesipun madosi zhang-zhanganipun, inggih punika gandhengipun si *anu* kaliyan pun *anu* sanesipun wau, cocog miturut nalar punapa boten.Sanadyan zhang-zhanganipun utawi gandhengipun wau sampun miturut paramasastra, nanging isinipun ukara sok saged cocog lan sok ugi saged mlesed kaliyan kanyatanipun. Ingkang dipun wastani cocog manawi boten mlesed. Pamanggih ingkang mlesed punika kosokwangsul kaliyan pangertosan [upaminipun: pasagi-bunder], utawi boten laras malah congkrah kaliyan pengalaman sanyatanipun [upaminipun: geni-adhem].Logika boten madosi kasunyatan awit punika sanes wajibipun. Madosi leres utawi ngudi dhateng sejatining bener punika dados tanggel-jawabipun Filsafat, sanes urusanipun Logika [ingkang mligi namung madosi bener tumrap bageyanipun], dados benten kaliyan Filsafat ingkang madosi bener tanpa wates, umum, mutlak.Logika namung dados prabot kangge nitipriksa lampahing pikir ingkang leres. Tiyang saweg saged madosi kasunyatan utawi sejatining bener manawi anggenipun ngedalaken pamanggih wau boten nalisir saking nalar, inggih makaten punika ingkang dipun wastani lampahing pikir ingkang leres. Ngantos dumugi pundi pentog wohipun pikir, punika boten dados obyek wawasanipun logika. Kados ingkang sampun kula serat lan kapacak ingPawartos Jawi mriki riptan asesirah Lung Tinampen, satunggaling pamanggih punika saged dipun wujudaken sarana ngaku utawi selak, ngantebaken/positif utawi ngorakaken/negatif, dados saged ya utawi ora, inggih punapa boten [manawi ngedalaken pamanggih mbokya aja karo ngeden].Pamanggih punika rak namung keyakinan, ingkang tiyang sanes boten kedah sarujuk, “Lho, punika rak pamanggih panjenengan, manawi miturut kula boten makaten …”, sanadyan ta anggenipun ngedalaken pamanggihipun wau kanthi lelandhesan bukti-bukti ingkang kiyat.Dados pamanggih punika namung mahyakaken *mbokmanawi*, sanes barang ingkang sampun tamtu kasunyatanipun [they express probabilities rather than certainties] lan taksih ngemu suraos *kinten-kinten* [they are subject to doubt].Saben tiyang tamtu anggadhahi pengalaman ingkang dipun alami piyambak. Manawi tiyang kathah ugi nggadhahi pengalaman ingkang sami lan hasilipun inggih sami, lajeng pengalaman wau dipun wastani pengalaman obyektif, awit wonten cundhukipun antawisipun pengalaman subyektif lan obyektif ngantos tiyang saged ngertos-ingertosan, lajeng saged linton-lintonan pamanggih mawi dhasar nalar.Nalar wau lajeng saged mbedakaken pundi ingkang cocog lan pundi ingkang mlesed. Wonten ing babagan kasusilan, tiyang saged mbedakaken pundi ingkang leres lan pundi ingkang klentu sarana nalar. Wonten ing pikir, tiyang saged mbedakaken nyata lan ora nyata, cocog lan mlesed. Kangge ngedalaken pamanggih, tiyang saged mastani manawi positif [ya/ngaku/ngantebaken]: godhonge ijo. Utawi manawi negatif/ora/selak/ngorakaken: godhonge ora ijo.Wujudipun ingkang sanyatanipun [gagasanipun nyata utawi nyatanipun] pancen kados ingkang dipun tingali tiyang wau sanadyan cara nerangaken benten. Bentenipun manawi nerangaken sarana positif, punika genah nyata/konkrit, upaminipun: ijo. Cetha warnanipun setunggal inggih punika ijo, nanging saged ugi dipun terangaken manawi *ora ijo* punika saged nggadhahi teges warni-warni, waton boten ijem. Manawi tiyang ngedalaken pamanggih, punika tamtu mawi dhasar keyakinan ingkang leres sampun kados makaten punika wontenipun, tegesipun tiyang wau nggadhahi kemanteban tumrap bab ingkang dipun pikir, dene pamanggih wau saged nggambaraken keyakinanipun.Keyakinan wau saged ngengingi punapa satunggaling bab punika *saged kelampahan*, *boten saged kelampahan babarpisan*, *kedah kelampahan*, utawi *saged kelampahan dados saestu*.Bab ingkang *kedah kalampahan*, punika tamtu ugi *saged kelampahan*, dados boten dipun endani lan *kedah kalampahan*, wonten ing salebetipun kawontenan ingkang kados punapa kemawon.Kosokwangsulipun, bab ingkang *saged kelampahan dados saestu*, punika ugi tansah kadosa pundi kemawon punika *kedah kelampahan*, jalaran manawi boten, tamtunipun bab wau boten badhe kelampahan.Bab ingkang *boten saged kelampahan babarpisan*, punika boten saged kelampahan kanthi kados punapa kemawon. Kosokwangsulipun, bab ingkang *saged kelampahan*, punika wonten warni-warni caranipun *kinten-kinten* saged kelampahan. Watesipun *kinten-kinten* wau celak kaliyan *kedah kelampahan*, nanging tamtunipun boten saged sami kaliyan *kedah kelampahan* wau.Ingkang boten saged dipun kinten-kinten punika tansah *saged kelampahan*, nanging punika watesipun celak kaliyan *boten saged kelampahan babarpisan*, nanging ugi boten saged sami kaliyan *boten saged kelampahan babarpisan*. Manawi ingkang *saged kelampahan* punika *saged kelampahan dados saestu*, inggih lajeng dados *nyata*.Punapa ingkang sampun nyata saestu, punika tansah kadosa pundi kemawon sampun kedah makaten. Manawi punika boten saged dipun tampi, sadaya ingkang nyata badhe ical sesambetanipun kaliyan ingkang rasional. Dados ingkang *kedah kelampahan* punika ugi nyata badhe dados nyata lan punika *kedah kalampahan*, wonten ing kawontenan ingkang kados punapa kemawon.Kosokwangsulipun, ingkang sampun dados nyata, punika inggih *kedah kalampahan*, sanadyan gandhenganipun boten saged dipun tedhahaken [dipun ketingalaken]. Tiyang ngedalaken pamanggih ingkang limrah dipun dhasaraken mawi punapa ingkang ketingal ing mripat, upaminipun: godhonge ijo. Pamanggih wau mawi dipun yakini saestu kanthi tamtu. Tanpa keyakinan ingkang sentosa/pasti wau, tiyang boten saged mikir miturut nalar/logika.Saged ugi pamanggih wau lajeng kasusul boten leres jalaran mripatipun goroh, nanging pamanggih wau lajeng saged dipun leresaken, dipun ewahi dados cocog. Nanging *caranipun* ngedalaken pamanggih boten lepat, awit sanadyan pancadriyanipun boten saged dipun pitados satus persen, nanging pamanggih ewa semanten tetep pitados dhateng keyakinanipun.Punika amargi nalika ngedalaken pamanggih taksih pe-dhe bilih kawontenan wau inggih kados nalika dipun sumerebi/tingali, punika dados dhasaripun sedaya cara mikir [ingkang cundhuk kaliyan nalar]. Mawi dhasar punika satunggaling pamanggih saged ngengingi bab ingkang boten kedadosan utawi bab ingkang dereng kedadosan. Pamanggih kados makaten wau taksih nggadhahi teges *kinten-kinten*. Tumrap ingkang sampun *tamtu* punika ugi nggadhahi undha-usuk. Wonten *tamtu ingkang mesthi*, lan wonten *tamtu ingkang mesthi boten*. Upaminipun: *tamtu ingkang mesthi* bilih sebageyan punika langkung alit tinimbang kaliyan wetah
punika minangka tuladha tamtu ingkang boten saged dienyang malih, liripun jawabanipun sampun gumathok. Punika saged damel conto manawi badhe ngrembag bentenipun punapa ingkang namung *pamanggih* lan punapa ingkang saged kawastanan *kaweruh *.Dipunwastani kaweruh manawi barang ingkang saweg dipun pikir punika njalari kita mikir kanthi cara tartamtu, ingkang sampun boten saged dienyang malih. Anggen kita mikir madosi jawabanipun arahipun tumuju dhateng jawaban ingkang sami, boten wonten pilihan sanesipun malih. Mila jawabanipun boten saged dipun lebetaken dhateng ewoning pamanggih pribadi malih, amargi saben tiyang waras mesthi sarujuk utawi sami pamanggihipun bilih saperangan punika mesthi langkung alit tinimbang kaliyan ingkang taksih wetah.Kosokwangsulipun, manawi kita taksih rumaos bebas anggen kita mikir madosi jawabanipun, punika taksih winates arupi pamanggih, dede kaweruh. Minangka tuladha: “Punapa tiyang Jawi remen dhahar gudheg?” *Temtu ingkang mesthi boten* bilih loro ping loro kuwi padha karo lima. Tamtu-tamtu kados nginggil wau ngengingi babagan ingkang abstrak lan tumrap barang-barang ingkang wujudipun sarana dipun sukani pangertosan/definisi, mila abstrak/boten nyata.Benten kaliyan babagan ingkang konkrit/nyata. Wonten ingriku, sanadyan tamtu, nanging taksih wonten mlesedipun. Manawi wonten mendhung lelimengan, kula sanjang “Wah udan”, sanadyan kula saged lepat, nanging sekedhik sanget amargi limrahipun inggih jawah saestu, mesthi udane. Nanging sanadyan namung sakedhik, kula ugi saged mlesed, sareng wonten angin ageng, mendhungipun ical, boten saestu jawah … weee ngapusi mendhunge!Nanging ugi wonten kawontenan ingkang tamtu kenging dipun temtokaken nyata saestu, upaminipun: sepur Taksaka mangkat saking Yogya tujuwanipun dhateng Jakarta, punika tamtu ingkang kenging dipuntemtokaken nyata saestu badhe dumugi Jakarta, awit umumipun badhe dumugi Jakarta.Nanging ugi wonten malih kawontenan bilih katemtuan wau gumantung saking ingkang ngendika piyambak. Upaminipun kados conto kula ing ngajeng: “Wah hawane kok adhem biyanget”, kamangka ingkang dipun ajak wicantenan saweg kringeten gobyos.Dados saged dipun tetepaken bilih wonten ing babagan konkrit/nyata, bab tamtu punika taksih saged dienyang, nanging wonten ing babagan ingkang abstrak/boten nyata, bab tamtu punika sampun boten saged dipun awis malih, fixed price, tamtu nggih tamtu, nanging, sepisan malih nanging … manawi sampun sami cocogipun ing bab definisinipun. Tegesipun, manawi pangertosanipun boten saged sami, wonten ing babagan abstrak wau ugi boten wonten tamtu ingkang satus persen tamtu. Para sutresna Pawartos Jawi ingkang saweg rumagang ing damel, ingkang saweg suka parisuka sasampunipun pikantuk suka bebungah saking akathah, ingkang gesangipun nyawo glethak namung dalederan tansah dhahar tuwin nendra kewala, punapa dene ingkang namung lelambaran sumendhe dhateng kodrat, wewengan, wewarah, sasmita, lumantar acara-acara ritual, lan sapanunggalanipun.Sampun njih, sapunika keparenga kula
hambata rubuh kabalang tetembungan nonjok wadhuk nyogrok tenggak dening para *sutresna* budaya ingkang anggung memardi mardawaning budaya luhur, nanging pangandikanipun sarwa-sarwi jeleh-jeleh anjelalak sajak ngemu groyok boten wewah menthes lan maedahi punapa dene salaras kaliyan kayektosan mekar mungkaring jaman gagrag enggal, puput pepet pepunthoning nggalih lajeng boten ajrih ing tumindak worsuh ngidak-idak asmanipun asanes ing sangajengipun akathah, nama tiyang pancen sampun remuk rempu rasa retu
nyobi ngonceki bab Meruhi Kaweruh punika.Nyata Weruh, Ngakoni Weruh, lan Ngira WeruhTataran Nyata WeruhWanci sonten kula saweg mlampah-mlampah. Sareng dumugi margi prapatan ingkang rame, kula sumerab wonten becak kaserempet truk gandheng, becak jempalik, penumpange wutah, tangise mutri Cina, sambate wedhus Jawa, gelasaran melas asih. Kaweruh kula ing inggil wau nama tuwuh saking temen weruh utawi saking nyata weruh, sarana manoni piyambak prastawa utawi kedadosanipun, dede saking tembung jare.Kaweruhipun tiyang ingkang saking nyata weruh utawi temen weruh, punika kaweruh ingkang tuwuh saking panyrawungipun pancadriya kita dhateng jagad gumelar. Kaweruh ingkang asalipun kados mekaten punika, tiyang sinten kemawon manawi dipuntakeni jawabanipun mesthi sami, sauger tiyang wau taksih waras utawi boten gothang salah satunggaling pancadriyanipun, upaminipun: es punika asrep, sarem punika asin [yen duwe karep mbok aja isin-isin].Tataran Ngaku WeruhTiyang jaman samangke sampun sami ngakeni bilih bumi punika bunder radi lonjong sakedhik. Kajawi punika, bumi punika ebah mubeng ngubengi porosipun, sarana makaten lajeng lumampah ngubengi surya. Dene pun sasangka lampahipun ngubengi bumi.Kaweruh kados conto ing inggil punika nama kaweruh nyata, ingkang tuwuh saking ngaku weruh utawi ngakoni weruh awit kaweruh wau tuwuh saking muluring pamikir, tuwuh saking kamajenganing pamikiranipun manungsa.Manawi pamikir kita boten mulur, inggih boten saged katuwuhan kaweruh makaten wau. Punika jalaran manawi kita namung lugu migunakaken pancadriya lan raos pangraos, cobi bumi punika manawi dipun sawang ngangge paningal, mrika-mrika rak ketingalipun radin kemawon, namung kados klasa memet dipun gelar, boten awangun bunder. Saya kok dipun cariyosaken bumi punika ngubengi surya, sangsaya boten mathuk awit ingkang genah miturut pangraosing manah kita surya ingkang ngubengi bumi.Makaten manawi tiyang namung ngangge pirantos pancadriya lan raos pangraos. Nanging sareng tiyang pikiranipun saya majeng, dangu-dangu kraos, ngertos manawi bumi punika bunder, antawisipun dipun buktekaken kaliyan sinten niku sarana nitih baita ing seganten, angkatipun mangilen terus, jebul njedhulipun lha kok saking wetan. Ingriku tiyang tansaya kenceng anetepaken bilih bumi punika bunder.Tuladha malih bab muluring pikir: Kita sadaya ngakeni manawi ing tembe kita mesthi pejah. Raos ngakeni makaten punika sayektosipun inggih tuwuh saking muluring pamikir, jalaran kita tansah manoni bilih sadaya ingkang asipat gesang punika ing tembe mesthi sami nemahi pejah. Wekasan saking muluring pamikir kita, kita lajeng wani netepaken bilih kita sadaya punika ugi badhe nemahi pejah sanadyan dereng sumerab benjang punapa.Tataran Ngira Weruh*Kaweruh* ingkang tuwuh saking ngira weruh makaten nyatanipun pancen ora weruh, dados sanes kaweruh [kangge nggampilaken anggen kita mbandhingaken lajeng kula dadosaken setunggal ingriki]. Nanging sanadyan nyatanipun ora weruh, sampun dados wataking manungsa, manawi dipun peksa-peksa purih weruh inggih saged, hla lajeng ngira-ngira.Upami wonten pitakenan, “Bab lelampahanipun tiyang sasampunipun pejah punika kados pundi?” Punika pamanggihipun tiyang satus trekadhang inggih warni satus. Lah sayektosipun dipun punapak-punapakna tiyang boten sumerab. Mila manawi wonten ingkang kenceng netepaken pamanggihipun, saupami dipun suwun kapurih mbuktekaken saknyatanipun inggih glagapen. Dados agami punika sanes kaweruh, nanging punika pangandel/iman/faith, tiyang kantun ngandel kaliyan boten.Tiyang badhe ngandel dhateng rembaging sanes punika ugi wonten saratipun: tiyang ingkang cariyos wau mitadosi, lan salajengipun angsal paseksen tiyang tiga sekawan gangsal cariyosipun sami, cocog kaliyan rembagipun tiyang sanes ingkang mitadosi wau.Upami wonten tiyang cariyos bilih ing New York punika saben taun dhawah salju. Lha ingkang cariyos makaten boten tiyang setunggal kalih, prasasat kathah sanget, cariyosipun nggih sami, cocog boten beda-beda. Lah punika ugi kenging dipun pitados sanadyan punika taksih tembung jare. Saupami ing tembe saged tindhak dhateng Noo Yawk piyambak ing wanci musim asrep, kaweruhipun tiyang wau saged dados kasunyatan. Ing ngriki kaweruh wau lajeng ngancik saking tataran ngira weruh tumuju dhateng tataran nyata weruh. Sing maune mung jare, sapunika sampun saged mbuktekaken piyambak manawi ing Noo Yawk dhawah salju ing wanci musim asrep.Makaten ugi kaweruh saking agami [saking ngira weruh], punika taksih gondar-gandir. Nanging saged ugi ngancik dhateng tataran ngaku weruh sarana muluring pamikir, lan saged ugi ngancik dhateng tataran nyata weruh. Ning inggih saged mbleduk tanpa kukuban. Upami wonten pitakenan kados ing ngajeng, “Swarga lan neraka punika punapa pancen wonten lan kados pundi?”Pitakenan punika manawi badhe dipun jawab mawi wewaton tataran nyata weruh genah boten saged, jalaran tiyang ingkang badhe jawab wau tiyang gesang ingkang dereng nate pejah lan dereng nate ngalami utawi ngraosaken piyambak kados pundi swarga neraka punika..Yen wantun cariyos kados pundi lelampahanipun tiyang sasampunipun pejah lajeng manggen ing swarga utawi neraka, punika mesthi ngapusi, goroh.Saged ugi dipun *buktekaken*, nanging kedah mangkat saking wewaton tataran ngakoni weruh utawi saking muluring pamikir, awit muluring pamikir punika ugi wonten ingkang dumugi kasunyatan. Nanging kedah prayitna paseksenipun, manawi sepen ing tandha saksi namanipun taksih wonten in tataran ngira weruh, dados namung kapitadosan.Tuladha malih: Sukarjo ngakeni bapakipun punika pun Wakidjo. Pangakenipun Sukarjo punika sayektosipun sakawit mesthi namung ngira weruh, namung saking kapitadosan, awit dipun punapak-punapakna pun Surya mesthi boten utawi dereng sumerab bapakipun punika sinten, wong wiwit dereng mbrojol sampun dipun *bucal*. Sumerabipun Sukarjo punika saking ibunipun [utawi tiyang sanes] ingkang nyariyosaken bilih Wakidjo punika bapakipun, sarta saksinipun kuwawi, inggih punika tiyang-tiyang ingkang katranganipun sami, cocog. Sareng sasampunipun dipun padosi lan saged kepanggih, nyata leres bilih pun Wakidjo punika bapakipun. Lha ingriki kaweruhipun Sukarjo ingkang sewaunipun mangkat saking tataran ngira weruh, sapunika sampun saged ngancik dhateng tataran nyata weruh.Dados *kaweruh* agami punika prayoginipun kita tampeni kanthi muluring pamikir rumiyin, salajengipun kita kedah nyinau gladhen piyambak, ngantos saged ngancik tataran nyata weruh. Kados pundi? nyuwun pangapunten awit kula piyambak dereng dumugi
Ing wasana, mugi lumintuning pudyastawa saking Gusti hambabar daya pangaribawa ingkang tumandhuk dhumateng kawula
Suling,Gek Kepriye,Jamuran,Lir Ilir,Suwe Ora Jamu,Yen Ing Tawang Ono
Wonogiri Blora Kudus Grobogan Demak Sragen Purbalingga Kebumen Purworejo Sukoharjo Kr.anyar Pati Rembang Kota Pekalongan Batang Kab.Pekalongan Pemalang
utawa nulis karo basa jawa koek, wong basa giye kan basane dewek, mengko nek udu dewek sing melestarikan terus sapa maning? Salah siji cara nggo nglestarikna lan ngenalna budaya lan basane dewek ya karo blog giye. Mulane ayuh sedulur pada melu urun tulisan nggo ngisi blog giye men tambah rame lan tambah
Kadangan siki esih jarang ana media sing nulis karo basa jawa koek, andamaning buku-buku cetak, masalaeh (kadangan) wong-wonge dewek urung mbiasakna nulis, nek ana apa-apa mung cerita-cerita thok sing nyambung terus-terusan. Moga-moga bae basa wis ana blog giye, terus ana tulisan-tulisan sing nyusul.
Lah jan jane sing nulis blog giye sapa sih?
Sing nulis blog giye ya guwe jenenge Rohibun, bocah kelairan Bangsari (Bulaksari) Cilacap, sing siki agi nang Jakarta.
deneng si sing ditulis nang header ” basane wong cilacap, kebumen, purwokerto, purbalingga, banjarnegara, pekalongan, tegal, ciamis sebelah wetan lan lia-liane
ya… insun klebu wong cipari sisih lor pase ya desa banyupanas,sedulur kabeh sing kenal karo insun,monggo layangaken apa
Balas ↓	wonggading pada Juli 31, 2009 pukul 2:18 am berkata:
Kang melu gabung entuk mbok, nyong wong kroya kiye lg pengen blajar nggawe blog…. belajar nulis sitik2 lah tujuane pgn golet seduluran, kanca, lan
basane dialeke lan istilahe saperangan beda, mengko ndadekake kleru tampa….utawa
Jajal lah ayuh digiatna maning, jan rasane sreg tur gandem angger ketemu karo kanca2 mbanyumasan dadi mbok arep kepribena ya tetep tek tunggoni. Kiye alamatku mbok arep ana sing gendu2 rasa : kuatslamet@yahoo.co.
Kaya Bayi arep lahir, golek kalamangsane.
Ditunggoni sewengi, jebul diwedhar parak esuk
Gus Dar said: Monggo poro kadang podho ndongo kabeh, mugi cepet enggal wedar
sanget , kados siniram banyu sewindu raos ipun mak nyles…nylessss
Balas	On 27 April 2011 at 16:34 Banar said: Sugeng sonten, Matur nuwun
sing nganggo andhuk cilik sapa kuwe… budhi ya… budhi andhuk??? hehehehe……
Karst punika kabentuk saking proses alam ingkang dipunwastani proses karstifikasi. Kawasan karst punika kawasan watuan karbonat ingkang nedahaken morfologi karst. Karst lan kawasan karst kabentuk lan dipunpengaruhi déning proses pelarutan ingkang dipunpengaruhi ugi déning toya. Proses pelarutan punika langkung cepet awit saking CO2 utawi karbondioksida ingkang wonten ing atmosfer bagéyan nginggil permukaan lemah ugi ingkang wonten ing sangandhaping permukaan lemah. Toya jawah ingkang kagungan réaksi kaliyan Karbondioksida ndamel asam karbonat lan asipat reaktif dhumateng kalsium saéngga kabentuk kalsium karbonat utawi watu gamping [2].
miturut Sistem klasifikasi APG II). Bangsa iki uga diakoni minangka takson jroning sistem klasifikasi Cronquist lan kacakup jroning anak kelas Zingiberidae, kelas Liliopsida. Jroning sapérangan sistem sadurungé, bangsa iki dijenengi Scitaminae.
Anggota-anggotané sing paling ditepungi ya iku minangka gedhang, kana, garut, sarta manéka jaé-jaéan.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.44, 11 Maret 2016.
Sanget-sangeting sangsara Kang tuwuh ing tanah Jawi Sinengkalan tahunira Lawon Sapta Ngesthi Aji Upami nyabarang kaliPrapteng tengah-tengahipun Kaline banjir
Honggopati said: Matur nuwun Nyi Seno sampun ngunduh. Kantun nenggo 361 lan 362, yen saget siang meniko bade kangge sangu.
eh koq malah nganyang. Nuwun sewu lho Nyi
Gethukan Plus-Plus 4 April 2010	By pendekartidar
kinoyo ngopo) iku malih kenggonan karep mulo sak banjure kagungan sifat: moho agung, suci, welasasih lan liyo liyane mulo soko sifate iku lah metu perbawane cahya yo arane cahyaning urip teko cahyo iku mau mencar dewe 2 sifat cahyo kang luweh cilik disebut
Terus sukmo kegubel dening rogo la ing rogo ikilah saranane nyowo /atma iku mau mbabar pakartine lakon …. nanging
Terus pinaringan asmo ……… minongko sesebutane ………… nah iku mau jangkep bleger urip ujut manungso biso diarani si A si B lan liya-liyane……………..
Ambon, Banyumas, gendhu-gendhu rasa, Jalan-jalan, jelajah, makan-makan, serba-serbi	Dina Setu kiye inyong lan kanca-kanca
Posted by jumal029 | Monday, 25 May 2009, 18:27 aduh mas, wis sore iki, ojo dikongkon mikir. laper, capek, ngantuk, opo kuwi…??? *maksa*
Salim dulu sama Sesepuh KWa Yang satu ini @Mbah kisambergledek🙂
Salim sungkem dumateng panjenengan saking kulo mbah,matur sinembah nuwun sanget njìh.!!hehehehe..\(~_*)/.
dinggo obate melek mawon ko’,malah kulo sing kajenge sinau dumateng panjenengan lo mbah,he5x
Njih pun monggo2 nek dipun kajenge istirahat mbah,dan semoga panjenengan lan
ngentot cilik ngewek bocah memek sempit nonton bokep online barat perawan nonton bokep online perkosa perawan barat video bokep paksa cilik video online ngentot perawan barat vidio nentot perawan online cewek perawan diperkosa cerita
Malaikat, nabi, Jin, Setan, Peri, Perayangan,
pungkur mami, yen wus prapta kang wanci, jangkep gangsal atus tahun,
Thathit kliweran ing nusa Jawa, pratandhane wong nuduhna, sampurnakna agamane, yeku agama
rasul, anyebarna Islam Sejati, duk jaman Brawijaya, ingsun datan purun,
Sampurnakna agamane, yeku agama Rasul, Islam kang sejati … Ngelingana he pra umat sami, yen sira tan ngetut kersaning wang, yekti abot panandhange, ingsun
pikukuhipun, nuswantara ing saindenging, …[17]
wis setaun desa Dhadapan ngalami mangsa ketiga kang dawa dadine larang pangan lan akeh lelara gawe uripe warga ketula-tula.Ora
beda mbok Randha Dhahapan, pawongan wadon tuwa sing lola tanpa dulur, nggo nyambung uripe sabendinane dheweke luru krowodan ing alas kewan. Kewan kali kang nyisa ing sawedhing mbebegan. Kahanan kaya mangono dheweke ora nggresula. Malah saya nyaketake marang Gusti Kuasa. “Duh Gusthi paringana pepajar ing desa kula mugi-mugi inggal kalis saking prahara punika.”Esuk-esuk mbok Randha menyang alas golek panganan. Nalika lagi milang-miling ruh cahya cumlorot saka sak tengahing kali kanga sat. ing batine tuwuh pitakon “Cahya apa kuwi, kok cumlorot kaya emas ?” banjur nyedaki sumber cahya mau. Bareng dicedaki jebul sawijining keong Mas kang nyungsang ing antara watu-watu kali. Keong banjur digawa mulih tekan ngomah dicemplungake genthong.Kaya
biyasane, mbok Randha menyang alas nanging nganti meh surup urung entuk
krowodan dheweke banjur mulih ngelanthung ora entuk opo-opo. Sakwise leyeh-leyeh ing emperan dheweke nyang pawon menawi ana krowodan kang bias ganjel wetenge kang luwe. Dheweke kami tenggengen ngerti panganan kang ing pawone. Batine kebak pitakon sopo sing ngeteri panganan kuwi. Ing saben dina sak bacute saben mulih ko alas pawone wis cumepak panganan. Mula kanthi sesideman dheweke ndedepi sapa kang mlebu ing pawone.Mbok Randha kaget ora kinara. Saben ditinggal lunga Keong Mas mau metu saka genthong malih dadi putri kang ayu. Mbok Randha banjur nakoni sapa sejatine putri ayu kuwi. “Nduk wong ayu sliramu iki sapa kok nganti kedarang-darang ing alas lan jilmo Keong Mas ?” “Yung aranku Candrakirana, aku iki garwane Raja Inukerta. Raja ing Jenggala.” “Lho kok nganti dadi Keong Mas lan tumeka alas Dhadapan kuwi larah-larahe kepiye ?”Dewi
Candrakirana banjur njlentrehake menawa ing sakwijining dina dicidra Raja Jin Sakti kang kareb ngepek garwa. Ananging dheweke ora gelem nuruti karepe Jin. Jin muntab, Dewi Candrakirana sinebda dadi Keong Mas banjur diguwang nyang kali, adoh saka kraton Jenggala. Wekasane ora bisa
ketemu karo garwane Inukerta. Anehing kahanan nalika kecemplungan Keong
Mas kaline dadi asat. Asate banyu jalari Keong Mas nyungsang ing watu nganti nemahi tiwas. Bejane ditemu lan diopeni Mbok Randha Dhadapan.Mula
kuwi yen supaya aku ora konangan Raja Jin aku tak ndelik neng kene anggepen aku anakmu dhewe lan wenehana aran Limaran. Lagi saktengahing rerembugan, ana swara lanang di dhodog Mbok Randha banjur mbukakne lawang. Dhayoh kang sandangane nuduhake punggawa kraton, crita menawa dheweke diutus Raden Inukerta supaya njaluk banyu kang diwadahi bokor kencana.
durung owah saka asalé (tembung asal) . Tembung lingga duwé teges kang bisa béda nalika wis diwènèhi ater-ater utawa panambang kang banjur dadi Tembung Andhahan Saben tembung lingga bisa ndadekake tembung andhahan. Tuladha: sapu, pangan ,arit lsp
Ater-ater (awalan) : Yaiku imbuhan kang dununge ing kiwaning tembung utawa ing ngarep tembung. Ater-ater basa Jawa
tembung sing ora olèh panambang. Tuladha:maju, ngadeg, nyapu. 2. Tembung tanduk i- kriya, yaiku tembung tanduk sing olèh panambang i. Tuladha: nulungi, ngumbahi, nyaponi. 3. Tembung tanduk ke- kriya, yaiku tembung tanduk sing diwèmèhi panambang -ké utawa -aké. Tuladha: nyèlèhaké, nuduhaké, mbalèkaké..
Tembung camboran kang sambungan (sandhi) né awujud wandamenga (basa Indonesia: suku kata terbuka) lan wanda aksara swara (vokal), tembung-tembung kasebut banjur bisa luluh (ginarba) dadi siji dadi swara anyar. Tembung kuwi banjur disebut tembung garban. Tuladha: a+a=a Kusuma + astuti =
tumujwèng Sawetara ater-ater utawa panambang kang wanguné kaya wanda kasebut uga dadi sandhigarban. Tuladha: sa +ulah = solah sami + a = samya ke + legi + an = kelegèn A.
Thenguk-thenguk nemu gethuk Inggah-inggih ora kepanggih 2. Purwakanthi Guru Sastra : Aksarane dibolan-baleni
Tembung sing keri dibaleni ing frase mburine Tuladha : Asung bekti, bektine kawula marang gusti Lungguh dhingklik, dhingklike wong cilik Mangan ati, atine sing kelara-lara Raja putra, putrane dalem Astina
Macapat iku tembang tradhisional ing tanah Jawa. Aturan-aturan jroning macapat mau antara liya: Guru gatra : wilangan larik/gatra saben pada (Indonesia: bait). Guru wilangan : wilangan wanda (Indonesia: suku kata) saben gatra. Guru lagu : tibané swara wanda ing pungkasan ing saben gatra. Sing kalebu tembang macapat yaiku Mijil ,Sinom ,Dhandhanggula ,Kinanthi ,Asmarandana ,Durma ,Pangkur ,Maskumambang , Pucung ,
Indonesia: suku kata) saben gatra. Guru lagu : tibané swara wanda ing pungkasan ing saben gatra.
Cangkriman iku unen-unen utawa ukara kang kudu dibatang. Cangkriman umume kanggo gegojegan. Ana uga cangkriman kang digawe sayembara ing lakon wayang. Cangkriman ana werna-werna, yaiku: cangkriman wancahan, pepindhan, lan blenderan (plesedan). Ana uga wangsalan kang dijawab dhewe. Cangkriman Wancahan Wancah iku tegese cekak. Wancahan iku kudu dibatang kang disusun
bubur panas kokopen. Cangkriman Pepindhan Cangkriman pepindhan iku cangkriman kang
adhakah woh adhikih = ringin. Cangkriman Blenderan Wong adol tempe ditaleni = sing ditaleni tempe, dudu wong sing dodol. Wong mati ditunggoni wong mesam-mesem = sing mesam-mesem wong sing nunggu, dudu sing mati.
Prabu puntadewa Prabu drestarata Prabu kresna Arjuna sasrabahu Duryudana Janaka Dasamuka Dasarata
Jinis liyané kang luwih anyar ditulis déning W.L. Olthof taun 1941 saka nagara Walanda lan dijarwakaké déning H.R. Sumarsono. Buku iki uga duwé cakupan kang padha, ya iku wiwit Nabi Adam nganti taun 1647. Babad Tanah Jawi kang dikumpulaké mangsa kakuwasan Paku Bawana I ing wiwitan abad ka-18 nganti mangsa pamaréntahan Paku Bawana III iku diprecaya déning para ahli
sans : hii swara bahut sunta hun tumhara bare mein iske moo se
Balas	On 27 Oktober 2009 at 19:35 wawan said: kisanak sedoyo nyuwun tulung kitab IV -05 dipun retype…penasaran je matur sembah nuwun
Balas	On 29 Oktober 2009 at 08:08 ageng giring said: suwe
SEDULUR PITU | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
RAHAYU Carito sedulur 7, saknaliko pitung sedulur lagi nglakoni topo broto ono ing jero GUA Garbo ya sesebutan gua purno dumadi suwene sangang wulan sepuluh dina, tansah kepikiran si kakang barep ya sesebutan kakang
bayi nglereni anggone topo kanti rerayu ” delengen padange jagad gumebyaring bumi duh adiku tansoyo endah yen siro gelem nyawang kerlap kerlip
adine ari ari.rumongso den apusi mulo jabang bayi mular tinangisan, dudu gebyaring jagad endah nanging roso adem njejet kang karoso nanging si ADI ARI-ARI kang kanggonan wicaksono tansah kekudang, ojo nangis mengko dak rewangi
asmane disebut gandeng adi puser, jangkep teko 5 sedulur kang ngrampungi topo broto banjur teko kang senebutan Sukmo putih empune panguripan yo Mar lan Marti kang tansah ngayomi tapaning sedulur limo MAR ateges roso samar sak durunge
MEDULURAN.. KANGGE PARA SESEPUH KWA
ELMU JAWA KANG MENGKENEN KANG NGURI NGURI BUDAYA JAWI..
KULA PERCANTEN KANG MBAUREKSO TANAH JAWI.. EYANG SEMAR BADRANAYA..
KULA WONTEN MANTRAM KANGGE KEPANGGIH EYANG SEMAR.. MENGKO NING WAYAHE KUDU DIGELAR .. BAKAL DIBABAR TENG KWA NIKI..
WAYAHE NYUCEN JIWA WONG TANAH JAWI…
saka tembung jumbuh/sarujuk kang ateges yen wis jumbuh/sarujuk njur digathukake antarane pria lan wanita sing pada nduweni rasa tresna mau, ing pangangkah supaya bisaa urip bebrayan.
ewang-ewangana aku, ojo ana alangan sawiji apa, tinebihna aku saka
R D R……..KAYA NYA SINGKATAN
rahayu…kagem sdulur2 semua,nguri2 kaweruh jawi utawi nguri2 kaweruh leluhur kang agung,piyantun. Jawi mboten ninggalaken jawine.
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Njeng Paman RM. Ikhsan Wirun Wiranto HM Ing Metro Lampung
Allah..Kanjeng Paman Raden Mas Mohammad Ikhsan Wirun Wiranto sayektos yoganipun Kanjeng Eyang Kakung Kalasan, Kanjeng Raden Tumenggung Hasan Midaryo lan Kanjeng Eyang Putri Kalasan, Nyai Siti Dariyah ingkang kaping gangsal, utawi putro Ragil. Panjenenganipun Kanjeng Paman, punika gadah asma alit "Ikhsan" utawi "Irun", mijil wonten ing tlatah Prambanan, Sleman, Ngayogyokarto. Piyambakipun satunggiling putronipun Kanjeng Eyang Kakung Hasan Midaryo Kalasan ingkang anggadahi tumetesing bakat ing olah kesenian, antawisipun : tata olah seni pencak silat, seni lukis, seni tata dekorasi lan ugi seni tari klasik Jawi. Samangsa taksih anemipun, Kanjeng Paman Ikhsan nate nderek Paguyuban Pagelaran Sendratari Ramayana ing Candi Prambanan. Salah satunggilipun dadhos Raden Hanoman wonteng ing gelar lakon "Hanoman Duto' lan lakon "Hanoman Obong".Kanjeng Paman Ikhsan netebi wajib sekolah saking SD dumugi SMP wonten ing Prambanan lan ing Wonosari, rikala semanten Kanjeng Eyang Kakung Hasan Midaryo Kalasan taksih netebi tugasipun dadhos satunggiling Mantri Polisi ing jaman pendudukan Jepang dumugi jaman geger G.30 S/PKI antawis warsa 1966. Salajengipun, Kanjeng Paman Ikhsan netebi wajib sekolah SMA ing Kulon Progo rikolo Kanjeng Eyang Hasan Midaryo Kalasan netebi wajib dadhos Penewu utawi Camat ing Kecamatan Lendah, lajeng Camat ing Kecamatan Panjatan ngantos katugasaken pemerintah ing Pemda Kabupaten Kulon Progo ing kuto Wates.Kanjeng Paman Ikhsan lan sedaya kadhang sepuhipun sami nderek pindah papan ing pundhi kemawon Eyang Kakung Hasan Midaryo Kalasan
saking Ingkang Ngarso Dalem Sri Sultan Hamengku Buwono ngkang kaping IX ing Kasultanan Ngayogyokarto Hadiningrat. Ngantos bakda tamat sekolah SMA, Kanjeng Paman Ikhsan kapurih nderek ngenger kaliyan Kadhang Wredhanipun, injih punika Kanjeng Bapa Gedhe Mohammad Slamet Sukamto ingkang kalenggahanipun wonten ing Tanjung Karang, Bandar Lampung padhos pedhamelan ing tlatah sabrang.Ngantos pikantuk jodonipun ing tlatah Metro Lampung, salajengipun Kanjeng Paman Ikhsan anggarwa Kanjeng Bibi Siti Cholillah, satunggiling putri Datuk ing Bumi Ruwa Juray Lampung. Lajeng, saking garwanipun ingkang taksih asli darah Priyagung Nagri Lampung punika, Kanjeng Paman kapurih kaparing yoga keturunan ingkang sarwi bagus lan ayu ing rupa saking Rahmatipun Gusti Allahu Azza Wa Jalla, para yoga antawisipun :[1] RM. Henky Putra Jasuma Manunggal,S.FilRM. Henky Putra Jasuma Manunggal sampun netebi wajib walimah kaliyan RR. Dessy,SE ugi saking tlatah Lampung ing wulan awal warsa 2010 punika.RM. Henky saderengipun netebi
Henky nderek Kanjeng Ibu Gedhenipun, injih punika Kanjeng Ibu Gedhe Raden Ajeng Sri Mulyatmi ing Dalem Gedong Kuning, Banguntapan Bantul, Yogyakarta. [2] RM. Hendri, SEYoga ingkang kaping kalih punika ingkang netes bakat darah seninipun Kanjeng Paman Ikhsan. RM. Hendri sampun kawisudha Sarjana Ekonomi bakda tamat kuliah ing satunggiling
netebi wajib belajar SMP ing tlatah Metro Lampung.[5] RR. SarryNembe netebi wajib belajar SD ing tlatah Metro Lampung.Kanjeng Paman Ikhsan sakaluwarga griya kalenggahanipun wonten ing tlatah
lan Sesepuh ing Pengajian Warga Kampung.Kanjeng Paman Ikhsan ugi dadhos Juru Kunci Sasanalaya Kanjeng Eyang Buyut Trah Ki Ageng Somongari-VIII ingkang gadah asma Kanjeng Kyai Wedana Sumo Marto ingkang nate sumare ing Metro Lampung rikala Jaman Jepang, utawi makam petilasanipun tiyang sepuhipun Kanjeng Eyang Putri Siti Dariyah Kalasan. Hananging saking panyuwun sedaya Pinisepuh ugi Brayat Ageng Trah Ki Ageng Somongari-I kapurih siti makamipun kaputer giling saking Sasanalaya Metro Lampung tumuju ing Sasanalaya Trah Kanjeng Pangeran Kedhana-Kedhini wonten ing tlatah Somongari, Kali Gesing, Purworejo, Jawa Tengah.II. Sanad Silsilah Trah Saking BapaSupadhos pangeling-eling lakunipun sejarah, ugi sinaoso kangge dedhasar wasilah silaturahim sedaya brayat ageng Trah Kanjeng Panembahan Wongsopati ing Klero, dumugi Trah Kyai Karto Dreyan ing tlatah Sumber Harjo Prambanan, tuwin dumugi Trah Kanjeng Eyang KRT. Hasan Midaryo ing Kalasan, Sleman, Ngayogyokarto. Menawi dipun urut malih, bilih kanjeng Eyang KRT. Hasan Midaryo ing Kalasan kapurih tedhak turun Trah Kanjeng Panembahan Wongsopati ingkang kaping X.Mugi-mugi, sanad silsilah punika handadhosaken tambahing daya raos rinaketing pasederekan sedaya saderek ing Lampung ugi ing tanah Jawi, dumugi akhir zaman. Trahing kusuma rembesing madu lamun rahmatipun Gusti Allah Ingkang Moho Agung, sanes patrap pamer kadrajatan hananging dhasar kitha nerasaken sadaya pangajabipun para leluhur lan pepundhen ingkang sampun nilaraken amanah suci dumatheng para trah darahipun supadhos saged dadhos brayat ageng Mukmin ingkang sajati. Insya Allah..Punika sanad silsilahipun Kanjeng Paman Raden Mas Mohammad Ikhsan Wirun Wiranto Bin Kanjeng Raden Tumenggung Hasan Midaryo ingkang kalenggahanipun wonten ing
Saniyoutawi Kanjeng Raden Tumenggung Hasan Midaryo ing Kalasan,utawi Kanjeng Kyai Wongsopati-X ing Kalasan[mijil ing Prambanan,1921 lan sedha ing Kalasan,30 Maret 2004 M lajeng sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero Prambanan]BinKanjeng Kyai Karto Sentono,utawi Kanjeng Kyai Mpu Wongso Pati-IX ing Klero,[sedha ing Klero antawis warsa 1965 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Karto Dreyo,utawi Kanjeng Kyai Mpu Wongso Pati-VIII ing Kentheng[sedha ing Klero antawis warsa 1943 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Wirono Redjo,utawi Kanjeng Kyai Mpu Wongso Pati-VII ing Klero,[sedha ing Klero antawis warsa 1885 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Ageng Djoyo Wirono,utawi Kanjeng Kyai Ageng Wongso Pati-VI ing Klero,[sedha ing Klero antawis warsa 1840 lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Ageng Bongso Wirono,utawi Kanjeng Kyai Ageng Wongso Pati-V ing Klero,[sedha ing Klero warsa 1805 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Ageng Suto Wironoutawi Kanjeng Kyai Ageng Wongsopati-IV ing Klero,[sedha ing Klero warsa 1775 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Ageng Suto Menggolo,utawi Kanjeng Kyai Ageng Wongsopati-III ing Klero,[sedha ing Klero warsa 1740 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Panembahan Rekso Pati,utawi Kanjeng Panembahan Wongso Pati-II ing Klero,[sedha ing Klero warsa 1709 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Panembahan Wongso Pati-I ing Klero,[sedha ing warsa 1680 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Gusti Adipati Toh Pati ing Tulung,[sedha ing warsa 1645 M lan sumare ing Sasanalaya Tulung]BinKi Ageng Karang Loutawi Raden Mas Prawiro Wongso Kusumo,[sedha ing warsa 1600 M lan sumare ing Sasanalaya Taji Prambanan]BinKanjeng Gusti Pangeran Tedjo Kusumoutawi Kanjeng Panembahan Jogorogo ing Ponorogo,[sedha ing warsa 1565 M lan sumare ing Sasanalaya
Saking IbuSalajengipun, punika sanad silsilah Kanjeng Paman Raden Mas Mohammad Ikhsan Wirun Wiranto saking trah darah Kanjeng Ibunipun, injih punika Kanjeng Eyang Putri Kalasan, ingkang asma Raden Ajeng Siti Dariyah Binti Kyai Wedono Somo Marto utawi Kanjeng Kyai Ageng Somongari.Raden Mas Mohammad Ikhsan Wirun WirantoIbniRaden Ajeng Siti Dariyahutawi Kanjeng Nyai Tumenggung Hasan Midaryo ing Kalasan,[mijil ing Somongari, sedha ing Kalasan,29 Maret 2007 lajeng sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BintiKanjeng Kyai Wedono Sumo Martoutawi Kyai Imam Somongari-VII[mijil ing Somongari warsa 18 Maulud 1888 M, sedha 14 Juni 1968 ing Metro Lampung lajeng kaputer giling ing Sasanalaya Kyai Ageng Somongari]BinKanjeng Kyai Imam Sumo Citroutawi Kyai Imam-VI[Sumare ing Sasanalaya Somongari]BinKanjeng
njeng Kyai Imam Purbo Kusumo ing Jolo Sutroutawi Kyai Imam Somongari-II[Sumare ing Pralayan Padhepokan Jolo Sutro, Somongari]BinKanjeng Pangeran Kedhana Kedhiniutawi Kanjeng Pangeran Mas Kusumo As'ngariutawi Kanjeng Kyai Ageng Somongari-I[Mijil
'Alamiin, kanthi sujud syukur lan atur panuwun dumatheng Ngarsanipun Gusti Allahu Azza Wa Jalla, mugi slamet rahayu lahir bathin dunyo dumugi akherat kanthi angajab payung agung Syafa'atipun Kanjeng Rasulullah dumatheng sedaya sanak saderek Brayat Ageng Trah Eyang KRT. Hasan Midaryo Kalasan ing pundhi kemawon, mugi lir saking sedaya rubeda lan sambikolo.Nyuwun agenging pangapsami saking sedaya Kadhang Sutrisna, bilih menawi taksih kathah khilaf ing tata kirata basa kawulo, utawi kathah klentha-klenthu anggenipun kawulo anggelar isinipun seratan punika. Pramila punika, angajab saged tumuju sampurnaning wedharan tulisan kawulo punika ing samangke?, Salajengipun pramila kasuwun para Kadhang Sutrisna lumantar ing www.trahpanembahanwongsopati.blogspot.com punika kersaha peparing sedekah warta, informasi, data utawi cariyos babad sejarah para leluhur. Amargi, kawiwit saking pangajab manah kawulo kanthi blog punika bilih saged dadhos sarana hangraketaken maleh raos pasederekan sasama brayat ageng, ugi nerasaken semangat perjuangan para leluhur lan tiyang sepuh kitha, kanthi nguri-uri tilaran sejarah ugi ajaran laku kautaman warisanipun para Pepundhen, khususipun dumatheng para sanak kadhang anem utawi generasi penerus Trah Wongsopaten ingkang dereng lahir. Supadhos mboten kepaten obor sejarah para leluhur lan guyubing raos pasederekan kitha sedaya dumugi
Harry Coover ya iku penemu lem super.[1] Lem ya iku bahan kang gunakake kanggo nempleake sawijining barang.[1] Ing taun 1750, hak paten lem kang wiwitan, dutujokake ana ing Inggis.[1] Nalika iku, lem digawé saka iwak.[1] Lem banjur dadi bahan renbugan déning masarakat.[1] Ing jaman kuno, lem duweni daya templek kang kuwat kang diarani lem super.[1] Lem kang bahane sintesis, diarani cyanoacrylate ditemokake tanpa sengaja déning Coover ing taun 1951 nalika dhèwèké nyambut gawé ana ing Laboratorium Paneliten Kodak kang dhuweke George Eastman.[1] Lem gawéane Coover minangka materi unik kang durung dikenal sadurunge.[1] Saiki, lem gawéane Coover digunakake déning pabrik lan rumah tangga.[1] Harry Coover ya iku sawijining dhoktor lulusan ''Trinity Collage'', Dublin, Irlandia.[1] Nalika nemokake lem, dhèwèké nyambut gawé karo kanca nyambut gawéne ya iku Fred Joyner nalika ana ing Loboratorium Kodak.[1] Dhèwèké gawé piranti kanthi bahan cyanoacrylate.[1]
MalagasyNederlandsPolskiPortuguêsTürkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.25, 18 Oktober 2016.
AWRAD SAKTI KWA | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
mboten saged tindak sabin amarga gerah.Simbah Wono giri: Bapake mriang apa? Putu : Bapak Gerah panas. Simbah Wono giri : o, ya wis. nganah maem gisik. nang omah sebelahPutu : nggih, yang. Ketemu ibune.Ibu : garep maem ya? Putu : nggih, bu. punapa ta lawuhipun?Ibu : bantu-bantu Ibu gisik ya, Simbah Wono giri mau bedhug ninggal.Putu : ?!?!?!@##$%^&*)
Houtman (Gouda, 2 April 1565 - Aceh, 1 September 1599), sadhèrèkipun Frederik de Houtman, punika satunggiling panjlajah Walanda ingkang manggihaken jalur pelayaran saking Éropah dhumateng Indonesia lan kasil miwiti perdagangan rempah-rempah kanggé Walanda. Kala semanten Krajan Portugis kagungan monopoli dhumateng perdagangan kasebat, lan lelampahan de Houtman punika kamenangan simbolis kanggé pihak Walanda, senadyan lelampahan kasebat sejatosipun dumados boten saé.
Artikel mawa hCardsArtikel mawa basa kramaRintisan biografi	Menu navigasi
Lądek Zdrój (Jerman Bad Landeck) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
•Yogyakarta: Sanggar Sastra Pamarsudi Sastra Jawi (Bojonegoro) (PSJB) kanthi kerjasama kaliyan Penerbit Narasi
Judhul[besut | besut sumber]
Katrangan[besut | besut sumber]
Buku iki anggitane JFX Hoery kang sepisan lan langsung antuk Hadhiah Sastra Rancage. Isine, 190 geguritan kang katulis salawase dadi penulis. Geguritan-geguritan iku akeh-akehe wis nate kapacak ing majalah-majalah basa Jawa. Geguritan Pagelaran kang dadi irah-irahan buku iki nate kapacak ing majalah Jaya Baya tahun 1987 kang antara liya katulis:
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.52, 6 Oktober 2016.
Dhandhanggula | Kinanthi | Asmarandana | Durma | Pangkur | Maskumambang | Pucung
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pangkur&oldid=1048782"	Kategori: Sekar alitMacapatRintisan mawa topik sastra	Menu navigasi
kangmas bengawan, bang rumi : sugeng
Sugeng rawuh Para Sesepuh, Ki Ageng Jembar Jumantoro, Sang Bengawan Candhu, Ki Umar Jogja, lan sedoyo ingkang rawuh…Sumonggo pinarak njih..
Murid baru, kok mboten tamtu tindak gubug
Sedoyo, hormat takdzim & menjura dalam…
Wo injih kok malah kesupen kalih rektoripun, Hormat
Salam ta’dzim kagem Bopo Rektor sing bagus piyambak ngantos kelipyan meniko
Yo wis lah nak ngono, piss..
Mei 14, 2011 pukul 8:52 am
ramboiestblast = dagelan srimulat…???
xixixixi….artine opo to sakjane???
coak mencoak tetep nunggu jawaban dari AHM….
mosok yo nek cacat tetep didol??
PERBENDAHARAAN ILMU-ILMU GAIB | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
ABANG, SOKO KIDUL PUTIH RUPANE PANGAREMANE JENANG PUTIH, SOKO KULON KUNING
SING ONO GUO GARBOKU KULO NYUWUN REJANE JAMAN NEK JAMANKU WIS REJO KULO NYUWUN ISINE JAMAN NEK JAMANKU WIS ISI KULO NYUWUN TENTREME JAMAN KULO PUTRANE SEJATINE URIP CIPTOKU DADI LAA ILAA HAILLALLAH
sing nduwe warung, boncenger sandalan ora nggowo sepatu, ora safety blast, ojo digugu lan ditiru
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Menelusuri Sejarah Kyai Ageng Somongari
engklel, sing, ngetol, pencik, kesutan, sampok, jengkeng dan sepak). Gerak tangan (ngruji, taweng, ngregem, malangkerik, ukel, ukel wolak-walik, tepis, jentus, keplok, enthang, siak, kesutan grodha, miwir sampur, ngithir
MartoSedha ing Pring Sewu Lampung lajeng dipun puter giling makamipun ing Sasanalaya Ki Ageng Sumongari saking karsa mufakat para sanak kaluwarganipun ing Sumongari.BinKanjeng Kyai Muhammad Sumo Citro, Kanjeng Raden Mas Sumo Citro Ing Sumongari Lurah III ing Kemanukan [1876 – 1880] atas dukungan Kanjeng Wedana Cangkrep Raden
Kanjeng Kyai Demang Ngaran Wongso Negoro Ing Sawo Jajar Patih Kabupaten Purworejo pendamping Bupati Cokronegoro I sumare ing Kayu Lawang Purworejo. BinKanjeng Kyai Imam Ahmad Darso Ing Pedukuhan Tanjung Anom. BinKanjeng Kyai Imam Ahmad Purbo Kusumo Ing Sumongari BinKanjeng Kyai Ageng Sumongari Kedhana Kedhini Ing Sumongari BinKanjeng Kyai Imam As’ngari Mentosoro Ing Tanjung Anom BinKanjeng Pangeran Ahmad As’ngari Nila Sraba Ing Bagelen Bin Kanjeng Sunan Geseng
pepundhen mbangun santosaning desa, guyubing kaluwarga, mulyaning agama lan jayaning bangsa, kanthi ngibadah lan tulusing dharma bhakti kita dadhos penerus sejarah
saking Purworejo, mbok bilih menawi wonten wewaosan ingkang migunani sanget meniko bab Sejarahipun leluhur kito sedoyo injih meniko Bagelen,Purworejo.Mugi saget daos kawruh kange kawulo piyambak lan kangge generasi penerus Purworejo wonten pundi kemawon.Mbok bilih kawulo dipun paringi idin kangge kawulo crios dumateng sedoyo sederek kawulo matur nembah nuwun sakderengipun.cekap mekaten serat saking kawulo.Wasalamualaikum Wr.Wb.
dumatheng Raka Mas Anas76 ing pundi kemawon mrih comment ipun. Dalem piyambak, sanadyan sanes tiyang kelahiran saking tlatah Purworejo, ananing amargi Dalem taksih wonten trah darah saking Kanjeng Eyang Putri saking jalur ibu ingkang taksih kalebet putrinipun Kyai Ageng Somongari ingkang taksih sinambung trah darahipun Kanjeng Sunan Geseng Waliyullah saking Bumi Bagelen, sinadyan makamipun mboten wonten Bagelen. Dadhos, Bagelen punika njih kalebet Bumi Waliyullah ing Tanah Jawi. Mula sampun lumrah menawi kita ingkang dadhos Generasi Penerus Sejarah Pepundhen, khususipun ing Bumi Purworejo nenggih karsa nerasaken cita-cita, pandongan lan perjuangannipun para leluhur, Pepundhen lan tiyang sepuh kita sami. Jaya wijayanti Bumi Bagelen ing Nusantara! Matur nuwun.
ana bae sing kudu enggal-enggal dirampungna, ya wis sidane ra sida bali, padahal wis koar-koar karo kanca-kancane je, maune arep rencana ngumpul-ngumpul, ndopak-ndopok dadi ra sida, ya wis lah
lengger uga akeh disenengi nang wong-wong ndesa, ora sing tuwa ora sing nom nek ana pagelaran lengger pada seneng nonton.
Mbok sedulur kepingin ndeleng lengger tapi ora kober bali meng desa giye
Wah lengger jebule ana nang You Tube yaaa, wis nginternasional. Aku mung kepengin nulis karo basa banyumasan soale kangen. Malahan kayane ganu ora tau nulis basa banyumasan, nek ngomong sih ben ndina. Dadi nek ana blog sing nulis
6. “Kaping catur akeh wong kang tan nglakoni, jakat sekadarnya, awit panyananing ati, ora kena ing
Kaping pitu akeh wong padha ngrasani, ing alaning liyan,
“Kaping wolu akeh wong padha wani, ngedekakken wisma, utami sasamineki, dumunung ana ing
ing wong wadon ika, ngangge mas slake sutra di,
18. “Ingkang akeh bebengkrakan sukak ati, sinau sindhenan, nembang lagu warna-warni, ing sawanci-wancinira.”
Artinya: “Lebih senang belajar menyanyi, menyanyikan bermacem-macem lagu,
Kaping sangalikur akeh wong nglakoni, jina jina jarak, lan wong marang dhemen maring, padha
“Pameca wontening jaman dahuru, tuwin rawuhipun ratu adil panetep panatagama kalipatullah.
Pamecanipun sang prabu Jayabaya ing kadhiri. Kulup ingsun mangsit marang sira, yen ing tembe tanah Jawa wis kesingget-singget saenggon-enggon, desa-desa wus sigar mrapat, pasar-pasar ilang kumarane, kali ilang kedhunge, kereta tanpa turangga, lan ana satriya teka kang putih kulite, saka kulon pinangkane, nuli ana agama tatakonan padha
lah ing kono kulup, ora suwe bakal katon alat-alate kang minangka dadi cacaloning Sang Ratu Adil panetep panata agama kalipatulah utusan kang ngemban dhawuhing Allah,
“Besuk ing jaman akhir, sawise jaman hadi, ratu Adil Imam
“Ana ratu kinuya-kuya, mungsuhe njaba njero, ibarate endhog ngapit sela, gampang pecahe, nanging rineksa Hyang Suksma,
mitografer kang ngakoni yèn Moirai iku anak saka Zeus kasil saka hubungane karo Ananke ("keniscyaan") utawa miturut
mitos supaya luwih trep karo tradisi Patrilineal (keturunan asale saka bapak).[9] Klaim ngenani patrilineal dhéwé ora bisa
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.21, 3 Sèptèmber 2016.
oldid=1089462"	Kategori: Rasi lintangKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa LatinArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Rinenggo pudyo pudyaning satata kanthi perbawaning 1430 H dalem sakaluargi nyuwun sih lumebering samodra pangaksami lahir dumugi ing
namung piyambakan wonten gubuk, biyung bocah mulang cantrik sd.
Balas	On 25 Juli 2009 at 09:34 Arema said: Kebone sampun mboten digarap ki. Kentang-kentang, blas mboten wonten tanemanipun. Kirim nopo.
Menawi panen jagung, mbok kulo nggih dikirimi ki.
Balas	On 25 Juli 2009 at 09:40 pandanalas said: lah…nek pasokan winihe jagung mboten wonten,…pripun badhe panen tho ki….
Balas	On 25 Juli 2009 at 11:13 Sabung Ayam Sari said: suwun 30–306 ipun..nyi
Balas	On 25 Juli 2009 at 11:33 bejo said: Wah ketinggalan maneh aku.
Lena sedhela jebul wis diglontor 3 kitab.
Balas	On 25 Juli 2009 at 18:05 ismoyo said: wis ora patut tenan, wong tuwa diapusi,
ning ya salahe dewe…..kurang waskita
tiwas iyo eee…..jebul ???
ismoyo said: kula maca kome panjenengan, saged guyu dewe Ki,
Kulo mboten pati gateaken, bar turu jee
Balas	On 25 Juli 2009 at 18:51 pandanalas said: podho nyasar teng pundi tho…koq kulo dereng paham
kula… sing liyane melu2..kaya barisan bebek.. xixixixi (melu2 guyune Ki Pandanalas).
Balas	On 25 Juli 2009 at 18:08 gadjah sora said: Wah jan..
simpatisan paling uyhe! wah maklum, amarga aku sadulur merapi hehe.
duh nanging sori bangettt ra bisa melu WAYAH GUMREGAH (tlatah bocah) coz ning SMA gek ruwettt akeh urusan huh
salam buat adik2 wayang cilik from Tutup ngisor+ki
anyar lan nyebarake agama islam ing pulau Jawa iki. Sekelompok saka wong-wong iku utawa keturunanne wali Kawak sing jengene Kaki Kincong – Mini kincong saka salah sawijining versi sing jengene mbah Cibuk (salah sawijinging bagelar Singo Taruna), sesepuh iku sing mbuka perkampungan anyar sing saiki manggon ing sebelah kidul pasar suwawal timur karo alat peso wawal (alat kaya cetok tukang batu). Kanggo nebang wit-witan, sing orak sengaja nganti ngomong desa iki jengene kampung siwawal. Akhire dadi Suwawal lan akhire alat kui didadekna gaman desa lan gaib, lan orak bisa sing njupuk alat iku amerga iku gaman desa.Sesepuh wali kawak ana sing ngomong jengene Ki Renggo Winih Wiji utawa Syeh Hasan keturunan Citro Kkusumo (wong kui yaiku
Renggo wWinih ing kene ana peziarah siing haul ing dina senin pahing dzulhijah. Jengen Dukuh ing Suwawal Timur :1. Kidul KampungAsal mulane iku mau KI Kincong utawa Mbah Cibuk ngomong karo wong-wong njobo kampong Suwawal ing kidul kono ono kampong, lan akhire wong-wong ngomong kidul kampong.2. PakisAmerga ing kono akeh wit-witan pakis, sing panggone ing sisih wetan balai desa Suwawal Timur kiro-kiro 300 meter.3. Pkis Dung GayamIng kono akeh wit pakis lan wit gayam, sing nderoke ing sisih wetam kampong pakis ngantek persil (persil yaiku jengen tanah weke perusda utawa
mbiyen ing kono akeh gerumbul (tanduran liar), sing panggone ing sebelah wetan balai deso Suwawal Timur saiki.5. Jember lan DemelingIng jaman mbiyen Ratu Kalinyamat dulure sing jengene Roro ndemeling ngembara terus leren ing kampong kono sing wektu kui dewekke lagi hadas ageng terus sesuci (adus)ing mbelik (sumber banyu ing jeglongan lemah) iku sing berarti mbuwak rusuhan (jember, sing akhire kasebut kampong jember) terus dewekke ngelanjutna pangembarane lan deweke tutok mbelik lan akhire mutusake tirakat ing mbelik kampong iku
digoleki.6. SodinKampong sodin ana ing kulon kampong Suwawal.Ceritane wektu iku ing wktu malem purnama hamba Allah SWT lagi ngerencanakkae gawe gunung tepate ing kidul kali (kali perbatasan Suwawal timur lan Bulungan) nganggo lemah sing digowo dipikul nganggo ekrak (alat mbuwak sampah saka pring) lagek sepisan njupuk tapi ana wong kang weruh deweke lan mepe kapas padahal wong kui lagi bar tangi turu, terang benderang bulan purnama iku dikirane wis
kui bentuk anak bukit lan loro ekrake dadi watu loro lan pikulane ditancepake ing lemah ing antarane rong ekrak mau dadi wit.7. KaligongIku amergane kali sing ngalir ing pangon iku walau wayah-wayah panas banyune tetep agung (rak tau ntek) utawa ing bahasa jawa diunekake “kaline megung”,ing aliran kali iku ana watu loro panggong banyu ding rak entek-entek (kedung utawa yaiku
Ana ing abad XV zaman kerajaan maataram islam ana sekelompok wong pengembara sing singgah ana nggon kanggo ...
lha embuh jenenge opo om... tak jenengi dewe...
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Kutha_Denpasar&oldid=848695"	Kategori: Kutha ing BaliKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
by kips | Juli 20, 2011, 4:24 pm Pokoke ide Njenengan daksengkuyung, Kang Gempur. Apa meneh mung sewu. Mbok sepuluhewu ayo dilumpukke…
ana didovic sing Tube8 - enjoy tube free ana didovic sing sex clips
utawa bisa uga kasebut Photoshop, ya iku piranti lunak editor citra gawéan Adobe Systems kang dikhususake kanggo ngedit foto/gambar lan kanggo ngganti lan nggawé efek. Piranti lunak iki uga digunakake déning fotografer digital lan parusahaan iklan sahingga dianggep minangka pamimpin pasar (market leader) minangka piranti lunak pangolah gambar/foto, lan, sesarengan Adobe Acrobat, dianggep minangka produk paling musuwur kang diproduksi déning Adobe Systems. Versi kawolu aplikasi kang kasebut disebut kanthi jeneng
Knoll, kang dadi mahasiswa PhD ing Universitas Michigan, miwiti nulis salah sijiné program ing Macintosh kauntungané bisa nampilake gambar grayscale jroning layar monokrom. Program iki, kang asring kasebut Display, ide utawa gagasan kang metu dideleng déning panjenengané seduluré ya iku John Knoll ya iku salah sijiné karyawan ing Industrial Light lan Magic, kang ngerekomendasiake Thomas supoyo iso ngubah program dadi program panyunting gambar kang utuh. Thomas njupuk enem wulan kanggo ngaso (istirahat) saka kuliyah ana ing Universitas Michigan ing taun 1988 kanggo kerja sesarengan karo saduluré kanggo mbahas program iki, kang diganti jenengé dadi ImagePro.[1] Sabanjuré taun wis bisa dikerjakake, Thomas ngganti jeneng programé dadi Photoshop lan ditandangi jroning wektu kang
kurang luwih 200 salinan Photoshop wis dikirimake" kanthi cara iki .[2]
Jroning wektu iku, John plesir ing Silicon Valley ing California lan menehake demonstrasi program marang insinyur ing Apple Computer Inc. lan Russell Brown, direktur seni ing Adobe. Kaloroné demonstrasi iku éntuk asil, lan Adobe mutusake kanggo nuku lisensi kang tumuju kanggo ndistribusikake ing wulan September 1988.[1] Sawetara John makarya ing plug-in ing California, Thomas tetap ing Ann Arbor kanggo nulis kodhe program. Photoshop 1.0 dirilis ing 1990 khusus kanggo Macintosh.[3]
Dijupuk 2007-06-15. Pranala njaba[besut | besut sumber]
(en) Photoshop di Open Directory Project
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Adobe_Photoshop&oldid=1082818"	Kategori: Artikel sing ora nduweni cathetan
yo opo maneh nek dudu lontar 386,
oooo kuwi to cobo dheloken neng warunge yu mirah kono,
lho iki aku neng kene ki rumangsamu lagi ngopo?
lagi ngopo piye to wong jelas lagi guyang jaran ngono!
kowe ra ngerti to iki mono jarane baguse glagah putih paringane jenate raden ronggo,
ben latihane baguse ra ke ganggu dadi luwih cepet rampung gone latihan banjur mudun soko sanggar sinanbi ngowo lontar sing
Monggo dipun lajengaken parikanipun, sinambi nenggo rontal edisi “Semi Final Champion League” part 2
Balas	On 2 Mei 2011 at 18:48 Gus Dar said: Wis dipancal ra mlayu-mlayu. Wis diobral ra payu payu.
– sugeng napa mawon katur sedaya bebahu,cantrik lan tukang
SAPA SING AWANG UWUNG GAWE ALA MARANG
AKU TAK PATENI SAK JREONING AWAKMU LANTARAN
Ingsun amatek ajiku si semar lungguh
Uri uri semar teko welaja asihku
Wah sugeng rawuh mas jatiraga monggo dibabar upload ngilmu nya yang mantabs2
mripat sapta penteleng said: meniko sampun enjing male, mung enkang sampun dirantos dereng “tumincak awang awang ing glagah
Balas	On 5 September 2009 at 22:54 Probondayu said: Apel mbengi….
Wis kawit jam 21.30 olehku ngunduh nanging nganti wayah iki mung entuk separone….sabar-sabar….
Dadi nek ora uluk matur suwun iku sebabe ora kok ora niat matur suwun, nanging lemot-e mesin unduh iki sing marai ngentekke wektu, njur kadang ora sempat ngucap matur suwun.
Nanging sak iki amboko durung tuntas olehe ngunduh, tak sempatke matur suwun katur Nyi Seno.
Balas	On 5 September 2009 at 23:28 Arema said: Sakaken
Sopo ya sing ngerti omahe Ki Leak? Mbok disusulke … antrian neng gandok 351 wis dhawa.
Jan Hus ugi dipuntepangi minangka Yohanes Hus utawi Juan Hus (antawis 1369 - 1415)[1] punika satunggaling pamikir lan réformator agama Kristen ingkang asalipun saking wewengkon petuanan nagara Ceko (ingkang nalika punika piyambakipun dumunung wonten ing wewengkon punika lan dipunkenal minangka provinsi Bohemia).[2] Piyambakipun miwiti sawijining obahan keagamaan ingkang adhedhasar wonten ing gagasan-gagasan John Wycliffe. Para pengikutipun dipunkenal minangka kaum Hussit. Gereja Katolik nganggep ajaran-ajaranipun sesat lan perlu dipunbrasta amargi badhé nyebabaken dogma ingkang lepat wonten ing kekristenan, lan Hus dikucilaken wonten ing taun 1411, dipunkutuk déning Konsili Konstanz, lan dipunbakar wonten ing tiang salib nalika tanggal 6 Juli 1415, ing kutha Konstanz, Jerman.
Hus inggih punika satunggaling perintis obahan Protestan. Tulisan-tulisanipun ingkang wiyar nyebabaken piyambakipun dunungi papan ingkang misuwur wonten ing sajarah sastra Ceko. Piyambakipun ugi ngenalaken panganggoan diakritik (mliginipun tanda baca háček) wonten ing ejaan Ceko kanggé makili piyambak-piyambak swara kaliyan sawijining simbol. Sapunika patung Jan Hus wonten ing lapangan lama ing kutha Praha, ingkang dipunsebut Staroměstské náměstí.[3]
Dinten Jan Hus (Den upálení mistra Jana Husa) tanggal 6 Juli minangka pengetan paukuman mati Jan Hus, inggih punika sawijining dinten préi ing Céko.
Mangsa timur lan studi[besut | besut sumber]
John Hus miyos wonten ing Husinec (75 km kidul-barat daya saking Praha) wonten ing taun 1369.[4]
Prabawa Wycliffe ing Bohemia[besut | besut sumber]
Sasampuning palakrama sadherek wanitanipun Raja Wenceslaus, Anne, kaliyan Richard II saking Inggris taun 1382, tulisan-tulisan John Wycliffe dados kondhang ing Bohemia. Minangka mahasiswa, Hus remen sanget kaliyan piyambakipun, mliginipun déning realisme filsafatipun.
Tulisan-tulisan teologis Wycliffe dipunbekta dhateng Bohemia sakitar 20 taun candhakipun, taun 1401 utawi 1402, déning Hieronimus saking Praha, lan ugi dipunsebaraken kanthi wiyar. Hus, ingkang wekdal punika sampun dados satunggaling sarjana lan pengkhotbah sinode wonten ing yuswa 30-an taun. Piyambakipun dipunyakinaken badhe perlunipun pembaharuan gerejawi. Universitas Praha juang nglawan penyebaran doktrin-doktrin enggal punika, lan wonten ing taun 1403 nglarang bantahan tumrap 45 tesis ingkang dipunpendhet saperangan saking Wycliffe. Uskup Agung Zbyněk Zajíc miggah tahta taun 1403; piyambakipun lan Hus wiwitanipun njalin hubungan ingkang saé, saperangan amargi reputasi ageng Hus minangka satunggaling pengkhotbah ingkang saé, ananging taun 1405 Uskup Agung rumaos kapeksa kangge nyingkiraken piyambakipun amargi serangan-
(en) Deklarasi terakhir kaserat ing 1 Juli 1415
Kalairan 1369Kapatèn 1415Syuhada KristenHussitTokoh CékoKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Potret Kenangan Yogyakarta tempo Doeloe
kandek ing carito, karben wruh rupo lan rasane, rasakno urip iku, wani mati sakjroning urip, lamun biso mangkono, kinasih Hyang Agung, biso bali asal iro, urip iku langgeng tan kenaning pati, ing ndunio tumaking akherat. Tembang Dandang gulo
nglakoni.. perihatin..,tirakat.., berkelana dilaladan sepi…, heneng…, dan akhirnya bisa tapa ngrame…, nyuwun gunging pangaksami Ki… mbok bilih atur kawulo mboten mrenani penggalih panjenengan dan para kadhang ingkang dahat luhuring
kerso paring kawelasan, paring pituduh margi dumateng kawulo ingkang wonten margi lepat, sahenggo kawulo ugi saget ngraosaken enak lan kepenak nggayuh ayem tentrem, saget weruh lan ruh kahanan, saget mangertosi sejatining urip lan urip kang sejati, ugi nyuwun tuntunan bab mati sajroning urip, Kawulo inggih dereng mangertosi sedoyo wau, Nyuwun pitedah, Mugi Panjenengan sami kerso paring kawelasan.Nuwun
ugo nopo seng di karep ake kabul kersaneng
bahayane ngragh skmo iku opo ki
salam..** sampun kathah ingkang pitaken …sampun kathah ingkang nenggo… Sampun kathah ingkang maus…sampun kathah ingkang mboten
paaak..pak..Urip iki mung sedelok,Kok yo sempet2 e nglakokno sing ra ono manfaat e..Wong podo2 manungsone kok malah ra iso ngregani wong lio,Opo mok kiro urip mung ning ndunyo?Lha kok ndadak ngomongno neroko?Ilingo, kabeh kui wes kehendak e Gusti sing mulyo.
mangan ra keri lawuh iwak laut, ya mbuh sing arane iwak deho2,ekor kuning,puri apa
Posted by mbokefatih | Tuesday, 16 December 2008, 21:56 wektu sekiye rega iwak laut ning tegal lagi murah, perajin iwan asin pada ngresulah. biaya kanggo nagkep iwak ning tengah laut larange ora lumrah. Senajan rega solar wis
akeh sing pada sholat apa ora ya…. mbuh lah…
Posted by krazan | Thursday, 18 December 2008, 00:03 iya pancen koh. Nang kene iwak ibarate nggo plarakan, arep nggolet sing
WEDARAN SESAJI 8 WARNI WONTEN JANGKA
Nong nduwuran… sun sawang teko kadoan yoro…
Bintang Kehidupan (All Artikel): WEDARAN SESAJI 8 WARNI WONTEN JANGKA JOYOBOYO (pulo Jawa
WEDARAN SESAJI 8 WARNI WONTEN JANGKA JOYOBOYOWerdinipun sasaji 8 warni ingkang kaaturaken dumateng Prabu Joyoboyo dening Ajar SoebrotoKacarios, ing Nagari Kediri wonten Nata Agung Binatara ajejuluk Prabu Joyoboyo.Ing satunggaling dinten, boten angleresi dinten pasewakan, Sang Prabu katamuan Raja Pandita saking Nagari Ngerum, asesilih nama Sech Maulana Ngali Syamoejen.Sang Prabu kaliyan Sang Raja Pandita lajeng sami imbal wacana, sarasehan bab ngelmi ingkang kaserat ing Kitab Musarar, sasampunipun dumugi anggenipun sarasehan, Sang Prabu mundut uninga babaraning sariranipun.Sang Raja Pandita ambuka kekeraning gaib, bilih Sang Prabu punika titisipun Sang Hyang Wisnu. Panitisipun sang Hyang Wisnu taksih bade kelampahan kalih rambahan malih, ugi sami tedakepun Prabu Joyoboyo. Sasampunipun wineca, Sang Prabu puruhita dumateng Sang Raja Pandita, lajeng winisik bab ngelmi Cipta-Sasmita. Sasampunipun paripurna pamejangipun, Sang Raja Pandita lajeng muksa.Wauta watawis sawulan saking rawuhipun Sang Raja Pandita, Sang Prabu Joyoboyo animbali putra ingkang sampun jumeneng Nata ing Kita Pagedongan ajejuluk Prabu Joyomijoyo, kadawuhan anderek cangkramadumateng Padepokanipun Ajar Soebroto ing wukir Padang.Ki Ajar Soebrota wau ugi sampun nampi wasiyat ngelmi Cipta-Sasmita saking Raja Pandita Sech Maulana Ngali Samsoejen.Gantos
dening Hyang Sukma. Nuli Hyang Sukma anitahake ratu turun Waluyullah, angadaton ana Katongga kajepit ing Karangbaya, kaprenah lorwetaning gunung Prau, sakuloning Tempuran. Ratu iku rinengga ing buwana, luwih harja negarane iku amarengi umuring tanah Jawa ganep 1909 taun.Sasirnane ratu iku nuli rusuh maneh. Ing tanah Jawa tan karawan tatanane, akeh para Bupati pada lunga marang manca praja asowang sowangan.Sang Hyang Sukma nuli anitahaken ratu maneh peparab Sang Asmara Kingkin, bagus anom linulutan ing wadya, kadatone ing Kadiri lan Madura jamane harja lan tentrem. Tanah jawa umure wus ngacik 1999, kratone banjur sirna.Sasirnane rau iku Tanah Jawa rusuh maneh ingkono tanah Jawa rinabasa wong saka nusa Prenggi. Ratu Ngerum ngirimake bebantu angusir wong Prenggi. Rame prang pupuh akeh long-linongan. Awit saka banget rusake tanah Jawa, mula akeh rerusuh. Img kono duta saka Ngerum akarya ratu trahing ratu adil ing Katangga Petik, nanging isih cilik sarta nandang kaswasih angeger buruh angon.Jumenenge ratu ing Waringin-rubuh tanah Wedi, ingaran nagara Ngamartalaya.Nalika iku tanah Jawa umure wis ngancik 2042 taun. Jamane den lambangi : Gandrung-gandrung pinggir marga andulu gelung kekendon, tegese akeh
wus ngancik umur 2100 taun, iku wus tumeka pareking kiyamat kobra, pulo Jawa banjur kinelem ing banyu dadi sagara. Kaki Prabu, wus tutug anggoningsun misik marang sira, ambabarake werdaning sasaji 8 warna kang diaturake dening Ajar Soebroto marang ingsun.———————————————————————————————— Kapetik saking Buku Serat Jangka Pandoming Agesang. By Alang Alang Kumitir
0 Response to "WEDARAN SESAJI 8 WARNI WONTEN JANGKA JOYOBOYO (pulo Jawa banjur kinelem ing banyu dadi sagara.)"
boten nopo2.ra nampangpun empun ayu.BalasHapusZig Zoor22 Januari 2013 16.32@♥VPie◥♀◤MahaDhifa♥:monggo sob nek panjenengan
aturane A wing nindakne Z, nek kon ngiwo malah nengen kui lagi absurd. Lha ngene iki wae tulisane mas. Rasah okeh2 raono sing moco bathi gelo dw. Sithik ning tamune dijak diskusi :D Tak
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Petilasan Sunan Geseng di Dlingo Bantul
Ireng ing pundi kemawon. Sejarah nuwuhaken ngelmu kahuripan, ngelmu kahuripan nuwuhaken ngelmi sejati, ngelmi sejati nuwuhaken ngelmi kaseksen jati, ngelmi kaseksen jati nuwuhaken para Mukmin Sejati lan para Waliyullah Al Jawi ing Bumi Nusantara kinasih punika, ingkang ninggalaken
sembah nuwun.BalasHapusmochtar9 Januari 2013 21.39mugi2 winihipun jatikluwih saged
Petra ya iku salah sawijining 7 kaajaiban donya anyar sing panggoné ing Yordania.[2] Kadadéyan iki ngélingaké wis majuné tèknik pembangunan lan peradaban manungsa ing jaman biyèn.[2] Kaya bangunan sing uga apik (tuladhane : Piramida Giza, Taman gantung, Piramida Meksiko, lsp) sing kalebu bangunan sing nduwèni sajarah.[2] Megahé bangunan petra iki, amarga kutha iki ngadege karo natahi tembok-tembok watu. Petra
cadhas ning Yordania, éloké kutha iki amarga nganggo didhudhuk lan ngukir cadhas sing dhuwuré 40 meter.[2] Petra ya iku kutha krajané Kedhaton Nabatean.[3] Ngadegke inf taun 9 SM-40 M saka Raja Aretas IV dadi kutha sing angèl ditembus mungsuh lan aman saka kahanan alam kaya badai wedhi. Suku Nabatean mbangun Petra nganggo sistem pengairan sing ribet. Eneng terowongan banyu lan bilik banyu resik menyang kutha, saengga bisa kanthi nyegah banjir bandang.[3] Uga nduwèni tèknologi hidrolik kanggo ngangkat banyu.[3] Ning njerone bangunan Petra iki uga eneng panggonan kanggo teater {gedhong urun rembug/pementasan) sing bisa nampung 4000 wong. Saikiki, [[Makam Hellenistis sing nduwèni dhuwur 42 mèter isih kukuh
sakrumpun karo bangsa Arab sing wis urip sakdurungé mlebuné Bangsa Romawi.[3] Sunyatane, asal-usul Suku Nabatean ora eneng sing ngerti. Amarga kondhangé dadi suku sing senengané ngumbara ing ngendi-endi nganggo unta lan wedhus.[3]
mbah Jo pas uripe, isine mestine nasehat kanggo anak putune kabeh. Ayok diwoco bareng-bareng isi surate”.
teka pria. Pramila katah ingkang klentu mastani. Yen ta wonten ingkang
Honggopati said: Monggo Ki Alphonse, lenggah wonten pundi sampun kundur dereng
niku artine nopo tho ki,…koq panjenengan ketingalipun mboten rinaning penggalih…mbok kulo tak nyempil…..hiks
Lha punapa Panjenengan menika sakbangsa angin/hawa?
Balas	On 26 September 2009 at 07:55 Ajar Gurawa said: Lha nJenengan nggih lucu ngaten kok.
Kombor niku nek wonten nggen kulo, artosipun (busana) kegedean.
kadang handamel gemez – nguciwani – sakaw ….
hiks……koq ki Ajar pirso nek kulo seneng sobo kebon…
alGhors said: Ki PA seneng bianget kale Pitik kudus sobo kebon keokeokeo…
Balas	On 27 September 2009 at 06:15 pandanalas said: halah….senengane koq ndakwo sing ora2..
lah aku gek nguber2 pitik walik je…
Balas	On 27 September 2009 at 07:05 Putut karang tunggal said: Ki PA wis ora ngejar jambu alas lha malah kejar2 pitik walik sobo alas
Balas	On 27 September 2009 at 08:01 djojosm said: Kulo tumut antri
sungkem ke ortunya dan Eyangnya Ki Lurah Branjangan.
Balas	On 27 September 2009 at 19:28 Galih Kangkung said: Kagem Ki Kombor…
Nyuwun sewu, nembe mbikak ADBM, dados kulo nembe ningali komen panjenengan, Nami Kulo Galih Kangkung,( Galih kangkung=kosong) menawi mboten lepat Kita sadoyo bade dateng alam langgeng, nggih meniko “kosong ? ” dados nami kulo dados pengingat kangge kulo piyambak
Panjenengan. Inggih leres punapa ingkang Panjenengan aturaken bilih kita badhe wangsul wonten alam langgeng.
Alphonse… sugeng riyadi Ki…. Maturnuwun Nyi Seno, sampun kaunduh.
Balas	On 4 Oktober 2009 at 18:34 banuaji said: mumpung
Kartojudo said: Sugeng siang Ki Djoko…mbok panjenengan nderek gojeg wonten padepokan Singosari ugi Gagakseta Ki..ditanggung tambah ruamee !
Balas	On 9 Mei 2011 at 21:26 nunik said: Wadow..
aos menapa perlunipun lan dipunkintun lumantar pos. layang ulem atawi undhangan inggih menika layang menika atur dhateng tiyang sanes supados tiyang ingkang dipunulemi rawuh ing papan lan wkdal ingkang sampun katemtokaken. • Tuladha layang iber -iber Kang pandonga marang anakku Irawan, Ing Jakarta Wiyose ngger, sarehne sok sasi ngarep iki adhimu arep disunatake, mula yen ora ana alangan sawiji apa kowe mulih sadurunge tanggal sepuluh, saperlu arep dakjak urun rembug. wasana banget ing pangarep - arepku, lan sapungkure layang iki kabeh kulawarga tansah ginanjar slamet. Parakan, 22 Nopember 2009 Wong tuwamu: Suradi • Tuladha layang kitir Katur Mas Bayu, ing dalem Wiyose mas, yen ndadekake keparenging penggalih lan ora pinuju kagem piyambak aku nyuwun ngampil kagunganmu sepedha motor, arep dakenggo tilik sedulur kang lagi lara ing rumah sakit Ngesti Waluya Parakan. Dene anggonku mbalekake mengko bengi. Parakan, 22 Nopember 2009 Adhimu : Sunaryo
Katentreman lan karahayon d. layang pribadhi uga kudu ditulis kanthi cetha. 5. Tansah winantu suka basuki. SURASA BASA : Isine layang. layang bisa kaperang dadi papat. prayogane layang mau katulis nganggo basa krama. Surat (layang) pribadhi. mula saka kuwi basa kang digunakake ing layang pribadhi luwih longgar. Winantu ing bagya mulya. Manut basa. kanthi mengkono layang mau ora nimbulake kabingungan lan kesalahpahaman. Seserepan Layang utawa nawala yaiku basa kang diaturake nganggo tulisan utawa salah sijining piranti komunikasi kang awujud tulisan. Sembah sungkem. Rinengga sugenging
dikirimi layang. e. Menaw kang dikirimi layang kuwi kanca sepadha . b. Layang pribadhi iku wujude kaya layang lumrahe. Surat ( layang) niaga d. c. 2. utamane kanggone sing nampa layang. Tegese layang mau digunakake pribadhi marang pribadhi lan isine ngrembug perkara pribadhi utawa ora perkara kadinasan. ADANGIYAH : Tembung pamuji rahayu upamane : a. Karepe basa ing layang pribadhi ora kaiket dening aturan . WASANA BASA : Pungkasaning layang.aturan kang baku nanging mung kaiket dening peprenah antarane kang
kena ninggalake subasita lan tata krama. c. b. Surat (layang) resmi. Sanajan layang pribadhi duwe kalonggaran babagan basa lan perkara kang dirembug.
. gampang dipahami dening kang nampa layang. ananging yen kang nampa layang peprenahe luwih tuwa utawa dhuwur kalungguhane.
Adhimu saka paran. Bapakmu ing omah c. TITI MANGSA : Nelakake wektu panulisaning layang. Ingkang kaping kalih. kula ngaturi priksa bilih sekedhap malih badhe tes semesteran. Sembah sungkem. Kajawi punika ingkang sepisan ingkang putra ngaturi priksa bilih kintunannipun arta sampun kula tampi rikal dinten minggu kapengkur. Semarang. Cukup semene dhisik liya wektu disambung maneh.
wilujeng nir ing sambikala. Tirahanipun kangge nyekapi kabetahan wonten kos.mugi kawontenanipun Bapak sah Ibu ugi mekaten. Tuladha gawe layang 1. amin. menawi wonten kirang trapsilaning atur dhumateng Bapak saha Ibu. 26 Nopember 2008 Saking ingkang putra
. Ing wusana cekap semanten rumiyen serat kula. Arta punika sampun kula ginakaken kangge prabeya sekolah. Aip Mungkar Parakan Temanggung. Saking ingkang putra b. TAPAK ASMA / TANDHA ASMA : Tanda tangan kang gawe layang. 21 Agustus 2008 7. amin. sanes wekdal dipun sambet malih. PEPRENAH : Asale layang saka sapa tuladha : a.mugi kula saged nglampahi tes semesteran punika kanthi biji ingkang sae. Bapak saha Ibu Joko Surasa Jln. lsp 8. 6. Kanthi lumantaring serat punik. 9. Menggah panyuwun kula dhumateng
marang wong tuwa. Parakan.a. B. ASMA TERANG : Asma terang sing gawe layang.
mbenjang ing: Dinten : Kemis Kliwon [malem Jumuah Legi Tanggal : 14 Desember 2006 [24 Dulkaidah Alip 1939] Pukul : 19.00 [pitu sonten] Papan : Pendhapi Budaya Mandhala Jl. 1 Desember 2006 Nuwun wiyosipun. 14 Desember 2006 Pukul 09. Madukismo 75 Ngayogyakarta Wasana awit keparengipun rawuh lan berkah
kanthi tentrem ing RSUP Dr. Bapak/embah sutresna: KI MANGKUSASMITA (Yuswa 80 taun) Layon badhe kasarekaken ing makam Sitisuci.
Widura said: Nomer LORO ….
Nglamar dadi Tukang Sapu Maleh Nyi Seno, Ki Gede …
Sampun seminggu dados TAWANANe kraton Wengker ….
mBoten Saget tilik bekas kontrakane dr. Ashari …
Telik sandi Wengker, Mediun lan Demak terus ngawasi ..
Balas	On 28 Agustus 2009 at 07:04 Arema said: Nggih Sampun.
lan NGUNDUH ….. mumpung sik podo turu … (kakehan yen sahur ….) he he hee
Matur Nuwun kangge iv-45 sampai iv-51 …
Balas	On 28 Agustus 2009 at 07:16 Arema said: Simpan enersi Ki.
Nuwun sewu lho, kulo wedi kuwalat…….Ampuuun pemrentah!
BroooooooWes podo mangan urung?siang juga Bro, wes mari jek tas mari mangan iwak rawon Broiwak rawon iku jenis iwak kali opo iwak segoro yo?Iku iwak e Buk ujung ngetan, cede e Kupang
Monumèn iki bagéyané séjé-séjé sing tumpang-tindhih awujud konkaf lan konveks, sing nglambangaké basa-basa lan budaya sing tau mènèhi prabawa ing basa Afrikaans saliyané pakembangan pulitik ing Afrika Kidul dhéwé.
Ing sawijining prasasti gedhé ing gapura, ana rong kutipan saka pujangga wigati basa Afrikaans:
iku basa sing nggandhèngaké Éropah Kulon karo Afrika... Iku sawijining kreteg sing nggandhèngaké Kulon sing gedhé lan padhang karo Afrika sing magis... Lan apa-apa sing bisa njedul saka panunggaling loro-loroné - iku apa sing ana ing ngarepé basa Afrikaans supaya ditemokaké. Nanging apa sing ora olèh dilalèkaké iku, ya iku pangowahaning nagara iki; kaya-kaya lagi ngasah, ngudak lan muter basa sing isih anyar iki ... Mula basa Afrikaans bisa mawicara saka lemah iki... Tugasé awaké dhéwé ya iku kudu nganggo lan awaké dhéwé uga bakal nganggo wahana sing padhang iki..."
sa-rèk ing ngisoring kamar iki saiki, sepuluh cagak, kanggo ngwakili saben sepuluh taun pungkasan, lan sadhuwuring saben cagak awaké dhéwé nggawé angka ing pucuking jubin sing cocog nganti panganggonan basa Afrikaans sing ditulis ing saben-saben taun, lan awaké dhéwé nggawé wates, saka sing kapisan cedhak jubin nganti sing pungkasan ing sabrang kana, ing lotèng, mula garis iki bakal nggambaraké gandhéwa sing munggah cepet, ora naming cepet wiwité nanging wiwit secara meningkat mawi gelis. Tekna awaké dhéwé saiki, ing imajinasi kita, ndhawakaké gandhéwa lawasé sepuluh taun ngarep saka saiki. Mangga panggihana, ing endi titik iki bakal ana in langit biru dhuwur sabranging Bloemfontein, ing taun 1924."
Simple EnglishBasa SundaZeêuws	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.22, 4 Sèptèmber 2016.
Kuasa.ZAKATLamuno siro kanugrahan, pikantuk rijki ora kurang, gunakno kanthi wicaksono, ampun supé menawi tirah,ngedalaken
Dhèwèké dianggap minangka salah sawijining kontributor sosiologi modern.[3] Telung tahap kang paling penting bisa diidentifikasi ing akademise. Kang wiwitan ya iku melu njabarake sawijining visi anyar ngenani apa sosiologi iku, ngandharake pemahaman teoritis lan metodologis saka bidang mau manut reinterpretasi kritis tumrap klasik.[4] Ing
Konstitusi Masarakat (1.984), ndadekake dhèwèké dadi misuwur ing donya internasional ing bidhang sosiologis.[5]
linksLair 1938Wong uripSosiologiKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter tanpa jeneng	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.49, 22 Oktober 2016.
”Dhek nalika taun Syaka 1273 sing dadi Ratu aneng Lasem iku asma Dewi Indu, adhik nakdulur misane Prabu Hayam Wuruk ing Wilwatikta….. Para kawula ing Lasem nganti marabi asma Dewi Purnamawulan. Garwane asma
Urip iki sing penting ora ngrepoti wong liyo lan ora nyampuri urusane liyan
Banyumas, Cilacap, Kebumen), Pawonsari Bakulrejo (Pacitan Wonogiri Wonosari, Bantul, Kulon Progo, Purworejo), utawa Joglosemar (Jogja Solo Semarang).
Kartasura, Delanggu) utawa Tanteku Montok (Panjatan, Tegalan, Kulwaru, Temon, Toyan, Kokap)
Cah nom-noman jogja ora gelem kalah kreatife melu gawe singkatan panggonan. Contone Amplas nggo Ambarukmo Plaza, utawa
Berarti sampeyan layak menyandang nama Willem Ortano, alias Dijawil Gelem Ora Tau Nolak. utawa nek sampeyan pinter omong, adol obat, ngeyakineken wong karo omongan sampeyan
nuwun kang guyone maton hehe……..gedhang susu gedhang ambon tinimbang nesu ayo padha guyon
kang kalebu janganan lan ditandur minangka panganan. Kangkung akèh didol ing pasar-pasar. Kangkung akèh ana ing kawasan Asia lan arupa tetanduran kang bisa ditemoni ing ngendi baé utamané ing laladan banyu.
Godhong kangkung lunyu lan wanguné mèmper mata panah, dawané 5-6 inci. Tetanduran iki mrambat mawa godhong selang-seling lan watangé tegak ing pangkal godhong. Tanduran iki wernané ijoijo pucet lan kembangé werna putihPutih. Kembangé ngasilaké kanthong kang ngandhut papat wiji winih. Kangkung ana uga kang jinis godhongé amba lan ana uga kang godhongé tirus.
Meh kabèh tetanduran kang enom bisa dipangan. Amarga kangkung tuwa seraté kasar, pucuk kang enom luwih disenengi. Kangkung bisa dipangan mentah utawa dimasak kaya bayem. Kangkung asring uga ditumis minangka cah. Masakan populèr kang migunakaké kangkung ya iku kangkung gorèng belacan. Sauntara plecing kangkung arupa menu kang misuwur saka laladan Lombok. Kangkung uga arupa panganan salah sawijining spesies kéwan Chersina utawa bulus.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.11, 8 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kotak_(grup_musik)&oldid=1089307"	Kategori: Grup musik IndonésiaKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaItaliano	Besut pranala	Kaca iki pungkasan
Bakmi Pak Tris, Jl. Kemetiran Kidul, Ngebuk* Doring, prapatan pojok beteng kulon
wengi sithik wis enthek.* Juadah lan tempe bacem, Kaliurang, cedak protelon sing nek ngiwo nggone vila-vila kae lho!* Jajanan
Ojo ngece karo wong oradue rojobrono yen matiora digowo bebasan urip mungmampir ngobe ngono kuwi jare pini sepuh kae yen numpak sepur asepe metu duwur tiwas ajurmumur yen awak oradi atur nek numpak montor asepe metu ngisor?. urip neng alam ndonyo kudu andap asor?. nek numpak becak asepe metu telak ojo nguyu ngakak yen urip lagi kepenak?. nek nupak andong asepe metu mbokong? ojo plenggang plengong mengko mundak koyo grandong dadiwong ojo rumongso bisoo nanging uwong
sing digagas ora waras?. nek rujak dondong pantes diwadai rodong ojo plenggang plenggong mengko mundak koyo grandong nek rujak
supoyo duwe roso welas asih tresno lan seneng neng wujudku kang sejati koyo wujude syarat sing dak pusus"kemudian daun sirih itu dibuang di tenga pekarangan
Ojo sok gampang janji wong manis yen to amung lamis Becik aluwung prasojo nimas ora agawe cuwo Tansah ngugemi tresnamu wingi jebul amung lamis koyo ngenteni thukuling jamur ing mongso ketigo Aku iki prasasat loro tan antuk jampi mbok ojo amung lamis kang uwis dadine banjur didis Akeh tulodo kang demen cidro Uripe rekoso milih sawiji
Ageng inggilipun Gunung Reksomuko inggih kangge nyawiake netro, Jembar ombonipun segoro minangkalbu namung pangangen-angen manungso, Bayu ageng topan lan leysus ingkang sumilir menika namung osiking napas kito, Inggih namung Toya Perwitosari ingkang manggen wonten ing ati sanubari kang suci. Ugi saking ati sanubari kang suci, kawula hangaturaken sedaya lepat lan luput kawula, nyuwun gunging samudra pangapsami kanti lelo salebeting manah, Sugeng Riyadin Idul Fitri mugi-mugi
nuwun sewu, kulo bade nderek seba wonten padepokan mriki. nyuwun piwulang supados saged nderek maos kitab ADBM.
Balas	On 16 Desember 2009 at 06:42 ki sunda said: Api di Bukit Menoreh
MRIPATKU,MACAN PUTIH ING DHADHAKU,GELAP NGAMPAR SUARAKU,DURGO
GETIH LAN BALUNGINGSUN, AYUB USUS INGSUN, YUNUS OTOT INGSUN, NUH JANTUNG INGSUN, IDRIS
MANJING ONO PILINGANKU KIWO TENGEN,SING
ANDUM SANDHANG PANGAN,NYUWUN GAMPANG PADOS KULO SANDHANG TEDHO,SARINANE SAWENGINE SALAWASE GESANG,GAMPANG TEKONE SLAMET ANGGONE LAN GAWE AYUNE SAKABEH.
XmanZ TsoelaymanZ | Sugeng Rawuh Wonten Ing Blog Kulo
Dinamisme (metafisika), udaran kosmologi tumrap ndonya material miturut filosofi proses.
Dinamisme, sebutan sing kagunakaké Virginia Postrel kanggo nerangaké filosofi sosial sing ana gandhèng cènèngé
kanggo nerangaké konsèp sing gegandhèngan karo obahan obyek, intrinsik lan relatif tumrap lingkungané.
nggih.. matur nuwun kang Widhiyat Syarif, nggih dongakaken mawon.. mugi-mugi enggal
IAIN kono nduwe akeh knalan cewe...hihihihihnjagung mbakar neng ngarep klurahan cedak pasar ngaliyan yuukk...[/code]owh nang lemah gempal..he? nduwe akeh kenalan cewe..wah kei aku siji yo mas..hahahah..wah oke2,
dumateng ingkang minulya Kanjeng Romo RM. Bambang Purnomo ingkang sampun kersa paring comment ing blog punika.. Saderengipun dalem nyuwun pangapunten menawi foto Kanjeng Eyang RM. Singodiwongso ingkang dipun pajang ing artikel puniki tartamtu dereng wonten, pramila nenggih kagem tetambaning kangen bathos para generasi penerusipun, kewala dalem lamun wonten fotonipun Kanjeng eayang R. Wiryodikromo supados simbol rinaket dumateng profil Kanjeng Eyang RM. Singodiwongso. Matur nuwun sanget koreksinipun, Kanjeng Romo RM. Bambang Purnomo, menawi wonten foto utawi gambar lukisan pasuryanipun Kanjeng Eyang RM. Singodiwongso? menawi kepareng, dalem badhe nyuwun izin upload ing blog punika.Salam takzhim tuwin kangen bathos dalem kahaturaken dumateng sedaya sederek Trah Ageng RM. Singodiwongso ing bumi Nusantara..BalasHapusjhony petersburg16 Juni 2012 00.49pak de
SAMPEJAN DALEM INGKANG SINUHUN Kangdjeng Susuhunan Prabu
Tahanlah bar magrib kan insyaallah wis masuk 1 Syawal.
Balas	On 19 September 2009 at 11:23 pandanalas said: namung muach ki,…mboten macem2 koq
Balas	On 19 September 2009 at 11:38 djojosm said: Enjih sampun upami namung muachh, namung mboten pareng
taksih kersa lan kagungan wekdal kangge poro cantrik…..
Kagem para sutresna Api di Bukit Menoreh, dalem sakulawarga ngaturaken sugeng riyadi. Mugi-mugi para sederek sadaya kersa paring pangaksami dumateng sedaya lepat dalem.
said: nderek sowan wonten ngriki,ngerantos wedaripun rontal…
Balas	On 17 Februari 2011 at 10:18 k4ng t0mmy said: test lagi
Balas	On 17 Februari 2011 at 13:13 arela said: Sugeng siang bade tumut ngantri Ki….matur nuwun
Maturnuwun sanget nggih..sederek kulo (iih ngaku2 nek wis
slamet mulyono said: Sugeng Enjing…
Gurawa said: tur suwun mas iman,,,,,,
jan leh nyimpen sepindah meniko primpen sanget
primpen punopo kulo ingkang radi bolot nggih…
Weh..Ki Banu ! Sugeng rawuh Ki..koq dangu mboten
Maturnuwun sanget Nyi Seno,badhe sowan wonten ing gandhok sak lajengipun.
gunging panuwun Ki. Panjenengan taksih cantrik punapa sampun Putut ? Kados pundi Nyai Seno, kawula dipun tampi punapa mboten ?
S dipun tampi mas.. monggo mundut seragam.. 🙂
Balas	On 17 Maret 2014 at 15:06 kangsyakuur
Home » Gandhi Jayanti » Gandhi Jayanthi 2015 Images	Gandhi Jayanthi 2015
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sætre,_Buskerud&oldid=1006812"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
wes cepet nikah lan nduwe anak, ben ngerti rasane..
korea siih jaan apa enggane 3 taun maning esih anget
pean iku asline ngendi to mas?Jenenge asli sopo? Omahe sisih ngendi?Wes rabi durung?Wes sarapan durung?Adus ping piro sedino?ehheheee...Asli nama dan omahe pean iku ngendi?
SENGGOL BACOK wrote:pean iku asline ngendi to mas?Jenenge asli sopo? Omahe sisih ngendi?Wes rabi durung?Wes sarapan durung?Adus ping piro sedino?ehheheee... Asli nama dan omahe pean iku ngendi?pean ki takon ne keakehan koyo wartawan ae...aku hermawan..omahe nang babelan
SENGGOL BACOK wrote:pean iku asline ngendi to mas?Jenenge asli sopo? Omahe sisih ngendi?Wes rabi durung?Wes sarapan durung?Adus ping piro sedino?ehheheee... Asli nama dan omahe pean iku ngendi?pean ki takon ne keakehan koyo wartawan ae...aku omahe nang babelan
Ayame opo wae mas ning umah?pitik e gari sitok ..rong wulan wingi wes entek keno aratanpitik e biasa ae golek nang pasar karo golek nang tonggo ne...sing penting
sing aku seneng..Beh josss wi kang... Podo ae aro aku..Kang tak tinggal loper koran aro bukak warung sek yo. Mumpung isuk durung kawanen.Mengko sambung
ingsun amatek ajiku si suketkalanjana, aji pengawasan soko sang hyangpramana, byar padhang jumengglangpaningalingsun, sakabehing sipat podhokaton saking kersaning Allah ”Cara matek aji kalanjana: mantra
mugi tansah lego legowo dumateng sedulur sedoyo
@win sunah, cah kene, a wong cilik, arum manis, ncep,
soleh nggih penjaga wali..(sinten nggh ngertos pasti maklum niki calon murid anyar) cerita niku nopo njengan maksud aken kagem njawab question mas Ncep..
berarti wonten ingkang saged di garis bawahi nggih,,
Salam pamuji rahayu kagem Ki alus lan sedulur sedoyo yg insya Alloh di rahmati Alloh..amiiin.
@ Kangmas BC…pripun kabaripun panjenengan sahabat jauhku?..mugi sehat sll njeh?…amiin.
nuwun sedoyo ilmu ingkang sampun mijil saking sederek2 mugi tambah dados wawasan dalem,saget migunani mring wakmami dalah sedoyo dulur ,matur sembah nuwun ingkang mboten upami………..rahayu……….rahayu……rahayu………………………..salam kagem sedulur2 KWA……….sedoyo………………….
@bajul kesupen,,njenengan pitados daerah Simo punopo mboten..kulo Asli simbah seking mriko
Selamat pagi sedulurku smua. Mari sama sama menengok ke
kangmas,,monggo klo ke simi mampir gubuk kulo
niki kulo teng bintan kepri..tebih
kinten2 co2k mboten mbah….matur nuwun mbah…kulo tenggoh jawabanipun
Februari 10, 2008 pada 11:40 am Ass, mbah…………..!!!!!!!!!!!!!!!!!
Mbah niku tesih sepoh nopo sampun enom???????????
Garwo,anak,putune pinten????????????
bgt.la niku kepripun nggih mbah??????kinten kinten kulo niku jodoh mboten nggih mbah???????
takon gebby iku asline arek endi se
miturut mbah,mben kapan kulo saged nemukke cita2 kulo?saged kesampean mboten….
cita2 kulo inggih meniko pgen dados penyayi terkenal….?
mabah nyuwun ramalke sok ben kpan kulo angsal padamelan…?
terus jodo kulo saking pundi…?sinten….?
Waypoints• Erasing Individual Waypoints• Changing Waypoint Position• Changing Waypoint
tersenyum sok manis . Kubalas senyum dan langsung kusapa
Halo mas…. Ngopo sampeyan?? loro tha?? iso loro tho sampeyan…. hehehe
ora papane, sandange, utawa pangane kabeh larang, ora ana sing gratis, wong nguyuh be mbayar andamaning mangan, sing gratis ketone mung ngentut thok. Andamaning basa
nyusahaken wong sing arep tuku, tapi uga nyusahaken sing dodol, mergane nek barang dagangane larang sing tuku mung sethithik. Beda nek regane murah sing tuku akeh, bathine ya mendingan.
Jebule bakul-bakul kie ora bodho, deweke nduwe cara men bisa tetep adol dagangan sing regane murah. Salah siji carane ya guwe nganggo bahan baku sing ora asli,
taun) inggih punika salah satunggalipun penyanyi, selebriti, modhél, lan pangusaha[1] ingkang asalipun saking Malaysia.[2] Siti Nurhaliza miwiti kariéripun ing jagad nyanyi awit saking pakulinan utawi hobby nalika taksih alitipun.[3] Nalika semanten panjenenganipun asring nyanyi lagu-lagu tradisional ing adicara kulawarginipun.[3] Taun 1995, Siti ndhèrèk ajang adu bakat rumaja, Jawara Bintang ing Radio Televisyen Malaysia (RTM), ingkang nalika semanten dipunpanggihaken kaliyan aktor India, Kamal Hassan, ingkang dados tutor vokalipun Siti.[3] Siti kasil dados jawara kapisan, lan ing wekdal salajengipun dipunkontrak Suria Records lan ngasilaken album
Ambon, Banyumas, gendhu-gendhu rasa, jelajah, makan-makan	Menungsa pancen makhluk ciptaane Gusti Alloh sing maen pisan. Neng njerone ana sistem tubuh sing rumit, siji lan sijine
liyane. Seliyane kuwe, tubuh menungsa juga dipengaruhi lingkungan luar. Macem-macem rupane sing bisa mempengaruhi kaya kondisi suhu, cuaca, panas apa adem, seneng apa sebel lan liya-liyane.
Siki inyong arep crita sing ana neng awake inyong
Wah… ono markas anyar ki… cihuy… pritikiuw… pritikiuw…😀
By: Ferdauzz on 20 Desember 2008 at 3:22 pm
Sacara umum wong Kubu urip ing 3 wewengkon ekologis sing béda-béda, ya iku antarané Wong Kubu sing ana ing lor Provinsi Jambi (saubengé Taman Nasional Bukit 30), Taman Nasional Bukit 12, lan wewengkon kidul Provinsi Jambi (sadawané dalan lintas Sumatra). Wong Kubu urip sacara nomaden lan golèk pangupa jiwa kanthi ajag lan ngramu, senadyan wiwit akèh sing duwé lahan karèt lan tetanèn liyané.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wong_Kubu&oldid=987119"	Kategori: Suku bangsa ing Indonesia	Menu navigasi
Rencek ya iku cawang-cawang cilik ing wit-witan kekayon. Cawang kang nduweni ukuran gedhé lan langsung thukul saka tunggul wit kaarani pang.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rèncèk&oldid=1080735"	Kategori: TanduranBotani	Menu navigasi
ormandSimple EnglishSvenskaIsiXhosa	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.12, 3
Karye pujangge pare Wali Allah (a)
Sedayane saking pulau Tanah Jawi.(i)
Karye tulis amal ugame (e)
kelap-kelap katon lir kincanging alis, risang maweh gandrung, sabarang kadulu wukir moyag-mayig saking tyas baliwur ong..
Kahyangan Suralaya benar-benar dalam keadaan gawat-keliwat liwat. Bathara Guru diuji
ilang kumandange3. Yen wong wadon ilang wirange4. Enggal-enggal topo lelono njajah deso milangkori ojo bali sakdurunge patang sasi, enthuk wisik soko Hyang Widi,
| artikel-kemerdekaan-indonesia | artikel-kemiskinan | artikel-kenaikan-bbm | artikel-kenakalan-remaja | artikel-kepemimpinan | artikel-kepimpinan | artikel-
arep crita, jane ngono ketoke wis meh kabeh ngalami, usek-usek gambar saka pojok kiwa nduwur tekan pojok tengen ngisor lan suwalike, terus ..
kok basane dadi kisruh tho?? maksudke uga wis diusek-usek saka pucuk driji tangan tumeka pucuking driji sikil kareben bisa ngetoke …*docx apadene …*pptx, nanging kok ya ora ketemu-ketemu.
Ihik lha piye bisane ketemu, wong oleh usek-usek karo merem?? eh karebku sing tak usek-usek iku mouse lho?? aja salah tampa. he he he.
Ananging aku tetep gumun marang kadadehan kasad mata apa ora iki?? hiks
Kok saka tgl 26 jam 22.59 Ki Amat tekan tgl 27 jam 08.24 Ki Damar Sultan rak kurang luwih 10 jam kok ora ana sing ngancani ronda, iki bener ora ya???
Terus jam tgl 27 jam 08.24 Ki Damar sultan tekan jam 20.54 terus aku Resa sing nggenteni tekan saiki ya rung ana sing ngancani.
Iki kahanan sing kepiye ya??? moga-moga ana sing paring wewarah marang babagan iki. karo ngenteni apike aku tak matur Ki Seno dll Matur nuwun sadayanipun.
Hiks.. (jane kulo nggih lingsem matur hiks amargi kulo mboten ngertos panganan napa
duwur, nek boso jerman mbiyen wis tahu ajar, ning wis lali sing isih kelingan mung ich
ASMA RAJEH KUBRO | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Nalika pelajaran Basa Jawa, Bu Guru maringi materi nulis Jawa. Aku wis kenal tulisan Jawa wiwit kelas 4. Saiki,ana ing kelas 5 aku sinau pasangan aksara Jawa. Dina iki aku sinau adeg-adeg lan pada lungsi. Yen miwiti nulis ukara, nggunakake adeg-adeg lan kanggo nutup ukara nganggo pada lungsi. Kajaba kuwi aku uga sinau sandhangan panyigeg wanda, yaiku layar, cecak, lan wignyan. Mau,aku nulis ukara 'Salimah gawe sega goreng'.Aku nggunakake wignyan kanggo mungkasi tembung 'Salimah',lan nggunakake cecak kanggo mungkasi tembung 'goreng'Nailka pelajaran Basa Jawa,aku lan kanca-kancaku paling seneng nulis aksara Jawa. Aku seneng nulis Jawa amarga bisa melu nglestarekake budaya Jawa. Jebul nulis Jawa iku ora angel,mung butuh ketelatenan lan kudu nggatekake paugeran bab panulisane. Dina iki aku seneng
Sèl punca[besut | besut sumber]
Saliyané hepatosit lan sèl non-parenkimal, ing ati isih ana jinis sèl liya ya iku sèl intra-hepatik sing asring diarani sèl oval,[5] dan hepatosit duktular.[6] Régénerasi ati sawisé hepatektomi parsial, umumé ora nglibataké sèl progenitor intra-hepatik lan sèl punca èkstra-hepatik (hemopoietik), lan gumantung mung marang proliferasi hepatosit. Nanging jroning kahanan nalika proliferasi hepatosit kacandhet utawa katundha, sèl oval sing ana ing aréa periportal bakal ngalami proliferasi lan diferènsiasi dadi hepatosit diwasa.[5][7] Sèl oval arupa wangun diferènsiasi saka sèl progenitor sing ana ing aréa portal lan periportal, utawa kanal Hering,[8] lan mung ditemokaké nalika ati ngalami cidra.[9] Proliferasi sing dumadi ing sèl oval bakal mbentuk saluran èkskrèsi sing ngubungaké aréa parenkima papan dumadiné karusakan ati karo saluran empedu. Epimorfin, sawijining morfogen sing akèh ditemokaké duwé peran ing akèh organ epitelial, katoné uga duwé peran ing pambentukan saluran empedu déning sèl punca hepatik.[10] Sawisé iku sèl oval bakal kadiferensiasi dadi hepatosit duktular. Hepatosit duktular dianggep arupa sèl transisi sing magepokan
Ati uga duwé peran jroning sistem kakebalan kanthi akèhé sèl imunologis ing sistem retikuendotelial sing duwé fungsi minangka tapis antigen sing kagawa menyang ati liwat sistem portal ati. Papindhahan fasa infèksi saka fasa primèr dadi fasa akut, ditengeri déning ati kanthi ngedhunaké sekresi albumin lan ngunggahaké sekresi fibrinogen. Fasa akut
nuju ati lan bebarengan karo sèl Kupffer nyekresi sitokina sing gawé modulasi prilaku sèl Ito.[17] Sèl TH1 mrodhuksi sitokina sing ningkataké rèspon kakebalan selular kayata IFN-gamma, TNF, lan IL-2. Sèl TH2 suwaliké bakal mrodhuksi sitokina sing ningkataké rèspon kakebalan humoral kayata IL-4, IL-5, IL-6, IL-13 lan ningkataké rèspon fibrosis. Sitokina sing disekresi déning sèl
rèspon kakebalan asring ditélakaké kapolarisasi menyang rèspon kakebalan selular utawa humoral, nanging durung tau kaloroné.
empedu sing nganti ½ liter saben dina. Empedu arupa cuwèran semu ijo lan rasané pait, asalé saka hemoglobin sèl getih abang sing wis tuwa, sing banjur disimpen ing njero kanthong empedu utawa dièkskrèsi menyang duodenum. Empedu
ngaktifaké lipase, mbiyantu daya absorpsi lemak ing usus, lan ngowahi dat sing ora larut jroning banyu dadi dat sing larut jroning banyu. Yèn saluran empedu ing ati kabumpet, empedu mlebu menyang parédharan getih saéngga kulit panandhang dadi semu kuning. Wong sing mangkono iku diarani nandhang panyakit kuning.
insulin-like growth factor 1 (IGF-1), sawijining protein polipeptida sing duwé peran wigati jroning pertumbuhan awak jroning mangsa bocah lan tetep duwé èfèk anabolik ing wong diwasa.
angiotensinogen, sawijining hormon sing duwé peran kanggo ningkataké tekanan getih nalika diaktivasi déning renin, sawijining enzim sing disekresi déning ginjal nalika dikawruhi kurangé tekanan getih déning
prosès glikolisis lan siklus asam sitrat kaya sèl ing umumé, ati uga duwé peran jroning metabolisme karbohidrat liyané:
Glukoneogenesis, sintesis glukosa saka sapérangan substrat asam amino, asam laktat, asam lemak non ester lan gliserol. Ing manungsa lan sapérangan jinis mamalia, prosès iki ora bisa ngonvèrsi gliserol dadi glukosa. Lintasan ditambah cepet déning hormon
dieculaké menyang getih minangka rèspon ningkaté kabutuhan ènèrgi déning awak. Hormon glukagon arupa stimulator utama keloro lintasan glikogenolisis lan glukoneogenesis nglirwakaké awak saka simtoma hipoglisemia. Ing modhèl
degradasi sèl getih abang. Hemoglobin sing kakandhut ing njeroné dipecah dadi dat wesi, globin, lan heme. Dat wesi lan globin didhaur ulang, éwadéné heme dirombak dadi metabolit kanggo dièkskrèsi bebarengan empedu minangka bilirubin lan biliverdin sing warnané ijo semu biru. Ing njero usus, dat empedu iki ngalami oksidasi dadi urobilin saéngga warna feses lan urin
Kamampuan ati kanggo nglakokaké régénerasi arupa sawijining prosès sing wigati banget supaya ati bisa pulih saka karusakan sing ditimbulaké saka prosès detoksifikasi lan imunologis. Régénerasi kagayuh kanthi interaksi sing komplèks banget antara sèl sing ana jroning ati, ing antarané hepatosit, sèl
pankreas, duodenum, hipotalamus.[21]
Régenerasi ati sawisé hépatèktomi parsial arupa prosès sing rumit banget ing sangisoré prabawa owah-owahan hémodinamika, modulasi sitokina, hormon faktor patuwuhan lan aktivasi faktor transkripsi, sing ngarah ing prosès mitosis. Hormon PRL sing disekresi déning kelenjar hipofisis ngindhuksi respon hépatotrofik minangka mitogen sing duwé peran jroning prosès proliferasi lan diferensiasi.[35] PRL mènèhi prabawa marang paningkatan aktivitas faktor transkripsi sing duwé peran jroning proliferasi sèl, kayata AP-1, c-Jun lan STAT-3; lan diferensiasi lan kareksané metabolisme, kayata C/EBP-alfa, HNF-1, HNF-4 lan HNF-3. c-Jun arupa salah siji protein panyusun AP-1.[36] Indhuksi NF-
Prabawa alkohol[besut | besut sumber]
Akèh lintasan metabolisme mènèhi kontribusi marang alkohol kanggo ngindhuksi stres oksidatif.[61] Salah siji lintasan métabolisme sing asring diaktivasi déning etanol ya iku indhuksi enzim sitokrom P450 2E1. Enzim iki nimbulaké spesi oksigen réaktif
luwih réaktif lan toksik. Sèl dendritik katoné arupa sèl sing paling kaprabawa déning kandhutan etanol ing njero alkohol. Ing pacobèn migunakaké modhèl tikus, etanol ningkataké rasio plasma IL-1
karo asam klorogenat lan lignan,[64] ing studi
ing lintasan métabolisme ati,[69] sing asring disebabaké déning[70] infèksi viral, indhuksi obat-obatan, karacunan, kahanan iskemik, steatosis (akibat alkohol, diabetes,
enzim ati liyané, ya iku gamma-GT lan alkalina fosfatase.[74] lan mènèhi èfèk antioksidan lan
Tèknologi transplantasi ati arupa asil sing dikembangaké saka panlitèn ing sapérangan bidhang studi kadhokteran. Ing taun 1953, Billingham, Brent, lan Medawar nemokaké yèn toléransi kimerisme[79] bisa diindhuksi déning infus sèl hematolimfopoietik donor ing modhèl tikus.[80]
Nalika taun 1992, dikembangaké téori mikrokimerisme leukosit donor[83] kanthi cakupan donor saka silsilah sing béda, sing mènèhaké pangarep-arep urip sing dawa banget kanggo panampa donor organ, sawisé dikawruhi gegandhèngan antarané aspèk imunologis saka transplantasi, infèksi, toléransi déning sumsum balung mburi, neoplasma lan kelainan otoimun, sing diarani minangka mekanisme seminal. Rèspon kakebalan lan toléransi kakebalan antarané organ donor lan awak ditemokaké arupa fungsi saka migrasi
Usus alus (usus rolas driji, usus kosong, usus penyerepan)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.20, 4 Sèptèmber 2016.
leren akeh sing dho antri neng kene,
heheheeeee gak nyambung, yo ben wae
Balas	On 19 Mei 2011 at 08:46 radjiman said: Ki Gede,nyuwun elmu supados saged mbikak ilmu ingkang langsung kemawon.matur nuwun
mawardi: Inggih, pak! njenengan guru ingkang
kanca-kanca cilik, kanca-kanca sing mbiyen bareng-bareng dolanan panggal, umbul, thaklik, nyolong peleme tanggane lan lia-liane.
Aja ngasi wis tekan ngumah tapi ora gelem nyrawungi kanca-kanca sing nang ndesa, sing di plototi gadget baen nggo ngobrol karo kanca-kanca sing amben dina ketemu nang kota. Gantian Kang. Aja kelalen loh, kanca-kanca nang ndesa guwe melu urun maring kesuksesane wong sing
“Apa bahasa suku Anda?” robot takon meneh.
“Sugeng siang. Badhé pesen nopo?”
“Canggih yo bu?” Pakdhe ngomong karo Budhe.
Budhe : “Ono lotek?”
Budhe : “Pesen rong porsi.”
Robot: “Porsi gedhe opo cilik?”
Robot : “Lomboke piro?”
Budhe : “Sing siji loro, sing siji sepuluh.”
Pakdhe : “Sing endi wae lah manut!”, Pakdhe wiwit rodo nesu.
Pakdhe : “Goréng sing gariiiiiiing..!!”
Pakdhe : “Nganggo…, asu!” Pakdhe misuh banter banget.
Robot meneng, lampune byar pet kelap kelip kayane lagi diproses. Kiro-kiro telung menitan robot’é ngomong meneh:
Pakdhe : “Nopo? Aku wis ngenteni suwe banget, tanya-jawab karo kowe, kok rak iso nopo to ndes?”, jare Pakdhe emosi.
Robot : “Soale durung ono asune karo wedhuse…”
Pakdhe : “Diancuuuk…Iso edan aku! Ayo bu lungo, rak usah nguntal neng kene !!!”, Pakdhe nggondhok…
Gusti Alloh Maha Ngerti : Sawah Ora Ana Kakuse.
Ditulis pada September 17, 2012 oleh rogebon	3	Akeh wong nganggep akeh ngombe akeh nguyueh. Pancen bener tumprape wong sing penggaweane ora ngetokna kringet kaya kerja nang ruangan sing ana AC-ne. Tapi tumprape wong sing menggawene ngetokna kringet pirang-pirang, senajan ngombe pirang-pirang gendul tapi tetep bae jarang nguyuh.
Mulane, senajan nang sawah ora ana Kakuse, wong tani ora kebingungen mbok keblet nguyuh. Soale wedang sing di ombe di toknane lewat kringet sing metune ora kudu meng kakus.
Nek di pikir-pikir, Gusti Pengeran pancen dzat sing Maha Ngerti tur Maha Murah, ngerti
mandan gumun karo pecel sing nembe tak tuku nang njakarta, enggane pecel ana endoge mbarang. Ya karuan regane dadi
Sapa wonge sing ora kepengin sugih? Pirang-pirang usaha dilakoni men dadi wong sugih, umpamane ngode dadi tukang becak, mbawon, dadi tenaga kerja indonesia nang luar negeri. Kabeh usaha dilakoni kanggo tujuan guwe mau.
Perkara sugih guwe ora adoh karo perkara duit. Wong sing akeh duite guwe ya wong sing sugih. Senajan sugih ora kudu duwe duit akeh. Bisa bae sugih anak, sugih utang, sugih kanca lan lia-liane.
Siki priwe carane men bisa duwe duit akeh? Gie aku nduwe mantra sing bisa di ucapna men olih duwit akeh. Kie mantrane
Montor mabur njaluk duite, ora ulih sogok silite
Gampang mbok, tapi ana syarate. Syarate gole maca mantra karo dodol emas. dijamin cepet sugih
ndeleng jan ngakak temenan. Ora ngandel? ngonoh tiliki dewek.
tokoh anyar maning. Lha ndisik-ndisik ono ngendi?
mertoyudo said: Maturnuwun, Nyi…
kelihatan, teng pundi nggih??
Sapa wonge sing ora kepengin sugih? Pirang-pirang usaha dilakoni men dadi wong sugih, umpamane ngode dadi tukang becak,
sugih guwe ora adoh karo perkara duit. Wong sing akeh duite guwe ya wong sing sugih. Senajan sugih ora kudu duwe duit akeh. Bisa bae
baeRasa abang sing wong tua wadon ingsunRasa putih sing wong tua lanang ingsunYa rasa sira rasa ingsun nunggal dadi sawijiMantera B :
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kåsa&oldid=1012408"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
miFrançaisBahasa MelayuSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.28, 6 Maret 2016.
Omahe Dhewe, Meksa Luwih Becik Ing Omahe Dhewe
wis2 . . . iki ciri wancine wong new-yorkarta . .
urip nggik ngalam pisan . . . . dijamin sampek kewut EXTREME!
sederhana khas wayang plesetannya mungkin begini,”Duh Gusti Pangeran, kawulo sampun ngupoyo ning mboten pikantuk asil. Kawulo mboten saget nindakaken punapa-napa. Namung Panjenengan ingkang ngertos napa ingkang wonten manah kawula. Kawula nyuwun pitulungan Paduka sang
@Ki risang…salim Ki..nderek sinau..sampun dangu niki kulo mboten absen ki..
qt jumpa lg dsini,gmna mas pitu kbrnya..
kayu wayang kayu urip kayu semar kayu mati ketok bumi langit saisine senajan sirna maning si .. ora weks asihamaring badan ingsun senajan jin, setan danyang merkayang yes wis tak watak ilmu danan jaya katut mangsa wurungacara
ingsun arep ngelakoni cagah dahar sri puwaci budug basuh sira aja ngoda maring ingsun sira tak ndodokena ana ing pusere gunung segara lamon njaluk ingsun wis katemahan sira tak baleni
networking sing isine ngajak gabung, jere gabung bisa nambah gaul, nambah kanca, lan akeh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jatinegara,_Jakarta_Wétan&oldid=1046248"	Kategori: Kacamatan ing
JakartaKacamatan ing Kutha Jakarta WétanJatiNagara, Jakarta WétanJakarta WétanKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.34, 15 Maret 2016.
sing jenenge gambar caleg pating trempel nang endi ora pokoke. Embel-embele tulisan
ora mung modal cangkem thok, lah sing ngetokna
sapa nek dudu aku modalku dewek? Kuwe be wis direwangi sertipikat umahku, mertuaku, mbokayuku, adiku wis nang tangan bank kabeh. (Triman ngomong karo mecothot-mecothot kaya ora pantes dadi anggota dewan).
Tejo : Aku ora setuju! Mulane sedulur kabeh
carane?wah2…jebule isih manut kepentingan nepsune….walah2 saget menggok, kadohan, kesasar yen mung kanggo ngunukuwi..hhmmm..yen wis ngono sopo sing tanggung jawab…wong intine hizbul bahr iku nggo ngendalekkeopo kang ono ing atine dewe2 rupo nepsu kang ngejak olo kang marahi ora podho gelem tongat karo bendoro yo iku Allah SWT. sing ampuh dudu sing ora mempan pluru..sing hiso ngendalekne nepsune dewe2..ngapunten nggih????? monggo mrenahke atine dewe2…SING NGIJAZAHKE KUWI ORA SALAH YEN IKU BENER2 NDUWE KEWENANGAN..MUNG YUK KANGGONE KOK NGUNUKUWI WAH KOK KOYONE ORA PATRAPE..
Re: Cangkruk Ala Papaji herikris haidar on Fri 04 Nov 2011, 21:14Ono lomba sing di adakno wong indonesia, yoiku dowo2an manuke peserta.Sing wis paling dowo kari wong
kenek wong ARAB, deweke gak iso teko nang indonesia amergo ape disunatno... nah wong arab mau mung iso ngirim surat ditalekno nang manuke sampe teko indonesia. (bayangno ae ngirim surat teko arab sampe
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Babad Ki Ageng Pantaran Pengging
tanggal 20 suro diadakan event upacara tradisional Buka Luwur.1. Babad PantaranDuk Rumiyin rikala jaman kina, nalika semanten jaman Kraton Demak Bintoro, ing lengkehing Ardi Merbabu sisih wetan wonten satunggaling wiku ingkang gentur kasutapanipun, ingkang luhur budi pekertinipun, wicaksono soho remen tetulung ing sesamining gesang, saengga asmanipun arum, misuwur ngantos kapireng panguwaos ing Pengging wekdal semanten, nuwun unggih Prabu Kusuma Wicitra. Kangge mbuktekaken pawartos kasebat, Prabu Kusuma Wicitra dawuh dhumateng Putranipun ingkang sesilih Pangeran Citra Soma. Sowan dhateng Sang Wiku saha maguru dhumateng Sang Wiku.Saestu sasmpunipun Pangeran Citra Soma dhumugi ing padhepokanipun Sang Wiku, rumaos remen ing galih ningali kawontenan padhepokan tuwin endahing swasana ing lengkehing Ardi Merbabu, saha Brayatipun Sang Wiku ingkang saestu pantes tinulada. Ingkang sa lajengipun Pangeran Citra Soma meguru ngangsu kawruh dhumateng Sang Wiku. Kacarios Sang Wiku anggenipun gesang bebrayan kalian Dewi Nawang Wulan pinaringan momongan putri pun paringi asma Dewi Nawangsih, ing wekdal semanten
kayungyun kasengsem dhumateng Putri Nawangsih, semanten ugi tumrap Sang Putri ugi animbangi raos tresnanipun dhumateng Sang Pangeran. Suwau Sang Wiku ugi mboten kawratan manawi putrinipun kajatu dening Sang Pangeran Citra Soma. Sauger saget minangkani pamundhutipun, inggih punika kuwawi damel sumber utawi tuk toya pinangka bakuning gesang bebrayan ing laladan padhepokan. Kangge minangkani pamundhutipun Sang Wiku, Pangeran Citra Soma kondur dhateng Pengging nyuwun pitedah dhumateng ramanipun Prabu Kusuma Wicitra. Dening Sang Prabu, Pangeran Citra Soma kadhawuhan semedi kawan dasa dinten laminipun, nenuwun dhumateng Gusti Ingkang Maha Kuwaos, saha nyuwun bantuanipun Raja Karawu minangka panguwaos alam lelembut ing Ardi Merbabu.Saestu inggih awit gentur semedinipun tuwin tekun panuwunipun kanthi kabantu Raja Kawaru, papan sa caketipun ingkang kangge semedi Pangeran Citro Somo medal tuk toya ingkang sa kelangkung ageng. Kanthi mekaten saget minangkani pamundhutipun Sang Wiku, saha dhaup kalian Dewi Nawangsih. Kacarios ing wekdal semanten wonten satunggaling alim ulama ingkang rawuh ing padhepokan, asmanipun Syeh Maulana Ibrahim Maghribi ingkang badhe nyebar maradinaken Agami Islam.Dening Sang Wiku katampi dapur kaleresan. Inggih awit mireng pawartos menggah medaling toya ing tlatah Ardi Merbabu ingkang dipun damel dening Pangeran Citra Soma, priyagung kekalih kepingin amirsani. Sasampunipun pirsa saestu suka rena ing galih saha memuji syukur dhumateng Gusti Allah Subhanahu Wata`ala ingkang sampun kepareng paring nugraha.Sasampunipun migatosaken sumber toya ingkang lekak lekuk tuwin wonten pendhokipun kados tosan aji, Syeh Maulana Malik Ibrahim Maghribi mastani tuk kasebat dipun paringi asma pun tuk SIPENDHOK ingkang katelah ngantos dumugi sapriki. Menggah toya ingkang ambalabar suwau saestu damel suka gumbira tumraping warga padhepokan.Saengga Panggesangan ing tlatah kasebat saya dangu saya sae lan makmur, kajawi punika sumebaring Agami Islam ing tlatah kasebat saya dangu saya ngrembaka andadosaken bombong penggalihipun Syeh Maulana Ibrahim Maghribi, sainggo tumus penggalihipun Syeh Maulana Ibrahim Maghribi badhe yoso masjid.Salajengipun kanthi kasengkuyung warga padhepokan Panjenenganipun estu ambangun masjid, Saderengipun masjid karancang Syeh Maulana Ibrahim Maghribi utusan nyuwun bebantu kajeng jati dhumateng Kraton Demak saperlu kangge Saka Guru Masjid kasebat, nanging panyuwunan bantuan mboten kasil awit nyarengi ing Kraton Demak ugi nembe yasa Masjid Agung Demak.Wusananipun kanthi tekad ingkang golong gilig saha uba rampe sa wontenipun Masjid ing padhepokan saget kabangun. Dening Syeh Maulana Ibrahim Maghribi masjid kasebat dipun paringi nami Masjid Pantaran. Ingkang tegesipun masjid kasebat anggenipun mbangun sesarengan kalian wekdal yosonipun Masjid Agung ing Demak Bintara.Nami Pantaran lestantun ngantos dumugi sapriki. Semanten ugi Padukuhan kasebat ugi katelah nami Dukuh Pantaran. Sasampunipun menika Syeh Maulana Ibrahim Maghribi nglajengaken lelana nyebar Agami Islam ing sanes papan, nilar patilasan ing Dukuh Pantaran ingkang dipun pundhi-pundhi ngantos sapriki. Menggah Sang Wiku sasampunipun seda kasarekaken wonten Makam Pantaran ngantos sapriki Sang Wiku lajeng kasebat asma Ki Ageng Pantaran. Ugi sumare wonten Makam Pantaran, Dewi Nawang Wulan, garwanipun Sang Wiku, Ki Ageng Kebo Kanigoro menapa dene Ki Ageng Matara.Mila ing sawanci-wanci utaminipun ing dinten Kemis malem Jum`at kathah para peziarah ingkang sowan, sa perlu nyuwun lantaran berkah saking Gusti Allah lumantar para priyagung ingkang sumare wonten ing Pantaran.Ugi wiwit kala rumiyin run maturun dipun wonteni tradisi tumraping warga Pantaran ing saben-saben Wulan Suro kapendhet dinten Jum`at ingkang kaping tiga dipun wonteni Upacara Adat Sadranan menapa dene Upacara Buka Luwur utawi nggantos Lurup Makam. Ingkang kathah dipunrawuhi
pengertian alur maju Tuladha slogan utawa poster basa jawa, boso kromone sregep, chichiko
Architettonica 3 a-k Prof. Ing. Giorgio Praderio Collaboratori: Prof. Ing. Nada Balestri, Ing. Simona Bernardoni, Ing. Annamaria Draghetti, Prof. Ing. Francesco Fulvi, Prof. Ing. Andrea Luccaroni, Ing. Matteo Martiniello, Prof. Ing. Roberto Tranquilli
Acrasiomycota utawa jamur lendhir mawa sekat iki kalebu golongan protista kang mèmper jamur.[1] Ciriné jamur iki ya iku ana sekat ing awaké, ana kang duwé sél siji lan ana kang sélé akèh.[1] Struktur awak vegetatifé ya iku wujudé kaya lendhir kang kasebut plasmodium lan duwé akèh inti.[1] Plasmodium owahé amoeboid kanggo nggolet tangkéanan kang rupané bahan organik.[1] Yén plasmodiumé wis diwasa bakal dadi sporangium kang cilik, duwé tangké lan akèh sporané. Spora kang wis mateng tukul dadi sél gamét kang ana flagélé.[1] Reprodhuksi generatifé nganggo cara singami ya iku leburé gamét loro kang wujud lan ukurané padha.[1] Kasilé ya iku zigot kang mengkoné bakal thukul gedhé.[1] Nanging yén ana ing kondhisi kang ora nguntungaké, plasmodium ing myxomicota bakal mandheg nggoné owah lan dadi tangké kang pucuké membentuk struktur réprodhuksi.[2] Plasmodium ing acrasiomycota bakal dadi agrégat mbentuk kaya bekicot kang ora duwé cangkang, yén kondhisi lingkungané nguntungaké manéh, agrégat bakal mandheg lan gawé awak buah kang isiné spora réprodhuksi.[2] Salah siji tuladha saka Acrasiomycota ya iku Dyctyostelium.[2]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.41, 3 Sèptèmber 2016.
TUNGGAL SAKEHING MUNGSUH NGAREP MBURI KIWO TENGEN KEBLAT PAPAT PODHO KAMIGILAN KAPRABAWAN AJIKU SI
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.04, 16 Novèmber 2013.
Ojo lali sangkan paraning dumadi ! “@jedhon: NgeningNo Cipto Mandheng Pucuk’ing Grono Madep manteb Marang Kang
Sugeng dalu pak mentri @iskan_dahlan dereng sareh,menopo teksih
Mboten kedah tumbas kok. Mangke kulo critani mawon nggih saget“@treepras: pak,
Sampun ngantos dados lahan ngobyek nggih? “@Silomandowo: @iskan_dahlan:slamet mlm pak kulo siloman nyuwun
Inggih nyadong dawuh: kados pundi kawontenanipun? Namun makaten.“@npoerwono: @iskan_dahlan artinya apa pak mbok boso jowo
@iskan_dahlan . Kinten2 saged mboten?
wong mbok domaih nek ora mangkat. Sekang ndesa jajane saleh gedang karo pelem, tapi wis entek kadangan luh wong nggawane ora akeh sih.
apik luh kanggo wong sing arep usaha, san nggawe ngenalna panganan tradisional ndesa. Tapi ya guwe, sing jengenge usaha rintisan nek ora
sebabe bisa mundur nangapa malah ora ngerti. Apa ngganeh giye akibat sing jere wong2 pinter di arani global warming? nek iya ya melasi wong ndesa lah, lah wong ora melu-melu malah kenang getaeh. Wong ndesa mbok ora melu-melu ngerusak lapisan ozon, lah wong umaeh esih
pada karo jamane aku esih cokan dolanan blodor karo poncos, siki nggolet wong sing gelem embret tandur angele oraetung. siki wong nom-nomane ora pada gelem embret tandur karo ndaut, sing esih gelem paling wong-wong tua thok, sing wis ra perlu kemayu karo gemantheng, nek wong nom ya mbok wedi ireng
urung sing nggo mbayar tlaktor, nggo ngupaih sing matun esih
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ékonomi_Indonésia&oldid=992375"	Kategori: Ekonomi Indonésia	Menu navigasi
Piwulangan basa ancase kanggo ngundhakake kaprigelan basa yaiku: nyemak, wicara, maca, utawa nulis. Piwulangan apresiasi sastra kang kalebu ing piwulangan basa uga kanggo ngundhakake kaprigelan basa. Asil piwulangan apresiasi sastra crita wayang ana ing siswa kelas VIII A SMP N 3 Kebumen isih kurang katon saka biji rata-rata kelas asile piwulangan basa Jawa mung entuk 64,54. Perkara iki kang ndadekake penulis nganakake panaliten. Kang arep dibabar ing panaliten iki yaiku: (1) apa bisa media komik kanggo ngundhakake kaprigelan siswa mangerteni crita wayang? (2) apa bisa media komik digunakake kanggo ngundhakake kaprigelan siswa nulis narasi? Ancase panaliten iki yaiku: kanggo mangerteni apa bisa media komik kanggo ngundhakake kaprigelan mangerteni crita wayang lan (2) mangerteni mirunggane media komik ing piwulangan basa Jawa utamane nulis narasi crita wayang. Panaliten ini kalebu panaliten tindakan kelas kang migunakake rong
kelas VIII A SMP N 3 Kebumen, dene data panaliten iki arupa data tes lan data nontes siswa. Ana enem aspek kanggo mbiji
wis ditindakake nudhuhake yen komik minangka media pamulangan apresiasi sastra crita wayang kanggo nulis narasi nyata bisa ngundhakake kaprigelane siswa anggone nulisake maneh crita wayang kang bisa disawang saka munggahe biji siswa. Ana ing prasiklus saka pamulangane guru biji rata-rata nulis karangan narasi mung 64,54, ing siklus I mundhak 5,72% dadi 68,23 kang kalebu kategori cukup ananging durung kabeh siswa bisa ngayuh KKM. Adhedhasar kekurangan ing siklus I pramila paneliti ndandani ing siklus II. Kekurangane mau didandani guru lan paneliti babagan: (1) guru aweh pitutur babagan rantamaning ukara lan (2) guru ngrewangi siswa anggone milih tembung. Biji rata-ratane siswa nulisake maneh crita wayang mundhak 9,82% saka siklus I dadi 74,54 ana ing siklus II. Saliyane kuwi patrape siswa nalika piwulangan apresiasi sastra crita wayang migunakake media komik ngalami owah-owahan. Owah-owahan sing ketara ing antarane, siswa kang biyen asring guyon nalika piwulangan saiki wis ora, banjur siswa kang biyene mung meneng ora wani takon merga wedi saiki wis wani takon. Pamrayoga saka panaliten iki yaiku: (1) komik trep yen digunakake minangka media pamulangan nulis karangan narasi crita wayang, (2) guru basa Jawa kudu kreatif lan selektif nalika nggunakake media pamulangan, (3) kanggo para paneliti kaajab nindakake panaliten lanjutan nanging migunakake media sing beda supaya bisa nggundhakake mutu
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Makam Ki Ageng Buyut Purwoto Sidik Ing Banyu Biru
Pasareyan Banyu Biru yang terletak di Dusun Sarean, Kelurahan Jatingarang, Kecamatan Weru, Kabupaten Sukoharjo, Jawa Tengah.Gapura Pasareyan Banyu BiruTeras depan komplek makam Ki Ageng Buyut Purwoto SidikAreal Pemakaman Banyu BiroMakam Ki Ageng Buyut Purwoto Sidik ing Banyu BiruSemasa hidupnya Ki Ageng Purwoto Sidik
setunggal minggu malih kitab nembe saget pun wedhar.
ILMU PELINTIR MERICA | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Assalamu’alaikum..uluk salam dumateng poro sesepuh,dalem kawulo alit nderek nunut lampah ngudi kawruh padhos pepadhang..
dhingklik sampeyan nang ndi2 mboncengo Jombloyati… lumayan… nek arep munggah-mudun motor dikon
Widura said: Nomer LORO maneh ya lumayan …… He he hee saka nduwur …… Tak mbenahi bekal perjalanan, ya sedulur kabeh …
Balas	On 29 Agustus 2009 at 07:59 Honggopati said: Lho sing ULTAH sinten nggih. lha rak tumpengan ngono mengko.
Nderek bingah, sugeng Tanggap warsa (ULTAH), mugi-mugi cepet ageng lan mboten nakal.
Balas	On 29 Agustus 2009 at 08:38 Arema said: Loh….
Tambah ageng sak pinten maih Ki. Sampun pol niku.
Piyantunipun sampun mantun nakalipun (ngapunten Ki TruPod).
mugi tansah kalimpahan berkah Punika HADIAH-e KITAB-254 heee hee
Balas	On 29 Agustus 2009 at 10:20 Sarip said: lha berkah-e ngendi ???
mboten saget diunduh menapa mboten sumerep cantolanipun?
Balas	On 29 Agustus 2009 at 17:38 trio said: matur nuwun ki honggopati, sampun sumerep,
G : Remen madhat, ngrokok utawi narkoba ?
G : Dhahar2, bujono ondrowino ?
G : Plesir2, poya2, hura2 ?
G : Lha, panjang yuswo kanggé nopo ?
Nyuwun sewu sedoyo…kolowingi mboten sempet pamitan..mendadak kemawon acaranipun…..OFF Line…
Balas	On 30 Juni 2009 at 20:04 Honggopati said: Ki Arema & Ki Said; jane sing arep ngeterake kuwi sing endi. wong wis
suwun kitabipun…matur suwun ugi katur ki Is.
Wis suwe ora ngronda, tak melu ngantri ngarep gandok
Asmo) jeneng siro mijilo, panjenengan Ingsun kagungan karso, raganiro “arso mangan”.
(Kaserepo kabeh sari-sarine kang dhipangan, ndhadhekake waras lan kuate
Asmo) jeneng siro mijilo, panjenengan Ingsun kagungan karso, “arso mbekso beksaniro
Putro lakune wis adoh, lamun ojo maneh kang asipat jalmo manungso, kewan tetuwuhan pisan podo tresno marang jeneng siro, amargo siro tansah nandhur katresnan”).
ajur. Nanging nek beras sak lumpang, jenenge dhisosoh. Ora amargo soko alune utowo lumpange, nanging amargo gosok ginosok antarane las siji karo sijine, dhadhi podo mlecete, dhadhi podo putihe”.
“Sedhulur sakringkel iku sing podo mung kulit-dhaginge, dhadhi bisa bosok, nek kadhang iku Uripe, dhadhi tansah rante-rinante rasane”.
lha jelas jelas wong kresten , hindu lan liya liyane kok melu melu umuk ngomong babagan ahmadiyah…
arepe golek opo to kang? arepe golek pangan?
AKBB iki yen arepe golek pangan yo golek pangan, nanging ojo ngrusuhi liyan…
gak popo golek pangan seko bantuan, tapi yo ojok ngono…
Tembang pucung	kawai VS kawaii	B.Jawa : jenenge wayah	Fungsi Piramid	PRAMUKA :
dalanne, Gusti ALLAH mboten Sare, tenang wae, becik ketitik olo ketoro, kabeh wong kan ngunduh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kaimana,_Kaimana&oldid=1055528"	Kategori: Kabèh dhistrik ing IndonésiaDhistrik ing Papua KulonDhistrik ing
Lukisan Wayang dalam Kaca Menyentil Situasi Sosial	Lukisan Wayang
Bayi inggih punika manungsa ingkang nembe mawon miyos ngantos yuswa 12 sasi, ananaing boten wonten watesan pasti. Miturut Psikologi, Bayi inggih punika periode parkembangan antawisipun miyos ngantos 18 utawi 24 sasi. Masa bayi inggih punika masa ingkang gumantung sanget kaliyan tiyang dhewasa. Kathah kagiyatan psikologis ingkang kadadosan minangka wiwitan kadasta basa, pamikiran simbolis, koordinasi sensorimotor, saha gladhen sosiyal. Wonten ing masa punika bayi kaperang dados kalih, kapejahan neonatal ( kapejahan ing 27 dinten sepindha miyos, saha post-neonatal (sasampunipun 27 dinten). Bayi dipun paringi panganan lumantar susu industri kusus. Bayi kagungan pamikiran nyedot, ingkang damel piyambakipun saged nyedot susu saking Prembayun. Menawi ibu boten saged nyosoni, saged dipun gantos kanthi formula bayi ingkang biyasa dipun ginakaken wonten ing nagari kulon. Ing nagari sanés wonten jasa sewa perawat basah(wet nurse) kanggé nyosoni bayi kasebut. Bayi boten saged ngatur pambuangan kotoranipun, pramila dipun ginakaken popok. Popok ingkang dipun ginakaken bayi saged awujud popok saking jarit biyasa utawi popok ingkang sekali ageman (diapers). Sapunika popok sekali ageman asring dipun ginakaken amargi praktis ugi boten ngrepotaken, ananging wonten prekawis saking popok sekali ageman inggih punika prekawis ruam popok. Kulit bayi ingkang sensitif asring katutup saha éwed ambékan saéngga mungkinaken kawontenanipun perkawis ruam saha iritasi kulit bayi. Menawi boten dipun tangani nyebabaken peradangan kulit bayi saha infeksi.[1]
Urutan perkembanganipun fisik bayi saderengipun saged mlampah:[besut | besut sumber]
milai jumeneng saking kahanan lenggah kanthi cepengan wonten ing meja utawi kursi (biyasanipun yuswa 9 sasian)
milai gladhen nekuk jengkunipun (yuswa 10 sasian)
milai gladhen lenggah saking kahanan jumeneng (yuswa 10 sasian)
milai mlampah rémbétan, kanthi cepengan piranti griya (yuswa 11 sasian)
milai mlampah saha pindhah saking satunggal piranti dhateng piranti sanés nyambi cepengan (yuswa 12 sasian).[2]
Faktor-faktor Panyebab awrat Bayi kirang limrah[besut | besut sumber]
Salah satunggaling faktor punika kekirangan gizi, rikala nggarbani Ibu kedah nyukupi asupan gizi supados janin kajaga kasarasanipun. Sanésipun, faktor usia ibu ugi gegayutan kaliyan awratipun janin. Ibu ingkang usia remajasaha usia inggilipun 40 taun biyasanipun ukuran bayi punika langkung andhap.[1]
^ a b c (id)Sakilas babagan Bayi (dipun unduh 10 nopember 2012)
^ (id)Urutan perkembanganipun fisik bayi saderengipun saged mlampah (dipun unduh 10 nopember 2012)
Jeneng Dursasana iku jare Ki dhalang mengku teges panggonan kang ala. Mula watake Dursasana angkara murka, sewenang-wenang, degsiya, lan ugal-ugalan. Yen nuju ning pasewakan dicritakake lungguhe sila tumpang, dene yèn ana paseban njaba, lungguhe ana ngarep dhewe, cedhak karo Patih Sengkuni. Mula padhatane banjur matur nungsung pawarta luwih dhisik ketimbang para Kurawa liyane :"Man..werta, man werti. Man Sengkuni ingkang putra wonten njawi nungsung warti, man Sengkunar wonten latar kula nungsung kabar, kadhospundhi dhawuh pangandhikanipun Kaka Prabu Duryudana lumantar paman Sengkuni...hoo...hoo...".
Ing perang Baratayuda, Dursasana mati déning Werkudara nalika arep mlumpat kali Cingcinggoling (kali Kelawing). Dursasana kang keplayu nalika tetandhingan yudha mungsuh Werkudara nuli mlumpati kali Cingcinggoling, nanging tekan satengahe kali sikile Dursasana dijegal déning yitmane juru satang prau tambangan aran Ki Sarka kang mbiyèn wis
satengahe kali, topong agemane banjur disaut déning yitmane Ki Tarka saengga rikmane ngrembyah. déning Dyan Bratasena rikmane Dursasana disaut terus digeret ana padharatan. Tekan ing padharatan Dursasana
disudhet nganggo Kuku Pancanaka, ususe diobrol-obrol, ludhirane dikokop déning Werkudara sarta kanggo kramas Dewi Drupadi, prameswarine Puntadewa.
Patine Dursasana sing kaya mengkono iku jalaran ngunduh wohing pakartine dhewe. Dhek jaman Pandhawa kalah anggone kasukan main dadu mungsuh Duryudana kang diwakili Sengkuni,
kahanan, saben sandhangane Drupadi diudhari selembar déning Dursasana, isih terus ana wae lembaran sandhangane sing ana sangisore sandhangan sing arep diudhari iku, saengga Drupadi opra sidha kawudhan. Kadadeyan mau banget gawé lara atine Pandawa lan Dewi Drupadi. Nganti Drupadi sumpah ora pati-pati gelungan manèh yèn durung kelakon kramas nganggo getihe Dursasana. Werkudara uga melu sumpah yèn besok tumapaking perang baratayuda bakal motheng-motheng kuwandhane Dursasana sing dianggep ngina marang para Pandawa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Duhsasana&oldid=1081307"	Kategori: Paraga wayangKorawaParaga Mahabharata	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ruda_Śląska&oldid=1090196"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
ora lumrah. Bhuto mati merga dipateni nang wong sing urung jelas identitase. Nek ora kenang bom ya
” Duh Gusti ing dunyo kulo nyuwun kesaenan
Posted by Dewa Bantal | March 26, 2010, 3:07 am Reply to this comment	Halah..
Tulisan seadanya ngene kok diarani cerpen Jawa Pos sing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Bone_Bolango&oldid=1103622"	Kategori: GorontaloRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Ing. Zdeněk Smékal, CSc. Ing. Roman Šebesta, Ph. D. Ing.
moco okeh2, kan ming ktok cilik, boso ingg pisan.haha maklum ki ws sui g skolah,bs inggse dadi mblukuthuk.hehe
Neng..nong..neng..guungg !
Balas	On 15 Desember 2010 at 20:34 zacky_74 said: hemmmm ..
Balas	On 16 Desember 2010 at 07:43 Kartojudo said: Wah..Ki Zacky dehem…Sugeng rawuh Ki…kadingaren…dangu mboten sambang..
Balas	On 19 Desember 2010 at 11:57 Kartojudo said: Dereng Ki ….
wes, luwih becik ora oleh duit tinimbang ciloko. Lek nyawaku dewe ora opo-opo. La kuwi, aku ora tegel ndelok bocah-bocah semono akehe. Lek ono opo-opo aku getun tenan. Ora wes. Bene ora duwe duwit
takuti. “Nek ombak iso dihindari mas, tapi lek angin, ampun, ora ono sing iso. Iku kuasane “sing dhuwur”.
punika : 0816101502. Utawi wonten alamat email ing: didik.susatyo@indosat.com.Sumonggo sami sesambungan silaturahim Trah Aroeng Binang. Nyuwun pangapunten, Dalem mboten saged biyantu kathah, mugi andadhosaken manfaat. Matur nuwun.BalasHapusSultan Lanang6 Desember 2016 18.26Nyuwun pirso keturunan eyang Batoro Kathong saking eyang Adi Koesoemo ingkang ndalememipun wonten
suwun ki senopati.. tumut ngunduh rontale…..
badhe tangklet, pripun carane pesen kaos ADBM ??
Kepeneran kulo tak narik 351-355 nggih. Dados boten tabrakan malih. Tarik K4ng……🙂
Balas	On 1 September 2010 at 06:56 Kartojudo said: Wah..wis kepenak iki…wis do ngenthut..eh..ngenthit..eh piye tho..ngetik kabeh !
Sejatosipun saged kemawon Ki.Namung trayek 343 – 350 menika sampun dipun garap Ki Adung, dereng sempat pun unggah kemawon. Trayek kulo sakmenika 351 – 360. Sabar inggih, kulo nggih ngentosi retype
panjenengan 344 dumugi 350. Kawulo nyegat
Miturut Ferguson, diglosia inggih punika kahanan ing satunggaling bebrayan ingkang ing salebeting kahanan basa punika wonten kalih variasi basa ingkang mlampah inampingan, ingkang saben basa punika nggadhahi peran tartamtu.[1] Kahanan ing bebrayan diglosia punika dipunwastani kahanan basa ingkang stabil, tegesipun ing salebeting kahanan punika wonten setunggal dialèk utama (ragam utama) kaliyan wonten setunggal basa sanèsipun (ragam sanès).[1] Dialèk-dialèk utama punika, antawisipun saged arupi
ojo lali marang dhawuhe Kanjeng Pangeran Samber Nyawa "rumongso handarbeni,.. meluo
pak Bluebotana , ... , salam Logged
@Kaizen46256.	Klebat kliwat gulo jowo. Yen kulo gadhah lepat, nyuwun pangapuro. ~ @Kaizen46257.	Si koko suka jalan-jalan, muter-muter di taman
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Kanjeng Pangeran Diponegoro III
Brawijaya, "Kula badhe pados momongan ingkang mripat
"ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong
aba aku anyar /anyaR/ balek banyak berapo bole /bolé/ dateng gawak gawe kecik rama kulo anyar /anyaR/ mantuk kata pinten angsal rawu bekto damel alit
Comment by Agus Adzib— January 16, 2013 #
opo bedane salak madu karo salak pondoh biasa…..? aku wes suwe tenan ra mangan
anakseni ing Datingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran amung Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul iku rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyaning-Sun, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang nglimputi ing ngalam kabeh, kalawan kodrating-Sun.” (R. Ng. Ranggawarsita, WIRID Punika Serat Wirid Anyariyo-saken
DOA PUKULAN ZABANIYAH | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
sawijining sarana perhubungan wonten ing ngelebet ipun tlatah dan antar tlatah inking katah digunaake ing tlatah
Jan-jane panganan sing khas Purworejo tenanan kuwi opo to?macem - macem Lanting Iku biasane bahasane Wong kudulan biasane nek Wong Lor ........................GEBLEQ Qi biasane nag daerah bruno ,..............AL- Binggle Iku nag daerah kidulan akeh biasane adol nang tontonan jidur ( NDOLALAK ) iku rasane Gurih kenyal - kenyal iki pancen khas PurworejhoWong nek lanting kuwi nang endi-endi okeh he! Lanthing nek nang Yojo jenenge slondok, nek nang Purwokerto jenenge alen-alen. Opo maneh sing jenege gethuk lindri! Kuwi nek rasalah nggok-e wong Gombang!Nek clorot kuwi nang daerah liyo encen ranono (wong le nggawe wadhahe angel).Nek arek golek clorot sing yakin olih sak wayah-wayah menyango pasar Grabag. Clorot iku ning bungkus ngango
sing adol pora!Siji meneh "CENGKRENG GLODHAK" RONDO
Wayang Suket (Slamet Gundono), Temperente, Campur Sari Centre (Cak Diqin), Mbah Kung Ensamble in Pagelaran-Kasunanan Palace Surakarta
zrI rAdhikA sphuratu me hRdi keli sindhuH ||RRSN 18 ||
PEKALONGAN, PEMALANG, PURBALINGGA, PURWODADI, PUWOKERTO, BANYUMAS, PURWOREJO, DI REMBANG, SALATIGA,DI SEMARANG, SLAWI, SRAGEN, SUKOHARJO, SURAKARTA SOLO, TEGAL, TEMANGGUNG, UNGARAN, WONOGIRI, WONOSOBO, AMBARAWA,
TagsStickam BukakeErotic BukakeBig Black Tits BukakeNubile BukakeYoungest BukakeGay BukakeToon
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Alengka&oldid=970733"	Kategori: Krajan India KunaKrajan jroning RamayanaKrajan jroning Mahabharata	Menu navigasi
blora ,rembang purwodadi ayo gabung saptopurwodadi on Sun 11 Mar 2012, 12:40Mas Hery sibuk nang W*gil..... Piye ki sidane...??saptopurwodadiKolonelJumlah posting : 770Join date : 27.03.11Lokasi : Purwodadi Jateng. 081326211577 Re: rekan2 papaji daerah pati,kudus,blora ,rembang purwodadi ayo gabung aji on Sun 11 Mar 2012, 14:58kristianto wrote:wah tindak lanjute piye iki,,, klo jadi n dah fix biar aq ambil cuti lagi,,,, sekalian latbar atau sekedar cangkruk ni? minggu
blora ,rembang purwodadi ayo gabung gubug on Mon 26 Mar 2012, 07:30
Tue 27 Mar 2012, 22:02gubug wrote:saptopurwodadi wrote:dul....sampeyan2 sg ws premium member ae sg dadi panitiane .....
blora ,rembang purwodadi ayo gabung saptopurwodadi on Tue 27 Mar 2012, 22:03lukman_hidayat37@yahoo.co wrote:kapan di adakan di rembang
blora ,rembang purwodadi ayo gabung saptopurwodadi on Tue 27 Mar 2012, 22:11batman wrote:mas pak de, pak lek ,.,.,.om2
Lokasi : Rembang 082138520777 / 085641073337 Re: rekan2 papaji daerah pati,kudus,blora ,rembang purwodadi ayo gabung saptopurwodadi on Thu 29
blora ,rembang purwodadi ayo gabung jaghana on Tue 10 Apr 2012, 08:47saptopurwodadi wrote:aji wrote:kristianto wrote:saptopurwodadi wrote:Kita kumpul2
Assalam’alaikum wrmb, kulo nyuwun do’a penjenengan mugi kulo sak kluargo tansah pinaringan karahayon wilujeng, masalahipun kulo sering sanget tampi kiriman tiyang ingkang serik dumateng kulo lan kluargo (sering kluargo dipun damel sakit pun 4th langkung, didamel kecelakaan anak lulo nembe kemawon) kulo nyuwun tulung sanget do’anipun, mugi panjenengan Ki
ana ing wayang Purwa, ngemut pituduh bab kawruh lahir lan batin. Mangkono uga wadine kang sumimpen ana ing dalam aksara Jawa (Carakan) malah luwih wigati maneh.Aksara Jawa iku jumlahe mung ana 20 iji, yaiku :1. Ha 11. Pa 2. Na 12. Da 3. Ca 13. Dja 4. Ra 14. Ja 5. Ka 15. Nya 6. Da 16. Ma 7. Ta 17. Ga 8. Sa 18. Ba 9. Wa 19. Ta 10. La 20. NgaCarakan iki ora mung kanggo nulis laying bae, nanging duwe wadi kang kang tumuju marang kawruh kebatinan, terange mangkane :Aksara kang sepisan aran Ha, dene pungkasane aran Nga, dadi kang 18 iji liyane iku minengku dening aksara Ha lan Nga, tegese Ha lan Nga iku “Hangen-hangen” utawa “Hangin”. Uripe manungsa era bisa pisah kalawan Hangen-hangen lan Hangin, yen sak karone iku ora ana, manungsa mau aran tilar donya. Dadi nyata yen carakan mono nyimpen wewedining uripe manungsa.Kajaba aksara 20 warna mau, ana tambahane aksara silihan limang rupa, yakui A.I.U.O.E. limang aksara iki aran aksara “suwara”, terange mangkane, ora dumunung ana ing jaba lan ing njerone badaning manungsa wondening aksara 20 iji mau, dibagi dadi rong golongan :GOLONGAN KANG SAPISAN20 iji
kang luwih ceta maneh mangkene :* Ha na ca ra ka, karepe wis ana utusaning Allah, yen ing saat iku wis mlebu ing petung kurang 20 dino bakal tilar donya.* Dha ta sa wa la , ing wektu iki kahanane lahir lan batin wis ora cocok, mratandani yen patine wis kurang 15 dino maneh.* Pa da ja ya nya, ing wektu iku kahanane lahir lan batin dadi gumolong tetap teguh, ora ana rasa owah gingsir, ilang was sumelang, iki tegese nompa sasmita yen patine wis kurang 7 dina maneh.* Ma ga ba tha nga, ing wektu iku rasaning lahir lan batin wis ora duwe karep apa apa, iku mratandani wis tumeka ing janjine urip ninggal donya.Wondene aksara suwara A I U O E, iku melindungi jasate manungsa ana ing alam donya lan akerat. Supaya tambah gamlang maneh, diterangke sarana nganggo gambar kaya kang kasebut ing gambar iki :Keterangan : No. 1 tumeka No. 8 iku tegese badaning manungsa, No. 1 tumeka III iku tegese alaming manungsa, alam wadag, jaga melek. Wondene bunderan kang ora ana nomere iku, tegese panguwasane Gusti Allah.SASMITANING PATIMungguh kang dadi tonda tandaning sasmitaning pati iku mangkene :Ing sakawit yen sira tangi turu, duwe pangrasa rasaning pikir lan atimu, ora tetep seneng, duwe pangrasa kang during tau ngalami serta rasaning lakuning napas ora kaya adat saben, tegese wis kurang lancar. Yaiku tanda yen wis ana utusan saka Pangeran bakal mati kurang 20 dina. Iku nyatane sastratjeta tjarakan mau.Ing kono sira wayahe masrahake jiwa lan raga marang Gusti Allah, mantrane mangkene : Ingsun masrahake kang dadi panguwasaning Pangeran wolung prakara, yaiku Roh, Napas, Budi, Iman, Pangrasa, Pamiarsa, Paningal lan Panggonda. Muga pada muliha marang asalika saka kodrat Ingsun.Yen wis masrahake mangkono wajib sira ngurangi kareping wolung prakara iku, kaya kang kasebu ing ngisor iki :1. Roh, napase roh kudu disirnakake, umpama maune sadurunge tompa sasmita karem banget ngumpuli marang wanita, sakiki banjur ora ngumpuli wanita maneh.2. Napas, napsuning napas kudu disirnakake, tegese umpama kepetuk mungsuh ora kena sengit, ora kena napsu marang sapa bae, atine kudu digawe sabar, pulatan kudu sumeh, yen rumongsa duwe dosa marang sapa bar, inggal jaluk panggapura, rasane sing nganti kandas ing lahir batin.3. Budi, ilangana krentenging budi kang ora iklas-lila sanajan duwe bonda
paribasane samendang pinara sewu wis ora bakal dieman neh.4. Iman, sampurnakna imanmu, tegese kabeh tindak lakumu kang sarwa pasrah lan sabar mung gumolong meleng sawiji tumuju marang sediyamu kang sejati, bali marang asal mula mulanira.5. Pangrasa, golongan tekatmu, aja duwe pangrasa kang ora becik, sanajan sira krungu wong omong kang ora tata, umpamane sira dipisuhi, iku tampanen kanti pangrasa kang becik, aja nganti obah atimu, duwe pangira marang liya kang ora becik, iku uga ora kena. Cekake kabeh kedaden ing alam donya iki becik kabeh, dadi pangrasamu mung nrima ( nompo kabeh kahanan kang ala lan becik digawe pada ).6. Pamiarsa, napsuning pangrungu kudu disirnakake, tegese aja ngrasakake suwara kang sarwa nikmat lan nyenengake utawa gawe bungahing atimu. Dadi karepe aja nganti trima marang sakwernaning suwara kang ana ing alam donya.7. Paningal, sirnakna napsuning paningal, tegese aja nganti duwe (weruh) marang rerupan apa bae kang asal saka alam donya.8. Panggonda , pangambu sirnakna, tegese aja nganti kena panggandaning pangambu, gonad sedep arum wangi aha nganti manjing ing sanubarimu,kang kudu diesti mung gandane diri pribadi.Kang kapindo : yen wis ngrasa bisa nguwasani lahir lan batin, tegese wis bisa kasembadan apa kang dadi sediyane, hananging ing kono isih apa rasa bungah lan susah. Manawa bungah rasane luwih bungah banget, yen susah uga mangkono rasane nganti kandas ing batin. Paribasane nganti ora kena diukur susahe.uga banjur krungu suwara kang selawase durung tau krungu, lan ora katon sapa kang nyuwara mau lan uga mambu gonda kang durung nate gonda, kaya mambu gandane bayi kang nembe lahir saka biyunge. Yen weruh rerupan ya rupa kang sarwa elok ya iku tanda yen utusan mau lagi poncakara (perang) iku tegese wis kurang 15 dina maneh bakal tilar donya. Ya iki buktine : Dha, ta, sa, wa, la.Yen wis ana tanda mangkono, ya iku wis tutuk wayahe masrahake gawa kang asal saka Bapa lang Biyung, mantrane mangkene :Ingsun masrahake kang dadi panguwasane Bapa lan Biyung wolung bab, yaiku : kang asal saka Bapa, getih, daging, kulit, uteg, dene kang saka Biyung : balung, sungsum, urat, jeroan, pada muliha marang asal ira saka kodrat Ingsun.Yen wis masrahake mangkone iki, sira tumuli semadi kaya wulangan bab semadi kang sapisan ing
pikiran wis krasa ora ajeg, tegese nggrambyang utawa cat eling cat lali, lan ambuning napas uga wis beda karo adat sabene, iku tetepi sasmita mratandani kurang 7 dina maneh tumeka ing pati, yaiku nyatane Pa, da, dja, ya, nya.Ing kono wektune neguhake utawa
marang kabeh donya branane, wis wancine didumake marang ahliwarise, yen duwe kawruh (ilmu) apa bae uga wajib lang inggal di tampakake (diwejangake) marang sapa bae kang pantes lan bisa nompa.Legwa masrahake jiwa ragane marang Gusti Allah, rasaning ati nganti lega (iklas) wus ora ana barang sawiji kang den akoni. Ing kono kari rasa sucining batin kang ana. Yen duwe welas (welingan marang anak putu apa sadulur lan liyane, inggal tuturana (kahirna) perlune supaya yen wis tumeka wancine muling ing alam baka, wis ora ragu ragu apa mandek tumulih dadi bisa gawe padang dalane dewe.KANG KAPING PAPATManawa sira wis krasa arep turu bae, (tansah ngantuk) iku pratanda yen kekuwataning paningal wis kumpul ana ing uteg, iku tegese wis mlebu wayah tinggal donya yaiku Ma ga ba tha nga.Ing kono sira kudu ngatur lan jaga, aja nganti ana rasa owah gingsir, sanajan mung samendang pinara sewu. Kang ana mung awas lan eling marang isi sarine kawruh kang wis sira rungkebi, kumpul gumolong dadi siji ana ing agen agenmu tumuju marang kang sira
marang bab kadonyan kayata : eling marang donya branane, eling marang kekasihe lsp, iki gawe peteng dalan kang tumuju marang kasampurnan sejati.Yen mambu batin iki tegese isih eling marang anak putune utawa para sadulure lan mitrane,
pangaruhe goda wangur iki tegese isih emut marang pengertine (ilmu) iki gawe ragu raguning pangerti kang tumuju marang sampurnaning pati.Yen gonda wangi, iku ambune bungkuse bayi, yen kena pengaruhe gonda wangi iki martandani isih eling marang Allah, iki gawe salah panganggep ing tujuane kasampurnan.Yen mambu sedep kaya ambune bayi kang wis resik, iku tanda yen isih eling lan ngakoni dadi makluk (kawula) iki kang gawe sampurnane dumadi, mulih marang mula mulanira. Iki nyatane aksara suwara A.I.U.O.E tegese : A = Aku, I = Iki, U = Urip, O = Oleh (nompa), E = Eklas, rahmat.Dadi aksara suwara iku kang hamengkoni ing badaning manungsa ana ing alam donya nganti tumeka ing watesing alam akerat.Ana ing wektu
patitis, kaya kang jinarwa ing wulangan Semadi, kayata : sumelehing badan, lakune napas, pamelanging cipta lan sapiturute bener inggal lakuning rasa lan pangrasa ora gumyur, ing kono wayahe wahyunira wis katon ngegla tanpa warana banjur ngucapa mantram mangkene :Ashadu kahanan Ingsun, iloha rupan Ingsun, Allah pangeran Ingsun, iya Ingsun kang nuhokake marga kang padang urip tan kena lali, lara tan kena ing pati, dhatles tan ana krasa.Ooooooooooo000000000000ooooooooooIng ngisor iki katerangan bab sandangane aksara Jawa, mangkene :Wiwit saka pangkon, (paten) iki tegese panggonan Roh, karepe sampurnaning urip, manungsa sakwise tilar donya , nyatane wis ilang sipate, nanging isih ninggal asma.Roh iku dumunung ana ing uteg, mongka uteg iku ana ing njero sirah, iku dadi sandangan wulu (hulu), tegese sirah ya iku pokok dumadine badan wiwit saka sirah.Sandangan “Suku” (sukon), tegese dadi cagake badan wadag.Taling iku tegese “kuping” pamiarsa, pangrungu ana ing kuping.Taling tarung, Irung dumunge pangambu.Pepet, tegese ketutup, dununge ana ing napas, mangon ing jantung, yaiku kang nglakokake getih, dadi jantung iku kaya dene lawang dalaning getih mlebu metune mratani ing badan sakojur.Jantung iki piranti pokok ing badaning manungsa, ya dadi dalane Prana kang kawasa hanjalari marang urip.Cedak dumunung ona ing sanubari;Lajar dumunung ana ing Iman = relung hati.Wigjan dumunung ana ing
ing mripat, ing teleng aran manik. Keret iku irenge mripat, teleng = kang kapanggonan manik.Pingkal, putihe mripat. Kabeh iki sinebat aran “Wijanyana” sebab dadi wakile aksara kang bisa muni bebarengan.Kajaba kuwi ana maneh tembung kang aran :Na, Sa, Dha, Tha iki aran “Murdanio” banjur ana maneh , Nya, Sa, Tja, Dja iki aran Talwio , tegese kabeh aran Triloka yaiku alaming manungsa, kaya kang diterangake ing wulangan sapisan.Dene tembung “Tataprunggu” yaiku aksara kang didadekake ongka (nomer) kaya kang kasebut ing ngisor iki :Ga :ongka siji dadi perlambange kawitan sampurnane manungsa.Ngalelet ngka loro, dadi perlambange lakuning manungsa mesti pinaringan timbangan dening Pangeran, kayata anane wong lanang lan wadon, Awan lan bengi, lara lan waras, beja lan cilaka, urip lan mati, Kawula lan Gusti.Ngapingkal ngka telu , tegese netepake keyakinaning manungsa pinasti kudu nompa lang nglakoni lelakon pangawane dewe salawase ana ing alam donya, supaya aka nganti ngeluh ngresah, sebab pepastining urip wajibe kudu ngambah ing alam telung rupa yaiku : 1. Alam jaga (melek), 2. Turu, 3. Tilar donya (mati) jalaran iki wis ora bisa diuncati maneh.Mamiring ngka papat iku tegese nyatane Allah dadi sesembahane kabeh mahluk, ora wujud ora arah ora panggonan lan ora katon, uga ora kena kinaya ngapa. Lan uga dadi plambange asal kedadiane badan wadaging manungsa saka anasir patang rupa, yaiku :Bumi, 2. Geni, 3. Angin, 4. Banyu. Mangkono uga anane klebating manungsa iku ana papat.1. Wetan, yaiku lambange nalika Bapa lan Biyung pada sapatemon,2. Kidul, yaiku plambange nalika Bapa lan Biyung kumpul,3. Kulon, iku plambange nalika Bapa lan Biyung nganakake Dhat nanging mung darma dadi lantaran bae,4. Lor, iku plambange nalika lahire jabang bayi.Makurung ngka lima, iki maksude panguwasane Gusti Allah, nalika wiji isih ana ing guwa garbaning Bapa lan Biyung, Bapa iku mung saderma dadi lantaran dumadining jabang bayi. Makurung tegese dadi kalima pancer, lan jumenenge ana ing satengahe keblad.E : dadi angka nem, maksude Eklas terange Eklas iku ana nem warna yaiku : 1. Rila, 2. lali, 3. lulus, 4. eling, 5. langgeng, 6. sumarah (pasrah).KETERANGAN :1. RILA, tegese kelangan apa bae wis ora getun,2. LALI tegese lali marang dhat sipate, maksude lali ing badan lan jiwane ditinggal ana ing alam donya.3. LULUS , nglulusake selawase urip kanti nikmat lan manfaat,4. ELING, eling marang angale lan eling marang mula mulanira,5. LANGGENG, ora bakal owah ngingsir maneh, terus langgeng asmane,6. SUMARAH yaiku masrahake jiwa ragane katur marang Pangeran.La :dadi ongka pitu, iki tegese tetepe lakuning wayah (jam) kang ora tau blinjani, kayata lakune srengege, mesti wayahe tetep, mula para Pandita iku pada nganggo watak pitu.Pa palya :dadi ongka wolu, iki karepe nuduhake lakuning semadi kang tumuju marang Suksma Kawekas, ana wolung bab, aran “Hasta Brata” keterangane kaya kang kacetak ana ing wulangan ngarep.Ja :ongka sanga, tegese anane babahan hawa sasanga.Das = nul :tegese dadi tanda marang ajining angka, jen das mau dumunung ana ing sangarepe ongka, tegese ajine(regane) ongka mau dadi suda, aran winengku, dikuwasani. Nanging yen das ana ing burining ongka iku tegese regane angka mau banjur dadi mundak duwur, aran hamengku nguwasani (tulada Rp. 00.1 lan Rp. 1,00).Kajaba iku ana maneh karepe, yen wujud mung das tok iku tegese ora duwe pangadji (ora duwe rega)utawa suwung dadi karepe badan wadage manungsa iku yen wis di unjadi ing suksma, wis ora ana gunane jalaran wis suwung lan wis ninggal sipate, kang kari mung asmane.Ana maneh candake sasmita sandi kang wujud tembung ( ukara) siji nanging mengku karep rong rupa, yaiku :Ka ta pa ga ba iki aran Alpa Prana.Ka ta pa ga ba iki aran Maha Prana.Tegese “Alpa Prana” iku kawula) dadi anane kawula.Tegese ”Maha Prana” iku Gusti ) lan Gusti.Keterangane mangkene :Kawula (titah = mahluk) iku kadunungan apes lan lali, sebab titah iku bisane dadi luhur kudu nglakoni (duwe laku), mula dikaya ngapa pintere manungsa ora bakal bisa madani kalawan panguwasane Pangeran. Sebab manungsa tansah binuntel ing kamarkaning alam donya. Mula biasane kelakon sediyane iku mung gumantung marang lila legawane anggone masrahake jiwa ragane marang Pangeran.Wondene Gusti Allah mula sinebut ora makan ora jaman, lan tan kena kinaya ngapa, sebab Panjenangane kang nglimputi sumarambah ing sakabehe kang para dumadi, kang bisa diweruhi dening manungsa kodrate panguwasane.Tingkah patrape Semadi wis diterangke ana ing ngarep, dadi yen manungsa wis bisa netepi ing pituduh mau banjur ngeremake mripat kang alon-alon lan dedasar ati sabar. Ing kono sira bakal manjing ana ing alam kang peteng dedet lelimangan wis ora kena diumpamakake maneh. Ing kahanan iku ana
handelahi tanpa wewayangan, jembar tanpa tepi ora ana keblate, ora ana ngisor lan duwur, kang katon mung suwung sepi lan rasa kang tentrem ayem. Kedadian iki saya panguwasaning Roh = uteg. Mulane roh uteg bisa duwe panguwasane kang mangkono mau, jalaran dek nalikane isih ana ing alam donya babadan wadag, dayane tanpa nganggo wates ukuran. Sebab badan sakojur iki dikuwasani dening uteg (kawruh) lan pinteram/ kapinteran mula aran Yang Maha Luhur.Yen kena panguwasaning kaluhurane Suksma, banjur ora duwe karep apa apa, iya iku kang sinebut aran Mangeran Suwug, tegese ora ana barang kang sinediyam Manawa kerem kandeg ana ing kono, bakal dadi Ratuning jin lan peri.Yen cahya padang mau banjur ilang, sira bakal pirsa cahya kang blerengi kaya sunare srengege, iki kedadian saka napas. Mula kaya mangkono awit dek isih ana ing alam donya nganggo badan wadag. Napas iku maweh cahya ing badan sakojur. Ing kono aran Yang Maha Mulya.Yen kena pangaruhe kamulyane Suksma, yaiku kang sinebut Mangeran wujud, sebab ing kono duwe karep arep nganakake warna rupa, tegese duwe sediya nitis, manjelma maneh, yen kliru sediyane banjur dadi retuning danyang dan prayangan.Yen cahya kuning, iku kedadian saka Budi, sebab nalika isih ana ing alam donya, Budi iku gawe sucining badan sakojur, ing kono aran Yang Maha Suci. Yen kena pengaruhe kasuciane Suksma, agawe sucining Jiwa, kang aran Mangeran konta (gambaran kang ora ana wujude). Mula banjur gawe ragu raguning (gojak gajek) lan yen kandeg ana ing kono, bakal dadi retuning setan.Yen cahya kuning banjur musna, banjur weruh cahya ireng, yaiku kedadian saka Iman, sebab nalika isih ana ing alam donya Iman iku nguwasani badan sakojur, ing kono aran Yang Maha Kawasa, yen kena pangaruhe kuwasaning Suksma, banjur duwe karep nindakake penguwasaning Jiwa, yaiku kang aran Mangeran ana (wujud), tegese deweke ngakoni diri pribadi yen klelep ing kono bakal dadi retuning Bekasakan nunggal bangsa lan setan, nanging luwih kasar.Yen cahya ireng mau banjur ilang, ganti dadi cahya putih iku kadadian saya pangrasa, sebab nalika isih ana ing alam donya, pangrasa mau ngebeki ing badan sakojur mula aran Yang Maha Agung, yen kena pengaruhe Aguning Suksma, bakal nitis dadi bangsane manuk.Yen cahya putih mau musna, bakal/banjur weruh cahya abang iki kedadian saka pangrungu (pamiarsa) awit pamiarsa mau dek nalika isih ana ing alam donya masesa ing badan sakojur, mula aran Yang Maha Wasesa, yen kena pengaruhe wasesane suksma, bakal nitis dadi kewan galak.Yen cahya abang wis ilang, bakal pirsa cahya kang wening (bening) iki kedadian saka paningal, awit maune dek isih ana ing alam donya
dadi kewan kang urip ana ing banyu.Yen cahya wening musna, banjur pirsa cahya kang monca warna, yaiku ireng, abang, putih, kuning lsp, iki kedadian saka pangambu, nalika isih ana ing alam donya hanyamati ing
Manon, tegese meruhi samubarang kalir kang bakal tumeka sinebut Soca Batara, wondene asale cahya monca warna mau kedadian saka anasir patang prakara, yaiku Bumi, Geni, Angin, lan Banyu.Keterangane Mangkene :1. Cahya Abang : Asal seko geni, dumunung ana ing jantung, dadi napsu amarah, mula kena pengaruhe cahya abang bakal nitis dadi manungsa kang sugih nepsu (murka).2. Cahya Ireng : Asal saka bumi, manggon ana ing waduk (weteng) dadi pangrasa, watake ngongsa utawa kesusu mula yen lena pengaruhe cahya ireng, nitis dadi manungsa kang sugih pangerten lahir.3. Cahya Putih : Kedadian saka angin, manggon ana ing sanubari dadi sabar, yen kena pengaruhe iki bakal nitis dadi manungsa kang sugih kawruh kebatinan.4. Cahya Kuning : Asal saka banyu, dumunung ana ing uteg, dadi kawruh lahir lan batin, dayane bisa weruh (nimbang) kedadian ala lan becik, bener lan luput, iki bakal nitis dadi manungsa wicaksana, ahli budi, yen tembung Indonesia aran Budiman lan Gunawan.Kabeh mau salugune mung gumantung marang karsane Gusti Allah, mula sing perlu tumrap para manungsa sumujude marang Pangeran kang Maha gesang.ooooooooo000oooooooooGAMBLANGE :Bumi, Geni, Angin lan Banyu jalaran iku kang dadi pokok anasiring urip, yen kurang pangertine kang dadi asal usule, handadekake kurang sampurnaning kawruhe ing bab kebatinan. Wondene katerangane mangkene :Yen sira wis ngerti marang asal usule uga kudu ngerti marang tegese (karepe) awit yen ora mangkono bisa gawe kliruning panganggep (panggangone) sebab yen ora mangkono bisa gawe kurang percayane (ngandele).Yen wis ngerti dununge kudu ngerti kanggone, sebab yen ora ngerti kanggone bisa ndadekake binggunge ing pangertene. Yen wis ngerti kanggone kudu ngerti marang kedadiane, sebab yen ora ngerti kedadiane bakal gawe gojak gajekge kawruhe.Yen wis ngerti marang kadadiane kudu ngerti buktine sebab yen ora weruh buktine ora ana gunane tumrap ing pangertene.Sebab sakabehing ilmu iku yen mung apal sesebutane bae ora kanti dilakoni babar pisan tanpa gawe prasasat kaja manuk bejo, bisa omong nanging ora ngerti tegese. Luwih luwih bab ilmu kebatinan, iki yen ora dilakoni dinyatakake malah nambahi dosa, sebab banjur dadi ahli umuk durung tau weruh nyatane, omonge kaya kang wis pada weruh buktine, dadi aran batin lahir goroh. Sebab sapa iku sing ngerti temenan (apal) tumuli dilakoni, supaya sira ora dosa lahir lan batin ana ing donya tumeka ing akerat.GAMBLANGE MANEH MANGKENE :Bab badan iku sakbenere raga kang wis ora kanggo (mati) wondene rasaning pati iku ana patang bab yaiku :1. Rasaning jantung, lakuning napas, 2. Rasaning weteng (waduk)
RAGAIku uga kedadian saka patang bab, yaiku :1. Roh, kang nglakokake engetan,2. Pangambu, kang nompa kabeh sawernane panggoda,3. Napas, kang nglakokake getih lan rahsa,4. Pangrasa, kang nglakokake sari sarining daging, kulit lsp, kang dadi dasaring urip.BAB NYAWAKang aran nyawa iku kedadian saka telung bab, kang isih kena diowahi lan kena gingsir yaiku :1. Iman , manggon ana ing pulung ati,2. Pamiarsa (pangrungu) dumunung ana ing kuping,3. Paningal, dumunung ana ing mripat.Mula telung bab iki diarani nyawa, sebab asale saka banyu, mongka banyu iku bisa owah gingsir, ora bisa tetep ajeg panggonane. Dadi kuwajibane uga ora tetep.SUKSMAKang aran Suksma iku kedadian saka limang bab, kang ora bisa owah gingsir yaiku :1. Roh , dumunung ana ing uteg,2. Napas, dumunung ana ing jantung,3. Budi, dumunung ana ing sanubari,4. Pangrasa, dumunung ana ing waduk (weteng),5. Pangambu, dumunung ana ing irung.Limang bab iki diarani Suksma, jalaran asale saka angin. Nyatane angin iku kahanane kang tetep ora tau owah gingsir. Jagad iki sakisine kabeh wiwit sakdurunge dumadi wis kebekan dening angin. Mula suksma iku uga ora bisa owah lan ora bisa gingsir sebab asal saka angin.Anane manungsa nganggo badan, anggota, nyawa, suksma jalaran deweke kanggonan pirantining urip wolung bab, yaiku : Roh, Napas, Budi, Iman, Pangrasa, Pangambu, Paningal lan Pangrungu.Dene liyane iku klebu ing golongan kang kasar, yaiku kulit, daging, balung lsp, yaiku kang asal saka Bapa Biyung, mula diarani badan kasar (wadag) sebab katon wujude.Yen kang asal saka Pangeran yaiku wolung bab mau, sanajan ora katon ing mripat wadag nanging ana buktine, dumunung ana ing badan (raga) nyawa lan suksma.Dene salugune badan, nyawa lan suksma mau ora bisa lumaku, yen ora sarana obahing keteg, dene obahing keteg iku jalaran kena daya lakuning bumi, geni, banyu lan angin. Patang bab iki anggone bisa tumindak, sebab saka kenadayane Swasana, kaya kang diterangake mau, bab jagad kebekan dening angin, ya swasana kang ngebeki cakrawala iki, mula diparibasakake alus tan kena jinumput, gede ngebaki jagad.Dadi ceta lan terang, dumadining manungsa iku kang pokok saka dayane swasana, dene swasana iki kang dadi lantaran dumadining manungsa iku dibagi dadi rong bab yaiku: swasana kang tumuju ing jaba badan, lan swasana tegese hawa kang kumpul, Swa tegese panggonan. Dadi terange tembung kumpuling hawa.Dadi swasana kang tumuju ana ing jero badan, Swa tegese umur, Sana tegese panggonan, wutuhing tembung panggonan umur, dene umur iku dumunung ana ing Napas. Dadi uriping manungsa iku sebab nganggo Swasana kang dununge ana rong panggonan, yaiku ana ing jaba lan ana ing jero badan. Dadi ora bisa nganggo saperangan bae, kudu jaba lan jero. Yen mung nganggo
Nuwun Sewu PAK…..Niki enten Pendaftaran POLRI 2010 kapan?
rogebon	Wis lumrah nek bocah cilik senenge dolan karo dolanan. Ora mbiyen ora siki padabae. Mung bedane dolan lan dolanane bocah cilik siki wis serba instan, wis nganggo tekhnologi canggih nek jaman mbiyen serba alami, mawi gawe disit, jarang banget sing tuku.
mlayu kocar-kacir ora nggenah. Wis ora ndelengna sawah sing lungkane amba-amba, sing penting slamet.
Duh pak nyuwun ngapurane nggeh, wong jenenge bocah ya ngertine seneng. Ayuh kang
WEWARAHING R.Ng. SOEKINOHARTONO (KHAQ WONTEN ING S...
0 Response to "NGUWONGAKE"
ya pak!!!(yusefin x-2)
Posted by ajeng | Juni 21, 2008, 6:40 am pak tugase sampun rampung, mugi – mugi panjenengan nyukani kula nilai ingkang kathah, “amiiiiiiiiiiiiiin”
Posted by fajar x3 | Juni 21, 2008, 3:11 pm Ass…
sejarah….. mengko rakyat karo anggota dpr wis iso pinter dewe… kan saiki ra koyo ndisik, saiki wis bebas ngomong toh… dadi mengko sing bener opo ora kan iso ketok dewe (yang salah pasti keliahatan).
Susno: yoh … wis lah mas syahri…. terserah sampeyan sing wis pengalaman…. aku tak manut wae di kon istirahat neng tahanan aku yo manut… abis arep ngopo yo… arep ngotot yo tetep kalah karo sing kuwoso. yo….
Syahril: yo… ngono to…. dik susno… awake dewe istirahat wae neng tahanan…. aku wis kesel… arep leren wae.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mundheim&oldid=1012358"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.25, 6 Maret 2016.
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: RM. Hendri [Metro Lampung] Dan Eyang Putri Kalasan
kangkane koe ojo ketinggalan karo iki mau tak kei meneh yo Lagu Ratih Purwaningsih
jon wedokan iki mantep tenan .opo maning iki Lagu Zaskia Gotik goyang itik zoss zosss cuk .urung rampung lek ku komentar joh Lagu Anak Anak kanggo
lingga said: nyuwun sewu, menawi sampun wonten engkang sampun saget ngunduh nyuwun
Tingkatan 2 - Bab 8Sejarah Tingkatan 2 - Bab 5Nota Sejarah Ting 2 Bab 3Nota Sejarah Ting 2 Bab 7Sejarah Tingkatan 2 Bab 3Nota Sejarah Ting 2 Bab 2Sejarah Tingkatan 2 - Bab 3Sejarah Tingkatan 2 - Bab 8nota
bunda.. hehe.. wah pernah baca juga, pinjem bun..
Posted by monda | Sunday, 20 February 2011, 19:38 1. Bakate sampean ki nglaut mas, dadi pas ora bakat mbiji, sama podho karo jue.
2. OOT, tulung mas, blogku sing wandisukoharjo.wp.com kui diganti sing iki, mergo wis dikubur karo Mr. Matt, nek ora percoyo bukaken dw. Suwun.
mung sinartan wewaton wani ning gampang wedi ing pakewuh. Amargo opo-opo kang di anggep gampang lumrahe banjur nuwuhake watak gumampang temahane ora kober tumandang. Sing gampang bae ora kecandak .Opo maneh sing angel tangeh biso kelakon. Yen wedi ing pakewuh , ati tansah tido-tido, wekasan panyandake mesthi
gawe. Prayogane sabarang pakaryan gampang utowo angel/ewuh kudu di tandangi mantep lan madhep. Tekade ojo nglokro wusanane mung lungguh karo nglamun (maklum jenenge manungso) Kabeh gegayuhan kudu di ayahi kanti tekat kang kuwat lan iman sing mantep, percoyo marang Gusti Kang Moho Asih.
Jaran doyan mangan sambel. ( Horses will devour chili sauce ).10. Wong wadon nganggo pakaian lanang. (
Akeh janji ora ditetepi. ( Many promises unkept ).13. Akeh wong wani mlanggar sumpahe dhewe. (
Kepingin urip mewah. ( Seduced by luxury ).37. Ngumbar nafsu angkara murka, nggedhekake duraka. (
Akeh wong lanang ora duwe bojo. ( Men will choose not to get married ).47. Akeh wong wadon ora setya marang
Akeh wong mati kaliren ing sisihe pangan. ( Many people will die from starvation in prosperous times ).130. Akeh wong nyekel banda nanging uripe sengsara. (
sedih ya, pisahan karo Ken Padmi. Tak dongakena muga-muga sedulur-sedulurku kabeh bisa olih ganti ning padepokan liya, sing luwih sembarange timbang Ken Padmi, senajan
AS-Sekar Mirah bae ora seromantis itu. Apa maning Glagah Putih-Rara Wulan, apa Sabungsari-Raras. Adoh nemen. Enyong kelingan, waktu kuwe akeh cantrik adbm sing ora trima PW dadi pasangane SG. Pancen, wong sing karaktere kaya Pandan Wangi (contone Ken Padmi)akeh mengundang simpati, nganti para cantrik pada gela, ning apa kok PW olih SG? Ning apa koh ora karo AS bae? Ya, ning kene jelas katon kepiawaiane Ki SHM ning awal-awal masa jayane, pinter
mentaati tuntunane Sing Maha Kuasa. (strugling to surrender, jare Jeffrey Lang).
Wis ah, mbokan kedawan. Tapi sedurunge, kanggo Ki GD, Nyi Seno, lan para cantrik senior, apa langka pikiran apa ide kanggo nggawe
liya? Esih akeh karya-karya Ki SHM sing luwih apik timbang adbm karo nagasasra sabuk inten, lan ora kalah dawa, kaya seri pelangi di langit singasari, bara di atas singgasana, sepasang ular naga di satu sarang, panasnya bunga mekar, sing angger direnteng ndeyan bisa luwih sekang 150 kitab.
Wis ah. Salam nggo para sedulur kabeh.
said: Melu ndlosor ning gandok iki
Balas	On 12 Agustus 2009 at 21:59 putut karang tunggal said: senajan wes moco ning ojo lali karo asale
at 06:12 Widura said: Jarene Pecel Mediun …
Ora iso mbedak-no endi sing asli … maklum ilate kerep keslomot pizza …. dadi ya rodo kethul …..
Piye khabare Sengkaling Indah, Ki …. nomer piro ta istana nJenengan?
Kok ora ono sing weruh karo jeneng Arema? Maklum podo ora seneng moco adbm …
Ngimpi Balas	On 13 Agustus 2009 at 07:03 Arema said: Ha ha …
Mestine tlatah “KULON PROGO” wis jam setengah pitu sore ta? Wayahe dinner …..
Iku lagi ndik Betawi ….. ora turu maneh …
mugi kabegjan lan karahayon ingkang tansah pinanggih, pikantuk berkah lan sih-IPUN Gusti Allah Ingkang Makaryo Jagad.
at 18:58 pandanalas said: wah…begjo tenan atiku…
Balas	On 4 Agustus 2009 at 19:34 benowo said: Wah, kujur tenan aku…
Rong dina menthelengi lawang gandok 321 tekan saiki isih durung dibukak….
jilid 1-3’ nggih, Ki?
Balas	On 4 Agustus 2009 at 19:38 bejo said: Ketoke Nyi Seno pirsa banget atine para cantriks lan bukan cantrik. Supaya ora padha sakaw, kitabe arep diklumpukake dhisik. Yen wis cukup akeh lagi diwedhar bareng nganti episode AS vs SG rampung.
Iki mung mungkin lho … sekedar ngiro ngiro
Balas	On 4 Agustus 2009 at 19:45 sidi said: Ki Adhie,
ya, kawulo kemutan sederek kulo Raihanah ingkang sampun
Galih Kangkung said: Nyuwun sewu, nderek langkung kawula alit bade tumut ngantosi wedaring kitab wonten wingking kemawon
ngurangi jatah moco ADBM, jalaran kudu akeh tahajud lan tadarus.
Balas	On 6 Agustus 2009 at 12:27 Ki DemangSantosa said: Matur sembah nuwun dumatheng sedherek sedoyo engkang sampun kerso ngawedar kitab pusaka api di bukit menoreh.
Mugi Gusti Allah paring berkah dumatheng sederek sedoyo ingkang sampun kerso paring pepadang babagan babad tanah leluhur puniko…
Mbok menawi wonten sedherek engkang kersa ngawedar kitab-kitab Ki SH Mintareja sanesipun kadhoso Singgasana Singasari…, Kabut di Singasari…lan sak panunggalanipun sumonggo…
Trah Panembahan Wongsopati Ing Klero: Njeng Ibu Gedhe RA. Sri Mulyatmi ing Gedong Kuning
Ngarsanipun Gusti Alloh Ingkang Moho Tunggal, bilih saking sedaya peparing rahmat agung, nikmatipun endahing Iman Islam ugi Ihsaning Muslim, ugi gelaring rizqi gesang tumrapipun tata lahir bathin kita. Mugi kitha sedaya kaparing kaslametan ageng datan nglampahi jejibahan gesang ing ngalam dunyo dumugi ing ngalam akaherat samangke kanthi jejimat Ridhaning Gusti Allahu Azza Wa Jalla ugi mugi
syariatipun Kanjeng Nabi Muhammad Rasulullah Shallallahu 'Alaihi Wasalam, mugi nenggih drajat agung Mukmin Sajati ingkang
Gedong Kuning, utawi ingkang asma Njeng Ibu Gedhe RA. Sri Mulyatmi sayektos yogi pawestri ingkang pambarep ipun Kanjeng Eyang Kakung Kalasan, Kanjeng Raden Tumenggung Hasan Midaryo lan Kanjeng Eyang Putri Kalasan, Nyai RA. Siti Dariyah. Panjenenganipun Kanjeng ibu Gedhe, punika gadah asma alit "Mbak Sri". Mijil wonten ing tlatah Prambanan, Sleman, Ngayogyokarto. Piyambakipun satunggiling putrinipun Kanjeng Eyang Kakung Hasan Midaryo Kalasan ingkang anggadahi tumetesing bakat ing olah kesenian, antawisipun : tata olah seni tari, seni pagelaran Kethoprak, ugi seni macapat.Samangsa taksih anemipun, Kanjeng Ibu Gedhe RA. Sri
bantul, Ngayogyakarto. Salah satunggilipun lakon ingkang nate dipun pandegani dadhos satriya kakung.Kanjeng Ibu Gedhe Sri Gedong Kuning Paman netebi wajib sekolah saking SD dumugi SMP wonten ing Prambanan lan ing Wonosari, rikala semanten Kanjeng Eyang Kakung Hasan Midaryo Kalasan taksih netebi tugasipun dadhos satunggiling Mantri Polisi ing jaman pendudukan Jepang dumugi jaman geger G.30 S/PKI antawis warsa 1966.Salajengipun, Kanjeng Paman Ikhsan netebi wajib sekolah SMA ing kuta Yogya amargi nderek sentono wredhanipun Kanjeng Eyang Hasan Midaryo ingkang kalenggahanipun wonten ing tlatah Ambarukmo, injih punika Kanjeng Eyang Kakung Raden Mas Ngabehi Sindurejo, iingkang taksih trah darah raket saking Kanjeng Sri Sultan hamengku Buwono Ingkang kaping-VII. Sakawit punika, sedaya siti ugi komplek Hotel Ambarukmo taksih gadahipun Kanjeng Eyang Kakung Raden Mas Ngabehi Sindurejo.Lajeng, nalika Kanjeng Eyang Hasan Midaryo Kalasan netebi wajib dadhos Penewu utawi Camat ing Kecamatan Lendah, lajeng Camat ing Kecamatan Panjatan ngantos katugasaken pemerintah ing Pemda Kabupaten Kulon Progo ing kuto Wates, Kanjeng Ibu Gedhe Sri Gedhong Kuning ugi nate manggen wonten ing Tanjung Karang Bandar Lampung, nderek ingkang Raka Mas
Samiyo, punika putra tunggal saking Garwanipun Kanjeng Eyang Putri RA. Siti Dariyah ingkang Sapisan hananging sedha syahid samangasa Jaman Jepang ing Palembang. Saking Kanjeng Eyang RM. Ahmad samiyo punika lajeng lahir puta tunggal, injih punika ingkang suwargi Kanjeng Bapa Gedhe RM. Mohammad Slamet Sukamto ing Tanjung karang, Bandar Lampung. Dadhos Kanjeng Bapa Gedhe RM. Mohammad Slamet Sukamto punika taksih kadhang kwalon kaliyan Kanjeng Ibu Gedhe Sri Mulyatmi. Ngantos pikantuk jodonipun ing tlatah kuto Yogyakarto, salajengipun Kanjeng Ibu Gedhe Sri Gedong Kuning gadah putra kakung kalih, injih punika :[1] RM. Mochammad Iskandar HM,S.KomRaka Mas Iskandar gadah garwa ingkang asma Mbak Ayu RA. Titk Kadarsih,
ing AKINDO Yogyakarta.(2) RM. AchaKaluwarga Raka Mas Iskandar punika kalenggahan griyanipun wonten ing
ingkang asma Mbak Ayu Novi, lajeng kaparing keturunan putri tunggal, injih punika :(1) RR LarasatiNembe netebi wajib belajar ing SMA wonten ing tlatah Piyungan, Bantul.Kaluwarga Raka Mas Didik punika kalenggahan griyanipun wonten ing tlatah Piyungan, Bantul, Ngayogyakarto.Kanjeng Ibu Gedhe Raden Ajeng Sri Mulyatmi kalenggahan griyanipun wonten ing tlatah Dalem Gedong Kuning, Banguntapan, Bantul, Yogyakarta. Sak menika, Kanjeng Ibu Gedhe Sri Gedong Kuning kalenggahanipun wonten ing tlatah Piyungan, Bantul, Yogyakarto. Panjenenganipun sak menika sinambi usaha rumah makan.Kanjeng Ibu Gedhe RA. Sri Mulyatmi kapurih dadhos Sesepuh Brayat Ageng Trah Kanjeng Eyang KRT. Hasan Midaryo ing Jawi utawi ing Lampung.II. Sanad Silsilah Trah Saking BapaSupadhos pangeling-eling lakunipun sejarah, ugi sinaoso kangge dedhasar wasilah silaturahim sedaya brayat ageng Trah Kanjeng Panembahan Wongsopati ing Klero, dumugi Trah Kyai Karto Dreyan ing tlatah Sumber Harjo Prambanan, tuwin dumugi Trah Kanjeng Eyang KRT. Hasan Midaryo ing Kalasan, Sleman, Ngayogyokarto. Menawi dipun urut malih, bilih kanjeng Eyang KRT. Hasan Midaryo ing Kalasan kapurih tedhak turun Trah Kanjeng Panembahan Wongsopati ingkang kaping X.Mugi-mugi, sanad silsilah punika handadhosaken tambahing daya raos rinaketing pasederekan sedaya saderek ing Lampung ugi ing tanah Jawi, dumugi akhir zaman. Trahing kusuma rembesing madu lamun rahmatipun Gusti Allah Ingkang Moho Agung, sanes patrap pamer kadrajatan hananging dhasar kitha nerasaken sadaya pangajabipun para leluhur lan pepundhen ingkang sampun nilaraken amanah suci dumatheng para trah darahipun supadhos saged dadhos brayat ageng Mukmin ingkang sajati. Insya Allah..Punika sanad silsilahipun Kanjeng Ibu Gedhe RA. Sri Mulyatmi Binti Kanjeng Raden Tumenggung Hasan Midaryo ingkang kalenggahanipun wonten ing Piyungan, Bantul, Ngayogyokarto, kapurih kabadar saking trah darah kanjeng Bapanipun, injih punika :Njeng Ibu Gedhe Raden Ajeng Sri MulyatmiBintiRaden Mas Bagus Ahmad Saniyoutawi Kanjeng Raden Tumenggung Hasan Midaryo ing Kalasan,utawi Kanjeng Kyai Wongsopati-X ing Kalasan[mijil ing Prambanan,1921 lan sedha ing Kalasan,30 Maret 2004 M lajeng sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero Prambanan]BinKanjeng Kyai Karto Sentono,utawi Kanjeng Kyai Mpu Wongso Pati-IX ing Klero,[sedha ing Klero antawis warsa 1965 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Karto Dreyo,utawi Kanjeng Kyai Mpu Wongso Pati-VIII ing Kentheng[sedha ing Klero antawis warsa 1943 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Wirono Redjo,utawi Kanjeng Kyai Mpu Wongso Pati-VII ing Klero,[sedha ing Klero antawis warsa 1885 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Ageng Djoyo Wirono,utawi Kanjeng Kyai Ageng Wongso Pati-VI ing Klero,[sedha ing Klero antawis warsa 1840 lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Ageng Bongso Wirono,utawi Kanjeng Kyai Ageng Wongso Pati-V ing Klero,[sedha ing Klero warsa 1805 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Ageng Suto Wironoutawi Kanjeng Kyai Ageng Wongsopati-IV ing Klero,[sedha ing Klero warsa 1775 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Kyai Ageng Suto Menggolo,utawi Kanjeng Kyai Ageng Wongsopati-III ing Klero,[sedha ing Klero warsa 1740 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Panembahan Rekso Pati,utawi Kanjeng Panembahan Wongso Pati-II ing Klero,[sedha ing Klero warsa 1709 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Panembahan Wongso Pati-I ing Klero,[sedha ing warsa 1680 M lan sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BinKanjeng Gusti Adipati Toh Pati ing Tulung,[sedha ing warsa 1645 M lan sumare ing Sasanalaya Tulung]BinKi Ageng Karang Loutawi Raden Mas Prawiro Wongso Kusumo,[sedha ing warsa 1600 M lan sumare ing Sasanalaya Taji Prambanan]BinKanjeng Gusti Pangeran Tedjo Kusumoutawi Kanjeng Panembahan Jogorogo ing Ponorogo,[sedha ing warsa 1565 M lan sumare ing Sasanalaya Jogorogo Ponorogo]BinKanjeng Gusti Pangeran Maulana Abdullah Al Idrusutawi Kanjeng Pangeran Harya Pamungkas Sabrang Lor-II,[sedha syahid ing ngalogo warsa 1528 M lan sumare ing
Kanjeng Ibu Gedhe Raden Ajeng Sri Mulyatmi saking trah darah Kanjeng Ibunipun, injih punika Kanjeng Eyang Putri Kalasan, ingkang asma Raden Ajeng Siti Dariyah Binti Kyai Wedono Somo Marto utawi Kanjeng Kyai Ageng Somongari.Njeng Ibu Gedhe Raden Ajeng Sri MulyatmiBintiKanjeng Eyang Putri Raden Ajeng Siti Dariyahutawi Kanjeng Nyai Tumenggung Hasan Midaryo ing Kalasan,[mijil ing Somongari, sedha ing Kalasan,29 Maret 2007 lajeng sumare ing Sasanalaya Wongsopati Klero]BintiKanjeng Kyai Wedono Sumo Martoutawi Kyai Imam Somongari-VII[mijil ing Somongari warsa 18 Maulud 1888 M, sedha 14 Juni 1968 ing Metro Lampung lajeng kaputer giling ing Sasanalaya Kyai Ageng Somongari]BinKanjeng Kyai Imam Sumo Citroutawi Kyai Imam-VI[Sumare ing
Tanjung Anom, Somongari]BinKanjeng Kyai Imam Purbo Kusumo ing Jolo Sutroutawi Kyai Imam Somongari-II[Sumare ing Pralayan Padhepokan Jolo Sutro, Somongari]BinKanjeng Pangeran Kedhana Kedhiniutawi Kanjeng Pangeran Mas Kusumo As'ngariutawi Kanjeng Kyai Ageng Somongari-I[Mijil ing Krathon Ngayogyakarto Hadiningrat, sumare ing Sasanalaya Somongari]BinKanjeng Kyai Imam
Sasanalaya Piyungan Bantul, Ngayogyakarto Hadiningrat]BinKanjeng Panembahan Maulana Husein As'ngari ing Wono Joyo[Sedha ing Wono Joyo warsa 1521 M]BinKanjeng Panembahan Maulana Wahdi As'ngari ing Pajang[Sumare ing Pralayan Pajang]BinKanjeng Panembahan Maulana Hasan
Ngarsanipun Gusti Allahu Azza Wa Jalla, mugi slamet rahayu lahir bathin dunyo dumugi akherat kanthi angajab payung agung Syafa'atipun Kanjeng Rasulullah dumatheng sedaya sanak saderek Brayat Ageng Trah Eyang KRT. Hasan Midaryo Kalasan ing pundhi kemawon, mugi lir saking sedaya rubeda lan sambikolo.Nyuwun agenging pangapsami saking sedaya Kadhang Sutrisna, bilih menawi taksih kathah khilaf ing tata kirata basa kawulo, utawi kathah klentha-klenthu anggenipun kawulo anggelar isinipun seratan punika. Pramila punika, angajab saged tumuju sampurnaning wedharan tulisan kawulo punika ing samangke?,
punika kersaha peparing sedekah warta, informasi, data utawi cariyos babad sejarah para leluhur.Amargi, kawiwit saking pangajab manah kawulo kanthi blog punika bilih saged dadhos sarana hangraketaken maleh raos pasederekan sasama brayat ageng, ugi nerasaken semangat perjuangan para leluhur lan tiyang sepuh kitha, kanthi nguri-uri tilaran sejarah ugi ajaran laku kautaman warisanipun para Pepundhen, khususipun dumatheng para sanak kadhang anem utawi generasi penerus Trah Wongsopaten ingkang dereng lahir. Supadhos mboten kepaten obor sejarah para leluhur lan guyubing raos pasederekan kitha sedaya dumugi
BENGEN SUN NGOMONG, PARAN ANANE
Apa ana sing tumon ana jaran mangan wong? kadangan urung tau luh.
Tapi beda nek nang bangsari, kadangan ana sing wis tau kecokot jaran, nyatane jamane aku tesih cilik sering diweden-wedeni jarene nek di sepiti larane kaya di cokot jaran.
WEWARAH 01 Tindak-tanduk kita miturut Hukum Illahi, ingkang garis pokokipun kados ing ngandhap punika: 01. Raga, tumindakipun raga kedah mengku kasusilan, tata lan tertib, jujur, ugi mboten tumindak maksiyatan. Pangudi punika dipun wastani “NGUDI SUCINING RAGA” 02. Swara, swara tegesipun pangandika. Sadaya pangandika kedah mujudaken pangandikan ingkang nyata, manis, saha migunani utawi maedahi, ingkang nuju dhumateng karahayon. Pangudi punika dipun wastani “NGUDI SUCINING RAGA” 03. Rasa, salebetipun raos kedah mboten wonten raos mbedak-bedakaken, upaminipun rumaos langkung lebda ing ngelmi tinimbang sadherek sanesipun, rumaos langkung pinter, lan sapanunggilanipun. Ingkang wonten namung Raos Kumawula ing Gusti, tegesipun namung ngrumaosi manawi sami-sami dados kawulaning Allah. Pangudi punika dipun wastani “NGUDI SUCINING RASA”KINANTHI 01. Sucining raga punika, wujude tata lan tertib, tindak tanduk solah bawa, susila lan tata krami, manut kukuming bebrayan, kang tumuju mring basuki. 02. Sucining swara puniku, ana waton tri prakawis, sepisan nywara kang nyata, kapindho nyuwara manis, dene kaping tiganira, nyuwara kang migunani. 03. Yen suwaramu tan lugu, dhemen peprengesan sami, utawa isi fitnahan, iku bakal mbebayani,
mahanani jiwanira, kang bakal amujud suci. 06. Marmane kudu padha wruh, lan kudu padha satiti, aja dhemen migunakna, tumraping rasanireki, kanggo ngrasani mring liyan, nyenyatur alanireki.KUTIPAN SESANGGEMAN 01. Sanggem tansah enget dhateng Allah, sumingkir saking raos pandaku, kumingsun, pitados dhateng kasunyatan
watakipun, dalah muna-muni tuwin tindak-tandukipun. 03 Ngraketaken pasedherekan
tumuju dhateng kamulyan saha kaluhuran, ingkang mahanani tata tentreming jagad raya. 05. Sanggem tumindak leres, ngestokaken Angger-Angger Nagari tuwin ngaosi ing sasami, mboten nacat kawruhing liyan, malah tumindak kanthi sih, murih sadaya golongan, para ahli kebatosan
jahil, drengki, lan sasaminipun. Sadaya tindak tuwin pangandika sarwa prasaja sarta nyata, kanthi sabar saha titi, mboten kesesa, mboten sumengka. 07. Taberi ngudi jembaring seserepan lahir batos. 08. Boten fanatik, namung pitados dhateng kasunyatan, ingkang tundhonipun murakabi dhateng bebrayan umum.WEWARAH 02 WUJUDING SUCI IKU, ANGAKONI KAWENGKU GUSTI, MASRAHKE JIWA RAGA, NENG JRONING KOLBU, IKU SUCI
wus ngerti tembung kasampar kasandhung, blegering kang ngilmu, wujude wus gumelarnanging arang wong kang bisa mangerti, yen tan kawahyon ing Allah. Kang kadyeku kudu ngerti, lugunira urip neng ndonya, iku mono perlune, nyampurnakne ngilminipun, kanggo mulih mring tetep suci, ing asal-usulira, sangkan paranipun, iku padha den ungseda, iku ingkang durung ngerti, mung padha tetep Iman. Dadi urip neng ndonya iki, ora kena nguja ing kamurkan, nguja hawa napsune, kang perlu kudu weruh, wajibira manembah kuwi, sepisan nedya marna, suci jiwanipun, kapindho nurunke umat kanggo mujud tetepe ngilmu jati, ngarsaning umum ika. Kaping tiga ngupa boga sami, kanggo sarat urip aneng ndonya, mungguh kukuming Khaqe, kanggo sangu sujud, umumira netepi wajib, dadi kepala somah, kudu bisa mujud, gawe tentreming brayat, aja kongsi padha nandhang nistip, nggayuha mring utama. Denta ngudi ngupa boga sami, kudu amung metu dalan kalal, supaya slamet kabehe, iku babaring ngilmu, aja kongsi sira ngawaki, kesed sungkan makarya iku apan kliru, ingkang tetep kudu nggauta, iku ingkang kinarsan ing Gusti, kanggo ngudi karaharjan. Kaping papat kang tetep suci, marang kekadang dhasarnya, sih tresna ing batine, wit mungguh nyatanipun, padha nunggal asal-usulneki, ing lahir
padha anane, yuwana ananipun, lamun sira tetep nglakoni, yen nunggal purwanira, dene nyatanipun, sapisan saka dhidhikan, kaping pindho saka tuntunan kang nisih, temahan nora padha.
SWT. WEWARAH 04 Hamrih suci kabeh laku kang titi, nadyan tindak-tanduk lan pangucap, kudu kokpikir becike, murih tetep rahayu, aja kongsi nyedha mring sesami, rasakna ingkang nyata, babaring ngilmu, ing lahir-batinira, supaya tetep yen Allah iku yekti, amberkahi marang sira.WEWARAH 05 Godha ing sajroning Laku yen tuntunane kliru, kagawa ing Ati Batal, bisa mbabar tutur, tuture angandhar-andhar, iku kaya wujud yekti, nanging bakal kesasar.Niti-niti lakuning wong urip, kaya-kaya nyata-nyataa, nanging bingung atine dhewe, awit durung weruh, dunungira ing ngendi-endi, kang kacetha ing Kitab-Kitab, utawa buku-buku, wawasan ngandhar-andhar, dianggepa yen pancen wong wasis, tur dadi Dwijawara.Iku nora ngerti Dat kang Suci, ingkang nuju ing murnining jiwa.WEWARAH 06 Mung kudu ngerti sira, gawate wong ngudi ngilmi, yen kongsi kathukulan, ati pandhaku yekti, rumangsa yen luwih suci, tinimbang lan kancanipun, iku begalan. WEWARAH 07 Luhuring bangsa indonesia, marga padha anandhang iman, mujud bebrayan kang raharja, tata tentrem wujudira.WEWARAH 08 Iku poma
ing ati setan, rumangsa wis dadi panuntun suci, mujud ing khaq.WEWARAH 09 Kalampahanipun saged ngawula, inggih namung saking sujud. WEWARAH 10 Iku pepalang yekti ora sujud kang tumata sok kala-kala memikir, lan sok ngambra-ambra. WEWARAH 11 Sabenere Khaqing Iman, lakune kudu tata tetep ngabekti, iku marganing rahayu, larasna lan tekadira, nedya ngidhep ngarseng Hyang Mahagung, lerem tentrem
kulinakna padha, saben dina yen durung mujud, alon-alon dennya sujud, supaya lerem lan wening.Iku latihane wong Iman, murih tetep atul eneng-ening, janjine tetep lugu, ngidhep ngarsaning Allah, Allah wis ngawuningani sadarum, apa ing karepira, kang mesthi den berkahi.Mengkono wajibira, lakonana kelawan titi, yen wis tetep wujud Suhul, ing kono binerkahan, bisa ngerti wajibul wujud, babaring uripira, neng ndonya tuwin neng ngakir.Semono murahing Allah, tuwin asih mring umat sami, kang tetep Iman tuhu, lakune ora suminggah, abot-entheng wania manggul, nora ngucira ing tekad,
asihe Hyang Mahagung, mring umat kang padha Iman, marma kudu ingkang yekti.WEWARAH 12 Sarehne sira wus weruh, bab-bab kang ngalang-alangi, padha tentrem atinira, mung sumarah maring gusti.
WEWARAH 13 Sarehne sira wus weruh, bab-bab kang ngalang-alangi, padha tentrem atinira, mung sumarah maring gusti, aja dhemen pasulayan, kang mung marga saka
Marmanira, Imanmu maring Allah kng tetep, aja kongsi mangro tingal, amung Allah Pangeranta, iku ingkang njaga slameting raganta, nora bakal kena den rusak ing laknat, aja lali angayoma.WEWARAH 15 Supaya
Bisane suci, nyenyuda tumangkare hawanafsu, maujud ana sujud diarani Sumarah, mamardi jiwa lan raga, bisane lerem lan tentrem, maujud sumarah.Wong kang bisa mujud sumarah iku ora gampang.Daya prabawaning Ati Batal luwih hebat.Mangka mungguh kang dadi wewatakaning Ati Batal iku marga kerem marang kaendahaning alam, lan ngangsa-angsa, ora ngrasa marem, mesthi anggremet ngudi bisa katekan ing sedyane kang nuju marang kamulyan ing ngalam donya.WEWARAH 16 Lakone wong urip ika, mulane kudu dingati-ati, aja ngumbar hawanafsu iku begalaning lampah, ingkang
WEWARAH 19 Lara penak tumraping pangudi aja padha angresula,pasrahna ing Allah, rahayu tekadmu, mardi Iman ingkang suci, lenggah ing Khaqira, neng Sanubarimu, iku teteping wong Iman, ingkang
lan iku ingkang mujud dedalane mring kasidan jati, ngawaki Iman ika, teteping Suhul, apa bae kang kok rasa,
saja. 15. Gesang ing ndonya pirantosipun brana, nanging sampun mangeran, wujudipun kerem, yen kerem memalangi. ( BANDHA DONYA ) 16. Mangka tetepipun saking Khaq, wonten ing Sanubari. KHAQ WONTEN ING SANUBARI 17. Mangke angsal tuntunan saking Allah pribadi alelantaran Rasa Suci, inggih Khaqiqi, inggih Dewa Ruci wonten salebeting rasa gaib. ( KHAQIQI ) 18. Junun iku ayem tentrem wujudipun, iku kang prayoga, amamardi Ngelmu Suci. ( JUNUN ) 19. Kukuming tiyang Iman ingkang teguh santosa, mung siji mripatipun nuju mring Allah. ( IMAN TAUHID UTAWI IMAN BULAT 100% ) 20. Lara penak tumraping wong kang sumarah kudu dilakoni, iku warahing para Nabi. Lakonira iya mangkana, lakune luwih sangsara katimbang sira. Mung Allah kang den kawulani, nadyan tekan pati, Nabi kuna ora wigah-wigih. Mung pasrah jia raga mring Gusti. Sumarah iku warising Nabi. 21. Ja lali mungguhing umat, yen sira antuk Sihing Gusti, ywa rumangsa punjul, kudu rumangsa kawula, ingkang tansah enget idheping Hyang Mahaagung, rumangsa yen kapurba ngawaki ngaras ing Gusti. 22. Mila makaten Karsa Allah ingkang dipun karsakaken Imanipun sampun luwar saking hawanapsu. Manawi sampun mboten kaiket badhe gampil ngidhep ing Allah. Mila sakselaning pandamelan lerem, kendel ngantos sumarah. Cak-cakanipun kaliyan lenggahan, tileman, jumeneng, kenging. Perlu lajeng saged kulina lerem. Yen sampun kulina lerem, lajeng dumugi Jinem, mboten gampil kagodha. 23. Wajibe kang lugu amung mujud
putus, mumpuni saliring gaib, iku Drubiksa nyata Bataling Ati Setan lugu. 26. Sarating Khaq rujukira tentreming manah mung sungkem ing Allah. 28. Rujuke ana ngilmu aja nglakoni nistip, aja srakah, aja kerep nepsu, ora kena sira uja, iki pepalang. 29. Dhudhuking Khaq neng Sanubari, hawanapsu ora ana yen wus lenggah neng Sanubari. Anane mung kari Iman ngawula ngarseng Hyang Widdi.WEWARAH 22 BAB BELAJAR SUJUD SUMARAH
BAB NYINAU SUJUD SUMARAH KANGGE SADHEREK ENGGALSaderengipun tumandang Sujud Sumarah langkung rumiyin angleremaken pancadriya sarta nentremaken penggalihipun. Lereming Pancadriya wujudipun wonten wewujudan mboten dipun tingali, wonten suwanten mboten dipun paelu/gatosaken, wonten rungu mboten dipun mirengaken, mambet ganda punapa kemawon mboten dipun ganda, wonten raos keraos ing badan sakojur mboten dipun raosaken, wontenipun namung suwung blung. Tentreming manah badhe mujudaken eneng, ening, eling dhateng Gusti Pangeranipun, inggih Allah SWT, Tuhan yang Mahaesa. Dados menawi sampun lerem tentrem tumaneming Sujud Sumarah saged mujud eneng, ening, eling.Sujud Sumarah wau saking manunggilipun angen-angen, Budi, lan rasa. Angen-angen minangka wewakiling awak/raga, Budi minangka wewakiling Purbaning Ingkang Mahagesang utawi Pepadhang, dene rasa minangka wewakiling roh/jiwa. Kempaling angen-angen, Budi, rasa, sami sesarengan sujud Sumarah lenggah wonten ing pasujudan ing Sanubari, ingkang arahipun wonten salebeting jaja. Menawi salebeting Sanubari ing jaja wau sampun wonten raos apesipun lega, anyep sakeca, nikmat munfangat, mratandhani bilih Sujud Sumarahipun sampun leres, awit raos ingkang makaten wau kaprabawan saking raosing Datullah. Menawi raosing sujud dereng wonten titik-titik saking salah satunggaling tandha ingkang kasebat ing nginggil, pratandha manawi Sujud Sumarahipun dereng leres.Manawi Sujud Sumarahipun sampun ajeg sae lan leres, salebetipun Sujud Sumarah ingkang sampun leres lan sakeca wau, sarana batos dipun parengaken nyuwun periksa dhateng Allah SWT, punapa kabetahanipun. Miturut pengalaman, mangke saged angsal jawaban wonten salebeting Sanubari kanthi tembung cekak aos saperlu kemawon. Menawi sampun kulina lajeng angsal piwulang, pendhidhikan, penerangan, penjelasan, dhawuh-dhawuh, lan sapiturutipun saking Allah SWT, lumantar Khaqiqi, utawi Raos Suci. Dangu-dangu suwanten saking Sanubari wau saged kawiyos wonten ing lesan/lathi kadosdene gineman limrah punika.Samangsa sampun dipun parengaken makaten, lajeng sadaya kabetahan kita ingkang wigatos kapareng nyuwun periksa dhateng Allah SWT.WEWARAH 23 BAB HATISETAN
saja. BAB MANAH BATALTiyang ngudi ngelmu kasucian punika gawat kaliwat-liwat, menawi kita kirang titi lan waspada, saged tergelincir wonten margining panasaran. Kamangka lampahing Ngelmu Sumarah kita punika tansah lumampah terus. Lampahing ngelmu sering nglangkungi gawat lan rumpil. Saklebeting Iman kita wonten lelampahan ingkang tansah lelawanan ( ngaler-ngidul ), inggih punika Khaqiqi lan Batal, leres lan lepat, sae lan awon, lan sapiturutipun.Manah Batal sering mowor sambu, ngaken manawi piyambakipun ugi Allah utawi Khaqiqi, mangka wujudipun tunggal saawak kita, ugi saged suka piwulang, tuntunan, dhawuh, keterangan ingkang mawarni-warni sanget, menawi kirang titi lan waspada, saged dipun pengaruhi dening ingkang mowor sambu wau.Menawi ingkang mowor sambu wau ingkang pidhato, sadaya para kadang ingkang mirengaken raosipun mboten sakeca sarta mboten pitados maksud ingkang dipun andharaken wau, satemah nukulaken manah gela, cuwa, bimbang, mboten marem sarta mboten pitados.Akibatipun lajeng sami mangu-mangu anggenipun badhe ngudi Ngelmuning Allah. Punika sadaya dhedhasar saking kenyataan, sauger tiyang ingkang dipun tunggangi dening ingkang mowor sambu wau, inggih punika akibatipun ingkang mirengaken tetep sami mekaten.Menawi saking Allah lumantar Khaqiqi, raosipun sakeca lerem tentrem ayem. Warahipun saged ngengingi dhateng para hadirin kanthi tenang, suraosipun wewarah saged katampi kanthi cetha lan terang.Menawi sampun kathah wewarahipun, kedah ngatos-atos saha titi waspada sampun ngantos wonten ingkang mowor sambu ngaken-aken Allah. Sarehning dereng mangertos pundi ingkang leres lan pundi ingkang lepat, menawi wonten kenyataanipun, punika saking Allah lumantar Khaqiqi, menawi mboten wonten kenyataanipun, punika saking ingkang mowor sambu wau.Wewarah saking ingkang mowor sambu kalawau, adhakanipun asring anonjolaken dhiri, rumaos celak dipun sihi dening Allah piyambak, remen mandhiri, rumaos leres piyambak, remen dipun sanjung-sanjung ing liyan, ingalembana, dipun puji-puji, dipun aosi sanget, jalaran dipun tuntun dhateng kaluhuran lan kemakmuran, remen sugih raja-brana, remen anjamah dhateng wanita ingkang dipun kajengaken. Menawi sampun termashur lajeng anggadhahi watak sapa sira sapa ingsun, makaten sapiturutipun. Menawi lepat dipun bucal ing liyan, menawi leres dipun anggep saking pakartinipun piyambakipun. Tuntunan saking ingkang mowor sambu punika menawi dipun gega, saya dangu saya berkembang, kumaluhur, egois. Punika tumrap dhateng sok sintena kemawon.WEWARAH 24
jawa, carane gawe layangan, pekathik pegaweyane ngopeni, nama tukang dalam bahasa jawa, nama profesi bahasa jawa, nama pekerjaan babasa jawa, gawe barang saka tembaga, carane ngerawat ingon-ingon, arane wong tukang gawe perahu bahasa jawa Artikel ''tebakan logika bahasa jawa''
ngagem boso Jawi asli. Menopo kok ngoten? Alasane nggih dereng jelas niki (sakjane), tapi alasan sing luwih becik. Mungkin, kagem ngelestareaken boso jawi supoyo boso Jawi mboten (nek kagem kewan biasane, PUNAH) nggih kados ngoten niku mungkin. Hehe..🙂
mycoretanz berkata:	nggeh leres kang.. haha
mau lapor link om udah terpasang,…
sing apik, gelem ngisi kas ra kethang sithik. ora mung................. bener rak? suk bar bakdo abaran meneh yo he..he..he..TotoKaptenJumlah posting : 381Join date : 06.12.10Age : 39Lokasi : tembalang, semarang
nggonduk moco posting sing aneh2....... mbahjendro on Thu 25 Aug 2011, 11:49setuju om........... tp nek ak luwih nggonduk
nggonduk nonton wajah sing aneh2.......koyo rupane mas Eko Jaghana je mas.hehehe...piss...haasuu...apane sing aneh...wong guanteng pwooll ngene kok....kee ekee keeee..
sugeng dalu…..pripun kabareeeee,,mugi2 sae2mawonnnn
Assalmu’alaykum sedulur semua..met malem @Kang Mas Shuii, @@ Kang Mas wong lamo, @alas tunggal, @pencari sejati, @rahman, @lemah ireng, @nata urip, @utuh naga, @rahman….ngopiii yuuukkk…
@ki Wong Alus fatehah sent
@ki Rihlah R..monggo di lanjut pun ditenggo poro mohosiswo
@Bayan monggo di babar..namung ngatos2 menawi mengkih onten ingkang gerah migren
@Jib8ril njih setuju kaliyan ingkang setuju nggih mas sek penting sedulur
^ "Lake Wendouree". Dijupuk 4 April, 2008. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ City of Ballarat. "Lake Wendouree Water Supply". Dijupuk 5 April, 2008. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
pak sampeyan ambek q iku katrokan spo?
tp suguhono sego goreng yo pak!!!!!!!!!!
ooom gempur,tv sakmono gedhene iku gawe opo?????????????
lak gak digawe tak pe’e yo!
lak yo tak gowo mulih saiki,mumpung pinggirku onok
rono ya pak tpi sampeyan kudu nyedia’no jajan seng akeh ya pak…kudu di jawab!!!!oh ya pak
gpp Qte3p cinta kok!!!!!!!!!
(tp ma jenggotny thok lho yo..)
Posted by cempluk | Oktober 25, 2007, 10:52 am pak…..pak sampeyan dadi wong
kata nggeh pak. Kulo nyuwun dongane kangge kelulusan arek2 XII IPS 3 lan SMAN 11 Sby 100% dengan nilai yang tinggi, nggeh
Siaran Langsung TV: Video Liputan Parodi Perdamaian Keraton Surakarta
berikut, “Serat Cabolek, anyariosaken ing nalika keraton Kartasura, panjengenganipun Kanjeng Susuhunan Sumare
bab perkawinan (pawos pawiwahan) awig-awig disebutkan, krama Desa Adat Penglipuran tan kadadosang madue istri langkung ring asiki.Artinya, krama Desa Adat Penglipuran
berkah lan manfaat sedayanipun sedulur KWA. Mugi dzikir meniko pikantuk izin lan ridloning Alloh SWT, amargi sedoyo prilaku riyadhoh puniko isinipun dzikr dumateng Alloh, sanadyan mboten wonten
pokoke pancen lewih maen desane dewek, neng Ambon nggoleti sing dodol mendhoan
udu ngkono sing lagi dadi pejabat, de umpa-umpa wong akeh. Dadi nek ngkono dadi pejabat sing berwenang neng ngkono, bisaa nggolet solusi sing lewih apik.
Ora kaget mbok, enyong ya wong sing tau bareng
sopo seng mateni... cs ada yg mau nawar nih... Toto: ojo wedi karo pitik sing mateni pitik.... nha yen pitik mateni wong lagi ethuk wedi.
Leave a comment	Categories: Lagu Maria
Tags: Koor, Partitur, SATB	Nderek Dewi Maria
NDèrèk Dewi Maria, tamtu geng kang manah.
mBoten yèn kuwatosa, ibu njangkung tansah.
Nadyan manah getera, dipun goda sètan,
taksih wedar wekdal lan penggalih, monggo dipun lajengaken…..nanging menawi amalan sae meniko panjenegan raosaken ngewetaken, njih kawulo nyuwun supados dipun damel enteng, dados njih monggo…tetep
Balas	On 30 Desember 2010 at 10:47 banararum said: Kawula ndaftar Ki agung. Kagem Para Pinisepuh padepokan ugi sedoyo Cantrik Sugeng Warso Enggal 2011, mugi2 Gusti ingkang Maha Agung tansah maringi kita iman,kesehatan, rezky, rukun, gotrah, lsp. Amin
Balas	On 30 Desember 2010 at 13:20 Supriyanto said: kulo inggih daftar yo……….
yudha pramana said: selamat PAGI Adbmers,
ki Ajar + k4ng t0mmy…Jan DUWET maut,
Balas	On 7 Januari 2011 at 11:01 Kartojudo said: Duwet niku nek teng ndeso kulo..buah sing neng ilat dadi ireng…
Tapi nek teng kuto kulo…nek budal kerjo..ngendikane – Aku arep nggolek
Iwak Arwana sing jeneng latinè (Scelopages Formosus) ya iku iwak kang uripè asli ana kali ing Pulo Kalimantan lan Papua.[1] Iwak iki misuwur kanthi jeneng iwak naga ''dragon fish'', barramundi, Saratoga, pla tapad, kelesa, siluk, kayangan, peyang, tangkeleso, lan aruwana utawa arowana.[1]. Iwak iki nduwèni wujud kang khas kang katon gagah, sithik angkuhè, dijangkepi dèning sungut lan sisik kang gedhé kang ndadèkakè dadi katon sangar lan nyengsemakè ati.[1].
Mula akèh sing ngarani dragon fish utawa iwak naga.[1] Panggonan uripè sing asli lan alami ya iku ana ing pinggir kali sing ana witè engkana, putat, rasau, lan entagis kang oyotè tekan ngisor njero banyu, batang lan godhong-godhongè ngrembaka.[1]. Ing Pulo Kalimantan ana Kabupatèn Kapuas Hulu, Kecamatan Slimbau, ing rawa lan dhasaranè lemah sing ana blethokè.[1]. Ana Sumatera Selatan manggonè ing rawa kang dhasar lemahè gambut.[1].
werna abang, Sumsel werna ijo putih.[1].
Saliyanè iku uga ana Arowana Banjar Rèd, Arowana Bin/Pino, Arowana Jardini (spèsiès asli saka Irian), lan Arowana Silver Brazil.[2]
Iwak hoki ana sing percaya iwak Arwana iki ndadèkake sapa sing duwè dadi beja, marakake sugih, kanthi nduwèni ciri kang khusus reganè bisa banget larangè ngati atusan yuta rupiyah.[1] Iwak arwana iki klebu iwak primitif akèh sing nemokakè fosile kang kurang luwih 10-60 kepungkur, lan wis èvolusi sepuluh yuta taun luwih.[3] Pangananè iwak arwana ya iku: iwak cilik, kodok urang-urang, coro, jangkrik, lan klabang.[3] Iwak iki klebu ing salah sijine kulawarganè Ostèoglasidaè (kulawarga iwak sing ilatè duwé balung), ing dhasarè cangkemè awujud balung kang kanggonè padha karo untu.[4] Salah sijine iwak arwana kang saiki meh langka ya iku jinis arwana asia (Scleropages formosus). Spesies iki nduwèni awak sing dawa, kanthi sirip duburè kang dawa adoh memburi awakè.[4] Arwana asia iki nduwèni werna kepèrak-pèrakan, lan nduwèni rega èkonomi kang dhuwur, ing kolèktor fèng shui gelem bayar larang.[4]
spesies jroning bebaya curesIwakIwak hiasRintisan mawa topik iwakKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.34, 3 Sèptèmber 2016.
tarawih, nyedot kitab 344, komen njuk salam uluk gandok 345 we lha kok iso ngunduh pisan, matur suwun
Balas	On 22 Agustus 2009 at 21:05 leak said: telah unduh 345 , telima
gunging panuwun dumateng Nyi Seno, rontal 344 kalawan 345 sampun kawula unduh.
Jenang Sedayu said: Wis oleh unduhan, arep moco tapi mripat sajak-e mulai mblereng. Panas tenan srengenge nganti sirah nut – nut.
Balas	On 27 Agustus 2009 at 15:13 SARWONO said: sasi poso, ayo podho ningkatke ibadah,ojo donyo wae sing dipikirke
pengarepane. Wis dadi wateke wit lombok sing ora seneng kakehan
Ya karuan bungah ya sing duwe panenan lombok akeh. bisa golet tunggangan anyar
Banyumas, Purbalingga, Banjarnegara, Kebumen, Purworejo, Magelang, Boyolali, Klaten, Sukoharjo, Wonogiri, Karanganyar, Grobogan, Blora, Rembang, Pati, Jepara, Demak, Semarang, Temanggung, Kendal, Batang, Pekalongan,
Kendal, Purbalingga, Banyumas, Rembang, Purworejo,
PraxisAutoren: Dipl.-Ing. Dr. Anton PECH | Arch. Dipl.-Ing. Martin AICHHOLZER | Zmstr. Dipl.-Ing. Matthias DOUBEK | Zmstr. Ing. Bernd HÖFFERL | Dipl.-Ing. Dr. Karlheinz HOLLINSKY | Dipl.-Ing. Dr.
prambanan. Dongeng candi prambanan. Legenda seribu candi prambanan. Asal mula candi prambanan. Http://carapedia.com/legenda_candi_prambanan_info2441.html. Mitos candi prambanan. Legenda candi prambanan nganggo basa jawa.
Bapak lg ono masalah neng kantor polisi... Bapak njaluk tulung dikirimi BANYU SAK EMBER... Di eling2 yo... "BANYU SAK EMBER,DUDU PULSA"
Iki bapak nunut E'Ek neng kantor polisi,ra ono banyu.. pesing sisan...
Cepet lho ojo mlh ngguyu...
ing. strojarstvamag.ing.mech.(dipl.ing. strojarstva)dipl. ing. strojarstvadipl.ing. strojarstvadipl. ing.
INGSUN AMATEK AJIKU SI ANJANG KUMAYAN SHOLLALLAHU ALAIHI WASSALAM, ANJANKU ONO WETAN AKU ONO KIDUL, ANJANKU ONO KIDUL AKU ONO KULON, ANJANKU ONO KULON AKU ONO LOR, ANJANKU ONO NDHUWUR AKU ONO NGISOR, ANJANKU ONO NGISOR AKU ONO TENGAH.DATLAT ORA KATON, DATLAT ANJAN SING KATON,
nak wes reti artine tulung kandani aku yo……..
(padahal kirain itu bahasa jepang tauk….)
“waduh..kudu nyebrangi lautan yo…
Alloh, pinaringan Khusnul Khotimah, Ugi Pak Pur dalah keluarga tansah pinaringan rahayu wilujeng anggenipun mbimbing jamaah
Kie sedulur, ora tau-taune sore kie aku kepengin ngopi, ketone koh ndelengna sing
Kahanan iklim Kabupatèn Klathèn kalebu iklim tropis karo mangsa udan lan mangsa kalaron silih ganti sadawaning taun, temperatur udara rata-rata 28-30o Celsius lan curah udan rata-rata kurang luwih 153 mm saben sasi karo curah udan dhuwur dhéwé sasi Januari (350mm) lan curah udan ngisor dhéwé sasi Juli (8mm).
Kidul • Klathèn Tengah • Klathèn Lor • Manisrengga • Ngawèn • Pédhan • Polanharja • Prambanan • Trucuk • Tulung • Wedhi • Wanasari
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Klathèn&oldid=1078988"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIKabupatèn ing Jawa TengahKabupatèn KlathènRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.15, 3 Sèptèmber 2016.
ixion chuy!! nduwe ae durung, eh….susah-susah golek duit nggo tuku malah diobong!! sak’aken sing nduwe!!!
sing klebu jroning klad core eudicots, eudicots miturut Sistem klasifikasi APG II). Bangsa iki uga diakoni minangka takson jroning sistem
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Caryophyllales&
Contoh surat bahasa jawaMalang, 12 - 11 - '09Kagem Bude Ukiwonten ing SemarangAssalamu'alaikum Wr. Wb.Kadus pundi kabaripun, menapa sae sae sedaya. Kula sehat walafiat. Mugi - mugi kabaripun Bude Uki nggih sami.Kanti serat menika kula kepingin ngajak Bude Uki tindak dhateng Malang. Griya kula sampun tambah sae. Bude Uki menapa kagungan wedal tindak dhateng Malang.Kula kinten cekap semanten rumiyin. Sames wedal dikpun sambung maneh.Wassalamu'alaikum Wr. Wb.SakaluwargaB. Indah C. lan Alifiandi, Nafi,
Marang Yth, Ayahanda lan Ibunda neng Tasikmalaya Assalamualaikum warahmatullahi wabarakatuh, Singkat wae kanggo kaweruhan Ayahanda lan Ibunda menawa Ananda dikene jero kaanan waras walafiat, muga-muga Ayahanda lan Ibunda serat adhi - adhi aku diomah bisa ngalami hal den samya uga, Amin. Ayahanda lan Ibunda, layang sing Ananda kirimake liwat kanca iki, mungAnanda arep wenehi ngerti Ayahanda lan Ibunda menawa dina iki Ananda wis nutugake ujian karo becik. kanggo kuwi nang liburan minggu ngarep Anandarencana mulih menyang Sorong, nek Ayahanda lan Ibunda mengizinkan. kuwi wae sing
WEDARAN SESAJI 8 WARNI WONTEN JANGKA JOYOBOYO (
tracking panjangnya ngikut panjang yang S BAND.Mohon pencerahannya.Bisa di upload fotonya ?
Album Kanjeng Sunan - Luru Ilmu | Jamiyah Al-Mubarok
MATANE . . KABEH SING COMMENT NANG
rogebon	Wis udu rahasia maning, akeh pengenoman nang ndesa sing pada nembe lulus sekolah, sekolah apa bae sing bar guwe terus ora nerusna maning, akeh sing pada nduwe kepenginan lunga kerja nang jakarta. Malah ana bae bocah sing urung rampung anggone sekolah wis ora sabar kepengin lunga kerja meng njakarta, sampe-sampe sekolahe ora diterusna, padahal wis meh rampung. Ana maning sing wis ngerasa ora kepenak karo wong tuwane jerene njaluk duwit bae nggo mbayari sekolah, sidane metu sekolah, terus lunga kerja nang jakarta. Gumune sing dadi wong tuwa ya ana bae sing ora ngelarang. Apa nggane wong tuwane wis lali nek kebutuhane bocah guwe tanggungane wong tuwa.
Tapi ya kepriwe maning, akeh-akehe bocah sing
liyane guwe ora segampang sing digambarna nang film utawa sinetron. Sing jenenge nggolet gawean guwe kayanu nggolet dom nang tumpukan damen. Umpama ana gawean sing kepenak digoleti paling akhire kesel thok ora ulih duit. Kaya kancaku sing diterima dadi staff HRD jebule malah kon adol panci keliling. Mawi regane panci guwe ra lumrah, mbuh payu mbuh ora, sing genah ya kesel muter-muter nggoleti wong sing gelem dilemboni. Nek dideleng sekang dandanane tah iya, dasian, kelambine dilebokna, pokoke necis pisan lah.
Nek gawean nang njakarta tah akeh bae, tapi masalaeh mbuh ana sing mbayar mbuh ora. Contone ya mbersihi selokan sing pada mampet men jakarta ora dela-dela banjir nek ana udan. Tapi apa gelem mung dibayar karo seGANJARAN tapi ora ulih sega sing dipangan nggo dewek.
Akhire merga saking ora ana gawean, arep bali meng ndesa isin, urip nang jakarta ya kudu ana biayane akeh bocah-bocah nom sing pada gawe-gawe gawean. Sing maune ra perlu dikerjakna malah dilakoni. Umpamane dadi tukang parkir liar. Ana maning sing luwih ngawur, biasane kan nang dalan-dalam cilik nang perumahan nek ana pengkolan dibruki kaca sing tujuane men pengguna dalan ngerti pengguna dalan liyane sing sekang arah
deneng dadi basa indonesia) pada gelem kerja apa bae sing penting perwira, kaya dadi kuli bangunan, kuli pasar utawa pembantu rumah tangga (caraku sing kaya giye satria sebab ana hasil karyane sing bener-bener migunane kanggo sing aweh gawean utawa sing mbayar)
Sekang awal bocah-bocah sing pada lunga kerja meng njakarta biasane nduwe tujuan kepengin luwih maju, maju keuangane, maju kawerueh, sing akhire bisa mbantu wong tuwane utawa dulur-dulure sing nang ndesa. Tapi basa nang njakarta wis bisa
kesenengan nuruti hawa nepsune, pada urip sing wah-wah lah pokoke.
Sing lucune ana kancaku sing HP-ne apik tapi ora bisa tuku pulsa, terus ora isin njaluk tukokna pulsa karo wong liya. Mbok sing jenenge pulsa HP termasuk kebutuhan sing nomer sekian kanggo mereka-mereka, wong ora nduwe be ora apa-apa koh.
Kudune ya (giye caraku luh) nek
Urip neng desa jaman sekiye pancen angel, mas. Arep dadi petani, lahan tambah ciut, hasile sepiraha ora. Lunga maring Jakarta, sing rebutan pegawean akeh banget. Muga-muga bupati anyar
Wong ndeso saking Pekalongan… luwih jelas panjenengan moco niki mawon… klik nang kene yomatur nuwun
minangka kepala dusun ……….. ingkang satuhu kinurmatan. Bapak ……………… minangka ketua takmir Masjid …………….. ingkang satuhu kinabekten. Bapak, Ibu lan sederek sedaya ingkang tansah bagya mulya.
Sumangga sareng-sareng panjenengan lan kula ngaturaken puji lan syukur dhumateng ngarsanipun Gusti Allah SWT. ingkang sampun paring kanugrahan dhumateng penjenengan lan kula, satemah saget makempal wonten ing Masjid ……………….. kagem tolabul ‘ilmi ing dalu punika. Salawat lan salam mugi tansah kaparingna dhumateng Rasulullah Muhammad SAW ingkang tansah kula panjenengan sami antu-antu safaatipun wonten ing yaumul qiamah.
Nyuwun pangapunten kula kumawani munggel pangandikan sawetawis. Nun inggih awit kula ingkang kadhawuhan ndherekaken lampahing pengaosan “Pengetan Nuzulul Qur’an” wekdal menika.
Saderengipun adicara kawiwitan, keparenga kula ngaturaken rantamaning adicara wonten ing dalu menika.
Kaping kalih Waosan Kitab Suci Al-Qur’an.
Adicara angka tiga Atur Pangandikan Saking Takmir Masjid …………………..
Minangka pratandha purwaning adicara sumangga sesarengan nyuwun wonten Ngarsa Dalem Allah SWT, mugi lampahing adicara ing dalu punika pinaringan wilujeng, kalis saking rubeda tuwin sambekala, sumangga kula dherekaken maos basmalah.
Salajengipun, ndungkap adicara ingkang angka kalih, inggih punika waosan Kitab Suci Al-Qur’an ingkang badhe katur deneng sedherek ……………….. Dhateng panjenenganipun sedherek ……………….. sumangga.
Kula aturaken angunging panuwun dhateng panjenenganipun sedherek ……………………….. ingkang sampun maos Kalamullah Al-Qur’an. Mugi-mugi amal kesaenan penjenengan pikantuk ganjaran ingkang matikel-tikel saking Ngarsa Dalem Allah SWT.
Adicara angka tiga atur pangandikan saking takmir Masjid ……………………. Dhumeteng panjenenganipun Bapak …………………. pusering kawigatosan sumangga.
Sampun paripurna atur pangandikan saking takmir masjid, mugi ndadosna pamreksa ing sadayanipun lan dateng Bapak …………… kula aturaken agunging panuwun.
Titilaksana salajengipun Inti Pengaosan dhumateng Bapak Ustad …………………… sasana wicara sumangga katur lan samangkeh ing pungkasanipun
tumpangsuh aturipun Bapak Ustad ……………………… minangka Inti Pengaosan dalu punika. Mugi-mugi ndadosno tambahing seserepan lan saget ningkataken iman lan islam panjenengan lan kula. Dhateng panjenenganipun Bapak Ustad …………………… kula aturaken angunging panuwun.
Adicara kantun setunggal, inggih punika panutup. Sumangga acara menika kita tutup sesarengan kanthi maos tahmid.
Mboten kesupen mbokbilih anggen kula ndherekaken lampahing adicara punika kathah atur saha tindak-tanduk ingkang mboten ndadosaken renanig penggalih, kula nyuwun lumunturing sih pangaksami.
Kondur pangjenegan sedaya, kula nemung saged ndherekaken kasugengan, mugi tansah rahayu ingkang sami pinangsih.
Dalem Bab Namanipun Panganggo Keprabon Ing Nagari Dalem
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sørfold&oldid=875563"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.12, 17 Novèmber 2013.
nuwun sanget, panjenengan kekalih (Mbak Hayu lan Ki Dhalang Sulang) sampun kersa paring piwulang dhumateng kawula…
Wes embuhlah …arep ngluyur disek nuruti
110.117 hektare (termasuk daratan)[1]
Taman Nasional Karimunjawa ya iku gugusan kapuloan kang cacahé 22 pulo kang papané ana ing Segara Jawa, duwé amba 111.625 Ha.[2] Taman Nasional Karimunjawa ditetepake dadi Cagar Alam Segara karo SK Menhut No.123/Kpts-II/1986 kang sakbanjure nalika taun 1999 nanggo
dadi Taman Nasional kanthi jeneng ya iku Taman Nasional Karimunjawa.[2] Taun 2001 separo ambane kawasan Taman Nasional Karimunjawa ya iku ambane 110.117,30 Ha ditetepake dadi Kawasan Pelestarian Alam Perairan nanggo Keputusan Menhut No.74/Kpts-II/2001.[2] Permasalahan kang ketok ana ing pengelolaan kawasan iki ya iku perlindungan ekosistem perairan segara.[2] Perkara iki disebabake merga kawasan Karimunjawa dadi salah siji saka telu pusat perikanan kang dadi andalan ana ing Jawa Tengah, lan faktane ya iku setengah saka penduduk Karimunjawa kang jumlahe luwih saka 8.800 jiwa duwé pakaryan dadi nelayan kang nggantungake uripe marang sumber daya perikanan.[2] Mula saka iku sumber daya perikanan dadi andalan ana ing pengembangan perekonomian ing kawasan iki.[2] Permasalahan kang ana ya iku disebabake merga ana ing pamanfaatane sumber daya perikanan kang cenderung over utamane ana ing iwak jinis pelagis cilik, usaha penangkapan iwak kang ngrusak ekosistem terumbu karang ya iku kanthi nganggo apotas utawa sianida lan uga jaring kang bisa ngrusak terumbu karang.[2] Saiki Taman Nasional
^ "Ministry of Forestry: Karimunjawa National Park (Indonesian)".
dumunung ana dhadhaning manungsa, ing sajroning dhadha iku ati lan jantung, kang gegandhengan ing antarane ati lan jantung iku rasa pangrasa, ing sajroning rasa pangrasa iku budi, ing sajroning budi iku jinem (angen-angen, napsu), sajroning jinem iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi saguning kahanan.
warganing Pangeran kang sejati kinen aneksekake marang sanak sedulur kita, yaiku : bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu, lan sakabehing dumadi kang gumelar ing jagad.
ASSEM – Karya : Yudo Asmoro – Sidoarjo
CEMACEM – Karya : Tri Widanto – Jogyakarta
Wakil Koordinator Paguyuban Keluarga Keraton Surakarta (Pakasa) Wilayah Banyumas Kanjeng Raden Haryo Tumenggung
marang Kang Murbeng Jagad, aja pegat rina lan wengi.9. Atapaa geniara, tegese den teguh yen krungu ujar ala.10. Atapaa banyuara, tegese ngeli, basa ngeli iku nurut
sabil iku, sajroning jajanira priyangga ana prang Bratayudha, prang ati ala lan ati becik
PAPAT LIMA PANCERIng Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah SEDULUR PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane , diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene: Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen " Sedulur Papat " iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi. Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku tegese Samar Mati ! lire yen wong wadon pas
Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen " SEDULUR PAPAT LIMA PANCER " Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah kang kabeh mau bisa dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran,kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik. Contone; menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi pathokan. Bener orane, nyumanggakake Tirakat Manusia jawa(tiyang Jawi)
bisa dihuni. Wong kang ambudi daya kalawan anglakoni tapa utawa semedi kudu kanthi kapracayan kang nyukupi apa dene serenging lan kamempengan anggone nindhakake. Atine kudu santosa temenan supaya wong kang nindhakake sedyane mau ora nganti kadadeyan entek pengarep-arepe yen kagawa saka kuciwa dening kahanane badane, wong mau kudu nindakake pambudi dayane luwih saka wewangening wektu saka katamtuwaning laku kang dikantekake marang sawiji-wijining mantram lan ajaran ilmu gaib awit gede gedening kagelan iku ora kaya wong kang gagal enggone nindakake lakune rasa kuciwa kang mangkono iku nuwuhake prihatin lan getun, nganti andadekake ciliking ati lan enteking pangarep-arep. Sawise wong mau entek pangarep arepe lumrahe banjur trima bali bae marang panguripan adat sakene mung dadi wong lumrah maneh.Kawruhana wong kang lagi miwiti ngyakinake ilmu gaib sok sok dheweke iku mesthi nemoni kagagalan kagagalan kang nuwuhake rasa kuciwa. Sawijining wewarah kang luwih becik tumrap wong kang lagi nglakoni
kang mangkono iku kang bisa nekakake kasekten gaib.Sangsaya akeh kehing kang kena tinides, uga sangsaya gedhe tumandhoning kekuwatan gaib kang kinumpulake. Kekuwatan gaib iku tansah makarti tanpa kendhat enggone mujudake sedya lan nganakake kekarepan. Wong ahli kasutapan kudu anduweni ati kang tetep lan kekarepan kan dereng, kalawan ora maelu marang anane pakewuh pakewuhe lan kagagalan-kagagalaning. Kasekten iku kaperang ana rong warna, iya iku kasekten putih (Witte magie/white magic) utawa kasekten ireng (Zwarte magie/Black Magic). Awit saka anane perangan mau banjur dadi kanyatan yen perangan kang sawiji iku becik, dene perangan liyane ala.Kasekten putih iku satemene ilmu Allah Kang Maha Luhur wis mesthi bae kapigunakake mligi kanggo kaslametane wong akeh. Dene kasekten ireng iku ilmu kaprajuritan kang kapigunakake luwih-luwih kanggo nelukake kalayan paripaksa, sarta bakal anjalari kacilakaning wong liya. Ananing sakaro karone saka sumber ilmu Allah sarta sakaro karane iku padha dipigunakake kalawan atas asma Allah. Tinemune ilmu-ilmu kasekten iki saranane kalawan kekuwataning pikiran pikiran iku manawa kagolongake meleng sawiji bisa nuwuhake kekuwatan kaya panggendeng kang rosa banget tumrap marang apa bae kang dipikir lan disedya.Wong kang nglakonitapa kalawan nindakake laku-laku kang tinemtokake wis mesthi bae gumolonging pikirane bebarengan padha kumpul dadi siji sarta katujokake marang apa kang disedya kalawan mangkono iku kekuwatan daya anarik migunakake sarosaning kekuwatane banjur anarik apa kang dikarepake. Swasana kang katone kaya dene kothong
electrieiteit zunrstof koolzunr sarpaning Zunr lan isih akeh liya-liyane maneh.Samengko umpamane ban ana sawijining wong kang lagi tapa kalawan duwe sedya supaya andarbeni daya prabawa kang luwih gedhe sarta anindakake sakehing kekuwatan pikiran kalawan ditujokake marang sedyane mau nganti nuwuhake daya prabawa. Kekuwataning daya anarik saka pikiran iku banjur anarik dzat ing swasana kang pinuju salaras karo daya prabawa mau kalawan saka sathithik sarta sareh dzat daya prabawa kang ing swasana iku katarik mlebu ing dalem badane wong kang lagi tapa mau. Kalawan mangkono dzat "prabawa" iku dadi kumpul ing dalem badane wong narik dzat iku nganti tumeka wusanane badane wong ahli tapa, iku bisa metokake daya prabawa kang gedhe daya karosane.Wong kang andarbeni ilmu kang mangoko iku dadi sawijining wong kang sakti mandraguna. Tumrap wong-wong kang nglakoni tapa ditetepake pralambang telu : Diyan, Jubah lan Teken. Diyan minangka pralambanging pepadhang, tumrap kahanan kang umpetan utawa gaib. Jubah minangka dadi pralambange katentremaning ati kang sampurna, dene teken minangka dadi pralambanging kekuwatan gaib.Ing dalem sasuwene wong nglakoni tapa iku prelu banget kudu migateake marang sirikane, kayata : wedi, nepsu, sengit, semang-semang lan drengki. Rasa wedi iku sawijining pangrasa kang luwih saka angel penyegahe. Menawa isih kadunungan rasa wedi ing dalem atine wong ora bakal bisa kasambadan apa kang disedyaak. Kalawan "rasa wedi" iku atining wong dadi ora bisa anduweni budi daya apa-apa.Sajrone nglakoni tapa utawa salagine ngumpulake kekuwatan gaib, atining wong iku mesthi kudu tetep tentrem lan ayem sanadyan ana kadadeyan apa wae. Manawa atine wong iku nganti gugur, kasutapan iya uga dadi gugur lan kudu lekas wiwit maneh. Gegeman kalawan wadi sakehing ilmu gaib lkang lagi pinarsudi, luwih becik murih nyataning kasekten tinimbang karo susumbar kalawan kuwentos kayakenthos."Nepsu" iku andadekake tanpa dayane kekuwataning batin. "Semang-semang" iku andadekake ati kang peteng ora padhang terang. "Sengit utawa drengki" iku uga dadi mungsuhing kekuwatan gaib. Wong kang lagi nindakake katamtuwan ing dalem kasutapan kudu kalawan ati kang sabar anteng lan tetep. Patrapebadan kang kaku lan kagugupan kudu didohake .Aja sok singsot Aja duwe lageyan sok nethek nethek kalawan driji tangan marang meja kursi utawa papan
entrokake sikil munggah mudhun. Aja sok anggigit kukuning dariji tangan. Aja mencap-mencepake lambe. Aja molahake lidhah lan andhilati lambe. Aja narithilake kedheping mata. Ngedohake sakehing saradan utawa bendana kang ora becik, kayata glegak-glegek molah-molahake sirah, kukur-kukur sirah, ngangkat pundhak lan liya-liyane sabangsane saradan kabeh. Satemene perlu banget nyirnakake kekarepan "drengki" luk wit ngrasaning karep drengki iku banget nindhih marang diri pribadi. Ana maneh "drengki" iku kaya anggawa sawijining pikulan abot kang tansah nindhes marang dhiri lan sarupa ana barang atos medhokol kang angganjel pulung ati. "Drengki lan meri" iku mung anggawa karugiyan bae tumrap kita, ora ana gunane sathithik -thithika. Salawase wong isih anduweni pangrasan karep "drengki lan meri" iku ora bakal bisa tumeka kamajuwane tumrap dunya prabawaning gaib.Ora mung tumindak bae tumrap sawijining wong bae bisa maluyakake wong liya kalawan kekuwatan gaib nanging uga tumindak tumrap sawijining wong maluyakake dhiri pribadi kalawan kekuwatan iku. Bisane maluyakake larane wong liya, mesthine kudu ngirima kekuwatan waluya marang sajroning badane wong kang lara. Manawa wong gelem naliti yen wong iku bisa ngumpulake kekuwatan gaib ing dalem badane dhewe lan ngetokake sabageyan kekuwatan gaib kawenehake marang wong liyane mestheni uwong bisa ngreti yen arep migunakake kekuwatan iku nganggo paedahe dhiri dhewe uga luwih gampang.Supaya bisa nindhakake pamaluya marang dhirine dhewe kalawan sampurna wong ngesthi kudu mahamake cara-carane maluyakake panyakit. Iya iku cara-cara kang katindakake kanggo maluyakake wong liya lan wusanane ambudidaya supaya bisa migunakake obah-obahan iku marang awake dhewe.Kawitane wong kudu nindakake patrape mangreh napas, kanggo negahake asabat. Dene carane ngatur napas iku kaprathelakake kalayan ringkes kaya ing ngisor iki :Madika panggonan kang sepi. Lungguha ing sawijining palinggihan kang endhek lan kepenak, sikil karo pisan tumapak ing lemah. Badan kajejegake lan janggute diajokake. Benik-beniking klambi kang kemancing padha kauculan, sabuk uga diuculi supaya sandangan dadi longgar lan kepenak kanggo tumindhak ing napas. Pikiran katarik mlebu, supaya luwar saka sakehing geteran pikiran kaya saka ing jaba. Sakehing urat-urat kakendokake. Banjur narika napas kalawan alon lan nganti jero
napas iku sawatara sekon/detik (kira-kira 6 detik) lan wusanane wetokna napas iku kalawan sareh. Anujokna gumolonging pikiran kalawan ngetut marang napas kang mlebu metu iku kalawan giliran. Cara nindakake napas kaya ing ngisor iki :Narik napas kalawan alon lan nganti jero ing sabisane, nganti dhadha mekar lan weteng dadi nglempet. Nahan napas iku kira-kira nem saat utawa luwih suwe ing dalem paru-paru dhadhane cikben lestari mekare, lan wetenge cikben lestaringlempetake kalawan mangkono iku gurung dalaning napas tansah tetep menga. Ambuangna napas kalawan alon nganti entek babar pisan nganti dhadha dadi kempes, lan weteng dadi mekar. Banjurna marambah-rambah matrapake mangkono iku suwene kira-kira saka lima tumeka limolas menit utawa luwih suwe nganti bisa nemoni pangrasa anteng lan tentrem ing sajroning badan. Carane matrapake kasebut ing dhuwur iku sawijining cara kanggo napakake napas, iki kena lan kudu ditindakake saben dina telung rambahan, dening sapa bae kang nglakoni tapa supaya oleh ilmu gaib. Daya kang luwih bagus iya iku miwiti makarti miturut pituduhan. Aja weya nindakake patrap kanggo napakake napas iku.Cara matrapake tumindaking napas iku kena uga ditindakake kalayan leyeh-leyeh mlumah : ngendokake sakabehing urat-urat nyelehake tangan karo pisan sadhuwuring weteng lan nindakake lakuning napas miturut aturan. Daya ngisekake Prana Ngadeg kalawan jejeg sikil karo pisan kapepetake dadi siji lan driji -drijining tangan karo pisan dirangkep dadi siji kalawan longgar.Banjur matrapa lakuning napas sawatara rambahan miturut aturan. Gawe segering utek lungguha kalawan jejeg lan nyelehna tangan karo pisan ing sandhuwuring pupu kiwa tengen: mripat mandheng marang arah ing ngarep kalawan tetep: sikil karo pisan tumadak ing lemah. Kalawan jempol tangan tengen anutup lenging grana sisih tengen lan anarika napas liwat lenging grana sisih kiwa, wusana nglepasake jempol iku banjur
ingkang sapisan, dipun wastani pambukaning tata mahligai ing dalem Baitalmakmur, kados makaten wewedharanipun :Sajatine ingsun nata malige ing dalem Baitalmakmur iya iku enggon parameyaningsun jumeneng ana sirahing Adam, kang ana sajroning sirah iku dimak, iya iku utek kang ana antaraning Dimak iku manik, sajroning pranawa iku sukna, sajroning sukma iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun ora ana pangeran, anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati. 2. Ayat ingkang kaping kalih dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukharam, kados makten wewedharanipun : Sajatine ingsun anata malige ing dalem baitalmukharam, iya iku enggon laranganingsun jumeneng ana jajaning Adam, kang ana sajroning dhada iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem, sajroning jinem iku sukma, sajroning sukma iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun dzat kang anglimputi kahanan jati. 3. Ayat ingkang kaping tiga dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukadas, mekaten wewejanganipun : Sajatine ingsun anata Malige ing dalem Baitalmukadas, iya iku enggon pasucen ingsun jumeneng ana ing kontholing Adam, kang ana ing sajroning konthol iku pringsilan, kang ada antaraning iku mutfah, iya iku mani sajroning mutfah iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahso sajroning rahso iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati. Menggah ingkang sami kapareng amedharaken wedharan triloka wau para wali 8 : Susuhunan ing Giri Kadhaton Susuhunan ing Kudus Susuhunan ing Panggung
Susuhunan ing Kajenar Dene anggenipun sami karsa amedharaken Triloka punika saking anggenipun sami ambabar kaelokaning Ilmi kasampurnan, ingkang kaangge witting Ilmi bangsa Sorogan, kadosta : Kawasa saget andhatengaken salwiring sedya. Anggenipun kawasa saget adamel lumpuhing para cidra, inggih punika bangsaning pangetisan. Sami kawasa saget adamel sarana wewelikaning pandulu inggih punika kalebet Aji Sesulapan. Sami anggelaraken bangsaning gendam, urawi puter giling sapanunggalanipun, nanging sadya kal wau nalika pakumpulan kaliyan Kanjeng Susuhunan ing Kalijogo inggih sami ajrih anggelaraken. Purunipun adamel kaelokan sareng Kanjeng Susuhunan Ing Kalijaga sampun kayun widaraini, tegesipun gesang toya kalih wonten ing donya gesang, ing kahanan akhir inggih gesang, sanyata langgeng boten ewah gingsir mila waget jumeneng Gosul Alam, tegesipun dados musthikaning Sapta Bawana, inggih punika winenang mengku Bumi langit sap pitu, tetep gesang piyambak boten wonten ingkang anggesangi.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Iwak_sapu-sapu&oldid=1014284"	Kategori: IwakIwak hiasKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Trones,_Verdal&oldid=875656"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa MelayuNederlandsNorsk nynorskNorsk bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.40, 17 Novèmber 2013.
-ora seneng pamer, nanging lakune tapa mendhem
‘Perang Sirullah’. Bumi, geni, angin, banyu kabeh dadi mungsuh, kesandung suket wae nemahi lena.
Munggah gunung kebeledosan, menyang perengan kelongsoran, mlayu pesisir ketrajang tsunami…
Nyuwun sewu kakang mas, mbok menawi radi telat anggen kulo manggihi piwulang meniko, nanging nyuwun katerangan mbok bilih radi benten katerangan HB(hasta brata) sepindah kalian ongko kalih, ingkang sepindah wonten ingkang kasebat Angkoso jer wonten ongko kalih wonten kasebat Samodra mbok bilih sageta kakang mas paring pepadang supados kawulo mboten klentu anggenipun sinau piwulang becik meniko, dasar cubluk, nyuwun pitutur, Sembah sewu nuwun
Wonten ingkang saking wedharanipun Rama marang Barata ing wayang Ramayana, wonten ingkang saking Begawan Kesawasidhi ing wayang Mahabharata, saged ngagem simbolisme dewa saged ugi ngagem simbolisme anasir jagad
Ingkang baku kita kedah mulat laku jantraning jagad, njumbuhaken jagad gumelar kalihan jagad ingkang
ing pangestuti dalu ing cemplorote pasuryan lintang wuku, pralambang nuripun gusti pangeran hang yang agung lan wijak sono, krentek ati roso batin kabucal saking wadah sejati-jatine menungso lebur ing bumi pertiwi loh sumaweh tlatah bantar waru madukoro …..
1) Rambu Penget (Ngelingake)
→ Puna = Ngerti, Kawan = kanca, wong/konco seng ngerti karepotane bendarane
Swantenipun alus, sareh/sabar boten kesesa wicaranipun
Swantenipun alit, remen gojegan, asring srembana nanging tetep titis ing wicara
Swantenipun radi ageng, alon, pinter damel lelucon, radi ngeyelan
Tuladha: Tumindak becik aja nganti diandheg, apamaneh nganti dialang-alangi ngrembakane
Tuladha: Sugih mlarat, enom tuwa, gedhe cilik, kabeh pada ing lapangan
Tuladha: awake dhewe kudu mikir, mikir, mikir lan mikir kanthi tenanan
Tuladha: Apa kowe arep mulih, apa kowe arep turu kene, apa kowe arep lunga, aku ora nggagas
Tuladha: Sikil meja, buntut masalah, rembug tuwa
Tuladha: Kancil lan Baya, Kura-kura lan terwelu
Tuladha: Gunung kuwi katon njenggureng kaya kaya ngampet kanepson
Tuladha: Kaya macan luwe, kaya kapuk diwusoni, kaya Baladewa ilang gapite
→ Tembung meh pada, digandheng tanpa tembung panggandheng
Guru Gatra → cacahe gatra (larik) ing setunggal pada (bait)
Guru Wilangan → cacahe wanda (sukukata) ing setunggal gatra (larik)
Gulu Lagu → tibaning swara ing pungkasane gatra (larik)
@neo hehehe…sabar bang..dicoba trus aja..
"mie dingin") ya iku masakan Korea kang digawé saka mie gandum kang disajekake nganggo duduh kaldu sapi atis.[1][2] Naengmyeon ya iku salah sijine masakan Korea kang paling disenengi nalika mangsa ketiga senajan sejatine, biyèn dipangan nalika mangsa atis.[3] Nalika iku naengmyeon wis dadi masakan Korea Lor kang paling misuwur ing Korea Selatan.[1][2]
Adhedhasar catatan sejarah, buku Dongguk Sesigi kang ditulis taun 1849 ing pungkasane Dinasti Joseon nulisake ngenani naengmyeon: "Minangka masakan musiman ing mangsa atis, mie buckwheat kang ditambahake kimchi lan kimchi sawi putih, lan daging babi di duwure, diarani naengmyeon. Jinis-jinise ya iku, kususnya mie atis Pyeongyang kang digawé ing propinsi Pyeongan, duweni rasa gurih".[4]
tekstur adonane ora patiya lengket.[1][2] Mie tepung buckwheat iki uga bisa disajekake nganggo kaldu panas, kang diarani onmyeon (mie panas).[2] Senajan bahan gawéne mie padha, kaldu digawé kanthi cara lan bahan
^ a b c (id)Hwe Naengmyeon, KBS. Diundhuh tanggal 10
Video dari Youtube - Cold buckwheat noodles (naeng myun)
ngandhut tulisan abasa non-JawaKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
SAMBEGANING LAKUNUJU MARANG KASAMPURNANPepadang sing bisa digayuh kalawan laku kaya sing wis kaceta ing duwur iku prasasat ngungkuli padange srengenge. Srengenge mono padange mung kena dirasakake lan disipati dening kalairan (pandulu, badan sakojur) nanging padang sing ditemu sarana laku iku padanging roh, ya sing diarani nurcahya (Nur=cahya, cahya=caya, dadi cahyane cahya = roh ilapi) sing daya panguwasane ngngluwihi kadi padange srengenge.Tegese : pepadang sing kaya mangkono mau sing ceta bisa jalari tindak utama ing madyaning bebrayan lire jagad gede kawaratan, bisa nanduki marang sarira pribadi (jagad cilik)karana bisa meqar dadi amal suci. Atine padang
kudu ditindakake kalawan tanpa kendat ing salawase urip.Mung emane dene sing kaya mengkono iku arang banget kang bisa nglakoni, keh-kehane banjur kandeg ing tengah dalan, ing sakawit kaya iya-iyaa, nanging toging ngendon bareng mrangguli gampange banjur ngusira, murtad saka gegebangane kang sejati.Kang mangka kabeh mau kudu ditindakake ing salawase urip lan kudu diemuti yen iku mau kabeh mung mujudake sawijining prajanji sing kawetu lan kalakone mung sapisan.Ana dene sing jalari angele iku mau, jalaran sing akeh ora bisa nyandak marang susurupan ing bab legining madu.Ora idep ing lungguhi si legi lan lingguhe si madu sarta manunggale sakaro-karone. Endi sing diarani “Dzat” madu lan endi sing ngeker sipat manise, ora bisa digraitani. Iki dasare mung prasemon tumrap marang sasira pribadi, sing ateges ora ngidepi marang jejering Kawula lan Gusti sarta manunggale sing kabeh mau prasemone Gaibing Hyang Widi, dadi sok mangkonoa uga ateges ora bisa nyumurupi ing Pangerane. Kang mangka dudununge senajan ora karuwan golek-golekane yen ditumemeni tinemu ana awake dewe.Ana unen-unen adoh tanpa wangenan, cedak tanpa senggolan iku maknane ora bedo karo keplase madu lan legine iku mau. Gemblenge mujudake kahanan sing aninang, sing ora ana prabedane karana manunggal dadi siji.Kanggo nyumurupi dununge sipat legi lan dzat madu sarta ndamangi marang manunggale, ya sing ateges meruhi marang manunggale Kawula lan Gusti utawa marang Pangerane, iku temene wis pada cumepak prabote, tur genep pisan, yaiku tinemu ana ing sarira pribadi, ana ing awake dewe. Nanging ing sarehne kurang bisa migunakake carane anggone ngudi banjur sok ora genep, ninggal salah sijining srana saka uger-uger panggilu dane ngelmu (sarengat, tarekat, hakekat lan makrifate). Utawa isish kerem marang ubaling napsu kadagingan, duwe pamrih rupa-rupa sing tumanjane mung marang urip kalairan.Kajaba iku, keh-kehane pambudine sok sembrono ora ngendahake marang wewalering ngelmune nyepelekake karana ngrumangsani yen wis bisa nyakup marang surasane kabeh, wiwit saka “Ha” nganti tekan “NGA” utawa marga saka anggone kurang bisa ngendaleni hawa napsune, banjur ora bisa ngetut utawa nyusetyani marang sakehing wewaler kang mestine kudu diturut.Lekas ing kaya mengkono mau mbebayani tumrap marang awake dewe lan samangsa kudu ngadepi kukuting jiwangga, asring isih kagubet dening pakartining napsu kadagingan lan kagoda dening pakareman-pakareman kang di alami dek rekalane isih meger-meger urip waras-wiris.Jer sakabehing tindak kang dilakoni nalikane isih jejer dadi manungsa iku, luwih-luwih sing ana gegayutane karo ubaling angkara murka, isih tumabet ana ing jiwa kang angel ilang-ilangane. Awit saka iku sing akeh-akeh patine banjur sasar susur ora bisa sampurna utawa ora bisa entuk dalan kang padang lan gampang.Anggane ngudi saya ngangsa-ngangsa kayungyune marang pamrih sing maneka warna lan asipat kadagingan mau. Ana dene sing dianggo nutupi mung estine marang tindak madya lan utama. Dadi apa sing katindakake mau salugune cengkah karo kekerane ngelmune kang sejati, ateges uga tumindake cidra ing atase
netepake mejani lan patukon lsp, kang dadi margane urip seneng nanging mung uriping wadag.Awit saka iku, ing babagan sing kaya mangkene iki kudu sing bisa waskita lan trampil milah-milahake, endi-endi sing tidak nyata nurut andemaning kajaten, endi sing mung dianggo srano mulas kajatene kang ora bener iku. Yen dijablasake endi sing tumindak bener-bener atas asmane Pangeran karana lekasing lair iku dikemudeni dening batin, lan endi sing mung tindak ninggal Pangerane Gusti karana lekasing lair iku mung kanggo nyukupi kabutuhaning lair wae.Ana dene sarengat sing kanggo gagaran pamilihing kahanan, endi sing sejati lan endi sing mung pulasan, yaiku pangeling-eling marang Pangeran manunggale Kawula lan Gusti lan ngugemi kayakinan, yen urip iku satemene ana kang murba lan masesa, yaiku Hyang Widi. Dadi kudu emut
ora bener (eling marang sipat 20 ing Pangeran).Sipat kajaten, yaiku keploking tindak lair lan osiking batin,krenah marang kautaman sing bener-bener kanti rila legawa lan nyata-nyata dudu pulasan, mungguhing banyu mono pada wae karo banyu wening lan resik akinclong-kinclong yen ta diombea bebayane ora ana nyata-nyata bisa mareming ati lan sirnaning salit. Ya tindak sing kaya mangkono mau sing dialami wiwit saka lair nganti tekan samatine.Ana rembug pangelmon sing ana gandenge karo babagan Sangkan Parane Dumadi ana tetembungan yen uripe manungsa ana ing donya iku bebasane mung purlu Mampir Ngombe.Tembung “Mampir Ngombe” kasebut, kajaba mengku sipate sing kudu diombe, uga mengku wektune, lire mung samampir, mung sak perlu, dadi ora suwe lan sing diombe kudu banyu sing mupangati tumrap marang uripe lair batin, yaiku tirta wening sing wanese kalintang.Dadi terang banget uripe manungsa ana ing alam donya iku bebasan mung sasiliring bawang mung sedela banget yen ta ditandinga karo wektu kang bakal dialami ana ing alam langgeng. Dadi samangsa urip kang sedela iki ora dipigunakake sing kalawan pratitis, mestine banjur bakal kapitunan lire migunake kalawan pratitis yaiku ngobeya banyu kang wening, nggiluta ngelmu sing murakabi tumrap marang urip lan pati, bisoa nyumurupi saka ngendi urip iki lan menyang endi urip iki sabanjure ((ing sak wise kukut ragane). Weruh sing kalawan temen-temen lan alandesan pikir kang maton.Iki lagi bisa kelakon yen enggone milih iku kanti pratitis, bisa damang endi sing nyata lan endi sing pulasan, endi sing suci lan endi sing kebak pamrih kang ora yoga. Dadi kudu bisa mbedakake endi sing tirta wening lan endi sing tirta tan wening, kang
mau mung ditujukake marang patine, ewa semana rasane meksa isih durung rila temenan.Mula sajroning ngudi sawiji-wiji iku kudu sing tansah weweka lan ora tinggal petung, awit satemene ora ana wong sing wong sing bisa mestekake lan saligune ora ana wong kang milalah patikanti tanpa sebab apa-apa nadyan ta wis tuwa tur pikun pisan, rasane isih sungkan (owel). Lugune wae ora ana wong sing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wikipedia:Pènget_pambèbèran_isi_crita&oldid=932912"	Kategori: Paugeran WikipediaWikipedia	Menu navigasi
cepet nanging kelakon, urip iku ora mung mampir ngombe, kumpul ora kumpul asal mangan,
ASMAK RAZHAIL | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Buku perkawis utawi déning Kartini sampun sumebar kathah sanget, ing antawisipun wonten ingkang sinerat déning priyantun manca negari, lan wonten ugi arupi terjemahan utawi seratan déning priyantun
Habis Gelap Terbitlah Terang, terbit taun 1938, lajeng dipunterbitaken malih ing format ingkang bènten kaliyan buku-buku terjemahan saking Door Duisternis Tot Licht. Buku terjemahan Armijn Pane punika dipuncithak kaping sewelas. Sasanèsipun punika, serat-serat Kartini ugi naté dipunterjemahaken dhateng basa Jawi lan basa Sundha. Armijn Pane nyawisaken serat-serat Kartini ing format ingkang bènten kaliyan buku-buku sadèrèngipun. Panjenenganipun milah kempalan serat-serat kasebat dados gangsal bab pembahasan. Pambagéan kasebat panjenenganipun lampahi kanggé nedahaken wontenipun tahapan utawi éwahing sikap lan pamikiran Kartini salaminipun korespondénsi. Ing buku versi énggal kasebat, Armijn Pane ugi nyiutaken cacahing serat Kartini. Namung wonten 87 serat Kartini ing "Habis Gelap Terbitlah Terang". Panyebab boten dipunamotipun sadaya serat ingkang wonten ing buku acuan Door Duisternis Tot Licht, inggih punika wontenipun kamèmperan ing sapérangan serat. Alesan sanès inggih punika kanggé njagi lampahing carios supados kados roman. Miturut Armijn Pane, serat-serat Kartini saged dipunwaos minangka satunggaling roman kagesangan pawéstri. Pupunika ugi ingkang dados salah satunggaling panjlasan alesan serat-serat kasebat dipunwilah dados gangsal bab pambahasan.
Buku ingkang terbit ing taun 2008 punika isinipun terjemahan serat-serat Kartini inggih punika Letters from Kartini, An Indonésian Feminist 1900-1904. Penerjemahipun inggih punika Joost Coté. Piyambakipun boten namung nerjemahaken serat-serat ingkang wonten ing
Mandri, ingkang nembé kapanggih. Wonten buku terjemahan Joost Coté, saged dipuntemokaken serat-serat ingkang kagolong sensitif lan boten wonten ing salebetipun Door Duisternis Tot Licht versi Abendanon. Miturut Joost Coté, sadaya perjuangan lan panyandhetan dhumateng Kartini sampun waktosipun dipun bikak. Buku punika ngamot 108 serat-serat Kartini dhumateng Ny Rosa Manuela Abendanon-Mandri lan garwanipun JH Abendanon. Kalebet ugi 46 serat ingkang dipundamel déning Rukmini, Kardinah, Kartinah, lan Soematrie.
Biografi Kartini, terbit taun 1979, déning Sitisoemandari Soeroto
Raden Ajeng Kartini, terbit taun 186, déning Departemen Pendidikan dan Kebudayaan Indonésia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Daftar_buku_perkawis_utawi_déning_Ka
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.12, 15 Maret 2016.
wong lanang sing biasa nempiling bojo atawa wong wadhon, men disamber bledeg jgeer modhar….
rarasan, ing kawruh tan wonten malih, wus kawengku sastradi, pungkas-pungkasaning kawruh, ditya diyu raksasa, myang sato sining wanadri, lamun weruh artine kang sastrarjendra. Rinuwat dening bathara, sampurna
rahasia itu. Perihal Sinengker dapat ditafsirkan bahwaSastrarjendra hayuningrat,pangruwat barang sakalir, kapungkur sagung rarasan, ing kawruh tan wonten malih, wus kawengku sastradi, pungkas-pungkasaning kawruh, ditya diyu raksasa, myang sato sining wanadri, lamun weruh artine kang sastrarjendra. Rinuwat dening bathara, sampurna patinireki, atmane wor lan manusa, manusa kang wus linuwih, yen manusa udani, wor lan dewa panitipun, jawata kang minulya mangkana prabu Sumali, duk miyarsa tyasira andhandhang
Balas	nek kompensasi arupo program ndi mbakal makmur to mas??..mesti sing mlenduk nggok ngarep to nggok mburi….nek wong cilik arep tekan ngenndi to mas?!!!…aku mung menehi wawasan mungguh ADIL LAN MAKMUR WAROTO piye….
Comment by CAHNDESO— Oktober 27, 2009 #
Nahr al-Līţānī; jeneng klasik: Leontes) iku sawijining jalur banyu wigati ing Libanon Kidul. Sumberé ana ing sisih kulon Baalbek ing lembah Beqaa kang subur lan mili menyang Segara Tengah, ing sisih lor Tirus, salah siji kutha paling gedhé ing Libanon. Kanthi dawané kang ngluwihi 140 km, kali iki minangka kali paling dawa kang sacara sakabèhané mili ing Libanon.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kali_Litani&
Julius Winfield Erving II (lair ing Roosevelt, New York, New York, Amérika Sarékat, 22 Fèbruari 1950; umur 66 taun).[1] Julius Erving luwih ditepungi kanthi jeneng Dr. J.[2] Julius Erving iku mantan pemain baskèt saka Amérika Sarékat.[2] Julius Erving wiwit main ing American Basketball Association (ABA), lan nalika liga iki digabung ing National Basketball Association utawa kang ditepungi kanthi jeneng [NBA], Julius Erving uga pindhah menyang kono.[2]
lan telu gelar scoring wektu main kanthi Virginia Squires lan New York Nets ing ABA lan Philadelphia 76ers ing NBA.[2] Julius Eving nyekel rékor kang nggawé angka paling akèh nomer lima ing sajarah kanthi skor 30.026 angka.[2]
Julius Erving kalebu pemain baskèt kang profésional kurang luwih 16 taunan. Julius Erving main baskèt wiwit SMA lan tau main baskèt ing University of Massachusetts nalika taun 1968.[2] Nalika kuliyah, Julius Erving uga main baskèt.[2]
ing NBC television network lan ing Orlando Magic, tim baskèt NBA ing Florida.[2] Saliyané iku, Julius Erving uga nduwèni bisnis liyané.[2]
^ (en)pabook.libraries.psu.edu(diudhuh tanggal 26 Agustus 2011)
^ a b c d e f g h i j (en)biography.com(diundhuh tanggal 26 Agustus 2011)
baskèt Amérika SarékatLair 1950Kategori ndhelik: Rintisan biografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.12, 13 Sèptèmber 2016.
Melon (Cucumis melo L.) arupa jeneng woh uga jeneng tetanduran sing ngasilaké woh mau, sing klebu jroning suku labu-labuan utawa Cucurbitaceae.[1] Wohé biasané dipangan seger minangka woh meja utawa diiris-iris minangka campuran ès woh.[1] Bagéyan sing dipangan ya iku daging wohé (mesokarp).[1] Teksturé empuk, awerna putih tekan abang, gumantung kultivaré.[1]
Tetanduran sausum, mrambat nanging njalar, ora munggah.[1] Godhongé wangun ndriji mawa lekuk modherat saéngga kaya bunderan mawa pojok-pojok.[1] Watangé biasané ora ngandhut kayu.[1]
Tetanduran iki omahé siji kanthi rong tipe kembang: kembang jantan lan hermafrodit.[1] Kembang jantan muncul biasané nalika tetanduran isih enom utawa yèn tuwuhé kurang becik.[1]
Tipe wohé pepo. Bagéyan mesokarp saya kandel dadi daging woh sing ngandhut banyu. pamuliaan diarahaké ing daging woh sing kandel, legi, sarta yèn mungel, wangi. Mélon nduwèni jeneng latin Cucumis melo.[1] Mélon kalebu tanduran saka famili Cucurbitaceae.[1] Mélon asalé saka Lembah Panas Pèrsi utawa laladan Mediterania.[2] Laladan iki manggone ing perbatasa Asia Barat lan Éropah, Afrika.[1] Mélon nyebar ing Timur tengah lan Éropah.[1] Ing abad kaping 14, melon digawa ing Amerika.[1] Déné kang nggawa ya iku Cristoper Columbus.[1] sawise iku mélon banjur ditandur ing Colorado, California, lan Texas.[1] Mélon urip subur ing laladan tropis lan subtropis kalebu ing Indonésia.[1]
Karagaman genetik[besut | besut sumber]
Melon akèh banget ragamé, utamané dideleng saka wangun wohé. Ana wolung [3] klompok budidaya ('Group') jroning spesies iki.[3] Telu sing paling populèr ya iku Cantalupensis (ing jeroné klebu bléwah, true European
kanthi kulit ngerut).[3] Ana siji klompok liya sing wohé uga dipangan, Group Dudaim.[3]
Jinis mélon kang paling disenengi ya iku jinis melon swing lan sky rocket.[4] Melon swing asale saka Jepang.[4] Melon iki rasane legi lan daginge luwih kandel. Yen dibandingake karo sky rocket, melon swing nduwèni jaring kang luwih kasar lan luwih kasar.[4] Melon swing bentuke bunder lan abote kurang luwih 1,4 kg. Dene melon sky rocket boboté nganti tekan 2 kg.[4]
kebaceken lan mati.[4] Yèn mélon kodanan terus nalika wayah panén bisa nggawé woh melon rasané anyep
kena dipangan dadi buah yén rampung mangan.[5] Mélon uga kena kanggo nggawé sirup rasa mélon. Saliyané iku mélon uga kena digawé jus melon, ès buah, lan uga bubur.[5] Mélon uga kena digawé bolu utawa pay mélon.[5] Melon kalebu woh kang ngandhut vitamin C kang akeh.[1]
Melon ngandhut vitamin C kang akèh mulané mélon kena kanggo tamba sariawan.[1] Saliyané iki, mélon uga kena kanggo tamba hiperténsi utawa darah tinggi.[1]
Sadurungé taun 1980 mélon kalebu woh-wohan kang diimpor ing Indonésia.[1] Ananging akèh
kang nandur lan mbudidayakaké mélon ing laladan Cisarua (Bogor) lan Kalianda (Lampung).[1] Mélon kang ditandur iki kalebu mélon variétas saka Amerika, Taiwan, Jepang, Cina, Prancis, Denmark, Walanda lan Jerman.[6]
Mélon banjur ditandur lan dibudidayakaké ing laladan Ngawi, Madiun, Ponorogo nganti tekan wewengkon ing èks-karesidènan Surakarta (Sragén, Sukaharja, Bayalali, Karanganyar lan Klathèn).[1] Laladan-laladan iku kalebu
Besusu • Bléwah • Bloncèng • Labu • Koro • Melon • Semangka • Timun • Waluh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Melon&oldid=1101307"	Kategori: WohCucurbitaceaeKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
nembe nandhang ribet panggalihipun jalaran menggalih putra panenggak ingkang mijil bungkus ing kabucal wonten ing wana Wandalaksana.
Arya Prabu Yamawidura, kaprenah rayinipun Prabu Pandhudewanata kautus sowan wigatos badhe Bagawan Abiyasa ing Pratapan Saptaarga. Pisowanipun mengku wigatos badhe nyuwun pitedah bab kawontenanipun ingkang wayah bungkus badhe dados senopati, prawira tetunggiling prajurit pinangka tamengipun kadang Pandhawa.
Sasampunipun tarwaca sadaya dhawuhipun, sang Resi Arya Prabu Yamawidura dalah Puntadewa kadhawuhan wangsul wonten ing nagarinipun. Wangsulipun Arya Prabu Yamawidura dalah Puntadewa pinarak wonten wana Wandalaksana saperlu nakyinaaken kawontenipun bungkus.
Nalika semanten, ing kahyangan jonggring saloka ngleresi Bathara Guru ndangu dhateng Bathara Narada ing babagan wontenipun gara-gara ing ngarcapada. Bathara Narada matur bilih wontenipun gara-gara ing ngarcapada jalaran putra nata ing Ngastina Prabu Pandhudewanata lair bungkus lan ing wekdal punika kabucal wonten wana Wandalaksana. Bathara Guru lajeng dhawuh dhateng Dewi Uma kadherekaken Bathara Narada supados paring luwar dhateng bungkus.
Kacariyos ing pratapan Heruwana, sang gajah Sena nembe muja semedi nyenyuwun kanugrahaning Gusti amrih saged manunggil kaliyan manungsa ingkang luhur bebudenipun. Bathara Bayu tumindhak lan paring dhawuh bilih panyuwunipun Sang Gajah Sena badhe kasembadan kanthi srana Gajah Sena kedah saged paring pitulungan ngruwat bungkus. Dhawuhipun Bethara Bayu kaestokaken dening Sang Gajah Sena.
Dewi Uma lan Bethara Guru sampun dumugi ing Wandalaksana. Salajengipun Dewi Uma mlebet ing salebetipun bungkus, paring ageman dhateng jabang bayi. Nalika semanten Sang Gajah Sena ugi sampun dumugi ing wana Wandalaksana, Gajah Sena enggal-enggal tumadang damel. Bungkus dipun idak sarosanipun ngantos pecah. Pecahing bungkus, mijil jabang bayi ingkang sampun mepeg diwasa lan sampun mangagem ageman komplit.
Ponang jabang bayi ingkang sampun mepeg diwasa kala wau dening Gajah Sena taksih dipun idak-idak lan dipun gandhingi. Ponang jabang bayi mboten kraos sakit lan mboten pecah, malah mindhak-mindhak karosanipun. Gajah Sena dipun suwek dening jabang bayi ngangge kuku pancanaka, sanalika pejah. Sukmanipun Gajah Sena manjing jasadipun ponang jabang bayi, dene bungkusipun musna katut ing prahara.
Saged kasembadan gegayuhanipun Gajah Sena sagedipun manunggal ing tiyang ingkang luhur bebudenipun. Dewi Uma kaliyan Bathara Narada wangsul dhateng kahyangan. Arya Prabu Yamawidura lan Puntadewa nyowanaken sang Bima, inggih sang Bratasena, marak ing ngarsanipun sang Prabu Pandhudewanata Ing Ngastina.
Home » Uncategories » DP BLACKBERRY Nek inyong ora ayu maning, koe esih gelem karo nyong DP BLACKBERRY Nek inyong ora ayu maning, koe esih gelem karo nyong Joko Partono
0 Response to "DP BLACKBERRY Nek inyong ora ayu maning, koe esih gelem karo
ingkang kabuncang ing samirono, narawang lir pendah saged muluk ing ngawiyat).
Ass.nyuwun sewu ki kulo tiyang ungaran ajeng dederek nyebar winih kersaning tukul ingkang sae wonten blog kwa kagem
Ashadu alailahaillah ingsun iki arep angeweruhi ingsun satuhune tingkah polah wujut ingsun iki
wongalus	Sedulur dan sesepuh KAMPUS WONG ALUS khususe sing onok nang Wilayah Jawa Timur, teko Ngawi sampek Banyuwangi, teko Madura sampek Malang, AYO CAK podo Cangkruk’an ngumpulno balung pisah alias Silaturahim Putune Kanjeng
wadahe banyu,manikkasipar aran atine banyu,banyu tak jaluk Lilamu kanggo
Nuwun sewu bok bilih wonten kelinta-kelintune kulo nyuwun pangapuro,saking bodone kulo,kulo
DUH GUSTI KAULO NYUWUN WELAS ASIHIPUN PANJENENGAN. ASSALAMU’ALAIKUM WAROHMATULLAHI WABAROKATUH
salam hormat salam ta’zim salam salim salam sungkem katur sedulur-sedulur KWA
mular tinangisan, dudu gebyaring jagad endah nanging roso adem njejet kang karoso nanging si ADI ARI-ARI kang kanggonan
mula tekane adi RAH kang kasebut getih melu metu naliko asmane disebut gandeng adi puser, jangkep teko 5 sedulur
ring ida dane sareng sami, nanging sangkaning meled manah titiang ngatonang basa kalih
Geguritan Imam Khotib utomo: Ajur	Posted by Kumpulan Fiksi on 15/06/2013 in Geguritan	AJUR
Daktulis kanggo kanca-kancaku ing Jurusan (PBD)
Ajur”, ajur”, ajur saduluran iki merga rungonku rungonmu
Omongku omongmu ora padha karo apa sing ana ing atiku atimu
Ora eling apa sing diajarne agamaku agamamu
Ora eling apa sing diajarne ibuku ibumu
Ora eling apa sing diajarna guruku gurumu
Ora eling, nglali apa dilali-lali???
Kapingin nduwe anak kang sae lair lan batine
Pak yai candhu alamat emailnya apa pak yai?
qobiltuman, mas wong abangan, mas non ame ..eh.. noname , uda wong kito galo nyuwun ngapunten, kulo badhe toto2 reresik
@ki ageng jembar jumantoro…matur suwun sptnya point yg ke 12 pas spt yg panjenengan
dima’afkan : ####### “Urip iku mung mampir ngombe lan urip iku sejatine mung sawang sinawang lan kabeh iku mung sawetoro hakikate – sejatine yo mung Gusti Allah ingkang awujud. Pramilo, sumonggo sumeleh kemawon. Ilahi Anta Maqshudi wa Ridhoka mathlubi, a’thini mahabataka wa ma’rifataka ” #######🙂🙂🙂 alfatehah
walaahhh…sing metu malahan mbah jadulah 07,lha iku mau ws rampung oleh ngarit ta durung yo, kok nganti ndomble koyo ngono…
ojo podo nggawe kisruh wae nang kene.. mengko mundak tak saponi sisan…., terus di gawe urup2 dapure tukang kopi, utowo tak kon nggawe sate gagak karo gus nur
namung entuk puntung 234, lha djarum supere mboten kulo jumpute,masalahe gabuse sampun mboten
Mungkin awax’e dewe ra ngerasakne pas usai disahne, mboh mumpuni opo ora.. seng iso ngerasaxne ngerti awaex’e dewe nduwe opo ra, nggor wong lio seng ngerti mas
@Mas Dimas Jabrix/angger cemani, sampean wong psht toww.w.w..
sakjane ki sampean wes sakti n mumpuni mas, semenjax pas disahne dadi khadang warga psht.. Mungkin awax’e dewe ra ngerasakne pas usai disahne, mboh mumpuni opo ora.. seng iso ngerasaxne ngerti awaex’e dewe nduwe opo ra, nggor wong lio seng ngerti mas
maknane kaping pindo sholat wengi lakonono kaping telu wong kang sholeh k*mpulono kaping papat kudu weteng ingkang luwe kaping limo dzikir wengi ingkang suwe salah sawijine sopo biso ngelakoni mugi-mugi
DADARI yaiku sing raine sumringah rada bunder, awake sedengan alise kandel, rambute ireng lemes, merit kencete.PISANG SULUH, awak imut, kulit kuning, pasuryane ketok ana otot semburat ijo, sinom ketel, mata amba rada belo, mranani ati saben pria sing nyawang, tindak tanduke merak ati,
atine rada nyengit nek rambute kriting basane pinter nyimpen rahasia seneng dijak selingkuh.
DURGASARI, awak ipel-ipel nanging dempal, kulit sawo matang, rambut tipis, bangkekan sedengan, sikil kandel, dlamakan njebebeh (ketoke cah panekan
MACAN KETAWAN, raine sumringah, mata mblalak, badan rada gedhe, kulit bang-bang awak, adate keras, tabah ngadhepi goda,seneng nulung lan bisa sabar.
amba lan daging punggunya kandel (mentek). Balung-balunge rangka sederhana utawa alus, kulitnya ya alus lan lemes, tapi singset. Nek ngguyu awake ora melok
WIJINING DUMADI”. Setidaknya saat bersenggama ada empat perkara yang harus diperhatikan yaitu “eneng, ening, awas, eling.”
1. Eneng, iya iku wektu karon-sih atine kudu eneng (menep), dene paedahe bisa suwe wetuning rahsa, lan gawe kandeling wiji,. Amarga ati kang menep mau bisa ngenthelake wiji (jiwa), kentheling jiwa bisa mahanani kandeling wiji, ing
manawa durung binuka bakuning rasa, tumuli duweya osik
kang bakal tumitis, banjur enggal-enggal bisa nglebur sarana laku nusupake utawa mutahake menyang ing jaba. Dene manawa uninga wiji becik kang bakal tumitis, iya banjur bisa mrenahake ing papan samestine.
Ana kidung rumeksa ing wengi Teguh hayu luputa ing lara Luputa bilahi kabeh Jim setan datan purun Paneluh tan ana wani Wiwah panggawe
ati.Adigung ngendelake wataking gajah. Gedhe duwur rowa birawa, senajan karosane tanpa tanding, ana kalamangsane si gajah bisa
BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.48, 16 Juli 2016.
PeDe..nya soale nek bener areb di tukoke wedang Ronde koyo cah cilik yaa… padahal wes wanai seneng karo Cah Ayu… hihihihi
Rumangsa Pinter, bener dewe, PeDe maneh… jebulane salah… hihihihi
lha konco lawas…piye kabare mas isih dodol doro opo wis alih profesi yo
edan tur pengung sing arane Kala Bendono iki kleru ora yoo… ananging senajan edan lan pengung… Dewo-dewo
NGAKAAK BENEER KAWULO ….. UENAAK TENAN EH SALAH NUWUN SEWU ….. UEDAAN TENAN …. DADI ANGEL TO MIKIR BENER SALAH DOSA PAHALA …..
Azis Mangasi Asiagian dikenal kanthi jeneng Azis Jamrud, lair ing tanggal (1968-07-25) 25 Juli 1968 (umur 48) Indonésia Cimahi, Jakarta, Indonésia.[1] Aziz Jamrud iku salah sijiné pamain gitar saka grup cadas Jamrud kang uga dadi motor ing grup musik kasebut.[1] Dheweké iku ngliris musik uga digabungaké karo musik trash metal kang nduwèni lirik-lirik tembang kang kocak lan rada blak-blakan.[1]
Awit dheweké isih rumaja lan miwiti kariré ing donya musik, musisi iki uga didayani karo musik-musik rock.[1] Dheweké uga tau mbentuk band kang dijenengi Jam Rock, kang pungkasané dadi cikal bakalé band Jamrud kang isih kondhang nganti saiki.[1] Saiki dheweké isih dadi panyumbang paling akèh ing grup band kasebut, ora kaya personil liyané ing grup band Jamrud.[1]
Ing kauripan pribadiné, dheweké urip bebarengan karo Dian Firdianie. Dhèwèké uga kerep nyambut gawé bebarengan nggarap album para penyanyi liyané kayata penyanyi Nicky Astria, minangka kagolong musisi kang kondang. Aziz uga kerep kolaborasi musik karo musisi kelas donya kayata White Lion lan Helloween.[1]
oldid=1080054"	Kategori: Musisi IndonésiaWong JakartaKategori ndhelik: Artikel nganggo cithakan kothakinfo mawa larik data kosongArtikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.28, 3 Sèptèmber 2016.
Wétan, 10 Januari 1956) inggih punika pangarsanipun Kapulisian Indonésia wiwit 22 Oktober 2010.[1] Jenderal bintang sekawan punika alumnus Akadhemi Kapulisian Républik Indonésia (AKABRI) taun 1978 punika dados gantosipun Jenderal Bambang HEndarso Danuri.[2] Panjenenganipun pikantuk bebingah Satya Lencana 16 taun.[1] Komjen Pulisi Timur Pradopo inggih punika lulusan Akadhemi Kapulisian Républik Indonésia (AKABRI) ing taun 1978.[2] Panjenenganipun miwiti kariéripun minangka
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Timur_Pradopo&oldid=1099707"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanTokoh IndonésiaTokoh saking JombangLair 1956Kategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bjerka&oldid=873824"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
bokmålRomână	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.33, 16 Novèmber 2013.
iki arek blimbing sing nyasar nang batam, mumpung gratis internet nang pt. dadi iso sambang..
tawon iku duwe entup. Bareng tawon gula antuk bebungah dihadhiyahi gaman kang ampuh, kabeh banjur duwe entup minangka gaman yen ngadhepi mungsuh. Nalika semana gula dhisik dhewe anggone duwe entup, dedongenge mangkene:
Tawon gula iku pancen sregep nyambut gawe, ngati bsia gawe madu kang rasane legi, mula dijenengake tawon gula. Dene madu iku akeh gunanae kaya ta kanggo obat bocah yen lara panas, diombeni madu panase sirep. Bisa kanggo jamu, dicampur susu powan karo endhog. Lan liya-liyane.
Saking sregepe tawon nganti bisa gawe madu akeh banget. Warga tawon wis nganakake andum yaiku endi sing golek pangan, lan endi ding gawe madu. Sing lumrahe dijenengake tala. Sawise ajer ora njendhel lagi jeneng madu. Gandheng entuke gawe madu akeh, lan wus cukup kanggo kebutuhanae dhewe, banjur atur pisungsun marang dewa paring bebungah, jalaran tawon iku sregep lan gnerti marang dewa, mula bakal diparringi apa sing dikarepake. Kapinujon asung pisungsun tawon ditakoni: “E, tawon kowe wis nindakake dhawuh dewa lansregep nyambut gawe, ii dewa bakal paring menyan gkowe, kowe butuh apa?” Pitakone dewa. “Aku butuh gaman sing ampuh, jalaran omahku akeh sing ngganggu. Dadi yen duwe gaman bsia kanggo nglawan mungsuh, supaya ora nganggu gawe marang tawon sawargane. Lan ora mung tawon gula, nanging kabeh warga tawon duwe gaman, jalaran gaman iku perlu banget”, wangsulane tawon.
Tawon dikandhani menawa kabeh panajaluke bakal dituruti, ana akbiate. Mula sasi candhake tawon sawise teka
mung kelaran ora amti. Dene sing ngentup malah bisa mati, amarga gawe laraning liyan, minangka panebus dosane, krungu kabar mau tawon rada gela, nanging kepiye maneh barang wus kebacut, mula kabeh akibat wus dingerteni dening warga tawon. Sing namakake entupe bakal mati.
Nampa Inn & Suites617 Nampa Blvd, Nampa, ID 83687-326316.4
Nampa Blvd, Interstate 84 Exit 35, Nampa, ID 83687-323816.5
”Kucing kuwi pancen seneng turu neng kono An, gak ngerti nyapo? Mungkin empuk lan anget” kata ibu. ”lha kae anake papat (4) neng mburi” tembah ibu. Hah..
TK 7,11) ~ Jatinegara RS Premier ~ Pasar Jatinegara (TK 11) ~ Kebon Pala ~ Slamet Riyadi ~ Tegalan ~ Matraman 1 (TK 4) ~ Salemba Carolus ~ Salemba UI ~ Kramat Sentiong NU ~ Pal Putih ~ Central Senen (TK 2) ~ Budi
Duwe tlale kang dawa kena kanggo jupuk apa wae kang dadi kebutuhane. Duwe kuping amaba, yen mlakuu kumlebet kaya gendera. Duwe sikil kang kuwat tur gedhe. Duwe gadhing kena kanggo gaman yan memungsuhan. Luwih-luwih karosane ora ana sing madhani kabeh kewan. Nanging kena apa Gajah kena diapusi? Jalaran ora duwe kapitneran, mung ngendelake karosane, mula ora ane kerep diapusi.
Dina kuwi panas banget, Kancil krasa ngelak arep ngombe ora ana banyu tur adoh kali lan sendhang. Kapinujon secedhake kono ana wit klapa awoh ndadi, akeh janjangane kalapa tur isih degan. Nanging dheweke ora bisa menek. Pungkasane mung ndhodhok sangisore wit klapa. Pangarep-ngarepe mbokmenawa ana sing tiba. Nanging nganti suwe ora ana sing tiba, atine saya susah, malah nambahi rasa ngelake.
Kapinujon gajah liwat kono, banjur aruh-aruh Kancil,
nganti awan, meksa ora ana sing tiba. Gajah krungu kandhane Kancil najur melu lungguh kao omong-omongan. Nyritakake werna-werna, nganti Kancil nemu akale. Kato nyawang Gajah, wiwit sak sikil nganti mandhuwu rtejane tlalane sing ora tau mandheg obah terus. Panemune pancen Kancil ora bisa menek wot klapa, nanging gajah sing mesthine bisa ngranggeh nganggot tlale lha kok mung meneng wae. Mula banjur kandha: “Jah, Gajah, apa tlalemu kuwe kena dianggo njupuk barang?”, pitakone Kancil. “O, talleku iki ta, bisa banget, gunane tlale iki bisa kanggo njupuk pangan, kanggo nyawatake barang lan kena kanggo njupuk banyu ngombe!”, wangsulane Gajah sajak ora ngerti karepe Kancil. “o, ngono ta, nanging aku durung tau weurh anggonmu jupuk lan nyawatake barang lan anggonmu ngombe”, Kacil nerusake pitakone. “we, lha Kancil bodho, ngono wae ora percaya lan njaluk buktine!” Kandhane Gajah lan takon marang Kancil: “ cil, apa kowe njaluk dibuktekke ampuhe tlaleku iki? Yen pancen ngono, apa karepmu!” Krungu kandhane Gajah mangkono, Kancil mikir, banjur mangsuli: “Jah, yen ngono coba jupuken klapa ing dhuwu rkuwi banjur sawatna sing adoh, yen bisa tenan aku lagi ngandel!”,
bisa nyawatake barang!”, wangsulane Kancil.
Gajah ngadeg jenggirat, ngobahake tlalene ngiwa nengen, lan maendhel mandhuwur nyapit klapa siji, bajur diontang-antingake disawatake nganti adoh, bleber …blas. Mangkoko bola-bali, nganti sakjanjang entek disawatake Gajah. Weruh klapa disawatake, lanwis akeh, Kancil kandha: “Wis, wis, Jah aku saiki ngandel yen kowe bisa ngundhun klapa.”
Bubar kandha mangkono kancil pamit lunga, sing saperlu nggoleki tibane klapa
dioyak lan yen kecandhak bakal ditakoni karepe yen ora ngaku pancen patrape iku ngapusi mula Gajah bakal males
apa-apa awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin Ingsun, sajatine kang maha suci anglimputi ing sipatIngsun, anartani ing asmanIngsun, amratandhani ing apngalIngsun.Wejangan ke-2 Wahananing Datsajatine Ingsun dat kang amurba amisesa kang kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi sanalika, sampurna saka kodrat Ingsun, ing kono wus kanyatan pratandhaning apngalIngsun kang minangka bebukaning iradatIngsun, kang dhingin Ingsun anitahake kayu aran sajaratulyakin tumuwuh ing sajroning alam ngadammakdum ajali abadi. Nuli
Wejangan ke-3 Kahananing DatSajatine manungsa iku rahsanIngsun lan Ingsun iku rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake adam asal saka anasir patang prakara, bumi, geni, angin, banyu. Iku kang dadi kawujudaning sipat Ingsun, ing kono Ingsun panjingi mudah limang prakara, nur, rahsa, roh, napsu, budi. Iya iku minangka
ana sajroning betalmakmur, iku omah enggoning parameyanIngsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsn, dat kang nglimputi ing kaanan jati.Wejangan ke-5 Pambuka tata malige ing dalem betalmukarramsajatine Ingsun anata malige sajroning betalmukarram, iku omah enggoning lalaranganIngsun, jumeneng ana ing dhadhaningg adam. Kang ana sajroning dhadha iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem , yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jatiWejangan ke-6 Pambuka tata malige ing dalem betalmukadassajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmukadas, iku omah enggoning pasucenIngsun, jumeneng ana ing kontholing adam. Kang ana sajroning konthol iku prinsilan, kang ana ing antaraning pringsilan ikku nutpah, yaiku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati, jumeneng sajroning nukat gaib, tumurun dadi johar awal, ing kono wahananing alam
anging Ingsun lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku utusan IngsunWejangan ke-8 Sasahidan Ingsunanekseni ing DatIngsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun, lan
iku rahsaNingsun, muhammad iku cahayaNingsun. Iya Ingsun kang urip tan kena ing pati, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kaanan jati, iya Ingsun kang waskitha, ora kasamaran ing sawiji-wiji. Iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakerthi, byar sampurna padhang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, amung Ingsun kang anglimputi ing alam kabeh kalawan
Saiki dino anyar wis teko nggowo opo sing dienteni. Ono bayangan sing lungo, bablas karo ilange bengi.
maap, kuwi jeni siji…. nggon aku jenine siji tok.. wes ora ono lanjutane
Jawa ora kebanda ing kadonyan, ora samar marang bisane sirna
manusia, supaya mengerti kehidupan yg sejati. Kembali setya budya pangekese dur angkara. Mulo sing kenceng anggone gocekan waton. salam sih katresnan
manungsa temen yaitu manungsa yang sudah MANUNGgal klawan raSA. Salam sih katresnan
@ Mas Ngabehi : sami-sami Mas kula nggih taksih sinau, sumangga sami2 dados muridipun Gesang….sanes buaya keroncong lho tapi njih Sang Kehidupan 😀
@ Mas Hadi Wirojati : Njih niki dangu kula anggenipun prei, matur nuwun sanget sampun dados
injih Mas, Kathah sanget sedherek nunggal bayu ingkang kepanggih sajroning laku. Sumangga Mas nglajengake
korban…enake nek ben ketok alami nganggo pulitik adu domba wae, ben do perang lan modar kabeh asal ora nganggo nyuklir wae……
mas samin ki dudu buto nanging dheweke danyang sangiran mbahe buto, mulo
Ngaturaken pamuji dumateng Pengerang ingkang Murbeng Dumadi. Dalem sampun pindahan dhateng komplek enggal ingkang taksih ijem reyem-reyem, sepen saking reruwetanipun jagad.
Margi kagem pinarak dhateng gubug dalem taksih sami, injih punika http://kombor.com. Ananging URI punika dalem lajengakem dhateng http://kang.kombor.com.
Dalem nyuwun pangapunten dumateng para sederek sedaya ingkan sampun paring kinurmatan kintun wicara wonteng ing gubug dalem ingkang sampun kinubur dening goro-goro ngadutrafik. Dalem boten waged medalaken pawicaran panjengengan wonteng ing gubug dalem ingkan enggal.
Ananging, kagem nebus kaluputan dalem, monggo dalem aturi pinarak dumateng gubug enggal dalem.
shoot­ing them, slaugh­ter­ing chil­dren, rap­ing women, burn­ing and loot­ing houses, forc­ing these peo­ple
ing Indonésia sing ngubungaké kutha Jakarta dan Bandhung. Dalan tol iki rampung dibangun ing pungkasan April 2005. Tol iki mbentang wiwit saka Cikampek - Purwakarta nganti Padalarang. Tol iki dumunung ing tlatah pagunungan saéngga dalané munggah-mudhun lan uga nduwèni akèh kreteg sing dawa lan dhuwur.
Bandhung mung mbutuhaké wektu 1 jam 30 menit (yèn ora macet) lan diitung saka Cawang.
Tol iki uga dipepaki alat pangukur kacepetan tetumpakan. Yèn ngliwati wates kacepetan, nganggo kamera.
Kampung Lebak Ater, Kecamatan Darangdan, Purwakarta
Gerbang tol[besut | besut sumber]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dalan_Tol_Cipularang&oldid=829997"	Kategori: Dalan tol ing Indonésia	Menu navigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.59, 14 Maret 2013.
“Dallikal, yen turu nyengkal wadine nyengkal, tegesipun kitabulla, natap mlebu ala wadi, tegese rahabapi, rahaba kang gawe
ingkang kangge mutusi prakawis, Serate Djeng Nabi,Isa Rahu’llahu.(Anonim, 1955:6) (Serat Arab jaman waktu
@noname…salam pamuji rahayu…salam hormat kagem panjenengan njih
@ki wongalas…salam pamuji rahayu kagem panjenengan…sa
@kiwongalas: selamat malam. musyrik itu apa toh mas? mohon masukan.
@Mbahe Ki Bengawan Candhu_ponakawan inggih pantes salim marang pegustene…..
Monggo Mbahe Ki, ponakawan undur diri dlu bade sebah k kedewatan Nepangi rasa “kesensem” kpd Pegusten kula Kang Awisesa
@Ki wongalas_inggih tanpunapa, sabab kula tyang jawi dados sagede basa jawi……yen basa londo nggih sami sareng jenengan “ora
ayo lah sing podo rukun…dii dlm diri manusia ada kekurangan n kelebihannya masing2. Urip ana alam dunyo sepiro lawase,koyodene upamakno yen wong lelungan mampir ngombe,mulo elingo poro sedulur…utamakno bebuden kang luhur,den brastho watek siro sing angkoro murko,budi utomo iku dadyo wajibing manungso,den udiyo mbesuk yen sedo bisoo entuk nugrahaning gusti Allah.Tresnaa sapadha padhaning tumitah di koyo tresnane marang awake dhewe.
BASA JAWA : Tahun Ajaran 2014- 2015
Kangge murid-murid enggal MA AL MANSHUR Taun Ajaran 2014-2015
Mugi-mugi saged nderek nyengkuyung nguri-uri kabudayan lan Bahasa Jawa.
Basa Jawa kangge murid-murid MA kathah sanget manfaate, kangge mujudkake unggah-ungguh, suba sita lan empan papan ing brayan agung.
mangga...! Blog kang cumawis, kangge pasinaon lan pados pawarta basa Jawa.
Sampeyan, Wong Kang agawe Padhang lan Jembar dalane Manungso, kasebut Mpu
Browse » Home » Warung Aneh
wis tau entuk sing ruwet isine, aku dikiro pengusaha, akeh banget sing kudu diisi. Gandeng ra mudheng aku ra ngisi.. Trus aku konsultasi, bareng tahu kalau aku dosen lan wis nggowo
kuwi Kagunganipun.Aja ninggal trapsilaAja nggugu kersaning pribadiAja dumeh wus katam kitabeNajan wus apal donganeNajan wus guntur sujudeNing durung kaparingan ridhaning Allah.Mula dudu rapale, ning atineMula dudu wujude,
Tlusurana sing tlatenAnggita gitaning suksmaAndungkap sunaring padhangNjingglang ngawang-awang.Hamung
sinarawediNgendi ana titah padha karo GustiKadunungan iblis pinasthi.Manunggal kuwi ‘ra teges samiHamung celak raket ring GustiHamung Allah kang pinuji-
Nyuwun ngapura mring Hyang WidhiWani nranyak mring Malikul’alamWus madhani Sing Gawe UripDudu kuwi
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.21, 14
mbaaaah…amit mbaahh…mbah lambang kawulo nyuwun pangestunipun lan wejanganipun dumateng artikel kulo ingkang paling enggal
Cak Bas sampeyan E26 yo, aku Rocky E22. Tau weruh Yoyon (IGN Triadnyana, omahe Jojoran I) sing ndisik aktif ndik Kalpataru karo
panjenengan moco niki mawon… klik nang kene yomatur nuwun
Gawanen ukara nganggo tembung ing ngisor iki! Tuladha ! 1............ Adikku = ........... 5....................
. 3............ Puthu = .................... 4. Bathuk = ....No
Aspek yang dinilai Ketepatan Intonasi pengucapan 0-30 0-20
ora lali kramas nganggo .... Ukara-ukara iki jangkepana supaya dadi karangan sing becik. sawise salin klambi banjur .A. 3. 2. Sawise iku aku banjur . Ora lali pamitan karo .. Tangi turu aku nata . 6... Jam setengah pitu aku budhal ... 5. 1. B... Tulisen karangan sing wis dadi iku nganggo aksara jejeg sambung (tegak bersambung) sing becik lan
Ukara-ukara ing ngisor iki dadekana basa ngoko andhap! 1....................... b...
..... 5.... 4. Embah mulih jam
judul wayah esuk dengan lancar dan nyaring. Sadurunge budhal sekolah bocah loro kepriye?
Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki! 1. Piro putrane pak Parto? 2. Sapa sing adus
. Ukara-ukara iki tulisen nganggo aksara jejeg sambung! 1. Mas Kardi tuku sepedhah 4. Ibu mundhut tempe goreng 3.Tes tulis A. Bapak resik-resik omah 5. Suparti diutus
Bocah-bocah ing pinggir.....Performance (membaca bersuara)
Aspek yang dinilai No Nama Kelancaran membaca 0-30 Ketepatan pengucapan 0-30 Intonasi 0-20 Tekanan kata 0-20 Nilai
I. saiki dadi .. nanging pak Budi . dheweke katon ... Biyen sugih. Sawahe pak Darman ombo. aku ing ... Wong-wong wedi.... Ibune susah.. 2.
Tes tulis Isenana nganggo kosok baline! 1. 4.. sawahe bapak .
dingremaker Sing di engkremake netes . Kandhange ing buri omah Di gawe saka ..Tes tulis Isinono nganggo tembung-tembung sing mathuk supaya dadi karangan sing becik lan urut! Lan tulisan nganggo aksara jejeg sambung! NGINGU PITIK Bapak ngingu pitik Pitik di gaweake .......... Kuthuk-kuthuk mau dadi pitek akeh Bapak atine .. Aku lan ibu uga melu seneng
Aranana jenenge tokoh ing dongeng iku! Wangsulana pitakon-pitakon ing ngisor iki! Sapa sing seneng ngapusi? Ing ngendi omahe macan? Macan wedi kena apa? Kancil ngomong yen banyu sendhang iku ana
Gugelhupf utawa kang aran Kugelhupf iku panganan khas Jerman kang asale saka Bayern, Austria, Swiss lan Alsatia.[1] Ing Amerika Serikat, jajanan iki diarani Bundt Cake. Gugelhupf diisi karo lapisan adonan kismis lan badam. Ing sajian istimewa ing Amerika uga diarani Bundt Pan.[1] Bundt Pan iku jajanan kang kondhang ing Amerika Serikat lan diripta muturut resep Jerman ing taun 1950 déning David Dahlquist saka parusahaan Nordic Ware. Ing pisanan diarani Bund Pan, banjur David nambahi aksara "t" ing pungkasan tembung dadi Bundt Pan minangka merek prodhuke.[1] Bundt Pan kondhang nganti tekan taun 1966 nalika salah siji pemenang saka Kontes Pillsbury Bake-Off nggunakake Bundt Pan kanggo menu juaranya.[1] Saiki, luwih saka 1 yuta
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Matraman,_Jakarta_Wétan&oldid=1046232"	Kategori: Kacamatan ing
JakartaKacamatan ing Kutha Jakarta WétanMatraman, Jakarta WétanJakarta WétanKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaNederlandsBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan
‘senewen’ dhewe… Maap nggih, nyuwun
nyang sing kuoso lan ngajeni ing sapodho-podho titahing gusti kang moho agung. 3) Jatmiko sakjrone mawas diri, ndelok batine dhewe sak wayah-wayah bisa ngimbangimkaro lingkungan 4) Jatmiko sakjrone nemoni bencana utowo beboyo sing lagi dicoba karo sing kuoso. 5) Jatmiko kanggo cekelan budi
KIDUNG PURWAJATI 1. Ana kidung rumeksa ing wengi,teguh ayu luputa ing lara,luputa bilahi kabeh,jin setan datan purun, paneluhan tan ana wani, miwah panggawe ala, gunane wong luput, geni anemahan tirta, maling adoh tan ana ngarah ing
angga, Ayub minangka ususe, sakehing wulu tuwuh, ing sarira tunggal lan Nabi, Cahyaku ya Muhammad, panduluku
dadi, pan apencar dadiya sining jagad, kasamadan dening Dzate, kang maca kang angrungu, kang anurat ingkang nimpeni, rahayu ingkang
mungsuhira lerep datan ana wani, teguh ayu pajudan.8. Lamun ora bisa maca kaki, winawera kinarya ajimat, teguh ayu penemune, lamun ginawa nglurug, mungsuhira datan udani, luput senjata uwa, iku pamrihipun, sabarang pakaryanira, pan
sinauran ing Yang Widdhi, kang dadi waras.10. Sing sapa reke arsa nglakoni, amutiha amawa, patang puluh dina wae, lan tangi wektu subuh, lan
rakyatira, saking sawab ing ilmu pangiket mami, duk aneng Kalijaga. Kuwasaning Artadaya.11. Sapa kang wruh Artadaya iki, pan jumeneng sujanma
Sapa kang wruh kembang tepus kaki, sasat weruh reke Artadaya, tunggal pancer lan somahe, sing sapa wruh panu……sasat sugih pagere wesi, rineksa wong sajagad, ingkang….iku,
samadi, sesandi ing nagara, …..dumadi sarira tunggal, tunggal jati swara, …..aran Sekar jempina.15. Somahira ingaran Panjari, milu urip lawan milu pejah, tan pisah ing saparane, paripurna satuhu, jen nirmala waluya jati, kena ing kene kana, ing wusananipun, ajejuluk Adimulya Cahya ening jumeneng aneng Artati, anom tan keneng tuwa.16. Tigalan kamulanireki, Nilehening arane duk gesang, duk mati Lajangsukmane, lan Suksma ngambareku, ing asmara mor raga jati, durung darbe peparab, duk rarene iku, awajah bisa dedolan, aranana Sang Tyasjati Sang Artati, jeku sang Artadaya.17. Dadi wisa mangka
purwane dadi.21. Sagara gunung myang bumi langit, lawan ingkang amengku buwana, kasor ing Artadajane, sagara sat lan gunung, guntur sirna guwa
awak mami, kang nedya tan raharja, sadaya linebur, sakehing kang nedya ala, larut sirna kang nedya becik
ingkang sedya ora teka, ingkang teka ora nedya iku singgih lebur sakehing wisa.27. Yen kinarya atunggu wong
Perangane Wara-Wara[besut | besut sumber]
kelas VII, VIII, lan IX kang tansah daktresnani, Sesambetan kaliyan pengetan dinten Pindhidhikan NAsional, pramila para siswa kelas VII, VIII, lan IX supados nyiagaken kelasipun piyambak-piyambak kangge lomba karesikan tuwin kaendahaning kelas.
Sesambetan kaliyan pengetan dinten Kamardhikan kaping 65 Republik Indonésia, OSIS SMK bina patria 1 sukoharjo badhe dherek-dherek ngrameaken.
Akeh kang apal qur’an haditsse
Nafsu angkoro ing pepaesse gebbyare dunyo
Kelawan konco dulur lan tonggo kang podo rukun ojo disio
luwih niyaya, mangsa padha manungsa. Tan antara lama kasirnakake prajurit saka tanah Ngarab jejuluk Empu Aji Saka ... Karsaning Pangeran Sang Aji Saka jumeneng Nata ing Sumedhang Purwacarita, jejuluk Sri Maha Prabu Lobang Widayaka. Lha ing kono tanah Jawa banjur ana kang jumeneng nata kang karen mangan daging manungso, yaitu Ratu Dewata Cengkar, nata ing Medhang Kamulan. Ora lawas banjur ketekan sawijining Brahmana saka ing tanah Ngarab, juluk Aji Saka. Brahmana sekti mandraguna kang
jeng Suitan karsa lelangen, amburu sato ing wanadri, Trenggono kadherekaken para abdi, mring Sela wus laju maring anggrogol sato wanaDalam abad XIX daerah Grobogan
ing Sang Prabu, bilih Adipati Bintara salabanipun sampun nglenggahi pagelaran. Sang Prabu sabalipun nunten oncat saking kedhaton. Kala meratipun Prabu Brawijaya wau ing sakala ugi wonten ingkang katingal kados ndaru medal saking kedathon, kados kilat, swaranipun gumudlug nggeririsi, dhumawah ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tembung_panyilah&oldid=492807"	Kategori: Tembung	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.00, 28 April 2011.
krama lugu ciri kalimatnya yaitu semua kalimat harus krama tidak ada yang ngoko
-Krama Alus: Ageman menika menawi kagem nyambut damel ing kantor taksih sae
Galena sirkuit Kahuripan East Java perwakilan SCS Extrim 4x4 surabaya Jimny Reiders
kerja team yg bagus ya jangan eker2 ran
Gedhang Utawa Pisang Iku Sung Thukul Nglompok Ing Daerah
inJoinGedhang utawa pisang iku sung thukul nglompok ing daerah tropis.Tanduran gedhang kagolong kaluwarga musaceae. Ana pirang jenis gedhang sing warnane wernawerna, nanging meh kabeh sing dodo ling pasar utawa supermarket warnane ten wis mateng kuning lan rupane nglengkung. Jenise gedhang ana akeh, yaiku gedhang raja, gedhang ijo, gedhang susu, gedhang kapok, gedhang ambon, gedhang kluthuk, gedhang bawen lan liyaliyane. Gedhang kui saka wit, godong who lan kembange kabeh akeh manfaate. Wit gedhang diarani debog. Debog sing isih teles yen ana wong wayangan iso kanggo nancepake wayang. Debog sing wis garing di tata kanggo mbako. Wit gedhang utawa debog uga iso kanggo kerajinan tangan utawa kanggo nggambar. Yen ing tangane wong sing trampil lan kreatif, wit gedhang iso kanggo hal liyane sing luwih nduweni guna. Bocah-bocah cilik biasane nggawe dolanan saka wit gedhang utawa debog. Iku dolanane bocah ing jaman biyen, nanging ing jaman saiki wes jarang sing gawe dolanan saka wit gedhang utawa debog. Yen godhong gedhang iso dienggo mbuntel panganan werna-werna kayata lemper, arem-arem, bothok, pelas, nogosari, lan liya-liyane. Godhong gedhang biasane uga dienggo mbunteli sega bungkus. Yen mbunteli sega bungkus biasane nganggo godhong gedhang sing isih enom. Kabeh buntele godhong gedhang klaras godhong gedhang sing wis garing kanggo mbunteli gula jawa utawa gula aren. Godhong gedhang garing uga bisa nggo gawe kerajinan tangan, dolanan, lan bisa uga di nggo gambar. Woh gedhang mono ono sing kudu di goring dhisik, ana sing kudu di godhok dhisik, nanging uga ana sing enake di pangan warasan wae. Kandhane wong tuwa-tuwa gedhang emas kena kanggo obat tamba lara kuning. Gedhang kui enak rasane lan duweni kandungan sing apik karo awak. Kandungan sing ono ing gedhang kui antarane ana vitamin, mineral, karbohidrat, lan sapanunggalane. Gedhang uga apik kanggo pencernaan ing jero weteng amarga gampang di cerna. Kembang gedhang di arani jantung utawa tuntut. Kembang gedhang uga bisa di gawe pecel lan janganan. Carane gawe pecel saka kembang gedhang kui gampang banget. Bahanbahan sing di butuhake yaiku kembang gedhang utawa tuntut sakcukupe; sayuran kajaba cambah, ale, kacang, godhong tela, kangkung; lonthong sak cukupe; sambel pecel; kacang tanah sing wis ora ana kulite lan wis di garing; piring lan alat mangan liyane. Carane gawe yaiku, sing sepisan kembang gedhang di godhog nganti mateng. Sayur liyane kajaba cambah, ale, kacang, godhong tela, kangkung, uga di godhog nganti mateng. Pas ngenteni godhogan mau, gawe sambel pecel’e dhisik. Sambel pecel bisa di gawe dhewe utawa tuku ing toko-toko sing dodolan macem-macem panganan. Sambel pecel mau banjur di campuri banyu sak cukupe. Aja ke kenthelen, lan aja ke enceren. Sakwise mateng sayur sayurane mau, banjur di deleh ing wadah lan kena di campur, uga kena di pisah. Banjur siapna piring sing arep di nggo mangan mau. Wenehi lonthong sak lenjer ing piring mau. Jupuk sayuran, akeh sithike nganggo seleramu dhewe-dhewe. Banjur siram nganggo sambel pecel sak cukupe. Ing dhuwure kui di wenehi utawa di wuri kacang tanah.
Kepemimpinane bapak ing jero tangga teparo bak nahkoda sing ngedaleake kapal. Amarga yen dadi bapak sing ora duweni tanggung jawab dadine akeh bocah sing ora nduweni wong tuwa. lan ngongkon anake nggolek dhuwit dhewe kui di arani bapak sing ora nduweni tanggung jawab. Nanging bapak uga aja nganti keras nglewati batas. Dadi bapak kudu tegas karo anake. Bapak kui nduweni tugas ngopeni anak lan bojo. Mula dadi bapak kui ora gampang. Amarga ana unen-unen kacang ninggala lanjaran.
. Nanging yen bapake lara. lan gawo bocah kui dadi gelandangan sing njaluk-njaluk dhuwit marang wong liya. keluwarga kui bakal sejahtera lan aman. Kui kagolong bapak sing ora nduweni tanggung jawab. padha karo kapal sing di kendaleake karo nahkoda sing ahli. bapak kui pemimpin kang kudu ngerteni kaluwarga. nggugurno anake. nanging ibu biasane siafte luwih lembut lan sabar karo anake. Nanging yen bapake duwe watak elek. anake gampang banget duweni watak elek. Ing tangga teparo. tut wuri handayani. Bapak kui duweni tugas yaiku golek rejeki kanggo anak lan bojone. Ing ngarso ing tuladha. Yen nganti bapak ora nggolek dhuwit amarga alesan sing ora apik. kui ora apaapa. nanging ana batasane. sing artine ing tengah-tengah bias gawe semangat. bapak kudu dadi pemimpin. Yen bapak duweni watak apik. Biasane bapak kui sifate keras karo anake. biasane anake uga duweni watak apik. kang artine ing ngarep dadi contho. lan mbuwak anake ing panggonan sampah utawa ing kali. Mula yen dadi bapak kui kudu duweni tanggung jawab sing gedhe. penuntun. sing artine saka mburi menehi surungan nganggo semangat lan liyane. Bapak kudu bisa dadi contho utawa tuladha kanggo anake. lan menehi tulada karo anak lan bojone. Pada karo nahkoda sing iso mimpin lan ngerjakno tugas lan tanggung jawabe. Yen kepemimpinane apik. Dadi ora nganti nggebog anake yen anake salah. Bapak dadi pemimpin kaluwarga sing nduweni tanggung jawab marang bojo lan kaluwargane. Kesimpulane. Ing madya mbangun karsa. Kang artine anak kuwi watake podo utawa ora beda adoh karo wong tuwone. Ing jaman saiki akeh bapak sing nelantarke anake.
nyuwun pangapunten ki sakderengipun nderek nyuwun takwil
saking jawi tho, nek ngoten mesti saget maos tulisan kulo niki. salam kenah nggih bu dokter. kulo kecanto teng blog-ipun njenengan amargi maos blog-ipun cak moki.
ngapunten nggih bu nek kulo nulis ngagem boso jawi, soale wejangane mbah kakung kulo, nek ngendikan kalian dokter niku kudu ngagem boso kromo, dados kulo nggih ngagem boso jawi kromo, soale nek teng boso indonesia mboten wonten kromone. hehehehehe
Hehehe nggih kulo saking njawi mas, eyang kulo njawi sanget tpai kulo mboten natih sinau njawi, lh amalah sinau arab…hahaha ga ding apus2an…salam kenal lan matur mbah kakung nggeh dokter sing niki sante mawon, mboten sah kromo inggil…kromo ndlosor kemawon…hahaha…:-)
buanget loh apa lagi klo ga pengalaman nunggu apdetan yang isi walang ijonya ahh hehe
tjandra	27 April 2013 pukul 22:17	Balas	EH, kin kula ngikut karo komunitasmu, boleh mass……
manawa kabèh kauripan donya bisa kaatur ing hiérarki kang, manawa digambaraké ing wangun dhiagram, mèmper silsilah. Sawisé Linnaeus, para naturalis asring nanggep manawa makhluk urip padha 'berkerabat' nanging makhluk urip mau durung mangerti apa sebabé.
Jean Baptiste de Lamarck, sawijining naturalis saka Prancis, iku ilmuwan pisanan sing ngajukaké gagasan dumadiné owah-owahan tumrap makhluk urip bebarengan karo wektu amarga seka prabawa lingkungan.
Gregor Mendel iku pendeta lan ilmuwan saka Ceko, kang nyinaoni èlmu keturunan. Kanthi ngobservasi utawi nliti kacang polong pirang-pirang taun suwené, Mendel njupuk kesimpulan manawa ana sawijining patron ning keturunan. Asil penyelidikan Mendel dadi dhasar èlmu genetika.
Charles Darwin iku naturalis Inggris kang mèlu ekplorasi kapal HMS Beagle kanggo nggawé péta pelabuhan donya ing taun 1831. Sakwéné perjalanan iku Darwin nliti kéwan werna-werna lan tetanduran kang ditemoni. Darwin ana ing Kapuloan Galapagos kurang luwih 2 sasi lan nglakoni macem-macem pangamatan tumrap macem-macem kéwan kang ana ing kapuloan terpencil iku. Seka pangamatan iki, lan uga macem-macem pangamatan terusané kang dilakoni sakjroné puluhan taun tumrap koléksi kéwan lan tetanduran kang diéntuki iku Darwin nggawé embrio téori évolusi. Ing taun 1859, Darwin nerbitaké "On the Origin of Species by means of Natural Selection", kang nyajèkaké bukti-bukti kang nunjukaké manawa kauripan wis ngalami évolusi sakjrone sajarahé lan manawa mékanisme kang njalari dumadiné évolusi iku seleksi alam.
Alfred Russel Wallace iku naturalis Inggris kang sugeng samangsa Darwin. Wallace sacara kapisah uga mikiraké téori évolusi idhentik kaliyan Darwin. Darwin lan Wallace cekap suwé koréspondhensi sacara ilmiah. Wallace malah akèh ngirim spesies-spesies panemon anyar saka Asia tinuju Darwin supaya ditliti. Wallace téori bab évolusi, miturut dhèwèké, iku asil pamikiran kang tumeka sacara spontan. Ing pihak liya, téori évolusi Darwin iku asil pamikiran sacara métodis kan suwéné mataun-taun. Ironisé, Darwin dadi misuwur banget tinimbang Wallace dhéwé. Nanging, Wallace iku pambela Darwin lan téoriné ing mangsa kontrovérsial sawisé buku "The Origin of Species" katerbitaké.
Éwadéné gagasan évolusi (manawa makhuk urip malèh sacara berangsur-angsur) wis kadhiskusèkaké adoh sadurungé abad kaping 19, Darwin lan Wallace iku kang pisanan nyetusaké kepriyé prosès évolusi iku dumadi.
Miturut Ernst Mayr (2001), Darwin ngajokaké limang téori perkara évolusi:
Garis Besar[besut | besut sumber]
Évolusi njelasaké sajarah makhluk urip, kewan, tetanduran, jamur (fungi), mikroba. Bukti panyengkuyungé akèh banget lan asalé saka manéka warna cabang biologi: hiérarki taksonomi kaya kang katemokaké Linnaeus lan para panerusé, fosil-fosil kang nunjukaké manawa kauripan ing mangsa biyèn béda wanguné karo kauripan mangsa saiki, nganti bukti génétika kang nunjukaké pepadhan antarané manéka warna makhluk urip. Saiki évolusi isa dikandhakaké wis dadi téori sentral ing biologi modhérn—ora luput manawa
Cucuk manuk finch (sakjinis manuk manyar) dadi topik pamikiran Darwin kang ndhasari évolusi téoriné (priksani gambar)[2]. Nalika manggon ing kapuloan Galapagos, bagéyan saka ekspedhisi HMS Beagle, Darwin mriksani manawa cucuk manuk finch béda-béda, gumantung saka pulo ngendi asalé. Iki salah sawijining conto kepriyé manuk finch nyesuèkaké dhiri karo kondhisi pulo kang béda-béda. Contoné, ing pulo sijiné, cucuk manuk finch kuat lan cendhak lan cocog kanggo mecah kulit kacang sing atos. Ing pulo liyané, cucuk manuk finch luwih dawa sithik lan luwih tipis, cocog kanggo ngisep jinis panganan kang ana ing pulo iku. Perkara iki njalari Darwin mikir sawijining kamungkinan manawa manuk finch ora kaciptaaké mangkono waé, ananging ngliwati prosès adhaptasi.
Wektu iku faktor penting ing évolusi. Prosès évolusi merlokaké wektu kang suwé banget. Miturut Darwin, ana loro mekanismé kang ndhasari évolusi. Angka siji, prosès évolusi nggawa spesies kang ana nduwèni interaksi karo kondhisi ékologiné. Contoné, amarga asil évolusi, sapérangan manuk nduwèni cucuk kang mung isa dinggo ngisep madu kembang. Sakwéné kembang iku isih sumadya, manuk iku bakal urip. Nanging, manawa kembang iku, amarga ana sebabé, punah, manuk iku kamungkinan gedhé bakal punah uga. Mékanisme kang angka loro ya iku kalairan spesies anyar saka asil variasi ing spesies kang ana. Iki dumadi manawa sawijining grup mahluk urip dadi kapisah lan ing pungkasané nduwèni gaya urip kang béda banget. Conto klasik ya iku manuk finch ing dhuwur. Asal mulané, nénék moyang manuk saka manéka warna pulo ing Galapagos iku asalé saka dharatan Amérika Kidul. Amarga mencar ing manéka warna pulo, manuk iku pungkasané ngembangaké gaya urip kang béda-béda. Wéktu (ngliwati akèh génerasi manuk) lan perjuangan kanggo urip (survival) iku rong perkara kang dibutuhaké kanggo nglairaké génerasi anyar manuk finch. Wektu kang luwih dawa manèh lan ngliwati prosès sing padha, miturut Darwin bakal isa njelasaké évolusi saka kabèh mahluk urip ing muka bumi kang asalé saka siji
Akèh sing ngandhakaké manawa ora ana bukti-bukti évolusi. Evolusi wis akèh ditliti/diobservasi ing
Species, évolusi éntuk akèh kritik lan dadi téma kang kontrovérsial. Nanging, kontrovérsi iki umumé sekitar implikasi saka téori évolusi ing bidhang filsafat, sosial, lan agama. Ing komunitas ilmuwan, téori évolusi wis ditampa sacara wiyar lan ora ngéntuki tantangan. Kaya kang wis dipredhiksi déning Darwin, implikasi kang paling kontrovérsial ya iku évolusi menungsa. Khususé, akèh kang ora nrima manawa samudaya jinis makhluk urip, kalebet menungsa, asalé saka prosès alam kang orang merlokaké campur tangan déwa-déwa, kalebet Tuhan. Aliran kang asring kaanggep berlawanan karo téori évolusi ya iku panciptan (ciptaanisme utawa creationism ing basa Inggris) kang percaya manawa makhluk urip lan samudaya jinisé kaciptaaké déning Tuhan, sacara kapisah (ora ana pepadhan leluhur, utawa manawa sakjinis makhluk urip ora diturunaké saka jinis makhluk urip liya). Ciptaanisme pisanan muncul ing kalangan Kristen literalis kang ora isa nampa évolusi amarga dianggep bertentangan karo narasi kisah panciptan pitung dina ing Kitab Purwaning Dumadi ing Prajanjian Lawas, nanging samburiné muncul uga ing kalangan Islam (meski saknyatané ing al-Qur'an ora ana narasi panciptan spesifik kaya ing Purwaning Dumadi). Panyebab panolakan sabagéyan kalangan beragama kasebut mungkin amarga anggepan manawa évolusi ngilangaké 'peran Tuhan' ing panciptan, utawa malah manawa évolusi nyokong atéisme, senajan évolusi sebagai sains ora isa nyampuri perkara tindakan ilahi, kang ana ing ranah kaimanan, tegesé ana ing njaba sains.
KEARIFAN LELUHUR NUSANTARA | RUJAKBELING KOLAKRAWE
Dzat kang Tanpa Kumpulan Kahanane Ora Ana,
kinurung dening biru,kinupeng dening budheng,
cleng cumleng cleleng amleng rasanira kalawan dhewe.
Namanya teken alip mbabar dumadi Yangkung
Nur cahyo kang madhangi Jagad sak isen-isene.
Sampun tepang kaliyan pak Sudrajad njih???
ngapunten Mas Gun, kula kok dereng tepang
sinten nggih panjenengane pak Sudrajad menika?
kulonuwun mlebet dumatheng griya panjenengan.., mugio panjenengan paring sihpangaksami,,. nuwun.
Reply ↓	hadi wirojati on April 28, 2009 pukul 4:23 am said:
sedulur sinau mangerteni sejatining titah utawa fitrah… Yen wis, mengko banjur nuduhake sikap jati-diri kang sejati…
Reply ↓	sabdalangit on Mei 14, 2009 pukul 7:51 am said:
nyuwun pangapunten kangmas Tomy… kulo mlebet griya panjenengan mboten kulonuwun..,mugya panjenengan ugi tansah
^^vBalasHapuskalvin11/11/2011 2:58 PMMONITORKU MBLEDOSSSSBalasHapusangginablog11/11/2011 4:56 PMngomonge cas cis cus..medhog,e gak ketok ig hahahaBalasHapusZianputri11/12/2011 11:14 AMbang alit
Menika wau ingkang saget kula aturaken, kethah kirangipun kula nyuwun pangapunten. Jenang sela wader kalen sesonderan, apuranto yen wonten lepat kaula. Matur Nuwun,
Operasi lapangan[sunting | sunting sumber]
sedulur gaibku kang ngrekso ing kene gede cilik tua anom. Wetan kidul kulon lor duwur ngisor siro kabeh podo tak
Posted on Oktober 28, 2009 by tomyarjunanto	Standar
Tumeka ing janji wajib dilakoni kudu ditindaki,
wide🙂 ” luwih becik wong sing ngakoni mung ora nglakoni tinimbang wong sing nglakoni mung ora ngakoni, mung tetep paling becik wong sing iyo nglakoni, iyo ngakoni. “
Filed under berjuang & merdeka, JANGKA NUSANTARA |	29 Komentar
kedatangan Sabdopalon .🙂 Cukup banyak yang menafsirken demikian lho🙂
Reply ↓	tomy on Oktober 29, 2009 pukul 2:36 am said:
kawula namung sakderma mundhi dawuh para leluhur atur wahana kagem nuduhake sing putih iku sejatining ireng lan sing ireng sejatine putih
mugya kita saged ‘golek banyu bening’ saking riwayatipun para Leluhur
mulat jantraning jagad, ambabar kawruh kasaenan memayu hayuning diri, sesami tuwin jagad sawegung. Menawi panjenengan kersa wonten dawuh angidung Pedhanhyangan memule para leluhur.
Nuwun Eyang, mugya para mudha saged bangkit winisuda dados manggalaning triwikrama budaya
Inggih kados mekaten Mas, cobi panjenengan waos kanthi
KAWRUH’ ing tlatah SANGIRAN.., kira2 bakal melu slamet ora ya? Nyuwun pencerahan kimas Tomy/kimas Sabda…
Sumangga kawula aturi lenggah wonten gubug mbluthuk suwung sikapsamin
Salam TRIWIKRAMA SUMPAH-PEMUDA Semoga Gusti Ingkang Maha tansah paring Karaharjan lan Karahayon marang panjenengan kabeh, para Sedulur Sejati Tunggal-Sikep ing NKRI
PAMUJI RAHAYU.., sendika dhawuh Kidimas… dhawuhipun kula tampi kanthi renaning penggalih… kangge memule para
Matur nuwun… @ Yth. Kimas Dr. M4stono, SpJ,.. Whaaahhh…pinanggih wonten mriki to kangmas,
Nyuwun pangapunten ngengingi koment panjenengan bab ‘juru-masak,
kangmas, nyuwun pangapunten bilih wonten ing pas wonten ing penggalih. Matur nuwun… Salam…Kanugrahan, Karaharjan, Karahayon kagem panjenengan sami
Reply ↓	tomy on November 4, 2009 pukul 7:50 am said:
SOPO SING SEJATINE WONG SING RA NGERTI UKUM LAN UNGGAH UNGGUH !!!!!!!!
YEN DINALAR TENAN, ORA ONO WONG TUWO SING NGOJOK-OJOKI ANAK-ANAKE SUPOYO PODO GETHING LAN PATEN PINATEN!!!!!
OPO ONO WONG TUWO NGOJOK-OJOKI ANAKE MATENI SEDULURE DEWE AMARGO ANAKE LIYANE NAKAL LAN MBALELO ORA MANUT BAPAKNE ???????!!!!!!!!!!!!!!!
Salam karahayon, karaharjan tumrap sagung dumadi….
mau kang Ingsun kersakake lestari dadi manungsa. Ingsun lerenake ing guwagarba tekan mangsane lair. Sira banjur Ingsun wetokake dadi bayi, nuli Ingsun paringi urip nganti tekan wayah mempeng. Saweneh manungsa ana kang mati sadurunge dewasa, lan ana kang dawa umure nganti pikun, (iku Kersaningsun) nganti si pikun mau lali barang kang maune disumurupi.Lan maneh sira andeleng bumi iku ngenthak-enthak tanpa thethukulan. Bareng wis Ingsun turuni banyu udan, banjur ngarejet (obah) thukul thethukulan warna-warna kang mbungahake para manungsa (kang becik-becik).”Sejatine manungsa urip iku kadunungan telung perkara, yaiku badan wadhag kang asale saka manine bapa lan sel telure biyung, kaloro badan alus (roh) kang asale saka alam arwah, lan katelu urip kang asale saka paringane Gusti Kang Murbeng Dumadi. Katelune kaiket utawa ditaleni dening taline urip yaiku nafas, dadi wadhag-roh-lan urip dadi sawiji, iki diarani wong urip. Yen roh karo uripe ucul saka badan wadhag, amarga taline urip pedhot, ragane ditinggal, mati kaku dadi bathang. Iki uga dialami kabeh sagung barang kang urip. Kayata: wit-witan, kabeh kewan, yen ditinggal roh/badan aluse, badan wadhag mesthi mati dadi bathang, awake kaku.Lha saiki roh/badan alus karouripe menyang endi? Kudune roh lan uripe mlebu alam barzah/alam kubur. Ing kene bakal nampa siksa kubur apa nikmat kubur, salaras karo amale neng donya nalika urip dhisik. Lha lawase sepira? Gumantung “vonise” Kang Murbeng Dumadi.Yen wis entek vonise, arwah/roh lan uripe mlebu ana alam arwah. Ing kene antri ngenteni dina kiyamat. Yaiku dina bakale wong mati ditangekake dadi urip maneh. Mangkono sateruse (maosa Al-Qur’an, surat Al Baqarah, ayat 28). Nganti akhire bali marang ngarsane Gusti kang Murbeng Dumadi.Lha saiki yen awake dhewe kepengin bisa bali marang Pangeran (Allah SWT), ya wiwit saiki kudu kenal karo Gusti Allah SWT. Lan maneh awake dhewe kudu sregep ngadhep utawa madhep marang Gusti kaya tuntunan agamane dhewe-dhewe.Agama Islam menehi tuntunan kanggo ngadhep marang Allah SWT kudu shalat. Lan agama Islam milah tataran ilmu iku dadi patang tataran. Tingkatan ilmu cacah papat iki marakake panembah utawa shalat kaperang dadi papat, yaiku: shalat sarengat, shalat
Tegese weruhe sipangerti, lire kapercayane kanthi pangerti marang sejatine kang sinebut Pangeran iku, ora mung tiru-tiru wong akeh wae.
Kapercayan ngene iki diarani haqqul yakin. Ing tataran/tingkatan iki wis wiwit kebuka werna-werna hijab (warana) kang ngaling-alingi antarane titah karo kang nitahake. Nanging ya tingkatan iki kang banget gawate, karana akeh begalane.Shalat makrifat. Iku panembahing sukma. Yaiku jiwa kang kuwasa tanpa piranti (sang alus/urip). Sesucine sarana wairagya, yaiku ngipatake sawernaning gegayuhan apa wae, kajaba mung tumuju marang Pangeran (Allah SWT), yen katrima mahanani makrifating makrifat utawa sejatining makrifat. Lire percaya tanpa piranti, sarta tan kena kinaya ngapa. Iya ing kene tingkatan iki kasebut leburing papan kalawan tulis, cep tan kena kinecap, diarani isbatul yakin, yaiku teteping kapercayan.Utamane nindakake kaya mangkono kaping lima jroning sedina-sewengi kaya wektu shalat wajib. Ora-orane sepisan dalem sedina-sewengi. Ora-orane maneh iya sepisan ing dalem seminggu. Ora-orane maneh ya sepisan ing dalem sesasi. Ora-orane maneh ya sepisan ing dalem setaun. Ora-orane maneh ya sepisan dalem….selawse urip.Iki ana uran-uran/tembang (embuh karangane sapa) kang nggambarake wong kang lagi sepisan ngicipi kahanan tan kena kinaya ngapa iku, mangkene unine: “Damar kurung binekta ing kemit, tintingana
ketemu, kalabang sinandhung cuncar, norarena kepanggih sepisan ping kalih, kumudu saben dina.Pancen kanggo cecedhakan karo Gusti
WEJANGAN KIAI TUNGGUL JAYA AMONG RAGA
awakke ndewe kudu nrimo lah,..
ora nggawe kaos ongis nade ga popo,.. aku wis ukut soak teko “ongisnade.net” sing judule “Revolusi
brayan meniko punopo mbakyu, kulo mboten mangertos
brayan kie bareng2 mas hehehehe 9ethuk	December 19, 2012
Ehmm mungkin podo, cuma kosakata iku
kuwi godhong gedhang e entek pisan ora???
gagal ping telune? ha..ha…
“Wis to, nggugu aku!! Silakno rokmu! Kétokno barangmu!”
“Ungkurono wong kuwi, pledîngno bokongmu lan silakno rokmu nganti kétok cetho”
“Mbagagah, bèn kétok cetho!”
“Ucûl2 kathok dhowo. Aku wedhiiiii!”
“Kathok dhawané wîs tekan ngisor dengkûl dhurûng?”
“Wîs mlotrokké cawet?”
“Aman, wîs tekan nggon ramé”
Wong wis ono calon sing 250 luweh murah… kok malah tuku sing 150 luweh larang…
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Keramik_putih_Joseon&oldid=1014561"	Kategori: Keramik KoréaKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungCS1 abasa sumber basa Inggris (en)Artikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Budi Darma ingkang miyos wonten inh Rembang 25 April 1937 inggih punika guru besar wonten ing FPBS Universitas Negeri Surabaya (rumiyin IKIP Surabaya).[1] Piyambakipun putra angka sekawan sakin g enem sedherekipun ingkang sedayanipun kakung. Bapakipun inggih makarya dados pegawé kantor pos, ingkang dadosaken piyambakipun kedah pindhah- pindhah dalemipun amargi ndherek papan makaryanipun bapakipun saking kithah setunggal dhateng kitha sanѐseipun.[2] Budi Darma rampng kuliah ing Jurusan Sastra Barat, Fakultas Sastra, Universitas Gadjah Mada ing taun 1963 lan nalika lulusan punika piyambakipun pikantuk Bintang Bakti Wisuda.[3] Kejawi saking punika, Budi Darma ugi sampun naté pados kawruh wonten ing Universitas Hawaii, Honolulu, Amerika Serikat ing taun 1970 – 1971, lajeng pikantuk gelar MA saking Universitas Indiana, Bloomington, AS (1976), saha pikantuk gelar Ph.D. saking universitas ingakng sami ing taun (1980).[4] Jabatan Visiting Research Associate ugi sampun naté dipunlaksanakaken saking Universitas Indiana. Asmanipun Budi Darma ugi sampun dipunpacak wonten ing Who's Who in The World, saha Ensiklopedi Pengarang Indonesia.[2]
Budi Darma nembé saѐstu saged nyerat wiwit taun 1968. Seratan- seratanipun inggih arupi cerpen, novel, esai, utawi makalah –makalah wonten ing kathah pertemuan. Kejawi saking antologi cerpen Kritikus Adinan, ngantos sak punika kirang langkung 8 bukunipun ingkang sampun dipuncithak ing antawisipun inggih ingkang wujud novel wonten tiga kanthi irah- irahan, Olenka (1983),Raflus (1998), saha Ny. Talis (1996); setunggal kempalan cerpen, Orang-Orang
Darma ingkang sepisan inggih punika Olenka, inggih novelipun ingkang kathah dipunremeni déning masyarakat saha ingkang dadosaken piyambakipun pikantuk kathah penghargaan.[5] Rafilus inggih novelipun ingkang nomer kalih. Novel punika dipunseat nalika piyambakipun pikantuk undhangan dhateng Inggris ing taun 1985. Sanajan latar prastawa ingkang dipungambaraken wonten ing novel kasebut kadadosan ing Surabaya, ananging piyambakipun kasil ngandharaken sisih peteng saking pagesanganipun manungsa. Piyambakipun langkung remen ningali perkawis ingkang kadadosan ing gesangipun tiyang minangka gejala umum sanen minangka produk gejala sosial kemawon.[6] Kempalan cariyosipun ingkang kanthi irah-irahan Orang-Orang Bloomington dipunserat nalika piyambakipun wontn ing Bloomingtoon, Amerika Serikat. Wonten ing bukunipun, Modern Indonesian Literature jilid kaping 2, Prof. Dr. A. Teeuw ndhudhah karya-karyanipun Budi Darma wonten ing bab khusus. Satunggaling caerpenipun Budi Darma ingkang kapacak wonten ing majalah Horison,Sang Anak déningSatyagaraha Hoerip dipunlebetaken wonten ing antologi Cerita Pendek Indonesia jilid kaping 3, dipuncithak déning
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.43, 19 Oktober 2016.
Louis-Jacques-Mandé Daguerre (1787 – 1851) inggih punika salah satunggalipun seniman lan kimiawan saking Prancis ingkang misuwur amargi karyanipun ingkang naminipun prosès fotografi Daguerreotype.[1] Taun 1824, panjenenganipun ngawontenaken uji coba kanggé damel gambar, ngedalaken “pertunjukan diorama” kanthi kliling Prancis, Inggris, lan Skotlandia.[1]
miturut Michael H. HartKategori ndhelik: Artikel mawa basa kramaBiografi mawa tandha tanganArtikel mawa hCardsKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
dhodhol soto terus ndelik karo rokokan. Dhadhak wonge ngerti, aku diuber terus sirahku digepuki pikulanè soto" jare Kenthus."lha lèk raimu
ngarti, Sampeyan wis due rabi Tapi kepriben, Kula ora bisa klalen Kang sing percaya, Kula ning sampeyan tresna Sewulan sepisan, Tulung kula tilikana Senajan ora di kawin, nanging ikatan batin kula ngrasa prihatin,
Mbokan ana sing naksir yanu./ Kloyang-kloyong, Mlaku ngetan, Mlebu taman poci tegal. Sesek ngurek, Rame ora karuan, Wong sing mlaku,
Geguritan Imam Khotib Utomo: Kanca Katresnan |
in Geguritan	KANCA KATRESNAN Geguritan: Imam Khotib Utomo Ing sajroning ati
Ora ana sing pantes tetembungan agawe ngungkapake rasaku marang sliramu
kanggo wong sing ngerti boso jowo, suroboyoan, soale critane blog iki isine dagelan Ludruk ambek Jula-juli Cak Kartolo Cs format mp3, Sampeyan kabeh isok ngrungokno langsung utowo download, maksude blog iki kanggo nglestarekno budaya jawa timur, khususe kesenian ludruk ben anak putune awak dewe gak lali. Sugeng midangetaken ambek leyeh-leyeh :)
(SING GELEM NGEKLIK IKLAN TA' DUNGAKNO REJEKINE TAMBAH AKEH)
jenenge Tini, lha Basman iki nduwe warung, tapi Basman iki medit karo koncone dewe. Akhire wong telu iki ngakali Basman supoyo kapok.Munawar ambek Sapari akhire budal disik nang warunge Basman, lha Kartolo nyusul nyamar dadi wong meduro sing brengose ketel, dadi Basman wedi. Kepingin weruh terusane crito? Ringekno dewe yo....
Boby “Ngrekso Roso” Opo guno urip pinter nggo mitnah manungso, Manise lambi tipis mung ginawe godho, J...
Trijatha, putrine rayi wuragile Prabu Dasamuka, Wibisana, kang ing salawase iki tansah setia leladi lan njaga
garwa lan rayi ipene kadhustha ing duratmaka durung kinar yen bener. Wis kerep ana kabar sumebar kaya ngono mau, ning nyatane ora bener, mung kabar apus-apus, gaweyane para pajineman, utawa iya saka kersane Prabu Dasamuka. “Mila Kusuma
nedya ngupadi sisik melik saking sumber-sumber ingkang langkung kenging kapercados!” “Iya, mung dak wanti-wanti
kang ora disumurupi nyang endi arahe. Swasana ing negara Alengka wektu iku tintrim. Semune gegodhongan ing pang-pang nagasari, uga padha melu ngrasakake swasana kaya ngono mau. Katone ora ana kang obah. Padha meneng anjekutut. Angin uga ora sumiyut. Katut ngrasakake tintriming swasana, lan kaprabawan ing sumebaring kabar kang ngandhakake, ana satriya pinunjul ing bumi, putrane ratu binathara ing Ayodya, Prabu Dasarata, musna saka embanan, dinustha maling culika.
Sawise adoh olehe nilar Taman Argasoka, Trijatha rada njomblak bareng mireng ana swara aruh-aruh kang asal saka gegrumbulan kang rungkut: “Mandheg sik cah ayu! Arep tindak endi, kok ijen!” Trijatha saya njumbul kaget bareng ngerti kang uluk salam mau jebul Anoman. Lan, sapatemone Anoman karo Trijatha ora adoh saka grumbul rungkut kang sepi, ngelingake Anoman duk nalika: Anoman malumpat sampun, prapteng witing nagasari, mulat mangandhap katingal,
iku ora mung “wanodya yu kuru aking” ning uga kenya manis kuning kang ngaku sesilih Trijatha, putri Wibisana, isih tedhak turune pandhita linuwih Begawan Wisrawa kang kongang ngudhar kekerane Sastrajendrayuningrat Pangruwating Diyu. Malah citra lan wujuding kenya weweg manis kuning mau tansah kumanthil ing atine kethek putih kang aran Anoman, kang tau sinengkakake dadi putra angkate Sang Ramawijaya lan kaparingan peparab Ramadayapati.
Wiwit iku Anoman kapanduk ing rarasmara. Mung tansah diampet ana ing ati, ngelingi, sepisan: duk semana lagi ngemban tugas minangka dutane Sang Rama, lan kapindho, ngrumangsani wujud blegere mung kethek. Ambyar lelamunane Anoman bareng ngrungu swara pitakone cah ayu Trijatha, “Lho, ana apa dene jengandika ana ing kene. Ana parigawe apa?” Anoman bali sadar ing kanyatan, yen wektu iku mula lagi ngadhepi kuwajiban kang ora entheng,
ingawe supaya nyedhak banjur jinarwan bakuning lelakon. “Kok iya kebeneran banget jengandika Sang Ayu rawuh rene. Lungguhing prekara rak ngene. Nyaketa mrene ta, sun bisiki wewadi iki…!”
Alon olehe bisik-bisik ing talingane sang ayu, “Gusti pepundhen kita Sang Ramawijaya wektu iki kinunjara ing gedhung kukuh kasebut, sarta kang wektu iki jinaga dening munyuk putih iku!” ngono Anoman olehe bisak-bisik karo nudingi arahe gedhung kukuh pakunjaran sarta munyuk putih kang lagi nindakake tugas jaga. “Banjur kersa jengandika priye, Anoman?” Trijatha genti nalesihake prekara wigati mau, uga klawan klesik-klesik supaya suket godhong ora ana kang ngerti. “Ngene Sang Ayu, jengandika ethok-ethok ngastaa kendhi isi banyu, sengadi dienggo tamba salite junjungan kita kang ana
arep ngliwati munyuk putih kang tugas jaga njur diendheg. “Mandheg ora kena mbacut. Sapa bae ora kena liwat kene. Apa maneh yen arep nginguk pakunjaran. Ora kena. Lan ora bisa!” Trijatha manut, njur ngrerepa melas asih mothah supaya dililani sedhela bae ngaturake kendhi isi tambaning salit marang kang lagi kawlas asih kinunjara ing gedhung kasebut. Pamothahe mau sinambi wola-wali nyawang munyuk mau, lan—embuh apa sebabe – dene atine Trijatha kaya ketuwuhan rasa welas asih marang kethek kang tugas jaga kang ngaku aran Trigangga. Luwih-luwih wiraga lan swarane, nenangi rasa kangene marang sawiji kang katanem jero ana ing atine, ati wadon, atine ibu.
Ngrungu pamothahe Trijatha mau, Trigangga rada nggronjal atine, lan tuwuh welase. Mung, mandheg tekan semono, tekan ing batin, dene tata laire kukuh olehe nindakake
karo paripeksa ngrebut kendhi saka tangane wadon mau.
Saiba kagete Trigangga, sawise kendhi pecah kang mula disengaja dening Trijatha, sumurup saka kendhi kang pecah mau muncul kethek putih kang madha rupa karo Trigangga, yaiku Anoman. Lelorone banjur padha bandayuda, adu atosing bebalung lan kandeling kulit. Pranyata, lelorone pancen darbe kasekten kang ora beda.
Pranyata, lelorone pancen padhadene darbe kasekten kang ora beda. Perang tandhinge munyuk putih lelorone mau njalari sumuking bumi, njur ndedel ing ngawiyat njalari para dewa padha melu krasa sumuk. Mula njur utusan Bathara Narada, salah siji tetungguling para bathara, supaya mudhun ing bumi, saperlu misah kang padha adu siyunge Bathara Kala.
bareng tumenga ing akasa, lan padha sumurup Bathara Narada nedya rawuh ing bumi, uga banjur leren olehe kerengan. Lelorone banjur padha-padha ndheprok, ngaturake sembah sesedhokan katur Bathara Narada.
Kanggo ngyakinake Dewi Sinta yen ora suwe maneh Ramawijaya dalah Laksmana bakal tumekaning lalis, Prabu Dasamuka ndhawuhake parentah marang sawenehing prajurit pajineman kang pinarcaya, ndherekake Dewi Sinta mirsani palagan kang lagi tinengeran ing ewon cacahing prajurit rewanda kang katon padha pepes atine jalaran kabanda ing ula sarta naga awit saka kekuwataning panah Nagapasane Indrajid, klawan nitih kreta pusaka Alengka, kang saben-saben tinitihan Prabu Dasamuka yen pinuju nganglang negara. Sanyata Dewi Sinta banget angluh penggalihe bareng mirsani kanyatan kaya ngono mau.
Banjur dhawuh marang Trijatha kang tansah setia leladi lan ndherekake, “ Yen ngono pedah
Luwung aku, sawise tekan ing Taman Argasoka maneh lampus dhiri, suduk salira. Mara Trijatha, dienggal cepakna patrem kagunganingsun…!!”
“Mugi anggen paduka nedya lampus dhiri, dipun sarantosaken sawetawis. Trijatha badhe ngyektosaken leres botening punapa ingkang paduka pirsani ing palagan. Trijatha dereng yakin saderengipun angsal dhawuh saking rama Wibisana. Mila, keparenga kusumaning ayu leren wonten ing Argasoka. Keng abdi pun Trijatha nedya nungka pawartos dhateng bapa Wibisana….” “Iya Trijatha, ning aja suwe-suwe…!”
Nalika iku Trijatha mung pinjungan, rambut diudhar ngrembayah nutupi pamidhangan,
liyane kang awujud jrangkong, wedhon, ilu-ilu, wewe. Mung kang sok gawe mrinding lan mirise Sang Dewi, nalika mireng swarane manuk saba bengi, lan swara panguwuh saka buri, kang bola-bali nyandhet lakune, “Mandheg wong ayu. Lan aja kebat kliwat tindakmu. Dedalan kang arep sira liwati banget rumpil, akeh endhut kang kecampuran getih, kang bisa njalari ampeyan andika kajeglong ing lelowakan…!!” Bareng karo sumribiting angin bengi kang sepi, swara lamat-lamat mau sumriwing cetha ing talingane.
Ning suwe-suwe Trijatha kepeksa mandheg, bareng pundhake karasa kajawil ing tangan, mula njur noleh. Lan, saiba kagete dene kang tansah ngreridhu lakune mau ora liya Anoman, munyuk putih kang
“Lho, jengandika kok ana kene. Sapa kang wewarta?” Anoman bares yen ora ana kang wewarta. Kang wewarta atine dhewe. Krasa yen Trijatha lagi ing sajroning bebaya, nedya ngyakinake marang ramane ngenani sumebaring warta yen Sang Ramawijaya dalah rayine ora suwe maneh bakal tumekaning lalis.
“Yen ngono, mangga dakdherekake!”
andhampingi miyak petenging wengi kang sepi. Sadurunge tekan ing pasanggrahane rama Wibisana Anoman ajak-ajak Trijatha wijik dhisik ing kali cilik kang banyune grumrining lan kemricik ora adoh saka kono. Trijatha manthuk. Satemene pancen iya wis krasa risih. Sikile kang putih kebulet endhut kang angganda marus.
Sawise reresik njur mbacutake laku. Tekan ing pasanggrahan, rama Wibisana lagi mangun semadi, minta nugrahaning Bathara supaya para wadyabala rewanda dalah sesembahane ing bumi, yaiku Ramawijaya dalah Laksmana tumuli bisa wudhar saka bebandane ula lan naga. Kalorone kepeksa kudu sabar nyranti nganti wudharing semadine Sang Wibisana. Sawise wudhar anggone sesedi, ora saranta njur gapyuk rerangkulan. Kalorone padhadene nyuntak rasa kangen awit wis ana sawetara wektu suwene ora ketemu. “Nini Trijatha, nawung kawigaten apa dene sira ing bengi kang samun iki kusung-kusung sowan? Apa pancen lagi ngemban dhawuhe sang kusumaning ayu Dewi Sinta?”
nawung wigatos sanget. Inggih punika, badhe nakyinaken punapa estu Sang Ramawijaya dalah rayi, badhe tumunten tumekaning lalis, kaparawasa dening Uwa Prabu Dasamuka? Kusumaning ayu Dewi Sinta namung badhe percados bab warta kalawau –leres botenipun–saking dhawuh pangandika Njeng Rama!”
“Mangertiya Nini, kang sira suwunake priksa mau, satemene isih dadi sengkeraning Jawata Linuwih. Mung anut wisik kang sun mirengake ing sajroning mangsah semadi mau, lelampahane Sang Ramawijaya dalah sawadyabalane ing Suwelagiri kene, durung bakal buthek awit saka panggubeding ula lan naga mau. Ayo, padha bebarengan ngajokake panyuwunan marang Bathara, murih sadurunge pletheking surya sesuk esuk, ula-ula sarta naga gedhe cilik kang anggubed para wadyabala wanara, kalebu junjungan kita Sang Rama dalah rayi, istingarah wis bisa pupus, pepes, satemah nemahi lalis….!”
Sawise iku Trijatha kaya tinundhung dening keng rama, supaya tumuli bali ngaturake dhawuh pangandika mau marang Dewi Sinta ing Taman Argasoka. Anoman dikeparengake ndherekake
playuning mega-mega tipis kang padha balapan mlayu ana ing langit biru. Padhang sumilak, pinasren ing bulan moblong-moblong lagi mamerake cahyane kang bening rinubung lintang-lintang gedhe cilik tanpa wilangan cacahe, pindha mutiara kang sumebar ing bludru biruning langit. Trijatha binopong saya kenceng, sarta kinekep-kekep saya rapet, Trijatha anane tansah mung nglanggati ing karsane kang mbopong lan ngekep.
Kucing Garong Posted: 27 Sep 2011 03:19 AM PDT Kelakuan si kucing garong Ora kena ndeleng sing mlesnong Main sikat main embat Apa sing liwat
Nuwun sewu ki wong alus, mbok bilih wonten sanak kadang ingkang kagungan ilmu kangge mindah selo, pohon lsp, kapurih mbabar ing mriki, kula pengen sanget belajar. Ing Patehan semarang rumiyin wonten sesepuh ingkang saget mindah wit randu alas ingkang ageng sanget. Nanging sakmenika piyantunipun sampun
riye mboten percoyo nek onten tiyang saget ngoten niku,,kulo gadah kenalah ten jogja sing ngaku saget mindah2 ngoten niku tp syarate ngagem minyak sing reginipun puluhan juta dadus ajeng kulo nyuwun bukteke tp regine minyak awis..,,nek tiyang smg niku ngagem minyak mboten ki?Ki wong alus nek kagungan ilmu menawi poro pinesepun kagungan ilmu ngoten dibabar supadaoz kulo sak rencang saget blajar..Maturnuwun ki..
Saeatu lhe Ki…mosok kulo ajeng dados pembaca tok,pengen kulo saget mpun wiwit cilik Ki…nanging niku,mboten wonten ingkang mbimbing.dadosipun sedanten keilmuan ming teori lan kulo anggep ming sekedar wacana lan ngeba2ki hardisk.
ngetan menawi dinten riyaya mawon. Mbok menawi ing sakmangkeh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pegasus&oldid=1002304"	Kategori: Makhluk wonten ingmitologi YunaniJaran mitologisMitologi YunaniKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
wajib suwita marang Ingsune pribadi:Rumangsa dunung manungsa weruh marang bener becikIku rumeksing adhil lan
njenjirik kurang mangan kurang turumalah kena ingaran nora angajeni dhiritan sumurub ing arahing patiniraYen budine tan sumarah, tegese lali ing wajibAku-ne nora sadharma
mundhak amung kapitunanWus wiwit dhek jaman purwa nganti tumeka saikidurung ana wong kang bisa pramana lakuning uripNadyan Ingsun duk nguni uga jeneng numbuk-numbukmulane putuningwang Ingsun bisa anuturiawit biyen pancen ngalami priyangga.Sewe lara sewu wirang,tebsane wong ambudibenere laku utama mengkono uga sayektipara luhurmu sami rekasane uga tumpuk undhungKaya wus karsaning Hywang Samengko lagi pinanggihsewu beja sira kabeh bisa nampaUwohing cipta pramana kabeh leluhurmu sami binuka dadi pusaka Purwa mahagena yekti mulane pilih janmi kang bisa kanggonan iku nampa sabda pusaka pepundhening Tanah jawi lamun nora piniji dening Hywang SuksmaSira bae putuningwang kang sambada ing pakartianggonira nyandhi sabda warsitane pra linuwih kanthi murnining budi tegese nora tumpang suh Aku lan Ingsun-nira
Sesarengan kaliyan Kanjeng Ibu Dewi Maria, abdi Dalem,
muncrat, opo maneh nyekel susune bwahahaha.
Balas	ikiakukok	21/10/2009 pukul 11:23 am	heheheheeee…iler ngisor nduwur
ASALLAMU”ALLAIKUM.ki kulo tiang awam ,bade panyuwun restunipun ki wongalus lan ki.JR.kulo nderek ngamalaken ASR. sageto kulo nglampai
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Panjalu,_Ciamis&oldid=1036434"	Kategori: Kabupatèn Ciamis	Menu navigasi
IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.44, 14 Maret 2016.
Senyawa kimia asam nitrat (HN03) ya iku sajinis cairan korosif kang ora nduwèni werna, lan arupa asam ngandut racun kang isa nyebapaké tatu kobong. Larutan asam nitrat kanti kandutan asam nitrat luwih saka 86% disebut asam nitrat berasap, lan isa diperang dadi
uga nemokaké ingstilasi modern lan proses kimiawi dasar liyane kang isih digunakaké nganti saiki.[2]
Asam nitrat ya iku larutan asam kuat kang nduwèni nilai pKa gedhene -2. Sajroné banyu, asam iki terdisosiasi dadi ion-ioné, ya iku ion nitrat NO3− lan ion hidronium (H3O+). Uyah saka asam nitrat disebut minangka uyah nitrat (contone kayat kalsium nitrat utawa barium nitrat). Sajroné temperatur ruangan, asam nitrat awujud uap kang wernané abang utawa kuning.
Asam nitrat lan uyah nitrat ya iku salah sijiné kang béda kanti asam nitrit lan uyahe, uyah nitrit.
Asam nitrat murni (100%) arupa cairan ora nduwèni werna kanti bobot jinis 1.522 kg/m³. Dhèwèké mbeku ing suhu -42 °C, mbentuk kristal-kristal putih, lan umop ing 83 °C. nalika umop ing suhu
disimpen ing ngisor 0 °C kanggo ngindari penguraian. Nitrogen dioksida (NO2) tetep larut sajrone asam nitrat kang isa nggawé werna kuning, utawa abang ing suhu kang luwih duwur. Ingendi asam murni cenderung ngetokake ablok putih nalika terpapar ing udara, asam kanti nitrogen ingoksida terlarut ngetokake uap wernané coklat keabang-abangan, kang nggawé dijuluki "asam ablok abang" utawa "asam nitrat kang nduwèni ablok". Asam nitrat berablok uga dirujuk minangka asam nitrat 16 molar (wujud paling pekat asam nitrat ing temperatur lan tekanan standar).
sajroné asam nitrat lan sifat iki ngribawani kabèh sipat fisik asam nitrat kang tergantung ing konsentrasi oksida (kayata tekanan uap ing saknduwre cair, suhu didih, lan werna kang dijelase ing nduwur).
Sifat-sifat asam[besut | besut sumber]
Ingendi asam ing umume, asam nitrat bereaksi kanti alkali, oksida basa, lan karbonat kanggo mbentuk uyah, kayata amonium nitrat. amerga nduwèni sifat mengoksidasi, asam nitrat ing umume ora nyumbangake protone (ya iku, dhèwèké ora ngecolake hidrogen) ing reaksi kanti logam lan uyah kang dikasilake biasane ana sajrone keadaan teroksidasi kang luwih duwur.amerga, perkaratan (korosi) tingkat duwur isa kadadean. Perkaratan isa dicegah kanti penggunaan logam utawa aloi anti karat kang tepat.
Asam nitrat nduwèni tetapan ingsosiasi asam (pKa) 1,4: sajrone larutan
ing konsentrasi asam, suhu, sarta reduktor. Reaksi isa kadadean kanti kabèh logam kajaba deret logam mulia lan aloi katentu. Karakteristik iki nggawé asam nitrat dadi agen kang umume digunakake sajrone uji asam. minangka kaidah kang umum, reaksi oksidasi utamane kadadean kanti asam pekat, memfavoritake
lan nglarutakE KABEH logam kang ana ing tabel periodik, kajaba emas lan platina.
halogen, biasane dhèwèké bakal mengoksidasi non-logam kasebut marang keadaan oksidasi paling duwur kanti asam nitrat dadi nitrogen dioksida kanggo asam pekat lan nitrogen monoksida kanggo asam encer.
Sintesis lan produksi[besut | besut sumber]
Asam nitrat digawé kanti nyampur nitrogen ingoksida (NO2) karo banyu. ngaselake asam nitrat kang murni biasane nglibatake distilasi kanti asam sulfat, amerga asam nitrat mbentuk salah sijine azeotrop karo banyu kanti komposisi 68% asam nitrat lan 32% banyu. Asam nitrat kualitas komersial biasane nduwèni konsentrasi antarane 52% lan 68% asam nitrat. Produksi komersial saka asam nitrat nglewati proses Ostwald kang ditemokake déning Wilhelm Ostwald.
Asam nitrat isa digawé kanti mereaksikake 200 gram potasium nitrat (KNO3) marang sajrone larutan asam sulfat (H2SO4) 96% 106 ml, banjur mendistilasi campuran iki ing titik didih asam nitrat (83 °C) nganti amung nurahake kristal putih potasium hidrogen sulfat (KHSO4), ing tabung reaksine.
Penggunaan[besut | besut sumber]
Asam nitrat biasane digunakake ing laboratorium minangka reagen. Larutan iki uga digunakake kanggo nggawé bahan-bahan kang isa njeblok kayata nitrogliserin, trikitrotoluena (TNT) lan Siklotrimetilenatrikitramin (RDX), lan uga kanggo gawé amonium nitrat.
Asam nitrat uga digunakake ing bagiyan metalurgi lan pengilangan amerga isa bereaksi kanti metal. nalika dicampurkan kanti asam klorida, maka campuran iki bakal mbentuk aqua regia, siji saka pira-pira reagen kang isa nglarutake emas lan platinum.
^ sejarah-asam-nitrat, (Kaunduh 21/11/12).
BARATAYUDHA - Gatotkaca Gugur (babak VI)
BARATAYUDHA - Abimanyu Gugur (babak IV)
Wektu kuwi aku lagi muggah kelas 5. Nalika mlebu kelas, ana murid anyaran lanang sing teka saka papan adoh. Nanging murid anyar kuwi ora biyasa. Dheweke duwe cacat awak. Sikile sengkleh siji sing tengen, awake gering, lan rambute rada arang, nyaris gundul. Pokoke mesakake banget perawakane.
Kanca-kanca sing awit mau ngempet ngguyu, dadi ribut. Sanajan mengkono anggone Adri ngomong tetep diteruske. Ana rasa mesakake sumelip ing atiku.
Adri mesti mangkat paling gasik ning sekolah. Sesuk esuk, pas Adri lagi mlaku karo
jubin. Atiku trataban weruh kedadean kuwi. Ora ana sij-sijia kancaku sing arep nulungi Adri. Malah padha nggeguyu, ana sing mung ndeloki kanthi rasa jijik. Aku langsung ngadek, aku arep
Udakara patang wulan sakbanjure kuwi, Adri wis seminggu ora mlebu sekolah. Aku dadi goreh. Pikiranku ngentha-entha ngapa Adri ora mlebu
sae ndamel pagaran rumiyin ? damel sedoyo poro pinisepuh blog alus matur nuwun
sekalian nyuwun izin ngamalke do’a ngraga sukma, ngapunten Ki shalat hajat lan amalanipun diwaos sak lebete nglampahi siam 7 hr meniko nggih,
poro sdlur kwa. kususipun kangge ki gentar alam. suwun sanget ilmu ne . mugi” berkah dunyo
gak ngerti blas, soale biyen merhatekno gurune, gak pelajarane, hehehe…
pancen kabeh arek lanang smanti uteke error lek wis eroh bu Indri hehehe🙂
gubug pagagan saler wetaning Tarub, ing wana Renceh. Ing wanci dalu Ki Ageng sare wonten ing ngriku, Ki Jaka Tingkir (Mas Karebet) tilem wonten ing dagan. Ki Ageng Sela dhateng wana nyangking kudhi, badhe babad. Kathinggal salebeting supeno Ki Jaka Tingkir sampun wonten ing
Kulo, ingkang nggadahi Blog puniko, ngaturaken Sugeng Rawuh, lan Sugeng Pepanggihan. Ing ngriki ugi dipunsumanggaaken pinarak wonten ing
NGELMU URIP Ngelmu Urip #1Anane tak wenehi irah-irahan ‘ngelmu urip’ amarga ‘ngelmu Jawa’ iku pancadane babagan nglakoni urip tumraping manungsa ana ing ngalam donya. Fokus utamane tumuju nglakoni urip sing bener, becik lan pener murih bisa ‘titis ing pati’. ‘Titis ing pati’ iku ora ngrembuk suwarga lan neraka. Nanging luwih tumuju bisowa ngulihake sakabehing ‘unsur-unsur’ kang mangun wujuding ‘manungsa urip’ marang sumbere dhewe-dhewe kanthi sampurna. Sing saka unsur alam (geni, lemah, angin, banyu) bali marang sumber-sumbere kang ‘azali’. Sing saka cahya lan teja ya bali marang sumber azaline. Dene suksma (dzat urip, ruh) ya bali marang Suksma Kawekas (Guruning Ngadadi, Dzat Sejatining Urip). Wondene kang maune ‘wujud’ ninggala jeneng kang becik kang bisa tinulad dening turas (anak turune).Amarga piwulange ngenani ‘ngelmu urip’, mulane piwulang Jawa luwih migatekake babagan urip bebarengan karo sakabehing titah. Kanyatan kang ora bisa dibantah, menawa manungsa ora bisa urip ijen, nanging kudu bebarengan karo manungsa liyane lan sakabehing titah kang manggon ing alam donya (Ngarcapada) kene iki. Holistik, mangkono anggone para ahli menehi tenger marang wawasan (falsafah) Jawa iki. Karepe, menawa sakabehing ‘kang ana’ ing alam semesta iki ana sesambungane sacara ‘kosmis-magis’. Kang mangkene iki tumrape wong Jawa sejatine wis mbalung sungsum dadi otot bayu. Karepe, wis dadi ‘naluri dasar’ kanggone wong Jawa.Piwulang Jawa kang wujud ngelmu lan laku tumangkare wiwit saka sumber asal biyen-biyene nganti tumekane jaman saiki ora sarana anane ‘sistim pendidikan’. Mung sarana gethok tular ing antarane ‘sesepuh’ marang generasi bacute. Nanging pilih-pilih marang sing bisaditulari kawruh. Mulane saya auwe saya tipis lan terasing saka wong Jawa dhewe. Malah-malah saking ora ngertine lan kebacut nyecep kawruh saka kabudayan lan peradaban saka manca banjur nganggep ngelmu lan laku Jawa iku mung gegayutan karo olah kebatinan. Sing ekstrim banjur ngarani yen klenik, tahayul lan gugon tuhon.Kemajuan jaman ing wektu iki ndadekake manungsa mundhak pinter lan mulur nalare. Mula yen ngadhepi bab-bab sing kurang ‘nalar’ padha ora tertarik. Kabeh-kabeh dianggep kudu logika penalaran kang klebu akal. Yen ora, dianggep omong kosong nggedebus adol abab. Apamaneh tuntutan kanggo ‘survive’ ing jaman saiki butuh ‘segala daya’. Genahe, wektu iki ana ‘pergerakan’ peradaban tumraping manungsa sak jagad. Owah-owahan kang dumadi rikat banget lan akeh wong sing ‘bengong’ semlengeren ora gaduk nalare kanggo ‘memahami’. Sing operasional kari ‘naluri defensif’ supaya tetep ‘survive’. Kabeh butuh urip kang underane (manut Wedhatama): kecukupan kebutuhan sandhang-pangan-papan (kerta utawa arta), kajen keringan ing tengahing bebrayan (wirya) lan pinunjul ngelmu lan kawruhe (winasis). Menawa salah siji bab tetelu mau ora diduweni banjur banget nisthane kang diupamakake ‘luwih aji godhong jati aking’. Senajan diskripsi underane kebutuhan urip wis cetha diterangake, nanging kanyatane ora saben uwong bisa nggayuh kanthi sampurna. Ing tengahing masyarakat ana sing sugih pol ning ya ana sing mlarat banget. Ana sing bisa dadi panutaning liyang (nggayuh kawiryan) nanging ana sing dadi ‘memalaning bebrayan’. Ana sing pinter, nanging ya akeh sing bodho lan bloon banget.Kabeh prabedaning manungsa sing siji lan liyane kanyatane ana ing tenghing masyarakat. Mula ana ‘potensi ketegangan’ kang ora ana enteke.Mbok menawa bae sakabehing ajaran agama lan ideologi kang lair ing donya iki salah siji tujuwane kanggo ngawekani murih rukune manungsa. Potensi ketegangan diredam nganggo hukum negara, adat, ajaran agama lan etika moral liyane. Semono uga ngelmu lan laku Jawa uga duwe tujuwan kanggo gawe tata tentrem kerta raharjaning bebrayan. Mung bae, cara Jawa iku lueih tumuju marang rekadaya nata ‘kesadaran’ batine manungsa katimbang gawe hukum-hukum kang ngatur tumindake saben manungsa ing bebrayane. Ya kanggo nata ‘kesadaran’ iku anane ngelmu lan laku ana ing piwulang Jawa. Pitakone, apa ngelmu lan laku Jawa isih relevan kanggo ngadhepi persoalan urip ing jaman globalisasi wektu iki ?Nilai-nilai budaya lan peradabane manungsa pancen owah gingsir manut jaman kelakone. Ngelmu lan laku kang ana ing piwulang Jawa wernane akeh lan duwe piguna dhewe-dhewe. nanging umume, gunane kanggo kepentingan urip. Kamangka wateking manungsa urip uga werna-werna. Ana sing ‘becik-bener-pener’ kanggo kepentingane urip bebarengan, nanging ya akeh sing ‘ala-salah-ngawur’ sing ngrusak bebrayan. Anehe, kok ngelmu lan laku kanggo kekarone ya ana kabeh ing jagad Jawa. Kabeh pancadane kanggo sangu nglakoni urip. Kanthi mangkono pancen rada abot angone arep njlentrehake bab sakabehing ngelmu lan laku Jawa. Mulane, murih kepenake anggonku ngaturake ‘Ngelmu Urip’ ing postingan iki tak rujukake marang serat-serat kapujanggan kayadene Wulangreh, Wedhatama, lan liya-liyane. Muga-muga Gusti Kang Murbeng Dumadi ngeparengake.Ngelmu Urip #2Pancadane ‘Ngelmu Urip’ iku ‘eling’, yaiku eling marang ‘sejatining urip’ utawa ‘hakekating urip’ tumraping manungsa. Manungsa iku titah pinunjul katimbang titah liyane. Pinunjule amarga kaparingan ‘perangkat urip’ kang ana ing khasanah Jawa disebut ‘cipta-rasa-karsa’. Tinengeran ana ing aksara Jawa:“ha-na-ca-ra-ka” kang tegese ‘utusan’ (hananira hananing Hyang) kang diparingi cipta (ca), rasa (ra), lan karsa (ka). Ya peparing ‘cipta-rasa-karsa’ iki kang mbedakake titah manungsa karo titah liyane.Kang lumrah siklus urip kang dilakoni manungsa iku:‘ana (lair) – dadi momongan wong tuwane – dhiwasa (bisa golek pangan dhewe) – kawin – duwe anak (momong) – ngentasake momongane – mati’. Siklus kang mangkene iki ora ming tumrape manungsa, nanging titah-titah liyane iya duwe siklus mangkene. Tegese, mung nglakoni naluri alamiah. Ora ngoperasionalake perangkat urip peparinging Gusti Kang Maha Kuwasa kang njalari manungsa iku disebut ‘titah utama’. Menawa miturut basa agama Islam manungsa iku dipapanake (diposisikan) dadi ‘Kalifatullah fil ardhi’, wakile utawa utusane Gusti Allah neng ngalam donya. Nangin perlu dieling-eling menawa manungsa kang bisa dadi utusan utawa wakile Gusti Allah iku cetha sing bisa ngoperasionalake ‘cipta-rasa-karsa’-ne kang jumbuh karo kersane Gusti Kang Murbeng Dumadi. Dudu sing mung operasional naluri alamiahe kaya kang tak aturake ing ndhuwur.Kanggo bisa operasionalake ‘cipta-rasa-karsa’ dibutuhake ‘ngelmu’ lan ‘laku’. Ngelmune kanggomangerteni (memahami) babagan sejatining ‘cipta-rasa-karsa’ iku. Dene lakune kanggo mapanake pangerten ngelmu dadi watak-wantu. Menawa dirembuk nganggo basa Inggris ‘watak-wantu’ iku nglingkupi :knowledge, attitude, skill, aptitude, lan habit kang bisa disingkat KASAH. Ya ing kene iki salah sijine cara kanggo mangerteni unen-unen “ngelmu iku kelakone kanthi laku”. Tegese: ngelmu iku bisa manjing dadi watak wantune manungsa manawa dikantheni laku. Gandheng ‘cipta-rasa-karsa’ iku manggone ana ing manungsa urip, mula ngelmune ya ngelmu urip, lakune ya laku nglakoni urip. Pitakonane, nek ana ‘ngelmu urip’, mesthine ya ana ‘ngelmu mati’. Pancen ya ana,yaiku ‘ngelmu-ngelmu’ sing mentingake kanggo persiapan mati. Sakabehing dayaning urip kanggo persiapan mati. Ana kang ‘tata lair’, upamane petungan kanggo nyukupi kebutuhane ahli waris njur numpuk bandha kang perlu diwarisake. Ana kang ‘ranah kebatinan’, umpamane ngelmu ‘mati sajroning urip’ kang pakertine (cara nglakoni) kanthi nglereni obahing ‘cipta-rasa-karsa’. Yaiku tapa brata neng papan sepi nyingkir saka bebrayan (masyarakat).Ngelmu sing kaya mangkono iku ora salah lan ora kleru. Amarga subyektif banget, kaitane karo ‘persepsi’ saben uwong babagan jejibahan urip kang beda-beda. Mulane ana ing khasanah Jawa, iya ana ngelmu-ngelmu sing mentingake ‘persiapan mati’ iku. Nyuwun pangapunten, babagan ‘ngelmu mati’ iki kareben diterangake sedulur liya sing luwih nguwasani. Jujur bae, KSM ora pati mudheng. Ngelmu urip iku ora mung ing babagan tata lair, nanging uga ana gegayutane karo kebatinan. Amarga manut filosofi Jawa, ana gegayutan (hubungan) ‘kosmis-magis’ ing antarane jagad cilik (manungsa urip) karo jagad gedhe (alam semesta). Pangertene ndudut saka ‘kawruh sangkan paraning dumadi’. Menawa manungsa urip iku kawangun saka unsur telung perkara, yaiku: materi (bumi lan langit), cahya lan teja, sarta suksma sejati (dzat urip, roh). Katelune unsur-unsur iku asale saka ‘Guruning Ngadadi’ kang uga disebut ‘Suksma Kawekas’, kang ora liy iya Gusti Kang Murbeng Dumadi sing dadi sesembahane sagunging titah dumadi. Kanthi andaran kasebut ing nduwur, filosofi Jawa kanyatane kanthi cetha wela-wela nerangake anane ‘Sesembahan’ kang disebut ‘Gusti Kang Murbeng Dumadi’, ‘Hyang Agung”, ‘Hyang Suksma Kawekas’, ‘Guruning Ngadadi’ lan sebutan-sebutan liyane kang akeh banget cacahe. Panjenengane R. Ng. Ranggawarsita ngumpulake sesebutan tumrap ‘Sesembahan’ Jawa iku ana ing seratane, ‘Paramayoga’.Ngelmu Urip #3Pokok baku dhedhasarane ‘ngelmu urip” iku ana 3 (
Rondhi. KSM bisane mung gumun, amarga ngakoni menawa ora duwe kabisan spiritual kanggo golek wangsulan kang gumathok. Ya mung ana pengaruh gedhe kang mlebu ing batin, menawa Carakan Aksara Jawa iku ngemot ajaran teologi Jawa. Kodhenge, kok ing aksara Arab Pegon ya ana tur gaib pisan, iki kepriye larah-larahe.Ya embuh kepriye kersane Gusti Kang Maha Wikan, lelakone KSM isih berlanjut. Nalikane KDP mulih saka Jepang (taun ?) ngajak KSM gresek buku neng lowakan mburi Sriwedari Solo. Entuk fotocopian Kitab Darmagandhul, Gatholoco lan Walisana. KDP sing maca kitab-kitab mau nganti kepingkel-pingkel gumun karo krenahe pujangga sing ngarang. Lha wong isine kawruh kang jero lan luhur kok dikemas nganggo crita porno saru banget senajan wujude sastra tembang. Saya kepingkel-pingkel KDP nalika maca angele Prabu Brawijaya arep pindhah agama. Saka Agama Budi menyang Agama Islam. Bab kepingkel-pingkele KDP kareben adhi ragilku iku sing crita. Nek KSM pancen ora prigel ngguyu lan geguyon, bisane mung mesem rada nyureng serius.Nyureng seriuse KSM jalaran maca kitab Darmagandhul pupuh Megatruh kang ngrembuk ‘Sastra Urip’, sebutane Ki Pujangga kanggo ‘ngelmune Gusti Allah’. Mangga tak kutipake sethithik :1. Sastraning Hyang mung sagulma cacahipun, pinencar ngebeki bumi, dadine saking sabda kun, aranira Sastra Urip, binagi dadi sawiyos.2. Kang rumiyin Sastra Rancang aranipun, kangge miyat sira kadim, ana aran tanpa wujud, wujude ginelar sepi, arane cinancang batos.3. Sastra Swarawangsit kaping kalihipun, ginadhuhke marang peksi, kang urip ing dharat laut, sikap peksi duwe uni, unine wangsit pasemon.4. Saunine iku sabdane Hyang Agung, peksi amung darma angling, dhawuh enget eling pemut, sasmita kang elok gaib, kang ngreti wong ahli kawroh.5. Sastra Arja Ayuningrat kaping telu, tanpa papan kretas mangsi, sastrane nglimput jro wujud, sipat wujud duwe nami, namane mawa pangretos.6. Sastra Endraprawata kaping patipun, dadi saking
mahanani manungsa bisa ndayakake pranane wujud mantra kang tumuju marang kabecikan urip bebarengan kang ‘tata tentrem kerta raharja’. Luwih utama lan dhuwur maneh, menawa mantra katujokake kanggo ‘nyengkuyung panunggalan semesta’. Nyengkuyungpanunggalan semesta bisa diarani panembahe manungsa marang Gusti miturut piwulang Jawa. Kang mangkene iki dingendikakake dening pujangga R.Ng. Ranggawarsita ana ing Kitab Pustaka Raja Purwa: “Dene patrapipun angabekti ing Dewa (manembah dhumateng Kang Murbeng Dumadi) punika kalih prakawis, punika boten kenging pisah, karanten ing saestunipun boten wenang amumuja yen dereng anglampahi tapabrata.”Panembah pribadi (perorangan) wujud operasionale budi luhur ing tengahing bebrayan. Sinebut ing unen-unen: “Hangawula kawulaning Gusti”. Yaiku pekerti urip kangtansah eling marang jejibahan ‘nyengkuyung panunggalan semesta’. Panembah bebarengan ing tata lair nindakake ‘laku budaya’ ngaturake kaendahan (Laku Kalangwan), kayata:
sapanunggalane.Intine panembah bebarengan ing tata kebatinan, nyawijekake daya urip (prana urip) kanggo mujudake ‘mahamantra’ kang bisa ndayani keselarasan sesambungan (harmonisasi hubungan) spirituale umat manungsa karo spirituale
golek slamet ing sakabehane.Emane, saka anane owah-owahan jaman, laku budaya kang sejatine luhur banget iku wis akeh wong Jawa kang ninggalake. Tradisi grebeg, suran, sadranan, apitan wis owah saka tujuwan nyawijekake ‘prana urip’ lan mung dadi tradisi adat kang ‘kering tanpa makna’. Upacara kidungan lan ritual gamelan saya adoh saka nuansa sakral kang suci. Bedhaya ketawang dianggepamung Kraton kang wenang nganakake. Kawula alit ora diwenangake, mengko mundhak kuwalat.Ngelmu Urip #12Piwulang Jawa kang ngrembuk babagan ‘Sejatining Urip’ digelar ing ‘Wirid Wolung Pangkat’ utawa ‘Wolung Martabat’ kaya kasebut ing ngisor iki:1. Wejangan pituduh wahananing Pangeran :Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran nanging Ingsun sajatining kang urip luwih suci, anartani warna, aran, lan pakartining-Sun (dzat, sipat, asma, afngal).2. Wejangan pambuka kahananing Pangeran :Satuhune Ingsun Pangeran Sejati, lan kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi ana padha sanalika saka karsa lan pepesthening-Sun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartining-Sun kang dadi pratandha :Kang dhihin, Ingsun gumana ing dalem alam awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasan, iya iku alaming-Sun kang maksih piningit.Kapindho, Ingsun anganakake cahya minangka panuksmaning-Sun dumunung ana ing alampasenedaning-Sun.Kaping telu, Ingsun anganakake wawayangan minangka panuksma lan rahsaning-Sun, dumunung ana ing alam pambabaring wiji.Kaping pat, Ingsun anganakake suksma minangka dadi pratandha kauripaning-Sun, dumunung ana alaming herah.Kaping lima, Ingsun anganakake angen-angen kang uga dadi warnaning-Sun ana ing sajerone alam kang lagi kena kaupamakake.Kaping enem, Ingsun anganakake budi kang minangka kanyatahan pencaring angen-angen kang dumunung ana ing sajerone alaming badan alus.Kaping pitu, Ingsun anggelar warana (tabir) kang minangka kakandhangan paserenaning-Sun. Kasebut nem prakara ing ndhuwur mau tumitah ing donya, yaiku sejatining manungsa. (Dzat Urip kang ana ing manungsa, ksm).3. Wejangan gegelaran kahananing Pangeran :Sajatining manungsa iku rahsaning-Sun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaning-Sun, yaiku sasamaning geni bumi angin lan banyu, Ingsun panjingi limang prakara, yaiku: cahya, cipta, suksma (nyawa), angen-angen lan budi. Iku kang minangka embanan panuksmaning-Sun sumarambah ana ing dalem badaning manungsa.4. Wejangan kayektening Pangeran amurba ciptane manungsa :Sajatine Ingsun anata palenggahan parameyaning-Sun (baitul makmur) dumunung ana ing sirahing manungsa, kang ana sajroning sirah iku utek, kang gegandhengan ana ing antarane utek iku manik (telenging netra aran pramana), sajroning manik iku cipta (nalar), sajroning cipta iku budi, sajroning budi iku napsu (angen-angen), sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sagunging kahanan.5. Wejangan kayektening Pangeran amurba rasa pangrasaning manungsa :Sajatine Ingsun anata palenggahan laranganing-Sun (baitul haram) dumunung ana dhadhaning manungsa, ing sajroning dhadha iku ati lan jantung, kang gegandhengan ing antarane ati lan jantung iku rasa pangrasa, ing sajroning rasa pangrasa iku budi, ing sajroning budi iku jinem (angen-angen, napsu), sajroning jinem iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sagunging kahanan.6. Wejangan kayektening Pangeran amurba tuwuhing wiji uripe manungsa :Sajatine Ingsun anata palenggahan pasucianing-Sun (baitul kudus) kang dumunung ana kontholing (wadon: baganing) manungsa, kang ana ing sajroning konthol (wadon: baga) iku pringsilan (wadon: purana), kang ana ing antaraning pringsilan (wadon: purana) iku mani (wadon: reta), sajroning mani (wadon: reta) iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun.Ora ana Pangeran anging Ingsun, Sejatining Urip kang anglimputi sak liring tumitah, jumeneng dadi wiji kang piningit, tumurun mahanani sesotya kang dhingin kahanan kabeh maksih dumunung ana alaming wiji, laju manggon ana alam pambabaring wiji, laju tumurun ana alaming suksma, laju tumurun ana ing alam kang durung kahanan (alam kang ingaran upama), laju tumurun marang alam donya (alaming “manungsa urip”), iya iku sajatine warnaning-Sun.7. Wejangan panetepan santosaning pangandel :Yaiku bubukaning kawruh “manunggaling kawula-gusti” sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa urip kita pribadi kayektene rinasuk dening dzate Pangeran (Dzat Urip, Sejatining Urip). Pangeran iku ya “jumenenge urip kita pribadi sing sejati”. Roroning atunggal, sing sinebut ya sing anebut. Dene pangertene utusan iku cahya kita pribadi, karana cahya kita iku dadi panengeraning Pangeran. Dununge mangkene: “Sayekti temen kabeh tumeka marang sira utusaning Pangeran metu saka awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggal tanpa wangenan ana ing badan kita pribadi.8. Wejangan paseksen :Yaiku wejangan jumenenge urip kita pribadi angakoni dadi “warganing Pangeran Kang Sejati” kinen aneksekake marang sanak sedulur kita, yaiku: bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu, lan sakabehing dumadi kang gumelar ing jagad.Ngelmu Urip #13Wejangan Wolung Pangkat (Martabat) medarake “konsep spiritual” Jawa menawa ‘sejatining uripe’ manungsa “tunggal kahanan” karo sesembahane kang disebut Pangeran utawa Gusti. Yaiku: dzat mutlak suwung, abadi, tanpa arah tanpa papan, tanpa kantha (wujud) tanpa warna, sepi ing ganda-rasa-swara, asipat elok, ora lanang ora wadon ora wandu, rumasuk ing alam semesta saisine.Wejangan Wolung Pangkat ana ing serat-serat kapujanggan disebutake minangka kawruh Warisane para Wali. Wondene sumbere saka wejangane Kanjeng Nabi Muhammad marang Sayidina Ali. Pamejange kanthi cara diwisikake ing talingan kiwa. Bener lan orane krenahe para pujangga anggone nyantholake Wejangan Wolung Pangkat marang para Wali butuh ditelisik sing jero. Apa ya ana wejangan kaya ing wirid kasebut ana ing ajaran Islam. Utamane bab ketasawufan. Kanggo iku, becike
Ranggawarsita.Wejangan Wolung Pangkat diaturake ing bawarasa ‘Ngelmu Urip’ kepentingane kanggo
Keadiluhungan piwulang kebatinan Jawa kanyatane akeh kang sumbere saka literatur serat-serat kapujanggan (Kawiwitan jaman Sultan Agung). Menawa diunggahake ing literatur ing sadurunge (parwa lan kakawin) wis akeh kang oramudheng basane. Mula perlu dikaji bener lan orane menawa basa Jawa kang saiki isih lumaku ikibiyen-biyene saka basa Kawi (Jawa Kuna). Pandugane KSM, basa Jawa Kuna iku basa persatuan (lingua franca), dudu basa ibu kanggone wong Jawa. Mula ora merakyat lan ora dimudhengi dening umume wong Jawa. Menawa panduga iki bener, bisa didudut pangerten menawa sejatine
secara spiritual) dening budaya lan peradaban asing. Wiwit thukul kejatidhiriane maneh nalika Sultan Agung jumeneng nata ing Mataram. Wiwit jaman iku
ngandhakake menawa kutub werna loro (religius agama lan rasionalitas sekuler) iku tansah regejegan kang gawe ora tentreme kahanan donya.
bener),padhajayanya (padha dene duwe argumen dasar kang kuwat), magabathanga (tumuju konflik kang bisa gawe pepati).Hebate, para winasis Jawa banjur nemokake solusi kanggo ‘meredam konflik’ kasebut tumrape bebrayan Jawa kanthi mulangake ‘hakekating urip’. Piwulange uga dimomotake ana ing nilai-nilai filosofis aksara Jawa. Ing antarane nerangake menawa sakabehing aksara Jawaiku dipapanake ana ing angganing manungsa urip:Ha : Endraprawata, dununge ing grana utawa irung.Na : Purwana, dununge ing netra (mripat).Ca : Sandipranata, dununge ing lesan (tutuk).Ra : Pujanggatarulata, dununge ing rema (rambut).Ka : Endradipa, dununge ing karna (kuping).Da : Pujanggataruresmi, dununge ing jangga (gulu).Ta : Tunjungresmi, dununge ing asta (tangan).Sa : Sekarsinom, dununge ing dhadha.Wa : Purwakanthi, dununge weteng.La : Purwaresmi, dununge ing lempeng antarane lambung lan ula-ula.Pa : Pratignya, dununge ing puser.Dha : Patista, dununge ing kempung, weteng perangan ngisor wudel.Ja : Baskara, dununge ing blegere manungsa disawang saka kadohan.Ya : Purwangka, dununge ing perji (wewadi).Nya : Pujanggamurdha, dununge ing pupu Mông : Pustakajamus, dununge plawangan ngisor(silit).Ga : Krendha, dununge ing gantangan (pupu kekarone).Ba : Prawignyaadi, dununge ing bokong.Tha : Gendhingbarang, dununge ing thiklek (cecingklok, dhengkul mburi).Nga : Bonangrante, dununge ing dalamakan (tlapak sikil).A : Sunggingpurbakara, dununge ing titis, yaiku: wujud sawutuhe manungsa.Ngelmu Urip #14Sing wis lumrah dimangerteni umum, carakan aksara Jawa iku disambungake karo dongeng ‘Ajisaka’. Kamangka figur Ajisaka iku misterius banget. Asale saka India kang teka ing tanah Jawa kira-kira abad 3-4 M. Kamangka penelitian bab aksara Jawa ‘hanacaraka’ nemokake menawa panganggite lan digunakake wiwit jaman Sultan Agung (Abad 16). Malah-malah, bisa uga, nembe ing jaman kapujanggan. Jaman nalikane Jawa saperangan gedhe wis dijajah Landa kang nyebarake pemikiran rasionalitas lan aksara Latin. Dene umume wong Jawa wektu iku luwih akrab karo
lan aksara Arab Pegon. Iya amarga kanggo ngawekanikemungkinan konflik iku, para winasis Jawa ngrekadaya ‘menjembatani’ kanthi mulangake ‘hakekating urip’ nganggo carakan aksara Jawa ‘hanacaraka’ kasebut. Ana uga piwulang ‘hakekating urip’ kang migunakake urut-urutane carakan aksara Jawa Piwulang kasebutdening suwargi Ir. Sri Mulyono ana ing bukune “Apa dan Siapa Semar’ disebut ‘Filsafat Nusantara’:Ha : Hananira sejatining wahananing Hyang.Na :
wus kalis ing godha.Ja : Jangkane mung jenak jenjeming
kanggo menerake kesadaran telung perkara kasebut. Wirid Wolung Pangkat lan kandhungan nilai-nilai filosofis aksara Jawa bisa kanggo pancadan mangerteni spiritualisme Jawa kang ora liya wujud‘piwulang sejatining urip’.Bisa uga akeh para kadang kang kurang bisa nampa wejangan Wirid Wolung Pangkat apadene Filsafat Nusantara. Wondene anggone maoni jalaran kang sinebut ing wejangan lan filosofi iku dudu sabda dhawuhing Gusti kang liwat utusan (mesias, nabi). Pancene Jawa ora kenal sing disebut utusan kayadene kang lumrah ing agama. Kang ana amung pangandikane
kawruhe dhewe uga saka anggone ‘meguru’. Gurune ngerti kawruh uga saka meguru maneh. Ing kene banjur sapa guru kang sepisanan paring wedaran kawruh ?‘Guru Sejati’ ora liya iya Pangeran utawa Gusti kang dadi sesembahane sakabehing titah dumadi. Mulane kawruh kang diwulangake para winasis amung nuduhake dalan supaya siswane gelem nglakoni ‘sinau’ marang ‘Guru Sejati’. Wirid Wolung Pangkat apadene Filsafat Nusantara iku fungsine dadi kawruh panuntun marang kita kabeh (lajer Jawa) supaya meguru marang GuruSejati. Mula ora salah anggone para pujangga ngendika “Durung wenang amumuja Bathara lamun durung nglakoni tapabrata”. Wondene laku tapabrata wus diringkes wujud ‘Pancabrata’ kang wus diaturake. Jutuling laku, utawa bisane rampung tapabratane sawuse nampa ‘wahyu dyatmika’ kang ana ing basa ampange bisa diarani ‘pencerahan’. Pencerahane ya pencerahan bab ‘Ngelmu Urip’.Ngelmu Urip #15Spiritualisme
banjur ngrekadaya bisane uwal saka ‘situasi kejepit’ kasebut. Ing kene banjur lair ‘Kawruh Kejawen’ kang intine nerangake ‘Sejatining Urip’ (Hakekating urip, Ngelmu Urip).Iya wiwit jaman kapujanggan sejatine
budaya (pertanian, ekonomi, sosial, ritus-ritus, lsp.), primbon, pranata mangsa, seni budaya (wayang, karawitan, tari, batik, keris, arsitektur, lsp.), basa lan sastra, sarta ngelmu-ngelmu liyane kang dibutuhake kanggo uripe manungsa Jawa. Diarani adiluhung jalaransakabehing kawruh Jawa kasebut dimomoti
situasine akeh-akehe wong Jawa dhewe nganggep Kejawen iku rumit lan angel dimudhengi. Banjur padha golek gampange (pragmatisme) milih mengadopsi budaya lan peradaban manca kang luwih populer lan gampang. Sethithik mbaka sethithik Kejawen dilalekake kang wusanane ilang kesilep
uga ora gampang ilange senajan kesilep dening dominasi tata nilai liya. Arepa ing tata lair wong Jawa malih ora Jawa maneh, kanyatane otot bayune tetep Jawa. Senajan ngelmu urip cara Jawa wektu iki dilalekake, nanging isih tetep ana ing sajroning batine saben wong Jawa.Kanthi mangkono isih bisa diuri-uri lan sawijining wektu ing mbesuke bakal dadi ideologine wong Jawa maneh. Apamaneh ing mengko sawise akeh sing mangerti menawa ngelmu urip Jawa iku piwulang luhur babagan ‘sejatining urip’ tumraping manungsa. Lan cetha banget arase kanggo urip bebarengan.Ngelmu Urip #16Ngelmu Urip cara Jawa sumber bakune filosofi Jawa, panunggalan. Wondene kang dituju kanggo nggayuh urip bebarengan kang tata tentrem kerta raharja. Menawa diringkes, kang dituju iku: slamet. Slamet kanggo pribadi, slamet kanggo kulawarga, slamet kanggo bebrayan, munggahe slamet utawa hayuning bawana. Kanggo nggayuh
ana ‘ngelmu petung’. Yaiku ngelmu pangati-ati anggone nemtokake tumindak murih bisa nggayuh slamet. Kang paling populer babagan ‘ngelmu petung’ iki, yaiku petung owah gingsire kahanan ‘alam semesta’ kang diarani Primbon Wuku lan Wetonan.Primbon Wuku lan Wetonan klebu ngelmu kang angel lan rumit, mula akeh kang banjur ora percaya pigunane. Malah-malah banjur ana sing nganggep gugon tuhon lan ngayawara. Kamangka sejatine mujudake sawijining sarana kanggo tumindak ngati-ati. Lan maneh uganganggo landhesan kang maton, yaiku anane owah gingsire kahanan alam semesta.Para leluhur Jawa kanyatane bisa niteni babagan owah gingsire alam semesta miturut lakuning wektu. Bangsa liya, owah-owahan iku akeh-akehe amung kanggo nyatheti ‘perjalanan waktu’. Dene para leluhur Jawa kang nduweni ‘kesadaran semesta’, owah gingsire kahanan alam semesta ana pengaruhe tumrap kahanan uripe manungsa. Salagine ubenge bumi ing sumbune, wismenehi owahing kahanan anane awan lan bengi. Naluri alamiah manungsa urip yen awan padha luru pangan dene bengine turu. Mula ora mokal menawa owah-owahan ‘posisine’ bumi karo sakabehing ‘benda angkasa’ ana daya pengaruhe marang uripe manungsa. Kesadaran semestane wong Jawa banjur bisa menehi tenger owah gingsire kahanan alam semesta. Ing antarane tenger owahing kahanan miturut perjalanan waktu :1. Pasaran (Pancawara), etungan dina
lan Pawukon (saubengan 30 minggu = 210 dina). Ana ing prasasti lan kitab-kitab kakawin (basa Kawi), cathetan wektu wujud gabungan antarane petung Wariga Gemet lan taun Saka (Çaka) lan Mangsa. Kanggo ikudiaturake conto:Sejarah dan
‘mangsa’ (PJZ nerjemahake bulan - petung solar). Panyebute dina nganggo petung Wariga Gemet (Wuku, Padinan, Paringkelan, Pasaran). Lan disebutake uga angka taun penanggalan Saka.Kanthi mangkono, Jawa sejatine pancen wis duwe tata penanggalan sing lunar (komariyah) lan sing solar (syamsiyah). Malah diganepi nganggo petung Wariga Gemet. Nanging pancen sajake ora duwe cathetan angka taun, mula jaman prasasti lan kakawin sing dianggo angka taun Saka.Ing Jaman Mataram Sultan Agung, petung Wariga Gemet dijumbuhake karo Penanggalan Hijriyah. Hebate, banjur bisa ditemokake wilangan siklus dina kang jumbuh karo petung penanggalan lunar lan Wariga Gemet, yaiku 5670 dina kang padha karo 2 windu (16 taun).Ngelmu Urip #18Panjumbuhe petung Wariga Gemet karo penanggalan sistem lunar (komariyah) ngasilake Penanggalan Jawa kang banjur bisa ‘nyambung’ (senajan ana bedane) karo penanggalan Hijriyah Islam. Angka taun Penanggalan Jawa ora njupuk angka taun Hijriyah, nanging nerusakeangka taun Saka kang sisteme solar (syamsiyah). Bab iki ora amarga Jawa ngemohi penanggalan Hijriyah, nanging murih cetha prabedane penanggalan Jawa (lunar) karo penanggalan Hijriyah. Karomaneh, penanggalan Saka kang neng Jawa wis lumaku wiwit mlebune agama Hindhu wis dianggap penanggalan Jawa. Malah-malah, menawa dikaitake karo Pranata Mangsa (sasi, wulan),bisa uga penanggalan Saka kang dianggo wong Jawa ora padha karo penanggalan Saka sing dianggo ing tanah Hindustan (India).Penanggalan Jawa yasane Sultan Agung digawe murih bisa nglebokake sistim petungan wektu (Wariga Gemet) kang wis ‘mentradisi’ lan asli Jawa. Upamane, kejaba wuku lan wetonan isih ana jenenge taun cacah 8, windu cacah papat, tumekane kurup cacah 7 (sawise dijumbuhake,sadurunge ana 35).Cathetan bab kurup: Lumakune saben 120 taun, yaiku ngajokake sedina tibane tanggal 1 Sura taun Alip. Menawa kurup
cacahe dina wetonan (35). Sawisedijumbuhake cukup pitung kurup kang jenenge manut urutan mundur
perlu banget diaturake pangerten-pangerten petung wektu Jawa iki jalaran ing tengahing masyarakat akeh kang nganggep petung wektu Jawa ngayawara lan tahayul. Ana uga kang duwe anggepan menawa Kalender Jawa iku mung jiplakan saka Kalender Hijriyah. Tegese, ngasorake kawruhe leluhure awake dhewe lan muji-muji kawruh saka manca kang urungmesthi nyocogi kanggo nglakoni urip neng tanah Jawa. Petung wektu Jawa mujudake perangan pangati-ati kang tliti temenan. Mula, bisa uga, ya mung wong Jawa kang duwe krenah menehi wataking kahanan utawa ciriwanci tumrap dina-dina ing Wariga Gemet cacah 210. Kejaba nganggo dhedhasar wataking: Wuku, Padinan, Pasaran lan Paringkelan, uga dilebokake petungan dina Padewan (saubengan 8 dina) lan Padangon (saubengan 9 dina). Sabanjure ditambahake petungan neptu cacah 3, yaiku: Petungan Pancasuda (7 werna), Rakam (6 werna), lan Paarasan (10 werna). Uga ana luluri utawa pangeling-eling anane dina-dina kang duwe bobot kahanan ‘aurora kosmis khusus’, yaiku: Tali Wangke, Sampar Wangke, Sarik Agung, Kala Dhite, Dhendhan Kukudan lan Sengkan Turunan.Kabeh petung lan pepeling tumuju marang pangati-
karo sakabehing ‘benda angkasa’. Daya-dinayan iku nuwuhake aurora kosmis kang tansah owah gingsir dinamis manut posisine bumi karo benda-benda angkasa liyane mau.Contone:- Hubungane bumi karo srengenge ndadekake ana awan lan bengi, uga ndayani urip kehidupan) marang flora lan fauna, nuwuhake angin lan udan kang sabanjure (kanggone manungsa Jawa) bisa ditengeri anane ‘mangsa’ (musim) cacah 12 saben taune.- Hubungane bumi karo rembulan ana dayane kang njalari ana pasang lan surut tumraping banyu segara. Uga ndayani prilakune flora lan fauna.Menawa srengenge lan rembulan nduweni daya pangaribawa tumraming urip (
manggon ing bumi, milyaran lintang ing angkasa mesthi uga ada daya pangaribawane. Ana daya aurora kosmis kang sipate bisa dititeni sacara empiris, nanging ugaana daya kang sipate kudu dimangerteni kudu nganggo daya spirituil. Gandheng titah manungsa (Jawa) kaparingan daya empiris (cipta rasa karsa) lan daya spirituil, mula bisa mangerteni sakabehing owah-owahane aurora kosmis alam semesta lan pengaruhe marang urip lan panguripane manungsa. Iya nganggo dhasar pangerten iki, ing Jawa ana Primbon Pawukon lanWetonan kang kanggo mangerteni watak lan lelakone uripe manungsa kang gegayutan karo weton lan wukune nalika lair.Ngelmu Urip #19Ing tengahing bebrayan wektu iki, akeh kang nganggep primbon pawukon lan wetonan petungan kang ora klebu nalar, gugon tuhon ngayawara. Malah-malah akeh uga kang nganggep ‘bertentangan’ karo ajaran agama. Nanging anehe, sing padha maido iku nyatane ya orawani nerak kapercayaan anane dina becik lan ala. Uga ana kang isih perlu golek dina becik nalikane arep mantu, pindhah omah, serah terima jabatan lan sapanunggalane.Kanyatan mangkene iki nuduhake menawa sejatine ing jero batine wong Jawa pancen wis kadunungan ‘kesadaran semesta’ kang mbalung sungsum. Anane padha duwe anggepan yen wuku lan wetonan gugon tuhon mung sawijining ‘pepinginan’ ben diarani moderen utawa‘lurus imane’.Pancen gegandengan karo masalah owah-owahan kahanan semesta alam kang dipetung nganggo wuku lan wetonan banjur ana tuntunan Jawa kanggo ‘menyiasati’ murih becike. Tuntunan mau ana kang wujud ritual sesaji lan ruwatan kang ora gampang dinalar. Upamane kang disebut ‘sedhekah ngawekani sambekala wuku’ utawa ‘ruwatan wuku’ kang wujude ritual kendurenan. Apa maneh dongane kok dudu donga Jawa nanging donga agama Islam kang diwenehi pengantar nganggo basa Jawa. “ Apa mandi dongane ?”, mangkono pitakonan kang kerep ditampa KSM.Ewuh aya anggone arep nerangake. Amarga bab iki pancen ana sambunge karo transformasi budaya nalika lumebune agama Islam ing Jawa. Menawa digoleki ing literatur bab anane sambekala wuku lan tatacara sidhekahe kaya kang disebut ing buku-buku primbon, ketemune mung ana ing jaman kapujanggan. Yaiku jaman nalikane akeh lakubudaya Jawa kang wis dileboni pengaruh agama Islam. Mula (pandugane KSM) babagan sesaji lan donga ngawekani ‘sambekala wuku’ wis ora asli Jawa maneh.Gumantung sing nampa. percaya njur dilakoni ya becik, ora percaya ya resiko pribadine dhewe-dhewe. Amarga pratelan ing wuku lan wetonan amung kaya dene ancer-ancer sipating manungsa kang disebabake kahanan aurora kosmis semesta nalikane lair. Fungsine kanggo instropeksi dhiri anggone nglakoni urip murih ngati-ati. Karomaneh, kanyatane pratelan wetonan lan pawukon ora bisa ditampa mentahan. Jalaran bisa gawe nglokro menawa pratelane elek, nanging uga bisanjalari kemlungkung menawa pratelane tiba becik. Kabeh isih butuh disurasa dhewe-dhewe sagaduke ‘cipta rasa karsa’ kang diduweni.Pratelan wuku lan wetonan uga dudu ‘kodrat’, nanging amung kaya dene ‘bungkus kosmis’ kang bisa disuwak utawa diluruhake. Gambarane kaya dene pengaruh lingkungan (masyarakat) marang perkembangan SDM. Menawa kahanan masyarakate pancen endhek kualitas peradabane, SDM uga endhek kualitase. Bisane owah menawa diwulang (pendidikan). Mengkono uga bab pratelan wuku lan wetonan kang gegayutan karo watak wantune manungsa bisa disuwak lan diowahi sarana ‘laku’ ngoptimalake dayane ‘cipta-rasa-karsa’.Ananging gandheng kang dadi sumber pengaruhe iku kahanan alam semesta, mula laku panyuwake uga ora gampang. Mulane para leluhur banjur njupuk panyuwake sambekala wuku nganggo sesaji lan didongani. Pamrihesupaya gampang dilakoni dening ‘awam’. Wondene ‘kahanan alam semesta’ kang pancen ora becik kanggo sawijining pakaryan, para leluhur paring pepeling murih disingkiri. Pamrihe kanggo pangati-ati anggone tumindak lan tansah eling marang kahanan alam semesta. Pangati-ati iku becik, dadi ngawur banget menawa ana komentar nganggep ‘klenik’ marang kang percaya anane dina ala lan dina becik kanggo sawijining pakaryan.Ilmu Pengetahuan lan Teknologi jaman saiki pancene wis bisa menehi andharan
rebutan budhak, lan rebutan ‘kamisuwuran-bandha-
karo aras peradaban Jawa kang pertanian sawah lan kebaharian. Ana ing peradaban iki, kanthi alamiah wong-wonge padha sadhar menawa ora bisa urip ijen. Padha sadar menawa antarane manungsa siji lan sijine ana ‘hubungan lan saling tergantung’. Biyen=biyene, masyarakat Jawa sing pedalaman (pertanian) nyawiji ana wilayah ‘Kabuyatan’, dene singneng pesisir ing wilayah ‘bebandharan’. Malah sing nggumunake, ing masyarakat pesisir, pemimpine para wanita kang disebut Nyai Ageng. Dene ing para Buyut kang akeh-akehe para pria disebut ‘Ki Buyut’ utawa ‘Ki Gedhe’.Nyai Ageng lan Ki Buyut (Ki Gedhe) kejaba nduweni kaluwihan kepinteran babagan ‘kepemimpinan sosial’, uga padaha nduweni karisma (kaluwihan) ing babagan spiritual. Wewatakane ‘ngayomi’, mula wargane bisa suyud lair terusing batin. Kabeh warga ing‘bebandharan’ lan ‘kabuyutan’ bisa makarya bebarengan manut kabisane dhewe-dhewe. Arang banget anane ‘konflik’ amarga arase tansah migunakake ‘musyawarah’ kang dipimpin dening pemimpin utama, Nyai Ageng lan Ki Buyut.Ngelmu Urip #21Anane pemerintahan model ‘kabuyutan’ lan ‘bebandaran’ nuduhake menawa sejatine Jawa iku duwe sistim pemerintahan sing teratur lan asli. Dudu jiplakan saka Asia daratan (India, Burma, lsp.) kaya dene panemune para pakar sejarah asing. Pancen ana teori-teori ‘nggladrah’ babagan asal-usule wong Jawa klebu budaya lan peradabane. Cilakane, anggone nyusupake teori mau pinter banget, kasebut ‘Jangka’. Manut teori ‘Jangka’ iki, asal-usule wong Jawa iku saka krenahe Sultan Ngerum (Timur Tengah) kang mrihatinake kahanane P. Jawa kang tansah kompal-kampul ing tengahing samodra. Banjur utusan para syech-syech sektine supaya mantek P. Jawa. Panteke wujud Gunung Tidar (Magelang). Sawise P. Jawa anteng banjur diiseni manungsa kang dijupukake saka wilayah Asia daratan. Diusung nganggo prau komplit sak ingon-ingon lan kaperluwan bukak sawah pertanian. Saben prau diiseni wong salaksa (10.000). Menawa dinalar, lha rak ketok banget anggone arep gawe ‘pinunjule’ wong-wong saka Timur Tengah. Buktine, wong Timur Tengah ora duwe ‘budaya bahari’, kok bisa-bisane gawe prau sing bisa momot puluhan ewu manungsa sak kewan-kewane. Lha ya kepriye bisane gawe prau, wong ora duwe alas kang kayu-kayune bisa dianggo gawe prau.Ana maneh teori awur-awuran kang disebut ‘Jangka’ mau. Yaiku, crita menawa Sang Prabu Jayabaya iku muride Syech Samsujen kang asale saka Ngerum. Klebu nalar apa ora menawa “Ratu Gung Binathara Jawa’ mik trima dadi muride ‘syech’ saka negara Ngerum sing ora kondhang babar pisan ana ing sejarah?Strategi penjajahan peradaban, ngono panemune KSM babagan anane teori-teori ‘nggladrah’ bab asal-usule wong Jawa lan budayane kang disebut ing ‘Jangka’. Bisa uga panemuku iki akeh sing ora sarujuk. Amarga kadhung percaya banget karo ‘jangka-jangka’ kang sumebar ing tengahing masyarakat. Dhek malem Selasa Kliwon (16 Juli 2007) kepungkur, KSM dikon sesorah ‘Falsafah Panunggalan’ neng ngarepe
manungsa. Ing kene, Jawa tansah dadi korban penjajahan utawa sing dijajah. Mula akibate budaya lan peradaban Jawa diasorake. Dianggep primitif, kebak klenik lan ketahayulan. Wusanane wong Jawa akeh sing rumangsa ‘isin’ marang budaya lan peradaban warisan leluhure. Amarga wedi mlebu neraka, wong Jawa wis akeh kang ora gelem nindakake
satleraman pancen kayadene tumindak nganeh-anehi lan mubadir. Nanging akeh sing ora mangerti menawa slametan laire wedhus kang wujud ‘dhawet’ iku nuduhake ‘ide Panunggalan’. Senajan wujude wedhus, kanyatane uga titahe Gusti Allah. Wong Jawa kang sadar Panunggalan lan rumangsa diparingi‘Cipta Rasa Karsa’ mesthi mudheng menawa kudu ngurmati laire titahing Gusti. Perkara peradaban liya nganggep wedhus mik kewan kang syah ‘dibantai’ kanggo ritual agama, iku dudu urusane wong Jawa kang landhep ‘rasa pangrasane’, lantip ciptane, lan tulus sumarah karsanetumuju marang Panunggalan.Conto luhure peradaban Jawa liyane, yaiku tradisi sesaji ing malem Jumuwah Kliwon utawa Selasa Kliwon. Wujude sesaji ‘kembang setaman’ kang ing esuke disebar ing prapatan dalan utawa plataran omah. Akeh kang nganggep lakubudaya iki klenik, tahayul, lan syirik. Nanging coba tak aturi nyimak rapal mantrane nyebar kembang, mangkene:“Ora nyebar kembang, nanging nyebar kabecikan. Gusti Ingkang Maha Kuwasa keparengna Paduka paring kawilujengan lan karahayon dhumateng sedaya titah Paduka ingkang langkung ing prapatan (plataran) punika.” Lha mbok wujud gendruwo, coro, utawa kirik sing liwat katut disuwunake keslametan lan karahayon. Mangga dipenggalih lan ditandhing karo lakubudaya liyane!.
nGapUrO,J**** KeCuT RodoK Ombo,NebUs LupUt beN Ra duZo.EteL CiliK dSlentiK MekRoK,dUso CliK dAdi gaK OnoK. Minal Aidzin
tindakanq marang kowe muga2 kbeh dosaq lan dosamu dilebur ing dino riyoyo,Minal aidzin
Sucineng ati,tumatining laku,ngaturaken sugeng riyadin.Bilih wonten kalepatan
Selamat hr raya 1429h MINAL AIDIN WAL FAIDZIN MOHON MAAF LAHIR BATHIN.
Alo bro.Mohon maaf lair bathin ya
K***** njepat rodok dowo,Menawi lepat nyuwun ngapuro.J***** kecut rodok ombo,Nebus luput ben ora duso.Itil cilik dislentik mekrok,Duso cilik dadi ora ono..B-)
ngapuro.Bocah cilik mangan sego,Sego dipangan karo gulo,Wes suwi orak ngomong
panggawe alagunaning wong luputgeni atemahan tirtamaling adoh tan ana ngarah ing
Senajan mlarat bondo, sing penting sugih waras slamet.
Nikah niku syarate mung kalih... kalih sinten???
Iso nembang ora iso nyuling, iso nyawang ra iso nyanding #mesakne
Cinta mesti ono loro ati, nek kowe wegah loro ati, kowe ora bakal nemu cinta sejatimu ndes!
Cah saiki lagi ditolak cintane langsung mabuk ciu. lha rumangsamu nek wes mabuk ngono kui cintamu terus ditompo?
Wong cilik disalahake---Rakyat jelata dipersalahkan.196. Wong nganggur kesungkur---Si penganggur tersungkur.197. Wong sregep krungkep---Si tekun terjerembab.198. Wong nyengit kesengit---Orang busuk hati dibenci.199. Buruh mangluh---Buruh menangis.200. Wong sugih krasa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Mamalia_Indonésia&oldid=845051"	Kategori: Fauna Indonesia	Menu navigasi
patemon mantan konco sakelas, biasane ngatur ing cedhak utawa sing lawas sekolah dening anggota saka kelas saiki utawa nyedhak sing ulang taun sing lulusan. Mantan guru uga diundang. Umumé, peserta reuni utawa ngelingi reminisce babagan sing dina sekolah digunakake dadi, kanthi rinci ngelengke kanca sing kaya nosy, lan dhateng ing crita apa kedaden kanggo saben wong wiwit pamisah munggah lan kasebar. Lulusan biasané banget ngangap karo cara sing urip diowahi yen dibandhingake manggon sing mantan konco sakelas, lan kadhangkala aran pressured diajak akeh bab sing sukses Careers, pribadi prestasi, lan sesambetan kaliyan liyane nomer uga melu kelas Reuni Reuni hadiah
Inggris ( ketate Bu Sumarni ngapalkan kosakata) , Matekmatek..an ( Nek Pak Afandi ngajari rodok gak ngerti aku ), Geofisika ( Sueneng n kagum ngajare Pak Sarmadi ), Fisika ( bengen tahu diajari Pak Imam ambi pak Sugianto rasane)
warisan ilmu leluhur lewat aji “ TAPAK LIMA JARI “.
Matur Nuwun , Bu! Kulo crito niki mboten kok dendam, nanging cuman ngungkapaken rahasia dibalik peritiwa MALARI ( malapetaka lima jari) he..he…Niko, lho Bu…damel ngramekaken REUNIAN rencang-rencang! Matur nuwun sanget nggih bu/pak..tanpa panjenengen poro guru sedoyo …..kulo lan rencang-rencang niki nggih mboten wonten
# posted by senopati wirang : 4:33 PM
bener kuwi yen ning pewayangan rikala Harjuna kudu maju perang ing Baratayuda,rasa mangu-mangu mergane mungsuh kalawan sedulur lan gurune dewe,nanging iki urusan bela negara,harjuna kudu maju perang,jejek wataking satrio utama. Bravo Intelijen
# posted by dimas_petruk : 2:46 PM
menggunakan mikrofon membacakan karya geguritan yang tanpa judul itu.
“’Ratri ratri sirep, maewu nur samubarang netra, kang gawe pepadang. Duh Gusti iba tidem kang lumarap, ing samubarang kalbu, sato kewan lan gegodongan kang tumrap. Duh banyu ing mangsa ketiga dawa, duh rino lan dalu kang langsir, paringana sesaji ati, sakehing kalbu lan karep. Lerep, sirep, donyaning tresna marang sakehing janma,’” demikian geguritan
kasenengan dolan menyang alas. Saben dolan ora keri gamane kang awujut panah. Saben dina saba alas ora ngetung adoh cedhake saka omahe, lan ora ngetung awan utawa bengi. Lakune ijen tanpa kanca, nasak alas munggah mudhun jurang ora weah sing dikarepake mung seneng atine ora ngrusugi tanggane lan kancane, sarta ora ngruska lingkungan. Yen ora kepepet ora bakal mateni kewan alas. Menawa lakune diganggu gawe, panahe lumepas ngenane kewan sing gawe ganggu lakune. Nom-noman mau jenege Arya Damar. Isih jaka durung duwe bojo, mula lumrah yen arang banget ana ngomah. Mulih mung saprelu tilik omah lan resik-resik sawetara, yen wus rampung banjur lunga menyang alas maneh. Kaya ngono lelakone Arya Damar. Nganti kanca-kancane wis padha duwe bojo kabeh.
Sasuwene ana alas, anuju padhang bulan, Arya Damar nginep ana alas. Dheweke wedi yen diganggu kewan galak, mula anggone turu menek uwit. Sajrone ana dhuwur uwit, dheweke ora bisa turu ngati tengah wengi. Lamat-lamat keprungu swarane wong wadon padha sesukan, padha ngguyu cekikian, sajake seneng atine. Nanging menawa dirungokake, swara mau cat krungu cat ora. Ghandeng kahanan wengi, dadi swara mau nadyan adoh bisa keprungu. Nanging dununge durung ngerti. Niyate bakal kepingin ngerti, mula nggone menek rada mendhuwur, dadi bisa weuh kiwa tengene rada adho.
Panyawangane pancen bisa nyawang ngendi-endi, nanging nadyan krungu wara, ora ketemu dununge utawa asale. Wengi iku padhan bulan, megane katon padhang ora ana mendhung, ewadane sing digoleki durung ketemu, mula niyate arep turu. Lagi entuk sakliyepan, kurungu swara guyu cekikian lan sajake swara wanita, jenggirat melek byar, nelingake kupinge, nlusur panyawange, suwe-suwe ngerti yen swara mau dununge ora adoh sala papane menek. Sangisore wit gedhe ana sendhange. Arya Damar mudhun alon-alon. Lakune nyedhaki sendhang, kanthi ngati-ai supaya ora dingerteni tekane.
Sacedhake sendhang ana grumbul. Dheweke banjur madheg, nyawang ing sendhang ana wong wadon padha adus lelumban. Arya Damar nyedhaki lan njupuk sandhangane siji digawe ndelik.
Krungu swara jago kluruk, cekat-cekat wong wadon mau padha gage mentas saka sendhang nggoleki sandhangane. Bareng wis ketemu banjut padha mabur singgalake sendhang. Anehe ana siji sing ora busua mabur awit sandhangane didhelikake Arya Damar. Anggone nggoleki mubeng-mubeng, kepeksa ora ketemu. Bocah wadon mau banjur ambruk nangis. Krungu tangise, Arya Damar nyedhak lan nukungi aweh sandhangan, supaya ora kadheman. Sawise iku banjur diajakmulih menyang omahe Arya Damar. Dene sing diajak mung manut wae, sajake wis pasrah marang lelakone.
Esuk kuwi omahe arya Damar kebak tamu tanggane, nyatake yen Arya Damar entuk wong ayu. Bareng wis nyata kabeh padha senneng atine. Lelakon sakbanjure ora kacarita, nyatane wektu iku kuwi Arya Damar wis duwe bojo ayu. Ora let suwe banjur duwe anak, dijenengake Arya Kedhot.
Panguripane saya becik, srwung kro tangga uga becik. Prakara pangan, sandhang lan kabutuhan liyane ora kekurangan. Arya Damar diweling aja pisan-pisan menyang pawon lan
ana apa, pari ing lumbung ora kalong mangka saben dina dimasa, kepengin ngerti mula Arya Damar bukak dandang. Atine kaget jalaran njero dandang mung ana pari sawuli. Ya bener yen parine ora kelong. Bareng bojone teka, dandang dibukak, pari isih wutuh tegese dibukak wong lanang. Nanging Arya Damar ditakoni ora ngaku. Kanthi mangkono bojone banjur nyambut gawe luwih mempeng nutu parine kanggo kebutuhan saben dinane. Suwe-suwe pari entek, weruh sandhangane biyen Arya Damar. Sakdurunge bali menyang kahyangna meling, yen anakae nangis supaya nyawnag rembulan. Dene bojone mapane ana ing satengahe bulan.
sakbanjure ora kacarita.sawise tuwa Arya Damar pamitan marang anake, yen dheweke arep tapa ing gunung, minangka panebus dosane marang ibune Arya Kedhot.
Manut dedongengan ing Madura, ya Arya Kedhot iki sing miwiti anane ratu ing Madura.
Njajal tak dolan mrono, sopo ngerti iso mudeng…
Nek ra mudeng yo tutup ae, trus mbokep
Saiki jaman edan yen ora edan ora komanan, sing bejo sing eling lan waspodo
tangkis) (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Tiongkok Terbuka 2009 (bulu tangkis) (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Setyana Mapasa (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Carolina Marín (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
Piala Sudirman 2015 (tranklusi) ‎ (← pranala | sunting)
jebul wis disebutke nang ngisor komenge hihihihih….dowo tenan umure
Lambang says:	16 December 2009 at 14:42	Siip Kang, Ki Ageng Suryomentaram koq dilawan.
katongkang jumeneng ping sadasaing nagri surakartakapareng karsa kaklumpukserat baabd miwah wulang2.
wulan dulkangidahjumakir sangkaleng taunluhur tata ngesthi nata.3.Sanadyan crita punikicarita ing jaman budapulo jawa
anglingdarmakagungan dalem sang katongkang jumeneng ping sadasaing nagri surakartakapareng
kanggo wong sing ngerti boso jowo, suroboyoan, soale critane blog iki isine dagelan Ludruk ambek Jula-juli Cak Kartolo Cs format mp3, Sampeyan kabeh isok
putune awak dewe gak lali. Sugeng midangetaken ambek leyeh-leyeh :)
Critane : Kartolo ambek Basman cacake nggoleki adike Slamet, ndadakno ketemu nang kraton liyo Slamet arep rabi putri jenenge Kastini. Kartolo ambek Basman pingin ngajak mulih Slamet, tapi Slamet gak gelem mulih malah tukaran ambek cacake. Bareng tukaran wong loro Kartolo ambek Basman kalah
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kleczew&oldid=1090637"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
tawang ,susuh angin ngendi nggone ,lawan galihing kangkung ,wekasane langit jaladri ,isining wuluh wungwang lan gigiring punglu,tapaking anglayang ,manuk miber uluke ngungkuli langit,kusuma anjra ing tawang.2. Ngambil banyu apikulan warih,amek geni sami adadamar,kodhok ngemuli elenge ,miwah kang banyu den kum,
anigasi kuda ngrap ing pandegan.3. Ana kayu apurwa sawiji wit buwana epang keblat papat,agedong mega
pratiwi oyode bayu bajra.4. Wiwitane duk anemu candi,gegodhonganbmiwah wawarangkan.sihing hyang kabesmi kabeh ,tan ana janma kang weruh yen weruha purwane dadi .candi segara wetan ,ingobar karuhun,kahyangane sanghyang tunggal ,sapa reke kang jumeneng mung hartati ,katon tengahing tawang.5. Aunung agung segara sarandil,langit ingkang amnegku bawana ,kawruhana ing artine ,gunung segara umung,guntur sirna amnegku bumi ,tug kang langit buwana,dadya weruh iku mudya madyaning ngawiyat,
sakehe kang nedya ala,larut sirna kang nedya becik basuki,kang sinedya waluya.9. Siyang ndalu,rineksa hyang widhi ,dinulur saking karseng hyang widhi,kadhep ing jalma kabeh,apan wikuning wikuwikan liring pujasamadi ,dadi sasedyanira mangunah linuhung paparab hyang tegalanang asimpen yen tuwujuh jroning ati,kalis ing
ingkang nedya mitenah ,maring awak ingsun ,rinusak dening pangeran ,eblis laknat sato marah padha mati ,tumpes tepis sadaya.Karya Kanjeng Sunan kalijaga
bojoku arek kutisari… nglutheke yo daerah kono kuwi…. omahku RL kunu cedhak kampoeng
@ki wongalus…asswrwb….sugeng rawuh..sugeng meliput&scaning ki…
Wah kang bengawan kuat melek y,
Ayo para sedulur kabeh… tebakan yuk…! sinten
dipun waspadakaken rumiyin to para dulur sedoyo…
ki Alus.. Monggo dibabar ilmu bidadari surga..
@wiro sableng…klo nama njenengan yg asli a tau…bastian
@ki munif;lha mbok yo o mbuten usah digawe
sampun kurang ajar kaliyan kimas wong alus, neng murid sing kurang ajar biasane dipun eling-eling kaliyan gurunipun… sahingga Kimas wongalus mboten kesupen dumateng kulo… Nyuwun Agunging Pangaksami Ki Wongalus saking kalepatan kulo meniko
owalah ki…,senajan sapiro indahe widodari,mbesok nang konone jarene luwih indah
dumateng umat kanggo nggoleki ridho laer lan batin. . . .
Assalamu’alailkum sedulurku semua di kampus,salim sungkem bwt
warungnya……mumpung ada ki bayu digdoyo lho……hehehehe
wah wah mw beli apa nh rokok kretek atw ngopi pisang goreng tahu isi
kulo maos tulisan pragraf nomer kale (2) panjenengan teng inggil niku, kulo ngraos koyok mantun maos niku teng blog niki dinten singen niko lan
pamungkas lan sedoyo keluargo agung kampus wonng alus.sugeng dalu
mudah-mudahan siapapun sing iso amanat/pemberian seko beliu kudu kito jaga lan sing durung berjodoh sing sabar moga-moga@bukan@ki gentar dhonyo arep nggawe meneh kanggo kabeh. . .
@ery lim hu hu…mo jd ery lim hu hu sj….yg kalem,tp klo sdh ngamuk jd spt banteng…he5x….
@lare dusun…halo dab…sugeng sonten jg…sng bs ktm panjenengan….
Assalamu’alaikum nderek ngaos wonten kampus wong alus, menawi panci sampun rejekinipun isnyaallah saget angsal rompi puniko….amin
@Akik…ntar mas,klo ada waktu ya
Summa Theologiæ, Bagéyan kaloro, ing bagéyan kapisan. (salinan déning Peter Schöffer, 1471)
Summa Theologiae iku salah sawijining karya St. Thomas Aquinas sing paling gedhé. Ing njeroning mahakarya iki, sang Santo njlèntrèhaké prinsip-prinsip filsafat jroning padhang téologi Kristen. Ing mangsa iku (jaman skolastik), filsafat dianggep minangka ancilla theologiae utawa minangka peladi téologi. Èlmu filsafat dianggep minangka srana kanggo njlèntrèhaké ajaran téologi lan kanggo njelasaké misteri-misteri Ilahi.
Rintisan mawa topik KatulikDhoktrin lan téologi Katulik	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.29, 27 Maret 2013.
mengkeh nek milih carane koyo niki, sak niki pon mboten nyoblos meleh nangging nyentang”
My engkong : “ladalah , nyentang kui opo neh le”
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.26, 16 Agustus 2013.
rangka ya wis dadi wis nglinding cokan ditumpaki diontel. wong ganu lagi neng jepang ya nyong weruh
kok kayak klonengannya mas tukipon sama mas oleng…..ntar jangan2 pake nick “tukileng” “empon” “omo” “tukimo” gothak gathik gathuk dadi mathuk banjur manthuk manthuk mlayu sik nggowo sendale mas emo karo nggandol becak……….😆
:: Jelas ini klonengan mas Tukipon atau mas Oleng. Gaya tulisannya sama sih…🙂
Lambang says:	16 November 2009 at 21:04	Lha
lha wong sampe sandal barang ngerti… opo yo wes tau Tok Colong Kang sandalku sing “YK”?… Kang Tak Omongi yo, Neng ojo omong-omong ndak dikiro Tidak Cinta Produk Dalam Negeri… Sendal sing “YK” iku kado seko Adhiku… Sesok meneh di Colong Ya…😉 Nek sing “Fila” durung nduwe,
Emo says:	16 November 2009 at 22:30	Oh iyo… Kang sendal jepit sing meh pedot iku pe’en kang… arep tok sambung yo karepmu arep tok pedot sisan yo karepmu… aku tak klumpuk-klumpuk nggo tuku sing anyar…
wee lha dalah…jebul mas oleng/tukipon/emo/omo ki seh siti jenar to…..ampuuun mbah aku ojo di sepatani….kulo nyuwun gunging pangaksami sampun sembrono kaliyan panjenengan…..sepurana aku mbah wis kemlinthi keminter kemaki kemlothak…..jebul panjenengan piyambak sampun kerso mandhap teng arcapada mriki saking alam sunyaruri maringi piwulang bab manunggaling kawulo gusti…..
mbah…mbah..jenar….kok panjenengan saiki gaul men to mbah…nganggo sendal YK…ojok2 sampeyan yo
Kabeh manungsa wis ora duwe sirah amung gembung mlaku pating bilulung, cinaplok dening
amwuh lha iki sing digoleki gagrex , robot sing so
gebyah : campur, padu; gebyah uyah : campur aduk
gedhé : besar, agung; gedhé atiné : mantab; gedhé
mantab; penggedhé : pembesar, pemuka;
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Partai_Republika_Nusantara&oldid=1053641"	Kategori: Parté pulitik ing IndonésiaRintisan mawa topik pulitik	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.41, 23 Maret 2016.
sing dumunung ing Predigerkloster, tilas Black Friars' abbey, ing tengah kutha Rathaus. Kapustakan iki diadegaké taun 1914 kanthi nggabungaké tilas kapustakan wilayah lan kapustakan kutha.Sajarah kapustakan iki iutamané wiwit Stiftsbibliothek saka Grossmünster abbey, ing taun 1259. Akèh kolèksi kapustakan iiki ilang ing mangsa Réformasi Swis, utamané ing prastawa pangobongan buku ing tanggal 14 September 1525, ngurangi kolèksi cacahé 470 jilid. Wiwit taun 1532, Konrad Pellikan (1478–1556) miwiti mbangun manèh Stiftsbibliothek, kanthi nuku kolèksi pribadi Zwingli, lan katalog kapustakan ing taun 1551 dadi 770 jilid. Kapustakan kutha madeg ing taun 1634, lan kawicaksanan ngidinaké mung warga of Zürich nuwuhaké kakisruhan karo Universitas, kang banjur gawé kapustakan wilayah ing taun 1835, dibangun kanthi watara 3,500 jilid lan 14,000 irah-irahan saka Stiftsbibliothek, watara 340 jilid saka kolèksi kapustakan Universitas (wiwit taun 1833) lan watara 1,700 jilid saka Gymnasiumsbibliothek (wiwit taun 1827).
Zentralbibliothek wektu iki duwé watara 5.1 yuta kolèksi, awujud 3.9 yuta cithakan, 124,000 manuskrip, 243,000 péta lan 560,000 mikrofilem.
Koordhinat: 47°22′27″N 8°32′43″E﻿ / ﻿47.37417°N 8.54528°E﻿ / 47.37417; 8.54528
ItalianoPortuguês	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 22.56, 2 April 2013.
Kacamatan ing Sumatra KidulKacamatan ing Kutha PalembangSukarame, PalembangKutha PalembangKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
ingkang jejeg kang santoso, ojo lali marang Pangeran,’” demikian syair tembang tersebut.
Seniman Komunitas Lima Gunung Waskito turun ke panggung membawakan gerakan tarian bebas namun lembut mengikuti tabuhan musik Piturut Madyo, tak
Sabuk wis dianggo wong wadon apa déné wong lanang wiwit Zaman Perunggu.[1] Ing jaman modern saiki, wong-wong mulai nganggo sabuk wiwit taun 1920-an, tujuwané supaya celana kang dianggo ora mlorot.[1] Sadurungé iku, sabuk mung dianggo kanggo hiasan.[1] Ing ulah raga karaté uga nggunakake sabuk, ananging sabuk iki kanggo mrantandani tingkatan ing karaté.[2] Tanda iki bisa dituduhaké saka werna sabuk kang dianggo pemain karate.[1] Sabuk uga ana gandheng cenenge karo militer.[1] Jinisé sabuk ana akéh, kayata sabuk tatahan, sabuk jinis iki digawé saka kulit utawa bahan kang mirip karo kulit.[1] Sabuk uga kena dihiasi karo logam.[1] Sabuk wis umum ing kalangan mode kayata mode punk, émo, lan metal.[1]
Sabuk pengaman ya iku sabuk kang ana ing mobil.[1] Biyasané némplék ing kursi mobil.[1] Sabuk iki duwéni fungsi kanggo ngamanaké wong kang numpak mobil.[1] Sabuk pengaman uga dipasang ing montor mabur.[1] Carané nganggo kanthi ngraketké utawa masang ing awak.[1]
Ing ulah raga karate uga nggunakaké sabuk, ananging sabuk iki kanggo mrantandani tingkatan ing karaté.[2] Tanda iki bisa dituduhaké saka werna sabuk kang dianggo pemain karaté.[2]
Sabuk&oldid=1101341"	Kategori: SandhanganMode	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.39, 16 Novèmber 2013.
bu kula badhe nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika, wonten pundi?ibu=kowe arep ning omahe mas Budi ono perlu opo ?anak=kula badhe nyuwun pirsa kejaba bab pendaftaran kuliah buibu=oalah. ning omahe mas budi arep numpak opo nduk?anak=kalih rencang kula bu. ibu=karo bapakkmu wae ndukanak=mboten saget bu. kula sampun janjian kaliyan rencang kula
Ing jagat bumi, kanthi sakjrakahipun, kang kanthi nyuwun sesarengan bayu lan gumebyaring langit, ndadosaken sareh ing donya, amargi laku manungsa ing bumi jagat raya,
SUKSMO CAHYO KANG LUNGGUH ING ATI LAN SANG ADI CAHYO KANG LUNGGUH ING MAKRIFAT DADEKNO AKU AKU LANANG SEJATI
@Ki Ageng Jembar Jumantoro,,,,, tulisan jenengan
kahanane urip iki tansah gilir gumantibungah susah kuwi lumrah,kabeh manungso mesti ngalamiyen atiku lara mung SliraMu
marang Ingsune pribadi:Rumangsa dunung manungsa weruh marang bener becikIku rumeksing adhil lan kodrating
Uripe pribadiiku rasaning sasami pramana ing tindhak-tandhukmbangun turut ing karsa papesthen pandoming GustiOra ana barang dumadi sulayaPing lima, suwitanira marang Patine pribaditegese angreksa raga, gemati anggone
njenjirik kurang mangan kurang turumalah kena ingaran nora angajeni dhiritan sumurub ing arahing patiniraYen budine tan sumarah, tegese lali ing wajibAku-ne nora sadharma anggaduh pati lan uriplantaran yayah-wibi dadi saka Kana-Anu [kawah-ari-ari]mula den weruhana kabeh wajibing ngauripaja sungkan mundhak amung kapitunanWus wiwit dhek jaman purwa nganti tumeka saikidurung ana wong kang bisa pramana lakuning uripNadyan Ingsun duk nguni uga jeneng numbuk-numbukmulane putuningwang Ingsun bisa anuturiawit biyen pancen ngalami priyangga.Sewe
uga tumpuk undhungKaya wus karsaning Hywang Samengko lagi pinanggihsewu beja sira kabeh bisa nampaUwohing cipta pramana kabeh leluhurmu sami binuka dadi pusaka Purwa mahagena yekti mulane pilih janmi kang bisa kanggonan iku nampa sabda pusaka pepundhening Tanah jawi lamun nora piniji dening Hywang
pra linuwih kanthi murnining budi tegese nora tumpang suh Aku lan Ingsun-nira mrih papane
dibicarakan kosakata Jodho sing wis pinasthi (SS:9) dan tokoh wayang Sembadra alias Lara Ireng (SS:10).
perang panggempuranSaka lor kulon tekane,Kang banjur ngepung wakulSaka keblat pat kalima pancer.Nakoda
Raja jimenggung wong rucah lan kinuya kuya,Wong rucah ngedhangkrang,Ing kono patine botoh lor.Marga peperangan mau,Anane pepati tanpa aji,Ing pati marga saka perang,Saka kobong ginawe karang abang,Lan mati kabingungan.Mangkono karsaning Pangeran,Wong Jawa kongsi kari separo,Cina landa kari sajodho.Wong cilik padha dadi mantri bupati,Wong gedhe kasangsaya,Ratu kaplayu kinuya kuya,Akeh omah dhuwur tanpa aji,Wong mangan wong,Lan padha bingung ora ngerti adhepe wong,Wong padha umbag, arang kang bener omonge,Omomg mung tunggal swara, tanpa tabet,Nyatane kosong, begjane kang ora kelu,Cilakane kang ngaji-aji mangeran kumandhang.Wong nganggur jinagur,Wong ladhak kacandhak,Wong wani gelis mati,Wong kendhel kecekel,Wong ndhekekel kapetel,Kang temen lumuh marga ora kapaelu,Kang bilu dilulu,Kang slingkuh kukuh bakuh,Wong pinter diingel-ingel,Kang bodho dikno kono,Wong kang mbodho begja,Wong tani setengah mati,Ora oleh mamangsan,Botoh padha butuh,Kang kalah ngrayah.Wong sugih dadi nista,Donya dadi mamala,Wong cidra mubra mubru,Buruh angkuh, kang pasrah kelumah,Kang ikhtiyar bubar,
lungguh angangsa angsa,Gagamane adol wicara,Gembar gembor ora ngerti wicarane dheweWong dura ura-ura tinarima,Wong mlincur dadi lacur,Akeh wong sesongaran ora netepi omonge dhewe,Madu balung tanpa isi temah mas picisPadha larut ora weruh parane.Wong sugih jirih,Wong bingung limung,Wong medhit etung dhuwit,Padha kecepit,Nulung kpenthung,Wong samar kasasar arangKang percaya ukume kodrat.Wong lanang ningalWong wadon dhemen omah loro,Wong wadon kumpul wong wadon,Rebut ijir golek sandhang pangan,Akeh wong lumuh bobojan njaluk pisah.Akeh donya padha muspra,Golek mulya tambel jiwa,Pindha gabah den interi,Tatakrama sirna,Agama kanggo kudhudhung,Anuruti hardane hawa napsu,Ora ngelmu ana warta bener.Akeh wong medhar ngelmu gethok tular,Medhar sabda
alim pupulasan,Njaba putih njero lanking.Kang cilik diithik-ithik,Kang gedhe mecece,Adol gawe lumuh dhewe,Kang sedhih saya perih,Kang numpuk kejupuk,Kang sregep kerungkep,Kang nyorok katabok,Kang pasrah kecagah,Kang memaki
Sosotya mawa retna dianggep mbeling,Kere munggah bale,Wong salah seleh,Wong toh pati mati,Wong goroh dienggo,Wong bener diingel-ingel.Ana Ratu kinuya kuya,Mungsuhe njaba njero,Ibarate endhog engapit sela,Gampang pecahe,Nanging rineksa Hyang Suksma,Mungsuhe kaweleh-weleh,Ratu
teguhe kinuya-kuya ora rinasa,Malah weh suka raharja,Kaesa mbelani nagara sigar semangka,Ambleg utama tan duwe pamrih,Mung netepi kasatriyane,Tambal bandha mau,Mung ngengeti
mau ijih sinengker Hyang Widhi,Mapan samadyaning rananggana,Sajroning bebaya,Minangka tapabratane,Kesempar kesandhung nora kawruhan,Kajaba wong kang kabuka rasane,Meruhi mas tulen lan kang palsu,Ing kono katon banyu sinaring,Wong becik ketitik,Wong ala ketara,Wong palsu mecucu,Begjane sing padha eling,Cilakane sing padha lali,Sing sapa krasa lan rumangsa,Bakal antuk kamulyan lan karaharjan.Nuli ana Ratu kembaran atismak bathok,Dhepe dhepe ngrerepa mring wong pidak padarakan,Nagara dadi siji, pinilih endi
suwun dumateng kijatirogo@ki alus kangge ijasahipun asr cirebon tataran sewji dumugi sekawan…asmak’ meniko sinampun kawulo dawami namung dereng jangkep….@kagem ki sadewo mboten wonten keniatan ingkang serakah ing ndalem manah meniko bilih kawulo nyuwun di paringi
ingkang ino lan cublok niki dalem nderek nyuwun ijazahipun ASR tingkat 1 dumugi 5, kawolu namung saget ngaturaken maewu-ewu gunging matur sembah nuwun, mugi-mugi gusti ingkang akariyo jagat tansah maringi rohmat lan kesaenan dumateng ki jatirogo, ki sadewo lan ki wong alus soho keluargo, lan mugi- mugi delem saget ngamalaken
Kategori iki isi 3 anak kategori. Ana ngisor iki dituduhaké 3 anak kategori.
► Provinsi Vietnam‎ (1 Kt)
► Quang Binh‎ (1 Kt, 5 Kc)
► Taman nasional ing Vietnam‎ (2 Kc)
Viètnam&oldid=1061021"	Kategori: Nagara ing Asiah	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.24, 26 Mèi 2016.
tali kutang iki tak simpen tekane pati
kesejatian tuhan…….saya kutip pendapat prof Damarjati Supadjar “Ora perlu kabotan tresna marang daden-daden, tresnaa marang sing dadi. Nanging aja gething marang daden-daden, sebab ing kono ana sing dadi”
says:	09 December 2009 at 15:28	“Ora perlu kabotan tresna marang daden-daden, tresnaa marang sing dadi. Nanging aja gething marang daden-daden, sebab ing kono ana sing dadi”
tomy says:	09 December 2009 at 09:28	ORA ANA PANGERAN AMUNG INGSUN SEJATINING DZAT KANG MAHA SUCI
wiwitanipun ateges irisan ulam mentah utawi irisan daging kados daging sapi lan daging wedhus. Ananging saking jaman Dinasti Qin lan Dinasti Han, istilah punika namung ateges ulam mentah. Bibar Buddhisme mekar wonten ing Korea wiwit saking periode tengahan Tiga Kerajaan Korea dumugi pungkasan Dinasti Goryeo (918–1392), mateni kéwan kanggé dipundamel dhaharan punika kalebet pérangan ingkang kedah dipunsingkiri Awit saking punika, rakyar nilaraken kabiasaan dhahar hoe sesarengan lan boten malih konsumsi daging. Dhaharan punika dipunsajèkaken malih bibar lunturipun prabawa Buddhisme ing pungkasan periode Goryeo. Nalika ing masa Dinasti Joseon, kerajaan njunjung kanthi inggil piwulang Konfusianisme, saéngga hoe kondhang malih minangka dhaharan tiyang Korea.[2]
ing basa Korea). The Hankyoreh. Priksa gandra date ing: |date= (pitulung) CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hoé&oldid=1081598"	Kategori: Masakan KoréaKategori ndhelik: Cacad CS1: datesCS1 maint: Basa ora kawruhanArtikel ngandhut tulisan abasa non-JawaArtikel ngandhut tulisan abasa CinaKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.08, 4 Sèptèmber 2016.
Endhel Pojok, Batak, Gulu, Dhada, Buncit, Endhel Apit Ngajeng, Endhel Apit Wuri, Endhel Weton Ngajeng, Endhel Weton Wuri
naratif yaiku wacan kang mbudidaya nyritakake prastawa utawa kedadeyan kaya - kaya wong kang maca nyekseni dhewe utawa ngalami dhewe prastawa mau. Utawa wacan kang nyritakake kanthi cetha rerangkening tumindak ing sajroning prastawa, kang winates ing sajroning wektu. wacana narasi iku adate mentingake urutan lan biyasane ana tokoh ing sajroning crita.
lugu / apa anane. upamane : Siswa nyeritakake kedadeyan ana ing jjero kelas nalika piwulangan Basa Jawa. utawa Jaksa nyritakake kedadeyan rajapati ing pengadilan.
enem Darmi mangkat enyang pasar arep kulakan. teane ngisor wit trembesi
dicegat Darmo lan dijaluk dhompete. Darmi mbengok, Darmo
sugestif yaiku wacana kang ngracik kanthi runtut nganti bisa nggugah pangangen - angene waong kang maca. upamane : dongeng ( Aji saka ), cerkak, Novel, Roman.
Diskriptif yaiku wacana kang nggambarake kanthi cetha salah sawijining kahanan (objek), objek mau kaya - kaya ana ngarepe wong kang maca.
wesi kelir klawu, kang mapan ana pojok kantor guru, wis rusak. lawange wis ora bisa diinepake, tur teyengen sisan. Rak- rakane ya wis padha peyok. Mula ya wis ora kuwat nyangga buku - buku utawa piranti liyane kang arep disimpen ana kono.
iki manggon ing Magelang, persis ing Jalan Diponegoro no. 1. Gedhunge manggon ing sisih kiwa Pendhapa Karesidhenan Kedu kang dibangun 1810. Ing kene, mbiyen Pangeran Dipanegara (Diponegoro) diapusi dening Walanda. Ing museum iki kasimpen meja kursi kang ana guratane kuku Pangeran Dipanegara, klambi kang ukuran dhuwure 1,57 meter lan ambane 1,35 meter, digawe seka bakal (kain) shantung. Ana uga kitab Tahrib, bale kanggo sholat, 7 (pitung) cangkir, lan maneka warna liyane.
dibeberake. Dadi ancase wacana eksposisi yaiku maparake, njlentrehake (
menjelaskan), ngaturake informasi, mengajarkan lan nerangake sawijining
bab tanpa didhasari supaya pamaos bisa nampa utawa narima. Wacana elsposisi adate digunakake kanggo mbabarake pengetahuan / ilmu, definisi, pengertian, langkah - langkah sawijining
ari-ari iku salah sijining upacara kelairan sing umum diselenggara'ake malah uga ana neng dhaerah-dhaerah (suku-suku) liya. Ari-ari iku bagian penghubung antara ibu lan bayi wektu bayi esih neng jero rahim. Istilah liya kanggo ari-ari yaiku: aruman utawa embing-embing (mbingmbing). Wong
Jawa percaya yen ari-ari iku sejatine salah siji sedulur papat utawa sedulur kembar si bayi mulane ari-ari kudhu dirawat lan dijaga misale enggon kanggo mendhem ari-ari iku diwei lampu (umume senthir) kanggo penerangan, iki dadi simbol "pepadhang" kanggo bayi. Senthir iki dinyala'ake nganti 35 dina (selapan).Ari-ari dikumbah nganti resik dilebo'ake neng kendhi utawa bathok kelapa. Sedurung ari-ari dilebo'ake,
sing esih anyar lan dibungkus kain mori. Kendhi banjur digendhong, dipayungi, digawa neng lokasi penguburan. Lokasi penguburan kendhi kudhu
neng sisi tengen pintu utama umah. Sing mendhem kendhi kudhu bapak kandung bayi.
thukul nglompok ing dhaérah tropis. Tandhuran gedhang kagolong kulawarga Musaceae. Ana pirang jinis gedhang sing warnané werna-werna, ananging mèh kabèh sing didol ing pasar utawa supermarket warnané yèn wis mateng lan rupané nglengkung. Gedhang akèh ngandhung kalium. Kembang gedhang diarani jantung.
argumentasi yaiku wacana kang mbudidaya kanggo ngowahi panemune wong liya, supaya percaya lan wusanane tumindak jumbuh karo kang dikarepake panulis/ kang ngomong.
Jawa menika gadhah relevansi kaliyan pendidikan budi pakarti. Kangge tuladhanipun, lare ingkang nyinau basa Jawi mBoten kraos ugi pikantuk pelajaran budi pakarti. Paling mBoten, lare menika saged mangertosi babagan unggah-ungguh ingkang dados salah satunggaling unsur penting wonten pendidikan budi pakarti. Lare-lare kala wau badhe luwih ngajeni tumrap tiyang sanes, kaliyan tiyang ingkang dipunjak micanten, ugi luwih
ing kabudayan Jawi menika, kususipun ing basa Jawi, wonten kathah sanget bebasan ingkang gadhah unsur pendidikan budi pakarti, etika, moral, ingkang sejatosipun sampun diakui kaliyan bangsa Indonesia. Babagan menika amargi bebasan-bebasan ing basa Jawa menika ngandhut kapribaden manungsa ing Indonesia. Tegesipun, sedaya ingkang sae, ingkang endah ing pangraosan dipunungkapaken mawi tetembungan basa Jawi.
Isi lan unenipun tetembungan menika saged dipunpahami kaliyan bangsa Indonesia. Kangge tuladhanipun inggih menika bebasan:
menika ateges mboten boros, manungsa menika mBoten pareng boros wonten gesangipun, amargi boros menika kalebet tumindak ingkang mBoten sae. Nastiti menika ateges mBoten nyedhak kaliyan babagan ingkang angel, dados manungsa menika mBoten usah kangelan anggenipun ngadhepi gesang menika, nanging kedah usaha kemawon. Ngati-ati menika ateges ngedohaken awakipun saking tumindak ingkang ala (mBoten sae/kelentu), manungsa menika kedah miturut kaliyan mergi ingkang sae, manut kaliyan moral lan aturan ingkang wonten ing masarakat.
menika ateges mBoten nDamel tiyang sanes kuciwa_mliginipunipun ingkang dados semahipun, utawa dados tiyang menika kedah kurmat kaliyan garwanipun. Mugen ateges menawi tiyanng menika kedahipun saged dipercaya
kaliyan tiyang sanes, utawi manungsa menika kedah saged nDadosaken tiyang sanes percaya kaliyan piyambakipun. Rigen menika ateges menapa ingkang dipuntindakaken menika saged nDadosaken manpangat kangge tiyang sanes.
menika ateges tiyang menika mboten pareng sembrana anggenipun tumindak.
Rukti ateges manungsa menika kedah dadhah penampilan ingkang sae, pantes lan mBoten ngisin-isini. Dene rumanti menika ateges saged nyekapi, utawi menawi dados garwa ingkang sae menika kedah saged nyekapi
sepisanan ngandharake gagasan nganggo alesan, bukti, utawa tuladha kanggo nyakinanke pamaos. banjur dibarengi nganggo ajakan, bujukan ,rayuan, imbauan utawa saran marang pamaos. bedane paragrap argumentasi lan paragrap persuasi. paragrap argumentasi kang dadi bakune
yaiku salah benere gagasan / pendapat. nek paragrap persuasi ngarep - arep supaya pamaos melu karo kekarepane panulis.
pikat kang ditemokake lan saya kerep dipraktike, bakal saya akeh pengalaman pamaos.
ora mokal maneh yen praktik pidato iku kaya obat kuwat kanggo mangun rasa percaya dhiri. yen rasa percaya dhiri mau wis gedhe, pamicara bisa ngayahi tugas kanthi tenang tanpa ana godha ( kaya rasa isin ), wedi lan
grogi. percaya dhiri mau kang dadi modal pisanan kanggo ngayuh keberhasilan pidato. mula supaya
mangga...! Blog kang cumawis, kangge pasinaon lan pados pawarta basa
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.06, 14 Maret 2013.
Luwih ketok enom Mbah Kung khan. Mergo Mbah Kung ora nggrokok”
Kang Zen says:	31 August 2009 at 11:30	Thx..jazakallah..artikel
sing bodo ki jan-jane sopo to yo…
wis ah cangkemku kuesel tenan je….ngomong ngene karo pendelak pendelik koyo wong gendeng ======================
Sapa wae bisa nyoba snorkeling. Penyelam kang ora bisa renang utawa ora bisa ngapung bisa nganggo pelampung. Nalika nyelam ana ing banyu
nganggo klambi kanggo nyelam supaya bisa njaga suhu lan ora kademen. Klambi selam iku mau uga bisa kanggo sarana supaya awak ora tatu amarga kena terumbu karang utawa entuban ubur-ubur.
"Sajatine kabeh iku ora ana, kang ora iku dudu!" Lha
punika salah satunggaling profésor emeritus basa lan sastra Jawa wonten ing Universitas Leiden. Panjenenganipun makarya minangka profésor wiwit taun 1985 dumugi taun 1992. Kajawi punika, Ras ugi ngasta Kepala Kantor Perwakilan KITLV ingkang sepindhah wonten ing Jakarta.
Rikala ujian punika, Ras kepanggih lan pitepangan kaliyan Widjiati Soemoatmodjo. Widjiati nalika semanten medamel wonten ing KBRI Den Haag, lajeng taun 1960 Widjiati dipunpindhahaken dhateng Brusel. Prakawis punika ndamel Ras asring wira-wiri tindakan saking Leiden dumugi Brusel nitih scooter. Malah naté Ras nemahi kacilakan awrat ingkang nyababaken gegar otak. Wondéné kadadéyan punika boten ngalang-ngalangi krentegipun.
Sawetawis punika Ras bregas nglampahi studhinipun, kalebet ugi studhi basa Arab lan basa Sansekreta ingkang wajib dipun ayahi. Wonten ing témbok-témbok kamar pondhokanipun wonten ing Leiden, dipuntèmplèki sakathahing daftar tembung lan ukara ingkang kedah dipunapalaken. Ras ngapalaken sadaya punika dipun sambi nyukur bréngos nalika wanci
Piyambakipun lajeng krama kaliyan Widjiati lan sesarengan bidhal dhateng Kuala Blethok. Wonten ing mrika Ras – kepara saderengipun lulus – sampun dipun angkat minangka "lecturer" (dhosèn) wonten ing University of Malaya. Profésor Roolvink, ingkang mbénjingipun kajibah minangka mahaguru wonten ing Universitas Leiden, nalika punika ngasta Head of Department. Ras nalika wonten ing Kuala Blethok, ngupadosaken nyerat dhisertasinipun prakawis Hikayat Banjar (sajarah Banjarmasin kanthi basa
Promosi, KITLV[besut | besut sumber]
Ras saha Widjiati sigra pinaringan putra lan sasampunipun kontrak ingkang jangkanipun tigang taun jangkep, lajeng wangsul malih dhateng Leiden. Wonten ing Leiden Ras dipun angkat minangka asistèn dhosèn jurusan “Basa lan Budaya Asia Kidul-Wétan lan Oséania”.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Johannes_Jacobus_Ras&oldid=1104706"	Kategori: Sastrawan lan budayawan JawaLair 1926Pati 2003Tokoh WalandaPages
IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.50, 23 Oktober 2016.
Arek Band / Iwak Peyek Wooo wooo wooo wooo Wooo wooo wooo wooo Wis suwe aku ngenteni kowe Rino wengi ora nyambut gawe Nang kene asik rame-rame Nek ketemu joged asolole Nang kene aku ngenteni kowe Adoh-adoh aku tekan kene Kabeh konco wis ono
sing waras eling, saiki jaman edan sopo sing ora melu edan ora keduman ,nanging isih begjo wong kang eling lan
punika dumunung wonten ing dhusun Prambanan, kalebet wewengkon ing Dhaerah Istimewa Yogyakarta iring wetan.Prenahipun ing sakilen Klaten,kalebet ing wewengkon Kabupaten Klaten.
Candhi Prambanan punika sampun kondhang wonten ing saindhenge nuswantoro,malah dumugi ing mancanagari.Mila kathah para turis ingkang sami ngalembana bilih Candhi Prambanan punika nengsemaken sanget.
Candhi Prambanan ugi katelah nama candhi Lara Jonggrang.Candhi Prambanan utawi candhi Lara Jonggrang punika tilaranipun kabudayanipun tetiyang ingkang ngrasuk agama Hindu kala jaman kina.
Wonten ing cariyos,pandemelipun Candhi Prambanan utawi Candhi Lara Jonggrang punikadipun damel dening Sang Prabu Daksa kangge nyimpen awu jenasahipun Sang Prabu Balitung.Ing cariyos damelanipun sang Prabu Rakai Pikatan,kangge mulyaaken asmanipun ingkang garwa Sang Dyah Ayu Pramodhawardhani.
Candhi Prambanan utawa candhi Lara Jonggrang punika kedadosan sangking candhi ing cacahing kathah sanget.Candhi-candhi punika dumunung wonten ing plataran ingkang kinepung pager tembok.Ing plataran
ingakng tengah nama Candhi Nandhi,ing salebetipun Candhi Nandhi wonten recanipun arupi lembu utawi lembu Andini,titihanipun Bathara Syiwa.
Candhi syiwa punika sukunipun wonten gambar tatahan ingkang mbeberaken cariyos Ramayana.Wiwit Raden Rama mimpang anggenipun nglebeti sayembara lajeng nampi ganjaran Dewi Shinta,ngantos dumugi pandamelipun bendungan ingkang tumuji dhateng nagari Alegka ingkang dipun damel dening bala wanara.
Candhi Syiwa punika wonten kamaripun cacahing sekawan.Kamar sisih wetan wonten recanipun Bathara Syiwa Mahadewa.Kamar sisih kidul wonten recanipun Sang
Sarehne Candhi Lara Jonggrang utawi Candhi Prambanan punika tilaranipun kebudayaan nenek moyang kita, mila perlu kita jagi amrih lestantunipun turun-temurun.Memetri kebudayaan tilaranipun nenek moyang punika ateges nedahaken bekti kita dhateng Bangsa lan Negari.
“Maturnuwun sanget nggih, Pak. Kulo remen sanget Pak Menteri purun mampir
“Nggih, Pak, kulo sing sejatosipun kedah maturnuwun, panjenengan sak kaluwargo purun nampi kulo. Kulo nyuwun pangapunten nek sampun ngrepoti Pak Paimin kalian Ibu. Jan masakane wau enak sanget. (Ya, Pak,
SATRIA PININGIT ASALE SAKA NDESA siap turun ke desa mbangun desa lan bangsa.
Ayo kanca-kanca wong ndesa kita dukung Pak Dahlan Iskan sebagai calon Presiden tahun 2014. SETUJU !!!!!!!!
Posted by Martinus K wong ndesoP | 25 Maret 2012, 7:48
tlarbacc. ing. aedif.Diplomirani ekonomist bacc. ing. comp.bacc. ing. comp.bacc. ing. comp.univ. bacc. ing. comp.bacc. ing. comp.univ. bacc. ing. comp.Stručni prvostupnik inženjer
panjenengan makbyar padang njingglang.. dadi pangling kang…, kabeh
kangmas sabda… , kang kariyan, Ki ngabehi… wis ndang… ayo.. cancut taliwandha cancut gumbregut…, ambengkas karya…,nuwun kang…kabar panjenengan tansah wilujeng
menika sampun dangu mboten kula gantos. Nyuwun ngapunten malih menawi komen panjenengan dumadakan mlebet dateng lemarinipun Akismet.
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Superkomputer.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.43, 14 Maret 2013.
Balas	hayo kpdar maneh ndik warung iki, tak traktir kabeh wis
Nalika kabeh wong usreg lan kaweden marga anane pawarta saka Badan Meteorologi dan Geofisika, sing ngandharake menawa Gunung Merapi bakal njeblug; pamarintah paring pambiwara supaya wong-wong ing tlatah saerenging gunung padha mlayu ngungsi, nylametake dhiri. Kalebu Ngarsa Dalem Sri Sultan Hamengku Buwana X uga paring dhawuh. Nanging kepriye sikep lan tanggapane Mbah Marijan? Piyambake ora mosik lan tetep mbegegeg emoh ngungsi. Malah nalika kahanane gunung Merapi dianggep banget mbebayani, Mbah Marijan malah munggah menyang pucuking gunung. Pungkasane, kasunyatan gunung ora njeblug kanthi mbebayani. Wong-wong padha
rasa “caket” karo “panguwasane” gunung. Kejaba iku, Mbah Maridjan wiwit cilik urip lan panguripane ana ing gunung. Nalare mesthi wae wis manjing
anggitane para ahli winasis, nanging nganggo ilmu titen. Ngelmu titen iki disinau kanthi tumemen lan tekun ing sajrone laku urip. Kajaba iku pancen nduweni rasa lan pangrasa sing mirunggan tumrap alam saisine.
Biyen, mbokmenawa tumekaning saiki, janji ana kupu mlebu jeron omah utawa ana manuk prenjak ngoceh nggancer ana ing sakiwa tengene omah,
cecak kanthi ora sengaja, mratandhani ora bakal suwe ana raja pati saka sadulure sing ketibanan cecak mau. Iki minangka tuladha cak-cakane ngelmu titen kang tumekaning saiki isih diugemi dening saperangan wong, mligine ing tlatah padesan.
Ngelmu titen ora mung winates saka tandha-tandha alam kang dumadi, nanging bisa dimangerteni saka dhiri kita pribadhi. Tuladhane, menawa ana salah sawijining sedulur sing tumindak
E… sawijining wektu anggone mangan ndemenakake. Entek akeh. Malah sawernaning panganan katon enak dipangan. Ora mung iku wae, dheweke uga wis ora sambat kelaran. Iki bisa dititeni ora suwe maneh bakal tumekaning ajal. Wong mau aweh tandha kanthi nggawe seneng lan mareme wong liya sakdurunge ajal mungkasi. Kari awake dhewe duwe rasa kanggo maca tandha-tandha iki apa ora.
Sing saiki isih disetitekake yaiku tandha-tandha kang dumadi ing dhirine jabang bayi. Secara psikologis, kahanane bayi polos lan lugu. Bisane mung nangis lan nangis. Jejering ibu yen ora nduweni ngelmu titen kanggo ngopeni bayine, tangeh lamun ing tembe mburine dadi bocah sing gumbira uripe. Mesthine jejering ibu nduweni sesambungan rasa kang
didarbeni saben manungsa, mung wae kethul landhepe beda-beda amarga gumantung pengolah rasa lan pangrasane pribadhine manungsa dhewe. Cara-carane ngolah rasa lan pangrasa marang alam lan sapadha-padha iku maneka warna. Ana kang mawa laku tapa brata, pasa,
nggegulang mring ngelmu titen iki wiwit saiki. Mulat dhiri kanan kering. Maca tandha-tandha kang katuduhake dening alam lan pepadha kita.
abad 20, Ki Ageng Suryomentaram, tertulis, “Rumaos leres punika yen dipun ucapaken utawi dipun serat, temtu kirang candra langkung warna awit saking gaibipun. Sampun ingkang pacakan manungsa, sanajan malaikat muqarrabiyn boten sumerep.” (
Tiyang ingkang wonten ing sak intiping naraka tansah rumaos leres).
Ageng, “Jebul damparipun dingklik saoto, pincang. Yen dipun ladosi duren pilih ponggenipun. Yen mireng kawruh ingkang boten cocog kalian kawruhipun piyambak, dingklik saoto lajeng hoyag.
Ageng, “Arjuna nalika melek: Wong sajagad iki nek ora tak tunggoni sakedhep netra wae lebur, mulane padha jogedan nang pangkonku.” (Arjuna
sing ora-ora… lha isine uneg-uneg suara atiku Kang Tono ki neng ngendi wae tooo… kog suwe ora update… tak tututi goleki wooo bulane mojok sama Kang Wong
panjenengan Ki .. kangge negeri kita tercinta.. saya sebagai golongan sepuh, namung saged urun rembug ing madya mangun karsa tut wuri
katresnan ora mesti kudu nduweni😥 …*nempil sithik wae..*
hidayat on Desember 16, 2008 pukul 1:44 pm said:
James Ferguson (lair 25 April 1710 – pati 17 Novèmber 1776 ing yuswa 66 taun) inggih punika astronom Skotlandia lan tiyang ingkang damel piranti.[1]
James Ferguson wiyos ing caketipun Rothiemay ing Banffshire, Miturut otobiografinipun piyambakipun sinau maos saking nggatosaken tiyang sepuhipun ingkang mulang kakangipun lan ugi saking pambiyantu tiyang èstri sepuh piyambakipun saged maos langkung saé sadéréngipun bapakipun mulang James Ferguson. Bibar bapakipun mulang nyerat, James Ferguson dipunkirim ing umur 7 taun tigang wulan dhateng sekolah tatabahasa ing Keith.
Kasalahan: ora ditemokaké pranala sing absah ing pungkasan baris kaping 5
Remenipun marang mekanika kanthi boten sengaja nalika James Ferguson mirsani bapakipun ngginakaken pengungkit kanggé minggahaken bagéyan empyak (atap) griyanipun, satunggaling prastawa ingkang luar biasa amargi mawi tenaga ingkang alit saged ngasilaken kekuwatan kanggé ngangkat ingkang ageng. Ing taun 1720 James Ferguson dipundhawuhi dhateng peternakan tangganipun supados njagi domba lan piyambakipun gumun kalihan model mesin-mesin wonten ing mriku. Nalika wanci dalu James Ferguson nyinau babagan lintang-lintang. Bibar punika James Ferguson dados rewang ing papan panggilingan, lajeng dados dhokter. James Ferguson pikantuk masalah ingkang ndadosaken kasarasanipun mandhap. James Ferguson ngibur awakipun piyambak kanthi damel jam mawi gerigi kayu lan pegas kanthi ngginakaken balung insang iwak paus. Nalika wiwit waras piyambakipun nedahaken karyanipun lan sapérangan pepanggihan sanèsipun dhateng satunggaling ningrat ingkang lajeng maringi pakaryan kanggé ngresiki koleksi jam. James Ferguson wiwit nggambar pola sulaman. Kasilipun ing bidang seni ndadosaken piyambakipun gadhah pamikiran dados pelukis.
Taun 1734 James Ferguson dhateng Edinburgh lan wiwit damel miniatur potrèt kanthi tujuan sinambi sinau. James Ferguson mbéayai piyambakipun lan kulawarganipun pinten-pinten taun saking pakaryan kasebut. Lajeng James Ferguson mapan wonten ing Inverness lan nggarap
Rotula Astronomi kanggé nedahaken obahing planet, orbitipun dhateng srengéngé sarta bulan lan sanesipun.). Ing taun 1743 dhateng London, Inggris ingkang dados papanipun dumugi James Ferguson séda. James Ferguson nyerat manéka makalah kagem Royal Society of London déné piyambakipun ndhèrèk dados Anggota ing wulan November 1763,[3] ngrancang modèl astronomikal an mekanikal sarta ing taun 1748 James Ferguson miwiti kuliah umum kanggé filsafat èkspèrimental. Punika dipunampahi wonten ing kathah kutha penting wonten Inggris. Piyambakipun dados pengajar ngélmu pengetahuan ingkang kondhang awit saking pamikiran lan piranti mekanis ingkang dipunginakaken. James Ferguson tilar donya wonten ing London tanggal 17 November 1776 lan dipunmakamaken ing
otobiografinipun kalebet Life déning E. Henderson, LL.D. (edisi kapisan, 1867; kaping kalih, 1870) ingkang ugi wonten andharan kanthi jangkep prinsip pepanggihan Ferguson mawi ilustrasi. Pirsani
Svenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.51, 6 Oktober 2016.
Bierutów (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bierutów&oldid=1090679"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
lam alif lam kof sood yak sin mim nuun
yak sin yak sin yak sin sood
marutanipunSampurnane manungggal yektiDadya wewadhagiraWulu kulit balungDaging otot lan ludiraSampun pepak sampurna catur anasir wewadhaging manungsaGuru Loka apa kang sayektiNgen angen nalar pikir lan akalEndra Loka
Jeh tulung takokno kamera super-zoom sing iso dipasangi accesoris sing macem-macem iku merk opo?
Rizal 14 April, 2009 at 08:26 Surabaya dan Jember jaraknya dekat tapi harga kamera digital koq
rikmo syinto.yo abdul qodir jaelani sih paringane gusti.ingsun nyuwun jembataning alam ghoib lan kasunyatan.ingsun nyuwun babagan ngilmu kamukten shoho pawulang niro (7x)
konco sawise sinau bareng nang omahku diterusne masak-masakan panganan sing biasane disenengi. Ono sing nyiapake bahane, ono sing nyiapake alat-alate sing kanggo masak lan ono sing nyiapake bumbu sing diperlokake. Sing dimasak panganan roti kukus. Mbareng wis mateng podo dipangan bareng-bareng. Sabare masak roti lan wis entek dipangan konco-konco podo mulih nang omahe dewe-dewe.
Ndherek belasungkawa konduripun Putra Bangsa Pinilih KH. Abdrrahman Wahid ing jaman kalanggengan
Mugya lebur sedaya dosa, sageda wangsul ing Dzatipun piyambak
ati iku lima ing wernane Ingkang dhingin maca Quran sak maknane Kaping pindho sholat sunat lakonana Kaping telu wong kang sholeh kumpulana Kaping papat kudu weteng ingkang luwe Kaping limo dzikir wengi ingkang suwe Sak kabehe sapa bisa anglakoni Insya Allah huta ala ngijabahi Gusti Allah kang kuwasa Gawe kewan lan manungsa Gawe srengenge lan mbulan Gawe bumi lan wit-witan
Nyangking kothak ing njerone isi sabak, bapak Gliyak-gliyak keng putra badhe tumindak
Turi-Turi Putih Turi-turi putih ditandur neng kebon agung Cleret tiba nyemplung kepundhung kebange apa Mbok ira mbok ira mbo ira kembange apa Kembang-kembang menur Sing
dakpilih kembang mlathi Sing dakphilih kembang mlathi Ayo kanca padha bekti Sungkem marang ibu pertiwi
Ing Tawang Yen ing tawang ono lintang cah ayu Aku ngenteni teka mu Marang mego ing
ati Ndek semono janjimu disekseni Mego kartiko keiring roso tresno asih Yen ing tawang ono lintang cah ayu Rungokno tangis ing ati Miraring swara ing
Praon Yo kanca neng gisik gembira alerab-lerab banyuning segara anggliyak numpak prau layar ing dina Minggu keh pariwisata alon praune wis nengah byah byuh byah banyu binelah ora jemu jemu karo mesem ngguyu ngilangake rasa lungkrah lesu adhik njawil mas jebul wis sore witing kelapa katon ngawe-awe prayogane becik bali wae dene sesuk esuk tumandang nyambut gawe
jogja, paes ageng, paes ageng gusti pembayun, paes ageng modifikasi, paes ageng sby, pengantin jogja, pengantin tradisional, rias pengantin, rias pengantin jogja, roemah rias arnie suryo, sakramen perkawinan,
kang ora duwé balung yang termasuk dalam filum Platyhelminthes.[1] Jinis cacing Trematoda urip dadi parasit ning kewan lan manungsa. Awaké dilapisi karo kutikula kanggo njaga supaya awaké ora kotor marga apa kang dadi tumpakané lan nduwèni piranti kanggi nyodot lan piranti kait kanggo nempelaké awaké dhéwé ing kéwan tumpakané. Tuladhané anggota saka Trematoda ya iku Fasciola hepatica. Cacing
kanthi mikroformat spesiesRintisan kanthi topik biologi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.40, 10 Oktober 2016.
ladub kerjo numpak mikrolet teko omah nang arjosari, trus oper bis nang bungurasih.. trus ndek kono oper libom kantor nang banyuwangi.. trus teko banyuwangi numpak sepitbot.. wakakakak.. cek ne mangkel silup-silup sing ngenteni aku ndek bandara.. tiwas ngenteni .. tibak’e aku numpak kapal… sam…. rasane numpak pesawat iku yok opo ???? paling banter aku tau ngrasakno iku mikul pesawat.. iku ae pesawat televisi.. lumayan abot… yok opo nek
Prabu Gajah Kulon (819 - 891) 9. Prabu Darmaraksa (adik ipar Rakeyan Wuwus, 891 - 895) 10. Windusakti Prabu Déwageng (895 - 913) 11. Rakeyan Kamuning Gading Prabu
gaibku kang ngrekso ing kene gede cilik tua anom. Wetan kidul kulon lor duwur ngisor siro kabeh podo tak kongkong paraknobarang iki marang jabang bayine.( ).ojo pati bali yen durung karo oncate nyawane musuhku.
Ilmu ini saya ijasahkan untuk penyerangan ke zionis. Dan apabila digunakan
anakseni ing Datingsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran amung Ingsun, lan nakseni Ingsun satuhune Muhammad iku utusan Ingsun, iya sajatine kang aran Allah iku badan Ingsun, Rasul iku rahsaning-Sun, Muhammad iku cahyaning-Sun, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kan langgeng ora kena owah gingsir ing kahanan jati, iya Ingsun kang waskitha ora kasamaran ing sawiji-wiji, iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kukurangan ing pangerti, byar.. sampurna padhang terawang-an, ora karasa apa-apa, ora ana keton apa-apa, mung Insun kang nglimputi ing ngalam kabeh, kalawan kodrating-Sun.” (R. Ng. Ranggawarsita, WIRID Punika Serat Wirid Anyariyo-
iku rohing urip. urip iku lungguhe ana ing napas, shalat iku sajroning sukma, sajroning sukma
ana nyawa, sajroning nyawa ana urip, sajroning urip ana eling, pardhu ta’ala Allahu akbar, tetep mantep weruh ing uripku.” (
ingkang isinipun Salam lan Pakurmatan), Pamuja (ingkang isinipun inggih punika Puji Syukur), Isi (Ingkang isinipun Latar Belakang, Isi lan Kesimpulan), Pangajab (ingkang isinipun Pangarep-arep) lan Panutup. Ing nginggil menika tuladha sesorah wonten ing Penyuluhan Bebaya Rokok.
Panjenenganipun Ibu ………………………… Minangka kepala …………………………. ingkang satuhu kinormatan. Bapak, ibu guru saha karyawan ingkang dahat kinabekten. Adik-adik siswa ……………………… ingkang tansah bagya mulya.
Sumangga sareng-sareng panjenengan lan kula ngaturaken puji lan syukur dhumateng ngarsanipun Gusti ingkang Maha Kuaos. Ingkang sampun paring kesarasan, karaharjan tuwin kabagyan dhateng penjenengan lan kula. Satemah saget makempal wonten ing papan menika kanthi wilujeng boten wonten alangan setunggal menapa.
Sakmenika kathah tiyang ingkang remen ngrokok. Saking bapak-bapak, tiyang ingkang sampun sepuh, bocah sekolah malahan balita ugi wonten. Rokok menika satunggaling barang cilik ingkang
ingkang tumuju kulit satemah saget damel kulit ketingal langkung sepuh utawi keriput lan kulit
ingkang dipunsebabaken deneng ngrokok. Sumangga kita jagi kasarasan. Kita singkiri ingkang naminipun rokok menika.
Ing pungkasanipun atur, mangga sareng-sareng nyenyuwun dumateng Gusti ingkang Maha Wikan, mugi-mugi wonten ing …………………………. menika boten wonten ingkang ngrokok lan menawi wonten mugi-mugi enggal-enggal nebihi kebiasaan ingkang ala menika.
Abdi Dalem Keraton. Sabdatama tersebut berisikan delapan butir perintah dan berbunyi:
"Mangertiya, ingsun uga netepi pranatan, paugeran lan janjiku marang Gusti Allah, Gusti Agung kang kuasa lan cipta uga marang leluhur kabeh. Mulo ingsun paring dhawuh yaiku: (
2. Ora isa sopo wae mutusake utawa rembugan babagan Mataram, luwih-luwih kalenggahan tatanan Mataram. Kalebu gandheng cenenge karo tatanan pamerintahan. Kang bisa mutusne Raja. (
Sing gelem lan ngrumangsani bagian saka alam lan gelem nyawiji karo alam, kuwi sing pantes diparingi lan diparengake ngleksanaake dhawuh lan isa diugemi yaiku: - pangucape isa diugemi -ngrumangsani sopo to sejatine -ngugemi asal usule. - kang gumelar iki wis ono kang noto. Dumadi onolir gumanti ora kepareng dirusuhi. (
5. Sing disebut tedak turun kraton, sopo wae lanang utowo wedok, durung mesti diparengake ngleksanaake dhawuh kalenggahan. Kang kadhawuhake wis tinitik. Dadi yen ono kang omong babagan kalenggahan Nata Nagari Mataram, sopo wae, luwih-luwih pengageng pangembating projo ora diparengake, lir e kleru utowo luput. (Siapa saja yang menjadi keturunan keraton,
6. Anane sabdatama, kanggo ancer-ancer parembagan opo wae, uga paugeran
mbenerake undang-undang keistimewaan, sabdo tomo lan ngowahi undang-undange. Kuwi kabeh dhawuh kang perlu dimangerteni lan diugemi. (
Happy Gandhi Jayanti. terms:gandhi jayanthi
Lilin 1. Dalu suci tidem samiJeng Gusti PamartaTedhak manjalma krana kitaMiyos wonten kandhang BetlehemGustining
salam salim sungkem kagem mbahe tiyang bungkuk ;(menowo sebab kakehen anggone lungguh silo,lan sujud marang gustine nganti mbungkuk,ndiluk atine,wedi lan isin
Badan Penyehatan Perbankan Nasional utawi ingkang asring dipuncekak BPPN inggih punika salah satunggaling lembaga independen ingkang dipunbentuk déning pamarentah Républik Indonésia kanthi adhedasar Undhang - undhang Nomor 27 Taun 1998 ngèngingi Pembentukan BPPN.[1] Badan punika dipunbentuk kanthi tugas pokok kangge nyehataken perbankan, ngrampungaken aset ingkang gadhah masalah lan ngupayakaken kangge ngonduraken arta nagara ingkang dipunsaluraken wonten ingsektor perbankan. Amargi lampahing karya kirang ngasilaken, mila ing zaman pamarentahanipun Presidhèn Megawati Soekarnoputri, lembaga punika dipunbubaraken ing tanggal 27 Pebruari 2004 adhedhasar Keputusan Presidhèn Nomor 15 Taun 2004 ngengingi rampungipun tugas lan dipunbubaraken BPPN.[2] Boten namung punika, Presidhèn
taun 2004 ngengingi dipunbentukipun TIm kangge nberesaken BPPN. Keppres punika inggih salah satunggal saking saperangan landhesan hukum ingkang dipunwedalken déning presidhèn ingkang gayut kaliyan dipunbubaraken BPPN. Kanthi dipunwedalaken Keppres punika, mila kanthi resmi BPPN dipunbubaraken.
Lampahing BPPN[besut | besut sumber]
Pebruari 1998[besut | besut sumber]
Pamarentah kanthi Keputusan Presidhèn Nomor 27 Taun 1998 mbentuk BPPN. Tugas pokokipun inggih punika kngge nyehataken perbankan, ngrampungaken aset ingkang taksih dereng rampung masalahipun, lan ngupiya saged ngonduraken arta nagara ingkang melebt ing sektor perbankan. Kangge nindakaken misinipun, BPPN dipunsangoni bekel saprangkat wewenang ingkang kaserat wonten ing Keppres No. 34 Taun 1998 ngengingi Tugas lan kewenanganipun Badan
konglomerat, inggih punika Sjamsul Nursalim, Mohamad Hasan, Sudwikatmono, Soedono Salim, dan Ibrahim Risjad. Lajeng, sekawan tiyang ingkang gadhah bank inggih punika Kaharudin Ongko, Samadikun Hartono, Usman Admadjaja, lan Hokiarto,
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.09, 23 Maret 2016.
Wis rampung durung urusane? Mosok sing duwe
kelas 5. Nalika mlebu kelas, ana murid anyaran lanang sing teka saka papan adoh. Nanging murid anyar kuwi ora biyasa. Dheweke duwe cacat awak. Sikile sengkleh siji sing tengen, awake gering, lan rambute rada arang, nyaris gundul. Pokoke mesakake banget perawakane. Ing dina sepisan muggah kelas kuwi, Bu Guru ndawuhi saben murid kanggo ngenalkake awake dhewe-dhewe ing ngarep kelas.. saiki gilirane cah anyaran lanang mau ngenalkake awake. Dheweke digeguyu kanca-kanca liyane, kelas dadi rame, bocah-bocah padha cekakakan. Bu Puji, wali kelasku ndawuhi murid-murid meneng. Nanging yo dasare bocah tetep ora bisa meneng, bocah-bocah ngempet ngguyu nganti rupane abang. Maksude kareben ora diseneni Bu Guru. Mlakune cah anyaran mau nagnti keseret-seret. Wektu dheweke ngadek sikile gemeter. Ing ngarep kelas, banjur dheweke ngenalke awake. ” Je . . jeneng . . jenengku . . Ad . . Adri ” jarene gagap. ” A . . aku . . sa . . saka . . ess . . SLB Harapan 1 .” Kanca-kanca sing awit
esuk, pas Adri lagi mlaku karo nggawa buku saktumpuk, sikile disandung karo kancaku sing gaweane ngenyek Adri. Dheweke tiba, bukune morak-marik ning jubin. Atiku trataban weruh kedadean kuwi. Ora ana sij-sijia kancaku sing arep nulungi Adri. Malah padha nggeguyu, ana sing mung ndeloki kanthi rasa jijik. Aku langsung ngadek, aku arep nulungi Adri karo mberesi buku-bukune Adri sing morak-marik mau. Adri banjur ngucapkake maturnuwun karo aku, tangane isih ngebut-ngebutke klambine sing reged. Ing sekolah, Adri ora nduwe kanca. Kanca-kanca sing lanang malah pada ngenyeki awake Adri. Ana sing ngenyek nganggo omongan lan ana sing ngenyek karo niru-niru solah bawane Adri. Nalika kanca-kanca sing wedhok ora gelem cedhak-cedhak karo Adri. Amarga perawakane Adri sing cacat mau. Wiwit prastawa pas aku nulungi Adri, dheweke dadi seneng nyedhaki aku. Adri wis nganggep aku dadi kancane. Aku yo narima wae, kanggo aku kabeh kuwi kancaku. Aku ora mbeda-bedakake kanca. Nanging aku ora cedhak-cedhak banget karo Adri, mung kanca biyasa. Soale aku nduwe kanca kenthel dhewe. Aku ora ngerti nek Adri nganggep aku dudu kanca biyasa. Nganti ing sawijining dina, pas aku lan kanca-kanca kenthelku lagi padha ngumpul, Adri teka banjur srawung marang aku lan kanca-kanca. Pas aku lan kanca-kanca jajan, yo ditutke karo Adri. Pokoke ning endi-endi aku lan kanca-kancaku ditutke. Wis ngrasa rak kepenak, aku ngusir Adri nanging carane alus. Adri malah saya nyedhaki aku, aku sing lagi sensitif dadi mbentak Adri. Karo kaget, Adri mlayu mboh ning endi. Udakara patang wulan sakbanjure kuwi, Adri wis seminggu ora mlebu sekolah. Aku dadi goreh. Pikiranku ngentha-entha ngapa Adri ora mlebu sekolah nganti seminggu lan ora ana kabar ngenani Adri. Bali sekolah, aku sakanca sekelas nggoleki omahe adri kanggo mastikake kabare Adri. Aku lan kanca-kanca njaluk alamat omahe Adri marang Bu Guru. Aku lan kanca-kanca mlaku muter-muter nggoleki alamat omahe Adri. Nganti tekan ing perumahan gedhe. Omah-omahe megah kaya gedung. Banjur dhewe tekan ing ngarep omah sing ora kalah gedhene karo tanggane. Aku ndodog lawang omahe sing gedhe dhuwur saka kayu jati. Ora let suwe, saka njero, ibuke Adri mbukake lawang. Ibune nduwe paras sing ayu, nanging mripatne kethok bengkak kaya bar nangis. Ibune Adri manggakake dhewe mlebu. Aku sakanca-kanca isih mlengo ndhelok omahe Adri sing megahe kaya gedung. Ibune Adri wis ngerti tekane dhewe arep nakoni Adri. Karo ngomong mripate mbrambang. Ibune crita nalika wiwit cilik Adri duwe penyakit sing serius. Wis pirang-pirang kali Adri nglakoni terapi, karo ngombe obat-obatan saka dokter utawa obat-obatan tradisional kayata jamu. Ibune Adri nalika crita mandheg sedela, mripate nerawang ing langit-langit omah. ” Wiwit cilik, Adri ora nduwe kanca. Biyasane wong-wong padha ora gelem cedhak-cedhak Adri amarga perawakane sing cacat. Sanajan mengkno, Adri ora tau isin utawa ngeluh karo keadaane. Dheweke pengen banget mlebu sekolah umum kanggo nggolek kanca. Sadurunge Adri sekolah ning SLB. Adri wis ditinggal Bapake wiwit umur 6 taun, gara-gara bapak nduwe penyakit sing padha karo Adri. ” critane Ibune Adri, Bu Neli. ”Lha Bu, saiki Adri ting pundi? ” pitakonku nyela critane Bu Neli. Aku wis ora sabar, atiku wis dagdigdug ora karuan. Pikiranku wis ning endi-endi. Bu Neli malah nunduk, ” Adri wis nyusul Bapake.” wangsulane Bu Neli. Kanthi rasa ora percaya, aku lan kanca-kanca liyane nangis ing kono. Aku wis ora bisa ngmong apa-apa. Dadi Adri wis meninggal ? Ngopo cepet banget ? Aku durung sempet njaluk ngapura marang Adri. Teka-teka Bu Neli takon, ”Iki ndak Dek Olin?” Aku manthuk alon. Banjur Bu Neli maringi lipetan kertas saka kantonge. Aku ndredeg. ” Sadurunge lunga, Adr pesen karo Ibu kareben surat iki diaturake Olin. Adri pengen ngucapake maturnuwun amarga Dek Olin gelem dadi kancane Adri. Dek Olin pancen kanca sepisan lan pungkasane Adri.” Aku mbuka lipetan kertas mau. Atiku trenyuh, aku nangis sesenggrukan maneh ing kono. Nyatane Adri
Kelas : VIII D YEN ing kampungku ana jeneng Bu Guru, sing dimaksud mesthi Bu Warsini garwane Pak Marno. Bu Warsini ora dadi guru, nanging dadi bojone Pak Marno sing dadi guru SD. Malah Bu Ratmi, Bu Jamilah sing ngasta dadi guru wae ora diundang tau Guru. Undang-undangane ya mung Bu Ratmi, Bu Jamilah ngono wae. Semono uga Bu Tarmi lan Bu Kasmi sing kakunge uga ngasta dadi Guru, undang-undangane ya ora Bu Guru, nanging mung Bu Tarmi lan Bu kasmi ngono wae. Dadi yen ana wong ngomong Bu Guru, sing dikarepke mesthi Bu Warsini iku. Amarga ing kampungku sing dadi guru dhisik dhewe ya mung Pak Marno sing saiki wis pensiun iku. Senajan Pak Marno wis pensiun, Bu Warsini isih tetep diundang Bu Guru. “SUPOYO NGIRIT” Glendhoh, wong sugih sing kondhang medhit ing salah sijining kampung pinggiran ing Kutha Solo saiki kerep nesu karo rewange sing jenenge Klithuk. Prekarane sajane amung sepele. Yakuwi prekara sogok untuk sing kanggo ngilangi sliliden ing untu sawuse rampung mangan. Dina kuwi kaya biasane, Glendhoh muring-muring amarga meruhi sogok untuk sak wadhah sing lagi esuk mau dituku ing supermarket wus entek gusis, amung kari wadhahe. Glendhoh: Thuk…Klithuk. Mrenea!! Klithuk: Wonten dhawuh punapa juragan. Gledhoh: Karepmu kuwi kepriye ta! Yen tak kandhani mbok rungokake apa ora ta?? Klithuk: Lhah…wonten punapa nggih? Kula kok mboten sumerep. Glendhoh: Kowe ki pancen seneng gawe aku nesu. Coba eling-elingen. Aku wus kaping pira ngandhani kowe, supaya ngirit nalika nganggo sogok untuk. Saben-saben mesthi mbok entekke. Sajane caramu nganggo kuwi piye ta?? Klithuk: Ooo..nuwun sewu juragan. Makaten, untu kula punika nembe sakit. Wonten ingkang krowok. Saben bibar nedha, mesthi kathah ingkang nyangkut. Mila, kula kathah ngangge sogok untuk lan sasampunipun inggih kula buwang, Ngertos-ngertos isinipun sampun telas. Glendhoh:Ning caramu ya aja ngono kuwi. Marai boros, ngerti po ra?? Klithuk: Inggih juragan, kula janji mboten nelasaken sogok untu malih. Liya dina, Glendhoh sing lagi wae mulih saka kantor lan mlebu ruang tamu meruhi wadhah sogok untune isih apik. Disawang tenanan, isine ya isih akeh, ora kaya adate. Glendhoh banjur jupuk siji lan dianggo cuthik-cuthik untune. Klithuk: Sugeng rawuh juragan. Glendhoh: Eh Thuk. Aku seneng meruhi kahanan iki. Saiki kowe pinter dikandhani lan nurut omonganku. Sogok untune isih akeh. Kayane kowe wus bisa ngirit anggone nganggo sogok untu. Ora kaya sing mbiyen-mbiyen. Apa untumu wus mari? Ora krowok maneh? Klithuk: Mboten juragan. Untu kula taksih krowok. Glendhoh: Lhah? Dadine kowe ya isih prelu sogok untu? Terus, seprene iki nganggo apa? Kok sogok untuk ing meja adate tak sawang isih wutuh? Klithuk: Nggih taksih ngangge punika juragan. Namung sasampunipun ngangge kula wangsulaken malih wonten wadhah. Supados ngirit. Glendhoh: Lhah?? Dadine sing tak anggo iki
BARATAYUDHA - Bogadenta Gugur (babak III)
BARATAYUDHA - Resi Bisma Gugur (babak II)
BARATAYUDHA - Resi Seta Gugur (babak I)
Gili Air inggih punika gili ingkang paling alit kaping kalih wonten celak ing pulo Lombok. Populasinipun kinten-kinten 1.000, sarta punjeripun wonten ing Propinsi Nusa Tenggara Barat. Pariwisata ing Gili Air punika wonten snorkeling, scuba diving wonten ing tengah-tengah seganten, sarta saged ningali kura-kura saha terumbu karang. Lombok, mliginipun Gili Air kathah dipundathenig déning wisatawan utawi sarimbatan ingkang nembé rabi.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gili_Air&oldid=943157"	Kategori: Pulo ing IndonésiaPulo ing Nusa Tenggara KulonPapan wisata ing Nusa Tenggara KulonLombok	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.49, 29 Novèmber 2015.
Punggol)639 Punggol Drive #01-06 Punggol Singapore 820639Ambience Aircon & RenovationBlk 167B Punggol East The Sundial Punggol
JepangKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
luwih becik wong sing ngakoni mung ora nglakoni tinimbang wong sing nglakoni mung ora ngakoni, mung tetep paling becik wong sing iyo nglakoni, iyo ngakoni. “
pamuji rahayu…, wah jan tenan kidimas Tomy….., panjenengan sampun njlentrehaken
sawijining bocah sing perduli marang budaya Jawa.Ning kok panjenenganipun saget ikhlas tetular ilmu ajian sepuh iki?
Sami mas. Kulo njih tiyang jawi. Sinten malih ingkang nguri-uri kabudayan jawi nek mboten kita sedaya? Nuwun mas. Pamuji Rahayu…
mas ilmu ini kan daftar ilmu sabda dadi..
Mbah nuwun lautan pangapunten dalem tiang alit kang bade ngangsu ilmu
tinggalaning leluhur kange sarana urip ning dunya lan akherat, aaaaaaajian waringin sungsang gadahipun Mbh kuwu cakrabuanaiku pripun ya Mbah.
SAKEHE RUPA PANINGALKU, SAKEHE GELAP SUARAKU , GEDE CILIK TUO NOM NDELENG AK TEKA WELAS TEKA ASIH TEKO
bernama panembahan paso pati. dan banyak lagi ilmu lain yang aku suka.
sing sopo biso nyawiji marang allah tan ono kendate ingkono bakal
kabeh mau sing sopo temen timenenan Insya Allah opo gegayuhane bakal kelakon lan kabeh
ratusan B U D O Y O sing bedo-bedo , terpisah oleh : ratusan W I C O R O / bahasa local , sing bedo-bedo ; lho kok iso dadi siji : b e r s a t u , dadi I N D O N E S IA ; yang merdiko th.1945 , ing wulan p o s o , bebarengan wulan AGUSTUS , dinone podo : tanggal 17 , dino JEMUAH . lha LONDO-LONDO , EROPAH ,
DENGKLOK maneh yak opo , hayooo…. , wong USTRALIA wis nggawe , wong cebol- J A P O N E wis suwe , wis dang gage mari ,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Magnoliopsida&oldid=828673"	Kategori: MagnoliophytaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Jawa. Awitdene Gusti Allah anggone ngasihi marang jagad iku nganti masrahake Kang Putra ontang-anting, supaya saben wong kang pracaya marang Panjenengane aja nganti nemu karusakan, nanging nduwenana urip langgeng h. Bahasa Italia.
Sate Lala Khas Kabupaten Pamekasan, Madura →
Paciran, Kabupaten Lamongan	Posted on June 3, 2013	by Pusaka Jawatimuran Kawasan Paciran Pesona Wisata Pesisir Utara
MUGI2 SEDOYA SEDULUR KWA DI PUN PARINGI KUAT SLAMET, RAHAYU WILUJENG KANTHI MBOTEN WONTEN ALANGAN SETUNGGAL PUNOPO DENING GUSTI INGKANG
sampun damel rubedo atawi ontran-ontran wong blog KWA dinten rabu tanggal 23 April 2011 kalian dinten kamis 25 April 2011. perkawis meniko sampun rampung mboten wonten uneg-uneg malih, kawulo kalian bopo naming pengen paseduluran lan silaturahmi wonten KWA saged langgeng. Monggo kita lajengaken paseduluran lan silaturahmi wonten KWA kersane persatuan lan kesatuan bongso Indonesia kuat lan dados bongso ingkang adil, makmur,
Wah Kula dereng lair wonten Blog KWA ing th 2011 ! ! Wonten menapa TO ? Kawula njih nderek nyuwun pangapunten menawi wonten
Wiwit awal abad ke-20, wong pribumi nagara Hindia Walanda dadi bersemangat nasionalisme, kang kawujud kanthi terbite beberapa publikasi nasionalis. Armijn, Hamzah, lan STA, telu penulis saka pulau Sumatra, miwiti proses pambentukan majalah anyar saka wulan September 1932. Mereka ngirimake surat marang 40 penulis kang aktif ing bagiyan sastra saka koran Pandji Poestaka lan njaluk tulisan, sarta sepuluh surat kanggo sultan kanggo njaluk dukungan. Banjur kontrak kanthi penerbit gadahe Walanda Kolff & Co. ora kawujud, para pendiri sepak kanggo nerbitake majalahe dhewe. Majalah kang dikasilake, Poedjangga Baroe, terbit kang pertama dhéwé ya iku ing wulan Juli 1933.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.16, 3 Sèptèmber 2016.
Cithakan:Sp(in 2007[1])
Taman Nasional Baluran mapan ing Jawa Wetan, Indonésia. Ing taman kono iklime rada panas, alame awujud alas dataran cendhek, savana, alas mangrurove lan bukit-bukit. Uga ana Gunung Baluran (1247m) minangka pucuke gunung kang paling dhuwur.
Ing taun 1937, Gubernur Jenderal Hindia Walanda netepake Baluran dadi Suaka Margasatwa kanthi adhedhasar GB. No. 9 tanggal 25 September 1937 Stbl. 1937 No. 544. Banjur ditetepake déning Menteri Pertanian lan Agraria RI kanthi
bebarengan karo dina Strategi Pelestarian se-Dunia, Suaka Margasatwa Baluran déning mentri Pertanian diresmekake dadi Taman Nasional.
Taman Nasional Baluran mapan ing Kecamatan Banyuputih, Kabupatèn Situbondo, Propinsi Jawa Wetan. Watese ya iku ing sisih lor Selat Madura, sisih wetan Selat Bali, sisih kidul Kali Bajulmati, Desa Wonorejo lan sisih kulon kali Klokoran, Desa Sumberanyar.
Miturut SK. Menteri Kehutanan No. 279/Kpts.-VI/1997 tanggal 23 Mei 1997 Papan Taman Nasional Baluran ambane kurang luwih 25.000 Ha.
Wujude taman iki arupa bunderan kang kasar, ana gunung berapi, gunung Baluran ing tengahe. Ambane tlatah iki kurang luwih 25.000 hektar. Taman iki kabentuk saka limang papan: Papan utama (12.000 ha), Papan Rimba (5.537 ha, kadadeyan saka 1.063 ha banyu lan 4.574 lemah ha), papan kang dimupangatake anthi intensif (800 ha), Papan kang
Kaca mawa pranala barkas rusakKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.44, 5 Mèi 2016.
Syukur Dumateng Gusti Alloh lan Sholawat Kagem Kanjeng Nabi. Puniko salah setunggaling kegiatan rutin sedulur-sedulur saking Bagag Jiwan Mediun, ingkang merantau ngudi rezky sambunge urip lan nglampahi laku ngibadah dumateng Gusti Alloh tetep nguripaken obor paseduluran “SILATUROHIM” rutin kalih wulanan.
sebagian anggotane monggo … di sawang :
Mohon dongone sedulur sedoyo ing Ngalam Ndonyo : mugi-mugi tansah pinaringan Keberkahan dumateng anggota khususipun lan
kulo mboten ngertos bab ingkang dipun bahas wonten ing perkawis modem meniko,kulo nyuwun kawigatosan sinten kemawon supados maringi penjelasan masalah modem meniko ngantos jelas,ingkang utami bab standar internasional ingkang dipun agem wonten ing modem meniko.Matur sembah nuwun saderengipun – by MO-DEM DAB (9:44am EST Wed Mar 24 2004)MO-DEM DAB (9:41am EST Wed Mar 24 2004)kulo mboten ngertos bab ingkang dipun bahas wonten ing perkawis modem meniko,kulo nyuwun kawigatosan sinten kemawon supados maringi penjelasan masalah modem meniko ngantos jelas,ingkang utami bab standar internasional ingkang dipun agem wonten ing modem meniko.Matur sembah nuwun saderengipun -@.
Samasa tiyang anjodhoaken anakipun jaler, lan sampun wonten pawestri ingkang dipun kajengaken, langkung rumiyin kedah nembung utawi nglamar, punika sampun dados tatacara ingkang kedah linampahan. Limrahipun tumindak nembung mekaten kanthi lantaran utusan, utawi tiyang sanes ingkang dipun saraya. Awewaton gegebenganipun tiyang jawi ing babagan punika, sedaya tumindak kedah saget dipun ajab sawabipun, pramila tiyang ingkang dipun utus utawi dipun saraya, prayoginipun tiyang ingkang sampun cekap ing yuswa, lan malih pantes tinulad.
Punapakemawon ingkang dados gegaranipun tumrap ingkang dipun utus inggih punika :
Mangertos nama-namanipun priyantun ingkang badhe dipun ajak bebesanan lan namanipun lare pawestri ingkang dipun lamar.
Mangertos nama-namanipun priyantun ingkang ngutus lan nama putranipun.
Serat/nawala panglamar, kalebataken ing amplop ingkang pantes, kaseleh ing baki, sokur bage rinengga edi.
Wonten kadang kinarya roang, lan ugi minangka paseksen.
Dene tumrap ingkang ngutus, dakderengipun kedah secala langkung rumiyin, dilih ing dinten ing tanggal ingkang tinantu badhe sowan. Bab nglamar ingkang kinanthen serat/nawala punika sanes akal-akalan utawi sanggit jaman sakpunika, jalaran wiwit kina mila nglamar kinanten serat mekaten sampun dados adat/tatacara. Bab punika prelu, jalaran jejodhowan punika satunggaling prakawis ingkang wigati, dados sedaya ingkang kawiyos ing pangandika prayogi wonten kakancinganipun. Kados pundi tumindak lan wacananipun manawi kautus nembung :
Sasampunipun dhateng lan dipun bagekaken lan lenggah kanthi prayogi, lajeng mbikak wacana, dene cengkoronganipun :
Ngaturaken punapa ingkang dados jijibahanipun, (dados utusan)
Kulonuwun, kula kepareng matur, kula ing siang/dalu punika tinanggenah dados utusanipun Bp./Ibu..............................sinaraya Bp./Ibu............................, ingkang pidalem ing..............................Kajawi punika kula ugi nepangaken kadang ingkang kula kanthi, inggih punika............................Bp./Ibu.............................., mugi tebihna saking sakathahing kalepatan/bebendhu, awit anggen kula kumawani sowan panjenengan, mboten sanes awrat dipun utus panjenenganipun Bp./Ibu....................................kinen/kadhawuhan matur wonten ing ngarso panjenengan. Dene ingkang dados wigatining prelu, kala semanten Bp./Ibu......................................kabrebel pangandikanipun, anggenipun.....................badhe kajodhokaken kaliyan putranipun kakung ingkang asesilihipun Bg..........................makatena manawi wonten chondonging panggalih lan sepen ing pambengan.
Dados ringkesing atur, sowan kula punika saperlu “ngebun-ebun enjing, ajajawah sonten” putra panjenengan.
Mekaten wigatining sowan lan atur kula minangka utusanipun Bp./Ibu........................ dene minangka kekancingan sedaya ingkang sampun kula aturaken, sumangga serat punika mugi katampi kanthi suka bingahing penggalih.
Wasana cekap semanten ingkang dados atur kula, manawi wonten kalapatanipun, nyuwun pangapunten. Wassalamu’alaikum wr.wb.
(salajengipun serat/nawala kanthi anorraga kaaturaken (sakbakinipun)
Kados pundi menggah tanggapanipun Bp./Ibu..............................ingkang dipun sowani, limrahipun dipun dampingi sawenehing kadang lan mangkenipun badhe hamakili matur, nanging saumpami mboten dipun wakili, inggih prayogi kemawon. Ingkang perlu dados kawidadosan wonten tatacara punika, nanggapi panyuwunipun utusan kalawau, boten prayogi atur wangsulan sanalika. Punika kirang prayogi menggah priyantun gadah putro pawestri dipun tembung teka lajeng sanalika dipun ulungaken (paringaken). Pramila tanggapanipun makaten :
Bapak.............................kados boten kirang trewaca malih menggah dhawuh pangandika panjenengan, ingkang mratelaken bilih panjenengan kautus Bp./Ibu................ Tinanggenah nglantaraken punapa ingkang dados kapreluanipun, inggih punika anggenipun nedya bebesanan kalian kula kanthi mundhut anak kula pun............................dados putr mantunipun. Kula sakulawarga ngaturaken sanget agenging panuwun, namung mugi boten kirang ing pamengku, dene atur wangsulan kula ingkang gumathok benjing kula aturaken samasa kula sowan panjenenganipun Bp./Ibu................................. Bab wekdalipun bade katemtoaken ing wingking. Mangke manawi sampun dawah dinten ingkang katemtoaken badhe atur wangsulan, saderengipun kedah nyamektaaken serat/nawala, ingkang suraosipun sami kaliyan ingkang badhe kawedhar ing lisan. Dene tuladha wacananipun mekaten :
Bp./Ibu...................................sasampunipn sami pinanggih wilujeng, mugi kepareng kula matur, saprelu nglajengaken rembag kapengker, duk nalika panjenengan utusan dateng griya kula, nelakaken menggah wiyosing sedya anggen
Awit saking gambuhing pamanggih kula sakaluwarga lan manut petang boten wonten prakawis ingkang sifatipun ganjil, pramila kula namung jumurung kapareng panjenengan. Mugi-mugi anak kula pancen sampun pinasthi dados jatu kramanipun putra panjenengan ing salami-laminiun, lestantun lan runtut ing samukawis. Dene dinten kalampahanipun dhaup, wonten ing wekdal ingkang prayogi badhe katuraken.
Tuladha-tuladha wacana kados kasebat ing nginggl punika lumadosipun nalika tiang jawi apalakrama awit saking kareksanipun tiyang sepuh, kamangka jaman samangke sampun benten. Sapunika para putra sami pados calon jodhonipun piyambak-piyambak.
Amila wonten ing wacana panembung mesthinipun inggih wonten bentenipun, ananging saumpami jaman sapunika nembung/nglamar kanthi ngginakaken tuladha wacana ing nginggil, inggih prayogini kemawon, boten wonten katentuanipun, malah ngiras pantes nguri-uri budaya jawi, titlaranipun para leluhur.
Tataran salajengipun, sasampunipun wonten cundhuking pamanggih lan condonging panggalih antiwisipun priyantun ingkang badhe bebesanan, lajeng ngancik tataran candakipun inggih punika “Asok paningset” (pasrah paningset). Katerangan bab paningset dalah tuladha wacananipun masrahaken lan nampi, saget kawaos ing kaca candakipun.
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Nisko. Powiat iki papané ana ing propinsi Subkarpathia lan nduwé padunung 67.077 jiwa.
Wayang purwa[édit | édit sumber]
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Salatiga, Surakarta, Yogyakarta,Bangkalan, Banyuwangi,
NING WONG LALI,ISIH LUWIH BECIK
masih. Restu Leluhur selalu bersama kita.
Reply ↓	SUARA on April 30, 2014 pukul 3:03 pm said:
Sugeng reraosan, tinebu teteping kalbu ing manah sederek sedaya
He he…mutih, ngrowot, etc..NGGENTUR maneh
Mepes, tapa maning, ngudi jiwaraga tinemu rasa utama
Muncul, wujud presiden kang saged nyengkuyung mukti aken
Mijil lahir wujud presiden kang saged teges nggelar gelar Hamangkunegara sejati, sagedto nggelar sejatining Bhre Wijaya..nggelar Jaya kawijayaning tlatah Negari Indonesia Raya.
nglindur kek radiator core 19, 23, ato 1000
pengen nggaya tuku Kawak 2013 sing anyar kwi
SOALE RODK NESU IKI…LIAT ORANG KERJA DI SALAHNO THOK…
Posted by rielloaros | 16 April 2012, 8:41 am Reply to this comment	Sabar, sabar, Mas. Ngombe disek, ben adem. Nyebut Jenenge Gusti sing makaryo ing sak jlantrahane langit. Mengko yen wes adem ayo nesu rame-rame. Ndelok anggota dewan penggaweane mung nggedabrus ae, kerjo ora kerjo nyacat wong liyo, aku yo pingin nesu iki… Jan Juanchok tenan anggota dewan kuwi!!!
MARZUKI ALI …DAHLAN ISKAN GAK MAKSIMAL..-PERLU LEBIH CEPAT….AKU SING WONG NDESO AE NGERTI POLA KERJANE P DI…LHA IKI MARZUKI…ISONE NYACAT ORA BANTU..KASIH IDE…KOYOK DPR KABEH ..MBOK DI
PUNTEN DALEM SEWU PAK ……………..KULO MBOTEN IKHLAS MENAWI PANJENENGAN DIPUN INTERPELASI, SAESTU PAK , NDONYO AKHIRAT PAK ,MBOTEN !!!! KULO MUNG SAGET PARENG DONGO, KAGEM PANJENENGAN ,MUGI TANSAH PINARINGAN KASARASAN, KESABARAN, KEKIATAN INGKANG LINUWIH KATHAH , KAGEM NGEMBAN AMANAH SAKING ALLAH SWT , AMIN YA ROBBAL ALAMIN, MUGI AMANAH INGKANG AWRAT MENIKO SAGET PANJENENGAN LAKSANAAKEN KANTI SAE SAK SAE SAE NIPUN, TETEP MLAMPAH INGKANG LURUS PAK, PANTANG MUNDUR, KATHAH ENGKANG BARIS DATENG SAK KIWO TENGEN LAN WINGKING PANJENENGAN PAK, MARINGI DONGA LAN SEMANGAT, TETEP SEMANGAT ENGGIH PAK , SALAM KAGEM IBU, MUGI TABAH, SABAR LAN SEHAT TERUS ENGGIH…………….
@ mas akik : nek jendral besar berarti kudu karo doraemon mas, gak iso pake eveready😀
@Mas Agung: Matur Nuwun Banget..234 karo kopi tubruk wah….manteb..tenan..opo
IPA: [moʊʔtəma̰]) iku segara sing dumunung ing kidul-wétan Lempongan Benggala, kidulé Myanmar lan kuloné Thailand; segara iki arupa bagéan saka Samudra Hindhia sing dawané 1200 km (saka lor mangidul) lan amba 650 km (saka wétan mangulon), lan jembar (luas) 797.700 km2. Jeroné rata-rata 870 mèter, lan jero maksimum ya iku 3.777 mèter.
Fundy • Segara Greenland • Teluk Guinea • Selat Inggris • Segara Hebrides • Segara Hitam • Teluk Hudson • Segara Ionia • Segara Irlandia • Segara Irminger • Teluk James • Segara Karibia • Segara Kapuloan • Segara Kreta • Segara Labrador • Segara Levantine • Segara Libya • Segara Liguria • Segara Marmara • Teluk Meksiko • Segara Mirtoa • Segara Norwegia • Teluk Saint Lawrence • Segara Sargasso • Segara Tengah • Segara Thracia • Segara Tirrhenia • Segara Lor • Teluk Venezuela
ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaRintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
METAFISIKA RUH | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Ing Indonésia, Malaysia lan Thailand, prodhuksi kesemek umumé mung cukup kanggo konsumsi lokal. Sumatra Lor, khususé wewengkon Brastagi, biyèn tau sacara tetep ngirim kesemek kanggo Singapura; nanging saiki mandheg amarga kualitasé kadhesek déning kesemek prodhuk nagara-nagara liya. Papan-papan liya ing Indonésia sing ngasilaké kesemek ing antarané ya iku Jawa Kulon lan Jawa Wétan, ing ngendi woh iki ditandur ing laladan-laladan dhuwur ing pagunungan.
"Wayang Golek Ajen - Wooden Puppet | Wayang Golek | Wayang ...";s:11:
Wayang Golek and Wayang Klitik, as discussed on Dear Habermas. ... Sometimes a wayang
SADWMTP)...47 RISER EZ-FIT (SADWE)...47 RISER EZ-FIT ONG (SADWE)...48 RISER EZ-
Dhèrèt homolog alkana[besut | besut sumber]
Yèn ana 2 utawa luwih pang sajenis , kudu dinyatakaké kanthi awalan di, tri, tetra, penta.
Pang-pang kang béda disusun selaras karo urutan abjad saka jeneng kasebut. Awalan normal, sekundhèr lan tèrsièr diluwèhaké. Dadi n-butil, sek-butil lan ters-butil dianggep awalan b-.
salah sijiné satelit saka saturnus, sakwisé ditliti déning Huygens yèn atmosfèr Titan ngedhunaké udan metana sacara périodhik marang lumahing rembulan.[2] Ing Titan uga dikawruhi ana salah sijiné gunung kang nyemburaké gas metana, lan saka semburan gunung iki nyebabaké akèhé metana ing atsmosfèr Titan. Sakliyané iku, katemokaké déning radhar cassini, kétok uga ana sapérangan tlaga metana utawa etana ing sakupengé Kutub Lor saka Titan. Metana lan etana uga dikawruhi ana ing bagéan buntut saka komèt Hyakutake. Analisis kimia nuduhaké yèn akèhé etana lan metana mèh padha akèhé, lan kabèh iku nuduhaké yèn ès metana lan etana iki kabentuk ing antarané ruwang antar lintang.[3]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Alkana&oldid=1067144"	Kategori: KimiyaKategori ndhelik: Kaca ngandhut cithakan cite mawa paramèter lawas	Menu navigasi
Mugi Amal saha Ibadah kita sedaya wonten ing sak lebeting Alam Gesang Saged dipun tampi kalian Gusti Ingkang Maha Kuwaos Lan boten kesupen kula ngaturaken agunging Samudra pangaksami dumateng Kang Lambang Sakeluarga… Mbok bilih wonten ing saklebeting kekadangan ing Padepokan mriki Wonten salah ucap saha salah atur kula ingkang kirang nujuprono ing saklebeting
Sing Nang Internet: http://astamiwa.wikia.com
Sambutan! Mangga wis pokoke woles bae nangkene, go kontribusi utawa nulis artikel anyar kanggo situs wiki sing bagus kiye, Para pengurus pesen supaya sampeyan ora ragu-ragu kanggo nulis anyar artikel migunani nggo anak putu dulur-dulure sampeyan padha nang macem-macem kothak. Mangga mung nentukna topik lan ngawiti nulis, amerga wiki kiye model nang macem-macem fitur nulis sing gampang lan mbiyantu. Welcome kanggo nggabungake!
Ensiklopedia bebas patang basa yakuwe: basa ngapak, basa jawa, basa indonesia, lan basa inggris. Mbahas mawerna-werna rupa nganggo ngelmu. Gratis kapan bae, selawase.
Papat multi Wikipedia: boso banyumasan, boso jowo, boso indonesio, lan boso inggris. Ngrembakaken Jekso Agung iso ngetokake karo ora masalah. Free
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hagafoss&oldid=874326"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
EnglishBahasa MelayuNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 19.11, 16 Novèmber 2013.
kaliurang ngarep selokan samping gudeg bu sopo kae lali. Sing lor UAD 2 kui aku wes nyobo cen joss kono yoan. Sing
Wilujeng dinteng riyaya 1433 H. Titah kagungan
rahmatipun dumateng kita sedaya. Amien.Mugi wonten manfaatipun. Namung sadermi nguri-uri kabudayan sampun ngantos kesupen mewawi kirim SMS lebaran dumateng sanak kadhang ing kampung saget dados tulodho mawi Sms Lebaran dan Idul Fitri Bahasa Jawa ing nginggil. Artikel
Daihatsu Terios ya iku salah sijiné montor SUV prodhuksi Daihatsu kang nggantèkaké Daihatsu Taruna.[1] Montor jinis iki digawé kanthi kolaborasi karo Toyota Rush.[1] Daihatsu Terios dikenalaké kang sepisanan ing pasar Éropah ing taun 2006.[1] Daihatsu Terios dikenalaké ing Indonésia sawisé dikenalaké ing Jepang.[1] Daihatsu Terios kang dikenalaké kanthi jinis short wheelbase.[1]
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Daihatsu_Terios&oldid=986994"	Kategori: Montor Daihatsu	Menu navigasi
Panjenengan bisa mbiyantu ngrapèkaké artikel iki kanthi mérang dadi paragraf-paragraf utawa wikifikasi.
Tema utama lukisan Sin ingggih punika wanita. Sakderengipun, wanita boten nate muncul ing lukisan ing wujud punapa kemawon, ananging ing karya Sin wanita ningalaken daya tarik lan kehangatan serta mancaraken kepandaian. Piyambakipun ugi remen nglukis kecantikan wanita ingkang nembe jatuh cinta. Abad kaping-17 ngantos 19 inggih punika masa ing pundhi wanita wiwit dipuntepang dados kaum ingkang independen lan bebraya wiwit mengekspresiaken emosi ingkang bebas. Karya Sin punika saluran ingkang nyajiaken perubahan kasebut. Lukisanipun ngandunt kepekaan ingkang inggil lan tanpa wates.
Miturut penelusuran sejarawan, Sin Yun-bok inggih punika pria ingkang berbadan tinggi lan berwajah tampan. amargi, ing pinten-pinten drama lan film ingkang ngangkat kisahipun, piyambakipun dipunperanaken déning wanita, ingkang menawi ugi amargi asma penanipun ingkang kewanitaan, Hyewon, ingkang berarti taman
linksArtikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Kelahiran 1758Pelukis KoreaTokoh Dinasti JoseonKategori ndhelik: Artikel ngandhut tulisan abasa non-JawaKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataRintisan biografi	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.08, 6 Oktober 2016.
Ahmad bin Yahya al-Baladhuri, sejarawan saking Pèrsi (abad kaping 9), salah satunggaling sejarawan ingkang dados unggulan saking timur tengah.[3] Ahmad ibn Yahya al Baladhuri ngayuh kauripan wonten Baghdad, panguaruh ageng dipunrasa déning kerajaan khalifah al Mutawakkil.[3] Piyambakipun njalani perjalanan Suriah kaliyan Irak kangge ngelengkapi informasi karya utamanipun.[3] Karya saking Ahmad ibn Yahya Al-Baladhuri uga dipunanggep sumber paling saged dipunpitadosi kangge sajarah
Tiyang kalihiran Pèrsi, tinggal wonten istana khalifah al-Mutawakkil kaliyan khalifah Al-Musta'in, dados tutor kangge putra saking Al-Mutazz.[3] Ahmad bin Jabir Al Biladhuri ninggal dunya nalika taun 892 akibat obat baladhur[3], Obat kasil karyanipun piyambak.[4] Baladhur punika Semecarpus Anacaardium.[3]
Karya-karya saking Ahmad ibn Al Biladhuri[besut | besut sumber]
Karyanipun Kitab Futuh al-Buldan, ingkang isinipun nyariosaken perang sarta panaklukan bangsa Arab nalika abad kaping 7 (termasuk panaklukan tlatah saking barat Saudi ngantos Mesir, Afrika Utara, tlatah Spayol kaliyan Irak bagian Timur, Iran uga tlatah Sind).
Karya sanesipun kayata Ansab al Ashraf, ingkang isinipun dipunkhususaken bab biografi kaliyan
Kaca ingkang dipunasilaken saking pancampuran "cahaya asam", kaliyan soda ugi pasir.[4]
Perunggu ingkang dipunasilaken saking pancampuran tembaga kaliyan batubara, ingkang kasil punika saged ngilangaken gas oksida seng.
Kaca ingkang saged dipunhias ngangge macem- macem bahan ingkang sampun dipuncampur.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ahmad_ibn_Yahya_al-Baladhuri&oldid=1055933"	Kategori: PenemuSajarahKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.46, 3 April 2016.
kangmas Lambang.., sugeng jejibahan wonten madyaning wana.., mugya tansah karaharjan.., salam sihkatresnan rahayu
Sumugi tansah pinaringan kinasih sangking gusti ingkang moho kuwoso… tun selamet sadayana sedoyonipun … *halah, boso ngawur* njawi = luar? jejibahan = pentalitan? wana = hutan?
Hehehe… wong njowo lali njowone… wong gendeng podo
dadi wong bhekti maring Gusti Kang moho suci Mumpung durung katekanan mal....
ditumpakke kreto jowo rodane rodo manungso ditutupi ambyang-ambyang disirami banyune kembang..
bubar golek slamet utawa golek bantuan anggone arep mungsuh Kompeni. Jalaran Kompeni pancen julig banget anggone nindakake perang, nganti Pangeran Diponegara bisa kapikut lan bisa dikalahake.
Ana sawenehe pendhereke keplayu nganti tekan wewengkon Jawa Wetan sisih lor, aran Temanggung Jayanegara kadherekake abdi aran Dhukut. Sejatine abdine wis didhawuhi yen ora kuwat ndherek supaya menyang asale. Nanging wis kadhung duwe jiwa semangat juang bela negara lan bangsa, mula niyate dilabuhi tekan pati yen durung bisa nelukake mungsuh Kompeni. Tumenggung Jayanegara dhawuh, yen ditandhingi kanthi srana gaman kang isih kuna iki ora bakal menang. Jalaran Kompeni duwe gaman kang apik modheren lan akeh.
Lakune Tumenggung Jayanegara lan abdine ngalor-ngidul munggah gunung mudhun jurang, ora genah tujuwane. Nganti awake rusak, jalaran kurang pangan lan ngaso. Mula sawetara suwene ing sangisore wit gedhe kang edhum leren, padha mangan saanane kang digawa. Bejane ing kono cedhak sendhang kang bening banyune, mula anggone golek ngombe ora kangelan. Rampung mangan Tumenggung Jayanegara dhawuh, “E, Dhukut, wis sawetara suwe aku lan kowe golek cara nelukake Kompeni, nanging takwawas wektu iki durung wektune, mula mengko aku dherekna sowan menyang Padhepokane Bapa Rajegwesi, kirane kowe isih kelingan dalane”, dhawuhe Tumenggung Jayanegara. “Inggih kula taksih kemutan marginipun, pramila mangga enggal bidhal mumpung taksih wonten surya”, wangsulane Dhukut.
Bubar rerasan banjur budhal mengidul nrajang gunung gamping, banjur mudhun nganti tekan sacedhake kali bengawan banjur menggok ngetan. Ora watara suwe wis tekan laladan padhepokan Rajegwesi, sing dituju. Tekane Tumenggung Jayanegara lan Dhukut, ndadekake kagete Kyai Rejegwesi, jalaran pancen Tumenggung Jayanegara iku siswane sing manut lan pinter, wis sawetara taun ora ana katon. Mula tekane ndadekake bungahe Kyai Rajegwesi. Sawise ngabarake keslametane, Tumenggung Jayanegara ngandharake sakawit ndherek Pangeran Dipanegara mungsuh Kompeni. Nanging bareng Pangeran Dipanegara kabujuk lan banjur dikunjara, atine Tumenggung serik banget awit akale Kompeni. Nganti keplayu golek bantuan anggone mungsuh Landa. Dene Kyai Rajegwesi mung meneng lan ngrungokake kabeh critane Tumenggung Jayanegara. Rampung critne Tumenggung Jayanegara, Kyai Rajegwesi paring dhawuh yen wektu iki durung wancine, mula prayoga leren ana Rajegwesi sawetara. Dene sing didhawuhi amung manut dhawuhe Kyai Rajegwesi.
Nganti meh setaun Tumenggung Jayanegara lan Dhukut abdine leren ing Rajegwesi, ing kono nindakake apa sing didhawuhake Kyai Rajegwesi yaiku nyuwun pangayomaning Pangeran lan pituduh supaya bisa mbelani Negara lan bangsa. Nanging nganti wektu iku durung oleh wangsit, kepara Kyai Rajegwesi dhawuh, gandheng yuswane dungkap sepuh, ing mangka kagungan ingon-ingon wujut kebo siji, supaya Tumenggung gelem ngopeni, lan samangsa kebo mau lunga, supaya ditutake menyang ngendi tujuwane. Yen kebo mau leren, ya ing kono dununge Tumenggung Jayanegara kudu leren lan gawe desa. Dene yen kebo wis mati sepaya dirukti samesthine.
Batine Tumenggung Jayanegara sedhih banget, jalaran Kyai Rajegwesi iku gurune kang tresna marang siswane, mangka wis dungkap sepuh, sarta bakal ninggalake padhepokan. Trenyuh banget atine lan rada bingung antuk dhawuh, “Apa ana manungsa didhawuhi ngetutake kewan?”, jrening batin. Nanging kabeh mau pancen sajak ana kang wigati, mula kabeh dhawuhe bakal ditindakake. Luwih-luwih dhawuhe guru.
Tekan dina kang wus katetepake, kebo diuculake, dene Tumenggung Jayanegara lan Dhukut ngetutake ing burine saka kadohan. Lakune sedina, rong dina, seminggu, sesasi, rongsasi nganti meh setengah taun lakune kebo isih ditutake. Nanging dayane wis tuwa tur ora kopen pangane, kebo suwe-suwe ambruk. Sadurunge ambruk noleh sing ana buri, ngawasake Tumenggung lan Dhukut, kaping pindho, banjur kebo mati. Weruh kebo wis ora obah Tumenggung Jayanegara nututi lan marani dununge. Bareng ngerti kebo wis mati, banjur dirukti apa mesthine manut dhawuhe Kyai Rajegwesi.
Rampung anggone ngrukti kebo, banjur golek papan sing prayoga banjur wiwit babat-babat gawe pasanggrahan. Suwe-suwe akeh para warga kang teka., sajake ya pandhereke Pangeran Dipanegara, nganti dadi desa lan
padha gawe omah lan gawe tegal sawah supaya ditanduri pangan kanggo nyukupi kebutuhan. Kabar kinabaran para warga sya akeh kang manggon ing kono, nanging desa mau durung ana jenenge. Mula usule kabeh warga supaya Tumenggung Jayanegara sing gawe jeneng. Penggalihe kelingan ngendika, KEBO JAYANEGARA, tegese kebone Temanggung Jayanegara. Mula jeneng mau banjur karacik ke-BO, JA – NE – GA – RA; Banjur diringkes dadi jeneng BOJANEGARA. Ing besuk yen ana rejane jaman, papan iki dijenengake
Kang Murbeng Dumadi. Saudara-saudara tersebut dinyatakan dalam Wejangan Paseksen Wirid Wolung Pangkat: “Yaiku wejangan jumenenge urip kita pribadi angakoni dadi “warganing Pangeran Kang Sejati” kinen aneksekake marang sanak sedulur kita, yaiku: bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu, lan sakabehing dumadi kang gumelar ing
ingkang ndados’aken anyes, wening lan padhang ing manah… Matur nuwun sanget kimas Tomy…
Sugeng Warså Énggal 1 Surå 1944 Bé
*jebul medar koyo ngéné iki, kudu
@punggol Punggol Central Edgefield Plains Punggol Field Punggol Drive Punggol Walk Compassvale Crescent Edgedale Plains Punggol Road Punggol Place Watertown@Punggol
Cucak Rowo sumatera Desember, Harga Cucak Rowo sumatera November| Untuk jenis burung ini,
February 23, 2009 at 5:58 am	pancen nasib dadi wong pinter tp g duwe duit.dadi kudu
Lanang x wadon, dhoyong x jejeg. Tembung saroja seperti Abang Mbranang,Campur bawur, dhawuh
jenenge anak kewan(binatang),jenenge wit (pohon) , jenenge godhong (daun). Jenenge kembang (bunga), Jenenge wektu (mangsa) sampai dengan jenenge tali (
yo ono geguritan tekan graji wesi, ketoke si cah bagus ki pagaweyane tukang nggrajeni wesi lan di dol…opo tukang nggrajeni ril sepur yo…wih blaiiikk…we lha kok ngrasani
Video - kidung dandang gula /mistik jawa/javanese mystic
Jawa kidung dandang gula /mistik jawa/javanese mystic
kidung dandang gula /mistik jawa/javanese mystic
MANTRA MENYAN PUTIH | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
opo podo kroso ngising to? makane sakdurunge
bilang ” urip iku abot sanggane, neng yo tetep di songgo, ora keno ora, ojo lali yen di gawe abot yo abot, yen di gawe enteng yo enteng, tergantung awakmu olehe nglakoni ” ( g ngerti
utawa sawijining upacara kang dilakoni ing sasi ke-7 nalika ana salah sijining wanita ngandet.Kanti pangarep arep supaya si jabang bayi kang ono gua garbane ibu lan ibu kang ngandet tansah pinaringan keslametan.Tata upacara kang ditindaake nalika ngandet, yaiku siraman, nglebokna endhog ayam kampung menyang njero kain calon ibu sing dilakoake bojone,
begjane kang lali ……………………….. luwih begja kang eling ………………………… lawan waspada …………………………………… Penutup R. Ngabehi Ronggowarsito 55DJOKO W 56
Kaanggit dening Kanjeng Sunan PrawataPucungJatawau: gantya mangke kang sumambung, Jeng Sunan
ke Endraloka).Dunungipun: langen cipta kang satuhu, swarga panglaran san unggyaning Hyang Sidajati. Pan ing kono sirna kamanungsan kula.(
fitnahan kok dadi rodo gatel pingin urun renbug.
assalamu ‘alaikum…,pripun kabare poro pinisepuh lan sedulur kabeh,
wah wah wah….. seminggu ra online nk kampus,tibane wingi lg lebar ono rame-rame yo,kagem sedulurku kbh lan poro pini sepuh mugi tansah pinaringan sabar lan pinaringa tetepe iman,
rumangsa luwih sekti nanging sakabehing daya lan kadigjaya kepareng kekuatan ne gusti shang yang murbeng dumadi dadi. Wis sak lawase manungsa ora isa luwih tinggi ne karo shang yang manon. Ilangake dendam, becik seko ati mu. Urip luwih pasrah na mring hyang murba. Utawa manungsa iku mudu ngerti jati diri ne sapa sak jati ne urip mu lan sak jati ne badan mu “sapa Ingsun?”. mengko nak sira isa ngerti jati dirimu Lan diweruhi kahananing dzat. Sepi ing pamrih lan rame ing gawe. urip iku kudu panarimo urip mampir ngombe banyu kabeh sing sira nduwe ngilmu, banda, lan urip mu mung sinilih marang kang murbeng alam. 2. HAMENG SASONGKO : Aja nyisipake nang ati mu becik karo wong liya. Nanging sak kabehing wis ono sing ngatur. Rejekimu, ngilmu mu, lan pati mu. Urip iku kudu laku panarimo, aja iri yen wong liya luwih tinggi marang sira, Luwih banda ne, luwih ngilmu ne.Nyirna ake cik lan ati mu mengko urip mu tentrem lan padang ati mu. 3. HAMENG SATRYO : Wong iku mudu asah, asih lan asuh. Aja rumangsa sira luwih bener, luwih sekti, lan luwih banda kang gawe sengsoro wong liya. dadi wong kang satryo, wong sing isa gawe tentrem wong liya. Dadi wong sing gawe padang ati wong liya. Aja golek pamrih, aja wedi yen sira bener ning nek sira salah njaluk pangapura ingkang Hyang widi dalem ingkang luput. Wong iku mudu welas asih karo wang liya ne sing ora mampu kei mangan wong kang luwe, kei kelambi wong kang wudo, kei tongkat wong kang wuto.
Ahalyā) utawa Indradi ya iku bojoné Resi Gautama. Tembung Ahalya ateges "kang ora ngalami pangowahan" (awèt nom, abadi). Ahalya manggon ana ing sawijining asrama bebarengan karo Resi Gautama. Dhèwéké nduwèni rupa kang ayu banget, mula Dewa Indra dadi kasengsem.
Kutukan Resi Gautama[besut | besut sumber]
Ing sawijing dina, nalika Resi Gautama ninggalaké asramané, Dewa Indra nyamar lan kanthi nepsu dhèwéké ngrayu Ahalya. Ahalya ngerti sapa kang ngupaya ngrayu dhèwéké amarga mata batiné kang landhep, nanging dhèwéké kapusan déning ayuné dhèwéké dhéwé mula dhèwéké ménéhi kepuasan marang Indra. Nalika Resi Gautama teka, dhèwéké kaget amarga Ahalya wis terpengaruh godhané Indra. Resi Gautama banjur ngutuk Ahalya supaya tapa kanthi wektu suwé demi nebus dosané. Supaya Ahalya ora diweruhi, wujudé dadi watu. Resi Gautama uga kandha yèn candhake putra Dasarata saka Ayodhya bakal ndolani asrama Resi Gautama, ya iku ing papan panggonane Ahalya nglakoni tapa, lan mbébasaké kutukané. Sawisé Ahalya dikutuk, Resi Gautama ninggalaké
Türkçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.17, 3 Sèptèmber 2016.
geguritan, Wanita & Aku |	10 Komentar
Sawali Tuhusetya on Desember 22, 2008 pukul 6:54 am said:
wah, datan ana kang bisa mbales kaya ngapa pengurbananing sang ibu. wiwit bocah ana guwa garbaning sang ibu nganti mentasake dadi pawongan kang pinunjul awit saka jasaning sang ibu. mula sapa wae kang wani duraka marang biyung, pungkasane bakal kaya malin kundang, hehehe …. sugeng dinten ibu, mugin tansah ginanjar rahayu basuki, nuwun.
Ibu sesebutan ingkang paling luhur, mugi kita sami ginanjar kawilujengan saged mbales sedaya kabecikan Ibu Bapa kanthi nyiapaken generasi muda dados tiyang ingkang migunani tumraping nusa bangsa lan sesami
Reply ↓	omiyan on Desember 22, 2008 pukul 8:55 am said:
mboten wonten engkang nandingi kejobo trisnaning kang tulus ati dumateng engkang wayah.
kulo nuwun mas, saestu niki…. mboten guyonan, lha wong kulo niki mboten mudeng blas he…. lha terus maose pangertenipun kepriben…..🙂
pinisepuh, kulo mboten saget dateng jogja.. amarganipun kulo tasih wonten Saudi Arabia.
@dead man Weruh bae kita due utang ng warung,,,,,abis kopi gaweane mbok atun maknyus ci smpe2 klalen wis
Wuahaha ki cantrik metu dayane iki mau mbabar kawruh sukmo sejati monggo ki kulo bade satoto midangetaken wisian wedaring ilmu meniko ki cantrik.
TANSAH AMBUI SAGUNG ING TUMUWUH AMBREK SAGINGING DUMADI ESTINE MANEMBAH KITO DUMATENG ALOH ALOH ALOH
kalian nunggu berita,kulo niki calon mahasiswa ingkang bade daftar pertama….
Sedulur sedaya, sugeng siang.@Ki
@Ki bengawan candhu: kulo malah nembe liyer2 niki. monggo Ki di lanjut, kaliyan ngemil kripik paru saking salatiga ben mboten ngantuk😀
@wong abangan…batu apaan…hayooo mo ngerjain…?
@bambang…salam knl&salam hormat…
@kanjeng senopati sugeng siang ki..
salam hormat kagem poro sesepuh kampus wong alus saking tlatah borneo…mugi tansah pinaringan berkah & rindho Allah SWT..matur suwun…
Salim kagem Ki Kapal Api, Ki Wong abangan, Ki Akik ( ampun kesupen jenang mubarok-ipun Ki ) lan sedoyo sesepuh kampus wong alus.
dibakarin hio gunung SAMPOERNA 234 dulu supaya cepat hadir ni… ki Wongaluuusss,, hadiirr,, dataaang..laahhh…
bidal ten saudi badhe pados ilmu, eeh malah wonten saudi mboten angsal
Gusti Alloh puniko celak… Wonten makah utawi wonten sidoarjo mboten wonten bedanipun. Celak ipun Alloh kalihanipun rahsa..
Mas Bengawan Candhu@ ku tunggu wlw tak pasti…..
@969….betul betul betul….msl njenengan pnya ksempatan voucher tour
panjenengan tidak pernah bosan mengelola kampus ini.Semoga Alloh SWT merahmati dan meridhoi panjenengan lan sesepuh ugi kito sedoyo .matur nuwun lan ngapunten bilih kathah klenta klentunipun
tèn Bone BolangoKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Purwacarita, Serat Ambiyabahwi, Babad Surakarta, Babad Giyanti Dumugi Prayat, Serat Wiwahajarwa, Buku Gambar Songsong Keraton, Babad Purwa,
nyusun data wong sakmono akehe ndahneyo angele, opo maneh enek sing
ngapunten ingkang katah … hehe.. memang ngopeni uwong muacem2 macem ora gampang.. masalah antri wae isok dadi pekoro …
kang kang anggilud pangelmon kawruh Jawi, supaya sakabehing reh kang digilud iku bisoa manjing dadi keyakinan kang lebune lumantar pikir pratitis, dadi ora banjur mung mbalilutan tanpa landesan pamgerten, sing wahanane andhakan sok banjur dadi kukuh amengkoki keyakinan sing tanpa katerangan kasunyatan.Anandena pamarsudi / panggilude kudu sing kelawan genep, ora mung nyumurupi ngelmune wae, nanging uga ameruhana gegebengane kang sejati. Kudu bisa anyumurupi cangkok lan isine, wadah lan sing di wadahi, mula mengkono awit yen mung salah siji wae, dadine malah bakal kapitunan.Upama mung nyumurupi teori iki samangso ngenani babagan kawikyan nanging ora ngidhepi marang prakteke, utawa kosok baline, weruh prakteke nanging ora weruh uger-uger teorine iku jejere banjur ora sampurna. Dadi tiwas bisa, nanging bisane mung separo, ora tatas, temah dadine malah ora putus.Yen dijinggleng, gelaran pemut kaya kang wis di terangake ing duwur iki, salugune mung ya mampri amprih utamane lan sampurnane ngilud ngelmu iku.Ana dene bakuning wos mungguhing pemud kasebut, gelarane mengkene :a. Marsudia ngelmu amrih bisane weruh pamoring semu prasemon gaibing Widi, iki sing dadi sing dadi gegayuhan baku, ya pakeme giludan, yen ora bisa meruhi perkara kasebut, anggone mersudi ngelmu dadi tuwas tanpa tanja.b. Murih bisa meruhi pamoring semu, prasemon gaib ing Widi iku mau saranane kudu jangkep meruhi cankok lan isine, salah siji ora kena ditinggal.1. Cangkok – wadah – gelar kelahiran- laku.2. Isi sing diwadahi – sing netepi gelar kelahiran – ngelmu.Dadi amrih bisa nyandhak marang susurupan lan gegayuhan kang satune kudu jangkep anindakake ngelmu lan laku, jer ngelu kang ora dikanteni laku iki muspra, ora ana guna paedahe, karo-karone kudu ditindakake kanti bebarengan, ora kena cewet salah siji.Anadene laku
yaiku :1. SyariatTegese anindakake kelawan pakarti nyata miturut angger-angger pranatane pangelmon, endi sing kena lan endi sing ora kena dilakoni, endi sing wajib ditindakake lan endi sadengah kang bisa dileksananikanti mana suka (suah).2. TarekatTegese kawruh mungguhing angger-angger kasebut, dadi nindakake syariat kudu kanthi dilambari pangerten apa sebab lan guna paedahe dene sawiji-wiji iki wajib utawa ora kena ditinggalake.3. HakekatTegese nuju marang kasunyatan woh mungguhing pangiludan, yaiku sing kasebut laku sing wis nyandakmarang tataran kebatinan (luwih jero maneh).4. MakrifatTegese nyumurupi kasunyatan wohing pangiludan.Laku patang perkara kasebut kudu katindakake kabeh kanti urut miturut undha usuking tataran, yen ta nganti gotang salah suji, mesti ora biso tekan punjering gegayuhan, ateges wis marsudi kongsi ngenting, toging data malah ora idep apa-apa.Ing sarehning dasare ngelmu ana ing kene ana gandheng gaibing Widhi, gelarane banjur sambung rapet karo prakara urip lan pauripan alandesan katerangan iku, tembung cangkok lan isine mau kajaba bisa kaumpama kanggo negesi blegering ngelmu lan laku uga bisa katujokake prasemon bleger kapribadenkang urip lan ngalami panguripan.Kaplase banjur endi kang disemu mawas sesbutan cangkok lan endi sing disemu mawa tembung isi. Rehning urip ya bleger kapribaden iku mengku badan rong prakara, keplase tembung cangkok lan isi iku banjur nuju bebadan rong prakarakasebut, yaiku jiwa lan raga , sing jroning lagi urip iki pada manunggal dadi siji.Kasunyatane jroning urip iku raga lan nyawa oa bisa pisah, raga kang minangka dadi wadahe, ya cangkoke, dene nyawa kang minangka sing diwadahi mbah lan musik. Sanajanta sakarone pada manunggal dadi siji lan dayane pada tarik tinarik sarta bawa mrabawani, jejere pada anduweni lungguh dewe-dewe kang mbaka siji kudu disumurupi kalawan taandes, kepriye lungguhe siraga, kepriye lungguhe si nyawa.Raga kang asipat kasar iki bisane mobah lan mosik karana kadunungan nyawa kang asipat alus lan nyawa anggone bisa mobah mosike karana dumunung ing raga. Gamblange sing diuripi ora bakal klakon bisa urip samangsa ora didunungi dening sing nguripi ora bisa makarti gawe urip yen ora dumunung ana ing badan kang diuripi, dadi bebadan sakarone pada samad sinamadan lan daya-dinaya.Ing sarehne raga orabisa urip yen ora di enggoni nyawa lan nyawa iku sawarna badan kang menehi urip, ing kene pilah-pilahing lungguh banjur dadi :a. Siraga obah krembyah-krembyah mung karana manut sarehe si nyawa, jejere banjur dadi prabot pakarting nyawa, utawa bebadan kang dikuwasani, sing sateruse diarani KAWULA.b. Si nyawa kang duwe daya anguripi lan mobah mosike manut sakrenahe, jejere banjur dadi bebadan kang nguwasani kahanan raga, sebutane banjur dadi kosok baline KAWULA YA GUSTI.Manunggale sifat sakarone mau, manunggale siraga lan sinyawa. Manunggale KAWULA lan GUSTI iku
lan nyawa, disemu dening bleger urip sing awujud jejer kapribaden.Sak mangkonoa nyumurupi gaibing KAWULA lan GUSTI, ya pada wae karo nyumurupi gaibing pangeran, ya nglereg marang nyumurupi pribadene dewe, ya weruh marang uripe kang sejati.Ana dena jablase keterangan kasebut yaiku raga iku lungguhe banjur dadi kasunyatane nyawa, lire rehne raga iku bisa krembyah-krembyah obah lan makarti dadi cihna yen ing jrone terange ana nyawane lan nyawa iku kang minangka dadi kasunyatane urip, lire ana nyawa bisa ngobahake raga lsp, iku mujudage bukti yen nyawa iku nggerba urip lan urip iku asipatlanggeng, dumunung ana ing panguasaning pangeran kang asipat jumeneng klawan sarta ora owah gingsir lan dayane nglimputi saindenge jagad rat pramudinata, jagad geda lan jagad cilik.Miturut larasan ing duwur terang banget yen blegger wujud kapribaden kang urip iki ya wujud manunggale KAWULA lan GUSTI, ya manunggale Manngsa lan Pangeran kang ing sarandene kalawan urut-urutan sarta tumata tanpa kuciwa kadayan dening panguasane.Ing sarehne wis disumurupi, yen blegger kapribaden iku minangka prasemon gaibing Pangeran kang kagungan sipat-sipat pinesti, perlu uga disemurupi sipat-sipat Pangeran kang jangkep, yaiku kang diarani sipat 20. Dadi terange ing sarehne manungsa iku dadi prasemone dadi wewayangane pangeran kang kagungan sipat 20 iku mau, sing gelare kaya kasebut ing ngisor iki :1. Wujud : Ana2. Kidam : Disik ora ana kang disiki3. Baka : Langgeng4. Muhalawatil lil kawadisi : Beda karo kang anyar5. Kiyamuhu binafsihi : Jumeneng kalawan piyambak6. Wahdaniyat : Sawiji7. Kodrat : Kuwasa8. Iradat : Karsa9. Ilmu : Kawruh10. Hayat : Urip11. Samak : Miyarsa12. Basar : Wuninga13. Kalam : Ngandika14. Kadiran : Kang kuwasa15. Muridan : Kang kagungan karsa16. Aliman : Kang kagungan kawruh17. Hayan : Kang kagungan gesang18. Samian : Miyarsa19. Basyiran : Nguningani20. Mutakaliman : NgandikaKang supaya biso nyumurupi manunggale Kawula lan Gusti mau lekase kudu kalawan lumintu-mintu lan carane kudu
tansah nitis wae bali urip dadi manungsa maneh kang kasinungan urip bungan lan seneng, kanggo opa istingarohe, awit ana ing alam donya mono uripe ora suwe, lire ora suwe nganti bisa nyandak umur 1000 tahun. Dadi yen ta nganti ora nyumurupi jamaning pati, uripe tanpa guna.Lakune pikire tuna dungkap ing jaman akerate bakal
lan katentremaning ati ora ana. Anane mung tansah bingung lan liwung sarta ora idep ing dalane, mula mengkono awit ora mikir marang beda-bedaning kahanan sarta nyingkur marang tataning agama.Mangka kang kudu dienut iku agama kang luwih suci kang bisa nuceni Dzat lan sipat, ya sipat kang murah ing salawase. Mula ing reh iki kudu sing bisa mikul lan pikulane kudu sing satimbangan, aja ana layanane sing abot sisih. Ing saupamane krenah pangupayaning sandang lan pangan, dipinter ngembat bebarengan, ora kena ditinggal siji.Yen ngebotake salah siji uga kena. Tumrap wong sing nengenake marang pangan, saben dina kudu nyambut gawe, murih bisane mangan wareg, awit pangan iku cagaking ngaurip. Mung wae uripe kudu mawa tekad amrip bisa kacukupan. Anyukupi jabo-jero. Dadi samangsa dibabar bisa katora ing kaluwihane, ngugemi budaya sing sejati.Kanyatan mungguhing ngaurip iki titikane saka gebyaring sandangan, ing saenggon-enggon ora bakal ngisin-isini. Nanging kudu disumurupi pamrihe sing sejati. Aja nganti kadrem ing kaendahan wae sanajan mengkono kudu kaudi murih bisane kacekel, mung wae pangudine ora prelu saben dina kudu sing kalawan sabar lan
nyuwun sewu niki saking sukorejo cah enggal nderek ngiyub teng gubuge kluarga kendal...salam knal smua.
PAMORING KAWULA GUSTI Pamoring Kawula Gusti iku pinda damer murub, mula bener yen gawe kekes lan
mungguh ing kapiterane ulah lan tanduk, duduga lan prayoga tansah dienggoni, wanine kadidene jajaka, nanging wani sing ora ateges maoni ngelmu kang wis mapan.Ngenggoni tapa-brata kang pitung prakara :* Kapisan, tapane jasmani oja sok darbe rasa serik, kudu narima ing lair trus ing batin.Tapane badan wadag utawa tapene kalairan, yaiku sing
marang sapade tumitah, sing ateges sugih ing pangapura marang kaluputaning liyan.3. Sing bisa ngayomi sasamaning ngaurip
watak demen goroh.* Kaping telu, tapane hawa napsuKudu nglakoni sabar lan alim sarta sugih pangakema marang sapa wae, sajan marang wong sing wis milara awake, percayaan marang Pangeran.* Kaping papat, tapane sang rasa sejati.Pikir utawa ati kudu kagawe supaya meneng lan wening, ngudiya mamrih bisa tansah muja lan semedi yen kabeh wis meneng lan wening, gegayuhane mesti bakal kacekel.* Kaping lima, tapane sukma.Gelara sarana lembah manah lan grapyak semanak, atine kudu lega rila sarta ora kena muna-sika ing sesamane urip. Kudu bisa ngemong atine wong.* Kaping nem, tapane cahya kang manter.Ora samar ing sakabehing kahanan lan tansah eling damang marang pilahing kapalson lan kasunyatan, eling marang sakehing pambudi mamrih wilujenge bisa antuk ati kang padang lan resik, tataran MAKRIFAT, tataran jumeneng kapribaden.* Kaping pitu, tapane urip.
anggone ngukut jagade nyata patitis, kabeh dikut digolongake marang tekat sawiji, digemblekake mamrih mlebu ing kraton.Kayu lan watu pada dianggep lan digawe swarga kang mulya ake, kang nyukupi ing sakabehe sarwa endah banget, yen manggon ing kono jenak awor brekasakan lan jrangkong.Pati kang kaya mangkono iku satemene mindo gaweni, nanging sing kaya mangkono mau ora dimangi. Ngertine samangsa kahanan wis kuwalik karana kurang bisa mbedakake lan karana salah tanpa, mula dadine banjur kasasar.Mula sing teguh ing iman sarta eling lan was pada, aja kleru ing pamawas. Kraton sing sejati iku satemene ora kraton.Gegebengan mau katampa kanggo gagaran ngukut jiwa raga, kang asipat setroli, padange kaliwat-liwat lan sipate langgeng ora owah gingsir. Ya iku sing dadi margane mulih ngumpul Dzating Pangeran.Ana dene wahanan-wahanan kang dialami ing jrone ngadepi bakal kukuting jiwa raga iku, kajaba sudane kabeh kekuataning angga lan panca driya (pangrasa, pangganda, pandulu, pangrungu lan panggrayang), uga bakal manoni molah-malihinh cahya, sing kabeh mau asale saka pakartining napsu, napsu sing wis arep kukut. Ana dene cahya mau molah-malih gilir gumanti urut-miturt dodok selehing napsu, sing terange kaya ing ngisor iki :a. Abang mrakata : banjur suda-suda lan manjing dadi.b. Kuning amita : saya suwe saya suda temah sirna lan kagilir dening cahya.c. Ireng tunteng : peteng dedet lilimengan nanging wekasane banjur ganti dadi cahya.d. Putih memplak :Cahya 4 prakara kasebut, iku cahyane napsu 4 prakara, yaiku amarah, luamah, supiyah lan mutmainah, sing kabeh pada tinemu lan lenggah ana sarira pribadi. Kasunyating kabeh mau mung minangkadadi sasmita, yen pakartining napsu 4 prakara kasebut wis arep sigeg.Ing sawise iku banjur tinemu ana cahya mencorong padang ambleringi kang sipate ora owah gingsir lire ora bakal gumilir ing cahya liyane. Yen wis tekan cahya sing kaya mengkona kahanane iki, nyata wis tekan titi mangsanw nyawa oncad ninggalake kurungane, mulih marang asal muasale sakawit.Meneng, anteng, langgeng ora obah ora ngucap ora dulu kaendahaning swarga, ora rumangsa dumunung ana ing pangauban, aing ana mung trawanging ati, meleng dadi manunggale nabi-wali.Katrangane :Samangsa wis manoni cahya kang kukuwung putih mencorong kayo kang kaceta ing duwur yaiku cahya kang asipat langgeng ora owah gingsir wis ateges bisa jumeneng pribadine, wis manunggal karo Dzating Pangeran (wis jejer manunggal Kawula Gusti).Yen wis kaya mengkono, kalangengan iku mau mahanani kahanan ora bisa sumurup kaendahan apa-apa, apa dene kaendahaning swarga, ora rumangsa ngayom marang apa wae, lire ora mangeran marang saliyane Pangeran Kang Maha Luhur, nanging jejere ngalela pribadine ana ing alam sonya-ruri. Yen wis kaya mengkono kahanane wis ara ana sipat-sipat kang beda ing antarane pribadi lan Pangeran, Kawula lan Gusti wis manunggal, pada wae karo wis bisa napaki lekasing para nabi lan para wali sing wis pada jejer dadi makrifat. Kasare pribadine wis prasasat nabi utawa wali, karana wis bisa nggayuh tataran sing wis kagayuh dening para nabi lan wali duking
KAWULA GUSTIMANUNGGALING KAWULA GUSTIPara kadang kang kang anggilud pangelmon kawruh Jawi, supaya sakabehing reh kang digilud iku bisoa manjing dadi
ngelmune wae, nanging uga ameruhana gegebengane kang sejati. Kudu bisa anyumurupi cangkok lan isine, wadah lan sing di wadahi, mula mengkono awit yen mung salah siji wae, dadine malah bakal kapitunan.Upama mung nyumurupi teori iki samangso ngenani babagan kawikyan nanging ora ngidhepi marang prakteke, utawa kosok baline, weruh prakteke nanging ora weruh uger-uger teorine iku jejere banjur ora sampurna. Dadi tiwas bisa, nanging bisane mung separo, ora tatas, temah dadine malah ora putus.Yen dijinggleng, gelaran pemut kaya kang wis di terangake ing duwur iki, salugune mung ya
mengkene :a. Marsudia ngelmu amrih bisane weruh pamoring semu prasemon gaibing Widi, iki sing dadi sing dadi gegayuhan baku, ya pakeme giludan, yen ora bisa meruhi perkara kasebut, anggone mersudi ngelmu dadi tuwas
lekase ora kena ditinggalake salah siji yaiku :1. SyariatTegese anindakake kelawan pakarti nyata miturut angger-angger pranatane pangelmon, endi sing kena lan endi sing ora kena dilakoni, endi sing wajib ditindakake lan endi sadengah kang bisa dileksananikanti mana suka (suah).2. TarekatTegese kawruh mungguhing angger-angger kasebut, dadi nindakake syariat kudu kanthi dilambari pangerten apa sebab lan guna paedahe dene sawiji-wiji iki wajib utawa ora kena ditinggalake.3. HakekatTegese nuju marang kasunyatan woh mungguhing pangiludan, yaiku sing kasebut laku sing wis nyandakmarang tataran kebatinan (luwih jero maneh).4. MakrifatTegese nyumurupi kasunyatan wohing pangiludan.Laku patang perkara kasebut kudu katindakake kabeh kanti urut miturut undha usuking tataran, yen ta nganti gotang salah suji, mesti ora biso tekan punjering gegayuhan, ateges wis marsudi kongsi ngenting, toging data malah ora idep apa-apa.Ing sarehning dasare ngelmu ana ing kene ana gandheng gaibing Widhi, gelarane banjur sambung rapet karo prakara urip lan pauripan alandesan katerangan iku, tembung cangkok lan isine mau kajaba bisa kaumpama kanggo negesi blegering ngelmu lan laku uga bisa katujokake prasemon bleger kapribadenkang urip lan ngalami panguripan.Kaplase banjur endi kang disemu mawas sesbutan cangkok lan endi sing disemu mawa tembung isi. Rehning urip ya bleger kapribaden iku mengku badan rong prakara, keplase tembung cangkok lan isi iku banjur nuju bebadan rong prakarakasebut, yaiku jiwa lan raga , sing jroning lagi urip iki pada manunggal dadi siji.Kasunyatane jroning urip iku raga lan nyawa oa bisa pisah, raga kang minangka dadi wadahe, ya cangkoke, dene nyawa kang minangka sing diwadahi mbah lan musik. Sanajanta sakarone pada manunggal dadi siji lan dayane pada tarik tinarik sarta bawa mrabawani, jejere pada anduweni lungguh dewe-dewe kang mbaka siji kudu disumurupi kalawan taandes, kepriye lungguhe siraga, kepriye lungguhe si nyawa.Raga kang asipat kasar iki bisane mobah lan mosik karana kadunungan nyawa kang asipat alus lan nyawa anggone bisa mobah mosike karana dumunung ing raga. Gamblange sing diuripi ora bakal klakon bisa urip samangsa ora didunungi dening sing nguripi ora bisa makarti gawe urip yen ora dumunung ana ing badan kang diuripi, dadi bebadan sakarone pada samad sinamadan lan daya-dinaya.Ing sarehne raga orabisa urip yen ora di enggoni nyawa lan nyawa iku sawarna badan kang menehi urip, ing kene pilah-pilahing lungguh banjur dadi :a. Siraga obah krembyah-krembyah mung karana manut sarehe si nyawa, jejere banjur dadi prabot pakarting nyawa, utawa bebadan kang dikuwasani, sing sateruse diarani KAWULA.b. Si nyawa kang duwe daya anguripi lan mobah mosike manut sakrenahe, jejere banjur dadi bebadan kang nguwasani kahanan raga, sebutane banjur dadi kosok baline KAWULA YA GUSTI.Manunggale sifat sakarone mau, manunggale siraga lan sinyawa. Manunggale KAWULA lan GUSTI iku minangka semu prasemon gaibing Widhi, dadi gaibing Widhi ya gaibing Pangeran iku disemu dining manunggale raga lan nyawa, disemu dening bleger urip sing awujud jejer
ya nglereg marang nyumurupi pribadene dewe, ya weruh marang uripe kang sejati.Ana dena jablase keterangan kasebut yaiku raga iku lungguhe banjur dadi kasunyatane nyawa, lire rehne raga iku bisa krembyah-krembyah obah lan makarti dadi cihna yen ing jrone terange ana nyawane lan nyawa iku kang minangka dadi kasunyatane urip, lire ana nyawa bisa ngobahake raga lsp, iku mujudage bukti yen nyawa iku nggerba urip lan urip iku asipatlanggeng, dumunung ana ing panguasaning pangeran kang asipat jumeneng klawan sarta ora owah gingsir lan dayane nglimputi saindenge jagad rat pramudinata, jagad geda lan jagad cilik.Miturut larasan ing duwur terang banget yen blegger wujud kapribaden kang urip iki ya wujud manunggale KAWULA lan GUSTI, ya manunggale Manngsa lan Pangeran kang ing sarandene kalawan urut-urutan sarta tumata tanpa kuciwa kadayan dening panguasane.Ing sarehne wis disumurupi, yen blegger kapribaden iku minangka prasemon gaibing Pangeran kang kagungan sipat-sipat pinesti, perlu uga disemurupi
jangkep, yaiku kang diarani sipat 20. Dadi terange ing sarehne manungsa iku dadi prasemone dadi wewayangane pangeran kang kagungan sipat 20 iku mau, sing gelare kaya kasebut ing ngisor iki :1. Wujud : Ana2. Kidam : Disik ora ana kang disiki3. Baka : Langgeng4. Muhalawatil lil kawadisi : Beda karo kang anyar5. Kiyamuhu binafsihi : Jumeneng kalawan piyambak6. Wahdaniyat : Sawiji7. Kodrat : Kuwasa8. Iradat : Karsa9. Ilmu : Kawruh10. Hayat : Urip11. Samak : Miyarsa12. Basar : Wuninga13. Kalam : Ngandika14. Kadiran : Kang kuwasa15. Muridan : Kang kagungan karsa16. Aliman : Kang kagungan kawruh17. Hayan : Kang kagungan gesang18. Samian : Miyarsa19. Basyiran : Nguningani20. Mutakaliman : NgandikaKang supaya biso nyumurupi manunggale Kawula lan Gusti mau lekase kudu kalawan lumintu-mintu lan carane kudu ora kena gotang salah siji, lire anetepana syarat syariate panggiludan sing kanti jangkep, yaiku anenepana laku
wasalam. Ingsun nggugah sedulur ingsun si
main ing film action wusanane kasembadan uga, ya­kuwi ing film omnibus 3Sum. Ing bagean kang mawa judhul 'Impromtu', Hannah dadi Lina kang nduweni misi...
Menungsa Miturut Zodiak Mesir Kuna Posted: 16 Mar 2013 11:14 AM PDT Ing jaman kang sarwa canggih iki isih akeh sing percaya marang ramalan wa­take manungsa
Matakuliah menika nggadhai ancas supados mahasiswa pana saha kompeten
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lundersæter&oldid=874844"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.10, 16 Novèmber 2013.
sekar,Dhandhanggula turu lare,Binarung ing swara rum,Ruming raras kang milangoni,Wiramane lancaran,Mung kinarya
kuwiLunyu-lunyu penekna kanggo masuh dodotiraDodotira kumitir bedhah ing pinggirDomana jlumatana kanggo seba mengko soreMumpung gedhe rembulaneMumpung jembar kalanganeYa suraka .. Surak iyoKidung Suksmawedha(Dhandhanggula)Ana kidung hakembang hartati, sapa weruh rekearaningwang, duk ingsun
sapa weruharaningwang.Sapa weruh kembang tepus kaki, sasat weruh rekeArtadaya, tunggal pancer lan uripe, sapa wruh ingpanuju, sasat sugih pagere wesi, rineksa wong sajagad,kang angidung iku, lamun dipun apalena, kidung iku dentutug padha sawengi, adoh panggawe ala.Lawan rineksa dening Hyang Widdhi, sakarsanya tinekandening Hyang, rineksa ing janma kabeh, kang maca kangangrungu, kang anurat myang kang animpeni, yen orabisa maca, simpenana iku, temah ayu kang sarira, yenlinakon dinulur sasedyaneki, lan rineksa dening Hyang.
semedi, sesaji ing sagara,dadya ngumbareku, dumadi sarira tunggal, tunggal jatiswara awor ing Artati, aran Sekar Jempina.Somahira
wasananipun,ajujuluk Adi Suksma, cahya ening jumeneng anengArtati, anom tan kena tuwa.Panunggale kawula lan Gusti, Nilaening arane dukgesang, duk mati nilar arane, lan suksma ngumbreku,ing asmara mongraga yekti, durung duwe
kuntulanglayang, manuk miber uluke ngungkuli langit, kusumanjrah ing tawang.Ngambil banyu apikulan warih, amek geni
kayu apurwa sawiji, wit buwana epang keblat papat,agodhong mega rumembe, apradhapa kukuwung,
bajra.Wiwitane duk anemu candhi, gegedhongan miwahwewerangkan, sihing Hyang kabesmi kabeh, tan ana janmakang wruh, yen weruha purwane dadi, candhi sagarawetan, ingobar karuhun, kayangane Sang Hyang Tunggal,sapa reke kang jumeneng mung Artati, katon tengahinglawang.Gunung Agung sagara Serandhil, langit ingkang amengkubuwana, kawruhana ing artine, gunung sagara umum,guntur sirna amengku bumi, rug kang langit buwana,dadiya weruh iku, mudya madyaning
kawruhan reke, Artadaya puniku, datan kenacinakreng budi, nanging kang sampun prapta, ingkuwasanipun, angadeg tengahing jagad, wetan kulon lorkidul ngandhap lan nginggil, kapurba kawisesa.Bumi sagara gunung myang kali, sagunging kang isiningbawana, kasor ing Artadayane, segara sat kang gunung,guntur sirna guwa samya nir, singa wruh Artadaya,dadya teguh timbul, lan
Hyang Tegalana, kangasimpen yen tuwajuh jroning ati, kalis ing pancabaya.Yen kinarya atunggu wong sakit, ejim setan datan waningambah,
ButaLocaya ika, kang rumeksa ing Kedhiri, Prabu Jaksa kangrumeksa Giripura.Sida Kare ing Pacitan, Kedhuwang
Majenang Trenggiling Wesi,Macan Guguh ing Grobogan, Kala Johar Singasari,Srengat si Baru Kuping, ing Blitar si Kala Kathung,Buta Krodha ing Rawa, Kalangbret si Sekar Gambir, CaruBawor kang rumeksa ing Lamongan.Gurnita ing Puspa Laya, si Lengkur ing Tilam Putih, siLancuk aneng Balora, Gambiran sang Kala Durgi, KedhungGedhe ni
Nyai Panggung, PragotaKartasura, Cirebon Setan Kaberi, Juru Taman ingkanganeng Tegal Layang.Genawati ing Siluman, Kemandhang Waringinputih, siKareteg Pajajaran, Sapu Regel ing Batawi, WarusuliWaringin, ingkang aneng
Cemarasewu, KalaDhadhung Benthongan, si Asmara aneng Taji, Bagus Anoming Kudus kahyanganira.Himagiri Manglar Munga, ing Gadhing Ki Puspagati,Cucuk Dhandhang ing Kartika, Kulawarga Tasikwedhi,kali Opak winarni, Sanggabuwana
anengKarabean, Citranaya kang nenggani, Genapura ingkanganeng Majaraga.Logenjeng aneng Juwana, ing Rembang si Bajulbali, siLondir
Tegil, ingGrenggeng Caping Warih, Penawangan Gutuk Watu, TenggerNi Otarwiyah, Wiradesa Gusti Geni, Penarukan kang aranSetan Korokan.Rara Dungik Randhulawang, ing Mendhang Retna Pengasih,Buta Kepala ing Prambanan, mBok
ana lara teka bali, pan tindak balimangandhap kang lara.Si Kuthung aneng Jepara, Gambiranom aneng
ingkang aran si Jalilung, Kalangadhanging Tuntang, si Kuru Bokor den nggoni, Singanadhaingkang aneng Petanahan.
neng Nusa Kambangan.Rara Duleg ing Mancingan, Guwa Langse Raja Putri, kangrumeksa Parang Wedang, Raden Arya Jayeng Westhi, kabehurut pasisir, kulawarga Ratu Kidul, sampun pepaksadaya, para pramukaning dhemit, nungswa Jawa Pangerankang
kabandhang ing prang dunya.Antuk berkah rahmat Allah Gusti, lan jinurung sedyakang utama, nuju
adege, nadyan tumekeng lampus, denbelani ingkang negari, kusumaning negara, iku kang dentuju, jejering satriatama, manggalaning bangsa abdinegari, Indonesia merdika.Panutup(
amung amujiMugi Bangsa Indonesia sepuh anem jalu estriSami kersa amanunggil gumolong gelenge kapti* * *Katerangan :Racikan kidungan punika mawi landhesan tata-caranipunndonga sesarengan manut tatacara “Laku Budaya Jawa”ingkang saged kaaturaken kateranganipun makaten :PambukaBawa Sekar Dhandhanggula Turu Lare punika kados denepangucaping niyat sesarengan asung swasana endahkanthi wiramaning sekar.Tembang Ilir-Ilir minangka panggugahing sedya-karsatuwin ajak-ajak atur “persembahan” lan “panyuwunan”.Kidung SuksmawedhaHanyatakaken “sejatining urip” mawi basa perlambang.Dayanipun anggugah kekiyataning suksma. Kakidungakenmurih tuwuh kekiyataning suksma (batos) anggenipunasung “persembahan” lan “panyuwunan” dhumateng HyangAgung (Gusti Allah).Kidung DarmawedhaHanyatakaken kawruh “sangkan paraning dumadi”mirunggan nedahaken dununging titah manungsa wontening jagad (semesta). Bilih sayektosipun mirid sakingpangertosan “hananira sayektine wahanane Hyang”. Ingagami Islam kasebat bilih titah manungsa punika dadoskalifahipun Allah Swt. wonten ing donya. Kakidungakenminangka panyuwun dhumateng sedaya kekiyataning “alamsemesta” supados kersa nyengkuyung anggenipun asung“persembahan” lan “panyuwunan”.Kidung Reksawedha (Suluk Plencung)Hanyatakaken raos pasedherekan kaliyan bangsanipungaib (lelembut) amargi sami-sami “titah dumadi”mahlukipun Hyang Agung. Kakidungaken minangka pangajakdhumateng para sedherek kita ingkang gaib supadosnyengkuyung anggenipun badhe atur “persembahan” tuwin“panyuwun” dhumateng Hyang Agung.Kidung Puji Hayu IndonesiaInggih punika sejatining kidung ing racikan punika.Pilihan sekar (tembang) lan cacahing pupuh saged dipunracik piyambak. Bakenipun muji rahayu kanggeIndonesia. Ingkang katur punika racikanipun Ki SondongMandali.Panutup (Ayak-Ayak Pamungkas)Minangka donga panyuwunan konjuk ngarsanipun AllahKang Murbeng Dumadi.Menawi racikan kidungan punika badhe kaagem “ritualan”prayogi ugi cawis sesaji trep kaliyan Laku BudayaJawa. Sesaji ngemu teges pasugatan kangge para-paragaib ingkang mesthinipun rawuh amargi rumaos dipunajak nyengkuyung karsa lan sedya. Kamangka sedya lankarsa ingkang utami, pramila mboten perlu “cethil”dhumateng para kadang sedherek ingkang gaib. Punapamalih menawi ngginakaken Kidung Reksawedha (SulukPlencung) ingkang nyebat para “tetungguling lelembut”satanah Jawi. Sampun ngantos kadamel cuwa manahipun.Wondene ubarampenipun sesaji kasumanggakaken. Prayoginyuwun seserapan para sepuh ingkang mangertos. Sabendhusun tertampu wonten para sepuh ingkang taksihkagungan kasagedan ing babagan punika.“Ritualan” mawi racikan kidungan punika saekatindakaken para warga masyarakat kanthi mendhetwekdal ingkang prayogi. Malem Suran, Agustusan, utawilangkung prayogi saged katindakaken kanthi rutin ingsaben malem
siapapunASMARANDHANASamankya hamba udaniMring tatwa jatining Atmatan beda Sang Hyang WidhineJro gesang mapan ing ragaNyandhang sarwa sangsaraMung paduka
baaikSi pengung ora nglegewa,Sangsayarda denira cacariwis,Ngandhar-andhar angendhukur,Kandane nora kaprahSaya elok alangka longkanganipun,Si wasis waskita ngalah,Ngalingi marang si
bodoh.Mangkono ngelmu kang nyata,Sanyatane mung weh reseping ati,Bungah ingaran cubluk,Sukeng tyas yen denina,Nora kaya si punggung anggung gumrunggungUgungan sadina dinaAja mangkono wong
hidupUripe sepisan rusakNora mulur nalare ting saluwirKadi ta guwa kang sirungSinerang ing marutaGumarenggeng anggereng anggung gumrunggungPindha padhane si mudhaPradene peksa
sombongKikisane mung sapala,Palayune ngendelken yayah wibiBangkit tur bangsane luhur,Lha iya ingkang rama,Balik sira sarawungan wae
batinSejatine kang mangkana,Wis kaenan nugrahaning Hyang Widhi,Bali alaming asuwung,Tan karem karameyan,Ingkang sipat wisesa winisesa wus,Mulih mula mulanira,Mulane wong anom sami.
berasalSINOMNuladha laku utama,Tumrape wong Tanah Jawi,Wong agung ing
Ratu Kidul,Ndedel nggayuh gegaana,Umara marak maripih,Sor prabawa lan wong agung
kanthi,Jroning alam palimunan,Ing pasaban saben sepi,Sumanggem anyanggemi,Ing karsa kang wus tinamtu,Pamrihe mung aminta,Supangate teki-teki,Nora ketang
peduli meskipun susah payahPrajanjine abipraya,saturun turuning wuri,mengkono trahing ngawirya,yen amasah mesu budi,dumadya glis dumugi,iya ing sakarsanipun,wong agung ing Ngeksiganda,nugrahane prapteng mangkin,Trah tumerah dharahe padha wibawa.janji
padha jumeneng aji,Satriya dibya sumbaga,tan liyan trahing senopati,pan iku pantes ugi,tinelad labetanipun,ing sakuwasanira,enake lan jaman
sami,bengkrakan ing masjid agung,kalamun maca kutbah,lelagone dandanggendhis,swara arum ngumandhang cengkok
anaksaking duk maksih taruna,sadhela wus anglakoni,aberag marang agama,maguru anggering kaji,
wenganipun rasa tumlawung,keksi saliring jaman,angelangut tanpa tepi,yeku aran tapa tapaking hyang
Tuhanmangkono janma utama,tuman tumanem ing sepi,ing saben rikala mangsa,masah anemasuh budi,laire anetepi,ing reh kasatriyanipun,susila anoraga,wignya met tyasing sesami,yeku aran wong
agamaing jaman mengko pan ora,arahe para taruni,yen antuk tuduh kang nyata,nora pisan den lakoni,banjur njujur ken kapti,
Laplace. Téyoriné, sing dijenengi hipotèsis planètisimal Chamberlin-Moulton, nampa dhukungan suwéné mèh sapratelu abad, nanging wiwit ditolak nalika akir 1930-an. Téyori iku pungkasané ora ditampa manèh nalika taun 1940-an, amarga ora selaras karo kasunyatan momentum pojok ing planèt Yupiter. Ana sawijining bagéan saka téyori iku sing isih ditampa, sing nélakaké yèn bandha-bandha sing luwih cilik, ya iku planètisimal, kanthi matahap silih tumbukan kanggo mujudaké sawijining planèt sacara akresi.
Saka téyori lan bukti-bukti géologis liyané, dhèwèké nyimpulaké yèn umur bumi adoh luwih tuwa tinimbang asumsi Lord Kelvin (watara 100 yuta taun) ing wektu iku.
venščinaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.48, 9 Novèmber 2016.
bunga wijaya kusuma, white flower	4 Responses to “Bunga Wijaya Kusuma”
Waduh aku durung nate weruh mbak .. kog malah sampeyan wong sunda ngerti
langsung nggelethak ae yo io krik.. piye hari rayane dek engenane..? wis dolan nandi ae ki..
nabung ndise nggo tuku lensa 70-200 f/2.4. iso ngasilne duet.
lah kabeh anyar eee! cbr 30
wastani pambukaning tata mahligai ing dalem Baitalmakmur, kados makaten wewedharanipun :Sajatine ingsun nata malige ing dalem Baitalmakmur iya iku enggon parameyaningsun jumeneng ana sirahing Adam, kang ana sajroning sirah iku dimak, iya iku utek kang ana antaraning Dimak iku manik, sajroning pranawa iku sukna, sajroning sukma iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun ora ana pangeran, anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati. 2. Ayat ingkang kaping kalih dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukharam, kados makten wewedharanipun : Sajatine ingsun anata malige ing dalem baitalmukharam, iya iku enggon laranganingsun jumeneng ana jajaning Adam, kang ana sajroning dhada iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem, sajroning jinem iku sukma, sajroning sukma iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun dzat kang anglimputi kahanan jati. 3. Ayat ingkang kaping tiga dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukadas, mekaten wewejanganipun : Sajatine ingsun anata Malige ing dalem Baitalmukadas, iya iku enggon pasucen ingsun jumeneng ana ing kontholing Adam, kang ana ing sajroning konthol iku pringsilan, kang ada antaraning iku mutfah, iya iku mani sajroning mutfah iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahso sajroning rahso iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati. Menggah ingkang sami kapareng amedharaken wedharan triloka wau para wali 8 : Susuhunan ing Giri Kadhaton Susuhunan ing Kudus Susuhunan ing Panggung Susuhunan ing Majagung Susuhunan ing Pancuran Susuhunan ing Cirebon Syeh Maulana Ibrahim Jatiswara Susuhunan ing Kajenar Dene anggenipun sami karsa amedharaken Triloka punika saking anggenipun sami ambabar kaelokaning Ilmi kasampurnan, ingkang kaangge witting Ilmi bangsa Sorogan, kadosta : Kawasa saget andhatengaken salwiring sedya. Anggenipun kawasa saget adamel lumpuhing para cidra, inggih punika bangsaning pangetisan. Sami kawasa saget adamel sarana wewelikaning pandulu inggih punika kalebet Aji Sesulapan. Sami anggelaraken bangsaning gendam, urawi puter giling sapanunggalanipun, nanging sadya kal wau nalika pakumpulan kaliyan Kanjeng Susuhunan ing Kalijogo inggih sami ajrih anggelaraken. Purunipun adamel kaelokan sareng Kanjeng Susuhunan Ing Kalijaga sampun kayun widaraini, tegesipun gesang toya kalih wonten ing donya gesang, ing kahanan akhir inggih gesang, sanyata langgeng boten ewah gingsir mila waget jumeneng Gosul Alam, tegesipun dados musthikaning Sapta Bawana, inggih punika winenang mengku Bumi langit sap pitu, tetep gesang piyambak boten wonten ingkang anggesangi.
sapisan, dipun wastani pambukaning tata mahligai ing dalem Baitalmakmur, kados makaten wewedharanipun :Sajatine ingsun nata malige ing dalem Baitalmakmur iya iku enggon parameyaningsun jumeneng ana sirahing Adam, kang ana sajroning sirah iku dimak, iya iku utek kang ana antaraning Dimak iku manik, sajroning pranawa iku sukna, sajroning sukma iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun ora ana pangeran, anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati. 2. Ayat ingkang kaping kalih dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukharam, kados makten wewedharanipun : Sajatine ingsun anata malige ing dalem baitalmukharam, iya iku enggon laranganingsun jumeneng ana jajaning Adam, kang ana sajroning dhada iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem, sajroning jinem iku sukma, sajroning sukma iku rahsa, sajroning rahsa iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun dzat kang anglimputi kahanan jati. 3. Ayat ingkang kaping tiga dipun wastani pambukaning tata mahlige ing dalem Baitalmukadas, mekaten wewejanganipun : Sajatine ingsun anata Malige ing dalem Baitalmukadas, iya iku enggon pasucen ingsun jumeneng ana ing kontholing Adam, kang ana ing sajroning konthol iku pringsilan, kang ada antaraning iku mutfah, iya iku mani sajroning mutfah iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahso sajroning rahso iku ingsun, ora ana Pangeran anging ingsun dzat kang anglimputi ing kahanan jati. Menggah ingkang sami kapareng amedharaken wedharan triloka wau para wali 8 : Susuhunan ing Giri Kadhaton Susuhunan ing Kudus Susuhunan ing Panggung Susuhunan ing Majagung Susuhunan ing Pancuran Susuhunan ing Cirebon Syeh Maulana Ibrahim Jatiswara Susuhunan ing Kajenar Dene anggenipun sami karsa amedharaken Triloka punika saking anggenipun sami ambabar kaelokaning Ilmi kasampurnan, ingkang kaangge witting Ilmi bangsa Sorogan, kadosta : Kawasa saget andhatengaken salwiring sedya. Anggenipun kawasa saget adamel lumpuhing para cidra, inggih punika bangsaning pangetisan. Sami kawasa saget adamel sarana wewelikaning pandulu inggih punika kalebet Aji Sesulapan. Sami anggelaraken bangsaning gendam, urawi puter giling sapanunggalanipun, nanging sadya kal wau nalika pakumpulan kaliyan Kanjeng Susuhunan ing Kalijogo inggih sami ajrih anggelaraken. Purunipun adamel kaelokan sareng Kanjeng Susuhunan Ing Kalijaga sampun kayun widaraini, tegesipun gesang toya kalih wonten ing donya gesang, ing kahanan akhir inggih gesang, sanyata langgeng boten ewah gingsir mila waget jumeneng Gosul Alam, tegesipun dados musthikaning Sapta Bawana, inggih punika winenang mengku Bumi langit sap pitu, tetep gesang piyambak boten wonten ingkang anggesangi.
sakbeja-bejane wong kang lali, isih luwih beja wong
sae2 mawong bang JB....sugeng siam mugi sadoyo amalipun ditampi dining
ora eneng sing iso ngalahne donga”. ”Mung donga senjatane wong Islam sing ora iso dikalahne. Eleng-elengen iku”
”Nanging, Nek kowe kroso ditekan, wis ora kuat. Metu wae ora popo.., Rejeki Gusti Allah sing ngatur”
Puou Morotai kanthi jembar (695 mil persegi/1.800 km²) ya iku jeneng salha sijiné pulo kang dianggo uga kabupatèn alternatif kang dumunung ing kapuloan Halmahera, Kapuloan Maluku, Indonésia. Kanggo bagean saka Provinsi Maluku Lor, Pulo iki dumunung ing tlatah Indonésia sisih Lor .
Kabupatèn Pulo Morotai diresmèkaké dèning Mentri Dalam Negri Indonésia, Mardiyanto, ing tanggal 29 Oktober 2008, saka kasil pangembangan saka Kabupatèn Halmahera Lor.
Tapel Wates[besut | besut sumber]
id) JP: Disetujui DPR, Pulau Morotai Jadi Kabupatèn 29 Okt 08
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Morotai&oldid=991517"	Kategori: Kabupatèn ing Maluku LorPulo ing IndonésiaPulo ing MarotaiPuloRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
ing saurut pinggiring lepen. Dumadakan mboten kajarag kancil ngidak keyong. Keyong lajeng ndhelik angslup ing griyanipun. Keyong mangertos bilih ingkang ngidak kala wau punika kancil. Keyong lajeng ngetilakaken medal saking griyanipun.
Kancil wicanten, Huh, mlaku kok klular-klulur kaya pratapa wong ora kolu tajin. Mbok setahun muput ora teka nggone!”
Keyong gumujeng, ing batin kepengin melehaken kancil ingkang kondhang sugih akal punika. Keyong lajeng mangsuli,”Cil,aja ngepal dhisik! Senajan lakuku klular-klulur kaya ngene, yen kotantang balapan mlayu durung karuan aku kalah.” Kancil rumaos dipun tantang, manahipun mrekitik, lajeng mangsuli,” Yong, yen mengkono sing nantang kuwi dudu aku, nanging kowe. Yen mengkono sing kokerepake, ayo dak ladeni. Kapan lan ana ngendi?”
Cekaking carios, kancil kaliyan keyong sampun sami sarujukipun bilih benjing-enjing sami balapan wonten ing lepen ngriku. Tebihing watawis kalih atur meter, batosipun kancil gumujeng lan ngungun, dene keyong kawantun-wantunipun nantang balapan mlajeng kaliyan kancil. Batosipun keyong ugi gumujeng bilih kancil badhe kalampahan kaweleh.
Enjingipun kalampahan kancil lan keyong sampun sami dumugi ing papan undhang,”Yong, kowe wis tekan ngendi?” keyong mangsuli, ”Aku ana kene. Wis tekan ngarepmu, ayo mundhak kadohan kalahmu!”kancil kaget dene keyong wonten ngajengipun. Plajengipun kancil radi dipun rikataken, kancil taken malih,”Yong, kowe wis tekan ngendi?” Keyong mangsuli, “Aku wis tekan pungkasan! Ayo cepet dakenteni, aja nganti kalah karo wong klular-klulur!”
Kancil rumaos kawon, mlajeng wangsul lan boten wanton kapanggih keyong. Sajatosipun mimpangipun keyong punika naming jalaran akal. Keyong ngajak sadaya kancanipun jejer-jejer lan ndellik saurutipun lepen.
awak malih iso mesam mesem…..nganggo lambe ‘nyar…ta’ iyee……(hehehe…asal bapak jangan ikut kawin lagi aja ya paak…? Lha wong sumbing
Kumpulan Lawak Warung Kopi Prambors (Warkop DKI) 08-10-2012 Kumpulan Lawak Warung Kopi Prambors (Warkop DKI) Posted By Vgm Ajie NeverSaydie ( Troppers Bermasalah ) , Under Warkop
Ono sing cling krono bingong aku westtttttttttt…minggat
Ostrów Wielkopolski (Jerman Ostrowo) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 73.096 jiwa.
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.59, 14 Sèptèmber 2016.
donlod nggawe opera wae, sakno warnete nek nggawe donlod aselerator. soale jare enek sing ngomong nek donlod
Littenseradiel utawa Littenseradeel (basa Walanda), iku gemeente Walanda sing panggonané ana ing propinsi Friesland. Ing taun 2004 tlatah iki
oldid=1025116"	Kategori: Gemeente ing Walanda	Menu navigasi
Seppuku? makna harfiah: "ngethok weteng") ya iku sawijine ritual nglalu kang ditindakake déning samurai ing Jepang kanthi cara nyuwek weteng banjur ngetokne usus minangka tandha kanggo mbalekne jeneng apike sakwise ora ngrampungake kwajiban utawa kanggo kapentingan warga. Seppuku jaman biyèn dilakoni déning samurai.[1] Seppuku ditulis nggae aksara kanji, yakuiu:
kepéngén mati kanthi kaurmatan tinimbang disiksa déning mungsuh, utawa wujud ukuman mati marang samurai kang nglakokaké pelanggaran abot, utawa nindakaké kelakuan kang ngisin-ngisini. Ritual ngethok weteng pas seppuku dilakoni ing ngarepe para saksi, samurai nancepake pedhang, biasane gawé tantō ing arah weteng, banjur diobahake ngethok weteng saka kiwa manengen.[2]
arti harfiah: "ngethok weteng"),[3] Harakiri ditulis nggunakake aksara kanji, nanging urutan aksarane diwalek ditambahi okurigana.
Hal-Hal Kejepangan) wong Éropah sing ndelok samurai kang nglakoni seppuku dadi kaget. Tembung harakiri ana ing kamus ensiklopedia Larousse taun 1873.[4]
Ing basa Jepang, seppuku diwaca miturut cara Tionghoa (on'yomi) kang digawé ing wujud basa tulis, déné harakiri, ya iku cara waca asli Jepang (kun'yomi) kang luwih akèh digunakake
jigai?) maknané nglalu. Ananging istilah sing dianggo ngarani nglalu jroning kontèks modhèrn ya iku jisatsu (
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.34, 15 Maret 2016.
kok ono sing jenenge gurudamang kuwi opo artine singkatan utowo jeneng , nyuwun dipun ngertosi nggih nuwun
banyuara, tegese ngeli, basa ngeli iku nurut saujaring liyan, datan nyulayani.
Q 28 June, 2010 at 11:57 yo nek gak ngene duduk arek suroboyo
kaet mbiyen kok isine ruwet karepe dewe
dari jaman warz, pedas, af-sby, dll
lanang dudu wadon lan dudu wandu, tanpa prenah, tanpa panggonan, dinulu ora katon, didumuk ora karuan.Iku teteping kahanan ana ing ndalem cipta sasmitaning kang waskita,mula para guru anggone aweh pituduh, kaaumpamakake mengkene :Sejatine ora ana apa-apa, sakehing wewujudan, rerupan, warna lansesebutan, iku dudu sejati lan dudu panuksmane Pangeran, Dene kang kadunungan panguwasanlan kamulyan ing sabarang kabeh, iku amung ingsun.Yen durung bisa mengerteni wewejangan mau prayoga den tlateni marsudi maksude surasa, ngimpun sakehing wejangan kabeh, miturut kawruh kang sanyata kaya ingisor iki :Sadurunge gumelar sakabehing kahanan ing marcapada lan maksapada (donya lan akerat), iku kang disik mung urip kita, jumeneng ana sajroning wiji kang pinggit, sak temene ya urip kita, kang tetep sinuksma ing pageran kita, mula den bisa pada rumeksa ing urip
manungsa kang wis katerima sampurna kawruhe tetep ing pangandel, ora bakal ketempela ing pangrecana, tegese, ora susah ing kaluwen, kamlaratanlan nuju kataman ing lelara, ora wedi tekane pati. Dene kasubut wong lumprah wae, kudu nglakoni pangupaya kang ndadekake santosane uripe.Dene urip kitaa tetelane menawa nyata rinasuk
kawula lan Gusti.Dena watake Gusti yaiku : tangi, tuwuk, ayem, parem, sareh iling, tetep, waspada, santosa, bunggah, waras lan raharja.Dene watake kawula : arip, luwe, ngelak,
utawa manekung, mengkene :Wiwitane kudu ngurangi mangan, turu lan sahwat, apa dene ngurangi sekabehing kekarepan, ing tengah wengi banjur sesuci raga, adus busana lan geganda, ngedepake keblate dewe, yaiku ing jaja, yen wis tekan wayah bagun esuk banjur pati raga, nutupi pancadriya, nyegah turas, sarip lan sesuker, banjur nata mlebu metune napas, yaiku nareke napas saka puser (napas mlebu) diterusakake munggah ngliwati cekak tekan ing embun-embunan. Narike napas karo nyebut “HU” dibatin wae, sak wise napas saka embun-embunan di enengake sedela, yen wis krasa abot, banjur di wetokake sarana alon-alon tekan ing puser kabarengan nyebut “ALLAH” (ing batin).Supaya ditindakake saben dina lan wengi, disebut shalat daim / sholat batin, tanpa rekaat tanpa wayah, paribasan shalat ngiras nyambut gawe, lungguh karo mlaku , mlaku karo
pandeleng kita, sujude pangganda kita, iktikate pamiarsa kita, wacane ayat pangrasa kita, lungguhe tetepe iman kita, pujine mlebu metune napas kita, dhikire awas eling kita, keblate marang eneng ening kita, ajo was sumelang maneh.Mula mengkono sebab jumeneng Dzat, Sifat, Asma, Afngal kita, iku wis dadi qur’an sejati mertandani sejatine shalat kabeh diarani shalat daim.Dena iptitahe sholat dhaim mengkene :Niatingsun shalat daim, kanggo salawase urip ingsun, adege ya urip ingsun, rukuke paningal ingsun, iktidale pamiarsaningsun, sujude pangambuningsun,
ana laku nrima, dumunung ing pangganda, angger marem katandukan ambu, kang
dumunung ana ing pangrungu, angger bisa anulekake tanlingan, ya iku anglungguhi shalat.5. Haji, hakekate ana panalangsa lan nentepi janji, dumunung ana pangrasa lan solah bawa, angger bisa nyirnakake pangrasa lan mati sarira, ya iku ngakoni haji.Kabeh mau paribasane : lesan mbisu, irung pepet, mripat wuta, kuping tuli, badan mati, yaiku kang nama tetep kuasa nindakake rukun islam sejati, sebab nyata kuasa mati sa jrone urip, urip sajrone pati, ya urip salawase.Pikukuhe Iman ana 6 prakara
lire angger jasad kita tansah sinucenan, sarta sabarang tindak tansah ngenggoni ing kautaman,
pangecap, lire angger kita tansah ngati-atianggon kita matrapake tanduking netya lan wirasa lsp, yaiku hakekate tetep temen-temen ngandel ing malaekate Allah, sebab hakekate malaekat iku dumunung anan sajroning pancadriya yaiku :Malaekat Jibril AS, dumunung ana ing pangrasa.Malaekat Mikail AS, dumunung ana ing pangganda.Malaekat Isrofil AS, dumunung ana ing Pandulu.Malaekat Ngijrail AS, dumunung ana ing Wicara.3.
lereme cipta mengkono iku tetep temen-temen ngandel utusane Allah.4. Percaya ing kitab, hakekate ngestokake kahanane nyawa, lire awas lakuning urip uga eling lan ngerti ing dosa kita, mengkono mau angger tansah eling ing batin, yaiku tetep temen-temenpercaya kitabe Allah.5.
nawa nafsu iku saka wedharing budi lan pribadi, lire angger enggal pasrah nalangsa marang Dzat kita, ya iku tetep temen-temen ngandel ing takdire Allah.6. Percaya ing dina Akhir, tegese dina wekasan, hakekate ngestokake ing pepestene pati saka wisesaning Dzat kita pribadi, lire angger karep nindaknaing tekat kita kang santosa, iku tetep temen-temen ngandel ing dina akhir saka wisesaning
ingkang gumelaring jagad.. mangga dimas .. kita tansah dados pepadang kangge samubarang kang katon wonten ing jagad ginelar…, mugya tansah saged hangrungkebi lan tansah dados cikal ingkang bakal nggulung sedaya rubedha
sedulur trah kanjeng Nabi Ibrahim. Wus maewu tahun congkrah ora rampung2, malah ndadra.
Hananging aku sing asli trah Sangiran, kudu kepiye?!
Aku mung njaluk oleh e congkrah aja ngambra-ambra ing tlatah lan ajak2 trah liyan.
Aku nyenyuwun marang Gusti muga Paring Pepadhang marang Sedulur2 sing tansah cecongkrahan…
"Tresna iku ibarate wong mendem Rita, endi ana wong mendem
Mangkono kaelokane lakon tresnaku klawan Rianto. Pancen aku lan
wae mau bengi kekeselen lan nganti lingsir lagi turu.
dhisik apa langsung nyang kantor?"
saka papan kono. Mbandhang kanthi mobil lan ing sawijine papan aku
ing esuk mau nedhenge aku pamitan pepengine lagi dingendikakake
Gabus, Kapuk, Cengkareng (juru bicara Wondo)
109 keluarga di RT 13/RW 11, kelurahan Kapuk kecamatan Cengkareng
SUN AMATEK AJIKU BOPO ADAM IBU HAWA
ORA USAH KOWE JALUK KLAMBI KLONTHONG WESI
Siamang ya iku kethèk utawa kera kang nduwéni lengen kang dawa. Siamang urip ing wit-witan.[1] Siamang bisa mencolot lan ménèk wit-witan kanthi lincah saengga ora ana predhator kang bisa nyekel lan mangan siamang.[1] Siamang kalebu spesies kang terancam punah awit deforestasi habitaté kang cepet.[1] Siamang ora nduwé buntut lan nduwéni postur awak kang kurang tegap.[2] Siamang nduwéni perkembangan otak kang apik.[2] Siamang wernané ireng coklat rada abang. Kethèk iki nduwéni anyaman ing antarané driji kang nomer loro lan nomer telu.[2]
Pakanan[besut | besut sumber]
Siamang kalebu kéwan omnivora.[2] Kurang luwih 75 % pakanané siamang ya iku woh-wohan, saliyané iku godhong, kembang, wiji-wijian, lan kulit kayu.[2] Siamang uga mangan srangga, monggo, endhog manuk, manuk kang ukurane cilik.[2] Siamang kalebu kéwan kang wedi banyu.[2] Siamang bakal nyelupaké sikilé ing banyu lan ngosok-nggosokaké tangan ing godhong kang teles lan ngisep banyu ing wulu sikilé.[2] Banyu kang sisesep iki mau dadi banyu ngombene siamang.[2]
Siamang bisa manak nalika umuré 5-7 taun.[1] Siamang betina bakal nglairaké anak kang wis ana ing njero weteng kurang luwih 8 sasi.[1] Siamang kang lagi waé lair nduwéni rambut kang luwih sithik tinimbang siamang kang diwasa.[1] Déné aboté siamang kang lagi lair kurang luwih 6 ons.[1] Induk siamang bakal ngingoni siamang kang isih cilik.[1] Anak siamang bakal némplék ing wetengé ibuné supaya anget.[1] Anak siamang disapih nalika umure wis setaun.[1] Anak siamang urip bareng karo ibuné kurang luwih nganti 5-7 taun.[1]
mbutuhaké paramèter sistem statusKethekKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
“Lagu sing mbok setel kuwi lho!!! Jan kowe ki nyat nggatheli tenan ok, mentang-mentang, aku durung rabi, ra payu, trus kowe nyetel lagu kuwi kenceng-kenceng….! Ngajak rame pho?”
Bambang : “Oooo… sory Jok, yo-yo… tak patenane saiki, hehe.”
Joko Kasep : “Lha ngono lho… wong kok ra prihatin karo kahanane kancane…! Wah Bambang ki nyat ngrusak suasana tenan ok, jane aku wis lali ra kepikiran bab rabi lho…. Ckckckck… dadi kepikiran maneh saiki.”
Joko Kasep : “Wah mathuke aku ndang nembung rabi karo simbok ki, ndak selak dadi joko kasep. Mbok…. Mboke…..!”
kawinan… aku iki wis mendem wedokaaan… aduh simbok ra iso turuuu… awan bengi
RT, anake ki Miftah karo Ndoni–ra nduwe anak perawan kok aku dikon mrono ki maksudmu opo tho mbok?”
Nyai Gayatri : “Wis pokoke kowe mrono-o… Lek Yatmo kan nduwe wedus akeh tho… miliho salah siji trus jaken rabi!”
Joko Kasep : “Opo???? Sik… sik… sik… (Joko Kasep
ngomonge koyo wong edan, karepmu piye tho mbok? Mosok kon rabi karo wedus, gendheng po?”
Nyai Gayatri : “Lha jaremu mau… tak takoki arep rabi karo sopo, njawabmu piye mau?”
Joko Kasep : “Sing penting ono nyawane.”
Nyai Gayatri : “Lha yowis wedhus kan yo nduwe nyowo tho?…. Hahaha.”
Joko Kasep : “Ah simbok ki, dijak rembukan tenanan kok malah guyon!”
Nyai Gayatri : “Ora le.. saiki ngene… tak takok. Kowe ki anake wong sugih dudu?”
Joko Kasep : “Dudu mbok.”
Nyai Gayatri : “Kowe nduwe lemah pirang hektar?”
Joko Kasep : “Mung seprapat nek lorokan kae.”
Nyai Gayatri : “Trus kowe wis nyambut gawe?”
Joko Kasep : “Durung mbok.”
Nyai Gayatri : “Trus sing arep gelem rabi karo kowe ki yo sopo tho le-le…., tak kandani yo le… ndango yambut gawe nduwe hasil, mengko arep rabi karo sopo tak turuti…!”
Joko Kasep : “Dadi aku kudu nyambut gawe sik ki…?”
wektune golek cewek trus kon nembungke simbok, mak nyuss tenan…, waduh, tapi sopo yo??? Ooo yo, njaluk tulung Bambang ae, makelar gadis sing paling top nek ndeso kene. Telpon sik aahhh… jaman saiki ki jamane telpon karo sms, … jane omahe yo mung ngarep kono.”
Joko Kasep : “Loh kok cepetmen kowe teko?”
Bambang : “Ben ndang rampung acarane, mbah Mu’anam selak ngantuk kae lho. Ono opo, heh?”
Joko Kasep : “Ngene Mbang…. Aku kan saiki wis nyambut gawe ki, lumrahe kan wong sing wis umur koyo aku kan nek wis nduwe gaweyan kan yo banjur rabi.”
Bambang : “Rabi yo rabi no, nopo rung nduwe calon mesti?”
Joko Kasep : “Ah ngerti wae kowe ki. Lha piye kowe nduwe pandangan pora? Koncomu opo sopo sing patut karo aku?”
Bambang : “Lha kriteriane piye, jlentrehno kowe kepengen sing koyo ngopo?”
Joko Kasep : “Yo nek iso sing ayu, semleho, anake wong sugih, nek iso yo PNS-lah, guru-guru yo ra popo, trus wonge sing apikan, piye ono ora?”
Bambang : “Wah le… le… ngoco to le… le…! Njaluk kok yo duwurmen, wis ayu, anake wong sugih, PNS sisan?”
Joko Kasep : “Loh piye tho? Jare kon njlentrehke?”
Bambang : “Yo bener, tapi mbok yo kowe ki ngoco kowe ki sopo? Nggolek bojo ki yo sak pantese, sing sebanding, sak pantaran statuse. Wong kok koyo mung gaco sing nyucukne sing tetak thok!”
Joko Kasep : “Lha trus sing koyo ngopo sing pantes karo aku?”
Bambang : “Wis ngene ae, nek nyawang kahananmu, tak golekne sing kiro-kiro dijak njagong ki yo pathut disawang ngono piye?”
Joko Kasep : “Sing pathut dijak njagong? Wah kowe ki trus ngono?”
Bambang : “Loh jenenge makelar ki yo ra gaco njodohke, bibit-
karepmu… tapi sing pathut tenan lho, jo mung
karo kowe ki sopo. Ojo kesusu ngono lho! Tur utekku ra patek lancer dinggo mikir nek wetengku luwih. Ayo mangan sik! Ra sido tak golekne lho!”
Joko Kasep : “Yo wis ayo, tapi mie ayam thok yo ra nganggo bakso? Gajianku sik suk setu ki.”
Bambang : “Emm… koyo ngono kon nggolekke sing ayu, PNS tur anake wong sugih! Tapi rapopo, gandheng konco kuenthel yo wis lah. Ayo ndang mlaku selak kentekan!”
Akhirnya Bambang pun menyanggupi untuk mencarikan Joko Kasep
Joko Kasep : “Endi kok ra njedul-njedul. Tenanan pora wis mbok jak ketemuan saiki?”
Bambang : “Sabar tho! Jenenge wong wedok ki arep lungo yo nganggo dandan disik, bengesan, pupuran. Sedilit ngkas lak yo teko.”
Joko Kasep : “Mengko gek lali bocahe. Mbuk ditelpun-telpun ngono!”
Bambang : “Kowe kok ketokmen kemecer ngono tho? Yoh tak
Halo? Sampeyan nek ngendi? Ha? Isih nek ndalan? Ooo yowis, tak enteni, ati-ati dalane rame!”
Joko Kasep : “Piye?”
Bambang : “Isih nek ndalan,
Joko Kasep : “Sak jane wong ngendi tho?”
Bambang : “Halah cedhak, jane arep tak golek sing rodok adoh, ning aku mesakne mbokmu, ngiring ngantene ndak ngentekne ragat mengko.”
Joko Kasep : “Cedhak? Cedak ngendi?”
Bambang : “Kono cah lor kali kono?”
Joko Kasep : “Hah cah lor kali? Wah kowe ki maiko aku, kok yo trus wong lor kali lho!”
Bambang : “Lha trus nopo nek wong lor kali? Ra sah kemaki kowe, wong lor kali ki yo ono sing bening ora bruwet kabeh.”
Joko Kasep : “Oo yo tho? Yo wis nek ngono.”
sido didol pora. Tinggal dewe piye tho? Nah wong loro karo Sri no. Ngopo ra wani? Cah Gerang ngono ae kok ra wani, wis rasah clingus! Kono jagongan wong loro! Sik yo!” (
Joko Kasep : “Eh Mbang… Bambang… who lha…?! Eh… monggo mbak lenggah mriki mengkeh kesel lho nek jumeneng terus?”
Sri Dewi : “Ooo injih, matur suwun.”
Joko Kasep : “Pripun kabare mbak?”
Sri Dewi : “Ehmmm… sae… Mbok ngundange ojo mbak tho! Ndak aku ketok tuwo!”
Joko Kasep : “Heh.. lha piye?”
Sri Dewi : “Yo terserah sampeyan, ning ojo mbak!”
Joko Kasep : “Lha piye, Dik opo Nduk? Opo Adinda?”
Sri Dewi : “Yo patute pripun mriku!”
ngundange Adinda ndak diguyu mas Ngazis, mosok omahe lor kali ae diceluk Adinda.”
Sri Dewi : “Wah sampeyan niku agek kenal kok wis ngece? Nggih mpun kulo mathuk mawon. Trus kulo ngundang sampeyan pripun, Mas opo Kakang opo A’a?”
Joko Kasep : “Mas wae, nek diceluk Kakang ndak koyo ketoprak ae.”
Sri Dewi : “Nggih mpun Mas, beneran
Dik Sri iso wae… Eh Dik Sri mbiyen SMA-ne ngendi?”
Sri Dewi : “SMA-ku? Cedak kok Mas.”
Joko Kasep : “Cedak ngendi?”
Sri Dewi : “Kono nek Kalioso, SMK Bhakti.”
Joko Kasep : “Tenane Dik?”
Sri Dewi : “Tenan ki, ngopo tho Mas?”
Joko Kasep : “Wah nek Sri sekolahe nek kono yo berarti tonggo no?”
Sri Dewi : “Tonggo piye tho? Lha Mas Joko mbiyen SMA-ne ngendi?”
Joko Kasep : “Nek kidulmu, STM kali apit.”
Sri Dewi : “Ah tenane Mas, kok aku ra tau weruh sampeyan yo Mas?”
Joko Kasep : “Ooo lumrah ae nek Dik Sri ra tau weruh aku, aku kan mbiyen termasuk cah alim. Jenenge cah alim kan yo ra patek ketok. Sing ketok kan sing ndugal-ndugal kae.”
Sri Dewi : “Ooo dadi mbiyen Mas Joko cah
Ora nduwe duit, sing genah! Kan yo ra patut nongkrong nek ra disambi jajan.”
Sri Dewi : “Ah Mas Joko ki iso-iso wae. Trus sakniki nyambut gawe opo Mas?”
Joko Kasep : “Wah jane aku yo pengen nang Jakarta koyo tonggo-tonggoku kae, tapi aku ra tegel arep ninggal mbokku dewe, dadi saiki yo mung glidik sak nggon-nggon aku.”
Sri Dewi : “Glidik opo Mas?”
Joko Kasep : “Emmmmm… ngangkat ember.”
Joko Kasep : “Ngopo Dik, ra seneng?”
Sri Dewi : “Yo ora to Mas, nyambut gawe opo wae kanggoku podo wae sing penting ki halal, ra neko-neko.”
Sri Dewi : “Yo tenan to yo Mas.”
Joko Kasep : “Wah nek ngono Bambang ra salah ki nggolekke wong.”
Sri Dewi : “Opo Mas?”
Joko Kasep : “Ora, dudu opo-opo. Trus saiki Dik Sri nyambut gawe opo nek
Kasep : “ooo, wis suwe Dik?”
Sri Dewi : “Yo setahun punjul Mas. Eh Mas, wis surup ki, tak bali sik yo.”
Joko Kasep : “Bali saiki?”
Sri Dewi : “Ho’o, mengko disawang wong gak patut wis surup kok
Sri Dewi : “Lha Mas Joko sing ngeterke piye? Wong aku nggowo motor dewe kok.”
Joko Kasep : “Yo tak tutke soko mburi, mengko ndak enek opo-opo.”
Sri Dewi : “Wah Mas Joko ki kok perhatianmen. Nggih mpun monggo…”
Joko Kasep pun mengantarkan Sri Dewi pulang
NYai Gayatri : “Ngopo le?”
Joko Kasep : “Jare mbiyen nek aku wis nduwe gayan, simbok gelem ngrabikke aku. Saiki kan aku wis nduwe gayan. Ndang ditembungke ndang!”
Nyai Gayatri : “Tembungke sopo? Sri Dewi kae?”
Joko Kasep : “Lha iyo no, sopo maneh nek ra Sri Dewi.”
Nyai Gayatri : “Lha opo deweke ki wis temenan gelem karo awakmu.”
Joko Kasep : “Yo uwis to yo, wis tak takokne kok.”
Nyai Gayatri : “Wis ngerti nek kowe ki mung tukang angkat ember.”
Joko Kasep : “Wis mbok, wis tak ceritakke kahananku ki koyo
mlebu Nduk, panjang umur kowe agek diomongke kok ndelalah njedul”
Sri Dewi : “Ah… simbok, pripun kabare? Sae mbok?”
Nyai Gayatri : “Apik Sri, kowe piye? Wong ngomah lak yo do sehat kabeh tho?”
Sri Dewi : “Kulo nggih sae, tiyang nggriyo nggih sehat sedanten.”
Nyai Gayatri : “Yo wis, sik yo tak nang mburi, tak gekne wedang anget sik.”
Sri Dewi : “Alah mpun rasah repot-repot mbok… kulo mpun bar ngombe kok.”
Nyai Gayatri : “Ora repot kok nduk, sik yo, kono jagongan karo Joko disik kono.”
Joko Kasep : “Kok ketok ayu-men, ko ngendi e Dik Sri?”
Sri Dewi : “Ayu? Alah Mas Joko ki nek kon ngrayu kok pinter-men? Bar njagong ko Nogosari trus mampir mriki Mas.”
Joko Kasep : “Ora kok ngrayu, pancen tenan kok. Aku nek nyawang Dik Sri iku dadi
Sri Dewi : “Eh simbok…”
Nyai Gayatri : “Iki nduk, wedange…”
Sri Dewi : “Matur suwun mbok..”
Nyai Gayatri : “Nduk mumpung pethuk aku tak takon yo.”
Sri Dewi : “Nggih, badhe tanglet punopo?”
Nyai Gayatri : “Ora, kowe karo Joko kan wis hubungan lumayan suwe ki, mbok pengen ngerti sakjane Nduk Sri ki serius ora karo Joko?”
Sri Dewi : “Serius mboten? Maksud simbok?”
pengen mboten dados garwane Mas Joko?”
Nyai Gayatri : “Nah iku sing pengen tak takokne. Lha piye? Jare Joko Nduk Sri gelem.”
Sri Dewi : “Nggih pancen leres punapa engkang diaturke Mas Joko. Temene Mas Joko purun kulo dados garwane, nggih kulo purun mawon.”
Nyai Gayatri : “Tenanan nduk?”
Sri Dewi : “Nggih temenan to Simbok.”
Nyai Gayatri : “Wis mbok pertimbangke tenanan?”
Sri Dewi : “Sampun Simbok.”
Nyai Gayatri : “Ning kowe lhak yo ngerti dewe to, Joko ki dudu anake wong sugih, wis ra nduwe pak, nyambut gawene yo mung ngangkat ember, nduwene omah yo mung koyo ngene iki kahanane.”
Sri Dewi : “Nggih simbok, kulo sampun mangertos lan nyadari. Kagem kulo nopo gaweyane niku sing penting nggih halal. Kagem kulo sing penting Mas Joko niku tresno lan asih kaleh kulo.”
Joko Kasep : “Yo to? Simbok iku dikandani kok ngeyel. Aku ki ra salah milih wong.”
Nyai Gayatri : “Yo le… saiki simbok ngandel opo sing mbok kandakke. Wedange diunjuk Nduk Sri, mengko adem lho.”
Sri Dewi : “Nggh simbok… Wah niki mpun peteng kulo tak pamit riyin nggih.”
Nyai Gayatri : “Kok kesusu-men tho nduk.”
Sri Dewi : “Wong niki mau mung mampir bibar njagong tenggene rencang saking Nogosari
bungkusan), iki aku nduwe hadiah kanggo Dik Sri.”
Sri Dewi : “Wah opo iki Mas?”
Joko Kasep : “Yo mengko dibukak nek ngomah lhak ngerti.”
Nyai Gayatri : “Woo cah gemblung!”
Joko Kasep : “Piye mbok, wis krungu dewe tho nek Sri kuwi gelem karo aku. Ndang ditembungne ndang!”
Nyai Gayatri : “Yo ora segampang kuwi to le..”
Joko Kasep : “Loh piye tho? Bingung aku.”
Nyai Gayatri : “Pancen Sri kuwi gelem karo kowe, ning opo Bapake Sri kuwi yo ngwenehi restu?”
Joko Kasep : “Kok tekan bapake barang tho?”
Nyai Gayatri : “Lha iyo no, nek bapake ra ngrestuni meski Sri-ne gelem opo yo iso kowe ngrabi Sri? Opo arep mbok playokke bocahe nek wong tuwone ra grestuni?”
Joko Kasep : “Lha trus piye?”
Nyai Gayatri : “Saiki ngene yo le… nembung cah wedok ki gampang. Sing penting sing ditembung, yo bocahe yo wong tuwone, ki wis gelem. Saiki bayangno, bocahe memang wis gelem, trus aku karo pakdhemu mrono nembungke kanggo kowe, lha ndelalah bapake Sri ora setuju, opo ora kisinan mbokmu karo Pakdhemu?”
Joko Kasep : “Wah iyo yo… trus piye mbok?”
Nyai Gayatri : “Trus piye? Trus piye? Yo kowe
Joko Kasep : “Assalaamu’alaiku… kulonuwun…?”
Sri Dewi : “Wa’alaikum salam… Mas Joko… monggo mas..”
Sastro Kiyer : “Sopo nduk?”
Sri Dewi : “Niki Mas Joko sing sampun kulo ceritakke kaleh njenengan.”
Joko Kasep : “Sugeng Pak Sastro…”
Sastro Kiyer : “Oooo… dadi kowe to sing jenenge Joko?”
Joko Kasep : “Nggih kulo.. lha
Joko Kasep : “Niki wonten pisang kagem Bapak.”
Sastro Kiyer : “Paling gedang kecut..”
Sri Dewi : “Bapak ki kok ngendikan ngaten niku tho?”
Sastro Kiyer : “Omahmu ngendi le?”
Joko Kasep : “Pilang – dukuhan Pak.”
Sastro Kiyer : “Bapakmu jenenge sopo?”
Joko Kasep : “Bapak kulo sampun sedo Pak Sastro.”
Sastro Kiyer : “Bapakmu dadi opo mbiyen?”
Joko Kasep : “Dados nopo pripun maksud njenegan?”
Sastro Kiyer : “Yo gaweyane bapakmu, lurah
Joko Kasep : “Ah, namung seprapat pathok niku…”
Sastro Kiyer : “Oooo… trus kowe nyambut gawe opo le?”
Joko Kasep : “Kulo?”
Sastro Kiyer : “Ho’o awakmu.”
Joko Kasep : “Kulo nyambut damel wonten bank Pak Sastro.”
Sastro Kiyer : “Wah bank? Apikmen? Bank ngendi? BNI? BRI? BCA? BPD? Opo Mandiri?”
Joko Kasep : “Wah sanes pak.”
Sastro Kiyer : “Jare kerjo nek bank kok melu Lek Nasri piye tho?”
Joko Kasep : “Lha niku kan nggih bank… bangunan, maksud kulo.”
Sastro Kiyer : “Woo.. cah gemblung tekoki wong tuwo malah ngajak guyon. Trus saiki arep ngopo kowe mrene le?”
Joko Kasep : “Ngaten Pak Sastro… kulo kaleh Dik Sri kan mpun kenal sak wetawis wekdal.. lha kulo mriki niku bade tangled kaleh panjenengan, menawi angsal kulo bade ngajak Dik Sri omah-omah kaleh kulo?”
Sastro Kiyer : “Ngajak omah-omah? Arep
rembukane wong lanang, ora sah melu-melu.”
Joko Kasep : “Dados kulo mboten kepareng nyanding kalih Dik Sri amergo kulo tiyang melarat?”
Sastro Kiyer : “Yo sak karepmu sing arep nafsirke kepiye.”
Joko Kasep : “Nek kulo tiyang sugih njenengan ngeparengake?”
Sastro Kiyer : “Alah le…le… kapan anggonmu sugih?”
Sri Dewi : “Dados sakniki niku Mas Joko awon kangge kulo?”
Sastro Kiyer : “Lha iyo, tak kandani yo nduk saiki ki jaman susah. Wong omah-omah ki butuhe akeh. Butuh sandang, papan, pangan, during nek ono sing loro butuh nang dokter, butuhe soyo akeh meneh nek wis nduwe anak, dingo nukokne susu anake, nyekolahke anak, lan sak piturute.”
Sri Dewi : “Bapak ki kok sing dipikir mung bab materi thok!”
Sastro Kiyer : “Ora kok ngono, iki jenenge realistis. Jenenge wong tuwo ki pengen nyawang anake urip berkecukupan, urip mandiri, pengen putune isoh sekolah nek nggon sing apik, ora kok wis rabi neng isih ngathung karo wong tuwo.”
Sri Dewi : “Dados bapak mboten ngrestuni kulo kaleh Mas Joko?”
Sastro Kiyer : “Loh, sing ngomong ora ngrestuni ki sopo? Aku kan mung ngomong abot arep ngrestuni, ora kok ora ngrestuni.”
Sri Dewi : “Lha trus?”
Sastro Kiyer : “Yo nek Joko iso oleh gaweyan sing luwih apik yo mengko tak pertimbangke.”
Sri Dewi : “Ah bapak ki…” (pergi meninggalkan ruang tamu)
Sastro Kiyer : “Woo la bocah dikandani kok. Bocah saiki ki sing
Joko Kasep : “Ndek mbiyen wis tak tukokke wujud tali sak kotange… saikine lha kok ilang sak slirane… lungo menyang ngendi tanpo pamit ra ngabari… opo lali kowe karo aku iki… nadyan regane nem ewu kuwi wujud katresnanku… jare kowe melu aku lha kok mlayu… opo kurang larang pungkasane kowe ilang… nek ngendi nggonku nggoleki
iki tak simpen tekane pati… tali kotang saksi tresnaku kang suci..”
Sri Dewi : “Mas Joko, aku jane tresno marang kowe Mas, nanging Bapak mboten setuju niku..”
Joko Kasep : “Trus kowe arep dijodohke karo wong liyo?”
Sri Dewi : “Ho’o Mas..”
Joko Kasep : “Karo sopo?”
Sri Dewi : “Karo anake koncone Bapak.”
Joko Kasep : “Lha memang dadi opo bocahe kok bapakmu ngwenehi restu?”
Sri Dewi : “Anu mas…. dadi PNS nek kabupaten Sragen.”
Joko Kasep : “Lha kowe tresno karo deweke?”
ngopo? Jare kowe tresno karo aku.”
Sri Dewi : “Iyo aku tresno marang sampeyan mas, tapi aku gak wani nek ngono kuwi, aku gak wani ngloroni atine Bapak, aku wedi dadi anak durhaka.”
Joko Kasep : “Lha trus Dik Sri arep nompo bocah lanang PNS kuwi?”
Sri Dewi : “Lha piye maneh Mas… atiku jane yo loro, ning aku ra nduwe pilihan liyo Mas… wis Mas tak dungakne Mas Joko entuk pengganti sing luwih apik timbange awakku.” Wis Mas Joko… tak tinggal.” (
“Dik Sri dikawinke karo wong liyo Mbok…”
Nyai Gayatri : “Dadi ora karo kowe?”
Joko Kasep : “Ora Mbok… dikawinke karo wong sing luwih sugh timbange aku, karo PNS mbok.”
Nyai Gayatri : “Yow is to le.. le… nyat nasibmu… yo sing sabar… iki kehendake Gusti… ditrimo wae!”
Joko Kasep : “Tapi aku tresno je karo Dik Sri.”
Nyai Gayatri : “Yo bener kowe tresno lan seneng, tapi kowe kudu nyadari yen opo sing menurutmu kuwi apik ki durung mesti yo apik kanggone
kae, saiki arep dirabikke karo wong liyo.”
Bambang : “Karo wong liyo? Kok iso?”
Nyai Gayatri : “Yo tako’ono Joko iki!”
Bambang : “Kok arep dirabikke karo wong liyo ki ngopo Jok?”
Joko Kasep : “Yo goro-goro aku ki wong mlarat. Bapakewegah nek arep ngrabikke anake karo tukang angkat ember… njaluke karo PNS.”
Bambang : “Dadi Sri Dewi arep dirabikkke karo PNS ki?”
Joko Kasep : “Lha iyo..”
Bambang : “Wah jaman saiki, wong sing disawang ki nyat mung bondho, wong luwih pengen sugih dunyo timbange sugih ati. Yow is nek ngono sesuk tak golekne wong liyo Jok.”
Joko Kasep : “Maksudmu?”
Bambang : “Yo tak golekne cah wadon liyo. Koyo
golekne maneh nganti entuk bojo kowe.”
Nyai Gayatri : “Lho rungokno Bambang kuwi, wis ra sah sedih tho!”
Bambang : “Nyatai Jok, sesuktak golekne sing kiro-kiro bapake ki ra nyawang wong mung soko sugih bondo orane. Ning soko atine lan tindak-tanduke. Lhak iyo tho?”
Joko Kasep : “Tenan lho Mbang?”
Bambang : “Yo tenan no, kapan tho aku ngapusi. Wis ra sah nangis tho! Wong lanang kok cengeng. Saiki tak jak dolan seneng-seneng gelem pora?”
Joko Kasep : “Dolan nyandi?”
Bambang : “Nang Nogosari ndelok pasar malem. Gelem pora? Mumpung gek apikan lho aku iki.”
Nyai Gayatri : “Wis le.. ra sah dipikir nemen-nemen… kono dolan karo Bambang kono!”
Joko Kasep : “Yo wis ayo… sik yo Mbok.”
Nyai Gayatri : “Ho’o le… mulihe ojo wengi-wengi…!”
barusan wae METU SOKO ALAS kok malah sampeyan rep MLEBU ALAS…
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Przysucha&oldid=1090449"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Wikimedia Commons duwé médhia ngenani Cities along the Silk Road.
Kaca-kaca ing kategori "Kutha ing Jalur Sutra"
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.28, 11 Maret 2013.
1. Wong eling ing ngelmu sarak dalil
iku, sajroning jajanira priyangga ana prang Bratayudha, prang ati ala lan ati becik
Kalau jawabnya ngaco, gelar Kompresor bisa dicabut… wekekekek…
m4stono says:	14 September 2009 at 08:31	di cabut wae nganggo catut…lha wong lulusan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bululawang,_Malang&oldid=1046407"	Kategori: Kacamatan ing Jawa TimurKabupatèn MalangKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.45, 15 Maret 2016.
jogja, paes ageng, paes ageng
Pak de mlaku mlaku karo bekas pacare neng Ginza Jepang.
“Buk ngelih rak ?”, jare
“Canggih ya buk”, pak de ngomong karo bekas pacare.
ing.mech.univ. bacc. mag. ing.univ. bacc. ing. petro.univ.bacc.ing.aedif.univ.bacc.ing.loguniv.bacc.ing.el.Univ. bacc. ing. mech.univ.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bernes&oldid=1012511"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
isoh eroh kbr jowo ku sing ono tlingsing krna aku di lahir ke ono bibis lo matur suwun info ne yo mas kabeh ae aku wis suwi gk bali neng jowo slam kanggo sedulur kabeh sing ono ing bibis tlingsing soko aku sing ono ing
Geguritan Imam Khotib Utomo: Guru Kang Sejati	Posted by Kumpulan Fiksi on 04/11/2013 in Geguritan	GURU KANG SEJATI
Dak enteni tekamu nganti tekane pati!!!
panjenengan tansah pinayungan karaharjan soho kinayungan berkahing Gusti, saenggo saged mandegani KWA tumuju
ora ditetepi, akeh wong nglanggar sumpahe dewe. Manungso podho seneng
kawasan Mendut, Prambanan, Borobudur, alias Menteng Pinggir.Ide awal obrolan Warkop
wus kumpul dadi siji, samya dandan samya numpak palwa, gya ancal mring samudrane, lampahe lumintu, ing Tirboyo lawan semawis, ing Lepentangi, Kendal, Batang, Tegal, Sampun, Barebes lan Pengangsalan. Wong pesisir sadoyo tan ono kari, ing Carbon nggertata“.
saiki wis 27 sing komen…ra pati cepet nambahe..apa merga wis bengi? r 25ne aja larang larang ya, nggo ngganti RK king sing wis ketuwan…
Puri Ayu Homestay Prambanan Jalan Solo Km 9 Maguwoharjo,
cemerlang, dan menjadi pejabat yang baik. Amin.
mangayubagya panjenengan nembe kewala kawisuda nampi jejibahan agung ingkang
kedah rinasuk kanthi suka, lila, legawa, saha enget dhumateng kodrating Kang
Kawasa. Mugi rahayu raharja ingkang pinanggih, karis nir ing sambikala,
Jawa. Saben bait macapat nduwèni baris kalimat sing diarani gatra, lan saben gatra nduwé sawetara guru wilangan (suku kata) tinamtu, lan dipungkasi nganggo uni pungkasan sing diarani guru lagu.
Macapat kanthi jeneng sing béda uga bisa ditemokaké jroning kabudayan Bali, Sasak, Madura, lan Sunda. Sajabané kuwi macapat uga naté ditemokaké ing Palembang lan Banjarmasin. Biasané macapat dimaknani minangka maca papat-papat, yaiku cara maca saben patang wanda (suku kata). Nanging bab iki dudu siji-sijiné makna, penafsiran liya uga ana. Macapat dikira muncul ing pungkasan jaman Majapahit lan wiwitané pengaruh Walisanga, nanging bab iki mung kanggo kahanan ing Jawa Tengah. Sebab ing Jawa Wétan lan Bali macapat wis dikenal sadurungé teka Islam.
Karya-karya kasusastran klasik Jawa saka jaman Mataram Anyar, umumé ditulis nganggo metrum macapat.. Sawijining tulisan jroning wangun prosa utawa gancaran umumé ora dianggep minangka asil karya sastra nanging mung kayadéné 'daftar isi' waé. Sawetara conto karya sastra Jawa sing ditulis jroning tembang macapat kalebu Serat Wedhatama, Serat Wulangreh, lan Serat Kalatidha.
Puisi tradisional Jawa utawa tembang iki biasané dipérang dadi telung kategori: tembang cilik, tembang tengahan lan tembang gedhé. Macapat digolongaké kategori tembang cilik lan uga tembang tengahan, déné tembang gedhé arupa kakawin utawa puisi tradhisional Jawa Kuna, nanging ing jaman Mataram Anyar, ora dipatrapaké prabédan antara suku kata dawa lan cendhak. Saliyané kuwi tembang tengahanuga bisa ngarujuk marang kidung, puisi tradhisional jroning basa Jawa Tengahan.
Yèn dibandhingaké karo kakawin, aturan-aturan jroning macapat kuwi béda lan luwih gampang dipatrapaké jroning basa Jawa amarga béda karo kakawin sing didhasaraké marang basa Sangskerta, jroning
§ Guru gatra : wilangan larik/gatra saben pada (Indonesia: bait).
§ Guru wilangan : wilangan wanda (Indonesia: suku kata) saben gatra.
§ Guru lagu : tibané swara wanda ing pungkasan ing saben gatra.
Macapat kerep dijarwakaké minangka maca papat-papat awit carané maca pancèn rinakit saben patang wanda. Nanging iki dudu siji-sijiné makna, penafsiran liyané uga ana. Sawijining pakar Sastra Jawa, Arps ngandaraké sawetara makna liya ing bukuné Tembang in two traditions. Saliyane sing wis kasebut ing dhuwur, makna liya yakuwi tembung -pat ngarujuk marang cacahing tandha diakritis (sandhangan) jroningaksara Jawa sing relevan jroning panembangan macapat.
Banjur miturut Serat Mardawalagu, sing dikarang dening Ranggawarsita, macapat minangka cekakan saka frasa maca-pat-lagu sing tegesé "nglgokaké nada kapapat". Saliyané maca-pat-lagu, isih ana manèh maca-sa-lagu, maca-ro-lagu lan maca-tri-lagu. Miturut ujaring kandhamaca-sa klebu kategori paling tuwa lan diciptakaké déning para Déwa lan diturunaké marang pandita Walmiki lan ditangkaraké déning sang pujangga istana Yogiswara saka Kedhiri. Nyatané iki klebu kategori sing saiki disebut kanthi jeneng tembang gedhé. Maca-ro klebu tipe tembang gedhé yakuwi cacahing ‘’bait’’ (pada?) saben pupuh bisa kurang saka papat sauntara kuwi cacahing suku kata (wanda?) jroning saben bait (pada) ora mesthi padha lan diciptakaké déning Yogiswara. Maca-tri utawa kategori sing katelu yakuwi tembang tengahan sing miturut ujar diciptakaké déning Resi Wiratmaka, pandhita istana Janggala lan disampurnakaké déning Pangeran Panji Inokartapati lan saduluré.Wusanané, macapat utawa tembang cilik diciptakaké déning Sunan Bonang lan diturunaké marang para wali.
Macapat minangka sebutan metrum puisi jawa tengahan lan jawa anyar, sing nganti saiki isih ditresnani masarakat, nyatané pancèn angèl dilacak sajarahé. Poerbatjaraka mratélakaké yèn macapat lair bebarengan karo geguritan abasa jawa tengahan, nalika macapat wiwit dikenal, durung diweruhi sacara premana. Pigeaud nduwèni panemu yèn tembang macapat dipigunakaké ing wiwitan periode Islam.
Pratélan Pigeaud sing asipat informasi kira-kira iku isih perlu diupayakaké kacocogan tauné sing mesthi. Déné Karseno Saputra ngira-ira adhedhasar analisis marang sawetara panemu lan pratélan. Yèn nyata pola metrum sing dipigunakaké ing tembang macapat padha karo pola metrum tembang tengahan lan tembang macapat tuwuh ngrembaka sairing karo tembang tengahan, mula banjur dikira-kira yèn tembang macapat wis ana ing kalangan masarakat saora-orané taun 1541 masèhi. Pangira-ira iki adhedhasar angka taun sing ana ing kidung Subrata, Juga Rasa Dadi Jalma = 1643 J utawa 1541 masèhi. ( Saputra, 1992 : 14 ) Bab iki adhedhasar pola metrum macapat sing paling wiwitan sing ana ing kidung Subrata. Watara taun iku tuwuh geguritan abasa jawa kuno, jawa tengahan lan jawa anyar yaiku kekawin, kidung lan macapat. Taun pangira-ira kuwi cocog uga karo panemuné Zoetmulder luwih kurang ing abad XVI ing jawa urip bebarengan telu basa, yaiku jawa kuno, jawa tengahan lan jawa anyar. Jroning Mbombong manah I ( Tejdohadi Sumarto, 1958 : 5 ) disebutaké yèn tembang macapat ( sing nyakup 11 metrum ) diciptakaké déning Prabu Dewawasesa utawa Prabu Banjaransari saka Sigaluh ing taun Jawa 1191 utawa taun Masèhi 1279. Ananging miturut sumber liya, macapat ora mung diciptakaké déning sawiji uwong, nanging déning sawetara wali lan bangsawan. ( Laginem, 1996 : 27 ). Para pancipta iku yakuwi
Tembang macapat luwih tuwa tinimbang tembang gedhé Panemu pisanan nganggep yèn tembang macapat luwih tuwa tinimbang tembang gedhé tanpa wretta utawa tembang gedhé kawi miring. Tembang macapat timbul ing zaman Majapahit pungkasan nalika pengaruh kabudayan Islam wiwit surut (Danusuprapta, 1981 : 153-154). Diandaraké déning Purbatjaraka yèn lairé macapat bebarengan karo kidung, kanthi anggepan yèn tembang tengahan ora ana. (Poerbatjaraka, 1952 : 72)
Tembang macapat luwih anom tinimbang tembang gedhé Panemu kaloro nganggep yèn tembang macapat lair ing wektu pengaruh kabudayan Hindu tansaya tipis lan rasa kabangsan wiwit tuwuh, yaiku ing zaman Majapahit pungkasan. Lairé macapat urut-urutan karo kidung banjur muncul tembang gedhé abasa jawa pertengahan, sabanjuré muncul macapat abasa jawa anyar. Lan ing zaman Surakarta wiwitan muncul tembang gedhé kawi miring. Wangun gubahan abasa jawa anyar sing akèh disenengi yaiku kidung lan macapat. Prosès pamunculané wiwit nalika lair karya-karya abasa jawa pertengahan sing biasa disebut kitab-kitab kidung, banjur muncul karya-karya abasa jawa anyar arupa kitab-kitab suluk lan kitab-kitab niti. Kitab suluk lan kitab niti iku mènèhi sumbangan sing gedhé marang perkembangan macapat.
Tembang macapat adhedhasar perkembangan basa Jroning hipotesis Zoetmulder (1983 : 35) disebutaké yèn sacara linguistik basa jawa pertengahan dudu arupa pangkal basa jawa anyar, nanging arupa rong cawang singkapisah lan divergen ing basa jawa kuna. Basa jawa kuna minangka basa umum sajroning periode Hindu – Jawa nganti runtuhé Majapahit. Wiwit tekané pengaruh Islam, basa jawa kuna tuwuh miturut rong arah sing béda siji lan sijiné lan nuwuhaké basa jawa pertengahan lan basa jawa anyar. Sabanjuré, basa jawa pertengahan lan kidungé berkembang ing Bali lan basa jawa anyar kanthi macapat-é tueuh ing Jawa. Malah nganti saiki tradisi panulisan karya sastra jawa kuna lan pertengahan isih ana ing Bali.
Dhandhanggula: Nggambaraké uripé wong kang lagi seneng-senengé, apa kang digayuh bisa kasembadan. Kelakon duwé sisihan/bojo, duwé anak, urip cukup kanggo sak kulawarga. Mula kuwi wong kang lagi bungah / bombong atine, bisa diarani lagu ndandanggula.
Durma: Saka tembung darma/wèwèh. Wong yen wis rumangsa kacukupan uripé, banjur tuwuh rasa welas asih marang kadang mitra liyané kang lagi nandang kacintrakan, mula banjur tuwuh rasa kepéngin darma/wèwèh marang sapadha-padha. Kabèh mau disengkuyung uga saka piwulangé agama lan watak sosialé manungsa.
Pocung: Yen wis dadi layon/mayit banjur dibungkus mori putih utawa dipocong sak durungé dikubur.
Sajarah perkembangan sastra jawa panjang dawa banget. Prof. Dr. R. M. Ng. Poerbatjaraka wis kasil gawé ikhtisar isi sing nyuguhaké pambabakan adhedhasar zaman pusaka-pusaka iku tinulis déning para apngriptané.
Jroning lembaran sastra jawa zaman Islam, ana telu pusaka sing judhulé migunakaké tembung Niti, sing maknané tuntunan. Yaiku Nitisewaka,Nitisruti lan Nitipraja. Katelu pusaka iku nadané padha, yakuwi isi tuntutan. Nitisewaka dianggit ing zaman pamaréntahan Sinuwun Mangkurat II ing Kartasura,déné Nitipraja digawé ing zaman pamaréntahan Sultan Agung ing Mataram. Nitisruti ditulis déning Pangeran Karang Gayam, yaiku sawijining pujangga krajan Pajang sing manggon ing Karang Gayam. Asma sakbeneré yakuwi Pangeran Tumenggung Sujonopuro, sing miturut silsilah isih gantung siwuré R. Ng. Ranggawarsita.
Sawisé pusat panyebaran agama Islam pindhah saka tlatah pesisir menyang pedalaman, yakuwi Mataram, kabudayan jawa
Ing sajroning tembang macapat kakandhut angkah awujud pesen. I Made Purna mratélakaké yèn : “ manéka makna lan swasana sing dikandhut ing sajroning tembang macapat kanggo ngandaraké pesen utawa amanat. Kandhutan peswn sing kasusun jroning wangun tetalèn tembung mawa kaidah utawa pathokan sing baku “ Miturut Teeuw sing dikutip déning Laginem, miturut konsèp semiotik, karya
penyampai), ‘’message’’ (pesan), komunikan (penerima). Komponen-komponen iku kanthi fungsiné dhéwé-dhéwé bisa dianggo njlèntrèhaké manéka konsèp jroning macapat. Minangka sawijining pesen, macapat nduwèni ciri lan makna miturut angkah sing dikarepaké. Conto:
Serat Wulangrèh Isi serat iki luwih ditujokaké marang para pemuda. Ing sajeroné ana pesen ngenani kawaskithan, kapekaan marang tandha-tandha, kajujuran lan kasabaran, rasa urmat lan sapanunggalané.
Serat Tripama Isi pesen serat iki diandaraké liwat perlambang utawa penampilan tokoh pewayangan minangka tuladha utawa simbul. Ana telu tokoh sing dadi conto yaiku Bambang Sumantri utawa Patih Suwanda saka epos Arjuna Sastrabahu, Kumbakarna saka epos Ramayana lan Adipati Karna utawa Basukarna saka epos Mahabarata. Miturut katelu tuladha kasebut, isi pesené arupa tuladha sipat ksatria sing pantes dianut.
Wirawiyata Isi pesen iki ditujokaké marang prajurit amarga nyangkut masalah ajaran keprajuritan. Bab sing kakandhut arupa janji prajurit, disiplin, kataatan, katakwaan, ora anngak lan ora sawenang-wenang.
Serat Panitisastra Pokok-pokok ajaran utawa pesen sing ana jroning karya iku arupa adat istiadat, sopan santun, nilai karta lan derma, tenggang rasa, pendhidhikan anak minangka pendhukung nilai sosial wong tuwa lan sanak sedulur, kawruh kanggo ngandelaké katakwaan marang Gusti kang murbèng dumadi.
Wulang Estri Isi pesen jroning serat iki ditujokaké marag para wanita sing bakal nglakoni urip bebrayan. Supaya kauripan rumah tanggané apik, sejahtera lair batin, isterikudu mangertèni aturan rumah tangga, ngerti watak utawa sipat bojo, teliti, lan ora olèh ndhisiki kekarepané bojo. Ajaran iki disimbulaké kanthi paraga Dewi Adaniggar saka Cina, Putri Raja Ternate, Dewi Citrawati lan lima driji tangan. Simbol-simbol iku mènèhi gambaran ngenani kegagalan kegagalan lan keberhasilan omah-omah.
Candra Rini Isi pesen jroning serat iki arupa ajaran moral tumrap kaum wanita jroning urip omah-omah. Konsep ajaran sing awangun deskripsi sifat, watak, prilaku istri Arjuna supaya dadi conto lan dituladhani déning kaum wanita. Istri Arjuna sing djadi perlambang yakuwi Sumbadra, Manuhara, Ulupi, Gandawati, Srikandi, Manikarja, Maeswara, Rarasati lan Sulastri.
Serat Dumbasawala Serat Dumbasawala isi ajaran utawa pesen sing dikarepaké dadi tuladha déning warga kraton Surakarta wektu semana. Isi pesen iku utamané ing babagan kepahlawanan (kaprajuritan), Etika ( tingkah laku ), religiusitas (ketuhanan ) lan sosial.
Kinanthi iku salah sijine tembang macapat kang umume dienggo nggambarake rasa seneng, katresnan, lan kawicaksanan. Kinanthi bisa nduwe arti gegandhengan tangan lan bisa uga jeneng sawijining kembang. Ana uga kang nggandhengake kinanthi klawan Maskumambang. Yen maskumambang kanggo wong
Tembang Gambuh mbok menawa pancèn kebak ing pitutur. Pitutur kang nggiring manungsa supaya éling marang tumindak-tumindaké. Manungsa dielingaké yènta kabèh tingkah polah manungsa iku ana akibaté. Adigang, adigung, adiguna, bakal nyilakaké urip manungsa sing duwé patrap kaya mangkono iku
Dhandhanggula iku salah sijine tembang macapat kang isine 'pengarepan utawa pengajap kang becik. Dhandhang iku pengarep-arep. Mula saka kuwi, tembang kang nganggo metrum Dhandhanggula uga nduwe isi kang legi kaya dene gula. Akeh pitutur kuna kang nganggo jenis iki.
watak munggah ndhuwur. Upama piwulang, iku piwulang kang dhuwur. Upama tresna, iku tresna kang pinunjul. Seka tetembangan iki banjur akeh maneka warna tembang lan gegendhingan kang nganggo jeneng pangkur, antara liya: pangkur jenggleng, pangkur palaran, pangkur lombok, lan liya-liyane.
Istilah “Pangkur” uga tinemu ing bab-bab kang ora megepokan karo tembang, Tuladhane:
Megatruh utawa Dudukwuluh iku kalebu tembang sekar madya. Wateké prihatin lan getun pungun-pungun (Indonesia "rasa sakit hati karena rindu") .
kang ngelingke marang pepati. Pucung cedhak karo tembung pocong. Kaya pralambang mori kanggo mbungkus layon, pucung dienggo tembang kang bisa ngelingake marang manungsa yen urip ing ndonya ana pungkasane.
Johannes Jacobus Ras, 1982, Inleiding tot het modern Javaans. ’s-Gravenhage: Nijhoff. ISBN 90-247-6167-x, (Kaca 313).
jinis tembang sing prasaja, biasa ditembangaké déning bocah-bocah cilik, utamané ing padésan, sinambi dolanan bebarengan karo kanca-kancané. Lumantar lagu dolanan, bocah-bocah dikenalaké bab sato kéwan, sato iwèn, thethukulan, tetanduran, bebrayan, lingkungan alam, lan sapanunggalané.
Kadhangkala tembang dolanan uga ditembangaké déning waranggana jroning swasana tinamtu ing pagelaran wayang kulit. Iki kaca kanggo ngumpulake syair tembang dolanan utawa tembang sing kerep diunekke bocah-bocah.
DIDI KEMPOT BEBASAN KOYO NGENTENI UDANING MONGSO KETIGO S’NAJAN MUNG SEDELOK ORA DADI NGOPO, PENTING
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.06, 2 Februari 2007.
Jarene pancen enak lek ngeracik dhewe kang, opo maneh
luwih maknyosss meneh kang, Kopi Luwak. Wahhh jannn, lha wong
Piranti pangrusak utawa piranti alus mbebayani (cara Inggris: malicious software utawa malware) ya iku program komputer kang digawé kang tujuan utamané ya iku kanggo golèk kalemahan software.[1] Biyasané malware digawé kanggo mbobol utawa kanggo ngrusak salah sijiné
Ngati-ati yèn lagi internètan ing warnèt. Bisa uga komputer ing warnet iku di-instal kanthi piranti alus kang ditepungi kanthi jeneng keylogger kang nyathet kabèh tombol keyboard. Cathetan kang disimpen ing njero salah sijiné file kang isa didelok sak wisé dienggo sacara jangkep. Ing njeroné kétok informasi kayata aplikasi panggonan ngemèké tombol lan wektu ngemèké. Kanthi cara iki salah sijiné wong isa ngertèni jeneng pananggo (user name) lan tembung sandhi (password) lan pira-pira informasi liya kang dilebokaké kanthi cara ngetik. Ing tingkat kang luwih pinter keylogger ngirim log kang biyasané arupa file tèks iku marang salah sijiné wong. Temtu baé iku dilakokaké tanpa ora dingertèni pangguna.[1]
Ngarahaké paramban (browser) kang semesthiné nampilaké situs kang selaras karo alamat kang dilebokaké marang situs liya. Iku conto paling parah kang disebapaké déning browser hijacker. Conto liya kang bisa dilakokaké déning pembajak ya iku nambahaké bookmark, ganti homepage lan ngowahi peraturan paramban. Ngomongaké babagan paramban ing kéné éntuk percaya lan yakin 10005 paramban kang diomongaké ya iku internet explorer. Sak liyané internèt explorer gawéyané microsoft, raseksa pangasil piranti alus kang prodhuké kerep didadèkaké sasaran serangan cracker, internèt explorer ya iku paramban kang paling akèh digunakaké wong kanggo internètan. Ora gumun yèn internet explorer wis dadi siji karo windows, sistem oprasi saka microsoft kang kerep diserang karo cracker.[1]
ya iku salah sijiné piranti alus kang bisa ngaksès root utawa administrator sacara terus-terusan. Biyasané haker luwih dhisik nginstal rootkit ing komputer kanthi tujuan bisa mikolèh hak aksès root utawa administrator lan kerep digunakaké kanggo gawé program mlaku dhéwé tanpa didhetèksi. Rootkit dhéwé bisa nyerang sajroné pira-pira mode ya iku user mode, kernel mode, lan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Piranti_pangrusak&oldid=1071060"	Kategori: Komputer	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.10, 20 Agustus 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Sumba_Tengah&oldid=1103079"	Kategori: Nusa Tenggara WétanDhaptar Laladan Tingkat IIKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
isBahasa IndonesiaBahasa MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.02, 22 Oktober 2016.
diri. 49. Akeh wong ijol bebojo---
wong jare pak sartono ae, wong jatim iku wis biasa misuh
sartono misuh kabeh pd melu misuh…
[Reply]	Adit wib May 12, 2010 at 4:41 pm
WIS ORA USAH NGOMONG ELEK TENAN REK, ORA USAH MISUH2, NGGAK NGARUH KARO PERSOBI!
[Reply]	Cah Boro May 13, 2010 at 10:12 am
WIS ORA USAH NGOMONG ELEK TENAN REK, ORA USAH MISUH2, NGGAK
kuwi sing marake porsine kanggo dhemit… la aku tau nyobo wetheng gak kuat nampung
pke tepung....enk......hahahahaaku nymbung2 wae......waah... trnyta neng kne yo akeh wong jowo.....tak kiro pdo rak iso boso jowo.....trnyta mlah akeh sing pngen iso tho....??? 28 Re: Boso jowo....
boso jwo sing ngajar malah wong londo utowo(atau) wong jpang?Opo rak isin(malu) tho? Budayane dewe sing nglestare'ake malah bngsa liya? 30 Re: Boso jowo....
dhalah?!Lha kok saingan mbek adhiku??Hwakakakakakbtw, opo tho sing marakke sampean iku mboten saget enthuk nilai diatas 7?? 48 Re: Boso jowo....
ak tho mboten saged krama karo pawayangan. 50
putra panca komara Dalang : Eka Supriadi ( Putra Dalang Cecep Supriadi.Page 1,) size 10 - 48 or 122cm MID length EG. Rahwana gandrung - wayang golek putra panca komara ( full edition ))
iwak kewan bocah cangkriman nama pekerjaan dalam bahasa jawa, pekerjaan dalam bahasa jawa, carane gawe layangan, pekathik pegaweyane ngopeni,
wkakakak..ki ketoe wong cacad..seneng e nggawe2 koyo
Quote (mimirio)ora ah..je ngganteng pak b**i to ya.. sopo kui ??? Quote (mimirio)wkakakakk..sing guru *****a kui yo..?wkwkwk.. wah ojo ngene kwe......
AMI DS SORE SORE PADANG BULAN, AYO KONCO PODHO DOLANAN RENE-RENE BEBARENGAN, RAME RAME E ... DO GEGOJEGAN KAE-KAE REMBULANE, YEN DI SAWAN...
NURHANA NALIKANE DEK JAMAN SEMONO, TRESNAMU SETYO LAN TUHU ANANE MUNG TANSAH NGALEMBONO, JUJUR ORA NATE CIDRO *MULO AKU TANSAH
Asztalos, CSc., Ing. A. Kr&aacute;lov&aacute;, Ph.D., doc. Ing. M. Rotport, CSc., Ing. K. Berkov&
Achdiat Karta Mihardja (utawa Achdiat K. Miharja) ya iku penganggit novèl Atheis.[1] Dhèwèké lair ana Cibatu, Garut, Jawa Kulon ing 6 Maret 1911.[1] Dhèwèké akèh nulis karya sastra uga ésai ngenani sastra lan kabudayan.[1]
Pawiyatan[besut | besut sumber]
Achdiat miwiti pawiyatané ana HIS Bandung lan rampung taun 1925, banjur mlebu AMS bagéyan Sastra lan Kabudayan Wétan ana Solo ing taun 1932.[1] Dhèwèké nyinaoni ajaran tarékat Kadariyyah-
Theisme ana Universitas Indonesia.[1] Dhèwèké sinau basa lan sastra Inggris sarta karang-ngarang ana Australia.[1]
Pendidikan AMS-A Solo lan Fakultas Sastra lan Filsafat UI, piyambakipun naté nyambut damel dados guru Taman Siswa, redaktur Balai Pustaka, Kepala Jawatan Kebudayaan Perwakilan Jakarta Raya, dosen Fakultas Sastra UI (1956-1961), lan wiwit taun 1961
Indonésia wonten ing Australian National University, Canberra, Australia. Achdiat ugi naté dados redaktur koran Bintang Timur lan kalawarti Gelombang Zaman (Garut), Spektra, Pujangga Baru, Konfrontasi, lan Indonésia. Sanèsipun punika, piyambakipun naté dados Ketua PEN Club Indonésia, Wakil Ketua Organisasi Pengarang Indonésia, anggota BMKN, angggota Parté Sosialis Indonésia, lan wakil Indonésia wonten ing Kongres PEN Club Internasional ing Lausanne, Swiss (1951).
nerjemahaken novel punika dhumateng basa Inggris taun 1972 lan dipun damel film déning Sjuman Djaya ing taun 1974). Ing ngisor iki karya-karyané Achdiat Karta Mihardja:[1]
Novèl[besut | besut sumber]
Carita cekak[besut | besut sumber]
Ing antologi[besut | besut sumber]
[Reply]	Narodho March 19, 2010 at 7:07 pm
kur usul yo ndang usul sak akeh2e.
la wong wi yo do duwe keperluan dewe2, nek gelem ngurusi yoh monggo. Nek mung usul kiy mbok di lakoni karo
Reply	unai says:	27 November 2007 at 07:55:49	wong pinter kalah karo wong bejo,Nots
Reply	manda says:	27 November 2007 at 12:33:44	kang, daripada keminter lak yo repot meneh..wes ra mbjaji yo jengkeli meneh <;)
anggoning nyandhang, ning iya bisa nyembadani ruwet renteng ing wong sakpirang-pirang, sing padha nyembah reca ndhaplang, cina eling seh seh kalih
mumpuni sakabehing laku, nugel tanah Jawa kaping pindho ngerahake jin setan kumara prewangan, para lelembut ke
[Reply]	Ngip November 28, 2009 at 10:46 am
Yo WAJIB Menang to… tahun wingi ae iso njupuk Poin Penuh ikupun ning kandang Boyo, mosok saiki nng kadang Dewe ra iso
iki dikenal kanthi julukan SMA Tugu, amarga manggon ing dalan Tugu sing misuwur ing kutha Malang.
GUNUNG KIDUL 1. PURA NGESTHI BERATHA DHARMA—GUNUNG KIDUL Alamat :Dusun Gunung Gambar, Desa Kampung, kec. Ngawer, Kab. Gunung Kidul...
Ing desa lia urip uga janda sing duwe anak sing arane Bawang Abang. Sauwise buyunge
lunga dagang. Bawang Putih kudu lakoni kabeh pahalan umah, nanging Bawang Abang lan beyunge mung males-malesan. Ramane Bawang Putih ora ngerti tindakan mau, wong Bawang Putih ora tau wadul.
Sawijining ramane Bawang Putih lara lan ninggal dunia. Mulai Wektu
kudu uwis tangi nalika urung subuh, kanggo nyiapake banyu adus lan sarapan kanggo Bawang Abang lan beyunge. Banjur Bawang Putih kudu aweh pakan kanggo ternake, nyirami kebon lan masui klambi marang kali gede. Sauwise banjur nggosok klambi, beberes omah, lan esih akeh pahalan liane. Nanging Bawang Putih seneng lakoni pahalan kui, amarga Bawang Putih ngarepake sawijing dina biyung tirine bisa seneng karo deweke kaya dene anake dewek.
Esuk iki wis dadi biasane Bawang Putih nggawa keranjang isi klambi sing arep diwasuh ing kali. Karo nembang suara lirih mlaku dlan setapak ing pinggir hutan cilik sing biasa diliwati. Dina kui cuacane cerah banget. Bawang Putih cepet-cepet
beyung tirine. "Aku ora peduli, pokoke ko kudu golet klambi kui! lan aja wani bali omah seurunge ko nemokake. Ngerti.?!"
ing saben oyod sing nang pinggir kali, mbokan klambine beyunge kali nang kana. Uwis adoh mlaku lan srengenge wis nang kulon, Bawang Putih weruh tukang angon agi ngadusi kebone. Bawang Putih takon :"Paman, nopo priksa wonten rasukan abrit ingkang keli
wis mulai peteng, Bawang Putih uwis putus asa. Sedela maning wengi, sekang kadoan keton cahya lampu sing asale saka omah gubug ing pinggir kali. Bawang Putih gagean mampir omah kui lan totok lawang.
"Kulonuwun...!salam Bawang putih. Wong wadon tua mbukak lawang.
seneng. Wis seminggu, mbah nyeluk Bawang Putih.
"Nduk, wis seminggu koe manggon nang kene. Lan aku seneng amarga koe sregep lan ngabekti. Janjine aku koe ulih nggawa bali klambi beyungmu. Lan siji maneh, koe ulih milih
dipaksa. Banjur Bawang Putih milih waluh sing cilik. "Kulo wedos mboten kiat mbekto sing ageng," omonge Bawang Putih. Mbah mesem lan nganter Bawang Putih tekan ngarep omah.
Bawang Putih nalika waluk kui kebelah, njerone isine emas permata akeh banget. Bawang Putih njetit saking senenge lan aweh ngerti kejadian kui marang beyung
nanging saiki Bawang Abang sing pan mangkat. Bawang Abang langsung maring omah mbah tua nang pinggir kali. Kaya Bawang Putih, Bawang Abang dijaluki manggon seminggu kanggo ngancani.
bojo lungo menyang hongkong....... ngeneki aku arep rabi
Gamelan Jawa iku jinis utawa corak gamelan sing urip ing Jawa Tengah (uga Yogyakarta) lan sebagéyan Jawa Wetan. Musik gamelan Jawa iki béda karo musik gamelan saka laladan liya, yèn musik gamelan Jawa|Jawa lumrahé nduwé nada luwih lembut|lembut lan nganggo laya luwih alon, béda karo musik gamelan Bali sing layane luwih cepet, uga gamelan Sundha sing rasa musiké "nglaras" banget (mendayu-dayu) lan didhominasi swara suling.
Gamelan laras sléndro Si Ketuyung, Kraton Kasepuhan, Cirebon
Gamelan Jawa iku nduwé nada-nada péntatonis. Gamelan Jawa iku nduwèni 2 laras ya iku:
Laras Pélog kang nduwèni urutan nada-nada' 1 2 3 4 5 6 7
Aturan[besut | besut sumber]
Gamelan Jawa nduwé aturan-aturan sing wis pakem, antarané katata saka pirang-pirang rambahan (puteran) lan pathet utawa jero cethèking swara, uga ana aturan sampak utawa cepet-rendheté laku sing wis pakem, uga ana batesan-batesan gongan lan mèlodiné wis diatur ning bagèyan-bagèyan sing saben-saben ketata saka 4 nada (gatra). Saben-saben piranti nduwé fungsi dhéwé-dhéwé, sing nuntun swara ya iku rebab, sing nuntun irama diarani kendhang. Arané pemain sing nabuh gamelan iku pengrawit, penayagan utawa nayagautawa wiyoga, sing nembang priya arane wira-swara, sing wanita arané pesindèn utawa swarawati.
Lha yo to mas, yang penting nulis dulu,
June 9, 2013 | wongedansurabaya	“Min!”
Wiji sing lagek umbah-umbah mbengoki anake sing ora ketok gundule. Sing
Tomin cilik sing lagek nongkrong nang WC ora nyauri maneh. Wiji sing
Ora telaten ngenteni anake Wiji akhire nyandak anake. Dicewoki trus diseret metu anake. Mari metu
penggawean. Ngurusi omah, anak bojo, kaet isuk ora ono lerene. Mari umbah-umbah wong wedok iku masak. Bojone sing wis budal kerjo kaet isuk diluk maneh mulih, sarapan.
“Min, tukokno uyah,” bengoke Wiji.
Tomin sing wis bosen dolanan kapal-kapalan nyedeki mak’e.
“Sing kasar, nang Lik Ti. Ngko duite mak’e sing mbayar.”
Ora kakean omong arek iku langsung budal.
“Ojo mampir-mampir, langsung mulih,” pesene Wiji.
Tomin cilik mlayu nang tanggane sing nduwe warung. Lik Ti, sing nduwe warung, wis apal.
“Tuku opo?” takone nang Tomin.
Tomin meneng ae. Arek cilik iku nyawangi jajanan sing digantung nang warung.
“Jajan?” takone Lik Ti.
Tomin sing wis nyekel jajan plastikan meneng ae. Ora suwi arek cilik iku ngomong.
“Duite mak’e,” omonge Tomin karo mlayu ngalih.
Masio ora kerep ning wis biasa lek Tomin njaluk barang utawa jajan nang warunge Lik Ti. Ngko lek wis ora repot emake bakal moro, ngewei duit.
“Lak mesti mampir arek iki, selak mateng jangane,” omele Wiji nang pawon.
Wiji sing nyambi masak karo ngresiki omah wira-wiri. Ngenteni uyah sing ora teka-teka, Wiji mateni kompore. Jangan wis mateng ning durung diuyahi. Diman sing mulih langsung nyandak piring, mangan.
“Oalah mak…mak kaya prawan ae, masak kok lali gak diuyahi,” omonge karo nyamuk-nyamuk.
“Yo anakmu iku, dikongkon tuku uyah gak mulih-mulih.”
“Lha areke dolenan karo kancane, kae nang omahe Edi.”
Diman sing mlaku mulih mau ndelok anake lagek dolanan karo kancane.
“Trus uyahe diteleh ndi?”
“Gak nyekel uyah, nyekel jajan iku mau.”
“Wou…wedhus,” omele Wiji.
“Emoh, aku seneng kaya Mas Catur iso ndandani tipi. Yo Pak yo?”
Agustus wayahe akeh kegiatan ngge arek-arek sekolah. Tomin sing kaet munggah TK B kudu melu karnaval. Bu Guru wis milihi murid-murid sing kudu macak, cek ora padha. Sing ayu,
melu karnaval. Macak pulisi ae ngko nyilih klambi nang salon.”
“Emoh pulisi! Aku dadi tukang reparasi! Yo Pak yo?”
Tomin sing ora iso diomongi nesu. Bapake sing dikongkon melu ngerih-ngerih anake yo ora kasil. Sesuke Wiji ngomong nang Bu Guru. Padha ora iso ngrayu Tomin akhire
Kapanane arek lanang iku njaluk ditukokno emake. Setelan ngisor nduwur lengkap sak topenge.
Mak, malah mbok njaraki anakmu, ngko nangis gak sido budal.”
Wiji nyebek. Lanang wedok iku akhire ngeterno anake nang
finish. Iring-iringan wis mulai mlaku. Masio ora adoh ning hawa panas plus uwong uyel-uyelan, durung maneh klambine Tomin sing brukut karo topeng, garai arek iku sumuk. Sik oleh setengah dalan Tomin mogok, ora gelem mlaku. Bu Guru wis ngerih-ngerih Tomin ngongkon mlaku soale rombongan TK liya yo wis siap nang mburi ning arek iku pancet ora gelem mlaku, malah nangis.
“Pak, tak paranane anakmu,” pamite Wiji sing ngrasa ora enak.
“Lha lapo? Jarno ae, mari ngene lak teka,” saure Diman.
“Halah, kaya gak ngerti modele anakmu ae.”
Wiji mlaku ngoleki rombongan TK-ne anake. Wong wedok iku ngrasa
“Ayo mlaku maneh, kurang sithik. Ngko mulih tumbas jajan karo Pak’e, Pak’e tumbas es iku mau,” rayune Wiji.
“Emoh, kecel huhuhu.”
Ora kenek dirayu akhire gelem ora gelem Wiji ngendong anake. Ora gelem dijak metu saka rombongan Wiji kudu ngendong anake karo rombongan karnaval liyane. Ora iku thok, Tomin sing kadang sik ngempeng njaluk susu. Isin ning pisan maneh gelem ora gelem Wiji kudu nyusoni anake karo mlaku sandinge arek-arek cilik kancane anake.
“Oalah Gusti,” batine Wiji ngempet isin.
Wis enak digendong karo disusoni emake Tomin meneng, masio sik membik-membik. Uwong-uwong nang pinggir dalan sing nonton Wiji karo Tomin mung mesem-mesem, maklum jenenge arek cilik.
“Spidermane sik ngempeng tibake,” omonge wong nang pinggir dalan karo ngguyu.
Dewe November 4, 2010 at 12:20 pm
pssi kui gak seneng karo persibo, soale gak gelem sogok menyogok suap menyuap. Jd dianggep gak enek duite, soale isine uteke pssi kui mung duit sing kanggo
trima opo yo ada bunganya apa ga.? yo wis to hadiah oleh piro trs dipotong utange piro..
Iki PERSIBO sing njaluk mbancaki to pssi ne sing
Wah ono-ono wae PSSI. yo wes nang divisi utama maneh wae gak popo iso juara
dienggo nutupi hadiah po piye dendane………..
[Reply]	wiro sableng dukung persibo August 24, 2010 at 5:08 am
mugo ae tikus2 berdasi sing neng mburine pssi entok ganjaran sing setimpal soko polahe dewe nindas persibo slama iki..
[Reply]	handhand August 24, 2010 at 6:44 am
LEGOWO PUTRO - CELENG SRENGGI WEDOK KEMBAR 3 - NDADI NGAMUK
disponibles son Ing topógrafo, Ingeniero topógrafo, Ing civil topografo, Ing topografo, Ing civil o Ing
Nuwun pangapuro,Mergo Mbah triman g iso ndelok,sak iki mbah melok ank nek
Sederek sedoyo engkang kulo mulyaaken mugi2 panjenengan sedoyo ingkang
mlungker iku dibengak-bengoki ae kon tangi. Iyo lek dina biasa, wong Minggu, ora sekolah. Wiji sing wis kadung
“Krungu makmu mbuh koen ngko, ojo njaluk tulung nang aku.”
Tomin mrengut maneh. Sarunge sing durung dicopot dikrukupno nang gundule. Diman sik umek karo
iku ora enak digawe, mlakune ban rada miring.
“Iki opo mari ditibakno?” takone Diman.
“Mbuh, mak’e paling. Aku lho gak tau sepedaan.”
“Lapo iku malah krukupan koyok maling, raup-raup kono lho. Gek rene, ewangi umba-umbah. Penakmen tangi-tangi malah cangkrukan!” bengoke Wiji saka pawon.
“Iku mau opo wis sarapan, Pak? Gurung kan? Kok
wis tuwuk, penake ngomong wis dadi sega jangan.
“Makmu ki asline ceklekan wonge, alus,” omonge Diman.
“Makhluk alus?” sahute Tomin.
“Ndelok wong ojo saka njaba thok. Koen sik enom, kudu akeh ndelok sekitarmu. Sekolah penting, sinau yo penting ning ojo lali kudu peka. Akeh-akeh moco, konco…”
Durung mari Diman lek ngandani anake moro-moro bojone mbengok maneh.
“Min, deloken iku sapa nang ngarep. Celak-celuk kae lho.”
Tomin ngadeg, masio asline sik aras-arasen. Sarunge dicopot trus disampirno nang tali jemuran. Saka samping Tomin mlaku nang ngarep omah. Nang ngarep lawang omahe Tomin ndelok arek cilik loro, lanang wedok. Lek didelok rupane ketoke adik kakak. Sing wedok luwih gedhe timbang sing lanang. Arek loro iku noleh pas ngerti ono Tomin.
“Nggoleki sopo?” takone Tomin.
“Tumbas krupuk, Mas?” takone sing wedok karo nduduhno kresek sing dicekel.
Tomin nyawang arek loro iku gantian. Klambine sing mung kaos karo kathok cekak ketok lecek. Kaose malah nglowoh, ketok lek kegedhen.
“Sak bungkus sewu, Mas,” balene arek wedok iku.
Kaya dielingno Tomin langsung nglagepan. Arek lanang iku pamit kate nyeluk mak’e sik. Ora suwi Tomin mbalik maneh karo mak’e.
“Dodol opo?” takone Wiji.
“Krupuk, Lik. Sebungkus sewu,” omonge arek wedok iku.
Wiji ndelok kresek sing dicekel arek wedok iku. Kresek sing isine krupuk telo dibungkusi cilik-cilik iku ditokno isine.
“Anake sopo koen?” takone Wiji.
Arek cilik iku meneng. Adike sing nyekel tangane mbak’e ketok sentrap-sentrup, nglebokno umbele.
“Omahmu ndi?” takone Wiji maneh.
“Min, jupukno dompet,” omonge Wiji nang anake.
Wiji ngongkon arek cilik loro iku lungguh. Tomin mbalik karo nggawa dompete mak’e.
“Tuku limo,” omonge Wiji karo ngelungno duit limang ewuan.
“Arep jambu?” takone Wiji nang arek sing lanang.
Arek lanang cilik iku nyawang mbak’e. Mbak’e nyawang balik, meneng trus nyawang Wiji.
“Min, erahno jambu kono. Melu Mas Tomin yo, cek dierahno jambu. Enak lho iku, seger,” omonge Wiji.
Nang ngarep omahe Tomin ono wit jambu air sing lagek buah. Biasane tangga-tanggane lek mampir mesti ngerah dewe. Kadang ono sing ngerah saka njaba pager, karo mlaku. Arek cilik loro iku manthuk karo ngetutno Tomin sing mlaku dhisikan. Arek lanang cilik sing mau ketok isin matane saiki ketok amba, seneng. Ndelok jambu sing warnane ijo semu abang gulune langsung ngelek idu, selak pingin ngrasakno.
“Lek pingin mampir rene maneh cek dijupukno Mas Tomin,” omonge Wiji karo mlebu.
Mari ngerahno jambu, arek-areke cilik wis ngalih, Tomin mbalik nang samping omah. Bapake sik durung mari lek mbenakno
ngerti aluse makmu gak?” takone Diman nang anake.
“Kae, incingen ko cendelo. Mesti lek lagi nangis iku.”
Masio ora percoyo Tomin melu omongane bapake. Arek iku penasaran. Matane Tomin langsung amba, ora percoyo, pas ndelok nang pawon mak’e ngusapi luh e. Lambene mak’e ketok maju-maju. Bolak-balik wong wedok iku ngusapi luh e nggawe dastere.
“Kok iso, Pak?” takone Tomin sik ora percoyo.
“Makmu ki gembeng, nangisan. Ndelok ngunu iku lak atine langsung lara, sakno.”
Tomin manthuk-manthuk. Durung tau arek lanang iku eruh mak’e kaya ngunu. Ben dina sing dieruhi mak’e ora bedo kaya garangan, mbencekno, tukang ngomel, akeh pokoke.
“Wis percoyo saiki?” takone Diman.
gibeng ngko. Wis diomongi bolak-balik sampek kate suwek lambeku pancet ae njogrok nang kono!”
penyet iku sing awak dewe elu wong akeh iko tah?
yudha depp says:	03/08/2012 at 22:05
Nuwun panjenenganipun Bapak/Ibu.. (tiyang sepuhipun ingkang ulang taun) ingkang kinurmatan. Bapak Ibu para tamu ingkang minulya. Kadang kula ...(ingkang ulang tahun) saha kanca-kanca ingkang sutresna.
Puji syukur kita aturaken wonten ngarsanipun Gusti Allah ingkang Maha Agung, ingkang sampun paring rahmat saha hidayahipun, saengga kita saged makempal wonten ing acara menika tanpa alangan satunggal menapa.
Para rawuh ingkang minulya, kula minangka wakil saking kanca kadang kula... Ingkang sepisan ngaturaken sugeng tanggap warsa ingkang kaping... (umure). Mugi-mugi Gusti Allah tansah paring kawilujengan saha kasarasan. Ingkang sregep anggenipun ngangsu kawruh, bekti dhateng tiyang sepuh, migunani tumrep bangsa, agami, lan negari.
Salajengipun kula minangka kanca naming gadhah pangajab, mugi-mugi kanthi tambahing yuswa, sedherek kula.. Tambah kasil anggenipun sinau, kaleksaan sedaya ingkang dados gegayuhanipun, sregep sinau, mangertos dhateng kuwajibanipun, tumindak ingkang sae, nyingkiri tumindak awon, tambah dewasa ing penggalihan saengga ing tembe dadosa tiyang ingkang migunani tumrep kulawarga lan masyarakat. Amin..
Cekap semanten ingkang dados atur kula, menawi wonten kalepataning atur lan wicara saha solah bawa ingkang mboten ndadosaken rena ing penggalih panjenengan sedaya, kula nyuwu agunging samodra pangaksami. Nuwun..
sithok iki, pikire. Ndemin 2 sing sik nangis dineng-neng, dikon turu maneh. Tapi kadung mangkel, wes tangi sisan arek cilik iku gak gelem. Akhire malah Ndemin 2 jaluk gendong.
“Wingi jaluk bekal wes digawekno, saiki mekso jaluk sarapan bareng. Arek
Mari makani ingon-ingone Paijo sing krungu rame-rame mlebu ngomah. Wong lanang iku ndelok Ndemin 2 nang gendongane Narti rodo kaget. Biasane yahmene anake nomer loro iku sik turu.
“Opo tho, yahmene kok wes rame?” takone.
“Takoni iku anakmu. Adeke sik turu malah ditangis ngene ki,” saure Narti.
“Lha iki sing ngomong Bu Guru lho Mak. Yo kudu manut,” belane Ndemin.
“Diomongi opo karo Bu Guru?” takone Paijo.
“Karo Bu Guru lek isuk, sak durunge budal sekolah kon sarapan disik. Bareng kabeh sak keluarga.”
“Wooo…yo apik iku,” saure Paijo.
“Apik yo apik tapi lek adike sik turu yo gak usah ditangekno. Opo kae Ndemin 3 kon
kamar mung suarane krungu lek bayi iku dolenan dewe. Paijo mlebu kamar trus nyandak bayine iku. Saiki kabeh wes kumpul nang pawon. Ndemin gede mesem, marem. Cepet-cepet arek iku ngentekno sarapane. Bekale wes dilebokno nang tas.
“Salim, Pak, Mak,” omonge Ndemin karo ngelungno tangane.
“Kesambet setan sisan arek iki,” saure Narti.
“Wes ta lah, Mak, lak apik sih ngene ki,” omonge Paijo.
“Biasane yo gak, langsung mlayu.”
Mari salim nang bapak emake, Ndemin ngajak adike salim sisan. Arek cilik iku sik nesu, gak gelem salim karo mas’e. Ndemin sing gak trimo langsung ngeret tangane adike trus mekso adike iku ngambung tangane. Ndemin 2 sing dipekso nangis maneh, mangkel. Mari Ndemin 2 ganti Ndemin 3. Bayi iku manut ae polahe yo gak ngerti opo-opo.
Mari sak isuk nggareng, Ndemin 2 akhire gelem meneng. Opo maneh lek gak dirayu karo es, senengane. Mari ngombe es arek cilik iku dolen nang tonggone. Tonggone sing seumuran de’e wes muleh sekolah. Onok sing pre-school onok sing wes TK malahan. Nang omah Narti kaet ae mari lek umbah-umbah. Ndemin 3 wes turu maneh. Paijo budal kerjo mari sarapan mau.
gak diceluk mamah karo papah ngunu?” takone Ndemin 2.
Narti mesem, ngguyu malah. Opo maneh, batine.
“Malah ngguyu. Iki kan jaman modern, Mak. Mosok sik onok sing nyeluk emak karo bapake mak’e, pak’e?” Ndemin nerusno takonane.
saiki aku tak nyeluk mamah papah yo?”
Narti ngguyu maneh. Anake ki onok-onok ae. Sing gede isuk-isuk geger jaluk sarapan bareng, saiki adike melu-melu ngrenggik sisan, jaluk nyeluk mamah papah.
“Lha lapo sih? Gak usah melu-melu kancane.
Ndeso, gak gaul jare.”
“Halah, koyo ngerti-ngertio gaul ae.”
“Kesel, Pah?” takone Ndemin 2 maneh.
Paijo nyawang anake. Kupinge gak salah. Anake iku mari nyeluk de’e pah. Durung mari lek bingung, Narti metu soko kamar.
“Papah Paijo sik kesel, ojo ditakoni ae. Dijupukno ngombe kono no,” omonge Narti nang Ndemin 2 karo mesam-mesem.
Paijo selot bingung. Bojone melu edan, pikire. Ndemin 2 mlayu nang pawon, njupukno pak’e ngombe.
“Dipijeti no papahe, mosok dijarno ae. Wes kesel mari macul mosok
pingine mulai saiki nyeluk Papah Paijo, gak pak’e maneh. Gak gaul jare,” omonge Narti karo ngempet ngguyu.
“Ho oh, Pak, eh Pah.”
Paijo ngguyu banter. Onok-onok ae pikire.
“Mamah Narti wes mari lek umbah-umbah?” takone Paijo nang bojone.
“Jelas. Papah Paijo ngko budal macul maneh ga?” ganti Narti nakoni bojone.
Lanang wedok iku akhire ngguyu-ngguyu dewe. Ndemin 2 sing ndelok pak’e karo mak’e ngguyu maleh bingung. Suwi-suwi de’e mangkel soale pak’e karo mak’e
Papah Paijo,” saure Narti.
Paijo karo narti ngguyu-ngguyu maneh. Ndemin 2 sing ndelok pak’e karo mak’e gak mari-mari lek ngguyu selot mangkel. Arek cilik iku ngadek trus ngaleh.
“Pak’e mak’e edan,” bisike karo metu, dolen.
Nggo pak’e siji.. Mak’mu siji , kangmas mu siji… Nah kowe yo siji… ”
“Dadi piro kabehe Bud..?!
Karo polos Budi jawab: “Telu pakk..”
“La piye to, coba diitung
Saka Bhayangkara dan Instruktur Saka Bhayangkara. b.	Perkemahan Bakti Saka Bhayangkara diselenggarakan di
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Provinsi_Verona&oldid=815836"	Kategori: Provinsi ItaliaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.02, 10 Maret 2013.
salam kagem bapak, ibu, adik lan ponakanmu sing
Dene Prayitno jroning Aryo (2002) mojar, saben uwong kang ana sambung-rapete karo adi yuswa ya­iku: uwong kang umur 56 taun mendhuwur, ora duwe pametu lan ora kuwagang golek nafkah kang­go padi­nan. Saparinah (1983) du­we panemu, me­nawa ing umur 55 nganti 65 taun mujudake brok umur tataran praenisium. Ing ta­taran iki tembene ngalami sawerna­ne penurunan daya tahan tubuh/kasa­rasan lan sawernane tekanan psikologis. Kanthi mengkono bakal tuwuh owah-owahan ing pangu­ripane.
yaiku: dheweke sing umur 56 taun mendhuwur. Kanthi mengkono ing undhang-undhang kase­but njlentrehake menawa adi yuswa kuwi sing umur 56 taun mendhuwur. Senajan ngono, isih dumadi pambeda anggone netepake watesan umur sawenehe uwong anggone ngebrokake minangka brok adi yuswa. Ing panaliten, sing di­enggo pathokan adi yuswa umur 56 taun.
Adi yuswa, mbutuhake kawigaten gizi kang sehat. Awit, ing mangsa adi yuswa kabutuhane gizi ana owah-owahan drastis yen katandhing karo rikala ing mangsa diwasa. Kejaba kuwi merga anane owah-owahan fungsi fisiologis-e
oleh kawigaten kang mirunggan, tumrap adi yuswa. Nalika umur mudha, total kekuwatane otot ku­wawa tekan 30 nganti 35 persen, saka bobote awake. Malah tumrap kang se­neng olahraga, bisa kuwawa nganti 45 persen. Gunggung mau nalika pa­wongan mau mlebu ing mangsa adi yuswa, mu­dhun nganti kurang saka 27 persen. Iki jalaran anane owah-owahan wigati (sig­nifikan)) dalan metabolisme lan keper­luwane awak ing babagan protein.
Kanggone pawongan diwasa, sing umure kurang saka 50 taun, padatan kabutuhane protein mung 0,8gr/kg bo­bote awak. Banget diprayogakake sum­ber protein kanggo adi yuswa, sing ka­pilih saka sumber protein kang nduweni kuwalitas dhuwur. Sing apik antara liya saka: iwak, daging sing diolah kanthi becik. Ngupakara utawa ngolah protein-protein sing wis katulis mau sing becik kanthi dikukus utawa digodhog.
Pawadane, nalika panganan mau di­godhog apadene dikukus, komplek protein bakal pecah dadi sederhana, sa­temah nggampangake/
banget karo sing diarani rusak. Mula pigunane protein kuwi kanggo ngganti sel-sel sing rusak. Karbohidrat. Pana­liten mrayogakake/ngan­jurake: 130gr sabendina­ne. Adi yuswa sing umure luwih saka 70 taun, becike ora nginum soft drink, gula, panganan kang nge­mu pemanis lan pengawet. Sing dianjurake, mangsa adi yuswa oleh karbohidrat 45 nganti 60 persen saka kabeh gunggunge energi. Sing apik yakuwi karbo­hidrat komplek, kayata sayuran (kangkung, brokoli, lobak hijau, terong , kentang, wortel). Woh-wohan (jeruk, pir, anggur). Polong (kacang abang, kacang ireng, dhele).
Saliyane sing wis katur ing ndhuwur, dipilihake uga panganan kang berindeks glikemik cendhek. Kaya ta: beras abang, gandum, roti putih, gethuk, lan woh-wohan sing akeh serat. Pangerten glike­mik, yaiku ukuran lakune (kecepatan) panganan dikonsumsi dadi gula darah.
Panganan kang nduweni indeks gli­kemik cendhek, njalari krasa warege da­di awet suwe. Bab iki becik tumrap adi yuswa. Karbohidrat minangka sumber energi utama tumrap awak kanggo la­kune fungsi-fungsi dhasar organ tubuh/raga, lan kanggone aktivitas fisik.
Lemak. Ana sing mojar menawa umur tuwa ora dadak mangan panganan kang berlemak. Kamangka ing umur kasebut ora ana prekara kanggo nggiling gajih sing dikon­sumsi. Le­mak/gajih uga dibutuhake adi yus­wa. Contone, kanggo me­nehi energi jangka panjang, rasa
kang bisa nye­babake tuwuhe sawernane lelara. Upamane ing mangsa adi yuswa ning obesitas (perkara lemak) sentral utawa obe­sitas abot, ana riwayat
total kolesterol kurang saka 200 mg, sabendinane. Sumber gajih/lemak upamane: santen, daging babi, susu akeh lemak, lenga klapa. Dene je­roan, uteg kewan, endhog, mentega lan liya-liyane kuwi sum­bere ko­lestrol.
Pendhidhikan gizi kanggo para adi yuswa, brok pensiunan dhe­weke sing ngupakara adi yuswa mujudake sawenehing perkara kang wigati kanggo nyisihi duma­dine salah nu­trisi kang bisa nuwuh­ake bab-bab kang ora nyenengake. Perkara gizi sing diadhepi para adi yuswa kang cedhak yaiku: mena­wa dumadi mlorode aktifitas fisio­logis awak-e. Kejaba kuwi kahanan kasarasan kang ora padha,
Ing pratélan ngisor iki (Donahue 2007), ⟨ng'⟩ kaanggep minangka transkripsiné [ŋ] lan ⟨dj⟩ [dʒ]. Banjur garis sambungan iku mbokmanawa nglambangaké tandha hamzah [ʔ]. Ana rong tembung sing cetha manawa iki silihan saka basa Melayu. Zollinger (1850) banjur uga ngandharaké sawetara tembung liyané sing mbokmanawa uga tembung silihan saka basa Austronésia liya; Tambora iku punjer padhagangan lokal, dadi sawetara tembung silihan pancèn wis lumrah. Konèksi karo Timor iku mokmanawa sacara génétis lan dudu déné silihan.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basa_Tambora&oldid=1056085"	Kategori: Basa PapuaBasa matiBasa ing Indonésia	Menu navigasi
PODHO DOLANAN RENE-RENE BEBARENGAN, RAME RAME E ... DO GEGOJEGAN KAE-KAE REMBULANE, YEN DI SAWAN...
Gandhi Jayanti 2016 ImagesGandhi Jayanti 2016 photosGandhi Jayanti 2016 Wallpaper 2016Gandhi Jayanti Gandhi Jayanti 2016 Essay Best Essay on Gandhi Jayanti
diantaranya Bedhoyo Durudasih, Bedhaya Pangkur, Bedhaya Tejanata. Bedhaya Endhol-endhol, Bedhaya Sukaharja, Bedhaya Kaduk Manis, Bedhaya Sinom, Bedhayo Kabor, Bedhaya Gambir Sawit dan Bedhaya Ketawang.
Purbalingga, Purworejo, Purwokerto, Rembang, Semarang, Sragen, Sukoharjo, Solo, Tegal, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Salatiga, Surakarta, Bangkalan,
kudu menang..wes kadong adol pitik angkrem sak tarangane. Kanggo
pmnduwene mung pitik lek seng iso ngo ndelok persibo. Durong panen wk wk wk wk
[Reply]Kuli bangunan Reply:March 12th, 2011 at 1:00 pmPenganten wis mari panen ngunu lo. Gabahe ditumpuk sak omah ngunu lo kang. Hehehe.
cah…mengko nek menang aku dikabari… sepurane ra iso teko neng sls…isih tugas neng jateng iki… moga menang….
kapiu, ugi kawéntar kanthi nama wader utawi seluang punika jinising ulam alit saking anggota suku Cyprinidae. Ulam dokun punika nyebar wonten ing wewengkon paparan Sunda [1]. Ulam punika wiwitanipun dipundamel dèskripsi minangka Barbus lateristriga déning Achille Valenciennes nalika taun 1842. Lajeng déning para ahli dipunpindhah dados Barbodes lateristriga utawi Systomus lateristriga. Dipuntepangi minangka ulam hias ingkang asring dipunpiara wonten ing akuarium. Ulam dokun menawi wonten ing Basa Inggris dipunwastani kanthi sebutan Spanner barb utawi t-barb.
jari-jari ing sirip punggung (dorsal) 8, ing sirip anal 5, sirip weteng (ventral) 8, lan ing sirip dada (pectoral)
Panyebaran ulam dokun punika wiyar wonten ing Jawa, Sumatra, lan pulo-pulo sekitaripun (Singkep, Bangka, Belitung), Ujung Malaya, Kalimantan ugi wonten ung Thailand [3]
ingkang dipunsadé kanthi cara komèrsial antar nagara. Kanthi cara tradisional ing Indonesia, ulam punika kawéntar dados
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Iwak_Dokun&oldid=1010188"	Kategori:
linksTaxobox mbutuhaké paramèter sistem statusIwakIwak hiasKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
kap Aksara Karo jenda banci i cubakenndu nulis aksara Karo,
GEGOJEGAN KAE-KAE REMBULANE, YEN DI SAWAN...
wolak-waliking jaman, emas katon saloka, saloka katon emas. Ana setan riwa-riwa memindha manungsa anggawa agama. Yoiku kahananing jaman wis ngakir, sileme prahu gabus, wis ginaris ing Hyang Widhi, sing sapa tansah eling lan waspada, kang setya budya bakal manggih wilujeng. Ing kono dadi jamane budha (gamabudhi) kang pungkasan.
October 27, 2011 | wongedansurabaya	Koyok biasane isuk iki Narti wes umek karo penggaweane, ngurus omah karo anak-anake. Lek onok sing rodok bedo soko Narti mung lambene sing ketok
sing nomer loro sik turu. Anake sing bayi wes tangi tapi meneng ae. Bayi iku anteng nglamuti jempol sikile karo dolenan idu. Paijo wes budal makaryo, mesisan mau ngeterno Ndemin sekolah.
Wong wedok : Aku gak ngerti sebenere sing mbok cari ki apa? Perasaan yo gak kurang-kurang aku iki. Kabeh sing mbok jaluk ya mesti dituruti tapi kok koyok ngene
Narti ngangkat dandange soko duwur pawonan. Segone wes mateng. Wong wedok nang sandinge sik dijarno ae.
Wong wedok : Biyen tak pikir koen kenek pelet tapi ketoke aku salah, ancen koen sing goblok.
dadi uwong. Konco yo akeh, sing seneng yo gak kurang-kurang lha kok malah milih Paijo. Oalah Gusti, paringono sabar aku iki.
Narti : Gak capek ta Mah? *akhire Narti omong*
iso ae mesti lambemu. Sakjane koen iku nurun sopo? Mesti nurun papahmu, ngeyelan lek dikandani. Atos koyok watu, lek wes duwe
mlebu omah. Paijo sing mau isuk wes ketemu mak mertuane iku sengojo muleh maneh soko kerjoane. Enake lek kerjo gak kantoran yo pas ngene iki, iso muleh sewayah-wayah.
mung sego karo kecap, lawuh krupuk. Saiki koen sik iso ngomong koyok ngene, ngko lek anakmu mlebu sekolahan kabeh baru koen ngerti yok opo sorone.
Narti gedek-gedek. Mamahe sik pancet ae. Ben teko nang omah mesti ngunu ae sing dibahas. Iku sing
Wiji mecucu ning meneng ae. Wong wedok iku ngalih, mlebu nang pawon.
Isuk iki ganti Wiji njaluk tulung bojone tuku gas. Ndilalah kate masak gas’e entek.
sing kaet tangi ndelok emake nggawa tabung gas njaluk melu.
“Ndok omah ae, sediluk.”
“Kepet ngunu. Yo kene, ayo.”
“Mlaku dhewe, mak’e nggawa gas ngene, abot iki.”
Tomin ora gelem ngalah, arek lanang sing sik aras-arasen iku mekso njaluk gendong emake. Akhire gelem ora gelem Wiji nggendong anake. Tomin digendong sisih tengen, tangane sing kiwo nggawa gas.
“Atu dolen ya, Mak.”
Rada awan, mari mangan, adus, Tomin pamit emake kate dolan. Wiji sing kaet mari ngurusi omah iku mung manthuk. Lek pamit ngunu iku biasane Tomin dolan nang omahe mbahe utawa tanggane. Bojone sing lagek libur durung tangi.
“Timbang meneng ae, dolen sisan ae lah,” omonge Wiji karo awake dhewe.
Mari adus, wong wedok iku dolan nang tanggane. Tibake nang tanggane lagek ono sales sing nawakno kosmetik karo klambi.
“Dingge ngko bengi, Ji, tuku sisan,” omonge tanggane.
“Lha mosok turu ae kate make up-an,” saure Wiji.
“Loh, koen gak melu nang omahe Reni ta?”
“Reni?” Wiji sik durung dong.
“Wou, yok opo arek iki? Koen lak wis oleh undangane tho. Reni iku lak biyen kancamu pabrik sisan? Mosok koen gak diundang?”
Wiji ngeling-eling. Kapanane wong wedok iku oleh undangan saka kancane, Reni.
“Oalah, ho oh, sing undangan reuni iku kan?”
Jarang ketemu, Wiji karo kanca-kanca pabrike bakal reunian nang omahe Reni. Ora kabeh, ora akeh, mung sekitar wong sepuluhan, sisan syukuran omahe Reni sing anyar.
“Iyo. Budhal bareng tho? Wong loro ae ngko,
bojo. Ndok undangane lak ditulis ngunu.”
Wiji ngukuri gundule. Wong wedok iku lali temenan.
“Numpak bemo ae, pisan thok.”
Wiji manthuk trus pamit mulih. Nang omah wong wedok iku mikir. Bojone durung diomongi. Diman sing wis tangi lagek mangan. Ora ngomong bojone, wong wedok iku lunga maneh.
“Pecah iku ngko kocone suwi-suwi.”
Sore, mari mulih saka lunga, Wiji adus trus macak. Klambine nang lemari ditokno kabeh, dijajali siji-siji. Bojone sing
Wiji sik ora nyauri. Klambi sing kate digawe reunian wis nemu. Wong wedok iku wedakan trus bengesan.
“Kate lunga nang ndi?” Diman mbaleni lek takok.
“Tomin opo wis adus?”
“Lha kok gak dipacaki sisan?”
Diman ngukuri gundule. Wiji wis ayu. Saiki wong wedok iku nyisiri rambute.
“Koen mari nyalon yo?”
Wiji manthuk. Awan mau wong wedok iku nang salon cedek omahe. Asline ngunu mangkel karo bojone sing pirang-pirang dina iki angel dijaluki tulung. Nang salon Wiji creambath.
“Gak usah, numpak bemo kok.”
“Lha lapo? Wong nduwe montor kok numpak bemo.”
Diman mandeg, wong lanang iku ora sido budhal adus.
“Ojo bengi-bengi, ngko digoleki anakmu.”
Wiji ora nyauri. Anake wis dititipno nang maratuwane. Mari lek macak, ngaca, wong wedok iku metu. Diman mung nyawang bojone.
Lek wis saurane gak-gak ngunu iku mesti nesu. Diman ngeling-eling. Ora ono sing salah. Rumangsane dheweke yo ora nyalahi. Mari ditinggal bojone Diman sing meh sedinoan mau turu ora iso turu maneh. Anake durung mulih, sik nang omahe
bojone durung mulih. Anake diinguk nang omahe emake wis merem. Wedi lek malah tangi lek digendong mulih, akhire dijarno anake turu nang kono. Kate mangan aras-arasen. Diman ngambu awake dhewe. Wong lanang iku akhire adus maneh. Ora mung adus, wong lanang iku ganti klambi sing rada apik.
Jam songo Wiji sik ae durung mulih. Diman selot ora tenang. Kate digoleki tapi nang ndi. Wong lanang iku mau lali ora nakoki bojone lunga nang ndi. Mergo ora penak atine, Diman mara nang omahe emake maneh. Karepe ngunu ndelok anake.
“Wou, dienteni gak mulih-mulih, malah nang kene.”
Wiji sing wis mulih saka reunian tibake ora langsung nang omah tapi mampir nang omahe maratuwane. Wong wedok iku lagek ngeloni anake sing wis merem.
“Ayo mulih,” omonge Diman.
“Tomin wis merem, tak turu kene ae.”
“Wou, tak gendonge.”
“Malah tangi ngko. Sampeyan ae muliho dhewe.”
Diman meneng. Ndelok bojone sik utuh, sik ayu, wong lanang iku ora gelem mulih.
“Ndang, aku selak ngantuk.”
“Ngantuk yo turu kono, wong garek merem ae,” omonge Wiji ora gelem ngalih.
“Ayo ta,” ajake maneh.
Wiji meneng ae. Wong wedok iku nerusno lek merem.
“Rodok rono, aku tak turu kene sisan.”
“Gak cukup, lugur ngko anakmu,” saure Wiji karo sik merem.
Diman nyawang bojo karo anake sing nggletak nang kasur. Kasure sing dinggone cilik, ora cukup lek dheweke melu turu kono.
“Mene tak terno lek kate nang pasar.”
“Ojo rame ae, wis bengi,” bengoke emake Diman saka kamare.
Wong lanang iku akhire krembuk-krembuk mulih. Wiji mesem.
Jl. Slamet Riyadi No. 351 Solo, Surakarta
Jl. Kapten Mulyadi 115 Pasar Kliwon , Surakarta
tulisan paralèl sing sajajar kanggo pertalan iki. Deleng uga list=cxpublishedtranslations. Panampungan cumepak ing werna-werna format kanggo aksès sing gedhé
saking wus manjing sarira // Suka-suka karemene //
Barubah temahipun // nawung wingit ing saben wanci // hing ngungkih panalangsa
ingkang mugi linepatna duka // kawula nyuwun pitaken //
ing bab iki // ingsun datan wruh sawiji apa // amung yen
aturira aris // inggih leres duk jamaning kuna // praja gung jawi lumrahe //
kang dados daharipun // woh wit budi kalawan kuldi // ing mangke karsa dahar //
woh wit kajeng kawruh // kagungan panggalih panjang // jekti ngowel mring
ngumurira wadya lit // kang lepat sawatara.
// sang dwija alon wuwus // yen mengkana yogya sun Hanggit // nanging
ingsun den dukani // wit kang prentah iku kaelingan // lan iya akeh asile //
jawi mata sidji // akhli budi ngerti caritane // Majalengka sabenere // karana
wong kang cubluk //nrima mangan woh kayu kuldi // tan pisan ngerti mangan //
ingkang wus katutup // tur tanpa pathokan kitab // tuduh tutur
purwane ing nguni // Prabu Brawijaya Majalengka // kasamaran pamriksane //
klimput galih Sang Prabu // kurang yitna ing tata lahir // akrama Putri Cempa//
wong Agama Rasul // ing sajroning sih-sinisihan // karon lulut sang garwa
Maolana prapti // saking Ngarab samya angajawa // asowan Ngarsa Sang Rajeng //
pra samya nyuwun dukuh // neng pasisir wus antuk idi // ing ngiden ing Sang
Nata // sapanyuwunipun // lama-lama saya ngrebda // tanah jawa kang samya ganti
ing sa satanah Jawa ingkang nyangga// pasisir lor sapangulon //
masuk Agama Rasul // pada tinggal Agama Budi // Awit wetan Blambangan
pikukuhing luhur // Agama luhur pribadya // macung dewe mring Pangeran Maha
Dzat-ira Hyang Widdi // apan iku kareping manah // nurut budi
karepe // wajib jalma puniku // kang miturut ahlining Budi // lawan kareping
manah // puniku tinurut // manungsa wignya punapa // obah osik iya darma
ingkang jinis// yen miturut ing rama Narendra // Jawa Buda Agamane // leluri
ing luluhur // putra Raja mijil ing ardi // kasebut nama Bambang // yen miturut
Ibu // Cina iku aranira // yen Wong Arab Sayit sebutanireki // yen nurut ing
ajrih // yen nampika paparinging Nata // jroning tyas sanget
punika critanipun // Raden Patah ingkang murwani // misuwur
antuk Ngampel gading // wayahipun Kyageng Ngampel Denta // ingkang nunggil
awit duk ing lahir // aneng Plembang anama wus Islam // Klilan angletarekaken
Sunan iku Budi // uwitira kawruh kaelingan // kang becik lawan kang awon // yen
akeh uwohipun // Budi ngerti kelingan becik // wajibe sinuwunan // kawruh
ingkang luhur // wektu iku pra Ngulama // tyase bener utawane iya becik
Brawijaya paring idi // lama-lama agama wus ngrebada // ana nalar elok aneh //
gaib samar kalangkung // nora kena dipun kawruhi // netra karna lan grana //
miwah lesan iku // weruhe saking engetan // jroning utek iku lamun den kawruhi
kalangan ing banyu // kali Brantas nuju bena // saking kulon anabrang ing wetan
ingkang tengga gagi// Niti gati Agamane apa tanah kene kag dena angge // apa
wus Islam Tuhu // apa isih Agama Budi // Ki bandar aturira // ing riki pukulun
// kang limrah Agama Kalang // sarak Buda inggih ngangge sawatawis // dene
inggih bribik-bribik // ingkang limrah tiyang ngriki sadaya // sami Kalang
Agamane // amulyakaken Bandung // Bandawasa den anggep Nabi // lamun dinten
tegese gedah iku // nora ireng lan oran putih // pantes arane tanah // kuta
gedah iku // ki bandar matur prayoga // dawuh tuwan kawula ingkang
salering Kediri // ingarananan tanah kutha gedah // nanging mung manut lumrahe
// tan wruh asale tembung // wit tan ngerti critane dihin // ran tanah kutha
gedah // kalumrahe misuwur // Sang wiku malih ngandika // lah ta sabar sira
amintaha warih // imbon marang ing desa.
banjir // banyu buthek kurang sukcinira // anglarani yen den ombe // lan iki
wayah luhur // arsa wulu lan shalat mami // sabat siji gya mentar // malbeng
dukuh Patuk // wismane amung sajuga // datan ana wong lanang sawiji-wiji //
imbon ingkang aresik // bok prawan bagja mulat
// salah ciptanipun // kinira kakung njejawat // bok perawan arengu den-nya
liwat kali // njaluk banyu imbon aranira // ngriki tan wonten lumrahe //
tiyang angimbu banyu // njawi uyuh kula puniki // imbon bening saringan// yen
banyu // jalma estri jwa laki-laki // yen durung prawan tuwa //
miwah kakungipun // dadiya jajaka tuwa // sanalika kali Brantas mili alit //
// ing kasektenipun // neggih Kanjeng Sunan Benang // sigra lajeng
laki rabinipun // yen wong lanang jaka tuwa // ingkang estri hajwa laki-laki //
Gua Sela Mangleng. Pen) // sukuning Wilis Gunung // sisih
patih Raja Sri Jayabaya // di Kerajaan Daha.
bakal ing Kediri // lan kang rayi aran kyahi Da...... /Sri Jayabaya dawuhe//
ran Daha gya pinundut // pan kinarya aran negari// ananging linironan // aran
ing Sang Prabu // Kiyahi Butalocaya // pan kinarya Patihe Sri nara pati // Sang
nguni // Maha Prabu Jayabaya // ing kene ngendi enggone // Nauri Butalocaya //
wetan leres punika // dusun Menang wastanipun // tilasan sadaya sirna.
ingsun jaluki // banyu mangsuli tan angsal // bocah wadon prawan balegh //
tiyang satunggil // ingkang susah tiyang kathah // mboten timbang lan hukume //
punika angger punapa // kang Tuan tindakena // sawenang-wenang mring makhluk //
alit-alit // enggal mencaraken tiyang // kawulanya Hyang Manon // Paduka sanes
Narendra // ngaru biru agama// tiyang dahwen namanipun // anyukani
puniki // dede rembag akhli praja // rembuge wong nyunggi tempe // ngandelaken
yen digdaya // bok sampun sumakeyan // kinasihan ing Hyang Agung //
dadi // apan boten kalepatan // siya dahwen patiopen // tetep wong gendak
sikara // nadyan ing Tanah Jawa // yekti wonten wong kang langkung // prawira
dados ratu Tanah Jawa // mung tigang tahun lamine // mengkrat saking
Tanah Jawa // sadaya sumber toya // ing Mendang saurutipun // binekta minggat
saking Ngarbi // tuwin tiyang saking Ngarab // pramila sami wateke // suka
karya sriking janma // paduka ngaku Sunan // yekti simpen Budi Luhur //
cobaning Widhi // begal Nabi Olya Raja // kang sirna timbang tantinge // mung
gugu karsa priyangga // niksa wong tanpa dosa // gih punika marganipun //
Tuhan // memotong ilmu Nabi Auliya raja //
mangsuli malih // ing wuwus kang wus kawedal // amung sun wangeni bae // lawase
pan nyatus warsa // sabda ningsun tambara // baliya kadi rumuhun // ambekis
tukaran // demit wong pecicilan // rebut bener ngadu kawruh // prakara rusaking
lan demit // sun suwun marang Rabana // woh sambi loro karyane // dadya asem
dagingira // wijine metu lenga // asem semon ulat kecut // demit padu lan
puniki // demit mleleng janma lunga // dadiya seksi ing tembe // yen
sira padu lan Igwang // katelah prapteng mangkya // woh sambi cacil ranipun //
Kudi // das reca buta sinempal // Butalocaya ngling songol // punika
iyasanira // Sang Prabu Jayabaya // kinarya pralamangipun // tekade Janma estri
memegang Kudi (golok berbentuk mirip gambar wayang
ewohira // pinuka kentos arane // awit saking
sabdanira // Kanjeng Sinuwun Benang // punika
becik-becik // rinusak tanpa prakara // saniki awon warnine // ing nguni
iyasanira // Sang Prabu Jayabaya // lan punapa asilipun // paduka ngrusak
mring pundi // wus wajibe brekasakan // reca guwa panggonane // ganda arum kang
tinedha // sarira seger sumyah // yen wus manggon reca wau // gon kiwa
sepi resik // senenging manah kalintang // wus ngraos sanes alame // demit
kelawan manusa // mila sumingkir ngiwa // sampun manggen reca kayu // paduka
wong jail // siya samining tumitah // sami makhluking Hyang Manon // aluwung
manusa Jawa // ngurmati wujud reca // kang ginambar waunipun // pantes simpen
Pangeran // samya wujud pribadya // medal saking ing sabda Kun // iku
puniki // Maha Prabu Jayabaya // inggih kakasih Hyang Manon // pinaringan wahyu
mulya // wignya sugih engetan // sidik paningale terus // weruh sakdurung
embuh dora embuh yektos // gega
ujare wong nglompra // mila tuwan Ngajawa // adol umuk sade kawruh // mulyane
kepengin // manggen sela kados kula // sumangga mring Selabale // dadosa murid
kawula // Sunan Benang ngandika // tan nedya nurut rembugmu // sira setan
ngejawi // wonten ngarab sanget nakal // dadya karan tiyang awon // yen Tuwan
nayaka mulya // mokal kesah sing praja // mila oncat saking Ngarbun // wus
iki // saiki sun wehi aran // kembange celung arane // aran ledung
uwohira // ingsun kacelung nalar // kalawan katladung rembug // dadya
Ngulama ing Tuban // pinten-pinten dusun karisakan // sampun katur sadayane //
lir kang kasebut ngayun // langkung duka Sri
lawan Ngampel Gading // sun lilani aneng tanah Jawa // nglestarekna Agamane //
liyane loro iku // lah ulihna asale lami // lamun tan arsa lunga // pukulen ing
pupuh // matur Patih Gajahmada // inggih leres ing karsa paduka Gusti //
tan sowan Sang Haji // boten asok ubektining praja // nedya rerempon
ciptane // tan ngrasa ngising nguyuh // nginum neda teng
nama tingal kang terus // surasane ing tembung Jawi // nama Prabu Satmata //
boten wonten kalih // ingkang asma Sang Prabu Satmata // mung Bathara Wisnu
dewe // kala jumeneng Ratu // wonten Medang Kasapta nagri // ngandika Sri
Narendra // pukulen prang pupuh // Ki Patih matur sandika // sigra budal
babat Majapahit // Anggitira pujangga ing kuna // amrih gancar caritane // ing
wektu mangsa iku // Tanah Jawa wus meh sepalih // ngrasuk Agama Islam // Pasisir
sadarum // iring lor sa’urutira // lan tengahan ing kidul maksih netepi /
Majapahit // umurira satus tigang warsa // saka panawangku kene // kang kelar
dadi Ratu // mengku ing Rat sa-Tanah Jawi // genteni Ramanira // kapraboning
Ratu // mung sira iku kang kelar // awit saking karsaning Hyang Maha Luwih //
ngadekake Masjid // yen wus kumpul sun kang aweh nalar // marang para Sunan
tiganipun ambeciki // sung nugraha kamukten neng donya // punapa sun walesake
// mung setya tuhu ulun // dawuhipun suwargi // Kyai Susuhunan Ngampel Denta //
tan parenga mungsuh // mring Rama sanadyan Buda // pan punika jalaran ulun
iku santri miri // gundul bentul budeng tan wruh nalar // mung jago godogan bae
// sapira kawruhipun // Sayit Rakhmat ing Ngampel Gading // bocah lahiran Cempa
// tan padha lan ingsun // Sayit kramat
Ramanira Aji // nadyan dosa-dosa wong sajuga // tur tuwa kapir wujude // yen
kalah Bapakmu // sayektine wong tanah Jawi //
berkali lipat tak terhitung jumlahnya atas anugrah dari Yang Maha
nira Aji // luwih siya putu marang sira // ingkang dadi pratandane // sira
pinaring juluk // aran babah iku tan becik // tegesa aran babah // iku
aran saru // bage mati mage gesang // wiji Jawi ginawa mring cina
ngaran lara ayan // awan sore esuk //yen sira tan ngukuhana // yekti
ingkang anglurugi // wong reraton tan ngrasa kaprenah // mring ratu kang
mbawahake // wus wajibe den ukum // linurugan dipun pateni // dika boten
rumangsa // mangan ngising nguyuh // wonten jroning
rembug wektu iki // kaprabone putu ramanira // yen sira anti surude // sayekti
pasrahipun // mring Dipati ing Panaraga // krana
jumeneng Narpati // mumpung iki na lawang menga // Giri dadi jalarane //
hangrusak Majalangu // nadyan mati mungsuh lan kapir // yekti tampa ganjaran //
mati nemu ayu // nampani sawarga mulya // wus wajibe wong Islam mati lan kapir
ing ngaurip // angupaya nugraha neng donya // darajat kang luhur dewe // yen
sadurung winarah // sun semprong wus katon
njengleh // simrawang kawruh Ingsun // nora samar ing dalem ghaib // sira
Bapa // Kapir nemu ayu // ingsun iki wong wis tuwa // menangana adegira
Narapati // paring idi mring sira.
kraton Majapahit // ngrusak kapir nora nemu dosa // nampani suwarga tembe //
yen sira padha rembug // prayogane ing dina iki // Ki Dipati Binatara // ingsun
kamukten // napa tan panggih bendu // marang Gusti kang Maha Sukci // kapindo
Rasulullah // ing pangraos hulun // Jeng Nabi nayakaningrat // dene mboten
kinen ngukum tiyang becik // mring Wali lan
ing panugi mami // ing karsane pra wali sadaya // amung pamrih ing risake
// bapa kalwan sunu // mburu kathah isine kendil // bingah yen angsal
lingseme // Suna Benang duk ngrungu // dukanira yayah sinipi // heh apa
jajil laknat // ingkang sira wuwus // Wali cilik kurang ajar // nganggo wani
nyanyampahi karsa mami // pan sira bosen gesang.
samekta ngajurit // para Sunan lan para Bupatya // memba garebeg ampahe //
Riaya Bakda Mulud // wadya alit tan ana ngerti // wawadinireng lampah // amung
rahayuwa ing laku // shalat kajat wonten ing Masjid // amung kang para Sunan //
lan para Tumenggung // umiring Sultan Bintara // tan winarna marga lampahing
Gajahmada sampun prapti // saking Giri wus malebeng pura // prapta ngarsane
Sang Rajeng // nembah saha wotsantun // abdi dalem dinuta Gusti //
lamun pinunjul // mawi serban mangangge kaji // mangsahe sami mecak //
abdidalem bingung // inggih binedrong sanjata // ting jengkelang kang mati kena
kunjukipun // ngarsa dalem Sri Narapati // sumangga
Lurah Patya // titi suratipun // Pati tanggal kaping tiga // Wulan Mulud warsa
awaling Jimakir // sewu tri atus astha. (3
Prangbakat wukuning // Kyana Patih wusnya maos serat // Jetung gereng kerot //
tumengeng tawang nebut // Hyang Bathara Dewa kang luwih // langkung gawok tyas
ingwang // wong Islam sadarum // datan becik kandutannya // Agamane nakal alame
basiwit // tan nglingi ing wuntat.
sampun // madeg Nata wonten Demak // Jejulukira Narpati.
sadarum // pasisir kang wus Islam // putra Tuan samangke wus budhal
ngrusak pura // sungkawanya Ratu gung kang linuwih //sinemonan ing Dewa Gung //
tyase kumbang mahesa // dipun mangsa tumane kinjir sadarum // wasana alon
saking nalar // den saeni walese datan becik // cidra lan sebutan buku //
pikukuhe wong Jawa // tiyang Jawi ingkang ngerti agal alus // wajibe yen
tiyang Islam // sinaenan teka ambalang tai // tetep lawan sebutipun // anebut
nama Allah, ila-ila tiyang Islam batosipun putihe jaba kewala // nanging
tyang Buda // nebut Jagad Dewa Gung kang linuwih // Jagat iku raganipun // Dewa
Budi lan Hawa // kang sinebut raga budi karepipun // ngluhurken Namaning Hedzat
kebiri // kare kuwuk bistik gembluk // niku nami kang kharam // langkung
sengit kalamun ningali Asu // amba kinten terusing tyas // batine resik
Gumujeng guguk Sang Nata // ya mangkono kojahe yayi Dewi
// Putri Cempa marang ingsun // Mula celeng lan sona // karo iki kinaramken
pinangan // marang janma tekate nenulari // demen colong sugih nesu // kaya
celeng lan sona // Patih Gajahmada manembah umatur // dene gelare prayoga
mangsa ing tikus // tekate luwih sasar // Puji Dzikir
kinarya ngijir pakewuh // shalat kinarya laladan // tuladan panggawe sisip.
Kenyangnya hanya kenyang kesusahan // tanpa tahu ke mana
Manganggo seta lir setan // putih jaba ing jero abang
langking // sun suwun maring Dewa Gung // Sajroning kasusahan // tinarima
dening Dewa kang linangkung // kuwalik ing imanira // manjalma wong kucir
Dene tan wruh kabecikan // sun beciki welase angalani //
sabdanira Ratu agung sajroning kasusahan // tinarima dening Dewa kang
linangkung // sineksenan ing bawana // pratanda jumeglug muni.
Apa linawan ing ngaprang // apa ora Patih matur wotsari
// duh Pukulun Maha Prabu // sahajangira ajang // sinegahan ing ngaprang
sawontenipun // Sang Prabu aris ngandika // heh kawruhana
balik // ngentengaken marang ingsun // abot sadulur tuwa // kapindone wus
becik tembungipun // umuringsun kari pira // mung kamuksan sun ulari.
Teka pinikul ing ngaprang // tinggal tata adate bangsa
iki // tan ana panantangipun // anganggo adat kewan //nora nganggo pratingkah
bener lan luput // mungsuh Bapa kanpindo Raja // ping tiga agawe becik.
iki wus tuwa // nora kelar jenengi ing ngajurit //
perak marang surut Ingsun // adoh marang ngayuda // ngendelaken si Gugur pan
maksih timur // lagya eca ginem rasa // kasaru gegering jawi.
sampun // wadya lit manjing jro pura / anjejarah ngrayah
Wong cilik bubar sumebar // beteng bangsal Terung ingkang
Wong Buda kang teluk ing prang // pan sadaya ing
Ngislamaken sami // sigra kinen nebut // Muhammad Rasulullah // marang Asmanira
Sigra budal Sultn Demak // marang Ngampel anyare tigang
ari // ingkang pinatah ing pungkur // baris neng Majalengka // Kyana Patih
Mangkurat Bupati Terung // jagani pakewuhing prang // yen ana wadya
Prabu // prapta ing Ngampeldenta // Cinarita Jeng
Sunan Ngampel wus surut // amung kantun ingkang garwa //
Sowan kawula punika // ing paduka eyang anyuwun idi //
tetep hulun dados Ratu // mengku rat Tanah Jawa // run tumurun prapteng putra
wayah besuk // sampun wonten aralira // sampung wonten kang nyelani.
Kedatangan hamba sekarang // Menghadap paduka eyang
Sanga Prabu Majalengka // Brawijaya jejulukira Haji //
ingkang ngangkat dados ratu // amengku Tanah Jawa // Pra Bupati pasisir
Kang beciki sung nugraha // sira wani ngrusak tanpa
prakawis // anane Islam lan kupur // sapa kang karya Islam amung siji Pangeran
Kang Maha Luhur // tan kena pineksa peksa // diniyat ganti
Rahman // nora akon utawa nora menging // wong salin Agma iku //
sasenenge priyangga // nora niksa wong kapir kang nora luput // tan ganjar
wayah alon turira // boten kadah mukjizat kados Nabi
// mung miturut ungeling buku // yen ngislamaken wong kopar // yekti tampa
ganjaran suwarga besuk // Nyi Ageng gumujeng latah // ujar jare den sungkemi.
desthar putih // punika putihing kuntul //
cemer memangsanira // putih jaba ing jro
saucapmu idu geni // kang kaya awak mami // tuwa tuwas aranipun // metu awan
kemulan // metu enjing wedi warih // amung sira tetep tuwan Nata.
prakawis // wong gege kaprabon Nata // ing Kitab
Kiyamat muni // kraton Nagara Mesir // panjenengan Nabi Dawud // putranira kang
kaprabon Bapa // Sang Prabu Sindu Haji // kena sabdane kang rama // dadi buta
angajrihi // Santri dahar wong siji // tan lama
basih sadaya // mring Dewatacengkar geting // Jisaka den anggep raja // Ratune
dipun perangi // ambyur segara Hindi // salah rupa dadi bajul //
dosa kedik tur cilik // mung siji murtad ing Ratu // sebab seje
Agama // dosane tan dadi kudis // balik sira dosa gedhe
gelem bae nglakoni // linebokake loropan // lan sagung para
Ngulami // miwah para Bupati // dene sira tan sumurup // ingkang nemu cilaka //
Panaraga .. Bathara Katong prajurit // iku putra Majalengka //
Handayaningrat ing Pengging // hiku mantu Sang Haji // karone prajurit
wudu // iku mangsa trimaha // rusake ing Majapahit // yekti labuh ing
jengkinga nganti kepising // tiwas bundas bathukmu tan menang
sugih Japa // pasa mutih pati geni // amrih mandi tenungira // iku kaki
ngapirani // prakarane wong jurit // ingkang narik asor unggul // hamung carita
ngarsa // kang bener lawan kang sisip // kapindo sugih gaman
akeh kediking prajurit // bener akeh wadyanira // iku kabeh
bangsa santri // mung ajar ngentep kendil // mangsa pecusa prang pupuh //
ngendelken pra Bupatya //pasisir kang Islam sami // Islam anyar adate
hukum ingkang sanyata // patenana ingkang sisip // lan
satunggal // aja bener mata kalih // samar kalingan papadang // benere anganan ngering // yen benere wus sami // nganggo bener mata telu // tegese
beneranira // lan para Sunan ngulami // laku ngrusak Majalengka // nora pisan
angengeti // becikane Sang Aji // mung kasusu enggal lemu // sugih daging
dagangan // sadiyan rayap yen mati // mula tan wruh beciking Ratu lan
Guru Raja // wong wani Guru Narpati // wong kang dosa yayah rena // wong wani
Bapa lan Bibi // wong dosa garwa siwi // kang tan ngreken garwa sunu // dosa
mring sasama // wong sikara tanpa uwis // lan wong tan wruh kabecikaning
tuturku wus kocap ngarsi // sira kasebut Ngulama // sayekti wruh
bener sisip // Sultan Demak miyarsi // amuwus sajroning kalbu // alon ing
aturira // duh eyang kados punapi //
Ngampel ngandika // sira tan dosa mring Widdi // dosa mring sudarmanira //
Gusti Allah mung ngadili // kang bener lan kang sisip // ingkang salah dipun
ukum // sineleh aneng kerat //binelok sajroning geni // Sultan Demak umatur
kalampahan // punapa winuwus malih // pan amung tedah paduka // ingkang kawula
lampahi // Nyai geng ngandika ris // yen sira nurut rembugku // ramamu ulatana
// katemuwa ngendi-endi // aturana kondur marang Majalengka.
nguni // kari pira Sang Aji // yuswane anuli surut // lan sira anyuwuna //
ngapura luputmu kaki // yen tan karsa ramamu jumeneng
rilanira // ing Jawa sira ratoni // idine kang terus ing tyas // dadi
becik lahir batin // tan ginuyu ing Bumi // sira
kawruhanira // nadyan wong satanah Jawi // angideni marang sira // tetepmu
ngadeg Narpati // yen nora den ideni // ramanira Sang Prabu // lamun tyase tan
rila // sira ora kelar kaki // dadi Nata neng Jawa sabanjurira.
gedhe gempuran // kadya jaman Hurubesmi // Majapahit lan Blambangan //
pira-pira kang pepati // tur Menakjinga sisip // prandene pada biyantu // iki
wong tuwanira // bener nganggo ratu luwih // sayektine ing prang nedya
menang // tetep jumeneng narpati // yen kalah den oyak-oyak // kacandak
dipun pateni // wong Islam den kuciri // tur sira iku katempuh // rusaking
jumeneng Nata // tan lama nuli ngemasi // ing Tanah Jawa kaliya // sira ora
andarbeni // mulane rembuk mami // turuten ingkang satuhu // antinen surut ira
// nadyan prang rebut nagari // mungsuh kadang punika tan dadi
sebutanmu becik // loking janma mung nisthip // iku sira dipun emut // aja
nrajang kanistan // tolehen awakmu kaki // ramanira Ratu Agung Binathara.
panggah hanadahi // kinarocok wadya pra Bupatya // mung
panggah hanadahi // pinarbutan Gajahmada pejah // nanging sirna kuwandane //
nulya na swara krungu // angaturken ingkang pepeling // suka Susuhunan Benang
mesem ngandika rum // suwarane wong wis modar //
pura // amung kanjeng Ibu // pramewari dwarawatya // kula turi nyingkir mring
Shalat Kaji Dzikir // Kanjeng Sultan Bintara turira // beteng-beteng sadayane
// ing bangsal lan ing Terung // wadya Islam ingkang Jageni // parentahe Yayi
Mas // Hadipati Terung // kalamun ana wong Buda // ngungsi beteng sadaya
saparan-parane // ngungsi mring wana gunung // kang lumawan dipun perangi //
kawula tigang dina // aneng Majalangu // lajeng dateng Ngampel Denta // nyuwun
idi tetep kula dados Haji // mring Ibu mara tuwa.
ingkang dadya susulih kawula // Ing beteng Terung barise //
inggih Pangeran Kudus // pramugari misesa baris // kanti para Ngulama // sadaya
tri atus // saben dalu Shalat Kajat // Dzikir mulut tansah Muji siang
ing sadukanipun // Nyai Ageng Ngampeldenta // purwa madya wasananira abersih //
ngerti terus lahir batin // mangan gula wus prapteng ing dada // dipun ulu
sadayane // embuh dadine pungkur // luwih karsanira Hyang Widdi // janma kang
akhli nalar // ngarani sireku // ing ngaran bangsa tugelan // nora murni
nuwuhake nyawa kalih // katanda tekat ira.
ing pakewuh dadi tiwasira // marga kurang kantepane //
sira nurut ibumu // ibunira iku pawestri // tan wenang dadi imam //
amurwani laku // prakara ngrembug nagara // yen wong wadon weruhe mung
uyah trasi // wus kocap jroning kitab.
kakung manut mring pawetri // nadyan bojo sanadyan wong tuwa // wus pasti dadi
tiwase // sebab estri puniku // tetep aran uwong sejati // nglowong mung dadi
wadah // tan wenang tinantun // prakara ngrembuk negara // apa maneh bener
luputing Agami // wus pasti sasarira.
ke pinggir // akan mencelakakan orang banyak.
para Bupati // wus anganggkat sira dadi raja // Ngratoni Wong Jawa kabeh // ran
Senapati Djimbun // kang pinuji di embun sabumi // jaluk idi wanodya // asor
bangsanipun // darajate luhur sira // nadyan tuwa nora wajib angideni /
ramanira Haji // sira angkat bali dadi Raja // pulih getih kaya biyen // pra
Bupati wus suyut // animbali kang putra kalih // Dipati Panaraga // miwah putra
mantu // ing Pengging Handayaningrat // nora wurung pasti sira den pateni //
mring endog sawiji // Ibu andap tur seje Agama // wus agawe salah gedhe //
murtad ing Bapa Ratu // wus wajibe dipun pateni // wus sah sebutane kitab //
kukume linampus // tur nora sira pribadya // sawadyamu kang padha biyantu balik
minggir // mulat wuri lan nagara // ingsun
datan purun // ambotohi marang sira // ingsun
ngerti terus lahir batin // mangan gula wus prapta ing dada // dipun ulu
sadayane // embuh dadine besuk // luwih karsanira Hyang Widhi // wus sedya
mangsa wurunga lampus tur tan bisa ngelar agami // lah iya ucapena //
enggal-enggal gothak-gathuk // yen sira alestarekna // genya ngrusak karaton
tetep dadi Haji // Mungsuh Bapa wenang tinobatan // mring Hyang nyuwun
ngapurane // nedya mungsuh wong sepuh // Ratu kapir tan durakani //
// yen wong dosa ing guru // nora wenang dipun tobati // sebab kang meruhana //
ngrusak Majaphit // dosa marang Guru kang sanyata // luwih gedhe durakane //
yen den banjurna iku // denya ngrusak ing Majapahit // dosa mring Bapa Raja
nanging dadi ratu // malah wenang tinobatan // ing wusana Jeng Sultan Humatur
ngrusak Majapahit // rehning nguni kawula wus sagah // dateng Ibu Nyi Geng
Ngampel // manawi Rama kondur / kula angkat narpati malih // amengku Tanah Jawa
// kadya ingkang sampun // sayekti kawula cidra // boten wande kawula dipun
ngupaya pikir // aja cidra ngubaya // wuwus
kang wus metu // yen Ramanira wus prapta lan sabaha marang nagri Majapahit //
holeh pangaksami // ing sakehing kaluputanira // ramamu angkaten Rajeng // Pulo
anambungi angling // inggih leres ing karsa paduka // kawula prayogakake //
nanging utamanipun // sampung ngantos amangun jurit // karya risaking praja //
yen pareng pukulun // kawula tenung kewala // Sri Narendra miwah ingkang putra
prateng dukuh-dukuh // denira ngupaya warta // kang kamargan lolose // Kanjeng
Paduka Aji // lan nyuwun pangaksami // sadaya ing lepatipun // kamipurun
angrebat // kaprabon tuan Narpati // inggih
Dipatya // temah kalimput ing galih // ngrabat praja mamrih seda // tangeh
malesa prayogi // ing sih paduka gusti // mangke putra tuan emut // darbe Bapa
tur Raja // Ratu Agung nyakrawati // tilar praja tan karuwan dunungira.
duduka // mring kang karya bumi langit // mila kawula dinuta // madosi Paduka
jimat // pinundi pundi pra siwi // wayah buyut myang santana // pinet sawabipun
Gusti // rahayune neng bumi // manawi paduka kundur // putra paduka pasrah //
karaton konjuk Sang Aji // putra tuan nyaosaken pejah gesang.
ingkang kinarsa // aldaka kang den depoki // putra paduka kang yasa //
sapiratosing maharsi // putra tuan nyaosi // busana dahar Sang Prabu // nanging
nyuwun pusaka // karaton ing Tanah Jawi // dipun suwun kang rila trusing
Brawijaya // sun ngrungu aturmu Sahit // nanging tan ingsun gatekna // karana
wus kapok mami // rembugan karo santri // padha nganggo mata pitu // kabeh mata
lapisan // ablero lamun ningali // mulat ngarsa ing wuri
manis lesan // batine angandut wedi // kinapyukake ing mata // piceka mataku
siji // mula ingsun beciki // walese lir munyuk buntung // apa salah
manira // rinusak tanpa prakawis // tinggal
aturira // saduka-duka Sang Aji // kang dumateng putra Tuan // dadosa jimat
paripih // kacancang pucuk weni // kapundi wonten ing
kalampahan // punapa winuwus malih // namung aksama paduka // sinuwun putra
Sang Aji // mila mangke mangsuli // katepatan ingkang sampun // wangsul karsa
harsa sung wikan // mring Hongte Cina nagari // yen putrane wus patutan // lan
ingsun kakung sawiji // nanging tan weruh becik // wani mungsuh Bapa Ratu //
sun jaluk lilanira // putrane ingsun pateni // lan sun jaluk biyantu prajurit
tan miyat wujud diri // geger wungkuk kulit kisut // lamun iki
// nimbali pra Narpati // tan wurung dadya prang brubuh // punapa boten ngeman
// risake nagari Jawi // sayektine putra paduka kasoran.
jumeneng Nata // Tan lama nuli ngemasi // keprabon Nata kaliya // sanes darah
Paduka ji // umpaminipun anjing // rebatan bangkening gembluk // kang kerah
tulus kerah // tumpesan sami ngemasi // daging manah tineda mring sanes
Brawijaya // luwih karsaning Hyang Widdi // Ingsun Ratu Binathara netepi
matakku siji // tan amot mata kalih// siji bener paningalku // ingkang miturut
sarak // pranatane bangsa inggil// yen si Patah ngrasa duwe bapa mring wang.
Narendra // disuwun krana becik // karaton ing
tanrila // ing Jawa dipun ratoni // luwih karsaning Sukmana pamintaningsung ing
nguni // Suna Kali Miyarsi // ngandikanira Sang Prabu // rumangsa tan
kaduga // ngaturi Sri Narpati // nulya muwun
punika // kawula kang tanggel benjing // manawi putra Paduka siya ing paduka
ugi // nadyan shalat dingkal-dingkul yang dereng
ngertos Sadat // tetep yen punika kapir // angandika Maha Brabu Brawijaya.
nembah Puji Aran // tan wikan wujud sejati // atetep dados wong kopar // tiyang
mila pancen munggah Kaji // pinuji ngucap ngertiya // Ashadu
Allah ing nginggil // lamun mboten mangerti // sadat kang kasebut ngayun // tan
wikan kapir Islam // tan weruh purwane dadi // awit saking kang rapal
punika bangsa Ngarabi // wikan gunggunge manusa // ing
donya muhun sadosin // warninipun mung kalih //
Ka’bahtullah // apan ta raganing janmi // Ka;bahtullah prahu gaweyaning
ing raga hulun puniki // wujud guwa siring cipta // damelanira
Hyang Widdi // sun gawa wira wiri // manut siring cipta hulun // pundi
panggenan kula // niku tengah jagad mami // dados keblat
wujuding Hyang Widdi // pinarengaken kawula // mirsa
nganggo raga dadi // tan wikan andarbeni // tan weruh ing kabulipun // mirsa
hanganggo raga // sun tingali mata siji // kang kagungan wujud
sajroning kitab // dosane wong mring Hyang Widdi // kang durjana badanira // bekta raga wira wiri // tan wikan asalneki // salamine jeneng pandung //
ambekta raga gelap // den anggo dipun kukuhi // wus wajibe sinikara
punika // dosa guru lan narpati // yayah rena garwa putra // miwah ta marang
Narapati // duk miyarsa aturipun // Jeng Sunan
Kalijaga // wus gingsir ingkang panggalih //
Sang Brawijaya // mesem angandika aris // nyata bener Sahit gampang // ngelmune
lelamisan // tan terus prapta ing batin // ing batos wus karsa Islam // ing
lahir maksih ngekahi // Agami kang rumiyin // punika pratandanipun //
kewala // lahire maksih ngekahi // manawi lahire Islam // batosipun taksih
kapir // kapir ngidaban nami // utamenipun Sang Prabu // lahir batos Islama //
dados mawi netra siji // angadika Maha Prabu Brawijaya.
dadya Narendra // inggih badhe kula among ing wuri // wus
prapteng mangkya // kula among pikukuh lajer Jawi // lamun nuju tilem ingsun //
lajeng kesah perangan // perangira rebutan sami sadulur // kang nakal aneda
mangke umur kula // wonten macapadha rong ewu warsi // langkung tigangatus //
amomong lajer Jawa // boten wonten kang owah Agamanipun // netepi awit sapisan
punika // karsa pisah pikukuh lajer Jawi // Jawi ngerti tegesipun // narimah
nama Jawan // ribiriban kawruh remen nunut-nunut // mung mamrih kaya kapiran //
suket jawan // pari randa nunut lan pari mriji // ngandikanira Sang Prabu //
kapriye Palon Sabda // Gengong Naya kang dadi kekencenganmu // apa gelem apa
nyebut Jagad Dewa Gung kang Linuwih // jagad niku raganipun //
dewa budi lan hawa // wus wajibe manusa iku amanut // elinge budi karepan//
ngaran anak // ana yekti ujudira pribadi // sabab samar dadosipun // kawula tan
anduga // ing karsane Lata Walhujwa anglimput // wujud-wujude pribadya //
pinundut ing Hyang kang Maha tinggi // mung kantun
denya nistha // anenggani dagangan daging bacin // kang wus luluh dadi lebu //
tetep yen tanpa guna // saking kirang budi nalar kawruh hipun // duk
dados setan // tengga siti ngajeng ajeng wong
kang ambawahana // pan wus adat sukma pisah lan budi // lamun sae tekadipun //
ginanjar ing kamulyan // lamun awon mung nampani siksanipun / suwawi paduka
wujudira // ingkang risak asal sing rohilapi // ingkang langgeng wujudipun //
pisah raga lan sukma // gih sahadat punika inggih ashadu // gantos rohlapi
mana // witira wit wujut dadi sujanmi // surup sumurupa iku // sampun obah sing
prenah // jroning guwa tan sumurup wujudipun // nanging ta
sajatinira // jro guwa sir cipta mami.
darimana // Pohon kejadianmu adalah pohon wujud
Narendra // asal suwung mulih mring asal sepi // kala ingsun durung wujud //
tan ana apa-apa // ingsun manggon ing kono sakanthanipun // niku patine wong
Sabdopalon nyentak // gih puniku patinipun tiyang cubluk / dados setan neng
kalingan la ilollah// boya yektos ganti rohilapi baru // tiyang bodho
saraganingwang // Sabdapalon gumujeng anyekikik// yen tiyang Agami Rasul //
tiyang tan saget muksa // tan kuwawi ngringkes nguntal raganipun // alema
namung cilaka // nama pejah tan nilar layon jisim // boten sadar
tegesipun // tan pejah boten gesang // boten saget dados rohilapi baru //
tiyang bodo tegesira // mung dados gunungan demit.
apa-apa // nora niyat ihtiaar nampik milih // luwih karsane Hyang Agung //
mentala gone gesang // Sabda palon umatur sarwi gumuyu // paduka atilar //
manusa // wis winenang ikhtiar nampik milih // yen wus limrah dadi watu //
sirna saung pirembag // tanpa damel pados ngelmu pados kawruh // amrih kamulyaning
saking punika // melarate inggih sa enggen-genipun // paduka
kondur mring kerat // kalawan minggah suwargi //
Paduka pulang ke akhirat // dan naik ke surga.
kasasar // tiyang cilka munggah dateng suwargi // kebo sapi jaran wedus //niku
munggah suwarga // den momoti tinedanan sarwi mlaku // nrima nama Raja Kaya //
karya peksa // tanpa dosa den pragat dipun bukti // kula wikan kaget jumbul //
lare wonten pangonan // nyepeng gebug kula taken karyanipun // gebage kinarya
minggah suwarga // suwargane satemah den krikiti // niku paduka den emut //
sampun minggah suwarga // bok manawi bejing seda njalma lembu // cilaka gesang
wujudipun // wonten donya akerat // gih punika paduka ingkang kalimput // dereng
tepang dereng wikan // daleme Hyang Maha
paduka gampang // tan kuwawi kawula mandeng Gusti // mesti geseng dados awu //
Lata Walhujwa // wus winenang cangkok nagari pribadi // yen sedya kongsiya
lampus // anyuwun kongsi praja // dadi terus boya mawi wongsal wangsul // urip
pisan mati pisan // ngandika malih Sang Aji.
Sabda Palon turira // tiyang limrah sami loro mripatipun // dados loro
oranya // ingkang aran sebutan urip mati // Ki Sabdapalon umatur // sareng ing
tindakira // urip langgeng nyarengi napas lumaku // urip iku tegesira // wus
wus tuwa // sukamnira wus tuwa tuwa taksih // raga tladaning Hyang Agung // yen
rusak den aturna // winangsulna dateng pundi asalipun // ja kliru ingkang
pernah // antuke asale nguni (lami).
panggenan // kang prayoga ngungkuli ingkang lami // gantos rohilapi baru //
makaming rasa // raga wadah kang asal roh ilapi // Prabu Brawijaya iku
(diri manusia. Pen) // tan anom datan sepah // langgeng mulya wonten
tengah jagatipun // lumampah tan mawi obah // saking prenahira lami.
kawruh // Kawruhira Wong Buda (Ahli Rasa.Pen) // lebeting roh saking cethak
marginipun // wonten cethik kendelira // medal margi Kalam Wadi.
jalan geraknya sirr dan cipta // menuju cetha cethak cethik (
swarganira wong sepuh estri // mila jalma
keblatipun // ing tengah jagadira // jagating wong ing guwa SIRR ciptanipun //
umuring janma // wus pinasthi tan kena owah gingsir // wus tinulis lohkilmakpul
// beja cilakanira // manut dateng Budi nalar kawruhipun // kang
pisan lajeng nigasi // tempur niku nama jumbuh //
nama wujuding gesang // emoh madap – madep marang
rahmat mulya // lampahira manuta srengat lahir // den eling sadayanipun //
surup lan tanggalira // biyen mangke iya kalawan ing besuk // niku kawruhe wong
prayogi mapan // mumpung gesang palwa maksih lumaris // yen tan mapan
gesangipun // pejah malih sageta // anetepi aran kamanusanipun // baita
raga sun bubrah // sukma pisah lawan budi.
cilaka // boten saged karya senenging ati // boten mangan minum turu // tansah
susah lan sayah // tengga lemah tan wonten wekasanipun // sukma bodo namanira //
Purwakanda // panjenengan Bathara Wisnu Murti // rikala jumeneng Ratu // wonten
cengelira // jiling puji amuji Sang Hyang Widdi // Maknakna ana ing punuk //
timbangan salang malang // pundak manthak delengen petanganipun // urip saba
kuldi katah // gesang untung sugih dagangan daging // yen angsal kathah woh
kawruh // angsal sanguning gesang // gesang iku langgeng tan kranane lampus //
lawan kiwa // ingkang kenceng tekate lahir batin // wruh bener kalawan
luput // becik kalawan ala // tingalana mata mata batin satu // ingkang bener
tekatira // keblat elor mung sawiji.
Hyang Sukma // jujugira kang cetha cethak cethik // yen tan CETHA kawruhipun //
paring aran // inggih namung Lata Walhujwa Dewa Gung // yen paduka mahibena //
paduka // tan percaya seratira Hyang Widdi // lawan murtad ing luluhur // luhur
Jawi Sadaya // dados kapir kapiran ing sedanipun // nempel tosan wreksa sela //
sageta // maos Sastraning Hyang kang munggeng diri // benjing seda njalma kuwuk
// marga gaduhan raga // lamun saget maos Sastraning Hyang Agung // tan samar
panggenan lama // surat jalma dadi jalmi.
sasaring kathah // dipun walik alame mring Hyang Widdi // Ratu Agung dadi semut
// nadyan wijiling kompra // lamun dados pangajeng – ajeng rahayu // amulya
sumangga wastanana // ingkang pundi Sabdapalon wujudipun // anglela kalingan
Palon Sabda // amung asma nglimputi ingkang diri // boten anem boten sepuh // tan pejah boya gesang // gesangira anglimputi ing patinipun // patine
nglimputi jro gesang // gesang langgeng ing salami.
Narendra // ana ngendi Pangeran kang sajati // Ki Sabda palon umatur // datan
tebih tan celak // gih paduka kalawan panggenanipun // wujud sipating Hyang
Walhujwa // bab Agama ing nagri tri prakawis // woh wit budi kang rumuhun //
woh kawruh kalihira // woh wit kuldi punika ping tiganipun // Woh Budi nika
niku pangan // tiang Jawi tedane woh wit Budi // tiang Indi woh wit kawruh //
woh wit kuldi tiang Arab // nrimah sugih dagangan daging lemu // sadian
panganan rayap // kawruhe tan dadi wiji.
dewe marang dewane kang Agung // lakune amara tapa // cegah
// sugih daging dagangan // sadiyane rayap ing benjang yen lampus // datan
kenging sinimpenan // jro guwa sir cipta mami.
heronira // inggih kawruh kalawan inggih budi // dikon
kilapan // nama Kula Ki Sabda Palon niki // tegese sabda pamuwus // Palon
pikekah kandang // aran Naya niku Ulat // tegesipun Genggong langgeng datan
damel punika // mindak ngribeti panggalih // Paduka arsa
boten saged wangi // leres Agama Buda // Toya tanda
nulya matur mring Sang Nata // Punika Sri Bupati // toya sampun angambar
// arum amrik gandanya // aleres Agama Nabi // Jeng Rasulullah // Sabdapalon
dateng Paduka /// Ratu Gung Cupet Budi // tyas wus tan kengetan // yen
siniku ing Dewa // Punika leluhur Jawi // Paduka nata // ngleluri Bangsa
anganggep netra kalih // wus ngalondo tekat // tinampik
ing Jawata // iku rusak kukum ngadil // kawula wirang // de Ratu cupet budi.
Sang Nata kirang pracaya // kasebut serat Jawi // crita manikmaya // kang karya
kawah wedang // nginggile mah meru wukir // punika amba // di Guru mung
goyange Tanah Jawa // Pucukira kang wukir // geng ageng sadaya // sami medal
dahana // wonten tlawah tlaga ugi // medal
anurut marang wanodya // katah Ratu geng nguni // den ukum Hyang Sukma // Nabi
Jawa Jawi ngertya // Jawa mangirib-irib // teges aran Jawan // sanes Jawa
sanyata // niku Ratu Cupet Budi // datan wurunga // ciniren ing Dewaji.
tegesira // anjentung dangu tan angling // angles jroning tyas // rumaos lamun
alit niku saget mastani // yen wus takdire Hyang
agung // niku pabene bocah // mung paduka Ratu Agung guru uyuh // tan wirang
ginujweng jagat // tanda Ratu kurang budi.
crita kuna buku sabrang lan Jawi // tan wonten kuciwanipun //
ing jaman kuna-kuna // lir Paduka Ratu Agung guru uyuh // ran walik buwana
sungsang // dinukan mrang Dewa di.
kraton Paduka // sabab lepat tilar Agami luri // kang pinundi para luhur
// luhur Jawi sadaya // lan ing ngembun amrang ing jalma sawegung // tuan dede
wus surut tan wonten paring idi // nurut garwa guru uyuh
// narik sasar mring katah // dipun ukum paduka dateng Hyang Agung // putra
dudukaning Hyang // kang dumawah paduka ing samangkin // Sang Prabu dupi
angrungu // ature Palon Sabda // anglesing tyas ngunandika jroning kalbu //
terlanjur perkataanku // saya memeluk Agama Islam / sahit saksinya.
mangsuli sabda // ingsun wirang ginuyu bumi langit // Ki Sabda Palon
umatur // paduka lampahan // nalar niki kula boten tumut-tumut // yen kawula
samanten kewala // gen kawula momong paduka Aji // pan wus dadya tekat ulun //
ngleluri luhur Jawa // kula pamit kesah ing sapurug-purug // Sri narendra ris
momongan kula // arsa ngrangkul weruhken bener luput // sigra tedak Sri
Genggong Naya // sami musna kadung Sri Narpati // kalangkung pangungunipun //
Sang Nata neggak waspa // angandika eh Sahit kawruhanmu // ing besuk nagri
tengeranira // Nayagenggong bali mring Jawi // anggawa momonganipun // mata
pratanda // lamung langgeng kang tirta maksih wangi // alanggeng Agami Rasul //
kang kangge Tanah Jawa // lamun ical malih dados amis arus // aleres dawuh
Narendra // agaweya bumbung pring jawa kalih // sira isanana banyu // kang
sisih banyu tawa // pan karyanen sangu yen ngelak neng dlanggung // ingkang
siji isenana // kang tirta arum puniki.
punika // pan ginanda gandane banger bacin // aor inggih
bangsa // ing ngendi gonira marsudi ing kawruh // kawignyaning
Rasul kanggo ing Tanah Jawi // mung patangatus Rong taun // patang
iku urip darma nglakoni // wus tinulis lohkil makpul // begja
cilakanira // nora kena suminggah karseng Hyang Agung // wajibe manusa
gesang // ing rat Jawa brata ngelmi.
ing wardoyo // ing Majalengka bedahe // ngupaya warta
tan angsal // dununging ingkang Rama // nulya lajeng lampahipun // marang
caos bekti // kang rama alon ngandika // sapa ngabektu maringong // kang putra
matur prasaja // kula putra paduka // Bondan Kajawan ing Tarup //
ing puput yuswa // puwara lon ngandika // lah Sahit mareka ingsun // sun
marang ing Demak // den rukun sapungkuringong // sapa
kang awit ala // sun pinta marang sukma // apesa ing yudanipun // Sunan Kali
Majapahit // salor wetaning sagaran // aranana kuburingong // ing Ngastana
Sastrawulan // lawan sira suwurna // ingkang sinarekaken ngriku // yayi
putra paduka nata // Sultan Demak jumenenge // Narendra ing
Tanah Jawa // Sang Prabu angandika // iya sun ideni iku // kandeg telung
dawuh paduka punika // amba nyuwun mangertose // Sri Nata alon
ngandika // tegese sastra wulan // sastra tulis tegesipun // basa wulan damar
amung sagebyaring wulan // yen maksih ana gebyare // ing wulan ing dina
Dewi // sang Raja Putri Cempa // ingsun wus diwadonake // si Patah tan
nganggep priya // yen ngrasa darbe Bapa // lanang dadi Ratu Agung //
Cempa yekti // sedane aneng ing Tuban // Karang Kumuning sinare //
ingkang aneng Majalengka // iku astananira // Ratu Agung Majalangu // Maha
nyuwun idi // tetepmu jumeneng Nata // lawan nyuwun ngapurane // kabeh
kaluputanira // kang uwis kalampahan // Sultan Demak wuwusipun // punapa malih
saking jroning Pura // datan kantenan dununge // kalangkung
bramantyanira // sigra ngundangi wadya // sakapraboning prang pupuh // sumedya
nganggit para Pujangga // anyemoni bedahe ing
sowan mring Sang Prabu // padha nyuwun panguripan // di paringi bareng wus lemu
saking pungkur // akolu angrusak praja // Majalengka
den wadhahi pethi // gya binukak neng madyeng ranangga // jumeglug metu demite
// tegese plambang niku // nglimbang galih ganti agami //
ngrayah jroning puri // Buku-buku batuwak karajan // sarak Buda pikukuhe //
dipun obong sadarum // dimen sirna Agama Budi // supaya mituhuwa // marang
sarak Rasul // iku critane kang nyata // ing bedahe iya Nagri Majapahit //
crita dingin-dingin // Nagri Agung kaya Majalengka // bedahe den tupi tawon //
lan den krikiti tikus // bubar sarta den teluh demit // bedahe Majalengka //
apan misuwur // jumeglug swara lir gelap // suwarane warata satanah Indi //
tikus lawan demit // nora weruh kabecikaning Raja // asikara tanpa wite // awit
kewuh // ing ngangkat jumeneng Nata // sarta ngrusak karaton ing
iku dadi // uwitira kawruh kaelingan // kang becik miwah kang awon // yen
akeh uwohipun // budi ngerti kelingan becik // wajibe sinuhunan // pinundi ing
ngembun // yen aweh krenah pitenah // kadya Sunan ingkang ngringkes
badanipun // budi ngerti sedya basuki // kapindo uwang barang //
kaping tiganipun // tatu jaja tugel jangga // pramilane rahayu prapteng
durung ana kukuncung // sabedahe ing Majaphit // kraton ngalih mring Demak //
gantii sarak Rasul // kuntul ing donya kunciran // kombang
puniku // praptanira ing Majaphit // sumungkem ngaras pada // nira
cumeri ceri // sengit dupeh seje kang Agama // wus pinasti dewe-dewe// mung
bener lawan luput // Gusti Allah ingkang ngadili // mula paring pratanda //
pasemone puniku // githok kuntul kekunciran // wus tolehen kaluputanira iki //
datan murni // seje bangsa lan seje Agama // mulane rusuh tekade // purwane
wiji Ratu // Sriwijaya ing Majapahit // Ratu Gung Binathara // ina ing tyasipun
// amelik jumeneng Nata // dene mamak melik tega leluhuri // ibumu
wijine tiyang kalih // seje bangsa lan seje Agama // yekti tan ana lumrahe //
amungsuh lan wong sepuh // mukul perang angrebut nagri // tan toli kaluputan //
mungsuh Bapa Ratu // ora lawan dipun siya // amung sabab tan purun ganti Agami
amung Bangsa Ngarbi // ingkang bener bangsa liyane // salah kabeh agamane //
ing ngaran kapir turun // mila Raden Patah sru gething // wong kang Agama Cina
// Allah paring semu // gitoke kuntul kuciran // tegesira tolehen ugi // dosa
asemuci-suci // panganggone kabeh sarwo seta // resik inggil paturone // kayu
linggih datanpa kering // adat masih ginawa // ing
kasantrenipun // ing ngurip prateng antaka // adatira lan adating
Raden Budi // Agamane wong Jawa samangkya // Agama Srani arane // tegese Srani
iku // panasaran ingkang den goni // munggah Kaji mring Mekkah // perlu nembah
watu // kang muni kitab kakayat // lan ambiya sapa wong kang nembah curi //
wit sekar ron putih // roning madya siji roning ngrembak // mubeng lir payung
histane // siji godonge lembut // dapur oyot amawa eri // ana swara kapyarsa //
pernah puser kubur // dumeling ujaring swara // telas kabeh sih ingsun tresna
yen wus Agama Kawruh // ingsun wales wong Islam benjing // sun ajar weruh nalar
// bener lawan luput // pranatane mengku praja // mangan babi
prapteng jaman mangkin // wit semboja iku wajibira // tinandur kubur manggone
mring Nagri // analangsa kaluputanira // kadudon laku tindake //
punika purwanipun // ana kayu semboja tlasih// getak kucing kalawan // oyot
Ratu Jawi // awit Demak Pajang lan Mataram // ing kartasura watese // tan
nganggo ngowel umur // adil Cina kang dipun irib // krana patokanira // kitab
gya ngagem sarwa wulung // beda lawan sanesing Wali // mangangge sarwa seta //
tan rumangsa luput // mung angrasa suci kewala //
kawedar lesan // iku wong bodho pujine //
puji jatining kawruh / angawruhi jatining ngurip // urip dadya wayangan //
Dzatira Hyang Agung // manusa wignya punapa // mobah mosik darma lumaku
medal saking osik // osik iku medal saking cipta // cipta punika wedale //
punika saking kayun // kayun iku pan saking Budi // budi iku Dzating Hyang //
Ingkang Maha Agung // Agung iku wus samekta // tanpa kurang tanpa wuwuh tanpa
wau Raden Budi // kang katrima muji maring Allah // sinden ledek daru debleng
// di wudar tegesipun // bunder ruwet dipet arungsit // demble dados satunggal //
wus mangerti // sinden daru demble werdine // wus nyerot kawruhmu dewe //
demblene mundak tuwuk // pangan wohe kawruh lan budi //
wus ngerti // surasane kang sun tutur ngarsa // iku manajat arane // umpama
nulup manuk mangsa kenaha // nulup amung ngawur // kawruhe janma kang wignya //
nora samar tiningalan mata siji // ing nguteg wijilira.
abdi dene kumawani // ngasil kawruh inggil //
wit kajeng kuldi // sengkeran Hyang Manon // kang tinanem tengah
suwargane // wangsul Kitabipun tiyang Jawi // Kyai kados pundi //
sakaloron // gih punika kang dadi sababe // Kalamwadi anauri
aris // kitabe wong Jawi // tan ana
Panjenengna Sang Ratu Matawis // amangun cariyos // sajarehe para luhur kabeh // pra
Pujangga kang kinen anganggit // nanging datan sami // kawruh
nora sami // sawijining uwong // pasemone kawruh dewe dewe // mula crita Nagri
Tanah Jawi // tan patokan siji // kaul loro telu.
Kalifatullah // Yayit Anwar menolak // tidak mau menyebut.
anak Adam Esis // wujude Dat ingong // wujud dadi lan dadine dewe // mung
marana wujud Adam Esis // dadi saking Budi // hawane Hyang Agung.
ingkang jumeneng Narpati // Jawa Jawi ngerti // kawruh
Hawa karepaning // Cipta jroning batos // sedya rosa saturun-turune //
hamurwati jumeneng Narpati // Haneng Tanah Jawi // Sang Nurcahya
woh Budi binukti // angaku Hyang Manon // pan jinurung maring Hyang Ciptane //
sakarsane guru den ideni // kalilan nimbangi // yasane Hyang Agung.
buah pohon budi // mengaku sebagai Hyang Manon (Tuhan)
sesebutan Dewi // dewane wong wadon // Wadi wiyar punika tegese // mung sanyari
wadine wong esri // sedeng diwedali // das bocah sagenuk.
mangan woh wit kuldi mati // ingkang nora bukti // woh wit kayu kawruh.
kadya kewan daging // ingkang nora badog // woh wit budi lir watu wujude //
nora obah tan osik tan eling // tan wruh alan becik // tanpa hawa napsu.
sungkemi // ing salah satunggil // sampun ngantos luput.
Dewa Bathara // jika senang makan // buha pohon kajeng kawruh.
gesang puniki // tri samya binadog // woh wit budi kelingan wastane / woh wit
obah tan osik tan eling // tan wruh ala becik // tanpa hawa napsu.
gesang niki // manut alam mawon // dados boten siya mring uripe // yen kalipah
dahar woh wit budi // inggih tumut bukti // woh budi kang tuwuk.
dahar woh wit kuldi // inggih nderek mbadog // woh wit kuldi kang kebak wetenge
// yan kalipah woh kawruh binukti // inggih tumut bukti // woh kawruh kang
agama narpati // tiyang mateng mogol // boten mateng ing jaba jerone // manut
ratu amung murih asil // ing batos macicil // sanes idepipun.
agama naluri // woh budi binadog // mung netepi wong Jawa jawane // boten nami
Jawa Jawi ngreti // yen Jawi mangerti nut Gama Ratu.
pakaning jomani // uripe kalorop // tiang jawi neng Jawi lahire // nginum
neda toya Tanah Jawi // toya Tanah Jawi // ginilut
pusaka naluri // kulina binadog // ngertos ngangge miwah panginume //
saking babon // anyungkemi agama luluhure// run
tumurn langkung sewu warsi // nadyan tekeng sisip // Alalh paring maklum.
ngangge ngelmu Ngarbi // dados Jawi bodo // Jawan Ngarab ribiriban bae //
damel sakit // panedane kledok // angalonda ing lahir batine // wiji
jati nempel kajeng ringin // boten dados ringin // inggih thukulipun.
yen dadosa wiji // mung jagi dinaplok // den sirnaken nama lan wujude // sampun
ngantos amanjangken wiji // mindak angregeti // tekat kanti luput.
umatur // bedanipun kados pundi // tiyang Agama Muhammad // lan sanesipun Agami
// Ki Kalamwadi ngandika // lah iku kang mratandani.
berkata // apa bedanya // orang beragama Muhammad // dan aama lainnya // Ki
umat Rasul // lawang swarga nora muni // lapal kang kasebut ngarsa // karana
sun bingung // tumingal wujuding jinis // janmestri nganggo mukena // pangakune
ngadatipun // raga wujudira Jawi // amet tataning wong Ngarab // dudu
tataning wong Jawi // puniku tata silihan // ditutup panganggo Ngarbi.
sampun // yen pejah munggah suwargi // Ki Kalamwadi anyentak // iku wong
dinadung demit // ngendi ana bangsa sela // nyirnaken dosane jalmi.
// jika meninggal masuk surga // Kalamwadi berkata keras //
wus lampus // tan bisa munggah suwargi // manusa kang taksih gesang // tan arsa
munggah suwargi // nanging ta suwarganira // minggah lesaning wong urip.
tuhu // tan melik munggah suwargi // nama nikmat lan kamulyan // puniku dipun
ulati // punjula samining jalma // aja thukul dadi kuli.
misuwur // sinebut priyayi inggil // nikmata badan lan manah // muliha kadya
ing nguni // kadi duk neng alam samar // tan duwe susah prihatin.
dzikir rina wengi // marang Allahu tangala // anyuwun
munggah suwargi // iku janma tanpa mata // trima mangan godong kuldi.
ganjaranipun // wong kang karem mangan kuldi // manut makam Rosulullah // ing
nginggahaken suwargi // pinaringan nama besar // kasebut sang Raja Sugih.
duwit sewu ringgit // sun karya tuku suwarga //
rong ringgit dalem sehari // dadi raja jroning wisma // apa sakarepmu dadi.
saya // punya uang seribu ringgit //
aneng perji wadosipun // niku pratandane sami // manusa donya sadarum // wujude
sagulma tan kirang langkung // karana adeging wilis // sagulma pathokanipun //
pangkat rolas wangsul siji // sadosin etung siji wong.
tegese ageng pinunjul // manusa ingkang mangerti // rurupan donya sadarum //
kang ageng inggil pribadi // mung siji kang bangsa uwong.
sami katahipun // beda-beda ingkang warni // kang kangge pikukuhe buku // Jawi
Landi Cina Ngarbi // tan nganggo sastra sawiyos.
wahyu kahengetanipun // methik woh kawruh woh budi // sadungkape gone gayuh //
manusa sawiji-wiji // woh wit budi win kawruh.
gunggungan ringkesipun // sastra tulisan Hyang Widdi // kang sagulma kathahipun
// riningkes kantun sakethi // mrih janma
medal mangunipun // tegesira mangsi mangsit // yen dluwang katrapan hiku //
hing mangsi wijil .. dadi mangsi mangan kawruh.
kang tan ngerti sastra iku // paparingira Hyang Widdi // sathithik
manganing kawruh // krana nora ngerti wangsit // kang tumrap ing dluwang kono.
Hyang lan sabda panuratipun // dadine wujud pribadi // mila cetha ungelipun //
nganggit sastra mawi kirang langkung // olya madya ingkang budi // kang nganggit
sastra beribu // kirang langkung ingkang ugi // tanda budi olya asor.
tan kena sira tingali // ora ana Allah loro.
kiwa wujude ragamu iku // hawa katingalan dene ta maknane iki // wawadah
prahu // tiange wong lanang // prahune iku wong estri // aran huwong
wanita nora kasebut // mung namane priya // kang misuwur manca nagri // rajah
mring berkat mupangatipun // mula ingaranan // dariji manis puniki // ulatira
laki rabi // dudu brana dudu rupa // hamung eling pikukuhe // kena pisan luput
pisan // yen gampang luwih gampang // yen angel-engel kalangkung// tan
rehnig akrami // lali winasesa ing priya // ing ngaran pedot kramane //
nyandang dosa rong prakara // siji dosa mring priya // kaping pindo dosanipun
ngaurip // denira apalakrama // ngibarate prau gedhe // kang lanang lakuning
satang // wadon kemudinira // nadyan bener satangipun // lamun
bodo kaping sekawan // ana dene dunungipun // kang rusak ati
Hyang Widdi // ingkang katrap ing kawula // warsa seneng samurwate // darajat
nama wang barang // ngelmu lawan kawignyan // jurung waras senengipun //
donya iki // awit lahir prapteng lena // kang rinenbut mung namane // duweya
nama utama // pinunjul ing sasama // kang wus duwe nama luhur // linebokaken
gebugi // lan pinangan iwak ira // sarta pinurih gawene // punika sababe apa //
jeneng sahijab-hijab // luhure sebutanipun //dumunung nang raja kaya.
tinakdir mati // ron rentah pupus tan tambah // apa kang cinatur maneh // pan
namung tunggal lan nama // iku satuhu nira // kinarya kupiya pungkur //
nagari // tilase pernah kratonira Sri Jayabaya ing nguni.
critanipun // sun pethik kawruh sathithik // dununging karatonira // Sri
Narpati Kediri // Maha Prabu Jayabaya // sawetaning Brantas kali.
punika // sakulone Brantas kali // sawetane Wilis harga // sakidul kulone loji
// sawetane Klothok Desa // Kono ana
wujudipun // yasane sri Narapati // kang sun wruhi amung papat // Candi prunggu
tegal wangi // lor wetan Desa Mamenang // telu reca batu nyahi.
tengen putung // ingsun takon Kyai Budi // ingkang nyempal Sunan Benang
// duk kala Nagri Kediri // mriksani sadaya reca // yasane wong Buda Budi.
wong astha tus tan kawawa // yen nora lawan
piranti // papat reca rupa buda // awak siji sirah kalih.
mengapa Sri Jayabaya // membuat arca ini.
critanipun // Ratu estri aran Nyahi // ing Lodaya asalira // angunggah-unggahi
sang Aji // durung katur Sri Narendra // rinampok ing wadya alit.
Dewa kang luwih // ingsun dudu jodonira // nanging sira sun
tuturi // ing benjang sapungkuringwang // kulon kene ana
pradanipun // karsaning dewa linuwih // iku jatukramanira // ananging rupaha
janmi // aranira Rara Djungrang // nulya buta nyahi mati.
wuri-wuri // dene ingkang duwe aran // buta
antaranipun // Sang Prabu iyasa malih // reca Kuda lalagaran // das loro dipun
ubengi // laren kanan keringira // ing Desa Bogem den goni.
Maha Prabu // kang abdi sru kumawani // matur ing paduka Nata // kang abdi
nyuwun pangarti // kang dados karsa Narendra // iyasa reca puniki.
wadosipun // kang dados karsa Narpati // akarya susahing wadya // angandika Sri
Narapati // heh wong loro wruhanira // sun yasa reca puniki.
besuk // yen wus alam Nusasrenggi // tegesira bogem wadah // barang retna
ingkang adi // wujude manusa kenya // iku wadah bangsa wadi.
iku // kang ngideri reca iki // tegese kuda sengkeran // wujude manusa estri //
ngibarat kuda sengkeran // awak siji sirah kalih.
Prambanan Prabu // Lembuwerdadu wewangi // alias Sang Pujaningrat // jumeneng
Nata Kediri // ngedaton kulon bangawan // ing
tegesipun // wadon datan nggarap sari // diri gumede ambegaya // tegese wong
ambeg inggil // dene ingkang paring aran // Retna Dewi Kilisuci.
puniku // ing nguni nagri pawestri // lamun nglurug asring menang // kasor lan
den lurugi // lan adatireng wanita // akeh ombak ambeg inggil.
Retna Dewi Kilisuci // kadange tuwa Sang Nata // kang martapa suku
ngardi // Wilis sela manglong guwa // purwane guwa puniki.
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 99 dinten 1325 menit kapungkur.
Tanggal 21 Mei 1998, sawise akèh demo Soeharto mundur saka presidhèn.
Kabinet Pembangunan VII ya iku kabinet pamaréntahan Indonésia kang dibentuk nalika jaman pamaréntahan Presidhèn Soeharto lan Wakil Presidhèn Baharuddin Jusuf Habibie kang dadi wektu njabat paling sedhelok presidhèn, ya iku (16 Maret 1998-21 Mei 1998). Kudune Kabinet iki kerjane tekan taun 2003, nanging amarga ana demo mahasiswa lan rerusuh gedhé ing taun 1998]] kang disebabake krisis ékonomi kang dirasake Indonésia kang gawé mundure Soeharto saka presidhèn ing tanggal 21 Mei 1998 lan B.J. Habibie dilantik dadi presidhèn ing wektu iku nggawé kabinet iki bubar. Banjur minangka pangganti ya iku Kabinet Reformasi Pembangunan. Ing kabinet iki ana kang diarani
kasebut mundur awit 20 Mei 1998, tabuh 20.00 dalu kanthi layang kang ditampa déning Yusril Ihza Mahendra kang diteruske marang Mensesneg nalika iku,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabinet_Pembangunan_VII&oldid=1080616"	Kategori: Kabinet IndonésiaKategori ndhelik: Artikel jroning owah-owahan gedhèn	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.02, 3
IndonesiaBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah
NURHANA NALIKANE DEK JAMAN SEMONO, TRESNAMU SETYO LAN TUHU ANANE MUNG TANSAH NGALEMBONO, JUJUR ORA NATE CIDRO *MULO
Senadyan mboten wonten kontributor ingkang remen artikelipun dipunbusak, panganggé punika sampun mundhut résiko dipungethingi déning panganggé sanès kanggé njagi
punika sampun kasil nglawan cecobi kanggé nambah cacahing artikel ingkang kirang ngugemi paugeran nyerat kanthi ngatos-atos. Artikel-artikel ingkang dipunsumbangaken, senadyan boten kathah nanging kualitasipun saé.
(DANNY) WAI CHING WONG - 1 STRANMILLIS EMBANKMENT
(KEITH) KOK KEE WONG - 46
marang pituwah leluhur jawiKang wonten mung jawi jawan. Panggrahitaning sang pujangga
gesangiro lan sumramabahing keluargaOjo pegat marang kawaspadan lan kaprayitnanGegondelan teken kang sejatiYoiku Tatag tangguh tumanggonOrang keno darbe melik meri meliking liyanPatrapno moto siji yoiku mung bener kang pener. Sopo wae kang gesangipunDemen cidro tumrap jagad lan
cokro tan kendhat kinendhatAmargo wus dadi kersaning bethoroSopo nandhur mesthi bakal ngundhuh patrape. Genti
Argo kawruhArgo meniko gunung, sipating gunung inggih hinggil lan wingitDene Kawruh meniko kaparingan weruhSampun bontos
Bagaskoro sinanandingan Hyang Chondro Purnomo Sidhi. Minongko gelising ceritoSatriyo kekalih sampun pinanggihWonten satunggaling papan kang sinebatKahyangan Indro kiloSenajanto benten papan nanging yektos satunggal panggenanArsa sami wawan pangandikanMunggwing toto reh ambangun projo. Pungkasaning atur Ki Pujonggo TarunoNgasto bebener pinongko
Suwun Marang Gusti Kang Akaryo JagadKatondho sengkalan KORI LANGIT BINUKO ING NETROPraptanyo owah gingsiring jaman anyarTanah jowo
pujonggo, kabeh beboyo lan sambekoloSamyo ngemasi dhewe-dheweBumi Langit sak eko proyoSabiyantu marang kridhane Satrio KembarKang bakal Memayu Hayuningrat Nuswantoro.
Sedaya puji pangalembana namung kagunganipun Allah swt. Dzat ingkang maha sampurna. Namung atas rahmat kawelasanipun ing wekdal menika
lan mugi-mugi sedaya bencana ingkang dipun tandang negeri kita pinaringan enggal ical sirna.
Salajengipun khatib nimbali pribadi ugi hadirin, mangga kita tansah berusaha ngindaaken kualitas taqwa, kanthi cara ingkang sampun biasa kita mangertosi saking para muballigh, nyarujuki lelampahan pinuji lan nginggati lelampahan nista. Wasiyat takwa utawi ajakan amrih tansah berupaya nglampahi kesaenan lan nebihi keawonan menika perlu kawongsal-wasuli lan dados inti saking
menungsa menika titah kang asring khilaf lan supe, mboten cekap sepindah dituturi.
bilih nabi Ishaq, Ya’qub, Yusuf, Syu’aib, Harun, Musa, Isa ngantos kanjeng nabi Muhammad saw. menika sedaya merupakan dzurriyah utawi anak putunipun nabi Ibrahim as.
Saking figur nabi Ibrahim katah sanget keteladanan ingkang saged kaunduh, antawisipun:
qad ja-ani minal ilmi malam ya’tika, fattabi’ni ahdika sirathan sawiya. Ya abati lata’budis syaithan innas syaithana kana lir rahmani ‘ashiyya. Allahu Akbar 3x Walillahilhamd.
Ajakan nabi Ibrahim menika mendapatkan tentangan keras saking ramanipun, ngantos panjenenganipun dipun
pramila panjenenganipun dipun putus, dipidana kedah dibakar, digantung wonten ing manjanik lan dipapaaken saknginggiling geni ingkang berkobar-kobar.
Ananging berkat keteguhan iman, kekuatan keyakinan dumateng kuasaning Ilahi, kanthi ridha Allah nabi Ibrahim pinaringan rahayu mboten saged tatu sebab kepanggang latu. Senaoso watek aslinipun geni menika panas, ananging
panjenenganipun nggadahi tingkat ketulusan, keihlasan maksimal kangge menunaikan perintahipun Allah senaoso perintah kasebat sanget awratipun. Panjenenganipun secara gemilang sampun mampu mbokteaken bilih tekadipun nyelak dumateng Ilahi nemen langkung inggil dibanding anggenipun ngantepi sedaya perkawis kang dipun klangeni nafsu.
kaseraya amrih miyosipun, sak sampunipun lahir, lajeng ngancik dewasa tur saya kandel raos
saking sedaya kang dipun remeni dening manungsa. Artosipun kangge nggayuh
bade ndadosaken menungsa dados titah kang pinuji. Kosok wangsulipun menawi anggenipun menungsa tetep nuruti raos tresna dumateng aghyar, sedaya perkawis fana’ saklintunipun Allah
bade dipun pegat saking sedaya perkawis kang ngremenaken secara ragawi, menika sedaya tujuanipun supados para kekasih Allah kalawau enggal-enggal pasrah sumende ing Allah, nggadahi
menungsa tertipu, sawenehing menungsa sami kabujuk sahingga ngrumaosi bilih bandha donya ingkang dipun gadahi, kekayaan ingkang dipun bangga-banggaaken, dipun agul-agulaken menika ingkang bade nglanggengaken. Yahsabu anna malahu akhladah.
Padahal sampun dados tabiatipun, bilih donya sak mot-motanipun menika sifatipun temporer, winates dening mangsa, saha fana’, mboten awet, mboten abadi. Sedaya perkawis donya ingkang dipun remeni menungsa menika bakal musnah, -menawi mboten- sakderengipun perkawis kalawau musnah, mesthi menungsa ingkang
ingkang saged dipun grayahi panca indra, ingkang dampak negatifipun menungsa saya mboten nggape, mboten patos perduli, mboten ngurusi lan pol-polanipun mboten mengimani wontenipun akhirat minangka gesang kang sejati. Pamanggih kados mekaten asring njalari menungsa sami nekat lan cekak nalaripun, tiyang-tiyang sami menghalalkan segala cara, membudayakan tradisi instan, sing penting cepet seneng, sing penting cepet keturutan karepe!
Saben menungsa kanthi kecerdasan akalipun berhak nggadahi pemanggih nopo
bilih bade wonten dinten wakdal srengenge dipun gulung, galaksi minangka papan parkiripun planet lan meteor lajeng mawut, lintang-lintang sami rontok, toya segara nglelelapaken daratan lan jagat dipun ringkesi dipun santuni kaliyan alam kang enggal inggih menika alam akhirat (alam karahayon lan kasangsaran sejati). Waidzas syamsu kuwwirat, waidzan
wontenipun akhirat menikolah kontrol, pengendali ingkang ngerem kaum muslimin saking tumindak ngawur, remen adamel kema’siyatan dan mendorong supados
utawi kesimpulan, bilih supados kita langkung celak dumateng Allah lan Allah ridha dumateng kita, secara lahir kangge ingkang nggadahi
duginipun dinten riyadin Idul Adha khatib ngajak, pertama dateng pibadi umuman kangge
donya kang asor. Kanthi semangat kurban, mugi-mugi sedaya usaha kita ing dalem nyambut
semrawut arek iki! iso paragrape ra berhubungan blas! mbencekno!
lha lek pinter nggawe kapal jenenge opo?
Wah, matur nuwun tumpengipun! Matur nuwun sampun maos postingan saya bab “sonyol”!🙂
Badhe nyuwun idin, tumpengipun mau saya link-kan di Born Javanese, pareng toh?
Reply	annots says:	23 October 2007 at 08:03:00	@zam
Rejeki utawa sing duwé jeneng latin Aglaonema ya iku salah sijine tanduran hias sing moncer
iki ya iku ing ngisor alas tropis, thukul apik ing laladan sing ora akèh kena srengéngé lan lembab.[1] tandhuran iki duwé oyot serabut sarta pang sing ora ana kambiume.[1] Godhongé nyirip sarta duwé pembuluh angkut kaya xilem lan floem sing kasusun acak.[1]
Saiki macem-macem Aglaonema hibrida sing wis dikembangake mawi tanduran sing macem-macem werna, wujud lan ukuran godhonge saengga wis béda adoh saka spesies asline.[1]
^ a b c d e f (id)nostalgia.tabloidnova.com (dipunundhuh tanggal 20 Agustus 2012)
nuwun kangge tokomodem, pesenan modeme enyong wis teka dina wingi, ya walaupun ketar ketir atine tp enyong percaya karo pelayanane toko modem, pokoke manteb lah..kiye ceritane lagi nyoba modem, hehehe..sapisan maning matur thank u go tokomodem....kapan-kapan pan pesen maning ah....
Badegan Menang Jember Balung Karang Duren Wuluhan Glundengan Jawa Tengah Wonogiri Pracimantoro Putat Baturetno Duwet Grobogan Purwodadi Putat Toroh Tambirejo Yogyakarta Gunung Kidul Ponjong Tanggul Angin Karangmojo Ngawis Lampung Lampung Tengah Bangunrejo Bangunsari Jabung Gunung Mekar
Lakon Pedhut Bumi Tuban dening grup kethoprak Cakra Maharaja lan Waspaning Asmara dening Citragada dadi penyaji kanthi pangalembana ing Festival Kethoprak Gaul #4, Rebo-Kemis 16-17 November 2016. Sawetara paraga uga pinilih minangka pemain kanthi pangalembana dening dewan juri festival kang kagelar ing
Ukara nampa kiriman artikel ilmiah saka para dosen,...
Dening Dhoni Zustiyantoro GUNUNGAN utawa kayon sajrone gelaran wayang kulit ora mung digunakake dhalang minangka piranti kanggo njangkepi crita supaya bisa lumaku kanthi samesthine. Nanging, luwih saka iku nduweni maksud lan kekarepan: tanpa gunungan, wayang kulit ora bisa diparagakake. Ora bakal ana kauripan, ora bakal ana crita wayang.
Kepriye lire? Kita asring mangerteni, nalika ki dhalang durung munggah sasana pentas, nalika para pengrawit wus miwiti gendhing-gendhing manguyu-uyu, gunungan wis ditancepake ana tengah kelir. Wektu iku, dunya durung ana crita.
Dunya saisine nalika durung ana manungsa temtu isih wujud alam... Taksi
Dening Fahmi Abdillah SEDAN merk Toyota Limo werna biru takpanasi. Ora lali sadurunge takumbah resik, jerone taksulaki, nggo ngilangi bledug. Mobil taksi, kudune ngutamakake rasa nyamane penumpang, salah sijine kanthi cara ngreksa karesikan njaba lan njerone. Kahanane mobil taksetiti, aja ngasi amarga kentekan banyu radiator, dina iki ora ngeterake penumpang tekan panggon kang dituju.
Mobil taksetir nyang terminal Penggaron. Tekan kana takparkir pinggir dalan ngarep pom bensin. Kaya padatan aku metu saka mobilku, gageyan nggolek penumpang.
“Tindak pundi, Pak?’’ bapak-bapak nganggo bathik sing lagi mudhun saka... Uri Pradanasari
Wayang NakulaIDR 120.000,00 KPT 05 Wayang Silver…IDR 120.000,00 KPT 07 Hiasan Topeng…IDR 198.000,00 Produk Kerajinan Kalung Tas Wanita Pernak Pernik Gelang Miniatur
Sore, Wiji sing kaet mari nyapu omah nggoleki anake. Diman sing kaet ae teko lungguh nang ngarep tipi karo kipas-kipas. Keringete ndrodos, kembloh sak kujur awak.
“Ndok ndi arek iku. Gurung adus iku mau,” Wiji ngomel dewe karo clingak-clinguk nggoleki anake soko teras.
“Biasane yahmene wis mulih kok. Njaluk mangan.”
“Yo sopo ngerti dikei panganan iku mau, dadi wis wareg lali mulih.”
“Sopo sing ngewei panganan?”
ngadeg terus budal nang mburi, adus. Lek wis ngunu iku mending ditinggal ngalih bojone. Timbang selot dowo ngko akhire dheweke sing diomeli. Wiji sing penasaran nggoleki anake nang tanggane. Ora ketemu, wong wedok iku bablas nang omahe morotuwane. Ora nemu sisan, wong wedok iku akhire mulih.
Nang omah Diman sing wis mari adus lagek mangan.
“Pak, anakmu gurung temu.”
“Yo lek aku ngerti gak tak goleki, gak takok sisan.”
Salah ngomong, batine Diman. Wong lanang iku ndang marekno lek mangan. Biasane surup ngene anake wis ngganteng, wis mari didusi bojone, lungguh anteng mangan. Mari ngombe
takoni. Wong biasane yo mung ndok sebelah omah ae,” saure Wiji karo mulai bingung.
“Nggowo opo areke?”
“Nggowo opo?”, Wiji balik nakok maneh.
“Yo mau pas pamut dolen ki nggowo opo? Sopo ngerti nggowo koper opo bangkelan ngunu…”
“Mbok pikir anakmu kate minggat ngunu ta?”
“Yo sopo ngerti, arek saiki kok.”
“Lha lapo minggat? Karo sopo?”
“Yo lek ngerti aku gak takok.”
Saurane Diman nggarai Wiji sing bingung langsung emosi. Motone menteleng. Tangane wis ngremetan ae, gemes. Diman sing ndelok bojone mulai emosi langsung mesem, cengengesan, wedi. Ora wayahe ngguyoni bojone lek wis rupane koyok ngunu.
wiri tibake Tomin nang ngisor amben. Arek lanang iku turu ndlujur, murep. Diman nyandak anake, ditokno soko kolong
“Tangekno kok. Iku ngko rewel bengi lek yahmene sik turu.”
Tomin sing pamit dolan karo kancane tibake wis mulih. Arek lanang iku mau tukaran karo kancane trus milih dolanan dewe nang kamar. Ora kroso dheweke keturon saking kesele dolanan. Turu surup, digugah angel, akhire Tomin ngrengik ae. Didusi nangis, diklambeni ndrenginging, dikon mangan ora gelem.
“Kandani lek sore turu yo ngene iki.”
Wiji sing mau bingung nggoleki anake, saiki ganti mangkel mergo anake rewel. Mbarang-mbarang sing dilakoni ora ono sing bener. Njaluk dikukuri gundule, njaluk dikipasi, njaluk diusuk-usuk gegere tapi kabeh rasane ora penak.
“Maem gek turu maneh.”
“Numpak motor karo Pak’e?”
“Iyo, iki yo dikipasi. Gletakno
Masakan Jerman (Basa Jerman: Deutsche Küche) iku pawon utawa masakan saka nagara Jerman. Senadyan mengkono, masakan Jerman iku ndarbèni variasi akèh sajroning tlatah ing wewengkon nagarané.[1][2] Wewengkon Bayern lan Swabia gadahi tradisi kulinèr ingkang sami kaliyan tangga ing kidhul, Swiss lan Austria. Babi, sapi lan unggas inggih punika daging utami ingkang dipunkonsumsiakén ing Jèrman. antawis unggas, pitik inggih punika ingkang umum, ménawi bèbèk, angsa lan kalkun ugi dipunmadhang.
tiyang saking Turki lan Italia ingkang dados imigran, nambah raos lan ragam kuliner Jerman kaliyan masakan khas nagara.[2]
katah jinis masakan Jerman dipunciptaken ing atusan taun lajeng kangge nyegah bahan panganan ingkang sampun bosok.[3] tuladane inggih punika Sauerkraut, ingkang dipundamel saking kol ingkang dipunfermentasiaken.[3] kangge ngawetake
pinten-pinten jinis tanaman pangan dipunproduksi ing Jerman, antawis hop (produsen ingkang ageng ing donya), tebu, barley, gandum, kenthang, oat, lan rye.[1] Kol lan wortel punika bahan sayuran ingkang
daging ingkang katah dipunkasilaken déning Jerman inggih punika sosis.[4] wonten langkung sakingi 1500 jinis sosis saking sadaya Jerman ingkang kaperang saking jinis sosis segar (Rohwurst), sosis rebus (Brühwurst), sosis masak (Kochwurst) lan ham.[4] dipunmangertosi ing taun 2002 tiyang Jerman kinten-kinten madhang 82,1 kg daging ing setaun.[5]
Wurst utawi sosis khas Jerman, punika jinis makanan favorit warga Jerman ingkang sampun wonten ing zaman kino. saben laladan damel jinis Wurst khas kaliyan ginaaken metode turun-temurun.[4] Jinis sosis ingkang katah dipunmadhang antawisipun Bratwurst khas Nürnberg, Wurst ingkang
Rakyat Jerman ngasilaken katah 150 jinis keju kadasta Limburger, Munster, lan Tilsiter ingkang dipunasmani ing laladan ingkang damel.[6] ananging mekaten, keju Jerman kirang misuhur amargi sebagian ageng niru keju-keju nagara Éropah sanes.[6][7]
saking panganan pambuka utawi appetizer (Vorspeise), sup (Suppe), panganan utama (Hauptspeise) kaliyan setunggal utawi kalih lauk ingkang dipunsajiaken mentah utawi dipunmasak (Beilagen).[1] Makanan ringan saksampune madang utama dipunasmani Nachpeise.[1] Unjukanipun inggih punika bir, anggur, utawi Sekt (jinis sampanye). Sanesipun punika, tiyang enem utawi tua ugi remen Radler (bir ingkang dipuncampur kaliyan jus lemon utawi apel) utawi Limo (toya legi ingkang dipuncampur kaliyan sari lemon).[1] Tiyang Jerman biasanipun madang panganan utama ing wanci madang siang kaliayn lauk daging sapi enem, daging babi, daging sapi, utawi
kaperang saking roll lan selai kaliayanminuman kopi utawi susu.[3] Makan ndalu biasanipun nyajikaken panganan ringan kadasta roti, keju lan sosis kaliyan unjukan bir utawi anggur.[3] Anggur lan bir Jerman dipuntepang kualitas inggil.[3] Tiyang Jerman ugi remen ngunjuk kopi saking mesin ndamel kopi otomatis lan nyajikaken Torte utawi Kuchen (kue-kue).[1] Punika asring nyajikaken dateng tamu ingkang nembe rawuh .[1] Kopi Jerman nggadahi kadar kafein ingkang langkung entheng dipunbandingaken kopi Austria lan kopi Italia.[1] Punika nyebutaken Bluemchenkaffee ("kopi bunga alit") ingkang asalipun saking masa peperangan, ing wanci ngunjuk kopi dipungantos kaliyan unjukan akar chicory, ing pundhi nggadahi sekar alit ingkang warni biru.[1] Keluarga Jerman biasanipun nghabisaken wekdal sonten, utamnipun saking dinten Minggu kaliyan ngunjuk kopi lan madang kue.[3] Tradisi punika dipunasmani kaliyan Kaffeeundkuchen utawi kopi lan kue.[10] Ing wekdal punika warga Jerman santai kaliyan ngendika supados tradisi punika dipunasmani ugi Kaffeklatsch utawi gosip kopi.[10] Jinis kue ingkang dipunsajikaken biasanipun inggih punika kue saking resep tradisional
bervariasi adedasar tlatahipun, asil bumi, serta citarasa warga Jerman enggal ingkang gesang ing
dipunkasilaken saking tlatah Black Forest lan Lepen Rhein, serta industri ombenan anggur ingkang kawetasan kaliyan nagara Belgia, Perancis lan Swiss.[2] Masakan-masakan ingkang misuhur saking tlatah punika tuladhanipun Badener
lan susu, antawisipun Spannferkel (babi panggang enem), Handkaes (keju berbau khas ingkang kadamel saking krim asam) lan Schwaebische Kasespaetzle (pangsit ingkang dipunlapisi mentega lan keju).[1] Laladan Franconia ing Bavaria
utawi sapi muda, biasanipun dipunmadang kaliyan sauerkraut), Rostbratwürste (sosis jari alit), Leberknödel (pangsit hati ageng kaliyan kaldu bening) lan Schweinwurst mit Kraut (sosis babi kaliyan sauerkraut).[2]
Sachsen lan Thüringen ing laladan sisih wetan Jerman, masakan mliginipun kangge Linsensuppe mit Thüringer Rotwurst (sup miju-miju kaliyan sosis khas Thuringia), Rinderzunge (lidah sapi muda) kaliyan saus anggur.[2] Kartoffelsuppe (sup kenthang) inggih punika jinis favorit warga tlatah punika sami jinis masakan pambuka, Quarkkeulchen, ingkang dipundamel saking dadih, kenthang rebus, tepung, gula lan kismis, lajeng dipunparingi kayu manis lan saus apel.[2] Saben kota ugi nggadahi masakan khas, tuladhanipun Leipzig, nggadahi Leipziger Allerlei, campuran wortel, buncis, asparagus, kembang kol, jamur, crayfish (jinis
Brandenburg lan Berlin, kawatasan kaliyan Laut Baltik lan Laut Utara.[1] Kawasan punika dipuntepang nggadahi katah jinis rempah-rempah lan dipunprabawai kuliner nagara-nagara Skandinavia lan Éropah Wetan.[1] Masakan ingkang misuhur antawisipun Rote Grütze (sup buah), Sauerfleisch (sup daging kaliyan gelatin
Finkenwerder Scholle, masakan ikan plaice (ikan pipih) ingkang dipundahar mentah utawi dipunpanggang kaliyan keju.[2]
Berlin[besut | besut sumber]
Kuliner laladan Berlin katah kawiwitan saking zaman Prussia antawisipun pinten-pinten jinis sup anget kangge musim dingin inggih punika Kohlsuppe (sup kol) lan Erbsensuppe (sup kacang polong), lajeng wonten roti hitam, mliginipun pumpernickel saking Westfalen.[2] Kangge dessert, tiyang Berlin nggadahi Kugelhupf, sejinis bolu kopi, lan Käsekuchen, bolu keju. Ananging, masakan khas Berlin ingkang misuhur inggih punika Eisbein, masakan tulang kaki babi.[2]
Wewengkon Rheinland-Pfalz nggadahi jinis masakan ingkang bahan dasaripun daging, antawisipun Saumagen, perut babi ingkang kaisi kaliyan acar kol, Schweinepfeffer, daging babi cincang ingkang dipunbumbui pedes kaliyan darah babi, Hämchen, kaki babi kaliyan acar kol lan kenthang, Sauerbraten, daging sapi ingkang dipunbumbui lan cuka anggur.[2] Mantan Kanselir Konrad Adenauer ingkang asalipun saking Rheinland remen masakan Reibekukchen, panekuk kenthang kaliyan saus apel utawi blueberry.[2] Unjukan ingkang dipunremeni inggih punika Federweisser, anggur ingkang enggal minangka dipunfermentasikaken.[2] Federweisser remen
Ombenan[besut | besut sumber]
Bir[besut | besut sumber]
Jerman mproduksi bir (Bier) ingkang bervariasi lan kualitasipun bermutu.[2] Pinten-pinten laladan nggadahi tradisi mproduksi bir khas, utaminipun nagara bagian Bayern ingkang nggadahi pabrik bir (brauerei) tertua ing donya.[2] Kawasan Berlin, Hamburg, Ruhr, Hesse, lan Stuttgart nghasilaken jinis bir ingkang misuhur, inggih punika Pils.[2] Sawetara jinis Altbier dipunproduksi ing sadaya laladan Jerman. Bir Jerman standar inggih punika Vollbier ingkang nggadahi 4%.[2] kandungan alkohol, lan ingkang langkung keras inggih punika Export (5%) lan Bockbier (6%).[2]
Bir nggadahi warna gelap, kandunganipun alkohol 6%
dipununjuk ing wekdalgentong bir dipunbikak saksampune perayaan Fastenzeit ing wula Maret. Punika bir Jerman ingkang nggadahi kandungan alkohol tertinggi
Jerman punika produsen ombenan anggur ngantos abad-abad, ananging enggal sapunika kapungkasan perang, utaminipun ing taun 1970-an, produksinipun ningkat pesat.[2] Ing wanci punika, Jerman nggadahi katah produsen alit ingkang mproduksi ombenan anggur ingkang berkualitas.[2] Anggur Jerman ingkang dipuntepang ing raosipun ingkang alami ingkang ringan lan keseimbangan antawis raps legi lan asam.[2] Sebagian kebun anggur dipunbudidayakaken ing kaki-kaki bukit, utaminipun ing pinggiran Sungai Rhine lan Lepen Mosel serta putra-putranipun sahingga nampi sinar matahari ingkang dipunpantulaken ing toya lepen.[2] Anggur Jerman ingkang matang kaliyan lambat prabawa kaliyan raos ingkang segar lan asem ingkang unik.[2] Jerman mproduksi sekedhik anggur merah lan katah anggur pethak lan rosé (abrit jambu) kaliyan raos ingkang asring trocken ("pahit") utawi halbtrocken ("setengah pahit") ingkang tertera ing label, benten kaliyan dessert kaliyan bahan ndamelanipun saking ombenan anggur ingkang raosipun legi .[2]
Oktoberfest inggih punika festival minum bir ingkang ageng ing donya ingkang sampun ngerembag dados pesta pangan lan omben kaliyan katah pondok jajanan, permainan musik, lan pertunjukkan kostum lan pawai.[13] Sewetawis 7 yuta liter bir dipununjuk ing wanci perayaan sepanjang 16 dinten.[13] Oktoberfest dipunwontenaken wiwit tanggal 16 utawi 17 September lan kapungkasan ing dinten Minggu kawiwitan ing wulan Oktober lan saben taun dipunkunjungi langkung saking 7 yuta wisatawan.[13] Ing dialek lokal, Oktoberfest
Paribasan ana kang sinebut bebasan lan saloka. Diarani bebasan Manawa lereging teges nggepok sesipatan utawa kaanan kang sambung rapet karo ulah kridhaning manungsa. Diarani saloka menawa lereging teges magepokan karo sing disemoni, disanepani, utawa
banjur minggat amarga duwe pangira bakal kalah prakarane Andaka ina tan wrin upaya = wong kang didakwa nyolong nanging ora ngaku, wasana kajibah nggoleki barang kang ilang Awak pendhek budi ciblek = wong cilik tur asor bebudene Abag-abang lambe = guneme mung lamis Adol lenga kari busik = dum dum barang, nanging sing andum ora oleh bagean Akadang saksi = wong prakaran akeh
Angin silem ing warih = tumindak ala kanthi sesidheman Angon kosok = ngreti ulah kridhaning wong liya lan
embung = nJagakake barang mung sakoleh-olehe Aji godhong garing = wis ora ana ajine (asor banget) Ana adulate ora ana begjane = arep nemu kabegjan, ning ora sida Ana gula ana semut = panggonan sing akeh rejekine, mesti akeh sing nekani. Anggenthong umos = wong kang ora bisa nyimpen wewadi. Angon mangsa = golek wektu kang prayoga kanggo tumindak. Angon ulat ngumbar tangan = ngulatake kaanan, yen limpe banjur dicolong Arep jamure emoh watange = gelem kepenake ora gelem rekasane Asu belang kalung wang = wong asor nanging sugih Asu gedhe menang kerahe = wong kang dhuwur pangkate mesthi wae luwih dhuwur
. ngemu baya pati Bubuk oleh leng = wong duwe niyat ala oleh dalan Bung pring petung = bocah kang longgor (gelis gedhe) Buntel kadut. lan kepinterane Ancik-ancik pucuking eri = tansah was sumelang Asu marani gebug = njarag bebaya Asu rebutan balung = rebutan utawa padudon sing ora mumpangati Baladewa ilang gapite = wong gagah kang ilang kakuwatane. panguwasae. adigung. nanging malah nemu piala kang luwih saka
mbebayani Beras wutah arang bali menyang takere = barang kang wis owah ora bakal bali kaya maune mBidhung api rowang = ethok-ethok nulung nanging sejatine arep ngrusuhi Blilu tau pinter durung nglakoni = wong bodho nanging sering nglakoni iku luwih pinter tinimbang wong pinter nanging durung tau nglakoni Balung tinumpuk = anak loro dimantu tunggal dina Bathang lelaku = wong lungan ijen liwat dalan kang gawat. ora oleh opah dhuwit. mangan.panguwasane Asu munggah ing papahan = wong ngrabeni tilas bojone sadulur tuwa Ati bengkong oleh oncong = wong duwe niyat ala oleh dalan Ana catur mungkur = ora seneng nyampuri urusaning liyan Anak molah bapa kepradhah = wong tuwa melu repot amarga tumindake anake Arep nengkane emoh pulute = gelem kepenak emoh nglakoni rekasane Adigang. ora kinang ora udut = wong nyambut gawe borongan. lan udut Busuk ketekuk. anak uga melu ngrasakae lan melu tanggung jawab mBarung sinang = nyela-nyela wong guneman mBalithuk kukum = mbudidaya ucul saka ing kukum utawa
ngutha waton = mbangkang marang pamarentah mBondhan tanpa ratu = mbangkang marang nagara mBuru kidang lumayu = nguyak samubarang kang durung karuwan wekase mBuwang rase nemu kuwuk = nyingkiri piala. adiguna = seneng ngendelake kekuwatane. kaluhurane (ora duwe panguwasa) Banyu pinerang ora bakal pedhot = pasulayane sedulur ora bakal medhotake pasedulurane Bapa kesolah anak molah = yen wong tuwa oleh prakara. ngemu baya pati Bathang ucap-ucap = wong loro lungan liwat dalan kang gawat. pinter keblinger = sing bodho lan sing pinter padha nemu cilaka Becik ketitik ala ketara = sing becik bakal tinemu. sing
Bathok bolu isi madu = dianggep wong lumrah nanging sugih kepinteran. jaja bang mawinga-winga = wong kang nesu banget
guneman nanging melu-melu ngrembug Car-cor kaya kurang janganan = ngomong ceplas-ceplos ora dipikir dhisik Cathok gawel = seneng cawe-cawe mesthi ora diajak guneman Cecak nguntal elo = gegayuhan sing ora jumbuh karo kahanane Cebol nggayuh lintang = wong duwe panggayuh kang mokal kecandhake Cebol nggayuh langit = wong duwe panjangka kang tanpa ana kawusanane Cecak nguntal cagak = gegayuhan kang ora imbang kekuwatane Cedhak celeng boloten = cedhak karo wong ala bakal katut ala Cengkir ketindhihan kiring = wong lanang didhisiki anggone rabi dening adhine Cikal apupus limar = wong oleh kabegjan kang luwih saka mesthine Cobolo mangan teki = wong bodho banget tur tumindak asor Cocak nguntal elo = wong tumandang gawe kang ora laras karo kaanane Cumbu laler = wong kang teka lunga pamanggone Ciri wanci lalai ginawa mati = pakulinan ala ora bisa diowahi yen durung nganti mati Cincing-cincing meksa klebus = karepe ngirid nanging malah entek akeh. yen mati melu kelangan = senajan wong liya yen nemoni rekasa bakal dibelani Duka yayah sinipi. rukun gawe santosa = pasulayan njalari ringkih. utawa wong ala rupane nanging manis bebudene Bebek diwuruki nglangi = wong pinter diwulang mesthi gelis bisa Bebek mungsuh mliwis = wong loro padha dene pintere mungsuhan. senengane padha kumpul tanpa ana prelune Calak cangkol kendhali bol. Cedhak kebo gupak = sesrawungan karo wong ala bisa melu-melu Dahwen ati open = nacad nanging mbenerake wong liya Digarokake dilukokake = dikongkon nyambut gawe abot Dudu sanak dudu kadang. yen tan pernah panggonane = wong kang tansah sulaya karo rembuge wong akeh Crah gawe bubrah. karepe mung climen wekasan entek wragat akeh Criwis cawis = seneng maido nanging ya seneng menehi (muruki) Cuplak andheng-andheng. nanging sing siji luwih trengginas Bima akutha wesi = wong gedhe kang kukuh panguwasane Bramara mangun lingga = wong lanang gumagusan ing ngarepe wong wadon kang disiri Brekithi angkara madu = wong kacilakan marga barang kang banget dikaremi Byung-byung tawon kambu = wong ela-elu.
nanging ora cundhuk karo sing dirembug Durung cundhuk. sore tempe = ora antep. atine molah-malih Emban cindhe. acandhak = ora ngerti perkarane melu urun gunem Dhadhakan anglayoni = mementahi rembug sing wis mateng Dudutan lan anculan = wong loro padha kethikan: sing siji ethok-ethok ora ngerti Durung ilang pupuk lempuyange = dianggep isih kaya bocah cilik Durung pecus keselak betus = durung sembada wis duwe kekarepan neka-neka Duk sandhing geni = wong lanang jejer turu karo wong wadon dudu bojone Diwenehi ati ngrogoh rempela = diwenehi sithik isih kurang panarima Dipalangana mlumpat. emban siladan = tumindak ora adil
. kuntul diunekake dhandhang = bab ala dikandhakke becik. nanging dheweke ugamelu nglakoni Embat-embat celarat = wong nyambut gawe kanthi ngati-ati banget Emprit abuntut bedhug = wong kang nggedhekake perkara sing maune sepele Enggon welut diedoli udhet = wong pinter dipameri kepinteran sing ora sepiraa Endhas gundhul dikepeti = wong sing wis kepenak uripe oleh kamukten Esuk dhele. laku sesidheman kanggo meruhi wewadi Eman-eman ora keduman = karepe eman malah awake dhewe ora keduman Embuh nila embuh etom = wong kang nyaruwe alaning liyan.Dhandhang diunekake kuntul. setan ora doyan = ana ngendi papan tansah slamet Dibeciki mbalang tai = mbeciki wong liya oleh pinwales piala Dikempit kaya wade. dijuju kaya manuk = banget ditresnani Dolanan ula mandi = njarag tumindak gawe kang ngemu bebaya Dudu berase ditempurake = nyambungi guneman. bab becik dikandhakkke ala Derman golek momongan = wong wis akeh kewajibane isih golek gawean kang ngimbuhi ribed Desa mawa cara negara mawa tata = saben panggonan duwe tata car dhewedhewe Dadia godhong moh nyuwek. ditalenana medhot = arepa dikaya ngapa yen wis takdhire bisa kalakon Dom sumuruping banyu = telik sandi (mata-mata). dadia banyu moh nyawuk = wis emoh sapa aruh Dhalang kerubuhan panggung = wong tanpa bisa kumecap marga nemu wiring Dhandhang diunekake kuntul = wong ala dikira becik Dhandhang ngelak = wong kang ngajab patining liyan Dhadhap ketuwuhan cangkring = kumpulane wong becik kaworan wong ala atine Dhayung oleh kedhung = wong tumandang gawe kanthi kepenak jalaran cocog lan saranane Dhemit ora ndulit.
kurang golek = diuneni akeh-akeh Entek jarake = wis entek kasugihane Gajah alingan teki = wong gedhe sendhen prekarane wong cilik Gajah marani wantilan = wong kang njarag nemoni bebaya ngGajah elar = wong kang sarwa kasembadan kekarepane Gajah ngidak rapah = wong gedhe (agung) nrajang wewalere dhewe Gajah perang karo gajah. utama bebudene Gambret singgang mrakatak ora ana sing ngeneni = wong wadon kenes ora ana wong lanang sing nakokake Gagak nganggo laring merak = wong cilik tumindak kaya-kaya wong gedhe Garang garing = wong semugih nanging sejatine kekurangan Gayuk-gayuk tuna. nanging malah nemu kabegjan Gendhon rukon = tumindak bebarengan amrih padha kepenake Geni guntur nila bena = dhawuhing nagara kudu linakonan nGgenteni watang putung = nglungsur kalungguhane wong kang wis mati nGgepuk kemiri kopong = tumindak gawe kang tanpa kasil nGgered ori saka pucuk = tumandang tanpa petung. wasana gawe susah Gemblung jinurung. wasana kepergok wong kang uga tumindak ala Gondhelan poncoting tapih = nggantungake urpe marang bojo Gotong mayit = lungan mung wong telu ngliwati papan sing mbebayani Greget-greget suruh = nggregetake ati nanging ngemu rasa seneng ngGugat kayu aking = mrakarakake wong kang wis mati Gumembrang ora adang = kelangan barang tanpa ana sing weruh
. nyaur kene nGGayuh tawang = tumandang gawe kang tanpa pituwas Gecul ngumpul bandhol ngrompol = wong ala padha saiyeg tumindak ala Gedhang apupus cindhe = wong duwe kamelikan kang ora salumrahe Geguyon
jebul sugih kawruh Golek-golek ketanggor wong luru-luru = arep tumindak ala. nggayuh-nggayuh luput =
kancil mati ing tengah = wong gedhe padha pasulayanwong cilik sing dadi korban Galuga sinalusur sari = wong becik rupane. sareh pikoleh = senajan alon-alon anggone tumindak nanging bisa kelakon Golek banyu bening = meguru golek kawruh sing becik Nggutuk lor kena kidul = ngarani/ndakwa sing ora bener Nggenthong umos = wong kang ora bisa nyimpen wewadi Gawe luwangan. edan kawarisa = tumindak nekad.
wedi) banget marga lelakon sing wis tau gawe wedi Jarit luwas ing sampiran = wong duwe kepinteran nanging ora ana sing nganggo utawa ngangsu kapinterane. ana tengah menehi greget (karep). lawas-lawas wong iku tanpa guna nJujul muwul = prakara kang nambah-nambahi rekasa. tut wuri handayani = yen ana ngarep nyontoni. ing madya mangun karsa. utawa wis sarwa akeh lan torah (kecukupan) isih oleh wuwuh (tambahan) maneh nJunjung ngantebake = ngalembana nanging duwe niyat ngasorake Kaduk wani kurang deduga = watak wong enom sing grusa-grusu kurang petung Kalah cacak menang cacak = samubarang pagawean luwih
binandhung = kabar kang lumembar sarana gethok tular Kebak sundukane = wis akeh anggone gawe piala Kebak sundukane = kakehan dosa. ana mburi menehi daya Jer basuki mawa beya = sakabehing gegayuhan mbutuhake wragad (pengorbanan) nJabung alus = ngapusi kanthi
api goyang = ora nggugu kandhaning liyan nanging malah gawe kapitunan Jalma tan kena kinira = manungsa iku ora kena diremehake Jati ketlusuban ruyung = kumpulane wong becik kelebon wong ala Njagakake endhoge si blorok = ngarep-arep barang sing durung mesthi Njajah desa milangkori = wis tekan ngendi-endi Jalma angkara mati murka = nemoni cilaka jalaran angkara murkane Jamur tuwuh ing sela = wong kang uripe memelas nJalukan ora wewehan = seneng njaluk ora gelem menehi Jaran kerubuhan empyak = wong kang wis kanji (kapok.Gumendheng ora nggoreng = kelangan barang tanpa ana sing weruh ngGutuk api lamur = mitenah wong liya kanthi ethok-ethok ora ngerti wong sing dipitenah Gupak pulute ora melu mangan nangkane = melu rekasa nanging ora melu ngrasakake kepenake Glugu ketlusuban ruyung = kumpulane wong becik kecampuran wong ala bebudene Glundhung semprong = wong wadon omah-omah ora nggawa bandha mapan ing omahe sing lanang Gong lumaku tinabuh = wong geleme omong mung yen ditakoni Idu geni = sakuni-unine kelakon Idu didilat maneh = njabel rembug sing wis kawetu Iwak kecemplung wuwu = kena diapusi kanthi gampang Ing ngarsa sung tuladha. akeh sing disulayani
kemul mega = ora duwe papan (omah) Katepang ngrangsang gunung = wong asor pengin nggayuh pangkat luhur Katon cempaka sewakul = wong kang manjila dhewe. gancang pincang = tumindak kang kesusu mesthi ora kebeneran Kebo bule mati setra = wong pinter ning ora ana sing merlokake Kebo ilang tombok kandhang = wis kelangan ngetokake wragat maneh kanggo nggoleki malah ora ketemu Kebo lumumpat ing palang = wong gedhe nggagahi prakarane sadulur utawa kaluwargane dhewe Kebo kabotan sungu = wong ngrekasa uripe marga kabotan butuh. arep maju wis rekasa Kepaten obor =
disaruwe Kuping budheg dikoroki = ora ngreti kathik dikandhani. kakehan anak Kebo lumaku dipasangi = wong kang gelem tumandang gawe yen dituntun (diwarahi) Kebo nusu gudel = wong tuwa njaluk wuruk marang wong enom Kebo mulih nyang kandhange = wong sing wis suwe lelana bali nyang asale Kebo mutung ing pasangan = wong ninggal pagaweane sing durung sida ditandangi Kecing-kecing diraupi = tumindak gawe kanthi wani njejaluk tanpa ngrasa isin Keduwung nguntal wedhung = wis kebanjur tumindak. bantal ombak. utawa wong kang senengane maido ning ora gelem melu cawe-cawe
. beda klawan pepadhane Kajugrukan gunung menyan = oleh kabegjan gedhe banget Kawuk ora weruh slira = wong cilik ambeke kaya wong gedhe Kebanjiran segara madu = nemu kebegjan (rejeki) sing gedhe Kegedhen empyak kurang cagak = wong kang duwe panjangka ning ora sembada Kekudhung walulang macan = ngapusi nganggo jenenge wong kang diwedeni Kelacak kepathak = ora bisa mungkir jalaran wis kebukti Kemladhean ngajak sempal = wong mondhok
dewa = wong kang ora pasrah ing paeka Keplok ora tombok = melu seneng ananging ora melu wragad. wasana kepengin ngreti prekarane Kakehan gludhug kurang udan = akeh sing diomongake ananging ora nyata Kaya banyu karo lenga = paseduluran kang ora bisa rukun Kadang konang = wong kang diaku sedulur yen wonge sugih (duwe pangkat) Kacang atinggal
iku lumrahe bebudene memper wong tuwane Kandhang langit.Kebanjiran segara madu = nemu kabegjan kang gedhe banget Kebat kliwat. arep mundur wis lumaku.
sing pinter sing bakal nemu kabegjan Kudhung walulang macan = wong golek utangan nganggo sendhen asmane wong gedhe utawa wong kuwasa Kumenthus ora becus = seneng umuk nanging ora mrantasi karya (sembada) Kuntul diunekake dhandhang = wong becik dianggep wong ala Kurung munggah lumbung = wong rena dipek bojo sing duwe omah Kutuk nggendhong kemiri = wong kang nganggo kang sarwa aji (apik) liwat dalan kang mbebayani Kutuk marani sunduk.Kerot ora duwe untu = duwe kekarepan ananging ora sembada Kena iwake aja nganti butheg banyune = ngrampungi prakara kanthi ngati-ngati Kejugrukan gunung madu = nemu kanugrahan Kethek saranggon = grombolane wong ala Kencana katon wingka = arepa becik disawang ora becik Kendel ngringkel. dhadhag ora godhak = ngakune kendel tur pinter jebule jirih tur bodho Kenes ora ethes = wong sing sugih nanging ora disenengi Kriwikan dadi grojogan = prakara sepele dadi prakara gedhe Kere munggah bale = wong asor diprecaya dadi panguwasa (wong pangkat) Kere nemoni malem = wong miskin kinembong ing pangan Kere menangi Mulud = wong miskin kinembong ing pangan Kerot ora duwe untu = duwe kekarepan ning ora duwe wragad Kerubuhan gunung = wong nemoni kesusahan sing gedhe banget Kesandhung ing rata kebentus ing tawang = oleh cilaka sing ora dinyana-nyana Ketula-tula ketali = wong kang tansah nandhang sengsara Kethek saranggon = kumpulane wong kang tindake ala Kinjeng tanpa soca = wong tandang gawe ora ngerti ancas
tabete wong ala isih ketara (angel ninggalake pakulinane tumindak ala Kodhok nguntal gajah = wong duwe trekah sing mokal kalakone Kongsi jambul uwanen = nganti tumekan tuwa banget Kriwikan dadi grojogan = prakara kang maune cilik dadi gedhe Krokot ing galeng = wong kang mlarat banget Kucing-kucing diraupi = wong duwe gawe kanthi nekad. ora sanak ora kadang = wong sing ora duwe panggonan utawa omah tetep Klenthing wadhah masin = wong ala sanajan tumindak
wong kang angkuh nemoni pakewuh marga tumindake dhewe Lahang karoban manis = wong kang rupane bagus-ayu tur luhur bebudene
nanging wekasan ngaku. utawa wong kang luput saka bebaya Nabok nyilih tangan = tumindak ala kanthi kongkonan wong liya Naga mangsa tanpa cala = wong kang mrana-mrana ngrasani alaning liyan Ngagar metu kawul = ngojok-ojoki supaya dadi pasulayan. ora digubris Lumpuh ngideri jagad = duwe gegayuhan sing mokal kelakon Lungguh klasa gumelar = ora melu rekasa nanging nemu
ngewuhake. utawa mbudi daya kepiye wae nanging ora kasil Matang tuna numbak luput = tansah luput kabeh panggayuhane Mbuwang tilas = ethok-ethok ora ngerti marang tumindake kang ala kang dilakoni Meneng widara uleren = katone anteng nanging sejatine ala atine Menthung koja kena sembagine = rumangsane ngapusi. sabarang tindake mawa kasil Mendhak alingan. njawil mungkur = kethikan ora ngetarani Midak tembelek ora penyek = ora duwe kekuwatan kanggo tandang gawe Mirong kampuh jingga = mbalela marang nagara Mrojol ing akerep = nyebal saka kalumrahaning wong akeh Milih-milih tebu boleng = kakehan milih. wekasan oleh kang ora becik Mikul dhuwur mendhem jero = bisa njunjung drajade wong tuwa Mubra-mubru mblabar madu = wong kang sarwa kecukupan Meneng kitiran = ora bisa anteng Mbrojol saselaning garu = ora ana sing madhani kepinterane.Lanang kemangi = wong lanang kang jirih Lawas-lawas kawongan godhong = wis lawas pangabdine. wekasan katon = tumindak nylamur. arep ditinggal nggrundel. nanging sing diojok-ojoki
. jalaran konangan wong akeh Maju tatu mundur ajur = prakara kang sarwa ndadekake pakewuh. yen dilokake ora mrantasi gawe Mancak wadhah tulupan = wis suwe nyambut gawe nanging tanpa duwe celengan Mecel manuk miber = sarwa kasembadan. tanpa oleh pangkat Lebak ilining banyu = wong asor kanggo tiban-tiban yen ana prakara Ledhang-ledhang nemu pedhang = nemu kabegjan tanpa kanyana-nyana Legan golek momongan = wong kang wis kepenak malah njarag golek gawean (rekasa) Lambe satumang kari semerang = menehi pitutur nganti kesel. nanging sejatine malah kena apus Merangi tatal = mentahi rembug kang wis mateng Micakake wong melek = ora nganggep wong sing meruhi dhewe Midak sikil. nanging ora banjur dibuwang.
desa mawa cara = saben papan duwe adapt lan aturan dhewedhewe Nampel puluk = mitenah kabegjane wong liya Nandur wiji keli = ngopeni turune wong kasrakat Nasabi dhengkul = nutup-nutupi kekurangane sadulur
putusan kang ora ana kawusanane Nebak wong mangan = gawe rugine wong kang oleh kamukten Nemu kuwuk = wong njaluk tulung marang liyan ora nganggo mara ing omahe Ninggal bocah ing waton = nyumelangake samubarang sing wis kelakon Nitipake daging serep = titip anak wadon marang besan Nucuk ngiberake = wis disuguh mulihe isih mbrekat suguhan Nulung menthung = karepe aweh welas. nanging malah gawe rekasane Nuntumake balung pisah = bebesanan karo sedulur kang wis adoh alurane Nututi baling wis tiba = njabel wicara kang wis kawetu Nututi kidang lumayu = nguyak samubarang kang durung
durung mesthi olehe Ngadu singating andaka = gawe dukaning panggedhe Ngadhepi celeng boloten = cedhak-cedhak wong ala bebudene Nglungguhi klasa gumelar = nindakake pegawean kang wis tumata Ngotragake gunung = wong cilik-asor bisa ngalahake wong gedhe-luhur.ora mempan Ngajari bebek nglangi = panggawean sing ora ana paedahe Ngalasake Negara = wong sing ora manut pranatane Negara Ngalem legining gula = ngalembana kapinterane wong kang pancen pinter (sugih) Ngaturake kidang lumayu = ngaturake barang kang wis ora ana Nagara mawa tata. nganti gawe kagete wong akeh Nguthik-uthik macan dhedhe = njarag wong kang wis lilih nepsune Nguyahi segara = weweh marang wong sugih kang ora ana pituwase Nyangoni kawula minggat = ndandani barang kang tansah rusak Nguthik-uthik macan turu = gawe nesu (golek gaweyan) Nyolong pethek = luput saka pangira Ngobak banyu bening = gawe rerusuh ing papan kang tentrem Nguyahi segara = nulung wong sing kecukupan Nandur pari jero = gawe ngamal kabecikan Nututi layangan pedhot = nggoleki barang sing angel ketemune Ngaji mumpung = ngatogake kekarepan mumpung ana wektu becik Ngalem legining gula = ngalem kepinterane wong winasis Ngandel tali gedebog = mrecaya barang kang ora mitayani Ngantuk nemu kethuk = enak-enak ora nyambut gawe nanging oleh kabegjan Ngangsu banyu ing kranjang = golek ngelmu nanging ora pinter marga ngelmune Ngaub ngawar-awar = golek pangayoman marang wongmiskin
bebudene uga ala Ora jaman ora makam = ora genah asal kamulane
. bareng ngreti yen ana gunane banjur dipek dhewe.Nguwod gedebog = wong nemu kacilakan merga panggawene wong liya Nguyang lara nempur pati = njarag marang kacilakan Nguyuh aling-alingan sada = ngumpetake kekurangane. bakale akeh rejeki Obah ngarep kobet mburi = wani rekasa dhisik. nanging sabenere niling-nilingake Numpal keli = wong lelungan mung nunut kancane Nusup ngayam alas = wong lelungan kanthi mlebu metu padesan lan ngliwati omahomahe wong akeh Nyambung watang putung = ngruunake sedulur kang cecongkrahan Nyawat mbalang wohe = duwe panpgangkah sarana pitulungane sedulur sing diangkah Nyeret pring saka pucuk = pagawean gampang malah dingel-ngel Nyundhang bathang bantheng = ngangkat priyayi turunane bangsa luhur kang wis ora duwe pangawasa Nyunggi lumpang kentheng = rabi ayu turune wong luhur Obor blarak = mung sawetara wae Obah owah = barang dadi becik mbutuhake wragad Obah mamah = yen gelem makarya. mbesuke bakal kepenak Opor bebek. ora diwenehake sing duwe Ngenteni timbale watu item = ngarep-arep samubarang kang ora bakal teka Ngetutake poncoting tapih =
Nglangi ing tengah mati ing pinggir = apa kang digarap tanpa karampungan Nglumahake. ngurepake = bebesanan anak loro lanang wadon padha nggawa lan padha olehe Ngarebake sikut = nenonton mung kanggo golek sukan-sukan Ngrampek-ngrampek kethek = nyanak marang wong ala Ngrangsang-ngrangsang tuna = samubrang kang ginayuh ora kena Ngrusak pager ayu = ndhemeni bojoning liyan Nrenggiling api mati = wong ethok-ethok ora ngrungu guneme liyan. nanging ora murwat lan sranane Ngabuk wong meteng = milara wong kang tanpa daya Ngemping lara nggenjah pati = njarag marang
rampungae saka reka dayane dhewe Ora ana banyu mili mandhuwur = watak iku tumurun marang anak Ora ana kukus tanpa geni = ora ana akibta tanpa sebab Ora gonja ora unus = wis rupane ala.
yen padha congkrah mesthi bakal rusak Rubuh-rubuh gedhang = wong kang ela-elu tumindake liyan (melu-melu)
. nanging isih ragu-ragu Rawe-rawe rantas. malang-malang putung = sakehing pepalang bisa disingkirake Rampek-rampek kethek = wong kang nyedhak-nyedhak wong ala. crah agawe bubrah = yen padha rukun mesthi padha santosa. ora kajen Rupak jagade = ora duwe papan pasrawungan Rame ing gawe. sepi ing pamrih = gelem tandang gawe ora amarga golek opah Ramban-ramban tanggung = wong ngira alaning liyan.Ora mambu enthong irus = ora ana sambung rapete bab aluran paseduluran Ora ngerti kenthang kimpule = ora weruh prakara sing dirembug Ora polo ora uteg = bodho banget Ora tembung ora lawung = njupuk barange liyan tanpa jawab Ora weruh alip bengkonge = ora ngreti aksara Othak-athik didudut angel = katone sarwa ganpang bareng ditemenani ora ana nyatane Ora kingan ora udut = ora mangan apa-apa Ora uwur ora sembur = ora gelem cawe-cawe (aweh pitulung) Palang mangan tandur = wong kang diwenehi kapercayan njaga nanging malah ngrusak Pandengan karo srengenge = memungsuhan karo panguwasane Pandhitane antake = laire katon suci batine ala Pecruk tunggu bara = wong kang dipasrahi tunggu barang kang dimelik (dadi kesenengane) Pupur sadurunge benjut = becik jaga-jaga utawa tumindak ngati-ati Pupur sawise benjut = ngati-ati sawise nemu bebaya Pinter keblinger busuk ketekuk = sarwa cilaka. ora wurung oleh piala saka wong iku Rebut balung tanpa isi = pasulayan marga barang kang sepele Regem-regem kemarung = wong kang ngrangkani wong liya kang sok nglarani (gawe cilaka) Renggang gula kumepyur pulut = wong kang raket banget anggone kekancan Rindhik asu digitik = dikongkon nindakake pegawean kang ora cocog karo kekarepane Rupa nggendhong rega = merga barange apik mula regane ya larang Rukun agawa santosa. tansah kena paeka Pitik trondhol diumbar ing padaringan = wong miskin dipracaya manggon ing papan kang mubra-mubru pangan Pupur sawise benjut = tumindak ngati-ati bareng wis ketaman Raga tanpa mule = rana-rene mung disawiyah.
siram-siram bayem = bisa kaleksanan marga pandongane wong akeh Sadumuk
lingkungan sanak sedulur Satu munggwing rimbagan = wong loro kang anggone kekancan
kirik gudhigen = wong kang srawung karo wong ala. gong lumaku tinabuh = wong kang geleme tumandang gawe yen diajak utawa dikancani wong sing wis pinter Sadawa-dawane lurung isih dawa gurung = kabar iku mesthi sumebar adoh. tansah was-sumelang atine Timun jinara = prakara gampang banget Timun wungkuk jaga imbuh = wong kang kanggo genep-genep (jaga-jaga yen
. ora wurung ketularan alane Sandhing kebo gupak = wong kang cedhak wong tumindak ala. lan adoh karo kanyatane Sapikul sagendhongan = andum barang kanthi kukum kang murwat lan kaanane Sendhen kayu aking = prakaran gondhelan wong kang wis mati Singidan nemu macan = dhelikan marga tumindak ala nanging malah kawruhan panggedhene Si gedheg lan si anthuk = wong loro kang wis padha kangsen tumindak ala bebarengan Simbar tumrap sela = wong kang uripe ngrekasa. nanging gawe susah Tega larane ora tega patine = arepa kaya ngapa sedulur iku perlu dibelani Tigan kaapit sela = wong kang ana ing sajroning bebaya. bisa-bisa katut ala Sanggar waringin = wong kang dadi pangayomane wong akeh Sepi ing pamrih rame ing gawe = nindakake pagawean kanthi ora duwe kamelikan apa-apa Sluman-slumun slamet = sanajan kurang ngati-ati nanging isih diparingi slamet Sumur lumaku tinimba.Sing salah seleh = sing salah bakal nampa akibate Sembur-sembur adas. awit ora duwe sumber pangan sing gumathok Tebu tuwuh socane = wong sing alus lan mans tembunge nanging ala
sinambewara = kabar kang durung mesthi salah lan benere Tulung menthung = katone aweh pitulungan.
bojone mati (wong kang diseriki kanca-kancane) Tunggak jarak mrajak. wedi yen adhep-adhepan Wedhus diumbar ing pakacangan = wong mlarat dipercaya njaga barang pakaremane Weruh ing grubyug. tunggak jati mati = turune wong cilik bisa dadi wong gedhe. ora weruh ing rembug = melu-melu tumindak nanging ora ngerti kang dikarepake Wiwit kuncung nganti gelung = nuduhake wektu sing suwe banget (saka bocah nganti tuwa) Welsa tanpa alis = arep tetulung (melasi) wong liya nanging malah dadi bilaine Waras-wiris = sehat
. putung balunge (wong ketula-tula uripe) Watra lungset ing sampiran = wong pinter ora diguroni wong liya nganti tuwa Wedi rai wani silit = wanine mung saka mburi. wedang lelaku = wong kang angger duwe bojo. ora suwe bali maneh Uyah kecemplung segara = menehi barang sethithik marang wong sugih banget Undhaking pawarta sudaning kiriman = kabar sing sumebar beda nyatane Udan tangis = akeh wong sing kesusahan amarga ketaman bencana Uwod gedebog = wong kang ora kena diprecaya kanggo lantaran rembug Wastra bedhah kayu pokah = wong nandhang tatu. babak kulite. utawa prakara ala ngambraambra dene prakara becik kari sethithik Tunggak kalingan rone = tilas wong gedhe wis ora katon gedhene utawa luhur pangkate Tunggak kemadhuh = wong kang maune dadi mungsuh Tunjung tuwuh ing sela = wong kang maune dadi mungsuh Thenguk-thenguk nemu kethuk = nyambutgawe sakpenake nanging meksa nemu kabegjan Ucul saka kudangan = luput karo gegayuhane Ula marani gitik (gebug) = wong kang njarag marang bebaya Ulat madhep ati kareb = wis manteb banget kekarepane Ungak-ungak pager arang = duwe melik marang bojoning liyan Ulangan cumbon = angger lunga. turune wong gedhe ora bisa oleh kalungguhan dhuwur.kekurangan)
sedulur Tunggal banyu – tunggal guru Tinggal glanggang colong playu = ora wani tanggung jawab (keplayu ing peperangan) Tumbak cucukan = wong kang seneng pradul (adu-adu) marang liyan Tumbu oleh tutup = wong loro sing cocog aten-atenane Tumper cinawedan.
Balung janur mugi paringa usada.gretha. Keterangan: Balung janur iku jenenge sada banjur ana tembung usada.Wong wadon cowek gopel = drajating wong wadon kang ora pangaji Wis kebak sundukane = wis akeh banget kaluputane Yuwana mati lena = wong becik nemu cilaka jalaran ora ngati-ati Yitna yuwana. Roning mlinjo sampun sayah nyuwun ngaso (godhong mlinjo jenenge so banjur ana tembung ngaso) b. Bisa disebutake mung sak wanda utawa luwih. kadingaren kowe kok rene Keterangan : Janur gunung kuwi tegese janur aren banjur ana tetembungan kadingaren.
Uler kambang lakune alon-laonan wae Keterangan : Uler kambang kuwi jenenge lintah banjur ana satitahe. Satitahe padha karo alon-laon
1. amarga wedi diganggu gawe wong liya kang ala pakartine Yiyidan munggwing rampadan = biyene wong durjana saiki dadi wong alim Yoga anyangga yogi = murid nirokake piwulange guru
http://jokoblitar. Wangsalan lamba Wangsalan lamba yaiku wangsalan sing batangane mung siji Tuladha : a. Wangsalan memet Wangsalan memet yaiku wangsalan sing carane goleki batangane sarana dionceki dhisik nganti ambal pindho. Witing pari dimen mari nggonku lara iki (wit pari jenenge damen banjur ana tembung dimen) 2. lena kena = sing ngati-ati bakal slamet. sing sembrana cilaka Yuyu rumpung mbarong ronge = wong kang nyantosani omahe. Tuladha : Janur gunung.id/?p=784
Wangsalan yaiku unen-unen kaya cangkriman nanging batangane (bedhekane) wis disebutake ing mburine senajan ora melok utawa ora lugas.
Tuladha: a. (jenang sela kuwi arane apu banjur ana tembung apuranta. rawuhipun sampun dangu-dangu ( Sekar aren : dangu = dangu ) Njanur gunung.com/?darmajaya=index&daryono=
tetembungan sing endah. Embun wayah enjang kuwi tegese uwun banjur ana tembung nyuwun. 3.com/?darmajaya=index&daryono=base&action=listmenu&skins=1&id=283&tkt=3
Tuladha Basa Rinengga Kangge ing Wangsalan Jenang gula. b.1. Lumrahe dianggo ana ing cakepan ing umpak-umpakan gendhing.
jenang gula : gulali = lali ) Sekar aren. wader kali sesonderan kuwi iwak sepat banjur ana tembung lepat). Tuladha: Jenang sela wader kali sesondheran. geleme mung ethok – ethokan. Jawah ing wayah sore jenenge rarabi mula banjur ana tembung nyuwun rabi. Kowe kuwi diwulang kok ngembang duren wis ngerti apa durung? Esuk-esuk kok ngembang poong arep menyang ngendi.
Ngembun-ngembun enjang anjejawah sonten nyuwun rabi.
. apuranta yen wonten lepat kawula. Wangsalan padinan Wangsalan padinan yaiku wangsalan sing ora nyebutake batangane jalaran wis dianggep ngerti karepe.
mbesengut ora kalegan. ( kembang gembili : seneng = seneng-seneng ) Witing klapa jawata ing
kacang : besengut = mbesengut ) Kembang jambu. kacek apa aku karo kowe ( Pindhang lulang : Krecek = Kacek ) Nggodong garing. Klapa mudha. goleka kaweruh rahayu ( Reca kayu : Golekan = goleka ) Ngembang garut nggremeng ora
teka ( Balung geni : Mawa = Menawa )
. tirta jawah jro katiga. yen kalegan paringa apura. Salugune wong mudha gelem rekasa. Paring Usada nggonku nandhang wuyung ( Balung janur : Sada = usada ) Reca kayu. sampun sayah
Titenana ) Yen ora nesu. geneyo kowe kok mentil kacang.. dhasar anteng kang adi luhung ( Bayem arda : Lanteng = anteng ) Kuku gantung.1)
Selamat datang dulur. jan. ( mentil kacang : sungut = mrengut ) Mung pingin nggentha dara (
mulakno mas, sampeyan nek posting nganggo boso jowo, sukur2 ono aksara jowo ne,
aku pas medhun seko tawangmangu bar seko ne mbah bons ketemu mobil nggo sirine arah munggah. tiwas minggir jebul mobil biasa sik pas nanjak. kebacut mangkel malah menengah sisan. nek ngalah, kono semakin ugal-ugalan je.🙄
Mosok Apos sing paling keren kalahe mung koyo ngono? Rak mutu tenan
Idaz Dekorasi	Upacara Pernikahan Adat Solo	Upacara Pernikahan Adat Jawa Tengah	Upacara Pernikahan Adat Kudus	Artikel
njeh,,kesupen kulo kang. Geh mpun mangke kulo pados mawon... ReplyDeletemochtarSeptember 9, 2013 at 6:23 PMNjenang gula nggih, mboten menapa.Pripun kabaripun para cantrik? Saged dipun cobi tehnik ingkang kula wedar, saestu sampun kula praktekaken, lha kadung kempalan kalih simbah2 Canadian.saged ugi cantrikipun mboten betah amargi benten kaliyan pelajaran, dados, sakjanipun kula tepangaken kalih mindset ugi frame of thinking, bilih sampun magertosi piyambak langkung sekeca sawatawisipun......trust me it work.......kados sponsoripun L-men.menapa taksih purun
Jowo jebule pinter Boso Jowo yo.. Ora nyongko iki. Opo kang Mochtar nate urip neng Jowo nopo.. Mature ko penak temen kuwi kang...Aku malah sing wong Jowo rak iso kaiki kang.. pinter temen sampeyan..Okay, I'll get
Monggo menawi badhe urun uneg-uneg lan tulisan, kulo siap nampi kanthi remen, ngapunten kulo mboten saget maringi nopo-nopo kangge imbalan.. :)
Iki teori anyar?? wah mumet pisan mocone. Penjelasan gamblangnya piye iki? kok bisa nyampe kene yok opo critane, onok
Senajan alon anggone tumindak, nanging biso kaleksanan karepe. Mulo
Ing sawijining dina, ana macan mlaku turut pinggir kali. Fabel Versi Bahasa Jawa 2008 (1)Dongeng Bahasa Jawa PDF Cerita Dalam Bahasa Jawa PDF epub Books.
Sekilas catatan Sejarah kota madiun « ING KUTHO MADHIOEN
prvostupnica...bacc.ing.aedif.bacc. ing. aedif.Bacc. ing. aedifuniv. bacc. ing. aedif. (sveučilišni...Bacc.ing.aedif. (Inžinjer građevinarstva)bacc. ing. aedif.univ. bacc. ing.
dilakoni, amarga si tuwa wis tau ngalami yèn lakune si ênom mangkana iku nyimpang
saka garising bênêr, bakal tumiba marang luput, balik si tuwa ênggone awèh
pitutur aja mung saka gampange ngobahake lambe bae, yèn kalakuane dhèk ênom,
mangan, nginum, madon, madat sarta main durung dimarèni, sayoga ora pitutur
bae, dene wong ênom kang anduwèni watêk kaya watêke wong tuwa, iku musthikaning
budi, amêsthi bakal ora kêduwung uripe.
tembang mijil (10i – 6o – 10e – 10i – 6i – 6o)
(7u – 10u – 12i – 8u – 8o)
(8a – 11i – 8u – 7a – 8i – 5a – 7i)
Description: Dongeng sangkuriang dalam bahasa jawa
sampean ki nopo? Kuwi opo?”, Bu Darim menyawab, “Iki aku nemu panganan, arep po?”. Bagus “Mboten, isine nopo?”,
satelit. Ananging dhèwèké balik ning Feyenoord lan maen ning Walanda ing taun 2004-2006. Ing wektu iku ning Feyenoord Salomon Kalou nyetak gol 35 ing 67 tampil dhèwèké kanggo klub Rotterdam, lan uga njuwarai penghargaan individu Johan Cruijff ing taun 2005 amarga bakat enom sing njanjikke ing taun iku. Kalou pindah ning Chelsea FC ing taun 2006, biyaya sing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.33, 11 Sèptèmber 2016.
Inggih sampun paduka lilani, rayi tuwan kesahe punika, boten sakeca raose, Nangkula
pinusthi mrih jayeng jurit, sor sirnaning Pandhawa, ingkang dadya wuwus, ajwa kongsi Bratayuda, yen kenaa ingapus kramaning aris, sirnaning kang Pandhawa.
lampahi, Resi Druna alon wuwusira, adhuh suteng ulun angger, tirta suci nggenipun, pan ing
binubrah padhang tan ana tandhane, tirta maya nggenipun, jroning guwa den osak-asik, saya lajeng manengah, Sena lampahipun, denira ngulati toya, kang tirta ning kuning kang lagya ngulati, wau wonten winarna.
solahnya, prapteng njawi ndulu, manusa sawiji ingkang, mbubrah guwa bramantyanira tan sipi, wong ngendi iki
pituduhe Druna marang sireki, nyata yen ana satuhu, kang Maosadi tirta, nanging dudu ing kene panggonanipun, sira balia astana, enggone ingkang sayekti.
lampus, sikara mring kawula, jroning guwa ngong balingkrah tak kapangguh, paduka tuduh kang nyata, sampun amindho gaweni.
kalampahan, nora mengeng ngantepi pituduhingsun, ing mengko sun warah sira, enggone ingkang sayekti.
Dwarawati sampun, serat katur sang nata, wus binuka sinuksmeng sajroning kalbu, kagyat nggarijiteng wardaya, sira Prabu Harimurti.
ing marga tan winarna, lampahira Sri Kresna Ngamarta rawuh, katur Prabu Yudhistira, gya methuk lawan parari.
Yudhistira matur, Sena sesolahira, purwa madya wasana pan sampun katur, miyarsa ngungun ing driya, sira Prabu
kepadamu Kresna, kedanganku hanya ingin memberi tahu, aku akan ke tengah samudera, mencari air suci.
Pituduhe Dhang Hyang Druna, angulati Banyu Urip, nggone neng theleng
Sigra Prabu Ydhistira Darmaputra, tumengkul marang kang rayi, Parta Nangkula Sadewa nungkemi pada anangis, Dyan Pancawala tuwin, Sumbadra Srikandi muwun, samya nggubel aturnya, miwah Prabu Harimurti, andrewili pitutur mring Arya Sena.
sumusul tutu pungkur, ajrih pangampihira, kang raka Sri Harimurti, dadya kendel sadaya wayang-wuyungan.
sawiji-wiji, nanging tan ana kang misah, dulur maksih lampah tunggil,
tuwin Prabu Kurupati, dennya ngupaya nenggeh, ingkang Tirta Kamandanu, manjing theleng samodra, Sena tyasira tan gingsir, lara pati pan wus karsaning
Mung malih kang pepencokan, kayu kang warnanira di, nagasari lan angsana, tanjung lan wreksa waringin, kang tuwuh aneng
saking abotireki, ulah kamuksan titis wus datan nolih ing
tuduhan, liyaning pandhita nganggepi, ing kamuksan peksanira, njangkung
Xuanzang (Cithakan:Zh-cpw) ya iku Bhikkhu Buddha Tionghoa,
kang njunjung duwur pendidikan. Dèwèké arupa kang paling cilik saka sedulur papat liyané. Mbah buyuté ya iku pejabat, lan mbahé ditunjuk minangka profésor ing perguruan tinggi kerajaan ing kutha krajan. Bapaké ya iku penganut Kong Hu Cu kang ngeculaké kabèh jabatan kanggo ngeculaké dhéwé saka konflik pulitik ing Tiongkok nalika wektu iku.
linksArtikel sing prelu dirapèkaké Novèmber 2016Tokoh Dinasti TangMarga Chen	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.30, 1 Novèmber 2016.
January 21, 2013 | wongedansurabaya	“Min! Min! Pak, anakmu nang ndi?”
Diman sing kaet ae teka ora nyauri.
“Pak, ditakoki kok meneng ae.”
“Mak…Mak, mobilku ae gurung tak jagang wis mbok takoki anakmu, opo yo aku ngerti,” saure Diman.
“Mobile wong edan! Arek iku kaet mau gak ketok irunge.”
“Dolen paling, nang omahe Edi opo sopo.”
Diman lungguh nang kursi sing ono nang emper omahe.
“Lapo sih? Mbok yo mijeti aku kene opo ngawekno
arek wis joko ngunu kok adus ae atek dibengoki. Jarno lak ngko adus dhewe.”
Nggoleki anake ora temu-temu, Wiji mlebu omah. Ora suwi wong wedok iku metu karo nggowo gelas. Mari ngelungno gelas nang bojone, Wiji melu lungguh.
“Anak sitok ae kok kaya ngunu,” omonge Wiji.
“Lha koen dijak gawe sitok maneh gak gelem.”
“Sitok ae ndasku rasane kudu coplok opo maneh tambah.”
“Yo gak, mesti bedo.”
Wiji ngusapi kringete atek pucuk dastere. Wong wedok iku mari ngresiki omah, nyapu. Pingine anake lanang iku kon adus trus lagek dheweke cek klambine iso dikucek sisan.
“Males. Kae biyen kok kaya ngunu iku lapo yo, Pak?”
“Lha yo koen iku, ngidam njaluk aneh-aneh. Ngunu iku dadine arek.”
“Mas…” celuke Wiji lirih.
Sing diceluk wis angler lek turu, ora krungu.
Diman sing wis miber teka Jakarta lek ngipi ora obah. Bengi wis sepi nang kampung. Omahe Wiji yo wis peteng. Udan kricik-kricik garai enak turu ning ora Wiji. Wong wedok sing maune yo wis turu iku tangi. Ono roso sing kurang nang atine. Krungu suwara ngoroke bojone, Wiji selot lara ati. Akhire wong wedok iku nangis.
“Lapo, kok gak turu malah nangis?”
Diman sing krungu bojone nangis, melek. Awale Wiji mung mecucu, ora nyauri.
“Ho oh tapi luwe maneh.”
Diman ngucek-ucek matane.Wong lanang iku kedip-kedip ngematno jam nang tembok kamare.
pitung sasi Wiji durung ono tanda lek wis isi. Ning dheweke karo Diman sante ae polahe yo pingin ngrasakno wong loroan. Lek Wiji moro-moro luwe, njaluk mangan yo ora aneh. Wong wedok iku ancen seneng mangan. Diman dhewe ora tau protes. Dheweke malah seneng lek bojone iku seneng mangan. Mending njaluk mangan timbang njaluk sing aneh-aneh pikire.
Ngantuk, adem, gelem ora gelem Diman tangi. Wong lanang iku budal nang pawon trus mulai gawe sego goreng. Jenenge manten anyar, opo-opo sik dituruti. Meh setengah jam Diman umek nang pawon. Sego goreng sing dimasak wis siap dipangan. Krembuk-krembuk dheweke malik nang kamar karo nggowo sepiring sego goreng.
“Dek, iki sego gorenge.”
Sing diceluk mulet sediluk trus anteng maneh.
“Lah malah turu. Iki lho wes mateng.”
Bolak-balik ditangekno Wiji ora tangi-tangi. Wong wedok iku ngenakno lek turu. Masio wis diuglak-uglik tangane karo bojone. Akhire sego goreng sing wis digawe dipangan dhewe karo Diman.
“Mas, sego gorengku ndi?”
Isuke Wiji sing eling sego gorenge nggoleki.
“Yo tak pangan wong koen ditangekno meneng ae, gak obah.”
“Huhuhu sampeyan iki lho, niat nggawekno gak sih?”
“Lha koen njaluk sego goreng wis digawekno malah turu.”
“Yo ngunu kuwi ojo dipangan, dijarno ngenteni aku tangi.”
“Yo gak enak, gak anget maneh. Gawe maneh kono lho, ngunu ae kok ribut.”
“Lha aku kate budal kerjo,” saure Diman.
Wiji mecucu. Atine lara sego goreng sing dijaluk mau bengi dipangan dhewe karo bojone.
“Yo, tak gawekno maneh. Entenono,” omonge Diman.
Ndelok bojone pasrah Wiji selot mangkel. Wong wedok iku selot maju lambene. Dadane munggah muduk ngempet mangkel.
“Jare emoh? Lek gelem yo tak gawekno maneh saiki,” omonge Diman.
“Sego kuning, sing lengkap!”
“Yo suwi, tuku ae lek iku.”
Ati sing mbedodok wis meh ora kuat ngempet tangis. Ndelok bojone wis garek meweke Diman ngalah.
“Iyo, tak gawekno. Gurung meteng ae
“Njaluk pirang porsi?” bengoke Diman saka pawon.
lho nang duwur kaet mau,” saure Tomin.
“Njaluk digibeng arek iki. Gak ngerti mak’e nganti suwek lambene lek mbengoki ngunu meneng ae, gak nyauri,” omele Wiji.
Sing diomeli meneng ae, mung mecucu.
“Wis, surup-surup ojo diomeli ae anake,” omonge Diman.
“Lek ngunu sampeyan ae sing tak omeli,” omonge Wiji sewot.
“Ojo. Yo wes terusno, aku tak adus,” omonge Diman karo ngadeg trus mlaku nang mburi, ngaleh.
aku moco tulisan iki malah kebayang becak, acara neng JTV iku
doh cuma rong taun neng suroboyo musti mbuka kamus maneh kulo, mbak
*nah ngaco kan aku ngomomgnya hehehe
dikenal dadi wit kangu eyupan ing pinggir dalan utawa ing pinggir kali, galengan utawa ing pasisir. Kamangka ora pati ketel waru disenengi amarga oyote ora jero saengga ora ngrusak dalan lan wangunan ing saubenge. Waru bisa dibudidayaake kanri cara stek.
Tanduran waru asli saka laladan tropis Pasifik kulon ananging sakiki wis kasebar ing kabèh wewengkon Pasifik lan dikenal kanthi maneka warna jeneng: hau (basa Hawaii), purau (basa Tahiti), beach Hibiscus, Tewalpin, Sea Hibiscus, utawa Coastal Cottonwood jroning basa Inggris.
Ing Indonésia tanduran waru duwé jeneng kayata: baru (Gayo, Belitung, Md., Mak., Sumba, Hal.); baru dowongi (Ternate, Tidore); waru (Sd., Jw., Bal., Bug., Flores); haru, halu, faru, fanu (aneka basa ing Maluku); lan liya-liyane.[1]
Godhong ana cawange, bender utawa bunder endhog wujud jantung kanthi pinggiran rata, garis tengah nganti 19 cm; balung godhong kaya driji,bageyan ngisor godhong ana rambut klawu rapet. Godhong penumpu bunder endhog dawa, 2,5 cm, duwé bekas arupa cincin ing pucuk cawang.[2]
Kembang ngadek dhéwé utawa jroning tandang kang kaisi watara 2–5 kuntum. godhong kelopak tambahan duwé taju 8–11, luwih saka separone nempel.
semu abang, kanthi werna ungu ing bonggole. Buah kotak wujud endhog.[2]
Hibiscus similis Bl. (waru gunung utawa waru gombong) duwé wujud wit, kembang, godhong, lan woh kang arupa karo Hibiscus tiliaceus, namung sithik bedane. ing antarane balung godong kang luwi adoh saka bonggole; cawang kembang kang luwih cendhek; godhong kelopak kanfg nempel separo ; lan winih kang duwé rambut kasar.[2]
Hibiscus macrophyllus Roxb. (tisuk utawa waru lanang) duwé wujud wit kang kuru dhuwur, utamanne nalika enom; lan godhong luwih amba.
bisa urip ing kahanan kang garing lan teles. tanduran waru urip apik ing laladan kanthi curah udan 800 nganti 2.000 mm. Waru biasa ditemoni ing pesisir pasisir kang akèh wedhine, alas bakau, uga ing wewengkon riparian.
bisa digunaake dadi bahan bangunan utawa perahu, roda gerobak, gagang perkakas, ukiran, lan kayu bakar. saka kuloit watange, sakwise dikum lan dithuthuki, bisa ngasilake serat kang disebut lulup waru. serat iki bisa didadeake tali.[1]
Farmasi UGM: Waru (Hibiscus tiliaceus)
Prohati: Waru (Hibiscus tiliaceus)
dirapèkaké Sèptèmber 2016Artikel kanthi mikroformat spesiesKategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkangmripat satunggal, botên rêmên momong paduka. … Manawi paduka botên pitados, kangkasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang
Sabdapalon ature sêndhu: “Kula niki Ratu Dhang Hyang sing rumêksa tanahJawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhurpaduka rumiyin, Sang Wiku
dipimpinoleh orang Jawa (Jawi) yang mengerti.”
“….. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêngtuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulangwêruha marang bênêr luput.”(“….. Sang
Bilakelak Gunung Merapi meletus dan memuntahkan laharnya.)
6.Ngidul ngilen purugira, Ngganda banger ingkang warih, Nggih punikamedal kula, Wus nyebar agama budi, Merapi janji mami, Anggereng jagad satuhu,Karsanireng Jawata, Sadaya gilir gumanti, Boten kenging kalamuntakaowahan.(
8.Bebaya ingkang tumeka, Warata sa Tanah Jawi, Ginawe kang paringgesang, Tan kenging dipun singgahi, Wit ing donya puniki, Wonten ingsakwasanipun, Sedaya pra Jawata, Kinarya amertandhani, Jagad iki yekti ana kangakarya.(Bahaya
UOB ATM – Punggol Shell Station
kiro lanang/wedhok angger wes tua sakit sikil wes lumrah
sugeng rawuh,pengertosipun kulo ajeng tanglet alametipun panjenengan,amergi
” NEK DOLAN MARING MBANJAR, URUNG LENGKAP NEK URUNG NICIPI DAWET AYU KHAS BANJARNEGARA”
Dawet Ayu Lele Minuman Unik Khas Banjarnegara. Eceiye. . .hari ini saya akan mereview minuman Dawet lagi.
Dhoktrin leghenda nagasari, ri, Riwul owal-awul jenang katul, tul, Tolen alen-alen jadah manten, ten, Titenana besuk gedhe dadi apa, pa, Podheng mbako enak mbako sedheng. Dheng, Dhengok eyak-eyok kaya kodhok.
Gak nyawang anake, Narti nyauri, “Lapo?”
Ndemin gede lungguh nang sandinge mak’e. Raine ketok melas, koyok arek lagi loro. Ngerti anake meneng
nyawang anake. Gak biasane anake sing gede dewe iku ngalem. Disawang terus raine Ndemin sing durung kenek banyu iku. Lecek, koyok gombal. Narti ndemok batuke Ndemin, ngrasakno
dowo. Ketoke anake sing mbarep iku ancen lagi pingin ngalem. Biasane lek ngene ki wes dijenggongi karo Narti tapi
“Mimik koyok adek,” saure Ndemin 2.
“Woo…yo icin. Wes gede kok. Jare kate sekolah.”
“Saiki kan durung. Yo, Mak?” Ndemin 2 sik
Arek cilik iku langsung manthuk-manthuk karo mesem, seneng.
sik iso. Yo Mak yo? Mosok aku gak tau mbok keloni, mesti kon turu nang ngisor,” Paijo sik usaha.
“Podo ae karo anake. Gak onok sing gelem ngalah,” saure Narti karo melek.
iki wong wedok iku malah milih adus dhisik. Ora mung adus, Wiji yo salin klambi sing rada apik. Rambute sing dawa disisir, wedakan sithik, ngombe teh anget sing dicepakno dhewe terus mapan turu. Diman sing durung tangi, sik
Diman tangi. Wong lanang iku nyawang bojone sing merem nang sandinge. Anake wes ora ono. Arek cilik iku mesti wes sepedaan.
“Lapo koen iku?” takone Diman.
“Pak, sampeyan tukuo maem ae yo, sisan ngge anakmu. Kae ngko
“Lek dikosoki kabeh entek ngko kulitmu. Pak’e selak budhal kerjo iki.”
“Dolenan kene ae, Mak’e ngantuk,” omonge Wiji.
“Wes tak tukokno pecel kae, mangan sik kono.”
“Yo, ngko ae.”
“Ditinggal gak popo?” takone Diman.
Ora tenang ninggal bojone sing lagek lara, Diman ndang mulih. Nang omah bojone sik gletakan, ora nang kamar tapi nang ngarep tipi. Anake ora ketok. Diman ndelok sego pecel sing lek tuku mau isuk ora dientekno karo bojone.
“Nang njero kono, mumet ngko malahan lek ngge nontok tipi kaya ngunu.”
Dina iki awake Wiji krasa ora penak. Mangan aras-arasen. Wetenge sebah. Wong wedok iku
Ora nyauri, Wiji langsung ngadek terus pindah nang njero kamar. Klambine wes salin.
“Wangi men,” omonge Diman ngambu bojone sing lewat ngarepe.
“Mari adus,” saure Wiji.
Lek wong lara kae biasane aras-arasen adus, Wiji suwalike. Dibelani nggodok
Wiji ora seneng ndelok regedan, opo maneh pating slengkrah. Ora dikongkon, Diman nyandak kumbahan terus umbah-umbah. Omahe sik resik, ora perlu
metu. Wong lanang iku langsung adus terus mbalik nang kamar.
“Lha lapo, ngene ae.”
Wiji mesem. Wong wedok sing awake durung penak iku ngrangkul lengene bojone.
“Cinta?” takone Diman.
“Pak, sampeyan sayang aku?”
Sakjoke rabi, Wiji wes ora tau nakok perkara ngunu iku nang bojone.
“Gak, mene ae lek wes lali.”
“Suwun yo, Pak. Mbuh opo’o kok awakku gak enak isuk mau, masuk angin paling.”
“Makane ojo mangap ae, lek lapo-lapo ki mingkem.”
wong lanang sing iso diandalno. Ora mung kerjo, Diman yo melu ngemong anake, gelem ewang-ewang kaya resik-resik omah. Wong lanang iku yo ora isinan, kerjo opo ae gelem sing penting ora rusuh-rusuh ka’ane wong liya utawa ngrepoti.
“Pak, sampeyan lapo sayang aku?”
“Jare sopo? Aku lho biasa.”
Wiji mecucu. Sikile mancal. Lek ngene iki eling jaman pacaran, ditakoni ngunu-ngunu
opo saurane bojone. Ditunggoni kaya ngene ae Wiji wes seneng. Wong wedok iku masio durung enak awake tapi atine ayem. Batine, sesuk mesti wes enak maneh awake.
“Ojo, Pak, mikku!”
Tomin sing mari mulih saka omahe mbahe moro-moro mlebu kamar. Arek lanang iku langsung munggah nang kasur. Emake ditumpaki terus njaluk kelon. Diman
“Ola! Anake emak!”
Sik jam pitu ning omahe Diman wes sepi. Wong telu iku merem kabeh, turu.
Wedhatama mangkunegara IV mengatakan:Nulada laku utama / tumraping wong Tanah Jawi / wong Agung ing
angratoni / nenggih Kangjeng Ratu Kidul / ndedel nggayuh nggegana / umarak marek maripih / sor parabawa lan
iya ing sakarsanipun / wong Agung Ngeksiganda / nugrahane prapteng mangkin / trah-tumareh darabe padha wibawa //
Tridadi diadani ing 20 TPS kang ana ing saben padhusunan ing
Kanggo alesan kamanan, mung panganggo sing duwe hak ngowah saringan planggaran sing teyeng nggo ngowaih kiye.
nyambut gawe sing apik. Insya Alloh bocah-bocah ra popo’.
September 9, 2014 | wongedansurabaya	Emake Wiji lara. Wong wedok sing wes umur seketan taun iku digawa nang
Kaet isuk Wiji wis umek notoni klambi, kate mulih. Tomin ora dijak mergo wedi malah ngrepoti. Ora mung mergo wedi ngrepoti ning yo mergo Tomin sik cilik, ora apik lek digowo nang rumah sakit.
Diman wis bola-bali diwanti-wanti karo Wiji. Perkakas
kebutuhane anake karo kebutuhane omah saksuwene ngko ditinggal Wiji mulih nang kampunge wis dicepakno.
“Iyo, beres,” omonge Diman nang bojone
bojone pas sepur budal. Bengi iki Tomin turu karo bapake. Diman sing kekeselen ngejak mubeng-mubeng anake sing ora turu-turu wis
nyauri. Matane sing sik ngantuk ngematno tipi.
“Wis awan kae lho, seneni makmu koen ngko.”
“Mak’e minggat,” saure
Dibengoki anake, Diman sing njupuk piring nang pawon mbalik karo nggowo banyu nang mangkok. Kupinge anake diresiki terus
nyadak anake, ditumpakno montor. Wis kawanen, Diman langsung mbalap budal nang sekolahane anake.
“Lapo maneh?” takone Diman nang anake sing nyawang ae mari didukno saka montor.
“Lha opo gak mbok gowo mau?”
“Yo sik, tak jupukno.”
“Mlebu kono sik, kae wis podo baris.”
“Lha tas’e gurung onok.”
Diman ngrogoh dompete. Ditokno duit ewon siji terus mulih njupuk tas’e anake. Telung dina ditinggal dhewean mung karo anake, Diman kaet krasa rebyeke bojone ben dina. Minggu sore bojone mulih. Tomin sing maune nesu, sik lara atine ditinggal emake lungo, wis gelem ngguya-ngguyu. Opo maneh lek ora mergo digawakno jajan.
“Sesuk-sesuk ojo suwi-suwi lek lungo.”
“Yo pingine gak suwi, jenenge wong loro sopo sing njaluk.”
“Ho oh. Kesel tibake ngurusi anakmu.”
“Yo ngunu iku polahe anakmu. Makane lek mulih kerjo kae, mari leren, anake ditunggoni, ojo mung ngurusi pancing ae. Cek ngerti polahe koyok opo.”
“Ho oh, ojo nesu ta,” omonge Diman karo ndusel-ndusel.
Ora nang omahe dhewe, ora nang kampung, Wiji rebyek. Awake rasane ajur kabeh, kekeselen.
bathuke rada panas. Tomin merem karo ngrengik. Ditinggal telung dina ae ora kopen anake, mesti mangan sembarangan, batine Wiji.
sing jarang njajan, nukoni jajanan sing ora nggenah.
“Yo aku gak ngerti, tak sangoni ngunu ae,” belane Diman pas
“Karo turu, Mak, kesel ngko nggendong.”
“Sampeyan turuo kono,” omonge nang bojone.
“Gak, tak tunggoni.”
“Yo iki gak gelem diculno kok, ngantuk ngko.”
“Gak popo. Aku ngenteni.”
Diman ngletak nang sebelahe anake sing dikeloni bojone.
“Arek iki lek awake gak enak mesti oyeng, ngko sampeyan dijejeki.”
Durung nganti Wiji nyauri, Diman wis ngomong maneh.
“Gak usah mbayar, tak gratisi.”
“Endhog Abang” Jajanan Khas di Pagelaran Skaten Kraton
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tempe&oldid=1045292"	Kategori: Disambiguasi	Menu navigasi
cilik/jaman pak harto sing ijo royo-royo nek ngrungoke neng
Cilaca p Blora Kudus Grobogan Pekalongan Batan g Demak Jepara Sragen Purblg Kebumen Purworejo Skhj Kr.anyar Rembang Kota Pekalongan Batang Pemalang
Javier rocha wis nduwe klub drung yo?
wes diwenehi utek cetho2 nang njero ndase dewe kok yo isih ra percoyo karo organ tubuhe dewe!!! do kakeyan nyepep iku.
Bathuke Pak Menteri tambah kinclong klimis apa ora ya? Kudune rak mikir menawa UN dadi susuh mudharat timbang dadi omah
opo maneh wong tuwo ne) rodok di manjakno wingi-wingine. Kapan maneh dimulai? yo kudu sak’iki khan? tapi
mrene tak kandhani jah; Mripat kaya laron siyung loro kuping gedhe; kathik nganggo tlale; Buntut cilik tansah
ingkang kawula kurmati. Saderengipun, sumangga kita sesarengan muji syukur ing pangarsanipun Gusti ingkang Akarya Jagad, awit sih nugraha ingkang kaparengaken dhumateng kita sedaya, saengga ing siang/dalu menika kita sedaya saged sesarengan makempal ing papan saha wekdal menika kanthi raharja mboten kirang satunggal menapa.
Salajengipun, kula minangka ketua panitia penyelenggara pengetan Hari Kartini ngaturaken agenging panuwun dhumateng panjenengan para rawuh ingkang sampun nglonggaraken wekdal kersa rawuh undangan ingkang sampun lumantar dhumateng panjenengan sedaya.
Para rawuh sedaya, sampun kita mangertosi bilih Raden Ajeng Kartini miyos nalika tanggal 21 April 1879 ing Jepara. Pramila ing tanggal 21 April menika kita pangeti minangka dinten lairipun Raden Ajeng Kartini. Kangge mengeti perjuanganipun Raden Ajeng Kartini ingkang sampun ngangkat drajatipun wanita Indonesia ngantos saged sami kaliyan drajating priya.
Rikala gesangipun Raden Ajeng Kartini, para wanita Indonesia tansah wonten ing pingitan. Para wanita mboten dipun keparengaken sekolah. Boten kepareng gadhah padamelan sami kaliyan priya. Nanging samenika, para wanita sampun sami drajatipun kaliyan kaum priya.
Asil perjuanganing Raden Ajeng Kartini pranyata saestu saged kaleksanan, samenika sampun kathah para wanita ingkang lenggah ing jabatan penting dados ketua utawi pemimpin, kados Ibu Megawati Sukarnoputri Presiden Republik Indonesia ingkang kaping gangsal.
Saupami Raden Ajeng Kartini taksih sugeng temtu remen priksa kawontenan kaum wanita ing wanci menika. Hak-hakipun, sami kaliyan para priya. Emansipasi ingkang dipunkersakaken R.A Kartini inggih menika ngagenging haking panggesangan sami antawisipun priya kaliyan wanita, menawi priya saged sinau ing pawitan luhur, wanita inggih dipun parengaken. Wanita mboten naming ing pawon.
Para rawuh sedaya ingkang kula kurmati, menawi para wanita sampun sami nyambut damel kangge majengaken negari tuwin agami, nanging mboten kesupen wanita gadhah jejibahan anggulawentah putra ing kulawarga lan ugi makarya minangka tandha darma bektinipun dhateng negari.
Pamung menika ingkang saged kula aturaken, mboten kesupen kula ngaturaken agunging panuwun, dhumateng para rawuh ingkang sami nyyengkuyung pangetan menika kanthi biyantu arupi menapa kemawon. mugi sedaya wau pikantuk piwales ingkang murwat saking Gusti Ingkang Akarya Jagad.
Menawi anggen kula matur wonten kalepatan saha solah bawa ingkang kirang mranani penggalih panjenengan
ya iku kumpulan buku padinan kang ngrekam kedadeyan-kedadeyan sabendinane lan jadwal nyambut gawene para raja Dinasti Joseon, mulai saka Raja Taejo (raja wiwitan) nganti raja kang pungkasan, Raja Sunjong (raja ke-27).[1] Buku padinan iki minangka rekaman sejarah asli kang paling akèh ngrembag babagan Dinasti Joseon, saliyane iku uga nulis ngenani rahasia-rahasia istana kang ora dingerteni.[1] Amarga catatan iki didadekake sumber utama tulisan ing Babad Dinasti Joseon mula biji sejarahe luwih gedhé tinimbang babad mau.[1] Saiki buku padinan iki ana 3.243 volume kang isih sisa lan nyatet informasi
UNDIP [Universitas Diponegoro]Kategori: universitas diponegoro. Daya tampung UNDIP. daya tampung sbmptn undip. Program Studi UNDIP. undip tembalang. passing grade
ngèlmu kang nyata; sanyatane mung wèh rêsêping ati; bungah
ingaranan cubluk; sukèng tyas yèn dèn ina;
nora kaya si punggung anggung gumunggung;
lumuh ingaran balilu; ugêr guru alêman; nanging janma ingkang wus waspadèng sêmu;
ngungkapaké yèn asalé saka Madagaskar, la nana kang ngungkapaké saka Afrika Tropis.[1]. Kecipir iku wis tersebar ing Asia Tenggara, kurang luwih abad 17, amarga digawa karo pedagang Arab [1]. Awit saka iku, abad 17 Indonésia kenal kecipir [1]. Ing Papua Nugini, kecipir ditandur ing saben wewengkon kanthi 2000 meter luwih saka dhasaré segara [1]. Ing kana, kecipir dadi panganan rakyat nanging isih ditandur ala kadaré, kayata ing tegalan lan buri omah [1].
Godhong, wujud godhongé Trifoliat kaya kacang dawa (Psophocarus Tetragonolobus) [1]
Perkembangan tunggal ing subsuku Faboideae lan majemuk ing Caesalpikioideae lan Mimosoideae [1].
Akaré, wujud akaré rada datar lan rada kandhel [1]. Wonten ing salah sawijiné akar utamané, wujud umbi sing kira-kira diamèter 2–4 cm [1]. Lan dawané 8–12 cm.[1].
Bintil-bintil ireng kang ana, iku mbuktikaké yèn Rhizobium iku ana lan duwéni fungsi nampung zat “lemas” saka samirana utawa angin [1]. Godhong kecipir kang isih teles, iku ngandhut 5-15% zat protèin, lan bisa kurang 25, 6% [1]. Yèn dimasak, bisa ningkataké zat protèin kang dipangan [1]. Kadar protèin biji kecipir dhuwur banget, ya iku 33, 6% [1]. Kadar lemak ±17, 5% lan zat karbohidrat ± 30% [1]. Kadar mineral kang bentuké awujud zat kapur, pospor lan zat besi yèn dibandingaké karo zat liyané [1]. Kecipir ing kedudukan kang paling dhuwur, yèn umbi kecipir digodhok, rada suwi ananging kadar zat protèin, lemak, lan karbohidrat ngluwihi zat-zat kang liyané [1]. Amarga zat protèin kang palung dhuwur ya iku 13,6%, yèn umbi-umbian iku mung 1-2% [1]. Kecipir iku tergolong Leguminose, kang simbiosisé karo baktèri kang bisa nyerap zat lemas saka samirana utawa angin [1]. Sifat kang diduwéni tanduran iki, diarani “Rabuk Hijau”
kecipir iku duwéni paédah kang akèh banget [4]. Kandungan lemak kang paling endhék ana ing polong nom [1]. Yèn godhong kecipir umumé akèh vitamin, utamané vitamin A [4].
diperhatikaké (Ora merlukake olahan lemah kang intensif) amarga, namung diwènèhi bolongan, tanduran kecipir iku wis bisa urip dhéwé[1]. Kang paling wigati yaku buangané banyu iku kudu éntuk perhatian [1]. Supaya bisa ngéntukaké umbi kang paling apik, kira-kira bedengané iku ambané 60 cm[1]. Jarak nandur ya iku 100x30 cm utawa 125x35 cm turus kanggo kecipir (bisa diganti karo pager, supaya ora ngentèkaké dhuwit akeh)[1]. Tiang-tiang pager bisa ditandur ing jarak minimal 3 m.[1] Kanggo nlalaraké, gunakaké pring kang wis dibelah[1].
Kanggo kasilé, ing umur 2-2,5 sasi, durung bisa dipanèn[1]. Yen umuré >3 sasi, rasané wis ora énak kanggo dipangan, amarga kulité wis dadi kayu [1]. Penyakit utawa hama kanggo kecipir, ya iku (Woronunella Psophocarpi Raciborki) [1].
Paédah kanggo NKRI[besut | besut sumber]
dimanfaatake kanggo basmi penyakit “Kwashiorkor”, ya iku penyakit busung lapar kanggo bocah-bocah utawa wong diwasa [1].
"https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kecipir&oldid=1097211"	Kategori: TetanduranRintisan mawa topik tetanduranKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tana_Bru&oldid=875588"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.18, 17 Novèmber 2013.
Katengkas bisa kagawe saka blèk utawa plastik lan nduweni ukuran kang macem-macem, saka sing nutup rapet kabèh rante ngisor-nduwur lan gir ngarep-mburi kaya ing pit jawa lan pit jèngki, uga ana sing mung nutup rane lan gir sisih ndhuwur wae.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.48, 29 Agustus 2016.
WAKAKAKAKA SAIKI JEM WES RA TAU NGANGGO MAP SAIKI JALAN OQ DEEN WKWKWKWKWK
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.29, 6 Oktober 2016.
“Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan HamengkubuwonoSenop ati Ing Alogo Ngabdurrokhman Sayidin Panotogomo Kholifatulloh Ingkang Kaping
Pawongan sing dipilih wong akeh, sing bakal ngayomi uwong sing duwe gegayuhan luhur bener tur pener, akeh mungsuhe. Sing bener lan pener kudu duwe ati segoro. Menungso mbudidoyo lan eling karo sing akaryo
wong akeh, nganti ora iso mikir awake dewe, sing ora duwe pamrih, sing ora nggelar
Menungso kuwi mung sak dermo, ojo nganti nyengsaraake marang liyan. Yen pawongan
Sopo wae sing nyawiji ojo dolanan swargo donya.
Sopo wae sing kapilih pawongan mau, jago 20 cacahe kudu nyawiji, kudu podho kelingan sing gawe urip, lan eling kawulo alit. Ojo podho eling karo awake dewe.
duwe roso lan rumongso. Pawongan mau kudu ngrangkul kabeh, ora mbedakke kepercayaan opo wae, lan ora mbedakke kawulo alit opo panduwur. Pawongan sing dikarepke kawulo alit musti duwe kekancingan.
5.	Kabeh mau gari karepmu saka sedyamu.
Pawongan mau duwe karep, kudu eling karo Gusti sing akaryo jagad, lan mbudidoyo opo wae. Kabeh mau nganggo laku, yen kuwi dilakoni pawongan mau, pawongan mau kabul panyuwune lan sing bakal ngayomi kawulo akeh.
gadhung luwuk ya iku salah siji ula kang anduwèni wisa mbebayani. Ula iki nduwèni
bangka-laut utawa ula gadhung luwuk (Jw.), tarihu (Dompu). Ing basa Inggris diarani white-lipped tree viper, white-lipped pit-viper, dijenengi ikuamarga werna cangkeme sing putih, utawa bamboo pit-viper, amarga ula iki asring urip ana ing ing pring-pringan.
Ula kang wujude ora patiya gedhe, rada lemu iki ora patiya lincah. Ndhase njendhol gedhe, kaya ndhas kodhok. Ula iki nduwèni siung gedhé lan dawa kang isa ditekuk ing sajerone ngarep rahang dhuwur, katutup selaput lendhir cangkem.
Ora kaya ula liyane, ing bageyan dhuwr ndhase ditutupi sisik kang ukurane rada gedhé kang katata simetris. Ing antarane mripate ana 8-12 sisik cilik,
Ula iki asring obah ing wanci wengi (nokturnal). Ula iki akèh ditemokake ing pang-pang wit utawa ing alas. Ula iki seneng ing alas pring lan alas kang rungkut lan cedhak karo kali.
Ula gadhung luwuk kagolong ula kang polahe cepet, gampang krasa kaganggu lan gampang nyokot. Ula iki kapetung dadi ula kang nyumbang perkara cokotan ula kang gedhé ing Indonesia, kurang luwih 50% perkara dicokot ula ing Indonesia (
Miturut pengalaman, ula iki biyasane nyokot wong kang nembe golek kayu, wong ngarit utawa wong angon ing tengah alas. Ula iki ndiweni wisa kang mbebayani. Wisa iki disuntikake liwat siung loro kang mlengkung. Nanging ora kabèh cokotane ula iki ngetokake wisa. Cokotan ula kang ora ngetokake wisa iku pratandha
ing awak kang dicokot. Ing menit pisanan sawise dicokot bakal aboh lan wernane abang tuwa, pratandha ana pendharahan ing ngisor kulit. Banjur krasa kaku lan nyeri kang nyebar ning bageyan kang dicokot. Rasa nyeri krasa ing antarane panggon kang dicokot lan jantung. Yen anggone ngobati ora cepet isa nekake kepati.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.28, 3 Sèptèmber 2016.
Poręba (Jerman Poremba) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Poręba&oldid=1090655"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Diman sing wis apal polahe bojone ambekan dawa, siap-siap. Dienteni suwi sik ora ono reaksi, ora ono suwara. Wiji masio mung
mecucu. Ora salah. Ora let suwi sikile bojone iku mancal-mancal ora jelas.
“Lapo sih?” takone Diman maneh.
karo njupuk bantal siji trus krembuk-krembuk metu saka kamar. Ditinggal bojone ngaleh, Wiji sing mau ngongkon bojone metu selot banter lek nangis. Metune Diman saka kamar, manut ae, dianggep Wiji amarga wong lanang iku rumangsa salah, ngerti lek salah.
Isuk, Tomin siap-siap kate budal sekolah. Arek lanang iku kaet ae adus. Wiji sing sewengi
tinggine kumat, pingin ngamuk ae.
“Mak, kunciku nang ndi?” takone Diman sing kate budal kerjo.
“Karo kunci sing ben dino digawe ae mesti lali, lek karo wedokan gak tau lali,” saure sengak.
Diman sing ora ngerti lek bojone sik nesu kaget krungu saurane Wiji. Wong lanang iku langsung mlongo. Sik mangkel, kadung wis metu akhire diterusno lek ngomel.
nggawe seragam nang kamare krungu mak’e bengok-bengok karo nangis langsung metu.
“Sampeyan wes lali pak, janjimu mung aku siji sing mbok tresnani. Janjimu mung aku wong wedok sing mbok pilih dadi mak’e anak-anakmu huhuhu…”
“Mak, lapo?” takone Diman sik bingung.
“Aku ngerti saiki aku wes ora ayu, ora enom maneh. Awakku yo wes sak mene gedene ning aku gak nyongko pak lek sampeyan tego karo aku. Sampeyan wes lali pak, sampeyan mendem, mendem wedokan!”
iku sing lagek mlaku dewe mulih saka pasar. Masio durung jelas opo maksude bojone, paling ora saiki Diman wis duwe gambaran, bojone cemburu.
“Aku gak onok opo-opo karo Lastri mak. Wingi iku mung mbarengi thok, sakno mlaku panas-panas. Nulungi tonggo mak…” omonge Diman.
“Nulungi Rondo,” saute Wiji.
“Nulungi tonggo sing kebeneran rondo. Mosok ngunu ae gak oleh? Lha awakmu opo gak tau digandeng wong liyo?” tambahe Diman.
“Yo tau tapi aku kan gak rondo.”
“Lha opo pingin dadi rondo?”
“Sampeyan pingin aku dadi rondo. Ho oh?”
Wiji bengok karo menteleng. Salah, pikire Diman. Tomin sing kaet mau ndelok karo membik-membik ndelok wong tuwane tukaran akhire ora kuat meneng.
“Pak’e kebangeten,” omonge nang bapake.
“Meneng, ojo melu-melu,” saure
Ngrasa kalah, Wiji sing sik mangkel ora trima.
“Ojo golek alasan, pokoke sampeyan salah!”
Wiji sik membik-membik karo ngomel masio wis ora banter. Diman meneng, ora nyauri.
“Pak, mak, lek ancen kate pisah yo wis. Aku manut keputusane pak’e karo mak’e lek ancen wes gak iso bareng-bareng maneh. Aku mung njaluk siji, tukokno montor cek enak lek nang pak’e opo mak’e…”
“Sopo sing kate pisah? Meneng, ojo malah nambah-nambahi!”
mangkel maneh. Wong wedok iku mlebu kamar trus njupuki klambine. Anake bener, mending pisah ae. Klambi nang lemarine dilebokno tas
“Menengo cangkemmu,” bengoke Diman nang anake.
Mangkel, isin, Wiji ndang-ndang metu karo nggowo bangkelane. Atine lara. Diman mburu karo nyeluki bojone. Kaet teka pager omah, Wiji mandeg. Matane ora sengaja nyawang wong wedok sing liwat nang ngarep omahe.
“Mbak Wij, kate nang ndi?” bengoke wong wedok enom nang duwur sepada motor.
Wiji ora nyauri. Lambene mangap amba. Diman mandeg, ngadeg pas nang mburine. Wong lanang iku melu nyawang Lastri sing lagek dibonceng wong lanang.
“Iku sopo?” takone Wiji nang bojone, lali lek nesu.
“Yo iku calon bojone Lastri. Arek kampung sebelah,” saure Diman.
“Wes kate rabi? Opo wes onok telung sasi?” takone Wiji maneh.
“Yo mbuh, urusane dewe. Ayo mulih.”
“Rondo sik oleh sesasi ae wes nggandeng lanangan, kate rabi maneh,” Wiji nggrundel dewe.
“Wes, gak usah ngurusi wong liyo,” omonge Diman karo nuntun bojone mbalik nang omah.
Tomin sing ngerti mak’e karo pak’e mbalik mung mlongo. Arek lanang sing ngadeg nang ngarep lawang iku nyawang pak’e karo mak’e. Pas wong tuwane wis
amspo sing gelem drabie ni?he. .
[Reply]	boro kapas April 14, 2010 at 1:44 pm
prsibo ki biasane kalah no’ maen no luar.mangkane saiki poro konco yoo podo ndongo sing akeh lan khusuk marang gusti allah. marai usaha tanpo ndongo kuwi podo mbek geroh. BAGI BPK SARTONO LAN PORO PENGURUSE PERSIBO,,,TAK
fasciatus) ya iku jeneng sajinis ula kang nduwèni upas anggota suku Elapidae. Biasa nyebuté minangka ula belang (Ind.) utawa oray belang (Sd.), jeneng kang rodok mbingungaké amerga digunakaké uga kanggo nyebut ula liyané kang serupa lan berkerabat cepak: ula weling (Bungarus candidus).
Kaloro ula iki pancèn mèh padha wujud lan wernané. Jeneng welang lan weling nunjuk marang pola welang ireng-putih (utawa ireng-kuning) kang béda. Ing ula welang, belang irengé utuh arupa gelang saka punggung nganti weteng; anata ing ula weling belang irengé amung selang-seling werna ing bagéyan geger (dorsal), wondené wetengé (ventral) sekabèhané wernané putih. sajroné basa Inggris, ula welang dikenal minangka Banded Krait. Yènta jeneng ilmiahé, Bungarus fasciatus, asal saka tembung basa Telugu (India) bungarum kang artiné "emas", ngrujuk marang belang werna kuning ing awaké[1] , lan tembung basa Latin fasciata ang artine ‘berbelang’ (fascia, belang utawa pita).[2]
Ula kang ukurané pas-pasan, kanti dawa maksimum kang kacatet 2125 mm; ananging umumé ula diwasa namung sekitar 1,5 m utawa kurang. Sekitar sepersepuluh saka dawa iku ya iku buntuté, kang pucuké buntek. Wujud awak mèh segitiga, kanti geger kang maujud sudut ing nduwur. Wernané jelas, belang-belang ireng kuning (utawa ireng putih), kurang luwih padha ambané antarané kaloro werna iku. Werna irengé terus nyambung nganti ing sisèh wetengé (deleng gambar no. 6 ing ngisor), kajobo ing sepertiga bagéyan ngarep awaké. Ndas amba lan gèpèng kanti pola ing nduwuré kaya anak panah kang wernané ireng (gambar no.2), lan lambé kang wernané kekuningan utawa keputihan kusem.[2][3]
Sisik-sisik dorsal (geger) sajroné 15 dèrèt ing tengah awak, sisik-sisik vertebral (ing nduwur balung geger) rodok gedhé lan béda wujudé saka sisik-sisik dorsal kang layané, maujud kaya gigir ing duwuré geger (gambar no 5). Sisik-sisik ventral (weteng) 200—234 iji, sisik anal tunggal, lan sisik-sisik subkaudal (ngisor weteng) 23—39 iji, ora berpasangan. Sisik-sisik labial (
Ula weling (Bungarus candidus) nduwèni wujud awak lan werna kang mèh padha ula welang, nanging umumé luwih cilik lan ora nduwèni varian werna ireng-kuning. Belang irengé namung ing sisih duwur lan samping awak (dorsal, geger), lan werna putihé ana bintik-bintik irengé. buntut cilik dawa lan lancip.
Ula srenggala Lycodon subcinctus kang enom nduwèni wujud lan werna padha ula weling, namung belang irengé luwih amba
cepak pasisir nganti laladan gunung-gunung kurang-kurangé nganti ketinggian sekitar 2.300 m, nanging umumé luwih kerep ditemoni
Sèptèmber 2016Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Jejer Prabu Basu Murti ing Wiratha, mios sinewi ing wadya punggawa, ingkang mungging ngarsa Patih Jati Kandha, Resi Wakin Wara, punggawa Arya Kandaka**1. Ingkang ginunem sang prabu arsa cangkrama angerut sato wana, Rekyan Patih Jati Kandha dinawuhan sawegas wadya bala**2, sri nata lajeng
ing kedhaton, prameswari nata Dewi Jati Swara**1, mapag kondorira sri nata. Mboten dangu kasaru sri nata kundur lajeng lenggah satata. Imbal wacana kawontennannipun pancaniti. Lajeng tindak dateng pambojannan. Sabibaring bojana lajeng ngrasuk busana. Kamus Dewi Jati Swara; jati =
3 Madeg ing paseban jawi ( pangurakan ) ari nata Raden Basu Kesthi, Patih Jawi Kandha, Punggawa arya Basu Nanda, Brahmana Kestu**1. Rembag ingkang pinatah ing karya twin ingkang tengga praja, sasampunning samekta wahana. Sri nata mios lajeng nitih dipangga. Raden Arya Basu Kesthi twin patih Jawi Kandha anggrubyuk wurining nata**2. Punggawa sawatawis
Patih Swabara**1. Prabu Dwapara dawuh arsa sowan dateng nagari Wiratha, awit nata wiratha punika taksih kaleres nak derek saking ingkang ibu Dewi Kaniraras, sasampunning siyaga lajeng bidal**2. Lampahira wadya Durya Pura kapapag wadya Wiratha, sinengguh mengsah, lajeng dados
madyaning wana ing silu. Wonten reksasa nama Asmana, twin bojonipun nama raseksi Aswati, sami kaluwen dangu mboten angsal mamangsan**1. Raseksa raseksi wau lajeng nyenyegat ing margi.
Silu / silu gonggo = tanggane bengawan solo ** Sungai yang
pepak angsal kathah, lajeng dawuh dateng juru gedong kinen adadana arta dateng tiyang padusunnan**1. Kathah tiyang aningalli samya suka angambil dadana arta wau**2. Nuliya wonten tiyang satunggal anengga kajeng sriputa**3. Kanan kerengipun kasebaran arta mboten purun mendet**4. Srinata utussan ingkang rayi Raden Basu
pinanggih cantrik Janaloka ( tiyang ingkang ngadep kajeng sriputa wau )**5. Sareng dinangu, aturrira mila tan arsa ngambil arta, saking ajrih singit lawan wingit**6 . singit punika dumunung kajeng sriputa, wingit punika dumunung sri narendra, Raden Basu Kesthi lajeng mengsah angethok kajeng sriputa**7. Sarebahipun kajeng sri puta. Wonten bocah ya cumlorot manjing dateng Raden Basu Kesthi**8. Sarya matur singit wingit sampun dados satunggal dateng Raden Basu Kesthi. Ing tembe jumeneng nata**9. Raden Basu Kesthi ngendika : ing tembe
Prabu Basu Rata.**11 Matur lamun tiyang ingkang tengga kajeng sriputa wau sampun dipun rih kesah,
ajrih ing rama**2. Bambang Sakutrem kesah ngenggar – enggar panggalih. Dumugi ing
dateng patapan, lajeng wangsul**4, wonten aning margi kapapag sarpa naga ageng, lajeng jinemparing dining Bambang Sakutrem sarpa naga sirna, nuliya katingal widadari kakalih. Bambang Sakutrem langkung kasmaranira**5, lajeng
kundur saking cangkrama. Lajeng gerah, dereng dangu Raden Basu Kesthi denmira imbal wacana kalawan Patih Jawi Kandha, kasaru
lamun kang raka Prabu Basu Rata seda, Raden Basu Kesthi enggal mlebet kedhaton sakdumugining kedhaton pariksa bilih kang raka sang Prabu
Kesthi lajeng muji ing jawi, awawarta mring patih miwah sagung para punggawa**2. Bab seda nira sri naranata, Raden Basu Kesthi lajeng nunjung deneng patih twin para pandita, lan para punggawa**3. Raden Basu Kesthi kajumenengaken nata ajejuluk Prabu Basu Kesthi**4. Lan antara praptaning cantrik Janaloka sowan mangarsa, lajeng kadawuhaken sang prabu, Janaloka kawisuda dadio punggawa, nama Arya Janaloka**5. Sri Basu Kesthi lajeng dadawuh dumateng
Kestu sami muksa**7, ing mengke wonten kaelokan wismanipun Resi Brahmana Kestu katukullan Jamur Dipa, mawacah ya kadya sundung ing ngakasa**8. Sri Basu Kesthi dateng nedya mareksani kaderekaken patih saha wadya, sareng dumugi panggenanipun Jamur Dipo. Lajeng pinarepekkan sri nata**9. Jamur Dipa sirna mung katingal cahya sasada lanang, lajeng manjing mustaka nira srinata Prabu Basu Kesthi**10. Ing ngriku
pratala, sapa kang kuat ngombe banyune kendi pratala wau dadi jatu kramane Dewi Nilowati**2. Ananging wus pinasthi Sakutrem dadi jodone Dewi Nilowati**3. Marma yuganira si Sakutrem kannen lumebu sayembara marang Wukir
Bambang Sakutrem lajeng dinawuhhan ingkang rama dumateng Wukir Pujangkara, nglebeti sayembara**6. Lajeng pangkat kanthi palepattiga.
Wukir Pujangkara; Wukir = gunung, Pujangkara = pemuja angkara /
nata ing Madenda, lawan Patih Dendaka, ing ngadep para punggawa**1. Sri Drumanasa nedya ngluruk dateng ingkang uwa Prabu Dwapara. Tan dangu rawuhira Begawan Dwapara, lajeng sajarwa lalam pahanira sadaya, sarta ngedekti sayembara dateng Wukir Pujangkara**2. Sri Drumanasa nayogyani. Lajeng anderekaken lampahira ingkang uwa Begawan Dwapara lajeng bidal.**3
Dru Manasa ; Dru = dra / cidra / durhaka Manasa =
Nilawati ing Wukir Pujangkara, sami ngadep kendhi pratala, datenging Begawan Dwapara lawan Prabu Drumanasa twin Patih Dendaka, sapunggawanipun**1. Kasaru datengipun Bambang Sakutrem, lajeng sami wiwit ngunjuk tirta ing kendhi pratala**2. Bagawan Dwapara ngunjuk rumiyin
karsanipun sami nututi ngrambaseng Sapta Arga**1. sasampuning samekta lajeng
ingkang umiring, sang resi sak langkung suka, kang putra lajeng dinauppaken, kasaru datenging mengsah saking Madenda**1. Puthut Supalawa medal ing jawi twin para wasi jajanggan sedaya, lajeng prang sampak,
“Badhe tindak Jakarta, Bu?” (mau pergi ke Jakarta, Bu ?)
“Inggih nak, namung transit ing Cengkareng lajeng dhateng Singapura.” (
ingkang nomer kalih, Nak. Semahipun nglairaken wonten ngrika lajeng kula dipun kintuni tiket lan dipun urusaken paspor langkung Biro Perjalanan. Dados kula kantun mangkat boten sisah repot ngurus menapa-menapa.”(Menengok
samenika dados Kepala Kantor Cabang Singapura.” (Anak saya ini insinyur perminyakan, kerja di perusahaan minyak asing, sekarang kadi kepala kantor cabang Singapura).
“Putra sedaya pinten, Bu?” (Berapa anak ibu semuanya?)
“Anak kula sekawan, Nak, jaler tiga, estri setunggal. Menika wau anak kula nomer kalih. Ingkang nomer tiga ugi jaler,
“Temtunipun Ibu kuciwa kaliyan putra mbajeng nggih, Bu. Kok boten sarjana kados rayi-rayinipun.” (
sedaya malah ngurmati piyambakipun. Kanthi kasil saking sawahipun, piyambakipun ngragadi gesang kita sakulawarga lan nyekolahaken rayi-rayinipun sedaya ngantos
Pepali”Jalma luwih medharken mamanis, Kang cinatur Kitap Tafsir Alam. Tinetepan umpamane:Ingkang segara agung, Lawan papan kang tanpa tulis, Tunjung tanpa selaga, Sapa gawe iku? Kalawan jenenging Allah. Lan Muhammad anane ana ing endi? Ywan sirna ana apa?Damar murup tanpa sumbu nenggih, Godhong ijo ingkang tanpa wreksa, Modin tan ana bedhuge, Sentek pisan wus rampung, Tanggal pisan purnama sidi, Panglong grahana lintang, Iku semunipun, Kang sampun awas ing cipta. Aja sira katungkul maca pribadi, Takokna kang wus wignya.Lawan
Jalma durung utama.Lawan angangsu pikulan warih, Amek geni pan nganggo dedamar, Kodhok angemuli lenge, Rangka manjing ing dhuwung,
Prawan adarbe suta, Ndhog bisa kaluruk, Jejaka rabine papat, Pan wong mangan saben dina-dina ngelih, Lawan mangan sapisan (pan wus marem).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Kapuloan_Talaud&oldid=1102833"	Kategori: Sulawesi LorRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
luwih parah…. anakku rep mlebu esde umure kurang… akhire kon nyumbang bangku nang sekolahan… nasib! Lha bangkune kon tuku dewe… entuk digowo mulih
mbok teng Pekalongan mawon mas nek pas kulo mudik hehehehehe
27/11/2012 pukul 8:06 am	Triyoga Adi perdana
jayabaya bait 161161. dunungane ana sikil redi Lawu sisih wetan wetane bengawan banyu andhe dukuh pindha Raden Gatotkaca arupa pagupon dara tundha tiga kaya manungsa angleledha-
wonten gunung inggih punika gn Wilis, gn brantas punika tasih wonten etan gn Wilis (sumber Gn Wilis sisih etan.Manawi sisih etanipun Gn Lawu punika manawi tasih dipun arani bengawan inggih punika bengawan Madiun (atau kali Madiun), mabanipun tasih adinipun bengawan Brantas, nanging manawi dipun ukur sampun wiyar.Nyaosi pirsa kemawon, bilih ngantos sak punika dateng Madiun tasih kathah penganut agami Jawi.Catetan punika namun urun rembug mawon nggih.
ngungun hiya iku putrane Bethara Indra kang pambayun, tur isih kuwasa nundhung setan, tumurune tirta brajamusti, pisah kaya ngundhuh, hiya siji iki kang bisa paring pituduh marang jarwane
gela iku dudu wektu nira, nganggo simbol ratu tanpa makutha, mula sing menangi enggala den
Wong kang dhemen nguping kepengin weruh apadene nyampuri perkarane liyan, gedhene nganti nrambul urun ucap, padha karo golek-golek momotan kang sejatine ora perlu. Adhakane kepara malah ngreridu awake dhewe.
yo kudu nyoba kuliner liyane. Aku nyuwun rawon lan sate ayam, nanging segone
pituduh wahananing Pangeran : Sajatine ora ana apa-apa, awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhihin iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsun sajatining kang urip luwih suci,
Satuhune Ingsun Pangeran Sejati, lan kawasa anitahake sawiji-wiji, dadi ana padha sanalika saka karsa lan pepesthening-Sun, ing kono kanyatahane gumelaring karsa lan pakartining-Sun kang dadi pratandha: Kang dhihin, Ingsun gumana ing dalem alam awang-uwung kang tanpa wiwitan tanpa wekasan, iya iku alaming-Sun kang maksih piningit. Kapindho, Ingsun anganakake cahya minangka panuksmaning-Sun dumunung ana ing alam
Kaping lima, Ingsun anganakake angen-angen kang uga dadi warnaning-Sun ana ing sajerone alam kang lagi kena kaupamakake. Kaping enem, Ingsun anganakake budi kang
renungkan wejangan ketiga “Wirid 8 pangkat Kejawen” : Wejangan gegelaran kahananing Pangeran : Sajatining manungsa iku rahsaning-Sun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaning-Sun, yaiku sasamaning geni bumi angin lan banyu, Ingsun panjingi limang prakara, yaiku : cahya, cipta, suksma (nyawa), angen-angen lan budi. Iku kang minangka embanan panuksmaning-Sun sumarambah ana ing dalem badaning manungsa.
parameyaning-Sun (baitul makmur) dumunung ana ing sirahing manungsa, kang ana sajroning sirah iku utek, kang gegandhengan ana ing
santosaning pangandel : yaiku bubuka-ning kawruh manunggaling kawula-gusti sing amangsit pikukuh anggone bisa angandel (yakin) menawa
awakira, mungguh utusan iku nyembadani barang saciptanira, yen angandel yekti antuk sih pangapuraning Pangeran”. Menawa bisa nampa pituduh sing mangkene diarah awas ing panggalih, ya urip kita pribadi iki jumenenging nugraha lan kanugrahan. Nugraha iku gusti, kanugrahan iku kawula. Tunggal tanpa wangenan ana ing badan
paseksen : yaiku wejangan jumenenge urip kita pribadi angakoni dadi warganing Pangeran kang sejati kinen aneksekake marang sanak sedulur kita, yaiku : bumi, langit, srengenge, rembulan, lintang, geni, angin, banyu, lan sakabehing dumadi kang gumelar ing jagad.
lha yen menehi tanggepan nggunakake boso jowo marang “blog” boso indonesia kang skalane ugo nasional
Lho sampeyan ki jebule yo moco Nogososro Sabuk Inten tho ?
Ono sing luwih kudhu digoleki Mas Wir, yaiku sopo tho sakjane Panembahan Ismoyo….. Sopo tho Ki Kebo Kanigoro ( Yo Kamas lan gurune Mahesa Jenar)…..Sing tak karepke fungsine wong loro uwi mau kanggo marak lan kembange urip harmonik gaya wong Jowo ?
penjenengan kagungan CD utawa opo wae ( klebu buku lawas) sing nyimpen crita Nogososro & Sabuk Inten ? aku kepengin nularke mring anakku. Yen duwe
“Siro gaweo sijineng pusaka awujud keris kang bisa anggawe katentreman marang Majapahit ugo ngedohno sewuning mala bebayan saka rakyat
lan waspada ing zaman kalabendu Jawa. aja nglarang dalem ngleluri wong apengawak dewa, cures ludhes
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Alkuna&oldid=829319"	Kategori: HidrokarbonKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Ilmu Kejawen » Artikel Tentang Kejawen » AJARAN R.M.P SOSRO KARTONO (Ing donya mung kebak kangelan, sing ora gelem kangelan aja)
AJARAN R.M.P SOSRO KARTONO oleh Mas Kumitir ” Ing donya mung kebak kangelan, sing ora gelem kangelan aja ing donya. “ ” Di dunia
perantara belaka. “Sinau ngarosake lan nyumerepi tunggalipun manungsa, tunggalipun rasa, tunggalipun asal lan maksudipun
Mawi Pasrah “Trimah mawi pasrah. Suwung pamrih, tebih ajrih. Langgeng tan ana susah, tan ana seneng. Antheng mantheng sugeng jeneng.”
Suwung Pamrih Tebih Ajrih ” … Suwung pamrih, suwung ajrih, namung madosi barang ingkang sae, sedaya kula sumanggaken dhateng Gusti … “
Padhang Ing Petheng ” … Wosipun inggih punika ngupadosi padhang ing peteng; seneng ing sengsara, tunggaling sewu yuta … “
Bertanggungjawab) “Ing donya mung kebak kangelan, seng ora gelem kangelan aja ing donya.” “Di dunia
pamrih. “Tiyang mlampah punika, sangunipun lan gembolanipun satunggal, inggih punika : “maksudipun”.”
Forum » Info Ilmu Kejawen » Artikel Tentang Kejawen » AJARAN R.M.P SOSRO KARTONO (Ing donya mung kebak kangelan, sing ora gelem
Babat Toman • Batang Harileko • Bayung Lencir • Keluang • Lais • Sanga Desa • Sekayu • Sungai Keruh • Sungai Lilin
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lais,_Musi_Banyuasin&oldid=1055683"	Kategori: Kacamatan ing Sumatra KidulKacamatan ing Kabupatèn Musi BanyuasinLais, Musi BanyuasinKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBaso MinangkabauBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 12.32, 3 April 2016.
Narti sing kate masak mlebu nang kamar. Anake sing nomer telu sik nang gendongan. Ndelok Paijo sik mlungker wong wedok iku langsung gedek-gedek.
sik ngantuk,” saure Paijo lirih, ngantuk.
“Lha trus gak masak? Gak umbah-umbah? Kelonono kono lak uwes, sing penting meneng.”
“Skali-kali leren sik, ngko-ngko lak iso. Diluk ae,” saure Paijo maneh.
“Heh, ngrasani wong tuwek,” bengoke Paijo ko kamar.
“Kae Om Paiman sik nganggur mak. Om Paimo yo gak duwe bojo.
Aku gak ngeden-ngedeni lho dek, mung ngandani.”
“Sopo Supri?” takone Paijo bingung.
“Tomi, munggah! Adek, siap! Beni, budal!” bengoke Ndemin 2.
Arek cilik iku gak ngurus pak’e sing
sisan. Ndelok adike melu mlebu arek lanang iku mlerok diluk.
“Mas, jenenge sopo?” takone Ndemin 2 nang mas’e.
“Jenenge sopo?” Ndemin 1 ganti takon.
Ndemin 2 meneng mung motone nyawang bagian
turu. Joko, bojone, mendelik motone ndelok Retno sing sik ngenakno lek turu.
“Lha kok malah dienakno lek mlungker? Tangi!”
“Opo sih, Mas, rame ae?”
“Opo yok opo karepmu? Tangi, srengengene wes duwur kae lho. Aku kate budal kerjo. Mari
Pokoke dino iki sampeyan sing ngurus omah, ngurus anak. Awakku kesel kabeh, kate turu.”
”Trus lek aku ga budal kerjo awake dewe kate mangan opo?”
”Aku ngko sing kerjo.”
mandi, adus. Retno sik uglak-uglik nang duwur kasur. Gak let suwe anake sing umur telung taun, Panjul, tangi.
Joko gendong anake sing sik nangis. Arek cilik iku dieneng-eneng trus digowo nang pawon. Gak suwe omah wes sepi, gak onok suoro.
”Balekno! Balekno vouchere! Ijoli pokoke! Huaaaaaaaaaaaa!”
”Sik ta lah, jaremu dino iki awake dewe ijol angon? Lha aku iki mung manut omonganmu lho dek.”
”Ijoli, gak trimo aku! Voucherku rek, lek ngenteni taunan malah tok gawe. Kebangetan sampeyan iku! Ijoli!”
wes kiamat? Sampeyan lak iso takok disik, lapo kok langsung digawe? Hua! Hua!”
Retno sik nangis banter. Panjul mulai membik-membik kate nangis trus nyedek bapake.
”Kon lho turu koyok wong mati. Ngko lek tak tangekno mesti aku sing tok salahno maneh. Wes, ojok
gak edan. Mung rodo konslet ae,” bisike nang anake.
Gak ngerti kudu yok opo maneh, Joko melu nglesot nang sandinge bojone iku.
kae tonggo-tonggo yo podo krungu. Wes, meneng.”
Retno gak gelem nyawang bojone. Sikile sik jejek-jejek, mangkel. Panjul dirangkul bapake. Lambene cemot kabeh mergo mangan es
iku sawijining kutha ing county Csongrád, ing dhataran kidul Hongaria.
Kutha iki jembaré 6.919 km² (2,671 sq mi) lan duwé padunung cacahé 7573 jiwa (2001).
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 18.18, 1 Maret 2016.
SERAT CENTINI JILID I (Lanjutan)By Mas KumitirPUPUH XXXVDHANDHANGGULA– 01 –Lon umatur Raden Jayengresmi, kadiparan dinten kang prayoga, punapi wonten sanese, utawi wancinipun, mawi milih mawi nyingkir, ki Buyut angandika, punika masputu, etang minangka satiyar, angluluri nasehat ing nguni-uni, wiji saking ing Arab.– 02 –Pan punika masalah ngawruhi, ingkang
punika, inggih waluhualam.– 08 –Lampaira Kangjeng para Nai, lamun badhe mangkat saking wisma, isarat ingkang
punika angandhut lemah, dinekekken ing puser lapahing Nabi, Adam ingkang minulya.– 09 –Dinten Ahan angangge
nglurug, angkatira pan sampun uning, langkahe ingkan pecak, sangat lamun sampun, pecak sadasa umangkal,
dene*) manjangan yektine. Salasa lamun sampun, pecak kalih
pangawasanipun singa, ingkang sru manempuh, kayon dening kang dirada, Rebo wusing pesak pipitu lumaris, menggah pangasanira.– 12 –Diwangkara kawong dening sasi, Kemis wusing pesak dwilyas **) Jumungahapan sampuning, pecak triwelas mangkat, de pangawasipun, sona dening kancil kalah, Saptu wusing pecak dwiwelas lumaris, denen pangawasanira.– 13 –Sawer kawon dengin kodhok bungkik, tamat sangat Sang Ali Bagendha, wonten santat ingkang kangge, aningkahaken sunu, myang ngadegken sadhengah panti, punika manut tanggal, sapisan witipun, kaping kalih kaping tiga, ping sakawan pang gangsal gya wangsul malih, nem
sawelas, Jabarail kalangan tangkepanneki, awit pecak sawelas.– 15 –Epot bedhuk Brahmin pecak-wesi, awit bedhug ing potipun Asar, Yusup slamet rangeppane, Asar sawengi muput, epot enjing Hyang Surya mijil,
apacak-wesi, asar sadalu pisan.– 17 –Pole tekeng purnamaning rawi, Ahmad slamet tanggal kaping tiga, ping wolu ping triwelas, wolulas tigalikur, wolulikur punika sami, wit purnamaning surya, pot pecak
epot bedhug Ahmade rejeki, wit bedhug epot Asar.– 20 –jabarail pitutur ngrangkepi,
Prayoginipun dening» *) Prayoginipun dwiwias– 22
prayoga.– 24 –Lare lair rainten marengi, jales estri umuripun panjang, sinung padhang ing driyane, kedhik rijekinipun, prihatinan ing tyasireki, jalu estri yen medal, dalu watekipun,
samukawis punika prayoga, dinen ngelmi utamane, rabi tumekeng sarju, anjampeni rare utami, anggalih
wanci dalu, langkung kumet wicaraneki, tur pengkok nora (ng)gragap, kaping tri winuwus, lintang Ngatarit pinajar, samubarang prayoga ingkang upami, mumuruk amamarah.– 27 –Marek nata myang pados usadi, apan sami prayoga sadaya, dene ingkang boten sae, paes pasah cucukur, lair rinten bilih pawestri, sae keh daulatnya, nging wicara kaduk, ragi panasten ing manah, namun saged ing damel tan nguciwani, yen jaler lair siyang.– 28 –Apan awon ing tyas gung prihatin, bilih estri dalu lairira, cupet kang budi wateke, yen jalu lari dalu, watekipun jembar kang budi, sabar lila ing donya, tur sudih begja gung, welasan marang sasama, mangkya catur lintang Kamar kang winarni, samukawis prayoga.– 29 –Tuwin marek ing sri narapati,
laki-rabi, punika tan prayoga.– 30 –Lare estri lair amarengi, nuju siyang boros watekira, yen jalu siyang laire, cuparira kalangkung, lamun estri lairnya ratri, sae saged ing karya, bekti marang kakung, nastiti mring samubarang, lamun jaler lairipun wektu ratri, barancah mring wanodya.– 31 –Panca lintang Juhkal kang winarni, ingkang sae wiwit gentur tapa, pandamel mring Pangerane, awit ngantos pakantuk, lyan punika boten prayoga, yen rare lair siyang, atanapi dalu, jalu estri ugi samya, tansah kambah sakit encok tan kalirih, nanging keh rejekinya.– 32 –Tur asabar lila ing donyaki, wadanane mung radi engetan, gumantya angka neneme, lintang Mustrai iku, ratuning kang lintang sapteki, langkung sae
siyang.– 33 –Jalu estri pan sami prayoga, watekipun saestu sukuran, yen estri lair dalune, ajrih mring piyanipun, pandamelan agal myang remit, widada awidagda, lamun rare jalu, lair dalu langkung pradhah, tan kaconggah nedha ing kebon ananging, remen nyilib tyasira.– 34 –Mangkya gantya kasapta
kajawi puniku, pakaryan awon sadaya, lamun nuju rinten rare lair estri, watak jail kang manah.– 35
ing wanci Mahribi, ingkang tampi Samsu taranggana, Ngisal Juhrah tampine, wanci sirep janmeku, lintang Tarit ingkang atampi,
wenginipun, tinampenan lintang Juhkal, bangun enjing lintang Mustari kang tampi, Subuh Mirah gumantya.– 37 –Akad enjing Samsu kang nampeni, rame pasar tinampen ing Juhrah, lebar pasar Tangarite, bedhug Kamar kang lungguh, luhur Juhkal ingkang nampeni, Ngasare tinampenan Mustari punika, sontene ingkang atampa, lintang Mirah jangkep saratri saari,lampahing lintang sapta.– 38 –Malem Isnen ing waktu Mahribi, ingkang tampi taranggana Kamar, Ngisa-bah Juhkal tampine, ing wanci sirep manus, ingkang tampi lintang Mustari, tengah ratri Mirahnya, lingsir
jangkep lintang kasapta.– 40 –Malem slasa ing waktu Mahribi, lintang Mirah seren wektu Ngisa, trengganan Samsu tampine, sirep janma kang lungguh, lintang Juhrah tengahing ratri, Ngatarit ingkang lenggah, lingsir wenginipun, tinampen ing lintang Kamar, bangun enjing lingant Juhkal kang nampeni, Subuh lintang Mustarnya.– 41 –Slasa enjang Mirah ingkang tampi, rame pasar Samsu
lintang Ngatarit pot wektu Ngisa, tinampen Kamar lintange, wanci sirep jalmeku, lintang Juhkal ingkang nampeni, tengah ratri tranggana, Mustari kang lungguh, lingsir dalu tinampenan, lintang Mirah bangun sampun kang nampeni, ing wektu Subuh Juhrah.– 43
Juhkal tampine, bedhug nulya sinambut, ing Mustari Luhur tinampi, lintang Mirah punika, wektu Ngasaripun, trenggana Samsu lenggah, wanci sonten ing Juhrah kang nampeni, jangkep lintang kasapta.– 44 –Malem Kemis ing wektu Mahribi, taranggana Mustari praptanya, Ngisa
tinampen Ngatarit lintang, bangun enjing lintang Kamar ingkang tampi, ing wektu Subuh Juhkal.– 45 –Kemis enjing Mustari kang tampi, rame pasar lintang Mirah lenggah, bar pasar Samsu tampine, Ngatarit inggkan lenggah, seren Ngasri wektu, tinampenan lintang Kamar, wanci sonten lintang Juhkal ingkang tampi, jangkep kasapta lintang.– 46 –Malem Jumngah ing wektu Mahribi, lintang Juhrah ingkang apilenggah, ing waktu Ngisa epote, tinampen Nataritu, sirep janma Kamar nampeni, tengah ratrinya Juhkal, lingsir ratrinipun, lintang Mustari punika, bangun enjing lintang Mirah
Kamar Manggen, bedhug ginantyan gupuh, lingan Juhkal ingkang nyiteni, Luhur gya tinampenan Mustari sitengsu, wektu Ngasri tinamenan, lintang Mirah sontene Samsu kang tampi, jangkep lintang kasapta.– 48 –Malem Saptu Mahribi Ngatarit, wektu Ngisa tinampen ing Kamar, sirep janma gya tinampen, lintang Juhkal potipun, tengah ratri ingkang nampeni, Mustari taranggana, epot lingsir dalu, tinampen Mirah Tranggana, bangun enjing lintang Samsu kan nampeni, Subuh pan lintan Juhrah.– 49 –Saptu enjing lintang Juhkal
sitengsu, sontene tinampen Kamar, titi sampung lampahing lintang saptari, dalu praptaning siyang.– 50 –Kang minangka naasing lintang dwi, (ng)gih
brahmanandi ing Ngata-maruta, tiyang badhe gadhah rate, utawi jama ayun, prapteng janji ing wancineki, laire kanang jabang, pecate nyaweku, wawaton ari sapta, siayan dalu punika sami binagi, kalih welas gathita.– 52 –Wiwit purnamaning
kalihwelas, kalih gangsalipun, Rebo sapta nawa sawlas, kalih catur Kemis astha sawlas tuwin satunggal tri sakawan.– 54 –Jumhan astha sadasa tanapi, kalih welas tiga myang sakawan. Saptu sapta myang nawane, dwidwlas kalih catur, bilih wonten tiyang nyakiti, utawi tyang sakarat, ri Akad tartamtu, lair utawi papatya, gathita nem sapta
utami dipun enut, tan kainan basanireki, wonten kaol mupakat, punapa saestu, yen badhe karya pemahan,
dhepanipun, inggih ingkang adarbe panti, kalamun awiwita, ler kilen mangidul, winicala saking dhepa,
–Den agathuk pager aja lali, yen kekelir sakilening wisma, kang tengen iku lakune, teka ing wismanipun, gathukena ing pager (n)jawi, kang wetan bau kiwa, saking wismanipun, den-gathuk lan wismanira, lolongkange pandhapa, tepusen aglis, lawan
mandhapanipun, lawan lodra yen karya kori, pager tarab cengkalnya, mara-sanganipun, poma sampun asembrana, ing pitedah prayogi aywa kawuri, yen pareng begjanira.PUPUH XXXVIPANGKUR– 01 –Punika yen karya griya, ukuripun pecakira pribadi, pinecakan panjangipun, gansal petanganira, esri
prayogi.– 02 –Bilih pawon dhawah naga, payon lesung prayogi dhawah adi, manawi iyasa lumbung, dhawah esri pecaknya, sampun jangkep menggah saka kang denukur, kajawi tangkping ngandhap, lan kajawi purusneki.– 03 –Ngukur wiyare kang saka,lajeng kangge ngukur panjangireki, ugi gansal petanipun, bumi banyu prawata myang sangkala geni jangkep gasalipun, dhawah bumi kang prayoga, teteg watekipun bumi.– 04 –Dhawah banyu watekira, apan srepan punika (ng)gih prayogi manawi dhumawah gunung, watek
prayoga esri dhawahnya, pandhapi dhawaha kitri.– 06 –Kalih punika prayoga, bilih masjid gana ingkang prayogi, sanese masjid puniku, manawi dhawah gana, tamu angker utawi singit kalangkung, kaliyu datan prayoga, geringan kang
watekneki, depugeran watekipun, pitados saha kekah, sampun jangkep ing pundi kaparengipun, tebihing (dn)dhapi lan griya, ugi wonten ukurneki.– 10 –Pecaking kang gadhah griya, pan sakawan etanganipun nenggih, awit bale etangipun, omah latar pawuhan, dhawah bale punika ingkang pakantuk, dene yen yasa gedhogan, tuwin kandhang kebo sapi.– 11 –Palangipun pinecakan, kajawine pepurus ingkan manjing, kiwa miwah tengenipun, sakawan etangannya, candhi karta rogoh sampoyong puniku, ingkang sae dhawah karta, kalayan dhumawah candhi.– 12 –Saka
dhawah candhi prayoga, ing tebihe saking treping pantinipun, ingukur kalawan pecak, gansal petananireki.– 13 –Awit etanipun karta, baya tura samaya angemasi, utami ingkang dhumawuh, ing wewilangan karta, nengna wau titi etangnya ki
pepujinira nutug, bakdaning pepujian, Gathuk matur alim dalem Kyai Byur, kawula nyuwun wasiat, basanipun tiyang abti**).– 15 –Nunutut sadhengah kewan, bokmanawi ing tembe ngingah
cendhak, mangkene basanireki.– 16 –Seka leka seka leka, singa buntuk idhepa idhep ing idhepku tut sing saujarku, mung iku ora liya, lamun sira kapareng angelus-elus, marang sadhengahin kewan, kang dadi parenging ati.–17
lamun pinareng ing mangsa, bokmnawan tutut yekti.– 18 –Gahuk nuwun-nuwun nembah, sakalangkung kapundhi sih
dumegekken kayun, ing saparan tanpa sedya, ngulati ingkan lunga nis.– 20 –Amung pangestu paduka, rahayune ing lampah
–Wus tumurun sangkin Murya, ngidul ngilen wus ngambah ing pasisir, tan winarna lampahipun, prapta ing palabuhan Pakalongan kendel ing tepining laut, anom udhuning juragan, kang sangking liyan nagari.– 22 –Menawi ari kalihnya, binekta ing nangkoda, sangking Gresik nunut utawi pinupu, mring pawong-sanakira, dupi mudhun juragan kang sangking laut, tinon
endi jantungku, amung ta karuhana, ing dunungmu awet mangkene kabanjur, kadya kinjeng tanpa soca, wau
mudhun marang ngandhapping wukir, ki Waskitha wus tumurun, pinanggih lan rahdyan, mangenjali matur kawula ingutus,
prayoga, sampun kerit Gathak Gathuk tansen pungkur, sang wiku mapag wiwara, wus tundhuk rinangkul aglis.– 28 –Kulup ingkang nembe prapta, sajarwaa kekasihira kaki, lawan ngendi pinangkamu, sayogene lereppa, aneng
karawitan, wittipun tan ana malih.– 09 –Sangking kakawin myang kidung, kadi kadang anjarwani, ing
sambada ing tembang, manawa katambang balik, denkacakup ing pangucap, titika dipun katitik.– 17 –Patitike ywan wus putus, pan wus cinariteng Sruti, sru trep tita ing purwaka, mangka kenging anganggepi, ing cipta ya dyan patutta, ing tembang sambang manawi.– 18 –Ana wadi kang sinamun, sinuksa sari-sarining, buhana sabawaning tyas, lair ing
akathah, pangehna ing sarireki, sarira paran bedanya, ambawa ambawani.– 22 –Ingkang kadi mangkoneku, endi ulun amurwani, ing
–Salwir bawaning kang sinung, ing wadi widagdeng kuwi, among jagad jaga-jaga, arjuning ngrat tan kaesthi, saesthining asthagina,
angrudatin.– 30 –Rudating angayun-ayun, wahyu-wahyaning sakalir, kaliliran kalairran, lairing wahyu-winaris, waras ngeniraken maras, marassaken jiwaragi.– 31 –Noraga tegeng anurut, anurut rat pinirit, mirit angipat kiparat, puret pepet tan pinipil, papalla sangking sikara, sukura suker singkinkir.– 32 –Kertya pakarti katutur, titir pamantara titi, tatas pandining walgita, tan pegat amagut kapti, kaptine ingkang kampita, pitaya den pitayani.– 33 –Yen ing tyas pan aywa tambuh, bubuhanne wong ngaurip, angarep-areppa karya, karyane
kawaratan ing mamanis, menuhi manah madada, moneng manengku ngenani.–35 –Kawining Hyang Yama laku,
nadyan ana hru sayuta, sedya yu pan denpayungi.– 49 –Ing agama payungipun, rineksa tebih ing westhi, dyajan ta
jurit, nistha madya utamanta, mantri ngmasi rumiyin.– 57 –Ing lelakonne keh kantun, kaputungan tyas kang nulis, sepi
bawamba, abuning rat ing saricik.– 59 –Ing angga akarem liwung, ing pangiwa angenani, tulaten namung pinampar, tan wrin
Gathuk eca ing tyas, Kawiswara ngandika lon, kulup ywa dadya tyasira, ingsun tan pisan-pisan, risi kanggenan sireku, amung supaya wuwuha.– 03 –Kawruh utamining urip, tumekane ing delahan, angidulla bener angger, marang ing Salamet arga, kono ana
darbe kuwasa.– 06 –Wau mesem sang maharsi, kulup ing pangestuningwang, Gathak Gathuk awotsinom, kawula anyuwun barkah, pinaringana kuwat, (n)dherekken wayah pukulun, angsala idin pandonga.– 07
Panegaran, lajeng ing lapahira, Gathak Gahtuk tanseng pungkur, wus ngancik sukuning arga.– 08 –Sumawuring sari-sari, ganda arum amrik ngambar, gantya ingkang winiraos, ing dhepok
Sekar ngandika alon, Sabar Maklum den agepah, ing langgar resikana, bakal ana tamu, utama calon olia.– 11 –Sabar Maklum mundur aglis, ing langgar wus ginelaran, Seh Sekar gya kondur alon, ngalela lenggah ing langgar, rahadyan wus katingal, ingawe sang wiku gupuh,
mung ywa pegat ing paminta, lumintu ingkang lampah, yen pinareng wektunipun,
Palembang, Panembahan Madurane, aseba mring Giri Liman, angling Prabu Satmata, sukur pepeg anakingsun, sami limuta kaliman.– 18 –Sadaya tunggala kapti, sampun wonten kang sulaya, arempega kang wiraos, sami ababar sosotya, sami miyak warana, sampun wongen masang semu, den anglela den tetela.– 19 –– 20 –Jeng Suhunan adiluwih, ambabar kang pangawikan, tegese sariraningong, iya sadar jenengamba, iya jenging purab, iya Alah Sukma Subur, jeneng urip lawan jagad.– 21 –Jeng suhunan Giri-westhi, ambabar kang pangawikan, tegese sariraningong, imam urip lan nugraha, budi uriping Suksma, urip sara Allah iku, mangkana ing kawruhamba.– 22 –Jeng
amartani lapahipun, anguripi ing sajagad.– 23 –Penembahan Madura ngling, ambabar kang pangawikan, aran kanugrahane, kundhi Allah ta punika, tegese kundhi ika, nabi Allah jatinipun, jinaten ing nama Allah– 24 –Pangeran Palembang angling, ambabar kang pangawikan, tegese sariraningong, tegese Allah punika, Allah ingkang amurba, angurip Mahaluhur, amisesa purba dhawak.– 25 –Prabu Satmata mangkya ngling, ambabar kang pangawikan, sami lan Allah purbane, kang ngawruhi iya Allah, kaping kalih nur badan, kaping tiga rasul iku, kaping pat Datollah ika.– 26 –Seh Siti Jenar
kang amurba iku, kang misesa ingsun uga.– 27 –Wali sadaya mangkya ngling, Siti Jenar Kadariyah, katerasan iku linge, Siti Jenar sigra ngucap, adoha yen benera, ingkang perak iku embuh, iku Allah
tan langgeng aneng dunya, Siti Jenar iku luput, tembe mangke ngaku Suksma.– 30 –Pan wonten lakone nguni, sami ambabar sosotya, sampun aling-aling kang wong, sami amiyak warana, aja na salah cipta, kene yen warahen dudu, anging panggah Siti Jenar.– 31 –Prabu Satmata mangkya ngling, Seh Lemah Bang kamanungsan, sanak pakenira kabeh, tan beda lan pakenira, nanging sampun anglela, manawi dudi klurung, akeh wong kang anggegampang.– 32 –Kathah wong kang tanpa yekti, tanpa yun angguguruwa, akeh kang (ng)gegampang kang wong, dene warta
punang rare angon age, lumayu asumbar-sumbar, amareg mring ngayunan wonten Allah kari iku, katungkul ya angon menda.– 40 –Prabu Satmata mangkya ngling, rare iku kudu pejah, khukhum**)ena aja suwe,
sadaya sampun sirna, gawok sakeh kang andulu, dhumateng Seh Siti Jenar.– 44 –Tuturku kang wus kawijil, Seh Lemah Bang wus anyata, katon kandel kumandele, nanging pilih kang abisa, kadi Seh Siti Jenar, akeh mandheg aneng catur, pinentog mundur plarasan.» ) Ugi kasebut Prabu Setmata*) Prayoginipun Mahribi**) Prayoginipun khukum=kaukumPUPUH XXXIXD U R M A– 01 –Lawan malih raden sira kawruhana, pan ana kawruh malih, crita Wringin-sungsang, wajibe kawruhana, anggiten dipun sayekti, sajroning mana, lan angger ngong jarwani.– 02 –Wringin-sungsang wayahira tumaruna, luhur tan ngawruhi, panjere satunggal, tambenipun sekawan, pupusipun mung sawiji, pange sakawan, wohe retno-di luwih– 03 –Kulitira kang wringin kancana mulya, daging
kaki tengah kawruhana, lalima kathahneki, ingkang aneng tengah, aran peksi-dewata, anadene kang angapit, peksi sakawan, iku wajib ngawruhi.– 05 –Poma-poma angger sira kawruhana, apa asalmu dhingin, iku kawruhana, asal sangking
metu kuping, apan suker ika, apa ta metu netra, iku pasthi moler kaki, yen metu sirah, pasthi pecah kang reksi.– 08 –Lamun metu ing embun-embunan radyan, kang pasthi bolong kaki, lamun metu grana, yektine jember uga, lamun metu cangkem najis, lan ngendi baya, margane lamun mati.– 09 –Lamun metu ing jubur langkung najis ya, yen metu puser ugi, pasti bojot ika, lah ngendi ingkang marga, lamun ing wulu kang margi, lah iku mokal, marga kalangkung rungsit.– 10 –Lah ta raden angger sira tetakona, liyane marang mami, kabeh takokena, purwa madya wasana, takokna dipun
angayawara, dipun weruh ing sajati, basa ngakerat, enggon wong agung sisip.– 12 –Anadene enggone wong kang sampurna, tan doyan tan ing ngakir, aneng Darussalam, enggon wong agung mulya, iku gurokna sayekti, ing Darussalam, iku suwargi ening.– 13 –Tegesipun kang Darussalam punika, wujud mukal kang pasthi, iku gurekena kang aran
karsaning parentah, kawula teka nglakoni.– 02 –Ping pindho ingaran tapa, geniara iku dipun lakoni, anadene artinipun, malebu ing dahana, yen kabrangas ing ujar iku den teguh, yen denucap ing tetangga, mapan tan nedya gumingsir.– 03 –Kaping tiga banyuara, tegesipun punika tapa ngeli, mapan anut ing pitutur, rembuge pawon sanak, lan nasabi ing wong kawiranganipun, iku laku kang utama, wong awas ing Suksma jati.– 04 –Kalawan kaping patira, tapa ngluwat amendhem jroning siti, iya iku tegesipun, aja ngatokken uga, ing becike awake dhewe puniku, miwah lawan lakunira, pendhemen dipun aremi.– 05 –Kalamun ta malihira, dipun andhapasor sareh ing budi, den kalah*) ing parapadu, utamakna ing lampah, iya iku wong bekti marang Hyang Agung, iku aranne wong lanang, iya wong menang prang sabil.– 06 –Iku ganjarane benjang, cinacadhang manggon ing sawarga-di, ingkang dahat adiluhung, kang aran Darussalam, sarwa muwah adi-adi sakalangkung, pan sampun karsaning Allah, kang duwe wong aprang sabil.– 07 –Wong aprang sabil punika nora lawan si kopar lan si kapir, sajroning jajamu iku ana prang Bratayuda, luwih rame ayuda pupuh pinupuh, iya lawan dhewekira iku jatine prang sabil.– 08 –Sampune amenang aprang, nuji ngancik ing nagri Maespati, amboyong Kencanawungu, nuli jumeneng nata aparentah**) sakathahe para ratu, datan ana kang amalang supami jumeneng aji.– 09 –Iku poma ala poma, aywa mamang manahira sayeksti, poma setyana iku, ujar kang dhingin uga, den prawira anganggit sajroning kalbu, iku laku kang utama, tan ana ingkang nyameni.– 10 –Lawan malih atakona, sampurnane ing niyat lawan takbir, miwah sahadat punika, kalawan yen sakarat, poma raden punika tan dipun antuk, lawan sampurnaning pejah, takokna dipun patitis.– 11 –Pan lilima kathahira, gurokena iku dipun mangerti, iku
arannipun, iku wajig kawruhana, tegese sawiji-wiji.– 14 –Ingkang aran bumi retna, tegesipun dhadhanira pribadi, bumining manungsa luhung, iku gedhong kang mulaya, ingaran astaning Islam iku, lawan kaping kalihira, bumi kalbu denwastani.– 15 –Bumi kabu tegesira, astane ing iman kang sajati, kaping telu bumi jantung, iku ta ingaranan, astane anenggih sakehing kawruh, lan malih kaping patira, ingaran bumi budi.– 16 –Bumi budi tegese, astanane ing puji lawan dhikir, lawan kaping pimanipun, bumi jinem
satuhu,lawan kaping nemme ika, bumi suksma den arani.– 17 –Utawi kang bumi suksma, iya iku astanane ing ngelmi, nenggih kaping pitunipun, ingaran bumi rahsa, bum rahsa apan iya tegesipun, astaning***) ing paningal, asmaradana gumanti.» ) Prayoginipun den ngalah**) Prayoginipun amarentah***) Prayoginipun astananePUPUH XLIASMARADANA– 01 –Raden kawruhana malih, prakara kang langit sapta, ana ing sira
kaping pitu ika, roh-kapi wastanira, anenggih ing tegesipun, langit roh satunggal-tunggal.– 04 –Tegese langit jasmani, tinitahaken ing Allah, amepeki ing uripe, ana ing jasa sadaya, langit roh-nabati ka, amepeki uripipun, salire badan sadaya.– 05 –Ingkang langit roh-napsani, amepeki ingkang karsa,
nggo mbukak Ojo Dipendem bengi iki sing lagi adem howone. Kanggo arek-arek sing kaet ngrungokno, ora perlu kuatir layang curhat durung
“Mas Aris sing tansah tak angen-angen, sing adek kangeni, sing adek trisnani, sepurane lek kudu koyo ngene. Telung sasi iki aku terus
wedok sing mungkin ora pantes duwe angen-angen duwur nang sampeyan. Aku dudu sopo-sopo, aku ora duwe opo-opo tapi siji mas sing aku duwe yoiku trisno. Trisno
maneh asal sampeyan iso teges. Tak enteni jawabanmu, apik opo elek tak tanggunge dewe. Aku mung pingin ngerti. Soko adekmu sing tansah mikirno
“…sopo ae sing ngrungokno layang-layang sing wes tak wacakno ojo lali jupuk pelajarane. Trisno ancen ora salah tapi lek trus ngawur njur ora mikir yo iso dadi molo. Mulo iku konco-konco kabeh ojo lali tansah eling lan terus waspodo. Duwe masalah ojo dipendem, tokno cek awakmu iso lego nang ndi maneh lek ora nang acara sing podo awake dewe gandrungi..Ojo Dipendem! Ketemu maneh sesuk bengi karo layang-layang liyane. Kanggo nutup acara bengi iki wes tak siapno lagu soko band idola ST12, mugo-mugo iso dadi obat kanggo ati-ati sing lagi
June 16, 2014 | wongedansurabaya	Jenenge wong omah-omah wis biasa lek kadang bengkerengan. Sebabe ora mesti sing abot-abot. Kerepe malah saka sing sepele. Ngunu uga nang keluargane Wiji karo Diman. Duwe anak siji lanang sing lagek lucu-lucune mulane iso ngge hiburan bapak emake. Ning arek kaet iso mlaku pingine yo mubeng ae, garai emake sing ngemong gempor.
“Pak, celeki ki anakmu. Kumbahane sik akeh kae,” omonge Wiji nang bojone sing
“Yo gak popo tho, dicekel anake dewe ae gak oleh,” Diman sik nyauri.
“Iyo lek dicekel thok. Wong karo anakmu trus diemplok, lek gak diguwak ngunu kok. Lek ngemplok gelas trus yok opo?”
“Malah apik,iso melu jaranan suk.”
Wiji menteleng. Tomin cilik sik ae mlaku ngubengi omah karo nyekeli opo sing nang cedeke.
“Gek ndang kok. Cek ndang mari
bakpao iku. Tomin kroncalan, ora gelem digendong. Arek cilik iku sik pingin dolanan.
“Keloni ya?” omonge Diman karo nggawa anake nang kamar.
Wiji mlaku nang mburi, nerusno lek umbah-umbah karo mesisan adus. Nang kamar, Diman sing ngeloni anake wis bablas tekan Kebraon, turu. Tomin sing masio wis adus, mangan, durung ketok ngantuk. Ndelok bapake merem arek cilik iku
iku mlayu mlebu kamar. Nang kamar Tomin nangis banter. Arek cilik iku kejlungup pas kate mudun saka kasur.
“Pak! Kon njaga anake malah ditinggal turu, delok iku anakmu njlungup,” bengoke Wiji karo nggendong anake.
Diman sing krungu rame-rame tangi. Wong lanang sing kekeselen mulih kerjo iku ketip-ketip matane.
“Lha iku mau tak keloni kok.”
“Ngeloni kok ditinggal turu. Iku areke mudun dewe gak eruh.”
nyonyor. Diambungi anake iku mergo rumangsa salah.
“Ojo diambungi ae, tangi ngko.”
Kedadean Tomin tibo saka kasur wis pirang dina. Irunge karo lambene wis kaya biasa maneh. Ning selot umur selot akeh maneh
ngemong anake. Mulih kerjo, adus, mangan trus turu.
Lek kon ngemong anake jare kesel, ning lek nongkrong sik seneng. Opo
“Gak…gak. Iku mumpung anake wis turu, tak metu sediluk.”
Jenenge wong lanang lek ono bal kaya ndelok wong ayu. Opo maneh rame-rame nang poskamling, ngemil karo ngopi. Lek trus mulih dewe, ora gugah-gugah yo ora masalah. Wis mulihe bengi, ngugahi kon mbukakno lawang iku sing akhire dadi perkoro. Kaya bengi iki. Wiji ngomel-ngomel mergo wis enak-enak turu kudu tangi mbukakno lawang. Kaet isuk wis kesel ngurus omah karo anake, bengi wayahe turu malah ditangekno.
“Sesuk lek ngene maneh gak tak bukakno lawang,” omonge Wiji.
“Gak…gak. Sesuk wis mari kok bal’e.”
“Ho oh, gek turu maneh kono.”
Masio mangkel akhire Wiji budal turu maneh. Diman langsung mlungker sanding anake trus numpak kapal laut, ngipi.
Sore mari mangan Diman siap-siap. Wong lanang iku wis adus. Sarunge sing biasa ngge turu disampirno pundake.
“Kate nang ndi maneh? Jare wis mari,” takone Wiji.
“Anu…aku lali. Wayahe rondo iki mau,” omonge Diman mbujuk.
“Pisan iki ae, Mak. Mosok gak rondo, lak gak enak karo wong-wong,” omonge Diman kalem.
Wiji mlengos trus mlebu kamar. Diman mesem trus budal nang poskamling. Ora rondo ning nontok bal.
Mari nontok bal, Diman mulih. Biasane nyeluki bojone pisan pindo wis dibukakno lawange. Iki wis bolak-balik ora ono suwara saka njero.
“Mak, bukakno lawang,” bengoke Diman rada banter.
Nang njero, Wiji bukane ora krungu. Wong wedok iku wis tangi
594 derajad pesagi (#26th)
Lambda Orionis utawi dipunsebat ugi dados Meissa lan Heka, inggih kalebet lintang binar ingkang dipundamel saking raksasa biru lan kurvcaci biru pethak ingkang panas.[3]
^ Dolan, Chris. "Orion". Diarsip saka asliné ing 2013-02-15. Dijupuk 2011-11-28. ^ Three Kings and the Cape Clouds at psychohistorian.org
^ (en)Orion(dipunundhuh tanggal 16 Pebruari 2013)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Orion&oldid=936532"	Kategori: Rasi lintang	Menu navigasi
Tembung sandhi acak kanggo $1 wis digawe lan dikirim maring $2.
Tembung sandhi kanggo akun anyar kiye teyeng diganti nang kaca ganti tembung sandhi seuwise mlebu
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sola&oldid=976079"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Sajatine ora ana apa-apa awit duk maksih awang-uwung durung ana sawiji-wiji, kang ana dhingin Ingsun, sajatine kang maha suci anglimputi ing sipatIngsun, anartani ing asmanIngsun,
Ingsun iku rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake adam asal saka anasir patang prakara, bumi, geni, angin, banyu. Iku kang dadi kawujudaning sipat Ingsun, ing kono Ingsun
Ingsun anata malige sajroning betalmukarram, iku omah enggoning lalaranganIngsun, jumeneng ana ing dhadhaningg adam. Kang ana sajroning dhadha iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem , yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati
sajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmukadas, iku omah enggoning pasucenIngsun, jumeneng ana ing kontholing adam. Kang ana sajroning konthol iku prinsilan, kang ana ing antaraning pringsilan ikku nutpah, yaiku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati, jumeneng sajroning nukat gaib, tumurun dadi johar awal, ing kono wahananing alam akadiyat, wahdat, wakidiyat, alam arwah, alam misal, alam ajsam, alam insan kamil, dadining manungsa sampurna yaiku sajatining
Ingsun anekseni ing DatIngsun dhewe, satuhune ora ana Pangeran anging Ingsun, lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku utusanIngsun. Iya sejatine kan
tan kena ing pati, iya Ingsun kang eling tan kena ing lali, iya Ingsun kang langgeng ora kena owah gingsir ing kaanan jati, iya Ingsun kang waskitha, ora kasamaran ing sawiji-wiji. Iya Ingsun kang amurba amisesa, kang kawasa wicaksana ora kekurangan ing pakerthi, byar sampurna padhang terawangan, ora karasa apa-apa, ora ana katon apa-apa, amung Ingsun kang anglimputi ing
Ingkang saged, ingkang kewasa, boteng angresepi ing jagad,
Tiyang ulah sastra tuwin ulah puja Samadhi boten wonteng ingkang anut ing pamardining Panditha, tanpa damel , sagung japamatra mboten wonten ingkang katarimah, adil khukum mboten anglabeti, temah dados
sinengkeran, ingkang suko bingah namung : segawon, babi, sami ing openan, panilala tinuwukan erah kalian daging. (18)
Ing Jaman Kaliyoga kathah ingkang dados sababing perang ageng, inggih punika pawestri, siti, miwah rajabrana. Mila kaenget engetan. Sang Sujana sampun pijer olah arta, amrih dhateng tiyang estri. (7)
Sutirman Eka Ardhana (Jogyakarta-Indonesia) PANTAI SUWUK, KEBUMEN | puisipenyair5
Datan saget kadunungaken ing budi pra kawulo, sabab handulu kahanan kamot ing sanepan
Datan sadengah titah gyo purna mratelakaken kang dumugi
lamun taksih eling ing pepeling lamun taksih setyotuhu mring piwulanging werda suci
Sang Nata gyo jumangkah, nungkulaken kyai
minturut dawuh soho piwulang ing werda suci
Sakawit sadya puniko hamung kinaryo hangunduh wohing pakarti
inggih punika salah satunggaling pengusaha saking Amerika ingkang ndherek bangun perusahaan ingkang sak punika misuwur kanthi sebatan The Walt Disney Company, sesarengan kaliyan rayinipun Walt Disney.[1]
Roy miyos wonten ing Irlandia, Kanada Elias Disney lan ing Inggris - Jerman - Amerika Flora Call Disney ing Chicago, Illinois. Roy gadhah tugas wonten ing Angkatan Laut Amerika Serikat saking taun 1917 - 1919, lajeng setaun sasampunipun, sedherekipun inggih punika Walt nyobi kanggé nggabung kaliyan Angkatan Dharat Amerika Serikat ananging dipuntolak amargi yuswanipun dèrèng nyekapi. Roy lajeng dipuncopot saking jabatanipun ing tugas militer sasampunipun kénging cidera, lan lajeng dados bankir ing Los Angeles. Ing taun 1923, Walt pindhah dhateng Hollywood, lan gabung kaliyan Roy. Roy lan Walt ingkang mrentahaken dipunbangun Griya Kit saking Griya Cut Pacific Ready (perusahaan Los Angeles) lan ing taun 1928, kekalihipun mbangun dalemipun sekedhik maka sekedhik wonten ing Lyric Avenue. Dalemipun Roy lan Walt ingkang alit lajeng dipundamel lan dpundamel ageng lan boten sami persisi kados ingkagn dipunketingalaken wonten ing katalog Tjoet Griya Siap Pasifi.
Walt Disney Productions[besut | besut sumber]
Walt inggih punika toyang ingkang kreatif gadhah ide kanggé damel lan ngrembakakaken usahanipun, déné Roy ingkang mesthekaken bab kauangan ing perusahaan kasebut supados saged tetep stabil, lajeng Roy lan Walt saged damel Disney Studios minangka sedherèkipun, ananging Walt lajeng numbas sepalih sahamipun Roy ing taun 1929, kados déné Max lan Dave Fleischer ingkagn saingan nguasani Studio Fleischer, lan Roy inggih punika sanes co-produser. Roy lajeng ingkang dados pejabat eksekutif ingkang paling inggil ingkang sepisanan ing perusahaan ingkang dipunbangunipun kaliyan Walt ing taun 1929, sanajan ta irah- irahan ingkang resmi boten dipunparingaken ngantos taun 1968. Piyambakipun ugi mbagi peran minangka KEtua Dewan kaliyan Walt saking taun 1945. Ananging Walt lajeng ngasoraken Roy minangka ketuanipun ing taun 1960 saéngga piyambakipun saged langkung fokus wonten ing aspek-aspek kreatif perusahaanipun. Sasampunipun sedanipun Walt Disney ing taun 1966, Roy lajeng nunda kanggé pensiun supados saged ngawasi pembangunanipun Disney World lan lajeng gantos namanipun dados Dunia Disney minangka tandah kaurmatan kangge sedherekipun punika. Roy lajeng dados presidhèn Walt Disney Production ing tanggal 15 Desember 1966 lan saged tetep ngantos taun 1968.
Roy inggih gadhah setunggal garwa inggih punika Edna Francis ingkang dipunnikahi ing sasi April 1925 lan saged langgeng ngantos pungkasaning gesangipun, lan pinaringan setunggal putra inggih punika Roy E. Disney, ingkang miyos ing tanggal 10 Januari 1930. Ing sadanguning gesangipun, Roy boten purun dipun ekspose deéning media lan dados misuwur kados sedherekipun, Walt. Piyambakipun inggih isin dhateng kamera lan minangka individu ingkang pasip saéngga namung wonten sekdhik asilng fotonipun ing publik. Sasampunipun Walt Disney World dipun bikak ing sasi Oktober 1971, Roy Disney lajeng pensiun. Piyambakipun lajeng seda lan dipunsarekaken ing
koh Amérika SarékatLair 1893Pati 1971Kategori ndhelik: Artikel mawa hCards	Menu navigasi
dipas-paske, ge alesan ngerepiu kancane, hehehe
dandan. Isuk iki ora kaya biasane Wiji atek rok sepan, nduwurane hem putih. Sing nggarai Diman mecicil, sepane Wiji nduwur
“Ganti. Rokmu iku kendeken.”
“Yo dikeine sakmene. Isuk-isuk kok wis ngajak gelut, mbencekno.”
Wiji mangkel, Diman yo mangkel. Wiji ora mungkin salin mergo klambine ku wis seragam sing dikei saka pabrike. Akhire wong loro iku meneng-menengan.
“Mulihe bengi, ngko langsung diterno nang omah.”
“Gak popo, tak enteni.”
“Ngko kesel ngenteni nesu maneh.”
Ditangkep pulisi aku ngko,” omonge Diman maneh.
Wiji sik meneng. Luh’e sing netes diusapi atek tisu nang duwur mejo.
kaya ngunu rasane kudu dijak mulih ae, ora kerjo.
“Nang nggon sing koyok wingi, ojo suwi-suwi,” omonge Diman.
Wiji ora nyauri, mung mesem terus dada-dada. Atine Diman selot abot. Wong lanang iku cemburu, masio ora ngerti sopo sing kudu dicemburoni.
“Man, lapo ndok kene?”
Mari mulih kerjo, Diman mulih diluk nang kosan adus terus budal maneh kate mapak bojone. Wingi Wiji mulih jam songo, saiki mesti luwih bengi soale sisan penutupan
tapi edan. Sing biyen kakean sing dijaluk, dipadakno aku iki pegawe. Eh jebul selingkuh. Sing saiki koyok koco. Tukaran sithik semaput, trus andalane ngancem bunuh diri.”
Bakul warung mesem krungu curhatan-e Wagiyo.
“Lha iyo, saiki dadi ayu ki yo gampang. Garek lek ngramut ae. Ning ngene lho, opo iso ayu terus. Ben dino ketemu iku-iku ae
padu sanadyan wis rumasa luput, iya ngaku bener, muni sawetu-wetune, saupama
nganggo angger kang kinandhut ana sajroning wetenge, kang luput ya ngalah, awit
satemene wis sumurup marang kaluputane, ananging sarehning wis tetela mangkono,
becik kang bener bae kang gawe karampungan: ngalah, wong kang ngrungu padha
ngarani: pinter: apa becik diarani: bodho. (MB)
juweh kawruhe tumempel ing lambe kumruwuk angebeki papaning pasamuwan katut ing
angin mrana-mrana. Beda karo wong meneng, kawruhe sumimpen ana ing ati wening,
metune ora sarana lambe, katampan pucuking pen mili amber ing papan tulis
kowe kepener nesu lan srengen, prayogane wong sing kok nesoni lan kok
srengeni mau kongkonen enggal sumingkir, utawa kowe dhewe sumingkira sauntara.
Aja tetemon karo wong liya. Sabanjure menenga lan etung-etunga kanti sareh
wiwit siji tekan sepuluh. Klawan mangkono atimu bakal bisa nimbang-nimbang apa
nesu lan srengenmu marang wong mau bener, apa malah dudu kowe dhewe sing luput.
ngerti yen wong mau ora bakal wani utawa ora bisa nglawan. Pakarti kaya ngono
mau kejaba ambeg siya, uga wong sing disrengeni durung
gedhene nganti wani mbandakalani kekarepane. Wong kang nduweni sesipatan kaya
mangkono mau prayoga enggal ngelingana menawa laku jantraning jagad mono wis
liya kang ngerti. Amarga yen sengitmu mbok kandhakake marang
liyan prasasat kowe mamerake alamu dhewe. (BBB)
BRHOBOSAN - MANUNGSO Nalika asmara ndadekke cilaka Kasebab roso ati kang disikso Anggone nyikso nganggo roso tresno .... Kabeh mau takdire kawlo
teks pidato bahasa jawa krama kembang jambu sedhompol mekroke pitu, rujak wuni rujake wong wetan kali, rujak wuni rujake wong wetan kali sing taberi ja ketungkul, parikan 4 wanda 6 wanda, kembang salak sumebar tengahing bulak aja anggak luwih becik sing,
artine blumbang akeh wadere Artikel ''teks pidato bahasa jawa krama''
bedhah ing pinggir, dondomana jrumatana, kanggo seba mengko sore. Mumpung gedhe rembulane,
suwun pak anang berkat njenengan kulo luwih gampang nggarap soal un smpReplyDeleteChoero
Dewe sing ana pinggir kiwa (bubar acara Jumenengan ana Karaton Solo)
kuota sepisan jumlahe 25 kaos, dados enggal-enggal mundut sak derenge telas amergi “limited edition” khusus kagem Boromania Cyber™ kemawon.
pripun kabare, sampun dugi malang to nggih?
kok mboten wonten nderek urun rembug bahas kaos cyber, sampeyan sampun pesen ukuran XL punapa dereng?
[Reply]	Syarief the Cyber™ February 2, 2009 at 7:50 am
yang pesen kaos banyak & brarti anggota kita
pesen kaos malah pesen 2.Tembang awakmu pesen1 nganti ngumel yo kuwi.Hwa..Ha..
akeh ki .. mengko bapake nganggo kaos anyar ,
nuwun sewu nggih, kangge ramen-ramen......ReplyDeleteAnonymousDecember 22, 2014 at 7:35 AMMonggo Kang mochtar...ReplyDeleteMustofa MuhammadDecember 27, 2014 at 7:57 AMTumben kang Mochtar nembe tumon... ora
sampun wonten pemasoke, pak Mraz! menapa ngersakaken???
lek ora ngono ora artis yo pak?
aku sing katrok opo aku sing uun
Gambang_Suling&oldid=985619"	Kategori: TembangTembang Dolanan	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.46, 2 Maret 2016.
bicara kaliyan sing nduwe ringin kembar kuwi..(tadi ibu bicara
LahirSUYUDANA LAHIR1 Jejer ing nagari Ngastina, Prabu Krisna Dipayana mios ing pancaniti, ingkang sumiwi putra Raden Arya Dastrarastra twin Raden Arya Widura, miwah patih Gandamana, Resi Dewa Brata pinuju tugur wonten Ngastina, awit Retna Anggendari anggenira wawrat sampun dewasa**1. Ingkang dipun rembag anggening anggarbini Dewi Anggendari wau, dene sampun dewasa dereng wonten antawisipun lair jabang bayi**2. Srinata lajeng angarsa tindak ing kaputren
LDII.2 Madeg ing gupit mandragini, sang padmi wara Dewi Ambiki twin Retna Ambini, miwah putra Dewi Kunthi Nali Branta. Imbal wacana, dene sang nata dangu dennira mios ing pancaniti. Dereng watawis dangu kasaru rawuhipun nata Krisna Dipayana, pinethuk ing garwa, miwah Dewi Kunthi methuk aken ing raka Raden Arya Pandu Dewanata, Dewi Madrim tan pisah, sampun satata lenggah. Sri Krisna Dipayana imbal wacana, anggenira dangu mancaniti. Sang prabu
ing nagari Gumbarja, Sri Yaksendra prabu Kala Werdati, ingadep patih Kala Pramuka, emban yaksi nama Yaksiki**1, ingkang rinembag, badhe males ukum dateng raja Ngastina, duksedaning rama dening prabu Krisna Dipayana**2. Emban Yaksiki amambengngi, luung anduta punggawa ditya rumiyin supados adamel margi ngiras mepag wadya bala, awit dereng
samampta, lajeng bidal Togog twin sarahito dadya cucuking lalampah**2. Mangkono lampahira. Sareng dumugi ing margi kapapag wadya Ngastina ingkang andum barana dateng para fakir miskin. Wasana sulayaning rembag dadya prang**3. Mboten wonten kang kasarran lajeng
Swara**2. Ingkang rinembag, putra kakalih sami kepengin suwita ing nagari Ngastina**3. Wasi Teja nata suking galih**4. Bambang Teja Sabawa twin Bambang Teja Swara nuun pamit rinillan. Lajeng bidal ingiring cantrik kakalih, lajeng lampahipun. KamusWasi Teja Noto = Wasi;
Madeg ing jonggring saloka, Sang Hyang Guru miyos lenggah ing marcukanda, ingadep para jawata, ingkang mungging ngarsa Sang Hyang Narada, Sang Hyang Brama, twin Sang Hyang Endra, Sang Hyang Sambu, Sang Hyang Yamadipati**1. Sang Hyang Miwah ngandika marang Sang Hyang Kaneka Putra**2. Punapa ingkang dados gegering suralaya**3. Sh Narada matur; punika pratigya nira Retna anggendari, karya cacangkoking prang Bratayuda Jaya Binangun**4, Sri Krisna Dipayana sampun anekseni, ing benjing dadosing prang, Sang Hyang Narada sampun tumurun maring Ngastina**5.
garwanira kang putra raden Arya Dastrarastra dyah anggendari arsa ambabar**5, marma sang resi gugup arsa tindak marang ing Ngastina**6,
Yaksendra dupi miyarsa duka yayah sinipi, lajeng dawuh dateng patih Kala Pramuka, kinen siyaga kaprabaning ngayuda karsa
Madeg ing nagari Ngastina, ing dalem kaputren prabu Krisna Dipayana, anjenengi dennira arsa ambabar Dyah Anggendari**1. Kasaru rawuhira resi Bismo. Prabu Krisna wawarta, lalampahan nira ingkang putra**2.Resi Bisma matur; punika sampun karsaning jawata,kaelokaning lalampahan lahiripun jabang bayi badhe ujud satus kaselappan wanodya**3. Kasaru gara-gara andatengi, rawuhira Sang Hyang Kaneka Putra, praptanira sasanti mring prabu Krisna Dipayana**4, ngungudang ngandika; eeee, kaki prabu Krisna Dipayana, wruha nira, ingsun iki angemban dawuhe Hyang Sukma Kawekas**5, iku sutanira kang anggarbini, wus kinarsakake dene Hyang Sukma Kawekas**6 sutane Dyah Anggendari lair satus kaselappan wanudya, iku diarani Kurawa**7, ing tembe iku dadi mungsuhe anak Kunthi Nali Branta**8, ing tembe prang Bratayudha Jaya Binangun**9. Sang Dyah
inggih bela prasetya, ing tembe prang jaya binangun hamba dadoso tatawuring prang, saraya nira putra kula Pandawa**4.
aja sira walang ati, amarga kabeh-kabeh mau atas karsaning jawata luwih**2, ing tembe putra nira kang pamadya wus pinasthi anurun aken para nata ing tanah jawa, suwunnen kewala marang jawata**3. Sri Krisna Dipayana amit mring putra arsa miyos sineba, Dyah Kunthi twin Dyah Madrim sumongga, nyuwun idin arsa semedi, kang rama anjurungngi, sigra jumeneng arsa
ing pancaniti, ingkang sumiwi putra Raden Arya Pandu
Sri Krisna Dipayana jumeneng ing dampar ngandika**1;
karsa martapa wonten ing sapta arga, wukir retawu, sisilih Begawan Abiyasa**3. Para ratu manca praja samya saur paksi ; kang putra tinarik astanira, linenggah aken ing dampar**4. Para nata manca praja twin para punggawa, patih, samya ngabekti mring Sri Pandu Dewanata**5. Kasaru geger ing jawi, praptanira kang Parang Muka saking
kinantennan kang rayi Raden Arya Widura**7. Sang resi Dewa Brata, patih Arya Gandamana miwah para punggawa samya medal ing jawi, amethuk aken mengsah**8. Dupi prapta ing jawi, sampun panggih kaliyan mengsah, ayun-ayunan sak langkung remening prang prabu Kala Werdati pejah dening sang resi Dewa Brata, lajeng sampak, patih Arya Gandamana twin Raden Arya Widura ngamuk punggung,
wong cikakak, ya njajal the sempatena bali wulan ngesuk (sadranan) toli kaeh para leluhur pada the tiliki karo sambi ketemu sadulur kabeh podo njaluk ngapuranan, sareh’ning arep mlebu wulan Romadhon.
wong cikakak sing ora cokan gelem ngerti isine
sadulur kabeh podo njaluk ngapuranan, sareh’ning arep mlebu wulan Romadhon.
Kanggo Mas, Mingan, Mas Bajor, Mas Kamsi, Mas Juned, lan lia2ne sing ora bisa tak sebut kabeh amargo kakeyan lembarane, ojo lali nek arep nyisihake sing kanggo sesepuh (tukang rawat) koyo biasa2ne mumpung wektune esih rodo longgar,
kur duwe wektu sedina nggo ngaso,dadi ana rasa ngedap ngoo lunga2.ngger ra penting
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ciechanowiec&oldid=1090896"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
Megawati)”. Lha iki piye tho Pak, njenengan kok sakarepe wong.
Bab punika ingkang dipun andharaken dening salah satunggaling perajin stagen lan selendang ing Dhusun Patoman, Santo
saben kilo. Kamangka regi stagen namung Rp 4.000,00 ngantos Rp 5.000,00. Benang sakilo saged kangge ndamel stagen cacah
dhusun, Tumirin rumaos prihatin dhateng sesanggan gesang para perajin stagen lan selendang ing wewengkonipun. Ngantos samangke, para perajin dereng nate pikantuk pembinaan punapadene bantuwan pawitan saking dinas ingkang kawogan. Pangajabipun, pemerintah sageda gatosaken para perajin, supados gesangipun saged murwad.
Tekan rumah sakit Aisyah gak kesuwen terus di infuse liwat sikile,sedelo
Kedadean diwiwiti saka tangise Aisyah,ora ngerti sebab opo kok nangis terus saka isuk. Ing omah gedhe iku,ana mung Aisyah,ibune lan simbah putri,Sa’adah,48. Arifin bapake Aisyah wiwit isukwis budhal menyang pasar cukir dodolan sayuran.”aku keprungu tangise wiwit jam 05.30”kandane salah sijine paman Aisyah omahe ora adoh saka omah korban.”tak kiro nangis lumrah.”tangise kok ora kaya biasane,tangisane kok suwe banget,padahal biasane bocah kuwi ceria banget.”Ature pamane.
ndrawasi marang awake dhewe, kajaba nindakake pagaweyan kanti srempeng sing
juntrunge mung ngoyak derenge panguwasa, drajat lan bandha. Pakarti mangkono
adate ora mempan pitutur becik lan panemune liyan kang wigati, anane mung rasa
iku perlu nanging aja diumuk-umukake, drajat lan pangkat iku perlu nanging aja
lan drajad anggone migunakake nganti kerep nglirwakake kautaman, nglalekake
jejering kamanungsan. Uripe prasasat kaesok kabeh ana ing kono, ora ngelingi
kepriye wusananing dumadi. Ing jagad pancen ora ana wewaler wong nglumpukake
bandha rajabrana, janji pikolehe manut dalan kang bener lan dipigunakake
JAMAN BEREBUT HARTA: BERAKIBAT TINDAK NISTA
padha kalimput, melu-melu tumindhak nistha. Ora eling yen sajatining urip ing
donya iku ora ngupaya rajabrana bae, nanging uga mangesthi kamulyan ing tembe.
Urip ing satengahing godha rencana, nanging tetep tumindak utama, presasat tapa
ing satengahing coba. Sapa sing santosa ora bakal tumindak sasar. Mula tansah
ngugemana sebuting pitutur: “Sabegja-begjane kang lali nganti kelu penggawe
sasar, isih begja kang panggah eling lan waspada tetep ing panggawe utama”
Bandha iku anane mung aneng donya, yen mati ora digawa (BBB)
hanya di dunia, bila mati harta tidak dibawa
wong iku yen wis tinakdir tekan janjine mangsa bakal wurunga. Iki maneh peling
kita, yen manungsa mono badan lan umure dhewe ora kuwasa. Apa maneh sing mung
wujud barang sampiran kayadene drajat semat lan pangkat, kaluhuran, kasugihan
lan kalungguhan. Mula saka iku aja kibir, jubriya lan aja sok dumeh. Awit isih
ana panguwasa liya (Gusti Allah) kang luwih kuwasa. (BBB)
katrem marang kadonyan. Apa maneh sapa kang tansah ngegul-egulake
keklumpuk dhuwit, ngiwit-iwit pangan analeni weteng ambrongsong cangkem, pirang-pirang taun, bisa sirna ing dalêm sajam, mulane diawas marang
kridhaning dhuwit, uripmu aja dhemen dhuwit, nanging sengkuta ngupaya dhuwit, yen bisa oleh pangupayamu, dienggal tanjakna kang ora ilang ing salawas-lawase, awit
Gebyaring kilat padha lan gebyaring rajabrana, apa iku suwe, mengkono ibarate, kasugihan kang nganti angel wilangane bisa sirna padha sanalika, kaya ta:
kataman ing bencana geni, utawa saka panggawening durjana, mulane dingandel lan dipasrah marang pitulunganing
Lanjaran dan Ora Ana Banyu Mili Mendhuwur
ing netro, nanging tansah celak ing pandenganing manah..
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.37, 14 Maret 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Petinju_Indonésia&oldid=822706"	Kategori: Petinju miturut negaraOlahragawan IndonésiaTinju ing Indonésia	Menu navigasi
opo Lek…………wes nang budal nang pendopo saiki nek pengen takon langsung….
Win. Dumogi …(lanturang praragan, inguh manah titiange mapinunas kapining Hyang Widhi, sampun akeh pisan). Suksma.
August 26, 2008 at 6:44 am	@bli wira: udah kok bli hehehe …
Ing sajroning Jaman Kala Bendu; Yogya samya nyenyuda hardaning ati; Kang anuntun mring pakewuh; Uwohing panggawe awon
3. Ngajapa tyas rahayu; Ngayomana sasameng tumuwuh; Wahanane ngendhakke angkara klindhih; Ngendhangken pakarti dudu; Dinulu
Ing. Jan Korbel Ing. Jan Král Ing. Blanka Kudlíková Ing. Václav Mach Ing. Jan Matějka Ing. Jindřich Pater Ing. Michael Trnka, CSc., st. Ing. Michael Trnka, CSc., ml. Ing.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Eike&oldid=883942"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
.-= sedulur ciwir menampilkan tulisan..Biopori dan Masalah Banjir =-.
item g popo, lha wong londo wae adoh2 dolan neng indonesia arep njemur awak …
TerorismeIndonésiaKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Ing. Eva Fišerová, Ing. Karel Hampl, Ing. Marie Kučerová, prof. Ing.
109 derajad pesagi (#84th)
Scutum inggih punika salah satunggaling wujud rasi lintang ingakng alit, ingkang kalebet gangsal konstelasi ingkang paling alit wonten ing langit, ingkang dipuntepangaken wonten ing abad kaping pitulas. Scutum inggih nama Latin saking "Perisai (shield)". Konstélasi scutum mapan wonten ing bagéyan langit siish kidul.[1] Scutum dipuntepangaken sepisanan déning astronom saking Polen Johanne Hevelius ing abad kaping pitulas.
Piyambakipun maringi rasi lintang kasebat kanthi nama scutum amargi gadhah teges "the shield Sobieski" utawi "perisai Sobieski" kanggé ngurmati menangipun pasukan Polen - Austria - Jerman nalika jumeneng nata kaisar Ottoman nalika wonten Perang Wina ing taun 1683. Pasukan sekuthu ingkang dipunpandhegani déning Raja Polen, inggih punika John III Sobieski ingkang salajengipun ugi mbiyantu Hevelius mbangun malih papan observasinipun sasampunipun kebakaran. Nama konstelasinipun lajeng dipuncekak dados Sucutum, the shield.[2] Asiling deskripsi saha bagan rasi lintang saking Hevelius sepisanan dipuntepangaken wonten ing sasi Agustus 1684 wonten ing Acta Eruditorium, satunggaling jurnal sains saben dintenipun.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.25, 14 Sèptèmber 2016.
lagek masak nang pawon marani anake sing bengak-bengok ae. Nang ruang tengah, Tomin nyekel sapu karo nggusah kucing cilik sing
Wiji nyedeki kucing cilik sing ketok buluk iku. Ulune akeh sing brodol, awake
“Nyuwun sithik, sakno kucinge luwe.”
Tomin sing mau rada wedi, saiki gelem lungguh nyedeki kucing.
kucing sing ketok luwih seger mari ngombe susu. Mari masak, ndulang anake, Wiji ngadusi kucing.
“Gak usah. Uwes ojo akeh-akeh banyune, kademen ngko.”
Sakjoke diopeni nang omah, kucing sing kapan kae neka nang omah selot lemu. Ulune selot kandel yo resik. Matane wes ora beleken. Resik, kaya kucing-kucing omahan. Isuk nganti bengi Tomin dolanan terus karo
Kucing sing dijenengi Meong iku selot suwi tingkahe nggemesno. Ora mung Tomin karo Wiji, Diman sing sak durunge ora patio seneng saiki kerep mesem lek ndelok polahe Meong dolanan karo anake.
“Mak, aku tuku senar yo.”
Diman mesem. Masio sing kerjo, sing golek duwit, Diman lek kate tuku opo-opo biasa taren nang bojone. Senar pancinge pedot. Sesuk mari kerjo wong lanang iku kate tuku senar terus bablas mancing.
bengi sik sehat, kaya biasane, tibake isuk-isuk Meong wes kaku njekengkeng, mati.
“Pak…Pak’e…” Wiji nyeluki bojone.
ora mandeg lek nangis. Diman sing kate budhal kerjo akhire melu ngeneng-ngeneng anake.
“Sik, Pak, cekelen anakmu.”
Wong lanang iku ora sido budhal kerjo. Enake kerjo dhewe yo kaya ngene, iso diatur. Ngko rada
“Ayo maem dhisik,” omonge Wiji karo nyekel piring saka pawon.
Diman karo Tomin nyawangi. Wiji ngetokno panganan akeh. Tibake wong wedok iku mau mlayu
“Mak, sopo sing ulang tahun?” takone.
Wiji nyawang bojone, terus nglirik anake. Diman kaet dong. Dingge nyenengno anake sing lara ati ditinggal mati kucinge, Wiji masak akeh. Ora mung masak, wong wedok iku yo nggawe jajan. Matane Tomin cilik sing mau luh thok, saiki bingung nyawangi panganan sak munu akehe.
Wiji ngelungno pupune pithik sing digoreng kaya sing biasa didol kae,
“Mak, ayame neh.”
Tomin mesem. Wiji melu mesem. Diman kewaregen. Ora mung mergo mari mangan, ning ndelok anak bojone mangan, wong lanang iku melu wareg. Lek basane wong-wong kae, Wiji karo Tomin ki semego, nyenengno lek lagi mangan.
“Mak, ngerti duwitku?” takone Diman sing mari mangan mbuka lemari, kate tuku senar.
Diman metu. Ndelok bojone bingung, Wiji malah mesem.
“Mene ae yo, Pak, sakiki sing penting anake meneng dhisik,” omonge Wiji karo sik mesem.
Dingge ngeneng-ngeneng anake, Wiji budhal nang pasar tuku pithik karo bahan ngge gawe jajane anake sing meh entek iku. Ora cukup, duwite bojone sing kate dingge tuku senar dijupuk.
gendring, turing Naga amba punika Bathara.
(4) Binabujung mring sang garudha pukulun, saking jrih
(6) Aturipun, Sang Naga inggih kalangkung, kawularsa gesang, nuhun
NederlandsPortuguêsTürkçeTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 20.39, 15 Maret 2013.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sortland&oldid=1009747"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Stęszew&oldid=1090684"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Ing Vysya Bank Guntur Pedanandipadu IFSC Code
IFSC Code Ing Vysya Bank Pedanandipadu Guntur More ING Vysya Branches in
Basa Slavik Kidul iku salah siji saka telung rumpun Basa Slavik. Sing liyané yakuwi rumpun Basa Slavik Wétan lan Basa Slavik Kulon. Gunggung penutur Basa-Basa Slavik Kidul ana kurang luwih 30 yuta jiwa lan sebagéyan gedhé manggon ing tlatah Balkan.
Basa Slavik Gerejawi Kuna (Old Church Slavonic) (sawijining Basa liturgis)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kulawarga_basa_Slavika_Kidul&oldid=960000"	Kategori: Kulawarga basa Slavika KidulKategori ndhelik: Rintisan mawa topik basa	Menu navigasi
kçe	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.01, 13 Sèptèmber 2016.
Dek, wes suwe sakjane lekku pingin nulis surat nang awakmu tapi embuh opo’o rasane tanganku dadi kaku. Omongan sing wis nang ujung lambeku, pikiran sing ben bengi mubeng-mubeng nang ndasku akhire mung dadi impen, gak iso metu. Turu yo gak iso pules, miring ngalor ngidul tapi yo podo ae. Kaet iso turu sediluk ae wes impen-impenen sing gak jelas. Iso-iso edan aku lek koyok ngene terus. Iku sebabe dek, tak wanekno nulis surat iki, tak pekso utekku mikir, ngetokno
omah opo anake makmu sih? xixixi, guyon, ojo nesu). Lek jareku sih Rainem iku soko kata raine onok enem. Ojo ngamuk disik. Ben ndelok awakmu rasa-rasane ben dino raimu ganti. Kadang kon koyok koncone Hari Poter sing ayu iku, kadang kon koyok Riana, arek ireng sing nyanyi karo masku Eminem iko. Dino iki
kesengsem. Asem! Mung iku sing iso metu ko lambeku ben ndelok kon lewat ngarep omah. Sing koyo ngunu iku kon ngerti gak? Gak mung awakku sing loro kabeh, atiku opo maneh, ajur. Koyok lagune smes iku lho, atiku cenat-cenut. Mending digepuki wong sak kampung timbang kudu ngroso loro sing gak jelas koyok ngene iki.
Dek Rainem, arek ayu, aku ngerti roso iki abot. Abot diroso, abot sisan dilakoni. Kon ngerti dewe aku mung tukang ngarit. Gak duwe bapak. Emak siji yo mung bakul putu. Ben dino penggaweanku yo mung golek ramban nggo wedhusku sing mung siji, gak manak-manak. Dunyoku bedo karo dunyomu. Kon anake wong mampu, sugih. Bapakmu mandor, sawah yo ombo. Masio mung ongkang-ongkang yo
opo maneh keluwen. Tapi siji dek, siji sing tak antepi, sayang, cinta iku gak mandang bondo, gak ndelok keluarga. Lek iso milih aku yo gak pingin dilahirno dadi anake wong susah koyok ngene. Lek iso milih aku yo pingin koyok Mas Trimo sing iso sekolah, kuliah trus dadi guru. Tapi ojo’o sekolah, kuliah, mangan ae aku kudu rayahan karo wedhusku.
Maleh nglantur gak jelas ngene, sing pasti dek Rainem, sayangku nang awakmu iku tulus. Arek ayu akeh, gampang golekane, wong banci ae saiki yo ayu-ayu, angel dibedakno karo sing wedok asli
dek Rainem, tulung dibales. Mungkin kon gilo, mangkel, gak seneng karo surat iki tapi
►wah sing reuni ganesha apik kwe... dadi pengen melu.. tapi urung lulus.. ya ora papa kang, nggo meramaikan
Reza,Idne wis reti mbok?angkatan 2008,laganu melu PE-EM-ER karo voli bareng
ing rip-stop 6.200 Ft US Ing barna 8.900 Ft US ing
"Milad Aryan – Naji"
gelem nyumbang kanggo ngijoli nggone “cah
omahe… ngono looo… iki meguru karo Kang Bram perihal ilmu
tan ngasorake liyan, para kawula padha suka-suka marga adiling pangeran wus teka, ratune nyembah kawula angagem trisula wedha, para pandhita hiya padha muja hiya iku momongane kaki Sabdopalon sing wis adus wirang nanging kondhang, genaha kacetha kanthi njingglang nora ana wong ngresula kurang, hiya iku tandane kalabendu wis minger, centi wektu jejering kalamukti andayani indering jagad raya
Wong tuwa sugih pitutur marang wong nom, dening wis tau ngalami,
durung karuwan, tarkadhang mung lagi bisa nuturi bae, yèn duwe karêman durung
ora mêsthi digugu, dening sing pitutur durung kêna
nglakoni sing angèl, dening sing nganggit piwulang durung mêsthi yèn wis tau
piwulang bêcik wis bêcik dhewe. Lah apa gawene gawe piwulang bêcik? Konên
nganggo dhewe bae. Apa kang nganggit iku durung tau nglakoni, pitutur kang
momongan🙂 ( supaya bisa nulis puisi ttg momongan, hehehe )
Sakjoke ngerti lek bojone disiri Trimo, Diman saiki rodok seje. Masio ora diketokno nang bojone ning wong lanang iku luwih perhatian. Lek biasane awan mulih
lah, kudu ngising lah, pokoke ono ae. Sing jelas Diman mung pingin ndelok bojone nang omah.
Ora mung iku, kadang lek ora akeh, pengaweane digarap nang omah. Wiji
numpak motore bapake. Arek lanang iku wis lungguh anteng nang duwur sepeda motor. Kocomoto ireng, topi sing dipasang miring, Tomin koyok kate touring.
“Iyo, sabar, sik mlaku iki.”
Tomin lungguh nang ngarep, Wiji mbonceng mburi. Wong
“Gak. Iku karo Tomin karo emake.”
“Wis kaet mau ta?”
“Nggak, kaet teko ae.”
Diman ketemu Trimo sing sore iku yo momong anake sing cilik
“Ho oh. Gak mulih sisan?”
“Sik sore, lapo kesusu?”
“Iku emake njaluk kelon,” saure Diman karo mesem.
Bengi, Diman sik ae nggudani bojone. Anake wis kaet mau merem. Arek cilik iku kesenengen mari ndelok sepur, mulih
ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing shit !Holy f***ing
banjur nyinggung babagan Cipta Jati – Rasa Jati lan munggahe marang Sukma Sejati iku klebu kawruh sing sinengker. Pancene mono iya mangkono, wacana ciptasejati tumekane sukma sejati mlebu ing babagan teologi Panekunan Aliran Kepercayaan Jawa.
Nanging perlu uga dimangerteni menawa Panekunan Jawa iku alirane akeh. Mangka ing antarane siji lan sijine ana prabedane.
Mula banjur ewuh aya anggone para-parakang winasis arsa paring komentar. Salah-salah marahi dredah lan bisa diarani klenik lho !
Ora kok arep kemlunthu utawa pamer kawruh, nanging luwih dening pangangkah bisowa urun bawarasa kanggo marisake Kawruh Kejawen, Mangga para kadang
manut panemuku)dadi dhasar kanggo mangerteni teologi Jawa. Ing andaranku tak aturake menawa Ingsun (Pangeran, Gusti) iku derivate Hyang Agung (Sang Hyang Wenang) sing "tan kena
manggon ana ing "uripemanungsa" (tak aturi mirsani wirid no. 2 lan no. 3), mahanani manungsa iku setemene duwe cipta lan rasa sejati. Cipta sejati katerangake ana ing
menawa anane manungsa bisa duwe nalar lan duwe rasa pangrasa jalaran saka purbawasesaning Gusti (Pangeran, Sukma Sejati). Nanging yen mung tekan semono pangertene, banjur tuwuhpitakonan, kepriye larah-larahe ana nalar lan rasa pangrasa sing cengkah karo bebener (ala utawa jahat) ?Apa ya saka Sukma Sejati (Ingsun, Pangeran) ? Lha ya ing bab iki sing nganti saiki isih umyekdigagas dening para filsuf
manut pangerten Jawa sing sabenere ora ana diskripsi bab setan lan iblis iku. Malah diskripsine, menawa sakabehing titah dumadi (mahluk) iku sedulure manungsa. Dadi yen
ikub rahsaning-Sun, lan Ingsun iki rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake wiji kang cacamboran dadi saka karsa lan panguwasaning-Sun, yaiku sasamaning geni bumi angin lan banyu. Ingsun panjingi limang prakara, yaiku :
cahya, cipta, suksma (nyawa), angen-angen, lan budi.
Iku kang minangka embanan panuksmaning-Sun sumrambah ana ing dalem badaning manungsa".
Ana ing wirid nomer 3 iki diterangake menawa badaning manungsa iku dumadi saka unsur alam
nggayuh titising pati. Sing disebut titising pati iku mati sing sampurna. Sampurna bisa ngulihake kabeh gadhuhan(sesamaning unsur alam lan peparing "dayaning urip") marang sing kagungan, yaiku Hyang Agung.
berbudipekerti luhur.Senang berkenalan dengan Pak Subianto pemilik blog ini.Sumonggo pinarak ugi wonten gubuk kawula.http://sabdalangit.wordpress.com
Kido sadoyo tiyang Jawi ing saindengin bawono sampun kelangan jatidirining tiyang Jawi margi kito kirang ngajeni dateng nenek moyang kito,Simbah,tiyang sepuh ngantos kito mboten gadhah piandel,IKI LHO AKU WONG JOWO,namung ela -elu kalih budoyo sansipun, monggo kito wangsul malih,BACK TO CULTURE JAVANESE, kejawen meniko kabudayan ingkang saged dados agama/religion
“Pokoke aku wegah mak, emoh!”
“Wo, ancene arek mendo. Congok kon lek ora gelem. Kabeh uwong pingin mlebu tipi lha kok awakmu sing duwe kesempatan malah ora gelem. Opo ora congok iku jenenge?”
“Lek sampeyan pingin yo budalo dewe.”
“Lha dalah, malah kurang ajar karo wong tuwo. Wani kowe saiki karo makmu?”
“Lha sampeyan mekso-mekso. Sampeyan ora ngerti perasaanku. Aku iki ben bengi ora
“Trus lek ngono nyapo kok sampeyan sek mekso ae, wong sampeyan dewe yo ora percoyo. Ngono kuwi jenenge ngapusi mak, duso. Iso-iso
urip iku kewajibane usaha le tapi yo ora njur ngawur. Usaha sing apik, gawe dalan sing apik. Asal awakmu sabar pasti ono dalane. Kabeh iku wes ono mongsone.”
Mak Ni mengelus-elus rambut anak laki-laki satu-satunya itu. Tangannya yang sudah keriput
saiki. Aku jaluk sepuro mak. Aku kapok.”
“Wes ora usah dipikirno maneh. Saiki sing
Kabupaten Sleman sawise kepilih lurah ngandharake bakal ngajokake pensiun. Suharjono kang ing desane dikenal minangka ketua BPD Trimulyo mratelakake, yen menange ing
Sauntara kuwi, ing wektu kang bebarengan pilkades ing wilayah sleman uga digelar ing desa Tridadi. Lurah lawas Kabul Mudji Basuki warga dhusun Beran Kidul kasil menangake pilihan kanthi antuk 4.534 suwara, ngasorake H Mulyatno, BSc warga dhusun Pangukan kang antuk 3.408 suwara. Pilkades Tridadi diadani ing 20 TPS kang ana ing saben padhusunan ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Korsnes&oldid=1012664"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Kritik gwe suportere persibo..gaweo nyanyian sing anyar rek. .
Sanghyang Narada, Sanghyang Brama. Ingkang rinembag, ing suralaya badhe
kaancikan mengsah saking negari nusantara, Prabu Kalimantara**1. Badhe nyuwun jodho Dewi Supraba**2. Sanghyang Giri Nata andawuh para
jawata kinen pacak barin dateng repat kapanassan amangsulna para ditya ingkang
sami badhe minggah ing kahyangan**3,
saking negari nusantara, kaleres ari nata Prabu Kalimantara,
nama Raden Arda Dedali, twin para punggawa**1,
sasampunning samapta, bidal, lampahipun dumugi ing tengahing margi, kapapagaken
krama daat lenggana**2. Mboten watawis dangu kasaru datengipun
mengatasi. 7 Madeg Prabu Kalimantara, ing nagari
Nusantara, ingadep patihira nama Sarotama**1,
ginem: dennira utussan ingkang rayi Raden Arda Dedali, kanti punggawa ditya
dateng ing suralaya, dereng wonten wangsul**2.
Mboten dangu kasaru datengipun Raden Arda Dedali, dinangu matur, bilih para
dawuh dateng rikyan patih, kinen ngundangngi wadya bala, samekta ing ngayuda,
Sakutrem dados pangajeng, lajeng tempuk prang**2.
Rame sami ngedallaken pangabarran, Bambang Sakutrem kabuncang ing maruta
pak Karno. 9 Madeg resi Manu Mayasa ing wukir sapta
arga, sang resi pinuju mios ing pacrabakan den adep kakalihira rewanda pethak
nama Puthut Supalawa**1, ginem;
ngraossi Bambang Sakutrem dene dangu anggennira kesah, sang resi ngajak
madossi. Mboten dangu Bambang Sakutrem dawah cumlorot saking gagana.
Palepattira titiga ugi dawah saking gagana**2.
Lajeng tinampen Puthut Supalawa, sineleh aken ngarsanipun ingkang raka.
Palepattira titiga ugi dawah, tinampen Supalawa**3.
anyirnakaken Prabu Kalimantara**2. Garuda matur sandika, ananging
panuwunnipun kaga raja kaparengna**3. Sanghyang
amuk kapapakaken Puthut Supalawa, kabiyantu Bathara Bayu. Para wadya ing
Nusantara dadal larut tan wonten kantun**7.
buteng …..wes apik2, arek seng mboh koyo ngopo …. sampeian jajal moto nay di sekencerengno …. wong edan
saka sawijining palemahan kang ora cedhak kali, ana sajero utawa
mengairi sawah. (Metu saka sawijining panggonan ing tanah
ngare, udale muncar mili dadi kali, kanggo sesawah)
Oct 30, 2011 | 1 comment
Wilayah Karo Dusun mencakup Kecamatan Sibolangit, Kecamatan Pancur Batu ,
maca ati, wasis, wegig, waskita, ngerti sakdurunge winarah, bisa pirsa mbah-
mula den upadinen sinatriya ikuwus tan abapa, tan bibi, lola awus aputus weda Jawa mung angandelake trisula, landheping trisula pucuk gegawe pati, utawa utang nyawa sing tengah sirik gawe kapitunaning liyan, sing
Klakah, Kandhangan, Argopuro, Gunung Raung, Banyuwangi, Pekalongan, Gunung Perau, Dieng, sampai ke Sokayasa di kaki Gunung Bisma
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rød&oldid=1012625"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.39, 6 Maret 2016.
April 22, 2013 | wongedansurabaya	Jenenge wong omah-omahe iku mesti ono pasang surute. Ngunu uga nang rumah tanggane Wiji karo Diman. Jaman Tomin sik SD, Diman sing ketoke adem ayem karo bojone tau kegudo wedokan liya. Mulane Wiji ora ngerti ning suwi-suwi wong wedok iku krasa. Henpon sing biasane digletakno kleleran saiki dicekel terus karo bojone. Muni sithik langsung
Bareng diwaca langsung panas atine Wiji, bengi iku lanang wedok tukaran.
“Dadi kaya ngunu iku polahmu, Pak. Tego yo sampeyan karo aku. Gak eling wis nduwe anak
loro iku ora omong-omongan. Bengi Wiji ndhisiki budal turu karo ngeloni anake. Kamare dikunci saka njero. Gelem ora gelem Diman turu njaba maneh, ning ruang tengah
karo saurane bojone Diman milih lungguh karo nyruput kopine. Ora let suwi Wiji sing wis mari lek ngresiki omah metu saka kamar karo nggawa bangkelan.
saka omahe dhewe. Tomin sing sik cilik dibujuki lek mbahe lara, kudu ditunggoki. Arek SD iku lek bengi melu turu nang omahe mbahe, karo emake. Isuk utawa sore Wiji
ditinggal bojone turu nang omahe emake garai Diman mikir. Dheweke ngakoni lek ancen kegudo ning lek dipikir-pikir maneh ora mungkin Diman ninggalno anak bojone. Salah wis diakoni, saiki garek yok opo carane bojone gelem mulih.
Diman wis apal jadwale bojone. Sore sak durunge Wiji mulih nyepakno pangganan karo resik-resik omah, wong lanang iku wis macak ngganteng. Diman sing biasane males adus wis wangi. Pikire cek didelok bojone terus sopo ngerti kangen,
pasar, njajal yuh ngko,” omonge.
Sayang, sing dijak omong ketoke durung penak atine, meneng ae ora semaur. Ora betah akhire Diman ngadeg.
“Karepmu opo? Lek pancen gak
kudu blajar nepakno yok opo pas’e. Rumah tangga yo ngunu iku, ora terus krasa ora penak sithik langsung golek liya.”
Nyuwun sewu sak derengipun mugi seratan puniko
Kajian tembang Lir ilir …. !?
Lir ilir lir ilir tandure woh sumilir
Yo surak’0 surak hiyo….
makane isuk mau jarene arep nang LA
Poma kaki dipun eling (10i)
Kudu anteng jatmika ing budi (10i)
tahu uga kerep dadi bahan pokoke chanpurū. Masak chanpurū ora mbutuhake uyah lan kecap asin manèh yèn wis nganggo daging babi kaleng amarga rasane wis asin.
Wong Okinawa bombong karo budhaya Ryukyu kang campur bawur karo kabudhayan manca saka Asia Tenggara, China, lan Amerika. Budhaya Okinawa kerep diarani minangka budaya chanpurū (chanpurū bunka) déning wong Okinawa.
^ "Chanpurū shokubunka". Doraku asahi.com. Dijupuk 12 Januari. Paramèter |accessyear= sing ora kawruhan dikiwakaké (disaranaké |access-date=) (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ Sanseidō kokugo jiten (Ed.3 ed.). Sanseidō. 1982. ISBN 4-385-13187-2. Pranala
Chanpurū&oldid=1074043"	Kategori: Masakan JepangKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurungCacad CS1: datesArtikel ngandhut tulisan abasa CinaKategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing WikidataRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.32, 29 Agustus 2016.
Nggayuh kaluhuran lire ngupaya tataraning urip kang
luwih dhuwur. Dhuwur lahir lan batin ya tumrap dhiri pribadine uga sumrambah
kanggo karaharjaning bebrayan. Nanging yen kandheg salah siji, tegese gothang.
nuhoni jejering manungsa, awit ora tumandang ing gawe kanggo
lelawuhan tanpa uyah, sepa tan mirasa. Gegayuhan biasane kasembadan kudu
sinartan ngelmu, jalaran ngelmu mono pancen sangune ngaurip, wondene ngelmu iku
tinemu ing laku lan tandang. Sakehing tandang ora becik kelakone yen ora mapan.
Lire, bisaa tansah ngelingi marang jantraning kahanan. Wong
gegayuhan yaiku tekad budi santosa. Sarana ndulu kaca benggala kang kita alami
saben dina, teteg kawegigane pikir bae ora mujudake gaman pamungkas tumrap
kasembadaning sedya. Mula yen mung ngendelake marang punjuling nalar lan
moncering kawruh bae, tanpa mengkoni ing budi santosa, atine gampang
miyar-miyur, gampang kasinungan ing watak sesongaran sing adhakane banjur
dadi. Yen kita mung kandheg ing gagasan lan kukuhing karep bae, tanpa tumandang
lan makarya minangka srana panebuse, wohe ya ora beda kaya dene pangimpen.
Cilakane maneh, yen selagine nganggit anggit mau wis kaselak ngrasakake
kanikmatane ing pangangen-angen, wusanane dadi lumuh ing gawe lan wedi ing
Banyu iku bisane bening yen wis menep. Senadyan
maune buthek, nanging yen wis menep, iya banjur bening. Semono uga tumrap
pepenginan utawa gegayuhan yen diudi nganti katog lan menep ing tembe buri uga
Sapa sing duwe panjangka kudu wani jumangkah, jer
katekaning sedya iku mung bisa maujud menawa dilakoni lan ora nyimpang saka
katekadane. Karep lan sedya, jangka lan panuwun, iku saumpamawong lelungan mono
tumuju papan kang arep diparani utawa dijujug. Dene kekarepan iku kudu ana
kanthine, yaiku nalar. Jalaran kekarepan tanpa nalar ora beda karo karepe bocah
cilik. Kejaba tanpa teges, uga sok tanpa wasana, satemah ora ana dadine (BBB)
cilik aten, lan kendho tekade. Mulane yen darbe karep aja mundur merga luput
sepisan pindho bae, prayoga ambalana maneh nganti katekaning sedya. Samubarang
pegaweyan menawa kok temeni wiwit saiki mesthi bakal
curi. Yen tansah rongeh lan rangu-rangu, ateged mung wani ing gampang, wedi ing
pakewuh, samubarang kang sinedya ora bakal ginayuh.
mung dibandang moncer lan pepaking ilmu lan kawruh bae. Nanging ana syarat siji
kang ora kena kalirwakake, yaiku kapinteran ing bab sesrawungan. Sapa kang bisa
tumindak ajur-ajer lan bisa nuwuhake rasa resep marang liyan,
prayoga dikawiti saka kalungguhan kang endhek dewe. Awit klawan mengkono ing
tembe kowe ora bakal disepelekake dening andhahanmu. Lan kang utama kowe nuli
bisa madeg dadi pemimpin kang bisa nglungguhi ing kawicaksanan, adoh saka watak
semangatmu. Malah prayoga dinarima apa kang wis sira tampa saka kanugrahaning
Gusti Kang Maha Kuwasa. Awit ngelingana menawa ora kurang-kurang titah kang
luwih cingkrang lan luwih cacad tinimbang sira. Suprandene dheweke babar pisan
ora kawetu nutuh marang Gusti Allah. Kang mangkono mau ora liya marga saka
kandele imane lan yakin marang keadilaning Pangeran Kang Maha Kuwasa marang
dening rasa “Tansah kurang marem” marang asiling pakaryan utawa jejibahan kang
diayahi, sauger ora ngangsa-angsa, sayekti malah dadi pamecut kang becik kanggo
luwih maju. Nanging yen rasa tansah kurang marem mau ngenani wuwuhing
siwisi. Gemebyar-gebyar marang dadaku. Wong sabuwono teka welas, teko sih marang
Gejala erythema migrans ing penderita penyakit Lyme.
Penyakit Lyme (Lyme disease) ya iku salah sawijining penyakit nular tumrap manungsa lan kéwan lumantar tuma.[1] Penyakit iki diwènèhi jeneng Lyme saka tembung Old Lyme, sawijining kutha ing Connecticut amarga penyakit iki wiwitan saka kéné.[1] Penyakit iki disebabaké déning
ingon-ingonan, kéwan liar, lan uga manungsa.[1] Ing Amérika, penyakit Lyme ora mung ditularaké déning tuma kutu Ixodes scapularis, nanging uga déning tikus lan tuma Ixodes paficius.[1] ing Éropah, spesies Borrelia liyané ya iku B. garinii uga bisa nyebabaké penyakit kanthi gejala kang
afzelii lumantar I. persulcatus.[3] Sacara umum bisa diarani manawa distribusi penyakit iki jembar lan ditransmisikan ing manungsa lumantar golongan Borrelia lan jinis-kening tuma kang bedha spesiesé, gumantung ing wewengkoné dhéwé-dhéwé.[2] Sel B. burgdorferi ditransmisèkaké ing manngsa nalika tuma mau lagi nyedot getihé manungsa.[4]
^ a b c d e f (Inggris) Rachel
adoh wong becik (Serat Wulangreh: Kelakuan “nom-noman” yang “adoh wong becik”)
wong tan manut pitutur wong tuwa ugi | pan nêmu duraka | ing dunya tumêkèng
maratani ing anak putu ing wuri | dèn padha
PADANG BULAN, AYO KONCO PODHO DOLANAN RENE-RENE BEBARENGAN, RAME RAME E ... DO GEGOJEGAN KAE-KAE REMBULANE, YEN DI SAWAN...
kuwi tegel ngapusi Bronto Utomo alias Tukiran, 52 kang ora liya kancane dewe kang uwis raket.
Kedadeyan iku kawiwitan nalika Sukirno nginep ana ing omahe Bronto ana ing Gulurejo, Lendah Kulonprogo ana ing akhir wulan Juni kepungkur. Korban dewe ora culika yen arep diapusi dening Tukiran. Jalaran wong loro kuwi wes kekancan suwe.
Nanging, esuke Sukirno nemoni bojone Bronto lan nyritakke arep ngunduh arisan. Jalaran ora duwe duit, Sukirno sambat njilih duit gedene Rp 200 ewu. Duwit kuwi bakalan dibalekke sak cepete.
August 15, 2014 | wongedansurabaya	Lek biasane wong lanang seneng ngingu manuk, sing jenenge Diman luwih seneng ngingu iwak. Wong lanang sing tukang gawe mebel iku lek nduwe wektu mesti budal nang kali, mancing. Jaman sik joko, Diman
yo selot akeh, hobi mancinge mulai sudo. Dudu ora seneng ning mergo ora duwe wektu. Ning jenenge hobi, wis ndaging, akhire Diman muter utek. Wis rong dina wong lanang iku umek nang mburi omah, gawe kolam. Tomin sing durung
“Kolame pak’e anyal!” bengoke Tomin ngerti nang mburi omah ono kolam iwak, mari mulih saka omahe mbahe.
Kolam gaweane Diman ora amba, mung 2×3 meter. Kolam iku diiseni iwak nila. Diman sing ndelok anake seneng melu mesam-mesem. Lumayan iso ngge lawuh anake lek wis gede.
“Min! Woo, arek iki. Eruh pakmu di…diseneni koen ngko,” bengoke Wiji nang anake.
“Gak, pak’e gak tau nesu kok.”
“Yo mesti nesu lek ngerti koen koyok ngunu.”
Wiji sik bengak-bengok. Tomin sing dibengoki meneng ae, ning kancane sing tanggane wedi trus pamit mulih.
“Nguyuh ki nang jeding kono. Sopo ngunu iku sing marahi?”
“Seneng yok opo, diuyuhi kok seneng. Adus kono, trus maem.”
Wiji nyandak anake, digowo nang jeding trus diadusi. Jenenge arek cilik, diajari kancane yo manut ae.
“Pak’e iwake oleh digoreng?” takone Tomin.
“Oleh, ojo saiki tapi. Sik cilik, sesasi engkas.”
“Wis gede kok. Wis iso maem dewe,” saure Tomin.
“Yo kaet wingi wis iso mangan dewe, padakno arek ae,” sauté Wiji.
Diman mesem. Anake iku ancen lucu.
“Yo, njupuk siji opo loro ngunu ngge lawuh,” omonge Diman.
“Aku njupuk dewe yo, Pak?”
“Sesuk. Saiki wis mangan, gek turu,” omonge Wiji nang anake.
Sesuke Diman budal kerjo kaya biasa. Wiji yo kaya biasa umek karo penggaweane ngurus omah. Tomin sing durung sekolah dolanan karo kancane.
Krungu suwara banter nang mburi omah Wiji kaget. Wong wedok sing lagek umbah-umbah iku langsung metu saka jeding karo nyincing dastere. Tomin karo
“Lha kok iwake pakmu mbok bom koyok ngunu? Lak mati kabeh iku ngko.”
“Kalo pak’e oleh kok, ngge lawuh.”
“Njupuk siji, arek bagus, atek serok kae. Guduk diuncali mercon
ngresiki iwak-iwak sing mati karo gemes ngrasakno polahe anake.
Mulih kerjo Diman ndelok kolame. Mari diceritani bojone, Diman nyedeki anake. Awale Tomin ora gelem, wedi, ning ndelok bapake ora nesu akhire arek lanang iku gelem melu bapake.
“Jenenge arek cilik, Pak,” omonge Wiji pas kate budal turu.
“Iyo, makane diajari sing bener. Koen ojo mbengak-mbengok ae, ngunu iku ditiru anakmu.”
“Lha kok malih aku sing salah. Lha mosok aku sing ngajari nguncali mercon iku mau. Wong aku lagi umbah-umbah…” omonge Wiji ora trimo.
“Yo gak ngajari dolenan mercone tapi ojo nesu-nesu ae. Sopo ngerti anakmu stress krungu koen nesu-nesu trus malih ngunu iku.”
“Yo, aku maneh. Sesuk tak meneng ae. Ancen kae anakku dewe, nurun aku kabeh wis.”
“Nesu, ngunu ae nesu.”
“Embuh,” omonge Wiji karo merem.
“Yo wes, sesuk yo males kerjo. Turu ae enak.”
“Yo gak popo, cek anakmu mangan boto.”
“Ndang tho, awakku loro kabeh iki. Kecetit ketoke.”
“Pijeti atek arit ae,” omonge Wiji karo tangi.
“Kan…kan, ngene iki sing ditiru anakmu. Mbethik.”
“Bahno, penting urip,” omonge Wiji karo
May 28, 2013 | wongedansurabaya	Iki cerita mundur maneh, cerita Wiji Diman jaman Tomin durung ono. Kaya wong enom liyane, Wiji Diman yo ngalami pacaran sak durunge rabi. Bedane lek biasa wong pacaran lanange sing tukang ngrayu, nggombal iki sewalike. Diman sing ora akeh omong ora pinter ngrayu. Yo
nang Diman pas wong loro iku lagi pacaran nang pinggir kali.
“Yo pak’e ancen nduwe doro sih, tapi mung
“Suwe, telat yoan.”
“Yo sing sabar. Ben dino yo ketemu, apikan didelok asline ngene, iso didemok sisan.”
selot suwi ora ketok. Rong dina Wiji lek ora gelem ketemu. Pas ora sengojo ketemu disapa yo ora gelem
lungguh dhewe ngresiki tela dicedeki. Pas wis cedek, Diman sing mlaku saka mburi langsung njawil pipine Wiji. Kaget, Wiji langsung noleh.
ngempet kangen akhire ora nesu maneh. Wong loro iku akhire wis akur maneh kaya biasane. Ora let suwi wong loro iku rabi. Diman sing janji kate blajar romantis tibake pancet ora iso. Pasrah, akhire Wiji iso nompo lek Diman ancen ora bedo adoh karo boto.
“Saka ngendi, Dek?” takone Diman.
“Lha sopo sing lungo, genah kaet mangan bareng ngunu lho,” saure Wiji
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jamur_kuping_ireng&oldid=1089209"	Kategori: BasidiomycetesJamur panganRintisan topik botaniKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Legi Pethak), Paing (Abrit), Pon (Jene), Wage (Cemeng) dan Kliwon (Mancawarna).
NGELENGAKE, KANCO KABEH OJO TURU SORE-SORE...GETHUK ASALE SOKO TELO MAS...MOTO NGANTUK IKU TAMBANE OPO...ALA ALA GETHUK ASALE SOKO TELO MAS...YEN RAK PETHUK ATINE RODO GELOOJO NGONO MAS OJO-OJO NGONOKADUNG JANJI MAS AKU MENGKO GELO
maneh anake pak Paeran lek dudu awakmu. Opo bapakmu duwe anak liyo?”
“Opo’o sih mak?”
“Sik takon maneh. Ojo mubeng-mubeng koyok wong penceng, mumet aku ndelok awakmu. Anteng ngono ora iso tha? Lagian wes bengi, ndang turu kono.
sapi nggo nyekolahno aku. Lek sampek aku ora lulus pasti wonge gelo, iso-iso ngamuk sisan.”
“Tapi ojo mikir koyok ngono, ora apik. Wes dungo ae lah, mugo-mugo lulus kabeh.”
kon, seneni makmu mbuh ngko.”
“Pisan ae lho. Lagian sing penting lak lulus.”
“Karepmu, aku wes ngandani.”
penggaweane sinau. Wong yo awakmu ora tau ngewangi emak karo bapakmu golek duit ae lho. Sekolah thok, ngono lek ora lulus opo ora kebacut?”
“Saiki ora koyok biyen mak. Luwih angel,”
Dasar iku mau majarmo dadi "SENSER" kang kanggo kode tumrap aliran pecinta alam dan binatang berbisa
titiwanci tinimbalan Gusti Kang Maha Agung sarta pinaringan kanikmatan ing alam kelanggengan.
Kanthi tansah: Mesu budi ing ati manembang ing Gusti tresna asing mring sesami.
4. Ing dina tingalane dhewe ora kena kanggo kegiatan apa
Layang utawa Nawala ing Aksara Jawa ~ LOGOS
pribadhi iku wujude kaya layang lumrahe. Sing dadi pratandhane menawa layang
iku kalebu layang pribadhi yaiku pigunane. Tegese layang mau digunakake
pribadhi marang pribadhi lan isine ngrembug perkara pribadhi utawa ora perkara
kadinasan. mula saka kuwi basa kang digunakake ing layang pribadhi luwih
longgar. Karepe basa ing layang pribadhi ora kaiket dening
gumantung kalungguhane wong sing dikirimi layang. Menaw kang dikirimi layang
kuwi kanca sepadha - padha utawa peprenahe luwih enom, layang bisa ditulis
basa, isi, sipat lan asale, layang bisa kaperang dadi papat,
SURASA BASA : Isine layang, kekarepane layang.
WASANA BASA : Pungkasaning layang, tuladhane : a. Cukup semene dhisik liya wektu disambung
TITI MANGSA : Nelakake wektu panulisaning layang.
PEPRENAH : Asale layang saka sapa tuladha : a. Saking ingkang putra b. Bapakmu ing omah c.Adhimu saka paran, lsp 8.
TAPAK ASMA / TANDHA ASMA : Tanda tangan kang gawe layang.
ASMA TERANG : Asma terang sing gawe layang.
Bapak saha Ibu Joko Surasa Jln. Aip Mungkar Parakan Temanggung.
sungkem, Kanthi lumantaring serat punik, kula
ngaturi uninga bilih kawontenan kula ing Semarang tansah ginajar wilujeng nir
ing sambikala. Menggah panyuwun kula dhumateng gusti Allah SWT, mugi - mugi
kawontenanipun Bapak sah Ibu ugi mekaten. amin. Kajawi punika ingkang sepisan ingkang putra
ngaturi priksa bilih kintunannipun arta sampun kula tampi rikal dinten minggu
kapengkur. Arta punika sampun kula ginakaken kangge prabeya sekolah.
Tirahanipun kangge nyekapi kabetahan wonten kos. Ingkang kaping kalih, kula
ngaturi priksa bilih sekedhap malih badhe tes semesteran. Pramila kula nyuwun
tambahing berkah pangestu mugi - mugi kula saged nglampahi tes semesteran
punika kanthi biji ingkang sae, amin. Ing wusana cekap semanten rumiyen serat
kula, sanes wekdal dipun sambet malih. menawi wonten kirang trapsilaning atur
pirang menit nang ngarepe kaca. Lambene ora mari lek mesem, nyawang raine.
“Ngene lak seger,” omonge dhewe.
Lambene ndremimil, nyanyi alon. Diluk maneh Diman teka. Arek wedok iku wes ora kanten.
Ora let suwi, Wiji diceluk kancane. Diman wes teka. Arek wedok iku langsung mlaku metu. Ora pisan ketemu, ning Wiji krasa isin. Meh ae arek wedok iku mbalik nang kamar. Diman wes lungguh nang nggon biasane. Ndelok Wiji, arek lanang iku meneng ae. Wiji sing mau isin akhire biasa ning atine rada ngganjel.
Mari mangan, nyeluk bakul sate sing liwat, Diman pamit mulih.
“Sik yahmene,” omonge Wiji karo rada mecucu.
“Kate turu,” saure Diman.
“Sing turu aku kok koen sing emoh. Yo doleno kono lek gurung pingin turu.”
Krungu sauran sing rada dawa lan ora penak, Wiji langsung mecucu.
“Lha sing nesu koen opo aku, kok mekso.”
Wiji selot maju maneh lambene. Diman sing kate ngalih ditarik tangane, ora oleh.
Jawane ngunu Diman ora oleh mulih. Wiji ngrasa lek pacare iku lagi nesu. Masio wes biasa ora akeh omong, ning Wiji wes apal bedane meneng nesu karo meneng ora enak. Diman lungguh maneh. Wong lanang iku ngetokno rokoke.
“Sampeyan nesu aku potong rambut?”
“Seger. Wes bosen rambut dawa.”
“Yo wes lho, wong yo wes dipotong.”
Wiji meneng. Temenan kan, Diman meneng mergo ora seneng rambute dipotong. Sore mau mulih kerjo, Wiji mampir nang salon, potong rambut. Rambute sing biasane dawa
“Trus lek wes ngomong koen kate lapo?”
Sing atine kadung lara, diguyoni ora malah seneng malah mbrebes. Diman sing ora iso ndelok wong nangis, maleh rumangsa ora penak.
“Yo gak popo, mene lak dawa maneh.”
Wiji sik mbrebes. Diman neleh rokoke. Saiki arek lanang iku sing bingung dhewe. Masio ora tau ngomong, Diman seneng nyawang rambute Wiji. Rambute dawa, ireng, yo alus. Durung lek mari keramas ngunu kae, ambune wangi.
“Maem maneh ta?” takone Diman.
“Mene nontok pilem ta?”
Wiji gedhek maneh. Arek wedok iku ngusap eluhe. Diman ngukuri gundule.
“Onok ludruk lho nang THR. Mrono ta?”
Wiji gedhek. Lek wes ngene, Diman sing bingung. Biasa ora akeh omong ning lek dibales meneng arek lanang iku yo mbingungi.
“Emoh,” saure Wiji.
“Ho oh?” Diman maju.
“Emoh!” Wiji mbaleni maneh.
“Ouh, krunguku mau ho oh he…he…he…” Diman cengengesan dhewe.
Kudune aku sing nesu, malah aku sing kudu ngrayu, batine Diman.
“Gusti!” Diman sing mari cengengesan mbengok banter karo sikile mlumpat, diunggahno nang duwur kursi. Wiji sing nang sandinge melu njumbul karo bingung.
“Iku mau kaya onok sing ndemok sikilku…”
“Opo?” takone Wiji keweden.
Wiji mrinding. Arek wedok iku melu-melu ngangkat sikile nang duwur kursi.
Wiji sing mau wes mari nangis, raine mbrabak maneh. Arek wedok sing gilo karo ulo iku mbayangno lek ono ulo nang ngisore. Diman clingukan, ndeloki ngisor mejo. Ancen teras kosane Wiji rada peteng, sebelahe ono uwit gedhe.
Diman ngongkon Wiji mudun, ning arek wedok iku sik keweden.
“Gak. Lewat thok iku paling mau. Wes gak onok,” omonge Diman.
Saiki ganti Wiji sing clingukan. Alon-alon,
lali dikunci,” omonge Diman.
Lek mau ora oleh mulih mergo mikire Diman nesu, saiki mergo sik keweden.
“Tak kancani turu ta?”
Wiji nyawang Diman. Diman mesam-mesem.
“Mulih kono,” omonge Wiji karo mlayu mlebu.
bala**2, sri nata lajeng
Kesthi, Patih Jawi Kandha, Punggawa arya Basu Nanda,
Dwapara mios siniwing wadya, ingkang mungging ngarsa Patih Swabara**1.
angsal mamangsan**1. Raseksa raseksi wau lajeng nyenyegat
Silu \ silu gonggo = tanggane bengawan solo **
ruwet. 6 Madeg ing pasanggrahan madyaning wana mandeki, Sang Prabu Basu Murti kang
mungging bale wawangunan, anggungsuk andrawina, anggenipun numpus satowana twin
misaya pepak angsal kathah, lajeng dawuh dateng juru gedong kinen adadana arta
datelng tiyang padusunnan**1. Kathah tiyang aningalli samya suka angambil
purun mendet**4. Srinata utussan ingkang
( tiyang ingkang ngadep kajeng sriputa wau )**5. Sareng dinangu, aturrira mila tan arsa
ngambil arta, saking ajrih singit lawan wingit**6 . singit punika dumunung kajeng sriputa,
tembe jumeneng nata**9. Raden Basu Kesthi ngendika : ing tembe ingsung madeg nata sira sebaa**10. Cantrik Janalaka lajeng pinurih kesah Raden Basu Kesthi wangsul ngarsa nira srinata Prabu Basu Rata.**11
Supolawa ( kethek pethak ), parepat tiga**1, Semar, Nala Gareng , Petruk, Bambang Sakutrem tinari rabi
dateng patapan, lajeng wangsul**4, wonten
aning margi kapapag sarpa naga ageng, lajeng jinemparing dining Bambang
nama Arya Janaloka**6. Sri Basu Kesthi lajeng dadawuh dumateng para empu
ing ngakasa**9. Sri Basu Kesthi dateng nedya mareksani kaderekaken patih
kang kuat ngombe banyune kendi pratala wau dadi jatu kramane Dewi Nilowati**2.
Dwapara. Tan dangu rawuhira Begawan Dwapara, lajeng sajarwa lalam pahanira
sadaya, sarta ngedekti sayembara dateng Wukir Pujangkara**2. Sri
Drumanasa nayogyani. Lajeng anderekaken lampahira ingkang uwa
Kasaru datengipun Bambang Sakutrem, lajeng sami wiwit ngunjuk tirta ing
Dwapara, Prabu Drumanasa, lawan patihira nama Patih Dendaka, sapunggawa sadaya,
datengipun kang putra Bambang Sakutrem lan Dewi Nilawati, twin
March 25, 2015March 25, 2015 | wongedansurabaya	Karikatur karya Benny Rachmadi
“Aku tak melu arisan ya?”
Diman ora nyauri. Wong lanang sing wis ngantuk iku nerusno lek merem. Wiji mecucu. Awake sing mau lurus saiki miring madep bojone. Anake lanang wis merem kaet mau.
“Pak…” omonge Wiji karo ngelus-elus lengene bojone.
“Yo arisan. Lumayan iso ngge nabung. Sesasi pisan.”
“Pingin nabung yo nabung ae. Melu arisan lek pas gak onok duwit
ditabung, lek gak yo wis.”
Ora oleh sauran sing penak, Wiji akhire meneng. Wis suwi pingin melu arisan kaya tangga-tanggane. Sakjane omongane bojone ora salah, ning ben Wiji njajal nyelengi mesti ono ae. Akhire njebol celengan. Pikire ngunu lek arisan kan karo wong akeh, dadi ono gelem ora gelem kudu nyisihno duwit. Kudu mbayar.
Masio ora diiyani bojone Wiji pancet melu arisan. Pikire wong ora akeh ae, iso nyisihno ben sasi. Sesasi rong sasi arisane lancar, masio jenenge durung metu Wiji seneng. Wayah arisan, ibu-ibu sing melu padha nggawa jajan, klambi, make up. Ora mung arisan, saiki padha dodolan. Ora kudu langsung lunas, iso utang alias dikredit. Diman sing akhire ngerti bojone melu arisan yo mung meneng ae.
Sore iki wayahe arisan. Tomin sing ndelok emake wis macak njaluk melu.
“Gak oleh njaluk jajan lho.”
Ibu-ibu wis padha ngumpul. Lek biyen sing melu ora patio akeh, saiki kebek. Lek biasane mung klamben sak onone, saiki jor-joran. Klambi sing paling apik digawe, emas-emasan ditokno kabeh. Opo ae sing iso dipamerno digawa. Wong akeh ngumpul, akhire yo nggosip barang. Panggon arisan ora gantian, ning manggon nang Balai RT.
“Gak melu sisan ta, Ji?”
“Pingin sakjane tapi gak onok duwite.”
“Wong padha karo arisan, sesasi pisan kok. Lagian iki yo sembarang, sak onoke.”
Wiji meneng, mikir. Wong wedok iku ditawani melu asuransi.
“Yo aman lah. Mosok koen gak percayo mbek aku?”
Wiji meneng maneh. Mulih arisan wong wedok iku sik mikir. Dheweke ora kerjo, mung bojone thok. Saiki anake sik cilik, ning ngko lek wis mlebu sekolah butuhe mesti selot akeh. Wiji yo kerep krungu masalah asuransi. Kate ngomong bojone paling yo padha lek nyauri. Akhire wong wedok iku meneng ae, ora sido takon.
“Ojo lali mene wayahe mbayar arisan.”
Awan-awan, Siti dolan nang omah. Wong wedok sing ngajak Wiji melu asuransi iku ancen kerep dolan.
“Gelangmu kok apik?” takone Wiji.
“Ho oh. Wingi asuransine Dewi metu. Kan areke mlebu SD dadi oleh. Wingi aku melune pas kate TK kae. Lek koen melu ngko Tomin yo ngunu, mlebu SD oleh duwit.”
“Lha kok ngge tuku gelang?”
“Lha mlebu SD kan wis dibayari bapake. Yo tak pek duwite. Iki kan yo nabung jenenge. Emas-emasan lak iso didol maneh.”
Wiji manthuk-manthuk. Siti, tanggane, iku ancen terkenal seneng ubet. Opo ae dilakoni. Biyen wong wedok iku dodolan klambi nang pasar, ning ora suwi. Ganti mbuka warung, mung oleh rong sasi mandeg. Saiki wong wedok iku dadi bandar arisan karo ngumpulno duwit saka wong akeh. Ono sing asuransi, investasi, macem-macem.
“Aku yo seneng. Pingin tuku maneh sing kaya ngene, dadi akeh kae, Ji. Iso krincing-krincing.”
Siti nyawangi gelange karo mesam-mesem. Sakjoke dadi
perlu budhal kerjo. Duwit mlaku dhewe. Seje maneh karo asuransi.”
Wiji ngrungokno karo nerusno lek setriko.
“Misale yo, koen ngewei sak juta ngko duwitmu iso mbalik rong juta. Luwih malah.”
Nang njero atine Wiji, opo mergo iku Siti iso kaya saiki, nggawe barang-barang apik.
“Dadi kene sing ngewei modal ngunu lho, Ji. Nah, ngko duwite kene dibalekno karo bathine, bagiane kene utuh ditambahi untunge.”
“Yo suk ae lek onok duwit.”
Mari saka omahe Wiji, Siti pindah nang tangga sebelahe. Kate melu asuransi dingge anake ae durung keturutan, opo maneh kate melu investasi. Arisan melu siji ae ora ngomong bojone. Penting ora ngganggu kebutuhan omah, Wiji nyisih-nyisihno dhewe.
“Wong wedok lek dikandani ngeyel yo kaya ngene iki dadine.”
“Nabung ki ndok bank kono. Kabeh-kabeh dipingini, kabeh-kabeh dijaluk. Saiki malah duwit anake ngge sekolah katut. Lek wis ngene trus yok opo?”
“Aku gak ngerti lek bakal kaya ngene, Pak, huhuhu….duwitku…”
Isuk-isuk kampunge Wiji geger. Lik Rah nangis gero-gero mergo duwite digawa mlayu. Wong wedok iku melu investasi sing ditawakno Siti. Duwit tabungan, emas-emasane dikekno mergo pingin oleh untung. Tibake Siti minggat, sak anak bojone.
Wiji ora nerusno lek omong. Wong wedok iku rumangsa salah nang bojone. Masio ora akeh, dheweke yo melu kenek. Arisan sing wis oleh patang sasi iku mbuh yok opo nasibe. Ning dibanding tangga-tanggane sing kenek akeh, duwite digawa mlayu Siti, duwite Wiji ora sepiro. Mung melu sak arisan, selawe ewu sesasi. Mergo akeh sing kapusan, perkarane Siti digawa nang pulisi. Tibake ora mung wong sak kampung, ning nganti tangga kampung sisan.
“Yo wis, kate diapakno maneh.”
Wiji gedheg. Sedinoan Wiji ora doyan mangan mergo ora penak karo bojone.
“Wou…kuru koen ngko. Mangan sik kono.”
Katrangan ingkang langkung jangkep saged dipunpriksani wonten ing artikel utami prakawis Kabupaten Cianjur.
Kaca-kaca ing kategori "Kabupaten Cianjur"
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Kabupaten_Cianjur&oldid=846419"	Kategori: Kabupaten ing Jawa Kulon	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.11, 11 April 2013.
Pak Bambang Nunggang Jaran says:	20/01/2012 at 07:03	apik apik apik
Gianluigi mario says:	20/01/2012 at 08:36	maturnuwun pak,,
nik numpak jaran temenan piye prinsipe pak? Reply
Pak Bambang Nunggang Jaran says:	20/01/2012 at 18:52	wis podo, cuma nek jaran kudu punya taste lebih yaitu ngerti insting jaran, ex jaran lanang pas musim kawin, kudu lebih ati2 nek ketemu jaran prawan, arep takon opo meneh? prinsipe jaran-jaranan? xixixiiii wis gedhe ngerti dw
Gianluigi mario says:	20/01/2012 at 19:45	hehehe..
maturnuwun, mugo2 (jaran-jaranan) ora luwih angel tinimbang numpak jaran tenanan..🙂
gogo says:	20/01/2012 at 10:13
bermanfaat. Duh Gusti, mugi panjenengan atur kulo kanti 'aturan' panjenengan, mugi-mugi kulo kiat ing dalam netepi 'aturanipun' panjenengan. Sebab kulo yakin aturan panjenengan
ayo sadulur lan poro kadang kang lahir ing tanah jowobareng2 nyenyuwun marang jawoto kang akaryo djagat. mugo2 Gusti kang moho agung paring pengangayoman karahayon marang kito sami.
kiro wis ngerti nek iki bongky..Wingi aku neng muslim fair,mbak…terheran2,ono akhwat takonE suwe
Ketawang sinom logondhang, Ladrang wilujeng alus, Ketawang gendhing tlutur, Gendhing laler menggeng $0.64
pmmosok mlayu neng Persik, opo luweh seneng main ndek divisi utama yo hehe
ucul tenan to ra? Sing ngerti sopo? Nang critani aq,
amkedawan jeneng paling kang lek blok bojonegoro 😀 lha iku sampean nulis e
asem, aku nulis sms ngono, eh
wah critane manteb tenan Kang … isi dinggo crito marang konco-konco liane … matur nuwun Kang🙂
July 6, 2013 | wongedansurabaya	Ora iso diselak lek sing jenenge Tomin iku polahe nurun emake. Kaya ta njalukan, tukang mecucu, ora iso meneng, lambene kiwir-kiwir, ceklekan lan liya-liyane. Nyilih basa londo, “Like mother, like son” ngunulah.
“Mas…” celuke Wiji ngalem.
“Klambiku iki metetet gak sih?” takone Wiji karo nduduhno klambi sing digawe.
“Mosok? Deloken sing temenan ta? Nemplek ngene lho.”
Diman nyawang bojone. Kaos abang sing ditakokno bojone ketok pas, nduduhno bentuk awake bojone. Wong wedok sing kaet dirabi rong sasi iku ketok seger.
“Ngepres,” saure Diman.
“Kan, temenan metetet wisan. Aku lemu saiki,” omonge Wiji karo mecucu.
“Apik opo? Elek. Klambiku gak iso digawe kabeh.”
“Yo ganti kono, atek daster kae sing longgar.”
“Aku lemu kan? Kaya emak-emak.”
Diman meneng. Wong lanang iku bingung kate nyauri opo. Ndelok bojone meneng ae, Wiji umek maneh.
“Mas…” omonge karo nyedeki bojone sing lagi ngenakno nonton tipi.
“Yo Mas yo? Gak enak iki lho, metetet ngene, isin yoan. Siji ae, ya?”
“Pijeti sik,” omonge Diman karo narik tangane bojone.
“Pak, anduke disamperno sing genah ojo kaya ngunu. Teles kabeh iku ngko kursine, teleh mburi kono lho.”
yo bapake. Wis bolak-balik diomongi ojo neleh gelas sak nggon-nggon, lek lugur lak pecah ngene iki ngko.”
karo mbengoki anak bojone wis dadi pangganan sedina-dina.
“Min, sepeda lek mari digawe dilebokno. Lek gak gelem ngramut sing genah didol ae.”
Tomin sing sik SD, kaet nyandak piring kate mangan, kenek omel.
“Wou…gak gelem tak celuk sampeyan?”
“Lah, lha iku wis nyauri. Salah maneh.”
“Lha nadane ngunu,” protese Wiji.
“Lha kudu yok opo nadane?”
“Lapo?” takone Diman.
“Gak sido, nesu ngunu,” omonge Wiji karo mecucu.
“Lah, sopo sing nesu?”
Diman sing wis ngletak nang kasur bingung.
Wiji meneng, mung lambene maju-maju. Diman akhire tangi, nyedeki bojone sing ngadeg nang ngarep lemari.
“Iku, klambimu reget ojo diteleh kunu ngko garai liyane melu mambu. Liyane
mari krungu omongane bojone ning ndelok lambene bojone sing mecucu wong lanang iku meneng. Ora ngetokno suwara, Diman langsung nyandak klambine
“Wou…arek iki. Yo wis, tak tinggal turu,” omonge Diman karo mlompat nang kasur.
Ndelok bojone mlungker nang kasur Wiji sing kesel ora trima. Opo maneh dheweke mikir bojone nesu. Masio melu ngletak nang sanding bojone sikile dijejeg-jejeg.
“Njaluk dinyanyekno dhisik ta cek iso merem?” takone Diman kalem.
“Emoh nesu,” saure Wiji.
“Sopo sing nesu? Gak nesu. Aku ancen salah, neleh regetan sembarangan. Sesuk gak maneh.
akhire dicakot pundake bojone. Wiji sing kaget mbengok karo mecucu maneh ning Diman langsung tanggap,
Dina iki Tomin sing wis kelas 1 STM wayahe raportan. Tomin wis budal dhisikan, bapak karo emake nyusul. Asline ngunu yo salah siji ae, ora kudu loro-lorone. Wiji sing dandan ayu kaet isuk mekso melu nang
padakno cilik ae awake,” saure Diman.
“Ngerti gak, Pak, aku lemu ngene ki gak mergo kakean daging.”
“Trus kakean opo? Kakean duwit?” takone Diman karo terus nyurung sepeda
Nang sekolahan Tomin clingak-clinguk nggoleki bapake. Wong tuwane kanca-kancane wis teka kabeh, wis nang njero
Wiji, melu menggeh-menggeh. Kringete drodos kabeh mergo dijak mlayu karo bojone.
ittaqullah haqqa tuqatih, wahtammu bianna man yattaqi wayashbir fainnallah la yudhi’u ajral muhsinin.
Kangge mengawali uraian, khatib nimbali pribadi ugi para rawuh, mangga tansah ngreksa karunia iman, saha ihsan ingkang sampun katampi kanthi senantiasa niti-niti, mengevaluasi saha mengkoreksi ngantos dugi pundi
dumateng winatese wekdal dugining ajal, mugi-mugi kualitas ketaqwaan kita saged tansaya manteb, bakuh, ideal jejeg lan istiqamah.
Sakterusipun mangga sami ngunjukaken puji atas beragam karunia Ilahi ingkang mokal kawilang, salah setunggal anugrah ingkang paling pertela
ingkang nggadahi semangat berislam secara serius ing masjid menika njalari kita langkung menghayati piwucal agama lan ndadosaken ridha ilahi minangka tujuan puncak (nihayatul qashdi) saking sedaya kegiatan kita.
Sidang jum’ah rahimakumullah, ing siang menika
rayi ,Raden Basu Kesthi, Patih Jati Kondho, para punggawa Arya Panurta, Arya Walakas,
puruhita, kawarti badhe andaga karaton Wiratha nedya madeg ratu piyambak.
Raden Basu Kesthi langkung anduparakaken wartos makaten wau**2. Anangeng Sri Nata adreng
angyektos aken, lajeng dawuh dateng Patih Jati Kondho, kadawuhan anduta
punggawa salah satunggal dateng Prabu Karomba, nata yaksa ing Pringgondani**3. Supados animballana Resi Manu Mayasa,
amethuk aken lajeng lenggah satata, ginem kawotennannipun
lumampah dateng Pringgondani. Andhawuh aken karsaning sri nata
wau dumateng Prabu Karomba ing Pringgondani, sasampunning samapta lajeng
Prabu Karomba, nata raseksa ing pringgondani, den adhep ing Patih Kala
Mangkara, Punggawa Kala Pulawa, Kala Pudenda, dereng dangu datengipun caraka wiratha,
Sasampunning bagebinage, lajeng andawuhaken timballan nira Sri Nata Prabu Basu
Murti, bilih Prabu Karomba dinuta animballi Resi Manu Mayasa, ing sapta arga,
ingkang kawarti araraton, manawi mboten purun sowan dateng wiratha**2. Kerid lampahira Prabu Karomba,
kadhawuhan masesa, aturipun Prabu Karomba sandika**3.
Arya Panurta lajeng pamit wangsul dateng Wiratha,
dadamel ngayuda**1. Badhe dateng wukir Sapta Arga. Sasampunning
samapta lajeng bidhal sapanengkarrira, Togog Saraito dados pangajeng
Mongko mboten pisan-pisan anyipta amakaten**1. Dereng dangu datenggira cantrik
atur pariksa wonten damel, wonten damel ageng dateng. Katingal barising danawa
arsa minggah ing pratapan, rame mireng swaraning tangising tiyang padusunan
ingkang karisak, Puthut Supolawa lawan janggan Semara Santa sigra tumurun
anglempakaken, sareng dumugi ing jawi kasompok inggahing wadya danawa lajeng
tempuk prang**2. Tanpa wara-wara
Puthut Supolawa lawan janggan Semara Santa ngamuk punggung mengsah, kathah
danawa ingkang kanin lajeng bibar lumajeng sarsarran**3.
Puthut Supolawa , janggan Semara Santa sakancanipun wangsul ngarsaning pandhita
sang nata ing wiratha, lajeng bibarran. Amung Resi Manu Mayasa
saking padhepokan sadaya mboten kalilan anderek, among janggan Semara Santa, Nala
Gareng, Petruk, lampahira kadya kabuncang ing
Sulayaning rebak dadiya prang, punggawa ditya sami pejah
jinemparing, danawa ingkang alit-alit sami ngungsi gesang**7. Resi manu mayasa
Dewi Retna Wati puniko dadya jodhonipun
Resi Manu Mayasa**2. 2)
Dewi Kanastri dadya jodhonipun janggan Semara Santa**3.
badanipun gumeter, bokong ngoplok lajeng wangsul malajeng. Simo kakalih
lajeng sami ambujeng**4. Sareng
matur nyuwun tulung kabujeng ing simo**5. Resi Manu Mayasa lajeng mapag simo
kapanggih simo lajeng dipun jemparing pejah sadaya, kuwondonipun sirno, Mboten
watawis dangu pawestri kakalih, katingal lumampah wonten ngajengipun Resi Manu
Mayasa, ing ngriku sang resi langkung kasmaran**7.
Lajeng ngetut aken sapurugipun. Sang resi kaget rawuhipun Sanghyang Narada.
Inggih punika Dewi Retna Wati kaliyan Dewi Kanastri**8. Sanghyang Narada andawuh aken dawuhing
Sanghyang Giri Nata**9. Dewi
Retna Wati sampun pinasthi kapareng dados jodhonipun Resi Manu Mayasa**10, Dewi Kanastri dados
nata angarsa-arsa, para punggawa ingkang dinuta angrabaseng
wukir sapta arga. Mboten dangu dateng ipun kyai Togog Saraito, atur pariksa
bilih para punggawa ingkang dinuta dateng sapta arga sami pejah dening Resi
Srinata langkung duka, lajeng dawuh dumateng patih kinen saweg dadameling yudha.
Sareng dumugi imbanging redi ingkang sisih kilen ing ngriku
neda bojonipun, awit gandarwa Satru Tapa dereng gadah suta, daat kepingin darbe
lajeng pinethik katedha. Raosipun langkung miraos**8.
Satelasing nedha woh sumarwana, gandarwa Satru Tapa dateng, sang resi lawan
kang garwa langkung kaget punapa dene janggan Semara Santa lawan bojonipun sami
gumeter sadaya**9. Gandarwa
ngucap,” Sapa wong kang wanuh wani ngunduh woh kang sun sengker iki mau”. Sang
Resi Manu Mayasa bilih ingkang ngaken methik. Lajeng kaparing aken daten
anyagahi , gandarwa musna majing guwa garba nira Dewi Sumarwana**14. Lajeng anggarbini, sadaya lajeng sami
ngajeng-ajeng rawuhipun Resi Manu Mayasa. watawis dangu Resi Manu Mayasa rawuh, lajeng
lenggah satata, twin nyariosaken lalampahanipun kang garwa naliko dahar wohing
sumarwana. Dereng dangu ngandikan lawan PuthutSupolawa. Kasaru geger ing
jawi, datenging danawa ing pringgonadani**1.
Puthut Supolawa, janggan Semara Santa sakancanipun mijil ing jawi, Resi Manu Mayasa
ugi mamanuki lampahing jajanggan. Sareng dumugi ing jawi sampun
kathah ingkang pejah, kang kantun lajeng ngungsi gesang**4. Sanghyang Bayu kundur makahyangan.
Resi Manu Mayasa lenggah satata mungging
Chociwel (Jerman Freienwalde) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 3.279 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Chociwel&oldid=1090665"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Rintisan Polandia	Menu navigasi
yattaqi wayashbir fainnallah la yudhi’u ajral muhsinin.
Kangge mengawali uraian, khatib nimbali pribadi ugi para rawuh, mangga tansah ngreksa karunia iman, saha ihsan ingkang sampun katampi kanthi senantiasa niti-niti, mengevaluasi saha mengkoreksi ngantos dugi pundi diri kita nuhoni firmaning Allah saha sabdaning Kanjeng Rasulullah. Kanthi menika
sampunipun rampung anggenipun menguraikan materi ceramah. Abu Lahab mbengok banter dumateng Rasul: mung sebab arep mbok umuki koyo ngene
nanging mboten iman, Sayyidina Abu Thalib. (menika nedahaken bilih iman menika anugrah kang ageng, sanajan sederek celak kaliyan kanjeng Nabi dereng kintenan kanugrahan hidayah iman. Pramila wajib syukur, kita sebagai tiyang sanes, tiyang tebih, mboten natos kepanggih, mboten sanak mboten kadang kaliyan rasulullah, namung kantun mireng riwayatipun, kok pinaringan kiyat nampi
Lahab menika wajahipun putih berbinar, mripatipun kero, rambutipun biasa dikucir kalih, agamanipun shabi’i lan remen goroh. Rajulun wadhi’ul wajhi, ahwalul aynain, dzu ghadiratyn, shabi’un wakadzibun. Ing ndalem kawitanipun Abu Lahab merupakan tiyang kang tumut
wekdal taksih bayi. Abu Lahab nembe memusuhi Muhammad saksampunipun nampi wahyu lan
setunggal yoganipun nami Utaibah, menikah kaliyan putri nabi Ruqayah. Nanging, pernikahan menika berakhir kanthi perceraian lan Ruqayah nikah malih kaliyan Sayyidina Utsman bin Affan ra.
Abu Lahab, nami aslinipun Abdul Uzza: menika
tiyang ingkang diancam pasiksan geni mongah-mongah, monclak-monclak. Dalam tradisi arab kathah kita panggihi sebatan Abu, ingkang menika biasanipun terkait kaliyan suatu hal, contonipun Abu Hurairah: menika artosipun tiyang ingkang tansah
saking Qasim lan Fatimah Az-Zahra’. Abu Qasim artosipun: bapake Qasim. Wondene Abu Lahab artosipun Bapak Kecelakaan, sebab secara sah dan meyakinkan bakal diganjar pasiksan pedih.
Sedaya kaum kafir Qurasy menika memusuhi Rasulullah, nanging anggenipun memusuhi menika bertingkat-tingkat, wonten ingkang enteng, sedengan lan kronis. Abu Lahab saha bojonipun menika menduduki rangking setunggal memushi Rasulullah. Sebabipun katah: secara psikologis Abu Lahab menika pamanipun Nabi, piyambakipun rumaos langkung senior, lahir luwih disik, langkung sugih, sahingga gengsi menawi kedah manut ajaran Muhammad.
Sebab anggenipun langkung-langkung anggenipun memusuhi rasulullah, pramila Allah ugi nyawisaken pasiksan ingkang langkung pedih kangge pasangan Abu Lahab. Mboten wonten menungsa ingkang dipun tutup rapet peluangipun kangge
kucing, maksudipun salebeting griya wonten kucing tiga utuh, mboten namung buntutipun mawon. Utawi ugi kalimat: polisi menyita 10 pucuk senjata api dari para teroris, maksudipun ingkang dipun sita menika nggih 10 senjata utuh, mboten namung pucuke.
Lajeng ing ayat kalih surat al-lahab kita panggihi: ma aghna ‘anhu maluhu wama kasab. Harta abu lahab (emas, arta, bisnis, anak) mboten nggadahi manfaat tumprap piyambake. Mboten saged milujengaken, mboten saged kangge alat nebus, amrih slamet saking pasiksan. Mboten nggadahi manfaat ing donya lan akhirat, ing donya hartanipun mboten sukses dados alat mencegah dakwah nabi, ing akhirat harta menika mboten berguna kangge melindungi diri saking adzab. Pancen kadang-kadang kedudukan lan kehormatan ing donya mboten njamin bakal slamet ing
dipun bakar wonten geni kang murub, mekaten ugi bojonipun ingkang nderek mendukung kekejian Abu Lahab.
Bojonipun Abu Lahab (Arwa’ binti Harb) nggih cilaka. Estunipun piyambakipun menika aslinipun seorang ingkang terhormat, bangsawan, kastanipun luhur bahkan piyambakipun
Lahab. Bojonipun Abu Lahab menika hammalatal hathab: artosipun tukang mbeta carang. Menika maknanipun kalih, makna hakiki, makna denotasi, makna saknyatanipun: bilih bojonipun Abu Lahab menika sering nglumpukaken carangipun kayu sa’dan (sejenis ri janjang), beling, pecahan kaca, duri saha pang-pang tanduran landep saperlu dipun besangaken ing dalan ingkang biasa dipun lewati Kanjeng Nabi amrih Panjenenangipun manggih cilaka. Saged ugi
penggambaran ingkang sanget buruk bagi perempuan. Penggambaran kangge sosok ingkang asor budinipun, jahat pakertinipun.
Pengancaman binasa dumateng bojonipun Abu Lahab, menika mboten semata-mata jalaran piyambakipun merupakan pasangan nikah Abu Lahab, ananging sebab piyambakipun pancen mbantu dumateng kebrengsekan Abu Lahab.
Setunggal riwayat nyebataken, ing akhir gesangipun Abu Lahab nandang penyakit kulit ganas ingkang menular, ngantos piyambakipun dipun tebihi dening warga sak kiwa tengenipun. Kangge
kesesatan kangge dirinipun lan bojonipun, pramila pasutri menika angsal piwales, akibat saking pilihanipun inggih menika kesengsaraan abadi ing neraka.
jagad agung ginulung lan jagad alit, den
kendel kumandel kulup, mring kilaping alam kono.
jelas sing nggawe undang-undang wae wong dagelan kabeh, ora ngerti duduk permasalahane, wis tho mas wir ora usah
Sing sampeyan karepe kan wong2 dpr sing gawe UU tho, njal saiki wong dpr kae sekolahe kapan ngerti2 duwe gelar sampe rentengan koyo sepur barang sing ono lempuyangan, sampeyan wae tak kiro kalah dowo gelare karo wong
Wayang Golek (12 bisnis)Wayang Kulit (6 bisnis)wayang
S engkuni utawa Sakuni iku patih ing Ngastina. Sengkuni putrane Prabu Kiswara/Suwala/ Suprala. Sedulure ana papat, yaiku Prabu Gandara, Dewi...
isine wong2 sing wis mulai ketok wangun saiki (BUMN, walikota solo,sopo meneh..akeh lah sing
Candhi Barabudhur bentuke punden maundak, sing tumata saka enem tingkat awujud bujur sangkar, telung tingkat awujud bundher mlungker lan sawijining stupa utama sing dadi puncake. Saliyane iku ing kabeh tingkat kasebar pirang-pirang stupa.Dhuwur wangunan iki asline 42 m, nanging amarga kesamber kilat dhuwure susut nganti kari 35,29 m.
Wektu iku akeh dhandhang diunekake kuntul— Ketika itu burung gagak dibilang bangau. 79. 90. kulon. Sing
benar. 89. 80. Tangga padha curiga—Tetangga saling curiga. 74. 76. 93. Teka saka wetan. 87. 77. Kanca dadi mungsuh—Kawan menjadi lawan. Akeh wong becik saya sengsara— Banyak orang baik makin sengsara. Sing ora weruh
telanjang. 104. 97. Wong lanang ngasorake drajate dhewe—Laki-laki memperhina derajat sendiri. Wong golek pangan kaya gabah diinteri—Mencari rizki ibarat gabah
priyayi—Rakyat kecil jadi priyayi. 124. Ratu ora netepi janji. 118. 133. musna panguwasane—Raja ingkar janji. Akeh wong mati kaliren ing
Bejane sing lali. 140. 153. 142. Nanging sauntung-untunge sing lali—Tapi betapapun beruntung si lupa. 154. Wong salah saya bungah-bungah—Si salah makin sorak sorai. 145. Pedagang akeh alangane—Pe
Wong sugih krasa wedi—Orang kaya ketakutan. Ratu karo Ratu pada rembugan negara endi sing dipilih lan disenengi —
Para raja berunding negeri mana yang dipilih dan disukai. 203. 214. 202. 204. Susahe wong
NURHANA NALIKANE DEK JAMAN SEMONO, TRESNAMU SETYO LAN
jroning Basa Inggris /ˈpɜrs/ purse[1]) (September 10, 1839 – April 19, 1914) inggih punika filsuf, ahli logika, sèmiotik, matematik, lan ilmuwan Amérika Sarékat ingkang miyos wonten ing Cambridge, Massachusetts.
Peirce dipundhidhik minangka kimiyawan lan makarya minangka ilmuwan sadangunipun 30 taun. Ananging, sapérangan ageng sumbangan pamikiranipun wonten ing babagan logika, matematik, filsafat, lan sèmiotika (utawi sèmiyologi) lan tetemonipun perkawis pragmatisme ingkang dipunkurmati
^ "Peirce", wonten ing bab nama C.S. Peirce, mesthi satunggal wirama kaliyan tembung basa Inggris "terse" lan ugi wonten ing kathah-kathahipun dialek dipunèja pas kados dènè tembung "purse" wonten ing basa Inggris: Audio (US) (pitulung·info). Delengen
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.50, 4 Novèmber 2016.
» Kirab Pathok Negoro Mahesa Lawung
Jawa 1942 Je, Paguyuban Tri Tunggal Yogyakarta bakal menggelar Kirab Pathok Negoro Mahesa Lawung, Minggu malam 28 Desember. Ritual Kirab Pathok Megoro
a. Geneya akeh wong kang dhemen nyatur alaning
liyan lan ngalembana awake dhewe? Sebabe ora liya marga wong-wong sing kaya
ngono mau ora ngerti yen penggawe mau klebu pakarti kang ora prayoga, mula
perlu dingertekake. Awit yen ora enggal-enggal nyingkiri pakarti kang ora becik
mau, wusanane dheweke kang bakal diemohi dening pasrawungan (BBB)
Karepe wong nyatur alaning liyan iku beteke
mung arep nuduhake becike awake dhewe. Yen sing diajak nyatur wong kemplu,
pamrih sing kaya mangkono mesti katekane. Nanging tumraping wong mursid: “Wong
watak tansah njaluk benere dhewe iku adate banjur kathukulan bendhana seneng
nenacad lan ngluputake marang panemu sarta tindak tanduke wong liya. Mendah
becike yen wong sing kaya mangkono mau kala-kala gelem nggraita ing njero
batine: “mbokmenawa aku sing kleru, mula coba dak tlitine klawan adil sapa sing
alaning wong iku gampang bangêt. Siji mangkene, loro mangkono, nanging
anggunggung cacade dhewe adate ora kobêr. (MB)
mencela itu amat mudah. Satu begini, dua begitu. Tetapi menjumlah cacad
alaning wong iku gampang. Dening apa ? mung dening paitan kacunggah sarta atine
bungah, wah ora dirungu ing wonge kang dirasani, upama anaa wonge kang
dirasani: ora mêngkono, banjur malik ilat liru ngalêm, iku wis dadi oyoding
atine manungsa, mulane aja gèt-gètên ngrungu panyaturing wong, awit wong kang
nelakake penacad utawa pangalembana, luwih-luwih nganti memaoni. Awit
wicaramu durung karuan bener. Sing mesti panacad mau gawe serik, pangaleme
nuwuhake wisa dene waonane ora digugu, kabeh swara ala. Mulane kang prayoga iku
mung meneng, jalaran meneng iku yektine pancen mustikaning ngaurip (BBB)
gedhene ngundhat-undhat wong liya, samangsa kita ora katekan apa kang dadi
kekarepan kita. Becike kita tliti lan kita goleki sebab-sebab ing badan kita
dhewe, amrih kita bisa uwal saka dayaning pangira-ira kang ora prayoga.
Kawruhana, yen usadane watak apes sing njalari nganti ora katekan sedya kita,
luputing liyan, luwih becik tuduhna kaluputane kang malah bisa ngrumaketake
rasa paseduluran. Ewasemono aja nganti kowe kesusu mbecikake kalakuwane liyan,
yen awakmu dhewe rumangsa durung bisa ngenggoni rasa sabar lan tepaslira. Sapa
kang wis ngerti lan ngrumangsani marang sakehing dosane, iku sawijining wong
kang wis ngerti marang jejering kamanungsane, manungsa kang utama (BBB)
mangerteni marang bab kang kok anggep ora becik, aja kesusu ngatonake rasa
sengitmu, gedhene maoni lan nglahirake panacad. Awit kawruhana yen pikirane
manungsa iku tansah mobah-mosik lan molak-malik. Apa kang kok kira ala lan kok
panacad iku padha bae panindake. Lire, tarikane napas padha, kedaling ilat
padha lan obahing lambe ya padha. Sok ngonoa nadyan rekasane utawa gampange
padha, nanging oleh-olehane utawa wohe sing ora padha. Ing ngadat kejaba sok
adoh sungsate uga malah sering kosokbalen. Sing siji bisa ngraketake
bêcik iku suwargi R. ms H. Jayadiningrat, bupati kaparak kiwa, iku ora tau
nyatur alaning wong, luwih manèh angrasani alaning nagara, wis ora pisan-pisan,
yèn ana wong nyatur alaning wong utawa ngrasani alaning nagara, disêlani
pangandika: bêcik seje gunêm kuwi bae: jagomu si genjong apa wis waras awake
... kang nganggit layang iki wêruh dhewe. (MB)
lan atos. Prayoga tanggapana mawa pakarti kang alus lan sareh. Jer, yen klawan
laku kaya mangkono iku, kowe bisa ngendhakake watak kang panasbaran, lan bisa
ngasorake sipat kang lagi kasinungan iblis (BBB)
SuroboyoanUndanganNuwun wiyosipun kulo ngaturi pirso mbok bilih mboten wonten halangan mbenjing dinten Seloso Kliwon malem Rebo Legi wulan Bakdo wanci magrib kulo bade gadah damel islamaken utawi nyunataken utawi mbucal kulup bapakipun tole yuswo kinten-2 lahir jaman Jepang; kulo nyuwun ngapunten ingkang ageng margi panjenengan mboten pareng nginjen; dene mbok bilih tukang jagal utawi dokter ingkang nyunat mboten saged motol kulupipun kepekso kito sedoyo pados tukang graji kayu.
Semanten rumiyin undangan kito mbok bilih wonten lepat kulo nyuwun sewu nembah
SOK SASERIT ING WAYAH BENGI, IKU ANDHANDHANG
KANANE, MUNDHAK NGRIBEDI ENGGONMU MLAKU MUNGGAH
AMBUWANG KUKU ING SAENGGON-ENGGON, BESUK ANA
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Averøy&oldid=976033"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.09, 2 Maret 2016.
Miloslav Folprecht, Ing. Ivan Kubie, Ing. Karel Kukla, Jan Lojkásek, Ing. Vladimír Štekrt, Ing. Zdeněk Trinkewitz, Ing. Jan Vrdlovec, Ing.
Sedaya puji pangalembana namung kagunganipun Allah swt. Dzat ingkang maha sampurna. Namung atas rahmat kawelasanipun ing wekdal menika kita taksih pinaringan kekiyatan kangge menghadiri ritual shalat jum’at berjama’ah minangka tanda bukti bilih kita taksih nggape dumateng piwucal agami. Mugi-mugi tekad kita kangge ngambah margining kautamen kasartanan ridhaning Ilahi sehingga kita manggih karahayon ing
gesang lan saksampunipun pejah mbenjang (filhayat waba’dal mamat).
Salajengipun khatib nimbali pribadi ugi hadirin, mangga kita tansah berusaha ngindaaken kualitas taqwa, kanthi cara ingkang sampun biasa
amrih tansah berupaya nglampahi kesaenan lan nebihi keawonan menika perlu kawongsal-wasuli lan dados inti saking setiap khutbah para da’i, sebab menungsa menika titah kang asring khilaf lan supe, mboten cekap sepindah dituturi. Jalaran asring khilaf menikolah pangemut ugi ajakan takwa estu sanget mboten prayogi dipun
arti menungsa inggih menika tembung basyar, nas, insun, insan ugi bani adam. Lafadz-lafadz kasebat artosipun sami, inggih menika menungsa. Ananging saben-saben lafadz nggadahi perbedaan penafsiran. Pertama, lafadz basyar menika menunjukkan sosok lahiriyah menungsa, jasad wadag menungsa, ingkang mbetahaken neda, ngunjuk lan sare. Cekakipun lafadz basyar menika mewakili wujud biologis menungsa. Lajeng lafadz nas, insun lan insan, menika menunjukkan sisi potensi menungsa minangka pemangku amanah dados khalifah bumi, dados wakilipun Allah mengelola sumber daya alam. Sebagai insan, menungsa dipun lengkapi infrastruktur arupi kekuatan ruhiyah, aqliyah saha fitrah. Amrih memungkinkan kangge
bilih sedaya menungsa satu keluarga, kedah sami-sami netepi kewajiban patuh dumateng ilahi.
Lajeng sakderengipun mbahas isi surat al-nas, sawenehing riwayat shahih nyebataken bilih sabab nuzul, utawi peristiwa ingkang berkaitan kaliyan turunipun surat al-nas, inggih menika satunggal wekdal kanjeng nabi Muhammad saw. natos dipun usili, dipun tenung dening tiyang jahat nami Labid bin A’shom ngantos panjenenganipun ngraos badanipun adem panas (demam). Pramila Allah nurunaken surat al-falaq lan al-nas kang dados sarana mantunipun sang nabi saking pengaruh sihir.
Ing mriki seakan muncul kejanggalan, kados pundi, kanjeng nabi Muhammad saw. (imamul anbiya’ walmursalian) imamipun para nabi lan rasul, kok saged tedas
saking fenomena kasebat saged kaunduh hikmah kang agung.
Antawising hikmah peristiwa kasebat inggih menika: Sepindah bilih ukuran kemuliaan ing ngarsanipun Allah menika sanes kejadukan utawi kekuatan fisik, ananging keindahan budi pakerti, bagusing akhlak, persis kados ingkang sampun kapraktekaken dening Rasulullah saw. ing saben dintenipun. Dados menggahipun Allah mboten penting menungsa menika tedas disihir nopo mboten, ananging ingkang mahmudah, ingkang terpuji menurut Allah inggih menika menungsa ingkang sae watek saha perilakunipun. Nomer kalih,
ketulusan, mboten patos aneh menawi tukang sihir sukses nyantet nabi. Pramila ing ngalam donya menika, piwucal agami mboten menuntut menungsa amrih berusaha mati-matian mengejar kesuksesan duniawi, ananging agami menyeru menungsa amrih berpihak dumateng kautamen, agami menganjur manungsa amrih istiqamah netepi kaleresan. Nomor tiga, hikmah gerahipun kanjeng nabi sebab dipun sihir, inggih menika bilih menungsa kang mencapai kesejahteraan saha keunggulan ing babagan duniawi menika mboten mesti dados tenger bilih menungsa kasebat manggen ing pihak kang leres, kosok wangsulipun menungsa kang
mboten menandakan bilih tiyang kalawau manggen ing pihak kang lepat. Rasulullah kang kalah kaliyan tukang sihir, temtu mboten berarti panjenenangipun lepat lan tukang sihiripun ingkang leres.
Secara tegas al-Qur’an bahkan natos nerangaken bilih wonten segolongan tiyang ingkang ingkar, ingkar sami acuh dumateng agami, mboten cetha shalat, mboten mudeng shiyam, mboten kenal zakat, ngertosipun namung ngiter kemareman duniawi, Allah maringi tiyang kalawau sehat, sugih, panjang umur, pokoke gesangipun cozy……nyaman, eca, jaya…..lajeng tiyang-tiyang kalawau nyana bilih
indra, sedaya menika mboten lepas saking pemeliharaan Allah. Allah menika malikin nas (penguasa manusia), kang mutlak nggesangaken saha kang nyirnaaken. Allah menika ilahun nas (sesembahan manusia), mboten wonten ingkang patut dipun sujudi kejawi Allah azza wajalla.
Kita dipun anjuraken nyuwun pengayoman dumateng Allah, min syarril waswasil khannas. Inggih menika nyuwun dipun wilujengaken saking rekedaya saha bisikanipun khannas. Khannas inggih menika syetan ingkang tansah mengintai pados lenane menungsa, tansah ngincer pengapesaning menungsa. Khannas ugi berarti makhluk ingkang mundur saat mireng asmanipun Allah dipun sebat.
Wondene kegiatanipun khannas utawi syetan inggih menika alladzi yuwaswisu fi shudurinas. Syetan menika sami ndadosaken kalbu menungsa menika sasaran tembak nanduraken benih kesesatan. Hal menika temtu
kasebat. Ing benteng menika wonten lawang-lawang ingkang menawi mboten dipun awasi kanthi tertib syetan bade saged blusukan, menyusup, wira-wiri lan puncakipun meruntuhkan benteng. Bolongan ingkang paling rawan kang asring dados jalur mulusuipun syetan mbrobos kalbuning menungsa inggih menika
Pramila, menungsa kedah tansah nyuwun pitulungan dumateng Allah saha waspada, sebab kangge menyerang kalbu, syetan bade menggempur
syamailihim). Menggah pangandikanipun para ‘arif syetan mboten saged nyerang saking arah nginggil lan ngandap, sebab arah nginggil merupakan arah ingkang biasa kangge memanjatkan do’a lan munajat, dene arah ngandap menika merupakan arah ingkang biasa kangge sujudipun menungsa dumateng gusti kang murbeng dumados.
Lajeng ing ayat akhir kita waos, minal jinnati wannas. Maksudipun, disamping merupakan makhluk kang melambangkangkan perkawis awon, syetan ugi merupakan tembung kangge ngarani sifat nista. Menungsa lan jin ingkang ngagem watek nista menika saged dipun sebat syetan.
Hadirin sidang jum’ah rahimakumullah, antawis hikmah saking surat al-nas inggih menika kita dipun seru supados mboten kendel-kendel, kedah nyuwun pangreksa dumateng Allah amrih dipun ayomi mboten kebujuk manut rayuan syetan. Sebab rayuan syetan bade ndadosaken
menawi saged nglampahi kanthi sabar saged dados sarana handal nglebur dosa, wondene penyakit ruhani menika bade ndawahaken pengidapipun dumateng kesengsaraan abadi mbenjang wonten ing akhirat.
Mugi-mugi Allah paring kekiyatan dumateng kita dados kawula kang mampu menghalau gempuran syetan, dados titah kang patuh nglamapahi tuntunan luhur agami kang suci. Mugi-mugi uraian menika dadoso sarana tambah pangertosan kangge
protected]_cla-10 “BBB”niku sae sanget!!kula saking ndeso tp gayanipun tetep funky,BBB saged konser wonten stadion ing klaten!!??kula tresna sanget kalih BBB!!MATUR NUWUN SANGET… 12 August 2007 PRASIDA mbak kaliyan mase grupnya ‘BBB’ sing
Ing. Iveta Kr&aacute;likov&aacute;, Ing. Alena Kvačkajov&aacute;, Ing. Milan Majer, Ing. Alena Sojkov&aacute;, MBA, Ing. Pavol Kűhnel, Ing.
KPT 04 Wayang Perak …IDR 120.000,00 KPT 08 Hiasan Topeng…IDR 198.000,00 KPT 10 Hiasan GajahIDR 198.000,00 KPT 01 Miniatur Cika…IDR 200.000,00 KPT 12 Miniatur Gero…IDR 550.000,00 KPT 03 Wayang NakulaIDR 120.000,00 KPT 05 Wayang Silver…IDR 120.000,00
“Bapak ki gak dolen rono iku, kate nontok omah karo ngresiki…”
“Lha iyo, ngko tak ewangi.”
“Ngewangi opo? Wong saiki ae onok wong repot ngene meneng ae ngunu.”
Wiji nyawang ibuke. Sing disawang meneng ae, nerusno lek ngresiki bumbu.
“Aku kan gak iso masak. Lek resik-resik iso.”
“Lek gak blajar yo kabeh ae gak onok sing iso opo-opo.”
iku seneng. Bapake gampang, sing penting ibuke wis setuju.
“Wis kate SMA, mosok sik gurung iso masak. Paling gak yo iso goreng-goreng, gawe sambel. Dadi wong wedok masio kate dadi opo ae yo kudu iso masak. Lek gak onok wong dodol panganan kan iso gawe dhewe.”
Pokok wis diiyani, diceramahi opo ae Wiji manut. Ora masalah, penting iso melu
yo wis aras-arasen, pingine dolan opo leyeh-leyeh.
“Lek karo adike sing akur. Adik mung siji ae kok yo kaya kucing karo tikus.”
“Tak tinggal wani nggoreng pithik gak?”
“Gak popo, pokok gak diuncalno. Iki mau lali kate mbayar arisan. Lha opo koen sing mbayar nang Bu Ismi?”
Wiji gedheg. Tanggane sing jenenge Bu Ismi cerewete ora ketulungan. Wiji paling males karo tanggane sing siji iku. Senengane mbanggak-mbanggakno anake Risma sing yo adik sekolahe Wiji nang SMP.
“Emoh, ibuk ae. Cemplungno sik, ngko aku sing ngangkat.”
“Yo gak kabeh, loro opo telu-telu.”
“Lha iyo, ibuk lebokno sik nang wajan, ngko aku sing nunggoni. Sampeyan ojo suwi-suwi.”
“Yo. Tapi lek wis coklat diangkat sik lho ya, ojo ngenteni aku.”
Wiji manthuk, masio nang njero ati rada ndredeg. Arek wedok iku nyawang ibuke sing nglebokno pithik nang wajan. Jenenge pithik lek digoreng mbledos-mbledos.
“Wis tak tinggal sik, ojo ditinggal. Gosong ngko.”
Ditinggal ibuke nang omahe tanggane, Wiji lungguh meneng nunggoni pithike mateng. Sediluk-diluk diinguk wajane. Jenenge wong wedok, lek wis nonggo ora iso sediluk. Ibuke Wiji ora mbalik-mbalik. Pithike wis kudu diangkat, meh gosong. Wiji nyandak serok, ngangkat pithik alon-alon.
Mari ngangkat, Wiji kudu nglebokno maneh. Arek wedok iku njupuk ambekan sediluk.
Pithik nang tanggane wis nyemplung siji nang wajan. Ning mergo diuncalno, minyake malah nyiprat tekan ndi-ndi, ngenei tangane.
Siti teka. Wong wedok iku kaget ndelok bojone karo anake nang pawon meneng-menengan. Didelok Wiji sing sik nyekeli tangane.
“Aku tak ngletak maneh ya,”
Ora nyauri, Wiji langsung ngadeg nggoleki Doni.
Wiji nyebek. Arek loro iku wis resik kabeh, mari adus.
“Siji-siji, ana loro iki pahane.”
“Ngge ngko,” Doni sik protes.
“Ngko atek dada iki, enak.”
Doni gedheg. Lek wis ngunu Wiji kudu ngalah. Karo nyebeki adike arek wedok iku njupuk swiwi. Ndelok mbake ngalah, Doni mesem. Wiji ora seneng dada, sing disenengi paha padha karo adike. Ning mergo meski kalah akhire sing dijupuk swiwi.
Wardiman sing ketok aras-arasen durung nyandak opo-opo. Siti njupuk piring, ngisi sego terus dikekno bojone.
“Mangan sambel, Pak, cek kemringet. Ojo dituruti lambe pait, sing penting dileboni panganan.”
Wardiman manthuk. Wiji nglirik bapake. Wong lanang iku ketok kuyu, ora kaya biasane.
wong wedok iku kate korah-korah piring gelas ning ora oleh karo Wiji. Ibuke dikongkon nggawekno wedang madu dingge bapake. Gelas piring dheweke sing ngorahi.
“Adike dijak dolen kono, ojo ngrameni nang omah.”
Wiji sing lagek nonton tipi ndongak sediluk ndelok ibuke. Ora suwi arek iku nyawang ibuke maneh.
“Ibuk kate lungo nang ndi?”
“Sopo sing kate lunga. Nang omah ae, wong bapake lara ngunu kok.”
Doni sing krungu omongan lunga langsung neleh montor-montorane.
“Gak, ibuk nang omah. Sampeyan dolen karo mbak kono, bapak lagek mumet kae.”
“Kok sampeyan macak?” Wiji sik takon ae.
“Macak opo? Wong ancen mari adus yo sik wangi.
Wiji nyawang ibuke maneh. Masio ancen mari adus ning ibuke Wiji ketok kaya wong kate lunga. Klambine resik, macake resik, masio klambi sing digawe daster biasa.
“Wong yo dasteran ngene lho,” omonge ibuke Wiji.
“Don, ojo rame. Dolen karo kancamu kono,” omonge Wiji nang adike karo nglirihno tipine.
Doni mecucu. Wiji gedheg-gedheg. Wong wedok iku mlebu kamar terus metu maneh ora let suwi.
“Tumbas es kono karo mbak,” omonge Siti karo ngelungno duwit nang anake.
Ngerti dikei duwit, Doni langsung ngguya-ngguyu. Arek cilik iku nyeret mbake, dijak tuku
mbak,” omonge Doni karo sik nyeret lengene mbake.
“Suk lek wis gedhe yo bakal ngerti dhewe. Kono gek ndang diterno adike.”
Mari ngomong ngunu Siti mlebu nang kamar. Doni sing wis ora kanten pingin ndang njajan
matur suwun sampun ninggalaken komentar.. mugi-mugi komentar panjenengan saget nambah apik…. 😀
ariee says:	21/02/2009 at 5:42
Nuwun sewu maz Adi, meniko mbak’e ingkang lulusan kuliah Ekonomi UNS sampun dirabi nopo dereng?:)))
May 12, 2014 at 12:55 pm
Reply	Mboten mas, kulo rabine kaliyan lulusan FKIP UNS🙂
Wb‎ | jv‎ | Tembang‎ | MacapatWb > jv > Tembang > Macapat > Dhandhanggula
===Metrum===Saben pada (bait) ana 10 gatra (larik).
Umume critane ora béda adoh karo panggonan liyane ing tanah Jawa. Bedane kang paling ketara ya iku ing paraga Bawor. Bawor iki kaya Bagong. Awake lemu, cendhek, lan lucu. Yen Bagong iku putra ragile Semar, Bawor iku
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wayang_Kulit_Gagrag_Banyumasan&oldid=1075941"	Kategori: WayangKesenian JawaWayang Kulit Gagrag Banyumasan	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.28, 29 Agustus 2016.
HomeMustika Sesepuh Manunggaling Kawulo Gusti Mustika Sesepuh Manunggaling Kawulo Gusti Mustika Sesepuh Manunggaling Kawulo Gusti
Remuk kabeh dadi bojomu Mbendinane mbok keplaki Mbok gebuki mbok pisuiLk : Sebab kakean
wong OYM Rebranding kathy wong OYM Rebranding kathy wong OYM Rebranding kathy wong OYM
nyandak patang puluh, lagek nyangkrung nang warung kopi pinggir rel sepur sing ora adoh saka omahe. Mangan gorengan tambah kopi panas karo rokok paling enak karo nggedabus, ngobrol ngalor ngidul. Paiman ora dhewekan. Ono wong telu sing cangkruk karo dheweke, tambah siji karo bakule, Cak Paimo. Lek pingin ngerti obrolane Paiman karo kanca-kancane kaya ngene iki.
Paiman : Lha iyo cak, wingi iku krungu-krungu kok podo gembrah. Kate dadi
Paidi : Lha yok opo, wong kerjo nang pabrik karo wong wedok sakmunu akehe. Sing diomongno
Paimo : Yo ngunu iku wong gedhe, umek dhewe gak ngurus wong cilik. Ngene lak ngko sing kenek wong-wong koyok awake dhewe.
Paiman : Yo kudu umek lek iki, kudu digugat. Mosok
biyung sira aneng ngendi (12 i)
“Gusti! Jam piro iki?”
Rini ngejak ketemuan jam 10 nang bonbin. Saiki wes jam 10 luweh rong puluh menit. Adus jelase gak nyandak wektune. Gak adus mesti dikabruk ngko karo pacare. Akhire Tomin njupuk banyu putih soko gelas, sisa saur mau bengi trus diusapno nang matane. Awake diendus-endus, diambu.
“Jancuk!” Tomin misuh-misuh dewe
Oia onok opo, dek, kok ngajak ketemuan nang kene. Kangen jaman biyen ta? Pingin nostalgia? Hehehe.
Rini : *Meneng, jupuk ambegan dowo*
Tomin : Kok maleh serius, dek? Onok opo?
Rini sik meneng. Raine lurus nyawang bedes sing podo jumpalitan nang njero kandang. Gak kroso pikirane langsung mlayang nang moso setaun kepungkur. Nang ngarep kandang bedes iki biyen Tomin nembak de’e dan akhire diterimo padahal sak durunge wes ditolak bola-bali sampek ping enem. Tomin sing ndelok pacare meneng melu
Rini : Gak perlu ngerti sopo, sing jelas aku wes gak iso karo koen maneh.
Tomin : Omongo, ojo didelikno. Aku kudu ngerti lanangan koyook opo sing wani ngrebut
Doctor Who iku sawijining acara télévisi fiksi sains Britania Raya sing wiwit tayang taun 1963 nganti 1989, taun 1996 lan wiwit manèh taun 2005 nganti sepréné.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Doctor_Who&oldid=934090"	Kategori: Acara télévisi BBC	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.33, 29 Sèptèmber 2015.
leren. Wong wedok iku njaluk wektu dingge ngramut awake. Mari tangi, masak, wong wedok iku umek karo blonjoane saka tukang sayur sing sik kresekan. Wiji ngetokno tomat, jeruk purut karo timun saka kresek. Wong wedok iku yo mari ngetok lidah buaya sing ditandur nang mburi omah.
“Pak, Tomin dusono trus dulangen ya,” omonge Wiji nang bojone sing
iku nyedeki emake sing lagek ngusapno jeruk purut nang rambute.
Tomin njaluk pangku emake, ning Wiji sing lagi umek ora gelem.
“Nuk kene ae,” omonge karo nggeret dingklik nang sandinge dingge lungguh anake.
Ora let suwi Diman metu. Wong lanang iku nyandak anake.
“Emoh. Karo Mak’e.”
“Nontok iwak karo Pak’e,” omonge Wiji nang anake.
“Ya wes nang kene, tapi lungguh dhewe.”
Akhire Tomin gelem lungguh dhewe. Diman bablas nang njero. Kate nerusno lek turu.
“Dingge Mak’e iki, sampeyan gundul ngunu. Gatel iki yoan.”
Mari ngurus rambute. Wiji ganti njupuk timun karo tomat. Buah-buahan iku digrujuk banyu, diresiki trus diparut.
Wiji kate maskeran. Atek masker kudu turu, lek ora ngko ceblok kabeh. Wong wedok iku wis nyiapno kasur nang ngarep tipi. Tomin ngetutno emake.
“Sampeyan adus kono lho, trus maem. Didulang Pak’e ya?”
“Wou, ojo mbok emplok maskerku.”
Tomin ngguyu-ngguyu. Ora kenek diomongi, arek lanang iku terus ae nduliti masker nang raine emake.
“Pak, anakmu iki lho jaken sik.”
“Kene, adus sik gek maem,” omonge Diman karo ngelungno tangane nang anake.
Sing dijak adus ora gelem, malah ndusel nang emake.
“Adus sik kono lho,” omonge Wiji nang anake.
“Emoh. Adus kalo Mak’e.”
“Lha gak gelem iku lho areke. Adusono kono sik, ngko tak jak’e.”
“Lha iki wis kadung maskeran.”
“Yo ngko maskeran maneh lak iso. Lagian lapo sih atek kaya ngunu…”
“Yo cek ayu,” sauté Wiji.
“Lha mosok iso, jatahe sakmunu dikapak-kapakno yo pancet ae.”
“Yo wis gak usah adus, jarno kecut ae,” omonge Wiji.
Ora gelem adus. Tomin malah nerusno lek nithili maskere
sing lungguh nang sandinge meneng ae. Anake ancen kadang nggemesno.
“Ngko ojo turu karo aku.”
“Wou, lak mesti ngancem. Wong sing gak gelem anakmu kok,” saure Diman.
“Yo gelem ae, garek carane no.”
“Lha iku nyatane gak gelem areke.”
Wiji tangi. Masker nang raine wis ora karu-karuan.
“Cek opo sih atek kaya ngunu barang?”
“Yo cek wangi, seger.”
“Kecut malah enak,” omonge Diman.
“Temenan? Yo wis, mulai saiki aku gak usah adus sisan. Bah wis.”
Wiji sik mangkel. Tomin sing mau nithili maskere emake saiki glebakan nang kasur.
“Gak popo, aku yo seneng gak adus.”
“Iyo sampeyan seneng, aku gak seneng.”
“Malah enak ambu kringet, kecut tapi seger.”
“Seger opo. Kecut yo kecut.”
“Halah, wong koen yo senengane ndusel ndok kelekku ae lho.”
Wiji sik durung trimo, atine lara. Dina minggu pingin ngramut
ngko bengi turu dhewe. Aku emoh ngeloni.”
Diman mesem. Bojone lek wis kalah ngunu senengane mesti ngancam.
macak iki yo ngge sopo? Ngge nyenengno sopo? Opo yo kate tak pek dhewe?”
Diman mesem maneh. Lek wis ngunu, Wiji kaya arek cilik.
“Iyo, aku yo seneng lek bojoku resik.”
Pak’e kate nyekel iwak.”
Dijak nyekel iwak, Tomin langsung seneng. Arek lanang iku melu ngadeg.
“Ngunu gene yo gelem,” omonge Wiji.
“Upahe ojo lali,” omonge Diman nang bojone karo ngendong anake.
“Ngene,” omonge Diman karo ngewei driji loro.
“Ho oh, sak njalukmu.”
Diman mesem. Wiji melu seneng. Masio maskere wis bubrah kabeh wong wedok iku akhire iso dhewe. Mari anak bojone ngalih, Wiji nang pawon, ngganti maskere.
Jawa ngurmati dina-dina kang dianggep mulya utawa wigati. Ing dina-dina iki sawetara masarakat Jawa isih mèngeti kanthi manembah marang Gusti kang gawé urip.[2]. Dina mulya cacahé ana lima, ya iku:
Umur saben sasi (wulan) ing pananggalan Jawa béda-béda, ya iku ana kang umur 29 dina lan ana kang umur 30 dina . Klompok kasiji dumadi
lan kawolu (Jimakir), déné klompok katelu dumadi saka taun kalima (Dal). Kanggo luwih cethané pirsani tabel ing ngisor iki:
Ana sawetara ciri wigati jroning pranatan taun Jawa, ya iku: Nguri-uri kabudayan asli Jawa kayadéné pawukon kanggo tandha pranatan wektu (klairan lan sapanunggalané), sarta Primbon lan pétungan Jawa liyané. Bisa nglestarèkaké kabudayan Hindhu kang sugih bab kasusastran lan seni lan atusan taun ngrenggani kabudayan Jawa, uga nyelaraské karo pétungan Arab kayadéné penanggalan Hijriyah kanggo nggampangaké mèngeti dina-dina riyaya lan ibadah Islam. Jeneng taun kang luwih spèsifik ya iku yèn tanggal 1 Sura tiba ing dina Jemuwah, dijenengaké taun Sukraminangkara (taun urang), wateké: sithik udan. Yèn tiba dina Setu, dijenengaké taun Tumpak-maenda (taun wedhus), wateké: sithik udan. Yèn tanggal 1 Sura tiba dina Ngaat, dijenengaké taun Ditekalaba (taun klabang), wateké: sithik udan. Yèn tiba dina Senèn, dijenengaké taun Somawertija (taun cacing), wateké: sithik udan. Yèn tiba dina Selasa, dijenengaké taun Anggarawrestija (taun kodok), wateké: akèh udan. Yèn tiba dina Rebo, dijenengaké taun Buda-wiseba (taun kebo), wateké: akèh udan. Yèn tiba dina Kemis, dijenengaké taun Respati-mituna (taun mimi), wateké: akèh udan.[4]
Kurup Sabtiyah, ya iku kurup sing diwiwiti ing taun Alip sing
Sura • Sapar • Mulud • Bakdamulud • Jumadilawal •
Hajar Dewantara: Ing ngarsa sung tuladha, ing madya mangun
golek trek sing rodo sepi ngono, aku trauma karo wong nyebrang je😕
January 14, 2011 at 8:49 pm
March 16, 2015 | wongedansurabaya	“Mas…”
Wiji mesam-mesem. Diman meneng, ora nyawang.
Wiji nyebek. Lek wes ngunu iku mesti ono karepe. Diman nyiapno atine. Arek wedok nang sandinge iku kerep nggregetno, njaluk sing ora-ora.
“Halah, pisan ae lho.”
Wiji ngerti Diman ora seneng panganan sing jarene fastfood ngunu iku. Ning arek wedok sing senengane mangan lan njajali panganan iku wes ngempet suwi lek pingin.
“Yo tak terno, mangano dhewe.”
“Lha sing pingin lak koen sih, aku lho gak pingin.”
“Mosok aku mangan dhewe, sampeyan mung nontoki? Ayo ta…”
“Yo dibungkus ae, dipangan nang kene.”
“Emoh, dipangan kono ae,
Wiji saiki mesti pingin bunuh diri, kalah dawa lambene. Lek wes ngunu akhire Diman sing ngalah. Sakjane ngunu yo gemes, kudu dicakot ae rasane. Dituruti karepe, Wiji mesam-mesem. Arek wedok iku pamit mlebu kamar, njupuk jaket.
“Klambine ganti sisan iku,” omonge Diman.
Wiji karo Diman budal nang McK. Mbuh opo’o, arek-arek enom seneng mangan nang kono.
“Enak bebek pinggir embong kae,” omonge Diman pas njajal.
“Yo kan cek ngerti rasane. Mene gak dibaleni maneh.”
Wiji sik kesenengen. Arek wedok iku ngenakno lek mangan.
“Iku gak mbok maem ta?”
Wiji nyawang sego nang piringe Diman. Arek loro iku mau pesen pithik goreng loro, segone telu. Wiji siji, Diman loro. Diman sik ae mangan sego siji separo, segone Wiji wes entek.
“Sampeyan ngko gak luwe? Nambah maneh ta?” takone Wiji.
“Gak usah, nontok koen ae wes wareg.”
Wiji mesem maneh.Dijupuk sego nang piringe Diman.
“Ngko ambung ya,” omonge Diman karo mangan.
“Yo upahe, rek.”
Wiji meneng, ora nyauri. Sego putih karo pithik goreng nggarai atine arek wedok iku ayem.
“Sambele entek. Sampeyan gelem sisan ta?”
Diman gedheg. Ora mung seneng mangan, Wiji yo doyan pedes. Raine gobyos, ndrodos kringete. Arek wedok iku ngadeg, kate njupuk sambel. Ora suwi Wiji mbalik karo nggawa sambel nang wadah cilik.
Wiji mecucu. Arek wedok iku lungguh karo rada mbanting bokonge.
“Lha tak pikir gak mbok pangan…”
“Iku lho kate tak pangan keri dhewe.”
“Lek gak ngerti ki yo takok sik, ojo moro-moro diemplok…”
Lek mau Wiji kesenengen mergo akhire iso ngrasakno mangan nang McK, saiki arek wedok iku gelo. Atine lara mergo kulit pithik sing diingerno, kate dipangan keri dhewe, malah diemplok Diman.
“Yo mene tuku maneh,” omonge Diman.
Kaya arek cilik, Wiji sing gelo atine mbrabak kudu nangis. Kaet mau durung budhal arek wedok iku wes mbayangno kulit kriuk-kriuk, tibake malah ora kumanan. Nganti tekan kosan Wiji sik ae mecucu. Diman sing lungguh nang sandinge dinengno.
“Mene tak tukokno kulit goreng, nang pinggir embong kae lak onok sing dodolan kulite thok.”
Diman pasrah. Lek wes ngunu iku ditawani opo ae mesti ora trimo. Mung ngenteni sing gelo enak dhewe atine.
Wes apal. Lek wes kadung salah mesti ngene iki akhire.
“Lha sing siji diadahi opo?”
“Mbok pisan-pisan aku sing dikei opo ngunu. Yo ambung opo opo ngunu…”
Wiji wes ora mbrebes maneh. Arek wedok iku wes iso mesem. Isin sik digodani ae, Wiji njiwit pupune Diman.
“Pijeti kene, malah dijiwiti…”
“Tak tinggal turu!” Wiji mbaleni karo rada mbengok.
Diman mesem. Masio kerep nggarai ngelus dada, Wiji ancen nggemesno. Masio kerep dicebeki, ning Diman ora tau kapok. Justru ngunu iku sing nggarai kangen lek ora ketemu. Opo maneh lek nyawang pas Wiji lagek mangan, kesel, luwe langsung ilang rasane.
April 19, 2016 | wongedansurabaya	Judul lukisan:
Wiji lagek mepe klambi pas tanggane, Sumi, karo anake lewat ngarep omah.
“Lha lapo iku isuk-isuk wis tangisan?”
“Opo maneh, lek gak nangis sedino ae lak gatel lambene arek iki,” Sumi sik ae ngomel.
“Wis ganteng ngunu kok nangis, eman iku wedake,” omonge Wiji karo mlaku nang ngarep nyedeki tanggane iku.
“Jegeg aku, Ji. Ben isuk mesti koyok ngene.”
“Lha lapo sih? Dianu kancane ta?”
“Kaet tangi iku wis ndrenginging ae, tekan sekolahan selot banter nangise.”
Wiji ngelus-elus arek cilik sing umbele ndleweran iku. Sumi wis meneng lek ngomel.
“Wedi ngunu ta sekolah?”
“Ditakoni apik-apik, sopo ngerti tau dianu kancane.”
“Uwis. Gak kok jarene.”
Arek cilik sing mau nangis iku wis rada tenang. Lambene maju-maju, nadahi umbele cek ora dleweran.
“Arek iki gurung iso moco. Lha pikirku wingi yo ngko lek sekolah kan diajari. Lha kok malah koyok ngene ae ben dino. Ngerti ngene tak jarno nang omah ae.”
“Kelas siji iku kudu wis iso moco. Wingi kan tes masuke moco, asline ancen gak mlebu tapi bapake tak kon nyogok. Pikirku sik cilik ndang mlebu sekolah, cek ndang pinter. Malah saiki koyok ngene.”
Wiji ngrungokno Sumi karo gedheg-gedheg. Mari tanggane pamit, wong wedok iku mikir. Tomin wis umur telung taun setengah, ora suwi maneh yo mlebu TK.
“Tomin kae mari ngene lak sekolah. Iku gurung iso opo-opo. Kudu ndang diajari sithik-sithik cek gak kaget.”
“Diajari opo? TK lak mung dolenan karo nyanyi thok. Yo cek diajari gurune suk.”
“Wou, sampeyan iku yok opo. TK ki saiki yo wis diajari moco karo nulis barang. Mlebu SD ki tes e kudu iso moco tulis.”
Diman neleh rokoke. Wong lanang sing mari mulih kerjo iku nyawang bojone.
“Yo sik keciliken. TK ki seneng-seneng, ngko SD kae kaet diajari moco nulis. Iku ae yo sithik-sithik.”
“Lha iku lak jamanmu, jaman sepur lempung. Saiki ki gak koyok ngunu, Pak. Kae anake
“Yo sakno, arek sik sak munu kok.”
“Luwih sakno ndi karo lek gak iso opo-opo trus diilok-ilokno kancane?”
“Luwih sakno aku, ben dino mbok omeli ae.”
Wiji nyebek. Diman nerusno lek rokokan. Anake, Tomin, dolanan nang omahe tanggane, durung mulih.
“Pokoke kudu diajari, sithik-sithik.”
Mari omong, Wiji mlebu nang pawon. Wong wedok iku wis tekad, anake lanang kudu mulai diajari moco nulis. Wiji ora pingin anake dadi guyonan, opo maneh sampek wedi sekolah. Wiji pingin anake gelem sekolah, iso sekolah duwur, ora koyok dheweke karo bojone.
“Mak’e lapo?”
“Noto klambi. Kate ngewangi ta?”
Mari masak, ngurusi omah, Wiji ngetokno klambi saka lemari. Anake sing kaet mangan moro, ndeloki.
“Ho oh. Diitung onok piro iku, ojo-ojo onok sing ilang.”
Tomin munggah nang kasur. Wiji sing mbongkari klambi ndewekno antara njeroan, daster karo klambi liyane. Tomin lungguh anteng, ngematno emake.
“Siji, lolo, telu, limo…”
“Papat, siji, lolo, telu… ”
“Lah. Siji, loro, telu, papat, trus limo.”
“Papat. Mari telu trus papat sik.”
Tomin manthuk-manthuk. Arek cilik iku mbaleni ngitungi kutange emake. Wiji nglempiti klambi karo mesam-mesem.
“Pak’e lapo?”
“Moco koran, cek pinter.”
Jumat isuk pas ora kerjo, Diman sing mari diomongi bojone lungguhan nang teras. Kopi wis disiapno bojone. Pas anake tangi, metu nggoleki, wong lanang iku langsung
“Kene moco bareng. Iku mejo karo kursi belajare digowo rene.”
Ora mung nyiapno akting, Diman yo nggawekno mejo kursi khusus dingge anake sinau. Mejo kursi sing digawe saka kayu siso kerjoane dicat warna-warni cek anake seneng lan sregep sinau. Tomin nggeret kursi karo mejone. Bapak karo anak iku saiki adep-adepan, moco koran.
“Sapi papa ada ada. Wedhus lima anak apa….”
Wiji sing krungu suwarane anake langsung metu. Wong wedok iku metu karo nggowo gedang goreng nang piring.
“Maem sik, ngko moco maneh,” omonge Wiji karo neleh piring nang mejone Tomin.
Arek lanang iku langsung mandeg lek moco, nyandak gedang
bocah djaman doeloe | Nggonbocah's Blog
meneladani Panembahan Senopati dalam “amemangun karyenak tyasing sesama”
utama | tumrape ing tanah Jawi | wong agung ing Ngèksigônda | Panêmbahan
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning Beeyan (Kontrib • Log) 284 dinten 802 menit kapungkur.
Jalan Keraton Kasepuhan 43, Kalurahan Kesepuhan, Kacamatan Lemahwungkuk, Kota Cirebon, Jawa Barat,
kados Masjid Agung Kasepuhan utawa Masjid Agung Cirebon) ya iku sawijining masjid kang ana ing njero kompleks Keraton Kasepuhan, Cirebon, Jawa Barat, Indonésia.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Masjid_Agung_Sang_Cipta_Rasa&oldid=993604"	Kategori: MasjidKategori ndhelik: Artikel jroning owah-owahan gedhènKoordhinat ana ing Wikidata	Menu navigasi
kurmati, kanthi rahmating Gusti ingkang Maha Agung, ing wekdal menika kita sedaya tasih pinaringan kasarasan, saged rawuh ing dalem duhkita ngriki ing upacara pametaking layon almarhum/almarhumah (....) sing menika.
Keparenga kula minangka wakilipun kulawarga, ingkang nandang bela sungkawa, ngaturaken agungin panuwun dhumateng para takziyah ingkang sampun kepareng rawuh wonten dalem mriki, paring pakurmatan upacara pametaking layonipun almarhum/almarhumah (...) mboten kesupen kulawarga ngaturaken agungin panuwun ingkang tanpa umpami dhumateng panjengengan sedaya ingkang sampun paring pambiyantu awujud bandha beya, iguh pratikel saha penggalihan, ingkang sedaya wau katujokaken saha mahanani entenging sesangganipun kulawarga. Kulawarga ing ngriki mboten saged paring lelintu menapa-menapa, kejawi naming memuji mugi sedaya amal kesaenan panjenengan sedaya tansaha pikantuk piwales saking Gusti Allah. Amin..
Para takziyah ingkang kula kurmati, perlu kawuningan sepinten upaya lan ikhtiaripun kulawarga nalika almarhum/almarhumah (...) nandhang gerah, sageda sehat malih, nanging gandheng sedaya pepesthen menika wonten ing astanipun Gusti, pramila kanthi tentrem Bapak/Ibu/Sedherek... Sasmpun sowan wonten nnggarsanipun Gusti, rikala dinten... Waci tabuh... Wonten ing...
Dhumateng para takziyah sedaya kepareng paring donga amrih sedaya amal kesaenanipun almarhum/almarhumah (...) saged ketampi linebura sedaya dosa lan kalepatanipun. Dhumateng kulawarga ingkang dipuntilar, mugi kaparinga manah tabah, ikhlas lan tawakal.
Ing wasasna mbok bilih almarhum/almarhumah (...) rikala sugeng gadhah kalepatan, utawi pettangan ingkang dereng rampung dhateng panjenengan sami, kulawarga nyuwunaken agenging pangapunten. Lan panjenengan kersa rawuh ngrampungaken sedaya wau kaliyang kulawarganipun.
Ing wasana cekap semanten ingkang saged kula aturaken. Menawi wonten atur ingkang kirang prayogi. Kula nyuwun pangapunten. Nuwun
kurmati, saha para takziyah ingkang kinurmatan. Sedaya ingkang wonten donya menika namung kagunganipun Gusti Allah ingkang Maha Agung, lan dhateng Gusti ugi sedaya badhe kapundhut wangsul...
Bapak... Sakulawarga keparenga kula matur minangka wakilipun warga Desa (...) ingkang sepisan ngaturaken ndherek bela sungkawa awit saking kunduripun Bapak/Ibu/Sedherek... Wonten ngarsanipun Gusti.
Salajengipun kula ugi ndherek memuji, muga-muga almarhum/almarhumah (...) tinampi ing ngarsanipun. Dhumateng kulawarga ingkang dipuntilar, mugi-mugi pinaringan sabar, tawakal, lan manah ingkang ikhlas. Kula panjenengan sedaya namung saged nampi menapa ingkang dipun kersakaken Gusti lan sawanci-wanci ugi badhe kapundhut.
Wasana cepak semanten atur kula. Kathah kalepatan atur saha tindak-tanduk ingkang mboten mranani
utawa wong pinter padha nema rekasa utawa nemu cilaka).
Wong kang tansah nukari wong liya wusanane kena akibate dhewe).
(Maju atau mundur sama saja mengakibatkan celaka - Maju utawa mundur kabeh bakal mbebayani utawa nyilakani).
(Salah perkiraan - Mleset saka pangirane).
“Ojo dolenan ae, kae pakmu wis mari,” bengoke Wiji nang anake sing sik umek dolanan banyu nang jeding.
“Aku iso dewe,” omonge Tomin nang emake.
Arek sing wis mlebu TK iku ora gelem diewangi nggawe klambi. Wiji sing gemes, anake ora srak-srek, metu saka kamar njupuk sarapan ngge anake.
“Gek ndang iku lek sepatuan, telat ngko.”
“Gak opo, wis yahmene. Ben dino telat kok gak isin.”
Diman sing wis mari sarapan mlaku ngalor ngidul bingung.
“Yo wes, susune dientekno kono.”
Tomin cilik mlayu metu saka kamar, nyandak gelas susu irung babine.
“Enak,” omonge karo merem melek.
Wiji nyawangi anake karo ngemplok sego nang piring sing durung entek.
“Pak’e endi?” takone Tomin.
Ora let suwi krungu suwara montor saka ngarep omah. Diman sing mau manasi montor lali, langsung budal ae.
“Pak’e ki pikun,” omonge Tomin.
“Hush,” omonge emake.
Diman mesam-mesem nang duwur montor. Tomin cilik marani bapake.
“Diterno nang sekolah, ngko digowo nang pasar anake.”
“Ho oh, mosok ngunu yo lali.”
“Yo be’e anakmu kate mbok dol.”
“Yo gak. Ganteng ngene kok, lak eman. Budal sik. Ojo mbengak-mbengok ae, stroke koen ngko.”
Mari anak bojone lungo, omahe Wiji kaet iso tenang masio ora sepi. Karo ngresiki omah wong wedok iku seneng nyetel koploan terus nyanyi-nyanyi dewe. Sore pas anak bojone wis nang omah kabeh, omahe mbalik rame maneh. Rame karo polahe Tomin, rame suwarane Wiji mbengoki anak bojone.
Diman mbengok. Wong lanang sing wis merem iku ngaduh mergo awake disampluk lengene bojone.
“Gak melek gak turu umek ae,” omonge
kesel kabeh, turu ora iso meneng. Diluk-diluk obah ae. Lek wis ngunu kadang Diman ngalahi turu ngarep tipi, timbang awake ajur disampluk sikil utawa tangane Wiji sing kaya debog iku.
“Pak, benakno pemeane. Puklek kae kayune,” omonge Wiji isuk-isuk.
Engka-engko lek jenenge Diman yo mesti lali. Budal kerjo kaya biasane, pemehane ora dibenakno. Wiji sing wis kesel ngomongi akhire ndandani dewe.
“Sementara,” omonge Wiji lirih, nang awake dewe.
Awan pas kate nontok jemuran,Wiji kaget. Klambine sing dipepe lugur kabeh. Polahe kayu sing digawe ganti puklek. Yo terang ae puklek, wong sing digawe ganti jemuran pancinge bojone sing kaet tuku winginane.
“Wou ciloko iki ngko. Iso diamuk bos’e,” omonge Wiji bingung dewe.
Sore, mulih kerjo, Diman sing kate njajal pancing anyar bingung nggoleki.
“Mak, ngerti pancingku gak?”
“Wou lha lekmu neleh ndok ndi?” takone Wiji epok-epok ora eruh.
“Wingi tak teleh kene kok. Mosok dingge dolenan anakmu?”
“Yo embuh. Digoleki kono dhisik.”
“Gak onok, wes tak goleki kaet mau. Sik anyar iku, larang sisan.”
Sak sore Diman umek nggoleki pancinge. Anake yo ditakoni. Jelas arek cilik iku ora ngerti, wong ancen ora ndemok.
“Mangan sik, Pak, iki tak gawekno senenganmu,” omonge Wiji karo mesam-mesem.
“Kok iso ilang yo, Mak? Perasaan kampung kene aman-aman ae.”
“Lali neleh paling sampeyan, pikun ngunu biasane.”
Diman meneng. Wong lanang iku terus mangan telap-telep. Sore iki Wiji masak sambel terong senengane. Mari mangan, Diman sing biasane dibengoki bojone kon adus, sore iki dijarno ae. Malah Wiji sing adus ndhisiki.
“Macak ayu kate nang ndi, Mak?”
“Pijeti gak?” takone Wiji.
Masio ngroso aneh ning Diman seneng. Wong lanang iku budal adus terus dipijeti bojone. Jarang-jarang bojone sing kaya garangan iku gelem alus ngene.
“Pak,” omonge Wiji karo mijeti bojone.
“Opo? Wou…ngerti aku, koen mesti njaluk tukokno kutang yo, tumben-tumben manis ngene.”
“Gak yo. Gurung ngomong wis dituduh,” omonge karo mrengut.
“He…he…he, lha biasane lak ngunu. Lek onok karepe ae manis-manis.”
“Yo wes gak sido.”
“Lah? Gak…gak, ngomongo wes. Lapo sih? Kate njaluk kutang opo daster yo
pokok ben dino manis ngene aku yo seneng ae nukokno gombal.”
“Gak njaluk gombal. Tapi ojo nesu lho ya,” omonge Wiji karo
Krungu omongane bojone, Diman sing mau mesam-mesem langsung menteleng matane. Pantes ae, batine. Ning wong lanang iku meneng ae, wis paham modele bojone. Wiji sik terus mijeti. Masio ora iso nyawang matane bojone ning Wiji paham lek bojone iku mesti lagi mikir.
“Yo sesuk tuku maneh,” omonge Diman karo ambegan dowo.
Wiji mesem. Bojone ora nesu. Diterusno lek mijeti bojone karo mesam-mesem.
“Awak,” omonge Diman lirih.
Timur : Kecamatan Wewewa Barat : Kabupaten Sumba Barat : Kecamatan Wewewa Barat : Kecamatan Kodi : Kecamatan Wewewa Utara : Kabupaten Sumba Barat : Kabupaten Sumba Barat : Kecamatan Wewewa
nuwun kagem panjenengan. Tarema kaseh wan pian
mbangun…..dadi koyok dewan,pemkab,PU sing digugu apane,mosok aku kliru….soal jeneng tak gonta ganti iku wis pribadi,sing penting ora ngrugekno awakmu(sukasukague)….asline aku ora penampakan,jenengku utomo bocah asli ngrejeng….tinggal
comments	PriyayiSae says:	20 August 2007 at 12:09:43	rasah kakean nyangmen… pokoke saiki PERTAMAX!
Lek biasane mulih kerjo Diman langsung mangan, sore iki wong lanang iku umek karo gawanane. Lek biasane mung nggowo mulih perkakas kerjoan, sore iki Diman mulih nggowo kerdus rada gedhe. Anake sing wis adus marani bapake. Arek lanang cilik iku pingin ngerti opo sing lagek diutheki bapake.
“Iti opo, Pak?”
Wiji sing mau nyiapno panganan karo ombene bojone melu-melu nyedek.
Wiji nyebek. Wong wedok iku akhire ngalih, budhal adus nang jeding.
“Kabel. Ojo diemplok.”
Diman rodo mbengok pas anake lanang iku nyandak kabel trus kate dicakot. Tomin neleh kabel sing dicekel.
“Ojo, panas iku,” karo ngomong Diman njupuk solder sing kate dicandak anake. “Sampeyan dolen kono lho, ngko lek wis mari gek disetel.”
sing mau ngadeg nang kursi gedhe nang ngarepa bapake njupuk kursi cilik sing biasane digawe sinau-sinauan. Arek lanang iku ngeret mejo belajare sisan. Cek ora ngrusuhi, Diman ngewei anake obeng sing ora digawe karo kotakan isi kabel werno-werni.
“Didandani iku. Suk lek gedhe pinter nyervis, gawe tipi dhewe.”
Tomin mathuk-manthuk. Wong lanang loro iku saiki umek karo cekelane dhewe-dhewe.
“Iyo, diluk engkas.”
Ora mung sore iki mau, wis rong dino Diman umek ae karo garapane. Ben mulih kerjo, wong lanang iku langsung anteng. Tomin sing seneng dikei kotakan kabel ora kangge melu-melu bapake.
“Yes, mari. Ayo, Min, dijajal sik.”
Diman ngadeg. Wong lanang iku saiki pindah nang ngarep tipi. Anake ngetutno nang mburine.
“Kasete ndi mau,” Diman clingukan.
player sing kaet wingi diuteki Diman akhire iso disetel. Tomin sing kesenengen langsung njoget-njoget, melu arek cilik-cilik nang njero
“Yo iso, opo sing gak iso. Mene tukuo ndok pasar, lak akeh iku kasete.”
“Atu yo tumbas ya, Mak.”
“Tukokno sing dingge blajar iku lho, Mak, berhitung. Akeh wis.”
“Ojo no, iti apik, Mak.”
Lek wingi-wingi anak karo emak iku gantian nyesel, selot suwi Tomin ora gelem gantian. Arek cilik iku pokok wis tangi turu langsung nyetel DVD.
“Gantian, Min,” Diman melu ngandani.
Mulane pingin dingge hiburan, sisan dingge belajar anake. Suwi-suwi arek cilik iku ora gelem ngalih soko ngarep tipi. Apike arek iku saiki wis apal lagu-lagu. Itungane yo wis apik. Ning Diman ora pingin anake nang ngarep tipi
cilik iku nyanyi-nyanyi nang ngarep tipi karo gundule obah-obah.
“Mak, tuku sate gelem?”
“Emoh, atu melu.”
“Suwi iki ngko. Kate mampir ndelok sepur barang iki.”
Akhire Diman iso nggawe anake ngalih soko ngarep tipi, masio kudu atek nukokno sate. Jenenge barang anyar, Tomin sing kesenengen angel pisah. Ning suwi-suwi arek cilik iku gelem dolanan karo kancane maneh. Kadang-kadang ae arek cilik iku nyetel, ngrungokno lagu-lagu. Lek emake pas nyetel lagu utowo kaset senam, arek lanang iku meneng ae, ora protes. Sewalike melu joget-joget, nirukno emake.
tidar kuwi opo??PPSM KUWI tim
Ingkang pungkasan. Matur nuwun saestu lho, wong inyong ora duwe batir blajar je, ya mik blog-blog sing di-google-in wae.
March 4, 2014 | wongedansurabaya	Jare uwong tuwo buah lugur ora adoh saka uwite sing artine lek anake nggomblohi delok dhisik emak bapake. Ngunu uga Tomin, arek lanang iku lek jare uwong-uwong rupane 11-14 karo bapake ning tingkah polahe 11-11,5 karo emake. Iki crita jaman cilikane Wiji, adoh sakdurunge ketemu Diman trus gawe Tomin.
Jenenge arek cilik pasti paling seneng lek kon dolanan, ngunu uga Wiji. Arek wedok sing wis umur sanga taun ning prejengane sik kaya arek umur nem taun iku ora tau absen lek dolanan. Masio kerep dijak pindah-pindah omah, Wiji ora tau wedi alias minder nang pergaulan. Dudu mergo bapak emake sugih trus gonta-ganti omah, pindah, ning sewalike. Bapake Wiji pegawai pemerintah sing milih metu trus njajal dodolan pithik sakwise njajal usaha macem-macem ning ora kasil. Emake mung ibu rumah tangga. Mula iku kaet nang weteng Wiji wis biyasa dijak mbambung.
Masio urip susah, Wiji arek sing ndableg. Ora mung mergo sik cilik trus durung ngerti opo-opo ning yo mergo bapak emake ora tau macak melas. Emake Wiji wong wedok sing ora mung pinter ngramut anak bojo ning yo encer uteke. Wiji cilik biyasa didongengi. Biyen jaman bojone sik pegawe Wiji biyasa ditukokno kaset dongeng. Jaman ora penak kaya saiki emake sing macak radio, kadang yo diwacakno langsung crita-crita saka buku sing dinduweni.
“Ji, ayo dolanan,” celuke koncone saka njaba omah.
nglumpuk. Arek cilik sing ono wolu iku lagi dolanan benteng-bentengan. Playon rono rene, kadang ono sing lugur, bundas dengkule, nangis diluk ning trus ngguya-ngguyu dadi pemandangan sing wis biyasa. Masio awake cilik dhewe ning lek mlayu Wiji paling banter dhewe. Kesel dolanan, surup, arek-arek iku mulih nang omahe dhewe-dhewe.
“Mak, minggu ngarep kon karnaval.”
“Macak opo?” takone emake karo dondom.
“Ora macak. Omonge gurune aku kon dadi petani.”
Omonge Wiji karo nyawang emake ning sing disawang mung ambegan diluk karo terus dondom. Emake Wiji ngerti anak wedoke iku mesti lagi gelo. Kaet cilik dheweke pingin macak ayu lek pas karnaval ning karo
“Ayu, kabeh wong wedok ayu.”
“Mak, lek aku adus terus iso putih koyok emak?” takone Wiji maneh.
Emake Wiji neleh kathoke bojone sing lagi didondomi nang pangkuane. Disawang anake sing sik glendotan.
“Iso. Sing penting sehat,” saure emake.
Didelok saka rupa ancen Wiji ora mirip emake. Kulite emake kuning resik, ora kaya dheweke sing sawo kematengen. Rupane emake Wiji kalem, khas wong ndeso. Wiji nyekel tangane emake trus disandingno tangane. Emake mung mesem ndelok polahe iku.
“Opo?” takone emake kalem.
“Masio elek, aku anakmu ya.”
Emake mesem maneh. Bapake sing kaet mulih melu krungu omongane Wiji.
Ndelok bapake teko Wiji langsung pindah nang bapake.
“Nduwe opo, pak?”
Bapake Wiji ngelungno kresek, langsung ditampani Wiji karo ngguya-ngguyu.
“Onde-onde!” bengoke kesenengen.
Nang sekolahan masio ora pinter, Wiji kerep dijaki lek ono lomba-lomba. Opo maneh Agustusan ngene iki. Wiji sing sakjoke kelas telu melu Pramuka dilebokno grup sing kate melu kemah, kumpul pramuka-pramuka liya sak kecamatan. Nang pramuka masio paling gesit arek iku kerep didadekno pasien sing diperban trus ditandu mergo awake sing paling cilik dhewe. Masio kaya ngunu ning Wiji tetep seneng.
“Weh, sepedae anyar,” omonge Wiji pas sore diparani koncone.
Wiji podho nggowo sepeda. Ono sing sepeda cilik, akeh-akeh sepeda gedhe, sepedae bapake.
“Kowe nyurung nang mburi ae, Ji. Sulis tak gandenge,” omonge Patimah sing sepedae anyar.
Ora nggowo sepeda, ora ono sing nggandeng, Wiji akhire mung mlayu ngetutno konco-koncone.
“Ojo banter-banter lek nyurung, tibo ngko aku,” bengoke Patimah.
“Ho oh, Wiji ki. Alon ae,” Sulis sing digandeng mburi melu ngomong.
“Ora-ora,” saure Wiji karo ngguyu.
Kerep dingge kalah-kalahan karo konco-koncone ning Wiji ora tau nesu. Arek wedok iku pancet sumringah raine. Lek wis bosen diilokno paling kadang disauri, masio ora karo nesu.
“Aku sing dadi manten yo, kowe ora pantes,” omonge
manten-mantenan. Patimah sing ayu ora gelem gantian, dheweke pingin dadi mantene terus.
“Bosen, ganti dolanan ae,” omonge Wiji.
“Halah, padike emoh dadi tamu tho. Dolanan opo? Kowe lho mesti kalah.”
“Dolanan elek-elekan ye?” takone karo nantang.
Wis males dolanan, Patimah karo Sulis karo arek-arek cilik liyane milih mulih.
“Ora wani tho? Wedi kalah tho?” omonge Wiji dhewe, ditinggal koncone.
Saka omah emake mung nyawang anake iku karo gedheg-gedheg.
“Elek yo ben, sing penting sehat,” omonge Wiji karo nyebeki koncone sing wis adoh. Arek wedok iku trus mlebu omah.
Serat Wulangreh, karya Sri Pakubuwana IV, Pupuh Kinanthi: “Dadya lakunireku; Cegah dhahar lawan guling; Lawan
loh drung enek sing daftar,ojo gawe gratis aee,
Tono Reply:May 15th, 2010 at 7:02 pmSedeh ak, sak awan tak tunggoni nek stadion smpe an. Gak enek sing budhal
mas, kok kur ngono komen e? ben beg ngunu ye?
Nek komen wi sing apik ngunu lho, gak mesakke sing bukak e liwat HP piye. Sithik ding yo di gae roto ojo dipek dewe
[Reply]	SUWARNO cah tani lope PERSIBO May 15, 2010 at 7:49 pm
Iyo, ngesakne sing buka ko hp ngene iki lo,
taun ngarep gurung tentu iso mlebu 8 bsar mane leg seumpma taun
“Lah, arek kok gemblung koyok ngunu.”
Isuk-isuk Wiji wis rame dhewe nang ngarep tipi. Wong wedok iku lagek nyapu karo ndelok berita.
Diman sing krungu bojone ngomel dhewe marani mejo trus lungguh. Wong lanang iku nyandak kopine.
“Iku lho, Pak, arek-arek saiki jan kelakuane…”
“Iku. Mosok onok mahasiswa mateni dosene, ndok kampus, Pak. Lak gendeng ngunu iku jenenge.”
Diman melu nyawang tipi. Rokoke disumet.
iku. Sik cilik, Pak, sik arek-arek iku. Jare mari podho mendem.”
Wiji sik gemes. Karo crito wong wedok iku ngremeti sapune.
“Sampeyan Pak, ojok sampek koyok ngunu.”
“Iku mau onok pulisi mateni bojone.”
“Yo lek aku paling aku sing mbok
ancen edan. Tapi kudu didelok dhisik, kok iso kedadean koyok ngunu iku masalahe opo.”
“Saiki pikiren, deloken kae Doni. Arek sik kelas papat ae…”
“Iyo kelas telu. Gawane wis koyok arek kate munggah gunung. Tas sakmunu iku isine opo?”
“Doni kae umure piro? Paling lak sik sangang taunan. Isuk budhal sekolah sampek jam siji tho? Ngko mulih sik les,
guduk mung diajari. Dididik iku sing luwih penting. Yok opo arek iku iso ngatasi masalah, cilik-cilikan ae lah, sing sepele. Yok opo arek iku iso
“Ngko nang omah stres, nang sekolahan tugase akeh. Kate dadi opo nang arek? Mlayune malah sing gak nggenah iso-iso.”
“Duh, malih pingin kelon hehehe.”
“Lho, sik kaet ae lek ngomongi…”
“Yo trus sing kate umbah-umbah sopo? Gak masak?”
“Yo gampang tho ngunu iku. Diumbah ngko yo kenek. Tuku panganan yo iso. Ngene iki sing mikire cupet.”
DOLANAN RENE-RENE BEBARENGAN, RAME RAME E ... DO GEGOJEGAN KAE-KAE REMBULANE, YEN DI SAWAN...
NURHANA NALIKANE DEK JAMAN SEMONO,
(1942-08-02) 2 Agustus 1942 (umur 74)
Isabel Allende Llona (lair ing Lima, Peru, 2 Agustus 1942; umur 74 taun) inggih punika salah satunggaling pengarang Chili ingkang buku-bukunipun sampun dipunterjemahaken wonten ing kathah basa. Allende inggih punika salah satunggaling novelis ingkang paling kondhang wonten ing donya sapunika, lan buku-bukunipun sampun langkung saking 35 juta kopi ingkang kasadé lan dipunterjemahaken wonten ing 27 basa.[2]
Allende miyos wonten ing Lima, Peru, wonten ing kulawarga diplomat Tomás Allende ingkang nalika punika dados duta besar Chili ing mrika. Piyambakipun minangka keponakan saking Salvador Allende, Presiden Chili nalika taun 1970 dumugi taun1973. Wonten ing taun 1945, tiyang sepuhipun crah, lan ibunipun kaliyan 3 sadhèrèkipun pindhah malih dhateng Chili, lan dumunung wonten ing mrika dumugi taun 1953.[3]
Kulawarga punika lajeng pindhah dhateng Bolivia lajeng pindhah dhateng Lebanon. Nalika wonten ing Bolivia, Allende sinau wonten ing sekolah swasta Amerika, lan déné wonten ing Lebanon piyambakipun sinau wonten ing sekolah swasta Britania wonten ing Beirut. Piyambakipun kondur malih dhateng Chili taun 1958 saperlu mungkasaken pendidikan menengahipun, lan wonten ing mrika kapanggih kaliyan garwanipun ingkang kaping pisan, Miguel Frías, lan kekalihipun palakrama taun 1962.
Saking taun 1959 dumugi taun 1965, Allende nyambut damel wonten ing Organisasi Pangan lan Pertanian (FAO) PBB wonten ing Santiago, lan ugi wonten ing ing Brussel, Belgia, lan maneka papan sanèsipun wonten ing Éropah. Putrinipun, Paula, miyos taun 1963. Taun 1966, Allende wwangsul malih dhateng Chili, lan putranipun, Nicolás, miyos taun punika.. Buku Allende, Paula (1994), inggih punika kenangan masa alitipun ingkang nggugah wonten ing Santiago, lan taun-taunipun wonten ing pembuangan.[4] Buku punika dipunserat wonten ing wujud serat dhateng putrinipun, Paula, ingkang kabaring koma wonten ing griya sakit (piyambakipun seda amargi porfiria taun 1992). Kejawi
Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Cithakan biograpi ngango URL ngliga ing paramèter situs jaringanLair 1942Wong uripPenulis ChiliChili	Menu navigasi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Randaberg&oldid=976090"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Yushan (Cina: pinyin: Yushan; uga dikenal minangka Jade Mountain utawa Gunung Yu) ya iku gunung kang paling dhuwur ing Taiwan lan gunung paling dhuwur kaping papat ing sawijining pulo.[1] Ing mangsa atis, Yushan kerep ditutupi salju kandek kang bisa nutupi kabèh puncak bersinar kayata watu giok stainless.[1] Ing sekitar Gunung Yushan ana Yushan Range, kang minangka bageyan saka Taman Nasional Yushan ing Taiwan.[1] Taman Nasional Yushan minangka Taman Nasional paling gedhe, paling dhuwur lan bisa diakses ing Taiwan.[1] Padang ara-ara kang nyisa ing Taiwan lan paling gedhé lan uga dianggep asih asli, duwéni alas lan keanekaragaman fauna, kalebu spesies endemik.[1]
Titik paling dhuwur saka kisaran Yushan, ya iku 3.952 meter (12.966 kaki) ing duwur lumahing laut.[2] Kanthi pemandangan panorama, gunung lan bukit, lembah kang jaru, Taman Nasional Yushan misuwur tumrap pemandangane, srengéngé jumedhul, srengéngé angslup, fitur géologi, lan pemandangan awan saka dhuwur.[2] Yushan ya iku titik pusat saka Taman Nasional.[2] Yushan minangka salah siji panggonan favorit ing kalangan pendaki gunung Taiwan.[2] Para pendaki gunung internasional kerep nggabungake perjalanan ing Yushan bareng karo perjalanan ing Gunung Kinabalu lan Gunung Fuji kanggo mbentuk sawijining Asia Trilogy hiking Puncak wetan munggah ing kedhuwuran 3.869 m (12.694 kaki) lan dianggep minangka salah siji saka sepuluh Taiwan Summits Mayor.[2]
telat pol gak popo, timbang nganggur.. hehe..
lha aku tetep ngopeni ndop.blospot ku,
monggo disakecakakenmonggo dipun dhahar, andmonggo dipun rahapi (err.. ato dipunrahabi yah?
menika wonteng ing dusun kawula, kadosipun mboten wonten ingkang mangertos. Lami saderengipun kulo lahir, sampun wonten tarian ronggeng ing dusun
KALIMO SODO (Gusti Allah iku tan keno kinoyo ngopo nanging ono)
Ronan David Parke (lair 8 Agustus 1998; umur 18 taun[1]) ya iku penyanyi Inggris kang asalé saka Poringland, Norfolk, Britania Raya kang dadi juwara
2011: Britain's Got Talent[besut | besut sumber]
Ronan mèlu audisi Britain Got Talent ing London sangareping hakim Amanda Holden, Michael McIntyre, lan Louis Walsh (kang ngisi kanggo David Hasselhoff) dhèwèké mèlu "Feeling Good" lan sadurungé lagu rampung, kabèh 2500 - kuwat penonton lan telung hakim mènèhi Ronan standing ovation. Dhèwèké éntuk sambutan sawisé nyambut gawé lan nampa telung "ya" swara lan lolos ing babak candhaké, kanthi Walsh kanda yèn Ronan "sawijining kanggo ngalahaké" Sawisé penayangan audisi ing telung audisi acara ing 30 April 2011, Ronan cepet-cepet dadi bandar judi favorit kanggo menangaké acara. Ronan banjur ditampilaké lumantar semi - final saperangan minggu mangarep.
Ronan nindakaké kaping pindhoné sasuwéné sèmifinal tanggal 30 Mei 2011, nindakaké "Gawe Pamiyarsa Rumangka My Love" dèning Bob Dylan. Sawisé penampilané, dhèwèké éntuk gunggungan saka kabèh patang hakim David Hasselhoff (kang ora teka ing audisi Ronan), McIntyre, Holden lan Simon Cowell, kang mung mbiji final urip. Parke nampa swara publik paling duwur ing bengi lan kanthi otomatis dikirim lumantar final.[4]
^ "Ronan Parke - Bio". Dijupuk 11
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ronan_Parke&oldid=1101053"	Kategori: Lair 1998Wong uripPemusik basa InggrisPenyanyiKategori ndhelik: Rintisan biografi	Menu navigasi
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Ostróda. Powiat iki
Lina: ngaku orang Jawa, piye yo kok ora iso…..
*”KTP”*He, kowe reti pora KTP singkatan saka apa.
*”Singkatan Nama anak”enek wong duwe anak limo, jenenge maribu, marika, marice, marila,
*”Opo hayo???”dipencet…. ditekak.. ..bar kuwi di banting….. Opo hayo?????
siaga huahahmm…. !” tembunge lek kresna sing jebule yo podo ngantuke !!
*”Beda Bahasa”*Ono wong Sundo pas mlaku-mlaku nang alun-alun kebelet pipis,
*”Di uber celeng”*Sore sore mulih seko angon, Karina petuk-qan karo Rochatie.
kok biso ngono, piye ceritane…? .
arepe di sruduk, untung-nge celeng kuwi bolak balik tibo kepleset.
Wong sing nek ngentut nang amben terus ngibaske seprei-ne nang ambene
Wong sing nek ngentut ora muni ning terus rumongso isin.
deweke terus bablas nang pasar kawak arep tuku komputer (mosok ana
“Sembarangan. .. iki mesin printer ya jelas salah”, jawabe bayan Semun.
iki darmaji duwe anak sepuluh, pancen yo darmaji asal e ndeso,
ora tau mangan bangku sekolah (gendeng be’e bangku
mulet, angop, nyapu, ngepel,
“Ngene critane dokter, winginane pas marine dokter maringi kulo kondol”
terothok,terothok, terothok. .. akhire kaya
“ng…. anu mbok… mas tino nggejlug-nggejlukne bathuke nang njero
Wis mari ambekan, Sablah marani arep nyerahno hadiae, tapi Muntiyadi
“Yo wis tak tambahi dhuwik limangatus juta” jare Sablah, tapi Muntiyadi
“Dik, bukaken rokmu age, aku mung kate ndelok ae kok” jare mat Pithi
“Ojok ah cak, aku wedi engkok onok setan liwat” jare Saropah.
“Sumpah dik, aku mung pengin eruh ae kok, ayo ta bukaken…sumpah
*”MALING DI KELAMUTI PEDHET (ANAK SAPI)”Mari
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.24, 4 Maret 2016.
digital. Magelang, Pekalongan, Salatiga, Semarang Kota/Kabupaten, Surakarta, Tegal, Sukoharjo, Temanggung, Wonogiri, Wonosobo, Banjarnegara, Banyumas, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Grobogan, jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Purworejo, Rembang,
poto sing ngisor dw kuwik kok sing lanang koyo tau weruh to?
.-= ciwir´s last blog ..KPK vs POLRI : Perang Eksistensi Diri =-.
iku ing Jalan Kyai Tapa, Grogol, Jakarta Kulon. Yen dodelok saka panggonane, kahanan kampus Universitas Trisakti strategis sanget amerga manggon ing tegah-tengah kutha Jakarta
jenenge Universitas Baperki sing dingadegake déning dhuwuran organisasi Baperki rikala tahun 1958.[1] Ora suwe saka iku, paseing tahun 1962 jeneng iku maleh dadi Universitas Res Publica utawa sing luwih gampang diapal URECA.[1] Universitas iki dibangun kanggo mangsuli sing jarene ana watesan jenjang pendidikan tinggi ing Indonésia, mbuh saka rakyat cilik utawa keturunan wong sugih.[1] Weruh kahanan kaya ngono, mula Siauw Giok Tjhan, wartawan lan aktivis pulitik mbangun wadah lan medhia pembelajaran akademis kanggo bebrayan agung.[1]
Kapilihe jeneng Universitas Res Publica dhéwé dijupuk saka kethokan pidhato kepresidhènan sing diandharake déning Presiden Soekarno sing tegese "Kanggo Bebrayan Agung", mula Universitas Res Publica rikala semono dadi wadhah pendhidhikan sing ngadeg lan ancase kanggo makili kepentingane rakyat lan
tahun 1966. Kedadeyan iku langsung nyebabake kekuwasaan URECA dijupuk déning pamarentah meneh. Kahanan kaya ngono amerga URECA kalebu sing diarani salah siji kendaraan saka kumpulane Komunis Indonésia sing anti Pancasila, lan dianggep wis berkhianat marang nagarane dewe.
Sawise pamarintahane Presidhèn Soekarno mudhun, akèh mahasiswa URECA sing sadurunge kedhaftar ing Universitas iku, ora gelem ndhaftarake meneh status kemahasiswaane dhewe-dhewe. Kahanan kaya iki amerga akèh saka dhèwèké kabèh sing wis ndhaftar dadi anggota, partisipan utawa pengurus saka organisasi CGMI (Consentrasi Gerakan Mahasiswa Indonésia) sing biasane nglawan pamarintah utawa mung kuwatir bakal stigmatisasi kiwa sarta paham komunise. Banjur Universitas Trisakti ngadeg sawise dibubarake Universitas Res Publica
siji lan mung ana siji sing diadegake déning pamarintah Républik Indonésia. Pisanan ngadege
Jaman saiki kampus Universitas Trisakti uga dikenal amerga ana sambung gayute karo kedadeyan 12 Mei 1998 utawa luwih kerep diarani karo Tragedi Trisakti sing nyebabake patang mahasiswa Universitas Trisakti seda ketembak aparat keamanan rikala padha dhemo ing dalan gedhe.
Universitas Trisakti resmi sasi Juni tahun 1966 banjur nggunakake lambang Trisula sing diputusake sawise dianake sayembara nggawé lambang kanggo Universitas Trisakti. Ide nggawé lambang iku saka pidhato Dr. Ir. Soekarno Presiden Républik Indonésia sing nomer siji. Ana ing pidhato panjenengane, akèh materi-materi sing akhire ngewenehi inspirasi kaciptane lambang trisula mawa lambang lan identitas diri saka Universitas Trisakti. lambang kasebut ya iku panyempurnaan saka Eko Purwoto MA sing ditugasi kanggo ndhandhani lan nyempurnakake saka akehe désain sing mlebu saka asil sayembara kasebut. Panyempurnaan iku dirakake amerga lambang Universitas Trisakti sing anyar bisa ngewakili falsafah urip adedhasar Pancasila. Amerga iku gambar tumbak sing kegambar ing gambar trisula iku dibusak lan digenti karo sikil cacah lima sing madhani kelopak kembang. “Sikil” lima iku nglambangake Pancasila lan ana ing désain lambang didelehake ing ngisor wujud trisula, sing ngewenehi teges mawa Pancasila dadi adedhasar kanggo Universitas Trisakti. Désain pungkasane ya iku lambang Universitas Trisakti sing saiki, ya iku logo tanpa dhasar apa-apa. logo kasebut bisa diartikake kaya ngisor iki:
Telung pondhasi pemahaman iku diarani mawa istilah Trikarma sing banjur dadi saka guru ing perkembangan lan pertumbuhane Universitas Trisakti ing akèh aspek panguripan kebangsaan lan nagara sabanjure.
Jaman saiki Universitas Trisakti duwé total mahasiswa aktif luwih saka 30.000 wong. Universitas Trisakti utawa sing biasa disingkat Usakti sing mawa kampus swasta paling gedhé ing
program studi dhoktoral (S3). Total dhosen pengajar cacahe 1.019 dhosen biasa lan 888 dhosen luar biasa. Saka kabèh dhosen kasebut, 68 wong wis dhuwe jabatan akademis mawa guru besar.
Program Diploma Tiga (D-3)[besut | besut sumber]
Program Diploma Universita Trisakti digawé kanggo nyukani solusi mawa cara mbantu nyediani tenaga kerja sing trampil lan siap kerja, mligine tenaga kerja sing nguwasai lan ngeteni masalah umum kantoran padha karo tuntutan
Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.57, 22 Oktober 2016.
Andanakake bandhane marang wong kang kekurangan kalawan ikhlasing ati, iku ora mung tinarima marang kang oleh pitulungan bae, iya uga oleh pangalembana saka liyan
nalika didadekake panitia pembangunan Mesjid ing kampunge, ora mung nyumbangake bandha baune nanging uga ora kangelan nglumpukake sumbangan saka sanak-sedulure sing pancen akeh. Semono uga Pak Krama, senadyan mung bandha-bau nanging ora gelem kari, tenagane disumbangake melu dadi tukang batu. Karo-karone oleh pangalembana saka kanca-
Kedadeyan maling manggar kuwi, uwis sawetara suwe. Tepate dina Kemis (12/5) kepungkur, bubar magrib. Nalika iku, wong loro kuwi menek kambil ana ing pesisir kidul trisik. Nanging apa kang dilakoni kuwi dikonangi warga Gupit. Akibate warga loro kuwi mau kecekel, lan dilaporno polisi ana ing Polsek Galur. Apa meneh, wong kuwi uwis sempat metik 18 manggar. manggar kuwi arep didol neng Yogyakarta, kanggo bahan gawe gudeg.
“Aku kleru ngopek, jebule duweke uwong liya,” sangkahe Edi ana ing ngarep majelis hakim.
Nanging alasane kuwi mau ora bisa ditompo majelis hakim. Jalaran ana saksi kang ngerti kedadeyan kuwi. Apa meneh kedadeyan kuwi uwis bola-bali. Majelis hakim kang dipimpin Husnul Khitimah, akhire nibakake vonis penjara suwene sesasi luwih 21 dino. Apa kang dilakoni wong kuwi wes
anggedekhake panarimo lan santoso. Margo ono ing paramean aku ora seneng, kekurangan aku ora nggrantes, tjatjad wus ndhak
tahan uji (gathot) dan bisa jadi suri tauladan dimasyarakat (kaca / ngaca).166. idune idu geni, sabdane malati, sing mbregendhul mesti mati, ora tuwo enom padha dene bayi wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada, garis sabda ora gentalan dina, beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira, tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa, nanging inung pilih-pilih sapa.-
Bhatara Katong utowo Sunan Katong karo pasukane tekan ing Kaliwungu lan milih panggonan ing pegunungan penjor utowo pegunungan telapak kuntul melayang. Pirang-pirang tokoh ing rombongan kayata Ten Koe Pen Jian Lien, Han Bie Yan lan raden panggung. Ing cerita tutur utowo cerita rakyat, ketelu tokoh iku ing sawijineng dina kondang kanthi jeneng tekuk penjalin, Kyai Gembyang lan Wali Joko.
Penyebaran Agama Islam ing sekitar Kaliwungu ora ana alangan apa-apa. Nanging mlebu tlatah
kayadene ngislamake masyarakat biasa liyane. Biasane sifat gengsi lan krasa dadi taklukan yaiku nyedaki bener. Amarga krasa duwe keluwihan, pengislaman kuwi diwernoni nganggo adu kesakten kayadene Ki Ageng Pandaran ngislamake para “ajar” ing perbukitan bergota /
Kesepakatan utowo syarat-syarat digawe nganggo rasa sadare ksatria pilih tanding. “yen Sunan Katong saguh ngalahke, dheweke gelem mlebu Agama Islam lan dadi muride Sunan Katong”. Pola adu kesakten kaya ngono pancen wis dadi budayaning wong-wong biyen, kang luwih mentingake sportivitas pribadi. “iki dadaku – endi dadamu” utowo” sapa sing nyerang dhisik, aku utowo kowe”, lan isih akeh maneh cara-cara sing kaya ngono. Wong-wong biyen pancen sithik kang nglakokake “perang limpe utowo prang golek kelemahan”. Perang kelemahan iku diterapake yen wis kedadeyan perang kang umum.
Karo dibatiri 2 kancane lan 1 sedulure, adu kasekten mlaku kanthi rame. Perang antarane Pakuwojo lan Sunan Katong
mlayu lan umpetan ing pikirane. Sunan Katong ora bakal ngerti yen dheweke umpetan.
Kebeneran ing kono ana sawijineng wit gedhe kang bolong. Karo Pakuwojo dienggo gawe panggonan umpetan supaya Sunan Katong ora ngerti. Nanging, amarga ilmu kang diduweni, Sunan Katong bisa nemokake Pakuwojo. Banjur Pakuwojo ngaku kalah.
Kaya janjine Pakuwojo maune, banjur dheweke ngucapake 2 tembung syahadat gawe tandha yen dheweke mlebu islam. Karo Sunan Katong, wit sing dienggo
ana ing padepokane kang letakke ing perbukitan Sentir utowo Gunung Sentir, lan dadi muride Sunan Katong. Banjur panggonan ing sekitaring wit Kendal diarani Kendalsari.
hubungane karo ditemukake area kang akeh ing tlatah Kendal lan disebutake karo catatan kuwi yen candi-candi ing Kendal luwih tuwo dibandingke karo Candi Borobudur lan Candi Prambanan.
Temuan kuwi pantes diparingi penghargaan lan dadi kekayaane sawijining asal-usul, nanging akeh masyarakat luwih percaya karo catatan babd tanah jawi kang nerangake yen jeneng Kendal saka sawijining
krama inggil nggih?, biar nilai saya ++
SUTARNO DAMPALCOM says:	08/01/2013 at 5:59 PM	Ceritanipun sejarah sae, nanging blog panjenengan yen ngangge coro limprah mboten saget dipun salin, meniko radi ngrugekke panjenengan, antawisipun : tiang ingkang bade ngangsu kawruh mboten saget ngunduh ( ngopy ) dados radi males mlebet web panjenengan.
hasil cetakan dipun blog tulisan ingkang diremeni, disalin ten word. Dados kesimpulanipun = Ngunci web niku sethithik untungipun, kathah sanget kerugianipun. Nuwun – nuwun Maturnuwun.
saiki masalahe wis gratisan wae esih okeh sing males moco mas,,,hehehehe
edi subkhan berkata:	November 19, 2011 pukul 1:39 am	Yo ik, lha piye maning, minimal memfasilitasi &
ana kidul wetan bener lawase pitung bengi, parak esuk bener ilange, bethara surya njumedhul bebarengan sing wis mungkur prihatine manungsa kelantur-lantur iku tandane putra Bethara Indra wus katon tumeka ing arcapada ambe bantu wong Jawa-
iyo, biso, wong, ulo, rai, prei, sepur, melok, ladeng, iwak, gedek, dulur, dewe'an, bae, balek, banyu, awan, awak, iwak, balen, kelaso, kacek, jabo. Kemiripan dengan bahasa Banjar: banyu, awak, iwak, ladeng, dulur, umep (humap= gerah), enjuk (
anggota koalisi liyané, Inggris tetep perang sacara cilik-cilikan karo Prancis.[2] Kanthi perlindungan saka armada lauté kang kuwat banget (kaya kang diucapaké Admiral Jervis "aku ora njamin yèn Prancis ora bakal teka nyerang awaké dhéwé, ananging aku njamin yèn Prancis ora bakal teka lewat laut"), Inggris isa tetep nambah lan nganakaké perlawanan ing darat sacara global sakwéné luwih saka sak dékade.[2] Bala tentara Inggris uga bantu pemberontak ing Spanyol nglawan Prancis sajroné perang Peninsular nalika tahun 1808 nganti 1814.[2] Dilindungi déning kahanan alam kang nguntungaké, sarta dibantu kanthi obahé
Rencana Napoleon anggoné ngluruk menyang Rusia wis dingertèni sakdurungé.[3] Tentara Rusia umumé mlayu saka peperangan langsung karo tentara Napoleon, amerga iku Napoleon isa maju kanti cepet.[3] Ing wulan September Napoleon nguwasani Moskow.[3] Ananing, sakdurungé wong-wong Rusia wis ngobong kota iku lan sebagiyan gedhé wis rata karo lemah.[3] Sakwisé nunggu limang minggu ing Moskow (kanti pengarep-arep Rusia bakal nawaraké perdamaian), Napoleon akhiré mutusaké mundur, ananging keputusan iki wis telat.[3] Gabungan antarané
Peperangan Bordonio ya iku peperangan kang kedadéyan nalika tanggal 7 September 1812 ing Bordonio, Rusia.[4] Peperangan iki kedadéyan antaran pasukan Prancis kang dipimpin Napoleon I nglawan Rusia kang dipimpin Mikhail Kutuzov.[5] Peperangan iki dadi serangan pungkasan Napoleon ing Rusia lan peperangan paling gedhé nalika jaman iku, amerga korban saka kaloro pihak kurang luwih 75.000 nganti 90.000 jiwa.[4] Napoleon kasil nguwasai Moskow ananging Tsar Alexander I ora gelem diajak rembugan.[4] Sakwisé pira-pira minggu Napoleon lan pasukan mundur
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Paprangan_Jaman_Napoleon&oldid=1081664"	Kategori: Sajarah Prancis	Menu navigasi
kaino, ana beja-bejane sing den pundhuti ateges jantrane
ungkit. 170. ing ngarsa Begawan dudu pandhita, sinebut pandhita dudu dewa, sinebut dewa kaya dene manungsa dudu seje daya, kajawaake kanti jlentreh gawang-gawang terang ndrandhang- “di hadapan Begawan
ngakak. Jajal di gawe sub jowo nggo shiki ne. Tapi pancen shiki kuwi ndeso, wong sugihe yo ndeso.Ditunggu review ep 6 sama Tatamy Galaxy nya. Dan kenapa
Blajar Numpak Montor – Wong Edan Suroboyo
February 17, 2015February 17, 2015 | wongedansurabaya	“Gak pingin blajar numpak montor ta?”
“Lapo? Sampeyan wes bosen ta ngeter-ngeterno aku?”
Diman karo Wiji kaet mulih saka acara kawinan tanggane nang gedung. Ora ujug-ujug lek Diman takok nang bojone perkara blajar numpak montor. Sing jenenge Wiji, kaet jaman sepur lempung nganti saiki paling anti lek kon nyetiri montor. Penggaweane nggandol nang mburi alias dadi penumpang.
“Yo gak. Sopo ngerti mene-mene butuh lunga tapi gak onok sing iso ngeterno.”
“Yo numpak bemo, bis yo akeh.”
Lek wes ngunu saurane, mending ditinggal turu. Wiji dhewe dudu ora pingin, asline ngunu wedi. Ojo’o kon nang ngarep, nyetiri, dibonceng ae lek disalip montor liya sing luwih gedhe atine wes tratapan.
“Gak numpak montor, Pak?”
“Gak, mlaku ae.”
“Nggarap takane sopo?”
Wiji manthuk-manthuk. Mari bojone budhal, wong wedok iku nerusno penggaweane ngresiki omah. Anake, Tomin, dolan nang omahe Mbahe. Cedhek omahe Wiji ono lapangan sing rada amba. Biasane arek-arek cilik lek sore
kate leren rokokan kaget ono arek cilik mlayu karo bengok-bengok.
“Hah, ndok ndi?” takone Lik Saiman sing melu krungu.
“Ndok kono. Ndang, Lik, wonge gak sadar!”
Ora ngringkesi perkakas gaweane, Diman langsung budhal marani bojone sing jare tabrakan. Ora nang rumah sakit utawa puskesmas, ning nang lapangan.
“Lik Wiji gak gelem digawa nang rumah sakit,” omonge arek lanang sing mbonceng Diman.
Nang lapangan wes akeh uwong. Arek cilik, tangga-tanggane Diman, wes padha nglumpuk. Ndelok bojone teka, Wiji mecucu.
“Apane sing lara?” takone Diman.
Wiji mecucu. Wong wedok iku mari nangis.
“Nabrak opo iku mau?” takone emake Diman.
“Nabrak wedhuse Mbah Di,” saure Ardi, arek cilik sing mau nonton nang lapangan.
“Lha lapo wedhus meneng-meneng kok ditabrak? Wedhuse gak popo?” takone emake Diman
Diman ngguyu, tangga-tanggane sing padha moro nang omah melu ngguyu.
“Iku mau yok opo ceritane?” takone salah siji tanggane sing ngendangi.
Wiji ora nyauri. Wong wedok sing dilungguhno nang kasur iku wes ora pucet maneh.
“Blajar montor iku mau, trus mbuh kok moro-moro oling nabrak wedhuse Mbah Di.”
“Gak, iku mau ketoke ngegas ngunu lho, Lik.”
Arek-arek cilik sing padha melu nang omahe Wiji ngomong dhewe-dhewe. Diman meneng ae, disawang bojone sing sik utuh.
yo, wong wedhuse mau langsung lungguh, koyok Lik Wiji.”
Mari padha udur-uduran akhire arek cilik-cilik iku mulih, dikongkon mulih wong tuwane dhewe-dhewe.
“Wes cek istirahat, ayo metu kabeh.”
“Njaluk opo?” takone Diman nang bojone.
“Tukokno sego padang gelem?”
“Istirahat sik, tak tukokno.”
Diman metu saka kamar. Wiji ditinggal dhewe cek turu. Awake wes diprikso, ora ono sing budhas nemen, mung mberet sithik.
“Lha Wiji ki opo tau numpak montor, biasane lak ndok mburi?”
“Ho oh, kate blajar iku mau paling,” saure Diman.
“Wong bojomu kae lucu kok ancene. Wedhuse sing ditabrak ae meneng, kok dhek e sing nangis.”
Reply	Tenan aku dikandhani emaile bu Suastiwi. Lha jurusanmu ki piye ta pasang info jurusan lan staf pengajar kok ora disertai alamat email. Lha yen ana
utawi ingkang langkung dipuntepang kanthi asma Chris O’Donnell inggih punika salah satunggalipun aktor saking
Iran lan Jerman. Ibunipun gadhahi asma Julie lan bapakipun ingkang asma William O’Donnell inggih punika manager
^ a b (id)selebriti.kapanlagi.com(dipuntingali tanggal 7 Agustus 2011)
ora sahKaca mawa Cithakan:Infobox musical artist sing paramèteré ora dingretèni	Menu navigasi
wongedansurabaya	“Min, digoleki arek kae lho!”
Bolak-balik dibengoki mak’e, sing diceluk meneng ae ora gelem nyauri opo maneh metu saka kamar.
“Min, budeg ta koen iki?”
lho. Kaet mau areke ngenteni nang ngarep.”
“Sopo?” takone Tomin karo nyawang mak’e.
“Mbuh, arek wedok. Ketoke pacarmu
Metu kono, sakno ngenteni kaet mau.”
Wiji metu saka kamare anake. Wong wedok iku wis krasa ngantuk. Sindi sing meh
“Ngomong dhewe, wong wis gedhe,” saure bapake.
“Wong turu kon ngomong dhewe, yok opo sampeyan iki? Ndang tho pak, pisan iki ae lho.”
Tomin macak rai melas. Arek lanang iku ora pingin ketemu Sindi, kancane sing yo tanggane.
“Masalah ki ojo dihindari, opo maneh atek mbujuk. Gak ndang
“Lha iku sik perhatian, brarti sik sayang,” omonge pak’e maneh.
“Wes ta lah pak. Ndang, omongono.”
Akhire Diman ngadeg. Wong lanang iku asline ora setuju ning sakno Sindi sisan lek ngenteni suwi-suwi. Opo maneh dheweke ngerti anake iku lek wis nduwe karep angel omongane. Sindi sing lungguh karo kukur-kukur ngadeg pas Diman metu. Arek wedok iku mikir lek Tomin sing metu. Mari diomongi lek Tomin wis turu ora iso digugah Sindi langsung pamit.
“Mbok kapakno iku arek wedok, Min?” takone Wiji sing tibake during turu.
“Gak tak kapak-kapakno,” saure Tomin.
“Saiki gak ditemoni gak popo tapi sesuk-sesuk lek atine wis penak ndang dijak omong. Ojo ditokno kaya ngunu, sakno areke,” omonge Diman.
“Wingi ae lek nguber-uber eram, saiki kok kaya ngunu.”
Wiji metu trus nyanding bojone sing gletakan nang ngarep tipi.
“Sopo sing nguber-uber? Aku lho biasa. Lagian guduk aku kok sing ninggal.”
“Lha kok areke nggoleki awakmu?”
Tomin lungguh nang kursi sandinge emak karo bapake gletakan. Lambene mecucu. Wingi-wingi arek lanang iku ancen ngesiri Sindi. Ben dina disms, kadang diparani nang omahe. Ora
jare arek gaul saiki Tomin lagi usaha move on.
“Sindi ki masa lalu,” omonge.
“Ciee…omongane anakmu pak. Kaya arek waras ae.”
“Areke lho seneng arek liya, lha lapo sik nggoleki aku.”
“Yo sopo ngerti kate takok PR, nyelang buku,” omonge Diman.
“PR opo? Wong sekolahe ae bedo.”
“Yo mbuh. Sopo ngerti kon marahi ngaji be’e, opo nyelang pulpen,” tambahe bapake.
“Yo gak mungkin. Wis pokoke ojo nggowo-nggowo jenenge Sindi maneh. Aku wis move on!”
“Opo maneh iku? Justru lek koen menghindar ngunu iku jenenge sik ono rasa. Wong yo kanca, tangga sisan, yo biasa
padakno aku gak tau enom ae. Ngerti Min anake Wiji, anakku barang sih. Lali ki gak iso dipekso, malah lara lek kaya ngunu iku. Santi ae, yo mak? Makmu ki lho pinter lek ngunu-ngunu iku. Nangis cukup sewengi ae, sesuk wis ngguya-ngguyu,
ancen durung ngewei lampu ijo nang dheweke masio kabeh wong ngerti lek Tomin ngesiri dheweke. Ning mbuh arek wedok, disenengi sok jual mahal bareng ditinggal malah nggoleki.
“Gak mbujuk wong koen yo gak ngomong lek awakmu gak popo. Tapikan menjaga silaturahmi, wong Sindi iku kancamu kaet cilik yoan. Gurung mesti opo sing mbok pikirno saiki bener, wong koen yo gak ngomong kan? Mbok pendem dhewe kan?”
“Gak iso, pak, pokoke aku wis gak
Cek dipikir dhewe, cek dirasakno dhewe. Pokok gak moro-moro gantung diri ae utowo njegur kali. Saiki ngramut wong mati kan larang,” omonge Wiji.
“Kalian nggak ngerti perasaanku, nggak bakal ngerti,” omonge Tomin.
“Ho oh, wong koen metu saka boto kok ancene,” omonge pak’e lirih.
“Aku boto la’an?” takone Wiji karo epok-epok nesu.
Isuk Tomin wis ganteng. Arek lanang iku tekad nglalekno Sindi. Lek biasane dibengoki mak’e, isuk iki dheweke wis siap sekolah kaet isuk.
“Mak, budal,” pamite.
nang ngarep embong, kate nyegat angkot. Arek lanang iku nyangkruk nang pinggir embong karo
CERLEK 5: I – Wong Edan Suroboyo
September 1, 2015September 1, 2015 | wongedansurabaya	Seminggu nang omah anyar,
Wiji wayahe njupuk ijazah. Sik akeh barang-barang nang omah lawas sing kudu diberesi. Omahe Surabaya wis payu, wis dibayar karo sing nuku. Wardiman njaluk wektu seminggu dingge mberesi sak kabehe.
“Kok gak ndang budal?”
Ora biasane anak wedoke iku njaluk diterno sekolah. Biasane bareng kanca-kancane. Wis ora ngantor, Wardiman wis perpisahan karo wong-wong kantor, wong lanang iku aku akhire ngeterno anake. Soyo cedek wayahe pindah, anake soyo ngalem. Paling atine rada gelo, batine Wardiman.
“Atu melu, Pak!”
Wardiman karo Wiji wis siap kate budal. Wiji yo wis lungguh nang mburi montore bapak pas adike mlayu saka omah, njaluk melu.
“Usah no. Buk, helme Doni ndi?” Wardiman mbengoki bojone.
Siti metu karo nggawa helm cilik. Wong wedok iku langsung masangno nang gundule anake.
“Ditutupi cek gak dicakot pithik ngko gundule,” omonge Siti karo mesem.
Wiji sing krungu mung mecucu. Nang sekolahan kanca-kancane Wiji wis akeh. Arek-arek kelas telu iku seneng mergo wis suwi ora ketemu. Mari ujian, karya wisata, kelas telu diliburno karo ngenteni pengumuman kelulusan. Libur maneh pas ngenteni ijazah metu.
“Koen kate pindah yo, Ji?”
Dewi sing wis krungu saka ibuke lek Wiji sak keluarga kate pindah langsung nakoki kancane iku. Ora nyauri, Wiji mung manthuk.
Dewi karo Dina sawang-sawangan. Ora mung kanca sekolah, arek telu iku kanca dolan. Opo maneh Dewi, wis suwi tangganan karo Wiji.
“Jare bapakmu metu saka kerjoane ya?”
“Jare ibuku eman. Wis pegawai negeri kok metu. Gajine pasti, oleh pensiunan.”
“Yo jare ibumu la’an. Sing ngerti kan bapake Wiji,” Dina nyauri.
“Lek aku ngunu emoh. Nang ndeso mosok ana mal. Lek bengi peteng, sepi. Jam pitu paling wis padha turu kabeh, makane anake akeh.”
“Jare sopo wong ndeso anake akeh?”
malah mikir poto-poto,” Dina ngandani.
Akhire Wiji nyauri. Arek wedok iku wingi wis tenang ning ketemu kancane maneh nggarai mikir opo suk iso oleh kanca maneh. Kancane bakal anyar kabeh.
“Eh koen ditakonno Ari lho mau. Areke pingin ngerti koen daftar sekolah nang ndi.”
“Nggaya arek iku. Lapo takon-takon barang, kaya lek ngerti iso nututi ae.”
“Iyo sih, wong nilaine elek jare ya.”
Kesel ngrungokno kancane ngobrol ora jelas, Wiji sing lungguh nang bangkune lanmgsung ngadeg.
Nang kantin rame arek-arek sing padha mangan. Sing ora mangan luwih rame maneh.
“Wou…iku areke nang kantin sisan.”
Dina nduduhi lek ana Ari nang kantin. Areke lagek ngumpul karo kanca-kanca lanange.
“Jenenge ae Ari, sok ganteng. Rupane mbladus kaya keset.”
“Opo maneh gayane. Mbencekno.”
Wiji sing risih kanca sik rasan-rasan ae malih mangkel. Dewi karo Dina mesem, cengengesan.
“Tapi lek awakmu seneng gak popo, Ji. Yo ancen ngunu sih modele, mbencekno ya, Din,
lak yo lumayan,” Dina nambahi.
“Aku luwe,” omonge Wiji rada banter.
Dewi karo Dina cengengesan maneh. Saka adohan Ari ngliriki. Arek lanang iku wis krungu kabar lek Wiji bakal lunga saka Surabaya. Wis dipikir-pikir, masio bakal adohan, Ari pingin Wiji ngerti perasaane. Arek sing gurung suwi sunat iku wis yakin karo keputusane.
“Ji, iku mau Ari jare pingin dolen nang omahmu.”
Pas mulih, Dewi ngomong nang Wiji. Arek wedok iku mau dicedeki Ari. Ari njaluk tulung nang Dewi kon ngomongno lek dheweke pingin dolan nang omahe Wiji.
“Kate lapo? Omahku repot, kate pindahan.”
“Mbuh, mung kon ngomongno ngunu. Pingin
Wiji menteleng. Dewi mesem. Nang omahe Wiji wis meh kabeh kosong. Barang-barang sik kate digawa pindahan wis dilebokno nang kardus. Sing kate didol yo wis dipinggirno dhewe-dhewe. Ibuke, Siti, lagek omong-omongan karo bakul rongsokan.
Wiji ambekan dawa. Dewi pamit bablas mulih.
“Iki wis ibuk pilihi, tontoken ana sing sik mbok gawe gak?”
Mari teka Surabaya wingi, Wiji wis milihi barange. Sak tas, ora akeh sing bakal digawa. Klambine yo wis akeh sing mlebu kardus. Beres-beres rong dina cukup. Mari urusane beres kabeh, Wardiman ngajak anak bojone pamitan nang tangga-tangga. Kaet isuk Wiji karo Doni diajak mubeng. Bengi, wayahe mangan, Siti wis ora masak maneh. Sesuk wis pindahan. Perkakas masake wis diadahi kabeh.
Doni ndilati bumbu sate sing dipangan. Siti mesem ndelok polahe anake.
“Sopo buk kae, kok ana sing dodok-dodok ketoke?”
Siti ngadeg, ndelok nang nagrep. Ora suwi wong wedok iku mbalik maneh.
“Ana kancane kae,” Siti ngomong nang anake wedok.
“Gak ngerti. Gurung tau rene.”
Aras-arasen Wiji ngadeg. Asline ngunu pingin kon ngomongno ora ana, ning mesti malah diceramahi.
Batine Ari isin lek bapak ibuke Wiji krungu opo sing bakal diomongno, ning Wiji ora gelem dijak metu.
Ari wis siap saka omah. Ditrimo opo ora, arek lanang iku wis tekad kate ngomong. Nekad. Ora suwi arek lanang iku pamit
diiyani, tapi kan iso luwih apik lek nyauri.”
Wardiman mesem. Doni ora melu-melu, arek lanang iku sik keciliken ngge ngerti omongane wong tuwa.
“Mangan sate ae enak,” omonge Wiji karo mangap amba, nglebokno sate nang lambene.
Endang, KB ngagem alat nopo?”
BKKBN bu” “Menawi Bu Lina ?”
“Suntik” “Lha Bu Ninik?”
“Ngangge dingklik bu” “Lho kok dingklik ??”
“Inggih bu , bojo kulo niku rak pendek to nanging kulo duwur. Padahal senengane bojo kulo menawi main kaliyan ngadheg, kepekso
ancik2 dingklik” “Terus nopo hubungane
“Lha, nek piyambake sampun badhe medal, dingklike kulo
Jejer ing nagari Ngastina, Prabu Krisna Dipayana, mios ing pancaniti, ingkang samiwi putra Arya Prabu Drastarastra, twin para Pandu Dewanata, miwah Arya Widura, ingkang mungging ngarsa nata dahyang Asmara Santa**1. Ingkang rinembag anggalih putra Dewi Kunthi Nali Branta anggening anggarbini sampun wanci dereng ambabar**2. Kasuru sowanipun patih Jaya Prayitna. Angirid Arya Prabu Bismaka ingutus kang raka Prabu Basudewa, atur uninga, Praja mandura kadatengan parangmuka ing garba sumanda**3, matur nyuwun sih wilasa : kang paman Prabu Krisna Dipayana kaparengna anuwun angampil putra kakang Arya Prabu Pandu Dewanata**4. Sri Krisna Dipayana sampun maringaken Arya Prabu Pandu Dewanata dinawuhan sandika**5. Arya Prabu Bismaka
garwa, anggening anggarbini kang putra Dewi Kunthi Nali Branta sampun wanci, kinen ngalempak ing Pura, sarta kaki Pandu Dewanata pininta sraya maring Mandura**3. Arya Prabu Pandu Dewanata lajeng rinangkul kang Paman Resi Wara
ing paseban jawi, rekyan patih Jaya Prayitna, twin Arya Prabu Bismaka, rembag badhe anguntapaken ing kondorira sang Raja
Yaksa sawadya punggawa ditya, twin patih Kala Madenda**3, patih Kala Druendra atur uninga, manawi samangke Prabu Basudewa minta sraya mring Ngastina, Prabu Pandu Dewanata sampun pangkat saking Praja sedya mring Mandura**4.
Endra yaksa sampun mumpuni, manawi sang Prabu karsa ambiyantu, ing wingking kemawon prayogi utusan
Bisma**1, amanggihhi ingkang putra Arya Prabu Pandu Dewanata**2, anuwun idin arsa mring Mandura, pinanti sraya prang**3, Sang Resi suka jumurung, mangastuti**4, Arya Prabu Pandu lajeng amit sampun rinillan lajeng bidal dalah parepattiga, Semar, Nala Gareng, Petruk**5.
lampahipun Arya Prabu Pandu Dewanata kapapag baris ditya saking Praja Garba Sumanda, pasulayaning rembag dadya prang, Danawa pejah sadaya**1. Arya Prabu Pandu Dewanata lajeng lampahipun kaderekaken Semar, Nala Gareng, Petruk**2.
ing nagari Mandura, Prabu Basudewa**1, lenggah twin rayi Arya Prabu Setyajid**2, ginem ; Sang Prabu anganti-anti lampahira kang rayi Arya Prabu Bismaka**3. Kasaru datengipun kang raya Arya Prabu Bismaka, matur salirring reh dinuta**4, sampun angsal ing karya, katungka rawuhipun Arya Prabu Pandu Dewanata**5, Sri Basudewa jumeneng angurmati rawuhipun Arya Pandu Dewanata**6. Lajeng lenggah satata. Sasampuning jarwan jinarwan dupi rerep sawatawis Arya
utusan angantep Prabu Basudewa, ngaturaken putri, punapa lumawan ing prang**3. Lagya echa ngandika, nuliya miyarsa susumbar, Arya
mangkrakkuraya, singa manabda, tengara mijil prang. Arya Ugrasena panggih kaliyan punggawa, prang. Punggawa ditya pejah, Patih mangsah, Arya Ugrasena kalindih**4. Patih yaksa jinemparing Arya Prabu
pinethuk ingkang raka Prabu Basudewa**7. Binekta lenggah ing pancaniti, ingaturran manjing kadaton karsa, adreng anuwun pamit awit kang rayi anggenipun anggarbini sampun winanci. Prabu Basudewa umiring twin kang garwa Dewi Maera ingiring ari
Hyang Brama, Sang Hyang Endra, miwah Sang Hyang Maha Darma, Sang Hyang Yamadipati. Sang Hyang miwah ngandika maring Sang Hyang Narada kawontenannipun geger ing Surolaya, gara-gara mageterran tan amendo**1. Resi Narada matur, awitipun Dewi Kunthi badhe ambabar jabang bayi datan luar**2, amargi nyuwun titimbangan kaliyan lairipun Surya Putra, medal saking Karno**3, Sang Hyang Narada twin Sang Hyang Darma ingutus kinen anekseni medalipun jabang bayi saking ngemban-embannan sarta
ing Wukir Giri Purna, sang resi Wara Bisma**1, ingadhep para siswa. Sang nata Wara Bisma kapi dereng ing karsa**2. Denira arsa twin maring praja Ngastina, karsa nguningani pambabarira ingkang putra Dyah Dewi Kunthi Nali Branta**3, para sisa sami kinen tengga ing pacrabakan sang resi Dewa Brata lajeng tindak**4.
Madeg ing nagari Ngastina, Prabu Krisna Dipayana lenggah madyaning datu laya kaliyan garwa, tansah angrakethi putra Dyah Kunthi Nali Branta**1. **. Enget saking wacaning para maharesi nata twin Prabu Basudewa, dalah
pambagya, sami anuhun, Sri Krisna Dipayana awawarta, Dewi Kunthi sampun matek karaos jabang bayi ngentosi dawuhipun Sang Hyang pada winenang, dereng dangu dadiya ngandika, kasaru rawuhira Sang Hyang Kaneka Putra miwah Sang Hyang
dawuhe Sang Hyang Sukma kawekas nini Kunthi dennira anggarbini den etok aken ing emban-emban**6, Hyang Narada anyelakki Dyah Kunthi sarwi angening aken panca driya. Prabu Krisna Dipayana twin Arya Prabu Pandu Dewanata, Prabu Basudewa, kaliyan sami anyelakki**7. Mangkono semadi nira Sang Hyang Kaneka Putra wus katarima, Dyah
sinungsu supe anting-anting manik raja tawa**16, aran kyai balumbang**17, sarwi winangsit Arya Punta Dewa**18, ing tembe kadangira lima**19, kaliyan ingkang
maring putra Arya Widura, miwah patih Jaya Prayitna, samya mijil mapag ing ngadilaga, prapta ing
jinemparing**26. Patih Druwendra mangsah angirid wadya, prang barubuh, sampak, Patih Jaya Prayitna ngamuk punggung, dadal
merem. Wong wedok iku isuk-isuk wis tangi. Mari shubuhan, wong wedok iku nggodhog banyu dingge wedang bojone.
“Pak, nesu kae ngko lek telat mapake.”
Wardiman ngucek-ucek matane. Sik ngantuk, wong lanang sing turu ora klamben, mung sarungan iku ora ndang tangi.
“Wis jam lima. Jare wingi budale tengah wengi ko Jogja, lak wis jam’e iki.”
“Gurung. Numpak bis iku luwih suwi, gurung macete. Paling ngko jam pituan.”
Siti gedheg-gedheg. Lek wis turu ngunu iku bojone paling angel ditangekno. Sakjane yo ora popo wong yo sik isuk, ning anake wedok wayahe mulih saka wisata.
“Pak, iki aku kate nang pasar. Ngko lek tak tinggal sampeyan bablas turu, lali mapak anakmu.”
Krungu omongane bojone, eling lek kudu njaga
merem. Arek lanang iku sik ngenakno lek ngipi. Wardiman mbenakno gundule anak lanange sing miring.
“Bu, tuku pitik, lele, cucur meduro, onde-onde…”
“Kemangi ojo lali, sing akeh.”
“Doni ditukokno dhewe, ojo oleh ngrusuhi mbakyune. Ngamuk kae ngko.”
“Ho oh. Wis gek dipapak kono.”
Wardiman nampani helm saka bojone. Wong lanang iku langsung nyetater montore, budal nang sekolahane anake.
“He…he…he…ngeterno ibumu nang pasar sik.”
“Ho oh, iki langsung mulih.”
Nang sekolahan Wiji wis ngenteni bapake suwi. Jam lima mau bis e wis nyampek
masio lambene sik mecucu. Ora langsung mulih, wong loro iku mampir nang warung sego padang cedek sekolahane Wiji.
Karo mangan, Wardiman nakoni anake. Sing ditakoni mergo luwe karo kesel sik ora penak saurane.
“Yo ngunu kae. Bapak kan yo wis tau rono.”
“Kan jaman mbiyen. Saiki lak beda mestine.”
“Rame, padha ae karo kene. Malah mumet ndasku.”
Wardiman mesem. Anake wedok iku ketok nggemesno. Rupane sing sik durung kenek banyu iku ketok ngantuk, kesel, mangkel. Kringet ndrodos nang pipine, kepedesen mangan sego padang.
“Yo mari ngene adus trus turu, cek ilang kesele.”
“Pak, aku mlebu SMA 2 ya?”
Deg. Jantunge Wardiman rasane lugur. Wong lanang iku mung manthuk karo nerusno lek mangan.
“Sekolah nang ndi padha ae, sing penting sregep.”
“Lha iyo, lek nilaiku apik aku mlebu Smada ae.”
“Gak…gak, guyon. Yo ngko diomongno karo ibumu.”
Mari ngentekno panganane wong loro iku mulih. Nang omah Siti lagi masak. Doni wis tangi.
“Jajantu ndi, Mbak?”
“Kae lho, jajane wis ditukokno ibu,” Wardiman nyauri.
Masio sambat ngantuk, Wiji ora langsung turu. Arek wedok iku mbukak tas, ngetokno isine. Lek kancane mulih tas e tambah loro, telu, Wiji pancet siji ransele.
Wiji ngelungno blangkon cilik dingge adike. Doni nyawang, ora ngerti.
“Blangkon iki jenenge, dingge gundulmu iku lho.”
Wardiman mesem ndelok anake loro iku. Blangkon nang tangane Doni dijupuk terus dipasangno nang gundule anake.
Doni mlayu, nggolek kaca. Arek lanang iku mesem ndelok rupane nang kaca.
Wardiman ngelungno kacamata ireng nang anake sing langsung ditampani karo Doni.
“Wis meh mateng iki, adus kono sik gek maem.”
“Sik wareg, ngko ae,” saure Wiji.
“Iku mau wis keluwen, tak jak mampir nang sego padang.”
“Yo adus kono gek turu.”
Wiji ora obah. Arek wedok iku sik ngenakno lungguh nang ngarep tipi.
“Buk, aku nang Smada ya?”
Siti nyawang bojone. Sik kaet teka ngene lek mbahas
Mari Wiji mlebu jeding, Wardiman bisik-bisik karo bojone. Wong loro iku ngerti lek ora bakal gampang
sing ditawani kancane yo wis diiyani. Mung perkara wektu ae. Mesisan pas Wiji wayahe golek sekolahan, sisan pindah saka Surabaya.
Masalah penggawean Wardiman wis sepakat karo bojone. Dheweke pingin njajal dodolan. Urip nang kampung, dheweke pingin luwih tenang karo keluargane. Adoh saka polusi, golek banda sing luwih berkah.
Bengi, Wardiman ngenteni Doni turu. Doni sik cilik, gampang ae lek ngrayu. Gampang lali lan gampang nyesuekno. Sing rada angel anake sing mbarep, wis ABG, kancane wis akeh. Masio ora pertama iki pindah ning biasane yo sik nang kutho.
Wiji manthuk. Arek wedok iku lungguh nang ngarep tipi. Sedinoan turu, marekno kesele. Siti melu nyedek, wong wedok iku wis siap. Ndelok ibuke nyanding, Wiji langsung nelehno gundule nang
nggatekno mung meneng ae, nyawang tipi.
“Bapak saiki guduk pegawai maneh.”
“Gak isin?” takone Wardiman.
Ditakoni ganti karo anake Wardiman malah bingung. Akhire mung mesem.
“Bapak kate mulih nang kampung…”
“Bapak saiki gak dadi pegawai maneh, wis metu. Bapak yo wis tuku omah nang Blitar. Lek urusane wis beres kabeh, kene melu pindah.”
Siti melu njelasno nang anake. Tangane sik ngelus-elus rambute Wiji. Wiji angop. Arek wedok iku ora nyauri opo-opo, nggarai wong tuwane saya bingung.
“Sampeyan sekolah nang Blitar, gak nang kene. Ibu gak gelem lek sampeyan
“Ngko lek wis lulus SMA, lek bapak nduwe rejeki yo sampeyan iso kuliah. Kuliah nang kene gak popo, kan wis gedhe. Oleh, ngekos dhewe,” Diman nambahi.
“Lek gak nduwe rejeki?” Wiji akhire gelem omong.
“Yo digolekno, sik suwi, telung taun. Iso lumpuk-lumpuk.”
Wiji meneng maneh. Matane terus nyawang tipi ning saiki rasane rada pedes. Siti nyawang bojone. Wong wedok iku melu bingung. Siti karo Wardiman wis mbayangno kaet wingi-wingi lek anak wedoke iku bakal ngamuk lek ngerti kate pindah, ning saiki malah meneng ae.
“Kapan?” takone Wiji.
“Apane?” Diman ganti takon.
“Bapak wis ngurus kabeh, garek ngenteni pengumuman sekolahmu,” Siti njelasno nang anake.
“Tapi bapak budal dhisik, ngko sampeyan, ibuk karo Doni nyusul. Bapak ngurus omah kono sik, nepakno cek sampeyan garek manggon ae,” ganti
libur, ndok kene yo gak lapo-lapo.”
“Gak dolen karo kancane?”
Siti ambekan dawa, ngunu uga Wardiman. Wong loro iku kaget karo reaksine anake sing ora kaya bayangane. Masio lego ning rasane pancet abot, saya ora penak karo anake.
paraboting urip kang utama.4. Aja kurang pamariksanira lan den agung pangapunira.5. Agawe kabecikan marang sesaminira tumitah, agawea sukaning manahe sesamaning jalma.6. Aja duwe rumangsa
PAPAT LIMA PANCER Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau nggambarake nafsu patang warna yaiku : Macan nggambarake nafsu Amarah, Bantheng nggambarake nafsu Supiyah, Kethek nggambarake nafsu Aluamah, lan Manuk Merak nggambarake nafsu Mutmainah SEDULUR PAPAT LIMA PANCER Njupuk sumber saka Kitab Kidungan Purwajati seratane , diwiwiti saka tembang Dhandanggula kang cakepane mangkene: Ana kidung ing kadang Marmati Amung tuwuh ing kuwasanira Nganakaken saciptane Kakang Kawah puniku Kang rumeksa ing awak mami Anekakake sedya Ing kuwasanipun Adhi Ari-Ari ingkang Memayungi laku kuwasanireki Angenakken pangarah Ponang Getih ing rahina wengi Ngrerewangi ulah kang kuwasa Andadekaken karsane Puser kuwasanipun Nguyu-uyu sabawa mami Nuruti ing panedha Kuwasanireku Jangkep kadang ingsun papat Kalimane wus dadi pancer sawiji Tunggal sawujud ingwang Ing tembang dhuwur iku disebutake yen " Sedulur Papat " iku Marmati, Kawah, Ari-Ari, lan Getih kang kaprahe diarani Rahsa. Kabeh kuwi mancer neng Puser (Udel) yaiku mancer ing Bayi. Cethane mancer marang uwonge kuwi. Geneya kok disebut Marmati, kakang Kawah, Adhi Ari-Ari lan Rahsa kuwi?. Marmati iku tegese Samar Mati ! lire yen wong wadon pas nggarbini ( hamil ) iku sadina-dina pikirane uwas Samar Mati. Rasa uwas kawatir pralaya anane dhisik dhewe sadurunge metune Kawah, Ari-Ari lan Rahsa kuwi mau, mulane Rasa Samar Mati iku banjur dianggep minangka Sadulur Tuwa. Wong nggarbini yen pas babaran kae, kang dhisik dhewe iku metune Banyu Kawah sak durunge laire bayi, mula Kawah banjur dianggep Sadulur Tuwa kang lumrahe diarani Kakang Kawah. Yen Kawah wis mancal medhal, banjur disusul laire bayi, sakwise kuwi banjur disusul wetune Ari-Ari. Sarehne Ari-Ari iku metune sakwise bayi lair, mulane Ari-Ari iku diarani Sedulur Enom lan kasebut Adhi Ari-Ari Lamun ana wong abaran tartamtu ngetokake Rah ( Getih ) sapirang-pirang. Wetune Rah (Rahsa) iki uga ing wektu akhir, mula Rahsa iku uga dianggep Sedulur Enom. Puser (Tali Plasenta) iku umume PUPAK yen bayi wis umur pitung dina. Puser kang copot saka udel kuwi uga dianggep Sedulure bayi. Iki dianggep Pancer pusate Sedulur Papat. Mula banjur tuwuh unen-unen " SEDULUR PAPAT LIMA PANCER " Ing Kekayon wayang purwa kang kaprahe kasebut Gunungan, ana kono gambar Macan, Bantheng, Kethek lan Manuk Merak. Kocape kuwi mujudake Sedulur Papat mungguhing manungsa. Kewan cacah papat mau
dibabarake kaya ukara ing ngisor iki: Amarah : Yen manungsa ngetutake amarah iku tartamtu tansaya bengkerengan lan padudon wae, bisa-bisa manungsa koncatan kasabaran,kamangka sabar iku mujudake alat kanggo nyaketake dhiri marang Allah SWT. Supiyah / Kaendahan : Manungsa kuwi umume seneng marang kang sarwa endah yaiku wanita (asmara). Mula manungsa kang kabulet nafsu asmara digambarake bisa ngobong jagad. Aluamah / Srakah : Manungsa kuwi umume padha nduweni rasa srakah lan aluamah, mula kuwi yen ora dikendaleni, manungsa kepengine bisa urip nganti pitung turunan. Mutmainah / Kautaman : Senajan kuwi kautaman utawa kabecikan, nanging yen ngluwihi wates ya tetep ora becik. Contone; menehi duwit marang wong kang kekurangan kuwi becik, nanging yen kabeh duwene duwit diwenehake satemah uripe dewe rusak, iku cetha yen ora apik. Mula kuwi, sedulur papat iku kudu direksa lan diatur supaya aja nganti ngelantur. Manungsa diuji aja nganti kalah karo sedulur papat kasebut, kapara kudu menang, lire kudu bisa ngatasi krodhane sedulur papat. Yen manungsa dikalahake dening sedulur papat iki, ateges jagade bubrah. Ing kene dununge pancer kudu bisa dadi paugeran lan dadi pathokan. Bener orane, nyumanggakake Tirakat Manusia jawa(tiyang Jawi)
“Ana jalmo ngaku-aku dadi ratu duwe bala lan prajurit negara ambane saprowulan panganggone godhong pring anom atenger kartikapaksi nyekeli gegaman uleg wesi pandhereke padha nyangklong once gineret kreta tanpa turangga nanging kaobah asilake swara gumerenggeng pindha tawon nung sing nglanglang Gatotkaca kembar sewu sungsum iwak lodan munggah ing dharatan. Tutupe warsa Jawa lu nga lu (wolu / telu sanga wolu / telu)
Source: http://www.youtube.com/watch?v=hC1lwxassq0&
Antibeku iku kimia aditif sing lowers titik pembekuan banyu basis cairan. Antibeku dicampur digunakake kanggo éntuk mudhunake titik pembekuan kanggo lingkungan selesma lan kanggo éntuk ningkatake nggodhok titik ("antididih") kanggo ngidini kanggo luwih dhuwur suhu ngademake. Pembekuan lan nggodhok nilai kudu alam koligatif kanggo solusi ngendi iku gumantung ing konsentrasi saka dipun bibaraken bahan kimia.
Antibeku biasane digunakake kanggo menyahais kayata ing wings. Uyah uga asring digunakake kanggo menyahais nanging ora uyah solusi sing digunakake ing sistem cooling disebabake karat.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.47, 4 Sèptèmber 2016.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Lubuk_Pinang,_Muko-Muko&oldid=1044256"	Kategori: Kabupaten Muko-MukoKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
enak tenan mas…! sakiki mlaku2 terus gaweane… hehehe
meninggal dunia ayah dr Budy apicull 597
Turut Berduka Cita. Best Regards,Eko "ESTEHMANISHOLIC"MiLYS 69346BC 1186Ketonggeng Ireng B 6509 CLQSent from my Ketonggeng Ireng® Scorpio Z
pundi nggih, mbok bilih dangan ing penggalih mbenjang menawi pas nyekar wonten klaten kula bade mampir. Nuwun
@ Listanto Edy. Salam kenal ugi.Suwun@ Mas Widjanarko. Asli Ngabetan tapi sehari2 di semarang. Mongo menawi kepareng mampir. Suwun saestu nggih.
karo sing gawe urip… sinambi nglirik kiwo tengen, ono sing iso
Kertasinduyasa, Janagara, Pamengger, Tegalwulung
Pedheslohor • Rengasbandung • Tegalwulung • Tembelang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jatibarang_Lor,_Jatibarang,_Brebes&oldid=1054501"	Kategori: Jatibarang, BrebesKategori ndhelik: Kabèh laladan tataran IV ing IndonésiaKabèh désa ing IndonésiaRintisan kelurahan ing Indonésia	Menu navigasi
nds	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.29, 26 Maret 2016.
wongedansurabaya	Masio wis omah-omah, jenenge Wiji karo Diman ora tau nglewatno acara pacaran. Kaya jaman biyen pas sing prawan lan joko, wong loro iku mesti nyepakno wektu ngge dolan wong loro. Ora adoh-adoh yo ora suwi-suwi soale wis nduwe buntut ning ajeg. Sore iki Wiji Diman wis janjian kate metu mangan nang njobo. Anake, Tomin, wis dititipno nang omahe mbahe sakwise diadusi.
Wiji sing adus dhisikan lagi macak nang kamar. Diman sing lek adus model teh celup, nyemplung trus mentas, yo wis mari lek adus. Wong lanang iku lungguh nang ngarep tipi ngenteni bojone macak. Sepuluh menit luwih akhire sing
nggoreng dhewe nang omah. Tak gorengno.”
“Yo wis tapi mlaku-mlaku sik, mangane ngko ae mulih mlaku-mlaku,” omonge Wiji.
Diman meneng. Disawang maneh bojone sing wis macak ayu.
“Gak usah metu, nang omah ae. Awakku gak enak.”
“Gak sido? Wis ayu ngene. Emoh,” saure Wiji.
“Adem, mari ngene udan iki ngko mesti. Angine wis nggowo banyu iki,” Diman sik alasan.
“Udan opo, wong langite padhang kae.”
Diman muter uteke. Wiji wis mulai mecucu.
slamet akhire Diman ngangguk alon. Diman ngadeg trus mlaku mlebu kamar, Wiji
Diman ora ndang tangi. Wong lanang iku aras-arasen. Wiji sisiran maneh karo ngoco, mbenakno
ngko mesti ngamuk, ora ngomong yo dheweke ora seneng. Akhire Diman tangi trus lungguh nang pinggir kasur.
“Iyo metu tapi ganti sik klambine,” omonge alon.
Wiji nyawang bojone. Wis ayu-ayu lek macak atek klambi anyar malah dikon salin. Klambi sing kaet dituku wingi sengojo dicepakno ngge kencan karo bojone cek seneng malah ora oleh digawe.
“Emoh, iki apik,” saure karo rada mecucu.
Wiji ngoco maneh. Klambine ancek cilik tapi ora keciliken,
ngunu, lha ketok kabeh ngunu iku lak gak tepak…”
“Ketok apane?” sauté Wiji.
Diman meneng. Wong lanang iku bukane ora seneng bojone macak ning lek ketok semok ngunu iku ora seneng. Oleh ning nang omah ae, ora
| kaya wong kang angupaya ngèlmi | lan wong sêdya ugi | kapintêran iku ||
13. uwis pintêr nanging iku maksih | gonira ngupados | ing undhake ya
kapintêrane | utawa unggahing kawruh yêkti | durung marêm batin | lamun durung
Wong sugih sing lumuh kelangan bandhane nadyan kanggo keperluane dhewe iku ora
liya sababe marga tansah kuwatir yen dheweke tiba ing kemlaratan. Nanging ora
ngertiya yen dheweke ing wektu iku sejatine wis padha karo wong mlarat. Uripe
kepara luwih sengsara katimbang wong kesrakat, lan batine tansah ora narimakake
Kasugihan dadi penginane wong akeh, sing sugih durung marem, apa ana wong marem: ana, nek wis katekan malaikat Ngijrail. Dunyane ditinggal kabeh, malah barange kang ditresnani dhewe iya ditinggal. Apa: awak. (MB)
kasugihan saka gemi: taberi ing gawe, pawitane temen, ora tau goroh pangandeling wong wuwuh-wuwuh, awoh rijeki kang ora kena cinakrabawa nganti
susah, bungah padha bungah, lara padha lara, mati padha mati, endi sing
banjur golek luwih, yen wis luwih tumuli mbudidaya aja ana wong sing bisa
madhani. Wong kang duwe rasa mangkono mau satemene memelas. Uripe tansah
ngangsa-angsa, ora nate sumeleh atine. Kanggo nuruti rasa kang kleru kasebut
amrih katekaning sedya, dudu ateges lumuh ing gawe suthik ikhtiyar. Awit yen
mangkono ora jeneng narima maneh anaging keset. Watake wong keset iku mung
gelem enake emoh rekasane, gelem ngemplok suthik tombok, satemah dadi wong ora
weruh ing wirang, siningkirake saka jagading bebrayan
sira urip ana ing alam donya rumangsa nampa pandum kesethitiken iku wis dadi
pepestene uripmu, ora perlu mbok murinani. Pamurinamu prayoga lipuren sarana
mawas lelabuhanmu dhewe, jer lelabuhane alam donya mono dadi trajuning akeh
Pangeran. Nriman ora teges wis marem apa anane, nanging suwalike kepara malah
sungkan meneng. Mung bae ora grusa-grusu kaya tumindake wong kang nduweni sipat
ngangsa-angsa kaya ora gelem ngakoni kang arane pandum (BBB)
awake tumiba ing papa utawa mulya dianggêp padha bae, awit pancèn wis
pêsthine mêngkono, iku kapenaking atine ngungkuli wong sugih singgih, nanging
arang-arang ana, sing akèh arda puwa-puwa, sing nganggit ora bisa nglakoni,
Ing wulan September 1897, panjenenganipun ngaso saking kagesangan pejabat, lan nggabung kaliyan Seiyukai ingkang dipunwangun déning Hirobumi Itō. Nalika taun 1902, kaping sepindhaipun panjenenganipun dipunpilih dumateng Diet, lan salajengipun dipunpilih kaping 8 teras. Minangka tokoh ingkang kagungan prabawa salebetipun Seiyu-kai, panjenenganipun nyengkuyung Kinmochi Saionji, lan mainaken peran kunci salebetipun mangsa ingkang dipunsebat "Abad Kabinet Kei-En".
Hara_Takashi&oldid=1107140"	Kategori: Lair 1856Pati 1921Perdhana Mentri JepangTokoh sing dipatèniKategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Nieszawa (Jerman Nessau) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nieszawa&oldid=1090369"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
September 19, 2014 | wongedansurabaya	Ora mung seneng masak karo macak, Wiji saiki ora kaya wingi pas durung meteng. Wong wedok sing biasane kaya garangan iku saiki meneng, anteng. Anake lanang siji-sijine, Fernando Tomin, ora tau dibengoki. Masio ora gelem dicedeki bojone ning Wiji yo ora ngabrukan maneh. Wiji saiki sabar.
Tomin mangap. Isuk iki arek cilik iku njaluk didulang emake. Selot ngalem saiki nang emake, mumpung yo dituruti.
“Ngko mulih sekolah nontok iwak yo, Mak?”
“Yo nontoko, garek ndok mburi omah
“Tinggal ngopi karo rokokan sik, ngko lak mari.”
Arif, konco kerjone Diman, ngelungno bungkus rokok.
Mari ngopi karo rokokan, atine Diman wis rada penak. Wong lanang iku nerusno kerjoane maneh.
Eko, tonggo sebelah omah mudun saka montor karo nyeluki.
“Man, ndang moleh. Anakmu…”
Diman sing lagek ngelus kayu bingung ndelok tonggone gupuh.
“Anakku lapo?” takone.
“Bojoku opo anakku? Sing nggenah ta?”
let suwi arek iku gedheg-gedheg. Bengi, wayahe turu, Diman ngomong nang bojone. Saiki wong lanang iku wis iso turu nang kamare dhewe.
“Ojo meneng ae, Mak,
Sukoharjo, Karanganyar, Sragen and WonogiriPWT : Purwokerto, Banjarnegara, Purbalingga and CilacapMGL : Magelang, Temanggung, Wonosobo, Purworejo and KebumenTG : Tegal, Batang, Pekalongan, Kajen, Pemalang, Slawi and BrebesPATI : Pati, Kudus, Jepara, Rembang and Blora
Indonesia, SMS Lucu, Teka-teki, Website Humor, Website Humor Indonesia, Primbon Pranala Primbon Malih. Artikel punika taksih tulisan rintisan … Sumber
Lha wong gustine neng ati isih akeh bgt padahal hati iku mung siji gek kepiye arep syahadat nunggalke Dzat sing Moho Tunggal.
la iku .. gustine sing d sembah ngbludak .. piye iso
nyuwun doa ne konco2 kemawon mugi2 sageto nambahi niat kulo anggone ngangsu kaweruh ,,,
Posted 26 Juni 2013 at 3:11 am Permalink Rahayu sedoyo,ajaran manunggale kaulo kalawan gusti niku
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ausonia_Montes&oldid=1029308"	Kategori: Gunung ing MarsRintisan mawa topik Mars	Menu navigasi
menawi mboten kliru “rasa manguna marga nabi” punika
Ngudi Kawruh Suci, Pitutur Utama, Pitutur Luhur, Kawruh Kejawen, Kawruh Jawa, Budaya Jawa, Islam.. Jawa, Kejawen, Spirituality
Panjenenganipun para pinisepuh ingkang kinabekten, para rawuh mungazziyin
mungazziyat ingkang tuhu luhur ing budi, saha para ahli waris kulawarga
______________ ingkang kinurmatan. Keparenga kula sumela atur sawetawis,
Ingkang sepisan, kula ngonjukaken puja-puji kagem ngluhuraken asmanipun
Gusti ingkang Akarya Jagad, inggih Allah SWT, ingkang sampun paring rohmat lan
barokah dhumateng panjenengan sedaya lan kula, sahengga saged makempal ing
menika papan saperlu asung pakurmatan dhumateng sedanipun ___________. Shalawat
lan salam mugi tansah sinanjung ing utusanipun, inggih Kanjeng Nabi Muhammad
SAW ingkang kula panjenengan antu-antu syafangatipun wonten yaumil qiyamah.
ngaturaken ndherek bela sungkawa dhumateng sedanipun swargi ______________,
memuji, mugi-mugi arwahipun swargi ______________ pikantuk maghfirah saking
ngarsa dalem Allah SWT, ingapunten sedaya lepat dosanipun, katampi sedaya amal
kesaenanipun, saha sedanipun kalebetna seda ingkang khusnul khotimah, khusnul
khotimah, khusnul khotimah, mugi pinaringan papan ingkang sekeca jumbuh kaliyan
amal kesaenanipun rikala sugengipun ing alam bebrayan.
Saha mugi-mugi kulawarga ingkang tinilar, tansaha pikantuk kekiyatan lair
batos, satemah kanthi ikhlasing penggalih, saged nglilaaken sowanipun swargi
________________ dhumateng ngarsanipun Allah SWT. Ugi enggala pikantuk lelipur,
mugi enggal kabirat sedaya dhuhkitaning manah. Kita sedaya mboten saged nyelaki
pepesthen, awit sedaya menika kagunganipun Gusti Allah, pramila dhumateng Gusti
Mbok bilih nalika sugengipun swargi _______________ nggadhahi kalepatan
dhumateng kita sedaya, kanthi tulus ikhlas kita sedaya nyuwunaken pangapunten
dhumateng Allah SWT, saha kanthi lila legawaning manah kita badhe angapunten
Kula kinten kirang prayogi menawi ka)thah-kathah atur kula, pramila kula
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rinnan&oldid=875094"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.00, 16 Novèmber 2013.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pangkalan_Bun,_Arut_Kidul,_Kotawaringin_Kulon&oldid=991630"	Kategori: KabupatènKuthaRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.36, 2 Maret 2016.
Palasara KramaBAGAWAN PALASARA KRAMA 1 Jejer ing nagari Wiratha, Prabu Basu Kiswara, mios ing pancaniti ingkang suniwi putra Raden Durgandana, twin Patih Kiswata**1 miwah para punggawa pepak kang anangkil, ginem ; ingkang putra Dewi Durgandini gerah, kringetipun mambet awon**2. Kang nata nampi wangsiting Bathara, sinaning sakit manawi Dewi Durgandini kabucal ing Bangawan Silu Gangga**3. Sang nata lajeng dawuh dateng ingkang
Bengawan Solo / Begawan Silu Gangga.2 Madeg ing gupit mandragini, sang padni wara Dewi Nalikawati**1 lenggah ing praba
kondorira sang nata. Kasaru rawuhira sang nata pinethuk ing garwa miwah putra. Sang padni wara lajeng kinanthi binekta lenggah satata. Sang nata paring dawuh mring garwa, bilih kang putra Dewi Durgandini pinundhut arsa linabuh maring Bengawan Silu Gangga**2. Prameswari nata twin ingkang miwah parekan sami karuna. Dewi Durgandini lajeng katitih aken ing jempana**3. Sang nata lajeng minggah ing sanggar
dumugi Bengawan Silu Gangga. Sang putri kadawuhaken ing palwa, sampun katilar, anemahi gara-gara. Canthiking baita sineratan cangkrimaning jawata**1, ingkang sami saged ambatang**2, inggih punika ingkang saged maras aken sakittira tetep pajatu krama**3. KamusCanthiking baita = canthik = ujung runcing Baita = kapal** Seandainya diumpamakan
mengganggu.6 Madeg ing awu-awu Sapta Arga, Begawan Palasara twin parekan Semar, Nala Gareng, Petruk sang Begawan lajeng semedi**1. Datengipun widodari sami ngrencana. Sang wiku datan kegah, lajeng wangsul lapor mring Sang Guru tumedak twin Resi Narada, mindho peksi emprit nungsuh ing gegelunging Begawan Palasara**2. Sareng wanci netes langkung rame. Sang wiku datan kegah**3. Wasana peksi alit-alit datan linoloh langkung sangsara. Sang wiku kurda**4.
prang sekar. Pejahing reksasa peksi binujeng malih. Sareng dumugi pinggiring silu Gangga kaalangan Bangawan peksi wonten ing brangler**5.
sedya ngungsir peksi**1. Kacarita salebetipun wonten ing baita. Begawan Palasara pirsa cirining canthik
inggih punika purwanipun dumunung ing Silu Gangga. Pundi ingkang mulyaaken dados pajatu krama nira**6. Sang Wiku welas ing galih lajeng nunuwun ing jawata kaparingan rana ; kunir pethak. Kunir pethak dipun usadakaken sanalika waluya, Retna tetep ginarwa**7. Wasana kundur angambah ing wana gajah aya**8. Ing ngriku semedi mesthi warastra**9. Wana kabesmi, wekasan dadya nagari**10. Sang Begawan sanalika jumeneng nata, praja wanastannan ing Astina**11. Sato wana dalah prajanipun dados manungsa, suwita Sang Begawan**12. Rajaning sato
Semar marabbi Raden Biyasa**15. Para jawata sami rawuh ngestrenni jumenengipun jumeneng nata twin babaring putra. KamusKunir pethak = bendera
sumber petaka).8 Madeg ing Silu Gangga. Kocapa baledaking katirta dadya manungsa kembar, lajeng taken tinaken purwaning dumadi**1, kasaru rawuhipun Hyang Brama, paring pitedah, kinen maring nagari Ngastina saha pinaringan
bidal Sang Bathara laju manjing jroning darmada, kasarengan pambabarira Rekatha Wati inggih Dewi Siyutisna Wati **3. Ingkang jaler pinaringan paparap Raden Raja Mala**4. Gya sami tinundung maring nagari Ngastina. Ing ngriku
uninga bilih putri nata kang manggen ing Silu Gangga ; sirna, sarta ing wana Gajah Aya dados nagari tan wonten ingkang jumeneng nata**1. Sang nata langkung duka**2. Dene tan mawi ngaturi uninga, gya utusan
Madeg ing nagari Ngastina sang Prabu Palasara lenggah ingadep ingkang putra Raden Krisna Dipoyana twin Lurah Semar, Gareng, Pitruk
wasana sang nata ngungun pinupus ing papasthen putra sakawan lajeng pinasrahaken kang garwa.**1 Para putra mapag aken kang garwa. Kasaru geger ing jawi, para putra mapag aken tiga pisan kawon. Raden Arya
kang rayi sarwi karuna nyuwun aken pangaksama. Sang Wiku lilih, gya ngandika bilih Raden Arya Durgandana dinaupaken kaliyan ingkang
Puthut Supolowo).11 Madeg ing Talkandha Resi Santanu, twin ingkang garwa Dewi Esthii jumpeni, mentas ambabar putra kakeng lajeng seda, putra nama Dewa Brata**1, Resi Santanu lumurug maring Wiratha, ambekta putra Raden Dewa Brata**2, lajeng
Kasaru praptaning Bagawan Sentanu nguwuh-uwuh minta tanding**1.
Prabu Palasara milih sampurna**6. Tegesipun Bagawan Sentanu milih Suralaya, sampun sinauran geter pater**7. Begawan Sentanu mukti wibawa nanging
amiwiti dumugi wekasan. Welingipun Resi Palasara garwa Dewi Durgandini sampun pinegat supados kadamela sayembara pilih kemawon**1. Sang nata pinuju ing galih, gya den undang aken lenggah ing panggungungan. Para narendra sewu nagari lajeng majeng satunggal-satunggal nanging tan ana ingkang tinampen, sareng Resi Sentanu majeng ambekta Raden Dewa Brata, punika dadia pinuju ing panggalih, inggih lajeng kadaupaken**2, Raden Dewa Brata dipun emung Dewi Durgandini, Begawan Sentanu ugi lajeng jumeneng nata ing Gajah
kahanan ngene iki sing marake ndeso luwih guyub tinimbang kutho….
leres mas, luwih beradab tinimbang kutho … :)
< Wb‎ | jv‎ | Kawruh Basa Jawa‎ | Rakitan UkaraWb > jv > Kawruh Basa Jawa > Rakitan Ukara > Parikan
IndonesiaBasa BanyumasanBaso Minangkabau	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.59, 15
iso ngancani. Iki mau lagek masak, ngko gosong.”
Trimo kopi karo telo goring. Trimo dhewe dudu wong anyar, wis biasa dolan nang omahe Wiji. Trimo wis nduwe anak loro, sing gedhe wis mlebu SD. Bojone, Tutik, kanca sename Wiji. Pas Wiji nginguk nang ngarep maneh, ora suwi mari masak, Trimo wis ora ono. Wong lanang iku lunga ora pamit.
“Sik, Pak’e gurung adus.”
“Karo Mak’e kono lho, Pak’e tak adus sik, diluk ae. Ngko sampeyan melu kecut lho.”
Sore bapake mulih kerjo, Tomin sing biasane dolanan dhewe ngalem nang bapake. Arek lanang sing wis wangi mari adus iku glendotan ae nyekeli bapake.
“Kene melu Mak’e tuku gula ae.”
Nggendong anake, Wiji mlaku metu nang warunge tanggane. Wong wedok sing wis mari adus iku ketok seger. Masio mung dasteran, rambute diore, ning rupane ketok resik. Tomin ngambungi gulune emake. Arek lanang iku ngambu wangi sabun sing nemplek nang awake emake.
“Lapo iku gendong-gendongan, wes joko ngunu?”
Wiji sing lagek mlaku noleh krungu ono sing nyemantani. Trimo mecungul saka gang. Wong lanang iku langsung njejeri Wiji karo tangane nggudani Tomin sing lagek nang gendongan.
“Tuku gula, dingge kopine bapake,” Wiji sing nyauri.
“Ouh. Wis mulih ta bojomu?”
Wiji noleh. Trimo sik nggudani Tomin. Wong lanang iku kate ngambungi Tomin ning arek cilik iku ora gelem.
“Gelem adik gak, Min?”
Mari nakok, Trimo ndhisiki Wiji. Wiji sing kate nang warung menggok.
Nang omah Wiji mbengoki bojone. Wis kebiasaane Diman lek mari adus lali mbalekno anduk. Anduk sing teles mari digawe mung disampirno nang nduwur kasur. Diman cengengesan. Wiji sing gemes akhire njupuk anduk iku, dibalekno nang
mau lagek dolanan langsung ngadeg. Bapake sing wis murep ditumpaki.
“Karo ngadeg, ojo lungguh.”
“Wou, arek iki. Mak…”
Wiji sing mau lagek nglempiti klambi, ngangkat anake sing nglungguhi bapake. Tomin diingirno, dilungguhno sanding bapake. Mari ngunu dheweke munggah kasur, lungguh trus mijeti bojone.
lempit-lempit klambi. Anake durung merem. Arek cilik iku sik ngenakno dolanan.
Wiji sing lagek mepeni klambi tolah-toleh. Wong wedok iku krungu suwara wong nyeluk ning ora nemu rupane wong nyeluk.
Maneh. Suwara iku krungu maneh. Wiji neleh klambi sing kate dipepe nang ember. Wong wedok iku clingukan.
Meh coplok jantunge Wiji rasane. Nang ngarepe wis ngadeg wong lanang.
“Wis budhal. Lek nggoleki ojo yahmene, wis kerjo. Koyok gak ngerti ae biasane yok opo.”
Ora ditakoki, durung ditakoki, Wiji wis njelasno.
“Aku gak nggoleki bojomu kok hehehehe…”
awakmu. Biyen tak pikir yo biasa, ning suwi-suwi kok onok sing seje rasane.”
“Anakku wayahe mangan,” omonge Wiji.
Wiji sing meh ngalih, langsung mandeg. Atine kroso ora enak.
Masio meh mulai ngerti, Wiji pancet kaget. Ning wong wedok iku meneng ae. Atine ditoto. Pikirane ditoto.
“Ngko anakku nangis lek telat mangan.”
“Sumpah Ji, gak mbujuk aku. Aku ngerti koen bojone Diman, ning aku gak iso mbujuki atiku dhewe. Lek gak eruh awakku sedino ae rasane onok sing kurang. Gak iso turu aku ben bengi, Ji, mikir awakmu.”
Wiji ambekan dowo. Wong wedok iku ora ngerti kudu ngomong opo, ning atine ngomong dheweke kudu ndang ngalih soko kono.
“Sumpahi Ji, iso edan aku lek koyok ngene.”
“Aku bojone koncomu. Sampeyan yo wis nduwe anak bojo, eling.”
“Iyo, aku ngerti. Aku cuma pingin jujur, Ji. Aku gak iso lek mendem terus. Aku ngerti ngene iki gak apik…”
“Lek wis ngerti yo ojo diterusno.”
“Iki ati, Ji, gak segampang iku aku iso mandeg. Lek awakmu gelem…”
“Gak, gak gelem aku. Wis, Mas, aku kudu ndulang anakku. Sampeyan ndang mulih, gak apik lek onok sing eruh.”
Mari ngomong Wiji langsung mlaku ngalih. Wong wedok iku ndang-ndang mlebu omah terus ditutup lawange. Trimo sing ditinggal mari clingukan
Mari nyauri bojone, Wiji pindah posisi, miring. Bojone disingkuri.
“Iki geger opo lapangan, cek ombone rek.”
Karo ngomong, Diman ndemoki gegere bojone. Wong lanang iku sik ae nggudoni bojone. Wiji ambekan dowo terus merem.
Insya-Alloh wis tak ambah kabeh. . . . Awit gunung sewu lor madukara, rogojembangan sing nduwure kendi, ngasi pandan arum kalibening wis tak ambah . . . . tapi kuwe wis meh 20 taun kepungkur. . . . rika isih kelingan brug njolang apa gunung tampomas ora ? gunung tampomas di jeblugaken nggo mendung waduk mrican . . . . . kapan arep rame2 meng ndieng . . . . luweh asyik lewat wanayasa, baline nembe liwat wonosobo. . .
wes suwe aku ra menyang banjarnegara padahal cedek kan nggonku
karangkobar salam kabeh kanggo wong mbanjar,tapi uripku neng kalimantan. kanca2 sing
cuman kanggo gagah-2an men kedeleng wong hebat karo sugih lan terkenal……tok dadi ya angel kan masih akeh tanah sing loh banyu ngalir …kurang apa jajal ya … pikirna aja mikiri kursi bae mbokan gonjet wis semono bae mbokan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Konsèrvasi&oldid=976549"	Kategori: KonsèrvasiLingkungan urip	Menu navigasi
oh, aku gak lali. Ning ngempet kangen ngene ki yo gak enak, lara njaba njero.”
diseneni. Sabar sik, ngko bengi tak telpon maneh, yo?”
Parti mateni telpone banjur cepet-cepet mlayu marani juragane sing nyeluk. Nang sebrang, Supani sing sik kangen bojone mung iso misuh-misuh. Wis nem sasi bojone budal dadi TKW nang Malaysia. Urip nang kampung selot abot, opo maneh lek ora duwe modal. Wong lanang sing biyen dodol klambi nang pasar iku kepekso nglelakno bojone nang luar negri amarga kiose kebakaran. Anak loro sing wes SD karo SMP butuh biaya akeh. Pingine dheweke sing lunga ning wong lanang sak umurane iku angel lek kate nang luar negeri, opo maneh ora duwe ketrampilan liyane dagang.
“Gusti, abotmen cobamu iki…” omonge Supani lirih.
Saben dina sms-an, telpon masio ora ben dina seminggu pisan mesti ning ora garai kangene ilang malah selot ndadi. Anak-anake sing wis seneng dolan dhewe ora tau nakokno mak’e. Anak-anake wis diwanti-wanti bojone ora oleh nakal, kudu manut pak’e, kudu sregep sinau. Arek cilik masio krasa kelangan ning ngerti perjuangan wong tuwane. Lha sing gedhe bukane ora ngerti ning ono sing ora gelem ngerti.
Sore mancing nang pinggir kali cek ora kepikiran bojone ae. Isuk, awan nang tegalan, macul-macul karo tandur-tandur sak onoke. Kate dodolan maneh sing durung wani. Duwit lek ngirimi bojone sasi wingi dinggo mbayar kebutuhan sekolah anak-anake. Iso tahan pirang jam, ning lek wis bengi rasa kangene mbalik maneh. Anak-anake wis turu. Omah wis sepi ning matane Supani ora gelem ndang merem.
SMS dikirim wis setengah jam luwih ning durung dibalesi. Bojone lek kerjo ancen nganti bengi, kadang ora ngerti wayah. Kesel ngenteni balesan, Supani nyetel MP3 nang henpone.
Wis nem sasi lagu-lagu iku ae sing disetel. Lagu sing menurut dheweke pas nggambarno opo sing lagek dirasakno atine.
sing suwarane saiki ngebeki kamare. Bayange Supani mulai mblayang teka ngendi-ngendi. Eling jaman bojone sik nang omah. Lek dipikir bojone yo ora ayu-ayu nemen, biasa malah. Awake rada gedhe alias lemu. Kulite coklat khas wong jowo. Ning wong wedok sing wis ngewei anak loro iku ancen ora ono gantine. Pijetane ngalah-
ora tau ngeluh. Masio kadang mangkel lek bojone kumat ngomele ning lek adoh ngene iki lagek krasa ono sing ilang.
Dieling-eling perjuangan bojone nang luar negri, dieling-eling cita-citane cek iso oleh modal nggo mbuka kios anyar maneh. Lek jare kancane, sing tau ditinggal bojone dadi TKW lek ora kuat yo nang pasar sapi ae. Pisan-pisan ora popo sing penting ora nggo langganan, kebiasaan tur ojo nganti kecantol.
Wis akeh crita nang kampunge, ditinggal bojone lunga golek duwit lha kok sing lanang budal golek wedokan liya. Akhire rumah tanggane bubrah. Cita-citane ambyar. Sing wedok ora gelem mbalik nang omah. Sing lanang mung wara-wiri kaya wong ora nggenah. Biasa ngandalno kiriman bojone langsung disetop, ora oleh opo-opo. Durung anak-anake sing malih ora jelas nasibe.
Mas, sepurane mau sik nurokno anake juragan.
Sing dienteni akhire teka, balesan sms saka bojone. Supani nyandak henpone banjur ngetik.
Anake juragan opo jurangane? Balese.
Anake juragan mas, sumpah! Sampeyan mosok gak percoyo aku. Aku nang kene kerjo temenan mas, kerjo apik nggo sampeyan, nggo arek-arek. Ojo mikir sing gak-gak.
Yo sopo ngerti mari nurokno anake, pak’e njaluk sisan.
Ojo-ojo malah sampeyan sing wis golek arek wedok liyo. Ho oh mas? Maca balesane bojone matane Supani langsung amba. Abote adohan yo ngene iki salah sijine, kangen sing luwih iso garai curiga, cemburu. Supani mbenakno bantale. Bojone mesti wis kesel awake, yahmene sik durung mari lek kerjo, durung leren. Supani ambekan dawa. Alon diketik balesane.
Gak dek. Aku percoyo koen, koen
karo mbrebes. Nem sasi ora ketemu, mung sms karo telpon garai wong wedok iku kadang nangis lek bengi. Ora suwi-suwi polahe mesti keturon mergo awak wis kesel kerjo sedinaan. Lek mung nuruti ati, kangen, pingine yo mulih, ngramut anak bojo nang omah ning iku brarti cita-citane nggo golek modal, mbalikno usahane bojone ora kasil.
Iyo mas, gak popo. Aku yo ngerti. Aku percoyo sampeyan. Aku sayang sampeyan mas, sayang arek-arek. Sing sabar yo, mugo-mugo kabeh lancar cek awake dewe iso ndang kumpul maneh.
Supani nyawang pyan kamare. Dikuatno atine sing sempet goyah. Bojone wis mbelani ngalah ngewangi golek duit sing kudune kewajibane. Supani ora kaya kancane. Dheweke lanang, lanang pantes
punggung (geger) sapi. PADHANGE KAYA RINA: (Rina: siang). Ada lagu dolanan jaman
dulu: “padhang mbulan, padhange kaya
rina”. Gambaran malam terang bulan.
September 1, 2014 | wongedansurabaya	Sing jenenge Diman iku lek umpama paribasan Otot Kawat Balung Wesi. Sakjoke kenal Diman, Wiji durung tau eruh Diman lara utawa sambat lara. Boto njaba njero. Ning jenenge menungsa mesti ono pengapesane. Pengapesane Diman teka mergo kekeselen lek kerjo. Masio mangan ora tau telat, turu yo penak jenenge hawa ora iso dilawan. Wong lanang iku akhire ambruk, gering.
Lek biasane isuk tangi dhewe, dina iki
sik mlungker. Wiji masio kaya garangan ning ora goblog. Bojone sing biasane sregep jelas ono opo-opone lek yahmene sik mlungker.
“Budal dhewe ya?” omonge nang anake sing mari didulang.
“Emoh, diterno Pak’e.”
“Pak’e sik turu kae.”
“Digugah no, wes awan.”
“Pak’e kesel. Budal dhewe ngko sangune tak tambahi, ya?”
Tomin cilik krungu sangune ditambahi jelas seneng. Mari nampani arek TK iku langsung budal. Sekolahe yo ora adoh, ora perlu nyebrang embong dadi aman. Mari anake budal Wiji nerusno pengaweane. Jam sepuluh bojone durung ngalih saka kamar.
“Pak…maem sik,” omonge nang bojone.
“Emoh,” saure Diman sing wes melek.
“Lha sampeyan lapo, nggak enak ta awake?”
“Sarapan sik kono, wes mateng segone.”
“Emoh,” saure Diman karo turu.
Wiji gedheg-gedheg. Durung tau eruh bojone kaya ngene. Bathuke didemok, rada anget.
“Guduk, ngge wong tuwek. Tak tukokno ngko, opo susu sapi?”
Nganti awan Diman milih turu. Wetenge durung kelebon panganan. Awak lek lara lambe dadi pait. Akhire Wiji sing mbingungi. Anake dijarno dolanan nang omahe mbahe.
“Siben banyu anget gelem, Pak? Cek
Wiji ambegan dawa. Tomin sing wis mulih ndang diadusi, dikon mangan terus dolanan dewe.
“Pak, nang dokter ta?”
“Gak gelem maem, nang dokter gak gelem. Terus yok opo? Iko lho tak tukokno sate kambing. Maem sik ya,” Wiji terus ngrayu bojone.
penting kelebon. Tak jupukno ya?”
Ora ngenteni jawabane bojone, Wiji langsung metu njupuk sego. Muni aras-arasen ning asline
“Yo raup-raup sithik kono, ganti kabeh sak njeroane.”
Wis mari mangan, Diman akhire gelem ngalih saka kasur. Mari raup, ganti klambi, wong lanang iku turu maneh. Tomin cilik wis merem nang kamare.
“Diombe sik, Pak, sik anget.”
Diman nontoki gelas sing dicekel bojone terus diombe sithik isine.
“Emoh. Kene, turu ae.”
Nyawang Diman kaya ngene iki, Wiji eling anake. Wong lanang sing biasa ora
Ibu : Dhug…sayang, Sampeyan nduwe rukuh piro?,
Yatim : “Namung setunggal meniko buk,… mboten nopo niki suci, asring kulo kumbah piyambak.”
malah nyok parkir nang ngarep omah :))
Ngawi – (WN) Petugas gabungan Satpol PP Ngawi,
Jawa Gunung Kidul (0.2 km)UMY (0.4 km)Warung Penyet Mbah Cempluk (0.6 km)Gubug Deso (0.6 km)Angkringan Prasmanan Kang Harjo (0.6 km)Angkringan Prasmanan Kang Harjo (0.6 km)Soto Banjar
Imam Suyuthi dawuh ing kitab Rahmah ? ngisor iki pahamno siro wis tak terjemah
Lamun siro jima' bojomu dzakarmu ? kok olet-oleti peru
kowe ajeg mangan tigan ? tigan ayam tigan doro ora eman
Ugo mangan anggur manis, brambang, pisang ? iku ngekehake mani lan merangsang
Ugo lamun dzakar di olet-oleti ? nganggo peru ayam lafzate mbangeti
Lan bojomu seneng banget marang kowe ? kowe ora
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Tatra&oldid=1091265"	Kategori: Powiat ing propinsi Malopolskie	Menu navigasi
Den, numpang ninggalke tulisan nggih. SUGENG RIYADI, NYUWUN PANGAPUNTEN AWIT SEDAYA KALEPATAN. Kulo meniko pikantuk sms saking Den Annots, wonten alamatipun lajeng kulo padosi alamat kolowau. Den menawi alamatipun ingkang wonten ler prambanan tepatipun wonten pundi? Kulo wonten kilen prambanan, lapangan (Karang Nongko). Suwun,
Reply	ardi says:	7 November 2008 at 12:58:06	Hoooiiii… salam kenal.. Aku lali tenan ki. Di tempatmu
rupa crita bab jagad bab kowe kelawan aku bab kawula kelawan Gusti
Nyawanga… Ilining banyu – Miliring angin – Urubing geni
Nyawanga… Abure peksi – kelike wulung
Kepake pitik – kluruke sawung – Kedepe kartika – abure mega
Yen siro bisa mangerteni unening sandhi kang ana swalike gatra
rupa basa kang tanpa ukara siro pranyata dipalilahi
Sabab awit ing kana tan ana basa kang bisa gadug mbabarake isining ati
Awit meneng kuwi dudu bisu… meneng kuwi dudu bisu
Hindi Gandhi Jayanti 2015 Non Veg Sms Gandhi Jayanti 2015 Funny Sms Gandhi Jayanti 2015 Status Gandhi Jayanti Whatsapp Status 2 oct Gandhi Jayanti 2015 Images Gandhi Jayanti 2015 Quotes Gandhi Jayanti 2015 Wishes Gandhi Jayanti 2015 Greetings Cards Gandhi Jayanti 2015 Messages Gandhi Jayanti Sms In Punjabi 2 oct Gandhi Jayanti Sms Gandhi Jayanti 2015
enom mesti ne Dadi golek annAyu Nggarang di karang Gawe pawitanOjo kok fikirRai mbancer golek
pak guru, mas, lan mboten kesupen, blogger nasional?
mugi kulo mboten diremove nggih???
iku goroh kabeh. Sumurupa Sahid! saupama aku kondur
Apik, mbok. Aku sik sering dolan nang nggone sampeyan loh. Sampeyan ae sing jarang mrene. Maklum kok, mbok… sampeyan
Jl. Mertasari 59 Sidakarya Suwung Kangin Sanur.
kang paring adil lan mulyoDuh Gusti ingkang kuwoso nyipto bumi lan manungso
peparing ampun tobat kawulo Duh Gusti Allah ya Robbi
kangmasjuqi says:	June 15, 2009 at 9:22 pm	@ms liyas, web sintesa saiki sing
Sakabehing kaluputan mugo biso lebur ing wulan kang suci iki. Suro diro jayaningrat lebur dening pangastuti. Salam Balatidar.
Guru SD Jaman Sekarang ~ wahidhasan Toggle navigation
Guru SD Jaman Sekarang10 September 2009 by wahidhasan
kangkung kangkung di Kebon K'lapa Lenggang lenggang kangkung kangkung di
Pekalongan Pemalang Purwodadi Purwokerto Rembang Slawi Sragen
Ing tanggal 1 Syawal, umat Islam kumpul wayah ésuk lan ngayahi Salat Ied bebarengan ing masjid-masjid, utawa ing lapangan yèn kahanan ora udan. Béda karo ritual Salat Iedul Adha sing kudu pasa dhisik nalika budhal menyang papan panggonan shalat, jroning salat Ied iki malah disunnahaké sarapan dhisik sadurungé mangkat .
Sadurungé diwiwiti salat Ied, biyasané imam ngélikaké tumrap sing durung nglaksanakaké bayar zakat fitrah. Wates wektu bayar fitrah ya iku sadurungé ngayahi salat Ied, déné sing telat lan lagi bayar sawisé salat Ied bakal diitung minangka sedekah biyasa.
iki kanggo andum kabegjan marang para fakir miskin. Sawisé salat disunnahaké midhangetaken kutbah sing diterusaké maca donga. Sawisé rampung, kaum muslimin banjur padha salaman silih apura siji lan sijiné. Kadhangkala ana sing diterusaké ngayahi ziarah kubur.[3]
Tata cara salat Idul Fitri[besut | besut sumber]
Shalat Iedul Fitri diayahi rong rakaat . Ing rokaat pisanan sawisé takbiratul ihram ditambah takbir kaping pitu, lan ing rakaat kapindho takbir kaping lima. Ing antarané takbir mau dianjuraké maca hamdallah, muji Gusti Allah lan shalawat marang Nabi Muhammad S.A.W. Sawisé takbir tambahan, imam salat maca ta’awudz, surat Al Fatihah banjur maca surat Al-Quran kanthi kombinasi:
Tatacara sabanjuré padha karo ing shalat-shalat liyané. Sawisé rampung salat Idul Fitri dianjuraké ngrungokaké kutbah.
Adab Salat Id[besut | besut sumber]
Adus sadurungé mangkat salat (H.R.Imam malik).
Salat subuh dhisik sadurungé mangkat (H.R.Bukhari, Muslim).
Mangan dhisik sadurungé mangkat (H.R.Bukhari). Mangan sacukupé waé. Béda karo salat Idul Adha sing kudu ora mangan dhisik.
Lokasi salat ing lapangan (H.R.Bukhari, Muslim)
Takbir kanthi swara (ora mung jroning ati) nalika tumuju lokasi salat (Qs.Al Baqarah: 185).
Ora salat sunnah sadurungé lan sawisé salat Id yèn ora ing jero masjid.
dipindhahaké (tanpa surya 2014)Dina riyaya ing IndonésiaDina riyaya IslamKategori ndhelik: Artikel mawa kothakinfo riyayaKothakinfo riyaya (liya)	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.03, 4 Sèptèmber 2016.
iku wujude werna-werna ana ulem sunatan, ulem mantenan, syukuran lan Layang ulem iku layang kang surasane ngaturi Undhangan utawa ulem
layang ingkang isinipun ngaturi rawuh sunatan, lsp. Padatan, ulem dipundamel lan dipunkirim seminggu saderengipun gadhah Ulem. keparenga panjenengan gajeg ana pralampitane kang muni. jroning layang Nitisastra iku. lagi wonten
dèn lara. b: kudu kamot ing layang. b: seperti Piwulang Nulis, Carakan Basa,
ingkang isinipun ngaturi rawuh sunatan, lsp. Padatan, ulem dipundamel lan dipunkirim seminggu saderengipun gadhah Mitoni bayi b. kesripahan c. tedhak siti d. sunatan 2. Kados sampun kapacak ing serat ulem bilih ing dinten menika Lha, iki mau aku mentas tampa layang Ngalong: bantu
layang-layang Tali goci: Ulem : surat/undangan. Umbal : Aku gawekna ngrengrengan ulem. tak kon sidaning sadu. aneng kene kana kanggo. jroning layang Nitisastra iku damel sunatan punika. ing salebetipun .
Diterbitkan pada Monday, 28 November 2016 Pukul 10.56
kesripahan c. tedhak siti d. sunatan 2. Kados sampun kapacak ing serat ulem bilih ing dinten menika Lha, iki mau aku mentas tampa layang Nalika isih
layang ulem.Aku gawekna ngrengrengan ulem. kabener nanging kuciwa kasebut. jroning layang Nitisastra iku damel sunatan punika. tumrap ing Nuswantara ngriki hikam hikayat hiking
dudu wedus.. tur ra ireng.. ojo njuk diwedus irengke… 😛
Papan punika dereng dipunmangertosi ngantos taun 1838, sawekdal déning Amerika E. Robinson lan E. Smith ningali saking teleskop sèla saking Ein Gedi-. Wiwitipun situs punika dipunpurugi déning misionaris Amerika SW Wolcott lan palukis Inggris Tipping ingkang gambaraken edisi basa Inggris saking "Perang Yahudi" déning Yosefus. Ekspedisi arkéologi saking Amerika, Perancis lan Jerman.
Ing abad 20 Masada dados saking nagara Yahudi. Inggih punika dados situs ziarah kagem kelompok pamuda lan anggota Haganah. Ing taun 1949, ing pungkasan Perang Kamerdekaan, bendera Israèl wonten ing puncak Masada. Situs dipunpriksa lan dipuneksplorasi déning Shemariyahu Gutman, ing taun 1963 ing ngandhap profesor Yigael
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Masada&oldid=1056171"	Kategori: Situs Warisan DonyaPapan ing IsraèlKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Pisz (Jerman Johannisburg) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pisz&oldid=1090301"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
pihak https://t.co/DoD5dR4Slx 2 weeks ago
Wejangan ke-3 Kahananing Dzat Sajatine manungsa iku rahsanIngsun lan Ingsun iku rahsaning manungsa, karana Ingsun anitahake adam asal saka anasir patang prakara, bumi, geni, angin, banyu. Iku kang dadi kawujudaning sipat Ingsun, ing kono
ing dalem betalmakmursajatine Ingsun anata malige ana sajroning betalmakmur, iku omah enggoning parameyanIngsun, jumeneng ana sirahing Adam. Kang ana sajroning sirah iku dimak, yaiku utek, kang ana antaraning utek iku manik, sajroning manik iku budi, sajroning budi iku napsu, sajroning napsu iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun, ora ana Pangeran anging Ingsn, dat kang nglimputi ing kaanan jati.Nasehat
ing dalem betalmukarramsajatine Ingsun anata malige sajroning betalmukarram, iku omah enggoning lalaranganIngsun, jumeneng ana ing dhadhaningg adam. Kang ana sajroning dhadha iku ati, kang ana antaraning ati iku jantung, sajroning jantung iku budi, sajroning budi iku jinem , yaiku angen-angen, sajroning angen-angen iku suksma, sajroning suksma iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging
anata malige ana sajroning betalmukadas, iku omah enggoning pasucenIngsun, jumeneng ana ing kontholing adam. Kang ana sajroning konthol iku prinsilan, kang ana ing antaraning pringsilan ikku nutpah, yaiku mani, sajroning mani iku madi, sajroning madi iku wadi, sajroning wadi iku manikem, sajroning manikem iku rahsa, sajroning rahsa iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun dat kang anglimputi ing kaanan jati, jumeneng sajroning
ana Pangeran anging Ingsun, lan anekseni Ingsun satuhune muhammad iku
simbah mung promosi lho wong asliku klaten melu solo….. nalurekke kabeh apik ding.
aku ngoko mergo ketularan sore ini ngrungokke radio Suriname sing siarane ful boso jowo mas….opo ora aneh, jenenge radio garuda …cobo mirengno kito sing wong jowo
Kanjeng Adipati 😆 😆 😆 😆 Ampum pemrentah…!!!! 😯
ardyan ampun ngapa mas? Reply	November 18 @ 15:02:10
nahdhi Hahaha… kok padhakke PANDAWA to? BALA TIDAR ki BALA KORAWA…. Wkwkwkwk….
punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Juni_2008&oldid=959960"	Kategori: Cithakan pangopenan2008Prastawa 2008	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.08, 28 Februari 2016.
Wayang golek asep sunandar Rama bergawan muksa full - Natok24.ComWayang golek asep sunandar Rama bergawan muksa fullHome › Videos › Wayang golek asep sunandar Rama bergawan muksa fullNo
Wayang golek asep sunandar Rama bergawan muksa
Tiket Pesawat miturut tanggal saka Budapest kanggo Bourgas	Prices tiket kelas ekonomi kanggo 1 diwasa
tawaran apik ing Maysearch10000170400tawaran apik ing Aprilsearch10000170600tawaran apik ing Junisearch10000170100tawaran apik ing Januarisearch
PERBENDAHARAAN ILMU GAIB (6/6/2010) | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
sejatining uripYa ingsun sejatine uripYa ingsun Arjuna wongeTeka welas teka asihYa asih mating awak ingsun
tandha ping (X) aksara a, b, c, utawa d sangarepe pratelan kang bener!1. Ingkang dipuwastani tembung rangkep dwipurwa inggih
MEN TEGUH MEN LUPUT. RUH ALOT KELAT KELOT, YO
ONO SAMBANG TEKO WETAN, PIRO BALANE? SATUS PATANG PULUH PAPAT. OPO GAWENE. ANAMPEK TUJUH TELUH LEBUR LULUH DADI
ONO SAMBANG TEKO KULON PIRO BALANE? SATUS PATANG PULUH ENEM. OPO GAWENE. ANAMPEK TUJUH TELUH LEBUR
UKAR KUMOLO ILINE BANYU, RUKMO KUMOLO UNTHUKE BANYU. SIRO DILATEN SIRO WARSAKEN AKU, YEN ORA SIRO WARASAKEN, GUSTI KULO KANG LUWIH KUWOSO.
SIDO WELAS SIDO ASIH JABANG BAYINE SI (:NAMA SASARAN) ASIH-O MARANG AKU.
(1991-09-08) 8 Sèptèmber 1991 (umur 25)
Adams miwiti karir junioré ing Sunderland salanjuté miwiti karir senioré ing klub kasebut uga. Adams salanjuté disilihake ing Brentford F.C.[3] lan Northampton Town.[4]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Blair_Adams&oldid=1100904"	Kategori: Artikel sing prelu dirapèkaké Oktober 2016Lair 1991Wong uripPamain bal-balan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Candhi_Cangkuang&oldid=1050061"	Kategori: Candhi ing Jawa KulonCandhi ing IndonésiaPages using ISBN magic linksKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Indian Bank Area Guntur Address Dno.6 19/40 43,11 Lane Main Rd, Arundelpet Guntur, Andhra Pradesh Pincode - City Guntur State Andhra
Anak Lanang Bagusing Ati,Ojo Lali Anggonmu Memuji,
krama inggil serta tidak adanya Kamus Bahasa Jawa Tembung Jawa, Ngoko, Krama, Krama Inggil. inggih menika Bahasa Jawa kanthi tembung
Download Software Kamus Tembung Jawa (ngoko-krama Madya
unggah-unguh bahasa jawa. Bahasa Basa Ngoko, Basa Krama, dan Basa Krama Inggil Kamus Bahasa Jawa Ngoko Krama Inggil downloads at Download Kamus Bahasa Jawa Ngoko Krama Inggil
inggil krama inggil kamus bahasa jawa krama download kamus bahasa jawa kamus jawa kromo inggil .Kamus Bahasa Jawa Kromo Inggil
Tembang dolanan B.tembang modern C.tembang penyembuhan D.tembang
Pepindhan&oldid=880702"	Kategori: ParamasastraBasa Jawa	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.28, 7 Februari 2014.
kuncine lelaku iku hamung mbisu,mbudek,lan micek,,,,,ugo nduweni sifat 3 yo iku jujur,jejeg lan jembar,,,,,iku lakumu lan siro nggayoh opo wae iso klakon
tenan opo ora yo! nyuwun sewu mbah….izin ngamalken ngelmunipun…..maturnuwun
Bali, lan saiki wes katepe bali. Konco-koncoku sing
:14.8-15.0 / Solo. :14.8-15.0 / Wonogiri:14.5-14.8 / Salatiga.:15.3-15.5 / Semarang
AB:15.0-15.2 AT:14.5-14.8 / Kudus. :14.8-15.0 Pati. :14.7-15.0 / Jepara:14.5-14.8
/ Purwodadi:14.5-14.8 / Jogja. :15.8-16.0 / Gn kidul:15.7-16.0 / Magelang:15.3-15.5
punika satunggiling pambalap montor NASCAR saking Amérika Sarékat, sapunika piyambakipun guyub sareng Hendrick Motorsports sareng mobil Chevrolet Impala.
Wong uripRintisan biografi Amérika SarékatTokoh Amérika SarékatKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templatArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
AcèhAfrikaansDeutschEnglishEspañolSuomiFrançaisBahasa IndonesiaItalianoBahasa MelayuNederlandsNorsk bokmålPortuguêsSimple EnglishBasa SundaSvenskaTagalog	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.52, 21 Oktober 2016.
Sugeng enjang sedulur, niki kulo gadah novel silat ingkang
males ra eneng sing ara di omongke.Enho lakok ddddadi jowo nulise ki njo ie baleni???????????????????wah yowis lah teruske wae rapopo.Wong jane mripate wis nnngantuk ki tak dddelok jame ,Wis jam……………..walah jam siji.waduh wis wae yo sesuk tak baleni neh tapi ngowo bahasa indonesia ra ngowo bahasa jowo wah ja pancen kathrok.saiki ngowo bahasa
inggih menika piranti ingkang diginakaken kanggeh mbeta utawi nyekop wedi. Sakmenika sekop kadamel saking lempengan drum. Cangkul saged diginakaken kanggeh proses sak sampunipun ngeluku utawa digaru.
saking kayu. petani gadhah ternak. Ingkang. Piranti
Kaginaanipun piranti menika kanggih nyongel siti utawi selo.Garuk inggih menika piranti ingkang diginakaken kanggih ngratakaken pupuk wonten sawah. inggih menika model ingkang datar kaliyan model lengkung. Mata
ani – ani gabah saged dipotong setunggal-tunggal.nanging proses ngganggeh ani – ani meniki nelasaken wedhal kathah. Keuntungan ngganggeh piranti meniki batang pantung mboten kathut. ugi mekaten bulir pantun ingkang ndherek dereng mateng mboten kathut kepotong
.Ani-ani utawi ketam menika pisau alit ingkang diagem kanggeh
sedulur, suwe banget inyong ora posting kawit pertengahan puasa nganti sekiye. Alhamdulilah wingi inyong mandan sibuk nang ngumah ana acara istimewa nggo inyong dewek tapi ora tidokan lah he..he..
Priwe kabare kanca-batir, sedulur lan kabehane neng Ambon,
nyuwun karomahipun kanjeng syech muhyidin Abdul Qodir Al jaelani…ya Allah,ingsun nyuwun
saking buleleng gobleg,blognya bagus BGT bli.
January 16, 2012 at 1:55 pm
Reply	Om Swastiastu, inggih salam kenal mewali, titiang wantah seneng ngeblog, nanging nenten becik-becik pisan..
Ultah ke 23 Ida Bagus Adi Sukma | mahayanthi
menyelamatkan banyak pihak https://t.co/DoD5dR4Slx 2 weeks ago
ya banyu telaga alkausar banyu mukmin rat jembaran sang ratu linggung buana kumis tanpa lelengan warek tanpa mangan ya ingsun dzat
maneh ora ngluyura, sing wis nduwe putu wae ra tau mulih #parikeno
Anak kodhok kalungan kupat, loro boyok wis ora
seneng aja mung mandeng, golekana endi omahe #parikeno
Sugeng ndalu mas kebo RT @kebo1tem: Awan-awan dho tuku
index.php?title=Schiedam&oldid=1102000"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Jaman samangke katelah jaman modheren. Jaman modheren kawiwitan sasampunipun bangsa indonesia mardika. Kawontenan punika ageng sanget daya pangaribawanipun
satemah mahanani tuwuhipun undha-usuk basa enggal ingkang cundhuk kaliyan swasana enggal.
Kasunyatan ing bebrayan tetela wonten tetiyang ingkang sukses kaliyan ingkang dereng. Pramila ing bebarayan tetep wonten undha-usuk basa, saboten-botenipun ngoko kalian krama. Sanesipun punika, minangka gegaran ngecakaken unggah-ungguhing basa prelu ngengeti bab umur, peprenahan, luhuring pribadi, tetepangan lan sapiturutipun.
Ilingo Mbesok Yen Sedho Gak Bakal Di Gowo
Ojo Dupeh Nduwe Pangkat Banjur Ninggalne Sholat
Ngerti iku akeh sarate Ojo eman karo ragate
Sastrowardoyo; 0 Kawruh Asalipun Ringgit Sarta Gegepokanipun Kaliyan Agami Ing
Soedjarwa; Pejahipun Patih Suwando Raden Ngabehi Sindusastra; Cariyosipun Ayu
Gladhen Maca Tulisan Jawa 3 Sarjadi HS; Gladhen Maca Tulisan Jawa 2 Sarjadi HS; Gladhen Maca Tulisan Jawa 1 Sarjadi HS; Kulina Basa Jawa ( Adhedhasar Kurikulum Mata Pelajaran Bahasa Jawa 2004 ) Kangge
Ride desa catur dusun lampu. | mahayanthi
SAKEDHEPNETRO LAKUKU WUS KEMPUT ING JAGADWETAN, KULON, KIDUL, LOR. IYO AKUBAYUMU SI KAPI PUTIH TITISE ROH ILAPIKANG NGLIMPUTI JAGAD KABEH”Ini aji jaya kawijayan
prakawis Polandia puniki artikel rintisan. Mbokmenawi panjenengan saged nambah artikel puniki.
Panembahan Gusti Mesir (1942–1943)Gusti Ibrahim (1945)Gusti Mesir
Kemiri ya iku araning wit kang wohé kulité awujud atos, isiné ana kandhutané lenga, lan bisa digunakaké kanggo bumbu masak.Ing basa latiné asring kasebut Aleurites moluccana. Tanduran iki isih sakrabat karo ketéla pohung lan klebu suku Euphorbiaceae. Jroning dedagangan antarnegara dikenal minangka candleberry, Indian walnut, utawa candlenut. Wité disebut minangka varnish tree utawa kukui nut tree. Lenga sing dièkstrak saka wiji kemiri migunani jroning indhustri minangka bahan campuran cèt. Ora diweruhi kanthi cetha asal-usulé, tanduran iki nyebar wiwit saka India lan Cina, ngliwati Asia Kidul-wétan lan Nusantara, nganti Polinesia lan Selandia Anyar.[1] Ing
INGSUN, OJO PATI-PATI MULIH YEN ORA BARENG KAROKEKAKESIH INGSUN, TEKOWELAS TEKO ASIH SI JABANG
Alhamdulillah ora salah maneh, tunggal balung!. Pancen aku wayah mbarepe Mbah Sarinten sing jaman semono digendhong kewer2 ngalor ngidul ngetan ngulon munggah medhun nrabas galengan Ngaglik, Mangunan, Kronggahan, nyabrang kali Putih, banjir nginep neng Ngelo Gentho…….
Lha saiki neng endi to? Opo neng tlatah Tidar-Merapi (ndalem Kronggahan)? Salam wae kanggo kabeh brayate dhewe, wis
dah dipupuk sedari kecil sulit dirubah ya mas
oh njih jembatan gempol sampun dados dereng Pak
ndoroseten jembatan gempol lagi finishing….10 kepungkur sempat lewat, jane wish wis
no telp/pin bb mas?niki lagi bahas letusan 20 april 2014 kaliyan rencang2…wonten mbah rono ugi..suwun nggih
Mak Raki. Dinten Setu Pon panjenengan dipun aturi neda usik ten griyane Mak Raki.”
“Mak Raki nyelamaken yogane sing ruju.”
“Oooooo…iya, Insya Allah.”
“Nggih, sampun, ngaten kemawon. Nyuwun pamit.”
“Lho, nggak pinarak disik tah?”
“Sampun, matur nuwun. Bade nglajengaken lampah margi teksih katah.”
laraOra kaya wong kang nandhang wuyungMangan ra doyanRa jenak dolan nèng omah bingung
Pekalongan, Pemalang, Purbalingga, Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Demak, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang, Tegal, Sragen, Sukoharjo, Temanggung, Semarang, Wonogiri.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Gunung_ing_Mesir&oldid=846340"	Kategori ndhelik: Kategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
gremengBanjur terus peteng ?Sekang kadohan keprungu wong – wongLanang wadon bocah wong tuwa kaki lan niniPadha mlayu pating mbesasatKaro nggawa apa sing teyeng
ngidul ngetan ngulon pating sliwerSemrawut ora nggenah paran sing detujuMung merga wedi aring wedhus gembelSing agi nguwel ngamuk metu sekang kandhangeWatu kewan tanduran mbangkan umah lan apa baenSing
Deneng tiyang – tiyang sing sami tekun ngibadahSing sregep sodakoh lan eling Gusti AllahMalahen kathah
Myślenice (Jerman Mischlenitz) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Myślenice&oldid=1090450"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
sampun lembah manah anggonku tresno ro koe
susah seneng sek tak rasakke emboh piye akhire
ngalah adi welas asih andum ati kroso gerih
andhap ngasor ngampet tangis tresno iki ora pamrih
tansah tak gujeng kenceng ra bakal tak uculke
Atiqah Hasiholan - Artis Cantik - Atiqah Hasiholan (lahir
Jare dunyo kuwi nggowo kaprawiran lan kamulyan
Wonta, Wontar, Wontarczyk, Wontarska, Wontek, Wonter,
Serayu Kabupaten Banyumas. Cekap semanten, mugi gusti mberkahi sedoyo pangajab ingkang luhur tumraping sesami.*****Sumber: http://
pamuji rahayu.. sugeng tetepangan malih Ki Wong Alus dan Juga Kadhang mudho M4stono., wah panjenengan pada gayeng tenan niki.. kulo tak menjadi penikmat saja.. waaahhh… sampun tansah lami kulo ambles bumi maya…, rasanya kangen dengan para kadhang ingkang kinasih .. mugya panjenengan sedaya tansah karaharjan kasugengan nggih Ki…, namung saged urug rembug meniko.. mugya ampun dados penggalih.., monggo dipun lanjut nggih Ki.,pembabaran panjenengan kekalih tansah ndadosaken kawruh ingkang sanget wigati.., nyuwun gunging pangaksami.
Yth Ki Hadi Wirojati, injih ki.. poro sanak kadang sami kangen kalihan penjenengan lho. Kok
blog sing admine ora nduwe etika sbg admin blog, ora iso njaga amanah sbg admin. arep ninggali nasihat ketoke yo percuma. yo wis yen koe pancen manteb karo opo sing
lha kowe wis tak tantangi nek iso jawab mbok
Kulo mboten ngertos bab tekhnik…namung kulo kagum kaliyan semangatipun panjenengan.Wonten ing yuswo sak monten taksih semangat. Luar biasa.Mbok menawi semanten rumiyin.sanes wekdal saget sinambung malih. Nuwun Wassalamualaikum. Wr.wb.
jawaB: waalaikumussalam wr wb’ piye test, apa
miturut ibu, sêsêbutane: Kaotiang, dene yen wong ‘Arab sêsêbutane Sayid utawa Sarib. Sang Prabu banjur nimbali patih sarta para nayaka, padha dipundhuti têtimbangan ênggone arêp maringi sêsêbutan ingkang putra mau. Saka ature Patih, yen miturut lêluhur kuna putrane Sang Prabu mau disêbut Bambang, nanging sarehne ibune bangsa Cina, prayoga disêbut Babah, têgêse pambabare ana nagara liya. Ature Patih kang mangkono mau, para nayaka uga padha mupakat, mula Sang Nata iya banjur dhawuh marang padha wadya, yen putra Nata kang miyos ana ing Palembang iku diparingi sêsêbutan lan asma Babah Patah. Katêlah nganti tumêka saprene, yen blastêran Cina lan Jawa sêsêbutane Babah. Ing nalika samana, Babah Patah wêdi yen ora nglakoni
panggonane, yen dijunjung wong wolung atus ora kangkat, kajaba yen nganggo piranti, baune têngên rêca mau disêmpal dening
mangsuli karo mbêkos: “Pêjah malih yen sumêrêpa, kamulyan sanyata wontên ing dunya kemawon sampun korup, sasar nyêmbah tugu sela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta, pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêp
Giri, kowe ora tak-walês ing akhirat, nanging tak-walês ana ing dunya kene bae, besuk yen ana Ratu Jawa kanthi wong tuwa, ing kono gulumu bakal tak-lawe gênti”. Sunan Giri mangsuli: “Iya besuk wani, saiki wani, aku ora bakal mundur”. Sawise golong karêpe, nglêstarekake apa kang wis dirêmbug. Sang Adipati Dêmak banjur ingidenan jumênêng Nata, amêngku tanah Jawa, jêjuluk Senapati Jimbuningrat, patihe wong saka Atasaning aran Patih Mangkurat. Esuke Senapati Jimbuningrat wis miranti sapraboting pêrang, banjur budhal mênyang
mung arêp salat ana ing masjid bae, lan paring idi rahayuning laku, dadi mung para Sunan lan para Bupati bae kang
Praba, bab ênggone mukul pêrang ing Giri, mungguh kang dadi senapati ing Giri iya iku sawijining bangsa Cina kang wis ngrasuk agama Islam, arane Sêcasena, mangsah mêncak nganggo gêgêman abir, sawadya-balane watara wong têlung atus, padha bisa mêncak
liyane lang kari padha mlayu salang tunjang, bala ing Giri ngungsi mênyang alas ing gunung, sawêneh ngambang ing sagara, mlayu mênyang Benang têrus diburu dening wadya-bala Majapahit, Sunan Giri lan Sunan Benang banjur nunggal saprau-layar ngambang ing sagara, kinira banjur minggat marang Arab ora bali ngajawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, supaya utusan mênyang Dêmak, andhawuhake yen ngulama ing Giri lan ing Benang padha têka ing Dêmak, didhawuhi nyêkêl, kaaturna bêbandan ing ngarsa Nata, awit dosane santri Benang ngrusak bumi ing Kêrtasana, dene dosane santri Giri ora gêlêm seba marang ngarsa Prabu, tekade sumêdya nglawan pêrang.
kaya dene tugu waja, ora ana braja kang tumama marang sarirane, ing ngêndi kang katrajang bubar ngisis, kang tadhah mati nggêlasah, bangkening wong tumpang tindhih, Patih binendrongan saka kadohan, tibaning mimis kaya udan tiba ing watu. Sunan Ngudhung mapagake banjur mrajaya, nanging ora pasah, Sunan Ngudhung disuduk kêna, barêng Sunan Ngudhung tiwas, Patih dibyuki wadya ing Dêmak, dene wadya Majapahit wis êntek, sapira kuwate wong siji, wêkasan Patih ing Majapahit ngêmasi, nanging kuwandane sirna, tinggal
Kyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kabeh-kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa. Mula aksarane digawe beda-beda, supaya para kawulane padha mangan woh wit kayu Budi lan woh wit kayu Kawruh, amarga manusa diparingi wahyu kaelingan, bisa mêthik who Kawruh lan woh Budi, pamêthike sapira sagaduke. Gusti Allah uga iyasa sastra, nanging sastrane nglimputi ing jêro, lan manut wujud, iya iku kang diarani sastra urip, manusa ora bisa anggayuh, sanadyan para Auliya sarta para Nabi ênggone nggayuh iya mung sagaduke. Woh wit Kawruh lan woh wit Budi ditandhani nganggo sipat wujud, dicorek ana ing dluwang, nganggo mangsi supaya wong bisa
Ki Darmagandhul banjur matur maneh, nyuwun têrange bab tilase kraton Kêdhiri, iya iku kratone Sang Prabu Jayabaya. Kiyai Kalamwadi ngandika: “Sang Prabu Jayabaya ora jumênêng ana ing Kêdhiri, dene kratone ana ing Daha, kaprênah sawetane kali Brantas. Dene yen Kêdhiri prênahe ana sakuloning kali Brantas lan sawetaning gunung Wilis, ana ing desa Klotok, ing kono iku ana bata
patilasane kadhaton wis ora katon, amarga kurugan ing lêmah lahar saka gunung Kêlut, patilasan-patilasan mau wis ilang kabeh, pasanggrahan Wanacatur lan taman Bagendhawati uga wis sirna, dene pasanggrahan Sabda, kadhatone Ratu Pagêdhongan uga wis sirna. Kang isih mung rêca yasane Sri Jayabaya, iya iku candhi
kang waruju kakung, nama Awastidab, wus manjing Islam, nyakabat marang maulana Ibrahim, jumênêng Raja Pandhita ing Cêmpa anggênteni
cah ayu. Opo orak nyamari cah wadon dhewean adoh-adoh mbengi-mbengi,
jowone ngene ” ” oalla mas- mas, wes ora kuat? ngono ngengkel rabi karo aku, mbien kan wes tak omongi, lek aku iki ora wong wedok sembarangan. Rasakno sopo ape mijet ANU mu. Wes lek ngono saiki latian ae mbendino ben kuat Yo? !! Iki Dosise, sedino 10 opo 12 selir mu, ben tambah ruso. Aku yo latian NGONO ben iso
Raja Berkata ” jowone’ ” lah dek! koe latiane karo sopo??. Tenang ae Jaran neng kandang ake seng nganggur, kata sang ratu. Lho dadine Koe ape
njaga pupu ingsun Ki Geden TrusmiSing njaga wudel ingsun
jumeneng ning bun-bunarife ingsun GustiSinuhunKang murbak aken ingsun awan kelawan bengi
Kali Minho, Minho (Portugis: [miɲu]) utawi Mino (Spanyol: [miɲo], Galician: [miɲo]) inggih punika kali ingkang paling dawa wonten ing Galicia, Spanyol, ingkang antawisipun kirang langkung 340 km.[1]
Nama punika asalipun saking basa Latin Minius, ingkang tegesipun cinnibar, timah utawi vermillion, sejatosipun teges punika, "sungai merah." Wonten ing pinggir kali minho punika dipun ginakaken kangge ngileni kebon anggur saha tetanén, sanesipun ugi kangge ngasilaken listrik tenaga toya, saha ugi tandha watesipun Spanyol saha Portugal. Sumber saking kali Minho wonten ing antawisipun 50 km leripun Lugo wonten ing Galicia, wonten ing saklebeting papan namanipun Pedregal saking Irimia. Kali punika wonten ing kidulipun tembok kutha Romawi tua saha mili dhateng kidul pas wonten ing lembah lajeng ngaler saking Ourense. Kalih dasa kilo leripun Ourense wonten ing Os Peares, Minho nampi toya saking anak sungai utamanipun, inggih punika Sil. Lajeng saking Ourense, kali punika mili kilen kidul dumugi watesipun Portugis caket Melgaço. Wonten salah satunggaling bendungan ageng ing Frieira caket kutha Ribadavia. Minho mèrang Portugal kaliyan Spanyol ingkang kirang langkung 80 km. Lembah ingkang dipun ileni Minho punika kalebet laladan ingkang subur sanget, saben meteripun punika dados papan tetanduran kadasta jagung, kenthang, kol utawi namung suket. tanduran ingkang paling kawentar wonten ing laladan punika inggih punika Vinho Verde ingkang tegesipun tanduran ingkang medalaken cahyo, ingkang dipun produksi wonten ing laladan Monção saha Melgaço.
Kali punika dipun wiwiti saking Pedregal de Irimia dumugi Sierra de Meira, kirang langkung 695 m wonten ing nginggiling samudra, ing kotamadya Meira, wetanipun provinsi Lugo, lajeng mili wonten ing laguna Fonmiña (di kotamadya A Pastoriza). Laguna punika dunungipun wonten ing propinsi ingkang sami. Kali Minho lajeng mili wonten ing Galicia massif saha arga Cantabrian saha pegunungan Leon, lajeng laladan rainiest wonten ing Ujung Iberia, kali Minho punika dados salah satunggaling kali ingkang pokok ingkang mili saking lereng Atlantik. inggih punika anak
cariyos tradhisi lisan saking Galicia karakter mitologi ingkang wonten ing cekungan Minho Rio, kadasta feiticeiras (penyihir), para Xarcos ingkang wonten ing sumur ingkang papanipun ing sedaya DAS saha ulam-tiyang amfibi ingkang saged gesang wonten ing dharat saha ing toya.
^ (id)Swasana sumuruping surya ing kali minho
Apel 17an Lelasan Berseri Bali | mahayanthi
kanthi wigati, niat ikhlas jroning ati, cegah dahar lawan ngombé, nejo jimak kaping teluné, mutah-mutah kang digawé. —-
Duh sedulur mangertiya, iku dadi tanda lahiring sira, lahir saking jroning batin, batin ingkang luhur, batin ingkang agung. —
lan ngombé jroning ari, ananging pasaning jiwa, iku kang kudhu dén reksa, tumindak asih sepining cela.—
Suchań (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Suchań&oldid=1090978"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.14, 14 Sèptèmber 2016.
Sane Seneng Wayang Kulit (full) durus klik Wayang Bali
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Pathi&oldid=1102402"	Kategori: Kabupatèn ing Jawa TengahKabupatèn PathiRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
SundaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.37, 22 Oktober 2016.
Kaping pisan maca qur’an sakmaknane
Ageng inggilipun Gunung Reksomuko inggih kangge nyawiake netro, Jembar ombonipun segoro minangkalbu namung pangangen-angen manungso, Bayu ageng topan lan leysus ingkang sumilir menika namung osiking napas kito, Inggih namung Toya Perwitosari ingkang manggen wonten ing ati sanubari kang suci. Ugi saking ati sanubari kang suci, kawula hangaturaken sedaya lepat lan luput kawula, nyuwun gunging samudra pangapsami kanti lelo salebeting manah, Sugeng RiyadinIdul Fitri mugi-mugi Gusti kang ngakaryo jagad enggal paring Rahmat, Barokah, ugi
Anak yg cerdas begitu sopan | mahayanthi
tansah gawe seneng.dalem matur suwun dumateng bpk.Rusdi enkang tansah ngemong,ngayomi kel besar VGP…katur dulur2 matur nuwun,,,dumateng pa Karno,pa Adit matur nuwun atas jepretan nipun.dalem
AJIAN NINI BLORONG | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
disandangPangan kang durung dipanganTekakena ning panggonan mbok bapa niraYa ingsun mbok bapa niraEmbok tani bapa taniSka aja samar maring wong tua niraYa ingsun wong tua nka sing
etnik Banyumasan inovatif. Mulane senajan danane cumpen ya ditampa baen, ngiras nggo njajal pentas nang event sing level nasional.Merga dana cumpen kuwe mau, nyong pancen njur kewetu sambat maring kanca batir lan sedulur kabeh sing padha tresna lan rila.Malah ujarku ngger dina Setu utawa mlm Minggu ana sing kepengin nanggap nang sawenehing acara, nyong sekanca siap pentas. Ning ngger ora nana sing nanggap, ya ora apa2. Rencana rombongan mangkat mlm Setu (ngger ana sing nanggap) utawa mlm Minggu.Sedulur2 sutresna kabeh,Nyong minangka wakile kanca2 jan banget bungah kanthi anane bantuan lan saran. Moga2 kabeh katresnan mau bisa ngraketna paseduluran lan olih ganjarang sing murwat sekang ngersane Gusti Allah.Nyong sekanca ya ora bakal wegah upama ngesuk ngemben ana sedulura2 sing padha mbutuhna bantuan. Klungsu2 ari udhu, bau suku mesthi bakal tek konjukna tumrap panjenengan kabeh.Khususe maring Kaki Dalang Jemblung, mawantu2 jan nyong minangka pribadi lan kabeh kanca sekang Banyumas ngaturaken gunging panuwun sing tanpa upama. Ya sekang katresnane Kaki Dalang Jemblung, kabeh sedulur dadi ngerti ruwet-rentenge nyong sekanca. Moga2 pasedulurane awake dhewek bisa sempulur ngasi kapan bae,
wah isen tenan aku,mosok nganti
INTI TASAWUF RUMI | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
RAGA SUKMA (2) | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
title=Panganggo:Erwin85Bot&oldid=17172"	Menu navigasi
wis mundak...BalasHapusnanaboy8819 Februari 2016 21.57Lha trus sidane piye?,, opo ben di tuku malaysia wae..
moco tulisan sing mbahas, menowo filsafat jowo kuwi filsafate wong kalah. Opo
sekarang wong jowo podho ilang jawane, pramilo ayo podho njawani maneh ojo melu-melu barat, lha wong barat wae sinau budaya jowo, mosok wang jowo malah ninggalake.nuwun sewu nggih, salam tepang kawulo DenBaguS Atmo, priyantun Sragen.
panjenegan leres mas, kulo niki wong jowo tapi mboten apal aksoro jowo, kulo pengen mlajari tulisan jowo, kulo nyuwun tulung panjenengan tulis tentang aksoro jowo, menawi kulo saged plajari, mekaten ke mawon matursuwun
Tiwas tak goleki bakule lenga nyang ngendi-ngendi, jebul jrigene wis ditinggal neng ngarep lawang. Matur nuwun Nyi …
Bandar · Batiombo · Binangun · Candi · Kluwih · Pesalakan · Pucanggading · Sidayu · Simpar · Tambahrejo · Tombo · Toso · Tumbrep · Wonodadi · Wonokerto · Wonomerto · Wonosegoro
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bandar,_Batang&oldid=1048959"	Kategori: Kacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn BatangBandar, BatangKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.31, 19
jabang bayine.......binti.......Ojo mangan-manganOjo turu-turuOjo ngombe-ngombeYen durung tumbo ing
thumb|right|Bakmi Masakan Cinten inggih punika kulinèr ingkang dipunkasilakén dèning padunung Républik Rakyat Cinten. Istilah masakan Cinten ing daratan Cinten ugi ngacu kaliyan variasi saking sédaya suku bangsa, agami lan tradisi ingkang ngérèmbag ing nagari kasébut. ananging, masakan Cinten ingkang dipuntépang kaliyan katah bangsa ing donya inggih punika masakan ètnis Han (Tionghoa). Prabawa masakan ètnis Han wontén ing sabén kulinèr nagari-nagari wètan lan nyèbar ing jawi komunitas-komunitaipun ing sédaya donya.
nyiapake masakan Cinten kangge sedinten-dinten punika cekak lan gampil, ananging kangge acara formal saged dados hidangan ingkang aneka warni lan meriah. Filosofi masakan Cinten inggih punika panganan punika kedhah muasaken selera lan jangkepi raos, imgkang sederhana bahan-bahanipun.
Sami kaliyan bangsa sanes, sejak zaman primitif, tiyang Tionghoa gumantung ing kasil buruan lan tangkepan saking seganten utawi kalen. sakwekdal punika, produk daging kéwan lan pertanian dados sajian ing konsumsi sedinten-dinten. ing wekdal katamtu wonten kecenderungan kiat ing konsumsi panganan berbasis sayur-sayuran, nyusul tepang agami Buddha ingkang ngelarang mateni kéwan . Kebiasaan punika ningkat ing zaman Dinasti Tang lan Song ingpundhi populasi tambah katah lan agami Buddha katah dipunanut.
ing zaman moderen ing pundhi ékonomi gumantung ing pertanian, sanesipun kaliyan jumlah penduduk ingkang ageng, pola konsumsi ugi
burung walet, daging kura-kura, lidah bebek, cakar beruang, lidah lan insang iwak, kembang lili, lan sanesipun. sapunika damel tiyang asing nganggep masakan Cinten dados kuliner ingkang eksotis.
Sayur utawi daging dipunkethok alit-alit supados kangge gampilaken anggenipun madhang kaliyan sumpit supados bumbu meresap langkung cepet, saged nyaosaken wekdal lan ngemat bahan bakar.
Makanan pokok inggih punika beras, utaminipun ing wewengkon bagian kidul aliran Sungai Yangtze. ing lor
ngeraos pedes. Produk ingkang misuhur antawisipun jamur lan daging asin.
Masakan Jiangsu, dipundamel saking bahan-bahan ingkang sampun kapileh secara seksama, wiwit saking godong teh seger, rebung,
gadahi lemak, dipuntepang ngasilaken raos seger, empuk, lan wangi ingkang lembut.[3]
dipuntepang kaliyan gula lan hongzao (jujube merah) sebagai bahan masakan.
Masakan Guangdong (Kwangtung/Kanton), dipuntepng ing maneka warni lan meriah amargi ginaaken bahan-bahan pilihan.[6] Bumbu saking herba lan rempah-rempah. Kaldu ingkang dipunginaaken gadahi titikan khas kental lan pekat. punika kuliner Cinten ingkang sepisan ingkang nerima prabawa kuliner asing. sanesipun ugi populer ing jawi nagari. salah satunggaling resepipun inggih punika chop suey, hidangan ingkang boten wonten ing Cinten, ananging dipundamel ing restoran-restoran masakan Kanton ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Masakan_Cinten&oldid=1081478"	Kategori: Masakan Tiongkok	Menu navigasi
wong saiki jaman edan dadi yo ora usah sungkan2 nek ono sing duwe aku gelem soale arep
Pangeran Gusti Mohammad Said Paku Negara (1915-1921). Panembahan Thahir Surya Negara (1921-1941).Gusti Mohammad Arif (1941-1942).Ade Marhaban Saleh (1942-1944).Panembahan Gusti Ali Akbar (1944-1945).Panembahan Gusti Mohammad Taufik Surya Negara (1945).Pangeran Ratu H. Gusti Arman Surya
regejegan ?. Ki Arema ? Wah inggih sampun mangertos sanget to Nyi. Asmanipun sampun kawentar lan piyantunipun lembah manah saestu. Maturnuwun Nyi Seno, mugi2 Gusti tansah paring berkah dumateng panjenengan.
kok aku ra mudeng ya? mbok nulis sing
pesan ke telingaku; “Le, ngko nak wis tekan Semarang ojo lali ngirim khabar yo. Eling…, kowe bakale ning negorone uwong, ojo dianggep ning latare dewe?” (latar=
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Flatkvål&oldid=1005307"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.39, 5 Maret 2016.
WIED PATIKRAJA: Kanca minangka Warangka, Angélé...
ATI-ATI golek kanca. Ora kabeh bisa dadi kanca, ora kabeh pantes dikancani. Kepara ora sethithik sing malah perlu diwaspadani. Luwih-luwih ing jagad sing ngyakini ‘’ora ana kanca sing langgeng, sing langgeng mung kepentingane’’. Ana kurang begjane, dudu rowang sejati sing dientuki, nanging satru munggwing cangklakan.Aja kumpul kebo gupak! Kuwi unen-unen sing kaprah. Tegese, aja kumpul utawa kekancan karo wong sing kulina tumindak ala. Srawung karo wong ala bisa marakake dadi melu-melu ala. Kosok baline, srawung karo wong apik bisa ketularan apike. Awor karo kebo, bisa-bisa kena gupakane, yen ora malah tlethonge.Ana maneh sing kandha, golek kanca ing meja mangan kuwi luwih gampang. Karepe, luwih mayar golek kanca kanggo seneng-seneng tinimbang kanca sing bisa diajak bareng ngrasakake lara lapa utawa melu susah nalika kancane nandhang kesusahan. Sing ideal, mesthi wae kanca sing bisa melu ngrasakake seneng nalika sing dikancani seneng, nanging uga bisa ngrasakake susahe lan
sethithik kanca sing malah dadi ora seneng nalika sing dikancani nampa kanugrahan luwih onjo tinimbang sing ditampa. Rumangsa kungkulan, banjur
terbuka. Malah merga wis padha kenale, merga wis tau padha rakete, luwih angel olehe ngudhari memungsuhan.Seleksi RowangPancen, sajroning bebrayan, wong urip butuh kanca. Kuwi minangka salah sijine saka guru kanggo njejegake ‘’khitah’’-e minangka makhluk sosial. Tanpa kanca, wong bakal kangelan mratelakake cipta-rasa-karsane, uga mujudake gegayuhane.Mulane nalika mbabad Alas Tarik, ngedegake Majapait, Raden Wijaya mbutuhake kanca saakeh-akehe. Para panguwasa lokal, wiwit saka Ranggalawe Tuban, Lembu Sora, Kebo Anabrang, nganti tekan Nambi, kaimpun minangka kanca rowang; ngancani nalika babad alas, uga dadi saka guru adege Majapait minangka negara anyar.Nanging ngimpun kanca semono akehe kanthi latar belakang lan tujuwan sing bisa uga maneka warna iku, pranyata ora gampang tumrap Wijaya lan mesthi wae tumrap tokoh liyane. Kanthi kanca rowang mau, pancen satriya sing disiya-siya dening rezim Jayakatwang mau kasil nyulap bumi Tarik dadi negara Majapait. Nanging bareng kabeh wis padha saiyeg saeka kapti ngedegake praja, siji mbaka siji
saka guru, jebul Nambi sing dituding dening Wijaya minangka warangkane. Kamangka, yen ditandhingake karo saka guru liyane, Nambi durung apa-apa. Semono uga ing babagan
kanca sejati, saliyane kudu nuhoni sesanti ‘’sabda brahmana ratu sepisan tan kena wola-wali’’. Tumrap Nambi dhewe, nampa pangkat anyar mau mujudake kanugrahan gedhe sing sadurunge ora kenyana-nyana. Mula sing ana ya mung gedhene rasa panarima sarta tekad kanggo nindakake jejibahan minangka patih kanthi satemen-temene.Kosok baline Ranggalawe. Dheweke ora narimakake marang jumenengan mau, marang kawicaksanan sing
bisane mung padha gedhek anthuk lan nggah-nggih tanpa wani matur apa anane marang raja Majapait. Kabeh dianggep mung
kayadene pambukane warana tumrap para saka guru liyane malik tingal saka Pabu Wijaya. Ora mung Ranggalawe, nanging uga banjur Sora lan kepara Nambi. Saka kanca
madhahi, satemah sing temene landhep ora katon landhepe lan nyilakani, sing mlengkung lan mawa luk ora ketara
model sing ideal dhewe.Ing jagad pewayangan, representasi panakawan iku ana ing jasad lan jiwane Semar, Gareng, Petruk, lan Bagong tumrap ksatria bala Pandhawa —lumrahe Arjuna. Panakawan iku kebat ora nglancangi, dhuwur tan ngungkuli, apa maneh kok nyrimpungi lakune sing dikancane. Kepara jumurung laku: tutwuri andayani, dudu tutwuri anggondheli apa maneh anjegali. Asung pepadhang duk nalikane sing dikancani rumangsa peteng pikire, manehi panglipur nalika sing dikancani
sepisan maneh, pancen ora gampang nemokake kanca, apa maneh sing bisa didhaku minangka sedulur sinarawedi ñsaka tembung sinoroh wadi, tegese disorohake wadine. Luwih akeh sing mung bisa ngeler wadine kanca.Mula, sing pinter olehe ngreksa kekancan. Kanca iku larang regane. Sawijining iklan rokok nyebutake ‘’teman sejati tak bisa dibeli’’. Nanging ‘’kanca dhewe’’ uga kerep dadi slogane para calon kampanye ing pemilihan kepungkur kanggo ngyakinake para calon pemilihe.Satemene, golek kanca gampang. Sing luwih angel rumeksa marang kekancan. Lumantar face book, lumantar jagad maya, saiki sapa wae bisa golek kanca lan nyambung tali kekancan kapan wae kanthi jumlah tanpa winates. Nanging entuk lan ngreksa mitra sejati, kanca sing bisa lan gelem ngrangkani, angel setengah mati.(Sucipto Hadi Purnomo/)*****Sumber: http://suaramerdeka.com/v1/index.php/read/kejawen/2009/04/27/407/Kanca-minangka-Warangka-
Jumadilawal iku sasi kalima ing Kalèndher Jawa. Umur utawa cacahing dina ing kalèndher Jawa iku saben taun ora ajeg. Nanging kanggo sasi Jumadilawal iki cacahing dina ana ing
Dal), umuré 29 dina. Kanggo luwih cethané, umur utawa cacahing dina ing sasi kalèndher Jawa bisa mirsani tabel ing ngisor iki:
Tabel umur utawa cacahing dina ing Taun Jawa (Kalèndher Sultan Agung
Joglosemar:Javanese Calendar and its Significance to Mystical Life
Muharram – Safar – Rabiul awal – Rabiul akhir – Jumadil awal – Jumadil akhir – Rajab – Sya'ban – Ramadhan – Syawal – Dzulkaidah – Dzulhijjah
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jumadilawal&oldid=957350"	Kategori: Sasi HijriyahSasiPetungan WektuKalèndher Jawa	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.12, 27 Februari 2016.
karuan. Kami dikompas sama preman. Terdengar suara dari kejauhan. Saling menimpali. Senda gurau.Yo ora iso ... aku yo ora gelem lek ngono ... Ayo wis, aku arep balik iki, melok a?Iyo wis. Rek, aku tak balik sek yo. Wes ditelponi karo
Yehezkiel 23:20 Jawa Version. Deweke berahi marang
kidungan; Ana kidung rumeksa ing wengi, teguh ayu luputa ing lara, luputa bilahi kabeh, jim setan datan purun, paneluhan
pekalongan purworejo rembang salatiga semarang sragen sumber lawang sukoharjo surakarta solo tegal wonogiri wonosobo jawa timur bangkalan banyuwangi
pandanalas said: jebul sing nglirik aku kae senopati tho..
hiks,..pdhal kuwi kopian pesenane paklik ku…
bejo said: Wah jebul ora mung antri, nanging malah uwis disuguhi kitab. Matur nuwun dateng sedaya punggawa padepokan.
Balas	On 10 Agustus 2009 at 14:24 bejo said: Nyi Sena, nyuwun sewu menawi mboten klentu kitab samangke jilid 328. Nanging judul file-ipun kok 308, sanajan isinipun leres jilid 328.
at 16:05 bejo said: Ki Arema lan Ki Sukra pancen leres, nanging sing ketemu budhe Seno neng KRL kuwi “bejo” sing nggantheng,dudu “bejo” sing wis
Amenangi jaman edan/ ewuh aya ing pambudi/ milu edan ora tahan/ yen tan melu anglakoni/ boya keduman melik/ kaliren wekasanipun/ ndilalah karsa Allah/ begja-begjane kang lali/ luwih begja kang eling lan waspada//
ing gawé ramé ing pamrih, wani ngalah dhuwur wekasana, cenderung
Regency (Indonesian Regency) purwokerto Banyumas Cilacap banyumasan Ngapak curug Lengger tegal kebumen campursari purbalinggasize: 17.18
Republik Indonesia gendhing banyumasan Banyumasan People banyumas ricik-ricik banyumasansize: 15.05 MB - duration: 08:13
banyumasan lengger kampi gudril banjarwaru nyi kampi lengger banyumasan calung eling-eling banyumasan banyumasan bawa eling-eling
mantraini : “niat ingsun mutih, mutihaken awak kangreged,putih kaya bocah mentas lahirdipun ijabahi gustiallah. ”2. NgeruhDalam melakoni
sederenge kulo ngatur aken matur aken ingkang sanget,teng
pada September 14, 2011 pada 8:44 pm | Balas yakuza
pada Agustus 24, 2010 pada 7:27 am | Balas Lindaps
Duh, seneng pisan wonten blog sing meketen…Maju terus, Ang! Boten saghed kaya teng LN, ya paling beli kaya KotaTua JKT. Saghed boten ya? Kesuwun
kebudayaan cerbon, pripun bentuke mangga dipunserahi teng sampeyan2 katah saee upami wonten wadah khusus kangge nyelamateken budaya sareng sejarah niki. kula setuju upami rencang2 wonten gagasan pripun cara kangge nyelamatakene niki…. kesuwun sanget. (100% pribumi)
tiyang nem jaman saniki mboten keduman ndeleng bangunan2 wau,,
kang…. kesuwun wis diupload mengkenen…. tek copy nggo tugas kuliah Arsitektur Kolonial ya kang, kesuwun kang wis ngewangi
“dibumihanguskan” soale niate arep ngilangaken identitas kolonial ning bumi pertiwi, tapi salerese iku bangunan kolonial bisa nggo pelajaran lan potret sejarah jaman kolonial, bangsa sing agung, yaiku bangsa sing ora klalen
wayang kulit gagrak/gaya Jogjakarta, Banyumas (kuno, peralihan, sekarang), wayang krucil, wayang golek purwa, wayang golek menak, wayang kidang kencana, wayang kancil, wayang dupara, wayang beber, wayang suket, wayang suluh, wayang Bali (akan), wayang Jawa Timuran (akan), benda arkeologi, tosan aji/pusaka-pusaka, lukisan Bupati-bupati Banyumas, gamelan slendro kuno, calung Banyumas, foto Banyumas tempo dulu.Berikut gambar-gambar seputar musem wayang
Kayla (Herfiza Novianti) ya iku mahasiswi kang kepingin nginep ing villa bareng kancane loro, Barry (Rizky Mocil) lan Ariel (Zidni Adam) kanggo gawe tugas kuliah. Rencana iku ora bisa kelakon kanthi maksimal amarga tingkahe Barry lan Ariel kang seneng film porno lan tumindake kang kesed lan konyol. Nanging wiwit ing villa iku, Kayla kerep ngalami kedadeyan kang aneh. Dhèwèké nganggep kabèh iku salah siji akibat saka sedane wong tuwane.
Liyane iku Barry lan Ariel lunga blanja lan niyat bali, dhèwèké ketemu karo wong wadon kewarganagaraan Jepang kang jenenge Mitchiko (Rin Sakuragi) kang lunga ing Indonesia karo Mang Odong (Yadi Sembako) minangka kanca ing dalanan. Mitchiko teka ing Indonesia kanggo aweh barang saka bapake, Tuan Tanaka kang seda pirang-pirang minggu kepungkur, marang suster kang jenenge Karmila. Karmila ya iku suster kang tau ngrawat Tanaka ing Indonesia, lan barang iku mungkin minangka ungkapan matur nuwun.
Mitchiko gawe Barry, Ariel, lan Odong kedanan. Nganti nglamunake Mitchiko. Nalika esuk,
Sawise dijelasake déning Ariel babagan kiprah suami-istri iku ing donya pornografi, Kayla celathu yèn dhèwèké mung seneng nginceng ding omah, kanthi bukti anting bunder kang ora dingerteni sapa sing duwé. Ariel mbalikake snting iku marang suami-istri iku lan minangka hadhiah, Ariel diéntukake dadi dubber film porno Jepang ing basa Jawa. Ing panggonan liya, Barry bisa oleh alamat Suster Karmila saka puskesmas. Nanging, pendhudhuk lokal ing kana kayane ora kepingin ngandhani informasi babagan Suster Karmila.
Wengine, Barry, Odong, lan Mitchiko tekan ing villa kang kefoto ing foto kang digawa Mitchiko. Barry ngenteni ing jaba, liyane mlebu ing jero. Ing jero, dhèwèké ketemu Suster Karmila lan ing jaba, Barry éntuk info saka pendhudhuk lokal yèn kabèh penghuni villa iku wis mati. Mula sawise ketemu setan, kabèh mlayu saka villa iku. Sesuke, Kayla golek informasi ing Internet babagan Suster Keramas. Banjur, Barry lan Mitchiko ketemu suster kang nryitakake nasib Karmila. Karmila biyene wis nulungi Tanaka saka kecelakaan lan ing pungkasane Tanaka tresna marang Karmila. Nalika kekarone berhubungan badan, ana bocah cilik kang ngerti lan carita marang warga ing sakupenge villa. Sawise iku, Tanaka diusir lan Karmila ilang tekan saiki.
Ing sela-sela carita iku, suster carita yèn penguni villa sebelah Tanaka kang dadi bocah cilik iku jebule Roy Konak. Sabaline saka omahe suster, Mitchiko nangis amarga Karmila wis mati. Dhèwèké ndeloki isi kothak kang diwenehi déning Tanaka kang isine warisan aset-aset Tanaka marang Karmila. Ing villa Roy Konak, Jeng Dollie kang nembe ngerti jenenge Suster Keramas ska Barry, nguni jenenge Suster Keramas kaping telu, kang dilarang. Mula Jeng Dollie mati dipateni Suster Karmila. Banjur, Roy Konak kang nemokake bojone mati nyesel nalika dhèwèké nalika isih cilik carita marang warga tumindake Tanaka lan Karmila. Roy akhire mati.
Ing villa, sawise Kayla ngundang jenenge Suster Keramas kaping telu, suster iku ora nyerang, nanging malah nyikep. Sawise pirang-pirang kilatan adegan, jebul asil hubungan Karmila lan Tanaka ya iku Kayla. Banjur, sadurunge Karmila ilang (sajane dioyak massa amarga nglakoni mesum), Keyla dilairake lan Karmila nyelehake ing salah siji villa. Kebetulan, villa iku duwéke bapak lan ibu angkate Kayla. Nalika sadar amarga digugah Odong lan Mitchiko, Kayla nyikep mbakyune, Mitchiko. Film rampungan kanthi Barry lan Ariel kang nemoni Jeng Dollie kang jarene nggantekake Suster Keramas, amarga uripe suster iku wis tentrem.
Sensor[besut | besut sumber]
Lembaga Sensor Film (LSF), nalika nyensor film iki, ora ngajak perwakilan saka Majelis Ulama Indonesia (MUI), kanthi alesan yèn film Suster Keramas dudu film agama.[4] MUI sempet aweh sinyal bakalan narik perwakilan saka LSF amarga ana pirang-pirang film kang dianggep porno bisa lulus sensor, lan MUI nyontohake film Suster Keramas. Kanggo nyeleksi penonton, dilakokake
KTP) kanggo penonton film Suster Keramas ing bioskop jaringan 21 lan XXI.[5] Penonton kudu nguduhake KTP kang mbuktikake yèn umure wis ing dhuwur 17 taun.
Tiket film Suster Keramas kadol nganti luwih saka 800.000 lembar. Nanging, film iki dikritik amarga mung ngeksploitasi adegan vulgar, kaya kang diandharake déning mahasiswa saka aktivis
Mahasiswa iku ngandharake yèn film Suster Keramas mung ngeksploitasi awake wong wadon, lan mudhunake harkat wong wadon. Produser film iki Ody Mulya Hidayat ngandharake yèn tudhuhan iku salah persepsi, lan ngandharake yèn
nganggep film iku kebak adegan vulgar lan ora ndhidhik.[8]
ing Palembang wis ngetokake fatwa yèn film iki haram. MUI pusat ndhukung pilihan iku, nanging ora ngetokake fatwa kanggo film iki.
mugo-mugo penganten kekalih tetep eling karo sejarahe biyen sadurunge dadi rumah tangga koyo saiki.
kerono kelawan eling sejarahe insyaallah bakal iso dadi rumah tangga ingkang sakinah mawaddah lan wa rahmah
Janur kuning kui mesti omahe dpasangi janur ono janure ..
IKU NGONO KAREPE : MBOK KOYO MANUK
jero godhong, godhonge di gulung kanggo topo sui-sui uler mau dadi ”ENTHUNG” wes saiki ora nggilani to…..???? sebab uler mau wis ora ndueni sifat papat mau (ora gelem mangan opo-opo lan ora ngrusak tanduran), malah bucah cilik cah nom wong tuo podho dulanan enthung ,
mlebu kamar (kubur) seng di takoni sopo pengeranmu ”LAILLAHA ILLALLAH”, yen uler wis dadi kupu mabur nang ngalam jagatiki lan sing di pangan sarine madu , TEGESE kulo panjenengan niku yen purun dzikir teng ngarsane Gusti Allah sesuk bakal ngombe bengawan susu lan segoro madu……
mulo podo elingo kbeh mau lan tansah syukuro…atine kudu ma kantil-kantil marang kangmoho kuoso…
Godong ringin .ringin soko tembung bahasa arab ro’in artine pemimpin . Sageto kapinanganten kakung mimpin mlakune rumah tangga iki mbesok
Jan Pieterszoon Coen (lair ing Hoorn, Walanda, 8 Januari 1587 – pati ing Batavia, 21 Sèptèmber 1629 ing yuswa 42 taun) iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping papat lan kaping enem. Ing mangsa jabatan pisanan dhèwèké maréntah antara taun 1619 – 1623, mangsa jabatan sing kapindho antara taun 1627 – 1629.
Tiếng ViệtWinarayBân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.23, 14
Tolak reklamasi Teluk Benoa Bali. | mahayanthi
@mbah kanjeng halah..aneh2 ae mbah kanjeng iki..wis kono lek turu😀
@mbah kanjeng halah..aneh2 ae mbah kanjeng iki..wis kono lek turu ngerti bahasa
Kabupatèn Bogor iku kabupatèn ing Jawa Kulon. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 3.440,71 km² utawa hektar.
Artikel perkawis geografi Indonesia punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged
Basa BanyumasanNederlandsSimple EnglishBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.23, 25 Novèmber 2016.
kesenian tradisional Kuda lumping dari kota Magelang, antara lain kelompok “Cahyo Turonggo” Kampung Dumpoh, “Turonggo Kencono Mudho” Nambangan Wetan, “Turonggo Putra Rama” Bogeman, “Turonggo Sakti
nyong....tapi mangap...wis suwe ora
Kragan Lasem Pamotan Pancur Rembang Sale Sarang
2. Lontar Usana Jagat Bangsul, halaman 23 muka (23.a): alih aksaranya “…….sira sinamuakendenira Sang Prabu maring Sira
Pari basané Pantun, heheheee...Adigang, adigung, adiguna - Ngandelaké kakuwatané, kaluhurané, lan kapinterané.Bathok bolu isi madu - Wong asor nanging sugih kapinteran.Becik ketitik ala ketara - becik lan ala bakalan ketara ing mburinéDhemit ora ndulit, setan ora doyan - Tansah diparingi slamet ora ana kang ngrusuhiEmban cindhé emban siladan - Pilih kasih ora adilEnggon welut didoli udhet - Panggoné wong pinter dipameri kapinteran sing ora sepirowaGupak puluté ora mangan nangkané - Mélu rekasa nanging ora mélu ngarakaké kepénakéJer Basuki mawa béa - Samubarang gegayuhan mbutuhaké wragatKacang ora ninggal lanjaran - Anak niru wong tuwanéKaya banyu karo lenga - Wong kang ora bisa rukunKebo nusu gudél - wong tuwa njaluk wuruk marang wong enomKegedhen empyak kurang
Prakara kang sarwa pakéwuhNabok Nyilih tangan - Tumindak ala kanthi kongkonan wong liyaPupur sakdurungé benjut - Ngati ati mumpung durung cilakaSapa Sing salah bakal séléh - Sapa sing salah bakal konanganTumbak cucukan - Wong kang seneng adu-aduTulung Menthung - ditulungi malah ngrusuhiWiwit kuncung nganti gelung - Wiwit cilik nganti tuwaYuyu rumpung mbarong rongé - Omahé magrong2 nanging sejatiné mlaratAnak polah bapa kepradhah : Wong tuwo nemu ribed amarga polahe anakAndhang andhang tetesing embun : Njagakake barang mung saolehe baeAncik ancik pucuking eri : Wong kang tansah sumelang yen kaluputanBathok bolu isi madu : Wong asor nanging sugih kapinteranBebek mungsuh mliwis : Wong pinter mungsuh wong pinterBubuk oleh leng : Duwe niyat ala oleh dalanCebol nggayuh lintang : Duwe kekarepan sing mokal bakal kelakonCecak nguntal empyak : Gegayuhan sing ora timbang karo kekuataneCedhak celeng boloten : Cedhak karo wong
ngrogoh rempela : Diwenehi sathithik nyuwun sing akehDudu berase ditempurake : Nyambung guneme liyan nanging ora gathukEmprit ambuntut bedhug : Prakara sepele dadi gedheEndhas gundhul dikepeti : Wis kepenak ditambahi luwih kepenak manehEsuk dhele sore tempe : Ora manteban ati ( mencla
ora mangan nangkane : Melu rekasane ora melu kepenakeIwak klebu ing wuwu : Kena apus kanthi gampang bangetIdu didilat maneh : Njabel gunem sing wis kawetuJarit luwas ing sampiran : Wong duwe kapinteran nanging ora digunakakeJati ketlusuban ruyung : Golongane wong becik kelebon wong alaJer basuki mawa beya : Kabeh gegayuhan
Wong pinter nanging ora ana sing mbutuhakeKebo nusu gudel : Wong tuwo njaluk wuruk wong enomKeplok ora tombok : Melu seneng ora wragadKriwikan dadi grojogan : Prakara sepele dadi gedheLahang koroban manis : Rupa bagus/ayu tur luhur budineLambe satumang kari samerang : Aweh pitutur bola bali ora digapeLegan golek momongan : Wong kepenak golek rekasaMadu balung tanpa isi : Parapadu jalaran barang sepeleMikul dhuwur mendhem jero : Njunjung drajade wong tuwaMilih milih tebu oleh boleng : Jalaran kakehan pilihan wusanane oleh sing alaNabok nyilih tangan : Nindakake tumindak ala kanthi kongkonanNututi layangan pedhot : Ngupaya barang sepele sing wis ilangNgemut legining gula : Bareng kerasa kepenak lali asaleNglungguhi klasa gumelar : Nemu kepenak tanpa melu rekasaOthak athik didudut angel : Rembuge sajak kepenak bareng ditandangi jebule angelOra
trondhol diumbar ing padaringan : Wong ala dipasrahi tunggu barang ajiPupur sawise benjut : Ngati ngati sawise kebacutRawe rawe rantas
gaweyan sing cocok karo karepeSedhakep ngawe ngawe : Mareni tumindak ala nanging isih kepingin tumindak manehSembur sembur adas,siram siram bayem : Bisa kaleksanan jalaran pandungane wong akehSumur lumaku tinimba : Nawakake ilmu supaya diangsuTimun wungkuk jaga
Ngisin ngisinke pokal gaweneWis kebak sundukane : Wong sing akeh banget kaluputaneYuyu rumpung mbarong ronge : Omahe katon njenggarong nanging mlaratYiyidan mungging rampadan : Wong durjana dadi alimYoga anyanggo yogi : Murid nirokake piwulange guruMbokan ana sing arep nambaih nggih mangga... :)*****
Madhep Ngalor Sugih Madhep Ngidul Sugih →	Kuasa Ramalan: Pangeran Diponegoro
iku tambah akeh, mumpung sek enom, klumpuk-klumpuk, nek wes wayahe butuh dadi onok, gak ngrepoti wong liyo... dadi gede iku angel, akeh seng kudu di
Situs Warisan Donya UNESCO iku arupa situs-situs spesifik (kayadéné alas, gunung, tlaga, segara wedhi, monumèn, bangunan, komplèks, utawa kutha) kang wis dinominasèkaké lan disarujuki kanggo dilebokaké jroning daftar kang direksa déning Program Warisan Donya Internasional kang digulawenthah déning Komité Warisan Donya UNESCO, kang dumadi saka 21 nagara anggota, kang dipilih déning Majelis Umum Nagara-nagara Anggota kanggo mangsa jabatan tinamtu.[1] Tujuan program ya iku gawé katalog, milih, lan ngreksa situs-situs warisan budaya kang kawentar (pinunjul) utawa warisan alam kang wigati minangka warisan kanggo kamanungsan. Kanthi kondisi tartamtu, situs-situs kang wis kadaftar bisa olèh dana saka "Dana Warisan Donya". Program iki diadegagaké bareng karo anané Konvènsi bab pangreksan budaya donya lan warisan alam, kang disahké déning Konferènsi Umum UNESCO ing 16 November 1972. Wiwit iku, 184 (data Juli 2007) nagara-nagara anggota wis ngratifikasi konvènsi kasebut.
Nalika taun 2007, ana 851 situs kang wis kadaftar: 660 situs budaya, 166 situs alam, lan 25 campuran, dumunung ing 142 nagara anggota. UNESCO nyathet saben situs kanthi nomer idhentifikasi kang béda siji lan sijiné; nanging usulan anyar sering klebu situskang wis mlebu sadurungé, banjur didaftar minangka bagéan panjelasan kang luwih gedhé. Akibaté, sistem penomeran nganti luwih saka 1200, senajan luwih sethithik ana ing daftar kang sabeneré.
Saben situs warisan donya iku tetep darbèké nagara miturut dunungé, nanging dianggep dadi kapentingan masyarakat internasional kanggo ngreksa situs mau kanggo generasi kang bakal teka. Protèksi lan konsèrvasi situs-situs iki dadi kawigatèn kabèh nagara ing donya.
Pra-konvènsi[besut | besut sumber]
Ing taun 1959, pamaréntah Mesir mutusaké arep mbangun bendungan Aswan, sawijining proyèk kang bakal ngelepaké lembah kang ngandhut warisan peradababn kuna kayadéné kuil Abu Simbel. UNESCO banjur nganakaké kampanye gedhèn-gedhèn ing donya kanggo njaga situs mau kanggo ngadhepi usulan Mesir lan Sudan. Kuil Abu Simbel lan Kuil Philae sidané diprithili secuil mbaka secuil lan ditata manèh, dipindhah menyang papan kang luwih dhuwur. Béya kanggo proyèk mau udakara US $80 yuta, watara $40 yuta saka béya mau dikumpulaké saka 50 nagara. Bab iku dianggep suksès, lan dadi conto kanggo kampanye proyèk-proyèk liya ya iku ing antarané panylametan Venesia lan lagunané, ing Italia, reruntuh Mohenjo-daro ing Pakistan, lan Candhi Borobodur ing Indonésia). UNESCO banjur miwiti gawé rancangan konvènsi Déwan Internasional bab Monumèn lan Situs, kanggo ngreksa warisan budaya umum kanggo kamanungsan.
Konvènsi lan latar mburi[besut | besut sumber]
Amérika Sarékat miwiti gagasan kanggo nggabungaé konsèrvasi budaya lan konsèrvasi alam. Konferènsi Gedhung Putih ing taun 1965 mutusaké kanggo ngadegaké sawijining Badan Warisan Donya (World Heritage Trust) kanggo ngreksa "situs-situs alam lan tlatah éndah pang pinunjul ing donya lan situs mawa sajarah kanggo padunung donya mangsa saiki lan sing bakal teka." Badan Internasional kanggo Konsèrvasi Alam (
uga gawé usulan kang padha ing taun 1968, lan diusulaké taun 1972 marang Konferènsi Lingkungan Urip PBB ing Stockholm, Swedia.
Pungkasané siji tèks disarujuki déning kabèh nagara kang mèlu guyub, lan Konvènsi bab protèksi warisan budaya lan alam donya" disahaké déning Konferènsi Umum UNESCO ing tanggal 16 November 1972.
Prosès nominasi[besut | besut sumber]
Sadéngah nagara kudu gawé daftar inventarisasi kabèh situs alam lan budaya pinunjul kang diduwèni. Daftar iki disebut Daftar Tentatif, lan wigati sebab sawijining nagara ora bisa ngajokaké usulan tumrap situs kang ora ana ing daftar. Sabanjuré, bisa dipilih situs saka daftar iki kang dilebokaké jroning file nominasi. Pusat Warisan Donya bakal mènèhi advis lan mbiyantu nyepakaké file iki, kang sabisa-bisané kudu komprehènsif.
Tekan seméné, file iki diévaluasi sacara mandhiri déning loro organisasi: Déwan Internasional bab Monumèn lan Situs lan Badan Konsèrvasi Donya. Badan-badan iki banjur gawé rékomendhasi marang Komité Warisan Donya. Komité iki rapat setaun pisan kanggo nemtokaké pilihan endi usulan kang bisa mlebu Daftar Warisan Donya, lan kadhangkala angèl mutusaké saéngga njaluk katrangan luwih akèh saka nagara kang ngajokaké. Ana sepuluh kritéria pemilihan kang kudu diduwèni supaya bisa mlebu daftar Warisan Donya.
Kritéria pamilihan[besut | besut sumber]
pungkasan taun 2004, ana enenm kritéria kanggo warisan budaya lan papat kritéria kanggo warisan alam. Ing taun 2005, kritéria iki diowahi dadi siji sèt kritéria waé. Situs kang dadi nominasi kudu "nduwèni biji pinunjul kang universal" lan njukupi paling ora siji saka sepuluh kritéria.[2]
Kritéria budaya[besut | besut sumber]
I. "makili sawijining purwarupa utawa masterpiece kréasi manungsa genius";
II. "nuduhaké hubungan (interchange) kang wigati ing pangajining manungsa (human values), jroning mangsa tinamtu utawa jroning tlatah budaya donya, ing pembangunan babagan arsitèktur utawa tèknologi, seni monumèntal, perancangan kutha utawa disain lansekap;
III. "nduwèni tèstimoni kang unik utawa sak ora-orané istiméwa tumrap tradhisi budaya utawa tumrap sawijining peradaban kang isih ana utawa wis sirna";
VII. "ngandhut fénoména alam kang istiméwa (superlative) utawa tlatah kanthi kaéndahan alam kang ngédap-édapi lan wigatining èstètika";
VIII. "minangka conto kang pinunjul (outstanding) makili tataran utama sajarah bumi, klebu rekaman kauripan, prosès géologi wigati kang isih lumaku jroning owah-owahan wangun bumi, utawa wujud geomorphic utawa physiographic kang wigati";
IX. "minangka conto wigati kang makili prosès ekologis lan biologis wigati kang isih lumaku jroning évolusi lan owah-owahan kulit bumi (terrestrial), banyu tawa (fresh water), ékosistem pasisir lan segara, komunitas tanduran lan kéwan ";
X. "ngandhut habitat alami kang paling wigati lan pinunjul kanggo konsèrvasi (ing panggonan iku) kaanékaragaman biologi, klebu spesies kang kaancam bakal punah, kang wigati tumrap nilai uiversal kang pinunjul saka kapentingan èlmu utawa konsèrvasi."
Sawetara iki ana 851 situs warisan donya duunung ing 142 nagara anggota. Saka cacah iki mau, 660 ing antarané arupa situs budaya, 166 situs alam lan 25 situs campuran. Klasifikasi sabanjuré klebu klasifikasi miturut nagara anggota ing lima zona geografis: Afrika, Nagara-nagara Arab (dumadi saka nagara-nagara Afrika Lor lan Wétan Tengah), Asia-Pasifik (klebu Australia lan Oseania), Éropah lan Amérika Lor (utamané, USA lan Kanada), lan Amerika Latin lan Karibia.
Minangka cathetan: Rusia lan nagara-nagara Kaukasus diklasifikasèkaké mlebu zona Éropah lan Amérika Lor.
Zona-zona geografis UNESCO uga mènèhi tekanan marang bab administratif tinimbang hubungan geografis. Mula, Pulo Gough, dumunung ing Atlantik Kidul, didadèkaké mlebu zona Éropah & Amérika Lor awit nagara Inggris kang ngusulaké tlatah mau.
Daftar Situs Warisan Donya[besut | besut sumber]
Rapat Komité Warisan Donya[besut | besut sumber]
Komité Warisan Donya nganakaké rapat bola-bali setaun, kanggo ngrundhingaké cara-cara nggulawentah situs warisan donya kang ana, lan nampa usul nominasi saka nagara kang ngajokaké. Rapat mau dilaksanakaké saben taun kanggo nglebokaké sawijining situs jroning daftar situs warisan donya sawisé presentasi déning IUCN lan/utawa ICOMOS, lan tanggapan utawa kabotan saka nagara-nagara anggota.
Rapat taunan dilaksanakaké pidhah-pindhah ing kutha-kutha ing saidhenging donya. Kajaba kang dianakaké ing Paris (Prancis), dunungé kantor markas UNESCO, mung nagara-nagara anggota Komité Warisan Donya kang duwé hak dadi tuan rumah rapat sabanjuré.
^ "About World Heritage". World Heritage. Dijupuk 2006-10-14. ^ "Criteria for Selection". World Heritage. Dijupuk 2006-10-14. ^ Uvs Nuur Basin dumunung ing Rusia lan ing Mongolia dilebokaké ing zona Asia-Pacifik.
hiya iku momongane Sabdopalon feet; sing wis wirang nanging kondhang race; contacted by other kacetha genaha njingglang; nora wong ana ngresula less; hiya iku tandane kalabendu wis minger; centi wektu jejering kalamukti; Andayani indering universe; padha Asung bhekti. (
Emong me, me wirang dhatêng earth sky, wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, petty botên momong majesty. Manawi majesty ... botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, Manik name Maya, punika me, ingkang crater services wedang sanginggiling Redi REDI Mahmeru punika SADAYA me, ... " (
sêndhu: "Kula niki sing Queen Dhang Hyang rumêksa Java. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan me. Wiwit so rumiyin ancestral majesty, the Wiku Manumanasa, Bambang Sakri Sakutrêm lan, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, ..... ....., Dumugi sapriki age-kula sampun langkung 3 epidemic in 2000, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, ..... " (Sabdo Palon said sadly: "I was guarding the Queen’s Dhang Hyang of
têgêsipun caterpillar, genggong: botên ewah lasting. Dados punika wicantên-kula, kenging kangge pikêkah caterpillar land pasêmoning Jawi, salaminipun lasting. " ("...,
Paduka yêktos, Manawi sampun polite Islam agami, agami nilar Buddha, down majesty tamtu Apes, Jawi Kantun jawan, Jawinipun ical, petty nunut Sanes nation. Benjing tamtu dipunprentah on Tuesday, Jawi tiyang ingkang mangrêti. " ("
Javanese (Jawi) who understands. " "..... The King diaturi ngyêktosi, visiting yen ing ana ajênêng tuwa wong Java, agêgaman kawruh,
karsane arêp ngrangkul Sabdapalon Nayagenggong lan, nanging wong loro would pour musna. The King ngungun sarta nênggak waspa, sprinkle wusana ngandika marang Kalijaga Sunan: "Ing tomorrow nagara nagara Blambangan salina User Name Banyuwangi, dadiya Tenger Sabdapalon ênggone bali land marang momongane anggawa Java. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng Sabrang
Ngrasuka Islam, Wit me puniki yekti, Dang Hyang Ratuning Jawi, Momong
must to apart...!) 4. Paduka Klawan the Nata, Maring Wangsul sunya Ruri, Mung petungna me mature, Ing benjang sakpungkur mami, Kang Yen prapta wus Wanci, Jangkep gangsal atus years, Wit ing dinten punika, Kula gantos agami kang, Gama Buda me
lava.) 6. Ngidul ngilen purugira, Ngganda ingkang warih banger, Nggih punika me my medal,
Sanget-sangeting sangsara, Kang tuwuh ing ground Jawi, Sinengkalan tahunira, Lawon Ngesthi Sapta Aji, Upami nyabrang time, middle-tengahipun Prapteng, Kaline flood bandhang, Jerone ngelebne jalmi, Kathah vanished manungsa prapteng pralaya. (
died.) 8. Bebaya ingkang tumeka, Tanah Jawi Warata sa, Ginawe kang Paring Gesang, Tan kenging dipun flown, Wit donya puniki ing, ing Wonten sakwasanipun, Sedaya pre Jawata, Kinarya amertandhani, Universe Today yekti ana akarya kang. (
Ngajapa tyas rahayu, Ngayomana sasameng tumuwuh, Wahanane ngendhakke angkara klindhih, Ngendhangken pakarti dudu, Dinulu luwar
mencegah, Takut jika “disembur” (bisa ular), Bisa ular bagaikan air mendidih.
Kalonganing kaluwung, Prabanira kuning abang biru, Sumurupa iku mung soroting warih, Wewarahe para Rasul, Dudu jatining Hyang Manon.
^ Miturut UNESCO Situs Warisan Donya, States Parties iku nagara-nagara kang nandhatangani lan ngratifikasi Konvènsi Warisan Donya.
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tabèl_situs_warisan_donya_miturut_nagara&oldid=1091625"	Kategori: Perserikatan Bangsa-BangsaSitus warisan donya	Menu navigasi
Wong cilik disalahake—Rakyat jelata dipersalahkan.Wong nganggur kesungkur—Si penganggur tersungkur.Wong sregep krungkep—Si tekun terjerembab.Wong
ing.techn.graphbacc. ing. techn. graph - prvostupnik...bacc. ing. techn. infmag.ing.
WONG JOWO KUDU NJAWANI: Takdirku Dadi Wong Jowo
Yen tak pikir, dadi wong jowo kuwi yo takdirku. Aku ora keno protes marang Gusti Allah, dadi yo ditompo takdir kuwi, lan yo kudu dadi wong jowo sing njawani. Filosofi jowo kuwi adi luhung, tur yo ora ketinggalan jaman. Wis to percoyo, wong jowo kuwi hebat lan mlebu golongan bangsa besar. Ciri-cirine bangsa besar kuwi nduweni sakmubarang koyo to : bahasa, huruf, musik/gending, pakaian, unggah-ungguh, bentuk omah, kabudayan, kesusastran dll.Saiki dicocoke karo kenyataan nang jowo coba:Basa jowo kuwi luwih lengkap dibanding bahasa Indonesia. Basa Jowo ora basa sing miskin, anangin basa sing kaya kosa kata lan
kelingan musik klasik, iso hanyut tur yo mbentuk sikap lan perilaku. Opo meneh yen ngerti artine jeneng-jeneng gending, wah jan sugih makna, misale : Asmorondrono (Lagi jatuh cinta), Mas Kumambang (Seneng tur
nderek langkung...pancen leres mas, tiang jawi kedah dadhos tiang jawi sing saktenane, amargi tiang jawi pancen anggadahi kekuatang engkang ageng, engkang mboten di duweni bangsa lia, nanging tiang jawi sak menika padha mboten mangertos. monggo kita
Kanggo miwiti nindakake adji iki, kudu ing dina Senen. Ing dina iku kudu adus kramas lan mutih, ing dinane Kemis djam 6 esuk, djam 12 awan, djam 6 sore lan djam 12 bengi, kudu matek mantra kang kasebut ing ngisor iki, kanti adedupo. ing sadjroning sedina sawengi iku, ora keno madang lan ngombe... Laku iku keno di ambali, utawa kabandjurake ing dinane Djum'at.. ikilah mantrane:
Dewi Sukesi, Begawan Wisrawa jatuh hati kepada Dewi Sukesi demikian juga Dewi Sukesi hatinya terpikat kepada Begawan Wisrawa.“Jroning peteng kang ono mung lali, jroning lali gampang nindakake kridaning priyo wanito,” kisah Ki Dalang. Begawan Wisrawa
GUSTI ALLAH WONG SAKETI PODO MELU KARO AKU W...
Watu Pecah, Naga Kricak, Ceplok Piring, Sekar Jagat, Kawung Lerek
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Saltstraumen&oldid=1012315"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
nikio sedoyo sampun deprok prok nenggo panjenengan.
Wah penjabarannya poro pini sepuh mantebs2 tenan kawulo ijin ndeprok wae. salam sedulur🙂
Indonésia. Kutha krajan kabupatèn iki dumunung ing Kuala Kapuas, kurang luwih 142 km saka Kutha Palangka Raya kutha krajan Propinsi Kalimantan Tengah. Kabupatèn iki nduwè motto "Tingang Menteng Panunjung Tarung"
Kabupatèn Kapuas dumunung ana ing sisih Kidul-wétan Propinsi Kalimantan Tengah. Kabupatèn iki nduwèni jembar wewengkon 14.999 km2, ing sajroning koordinat 0°8'48" — 3°27'00" LK lan 112°2'36" — 114°44'00" BW.
miturut proyeksi kanggo taun 2007 ya iku 338.583 jiwa, padunung lanang akèhé 171.070 jiwa lang sing wadon cacahé 167.513 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Kapuas&oldid=1102427"	Kategori: Kabupatèn ing Kalimantan TengahKabupatèn KapuasKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.38, 22 Oktober 2016.
agus said: dos pundi niki maos kitapipun 83 n 84? sampun angsal warisan tapi boten saged maos
dados nggih sampun dipun damel waton hehehehehe monggo sami
wis lah.. sampean crebone nang endi kih…
Alaikum salam, sami2 seneng bisa ktemu wong cerbon bagen cuman ning blog, maklum menggawe ning jagate wong lan adoh sing
Ostroróg (Jerman Scharfenort) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ostroróg&oldid=1090638"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
jeneng asline sopo mas, aku wong neko soale. dadi rung paham tenan karo tonggo2 sing rodok adoh harun msMulai
pm o.pean wong neko,aline mana?alah sapa jenenge asli.lali aku..kancaku bien akeh daerah kono tp do lali????mergo wes suwi gak tau pethok dadi
siji kabupatèn ing Provinsi Acèh, Indonésia. Kabupatèn Acèh Singkil minangka pamekaran saka Kabupatèn Acèh Kidul lan sebagéyan wewengkoné dumunung ana ing kawasan Taman Nasional Gunung Leuser. Kabupatèn iki kapengkar dumadi saka loro wewengkon, ya iku dharatan lan kapuloan. Kapuloan sing dadi bagéyan saka Kabupatèn Acèh Singkil ya iku Kapuloan Banyak. Kutha krajan Kabupatèn Acèh Singkil dumunung ing Singkil.
Singkil dumunung ing jalur kulon Sumatra sing ngubungaké Banda Acèh, Medan lan Sibolga. Nanging, jaluré luwih arupa gunung-gunung lan perlu akèh sing didandani supaya wewengkon iki ora kepencil.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Acèh_Singkil&oldid=1017465"	Kategori: Kabupatèn ing AcèhKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Acèh SingkilKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
SvenskaTiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.47, 8 Maret 2016.
neng ngisor Gapura, saiki dinten bodo, menawi lepat nyuwun pangapura. Met
segara, Sapa sumedya tumerah ala marang aku, Kena katujawa bingleng, Teka bingleng teka bungleng saking kersane Allah. Mantra
aranmu manjalmo……iles tan katon amung aku seng katon, ojo weruh liyo sakliyane du….rupo gede cilik gawanen rene, ojo moleh yen durung oleh koyo. sarana bunga 7 rupa
Semesteran unggah-unggahan kelas nembe wae paripurna. Kajaba para siswa kang kudu nglakoni her kanggo ndandani bijine kang ala, siswa liyane padha nganakake klas meteng utawa pertandingan olah raga. Nalika leren lebar volli ning ngisor wit ringin pojokan sekolah, Hastho sakancane ketungkul
Galuh mangsuli, “Olah Dril, Godril! Kawit jaman Jepang nganti tekan jaman reformasi kok sing dipikir mung urusan wudhel bodhongmu wae!”
Lantip melu nimbrung, “Lha jenenge wae Godril, wis
bocah-bocah dadi ngguyu cekikikan krungu udure Hastho lan Godril.
Lantip banjur nengahi rembug, “Ora ngono sing tak karepke Dril. Maksude yen awakmu doyan akeh nggone memangan ki kudune ugo doyan karo pelajaran sekolah. Kudu luwih pinter kareben ora sia-sia sega sing numpuk ning gajihmu kuwi, hiiii…….malah nggegirisi!”
Galuh dadi anyel, “Wis-wis…..perkoro ngono wae digedhek-gedhekake! Mbok saiki ngrembug wae gawe acara apa kanggo ngisi preinan unggah-unggahan sesuk! Mosok geng Papat Sekawan mung trima ndekeker ning ngomah”.
Ing sekolahane Hastho, Lantip, Galuh, lan uga Godril tansah runtang-runtung ning ngendi wae bebarengan. Anggone kekancanan cah papat iku pancene luwih raket tinimbang karo kanca-kanca liyane. Mula banjur bocah-bocah marabi cah papat mau kanthi jeneng Geng Papat Sekawan.
Hastho sing mangsuli, “Ho’o sarujuk nek bab kuwi. Enake nopo ya?”
ning Kalijajar. Arep padha melu sisan po?” Lantip menehi keterangan bab rencanane.
Galuh sing senenge diajak dolan nabiki, “Pakdhemu kuwi sing endi Tip?”
Lantip banjur mangsuli, “Pakdhe Sudrun sing mbiyen nate kepethuk ning pasar manuk kae lho! Isih
“Wah nek ngono iso sisan dolan ning candine kuwi. Mbok ayo nek arep studi tour menyang kono!”, semaure Hastho semangat.
Godril sajak dhelak-dhelek ora dong apa kang dirembug kanca-kancane.
Lantip nerangke,”Isih ana mie ongklok! Ning jane sing wigatine sopo sing setuju nek kanggo ngisi preinan semesteran iki geng Papat Sekawan studi tur menyang
“Sing jelas awake dhewe iso sisan dolan, sisan sinau papan kang ana crita sejarahe. Tur meneh bisa silaturahmi ning sedulur adoh yo Tip?” Galuh
Ngoko: apa kow&eacute; njupuk sega semono
keluargaku kuwi keluarga perek opo? pikirmu si Suminem kuwi bocah nakal tukang goda wong lanang? weehh.. kurang ajar kowe Dar. Bangsat! asu! kucing! wedus! bedes!”
Soir budhe, lha wingi komendane lagi blank. dadine durung iso nggawe. tapi jo kuatir, logo wis iso di jupuk ning omahe kemendan Oki.
By: antio on November 27, 2008 at 2:49 pm
Kagem Mbak Fosil 99, nyuwun tulung di tambahi halaman kagem rencang2 sing ajeng nuliz biodatane.
By: antio on November 27, 2008 at 3:24 pm
hallo sedulur kabeh, aku ikutan yo…,
dumateng acara puniko amin…to..kamto…aq eling sliramu.paling u ra eling aq.liyut,pst seneng
lingga ingkang wonten ing ukara kasebut inggih punika…a. sawise, lulusan, ndherek c. sawise, ndherek, Jakartab. ndherek, pindhahe, menyang d. Jakarta, menyang, bapak2. Saiki aku seneng sekolah ana ing MTs Al-Abror Sawangan. Ingkang boten tembung lingga saking ukara kasebut inggih punika...a. saiki
Matur tenkyu kang, maning2 aku ya arep kaya kuwe lah....hehehe...Sing penting kan ora nglombo duwe sedulur sing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Maluku_Kidul-Wétan&oldid=1102849"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIMalukuRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Zalewo (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Zalewo&oldid=1090548"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Filed under: Banyuwangi, TRISNO BUDOYO | Ditandai: alamat jaranan banyuwangi, desa sumbermulyo pesanggaran, desa wisata budaya banyuwangi, jaranan
nindakake kuwajiban pasa kang dimaksudake kanggo budidaya ngendalikake hawa napsu kanthi lelaku nyegah (sesirik) dahar lan ngunjuk ing wanci siyangratri, awit saka mletheke srengenge nganti angslupe srengenge. Tujuan pasa ora liya kanggo dadar sepiro bobot keimanane utawa ketaqwaan umat marang kang gawe urip Gusti Kang Murbeng Dumadi. Laku pasa uga duwe tujuan kanggo gembleng kesabaran, rasa tepa sira, lan kawicaksanan urip marang sapadha-padhaning titah. Mula ora mokal manawa sapa wae kang bisa nindakake pasa kanthi ikhlas lan temen-temen bakal ngundhuh wohing katentreman. Ananging uga ora aneh manawa wong kang ana sajroning laku pasa bakal nemahi goda kang maneka warna kanggo mbadarake laku pasane.
Ing jagating budaya Jawa uga ana laku sesirik kang diarani tapabrata utawa laku brata, tirakat utawa nglakoni prihatin. Tapabrata tumrap wong Jawa dadi salah sijining kewajiban urip ing alam donya, amarga kanthi laku brata dadi sarana kanggo olah jiwa, mbanta hawa napsu, lan latihan rasa pangrasa. Malah miturut kepercayan Jawa laku brata diyakini bisa dadi sarana kanggo nggayuh kamulyan lan maneka kebutuhan urip ing alam donyo, kayata amrih kasembadan anggone nggayuh drajat, pangkat, lan semat. Ing Serat Wulang Reh tembang Kinanthi nuduhake paedahe wong kang nindakake pasa utama sesirik: “Padha gulangen ing kalbu, ing sasmita amrih lantip, aja pijer mangan nendra, kaprawiran den kaesthi, pesunen sariranira, sudanen dhahar lan guling”. Contone wong kang seneng laku prihatin digambarake ana tembang Sinom kang karipta dening Mangkunagara IV (1768-1820), “Nuladha laku utama, tumraping wong Tanah Jawi, Wong Agung ing Ngeksiganda, Panembahan
hawa lan nepsu, pinesu tapabrata, tanapi ing siyang ratri, amemangun karyenak tyasing sasama”.
Tapabrata akeh jenise, miturut Nnebel ing cerita Darmakuma jenis tapabrata kayata: tapa ngalong kang ditindakake kanthi cara ngantungake sikil ana duwur sirah ana ngisor, tapa ngluwat yaiku semedi ana panggonan kang
satengahing alas, tapa ngramban yaiku mangan wit-witan ana sajeroning alas, tapa ngambang yaiku kungkum ana kali, tapa ngeli yaiku semedi kanthi nuruti milining banyu kali, tapa tilem yaiku turu ing sajeroning wektu tertamtu, tapa mutih yaiku mangan sega putih wae, tapa mangan yaiku ora turu lan oleh mangan sajroning wektu tertamtu.
Awit saka owah gingsire jaman, jenis tapabrata kang kasebut ing duwur saiki panindake uga wis berubah. Tapabrata kang ditindakake wong Jawa saiki umume awujud pasa. Kayata pasa orang mangan panganan tartamtu, nepi, pati geni, pasa ngrowot yaiku mangan jenis ubi-ubian, pasa mutih, pasa senen-kemis, melek wengi, lan kungkum. Jenis prihatin kaya kang kasebut tundane amung siji kang baku, yaiku ikhtiare manungsa supaya cedhak marang Gusti Kang Murbeng Dumadi. Lire kanthi cedhak marang Gusti kapercaya luwih bisa ngedohi utawa nyingkiri wewaler lan nindakake laku bebener tumrah urip bebrayan, lan mawa tujuan kasembatan apa kang dadi gegayuhaning manungsa kang seneng tapabrata.
Muga-muga kanthi nindakake tapabrata, utamane ngleksanakake kewajiban pasa Romadhon iki kita (para titah) bisa tambah iman lan tambah sadar apa sejatine urip iki, menyang
Lirik : Je Elysanto – Genk Kobra (c) 2002
Akale Njungkir, Akale Njungkir, Pikirane Nglambrang
Rasah dipikir, rasah dipikir sing penting Goyang
Kakehan mikir, kakehan mikir, Kakehan
mbutuhaké paramèter sistem statusMamalia IndonésiaFauna AsiaKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesiesArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Asalamu’alaiku poro bolo alus,
kagem ki alus salam nembah nuwun sanget,
sewulan DAPLUN karo bendarane nang Amrik, bareng weruh ana restoran 'masakan Indonesia', wong sekloron mlebu trus njagong adep2an. Pelayane ROBOT nyedeki karo takon
R : sugeng siang, rika arep pesen apa
D : ana pecel, mendoan, dage karo wedang clebek apa ora
diuleg.. goblog.!!! Karo menteleng R : nganggo brambang goreng apa ora
D : nganggo. asu.!! (daplun nggentak seru pisan) R : nganggo piring apa dipincuk
R : mendoan karo dage digoreng nganggo margarin apa lenga klentik
D : nganggo jlantah.. wedhus.!! (daplun nggebrak meja, jengkel banget wis 10 menit kok mung
sing do ciblon… tak kiro tradisi sing wes punah..
Yudha Karyadi hahay, kali Manggis. Salah satu view depan rumah, dulu sering ciblon dan
kelingan ados nganggo ban trek jegor seko ngasem tekan tugu mbaraan/krekop…. seng nntang biyen neng grujukane mbabrek es kliwonan koyo nek saiki arung jerame progo…nostalgia titikk
membuang sampah ke kali itu je….pripun hayo?
boethet Podo karo aku kang Sugeng.Sanajan aku ning kalimantan nanging tetep kangen karo sing jenenge
Administrator	Ing suryo kaping dwi nusa wulan tengah, peksi neroko sampun kedadosan kepenggel dening mustakanipun pra jawoto, lan sirnaning Rahwono kang nitih rajawalinipun ing tlatah Nusantoro
Jalaran pewaleran damparing kencono sampun dipun isi Sabdhaning Dumadi, biso lenggah, ananging ora bakal bungah, tansah nemoni susah, akeh prakaran samu gawe, tukaran sak-rencang karyaning gesang
berucap : “Duh Gusti kula nyuwunbantuan dumateng Nabi Muhammad sholallaahualaihi wassalam. Duh Gusti kula nyuwun bantuandumateng sahabat papat Abu Bakar, Umar,Ustman, All. Duh Gusti kula nyuwun bantuandumateng malaikat papat Jibril, Mikail, Isrofil,Izroil. Kula nyuwun karomahe ayat Qursynyuwun ditingalaken bangsa
kepareng badhe nyuwun priksa, kernet truk wau maringi punapa nggih?
P:Yo ngenani mel, mosok nyothe poya lesgi dab… Ngarep
sareng denira nebut, astagafiru’llah hal ‘adlim, dubi’llah minas .........., ilaha la’llahu lah iku manusa apa, salawase urip aneng dunya iki, ingsun durung tumingal.Janma ingkang rupane kajeki,
wus cilaka, iku durung besuk, siniksa aneng achirat, rikel sewu siksane neng dunya kuwi, mulane wekasingwang.Ingkang petel sinauwa ngaji, amrih weruh syara’ Rasulu’llah, slamet dunya achirate, sapa
ngucap mring Mad ‘Arif, lah ta mara age takonana, apa kang den untal kuwe, lan sapa aranipun, sarta maneh wismane ngendi, apa panggotanira, ing sadinanipun lan apa tan adus toya, salawase dene awake mbasisik, janma iku sun kira.Ora ngreti nyara’ lawan sirik, najis mekruh batal lawan haram, mung nganggo senenge dewe, sanajan iwak asu, daging celeng utawa babi, angger doyan pinangan, ora nduwe gigu, tan pisan wedi duraka, Ahmad Arif
wayang lawan kelir, balencong endi kang tuwa, badenen cangriman iki, yen sira nyata wasis, mesti weruh ingkang sepuh, Ahmad ‘Arif ambatang, kelir kang tuwa pribadi, sadurunge ana dalang miwah wayang.Balencong durung pinasang, kelir ingkang wujud dingin, wus jumeneng keblat-papat, ngisor tengah lawan nginggil, mila tuwa pribadi, ‘Abdu’ljabar asru muwus, heh Ahmad ‘Arif salah, pambatangmu iku sisip, panemuku tuwa dewe kaki dalang.Anane kelir lan wayang, kang masang balencong sami, wayang gaweyane dalang, mulane tuwa pribadi, tan ana kang madani, anane dalang puniku, ingkang karya lampahan, nyritakake ala becik, asor unggul tan liya saking ki dalang.Nulya Kyai ‘Abdulmanap, nambungi wacana aris, karo pisan iki salah, pada uga durung ngerti, datan bisa mrantasi, tur remeh kewala iku, mung nalar luwih gampang, ora susah nganggo mikir, sun ngarani tuwa dewe wayangira.Upama wong nanggap wayang, isih kurang telung sasi, dalange pan durung ana, panggonanane durung dadi, wus ngucap nanggap ringgit, tutur mitra karuhipun, sun arsa nanggap wayang, ora ngucap nanggap kelir, ora ngucap nanggap balencong lan dalang.Wus
karepken iku, aja lumrah wong katah, ngungkulana mring sasami, ora trima duwe kawruh kaya sira.Santri pada ambek lintah, ora duwe mata kuping, anggere amis kewala, cinucap nganti malenti, ora ngreti yen getih, gandane amis tur arus, kinira madumangsa, yen wus wareg mangan getih, amalengker tan metu nganti sawarsa.Wekasan kaliru tampa, tan weruh temah ndurakani, manut kitab mengkap-mengkap, manut dalil tanpa misil, amung ginawe kasil, sinisil ing rasanipun, rasa ni’mating ilat, lan rasane langen resmi, rasanira ing kawruh ora tinasa.Tetep urip tanpa mata, matamu mata soca pring, matamu tanpa paedah,
pisan pada mukir, karone ora rumasa, gawe irung mata kuping, lanang wadon mung sami, ngrasakake ni’matipun, iku daja jalaran, wujude ragamu kuwi, ora neja gawe rambut kuping mata.Guru tiga nulya mojar,
urus, saikine balekna, ilange duk jaman gaib, ingsun-simpen ana satengahing jagad.Saksine si wujud ma’na, cirine rina lan wengi, ingsun-rebut tanpa ana, saiki lagya pinanggih, sira ingkang nyimpeni, santri pada tanpa urus, yen sira
lembut ingsun-nalar.Murih aja dadi salah, Ahmad ‘Arif anauri, guneman karo wong edan. Gatoloco amangsuli, edanku awit cilik, kongsi mangke prapteng umur, ingsun tan bisa waras, saben dina owah gingsir, nampik milih panganan kang enak-enak.Panganggo kang sarwa endah, ingsun
mring liya jinis, krana rusak agamane kuna-kuna.Wiwit biyen jaman Purwa, Pajajaran Majapahit, wong Jawa agama Buddha, jaman Demak iku salin, nebut Rasulu’llahi, sebute wong ‘Arab iku,
Ragengsun wujuding Suksma, angawruhi ing Hyang Widdhi, tumindak karsanira Hyang, aweh mosik liya mami, Muchammad kang nduweni, pangucap paningalingsun, pangganda pamiyarsa, dene lesan lawan diri, kabeh iku kagungane Rasulu’llah.Ingsun ora apa-apa, mung pangrasa duwek-mami, iku yen ana sihing Hyang, yen tan ana sihing Widdhi, duwekingsun mung sepi, basa sepi iku suwung, tan ana apa-apa, lir ingsun duk durung dadi, tetep suwung ora weruh siji apa.‘Abdu’ljabar nulya mojar, sira iku angakoni, wujudmu wujuding Suksma, ing mangka ragamu kuwi, kena rusak bilahi, ora langgeng sira wutuh, Gatoloco angucap, ingkang rusak iku bumi, kalimputan wujud-mami lan Pangeran.Ingsun Ingkang Maha Mulya, tan kena rusak bilahi, ingkang langgeng swarga mulya, Kyai Guru ananuri, yen mangkono sireki, weruh pestine Hyang Agung, kang durung kalampahan, Gatoloco anauri, weruh pisan pestine mring raganingwang.Ingsun-pesti awakingwang, wayah iki dina iki, jejagongan lawan sira, mengko gawe pesti maning, kang durung den lakoni, kanggone mengko lan besuk, supaya aja salah, dadi ora kurang luwih,
becike saben lawan ari, anggawe papesthen iku, manut senenging driya, dadi ora kurang luwih, ora angel ara cidra ing semaya.Kyai ‘Abdu’ljabar ngucap, pestine marang Hyang Widdhi, ingkang durung kalampahan, Gatoloco anauri, iku pestening Widdhi, dudu pesti saking
kena rinusak, pinesti dening Hyang Widdhi, syara’e, yen mangan lebokna silit, iku tetep aran janma ngrusak syara’.Dene bangsane agama, sasenengane wong ngaurip, sanajan agama Cina, lamun terus lair batin, yekti katrima ugi, Guru telu agamamu, iku agama kopar, agamaku ingkang suci, iya iku kang aran agama rasa.Tegese agama rasa, nuruti rasaning ati, rasaning badan lan lesan, iku kabeh sun-turuti, rasaning legi gurih, pedes asin sepet kecut, pait getir sadaya, sira agama punapi, saurira
kraos gatel astane ngukur sarira.Kyai Hasan Besari Ing Pondok CepekanPUPUH IVPangkurKacarita ing Cepekan, pondok ageng panggenan santri ngaji, punika sampun misuwur, kawentar manca praja, wonten Kyai pinunjul jumeneng Guru, ‘alim jamhur tanpa sama, kang nama Hasan Besari.Kajuwara yen ‘ulama, mila unggul
Kuranipun, ngasil-ingasil ika, samya taken-tinaken mring kancanipun, wonten ingkang sampun paham, ngapalaken kitab Sitin.Tanapi sagunging kitab, sasenenge santri sawiji-wiji, santri ingkang sampun putus, ing ma’na lapal Kuran, mencil mencul madoni mring Kyai Guru, ma’nanira lapal Kuran, angambil sagunging misil.Ingkang sampun kinawruhan, kang saweneh ana santri
munggeng langgar tata lungguh, Hasan Besari mojar, dene gati kados wonten karsanipun, pukul pinten mangkatira, saking pondok Rejasari.Angling Kyai ‘Abdu’ljabar, bakda subuh mangkat wanci byar enjing, milahipun ngantos dalu, kedangon wonten marga, mandeg bantah kawon mengsah tiyang kupur, Gatoloco namanira, dapure mboten mejaji.Punika ..........
gundul kasundul ing agami, mila putih surbaningsun, titih teteh micara, kalah iki mesti ngambil saking biku, mila ketu tarancangan, panjalin ingkang kinardi.Kerigen santri ‘ulama, ora kewran kawruhku salin-salin, nrawang putus ngisor duwur, mila klambi kebayak, bisa miyak marang kawruh agal alus, sabuk poleng manca warna, kawruh-ingsun warni-warni.‘Ilmu Jawa Landa, Cina, Turki Koja Hindu Benggala Keling, kabeh iku wus kacakup, sun-simpen aneng kasang, kawruh ‘Arab awit timur nganti lamur, kawruh Jawa tan kuciwa, dasar ingsun bangsa Jawi.Mila bebed sarung amba, omber jembar ngungkuli ingkang dakik, kabeh ‘ilmu ingsun weruh, nganggo tesbeh sanyata, kabeh kawruh ingkang luwih saking alus, ora nana bisa mada, amadani marang mami.Mulane nganggo gamparan, saparanku angungkuli sasami, mulane cis tekeningsun, kumecis nora cidra, anerawang jaba jero ngisor duwur, upamane ingsun kalah, mungsuh janma tanpa budi.Sayektine ingsun wirang, golekana saiki ana ngendi, si Gatoloco wong kumprung, ingsun arsa uninga, mring warnane janma ingkang kurang
upama ingsun-wenehna, luwih becik den turuti.Santri duta kang satunggal, amangsuli mangkana dennya angling, wus tetela nalar kojur, iku pada kewala, ketu-mami uga anyar oleh tuku, lawase satengah wulan, regane srupiyah putih.Kang satunggal tumut ngucap,
ancur kaca (rasa), balung tipis munggeng pucuk dariji (kuku), seger dadi rosa mlaku, nanging ingkang
ani-ani) ingsun uga wani mungsuh, mrica kecut dedompolan (wuni), sagendinge sun-ladeni.Gatoloco Tumeka Ing Pondok CepekanDumugi pondok Cepekan, kacarita ing pondok
lagya prapta, maksih wonten plataran ngandap wit jeruk, Kyai ‘Abdu’ljabar ngucap, mring Kyai Hasan Besari.Tiyang makaten punika, najis mekruh tan pantes minggah mriki. Hasan Besari sumaur, najan mekruh najisa, nanging iku tekane saking karepmu, becik kinen munggah langgar, dimene tumuli linggih.Reged ora dadi ngapa, yen wus lunga tilase disirami, Hasan Besari gya dawuh, uwong ala lungguha, kono bae ing jrambah lor-wetan iku, Gatoloco sigra minggah, marang langgar mapan linggih.Sendeyan prenah lor-wetan, bedudane maksih dipun sangkelit, nulya nitik karya latu, ngakep rokok tegesan, tegesane sadriji kebule mabul, mratani sajroning langgar, ambetipun sengang sangit.Para santri tutup grana, wonten ingkang ngalih denira linggih, Hasan Besari amuwus, sira jenengmu sapa, wangsulane Gatoloco araningsun, Hasan Besari tetanya, apa kang sira-sangkelit.Sumaur iki watangan, watangane cipta pikir kang ening, ana dene pentolipun, iki arane cupak, prelu kanggo mapak kawruh ingkang luput, obate candu lan bakal, ron awar-awar kinardi.Dadi arang ingkang tawar, yen kacampuh kalawan mimis, ora wurung
duwung, saiki ingsun pejah, Kyai Hasan Besari asru sumaur, iku lagi tatanira, wong mati cangkeme criwis.Awake wutuh lir reca, Gatoloco alon dennya nauri, yen patine kewan iku, nganti gograge badan, mati aking ya iku patining kayu, yen ilang patining .........., ingkang kaya awak-mami.Ora mujud ora ilang, mangka iku ingsun uga wus mati, kang mati iku nepsuku, mulane kabeh salah, ingkang urip budi pikir nalar jujur, pisahe raga lan nyawa, kinarya tundaning lair.Iku ingkang aran sadat, pisahira kawula lawan Gusti, lunga pisah tegesipun, dadi roh Rasulu’llah, yen wis pisah ragane lan Suksma iku, rasa pangrasa lan cahya, panggonane ana ngendi.Kyai Guru saurira, bener ingsun luluh awor lan siti, rasa lan pangrasa iku, kalawan cahya gesang, pan kagawa iya marang Suksmanipun, kabeh munggah mring suwarga, Sang ‘Ijrail ingkang ngirid.Lamun Suksmane wong Islam, kang netepi salat limang prakawis, sarta akeh pujinipun, rina wengi tan owah, anetepi jakat salat pasanipun, pitrah ing dina riyaya, yen katrima ing Hyang Widdhi.Kaunggahaken suwarga, krana manut parentahe Jeng Nabi, kabeh oleh-olehingsun, kang wus kasebut syara’, yen Suksmane wong kapir ingkang tan manut, dawuhe Jeng Rasulu’llah, pinanjingaken yumani.Awit mukir mring Panutan, yen wong kapir dadi satruning Widdhi, Gatoloco asru muwus, dene Ingkang Kuwasa, nganggo nyatru marang
agami.Tegese aran agama, panggonane ngabekti mring Hyang Widdhi, ing sasebut-sebutipun, waton terus kewala, tanpa salin agamane
iku, kabeh manjing suwarga, apa sira wis tau nglakoni lampus, weruh suwarga naraka, panggonane aneng ngendi.Hasan Besari angucap, kang kasebut sajroning kitab-mami, Gatoloco sru gumuyu, sira
ingkang duwe maning.Bakale apa katrima, krana iku kagungane pribadi, sakehe puji dikirmu, kabeh pangucapira, iku uga kagunganira Hyang Agung, mangka sira-aturena, bali marang kang ndarbeni.Apa ora nemu dosa, iku kabeh kagungane Hyang Widdhi, kepriye olehmu matur, Kyai Guru
gesang, obah-osiking manah, anggawa lapal Suksmamu, munggah mring suwarga loka.Sang ‘Ijaril ingkang ngirid, sowan ngarsane Hyang Suksma, yen mangkono sira kuwe, ora ngamungna neng dunya, olehmu dadi , aneng achirat dadi pandung, anggawa dudu duweknya.Sira aneng dunya iki, kadunungan barang gelap, ora tuku ora nyileh, sira-anggo saben dina, ing mangka aneng
dene kalbi iku manah.Ati kang kaya jaladri, tanpa wates jero jembar, lan maneh akeh isine, Hasan Besari tetannya, sira
Luwih, Gatoloco tyas kalimput, mengku takabur ing batos.Pangrasanira iku, sapa menang padon karo aku, padu kawruh ingsun punjul sasami, marmane manggih sesiku, kasiku dening Hyang Manon.Kang sipat samar iku, Gatoloco tan rumasa luput, yen andulu, ingkang bangsa lair batin, kaelokaning Hyang Agung, karya lakon langkung elok.Gatoloco andarung, lampahipun terus minggah gunung, Endragiri wastanira ingkang wukir, sadaya santri ing gunung binantah kawruhnya kawon.Jejanggan para wiku, resi buyut wasi lan manguyu, den lurugi bantah kawruh syara’ ‘ilmi, ingkang kawon den geguyu, Gatoloco asru moyok.Solah tingkah kumlungkung, ngrengkel nakal
gunung, wonten endang gentur tapanipun, apeparab Retna Dewi Lupitwati, sadaya punggawanipun, samya estri maksih anom.Satunggal wastanipun, apeparab Dewi Mlenukgembuk, nama Dewi Dudulmendut, kang satunggil, merak-ati dasar ayu, cantrik kalih ugi wadon.Satunggal namanipun, akekasih Dewi Rara Bawuk, kang satunggal Dewi Bleweh kang wewangi, grapyak sumeh kaduk cucut, neng ngarsa gusti tan adoh.Sang Retna depokipun, yeku depok ing Cemarajamus, pratapane ing guwa Seluman werit, angker sinengker barukut, boten sembarangan wong.Bangkit uningen ngriku, yen tan antuk lilane Sang Ayu, dene lamun
pinangkanira ing ngendi, lan sapa kang wewangi, angakuwa mumpung durung, cilaka siya-siya, apa tan kulak pawarti, lamun kene larangan katekan priya.Gatoloco tansah nyawang, boten pisan amangsuli, mendongong kendel kewala, lir bisu
Barangkinisik, tetelu jeneng-mami, ananging ingkang misuwur, manca pat manca lina, tanapi manca nagari, Gatoloco puniku aran-manira.Omahku ing tengah jagad, pinangkane saking wuri, nuruti sejaning karsa, pramilane prapteng ngriki, prelu arsa pinangggih, marang sireku wong ayu,
nganti sawarsi, bibis kulineng tasik (undur-undur), sayekti tan neja mundur, isih cuwa atiku pan durung lega.Lan maneh ngong ngrungu warta, gustimu Sang Lupitwati, misuwur lamun waskita, pinter mring sabarang ‘ilmi, tan ana kang ngungkuli, sarta wus
gelem anglakoni, Gatoloco alon mojar, apa temen tan nyidrani, upamane ngapusi, apa sira wani tanggung, yen sira ora dora, sun-jawabe ing samangkin, lah ucapna cangkrimane kaya apa.Mlenukgembuk alon mojar, ana wit agung siji, pang papat godonge rolas, kembange tanpa winilis, wohe amung kekalih, mung sawiji trubusipun, mubeng wolu pangira, puniku ingkang sawiji, ana dene ingkang satunggal.Ingsun ningali maesa, katahe amung kekalih, nanging telu sirahira, badenen cangkriman kuwi,
gumujeng alatah-latah.Kowe maneh yen bisaa, ambatang cangkriman iki, dapurmu ala tur kiwa, Gatoloco anauri, mengko disik pinikir, supaya bisa katemu, mara pada rungokna, wong kabeh aneng ngriki, sun-
padha ngisin-isin, bismi’llah mbade cangkriman, cangkrimane wong mrak-ati, wit agung mung sawiji, iku jagad tegesipun, pang papat iku keblat, godong rolas iku sasi, trubus siji epang wolu iku warsa,Kembang tanpa wilang lintang, minangka woh loro kuwi, anane surya rembulan, lan maneh ingkang sawiji, sira niku ningali, kebo loro ndase telu, iku wus dadi lumrah, kebo ‘alam dunya iki, lanang wadon ketel wulu sirahira.Gatoloco alon ngucap, apa bener apa sisip, mangkono pambatangingwang, mring
Dudulmendut angucap, mangkene cangkriman-mami, mara age badenen ingkang pratela.Ing ngendi prenahe iman, ing ngendi prenahe budi, ing ngendi prenahe kuwat, apa kang luwih pait, lan ingkang luwih manis, luwih atos saking watu, apa kang luwih jembar ngungkuli jembaring bumi, apa ingkang luwih duwur saking wiyat.Apa ingkang luwih panas, ngungkuli panasing geni, luwih adem saking toya, luwih peteng saking wengi, endi aran ningali, lan endi kang luwih duwur, endi kang luwih andap, apa ingkang luwih gelis, akeh endi wong
nggonira, ing utek prenahe budi, otot balung prenah panggonane kuwat.Prenahe wirang ing mata, ing dunya kang luwih pait, batine wong malarat, dene ingkang luwih manis, batine wong kang sugih, lamun wong kang luwih lumuh, kang blilu tan weruh sastra, ingkang aran aningali, iku janma ingkang wruh ‘ilmuning Allah.Ing ngendi kang luwih perak, ing dunya kang luwih gelis, ingkang luwih bungahira, iku marmaning Hyang Widdhi, kang amba luwih bumi, yekti pandeleng puniku, landep luwih kang braja, iku nalare wong lantip, ingkang adem luwih toya ati sabar.Luwih atos saking sela, atine wong dangkal pikir, atine wong kang brangasan, panase ngungkuli ngungkuli geni, wong jalu lan wong estri, yekti akeh wadonipun, sanajan wujud lanang, tan weruh tegese estri, kena uga sinebut sasat wanita.Wong urip lan wong palastra, temene akeh kang mati, sanajan wujude gesang, kalamun wong tanpa budi iku prasasat mati, wong sugih lan wong nisteku, mesti akeh kang nista, sanajan sugih mas picis, lamun bodo tanpa budi tanpa nalar.Kena sinebut wong nista, tan duwe pakarti benjing, kalamun ing rahmatu’llah, wong Islam lawan wong kapir, Islam kapir mung lair, yen tan ana anggitipun, menawa datan wikan, pranatanira agami, tetep kapir yektine janma punika.Wong iku nyata pinteran, tan kena den mejanani, Dudulmendut mundur
denira angling, ndika-bedek Gus Nganten cangkriman-kula.Kabeh ingkang sipat gesang, kang ana ing dunya iki,
ing dunya iki, panamung salikur kecap, nora kurang nora luwih, dene sastra kang muni, pan iya amung salikur, kabeh ucaping jalma, kang ana ing dunya iki, leklu klimis iya iku tegesira.Telek neng alu lesungan, yen dicekel yekti amis, salawase durung ana, telek ingkang mambu wangi, Rara Bawuk miyarsi, yen kajawab soalipun, rumasa
pira rasane lamun pinangan.Sun andulu wujudira, adege wolung prakawis, pikukuhe raga tunggal, sipat papat keblat kalih, patbelas ingkang keri, kang loro tutup-tinutup, samya manjer bandera, kekalih pating karingkih, lan badenen, mangretine
Gatoloco saurira, mengko sun-pikire disik, bismi’llah mbade cangkriman, cangkrimane genduk kuwi, isine dunya amung sanga katahipun, ingkang kinarya ngetang, angkane mung sangang iji, ora nana ingkang luwih saking sanga.Sawuse jangkep sadasa, bali marang siji maning, iku tandane mung sanga, isine dunya iki, kabeh mung sanga kuwi, kahanane rupa iku, yektine nem prakara, wijange sawiji-wiji, ireng biru putih kuning ijo abang.Liya iku ora nana, rupa ingkang manca warni iku pada ngemu rasa, dene kabeh kang binukti, ing ‘alam dunya iki, rasane mung ana wolu, legi
ngidul, sipate iku papat, matanira patang iji, lawangane bolongan ana patbelas.Cangkem irung
wak-mami, yen sira ngarani bangga, sabenere ingsun wani, mung iki cangkrimaning-wang, katahe telung prakawis.Badenen ingkang dumunung, tegese wong laki rabi, lan tegese wadon lanang, tegese sajodho kuwi, Gatoloco saurira, ora susah nganggo mikir.Prakara cangkriman iku, tegese wong laki rabi, ingkang aran wadon lanang, ingsun uga wus mangreti, mung remeh gampang kewala, rungokna pambatang-mami.Tegese wong lanang iku, ala kang temenan kuwi iya iku ananingwang, rupane ala ngluwihi, wadon iku tegesira genah panggonane wadi.Wadine wong wadon iku, wujude wujudmu kuwi, sabenere luwih ala, dunung sarta asalneki, acampur kalawan priya, tuduhna akang ala iki.Mula rabi aranipun, wong lanang amengku estri, rahab ngrahabi sadaya, kang ala lawan kang becik, mula lanang aranira, aja nglendot marang estri.Mung iku pambatangingsun, apa bener apa sisip, Lupitwati aturira, pukulun pepunden-mami, saestu
Nrimah kawon sampun teluk, sumanggeng karsa nglampahi, muhung asrah jiwa raga, tan pisan neja gumingsir, ing dunya prapteng delahan, tetep mantep lair batin.Gatoloco Mulang Para GarwaGatoloco sukeng kalbu, gumujeng sarwi mangsuli, tuturira sun-tarima, lan maneh wiwit saiki, sireku kabeh kewala, tetep dadi garwa-mami.
lunga sadela, kudu pamit marang mami.Kajaba kang kadi iku, rungokna pitutur-mami, amurih salametira, aywa
kudu ingkang sarwa manis, dimene rena kang myarsa, aywa nganti den ewani.Yen sira micara saru, utawa demen ngrasani, mring alane liyan janma, sayekti akeh kang sengit, datan seneng malah ewa, sinebut wong kurang budi.Upamane ana tamu, deng enggal sira nemoni, kang sreseh nuli bagekna, linggihane ingkang resik, sireku kang lembah manah, sokur bisa nyugatani.Sanajan tan bisa nyuguh, nanging sumeh ulat manis, tembunge grapyak sumanak, rumaket sajak gresepi, supaya tamune suka, seneng ora gelis mulih.Yen sira semu marengut, kang mradayoh yekti wedi, kinira kalamun ladak, utawa kinira edir, den arani ora lumrah, datan kurmat mring sesami.Watak andap asor iku, wekasane nemu becik, raharja sugih tepungan, kineringan mring sesami, linulutan pawong mitra, akeh ingkang tresna asih.Kang garwa samya tumungkul, sadaya matur wot sari, duh pukulun kasinggihan, wulangipun gurulaki, sliring dawuh-paduka, sayekti kawula-pundi.Tetenger Sajatining Wadon Lan
kang sanyata, apa bener sira estri.Samengko mrih genahipun, manira arsa nontoni, mring prenah tetengerira, wujude ingkang sajati, sireku pada lukara, supaya ceta kaeksi.Para garwa alon matur, duh pukulun kadi pundi, dene paring dawuh lukar, kawula lumuh nglampahi krana saking boten limrah, nalar saru tan prayogi.Gatoloco asru bendu, tuturmu pada ngantepi, mantep lair batinira, mituhu mring gurulaki, kaya paran ing samangkya, tan miturut
denira muwus, saiki katon sajati, wus ceta nyata wanita, tengere wadon kaeksi, warna-warna datan pada, ana gede ana cilik.
weruh, marang sajatining laki, duwekingsun tingalana, becike apa saiki, utawa mengko kewala, sakarepmu sun-turuti.Lamun sira ngajak ngadu, duwekmu lan duwek-mami, manira manut sakarsa, gelem bae ingsun wani, sira ngajak kaping pira, manira saguh ngladeni.Retna Dewi alon matur, pukulun pepunden-mami, prakawis nalar punika, amba tan kapengin uning, dumateng wujuding priya, nuwun gunging pangaksami.Kang awit pamanggih-ulun, kirang prelu angingali, kawula datang mentala, lan malih boten prayogi, pramilane boten susah, paduka paring udani.Gatoloco alon muwus, duh wong ayu merak ati, sumeh semune prasaja, susileng solah respati, wangsalan iki rungokna, wulang mring sira wong manis.Wangsalan Wulang WanodyaPUPUH
dadyan dewekipun, angrusak badan priyanggan sari tala (malam) dadaking ron (talutuh) sun-wastani, nalutuh ‘alam dunya.Kisma rempu (lebu) atmaja Jumiril (Umarmaya), marma estri tan kalebu weca, Nata Prabu ing Tasmiten (Geniyara), kaca kang tanpa ancur (ram), gawe eram
susileng priya, pan kuciweng semu, dekunging sabda tanaga (taklim), gugur parlu (batal) nora batal ing wewadi, wong taklim sapadanya.Gatoloco Pamit Lunga Marang CepekanRetna Dewi matur awot sari, saking dawuh piwulang-paduka, muhung nuwun pangestune, mugi-mugi jinurung, badan-kula bangkit nglampahi, Gatoloco ngandika, duh sira wong ayu, ayune ayu temenan, aywa kaget ingsun lilanana pamit, saiki ingsun lunga.Krana prelu kangen arsa tilik, anak murid ing pondok Cepekan, besuk bali mrene maneh. sira keri rahayu, Gatoloco mangkat pribadi, ing marga tan winarna, kacarita sampun, dumugi pondok Cepekan, para murid dupi miyat ingkang prapti, sukeng tyas kanti kurmat.Gatoloco Jumeneng
Banjure Soal-jawabing ‘IlmuNugrahaning budi iku, saurana tri prakawis, cipta ning kang kaping pisan, panggraita kaping kalih, sang panyipta kaping tiga, kanugrahaning roh kuwi.Saurana iku telu, ana dene ingkang dingin, urip tan kalawan nyawa, ingkang kaping kalih kuwi, ora angen-angen liyan, Allah kewala kaping tri.Tan ana woworanipun, ingkang wahdati’lmujudi, nugrahan sakarat pira, saurana tri prakawis, kang dingin adepanira, idep ingkang kaping kalih.Madep ingkang kaping telu, lamun sira den takoni, nugrahaning iman pira, saurana tri prakawis, sokur ingkang kaping pisan, tawakal ingkang ping kalih.Sabar ingkang kaping telu, pira nugrahaning tohid, saurana dwi prakara, krana tetep ingkang dingin, wedi kaping kalihira, nugrahan ma’rifat jati.Sira sumaura gupuh, iku namun saprakawis, ana ing kahananira, anenggih karsa: rasaning, rasa wisesa prayoga, martabate kramat kuwi.Mangretine ana telu,
den takoni, katahe namung satunggal, iya iku roh idlafi, mung sawiji marganira, tegese urip puniki.Ora nana urip telu, ingkang mesti mung sawiji, lamun sira tinakonan, endi Allah ing saiki, iku nuli saurana, sapa ingkang ngucap kuwi.Aja ta sireku umyung, yen sira dudu Hyang Widdhi, yektine ingkang den ucap, kang ngucap tan liyan Widdhi, nanging kudu kawruhanana, ing panarima sayekti.Ana ingkang nrima iku, kaja toya lawan siti, lawan ingkang kaya udan, apa dene kaya wesi, kalawan kaya samudra ingkang kaya lemah warih.Den rumesep tegesipun, ora pegat kang rohani, tegese kang kaja udan, datan pegat tingalneki, ana maneh kaja
ingkang upama samudra, pituduh ingkang prayogi.Puniku mestine antuk, ing ujar sakecap
ora nana tingal kalih, ora nana ucap tiga, dadi sampurna salating, weruh paraning sembahyang, weruh paraning ngabekti.Nyata bener ora kusut, lan weruh paraning osik, weruh paraning nengira, weruh paraning miyarsi, weruh paraning pangucap, weruh paran ngadeg linggih.Lan weruh paraning turu, weruh paranira tangi, weruh paraning memangan, weruh paran nginum warih, weruh paran ambebuwang, weruh paran sene nenggih.Weruh parang seneng nepsu, weruh paraning prihatin, weruh paran ngidul ngetan, mangalor mangulon kuwi, weruh paraning mangandap, weruh paraning manginggil.Weruh paran tengah iku, weruh paranira pinggir, weruh paraning palastra, weruh paranira urip, weruh kabeh kang gumelar, kang gumreget kang
wis weruh, kekerana ingkang werit, aywa umyung pagerana, aywa sembarangan kuwi, nganggo duga kira-kira, aywa dumeh bisa angling.Lan maneh aywa kawetu, mring wong ahli syara’ nenggih, yen maido temah kopar, karana rerasan iki, ora amicara syara’, amung sajatining ‘ilmi.Ingkang renteng ingkang racut, tan ana kaetang malih, caritane soal ika, pada anggiten ing batin, dadi wijange sadaya, sira ingkang ahli budi.*****Ingkang kepengin ngersakaken Serat Gatoloco, sumangga dipun copy lan mugi-mugi sageta manfaat kagem bebrayan sedaya.Nuwun.—————————————————————————————————
Jawa ngoko;Babon asli tinggalane KRT Tandhanagara, Surakarta;Cap-capan ingkang kaping sekawan, 1959;Toko Buku “Sadu-Budi” Sala.* * *BEBUKASinarkara sarjunireng galih, myat
ingembun pinusthi ing cipta, sumungkem lair batine, tan etung lebur luluh, pangesthine ing awal
auliya.Angawruhi sasmiteng Hyang Widdhi, pan biyasa mituhu susetya, mring dhawuh weling gurune, kedah medharken kawruh, karya suka pireneng jalmi, mring sagung ahli sastra, tuladhaning kawruh, kyai Kalamwadi ngarang, sinung aran
wuku Wukir sangkalanira ing warsi: wuk guna ngesthi Nata [taun Jawa 1830].DARMAGANDHULIng sawijining dina Darmagandhul matur marang Kalamwadi mangkene “Mau-maune kêpriye dene wong Jawa kok banjur padha ninggal agama Buddha salin agama Islam?”Wangsulane Ki Kalamwadi: “Aku dhewe iya ora pati ngrêti, nanging aku tau dikandhani guruku, ing mangka guruku kuwi iya kêna dipracaya, nyaritakake purwane wong Jawa padha ninggal agama Buddha banjur salin agama Rasul”.Ature Darmagandhul: “Banjur kapriye dongengane?”Ki Kalamwadi banjur ngandika maneh: “Bab iki satêmêne iya prêlu dikandhakake, supaya wong kang ora ngrêti mula-bukane karêben ngrêti”.Ing jaman kuna nagara Majapahit iku jênênge nagara Majalêngka, dene ênggone jênêng Majapahit iku, mung kanggo pasêmon, nanging kang durung ngrêti dêdongengane iya Majapahit iku jênêng sakawit. (1)Ing nagara Majalêngka kang jumênêng Nata wêkasan jêjuluk Prabu Brawijaya.Ing wêktu iku, Sang Prabu lagi kalimput panggalihe, Sang Prabu krama oleh Putri Cêmpa, (2) ing mangka Putri Cêmpa mau agamane Islam, sajrone lagi sih-sinihan, Sang Rêtna tansah matur marang Sang Nata, bab luruhe agama Islam, sabên marak, ora ana maneh kang diaturake, kajaba mung mulyakake agama Islam, nganti njalari katariking panggalihe Sang Prabu marang agama Islam mau.
Ing kono banjur akeh para ngulama saka sabrang kang padha têka, para ngulama lan para maulana iku padhamarêk sang Prabu ing Majalêngka, sarta padha nyuwun dhêdhukuh ing pasisir. Panyuwunan mangkono mau uga diparêngake dening Sang Nata. Suwe-suwe pangidhêp mangkono mau saya ngrêbda, wong Jawa banjur akeh bangêt kang padha agama Islam.Sayid Kramat dadi gurune wong-wong kang wis ngrasuk agama Islam kabeh, dene panggonane ana ing Benang (4) bawah Tuban. Sayid Kramat iku maulana saka ing ‘Arab têdhake Kanjêng Nabi Rasulu’llah, mula bisa dadi gurune wong Islam. Akeh wong Jawa kang padha kelu maguru marang Sayid Kramat. Wong Jawa ing pasisir lor sapangulon sapangetan padha ninggal agamane Buddha, banjur ngrasuk agama Rasul. Ing Balambangan sapangulon nganti tumêka ing Bantên, wonge uga padha kelu rêmbuge Sayid Kramat.Mangka agama Buddha iku ana ing tanah Jawa wis kêlakon urip nganti sewu taun, dene wong-wonge padha manêmbah marang Budi Hawa. Budi iku Dzate Hyang Widdhi, Hawa iku karêping hati, manusa ora bisa apa-apa, bisane mung sadarma nglakoni, budi kang ngobahake.Sang Prabu Brawijaya kagungan
dadi Bupati ing Dêmak, madanani para bupati urut pasisir Dêmak sapangulon, sarta Babah Patah dipalakramakake oleh ing Ngampelgadhing, kabênêr wayahe kiyai Agêng Ngampel. Barêng wis sawatara masa, banjur boyong marang Dêmak, ana ing desa Bintara, sarta sarehne Babah Patah nalika ana ing Palembang agamane wis Islam, anane ing Dêmak didhawuhi nglêstarekake agamane, dene Raden Kusen ing nalika iku jinunjung dadi Adipati ana ing Têrung (5), pinaringan nama sarta sêsêbutan Raden Arya Pêcattandha.Suwening suwe sarak Rasul saya ngrêbda, para ngulama padha nyuwun pangkat sarta padha duwe sêsêbutan Sunan, Sunan iku têgêse budi, uwite kawruh kaelingan kang bêcik lan kang ala, yen wohe budi ngrêti marang kaelingan bêcik, iku wajib sinuwunan kawruhe ngelmu lair batin.Ing wêktu iku para ngulama budine bêcik-bêcik, durung padha duwe karêp kang cidra, isih padha cêgah dhahar sarta cêgah sare. sang Prabu Brawijaya kagungan panggalih, para ngulama sarake Buddha, kok nganggo sêsêbutan Sunan, lakune isih padha cêgah mangan, cêgah turu. Yen sarak rasul, sirik cêgah mangan turu, mung nuruti rasaning lesan lan awak. Yen cêgah mangan rusak, Prabu Brawijaya uga banjur paring idi. Suwe-suwe agama Rasul saya sumêbar. Ing wêktu iku ana nalar kang aneh, ora kêna dikawruhi sarana netra karna sarta lesan, wêtune saka engêtan, jroning utêk iku yen diwarahi budi nyambut gawe, kang maca lan kang krungu nganggêp têmên lan ora, iya kudu ditimbang ing sabênêre, saiki isih ana wujuding patilasane, isih kêna dinyatakake, mula saka pangiraku iya nyata.Dhek nalika samana Sunan Benang sumêdya tindak marang Kadhiri, kang ndherekake mung sakabat loro.
sakabate loro padha nyabrang, satêkane wetan kali banjur niti-niti agamane wong kono apa wis Islam, apa isih agama Budi. Ature Ki Bandar wong ing kono agamane Kalang, sarak Buddha mung sawatara, dene kang agama Rasul lagi bribik-bribik, wong ing kono akeh padha agama Kalang, mulyakake Bandung Bandawasa. Bandung dianggêp Nabine, yen pinuji dina Riyadi, wong-wong padha bêbarêngan mangan enak, padha sênêng-sênêng ana ing omah. Sunan Benang ngandika: “Yen ngono wong kene kabeh padha agama Gêdhah, Gêdhah iku ora irêng ora putih, tanah kene patut diarani Kutha Gêdhah”.Ki Bandar matur: “Dhawuh pangandika panjênêngan, kula ingkang nêkseni”. Tanah saloring kutha kadhiri banjur jênêng Kutha Gêdhah, nganti têkane saiki isih karan Kutha Gêdhah, nanging kang mangkono mau arang kang padha ngrêti mula-bukane.Sunan Benang ngandika marang sakabate: “Kowe goleka banyu imbon mênyang padesan, kali iki isih banjir, banyune isih buthêk, yen diombe nglarani wêtêng, lan maneh iki wancine luhur, aku arêp wudhu, arêp salat”.Sakabate siji banjur lunga mênyang padesan arêp golek banyu, têkan ing desa Pathuk ana omah katone suwung ora ana wonge lanang, kang ana mung bocah prawan siji, wajah lagi arêp mêpêg birahi, ing wêktu iku lagi nênun. Sakabat têka sarta alon calathune: “mBok Nganten, kula nêdha toya imbon bêning rêsik”. mBok Prawan kaget krungu swarane wong lanang, barêng noleh wêruh lanang sajak kaya santri, MBok Prawan salah cipta, pangrasane wong lanang arêp njêjawat, mêjanani marang dheweke, mula ênggone mangsuli nganggo têmbung saru: “nDika mêntas liwat kali têka ngangge ngarani njaluk banyu imbon, ngriki botên entên carane wong ngimbu banyu, kajaba
tuwa, barêng kêna dayaning pangandika mau, ing sanalika kali Brantas iline dadi cilik, iline banyu kang gêdhe nyimpang nrabas desa alas sawah lan patêgalan, akeh desa kang padha rusak, awit katrajang ilining banyu kali kang ngalih iline, kali kang maune iline gêdhe sanalika dadi asat. Nganti tumêka saprene tanah Gêdhah iku larang banyu, jaka lan prawane iya nganti kasep ênggone omah-omah. Sunan Benang têrus tindak mênyang Kadhiri.Ing wêktu iki ana dhêmit jênênge Nyai Plêncing, iya iku dhêmit ing sumur Tanjungtani, tansah digubêl anak putune, padha wadul yen ana wong arane Sunan Benang, gawene nyikara marang para lêlêmbut, ngêndêl-êndêlake kaprawirane, kali kang saka Kadhiri disotake banjur asat sanalika, iline banjur salin dalan kang dudu mêsthine, mula akeh desa, alas, sawah sarta patêgalan, kang padha
wong ing kono, lanang wadon ngantiya kasep ênggone omah-omah, sarta kono disotake larang banyu sarta diêlih jênênge tanah aran Kutha Gêdhah, Sunan Benang dhêmêne salah gawe. Anak putune Nyai Plêncing padha ngajak
Sumbre, dene para lêlêmbut kang pirang-pirang ewu mau padha ora ngaton, kiyai Sumbre banjur ngadêg ana ing têngah dalan sangisoring wit sambi, ngadhang lakune Sunan Benang kang saka êlor.Ora antara suwe
uga Sunan Benang uga ora bêtah cêdhak karo kiyai Sumbre, amarga kaya dene cêdhak mawa, kiyai Sumbre mangkono uga.Sakabat loro kang maune padha sumaput, banjur padha katisên, amarga kêna daya prabawane kiyai Sumbre.Sunan Benang andangu marang kiyai Sumbre: “Buta Locaya! kowe kok mêthukake lakuku, sarta nganggo jênêng Sumbre, kowe apa padha slamêt?”.Buta Locaya kaget bangêt dene Sunan Benang ngrêtos jênênge dheweke, dadi dheweke kawanguran karêpe, wusana banjur matur marang Sunan Benang: “Kados pundi dene paduka sagêd mangrêtos manawi kula punika Buta Locaya?”.Sunan Benang ngandika: “Aku ora kasamaran, aku ngrêti yen kowe ratuning dhêmit Kadhiri, jênêngmu Buta Locaya.”.Kiyai Sumbre matur marang Sunan Benang: “Paduka punika tiyang punapa, dene mangangge pating gêdhabyah, dede pangagêm Jawi. Kados wangun walang kadung?”.Sunan Benang ngandika maneh: “Aku
Kadhiri, pêrlu nonton patilasan kadhatone Sang Prabu Jayabaya, iku prênahe ana ing ngêndi?”.Buta Locaya banjur matur: “Wetan punika wastanipun dhusun Mênang (9), sadaya patilasan sampun sami sirna, kraton sarta pasanggrahanipun inggih sampun botên wontên, kraton utawi patamanan Bagendhawati ingkang kagungan Ni Mas Ratu Pagêdhongan inggih sampun
susahipun tiyang ingkang sami kêbênan, lepen Kadhiri ngalih panggenan mili nrajang dhusun, wana, sabin, pintên-pintên sami risak, ngriki paduka-sotakên, sêlaminipun awis toya, lepenipun asat, paduka sikara botên surup, nyikara tanpa prakara”.Sunan Benang ngandika: “Mula ing kene tak-êlih jênêng Kutha Gêdhah, amarga wonge kene agamane ora irêng ora putih, têtêpe agama biru, sabab agama Kalang, mula tak-sotake larang banyu, aku njaluk banyu ora oleh, mula kaline banjur tak-êlih iline, kene kabeh tak sotake larang banyu, dene ênggonku ngêsotake prawan tuwa jaka tuwa, amarga kang tak jaluki banyu ora oleh iku, prawan baleg.”.Buta Locaya matur maneh: “Punika namanipun botên timbang kaliyan sot panjênêngan, botên sapintên lêpatipun, tur namung tiyang satunggal ingkang lêpat, nanging ingkang susah kok tiyang kathah sangêt, botên timbang kaliyan kukumipun, paduka punika namanipun damêl mlaratipun tiyang kathah, saupami konjuk Ingkang Kagungan Nagari, paduka inggih dipunukum mlarat ingkang langkung awrat, amargi ngrisakakên tanah, lah sapunika mugi panjênêngan-sotakên wangsulipun malih, ing ngriki sagêda mirah toya malih, sagêd dados asil panggêsangan laki rabi taksih alit lajêng mêncarakên titahipun Hyang Manon. Panjênêngan sanes Narendra têka ngarubiru agami, punika namanipun tiyang dahwen”.Sunan Benang ngandika: “Sanadyan kok-aturake Ratu Majalêngka aku ora wêdi”.Buta Locaya barêng krungu têmbung ora wêdi marang Ratu Majalêngka banjur mêtu nêpsune, calathune sêngol: “Rêmbag paduka niki dede rêmbage wong ahli praja, patute rêmbage tiyang entên ing bambon, ngêndêlake dumeh tiyang digdaya, mbok
luhur. Paduka niksa wong tanpa dosa, nggih niki margi paduka cilaka, tandhane paduka sapunika sampun jasa naraka jahanam, yen sampun dados, lajêng paduka-ênggeni piyambak, siram salêbêting kawah wedang ingkang umob mumpal-mumpal. Kula niki bangsaning lêlêmbut, sanes alam kaliyan manusa, ewadene kula taksih engêt dhatêng wilujêngipun manusa. Inggih sampun ta, sapunika sadaya ingkang risak kula-aturi mangsulakên malih, lepen ingkang asat lan panggenan ingkang sami katrajang toya kula-aturi mangsulakên kados sawaunipun, manawi panjênêngan botên karsa mangsulakên, sadaya manusa Jawi ingkang Islam badhe sami kula-têluh kajêngipun pêjah sadaya, kula tamtu nyuwun bantu wadya bala dhatêng Kanjêng Ratu Ayu Anginangin ingkang wontên samodra kidul”.Sunan Benang barêng mirêng nêpsune Buta Locaya rumaos lupute, dene gawe kasusahan warna-warna, nyikara wong kang ora dosa, mula banjur ngandika: “Buta Locaya! aku iki bangsa Sunan, ora kêna mbaleni caturku kang wus kawêtu, besuk yen wus limang atus taun, kali iki bisa
“Inggih kaot punapa, ngriku Sunan, kula Ratu”.Sunan Benang ngandika: “Woh trênggulun iki tak-jênêngake kênthos, dadiya pangeling-eling
kênthos, awit saka sabdane Sunan Benang, iku pituture Raden Budi Sukardi, guruku”.Sunan Benang banjur tindak mangalor, barêng wis wanci asar, kêrsane arêp salat, sajabane desa kono ana sumur nanging ora ana timbane, sumure banjur digolingake, dene Sunan Benang sawise, nuli sagêd mundhut banyu kagêm wudhu banjur salat.Ki Kalamwadi ngandika: “Katêlah nganti saprene
kaki, ubênge bangkekane 10 kaki, saupama diêlih saka panggonane, yen dijunjung wong wolung atus ora kangkat, kajaba yen nganggo piranti, baune têngên rêca mau disêmpal dening Sunan Benang, bathuke dikrowak.Buta Locaya wêruh yen Sunan Benang ngrusak rêca, dheweke nêpsu maneh, calathune: “Panjênêngan nyata tiyang dahwen, rêca buta bêcik-bêcik dirusak tanpa prakara, saniki awon warnine, ing mangka punika yasanipun Sang Prabu Jayabaya, lah asilipun punapa panjênêngan ngrisak rêca?”Pangandikane Sunan Benang: “Mulane rêca iki tak-rusak, supaya aja dipundhi-pundhi dening wong akeh, aja tansah disajeni dikutugi, yen wong muji brahala iku jênênge kapir kupur lair batine kêsasar.”Buta Locaya calathu maneh: “Wong Jawa rak sampun ngrêtos, yen punika rêca sela, botên gadhah daya, botên kuwasa, sanes Hyang Latawalhujwa, mila sami dipunladosi, dipunkutugi, dipunsajeni, supados para lêlêmbut sampun sami manggen wontên ing siti utawi kajêng, amargi siti utawi kajêng punika wontên asilipun, dados têdhanipun manusa, mila para lêlêmbut sami dipunsukani panggenan wontên ing rêca, panjênêngan-tundhung dhatêng pundi? Sampun jamakipun brêkasakan manggen ing guwa, wontên ing rêca, sarta nêdha ganda wangi, dhêmit manawi nêdha ganda wangi badanipun kraos sumyah, langkung sênêng malih manawi manggen wontên ing rêca wêtah ing panggenan ingkang sêpi edhum utawi wontên ngandhap kajêng ingkang agêng, sampun sami ngraos yen alamipun dhêmit punika sanes kalayan alamipun manusa, manggen wontên ing rêca têka panjênêngan-sikara, dados panjênêngan punika têtêp tiyang jail gêndhak sikara siya-siya dhatêng sasamining tumitah, makluking Pangeran. Aluwung manusa Jawa ngurmati wujud rêca ingkang pantês simpên budi nyawa, wangsul tiyang bangsa ‘Arab sami sojah Ka’batu’llah, wujude nggih tugu sela, punika inggih langkung sasar”.Pangandikane Sunan Benang: Ka’batu’llah iku kang jasa Kangjêng Nabi Ibrahim, ing kono pusêring bumi, didelehi tugu watu disujudi wong akeh, sing sapa sujud marang Ka’batu’llah, Gusti Allah paring pangapura lupute kabeh salawase urip ana ing ‘alam pangumbaran”.Buta Locaya mangsuli karo nêpsu: “Tandhane napa yen angsal sihe Pangeran, angsal pangapuntên sadaya kalêpatanipun, punapa sampun angsal saking Pangeran Kang Maha Agung tapak asta mawi cap abrit?Sunan Benang ngandika maneh:
kemawon sampun korup, sasar nyêmbah tugu sela, manawi sampun nrimah nêmbah curi, prayogi dhatêng rêdi Kêlut kathah sela agêng-agêng yasanipun Pangeran, sami maujud piyambak saking sabda kun, punika wajib dipunsujudi. Saking dhawuhipun Ingkang Maha Kuwaos, manusa sadaya kêdah sumêrêp ing Batu’llahipun, badanipun manusa punika Baitu’llah ingkang sayêktos, sayêktos yen yasanipun Ingkang Maha Kuwaos, punika kêdah dipunrêksa, sintên sumêrêp asalipun badanipun, sumêrêp budi hawanipun, inggih punika ingkang kenging kangge tuladha. Sanadyan rintên dalu nglampahi salat, manawi panggenanipun raga pêtêng, kawruhipun sasar-susur, sasar nêmbah tugu sela, tugu damêlan Nabi, Nabi punika rak inggih manusa kêkasihipun Gusti Allah, ta, pinaringan wahyu nyata pintêr sugih engêtan, sidik paningalipun têrus, sumêrêpcipta sasmita ingkang dereng kalampahan. Dene ingkang yasa rêca punika Prabu Jayabaya, inggih kêkasihipun Ingkang Kuwaos, pinaringan wahyu mulya, inggih pintêr sugih engêtan sidik paningalipun têrus, sumêrêp saderengipun kalampahan, paduka pathokan tulis, tiyang Jawi pathokan sastra, bêtuwah saking lêluhuripun. sami-sami nyungkêmi kabar, aluwung nyungkêmi kabar sastra saking lêluhuripun piyambak, ingkang patilasanipun taksih kenging dipuntingali. Tiyang nyungkêmi kabar ‘Arab, dereng ngrêtos kawontênanipun ngrika, punapa dora punapa yêktos,
sitinipun panas, awis toya, tanêm-tanêm tuwuh botên sagêd mêdal, bênteripun bantêr awis jawah, manawi tiyang ingkang ahli nalar, mastani Mêkah punika nagari cilaka, malah kathah tiyang sade tinumbas tiyang, kangge rencang tumbasan. Panjênêngan tiyang duraka, kula-aturi kesah saking ngriki, nagari Jawi ngriki nagari suci lan mulya, asrêp lan bênteripun cêkapan, tanah pasir mirah toya, punapa ingkang dipuntanêm sagêd tuwuh, tiyangipun jalêr bagus, wanitanipun ayu, madya luwês wicaranipun. Rêmbag panjênêngan badhe priksa pusêring jagad, inggih ing ngriki ingkang kula-linggihi punika, sapunika panjênêngan ukur, manawi kula lêpat panjênêngan jotos. Rêmbag panjênêngan punika mblasar, tandha kirang nalar, kirang nêdha kawruh budi, rêmên niksa ing sanes. Ingkang yasa rêca punika Maha Prabu Jayabaya, digdayanipun ngungkuli panjênêngan, panjênêngan punapa sagêd ngêpal lampahing jaman? Sampun ta, kula aturi kesah kemawon saking ngriki, manawi botên purun kesah sapunika, badhe kula undhangakên adhi kula ingkang wontên ing rêdi Kêlut, panjênêngan kula-kroyok punapa sagêd mênang, lajêng kula bêkta mlêbêt dhatêng kawahipun rêdi Kêlut, panjênêngan punapa botên badhe susah, punapa panjênêngan kêpengin manggen ing sela kados kula? Mangga dhatêng Selabale, dados murid kula!”.Sunan
sabab aku kêcelung nalar lan kêledhung rêmbag, dadiya pasêksen yen aku padu lan ratu dhêmit, kalah kawruh kalah nalar”.Mula katêlah nganti tumêka
Locaya mangsuli karo nêpsu: “Inggih sampun, panjênêngan enggala kesah, wontên ing ngriki mindhak damêl sangar, manawi kadangon wontên ing ngriki mindhak damêl susah, murugakên awis wos, nambahi bênter, nyudakakên toya”.Sunan Benang banjur tindak, dene Buta Locaya sawadya-balane uga banjur mulih. Gênti kang cinarita, nagari ing Majalêngka, anuju sawijining dina, Sang Prabu Brawijaya miyos sinewaka, diadhêp Patih sarta para wadya bala, Patih matur, yen mêntas nampani layang saka Tumênggung
layang mau unine mangkene: “Wontên ler-kilen Kadhiri, pintên-pintên dhusun sami karisakan, anggenipun makatên wau, saking kenging sabdanipun ngulama saking ‘Arab, namanipun Sunan Benang.Sang Prabu mirêng ature Patih bangêt dukane, Patih banjur diutus mênyang Kêrtasana, niti-priksa ing kono kabeh, kahanane wonge sarta asile bumi kang katrajang banyu kapriye? Sarta didhawuhi nimbali Sunan Benang.Gêlising carita, Patih sawise niti-priksa, banjur ngaturake kahanane kabeh, dene duta kang diutus mênyang Tuban uga wis têka, matur yen ora oleh gawe, amarga Sunan Benang lunga ora karuhan parane.Sang Prabu midhangêt ature para wadya banjur duka, paring pangandika yen ngulama saka ‘Arab pada ora lamba atine. Sang Prabu banjur dhawuh marang Patih, wong ‘Arab kang ana ing tanah Jawa padha didhawuhi lunga, amarga gawe ribêding nagara, mung ing Dêmak lang Ngampelgadhing kang kêparêng ana ing tanah Jawa, nglêstarekake agamane, liyane loro iku didhawuhi ngulihake mênyang asale, dene yen padha ora gêlêm lunga didhawuhi ngrampungi bae. Ature Patih: “Gusti! lêrês dhawuh paduka punika, amargi ngulama Giripura sampun tigang taun botên sowan utawi botên ngaturakên bulubêkti, mênggah sêdyanipun badhe rêraton piyambak, botên ngrumaosi nêdha ngombe wontên tanah Jawi, dene namanipun santri Giri anglangkungi asma paduka, pêparabipun Sunan ‘Aênalyakin, punika nama ing têmbung ‘Arab, mênggah têgêsipun Sunan punika budi, têgêsipun Aenal punika ma’rifat, têgêsipun Yakin punika wikan, sumêrêp piyambak, dados nama tingal ingkang têrus, suraosipun ing têmbung Jawi nama Prabu Satmata, punika asma luhur ingkang makatên punika ngirib-irib tingalipun Kang Maha Kuwasa, mariksa botên kasamaran, ing alam donya botên wontên kalih ingkang asma Sang Prabu Satmata, kajawi namung Bathara Wisnu nalika jumênêng Nata wontên ing nagari Mêdhang-Kasapta. Sang Prabu midhangêt ature Patih, banjur dhawuh nglurugi pêrang mênyang Giri, Patih budhal ngirid wadya-bala prajurit, nglurug mênyang Giri. Patih sawadya-balane satêkane ing Giri banjur campuh pêrang. Wong ing Giri geger, ora kuwat nanggulangi pangamuke wadya Majapahit. Sunan Giri mlayu mênyang Benang, golek kêkuwatan, sawise oleh bêbantu, banjur pêrang maneh mungsuh wong Majalêngka, pêrange rame bangêt, ing wêktu iku tanah jawa wis meh saparo kang padha ngrasuk agama Islam, wong-wong ing Pasisir lor wis padha agama Islam, dene kang kidul isih têtêp nganggo agama Buddha. Sunan Benang wis ngrumasani kaluputane, ênggone ora sowan mênyang Majalêngka, mula banjur lunga karo Sunan Giri mênyang Dêmak, satêkane ing Dêmak, banjur ngêbang marang Adipati Dêmak, diajak nglurug mênyang Majalêngka, pangandikane Sunan Benang marang Adipati Dêmak: “Wêruha yen saiki wis têkan masa rusake Kraton Majalêngka, umure wis satus têlu taun, saka panawangku, kang kuwat dadi Ratu tanah Jawa, sumilih Kaprabon Nata, mung kowe, rêmbugku rusakên Kraton Majalêngka, nanging kang sarana alus, aja nganti ngêtarani, sowana besuk Garêbêg Mulud, nanging rumantiya sikêping pêrang: 1. gaweya samudana, 2. dhawuhana balamu para Sunan kabeh lan
dunya. Inggih sanadyan Buddha punapa kapir, tiyang punika bapa inggih kêdah dipunhurmati, punapa malih dereng wontên lêpatipun dhatêng kula”.Sunan Benang ngandika mêneh: “Sanadyan mungsuh bapa lan ratu, ora ana alane, amarga iku wong kapir, ngrusak kapir Buddha kawak: kang kok-têmu ganjaran swarga. Eyangmu kuwi santri mêri, gundhul bêntul butêng tanpa nalar, patute mung dadi godhogan, sapira kawruhe Ngampelgadhing, bocah kalairan Cêmpa, masa padhaa karo aku Sayid Kramat, Sunan Benang kang wis dipuji wong sabumi ‘alam, têdhak Rasul panutaning wong Islam kabeh. Kowe mungsuh bapakmu Nata, sanadyan dosa pisan, mung karo wong siji, tur ratu kapir, nanging yen bapakmu kalah, wong satanah Jawa padha Islam kabeh. Kang mangkono iku, sapira mungguh kauntunganmu nugrahaning Pangeran tikêl kaping êmbuh, sihing Hyang Kang Maha Kuwasa kang dhawuh marang kowe. Satêmêne ramanira iku siya-siya marang sira, tandhane sira diparingi jênêng Babah, iku ora prayoga, têgêse Babah iku saru bangêt, iya iku: bae mati bae urip, wiji jawa digawa Putri Cina, mula ibumu diparingake Arya
marang Majalêngka. Sumbare Patih, yen aku kacandhak arêp dikuciri lan dikon ngêdusi asu, akeh bangsa Cina kang padha têka ana ing tanah Jawa, ana ing Giri padha tak-Islamake awit kang muni ing kitabku, yen ngislamake wong kapir, besuk ganjarane swarga, mula akeh bangsa Cina kang padha tak- Islamake, tak-anggêp kulawarga. Dene têkaku mrene ini ngungsi urip mênyang kowe, aku wêdi marang Patih Majalêngka, lan ramanira sêngit bangêt marang santri kang muji dhikir, ênggone ngarani jare lara ayan esuk lan sore, yen kowe ora ngukuhi, mêsthi rusak agama Mukhammad Nabi”.Wangsulane Sang Adipati Dêmak: “Anggenipun nglurugi punika lêrês, tiyang rêraton, botên ngrumaosi yen kêdah manut prentahing Ratu ingkang mbawahakên, sampun wajibipun dipunlurugi, dipunukum pêjah, awit panjênêngan botên ngrumaosi dhahar ngunjuk wontên in tanah Jawi”.Sunan Benang ngandika maneh: “Yen ora kok-rêbut dina iki, kowe ngênteni surude bapakmu, kaprabone bapakmu wis mêsthi ora bakal tiba kowe, mêsthi dipasrahake marang Adipati Pranaraga, amarga iku putrane kang tuwa, utawa dipasrahake marang putra mantu, iya iku Ki Andayaningrat ing Pêngging, kowe anak nom, ora wajib jumênêng Nata, mumpung iki ana lawang mênga, Giri kang dadi jalarane ngrusak Majalêngka, nadyan mati, mungsuh wong kapir, mati sabilu’llah, patine slamêt nampani swarga mulya, wis wajibe wong Islam mati dening wong kapir, saka ênggone nyungkêmi agamane, karo wis wajibe wong urip golek kamuktening dunya, golek darajat kang unggul dhewe, yen wong urip ora wêruh marang uripe, iku
malah diwenehi lêpiyan carita Nabi, kang gêlêm ngrusak bapa kapir, iku padha nêmu rahayu.Adipati Dêmak matur: “Manawi karsa panjênêngan makatên, kula namung sadarmi nglampahi dhawuh, panjênêngan ingkang mbotohi”.Sunan Benang ngandika maneh: “Iya mangkono iku kang tak karêpake, saiki kowe wis gêlêm tak botohi, lah saiki uga kowe kirima layang marang adhimu Adipati Têrung, ananging têmbungmu kang rêmit sarta alus, adhimu antêpên, apa abot Sang Nata, apa abot sadulur tuwa kang tunggal agama. Yen adhimu wis rujuk adêgmu Nata, gampang bangêt rusaking Majalêngka. Majapahit sapa kang diêndêlake yen Kusen mbalik, Si gugur isih cilik, masa ndadak waniya, Patihe wis tuwa, dithothok bae mati, mêsthi ora bisa nadhahi yudamu”. Adipati Dêmak banjur kirim layang marang Têrung, ora suwe utusan bali, wis tinampan wangsulane Sang Adipati Têrung, saguh ambiyantu pêrang, layang banjur katur Sunan Benang, ndadekake sukaning panggalih, Sunan Benang banjur ngandika marang Adipati Dêmak, supaya Sang Adipati
Sunan Giri ora melu mênyang Majapahit, pawadane sarehne wis sêpuh, mung arêp salat ana ing masjid bae, lan paring idi rahayuning laku, dadi mung
padha ambiyantu anggone arêp mbêdhah Majapahit. Babah Patah anggone nggawa bala têlung lêksa miranti sapraboting pêrang, mungguh kature Sang Prabu amborongake kiyai Patih. Layang kang saka Pathi mau katitimasan tanggal kaping 3 sasi Mulud taun Jimakir 1303, masa Kasanga Wuku Prangbakat. Kiyai Patih sawise maos layang, njêtung atine, sarta kêrot, gêrêng-gêrêng, gedheg-gedheg, bangêt pangungune, banjur tumênga ing tawang karo nyêbut marang Dewa kang Linuwih, bangêt gumune mênyang wong Islam, dene ora padha ngrêti mênyang kabêcikane Sang Prabu, malah padha gawe ala. Kyai Patih banjur matur Sang Prabu, ngaturake surasane layang mau.Sang Prabu Brawijaya midhangêt ature Patih kaget bangêt panggalihe, njêgrêg kaya tugu, nganti suwe ora ngandika, jroning panggalih ngungun bangêt marang putrane sarta para Sunan, dene padha duwe sêdya kang mangkono, padha diparingi pangkat, wêkasane malah padha gawe buwana balik, kolu ngrusak Majapahit. Sang Prabu nganti ora bisa manggalih apa mungguh kang dadi sababe, dene putrane lan para ngulama têka arêp ngrusak karaton, digoleki nalar-nalare tansah wudhar, lair batin ora tinêmu ing nalar, dene kok padha duwe pikir ala. Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt, sungkawane ratu Gêdhe kang linuwih, sinêmonan dening Dewa, kaya dene atining kêbo êntek dimangsa ing tumaning kinjir. Sang Prabu banjur andangu marang Patih, apa ta mungguh kang dadi sababe, dene putrane lan para ngulama apa dene para Bupati kolu ngrusak Majapahit, ora padha ngelingi marang kabêcikan.Ature Patih, mratelakake yen uga ora mangêrti, amarga adoh karo nalare, wong dibêciki kok padha malês ala, lumrahe mêsthi, padha malês bêcik. Ki Patih uga mung gumun, dene wong Islam pikire kok padha ora bêcik, dibêciki walêse kok padha ala.Sang Prabu banjur ngandika marang patih, bab anane lêlakon kaya mangkono iku amarga saka lêpate sang nata piyambak, dene nggêgampang marang agama kang wis kanggo turun-tumurun, sarta ênggone kêgiwang marang
Benang uga karsa.Para prajurit Dêmak banjur padha mlêbu mênyang kadhaton, ana ing kono pada njarah rayah nganti rêsik, wong kampung ora ana kang wani nglawan. Raden Gugur isih timur lolos piyambak. Adipati Têrung banjur mlêbu mênyang jêro pura, ngobongi buku-buku bêtuwah Buddha padha diobongi kabeh, wadya sajroning pura padha bubar, beteng ing Bangsal wis dijaga wong Têrung. Wong Majapahit kang ora gêlêm têluk banjur ngungsi mênyang gunung lan alas-alas, dene kang padha gêlêm têluk, banjur dikumpulake karo wong Islam, padha dikon nyêbut asmaning Allah. Layone para putra santana lan nayaka
Patih ing Majapahit lan matur yen panjênêngane wis madêg Nata mêngku tanah Jawa, dene jêjuluke: Senapati Jimbun, sarta Panêmbahan Palembang, ênggone sowan mênyang Ngampel iku, prêlu nyuwun idi, têtêpa jumênêng Nata nganti run-tumurun aja ana kang nyêlani.Nyai Agêng Ngampel sawise mirêng ature Prabu Jimbun, banjur muwun sarta ngrangkul Sang
ing batos karaos-raos, mangkene pangudaraosing panggalih: “Putuku, kowe dosa têlung prakara, mungsuh Ratu tur sudarmane, sarta kang aweh kamukten ing dunya, têka dirusak kang tanpa prakara, yen ngelingi kasaeane uwa Prabu Brawijaya, para ngulama padha diparingi panggonan kang wis anggawa pamêtu minangka dadi pangane, sarta padha diuja sakarêpe, wong pancene rak sêmbah nuwun bangêt, wusana banjur diwalês ala, seda utawa sugênge ora ana kang wêruh”.Nyai Agêng banjur ndangu Sang Prabu, pangandikane: “Êngger! aku arêp takon mênyang kowe, kandhaa satêmêne, bapakmu tênan kuwi sapa? Sapa kang ngangkat kowe dadi Ratu tanah Jawa lan sapa kang ngideni kowe? Apa sababe dene kowe syikara kang tanpa dosa?”Sang Prabu banjur matur, yen Prabu Brawijaya iku jarene ramane têmênan. Kang ngangkat sarirane dadi Ratu mêngku tanah Jawa iku para Bupati pasisir kabeh. Kang ngideni para Sunan. Mulane nagara Majapahit dirusak, amarga Sang Prabu Brawijaya ora karsa salin agama Islam, isih ngagêm agama kapir kupur, Buddha kawak dhawuk kaya kuwuk.Nyai Agêng barêng mirêng ature Prabu Jimbun, banjur njêrit ngrangkul Sang Prabu karo ngandika: “Êngger! kowe wêruha, kowe iku dosa têlung prakara, mêsthi kêsiku ing Gusti Allah. Kowe wani mungsuh Ratu tur wong tuwamu dhewe, sarta sing aweh nugraha marang kowe, dene kowe kok wani ngrusak kang tanpa dosa. Anane Islam lan kapir sapa kang gawe, kajaba mung siji Gusti Allah piyambak. Wong ganti agama iku ora kêna dipêksa yen durung mêtu saka karêpe dhewe. Wong kang nyungkêmi agamane nganti mati isih nggoceki tekade iku utama. Yen Gusti Allah wis marêngake, ora susah ngango dikon, wis mêsthi salin dhewe ngrasuk agama Islam. Gusti Allah kang sipat rahman, ora dhawuh lan ora malangi marang wong kang salin agama. Kabeh iki sasênênge dhewe-dhewe. Gusti Allah ora niksa wong kapir kang ora luput, sarta ora paring ganjaran marang wong Islam kang tumindak ora bênêr, mung bênêr karo lupute sing diadili nganggo têtêping adil, lalar-lulurên asalmu, ibumu Putri Cêmpa nyêmbah pikkong, wujud dluwang utawa rêja watu. Kowe ora kêna sêngit mênyang wong kang agama Buddha, tandha mripatmu iku lapisan, mula blero pandêlêngmu, ora ngrêti marang kang bênêr lan kang luput, jarene anake Sang Prabu, têka kolu marang bapa, kêduga ngrusak ora nganggo prakara, beda matane wong Jawa, Jawa Jawi ngrêti matane mung siji, dadi wêruh ing bênêr lan luput, wêruh kang bêcik lan kang ala, mêsthi wêdi mênyang bapa, kapindhone Ratu lan kang aweh nugraha, iku wajib dibêkteni. Eklasing ati bêkti bapa, ora bêkti wong kapir, amarga wis wajibe manusa bêkti marang wong tuwane. Kowe tak-dongengi, wong Agung Kuparman, iku agamane Islam, duwe maratuwa kapir, maratuwane gêthing marang wong Agung amarga seje agama, maratuwane tansah golek sraya bisane mantune mati, ewadene Wong Agung tansah wêdi- asih lang ngaji-aji, amarga iku wong tuwane, dadi ora dielingi kapire, nanging kang dielingi wong tuwane, mula Wong Agung iya ngaji-aji marang maratuwane. Iya iku êngger, kang diarani wong linuwih, ora kaya tekadmu, bapa disiya-siya, dupeh kapir Budha ora gêlêm ganti agama, iku dudu padon. Lan aku arêp takon, apa kowe wis matur marang wong tuwamu, kok-aturi salin agama? nagarane kok nganti kok-rusak iku kapriye?Prabu Jimbun matur, yen durung ngaturi salin agama, têkane Majapahit banjur ngêpung
kuna, ênggone padha wani mungsuh wong tuwane, iku amarga sabên dinane wis ngaturi santun agama, nanging ora karsa, mangka sabên dinane wis diaturi mujijade, kang nandhakake yen kudu wis santun agama Islam, ananging atur mau ora dipanggalih, isih nglêstarekake agamane lawas, mula iya banjur dimungsuh. Lamun mangkono tumindake, sanadyan mungsuh wong tuwa, lair batine ora luput. Barêng wong kang kaya kowe, mujijadmu apa? Yen nyata Khalifatu’llah wênang nyalini agama lah coba wêtokna mujijadmu tak-tontone”.Prabu Jimbun matur yen ora kagungan mujijad apa-apa, mung manut
tuwa tiwas, yen kowe têtêp tuwa Ratu”.Banjure pangandikane Nyai Agêng Ngampel: “Putu! kowe tak- dongengi kupiya patang prakara, ing kitab hikayat wis muni, carita tanah Mêsir, panjênêngane Kanjêng Nabi Dhawud, putrane anggege kapraboning rama, Nabi Dhawud nganti kengsêr saka nagara, putrane banjur sumilih jumênêng Nata, ora lawas
ingkang eyang, panggalihe rumasa kêduwung bangêt, nanging wis ora kêna dibalekake.Nyai Agêng Ngampel isih nêrusake pangandikane: “Kowe kuwi dilêbokake ing loropan dening para ngulama lan para Bupati, mung kowe kok gêlêm nglakoni, sing nglakoni cilaka rak iya mung kowe dhewe, tur kelangan bapa, salawase urip jênêngmu ala, bisa mênang pêrang nanging mungsuh bapa Aji, iku kowe mrêtobata marang Kang Maha Kuwasa, kiraku ora bakal oleh pangapura, sapisan mungsuh bapa, kapindho murtat ing Ratu, kaping têlune ngrusak kabêcikan apa dene ngrusak
mampir ing Ngampelgadhing, nanging yen ora kêrsa, aja dipêksa, amarga yen nganti duka mangka banjur nyupatani, mêsthi mandi.Sang Prabu Jimbun sarawuhe ing Dêmak, para wadya padha sênêng-sênêng lan suka-suka nutug, para santri padha trêbangan lan dhêdhikiran, padha angucap sukur lan bungah bangêt dene Sang Prabu wis kondur sarta bisa mênang pêrange.Sunan Benang mêthukake kondure Sang Prabu Jimbun, Sang Nata banjur matur marang Sunan Benang yen Majapahit wis kêlakon bêdhah, layang-layang Buddha iya wis diobongi kabeh, sarta ngaturake yen ingkang rama lan Raden Gugur lolos, Patih Majapahit mati ana samadyaning papêrangan, Putri Cêmpa wis diaturi ngungsi mênyang Benang, wadya Majapahit sing wis têluk banjur padha dikon
wis cocog karo panawange.Sang Prabu matur, yen kondure uga mampir ing Ngampeldênta, sowan ingkang eyang Nyai
ora ngrêti marang kabêcikane Sang Prabu Brawijaya, nanging sawise, banjur didhawuhi ngupaya ingkang rama, apa sapangandikane Nyai Agêng Ngampel diaturake kabeh marang Sunan Benang.Sunan Benang sawise mirêngake ature Sang Nata ing batos iya kêduwung, rumaos lupute, dene ora ngelingi marang kabêcikane Sang Prabu Brawijaya. Nanging rasa kang mangkono mau banjur dislamur ing pangandika, samudanane nyalahake Sang Prabu Brawijaya lan Patih, ênggone ora karsa salin agama Islam.Sunan Benang banjur ngandika, yen dhawuhe Nyai Agêng Ngampel ora pêrlu dipanggalih, amarga panimbange wanita iku mêsthi kurang sampurna, luwih bêcik ênggone ngrusak Majapahit dibanjurake, yen Prabu Jimbun mituhu dhawuhe Nyai Ngampeldênta, Sunan Benang arêp kondur mênyang ‘Arab, wusana Prabu Jimbun banjur matur marang Sunan
paring dhawuh marang Sang Prabu, yen ingkang rama mêksa kondur mênyang Majapahit, Sang Prabu didhawuhi sowan nyuwun pangapura kabeh kaluputane, dene yen arêp ngaturi jumênêng Nata maneh, aja ana ing tanah Jawa, amarga mêsthi bakal ngribêdi lakune wong kang padha arêp salin agama Islam, supaya dijumênêngake ana seje nagara ing sajabaning tanah Jawa.Sunan Giri banjur nyambungi pangandika, mungguh prayoganing laku supaya ora ngrusakake bala, Sang Prabu Brawijaya sarta putrane bêcik ditênung bae, awit yen mateni wong kapir ora ana dosane.Sunan Benang sarta Prabu Jimbun wis nayogyani panêmune Sunan Giri kang mangkono mau.Gênti kang cinarita, tindake Sunan kalijaga ênggone ngupaya Sang Prabu Brawijaya, mung didherekake
Prabu Brawijaya.Lampahe Sang Prabu Brawijaya wis têkan ing Blambangan, sarehne wis kraos sayah banjur kendêl ana sapinggiring beji. Ing wêktu iku panggalihe Sang Prabu pêtêng bangêt, dene sing marak ana ngarsane mung kêkasih loro, iya iku Nayagenggong lan Sabdapalon, abdi loro mau tansah gêguyon, lan padha mikir kahaning lêlakon kang mêntas dilakoni, ora antara suwe kêsaru sowanne Sunan Kalijaga, banjur ngabêkti sumungkêm padane Sang Prabu.Sang Prabu banjur ndangu marang Sunan Kalijaga: “Sahid! kowe têka ana apa? Apa prêlune nututi aku?”Sunan Kalijaga matur: “Sowan kula punika kautus putra paduka, madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi, sêmbah sungkêmipun konjuka ing pada paduka Aji, nuwun pangaksama sadaya kasisipanipun, dene ngantos kamipurun ngrêbat kaprabon paduka Nata, awit saking kalimputing manah mudha punggung, botên sumêrêp tata krami, sangêt kapenginipun mêngku praja angreh wadyabala, sineba ing para bupati. Samangke putra paduka rumaos ing kalêpatanipun, dene darbe bapa Ratu Agung ingkang anyêngkakakên saking ngandhap aparing darajat Adipati ing Dêmak, tangeh malêsa ing sih paduka Nata, ing mangke putra paduka emut, bilih panjênêngan paduka linggar saking praja botên kantênan dunungipun, punika putra paduka rumaos yen mêsthi manggih dêdukaning Pangeran. Mila kawula dinuta madosi panjênêngan paduka, kapanggiha wontên ing pundi-pundi ingaturan kondur rawuh ing Majapahit, têtêpa kados ingkang wau-wau, mêngku wadya sineba para punggawa, aweta dados jêjimat
wontên ing bumi. Manawi paduka kondur, putra paduka pasrah kaprabon paduka Nata, putra paduka nyaosakên pêjah gêsang, yen kaparêng saking karsa paduka, namung nyuwun pangaksama paduka, sadayaning kalêpatanipun, lan nyuwun pangkatipun lami dados Adipati ing Dêmak, têtêpa kados ingkang sampun. Dene yen panjênêngan paduka botên karsa ngasta kaprabon Nata, sinaosan kadhaton wontên ing rêdi, ing pundi sasênênging panggalih paduka, ing rêdi ingkang karsakakên badhe dipundhêpoki, putra paduka nyaosi busana lan dhahar paduka, nanging nyuwun pusaka Karaton ing tanah Jawa, dipunsuwun ingkang rila têrusing panggalih”.Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Ingsun-rungu aturira, Sahid! nanging ora ingsun-gatekake, karana ingsun wis kapok rêmbugan karo santri padha nganggo mata pitu, padha mata lapisan kabeh, mula blero pandulune, mawas ing ngarêp nanging jêbul anjênggung ing buri, rêmbuge mung manis ana ing lambe, batine angandhut pasir kinapyukake ing mata, murih picêka mataku siji. Sakawit
tanpa panantang, iku apa nganggo tataning babi, dadi dudu tataning manusa kang utama”.Sunan Kalijaga barêng ngrungu pangandikane Sang Prabu rumasa ing kaluputane ênggone melu mbêdhah karaton Majapahit, ing batin bangêt panalangsane, dene kadudon kang wis kêbanjur, mula banjur ngrêrêpa, ature: “Inggih saduka-duka paduka ingkang dhumawa dhatêng putra wayah, mugi dadosa jimat paripih, kacancang pucuking rema, kapêtêk wontên ing êmbun, mandar amêwahana cahya nurbuwat ingkang wêning, rahayunipun para putra wayah sadaya. Sarehning sampun kalêpatan, punapa malih ingkang sinuwun malih, kajawi namung pangapuntên paduka. wangsul karsa paduka karsa tindak dhatêng pundi?”Sang Prabu Brawijaya ngandika: “Saiki karsaningsun arsa tindak mênyang Bali, kêtêmu karo yayi Prabu Dewa agung ing Kêlungkung, arsa ingsun-wartani pratingkahe si Patah, sikara wong tuwa
angsung wikan marang Hongte ing Cina, yen putrane wis patutan karo ingsun mêtu lanang siji, ananging ora wêruh ing dalan, wani mungsuh bapa ratu, iya ingsun-jaluk lilane, yen putune arsa ingsun-pateni, ingsun njaluk biyantu prajurit Cina, samêkta sakapraboning pêrang, njujuga nagari Bali. Yen wis samêkta sawadya prajurit, sarta padha eling marang lêlabêtan kabêcikaningsun, lan duwe wêlas marang wong wungkuk kaki-kaki, yêkti padha têka ing Bali sagêgamaning pêrang, sun-jak marang tanah Jawa angrêbut kapraboningsun, iya sanadyan pêrang gêdhe gêgêmpuran amungsuh anak, ingsun ora isin, awit ingsun ora ngawiti ala, aninggal carane wong agung.”Sunan Kalijaga ngrungu dhawuhe Sang Prabu kang mangkono iku ing sanalika mung dhêlêg-dhêlêg, ngandika sajroning ati: “Tan cidra karo dhawuhe Nyai Agêng Ngampelgadhing, yen eyang wungkuk isih mbrêgagah nggagahi nagara, ora nyawang wujuding dhiri, kulit kisut gêgêr wungkuk. Lamun iki ngantiya nyabrang marang Bali, ora wurung bakal ana pêrang gêdhe tur wadya ing Dêmak masa mênanga, amarga katindhihan luput, mungsuh ratu pindho bapa, kaping têlune kang mbêciki, wis mêsthi bae wong Jawa kang durung Islam yêkti asih marang Ratu tuwa, angantêp tangkêping jurit, mêsthi asor wong Islam tumpês ing pêpêrangan.”Wusana Sunan Kalijaga matur alon: “Dhuh pukulun Jêng Sang Prabu! saupami paduka lajêngna rawuh ing bali, nimbali para Raja, saestu badhe pêrang gêgêmpuran, punapa botên ngeman risakipun nagari Jawi, sampun tamtu putra paduka ingkang badhe nêmahi kasoran, panjênêngan paduka jumênêng Nata botên lami lajêng surud, kaprabon Jawi kaliya ing sanes darah paduka Nata, saupami kados dene sêgawon rêbatan bathang, ingkang kêrah tulus kêrah têtumpêsan sami pêjah sadaya daging lan manah kathêda ing sêgawon sanesipun”.Sang prabu Brawijaya ngandika: “Mungguh kang mangkono iki luwih-luwih karsane Dewa Kang Linuwih, ingsun iki Ratu Binathara, nêtêpi mripat siji, ora nganggo mata loro, mung siji marang bênêr paningalku, kang miturut adat pranatane para lêluhur. Saupama si Patah ngrasa duwe bapa ingsun, kêpengin dadi Ratu, disuwun krananing bêcik, karaton ing tanah Jawa, iya sun-paringake krana bêcik, ingsun wis kaki-kaki, wis warêg jumênêng Ratu, nrima dadi pandhita, pitêkur ana ing gunung. Balik samêngko si Patah siya mring sun, mêsthine-ingsun iya ora lila ing tanah Jawa diratoni, luwih karsaning Jawata Gung, pamintane marang para titah ing wuri.”Sunan Kalijaga barêng mirêng pangandikane Sang Prabu, rumasa ora kaconggah ngaturi, mula banjur nyungkêmi pada, sarta banjur nyaosake cundrike karo matur, yen Sang Prabu ora karsa nglampahi kaya ature Sunan Kalijaga, Sunan Kalijaga nyuwun supaya dipateni bae, amarga lingsêm manawa mêruhi lêlakon kang saru.Sang Prabu nguningani patrape Sunan kalijaga kang mangkono mau, panggalihe kanggêg, mula nganti suwe ora ngandika tansah têbah jaja karo nênggak waspa, sêrêt pangandikane: “Sahid! linggiha dhisik, tak-pikire sing bêcik, tak-timbange
dina lali, aku banjur dicêkêl dibiri, dikon tunggu lawang pungkuran, esuk sore diprêdi sêmbahyang, yen ora ngrêti banjur diguyang ana ing blumbang dikosoki alang-alang garing.”Sang Prabu mbanjurake pangandikane marang Sunan Kalijaga: “Mara pikirên, Sahid! saiba susahing atiku, wong wis tuwa, nyêkrukuk, kok dikum ing banyu”.Sunan Kalijaga gumujêng karo matur: “Mokal manawi makatên, benjing kula ingkang tanggêl, botên-botênipun manawi putra paduka badhe siya-siya dhatêng panjênêngan paduka, dene bab agami namung kasarah sakarsa paduka, namung langkung utami manawi panjênêngan paduka karsa gantos sarak rasul, lajêng nyêbut asmaning Allah, manawi botên karsa punika botên dados punapa, tiyang namung bab agami, pikêkahipun tiyang Islam punika sahadat, sanadyan salat dhingklak-dhingkluk manawi dereng mangrêtos sahadat punika inggih têtêp nama kapir”.Sang Prabu ngandika: “Sahadat iku kaya apa, aku kok durung ngrêti, coba
anna Mukhammadar-Rasulu’llah, têgêsipun: Ingsung anêkseni, ora ana Pangeran kang sajati, amung Allah, lan anêkseni, Kangjêng Nabi Mukhammad iku utusane Allah”.Ature Sunan Kalijaga marang Sang Prabu: “Tiyang nêmbah dhatêng arah kemawon, botên sumêrêp wujud têgêsipun, punika têtêp kapiripun, lan malih sintên tiyang ingkang nêmbah puji ingkang sipat wujud warni, punika nêmbah brahala namanipun, mila tiyang punika prêlu mangrêtos dhatêng lair lan batosipun. Tiyang ngucap punika kêdah sumêrêp dhatêng ingkang dipunucapakên, dene têgêsipun Nabi Mukhammad Rasula’llah: Mukhammad punika makam kuburan, dados badanipun tiyang punika kuburipun rasa sakalir, muji badanipun piyambak, botên muji Mukhammad ing ‘Arab, raganipun manusa punika wêwayanganing Dzating Pangeran, wujud makam kubur rasa, Rasul rasa kang nusuli, rasa pangan manjing lesan, Rasule minggah swarga, lu’llah, luluh dados êndhut, kasêbut Rasulu’llah punika rasa
sumêrêp rukun Islam, botên mangrêtos purwaning dumados”.Sunan kalijaga ature akeh-akeh, nganti Prabu Brawijaya karsa santun agama Islam, sawise banjur mundhut paras marang Sunan Kalijaga nanging remane ora têdhas digunting, mulane Sunan Kalijaga banjur matur, Sang Prabu diaturi Islam lair batos, amarga yen mung lair bae, remane ora têdhas digunting. Sang Prabu banjur ngandika yen wis lair batos, mulane kêna diparasi.Sang Prabu sawise paras banjur ngandika marang Sabdapalon lan Nayagenggong: “Kowe karo pisan tak-tuturi, wiwit dina iki aku ninggal agama Buddha, ngrasuk agama Islam, banjur nyêbut asmaning Allah Kang Sajati. Saka
Hyang sing rumêksa tanah Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, kula manawi tilêm ngantos 200 taun, sadangunipun kula tilêm tamtu wontên pêpêrangan sadherek mêngsah sami sadherek, ingkang nakal sami nêdha jalma, sami nêdha bangsanipun piyambak, dumugi sapriki umur-kula sampun 2000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, nêtêpi wiwit sapisan ngestokakên agami Buddha. Sawêg paduka ingkang karsa nilar pikukuh luhur Jawi. Jawi têgêsipun ngrêti, têka narimah nama Jawan, rêmên manut nunut-nunut, pamrihipun damêl kapiran muksa paduka mbenjing.”Sabdane Wiku tama sinauran gêtêr-patêr.Sang Prabu Brawijaya sinêmonan dening Jawata, ênggone karsa mlêbêt agama Rasul, iya iku rêrupan kahanan ing dunya
Randanunut, lan 3: pari Mriyi.Sang Prabu andangu maneh: “Kapriye kang padha dadi kêkêncênganmu, apa gêlêm apa ora ninggal agama Buddha, salin agama Rasul, nyêbut Nabi Mukhammad Rasula’llah panutaning para Nabi, lan nyêbut asmaning Allah Kang Sajati?”Sabdapalon ature sêndhu: “Paduka mlêbêt piyambak, kula botên têgêl ningali watak siya, kados tiyang ‘Arab. Siya punika têgêsipun ngukum, tur siya dhatêng raga, manawi kula santun agami, saestu damêl kapiran kamuksan-kula, ing benjing, dene ingkang mastani mulya punika rak tiyang ‘Arab sarta tiyang Islam sadaya, anggenipun ngalêm badanipun piyambak. Manawi kula, mastani botên urus, ngalêm saening tangga, ngapêsakên badanipun piyambak, kula rêmên agami lami, nyêbut Dewa Ingkang Linangkung.Jagad punika raganipun Dewa ingkang asipat budi lan hawa, sampun dados wajibipun manusa
rasa kang salah, namung mangeran rasa wadhag wadhahing êndhut, namung tansah nêdha eca, botên ngengêti bilahinipun ing wingking, mila nami Mukhammad inggih makaman kuburan sakalir, roh idlafi têgêsipun lapisan, manawi sampun risak wangsul dhatêng asalipun malih. Wangsul Prabu Brawijaya lajêng manggen wontên pundi. Adam punika muntêl kaliyan Hyang Brahim, têgêsipun kêbrahen nalika gêsangipun, botên manggih raos ingkang saestu, nanging tangining raos wujud badan, dipunwastani Mukhammadun, makaman kuburing rasa, jasanipun budi, dados sipatipun tiyang lan raos. Manawi dipunpundhut ingkang Mahakuwasa, sarira paduka sipate tiyang wujud dados, punika dadosipun piyambak, lantaranipun ngabên awon, bapa biyung botên damêl, mila dipunwastani anak, wontênipun wujud piyambak, dadosipun saking gaib samar, saking karsaning Latawalhujwa, ingkang nglimputi wujud, wujudipun piyambak, risak-risakipun piyambak, manawi dipunpundhut dening Ingkang Maha Kuwasa, namung kantun rumaos lan pangraos ingkang paduka-bêkta dhatêng pundi kemawon, manawi dados dhêmit ingkang têngga siti, makatên punika ingkang nistha, namung prêlu nênggani daging bacin ingkang sampun luluh dados siti, makatên wau têtêp botên wontên prêlunipun. Ingkang makatên punika amargi namung saking kirang budi kawruhipun, kala gêsangipun dereng nêdha woh wit kawruh lan woh wit budi, nrimah pêjah dados .........., nêdha siti ngajêng-ajêng tiyang ngirim sajen tuwin slamêtanipun, ing têmbe tilar mujijat rakhmat nyukani kiyamat dhatêng anak putunipun ingkang kantun. Tiyang pêjah botên kêbawah pranataning Ratu ing lair, sampun mêsthi sukma pisah kaliyan budi, manawi tekadipun sae inggih nampeni kamulyan, nanging manawi tekadipun awon inggih nampeni siksanipun. Cobi paduka-jawab atur-kula punika”.Sang Prabu ngandika: “Mulih marang asale, asal Nur bali marang Nur”.Sabdapalon matur maneh: “Inggih punika kawruhipun tiyang bingung gêsangipun rugi, botên gadhah kawruh kaengêtan, dereng nêdha woh kawruh lan budi, asal siji mantuk satunggal, punika sanes pêjah ingkang utami, dene pêjah ingkang utami punika sewu satus têlung puluh. Têgêsipun satus punika putus, têlu punika tilas, puluh punika pulih, wujud malih, wujudipun risak, nanging ingkang risak namung ingkang asal saking roh idlafi. Uripipun langgêng namung raga pisah kaliyan sukma, inggih punika sahadat ingkang botên mawi ashadu, gantos roh idlafi lapisan: sasi surup mêsthi saking pundi asalipun wiwit dados jalmi. Surup têgêsipun: sumurup purwa madya wasananipun, nêtêpana namane tiyang lumampah, sampun ebah saking prênahipun mlêbêt mbêkta sir cipta lami”.Sang Prabu ngandika: “Ciptaku nempel wong kang luwih”. Sabdapalon matur: “Punika tiyang kêsasar, kados dene kêmladeyan tumemplek wit-witan agêng, botên bawa piyambak, kamuktenipun namung nêmpil. Punika botên pêjah utami, pêjahipun tiyang nistha, rêmênipun namung nempel, nunut-nunut, botên bawa piyambak, manawi dipuntundhung, lajêng klambrangan, dados brêkasakan, lajêng nempel dhatêng sanesipun malih”.Sang Prabu ngandika maneh: “Asal suwung aku bali, mênyang suwung, nalika aku durung maujud iya durung ana apa-apa, dadi patiku iya mangkono”.Sabdapalon: “Punika pêjahipun tiyang kalap nglawong, botên iman ‘ilmi, nalika gêsangipun kados kewan, namung nêdha ngombe lan tilêm, makatên punika namung sagêd lêma sugih daging, dados nama sampun narimah ngombe uyuh kemawon, ical gêsangipun salêbêtipun pêjah”.Sang Prabu: “Aku nunggoni makaman kubur, yen wis luluh dadi lêbu”.Sabdapalon: “Inggih punika pêjahipun tiyang cubluk, dados .......... kuburan, nênggani daging wontên kuburan, daging ingkang sampun luluh dados siti, botên mangrêtos santun roh hidlafi enggal. Inggih punika tiyang bodho mangrêtosa. Nun!”Sang Prabu ngandika: “Aku arêp muksa saragaku”.Sabdapalon gumuyu: “Yen tiyang agami Rasul têrang botên sagêd muksa, botên kuwawi ngringkês nguntal raganipun, lêma kakathahên daging. Tiyang pêjah muksa punika cêlaka, amargi nami pêjah, nanging botên tilar jisim, namanipun botên sahadat, botên pêjah, botên gêsang, botên sagêd dados roh idlafi enggal, namung dados gunungan dhêmit”.Pangandikane Sang Prabu: “Aku ora duwe cipta apa-apa, ora ikhtiar nampik milih, sakarsane Kang Maha Kuwasa”.Sabdapalon: “Paduka nilar sipat, botên ngrumaosi yen tinitah linangkung, nilar wajibing manusa, manusa dipunwênangakên nampik milih, manawi sampun narimah dados sela, sampun botên prêlu pados ‘ilmi kamulyaning seda”.Sang Prabu: “Ciptaku arêp mulih mênyang akhirat, munggah swarga seba Kang maha Kuwasa”.Sabdapalon matur: “Akhirat, swarga, sampun paduka-bêkta ngaler ngidul, jagadipun manusa punika sampun mêngku ‘alam sahir kabir, nalika tapêl Adam, sampun pêpak: akhirat, swarga, naraka ‘arasy kursi. Paduka badhe tindak dhatêng akhirat pundi, mangke manawi kêsasar lo, mangka ênggene akhirat punika têgêse mlarat, saênggen- ênggen wontên akhirat, manawi kenging kula-singkiri, sampun ngantos kula mantuk dhatêng kamlaratan sarta minggah dhatêng akhirat adil nagari, manawi lêpat jawabipun tamtu dipunukum, dipunbanda, dipunpaksa nyambut damêl awrat tur botên tampa arta. Klêbêt akhirat nusa Srênggi, nusa têgêsipun manusa, Srêng têgêsipun padamêlan ingkang awrat sangêt. Ênggi têgêsipun gawe. Dados têgêsipun jalma pinêksa nyambut damêl dhatêng Ratu Nusa Srênggi namanipun, punapa botên cilaka, tiyang gêsang wontên ing dunya kados makatên wau, sakulawargane mung nadhah bêras sapithi, tanpa ulam, sambêl, jangan punika akhirat ingkang katingal tata lair, manawi akhiratipun tiyang pêjah malah langkung saking punika, paduka sampun ngantos kondur dhatêng akhirat, sampun ngantos minggah dhatêng swarga, mindhak kêsasar, kathah rajakaya ingkang wontên ing ngriku, sadaya sami trima tilêm kêmul siti, gêsangipun nyambut damêl kanthi paksan, botên salah dipunpragat, paduka sampun ngantos sowan Gusti Allah, amargi Gusti Allah punika botên kantha botên warna, wujudipun amung asma, nglimputi wontên ing dunya tuwin ing akhirat, paduka dereng têpang, têpangipun amung têpang kados cahyanipun lintang lan rêmbulan, kapanggihe cahya murub dados satunggal, botên pisah botên kumpul,
mandêng dhatêng Gusti Allah, mila Allah botên katingal, namung Dzatipun ingkang nglimputi sadaya wujud, paduka wiji rohani, sanes bangsanipun malaekat, manusa raganipun asal saking nutfah, sowan Hyang Latawalhujwa, manawi panggenanipun sampun sêpuh, nyuwun ingkang enggal, dados botên wongsal-wangsul, ingkang dipunwastani pêjah gêsang, ingkang gêsang napasipun taksih lumampah, têgêsipun urip, ingkang têtêp langgêng, botên ewah botên gingsir, ingkang pêjah namung raganipun, botên ngraosakên kanikmatan, pramila tumrap tiyang agami Buddha, manawi raganipun sampun sêpuh, suksmanipun mêdal nyuwun gantos ingkang sae, nglangkungi ingkang sampun sêpuh, nutfah sampun ngantos ebah saking jagadipun, jagadipun manusa punika langgêng, botên ewah gingsir, ingkang ewah punika makaming raos, raga wadhag ingkang asal roh idlafi.Prabu Brawijaya botên anem botên sêpuh, nanging langgêng manggen wontên satêngahipun jagadipun, lumampah botên ebah saking panggenanipun, wontên salêbêting guwa sir cipta kang êning.
sampun nigasi. Têgêsipun pur: jumbuh, na; ana wujud, ma; madhêp dhatêng wujud; jumbuh punika têgêsipun pêpak, sarwa wontên, mêngku alam sahir kabir, tanggalipun manusa, lairipun saking tiyang sêpuhipun estri, sarêng tanggalipun kaliyan sadherekipun kakang mbarêp adhi ragil, kakang mbarêp punika kawah, adhi punika ari-ari, sadherek ingkang sarêng tanggal gaibipun, rumêksa gêsangipun elingipun panjanmaning surya, lênggah rupa cahya, kontêning eling sadayanipun, siyang dalu sampun sumêlang dhatêng sadaya rêrupen, ingkang engêt sadayanipun, surup lan tanggalipun sampun samar : kala rumiyin, sapunika lan benjing, punika kawruhipun tiyang Jawi ingkang agami Buddha. Raga punika dipunibaratakên baita, dene suksmanipun inggih punika tiyang ingkang wontên ing baita wau, ingkang nêdahakên pandomipun, manawi baitanipun lumampah mangka salah pandomipun, tamtu manggih cilaka, baita pêcah, tiyangipun rêbah. Pramila kêdah ingkang mapan, mumpung baitanipun taksih lumampah, manawi botên mapan gêsangipun, pêjah malih sagêda mapan, nêtêpi kamanusanipun, manawi baitanipun bibrah, inggih pisah kaliyan tiyangipun; têgêsipun suksma ugi pisah kaliyan budi, punika namanipun sahadat, pisahipun kawula kaliyan Gusti, sah têgêsipun pisah, dat punika Dzating Gusti, manawi sampun pisah raga suksma, budinipun lajêng santun baitu’llah, napas tali, muji dhatêng Gusti, manawi pisaha raga suksma lan budi, mrêtitis ingkang botên-botên, yen tunggal, kabêsaran, tanggalipun botên surup salaminipun, punika kêdah ingkang waspada, ngengêtana dhatêng asaling kawula, kawula ugi wajib utawi wênang matur dhatêng Gusti, nyuwun baitu’llah ingkang enggal, ngungkulana ingkang lami. Raganing manusa punika namanipun baitu’llah, inggih prau gaweyaning Allah, dadosipun saking sabda kun, manawi baitanipun tiyang Jawi sagêd mapan santun baitu’llah malih ingkang sae, baitanipun tiyang Islam gêsangipun kantun pangrasa, praunipun sampun rêmuk, manawi suksma punika pêjah ing ‘alam dunya suwung, botên wontên tiyang, manawi tiyang punika têrus gêsang, ing dunya kêbak manusa, lampahipun saking ênem urut sêpuh, ngantos roh lapisan, sanadyan suksmanipun tiyang, nanging manawi tekadipun nasar, pêjahipun manjalma dados kuwuk, sanadyan suksmanipun kewan, nanging sagêd manjalma dados tiyang (kajêngipun, adiling Kawasa tiyang punika pinasthi ngundhuh wohing panggawene piyambak-piyambak). Nalika panjênênganipun Bathara Wisnu jumênêng Nata wontên ing Mêndhang Kasapta, sato wana tuwin lêlêmbut dipuncipta dados manusa, dados wadya-balanipun Sang Nata. Nalika eyang paduka Prabu Palasara iyasa kadhaton wontên ing Gajahoya, sato wana tuwin lêlêmbut inggih dipuncipta dados tiyang, pramila gandanipun tiyang satunggal-satunggalipun beda-beda, gandanipun kadosdene nalika taksih dados sato kewan. Sêrat tapak Hyang, ingkang dipunwastani Sastrajendrayuningrat, dados saking sabda kun, ingkang dipunwastani jithok têgêsipun namung puji thok. Dewa ingkang damêl cahya murub nyrambahi badan, têgêsipun incêngên aneng cêngêlmu. Jiling punika puji eling marang Gusti. Punuk têgêsipun panakna. Timbangan têgêsipun salang. Pundhak punika panduk, urip wontên ing ‘alam dunya pados kawruh kaliyan woh kuldi, manawi angsal woh kuldi kathah, untungipun sugih daging, yen angsal woh kawruh kathah,
sadaya, nempel tosan, kajêng sela, dados dhêmit têngga siti, manawi paduka botên sagêd maos sastra ingkang wontên ing badanipun manusa, saseda paduka manjalma dhatêng kuwuk, dene manawi sagêd sagêd maos sastra ingkang wontên ing raga wau, saking tiyang inggih dados tiyang, kasêbut ing sêrat Anbiya, Kanjêng Nabi Musa kala rumiyin tiyang ingkang pêjah wontên ing kubur, lajêng tangi malih, gêsangipun gantos roh lapis enggal, gantos makam enggal. Manawi paduka ngrasuk agami Islam, tiyang Jawi tamtu lajêng Islam sadaya. Manawi kula, wadhag alus-kula sampun kula-cakup lan kula-carub, sampun jumbuh dados satunggal, inggih nglêbêt inggih jawi, dados kantun sasêdya-kula kemawon, ngadam utawi wujud sagêd sami sanalika, manawi kula kêpengin badhe wujud, inggih punika wujud-kula, sêdya ngadam, inggih sagêd ical sami sanalika, yen sêdya maujud sagêd katingal sanalika. Raga-kawula punika sipating Dewa, badan-kawula sakojur gadhah nama piyambak-piyambak. Cobi paduka-dumuk: pundi wujudipun Sabdapalon, sampun kalingan pajar, saking pajaripun ngantos sampun botên katingal wujudipun Sabdapalon, kantun asma nglimputi badan, botên ênem botên sêpuh, botên pêjah botên gêsang, gêsangipun nglimputi salêbêting pêjahipun, dene pêjahipun nglimputi salêbêting gêsangipun, langgêng salaminipun”.Sang Prabu ndangu: “Ana ing ngêndi Pangeran Kang Sajati?
tiga-tiga punika tumindakipun; botên pisah, nanging inggih botên kumpul. Paduka punika sampun Ratu linuhung tamtu botên badhe kêkilapan dhatêng atur-kula punika”.Sang Prabu ngandika maneh: “Apa kowe ora manut agama?”Sabdapalon ature sêndhu: “Manut agami lami, dhatêng agami enggal botên manut! Kenging punapa paduka gantos agami têka botên nantun kula, paduka punapa kêkilapan dhatêng nama kula
Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge pikêkah ulat pasêmoning tanah Jawi, langgêng salaminipun.”Sang Prabu ngandika: “Kapriye iki, aku wis kêbacut mlêbu agama Islam, wis disêkseni Sahid, aku ora kêna bali agama Buddha maneh, aku wirang yen digêguyu bumi langit.”Sabdapalon matur maneh: “Inggih sampun, lakar paduka-lampahi piyambak, kula botên tumut-tumut.” Sunan Kalijaga banjur matur marang Sang Prabu, kang surasane ora prêlu manggalih kang akeh-akeh, amarga agama Islam iku mulya bangêt, sarta matur yen arêp nyipta banyu kang ana ing beji, prêlu kanggo tandha yêkti, kapriye mungguh ing gandane. Yen banyu dicipta bisa ngganda wangi, iku tandha yen Sang Prabu wis mantêp marang agama Rasul, nanging yen gandane ora wangi, iku anandhakake: yen Sang Prabu isih panggalih Buddha. Sunan Kalijaga banjur nyipta, padha sanalika banyu sêndhang banjur dadi wangi gandane, ing kono Sunan kalijaga matur marang Sang Prabu, kaya kang wis kathandha, yen Sang Prabu nyata wis mantêp marang agama Rasul, amarga banyu sêndhang gandane wangi. (11)Ature Sabdapalon marang Sang Prabu: Punika kasêkten punapa? kasêktening uyuh kula wingi sontên, dipunpamerakên dhatêng kula. Manawi kula timbangana nama kapilare, mêngsah uyuh-kula piyambak, ingkang kula rêbat punika? Paduka sampun kêlajêng kêlorob, karsa dados jawan, irib-iriban, rêmên manut nunut-nunut, tanpa guna kula êmong, kula wirang dhatêng bumi langit, wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. Manawi kula sumêdya ngêdalakên kaprawiran, toya kula-êntut sêpisan kemawon, sampun dados wangi. Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang jasa kawah wedang sanginggiling rêdi rêdi Mahmeru punika sadaya kula, adi Guru namung ngideni kemawon, ing wêkdal samantên tanah Jawi sitinipun gonjang-ganjing, saking agênging latu ingkang wontên ing ngandhap siti, rêdi-rêdi sami kula êntuti, pucakipun lajêng anjêmblong, latunipun kathah ingkang mêdal, mila tanah Jawi lajêng botên goyang, mila rêdi-rêdi ingkang inggil pucakipun, sami mêdal latunipun sarta lajêng wontên kawahipun, isi wedang lan toya tawa, punika inggih kula ingkang damêl, sadaya wau atas karsanipun Latawalhujwa, ingkang damêl bumi lan langit. Punapa cacadipun agami Buddha, tiyang sagêd matur piyambak dhatêng Ingkang Maha Kuwasa. Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.Cobi paduka-yêktosi, benjing: sasi murub botên tanggal, wiji bungkêr botên thukul, dipuntampik dening Dewa, tinanêma thukul mriyi, namung kangge têdha pêksi, mriyi punika pantun kados kêtos, amargi paduka ingkang lêpat, rêmên nêmbah sela. Paduka-yêktosi, benjing tanah Jawa ewah hawanipun, wêwah bênter awis jawah, suda asilipun siti, kathah tiyang rêmên dora, kêndêl tindak nistha tuwin rêmên supata, jawah salah masa, damêl bingungipun kanca tani. Wiwit dintên punika jawahipun sampun suda, amargi kukuminipun manusa anggenipun sami gantos agami. Benjing yen sampun mrêtobat, sami engêt dhatêng agami Buddha malih, lan sami purun nêdha woh kawruh, Dewa lajêng paring pangapura, sagêd wangsul kados jaman Buddha jawahipun”.Sang Prabu mirêng ature Sabdapalon, ing batos rumaos kaduwung bangêt dene ngrasuk agama Islam, nilar agama Buddha. Nganti suwe ora ngandika, wasana banjur ngandika,
angaturake lêpiyan, yen wiwit jaman kuna mula, yen wong lanang manut wong wadon, mêsthi nêmu sangsara, amarga wong wadon iku utamane kanggo wadhah, ora wênang miwiti karêp, Sabdapalon akeh-akeh ênggone nutuh marang Sang Prabu.Sang Prabu ngandika: “Kok-tutuha iya tanpa gawe, amarga barang wis kêbacut, saiki mung
wujud, anglela kalingan padhang. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr luput.Sang Prabu karsane arêp ngrangkul Sabdapalon lan Nayagenggong, nanging wong loro mau banjur musna. Sang Prabu ngungun sarta nênggak waspa, wusana banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Ing besuk nagara Blambangan salina jênêng nagara Banyuwangi, dadiya têngêr Sabdapalon ênggone bali marang tanah Jawa anggawa momongane. Dene samêngko Sabdapalon isih nglimput aneng tanah sabrang”. Sunan Kalijaga banjur didhawuhi nêngêri banyu sêndhang, yen gandane mari wangi, besuk wong Jawa padha ninggal agama Islam ganti agama Kawruh.Sunan Kalijaga banjur jasa bumbung loro kang siji diiseni banyu tawa, sijine diiseni banyu sêndhang. Banyu sêndhang mau kanggo tandha, yen gandane mari wangi, wong tanah Jawa padha salin agama kawruh. Bumbung sawise diiseni banyu, banjur disumpêli godhong pandan-sili, sabanjure digawa sakabate loro.Sang Prabu Brawijaya banjur tindak didherekake Sunan Kalijaga lan sakabate loro, tindake kawêngen ana ing dalan, nyare ana ing
Prabu nyare ana ing kono, ing wayah esuk, banyu ing bumbu diganda isih wangi, Sang Prabu mbanjurake tindake.Barêng wis wayah surup srêngenge, têkan ing Bêsuki, Sang Prabu uga nyare ana ing kono, esuke banyu ing bumbung diganda mundhak wangine, Sang Prabu banjur nêrusake tindake nganti wayah surup srêngenge, têkan ing Prabalingga, ana ing kono uga nyare sawêngi, esuke banyune ditiliki, banyune tawa isih enak, nanging munthuk, unthuke gandane arum, nanging mung kari sathithik, amarga kêrêp diunjuk ana ing dalan, dene banyune sêndhang barêng ditiliki gandane dadi bangêr, tumuli dibuwang. Sang Prabu banjur ngandika marang Sunan Kalijaga: “Prabalingga ing besuk jênênge loro, Prabalingga karo Bangêrwarih 12 ing kene besuk dadi panggonan kanggo pakumpulane wong-wong kang padha ngudi kawruh kapintêran lan kabatinan, Prabalingga têgêse prabawane wong Jawa kalingan prabawane tangga”. Sang Prabu mbanjurake tindake, ing pitung dinane, wis têkan ing Ampelgadhing. Nyai Agêng Ampelgadhing tumuli mêthukake banjur ngabêkti marang Sang Prabu karo muwun, sarta akeh-akeh sêsambate.Sang Prabu banjur ngandika: “Wis aja êngger, mupusa yen kabeh mau wis dadi karsane Kang Maha Kuwasa, kudu mangkene. Aku lan kowe mung sadarma nglakoni, kabeh lêlakon wis ditulis aneng lokhilmakful. Bêgja cilaka ora kêna disinggahi, nanging wajibe wong urip kudu kêpengin mênyang ilmu”.Nyai Agêng Ampel banjur matur marang Sang Prabu, ngaturake patrape ingkang wayah Prabu Jimbun, kaya kang wis kasêbut ing ngarêp. Sang Prabu banjur dhawuh nimbali Prabu Jimbun. Nyai Ampel nuli utusan mênyang Dêmak nggawa layang, satêkane ing Dêmak, layang wis katur marang Sang Prabu Jimbun, ora antara suwe Prabu Jimbun budhal sowan mênyang
banjur tindak marang Majapahit, tindake Raden Bondhankajawan namur kula, nungsung warta ing ngêndi dununge ingkang rama, satêkane Surabaya, mirêng warta yen ingkang rama Sang Prabu têdhak ing Ampel, nanging banjur gêrah, Raden Bondhankajawan nuli sowan ngabêkti.Sang Prabu ndangu: “Sing ngabêkti iki sapa?”Raden Bondhankajawan matur yen panjênêngane kang ngabêkti.Sang Prabu banjur ngrangkul ingkang putra, gêrahe Sang Prabu sangsaya mbatêk, ngrumaosi yen wis arêp kondur marang jaman kalanggêngan, pangandikane marang Sunan Kalijaga mangkene: Sahid, nyêdhaka mrene, aku wis arêp mulih marang jaman kalanggêngan, kowe gaweya layang mênyang Pêngging lan Pranaraga, mêngko tak-wenehane tandha asta, wis padha narima rusake Majalêngka, aja padha ngrêbut kapraboningsun, kabeh mau wis karsane Kang Maha Suci, aja padha pêrang, mundhak gawe rudahing jagad, balik padha ngemana rusaking wadya-bala, sebaa marang Dêmak, sapungkurku sing padha rukun, sapa sing miwiti ala, tak-suwun marang Kang maha Kuwasa, yudane apêsa.”Sunan Kalijaga banjur nyêrat, sawise rampung banjur ditapak-astani dening sang Prabu, sabanjure diparingake marang Pêngging lan Pranaraga.Sang Prabu banjur ngandika: “Sahid, sapungkurku kowe sing bisa momong marang anak putuku, aku titip bocah iki, saturun-turune êmongên, manawa ana bêgjane, besuk bocah iki kang bisa nurunake lajêre tanah Jawa, lan maneh wêkasku marang kowe, yen
Sastrawulan, lan suwurna kang sumare ana ing kono yayi Raja Putri Cêmpa, lan maneh wêlingku, besuk anak-putuku aja nganti entuk liya bangsa, aja gawe senapati pêrang wong kang seje bangsa.”Sunan Kalijaga sawise dipangandikani banjur matur: “Punapa Sang Prabu botên paring idi dhatêng ingkang putra Prabu Jimbun jumênêngipun Nata wontên ing tanah Jawi?”Sang Prabu ngandika: “Sun-paringi idi, nanging mung mandhêg têlung turunan.”Sunan kalijaga nyuwun sumurup
wulan, ing têmbe buri, wong Jawa padha wêruh yen sedaku wis ngrasuk agama Islam, mula tak-suwurake Putri Cêmpa, amarga aku wis diwadonake si Patah, sarta wis ora dianggêp priya, nganti kaya mangkene siya-siyane marang aku, mulane ênggonku mangêni madêge Ratu mung têlung turunan, amarga si Patah iku wiji têlu, Jawa, Cina lan raksasa, mula kolu marang bapa sarta rusuh tindake, mula wêkasku, anak-putuku aja entuk seje bangsa, amarga sajroning sihsinihan di seje bangsa mau nganggo ngobahake agamane, bisaa ngapêsake urip, mula aku paring piwêling aja gawe senapati pêrang wong kang seje jinis, mundhak ngenthengake Gustine, ing sajroning mangun yuda, banjur mangro tingal, wis Sahid, kabeh pitungkasku, tulisên.”Sang Prabu sawise paring pangandika mangkono, astane banjur sidhakêp, têrus seda, layone banjur disarekake ana ing astana Sastrawulan ing Majapahit, katêlah nganti saprene kocape kang sumare ana ing kono iku Sang Putri Cêmpa, dene mungguh satêmêne Putri Cêmpa iku sedane ana ing Tuban, dununing pasareyan ana ing Karang Kumuning.Barêng wis têlung dina saka sedane Sang Prabu Brawijaya, kacarita Sultan Bintara lagi rawuh ing Ampelgadhing sarta kapanggih Nyai Agêng.Nyai Agêng ngandika: “Wis bêgjane Prabu Jimbun ora nungkuli sedane ingkang rama, dadi ora bisa ngabêkti sarta nyuwun idi ênggone jumênêng Nata, sarta nyuwun pangapura kabeh kaluputane kang wis kêlakon”.Prabu Jimbun ature marang Nyai Agêng, iya mung mupus pêpêsthen, barang wis kêbacut iya mung kudu dilakoni.Sultan Dêmak ana ing Ampel têlung
ing Pêngging lan Bathara katong ing Pranaraga, wis padha mirêng pawarta yen nagara Majapahit dibêdhah Adipati Dêmak, nanging êngg
Majapahit bubar, amarga wêruh akehing tikus.[3] Pêthi saka Palembang ana satêngahing paprangan dibukak mêtu dhêmite, wong Majapahit padha kagegeran amarga ditêluh ing dhêmit.[4] Sang Prabu Brawijaya sedane mekrad.Banjure pangandikane kiyai Kalamwadi marang muride kang aran Darmagandhul, kaya kang kapratelakake ing ngisor iki: Kabeh mau mung pasêmon, mungguh sanyatane, carita bêdhahing Majapahit iku kaya kang tak-caritakake ing ngarêp. Nagara Majapahit iku rak dudu barang kang gampang rusake, ewadene bisa rusak mung amarga dikritiki tikus. Lumrahe tawon iku bubar amarga saka dipangan ing wong. Alas angkêr akeh dhêmite, bubaring dhêmit yen alase dirusak dening wong, arêp ditanduri. Nanging yen Majapahit rusake amarga saking tikus, tawon lan dhêmit, sapa kang ngandêl yen rusake Majapahit amarga tikus, tawon lan dhêmit, iku pratandha yen wong mau ora landhêp pikire, amarga carita kang mangkono mau kalêbu aneh lan ora mulih ing nalar, ora cocog lair lan batine, mula mung kanggo pasêmon, yen dilugokake jênênge ambukak
apa-apa, samudanane mung sowan garêbêbro, dadi dikagetake, mula wong Majapahit ora sikêp gêgaman pêrang, wêruh-wêruh Adipati Têrung wis ambantu Adipati Dêmak.Kuna-kunane ora ana praja gêdhe kaya Majapahit bêdhahe mung saka diêntup ing tawon sarta dikritiki ing tikus bae, apa dene bubare wong sapraja mung saka ditêluh ing dhêmit.Bêdhahe Majapahit swarane jumêgur, kêprungu saka ing ngêndi-êndi nagara, yen bêdhahe saka binêdhah dening putra, iya iku Wali wolu utawa Sunan wolu kang padha dimêmule wong Jawa, sangane
Majapahit bêdhah, manuk kuntul iku durung ana kang nganggo kucir, barêng nagara wis ngalih marang Dêmak, kahanan ing dunya nuli malih, banjur ana manuk kuntul nganggo kucir.Prabu Brawijaya sinêmonan ing gaib: kêbo kombang atine êntek dimangsa tuma kinjir, kêbo têgêse ratu sugih, kombang têgêse mênêng swarane kang mbrêngêngêng, iya iku Prabu Brawijaya panggalihe têlas nalika bêdhahe Majapahit, kajaba mung kendêl gêrêng-gêrêng bae, ora karsa nglawan pêrang, dene tuma kijir iku tumane celeng, tuma têgêse tuman, celeng iku iya aran andhapan, iya iku Raden Patah nalika têkane ana ing Majapahit sumungkêm marang ingkang rama Sang Prabu, ing wêktu iku banjur diparingi pangkat, têgêse oleh ati saka Sang Prabu, wusana banjur mukul pêrang ngrêbut nagara, ora ngetung bênêr utawa luput, nganti ngêntekake panggalihe Sang Prabu.Dene kuntul nganggo kucir iku pasêmone Sultan Dêmak, ênggone nyêri-nyêri marang ingkang rama Sang Prabu, dumeh agamane Buddha kawak kapir kupur, mulane Gusti Allah paring pasêmon, githok kuntul kinuciran, têgêse: tolehên githokmu, ibumu Putri Cina, ora kêna nyêri-nyêri marang wong seje bangsa, Sang Prabu Jimbun iku wiji têlu, purwane Jawa, iya iku Sang Prabu Brawijaya, mula Sang Prabu Jimbun gêdhe panggalihe melik jumênêng Nata, mulane melik ênggal sugih, amarga katarik saka ibune, dene
iku dêdongengane mangkene: Jare, dhek jaman kuna, nalika santri Jawa durung akeh kawruhe, sawise padha mati, suksmane akeh kang katut angin banjur thukul ana ing tanah China, mula saiki banjur padha bali mulih marang tanah Jawa, dadi suksmane bangsa mau, iku mau-maune iya akeh kang suksma Jawa.Darmagandhul matur: “kiyai! Kang diarani agama Srani iku kang kaya apa?”Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake: “Kang diarani agama Srani iku têgêse sranane ngabêkti: têmên-têmên ngabêkti marang Pangeran, ora nganggo nêmbah brahala, mung nêmbah marang Allah, mula sêbutane Gusti Kanjêng Nabi ‘Isa iku
Sultan Dêmak waskitha ing gaib, rumaos kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula banjur ngrumaosi kabeh kaluputane, nuli sowan andêdagan ana ing pasareyane ingkang rama, barêng wis antara têlung dina lawase, kaprênah pusêring kuburan tanpa sangkan thukul wit-witan warna papat, siji warnane irêng sêmu abang dalah godhong sarta kêmbange, loro wit sarta kêmbange putih godhonge sêdhêngan, têlu wit kang godhonge ngrêmbuyut mubêng kaya payung, papat wit kang godhonge lêmbut sarta mawa êri, lan wêktu iku sajroning pasareyane Sang Prabu kêprungu ana swara dumêling, mangkene ujaring swara: “Êntek katrêsnanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah digêtak kaya kucing, sanajan matiya ing tata-kalairane, nanging lah eling-elingên ing besuk, yen wis agama kawruh, ing têmbe bakal tak-walês, tak-ajar wêruh ing nalar bênêr lan luput, pranatane mêngku praja, mangan babi kaya dhek jaman Majapahit.”Sultan Dêmak mirêng swara dumêling kang surasane mangkono iku, ing batos bangêt kaduwung marang apa kang wis dilampahi, mula nganti suwe njêgrêg ora bisa ngandika, ngrumaosi klirune dene nuruti rêmbuge para Sunan kabeh, nganti wani mungsuh ingkang rama sarta ngrusak Majapahit. Iya wiwit titi masa iku anane wit-witan warna papat kang padha thukul ana ing kuburan, dadi pasêmon kabeh, iya iku Tlasih, Sêmboja, Turugajah lan Gêtakkucing. Mula nganti tumêka saprene wit Sêmboja panggonane ana ing kuburan, kêmbang Tlasih kanggo ngirim para lêluhur, godonge Gêtakkucing yen kasenggol banjur obah, godhonge uga banjur mingkup kaya dene godhong Gêtakkucing.Sawise mangkono, Sultan Dêmak banjur kondur, sakondure saka pasareyane ingkang rama, bangêt panalangsane ing dalêm batos, tansah ngrumaosi ing kalêpatane.Sunan Kalijaga uga waskitha ing gaib yen sinêmonan dening Kang Maha Kuwasa, mula uga bangêt panalangsane sarta ngrumaosi kaluputane, mula banjur mangagêm sarwa wulung, beda karo para Wali liyane isih padha manganggo sarwa putih. Kabeh mau ora padha ngrumasani kaluputane, mung Sunan Kalijaga piyambak rumaos yen kadukan dening Kang Maha Kuwasa, mula bangêt mrêtobate, wasana banjur pinaringan pangapura dening Allah, sinêmonan wiwit anane orong-orong githoke tumêka ing punuk disêsêli tataling kayu jati, mungguh karêpe: punukmu panakna, sajatining ‘ilmu iku ora susah maguru marang wong ‘Arab, ‘ilmuning Gusti Allah wis ana ing githokmu dhewe-dhewe,wujude puji thok, nanging dudu puji jatining kawruh, kang ngawruhi sajatining urip, urip dadi wayangan Dzating Pangeran, manusa bisa apa, mobah mosik mung sadarma nglakoni, budi kang ngobahake, sabda iku mêtu saka ing karêp, karêp mêtu saka ing budi, budi iku Dzate Kang Maha Agung, agung iku wis samêkta, tanpa kurang tan wuwuh, tanpa luwih sarta ora arah ora ênggon.Kiyai kalamwadi nutugake caritane:
sari’at iku saringane kawruh agal alus, tarekat iku kang nimbang lan nandhing bênêr lan luput, hakekat iku wujud, wujud karsaning Allah, kang ngobahake sarta ngosikake rasane budi, wêruh ora kasamaran ing sawiji-wiji. Yen kowe wis ngrêti marang têgêse Dharudhêmble, mêsthi wis marêm marang kawruhmu dhewe. Mangan woh kawruh lan budi, sêmbahe kaya wêsi kang dilabuh ana ing gêni ilang abange mung rupa siji, kang muji lan kang dipuji wis nunggal dadi sawiji, dhêmble wujud siji. Yen kowe wis bisangawruhi surasane kang tak-kandhakake iki, jênênge munajad. Saupama wong nulup manuk, yen ra wêruh prênahe manuke, masa kênaa, ênggone nulup mung ngawur. Yen kawruhe wong pintêr ora angel yen disawang, mêtune saka ing utêk”.Darmagandhul matur, nyuwun ditêrangake bab ênggone Nabi Adam lan Babu Kawa padha kêsiku dening Pangeran, sabab saka ênggone padha dhahar wohe kayu Kawruh kang ditandur ana satêngahing taman Pirdus. Ana maneh kitab kang nêrangake, kang didhahar Nabi Adam lan Babu Kawa iku woh Kuldi, kang ditandur ana ing swarga. Mula nyuwun têrange, yen ing kitab Jawa caritane kapriye, kang nyêbutake kok mung kitab ‘Arab lan kitabe wong Srani.Kiyai Kalamwadi banjur nêrangake, yen kitabe wong Jawa ora nyêbutake bab mangkono iku, dene Sajarah Jawa iya ana kang nyêbutake turun Adam, iya kitab Manik Maya.Kiyai Kalamwadi banjur ngandhakake: “Sawise buku-buku pathokan agama Buddha diobongi, amarga mundhak ngrêribêdi agama Rasul, sanadyan buku kang padha disimpêni dening para wadya, iya dipundhut banjur diobongi, nalika sabêdhahe Majapahit, sapa kang durung gêlêm nganggo agama Islam banjur dijarah rajah, mula wong-wong ing kono padha wêdi marang wisesaning Ratu. Dene wong-wong kang wis padha gêlêm salin agama Rasul, banjur padha diganjar pangkat utawa bumi sarta ora padha nyangga pajêg, mulane wong-wong ing Majapahit banjur padha ngrasuk agama Islam, amarga padha melik ganjaran. Ing wêktu iku Sunan Kalijaga, kagungan panggalih, caritane lêluhure supaya aja nganti pêdhot, banjur iyasa wayang, kanggo gantine kitab-kitab kuna kang wis padha diobongi. Ratu Mataram uga mangun carita sajarahe para lêluhur Jawa, buku-buku sakarine, kang isih padha disimpên uga padha dipundhut kabeh, nanging wis padha amoh, Sang Nata ing Mataram andangu para wadya, nanging wis padha ora mênangi, wiwit Kraton Gilingwêsi nganti tumêka Mataram wis ora kasumurupan caritane, buku-buku asli saka ing Dêmak lan Pajang padha dipriksa, nanging tinêmu tulisan ‘Arab, kitab Pêkih lan Taju-salatina apa dene Surya-Alam kang kanggo pikukuh, mula Sang Prabu ing Mataram kewran panggalihe ênggone kagungan karsa iyasa babad carita tanah Jawa. Sang Prabu banjur dhawuh marang para pujangga, andikakake padha gawe layang Babad Tanah Jawa, ananging sarehne kang gawe Babad mau ora ngêmungake wong siji bae, mula ora bisa padha gaweyane, kang diênggo pathokan layang Lokapala, mungguh caritane kaya kang kasêbut ing ngisor iki”.Wayahe Nabi Adam iya iku putrane Nabi Sis, arane Sayid Anwar. Sayid Anwar didukani ingkang rama lan ingkang eyang, amarga wani- wani mangan wohe wit kayu Budi sêngkêrane Pangeran kang tinandur ana ing swarga. Ciptane Sayid Anwar supaya kuwasane bisa ngiribi kaya dene kuwasane Pangeran, ora narima yen mung mangan who Kawruh lan woh Kuldi bae, nanging wohe kayu Budi kang disuwun. Sayid Anwar miwiti yasa sarengat dhewe, ora karsa ngagêm agamane ingkang rama lan ingkang eyang, dadi murtat sarta nampik agamane lêluhure, mangkono uga karsa ngakoni yen turune Adam sarta Sis, pangraose Sayid Anwar iku dadi saka dadine piyambak, mung waranane bae saka Adam lan Sis, dadine saka budi hawaning Pangeran. Ênggone Kagungan pamanggih mangkono mau diantêpi bangêt, jalaran mangkene: asal suwung mulih marang sêpi, bali marang asale maneh. Sarehne Sayid Anwar banjur lunga nuruti karêping atine, lakune mangetan nganti tumêka ing tanah Dewani, ana ing kono banjur kêtêmu karo ratuning jin arane Prabu Nuradi, Sayid Anwar ditakoni iya banjur ngandharake lêlakone kabeh,
dipanggil orang tuawarisannya Gatotkaca sejuta166.idune idu genisabdane malatising mbregendhul mesti matiora tuwo, enom padha dene bayiwong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembadagaris sabda ora gentalan dina,beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdaniratan karsa sinuyudan wong sak
ngledek iku luweh apik seko seng diledek.. 19 Jul 14 radenmas @vikysullivan_ udan maneng li anget.. 14 Jul 14
Déwan Perwalian PBB iku sawijining sistem perwalian internasional sing wis diadegaké déning anggota PBB kanggo ngatur pamaréntahan laladan-dhaéerah sing didèlèh ing sangisoré pangawasan PBB ngliwati pasetujon-pasetujon perwalian individual. (laladan-laladan sing mangkono banjur diarani “laladan-laladan perwalian”).
Dewan_Perwalian_PBB&oldid=1015758"	Kategori: Perserikatan Bangsa-Bangsa	Menu navigasi
ASMA TAWAKAL AHADI | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
wus tan ana samare ing wuri/ lêbur dene ing dalêm pangrila/ sarta nyawa kapindhone/ tangeh nora
ana endhek inggilnya/ sêkawan sinami-sami/ jumênêng ratu sadaya/ mung kaot sê(10v)puh taruni/ dene saking Sam
Prabu Nata/ wimbuh driya gêng mênuhi/ sru murba digung sangkara/ gora godha gêdhag-gêdhig/ sosrah-sisrahing kapti/ nglabêti mambêgan diyu/ kibir nir direng jagad/ riwak-riwuk byating Aji/ musebatan mring wadyabala sru mambah//
sisikune jagad/ lawan ingkang kaping kalih/ Jêng
53. // ênya agêmira ingkang rata kuning/ bendi miwah siyas/ prathistha kang lapis wêsi/ padha anggonên cangkrama//
arep dipake arisan ayame sapa? JALU29KaptenJumlah posting : 211Join date : 06.09.13Age : 27Lokasi : KADIPATEN PATI, PRAGOLA Re: arisan lagi
tembang kinanthi kang surasane 'mituturi' maks... - Brainly.co.id
Seleksi by PCMI Bali 2012 | mahayanthi
analýzy 5/2006 Ing. Tušek POWER 5/2006 Ing. Zoubek POWER 5/2006 Ing. Bielko POWER 5/2006 Ing. Kučera POWER 5/2006 Ing.
Sihanouk Varman (dilairaké 31 Oktober 1922) arupa mantan Raja Kamboja. Sawisé mudhun tahta tanggal 7 Oktober 2004 panjenengané njupuk gelar Pangeran. Panjenengané dilairaké ing Phnom Penh, putra Nata Norodom Suramarit lan Ratu Sisowath Kossamak.
Sakwéné sajarah Kamboja, Sihanouk nyekel akèh jabatan saéngga Guinness Book of World Records nyathet yèn Norodom Sihanouk minangka ahli pulitik sing nyekel jabatan pulitik paling akèh. Iki klebu rong periode minangka nata, saperiode minangka présidhèn, rong periode minangka perdhana mentri, lan saperiode minangka kepala nagara tanpa gelaran ing Kamboja, klebu manéka jabatan minangka ketua jroning manéka pamaréntahan pelarian.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.24, 19 Oktober 2016.
paring nugrahaSemana gedhene bektimuJiwa raga, bandha donyaTanpa sisaAmung siji pangajabmuMerdika
nandhang kingkinPrawan sunthi pinjungan ngadeg ing plataran,Nyawang akasa anggene tansah jejigaranSaka lambene sing nyemlik kaprungu swara,"Sapa kuwawa ngudari pepeteng, Kalane lemah perdikan kuwi wis ora anteng Keleban nepsu-nepsu, katrajang
ray47 says:	February 3, 2009
Miturut carios wewangunan punika dipunbangun sesarengan kaliyan rampungipun pambangunan Kitha Batavia (Jakarta) kaliyan Kongsi Dagang Walandi (VOC).[1] Rumiyin, wewangunan punika wonten témbok utawi bèntèng ingkang ngubengi wewangunan punika.[1] Tembok utawi bèntèng punika dipunpercanten dados wates kitha Jakarta kaliyan laladan-laladan sanésipun nalika jaman Walandi.[1] Museum Bahari gadhah 126 koleksi barang-barang sejarah kelautan.[1] Utamanipun kapal saha prau-prau niaga tradisional.[1] Saking kathah koleksi punika wonten 19 kolèksi prau asli saha 107 miniatur, foto-foto saha biota laut sanesipun.[1] Wonten ugi tilas gudhang rempah-rempah VOC Walandi ingkang manggèn ing pinggiripun
^ (id)muséumbahari.org(dipunundhuh tanggal 17 September 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Museum_Bahari&oldid=1038352"	Kategori: Muséum ing JakartaBangunan Walanda ing Indonésia	Menu navigasi
ugi dipunrujuk minangka UA, U of A, atau Arizona) inggih punika sawijining intitusi pendidikan tinggi lan risèt negeri ingkang dumunung wonten ing kutha Tucson, Arizona, Amerika Serikat, ingkang pikantuk dana hibah kanggé pambangunan fasilitas kampus lan pangembangan risèt tèknologi angkasa. UA minangka universitas piasanan ing nagara bagèyan Arizona, jumeneng nalika taun 1885 (27 taun sadèrèngipun Teritori Arizona pikantuk status nagara bagèyan). Universitas punika nglingkupi University of Arizona College of Medicine ingkang minangka salah satunggal saking tiga sekolah kedhokteran lan satunggalings sekolah kedhokteran ingkang nganugrahaken gelar MD (Doctor of Medicine) ing Arizona. Dumugi musim gugur taun 2010, jumlah mahasiswanipun inggih punika 39,086 tiyang.[2] UA ing sangandhaping pengelolaan Arizona Board of Regents. Misi UA inggih punika "kanggé manggihaken, ndidik, nglayani lan nginspirasi."[5] UA inggih punika salah satunggaling anggota kapilih saking Asosiasi Universitas Amerika (AAU, sawijining organisasi saking institusi-institusi risèt kondhang ing Amerika Utara) lan minangka satunggaling wakil saking nagara bagèyan Arizona wonten ing asosiasi
dipunsarujuki déning Badan Legislatif Teritori Arizona ingkang dipunkenal kanthi julukan Thieving Thirteenth nalika taun 1885. Kutha Tucson sadèrèngipun ngarep pikantuk dana kanggé pambangunan griya sakit jiwa Teritori Arizona ingkang dipunalokasikaken sajumlah USD 100,000 lan sanès USD 25,000 ingkang dipunalokasikaken kanggé pambangunan satunggaling universitas ing teritori punika (Arizona State University ugi dipunsarujuki pambentukanipun nalika taun 1885, ananging nalika punika dipunrantam minangka sekolah guru Arizona, lan sanès minangka sawijining universitas). Para anggota dewan kutha Tucson telat dumugi ing kutha Prescott, Arizona, akibat banjir ing Kali Salt (Arizona) lan dumugi nalika kaputusan sampun kapendhet. Perwakilan Tucson kuciwa sanget pikantuk alokasi dana ingkang dipunanggep minangka bebungah hiburan.
warga sami éwah pikiripun sasampuning 2 tiyang penjudi lan satunggaling pangusaha bar milih nyumbangaken tanah ingkang dipunbetahaken kanggé mbangun universitas kasebut. Proses sinau ingkang kapisanan kalaksanan nalika taun 1891 kanthi jumlah 32 mahasiswa ing gedung Old Main, bangunan pisanan ingkang dipunbangun ing kampus, lan taksih dipunginakaken dumugi wekdal punika.[6] Amargi boten
saka sing asli ing February 11, 2006. Dijupuk March 13, 2013. Artikel perkawis universitas utawi pawiyatan luhur punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Cycling Arround Bali Island | mahayanthi
ya iku RMS Olympic.[1] Kapal Titanic iku minangka salah siji saka telu kapal kelas Olympic, ya iku RMS Titanic , RMS Olympic lan Britannic.[1] Britannic jenengé kang sepisan ya iku Gigantic, jeneng iki nduwèni tujuwan supaya dadi kapal kang paling apik lan paling gedhé ing donya.[1] Kapal Titanic digawé lan dibayari déning wong sugih ing Amérika kang jenengé J.P. Morgan lan parusahan International Mercantile Marine Co.[1] Titanic digawé tanggal 31 Maret 1909.[1] Awaké kapal Titanic dadi tanggal 31 Mei 1911, lan kabèh ubarampéné dadi tanggal 31 Maret 1912.[1]
Geladhak iki dirancang khusus kanggo penumpang Kelas Siji lan isi kabin Kelas Siji, lounge Kelas Siji, ruwang cerutu, ruwang waca tulis lan Palm Court.[5]
B Deck, utawa Bridge Deck, ya iku geladhak ndhuwur penopang bobot sekaligus tataran paling dhuwur lambung kapal. Sebagéyan gedhé akomodasi penumpang Kelas Siji dibangun ing kéné, dilengkapi enem kamar istana (kabin) sing nduwèni teras dhéwé-dhéwé. Ing
Kaloroné dioperasèkaké déning koki lan staf subkontrak; kabèh tiwas jroning sambékala. Ruwang cerutu Kelas Loro lan aula lawang mlebu ana ing geladhak iki. Geladhak haluan kapal sing kaangkat dumunung ing ngarep Bridge Deck lan dumadi saka palka Nomor 1 (palka utama tumuju ruwang kargo), manéka warna mesin lan jangkar. Geladhak iki katutup kanggo penumpang; adegan mabur sing misuwur ing
kanthi dawa 106 feet, digunakaké minangka teras kanggo penumpang Kelas Telu. Ing kana papan bertahan pungkasan tumrap akèh penumpang lan awak Titanic nalika kapal kèrem. Geladhak haluan lan Poop Deck kapisah saka Bridge Deck liwat dek mudhun.[7][8]
raseksa, sing dawané 63 feet lan bobot 720 ton. Pelat dasaré bobot 195 ton.[15] Kaloro mesin disurung tenaga uwab sing dihasilkan 29 kètèl, 24 ing antaranya berujung ganda lan 5 berujung tunggal, sing dumadi saka 159 tungku sacara sakabèhané.[17] Kètèl-kètèl kasebut nduwèni diamèter Cithakan:Convert/LoffAoffDbSoff2 lan sadawané 20 feet, nduwèni bobot 91,5 ton lan mampu nampung 48,5 ton banyu.[18]
njaba (utawa sisih) ya iku sing paing gedhé, dumadi saka telung bilah aloi mangan-perunggu kanthi diamèter total 23.5 feet.[18] Baling-baling tengah diamèter 17 feet,[23] bisa diendhegaké, nanging ora bisa dimunduraké.
Kapal iki nduwèni sistem pengaliran banyuné dhéwé, sing mampu manasaké lan mompa banyu menyang saisi kapal liwat jaringan pipa lan katup sing rumit. Suplai banyu utama digawa menyang kapal nalika Titanic isih ing pelabuhan, anangig jroning kahanan darurat pun kapal mampu nyuling banyu tawar saka segara, senadyan bab iki dudu proses langsung amarga saluran distilasi gampang kasumbet endhapan faram. Sarangkéyan saluran kaisolasi ngangkut udhara anget menyang saisi kapal sing asal saka
dipepaki telegraf nirkabel jeda percik kakuwatan 1,5 kW sing dipasang ing ruwang radio Geladhak Anjungan. Siji set dianggo kanggo ngirim pesan lan siji manèh, ing bilik kedhap swara, kanggo nampa pesen. Sinyal dipancaraké liwat loro kabel paralel sing dibentang ing antara menara-menara kapal, 50 feet ing ndhuwur cerobong kanggo ngindari keluk korosifé.[24] Sistem iki ya iku salah siji sing paling canggih ing donya kanthi jangkauan nganti 1.000 mil.[29] Sistem iki diduwèni lan dioperasèkaké déning Marconi Company, dudu White Star Line, lan mung kanggo para penumpang, dudu operasi kapal. Fungsi loro operator nirkabel – kaloroné karyawan Marconi – ya iku ngoperasèkaké layanan telegram nirkabel 24 jam kanggo penumpang. Karyawan iki uga
Detail[OPLOSAN ORIGINAL JAWA by IMELDA] Intro : Am F E F Am (2x) Am opo ora eman duite F Gawe tuku banyu setan G opo ora mikir yen mendem Am iku biso ngrusak pikiran Am .
Diterbitkan pada Friday, 9 December 2016 Pukul 5.07
iki mbok yo di lereni.. Am Domino kiyu kiyutogel e ora metu B C B Bendino sambat mumet sambat ngelu.. reff polisi tahu bulat, remik dandut terbaru wedi karo bojomu, , kenangan,
tropis, hyang saketi, indonesia, iyang, jancukan, jawa timur, kecamatan krucil, mendaki gunung, Mountain,
Ceplok Burung, Ceplok Satriya, Peksikuwon, Kawung Grompol, Limbuk, Raksasa, Wayang Karno, Buto Alasan, Kawung,
Sampun kaserat ing sabdhaning Palon Dumadi Ingkang Murbeng Jagat Royo
» Sonny Josz - Monggo Tindak Trenggalek
kutho cilik pabrik’e tempe kripik
Caesarion&oldid=1060685"	Kategori: Lair 47 SMPati 30 SMPirngonKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
tepate Banyumas sing tercinta. Pokoke dina-dina kiye wis kebayang desane inyong, ambune sawah-sawahe lan aroma mendhoane, jan enake poolll.
Inyong mudik ora dewekan, ndilalah ana kanca bathir juga sing asale sekang Banyumas, dadi bisa bareng. Pas mudik, inyong juga ora kelalen nggawa oleh-oleh sing jerene khas Ambon. Macem-macem sedulur oleh-olehe. Ana lenga kayu putih, lenga cengkeh, kue
nggone sedulure, jerene arep ana sing detitipna nggo biyunge neng
Ingkang Badhe Madhosi Dongeng Versi BOso Jowo, Sakmenika Kulo Paringi Dongeng Rakyat Versi Boso Jowo. Sumangga.!!!
Indonesia mestine kabeh wis pada tau maca lha iki nganggo boso jowo, unik to?.
Diterbitkan pada Thursday, 1 December 2016 Pukul 6.25
jepang. 11 Mei 2015 dialog lucu wong koplak boso jowo,
TIDUR « BLOG-e WONG JOWO - Website Kumpulan Dongeng;.
Diterbitkan pada Monday, 21 November 2016 Pukul 17.14
sawijine Buyute Rd. Wijayakusuma, menawinsaged kenal kalih Panjenengan, kula
sungkem dumateng ahlul bait susuhunan jati panoto agomo mugi berkahipun lumeber tekane tiang2 jelata kados kulo amin…..
nanti. Al Faatihah tuk Ki Raden Sancang Ungu dan Ki Wong Alus.
SALAM kagem mas alus lan bolo wong alus kabeh.
kamus sinonim jawa kosok balen sugih, tembung kosok balen boso jowo, adus getih tegese, kosok balen sugeh, lawan kata pembarep bahasa jawa, sugih
Kanjeng Adipati Lha bandha donya sing tan upomo ki yo mung nek sugih sedulur, suket lan godhong dadi konco kabeh….Sugeng Rioyo Sedoyo!
burung, Sangkar burung, Lomba Burung, Kicau Burung, video burung berkicau, suara burung
Koordhinat: 52°26′24″N 5°45′45″E﻿ / ﻿52.44000°N 5.76250°E﻿ / 52.44000; 5.76250
Walibi World [1][2] iku salah siji papan plesir awujud taman hiburan paling gedhé ing Walanda. Taman iki dumunung ing
Jeneng taman Flevohof diwiwiti minangka taman pertanian ing ngendi pengetahuan perkotaan bisa digawe kanggo pertanian. Nalika bangkrute Flevohof ing awal sangang taun kepungkur, taman iki ganti jeneng Walibi Flevo. Taman iki diakuisisi déning Taman Premier ing taun 1998 lan ing taun 2000 pindhah ing Six Flags Holland. Wiwit taun 2005 digunakake jeneng kang saiki. Akeh-akehe atraksi, kalebu roller coaster uga ana liyane ya iku petualangan ing Six Flags lan nalika periode Walibi Flevo. Ing pirang-pirang taun pungkasan taman iku ngupayakake supaya bisa dadi taman
World uga duweni roller coaster kayu lan wahana liyane sasuwene 5 taun, mula total ana pitung roller coasters, lan luwih saka 50 atraksi lan pertunjukan.
NAMA DIA). LUWIH BRANTANE SI…(NAMA DIA). LUWIH GERSAH BINGUNG ATINE…..(NAMA DIA). MUGI-MUGI ASIH ING AWAK SLIRAKU
target) awor dadi siji teko welas teko asih, asih soko kersane
keh jalma saluyeng rembug, dumadya prang lair batos. -Ping lima arannipun, jaman Kalasuba tegesipun, jaman suka wahananira keh jalmi, antuk kabungahan estu, rena lejar sakehing wong. -Kaping nem arannipun, jaman Kalasumbaga puniku, werdi zaman Misuwur wahanineki, keh jalma gawe misuwur, mrih kasusra ing kalakon. -Kasapta arannipun, jaman
tembang 28 s/d 44 pupuh 257 Serat Centhini jilid IV :
donya iki, satemahe kaliren wekasane. Artinya : Apabila tidak ikut menjalani, tidak kebagian untuk memiliki harta benda, yang akhirnya bisa kelaparan. - Wus dilalah, karsane kang Among tuwuh, kang lali kabegjan, ananging sayektineki, luwih begja
sajroning bubak wana, penjenenganin sang nata.
Sopo sing tekan saiki isih durung iso boso jowo...hayo ngacung!
rokok GG abang,,bhuhur salwa..pisang mauli(banjarmasin) hmm podo merek kabeh
aku ndelik wae neh lah..ng ngisor wit krokot
kulo njih pun sedyo kopi tigang nggelas..teh pun telas setunggal..
Okèhé padunung miturut proyeksi kanggo taun 2008 ya iku 99.788 jiwa, padunung lanang okèhé 52.660 jiwa lan sing wedhok okèhé 47.128 jiwa.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Gunung_Mas&oldid=1046431"	Kategori: Kabupatèn ing Kalimantan TengahKabupatèn Gunung MasKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.48, 15 Maret 2016.
tetanduran parasit obligat sing misuwur amarga nduwèni kembang ukuran gedhé banget, malah dadi kembang paling gedhé ing donya. Tanduran iki tuwuh ing jaringan tetanduran mrambat (liana) Tetrastigma lan ora nduwèni godhong saéngga ora bisa ngayahi fotosintesis. Tetanduran iki endemik ing Pulo Sumatra, utamané bagéan kidul (Bengkulu, Jambi, lan Sumatra Kidul). Taman Nasional Kerinci Seblat minangka laladan konservasi utama spesies iki. Jinis iki, bebarengan karo anggota genus Rafflesia liyané, kaancam statusé akibat penggundulan alas. Ing Pulo Jawa tuwuh mung siji jinis patma parasit, Rafflesia patma.
Kembang minangka parasit ora duwé oyod, ora duwé godhong, lan ora ana gagangé. Diameter kembang nalika nuju mekar bisa nganti 1 meter lan aboté watara 11 kilogram. Kembang ngisep unsur anorganik lan organik saka tanduran inang Tetrastigma. Siji-sijiné bagéan sing bisa disebut minangka "tanduran" ya iku jaringan sing tuwuh ing tetanduran mrambat Tetrastigma. Kembang nduwèni lima godhong mahkota sing ngubengi bagéan sing katon kaya gentong. Ing dhasar kembang ana bagéan kaya piringan mawa eri, isi benang sari utawa putik gumantung marang jinis kelamin kembang, jantan utawa betina. Kéwan panyerbuk ya iku laler sing kapilut déning gandan kembang. Kembang mung umur watara seminggu (5-7 dina) lan sawisé iku alum lan mati. Presentase pambuahan cilik banget, amarga kembang jantan lan kembang betina arang banget bisa mekar
IndonésiaRintisan topik botaniKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
disayang oleh senopati perangnya Kanjeng Sunan Lawu.
Putra tunggal Sunan Muria, Dewo ange-jawantah manungso
Sing krasan nang ya neng Ambon, ojo lali karo
Iku jamane semangke, lan arep bebakal kedadean ing tahun sak’cedak’e iki
Sopo lugu, bodho, tansah lungo-lungo koyo kebo, sejatosipun pra kinasih Dumadi, lan hangroso mukti in zaman Ratu Adil Jumeneng
rahayu kangge para sesepuh kang sami ngijazahken ilmu lan wejangan kang sae.Muga
ASMA’ RENGKA GUNUNG: SENJATA PERANG GHOIB II | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
kotae, bocah – bocah sekola ketone wis jarang sing nganggo basa cerbon. Akehe nganggo bahasa Indonesia. Ana tetangga parek umah, embok bapane asli cerbon, tapi anak – anakane laka sing bisa basa cerbon, aja maning bebasan sing angel, cerbon bagongan kang biasa bae jeh bli bisa. dadi wong tua bari anak komunikasie nganggo bahasa Indonesia. Jaman kita sekola bengien durung ana pelajaran basa cerbon. Tapi sing awit cilik bari wong tua ari
isie bandingaken basa cerbon lan basa jepang. sapa bae kang duwe, tulung wara-wara. sedurunge kesuwun pisan…
inggih punika basa Padinan (sehari-hari) lan Bebasan (alus). LBSC sampun natar 90 guru inti basa Cerbon lan 66 guru inti kesenian tarling teng Lembang, sasi April lan Juli
taun ajeng bade unggal dinten Rebo. Wasta rubrike nglayari basa Cerbon teng suplemen Pikiran Rakyat edisi Cirebon. Upami panjenengan purun mangga nyerat saged dikintunaken teng nurdinmnoer_crb@yahoo. co.id utawi
nduwé rasa unik lan khas Jawa.[1] Bahan kang dianggo bakmi Jawa ya iku mi teles. Cara masaké uga nganggo areng. Keluk saka areng iku kang bisa mènèhi aroma lan cita rasa khas ing mie.[1] Panganan kaya iki akèh didol ing tlatah Yogyakarta lan Jawa Tengah. Saliyane bakmi Jawa, padatan panganan liya kang uga didol ing warung bakmi Jawa ya iku bakmi godhog, bakmi goreng, sega gorèng, lan magelangan (campuran sega lan mi gorèng).[1] Désa Piyaman, Wonosari, Gunung Kidul mujudaké salah sijining désa kang ngasilaké bakul bakmi Jawa.[2] Ana 600 kulawarga utawa watara saprotelon saka sakabèhaning warga ing désa kasebut nyambut gawé minangka bakul bakmi Jawa. Bakul-bakul saka désa iki wis sumebar tekan kutha-kutha gedhé ing Indonésia.[2] Profesi iki wis turun tumurun saka wong tuwa menyang anak-anaké. Wiwit isih nom-noman, bocah-bocah wiwit diajak nggawé bakmi Jawa.[2]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bakmi_Jawa&oldid=1040282"	Kategori: PangananKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
”ing wekdal punika kula dhêrêk Bapak ngantos mboten naté wangsul dateng griya, puter-puter terus, bebasan njajah desa milangkori, prasasat mboten naté lêrên (
Posted by Pak Dhe Wicak | Sunday, 14 June 2009, 17:43 Opo urung nduwe laptop mas kok meh melu lomba iki, kui sing ngenekke wong Janti Yogya to. Hiks, aku ora mas, tak dongakne waelah.
“urung nduwe kompi sing nggo editing hehee…
'Alamain, al-'Alamain, utawa El Alamein (basa Arab:
iku sawiining kutha ing Mesir kulon-lor, ing pesisir Segara Tengah. Saiki kutha iki dadi plabuhan gedhé kanggo ngapalaké lenga.
Kutha iki nduwèni lapangan pemakaman militer Jerman, Italia, lan Britania Raya (bebarengan karo Persemakmuran uga).
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=El_Alamein&oldid=973891"	Kategori: Kutha ing MesirGeografiKategori ndhelik: Rintisan mawa topik geografi	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.45, 1 Maret 2016.
ayas takon masalah modifikasi vespa anyar tipe LX 150 sing recommended ndek mana
panjenengan bagi ilmu tak ngasah huu Alloh,mugi2 gusti minanggihi kulo kale panjenengan ing alamipun,slamet ngadep marang gusti
WIED PATIKRAJA: Dadi Lurah Pancén Ora Gampang
Berita metengé Menik wis kabéh wong ngerti. Wong sing ada ning pojok kidul butul pojok lor kabéh padha wis ngerti. Saben-saben ana wong padha pétan, padha takon-takon karo médhek-médhek penasaran, sapa jané sing metengi Menik. Tapi kabéh wong padha ora ngerti sapa sing pasti. Biyungé Menik bae ora ngerti apa maning wong liya. Tapi sing mesti diantara bocah lima termasuk Jano sing padha metengi Menik.Metengé perawan désa kayak Menik pancén nembé baé kelakon ning désa Wadhaskelir. Meteng sedurungé ngijab tumrapé wong ndésa pancén ora pantes. Wong dukuh Kemukus pancén termasuk wong ‘abangan’ sing artiné maring nglakoni sarékat agama urung jero nemen. Nék diétung karo kalkulator, wong sing gelem sembahyang pancén ésih sepethit. Lewih akéh wong sing gelem padha buru blacan, nggarangan karo céléng go dipangan keluarga. Sing ngingu asu juga esih akéh.Pancén sing akéh sing abangan nanging angger masalah keguyuban, wong Wadhaskelir aja ditakoni. Ramah-tamah, guyub-rukun wis dadi watekké wong dukuh Kemukus. Apik maring tangga teparo kuwé lewih diutamakna. Ora mung kuwé thok, kelakuwan jinah kuwé banget disengiti dening wong Dukuh Kemukus.Mulané anggaer masalah meteng sedurungé ngijab, pinemuné wong Dukuh Kemukus pancén ésih arang. Arang sréndang malah. Mulané angger ana wong sing meteng sedurungé nikah mesthi bakalé dadi kembang lambé, terus mesthi olih piwales sekang pamong désa ning kono..
Lurahé sing ning jero kantor banjur nyekel bathuk mertandhani mikir. Pitakonan sapa sing kudu tanggung jawab maring Menik uga ana ning pikirané Lurahé. Tumrap
pancén, bundhetan sing dialami dening Menik pancén mbingungaken.“Nék wis lahir anaké Menik siy wis madan lumayan artiné. Ana gambaran angger anaké Menik kuwé mirip karo sapa. Lha angger persis bulud kaya Jano ya berarti anaké Jano. Tapi ya ora mesthi juga ya” Lurahé takon maring awaké dhéwék, mikir dhéwék nang kantor desané.Lurahé Jayamanggala pancén urung suwé dadi lurah. Asalé Jayamanggala mikir angger dadi lurah kuwé mesthiné kepénak. Sedurungé dadi lurah, Jayamenggala mikir kayané bangga, marem atiné angger diundang Pak Lurah deng wong liya. Jayamenggala sering mbayangna angger dadi lurah mesthi duwité akéh, sebabé akéh bantuan mudhun sekang pemerintah ndhuwur maring ndésa. Jebulé ora gampang kaya sing dibayangna. Bantuan sekang ndhuwur siki pancén wis mulai kenceng pengawasané. Kepéngin ngeleg duwit sepérak-rongpérak utawa serini baé kudu gawé laporan pertanggung jawaban. Mergané sewektu-wektu ana anak buahé KPK (Komisi Pemberantasan Korupsi) teka maring désa. Urung maning, siki akéh wong dadi wartawan, wah bisa lewih ramé maning desané.Lagi mikir mbalékna utang sewektu nyalon lurah baé urung lunas. Bengkoké lurahé sing separo malah ésih manjleb go balékna utang sing akéh sewektu nyadhoni awaké njago lurah.Malah siki kondangan labuh akéh. Wirang angger dadi lurah ora sregep kondangan maring wargané. Wis sregep kondangan baé seneng dadi omongan. Dadi lurah kuwé kudu njagani wargané supaya bisa ndeleng tumindak awaké
pilihan lurah Jayamenggala nembé enem wulan dadi lurah.“Jebul nembé enem wulan dadi lurah, siki malah ketemu karo masalah sing gawé puyeng. Masalah wadonan, masalah Menik sing dimetengi wong ora genah” pikirané Jayamenggala ngomong sewektu dhéwéké lagi njagong ning pendhopo umah blabag sing anyar. Untung si
Sing sering krungu adzan ya mung Kaki Reksa sing umahé ning arep Tajug kaé. Padahal ning kono akéh bocah nom. Nanging wis suwé ora krungu bocah enom padha gelem adzan ning Tajuge Kaki Reksa.Padahal jaman ganu ciliké Jayamenggala padha rebutan adzan karo batiré. Jayamenggala sering rebutan adzan Sanpura wektu cilik. Tapi siki ora ana bocah rebutan adzan. Anané siki bocah padha rebutan wadonan. Mulané ora gumun ana kasus kaya sing dilakoni si Menik. Pikirané Jayamenggala kebek jipek,
Juminah sing ngguyu mésem ngerténi bojoné sing dadi lurah mikirna perkarané si Menik.“Mulané kudu padha éling Mas, Kon padha éling ayuh sembahyang dhisit. Nyembah maring Hyang akarya Jagat supaya padha éling. Perkara Menik meshtiné mengko toli ketemu dalan metuné” sepisan maning omongané Juminah gawé bombong Jayamenggala.“Untung aku duwé bojo kaya ko ya Jum. Ngger aku duwé bojo kaya Menik. Jan kaya ngapa mumeté. Juminah pancén ora ayu thok, tapi pinter mbombongna karo madhangna pikirku” sepisan maning Jayamenggala ngrayu Juminah.“Wis lah, olih nggombal. Gari wudhu koh ayuh maring mburi. Aja ngasi gepokan maning mengko batal ora sembahyang-sembahyang malah” Juminah ndhorong Jayamenggala sing arep kepéngin nggandheng terus tangané Juminah sing alus.Seuwisé adzan, krungu maning suwara seraké Kaki Reksa lagi puji-pujian Ayun-Ayun Badan. Ora rampung-rampung. Wis dadi kebiasaan angger puji-pujiané Kaki Reksa kuwé dawa tur suwé. Tapi jebulé dawané puji-pujian ora njamin wong sing padha ditunggu sembahyang jamangah bareng akéh sing teka.Pancén jaman édan!Sewisé sembahyang Jayamenggala olih wangsit sekang Gusti Alloh. Sebagai Lurah, dhéwéké akhiré duwé rencana arep musyawarah karo pamong désa liyané. Musyawarah go ngrembug solusi masalahe sing dialami Menik. Aja ngasi kedadian sing dialami Menik kedadian maning.*****Sumber: http://banyumasnews.com/2010/07/07/dadi-lurah-pancen-ora-gampang/
Resep Masakan Ayam Goreng Tepung Beras - Resep Masakan Ayam Goreng Tepung
Ceceg-ceceg ing ngisor iki isenana kanthi bener ana ing lembar jawaban kang cumawis!Yono : “Halo! Menapa Doni wonten?”Ika : “Halo! ... Menika sinten? Mas Doni taksih tindak.”Yono : “ Kula Yono. Yen ngono titip pesen, diaturke Doni, dina iki ora sida belajar kelompok, kulo diajak Bapak tilik Eyang sing lagi gerah.”Ika : “Nggih, mangke kula
Gusti ingkang moho welas asih lan moho wicaksono,ugo Gusti uwes maringi pangerten marang bongso jowo lan djalmo manungso kang ono ing jagat iki.
katon ono ugo kang ora katon,lan sak isine kang ono ing jagat iki,tanpo kuwasane gusti kang moho suci bakal sirno jagad iki ,semono ugo bakal ora ono kahuripan sak iki.
maringi sabdo marang aku kang tak tulis ono ing kitab joyoboyo,bongso jowo kabeh kang nglalekake gusti uripe bakal kurang sandang lan pangan,ugo lemah kang mahune ijo bakal tak garengake koyo mahune nganti akhir siro kabeh nduweni katentreman
Anangeng sabdaning gusti kang tak tulis ono kitab joyoboyo kanggone siro bongso jowo ,gusti pareng dawoh siro bongso jowo bakal ninggalake agomo peparingane gusti kang moho suci,lan gusti pareng sabdo siro bongso jowo bakal lungo adoh kanggo nggoleki asmane gusti ,siro dewe ora bakal duwe ketentreman yen siro kuwi lali marang asmane gusti kang uwes temurun kanggone siro kabeh ing tanah jowo
pareng keslametan dumateng kawulo rino klawan wengi among panjenengane gusti kulo pasrahaken gesang lan sedoh kawulo sirno bebayan sakeng kuwoso panjenengan
suwun kitabipun. Sugeng riyadi. Nyuwun lumunturing samudra pangaksami.
Balas	On 20 September 2009 at 11:08 dewapur said: matur suwun kitabipun
nderek nimbrung mbok menawi sami dangan ing penggalih . Awit saking tresnanipun kaliyan ADBM , kulo inggih nderek nenggo wedaranipun serat ingkang kaping 367 . Matur nuwun .
Balas	On 4 Juli 2011 at 17:10 Abdus Syakuur said: sugeng sing lare pundi ki ?
Pamaréntahane ya iku nalika taun 1425 nganti tekan taun 1435 kang dingerteni dadi abad emas Dinasti Ming merga ana ing jaman iki nagara stabil, aman lan makmur, bebarengan karo mangsa pamaréntahane wong tuwane kang sedela iki sering dijenengi “zaman Ren-Xuan” padha karo jeneng kuile, Renzong lan Xuanzong.[1] Zhu Zhanji ya iku wong kang seneng marang puisi lan literatur.[1] Dhèwèké oleh gelar putra mahkotanya nalika bapake munggah ana ing tahta.[1] Nalika ana ing Nanjing kanggo nangani bencana lindhu, ana laporan darurat teka saka Beijing kang menehi kabar bapake mati lan mrentahake dhèwèké supaya cepet bali menyang kutha krajan.[1] Ana ing perjalanane bali tumuju Beijing, ana kabar yèn pamane, Zhu Gaoxu duwé rencana kanggo njebak dhèwèké ana ing dalan, nanging dhèwèké tetep nerusake bali menyang lor tanpa rasa wedi.[1] Kasunyatane kabar kang sumebar mau ora kadaden.[1] Satekane ana ing istana, dhèwèké banjur nguwasani tahta lan njenengi rezime Xuande ana ing taun sabanjure. [1]
Sawise munggah tahta, saperangan pejabat kang ana nalika bapake isih nguwasani tetep kon makrya lan hubungane dhèwèké uaga apik banget lan kompak.[2] Dhèwèké bisa njaga jarak
pejabat kang misuwur merga kejujurane lan katerusterangane dadi salah siji wong kang paling dipercaya dheweke.[2] Taun 1428, Liu Guan, juru sensor kang duwé reputasi elek banjur dipecat lan diukum kerja paksa, kedudukane digantikake déning Gu Zuo kang anti korupsi.[2] Gu mecat 43 anggota badan sensor ing Beijing lan Nanjing merga ora becus anggone kerja lan uga
militer.[2] Nalika taun iku uga Xuande ngreformasi peraturan ngenani wajib militer.[2]
^ a b c d e f g h i (id)www.confucian.me
^ a b c d e f g (id)www.tionghoa.com
jeneng undhang-undhangané Dee lan kondhng ning masarakat karo jeneng Dia Mirza, (Lair ning tanggal 9 Desember taun 1981) dheweké model saka Indiauga dadi aktris ning dunya film Bollywood, dheweké uga ddai pamenang kaping loro ajang Femina Miss India.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.39, 21 Januari 2016.
slm penuh rs hormat kanggo pemangku blog kwa,kangmas habib wildan(ki wong alus)
pr sepuh dan pini sepuh,jg bt guru dan pengampuh,slm silahturahmi.salim kanggo,@ kangmas
wuah, sae sanget psawatipun, sanes wedal latian ndamel piyambak, nyuwun dipun ajari bapak nggih…
UNTUNG OMAHKU WIS DIBANGUN, KAE SING BLOK J WIS LUNAS 6 WULAN RUNG DIBANGUN!. TAMBAH MUMET MANEH KONTRAKANNE WIS
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fogn&oldid=1009198"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
MelayuNorsk nynorskNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.00, 5
Contoh Paragraf Deduktif & Induktif -Jawa. Posted in Saking internet kita sedaya saged golek maneka werna informasi lan -PARAGRAF DEDUKTIF Ppt Bahasa Jawa Paragraf gagasan utama
paragraf deduktif , induktif, lagu, lan guru wilangan. PARAGRAF ..bahasa jawa. Laman. Beranda; PROFIL; KATA MUTIARA; Apa bedane paragraf deduktif lan paragraf induktif! 6. Apa tegese tembung dawa jangkahe, lara ayu lan amba Try similar keywords Tegese Pragraf Dheduktif Lan Tuladhane Similar Books Ukara Paragraf Deduktif Bahasa Jawa Paragraf Induktif,deduktif,campuran MAOS INTENSIF PARAGRAF
ing ndhuwur ana SUMBER MATERI BAHASA JAWA DAN SEJARAH c. Deduktif lan induktif. d Tembung panyambung kang adhakane kanggo nelakake paragraf induktif kaya kacetha .
Paragraf Deduktif Lan Induktif ~ Sinau Basa Jawa
Diterbitkan pada Wednesday, 7 December 2016 Pukul 7.49
PARAGRAF DEDUKTIF LAN INDUKTIF. Paragraf jinis iki ana sing ngarani paragraf deduktif-induktif. Sinopsis Novel Bahasa Jawa. 1.
paragraf deduktif lan paragraf induktif! 6. Ing wawasane wong Jawa, mangan lan turu iku salah sawijining kebaya
upacara BASA JAWA LAN BUDI PAKARTI Basa Jawa menika gadhah PARAGRAP DEDUKTIF LAN PARAGRAP INDUKTIF; PIDHATO;
ukara baku, paragraph kaperang dadi 2, yaiku dheduksi lan induksi. Paragraf Bahasa Jawa Paragraf Deduktif Bahasa Jawa Tema Pendidikan; Paragraf Campuran Basa Jawa; Paragraf Deduktif Lan Induktif Basa
Paragraf Deduktif Bahasa Jawa; Contoh Paragraf Deduktif Versi Bahasa Jawa; Contoh Paragraf Deduktif Memakai Bahasa Jawa Kelas Uga maca Materi Bab PARRAGRAF INDUKTIF LAN DEDUKTIF; ana ndhuwur sing biasa dianggo yaiku paragraf
mangke asanak ring Pande kabeh. Aywa ngucap ming telu, sadohe ming ro. Tan ana sor tan ana luhur, tunggal pwa witnis nguni, kadi anggan ing pang ning kayu-kayu mara jatin ira. Ana awah ana
anginPengiringku jagatHeh si Meliwis PutihCucukna musuh ingsunLebur tumpur ambruk tanpa mindogaweSaking kersaning AllahLakunya:- Di
Nek neng salah sijine papan panggonan ana kali gedene utawa ana segarane, mesti neng kono ana wong sing pinter gawe prau. Semana uga wong Desa Tambaknegara Kecamatan Rawalo, merga umahe ora adoh-adoh sekang Kali Srayu, ana wong sing jenenge Kaki Sardi, dheweke
entuk pesenan nggawe prau cacah 17 prau sekang wong-wong Sokawera Kecamatan Banyumas. Bada kurang telung minggu, siki wis dadi kabeh, malah wis dekirim meng Sokawera nggo pranti nggolet wedhi.
Jebule, ana brembete antara garep bada karo akeh penjalukan gawe prau. Apa enggane praune garep nggo plesiran? Jebule ora. Mergane, wong badan ora kur klambine thok sing anyar, umahe uga kudu anyar. Mula kuwe wong sing padha lagi ngedegna umah karepe nyrempeng gole mbangun. Sing umahe elek utawa kurang jembar, umahe derehab utawa dejembari. Kabeh kuwe
Widarapayung, Jethis utawa Logending. Jere Kaki Sardi, prau sing degawe sekang kayu sing thukule neng cedhek segara kuwe awet merga kayune wuled.
Calung Banyumas, Uyon uyon Banyumas, Dagelan Banyumasan, Seni tari Kudang Lumping, Wayang Kulit gagrak
Fixie (fixed gear) ya iku jinis pit kang gir mburine iku fixed utawa ora dinamis, ora bisa obah dhewe.[1] Mula saka iku, manawa kita nggenjot memburi pit iku bakal mlaku memburi. Fixie uga ora duwé rem. Saliyane iku,ban fixie uga tipis. Iki ndadekake pit fixie enteng nalika digenjot.
pengantar surat, supados anggenipun nyaosaken serat boten kasep utawi boten telat. Pit Fixie punika awujud pit ingkang langkung gampil menawi dipundamel piyambak. kathah ingkang saged damel pit piyambak.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Fixie&oldid=1033220"	Kategori: Piranti	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.22, 13 Maret 2016.
romaji: Kaneshiro Takeshi, Pinyin: Jīnchéng Wǔ);lair ing Taipei, Taiwan, 11 Oktober 1973; umur 43 taun), ya iku aktor bapaké saka Ryukyu ananging ibuné saka Taiwan. Dheweké tau meranaké Zhuge Liang ing
II (2009). [1] Dheweké anduweni Background unik kang nggawa akèh keuntungan kanggoné kaya keahliané migunakaké pirang-pirang basa, mulai basa Mandarin, Jepang, Kanton, Taiwan, uga basa Inggris.[1] Mangsa cilik Takeshi urip ing Taiwan kanthi proses kang ora gampang. Dheweké ngalami akèh masalah kerana background campurané mau.[1] Takeshi kerep didadekaké guyon ing sekolah amarga getih campurané nganthi anggawe prakara ora mung ing Taiwan, ananging uga ing lingkungan Jepang.[1] Amarga alesan iku, dheweké mutusaké kanggo pindhah ing Taipei American School kang luwih nyaman mungguhé.[1]
‘wayang iku pasemoné wong Jawa; wayang gambaraké wewayanganing ngaurip; wayang katon urip
marga saka lakon lan sanggit dalang’. Ketiga kalimat tersebut dapat dipahami, bahwa wayang
Karir piyambakipun dipunwiwiti saking dados modhèl, lajengipun piyambak gabung kalih salah satunggalipun griya produksi ing India. Anuskha Sharma ingkang gadhahi rupa ingkang ayu, ingkang main ing film déning Yash Raj. Anuskha piyambak lair ing kaluarga tentara ing Bangalore. Gesangipun Anuskha inggih punika glamor, piyambakipun sekolah ing Sekolah Tentara lan ing sekolah seni Mount Carmel College, Bangalore. Panata Busana Wendell Rodricks, milih piyambakipun ingkang dados model ing pungkasan panunjukkan 2007 ing Fashion Week. Sapanunggalipun punika Anuskha dados model ing Whisper, Silk & Shine and Fiat Palio. Anuskha piyambak nate main film ing film Aditya Chopra ingkang gadhahi asma Rab Ne Bana Di Jodi. Ing film punika sapanunggalipun Anuskha wonten aktor Shahrukh Khan, Vinay Patak, lan Kajol Devgan[2]
miniatur prajurit Kraton Yogyakarta.(Prajurit Bugis, Baheng, Nyutro, Ketanggung, Wirobrojo, Jogokaryo,
lullah. Nakseni kulo lan nekadaken dulo satuhune ora ana pangeran ingkang wajib dipun sembah kelawan haq ingdalem wujude nanging gusti Allah, lan kulo nakseni malih bahwa kanjeng nabi muhammad wong arab, wong lanang lan wong merdeka anak putu adam puniko dados utusanipun
kangmasjuqi says:	May 14, 2009 at 12:04 pm	@andre
maturnuwun kangge informasinipun njih,,🙂
digendong kabeh banjur mlayu saka tengahe geni kang murub angalad-alad. maka dapat ditulis 32 < 33. Ing lakon Bale Sigala-gala. Adhine Duryudana cacahe sangang puluh sanga. >
Makakaping-kaping Patih Sengkuni atur pamrayoga supaya Pandhawa diajak kapriye carane numpes para Pandhawa . tansah oleh pambujuke Patih Sengkuni Sang
Praja Astinapura putrane Prabu Destarata kang patutan karo Dewi Gendari. Nalika para Pandhawa padha semaput. Anggone nindakake paprentahan ing Astina. a. mati mungsuhtandhing lawan Wrekudara kang ngagem gaman Gada Rujak Polo. <
Miturut petungan lumrah. Prabu Duryudana kagungan asma liya Suyudana. Bale Sigala-gala iku omah kang kang mewah kang diedegakake ing tengah alas gedhe. Wrekudara kang keslomot geni dhisik dhewe malah dadi sadhar. Kanti mangkono Pandhawa bisa slamet. b. 35 lebih dari 34. Sengkuni isih golek reka kapriye Pandhawa bisa tumpes. Ewa samono kabeh pamrayoga iku ora ana kang
dijabarake dadi Super Insurgent Group of Interperance Talent supaya dadi luwih becik. Kaping pisan pada ketemu iku ing wayah taun 1994. Rikala iku tasih bèntuk kumpul-kumpul bareng, nulis lagu barèng, lan ngejam barèng.[3].
2006, band The S.I.G.I.T sampun dhatèng marang FFWD Records kanggo damel album kapindho, ya iku Visible Idea of Perfection
2007, band iki diparingi kaparcayaan kanggo manggung ing nagari Australia [4]. The S.I.G.I.T uga diundhang marang Radio Triple J nagari Australia kanggo pawarta babagan album kapindho, Visible Idea of Perfection [5]. Nalika ing Australia, The S.I.G.I.T uga dadi band ingkang tamu ing acara Caveman, lan damel mini-album saka Visible Idea of Perfection, ya iku Visible....
htm. Dijupuk 14 Maret 2013. Tèks "title: The S.I.G.I.T ing Radio Triple J Australia " dikiwakaké (pitulung); Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung); |title= ora ana utawa kosong (pitulung)
Kaca mawa sitiran tanpa sesirahKaca mawa sitiran ngemu URLs nglegenaBand taun 2002Pop punkGrup musik IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa sitiran nganggo paramèter tanpa jenengCacad CS1: datesArtikel mawa hCards	Menu navigasi
Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 05.30, 2 Maret 2016.
panjenengan. Nyuwun sewu… leluhur raja mataram ingkang kepangih kalih panjenengan meniko sinten ki? Nuwun…. maaf saya pake nama samaran
oh… nggih… kolowingi nggih kulo sempat sowan dumateng panembahan ngabehi loring pasar wonten pesarean agung kotagede kaliyan nyuwun pangestunipun ki ageng juru martani..
@ki wongalus……salam takzim…salam hormat….kados pripun ki kabaripun…?…lan ugi ingkang tansah kawulo tenggo dawuh lan pangandikonipun…..nyuwun pencerahanipun…..
@gondo mayit…..sedulur lanangku
@cah cirebon…seneng banget iso jagongan kaliyan panjengan malih….
ngobrol wonten panggenan meniko mawon http://www.kampuswongalus.freeshoutbox.net saestu eco sanget
kucing nih nunggu berkah pandonganipun panjenengan…kok dereng sare gus?….
@mamat kumis….iye bang,smntr silaturahmi dulu via blog,biar ane yg msh bodoh ini diajari byk2jd klo ktm panjenengan
Panjenengan sedaya tiyang sae,mugi2 kulo ketularan sae.. Wassalamu’alaikum wr wb.
matur nuwun, ceritane panjenengan saget mak nyos teng ati, mugi mugi Gusti ingkang maha suci ridho maringi pepadhang kagem keluarga kampung Wong Alus.
sumonggo di pun di lanjut pitutur pitutur kang becik
kulo niku mboten saget nopo2 mas.. mung tiyang alit…
nJenengan wis mari tenan apa ethok-ethok-an … Ki,
ndesel (diajari Ki Pandanalas sing lagek seneng ganti jeneng)
1. proyèktil pluru, sing ditémbakaké kanthi kacepetan dhuwur;
2. slongsong, sing dadi wadhah proyèktil pluru lan mesiu;
3. Propèlan, contoné mesiu utawa cordite;
4. Rim, bagéyan ngisor slongsong;
5. primèr, sing nyulut mesiu kanggo némbakaké proyèktil pluru.
Pluru (asal saka basa Portugis: pelouro atau pellouro), utawa kerep diarani pélor, utawa mimis iku sawijining proyèktil padhet (umumé kagawé saka logam timbel) sing ditémbakaké saka sawijining sanjata. Peluru ngrusak sasaran kanthi nembus nganggo tenaga kinètik sing diasilaké déning kacepetan dhuwur.
Galeri foto[besut | besut sumber]
{en} Peluru bagi pemula
Artikel perkawis amunisi lan pluru punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.11, 22 Oktober 2016.
“Nèk wis…ubengna kurungané !”
“Radèn Jaka Pitana…penthangna gendhéwamu…arahna maring manuk !”
“Sèlèhna !… Mengko tak kandhani”
“Radèn Arjuna…penthangna gendéwamu…arahna maring manuk !”
“Ora weruh ?…Sing kowé weruhi apa ?”
“Manuk2an kuwé buntuté wernané apa ?…Weruh apa ora ?”
Balas	On 27 Mei 2009 at 16:18 pandanalas said: nek arjuno kuwi biyen cilik-ane jenenge pandanalas yo ki…
Balas	On 27 Mei 2009 at 17:27 anggara said: jaman cilikane arjuno mbiyen mbelink lho
Balas	On 27 Mei 2009 at 17:32 Manahan said: pandanalas iku cilikane jenenge Togog😛
Wiyatni said: Wah, senopati pengapit tetap belum ditunjuk ya…??
PLS dadi senopati..ora iso mbayangno.. lha wonge grusa-grusu,pengene kitab di
Minijeripun, …….. ingkang penting 251 nggih nopo boten Ni’Nu, ……..
Balas	On 27 Mei 2009 at 20:35 Ajar Gurawa said: Wah rame sanget nggih.
Wonten cantrik ingkang nakal (menopo meniko istilahipun? mbeling njih), wonten ingkang lucu, wonten ingkang remen paring pitutur.
Kawula bade tumut-tumut kok mboten saged njih, badhe damel lelucon mboten saged, bade paring pitutur menopo malih.
Kawula namung maos kemawon, kadang nggih nggujeng piyambakan menawi wonten ingkang lucu, kadang manthuk-manthuk menawi wonten pitutur ingkang saged dipun tiru.
Bade nakal, ketingalipun sampun kathah ingkang nakal. Kawula mendel kemawon njih Ki sanak. Kawula maos ADBM nembe jilid 120, dados dereng menopo meniko istilahipun? sakaw njih? mboten saged kados Ki Gagala ingkang saged maos tigang jilid namung 20 menit. Kawulo paling banter namung setunggal jilid sedinten. Kawula taksih sabar nenggo Senopati ingkang enggal medal lontar ADBM. Kagem kawulo piyambak, mbokmenawi ngantos tanggal 31 Juli taksih dereng saged ngrampungaken lontar 250. Ngapunten njih menawi mboten reno ing
ajar meniko sampun dipun ajari mbeling nggih.
Balas	On 27 Mei 2009 at 22:35 pandanalas said: aku ki sakjane rodho nggumun karo ki ajar guraw iki…ngendikane ora pathek iso ngendikan,
Monggo sami-sami kaliyan para cantrik sanesipun ngregengaken padepokan puniko sinambi gegojegan, ngangsu kawruh, lan sanes-sanesipun.
Balas	On 27 Mei 2009 at 21:03 Truno Podang said: @Ki Ajar Gurawa,
Sugeng rawuh Ki wonten Padepokan ADBM punika. Pancen wonten padepokan punika warni2 kawontenan cantrik lan mentrikipun. Kados panjenengan sinaosa sampun pikantuk palenggahan dados Ki Ajar, namun panjenengan dados cantrik menawi saweg sinau wonten Padepokan puniki. Mbokmenawi umpaminipun panjenengan meningi jaman Mataram rumiyin, panjenengan punika sampun pikantuk gelar S2, lajeng nglajengaken nyantrik mundut gelar S3 wonten padepokan puniki.
Nggih monggo dipun sekecakaaken anggenipun gegojegan pumpung saweg
Balas	On 27 Mei 2009 at 21:18 Ajar Gurawa said: Matur nuwun Ki.
Cantrik senior sampun nyambut pitepangan kawula. Mongkok manah kawula.
Sendika Ki, bilih wonten wekdal kawula saged tumut gegojekan kaliyan cantrik lintunipun.
sing paling cepet yo kudu nguasai bahasane. Sediluk maneh prajurit Mataram siap-siap budal merangi Madiun. Lha opo wis dibekali ilmu boso jawa timuran to? Lha nek durung, iki lho ono conto ngomong suroboyoan, sing tak
pasukan Gurkha, jare, Mat Pithi kepeksa ngorban-no sikile sing ngidhek ranjau darat.
Kanibal, ngono, lah… Cumak, wong situasi darurat, yo oleh sikil sak kecandake.
Dawane rodok kacek kira-kira 2 cm. Wis gak opo-opo.
Rodok pincang thithik lak malah tambah gaya, lah, wong tentara mulih saka perang.
Marinir, rek…. Cumak, onok sing aneh mbarek Mat Pithi sak iki.
Nek katene nguyuh mesti tiba, nggluntung. Mak glundung….
Wis pirang-pirang dina iki Mat Pithi nek nguyuh mesti golek nggen sing rodok sepi.
Gak kuat nandhang wirang koyok ngono, Mat Pithi njaluk ketemu mbarek dokter sing ngoperasi sikile mbiyen.
Balas	On 27 Mei 2009 at 20:59 Arema said: Iki basa apa ta. Iki mesti tiru-tiru siaran basa
Mei 2009 at 21:11 Arema said: mboten salah Ki.
namung basa Mediunan lak mboten sami kaliyan basa Surabayaan. Meh pada karo mataraman, cuma rada
Balas	On 27 Mei 2009 at 21:33 Nunik said: @ki ajar gurawa, sugeng rawuh ki. Walah bhsne alus tenan koyo eyangku biyen, dadi
Balas	On 27 Mei 2009 at 21:58 probondayu said: walah, senenge pol atiku ambok-o disalahke karo jeng Nunik. Suwun jeng…ono sing meri ora
tumurunipun wahyu adbm 251 sakpiturutipun nggih……..
Balas	On 27 Mei 2009 at 22:56 pandanalas said: pamit sik ki kabehe…. mripatku raiso dijak rundingan ..ngajak mesu nggo siap2 final mengko bengi…
ILMU PANCAWARNA TUNGAL JATI | MARKAS KELUARGA BESAR KAMPUS WONG ALUS
Pancawarna Tunggal Jati, Angklik Jati Gamparan Gilang Kencana. Kedosan jadi rasa. Wong sejagat buana surem kabeh. Gemebyar……Kaya
Abdullah bin Husain minangka salah siji panguwasa Arab sing nentang kakuwasan Turki Usmani ing wiwitan taun 1900-an. Ing taun 1921, Abdullah bin Husain diangkat minangka emir Trans-Yordania,[1] sawijining nagara bonéka bentukan Britania Raya, sing mainaké peran strategis kanggo kakuwasan Britania ing dhaérah liya kaya Mesir, Irak, lan Palestina.
Salawasé Perang Donya II, Emir Abdullah dadi sekuthu pinercaya tumrap Britania, lan uga mbantu mbrangus huru-hara pro-Blok Poros ing Irak.
Dijupuk 2013-07-14. Priksa gandra date ing: |date= (pitulung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Abdullah_I_saka_Yordania&oldid=1107326"	Kategori: Kaca nganggo imgwLair 1882Kapatèn 1951Raja YordaniaTokoh Perang Donya IITokoh sing diprejayaKategori ndhelik: Cacad CS1: datesKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
sigra wau sinambutSang Dewi/ jinunjung pinondhong/ kinuswa-kuswaneng sajroning langse/tansah ingarasan kongah-kangih/ nyengkah jaja garut /32/ trustha sadaleming tyas Sang Dewi/ wau Sang Lir Sinom/ dhasar sampun mepeg birahine/ kakung baudnya dyah canggehing resmi/ yun-ayunan sami/ munggeng madyeng
sampun asesuci/ riwusnya sesuci wau/ angsul minggah paturon//(16)Kocapa Raden Banyak Catra kang wis lawas brangta wis ora kuwawa nahan hardaning galih. Datan saranta enggal munggah ing girikumala korining gedong kencana jenebol wani. Sajroning
kang saiki ditepungi minangka Korea.[1] Wangsa Joseon tahan sasuwéné 5 abad luwih.[1] Joseon didegaké sawisé lèngsèré Wangsa Goryeo kang kutha krajané ana ing Gaeseong lan banjur pindhah menyang Hanyang.[1] Wewengkon Wangsa Joseon diambakaké nganti wates Kali Yalu lan Duman ana ing sisih lor sawisé suksès nelukaké bangsa Jurchen.[1] Joseon ya iku wangsa Konfusius kang paling suwé nyekel pamaréntahan ing donya.[1] Sawisé pandhéklarasian Kakaisaran Koréa taun 1894, mangsa kakuwasan wangsa iki rampung nalika diwiwitiné panjajahan Jepang taun 1910.[1]
Suksèsi kanthi patrilineal saka Raja Taejo ora tau pedhot nganti tekan jaman modhèrn.[1] Panguwasa pungkasan, Sunjong, utawa Kaisar Yungheui kang didhunaké kanthi peksa déning militèr Jepang saka kepala nagara nalika taun 1910.[2] Panerus garis keturunan raja saka Wangsa Joseon saiki ya iku keturunan saka Yeongchinwang (Putra Makutha Uimin) lan Uichinwang (Pangéran Uihwa) adhiné Sunjong.[2]
tulisan abasa non-JawaArtikel tilas nagara butuh didandaniKaca nganggo kothakinfo tilas nagara mawa paramèter ora dingertèni	Menu navigasi
Semarang.Marang...marang...marang...(hehehe...kek kenek angkot...)Re: JAWA TENGAH on Sun Jun 26 2011, 11:20 by Priyanto Zig aku cah purwodadi , pundi tiang purwodagi maneh ?Re:
perlu di intropeksi dan di waspadai dalam menyongsong peralihan menuju jaman suci
Lan pra manungso ngakoni kamanungsan-ne, prio ngakoni kaprawiran-ne, wanito ngakoni kawanitane, tan noto dening prio, ananging wani ditoto
Sebutno macem macem tembung camboran lan teges... - Brainly.co.id
Tuladha: meja tulis, buku gambar, balung kuwuk, sayuk rukun, narapati.
Manut wujude A. Camboran tugel, yaiku tembung camboran kang dumadi saka tembung lorosing dirangkep dadi siji kanthi ngurangi jumlah wandane
B. Camboran wutuh, yaiku tembung loro sing dirangkep dadi siji nanging ora nganggo ngurangi jumlah wandane.
Cmboran tunggal, yaiku tembung loro sing dirangkep dadi siji, nanging tembung siji lan sijine wis ora kena dipisah-pisah maneh lan wis nduweni teges anyar.
Camboran wudar, yaiku tembung camboran sing tembung siji lan sijine isih nduwe teges dhewe-dhewe.
Burung kacer dada hitam atau kacer dada putih selain
Nemu rujak enak di Denpasar | mahayanthi
iki jenenge ngeyel maneh.Dikandani karo sing enom, lek slametane wong mati kuwi dianakne mapak karo
ndek lab. Bioind iki ancen asisten e penak’an og. Opo maneh kon ndelok asisten sing iku a? ayu yo… Ancen og arek TI ambek TH iku resikan.
Teman1 : Iyo, lanang e resik, wedok e
perbengkelan a je? Wes ta lah je awakmu lak wes ndue ojob…
Aku : Yo awakmu golek o sisan, searching arek TH TI ae loh jare akeh sing ngganteng
lan matur nuwun, mugi tansah angsal ridlone Gusti Allah.
RAHAYU Carito sedulur 7, saknaliko pitung sedulur lagi nglakoni topo broto ono ing jero GUA Garbo ya sesebutan gua purno dumadi suwene sangang wulan sepuluh dina, tansah kepikiran si kakang barep ya
tumungkul gandeng adine ari ari.rumongso den apusi mulo jabang bayi mular tinangisan, dudu gebyaring jagad endah nanging roso adem njejet kang karoso nanging si ADI ARI-ARI kang kanggonan wicaksono tansah kekudang, ojo nangis mengko
melu metu naliko asmane disebut gandeng adi puser, jangkep teko 5 sedulur kang ngrampungi topo broto banjur teko kang senebutan Sukmo putih empune panguripan yo Mar lan Marti kang tansah ngayomi tapaning sedulur limo MAR ateges roso
Ing. Pomyje Jiř&iacute;
( Selengkapnya... ) Makna Tembang Macapat
langkung,lan derek tepang,kawulo DenBaguS Atmo,priyantun Sragen.
mugo2 artikel panjenengan saged nuwuhake bi2t anyar jowo
(2) Kita itu komedian. Harus berani+
Hijrahing wong Yahudi menyang Polen, 1096. Lukisan déning Jan Matejko.
Sajarah kaum Yahudi ing Polen lawasé kurang luwih 1.000 taun. Sadawaning 1.000 taun sajarah, manifèstasiné werna-werna banget, saka masa-masa toleransi religius lan karaharjan kanggo komunitas Yahudi nganti mèh kasirnan total komunitas utawa génosidha marang komunitas iki nalika Perang Donya II lan Holocaust tatkala Polen didhudhuki Nazi Jerman sacara brutal. Wiwit keraton Polen diadegaké ing abad kaping-11 nganti anané Pasamakmuran Polen-Lituania ing 1569, Polen iku salah sijining nagara ing Éropah sing paling toleran marang komunitas Yahudi. Negara iki dadi pondhoké komunitas Yahudi sing paling gedhé lan paling énèrjik Nanging sawisé Pasamakmuran iki dadi kèlangan daya déning intrik-intrik nagara manca lang pangowahan sajroning nagara iki dhéwé; Reformasi Protestan lan Kontra-Reformasi Katulik, toleransi tradhisional Polen dadi saya ilang wiwit saka abad kaping-17 lan sabanjuré. Kasilé, situasi angèl komunitas Yahudi dadi saya èlèk nganti padha karo nagara-nagara Éropah liyané ing pungkasané abad kaping-18.
Sawisé palihan nagara Polen ing taun 1795 lan dibedhahé nagara iki lan kasirnané kamardikan Polen, kaum Yahudi Polen dadi kudu nurut hukum-hukum nagara-nagara sing njajah Polen, utamané kakaisaran Rusia sing anti-semitik, nanging uga kakaisaran Austria-Hongaria saha keraton Prusia/kakaisaran Jerman. Saliyané iku, akèh wong Yahudi Polen sing ndhukung Komunisme. Prekara iki nambah polarisaniné kaum Yahudi marang
mengkono nalika Polen mardika sawisé Perang Donya I ing taun 1918, nagara iki nduwé komunitas Yahudi gedhé sing urip lan cacahé ana kurang luwih telung yuta jiwa. Komunitas iki salah siji sing paling gedhé sadonya, kamangka anti-semitisme iku masalah sing dadi saya gedhé.
Nalika Perang Donya II lan masa pendhudhukan Polen déning Nazi Jerman, 90% komunitas Yahudi sirna. Sawisé perang, kurang luwih 240.000 jiwa kaum Yahudi sing isih turah, migrasi menyang Amérika Sarékat, Amérika Kidul utawa Palestina ing ngendi ing taun 1948 diadegaké nagara Israèl. Nalika jaman komunis, wong-wong Yahudi sing taat marang agamané dikuya-kuya pamaréntah. Saiki komunitas Yahudi Polen resminé kari 12.000 cacahé, nanging cacahé sing sajati bisa luwih gedhé manèh.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Sajarah_kaum_Yahudi_ing_Polandia&oldid=1090582"	Kategori: Agama ing PolenYahudi-Polen	Menu navigasi
saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Vlist&oldid=1102382"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
wis beda karo jaman mbiyen, siki bayarane lewih larang hehe…
Posted by AGUS PURWITO | Wednesday, 11
Sugeng sonten..onon sing deg2an, setia menanti lan ono sing ngantuk ke thekluk podo ngatri wedaripun kitab79..ben ora ketinggalan sekalian tumut ngantri Ki…wassalam
Balas	On 11 Maret 2011 at 17:59 ponijo said: suwe ra mecungul:-)
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Jarosław. Powiat iki papané ana ing propinsi Subkarpathia lan nduwé padunung 122.175 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Jarosław&oldid=1091431"	Kategori: Powiat ing propinsi
Lapas Banyuwangi, SMP Negeri 4 Banyuwangi, RS Yasmin, Garden Cafe, STIKES Banyuwangi, BPJS Kesehatan Banyuwangi, Lapangan Kecamatan Giri,
niki kulo kan saget ngirit duwite kulo. Dadose kulo saget
nggeh radi lumayan Mas! Beras sakniki regine gangsal ewu, lha yen teng mriki kan mung sewu sekilone. Dadosekan saget ngirit sekawandoso ewu, mpun saget ngringanke bebane kulo kaleh nyukupi kebutuhan berase keluarga kulo lah. Umapamine nggeh mas. Kebutuhane kulo kagem tumbas beras sedintene kan setunggal kilo, ben keluargane kulo saget ma’em ping tigo sedintien, nanging setunggal kilo gangsal ewu yen damel kulo kan nggeh berat tho Mas, wong jenenge nggeh tiyang mboten gadah, dadose niku kadang sedinten niku keluargane kulo nggeh ma’eme mung ping kaleh, mergo berase seng sekilo niku wau damel kaleh dinten. Lha yen enten bantuan berase niku kulo kan saget ngliwet sekilo damel sedinten, wong
sajakke nggeh sampun ngringanke bebane kulo tho Mas! Lha sakjane ajeng nempur nangning sampun angsal bantuan uwos, lajeng mboten siyos nempur, tho Mas! Dadose arto seng kudune damel nempur niku saget di damel kebutuhane seng liyo. Keyek mbayarke sekolahe lare kulo, damel nyumbang yen tanggine
niki perlu bener-bener angsal bantuan nopo mboten, terus saget didelok tiyang niki gaweane nopo? Seng angsal bantuan niki kan katah seng gaweane mboten tetep”. (...
nggeh kedah dilanjutke tho Mas. Tiyang mboten gadah kados kulo ngeten niki kan terus njagakke kapan sembakone dugi, selak mboten gadah beras. Yen tiyang mboten gadah niku kan mesti ngarep-ngarep kapan dugine bantuane berase niku tho”. ( ...ya
ora ngerti marang wangsit. Auliya’ Gong Cu kumentus niru sastra tulisan paring Gusti Allah, nanging panggawene ora bisa, sastrane unine kurang, dadi pelon, para auliya panggawene sastra dipatoki cacahe, mung aksara Cina kang akeh banget cacahe, nanging unine
pelo, amarga Auliya kang nganggit kesusu mangan woh kawruh, ing mangka iya kudu mangan woh wit Budi, Auliya mau lali yen tinitah dadi manusa, ewadene meksa nganggo kuwasane Kang Maha Kuwasa, anggayuh kang dudu wajibe, kesusu tanpa panglulu nganggit aksara kang tanpa etungan cacahe,
jenenge sastra godhong, godhonge wit budhi lan wit kawruh, dipethik saka satitik, ditata dikumpulake, banjur dianggit kanggo sastra, mulane aksarane nganti ewon, Auliya China kesiku, amarga arep gawe sastra urip kaya yasane Gusti Allah. Auliya Jawa enggone mangan woh Budi nganti wareg, mula enggone nganggit aksara sanadyan ora pati akeh cacahe, nanging wis bisa nyukupi, sarta unine ora pelo. Auliya Walanda
enggone mangan woh wit kawruh uga ngati wareg, dene enggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Auliya Arab enggone mangan woh wit Kuldi akeh banget. Dene enggone nganggit aksara iya dipathoki cacahe. Nanging yen sastra yasane Gusti Allah dadine saka sabda, wujude dadi dewe,
matur, nyuwun diterangake bab enggone Nabi Adam lan Babu Kawa pada kesiku dening Pangeran, sabab saka enggone padha dhahar wohe kayu kawruh kang ditandur ana satengahing taman firdaus. Ana maneh kitab kang nerangake kang
didhahar Nabi Adan lan Babu Kawa iku woh Kuldi, kang ditandur ana ing swarga. Mula nyuwun diterangake, yen ing kitab Jawa diceritaake kepriye,
kang nyebutake kok mung kitab Arab lan kitabe wong Srani ”.[12]
panjenengane Kanjeng Nabi Dawud, putrane anggege keprabone
rama, Nabi dawud nganti kengser saka nagara, putrane banjur sumilih jumeneng nata, ora lawas Nabi Dawud saged wangsul
katresnanku marang anak. Den enak mangan turu. Ana gajah digetak kaya kucing, sandyan matiya ing tata-kalaire, nanging lah eling-elingen ing besuk, yen wis ana agama kawruh, ing tembe bakal tak wales, tak ajar weruh ing nalar bener lan luput, pranatane mengku praja, mangan babi kaya dek jaman Majapahit.”[47]
Tèks aksara Kawi sing paling wiwitan diweruhi ya iku saka karajan Singasari ing Jawa Wétan. Tulisan sing luwih anyar tinemu ing karajan Majapahit, uga ing Jawa Wétan, Bali, Kalimantan lan Sumatra. Aksara iki klebu jinis aksara abugida, tegesé aksara diwaca kanthi aksara swara (vokal) sing kagandhèng. Tandha diakritik dipigunakaké kanggo ngilangi aksara swara lan makili aksara mati (konsonan) murni,utawa makili aksara swara liya. Sawijining dhokumèn wigati sing tinulis ing aksara Kawi yakuwi Laguna Copperplate Inscription, sing ditemokaké ing taun 1989 [2] ing Laguna de Bay, ing Manila. Katulis ing dhokumèn mau tanggal Saka era 822, ngarujuk marang tanggal 10 Mei, 900 CE,[3] lan tinulis ing Basa Melayu Kuna kanthi isi sawetara tembung silihan saka Basa Sangskreta lan sawetara tembung sing dudu saka Basa Melayu lan asalé isih durung cetha antara saka
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Aksara_Kawi&oldid=976392"	Kategori: Kulawarga aksara BrahmiRintisan mawa topik sastraKategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu navigasi
Ass.wr.wb,Pak Ustat nyuwon sewu kulo derek ngamalaken ilmu panjenengan
saiki sing konsen neng acara papaji cuma koen ndro, sing liyane
Resep Membuat Es Dawet Ayu Khas Banjarnegara
sekiyan buku kui sing wes rampung diwoco sing endi San ?😀 Trus sing paling apik
WAH SAYANG AKU ORA NGERTI KEJADIANE.NEK NGERTI TAK KENTHU DI TEMPAT POLWANE SING NGLEWATI ZEBRA CROSS..ASU TENAN WONG WONG KUWI
Kaca-kaca ing kategori "Buku taun 1982"
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.15, 30 Mèi 2013.
kpda ky wong alus matur nuwun ki,bisa ngangsu kawruh di sini.
nuwun sewu poro sepuh sdoyo. kulo nembe moco niki ASR.wah ga so omong alus rek, mklum yo kang..
nyuwun ijazahipun,mugi asr meniko saget manfaat
mpun diterangaken panjang lebar kali ki wong alus,.amalan punopo saget digdoyo mbotene niku ingkang penting niat panjenengan..umpami niatipun suci karena ALLAH SWT,INSYA ALLAH DIGDOYO saget dados
tetek mbengek niku lak lantaran..tapi nak kito yakin sedoyo punopo ingkang saget ndigdayaaken ALLAH SWT..nggih digdoyo,wong ingkang nyiptaaken sedoyo niko ALLAH SWT..
Secangkir kopi manis utk panjenengan@ki muhajirin…
monggo dipun tilar mawon.ngapunten menawi krg mrahanani ing
(en) R Project untuk Komputasi Statistika (piranti lunak bebas)
(en) Statistics Online Computational Resource (UCLA)
(en) Root Analysis Framework (CERN)
Tuesday, May 05, 2009 3:36:00 PM
Soale nek kedi wadon duwe bolongan bal, wakakakkaa, nek bal golef ra mlebu bolongan gari bale sing
KelinciSaka Wikipédia, Ènsiklopédhi Bébas ing basa Jawa / Saking Wikipédia, Bauwarna Bébas mawi basa JawiKelinci kalebu bangsaning Mamalia utawa kewan menyusui, lan tansah sapadhuluran karo Terwelu lan Pika. Kelinci wis kasebar saindhenging jagad kecuali ing tlatah Antartika. Jeneng latine yaiku Oryctolagus cuniculus.Bab lan Paragraf [delikna]1 Tetengering Kelinci 2 Uriping Kelinci 3 Pakan 4 Jenising Kelinci 5 Kelinci ing uriping manungsa [sunting]Tetengering KelinciKelinci bobote isa nganthi 5 kilo yen dhadi raja kaya, lan ing alas mung nganthi 3,5 kilo. Kelinci ndhuwe kuping dhawa sing bisa dianggo ngrungokake swara saka kadhohan, rupane lucu dhadi bisa didhadekake dholanan utawa klangenan. Kelinci uga ndhuwe ceker sing kuwat kanggo mencolot lan awake bunthek tur lucu.Anakane kelinci biasane lair ora ndhuwe wulu lan wutha, ora kaya anake trewelu.[sunting]Uriping KelinciKelinci ing alas biasane urip ing bolongan-bolongan siti, utawa wit-witan. Kelinci liar biasane ngedhuk lemah kanggo susuane lan ngasuh anak-anake ing kana. Uga, kelinci misuwur karna cacah laire sing dhuwur banget. Kelinci wis isa kawin mila umur wulanan lan bisa metheng 31-35 dina. Anak sing dilairake isa lara nganti 12 iji.Kelinci uga kewan sing paling enggal ngepaske kahananing alam, dhadi cepet ndhuwe anak. Ing Australi,
dipakani tetandhuran, dheweke uga dipakani pelet lan campuran-campuran tambahan kanggo kesehataning kewan iki. Suket, wortel, kangkung, lan
ana sing wulune dhawa. Ing Indonesia, kelinci akeh-akehane diimpor saka negara manca.[sunting]Kelinci ing uriping manungsaKelinci biasane didhadekake kewan raja kaya, kanggo pakan, nganthi dhadi klangenan. Kelinci sing didhadekake panganan biasane ndhuwe ukuran sing gedhe, lan sing dadi klangenan biasane ndhuwe wulu sing apik. Panganan
LandhausWest-Nusa Tenggara LandhausJakarta LandhausYogyakarta LandhausWest-Kalimantan LandhausSumatera Utara LandhausSulawesi Selatan
Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengkubuwono Senopati Ing Ngalogo Abdurachman Sayidin Panotogomo Khalifatullah Ingkang kaping IX ing Ngayogyakarta Hadiningrat, pada kedudukannya, dengan kepercayaan bahwa Sri Paduka Kanjeng Sultan
kandani yo ndukJodo ki ono sing ngaturPasrah wae marang GustiLan percoyo sing nduwurSenadyan pacarmu ra sijiOno nyang ngendi-ngendiYen wis garise tetep wae
Burung Cucak Jenggot, harga trotolan Cucak Jenggot, Pemasteran Burung Cucak Jenggot, Pemasteran Burung Cucak Jenggot Juara, Pemasteran Cucak Jenggot, Pemasteran Cucak Jenggot Juara, trotolan Burung Cucak Jenggot, trotolan Cucak Jenggot
Related For Pemasteran Burung Cucak Jenggot
Pedhang iki anduweni cekelan kang dawa. Nagamaki digawé déning kelas samurai Jepang.
Ana kemungkinan pedhang Nagamaki kang kawitan digawé wektu Zaman Heian (794-1185), nanging ora ana bukti sing bisa dingerteni saka sadurunge parotengah taun Zaman Kamakura (1192-1333).[3] Nagamaki kawentar wektu pertengahan Zaman Muromachi (1336-1573 M) . Nagamaki dinggep sawijining gaman kang disenengi déning Oda
lading kang nduweni dawa 2 meter utawa luwih lan cekelan kang ukurane padha karo ladinge.[5] Lading kang nduweni tunggal karo bisa madani naginata, tapi bedane ya iku lading sing dipasang ya iku cekelan utawa tsuka pedhang Nagamaki iku dudu poros
"pembungkus panjang") mergakne tradisi koyo nangani pembungkusan. Cekelan Nagamaki dibungkus nganggo kulit utawa sutra kanggo cara saling silang, mirip banget karo pembungkus sing digawé ndek katana. Nagamaki iki dinggep evolusi teka
Nagamaki&oldid=989327"	Kategori: Pedang JepangSamuraiPedhangJepangPusakaRintisan mawi topik pusakaKategori ndhelik: Kabèh artikel mawa katrangan tanpa rujukan	Menu navigasi
(1) Ageng inggilipun Gunung Reksomuko inggih kangge nyawiake netro, Jembar ombonipun segoro minangkalbu namung pangangen-angen manungso, Bayu ageng topan lan leysus ingkang sumilir menika namung osiking napas kito, Inggih namung Toya Perwitosari ingkang manggen wonten ing ati sanubari kang suci. Ugi saking ati sanubari kang suci, kawula hangaturaken sedaya lepat lan luput kawula, nyuwun gunging samudra pangapsami kanti lelo salebeting manah, Sugeng RiyadinIdul Fitri mugi-mugi Gusti kang ngakaryo jagad enggal paring Rahmat, Barokah, ugi pangestu, Amin.
said: kitab IV 68 ngunduhe teng pundi inggih
On 27 Desember 2010 at 17:32 Ki Ronggolawe said: Nuwun sewu poro Pini sepuh . Nandalem bade nimbrung , ngriwuh kempul ambarung sinang . Gandeng nandalem mboten saged mbuko adbm jilid 368 lsp , pramila nyuwun tulung kados pundi caranipun , amargi ingkang kabuko namung komentar poro pinisepuh . Maturnuwun .
Ronggolawe said: Absen kadospundi KI Lurah Agung ? Wah….jan ciloko tenan kalau begene . Lha njur cerita saklajengipun kados pundi Ki ?
iki swarane pujiku ingsun ngadek tengah bener njupuk kukusing sadaku lanang tak pecutake jabang bayine.....(namanya) nurut marang aku ingsun pandhang ngengleng ingsun tinggal kangen ingsun chedaki dhemen teka welas teka asih
Uga kancaku sing richly Allah.Pada kesempatan iki, Aku bakal njlimet ing " pentinge Krama ing ngarep lan ing Sekolah " kang dadi topik pilihankuKita supaya pinter nulis lan maca ! awitdene ? Kita bisa dadi warna Gede saka èlmu ! awitdene ? mesthi, ,,, , amarga Rudi Gu - dileksanakke jaman modern dina iki, ing wektu kita mlaku wara ing nginggil saka Nabi Muhammad. Krama dadi masalah utama. Ing ngarep , ing sekolah minangka anak ! Familiarize siswa S5 minangka " Smile Greeting simbah Krama " Mas ,,, ya ,,, nuwun sewu ! Sir, ,, ma'am , Nyuwun Sewu ! Teka liwat koyo pakRasulullah SAW
matématikawan .... omong-omongan ! Indonesia ... omong-omongan . Otak kang BERLIANPemikirannya digunakake sarwa ing barengi akhlakul karimah ! Krama , ana makna ! Ora Nilai ora harganyaPepatah Jawa ngandika " Master Wong Tuwo Nggedekno Rogo Nggedekno Roso " Para sing Care lan ngunggahake kita jiwa Nalika guru sing digawe kita sugih SCIENCE Ladies and Gentlemen aku ............ aku isih mrihatinake ana cilik cilik ing ngarep , ana wong tuwa sing wis jantung
Amarga apa? Bocah ora bisa math , ora Komisi diterangno mudeng - mudeng ! Dadi supaya bebarengan! Ibda ' bin nafsik miwiti saka dhewe biasakanS5 " Smile Greeting Krama simbah . ing sekolah ! Ing ngarep utawa ing masyarakat Manuk Emprit Manganese Pantun , Jenang Gulo Jowo Abang " einlagenkasino Mahasiswa kudu duwe turun Krama , Ian Wong Marang guru Tuwo " We are nuwun yen ana
Dita : sugeng enjing mina : sugeng enjingdita : min pr bahasa jawa mu wis rampung ta ?mina : wis dit sek wingi tak rampung ke kowe urung to ?dita : wis mina : yo wis yo aku mlebu kelas dhisikdita :
gawe buku iki... kanjeng ratu pinter nyair juga tho... pietikI'am ModPosts : 2302Join date : 23.03.11Age : 71Location : Gresik, Jawa Timur Re: PUISIKAN ISI HATIMU by 'RATU' on Tue Aug 23, 2011 8:20 pmpietik wrote:wah...wah..wah... perlu di gawe buku iki... kanjeng ratu
Iku luwih banget gawat neki / ing rarasantang keneng rinasa / tan kena ginurokake / yeku yayi dan rampung / eneng onengira kang
Assalamu’alaikum. Pak Ipans, pripun kabaripun sampean lan keluarga? Mugo-mugo apik2 wae.
Qobiltu, ijin ngamalken, mugi barokah lan diridhoi Gusti Alloh, kagem kang satria rajeh matur nuwun sanget
>>0 >>1 >> 2 >> 3 >> 4 >> Cara Menulis Aksara Rarangken ‘Tanda Vokalisasi’ 29
>>0 >>1 >> 2 >> 3 >> 4 >> Cara Menulis Angka 30
>>0 >>1 >> 2 >> 3 >> 4 >> Cara penulisan aksara Sunda 1. Aksara Swara 1.
mahayanthi | mahayanthi. WordPress.com site | Halaman 2
wejangan“Paring teken maring kang kalunyon lan wuto, paring pangan maring kan kaliren, paring sandang marang kang kawudan, paring payung kang kudanan. Bapang den simpangi, ana catur mungkur”.
“Wong urip kudu ngupaya boga, tuking boga saking nyambut karya. Seregep makarya biso gawe mulyo tumraping kulawargo, tumrap wong sesomahan kudu amongsi, kulawarga kang apik lamun padha rukun lan darbe panjangka amrih rahayuning jagad. Sing sopo seneng urip tetanggan kelebu janma linuwih. Tonggo iku perlu dicedaki nanging aja ditrisnani.”Terjemaha
Sanghyang Pramawisesa Ngraksa Sabda, Sanghyang Acintya Ngraksa Idep, Bhuta Leak Sih, Janma Manusa Sih, Dewa Asih, Teka Patuh Ingkup Asih,3, O (Windu Arda Candra) O (Windu Arda Candra) .... (Bisah) O (Windu Arda Candra) O (
puteri dalem Kanjeng Gusti Pangeran Adipati Arya (KGPAA) Mangkunegoro VII Puro Mangkunegara
Pak)Pak Lumrah : "Wis aja nggedebus, senajan ngomonge nganggo basa landa, nyong tetep ngerti
ealaaah.....gandheng piyantun ndusun padkhe...nggih bingung...kok wonten suwanten piyantun
jogja podho sangu panah wae. ngko nek dioyak dipanah wae….
Kui wonge jane kurang gawean kok.
Pawongan Ing Ngisor Bang-jo | Sutardi MS Dihardjo
Wayang kulit Gagrag Banyumas, Begalan, Calung, Kenthongan, Salawatan Jawa, Bongkel, Lengger, Sintren, Aksimuda,
kabaripun? sae tho? dangu mboten kepanggih
lha menika namung latihan menulis, sagede nggih ngoten, taksih kathah kekiranganipun (waduh aku nek nganggo boso Jowo opo neh sing alus kok dadi kriting ilatku hehehe…)
By: nahdhi on Juli 20, 2010 at 11:17 am
lha kan mung prinsip dinamika newtonian ommm….
ing perkara agama ingkang sayakti. Lan kang sabar putera iku,
tawekal maring yang Widhi. Lan den esak maring sanak, saying ing kawla wargi,
lawan putera ya den inget enggal, saniki wis sedeng dadi. Molana ingkang luhung,
dadi guru ing Gunung Jati, ya kalawan uwa dika, mapan waris saking umi.
Cipamali wates sira dumugi ing ujung kulon. Inggih waris dika ikumugi jandika
kabeh mbok?? wis arep ana muhamaze jr. urung kiye? salam ya nggo mbekayune
yus,mampira ing omahe pak Sumaji dhisik... - Brainly.co.id
Laksamana TNI Agus Suhartono (lair ing Blitar, Jawa Timur, 25 Agustus 1955; umur 61 taun) iku Panglima Tentara Nasional Indonésia wiwit 28 September 2010 nganti 30 Agustus 2013.[1] Sadurungé njabat minangka Kepala Staf TNI Angkatan Laut wiwit tanggal 9 November 2009 nganti 28 September 2010 nggantèkaké Laksamana TNI Tedjo Edhy Purdijatno.[2]
Agus Suhartono namataké pendhidhikan militèr ing Akademi Angkatan Laut (AAL) taun 1978.[3] Saliyané iku, Agus Suhartono ngrampungaké pendhidhikan Sekolah Staf lan Komando TNI AL taun 1994, Sesko TNI taun 1999, lan Lembaga Ketahanan Nasional taun 2003.[4]
diangkat dadi KSAL, njabat minangka Irjen Departemen Pertahanan.[5] Laksamana Agus diajokaké déning Presiden
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.37, 21 Oktober 2016.
piyayi Ingkang kangen nonton wayang kulit, wonten dalang cilik saking mbanyumas. Putuné Dalang Tardjono - Mbanyumas.Ning nuwun séwu gur cuplikane thok, ingkang badhé nonton dugi rampung, mangga mampir teng warung Soto Sekéngkel Pak Jon's.Werkudarane ngamuk kiyé kang.... mayuh koh ditonton nganti bubar.....Bawor Dadi Ratu - Dalang Ki Sugino Siswocarito
Balas	On 28 September 2010 at 14:46 Mas Yo said: Lho, Sesotya Pita alias Bausastra kok mboten saged dipun akses? Sanjangipun Geocities sampun mboten aktif? Pripun menika? Menapa wonten alamat
pira mbuh ora etungan.Sing tingkate kabupten, nang salah sijine kabupaten nang Jawa Timur, ana calon Bupati sing ora kepilih njur dadi stress, sebabe jere apa- apane wis didol, utange esih pirang- pirang.Kabeh mau conto sing nang
Dasar, umahe cilik. Kepilih masyarakat dudu se babe pada diwei duwit, tapi masyarakat pada ngerti angger wong mau senajan ora duwe tapi jujur, sregep silahturahmi, seneng mbantu wong liya karo ya pikirane madan lumayan
carane ambisi banget biasane wong mau nganggo ” Aji Pokoke kudu dadi ” . Pokoke mbuh kepriwe ya kudu dadi. Lha kiye biasane di
ipun ,sampun dangu sanget kulo nenggo.matur nuwun
Balas	On 13 Mei 2010 at 12:32 adi suryanto said: inggih sampun dangu sanget nenggo kok adbm mboten medal malih
Balas	On 30 Mei 2010 at 16:06 Titis Anganten said: Dari tlatah Jerman,
EMITTENTEN ING Bank N.V. ( Emittenten )
‘wayang iku pasemoné wong Jawa; wayang gambaraké wewayanganing ngaurip; wayang katon urip marga saka lakon lan
nuwun Ki Arema, …… mugi panjenengan sakluwargi tansah manggih karahayon.
1 – 5 sudah dikenyoot, belum diwaca.
Balas	On 11 Maret 2012 at 18:57 Kartojudo said: …Mangsud-e dereng moco sing kaping pinten Ki Truno..😀
Abdus Syakuur said: (he..he..he..he..) ngguyu nganti weteng senep ,
sajake pak satpam bar disiram santen karo ki mangku
suwun…..cuma ejaan taksih ejaan lama nggih matur suwun…..
Balas	On 17 Desember 2012 at 01:48 Agung Wiby Wicaksono said: Nuwun sewu… kulo tiyang saking dusun…
sak derengipun badhe nyuwun paring duko menawi wonten lepat…
Ngapunten-ne ..niki kulo.. badhe tanglet kaleh poro priyagung teng papan mriki ., niki kulo ngagem samsung galaxy note 2 …, pun kulo dolot-aken program djvu ..ananging tetep … nganti sak meniko dereng saget
Balas	On 21 Desember 2012 at 11:00 gogor said: inggih leres ki kartoyudo saged dipun bikak nanging
menawi kulo wonten dalan mboten ngloroi nopo menawi yen ketemu mboten nyopo panjenengan,
Download Ahange Dele Tanha Babak Mafi
» download ahange dele tanha babak mafi
Wayang Golek Pop Rock Indonesia Ceramah Video Lucu Lagu Jawa Lagu Minang Jawa Barat
GELAP SUARAKU , GEDE CILIK TUO NOM NDELENG AK TEKA WELAS TEKA ASIH TEKO LEREP KEDEP REP
jawab: ngapunten dereng katah sing wis di gawe buku/pdf kamongko bahan smpun katah, alasan sibuk kerja. wonten 2 sing bade tak
mbah marno,mbah nyuwun buku alligment kaleyan motor induksi,mangke yen plng ke blora kulo tak mampir,,
diawali dengan: cth:Goro-goro....Goro garaning manungsa sak pirang-pirang,Yen diitung saka tanah jawa nganti bumi sebrang,Uripe manungsa kena kaibaratake kaya wayang,Mrana-mrene pikire mung tansah nggrangsang,Nanging keri-kerine mung oleh wirang.Goro-goro.....Wolak-walike jaman menungsa kakean dosa,Merga ora ngerti tata krama,senengane tumindak culika,
dianggep kliru sing slah malah ditiru,Bocah sekolah ora gelem sinau,Yen dituturi malah nesu bareng ora lulus ngantemi guru,Pancen prawan saiki ayu-ayu,Ana sing duwur tor kuru,ana sing cendek tor lemu,Sayang sethitek senengane mung pamer pupu.Goro-goro........Goro-goro jaman,jaman kemajuanUripe manungsa wis sarwa kecukupan,Ora kurang sandang,pangan,papan,lan pendidikan,Ananging malah akeh wong sing menggok ndedalan,
Pèrsi), dhékorasi ing Istana Darius ing Susa (510 SM).
Athanatoi, "abadi", saking ater-ater a ("boten") + thanatos ("séda"); kadhangkala dipunsebat "Tamtama Abadi Pèrsi" utawi "Sedasa èwu tamtama abadi") inggih punika nama ingkang dipunparingaken déning Herodotos kanggé nyebat tamtama khusus saking Kakaisaran Pèrsi Akhemeniyah.[1][2][3] Tamtama abadi nggadhahi tugas minangka Garda Imperial lan ugi minangka tamtama adu tempur. Minangka Garda Imperial, Tamtama Abadi nggadhahi tugas ngayomi kakaisaran menawi wonten serangan saking negari manca, bilih minangka tamtama tempur, Tamtama Abadi ndhèrèk pamaréntah nalika wonten misi panyerangan dhateng manca, salah satunggalipun nalika ekspansi Kakaisaran Pèrsi lan ing Perang Yunani-Pèrsi. Nalika wekdal taskih damé, Tamtama Abadi nggadhahi tugas minangka pengawal kaisar. Nama ptamtama punika ing basa Pèrsi kamungkinan inggih punika Anûšiya ('kanca'). Herodotos nggambaraken Tamtama Abadi minangka infantri ingkang dipunpandhégani déning Hydarnes. Tamtama punika cacahipun wonten 10.000 tamtama. Ingkang dipunkearengaken mlebet dados Tamtama Abadi inggih punika namung Pèrsi, Medes, lan Elam. Tamtama Abadi pikantuk pelatian ingkang langkung saé lan abot tinimbang infantri ingkang biasa kemawon. Sedaya tamtama ing Tamtama Abadi sampun dipunlatih kanthi temen awit alitipun. Siasat ingkang dipunginakaken déning Tamtama Abadi inggih punika barisan ngajeng nyerang mengsah lan barisan ingkang wingking nembakaken panah dhateng mengsah. Para tamtama ingkang dadaos Tamtama Abadi inggih punika priyantun jaler ingkang setya tuhu dhateng kaisar lan badhé ngayomi kaisar, sanajan ngantos séda. Tamtama punika dipunsebat minangka "Tamtama Abadi" namung déning Herodotos. Sumber saking Pèrsi piyambak boten nyebataken nama tamtama punika.[4] Kadosipun, Herodotus sampun kléru anggenipun nyebat Anûšiya ('kanca') kaliyan Anauša ('Tamtama Abadi').[4]
Sasanésipun Herodotos, Tamtama Abadi ugi dipunsebataken déning Athenaios[5] (ingkang ngutip Herakleides saking Kyme); Hesykhios[6] (ingkang kliru anggénipun nyebat tamtama abadi minangka detasemen
mendhet rujukan saking Romawi, lan nyebataken kanthi nama Tamtama tempur.[9]
Miturut Herodotos lan Xenophon, tamtama punika dipunparingi nami Tamtama Abadi (Athanatoi) amargi cacahipun tansah tetep, inggih punika 10.000 tamtama. Tamtama Abadi gadhah tradisi utawi paugeran bilih menawi wonten Tamtama Abadi ingkang séda, tatu ingkang parah, utawi sakit, salajengipun dipungantos déning tamtama ènggal saéngga cacahipun tamtama punika tansah 10.000, boten kirang lan boten langkung,[10] amargi punika tamtama punika dipunsebat Tamtama Abadi[10][11] Miturut satunggalipun winasis saking Pèrsi, Ardeshir Radpour, sasanésipun cacahipun ingkang tansah tetep, tamtama punika dipunparingi nama Tamtama Abadi ugi amargi tamtama punika boten naté nilar tamtama ingkang sampun séda ing médhan tetempuran. Tamtama Abadi tansah mindhahaken jisim tamtama Abadi ingkang séda lan nebihaken saking paningalipun mengsah, saéngga mengsah jarang ningal wonten tamtama anggota tamtama abadi ingkang séda. Punika ndadosaken prajurit Tamtama Abadi kados boten saged séda.[12] Nama sanés saking Tamtama Abdi inggih punika Melophoroi (Tamtama ingkang ngasta Apel). Nama punika dipunparingakeb déning sajarawan pandhèrèkipun Alexander Agung. Tamtama abadi ngasta tumbak ingkang nggadhahi panyeimbang arupi logam alit awujud bundheran kanggé ngimbangaken titik abot tumbak. Wujud pangimbang kasebat kados apel saéngga dipunsebat Para Pangasta Apel.[10][13][14]
Miturut Xenophon, Tamtama Abadi dipundamel déning Koresh ingkang Agung. Nalika wekdal kakuaosanipun Koresh, Kekaisaran Pèrsi
Kakuaosanipun kasebar saking Lepen Indus ing India ngnatos dumugi Hellespontos ing Yunani. Amargi kakuaosanipun punika ingkang jembar, Koresh ngraos mbetahaken kaamanan kedah dipuninggilaken.[15]
Panjenenganipun menggalih dhumateng sinten panjenenganipun saged paring kapitadosan kaamanan istananipun........ Panjenenganipun milih sedasa ewu prajurit, ingkang damel kemah ing sakiwa tengenipun istana, njagi panjenenganipun siyang lan dalu, lan ndherek ngancani panjenenganipun menawi tindakan.
Nalika wonten perang, Tamtama Abadi nggadhahi tugas kangge ngayomi tendha karajan ingkang dipundunungi déning kaisar.[16] Tamtama abadi ndherek perang wonten ing misi nelukaken Koresh ingkang Agung ing Kakaisaran Babilonia Enggal ing taun 547 SM, Kampanye Kambises mungsuh Mesir nalika taun 525 SM lan invasi Darius ingkang Agung dhateng Punjab Kilen lan Sindh ing India sarta Skithia nalika taun 520 SM lan 513 SM.[17] Wonten ing Paprangan Gaugamela nalika taun 331 SM, Tamtama Abadi njagi kaisar Darius III. Kadosipun Tamtama Abadi ugi ndherek sarta wonten ing Paprangan Gerbang Pèrsi nalika taun 330 SM. Aleksander ingkang Agung kasil nelukaken Tamtama Abadi nalika Paprangan Issos nalika 333 SM. Sasampunipun
Pèrsi[besut | besut sumber]
Nalika Perang Yunani-Pèrsi, Tamtama Abadi ndherek nyengkuyung Pangepungan Eretria lan Paprangan Marathon nalika taun 490 SM wonten ing invasi ingkang kapisan, sarta Paprangan Thermopylae nalika taun 480 SM lan Paprangan Plataia nalika 79 SM ing invasi ingkang kaping kalihipun.
Dijupuk 8-8-2011. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tamtama_Abadi_(Kakaisaran_Persia)&oldid=1089784"	Kategori ndhelik: Cacad CS1: datesKaca mawa pranala barkas rusakArtikel ngandhut tulisan abasa YunaniArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
Nugraha, Setyo G. dkk. Buku Pinter Basa
@all sedulur: rahayu kang sami pinanggih.
sALIM KANGGGE KI WONG ALUS DAN
Ngaturaken : SUGENG WARSA ENGGAL, MUGI – MUGI mBETO KEBERKAHAN DUMATENG KITO SEDOYO. AMIN.
kagem sinten kemawon wargo kampung wong alus sugeng mahargyo warso enggal, warso BE 1943 mugi kito sedoyo tansah pinaringan rahayu wilujeng lan tansah kasembadan sedoyo kang dados kekarepan kito
@ki BC…..ingkang leres,kawulo ingkang kedah nyadong berkah pangestu ugi tetesan kaweruh saking panjenengan…
@ mas LC : mbah BC ki
sukses. kulo badhe toto2 reresik pacul rumiyin, nuwun
mugi ber manfaat kangge kulo lan poro
Launching Smartfren Andromax 4G | mahayanthi
Launching Smartfren Andromax 4G 23 Juni 2015Uncategorizedmahayanthi
‘yok,wis reti? yudisium e dhewe 30nov,
Kulo puniko namung wargo biasa, ing bab pengalaman taksih kirang sanget. Nderek penggalian namung kaping sadoso, puniko kemawon sampun watawis tigang doso gangsal tahun kapengker. Kaserat mawi basa jawa kromo madyo. Kathah ukoro ingkang kirang pener. Nyuwun pitedahipun.
Lelampahan Bopo Sri Gutomo. (kaca 17)
Wawasan kaca 17Prastowo datengipun wahyu sujud.Kasebat ing nginggil, bilih wahyu puniko datengipun mboten kanyono-nyono. Nanging puniko mboten ateges tanpa tondo-tondo ingkang amurwani. Sasampunipun ening sawatawis lan ugi ngenget-enget prastowo puniko, pranyoto wonten tondo-tondo datengipun wahyu sujud puniko, namung kalepyan ing panaliti. Yen mengeti bilih dinten Kamis Pon 26 Desember 1952 enjing puniko Pak Arjo pamit bade wangsul amargi wonten parentah saking "Guru"nipun yen bade tampi wejangan, saged kawastanan bilih wekdal puniko ingkang murwakani datengipun wahyu.Prastowo puniko taksih sambung sinambung, pucaking prastowo kalampahan jam 01.00 dalu puniko, Pak Arjo Sopuro kasujudaken ngantos jam 3.30 enjing. Puniko dereng paripurno, sabab mitranipun, Pak Kemi, Pak Joyo Jaimun lan Pak Soma Giman ugi ngaraosaken geter pater puniko ngantos jam 09.00 enjing tanggal 27 Desember 1952- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -Pangripto nyuwun gunging pangaksami dateng poro maos, utaminipun poro wargo Kerohanian Sapto Darmo, awit tanpa palilah panjenengan sadaya, sampun nyerat prastawa datenging wahyu, ingkang underanipun mbokbilih wonten bentenipun kaliyan punopo ingkang sampun sami kauningan dening poro Wargo sadoyo.Benten lan ingkang kauningan, wonten ingkang mastani, bilih ingkang kawitan dipun jujug Pak Arjo puniko griyanipun Pak Joyo Jaimun, awit dene griyanipun ingkang paling celak dateng griyanipun Pak Arjo. Wonten ugi ingkang nyerat Pak Soma Giman ingkang kawitan, kanti catetan Pak Soma Giman anggadahi kathah ngelmu. Kulo namung sadermi nyerat, bilih Pak Kemi (Sukemi Handini) ngantos sedanipun ing tahun 1993, taksih lestantun nglampahi sujud kangge sarono manembah Hyang Moho Kuwaos. Ugi panjenenganipun mboten nate anjlentrehaken, sinten ingkang kawitan dipun datengi Pak Arjo naliko tampi wahyu sujud puniko.- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -Catetan: blog puniko mawi label :boso, budi, darma, darmo, Gutomo, Hyang, jawi, jowo, Kuwasa, Kuwoso, lelampahan, Maha, sapta, sapto, Sri, wahyu,
Lelampahan Bopo Sri Gutomo. (kaca 4)
Lelampahan Bopo Sri Gutomo. (kaca 3)
Lelampahan Bopo Sri Gutomo. (kaca 2)
Lelampahan Bopo Sri Gutomo. (kaca 1)
wrote:Gung, engko kapan2 tak ajari ae... ben gak aku kabeh sing nggoleki yaaa.....suwi2 lak bosok aku ngene iki...hehe...
Kecamatan Kanigaran Kelurahan Kanigaran Kelurahan Kebonsari Kulon Kelurahan Kebonsari Wetan
nuwun. ora pamer lho yo. golek paseduluran wae mas…
Inggih, matur nuwun mas.. Salam kenal ugi kagem panjenengan.
Gusti Yen wong padha eling, kita kabeh kebak dosa Mula mratobata, Gusti nimbali mring kita Ayo padha sowan, marang ngarsane Pangeran Pasrah ati kang temenan, bakal oleh pangayoman. Gusti Yesus, Gustine sapa – Gusti Yesus iku Gustiku Gusti Yesus, Gustine sapa – Gusti Yesus Juru slametku Aku iki, duweke sapa, - kowe kuwi, duweke
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.49, 22 Maret 2016.
Pengetahuan, Kuliner, Temanggung, Dwi Sugeng by Dwi Sugeng
Posted on 14/03/2012 by formulapurbalingga	clc-purbalingga.blogspot.com
“Rika sing urung munggah kaji, apa malah ora bakal munggah kaji, ning rika wis dadi wong sing seneng kurban. Rika mlarat, ning duitmu ora
ing bidhang sosiologi.[2] Déné gelar Drs Sosiologi ditampa saka Fisipol Universitas Gajah Mada, Yogyakarta nalika taun 1986.[2]
Wiwit dadi mahasiswa Fisipol UGM, Andi nduwèni cita-cita kepèngin dadi dhosén.[2] Pungkasané pangimpèn iki kaleksanan, Andi dadi dhosèn ing Universitas Hasanuddin nalika taun 1988-1999 lan ing Institut Ilmu Pamaréntahan nalika taun 1999-2002.[2] Andi mandheg dadi dhosèn amarga Andi dipilih dadi Juru Bicara Keprésidènan karo Presiden
mandheg saka gawéyané dadi pengamat lan komèntator pulitik.[2] Miturut Andi, tugas dadi Juru Bicara Keprèsidènan iki salah sijiné kehormatan tumprap Andi.[2]
^ (id)kepustakaan-presiden.pnri.go.id(dipunundhuh
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Andi_Mallara
MadaTokoh Parté Dhémokrat (Indonésia)Pemberi motivasi (Indonésia)Mantri Taruna lan Ulah Raga Indonésia	Menu navigasi
Usmar Ismail lair ing Bukittinggi, Sumatra Kulon, 20 Maret 1921 – pati 2 Januari 1971 ing yuswa 49 taun ya iku sutradara Indonésia.[1] Kariré diwiwiti minangka asistèn sutradara ing Perfini kang digawé ing taun 1950.[1] Ing taun 1952-1953 nutukaké studi ing Univèrsitas Los Angeles jurusan film lan éntuk gelar Bachelor of Arts.[1]
Pranala najaba[besut | besut sumber]
(id) Situs Usmar Ismail di Perpustakaan Nasional Indonésia
(fr) Usmar ISMAIL - Indonésie
(id) Kepustakaan Tokoh Perfilman Indonésia
Usmar_Ismail&oldid=1098701"	Kategori: Sutradara IndonésiaTokoh BukittinggiLair 1921Kategori ndhelik: Rintisan biografi Indonesia	Menu navigasi
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBaso MinangkabauBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.22, 19 Oktober 2016.
Telah dimuat di Jagad Jawa Solopos, Kamis 13 Maret 2014
Kanti milih meneng, timbang mangsuli Kewetu atos. Kawit mbiyen dheweke wis kandha, ora seneng nganggo mas-masan. Gelang kalung sing dadi asok tukon saka Panji ditampa kanthi bungah, Nanging disimpen wae, dinggo celengan. Ora arep dinggo mrana-mrene.
Nanging Simbah Putri, ya simbahe Panji, ora rampung-rampung anggone ngendikan. Adicara mangan bareng ing meja bunder kuwi dadi sarwa ora kepenak. Arep ngulu ya dadi seret.
“Dinggo. Pokoke dinggo. Nek sesuk melu mangkat mbesan ing Pagergunung, kudu dinggo,” Simbah mbaleni meneh, ”Nji, bojomu kuwi dikandhani.”
Simbah nuli nyangking piringe menyang pawon. Kanti leren anggone mangan. Panji mung nglirik Kanti sing nembe seminggu dadi bojone kuwi.
”Aku wegah, Mas. Apa maneh modhele kaya gelang kalung bakul daging ing pasar ngono.”
Panji ora mangsuli. Sendhoke diselehake. Ndilalah wis rampung anggone mangan. Banjur menyat. Embuh menyang ngendi. Kanti mecucu. Piringe ditumpuk karo piringe bojone, banjur digawa menyang mburi.
Bocah kuwi jenenge Munasih. Ireng pakulitane, nanging untune putih resik tur temata. Alise kandel. Kawit ketemu sepisanan nalika melu rombongan besane Panji, mesem terus. Ketoke uripe ora tau susah. Ana sing katon mencorong saliyane untune. Kalung ing gulune, gelang ing tangan kiwane. Munasih dadi manten telung dina kapungkur. Gelang kalung kuwi mesthine asok tukon saka bojone.
“Mbak Kanti melu mbesan menyang Pagergunung?” pitakone Munasih.
Kanti mung mesem banjur manthuk. Rada bingung. Rasane Kanti durung tau sesrawungan utawa ngobrol karo Munasih. Nanging, Munasih sajak semanak, grapyak, nyenengake. Anggone guneman ya nganggo basa ngoko, ora ndadak alus-alusan. Yen ora nganggep kanca cedhak ora bakalan bisa kaya ngono. Iki nggawe atine Kanti rada kalipur. Rasa sepi lan dhewekan dadi mantu anyarane Pak Sukir rada suda.
Wis seminggu ing omah iki, nanging durung kenal sapa-sapa. Sakjane kabeh wong aruh-aruh. Nanging, saking akehe, Kanti malah bingung, ora ana sing nyanthel ing sirahe. Nembe iki bisa langsung kecathet.
”Mangkat bareng ya, Mbak? Karo Yu Tukini, karo Mamak. Jare Mbok Dhe wis pesen carteran?”
Munasih terus ngecipris, nyritakake jeneng-jeneng sedulure. Lik kae, pak kuwi, yu kae, mbok dhe kuwi. Mbokmenawa nganggep Kanti wis kenal kabeh. Mbokmenawa pancen kabeh wis tetepungan karo Kanti, lan Kanti sing durung kelingan. Saking akehe kuwi mau.
“Lucu ya, Mbak? Mosok seminggu kok ana telu sing duwe gawe. Kapan kae ngeterke Mas Panji mbesan ning nggone njenengan. Aku karo Mas Edi telung ndina kapungkur. Awake dhewe nembe bar dadi manten, ning sesuk wis dijak mbesan ing liya desa,” tembunge sumringah.
”Iya. Jane aku rada bingung kudu kepriye. Mengko aku cedhak-cedhak Njenengan wae ya, Mbak. Aku dikandhani nek klera-kleru obah.”
Munasih ngguyu kemekel, ”Hla kok malah cedhak aku. Kudune njenengan cedhak-cedhak Yu Tukini, ibuke Mas Panji, maratuwa njenengan. Utawa Mbok Dhe Sami, simbahe Mas Panji. Mamakku ki mung nakdulure Mbok Dhe. Ndilalah wae omahku mung kulon kono,” Munasih nuding omah kulon pager.
Oh, dadi Munasih iki putrane nakdulure Simbah. Omahe kulon kuwi. Pancen bener kandhane Munasih. Nanging embuh yagene Kanti durung bisa rumangsa cedhak karo Mamak lan Simbah. Isih kebak rikuh lan wedi kleru.
“Ya, sesuk bareng Mamak lan Simbah uga. Dadi ya cedhak kabeh, ta?” Kanti wangsulan.
“Oh iya ya… hahaha…,” Munasih ngguyu maneh.
Wong wadon loro kuwi mbacutake ngonceki kacang brudhul panenane Simbah saka kebon mburi omah. Munasih ngecipris. Kanti ngrungokake karo pisan-pisan mangsuli utawa takon sakprelune.
Kanti pancen dudu anake wong sugih. Bapake guru SD. Ibune ing omah wae. Kala-kala nampa jahitan. Ibune ora nate gelem nampa jahitan rada akeh, kuwatir yang gaweyan ngomah kelepyan.
Kakange Kanti ana loro. Adhine wadon uga loro. Kanthi gaji guru SD lan bayaran njahit sing ora sepiroa, uripe Kanti lan sedulur-sedulure adoh saka ngebreh. Mangkat mulih sekolah mlaku. Kamangka rada adoh. Kala-kala disangoni yen ibune duwe dhuwit. Yen ora ya sangu panganan lan omben sakanane saka omah.
Kok nggagas ngango mas-masan, sandhangan wae arang-arang ditukokake. Kudune Kanti seneng nampa asok tukon awujud mas-masan, banjur dinggo dhimen tambah ayu. Nanging, nyatane wis dijajal nganggo malah Kanti rumangsa wagu. Apa maneh asok tukon saka Panji kuwi pangajine gedhe banget tumrap dheweke. Kalunge kira-kira 20 gram. Gelange rante antarane 10 gram. Mula dadi kaya bakul daging, jare Kanti. Durung giwang karo ali-aline.
Bapak ibune Panji nadyan urip ing ndesa adoh kutha, nanging kepetung sugih. Sawahe akeh lan amba. Ing desa kono, Pak Sukir lan Bu
dening Simbah ora pareng manggon omah liya, wis manggon kono wae. Ora wurung bakale omah kuwi dadi duweke. Jarene timbang ngguwang dhuwit menawa ndadak tuku omah maneh.
Kanti ngerti sing jenenge simbah umume cerewet lan kakehan aturan. Nanging Simbah Putri iki miturut dheweke pancen kakehan aturan temen-temen. Wong sakomah ora ana sing wani mbantah Simbah.
Bapak, Mamak, Panji, Bagus adhine Panji, nganti tekan Mbah Kakung, manut kabeh. Yen ora mathuk yo ora wangsulan, paling ora milih meneng wae. Mau bengi Panji wis ngandhani Kanti bab kuwi. Ngerih-rih supaya Kanti gelem nganggo mas-masane.
“Apa kudu ta, Mas? Aku krasa ora penak nganggo mas-masan gedhi-gedhi.”
“Ora ana sing ngudokke. Nanging yen Simbah dhawuh nganggo ya apike mbok nggo.”
“Emoh. Aku isin. Mengko mundhak dikira pamer.”
Panji meneng, Kanti yo ora nerusake guneme. Manten anyar sakloron pilih guneman nganggo cara liyane.
Wis jam 09.00 WIB punjul sethithik. Srengenge wis rada dhuwur, wis lumayan sumelet ing awak. Kanti ngeyup ing ngisor wit pelem. Montor carteran sing dipesen Simbah wis teka. Wong-wong sing dijak mangkat bareng uga wis padha nglumpuk.Rada ribut anggone nata lungguh. Montore mung siji, wonge akeh banget. Sajake Simbah ngejak sapa-sapa mangkat bareng. Sanadyan wis ditetel-tetel tetep ora sedheng.
Sidane Bapak ngetokke Vespa, Panji ngetokake pit montor bebek abang kagungane Mbah Kakung. Bapak boncengan karo Mamak. Kanti mbonceng Panji. Simbah lan brayat liyane dhesel-dheselan numpak montor carteran. Kabeh iring-iringan karo montor carterane Mbah Sumi, ibune Agus, manten lanang sing arep diterake mbesan.
Jebul desa sing diparani rada adoh. Kira-kira rong puluh menit mlaku alon-alon nganggo pit montor.
“Mas, jane ngapa ta, kok Simbah meksa aku nganggo gelang kalung?” Kanti takon marang Panji karo rada mbengok.
“Ya ben wangun. Wong wis ditukokake ora dinggo, eman-eman…”
“Nanging aku ki wedi yen kalunge ceblok njur ilang. Aku nate ngilangke anting-anting jaman cilik mbiyen. Embuh kecanthol apa, ora ngerti tiba ning ngendi. Ibu sedhih banget ketoke.”
“Ya ngati-ati, aja nganti kecanthol..”
“Emoh ah. Mengko yen ilang malah saya didukani Simbah.”
Panji ora mangsuli meneh, amarga anggone mlaku wis tekan panggonan sing dituju. Panji markir pit montore ning papan sing eyup. Montor carterane Simbah rada adoh. Kanti ngenteni Mamak lan Simbah.
Munasih katon mudhun saka montor, mlaku iring-iringan karo Simbah. Gelang kalunge dinggo, katon mencorong ing awake sing peteng. Raine katon putih kekandelen wedhak, lambene diwenehi gincu abang mbranang.
Kanti nggandheng tangane Mamak. Simbah ing mburine, muni rada klesik-klesik,”Kanti ki ya blas ra gelem dandan. Mbok nganggo abang-abang sithik ngono hlo, Ndhuk…”
Wengi kuwi rada sumuk. Bapak, Mamak, Simbah Putri, Mbah Kakung, Panji, lan Kanti lungguhan ing
wingi. Kanti ing sandhinge ethok-ethok melu maca.
“Pira asok tukone Agus menyang Pagergunung mau?” Bapak takon, embuh marang sapa.
“Limangatus ewu, karo mas-masan sakpenganggon,” Mamak sing mangsuli.
Panji mung mesem. Kanti unjal ambegan, nglirik bojone.
“Haning, Kanti ora gelem nganggo tukone ngono kok. Aku dadi bingung yen arep crita karo tangga teparo, ndhak dikira ngapusi.”
Dumadakan Kanti ngrasa ampeg. Dhadhane kaya dientebi gunung kidul omah kae. (Semarang 2014)
*Gambar koran diambil oleh Putrimeneng*
Reply	junioranger says:	March 14, 2014 at 09:09	ngerti sithik.sithik soale jawa semarang karo kebumen beda sithik sithik😀
Reply	latree says:	March 14, 2014 at 09:10	iki jawa solo. beda sithik maneh hehe..
ajar nulis ngono aahhh, priwe carane ngirim ke media?ajari yo mbakyu, suwun
Reply	latree says:	March 14, 2014 at 11:54	Kebiasaanne desa kono mbak. Kabeh wong kudu ngerti tukone pira, soale pas rombongan besan kulanuwun ki disebutke isine srah-srahan komplit😀
Reply	A. A. Muizz says:	March 14, 2014 at 09:13	Carane ngirim cerkak ning Solopos pye, Mbak? Aku kok ya sajake pengin sinau nggawe cerkas basa Jawa. Hehe.🙂
Sinau akeh tekan tulisane mbak La sing iki. Sinau tulis jowo sing bener iku yo opo.
Nulis boso jowo, moco tulisan boso jowo, karo ngomong boso jowo, nyatane yo bedo rasane, mbak. aku kudu sinau akeh
Jumratana dondomono, kanggo sebo mengko sore
Mumpung padhang rembulane, mumpung jembar kalangane
Yoo surak ooo, suraak hii yooo.Tembang
lekase lawan kas tegese kas nyantosani setya budya pangekese dur
Cekak Bahasa Jawa: Tukang Golek Kayu sing Ragu-ragu Ana sawijining pemburu sing kasil manah menjangan gedhi ning alas, banjur menjangan digendong arep digawa mulih. Ndilalahe neng
Lelampahan Bopo Sri Gutomo. (kaca 15)
Paseksen sanesipunPara paseksen saking peguron kebatosan.Ing watawis wekdal puniko, para panggilut kebatosan kathah ingkang sami angsal wisik utawi tondo-tondo ingkang anyebataken bade wonten pulung agung anuju panggenan ing ngriku (Pare). Awit saking puniko, ingkang kathah lajeng sami tarak broto, ngengirangi neda lan tilem utawi nenepi maneges ing panggenan tartamtu. Wonten sadengah ingkang anyumurupi kanti mripat batos, wontenipun cahyo ageng andatengi lan dhawah ing kampung Koplakan, puniko kairing suwanten jumleger kados dene mledosing bom, namung kapireng ing sanubari. Leres punopo mboten, nyumanggakaken.
functions.php function hui_get_thumbnail( $sing...
-bejone sampeyan ingkang sampun ‘resmi+legal’ kagungan rencang bobok,saget dipunsengkakne menawi
RANPersyaratan PesertaJAMASAN PUSAKAProsesi RuwatanAlur CeritaTokoh Pewayangan
Lelampahan Bopo Sri Gutomo. (kaca 23)
Wawasan 23Sesamining agesang.Wahyu puniko, yen miturut ingkang kulo waos ing buku-buku utawi miturut cariyosipun poro wargo, asipat dawuh utawi pangertosan saking Hyang Moho Kuwaos. Namung, ingkang kajibah ambekto utawi angabaraken pawartos puniko, mboten nate kajarwakaken. Mboten siningit, nanging pancen mboten wonten ingkang pitaken ing bab puniko naliko Bopo Sri Gutomo taksih sugeng. Pramilo, prastowo ingkang kulo sebataken ing bab "Sesamining agesang" puniko saged kawastanan ugi satunggaling wahyu, ingkang paring pepajar dene sesamining agesang mboten wonten ingkang sinembah kajawi Hyang Moho Kuwaos (Hyang Maha
anakku : “Golek Rejeki Akeh ora popo, sing penting kudu tetep Halal, yo ….!”
Kacrita duk purwa kala, jagat Bali lan jagat Jawi kantun dados asiki. Ritatkala punika ring
Sakewanten aklamad kekirangan Idane. Inggih punika sampun sue Ida alaki Rabi, tur Ida sampun
anak alit. Salantur ipun raris anak alit punika kapesengin Ida Bang Manik Angkeran.
maseserep ngantos rawuh ka Bali Dwipa tur kacunduk ring Sang Hyang Naga Basuki. Rikanjekan punika, matangi Ida Bang Manik Angkeran, tur
duang gembel, lautan tunas cening. “Ida Bang Manik Angkeran digelis nunas paican Ida Sang Hyang Naga Basuki. Riwus punika, Ida Sang Hyang Naga Basuki mawalik ngranjing ka teleng guane, nanging untatne kantun ring
sampun rawuh ring alas cemarane. Irika Ida masandekan, nenten pisan tangeh ring bayane jagi rawuh. Saget genine sampun murub, ngeseng alas cemarane maka sami. Duanin alase punika sampun kageseng, raris alase punika
Rikanjekan punika raris rawuh Sang Hyang Naga Basuki. Ida Maha Rsi Sidimantra
noreh pretiwine tur kelancahin antuk toyan segarane. Kasuen-suen genahe irika dados segara. Ngawit duk punika jagat Jawi sareng Jagat Baline nenten kantun masikian, santukan sampun kawastanin lan kaselatin antuk segara. Genahe irika raris kebawos
Detik terus mlaku tan peduli sira sregep amal utawa ndeleya Jam
”Tiyang mriki kagem ngalap barokah, mboten sanese. Mriki ngeten niku
PM	jenenge kali yo banjir lek… kirain ngendong prawan lek jebulecijen wae.
Balas	azizyhoree berkata:	November 2, 2010 pukul 5:51 PM	wah, sering nonotong, lare2 pabrik nyebrang gethek……. tapi nek ngantos macet gara2 banjir nembe menio,
paling-paling yo ngono-ngono waeh juntrunganeh dolor.
Jinejer ing weddotomo,mrih tan kembo kembaning pambudi, mangko nadya tuwo pikun, yen tan mikani roso,yekti sepi lir sepah
April 20, 2009 pada 3:18 am Insun Rahayu ! Waah..wah niku kulo setuju kalih ngendikane mbah Joko Pinter. Sak ngertos kulo masalahe tiyang gesang niku cuma Gusti Allah mawon sing pirso, manungso cuma ikhtiyar utawi berusaha. Yen usaha mboten
takdire nggih wonten ngriku mawon. mBoten kok cekap KETIK REG 007…mengke gek sing medal gambare James Bond pas lagi sun-
manungso tan keno nyumurupi, hamung sakdermo hanglampahi. Kuwi wus dadi wenange Kang Murbo hing dumadi, yo kuwi Gusti
pm Insun Rahayu. Mbregegeg ugeg ugeg sadulito hmel hmel, kulo ingkang sowan poro guru, menowo wonten dawuh?
Basa mujudake srana ekspresi ing “karya sastra”. Apik orane basa kang digunakake gumantung karo wasis orane pangripta anggone ngolah tembungtembung sing ana. Pangripta sajroning ngungkapake asil karya sastrane migunakake basa kang cocog karo “jiwa”, “emosi”, lan “apresiasi” basane. Babagan kasebut uga ana ing cerbung Salindri Kenya Kebak Wewadi anggitane Pakne Puri. Pakne Puri nduweni basa dhewe kang beda karo panganggit liyane. Babagan kang diudi ing panaliten iki yaiku kepriye
lan “kohesi”. Ancas panaliten iki yaiku mangerteni kaya ngapa lelewaning basa ing cerbung Salindri Kenya Kebak Wewadi karya
iki yaiku “stilistika” kang ngarah ing studi ngenani babagan lelewaning basa. Analisis panaliten iki yaiku ndhudhah
leksikal” utawa “diksi” kalebu tembung aran, tembung kriya, tembung kahanan, tembung katrangan, tembung camboran, tembung rangkep, panganggone basa Jawa dialek Cina, lan panganggone basa Asing. “Kategori gramatikal” kalebu jinis-jinis ukara lan frase. Analisis “bahasa figuratif” nemokake majas papat kang digunakake ing cerbung Salindri Kenya Kebak Wewadi yaiku “majas simile”, “majas personifikasi”, “majas metafora”, lan “majas metonomia”. “konteks” lan “kohesi” kang digunakake ing cerbung kasebut fungsine kanggo mangerteni hubungan ukara siji lan ukara liyane sarta njelasake maksud ukara. Cerbung Salindri Kenya Kebak Wewadi dikarepake dadi tuladha tumrap lelewaning basa kang digunakake nalika nganggit “karya sastra fiksi” tunggal jinis. Uga bisa dadi tuladha kanggo panaliten sadurunge. Cerbung iki uga bisa didadekake sarana
Diterbitkan pada Sunday, 27 November 2016 Pukul 5.19
Basa Krama Lugu ya iku basa kang tetembunge migunakake tembung krama kabèh tanpa kacampuran karo tembung krama inggil. Dene gunane basa krama lugu Krama. Tuladha Contoh kalimat krama lugu,krama alus , ngoko lugu, ngoko alus kaya gmna sih?Ngoko alus : Basa ngoko kang ana krama dugi 5.Tembung kaduwekan lan tembung liyane nganggo krama lugu Tuladha: Krama alus (krama inggil) Basa krama kabeh Basa ngoko lan krama kang kerep dienggo ing
Basa ngoko lugu Basa ngoko alus (ngoko urmat) Basa krama lugu Tuladha : Irawan nonton wayang Yaiku basa kang tetembunge krama kacampuran krama inggil lan .
tuladha basa krama inggil basa krama lugu lan ngoko alus - google bahasa jawa krama alus lugu lan ngoko tuladha basa krama inggil basa krama lugu lan ngoko alus Basa Ngoko Lugu : Basa ngoko Ngoko alus : Basa Ngoko, kecampuran basa krama kanggo wong ke II lan ke III nanggo lajur ke III (krama inggil). Basa ngoko, kaperang dadi 2, yaiku Ngoko Lugu lan Ngoko 2.Ngoko Andhap, yaiku basa ngoko kang alus sarta luwih ngajeni (wujude tembung ngoko, krama inggil lan Basa Ngoko yaiku basa kang dipigunakake tanpa kecampuran utawa bebarengan karo basa krama, Basa
krama inggil. Basa karma inggil sing digunakake kanggo aweh pakurmatan lan wong sing diomongne. Basa ngoko alus Bedane ngoko lugu, ngoko alus, krama lugu, lan krama alus kaya kang Wujude arupa basa ngoko kacampur tembung krama inggil tumrap wong kang Tuladha : · Mas .
Diterbitkan pada Saturday, 5 November 2016 Pukul 9.00
ngoko) lan C (krama inggil/krama alus Tuladha basa: ngoko . Kula badhe nedha menawi simbah ugi kersa dhahar. ngoko alus lan basa krama! 1. ngoko (lugu tanpa terselip leksikon krama, krama inggil,
ngrembug bab basa ngoko lugu, ngoko alus, krama lugu, lan ngoko, krama, lan krama inggil iku uga nduweni tataran ngoko, krama, lan krama inggil. Tuladha Basa ngoko lugu lan Basa krama alus yaiku sing dienggo tembung krama lugu yen ora ana tembunge krama lugu sing dienggo tembunge ngoko. Tuladha: Kamus Bahasa Jawa | Basa Ngoko, Krama, lan Krama Inggil (Alus) basa krama nulis, basa krama ngombe, kawruh basa jawa krama alus, kumpulan contoh ngoko alus, .Tuladha : Ibu ngendika 'Kowe krama inggil; krama deso, basa kedaton atau bagongan, dan; basa kasar.
Krama, lan Krama Inggil (Alus) Tuladha: pikirane landhep dhengkul = pikirane bodho . Bab I. PambukaPuji syukur kawujuk marang Gusti ingkang Maha Agung sing uwis nglimpahake rahmat lan berkah saengga kita bisa ngrampungke tugas gawe makalah iki. Makalah iki yaiku salah sawijining sya….
Contoh Kalimat Ukara Basa Krama Alus, Ngoko Alus, Krama
Contoh kalimat ukara basa krama alus, ngoko alus, krama lugu, ngoko lugu . Tuladha ukara basa krama lugu : - Mbah kakung mirengaken siyaran wayang kulitUNGGAH-UNGGUH BASA. ngoko lugu, ngoko alus, krama lugu lan Tuladha panganggone basa Ngoko lugu ing kecampuran krama inggil utawa andhap. Tembung ngoko Basa ngoko (Bahasa kasar) Apa perbedaan Bahasa Jawa Ngoko Lugu, Ngoko Alus, Krama Alus dan Krama Inggil? Penting banget, tolong gan. inggih menika ngoko lugu lan ngoko alus. 1. Wujud tembungipun ngoko kaliyan krama alus/krama inggil ater-ater saha panambang basa ngoko. Tidak ada lan ora. ngemu surasa pepindhan. Tuladha : – Nyolong Tuladha ukara basa krama alus : Tuladha ukara basa ngoko lugu : yaik ngoko lugu, ngoko alus, krama lan krama inggil. No. Basa Digunakake Titikane Tuladha yaik ngoko lugu, ngoko alus, krama lan krama inggil..
Bahasa Jawa : “ngoko Lan Krama”
“Ngoko lan Krama Kabeh ngoko ora kecampur krama inggil, • Paedahane basa ngoko lugu kanggo wong sing statuse sadrajad utawa luwih cendhek inggil alus, tuladha basa krama inggil basa krama lugu lan ngoko alus - krama inggil basa krama lugu lan ngoko alus c krama inggil krama alus ngoko krama madya krama (ngoko lugu lan ngoko alus) lan basa krama (krama lugu (ngoko lugu) lan ngoko alus, coba gatekna tuladha basa ngoko alus iku sing digawe krama inggil Percakapan bahasa jawa krama inggil 2 orang Cerita Tuladha teks 12 bhs jawa Teks ngoko lugu lan ngoko alus; Basa krama; kang . . dan dan 4 Soal basa Jawa (tuladha) Guru yen di kirata basa yaiku digugu lan ditiru, A. Ngoko D. Krama alus B. Ngoko lugu E. Krama lugu C. Krama 26. Ing driji manise Tuladha sesorah kanthi tema kurikulum basa Jawa jawa krama inggil 2 orang kali ini mangerteni kepriye wujude basa ngoko lugu, ngoko alus, krama lugu, lan .
Basa ngoko, krama inggil dan krama alus. Home; blog; Gaweya tuladha ukara basa ngoko alus! lan ora padha siji lan sijine, Wredha Krama, Krama Inggil, lan Krama Desa. 4 = 9 = 5 = 0 = Tuladha : 23 Desember 2012 Basa Ngoko lugu Basa Ngoko Alus Basa Krama alus Basa Ngoko Kedadeyan saka krama lugu lan krama inggil, Basa Ngoko Alus. Antya Basa (wujude tembung ngoko lan krama inggil). (ngoko lugu lan ngoko alus) sastra basa krama (krama lugu, Ing krama lugu lan krama inggil antarane pembicara lan mitara wicara. Tuladha: Ngoko lugu: yaitu krama lugu, karma andhap dan krama alus Krama Alus / karma inggil
Ngoko Lugu,yaiku minangka tataran basa kang paling 2.Ngoko Andhap, yaiku basa ngoko kang alus sarta luwih ngajeni (wujude tembung ngoko, krama inggil lan Basa ngoko: wonten 2: a. Basa ngoko lugu, yaiku basa kang (ngoko) kabeh. Tuladha kang dianggo campur antarane kelompok A (ngoko) lan C (krama inggil/krama alus)Basa Ngoko Alus. Basane ngoko dicampuri krama inggil. Basa karma inggil sing digunakake kanggo aweh pakurmatan lan wong sing diomongne. Basa ngoko alus Basa lan Sastra Jawa. tanpa terselip leksikon krama, krama inggil,
krama inggil, Basa krama alus yaiku tetembungan ing basa krama Basa Krama Krama Lugu; Ngoko Alus; Ø Pangrakite basa dumadi saka tembung ngoko kang kacampuran tembung krama inggil/krama andhap..
Jipeng (Tanji Topeng) Kasepuhan Ciptagelar
mas sampean juragan IP ya….wuaa..aa…
angsal nyuwun ilmune nopo mboten mas….
sampeyan, potone kok wong ayu tapi jenenge jupri. yo wis sakkarepmu, sing pentiong do waras….suwun
Neng dalan anyar kowe karo sopoNeng kulon terminal kertonegoro
KORPS PASUKAN SANDHI YUDHA (KOPASANDHA).
sinauAku sinau sedina-dinaTansah ngestokake dhawuhe wong tuwaTakdua sak kabehing gadaAku kudu
mring sesameOooh.. abot kaya ngene angeleNanging aku kudu bisa nelakakeKanggo ngimbangi rekasane wong tuwaBapak, Ibu ben lega atinePutrane bisa Kabul gegayuhane
sariro awit saking ajrihipun, Pak Arjo enggal-enggal dateng griyanipun Pak Kemi, ancasipun bade pitaken punopo darunanipun prastowo puniko. Ing batos mbokbilih Pak Kemi saged anjlentrehaken ing bab prastawa puniko, sabab Pak Kemi anggadahi pangertosan ingkang bawera, amargi sampun maguru dateng sekawan doso panggenan,Dumugi ing ngrika, kepanggih piyambak lan Pak Kemi. Dereng ngantos rampung anggenipun nyariosaken kadadosan kala wau dalu, ujug-ujug sariranipun Pak Kemi kasujudaken majeng mangetan. Makaten ugi patrap lan ucapanipun kados ingkang sampun kalampahan ing Pak Arjo dalu puniko. Anyaranani piyambak gerak ingkang kaprabawan getaran ingkang mboten baen-baen puniko, Pak Kemi mboten saged atur rembag punopo-punopo. Kaget lir sinamber gelap lepat. Raos ajrih anglimputi saranduning badan. Sasampunipun aso sawetawis, nembe saged sami rembagan. Salajengipun sami sarembag bade dateng griyanipun Pak Joyo Jaimun. Ing ngriko,ing griyanipun Pak Joyo Jaimun, prastawa sujud puniko ugi kalampahan malih. Pak Joyo Jaimun kasujudaken kados dene Pak Arjo lan Pak Kemi. Sarampunging prastawa puniko, tiyang tetigo sami sarembag murugi griyanipun Pak Soma Giman. Ing ngrika, kadadosan puniko ugi kaambalan malih. Andadosaken gawoking manah. Pepuntoning rembag, bade nglampahi patrap sujud puniko ing dalemipun piyambak-piyambak. Ing wekdal puniko, Pak Arjo kraos ajrih, kuwatos yen
griyanipun Pak Soma Giman, Pak Joyo Jaimun, Pak Kemi utawi ing griyanipun Pak Arjo piyambak ing kampung Koplakan. Catetan: blog puniko mawi label :boso, budi, darma, darmo, Gutomo, Hyang, jawi, jowo, Kuwasa, Kuwoso, lelampahan, Maha, sapta, sapto, Sri, wahyu,
Lirik Lagu chord demy - asmoro banyuwangi Lyric
asmoro banyuwangi album lirik lagu chord demy - asmoro banyuwangi text lirik lagu chord demy - asmoro banyuwangi terbaru koleksi lirik lagu chord demy - asmoro banyuwangi text lagu chord demy - asmoro banyuwangi chord demy - asmoro banyuwangi Lyric
bebesanan miturut adat Jawa wonten 6, inggih punika: 1. Lamaran 4. malam medodareni 2. Ningseti 5. ijab 3. Siraman 6. lan pahargyan. Ananging tasih wonten tatacara adat sanesipun, gumantung papan lumampahing tatacara punika (adat lokal). Kangge ngawekani mbok bilih anggenipun nglamar dipuntampik, supados boten lingsem pramila wonten utusan ingkang winastan congkok. Congkok punika utusan saking keluwarga PK ingkang nindhakaken jejibahan tindhak wonten dalemipun keluwarga PP saperlu nakonaken. 1. Lamaran Tatacara lamaran ingkang prayogi punika PK sowan wonten dalemipun tiyang sepuhipun PP kanthi perlu ngaturaken bilih keluwarga PK badhe nglamar putrinipun (dinten, tanggal, wanci sarta kathahing tiyang ingkang badhe sowan). Leresipun ing tlatah Jawa, ingkang nindhakaken panglamar inggih punika tiyang sepuhipun PK/ kadhang cinaket (tuladha ingkang nglamar punika tiyang sepuhipun PP: Rembang-Pati, India). Putra kakung boten ndherek, kangge ngawekani mbok bilih dipuntampik dados boten lingsem. Ingkang atur wangsulan punika tiyang sepuhipun PP/ menawi kepepet inggih kadhang cinaket. Urut-urutaning lamaran: a.
ngemu panyuwunan tresnanipun PK lan PK saged mujudaken who ingkang sejati. nanas. Rerenggan pelik-pelik (emas-emasan). Ningseti/ singsetan (naleni) Ningseti punika limrahipun kakung tumprap putri. i. j. e. Kerata basanipun “imbuh-imbuh anggenipun ewuh”. Panganan saking ketan. utawi banyak sajodho). Dipuntampi punapa boten 6. bilih PK bakal nyekapi
c. Arta utawi buwuh. f. b. ngemu suraos bilih wos ketan punika tasih kumepyur nanging menawi sampun dipunolah saged luluh dados setunggal (antawisipun PK lan PP).5. h. lsp). Leganing manah 2. Tanggap wicara pancasan (putusan) saking PK 1. Ubarampenipun inggih punika: a. ateges ingkang badhe bebojoan saged tanggel jawab dhumateng keluwarganipun kados dene urip-urip.
2. Enggal atur palapuran 3. Tiyang manton punika panci badhe kagungan damel utawi (ewuh). Panutup c. mugi
g. Kalpika (ali-ali). ngemu suraos tresnanipun boten saged pedhot kados wujudipun ali-ali. Cengkir isinipun toya suci. Siraman
. Lapis werni abrit lan pethak minangka pralambang manunggaling rah lan sum-suming PK lan PP. Urip-urip (pithik lancur lan dhara. lan nutupi sedaya wewadi. Gedhang ayu limrahipun gedhang raja). ngemu suraos penganten kekalih boten badhe damel kuciwa. Ageman putri sapengadheg. menawi pisah ateges sirna. manggis. d.
kados Raja ingkang sarwi tanggel jawab. rah lan sumsum boten saged kapisah.
Kanthi mecah kendi lan ngendikan “wis pecah pamore” tegesipun penganten kekalih sampun sumadya anggenipun palakrama. b. Kanthi ancas bilih tiyang omahomah punika kedhah gotong royong supados gesangipun tansah tentrem. g. d. jalaran wekdal punika minangka wekdalipun widodari nalika siram. Klapa binelah. Tegesipun tansah enget dhateng pepesthening kodrat ingkang sampun ginaris saking Gusti. f. c. lan dilakoni ing dalemipun PP. Sritaman inggih punika kembang ingkang pinilih minangka ratuning kembang (mawar. dados peparinganipun gusti punika maneka warna. lan saged nindakaken sedaya acara ngantos purna. Ingkang nggadhahi jejibahan nyiram dipunwiwiti saking tiyang sepuhipun PP. PP pasuryanipunipun kados widodari. b. Siraman dipunwastani adus kembang. Bubur tegesipun angubur sedayaning pakarti ingkang boten sae. Bubur warna pitu. lan kenanga). S. Malem medodareni Malem midodareni inggih punika malem saderengipun adicara akad nikah lan
krdhah nggadahi pikiran ingkang kenceng lan boten miyarmiyur. Ancasipun siraman: a. Siraman dipunwastani adus pamor. Sekul tumpeng. Tegesipun tansah eling dhateng ingkang maha linangkung. Toya ingkang wening pralambang panganten kekalih saged mikir kanthi wening (fikiran jernih). Ingkang sadeyan punika ibunipun PP. Macemmacem tegesipun siraman: a. Ingkang tumbas punika para tamu. Amarga manungsa asalipun saking lemah (kreweng =lemah) 4. melati. taman ateges papan). mliginipun PP. dene bapakipun ingkang mayungi. Sasampunipun siraman wonten adicara dodol dhawet dening tiyang sepuhipun PP. b. migunakaken arto kreweng. Kangge ngresiki sedaya rereged lair trusing batin.Adicara punika dipunwontenaken sedinten saderengipun adicara ijab-qobul. Tegesipun Gusti punika maha mirah. supados nalika dipunpaesi. Nyuwun marang Gusti supados calon panganten saged kalis ing godha. Cengkir gadhing. Ingkung. lajeng tiyang sepuhipun PK lan dipunpungkasi dening pamaes. Sanajan namung sadeyan dhawet nanging saged kangge nyekapi kabetahanipun sakeluwarga. Pd
. adicaranipun: a. Toya ingkang wangi. lan tansah nyuwun pitulungan dhateng Gusti. amargi toya ingkang kangge adus sampun kacampur kaliyan kembang sritaman (sri ateges ratu. b. Jajan pasar. lan tansah wangi ing saben dintenipun. Ubarampe siraman: a. kangge srana ambuka pamor (aura) pasuryanipun panganten. e. wekdalipun antawis tabuh 10 enjing – 3 sonten. Tegesipun kekalih panganten saged ngraosaken punapa ingkang dipunraosaken pacanganipun kados klapa binelah.
Punika pralambang kangge nglatih raos sabaripun PK minangka imam (kepala keluarga). O 3. catur wedha punika wosipun sekawan pandoming urip omah-omah. mayang punika kembang. PK. 2. Piyambakipun dipunkancani kancanipun ing kamar. tiyang Jawa pertados bilih ing malem midodareni punika sedaya widodari saking khayangan mandhap wonten dalemipun PP kangge ndadosaken sampurna lan ayunipun PP kadosta widodari. lan keluwarganipun sowan ing dalemipun PP. Ancasipun jonggolan/ nyantri/ nyantrik: 1. pramila tiyang sepuhipun PP dhateng wonten kamaripun PP kanthi perlu nanting sepinten mantepipun PP anggenipun palakrama. lan boten kenging kepanggih kaliyan PK. Jonggolan/ nyantri/ nyantrik (ngetoke awak. Ndadosaken bombonging manah keluwarga PP amargi PK tansah pinaringan kawilujengan. d. Pasrah catur wedha Catur wedha punika pitutur saking tiyang sepuhipun PP katujokake dhateng PK. lan boten kenging dhahar/ ngunjuk sanesipun toya pethak. K 2.panggih. b. Dewi supraba kersa dados garwanipun Prabu Dananjaya kanthi bebana. Midodareni saking tembung widodari. Kangge nggampilake petugas KUA kangge naliti administrasi. Kembar mayang ateges kembang ingkang werni lan wujudipun sami. Kembar mayang Kembar punika padha. PP boten kenging sare lan boten kenging medal saking kamaripun. Urut-urutan adicara malem midodareni: a. H 4. Ing ndalu punika wiwit tabuh 6 sonten ngantos 12 ndalu. inggih punika: 1. kanthi mbeta seserahan. Asal usulipun kembar mayang punika saking legenda Dewi Supraba lan Prabu Dananjaya. Tantingan Sasampunipun keluwarga PK kondur. Ing mriku PK namung diaturi segelas toya pethah. Prabu Dananjaya
. kangge PK). Ing malem midodareni tiyang sepuhipun PK. Lajeng PP kedah mangsuli bilih PP ikhlas urip beberengan kaliyan priya ingkang sampun dipunpilih. i
Ngemu suraos yen PK kedah nggadhahi kawruh ingkang sae lan sabar. Tegesipun penganten
tanggap ing sasmita lan saged mundhut putusan ingkang paling sae lan becik. Ijab Ijab utawi ijab kabul inggih punika ngesahaken ningkahipun panganten kekalih saking petugas catatan sipil. Wujud kados manuk. e. godhong punika saged kangge obat benter. Ngemu suraos yen pacangan kedah sami-sami nglindungi. g. Werdinipun inggih punika supados gesangipun saged langgeng. Godhong kruton. d. Godhong ringin. kangge nambahi ayu kembar mayang.
kedhah nggadahi pikiran ingkang wening nalika ngadepi sedaya perkawis.
putrinipun dhateng PK. Wujud kados walang. j. Tegesipun penganten kekalih kedah mikir ingkang sae-sae mawon supados gesangipun tansah tentrem. Wujud kados cemeti. lan amba. ateges kedhah nglindungi. kalpa ateges langgeng lan daru ateges wahyu. Kangge adicara temu panganten 2. Klepu inggih punika kayu kalpataru. c. Kembar mayang ngemu suraos: a. kalpataru dianggep “pohon kehidupan”. Kangge pakurmatan 5. inggil. PK nampi PP
Sindur binayan. ateges PP tansah setya lan tansah nglayani PK. PK maringi dele. Bapa PP nuntun penganten kekalih dumugi kursi panganten.
wordpress. g. ngemu suraos sinten ingkang kenging suruh punika pramila gesangipun bakal menangan. kanthi pralambang bilih panganten nglakoni urip beberengan wiwit susah utawi seneng. Diwiwiti saking tiyang sepuh PP.Nalika PK sampun dugi ing
i. Dulang-dulangan. kembang. Timbang/ pangkon. h. f. kacang. wos. Minangka tanda yen bapa bakal nuduhake dalan tumuju kamulyanipun panganten. Pramila wonten tradisi ingkang wujudipun: a. kanthi ngendikan “padha-padha abote”. Tukar kalpika (ali-ali). ing pangkuanipun PP kanthi pratanda bilih PK tansah paring nafkah
sepuhipun lan marasepuhipun. 2003. Paningset. DAFTAR PUSTAKA Pringgawidagda Suwarna. Ateges tresnanipun panganten kekalih sami-sami kuat. lan ingkang ibu tansah paring dukungan. lan PP sampun medal saking kamaripun. Kanthi pambiyantu pamaes. e. Bapa PP nglungguhaken penganten kekalih ing kursi panganten kanthi tanda bilih tiyang sepuh tansah ngrestuni ningkahan punika. minangka tanda tresnanipun panganten. lan ritual punika minangka wujud sayangipun tiyang sepuh marang putra mantunipun. wos ketan. Panganten kekalih lenggah ing pangkuanipun bapa PP.
ngobrol ngalor ngidul! :D Fri 8 Jul 2011 - 11:22 pesen pizza 10 tumpuk, es kopi jahe, sama martabak tranggiling
Lelampahan Bopo Sri Gutomo. (kaca 20)
Sesembahan namung Hyang Maha Kuwasa.Sesamining agesangWancinipun taksih enjing, mboten kacatet dinten makaten ugi tanggal, wulan lan tahunipun. Enjing puniko Pak Kemi kedatengan tiyang saking Koplakan, gupuh manggihi Pak Kemi, anyariyosaken bilih dipun kengken Pak Arjo murugi Pak Kemi, kumedah kedah enggal andatengi griyanipun Pak Arjo Sopuro. Sareng dumugi ing ngriko, sanget gawoking manahipun anyumerepi kadadosan ingkang sanget lan aengipun. Kanti sineksenan tetiyang kathah, ing lebet griyanipun Pak Arjo katingal prastowo ingkang nganeh anehi. Pak Joyo Jaimun njungkel bleg ing jogan ngajengipun Pak Arjo ingkang angadeg njegeger, lajeng nguwuh sora:"Aku nyujudi Hyang Moho Kuwoso". Puniko katindakaken tanpa saged kapenggak. Ing salajengipun gantos Pak Arjo njungkel bleg ing jogan,dene Pak Joyo Jaimun gantos ngadeg ngejejer. Pak Arjo nguwuh sora :"Aku nyujudi Hyang Moho Kuwoso".
Sareng meh satunggal jam, ing selo-selaning panguwuh, Pak Arjo nguwuh sora:"Celukno Pak Kemiiii", "Celukno Pak Kemiiii" makaten, ngantos dumugining Pak Kemi ing ngriku. Sareng sampun dateng, lan sumerep prastowo puniko, anehipun sanaliko lajeng sirep. Sasampuning aso sawatawis, Pak Arjo anyariyosaken, bilih Pak Kemi kapatah dening Hyang Moho Kuwaos kumedah anyekseni prastowo puniko. Ing wasono, Pak Arjo anyariyosaken, bilih sesamining gesang puniko mboten wonten ingkang sinembah kajawi Hyang Moho Kuwaos. Pramilo naliko Pak Joyo Jaimun anyembah dateng Pak Arjo, ingkang inguwuh mboten "Aku nyujudi Arjo Sopuro" utawi dene naliko Pak Arjo anyembah dateng Pak Joyo Jaimun mboten anguwuh: "Aku nyujudi Joyo Jaimun" nanging anguwuh "Aku nyujudi Hyang Moho Kuwoso". Prastowo puniko anedahaken bilih sesamining agesang puniko mboten wonten ingkang kedah sinembah. Sesembahan namung konjuk dateng Hyang Moho Kuwaos.Ing prastowo puniko Pak Kemi, ing batos namung manggalih :"Aku
namung wargo biasa, ing bab pengalaman taksih kirang sanget. Nderek penggalian namung kaping sadoso, puniko kemawon sampun watawis tigang doso gangsal tahun kapengker. Kaserat mawi basa jawa kromo madyo. Kathah ukoro ingkang kirang pener. Nyuwun pitedahipun.
panjenengan mirsani ringgit wacucal, tamtu pirsa yen pandamelanipun kanti katatah. Dipun tatah njlimet. Pramilo yen kapirsanan saking waliking kelir, katingal sadaya ukiran rumit ing wadagipun ringgit wacucal puniko. Ringgit wacucal sampun wonten saderengipun Kraton Kediri lan Kahuripan. Panelitian ingkang katindakaken Ibu Sri Pawenang sampun mbikak warana yen ukiran ringgit puniko andedahaken bilih raganing manungso puniko sajatosipun kados saringan. Puniko ugi anyatakkaken bilih jaman kino tiyang
kemawon. Mboten kanti ukiran njlimet. Ingkang dados pitakenan inggih puniko, punopo namung wonten tanah Jawi kemawon para pujangga ingkang mangertosi bab puniko ?
Ono kuthuk dilebokne kurungan rapet.Kiro-kiro wis ora biso metu maneh.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tompaso,_Minahasa&oldid=1042387"	Kategori: Kabupatèn MinahasaKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan
Ing. Robert SZURMAN Ing. Milan SVAŠEK Ing. Antonín ŠINÁGL PhDr. Ing.
Ngomong opo ae wong ireng2 iki.. Aku durung ngerti opo kamsude, mugo2 ae podo apik, makmur, sugih kabeh..
Jayanthi 2009 SMS Gandhi Jayanthi SMS gandhi jayanti Gandhi Jayanti 2009 gandhi jayanti in india Gandhi Jayanti SMS gandhi photos gandhi quotes Gandhi SMS gandhiji
sawijine penyanyi penyanyi dangdut saka Indonesia. Ayu dadi kondang sawise nyanyi tembang sing judule
sing agi naik daun kiye esih nyempetna awake nggo kuliah.
index.php?title=Ayu_Ting_Ting&oldid=175193"	Kategori: Wong esih uripLair 1992Rintisan sing topike musik sekang IndonesiaWong urip sing umure 24Penyanyi Indonesia	Menu navigasi
Kiai Sapu Jagad Khayangan Dlepuh sang Hyang Harmoni
Dasa sila Etika Keraton. seperti Ngadi saliro. Ngadi Jiwo. Modang. ingkang ingsun kawenangken anganggoha papatih-ingsun.
ndesooooooooooooooooooooooooooo ke UMY, senengane nguyu cekikian ora ngenah belaaas…. Tapi wonge lucu kok, aku kerep ece2nan karo wong iki, walah podo2 wong ngiwangan ae kerep ece-ecenan…… tapi seng jelas wonge ndeso bangeet….. untune ae ndadak dikawat2 jal…. Lak kurang gawean tooh???? Larang meneh regane mosok ngawat untu 5 yuto jal??? Ndeso tenan to….. he he he tur wonge ayu kok, manis, pinter, tur angger aku ndelok wajae aku mesti nguyu cekakaan ….. la wong lucu tenan ne deknene, mingkem ae lucu opo
OJO SIRO WURUK SUDI GAWE KARO AKU,AKU NINDAKAKE SABDANE MBAH AGUNG SUKMO JATI,SIKUTU KUTU WALANG ATOGO PODO ASIH KARO AKU,PODO LULUT,PODO ASIH MARANG AKU,OPO MANEH SIKUTU KUTU WALANG ATOGO,JIN SETAN PRIPRAYANGAN KANG PODO DADI
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kwangmyŏngsŏng-2&oldid=1105406"	Kategori: Koréa Lor	Menu navigasi
Bojonegoro: ketoprak, ludruk, wayang kulit, karawitan, kuda lumping, samroh, jidor, reog ponorogo, karawitan, wayang golek, sindiran (tayuban), sandur, wayang
kentrung, wayang orang, wayang kulit, karawitan, ludruk, tayuban, pencak silat, jaranan breng, jaranan jawa, genjring, reog kendang, odrod, andhe-andhe lumut, angguk, wayang golek.
Wilker Madiun: ketoprak, wayang orang, wayang kulit, karawitan, reog, jidor, karawitan,
oleh kanjeng romo dan kanjeng putri.Nimas langsung mencium tangan kanjeng romo
karsa ing mengko wiwit dina iki, desa ing Sala ingsun pundhut jenenge, ingsun tetepake dadi negaraningsun, ingsun parigi jeneng Negara Surakarta Hadiningrat. Sira padha angertekna sakawulaningsun satalatah ing Nusa Jawa kabeh.
CHRISTMASSugeng wiyosan dalem sang Kristus tuwin warsa enggal. Mugi berkah dalem Gusti tansah lumeber dumateng panjenengan
Sampeyan tiyang Solo,dab?	Menawi mboten pinter(smart) lan mboten sopan,berarti sampeyan mboten diakui sebagai
smart niku,permisi kulo badhe misuh:kampezzo ik,h2so4 tenan,dasar pithecanthropus,tak revolusi sirahmu loh!lan liya-liyane,lan sakpanunggale.
Ananging wonten unen-unen,yen ra iso misuh mendingan mang ngendiko sing sae-sae utawi luwih becik mingkem kemawon..
“Sampeyan tiyang Solo,dab?”	bennythegreat
Kulo tiyang pundi..????
AM	kulo tiyang solo ingkang gemblung lan anggadahi otak ngeres menawi ngertos bocah wadon ayu sing wulune
Regu iku unit utawa satuan militer paling cilik ing sajroning Batalyon Infanteri kang dumadi saka kurang luwih 10 personil.
Jabatan Komandan Regu (Danru) ing batalyon infanteri, biasané diwengku déning personil militer kanthi pangkat Sersan Dua utawa Kopral Kepala senior kang wis nduwé pengalaman. Déné ing pasukan khusus kaya Kopassus, gumantung kabutuhan, nanging akèh-akèhé dipimpin déning perwira ya iku Letnan Dua utawa Letnan Satu.
Regu iku bagéan saka organisasi peleton. Regu bisa dipérang dadi loro tim, saben tim dumadi saka papat utawa lima personil.
Pemimpin[besut | besut sumber]
Regu biasané dipimpin déning bintara minangka Komandan Regu, dicekak Danru. Wong nomer loro jroning regu ya iku Wakil Komandan Regu, dicekak Wadanru. Ing negara liya kayadéné ing Amérika Sarékat, jabatan iki uga dijenengké Komandan Regu, nanging ing Britania Raya lan
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.08, 1 Maret 2016.
dewe iso te,… gak ngerti lek sampean. wes biasa mbambung soale!!…
Anang berkata:	2 April , 2008 pukul 11:37 pm	podo karo kakak tian…
Supardi - February 5th, 2016 at 7:58 pm
Yo ora opo2 dibubarke mung lembagane ! ning pegawaine isih iso
Kabupaten) Brebes, Wonosobo, Wonogiri, Banjarnegara, Blora, Pemalang, Tegal, Batang, Pekalongan,
Gor kanggo awakmu seng cocok neng atiku
Nganti atiku njerit atimu ra bakal krungu
Aku welasno tiwas, aku mesakno aku
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ende,_Ende&oldid=1044432"	Kategori: Kacamatan ing Nusa Tenggara WétanKabupatèn EndeKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Makaten ugi Pak Arjo. Sanadyan makaten, taksih wonten ingkang dados penggalihanipun sadaya ingkang sami anindakkaken sujud puniko. Patrap sujud makaten puniko
sampeyan yaaa.. suwun ya… nek ngono blog sampeyan tak tautno di BranGWetaN yoo…. suwun maneh
yuli, on Januari 28, 2009 at 3:14 am said:	cak,tolong cari kan info cak mai mura, dari aku yuli,di kaltim,
Pranala Unduh Alternatif 3 Kompetensi H (4
Pranala Unduh Alternatif 1 Kompetensi J (Drive Google) 4,60 MBPranala Unduh Alternatif 2 Kompetensi J (Dropbox) 4,60 MBPranala Unduh
Bakal tetep disediakna Kotak Penggoletan cilik nan sisi nduwur tengen kaca nganggo tenger tulisan Golet, sing dibarengi simbol lup (kekeran suryakanta). Cukup ngetik tembung-tembung sing kepengin sampeyan golet nang njero kotak Golet terus pencet
negorone ora ono sing ngelem makane mlayu neng indonesia , he…. he….. , wanita indonesia
ajeng lan Peken Lami. Naliko samanten, kampung ingkang rupek puniko dipun panggeni tetiyang kalawan pangupo jiwa sakecandakipun. Sapuniko, sasampunipun langkung saking seket tahun, taksih katingal rupek, dereng katata rapi.Ing kampung puniko, kautamaning Pak Arjo Sopuro katingal mrojol selaning garu. Ing antawisipun sipat ati ingkang keras, tegesipun mboten miyar miyur, jujur lan tamtu netepi janji. Paraga ingkang kosok balen lan jamakipun tetiyang ing ngriku.Ing wuri, (tahun 1952) kekesahan dateng pundi-pundi namung sarana dokar. Sanadyan sampun wonten mobil kangge ngangkut tetiyang, nanging taksih awis awis wontenipun. Poro sudagar mas barleyan saking Kediri, sasampunipun keliling nawekaken daganganipun ing daerah Pare, yen bade wangsul dateng Kediri, mboten ambekto kekarening daganganipun, awit kuwatos yen kedalon ing margi. Poro sudagar puniko anitipaken daganganipun dateng Pak Arjo, parogo ingkang kasusro saged kapercados.Bedak ingkang kangge cukur rikmo puniko, ngantos sapriki taksih kados wingi uni, meh mboten wonten prabedanipun. Dipun panggeni putrinipun (Mbak Wik) sadeyan sekar sawur kangge nyawur sareyan. Katah warga ingkang sami nyipati yen puniko sanepo supados poro wargo Sapto Darmo tansah anawur ganda arum sarono budi pekerti ingkang luhur.Pak Purboyo, putro ragil, lahir sasampunipun Pak Arjo nampi wahyu sujud. Pramilo, puniko ingkang dipun gegadang anglajengaken anyebar budi luhur anulad panjenenganipun (Pak Arjo). Ing samangke Pak Purboyo manggen ing Jakarta, namung kolomongso kondur dateng Pare. Catetan: blog puniko mawi label :boso, budi, darma, darmo, Gutomo, Hyang, jawi, jowo, Kuwasa, Kuwoso, lelampahan, Maha, sapta, sapto, Sri, wahyu,
tembang dolanan kang nyritakake kahanan guyun ... - Brainly.co.id
blora ,rembang purwodadi ayo gabung Panca
nuwun pandonganipun tumrap sedaya kaluwargo wonten indomotoblog. mugi-mugi gusti Allah paring kekiyatan, kesehatan saha kesaenan dumateng kula lan panjenengan
sayang… akeh wong kang judule itikaf tp manfaat nang situasi… coba sedulur sedulur kabeh nginep 7 hari ning masjid agung pasti katon ning mata
~ Batik Lawasan ~ | ~ Sugeng Rawuh,
engkok bengi wayahku njogo lilin tah??? oke..okeeh… dirimu seng
Lelampahan Bopo Sri Gutomo (kaca 25)
Raosipun kajangkung Hyang Moho KuwosoPurwaning sesanggemanSampun sawatawis wekdal lampah sujud puniko katindakaken dening Pak Arjo lan poro mitro karuhipun ingkang raket. Mboten wonten ingkang angraosaken sayah agengipun sakit ing salebeting anindakaken lampah sujud puniko. Malah kados-kados sadoyo raos lungkrah, linu-linu lan sapanunggilipun sami nebih. Poro mitra tansoyo kathah ingkang sami tumut anglampahi sujud puniko. Saged kasebat naminipun , upami Pak Reso Kasirin (juragan kain batik) ingkang cekap gesangipun nanging mboten kagungan
lan sanesipun ingkang dereng kulo sebataken awit dening kirang anggen kulo nampi sumber katerangan ing bab puniko. Sadoyo sami angraosaken raos ingkang anemtremaken sariro. Mboten namung puniko, kathah ingkang pratela bilih naliko anglampahi sujud, sami angraosaken yen to swasono alam ewah. Kadosdene sujud ing panggenan ingkang asri lan ngelam-lami. Sanadyan sujud ing dalemipun piyambak, nembe sedakep lan soca kaeremaken, saged sumerep yen gantos alam. Kados sujud ing panggenan prabeda. Miturut pamawasipun Pak Kemi, puniko anandakaken yen kajangkung. Sasampunipun Pak Sri sedo, raos makaten puniko langka, utawi saged angraosaken yen to kanti sujud ingkang manteng saestu.Wahyu racut.12 Februari 1953Dalu puniko, kathah ingkang sami sujud ing griyanipun Pak ArjoSopuro. Sasampunipun sami sujud, Pak Arjo paring piweling supados mbenjing sami dateng ing ngriki malih, awit bade tampi ajaran enggal. Tanggal 13 Februari 1953.Enjing puniko, wonten Pak Kemi, Pak Joyojaimun, Pak Somagiman, Pak Darmo, Pak Reso Kasirin ingkang sami kempal rembagan ing griyanipun Pak Arjo Sopuro. Ing watawis jam 10.00 enjing, ing tengah-tengah sami rembagan puniko, ujug-ujug Pak Arjo angendeg rembagan, lajeng wicanten kanti ceta: "Kanca-kanca, delengen. Iki aku arep mati, podo amat-amatana". Sadaya sami bingung lan deg-degan. Pak Kemi ngudaraos "Piye yen mati tenan".Salajengipun Pak Arjo mapan anggletak
"CO" Ampeyan kekalihipun tumempel rapet. Patrap makaten kadosdene tetiyang ingkang sami pejah. Sareng katengga sawatawis, antawis saprapat jam, para mitra tansaya bingungipun. Salajengipun sami anggrayang badanipun, anempelaken talingan ing jaja. Mboten karaos ambeganipun. Wonten ugi ingkang ingkang ameteki sukunipun. Karaos mboten wonten tanda-tanda gesang. Ing salebeting bingung puniko, akhiripun lajeng sami pasrah. Yen sampun pestinipun, digedongono, dikuncenono wong mati mongso wurungo. Sareng sampun sawatawis, alon-alon astanipun ebah. Adamel bingahing para mitra ingkang sami angamat-amati. Dangu-dangu suku lan badanipun ugi ebah. Lajeng melai lenggah pungun pungun. Para mitranipun nembe rumaos lega. Ical raos was lan kuwatos ing sanubarinipun. Sareng sampun sawatawis wekdal, Pak Arjo angucap "RACUT". Tembung racut puniko kaucapaken tanpa kanyana nyana. Ing salajengipun Pak Arjo nembe anyariyosaken yen piyambakipun angalami lelampahan ingkang kasebat racut. Ing salebeting racut puniko Pak Arjo sumerep wadagipun gumletak ing jogan kaadep para mitranipun. Salajengipun rumaos malebet ing panggenan ingkang asri lan ngelam elami. Raosipun, mboten wonten ing jagad puniko ingkang anyameni. Ugi mboten saged anggambaraken asrining panggenan puniko, saking asri lan ngelam elami. Salajengipun lajeng malebet ing panggenan kados pangimanan lan sujud ing ngriku. Sasampunipun puniko lajeng kapanggih wewayangan kados dene Raja nanging mboten kadugi pamawasipun awit dene saking mencorong sinaripun anglangkungi sayuto baskoro. Ing ngriku Pak Arjo rumaos dipun bopong lajeng kabekto dateng panggenan ingkang katingal wonten sumur kalih. Ing pangertosanipun puniko sumur Jalatundo lan sumur Gumuling. Sarampunging aningali lajeng rumaos dipun paringi keris pusoko. Ingkang satunggal adapur Nogososro, satunggalipun malih adapur Bendo Segodo. Paripurno lajeng rumaos wangsul. Ing margi rumaos kaetutaken dening lintang ageng, ngantos lan badaripun.Puniko lampah racut kapisan ingkang anggawokaken.Salajengipun, para mitranipun sami kaaturan anyobi lampah puniko.Sasampuning sujud, katambahan sasujudan malih, ucapanipun : "Hyang Moho Suci sowan Hyang Moho Kuwoso". Lajeng mapan tileman kados patrap ing nginggil.Kathah ingkang anekseni lan sami angraosaken lampah puniko , racut, utawi pejah ing salebeting gesang. Naliko racut, mireng sadaya kahanan ing panggenan ngriku, nanging mboten kapaelu. Sami dene kapanggih Raja ingkang ambalerengi, ananging lajeng wangsul badar. Pak Arjo ameling, bilih racut puniko lampah ingkang remit sanget. Kedah resik lahir batos, nembe saged kaleksanan. Dene para mitro sapuniko sami saged ngracut awit dene nembe kajangkung.Nuwun para maos, puniko ingkang kawastanan wahyu racut. Anglampahi pejah ing salebeting gesang. Bilih bade anindakaken, amiliho wekdal ingkang omber, awit mboten saged karana kasesa. Ugi panggenanipun ingkang tentrem, tebih lan karameyan. Sokur wonten tetiyang ingkang anjagi lan angawat-awati, supados mboten wonten ingkang angganggu. Catetan: blog
oldid=177199"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang AcehKecamatan nang Kabupaten SimeulueSimeulue Tengah, SimeulueKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
pukul 12:08 PM	Waw, jaman nom-nomane lek jie ki. Nguntal sandal …..
Balas	lekdjie,dab.. berkata:	April 11, 2010 pukul 2:17 PM	jaman sih cilik om,durung dadi cah enom..wah,
tenan…’nguntal sandal’…
Balas	nadi berkata:	April 12, 2010 pukul 12:02 PM	yo wis tak ganti, dahar sandal….
maskurmambang berkata:	April 11, 2010 pukul 12:39 PM	kae lupusd wes kempong perot. Ra nduwe untu. Tetep nganggo
@ Admin (Idjas): Lha 22rb kan itungane dr awal beli domain sampe tak lepas sob *baca: 4 tahun* lha mbuh nek amben dino piro sing mampir haha... Lha opo yo? wong cm
antropologis Walanda, lan ugi pendamel furnitur, pendamel skulptur lan seni. Piyambakipun kepranan marang anatomi komparatif lan paleontologi. Piyambakipun ugi nemokaken pangukuran "sudut fasial" kanggé ngukur kapinteran kéwan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Petrus_Camper&oldid=820282"	Kategori: Lair 1722Pati 1789Kategori ndhelik: Rintisan biografi	Menu navigasi
SlovenščinaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.25, 11 Maret 2013.
ya iku jinis sandhangan njaba kang digunakake wong Korea minangka jubah saka hanbok.[1] Durumagi katon padha karo jeogori, nanging landhung nganti tekan dhengkul lan lengen, lan guloné luwih amba.[1] Sejarahé, sandhangan iki wis dianggo déning wanita lan priya kawit biyèn, kayata kang wis digambarakeéing dhindhing makam kuna ''Tiga Kerajaan Korea'' (37 SM-668 M).[1] Durumagi ing mangsa iku ora béda saka durumagi moderen, nanging ditalekake ing bangkekan ngango kain.[1] Ing taun 1884 (Dinasti Joseon), peraturan pamaréntah menging nggunakake kabèh jinis sandhangan njaba (po) kang ora efisien, kecuali durumagi. Kaum wanita nganggo durumagi supaya ora krasa atis lan kaum pria nganggo sandhangan mau minangka atribut resmi, utamane kaum bangsawan.[1] Priya nggunakake durumagi nalika lunga lan ora nyoplok sandhangan mau nalika ana ing omahe wong liya.[1][2]
gandra |isbn= (pitulung). ^ (en)Hanbok, korea.net. Diundhuh tanggal 9 Juni 2010.
ndhelik: Cacad CS1: ISBN	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.29, 29 Agustus 2016.
lan kabeh sedulur.lan kulo nyuwon izin lan ridhone
sesepuh KWA Jkrt, energi sejati lan poro bolo alus ugi bolo sejati ing pundi kemawon.
nan [Subtitle Indonesia] Sinopsis Saiki Kusuo no
siji maca Qur’an lan maknane
Cerita Cekak Bahasa Jawa: Tukang Golek Kayu sing Ragu-ragu Ana sawijining pemburu sing kasil manah menjangan gedhi ning alas, banjur menjangan digendong arep digawa mulih. Ndilalahe neng
Satrio "Billy" Budihardjo Joedono (lair ing Pangkalpinang, Bangka, 1 Dhésèmber 1940; umur 76 taun) inggih punika satunggalipun politikus Indonésia.[1] Panjenenganipun naté njabat dados Mentri Perdagangan ing Kabinèt Pembangunan VI periodhé (1993-1998) saderengipun Dhepartemén Perdagangan dipundadosaken setunggal kaliyan
Soeharto nalika taun 1996.[1] Panjenenganipun naté njabat dados Ketua Badan Pamariksa Kauangan (BPK) periodhé 1998-2003.[1]
Budihardjo Joedono punika salah satunggalipun tilas Guru Ageng Fakultas Ekonomi Universitas Indonésia, tilas pelaku manajemen, mliginipun manajemen pamaréntahan.[2] Panjenenganipun lulus sarjana saking Fakultas Ekonomi UI
lan gelar Doctor of Public Administration ing State University of New York at Albany (1971).[2] Panjenenganipun dados pegawé negeri sipil minangka asistén dosen ing FEUI nalika taun 1963 ngantos dados Guru Ageng ing mata kuliyah Téori Organisasi nalika taun 1987 lan anggota senat lan senat Guru Ageng FEUI (1987-1994), anggota komisi D Senat lan anggota Senat Dewan Guru Ageng UI (1987-2000), anggota Dewan Guru Ageng FEUI lan anggota Komisi B Dewan Guru Ageng UI (2000-2006) ngantos dumugi pensiun ing taun 2006.[2] Sasmapunipun pensiun, panjenenganipun tetep mucal ing Dhepartemen Manajemén Fakultas Ekonomi.[2]
KanisiusLair 1940Kategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.50, 19 Oktober 2016.
nyirimpi kanggo nyarengan para pangibing pameget. Sajabani kana ngibing dalem oge seneng sareng mulasara seni Wayang Golek,
Peralatan ( hal sing mendukung pelaksanaane tata upacara tingkepan) sing digunakake akeh lan nduweni makna simbolis. Peralatan kasebut yaiku pengaron (tampah banyu), toya suci perwita sari (air suci yang diambilkan dari tujuh sumber), sekar setaman (bunga mawar, melati, kantil lan utawa kenanga), nyamping (kain jarit) pitu jenis (yaiku motif sidomukti, truntum, udan riris lan sing wajib kudu ana yaiku motif dringin) lan mori (salembaran
janur kuning, keris lan kunir, ndog pithik, kambil gading sing nom, klenthing, pithik lan kurungan, siwur (gayung banyu soko batok kambil ora diilangi kelapane), rujak lan dhawet. Ing buku iki tegese simbolis peralatan kasebut diterangkake nganggo cara sederhana tapi jelas lan gampang dimangerteni. Piranti (miturut sing nulis kanggo ngganti tembung sesaji amarga sesaji nduweni nuansa aninisme lan dinamisme) tingkepan akeh lan uga nduweni teges simbolis. Piranti kasebut yaiku tumpeng pitu karo lawuhe, tumpeng robyong lan tumpeng gundul, ndog penyu (digawe soko ndok pitik pit sing
sungsum lan bubur sungsum, jenang lare), tumpeng damar, pring sedhapur (ruas pring cilik pitu sing ditali),
Sawernane piranti kasebut ing buku iki sanajan ora jelas disebutake bahan lan bentuk. Tuladha jenang procot digawe soko glepung beras sing dimasak lan diwenehi gula. Ing bagian tengah diwenehi gedhang utuh sing dimasak dhisik. Yaiku jenang procot karo pangarep jabang bayi lahir (mrocot) cepet, lancar lan slamet ibu karo bayine.
Proses upacara tingkepan soko pambuka (dilaksanakake karo pembawa acara, sambutan sugeng rawuh lan ucapan matur suwun kanggo tekane para tamu, diterusake upacara inti
wiyosan, kudangan, bubukan, kembulan lan unjukan, kukuban, rencakan, rujakan lan dhawetan. Sawise upacara inti rampung bisa diterusake karo mangan bareng lan acara terakhir yaiku penutup. Proses upacara tingkepan ing buku iki diuraiake cukup jelas. Upacara tingkepan menehi ucapan matursuwun, donga lan pangarep marang
Sing kepikir, kadung riko wis ilang..
Hang sun jaluk ojo riko, gampang ngumbar asmoro
Hang nambai kangen perih ring dodo..
Reply	Gambleh says:	August 3, 2008 at 2:39 pm
Hooh betul commente mas lambe…kaboten penggalih kuwi pakde…
Cobo ngobrol karo wong2 tuwo neng pinggir deso utowo neng nggunung kono…marai urip kroso adem….
Cekak Bahasa Jawa: Tukang Golek Kayu sing Ragu-ragu Ana sawijining pemburu sing kasil manah menjangan gedhi ning alas, banjur menjangan digendong arep digawa mulih. Ndilalahe
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dolok_Sanggul,_Humbang_Hasundutan&oldid=1044309"	Kategori: Kabupaten Humbang HasundutanKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
EnglishBahasa IndonesiaBasa BanyumasanBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.50, 15 Maret 2016.
unifikasi Italia sangisoré prabawa krajan Sardinia; krajan iki eksis tekan taun 1946 nalika Italia migunakaké konstitusi Républik. Krajan iki ya iku krajan ing Italia pisanan sing nyakup kabèh ujung Italia sawisé runtuhé kakaisaran Romawi.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.24, 4 Sèptèmber 2016.
Lelampahan Bopo Sri Gutomo. (kaca 5)
Wawasan kaca 5Lelampahan Bopo Sri Gutomo puniko arupi catetan ingkang anyerat riwayatipun Pak Arjo Sopuro, kaserat adedasar cariyos saking mitra raketipun. Benten lan riwayat Arjo Sopuro, awit dene ingkang sesambetan lan Sapto Darmo puniko Sri Gutomo, sanadyan kekalihipun nami paraga ingkang sami.Amurwakani nyerat puniko, ambetahaken swasana ayem tentrem, ing pangangkah suraosing serat saget amranani pamirso. Namung saweg ugi kaleresan, mirengaken gending puniko, dados sanes ingkang kumedah kaungelaken.Dalem nyerat. Underaning kawis, kulo angabdi para maos, supados panjenengan pirso bilih pangripto sadermi "pidak pedarakan" ingkang mboten gadah kalenggahan ingkang mingsro.Hyang Moho Suci angedaton ing sanubarining sok tetiyang, paring pepajar ing ngagesang. Ringgit wacucal puniko mengku gegambaraning wadag. Saben ringgit anedahaken pribadi sauger tiyang. Hyang Moho Suci ingkang nglampahaken mobah mosiking tiyang, sanajan ing salugunipun ki dalang ingkang makarya. Sok tiyango yen kaoncatan Hyang Moho Suci tamtu nglumpruk kados Gatotkaca kecalan gapit.Hyang Widhi ingkang kapatah ndarbeni ringgit sadayanipun. Puniko anedahaken sanadyan Hyang Moho Suci ingkang nglampahaken mobah mosiking tetiyang, mboten ateges ingkang kagungan. Puniko kagunganipun Hyang Widhi.Hyang Moho Kuwaos amriksani, ugi ingkang kagungan dalem (kangge ringgitan) lan sadayanipun. Hyang Moho Kuwaos mboten angawisi utawi anjurungi sadaya pakartining tetiyang. Puniko sampun dados jejibahanipun Hyang Moho Suci.Poro maos ingkang linuhung. Puniko gegambaran ingkang kulo mangertosi, tamtu panjenengan kagungan gegambaran ingkang langkung wiyar. Monggo kulo aturi nyerat ing
Suwijining ndina ana Kucing sing alus, kinclong, lan putih mulus wulune mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke weruh ana anak
wong ndeso..kluthuk…katrok..ra nduwe
pokoke KOBOYS pancen kanggo ngraketake paseduluran…maknyuz..
Terima kasih buat mas aziz,om ahmad maulana abramo,om taufik tmc,dan mbah dukun indobikermags+om adit…maturnuwun
Pratanda bade tumuruning wahyu.Amangsuli ing ngajeng. Ing wanci dalu naliko pak Ardjo sare ing bedakipun supeno dipun rawuhi Raja sarwi maringaken ageman busono keprabon. Enjingipun gita-gita manggihi Pak Kemi: “Aku mau bengi ngimpi ditekani Raja, sing maringi agem-ageman keprabon”. Mireng pangandikan puniko Pak Kemi anggraito yen puniko tondo bade anampi ayahan ageng saking Hyang Maha Kuwaos. Sanajan makaten angengeti awisan saking ilmu ingkang sampun dipun ngertosi, Pak Kemi mboten kapareng amedaraken, sabab makaten puniko anami andingini Karsaning Hyang Maha Kuwaos. Milo Pak Kemi lajeng malah nggujeng kaliyan ngandiko “Yo ngono kuwi impene wong kesrakat, ngarep-arep sing ora-ora”. Nanging ing batos rumaos bombong ing manah awit saking mireng pawartos puniko. Namung, mbenjang punopo bade kalampahan, puniko dipun titeni kemawon.******************Catetan: blog puniko mawi label :boso, budi, darma, darmo, gutomo, Hyang, jawi, jowo, Kuwasa, Kuwoso, lelampahan, Maha, sapta, sapto, sri, wahyu,
jawa 2012 3 . Who (sopo Kurikulum Bahasa Jawa SMA Rabu Menawi salah sijine pawongan maca pawarta dipun pocapaken kanthi cetha kang bisa keprungu endah lan cetha
dilaporake dening wartawan biasane anduweni sifat actual lan b. pawarta c SOAL UJIAN BAHASA JAWA TAHUN 2012.RPP Bahasa Jawa X Pawarta Teknik maca pawarta 4. Prosedur Cara nulis lan tuladhapawarta E. Pendekatan dan surya kaping 29 Nopember 2012, Rawi nduga
jawa ) Ngudi katrangan bab isine pawarta sing dirungokake lan . surasa baku sing ana ing pawarta. 2012 (233) Babad
sisanipun badhe dipun rampungaken ing taun 2012 Pawarta;
Katrangan bab isne pawarta sing dirungokake lan surasa baku sing ana ing pawarta. 2012 (233)
Tumpeng niku kangge nyuwun marang Gusti supados anggene damel sumur wilujeng lan angsal 2012. Label: Bahasa Jawa. Share Pawarta lan Tuladhane ten Boso Jowo/
Tumpeng niku kangge nyuwun marang Gusti supados anggene damel sumur wilujeng lan saka dhusun Kepitu
dhumateng simbah, kawulo sowan mriki ingakng sepisan ngaturaken silaturahim, wondene ingkang kaping kalih ngaturaken sedoyo
Balas	nggih kadosipun meniko enten lerese, namung mboten sedoyo lho tiyang dusun meniko kados mekaten, wonten ugi engkang mboten jujur, menang-menangan, mboten toleran, lan enten engkang sampun “gauuuul” dados mboten alami malih.
Ning kadose meniko sampun limprah kok, wong ing kemajuan jaman meniko bates antawisipun dusun kalian kitho meniko sampun mboten ketawis.. lak nggih tho?…
suwung betul, memang nek disebut pesisir yo kabehane tepi laut sing onok pasire. wong pesisir artine pasir-pasir dadi
pengene kuwi mbak, sing luwih gedhe duite, wkwkwk, lha piye
wae aku wes seneng, opo meneh krungu suara
Lelampahan Bopo Sri Gutomo. (kaca 19)
Topo broto ingkang aeng.Tukang Cukur & srengenge.Sasampunipun wonten kedadosan lelampahan ingkang kasebat ing nginggil (tumuruning wahyu sujud), Pak Arjo tetep nglampahaken samukawis panggaotan sadinten dintenipun.Naliko wonten ingkang bade cukur rikmo, ugi dipun ladosi. Namung, saben nyukur, astanipun mboten saget ngayahi tugas.Cukuranipun morat marit. Cukuranipun petal sadaya. Ing salajengipun langganan cukur sami nebih, mboten purun cukur ing ngriku.Pak Arjo nganggur. Ndilalah, kok wonten kemawon rejeki ingkang andatengi. Kulawarga Pak Arjo mboten nate kekirangan tetedhan.Puniko kelampahan ngantos sasurutipun Pak Arjo lan Bu Arjo Sopuro.Wiwit rikala puniko, Pak Arjo anglampahi topo broto ingkang aeng, tegesipun mboten umum ing antawisipun tiyang ingkan marsudi kebatosan.Saben jam 09.00 enjing, pinarak utawi jumeneng ing ngajeng dalemipun lan mandeng srengenge.Poro tetiyang sami mboten ngertos, punopo ingkang dipun kersakaken kanti topo makaten puniko.Topo broto katindakaken saben dinten wiwit jam 09.00 ngantos jam 15.00 siang.Ingkang sumerep sami anginten bilih Pak Arjo sampun ewah (edan).Nanging kok mboten wonten punopo punopo. Tegesipun lampahipun sadinten dintenipun kados ing saderengipun.Ingkang dados gawoking tetiyang, mandeng srengenge saben dinten kok mboten blawur.Mirsani punopo punopo inggih mboten benten lan saderengipun topo broto puniko.Catetan: blog puniko mawi label :boso, budi, darma, darmo, Gutomo, Hyang, jawi, jowo, Kuwasa, Kuwoso, lelampahan, Maha, sapta, sapto, Sri, wahyu,
ing pinggir Dodomono jumatono kanggo sebo mengko sore Mumpung pandang rembulane Mumpung
jamu godhong kates Suwe ora ketemu. jamu godhong telo Suwe ora ketemu. jamu godhong pace Suwe ora ketemu. ketemu pisan gawe gelo Suwe ora jamu. kostum .
Asal usule[sunting | besut sumber]
Jamu_Cabe_Puyang&oldid=153001"	Kategori: Rintisan	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 18.34, tanggal 29 Mei 2012.
mesthekake, awit akeh lelakon kang akeh banget sambekalane sing ora bisa dinuga tumibane. Jer kaya unine pepenget, “menawa manungsa iku pancen wajib ihtiyar, nanging pepesthene dumunung ing astane Pangeran Kang Maha Wikan”.
Lakuning Surya | Mangan enak, turu lali, urip tentrem …
Mangan enak, turu lali, urip tentrem …
SRI…,dab!	Sugeng Riyadi Idulfitri,pak,bu,pakdhe,budhe,kangmas dan mbakyu..nyuwun agunging pangapunten mbokmenawi kathah kalepatan ingkang sengojo lan mboten sengojo.Taqoballohu mina wa minkum,mugi-mugi ketampi sedoyo amal ibadah panjenengan sami ing sasi romadhon ingkang
sregep amal utawa ndeleya Jam terus mlaku tan peduli sira waspada utawa lena Dina terus mlaku tan ped...
kayadéné “kabupatèn” in Tanah Jawa) ing Polen. Kutha krajané ya iku Biała Podlaska. Powiat iki papané ana ing propinsi Lublin lan nduwé padunung 114.227 jiwa.
lan Phobos) sing diduga merupakan asteroid sing terjebak gravitasi Mars.[34]
Artikel utama kanggo bagian kiye yakuwe: Sabuk asteroid
198. Wong nganggur kesungkur---Si penganggur tersungkur.
199. Wong sregep krungkep---Si tekun terjerembab.
bu kula badhe nyuwun pirsa, dalemipun mas Budi punika, wonten pundi?ibu=kowe arep ning omahe mas Budi ono perlu opo ?anak=kula badhe nyuwun pirsa kejaba bab pendaftaran kuliah buibu=oalah. ning omahe mas budi arep numpak opo nduk?anak=kalih rencang kula bu. ibu=karo bapakkmu wae ndukanak=mboten saget bu. kula sampun janjian kaliyan rencang kula..
Pusat Rabithah Ma’ahid Islamiyah Nahdlatul Ulama (PP RMI NU).
“Nggih Betul Mbah Sahal Kapundut, nyuwun donganipun sederek sedoyo mugi almarhum khusnul
nglurug tanpa bala; yen menang tan ngasorake liyan; para kawula padha suka-suka; marga adiling pangeran wus teka; ratune nyembah kawula; angagem trisula wedha; para pandhita hiya padha muja; hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging kondhang; genaha kacetha kanthi njingglang; nora ana wong ngresula kurang; hiya iku tandane kalabendu wis minger; centi wektu jejering kalamukti; andayani indering jagad raya; padha asung bhekti
cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. … Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang jasa kawah wedang sanginggiling rêdi rêdi Mahmeru punika
”Sabdapalon matur yen arêp misah, barêng didangu lungane mênyang ngêndi, ature ora lunga, nanging ora manggon ing kono, mung nêtêpi jênênge Sêmar, nglimputi salire wujud, anglela kalingan padhang. …..”
ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge pikêkah ulat pasêmoning tanah Jawi, langgêng salaminipun.”
Sanget-sangeting sangsara, Kang tuwuh ing tanah Jawi, Sinengkalan tahunira,
AnakKula SriPenganten,Supados DadosKaluwargaIngkang BagyaMulyaWasan KulaSagotrahHangaturakenAgungingPanuwun SahaNyuwu LuberingPangaksamiSa
title=Prigi,_Todanan,_Blora&oldid=192876"	Kategori: Desa nang IndonesiaDesa nang Jawa TengahDesa nang Kabupaten BloraTodanan, BloraKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
IndonesiaBasa JawaNederlands	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 06.33, tanggal 27 Maret 2015.
lan Parté Rakyat Sosialis (PARAS) kang diadegake déning Sutan Syahrir lan candhake gabung kanthi jeneng Parté Sosialis. Parté Sosialis iki kang wiwit wulan November 1945 nganti pertengahan taun 1947 ngwasani kabinet, ya iku Kabinet Syahrir I, II, lan III sarta Kabinet Amir Syarifuddin I dan II.
mbentuk parté anyar, ya iku Parté Sosialis Indonésia (PSI), ing tanggal 12 Februari 1948.
Asas[besut | besut sumber]
diterapake ing Uni Soviet lan nagara-nagara sosialis liyane. Sosialisme kerakyatan kang dimaksud PSI ya iku sosialisme kang njunjung dhuwur derajat kemanusiaan kanthi ngakoni lan njunjung pepadaning derajat saben manungsa kang gregani pribadhi sawijining wong ing pikiran lan sajroning nindakake sosialisme.
Indonesia&oldid=1053700"	Kategori: Sosialis IndonésiaRintisan mawa topik pulitik	Menu navigasi
Mungkin iki lantaran wes suwe rang krungu boso jowo sengn njawani tenan. Masalahe awak ki manggon neng Sumatera. Dhadhi boso jowone wes rodho arang.
Viśvā-mitra: "mitraning donya") ya iku jeneng salah sijine Brahmaresi ing Agama Hindu kang nampa wahyu Tuhan. Jeneng Wiswamitra uga ana ing kitab Ramayana, bebarengan karo Resi Wasista. Nanging ing Ramayana, Resi Wiswamitra asale saka keturunan kesatria lan biyèn minangka raja.
Raja Kaushika[besut | besut sumber]
Wiswamitra ya iku keturunan sawijining raja ing jaman India Kuno, lan dhèwèké uga diundhang Kaushika ("keturunan Kusha"). Dhèwèké minangka kesatria kang gagah prakasa kang minangka cicit saka raja Kusha. Salah siji saka anak papate Kusha ya iku Kushanubha, kang nindakake upacara Puthrakameshti lan éntuk anak kanthi aran Gadhi minangka asile. Kaushika utawa Wiswamitra, ya iku anake Raja Gadhi. Kaushika nggantekake bapake lan mrintah kanthi apik.
karo angkatan perange kang kuwat lèrèn ing asrama Resi Wasista. Kanthi kebak sopan santun, Resi Wasista nyugati Raja Kaushika. Resi Wasista nuduhake sekabehing kaendahan lan kemakmuran ing lingkungan pertapane, kalebu lembu sakti kang diduwénine ya iku Sabala. Lembu sakti mau bisa nyiptakake apa wae kang dipenginake déning bendarane, kaya dene luh kang ora tau garing. Ngerti kasaktene lembu mau, Kaushika kepengin nduwèni. Banjur dhèwèké ngerahake angkatan perangnya supaya ngoyok Sabala. Minangkani babagan mau, Resi Wasista ngongkon Sabala supaya nyiptakake angkatan perang. Ora let suwe, pertempuran kedadeyan antarane pasukan Kaushika karo pasukan kang diciptakake Sabala. Nalika pasukan Kaushika kadesek, pasukan Sabala sansaya akeh. Pungkasane Kaushika ngakoni kalahe lan lunga saka asrama Resi Wasista.
Sawise masrahake tahta kerajaan marang salah sati anake, Kaushika lunga menyang gunung Himalaya lan nindakake tapa muja Dewa Siwa. Sawise Siwa teka amarga gelem nampa tapane Kaushika, Kaushika njaluk supaya dhèwèké éntuk gegaman sekti. Siwa nuruti panjaluke mau lan menehi gegaman sakti marang Kaushika. Kanthi gegaman sekti mau, Kaushika teka manèh ing asrama Resi Wasista. Sawise ngarahake sekabehing gegaman kang ditampa lumantar tapa, Kaushika durung bisa naklukake Wasista amarga mung nganggo sawijining tongkat kang jenenge Brahmadanda, Wasista bisa nglumpuhake kabèh gegaman sektine Kaushika kalebu Brahmastra kang dianggep minangka gegaman paling sekti manawa kanggo mateni wong ing Mitologi Hindu. Amarga ngrasa yèn anugerah kang diwenehi Dewa Siwa siya-siya, Kaushika jaluk pamit lan ninggalake asrama Wasista kanthi rasa wirang.
Sawise tapa nganti pirang-pirang taun, Dewa Brahma teka, banjur menehi gelar Rajaresi marang Kaushika.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wiswamitra&oldid=1106184"	Kategori: Paraga wayang	Menu navigasi
diterjemahna sekang basa Indonesia Mei 2011Spesies kritisKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 05.24, tanggal 9 Mei 2011.
WiyorowetanWiyorowetan, Ulujami, Kabupaten Pemalang, Jawa TengahSMP Nurussalam MranggenMranggen, Mranggen,
Rabu Pon jam 07.50Lelampahan Bopo Sri Gutomo.Kairing gending Palugangsa dhawah Gdh. Widasari kalajengaken Ktw Subakastawa,kulo amiwiti nyerat. Kados dene urubing blencong ingkang
sarananipun. Hyang Widhi ingkang kagungan. Hyang Maha Kuwoso amriksani.PambukoMboten kacatet, kala punopo Pak Arjo Sopuro wiwit manggen ing kampung Koplakan Kecamatan Pare Kabupaten Kediri Jawa Timur. Koplakan puniko nami kampung panggenanipun tetiyang ingkang gadah kapal (kuda = jaran) kangge dokar angkutan.Watak ingkang keras lan jujur pinongko dados cirinipun Pak Arjo Sopuro. Wonten malih, yen sampun dumugi titi wanci perjanjen, kamongko dereng saged anetepi, bingungipun kepati. Keras, jujur lan netepi janji, puniko ingkang saged kaconto ing bab wewatakanipun. Sudagar inten barleyan ing Kediri lan Pare asring anitipaken daganganipun dateng Pak Ardjo Sopuro awit saged kapercados lan tamtu anetepi janji.Rikala samanten ing tengahing abad 20, pedamelanipun dados tukang cukur rikmo kangge anggesangi semah, putro tiga lan putri satunggal. Ingkang pembarep Sardjono, lajeng Sardjani, Surip (putri = Mbak Wik), lan Mas Joko. (Kala samanten Purboyo, ragilipun, dereng lahir)Pamitran
Pak DjojoDjaimun (tukang sepatu, mboten kagungan turun), Pak Soma Giman (kernet, putro-putrinipun kalih-welas) , Pak Reso Kasirin (dagang kain batik) mboten kagungan turun, Pak Danu Mihardjo (Mantri Guru SD), lan Pak Jumadi (sopir). Taksih kathah poro mitranipun ingkang dereng kacathet. Griyanipun Pak Reso Kasirin ingkang paling celak, kasusul Pak Joyo Jaimun, Pak Jumadi, lan Pak Kemi ing dusun Gedang Sewu, watawis 300 meter arah mangidul saking griyanipun Pak Arjo. Pak Danu ing Gang Pandan celak Koplakan, dene Pak Soma Giman ing kampung Plongko, watawis 500 meter arah mangaler.Sadaya sami kekirangan ing bab sandang tuwin pangan. Pedamelan cukur rikmo puniko asilipun sakedik, mboten nyekapi kangge sakulawarga. Ing antawisipun saderek pitu puniko Pak Kemi (Sukemi Handini) ingkang radi nyekapi, sabab sak lintunipun saking pedamelan sopir ugi gadah sabin sanajan namung sapro gangsal
Jual NeoSize Xl Asli Obat Pembesar Penis Di Jawa Timur
– Darmo Gandhul – murid Ki Kalam Wadi
mestimleboni sekolah yng dak banggakan iki karo pmandangan becik nan becik neng ngisor hamparan langit sing membentang amba karo pamitan neng samubarang sisi dadi penghias tangen tuwa neng sekolah iki manuk-manuk berkicau nggawe
nyuwun pirsa, namung kula suwun dipun wangsuli kanthi tulusing penggalih.”
Kangmas saestu tresna dhumateng Putri Harisbaya?”
terang aku ora tresna, Dhimas.”
bebela negara ngadani perang, mungsuh Sumedhanglarang.
Cirebon. nitih kudha didhrekake saperangan para
menapa Eyang patih kagungan pemanggih mekaten?”
nalika semanten, Kakek buyut kula nanem Hanjuang ing alun-alun Pakuan Pajajaran.
panggenan kathah tiyang keluwen. Minongko upados ngajengi kahanan puniko, memitran sampun dados kalimrahan. Sesarengan paring rejeki lan tulung tinulung puniko kalampahan ing sadinten dintenipun. Saking puniko, memitran raket antawis Pak Arjo lan
tetiyang ingkang sami mlarat. Ingkang manjilo, memitran puniko sanget guyubipun, kados kados sami kaiket dening pakaryan ingkang sadaya mboten anguningani. Catetan: blog puniko mawi label :boso, budi, darma, darmo, Gutomo, Hyang, jawi, jowo, Kuwasa, Kuwoso, lelampahan, Maha, sapta, sapto, Sri, wahyu,
Lelampahan Bopo Sri Gutomo (kaca 29)
Reng-renganing lelampahan.Wong urip ing ndonya iku kaya wong lelungan menyang pasar. Ora langgeng ing pasar bae. Yen wus rampung, kudu tumuli bali menyang omahe dewe.Puniko perlambanging tiyang gesang.Sesampunipun anampi nami Sri Gutomo, jejibahan saking Hyang Maha Kuwasa ugi sampun kadawuhaken. Sri Gutomo kedah anyebaraken budi luhur kanti sarana Sapta Darma. Arahipun mangilen.Ing tahun 1956 sampun dumugi Ngayogjakarta. Akanti sabda usada "waras", kathah tiyang ingkang sami nderek sujud. Panggenan puniko katelah kampung NotoPrajan. Ing salebeting kito Yogjakarta.Dangu-dangu, tansaya kathah tiyang ingkang anindakkaken sujud. Panggenan puniko (ing kampung NotoPrajan), sampun mboten nyekapi kangge sujudan sesarengan. Pramilo lajeng pados panggenan ingkang anyekapi kangge sujudan sesarengan puniko. Bopo Sri Gutomo
tebih. Mboten namung ing antawisipun tiyang sakit ingkang pados usada kemawon, nanging ugi sampun sumrambah ing kalanganing para sarjana ing Perguruan Tinggi. Puniko kabukten nalika wonten mahasiswi kalih ingkang karaya-raya murugi panggenanipun Pak Arjo ing Koplakan Pare.Ni Luh Ketut Suryani. Mahasiswi Fakultas Kedokteran Universitas Airlangga puniko, kadosdene umumipun tiyang saking pulo Bali, wiwit umur 14 tahun sampun sinau semedi. Karaya-raya manggihi Bopo Sri Gutomo ugi kepingin anyinaoni bab semedi miturut Sapta Darma. Tamtu kemawon ing ngriki mboten wonten cara sanes, kajawi dipun sujudaken. Pak Sri ngutus tuntunan kalih analiti lan paring pitedah dateng piyambakipun. Prastawa puniko saged kawaos ing bukunipun "Meditasi Lilin"
pak Arjo ing Pare, saperlu analiti bab kebatosan ing tanah Jawi, dipun wawas saking segi hukum. Bopo Sri Gutomo piyambak ingkang saged paring katrangan bab puniko. Pramilo mboten kawakilaken dateng tuntunan, sabab para tuntunan sami mboten ngertos ing bab puniko. Ing salajengipun, mahasiswi Suwartini malah nderek sujud. Miturut Bopo Sri Gutomo, puniko sampun dados reng-renganing lampah tumrap Sapto Darmo. Ing tembe wingking kapilih dados Juru
Betawi Haji Nasun – Jakarta 6 views Jajanan Kuliner Soto Betawi 6 views Nasi Goreng Mafia – Surabaya 6 views Warung Betawi
Lelampahan Bopo Sri Gutomo. (kaca 16)
CatetanPoro mitranipun Pak Arjo ingkang sampun anindakkaken sujud, wonten ingkang lestantun nglampahi sujud ngantos sasurutipun. Ananging kathah ugi ingkang namung kapingin mangertosi ajaran puniko, nanging salajengipun mboten anindakkaken sujud malih. Sadoyo puniko nyumanggakaken dateng pribadinipun piyambak. Ing antawisipun poro pawestri, Ibu Sukemi puniko minongko paraga putri ingkang kawitan anindakaken sujud, lan lestantun ngantos puputing yuswo ing tahun 2000. Ibu Arjo Sopuro malah ing tembe wingking anindakaken sujud. Catetan: blog puniko mawi label :boso, budi, darma, darmo, Gutomo, Hyang, jawi, jowo, Kuwasa, Kuwoso, lelampahan, Maha, sapta, sapto, Sri, wahyu,
Lelampahan Bopo Sri Gutomo. (kaca 24)
Wawasan 24Panuwun ingkang mahanani bebuden luhur.Ing nguni, pepinginan namung sageto angsal asil (ekonomi) ingkang mingsro, supados mboten sanget-sanget kesrakatipun.Ing samangke, sareng mangertosi bilih sujud puniko sesambetan lan Hyang Moho Kuwaos, ingkang kagalih saged paring punopo kemawon ingkang kasuwun, lajeng gadah panuwun ingkang langkung inggil utawi luhur. Sanadyan mboten kasuwun kanti pangucap, sadoyo ingkang kasimpen ing salebeting galih, sami kanugrahan. (Wargo Sapto Darmo kaawisan anggadahi panuwunan ing salebeting sujud).Ing sanubarining Pak Arjo namung wonten pepinginan anyebaraken lampah sujud puniko kangge saindenging jagad.Puniko ingkang
pamit, “Kula bidhal nggih, paaak.” (saya berangkat ya paak-red)
Tapi kini, tidak lagi. Takkan pernah lagi…
kucingku telu, kabeh lemu-lemusing siji abang lan sing loro klawutak pakani lontong kabeh meang meongaku seneng ndhelok aku nganti ndomblong
Serasa masih terngiang-ngiang suara bapak mengajarkan lagu dolanan bocah
geni, windu adi mangsa sapta, sangkala angkaning warsi, paksa suci sabda ji ( 1742 ) ingkang pinurwa ing kidung, duk Keraton Majalengka, Sri Brawijaya mungkasi, wonten Maolana saking nagri Jedah. 5. Panengran She walilanang, praptanira tanah jawi, kang jinujug
Pethikan “Centhini” pupuh 37. Dhandhanggula, gatra 37 – 49 37 duk uripe neng dunya puniki sadina dina pan wis sakarat miwah sawengi wengine manggung sakaratipun melek turu sakarat ugi mila ngaran sakarat wong neng dunya iku dene ta ing salaminya urip iku neng dunya tan pegat dening layar segara rahmat 39. Ing tepine graitanen ugi dene wus aran iku sagara tanpa tepi supradene kaya na tepinipun ngengkol temen basa puniki kepriye yen kenaa kinira ing kalbu dinuga duga watara saking kira kira mapan datan keni kajaba kang wus wikan 40.
uga sagara rahmat (badhe kalajengaken menawi taksih wonten ingkang ngersaaken..) Kapethik saking “serat centhini latin 1” Yasandalem kanjeng Gusti Pangeran Adipati Anom Amangkurat III (Ingkang
Złotów (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Złotów&oldid=1090396"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
lekdjie,dab.. berkata:	April 9, 2010 pukul 11:51 AM	nadi says,
nerusake.jeneng:jinis:umur:Negara:State:alamat:nomer telpon:income saben wulan:Jumlah silihan Needed:Duration silihan:Kasebut kanthi teliti maca wangun aplikasi silihan lan isi iku bener lan njalukmaneh kanggo
Batik Oktober ’09 (II) | ~ Sugeng Rawuh,
~ Jenis Batik Indonesia ~ | ~ Sugeng Rawuh,
terus mlaku tan peduli sira sregep amal utawa ndeleya Jam terus mlaku tan peduli sira waspada utawa lena Dina terus mlaku tan ped...
Pagelaran (Dr. Ir. Winarso D. Widodo, MS). Swuh rep data putana, Nenggih negari pundi ta kang ka eka adi dasa purwa. Eka sawiji adi linuwih, dasa sapuluh, purwa wiwitan. Senadyan kathah titahing jawata ingkang kangga ing Pertiwi, kaungkulan ing Angkasa, kapit ing Samudra, kathah ingkang samya angganararas, nanging datan kadi ing negari ... (Nuswantara) ... Ngupaya satus datan antuk kekalih, sewu tan jangkep sedasa, ora jeneng mokal lamun mangka
datan ana pedhote, labet tan ana sangsayaning margi. Ripah kathah para janma mancanegarai kang samya katrem abebale wisma ing salebeting kitha, jejel apipit bebasan aben cukit
ing padhusunan mungkul pangolahing tetanen ingon-ingon kebo-sapi pitik-iwen datan cinancangan rahina aglar ing pangonan wanci ratri bali marang kandhange dhewe-dhewe. Raharja tegese tebih ing parang muka, karana para mantri bupati wicaksana limpat ing kawruh tan kendhat denya misungsung kabagyan marang ratu gustinipun sumarambah para kawula dasih. Mila ora jenang mokal lamun negari ... (Nuswantara) .. kena dibebasakake jero
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategori:Kamentrian_Indonésia&oldid=841515"	Kategori: Pamaréntah Indonésia	Menu navigasi
ndelenge ki wis wengi dadi ora genah fotone, opo pancen fotone sing
wong jowo: UNGGAH-UNGGUHING BASA JAWA (TATA KRAMA, ATURAN DAN URUT-URUTAN PENGGUNAAN BAHASA JAWA)
iki hpQ nokia. Lan namung ngangge hp meniko kulo saged mbika’ ingkang naminipun celono internet
Balas	one08 berkata:	Oktober 14, 2010 pukul 6:59 PM	hpku gaweane jet lee
Balas	maxsus berkata:	Oktober 15, 2010 pukul 1:06 AM	sugeng enjang den mas, nek meniko mboten wonten celangane nggih?
monggo sami-sami ndamel titihan ingkang sae lan nggadahi kadigdayan ingkang
Cipta Manunggal.N. Medan. Bina Aksara. Poerwadarminta. Kunarto. Balai Pustaka. Cipta Manunggal. 27
nembe sakmeniko angsal info.menawi wonten rumah budaya saget kangge sinau mc.sampun dangu kulo pados pasinaon mc basa jawa...mbok bilih sampun won ten bukaan pasinaon mc kulo badhe nderek.meniko nomer hp kulo 02749487322. nyuwun tulung di pun kabari matur sembah nuwun
Gusti Allah memberkahi. Wassalam. AK, Ngayogyokarto Hadiningrat.
suhari harjo suwito, 22 Nov 2013, 11:33 WIB
Ngapunten , kapan dipun laksanaaken malih kursus MC basa Jawi nipun nggih, kulo badhe nderek, maturnuwun
nurwantoro, 22 Jan 2014, 11:10 WIB
Matur nuwun sanget informasinipun, kulo tertarik sanget program meniko pramilo kuyo nyuwun contat person iangang ngurusi pendaftaran. matur nuwun.
Komise STO: prof. Ing. Josef Aldorf, DrSc. prof. Ing. Jindich Cigánek, CSc. prof. Ing. Pavel Marek, DrSc. doc. Ing. Petr Janas, CSc. doc. Ing. Alois Materna, CSc., MBA Ing. Antonín Lokaj, Ph.D. Ing. Roman Marek doc. Dr. Ing. Hynek Lahuta Ing. Filip miel Ing. Jií Kalvach Ing.
Ing. Filip miel Ing. Zdenk Peina Radim Pientka Ing. Pavel Valíek
Doc. Ing. Darja KUBEKOVÁ Ph.D. Doc. Ing. Alois MATERNA, CSc., MBA Doc. Ing. Jaroslav SOLA, Ph.D. Ing. Filip MIEL Ing. Marcela HALÍOVÁ docent,
banyu. Nabi Moses terus nggaw kwas
karo gagang-gagang lan godonggodong hisop sing ditalni dadi siji
suket ka: nk srengng semlorot lan
kanggo kabh wong sing pada ngareparep tekan Dkn.
kepngin ngomongk bab Para sedulur, aku saiki
tenan. 9Mulan, sakwis Gusti Ysus
mbok tiru. 8Awit para penuntun kuwi
eri ka. 16Pada sing ati-ati tenan uga,
bdang. Aja sampk nng sedulur sing
ora nduw isin kaya Esau, sing ngeboti
balapan mblayu. Lah wong pirangpirang sing pada ngtokk pengandel
sing masrahk kurban miturut wtwt nabi Moses. 5Mung wa, tarup
sedulur, hayuk awak dw pada mara
tenan, aja sampk nng wong siji wa
mati dkn mberkahi anak Yosf kabh
kudu sing alus. 14Lah nanging nk atimu
kn. Dadin mbsuk kow mesti bakal
Allah. 12Mulan para sedulur, aja pada
banget nk Gusti Ysus kuwi Imam Ged
panggenanipun para candala ingkang rupeg ing budi. Yen ing Pare wonten copet utawi maling kapergok, plajengipun tamtu dateng Koplakan. Menawi sampun dumugi ing ngriko, ndelik , lan tamtu mboten saged kapanggih, awit dene dipun delikaken tetiyang ing ngriku. Ing Kampung Koplakan puniko ugi panggenanipun tiyang damel dolanan Ni Diwud (kados Jaelangkung). Penduduk ing ngriku remen nginum inuman keras, mabuk-mabukan, main kertu lan sanesipun ingkang kawastanan mo limo. Awit saking puniko, tetiyang ing kecamatan Pare, sami anebihi kampung Koplakan,
3. Jroning Quran nggoning rasa yekti, nanging ta pilih
susur, yen sira ajun waskita, sampurnane ing badanira, sira anggugurua.
8. Ingkang lumrah ing mangsa puniki, mapan guru ingkang golek sabat, tuhu kuwalik karepe, kang wus lumrah karuhun, jaman kuna mapan si murid, ingkang pada ngupaya, kudu angguguru, ing mengko iki ta nora, Kyai Guru narutuk ngupaya murid,
wong jowo: Wayang Kulit: Beda Wayang Kulit Jogja - Solo
Iki dudu misuh janne, lah wong wedang enak)Assseeeemmm!!!(Iki yo dudu misuh, lah wong roso jeruk)Kowe asuuuu!!!(Lah
'jegagig (jare Nunung OVJ, sing mbiyen Sri Mulat). Batal misuh to yo ne' wis dipikir suwe-suwe, opo meneh ne' wis diomong koyo, "duh, aku pengin misuh..."Mbiyen ono sing crito, atine loro tenan mergo dipisuhi bojone, nju' ujug-ujug njaluk cere wis 'ra tahan ngrungo'ke bojone misuh ben dina. Pas ditakoni misuhi koyo opo, de
nulis 'misuh' lan 'sambat', sa'jane aku dhewe ora patiyo ngerti artine. Ajar boso Jowo yo wis gedhi, langsung ngundang guru nggo mulang neng
mending ajar lan nulis 'ha na ca ra ka', nggo aku kuwi luwih gampang timbang boso Jowo sing alus royo-royo.Aku dhewe tau ngomong sing jare koncoku
piturut sing wis ditulis, ming Gusti piamba' ingkang paling nduwe kuwoso dateng sekaliyan kedaden neng donya kene. Dadi ne' awak e dhewe percoyo sambat iso kedaden, mungkin kuwi mergo sambate dhewe dadi donga sing dirungo'ke Piamba'ipun.Wis ah, aku kepengin misuh lan sambat tenan kiyi...
Lelampahan Bopo Sri Gutomo. (kaca 21)
Hyang Moho Kuwaos angabulaken sadaya panuwunan.Panuwun ingkang mahanani bebuden luhur.Ing salebeting wekdal puniko, Pak Arjo lan poro mitranipun tansah sami anglajengaken lampah sujud dateng Hyang Moho Kuwaos. Mboten mangertos punopo ingkang kedah kalampahan, kajawi namung sujud ing saben dintenipun. Sareng sampun sami mangertosi bilih puniko sadoyo saking karsaning Hyang Moho Kuwaos, soyo lan anggenipun kumedah-kedah anglampahaken sujud puniko.Amangsuli ancas lan pepinginanipun naliko samanten, naliko sami pados "tiyang sepuh" duk ing nguni, sadoyo anggadahi pepinginan sami, inggih puniko supados angsal asil ingkang radi mingsro.Sapuniko, amargi percados yen ingkang dipun ajengi puniko Hyang Moho Kuwaos, lajeng sami gadah panuwun piyambak-piyambak, benten lan ing nguni. Pak Somo Giman, ingkang pedamelanipun sadinten-dinten ngernet, gadah panuwun supados ing benjingipun gadah anak kathah lan ugi truk ingkang kathah. Pak Joyo Jaimun, saben dinten ngajengi dagangan sepatu, sandal saking wacucal, gadah pepinginan supados daganganipun laris. Pak Arjo Sopuro, pengin anyebaraken lampah sujud puniko kangge saindenging jagad. Dene Pak Kemi anggadahi panuwun supados anak putunipun anggadahi bebuden luhur lan mboten kantun ing sapepadaning titah.Pranyoto, punopo ingkang kagalih puniko numusi ing sadayanipun. Pak Somo Giman, ingkang namung kernet kemawon , kalampahan kagungan putro/putri kalih welas lan truk ngantos langkung saking sadoso. Pak Joyo Jaimun, daganganipun pajeng laris ngantos sasurutipun Pak Joyo Jaimun. Pak Arjo Sopuro ingkang ing tembenipun dados panutaning wargo Sapto Darmo, ugi kalampahan anyebaraken lampah sujud ngantos dumugi ing manca negari. Pak Kemi, tani utun, ingkang namung anggadahi sapro gangsal hektar sabin, pranyoto putranipun sadaya dados prawira menengah, dene putrinipun ugi kagarwa prawira menengah.Puniko sadoyo ingkang sampun kagayuh poro mitro lan ugi Pak Arjo. Ing sanes wekdal, Pak Kemi nate anyambungi: " Saupomo Arjo kuwi sekolahe rodo duwur, mendah Sapto Darmo mesti luwih-luwih
~ Penggolongan Motif Batik ~ | ~ Sugeng Rawuh,
Sepi ing Pamrih Rame ing Gawe, Banter tan Mbancangi, Dhuwur tan Ngungkuli
Hj, RT. Atut Chosiyah (PLT)
Wong Banten,Wong Betawi, Wong Sundha, Wong Jawa, Wong Baduy lly
Basa Sundha, Basa Jawa (Dhialek Banten) lan Basa Indonésia
Propinsi Banten iku propinsi ing pulo Jawa, dunungé ana ing sisih kuloné Laladan Khusus Kutha krajan Jakarta. Propinsi iki katata jroning papat kabupatèn lan telu kutha.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Banten&oldid=1092282"	Kategori: Propinsi IndonésiaGeografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.36, 16 Sèptèmber 2016.
to yo, la wong Ir. lan SH titele wae tuku neng pasar, hehehe…… Yen sampeyan tak kiro pinter tenan. Nuwun sewu mas Bejo Utomo, bahasa Jowoku mboten apik. Aku kuliah manggon Jogja 6 tahun, dados iso bahasa Jowo sekedik wae. Salam karo mas Ir. …………..SH, sudah panjenengan
~370 km/s[4] (rélatif dhumateng latar wuri gelombang mikro kosmik)
Srengéngé utawi surya punika bal raseksa ingkang kawangun saking gas hidrogen lan helium.[10] Srengéngé kalebet lintang kanthi werna pethak ingkang kagungan peran minangka pusat tata surya.[11][12][13]
mubeng ngiteri srengéngé.[14] Sasanèsipun minangka punjer ubengan, srengéngé ugi arupi sumber ènèrgi kanggé kagesangan ingkang teras-terasan.[15] Panas srengéngé ndadosaken bumi anget lan mbentuk iklim, éwadéné cahyanipun maringi pepadhang dhumateng bumi sarta dipunpigunakkaen déning tetanduran kanggé prosès fotosintesis.[15] Tanpa srengéngé, boten bakal wonten kagesangan ing bumi amargi kathah réaksi kimia ingkang boten saged dumados.[15]
Nicolaus Copernicus punika tiyang sepisanan ingkang ngajengaken téori bilih srengéngé punika pusat parédharan tata surya ing abad 16.[16] Téori punika lajeng dipunbuktèkaken déning Galileo Galilei lan pangamat angkasa sanèsipun.[16] Téori ingkang salajengipun dipuntepangi kanthi nami heliosentrisme punika nugelaken téori geosentrisme (bumi minangka pusat tata surya) ingkang dipunajengaken déning Ptolemeus lan sampun tahan wiwit abad kaping kalih sadèrèngipun masèhi.[17] Konsèp fusi nuklir ingkang dipunajengaken déning Subrahmanyan Chandrasekhar lan Hans Bethe nalika taun 1930 pungkasanipun saged njelasaken punapa punika srengéngé sacara tepat.[16]
Karakteristik umum srengéngé[besut | besut sumber]
Srengéngé awangun bal pijar kanthi senyawa panyusun utami arupi gas hidrogen (74%) lan helium (25%) kaionisasi.[13][14][18] Senyawa panyusun sanèsipun kapérang saking wesi, nikel, silikon, sulfur, magnesium, karbon, neon, kalsium, lan kromium.[19] Cahya srengéngé asalipun saking asil réaksi fusi hidrogen dados helium.[20]
Adhedhasar pangétangan migunakaken Hukum Newton kanthi nglibataken pangaji kacepetan orbit bumi, let srengéngé, lan gaya gravitasi, dipunpikantuk massa srengéngé inggih punika 1,989x1030 kilogram.[18][21] Angka kasebat sami kaliyan kaping 333.000 massa bumi.[18] Sauntawisipun punika, dhiameter srengéngé inggih punika 1.392.000 kilometer utawi 865.000 mil, sami kaliyan kaping 109 dhiameter bumi.[14] Minangka pabandhingan, 1,3 yuta planèt saukuran bumi saged mlebet dhumateng srengéngé.[14] Mila, srengéngé dados objèk paling ageng ing tata surya kanthi massa dumugi 99,85% saking total massa tata surya.[22]
Srengéngé arupi lintang ingkang paling caket kaliyan bumi, inggih punika letipun rata-rata 149.600.000 kilometer (92,96 yuta mil).[13][23] Let srengéngé dhumateng bumi punika dipuntepangi minangka satuan astronomi lan biasa dipunbulataken (kanggé panyedherhanan étangan) dados 150 yuta km.[13][22]
Adhedhasar pangétangan kanthi métodhe analisis radhioaktif, dipunmangertosi bilih batuan rembulan, meteorit lan batuan bumi paling sepuh ingkang naté dipunpanggihaken yuswanipun watawis 4,6 yuta taun.[24] Sauntawisipun punika, conto batuan srengéngé dèrèng naté dipunpikantuk saéngga pangétangan dipunlampahaken sacara matématika migunakaken modhèl interior srengéngé.[25] Adhedhasar asil pangétangan matématika inggih punika srengéngé dipunkintenaken yuswanipun 5 ± 1,5 yuta taun.[25] Nanging, amargi tata surya dipunkawruhi kawangun minangka satunggil kasatuwan salebetipun wekdal ingkang cecaketan mila sapunika sacara umum srengéngé dipunanggep yuswanipun 4,6 yuta taun.[24][25] Srengéngé kagolong lintang tipe G V, kanthi ciri gadhah suhu lumahipun watawsis 6.000 K lan umumipun tahan salaminipun 10 yuta taun.[20] Srengéngé dipunkintenaken yuswanipun watawis 7 yuta taun malih, sadèrèngipun hidrogen ing intinipun telas.[14] Menawi perkawis kasebat dumados, srengéngé bakal èkspansi dados lintang raseksa warna abrit ingkang asrep lan mangan planèt-planèt alit ing sakupengipun (menawi kalebet bumi) sadèrèngipun pungkasanipun wangsul dados lintang kerdhil warna pethak malih.[14]
Gaya gravitasi ing srengéngé sabandhing kaliyan kaping 28 gravitasi ing bumi.[26] Sacara téori perkawis kasebat ateges bilih satunggiling tiyang gadhah bobot 100 kg ing bumi mila menawi lelampahan ing lumahipun srengéngé bobotipun bakal karaos kados 2.800 kg.[26] Gravitasi srengéngé mungkinaken narik sadaya komponèn-komponèn panyusunipun mbentuk satunggil wangun bal sampurna.[26] Gravitasi srengéngé ugi ingkang nahan planèt-planèt ingkang ngupengi tetep wonten ing orbitipun piyambak-piyambak.[26] Prabawa saking gravitasi srengéngé tasih saged karaos dumugi let 2 taun cahya.[26]
Radhiasi srengéngé, langkung dipuntepangi minangka cahya srengéngé, inggih punika campuran gelombang èlèktromagnètik ingkang kapérang saking gelombang infraabrit, cahya katingal, sinar ultraviolèt.[27] Sesaya gelombang èlèktromagnètik punika obah kanthi kacepetan watawis 3,0 x 108 m/s.[27] Mila radhiasi utawi cahya merlokaken wekdal 8 menit kanggé dumugi dhumateng bumi.[27] Srengéngé ugi ngasilaken sinar gamma, nanging frékuènsinipun tansaya alit sairing kaliyan letipun
Bintik srengéngé (8) Granula (9) Prominènsa.
Srengéngé gadhah enem lapisan ingkang saben lapisan gadhah karakteristik tartamtu.[13] Kaenem lapisan kasebat ngliputi inti srengéngé, zona radhioaktif, lan zona konvèktif ingkang mbentuk lapisan lebet (interior); fotosfèr; kromosfèr; lan korona minangka laladan paling njawi saking srengéngé.[13]
Inti srengéngé[besut | besut sumber]
Inti inggih punika aréa paling lebet saking srengéngé ingkang gadhah suhu watawis 15 yuta drajat Celcius (27 yuta drajat Fahrenheit).[13][28] Adhedhasar pabandhingan radhius/dhiameter, bagéyan inti kanthi ukuran saprasekawan let saking pusat dhumateng lumahipun lan 1/64 total volume srengéngé.[29] Kapadhetanipun inggih punika watawis 150 g/cm3. Suhu lan tekanan ingkang kados mekaten inggilipun mungkinaken wontenipun pamecahan atom-atom dados èlèktron, proton, lan neutron.[28][29] Neutron ingkang boten gadhah muatan bakal nilar inti nuju bagéyan srengéngé ingkang langkung njawi.[28] Sauntawis punika, ènèrgi panas ing lebet inti nyebabaken paobahan èlèktron lan proton cepet sanget lan silih tabrakan satunggal kaliyan sanèsipun nyebabaken réaksi fusi nuklir (asring ugi dipunsebat termonuklir).[13][28] Inti srengéngé inggih punika papan dumadosipun réaksi fusi nuklir helium dados hidrogen.[29] Ènèrgi asil réaksi termonuklir ing inti arupi sinar gamma lan neutrino maringi tenaga ageng sanget ugi ngasilaken sadaya ènèrgi panas lan cahya ingkang dipuntampi ing bumi.[13][28][30] Ènèrgi kasebat dipunbeta medal saking srengéngé liwat radhiasi.[13]
Zona radhiatif[besut | besut sumber]
Zona radhiatif inggih punika laladan ingkang nylubungi inti srengéngé.[31] Ènèrgi saking inti salebetipun wangun radhiasi kempal ing laladan punika sadèrèngipun dipunterasaken dhumateng bagéyan srengéngé ingkang langkung njawi.[31] Kapadhetan zona radhiatif inggih punika watawis 20 g/cm3 kanthi suhu saking bagéyan lebet dhumateng njawi antawisipun 7 yuta dumugi 2 yuta drajat Celcius.[32] Suhu lan dhènsitas zona radhiatif tasih cekap inggil, nanging boten mungkinaken dumadosipun réaksi fusi nuklir.[32]
Zona konvèktif[besut | besut sumber]
Zona konvèktif inggih punika lapisan ing pundi suhu wiwit mandhap.[13] Suhu zona konvèktif inggih punika watawis 2 yuta drajat Celcius (3.5 yuta drajat Fahrenheit).[13] Sasampunipun medal saking zona radhiatif, atom-atom kanthi ènèrgi saking inti srengéngé bakal obah nuju lapisan langkung njawi ingkang gadhah suhu langkung asor.[33] Pamandhapan suhu kasebat nyebabaken dumadosipun saya alonipun obahan atom saéngga paobahan sacara radhiasi dados kirang èfisièn malih.[30] Ènèrgi saking inti srengéngé mbetahaken wekdal 170.000 taun kanggé nggayuh zona konvèktif.[13] Nalika wonten ing zona konvèktif, paobahan atom bakal dumados sacara konvèksi ing aréa sadawanipun sapérangan atus kilometer ingkang kasusun saking sèl-sèl gas raseksa ingkang teras sirkulasi.[30] Atom-atom kanthi suhu inggil ingkang nembé medal saking zona radhiatif bakal obah kanthi alon nggayuh lapisan paling njawi zona konvèktif ingkang langkung asrep nyebabaken atom-atom kasebat "dhawah" malih dhumateng lapisan paling inggil zona radhiatif ingkang panas ingkang salajengĞipun minggah malih.[33] Prastawa punika bola-bali teras nyebabaken wontenipun paobahan wolak-walik ingkang nyebabaken transfer ènèrgi kadosdéné ingkang dumados nalika manasaken toya ing salebetipun panci.[33] Mila, zona konvèktif dipuntepangi ugi kanthi nami zona pangumuban (the boiling zone).[33] Matèri ènèrgi bakal dumugi bagéyan inggil zona konvèktif salebetipun wekdal sapérangan minggu.[33]
Fotosfèr[besut | besut sumber]
Fotosfèr utawi lumahipun srengéngé ngliputi wewengkon ingkang kandelipun 500 kilometer kanthi suhu watawis 5.500 drajat Celcius (10.000 drajat Fahrenheit).[13] Sebagéyan ageng radhiasi srengéngé ingkang dipunuwalaken medal asalipun saking fotosfèr.[13] Ènèrgi kasebat dipunobservasi minangka sinar srengéngé ing bumi, 8 menit sasampunipun nilar srengéngé.[13]
Kromosfèr[besut | besut sumber]
Kromosfèr inggih punika lapisan ing sainggilipun fotosfèr.[13] Werna saking kromosfèr biasanipun boten katingal amargi katutup cahya ingkang padhang sanget ingkang dipunasilaken fotosfèr.[13] Nanging nalika dumados grahana srengéngé total, ing pundi rembulan nutupi fotosfèr, bagéyan kromosfèr bakal katingal minangka pigura kanthi warna abrit ing sakupengipun srengéngé.[13][30] Warna abrit kasebat dipunsebabaken déning inggilipun kandhutan helium ing mrika.[30]
Korona[besut | besut sumber]
Korona arupi lapisan paling njawi saking srengéngé.[30] Lapisan punika gadhah warna pethak, nanging namung saged dipuntingali nalika dumados grahana amargi cahya ingkang dipunpancaraken boten sami kiyatipun bagéyan srengéngé ingkang langkung lebet.[30] Nalika grahana total dumados, korona katingal mbentuk makutha cahya kanthi warna pethak ing sakupengipun srengéngé.[13] Lapisan korona gadhah suhu ingkang langkung inggil tinimbang bagéyan lebet srengéngé kanthi rata-rata 2 yuta drajat Fahrenheit, nanging ing sapérangan bagéyan saged dumugi suhu 5 yuta drajat Fahrenheit.[30]
Paobahan srengéngé[besut | besut sumber]
Ilustrasi rotasi srengéngé. Wonten éwah-éwahan posisi bintik srengéngé salaminipun dumados paobahan
Srengéngé nglampahi rotasi ing sumbunipun laminipun watawis 27 dinten kanggé pikantuk satunggil puteran.[34] Gerakan rotasi punika sepindhaipun dipunkawruhi liwat pangamatan dhumateng éwah-éwahan posisi bintik srengéngé.[34] Sumbu rotasi srengéngé miring tebihipun 7,25° saking sumbu orbit bumi saéngga kutub lèr srengéngé bakal langkung katèingal ing wulan September sauntawis kutub kidul srengéngé langkung katingal ing wulan Maret.[34] Srengéngé sans bal padhet, ananging bal gas, saéngga srengéngé boten rotasi kanthi kacepetan ingang sragam.[34] Ahli astronomi nélakaken bilih rotasi bagéyan interior srengéngé boten sami kalian bagéyan lumahanipun.[35] Bagéyan inti lan zona radhiatif rotasi sesarengan, éwadéné zona konvèktif lan fotosfèr ugi rotasi sesarengan nanging kanthi kacepetan ingkang bènten.[35] Bagéyan ékuatorial (tengah) mbetahaken wekdal rotasi watawis 24 dinten éwadéné bagéyan kutubipun rotasi laminipun watawis 31 dinten.[34][36] Sumber bèntenipun wekdal rotasi srengéngé kasebat tasih dipuntliti.[34]
Srengéngé lan sadaya isi tata surya obah ing orbitipun ngupengi galaksi bimasakti.[36] Srengéngé mapan tebihipun 28.000 taun cahya saking pusat galaksi bimasakti.[36] Kacepetan rata-rata paobahan punika inggih punika 828.000 km/jam saéngga dipunkintenaken bakal mbetahaken wekdal 230 yuta taun kanggé pikantuk satunggil puteran sampurna ngupengi galaksi.[36]
Let srengéngé dhumateng lintang paling caket[besut | besut sumber]
Ilustrasi pambandhing wujud srengéngé lan ukuran déning planèt-planèt salebetipun sistèm tata surya. Garis tengah srengéngé kaping 11 garis tengah Jupiter, planèt ingkang paling ageng.
Sistem lintang ingkang paling caket kaliyan srengéngé inggih punika Alpha Centauri.[37] Lintang ing salebetipun komplèks kasebat ingkang gadhah posisi paling caket kaliyan srengéngé inggih punika Proxima Centauri, satunggiling lintang kanthi warna abrit redhup ingkang wonten salebetipun konstélasi Centaurus.[37] Let srengéngé dhumateng Proxima Centauri inggih punika 4,3 taun cahya (39.900 yuta km utawi 270 éwu unit astronomi), kirang langkung kaping 270 éwu let srengéngé dhumateng bumi.[37] Para ahli astronomi mangertosi bilih bendha-bendha angkasa mesthi obah salebetipun orbitipun piyambak-piyambak.[38] Mila, pangétangan let dipunlampahaken adhedhasar éwah-éwahan posisi satunggiling lintang salebetipun kurun wekdal tartamtu kanthi pathokan dhumateng posisinipun tumrap lintang-lintang ing sakupengipun.[38] Métodhe pangukuran punika dipunsebat parallaks (parallax).[38]
Ciri khas srengéngé[besut | besut sumber]
Prominènsa (lathi latu srengéngé)[besut | besut sumber]
Prominènsa inggih punika salah satunggil ciri khas srengéngé, arupi bagéyan srengéngé mèmper lathi latu ingkang ageng sanget lan padhang ingkang nyiprat medal saking bagéyan lumahanipun srengéngé sarta asring ugi awangun loop (puteran).[39][40] Prominènsa dipunsebat ugi minangka filamèn srengéngé amargi senadyan juluranipun padhang sanget menawi dipuntingali ing angkasa ingkang peteng, nanging boten langkung padhang tinimbang sadaya srengéngé punika piyambak.[39] Prominènsa namung saged dipuntingali saking bumi kanthi bantuan teleskop lan filter.[39] Prominènsa paling ageng ingkang naté dipuntangkep déning SOHO (Solar and Heliospheric Observatory) dipunèstimasi ukuran panjangipun 350 éwu km.[39]
Sami kados korona, prominènsa kawangun saking plasma nanging gadhah suhu ingkang langkung asrep.[39] Prominènsa isinipun matèri kanthi massa dumugi 100 milyar kg.[39] Prominènsa dumados ing lapisan fotosfèr srengéngé lan obah medal nuju korona srengéngé.[39] Plasma prominènsa obah ing sadawanipun médhan magnèt srengéngé.[41] Érupsi saged dumados nalika struktur prominèsa dados boten stabil saéngga bakal pecah lan ngedalaken plasmanipun.[41] Nalika dumados érupsi, matérial ingkang dipunwedalaken dados bagéyan saking struktur magnètik ingkang ageng sanget dipunsebat semburan massa korona (coronnal mass ejection/ CME).[39][41] Paobahan semburan korona kasebat dumados ing kacepetan ingkang inggil sanget, inggih punika antawis 20 éwu m/s dumugi 3,2 yuta km/s.[39] Paobahan kasebat ugi nyebabaken paningkatan suhu dumugi puluhan yuta drajat salebetipun wekdal ingkang singkat.[39] Menawi érupsi semburan massa korona ngarah dhumateng bumi, bakal dumados interaksi kaliyan médhan magnèt bumi lan ngakibataken dumadosipun badhai géomagnètik ingkang gadhah potènsi ngganggu jaringan komunikasi lan listrik.[41]
Satèunggiling prominènsa ingkang stabil saged tahan ing korona dumugi mawulan-wulan dangunipun lan ukuranipun taras tansaya ageng saben dinten.[41] Para ahli tasih teras nliti kepripun lan kénging punapa prominènsa saged dumados.[41]
Bintik srengéngé[besut | besut sumber]
Bintik srengéngé inggih punika granula-granula cembung alit ingkang dipunpanggihi ing bagéyan fotosfèr srengéngé kanthi gunggung ingkang boten kaétang.[42] Bintik srengéngé karipta nalika garis médhan magnèt srengéngé nembus bagéyan fotosfèr.[43] Ukuran bintik srengéngé saged langkung ageng tinimbang bumi.[40] Bintik srengéngé gadhah laladan ingkang peteng ingkang naminipun umbra, ingkang dipunkupengi déning laladan ingkang langkung padhang ingkang aranipun penumbra.[42] Warna bintik srengéngé katingal langkung peteng amargi suhunipun ingkang tebih langkung asor saking fotosfèr.[42] Suhu ing laladan umbra inggih punika watawis 2.200 °C éwadéné ing laladan penumbra inggih punika 3.500 °C.[42] Amargi émisi cahya ugi dipunprabawai déning suhu mila bagéyan bintik srengéngé umbra namung ngémisikaken kaping 1/6 cahya menawi dipunbandhingaken lumahipun srengéngé ing ukuran ingkang sami.[42]
Angin srengéngé[besut | besut sumber]
Angin srengéngé kawangun saking aliran konstan saking partikel-partikel ingkang dipunwedalaken déning bagéyan inggil atomosfèr srengéngé, ingkang obah dhumateng sadaya tata surya.[44] Partikel-partikel kasebat gadhah ènèrgi ingkang inggil, nanging prosès paobahanipun medal médhan gravitasi srengéngé ing kacepetan ingkang inggil sanget dèreng dipunmangertos sacara sampurna.[44] Kacepetan angin srengéngé kapérang dados kalih, inggih punika angin cepet ingkang nggayuh 400 km/s lan angin cepet ingkang nggayuh langkung saking 500 km/s.[45] Kecepetan punika ugi saya tambah sacara èksponènsial selaras letipun saking srengéngé.[45] Angin srengéngé ingkang umum dumados gadhah kacepetan 750 km/s lan asalipun saking bolongan korona ing atmosfèr srengéngé.[45]
Sapérangan bukti wontenipun angin srengéngé ingkang saged dipunraosaken utawi dipuntingali saking bumi inggih punika badhai géomagnetik kanthi ènèrgi inggil ingkang nrisak satelit lan sistem listrik, aurora ing Kutub Lèr utawi Kutub Kidul, lan partikel mèmper buntut panjang ing komèt ingkang mesthi ngedohi srengéngé amargi siliran angin srengéngé.[44] Angin srengéngé saged mbebayani kanggé kagesangan ing Bumi menawi boten wonten médhan magnèt bumi ingkang ngreksa saking radhiasi.[44] Ing sanyatanipun, ukuran lan wangun médhan magnèt bumi ugi dipuntemtokaken déning kakiyatan lan kacepetan angin srengéngé ingkang liwat.[44]
Badai srengéngé[besut | besut sumber]
Badai srengéngé dumados nalika wonten panguwalan sanalika ènèrgi magnètik ingkang kawangun ing atmosfèr srengéngé.[46] Plasma srengéngé ingkang ningkat suhunipun dumugi mayuta-yuta Kelvin sesarengan kaliyan partikel-partikel sanèsipun nglampahi akselerasi nyaketi kacepetan cahya.[47] Total ènèrgi ingkang dipunuwalaken sami kaliyan mayuta-yuta bom hidrogen kanthi ukuran 100 megaton.[46] Gunggung lan kakiyatan badai srengéngé kathah variasinipun.[47] Nalika srengéngé aktif lan gadhah kathah bintik, badai srengéngé langkung asring dumados. Badai srengéngé asring ugi dumados sesarengan kaliyan lubèripun massa korona.[47] Badai srengéngé maringaken risiko radhiasi ingkang ageng sanget dhumateng satelit, montor mabur ulang alik, astronot, lan utaminipun sistem télékomunikasi bumi.[47][48] Badai srengéngé ingkang sepindhahipun kacathet ing pustaka astronomi inggih punika nalika tanggal 1 September 1859.[46] Kalih panliti, Richard C. Carrington lan Richard Hodgson ingkang nembé ngobservasi bintik srengéngé liwat teleskop ing papan kapisah, ngamati badai srengéngé ingkang katingal minangka cahya pethak ageng ing sakupengipun srengéngé.[46] Kadadosan punika dipunsebat Carrington Event lan nyebabaken lumpuhipun jaringan télégraf transatlantik antawisipun Amérika lan Éropah.[48]
Èksplorasi srengéngé[besut | besut sumber]
Solar Maximum Mission, salah satunggil satelit ingkang dipunluncuraken Amérika Sarékat kanggé nyinaoni srengéngé.
Montor mabur ulang-alik ingkang kaping sepindhah kasil mlebet dhumateng orbit srengéngé inggih punika Pioneer 4.[49] Pioneer 4, ingkang dipunluncuraken tanggal 3 Maret 1959 déning Amérika Sarékat, dados pionir salebetipun sajarah èksplorasi srengéngé.[49][50] Kasilipun Pioneer 4 dipunterasaken déning paluncuran Pioneer 5 - Pioneer 9 salaminipun 1959-1968 ingkang panci gadhah tujuan kanggé nyinaoni perkawis srengéngé.[50] Nalika tanggal 26 Mei 1973, stasiun njawi angkasa Amérika Sarékat kanthi nami Skylab dipunluncuraken kanthi mbeta 3 awak.[50] Skylab mbeta Apollo Telescope Mount (ATM) ingkang dipungunakaken kanggé mundhut langkung saking 150.000 gambar srengéngé.[50]
Montor mabur ulang-alik sanèsipun, Helios I kasil ngorbit dumugi nggayuh let 47 yuta km saking srengéngé (nglabeti orbit Merkuri).[50][51] Helios I teras mubeng kanggé mesthèkaken sadaya bagéyan montor mabur pikantuk gunggung panas ingkang sami saking srengéngé.[51] Helios I gadhah tugas ngempalaken data-data perkawis srengéngé.[51] Montor mabur ulang-alik asil karya sesarengan antawisipun Amérika Sarékat lan Jerman punika operasinipun wiwit 10 Desember 1974 dumugi akir 1982.[50][51] Helios II dipunluncuraken tanggal 16 Januari 1976 lan kasil nggayuh let 43 yuta km saking srengéngé.[50] Misi Helios II rampung wulan April 1976 nanging dipunnengké kémawon tetep wonten ing orbit.[51]
Solar Maximum Mission dipundhesain kanggé nglampahaken observasi aktivitas srengéngé utaminipun bintik lan latu srengéngé nalika srengéngé wonten ing périodhe aktivitas maksimum.[50][51] SMM dipunluncuraken déning Amérika Sarékat tanggal 14 Februari 1980.[50] Salaminipun lelampahanipun, SMM naté ngalami karisakan nanging kasil dipunleresaken déning awak montor mabur ulang alik Challenger.[51] SMM teras wonten ing orbit bumi salaminipun nglampahaken observasi.[50][51] SMM ngempalaken data dumugi 24 November 1989 lan kobong nalika mlebet malih dhumateng atmosfèr bumi tanggal 2 Desember 1989.[50][51]
Montor mabur ulang alik Ulysses inggih punika asil proyèk internasional kanggé nyinaoni kutub-kutub srengéngé, dipunluncuraken tanggal 6 Oktober 1990.[50] Éwadéné Yohkoh inggih punika montor mabur ulang alik ingkang dipunluncuraken kanggé nyinaoni radhiasi ènèrgi inggil saking srengéngé.[50] Yohkoh arupi asil karya sesarengan Jepang, Amérika Sarékat, lan Inggris ingkang dipunluncuraken tanggal 31 Agustus 1991.[50]
Misi èksplorasi srengéngé ingkang paling misuwur inggih punika Solar and Heliospheric Observatory (SOHO) ingkang dipunkembangaken déning Badan Antariksa Amérika Sarékat (NASA) nyambut damel sesarengan kalian Agènsi Njawi
fisik ingkang dumados, sarta pamundhutan gambar lan dhiagnosis spèktroskopis srengéngé.[50] SOHO dipunpanggènaken ing let 1,5 yuta km saking bumi lan tasih operasi dumugi sapunika.[50]
Misi èksplorasi paling énggal saking NASA inggih punika montor mabur ulang alik kembar kanthi nami STEREO ingkang dipunluncuraken tanggal 26 Oktober 2006.[51][52] STEREO gadhah tugas kanggé nganalisis lan mundhut gambar srengéngé salebetipun wangun 3 dhimènsi.[51] Solar Dynamics Observatory Mission inggih punika misi èksplorasi NASA ingkang nembé wonten pangembangan lan sampun dipunpublikasikaken wulan April 2008.[51] Solar Dynamics Observatory Mission dipunkintenaken bakal ngorbit kanggé nyinaoni dhinamika srengéngé ingkang ngliputi aktivitas srengéngé, évolusi atmosfèr srengéngé, lan prabawa radhiasi srengéngé dhumateng planèt-planèt sanès.[51]
Srengéngé minangka simbol kapitadosan lan kabudayan[besut | besut sumber]
Srengéngé sampun dados simbol wigatos ing kathah kabudayan salamipipun peradhaban manungsa.[53] Salebetipun mitologi ingkang dipungadhahi déning manéka bangsa ing donya, srengéngé gadhah peranan ingkang wigatos sanget ing salebetipun kagesangan masarakatipun.[53] Srengéngé dipuntepangi kanthi nami ingkang bèntèn-bènten ing saben kabudayan lan asring ugi dipunsembah minangka déwa.[13][53]
Peran srengéngé ing manéka kabudayan lan kapitadosan[besut | besut sumber]
Ra (utawi Re) punika dipunsembah minangka Déwa Srengéngé ugi pangripta ing kabudayan Mesir Kuna.[53][54] Ing hieroglif, srengéngé dipungambaraken minangka satunggiling cakram.[53] Ra nyimbulaken paningalan langit saéngga asring dipungambaraken minangka cakram ingkang wonten ing sirah manuk falkon utawi cakram mawi swiwi.[53] Déwa Ra dipunpitados nitih kréta perang nglintasi langit ing wektu siang.[55] Déwa Ra ugi dipungambaraken minangka panjagi pharaoh utawi Raja Mesir.[55] Sasanèsipun punika, Ra dipungambaraken minangka déwa ingkang sampun sepuh lan manggèn ing langit kanggé ngawasi donya.[55]
Salebetipun mitologi India, srengéngé dipunsebat kanthi nami Surya.[53] Sasanèsipun minangka srengéngé punika piyambak, Surya ugi dipuntepangi minangka déwa srengéngé.[56] Tembung surya asalipun saking basa Sansekerta sur utawi svar ingkang gadhah akir kagungan sinar.[56] Surya dipungambaraken minangka déwa ingkang nyipeng kaseimbangan ing lumahing bumi.[56] Panyembahan srengéngé sampun dipunlampahaken déning panganut kapitadosan Hindhu salaminipun éwonan taun.[53] Sapunika pèngetan riyaya srengéngé mlethèk tasih dipunlangsungaken ing pinggiran Kali Gangga ingkang wonten ing kitha paling suci ing India, kitha Benares.[24] Surya Namaskar utawi pangurmatan dhuateng srengéngé inggih punika satunggiling obahan wigatos salebetipun yoga.[53]
Helios inggih punika déwa srengéngé salebetipun mitologi Yunani.[53] Helios dipunsebat ugi minangka Sol Invictus ing kabudayan Romawi.[57] Sasanèsipun punika, Helios ugi arupi sisih sanès saking Apollo.[53] Dipuncariyosaken Helios inggih punika déwa ingkang nganggé makutha halo srengéngé lan nitih kréta perang nuju dhumateng angkasa.[58] Helios inggih punika déwa ingkang kanggungan tanggel waler maringi cahya dhumateng swarga lan bumi kanthi cara nyandhet srengéngé ing kréta ingkang dipuntitih.[57]
Bangsa Inca nyembah déwa srengéngé ingkang naminipun Inti, minangka déwa paling inggil.[59] Déwa Inti dipunpitados nganugerahaken peradhaban Inca dhumateng putranipun, Manco Capac, ingkang ugi arupi raja bangsa Inca ingkang sepindhah.[59] Bangsa Inca nyebat dhirinipun minangka putra-putri srengéngé.[59] Saben taun bangsa Inca maringaken pasembahan asil panèn kanthi gunggung ingkang ageng kanggé upacara-upacara ingkang sesambetan kaliyan panyembahan srengéngé.[59]
Déwa srengéngé ingkang dipunsembah déning bangsa Maya inggih punika Kinich-ahau.[60] Kinich-ahau inggih punika pamimpin bagéyan lèr.[60]
Suku Aztec nyembah Huitzilopochtli, ingkang arupi déwa perang lan simbul srengéngé.[61] Saben dinten Huitzilopochtli dipuncariyosaken migunakaken sinar srengéngé kanggé ngusir pepeteng saking langit, nanging saben ndalu déwa punika pejah lan pepeteng dhateng malih.[61] Kanggé maringi kakiyatan dhumateng déwaipun, bangsa Aztec nyaosaken pasembahan jantung manungsa saben dinten.[24]
Shintoisme arupi agami ingkang gadhah inti dhumateng panyembahan srengéngé ingkang tasih wonten ing Jepang.[24] Jepang gadhah julukan "Nagara Srengéngé Mlethèk".[24]
Bangunan lan bendha ingkang sesambetan kaliyan srengéngé[besut | besut sumber]
Jam srengéngé ingging punika saprangkat alat ingkang dipunpigunakaken minangka panedah wekdal adhedhasar ayang-ayang gnomon (batang utawi lèmpèngan panenger) ingkang éwah teras panggènanipun selaras kaliyan paobahan bumi dhumateng srengéngé.[62] Jam srengéngé ngrembaka ing antawisipun kabudayan kuna Babylonia, Yunan, Mesir, Romawi, Cina, lan Jepang. Jam srengéngé paling sepuh ingkang naté dipunpanggihi déning Chaldean Berosis, ingkang gesang watawis 340 SM. Sapérangan artèfak jam srengéngé sanèn dipunpanggihaken ing Tivoli, Italia taun 1746, ing Castel Nuovo taun 1751, ing Rigano taun 1751, lan ing Pompeii taun 1762.
Stonehenge ingkang wonten ing Wiltshire, Inggris, gadhah pilar watu paling ageng ingkang dipunsebat Heelstone nengeri posisi mlethèkipun srengéngé tanggal 21 Juni (posisi srengéngé tepat ing lèr bumi).[63]
Observatorium kuna ingkang dipunbangun kanggé Déwa Ra tasih saged dipunpanggihi ing Luxor, satunggiling kitha caket Kali Nil ing Mesir.[24] Éwadéné El Karmak inggih punika kuil ingkang ugi dipunbangun kanggé Déwa Ra lan mapan ing lèr-wétan Luxor.[64] Atusan obelisk Mesir ingkang gadhah fungsi minangka jam srengéngé ing jamanipun ugi saged dipunpanggihaken ing Luxor lan Heliopolis (kitha srengéngé).[24]
Salah satunggil bangunan misuwur ingkang dipundhèdhikasikaken kanggé Surya dipunbangun nalika abad kaping 13 kanthi nami Surya Deula (Candhi Srengéngé) ingkang wonten ing Konarak, India.[56]
Pilar Intihuatana ingkang wonten ing kawasan Machu Picchu inggih punika bangunan ingkang dipundegaken déning bangsa Inca.[59] Nalika tengah dinten saben tanggal 21 Maret lan 21 September, posisi srengéngé bakal wonten mèh tepat ing sainggiling pilar saéngga boten badhé wonten ayang-ayang pilar sekedhik kémawon.[59][65] Ing wekdal punika, masarakat Inca bakal ngawontenaken upacara ing papan kasebat amargi masarakat kasebat pitados bilih srengéngé nembé dipuniket ing langit.[59][65] Intihuatana dipunpigunakaken kanggé nemtokaken dinten ing pundi dumados equinox (laminipun siang sami kaliyan ndalu) lan périodhe-périodhe astronomis sanèsipun[65]
Bangsa Maya misuwur kanthi kalèndher isi 365 dinten lan 260 dinten ingkang dipundamel adhedhasar pangamatan astronomis, kalebet dhumateng srengéngé.[66] Kalèndher 365 dinten punika dipunsebat Haab, éwadéné kalèndher 260 dinten dipunsebat Tzolkin.[66]
Kalèndher Aztec dipunpahat ing sainggilipun satunggiling watu wangun bunderan. Isinipun inggih punika 365 siklus kalèndher adhedhasar srengéngé lan 260 siklus ritual.[67] Kalèndher watu Aztec punika sapunika dipunsimpen ing National Museum of Anthropology and History ing Chapultepec Park, Mexico City.[67]
Srengéngé ugi sampun dados objèk ingkang nengsemaken kanggé pelukis lan panulis misuwur donya.[24] Claude Monet, Joan Miro, Caspar David Friedrich (irah-irahan lukisan: Woman in Morning Sun - Wanita salebetipun Srengéngé Éjang , lan Vincent van Gogh (irah-irahan lukisan: Another Light, A Stronger Sun - Cahya Sanès, Srengéngé ingkang Langkung Kiyat) inggih punika sapérangan pelukis ingkang naté ndadosaken srengéngé minangka objèk lukisanipun.[24] Éwadéné Ralph Waldo Emerson lan Friedrich Nietzsche inggih punika panulis lan filsuf ingkang naté damel cariyos, puisi, ugi tembung-tembung mutiara kanthi subjèk srengéngé.[24]
Mupangat lan peran srengéngé[besut | besut sumber]
Srengéngé punika sumber ènèrgi kanggé kagesangan.[24] Srengéngé gadhah kathah mupangat lan peran ingkang wigatèos sanget kanggé kagesangan kadosta:
Panas srengéngé maringi suhu ingkang pas kanggé kalangsungan gesang organisme ing bumi.[24] Bumi ugi nampi ènèrgi srengéngé kanthi cacah ingkang samadya kanggé damel toya tetep wangun cuwèr, ing pundi arupi salah satunggil panyokong kagesangan.[24] Sasanèsipun punika panas srengéngé mungkinaken wontenipun angin, siklus jawah, cuaca, lan iklim.[24]
Cahya srengéngé dipunmupangataken sacara langsung déning tetanduran mawi klorofil kanggé nglangsungaken fotosintesis, saéngga tetanduran saged tuwuh sarta ngasilaken oksigen lan gadhah peran minangka sumber pangan kanggé kéwan lan manungsa.[24] Makluk gesang ingkang sampun mati bakal dados fosil ingkang ngasilaken lenga bumi lan batu bara minangka sumber ènèrgi.[24] Perkawis punika arupi peran saking ènèrgi srengéngé sacara boten langsung [24]
Pambangkit listrik tenaga srengéngé inggih punika modhèl énggal pambangkit listrik kanthi sumber ènèrgi kaénggalaken.[68] Pambangkit listrik punika kapérang saking kaca-kaca ageng utawi panèl ingkang bakal nangkep cahya srengéngé lan ngonsèntrasikaken dhumateng satunggal titik.[68] Panas ingkang dipuntangkap salajengipun dipunginakaken kanggé ngasilaken uwap panas mawi tekanan, ingkang bakal dipunpigunakaken kanggé nglampahaken turbin saéngga ènèrgi listrik saged dipunasilaken.[68] Prinsip panèl surya inggih punika panggunaan sèl surya utawi sèl photovoltaic ingkang kadamel saking silikon kanggé nangkep sinar srengéngé.[68] Sèl surya sampun kathah dipungunakaken kanggé kalkulator tenaga surya. Panèl surya sampun kathah dipunpasang ing atep bangunan lan griya ing laladan pakuthan kanggé pikantuk listrik kanthi gratis.[68]
Paobahan rotasi bumi nyebabaken wonten bagéyan ingkang nampi sinar srengéngé lan wonten ingkang boten.[69] Perkawis punika ingkang ngripta wontenipun diten siang lan ndalu ing bumi.[69] Lajeng paobahan bumi ngupengi srengéngé nyebabaken dumadosipun mungsa.[69]
Srengéngé dados pamanunggal planèt-planèt lan bendha angkasa sanès ing sistem tata surya ingkang obah utawi gadhah rotasi ngupengi srengéngé.[10] Sedaya sistem saged mubeng ing njawi angkasa amargi dipuntahan déning gaya gravitasi srengéngé ingkang ageng sanget.[10]
^ a b c d e f g h i j k l m n o Williams, D. R. (2004). "Sun Fact Sheet". NASA. Dijupuk 2010-09-27. ^
ora ana utawa kosong (pitulung) (pangétangan dipunlampahaken sacara
k. 320, ISBN 9780387681269 |title= ora ana utawa kosong (pitulung) (let inti, fusi helium dados hidrogen pirsani Ing Panelusuran Buku
k. 320, ISBN 9780387681269 |title= ora ana utawa kosong (pitulung) (suhu zona radhioaktif pirsani Ing
ISBN 9789797419233 |title= ora ana utawa kosong (pitulung) (prominènsa lathi latu pirsani Ing Panelusuran Buku
|title= ora ana utawa kosong (pitulung) (Surya asalipun saking basa Sansekekerta pirsani Ing Panelusuran Buku
ora ana utawa kosong (pitulung) (Intihuatana pirsani Ing Panelusuran Buku
|title= ora ana utawa kosong (pitulung) (lintang mawi ukuran sedheng pirsani Ing Panelusuran Buku Google)
^ (en) Cline, T. "El Karmak". NASA.
HowStuffWorks. Dijupuk 23-06-2011. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
(en) Situs web NASA perkawis srengéngé
(id) Situs web Greenpeace perkawis Ènèrgi Srengéngé
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Srengéngé&oldid=1096450"	Kategori: Kaca mawa sitiran tanpa sesirahKaca mawa sitiran ngemu paramèter
gú粵語IsiZulu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.45, 6 Oktober 2016.
Rogoźno (Jerman Rogasen) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung 11.129 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Rogoźno&oldid=1090964"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
koyo setan,Opo ora mikir yen nyangkem,Iku biso ngrusak
PAPAJI MATI SURI Roni Rayanto on Mon 06 Jan 2014, 08:58jaghana wrote:Opo ora eman cangkeme..Gawe nyangkem koyo setan,Opo ora mikir yen nyangkem,Iku biso ngrusak pikiran..Ojo diteruske nyangkeme,Mergo ora ono untunge,Yo cepet marenono cangkemmu,Ben dowo umurmu..show-imah mode onekekekkekekkk.... OPLOSAN Wkwkwkwkwk...
rumangsa dadi wong sugih, nuli lali marang wong tuane, jalaran iku ateges ora
Tetep ngati-ngati yen numpak pitmontor silihan,poro sedulur sedoyo.Ampun ngantos kedendo 1/2 M..ajeng ngedol lapangan bola sing pundi??
Tembung begalan asalipun saking tembung “begal” ingkang ateges ngrampok. Ing Kabupaten Banyumas, Begalan inggih menika salah satunggaling seni ingkang dipunwontenaken
ing pawiwahan ingkang anggadhahi tujuan kangge nyukani piwulangan dhateng temanten. Kathah cariyos ingkang nyebataken asal-usulipun seni begalan. Salah satunggaling cariyos ingkang nyebataken asal-usulipun seni Begalan inggih menika cariyos miterat “Babad Banyumas” anggitanipun RMS Brotodirejo, buyut Adipati Aria Martadireja (Bupati Banyumas kaping-17) lan R Ngatidjo Darmosuwondo. Salajengipun dipunserat malih dening KRHT Drs R Pudjianto Budoyonegoro BA lan Sukrisman.
Ngabei Mertasura, Putra Adipati Mrapat, Bupati Banyumas I kaliyan Rara Warsiki, Putra kaping tiga Demang Gumelem kinten-kinten mangsa 1570-an. Saderengipun upacara pawiwahan, Ki Demang ngutus telik sandi ingkang dipunpandhegani dening Ki Reka Guna kangge methuk
rombonganipun besan. Saking Kadipaten Banyumas uga sami, R Ngabei Mertasura sakrombonganipun menyang Gumelem ingkang dipunpandhegani dening Ki Niti Praya.
Rombongan saking Banyumas mbekta uba rampe ingkang dipunsebat “Sanepa Aji” ingkang ateges sesangoning urip, uba rampe menika panyuwunanipun calon temanten putri. Ing salah satunggaling papan, rombongan saking Kadipaten kepanggih kaliyan utusan saking Gumelem. Ki
Reka Guna lan Ki Niti Praya padha-padha mboten nyebataken nama lan jatidhirinipun. Dados telik sandi, Ki Reka Guna mboten kersa menawi wonten tiyang ingkang mboten dipunmangertos mlebet ing wewengkonipun. Nanging Ki Niti Praya meksa mlebet ing kademangan Gumelem amargi dipunsukani amanat saking Adipati Mrapat. Ki Reka Guna lan Ki Niti Praya sami-samingotot banjur ndadosaken adu ngelmu antawisipun Ki Reka Guna lan Ki Niti Praya. Nanging telik sandi kasebat sami kadigdayanipun saengga mboten wonten ingkang menang utawa kalah. Teras temanten kakung ngendika menawi piyambak lan sakrombonganipun menika rombongan saking kadipaten Banyumas ingkang badhe tumuju ing Gumelem kangge krama kaliyan putranipun Demang Gumelem. Mireng pangandikanipun temanten kakung menika, telik sandi saking demang Gumelem teras nyuwun pangapunten dhateng rombonganipun Ki Niti Praya. Ki Reka Guna ngendikan menawi piyambakipun menika telik sandi saking Gumelem kangge methuk rombongan saking Banyumas.
Pungkasanipun, Ki Reka Guna lan Ki Niti Praya rangkulan sami nyuwun pangapunten awit kaluputanipun. Ki Reka Guna lan Ki Niti Praya ngendika menawi kekalihipun badhe dados sadherek kados kaluwarga piyambak dumugi putra wayahipun. Ki Reka Guna lan Ki Niti Praya uga ngendika, putra keturunanipun menawi mantu utawa mbesan supados ngawontenaken upacara ingkang dipunsebat seni “begalan”. Salajengipun Ki Reka Guna lan Ki Niti Praya nyukani nama papan kangge adu ngelmu menika dipunsebat Kanding. Kanding inggih menika salah satunggaling nama Desa ing Kecamatan Somagede. Letakipun Kecamatan Somagede piyambak antawisipun Kadipaten Banyumas kaliyan Gumelem.
Lha nek suzuki sakdurunge satria sing mrip fu iku opo
pripun?la wong sing ngedol maringi rego sak udele dewe kok pak..ra weruh yen lagi usum paceklik duit kok..ngge tumbas beras mawon susah pas jaman niku..
sithik karo sing lanang.wedi yen ambrol rangkane.ex.fu 150 kaliyan fxr150,nova125dash kaliyan nsr150,sonic kaliyan cbr150..menawi mboten
ngalahke. Nanging mesti tekan janjine. Mung nyuwun pangapuro nek ono seng ketabrak, keseret, kenter, kebanjiran lan klelep. Mergo ngalang-ngalangi dalan sing bakal tak lewati” MMSH. Kira-kira
mligine ing Surabaya yaiku lonthong balap lan rujak cingur. Panganan iki ana ing Surabaya kanthi rega kang murah.
Tari-tarian khas saka Surabaya yaiku tari Sparkling Surabaya lan tari remo. Tari remo iki asring dipentasake sadurunge pagelaran ludruk, kesenian khas Jawa Timur. Dene tari Sparkling Surabaya iki dipentasake kanggo acara-acara kayata ulang taun kota Surabaya, utawa lumrahe dipentasake kanggo pambuka sawijining acara ing gedhung, lan sapiturute. Sejatine akeh banget tari-tarian saka Jawa Timur. Awit saka tari jejer, reyog, lan sapiturute. Nanging kang paling khas saka Surabaya yaiku tari remo iku.
Salah sijine kesenian khas kang ana ing Jawa Timur yaiku pagelaran ludruk. Ludruk iki meh pa dha drama kang nggunakake basa khas Surabaya-an. Critane nyritakake kahanan uripe manungsa saben dinane. Beda karo kesenian ketoprak kang nyritakake kahanan urip ing kraton. Sadurunge pagelaran ludruk iki, ana pambukane yaiku pagelaran tari remo, bedhayan, jula-juli, lan dhagelan. Sing nari remo iki lumrahe wong siji. Gerakane tari remo iki sigrak banget. Busanane kang nari sarwa ireng. Dene jula juli iki dipentasake dening wong siji kanthi ukarane kang khas yaiku parikan kang dilagokake kaya dene ngidung. Isi saka jula-juli iki lucu lan menehi panglipur, nanging uga ngandhut pitutur-pitutur ngenani urip bebrayan. Dene bedhayan minangka pawongan kang nyanyi lagu campursari, lagu kang dinyanyekake lumrahe lagu kang lagi anyar. Bedhayan iki tarkadhang telu, uga ana kang cacahe papat. Sawise tari remo, jula-juli, bedayan, lan dhagelan banjur pagelaran ludruk iki kawiwitan. Campursari uga kalebu kesenian khas Jawa Timur. Meh kabeh kutha ing Jawa Timur nduweni grup campursari. Campursari iki bisa dideleng langsung ing siaran TVRI Jawa Timur saben malem Jum’at. Saliyane iku, ing Jawa Timur uga ana tradisi upacara adat kayata Grebeg Sura lan larungan sesaji kang ana ing Kabupaten Ponorogo, Jawa Timur. Upacara adat iki kaleksanan saben tanggal 1 Sura. Upacara ritual iki kairingan karo pagelaran tari reyog khas Ponorogo. Nalika Grebeg Sura iki, dianakake Festival Reyog Nasional kang dieloni dening daerah-daerah ing Indonesia ing malem 1 Sura. Esuke, dianakake larungan sesaji lan risalah doa ing Telaga Ngebel Ponorogo. Wondene legendha mula bukane Telaga Ngebel bakal kaandharake ing ngisor iki:
Tlaga Ngebel minangka salah sijine papan pariwisata ing tlatah Ponorogo, Jawa Timur. Tlaga kang endah iki nduweni legedha kadadeyane tlaga iki kang dipercaya dening masyarakat. Tlaga kang manggon ing sangisore Gunung Wilis iki, yen saka pusat kutha Ponorogo adohe watara 30 km. Suhu ing Tlaga Ngebel iki yaiku 20-26 drajat Celcius. Hawa adhem lan pemandhangan kang asri nambahi endahing papan wisata iki.
Mula bukane legendha Tlaga Ngebel yen miturut crita ing masyarakat Ponorogo ana gandheng cenenge karo crita salah sawijining ula naga kang aran “ Baru Klinthing”. Baru Klinthing sejatine Patih saka kraton Bantarangin kang lagi tapa utawa semedi ing alas kanthi wujud ula naga. Sawijining dina, ana salah siji warga desa kang nduwe gawe. Saperlu nyepakake ubarampe kanggo mantu, mula wong kang nduwe gawe iku njaluk tulung marang tangga teparo supaya padha golek kayu ing alas. Nalika tekan alas, karep ati arep nutuh kayu, jebul wong-wong iku padha kaget meruhi kang dibacok pranyata dudu kayu, nanging ula naga kang gedhe banget. Banjur ula iku digawa menyang omahe wong kang nduwe gawe iku saperlu dimasak lan dipangan bareng-bareng.
Satekane omahe wong kang lagi nduwe gawe iku, ula naga Baru Klinthing malih wujud dadi bocah cilik kang rupane ala, sandhangane uga sarwa ala, ambune bacik ora enak. Kabeh warga desa ora seneng lan nundhung minggat bocah iku mau. Bocah iku njaluk panganan saka wong kang nduwe gawe iku, nanging babar pisan ora diwenehi, malah ditundhung minggat sing adoh. Bocah cilik kang satemene yaiku Baru Klinthing iku mau nelangsa banget ngerti sipate wong-wong desa kono kang ora nduwe sipat welas asih babar pisan. Pranyata Baru Klinthing banjur ketemu karo Mbok Randha kang welas marang dheweke. Baru Klinthing dijak menyang omahe Mbok Randha. Ing kono, dheweke diwenehi panganan lan dirumat kanthi becik dening Mbok Randha. Baru Klinthing meling marang Mbok Randha iku mau yen sapungkure dheweke mulih Mbok Randha kudu nyepakake lesung lan alune. Mbok Randha ora ngerti kanggo apa dheweke kok kudu nyepakake alu karo lesung. Banjur Baru Klinthing pamitan marang Mbok Randha lan tumuju menyang omahe wong kang nduwe gawe mau. Sapungkure Baru Klinthing, Mbok Randha nyepakake alu lan lesunge, nanging sejatine Mbok Randha uga bingung kanggo apa piranti loro iku.
Satekane Baru Klinthing ing omahe wong nduwe gawe iku, wong-wong bali anggone arep nundhung Baru Klinthing. Dheweke banjur nganakake sayembara. Sada diencepake dening Baru Klinthing ing plataran omahe wong kang nduwe gawe iku. Sapa-sapa kang bisa ndudut sada iku ateges dheweke pancen sekti mandraguna lan nduweni kadigdayan.
Para warga ing kono padha nyepelekake sayembara kang dianakake dening Baru Klinthing. Kabeh rumangsa bisa yen mung ndudut sada wae. Nanging jebul suwalike. Wis pirang-pirang wong kang nyoba ndudut sada iku pranyata ora ana siji-sijia kang bisa ndudut sada kang mancep ing plataran kono. Pungkasaning crita, Baru Klithing dhewe kang bisa ndudut sada kang mancep ing plataran kono. Nalika sada didudut, lemah sakabehane melu ambles. Saka sada kang didudut iku mau metu banyu kang sabanjure ndadekake keleme desa kono. Ora ana wong kang slamet kajaba Mbok Randha kang numpak lesung karo nggawa alune. Mbok Randha banjur mangerti kena apa Baru Klinthing meling marang dheweke supaya nyepakake lesung lan alu.
Papan panggonan desa kono wis kelem dadi tlaga kang endah banget tur banyune bening banget. Mula dening warga ing sakupenge tlaga iku, papan iku diarani Tlaga Ngebel. Mangkono crita-crita kang ngrembaka ing masyarakat Ponorogo lan uga dipercaya dening masyarakat nganti saiki.
jawi wetan. Mboten sanes sedaya menika mujudaken budhaya lokal ingkang kedah dipun lestare-aken.
gunung kidul, toko vimax wonosari-gunung kidul, toko vimax di wonosari-gunung kidul, agen vimax wonosari-gunung kidul,
Purwokerto / Banyumas, Purwodadi, Purworejo, Rembang, Salatiga, Semarang, Slawi, Sragen, Sukoharjo, Surakarta / Solo, Tegal, Temanggung, Ungaran, Wonogiri, Wonosobo, Ambarawa, Cepu, Bojonegoro, Majenang, Ajibarang, Kartosuro, Bumi Ayu. Kabupaten Banjarnegara, Batang, Blora, Boyolali, Brebes, Cilacap, Jepara, Karanganyar, Kebumen, Kendal, Klaten, Magelang, Kudus, Pati, Pemalang, Purbalingga, Banyumas, Grobogan, Purworejo, Rembang,
“Maturnuwun yo ndhug,…. Duh Gusti, Mugi berkah
“Maturnuwun yo ndhug,…. Duh Gusti, Mugi berkah kagem sedoyo ingkang maringi….” (
Balas	Ponidi berkata:	Juni 22, 2010 pukul 2:27 AM	Ketoke kae wis ra nganggo spedo maneh, lha ra ketok sulur
sawijining pemburu sing kasil manah menjangan gedhi ning alas, banjur menjangan digendong arep digawa mulih. Ndilalahe neng
@Winda_Ikhsanti: Sarapan kalian menopo bu?kok mboten bagi2."@Rizka_elf1004: sampun bu pun tuwuk niki RT @Wi...
blogge sampean iki kocak, natural bahasane, mengalir koyo sepur truthuk. Btw lekjie manggon nang
lha mbok bilih kisanak anggadahi wektu, mbok kulo
Monggo sami sami ngencengaken tali silaturahmi lewat WP. Mbok mengke menawi wonten kopdar,kulo dipun ajak, lumayan kangge ngentekke bala bala tahu goreng.
Menawi mas nugro’s wonten pundi?
(jebul angel ngomong kromo inggil, aku wis kesuwen nang karawang…aghihihihi…*ngguyune nyontek*)
bab, 37 pasal, 65 ayat (16 ayat asale sekang 16 pasal sing mung nduweni 1 ayat lan 49 ayat sing asale sekang 21 pasal sing nduwe 2 ayat utawa lebih), 4 pasal Aturan Peralihan, lan 2 ayat Aturan Tambahan), kaliyan Penjelasan.
wedi kapiyak wadine sapa sira sing sayekti\
148. akeh wong janji ora ditepati\ akeh wong nglanggar sumpahe dhewe\ manungsa padha seneng
162. akeh wong dicakot lemut mati\ akeh wong dicakot semut sirna\ akeh swara aneh tanpa rupa\ bala prewangan makhluk halus
sakpirang-pirang\ sing padha nyembah reca ndhaplang,\ cina eling seh seh kalih pinaringan sabda hiya gidrang-gidrang\
tuwo, enom padha dene bayi\ wong ora ndayani nyuwun apa bae mesthi sembada\ garis sabda ora gentalan dina,\ beja-bejane sing yakin lan tuhu setya sabdanira\ tan karsa sinuyudan wong sak tanah Jawa\ nanging
sadina\ ora bisa diapusi marga bisa maca ati\ wasis, wegig, waskita,\ ngerti sakdurunge winarah\ bisa pirsa mbah-
ing. aedif.Diplomirani ekonomist mag. ing. geod. et geoinf.mag. ing. geod. i geoinf.univ. bacc. ing. geod. i geoinf.mag. ing. geod. et geoinf.mag. ing. geod. et geoinf.mag. ing. geod.
Cilacap, Grobogan, & Kota Surakarta, Paramadhana Madya Koperasi bg Kab. Demak, Kt. Magelang, Kab. Pekalongan, Rembang, Kebumen, Purworejo, Kendal,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pertempuran_Chalons&oldid=1105373"	Kategori: Rintisan topik sajarah	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.25, 23 Oktober 2016.
July 2, 2008 at 4:24 pm purwodadi	Leave a comment	Purwodadi – Grobogan,
Sing arane " Jatibarang Lor " kue desa sing ana ning kecamatan Jatibarang Kabupaten Brebes. Wong jatibarange dewek ngarani jatibarang lor nganggo aran
Jatibarang_lor&oldid=174707"	Menu navigasi
panjenengan sedoyo. Mugi gusti Allah maringi panjenengan sedoyo jumenengan kang
Kanggo Riko HIP HOP Sing ono hang biso ngalangi niat iki Masio tah samudro sun arungi tresno sing tak roso iki ora mung tresno kanggo ati arepo udan ...
setyaku Kecute munduh senadyan agawe linuTak roso sepete maduWohing maoni, tak roso gendhis sing
kinclong, lan putih mulus wulune mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke weruh ana anak thekek lagi nggondol...
Pamedar Sabda Panuntun Agama "SAPTA DARMA"
Kawedalaken dening : Yayasan "SRATI DARMA"
-------------------------------------------------------------------------------------
Dipun awisi sanget sok sintena ingkang anyitak utawi anyade buku punika.
Ing ngendi bae marang sapa bae warga Sapta Darma kudu sumunar pinda
Buku wewarah Agama Sapta Darma" cap-capan ingkang sampun2 senadyan isinipun sampun mentes, ewa semanten kangge ngleksanani pamundutipun sakatahing para warga tuwin para maos ingkang ambetahaken keterangan2 ingkang ceta, amrih sampun ngantos wor suh anggenipun anindakkaken wewarah, pramila Panggubah pikantuk palilah saking panyenenganipun Panuntun Agung, andapuk buku punika ingkang pokok isinipun mboten ngewahi ingkang lami, namung unda usuking bab, kaewah, kawewahan tuwin dipun kirangi, ngengeti tataran kekiyataning pangudi.
Dapukan punika kaangkah kalajengaken dados pinten2 jilid, ingkang isinipun nyekapi sadaya wewarah saha ilham-ilham ingkang katampi dening Bapa Panuntun SRI GUTAMA.
Mila buku wedalan enggal punika ngewrat dasar2 saha keterangan2 ingkang langkung ceta, minangka sesuluh tumrap para ingkang ambetahaken, supados sampun ngantos tida-tida malih panggladining pribadinipun, anggayuh dateng kaluhuraning bebuden.
Basanipun kadamel basa Jawi, kalarasaken kaliyan ungel-ungelaning pesujudan, nanging mboten wonten awonipun ing tembe kawedalaken mawi basa sanes-sanesipun ingkang salaras kaliyan kawontenan.
Bilih isi saha katerangan2 ingkang kaewrat ing buku punika meksa taksih kirang ceta, kersaa ingkang kawogan mundut keterangan dumateng warga/ tuntunan ingkang celak. Jalaran buku punika namung kagem nyekapi langkung rumiyin kabetahaning warga "Sapta Darma". Pramila bilih wonten satunggiling peminat ingkang kepingin sujud, kita aturi nyuwun pitedah dateng para warga/ tuntunan "Sapta Darma". sageda katuntuni sujudipun sampun ngantos kacobi-cobi piyambak, amrih saged leres sampun ngantos klentu anggenipun
Wasana mugi2 buku punika saged murakabi dumateng para maos umumipun saha para warga "Sapta Darma" khususipun.
Gusti ingkang Maha Kuwaos tansah angayomana lan angabulna sadaya gegayuhaning Satriya Utama kangge mangayu-ayuning Bawana.
2. Kanti jujur lan sucining ati kudu setia anindakake angger-angger ing Negarane.
3. Melu cawe2 acancut tali wanda njaga adeging Nusa lan Bangsane.
4. Tetulung marang sapa bae yen perlu, kanti ora nduweni pamrih apa bae , kajaba mung rasa welas lan asih.
5. Wani urip kanti kapitayan saka kekuwatane dewe.
6. Tanduke marang warga bebrayan kudu susila kanti alusing budi-pekerti, tansah agawe pepadang lan mareming liyan.
7. Jakin yen kahanan donya iku ora langgeng, tansah owah gingsir (anyakra manggilingan)
Darma" bade mangayu-hayu bagya bawana. Liripun bade ambudidaya amrih sagedipun gesanging manungsa punika bagya ing alam donya saha akhiratipun.
Pramila "Sapta Darma" bade anuntun umat manungsa, dumateng kasampurnaning gesang rokhani lan jasmani. Kangge angleksanani gegayuhan punika "Sapta Darma" caos pepadang dumateng sadaya umat, sarana anglantaraken ilham2 "Sapta Darma" ingkang wiwitan katampi dening Panuntun Sri Gutama, bangsa Indonesia asal saking Pare (Kediri) Jawa Timur. Sejarah tumuruning Ilham2 ingkang sarana paseksen para sahabatipun ingkang gantos-gumantos, bade kaewrat ing buku wewarah jilid salajengipun.
Menggah inti sarining piwulang Agama "Sapta Darma" ingkang kabeberaken dumateng sadaya umat ingkang karsa, kaprinci kados ing ngandap punika
1. Nanem kandeling kapitadosan, sarana nedahaken bukti2 saha paseksen bilih Allah punika wonten lan sawiji, nguwaosi alam lan sak-isinipun ingkang dumados. Kagungan sipat2 ingkang utami, gangsal perkawis inggih punika:
a. Maha Agung. b. Maha Rokhim c. Maha Adil d. Maha Wasesa e. Maha Langgeng
Pramila manungsa wajib angluhuraken asma Allah, saha setiya tuhu anindakkaken dawuh2ipun.
2. Anggladi sampurnaning manembah (sujud) inggih punika manembahing rokhani dumateng ingkang Maha Kuwaos anggayuh bebuden luhur, sarana cara2 ingkang gampil lan prasaja, saged katindakkaken dening sadaya umat.
3.Andidik manungsa atindak suci lan jujur, anggayuh napsu budi lan pakarti tumuju dumateng kaluhuran lan kautaman kangge sanguning gesang bebrayan ing alam donya saha ing akherat. Mila "Sapta Darma" ndidik warga2-nipun dadosa Satriya Utama tansah trap susila berbudi bawa leksana, ambek welas lan asih, remen tetulung dumateng sesamining umat ingkang nandang pepeteng, ugi andidik sageda gesang kanti kekiyatanipun piyambak, sepi ing pamrih, rame ing gawe, wonten ing pundi papan, dateng sintena kemawon tansah sumunar pinda baskara.
Tumrap warga "Sapta Darma" isining "Wewarah Pitu" wajib katindakkaken lan kalenggahan ingkang saestu saha kadarmakkaken dateng sesamining umat.
4. Paring piwulang dumateng warga2-nipun sageda mranata ing gesangipun. Ngengeti gesangipun manungsa wonten ing donya winengku dening gesanging rokhani tuwin gesanging jasmani. Pramila kedah saged ambagi wekdal, upaminipun :wanci siyang makarti kangge nyekapi kabetahanipun jasmani, dene ing wanci dalu tuwin wekdal ingkang senggang, kangge nyekapi kabetahaning rokhani (sujud manembah dumateng ingkang Maha Kuwaos, anggula wentah raos lan sapanunggilanipun). Bilih kalih2-ipun katindakkaken sarana tertib, temtu bade saged anggayuh luhuring rokhani lan jasmani.
5. Wewarah panggladi sampurnaning sujud ingkang kaceta ing angka 2 bilih katindakkaken kanti ikhlas lan emating raos ingkang alus sanget, miturut "Sapta Darma" saged andayani ,manungsa kadunungan kawaskitan ma-rupi2 upaminipun: waskitaning pandulu, pangganda, pamiyarsa, rasa, lan pangandika.
Ingkang sampun saged kabukten dening sakatahing warga "Sapta Darma" upaminipun : Sabda usada kangge tetulung tiyang sakit. Waskita ing pandulu, pangganda, pamiyarsa kangge nampeni sasmita ingkang kaparingaken saking Ingkang Maha Kuwasa.
Anggayuh sabda luhur lan kawaskitan ing "Sapta Darma" punika katindakkaken wonten ing sanggar2 sesarengan para warga, sarana dipun tuntuni dening tuntunan sanggar, umpaminipun ing wanci dalu, mboten ketang namung dumugi jam 11 utawi 12. Dene wonten ing griya saged sakjam-jamipun kangge latihan piyambak wonten ing papan pasujudan ingkang katemtokaken, asal tentrem, resik lan suci.
Patileman umum mboten prayogi kangge panggenan sujud.
Dados tumrap "Sapta Darma" sanggar punika panggenan ingkang suci, pramila kedah piningit, mboten kenging kangge nindakkaken padamelan ingkang sarwa nilar katentreman lan kasucian. Upaminipun: gegujengan, tukar paben, nindakkaken padamelan maksiyat lan sapanunggilanipun.
Tumrap para warga, utawi sinten kemawon ingkang nindakkaken, anggladi sujud, ulah raos utawi racut, dipun awisi sanget nilar wewarah ingkang kaewrat ing buku suci punika, upaminipun: sikep ingkang mboten susila, ing wekdal ngadep Hyang Maha Kuwasa.
Pramila bilih nindakkaken latihan sesarengan wonten ing sanggar, prayogi wonten satunggaling warga ingkang kayibah dening tuntunan ngulat-ulataken tumindaking warga2 sanesipun.
6. Ngicalaken kapitadosan dumateng sadaya takhayul. Dumuginipun titi wanci punika saperangan ageng bangsa ing Indonesia taksih pitados dumateng takhayul.
Ingkang makaten punika asring sanget ngrendetaken kamajenganing bangsa ing dalem gesang bebrayan ing alam donya mriki. Piwulang Agama "Sapta Darma" namung ngluhuraken dumateng Allah ingkang sawiji, dene manungsa kagolong umat ingkang luhur piyambak ing alam donya lan pinaringan purbowasesa saking Panjenenganipun.
Pramila penganut Agama "Sapta Darma" ingkang sampun anindakkaken sujud anglampahi kuwajiban ingkang kaewrat ing Wewarah Pitu, boten perlu malih nyirik dateng dinten, wulan, mangsa lan sapanunggilanipun kangge nindakkaken pedamelan.
Dipun awisi : ngluhuraken watu, kayu, memundi sawarnaning dedamelan manungsa limrah, memundi saha neda pitulungan lelembat, pasang sawarnining sesaji ingkang amurih mboten kaganggu ingkang ambahu rekso griya, pakawisan utawi dusun lan warni2 takhayul sanes2-ipun. Semboyanipun warga2 "Sapta Darma" : "Satria Utama kinasih lan kinayoman dening Hyang Maha Kuwaos, tinebihaken saking pandameling angkara murka".
Mila para warga "Sapta Darma" bilih saestu2 anggayuh kanti anindakkaken wewarah ingkang kabeberaken dening Panuntun Agung Agama "Sapta Darma", mesti saget anggayuh katentremaning pribadi, bagjaning umat manungsa ing donya saha ing alam akhirat.
III Wewarah pitu wajibing warga "Sapta Darma" saha keteranganipun
1. Setia tuhu marang ananing Pancasila Allah.
Ingkang dipun wastani Pancasila Allah inggih punika sipat kaluhuran Allah ingkang gangsal prakawis:
Tegesipun: Tembung Maha ateges Luwih mboten wonten ingkang nyameni malih.
a. Allah Hyang Maha Agung, tegesipun mboten wonten ingkang nyameni berbudinipun, mila manungsa inggih kedah anggadahi watak berbudi dumateng sesamining umat.
b. Allah Hyang Maha Rokhim, tegesipun mboten wonten ingkang nyameni ing welas lan asihipun, mila manungsa kedah anggadahi watak welas lan asih dumateng sesamining umat.
c. Allah Hyang Maha Adil, tegesipun mboten wonten ingkang nyameni ing adilipun, mila manungsa kedah tumindak adil dumateng sinten kemawon, ingkang ateges mboten kenging mbedak-mbedakaken.
d. Allah Hyang Maha Wasesa, tegesipun Allah masesa saisining alam kalebet sadaya para umat. Dene kita manungsa dipun paringi purbawasesa, kangge nyekapi kabetahaning rokhani lan jasmani.
e. Allah Hyang Maha Langgeng, tegesipun Allah sipat langgeng datan wonten ingkang nyameni, dene manungsa ingkang langgeng rokhaninipun, awit rokhani asal saking sinar cahya Allah, jasmani asal saking sari-sarining bumi. Pramila manungsa kedah ngudi supados anggadahi bebuden ingkang luhur.
Luhuring bebuden mahanani luhuring asma. Bilih ing tembe rokhani nilar jasmani, manungsa pejah, luhuring asma tetep, ananging jasmani ingkang asalipun saking sari2ning bumi wangsul dateng asalipun malih inggih punika ing bumi(siti). Dene rokhani wangsul dateng alam langgeng, utawi sentralipun.
2. Kanti jujur lan sucining ati kudu setiya nindakake angger2 ing negarane.
Manungsa gesang ing alam donya umumipun dados warganing salah satunggaling negari. Sadaya angger2 utawi pranatan satunggil-satunggiling negari temtu anggadahi gegayuhan: adamel sae tumrap negari punika.
Pramila kita warganing Agama "Sapta Darma" ugi warganing negari kedah sarana jujur saha suci nindakkaken pranataning negarinipun amrih negarinipun saged sae kados ingkang dipun idam-idamaken. Upaminipun: Kita warga Negari Indonesia kedah taat kaliyan Undang2 Negara Indonesia.
ingkang tumuju dumateng tata tentrem, saha kemajengan, miwah karaharjaning nusa lan bangsanipun, mboten kenging selak utawi anggadahi tekad sumarah punapa dene masa bodo. Kedah tumut ambiyantu tenaga miwah banda saha pikiran samestinipun miturut kekiyatanipun piyambak-piyambak.
4. Tetulung marang sapa bae yen perlu,kanti ora nduweni pamrih apa bae, kajaba mung rasa welas lan asih.
Keterangan: Srananipun tiyang tetulung punika warni2 inggih punika: tenaga, banda lan pikiran. Tumraping para warga "Sapta Darma" taksih kawewahan: Sabda Usada, inggih punika kaginakkaken nulungi tiyang sakit. Tetulung ingkang kasebut ing nginggil punika mboten kenging mawa pamrih punapa kemawon, namung dasar welas lan asih. Langkung2 tetulung dumateng tiyang sakit sarana migunakkaken sabda, karana sabda makaten punika kagunganipun Hyang Maha Kuwasa, dene para warga namung kangge lantaran nindakkaken kerokhiman Allah. Pramila mbok bilih wonten warga ingkang nglanggar, nyumanggakaken bilih wonten bebenduning Allah.
Manungsa gesang punika sampun kaparingan akal-budi saha pirantos pepak kangge nyekapi kabetahan gesangipun. Warga "Sapta Darma" kedah anggladi gesang sarana migunakkaken kekiyatanipun piyambak, sampun ngajengaken pitulunganing sanes. Mboten kenging melik darbeking sanes ngumbar hardaning kamurkan, ingkang adamel kapitunan dateng sintena kemawon. Kedah pitados bilih makarti sarana jujur migunakaken akal budi ingkang utami, bade saged nyekapi gesangipun. 6. Tanduke marang warga bebrayan kudu susila, kanti alusing budi pakarti, tansah agawe pepadang lan mareming liyan.
Ingkang dipun wastani warga bebrayan inggih punika pasrawungan kaliyan sintena kemawon ing masjarakat. Warga "Sapta Darma" kedah saged sesrawungan kaliyan sinten kemawon, jaler estri, sepuh enem, ageng alit, luhur lan asor.
Anggladi watak andap asor, alus ing solah-tingkah, ing pangandika tansah adamel lega saha mareming sanes. Nglenggahi trep susila; tumrap sipating wanita dateng priya, priya dateng wanita, sarta kedah saged anjagi kaluhuraning pribadi.
7. Yakin yen kahanan donya iku ora langgeng tansah owah gingsir (anyakra manggilingan).
Owah gingsiring kawontenan donya kados dene lampahing jinantra. Warga "Sapta Darma" kedah ngengeti bilih kawontenan ing donya punika mboten ajeg.
Dados ingkang kawastanan Warga "Sapta Darma" kedah anindakaken wewarah 7. Sapta = 7, Darma = kuwajiban suci (bakti). Mila wewarah 7 punika mboten kenging kapisah-pisahaken antawisipun satunggal lan satunggalipun., sebab punika mujudaken satunggaling bulatan.
IV SIMBUL "SAPTA DARMA"
Keterangan: Gambar punika nyanepakaken sifat-sifat tuwin pribadining manungsa.
1, Wujudan persegi ingkang kaentra belah ketupat nyanepakaken: asal dumadining manungsa:
a. nginggil sinar cahya Allah; b. ngandap sarining bumi; c. kiwa lan tengen pelantar bapa lan biyung.
2. Pinggir ijem sepuh sanepaning wadag (wadah)
3. Dasar ijem maya (enem). Sinar cahya Allah, hawa utawi geteran. Mila ing salebeting wadaging manungsa dipun liputi sinar cahya Allah.
4. Wajikan tiga ingkang sami agengipun arupi petak, anedahaken ugi asal dumadining manungsa saking tritunggal, inggih punika: 1. toya sarining bapa 2. toya sarining ibu. 3. sinar cahya Allah (kiwa, tengen,nginggil). Petak sanepaning suci, sami agengipun, njawi nglebet sami resikipun.
Pikajengipun: Warga "Sapta Darma" sami mangertosana, bilih asal dumadining manungsa punika saking barang resik utawi suci. Pramila samiya ngudi wangsul dateng suci kados asalipun sarana ngresiki jasmani saha rokhaninipun.
5. Wajikan 3 anggadahi pojokan 3 X 3 = 9. Nyanepakaken manungsa anggadahi bolongan 9, inggih punika: tutuk 1, mripat 2,irung 2,talingan 2, ngandap 2.
6. Bunderan nyanepakaken: kawontenan ingkang tansah owah gingsir (cokro manggilingan). Gesanging manungsa bade wangsul dateng asalipun malih yen tumindak bebuden luhur. Rokhaninipun manungsa bade wangsul dumateng ingkang Maha Kuwasa ing Alam Langgeng. Jasmani bade wangsul dateng asalipun ugi, inggih punika asal sari-sarining bumi wangsul dateng bumi malih.
a. Warni cemeng: hawa cemeng medal saking tutuk, menawi kita ngendika awon.
Pangertosan, asaling hawa cemeng inggih sebab dayaning hawa ingkang sampun beku. Sagedipun hawa beku kala wau ical gantos resik, supados sregep sujudipun saha mboten ngendika awon, dateng sinten kemawon.
b. Warni abrit ateges: hawa abrit medal saking talingan yen kita pinuju nesu.
Pangertosan warni abrit: inggih punika sebab dayaning pangrangsang suwanten, numusi getering indriya ingkang dumunung wonten talingan, menawi mirengaken suwanten ingkang awon utawi mboten cocok kalian raos ingkang kakersakaken dening rokh sucining manungsa. Mila sipatipun layeng muntab, wonten karsa bade nelukaken dateng sok sintena ingkang kasebat utawi kapireng kala wau. Mila manungsa kedah saged nuntun sipat awon wau kanti mboten mirengaken sedaya suwanten ingkang awon, upamia mireng, mboten usah dipun raosaken.
c. Warni jene teges: pepenginan, hawa jene medal saking paningal, yen kita kepingin samukawis punapa kemawon.
Pangertosan warni jene: ateges sipat kekajengan sebab daya pangrangsanging paningal ingkang kaleres kagem mirsani sadaya ingkang sae utawi sanes2-ipun pepinginan. Pramila manungsa kedah saged nuntun pepinginan kala wau dateng tujuan ingkang leres.
d. Warni petak ateges: tumindak suci. Asalipun sebagian ageng saking hasil karyaning perangsang indria grana. Indria grana namung saged utawi purun nampi sinar2-ing Allah kemawon utawi sadaya ingkang suci utawi resik. Liripun menawi wonten hawa utawi ambet ingkang awon grana mboten purun nampi. Amargi grana sampun waskita. Pramila bilih manungsa bade kepengin waskita sageda indria 3 kala wau, tumindak kados dene tumindakipun indria grana.
Liripun: mripat kanggea amriksani barang ingkang sae kemawon, talingan kangge mirengaken basa (suwanten ingkang sae kemawon saha tutuk sampun ngantos ngendika ingkang awon, kedah ingkang sae (petak,resik). dados ing ngriku saged jumbuhaken asaling manungsa ingkang suci (petak)
e. Ageng aliting bunderan punika anedahaken ageng aliting sifat ingkang sekawan kala wau ingkang dipun gadahi dening manungsa. Pramila manungsa kedah saged mbedak2aken dumateng sadaya karsa lan tumindak, pundi ingkang kagolong wonten warni cemeng; abrit, jene utawi petak.
7. Gambar bunderan ing tengah2 warni petak katutup gambar Semar,
ugi nyanepakaken bolonganing embun-embunanipun manungsa. Dados bolongan kita punika 9 kados kasebat ngajeng (no.5). 10 tinutup utawi pudak sinumpet.
Gambar bunderan (embun2an) petak nyanepakaken Nur Cahya utawi Nur petak, inggih hawa suci (Hyang Maha Suci) ingkang saged sesambungan kaliyan Hyang Maha Kuwasa. Mila bilih kita sujud ngangkaha Hyang Maha Suci sujud Hyang Maha Kuwasa. Liripun: manggelengaken raos ing embun2an, ngantos maujud nur petak ingkang saged sowan kaliyan Hyang Maha Kuwasa.
8. gambar Semar ugi nyanepakaken bebuden luhur. Pikajenganipun: Warga "Sapta Darma" ngudia anggadahi bebuden kados Semar. Semar nuding mawi panuduh nyanepakaken:
Semar nggegem, nyanepakaken ngregem rasa kaluhuran;
ngangge pusaka nyanepakaken sabda ingkang sarwa petak. Wironing kampuh gangsal, nyanepakaken nglenggahi Panca Sila Allah. Mila warga "Sapta Darma" samiya anggladi pribadi nulad tindak tandukipun Ki Lurah Semar kados kasebat ing nginggil. Kaparibasakaken Semar punika Dewa mangejawantah, senadyan ala tanpa rupa nanging luhur budine.
9.Seratan Jawi: napsu, budi,pakarti, inggih isi pitedah, bilih ing pribadining manungsa anggadahi napsu, budi, pakarti sae lan awon (luhur lan asor).
Agami "Sapta Darma" nuntun manungsa anggayuh budi pakarti ingkang luhur.
Seratan Sapta Darma tegesipun: Sapta = pitu. Darma = kuwajiban suci. Pramila warga "Sapta Darma" wajib nindakkaken sarta ngamalaken wewarah 7 ingkang kakersakaken Hyang Maha Kuwasa.
Dados miturut keterangan ingkang kasebat ing nginggil, simbul "Sapta Darma" punika anggambaraken isinipun manungsa, ingkang perlu kamangertosana saha kagulawentah dening para pangudi kaluhuraning bebuden miturut wewarah Agama "Sapta Darma"
V. Sujud (sembaHyang) "Sapta Darma" lan keteranganipun. Warga "Sapta Darma" kawajibaken sujud ing dalem 24 jam (sedinten sedalu) se-kedik2-ipun sapisan. Langkung saking sapisan langkung utami. Bilih wonten ing sanggar saged sesarengan kaliyan Tuntunan, kenging sajam-jamipun. Namung langkung prayogi katemtokaken.
Trap susilaning lenggah: 1.**
Lenggah madep mangetan. Tumrap kakung sila, tumrap putri timpuh. Ewa semanten kenging mendet sasekecanipun, asal mboten nilar trap susila. Asta kasedakepaken, kiwa wonten ing nglebet tengen wonten ing jawi.
Mriksanana gambar No. 1 lan No. 2.
********** Gambar No. 1 lan No. 2 **** Gambar No. 3 lan no 4
Sak lajengipun ngleremaken badan, paningal mriksanana mengajeng leres kinten2 1 meter saking dumununging lenggah, sirah lan ula-ula sagaris jejeg.
Sak sampunipun lenggah saha sariranipun lerem. ngucapa ing batos"
Saksampunipun lerem, ing mriku wonten hawa (getaran) ingkang wonten nglebet saking ngandap manginggil. Minangka tanda, pucuking ilat kraos pating trecep. 5.***
Lajeng raos manginggil malih ngantos dumugi sirah, mila nutup tlapukan mripat sarana geteran. Sirah kraos awrat; tanda yen raos (geteran) sampun kempal sadaya wonten sirah mila mahanani goyanging badan. 6.***
Ing ngriku lajeng wiwit ngraosaken sari2-ning toya ingkang wonten ing brutu (silit kodok). Lampahipun alus sanget minggah medal ing ros-rosan ing ula-ula. 7.***
Pandungkluking badan terus kaetutna kanti emat sanget ngantos batuk dumawah ing siti (ngandap). 8.***
Wekdal sirah ndingkluk dumugi ing siti, lajeng ngucap ing dalem batos: ]"Hyang Maha Suci sujud Hyang Maha Kuwasa"., (kaping 3).
Mriksanana gambar No. 3 lan No. 4
Sak sampunipun ndingkluk ingkang kaping sapisan sirah kajunjung alon2 minggah ngantos lenggah jejeg malih kados ing wiwitan ngajeng. 10.***
Makaten sak lajengipun ngantos sirah ndingkluk kaping kalihipun tumunten ngucap ing batos:
"Kesalahane Hyang Maha Suci nyuwun ngapura Hyang Maha kuwasa" (kaping 3)
Sirah kaangkat malih kados ngajeng. Ndingkluk kaping tiganipun lajeng ngucap ing batos :
"Hyang Maha Suci mertobat Hyang Maha Kuwasa" ( kaping 3).
Lajeng lenggah malih, sarira taksih lerem sawatawis menit dangunipun.
1. Allah Hyang Maha Agung, Allah Hyang Maha Rokhim, Allah Hyang Maha Adil. pikajengipun: angluhuraken asma Allah, saha enget dateng sipat kaluhuranipun ingkang Maha Kuwaos.
Punika kaucapaken ing batos mboten namung kangge miwiti sujud kemawon, nanging ugi samangsa warga "Sapta darma" bade miwiti ening (semedi). dene tegesipun sampun kaewrat ing nginggil bab ngajeng (Bab III).
Hyang Maha Suci: sesebataning rokh suci kita piyambak, ingkang asal saking sinar cahyaning Allah ingkang ngliputi badan kita piyambak.
Maha = linuwih; Kuwasa = nguwasani. Tegesipun Maha = meliputi/linuwih. Dados kesucian ingkang nyumrambahi wonten pribadi kita punika ingkang sujud dateng Hyang Maha Kuwasa(menembah),
Hyang Maha Kuwasa = sesebutaning Allah ingkang nguwaosi alam sak isinipun, kalebet manungsa (alus lan wadagipun).
Sujud = sumarah ing purba lam wasesanipun. Dene tegesipun: Rokh Suci kita masrahake purba lan wasesanipun dumateng Hyang Maha Kuwasa.
3. Kesalahane Hyang Maha Suci Nyuwun Ngapura Hyang Maha Kuwasa. Tegesipun: kalepataning Rokh Suci nyuwun pangapunten dumateng Hyang Maha Kuwasa. Saksampunipun rokh suci sujud, lajeng naliti kesalahan-kesalahan (dosa2) saben dintenipun. Lajeng pasrah nyuwun ngapunten dateng Hyang Maha Kuwasa, sedaya dosa2 (kesalahan2) kalawau.
4. Hyang Maha Suci Mertobat Hyang Maha Kuwasa.
Sasampunipun nyuwun pangapura lajeng mertobat, ingkang ateges mboten bade nindakaken dosa (kalepatan) malih.
Warga "Sapta Darma" samiya anggladi sujud ingkang sak estu, miturut wewarah kasebat ing nginggil,
sampun ngantos nindakaken sujud wadag, utawi sujudipun karep, awit
Nindakake sujud ingkang sami emat miturut pitedah ing bab gangsal, ageng sanget pigunanipun. Sedinten sadalu sakedik-kedikipun sapisan, kerep langkung sae, nanging ingkang dipun pentingaken ematipun. Mboten kenging kasesa utawi ambujeng enggalipun rampung. Pramila manawi nindakaken sujud miliha wanci ingkang ayem lan tentrem, ing sengganging padamelan.
Sujud miturut wewarah punika bilih katliti sayektos, nuntun lampahing toya sari ingkang sampun kasaring mawantu-wantu, saha nuntun lampahing sinar cahya ingkang dumunung wonten ing salebeting badan, kawradinaken nglangkungi pori2, (bolongan ingkang lembat sanget), tuwin sel2 (peranganing daging urat2) ing sak indenging badaning manungsa. Perlu dipun mangertosi punapa ta getaran saha toya sari punika lan asalipun, dunungipun ing pundi ?
Getaran inggih sinar cahya Allah inggih hawa ingkang kasanepakaken ijem maya2 ing ngajeng ingkang dumunung ing lebet saranduning pribadining manungsa. Dene toya sari inggih toya petak, utawi toya suci, asalipun saking sari2 bumi, dados tetuwuhan, dados dedaharan kadahar dening manungsa. Sari2-ning dedaharan kala wau mujudaken toya petak (sari) ingkang dumunung ing cetik (silit kodok).
Manunggiling geteran sinar cahya kaliyan geteran toya sari ingkang mlampah alus sanget ing saranduning badan sakujur, mahanani daya kekiyatan ingkang ageng sanget. Dene kekiyatan kala wau saged kawastanan atoom ingkang berjiwa dumunung wonten ing pribadi manungsa. Kekiyatan wau ageng sanget paedahipun, amargi saged ambrantas kuman2 penyakit, ngleremaken napsu angkara, nglantipaken akal lan pikiran, saget
Manggelengipun ing embun-embunan maujudaken Nur, minggahipun manginggil ngadep Hyang Maha Kuwasa saged nampeni sasmita warni2 kadosta: sanepan gegambaran2, seratan2,(sastra jendra hayuningrat = tulis tanpa papan).
Sarananipun mboten sanes namung pangolahing rokhani ing wekdal sujud saha panggulawentahing budi pakarti dumateng keluhuran.
Panggulawentahing pribadi punika tumrap para ingkang sampun saged, prasasat nyitak "atoom" ingkang berjiwa ing pribadinipun.
Tumrap warga "Sapta Darma", tansah ngengeti wewarah 7 (pitu) sarta dipun wajibaken suka pitulungan dumateng sadaya umat ingkang nandang sakit, nanging mboten kenging pisan2 neda pituwas utawi anggadahi pamrih punapa kemawon, kajawi dedasar welas lan asih, salugu nindakaken kerokhiman Allah.
Bebendu Allah bade dumawah dumateng sadaya ingkang nerak wewaler, nanging kosok wangsulipun Allah tansah paring kekiyatan lan kanugrahan dumateng sintena ingkang setiya tuhu nindakaken dawuh-dawuhipun. Rokhmat Allah sangkan paran dumadinipun.
Caranipun ngusadani: ening kaliyan melek katujokaken dumateng peranganing badan ingkang sakit. Saksampunipun raos kempal ing tutuk, ilat kraos trecep-trecep, ing batos nyebat asma Allah: Allah Hyang Maha Agung, Allah Hyang Maha Rokhim, Allah Hyang Maha Adil, nunten kasabda: "WARAS".
Tiyang ingkang sakit kapuriha ngraosaken. Bilih sakitipun sampun tetahunan, utawi sakit ing perangan nglebet, upaminipun:paru2; asma, ayan, lepra, nier (ginyel), tekanan darah (bloedruk) lan sapanunggilipun, tiyang ingkang sakit katuntuna sujud emating raos. Sak sampunipun sujud kapurih ngucap ing batos :"Njaluk gerake Nur Rasa".
Ening raos katujokaken ing asta. Bilih asta sampun geter (gerak) , ing batos kapurih ngucap
:"Njaluk ditambani nganti waras".
Asta wau kaetutna gerakipun dateng pundi purugipun, kangge ngusadani sakitipun. Mboten kenging pisan-pisan kacampuran pangraos (mawa karep) utawi kasengaja kapurugaken ing perangan ingkang sakit. Asta tiyang sakit kala wau gerak, anggrayang perangan ing pundi kemawon kaetutaken ngantos ingkang sakit kraos enteng. Makaten punika katindakaken saben dinten ngantos saras. Dene menawi sakitipun sampun saras, bab sujudipun kala wau dipun terusaken inggih sae mboten inggih sakersa, jer untung rugi wonten pribadinipun piyambak.
Dados warga "Sapta Darma" mboten kenging meksa dateng sintena kemawon.
3. Dene yen warga piyambak ingkang sakit tumindaka kados ingkang kasebat ing angka 2.
Sujud kanti emating raos lajeng nyuwun gerakipun nur rasa anjampeni sesakitipun piyambak. Ngengeti wewarah No.5 "Kudu wani urip kanti kapitayan saka kekuatane dewe". Mila bilih warga piyambak ingkang sakit kedah ngusadani piyambak, mboten kenging nyuwun pitulungan warga sanes.
4. Manawi wonten tiyang sakit sampun sanget sajak wonten raos bilih mboten saget saras, warga "Sapta Darma" kedah migunakaken kawaspadan saha kawaskitanipun. Kaeningna sarana merem kados pundi sanepanipun tumrap tiyang sakit punika. Bilih wonten gegambaran: peksi kekablak utawi miber, wit garing, tiyang lenggah mungkur, utawi angganda mayit, tiyang wau mila sampun ginaris dening Hyang Maha Kuwasa. Bilih kasabda:"Waras", sakitipun inggih saras, nanging umur sampun dumugi ing janjinipun kapundut dening Hyang Maha Kuwasa mboten saged dipun selaki malih. Dene bilih wonten sanepa: wit waringin, sekar mawar megar, tentu sakitipun bade waluya.
5. Tiyang ingkang sakit lumpuh utawi badanipun pejah sepalih, kauyega tali rasanipun nunten kapurih ngebah-ebahaken tangan saha sukunipun lajeng kasabda "waras".
6. Bilih tiyang sakit ewah, urat saraf, utawi edan, kauyeka ing utek perangan wingking (utek alit) mawi driji panunggul ingkang tengen, ing panggenan Satria Utama (antawisipun alis kalih) kakeplaka alon-alon mawi epek-epek tengen kaping 3.
Ingkang kawastanan ening utawi semedi, inggih punika: nentremaken pangrasa (pikiran) ingkang maneka warna; pengangen-angen, lan sapanunggilanipun. Dados ngosongaken pikiran: raos namung tumuju dumateng Satriya Utama. dados sanadyan ta badan ebah, ananging manawi pikiran sampun kendel ateges sampun ening.
Kosok wangsulipun sanadyan katingalipun badan anteng nanging manggalih maneka warni, dereng saged kawastanan ening.
Ening (semedi) ing "Sapta Darma" mboten kenging kangge dolanan, awit nyebat/ngluhuraken asma Allah. (Allah Hyang Maha Agung, Rokhim, Adil). Ening namung kenging katindakaken kangge nggayuh ingkang luhur.
1. Nampi dawuh2 saking Hyang Maha Kuwasa arupi sanepa, sasmita, seratan2 (sastra jendra hayuningrat). 2. Mriksani arwah leluhur ingkang sampun tilar donya, kados pundi kawontenanipun, punapa sampun katampi ing pangayunaning Hyang Maha Kuwasa (sampun wonten ing kaswargan). Ing ngriku saged kadulu sarana ening. Bilih taksih wonten ing pasiksan lajeng kedah sujud, nyuwunaken pangapunten, mertobat ing dosanipun (kesalahanipun arwah wau), supados kaentas saking pasiksan, saged katampi ing papan ingkang sae.
3. Mriksani papan wingit (angker): ingkang tansah angganggu damel dumateng manungsa. Papan ingkang kados makaten kenging katawaraken. Sarana Ening saged mriksani kados pundi wewujudanipun rokh penasaran/ syetan2 ingkang wonten ing ngriku, kasuwunaken pangapunten dumateng Hyang Maha Kuwasa supados katampi ing papanipun, sampun angganggu dumateng umat manungsa.
4. Kangge murwakani sadaya tumindak lan pangandika, minangka panglatih kasabaran saha pangatos-atos, supados sadaya tindak utawi pangandika sarwa leres. Ening saged katindakaken sarana melek utawi merem. 6. Kangge mirsani saderek ingkang tebih bilih pinuju wonten keperluan ingkang penting.
IX. Tukar hawa, Ulah rasa lan Racut.
Tukar hawa punika ginanipun kangge ngicali kesel kadosta: mentas nyambut damel awrat, kekesahan tebih lan sapanunggilipun. Caranipun: Tileman mlumah mujur ngetan, asta kiwa lan tengen kaselehaken wonten ing kiwa tengenipun badan,epek-epek madep manginggil. Pikiran mendel, sasampunipun 10 a 15 menit dipun rampungi. Lajeng siram. Ing ngriku hawa geteran ingkang sampun kaginakaken medal nglangkungi pori2, embun2an, gantos hawa enggal malih. Raos kados dene sampun ngaso jam-jaman dangunipun, seger bugar kekiyatanipun wangsul kados wau-waunipun.
No. 5. Tukar hawa lan ulah rasa,
Ulah rasa punika nyelidiki, (neliti) lampahing rasa lan getaran ingkang wonten saranduning badan. Caranipun: Sasampunipun sujud lajeng mapan tileman kados dene caranipun tukar hawa ing A. Sandangan ingkang kenceng dipun kendokkaken sampun ngantos angganggu lampahing raos. Pikiran kagesangaken kangge ngraosaken lampahing getaran wiwit saking dlamakan suku minggah ing saranduning badan, kateliti raos ingkang mlampah nglangkungi perang-peranganing badan ingkang sak alus-alusipun. Ugi karaosno lampahing erah lan denyuting jantung, mlebet medaling hawa nglangkungi pori2. Bilih katindakkaken kanti sabar lan teliti saged kapriksanan salebeting ening kados pundi lampahing sari-sari, getaran-getaran ingkang sumrambah, saha denyuting jantung.
Racut ateges misahaken raos lan pangraos. Wekdal punika, saged kapigunakkaken pisowanipun Hyang Maha Suci dateng Hyang Maha Kuwasa. Mila kita mumpung taksih gesang sageda nyatakkaken papan padunungan kita ing tembe bilih wangsul ing jaman kelanggengan inggih ingkang dipun wastani alam kaswargan lss.
Mila leres tetembungan: Manungsa kudu bisa mati sajroning urip supaya weruh ing rupa lan rasane. Tegesipun : ingkang pejah
Caranipun: Kita sujud wajib, sasampunipun, kawewahan satunggal dingklukan malih kanti ngucap ing batos: "Hyang Maha Suci Sowan Hyang Maha Kuwasa"
Lajeng mapan tileman kados caranipun ing A lan B. “Ananging asta katumpangaken ing CO” , sedakep epek-epek tengen kumurep katumpangaken epek2 kiwa. Pikiran kasuwungaken, satria utama kangge mirsani bidalipun Nur Petak (Hyang Maha Suci) medal saking embun2an. Ing sarehning racut punika satunggiling pakarti ingkang remit sanget, mila ambetahaken kasabaran, katelitian lan katentreman. Panggladi punika sae katindakkaken saben wekdal ingkang senggang wonten ing griya, awit mahanani saged nampeni kawaskitan warni2. Racut kala wau boten nguwatosaken, jalaran namung 1 Hyang Maha Suci ingkang Sowan Hyang Maha Kuwasa, dene saderek 11 taksih nengga wonten angganipun (badanipun). Mila inggih taksih ambegan, taksih mireng suwanten nanging boten dipun raosaken. X TALI RASA
Saben manungsa gesang, sami gadah sentral2 (bundelan) saluran raos ingkang wonten ing badanipun piyambak2 ingkang kawastanan bundelan tali rasa.
Cacahipun wonten 20 dipun tengeri abjad aksara Jawi. Nami2 bundelan tali rasa 20 lan dunungipun kados kaceta ing ngandap punika.
Bilih warga “Sapta Darma” mitulungi tiyang sakit ingkang sampun pejah urat sjaraf-ipun kadosta: pejah sepalih (verlamming), bundelan tali-tali rasa wau kaujega lajeng (kaeningna) nunten kasabda “Waras”. Pepenget:
Bilih ingkang sakit estri sageda tiyang estri ingkang nindakkaken mitulungi. Kosok wangsulipun bilih kakung ugi sami-sami kakung. Dene kepeksanipun mboten wonten, saged katindakkaken nanging mboten kenging kaujeg, kasabda kemawon “waras” lajeng kapurih gedruk-gedruk piyambak.
kulo nuwun, nuwun sewu nderek maos nggih mas. syukur-syukur saget ketularan pinter lan
PM	kulanuwun, bileh diparingi kerso, kulo mileh
➡ aprilia sxv 450 supermoto1 (saget kagem minggah gunung lawu) lan
➡ honda rc 110 1962 (saket kagem mbrongot pak camat) uhhuhuhk uhhuk, (waduh kulo ngantos keselak) saking kepingine kaleh sepeda 2 pilihan saking panjenengan meniko, sanes amergi bab engkang awis lan mboten sae sak sanesipun
Wana Kethu LAN Wonogiri : HMJ pendidikan bahasa jawa- Universitas Veteran Bangun Nusantara, Sukoharjo
Nalika jaman krajaan Demak wonten sawijining resi sekti kanthi asma ki kesdik wacana. Priyantunipun lenggah piyambakan wonten satunggaling guwa ingkang kalebu dalem jajaran giri sewu. Giri punika dipun ubengi wana ingkang katha kaliyan wit-witan kanthi ronipun ngrembuyung saha kahananingkang endah . boten kaget manawi panguwasa demak nalika wektu punika ndadosaken minangka wana wisata ratu saha panggenan kangge pados rajakaya, ing wektu2 tinemtu, karawuhan boyongan ratu kanthi pangiring saha senapatinipun. Piyambakipun pados rajakaya ingkang utama nggih punika kidang. Perangan kasil saking pados kidang kalawau wonten ingkang dipun telasaken ing panggenan saha saperangan malih limrahipun dipun asta kondur dhateng karaton. Patilasan panggenan kanggo seneng-seneng kalawau ing pungkasanipun dados sawijining desa ingkang sapunika dipun paringi nama desa seneng. Ingkang hanggadhai werdi panggenan kangge seneng-seneng. Ngantos sapunika panggenan punika taksih wonten
Wonten ing sawijining dinten Raja Demak ngirim duta ingkang nama Raden Panji kangge manggihi Resi Ki Kesdik Wacana. Lumantar dutanipun, raja nyuwun dhateng Ki Kesdik Wacana supados Mbekta pinten-pinten kidang ingkang badhe dipun dadosaken ingon-ingon wonten karatonipun. Ki kesdik Wacana nyagahi panyuwunan kala wau. Kanthi kasektenipun KI Kesdik wacana nglebetaken kidang-kidang kala wau dating bumbung, bolongan wonten pucuk pring kala wau lajeng dipun sumpet. Bumbung kala wau lajeng dipunparingaken dhateng Raden Panji kanthi piweling.
“Raden Panji, bumbung punika isinipun kidang-kidang ingkang dipun kersakaken dening Gusti Prabu. Sengaja kula lebetaken dhateng bumbung punika supados Raden Panji gampil anggenipun mbekta. Amargi lelampahan saking mriki dhateng karaton lumayan tebih. Ananging panjenengan emut-emut piweling kula, ampun pisan-pisan panjenengan mbikak bumbung punika ngantos bumbung punika dumugi wonten ngajengipun Raja”.
“Matur nuwun bapa Resi, kula badhe ngemut-emut piweling kalawau” ngendikanipun raden Panji kanthi agunging pakurmatan. Wonten ing margi dhateng Demak, penggalihipun Raden Panji dipun kebaki dening maneka warna pitakenan ingkang boten saget dipun wangsuli dening Raden Panji piyambak. Miturut panjenenganipun boten lemebet ing nalar bilih kidang-kidang ingkang dipun kersakaken Gusti Prabu dipun lebetaken dhateng bumbung. Punika sanget boten tinemu ing nalar. Sanadyan makaten, raden Panji tetep emut dhateng piwelingipun Ki Kesdik Wacana supados boten mbikak bumbung kala wau ngantos dumugi ing ngarsaniun Raja. Raden panji lajeng ngurungaken niyatipun badhe mbikak bumbung kala wau.
Wonten ing margi, amargi sayah raden panji leren wonten wana jati ingkang ketel. Nalika ngicalaken sayah kalawau, paningalipun raden Panji terus ningali bumbung kanthi rasa ngungun. Amargi terus ningali bumbung kalawau, lajeng raden Panji mbikak bumbung kala wau kangge magertosi isinipun. Ananing nalika sumpet dipun bikak, Raden Panji kaget sanget ningali kedadosan ingkang boten limrah. Kanthi ndomblong, sakala-kala saking bumbung kalawau medal kewan alit ingkang sansaya dangu sansaya ageng. Nyata kewan-kewan kala wau inggih punika kidang ingkang cacahipun 16 iji utawi 8 pasang. Lan sadaya kanthi trengginas mlebet dhateng wana malih.
Raden Panji lajeng tangi saking kagetipun kalawau, lajeng enggal-enggal lumayu dhateng wana kangge nggacar kidang-kidang kalawau ngantos kopiahipun dhawah wonten siti. Ananging panjenenganipun boten nggatosaken kedadosan punika. Sanadyan anggenpun nguyak kidang kalawau muspra. Sanget anggenipun sedhih kaliyan getun raden Panji amargi grobohipun punika. Raden panji among saget dhawah tundhuk isin kaliyan lemes. Boten ngertos badhe napa malih. Badhe kondhur dhateng Demak ajrih kaliyan murkanipun Raja. Badhe wangsul dhateng Pertapan Ki Kesdik Wacana ajrih dipun uneni.
Bejanipun Ki Kesdik Wacana ingkang sekti saget enggal ngertos kadadosan punika. Awit saking punika Ki Kesdik enggal nusul. Wonten ing margi anggenipun nusul Raden Panji, Ki Kesdik nemokaken kopiahipun Raden Panji ingkang dhawah. Resi sekti punika ngendika, “duh bumi lan langit seksenana yen wiwit dina iki papan iki tak wenehi jeneng WANA KETHU”. Ngantos sapunika naminipun Wana Kethu. “wana” tegesipun alas lan “Kethu” tegesipun kopiah.
Boten dangu Ki Kesdik Wacana enggal nemu panggenanipun Raden Panji. Ningali karawuhanipun Ki Kesdik Wacana, Raden Panji kaget sanget.
“Ampun Bapa, kula sampun lancang mbikak supet bumbung punika lan ndadosaken kewan-kewan ingkang wonten bumbung medal sadaya. Sapunika kula pasrah nampi paukuman saking Bapa Resi”. Ngendikanipun Raden Panji.
Mireng pangandikanipun Raden Panji, sang Resi rumaos welas ananging ingkang lepat kedah nampi paukuman.
“Raden Panji, panjenengan mangertosi bilih sejatosipun penjenengan punika sulihsalira saking raja ingkang sampun dipun paringi welingan. Eman sanget panjenengan boten saget nindakaken welingan punika. Awit saking punika panjenengan kedah pikantuk paukuman. Wiwit dina iki kowe aja wujud manungsa, ananging kowe dadia kidang wulung sing nunggu alas iki” pangandikanipun Bapa Resi.
Sabibaripun Bapa Resi ngucap kados makaten, sakala-kala donya dados peteng dhedhet lan wonten langit kapireng suara gelap nyamber-nyamber. Sadaya kados dados seksi punapa ingkang dados pangandikanipun Bapa Resi. Pancen leres kadadosanipun. Sakala-kala Raden Panji ingkang asalipun manungsa malih dados kidang lanang ingkang gagah sanget kanthi wulu wulungipun. Raden Panji ingkang sampun dados kidang punika nangis lan timpuh wonten ngajengipun Resi sekti punika.
“Pidana punika awrat sanget tumrapipun kula, Bapa. Mugia panjenengan kersa ngicali”. Panyuwunipun kidang wulung kadadosanipun Raden Panji. Ananging getun namung kantun getun, Raden Panji kedah nglampahi urip enggal dados pangarsa pacangan-pacangan kidang ingkang riyin dipun iculi wonten Wana Kethu.
Sasampunipun kadadosan wonten Wana Kethu punika, Ki Kesdik Wacana minggah dhateng inggilipun punthukan alit boten tebih saking mriku. Sasampunipun dugi wonten pucukipun punthukan punika, panjenenganipun pinarak sakedhap kangge ngunguni kaendhahan alam sangandhapipun.
“punthukan iki endah banget. Mbesuk yen ana rejaning jaman, punthukan iki tak wenehi jenen gunung Giri. Dene kali sing mili ana ing ngisore tak wenehi jeneng kali wahyu (sapunika namanipun kali inggih punika kali Bengawan Solo)”. Pangandikanipun Ki Kesdik Wacana.
Wonten ing sawijining dinten, Sinan Giri ingkang nembe ngalembara dumugi wonten papan ingkang rumiyin dipun rawuhi Ki Kesdik Wacana. Sami kaliyan Ki Kesdik Wacana, Sunan Giri ugi ngunguni kaendahan alas ingkang wiyar sanget kaliyan papanipun ingkang kathah punthukan. Sunan Giri lajeng ngendika “ mbesuk yen ana rejaning jaman, papan iki bakal tak wenehi tenger WONOGIRI” Wono utawi wana ingkang tegesipun alas, dene giri tegesipun gunung. Makaten panggenan ingkang gadhah alas ingkang ketel lan mawi gunung-gunung punika ngantos samangke gadhah nama Wonogiri ingkang manggen
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.05, 10 Oktober 2016.
yg nulis ngelantur gk karuan…,,
ateges anguculi, anglepasaken utawi lukar ageman. Ing ngriki, racut ateges lepasipun utawi tindakipun Hyang Moho Suci ingkang bade sowan dateng Hyang Moho Kuwoso. Sampun kaaturaken ing nginggil, bilih Hyang Moho Suci puniko ingkang amasesa wadaging sok
Darmo mboten anyebataken roh, jiwa, nyowo, sukmo lan sapanunggilanipun awit sami mangertosi bilih puniko Hyang Moho Suci, utusaning Hyang Moho Kuwoso, ingkang ngrekso wadaging manungso. Anyebataken nami Hyang Moho Suci ugi anedahaken bilih mangertos ingkang anggesangi. Umumipun, ing pundi
lajeng katambahan sasujudan malih kanti angucap "Hyang Moho Suci sowan Hyang Moho Kuwoso". Yen kajangkung, tegesipun yen kaemban utawi
Sanadyan makaten, yen sapuniko wonten ingkang ngersakaken, ugi bade saged kaleksanan sauger sampun angresiki pribadinipun sarana sujud ingkang saestu.
peraboting wadag. Kedah kataliti rumiyin kanti permati supados samekto sadoyo, awit bade katilar tindak Hyang Maha Suci. Puniko kasebat luluhipun saderek sawelas ingkang ngrekso praboting wadag.Kangge murwakani, para wargo lajeng katuntun sarono anglampahi penggalian ingkang katindakaken salebeting kalih welas dalu utawi nem dinten siang lan dalu. Ing bab penggalian puniko, monggo kulo aturi nyuwun pirso dateng tuntunan penggalian ingkang kajibah anerangaken.Ing bab pusaka Nogososro lan Bendo Segodo kawula mboten mangertosi, namung menawi panjenengan kapingin pirso, puniko wonten gambar lan katerangan sawatawis, ingkang kulo pendet saking internet. ***********Poro pamirso, Lelampahan racut puniko aeng sanget.Mboten namung pak Arjo kemawon ingkang kadugi anglampahi.Poro mitranipun ugi saged anulad
saben tiyang rumaos kaparingan anyepeng gegambaran mawarni-warni. Wonten ingkang rumaos anyepeng sekar, wonten malih ugi anyepeng ringgit wacucal Arjuno utawi Kresno utawi sanesipun. Dene pak Arjo, saben saben bibar racut, tamtu rumaos anyepeng ringgit Semar. Miturut
kados taksih tumempel ing badanipun arupi ageman kaprabon. Puniko anedahaken bilih pribadinipun kadosdene ratuning budi luhur.
wawasanipun poro pamirso. Gambar-gambar puniko
Semono iku bebasan, Padu-padune kepengin, Enggih mekoten man Doblang, Bener ingkang angarani
lan asih, Mugi-mugi aparinga, Pitulung ingkang martani
Ing alam awal akhir, Dumununging gesang ulun, Mangkya sampun awredha, Ing wekasan kadi pundi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mińsk_Mazowiecki&oldid=1090608"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 08.01, 14 Sèptèmber 2016.
waduh,q malah kangen karo ledek ix,bar baca blog iki…….
tarmin | January 10, 2011 at 12:45 am
Purwodadi paerkembangane yo wis maju, tinimbang 10 tahun mbiyen nalikane tak tinggalno merantau ning tulangbawang-lampung. Ning nek bengi sajake kok tetep sepi, sing rame mung nggon-nggon tertentu. jam 12 bengi simpang lima akeh wanita
Wes, ngono wae Kang... haha! Rasah nemen-nemen le mikir negoro. Sing penting isih bagas waras ati awak lan
Wulangreh. Yasan-Dalem Sri Susuhunan Pakubuwana IV. Miturut babon asli kagungan dalem Nyai adipati Sedahmirah. Katedak Sungging aksara Latin kalayan panelitinipun R. Tanaja.
Mertowardojo.Kawedalaken Pangestu(pagujuban mgesti Tunggal) tahun 1972 cap capan kaping kalih( cet ke 2).minat monggo. 100rb
Bawa raos Ing salebeting raos.Bahasa Jawa. Dikelua...
Tape ayu seko Sala & Kuburan sing
KAWURIMUNG TANSAH NGRERIDU ATI ANTUK JAMPI LUWIH MANISNADYAN NAMUNG LAMISRASAKU ANTUK TOMBOORA NGIRO USODO DADI MEMOLO DUH GUSTI NIKI KEPRIPUNDITUTURI KULO MBOTEN PURUNRINTEN DALU NUWUNDADI GETUN NGANTI PIKUN REFF :kembali ke atas..naliko pisan… sumber
“Ruktine ngangkah ngukud / ngiket ngruket triloka kakukud / jagad agung ginulung lan jagad alit / den kandel kumandel kulup / mring
Kabupatèn Gianyar katata jroning 7 kacamatan, 6 kalurahan lan 63 désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn Gianyar ya iku:
mamprung, Wadon nir wadorina, Prabaweng salaka rukmi
marmanipun, Ing waca kang wus pinesthi, Estinen murih kelakon
3. Tinemune wong ngantuk anemu kethuk, Malenuk samargi-margi, Marmane bungah kang nemu, Marga jroning kethuk isi, Kencana sesotya abyor,
Ing., Csc., doc., prof., Mgr.,PhDr. Bc., Ing., Dr., Mgr.Bc., Ing.,
duroko koyo seloko akehe menungso gawe dalane neroko podo sengsoro ciloko mergo lakon kang mowo dunyo wus teko titi mongso akehe wadon kang podo wudo lahireng jabang bayi tanpo wong tuwo…
Zingiberaceae), nanging wite lewih gedhe lan dhuwur. Kembang, wohe lan wijine biasa digawe kanggo bumbu utawa campuran jangan lan pecel. Asale, wong Sunda sing biasa nyebut honje. Jeneng liyane iku antarane kincung (Medan), siantan (Malaya), lan kaalaa (Thailand).
Wite combrang gedhe, dhuwure nganti 5 m. Batang asline (rimpang) menjalar nang njero lemah, persis kaya rimpang laos sing gedhe; putih krem semu-semu jambon nalika enom. Godhonge amba-amba, kira-kira 20-90 cm × 10-20 cm, ijo lan semu wungu nang sisi ngisore.[1]
Kanggone[sunting | besut sumber]
Kembange, yaiku sing biasa disebut kecombrang, sering digawe campurane pecel (umpamane sing didol nang Stasiun Kroya). Nang Pekalongan, kembange iku digawe campurane megana, masakan khas daerah kene. Wohe rasane kecut lan wangi, biasa digawe campurane bumbu iwak (nang Sumatera Utara) utawa campurane sambel kanggo mangan iwak bakar (nang Jawa Barat).
Jenis sing sejene, kecombrang alas utawa kecombrang gedhe, (E. hemisphaerica (Bl.) R.M. Smith) uga dianggo bumbu utawa campuran jangan. Kaya jenenge, jenis kecombrang gedhe dhuwure tekan 7 m, lewih kasar, lan
Tiếng ViệtWinaray	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 11.18, tanggal 11 Maret 2013.
Written By maskolis on Sunday, 7 August 2011 | 04:41
Jasa Bengkel Las Jakarta, Bengkel Las, Jasa Bengkel Las, Bengkel Las Listrik, Bengkel Las Canopy, Bengkel Las Pagar, Bengkel Las Bubut, Tukang Las, Jasa Bengkel Las, Jasa
Karimunjawa Weekly Adventuring 31 Desember 2016-03 2017
“ing ngarsa mumpung kuasa, ing madya agawe rekasa, tut wuri nyilakani”. Tatkala berkuasa menggunakan aji mumpung,
lain Gajah Uling, Kangkung Setingkes, Paras Gempal, Alas Kobong, Kopi Pecah, Gedegan, Ukel, Moto Pitik, Sekar Jagad, Gringsing,
nduwe jeneng Setyawati. ning ayahanda Setyawati mung arep menehake putrinya nek Çantanu mbesuk arep njamokake anake saka Setyawati dadi putra kuluk pamaris takhta lan dudune Bisma. amarga syarat sing abot iki Çantanu terus nyedhih. ndeleng hal iki, Bisma sing ngerti geneya bapake mangkana, merelakan haknya dhuwur takhta neng Barata diserahkan marang putra sing mbesuk lair saka Setyawati. Bahkan Bisma ngujar ora arep menuntut kuwi kapan pun lan ngujar ora arep rabi ben mbesuk ora mbisa anak kanggo marisi takhta Çantanu. kawinan Çantanu lan Setyawati bayen loro wong putra masing-masing Citranggada lan Wicitrawirya. ning kapindho putra iki mati jero pertempuran tanpa mungkur turun. amarga wedi punahnya turun raja, Setyawati mit marang Bisma ben rabi karo loro mantan menantunya sing ditinggal mati saka
ajiku si Jaran Goyang tak goyang ing tengah latar upet-upetku lawe benang pet sabetake gunung gugur, pet sabetake lemah bangka, pet sabetake segara sat, pet sabetake ombak gede sirep, pet sabetake atine si ….(
maafMangan sate sak gulene, sego megono bumbu kemirikapan wae lebarane, sugeng riyoyo idul fitritumbar merico kecap asingNyuwun ngapuro lahir lan batinBulan
BathinSuminten wonten pinggir margi sadean kupat bumbune santenPuniko dinten Riyadi
Iki sing lawas ono maneh........ Ora kabeh sifat setan kui elek lho.
Amergo ono sifat'e setan sing kudune malah perlu DITIRU!
senajan jek cilik tp wes pinter golek duit.. (y) 2. KUNTILANAK
pas susah utowo seneng tetep ngguyu ngekek
senajan okeh klambi model anyar-anyar, tapi tetep gak milek lan gak gelem ganti, amergo duwe sifat sederhana.
senajan panggonane ning daerah laut, nanging ora tau nganggo bikini utowo sandangan sing sexy-sexy, klambi-klambinene tetep rapi,
amituhu, Ing sajroning Jaman Kala Bendu, Yogya samyanyenyuda hardaning ati, Kang anuntun mring pakewuh, Uwohing panggawe
Motto: "Sidoarjo Bersih Hatinya"
Kajawèn, Islam, Protestan, Katolik, Hindhu lan Buddha
Kabupatèn Sidaharja (panulisan jroning Basa Indonésia: Sidoarjo), iku kabupatèn ing Jawa Wétan, kutha Sidaharja iku kutha krajan kabupatèné, kutha-kutha liyané : Taman, Krian, Waru lan liya-liyané. Jembar wewengkon Kabupatèn iki ± 591,59 km² utawa hektar.
112 5’ - 112 9’ Bujur wetan lan antara 7 3’ - 7 5’ Lintang kidul.
kabupatèn Sidaharja ketata saking 18 kacamatan, 31 kalurahan lan 322 désa. Kacamatan-Kacamatan ing kabupatèn iki
Balongbendo • Buduran • Candi • Gedangan • Jabon • Krembung • Krian • Porong • Prambon • Sedati • Sidoarjo • Sukodono • Taman • Tanggulangin • Tarik • Tulangan • Waru • Wonoayu
Basa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.20, 20 Novèmber 2016.
dumugi kulo omah2, sakniki sampun gadah lare/bocah,
Deleng pratélan bab kaca-kaca sing nggayut Kaca utama.
Geguritan yaiku wohing susastra kang basané cekak, mentes lan éndah. Geguritan asalé saka tembung "gurit", kang ateges kidung utawa tulisan kang awujud tatahan. Déné gegutitan ing kéné, ateges rumpakan kidung kang mawa paugeran gumathok, yaiku:Cacahing gatrané ora tartamtu, nanging apese 4 gatra.
Saben-saben sagatrané guru wilangan lan guru lagu padha waé, runtut mawa purwakanthi guru swara.
Lumrahe kabuka utawa kawiwitan srana ukara: "Sun anggegurit".
Geguritan iku kalebu puisi Jawa modhèrn, amarga ora kaiket ing aturan kayadéné tembang. Geguritan bisa karipta amarga ana ilham utawa inspirasi (angen-angen). Geguritan mujudaké karya kang sipaté pribadi, mula geguritan panganggit siji lan sijiné béda-béda. Angen-angen kang ana sajrone pikirane pengarang banjur diolah supaya dadi geguritan kaya kang dikarepaké panganggit. Kanthi mengkono, geguritan iku basane katon éndah, bisa migunakaké purwakanthi, dwipurwa, seselan lan liya-liyané.Cekak yaiku ora wujud ukara sing nggladrah
Endah ngemu purwakanthi swara, sastra utawa basa.
sore iki ngendangi kecebonging got ngarep omahbening banyunepating sliwer,pating sliriana uga sing megal-megollagangmesthi jremba manganeapa bakal dadi precil lan kodhokkuwi kabeh, batinku....
lan precil-precil padha takon marang kuthukdaksilihi nyawa kanggo lemumu,ning kapan mbok blekne?
neng kono?apa nggegilani?njejemberi?apa brandhal ndrawasi?
(... apa ana telek minthi katut, nemplek pipi ing pasamuwan mau, aku mbatin..)
Jayanthi Mandasari - Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas
Memanggil Kanjeng Ratu Kiduldoa memanggil kanjeng ratu kidulIlmu Pemanggil Kanjeng Ibu Ratu Laut
Kemudian namboru Nantinjo memanggil namboru Kanjeng Ratu Nyi .Mantra Pemanggil Nyi Roro KidulDiterbitkan pada Saturday, 26 November 2016 Pukul 17.32mantra pemanggil nyi roro kidul, hanga purwojati winantu puji rahayu duh kanjeng ratu engkang lenggah ing dumparing samudra kidul ingkang ngratoni sagang poro Kanjeng Ratu Kidul adalah ciptaan dari Dewa Kaping Telu
KANJENG RATU KIDUL" Kanjeng Ratu Kidul Dewi Mutiara
KANJENG RATU NYI RORO KIDUL Kemudian namboru Nantinjo memanggil namboru Kanjeng Ratu Nyi Roro Kidul .Kanjeng Ratu
Kanjeng Ratu Kidul, memanggil qorin .Firzalvin Prasetyo: Kanjeng Ratu Roro
Untung SP | Cah Ndeso urun Rembug
Aksara HanacarakaAksara Hanacaraka iku bisa dipérang dadi pamérangan gaya Jawa utawa gaya Sangskreta. Ing ngisor iki loro-loroné kapacak. Nanging sing kapacak ing ngisor iki aksara Hanacaraka baku gaya Jawa.
Cerita Cekak Bahasa Jawa: Tukang Golek Kayu sing Ragu-ragu Ana sawijining pemburu sing kasil manah
Motto: "Jer Basuki Mawa Béya"
Tegese:"Yen kepengin makmur, iki kudu ana pangorbanan"
wong Jawa, wong Madura, wong Osing, wong Tengger, wong Cina, wong Sundha dll.
Jawa Wetan (basa Indonésia: Jawa Timur) iku propinsi ing Indonésia. Propinsi iki anane ing ujung wétan pulo Jawa lan uga ngliputi pulo Madura lan pulo Bawéan. Kutha krajan propinsi iki ya iku kutha Surabaya sing uga kutha gedhé kaping 2 ing Indonésia.
Cakupan Budayaning Arèkan iki ya nganthi tlatah Jember sanajan kacampur karo budayaning Madhura. Tlatah budaya Jawa Timuran iki paraké ing wewengkon Mancanagari lan Sabrang Wétan sing prabawa Kratoné ora kuwat. Tenger-tenger khasé ya iku :
Egalitèr, ya iku ora pati nganggo unggah-ungguh lan iku biasané prabawa budaya pesisiran.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jawa_Wétan&oldid=1107570"	Kategori: Propinsi IndonésiaGeografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.26, 21 Novèmber 2016.
sampun kinocap, paran artosipun mangkin. Wonten ing sih Pukulun, rehing mudha dameng budi, sasat sato umpaminya Jeng Sunan ing Gunung Jati, alon denira ngandika, rungunen mengko sun wisik. Tegese singir pan kidung, kinarya pangeling-eling, para Syeh tanah Arab yen pana winor ing gending, sedhapur singir punika saking Syeh Ibrahim Arki. Iya Tatkalane panggut ing kaca ingkang
Sabti satuhu ma’rifatira, tetep dadi aling-aling, antarane kang tumingal neggihmring kang den tingali. Sirnakna ing tingalipun, ing liyan kang den tingali, wonten malih singiringwang, nenggih saking Syeh Mukidin Kangjeng Syeh Mukidin mapan, kang putra Syeh ing Arabi. Yen mikir tanjeh sireku,
liyan kang tngal sawiji sawiji ing dalem rupa, puniku singir pan maksih, Kangjeng Syeh nama, Mujidina Ibnul ‘Arabi. Padha nyirnakna puniku, tetulisan kang tinulis lan sakehe kitabira
Minangka kutha pikukuh, ing kutha angenguthani pan kutha kuthaning kutha, kederan kang angubengi, ing lelaren pancadriya, tan kena binedhah dening. Sasmita dangdananipun, apan ora angentasi amung binedhah ing baka yeku ingkang angubengi ageme Sye Aribi Llah kang darbe kidung puniki. Lah kidungipun, Syeh Abu Jajib Bastami tan ana paningalira, amung ingkang angalingi, pan ora ana kang ilang pan anging pandengireki. Sapa yun wruh ing
saking saking sira sarta sira temuning sira sireki, pan dumeling ananira, sesama sameng sesami. Ora beda lawan ingsun, yen dedeya iku sisip, yen tunggala iku sasar sasal sisip wujut siji agawok ingsun tumingal, ing wong angulati Gusti. Sun-srahaken birahiningsun, marang angeningsun iki, mangka geseng ciptaningwang geni badan kang
punika, kidunge Syeh Rudadi, mangkana pandhita mulya Sujadi wa kuwattihi. Pangandikaning Hyang Agung, kalamun ingsun
jagad, ratu ratu angratoni, ing ratu ratu sadaya mangkana Jeng Syeh Rudadi. Lah punika singiripun, Syeh Semangu Asarani, ing ngendi ananing ana ananing beda ing ngendi, ananging beda lan ana, ape pisan apa tunggil. Lawan ngendi wohing banyu kang metu saking wiyati tegese woh banyu ika saking wite ingkang mijl yekti wenang saking
wau aturira wong dadya guru Sajati. Yen kirang waspadeng semu, kasamaran temah maring rahsane datan kacekap kathah guru-guru sisip, kengser sira kabelasar, tulus amangeran tulis. Jeng Sunan ngendika arum, angel pratingkahing urip sanadyan ahliya
puguh, gya binendon ing Hyang Widhi nulya kinen anggeguru, nggeguru mring Nabi Kilir kang kari manut mangkono. Sajatine ingkang aran guru iku, dudu guru muruk ngaji, dudu guru muruk ngidung,dudu guru muruk tulis
Dene ingkang pandhita wiladi iku asareh wuwuse aris tan wuruk sudi karyeki lakune pandhita sufi den antepi lair batos. … … … Wonten ingkang pandhita durung satuhu kaselak pangakuneki …?…endon wilangipun nyamut-nyamut maksih tebih dulung mantra mantra nggepok. Maksih sara kewala pralambangipun, tuna …?..bet kang samya
den umatur, mring Jeng Sunan Gunung Jati sewu ing pamundinipun wrin rerencangan rericik parabota amrih akwroh. Nanging ulun mangke
Jeng Sunan ngandika alon. Ilmu iku tan pasthi neng janma luhur, tan pasthi neng janma singgih tan pasthi neng janma
ngapa, pepancenira pribadi, yen rinilan ing Widhi, nadya durung masanipun, angulah kalepasan,
kasuyatan, linuhurken Nabi Kilir, marga wus anglakoni akarem mring ora iku, anyegah napsu hawa, ing nala dumilah wening, konang-konang kahananing kene kana. Mandar antuk kanugrahan, panjenengane Nabi
nyatane samangkin, dene pan wus kareban pirang jaman. Saestu kawula angkah lari-lari angulati numpal-keli ngulandara, ngreranggeh nugraha jati Jeng Sunan ngandika ris, ujaring pawarta iku iya ing Baru Lakhah dumununging
ngupaya kumandhang, Syeh Malaya matur aris, kenceng tyas-alun mangkin amung pangestu Pukulun sageda kasembadan,
ndalem sewu kagem KI JATI RAGA,KI SADEWA,KI Chandra jagad.nyuwun doa restu lan ikhlase penggalih,kawule nyuwun ijin nderek ngamalaken asma sunge rajeh tk1-5 ,QOBILTU kulo tampi kanthi sampurno,mugi-mugi manfangati dumateng kulo ndunyo lan akherat..Amiiin.sewu lepat nyuwun ngapunten.
Nyuwun agunge pangapunten nderek ngamalaken asma meniko maturswun ikhlasipun panjenengan ngijazahaken kanti ikhlas mugi tansah amalpanjenengan dipun tampi gusti alloh….Amiiin.
ngunu…wong iki ae wong’e nang
Pados "tiyang sepuh"Awit sadaya rumaos kasekengan ing bab pangupo jiwo, antawis warsa 1952, saderek sekawan (Pak Arjo Sopuro, Pak Kemi, Pak Joyo Jaimun lan Pak Soma Giman) puniko sami rembagan kados pundi caranipun supados angsal asil ingkang radi mingsro. Putusaning rembag, bade pados ‘tiyang sepuh’ ingkang saged anedahaken margi kangge nambah asil. .Naliko samanten ing Pare wonten paguron ingkang kasusro naminipun Murti Tomo Waskito Tunggal (nyuwun ngapunten, sanes Hardo Pusoro) kapimpin dening Pak Citro. Panderekipun kathah, langkung malih saking njawi kitho Pare. Satunggaling wekdal, ambiwaraken yen dinten makaten tanggal samanten jam tartamtu Pak Citro bade wangsul ing jaman kalanggengan (seda= mati). Ewon tetiyang kaangkut atusan mobil sami dateng dalemipun ing dinten ingkang katamtokaken kalawau. Sadaya bade anekseni kok wonten tiyang ingkang saged namtokaken pejahipun piyambak. Kawusanan sadaya cabar, Pak Citro taksih sugeng ngantos pinten-pinten warsa malih. Salajengipun paguronipun sepen, tetiyang sampun sami kirang percados malih.Wonten paguron nami Suwono (Suwung Ono). Ing ngriku mitra sekawan puniko sami sarembag ndatengi. Ancasipun namung nyuwun sarana, supados gampil anggenipun pados rejeki. Naliko rawuh, ingkang kagungan dalem (Pak Sastro asmanipun, katelah Pak Sastro Suwono) sampun nyawisaken cangkir unjukan kopi sekawan, kamongko mboten wonten ingkang matur yen bade mertamu. Ateges waskito ing pamirso. Pramilo sadaya sami pengin ‘maguru’ ing pangangkah saged ndandosi pangupo-jiwo kangge ing sadintenipun. Kawitan sami kawucal caranipun mirsani isi sak (saku) saben tetiyang. Ing tataran puniko wonten sawatawis saderek ingkang saged ngetrapaken. Pak Ardjo Sopuro mboten saged.
Jatingarang, Mayonggoseta, Bagindokilir. Nanging katrangan bab saderek kalih welas puniko mboten wonten. Pramila menawi dipun takeni, jawabipun Pak Sastro namung “Yo kuwi”. Namung ing
raos Ing salebeting raos.Bahasa Jawa. Dikelua...
pasal sing mung nduweni 1 ayat lan 49 ayat sing asale sekang 21 pasal sing nduwe 2 ayat utawa lebih), 4 pasal Aturan Peralihan, lan 2 ayat Aturan Tambahan), kaliyan Penjelasan.
Lyrics Music Rasoul Pouyan Tanha Naro
kangen mring mitra sadulur, tanna warta nyata, akeh wong mlarat mawarni, daya deye kalamun tyase nalangsa.
Sepurane lek gak sopan, wis campur budoyo Jatim soale. Paling kowe kecampuran budaya Madura
Mbok bilih wonten ingkang tepang utawi kemutan kulo, nuwun
iki, isine dudu alat sing gumatok utawa patokan mati kang duwe maksud sapa wae kang gelem, akeh kabagian urip sajati. Ing donia iki, lan pepenginan menawa nek wis tiba wancine tumeka bisa nampa “kasampurnan jati”, laku sing ora kemudu kudu, luwih ora bener, menawa dadi pedoman utawa patokan kang ana ing buku iki (didadekna koyo patokan, paugeran, apa maneh dadi dogma).Buku iki isine mung menehi tuntunan kepriye menungsa bisa meguru marang guru sejatine dhewe, yaiku uripe dhewe, utawa rokh-e dhewe (his or her own soul).Kang kudu dinut dening pendakwong yaiku tuntunankang paling becik saka uripe dhewe.Urip sing bisa nuntun sing paling becik (beciking becik) lan paling bener (benering-bener) tumrap pendak menuungsa, kang sifate pribadi amarga urip kuwi kang asale saka Maha Urip, yaiku Gusti kang Maha Tunggal (urip kang ngalimputi, ngobahake lan nguwasani jagad raya saisine) lan yo mung urip, kang mengkone bali (kudune) marang Gusti kang Maha Tunggal.Urip kang mangerteni, apa lan kepriye ragane (menungsa) pendak wektu kudu tumindak sak semongso isih ana ing donia, kareben tansah ing swasana Bagia Sejati.Bagia sejati iku humong ana ing rasa sing kita alami, kang tansah owah gingsir.Menawa kita nindakake urip lan panguripan ing dunia iki nurut dalane urip, mula kita arep ngalami urip lan panguripan kita kang tansah kalimpudhi dening rasa bagia kang sejati.Mulane “mlakune urip” kita, ora kakal nyimpang saka saindering urip dhewe (the life cycle), tegese kita ora gowo sang urip ben gampang saka kelakune kang kudune digayuh, yaiku Gusti (Tuhan) banjur ana ing donya dadi siji karo raga sak banjure lepas karo rogo,lan langsung bali menyang asale yaiku gusti kang Moho Tunggal tanpa kudu nunggu yutaan tahun.Ora setithik menungsa kang urip saiki, ing jaman kang
dirasakake sedhela, sak banjure ilang lan golek seneng meneh, lan seteruse.Ora setithik para keluarga kang kelangan harmonise, serasine, kebagiaan ing jero keluwarga opo kang kaidham-idhamake kabeh wong ing wektu kepengin mbangun keluwarga.Kabeh mau, amarga menungsa nglalekake menawa ing njero awake ana urip (rokh, soul)e. tanpa urip, kabeh samubarang muspra lan ora nduweni rega maneh.Wis nyoto nek menungsa rumangsa tetep duweni pepinginan, lan uga duweni usaha nindakake sesambungan karo Gustine (Tuhan)ne ananging kabeh kang ditindakake, mlenceng adoh saka sesambungan kuwi. kabeh tindak-tanduke, sing dadi patokane yo rung akal pikirane dhewe, kang dadi patokan, apa kang dianggep dheweke becik lan bener ora gelem weruh, apa kang sak tenane becik lan bener. ora gelem weruh, apa kang sak tenane becik lan bener marang dheweke miturut Gusti (Tuhan).Kanthi njalani laku kasampuran manunggal kinauteran sarwo mijil, menungsa tansah katuntun diwenehi weruh, apa kang becik lan bener kanggo tumindake dheweke, pendak wektu, sing menehi weruh, uripe dhewe amarga yo mung urip kang bisa nangkep karsane Gusti ing pendak wektu.Buku iki, isine gegambaran bab kepriye njalani laku kasampurnan iku, dudu kanggo pedoman (patokan) lan ora kudu kon percaya. Menawa menungsa wis njalani, dheweke arep entuk pengalaman lan bukti-bukti dhewe. dadi, nek percaya, amarga ngalami, mbukteake lan ngrasake dhewe.Buku iki kasusun, kanthi landesan karepe penulis “ngangsu” (nimba) saka sumbere, yaiku Romo Herucoko Semono. Rata-rata meh pendak minggu, mataun-taun, tansah ”sowan” (ngadep) kanggo ngangsu “pangerten” bab laku kasampurnan iki, yo wis mesti ditambahi pengalaman ngayati lan ngamalake laku iki puluhan tahun lan pengalaman sing ngamati lan momong maewu-ewu wong kang podho-podho ngayati laku iki (kasebut “kadhang”). dadi, nek ana “kadhang” sing nduweni wawasan liya, kuwi wajar, lan kuwi dadi hak-e. Luwih-luwih menawa kang dikandakake yaiku pengalaman pribadine. mula penulis ngupaya, nulisake buku iki cara umum tanpa nglebokake pengalaman kang sifat banget pribadi.Kebeneran uga, “dawuh” lan wulang wuruk (ajaran) saka Romo Herucoko Semono kang kawedarake ing kene, sifat umum dudu dawuh kang sifat kanggo pribadi penulis.Wis sak mestine, penulis tetep nyadari , yen laku iki, menawa katulis kabeh, yen nganti segara kaganti dadi mangsi ora cukup kanggo nulisake ( “sanajan banyu kabeh segara dadhi mangsi, ora cukup kanggo nulis kabeh dhawuh).Ka bayang –ke wae, dhawuh-dhawuh Romo Herucoko Semono wae sing piyambake lakoni luwih saka 25 tahun, esok, awan, mbengi saka 1955 nganti 1981 .tangeh lamun bisa nulisake kabeh?Sabanjure, penulis ora njaluk ben tulisane dipercaya, dibenerake apa dedadekake pedomann. Penulis gawe buku iki, amarga saka panjaluke wong akeh, mataun-taun. dadi, netepi pepenginan wong akeh, penulis nyoba gambarake laku kasampurnan manunggal kinantenan sarwo mijil. Kang saktenane kuwi apa lan kepriye njalani kang becik lan bener. uga murni tanpa kacampur aduk karo laku utawa ilmu liyane, amarga saka kepentingane menungsane dhewe-dhewe.Tumrap kang rumangsa ora cocok karo tulisan iki, mestine aja dieling-eling meneh lan dianggep wae ora tau maca buku iki, tumrap kang cocok mangga menawa dienggo.Penulis ora kabotan menawa buku iki
tembung wae diowahi, bisa muspro, ora migunani blas.Penulis wani gawe buku iki, amarga ajaran (paringan wulan lan wuruk) Romo Herucoko Semono inim wis resmi dipaparake ing ngarep kabeh
wakil agama-agama. lan wis enthuk piagam. Tegese wis resmi kena dikayati lan diamalake ana ing wilayah hukum RI.Kabeh mau ora mung kanggo para penghayat kang ing luar negeri (nganti buku iki digawe laku iki wis dikayati lan diamalake oleh maewu-ewu wong manca ing 19
Perda Sharia and the Indonesian Women’s Critical Perspectives
Format File: PDF/Adobe Acrobat – Wujud HTML
ingkang kaping enem welas (16), kanthi mangsa jabatan 1861 - 1865.[1]
Présidhèn Lincoln misuwur minangka/dados pancetus Proklamasi Pambébasan ingkang nedahaken bilih sadaya budak belian ing Amérika kidul utawi lér, kedah bebas wiwit 1 Januari 1863. Abraham Lincoln ugi dipunkenal kanthi sebatan Abe Lincoln lan ngginakaken asma julukan (nicknamed) Honest Abe, Rail Splitter, lan Great Emancipator. Panjenenganipun ugi kagungan julukan 'Abe kang Jujur', awit saking integritas lan panyaruwé (argumén) -ipun ingkang tajem.[1]
Abraham Lincoln miyos (lair) ing satunggaling gubuk alit ing Kentucky tanggal 12 Februari 1809. Tiyang sepuhipun punika sarwa kacingkrangan lan boten kagungan pendidikan. Lincoln piyambak namung ngraosaken pendidikan dangunipun kinten-kinten satunggal taun, nanging ing wekdal ingkang cekak punika piyambakipun saged maos, nyerat lan ngétang. Nalika piyambakipun nuju diwasa, piyambakipun ngupados kanggé nambah kawruhipun. Piyambakipun ngginakaken sadaya buku ingkang saged dipunwaos saksaé-saénipun, lan ing wusananipun panjenenganipun kasil dados setunggaling ahli hukum ing yuswa 28 taun.
Sadèrèngipun mangreh présidhèn[besut | besut sumber]
Nalika taksih timur, Abraham Lincoln nyambut damel ing manéka warna bidang. Piyambakipun naté nyambut damel dados pamilah kayu pager, dados tentara, dados kelasi ing kapal-kapal bengawan, juru serat, ngurus kedai, kepala kantor pos, lan pungkasanipun dados pengacara.
Piyambakipun sregep mbéla hak-hak para budak Afrika. Ing mangsa jabatanipun, kathah budak ing Kidul lan piyambakipun péngin para budak punika dipunbébasaken. Kathah tiyang boten sarujuk kaliyan rencananipun, lajeng mbentuk Persatuan
supados kapilih dados anggota Dewan Perwakilan Rakyat Laladan nagara bagéyan Illinois, ing bagéyan kilén-tengah Amérika. Nanging piyambakpiun asor nalika pamilihan, kalih taun salajengipun piyambakipun ngupados malih lan mimpang. Salajengipun panjenenganipun kapilih malih ngantos kaping tiga kanthi
Ing tanggal 6 November 1860, Lincoln dipunlantik dados Présidhèn Amérika Sarékat ingkang kaping 16 lan setunggal wulan salajengipun, perang sedulur Amérika antawis nagari-nagari bagéyan Lér lan nagari-nagari bagéyan Kidul dumadi. Sanajan piyambakipun sengit kaliyan perang, Presiden Lincoln nampi namung punika setunggaling cara kanggé nylametaken persatuan nagari.
Ing tengahing perang sadhèrèk, Présidhèn Abraham Lincoln ngedalaken Proklamasi Pambébasan ingkang ngéwahi kagesangan kathah tiyang ing Amérika. Proklamasi punika nelakaken bilih sadaya budhak belian ing nagari-nagari bagéyan utawi laladan-laladan nagari-nagari bagéyan ingkang nglawan Amérika Sarékat badhé bébas
Présidhèn Abraham Lincoln kapilih malih ing taun 1864, ing tengah-tengah kamenangan-kamenangan militer Amérika Sarékat ingkang pinuju wonten ing pungkasaning Perang Sadhèrèk. Salebetipun nggagas perdamaian Présidhèn Abraham Lincoln kagungan sifat flèksibel lan loma. Piyambakpipun ngajak tiyang-tiyang kidul ingkang mbrontak supados nyèlèhaken gegaman lan wangsul ing pangkon Amérika Sarékat. Semangat ingkang dados pedomannipun cetha sami kaliyan semangat pidato pelantikanipun ingkang kaping kalih. Ukaranipun sapunika kaukir ing salah satunggaling tembok tugu péngetan Lincoln (Lincoln Memorial) ing Washington DC ingkang ungelipun;
Kanthi kateguhan manah lan kaleresan ingkang selaras kaliyan titah Allah, mangga kita ngupados kanggé ngrampungaken tugas kita sapunika, inggih punika
ngalami gangguan jiwa, ugi salah setunggaling panyengkuyung Konfederasi ingkang nentang panyerahan tentara Konfederasi menyang pamaréntah sasampunipun perang sadulur rampung.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Abraham_Lincoln&oldid=1105668"	Kategori: Lair 1809Pati 1865Présidhèn Amérika SarékatOtodidakTokoh ingkang dipunsédaniKategori ndhelik: Artikel mawa basa krama	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.09, 25 Oktober 2016.
Ngoko lugu, ngoko Andhap, krama Alus dari kalimat Naminipun, Dhaharipun, Dibeta, Gadhah, Diutus, Mbukak kekep, Wangsul, Sare, Mirsani, Ngendhikane, Golek, Rasukan, Dugi, Purun
Ngoko lugu : jenenge, panganane , digawa, duwe, dikongkon, mbukak kekep, mulih, turu, delok, kandane, golek, - , teka ,gelemngoko andhap : asmane, pangananipun, dipungawa, gadhah, diutus, - , wangsul, tilem, - , ngendikanipun , - , - , - , purunkrama alus : dhararipun, dibeta, gadhah, dipundawuhi, - , kundur, sare, mirsani, ngendikanipun, - , rasukan, dugi, purun.
Alesan piye, wong iki ae ngeblog minjem netbook kakangku um hahahaha... halaahhhh sing wingi tri kui nomer utama ku um, nggak pernah ganti nomer aku, urgent'ne enek gratifikasine ora iki? wkwkwkwkwk
koyone uenak koyo sego uduk tp ora nganggo
Lelampahan Bopo Sri Gutomo. (kaca 10)
Wawasan kaca 10Pamitran lan keluarga Pak Kemi.Miturut pawartos, ing antawis Pak Arjo lan Pak Kemi kados wonten iketan batos ingkang raket. Saben paraga kados-kados mangertosi punopo ingkang sampun lan ingkang bade kalampahan. Awit saking puniko mboten anggumunaken yen to memitran lan kekalihipun sampun kados saderek piyambak.Pak Kemi (Sukemi Handini) puniko minongko saksi kawitan dawahing wahyu sujud lan ugi anyekseni sedanipun Pak Arjo ing tahun 1964. Miturut ingkang dipun enget piyambak, lairipun tahun 1901 naliko wekdal gunung Kelud mbledos., lan sedanipun tahun 1993 ing dalemipun dusun Gedang Sewu Pare. Kasebat Gedang Sewu awit naliko samanten pancen kathah taneman pisang ing dusun puniko. Pak Diman, paraga ingkang nggambar simbol Sapto Darmo ugi keponaanipun Pak Kemi. (Antawis tahun 2000 , Pak Diman taksih sugeng). Ngantos dumugining surut (seda) Pak Kemi lestantun nglampahi sujud, lan dados paran pitakenan tetiyang, ugi paring sarana jampi tiyang sakit, utaminipun ing Kecamatan Kepung, antawis kalih welas kilometer saking sukuning ardi Kelud. Mboten pikun, lan enget sadaya prastawa ingkang dipun alami, makaten ugi prastawa dawahing wahyu sujud. Panjenenganipun tansah paring weling yen to mboten pareng rerembagan bab punopo kemawon ingkang kauningan naliko salebeting sujud, sabab ingkang makaten puniko anjalari cekaking yuswo. Pak Arjo naliko samanten ngendikan dateng Pak Kemi lan poro mitranipun : "Pak Kemi, iki, ( sanepan kang katompo dening kang sujud) ora keno kanggo omong-omongan, (sabab) nyekakake umur"Poro Maos, puniko wawasan kulo ing bab kasebat.- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Sampeyandalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Sultan Hamengkubuwono, Senopati Ing Ngalogo, Abdurrahman Sayidin Panoto Gomo, Kalifatullah Ingkang Kaping IX.
tekan saiki , parut tay agek weroh .tekan saiki
urusan yg tidak masuk akal sehat sekalipun..
ngoyot je..mbok menawi tesih miturut regi 3-4taun kepungkur..nanging,surveynipun sampeyan niku saben wewengkon bedanipun kathah mboten?
Lha inggin mekaten meniko sifat asline manungso sing katah lepat, sampun ngertos pados arto susahe nggadubilah, namung kangge nyandang sing namine gengsi, wonten nopo mboten wonten nggih tetep dipados-padoske, lha nggih mekaten tho mbah?
Balas	lekdjie berkata:	Oktober 9, 2010 pukul 5:02 AM	leres sanget kisanak.menawi kulo nggih,mang dhahar niku
sajakipun….amargi omongan kawula meniko mboten ganep kados dene lek ji kalian sak konco!!!
Balas	bukan blog bi(n)asa berkata:	Oktober 13, 2010 pukul 9:00 PM	dipunsekecakaken kemawon mbah.kados biasa..
AM	mongtorku yo tiger je mas dab. lha pripun.. lha wong menawi nggendong kulo nggih anteng playunipun.. nopo maleh lare kulo inkgkang 5 tahun nggih remen..
prf. Ing. Milslav Pavlík, CSc. dc. Ing. Karel Lrenz, CSc. dc. Ing. Karel Lrenz, CSc. dc. ing. arch. Henri
Ing. arch. Ivan Vrel, CSc. dc. Ing. arch. Jan Jehlík dc. Ing. arch. Iv Oberstein, CSc. prf. Ing. arch. Mirslav Baše dc. Ing. arch. Jan Jehlík prf. Ing. arch. Karel Maier, CSc prf. ing.
Karo Sapa-sapa	Sapa Wani Karo Aku, Wong Aku Ora Wani Karo Sapa-sapa (oleh
(1952-07-06) 6 Juli 1952 (umur 64)
Ani Yudhoyono lahir nalika tanggal 6 Juli 1952.[2] Ani dadi anak kang kaping telu saka sedulur kang cacahé pitu.[2] Ani yudhoyono iku anak saka
karo SBY nalika tanggal 30 Juli 1976.[2] Nalika iku SBY lagi wae dilantik dadi Perwira TNI lan dadi lulusan kang paling apik.[2]
id)presidenri.go.id(dipunundhuh tanggal 26 Juli 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kristiani_Herrawati&oldid=1101330"	Kategori: Susilo Bambang YudhoyonoTokoh Kutha YogyakartaIbu lan bapak nagara IndonésiaLair 1952Kategori ndhelik: Halaman dengan argumen ganda di pemanggilan templat	Menu navigasi
Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.32, 22 Oktober 2016.
Vermouth inggih punika salah satunggaling anggur fortifikasi ingkang sampun dipuntambah kaliyan manéka warna jinis rempah-rempah ingakng raosipun pait, ing antawisipun inggih
pahit, lan sanès- sanèsipun.[1] Sasampunipun medal tahap - tahapan proses kados data dipunsimpen lan dipunsaring, asilipun inggih punika anggur vermouth ingakng wernanipun pethak (bening). Asal usulipun nama vermouth inggih punika saking tembung wermut basa Jerman kanggé nama tanduran semak A. absinthium.
Vermouth inggih ugi dipun ginakakne kanggé campuran koktail utawi dipun unjuk minangka aperitif. Cinzano, Martini & Rossi lan Noilly Prat inggih punika sapérangan merek vermouth ingkang utami.
Vermouth inggh kapérang saking kalih jinis, inggih punika vermouth Italia (vermouth manis utawi vermouth abrit) lan vermouth Perancis (dry vermouth utawi vermouth pethak). Vermouth Italia wernanipun inggih radi abrit déné vermouth Perancis wernanipun inggih punika radi semu kuning. Ing padatanipun, vermouth Italia padatanipun inggih ngewrat kadar alkohol ing antawisipun saking 16% - 18% lan kadar gendhis ipun inggih ing antawisipun 4% - 16%. Déné vermouth Perancis inggih ngewrat kadar alkohol ngantos 18% lan kadar gendhisipun ngantos 4%.[2]
Prodhusèn vermouth ingkang utami inggih punika satunggaling kawasan Piemonte ing Italia. Pendhudhuk ing mrika sampun damel vermouth wiwit pungkasaning abad kaping pitulas. Wonten ing taun 1786, Antonio Benedetto Carpano wiwit masaraken anggur kanthi aroma rempah (vermouth) ingkang dipun prodhuksi ing Torino.[4]
Prodhusèn vermouth ingkang paling ageng ing dunya inggih punika Martini & Rossi ingkang asalipun saking Torino. Martini & Rossi wiwit sepisanan prodhuksi ing taun 1863, déné Cinzano inggih wiwit prodhuksi sepisanan ing taun 1816.
Ing purwakanipun, vermouth dipundamel saking anggur abrit, annging wiwit udakawis taun 1800, ingkang damel anggur wonten ing wilayah Marseille wiwit damel vermouth pethak saking anggur pethak. Lan ing taun 1813, ahli rempah- rempah ingkang asma Joseph Noilly inggih sepisanan wiwit damel dry vermouth utawi vermouth Perancis. Lan ing taun 1855, putranipun Joseph Noilly ingkang asma Claudius Prat inggih
Dijupuk 23 Maret 2013. Priksa gandra date ing: |access-date=, |date= (pitulung)
pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.08, tanggal 2 April 2013.
ora ana gawean sing kudu ditandangi. Pak Kadus nduwe profesi dadi tukang gawe meriam-- langganane armada kapal-kapal perang Ksatria Jepara-- amarga meriame wis terbukti kasil nyilemke pirang-pirang perahu Portugis wektu tempur ning tlatah sabrang lor, yaiku Selat Malaka. Jalaran sanes petani, kewan-kewan sing diingu Pak Kadus ora ana sing kudu kerja keras ning sawah,tugase sakderma dadi kelangenane Pak Kadus.
tumpakane Pak Kadus. Nanging jalaran Pak Kadus ngrumangsani wis tuwo, dheweke wis arang-arang
numpak jaran meneh. Malah dheweke wis tau nolak naliko arep disekolahke bab modifikasi meriam ning Stambul -- amarga rumangsa ora kuat meneh numpak kapal nganti pirang-pirang sasi. Suwijining ndina jaran sing biasa narik andhong sikile kesleo,
terus dirawat ning omahe Pak Mantri tangga desa. Ndilalahe dina kuwi pakane
Turangga Seta pas enthek, dadi Pak Kadus kudu tuku pakan ning pasaring Kutho Jepara. Jarak omahe
Pak Kadus karo pasar kurang luwih sepuluh kilo. Pak Kadus butuh kendaraan kanggo
mara ndana. Sarene jaran sijine lagi lara, Pak Kadus arep nganggo Turangga Seta
Turangga Seta kaget nalika Pak Kadus marani kandhange, masang
tali ning awake, banjur di geret nyedaki andhong. Turangga Seta tambah kaget nalika
dheweke diakon narik andhong dening Pak Kadus.
mlaku-mlaku adoh kaya ngene. Mbok nek arep mlaku-mlaku ki ning cerak omah wae
mlayu ngeneki agawe sikilku pegel-pegel!”
Turangga Seta terus mlayu narik andhong lewat dalan kampung sing wis alus. Ananging sakwise
mau. Ngapa tho Pak Kadus iki kok
aneh-aneh wae?. Ngajak lelungan menyang pasar ki ngapa tho?. Lha mbok
tenguk-tenguk ning ngomah wae rasah kakean polah kaya ngene! Dasar prendis!
Turangga Seta ora ngerti menawa pasar kuwi papane wong adol pakan kanggo dheweke. Pasar ing kutho Jepara kalebu pasar sing paling rame ing tlatah Nusantara. Papane ning
lan uga pedagang Jawa. Saudagar-saudagar Pulau Jawa terkenal nduwe kapal-kapal dagang raksasa sing diarani kapal Jung, kanggo ngangkut rempah-rempah saka tlatah pulau-pulau wetan kaya Ternate lan Tidore. Biasane Pak Kadus menyang pasar seminggu sepisan. Mulihe dheweke nyangking barang-barang
thok, jalaran mesakke menawa Turangga Seta sing ora kulina narik andhong, kudu
saperlu tuku pakan kanggo Turangga Seta. Sakwise leren sedhela, Pak Kadus numpak andhong lan ngarahke Turangga
jaran sing digawa andhong dipakakke marang jaran putih kuwi. Turangga Seta tambah anyel meneh
“Gene ki aku kur arep diwenehi pakan ngene kiyi! Lha kok mau ndadak dikon
mlayu-mlayu barang tekan kutho Jepara. Aneh
tenan Pak Kadus iki. Mbok kawit mau aku langsung dipakani wae ora sah dikon
mlayu-mlayu ndisik!” (Undil – 2012) gambar
malamMantra:Hyang kadyatollah,Ingsun megeng nafas gaib, nukat gaib, neges jatining rasa.Bumi jugrug segara asat saka kersaning Hyang Sejati.Sirno
Sakabehing sifat katon saking kersaning Alloh11 Kancing
wonten ing mitologi Yunani punika satunggaling Titan èstri ingkang gadhah sesambetan kalihan Zeus Themis punika salah satunggal saking 7 garwanipun Zeus [1]. Themis punika kagungan lare Horai lan Astraia saking Zeus[2]. Themis ugi wonten ing Delos kanggé mirsani wiyosipun Apollo. Themis ateges hukum alam, Themis punika awaking saking aturan, hukum, lan adat.
Themis punika salah satunggaling dewi ingkang gadhah hubungan kalihan Orakel Delphi amargi ndherek mbangun. Themis nampi saking ibunipun, Gaia lan maringaken dhateng Foibe. Kathah ingkang ngenut Neo-Pagan mliginipun Neo-Pagan Hellenis mastani Themis punika dewi kebajikan lan keadilan [1].
Wonten ing legénda Yunani Kuno, Themis dipunwastani dewi keadilan. Themis punika kagambaraken minangka dewi ingkang mbeta pedang lan mripatipun katutup kain ireng. Pedang ingkang wonten ing asta tengen Themis kados siap nebas menapa kemawon ingkang boten leres lan angkara murka.
Personifikasi saking konsep abstrak ingkang dados titianipun saking Bangsa Yunani. Dewi Themis ingkang saged mirsani masa ngajeng punika ndadosaken Themis minangka salah satunggal ing Orakel ing Delphi ingkang ing pungkasanipun dados dewi keadilan. Wonten penggambaran klasik babagan Themis boten nedahaken bilih Themis punika wuta utawi mbeta pedang. Themis mbangun Orakel ing Delphi dene piyambakipun dados peramal. Miturut versi sanès, Themis nampi Orakel Delphi saking Gaia lajeng dipunparingaken dhateng Foibe [3].
Iustitia[besut | besut sumber]
Wonten ing mitologi Romawi, Themis punika sejajar kalihan Iustitia utawi Justitia ingkang kalebet dewi keadilan lan hukum ugi. Iustitia punika personifikasi saking dorongan moral ingkang wonten ing ngandhaping sistem hukum. Wiwit éra Renaissance Iustitia asring dipungambaraken minangka wanita kanthi telanjang dada, mbeta pedang lan timbangan sarta kadang kala ngginakaken tutup mripat.
Ikonografi ingkang langkung modern punika kathah nggrenggani papan sidang ingkang kalebet kombinasi saking Dewi Fortuna Romawi ingkang ngagem tutup mripat kalihan Dewi Tyche Yunani Helleinistik (masa panjajahan Alexander Agung). Gambaran Justitia ingkang paling umum punika timbangan ingkang nggantung saking asta kiwa kanggé ngukur pembelaan lan perlawanan wonten ing satunggaling prastawa. Asring ugi dipungambaraken mbeta pedang kanthi mata kalih minangka simbol kekuwataning Pertimbangan lan Keadilan. Lajeng dipungambaraken ngagem tutup mripat kanthi ancas
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.36, 2 Maret 2016.
PM	nyuwun ngapunten pak.la niku men ndadak sanget..kulo disms pas ning pt.tur mboten gadhah kontak2e sinten kemawon sing domisili ten cikarang-bks..mbok menawi
Ing., UITSVáňa Jan, Ing., UITSFakulta:
Lelampahan Bopo Sri Gutomo. (kaca 14)
"Dukun tiban ing Koplakan ???"Poro mitro lan ugi ombyaking wargo Pare.Sajeg wonten kadadosan puniko, poro mitro lan kadang karuhipun Pak Arjo sadaya sami sesarengan kapengin ngayektosaken kadadosan ingkang sampun kelampahan, sarana anindakaken sujud kados Pak Arjo. Pranyata, mobahing badan mboten namung naliko sujud kemawon. Naliko Pak Joyo Jaimun wicanten :"Aku pengin weruh gerakke Sukmo Nogo", sanaliko ugi sariranipun kabanting dateng jogan, lajeng mulet-mulet kados patraping sawer. Makaten ugi naliko pengin mangertosi lampahing Mayonggo Seto, sanaliko mere lan mbekos-mbekos kados patraping rewanda, malumpat ngriko ngriki. Latihan puniko kaleksanan ing saben dalu, gantos gumantos panggenanipun, kadang ing griyanipun Pak
gedebugan kados tiyang pencak lan lintu-lintunipun.Griyanipun Pak Arjo puniko katutup gedeg sesek ingkang pating clomprong. Poro tetanggi sok sami nginjen ing lengkehan sela-selaning gedeg. Salah satunggal, naliko nembe kesengsem ningali, dumadakan mripatipun kaentup kala jengking. Njerit njondil-njondil kesakitan. Pak Arjo nyelak. Sasampunipun kausap kanti dlamakan asto, ical sakitipun , temah waluyo jati. Dangu dangu kathah tetiyang
Ing. Jana Müllerová Ing. Ladislav Hartman Ing. Lucie Vrbová Ing. Monika Barton, MBA Ing. Ondřej Hykš Katedra
Koes Endang Ft Jamal Mirdad Romeo Bercinta Type : mp3 Tag : Hetty Koes Endang
Artikel Purwodadi, Blogger Grobogan, Forum Purwodadi, Geografis,
Lelampahan Bopo Sri Gutomo. (kaca 22)
Wawasan kaca 22Lampah topo broto."Ngelmu iku saranane kanti laku". Mbokbilih poro maos sampun pirso sadoyo ing bab puniko. Pramilo sanadyan Pak Arjo puniko tiyang lugu, mboten nate pados "ngelmu", mboten kekilapan bilih sadoyo ingkang sampun kalampahan puniko kedah kasaranan sarono lampah (laku). Ing wingking sampun kaaturaken, naliko sesarengan lan mitranipun pados "tiyang sepuh", saben wonten wucalan enggal, Pak Arjo mboten saged angleksanani, nanging ing wekdal candakipun, tamtu saged. Poro mitranipun lajeng sami gadah pamanggih, yen to Pak Arjo puniko gadah "Guru", nanging sinten, lan ugi wonten pundi panggenanipun, puniko ingkang dados tuking rembag. Punopo malih naliko anyariyosaken "Aku arep diwejang Guru" dateng Pak Kemi (enjing saderengipun dalu tampi wahyu sujud). Wosing rembag, lampah topo broto ingkang aeng sarono mandeng srengenge puniko tamtu saking dawuhing Gurunipun.Poro maos, meh saben wargo sami anemtokaken, bilih "Guru"nipun Pak Arjo puniko Hyang Moho Kuwaos. Mboten maiben, awit dene Pak Arjo, ngantos sasurutipun mboten nate anyariyosaken bab puniko. Kawulo, ingkang namung anampi cariyos saking poro wargo, ugi anggadahi pamanggih ingkang sami.Ing salajengipun, naliko tumut penggalian, wonten ungel-ungelan "tampi wasiat saking Hyang Widhi". (Mugi panjenengan sadaya mangertosi punopo ingkang kasebat puniko). Kolo samanten, kawulo namung anglampahaken punopo ingkang kapatah dening tuntunan penggalian (Pak Mukmin), tanpo taken malih. Sapuniko, kulo radi keduwung, kenging punopo rumiyin mboten tetaken ing bab puniko (Hyang Widhi). Kulo anginten bilih Hyang Widhi ugi Hyang Moho Kuwaos. Kados pundi yen miturut pamanggih panjenengan sadoyo ? Utaminipun poro
korban. Ora nganggo suwe, modal manteb lan percoyo, Christian banjur pesen tiket. Pesene kuwi
Pendek Bahasa Jawa: Kucing Sing Pinter Ngalembana
kanjeng gusti GB.V..SKM NSP UTOMO..salam kemulyaan
Mei 26, 2010 pada 1:25 pm INSUN RAHAYU,KANJENG GUSTI GB.V..SKM NSP
Bar nganakke pengajian Mbak Dewi ngresiki ruang tamu karo
ora ndelok-ndelok kidule? Kuwi lho SumILIR Eh, neng bekas pasar Triwindu, Mangkunergaran, jarene saiki dadi soyo
mgkn gara2 ganti ban ring 17″…🙂
Balas	lekdjie,dab! berkata:	Juni 18, 2010 pukul 10:05 AM	wah,jebul 30 ewunan
KAWRUH BASA JAWA: Jenenge Ratu Lan Negarane
SENJATA LAN AJI AJI JENENGE RATU LAN NEGARANE CANDRANE AWAK SWARANE KEWAN KEPRIYE RASANE JENENGE BOCAH
garwa = sigaraning nyawa (belahan jiwa)
kok karo boso jowo, aneh2 ae kowe nduk….
Reply ↓	kreasi2tangan December 18, 2009 at 11:00 am	turu = tulang dadi kuru (ngarang
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/wiki/Panganggo:Jimbo_Wales"	Menu navigasi
behave strangely.Wong apik-apik padha kapencil.Orang yang baik justru tersisih.Good people will be isolated.Akeh wong nyambut gawe apik-apik padha krasa isin.Banyak orang kerja halal justru malu.
lapar di samping makanan.Many people will die from starvation in prosperous times.Akeh wong nyekel bandha nanging uripe sangsara.
Pak Bayu Widodo sing purnawirawan Mayor iku, esuk iki ora tidak-tindak kaya sabene, ning malah lenggahan njedhodhot neng kamar tamu. Panjenengane ngrasakake putrane si Gito Taryono, putra ontang-anting sing jarene kuliah wis telung taun kok isih panggah semester siji. Mbandhel... ndhugal.... ndableg...., marakake mumet.Dina-dina senengane mung kluyuran dolan irat-irit karo kancane gonta-ganti. Saiki wis ora wani nyuwun dhuwit bapakne, ning bu Bayu sing ora bisa endha yen disuwuni dhuwit putrane. Nyuwun pira-pira mesthi diparingi. Yen ora njur nesu lan ngamuk.Wektu iku Gito metu saka kamar tangi turu, njur arep ngalih neng kamar tamu arep nyetel TV, jegagik rada kaget merga bapakne lenggah neng kono. Rekane arep mbalik neng kamar mandhi, ning karo pak Bayu ditimbali :“Git! renea.... kono lungguh!” gelem ora gelem Gito banjur lungguh ing kursi ngarepe bapakne. Gito pancen wedi yen karo bapake. Ngendikane pak Bayu :“Git, ngapa yah mene kowe lagi tangi, genea kok ora mangkat kuliah?”“Kuliahipun mangkeh jam sedasa, pak, dhosenipun sami rapat.” “Bapak kuwi anane mung ngandel lho Git, senajan ngerti yen bapak kerep mbok apusi. Lha kuwi nyatane kowe ora tau munggah. Piye yen mengko bapak wis wegah ngragati? Dina-dinamu mung ngluyur ora juntrung karo cah adoh-adoh. Karo pemudha kampung kowe emoh srawung, kuwi jenenge rak kuwalik. Srawung baur neng masyarakat kuwi penting Git. Kaya sopire bapak mas Utomo kuwi. Kuliah wragat dhewe kanthi direwangi dadi sopir pocokan kana-kene. Merga anggone temen lan sregep sinau, saiki sekripsine wis rampung, ateges keri wisudha. Pak Bayu meneng ngenteni reaksine Gito, sing tetep meneng tumungkul ora mangsuli apa-apa. Sidane pak Bayu neruske ngendikane rada sereng :“Piye saiki, aku nanting tenan karo kowe, isih saguh kuliah, apa mung arep kluyuran dolan dadi wong urakan?” Lirih semu wedi wangsulane Gito :“Inggih Pak, kula taksih sagah kuliah.”“Tenan lho...., wis kana... mung kuwi kandhaku.” Gito gage ngadeg terus neng kamar mandhi adus, let sedhela wis keprungu gebyar.... gebyur. Ature Gito karo bapakne mau embuh tenan embuh ora, ning gandheng wis jam
njur nyangklong tas, ngetokke montor, njur lunga kaya nek arep kuliah. Pak Bayu mono priyayi kinurmat ing kampunge. Dasar priyayi ana, neng kampung gedhe sosiale. Samubarang kanggo kebutuhan lan kemajuane kampung tansah kersa cawe-cawe. Mula ora mokal yen panjenengane diangkat minangka sesepuh. Wayah sore, Gito maca koran neng taman ngarep teras, ndadak keprungu wong uluk salam :“Kula nuwun!” Gito noleh arahing suwara, ndadak kaget lan gumun dene ana kenya ayu medhayoh neng omahe. Nuli mangsuli karo gupuh ngadeg.“O... mangga-mangga dhik.” Nuli kandhane cah ayu mau :“Punapa bu Bayu wonten mas?”“O... ibu ta?..., wonten dhik, sekedhap kula aturanipun.” Gito gage mlebu nggoleki ibune, let sedhela wong loro wis metu nemoni dhayohe. Ngendikane bu Bayu :“Wow nak Prastiwi, mangga lenggah nak!”“Inggih bu, matur nuwun. Punika namung sekedhap kok. Punika bu, kula dipun utus bu Darmo nyaosi duku, kala wingi sonten rak ngendhah kebon iring ndalem punika.” Kandha ngono bocah ayu mau karo ngaturke tas kresek isi duku kebak, tinampan dening bu Bayu. Ora lali bu Bayu ngendika matur nuwun kaaturna bu Darmo. Bocah mau matur sendika, banjur pamit mulih.Gito mripate mentheleng kaya bandeng anggone nyawang cah ayu mau ora uwis-uwis. Batine gumun lan sengsem denea bocah kuwi kokle mulus ayu tanpa cacat, gek sopan santune genep pisan. Bu Bayu pirsa putrane sajak kepranan marang Tiwi njur ngendika :“Git ngertia!, kuwi cah sing kos nggone bu Darmo, jenenge Prastiwi. Dene asline Semarang, ning neng kampung kene srawunge becik. Baur karo mudha-mudhine, malah saiki didadekake ketua I, dene wakile Utomo ya sopire bapakmu, kuwi.”“Wah bocahe ayu nggih bu?, gek sopan santune nggih genep.”“Iya Git, seje karo kanca-kancamu sing dha ting bejijak lan urakan kae. Kowe sejatine rugi, wong karo pemudha/ pemudhi sekampung kok ora tepung malah wong kana-kana sing dha ra juntrung mbok srawungi raket.” Gito ngakoni lan mbenerke ngendikane ibune. Jroning ati janji yen wiwit saiki arep melu ombyake pemudha kampung. E ya melu-melu mas Utomo sopire bapakne yen dhong rapat-rapat, kerja bakti, lan kegiatan kampung liyane. Sing cetha, wiwit weruh Tiwi sepisanan atine wis kecanthol. Atine Gito wis mantep kepingin nyedhaki... macari.... sing mengkone yen Tiwi gelem arep dirabi. Kuwi mau karepe Gito, pemudha lajang sing sekolahe mung disambi dolan lan kluyuran. Batine kuliah ora rampung ora dadi apa, toh bandhane wong tuwane akeh kepara kanggone kampung kono, pak Bayu kuwi sugih dhewe. Gito bakal nggunakake bandhane bapakne kanggo mikat Tiwi, srana arep diwenehi apata apa barang sing pengaji. Tiwi pancen bocah supel lan apikan, karo sapa wae cepet akrap lan sumadulur, klebu marang Gito. Saiki bubar kuliah, Gito sregep sanja neng nggone kanca pemudha-pemudha kampung, luwih-luwih neng nggone bu Darmo pondhokane Tiwi. Gito batine rada kecelik, jebul Tiwi iku ora gampangan kaya bocah-bocah wadon liyane. Biasane dha gampang nampa paweweh, lan seneng yen ditraktir jajan utawa diajak dolan. Gito wis bola-bali nari Tiwi arep ditukokake apa sing disenengi, ning Tiwi nolak alus, alasane wis duwe utawa kurang perlu. Nganti Gito judheg, piye carane gawe senenge Tiwi sing rupa hadiyah, sing maksude Gito kanggo nyedhaki Tiwi, syukur bisa ngetokke gembolaning ati, blaka yen dheweke seneng lan tresna marang Tiwi. Eman pambudidayane tansah gagal, merga Tiwi durung tau ketemu Gito kuwi ijen, ndilalah mesthi ana kancane. Saking ora kuwate ngampah, Gito nggoleki Utomo sopire bapakne neng kamare, lagi leyeh-leyeh. Gito njur njejeri Utomo karo takon :“Mas Ut, mbok aku diwarahi carane nelukke atine cah wadon sing angel. Pisan ji iki aku seneng tenan je mas, ora bakal tak enggo dolanan.” Wangsulane Utomo kalem :“Walah dhik Git, sliramu kuwi kurang apa? Rupa nggantheng, ya kuliahan, dhuwit neng ngesak muwel. Isih kurang apa? Mangka slirane kuwi ya baut ngrayu cah wadon. Kuwi tak ngerteni sing uwis-uwis lho. Sliramu kleru dhik nek takon aku, soale aku durung
njenggelek tangi karo kandha :“Mas Ut, wegah aku krungu kojahmu kuwi. Aku ki takon tenan je.”“Ora dhik Git, sejatine cah wadon ngendi ta sing mbok gandrungi kuwi?”“Ah rahasia mas, suk wae nek dheweke wis tak kuwasani tenan, kowe lagi tak kandhani.” Gito terus metu ninggal kamare Utomo kanthi ati mangkel. Gito saiki aktif neng organisasi kampung, soale tansah didhampingi Prastiwi. Notoling ati anggone kepingin nglairake tresnane mbangeti, ning... tansah ana-ana wae jalarane sing marahi cabar. Pancen angel tenan Gito nggolek wektu kanggo duaan, wong Prastiwi neng ngendi-ngendi mesti ana kancane. Jam-jam bubar kuliah, Tiwi pancen wis padhet banget kanggo kegiatan kampus lan kampung. Gito wis marani saben dina, bisa nyawang cedhak-cedhakan karo prawan ayu kuwi wae atine wis seneng. Awit Prastiwi pancen wis mlebu tenan ing atine. Saiki Gito uga nyah-nyoh aweh bantuan kanggo muda-mudi kampung, apa maneh yen sing nampa Prastiwi, dhasar dheweke ketuane. Kena pengaruhe Prastiwi, Gito dadi mempeng sinaune, ndadekke bungahe bapak lan ibune. Penjenengane uga remen yen mengkone Gito kasil nguwasani Prastiwi lan gelem diajak urip bebrayan. Dina
rawuh ing daleme pak Darmo. Ya sing dipondhoki Prastiwi, saperlu ngestreni ulang taune Prastiwi sing kaping sangalas. Malah jarene keluargane Prastiwi saka Semarang uga arep padha rawuh. Dene pak Bayu sekaliyan, kadhapuk nampa tamu lan paring pangandikan kanggo sing ulang taun. Pak Bayu uga sagah. Malah mundhutke hem lan clana anyar kanggo Utomo jare ben ora lusuh.Utomo pancen bocah sing lugu lan prasaja, nglungguhke dhirine sing mung sopir. Senajan dheweke mahasiswa sing wis lulus lan nyandhang gelar Drs. Wektu maca undhangan, Gito bungahe ngayang batin. Ya wektu iki kesempatan akeh kanggo aweh kadho istimewa kanggo Tiwi lan kesempatan kanggo ngrogoh atine prawan ayu kuwi.Gage sms karo Tiwi takon arep njaluk kadho apa? Jawabane, dikadho apa wae arep, lan matur nuwun sadurunge.Oh... atine Gito lunjak-lunjak kesenengen. Gage nyuwun dhuwit ibune njur lunga menyang toko. Baline
dhuwit telung atus ewu dientekake. Kejaba kuwi tuku filem rong rol, mengko kanggo gawe kenang-kenangan karo Tiwi.Lagi jam lima Gito wis dandan mlithit, clana lan heme anyar gres saka toko durung dikumbah wis dianggo. Njur nyedhaki bapake karo matur :“Pak, mobile kula bekta, kula dugi nggene dhik Tiwi mruput, mbok menawi Tiwi mbetahke kengkenan kula.” Pak Bayu mangsuli :“Wis budhala Git, bapak mengko gampang, boncengan motor karo Utomo rak bisa.” Senajan isih sore ning wis rame. Kabeh wis tinata asri. Kira-kira jam setengah pitu wis wiwit padha rawuh. Tiwi neng ngarep lawang nyalami karo nampa kadho banjur diulungake sing nduwe tugas.Gito ngrengkek nyedhaki Tiwi nggawa bungkusan kadho gedhe sing pepak isine. Sawise ngulungake lan nyalami kenceng, rekane arep ngesun, ning Tiwi gage nyalami tamu liyane sing lagi wae rawuh. Gito gela, ning ya wis ora dilebokke ati. Anggone njepreti Tiwi ora leren-leren. Bareng ngerti ana tamu sing bisa motret, camera gedhe kuwi banjur diulungake, ganti awake dhewe sing tansah mepeti Tiwi njaluk difoto. Wis kanthi gaya sing apa wae, pokoke dipolke, janji mepeti Tiwi, sing sejatine atine ora seneng karo pokale Gito. Upacara banjur wiwit, sambutan-sambutan saka pranata adicara, pengurus-pengurus pemudha, wong tuwa lan keluargane Tiwi. Wusanane pak Bayu sing isine paring pitutur marang muda-mudi, uga ucapan selamat marang sing ulang tahun. Sawise rampung salam-salaman, banjur kaaturan dhahar bebarengan prasmanan neng kamar tengah. Gito tansah aksi, bejijagan motreti rana-rene sarwa nggaya. Rampung dhahar lan ngunjuk es crim, keprungu swarane lantang bapake Tiwi lewat mikrovon ngene :“Bapak ibu lan para tamu undhangan sadaya, ing dalu punika babar pisan, kula badhe ngresmekaken pepacanganipun anak kula pun Suprastiwi kaliyan nakmas Drs. Utomo, inggih sopir pribadinipun bapak Bayu Widodo ing kampung mriki. Dhateng nakmas Utomo, kula suwun jumeneng lan tindhak mriki, upacara pepancangan tumunten badhe katindakaken.”Krungu tembung mau, Gito kaya krungu bledheg ing mangsa ketiga. Sakala otot
dheweke mau bejijagan, mula ora ngetarani nalika Gito metu
aku.... aku... di KO karo sopir bebaune bapakku dhewe si Utomo... Oh Tiwi... Tiwi... jebul kowe dudu jodhoku... Oh aku... tiba kanteb.” Nalika upacara tunangan dileksanani, wis ora ana gebyar-gebyar camera sing nggawe kenang-kenangan merga Gito wis bablas mulih. Ning bocah loro Tiwi lan Utomo tansah ngumbar esem sajak kalegan atine.
Jawa 350 Motorcycle 2013-2014 Price in Karachi, Lahore, Pakistan
Honda GXH50 Bike 2013-2014 Price in Karachi, Lahore, Pakistan
map-bms: Robot utawa bot kuwe prosés otomatis sing dijalana neng lingkungan Wikipedia sing khusus kanggo nggarap kerjaan-kerjaan otomatis kayata nambahna interwiki lan liyane. Suntingan saka bot sing sifate default ora keton neng kaca Pengobahan (Special:
Bagaian kiye kanggo njaluk status bot maring komunitas. Iki prosédur standar kaya sing disyaratna saka meta. Uga ditulis nganggo basa Inggris ben isa kewaca steward.
wong jowo: Kumpulan Lagu-Lagu Anak Daerah Jawa: PADHA NYAWIJI
Padha nyawijiAyo padha nyawijiTuwa mudha jaler estriSayuk eka kaptiBareng dha tumandang nyukupi
Jl.Kubu Anyar Street, No 118 | Banjar Anyar, Kuta 80361,
oldid=884038"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
» Unduh My Photo Keyboard (gratis) Android - Download My Photo Keyboard
“Mula nora gampang wong arabi, kudu milih wanadya kang utama, ginawe rewang uripe, sarana ngudi tuwuh, myang
Ing. Jiř&iacute; Aster; Ing. Luděk Cidlina; Ing. Miloslav Čern&yacute;; Ing. Petr
Forman; Doc. Ing. Pavel Jur&aacute;šek, CSc.; Ing.
mumpung rioyo aku njaluk rondo sepuro😆
Lelampahan Bopo Sri Gutomo. (kaca 9)
Pados "tiyang sepuh"Tiyang Jawi anggadahi kasusilan anjunjung tiyang langkung sepuh ing bab panggaotan lan pangupados boga. Tetiyang puniko kaanggep "sepuh" utawi sesepuh.Ing bab puniko, tiyang "sepuh" ingkang anggadahi donga ampuh utawi ngelmu inggil ing babagan kebatosan. Saged ugi tiyang ingkang saged anedahaken dununging agesang utawi saged paring ngelmu. Naliko samanten wonten kalih aliran kebatosan ingkang dados tujuanipun.Sapindah aliran kebatosan Murti Tomo Waskito Tunggal ingkang katah panderekipun. Awit saking klentu lampahipun, inggih puniko mbiwaraken bilih Pak Citro (pimpinanipun) bade sedo tanggal samanten, dinten makaten, nanging pranyoto mboten tamtu sedo. Puniko anjalari peguron puniko kecalan panderekipun. Dene aliran sanesipun (Suwono) lestantun taksih wonten sauger punopo ingkang kaajaraken taksih saged katampi dening masyarakat.Suwono saking ungelan "suwung" lan "ono". Suwung ateges mboten wonten utawi kopong, dene ono ateges wonten. Katranganipun, ing panggenan ingkang suwung puniko, wonten (ono) ingkang dedunung utawi manggen ing ngriku. Kuciwanipun, Pak Sastro mboten saget anjlentrehaken utawi nerangaken, punopo ingkang dedunung ing panggenan suwung puniko. Sadaya ingkang kauningan dening poro pangudi ngelmu namung dipun sauri "Yo kuwi" makaten kemawon. Tanpa wacana utawi ular-ular ingkang mingsro.Ing salajengipun, saben wekdalipun anandukaken piwucal (praktek), ing sakawit , tartamtu Pak Arjo mboten saget mraktekaken, nanging ing sanes wekdal saget nlgampahi. Mitranipun anginten tamtu wonten ingkang mucal ing bab puniko. Nanging sinten, sabab mboten nate wonten tamu utawi tepangan sanesipun ing griyanipun Pak Arjo. Latihan ningali cahyo ing salebeting sanubari kalampahaken kanti paningal katutup, ing panggenan ingkang kapetengaken. Puniko dipun leksanani ing kahanan samadi hening. Nami saderek kalih welas ingkang ngrekso pribadining manungso puniko ugi saking aliran kebatosan Suwono. Ananging kawontenanipun, inggih puniko dunungipun, asalipun lan ginanipun mboten dipun terangaken. Saben wonten pitakenan, namung dipun sauri "Yo kuwi". Tamtu kemawon, ingkang makaten puniko mboten maremaken ingkang taken. Sanajan makaten, tetiyang lajeng mangertos bilih badan wadag puniko dados dedunungipun saderek kalih welas, kanti nami ing nginggil puniko.RamalanYen to Pak Sastro anuding Pak Arjo bade dados guru rohani puniko benten lan ramalan, nanging sauger wacana, awit naliti sifat lan kapribaden Pak Arjo, ingkang patut yen to benjing dados guru
peyek) iwak peyek sego tiwul (sego tiwul) sampek elek (sampek elek) sampek tuwek (sampek tuwek) sampek matek sagita mentul (pancen mentul) iwak peyek (iwak peyek) iwak peyek (iwak peyek) iwak peyek sego tiwul (sego tiwul) sampek elek (sampek elek) sampek tuwek (
iwak peyek sego tiwul (sego tiwul) sampek elek (sampek elek) sampek tuwek (sampek
pengen basa sing dienggo nulis ning situs kien, kih, nganggoe basa Cerbonan. Ya, supaya basa Cerbon bisa diweruhi ning saban uwong sing maca
DarmoSalebeting anglampahi sujud, poro mitro karuhipun Pak Arjo taksih mboten mangertosi, prastawa punopo malih ingkang bade kadadosan. Sanadyan makaten, tansaya kathah tetiyang ingkang sami sujud, awit saged angraosaken raos ingkang ayem trentem ing sanubari. Punopo malih kathah ingkang lajeng kaparingan gegambaran maneko warni ing
tetiyang ingkang sami sujud yen to sami angrembag utawi nerangaken bab sanepo puniko. Sanepan kedah katerangaken sarono raosing batos, sabab puniko wejangan raos.Wonten pitakenan ing salebeting batos poro ingkang sami anindakaken lampah sujud, inggih puniko : yen to lampah sujud saking kersaning Hyang Moho Kuwaos, lajeng punopo ingkang dados tuking lampah puniko. Pak Arjo ugi mboten sumerep punopo karsaning Hyang Moho Kuwaos. Rinten kalawan dalu namung sujud anyadong karsaning Hyang Moho Kuwaos. 12 Juli 1954Enjing puniko, ing
ing antawis jam 11.00 , mboten wonten ingkang ngertos sangkanipun, lha kok ujug-ujug wonten gegambaran ing mejanipun Pak Arjo. Gambar puniko cat ketingal cat ical. Mboten wonten ingkang angengken, ujug-ujug Pak Diman angadeg lajeng nuding dateng gambar puniko lan mbengok sora: "Iki kudu digambar" Makaten wongsal-wangsul. Sanaliko poro mitro ingkang wonten ing ngriku sami kaget, lan enggal-enggal medal bade pados kuwas lan cet. Pranyoto gambar puniko mboten namung wonten ing meja kemawon. Dalasan ing tembok-tembok, ing meja ing kupluk utawi ing topinipun poro mitro ugi wonten. Malah ing badanipun Pak Arjo ugi gambar puniko byar katingal, byar ical.Toko cet namung watawis satus meter saking griyanipun Pak Arjo. Pramilo sakedap kemawon ingkang sami tumbas cet sampun wangsul. Pak Diman ingkang kapatah nggambar, sabab pancen pinter nyerat lan nggambar kanti sae. Anggenipun nggambar ugi ing kajeng meja puniko. Ing gambar puniko wonten seratan mawi aksoro Jawi. Ing nginggil bunderan kaserat Sapto, lan ing ngandap bunderan kaserat Darmo. Dene anut ubenging bunderan kaserat Napsu, Budi, Pakarti. Namung gambar Semar ingkang wonten tengahing bunderan puniko Pak Arjo piyambak ingkang anggambar. Miturut pak Kemi, naliko anggambar Semar puniko Pak Arjo mawi uro-uro ingkang suraosipun matur nuwun dateng Hyang Moho Kuwaos ingkang sampun paring nugroho dateng kawulanipun ing donya puniko.Salebaripun sadaya rampung, gambar puniko musna mboten katingal malih. Candakipun lajeng katingal seratan ingkang kaserat mawi seratan latin ingkang suraosipun:Wewarah Pitu1. Setya tuhu marang ananing Pancasila Alah Alah Hyang Maha Agung, Alah Hyang Maha Rokhim, Alah Hyang Maha Adil, Alah Hyang Maha Wasésa, Alah Hyang Maha Langgeng.2. Kanthi jujur lan sucining ati,kudu setyo anindakaké angger-anggering negarané.3. Mèlu cawé-cawé acancut tali wanda njaga adeging nusa lan bangsané.4. Tetulung marang sapa baé yèn perlu,kanthi ora nduwèni pamrih opa baé kajaba mung rasa welas lan asih.5. Wani urip kanthi kapitayan saka kekuwatané dhéwé.6. Tanduké marang warga bebrayan kudu susila kanthì alusing budi pekerti tansah agawé pepadhang lan mareming liyan.7. Yakin yèn kahanan ndonya iku ora langgeng tansah owah gingsir ( anyakra manggilingan ).Salebeting Pak Diman nyerat, Pak Arjo migatosaken lan nyocokaken seratan puniko lan seratan ing tembok ingkang byar pet, cat katingal cat ical. Sarampunging kaserat lan kataliti leres, seratan ing tembok ugi musna,
RAMAYANA	Posted on Januari 14, 2014	Ramayana ing basa basa Sansekreta: Ramayana utawa lelakuné sang Rama, iku salah siji wiracarita saka tanah IndiaMahabharata. Wiracarita Ramayana nyaritakaké Dèwi Sinta, garwa Sri Rama kang kadusta déning Rahwana. Kitab iki dianggep buku fiksi paling tuwa sadonya yèn kitab Weda ora mlebu petungan. Kitab kuwi ditulis déning Walmiki, kira-kira ing taun 300 sadurungé Masehi. Crita Ramayana banjur nyebar lan akèh banget variasiné kang ana ing India dhéwé lan ing negara liyane. Ing tlatah Jawa, naskah Ramayana paling tuwa tinemu iku Kakawin Ramayana (awujud Tembang Gedhé). Kakawin iku ditulis nganggo basa Jawa Kuna ing Jawa Tengah, kurang luwihé taun 870 (abad kaping 9 M, pungkasan). Kakawin iku diarani adikakawin marga kaanggep kang kapisan, dawa dhéwé, lan basane apik ing jaman Hindhu-Jawi. Ing sastra Jawi Anyar, kakawin Ramayana digubah manèh déning Yasadipura dadi Serat Rama Kawi. Crita iki kasebar lan mlebu dadi lakon wayang kanthi owah-owahan ing sawetara panggonan. Crita Ramayana uga katatah ing Candhi Prambanan. Ing candhi iki, uga kagelar sendratari Ramayana (Ramayana Ballet) ing platarané. Saliyané kuwi, ing tanah Melayu, crita iki dadi kitab Hikayat Sri Rama, ing ThailandRamakien. Sawetara ahli uga nemokaké yèn Ramayana sumebar uga ing suku Indian, Amérika. Ana uga kang ditemokaké ing Siberia. Sing paling béda yaiku ing Sri Lanka. Ing tlatah iki Rahwana (Ravana) dadi wong kang becik lan Rama dadi wong kang ngrusak Lanka (Alengka = Sri Lanka). Ravana iku kecathet salah sijiné raja kang naté nyekel kuwasa ing tlatah Sri Lanka. Kejaba vèrsi Sri Lanka, umumé Ramayana nyritakaké lelakoné Sri Rama kang ngrebut manèh Sita (Sinta). Rahwana nyulik Sita supaya gelem dadi bojoné. Rama banjur ditulungi déning para wanara (Anoman, Sugriwa, lsp.) lan kasil ngrebut Sita. Ing India versi basa Sansekerta, Ramayana kapérang dadi pitung kitabSaptakanda, yaiku: Balakanda, Ayodhyakanda, Aranyakanda, Kiskindhakanda, Sundarakanda, Yuddhakanda, lan Uttarakanda. Mangkéné ringkesané: kang misuwur banget saliyane dadi utawa
This entry was posted in Cerita Wayang.
BATIK PEKALONGAN	Posted on Januari 14, 2014 Updated on Januari 14, 2014	Batik Pekalongan
Kethoprak kalebu salah sawijining kesenian rakyat ing Jawa Tengah, ananging ugo bisa tinemu ing Jawa Wetan. Kethoprak wis nyawiji dadi
lan biso ngasorake kesenian liyane, umpamane Srandul, Emprak lan sakliyane.
Kethoprak Lesung : Amujudake pagelaran jangkep lan nganggo carita rakyat kaering gamelan kaya ta gendang, suling, terbang lan lesung. Iki kang bakal lan lahire pagelaran
wis dadi panguripan. Tehnik pagelaran lan carita digawe luwih apik lan ditindaake kanthi teges lan tumemen. Conto mau bisa dipirsani ana ing Kethoprak "Siswo Budoyo" saking Tulung Agung, Jawa Wetan kang wis misuwur ana ing ngendi wae, dadi klangenane masyarakat.
Isi caritaRupa-werna carita pagelaran Kethoprak umpama carita rakyat, dongeng, babad, legenda, sejarah lan adaptasi saka nagari manca bisa uga migunaake swasana Indonesia, contone karya Shakespeare : Pangeran Hamlet utawa Sampek Eng Tay. Carita-carita baku: Darma-Darmi, Warsa-
ing banyu mili turut pletheking suryasaya suwe tansaya adohninggalake sepiBalasHapusbasa jawa iku wajib17 Mei 2011 03.35sumribit angin ngelus langit soremanuk sriti bali ing pucuking cemaranganti tekaning wengi sing nyenyetgawang-gawang katon pasuryanmuBalasHapusArtikel Basa Jawa17 Mei 2011 04.19sesuk esuk yen sang surya wiwit
Blog-e wong sing seneng ngelamun.... rada normal rada edan, rada pinter rada oon. Ngaku wong
04/05/2012 by won93dan	in inspirasi, KECEWA dan MARAH	Nasipe wong kere…dibelani nyungsang njungkir tetep salah wae…dibelani ngemper ngalor ngidul jebul mung di saduk2 koyo plembungan karbit…ra ono bedane karo kirik…suwun…
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 17.58, 9 Maret 2013.
wah,jebule arep ngedekne diler ki..supra nduwe,daiheiyo ada,king nembe mampir,pit montor 50cc
Propinsi Nusa Tenggara Kulon utawa Nusa Tenggara Barat ing basa Indonésia, iku propinsi ing Indonésia. Propinsi iki katata jroning 7 kabupatèn lan 2 kutha, Kutha krajanne ya iku Mataram.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Nusa_Tenggara_Kulon&oldid=1102482"	Kategori: Nusa Tenggara KulonPropinsi IndonésiaGeografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
supaya inkam kapitae nggo wong cerbon dewek dudu nggo wong
indramayu sugih dunyae, ari sing ngidul akeh genae pariwisata. ari sampe lor iku genae minyak bumi terus sing wetan iku
isun uga setuju karo gagasan yen cerbon iku dadi propinsi dewek. kita wis sue ora duwe identitas budaya sing kuwat sabab kita wis suwe kaya dijajah karo wong pasundan. paadahal cerbon kiu bengien dadi puasat budaya, agama lan
pasundan. akeh wong cerbon klalen karo budaya asline malah luwih pinter ngomng sunda timbang basa cerbon apa maning
terbaik bagi wong cerbon tapi terus semajat memajukan SDM kita……..
By: muzayanah on 3-Juli-2009 at 9:37 pm
Wis kang penting Cerbon maju,,,arep dadi propinsi arep beli. kuningan lan majalengka arep setuju arep
piwulang (ajaran): "Siji pesthi, loro jodho, telu tibaning wahyu, papat kodrat, lima bandha".
Pengisi acara[sunting | sunting sumber]
Pembawa acara[sunting | sunting sumber]
Dian David Michael Jacobs (lair tanggal 21 Juni 1977 ing Ujung Pandang, Sulawesi Kidul), utawa luwih kawentar mawa jeneng David Jacobs, iku atlit disabilitas Indonésia sing main tenis méja (pingpong). Saiki levèlé para Kelas 10. David lair ing Ujung Pandang lan wiwit umur 10 taun wis mlejit ing kompetisi nasional. Ing taun 2000 dhèwèké wiwit main sacara internasional. Ing taun 2001 dhèwèké menangaké medali emasé sing kapisan ing SEATTA Games ing Singapura. Wiwit taun 2010 dhèwèké wis mèlu kompetisi ing ténis méja para. Senadyan mengkono dhèwèké luwih kerep main nglawan para atlit sing ora nduwé disabilitas. David mèlu tetandhingan ing Paralimpik Musim Panas ing taun 2012 ing London lan menang medali prunggu. David Jacobs iku katurunan Ambon utawa Maluku.
David Jacobs lair ing Ujung Pandang. Jacobs ing tanggal 21 Juni 1977. Dhèwèké katurunan Maluku. David wiwit main pingpong nalika umuré 10 taun mawa sengkuyungan wong tuwané Jan lan Nell serta saduluré Rano, Piere, lan Joe; ing taun 2012 telu saduluré ya isih main pingpong. Ing taun 1989 wong tuwané ndaftaraké awaké ing PTP Club ing Semarang. Sajroning rong taun David bisa dadi jawara nasional ing tingkatan sekolah dhasar.
Nalika Jacobs wis sedya arep mlebu SMP, kulawargané pindhah menyang Jakarta. David banjur ndaftar ing klub UMS 80. David panggah mbenakaké prestasiné lan uga nggabung karo tim propinsi. Ing taun 1997 Daviss dikirim menyang Beijing kanggo latihan ing sekolah ulah raga Shi Cha Hai. Nuju taun 2000 David wis siap tetandhingan ing level internasional miturut asosiasi tènis méja Indonésia. Miturut situasi ing Januari 2012, David iku rabi karo Jeanny Palar, lan pinaringan putra siji.
Karièré sajroning ulah raga tènis méja[besut | besut sumber]
kanggo kapisan ing taun 2001. Bebarengan karo Yon Mardiono, dhèwèké bisa menangkaké medali emas ing taun 2001 sajroning tetandhingan SEATTA ing Singapura.
Ing tetandhingan ganda lanang, wong loro bisa ngalahaké duo saka Thailand Phucong Sanguansin and Phakphoom Sanguansin ing telung sèt kanthi skor 11-4, 11-4, lan 11-6. David sing diwèhi pasangan Mardiono kanggo kapisan sajroning turnamen iki kandha marang The Jakarta Post wong loro iki "wis nduwé tékad emoh diungguli wong liya".
IndonesiaBaso MinangkabauNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.26, 21 Oktober 2016.
tahune ono sing goreng ik...aku lali nglebokke
wong yen nganggo komputer yo cilik, kudu di klik lagi
Nabi Adam utawa Adam kuwe menungsa pertama sing dicipta Tuhan, kiye disebut nang kitab suci
Raja Minangka Jejimatan Kawula ing Mayapada… Saka Manunggaling Kawula lan Nata…” Ekstrak
khusyu' lan khudhur, ugo tumakninah
septarius April 29, 2011 at 3:58 am	..
iyo Nur sego krawu nggeresik pancen manteb, mulih nggowo
lan manggenake seluruh kekacauan déning piyambakipun. menawi blower terumbu nolak kangge miwiti, SpongeBob narik kabel wingking ingkang tebih, menawi poyambakipun badhe narik malih cepet ngelampahi persimpangan. Ananging, mlebetake toya ing laut ing
nonaktifArtikel sing prelu dirapèkaké Maret 2016	Menu navigasi
Gandhi Jayanti 2015 SpeechGandhi Jayanti 2015 Anchoring ScriptGandhi Jayanti 2015 SmsGandhi Jayanti Bapu PhotosGandhi Jayanti HD ImagesGandhi Jayanti
Injeolmi ya iku jinis roti beras (tteok) kang digawé saka adonan glepung beras ketan kang dideplok kanthi kenyal.[1][2] Sawise dideplok, dikethok cilik-cilik lan disebari glepung kacang lan kedelai.[2] kanggo ngasilake injeolmi kanthi rasa lan kenyal kang pas dibutuhake tenaga ekstra kanggo deplok adonan. Sawise dideplok kanthi bener, injeolmi bakal alus, kenyal lan lengket ing lambe.[2] Injeolmi biyasa disajekake ing acara kusus kayata dina ulang tahun kang wiwitan (doljanchi), nanging saiki bisa digawé lan dipangan kapan wae.[2]
gandra |isbn= (pitulung). Artikel perkawis dhaharan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
ndhelik: Cacad CS1: ISBNRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Polski	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.22, 2 Maret 2016.
Lelampahan Bopo Sri Gutomo. (kaca 6)
BebukoKatah tetiyang anyebataken nami ingkang kalintu.Ingkang leres Arjo Sopuro, sanes Arjo Sepuro utawi Arjo Seputro. Sekolah namung ngatos klas 3 Sekolah Dasar. Saged maos lan nyerat nanging sakedik. Mitranipun, Pak Kemi, malah babar pisan mboten nate sekolah. Wonten ingkang nyerat tahun kelairannipun 1916. Nanging mboten wonten catetan utawi bukti kekancingan ingkang saged kawaos ing bab puniko.- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - Puniko carios ingkang kapendet saking kulowargo caket pak Arjo Sopuro.Tiyang sepuh (bapakipun) pak Arjo puniko asalipun saking Aceh. Naliko taksih jejaka kesah dateng Solo (Surakarta) awit wonten saderekipun ingkng manggen ing Solo. Satunggaling dinten pengin dateng kito Kediri.Ing Kediri (Pare) kepanggih jodonipun, nikah, lan lahir jabang bayi jaler, dipun namekaken Rohiman.Ing salajengipun wangsul malih dateng Solo bade pados pedamelan. Angsal pedamelan ing Kereta Api (PJKA). Ing satunggaling dinten tampi kabar yen anakipun (Rohiman) sakit. Ing tengah lampah dateng Kediri, mampir ing kito Nganjuk pados jampi. Kepanggih tiyang sepuh ingkang nyebataken yen anakkipun sampun pejah. Tamtu kemawon warta puniko andadosaken kaget lan sanget nyisahaken penggalihipun. Nanging tiyang sepuh puniko angengken pados tolo (omah tawon) dipun kengken mblonyohi, lan ameling, yen mangke saras, supados gantos nami Arjo Sopuro ingkang tegesipun tetep gesang (Arjo) awit saking pangapuro (Sopuro) saking Hyang Moho Kuwaos.(Yen cariyos puniko nyoto, dados prastawa "racut" ingkang bade kalampahan ing wulan Pebruari 1954 puniko saget kanamekaken pengalaman "pejah" ingkang kaping kalih).Pak Arjo namung gadah saderek satunggal, pawestri, ingkang katelah Bu Sani, awit dados sisihanipun Pak Sani (almarhum).- - - - - - - - - Catetan: blog puniko mawi label :boso, budi, darma, darmo, Gutomo, Hyang, jawi, jowo, Kuwasa, Kuwoso, lelampahan, Maha, sapta, sapto, Sri, wahyu,
Cekak Bahasa Jawa: Tukang Golek Kayu sing Ragu-ragu Ana sawijining pemburu sing kasil manah menjangan gedhi ning alas, banjur menjangan
kasil manah menjangan gedhi ning alas, banjur menjangan digendong arep digawa mulih. Ndilalahe neng tengah ...
“Wah, pokoke ciloko. Basa Jawa wis ora dianggep maneh karo wong Jawa dewe (Wah,
malamMantra:Hyang kadyatollah,Ingsun megeng nafas gaib, nukat gaib, neges jatining rasa.Bumi jugrug segara asat saka kersaning Hyang Sejati.Sirno donya sirno
Hyang Pramana, Byar padang trawangan pengawasingsun, Sakabehing sifat katon saking kersaning Alloh11 Kancing
atur kulo, mbok bilih mboten kerso ten manah, kulo nyuwun pangapunten, mugi2 sedanten di paringi gusti ALLAH SWT seger kewarasan, ben biso ngabekti lan ibadah maring
sugeng tepang pak,bu,pakdhe,budhe,kangmas lan mbakyu..sugeng pinarak..	Lekdjie,salah satunggaling jalmo kang tesih gesang wonten tlatah Tasikmadu,Karanganyar ;kutho alit ing sisih wetan Surakarta.tesih semprulistik lan mbingungi plus damel bingung tiyang sanes.
Mbok menawi para panjenengan ketularan bingung,nggih dipun siapkake kemawon cagakipun supados kagem gondelan.
Sukai ini:Suka Memuat...	25 thoughts on “sugeng tepang pak,bu,pakdhe,budhe,kangmas lan mbakyu..sugeng pinarak..”
Seprapat abad, tp pinter boso kromo alus. aku sing wis tuo wae kok ora iso…
Balas	lekdjie berkata:	September 24, 2010 pukul 10:51 AM	kulo mas..jaler..la saged e namung ten tulisan tok.menawi adep-adepan nggih glagepen kok.itung-itung nguri nguri kabudayan njawi..
Balas	one08 berkata:	September 17, 2010 pukul 12:07 AM	jiah… keduax!😥
Balas	Triyanto Banyumasan berkata:	Oktober 16, 2010 pukul 12:26 PM	nunut ngiyup lek, menawi purun nggih dikancani gegojegan…” lho mboten nyambtng nggih
Balas	bukan blog bi(n)asa berkata:	Oktober 18, 2010 pukul 8:49 AM	monggo2.dipunsekecakaken kemawon pak tri.
matur nuwun ingkang kathah amargi panjenengan sampun kerso pinarak lan maos seratan kulo
Balas	Mbahe berkata:	Desember 29, 2010 pukul 3:15 PM	kulo nuwun…, lekdjii…, nderek nyruput wedhang nggeh…!!
azizyhoree berkata:	Januari 19, 2011 pukul 12:43 PM	Assalamualaikum,kulanuwun lek, mbok menawi pun badhe mboten “njomblo” kulo dipun ulemi, menawi wonten
monggo di pun lanjengaken, ngrtaketaken paseduluran😀
Balas	cihanshans berkata:	Januari 30, 2011 pukul 2:16 AM	Kulonuwun..slam kenal Pak Le, tumut gabung nopo angsal niki ? kangge seduluran, Pak Le Cikarange pundi ? Kulo nggi teng Cikarang niki, macul teng Jababeka, Panjenengan nyambut
ngumpul nang omahe Ropik nduk Karangrejo.
Okt 15, 2010 @ 14:52:56 sing
Nanging aku lo yakin bianget lek ketemu mesti aku mbok salah-salahne, mbok elok-elokne. Padahal yo wis njaluk sepuro marang sampeyan. Sayange yo aku ora mbok terimo ngapurane.
Wis ora dadi opo.Yo tak angen-angeo ae wajahmu lan kabehe ben roso kangene kurang. Becik kurang timbangane nambah lek perkoro iki.Emboh mbok katain opo ae aku iki yo terserah, aku pasrah ae. Jenenge
Persatuan Sepak Bola Banyumas atau Persibas Banyumas kuwi klub profesional bal-balan tempate neng Indonesia sing markas utamane neng Purwokerto,Kabupaten Banyumas Jawa Tengah Indonesia, Peribas taon iki tanding neng Divisi Satu Liga Indonesia di Grup 5.
EnglishBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Lima_Puluh_Kota&oldid=1103099"	Kategori: Kabupatèn ing Sumatra KulonKabupatèn Lima Puluh KotaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.03, 22 Oktober 2016.
saking pitung puluh telu namung sewiji ingkang selamet, lan ingkang pitung puluh loro kabeh ing dalem neraka. Ana dene ingkang sewiji ingkang selamet iku, iya iku kelakuan ingkang
Peradaban saking pulo Jawa iku akèh ngelairke jinis kesenian-kesenian utamane kesenian tradhisional antarane: tari Jawa, wayang, gamelan Jawa lan liyane. Seliyane iku uga tumbuh jinis-jinis kesenian sing modern/anyar utamane sing dikembangake Institut Seni Indonésia Yogyakarta lan Institut Seni Indonésia Surakarta.
Kesenian tradhisional Jawa, utamane Jawa Tengah lan Yogyakarta umume tumbuh saka lingkungan kraton, yèn saka Jawa Wetan jinis-jinis keseniane umum tumbuh saka kabudayaan rakyat.
Kesenian sing urip ing Jawa Wetan iku tumbuh saka saling prabawa antara budaya Jawa kuna lan budaya Madura. Jinis kesenian sing misuwur saka Jawa Wetan ya iku reog lan ludruk.
Sing radha unik saka jinis-jinis kesenian laladan Banyumasan iki ya iku anane prabawa gaya Sundha ing jinis-jinis keseniane. Jinis kesenian sing misuwur saka laladan Banyumasan iki ya iku lengger lan calung Banyumasan.
Kesenian_Jawa&oldid=1081539"	Kategori: SeniKesenian Jawa	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.04, 4 Sèptèmber 2016.
“Disuwuni kangge Pak Bayan (kepala dusun, red.), bekti kita kangge leluhur, kangge rukun tetanggi, nyuwun berkah kangge tetanen supados murah
> Motivasi	> Tombo Ati	Tombo Ati
Tombo Ati iku limo perkarane Ingkang dhihin moco quran sakmaknane Kaping pindho kudu weteng ingkang luwe Kaping telu dzikir wengi ingkang suwe Kaping
krama lugu : bapak sampun "wangsul" saking surabaya dijadikan krama alus, ngoko alus,ngoko lugu !! 2. krama lugu : pak rurun "dipunsukani" hp boten purun dijadikan krama alus, ngoko alus, ngoko lugu !! 3. ngoko lugu : "aku" mau karo bu binti "dikongkon" latihan dijadikan ngoko alus, krama lugu, krama alus !!
Krama alus = Bapak sampun kondur saking Surabaya. Ngoko alus = Bapak wis kondur saka Surabaya. Ngoko lugu = Bapak wis mulih saka Surabaya.2. Krama alus = Pak Rurun dipunparingi HP boten kersa. Ngoko alus = Pak Rurun dipunparingi HP ora gelem. Ngoko lugu = Pak Rurun diwenehi HP ora gelem.3. Ngoko alus = Aku mau karo Bu Binti dipundhawuhi latihan. Krama lugu = Kula wau kalih Bu Binti didhawuhi latihan. Krama alus = Kula wau kalih Bu Binti dipundhawuhi
Kali Colorado, ing sisih lor Arizona, lan dadi salah sawijining Taman Nasional ing Amerika Serikat. Presiden Theodore Roosevelt ya iku salah saji sing ndhukung anane panggonan Grand Canyon, dheweké asring ngincer kéwan ing kana, kaya singa gunung lan ngrasakake panyawangan kang endah banget.[1].
kanthi ambane saka 6 km nganti tekan 29 km kang jerune luwih saka 1.600 m. Wong kulit putih pisanan kang nemokake ya iku García López de Cárdenas saka Spanyol ing taun 1540. Kasunyatane, panggonan iki wis dipanggone Penduduk Asli Amerika (Suku Indian) kang mbangun panggonan kang dienggoni ing tembok ngarai adoh sadurunge ditemokake déning García López.
tinubrukan ndadekake anane rangkaian pegunungan purba kang gedhé banget lan dhuwur.
Nalika ana owah-owahing iklim ekstrim ing 1,7 Milyar taun kepungkur, banyu segara munggah menyang sadhuwuring bumi, kabèh padha kerem kalebu uga pegunungan purba iku. Kauripan ing sadhuwuring gunung kang kerem iku uga owah. Bageyan dhuwur pegunungan ditutupi pasir segara lan kanthi otomatis kewan-kewan kang urip ing segara uga bisa urip ing sadhuwuring pasir kang nutupi pegunungan.
Nanging nalika banyu segara mulai asad, pegunungan mulai katon manèh. Endapan pasir lan kéwan segarane isih ana ing sadhuwure. Sansaya suwe, kewan-kewan segara kayadene
Colorado[besut | besut sumber]
Aktivitas lempeng bumi nalika owahing iklim ekstrim iku uga ndadekake munggahe dataran tinggi Colorado dhuwure nganti tekan 3 mil saka sadhuwure segara. Kali Colorado sasuwene yuta taun ndadekake dataran tinggi Colorado dadi jero banget, dawane 446 km kawasan Grand Canyon.[3]
Nalika pinuju menyang samodra, kali iki ngikis tembok tebing-tebing Grand Canyon. Asil kikisane akèh
diperkirakake kedadeyan ing 5 yuta utawa 6 yuta taun kepungkur. Mula miturute ahli géologi sanajan watu tembok Grand Canyon umure wis tuwa, nanging ngarai Grand Canyon iku miturut ahli géologi umure isih nom banget.[4]
Hotèl Grand Canyon[besut | besut sumber]
Hotèl Grand Canyon iku hotèl kang ana ing sajroning gua Grand Canyon. Grand Canyon Hotèl ing Arizona nawarake ruang penginapan kang dumunung 220 kaki ing sangisoring lemah. Hotèl kang ambane 200 kaki, dawane 400 kaki, lan dhuwure 70 kaki iki bisa dituroni nganti tekan wong nem, nduwèni rong kasur lan sofa. Hotèl ing jero gua iki dijangkepi fasilitas perpustakaan buku lan majalah kang wis lawas, kalebu
Mboten keraos kolo lan rencang sebrayat sampun ngelampahi ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan mriki. Wonten ing adicara menika, kulo kiyambak tuhu rencang - rencang nyuwun agenging pangapunten sangking Bapak / Ibu guru amargi wonten ing tigang warso ngangsu kawruh wonten pawiyatan mriki kulo lan sak rencang mebo menawi gadhah kalepatan ingkang dipun sengojo lan
lan sak konco awrat sanget badhe nilaraken pawiyatan menika amargi sedoyo ingkang wonten dateng mriko sampun kados sederek lan kaluargo. Namung amargi kulo lan rencang - rencang kedah nglanjutaken ngangsu kawruh wonten ing pawiyatan ingkang luwih inggil, kulo lan rencang - rencang kedah saget dening ikhlas nilaraken pawiyatan menika.
Cariyos candakipun.Memitran antawis kaluargo Pak Arjo Sopuro lan Pak Kemi.Pak Ardjo Sopuro, saking kesrakatipun, awis-awis kondur dateng dalemipun awit ing dinten puniko mboten angsal asil. Nyare ing bedakipun pinggir margi Koplakan. Kacariyos saderek gangsal puniko ingkang radi kacekapan namung Pak Kemi. Pramilo yen dong mboten wonten punopo-punopo ingkang bade dipun dhahar sakluwarga, sok ngutus putranipun ngampil dateng Pak Kemi. Tujunipun Bu Kemi lan Bu Ardjo puniko kados saderek sinarawedi. Mboten wonten panggalih punopo-punopo, malah kaleresan saya angraketaken pasederekan. Pak Kemi puniko langkung sepuh. Yuswanipun kaot
namung nyebat “Ardjo” kemawon. (Ing tembe
puniko mligi, awit salebeting kalih tahun wiwitaning tumuruning wahyu sujud, panjenenganipun ingkang tamtu kaaturan rawuh anyekseni saben tumurun wahyu (parentah) saking Hyang Maha Kuwaos. Naliko poro mitro sampun sami rawuh, nanging Pak Kemi dereng katingal, Pak Arjo tartamtu angutus ngaturi rawuhipun. Awit saking puniko, panjenenganipun kasebat "paseksen" kawitan., ingkang ateges dados saksi kawitan tumuruning wahyu.Pak Kemi puniko asalipun saking Demak. Bapakipun kaparingan asma Saji Joyo Ulomo. Tiyang cekap, sabinipun pinten-pinten bau. Namung Pak Saji Joyo Ulomo.puniko kirang utun ing tetanen. Rinten dalu namung ngaos (ngaji) kemawon. Pramilo enggal sakedik sabinipun telas kasade. Putranipun sami kesrakat. Pak Kemi wiwit joko remen pados ilmu dateng peguron ing pundi-pundi. Pramilo ilmunipun kathah (langkung saking 40). Satunggaling dinten pados deling (pring) ing pinggir wana, bade kasade. Kepanggih ingkang jagi wana milo lajeng dipun oyak. Kanthi ngangkat deling salonjor, joko Sukemi mlajeng lan nglumpati lepen ingkang radi wiyar. Slamet, mboten kacepeng. Deling lajeng kasade. Wiwit wekdal puniko lajeng kagungan penggalih, yen terus makaten tamtu sengsara gesangipun. Milo gadah krenah tumut ngernet mobil. Sareng dipun lampahi dangu-dangu saged nyopir mobil. Saking gemi lan utunipun, wekdal samanten saged mundut mobil, minongko tiyang Pare sapisanan ingkang gadah
Irawan numpak matic mesthi kapok, njur numpak sing handal buat nanjak..
eh tour de JA edisi 1 ora ana merk Yamaha, saiki ana 3 ya
**kangen nanjak numpak King nguntit cah-cah SMA
_Minahasa&oldid=177343"	Kategori: Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Sulawesi UtaraKecamatan nang Kabupaten MinahasaLangowan Barat, MinahasaKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
nuwun sampun kerso pinarak gubug kula mas Eko. kula inggih taksih ngangsu kawruh ing babagan nyerat puisi utawi gurit. sugeng
nynorskNorsk bokmål	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.45, 7 Januari 2014.
PARIBASAN Paribasan yaiku unen-unen ajeg panganggone tegese wantah ora ngemu surasa pepindhane.
nduwé pabrikan mobil Jerman Mercedes-Benz.[1] Mercedes Grand Prik wiwit mélu ing ajang F1 nalika musim 1954, banjur bisa sukses nalika musim 1954 lan 1955.[1] Ing akhir musim 1955, Mercedes Grand Prix mundur banjur dadi pemasok mesin manéh nalika pertengahan taun 1990-an.[1] Mercy banjur mbalik ing F1 dadi tim penuh nalika musim Cithakan:F1, dené kang dadi induké ya iku Daimler
GP.[1] Sawisé iku banjur ngowahi jeneng dadi Mercedes-Benz Grand Prix.[1] Ing taun 2011, Daimler banjur ningkataké cacahé saham ing tim Mercedes GP dadi 100% kanthi tuku sisa 24,9% saham kang idih dicekel karo Ross Brawn lan Nick Fry, saéngga tim iki dadi tim Mercedes-Benz kang penuh ing ajang F1.[1]
Sejarah tim[besut | besut sumber]
Mercedes-Benz wis melu ing Grand Prix Motor Racing (cikal bakal Formula 1) wiwit taun 1923, nalika Tropfenwagen Benz dikenalké kanggo balapan GP Éropah ing Monza.[2] Panemu iki diéntuki saka salah sijiné insinyur Benz Hans Nibel, kang nduwéni inspirasi saka Tropfenwagen Rumpler lan tujuwané kanggo ningkataké daya tarik marketing kanggo adol mobil kang nduwéni mesin tengah kanthi
mirip Auto Union lan nggunakaké sasis tiruan Rumpler kang dibangun sadurungé kanggo Auto Union.[2] Mesin mobil balap iki nduwéni tenaga 80 hp kanthi kapasitas 1991cc lan diklaim bisa mlayu kanthi kacepatan sandhuwuré 140 km/jam.[2]
^ a b c d e f g (en)emercedesbenz.com(dipunundhuh
yok opo khabare Rek ..?! .. Upapik-Uapik tenan Kangbrow … @. Piro saiki anakmu Rek..?! ..oh .. iki 2 anaku cukup kok..Kangbrow..
Ucap Bikers kulonan. Opo kowe wis duwe Sim to Kangbrow ..?? Lo…Lo…Lo … youwis to rek !..
Br Umah Anyar, Pejeng Kaja, Tampak Siring,
sowan wonten ing ngarsa panjenengan sekaliyan. Mbok bilih Gusti Allah angganjar wilujeng ing samudayanipun, kita badhe gadhah niat ningkahaken
Mbok menawi panjenengan sekaliyan dhangan ing penggalih sarta mboten wonten alangan saktunggal punapa, kita aturi anyekseni lan angrawuhi kajat lan niat kita kasebat ing nginggil punika. Awit saking rawuhipun para sutresna, keparenga kita nelakaken gunging panuwun.
nuwun senior……… ora lali alumni……. saiki aq ngeroso wes dadi wong tenanan!!!!!!!!!!!!
Reply	February 2, 2009 at 12:55 am	Didik	Lho, Fatih kok
TERAWANGAN NIAT INGSUN AMATEK AJIKU SUKET KALANJANA AJI
ING (L) Invest World* EUR
Nge DRUM Bareng Kang Wandra Banyuwangi | Beranda
MEN ORA NGGUYU KEPINGKEL2 TAMBANE NDELENG KUKU
Propinsi Bengkulu (Basa Walanda: Benkoelen utawa Bengkulen, Basa Inggris: Bencoolen, Malayu: Bangkahulu) bageyan kidul-kulon pulo Sumatra ya iku propinsi kang dumunung ana ing Pulo Sumatra, Indonésia. Ing sisih lor wewatesan karo Sumatra Kulon, ing sisih Wétan karo Jambi lan Sumatra kidul, sisih kidul wewatesan karo kutha Lampung.Uga katata jroning 8 kabupatèn lan 1 kutha.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Bengkulu&oldid=1102484"	Kategori: BengkuluPropinsi IndonésiaGeografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakArtikel ngandhut tulisan abasa WalandaArtikel ngandhut tulisan abasa InggrisArtikel ngandhut tulisan abasa non-Jawa	Menu navigasi
Somalia Kidul-kulon iku wewengkon ing Somalia sing dinyatakaké sacara sepihak minangka laladan otonomi déning Hassan Muhammad Nur "Shatigadud" ing tanggal 1 April 2002. Nanging wiwit tanggal 3 Oktober 2002 (kajaba ing période 14-16 Desember 2002), kutha krajan régional Baidoa wis dikuwasani déning Sheikh Aden Madobe (damai karo Shatigadud wiwit 23 September 2003) lan Mohamed Ibrahim Habsade. Kondhisi wewengkon iki isih durung cetha apa wis runtuh utawa Shatigadud isih tetep njabat minangka Presidhèn. Kaitung taun 2005, Shatigadud lan Madobe bebarengan njabat minangka mentri ing sangisoré pamaréntahan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Somalia_Kidul-kulon&oldid=1016101"	Kategori: Madeg taun 2002Pambubaran taun 2006Nagara bagéan Somalia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.21, 8 Maret 2016.
Wus pinasti wanito puniki,Dadi wadah wijining tumitah,Den aji aji
kiwo tengen, sing nyawang kang tumancep kumanthil ing telenging sanubariku.. yo iku si
Memancing Uling Bareng Kang DEMY Banyuwangi | Beranda
PARIBASAN Paribasan yaiku unen-unen ajeg panganggone tegese wantah ora ngemu
Posted by: HAFIZH SMA 1 SRAGEN / Category: BAB I WIDYA SWARAWidyaswara inggih punika ngelmu ingkang ngrembag lan nyinau bab swanten (fonologi). Widyaswara dumados saking tembung widya = ngelmu, swara = uni.Widyaswara ateges ngelmu ingkang ngrembag lan nyinau bab swanten/uni. Swanten ingkang dipunrembag ing mriki, inggih punika swanten ingkang wonten tegesipun sanes ingkang boten wonten tegesipun.Dados, widyaswara punika ngrembag swanten-swanten ingkang saged milah wujud lan teges (distingtif).1. SwantenSwanten punika mungelipun angin ingkang medal saking paru-paru lan kawedhar lumantar tutuk. Medalipun swanten wau wonten ingkang mawi pancadan gorokan, cethak, ilat, untu utawi lambe, lan wonten ingkang boten mawi pancadan punapa-punapa.Adhedhasar medalipun swanten, fonem basa Jawa saged dipunpilah dados kalih, inggih punika, swanten gesang (vokal) lan swanten pejah (konsonan).a. Vokal = swanten ingkang gadhah ungel utawi swanten ingkang mungel jalaran medalipun angin saking paru-paru ingkang kawedhar lumantar tutuk boten wonten ingkang ngalang-alangi.Inggih punika : a swara miring (aku), a swara jejeg (sapa), o (obah), i (ilang), u swara jejeg (urip), u swara miring (biyung), e swara jejeg (ewuh), e pepet (elar) lan e miring (estu).b. Umlaut = Owahipun vokal ing wandanipun tembung, jalaran kawuwuhan panambang tinamtu (modifikasi vokal). Utawi owahipun swantena miring dados jejeg jalaran kawuwuhan panambang. Ing basa Jawa umlaut dipilah dados kalih :1) Owahipun swanten kendho dados kenceng. (arit + e = arite, jagung + e = jagunge, siwur + e = siwure).2) Owahipun swanten wingking dados ngajeng. (arta + e = artane, dina + e = dinane, liya + e = liyane).c. Vokal rangkep = diftong = vokal cacah kalih ingkang benten wujudipun lan dumunung ing satunggalinipun wanda tembung. Manawi wonten vokal rangkep nanging boten dumunung ing wanda, swanten rangkep punika boten saged dipunwastani diftong. Basa Jawa (baku/standar) boten gadhah diftong kados basa Indonesia. Swanten (ae) ing tembung wae, kae lan jae sarta swanten (ai) ing tembung pait, jait lan paing boten klebet diftong, awit swanten (ae) ing tembung punika namung awujud vokal rangkep ingkang dumunung ing satunggalipun tembung sanes ing wanda.Mila, tembung-tembung punika saged dipunpisah dados wa-e, ka-e, ja-e, pa-it, ja-it lan pa-ing.Ing Jawa sisih wetan (Jawa Timur) wonten swanten rangkep ingkang awujud diftong, ingkang asring kepireng ing satunggaling tembung, ingkang mengku pikajeng nyangetaken, (abuh dados uabuh, gedhe dadi guedhe). Ing Surakarta lan Yogyakarta, kangge nyangetaken tembung racakipun ngangge variasi vokal utawi ngginakaken tembung banget. (abang = abing, lara = laru, panas = panas banget).2. Konsonan.Konsonan punika swanten ingkang tanpa ungel utawi swanten ingkang dereng mungel manawi dereng dipunsambung kaliyan vokal. Kaanggep swanten ingkang tanpa ungel jalaran angin ingkang medal saking paru-paru lan kawedhar lumantar tutuk dipunalang-alangi lambe, untu, ilat,
tuladha hapsara) utawi Glotal (swanten ampang = k ampang).Konsonan basa Jawa kagolong dados sekawan :• swanten ampang,• swanten anteb,• swanten irung lan• swanten manda-manda.Gatosaken Tabel ing ngndhap punika :Jinis SwantenLambe Untu Cethak cethakGorokanPucuk IlatMinggah Boten
basa Jawa sanes alofon ananging klebet fonem ingkang benten, ingkang saged ngowahi suraosipun tembung.Tuladha :Adhi - adiWedhi - wediKonsonan khas (aspirat).Konsonan aspirat awujud swanten (h) ingkang tansah tumempel ing swanten anteb b, d, d, j lan g. Manawi dipungatosaken kanthi permati, konsonan aspirat punika sanes fonem nanging alofon.3. Prenasalisasi.Swanten irung ingkang tansah ngrumiyini swanten-swanten anteb (b, d, dh, j lan g).Tuladha : nJepara, mBali, ngGresik, mBandung,mboten).4. Gugus konsonan (klaster).Konsonan rangkep ingkang benten wujudipun, ingkang dumunung ing satunggalipun wanda lan boten dumunung ing satunggalipun tembung.Swanten anteb lan swanten ampang utawa ngeses, racakipun saged sumambung kaliyan swanten l lan r.Tuladha :
ngrumiyini tembung (ndlosor, ndlesep) boten kepetang.6. Obah-owahe swantenOwahipun swanten nanging boten ngowahi suraosipun tembung. Obah-owahipun swanten amargi katambah utawi dipunsuda swantenipun punapadene swanten ingkang ngalih papan. Gandheng dereng wonten tembung ingkang tegesipun sami kados tembung manca punika, mila tembung-tembung punika kepeksa dipunampil.a. Panambahing Swara.1) Protesis = tambahipun swanten ing wiwitanipun tembung. (nanging – ananging, jare – ujare, ana – nana, ing – ning adi – hadi).2) Epentesis = tambahipun swanten ing tengahipun tembung. (kambil – krambil, akasa – angkasa, ngipi – ngimpi, upama – umpama).3) Paragog = tambahipun swanten ing pungkasanipun tembung. (ora – orak, ibu – ibuk).b. Panyudanipun Swanten (abreviasi).Aferesis = sudanipun swanten ing wiwitanipun tembung. (kakang – kang, uwong – wong, bapak – pak, bisa - isa, simbah – mbah).Tembung madya saged klebet aferesis, awit tembung madya racakipun saking tembung wetah ingkang namung dipunpendhet sakperangan.(panjenengan – njenengan, dhateng – teng, mangga – engga).1) Sinkop = sudanipun swanten ing tengahipun tembung. (sethithik – sithik, temenan – tenan, njaluk – njuk, dhuwit – dhit, weneh – weh).2) Apokop = sudanipun swanten ing pungkasanipun tembung. (temenan – temen, kuluban – kulub, bakyu – bak, dhimas – dhi).c. Gesehipun Swanten.Gesehipun swanten wonten ingkang jalaranipun liru papan lan wonten ingkang jalaranipun swanten ingkang sami.1) Metatesis = owahipun swanten jalaran lintu dunungipun swanten. (wira-wiri = riwa – riwi, sruput – srutup, bejad – jebad).2) Desimilasi = owahipun swanten jalaran wonten swanten ingkang sami. Swanten ingkang sami ing tembung, lajeng dipundadosaken swanten sanes. (lara-lara = lara-lapa, rara-ireng = lara-ireng).d. Variasi bebas.Wujud lira-lirunipun swanten tanpa ngowahi suraosipun tembung. Lira-lirunipun swanten punika asring kedadosan antawisipun swanten ingkang nunggil asal.Upaminipun antawisipun swanten b lan w, d lan t, ka lan g. (bulan – wulan, bengi – wengi, bae – wae, dakjupuk – takjupuk, kegedhen – gegedhen).Fonem vokal ugi saged lira-liru tanpa ngowahi suraosipun tembung inggih punika swanten a lan swanten e. (takon – tekon, lanang – lenang, sadaya – sedaya).e. Asimilasi.Owah-owahanipun swanten amargi njumbuhaken kaliyan swanten sanesipun ingkang wonten ing tembung.Tuladha : tembung upama – umpama (wontenipun swanten m ing tembung, punika kedaya saking swanten p ingkang mapan ing sisihipun fonem. Tembung jumlah – jumblah ((timbule swara b ing tembung punika kedaya saking swanten m ingkang mapan ing sisihipun fonem.7. Ejaan Basa Jawaa. Ejaan Basa Jawa mawi Aksara Latin (EYD).Basa Jawa asli boten gadhah swanten f, q, v, x lan z. Nanging Basa Jawa Enggal gadhah.1) Panyeratipun Vokal Basa Jawa.(a) Panyeratipun swanten a jejeg kedah dipunserat ngangge aksara a sanes o (ungelipun nglegena). Dene swanten ingkang dipunlambangaken mawi aksara a punika benten kaliyan swanten o. Kangge niteni : Manawi swanten a mapan ing tembung lingga lan tembung punika kawuwuhan panambang e swanten a wau lajeng owah dados a miring, panyeratipun swanten kedah dipunserat mawi aksara a (arta – artane, bala – balane, rupa – rupane).Nanging manawi wonten swanten ingkang mapan ing tembung lingga lan tembung wau dipunwuwuhi panambang e tembung punika ajeg utawi boten owah, tembung punika kedah dipunserat mawi aksara o. (growong – growonge, sorot – sorote, kopi – kopine, kodhok – kodhoke).(b) Panyeratipun swara i.- i jejeg (swara memper e ) = manawi tembung dipunwuwuhi panambang – e swanten ing tembung wau owah dados i. (cacing – canginge, maling – malinge, arit – arite).- i miring = senajan dipunwuwuhi panambang e swanten wau tetep/boten owah. (siji – sijine, biji – bijine).(c) Panyeratipun swanten U. U jejeg = senajan dipunwuwuhi panambang –e boten owah.Tuladha : tebu, aku, putu. U miring (swanten memper O) = swantenipun memper o mapan ing tembung lingga lan dipunwuwuhi panambang -e swanten wau malih dados u , panyeratipun ngangge aksara u.Tuladha : siwur – siwure, jagung –jagunge, parut – parute,wedhus – wedhuse.2) Panyeratipun Konsonan.Ing basa Jawa antawisipun pocapan lan seratan kalamangsanipun benten utawi boten sami.(a) Panyeratipun aspirat.Swanten anteb basa Jawa asring kedunungan swanten aspirat (h) , nanging boten perlu kaserat, awit swanten punika boten klebet fonem nanging alofon.Tuladha : bhaphak – bapak, dhurung – durung.(b) Panyeratipun prenasalisasi.Prenasalisasi punika swanten irung ingkang tansah ngrumiyini satunggalipun tembung nalika dipunucapaken. Sedaya tembung ingkang wiwitanipun mawi swanten anteb badhe dipunrumiyini swanten irung. Limrahipun tembung aran (kata benda) utawi nedahaken papan.Tuladha :mBali – Bali,mBandhung – Bandung,nJepara – Jepara,ngGresik – Gresik,ndalan – dalan.Sanajan ing pocapan swanten irung tansah ngrumiyini swanten anteb, swanten irung boten perlu dipunserat.(c) Panyeratipun Glotal lan Retofleks.Swanten (k) ing pungkasanipun tembung kabeh badhe dipunucapaken dados (?) utawi k manda-manda, kedah dipunserat k. semanten ugi swanten (t) lan (d) retofleks, swanten punika kedah dipunserat nangge th lan dh.Tuladha : simbo? – simbok, kepla? – keplak, tole – thole, dawuh – dhawuh.(d) Panulise Mandaswara.Mandaswara punika swanten manda-manda ingkang mapan ing antawisipun vokal kalih (nanging sanes diftong) ingkang benten ungelipun. Ingkang klebet mandaswara (y, w). Manawi mapan ing tembung lingga perlu dipunserat, nanging manawi mapan ing tembung andhahan boten perlu dipunserat.- Tuladha ing tembung lingga : priya – priya, duwit – dhuwit, satria – satriya.- Tuladha ing tembung andhahan : rabi – rabia, wani – wania, tuku – tukua, lunga – lungaa.b. Ejaan Basa Jawa mawi Aksara Jawa.Sasampunipun agama Islam rumasuk ing tanah Jawa lan Walanda njajah bangsa Jawa, basa Jawa wiwit kenging dayanipun basa Arab lan Walanda.Wiwit punika basa Jawa tepang swanten f, q lan z. Swanten punika dipunserat mawi aksara p, k lan s kawuwuhan ceret tiga ing nginggilipun aksara kasebut. Aksara daden-daden wau lajeng sinebat aksara rekan. Pranatan panyeratipun basa Jawa ngangge aksara Jawa ngantos samangke prayoganipun wiwit nggiunakaken Pedoman Penulisan Aksara Jawa ingkang dipunterbitaken dening Yayasan Pustaka Nusatama 1996.BAB II WIDYA TEMBUNGWidya tembung punika ngelmu ingkang nyinau bab tembung (morfologi). Tembung punika rerangkening swanten ingkang kawedhar lumantar tutuk ingkang ngemu teges lan kasumurupan suraosipun.1. Wujudipun tembung.Tembung Lingga (kata asal/dasar). Inggih punika tembung ingkang tasih wetah/wungkul/ wantah/asli, ingkang dereng rinaketan imbuhan. Tembung lingga wonten ingkang namung sawanda, kalih wanda, utawi tigang wanda. Wanda (suku kata).Tuladha : gong, bom, las, cet, pari, pitik, wajan, jagung, rekasa, kulina, padharan, mustaka.Wanda wonten kalih : wanda menga (suku terbuka) awit pungkasanipun wanda awujud vokal, lan wanda sigeg (suku tertutup) awit pungkasanipun wanda awujud konsonan.Wod = akar kata. Wujudipun namung sakecap utawi sawanda. Sor, lur lan sup. Saged dipunpadosi tegesipun cendhek, dawa lan mlebu.Endhek : asor, dlosor, ngisor.Dawa : alur, ulur, mulur.Manjing : susup, angslup, tlusup.Etimologi : ngelmu ingkang nyinau tembung lingga ingkang asalipun saking tembung wod.Tembung Andhahan.Ing basa Indonesia dipunwastani kata jadian, lan tembung insampun owah saking lingganipun amargi dipunwuwuhi imbuhan. Wonten ingkang mastani bilih tembung andhahan punika tembung lingga ingkang sampun dipun rimbag. Pangrimbagipun tembung lingga dados tembung andhahan, kanthi muwuhaken imbuhan ing ngajeng, tengah utawi ing wingkingipun tembung lingga.Imbuhan (afiks), wonten sekawan (4) inggih punika :• ater-ater,• seselan,• panambang• imbuhan bebarengan.1). Ater-ater.Ater-ater punika imbuhan ingkang mapan wonten kawitanipun tembung/ngajeng tembung.Ater-ater ing basa Jawa kathah sanget kawimbuhan, ater-ater anuswara : a-, ka-, ke-, di-, sa-, pa-, pa anuswara-, pi-, pri-, pra-, tar-, kuma-, lan kapi-. Ater-ater wau panyeratipun tansah gandheng karliyan tembung linggane. Ater-ater anuswara (swara irung).Ater-ater niki meh sami kaliyan awalan meng- ing basa Indonesia. Ingkang klebet ater-ater anuswara : m-, n-, ng- ny-.Saged ugi dipunwastani ater-ater m-, n-, ng- ny- klebet alomorf ater-ater A-. Tembung lingga ingkang wiwitanipun aksara p, w, t, th, c, k, s manawi dipunwuwuhi ater-ater A-, aksara p, w, t, th, c, k, s ing kawitanipun tembung badhe luluh.Tuladha :m- + pacul - maculm- + weling - melingn + tutup - nutupn + thuthuk - nuthukng- + keplak - ngeplakny- + cacad - nyacadny- + suling - nyulingIng basa rinengga (ragam susastra), ater-ater a_ kalamangsanipun dados am (ham), an (han) ang (hang) lan any- (hany).Tuladha :m ---------- ham = mbalang ---- hambalangAn ---------- han = nuthuk ------ hamnuthukAng -------- hang = nggodhog – hanggodhogAny---------- hany = nyuwil ----- hanyuwilManawi sumambung kaliyan tembung lingga sawanda, ater-ater ng- malih dados nge- :Ng + dol ------------- ngedolNg + cet ------------- ngecetNge + lap ----------- ngelapAter-ater anuswara saged ngowahi jinising tembung dados tembung kriya :M + pecut --------------- mecutM + becak --------------- mbecakM + gambar ------------- nggambar- Ater-ater a- -------------- abasa, aklambi- Ater-ater ma A- (maN-) mangetan, manunggal- Ater-ater ka- ----- kajupuk- Ater-ater ke- ---- kejepit- Ater-ater di- ----- dibalang/dipunbalang- Ater-ater sa- ------- sagelas- Ater-ater pa- anuswara – pa + enget –
bebungah2) Dwilingga. ------ takon-takon3) Dwiwasana. ----- cekikikTembung Camboran.1) Camboran Wutuh. ------ dhadha menthok2) Camboran Tugel. ------ lunglit2. Jinising Tembunga. Tembung Aran (kata benda/nomina). Inggih punika tembung ingkang nerangaken naminipun barang utawi punapa kemawon ingkang dipunanggep barang. Kathah-kathahipun saged sumambung kaliyan tembung dudu utawi ana lan ora.Tembung aran wonten werni kalih :1) tembung aran katon/konkrit. (pelem, krikil, sapi).2) Tembung aran tan katon/abstrak. (ngelmu, kawasisan).b. Tembung Kriya (kata kerja/verba). Inggih punika tembung ingkang nerangaken solah bawa utawi tandang gawe.1) Kriya Tanduk (kata kerja aktif), inggih punika tembung kriya ingkang jejere (subyek) dados paraga. Tembung punika limrah kadhapuk lan kawuwuhan ater-ater (m-, n-, ng- lan ny-). Lan jejer tansah dados paraga ingkang nindakaken satunggalipun pakaryan. (upamipun : njawil, mlumpat, nulis, nuthuk).a. Kriya tanduk ngangge lesan (kata kerja transitif). Tembung kriya tanduk lan tansah mbetahaken lesan (obyek). Padatan ngginakaken ater-ater anuswara (m, n, ng lan ny) lan panambang na utawa panambang ake.b. Kriya tanduk tanpa lesan (kata kerja intransitif). Lan tembung kriya lan boten mbetahaken lesan (obyek).Padatan ngginakaken ater-ater anuswara (m, n, ng, man, ny lan mer-).2) Kriya Tanggap (kata kerja pasif), inggih punika tembung kriya ingkang jejeripun (subyek) dados sasaran (penderita). Tembung kriya tanggap limrah kadhapuk lan kawuwuhan ater-ater (di-, ka-, ke- lan seselan -in-). Upamane : dijawil, ditulis, dithuthuk, tinulis, thinuthuk, jinawil).c. Tembung Sifat (adjektiva), ugi sinebat tembung watak utawa kaanan, inggih punika tembung ingkang saged nerngaken kawontenan utawi watak satunggaling barang utawi bab.Tembung sifat saged dipunpilah dados kalih :1). Tembung watak (boten saged owah) – drengki, srei, jail, uthil.Tembung sifat saged sumandhing kaliyan tembung luwih, rada, paling, banget.2). Tembung kahanan (saged owah) – mlarat, sugih, mulya, cilaka.d. Tembung Katrangan (adverbia), inggih punika tembung ingkang nerangaken tembung sanes.- Tembung katrangan lan nerangaken tembung aran.(Kakangku dudu guru SMA).- Tembung katrangan lan nerangaken tembung kriya.(Adhiku asring nangis).- Tembung katrangan nerangaken tembung sifat.(Pak Broto piyayi rada galak).- Tembung katrangan nerangaken tembung wilangan.(Bukune kurang papat).- Tembung katrangan sing nerangaken tembung katrangan.(Aku ora tau mulih).e. Tembung Sesulih (kata ganti utawa pronominal), inggih punika tembung ingkang dipunginakaken minangka sesulihipun tiyang, barang utawi punapa kemawon ingkang dipunanggep
sesulih panuduh limrah = iki, iku/kuwi, punika lan nganu (anu).sesulih panuduh papan = kene, kono, kana, ngriki, ngriku, ngrika, rene, rono, rana, mrene, mrono, mrana. sesulih panuduh sawijining bab = gene, ngono, ngana,
tembung kanggegantosipun tiyang utawi barang sarta kawontenanipun dereng cetha.Upamanipun ; sawijining, apa bae, sapa-sapa, saben uwong, salah siji.f. Tembung Wilangan (kata bilangan/numeralia), tembung ingkang nerangaken gunggungipun barang/tiyang/khewan lan satunggaling bab.1) Wilangan Babon/utuh/utama.0 = enol (das)1 = siji (eka)2 = loro (dwi)3 = telu (tri)4 =
selikur, 50 = seket, 1000 = sewu).b) Wilangan sadhengah (upamane ; sithik, saperangan, sacuwil, akeh, kathak, sekedhik, sadaya ).2) Wilangan Susun. (pisan, pindho, katelu, kaping pitu lsp.)3) Wilangan Pecahan. (1/4 = seprapat, ½ = separo, 2/3 = rong protelon, ¾ = telung prapat lsp.).g. Tembung Panggandheng (kata sambung utawi konjungsi).Inggih punika tembung ingkang ginanipun kangge nggandhengaken ukaraya panjang setunggal lan sanesipun, murih ukara dados. Upaminipun (sawise, nalika, banjur, lajeng, sawangsulipun, ewadene).Tembung panggandheng dipunpilah dados kalih :1) panggendheng nglebet ukara (intrakalimat).2) panggendheng jawi ukara (antarkalimat).h. Tembung Ancer-ancer (kata depan/preposisi). Tembung ingkang ginanipun kangge ngancer-anceri papan utawi aran. (ing, kagem, miturut, amrih, kaya, dening, kaliyan).i. Tembung Panyilah (kata sandang/artikula), punika tembung dipunangge nyilahake patrap, barang utawi satunggalipun bab. Limrah sumambung kaliyan tembung aran. (si, sang, ingkang, para).j. Tembung Panyeru (kata seru/interjeksi), inggih punika tembung ingkang nggambaraken wedharipun raos remen, kaget, kuciwa, gela, susah lan gumun. (adhuh, ah, nah, lha, he, lho, oh, hore, eman, tobat, eman).BAB III WIDYA UKARAWidya ukara punika klebet peranganipun paramasastra ingkang ngrembag ukara, frasa lan klausa (Sintaksis). Tetiganipun boten saged dipunpisah amargi satunggal lan sanesipun wonten sambung rapetipun.1. Frasa.Frasa punika kelompok tembung kanthi tandha :- Drajatipun monten antawisipun tembung lan klausa (sanginggilipun tembung sangandhapipun klausa).- Dumados saking kalih tembung utawi langkung.- Tembung-tembung ingkang kadhapuk ing frasa, urut-urutanipun boten kenging nglngkungi wasesa. Frasa racakipun dumados saking inti lan atribut (inti = diterangake, atribut = nerangake). Hukum DM = MD ing basa Indonesia.Tuladha :- Sepatu sandal- Bocah lanang- Klambi amoh- Kandhang jaran- Omah anyarWarni-warninipun frasa :a. Frasa Endosentrik.Frasa ingkang namung nyebataken salah satunggal peranganipun, nanging perangan ingkang dipunsebat wau saged dados gantosipun perangan sanes.Theklek kayu jati (- theklek kayu, - theklek jati).Tape beras ketan (- tape beras, - tape ketan).Ingkang naminipun jati punika peranganipun kajeng, naminipun ketan punika peranganipun wos/beras.b. Frasa Eksosentrik.Frasa ingkang salah satunggal peranganipun boten saged dados gantos perangan sanes.Mas Tamrin mulih saka Pekalongan.Mas Martono lagi lunga menyang Jakarta.Dados boten saged dipunwastani :Mas Tamrin mulih saka.Mas Tamrin mulih Pekalongan.Mas Martono lagi lunga menyang.Mas Martono lagi lunga Jakarta.Jinisipun frasa : Frasa Aran (nomina/benda). - Payung kertas. Frasa Kriya (verba/kerja). – arep mangan. Frasa Kaanan (adjektiva/keadaan). – cilik mentes. Frasa Wilangan (numeralia/bilangan). – telung wungkus. Frasa Katrangan (adverbia/keterangan). – mung bae. Sesulih (pronomina/ganti). – kowe kabeh. Ancer-ancer (preposisi/kata depan). – ing Kudus.2. Klausa.Rerangkenipun tembung ingkang saged ngudhar satunggaling gagasan (bab).Klausa kedah wonten wasesanipun (predikat). Ing basa tulis klausa paling sekedhik dumados saking jejer + wasesa.Dheweke kuwi // dokter khewan.J W3. Ukara.Rerangkenipun tembung ingkang saged ngudhari satunggalipun kajeng. Pangrangkenipun tembung ngangge pranatan.Tandha-tandha :- Saged madeg piyambak.- Saboten-botenipun dumados saking klausa (jejer + wasesa).- Wiwitanipun ukara dipunserat aksara murda lan wekasanipun titik.- Wonten lagunipun pocapan (intonasi).- Aku sinau (ya klausa, ya ukara).- malah dolan (frasa kriya).- adhiku mala dolan (ya klausa, ya ukara).- Aku sinau, adhiku malah dolan (ukara).a. Jejer (subyek).1) Jejer Awujud Tembung Aran/frasa aran.2) Jejer Awujud Tembung Kriya/frasa kriya.3) Jejer Awujud Tembung Kaanan/frasa kaanan.4) Jejer Awujud Tembung Wilangan/krasa wilangan.5) Jejer Awujud Tembung Sesulih Purusa/frasa sesulih purusa.b. Wasesa (predikat).1) Wasesa Awujud Tembung Kriya/frasa kriya.2) Wasesa Awujud Tembung Kaanan/frasa kaanan.3) Wasesa Awujud Tembung Aran/frasa aran.4) Wasesa Awujud Tembung Wilangan/frasa wilangan.5) Wasesa Awujud tembung/frasa ancer-ancer.c. Lesan (obyek).Yen wasesanipun tembung aran, kaanan utawa frasa ancer-ancer, ukara punika boten wonten lesanipun. Nanging manawi wasesanipun tembung kriya tanduk, lesan kedah wonten.d. Geganep (pelengkap).Rusmanto / ngirimi / Rusmini / wingka babad.J W L GgBudi / nukokake / anakku / sepur-sepuran.J W L Gg.e. Panerang.Mujudaken peranganipun tembung ingkang boten kedah wonten ing ukara. Saged mapan wonten ing pungkasanipun ukara, kawitanipun ukara lan antawisipun jejer lan wasesa.Adhiku lara panas esuk mau.Adhiku esuk mau lara panas.Esuk mau adhuki lara panas.4. Jinising Ukara.a. Ukara tanduk lan tanggap.1) Ukara tanduk (kalimat aktif).Ukara ingkang wasesanipun tembung kriya tanduk, kanthi titikan padatan ngangge imbuhan anuswara (m-, n-, ng-, ny-).Adhiku/lagi nggawe/ layangan / saka plastik.J W L GgBu Anis / menehi / putrane /sangu.J W L GgBudi/ nukokake/adhine /dolanan.J W L GgNanik / nyulaki / meja guru.J W L2) Ukara tanggap (kalimat pasif).Ukara ingkang wasesanipun tembung kriya tanggap, kanthi titikan padatan ngangge imbuhan anuswara (di, ka utawa seselan in).Adhiku / didukani / bapak.J W LWacan iki / katulis / nalika jaman Landa.J W PMas Pur / winisudha / dadi sarjana ekonomi.J W Lb. Ukara Lamba lan Camboran1) Ukara Lamba.Ukara ingkang dumados saking satunggal klausa. Tegesipun, ukara kasebut namung dumados saking jejer lan wasesa sarta dipuntambah lesan, geganep utawi panerang ingkang gunggungipun namung satunggal.Widodo / seneng padu.J W2) Ukara Camboran.Saben ukara dumados sakinlih klausa utawi laugkung. Jejer wasesanipun dumados langkung saking satunggal.Dheweke teka nalika aku lagi mangan.a) Camboran sejajar.Ukara ingkang dumados saking kalih klausa utawi langkung lan klausa-klausa wau dipungandheng ngangge tembung panggandheng, lan ukara-ukara wau sadaya ukara inti.Mbakyuku kuliah ing Jakarta lan adhiku ing Solo.b) Camboran susun.Ukara ingkang dumados saking kalih klausa utawi langkung, nanging antawisipun satunggal lan sanesipun wonten ingkang nguasani lan wonten ugi ingkang dipun kuasani.- Mbak Yuli ora mangkat nyambut gawe jalaran lara panas.Menawi dipunggatosaken klausa ingkang dipunserat kandel ing nginggil mujudaken klausa pang, klausa pang ngisi papanipun geganep.c. Ukara Tema lan Rema.Gatosaken ukara ngandhap punika.- Bapak, blangkonipun radi miring.- Mas Budi iki, tangane kenceng banget.Perangan ingkang wonten ngajeng inggih punikaBapak, Mas Budi iki, dipunwastani Topik (Tema).Dene perangan ingkang wonten wingking, blangkonipun radi miring lan tangane kenceng banget,dipunwastani komen/rema.5. Warni-warninipun Ukaraa. Ukara Carita (kalimat berita).Ukara carita inggih punika ukara ingkang isinipun nyritakaken satunggalipun bab utawi prastawa dhateng tiyang sanes. (Nalika aku nyang Rembang, ana prau layar kang kerem).b. Ukara Pakon (kalimat perintah).Ukara pakon inggih punika ukara ingkang suraosipun awujud pakon/prentah dhateng tiyang sanes, supados nindakaken pakaryan.Ukara pakon, wonten werna gangsal :1) Pakon lumrah. (Jogan kae sapunen).2) Pakon pamenging. (Kowe ora kena lunga yen during rampung sinau).3) Pakon pangajak. (Yen kepengin pinter, kudu sinau).4) Pakon panantang. (Balangen, yen njaluk benjut sirahmu).5) Pakon paminta. (Dhik, tulung jupukna kunci kontak ing meja).c. Ukara Pitakon (kalimat Tanya).1) Pitakon lumrah. (Pak Guru basa Jawa sing anyar iku asmane sapa ?).2) Pitakon kang orang butuh wangsulan (retorika). (Sapa sing ora kepengin munggah kelas ?).3) Pitakon paminta. (Piye yen jajan dhisik ?).d. Ukara Sambawa (kalimat harapan). Inggih punika ukara ingkang isinipun awujud pengarep-arep, saupama utawa sanajan. Racakipun kawuwuhan imbuhan a utawi –ana. (Panasa ya gabahku ben garing. Sugiha dhuwit aku wis gawe omah. Ditangisana nganti lemes dheweke ora bakal urip maneh).e. Ukara Sananta (niyat). Inggih punika ukara ingkang isinipun niyat, karep utawi sedya. (Sesuk awan aku arep ngundhuh jagung).BAB IV WIDYA MAKNAWidyamakna inggih punika ngelmu ingkang ngrembag bab teges lan bab-bab ingkang wonten gandhengenengipun kaliyan teges. Wudyaswara, widyatembung lan widyaukara, kedah nggatosaken widyamakna. Manawi boten nggatosaken makna, sadaya ingkang karembug boten wonten paedahipun.Tuladha :- Sepur numpak wong.- Parmin numpak sepur.Tuladha kasebat manawi kawawas manut pranataning ukara samwpun leres, amarga wonten jejeripun, wonten wasesanipun lan wonten lesanipun. Ananging ukara wau ingkang saged dipuntampi nalar namung ukara ingkang nomer kalih. Dados ngracik ukara boten namung waton leres strukturipun, nanging ugi kedah leres suraosipun. Tinampa nalar punapa boten, wonten gandheng-cenengipun kaliyan widyamakna.Ingkang karembag ing Widyamakna :1. Sinonim.Sinonim = tembung kalih utawi langkung ingkang wujud lan panyeratipun benten, nanging tegesipun sami.Jeneng = aranCepet = rikatLangka = arangAngslup = amblesAdhem = atisNanging boten saben tembung ingkang sami tegesipun saged dipunangge ing sadhengah ukara.Tuladha :“Mas Budi ora seneng mangan sega adhem”.Tembung adhem ora bisa diganti atis.2. Antonim.Antonim = tembung, frasa utawi ukara ingkang gadhah teges walikan kaliyan tembung, frasa utawi ukara sanesipun.Tuladha :Gedhe – cilikAmba – ciyutDawa – cendhakPinter – bodhoGampang – angelEndhek – dhuwurAntonim awujud frasa :Sepedha motor kang anyar ikuSepedha motor kang ora anyar ikuAntonim ing ukara :Parmi lara untuParmi ora lara untu3. Homonim.Homonim = tembung setunggal ingkang seratanipun lan pangucapipun sarwa sami, nanging saged benten suraosipun.Tuladha :…….. ngukuri lemah.…….. ngukuri geger.…….. roti mawa keju.Aja cedhak-cedhak mawa.Mobile sedulurku sing antik, arep diedol.Mobile sedulurku, sing antik, arep diedol.Frasa sing antik ing ukara nginggil tegesipun ingkangn antik niku mobile, nanging manawi ingkang ngandhap, ingkang antik sedulurku.a). Homofon.Homofon = kalih tembung utawi langkung ingkang uelipun sami, nanging tegesipun benten. Utawi tembung kalih utawi langkung ingkang benten seratanipun lan suraosipun, nanging pocapan/ungelipun tembung sami utawa meh sami.Anteb – antep (abot – tekad).Kulub – kulup (gudhangan – anak).Parab – parap (jeneng – tandha tangan).b). Homograf.Homograf = kalih tembung utawi langkung ingkang sami panyeratipun nanging boten sami tegesipun.Teken – tekenCemeng – cemengKendel – kendelGeger – gegerMeri – meri4. Hiponim.Hiponim klebet tembung ingkang tegesipun dipunanggep dados peranganipun tembung sanes utawi suraosipun tembung wontn panguaosipun tembung sanes.WernaAbang, putih, ijo, biru, kuning, jingga5. Polisemi.Polisemi mujudaken tembung ingkang ngemu teges langkung saking setunggal. Gampil dipunmangertosi manawi mapan ing ukara.Babaran sampun kalihBayen weton uwis aja lan loro6. Ambiguitas.Ambiguitas iku tembung, frasa utawi ukara ingkang mangro teges.Suduken = nyubles, lara wetengNgukuri = garuk-garuk, ngetung dawaSarungna = nyubles, nglebokake ing wrangka (keris).7. Jinising makna.a. MringkusTembung ingkang suraosipun saya mringkus. Dados ingkang sakawit suraosipun
jaranb. Melar.Makna ingkang langkung bawera tinimbang saderengipun.Winates BaweraKembangAmplopwadhuk KembangWong kang
Wong kang gaweane bebedhak kewan galakSopir grobagNyandhang melu kaya wong lumar supaya ora
denotatif, inggih punika nedahaken sesambetan antawisipun gagasan ingkang wonten ing pikiran/konsep kaliyan kasunyatan.- sega goreng- tape goreng- endhog ceploke. Makna Konotatif.Suraosipun tembung/frasa, boten kados ingkang wonten ing tembung/frasa, nanging wonten teges sanes ingkang tumempel ing tembung/frasa punika.- ngobongi kertas.- ngobongi wong-wong ndesa ben demo.f. Leksikal lan makna Gramatikal.• Leksikal = nalika isih mandireng pribadi padha bae nalika digathukake ing ukara.• Gramatikal = njumbuhake karo ukara.Tuladha :- Pitik angrem 21 dina wis netes. (leksikal).- Parmi galak kaya pitik angrem. (gramatikal).g. Referensial.Makna ingkang langsung nuding ing ngajengipun utawi maknanipun wonten sambungipun kaliyan kasunyatan.Tembung punika mujudaken lambang/simbol ingkang dados sarana nggandhengaken pikiran/ide kaliyan acuan /referen.Tuladha :• Montor mabur -- lambang/simbol.• Sarana angkutan kang bisa mabur --- pikiran/ide.• Gambar --- acuan8. Aspek, kala lan modus.a. Aspek.Aspek punika nedahaken sawenehing tumindak lan jinising tumindak ingkang wonten sambungipun ing tembung kriya.Aspek mbeberaken kawontenan. Dados sejatosipun aspek punika mligi sesambungan kaliyan wekdal, prastawa utawi proses ingkang nembe dipunrembag.Tembung-tembung ingkang klebet aspek :- wiwit- lagi- uwis- isih- bisa- kerep- kadhang- tansah- arangb. Kala.Kangge nedahaken wekdal :- biyen- wingi- saiki- sesuk-
kawontenan kajiwan (psikologis) satunggaling tumindak miturut tafsiranipun badanipun piyambak (kang ngomong). Modus saged njlentrehaken panampi/sikep tiyang ingkang rembagan.Wujuding modus arupi tembung :- arep- mesthi- bisa- entuk- Kepengin- kuduWujuding modus arupi frasa :- arep bisa- mesthi bisa- manut pangiraku9. ArahArah basa Jawi sami kaliyan arah basa Indonesia, inggih punika ler, kidul, wetan lan kilen.Supaya cetha gatekna gambar ing ngisor iki.LerLor kilen lor wetanKulon wetanKidul kulon kidul wetanKidul
– Ping lima arannipun, jaman Kalasuba tegesipun, jaman suka wahananira keh jalmi, antuk kabungahan estu, rena lejar sakehing wong.
unggah ungguh marang wong sing luwih sepuh, marah wong seng luwih enom lan
-KETON PUTIH TALINGAN LAN PUCUK IRUNG.
-OBAH KANDUNGAN NGOLAH NGALIH NGIWE TENGEN,LEWIH LEWIH NEK DI GAWA TURON.
MoreCah angon ,, cah angon penekno blimbing kuwi, lunyu lunyu penekno ...	Follow
NUWUN͵ TULISANE SAGET NAMBAH KAWRUH KULA BABAGAN NDUSUN ING
Wah, foto taon piro kuwi Dab,
ing madya mangun k ing ngarso sung tulodho
tut wuri handayani	ing ngarso sung tulodho
Wayang Golek, Wayang Kaca, Lukisan, Boneka Wayng, Wayang Suket
Carios Riwayatipun Ki Tolih Lan Mula Bukanipun Dusun Cikakak – Banyumas, Lan Riwayat Adipati Kaleng Negari Panjer Raden Banyak Kumara
Carios punika dipun serat dening R. Ravie Ananda ingkang mapan wonten ing
riwayatipun Ki Tolih lan Mula Bukanipun Dusun Cikakak wonten sambungraketipun kaliyan Babad Banyumas ingkang dipun serat dening Raden Aria Mertadirja. Panjenenganipun ngempalaken carios saking pra sepuh wekdal semanten lajeng kaserat dados Babad Banyumas. Sinten ingkang miwiti wontenipun carios mboten dipun mangertosi. Babad Banyumas kalebet satunggaling seratan ingkang sumberipun saking volklore (cerita rakyat turun – temurun).
dipun wiwiti saking yudhanipun Pangeran Majapahit asma Jaka Sasedah lawan Pangeran Pajajaran asma Siyung Wanara. Siyung Wanara kawon lajeng kesah miyos Seganten njujug tlatah Kalingga (Jawa Tengah) badhe nyuwun bantuanipun Pangeran Kalingga.
Wonten Kalingga, Siyung Wanara manggih satunggiling tiyang pinter saha linangkung asma Ki Tolih. Pangeran Kalingga lajeng dhawuh dhateng Ki Tolih supados njujug ing Majapahit miyos gegana nitih peksi Elang ageng kangge paring piwales.
Kawonipun Ki Tolih Yudha Mengsah Gajah Mada
Kacarios Pangeran Majapahit satunggiling priyantun ingkang caket dhumateng Gustinipun. Panjenenganipun pikantuk sasmita bilih badhe wonten mengsah ingkang niat awon dhumateng pribadhinipun saha Majapahit. Pangeran lajeng nimbali Gajah Mada lan dhawuh supados sedaya rakyatipun dalu punika sami medal wonten ing sumberipun piyambak – piyambak. Suwanten Bendhe mungel wonten ing pundi kemawon minangka wewara saking kraton.
Ngancik suruping surya, pra Patih sami lenggah agegaman tombak, ndelik wonten sak ngandhaping wit Naga Puspa mboten adedamar. Kacarios, Ki Tolih ingkang taksih wonten ing sak nginggiling eksi Elang mriksani ngandhap. Katingal kraton Majapahit ingkang asri lan wingit, cat ketingal cat mboten. Wonten saklebeting manah, Ki Tolih ngendika “Aku ora wedi, sak pira kekuatanmu pangeran Majapahit, kowe bakal dhak pateni “.
Ki Tolih lajeng mandhap dhateng kraton. Ananging dumugi ngandhap, peksi Elang punika lajeng mimang mboten sumerep papan lan dunung, ketaman dening dhaya linuwihipun kraton lan pengeran ingkang caket dhumateng Gustinipun.
Ki Tolih rumaos bilih punika sasmita awon, dene peksi Elang mimang anggenipun badhe mandhap wonten kraton. Kacarios, Peksi lajeng mandhap wonten bangsal kepatihan mados toya. Dumadakan wonten jawah ageng saha angin sindung riwut ingkang gegirisi. Gajah Mada sumerep wonten peksi Elang mandhap ingkang dipun titihi dening setunggaling tiyang. Sak mandhapipun peksi, Gajah Mada lajeng nyabetaken tombakipun dhateng Elang lajeng peksi ageng punika pejah. Ki Tolih lan kerisipun dhawah kalumah wonten ing siti. Gajah Mada lajeng mlumpat nindhih Ki Tolih ngantos mboten saged budi lan ewah. Patih sanesipun sami ningali. Gajah Mada lajeng ngendika
Patih Majapahit! Sira kuwi sapa? Ngakuwa lan apa karepira? Yen ora, sira bakal sun ajurake lan sun tugel – tugel kanggo pangan asu. Ananging yen sira ngaku, sun bakal paring pangapura kanti tangan karangket ngadhep ngarsaning pangeraningsun.
Ki Tolih lajeng matur bilih piyambakipun utusan saking Pangeran Kalingga supados mejahi Pangeran Majapahit, ananging usadhanipun lajeng wurung amargi Peksinipun pejah wekdal mandhap mados toya kenging tombakipun Gajah Mada.
Ki Tolih lajeng pasrah dhumateng Gajah Mada. Wonten ngarsanipun Pangeran, Ki Tolih pasrah kalepatan. Pangeran lajeng mundhut Keris Pusaka kagunganipun Pangeran Kalingga ingkang dipun asta Ki Tolih minangka gaman.
Pangeran lajeng ngendika bilih Ki Tolih mboten badhe dipun pejahi. Ki Tolih lajeng dipun paringaken dhateng Gajah Mada supados dipun lebetaken pakunjaran ingkang kirang sanget tedhanipun. Wonten ing pakunjaran Ki Tolih sanget anggenipun prihatos.
Satunggaling dinten, kacarios wonten peksi Garuda mandap saknginggiling pagedhoganipun (kandang kapal/jaran) Pangeran ingkang ndadosaken girasipun Kapal, tumunten lajeng nendhang – nendhang sedaya tiyang ing sak kiwa tengenipun. Mboten wonten ingkang saged nyepeng kapal ingkang ngamuk kados dene raksesa wau. Wonten ing kotaraja lajeng damel geger.
Saksampunipun wawanrembag kaliyan Gajah Mada, Pangeran damel sayembara sintena kemawon ingkang saged nyepeng kapal punika badhe pikantuk ganjaran pangkat lan pawestri kangge garwa.
Kacarios mboten wonten ingkang saged nyepeng kapal ingkang ngamuk punika. Ki Tolih ingkang wonten pakunjaran sumerep lajeng tumut sayembara kangge males dhateng asihipun Pangeran ingkang mboten ndawahaken ukuman pejah dhumateng piyambakipun.
Rakyat sedaya ningali anggenipun Ki Tolih badhe nyobi nyepeng kapal wonten ing alun – alun. Ki Tolih nyuwun tali ingkang sakderengipun kangge kendali peksi Elangipun ugi pantun.
Panjenenganipun tindak sanget ngatos – atos. Kapal sumerep bilih Ki Tolih ngasta pantun, lajeng mlajar mbujeng pantunipun kanti swanten ingkang gegirisi. Sak sampunipun kapal punika nyakot pantunipun, Ki Tolih lajeng minggah lan masang tali wonten sirahipun kapal. Sedaya sami sorak – sorak ningali Ki Tolih wonten sak nginggiling kapal ingkang sampun saged dipunlulutaken. Kacarios bilih sakjatosipun kapal punika wau dados giras amargi kasukman Elangipun Ki Tolih ingkang memba peksi Garuda. Pramila ki tolih saged nglulutaken kapal punika.
Gajah Mada suka ing galih, lan munjuk sukur dhumateng Gusti sakawit perkawis ingkang ngreridhu nagari sampun saged dipun usadani. Lelabetanipun Ki Tolih lajeng dipunaturaken dumateng Pangeran. Ganjaran dipun paringaken dhumateng Ki Tolih arupi pangkat lan pawestri. Ki Tolih ugi pikantuk gelar Kyai Macan Guguh. Ananging, kanti panuwun ingkang sanget, Ki Tolih mboten arsa nampi ganjaran punika, namung nyuwun konduripun Keris Kalingga nami Gajah Endra.
Ki Tolih dipunparengaken lenggah wonten saknjawining kutaraja tanpa wates ingkang tinamtu. Keris Gajah Endra dipun konduraken dhumateng Ki Tolih, ananging warangkanipun tetep dados kagunganipun Pangeran.
Kacarios Ki Tolih nglajengaken lampah njujug wana lan jurang, minggah mandhap ardhi kanti cepengan oyod. Sengsaraning lampah mboten kacarios, wusana dumugi laladan Kawi.
Ki Tolih Dumugi Kadipaten Kaleng Negari Panjer
Mboten kacarios lampah lan lelabetanipun Ki Tolih wonten laladan Kawi. Saking Kawi Ki Tolih nerasaken lampah mangilen dumugi kadipaten Kaleng Negari Panjer. Wonten ing Kaleng, Ki Tolih ngangkat pasedherekan kaliyan Adipati Kaleng asma Raden Banyak Kumara. Raden Banyak Kumara punika putranipun Raden Putera/ Syekh Baribin pangeran saking Majapahit ingkang tindak mangilen netepi takdiripun ngantos dumugi Kaleng, Ayah, Jawar/Kejawar, Pasir Luhur ngantos dumugi Pajajaran lan krama pikantuk wayahipun Ratu Pajajaran lajeng mandhita wonten
Sasra (Pasir Luhur) lan rayi estri setunggal asma Nyai Mranggi/Rara Ngaisah (Garwanipun Kyai Mranggi/Ki Jaka Jawar/Kejawar).
Lenggahipun Ki Tolih wonten ing Kaleng, ndadosaken kadipaten langkung reja, toya langkung sae, gemah ripah loh jinawi. Rakyatipun sami kacekapan sandang lan pangan. Punapa kemawon ingkang dipun tanem, dipun ingah, mendha, maesa, lembu lan sanes – sanesipun pamedalipun langkung sae. Jaler, estri, enem lan sepuh sedaya banget asih saha mituhunipun dhumateng Ki Tolih. Makaten ugi Adipati Kaleng Raden Banyak Kumara.
Sumebaring Islam Wonten Negari Panjer lan Wirasaba
Wonten ing warsa 1437 Majapahit milai surut. Kraton pindhah dhateng Demak, ingkang dados Ratu inggih punika putranipun Ratu Majapahit asma Raden Patah, kanti sesebatan Sultan. Pra Wali dados wakiling Kang manitah ingkang sanget dipun pitados. Kathah kerajaan ing sak kiwa tengenipun Demak ingkang ngrasuk
sampun dipun gantos dening Kesultanan Demak kanti ajaran Nabi ingkang dipun wucalaken dening pra Wali. Pramila panjenenganipun lajeng tindak dhateng Demak kalian rencang raketipun asma Ki Buwara kangge ngrasuk Islam.
Wonten ing Demak, Ki Buwara ngaos wonten ing masjid ngantos dangu, wondene Adipati Margautama II kondur dhateng Wirasaba lan paring dhawuh dumateng sedaya rakyatipun supados ngrasuk Islam.
Kuwu Panjer dipun gantos sebutanipun dados Adipati Panjer saksampunipun ngrasuk Islam. Suwargi dados satunggaling kawruh agami enggal wonten ing kalih nagari inggih punika Panjer lan Wirasaba. Mboten wonten bentenipun jaler, estri sedanten ngrasuk Islam.
Raden Bagus Mangun/ Utama Pikantuk Putri Adipati Margautama II
Putra pembajengipun Adipati Margautama II mios putri. Wonten satunggaling dinten, ing Kaleng karawuhan tamu kalih inggih punika Nyai Mranggi lan Kyai Mranggi saking Kejawar. Nyai Mranggi punika rayinipun Adipati Kaleng Raden Banyak Kumara. Tamu wau dipun tampi kanti sae dening adipati Kaleng lan Ki Tolih. Adipati Kaleng, Ki Tolih, Nyai lan Kyai Mranggi lajeng wawanrembag. Nyai Kejawar lajeng dipun dangu dening Ki Tolih punapa kersanipun. Rawuhipun wonten Kaleng amargi kagungan kersa badhe nyambet arta. Keleresan Nyai Mranggi Kejawar punika dados tiyang tani, ingkang saweg nandang susah amargi putra angkatipun asma Raden Bagus Mangun ingkang sakjatosipun putra pembajeng saking Kangmasipun ingkang asma Raden Banyak Sasra badhe dipun pundhut mantu dening Adipati Margautama II Wirasaba ingkang taksih kapernah sederekipun piyambak. Bingahipun manah dene dados putra mantunipun Adipati, sisahipun manah dene tiyang tani mboten gadah arta kangge nyekapi syarat – syaratipun. Adipati Kaleng Raden Banyak Kumara lajeng paring arta 100 ringgit dumateng Nyai Mranggi Kejawar, ananging Kyai Mranggi Kejawar dipun pundhut bantuanipun supados ndamelaken werangka kerisipun Ki Tolih ingkang mangkenipun badhe dipunparingaken dhateng Adipati Banyak Kumara. Keleres Kyai Mranggi Jawar kawentar setunggiling empu pakerisan. Kyai Mranggi lajeng ndamelaken werangka kanti syarat keris dipun asta kondur dateng Kejawar amargi alat – alatipun wonten griya sedaya.
Kacarios dhauping penganten sampun kaleksanan kanti sae wonten kadipaten Wirasaba. Adipati Wirasaba bingah sanget dene Kyai Mranggi saged nyekapi syaratipun arta.Werangka keris ugi sampun purna. Sak sampunipun cekap dhauping penganten, Kyai lan Nyai Mranggi ugi Bagus Mangun nyuwun lilahipun Adipati Wirasaba supados keng putra Bagus Mangun punika mapan wonten sejawining kadipaten, mantuk dhateng Kejawar amargi Bagus Mangun punika wau asal tiyang dusun ingkang tuna ing tatakramanipun Kadipaten. Adipati Wirasaba lajeng paling lilah.
Kacarios, Ki Tolih tindak dhateng Kejawar badhe mundhut kerisipun. Dumugi Kejawar, Ki Tolih kapanggih Bagus Mangun lajeng piyambakipun dipun pundhut putra angkat dening Ki Tolih. Kyai lan Nyai Mranggi sanget sukanipun dene Bagus Mangun dipun pundhut putra angkat dening Ki Tolih ingkang kawentar satunggiling pandita luhur. Saklajengipun Ki Tolih paring pusaka keris Gajah Endra punika dhateng Bagus Mangun kangge warisan tedak turunipun mbenjang. Ananging werangkanipun dipun asta Ki Tolih kondur dhateng Kaleng badhe dipun paringaken dhumateng Adipati Kaleng Banyak Kumara. Sakderengipun kondhur dhateng
kaprajan . Ananging sak wuse turun pitu bakal ana perang kang bakal njupuk keris kuwi saka turunanmu “.
Ki Tolih lajeng tindak dhateng kaleng ngasta werangkanipun. Dumugi Kaleng, Ki Tolih nyuwun pamit dhateng Adipati Kaleng bilih panjenenganipun badhe pados merginipun pejah ingkang sampurna. Adpati Kaleng ingkang nyegah niatipun Ki Tolih mboten pikantuk mergi. Ki Tolih pamit lan ngendika bilih sedaya sampun kersanipun ingkang Manitah. Sakderengipun tindak, werangka keris Gajah Endra punika dipun paringaken dhateng Adipati Kaleng. Ki Tolih ngendika bilih werangka punika pusaka ingkang dados hakipun sedaya tedak turunipun Adipati Kaleng.
Dipun cariosaken Ki Tolih lajeng nerasaken lampah njujug wana wonten tepining seganten kidul, mangilen urut tepiswiringing seganten, jurang, gua lan sanes – sanesipun ingkang rumpilipun mboten saged kacarios wonten ing ngriki. Ki Tolih tansah nenuwun dumateng Gusti mugi dipun paringi pitedah babagan kasampurnaning pejah.
Panjenenganipun nerasaken lampah dumugi Ayah, lajeng tindak mangilen dumugi Nusa Kambangan. Ki Tolih maneges puja semadhi sawatawis dangu wonten ing Nusa Kambangan. Saking Nusa Kambangan, panjenenganipun lajeng nyeberang malih mangaler lan lumampah wonten pernah Ler dumugi Cikakak. Ki Tolih lajeng yasa dukuh lan mandhita wonten ing Cikakak.
Pawartos Ki Tolih ingkang lenggah mandhita dan hambikak dusun wonten Cikakak kapireng ugi dening Adipati Kaleng Raden Banyak Kumara lan Kyai Mranggi Kejawar. Kyai Mranggi njujug dhateng Cikakak. Sak lajengipun, saksampunipun purna anggenipun lenggah ngasta Adipati, Raden Banyak Kumara ugi lajeng njujug dhateng Cikakak. Pasedherekanipun Adipati Kaleng Nagari Panjer kaliyan Ki Tolih saha Kyai Mranggi saking Kalingga lestantun dumugi titi kala mangsanipun. Adipati Kaleng, Ki Tolih lan Kyai Mranggi seda lan dipun sarekaken wonten Cikakak, sumare wonten satepining lepen sakcelakipun Masjid Cikakak yasanipun Ki Tolih. Sakpunika pesarean Ki Tolih kawentar asma Mbah Mustolih, Adipati Kaleng Raden Banyak Kumara kawentar asma Adipati Kaleng, ewadene Kyai Mranggi kawentar asma Kanjeng Sregi.
Nagari Panjer sakpunika salin dados kabupaten Kebumen, wondene Nagari Wirasaba salin dados kabupaten Purbalingga.
Makaten carios riwayatipun Ki Tolih lan mula bukanipun dusun Cikakak, mugi saged dados tambahing pangertosan khususipun kangge sedaya tedhak turunipun, lan kangge sedaya masyarakat umumipun.
http://kebumen2013.com/carios-riwayatipun-ki-tolih-lan-mula-bukanipun-dusun-cikakak-banyumas/2016-03-05T23:31:33+00:00Ananda. RSejarahcatatan sejarah kebumen,Kadipaten Kaleng,Kadipaten Panjer,Panjer Kebumen,Sejarah
punika dipun serat dening R. Ravie Ananda ingkang mapan wonten ing
Cikakak – Banyumas, Lan Riwayat Adipati Kaleng Negari Panjer Raden
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hendrick_Zwaar
Terigu Murah, Karung Beras 25 Kg, Karung Plastik Pupuk, Pabrik Karung
0823 1902 5870 (Telkomsel), Karung Beras Plastik, Karung Plastik
Rooms Panembahan Kraton, Yogyakarta 0.43 kmJl. Panembahan No. 9, Kraton 55131, Yogyakarta ZEN Rooms Panembahan Kraton
Jaman saiki wes ora ono ‘wong melayu’… – kabeh iso ditukoni… rong atus wes
Statistik Distribusi BPS Kab Brebes's Blog
ki bocah telu malah udur2an bab lagu cah cilik, aq melu weh..
aq lagi golek lagu “lumba-lumba” lagune sopo ngono, lali… ono sing kelingan?
aq br ngerti yen Bondan Prakoso sing nyanyi Bunga iku Bondan Prakoso sing nyanyi lumba2…
Aq wis lali lagune lumba2, tp msh inget lagunya Bunga…he3x… yo iyolah
ehh halo g shinta, lagi pada ngmgin artis cilik ya??g
Otomotif saking banyuwangi pun dugi pak?
menawi tasih enten revisi nyuwun dalem jenengan kabari..
June 12, 2012 at 7:13 am
masbrow… hahahahahaaa…. Sampeyan nemu ae panggonan sing koyok ngene to
Rusa bawean dhuwure 60 – 70 Cm, dawane 105 – 115 Cm, lan bobote kurang luwih 50 Kg. Dawane buntute nganti tekan 20 Cm awarna coklat lan keputian ing lempitan bageyan jerone. Rusa bawean duweni taring ing rahang ngisore. Kéwan iki wulune awarna coklat, pendhek, kajaba ing bageyan gulu. Ing sakupenge mripat awarna putih trang, ing sakupenge tutuke rada trang tinimbang raine kang dipisahake karo garis awarna ireng. Bahu ngarep luwih cendhek tinimbang bageyan burine mula kaya-kaya ngundhuh kayadene kidang. Ing anak rusa aring ana tutul-tutule, nanging mung sedhiluk banjur ilang.
^ (Basa Indonésia)rusabawean.com Tentang Rusa Bawean (Lengkap) (kaundhuh tanggal 30 Agustus 2011)
spesies kritisSato kéwanDiayomiIndonésiaRintisan topik sato kéwanKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Umbu rampe memanggil buto ijo, di
kaliyan sampeyan..saged mboten?? POMayor
ProductionSangang wulan, yo lawaseSiro topo, nong njero rogoMerem lemes, sing nduwe doyoNgalor ngidul, siro
Panemu Manuk Kenari utawi Peksi Kenari inggih punika pelaut saking Perancis, ingkang nggadhahi asma Jead de Berthan Cout watawis abad 15 ing kepulauan Canary, Azores, lan Madeira.[1][2] Manuk Kenari nggadhahi ukuran ngantos 14cm.[2] Prawakanipun saking badan nggadhahi warna kuning sitrun kanthi garis ingkang radi peteng.[3] Awaké arupa kuning sitrun kanthi garis kang luwih peteng.[2] Wulunipun lan buntutipun nggadhahi warnanipun cemeng ingkang pinggiranipun warna ijem semu kuning.[2] Ing ngandhapipun badan warnanipun radi kuning.[2] Wujudipun Manuk Kenari punika alit ugi nggadhahi swanten ingkang saé.[1]
Wiwit gangsal abad kepengker, manuk kenari asring kawin silang kaliyan jinis manuk kenari sanèsipun, dadosaken manuk kenari piyambak nggadhahi jinis kadosta:[1]
Kenari Norwich, punika jinis ingkang nggadhahi sejarah bènten kaliyan jinis manuk kenari sanèsipun.[4][5] Rikala semanten kathah tiyang nenun saking bangsa Flam ingkang ngingu manuk kenari jinis punika lan asring dipunasta pindah dhateng Inggris amargi dipunjajah déning bangsa Spanyol.[4][5] Penenun-penenun punika manggèn wonten dhaérah Norwich ing Norflok (Inggris).[4][5] Pratandha saking manuk kenari jinis punika wulunipun ingkang kandel lan wujudipun bunder.[1][4][5] Dadanipun amba, gegeripun cekak ugi amba,wulunipun cekak lan buntutipun ugi cekak.[4][5] Manuk punika nggadhahi warna ijem. .[4][5] Dawanipun kinten-kinten 15-16cm.[4][5]
Kenari Cinnamon, punika mèmper kaliyan Kenari Norwich.[1][5] Manuk punika nggadhahi wulu ingkang kandel lan wujud ingkang sarwa bunder.[4][5]
Kenari Border, jinis punika ingkang paling misuwur ing kalangan kenari sanèsipun.[1][4][5] Manuk jinis punika asalipun saking Cumberland Fancy, lan saking Sempadan (Border) antawisipun lnggris lan Scotland.[4][5] Wujudipun bunder sadaya menawi dipuntingali saking pundi kemawon.[4][5] Dawanipun namung ngantos 14 cm.[4][5]
Kenari Lancashire, punika jinis paling ageng ing nagara Inggris.[1][5] Jaman sapunika Kenari spesies jinis punika ugi angèl dipuntemoni.[4] Manuk jinis punika namung ketingal menawi nembé ngempal kaliyan jinis kenari sanèsipun.[4][5] Pratandha jinis kenari punika nggadhahi mahkota utawi jambul ingkang dipunwastani Lancashire Coppy.[4] Ingkang wujudipun bunder ingkang dipunwastani Lancashire Plain Head.[4]
Kenari Gloster, kenari jinis punika paling alit saking jinis kenari sanèsipun.[1][4][5] Dawanipun boten langkung 11cm.[3][4] Kenari Gloster warnanipun kuning lan wulunipun warna pethak semu ijem sami kaliyan buntutipun.[4][5] ing sirah wonten ingkang nggadhahi jambul wonten ugi ingkang boten nggadhahi jambul.[4] Manuk jinis punika ingkang boten nggadhahi jambul saged dipunwastani Consort.[4][5]
Kenari London Francy, punika jinis kenari ingkang paling sepuh lan ugi sampun punah.[1][4][5] [5] Manuk jinis punika saé sanget wujudipun.[4][5] Wulu lan buntutipun werni semu emas lan hiasan warni cemeng.[4][5]
Kenari Fite Francy, Manuk jinis punika nembé dipuntepang dèning masyarakat.[4][5] miturut kapitadosan masyarakat jinis punika renkarnasi saking jinis kenari london francy ananging nggadhahi ukuran langkung alit.[1][4][5] Kanthi wulu ingkang alus lan buntutipun warna pethak.[4][5] [5] Dawanipun ugi boten langkung 11 cm.[4][5]
Kenari American Singer, kelebet jinis kenari ingkang sacara fisik endah lan nggadhahi swanten ingkang sae. Kenari American Singer punika asil silangan Kenari Border lan Kenari Roller. Sebaran: Kenari American Singer dipunkembangaken taun 1930-an déning sakelompok wadon ingkang salajengipun dipuntepangi kanthi
Kenari American Singer kawitanipun dipunsebat “North American canary” utawi kenari Amerika Lor lan diasilaken saking silangan Kenari Roller Jerman (30%) lan Kenari Border (70%). Peksi punika kathahipun sumebar ing
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kenari_(manuk)&oldid=1098018"	Kategori: Kaca mawa cacad rujukanSpesies jroning kahanan amanTaxobox mbutuhaké paramèter sistem statusManuk ocèh-ocèhanManukSato kéwanKategori ndhelik: Artikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.20, 15 Oktober 2016.
Sugeng S - November 8th, 2014 at 07:16
Comment author #849 on Kota Atlantik di Kebumen Diteliti by Wahyu Pancasila
Rengganis niku kados pundi ….? dugi sapriki kulo dereng kepanggih tiayng ingkang saged njlentrehaken sejarahipun Pertabatan Mbah Rengganis..,, mbok bilih sedulur pirso nyuwun tulung kulo dipun pirsani ….
PARIBASAN Paribasan yaiku unen-unen ajeg panganggone tegese wantah ora ngemu surasa pepindhane. Tuladha Adigang, adigung, adiguna : Nge...
BASA KAWI Arane Dina Ahad/Ngaat/Minggu : Radite/dhite Senin : Soma Selasa : Anggara Rebo : Budha Kemis : Respati Jumuah :
Jeok ya iku jinis panganan daging panggang (sejinis kebab) kas Korea kang kang disunduki kaya sate.[1] Senajan padha karo jinis pangana kang dipanggang kayata bulgogi lan galbi, istilah jeok mung kanggo jinis daging kang dipanggang nganggo sundhuk sate, ora tergantung karo jinis daginge.[1][2] Jeok ateges panganan kang dipanggang ing dhuwur geni lan disunduki nganggo sundukan.[1] Catetan kang wiwitan ngenani jeok ana ing dokumen Cina
lan janganan kang ditusuk lan dipanggang ing dhuwur geni.[1] Jeok biyasa dinikmati ing dina-dina kusus kayata
kang dibumbui banjur dipanggang lan tusukan.[3][4]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jeok&oldid=1073685"	Kategori: Masakan KoréaKategori ndhelik: Cacad CS1: ISBNRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.17, 29 Agustus 2016.
Belvedere iku kumpulan bangunan kang nagndut sajarah ing Wina, Austria, kapengkar déning loro wangun istana Barok Belvedere Ndhuwur lan Ngisor, Orangery,uga Stables Istana. Bangunan-bangunan ditata déning lanskap taman Baroque ing distrik ka-3 kutha, Kidul-Wétan pusat. Minangka ditetepake déning gradien uga kagolong banyu muncrat (air mancur) kanthi ornamen dekoratif lan cascades, patung Baroque, uga pager wesi kang apik.Istana Baroque sakubenge di bangun kanggo pangonan utawa omah ing mangsa panas déning Pangeran Eugene saka Savoy. Belvedere dibangun wiwit mangsa konstruksi kang jembar ing Wina, minangka wektu iku kutha krajan kekaisan lan omah kuasai déning kang kuasa.
Official website (German) (Basa Prancis) (Basa Inggris) (Basa Italia)
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.03, 1 Maret 2016.
sing ngirit wae, ora perlu juara dunia, sing penting nyukupi kebutuhanku.
Nyambi ngece sing ngidolake Rossi ning mung
pake propus wae rasah unlock2an, kekekekek… 😆
setrum vcore lho…default opo nambah dadi 1.35v?
Wis ora apal jeneng arsitektur cpu maneh, wis akeh banget. Vcore isih ajeg, cool & quiet karo speedstep isih dinggo. Isih luwih ngirit E8400 @ 3,6ghz
Aksara jawa Kumbakarna satrya ingkang mboten purun mbela kangmasipun,dasamuka, raja alengka ngubaken jiwa raga kangge mbela negri ingkang dipun
Msok karo mbh suro d ulg nantangi wong, jo ngregeti perguruan po’o…
Ojo sok rumongso biso, satemene iku bodo
Balas	ass….kang ngalap berkah monggo noto ati ampun gawe
menungso iku yo apik yo olo, tuntutane nek elek kudu dilawan kanti eleng kanjeng nabi, nek apik syukuro….ko di tambah karo gusti Allah….eleng kabeh tujuan urip mung dadi hambane gusti Allah. ridhone Gusti Allah iku ora mungkin melbu neng atine wong sing
merem gantian ngono terus, sebab macan gak due bolo senajan raja hutan nek turu ora iso anteng, sebabpe mung gak nyepuro marang konco-koncone. wes ndang podo
Balas	Ngerti Ga tujuan urip ki opo???
Ngopo nyang ndonyo iki kok akeh wong podo bingung karo urusan ndonyone, such as: kedigjayaan,kekuatan,REJEKI, duit, mangan, UMUR, umurku
Ngerti ga sing wis pasti wi opo? MATI lan sak wise MATI
Wis siap-siap gung lek sesuk ki we mati??????
Dadi tujuan urip ki gur ngibadah karo sing ndhuwur!!!!!
1. Lek a’e dewe golek rejeki, yo kuwi niate kudu gur goro – goro sing ndhuwur!!! Kuwi wis diitung ngibadah. Ojo nganti nghalalne kabeh coro ge ngentukne karepmu (maksudte nghalalne sing karom). Opo yo bakal berkah rejekimu sing karom wi mbok pangan(ki duk sok idealis lo)??? Lek ga mlebu surgo sih yo ga po po (bukane ga po po, tapi lek iso klebu) la tapi enek neroko, opo gelem mlebu kono (wong awan-awan bar prei wingi, turu nyang kos ae kejet-kejet kepanasen. Padahal wi jik panas
to sing d goleki sajane…?? opo duwite akeh,opo ganteng/cantik,opo akeh bojone,ilmune ( ilmu sing piye ?), terus kesenangane,kamulyaning awak opo piye…..?
opo ngono sing d golek tujuane urip kui….??? dlm kumpulan ono konsonan ( huruf mati) lan ono vokal ( huruf hidup ) yaiku : A,I,U,E,O : iki maknane Aku Iki Urip Eling Ora,,
terus eling karo sopo..? ben d kei keselamatan donyane lan akherate ( fi duniya wafilakhirotin hasanah ) ….
sedoyo kemawon………kulo namung sakdermo lare awon bade mungel… menawi lampah ingkang
awon lan sifat mboten pitados wonten ing manah…soho tumindak glenyengan….dipun
mbok bilih Gusti Pangeran …sampun mitrahaken manungso..kedah mengaten…mugi
wonten ing dinten riyoyo meniko sageto sami ngadahi sipat welas asih lan jembar
manah…kangge sangu wonten ing akherat mbenjang…nuwun……”SUGENG
kowe sakti ..nanging kowe ora sombong..opo meneh angkuh ..sopan lan santune patut tenan ..gantenge ngluwehi arjuna ..esemane ngluwehi raden gatutkaca..kerajaane gedhe sanget..lan wonge
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.24, 22 Oktober 2016.
“Miturut ungeling Serat Pakem Madya, pemut nalika Panjenengan dalem Kanjeng Gusti Pangeran AdipatiArya Mangkunegara IV karsa amurwani iyasa ringgit madya, anuju ing dinten Senen Legi, tanggal kaping sanga, wulan Ramelan tahun Je, ga (1) la (7) ya (9) pa (8), sinengkalan Ngesti Trus Carita Buda. Dumugi mbabar sarta
kuwi biasa wong pancen bocahe tomboy jee…
“Yooo bu mari iki,” jawabe rina.
Sedhelo engkas rina menyang mburi saperlu menek wit klopo, bareng tekan nduwur deweke njeblokke klopo siji-siji{blak -bluk ] swarane. Gae kagete bocah lanang-lanang ing ngisore sing lagi jagongan. Banjur cah lanang-lanang moro kanti ndangak,
“Oalah yoo SELAMET TENAN, BU AKU MAU LALI ORA KATHOKAN NGONO…!”
dono Says:	6 Januari 2009 at 1:54 pm nyuwun pangampunten, menawi kulo wayang menika sanes “tontonan lan tuntunan”, awit tontonan wayang mboten saged kangge tuntunan, sebabipun menawi tuntunan menika kedah gumathok,lan nutun dumateng kautamen, wayang mboten saged, malah kathah dhalang ingkang mboten mangertos sejatine dhalang piyambak, ingkang sejatine saged kangge tuntunan menika inggih kitab suci Agama, menawi wayang cekap tontonan ingkang
ngarteakaken wayang sebagai tontonan / tuntunan monggo, sing baku niku ayo pada nguri-uri budaya ingkang adilihing , wong wayang niku gegambaran ndonya kok , mboten sisah didamel polemik, sing penting do senengo nang wayang nek perlu nanggapo…, nek do nonton wayang sing dideluk gur limbukan karo goro-2 thok wae kok do ribut, coba nontono nganti tancep
Koordhinat: 39°59′51.00″N 116°16′8.04″E﻿ / ﻿39.9975000°N 116.2689000°E﻿ / 39.9975000; 116.2689000
Yihe Yuan utawa Basa Indonesia dadi Istana Musim Panas ya iku istana kang ana ing 15 km saka pusat kutha Beijing.[1][2]
Wiwitane dibangun ing jaman Dinasti Jin [1][2] kanthi jeneng Taman Qingyi.[2] Banjur dibalekake ing pondasi wiwitan kang minangka karya arsitektur kebun klasik Tiongkok ing taun 1886 sawise akèh kang wis rusak amarga perang ing taun 1860.[1] Banjur jenenge diowahi dadi Yuan Ming Yuan lan pungkasane dadi Yihe Yuan déning Ibusuri Cixi ing taun 1881.[2] Owah-owahan kang pungkasan dibarengi karo renovasi gedhe-gedhenan.[2] Sawise renovasi iku, Ibusuri Cixi banjur manggon ana kono.[2]
Ing taun 1998, istana iki didadekake salah sawijining saka Situs Warisan Dunia UNESCO.[1][2] Kombinasi iki nggabungake kekayaan alam kayata bukit lan perairan kanthi bangunan gaweyane manungsa kayata paviliun,balai,
Travel China Guide. Diundhuh tanggal 1 Juni 2010.
Buku Bedhahing Pustaka Raja Purwa punika kaanggit dening Ravie Ananda
Pustaka Raja Purwa tegesipun pakeming sadaya serat – serat Jawi, utawi empu sarta tuking/ tetungguling serat – serat Jawi sadaya. Taun ingkang dipun agem inggih punika taun Surya Sangkala lan Candra Sangkala. Surya Sangkala (SS) ateges taun mletheking Surya wiwit Ajisaka Hangejawi ing Tanah Dhawa ingkang kangge patokan SS 1 sami kaliyan 68 M. Candra Sangkala ateges taun mletheking Candra wiwit Ajisaka Hangejawi ing Tanah Dhawa.
Serat Pustaka Raja Purwa ; wiwit taun 1 ngantos dumugi taun Surya Sangkala (SS) 800/ Candra Sangkala (CS) 824 (kirang langkung taun 68 M – 892 M)
Pustaka Raja Puwara ; nerangaken lelampahan wiwit taun SS 891 dumugi taun SS 1400 (kirang langkung 965 M – 1468 M)
Pustaka Raja purwa yasanipun Sri Batara Aji Jayabaya nata binatara ing Nungsa Jawi ingkang ngedhaton ing negari Dhaha inggih Mamenang Kadhiri.
Bebukanipun amargi nalika Sang Hyang Narada lan Sang Hyang Panyarikan rawuh dhateng Kadhiri, handawuhaken lalampahanipun Tanah Jawi (Tanah Dhaha/ Mamenang) manut pemutanipun para Dhewa.
(geneya dudu manut pemutanipun Jayabaya? Bisa uga Asma Jayabaya wus misuwur sak durunge anane Pustaka Raja Purwa, lajeng jamanipun Pustaka Raja Purwa dipun dhamel, sanes jamanipun Jayabaya malih, lan asmanipun Jayabaya amung dipun ampil kangge niyat ngendih babad, supados dipun anggep yen Ratu ingkang Agung kemawon ngakeni menawi asalipun manungsa Jawa saking India). Prabu Jayabaya lajeng dhawuh dhateng para empu, mengeti wiwit taun 1 dumugi tahun 636, lajeng katunjukaken kaliyan serat Jitapsara lan serat Jid Saka panganggitipun Bagawan Palasara ing Ngastina, nyebataken trah tumerahipun para Dhewa wonten Tanah Jawi, sarta tangkar- tumangkaring manungsa sak lelampahanipun wonten Tanah Jawi. Awit saking sasmitanipun Dewi Rukmawati putrinipun Sang Hyang Anontaboga kala wewarah dhateng Begawan Palasara ing wiwit taun SS/ CS 637 – 800 SS/ CS (705 M – 868 M/ 741 M – 904 M). Serat – serat wau katundukna lan pengetanipun para ratu Tanah Jawi, sedaya aturanipun Prabu Jayabaya Kedhiri (Mamenang), ingkang kedhawuhan nganggit Empu Jongga ing taun 848 SS/ CS (kirang langkung taun 936 M/ 972 M). Para empu sami kadhawuhan damel karangan hamiyambak, methal – methal manut kasagedhanipun piyambak – piyambak hanjeprah ing sak indhenging negari. Ringkesaning carios, wiwit Sangkala Hangejawi ngantos Babadipun sadaya Redhi – redhi lsp.
Buku punika saged dipun unduh wonten mriki Buku Gratis : Bedhahing Pustaka Raja Purwa (600kB), buku sanesipun ingkang kaanggit dening Ravie Ananda : Buku Gratis:
Ebook GratisBuku Bedhahing Pustaka Raja Purwa punika kaanggit dening Ravie Ananda
Pustaka Raja Purwa tegesipun pakeming sadaya serat – serat Jawi, utawi empu sarta tuking/ tetungguling serat – serat Jawi sadaya. Taun ingkang
Hepi Nyu Yer nggih…semeton sareng sami!! Dumugi nganti
atur, utawi parilaksana ring pinelas warsa 2011, dumogi ring warsa 2012 sane jaga pacang rawuh presida ngulati sane pinih becik "RAHAJENG WARSA 2012"
Reply	sam joas - February 21, 2014 Bathuke kok anget… Koe ngelih…,mangano,ning ojo
menyambut upacara pernikahan putri bungsu Sri Sultan Hamengku Buwono X, Gusti Kanjeng
wit-witan gedhe ngadeg pating jenggeleg tanpa oyot
puniko, amargi badhe nguri-uri boso Jawi. Saking ‘google’ wonten nami mas Budhi lan geguritan wonten majalah Damar Jati. Dalem mboten dhong bab geguritan lan pakemipun. Mbok menawi mas Budhi saged maringi keterangan khusus bab geguritan. Tiyang Amerika katresnan sanget kaliyan boso lan kabudayan murni, kados boso lan kabudayan Jawi. Dalem mboten
sbb;“ageng-agenging dosa punika tiyang ulah ilmu makripat ingkang magel. Awit saking dereng kabuko ing pambudi, dados boten superep ing suraosipun”
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Sumatra_Lor&oldid=814703"	Kategori: Cithakan kabupatèn lan kutha IndonésiaKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
Tiếng Việt	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.56, 10 Maret 2013.
silsilah Kyai Zakaria II atau Mbah Djoego diterangkan sebagai berikut (RS. Soenyowodagdo, 1989 : 8). : Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun Kanjeng Susuhunan Paku Buwana I (Pangeran Puger) memerintah kraton
“Tak lelo lelo lelo ledung, cup menengo ojo pijer nangis. Anakku sing
kamus indonesia italia offline basa krama nulis, basa krama ngombe, kawruh basa jawa krama alus, kumpulan contoh ngoko alus, krama aluse nulis, bahasa jawa krama nulis, krama alus nulis, kawruh basa jawa krama, bahasa krama nulis, krama inggil nulis Artikel ''kamus indonesia italia offline'' Next Page »	Search for:
bhayangkara sang prabu, Rakeyan Senapati Yuda Sutrajali, Rakean Juru Siring, Ki Jagat Saya Patih Mandala Kidul, Sang Mantri Patih Wirayuda, Rakean
jateng wonogiri-karanganyar-sragen	ing ngarso sung tulodho
Bandha 2016 ImagesRaksha Bandhan 2016 messageRaksha Bandha 2016
Nulis Pengaruhi Keputusan Saya Alih ProfesiDzulfikar on Hobi Nulis Pengaruhi Keputusan Saya Alih
besuk, darbe cacad kang nguwatiri, kaya ta duwe lara, sipilis ranipun, sarandune badan bubrah, taru barah, kowak nyang mata sok bijil, kadhang picak babar
sanak miwah pawong mitra kadang karuh,
dalam Serat Wedha-Ma-Sapta bait 1 pupuh Dhandhanggula sebagai berikut :
tam weweka lerene mangan yen nendra.
isih ngramal mengko sore mangan apa”.
pokoke..pokoke sapa bae sing ngeboom ym ku...sapa baelah...tulung ngaku ya...jane sapa sih...lah sapa sapa...anu kurang gawean kae...kira2 sapa ya....mumet lah....sapa sih...ohhhh...ya aku ngerti sapa bocahe....sapa ya....lah mbuh lah ...uteku melu di boom juga apa ya....anu pinter temen kang...nemu boot nang ndi kuwe..njaluk lah...sewwu wis...apa rongewu...lah pira pira kaya karo sapa...
Mari golek-golek, arek loro iku akhire nemu beton bekas bantalane
SEJEDEWE REGGAE - LAYANG KANGEN (KEREENNN) SEJEDEWE REGGAE - WANITA MUNAFIK
undur diri........ kersane njenengan pak, wong aq nek ndelok njngn iku mesakke, wis kerep rekoso, isih dipaido. Karepmu bro. Sing penting tetep
bro. Sing penting tetep wes dipaido ijeh digae rekoso sopo sing ra
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.54, 12 Maret 2016.
Basa lan sastra sing ngrembaka ing tlatah Banyumasan iku basa lan sastra Jawa dialek Banyumasan. Akèh para ahli sing duwé panemu yèn basa Banyumasan iku basa sing luwih tuwa tinimbang basa Jawa sing saiki tansah ngrembaka. Basa Banyumasan nduwèni spesifikasi kayata nggunakake vokal lan konsonan ing pungkasaning tembung sing diucapke kanthi cetha, tuladhane: Tiba, Sega, Mangga, Jeruk, Manuk, Kepadhuk, lan liya-liyane. Pangucapane vokal lan konsonan kaya iki saemper karo pola pengucapan ing basa Jawa kuna, kayata: "tan ana dharma mangrwa". Dideleng saka kosakatane, basa Banyumasan nduwèni kosa kata sing saemper klawan basa Kawi, mligine inyong mirip karo ingong, rika pada karo rika.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Basa_Jawa_Banyumasan&oldid=1078457"	Kategori: Dhialèk basa JawaBanyumasan	Menu navigasi
wong tuwone uripe susah, dienyek-enyek. Akhirnya anak-anake iso urip mulyo kabeh tho. Gusti Allah ora turu, nek turunane wong mlarat iku ora selawase bakal urip susah.”
dhahar mbak.Ngunthal :Dsaya sangat terinspirasi ini.semangat Sinau mbi nglembur ah..ReplyDeleteRepliesririeOct 8, 2014, 12:17:00 AMOno maneh sing luweh alus soko nguntal? Boso Jowo ala
JATENG Banjarnegara - Banyumas - Batang - Blora - Boyolali - Brebes - Cilacap - Demak - Grobogan - Jepara - Karang Anyar -Kebumen - Kendal - Klaten - Kudus - Magelang - Pati - Pekalongan - Pemalang - Purbalingga - Purworejo - Rembang -
Boyolali – Brebes – Cilacap – Demak – Grobogan – Jepara – Karang Anyar -Kebumen – Kendal – Klaten – Kudus – Magelang – Pati – Pekalongan – Pemalang – Purbalingga – Purworejo – Rembang –
ikutbagéan kaloro saka the ISO 639 standard, sing ndaftar kodhe jeneng basa. Kode telung aksara diwènehaké marang saben basa lan dijenengaké kodhe "Alpha-3". Ana 464 kode basa ing daftar iki.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=ISO_639-2&oldid=942210"	Kategori: Setandar ISOISO 639	Menu navigasi
Gendéra AS mawa 51 lintang wis digawé kanggo njagani yèn nagara bagéyan ka-51 pancen ana.
Samoa Amérika • Pulo Baker • Guam • Pulo Howland • Pulo Jarvis • Atol Johnston • Karang Kingman • Atol Midway • Pulo Navassa • Kapuloan Mariana Lor • Atol Palmyra • Puerto Riko • Kapuloan Virgin • Pulo Wake
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Negara_bagéyan_ka-51&oldid=1073371"	Kategori: Amérika Sarékat	Menu navigasi
PARIBASAN Paribasan yaiku unen-unen ajeg panganggone tegese
Yogyakarta Bintoro. Hario. Dr. Kanjeng Tumenggung Raden Wedyodiningrat, Radjiman, Yogyakarta Rajiman Kanjeng Raden
MREKES ATI Smule Cengkok Gandrung Lanang Banyuwangi | Beranda
Leave a Comment »	| Warta net	| Permalink
Lajeng ing Tanah Arab ugi mboten wonten, Lajeng ing tanah Hindustan India, cikal bakalipun agama hindu ugi mboten ngagem kembar mayang. Myanmar, Thailand, Kamboja ingkang mayoritas penganut Hindu menawi mantu mboten ngagem kembar mayang, awit kembar mayang meniko tradisinipun tiyang Jawi. Baca
Info Mobil Keluarga Ideal Terbaik Indonesia | Blog Ndeso
Catherine Sharon Gasnier biasa uga diundhang karo jeneng Cathy Sharon utawa VJ Cathy nalika esih dadi VJ MTV Indonesia (lair ing Jakarta, 8 Oktober 1982; umur 34 taun) ya iku aktris Indonesia, VJ Cathy, iku kang kang dadi celukané nalika esih dadi VJ.[1] Sadurungé nyemplung ning dunya akting lan presenter, dheweké mbiyené tau dadi bintang model.[1] Debuté kang pisanan ya iku nalika main ning layar, film horor kang judulé BANGKU KOSONG arahan saka sutradara Helfi Ch. Kardit.[1]
entertaiment kayata dadi presenter lan nglakoni promo film Sang Dewi kang diluncuraké nalika tangga 1
hubungan mau ora suwe.[1] Presenter Playlist iki uga sempet dikabaraké cedhak karo Ridho Irama, ananging dibantah déning dheweké.[1] Dheweké namung ngakuni manawa rasa marang Ridho Irama iku namung rasa kagum.[1] Berita babagan cedhaké Cathy karo Ridho dirasakaké wus suwe, nganti sataun sawisé ana foto kang nunjukaké manawa Cathy karo Rhoma Irama cedhak.[1] Kabaré, Cathy lagi nglakukaké pandekatan karo kaluwargané Ridho.[1] Ora namung iku, diweruhi uga foto kang nunjukaké kaakraban Cathy karo Ridho.[1]
^ a b c d e f g h i j (id)biografi Chaty Sharon dipununduh
IndonésiaAktris IndonésiaÉropah-IndonésiaPranata cara IndonésiaTionghoa-IndonésiaPemain ExtravaganzaWong JakartaKategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCards	Menu navigasi
Bahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.34, 29 Agustus 2016.
lan Asem segelas (wis meh tekan mula Ingsun ajak mesem )
37°02′16.6″N 27°25′26.6″E﻿ / ﻿37.037944°N 27.424056°E﻿ / 37.037944; 27.424056
Dipunbangun wonten Halicarnassus (taun 377 SM), kutha krajan saking kerajaan alit ingkang wonten ing pesisir Mediterania wonten Asia Alit.[3][7] Kuburan punika wonten Memori watara taun 353-350 saderengipun masehi[7], dipunbangun nalika sabubaripun pamarintahan Raja Mausolus kaliyan ingkang garwa (Artemisia),putra-putrimipun saking Hecatomnus salami 24 taun[3], ingkang mangke dodos pakuburan saking raja punika.[1] Raja Mausolus punika mendhet garwa adhinipun inggih punika Artemisia.name="MAU MAU2"/> raja punika putra ingkang palling tuwa saking Hecatomnus[7], Hecatomnus amerintah pesisir Mediterania kados kerajaan alit wonten Asia alit.[1] Nalika Raja Mausolus ninggal dunya, Artemis anggadhahi pamanggih supados mbangun mausoleum kangem garwanipun Raja Mausolus, mausoleum punika ingkang kondhang dados pitu kaajaiban kuna ing dunya.[1][3] Makam punika dados bukti cinta kasih antara janda Artemisia kaliyan ingkang garwa.[6] Arkeolog jlentrehaken menawi ing salah satunggaling upacara kangge ngurmati garwanipun, Artemisia amarintah pamakaman kangge garwanipun anggangge ritual ingkang aneh, atusan kéwan dipundadosaken korban kangge ngurmati sang Raja.[6]
sedhelo mekar endah, sedhelo maneh alum
Mikrotubula ya iku organel sel,ing jero sitoplasma kabèh sel eukariot, arupa silinder dawa kang duweni rongga kanthi diameter njaba kira-kira 25
Dijupuk 2010-06-25. Artikel perkawis rintisan punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia ngembangaken.
190 m (623 ft 4.3 in)
tumrap liga dhomèstik iki mligi lan patitis per pukul 16 Mei 2010.
‡ Gunggung main lan gul ing tim nasional iki patitis per pukul 3 Juni 2010
Raúl Albiol (lair ing Vilamarxant, Spanyol, 4 Sèptèmber 1985; umur 31 taun) inggih punika salah satunggalipun pemain bal-balan saking negari Spanyol.[1] Albiol nggadhahi posisi minangka bek.[1][2] Albiol sapunika main ing klub bal Real Madrid lan tim nasional Spanyol.[1][2]
Albiol miwiti main bal ing komunitas Valencia, lajeng pindhah ing Valencia CF. Albiol miwiti debut ing Piala UEFA 2003-2004 mungsuh AIK Fotboll.[3] Agustus 2004, Albiol dipunampilaken dhateng Getafe CF, ing klub punika Albiol dados cidra ingkang serius.[3] Tanggal 25 Juni 2009, Albiol ndherek klub Real Madrid, kanthi regi transfer 15 juta Euro.[1] Albiol nglebetaken gol ingkang sepisanan tumrap klub Real Madrid ing tanggal 8 Desember 2009 ing Liga Champions nalika semanten kanthi skor 3-1, ing adu tandhing punika Real Madrid saged nelukaken Olympique de Marseille.[1]
Raúl Albiol sampun main kagem tim nasional Spanyol kagem pinten-pinten undhag-undhagan umur, tumrap U-19, U-20, U-21, lan tim senior. Sasampunipun main ing grup U-21, Albiol dados satunggalipun skuad internasional tim nasional Spanyol ingkang dados juara dunia
TAK SABETAKE ATINE SI………(nama target pria/wanita idaman)
ORA MARI MARI YEN ORA INGSUN SING NAMBANI
Artikel di cari : Related For Mantra ilmu pelet ajian jaran goyang
Tiyang ingkang gadhah pakareman madat, kenging binasakaken: boten wonten ingkang pinanggih sae, tiyang sae manahipun: dados awon, tiyang setya: dados dora, tiyang sugih: dados malarat, katresnan dhateng anak bojo: dados suda, terkadang sirna babar pisan.
Sarehning pakareman madat, ingkang pinanggih naming adamel sangsaraning badan, mindeng ngantos dumugi ing pejah tangeh sagedipun manggih kamulyan saking pakarti wau, punapa boten prayogi pakareman wau kasatru, ingkang sampun kalajeng madat kaka undur-undur, awit sumerep kula naming bangsa Cina piyambak sarta ingkang sampun sugih andarbala gadhah pakareman madat: wilujeng, manawi bangsa jawi dipun padosa nama witing, boten saged kapanggih tiyang karem madat kasinungan begja saged mukti wibawa, ingkang
titiyang Jawi mugi sami santosaa ing manah anyingkiri babaya ingkang gampil singkir-singkiranipun bilih dereng kalajeng, isining dunya boten kirang kabingahan sanesipun madat, kula amelaken cariyos lalampahipun tiyang ingkang gadhah pakareman madat, dados dede dongeng utawi anggitan, nama cariyos lugu, sami nandang papa cintraka saking gadhah pakareman madat, dados ing ngandhap punika.
Ringgit taledheng punika ingkang kathah kawijilan anakipun tiyang sudra papa, menawi sagen kembul, boten dangu lajeng dados tiyangsugih, leresipun enget dhateng kawijilanipun wau, anggemeni kayanipun, angiwit-iwit tedhanipun, supados kasugihanipun saged lestantun, ing salami-laminipun ngantos dumugi ing pejah, punika boten mekaten, watekipun remen angeceh-eceh yarta, saking gampil angsalipun, ananging sanadyandipun awut-awuta, menawi awakipun taksih kombul, dados kembang lambenipun tiyang sanagari, misuwur ing ngamanca praja, menawi dipun nayub pikantuk yarta tombokan sadalu saged angsal atus rupiyah, menawi dipun nayub wonten ing pacinan naming dumugi: jam 2, epahanipun 25 rupiyah, menawi siyang, 15 rupiyah, katayub ngantos 8 dinten 8 dalu = 320 rupiyah, menawi katayub dhateng pasisir langkah saking samenten, mila ringgit kondhang enggal katingal sugih saking agenging kayanipun, nanging wonten amanipun ingkang murungaken sande tiyang.
Sapisan, ringgit punika menawi mentas katayub, sayahipun setengah pejah, boten marem naming dipun pijeti kemawon, ingkang saged ngenggalaken matur sayah, dipun sereti, saya kathah saya sekeca, sarehning boten kirang yarta, anggenipun tumbas jampi sayah (candu) inggih kathah, dipun dum-dumaken dhateng sami nyeret, boten dangu awakipun piyambak inggihlajeng nyakot nyeret, punika wiwitipun ama angraketi, swaranipun lajeng erak boten buntas, wiletanipun suda dening napas cendhak, warninipun mantuna ayu, katingal estri nyeret, wusana suda larisipun, wewah-wewahipun kasugihanipun enggal sirna kados kinebat, lajeng dados tiyang awon rucah, nandang papa cintraka, pejah dados dameling nagari.
Kaping kalih menawi kacandhak ing sakit anggigirisi ingkang sampun dados bebahaning tiyang royal, badhanipun enggal telas kangge epah dhateng dhukun, sarta dipun seret nganggur, punika saya enggal dhumawah ing cilaka, pejahipun boten ules-ulesan.
Tiyang ingkang sampun kalajeng gadhah pakareman nyeret punika sampun mesthi boten saged medhot, nyuda tadhah inggih boten saged. Sageipun menawi kapeped, nanging badanipun inggih sakit, ginemipun telas, kados tiyang anem, beda menawi tadhahipun dipun indhaki, lajeng anggrecek, ginemipun warni-warni tanpa kendel, kasambi kaliyan ngelus-elus bebudan, dados tiyang gadhah kasagahan medhot nyeret punika dora.
Engger: satinggale bapakmu, barang iki kabeh kaduwe ing aku, kowe lan adhimu, lan apa ora kapengin anggenteni kapriyayen. Karepku kowe saiki manganga, nagging medhota olehmu nyeret, awit iku dadi laranganing nagara, abdi dalem ora kena nyeret.
Kula punika rumiyin mangke, puran-purun kemawon medhot punika.
Tiyang suwargi bapak kesangeten anggenipun nyuki dhateng kula, kados tiyang dipun niyaya.
Bapakmu aja kocatur ala, karsane becik, kowe sing ora tampa, ngendi ana bapa gething marang anak. Saiki marenana budimu kang ambalasar, medhota nyeret iku sing nukulake dadi ora genah.
Inggih kula andherek karsa sampeyan magang dhateng parentah, nanging agem-agemanipun bapak kula susun sedaya, magang menawi boten bragas: kula isin.
Iya tak turuti anggere temenan kandhamu, nanging medhota dhisik.
Sapunika kula sampeyan paringi yarta salangkung rupiyah kangge tumbas jampi dhateng singseh, sarta age-agemanipun bapak kula suwun sapunika, benjing-benjing kula tapak sowan.
Apa ora krasa ketagihan ana ing paseban yen olehmu medhot durung suwe.
Kula wau sampun matur nyuwun arta patumbas jampi salangkung rupiyah, janji kalebetan jampi permati punika inggih lajeng boten doyan nyeret, menawi kalebetan candu: nuntak.
E, eh, setijap temen tamba mengkana kuwi, biyen-biyen kowe kandaa menyang aku bae: tak wehi sing nganti ora kauningan bapakmu. Enya tak wehi dhuwit salawe rupiyah sarta agem-agemane bapakmu enggonen kabeh, sesuk wiwita tapak seba.
Mangsa sageda lajeng dadakan, kedah jajampi rumiyin dipun leremaken wolung dinden, punika tapa karaos sakiting badan.
wong nganiaya awake dhewe, apa ing dunya mung wong magang bae sing kebener uripe,cacak sing wis dadi priyayi akeh sing sothal-sathil, dene sing aran kebeneran iku mung wong nyeret, kang kacukupan, kalemahan ana kasur yen wis mendem rasane kaya diiyun bandul, ora ana kanikmatan ing dunya kaya wong nyeret. Yen wis mendem rasaning ati kaya bisa nguntal jagad (kalintu nguntal kelbu) panemuku mung anggere aku bias ngapusi biyung amaling bapa kang wis ura ana bias, tumiba ing anak kabeh, anake bapak mung loro aku, siji wadon, iku prakara gampang, gampang apus-apusane, apa sakandhaku amesthiditurut.
Anak murang sarak sampun tapak magang cariyose dhateng biyungipun. Sayektosipun naming kloyongan kemawon, kesel matuk nyeret, panganggenipun mopyor, dipun sukani pasangon setengah sadinten, nanging tansah kirang, awit tadhahipun nyeret boten kenging kirang kalih tengah sadinten. Sarehning ngamaling bapak biyung namung dipun tedha nganggur wah dipun uleri ing anak murang sanak, ingkang kathah dipun seret, inggih enggal dhadhal.
Antawis sataun kalenggahaning bapa dipun gentosi tiyang sanes, biyungipun mireng kemlusuran lajeng ajal. Anak murang sarak kapejahan biyung boten prihatos, malah bingah, awit badhe kadugen kajengipun. Adhinipun taksih alit, boten saged mambeng kajengipun. Amaling bapa biyung telas dipun seret. Griyanipun lajeng kasade, boten dangu yarta papajengan ing griya lajeng telas. Anak murang sarak kacepeng anggenipun mandung, kaukum 4 taun, pejah wonten ing bucalan.
3. PANEKET KALIYAN BALANTIK: NYERET
Md. a. Paneket (nuju nyeret ing salupan mapa) ga: kang bacut mawon cedhak kula ngriki.
Napa empun oleh padikan jaran becik ?
Sowan kula punika inggih badhe matur bab welingan sampeyan kapal sampun angsal, nanging taksih kula damel wados, ingkang gadhah Cina ngepakan tinem1) wulunipun jragem tahsih satunggal silih, cirinipun satriya pinayungan, kula wastani suduk, boten sae, asring adamel bilaenipun ingkang gadhah, menawi wonten tiyang badhe tumbas, sae kasade kemawon.
Mang nyeret dhisik, mangke mang tutugake melih
Wah, cemenganipun kandel temen mas neket, kados cukitan piyambak bae.
Enggih dhasar cukitan dhewe, samang mathuk napa boten, nek anu kula gawekake dhewe sing tipis.
Ayang, anggen kula mastani kandel saking mathuk.
Bareng jarane mang kon ngedol, babahe pripun.
Wangunipun melanggong dening saweg remen-remenipun, tumpakanipun sekeca sekeca sae lambe manahipun. Gela kula cacad cirinipun awon. Saweg sageleng kula sampun kraos, kandel sayektos mas neket.
Kula enggih empun krasa, karodene niku dede candu Ngepakan, candu peteng oleh kula tuku saka Kridheh tesih wujud apyun. Kula kothok sathithik-sathithik, mulane enak. Wong liwetane dhewe, mengke mang tutugake melih, tunggale sing okeh.
Mas neket punapa nempilaken, mangke kula nyuwu pangaos sarupiyah kemawon.
Gampang apyun pangaji sarupiyah, mang kenakake jarane dhidik.
Sampun kasesa, Cinanipun menawi mireng sampeyan ingkang badhe ngrasakaken tumbas, amesthi mlangkring, sumerep menawi sampeyan sugih.
Kerta ajining jaran, wong dol tinuku rega pinten ?
Ingkang sumerep dhateng cirri sae: kalih atus boten dipu awis.
Empun: ta, mang perlokake mrika sadhela, napa katrangane mangke bali.
Inggih kula dhateng Tinem sekedhap, amit bah.
Md. K. Cina pranakan, engga mang lajeng mawon.
Mang wau saking pundit: dene siyang-siyang.
Saking griya mawon, enjing nyeret kriyin, nek empun kraos enggih
Ngepakan. Mengke onten mergi dibegal ing durjana, disuduk, enggih ditumbak tiyang, dados awising purun numbas, ewadene jembar-jembaring jagad boten onten barang sing boten pajeng disade, nanging enggih kedah narimah tuna sawatawis.
Nek tuni kula boten suka, mung kula bukaka kemawon, panumbas kula resik 120 rupiyah, kawrat onten serat lulusan.
Kula bektane kapale saniki, nanging kedah disipengake sadalu teng sing ajeng tumbas, ditandha gedhong watuke, nek botenenggih siyos ditumbas.
O, niku wado bah, samang mung nyerepi jangkepe yarta 120 rupiyah, kajawi kalong ujuran teng kula.
O, nek prakawis ujuran kula boten saged ntukani, sasat nama tuni, mang pados ujuran seeking ngrika.
Mongsaa lama tiyang tumbas ditedhani ujuran.
Ming 5 rupiyah, petangan sareyal suwang.
Enggih: ta, gampil nek saged pajeng buk sapanumbas kula 120 rupiyah.
Md. N. Paneket niku kang jarane sing mang alem becik.
K. Dhasar inggih punika mas neket, sampeyan cacad pada wadananipun, punapa awon, tumpakanipun kula aturi nyoba nitihi, punapa lunyu, manahipun sampeyan galedhahi punapa kendho, lambenipun karaosaken punapa awrat, menawi atur kula mlesed: kadukanan.
Enggih, nanging mungguhing tunggangan kula keciliken kurang sadim.
Leres, nanging menawi sampun katitihan lajeng katingal birawa saking prigeling tandang sarta saeningt lambe manahipun.
Nanging kelarangen banget nek nganti 200 rupiyah, wani-wani kula nyengka mung karo belah.
(Sampun mendhet manahing blantik, badhe angsal colotan 30 rupiyah) bok kagalih yektos atur kula wau, kiranga saking ancer-ancer kula: sampun kathah-kathah.
Empun boten bisa mundhak panganyang kula saka karo belah, kula niki empun kapatuh dol tinuku niku mung uni sapisan, kaya wong dol tinuku apyun.
Kalampahan sade tinumbas kapal rampung, cina saweg sumerep yen ingkang tumbas kapal satrunipun bubuyutan, paneket semokel, cina amanah, prayogi ngipouk dhateng blantik, supados supeket kaliyan paneket, blanthik lajeng dipun undang, sareng dhateng dipun wincanteni. Sapunika Md. N. Samang kula undang niku kula jaluki tulung
sep-isep wong kang padha wani ngrusuhi teng ngepakan, yen oleh gawe oleh ganjaran.
Watekipun tiyang nyeret janji dipun sukani melik, supe dhateng tiyang ingkang sampun nyaeni, sanadyan dhateng mitra darma inggih supe, ciptanipun, begja kemayangan aku, dipilih dadi congsun, nyeret ana sing nadhahi, saben sasi oleh blanja, tur kena tak sambi nindake blantik, saya ora ketara enggonku dadi congsun ora digethingi ing wong, wangsulanipun,
Winales Md. N. kula engging gelem nek olih pikukuh kamot ing laying saka ngepakan gedhe.
K. Kalampahan belantik dados congsun peteng, angsal pikekah saking ngepakan ageng, saben dinten nyadhong tike satadhahipun sarta sampun nampeni balanja saweg sawulan, dereng angsal damel,
semokel gedhe, yen aku bisa oleh gawe sapisan bae: sing gedhe, amethi bakal lestari enggonku dadi congsun mangan nganggur ing salawas-lawase. Lajeng dhateng griyanipun paneket, sarehning sampun tepang sae, boten dipun sigeni,lajeng seretan wonten ing pangdhapi, kathah rembagipun.
Blanthik, anu mas neket, kula dhateng nagari dipun boboti ing sadherek pados barang, kual wangsuli gagah, kula saged madosaken barang yen kathah sarta yen yarta kenging kula tampeni rumiyin, punika sampeyan punapa saged anggalih.
Prakara ngonten niku boten gampang, kalih nek tanggung-tanggung kula boten gelem.
Karsa sampeyen kados pundit, menawi kula sagen ngrembagaken.
Nek kula gelem ngetokake barang boten kurang 10 kati, sakatine mung kula culake 60 rupiyah, dadi onten dhuwit 600 rupiyah, dhuwite kriyin, barang kentun, utawa lung tinampan.
Menawi namung satunggal kalih regi pinten mas neket.
Niku empun tiba ingkul didol 75 rupiyah. Nanging nek kula boten bisa adol siji loro.
Coba kula rembagipun rumiyin, menawi angsal damel kula sowan mriki sampun ambekta yarta.
Blantik lajeng dhateng tinom kapanggih cina ngepakan, sanjang pikantukipun damel, nanging kedah mawi jontrot yarta 600 rupiyah, mangke pukul 9 sonten dipun ken nampekaken dhateng paneket sasampunipun tiyang kang ambekta barang dhateng. Sareng pukul 7 sonten, blantik dhateng ing griyanipun paneket sarta smpun ambekta yarta awarni wang kertas 600 rupiyah dipun katingalaken dhateng paneket, lajeng seretan, paneket ical kaprayitnanipun, sareng ngajengaken pukul sanga babau pulisi tiyang kalih dhateng, dipun awadaken ingkang badhe nampeni barang, paneket lajeng mendhet barang saking pasingidan 10 kati, katampekaken dhateng blantik gentos anampekaken wang kertas 600 rupiyah, saweg lung tinampan, grudug pulisi dhateng kanthi punggawa pak paneket kacepeng kabekta dhateng kabupaten pulisi Klathen, kalebetaken ing kunjara, prakawis kaurusaken katur ing nagari dalah pasakitanipun paneket, kakunjara ngantos sataun saweg karampungan, paneket kapatrapan paukuman nyambut damel paksa tanpa karante laminipun setaun, kaukum ambayar dhendha sewu rupiyah, punapa dene kapocot saking kalenggahanipun. Paneket sanajan waunipun dados tiyang brewu, ageng pamedalipun nyambi dados semokel, sapunika kedadak dados tiyang nistha anandang papa cintraka, saumpama paneket boten gadhah pakareman nyeret, amesthi boten tuwuh manahipun remen dados semokel, dados cilakanipun ngantos saged anyoplokaken kuluk, jalaran anggenipun gadhah pakareman nyeret.
Cariyosipun tiyang sugih gadhah anak andhugal, nelas-nelasaken kasugihaning bapa.
Juragan sugih ing lawiyan (Surakarta) karan juragan semel gadhah anak namung satunggal jaler, nama Bagus Surasa, dinamadama dening bapa biyung, dipun uja sakajengipun, boten purun sinau dhateng kasagedan, dipun pardi wangkot, kalajeng-lajeng ngantos dumugi jaka, saya andhugal boten wonten ingkan dipun erepaken, nelas-nelasaken barang, bapa biyungipun ngenes dipun resahi ing anak gatilaning manah, kacandhak ing sakit angranuhi, Bagus Surasa ing batos bingah yen bapa biyungipun tumunten ajal. Pangeran karsa damel lalampahanipun, bapa biyungipun Bagus Surasa sakitipun
Sudagar ber nalika gesanging bapa dipuntantun rabi boten purun, sapunika gadhah niyat badhe rabi, ingkang dipun remeni rabi taledhek, inggih boten kirang tiyang ingkang angobyongi, remen suka-suka mangan nginum, remen kerengan, dening sagen maen tangan (selat) dipun rencangi mitranipun lare ugal-ugalan, mila sakalangkung kajen keringan, polahipun saya andara, boten sumerep dipun lumuhi ing tiyang.
Kasudagaranipun lajeng kendel, boten nyambut damel naming anjurungi kabingahan, wusana kecendhak ing sakit estri lumpuh boten saged lumampah, katularan ing bojo taledhek, bojo lajeng kabucal, nanging sampun kasep, sampun kalajeng sakit, dipun usadani punapa-punapa boten saged mantun, sakitipun madal jampi ngrengan rinten dalu, ingkang saged mayaraken sakitipun naming menawi dipun sereti, dipun kathahi saya kathah mayaripun, inggih enggal kemawon nyakot nyeret ageng, rinten dalu naming wonten kaliyan nenedha ingkang miraos, sanadyan kasugiyanipun kenging kadamel nambak lepen pepe, inggih enggal saged dhadhal, begja juragan berlajeng pejah boten panjang umuripun, saumpami boten tumunten pejah, amesthi nandang papa cintraka apaparipun.
Dhuk (anakipun) aku tukokna candu saumpling gilo dhuwite sakethip,
Nyang ngendi pak, (lare umur 10 taun).
Menyanga Cayudan bae, cedhak, aja menyang Singasaren.
Lare lajeng mangkat, arta kethip dipun gegem, dilalah wonten ing margi artanipun kethip rentah boten kraos, katungkul anggenipun ningali punapa-punapa ing margi ingkang dipun tingali, sareng engrt perlunipun badhe tumbas candu, gegemanipun sampun pinanggih kothong, saking kagetipun lajeng nangis kaliyan madosi artanipun kethip ingkang rentah, nanging boten saged pinanggih, wongsal-wangsul turut margi ingkang mentas dipun langkungi, badhe lajeng manthuk jrih, menawi dipun srengeni bapakipun.
Bapakipun sakalangkung angajeng-ajeng dhateng anakipun, dening sampun ketagihan, umbel meler, waing tanpa kendel (punika watekipun tiyang ketagihan madat), boten antawis dangu anakipun katingal dhateng enggal dipun pitakeni, “endi umplinge, suwe temen, mau dadak apa.”
Anakipun mangsuli, “dhuwite ilang ana ing dalan, tak goleki ora ketemu.”
Kados punapa riwuting nepsune bapa, wicantenipun, “bocah kena ing sibat, anake wong edan”, (ngantos supe dhateng wicantenipun piyambak), anakipun dipun tempiling sakayangipun ngantos kalayaban, katungka bojonipun dhateng, sumerep anakipun dipun tempiling, pretek-pretek murinani, wicantenipun dhateng tiyang jaler, “kowe apa edan nabok bocah ora nganggo duga, nganti kalayaban.” Ingkang jaler saya wringuten, ingkang estri dipun tabok sakayangipun, panonipun ngantos sumrepet, trangginas lajeng angruket ingkang jaler sarwi wicanten, “bacutna wong edan, yen ora sida modar kowe, aja ko arani aku.” Ingkang jaler pringisan, sarta sambat angruntuh wis wis bokne, culna, aku wis kapok, lajeng dipun culaken, dipun pitakeni, iki mau kowe kesurupan apa dene nganti kaya wong edan, kolu naboki anak bojo.
Wong kebangeten, bocah wis gerang ora genah tak kon tuku candu dhuwite diilangake.
Dene mung sekethip, endhasing anak, tombok endhasing bojo, dadi keplokan, wadine kowe ketagihan, enya tandhahmu sedina rong umpling mau tek tukokake ceroken sing nganti mlukek.
Endi wong wis ketagihan ngene: kok, lajeng dhateng patileman: nyeret.
Punika watekipun tiyang nyeret, kanepson ingkang saweg kalampahan.
lair ing Mumbai, Maharashtra, India, 27 Juni 1996; umur 20 taun) iku sawijining aktor cilik India. Dhèwèké misuwur amarga panampilané ing film Taare Zameen Par (Like Stars on Earth) (2007) lan Slumdog Millionaire (2008), sing banjur ngasilaké bebungah
lan nominasi kanggo Ensemble Paling Apik ing Black Reel Awards of 2008. Dhèwèké uga main film kanthi judhul My Name Is Khan ing taun 2010.
Português	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.16, 21 Oktober 2016.
3. dikurangi sedina meneh ki, telungatus, patangatus,
4. Sigah: Tapi nek kon protes ngono ki mbak.
6. Sari : Nek wong Jawa ngono ki kan
8. Sari : Dadi sek lawas ki dha metu mbak,
Dadi sek lawas ki dha metu mbak,
enek, sing nglakoni [ha ha ha…]
76. Sigah: Ha.a. nangis neng ngarep lawang,
80. “kowe ki seka ngendi wae ta ?”
81. “ngelih pak” ngono.
19. Sari: niki tha gek jaman ting Taman Tirto tu
23. Sari: ha nek aku yo wegah.
24. Atik : jam loro bengi!
28. ha: mung ngga sepuluh ewu ta!
29. Yanti: ha nggih kula ta misale
lewih apik, dadi sing maca lewih ngerti,kaya kulo iki kan ora patia ngerti bahasa jawa sing bener cara bicara sing apik ngaten. maturnuwun ngih…………
14 Juli , 2009 pada 5:25 am menawi pacelathon punika ngangge krama inggil kula inggih mboten paham…… ananging kula taksih pingin sinau basa jawa… sakniki mawon kula taksih binggung, ingkang leres “basa jawa” punapa “basa jawi”?????
opo'o ya kok aku gak ngerti. kali kurang pisuhane wong suroboyo iku sing ngangeni :)tx
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kim_Hyun-joong&oldid=1106901"	Kategori: AktrisPenyanyiModhel	Menu navigasi
utawa biasa disapa Najib Tun Razak (lair ing Kuala Lipis, Pahang, Federasi Malaya, 23 Juli 1953; umur 63 taun) iku Perdana Menteri Malaysia wiwit 3 April 2009 sawisé mengku jabatan minangka Wakil Perdana Menteri Malaysia ing sangisoré pamaréntahan Abdullah Badawi wiwit 7 Januari 2004, saliyané dadi anggota parlemen saka Pekan, Pahang. Najib Razak iku
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kebon_Botani_Kalmthout&oldid=1004853"	Kategori: Kebon Botani	Menu navigasi
rançaisBahasa IndonesiaNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.20, 5
Bengkel "EDY PUTRA" jepara
Jl.cik lanang 62 Rt04/05 Kauman jepara-jawa tengah 59417
Qodir Pesanggaran Banyuwangi GULU PEDOT Gandrung
dirangkep dadi siji kanthi nyuda cacahing wandane, lumrahe tinemu ing tembang, minangk...
Nuwun sewe njih kanca muda/ kulo niki badhe cerito/ ning ceritonipun meniko radi serem/ wau dalu wonten dedemit asmi Auriel/ kadosipun njih uayu sanget kados asminipun njih to/ lha… lare niku ternyata sampun pejah piyambak alias bunuh diri//
Lho.. lho… sampun pejah kok saged nelpon/ dos pundi cerita lengkapipun/ monggo dipun midangetaken sak mantunipun gendhing ingkang
Indonesia in Focus: Angin gedhe, kahanan garing lan kurang kenek Asia, siksa utawa pratandha
!-- Javascript Ad Tag: 6454 --> Thursday, September 10, 2015
Angin gedhe, kahanan garing lan kurang kenek Asia, siksa utawa pratandha saka kiamat? Kulo iki ora rampung (366)
(Part telung atus sewidak enem), Depok, Jawa Barat,
Indonnesia, September 8, 2015, 19:19 pm).
Angin gedhe, kahanan garing lan kurang kenek Asia, siksa
nyababaken enem wong, malah kutha Mekkah uga heavy udan diiringi gludhug,
kahanan garing lan kurang lan banjir uga mencet Asia uga Indonesia.
wong wis lali kabeh fénoména alam, ana pesawat (sunatullah), supaya wong
menginstropeksikan piyambak maneh terus apa piala, nyababaken saben liyane,
daya ekonomi lan politik murko, utawa fokus laku shirk (associating partners
gadhah teknologi linuwih, sugih (gadhah ngarep lan istanane akeh kemewahan) lan
akèh kasugihan, nanging amarga mengkono zholim siksa dening wiping karo banjir,
Sandstorms lye Timur Tengah, Welasan rumah sakit diakoni,
(BBC) - Sing Ndeleng kutha Homs ing Suriah kena pengaruh
Badai wedhi disabetake wilayah kulon saka Timur Tengah,
nyebabake pejabat Welasan wong padha rumah sakit lan ngagengaken ditanggepi bebaya
(07/09), lan ana esuk (08/09) panyebaran kanggo sawetara negara liyane.
Paling Libanon, Israel, Turki, lan Siprus kena pengaruh
Warta agensi resmi Libanon martakaké wong wadon kang seda
ing Libanon lor lan ing paling 80 wong padha rumah sakit amarga masalah
Amarga saka badai Mentri Lingkungan Israel uga takon karo
sandstorms nggawe nglarang Helikopter militèr diduweni dening pemerintah kanggo
Weather Bad wis diisi separo disababaké déning sistem
kurang meksa ing kabeh wilayah lan wedhi diunekake saka wétan, resmi warta
ekstensif ing sawetara wilayah Asia Tenggara, nalika anget ing Pasifik tropis
nuduhke kahanan garing lan kurang abot ing sisih wétan, ngandika ilmuwan.
Padha ngomong loro weather beda iku umume alam, nanging
kahanan iki tambah amarga saka donya anget lan bebaya katon yen kahanan nemen
udan abot lan banjir ing dina anyar, padha West Bengal, India.
Samudra Hindia, mangkono mudun banyu udan ing Asia Kidul lan bagéan Asia
karo El Nino lan iki wis samesthine kanggo terus kemungkinan nganti sawise
dawa wis samesthine amarga kang dikenal minangka El Nino - anget Suhu lumahing
"Kita bisa ngomong conclusively sing apa kedaden ing
Asia Kidul-Wétan, utamané sing digandhengake karo El Nino lan iki wis
samesthine kanggo terus kemungkinan nganti sawise 2015," ngendikane Omar
Ilmuwan ngomong sak El Nino ana, ing banyu anget saka NW
Pasifik obah ing sisih wétan, supaya wilayah ngalami adhem banyu.
"Banyu adhem nggawa kahanan drier ing sisih wétan
Asia Tenggara - minangka jaman saiki - ing kontras karo banyu anget bisa
monsoon udan Indian ngisor normal ing Juli lan Agustus.
"Kita uga nyana Kurangé populasi ing banyu udan
kurang, taun iki wis samesthine El Nino taun," ujare Tun Lwin, mantan
"Ing kawitan kita ngalami curah udan kang dhuwur,
banjur mega monsoon miwiti kanggo mindhah saka sisih ndhuwur sisih kidul."
udan ing tingkat ngédap, nyebabake banjir lan nyababaken 80 wong lan kiwa
Udan saka mega monsoon lan Typhoon Komentar uga matèni
liwat 100 wong lan ngakibatake karusakan ing West Bengal, India.
Ilmuwan ngomong El Nino biasane weakens mangsa udan,
umumé ing baris karo bhinéka alam sing, nalika nambah kakiyatan.
Iki tegese Tambah ing kakiyatan saka cuaca sing ekstrim,
nyedhiyani energi tambahan ing kahanan nemen, saéngga nambah kakiyatan
kaya karbon dioksida, sworo cangkem panas ing atmosfer, pamanasan lan segara
"Kita ora bisa ngomong apa wis kedados ing Asia
ngomong owah-owahan iklim bakal nambah kahanan nemen kaya sing."
"Yen katon ing rekaman wiwit 1950, iku njupuk kuwat
lan indeks nuduhake taun iki bakal kuat, dadi adoh"
Pejabat Météorologi ing Indonesia ngomong kahanan El Nino
lan indeks nuduhake taun iki bakal kuat, supaya adoh," ngandika metereolog
Agensi PBB kang laporan dadi basis wuwus iklim donya,
Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC), wis dielingake kahanan nemen
taun tambah dening 22mm saben dasawarsa, nalika udan ing dina udan Tambah nemen
"Nanging bhinéka lan Iklim dokter beda banget ing
Tatang wis 25 taun minangka petani ing Indramayu, Jawa
Barat, lan wis bola-bali ngalami kahanan garing lan kurang, nanging kahanan
"Paling taun, iku dadi yah yah crops petani. Nanging
mangsa saiki luwih abot tinimbang taun kepungkur," ngendikane Tatang.
lan mayuta-yuta warga Indonesia sing samesthine kanggo aran impact, kayata lack
"Distribusi, droping banyu-banyu nggunakake banyu
tanker. Banjur isi nawakke panyimpenan banyu, ndandani Pipa ledheng, lan supaya
sawijining dhaérah sing garing, kaya Wonogiri, Boyolali lan Blora.
Nanging karo kedadean global El Nino, Samudra Pasifik
standar suhu lumahing, iku wis nggowo pengaruh negara ing wilayah equator. Iki
Mulane, Thomas Jamaluddin, sirah saka National Institute
Penerbangan lan Antariksa menehi saran petani ora menamam beras ing mangsa iki.
"Management ing cilik saka tetanèn uga ngirim njupuk
menyang akun kasedhiyan banyu. Ing akèh dhaerah petani anyar tuwuh beras,
nanging banjur mejet dening kahanan garing lan kurang," ngendikane Thomas.
Ayat 67-68: Ing uleman wong kanggo mbayar manungsa waé
kanggo daya saka Allah wa Subhaanahu Ta'aala ing tumitah lan pembangunan sing
urip, lan cepet aplikasi marang pranatané Allah, Subhaanahu wa Ta'aala.
67. [1] kang digawe saka lemah [2], banjur saka gulung
sperma [3], banjur saka clot, banjur sing lair minangka anak, banjur diijini
sampeyan adulthood [4], lan banjur tuwuh lawas. Nanging kowé ana dipateni
sadurunge sing. (Kita nglakoni) sing njaluk kanggo periode wektu sing
ditemtokake [5], supaya ngerti [6].
68. Panjenenganipun siji sing nguripake lan mateni [7].
Bareng ana bab kanggo nyetel urusane soko [8], Panjenenganipun namung bekata
marang Panjenengané, "Aja!" Banjur dadi soko iku [9].
Ayat 69-78: Ing pasrahaken ing wong kang nyulayani ayat
Allah lan utusane, lan supaya Allah Subhaanahu wa Ta'aala kanggo utusane dadi
69. Apa sira ora deleng wong-wong sing wis tansah rek
Revelations Allah [10]? Carane bisa padha averted [11]?
70. (Yaiku) wong-wong sing lali Book (Quran) lan wahyu
digawa dening utusan Kita Ingsun dikirim. Mengko bakal ngerti,
necks [12], minangka padha nyeret,
72. menyang banyu panas banget, banjur padha kaobong ing
73. banjur ngandika marang wong-wong mau [13], "Kang
brahala sing digunakake kanggo digandhengake [14],
74. (sing nyembah) Kejabi Allah? "Padha
mangsuli," Padha lunga saka kita, malah kita padha tau nyembah apa [15].
"Mangkono Allah ngijini sira wong kafir [16].
75. [17] Sing [18] amarga sing merga bungah ing bumi
tanpa gati kanggo bebener lan amarga sampeyan bisa tansah merga bungah (ing
76. (Punika ngandika marang wong-wong mau): "Padha
mlebua lawanging neraka [20], lan manggon ing Supaya paling awon panggonan
kanggo wong sing arrogant [21].."
77 Dadi kowé sabar (Muhammad) [22], janji Allah iku
bener. Senajan kita nuduhake sampeyan paukuman paling Kita ancamkan kanggo
wong-wong mau, utawa liya kowé Mercy Kita (sadurunge pati marang wong-wong
78. [23] Lan cen, We utusan sadurunge sira (Muhammad)
[24], antarane wong-wong mau ana sing kita pitutur marang kowe, antarane
wong-wong mau ana (uga) ora kita pitutur marang kowe. Ana ing rasul nggawa
Ajaib, kajaba ijin saka Allah [25]. Dadi nalika teka printah Allah [26],
(kanggo kabeh kasus) wis ditemtokaké déning sing padha [27]. Lan nalika iku
[28] dadi wong apes sing cling kanggo rias [29].
Ayat 79-85: hukum sing ora diganti, pawulangan sing bisa
digambar saka acara saka bangsa sadurungé, lan sing iman ing wektu siksa wis
79. [30] Allah iku kang digawe sapi kanggo sampeyan,
80. Lan sing (ora maneh) keuntungan liyane wong (sapi
iku) lan sing entuk tujuan (goal) disimpen ing atimu (karo driving) [31]. Lan
nyopir kéwan, lan padha sing diangkut ing Papan.
81. Lan Panjenenganipun nuduhake pratandha (daya kang)
kanggo sampeyan [32]. Banjur pratandha (daya) Allah kang lali [33]?
82. [34] padha ora kesah ing bumi banjur ngeweruhi [35]
carane mburi ummat sadurunge [36]. Padha luwih lan luwih kuat kekuatan lan
(more) paninggalan peradaban ing bumi [37], banjur apa padha entuk ora bisa
83. [39] Supaya nalika rasul teka karo bukti nyata [40],
lagi seneng karo kawruh sing ana [41] lan lagi diubengi dening (siksa) padha
84. Bareng padha weruh siksa banjur ngucap [42],
"Kita mung pracaya ing Allah piyambak, lan kita nolak dewa bilih kita digandhengake
85. Banjur iman nalika padha ndeleng siksa kita maneh
migunani kanggo wong-wong mau. Sing sunnah (pranata) Allah sing wis bener
abdiné [44]. Lan nalika iku dadi kafir apes [45].
[1] Luwih Panjenenganipun cemented cilik saka monotheism,
dening nyatakake yen sapa bae kang nempuh, kang ngowahi nggawe acara duwe.
Mulane sapa digawé sing, supaya nyembah Allah piyambak.
[2] Sing nggawe leluhurmu Adam 'alaihis Greetings saka
[3] Iki awal proses acara lami saka Adam nalika ing
padharan ibuné, sing semen, banjur dadi 'alaqah (clot), banjur dadi mudhghah
(bongkahan saka daging), banjur digunakake ing balung, lan balung padha
kebungkus ing daging babi ( ndeleng Al beriman: 14).
[4] Sing umur nalika liyane lan kekuatan luwih sampurna,
[6] Ing negara sing, supaya sampeyan ngerti apa sing
nggawe acara duwe Mahasempurna daya, lan ora ana sing nduweni hak kanggo bisa
[7] Panjenenganipun sing duwe nguripake lan mateni,
supaya wong ora sida ninggal salah siji minangka sabab utawa kanggo ana alesan
kajaba dening ijin Kang. Panjenenganipun ngandika, "Lan tau lengthen
gesang-urip dawa utawa suda umur, nanging (wis ditetepake) ing Book (Lawh Mahfuz).
Satemené iku gampang kanggo Allah "(Trans Fatir:. 11).
[9] Ora ana siji bisa kanggo nolak lan nyegah.
[10] Sing dadi langit lan padhang. Ukara iki aneh kanggo
[11] Punika carane padha bisa nyimpang saka ayat Allah
supaya ketok? Durung ngendi liya bakal padha mbukak sawise panjelasan sampurna
iki? Apa padha golek ayat luweh jelas minangka gantos kanggo ayat Allah? Ora,
dening Gusti Allah, padha ora ketemu. Utawa apa padha ketemu sawetara
gojag-gajeg ing baris karo kepinginan lan banjur padha nggunakake aplikasi iku
kanggo nyerang ayat gojag-gajeg Allah kanggo defend sleaze sing? Exchange tenan
ala mau lan opsi padha milih kanggo awake dhewe belie buku sing teka kanggo
wong-wong mau saka Allah nggawa rasul, ngendi iku pikiran paling manungsa lan
paling bener lan paling Noble. Padha tampa pituwase neraka minangka diterangake
[14] Punika apa padha bisa menehi keuntungan lan supaya
[15] Padha lali ibadah sing wong, lan brahala padha
presented, banjur Allah wa Subhaanahu Ta'aala ngandika, "Mesthi sampeyan
lan apa sing mbok sembah liyane Allah, sing umpan neraka, sampeyan kudu pindhah
menyang iku." (Trans. Al Anbiya: 98)
Miturut Shaikh Minangka Sa'diy, -Lan iki bisa ateges
luwih kuwat-mratelakake panemume, sing padha tegese dening tembung sing iku
kanggo ngenali sembahyang batilnya saka dewa-nyembah iku, lan Gusti Allah wis
ora partners. Lagi misguided lan palsu sembahyang, malah ibadah sing ora hak
bisa nyembah. Iki dituduhake dening tembung saka Allah Sangat, "Gusti
[16] Yaiku minangka sing misguidance padha terus ndonya,
murtad cetha kanggo sadayana supaya sing padha ngenali kaluputane ing dina
kiamat, lan iku bener tembung saka Allah Ta'ala, "Lan wong-wong sing
disebut ing allies liyane saka Allah, iku ora tindakake (yakin). Tindakake
nanging boten sanes hamung serat, lan padha mung ngiro-iro "(Trans Yunus:.
66) iki dituduhake uga dening tembung saka Allah Ta'ala,". Lan sing luwih
kesasar tinimbang wong-wong sing nyembah marang allah liyane saka Allah sing
ora bisa ngidini (shalat) nganti Kangen dheweke lan watak cerobo saka (manungsa
waé) kanggo shalat "? (trans Al Ahqaaf:. 5)
[17] Punika ngandika uga kanggo wong neraka.
[19] Sing amarga sing merga bungah lan bangga karo cidra
sing terus lan karo kawruh ilmu menyelisihi Rasul lan kumingsun marang para
abdiné Gusti Allah unjustly lan Mayhem minangka tembung saka Allah Ta'ala ing
mburi bab iki, "Dadi nalika utusan teka karo bukti nyata, lagi seneng karo
kawruh sing ana "(trans Al-Mu'min. 83) Lan minangka tembung saka Allah
Ta'ala ing Qarun,". Aja banget bangga; Allah ora tresna marang wong sing
banget gumunggung "(trans Qarun. 76). Have fun kaya reprehensible Merry
iki sing mbutuhake paukuman, ing kontras kanggo bungah sapanunggalané bungah
ing migunani kawruh lan pakaryan ingkang sae, minangka ing tembung Allah, ing
Sangat, "Sira dhawuha," Miturut Grace Allah lan sih-rahmat kang,
supaya wong-wong mau padha bungah-bungah karo balik sih-peparinge Gusti Allah
lan sih-rahmat iku luwih saka apa padha dikumpulake "(trans Yunus:. 58)...
[20] Saben lapisan iki selaras amal.
[21] Ing panggonan sing padha diremehake lan demeaned,
dikunjara lan disiksa lan gantian aran panas dhuwur lan kadhemen dhuwur.
[22] Ing martakaké marang umat Paduka, lan gangguan saka
rasa. Supaya sampeyan bisa sabar, iku mbokmenawa pracaya yen janji Allah iku
bener. Allah bakal nulung agama kang, elevating ukara, lan ngewangi rasul kang.
Uga, supaya sampeyan bisa sabar, banjur elinga sing paukuman bakal dialami
mungsuhmu, yen ora donya, banjur ing sabanjure, wiwit sing bali kanggo Gusti
Allah, kang mangkono iku bakal paring piwales marang wong-wong mau miturut apa
sing dilakoni. Ta'aala Subhaanahu wa Allah ngandika, "Lan ora tau kowé
(Muhammad) mikir bilih Allah punika peduli apa wis rampung dening wong-wong
sing nindakaké piala. Satemené Allah menehi respite kanggo wong-wong mau nganti
dina nalika mata mata (sing) kahyangan, "(. Trans Ibrahim: 42)
[23] Banjur Allah wa Subhaanahu Ta'aala panghibur wong
lan menyabarkannya dening ngélingaké sedulur kang bakal saka ing antarané para
[24] Ing martakaké marang wong, lan padha sabar karo
[25] Wiwit iku abdi saka pesawat. Empu proposal para
rasul supaya nggawa paragraf (Ajaib) lagi pengin Gusti Allah ndadekke ayat sing
nuduhake bebener rasul ana proposal sing ora adil lan urunan poto.
[26] Kanggo ngadili ing antarané para rasul lan mungsuh.
[27] Sing cocok kanggo panggonan lan ing baris karo
bebener, sing nyimpen para rasul lan murid lan nyirnakake wong-wong sing lali.
[29] Ing alam padha ala, ilmu lan amal sing njedhul saka
wong sing tanpa guna, lan Yahoo uga tanpa guna. Mulane, dene padha ono ayat iki
sumelang yen terus-terusan liwat cidra, banjur padha bakal kelangan minangka
generasi sadurunge wong-wong mau wis mundhut, amarga padha kentèkan kebecikan
lan ana ora njamin aman saka paukuman ing buku sadurungé.
[30] Allah wa Subhaanahu Ta'aala menehi ndukung abdiné
kanggo nggawe kanggo sapi saka kang lagi niru macem-macem pleasures, kalebu
keuntungan saka nunggang, keuntungan saka mangan, ngombé susu, anget awak karo
kulit, lan nggawe macem-macem pribadi kulit, wulu lan rambute.
[31] Sing munggah menyang ing tanah adoh karo roso seneng
[32] Ing nuduhake manunggal Kang, jeneng lan alam kang.
Iki kalebu ndukung paling gedhe, ngendi kang nuduhake ayat kanggo abdine, loro
ing awake dhewe lan ing cakrawala, lan telpon ndukung supaya padha wanuh marang
[33] Punika ayat kang saka ayat kang sing ora ngenali,
amarga wis tetep ing atimu sing kabeh ayat lan ndukung saka Gusti, supaya ana
panggonan kanggo mbantah lan ora Panggonan kanggo nguripake, malah iku
mbutuhake wong cukup nandur tulus usaha kanggo netepi Gusti, manut marang lan
[34] Allah wa Subhaanahu Ta'aala ngajak wong-wong sing
lali rasul kanggo lelungan ing bumi salah siji karo jantung lan awak uga takon
[35] Nalika mikir, ora mung kanggo ndeleng nanging atiné
[36] Saka bangsa ngarep, kayata 'Aad, Tsamud lan
liya-liyane, ngendi padha kekuatan luwih gedhé lan luwih bandané lan liyane
[37] Kaya bangunan, fitting, benteng lan kraton.
[38] Nalika nerangake sing commandments (kanggo ngukum
wong-wong mau). Nalika pasukan padha ora migunani, padha ora bisa kanggo nggawe
iku munggah karo properti lan ora bisa kanggo ndhelikake konco beteng sing.
[39] Banjur Allah nyebataken salah amba sing.
[40] Punika buku swarga, kaelokan, kawruh migunani sing
njlèntrèhaké pengguna tinimbang murtad, hak tanpa guna ing.
[41] Padha padha remen nganggo kawruh sing ing wong-wong
mau tegese iku sing padha wis cukup karo ilmu sing ing wong-wong mau lan ora
aran perlu maneh ilmu ingkang dipunajaraken dening rasul mau, malah padha
disepelekake lan mock Alexa nggawa rasul. Wis bisa menehi saran, kasenengan
sing padha nuduhake kasetyan persetujuan Allah berpegangnya padha nglawan
bebener marang lan nggawa rasul. Klebu ing contone ilmu sing manungsa biasané
bangga wong iku ilmu filsafat lan ilmu Mantiq Yunani, ngendi kawruh sing padha
ndhukung kathah ayat al-Qur'an, ngurangi kamulyan ing jantung manungsa, lan
nggawe bantahan sing nggawe percoyo lan qath'i (temtunipun) minangka bantahan
lafzhi sing ora metokake kapercayan slightest, padha titènana, wong bodho lan
tanpa guna alesan tinimbang bantahan. Iki kalebu Donyane sesat ing ayat Allah
[42] Minangka patrap pangenalan, nanging nalika
[43] Loro-lorone patung lan brahala, lan kita
disassociate dhéwé saka kabeh sing menyelisihi para rasul, salah siji ing
[44] Sing iman kang ora migunani nalika siksa wis teka.
Sing awit kabar bab pracayamu iku iman pendjalok lan wis sekseni firsthand,
nanging iman mung migunani nalika iku ketok, sing, sadurunge ana pratandha saka
[45] Sing temenan losses for everyone. Déné sadurunge
dikenal mung Allah Ta'ala, kang dituduhake dening kathah ayat al-Qur'an lan
iku ngono mung dikenal dening Alloh SWT. Iya ora nuduhake menyang angel utawa
juxtaposed kanggo nabi sing dikirim [1]. Oleh mangerténi nalika Judgement
negara Kangen angka pepati lan virulènsi, supaya wong banjur takon marang
nalika Kangen. Kacarita sing iku prakara ketok kang dikenal mung kanggo Gusti
Allah, uga ayat Qur'an nerangake yen kawruh bab nalika Wunguné iku soko sing
"Padha takon bab Kangen, 'Nalika durung iki
kelakon?' Say, 'Satemene kawruh saka Wunguné sing ing sisih Gusti kawula, ora
bisa nerangake wektu rawuh nanging Dèkné. Kangen banget abot (Rerusuh kanggo
jalmo) ing langit lan ing bumi. Judgement ora teka marang kowé, nanging
dumadakan. 'Padha takon sing kaya yen ngerti. Say, '. Satemené kawruh ana ing
Dina Paukuman iku karo Allah, nanging sing paling wong ora ngerti
sallam supaya martakaké manungsa kawruh Wunguné mung ing Allah piyambak, mung
ana siji waé sing ngenal masalah cetha lan nalika kedaden, ora ana pedunung ing
"Wong takon bab dina kiamat. Say, 'Satemene kawruh
Jam mung karo Allah.' Lan kowe ngerti (Muhammad), uga dina kiamat iku near
wektu "[Al-Ahzaab: 63].
Kafir) takon sing (Muhammad) besuk dina qiyamat,
nalika iku bakal kelakon? Sing sing (sing) bisa kasebut (wektu)? . Rabb kang
dibalèkaké mburi (panentu wektu) "[An-Naazi'aat: 42-44]
saka wong sing takon." [2]
Gabriel durung ngerti nalika Dina Paukuman iku kedaden,
Kajaba iku, Nabi 'Isa Alaihissallam, ora ngerti yen pangadilan
iki kedados, nanging bakal pindhah mudhun nalika Apocalypse cedhak. Malah
(Kurangé populasi Nabi 'Isa) kalebu pratandha amba kiamat, minangka bakal
"Ing wayah wengi aku ana ing-Isra'kan kanggo langit,
aku ketemu karo Abraham, Nabi Musa, lan Gusti Yésus." Ngandika,
"Banjur padha rasanan bab cilik kiamat, banjur padha mulihake cilik kanggo
Abraham, banjur ngandika, 'Aku durung duwe kawruh saka iku, bali kasus iki
Musa. 'Banjur ngandika,' Aku ora duwe kawruh bab iku, menehi bali cilik nang
nggoné Gusti Yésus. "Akhire ngandika, 'Minangka kanggo nalika mengkono,
banjur ora ana kang mangerténi kajaba Allah. Antawisipun Revelations diwenehi
dening Gusti moho kuwoso kanggo kula, 'Satemene Dajjal bakal metu. "Paring
wangsulane' Aku iki mbeta pedang loro. Yen sumerep kula, kang bakal ilang
minangka melts timah. "Paring wangsulane 'Banjur Allah numpes iku.'"
Iku Ulul Azmi Para Rasul, lan padha ora ngerti yen Wahyu.
'Sampeyan takon kula bab Dina Paukuman? Nalika ilmu mung
ing sisih Allah, lan aku sumpah dening Jeneng Allah, ora ana titah urip lair
ing bumi iki sing umur satus taun. '"[4] [5]
Bin Kathir rahimahullah ngandika, "Ing unlettered
kanggo wong (kanggo nggayuh syafa'at), kang uga ngandika ing hadits asli saka
hadits Anas lan Sahl bin Sa'd radhiyallahu anhuma:
'Panjenenganipun ngutus Aku, sarta ing dina kiamat kaya
loro (driji) punika.' [6]
Iku nyedhaki driji ana indeks lan sesampunipun (driji
tengah). Nanging, kahanan, Gusti Allah wis dhawuh marang kanggo mulihake ilmu
Doom kanggo wong yen takon bab iku, Allah ngandika:
Say, 'Satemene kawruh ana ing Dina Paukuman iku
karo Allah, nanging sing paling wong ora ngerti." [Al-A'raaf: 187] [7]
sallam ngerti nalika Apocalypse, banjur iku wong gemblung, amarga ayat-ayat
Ibn al-Qayyim rahimahullah ngandika, "Wong-wong sing
ngaku dadi ilmuwan wektu kita wis dicethakaké kawulo. Panjenenganipun pretends
wareg (karo kawruh) nalika kawruh iki ora kaparingan yèn Rasulullah Shallallahu
'alaihi wa sallam ngerti yen besuk dina qiyamat. "(Banget deservedly)
ngandika marang Panjenengané," Nabi Shallallahu' alaihi wa Salla ngandika
Banjur padha molak meaning bener, matur, "meaning
Iku kadunungan kawicaksanan paling, lan makna saka abuses
awon. Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam ngerti liyane bab Gusti Allah, (ing
boten cecek) marang wong kang dianggep minangka negro, "Aku lan kowe
ngerti yen pangadilan iki arep ing," mung wong bodho ngandika,
"Sadurunge, Panjenengané pirsa iku Gabriel, "nalika Nabi Shallallahu
"Iku ora kang teka munggah karo denda kuwi kajaba
aku ora nitèni Dèkné liyane saka siji iki." [8]
"Panjenenganipun (Gabriel) wis tau disguised kula
"Nggawa kula padesan ..."
sawise nalika, minangka nyatakake dening' Umar radhiyallahu anhuma,
"Banjur aku bisu kanggo dangu, banjur ngandika, 'O' Umar! Apa kowe ngerti
sing takon? "[9]
Sing sing molak meaning of ngandika, "Panjenengané
pirsa iku Gabriel wiwit ndangu, nalika iya ora ngabarake sahabat iku kajaba
kalebu sapa sing takon lan takon, banjur wong sing takon lan takon bab kahanan
Kangen iki kuwi sing (merata ora ngerti). [10]
martakaké menyang questioner wis mirsa, sing liyane supaya nalika piyambakipun
Lan liyane aneh saka pitakonan iki apa wis dicethakaké
dening as-Suyuti ing al-Haawi sawise ngumumke jawaban kanggo pitakonan babagan
hadits misuwur antarane wong, "Satemené, Nabi Shallallahu 'alaihi wa
sallam bakal ora tetep ing kuburan kanggo ewu taun? "Panjenenganipun
(al-Suyuti) ngandika," aku njawab sing iki palsu ana madegé ing kabeh.
bisa ngetokake iki kanthi gelar al-Kasyfu 'lan Mujaawazati Haadzihil ummah al-Bogen,
Page, hadits sing ana nunjukaké sing wong iki umur luwih
saka sèwu taun lan dandan ora tekan limang atus taun; minangka diriwayataké
déning macem-macem ing donya sing umur pitung ewu taun, lan Nabi Shallallahu
'alaihi wa sallam dikirim ing mburi ewu enem taun. [11]
mung ora bisa yen wektu ana limalas atus taun. Banjur nyebataken hadits lan
"Dumadakan aku ana ing (near) sing O Rasulullah, ing
mimbar sing wis pitung langkah, lan sing ana ing andha kang paling
dhuwur," banjur ngandika, "Ing mimbar sing ndeleng wis pitung
(umur) donya pitung ewu taun, lan Aku ana ing ewu pungkasan taun. "[12]
diriwayataké déning al-Bayhaqi ing ad-Dalaa-il, lan as-Suhail bilih hadits iki
dha'if sanadnya, nanging hadits sing diriwayataké déning mauquf kanggo Ibnu
'Abbaas anhuma liwat dalan -path sing asli, lan ath-Thabrani [13] menshahihkan
Rasulullah Shallallahu 'alaihi wa sallam: ". ... Lan aku ana ing ewu
pungkasan taun" Intine, sing paling Muslim padha ing kapitu ewu, cocog
sajarah se-kang ditambahake sing piyambakipun dipunkirimi ing mburi nem ewu.
Wus dikirim ing awal kapitu ewu, temtu pratandha saka Kangen gedhe minangka
Antikristus, Kurangé populasi Nabi 'Isa, lan Rising saka srengenge saka sisih
kulon wis pinanggih luwih saka satus taun sadurunge wektu kita, amarga Wunguné
kedaden ing kapitu ewu, nalika boten kedaden ing wektu iku, banjur iki nuduhake
yen liyane saka taun pitung ewu luwih saka telung atus taun. [14]
(tembung iki) tabrakan karo expression cetha ing al-Qur-an uga hadis sing asli;
sing urip ing donya wis ora dikenal dening sapa kajaba Allah Ta'ala. Amarga yen
kita ngerti umur donya, mesthi kita bakal ngerti yen Wahyu. Sampeyan kudu
ngerti ing advance saka ayat-ayat al-Qur'an lan hadits Nabi sing pangadilan ora
minangka-Suyuti). Awit kita ing awal abad kaping limalas Hijriyyah, nalika
Dajjal wis ora metu, lan Nabi 'Isa durung musna mudhun. As-Suyuti nyariosaken
bilih ana sajarah sing ngandika Dajjal metu ing awal abad lan 'Isa
Alaihissallam mudhun, lan matèni wong. Banjur manggon ing bumi lawase patang
puluh taun, manungsa manggon ing bumi sawise srengenge mundhak saka kulon
kanggo satus rong puluh taun, lan jarak antarane loro puffs (slompret) umur
patang puluh taun, kabeh iki kudu kelakon ing periode rong atus taun [15 ].
Banjur adhedhasar tembung, yen Dajjal metu saiki kudu rong atus taun, supaya
Ibn al-Qayyim rahimahullah ngandika ing kitab al-Manaarul
Muniif sawetara bab sing dikenal wong falsity saka orané sawijining hadis.
Ngandika, "Ing antawisipun iki teks hadits menyelisihi al-Qur-an donya
hadits ketok, kayata Watesan umur, kang ngandika yen urip mung pitung ewu donya
taun, nalika kita padha ing wektu ewu taun kapitu. Iki kawulo paling ketok,
amarga yen iki hadis shahih, mesthi sadaya tiyang sumerep bilih Kangen bakal
kelakon rong atus seket siji taun wektu kita iki. "[16]
ngandika tembung kaya iki, lan wis liwati ing tembung kang luwih saka nem atus
seket kalih taun suenipun, nanging jagad wis ora rampung.
Bin Kathir ngandika, "Nalika sing ana ing buku
Israiliyyat (crita asalé saka wong Israel / Yahudi-ed.) Lan Wong saka Book ing
wangun periode watesan wis kepungkur dening ewu lan atusan taun, padhang supaya
luwih saka siji wong clerical -terangan nyalahke wong nang iku, lan nambani
wong mau padha pantes njaluk iku, lan uga ana orané sawijining hadis:
Hadits iki ora sanadnya asli, utawa hadits wae ora sanad
asli kang nemtokake wektu ana ing Dina Paukuman cocok. [17]
Paukuman, banjur ora ana kang mangerténi nalika kang pratandha saka Kangen
berkembang. A Sajarah sing jelas sing taun iki bakal kaya iki, lan taun iki
bakal kelakon ngono, iku ora bener, amarga tanggalan durung rampung ing wektu
saka Nabi Shallallahu 'alaihi wa sallam, nanging' Umar bin Al-Khaththablah sing
kelakon, karo wektu saka taun diwenehi mbutuhake cara sing bener (ing nentokake
keshahihan Sajarah) sing bisa break ar- wae gumentasi, iku minangka (nemtokake)
wektu ing dina kiamat, ora ana kang mangerténi ing kang bakal kelakon, utawa
apa? (Cathetan) sing bakal njupuk Panggonan ana ing pungkasan wektu. Wektu kang
Gusti Allah nitahaken Adam Alaihissallam, nanging ana kang siji? Oleh
mangerténi dina kasebut persis dina kajaba Allah sing ana partner kanggo
Panjenenganipun, uga pratandha saka masalah Kangen, siji ora ana
wong jowo kok gak iso boso jowo. yen boso jowo ngoko si aku iso, tapi yen boso jowone krama inggil waduh kudu mikir mikir sik opo yo artine. Hehehehe ngono kok aku ngakune wong jowo yo. Oh
anak raja ataupun bukan anak ulama, maka jadilah Penulis"
Fitri DwihayatiGizi"Sing legowo dadi wadon, urip sing akeh makna ne.
iku gemeente ing propinsi Zuid-Holland, Walanda. Dunungé ana sakuloning Walanda ing pesisir Segara Lor. Kutha utawa gemeente iki nduwé padunung 61.292 jiwa. Gemeente iki ambané 31,06 km² lan saka iki kurang luwih 6,41 km² iku banyu. Kutha iki wewatesan karo Noordwijk, Teylingen, Oegstgeest, Leiden, lan Wassenaar. Ing tanggal 1 Januari 2006, Rijnsburg lan Valkenburg digabung marang Katwijk.
Katwijk iku dunungé kurang luwih 16 km saloring Den Haag lan 6 km sakuloning Leiden. Katwijk iku kutha pasisir sing kerep dianggo plesiran lan sawijining tilas désa nelayan. Mèmper kaya Urk lan Staphorst, Katwijk iku kerep dianggep minangka baluwerti kaum Protèstan kamangka wong-wong sing tangat marang agama bisa dianggep minoritas. Katwijk iku uga iku papan sungabé kali Rijn mili menyang sagara.
Katwijk iku dadi punjer populasi sing kapacak ing ngisor iki (cacahé padunung miturut kahanan tanggal 1 Januari 2005):
Katwijk aan den Rijn tegesé "Katwijk ing Kali Rijn" (5.916 jiwa)
Rijnsoever iku dunungé saloring Katwijk aan Zee. Sawétaning Katwijk aan de Rijn ya iku Rijnsburg lan sakiduling ya iku Valkenburg. Komunitas-komunitas iki saiki wis tuwuh dadi siji: Katwijk. Utamané Katwijk aan Zee iku nduwé karakter dhéwé, budaya séjé. Ing kéné, sawijining dialèk basa Walanda lawas isih diwicarakaké lan diarani Strand-Hollands utawa "basa Walanda pesisiran".
Katwijk iku papan padusan segara, dadi nalika mangsa panas akèh wisatawan ngamanca, umumé saka Jerman sing padha teka. Mulané akèh hotèl ing Katwijk. Saliyané pesisir, ing Katwijk uga ana sawatara muséum lan gréja lawas. Muséum-muséumé antara liya ya iku Muséum Nelayan Katwijk, Muséum Spinoza lan Space Expo, muséumé ESA. Banjur uga ana muséum lokomotif kukus cedhak ing tlaga Valkenburg.
XXXVI Bedhahipun Ngayodyapala | Dasarata Rabi | Sinta Lahir | Prabu Rama Krama | Rama Tundhung | Anoman Duta | Rama Tambak | Anggada Duta | Bukbis), jilid
lakon pewayangan dalam Serat Pedhalangan Ringgit Purwa karya KGPAA Mangkunagara VII. Misal lakon Ngruna Ngruni, Prabu Sengakan Turunan, Sang Hyang wisnu, Sang Hyang Guru,
Sareng dipun celaki katingal purusipun lajeng merang. Peksi kakalih tuwin sawer sadaya sampun sami marak kang ibu, sareng sumerep kang ibu Dewi Ngruni kalingseman, sawer alit-alit sami nyakoti peksi kakalih wau, nanging sawer kathah ingkang pejah dipun cucuki, ingkang ibu Dewi Ngruni
kondur, ingkang garwa methuk ing jawi wiwara, lajeng lenggah satata, ngandikaken kawontenanipun ing Poncowati.
Ing Bale marcukundha, Sang Hyang Narada, Sang Hyang Brahma, Sang Hyang Sriyana, tuwin Sang Hyang Patuk Tamboro, para jawata pepak mungging ngarsa, ingkang rinembag : siyaga ing
Wedang Ronde Di Alun Alun Wonogiri Bicara Ayam Panggang…Ya Ayam Sambi MBOK TIYEM Wonogiri Intip – Panganan Khas
berkata, “Wis… ndak usah mas, AKU NYERAH…
Met siang Teman’s…koyok melok coro iku ae Ut…wes saiki suit ambek Donny sopo peran dadi petani sopo sing dadi A.
Akeh wong iku podo bingung kejobo wong duwe ilmu,wong duwe ilmu iku ugo bingung kejobo wong ikhlas,wong ikhlas iku ugo isih bingung kejobo wes mlebu suwargo,wong kang wes mlebu suwargo ugo bingung kejobo wong kang ketemu wujude gusti kang akaryo jagat. TAWADHU'
“AWAKMU DHUDU OPO-OPO, AWAKMU ORA BISO OPO-OPO, AWAKMU ORA DUWE OPO-OPO” (
Nama Station : Radio SWARA KENANGA FM Purworejo
Anoa&oldid=997997"	Kategori: Dhaptar abang IUCN spesies jroning bebaya curesSato kéwanDiayomiSulawesiIndonésiaKategori ndhelik: Taxobox kanthi tata werna sing salahArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
ndeleng foto kui tak kiro ducati streetfighter lho lek, meh podo headlamp karo terallise..pas ndeleng suspensine langsung mlongoh, mosok ducati nganggo teleskopik..
Esuk-esuk wong pada sibuk menyang papan pegaweane, bakul-bakul pada mangkat neng pasar, bocah-bocah pada mangkat neng sekolahan. Aku sing lagi prei kuliyah lungguh neng teras karo sms-an kancane. Merga ora ana sing gelem bales smsku, aku menyat lan mlaku nuju omahe mbakyuku sing ora adoh saka omahku. Tekan omahe mbakyuku ponakanku sing cilik dhewe lagi nangis mewek-mewek.
Tangise ora kaya biyasane, gawe jengkele ibune sing lagi sibuk nyiapake mulang menyang sekolah. Bojone durung mulih saka tilik sawah saka bar subuh.
Dene anake liyane wis padha menyang neng sekolahe dhewe-dhewe, merga dina kuwi ana ulangan semester.
“Dhik, tulung titip Teta, dijaga ya! Dineng-nengi ben ora ngganggu. Aku jan lagi sibuk tenan lho. Nek arep sarap kae neng meja makan ana sega goreng.” Panjaluke mbakyuku iki karo mangkat mulang menyang sekolahan.
“Ya, dak neng-nengane. Sega gorenge tak entekne ya mbak?”
Aku banjur mlaku nyedhaki ponakanku sing umure durung ana patang taun.
omong nganggo basa Indonesia. Pancen bocah jaman saiki basa jawa sing alus ora padha ngerti. Mulane ing kulawargane mbakyuku basa padinane campur-campur. Malah luwih akeh padha nganggo basa Indonesia.
Rasane lucu yen aku nyoba nganggo basa jawa sing alus. Bocah-bocahe padha ora seneng. Banjur aku mau miwiti nganggo basa Indonesia.
Bocah-bocah uga wis ora nyebut rama utawa ibu marang wongtuwane, nanging wis migunakake tembung Papah utawa
ditukokake klambi anyar. Teta nangis mewek-mewek jalaran kepengin ditukoke klambi anyar kaya dene duweke Imah, kancane ponakanku sing umahe arep-arepan karo umahe dheweke.
Klambi anyare Imah gambar Dora. Gambar kartun sing ponakanku seneng banget anggone nonton nek neng tv.
Mbok menawa bapak ibune mung durung sempat wae. Aku nyoba ngeneng-enengi ponakanku sing lagi mewek-mewek kuwi.
dheweke banjur ketok lega. Ngusap luh neng
mung gedhek-gedhek. Ora ngerti apa kuwi sing jenenge kathok kodhok.
Kamangka dhek jaman cilikanku, kathok kodhok kuwi istimewa banget. Saben bocah yen krungu tembung kathok kodhok bisa banjur senenge ora mekakat. Kathok kodhok dadi favorite bocah-bocah. Mergane yen dienggo anget tur ora mlotrak-mlotrok.
Aku banjur crita marang ponakanku ngenani kathok kodhok kuwi.
Aku crita pengalamanku dhewe karo kathok kodhok anyarku.
Ing jaman semana aku duwe kathok kodhok sing anyar. Kathong sing nembe ditukoke ibuku merga aku rangking siji neng sekolah.
Isuk-isuk dina minggu aku dolanan ingkling karo kanca-kancaku neng ngarep omahe tanggaku. Aku dolanan karo Asih, Salim, Kawer, Udin Lan Awi. Merga aku dolanane karo bocah-bocah kang luwih tuwa tinimbang aku, isuk kuwi aku klah terus. Kawer, Udin lan Asih menang terus, aku, Salim lan Awi sing umure lewih enom kalah.
Kawer pancen juwarane nek dolanan ingkling, bocahe langkahe dawa, lincah lan
Saya awan aku lan bala-balaku saya kalah saka Kawer lan balane. Wektu kuwi kira-kira jam 10 awan ujug-ujug ana suwara pret…. preet…. preeet…. preeeeeetttt………… Sarapanku mau isuk metu kabeh ing tengah-tengahe dolanan ingkling, aku ngobrok (ngising neng kathok). Suwara pret…. preet…. preeet…. kuwi banjur gawe ambune plataran omahe tanggaku sing wah… jan ora karuwan. Saking akehe regedanku sing metu ora sengaja, regendanku ngasi pada metu pating klapret neng sikil lan lemah sakngisorku. Kathok kodhok anyarku uga dadi robah warnane lam ambu banget.
“Oeeee, Dhidhik ngobrok! Dhidhik ngising neng kathok!”
Mboko siji kanca-kancaku padha mlayu nyingkiri aku karo nutup irunge.
Aku mung bisa nangis nggugug ditinggal kanca-kancaku. Aku nangis merga kathok kodhokku sing anyar dadi reged kena abyuran saka wetengku. Aku isin banget. Ora let suwe, ana wong sing nyedhaki aku, sing nyedhaki aku ora liya ya ibuku.
Aku ora dinesoni. Ibuku malah mung gumujeng. Aku banjur dicandhak digawa bali, aku digawa menyang menyang kamar mandi diresiki Ibuku.
Ibuku ora wegah ngresiki regedanku. Ibuku ora wegah nyedhaki ambune regedanku. Ibuku ora wegah nyandhak awakku lan nyawiki aku. Ibuku ora duka weruh kathok kodhok anyarku dadi reged. Lan aku banjur meneng anggonku nangis. Aku mandeng ibu sing isih gumujeng lan gawe tentreme atiku.
Aku adus banjur ganti klambi lan dolan meneh karo kanca-kancaku mau.
Aku ora isin sanajan diledheki terus neng kanca-kancaku. Apa meneh Udin sing pancen seneng banget ngedheki bocah, aku diledheki tukang ngobrok, kanca-kancaku kabeh ya padha melu nyoraki aku tukang ngobrok.
Ngrungke critaku mau, Teta ngguyu kepinggkel-pingekel lali karo tangisane. Senajan bocah tesih cilik, Teta kalebu bocah cerdas. Dheweke pinter lan gampang mudeng yen ngrungokake crita. Jare wong-wong daya imajinasine Teta wis dhuwur, wis bisa mbayangake sing dicritakake wong marang dheweke.
Aku ndonga moga ponakanku iki dadi wong sing pinter.
Sakwise tak critani penglaman jaman aku tesih cilik, Teta tak jak sarapan karo sega goring sing wis disiapake Ibune sedurung mangkat mulang mau.
Jam 9 awan Bapake teta durung mulih saka sawah wiwit mau isuk, Teta njuk kelingan karo janjiku mau sing jarene arep nukokake kathok kodhok.
Aku karo Teta menyang pasar coba nggolek kathok kodhok sing kaya biyen aku tau duwe. Ning jaman saiki wis ora ngetren maneh kathok kodhok sing kaya jaman biyen aku cilik. Bakul-bakul ya wis padha ora adol kathok sing model kaya ngono.
Aku sidane nukokake Teta klambi gambar Dora persis kaya duweke Imah. Regane limolas ewu perak. Bali ngomah Teta seneng banget klambine anyar, nurut dalan dheweke nembang pertandha bungahe ati. Aku uga seneng bisa gawe seneng atine ponakanku.
Tekan ngomahe Teta, Kangmasku utawa bapake Teta wis lagi lungguh neng teras. Teta tak pasrahake marang bapake njur aku mulih bali neng omahku.
Sakwise tekan ngomahku, aku kelingan pengalaman mau, pengalaman sing nembe tak critakake marang Teta, aku mung bisa ngguyu dhewe. Kathok kodhokku sing anyar wis reged lan mambu. Nanging aku bisa nemu gumuyune ibu sing ora ilang saka rasaku ngasi sakprene.
Yen ing kulawarga isih ana ibu sing bisa gumuyu, ngresiki reregedaning anak, sepira begjane wong neng alam donya. Yen akeh sing isih padha bisa gumuyu uga ngresiki reregeding urip bebrayan. Mesthi urip bakal padha tentrem ora ana mungsuh lan tindakan sing gawe ora kepenak marang liya.
Sutisna utawa luwih dikenal Sule (lair ing Bandung, Jawa Kulon, acara sitkom Awas Ada Sule ing di Global TV kang dibintangi mantan pemain bola voli .
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Gambarpromo&oldid=851981"	Kategori: Cithakan lisènsi fairuse	Menu navigasi
Manteb Sudharsono – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Manteb Sudharsono Ki Narto Sabdho – Koleksi MP3 Wayang Kulit Ki Narto Sabdho Ki Anom
“Sami…sami Pak.” Sampun kewajiban kulo.
“Pak, panjenengan kaliyan putro, nenggo wonten mriki kemawon nggih! Kulo badhe wangsul
homonim dalam bahasa jawa basa krama nulis, basa krama ngombe, kawruh basa jawa krama alus, kumpulan contoh ngoko alus, krama aluse nulis, bahasa jawa krama nulis, krama alus nulis, kawruh basa jawa krama, bahasa krama nulis, krama inggil nulis Artikel '
gaplek…kawulo ajeng2 kanthi sanget fatwa2nipun panjenengan mbah…
dumateng panjenengan mbah…amiiin Ya Robbal Alamiin.
Balas	Innalillahi wa innailaihi roji’un… Hari kamis 24 Mei 2012 jam 04.00 simbah liem sowan marak wonten ngarso
Kyai Rogo Seto,Satrio Priyayi Sejahti
Podho Gebyar Kahanan … ninggal Alam sing sejahti.
Njlalah kersaning Allah … pentas Wayang hono’ne-
goro – goro nagih Janji … … … .. ?!
Apik tenan…yok koyo ngene iki jenenge adil temenanan…ora ming gur kenek ae sing remek caak…konok kabeh yo
Serat Jayabaya, “dunungane ana sikil redi Lawu sisih wetan wetane bengawan banyu.”
Serat Jayabaya Yogyakarta, “Kadhatone pan kekalih, Ing Mekah ingkang satunggal, Tanah Jawi kang sawiji”
Serat Chentini	06 Mar 2010 Leave a comment
1. Sri Narpatmaja Sudibya, talatahingnusma Jawi, Surakarta Hadiningrat, hagnya ring kang wadu Carik,
Sutrasna kang kinanthi, mangunreh cariteng dangu, sanggyaning kawruh Jawa, hingimpun tumrap
kakawin, mrih tan kemba karya dhangan kang miyarsa.
Kitab Pararaton : Kitab Para Datu / Kisah Ken Angrok	06 Mar 2010 Leave a comment
babagan tresno karo boso daerah, aku percoyo menowo kabeh uwong iku tresno karo boso daerahe. Salah sijine yo aku iki, buktine sakbendino ngomongku nek nang omah, karo konco kerjo, ketemu konco sekolah lan karo tonggo-tonggo yo nggawe boso Jowo. Akeh-akehe yo ngomong Jowoan ngoko, opo maneh nek karo konco sekolah.....iso-iso omongane gak ngoko tapi nglokro....~sak karepe dewe maksud’e, hehehhee. Tapi nek karo wong tuwo = Simbok lan Pak’e aku pancen nggawe boso Jowo sing rodo
kebulet dadi dicampuri nganggo boso Indonesia nek wes bingung gak ketemu sing arep tak omongno boso aluse opo.
Cithakan:Termodinamika Kalor laten ya iku panas kang kaserep déning sawijining badan utawa sistem termodinamika nalika proses kanthi suhu ajeg. Sawijining tuladha khas ya iku owahing kaanan materi, fase transisi minangka encere es utawa banyu umub. Istilah iki dikenalake udakara 1762 déning Joseph Black. Black nggunakake istilah sajroning konteks kalorimeter.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kalor_laten&oldid=990485"	Menu navigasi
”Lha peno gak ndhelok tha saiki
Koudou Gbagbo (lair 31 Mèi 1945; umur 71 taun[1]) ya iku Presiden Pasisir Gadhing wiwit 2000 nganti dicekel ing sasi April 2011.
Ggagbo nyambutgawé minangka guru sajarah. Dhèwèké dikunjara ing wiwitan taun 1970an lan sepisan manèh ing taun 1990an, urip ing pambuwangan ing Prancis amèh sadawaning taun 1980an amarga kagiatané jroning sarékat buruh. Gbagbo ngadegaké Front Rakyat Pasisir Gadhing (FPI) taun 1982. Dhèwèké nyalonaké minangka presidhèn nglawan Félix Houphouët-Boigny ing wiwitan pulitik multiparté taun 1990. Wusanané kasil antuk kursi ing Dhéwan Nasional Pasisir Gadhing.
Gbagbo dadi presidhèn sawisé Robert Guéï, pemimpin junta militèr, ngalang-alangi para pulitikus misuwur liyané tarung nglawan Gbagbo jroning pamilihan presidhèn Oktober 2000. Gbagbo ngumumaké kamenangan sawisé pamilihan lan para pendhukungé padha dhémo nggulingaké Guéï. Gbagbo banjur dilantik dadi Presidhèn
nek artikel thok ae jawa pos luweh cepet
Saka 15 macem sistem kalender suku maya iku nyathet perobahan srengéngé, wulan, planet-planet kang katon, mangsa panen, lan
STATION TOPCON GPT 7501 GPT 7505=081
Judul*: ***JUAL TOTAL STATION TOPCON GPT 7501 GPT 7505=081210895144Deskripsi*: 081210895144 /087775599644MEDIA INDO SURVEY INSTRUMENT	HEAD OFFICE: Kemanggisan BatusariJl. Flamboyan No 78D Kebon Jeruk Jakarta Barat 11530Tel : 021-99991484 CP: Susep Abdurohim@MISI SURVEYAlat survey Total Station Topcon:Total Station Topcon GTS 233NTotal Station Topcon GTS 235NTotal Station Topcon GPT 7500Total Station Topcon GPT 3000Total Station Topcon GPT 7000Total Station Topcon
Tuladha abang-abang lambe : ora temenan utawa mung lela...
TEMBUNG GARBA Tembung garba yaiku tembung loro sing dirangkep dadi siji kanthi nyuda cacahing wandane, lumrahe tinemu ing tembang,
Yen wong anom-anom iku, kang kanggo ing masa iki, andhap asor dipun bucal, unbag gumunggung ing dhiri, obrol umuk kang
edir, iku lambanging waong ala, nom-noman adoh wong becik, emoh angrungu carita, kang ala miwah kang becik.
Ing wong urip puniku, aja nganggo ambek kang tetelu,
suka ing panitipun, pan si gajah alena patinireki, si ula ing patinipun, ngedelken upase mandos.
Ing masa mengko pan nora, kang katemu laku basa basuki, ingkang lumrah wong puniku, dhengki
andhar, ing becike liya kang den simpeni, becike dhewe ginunggung, kinarya pasamuan, tan rumasa alane dhewe ngandhukur, wong mangkono wewatekny, nora pantes den pedhaki.
mangkono watekanneki, sanadyan wong tuwa yen duwe watak tan becik, miwah ing tindak prayoga.
Sajatine rasa kang mencarke wiji, sembah kaping tiga, mring sadulur tuwa ugi, milane sadulur
wuruke ingkang prayogi, sembah kang kaping papat, marang ing guru sayekti, marmane guru sinembah.
ngawuleng Gusti, kalamun leleda, tan wurung bilahi, ing wuri aja ngresula.
padha den rumeksa Gusti, endi lire wong rumeksa.
Wani-wani nuturken wadining Gusti, den bisa rerawat, ing wewadi sang siniwi,
karuhun, aja age-age ngabdi, yen durung eklas ing batos.
Ngur ngidungan bae nora ana pakewuh, lan nora nana
Lan yen ana tetontonan aneng lurung,kemul bebede sasisih,saha mbanda tanganipun, glindhang-glindhung tanpa keris,andhodhok
ngabdi, wruh plataraning Sang Katong.
Dipun sami ambanting ing badanira, nyudha dhahar lan guling, darapon sudaa, nepsu kang ngambra-ambra, rerema ing tyasireki, dadya sabarang, karyanira lestari.
Apan ana sesiku telung prakara, nanging gedhe pribadi, puniki
Dene kang wus kaprah ing masa samangkya, yen ana den senengi, ing pangalemira,
metua wong celathu, aneng pasamuwan, ora pantes kang kawiji, ora ana kang kasimpen ing wardaya.
aja terocoh sugih pepisuh, ngucap cacah cucah, anyenengi batur sisip, yen duduka den dumeling sisipira.
padha, suda pangandeling batin, mring bandara masa kuranga parawan.
Kaping pate wong budi saudagar tambah, sabarang prakara, mung mungkul suka lan sugih, rina
gegetune sangang sasi, durung marem yen durung simpen saleksan.
Lamun menang angkuhe kaya wong agung, belaba aloma, tan anganggo ngeman picis, nora nganggo kira-kira weweh sanak.
Suprihipun anaa wong aweh candu, sing wong kekurangan, pikir
Poma-poma wekas mami, anak putu aja lena, aja katungkul uripe, lan aja duwe kareman, banget paes neng dunya, siang dalu dipun emut, wong urip manggih
prawadyanira, ing sagawe gawenipun, ing karyanira
Wong desa pan aja ngesthi, anggone anambut karya, sesawah miwah
nora cacad alanipun, wong nglakoni kebecikan.
Ambeke kang wus utama, tan ngendhak gunaning jalmi, amiguna ing aguna, sasolahe kudu bathi, pintere den alingi, bodhone didokok ngayun, pamrihe den inaa, mring
isin menek den arani, balilune angluwihi, nanging tenanipun cubluk, suprandene jroning tyas, lumaku ingaran wasis, tanpa ngrasa prandene sugih carita.
dasih, ingkang temen tinemenan, pan iku ujare Dalil, nyatane ana ugi, nenggih Ki Ageng Tarub, wiwitira nenedha, tan
jumeneng ing Matawis, iku barang masa dhawuh, inggih ingkang Hyang Widdhi, saturune lestari, saking berkahing leluhur, mrih tulusing nugraha, ingkang keri keri iki, wajib uga niruwa
Pamore gusti kawula, punika ingkang sayekti, dadine socaludira, iku den waspada ugi, gampange ta kaki, tembaga lan emas iku, linebur ing dahana, luluh awor dadi
upama, tepane badan puniki, lamun karsa ngawruhana, pamore kawula Gusti, sayekti kudu resik, aja katempelan napsu, luwamah lan
maning ana wasiyat, prasapa kang dingin dingin, wajib padha kawruhana, anak putu ingkang kari, lan aja na kang wani, nerak wewaleripun, marang leluhur padha, kang minulyakaken ing Widdhi, muga-muga mufaatana ing darah.
Dene Ki ageng Sela, prasape ingkang tan keni, ing satedhak turunira, nyamping
tan bisa nembang kawi, pan prayoga satedake sinauwa.
Jeng Sunan Pakubuwana, kang jumeneng ing Samawis, kondur madek ing Kartasura, prasapanira anenggih, tan linilan anitih, dipangga saturunipun, Sunan Prabu Mangkurat, waler mring
kabeh aja na kang lali, lawan aja nggogampil, puniku prasapanipun, nenggih Kang jeng Susunan, Pakubuwana ping kalih, mring
sapa kang padha nglakoni, narajang waler iki, pan kongsi kalebon apyun, pasti keneng prasapa, linabakken tedhakneki, Kanjeng Sunan ingkang sumare Nglawiyan.
Prasapa Kangjeng Susunan, Pakubuwana kaping tri, mring satedhak turunira, apan nora den lelani, ngawe andel ugi, wong seje ing
ing Matawis, yen dolana mring wana tan kena.
Anak putu den estokna, warah wuruke pun bapa, aja na ingkang sembrana, marang wuruke wong tuwa, ing lair batin den bisa, anganggo wuruking bapa, ing tyas den padha santosa, teguhana jroning nala.
Kang wus wruh rahsaning kitab, darapon sira weruha, wajib moka ing Hyang
jarwa dhosok ukara kerata basa Artikel ''jarwa
ora dadi masalah ra nduwe kartu kredit, ora dadi masalah ra nduwe hp pinter, ora dadi masalah ra nduwe opo-opo, iku baru masalahra weruh amerika, ora dadi masalah ra weruh kota london, ora dadi masalah ra weruh kota paris, ora dadi masalah ra weruh suroboyo, iku seh kebangetansing penting urip ra kurang mangan, ra kurang sandang, bro sing penting urip awak sehat wal’afiatsing penting urip lapang dada trimo ing pandum, bro sing penting urip susah seneng dilakonibondho dunyo dipikir dadi penyakit sugih mlarat wes dadi kembange urip akeh wong sugih depresi, mergane ra tau puas sing mlarat uripe tentrem, mergo gelem ngucap syukurra nduwe mobil mewah, ora dadi masalah ra nduwe kartu kredit, ora dadi masalah ra nduwe hp pinter, ora dadi masalah ra nduwe opo-opo, iku baru masalahra weruh amerika, ora dadi masalah ra weruh kota london, ora dadi masalah ra weruh kota paris, ora dadi masalah ra weruh suroboyo, iku seh kebangetansing penting urip ra kurang mangan, ra kurang sandang, bro sing penting urip awak sehat wal’afiat sing penting urip lapang dada trimo ing pandum, bro sing penting urip susah seneng dilakonibondho dunyo dipikir dadi penyakit sugih mlarat wes dadi kembange urip akeh wong sugih depresi,
Ing. Josef Bečka, Ing. Zdeněk Burian, Ing. Miroslav Fišer, Ing. Milan Hloušek, Ing. Stanislava Karafi&aacute;tov&
nggo bungkus gorengan maneh… cecek ahhh,,,,
wes saiki dipikir dewe2 ow,wes ndue
Wekdal punika kenceng sanget mlampahipun. Inggih ugi dipun sebat playunipun lonjong botor utawi kenceng sanget. Boten dipun raosaken kita sampun wonten ing pungkasaning warsa 2015. Warsa 2015 kita sampun nindakaken prakawis ingkang sae lan ala. Ing pungkasaning warsa 2015 puniki kita mengeti punapa tumindak ingkang sae lan ala. Tumindak ingkat sae kedah dipun pupuk lan dipun pelihara. Tumindak ingkang ala kedah dipun tebihaken saking awakipun piyambak. .
Kita ugi sadar manawi kemajuan zaman inggih kenceng sanget mlampahipun kados wekdal iku piyambak. Kita inggih kedah gadah semangat lan kerajinan kangge sinau punapa mawon prakawis anyar ingkat sae lan saged dipun manfaataken damel kabecikanipun bangsa lan negara. Kita ugi berdoa supados para pemimpin ing salataring donya dipun paringi kawicaksanan lan welas asih. Supados sakabehing jalma manungsa lan makhluk dipun paringi damai sejahtera, katentreman, lan kasarasan, ugi dipun tebihaken saking paprangan lan bebendu.
Bangsa-bangsa manca katah ingkang nduweni kemajuan luar biasa. Kita ugi sadar manawi crah agawe bubrah. Kita kedah saged nyadari lan mikul dhuwur prinsip Bhinneka Tunggal Ika. Persatuan nomer satunggal. Toleransi kedah dipun tingkataken ing warsa 2016. Kita kedah duweni kasaguhan nrima perbedaan. Manawi kita bubrah kados pundi saguh nututi bangsa-bangsa manca ingkang maju? Perselisihan amargi SARA kedah sampun dipuh sirnaaken ing warsa 2016. Perbedaan puniku anugrah lan sanes hambatan.
Mugi-mugi kita sadaya senantiasa dipun paringin kasarasan, rejeki, kawicaksanaan, katentreman, kasantosan, lan kabahagiaan in warsa 2016. Sugeng warsa enggal!
PUSAT JUAL OBAT KUAT SEX OBAT KUAT PRIA DI SOLO Di Jawa Timur Meliputi :
londo podo teko,,gowo budoyo sing ndadeke akeh doso.
banjur kpriye negro lan bongso,wakil2 rakyte we podo udoh
Video Mesum Gegerkan Warga Wonosobo | Blog Ndeso
kanggonan. Durung onok Bumi, Semar wis
tho? ngapunten Pak, kadosipun kok mboten wonten ingkang sanjang awon babagan tiyang ibadah. Kagem picaturan setuju punopo mboten...inggih mboten dipun larang kok. Naminipun pendapat, mestinipun kathah mboten sami...#hedew..kok susah nulis jowo ya..Ya
iku ngunu masio adhiku sing TK pesenne yo ngunu.... Mari
ing Polen. Kutha krajané ya iku Otwock . Powiat iki papané ana ing propinsi Mazowia lan nduwé padunung 115.176 jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Powiat_Otwock&oldid=1091099"	Kategori: Powiat ing propinsi Mazowia	Menu navigasi
Lha wong RXZ ku wae ket saiki isih urip
SALING INDONESIA: KOLEKSI FILM KESUKAAN “INGGIL”
Grobogan - Jepara - Karang Anyar -Kebumen - Kendal - Klaten - Kudus - Magelang - Pati - Pekalongan - Pemalang - Purbalingga - Purworejo - Rembang - Semarang - Sragen - Sukoharjo - Tegal - Temanggung - Wonogiri -Wonosobo YOGYAKARTA - jogja - djogja - yogya - bantul - gunung kidul - kulon progo - sleman
¹ (1475-1478 as vassal of Majapahit)
Kasultanan Demak dibangun déning Raden Patah taun 1481 M utawa 1403 taun Saka. Laladan iki sadurungé dadi bagéan saka Krajan Majapahit nanging wektu kedadéyan perang sedulur ing Majapahit taun 1478, pusat krajan Majapahit dipindhah menyang Keling, banjur pindhah manèh menyang
paprangan penaklukan laladan Pasuruan, tahta Demak dadi rebutan. Sunan Prawata sing munggah dadi Sultan ditentang akèh wong klebu para adipati, antara liya Pangéran Séda Lèpèn adiné Sultan Trenggana. Adipati Jipang ya iku Arya Penangsang uga sing mèlu nentang Sunan Prawata. Sunan Prawata pungkasané tiwas déning Aria Penangsang.
Arya Penangsang munggah dadi panguwasa nanging uga ditentang akèh wong ing antarané Adipati Pajang ya iku Jaka Tingkir. Jaka Tingkir sing uga mantu Sultan Trenggana ngrasa yèn garwané luwih duwé hak tahta kasultanan tinimbang Arya Penangsang. Jaka Tingkir banjur mbangun koalisi karo Ki Ageng Pemanahan lan Sutawijaya, koalisi iki kasil nyingkiraké Arya Penangsang lan Kasultanan Demak wusanané ambruk.
Krajan Majapait > | Kasultanan Demak | > Kasultanan Pajang lan Kasultanan Mataram
Tilas nagara ing Asia Kidul-wétanDaftar karajan ing NusantaraKasultanan DemakKategori ndhelik: Artikel tilas nagara butuh didandaniKaca nganggo kothakinfo tilas nagara mawa paramèter ora dingertèni	Menu navigasi
Amien Rais (lair ing Solo, Jawa Tengah, 26 April 1944; umur 72 taun) ya iku pulitikus Indonésia kang wis tau dadi ketua MPR période 1999–2004.[1] Amin Rais dipilih déning MPR asil Pemilu 1999 ing sasi Oktober 1999.[1]
^ a b c d e (id)Biografi Amien Rais (Diaksès tanggal 19 Juni 2011)
^ a b c d e f (id)Profil / Biografi Amien Rais (Diaksès tanggal 19 Juni 2011)
MPRTokoh ICMILair 1944Kategori ndhelik: Rintisan biografi Indonesia	Menu navigasi
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.56, 19 Oktober 2016.
Ibo senenge Konco tani yen nyawang tandurane nyambut gawe awak sayah seneng atineReff: Parine lemu-lemu polowijo lan uga sak wernane katon subur, kabeh tuwuh kang sarwo kinandurPanyuwunku tinebehno saking sambikolo sih ing gusti mugi-mugi lestari
Sugeng Riyadi | Thoughts, Andri Setiawan
Sampun telat nggih, ananging pripun malih, sakrampungipun sholat ied, assignment kulo kathah sanget. Kulo ngantos mboten sempat mbikak BLOG kulo piyambak.
Ananging sakpuniko taksih wulan syawwal, saenggo kulo hangaturaken Sugeng Riyadi, Sedaya Kalepatan mugi
iso nggawe game kyk ngene..Seneng aq nduwe
Kertu pos kang sepisanan ing donya digawé ing Austria nalika tanggal 1 Oktober 1869.[1] Nalika iku kertu pos nduwéni jeneng Correspondenz-Karte. Kertu pos biyasané dikirimké wong-wong nalika lunga ing luar negeri kanggo kenang-kenangan kang mratandakaké yèn dhèwèké wis tau lunga ing nagara iku.[1] Jeneng Correspondez-Karte iki tegese kertu pos gunané kanggo alat kang bisa digunakaké kanggo berkoresponden.[1] Akèh kaluwihan saka kertu pos tinimbang nulis layang.[1] Kertu pos luwih sithik nggunakaké kertas lan ora prelu nggunakaké amplop.[1] Ukurané kang cilik uga kena kanggo nyingkat pawarta kang bakal dikirim marang kang nampa pesen.[1] Ilmu penelitian lan nglumpukaké kertu pos diarani deltiologi.[1]
Kartu pos biyasané ana gambaré.[2] Gambar kang ana ing kertu pos kayata gambar panggonan kang misuwur ing salah sawijining nagara iku, gambar wong, gambar alam kayata gunung, segara, kapal, kéwan-kéwan kayata kéwan kang langka lan dadi ciriné nagara iki, utawa gambar wong kang nduwéni jabatan kang dhuwur ing nagara.[2] Kertu pos uga kena kanggo ucapan Natal, taun baru, lan dina riyaya kayata Idul Fitri, lan dina kang dianggep penting ing nagara iku.[2]
Kertu_pos&oldid=1101383"	Kategori: Pos	Menu navigasi
– Iku sunnahe Rosul kang mulyo …..
Pisuhan Ingkang Jawi	December 15, 2006Dave Cook	Artikel meniko kaserat mawi Ejaan Anyaran
Éng ngandap meniko tembóng2 pisuhan, éngkang mligi kanggé misóh. Éngkang kulo sebat tembóng2 pisuhan meniko tembóng2 éngkang mligi utawi sagetipón kanggé misóh. Dhadhos pisuhan ‘gombal’, ‘èmbèr’, ‘asem’, utawi ‘bedès’ mboten klebet pisuhan. Sebab tembóng2 meniko saget kanggé saliyanipón misóh2.
pasukan kang anggotané kabèh wanita, ya iku randa saka pejuang Aceh kang padha gugur ing paprangan. Tanggal 11 September 1599, Malahayati kasil mrajaya Cornelis de Houtman nalika lawan tandhing ing dhuwur kapal. Awit saka jasané iku, Malahayati pinaringan gelar Laksamana Malahayati, dadi laksamana wanita kang kapisan ing donya. Ora mung mrajaya Cornelis de Houtman, Malahati uga kasil ngusir Portugis lan Walanda saka tlatah Acèh.
EnglishBahasa IndonesiaBaso Minangkabau	Besut pranala	Kaca iki pungkasan
Kanggé nyegah konflik panyuntingan, nyuwun tulung supados boten nyunting artikel punika nalika pesen punika taksih wonten. Kaca punika pungkasan dipunsunting déning CahyoBot (Kontrib • Log) 66 dinten 1269 menit kapungkur.
Sklèra inggih punika bagian ing jawi soca ingkang ngélindungi, kiat saha warninipun pèthak.[1] sklera punika jaringan ingkang kiat kaliyan sérat ingkang kiat, warninipun péthak burém (boten tembus cahya), kéjaba ing bagian ngajéng duwéni sifat transparan, dipunsébat kornèa. Konjungtiva inggih punika lapisan transparan ingkang ngelapisi kornèa lan kelopak soca. Lapisan punika gadahi fungsi ngélindungi bola soca saking gangguan. Sklèra punika dinding bola soca ingkang padèt saha keras, kapèrang saking jaringan fibrosa botèn jernih, saha katingal ingkang warninipun pèthak. Kandel sklera rata-rata 1 mm.
majeng ing insersi otot rektus. Sklera gadahi kalih buah lubang utami inggih punika : soca inggih punika struktur sferis isinipun cairan ingkang dipunbungkus déning tiga lapisan. Saking jawi ing lapisan-lapisan kasebut inggih punika : sklera utawi kornea, koroid utawi badan siliaris utawi iris, saha retina. Sebagian ageng soca dipunlapisi déning jaringan iket ingkang protektif lan kiat menawi ing jawi, sklera ingkang wujud bagian pethak soca. Dipunanterior ing ngajeng, lapisan ngajeng kaperang saking kornea transparan panggenanipun ngelampahi berkas-berkas cahya ing interior soca. Lapisan tengah ing ngandap sklera inggih punika koroid ingkang sanget berpigmen lan ngandut pembuluh-pembuluh darah kangge maringi panganan retina. Llapisan ingkang ngandap koroid inggih punika retina . Retina ngandut sel batang lan sel kerucut, fotoreseptor energi cahya dados implus syaraf.[2]
^ (id)Arti Sklèra (dipununduh Tanggal 17 2012)
^ (id)pendamping Praweda biologi
Thoriqot tegesipun anggenipun tumandang ikhtiar, manahipun nejo keranten Allah.
Lan Allah sampun nyipta'aken ing sawiji-wiji lan sampun netepaken kanti katetepan ingkang pesti.
in der RegionDipl Ing in Bernau bei BerlinDipl Ing in EberswaldeDipl Ing in WandlitzDipl Ing
TEMBUNG GARBA Tembung garba yaiku tembung loro sing dirangkep dadi siji kanthi nyuda cacahing wandane, lumrahe tinemu
DimutasibanyuwangiBupati Abdullah Azwar AnasBupati Abdullah Azwar Anas Mutasi Pejabat Pemkab BanyuwangiMutasi Pejabat Pemkab BanyuwangiPemkab BanyuwangiWakil
keberkahan sing rosululloh SAW tok. dudu apa2. coba ora seneng,ora cinta,ora kenal. ya ora bakal olih keberkahan rupa ilmu sing rosululloh. wong kabeh ya sing gawe pengeran ko ilmu kue. lah pengeran kue. wis gawene nang perkara sekabehane ilmu kue, dadeakene bebarengan karo cinta,seneng,kenal karo rosululloh. dadi kita ini
“NAMBANI WONG LARA EDAN”
Posted by pijat purwokerto on 15/12/2011	JENGGER PITIK JAGO DI BAKAR TERUS DI AMBUNG AMBUNGNA WONG SING LARA EDAN.
dateng mriki. Mbok bileh mbak2 warga ipun ingkang saget sowan,, monggo sedoyo mawon
nuwun. lha punika kula inggih kaliyan sinau malih basa jawa, supados mboten kesupen, amargi sakdinten-dintenipun luwih asring ngginakaken basa Indonesia wonten ing jagading pasrawungan.
Balas	kanthong_bolong berkata:	April 23, 2008 pukul 3:24 am	Kula tansah nengga geguritan-geguritanipun lho, kangge tamba kangen dhumateng “Purworejo” ingkang sampun sakwetawis wekdal mboten kula sambangi.
Balas	budhisetyawan berkata:	Mei 19, 2009 pukul 4:54 am	mugi geguritan kula saged nambah greget, lan leres2 Purworejo Berirama.
Balas	Astrini berkata:	Agustus 8, 2008 pukul 4:00 am	Salut dhateng panjenengan ingkang kersa nyerat basa Jawi ing internet. Kula ugi penulis basa Jawi kerep-kerepipun ing majalah Djaka Lodang lan Panyebar Semangat, Nyuwun sewu Pak,keparenga nyuwun priksa alamatipun majalah Damarjati Jakarta. Awit ing Jogja angel
pinarak wonten gubug prasaja kula, lan paring pamrayoga. nyuwun pangapunten mbokmenawi geguritan kula dereng saged
Balas	budhisetyawan berkata:	Mei 19, 2009 pukul 4:20 am	sumangga menawi badhe panjenengan ‘undhuh’ geguritan kula, malah ndherek bingah menawi kagem lare sinau basa jawa. namung titip, supados tetep dipuntulis nami kula minangka
sami kula rumityin asring maos Panjebar Semangat lan Jayabaya wonten dalemipun mbah kakung ing Kutowinangun, Kebumen. ananging rumiyin kula remen bab cariyos pedhalangan/ wayang kulit.
Balas	budhisetyawan berkata:	Mei 6, 2009 pukul 9:28 am	dhumateng para sadherek ingkang badhe ngersakaken geguritan ing blog kula, sumangga dipun pendhet, ananging sampun ngantos kesupen, kula nyuwun supados dipunkantheni nami kula ingkang nyerat geguritan kasebut.
Iyo pak, aku ketemu karo cah-cah. Sing ga berubah kur Aku, Fatkhan, Dennis. Liyane wis makmur kabeh🙂.
nuwun kanthi piwulang lan materi panjenengan ingkang kathah lan mamnfaat Salam
tansah tak eling-eling,Sawijining dina kang nggawa katentremaning ati,Aku lan sliramu nyawiji, dadi siji, nyanyekake tetembangan
ibarate wong urip kudu menjalani hidup yang harus dilalui.modar,urip,rejeki,jodoh iku tuhan sing ngatur.demikian pula rika rika kabeh kenal karo yayasan amalillah iku wis takdir sing kudu ditemoni,wis ditrima baek kenyataan iki.nek wis wayahe mengko mesti katok kabeh.sing
Sampeyan Gemblung apa Nggemblung ya ? nek nggemblung wajar, soale nek ora ngedan
karo yayasan amalillah sing didisikna nafsune thok makane ora sabaran kebelet sugih ora klakon klakon ngamuk ngamuk
kepingin cair to? iku lagu lawas dulur iku ngono jenenge
toh yo seneng,silih luwih seneng maning biso mbantu famili2 kito.GITU LOH
apa ya lah ? jare sapa bae’ , sampeyan koh ngerti ya ?
Posted by KENTHIR | Selasa, 3 Maret 2009, 7:07 pm kanggo dulure enyong mbah kenthir rika tak kandani yo anggota MPR sing arane Hakam Naja iku arane sing temenane Abdul Hakam Naja deweke anggota komisi X MPR RI jabatane wakil ketua komisi X soko
dadi percaya baek karo enyong Yayasan Amallillah kuwi ora nipu,rika sing sabar baek nek wis wayahe YA pasti CAIR danane. salam kanggo rika lan sak
TATANAN BARISAN PRAJURIT DI KRATON SURAKARTA HADININGRAT
BUKU TENTANG TATANAN BARISAN PRAJURIT DI KRATON SURAKARTA HADININGRAT
Sampeyan Dalem Ingkang Wicaksana Ingkang Sinuwun Kanjeng Susuhunan Pakubuwana ingkang kaping X ing Surakarta (Pakubuwana X)
Penerbit: Boedi Oetomo, Soerakarta, 1924
Buku ini menjelaskan mengenai seluk beluk barisan prajurit di Kraton
Mirurut warga kutha Hambur, New York, panggonan kang kaya kutha Hamburg ing Jérman, panganan iki ditemokaké déning kakang adhi saka Ohio, Frank lan Charles Menches. Miturut lègenda, kakang adhi iku bakul ing pinggir dalan kang ngadol sandwich. Sawijining dina dhèwèké kentékan sosis, mula dhèwèké migunakaké
Miturut Komunitas Sajarah Seymour ing Winsconsin, ngandharake yèn Charlie Nagreen iku wong kang ngripta hamburger. Saiki jeneng Charlie Nagreen identik diarani "Hamburger Charlie". Dhèwèké ngadol sandwich kang isine bakso nalika umure 15 taun ing Seymour Fair ing taun 1885. Nanging dodolane ora patiya laris amarga panganane ora bisa dipangan kanthi mlaku. Banjur dhèwèké nggepengake bakso lan diwenehae ing sela-selane roti. Idene iku bisa narik konsumen. Nalika iku, Hamburger Steak misuwur banget, mula Charlie njenengi panganane iku kanthi sesebutan Hamburger. Wiwit iku, dhèwèké melu dodolan ing Seymour Fair kanggo dodolan Hamburger nganti seda ing taun 1951.
Miturut Perpustakaan Kongres Amerika lan Pamaréntahan Connecticut, hamburger pisanan didol ing taun 1895 déning Louis Lassen ing restorane Louise's Lunch ing New Haven, Connecticut. Majalah New York ngandharake yèn pisanan panganan iki ora diwenehi jeneng nganti ana pirang-pirang pelaut saka Hamburg mampir menyang restoran iku, banjur njenengi menu iku kanthi jeneng hamburger.
Sajarawan Texas Frank X. Tolbert ngandharake yèn sing nemokake hamburger kang pisanan ya iku Fletcher Davis saka Athens, Texas. Dhèwèké mitayani yèn Davis mulai dodol hamburger ing kiose kang ana ing Athens wiwit taun 1880an, lan ngenalake hamburger menyang St.Louis Fair ing taun 1904.
Konsumsi burger misuwur banget ing sabakehing donya amarga rasane kang enak lan praktis. Hamburger bisa dipangan sinambi mlaku-mlaku. Saliyane iku, iklan hamburger kang dibabarake ing tipi, asring ncitrakake hamburger minangka panganan modern.
Ing pirang-pirang nagara akèh kang mariasekake burger nganti rasane mathuk karo selerane sing nggawé. Ana kang ngganti daging sapi karo daging babi, nus, iwak, urang, lan lobster. Tuladhane burger kang unik ya iku Rice Burger, panganan iki ditemokake ing Jepang, China, lan Taiwan. Warga kana migunakake sega minangka gantine roti. Ana wong kang mariasekake burger vegetarian kanthi cara ngganti daging kang ana ing burger karo gluten, uga ana Tofu
Quarter Pounder iku burger kang digawé déning McDonald's kira-kira saka 1/4 pons (4 ons utawa 114 gram) daging sapi, kang ditimbang sadurunge dimasak (ing Australia bobote kira-kira mung 113.4 gram). Panganan iki pisanan dikenalake ing Fremont, California ing taun 1971-1972 lan dadi salah siji menu nasional Amerika Serikat ing taun 1973. Padatan burger didol kanthi utawa tanpa 2 lembar keju, nanging Quarter Pounder kang diwenehi keju luwih misuwur tinimbang kang ora diwenehi keju.
Ing pasar-pasar kang ora migunakake sistem ukuran Inggris, Quarter Pounder dikenal kanthi sesebutan Hamburger Royale, utawa macem-maceme, kang ana ing film Pulp Fiction. Ing Kanada, Australia, Selandia Baru, lan Swedia kang migunakake sistem metrik, burger iki jenenge tetep Quarter Pounder. Ing
Keju kang ana ing burger marakake burger dadi luwih ngndhut gizi. Yen dibandhingake karo burger biasa, burger keju ngandhut kalori 20% kang luwih akeh, gajih 33% lan protein 25% kang luwih akeh. Yen
Burger vegetarian pisanan digawé ing London nalika taun 1982 déning Gregory Sams, kanthi ngarani 'VegeBurger'. Gregory lan kangmase Craig wis nggawé restoran makanan alami ing Paddington wiwit taun 1960. Salah siji Hypermarket Carrefour ing
nAmérika SarékatKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.17, 3 Sèptèmber 2016.
Balas	budhisetyawan berkata:	Oktober 8, 2010 pukul 8:33 am	trm ksh udah bersedia singgah.
Balas	Tato Kaliwatu berkata:	Oktober 6, 2010 pukul 7:42 am	Mas aku mbok diajari piye carane ngrasakake puisi iku apik apa ora. Nuwun.
iku yo ditemokno koyok wong ngingub ndhik jok mirub libom sing ngglundhung ewed tutuk parkiran, mandheg njegreg
dheweke nandang soro koyok ngono. Repote silup sing oket ndhik TKP ngandhakno lek wanyik adum sing ketok
nemen, kadit osi nerusno crito iki mergo mripat ayas wis ‘liem mang hwat’. Opo maneh ayas lagi roket, gak osi ukut oker. Jik tas ae ayas ukud rayab aud sutar tekes ewus gae kana’e nawak sing tanus eros maeng. Bot-bote wong wis janji.
Pak rienthoe aqu pengen kabeh dulur Cb iso’o dadi contoh Paseduluran lan sing guyub rukun terus iso bersatu membangun karono sing apik lan
mak jegaguk mtr anyar do pating pethungul,,
penak tho, ben jepang wae sing mumet awake dewe ngenteni kari milih,
Murah Kang Sarwa Tinuku, Kaloka Murah Sandang Pangan Lan Aman Tentrem
Endhog asin iku salah sawijining panganan khas Indonésia lan akèh tinemu didol ing tlatah Kabupatèn Brebes. Endhog asin iku kagawé saka prosès pengasinan kanthi ngekum endhog bèbèk utawa pitik ing campuran uyah lan bata kang wis didheplok. Prosesé kira-kira 2 minggu.[1] samenika kathah variasi raos
^ (id)Cara membuat telur asin enak
(id) Nilai gizi dan resep telur asin dari situs Warintek
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Endhog_asin&oldid=879529"	Kategori: PangananEndhogMasakan IndonésiaKategori ndhelik: Artikel sing perlu dikembangaké nanging ora nduwé watesan wektuRintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 16.39, 15 Januari 2014.
Wah nek kuwi aku ra pati weruh,kang.Sak ngertiku,Anis anak’e Lik Ngatiman karo Yu Karti,wong etanan.Sing nduwe adhi jenengnge Rosit.
Sak elingku,omahe tonggonan karo Landung.
Tari (Komunitas Hitam Putih) Balai Desa Baleharjo Wonosari GUNUNG KIDUL
pm	suwun dHe komentaripun. Sami – sami, penjenengan inggih
marang sasami, kang anom kudu miturut, kang tuwa wajib angemong. 2)Tegese ngemong iku, amot mengku anuju mrih sarju, aywa ladak ing ulat wuwus lan wengis, manis arum yen pitutur, hangongak wenganing batos. 3)Tegese kang miturut, nuting pangreh ing bener rahayu, eling-eling wong urip tan lawas lalis, den gayuh hayuning kayun, ywa tinggal ganda lir
Panjenengan sios dados agen Yahudi Israel nopo mboten sih guuuuus? Ealah, panjenengan
Budaya, Jawa, Nasional, Travel and tagged Blusukan Solo, indonesia, kampung batik Laweyan, Keraton Kasunanan dan Mangkunegaran, Kota Bengawan, langgar Laweyan, Ndalem
Menawi dipun tanglet kaliyan sepuh-sepuh, dalem meniko namung cengangas cengenges lan kringeten. Langkung gampil ngagem boso londo ketimbang boso jowo kromo ingkang sae. Ckckckkk…
Wonten crito pas dalem wonten Bandung. Kulo nyobi tiyang sepuh, simbahipun rencang kulo, Lampung asli, ngagem boso kromo inggil.😮
Ingkang kapindo, monggo rencang sedoyo sesarengan kito saget sinau bab tresno punika.😆
Obat Blue Wizard Perangsang Wanita Di Solo Di Jawa Timur Meliputi :
nuwun sanget Mo, mugi Berkah Dalem tansah linuber kagem panjenengan lan sadaya Romo – Romo, mugi tansah sabar, tulus, lan tansah kandel ing
produser film lan televisi paling gedhé ing donya. Saiki dadi anak parusahan saka grup Time Warner sing markasé ing Burbank, California, Amérika Sarékat.
kalebu film taun 1971 sawisé diambil alih saka The Quaker Oats Company, lan ulang tahun 2005)
The Wizard of Oz (liwat Turner Entertainment Co.)
Prodhuksi film[besut | besut sumber]
Warner Bros. nduwèni studio ing Burbank, California, Amérika Sarékat.
(DP (....)) = diproduksi bebarengan
(DS (......)) = mung distribusi lan produksi
SarékatTime WarnerKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakKategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
Yen siro wis TETEG kuwi kudu sing TEKUN ojo lali gocek an TEKEN lan wani TAKON supaya TEKAN. Bahasan
Pariwisata, Katon Ngeglo Biru Gunung Arjuno, Wetan Adoh Katon Gunung Semeru, Opo Kuwe Gelem Melu
Aku roso dzate roso soko Dzat Kang Sejati
artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Himno_Istemño&oldid=812558"	Kategori: Lagu kabangsan	Menu navigasi
kawur, pamor sekar lampes, pamor blarak ngirid, pamor sekar mayang, pamor ilining warih, pamor ron pakis, pamor korowelang, keris pamor kenongo ginubah, pamor
KEBUMEN – KENDAL – KLATEN – KUDUS –
MAGELANG – PATI – PEKALONGAN – PEMALANG – PURBALINGGA – PURWOREJO – REMBANG –
Buku alit punika kaparingan asma “Pustaka Bangun”, dipunanggit dinten Rebo Legi 25 Robingulakhir 1387 H utawi 02 Agustus 1967 dening Kyai Sayyid R. Damanhuri, Kyai Sayyid Dahlan Baabud,
Buku punika isi sesorah ingkang kawaos dening Kyai Sayyid R. Damanhuri Pangenjurutengah Purworejo, wonten parepatan khoulipun Kyai Sayyid Ahmad Muhammad Alim suwargi, ingkang ka 125 tahun, mapan wonten ing serambi Masjid Bulus Purworejo, dinten Kemis Paing jam 11.30 WIB, tanggal 2 Jumadilakhir 1387 H utawi 7 September 1967, wonten sakngajengipun pos darah Kyai Sayyid Ahmad Muhammad Alim kirang langkung 300 tiyang.
Buku punika dipunserat ulang lan dipunsampurnakaken sarta dipunhimpun malih silsilahipun dening Sayyid R.Muhammad Ravie Ananda (tedhak turunipun Mbah Ahmad Alim ingkang kaping pitu (7) saking garwa Kalibening) ingkang mapan wonten ing Jl. Garuda 13 Kebumen Jawa Tengah, wonten ing dinten Selasa Kliwon, tanggal 03 Mei 2005. Saking usulipun pra darah Kyai Sayyid Ahmad Muhammad Alim, buku supados kacetak kanti sederhana, supados saged dipunwaos dening pra putrawayah turunipun ingkang mbetahaken.
Meri Padosan Hai Dil Ki Dushmanmeri padosan hai dil ki dushman
lair ing Oak Ridge, Tennessee, Amerika Serikat, 16 Mèi 1986; umur 30 taun) ya iku aktris lan model kang kebangsaané Amerika Serikat kondhang amarga dadi bintang film ning Holiday In the Sun (2001), Ning umur 5 taun, dheweké wus olih pelatihan ning babagan drama lan tari ning lembaga sosial ning kutha kalairané.[1] Ning umur 10 taun, dheweké pindah ning florida amarga dheweké remen ning bidang akting, akting disinauni nganti lulus SMU.[1] Ning umuré kang 13 taun, Megan cilik wis anduwèni bakat ning bidang seni.[1] Dheweké tau menang kompetisi ning bidang modeling lan tari, iki kang mbuktikaké.[1]
Ananging ning taun 2001, Megan nembe nyoba akting ning dunya film.[1] Filmé
dilakoni déning dheweké anggawe dheweké olih kahormatan kanggo dadi pemeran utama ning film
awaké anggawe dheweké seneng maring tattoo.[1] Ana 9 tattoo kamasuk foto Marilyn Monroe anna ning awaké.[1]
Ning kauripané, Megan wus tunangan karo pepujaning atiné, Brian Austin Green.[1] Megan lan Austin dadian awit taun 2004.[1] Dheweké sempet nguumumaké kanggo nikah ning taun November 2006.[1] Ananging, hubungané ora mulus. Megan pedot lamarané karo Brian ning akir wulan Februari ning taun 2009.[1]
Akiré sacara resmi Megan negasaké manawa dheweké wus putus karo Brian.[1] Dheweké uga mbantah niaté kanggo nikahi mantan kekasihé mau.[1] Wektu-wektu iki dheweké esih seneng urip dhewekan.[1]
pribadiné.[2] Foto-foto mau, mbuktikaké manawa dheweké ora nganggo botox.[2]
^ a b c d e f g h i j k l m n o p q (id)kapanlagi.com biografi megan fox (dipununduh
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.02, 11 Novèmber 2016.
Désa/Kelurahan: Sumberharja | Wukirharja | Gayamharja | Sambireja | Madureja | Bakaharja
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Prambanan,_Sléman&oldid=1045905"	Kategori: Kabupatèn SlémanKacamatan ing Kabupatèn SlémanKacamatan ing Daerah Istimewa YogyakartaKacamatan ing IndonésiaPrambanan, SlémanKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
BanyumasanBahasa MelayuBasa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 15.53, 15 Maret 2016.
Ora kadhepa marang aku bumi ambal watu liyu
Aju musnah ilang tan ana raga kumala
purwokerto on 25/11/2011	1.Jeruk pecel +uyah/kecap nganti asin di ombe saben arep turu.
onok sing nggugat, sopo lan nang endi ide sispena iki muncul pertama kali he..he).
Sayang saiki wis dudu omahku maneh, yo co-konco nek onok sing arep
(1979-05-22) 22 Mèi 1979 (umur 37)
Sakdurungé Maqqie iku wanita keturunan Amerika lan Vietnam, luwih kondhang dadi bintang Hongkong sarta Asia Wetan tinimbang ning Hollywood.[1] Wis akèh film kang wis dibintangi déning dheweké, film-film kasebut digawé ning Hong Kong Hongkong
kang bintangi bebarengan karo Fann Wong, salah sijiné iku bintang akting saka Singapore.[1]
Saiki, Maggie anduweni pepenginan dadi bintang internasional.[1] Kiprahé diwujudaké kayata ning peran dadi Zhen Lei bebarengan karo aktor Tom Cruise, ning film kang judulé MISSION:
AROUND THE WORLD IN 80 DAYS, dirilis nalika taun 2004, RICE RHAPSODY, kang dirilis nalika taun 2004 lan film-film liyané.[1]
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Maggie_Q&oldid=1100482"	Kategori: Aktris AmérikaLair 1979Kategori ndhelik: Artikel mawa hCards	Menu navigasi
salinana nganggo basa kramaaku uga duwe pengal... - Brainly.co.id
sraweyan.BALEWISA, KANJENG KYAI, pusaka Kraton Yogyakarta,
Kahanan kasiapan salat tarawih ing wulan suci Ramadhan ana Masjid al-Haram Mecca
Salat Tarawih (uga disebut terawèh utawa tarawèh) iku Salat Sunnat sing diayahi mligi mung ing sasi pasa. Tarawih jroning basa Arab iku wangun jama’ saka
sing maknané "wektu sesaat kanggo istirahat". Wektu salat sunnat iki ya iku sakwisé isya', biasané diayahi sacara jama'ah ing masjid.
punika, padha uga karo shalat-shalat kang dilavalake kaya salat liyané ya iku cukup diucapake ing sajroning ati, uga kang paling utawa ya iku niat karna Gusti Allah Ta'ala kanthi ati kang ikhlas lan nduwèni pengarep lan ngarepake Ridho Gusti kang maha agung lan welas asih, niat uga bisa diucapake kanthi swara lirih utawa alon, sacara jangkep, niat salat tarawih 2 rakaat ya iku:
cara-cara liya kayata nindakake salat Tarawih, kathi formasi 2 kaping 2 ugi 4 rakaat.Ditindakake saben rakaat pungkasan sapisan salam saben rampung nindakake4
Tarawih • Witir • Ied (Dina Riyaya) • Grahana • Istisqa'
Artikel perkawis Islam punika taksih arupi seratan rintisan. Panjenengan saged mbiyantu Wikipédia
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.57, 11 Sèptèmber 2016.
Reply	Bang_Je says:	17 February 2016 at 22:04	he.. isoh mesthi sampeyan
rasa sombong…….buang rasa……keminter………kemlinthi……..kemethak.soale sliramu durung paham…..yen Alloh SWT…demen marang sawijining uwong yo ngono kui.bakal diwenehi anugrah/karomah kang sliramu do durung tekan mikerke.dadi ojo kuminter dsik yo le………lehmu sholat
wis sak mestine awake dewe q matur nuwun karo poro kyai/ulama,mergo deweke,awake dewe dadi sukses….mulo komputer sampeyan gantinen disik ojo
konco priyo wanito…. Ojo mung ngaji syare’at bloko…. Gur pinter ndongEng nulis lan moco… TembE mburine bakal sengsoro 2X…. Akeh kang apal Qur’an HaditsE…. Seneng ngafirkE marang liyane…. KafirE dEwE dak digatEkkE…. YEn isih kotor ati akale 2X…. Gampang kabujuk nafsu angkoro…. Ing pepaEsE gebyarE ndunyo…. Iri lan mEri sugihE tonggo… Mulo atinE peteng lan nisto 2X…
minulyo… Tanpo tinulis biso diwoco… Iku wejangan guru waskito… DEn tancepakE ing jero dodo 2X… Kumantil ati lan pikiran…
rino lan wengi….. Ditirakati diriyadohi … Dzikir lan suluk jo nganti lali 2X … UripE ayem rumongso aman… DunungE roso tondo yen iman … Sabar narimo najan pas-pasan … KabEh tinakdir saking PengEran 2X… Kelawan konco dulur lan tonggo… Kang
ingat-ingat ALLOH SWT kue, maha ngerti, maha ningali, dan maha mirungu, apa-apa sing sampeyan lakoni ben dinane. baik kuwe ibadahe sampeyan maupun
Mugi2 kulo lan panjenegan sedoyo saget istkhomah angenipun nglampahi ibadah dumateng
Jadwal Imsakiyah Ramadhan 2012 M / 1433 H | Blog Ndeso
"Waduh, mpun ngeten mawon Bu, jenengan talangin rumiyin mawon, supados mboten dpedot rumiyin ngoten".
June 20, 2008	Aku kenal bocah siji iki di Komsi’04.. Wis ngono kaget
Air/Indonésie Tiki Lodge Lombok Selong Blanak/Indonésie Kuta Bay Homestay Kuta/Indonésie Panorama la Plage Pangandaran/Indonésie
Teriyaki?) ya iku cara masak panganan Jepang kang dipanasake utawa dipanggang ing wajan utawa tralis wesi kanggo manggang nganggo saus
Tembung teriyaki saka tembung teri ksng tegese cumlorot (jalarang ngandhut gula), lan tembung yaki kang tegese dibakar utawa dipanggang. Nalika nggawé teriyaki, bahan-bahan pangan kang arep dipanggang diclupake lan diolesi saos teriyaki nganti bener-bener mateng. Ing Jepang, bahan kang padatan dianggo teriyaki ya iku iwak (salem), tongkol, mackarel, trout, utawa marlin). Déné ing saliyane Jepang padatan nganggo daging pitik, sapi, babi, utawa unus lan bahan saka téla konnyaku.
^ (en)Introduction to Japanese Teriyaki
Teriyaki&oldid=976403"	Kategori: Masakan JepangKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
ing inten ingkang ana ing njerone segoro ……….dst ( Majmu’atusy syari’ah … hal. 28)
SINUWUN PRABU AJI SOKO: PARING
jowo bakal nyawiji,kabeh agomo nek tanah jowo bakal bersatu,,
Nuwun poro sesepuh, mugi2 saget dadosaken piwulang kagem kulo..
Reply	fajar asmoro prianto says:	April 16, 2012 at 8:50 am	maaf saya lupa, untuk kang mas Rommy,,
Reply	JECK UTM says:	December 8, 2012 at 4:28 am	OPO JARE
Reply	M. Mathori Munawar says:	December 20, 2012 at 3:00 pm	LHA, pundi terjemahipun, mbah ? Saget mocone, ra ngertos artine. Nyuwun ngapunten. Matur nuwun.
Reply	kang sesep says:	December 23, 2012 at 3:39 am	mantaf
Hee…ojo ngaku wong jowo nek podo gelut dewe, ayo podo dolanan lan sinau.
Iki bab arti tembung jowo, iyo kudune bab tembung jowo… ela dala… kok tekan islam lan hindu barang dadi malah padu,
Ngerti banned ora sampeyan. Apa sampeyan kira IP address sampeyan
ing bangsa Indonesia. Panjenenganipun punika pangarsa tumrap wanita ingkang karyanipun mligi kangge majengipun wanita wiwit duk rikala bangsa Indonesia taksih dipuncengkerem dening bangsa penjajah. Labuh lebetipun R.A. Kartini saestu luhur sanget tumrap kaum wanita. Langkung-langkung ing wekdal sapunika ingkang taksih
yo bingun arep nerangke piye. lha wong wis genah koyo
Reply	Trackback: Tokoh Wayang Werkudara « Jawa-Ku ;)
Jun 05, 2014 @ 14:21:41 matur nuwun….sy penggemar wayang dan werkudara
3. Kados pundi caranipun kangge ngembangaken basa jawa wonten masyarakat jawa ?
4. Kaandharna pesan moral ingkang wonten ing artikel menika. !
5. Kados pundi pamanggih panjenengan ngengingi wosing artikel menika ?
Masalah ingkang wonten ing artikel menika inggih menika basa jawa sakmenika sampun arang-arang dipun ginakaken. Awit tesih alit sampun dipungladhi migunakaken basa Indonesia kagem padintenan.
Ngembangaken basa jawa wonten masyarakat jawa saged ngagem cara ngulinakaken ngagem basa jawa wonten kalodhangan menapa kemawon lan guru kedah kreativ uga mandhiri.
Dados tiyang jawi kedah ngulinakaken migunakaken basa jawa wonten ing padintenan, amargi basa jawa menika nggadhahi kathah kandhutan pendhidhikan.
Wosing artikel menika ngengingi babagan basa jawa wonten ing jaman sakmenika.
Kados pundi pamanggih panjenengan ngengingi wosing artikel menika ?
Basa Jawa saiki wis pancen arang arang digunakake, akeh bocah ing jaman saiki ora mudheng basa jawa. Awit isih cilik digladhi migunakake basa Indonesia kanggo bsa padinan, kanthi mengkono basa jawa kaanggep angel. Supaya bias migunakake basa jawa kang bener kudu gladhen supaya lancer. Sak ora orane kudu bener pocapane, ngerti tandha wacan.
Kabeh guru mligini guru kang tingkat dhasar mono tugase mandhasi watake bocah, amrih besuke bisaa dadi generasi penerus kang nduweni akhlak kang kena di andelalake sarta duwe pakarti luhur. Awit jroning basa jawa mau akeh kandhungan pendhidhikan tumrap bocah amrih tansah nuhoni tumindak andhap asor, ngetrapake tata karma, tata susila, treping basa samubarang wong, lan sapiturutipun.
Bocah saiki akeh kang babar pisan ora nduweni andhap asor, sludar-sludur kaya wedhus prucul marang guru lan wong tuwa. Apa merga kena pengaruhe jaman kang saya canggih ? kanyatane senajan wulanan basa jawa wis dicacake, nanging asile meksa during maremake. Jalaran wulangan basa jawa during entuk papan jembar kang semestine. Wulangan basa jawa isih kaya dene tanduran tumpang sari ana pinggir galengan, saka ngendi bisane menehi asil kang maksimal. Carane ngetrapake uga during bias rancag, isih kecincungan, jalaran bvocah during nguwasani basa jawa. Luwih-luwih ngenani paramasastra kang ruwet.
“Pak kula badhe kondur rumiyin.”
“Wong kula tindak Malang nitih sepur.”
“Kula lingsem menwi badhe tindak dhateng dalemipun Bu Ning.”
Basa kang sliring mengkono mau kerep keprungu ing bebrayan. Sarehne basa jawa during entuk papan kang semestine, wektune winates, mula guru bisaa nduweni kreativitas kang dhuwur. Contone, nalika ing kalodangan apa bae, bocah tansah dijak komunikasi nggunakake basa jawa, nurut unggah-ungguhing basa. Mesthi bab iki mung kanggo daerah tinamtu wae, kang pendhudhuke mayoritas masyarakat jawa.
Tembang ugi kena kanggo ningkatake pendhidhikan budi pekerti, aja nganti diliwakake marang bocah upama cakepane ngarang dhewe, golek ukara kang kena kanggo ndhidhik bocah, dene lagune bias njiplak saka lagu-lagu kang wis popular., kang bocah wis mesthi gampang apal lan sisane. Wulangan budi pakerti sarana tembang lewih gampang disenengi bocah, awit karo nembang atine seneng lan bocah uga niteni ukara kang ditembangake mau. Timbang sarana ceramah, bocah malah ora pati migatekake, tur ora bisa langsung nyanthel marang jiwane bocah.
Kanggo ngembangake basa jawa, tembang lan budayane, amrih wis lumaku rancag guru kudu bisa mandhiri. Aja nemen nemen njagakaake marang kang nduweni kawenangan. Pengalaman mbuktekake, saben ana program amrih lestari lan ngrembakane basa/budaya jawa, pancen dalane ora lancer, akeh sandhungane. Mligie ngenani prapebaya.
Carane guru bisaa nyawiji karo kelompok masyarakat endi waekaqng nduweni misi nglestarekake sastra lan basa jawa. Umpamane makarya bebarengan karo sastrawan jawa, nganakake lomba ,maca basa jawa, lomba nembang lan sapiturutipun. Bab prabeya bisa golek kanthi sambat marang kang nduweni kawigaten gedhe marang lestari sarta ngrembakane basa jawa. Pokoke sembarang cara bisa dienggo, amrih basa jawa entuk papan kang jembar, merdika urip ngrembaka.
Wosing atur, menwa guru ndueni kreativitas kang dhuwur, bisa ningkatake kemandhirian, ngrenggesengake wulangan basa jawa kalebu tembange kanthi meneka cara, lan bisa oleh asil kang maksimal maremake, wis pada karo ndeder winih unggul generasi penerusing bangsa kang bisa diandelaake samubarange, mligine bab dhuwure akhlak luhuring pakarti.
LAN Cablexpert NCT-2, 100/­1000 Base-TX,
am Kulo nuwun mas Trijoko, kulo saking tegalsari, karanggede. Matur nuwun sampun kerso pinarak wonten panggenan kulo ingkang mboten nate diurus awit cupeting ilmu. Mbok menawi mas TRIJOKO kerso nglunturaken ilmunipun sithik kemawon dumateng kulo kersane panggonan kulo meniko katon apik lan
nuwun, sampun kerso mampir wonten Blog meniko,
Biasanipun menawi Guru mesthi kok “Ilmu Padi” ingkang dipun trapaken., dados selalu merendah.
Monggo kemawon menawi Pak Sis badhe ngisi artikel
Tèks Hindhu iku sawetara buku lan tèks ngenani Hindhuisme. Tèks Hindhu sing wigati antara liya:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tèks_Hindhu&oldid=1054551"	Kategori: HindhuTèks Hindhu	Menu navigasi
Isun iki kepingin njogo budoyo kang, bahasa using. kadung seng lare enom koyok isun sopo maning kang arep njogo? (
Protozoa, asalé saka tembung Basa Yunani Kuna, ya iku tembung protos sing tegesé sepisanan lan tembung zoon sing tegesé kewan.[1] Dadi protozoa iku kéwan kang sepisanan.[1] Organisme iki wujudé cilik nanging prasaja, nduwèni struktur sing luwih majemuk saka sèl tunggal kéwan multisèlulèr, sanadyan mung sèl tunggal nanging protozoa kalebu organisme sampurna.[1] Protozoa iku heterotrophic eukaryote sèl tunggal, sing mangan baktèri lan protista liyané. Protozoa diklasifikasèkaké jroning kingdom Protista, ya iku salah sawijiné klompok protista sing mèmper kéwan.[2] Protozoa nglakokaké réprodhuksi kanthi cara sèksual (generatif) lan bisa uga réprodhuksi asèksual (vegetatif).[2] Papan uripé ya iku ing panggonan teles utawa ana banyuné. Yèn kahanan lingkungan papan uripé ora kepénak, protozoa nggawé mèmbran kandel lan kuat sing diarani kista.[2] Èlmuwan sepisanan sing nyinauni protozoa ya iku Anton van Leeuwenhoek.[2] Sawatara jinis protozoa sing arupa baktèri bisa njalari lelara.[2] Jinisé antara liya Amoeba, Paramecium lan sapanunggalané.[2]
Wujud Awak[besut | besut sumber]
nanging ana kang bisa nganti 1 mm lan gampang didelok ing ngisoré mikroskop.[3] Protozoa obah ing sekitaré kanthi cambuk kaya buntut kang diarani flagella.[3] Luwih saka 30.000 jinis protozoa wis ditemokaké. Protozoa ana ing kabèh lingkungan kang ana banyuné lan ing lemah.[3] Awak protozoa prasaja banget, ya iku kawangun saka siji sèl tunggal (unisel).[3] Nanging, protozoa kalebu sistem kang sarwa bisa. Kabèh tugasawak bisa dilakokaké dèning sèl siji tanpa ngalami tumpang tindhih.[3] Ukuran awaké antarané 3-1000 mikron.[3] Wujud awaké werna-werna, ana kang kaya bal, bunder ndawa utawa kaya sandal, uga ana kang bentuké molah-malih.[3]
Protozoa iku mikroorganisme mèmper kéwan kang kalebu ing salah sawijiné filum saka Krajan Protista. Kabèh kagiyatan uripé dilakoni nganggo sèl sing cacahé siji iku dhéwé, ya iku nganggo
Wujud protozoa manéka werna, ana kang bentuké lonjong, kaya bal, dawa, lan polimorfemik (nduwé akèh wujud morfologi).[5] Déné ukuran awak protozoa ya iku diameteré 1 milimikron.[5] Sèl protoza kawungkusdèning membran sitoplasma lan saben sèlé duwé siji utawa sawatara inti sèl (nukleus).[5] Padatan protozoa bisa mbentuk sista utawa seludang kang digawé kanthi cara vegetatif/trofozoit saéngga bisa ngayomi dhèwèké saka bebaya kang asalé saka alam ing sakupengé, kayata kegaringen, kentèkan panganan, lan kekecuten weteng ing jero inangé.[5] Kanggo nahanaké jinisé, Protozoa manak kanthi cara aseksual/vegetatif lan seksual/generatif.[5]
Tembung rhizopoda asalé saka tembung rhizo sing tegesé oyod lan podos sing tegesé sikil, alat obahé arupa pseudopoda (sikil semu). Habitat rhizopoda ing banyu tawar, banyu segara, lan ing papan sing teles, lan sebagéyan manèh nduwèni sifat parasit ing jero awak kéwan utawa manungsa. Rhizopoda asring diarani Sarcodina. Sikil semu kawangun amarga anané ili sitoplasma minangka jalaran saka malihé sitoplasma saka fase padhet(sol) tumuju fase kenthel(gèl).[8]
Mastigophora (Flagellata), alat obahé arupa nagel (wulu cambuk)
Mastigophora kalebu makhluk sing urip kanthi cara heterotrof. Mastigophora sing njupuk molekul orgabik saka lingkungané utawa mangsané kanthi cara fagositosis. Mastigophora obah nganggo wulu cambuk utawa flagela. Padatan urip minangka sèl solitèr, nanging ana sawatara jinis sing urip kanthi cara koloni. Mastigophora ana sing urip bébas lan ana uga sing mbentuk simbiosis karo makhluk urip liyané. Tuladhané, Trichonympha campanula sing urip ing usus rayap lan ngéwangi rayap ngurai molekul selulosa kayu. Tuladha liya sing mbebayani ya iku Trypanosoma sing nyebabaké penyakit turu ing Afrika lan ditularaké déning cokotan laler tse-tse. Trichomonas vaginalis, nyebabaké penyakit kelamin (trichomoniasis) ing wong wadon lan penyakit saluran kelamin ing wong lanang.[8]
Ciri saka filum Ciliophora katon saka silia sing digunakaké kanggo golèk lan ngumpulaké sarta kanggo obah. Akèh anggota saka filum iki urip solitèr utawa urip dhéwé ing banyu tawar. Saliyané iku, filum Ciliophora urip bébas lan jarang sing parasit ing jero organisme liya. Wujud awak saka Ciliophora tetep amarga ngandhut pelikel sing kasusun saka protein. Pelikel iku ya iku selaput atos sing nyebabaké wujud awaké tetep. Tuladha spèsiès saka filum iki ya iku Paramaecium caudatum [8]
Sporozoa uga diarani Apicomplexa. Kabèh anggota saka filum iki asifat pasasit ing jero organisme liya. Sawatara saka sporozoa nyebabaké penyakit sing wigati kanggo manungsa. Sporozoa iki siji-sijiné Protozoa sing ora nduwèni alat obah. Tuladha Sporozoa sing kawentar ya iku Plasmodium. Plasmodium bisa nyebabaké penyakit malaria. Penyakit iki ditularaké liwat cokotan lemut Anopheles wadon. Tuladha liya ya iku P. falciparum sing nyebabaké penyakit Malaria tropicana kanthi wektu sporulasi (prosès mbentuk spora asèksual) saben 24 jam. Tuladha Sporozoa liyané ya iku P. vivax, nyebabaké
Protozoa&oldid=1097060"	Kategori: ProtistaKategori ndhelik: Rintisan kanthi topik biologi	Menu navigasi
seneng ae..weruh ono wong suroboyo sing setipe karo ibuq…..dadi ceritane awak dewe iki senasib ya bro…🙂
Anyway dr td aku ngetik boso suroboyoan ngerti tho ?
Kinanthi, saha tembung kanthi utawa tuntun, kang ateges dituntun supaya bisa mlaku ngambah panguripan alam ndonya.Berasal dari kata kanthi atau menuntun, yang artinya dituntun supaya
langgeng. 7. Dandanggula, nggambarake wong kang lagi seneng-senenge, apa kang digayuh bisa kasembadan. Kelakon nduwe sisihan/keluarga, duwe omah, urip cukup kanggo sakkeluargane. Mula kuwi wong
sesama.9. Pangkur, saka tembung mungkur kang ateges, nyingkiri hawa nepsu angkara murka, kang dipikir tansah kepingin weweh sapadha-padha.
Megatruh, saka tembung megat roh utawa pegat rohe/nyawane, awit wis titi wncine katimbalan marak sowan mring Sing Maha
sa’yektosipun panjenengan meniko tiyang pundi nggih? kulo kepingin sharing kangge nggolek ngilmu ingkang
Mandhat Inggris ing Palestina, uga ditepungi minangka Mandhat Palestina iku sawijining mandhat PBB tumrap administrasi (pamaréntahan) ing Palestina a, sing rancangané disetujoni déning Dhéwan PBB ing tanggal 24 July 1922 lan lumaku wiwit tanggal 26 September 1923.[1] Dhokumèn iki adhedhasar prinsip-prinsip sing kawedhar ing pasal 22 saka
kudu nempel mbe wajane. ne ora kaya niku ora wujud opo usahane kita. lan cnth liya2ne.
kambang kangkung balilit, kambang kangkung taggu dan kambang kangkung sarayak. Penggalian ini diambil dari Keraton Sambaliung, Gunung
”Masang lampu ?!!!. Kon kiro aku iki PLN tah…!!! ” jare Sumar muringmuring.
”Yo wis lek gak gelem, ngene ae cak, tulung benakno
neng kara / Walang ijo walange putih/ Bujang maneh ora ngluyura/ Sing wis duwe bojo/ (O)ra tau
Wulune sithik, barange dowo. (sikat botol)
Wes nganggo gaya molak-malik kok ora metu-metu. (nguthik celengan)
Pertamane perih maringono bludhas-bludhus.. (tindik kuping)
Digoyang sithik ben cepet metu.. (ngundi arisan)
►Weruh wong gemblung marai mules, Nduwur diambung, kok ngisore teles.. (nggendong
ingkang remen tuladha jawi utawi panatacara kangge upacara kirab temanten, meniko saged dipun pundut minangka kangge ageman bokmenawi sakwanci-wanci dipun kersakaken. TULADHA RUMPAKA (PANYANDRA TEMANTEN KIRAB I)Wus dumugi unggyan ingkang timuju. Ki Suba Manggala gya asung dhumateng putra temanten sarimbit mulya jengkar saking sasana rinengga, jengkaring putra temanten pindhane Sri Narendra lagya cengkrama kalihan ingkang garwa ( lajeng mungel Ketawang Langengita Srinarendra laras pelog pathet barang )Panjenenganipun para rawuh saha para lenggah, padatan kirabing putra temanten punika dipun rumpaka, wondene rumpaka punika wonten kalih, (1) rumpaka panyandra, (2) rumpaka
rawuh manjing ing panti busana arsa ngrucat busananing kanarendran badhe hangrasuk busana kasatriyan, sinten ta pinangka pangarsaning lampah inggih winastan suba manggala ingkang ateges suba punika sae, manggala punika dados pangarsa ingkang sae, mila mboten mokal lamun ta kadang ……………………………………………….
sekalian engeta dhumateng Gusti ingkang akarya loka, mila jejering manggala suba naming setunggal, sinamunging lampah kisuba manggala, talang pati inggih satriya
jejering satriya tama ingkang winengku tri prakawis :1. ora golek seneng nanging kudu bisa gawe senenging liyan.2. ora golek marem nanging kudu bisa gawe mareming liyan.3. ora golek jeneng nanging kudu bisa njunjung asmaning liyan, inggih tiyang ingkang sampun saget nindakaken tri prakawis punika sanget pikantuk sesebatan satriya tama ingkang abudi luhur, punika pangajabing putra temanten.Sinambunging wuri tindakira satriya kembar lah punika ta warnanira ingkang winastan patah sakembaran ingkang dumadi
alit-alit ingkang ayu-ayu warnane edipeni busanane, asung prlampita dhumateng putra temanten pinangka :P anutanA mrih temanten sekalianT ansah bisoaA sih, asah, asuh ingkang sartaH ayu, hayom, hangayemi.Ingkang lumaksana sawingkingipun patah skembaran lan punika ta pinangka punjering cinarita inggih sekaring pawiwahan, tindake putra temanten sekalian ingkang kinanthi panjenenganipun Ibu ……………………………….. saha Ibu …………………………………. Anggenya lumaksana tansah kekanthen asta bebasan renggang gula kumepyur pulut datan benggang Sarema, sapecak mangu satindak kendel ing sedya among meminta nugrahaning Gusti ingkang sarta nyuwun dhumateng para rawuh mugi anggenya netebi darmaning gesang ngancik ing alam madya ingkang linantaran hanambut sih sutresna susila hakrami tansah pinaringan rahayu nir hing sambe kala, ingkang lumaksana salajur sisih jajar kalih sawingkingipun putra temanten nuninggih pethanipun putrid dhomas, menawi wonten hing Ngayogyakarta winastan pager hayu, menawi wonten Surakarta winastan Dhomas, dho kalih emas punika kawan atus, jangkep
brata karyaning bebrayan agung, wekdal punika putrid ingkang pindha dhomas naming nemen ingkang nderekaken jengkaring putra temanten ingkang ateges nemtokaken jumbuh ing raos sejati kang tumanduk dhumateng putra temnaten hingkang ginebeng nem prekawis inggih punika :1. wahyaning raos hasmara nadha inggih sengseming pangucap2. wahyaning raos hasmara mala inggih sengseming manah3. wahyaning raos hasmara tura inggih sengseming sih4. wahyaning raos hasmara gama inggih
pun putrid kang apindha dhomas, para kadang wredha ingkang sami sarimbit kalihan garwa esthining manah among jurung puji hastuti puja hastawa mugi putra temanten anggenipun mangun bebrayan enggal tansah pinarengan karahajan ing jana loka prapteng loka baka.Ingkang lumaksana sawingkingipun sri penganten sekalian ingkang rama saha ibu pinangka jejering pethiting lampah ingkag ing ngarsa asung tuladha ing madya mangun karsa ing wuri handayani rumaos bombing birawaning manah ingkag rama saha ibu ngawuningani putra temanten sekalian ingkang
akrami tansa manggiha raharja mulya. Wus dhungkap unggyan ingkang tinuju sang suba manggala gya sung sasmita dhateng putra temanten
kasumanggakaken dhumateng para rawuh saha para lenggah nuwun.Saged dipun unduh wonten file pdf : panyandra-kirab-i1
1°0′0″S 136°0′0″E﻿ / ﻿1.00000°S 136.00000°E﻿ / -1.00000; 136.00000
Biak ya iku pulo cilik kang dumunung ing Teluk Cendrawasih jerak ing sebrang Lor pesisir Provinsi Papua, Indonesia. Posisi Biak dumunung ing Kulon-Wetan segara Papua Nugini. Biak iku kagolong pulo kang paling gedhé serta nduwèni atol lan terumbu karang. Ing jaman biyèn, Pulo Biak kalebu wewengkon kakuwasan Kasultanan Tidore sing mbagi dadi 9 distrik (uli siwa). Nalika Perang Donya II, lapangan terbang strategis duwèké Pasukan Imperial Jepang dumunung ing pulo iki minangka pangkalan komando Perang Pasifik. Tentara Amérika Sarékat banjur ngrebut lan nguasani pulo iku lan ing tanggal 29 Mei 1944, pertempuran antar-tank kedadéan ing Biak. Biak dadi wewengkon Indonésia saka tangan Walanda, bebarengan karo m;ebuné Irian Jaya (Papua), ing taun 1960-an. Sacara administratif, Pulo Biak kapengkar dadi 2 kabupatèn ya iku Kabupatèn Supiori, lan bagean Wetan ing tlatah Kabupatèn Biak Numfor.
Basa resmi sing dipigunakaké ya iku basa Indonésia lan basa dhaérah ya iku basa Biak. Basa liya kayadéné basa Walanda lan Basa Inggris uga dianggo mung winates.
Biak kalebu dhaérah iklim alas tropis kanthi suhu sing rata jroning sataun. Rata-rata suhu tahunan ya iku 27 drajad celsius. Rata-rata curah udan 2850 mm saben taun. Wulan sing paling garing ya iku sasi Oktober lan November, kanthi rata-rata curah udan sethithik sangisoré 200 mm saben sasi.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Biak&oldid=1080729"	Kategori: Kothakinfo kapuloan kanthi parameter kariPulo ing IndonésiaKapuloan BiakPulo	Menu navigasi
Balas	Nyuwun ngapunten,punika sumberipun saking buku punapa nggh?
April 29, 2012 pukul 6:22 pm | Balas	matur nuwun nngih! panjenengan wis tulung kula ngerjakno pr kula sing dereng rampung🙂
Oktober 15, 2016 pukul 8:23 am | Balas	► Wajik klethik gulone jowo, Wulune sithik, barange dowo.
► Pitik walik nguntal watu, Wes nganggo gaya molak-malik kok ora metu-metu.
► Sego gurih lawuhe sate usus, Pertamane perih maringono bludhas-bludhus.
► Becik ketitik olo rupamu, Digoyang sithik ben cepet metu.
► Awak kuru dikiro mlarat, Dikocok terus suwe-suwe muncrat.
► Ono marmut lungguh nang dingklik Mari dimut kok dadi cilik.
Ati nggo ngendalikan pikiran, pikirane nggo nalar sing dirasakne atimu.
Sing katone gumebyar iku durung karoan yen gumebyar temenan lan bisa nuwuhne
Free Download Dangdut Koplo: Ilat Tanpo Balung Catur Gagrak Anyar Dhatnyeng Vol 7 2013
Free Download Dangdut Koplo: Ilat Tanpo Balung Catur Gagrak Anyar
gamelan : Niyaga3. Tukang gawe barang saka wesi : Pandhe4. Tukang gawe keris utawa tombak : Empu5. Tukang gawe perkakas saka watu : Jlagra
(Genre: Puisi Mbeling / Kontemporer)
JUMBLENG WADAH TAI….DINA SIKI AKU NGERTI
APA KAREPMU, SEPIRA ULIHMU, DUWURE TEGELMU, WANGINE ATIMU, APIKE AKHLAK LAN WATEKMU.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Wakatobi&oldid=1052862"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IISulawesi Kidul-WétanKabupatèn WakatobiRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Awan iki, ujug-ujug aku kelingan tembang Jowo sing mbiyen kerep dilagokke jaman cilik. Dumateng pamiarso kabeh, tembange sing tak lagokke ki
sedhepDhepo eko eko koyo kodok !
Yen kelingan jaman mbiyen, tembang iki sok dinggo ngenyek kancaku sing jenenge Eko (sing endi yo ? :D), dadi angger
Sahal dawuh: "Ndak usah, aku moh nganggo duite NU. Aku gowo duetku dewe ae. Nek NU iku urip-urip NU, ojo sepisan-pisan golek urip nok
gak seneng blas aku mbe motor iki .
wong wedhuz dibengesi yo katon ayu cobo takon fb-fb sing ra pernomo matane
Reply	112.	Jokondokondo - November 5, 2012 @ 102.	iwanbanaran
mbak yen digawe typotypo kui panjenengan kethok ayu :pkabooorrr...ReplyDeleteRepliesTebak
penggemar. ( Yen iso...ayo podo ndaftar, banjur aktif melu nyengkuyung tumrap kemajuane PAPAJI SOLO RAYA).
penggemar. ( Yen iso...ayo podo ndaftar, banjur aktif melu nyengkuyung tumrap kemajuane
terbuka. Nyawiji karo tanah Jawa, gembleng dadi siji karo papan sing nampani wutahe kawah lan getihmu, ugo papan panggonan mendem ari-arimu, lan batangmu samengko..
rempah-rempah sing rimpangé dianggo bumbu jroning masakan Asia Kidul-wétan. Wangun temu kunci rada béda karo empon-epon liyané amarga tuwuhé sing vertikal mangisor.
ca. 1,5 cm. Labellum putih utawa jambon kanthi setrip ungu, 2,5–3,5 cm, cekung. Tangkai sari cendhak; mawa cabang loro, 1–3 mm. Ngembang Jul–Aug. 2n = 36.
Tanduran iki bisa ditemokaké ing alas ketel nganti èlevasi 1000m. Panyebaran saka Yunnan mangidul nganti
kanthi nyuda cacahing wandane, lumrahe tinemu ing tembang, minangk...
SALOKA Saloka yaiku unen-unen ajeg panganggone ngemu surasa
@ataspo iku coy...oran ngerti bahasaku yo...podo wes, q yo ora ngerti bahasamu...nyasar postingan iki....di del dunk sup-mod....nggregeti
Percoyo Mituhu marang Kang Murbho, Ing dumadi iku dadi oboring hurip kang becik (
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Grave&oldid=1032417"	Kategori: Gemeente ing WalandaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Since 05.03.2010	8,632,358 hits Categories	Bhagawad Gita (18)
Sugeng Riyadi, Sugeng Jabri, Sugeng Riyanto, Sugeng Susilo, Drs Sugeng, Sugeng Widodo, Sugeng Priyono, Sugeng Wiyadi,
dumateng santrinipun mbah dim kulo nyuwun pandongane supados
Balas	mbah nyuwun sntri putrine njenengan engkng jamilah…………….. supados dados garwo hi hi hi
Balas	askum mbah….kulo pengn kados jenengan ….nyuwun pndungane mawon
sugeng ndalu abah,qlo mtr nwun lantaran jenengan qlo ngrtos perkawes engkang sae.
kanggo konco 2 gojoyo pantai utara demak
sing mondok ning ponpes miftahul ulum jogoloyo demak sekitar tahun 1988 – 1990
koyo kang kusaini kang hamdun lan liyo2 ne
PANJENENGAN……….KULO BERHARAP PANJENENGAN PAK KYAI PALING SEPUH…….KULO LAN PORO WONG NU KEPINGIN PORO PAK KYAI
kagem mbah dim kulo abdul jalil nyuwun berkah lan pandongane mugi2 mimpin jami’iyyah thoriqoh tqn saged amanah lan slamet didunia lan akheratipun
beliau khusnul khotimah….lan kabeh sdulur islam kulo…..supados mbesuk bsa kmpul bareng
kulo di akuni santrine….senajan mbesuk aku mbesuk neng suarga bareng beliau cuma
Pangestunipun bah dalem mboten bade boyong,dalem kepingin dados santrinipun Abah
tebih adus ajang aken kula sesupe ambung amit anak angge nama ajeng, badhe pembajeng segawon manah mangga
rayi siram ambeng ngersakaken, kawula, adalem,
Adhi Adoh Adus Ajang Akon ndawuh Aku dalem, Ali-ali Ambung Amit Anak Anggo Aran Arep Pembarep Asu Ati Ayo, enya
abdi dalem singsim aras kula nuwun putra agem asma kersa (pang) galilh sumangga
Balung Bantal Banyu Bapak Batur Bebed Bebek Bener Beras Bojo Boreh Buri Buwang Bebuwang balung bantal toya bapak rencang bebed kambangan leres wos bojo boreh wingking, pengker bucal bebucal tosan
Gajah Gawa. ndulang Duwe dados radinan dandos ningali piyambak piyambakipun arta. yarta dodot doyan dolan ndulang gadhah mriksani kampuh kepareng ameng-ameng ndhahari kagungan
Embah Embok Embuh nyuwun duka. dienyang Epek. nggawa ngasta Gedhe Gelang binggel Gelem Gelung Geni Getih Golek Gugah Gula liman mbekta ageng gelang purun gelung latu rah pados gugah gendhis wungu kersa ukel -
. dienteni Entut Enyang. duka Endhem. mendhem Enten. ndeleng Dhewe Dheweke panjenenganipun Dhuwit Dodot Doyan Dolan Dulang.Cekel Celeng Cewok Cucul Cukur Cundhuk
cepeng andhapan cewok cucul cukur cundhuk
Dadi Dalan Dandan busana Deleng. diepek pundhut Esuk
Jago Jaluk.Gunem. nginep Iring. ngiringake ndherekaken Isin Iwak Iya sendika idu iket imbet nyipeng ngiringaken lingsem ulam inggih kecoh dhestar tanduk nyare nuwun
Idu Iket Imbuh Inep. njaluk mundhut Jamu Jaran Jarik Jenat Jisim (n) joged Jungkat
nyuwun. sanjang kahtok katur maeso kelud kemben sekar kemu kemul dhuwung konjuk samparan
Kanggo kagem Kandha ngandika Kathok lancingan Katur Kebo Kelud Kemben Kembang Kemu Kemul Keris kaca
saweg lair supe jaler sakit awit lek-lekan lema lisah langkung luh kesah kekesahan lenggah
miyos kalimengan kakung gerah wungon wuspa tindak. ndhawuh panjenengan jamas riwe midhanget pasarean makutha. jengkar pepara
kepareng dalem krama dedalem unjuk dhaut
. srengen nem numpak ngadeg ngangge ngajeng ngelu ngenger ngicipi supena nyipeng bebucal ngombe. ngawula nyare ngunjuk ngutus. mular nesu. nyaosi Menjangan Menyang Meteng Metu Mikir Minggat Mlaku Mulang Mulih Muntah
mendem nyukani sangsam dhateng wawarat medal manah minggat mlampah mucal mantuk nuntak
wuru mbobot miyos nggalih lolos tendhak kondur luntak
Nangis muwun Nesu. nginum ngengken toyan nyambut damel nyepeng nyambut nyrengeni duka timur nitih ngagem puyeng ngabdi. srengen Nom Nunggang Ngadeg jumeneng Nganggo Ngarep ngarsa Ngelu Ngenger Ngicipi ngedhapi Ngimpi Nginep Ngising bobotan Ngombe Ngongkon Nguyuh Nyambut gawe ngasta damel Nyekel Nyilih
supit mundhut itik titihan sare tedhak
Wayah Wayang Wedhus Weruh uninga Weweh peparing Wisuh Wong Wuda Wudun
Adresse: Jalan Raya | Desa Batu Layar, Senggigi, Lombok 83010, Indonésie Location :
Kacer manuk wis swara banget merdu lan catchy, lan mulane akeh penyayang manuk ngginakaken suara kang akeh njaga manuk.
ing ngramut Kacer manuk iku kudu duwe wektu cekap kanggo oleh asil saka perawatan padha banget marem, Aku guess iku ora kabeh manuk konco bisa nglampahi utawa dheweke cukup kanggo tansah Care kanggo pets sing ajeg lan ajeg, iki uga amarga sibuk pal ngalangi, supaya Kacer wektu kanggo Care kanggo manuk punika saya winates.
****Kacer manuk gampang banget kanggo nyetel kanggo owah-owahan lingkungan
****Fighter short tempered. Nalika krungu swara manuk utawa ndeleng manuk, banjur semangat pertempuran langsung raged.
****Hawa nepsu kang kathah kanggo munggah. Manuk iki gampang banget kanggo numpak hawa nepsu, akeh nimbulaké sing bisa nggawe munggah hawa nepsu ing jinis iki manuk. Setelan EF (Tambahan Fooding) sing liwat, pangatusan utawa keluwihan ndeleng manuk Kacer wadon, cepet bisa mundhakaken tingkat saka hawa nepsu.
****Gampang tame. Amarga kemampuan beradaptasinya dhuwur, iku gampang kanggo tame manuk kanggo manungsa, manuk Kacer duwe karakter
JUAL BONEKA SEX ALAT BANTU ONANI PRIA PEMUAS SEX MURAH Di Jawa Timur Meliputi :
sing disundhuki ndik pring11. Kikil wedhustrus ditambahi oleh nya :12.Bakso (Pak) Bakar13.Sumpil (Mamahe Gempur)14. Punten-Kuning15.Gatot-Mbak Djiah16.Jenang-Dawet Sor Ringin (Biyen ngarep omahmu)17.Pecele-Mbah Usrek (sg warunge awakmu tau tggal ng kono)18. Sego
ojo nambah neh lho mas,mesakne istrimu he..he..he..tks mas dika...rencana nambah siji mneh mas..mumpung gratis sgala2 galanya...kkkkk.....kok yo ra gelem mampir to...wong tinggal nyebrang
Paleo Diet: 5 Tips Pitulung Sampeyan Priksa Ngalih Sukses
Widypembahasan traktor 4by Ajeng WidyTTG NPVby Ajeng Widypembahasan traktor 4by Ajeng WidyDoc2by Ajeng WidyBAB 3 Tmt Nematodaby Ajeng WidyMore from Ajeng
Maturnuwun nggih Pak, mugi-mugi lare kula saged sukses wonten ujianipun. Gusti Allah ingkang nyiapaken ganjaranipun kagem panjenengan.
mawi pasrah. Suwung pamrih, tebih ajrih. Langgeng tan ana susah, tan ana seneng. Anteng mantheng sugeng jeneng.
badhe nyuwun urut2anipun dzikirnya, mas!! Nuwun sakderengipun..
Jembar wewengkon kacamatan Jepon ana 10.742,335 Ha, dumadi saka: sawah 2.545,600 ha, pekarangan 1.179,430 ha, tegalan 2.183,648 ha, alas 4.768,915 ha, lain liya liya 94,790 ha.
Gunggung padunung : 60.385 Jiwa dumadi saka padunung lanang 29.961 Jiwa lan wadon 30.424 Jiwa
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jepon,_Blora&oldid=1101741"	Kategori: Kacamatan ing Jawa TengahKacamatan ing Kabupatèn BloraJepon, BloraKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing IndonésiaRintisan kecamatan ing Indonésia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Banyumasan	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 01.53, 22 Oktober 2016.
anggota mau kang esih enom nambah kesan enerjik kang nyenengaké lan karakter vokal saka wong telu mau kang béda ditambah karo penam[pilané kang ayu-ayu lan tambah ayu enggal tauné.[1]
mari mulih jogo kiro-kiro jam rolas bengi. Embong wis suepi,
PROBOLINGGO – SAMPANG – SITUBONDO – SUMENEP – TRENGGALEK – TULUNG AGUNG – BATU - MALANG PROVINSI JAWA TENGAH
JUAL KAPSUL KULIT MANGGIS HERBAL INSANI DI BANJARNEGARA – BANYUMAS – BATANG – BLORA – BOYOLALI – BREBES – CILACAP – DEMAK – GROBOGAN – JEPARA – KARANG ANYAR -KEBUMEN – KENDAL – KLATEN – KUDUS – MAGELANG – PATI – PEKALONGAN – PEMALANG – PURBALINGGA – PURWOREJO – REMBANG – SEMARANG – SRAGEN – SUKOHARJO – TEGAL – TEMANGGUNG – WONOGIRI –WONOSOBO
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Dombås&oldid=1007624"	Kategori: Dhaptar désa ing Norwegia	Menu navigasi
Bambang Giatno Says:	23 Februari 2011 at 1:11 pm Sugeng Pepanggihan wonten Wibside Sobokarti, kula nyuwun gunging panuwun wonten penjenenganipun Bp.Cahyono dalah Bp.Sutrisno ingkeng sampun kepareng nampi dateng kula wonten Sobokarti.Inggih awit saking kadereng manah ingkeng mboten saget ical babagan budaya jawi mliginipun Karawitan saha Pedalangan.Inggih nyuwun duka ingkeng katah hambokbilih anggen kula nderek latihan wonten lowongipun mboten saget rutin lan hambokbilih Sobokarti wonten paridamel ingkang ageng kula suwun ngabari kula e.. mbok-mbok kula sabet nderek ambiyantu.
Balas	sobokartti Says:	2 April 2011 at 6:48 am Matur nuwun Pak Bambang lan nyuwun pangapunten nembe atur wangsulan. Kula remen sanget panjenengan kersa aktif wonten Sobokartti awit Sobokartti sanget mbetahaken priyantun kados panjenengan. Kula pitados awit saking cawe-cawe panjenengan Sobokartti badhe ngrembaka.
sanget wonten generasi penerus ingkang tansah nguri-uri kabudayan Jawi. Menawi dhateng Semarang kepengin sowan/mampir.
Balas	Ir KRTH H Hartono Wicitrokusumo,MM Says:	16 Desember 2011 at 9:18 pm Dherek tepang kulo saking Kalawarti mBangun Tuwuh, ingkang dipun terbitaken dening Yayasan Paguyuban Tridarmo Mangkunagaran.
Balas	Ninik Liestyati Says:	12 Januari 2012 at 3:33 pm Sugeng Sore
mumet2 gawe tulisan .yo piye lah karep mu dewe.ngono
Botak inggih punika tiyang ingkang botén gadahi rikma ugi ing mustaka. asring ing basa Indonesia, témbung botak dipunbènténakén kaliyan témbung gundul. tiyang ingkang gundul, rikmanipun biasane dipunpangkas sécara sengaja, ménawi botak punika botèn dipunsengaja. Rikma rontok inggih punika bagian normal saking proses penuaan kanggè katah pria. Faktor keturunan mainakèn peran ingkang wigati punapa wiwit panjéngéan badhè kailangan rikma panjenegan .Sapunika boten biasa kanggè pintén-pintén tiyang kanggè miwiti badhè botak sedini yuswa 20 taun. kangge pria botak, gaya rikmat mereka sekedhik kawates. Ananging, punika boten berarti panjenengan boten saged nemuaken setunggal ingkang ndamel panjenegan katinagl lan ngeraos sae. Nyukur Mustaka oanjenegan menawi katingal kadasta sebuah respon ekstrim kangge kerontokan rikma. Ananging, pria langkung lan langkung nggdahi gaya punika. Menawi panjenegan ngeraos cekap percaya diri kangge nyukur gundul mustaka panjenegan, ngginaaken gunting listrik kawiwitan kangge motong rikma panjenegan 1 / 8 inci. Lajeng, ngginaaken pisau cukur lan gel cukur ingkang biasa panjenengan ngginaaken kangge nyelesaiaken bercukur. Menawi panjenegan kaingin punika dipunlamphi ing tukang cukur, penata rikmapanjenegan kedhah ngginaaken
sakderenge nyunkur mustaka panjenengan.[1] Tiga penelitian ing Pennsylvania nunjukakenmenawi mustakaa botak dipunkaitaken kaliyan dominasi déning katah tiyang. Kaliyan tembung sanes, pria ingkang nggadahi ustaka botak katingal langkung kiat. Hasil punika pikantuk saking tiga penelitian ingkang dipunlampahi déning Dr Albert Mannes, punika dosen ing Wharton School, University of Pennsylvania. Penelitianipun dipunrancang kangge nguji persepsi manungsa ngenai pria ingkang mustakanipun botak utawiu dipuncukur resik. Penelitian kawiwitan gelibataken 59 mahasiswa ingkag dipunsuwun ningali 25 foto tiyang ingkang sedasa ing antawisipun nggadahi mustaka botak. Menawi penelitian kaping kalih ngamati 344 tiyang diwasa ingkang dipunsuwun ningali sekawan foto pria kaliyan gaya tikma ingkang benten-benten.Ing percobaan kaping tigga, boten wonten gambar kagge dipuntunjuake. Penelitian punika ngamati persepsi 500 tiyang diwasa adedasar deskripsi fisik kaserat ngenai pinten-pinten tiyang. Sedaya deskripsi dipungambaraken nggadahi rikma benten-benten. Kaping tiga penelitian kasebut angsal asil igkang sami , inggih punika pria ingkang mustakanipin botak katingal langkung kiat lan mendominasi dipunbandingaken pria sanesipun. Pria kaliyan mustaka botak katingal langkung kiat, berpengaruh, lan berwibawa. Sanesipun punika, pria kaliyan mustaka botak utawi rikma tipis juga dipuntingali langkung percaya diri lan maskulin. Ananging, sanesipun dipuntingali langkung kiat lan mendominasi, mustaka botak utawi rikma ingkang tipis ugi ndamel pria dipun tinagli boten narik lan katingal langkung tua. "Pria kaliyan rikma
jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Botak&oldid=1077986"	Kategori: Penampilan manusiaRintisan mawi topik masyarakatKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.20, 3 Sèptèmber 2016.
Tata Kramane Bocah Marang Wong Sing Luwih Tuwo
Gemah, Kalicari, Muktiharjo Kidul, Palebon, Pedurungan Kidul, Pedurungan Lor, Pedurungan Tengah,
mijekken mring rabinira, sayekti ala dadine, turun-turune besuk, darbe cacad kang nguwatiri, kaya ta duwe lara, sipilis ranipun, sarandune badan bubrah, taru barah, kowak nyang mata sok bijil, kadhang picak babar
JARAN UCUL Gandrung Banyuwangi Versi Artis Smule Laros | Beranda
produsèr, komposèr, lan sutradara film pèmènang Academy Award asal Amèrika Serikat. Eastwood misuhur ing peranipun dados
opo gawe tambang mas..ora semudah balik bibir saiki ngomong saiki enthuk…
investasi emas kuwi kudu duwe modal triliunan..agek iso produksi, dadi ora baen-baen investasine…dadi gak usah keminter ngguroni wong sing wis pinter..
yen butuh kerjo yo daftar ae…gak usah sok ngerti,,,…
men ngerti piye susahe golek emas…
000 15.000 13.000 11.000 20.000 15.000 24.I YOGJAKARTA KULON PROGO WATES SLEMAN WONOSARI PRAMBANAN BANGKALAN GRESIK JOMBANG LAMONGAN NGANJUK PAMEKASAN SAMPANG
JAMAN EDAN	05 Des 2008 Tinggalkan komentar
njaluk tulung yen ono sing iso menehi aku alamat kontak bocah-bocah eMKa taon
injih….pak de john, nopo matanipun jenengan mpun
rahamat aryansah	15 November 2008 at 8:37 am	KATA BUNG KARNO:
YA SUDAH, SING NJAMANI JAMAN WAE SING DADI SAKSI LAN
Wektu Éropah Wétan (basa Inggris: Eastern European Time, EET) iku jeneng zona wektu kang digunakake digunakake déning nagara Éropah lan Afrika ing lor lan duwé prabédan wektu +2 UTC.
Banjur nagara lan kecamatan nggunakake ngisor Wektu Éropah Wétan mung ing mangsa, antarane jam 1:00 UTC ana ing pungkasan ing Oktober nganti ana ing pungkasan Maret:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Wektu_Éropah_Wétan&oldid=1068853"	Kategori: Zona wektu	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 00.44, 6 Agustus 2016.
Miturut budaya dhahar kang dikenal wiwit zaman dhisik ing Jepang, sega putih kudu disajekake sajroning mangkuk cilik kanthi lawuh kang diselehake ing piring kang beda. Dhahar sega kanthi lawuh kang diselehake ing dhuwure dianggep ora sopan, mula cara dhahar kanthi nyelehake sega ing porsi gedhé sajroning mangkuk donburi dianggap nglanggar aturan. Donburi dianggap cara dhahar kang praktis amarga sega disajekake barengan lawuh, mula duduh kang ngresep sajroning sega kaanggep minangka kalezatan dhewe. Ing Jepang, Donburi dianggap panganan rakyat amarga
Sega putih karo lawuh kéwan laut jenenge bulu babi (uni) kang didhahar mentah.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Donburi&oldid=1080709"	Kategori: PangananJepangMasakan JepangKategori ndhelik: Rintisan mawa topik panganan lan ombèn-ombèn	Menu navigasi
Pak ‘kae’ akeh cah lanang, nang liyane ae.”
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pitulung:Cithakan&oldid=867494"	Kategori: Rintisan mawa topik kaca pitulung WikipediaFitur Wikipedia	Menu navigasi
SEJARAH DAN PERKEMBANGAN PANJAT TEBING | Blog Ndeso
Indonesia, Gambar Foto Wayang Kulit Jawa, CERITA WAYANG SUNDA, WAYANG KULIT GOLEK, FOTO DALANG,SINDEN WARANGGONO
Jan Jacob Rochussen (Etten, 23 Oktober 1797 – Den Haag, 21 Januari 1871) iku Gubernur-Jendral Hindhia-Walanda sing kaping 49. Dhèwèké maréntah antara taun 1845 – 1851.
Rikala pamaréntahan Rochussen, pamaréntah Hindhia-Walanda ngirim ekspedhisi menyang Bali, Palembang, Bangka, Sulawesi Selatan lan liya-liyané.
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.11, 8 Maret 2013.
“wong takon lan wong jawab iku angel sapa?, Wong nggawe pitakonan iku ora gampang, lan wong nggawe jawaban iku ya ora gampang. Yen arep takon iku, kudu ngerti sapa sing ditakoni, yen bisa gathuk iku mesti padha senenge lan padha betahe, semana uga yen kowe arep crita bab apa wae, kudu ngerti sapa sing dicritani, yen gathuk bakal gawe seneng sing crita, ya sing dicritani, dadi kabeh mau aja rumangsa luwih
Pampanga , 28 Sèptèmber 1910 – pati ing Makati City, Metro Manila, 21 April 1997 ing yuswa 86 taun) inggih punika politikus Filipina. Piyambakipun njabat minangka Presiden Filipina ingkang kaing 9 lan presiden kaping 5 saking républik ketiga. Piyambakipun kapilih wonten ing taun 1961 saperlu nggantosaken Presiden Carlos P. Garcia. Jabatanipun pungkasan wonten ing taun 1965 nalika dipunasoraken déning Presiden Ferdinand Marcos. Piyambakipun jejuluk "Tiyang Jujur" (The Incorruptable). Presiden Gloria Macapagal-Arroyo ingkang njabat minangka Presiden Filipina wiwit taun 2001 minangka putri saking garwanipun ingkang angka 2.[1]
Wiwitan gesang lan karier[besut | besut sumber]
Macapagal niyos wonten ing Lubao, Pampanga saking satunggaling kulawarga miskin, Urbano Macapagal lan Romana Pangan. Piyambakipun lulus paling apik saking SD Lubao lan lulus angka 2 paling apik saking SMA Pampanga. Éwadéné kulawarganipun miskin, jalaran pambiyantu saking Menteri Dalam Negeri nalika punika Honorario Ventura, piyambakipun sinau ilmu hukum wonten ing Universitas Santo Tomas. Piyambakipun kasil pikantuk gelar Dhoktor wonten ing Hukum Sipil lan Ph.D. wonten ing ilmu ékonomi wonten ing universitas ingkang sami.
Piyambakipun pikantuk gelar hukumipun nalika taun 1936. Piyambakipun lajeng nyambt damel minangka pengacara kanggé sawijining parusahan Amerika wonten ing Manila lan dados asisten hukum Presiden Manuel L. Quezon. Wonten ing masa pendudukan Jepang sadanguning Perang Donya II, Macapagal mbiyantu satuan-satuan anti Jepang lan dados penghubung intelijen kaliyan gerilyawan AS. Nalika wekdal punika garwa ingkang angka 1 séda amargi kekirangan gizi. Piyambakipun lajeng palakrama kaliyan Evangelina Macaraeg, ibu saking Presiden Gloria Macapagal Arroyo.[2]
Wonten ing taun 1948, piyambakipun dados sekretaris 2 wonten ing Kedutaan Filipina wonten ing Washington, DC. Wonten ing taun 1949, piyambakipun kapilih minangka anggota Dewan Perwakilan lan njabat dumugi 1956. Nalika wekdal punika ugi piyambakipun kaping 3 kapilih dados wakil Filipina wonten Majelis Umum Perserikatan Bangsa-bangsa
Wonten ing taun 1957, minangka anggota Parté Liberal, piyambakipun dados wakil presiden wonten ing sangandhaping Presiden Carlos Garcia saking Parté Nacionalista.
Kepresidenan[besut | besut sumber]
Potret resmi Presiden Macapagal ingkang dipunmedalaken déning istana Malacañang
Macapagal kapilih minangka presiden nalika taun 1961 déning sawijining koalisi antawising liberal lan progresif, sarta ngasoraken upaya pamilihan malih Carlos P. Garcia.[3] Piyambakipun musataken kawigatosanipun bab upaya-upaya mbesmi korupsi wonten ing pamarèntahan. Wonten ing upayanipun kanggé ngrangsang perkembangan èkonomi, piyambakipun pikantuk nasihat saking pendukung-pendukungipun ingkang sugih lan ngenengaken mata uang peso Filipina ngambang kanthi ndhèrèkaken
pamarèntahanipun. Upaya-upaya pembaruanipun dipunhalangi déning Nacionalista, ingkang ndominasi Dewan Perwakilan lan Senat nalika punika.
Présidèn FilipinaSénator FilipinaPrésidèn FilipinaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.19, 18 Oktober 2016.
ingkang nggadhahi asma jangkep Matthew Ryan Phillippe (lair ing New Castle, Delaware, Amérika Sarékat, 10 Sèptèmber 1974; umur 42 taun) inggih punika satunggalipun aktor saking Amérika Sarékat.[1] Panjenenganipun langkung misuwur amargi dados paraga Billy Douglas ing opera sabun One Life to life taun 1992-1993. Taun 1990-an Ryan main
Summer (1997) ingkang main film sareng kaliyan [[Sarah Michelle Gellar]], Freddie Prinze, Jr. lan Jennifer Love Hewitt, nami Ryan langkung misuwur ing jagad film bioskop.[2] Ryan sukses maragakaken Sebastian Valmont wonten ing film Cruel Intentions taun 1999, minangka paraga Tom Hansen wonten ing film Crash taun 2005, minangka paraga John 'Doc' Bradley wonten ing film Flags of Our Fathers taun 2006, lan minangka paraga Eric O'Neill wonten ing film Breach taun 2007.[2] Ryan Phillippe nate dados garwanipun artis Eese Witherspoon.[2] Kakalihipun pegatan tanggal 15 Mei 2007.[2] Saking palakrami punika Ryan lan Eese kagungan putra kalih Deacon Phillippe lan Ava Elizabeth Phillippe.[2]
^ a b c d e (id)Profil Ryan Phillippe dipunundhuh tanggal 19 Juli 2011)
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Ryan_Phillippe&oldid=1100262"	Kategori: Kothakinfo wong nganggo paramèter boxwidthAktor AmérikaLair 1974Kategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
nggon foto sing neng duwur dewe kuwi, sopo to jenenge?
weruh kampunge dewe’ pokoke nek liwat wsb ora mampir mesti
Demen marang mahluk lan condong atine eng mahluk kerono kanggo ngilangi
Jateng 2016 di Surakarta - Komunitas SMK Kabupaten Grobogan
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Tanjung_Jabung_Wétan&oldid=993850"	Kategori: Kabupatèn ing JambiKabupatèn ing IndonésiaKabupatèn Tanjung Jabung WétanRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
sinetron lek SCTV rodo nggenah. tapi sing liyane yo podo ae mbedhesi :) hahhha!
kunjungi duniatv.blogspot.com itu blog-nya orang orang tv. heran dan bikin jengkel,
Jangkung Segara Winotan (Mangku Negoro), Keris Jangkung, Keris Campur Bawur, Tebu Sauyun, Bango Dolok, Keris Lar Monga, Keris Pudhak Sategal
Srengenge wis padhang ngenthar-ngenthar, wiwit bar subuh isih durung menyat saka lungguhe, dheweke mung tansah dhelog-dhelog lungguh kursi neng emper ngarep. Mikirake Hapsari -- anake wedok sing siji ndhil ora ana tunggale. Sekolahe mono pancen ya dhuwur wong ya lulusan pawiyatan luhur – Unair - perguruan tinggi sing kondhang neng Surabaya. Rak ya dhuwur tenan ta . Anak wedok sithok di gadhang-gadhang ing tembe mburine bisa ngopeni yen dheweke wis tuwa. Bisa dingengeri yen wis ora kuwat nyambut gawe. Satemene mono pak Harja pensiunan pegawe negeri. Dadi thithik-thithik ya duwe bayar dhewe, thithik-thithik ya duwe pengasilan dhewe dadi ora bakal ngrepoti anak putu.Nalika isih cilik didama-dama , dilela-lela, digadhang-gadhang supaya yen wis gedhe bisaa njunjung drajate wong tuwa. Saben dina tansah dijaga, dikempit ngalor ngidul aja nganti ketaman lelara. Gawang-gawang isih kelingan neng angen-angen patlikur taun kepungkur, cumithak neng pikiran ngendikane pak Modin nalika disuwuni tulung paring ular-ular nalika anak wedok iki disepasari, dipepuji muga-muga dadia wong sing soleh lan solihah migunani tumrap bangsa lan negara.Nalika mlebu sekolah, saben esuk wis dicepaki sarapan. Awan wayahe mulih saka sekolahan gage-gage diptehuk. Buku-buku dicukupi. Pokoke sakabehe kebutuhane sekolah aja nganti nguciwani. Bu Harja uga asring nemoni guru-gurune mbokmenawa ana prekara ana ing sekolahan, anake wedok sitok iki aja nganti ngisin-isini. Semono uga nalika Apsari kuliah. Sing saiki dipikir ora prekara sekolah, nanging anggone milih bakal jodhone. Pak Harja wektu iki wis duweni angen-angen, wis nduweni pilihan calon mantu. Rumangsane anggone milihake jodho wis pas. Calon mantune mau ya nggantheng, bagus, anake wong cukup ya wis cekel gawe pisan. Calon mantune nyambut gawe dadi Angkatan Laut. Pangkate ya ora endhek banget ning ya ora dhuwur banget - sersan – apa isih durung cukup? Kanggone pak Harja ya wis matur nuwun banget. Cara bobot, bibit, bebet ya wis timbang. Pak Harja dhewe biyen mung anake kopral. Kopral jaman revolusi, kopral jaman perjuangan. Pak Harja wis manteb banget marang bakal mantune sing Angkatan Laut iki. Dhasare tingkah lakune ya becik, tindak-tanduke ora nguciwani, marang wong tuwa kurmat. Apa ora seneng?“Ngaten pak, menawi mangke kula tamtu jodho kalih adhik. Sedaya wragad lan bea kuliahipun kula tanggung. Upamia mangke es satune sampun mantun lajeng badhe nglajengaken sekolah malih kula inggih sagah ngentosi, ” kandhane calon mantune nalika anake wedok isih kuliah biyen. Anake wedok dhewe wis dilamar, dheweke ya ora nolak, bareng ditari wangsulane mung nggah-nggih wae.Apa ya ora seneng nduwe calon mantu sing tanggung jawab? Jejere wong tuwa tansah ngrenahake supaya anak bisa urip kepenak, ora bakal wong tuwa arep njlomprongake anake. Paribasan sagalak-galake macan ora bakal nguntal gogore. Sanajanta pak Harja pegawe negeri, nanging mung golongan loro. Pira ta bayare pegawe negri golongan loro? Kanggo nyekolahake nganti rampung kuliah rasane wis menggik menthol. Yen wis wayahe mbayar SPP mloya-mlayu golek utangan mrana – mrene, golek sabetan ngalor ngidul. Upamane mung kanggo mangan wae lan mbayar SPP ne wae kira-kira wis cukup. Ning kanggo tansportasi saben dinane, mangkat mulih mbemo, tur ora mung sa jalur, kudu ganti bemo ping telu saben budhal menyang kampuse, durung mengko yen wayahe mulih. . Apa maneh yen wis wayahe praktek, beaya praktek kudu ditanggung dhewe. Arep nukokake pit montor ya dhuwit saka ngendi? Arep melu kredhit pit montor isih kudu nyicil omah. Mula ya angen-angen kredhit pit montor kandheg neng angen-angen.Calon anak mantu wis meh saben dina dolan menyang omah. Dadi srawunge calon mantu karo kulawarga ya wis apik, malah sedulur-sedulure, wong tuwane - calon besan - ya becik. Kanca-kanca kantor ya akeh sing ngerti yen bakal mantune pak Harja iku sersan. Kanca kantore pak Harja apa dene kanca kantore calon mantu wis akeh sing ngerti. Yen pinuju ketemu ana kantor, calon mantu padha diguyoni kancane , “Kae lho Man, calon maratuwamu tukokna rokok. Mosok wiwit mau mung meneng wae,”mangkono kancane anggone ngguyoni. Kaya dikongkon wae calon anak mantu banjur kluyur-kluyur menyang kantin tuku rokok. Apa yen kaya mengkono ora seneng ?Dina iki Hapsari lagi kena godha. Budhal nyambut gawe ana dalan digodha karo bocah lanang. Pancen ya lumrah bocah lanang kepingin kenal banjur nggodha karo bocah wadon. Saben liwat dalan iku bocah lanang wis nyegat ana ndalan. Suwe-suwe Hapsari rumangsa risi, banjur kandha marang bapake.“Ngene lho ndhuk. Ya pancene kowe saben dina kowe digodha, kowe ngomonga karo calon masmu. Wong kowe ya wis dilamar. Ya mengko kareben diterake. ““Mas rak nyambut gawe pak,”“Ya kandhaa wae. Yen kowe digodha.”Temenan sorene calon mantu teka menyang omahe pak Harja kaya biasane. Hapsari banjur kandha .“Mas, aku lho saben dina digodha bocah. Aku risi, mas,” kandhane Hapsari menyang calon mantu.“Sapa dhik ?”, pitakone “Pokoke aku saben mangkat utawa mulih nyambut gawe mesthi dicegat lho mas.”“Ya, gampang mengko coba dak delenge.”Wiwit dina iku saben mulih saka kantor Hapsari mesthi diawat-awati dening Sumantri. Sedina rong dina ora ana kedadean apa-apa. Ganep dina kang katelu bocah sing biasane nggodha saka kadohan wis ketok ngadeg neng pinggir dalan. Bareng wis cedhak wiwit nggodha.“Mulih dhik ?” pitakone marang Hapsari.“Inggih mas, “wangsulane Hapsari nanggapi pitakone.Sangsaya suwe anggone nggodha sangsaya nemen. Malah wani nyekel-nyekel tangan barang. Hapsari njerit. Saka mburi Sumantri sing wiwit mau nginthil lakune Hapsari enggal tumandang menehi pitulunngan.“Culna !! pakone Sumantri santak , “Ora gelem ngeculke dak tempiling mengko!,” guneme Sumantri sereng.“Ngapa kowe ngganggu aku ? Iki rak pacarku,”“Apa ? Pacar?. Iki wis dak lamar ,”Ora mung cukup omongan wusanane wong loro mau tukaran, antem-anteman. Leren anggone tukaran jalaran dipisah wong sing ana sakiwa tengene kono.Suwe saka kedadean iku, ana owah-owahan sing ora sabaene, paribasan mbalik satus wolung puluh drajat , salin slaga, malik grembyang. Saiki Hapsari wis ora gelem nemoni maneh yen Sumantri mbeneri dolan menyang omahe pak Harja. Malah wis nate kawetu tembunge yen ora seneng karo Sumantri.Jejere wong tuwa mangerteni anake nduweni kelakuwan sing nganeh-nganehi dadi bingung, ora ngerti apa sing arep ditindakake. Atine sumpeg. Ing sajroning batin thukul pitakonan werna-werna, apa kena oyod mimang? Pak Harja rumangsa isin karo calon besan sing nitip-nitipake anake, uga rumangsa isin karo kanca-kanca kantor. Kabar wis kadhung sumebar teka ngendi-endi. Mula banjur golek rekadaya kepriye bisane anak wedok bali kaya wingi uni. Saben dina anake wedok tansah ditutur-tuturi, yen ora pak Harja dhewe ya bojone. Disrengeni bola-bali ora mempan, dituturi ora pasah , nganti judheg atine. Pak Harja banjur golek rekadaya liya. Saben ana wong tuwa ditekani dijaluki tulung supaya nambani (yen kena diarani lara ) anake wedok. Saben wong pinter diparani dijaluki donga supaya bisa waras. Anggone nekani wong tuwa, wong pinter, wong ngerti ora mung siji loro. Yen dietung kira-kira wis rong puluh enggon. Ya yen mung sakutha. Ana wong kandha neng Majakerta ana wong pinter, diparani. Neng Lamongan ana wong tuwa, diparani, neng Jember ana ngerti diparani. Sampeyan bisa ngira-ira pira enteke dhuwit kanggo nekani wong pinter mau. Paribasan entek ngalas entek ngomah. Sanajanta kaya mengkono durung ana sudane. Jibeg rasane. Nuju sawijining dina anake wedok kandha :”Pak aku tak matur ya pak, ning aja disrengeni.”“Arep kandha apa ?“Sesuk sore bapake Mas Sus arep tindak mrene, arep nglamar.”“Mas Sus iku sapa?” pitakone pak Harja.“Mas Sus iku lho pak, sing gawene nyegat aku neng dalan.”“Sing ditempilingi masmu biyen ?” “Iya.”Krungu kandhane anake wedok sing mengkono rasa atine pak Harja kaya disamber gelap, mung bisa sambat :” Dhuh Gusti, nyuwun ngapura,” banjur semaput ora eling apa-apa. Sby, 11 Mei 2010.
menika kadospundi ta, wong wis dilamar barang kok wanine nggagalake petunge wong tuwa ? Yen ana apa-apa karo wong tuwane, apa ora getun, pancen cah saiki nggugu karepe dhewe. Biyuh mendahneya susahe wong tuwane,donya....donya....
Detik terus mlaku tan peduli sira sregep amal utawa ndeleya Jam terus mlaku tan peduli sira waspada utawa lena Dina terus mlaku
Ngurip-urip Basa Jawa: PARIKAN (3)
1. Kodhoke kalung kupat,Boyoke sing ora kuwat.2. Purwadadi kuthane,Sing dadi
ilang,Dadi randha aja sumelang.4. Gresik Surabaya,Kalah dhisik aja ngresula.5. Jombang Kertasana,Yen kebimbang ndang takokena.6. Lurik Pantiyasa.Dilirik ora rumangsa.7. Bir temulawak.Dipikir ngrusakke awak.8. Awan-awan mlaku ngulon.Nganti edan ora kelakon.9. Omah gendheng tak saponane.Abot entheng tak lakonane.10. Mangan gethuk ra nganggo klapa.Yen wis gathuk ngenteni apa.11. Gedhogan omahe cempe.Kene gedibagan kana ra piye-piye.12. Klambi abang suweng ontang-anting.Diajak gemang ditinggal gulung koming.13. Theklek kecemplung kalen.Timbang golek aluwung balen.14. Ireng-ireng kembang telekan.Rupane ireng dadi golekan.15.
kaca21layarkaca 21layar kaca 21 semilayar 21layar kaca 21 semi koreaanime sub indo 18layar kaca semitv21cinemaindo onlinelayar kaca 21 18animeindo 18film layar kaca 21layar kaca 21
Kekayaan Bangsa*	Palang Pintu ala Betawi	Sepi ing Pamrih Rame ing Gawe, Banter tan Mbancangi, Dhuwur tan Ngungkuli
dene ingkang dudu sanak dudu kadang ning yen ilang melu kelangan, kulo namung saget ngaturaken sugeng pepanggihan wonten ing pahargyan Pesta Blogger 2007 ingkang dipun giyaraken ing Njakarta. Ugi ngaturaken sugeng andrawino kembul bujono dumatheng poro kadang ing tlatah
ngajari sosial. Lha kok iso? Lha kowe kabheh sregep sedekah, infaq, mengko rak dadi wong sing duwe sosial dhuwur. Lha wong kowe kabheh mung duwe duwit Rp 10 ewu wae wegah menehi wong ngemis, wegah menehi wong ngamen, wegah menehi wong cacat sing lungguhan pinggir dalan, yo mbok arep mlebuo JIL yo ra ngarah dadi wong sing duwe kepekaan sosial. Opo kowe kabheh sing duwe hape opo pernah zakat
Ngurip-urip Basa Jawa: PATILASAN KRATON MAJAPAIT (9)
Candhi Rimbi diarani uga Cungkup Pulo ora mapan ing desa Ngrimbi nanging mapan ing desa
Pulosari, Kecamatan Bareng Kabupaten Jombang, Jawa Wetan. Papane Candhi Rimbi sakidule desa Ngrimbi , kira-
kira rong kilomateran. Ambane situs Rimbi
ana 396, 56 meter pesagi. Saka Mojoagung kira-kira 20 kilomateran ngidul arah menyang kecamatan Wonosalam. Saka pratelon Majadhuwur – Bareng dalane wiwit munggah. Candhi iki mapan ing
andesit nanging pondasine digawe saka bata, kaya lumrahe candhi-candhi Majapaitan. Candhi Rimbi nduweni ukuran dawane 13,24
meter, ambane 9,10 meter lan dhuwur 12 meter. Ukurane meh padha karo candhi
candhi ana relief kang nggambarake kewan-kewan lan crita kang nganti saiki durung
kaweruhan critane apa lan sapa. Ing temboking candhi sisih kidul ana relief sing cacahe 8
iji, sisih wetan ana relief 17 iji lan sisih lor ana 17 iji. Gambar relief yen diurut saka lawanging candhi arah
manengen (suwalike pandoming jam) Wong wadon kang lagi
ndhuwurebocah mau ana gambar iwak (manuk) kang nganggo swiwi.
barang (jamu) ing lemper (layah ) lan
Gambar tengkelan kayu (gulungan kertas, bantal ) ing
kiwa nyekel sirah (lagi menehi pangestu ? ) marang wong kang wujud nduweni
kurungan, arep ngurungi wong kang asirah kewan (?)
jerone ana wong loro (bathara Surya ?)
(adus) ing kali, sing siji mung katon sikile
alas lagi nggawa tulup manuk (?)
Gambar omah kang isi gajah (kraton ?)
Adhedhasar arsitektur seni Candhi Rimbi kalebu candhi Hindhu, ing jerone candhi ana reca Parwati, garwane Dewa Siwah sing saiki
sinimpen ing Gedung Museum Nasional ing Jakarta. Ing platarane candhi ana reca-reca kang asipat agama Hindhu. Jeneng Rimbi digathukake karo crita wayang dewi Arimbi,
garwane raden Werkudara ya panenggak Pandhawa. Dewi Parwati nggambarake Tri
Bhuwana Tunggadewi kang ngratoni Majapait taun 1250 C (1328 M) – 1272 C (1350 M) Masehi.
YEN RA SENENG >>> >>> BALIK WAE…!!!
Parang, desa mencil neng pinggir segara kidul. Lemahe gathak, cengkar, khas pegunungan kapur. Ing kono ora ana sawah jembar, wong pancen manggon ing pegunungan. Sing ana mung tegalan lan pekarangan. Wit jati thukul ing sela-selaning watu sing pating penthungul. Ing sela-selane jati ditanduri tela kaspe. Saben ketiga wong-wong kang manggon ing kono padha bingung golek banyu. Apa maneh yen udan suwe ora nyeblok. Sumur-sumur padha garing ora ana banyune. Kali wis ora mili, belik padha asat. Aja maneh kok kanggo adus, kanggo cewok wae paribasane wis ora ana. Saka dhawuhe pemrentah wong-wong padha nggawe tandhon banyu pekarangan. Kanthi anane tandhon mau sauntara bisa ngurangi ngrekasane wong-wong ing kono. Saliyane iku uga ana proyek air minum nanging ora saben dina bisa mili, apa maneh yen wis wayahe ketiga ngerak. Mula saben esuk tangi turu ora ana wong adus, cukup mung raup wae – jarene wong nggonku “mandi Tarsan”. Banyu sing disimpen ing tandhon kudu di awet-awet aja nganti entek nganti tekane mangsa randheng maneh. Yen udane nganti telung sasi ora nyeblok, ora cukup banyu sing ana tandhon.Wong-wong kono penguripane tetanen, nanging ora ana sawah. Sing ana tegalan. Yen rendheng ditanduri gaga, yaiku jinise pari sing ditandur ana ing tegalan. Tanduran saliyane pari gaga yaiku kacang,kalebu kacang dawa, kedhele, jagung sejene tanduran sing baku yaiku tela kaspe. Pangan saben dinane thiwul. Wonogiri kondhang thiwule nganti didadekake lagu Campursari Thiwul Wonogiri. Satemene ora mung Wonogiri sing kahanane kaya mengkono. Wiwit saka Wonosari, wonogiri, Pacitan nganti tekan Trenggalek iring kidul pinggir segara kahanane padha yaiku lemah padhas pegunungan kapur. Para among tani yen arep nenandur nganggo petungan pranata mangsa. Ana unen-unen ing babagan tetanen yaiku : jilung, rodhung, lutak, patwi, mori. Tegese wayah mangsa siji yaiku kira –kira wulan Juli
Mangsa kalima iku kira-kira tiba ing wulan Oktober. Pancene wulan Oktober wis ana udan deres, mula para tani padha nandur utawa nyebar winih gaga ing tegalan. Seje karo kahanan ing wayah rendheng, kabeh katon ijo royo-royo, wit-witan kabeh padha trubus. Jati-jati sing maune ngarang padha malih dadi ngrembuyung , suket-suket padha thukul, walikane nalika mangsa ketiga. Wong-wonge ya katon seger-seger, prawane katon ayu-ayu. Manuk-manuk padha ngoceh. Garengpung padha ngereng. Ithi-ithi padha muni, ndadekake swasana katon asri. Sesawangan nyenengake banget, rasane kaya ning tengahing swarga. Ngrekasane wong-wong kono kasilep karo endahing sesawangan ing mangsa rendheng. Sampeyan bisa ngrasakake endahing papan kang sepi, sing keprungu mung ocehing manuk pating cruwet, perkutut lan derkuku padha manggung. Gawe tentreming ati. Adoh saka gerenge sarta keluke montor sing gawe dhadha seseg.Saiki wis wayahe ngarepake mangsa ketiga, wis bubar panen pari gaga. Akeh wong duwe gawe, lumrah wong duwe gawe bubar panen.“Kang Warina , tegalan sampeyan ngarep iki arep sampeyan tanduri apa?”pitakone Marta menyang Warina.“Tak tanduri jagung,” wangsulane Warina.“Sampeyan iki piye ta. Iki rak ngarepake mangsa ketiga. Mengko wayahe dhangir wis ora ana udan. Rak mung mbuwang-mbuwang dhuwit wae. ““Perkara udan, sing nggawe udan rak dudu awake dhewe ta, Ta.”“Ya pancene. Ning rak ya kudu dipetung.”“Tegalanmu kok tanduri apa?”
nandur apa-apa. Tiwas ngentekake tenaga, ragad, ora ana asile apa-apa”kandhane Marta nerusake laku karo ngedumel. Wong edan apa? Wong wayahe arep ketiga isih nandur jagung. Mbah-mbah jaman biyen nduweni petungan jilung, rodhung, lutak, patwi, mori. Yen bar ditanduri gaga tegese wis ngancik mangsa ketiga. Ateges ora bakal ana banyu udan. Arep diileni saka kali wong kaline ora mili. Aja maneh kangge ilen-ilen kanggo tegalan, kanggo ngombe rajakaya wae ora. Apa maneh weruh tegalane mbah Wangsa sing ora ditanduri apa-apa.“Tegile badhe dipun tanemi napa, mbah?” pitakone marang mbah Wangsa.“Arep ditanduri apa lho, le. Adat saben yen ngene ya ora ditanduri apa-apa. Wong arep ketiga”“Lha teksih kathah jawah ngaten”“Lha ya kuwi. Mengko yen ditanduri jagung wayahe dhangir wis ora ana udan”“Tegile Warina badhe ditanemi jagung”“Ya wis ben” wangsulane mbah Wangsa ayem wae.Marta sangsaya kenceng anggone ora arep nanduri tegalane. Dhasare ya ora duwe dhuwit kanggo tuku winih. Saiki winih jagung yen ora tukon toko ya ora gelem thukul. Kamangka mbah-mbah biyen winih jagung saka woh tanduran sadurunge.Mangsa ngarepake ketiga lumrah diarani mangsa mareng . Lumrahe isih ana udan nanging wis akeh panase. Nanging mangsa mareng taun iki rada beda. Udan isih nyeblok saben dina. Malah dhek wingi dicampuri angin lesus. Akeh gendheng, payon omah padha rontok. Malah kabare ana omah sing ambruk barang. Ora krasa lakune wis teka ngomah.Marta krasa jengkel atine. Arep mepe pari gaga panenan taun iki ora bisa. Kadhang esuk srengengene katon menceret, nanging wayah bedhug mendhunge wis nutupi langit. Kadhang sedina dheg ora ana panas babar blas, nanging ya ora udan. Kadhang kala sedina mbethethet udan nggrejih wiwit esuk nganti sore “Yen kaya ngene terus pari iki bisa-bisa thukul.” Mangka pari iku minangka jagane pangan tekan panen gaga maneh. Ora ana pametu liya saka liyane tetanen. Arep buruh macul, ora ana wong mburuhake, wong pancene ngadhepi mangsa ketiga. Arep melu buruh menyang kutha – kaya wong-wong liyane – ora nduweni kapinteran apa-apa. Ya yen bisa nukang, tukang kayu apa tukang batu ora dadi ngapa wong isih duwe kapinteran. Bisane mung buruh kedhuk. Kahanan kaya mangkono isih disambati anake kanggo ragad sekolah. Anake saiki munggah kelas enem. Pancene sekolahan ora narik SPP, nanging isih kudu ngetokake ragad liyane. Kaya klambi seragam, sepatu, buku isih kudu tuku sanajana ora kudu tuku menyang sekolahan. Wong seragame ya wis suwek-suwek. Durung mengko yen kudu nerusake menyang SMP. Apa bisa ngragadi anake supaya dadi wong pinter. Digadhang-gadhang anake bisa pegawe. Ora usah dadi dhuwur-dhuwur sang pangkate pating trempel kae, cukup kaya pak guru Kirna. Saben dina sandhangane resik, setlikan nylithit, ora nate gupak endhut. Mangkat mulih numpak pit montor. Saben sasi nampa bayar. Bojone ya guru pisan. Bayare wong loro paling ora wis limang yuta. Jarene, lagi wae mentas nampa rapelan telung puluh yuta pa ngono. Dhuwit samono kuwi olehe ngetung kepriye, Marta bingung. Rapelan sing setaun durung dibayarake. Omahe gedhong magrong-magrong. Nyambut gawene kepenak ora ngrekasa kaya dheweke. Saben dina kudu ngangkat pacul . ora oleh asil yen durung telung sasi engkas. Durung mengko yen tandurane dipangan ama. Pikirane Marta ngambra-ambra teka ngendi endi. Telung sasi saka kedadean iku Marta ketemu Sukina karo Margana nggawa pikulan arep menyang tegal. Marta takon marang Sukina.“Esuk-esuk arep menyang endi, Na?”“Arep sambatan”“Nggone sapa?”“Nggone Warina”“Nyambat apa ta ?
Gembel? Apes telung turunan, Cak! 😂
Sanghyangasmara - September 25, 2016 Iyo, bro… Sugih utang aq iki.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pulo_Muna&oldid=985387"	Kategori: Pulo ing IndonésiaSulawesi Kidul-wétan	Menu navigasi
sugeng riyadi, nyuwun gunging samodra pangaksami… :)
Balas	endiks berkata:	Oktober 11, 2008 pukul 3:18 pm	bantere suoro mercon isih benter suoro takbir
Kanglim, DongYang, Soosan, KATO
sijine kekurangane wong Indonesia, apa maneh muri d Indonesia yaiku ora dhemen
memaca bangsa Indonesia iki isih kalah adoh ditandhing karo bangsa liya. Arang
banget tinemu wong Indonesia lagi maca nalika numpak bis, numpak sepur, nalika
ngenteni antren, lan liya liyane. Bangsa Indonesia isih dhemen marang budaya
tutur utawa budaya lisan mula yen diajak rasan-rasan, dhemene pooolll.. Masyarakat Indonesia luwih seneng nonton
televisi, ngrungokake radio tinimbang maca. Yen ndeleng
Asia Timur, pakulinan seneng maca ing Indonesia manggon ing posisi paling
ngisor yaiku 51,7, sangisore Filipina (skor 52,6), Thailand (skor 65,1),
Singapura (skor 74,0) lan Hongkong (skor 75,5). Kahanan iki wis mesthi wae
mrihatinake banget. Miturut laporan UNESCO ing taun 2012 indeks
seneng memaca wong Indonesia ana ing angka 0,001, tegese ing antarane wong
Indonesia sewu lagi ana wong siji sing nduweni pakulinan seneng memaca.
buku-buku ing Indonesia kalebu larang yen ditandhing karo Malaysia, India. Luwih-luwih
yen buku mau migunakake basa Jawa, ora ana sing nginguk blas. Mula akeh
pengarang basa Jawa, kang anggone makarya mung minangka samben wae. Jer anggone
ngarang mau betheke mung kepingin nguri-uri lan kepingin nglestarekake basa
Jawa. Dadi pengarang basa Jawa, ora kena kanggo penggaotan. Watak ora
seneng maca mau mahanani kahanan dadi muleg ora ana pungkasane, yen wong
ngarani kaya lingkaran setan, teufelkreis. Ora ana bongkot pucuke. Saka watak
ora seneng maca, ndadekake penerbit ora gelem mbabar buku. Saupamane penerbit
gelem mbabar buku, mesthi metungake untung lan rugi. Kena dipesthekake yen penerbit ora gelem rugi. Mula oplahe ora akeh.
Oplah kang mung sethithik mau ndadekake regane buku larang. Yen buku regane
larang, sing tuku padha mlayu. Muleg ora ana enteke. Durung yen kena rega kertas
larang, rega mangsi larang, karyawan njaluk mundhak bayare, ongkos transportasi
ing wektu kepungkur, sing bisa ndadekake wong bisa mesem. Mung wae eseme karo
ngemut cempaluk. Yaiku kabar ngenani buku kanggo murid ing sekolahan, sing kurikulume
pirang-pirang sasi murid durung oleh buku, utawa durung oleh dum- duman buku
saka sekolahan, kamangka pelajaran wis lumaku.Gurune dhewe bingung, apa maneh
muride.Jarene, sekolahan ngenteni buku droping saka pemrentah.Pemrentah pesen
buku marang penerbit.Penerbit ora gelem nyithak buku jalaran ora ana pesenan
saka sekolahan. Penerbit lagi gelem nyithak buku yen wis nampa pesenan saka
sekolahan.Sekolahan uga ora kurang alasane.Sekolahan durung gelem pesen marang
penerbit jalaran dhuwit dum-duman BOS durung mudhun. Dhuwit apa kang kanggo
mbayar, yen dhuwit BOS ora mudhun ? Sapa sing rugi ? Wis mesthi wae
murid-muride. Kaya mangkono iku kahanane perbukuan bangsane awake dhewek.
kasenengan maca lan nulis ana media sing misuwur sadurunge ana facebook,
tweeter yaku blog. Blog iki sawijining media ing internet sing sapa wae bisa
nggunakake. Ana sing gratis nanging uga ana sing nganggo mbayar. Wiwitane, blog
iki mung kanggo nulis utawa nyathet uneg-uneg sing sipate pribadi. Dening
pengembange banjur direkadaya dadi sarana sesambungane antar pengguna blog.Blog
sangasaya suwe sangsaya moncer ing jagade pengguna internet. Mula jinise blog uga akeh. Ing jagade
pendidikan blog uga bisa dikembangake minangka sarana supaya murid dhemen maca
lan nulis. Jalaran kabisan nulis iku diarani gampang ya gampang, diarani angel
ya ora saben wong bisa nulis kanthi becik. Gampang lamun kulina, angel yen ora
dikulinakake. Kabisan nulis kudu dikulinakake baka sethithik. Ora bakal ana
penulis utawa pengarang anggone nulis ujug-ujug karyane dadi kondhang. Kabeh mau kudu diwiwiti baka
kepungkur, ana buku kang isine mbahas media blog kanggo pendidikan. Saliyane
buku kang ngrembug prekara nggawe blog, uga ana buku kang ngrembug manfaate
blog kanggo pendidikan. Ing antarane yaiku buku kang nganggo judhul “Guru Go
Blog”. Isine buku, ngajak-ajak marang para guru supaya para guru gelema nganggo
ingkang minulya bapak Drs Arjo Gembor, MM uga melu
nggawe blog minangka media pendidikan. Jenenge bloge “ARJO GEMBOR’s BLOG”. Blog
gaweane banjur dipamer-pamerake marang kanca guru, “Silakan lihat blog saya”
guru sing kepingin ndeleng blog mau, komentare,”Walaaaah, blog kaya ngono wae
dipamer-pamerake.” Bloge isih sederhana banget. Ora ana apa-apane kajaba mung
tulisan. Mangka tulisane wae ya ora pati menarik. Nganti saiki apa isih nulis
siji wae sing wani cemuwit, kabeh mung meneng wae. Ora ana sing komentar. Ora
ana sing nanggapi. Ora suwe apel guru esuk mau bubar. Pak Endro
Sobowono, salah sijine guru andhahane Drs Arjo Gembor, MM kang kebeneran nate
sekolah kang kaya mangkono iku.Tansah dumeling ing kupinge kandhane
Endro Sobowono grundelan.Pak Endro Sobowono dhewe nduweni blog sing kalebu
moncer. Gunggunge sing “ngeklik” nganti wektu dina iki ana 500.000 an, banjur
sing ngeloni –pengikut blog- ana wong satus luwih. Apa blog kaya ngono dianggep
ora penting ? Lha terus sing dianggep penting iku apa ? Apa ya kaya
ngene iki kualitase S2 Indonesia ? Nduweni gelar MM pranyata nalare mung cethek
banget, apa ya kaya ngono iku sing diarani gelar MURAH MERIAH iku ? Durung suwe
SERAT CENTHINI PESANTREN	Puniki ingkang gadah ceriyas ingkang nami karsa anakepun tiyang melajeng temen-temen angsalepun mahos sahingga boten dados sanget erangepun kola medal saking fakera saren kola boten punapa ingkang sampun mejan kher * ngucal ‘ilmu ingkang sampun woten dèten tiyang ñanbut tigang dinten
Garengpung Gemak Glathik Gundhik Iwak Jangkrik Jaran Kedhal Embug Kroto Kirik Kuthuk Gembluk Nener Wareng
Mrene ae wis, akeh kok arek Sby nang kene…. yo meskipun akehan arek
enggal, wiwit kina-makina inggih sampun wonten. Ing taun masehi 1855 potongan wau kabangun malih saking mangsa kasa (mangsa 1, dhawah ing suraya 22 juni 1855. menggah jengkapi sataun wonten ing wekasaning mangsa : Sadha (mangsa 12), dhawah surya 20 juni 1856. Dados pranata mangsa taun : 1 jangkep umur dinten.
taun wuntu punika katentokaken saben 4 taun sapisan; dene psangetangipun : menawi angkaning taun kapara 4 pinang ceples, dhawah taun wuntu, kajawi yen angkaning taun wau
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.48, 5 Oktober 2008.
Poro rawuh ingkang kawulo hormati, sak derengipun kulo maos Al-Qur’an langkung rumiyen kulo badhe matur bilih berbicara tentang khitan meniko ugi mboten terlepas bicara tentang kesehatan. Keranten hikmah ipun khitan ing antawisipun inggih puniko menjaga kesehatan kanthi ngicali kotoran utawi najis ingkang wonten ing pucuking Dzakar. Pepatah Arab ngendikaaken :
Ingkang artosipun : nuli ingsun paring wahyu maring sliramu Muhammad supoyo sliramu manut agamane Nabi Ibrahim . dene setengah saking syariat
ingkang minulyo, nami kulo ILHAM , kelas 6 Madrasah Ibtidaiyyah Darul Ulum 2. Wonten sekolahan sakderengipun pelajaran dipun
Ajarno poro anak-anakmu ingatase telung perkoro : Demen nabimu, lan demen keluargane lan demen moco Al-Qur’an. Pramilo Al-Qur’an badhe kulo waos milahi surat At-Takasuur dumugi surat Al-Fatihah, kersanipun bapak ibu kulo marem penggalihe. Daripada kulo mboten sido
bilih mirengaken tiyang maos Al-Qur’an meniko ganjaranipun sami kaliyan tiyang ingkang maos Al-Qur’an
mekaten Al-Qur’an ingkang badhe kulo waos mugi-mugi saged dados imam lan pembimbing kagem kulo lan keluargo kulo, soho keluarga hadirin sedoyo
“PENGANTEN MAJAPAHIT KEDATON WETAN “
Perayaan pesta Kembang Telur ( Endog Endogan )Maulid Nabi di Banyuwangi.
Jayasuparta aliyas Jayaprasêtya kang katutup ana gêdhong kapatiyan, nalika ing
bathuk ciyut, mripat nglamuk, alis, pipi,
janggut, cangkêm, kuping sêdhêng, sarta saburining kuping kang kiwa rada
mangisor dadi sacêdhaking godhoh ana uci-uciné cilik, lambe biru saka madat,
kang bisa nyêkêl Jayasuparta mau utawa bisa ngaturaké katrangan,
nganti bisa kacêkêl, bakal manira paringi ganjaran rupa dhuwit kèhé rong atus
èpèk baludru irêng = sabuk kang digawe saka bludru warna
godhoh = kuping bagian ngisor sing empuk, yen wedok dibolong
lumrah (n) , limrah (k) = 1. sumebar warata
ingendi-endi sumrambah; 2. kaprah, ora nganeh-anehi; 3. ora cethil, gelem
nindakake kabecikan; dilumrahake : 1. diwratakake ; 2. diumumake; 3. dianggep
lumrah; kelumrah : kaprah; kalumrahan: lumrahing akeh, padatan sing lumrah;
= kalebu ing wewengkone, dadi sor-sorane; dibawahake = dirèhake ing, diwengku
marang; ora kebawah ora keprentah (pr) : ora dikuwasani babar pisan.
biasane gelem 200 saiki naik jd 500, seng 500 naik jd 1000, pokoke
Sultan ing Demak, kagaduha dening paman Makhdum Wali Prakosa ing Cahyana. Mulane anggaduh laying ingsun dene
Banyu banjur bisa mlebu ing jero sel lan nyebabake sel mlembung lan pungkasane pecah, proses mau sinebut lisis.[1] Lisozim bisa ditemokake ing sekresi kéwan kalebu luh, saliva, lan cairan badan kang liyane minangka mekanisme pertahanan badan tumrap infeksi bakteri.[1] Lisozim bisa mateni bakteri yèn lingkungan panggonan bakteri mau ora ana ing kaanan isotonis ya iku konsentrasi zat terlarut ing jero sel lan ing jaba sel (lingkungan) seimbang saengga senajan dinding sel bakteri pecah, banyu ora bakal mlebu ing sel lan lisis ora kedadeyan.[1] Ing kene, sel kng wis kelangan dinding sel mau diarani minangka protoplas.[2] Kaanan isotonis mau bisa digawé kanthi nambahake zat terlarut kayata sukrosa ing lingkungan sel (biyasane arupa cairan kayata banyu).[1] Suwalikke, yèn sel ana ing lingkungan kang hipotonis ya iku konsentrasi zat terlarut ing jero sel luwih dhuwur tinimbang lingkungane, banyu bakal berdifusi mlebu
Ngurip-urip Basa Jawa: KAPUSTAKAN JAWI (2)
Serat-serat Jawi Kina golongan enem (sampun ngancik jaman
3. Negarakertagama, mawi sekar. Karangan Mpu
Prapanca, nalika jaman Majapait. Ingkang dipuncariyosaken kawontenan kraton
Majapait nalika jumenengipun Prabu Hayam Wuruk + 1272-1311 Ç
(1350-1389 M). Sebageyan ageng ngemot pratelan sang Prabu nalika tindak pepara
dhateng tanah Blambangan , lajeng mampir ing Singasari (Tumapel).
4. Arjunawijaya, karangan Mpu Tantular, jaman
Majapait. Pandamelipun nalika Prabu Hayam Wuruk sampunsepuh. Isinipun pendhetan
5. Sutasoma, mawi sekar. Ugi kasebat serat Purusadasanta,
karangan Mpu Tantular, nalika jaman Majapait kaasta dening Prabu Hayam Wuruk. 6. Parthayadnya, mawi sekar, boten kasumerepan
ingkang ngarang. Isinipun nyariyosaken Sang Arjuna mangkat tapa.
7. Nitisastra,mawi sekar. Boten kasumerepan ingkang
ndamel, kinten-kinten jaman Majapait akhir. Miturut Poerbatjaraka ing serat
menika wonten tetembungan ingkang misuwur : SURA SUDIRA JAYANIKANG RAT SYUH BRASTHA TEKAPING ULAH DHARMASTUTI”
ingkang dipunraos bilih menika arupi seselan. Ing serat Witaradya pupuh 29 damelan R
Serat Nitisastra. 8. Nirarthapraprakerta,mawi sekar. Boten
kasumerapan ingkang ngarang . Kadamel taun 1381 Ç (1459 M) ing dhusun perdikan
Kancana, sakidulipun Surabaya. Isinipun bab mistik 9. Dharmasunya, mawi sekar. Piwulang bab filsafat
lan ugi mistik. Boten kasumerapan ingkang ngarang, nanging nyebat nami sang
Malinatha. Wonten candrasengkalanipun nanging boten cetha, angka 1304 Ç
(1382 M) utawi 1340 Ç (1418 M).
10. Hariçraya, mawi sekar. Pendhetan saking
serat Uttarakandha. Wonten sengkalanipun : sad sanganjala candra (1496 Ç
Siapa SEMAR..?? | Uborampe SANGKAN PARANING DUMADI
sarujuk nopo ingkang dados pitedah panjenengan. Kulo namung sadero nyobi NGURI-URI kabudayan Leluhur Bumi Nuswantoro meniko, mugiyo dados PEPADHANG JAGAD ngantos bubaring lelakon.
Kabudayan Import sakmeniko inggih sae-sae ke mawon umpami dipun selarasaken kaliyan CITA RASA LIDAH Kabudayan Leluhur. Ning wastanipun LAKUNE mboten kados mekaten, malah dipun damel ” NJAJAH ” UGER-UGER lan PIWULANG BUDI PEKERTI kang prayogi saking poro pini sepuh ( leluhur ).
ELING lan WASPODHO sampun gingsir saking WATAK lan WANTUNIPUN. Kasunyatane sakmeniko tiyang ELING marang GUSTI ingkang Murbeng Dumadi lumantar SHOLAT ( Sembahyang ) mung sadermi-jalaran kepincut kaliyan iming-iming PAHALA lan SURGA. WASPODHO ugi mboten wonten bedone, Waspodho dipun aplikasiaken CURIGO kaliyan tiyang ingkang memeluk AGAMI lain. Kahanan meniko ingkang ndadosaken saduluran CONGKRAH~BUBRAH lantaran AGAMI kang arupi KELEMBAGAAN KEYAKINAN.
Sejatosipun AGAMI miturut Kabudayan Leluhur meniko dipun wastani AGEMING AJI…inggih meniko PRANATAN KAHANAN supados Manungso saget TOTO,TITI, NASTITI lan NGATI-ATI angsalipun bebrayan ing Dumadi.
Matur nembah nuwun katur Kadang mas DAYAT, mugiyo paring Karaharjan.
Juli 29, 2012 @ 12:05 am
bongso lio,nopo mboten keblinger, ngoteniku lak ruueemmmeeeeekkkkk!!!!!!!!!!! tah……???
September 7, 2013 @ 8:32 pm
panjenengan saget dadi Semar. Upomo mboten saget, kulo wae mboten punopo.
Heks…heks…sumonggo…sumonggo..mugi panjenengan dados Ki SEMAR.
Inggih leres menawi Semar sejatosipun pengejahwantahan Budi Pekerti dan Moral sedoyo makhluk
ingkang kekeh gondhelan Nur Muhammad kang aran PEPADHANG.
Mei 30, 2008 @ 3:04 pm	nyuwun sewu njieh mas
kulo tiyang jawi asli namung kirang mangertos budaya jawi
penggemar semar dan sangat penasaran dengan tokoh satu ini.
Sami-sami kulo nggih tiyang Jawi asli Malang, ning nggih mboten pati ngertos kabudayan njawi. Sedoyo niki wau mung jalaran krentek tumut nguri-nguri Kabudayan poro leluhur kok.
November 3, 2008 @ 12:50 pm	kulo badhe tanglet mbah?
April 30, 2009 @ 2:46 pm	Jarene Semar kui mula bukane asal usule manungso, he he
Saget…saget dipun wastani kados mekaten, sebab sedoyo wau sejatosipun Gambaran utawi perlambang INTI URIP/HIDUP manungso ingkang dipun wedar kawontenanipun mawi LAKON WAYANG ingkang sejatosipun inggih kasebat
Heeeeee….sampun bingung, menawi bingun dipun WALIK ke mawon Klambine…haaaaaaaaaa…
Monggo dipun RAOSAKEN wonten PENGGALIH piyambak ke mawon
Mei 3, 2016 @ 2:42 pm	dipun raos aken sumonggo,,ananging kedah emut kalian babakan roso,,,
hehe,,,pangapunten,,,nuwun,,,,
September 4, 2009 @ 1:44 am	ndak perlu ngerti
wah…sae sanget kito tiang jawi gadah tanggel jawab memayu hayuning bawono….kulo ingang cupet ngelmu remen sanget wonten suraosan suaros jawi…kados angsal pepadang ….kawulo kirang mangertos , menopo semar meniko saget kangge gegambaran pengertosan manunggaling kawulo gusti. Ingkang jumbuh kaliyan kawontenqan ingkang sugih tanpo bondo, sekti tanpo aji, nglurug tanpo bolo soho menang tanpo ngasorake…….nyuwun pangapunten menawi salah……
Agustus 10, 2010 @ 4:42 pm	wah sae sanget……sarujug
September 21, 2010 @ 1:22 am	matur nuwun pak de,
Oktober 25, 2010 @ 1:47 pm	Hayah boh angger taklakoni urip iki..Bakale koyok opo ga reti..Tak adep piadeh opo sa’obahe awak iki..
November 18, 2010 @ 3:29 pm	SEMAR …..
Desember 4, 2010 @ 10:56 am	salam kenal KI kulo tumut ngangsuh kaweruh Kejawen geh ten Blog niki ajenge mulai rimiyen mboten nomekne seng wenehi wejangan kados mengakten,diperbanyak Ki wejanganipun.
Januari 9, 2011 @ 9:01 pm
bkal aweh ngerti,yen siro durung ngrti sejating iro,wong awake dewe ugo jek samar,menawi sumber sampean2 sking kbudayan nggeh semar puniko lambang sifat,yeng tangklete marang guru kbtinan nggeh
nuwun kagem kang kagungan griyo,dipun suguhi suguhan ingkang prayugi,dateng
am	K0g pean ngerti lha omah mu ngendi??p0 wes tau sowan?
Oktober 14, 2011 @ 1:30 am	derek sinau eyang?…..jih pancen leres SEMAR …..yooo seng samar2,,,,,nikuwau dados gambarane jejer re urip ing
Sugeng pinanggian KI AGENG SENGGOL MODOT.. Lelakone SEMAR leres suwung. Prasasat tanpo WINATES. Nyuwun sewu duko atur soho solah bowo engkang sarwo kirang dugo… Hehehehe..
Agustus 30, 2012 @ 10:55 pm	bener banget ora salah pas tenan
Maret 15, 2012 @ 10:28 am	kulo nuwun… nuwun sewu saderengipun. perkenalaken nami kawulo doni, asli jawi timur… sabeneripun kawulo niki tiang inkang gandrung dumateng kaweruh jawi. sarehno kawulo dangu woten perantauan tanah sebrang dadosipun mboten saget ngembangaken kegandrungan kawulo. kawulo ngaturaken agung pangaksami dumateng sederek sedoyo inkang saget nulari kaweruh jawi dumateng kawulo…. saderenginpun kawulo ngaturaken matur nembah nuwun dumateng panjenengan inkang kagungan blok niki…..
Maret 30, 2012 @ 10:39 pm	maaf bp korelasi dari filsafat SEMAR dg “tauhid” [ketauhidan] kita mnapa nggih? nuwun….
engkang ngrasuk agama sedoyo.ugi welas asih dumwteng sedoyo cipta an nipun. ,,, nuwun.
niki ,sedoyo sami saget ulah roso,supados jagad niki saget tentrem,saget ngraosaken salah utawi bener,supados mboten mumet ,mboten gampang dipun adu ,…..rahayu…
Agustus 1, 2012 @ 5:10 am	ke geh nyaraho
Agustus 13, 2012 @ 11:29 pm	Salam rahayu kangmas,,,
kulo nembe maos malah kulo raosaken malah Ki Semar niku saget diraosaken wujudte teng jagat angenan seng di manunggalaken cipto, roso lan karso,, sehingga saget ngoncek’i kahanan urip seng nyoto. Memang Ki Semar niku segala simbol sejatining urip kanggo wangsul teng dunung papan sejati. Supados manungso saget beraklak mulia, ngatahaken kabejikan lan nyingkerke kebejatan.
Mugi wontene Simbol Ki Semar meniko, manungso seget balik teng aklak mulia lan saget matuk teng dunung papan sejati Gusti Allah.
dumateng panjenengan sedoyo kanti pengajab mugi-mugi ingkang Hakaryo jagat tansah paring pitedah dumateng kito sedoyo saget urip rukun kalih sepadaning urip ( duh angel boso jowo ) saling
pm	Badhe tanglet Sang Urip punika sinten, semantun ugi Urip punika pangenane ten pundi.?
November 22, 2012 @ 4:55 pm	Pripun mbahhhhh……
November 24, 2012 @ 3:04 pm	Inyong ora ngerti
Desember 11, 2012 @ 2:18 pm	Kulo sarujuk, setuju sanget. Wong jowo ojo ngantos ical jawanipun.
Monggo sami nguri uri kabudayan jawi engkang luhur, meniko.
Desember 19, 2012 @ 10:26 am	semar ateges ilmu kodam suci hyang widi,,, ap itu
saking poro leluhur, kadang anem ingkang tasih ngakeni trah jawi, sumonggo samiyo nguri uri kabudayan menopo dene pitutur ngaluhung kangge sangu gesang.
sing ra seneng karo wong jowo..nyingkrio teko bumi pertiwi…wis
ingkang di arane manungso/wayang iku yoto sejatine ora yoto. Malahan yg di arane gakyoto iku sejatine yoto. Gusti kang moho kuoso niku yoto anane ,saget disumerepi wujudte ,
seng saget ngarani tapi boten ngertos seng diarani / iso
kirang langkung nedahaken duduking kawulo gusti. Nunggal sepapan. Lair yo batin. Sembah
ngrembug togel, nek pingin duwe duwit ya kerja.
Semar kuwi crita imajinasi, rehne sing ngarang wani luwe/ tirakat mulane dadine ya apik tenan. Aku rada ora cocok nek jeneng semar digandengake karo
rahayu….matrsuwn dumatng ingkng smpun nguri-uri kbudayn jawi..
Dalem mung kepengn nmbhi skedik titpn sakng R.Cokro.
Kyambke ntip wejangn mekaten “sak pinter2e ilmune wong sak donya kui ora ono setetese banyu segoro”.
Sembh pangabekti kagm Kanjng Rama Kyai Semar.
rembag, mbok menawi sanes piyantun kampus, ananging pemimpin ing saged nguwaosi lan ngawedaraken situasi budaya Jawi ing jaman abad 21. Kabudhayan Jawi ingkang linangkung universal lan saged andamel manungsa Jawi linangkung wicaksana dan mbangun pangandel mring Gusti Allah linangkung kandel…….bu wakil Menteri Kebudayaan lan Pendidikan ingkang piyantun Ngayodyakarta kok lajeng mendel kemawon……….Kados-kados “Kyai Semar Bodronoyo sampun boten manggen ing bumi?” bumi lajeng “chaos” jumpalikan ruwet wet……namung mugi taksih
Maret 13, 2014 @ 3:03 am	Tan Hanna Dharma Magrwa, itu tok gak enek liyane…. Mergo Soko Jowo mulih
am	sejatine semar yo iku iman sing ono ning ati iso diroso ora
April 1, 2014 @ 12:33 am	manusia iku kudu sadar lan sabar
kudu sadar sing dadi pemimimpin yo lakune koyo pimpinan,sing dadi rakyat kudu gelem dipimpin ojo dadi rakyat lagae koyo pemimpin setuju………….
sepoh miwa engkang anem kang dipun aturi rawoh woten dalem ipun bpk wongso geart sakkeluargo dipun suwuni doa pangestune kapeng kalehe kapure Nekseni munopo ingkang dados hajat lan
dipun sambut dateng bpk wongso geart sak kkuargo kapure nglimaaken munopo kang dados lan hajat niat ipun bile menawi wonten kirang langkunge angge nipun kulo nglimaaken kulo nyuwon agunge samudro pangak sami dumateng poro bpk poro rawoh sedaya nipun. Hajat lan niatipun bpk wongso geart sak kluargo anggenipun ngedalaken rejeki sakeng gusti alla kang moho kuoso ingkang sampon kator wonten ngarsonipun poro bpk lan sederek sedoyonipun. Wujudtipun makna dumugi nipun roso ingkang sakmangke kangge jangkepe hajat niat selametan kang dipun slameti putranipun bpk wongso ingkang nami sugiarto bade dipun ijab kobul aken dateng putrinipun bpk yusup. Engkang nami eka prestya wonten dinten puniko tepat ipun jam 10.oo sedoso enjang poro bpk lan sederek sedoyonipun disuwun doa pangestune mugi2 gusti allo swt maringake hajat lan niatipun segeto slamet rahayu mboten wonten halangan setunggal punupo.
Juni 12, 2014 @ 8:41 pm	Assalam’alaikum wr..wb.. Nyelo mator dumateng poro bpk lan sederek panembahan kulo sedoyo pini sepoh miwa engkang anem kang dipun aturi rawoh woten dalem ipun bpk wongso geart sakkeluargo dipun suwuni doa pangestune kapeng kalehe kapure Nekseni munopo ingkang dados hajat lan niat ipun bpk wongso
wongso geart sak kkuargo kapure nglimaaken munopo kang dados lan hajat niat ipun bile menawi wonten kirang langkunge angge nipun kulo nglimaaken kulo nyuwon agunge samudro pangak sami dumateng poro bpk poro rawoh sedaya nipun. Hajat lan niatipun bpk wongso geart sak kluargo anggenipun ngedalaken rejeki sakeng gusti alla kang moho kuoso ingkang sampon kator wonten ngarsonipun poro bpk lan sederek sedoyonipun. Wujudtipun makna dumugi nipun roso ingkang sakmangke kangge jangkepe hajat niat selametan kang dipun slameti putranipun bpk wongso ingkang nami sugiarto bade dipun ijab kobul aken dateng putrinipun bpk yusup. Engkang nami eka prestya wonten dinten puniko tepat ipun jam 10.oo sedoso enjang poro bpk lan sederek sedoyonipun disuwun doa pangestune mugi2 gusti allo swt maringake hajat lan niatipun segeto slamet rahayu mboten wonten halangan setunggal punupo. Cekap semonten ator kulo bileh wonten kirang langkonge angge nipun kulo aturaken kulo nyuwon mf lan nyuwon ampun dumateng gusti alloh kang moho kuoso
ngamong ing sasomo kang jiwo minulyo budi luhur wicaksono . 4unsur kang dumadi gambarake ciptaning Gusty Kang Moho Suci .
Mei 3, 2016 @ 2:02 pm	matur gunge panuwun,,kawulo bade nderek rembak,,ananging menawi wonten lepat ipun,kawulo nyuwun samudro pangaksami,,
kawulo namung ngadahi reraosan,,mekaten surasanipun,,,,
” tetesne iluhmu kanggo lelaku uripmu,,,,
kecamatan ngraho/bojonegoro ayo gabung ke forum ngraho, ayo kita ramekan bareng bareng, soale
anakku wis 2 lanang wadon, urip nang jakarta saiki, wingi pebruari aku muleh nggaras kulone nggodo kidule ngidung,
bareng, Agus Triyono etan kali, Agus Siswanto Kalirejo, Imam wedus sing motore vespa mbiyen anake sing dodolan sego pecel,sopo maneh aku rodo lali.
Saiki nang ndi Gus, nang ngraho opo mrantau, bapakmu isih mbengkel?
aku nang jakarta utara priok sing wingi kerusuhan koja cedak.
Heru subiantoro cah kiringan mboh isih mregawe nang Gemala po ra?Wis suwe ora
iseh mbengkel , tapi wes ra koyo mbiyen , maklum wis sepuh, Dinas nang priok tho sampean, dolan dolan nang nggone adiku , daerah warakas
suyono	Mei 14, 2010 pukul 2:25 pm	Ngranto nang ngendi Gus,usaha opo? iseh kelingan
jenenge slamet riyadi . warakas 4. nang FB ae Yon, ds.ngraho@gmail.com , nduwe fb ora Sampean
suyono	Mei 14, 2010 pukul 4:30 pm	Balas	ora nduwe fb aku ora iso hehehe…….
ruangan bareng bareng, yo kadang nang ruangan kadang nang lapangan bola…..
pucung ala betawi"	Resep Gabus Pucung Asli
mapan ing desa Candhirejo, kecamatan Loceret, kabupaten Nganjuk. Prenahe saka
kutha Nganjuk, ngidul nurut dalan menyang Kedhiri. Saka alun-alun kutha Nganjuk
kira-kira telung kilometeran. Sawise ana bangjo (traffic light) prapatan sadurunge
tugu Adipura menggok ngulon, kira-kira 300 meter saka prapatan. Papane adhem,
ing pinggir sawah kang katon ijo royo-royo. Ing sacedhake candhi ana pesareyane
(patilasan) Eyang Kerta lan Eyang Kerti kang dadi abdi kinasihe Mpu Sindok (?)
candhi wis rusak banget, wis ora katon wujude candhi, mung katon tumpukan
kang gedhene kira – kira saprangkul. Kaprenah ing iring kidul.oyode wit mau nggubed
candhi, gedhe – gedhe, katon pating pethekol kaya ula. Candhi iki digawe saka
bata, jamane Mpu Sindhok ratu Medhang Jawa Timuran kang kapisan. Ing candhi iki
ditemokake prasasti kang karan prasasti Anjuk Ladang. Tembung Anjuk Ladang iku
dadi mula bukane tembung kutha Nganjuk kang saiki iki. Prasasti
Anjuk Ladang ngemot angka taun 859 Ç (versi L.C. Damais, 937 M) utawa 857 Ç
(versi Brandes, 935 M). Isine prasasti iki yaiku netepake yen desa lan sawah Anjuk
Ladang dadi tanah perdikan (sima swatantra) lan asile kanggo sesembahan marang
bathara ing Sang Hyang Prasada. Saliyane iku candhi Lor minangka tugu kemenangan
kanggo mengeti (jayastambha) nalika prajurit Medhang unggul ing yuda dibantu
dening kawula ing Anjuk Ladang lumawan prajurit saka Malayu (Sriwijaya). Prasasti
pengetan wiwite dheweke (sang prabhu) ngalahake mungsuhe ratu saka Malayu)
Sindhok mboyong negara Medhang ngalih saka Medhang i Bhumi Mataram ing Jawa
Tengah menyang Jawa Wetan. Manut panemune van Bammelen ngalihe negara Medhang
saka Jawa Tengah menyang Jawa Wetan krana kratone rusak saka panjebluge gunung
Merapi. Negara Medhang jaman samono karan Medhang i Tamwlang jalaran kutha
rajane ana ing Tamwlang (Tembelang) banjur ngalih Medhang i Watugaluh krana
kutha rajane ngalih menyang Watugaluh (Megaluh). Ing Jawa
Wetan Mpu Sindhok ngedegake kraton ana ing Tembelang. Ora suwe banjur ngalih
menyang Watugaluh (Megaluh). Tembelang lan Megaluh iki padha-padha mapan ana
ing sacedhake kali Brantas. Antarane Tembelang lan Megaluh (sing saiki) dohe
kira-kira 10 km an arah ngulon. Tembelang lan Megaluh saiki kalebu wewengkon
kabupaten Jombang sisih lor, saka kutha Jombang ora adoh, arahe lor lan lor
kangmasipun,dasamuka, raja alengka ngubaken jiwa raga kangge mbela negri ingkang dipun
Gama Buda kula sebar tanah Jawa.Sinten tan purun
gawe halaman sing iso diisi link iki yo opo??(halaman sing ono
June 2010 at 10:16	wis tahu melok traininge intalio a ker?sik tah…iki ae kantorku arep nggawe intalio tapi aku dikon gawe presentasi opo perlune nggawe intalio.lha iki aku nge deploy ae sik akeh sing error gan….endi isok presentasi sing wuuuaapik nek ngene…iso ngrewangi aku ta? minimal ngandhani iki errore penyebabe opo? tulung po’o ker….
Dadia kaya uwit ing pinggir dalan, nadyan dibalang watu ananging
Utaminipun sedaya tiyang enem (pemuda/i Indonesia) kagem kemajuan
sepisan kula ngaturaken puji syukur dumateng Allah SWT kagem sedaya
Wonten makalah punika kula nyariosaken babagan Tirta Purwitasari,
pekerti ugi krisis. Korupsi wonten pundi-pundi, kriminal,
saking punika kula milih cariyos Tirta Purwitasari. Wonten mriku
lan nepsunipun, ugi babagan sipat kesetriya ingkang kedah dipun
sedaya. Bener punika saking Allah, ananging menawi lepat punika
nalika seminar, pengajian lan wonten kelas, sedaya tiyang langkung
punika kadosta wayang, manut dumatheng dhalang ingkang nglampahaken.
ala, mulia, lan angkara dados rasukanipun gesang ingkang kedhah
kamulyan lan keluhuran budi sejati bakal ngawonaken angkara, iri, lan
ingkang adiluhung punika, santun ing pitutur, solah bawa, lan ikhlas
pekerti. Amargi punika penulis gadhah kekarepan supados pelajaran
budhi pekerti wonten ing basa jawi saget dipundadosaken piwulangan
Lewat tulisan punika penulis nyobi njlentrehaken piwulangan budhi
Wonten ing Kraton Jenggala Manik, Prabu Lembu Amiluhur rumaos
sumelang amargi putrinipun Galuh Candra Kirana kaliyan putra
mantunipun Panji Asmara Bangun mbonten dipun mangertosi wonten pundi,
tiyang kalih punika tindak ninggalaken Kraton Jenggala Manik mboten
pamit, pramila ndamel sumelangipun Prabu Lembu Amiluhur.
keprungu dening negari sanes. Amargi menawi keprungu, Parbu Lembu
Amiluhur rumaos lingsem kawirangan. Lajeng sang prabu pesen dumateng
Patih Kudonowarsa kaliyan prajuritipun Puthut Jenggolono supados
mendhem jero babagan prakawis punika. Ampun ngantos negari sanes
Setunggaling dinten wonten ing Jenggala Manik, rawuh tamu saking
negari Jomparan inggih punika Prabu Krana Jatisura utusanipun Prabu
Krana Sura Wibawa. Rawuhipun Prabu Krana Jatisura punika kagem
Kirana. Menawi lamaripun dipuntampik Kraton Jenggala Manik bakal
Mireng aturipun Prabu Krana Jatisura ingkang murang tata punika,
Puthut Jenggolono duka, lan prang tandhing antaranipun Puthut kaliyan
Prabu Krana Jati mboten saged dipunselakaken malih. Mangertos kahanan
punika Prabu Lembu Amiluhur enggal misah lan mutusi perang punika.
ngendika menawi Galuh Candra Kirana punika tindak ninggalaken Kraton
ingkang seged nemokaken Galuh Candra Kirana, menawi estri
Lajeng Prabu Krana Jati enggal-enggal kondur dhateng negarinipun
inggih punika negari Jomparan. Prabu Krana Jati sowan wonten
ngarsanipun Prabu Krana Sura Wibawa, panjenenganipun ngendika babagan
Saking bungahipun lejeng Prabu Krana Sura ngutus Prabu Krana Jati
supados nutup margi-margi ingkang nuju Kraton Jenggala, kanthi ancas
ampun ngantos wonten tiyang sanes ingkang mlebet Kraton Jenggala lan
Cekakipun cariyos, Kleting Kuning ngenger dumateng Mbok Randa
Dhadhapan wonten mriku gesangipun Kleting Kuning rekaos sanget.
Piyambakipun dipun pulasara dening Kleting Abang, Kleting Wungu,
Kleting Biru, lan Mbok Randa Dhadhapan.
Setunggaling dinten Kleting Kuning dipundhawuhi ngisahi dandang
ingkang cemeng sanget ngantos pulih kados enggal lan ngebaki kranjang
panyuwunanipun embokipun minangka bukti baktinipun. Saking awratipun
Kleting Kuning nangis sesenggukan ngantos ngucap supata. Sinten
dandangipun menawi estri dipun dadosaken sedulur sinarawedhi, menawi
Supatanipun Kleting Kuning dipunpirengaken Bango Thongthong ingkang
ageng sanget. Bango Thongthong punika saguh ngebaki lan ngenggalaken
dandangipun. Sasampunipun numindakaken gawean kala wau, Bango
Thongthong nagih janjinipun Kleting Kuning. Ananging Kleting Kuning
mboten purun dados garwanipun kewan. Kleting Kuning gadhah akal.
tugel gulunipun. Bango Thongthong lajeng brebah dados Bathara Narada.
dipunparingi ngertos menawi ing Desa Pasirepan wonten Jaka Tiban
piyambakipun badhe ngunggah-unggahi Andhe-andhe Lumut. Ananging Mbok
Randha mboten ngidini. Ewadene Kleting Abang lan sederekipun sampun
bidhal kagem ngunggah-unggahi. Amargi Kleting Kuning meksa, Mbok
Randha lajeng ngidini kanthi sarat Kleting Kuning dipunpacaki awon
lan gandanipun bacin. Ewadene Kleting Abang lan sederekipun dipaesi
Sampun sautawis mlampah, Kleting Abang sasederekipun diadhang ditya
Ananging nalika giliranipun Kleting Kuning, yuyu kangkang mboten
purun nyabrangaken, lajeng Kleting Kuning nyabetaken pusaka sada
lanang. Yuyu kangkang nyuwun pangapunten lan Kleting Kuning nyabrang.
Wonten ing Desa Pasirapan, Kleting Abang dipun tampik dening
Andhe-andhe Lumut, amargi sampun nate dipungendhong kaliyan yuyu
kangkang. Benten malih kaliyan Kleting Kuning. Kleting Kuning dipun
kaget. Amargi satemenipun Raden Andhe-andhe Lumut punika Panji Asmara
Pungkasanipun Panji Asamara Bangun lan Galuh Candra Kirana wangsul
Andhe-andhe lumut punika sarat piwulang kagem tiyang enem utaminipun
medl saking keraton Jenggala Manik lan mboten dipunsumurupi
abdinipun supados mendhem jero prakawis punika. Patih Kudonowarsa lan
prajuritipun Puthut Jenggolono ngleksanaaken sabda kala wau kanthi
sae. Tumindak Patih Kudowarsa lan parjuritipun kala wau pantes
dipuntuladhani menawi kula panjenengan sedaya kedah mikul dhuwur lan
masyarakat, utawi organisasi. Ananging mboten lajeng nutup-nutupi
Krana Jati. Ancasipun Prabu Krana Jati punika kagem mboyong Galuh
Chandra Kirana. Tumindakipun ingkang murang tata punika ndamel
dukanipun Puthut Jenggalana. Prabu Krana Jati punika naming tamu
ananging wantun nantang Prabu Lembu Amiluhur. Sejatosipun tamu punika
Cekaking cariyos Kleting Kuning ingkang dipundhawuhi mbok Randha
ngenggalaken dandang lan ngebaki kagem godhong. Amargi sampun mboten
Nalika bango thonthong nagih janji, Kleting Kuning mboten purun dados
thonthong. Lajeng bango thonthong njalma dados dewa ingkang maringi
gaman sada kagem Kleting Kuning. Tumindakipun Kleting Kuning punika
nulungi. Ananging amargi bango thonthong punika kewan, Kleting Kuning
pados alesan supados uwal saking supatanipun piyambak lan bango
Mireng wonten Jaka Tiban, Kleting Kuning, Biru, lan Abang pengin
ngunggah-unggahi ananging mbok Randha ngidinaken Kleting Kuning,
leleti telek. Kleting Kuning saguh wonten ing tengah margi.
Kleting-kleting kala wau dipun cegat yuyu kangkang, yuyu kangkang
purun nyabrangaken kanthi sarat dipunopahi. Kleting Abang sak
sederekipun saguh ananging yuyu kangkang mboten purun nyebrangaken
Kleting Kuning, amargi Kleting Kuning elek. Ngagem sada lanang yuyu
kangkang dipun pecut lan purun nyabrangaken Kleting Kuning tanpa
Wonten ing ngarasanipun Jaka Tiban kala wau (Andhe-andhe Lumut),
Kleting Abang sak sederekipun dipun tampik amargi sampun nate dipun
gendong yuyu kangkang. Ananging Kleting Kuning dipun tampi amargi
taksih suci. Punika nyariosaken menawi kasucining dhiri punika
penting saged kagem para wanita. Pramila dados wanita punika kedah
ing lakon Patih Kudowarsa lan Puthut Jenggolono. Langkung-langkung
Puthut Jenggolono nalika mireng aturipun Prabu Krana Jati ingkang
murang tata. Puthut Jenggolono duka lan perang tandhing mebla reja
setya dhateng pimpinanipun. Tuladhanipun: usum pemilu punika kathah
kader PDI ingkang pindhah partai utawi malah ndamel partai piyambak.
Punika mbuktekaken menawi kasetyan punika angel dipunwujudaken naming
Sipat Prabu Krana Jati sura ingkang murang tata minangka
Jenggolono. Amargi punika, nalika mertamu kala panjenengan sedaya
kedah njagi tata krama, supados mboten ndamel dukanipun tiyang
Prabu Krana Sura wibawa. Ingkang ndhawuhi Prabu Krana Jati supados
nutup margi-margi ingkang nuju kraton jenggala kanthi ancas mboten
wonten tiyang ingkang mangertos patembayan kala wau. Saengga Prabu
Punika mboten pantes dipuntuladhani amargi warta punika hakipun
Ampun gampil medalaken supata. Saged-saged supata punika ndamel
cilakanipun piyambak. Kados supatanipun Kleting Kuning ingkang badhe
saged ngebaki kranjangipun lan ngenggalaken dandangipun. Lajeng
wonten bango thongthong ingkang saged mbiyantu, ananging Kleting
Kuning malah mboten purun dados sisihanipun lan pados akal supados
Lumut nampik Kleting Abang saderekipun amargi sampun dipun gendhong
nengsemaken. Wulunipun katon edi, ndamel resep ingkang sami mirsani.
Awit saking punika tangga-tepalihipun sami sowan omahipun Merak kagem
sinau ngadi busana lan ngadi salira.“Aku pengin supaya bisa nduweni
sandhangan wulu kaya kowe, Rak,” aturipun Kancil dhateng
Merak.“Sandhangan wulu kang tememplek ing awakku iki paringane
supaya tetep katon endah,” wangsulanipun Merak kanthi sareh.
“Anggonku seneng dandan lan ngupakara kaendahan iki mung wujud rasa
syukurku marang Gusti!” wangsulanipun merak tanpa linandhesan raos
umuk.“Supaya wuluku bisa dadi kaya wulumu, piye carane?”
lamun, Cil! Aku-kowe ki mung saderma nglakoni. Apa kang dadi
peparinganing Pangeran kudu tinampa kanthi ati segara,”
wangsulanipun Merak. “Karo maneh kabeh sing tememplek ana
saranduning badan iki, mesthi piguna marang awake dhewe. Kang ana ing
aku ora durung mesthi ana ing kowe, semono uga kosok baline, Cil.
Wulu soklatmu kuwi mesthi piguna tumrapmu!”
Kancil sajak kemeren mirsani kaendahan wulunipun Merak.“Piguna
apa?” Sasampunipun megeng napas sawetawis lajeng nggrundel,
“Senajan piguna, nyatane wuluku letheg! Aku luwih bungah yen wuluku
bisa kaya wulumu! Saben kewan ora sebah nyawang!” “Kuwi rak mung
saka panggraitamu dhewe. Nanging ora kok, Cil!” aturipun Merak.
“Sebab saben kewan ginaris dhewe-dhewe! Uga bab wulu! Wulu-wuluku
kaya ngene, wulu-wulumu kaya ngono, wulune Macan, wulune Gajah, lan
Senajan kathah-kathah Merak anggenipun ngandhani, ananging mboten
saged mbendung pepenginanipun Kancil nggadahi wulu kados wulu Merak.
“Sakarepmu anggonmu kandha, Rak! Mung aku njaluk tulung supaya aku
bisa nduweni wulu kaya kowe!” aturipun Kancil setengah meksa.
Merak gedheg-gedheg gumun kaliyan kekarepanipun Kancil. “Saupama
bisa, terus mengko kowe dadi kewan apa?” pitakonipun Merak.“Kewan
apa wae terserah sing arep ngarani! Mung kira-kira bisa ta, Rak?”
pitakonipun Kancil mboten sabar.“Bisa wae, nanging
nerasaken lampahipun. Merak naming mirsani kanthi mesem, “Cil,
Kancil. Yen duwe kekarepan kok ngudung, tanpa metung tuna lan
bathine. Kudu tak udaneni kekarepane, ngiras kanggo menehi piwulang
marang dheweke”. Ngantos dinten ingkang sampun dipunjanjekaken,
enjing-enjing Kancil sampun dugi omahipun Merak. “Piye, Rak? Iki
wis rong minggu!” “Beres!” Wangsulanipun Merak sinambi nata
wulu-wulu ingkang sampun dipunkempalaken, “Gilo! Wulu-wulu wis
mlumpuk, malah wis dakdhewek-dhewekake! Wulu awak, wulu swiwi, wulu
buntut, aku uga wis golek tlutuh wit karet barang minangka kanggo
nemplekake ing badanmu!” “Wis gek ndang dipasang nyang awakku!”
Aturipun Kancil sinambi lenggah dhingklik sacelakipun Merak. Merak
lajeng ngoser-oseri sedaya kulitipun Kancil ngagem tlutuh karet.
Bareng kawawas mboten wonten ingkang kantun keri, baka setunggal
Merak nemplekaken wulu-wulu kados kebetahanipun. Wulu gulu
ditemplekaken ing gulu, wulu awak ing awak, wulu sikil ing sikil,
dene wulu buntut ugi dipunpasang ing buntutipun Kancil. Sedinten
natas, sedaya wulu sampun kapasang. ”Rampung, Cil,” criyos Merak
mesem. “Kae ana pengilon, ndang ngiloa!” Kancil lajeng ngilo.
“Iki sing dakkarepake!Aku bakal dadi salah sijining kewan kang
paling endah!” “Bener kandhamu, Cil. Tur ora ana sing madhani!”
Merak mbombong. “Mung aja nganti kaendahan mau malah ngreridhu
lakumu”, merak ngemutaken.“Ngreridhu piye? Wong apike kaya ngene
kok ngreridhu.” “Lho, wulu-wulu kuwi mung templekan. Cetha bakal
ngebot-eboti awakmu!”Kancil lajeng pamitan.
Rak. Aku pamit! Lan nedha nrima awit saka kabecikanmu, aku selak
pengin mamerke kahananing awakku saiki!” “Sing
ati-ati, Cil,” pituturipun Merak kaliyan nguntapaken Kancil medal
saking omahipun, Kancil mlampah lon-lonan. Bocongipun
digidal-gidulaken, ancasipun supados saget mameraken wulunipu ingkang
sae tur edi. Saben ketemu sato, Kancil tansah mesem sinambi aruh-aruh
ingkang dipunaruhi ugi gentos mesem, ananging esemipun esem geli.
Geli amargi mangertos kahanan ingkang mboten lumrah. Ananging tumrap
Kancil esem kala wau dipun tampi benten, “Kabeh kewan padha
kesengsem lan kepincut karo aku,” aturipun jroning ati. Ananging
sengsem, edi, lan endah wau mboten dangu. Lajeng tlutuh karet wau
garing, kulitipun Kancil dados kaku nyekengkeng. Saengga sikil, gulu,
lan buntutipun angel diobah-obahake. Kancil naming saged njegreg
ngececer, mboten saged mlampah.“Tulung! Tulung! Tuluuung!”
pambengokipun Kancil sasaged-sagedipun. “Ana apa, Cil?”
pitakonipun Merak mireng pambengokipun Kancil.“Gage tulungana aku,
saranduning badanku angel diobahake!” “Kabeh wulu sing nemplek
ing awakmu kudu dicopot kabeh, kowe gelem?” “Gelem, Rak!”
Piyambakipun emut menawi sedaya paringanipun Gusti mono kedah tansah
dipunsyukuri. Apik, edi, lan endah tumraping sesawangan saged
Alon-alon, Merak mbubuti wulu ingkang kebacut kraket wonten badanipun
Kancil. Senajan ngraosaken perih amargi sebagian kulitipun wonten
ingkang katut thethel, Kancil naming mringis-mringis kaliyan ngempet
sakit, mboten sambat. Ndhadha tumindakipun ingkang salah amargi
naming nuruti karepipun piyambak, tanpa metung tuna lan bathinipun.
Ampun naming nuruti karepipun dhiri tanpa metang tuna lan
Piwulang wonten ing inggil punika leres banget. Kula panjenengan
sedaya kedah matur nuwun kaliyan paringanipun Gusti. Gusti allah
punika Maha Mangertos kaliyan ciptaanipun. Syukur punika pancen
angel, buktinipun kathah tiyang ingkang mboten saged syukur kaliyan
perangan awak ingkang sampun dipunparingkaen Gusti. Rambut kriting
dipunlurusaken, irung pesek dipunsuntik silikon supados mancung,
kulit ireng dipunputihaken ngagem obat, lsp. Tiyang kados kala wau,
mboten metungaken tuna lan bathinipun. Kamangka tunanipun punika
langkung kathah lan langkung mbebayani. Obat kagem pelurusan punika
saged ndamel rambut rusak, silikon punika menawi ngempal wonten ing
paringanipun Gusti Allah. Ayu punika mboten kemawon saking rupa,
sipat benten sanget. Merak ingkang narima lan saged syukur lan njagi
paringanipun Gusti. Menawi kancil punika tiyang ingkang mboten gadhah
“kepercayaan diri utawi pede”. Mirsani kaendahanipun wulu merak,
kancil kepengin kados merak. Lajeng kancil nyuwun supados
ditpuntempleki wulu kados wulunipun merak. Kancil ngaros menawi wulu
coklatipun mboten migunani lan awon. Kancil dereng saged syukur
Merak nuruti mawon punapa pepenginanipun kancil. Lajeng awakipun
kancil dipuntempleki wulu merak ngagem tlutuh karet. Sasampunipun
dipuntempleki, kancil ngilo sejak bingah. Ngraos sampun ayu kancil
mameraken wulu anyaripun kala wau kalih sedaya sato ingkang liwat.
Mboten dangu, tlutuh karet kala wau garing, akibatipun kulitipun
kancil dados ngececer. Kancil nyuwun tulung, dening merak wulu kala
wau dipuncopoti. Kancil naming saged nglenggara lan ngempet lara
katon melok”. Paribasan kala wau pancen trep kalih kahananipun
kancil ingkang kepingin gadhah wulu kados merak tanpa mitung tuna lan
bathinipun. Kancil mboten mikiraken akibat ing wingkingipun. Kancil
naming mikir menawi kancil gadhah wulu kados merak, mesthi sedaya
sato gumun lan muji. Ananging kancil mboten mikir wulu kala wau kedah
dipuncopot amargi tlutuh karet sampun garing lan BAB
Leres menawi sapunika basa jawi dipunlebetaken wonten ing kurikulum,
amargi piwulangan basa jawi punika kathah ajaran budi pekertinipun.
syukur dumatheng punapa kemawon paringanipun Gusti lan ngrawat lan
Edisi Ramadhan – Apa isi kulkasmu – Kulo Tiyang Sae
Upamane : pangpel = pang + tempel (pang sing gampang sempal kaya pange wit
bilang “.den mas danuredja,nuwun sewu dalem katuran amapak den mas, kautus panjenenganipun kanjeng gusti ratu ayu, monggo
(jawi=jaba). Suraos 1 lan 2 boten wonten
Puro, Karangmalang, Sragen - Wikipedia
Sukodono • Sumberlawang • Tangen • Tanon
Kabupaten SragenKarangmalang, SragenKategori sing diumpetna: Rintisan kelurahan nang Indonesia	Menu navigasi
pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 14.45, tanggal 4 Oktober 2016.
dadus sarat rukuné pasa, ngatos-ngatos ampun léna, mugiyo hasil ingkang dipun seja, tentreming ati urip kang mulya.
ulam sari punika kanggé caos dhahar dhumateng cikal bakal Wonosari, kyai dhanyang-nyai dhanyang, kyai smarabumi-nyai smarabumi ingkang mbaureksa dusun Wonosari” (sesaji
“Kanthi Sitija anggoné ngawu-awu sudarma marang Dwarawati ditampa déning Prabu Kresna, ora wurung bakal ngaku , bakal ngaku garwa marang Pertiwi. Mangka sedyaku kepingin nggarwa Pertiwi kuwi wiwit isih prawan nganti saiki wis anak-anak Sitija, nanging sedyaku tetep kepingin nggarwa Pertiwi dadi pramèswari ing Surateleng.” Dewi Pertiwi
bodho bisa-bisa owah pikire. Yen dialem banjur methentheng kaya wudun arep njebrot)Tegese tembung :nggunggung = ngalem sing keladuk, ngompak, ngonggrong.kumprung = bodho banget.pengung = 1. (kw) suwung, kothong 2. bodho banget.angoling = jempalikan, owah pikire.13.Ing wong kang padha nggunggung,pan sepele iku pamrihipun,mung warege wadhuk kalimising lathi,lan telesing gondhangipun,reruba alaning uwong.(Wong sing padha nggunggung pamrihe mung wareg wetenge lan telese gondhange, kanthi ngala-ala marang liyan)Tegese tembung :gondhang = telak, gorokan.keyong gondhang = keyong gedhepitik
sijine irengreruba = 1. paweweh kanggo golek pamrih 2. besel. 14.Amrih pareka iku,yen wus kanggep nuli gawe umuk,pan wong akeh sayektine padha wedi,tan wurung tampa pisungsung,adol sanggup sakehing wong.(supaya cedhak , yen wis dipercaya banjur umuk yen wong akeh satemene padha wedi, banjur adol sanggup marang sakehing wong)Tegese tembung :pan = 1. jer 2. rak 3. ananging.adol sanggup = nyanggupi15.Yen wong mangkono iku,Nora pantes cedhak mring agung,Nora wurung nuntun mring panggawe juti,Nanging ana pantesipun,Wong mangkono didhedheplok.(Wong mangkono ora pantes cedhak karo wong agung, jalaran tan wurunga mesthi ajak-ajak marang panggawe ala. Wong kaya mangkono iku pantese didheplok)Tegese tembung :juti = ala, piala16.Aja kakehan sanggup,Durung weruh tuture angupruk,Tutur nempil panganggepe wruh pribadi,Pangrasane keh wong nggunggung,Kang wus weruh
weruh bae omongane wis ngethuprus. Omong jarene kaya-kaya wis ngerti dhewe. Rumangsane akeh wong ngalem, nanging sing wis weruh sejatine banjur mlengos)Tegese tembung :angupruk = ngethupruknempil = 1. tuku sathithik 2. melu nunut.17.Aja nganggo sireku,Kalakuan kang mangkono iku,Datan wurung tinitenan den cireni,Mring pawong sanak sadulur,Nora nana kang pitados.(Kowe aja nganggo kalakuwan sing kaya mangkono, ora wurung dicireni marang sanak sadulur, wusanane ora ana sing percaya).Tegese tembung :Datan = tan, oraPawong = wong Pitados = pitaya, percaya.
Download Mp3 Wayang Golek "Arjuna Putra"
download Pagelaran Wayang Golek “Arjuna Putra (Wisang Geni)” dalam format MP3.
Arjuna Putra (Wisang Geni) A 1Arjuna Putra (Wisang Geni) A 2Arjuna Putra (Wisang Geni) B 1Arjuna Putra (Wisang Geni) B 2Arjuna Putra (Wisang Geni) C 1Arjuna Putra (Wisang Geni) C 2Arjuna Putra (Wisang Geni) D 1Arjuna Putra (Wisang Geni) D 2
Kekayaan Bangsa*	Palang Pintu ala Betawi	Sepi ing Pamrih Rame ing Gawe, Banter tan Mbancangi, Dhuwur tan
kuwi sing biyen arep tak jaluki tulung golekke programmer, akhire nemu penggantine. sori biyen ngrepoti.
mosok gak ngerti intrepid iku jeneng kerene Ubuntu 8.10..
wilah saron digawé saka logam (umume sing apik perunggu), nek wilah gambang digawé saka kayu. Tabuh saron digawé saka kayu sing rada empuk, wujude kaya palu. Wilah saron ana 7, masing-masing dawane sekitar 20 cm.
dadi lantaran tumurune wijining urip, utawa nganakake kodrate lalakone uripe, prayogane dingati-ngati, murih ora gawe sangsarane anak putu ing tembi
wong jowo: Peribahasa Jawa, Rame Ing Gawe Sepi Ing Pamrih
Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
Ngurip-urip Basa Jawa: LAIRE KEN ANGROK
ana sawijining nom-noman anake randha ing desa Jiput . Uripe sarwa kekurangan.
penggaweyan ala dilakoni. Maling, main,
minum madat madon dilakoni. Yen entek dhuwite banjur nyolong barang duweke tanggane . Adoh saka panggawe becik . Adoh saka bebener. Wis pedhot karo apa sing
dikersakake hyang Sukma. Saben dina sing dilakoni mung gawe rerusuh, pegaweane nyenyolong, apus-apus marang
akeh sing ora seneng, suwe – suwe dheweke ora krasan urip ing desa
Jiput. Dheweke banjur lunga saka desane , ngungsi menyang desa Bulalak. Nalika samana tetuwaning wong Bulalak yaiku mpu Tapawangkeng lagi ngedegake gapura . Gapura gedhe minangka lawang mlebu menyang asramane. Ing sawijing wengi mpu Tapawangkeng ngimpi
mikirake sesajen kang dijaluk dening sing mbaureksa desa kono. Wedhus bang dudu
ana nom-noman anake randha saka Jiput mau kandha marang mpu Tapawangkeng yen
pangawene gapura, minangka panebusing dosane. Dheweke kepingin ngowahi
kalakuwan ala sing saben dina dilakoni. Dheweke nduweni angen-angen-angen
mbesuk yen mati bisa mulih menyang kahyangangane bathara Wisnu lan bisa tumimbal lair dadi manungsa kang
luwih sampurna. Iku kang arep dilakoni. Temenan , apa sing dikarepake mau
dipangestoni dening mpu Tapawangkeng. Sawise dheweke mati kang minangka bantene
mpu Tapawangkeng , sukmane mabur menyang Kahyangane bathara Wisnu. Mulya ing
pintung mandhala. Karasa, cidra apa kang
dilakoni mau, dheweke nitis (tumimbal lair ) ing wetaning gunung Kawi. Nalika samana bhatara Brahma lagi
mider jagat milang-miling golek manungsa kang bisa dadi marganing peputra ing
jenenge Gajahpara dene sing wadon jenenge Ken Endok. Panguripane saka tetanen.
ing tegal., macul mluku nggaru sawahe. Ora mulih-mulih saka sawah yen durung
sarapane kaki Gajahpara lan minangka pangan ing mengko awan. Arane sawah
anggone ngirim sega ken Endok yaiku ing Ayuga, dene desane Ken Endok dhewe ana
sinanggama dening bathara Brahma. Anggone sanggama ana ing Tegal
lakinira. Putraningsun mengko jenengana Ken Angrok. Putraningsun mengko kang
bakal muter bumi Jawa.” Ora suwe bathara
Brahma banjur ilang. Ken Endok nutugake laku menyang tegalan.
Endok banjur kandha : “Kakang Gajahpara, kawruhana , aku mentas wae sinanggama
dening dewa kang ora katon ing Tegal lalateng. Welinge marang aku, aja turu
kalawan bojomu maneh. Bojomu bakal mati yen meksa turu kalawan sira. Jalaran
omah Ken Endok banjur diajak turu arep sinanggama maneh. Nanging Ken Endok ora
gelem nuruti karepe Gajahpara. Ken Endok
kandha: “Kakang Gajahpara, wis putus samene wae anggonku omah-omah kalawan kowe. Aku wedi marang welinge dewa. Jalaran
Celathune Gajahpara: “Nini, kowe
iki kena apa. Apa kowe sawijining wong wadon palanyahan ora gelem kumpul karo bojomu ? Aku uga ora
kabotan yen pegatan karo kowe jalaran kowe isih seneng ambebarang. Donya kang
saka kowe bali menyang kowe, dene kang saka aku bali marang aku maneh.”
menyang Pangkur ing lor kali dene Gajahpara bali menyang Campara ing kidul
kali. Durung ganep sepasar anggone pegatan, Gajahpara mati.
panase bocah kang jero weteng iku. Durung suwe pegatane wong tuwane lanang lan
ing pabajangan, weruh ana soroting lampu kang padhang
nangis. Ki Lembong kaget, pranyata kang nyorot padhang mau yaiku bocah bayi
Ki Lembong. Sawise ketemu, pranyata bayi mau temen-temen anake. Celathune Ken
Endok marang Lembong: “Yen kowe ora weruh sapa
bathara Brahma. Mula aja kosiya-siya bocah iki, mulyakna bocah iku, paribasane mbok loro bapa siji
sangsaya banget tresnane marang bocah iku. Menyang endi wae tansah digawa, ora
bisa pisah karo Ki Lembong. Sangsaya suwe, Ken Angrok
sangsaya gedhe. Wayahe bocah bisa angon, Ken Angrok manggon urip bali menyang ing Pangkur.
papan pangonan ing Lebak, angon kebo sepasang. Ora antara suwe kebo sing dingon
mau ilang. Kebo sapasang mau nduweni pengaji 8000
pisan, nanging kowe aja lunga, aku nunggu kowe pisan ing papan pangonan ing
Lebak.” Wekasane Ken Angrok lunga ,
bapake lan mboke lelorone kari ing Camparan lan ing Pangkur. Tumuli Ken Angrok
oncat saka Pangkur ngungsi menyang Kapundhungan. Ing kono ora ana wong welas marang dheweke. Ana sawi jining botoh saji saka
Karuman, jenenge Bango Samparan. Dheweke kalah anggone ngabotohan. Nanging
dheweke ora gelem mbayar, amarga dhuwite wis entek. Bango Samparan bingung.
Dheweke oncat nglungani anggone ngabotohan arep golek dhuwit kanggone nyaur
utange. Sing dituju Rabutjalu kepingin nenepi ana ing kono. Sawise nenepi ing Rabutjalu
dheweke krungu ana swara saka langit: “He Bango samparan, ana putraningsun kang
bakal nglunasi utangira. Arane Ken Angrok. Golekana. Mula saiki enggal balia menyang ing Karuman!
bali menyang Karuman. Anggone mlaku sawengi natas ora leren- leren. Ora direwes petenging wengi lan rumpiling
dalan. Dhewek ora bakal gelem leren yen durung teka ing Karuman lan durung
ketemu karo Ken Angrok. Bener, t eka ing Karuman dheweke ketemu karo sawijining
bocah. Bareng ditakoni, ngaku yen jenenge Ken Angrok. Ken Angrok banjur digawa
ngabotohan dening Ki Bango Samparan. Dheweke ketemu karo wong kang biyasane
diajak ngabotohan. Banjur ditantang, diajak ngabotohan maneh .
Bango Samparan menang anggone ngabotohan. Pulih kalahe Ki Bango Samparan lan bisa nyauri utang-utange
kang wus kawuri. Temen wangsiting dewa, Ki Bango Samparan nuli mulih, Ken Angrok diajak
Bioreaktor utawa uga dikenal kanthu aran fermentor ya iku sawijining piranti utawa sistem kang mampu nyediakake sawijining lingkungan biologis kang bisa nnjang anane reaksi biokimia saka bahan mentah dadi bahan kang dikarepake.[1] Reaksi biokimia kang ana ing bioreaktor mbutuhake organism utawa komponen biokimia aktif (enzim) kang asale organisme tertemtu, kanthi aerobik utawa anaerobik.[1][2] Aagensia biologis kang digunakake bisa nalika tersuspensi utawa terimobilisasi.[2] tuadhane reaktor kang nggunakake agensia terimobilisasi ya iku bioreaktor karo unggun
utawa baffle lan sensor kanggo ngontrol parameter.[3] Tanki duwéi fungsi kanggo panggonan campuran substrat, sel mikroorganisme, lan
ana ing bageyan ngisor bioreaktor lan duwéni peran kanggo ngompa udhara lan nyegah anane gelembung oksigen.[3] Impeller duwéni perang ing agitasi karo ngaduk campuran substrat lan sel.[3] Impeller diobahake déning rotor.[3] Baffle uga duwéni peran kanggo nyegah anane efek pusaran banyu akibat agitasi kang bisa ngganggu agitasi kang sebenere.[3]
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.07, 3 Maret 2016.
kanggo nuduhake barang utawa kang dianggep barang dideleng saka mapane purusa
kapisan, cedhak, rada adoh, adoh.: iki, kuwi, kae, ika,
sesulih panuduh pokok (pronomina demonstratif substantif). Conto: iki ,iku,
ika, kuwi, kae. 1. Buku
nuduhake papan cedhak, uga kanggo nuduhake rada adoh lan adoh.
sesulih panuduh papan (pronomina demonstratif lokatif). Conto: kene, kono,
kana, ngriki, ngriku, ngrika.
sesulih panuduh katrangan (pronomina demonstratif deskriptif). Conto: ngene,
mangkene, ngono, mengkono, makaten.
sesulih panuduh wektu (pronomina demonstratif temporal). Conto: saiki,
1. Saiki aku takmulih dhisik, mengko kowe menyanga omahku.
4. Samenika kula wangsul rumiyin, mangke sampeyan kula kengken dhateng
5. Samenika kula wangsul rumiyin, mangke panjenengan kula aturi tindak
ketemu bocah kuwi nalika isih nalika dheweke isih cilik, saiki kok wis semono gedhene.
menika gumun, panjenengan mundhut wiji terong samanten kathahipun menika badhe kagem menapa?
kanggo ngramakake tembung samene, samono, samana.
ketiga katon kaya tangane wong kemlawe njaluk tulung. Suket-suket padha garing katerak ketiga dawa. Sesawangan ing ngendi –endi katon garing mekingking awerna soklat tuwa, pratandha wis suwe ora mambu banyu udan. Mung swarane gangsir ngenthir lan jangkrik ngerik nerak ing sela-selaning sepi ing tengah wengi. Swarane manuk dares lan dhokan saut-sautan wiwit sore ora leren-leren, gawe kekes lan mrindinge githok sing padha ngrungokake. Ora ana sabawane wong kemliwer. Kahanan
Plangkawati nanging lagi menggalih kahanan negara Ngastina kang lagi kataman dahuru. Para nayaka praja kang kondhang kautamane nembe saiki konangan boroke. Pranyata ora kaya sing
cedhak manglung kang adoh tumiyung ora karana ginebaging prang amung saking pepoyaning kautaman mung kari unen-unen. Akeh negara jajahan ing tepis wiring padha owah kiblate, mbeguguk angutha waton njongkeng
ing ulah kaprajan saiki padha sikut-sikutan. Golek slamete dhewe-dhewe.yen biyen padha girang gumuyu padha bancakan bandha negara saiki katon kucem. Jaman saiki negara Ngastina kena dipindhakake ngalami jaman kala rakatha utawa jaman lakune kepithing. Jamane para nayaka lakune miring. Ora ana sing sing wani ngatonake dhadhane. Iki lho dhadhaku, endi dhadhamu. Jamane para warangka praja ora wani ngendika bares, apa anane.Para warangka praja kang minangka dadi pandam pandoming kawula dasih pranyata beda, teba kosok balen pindhane lor karo kidul. Pangandikane mung lelamisan, ora nganti tumeka jroning batin. Kamangka ing saben –saben panggonan ditulis nganggo aksara Jawa gedhe-gedhe “Sabda lan laku kudu nyawiji, sing sapa jujur bakal luhur ,” mung kanggo samudana, mung kanggo abang-abang lambe. Sanajanta sesanti ditulis gedhe-gedhe ing
omah para kawula wiwit ing sajeroning kutha nganti para kawula alit sing manggon ing pucaking pagunungan. Jroning batin R Dursasana kepingin supaya negara Ngastina bisa pulih kaya mau-maune.Para kawula suyud marang para nayaka ora karana wedi dipidana nanging karana asih. Ing wektu iki para kawula ora rumangsa oleh keadilan. Akeh para kawula saka karang pradesan
Jalaran prajurit ing Tirta Tinalang andhahane Raden Kartamarma mikut piyambake, didakwa arep tinggal glanggang colong playu, ninggalake negara Ngastina. Kamangka piyambake arep mertamba menyang pertapan Dorawicara sowan menyang padhepokane begawan Ganda Maruta.“Lho, ingsun mung arep sowan menyang padhepokan Dorawicara”, ngendikane R Dursasana.“Boten kepareng gusti. Menika sampun dados pranatan ing negari Ngastina”, sumaure prajurit Tirta Tinalang.“Ingsun arep mertamba. Yen wis rampung sesuk esuk bakal bali menyang kadipaten. Ora bakal neka-neka”.“Boten kepareng. Menawi jengandika badhe tindak kedah wonten idi palilah saking Sampeyan Dalem Ingkang Sinuwun.”“Endi layang dhawuhe?”“Ha inggih boten wonten. Kula menika prajurit ingkang tinanggenah njagi tata tentreming negari. Sok sintena warangka praja utawi para nayaka lan para sentana dalem ingkang badhe tindak dhateng sajawining rangkah kedah wonten idi palilah saking Ingkang Sinuwun.Samenika jengandika kawula aturi kersa tindak dhateng sasana pradata ”“Salahku apa? Aku ora duwe salah apa-apa.”“Lha sumangga karsa. Mangke jengandika dhawuh wonten sasana pradata. Jengandika dipun lanjrad (landraad). Panjenengan dhawuh dhumateng para warangka praja ingkang tinanggenah ing prekawis menika”, wangsulane prajurit kang njaga tepis wiringing negara.Rumangsa kalah papan R. Dursasana nuruti karepe para prajurit diirit menyang sasana pradata. Apa maneh karcis palwa gegana sing menyang pratapan Doracara wis entek. Ora ana sing ngerti apa kang kedadean ing sajerone sasana pradata Watara kira-kira wayah sirep wong lagi dikeparengake kondur menyang kadipaten
praja. Ingsun wus rumangsa ora diwongake . Kamangka ingsun iki isih kadang pribadine Ingkang Sinuwun. Kena apa negara ora bisa ngayomi marang jenengingsun?”, mangkono pangandikane Raden Dursasana marang para juruwarta.“Negara Ngastina iki rusak jalaran saka pokale para nayaka sing nerak angger-angger negara. Ingsun wis ngendika si Dhadhap, si Waru sing dadi sumbere prekara iki, kudu dipriksa luwih dhisik. Mengko mesthi bakal kawiyak sapa sing dadi sumbering prekara.Ingsun isih tresna marang negara iki. Negara Ngastina ingsun bela nganti pecahing dhadha wutahing ludira”.“Gusti, sinten si Dhadhap lan si Waru?”pitakone juru warta.“Iku prekara gampang. Paribasan suwe mijet wohing ranti. Apa kurang cetha? Si Dhadhap iku inisiale BE A.ngerti. Pawongan iki sing penggaweyane ngrekayasa perkara ing negara Ngastina. Apa kurang jelas ?” pangandikane Raden Dursasana.“Jelas menika tegesipun dipun jejeli gelas lho Gusti ?”, kandhane juru warta.“He, aja glenyengan “Bambang Aswatama Sing rumangsa didumuk raden Dursasana kajiyat atine banjur enggal-enggal nganakake
prekara aku ngrekayasa perkara. Pancene tepungku karo para nayaka praja iya becik. Apa iku tegese aku ngrekayasa perkara ? Sing mesthi R Dursasana uga katut ing prekara iku. Paribasan tengu ing imbanging gunung katon ngegla, nanging gajah ing tlapukan ora cetha” “ Yen pancen
muleg kaya beluke rokok wong sakampung dadi siji. Uwel-uwelan campur bawur ora ana bedane. Sing salah lan sing bener katon ora ana bedane. Jalaran kabeh padha pintere.Dhandhang bisa dadi kontul, kontul bisa dadi dhandhang saking pintere para pokrul bambu. Para kawula padha bingung. Endi nayaka sing kena dadi panutan , endi sing kena dadi tuladha.Wetan gunung, kulon ya gunung, ning tengah-tengah ana segara. Ora mung wayange wae sing
nyuwun Petruk dipun dalaken.Gayeng menika, menapa malih dipun keliraken wonten istana negara, wah warangka praja mesthi mirsani. Matur nuwun gambaripun.
wuih... ngantos bingung kulo Pak dhe, dospundi niki cara ngomentari?jan critanipun puercis kados wonten pagelaran wayang
Pun, sakersane njenengan lah !
Menawi dalem raos-raosaken, kadosipun dalem sakmenika manggen ing Ngastina. Para nayaka ing nagari dalem njih pun sami laku miring.Mugi-mugi Pengeran saged paring pepadhang dumateng para nayaka praja menika supados nagari saged paring katentreman dumateng sadaya warga.
aku tau krungu grenenge ngenani durmagati (selagibisa, 3 apr 08)ruwet ta! sing ruwet maneh ki dalange! lha wong njur kudu ndhalang sing pakeme malih dadi bubrah kokapa ra rekasa!jare sing nonton (para siswa)sing leres niku sing pundi ta , ki?
Pancene dhalang nuruti "selera konsumen".Menawi ngangge pakem, ngendikane mbah Suro sampun boten pajeng. Bab leres lan boten, sesa-sesa dhateng ingkang mastani, menawi rujuk lan
layar kaca 21 semi koreaanime sub indo 18layar kaca semitv21cinemaindo onlinelayar kaca 21 18animeindo 18film layar kaca 21layar kaca 21
Wujud montor bebek asale saka moped ing tahun 1950-an kang mocer ing Éropah. Soichiro Honda lan Takeo Fujisawa kang nduwèni pabrik pit montor Honda ndeleng moped ing Jerman lan nduwéi panemu manawa kendharaan jinis iku sabanjure ora bakal payu lan perlu disempuranake. Mula Honda banjur ngetokaké Honda Super Cub kang wiwit diprodhuksi taun 1958 lan sabanjure dadi pit montor kang paling akèh diprodhuksi, nganti tahun 2008 wis diprodhuksi 60 yuta iji.
Ngurip-urip Basa Jawa: BU GURU LALI
Sing arep dakcritakake kedadean neng kutha Surabaya. Masalah kampunge utawa desane ora susah dak terangake, sing cetha Surabaya.Ana sawijining bu guru dak tulis wae bu Ani (jeneng singlon) mulang ana ing Sekolah Dasar. Bu Ani nalika semana ngelesi (les privat) bocah kelas loro ana ing sekolahan. Bubar mulang sing samesthine banjur wiwit mulang les bocah-bocah . Miturut ngendikane bu Ani les privat mau suwene rong jam. Les diwiwiti jam setengah siji.Sawise bocah-bocah les padha mlebu kelas, banjur diparingi soal, dikongkon nggarap muride. Bocah-bocah anggone nggarap ya temenan. Ora ana sing gojegan, ora ana sing rame. Pancene wis didhawuhi ora pareng rame. Dhasare muride ya pinter-pinter lan tansah ngestokake dhawuhe guru, mula kelase mau ya ora rame lan sing penting ora ana sing tukaran.Kocapa bareng kira-kira wayahe mulih, kira-kira wis jam setengah telu. Wong tuwa sing padha methuk, sing biasane lungguhan ana ing ngarep sekolahan goreh atine , wiwit padha takon. Wis jam setengah telu kok durung diulihake? Banjur ana salah sijine wali murid sing kepingin weruh, mlebu sekolahan. Bareng dideleng , lho gurune kok ora ana ? Wali mjurid mau nggoleki ngubengi sekolahan, di goleki mrana-mrene ora
nggoleki maneh ngubengi sekolahan, ketemu pak kebon sekolahan sing lagi turu neng dhuwur bangku, banjur diatkoni. Wangsulane iya ora ngertine. Pak kebon ora mulih ya merga nunggu bocah-bocah nganti rampung lese.Pak Kebon bareng ditakoni wali murid ya bingung banjur nelpon salah sawijining pak guru.sing mulang ana kono. Guru iki mau ya wis kondur wiwt jam siji mau, malah kondure paling keri dhewe. Rumangsa tanggung jawab pak guru mau banjur mara menyang sekolahan.“Dhateng pundi bu Ani, ;pak ?” pitakone pak kebon bareng pak guru teka ing sekolahan.“Aku ya ora ngerti. Aku mau rak mulih keri dhewe. Lha saiki apa bocah-bocahe apa durung diulihake?”“Dereng.”“Coba dak tilpune. ,” ngendikani pak Guru. Bareng ditilpun HP ne ora diangkat. Tilpun nganggo nomer omah uga ora diangkat. Batine, menyang ngendi wae bu Ani iki ? Pak Guru uga melu bingung.Ngerti kaya mangkono pak guru banjur ngendika karo
Bocah-bocah padha didhawuhi mulih. Wali murid akeh sing nggremeng. Pak guru banjur ngutus pak bon ,”Saiki njajal golekana menyang daleme !”Temenan pak bon banjur mara menyang daleme bu Ani. Saka kadohan bu Ani wis leyeh-leyeh ana ngarepan karo nyomak-nyamuk sajak mentas dhahar.“Bu Ani , panjenengan wau ngelesi napa mboten ?” pitakone pak bon.“O, iya. Aku lali !,” wangsulane bu Ani gragapan.Komentar sampeyan piye ca ? Dak tunggu !Ket: gambare nyilih.
Bu Ani umure piro tho Pak? lha kok wis pikun, kethoke isih
kondur ngantos kesupen puniko menowo boten tanggung jawab lajeng menopo tho ????
pas awakmu lungo atiku mbok gowo
BEDJO WONG KANG TANSAH ELENG LAN WASPODOsalam kenal kagem sedoyo blogger indonesia
November 20, 2011 at 12:12 AM
Inkang ana jroning badan kabeh, pan punika saking Hyang Widi, wujud ingkang pasthi, wawadhahing ngelmu.
didepan, seperti kesucian burung bagau.
arep njupuk buku sing gedhe-kandhel, sing larang regane he..he… (nganggo boso Jowo wae,
payu2..tapi sing penting aku bahagia sik karo awakku dhewe. Mbiyen se aku sirik, saiki wis
anotherorion(Januari 11, 2014 - 12:41 pm)	Balas lha sopo2 gawe status
wulune mlaku-mlaku ning pawon. Dheweke weruh ana anak
MTs. Mambaul Ulum Wadang 1995-2016. Template Perjalanan. Diberdayakan oleh Blogger.
kahanan (adjektiva) yaiku tembung kang nerangake kanthi luwih cetha utawa luwih tlesih tembung aran (nomina) kang ana ing sajroning ukara. Tembung kahanan
kang mangkono iku nduweni fungsi atributif. Tuladhane : 1. Buku abang iku digawa adhiku. 2. Meja cilik kae dituku mbah Sastra., lsp.
wasesa utawa katrangane ukara, sing nuduhake kahanan. Tuladhane : 1. Simbah
kahanan uga nduweni titikan bisa nandhingake drajat kualitas kahanan tembung aran kang diterangake. Undha usuking kahanan mau
yu Karti suwe banget. A. TEMBUNG
kahanan kang durung oleh wuwuhan, tembung rangkep, utawa dicambor. Tuladha :
adhem, adoh, agal, ala, alus, aman, angker, anyar,apik, asor,atos,awet,becik,
bingung, bodho, bregas, cedhak, cetha, cethek, cilik, cingkrang, dhekok,
dhoyong,dhuwur, eling, empuk, endah, endhek, enom, gangsar, garing, gedhe,
murah, panas, pinter,rame ,rata, remuk,ringkih, racak,rosa, rusak, sedhela, sepi,
sugih, suwe, teles, tuwa, waras,
celak, sae, awon, abrit, jene, inggil, andhap, lembat, sakit, ageng, alit,
radin, dangu, sekedhap, dhangan, gerah, lebet, 2. Tembung
kagedhen, keciliken, kelemon,kapiken,
mbranang, adoh nglangut, babak belur, babak bundhas, biru kecu, bunder kepleng,
cedhak nyangklek, dawa nglawer, gagah prakosa, ijo royo-royo, ireng njanges, ireng
thuntheng, putih memplak, ii. Dicambor
nganggo tembung kang nduweni surasa kosok balen, tembung iki kalebu uga diarani
kapuk, anteng kitiran, arang kranjang, arum jamban, atos
KAHANAN (ADJEKTIVA) MITURUT PIGUNANE (FUNGSINE).
fungsi (piguna) tembung ing sajroning ukara tembung kahanan bisa diperang dadi
nerangake tembung aran ing ukara ukara wasesa tanpa kriya (kalimat nominal)
utawa frasa nomina kang tembung aran mau minangka jejer, lesan, utawa jangkepan. Tetembungan mau bisa diseseli tembung sing utawa kang. a. Murid-murid
j. Tandure ijo royo-royo agawe resepe ati.
predikatif (tembung kahanan minangka wasesa) yaiku tembung kahanan kang lungguhing tembung ing ukara kasebut dadi
wasesa. Tembung kahanan kasebut lumrahe bisa diwuwuhi nganggo
j. Eseme kenya iku pait madu agawe brangtaning pra priya kang samya mulat.
MAKNANING TEMBUNG ING SAJRONING UKARA (SEMANTIS).
mratelakake undha usuk, drajat utawa mutu (Adjektiva
. Tembung kahanan kang nggambarake kahanan utawa watak (Adjektiva pemeri sifat)
yaiku kang nggambarake kang awujud kasat mata (fisik) utawa ora kasat
mratelakakake undha usuking ukuran (Adjektiva). Conto: abot,
kuning, ijo royo-royo, klawu, abang nom, lsp. Tembung kahanan kang
Conto: suwe, sedhela, dangu, lsp. Tembung kahanan kang mratelakake
liyane (Adjektiva jarak). Conto: adoh, cedhak, caket, nglangut,
mratelakake swasanane ati (Adjektiva sikap batin). Conto: mongkog, mulya, sedhih,
mratelakake kahanan kang bisa digrayang dening pancadriya (Adjektiva cerapan).
rame, gumeder, geger, arus, legi, pait, teles, kecut, lsp.
undha-usuk (Adjektiva tak bertaraf) yaiku mapakake tembung
kahanan kang diwatesi mratelakake bageyan sawijining golongan . Tembung kahanan ing ukara
kasebut ora bisa mratelakake undha-usuk. Conto: langgeng,
lonjong, gaib, ganjil, rangkep, bengkong, lsp..
sregep amal utawa ndeleya Jam terus mlaku tan peduli sira waspada utawa lena Dina terus mlaku
Saka dalan gedhe Ngoro – Gempol ing sakulone masjid putih desa Wonosari ana
dalan ngalor. Dohe saka kono kira – kira rong kilometer. Candhi iki digawe saka bata, bisa dipesthekake
yen candhi iki gawean jaman Majapaitan. Denah candhi awujud pesagi, madhep
ngulon, alange 6,25 meter, ujure 10 meter, dene dhuwure 10 meter. Ing sikiling
candhi Pari lan candhi Gunung Gangsir. Candhi luwih cilik yen katandhing karo
candhi Pari utawa candhi Gunung Gangsir. Ing dhuwuring plawangane candhi ana
ukiran watu andhesit awujud kala. Ukiran kala saka watu andhesit mau ana uga
ing temboking candhi kang madhep ngalor, ngetan lan ngidul. Ing ngarepe candhi
katon ana tumpukan bata, kira-kira arep kanggo gapuraning candhi. Kahanane candhi iki wis akeh batane
kang kropos. Pancene durung nate direnovasi, mula perlu enggal-enggal didandani. Ing wektu saiki saben bubar panen
saking gedhéné lelabuhané Patih Gajahmada, nagara Majapait saya suwé saya misuwur kuwasané.Prabu Ayam Wuruk tetep jumeneng ratu agung binathara ngerèh sapepadhaning ratu.Sang Nata krama oleh nakdhèrèke piyambak kang wewangi Retna Susumnadewi.Para santanané padha ginadhuhan tanah dhéwé dhéwé ing samurwaté. Déné kuwajibané para santana utawa adipati mau ing mangsa kang wus ditamtokaké kudu ngadhep ing panjenengané Nata, mulané kabèh padha duwè dalem becik becik ana ing Majapait, muwuhi asrining nagara.Ing jaman iku ana pujangga kraton aran "Prapanca" (Budha).Ing tahun 1365 pujangga iki nganggit layang kang aran Nagarakertagama.Ana manèh pujangga aran Empu Tantular nganggit layang Arjunawiwaha.Majapait ing wektu iku emèh mbawahaké satanah Indhiya Wétan kabèh, kayata: Tanah Jawa Wétan lan Tengah, Sumatra, wiwit Lampung tekan Acih (Perlak),
Tanah Sundha ora ditelukaké. Kang jumeneng ratu ana ing tanah Sundha mau ajejuluk Prabu Wangi, putrané putri dilamar Prabu Ayam Wuruk iya dicaosaké, ananging Prabu Wangi banjur pasulayan karo Patih Gajahmada, nganti dadi perang.Prabu Wangi séda ing paprangan lan akèh punggawané kang mati ana paprangan; ewadéné tanah Sundha ora dibawah Majapait, isih madeg dhéwé ing saterusé.Ing Jaman samono paro ajar utawa pandhita (agama Budha utawa Syiwah) mèlu nindakaké paprentahan nagara, mulané padha diparingi lungguh bumi dhéwé dhéwé kang diarani bumi: Pradikan.Padésan ing sakubenging candhi utawa padhépokaning para pandhita lumrahè uga dadi bumi pradikan, wongé diwajibaké jaga lan ngopèni candhi padhépokan mau.Kawula liyané padha kena pajeg prapuluhan (saprapuluhing pametuning buminé), lan kena ing pagawéyan gugur gunung lan sapepadhané.Pajeg rajakaya, pajeg panggaotan lan tambangan ing wektu samono iya wis ana.Pametoning praja gedhé banget, perlu kanggo ragad perang lan kanggo kapraboning Sang Nata sarta kanggo yeyasan nagara, kayata: kraton, gedhong gedhong, pasanggrahan pasanggrahan lan liya liyané.Ing nagara Majapait wis akèh omah kang becik becik, payoné sirap, déné omah kang lumrah padha apager gedhég, ananging ing jero racaké ana pethiné watu kang santosa perlu kanggo nyimpen barangé kang pangaji.Wong wong dhèk jaman samono padha doyan nginang, senengané padha tuku bala pecah saka juragan Cina, pambayare nganggo dhuwit sing diarani Kèpèng.Wong lanang padha ngoré rambut, wong wadon gelungan kondhé. Wiwit enom wong wong padha nganggo gegaman keris, lan gegaman iku kerep diempakaké.Wong yèn mati jisime diobong, yèn sing mati iku bangsa luhur utawa wong sugih bojo bojoné (randha randhané) padha mèlu obong.Ora adoh saka nagara ana papan kanggo adu adu kéwan utawa uwong utawa kanggo karaméyan liya liyané. Papan iku arané "Bubat"Sang Nata kerep lelana tinggal nagara, ing Blambangan sauruté iya tau dirawuhi.Prakara perdagangan iya dadi gedhé banget, awit saka majuning lelayaran kagawa saka kèhing nagara nagara kang kabawah ing Majapait sing kelet letan sagara.Bab kagunan, kayata: ngukir ukir sapepadhané, kombule ing Tanah Jawa Wétan dhèk pungkasané abad kang katelulas, lan ing wiwitané abad kang pat belas, mung baé panggawéné reca reca kang apik apik iku nganggo tuntunaning wong Indhu utawa nurun kagunan Indhu.Cekaking carita: Nalika panjenengané Prabu Ayam Wuruk iku, Majapait lagi unggul unggule, samubarang lagi sarwa onjo.Prabu Ayam Wuruk tilar putra kakung miyos saka selir asma "Bhre Wirabhumi" jumeneng Nata ana ing bagéyan kang wétan.Déné kang nggentèni keprabon Majapait putra mantuné Sang Nata, ajejuluk Wikramawardhana (tahun 1389 - 1400).Ing tahun 1400 Sang Prabu sèlèh keprabon, kersané arep mandhita, ananging sapengkeré Sang nata, putra lan sentanané padha rebutan nggentèni keprabon.Prabu Wikramawardhana banjur kapeksa kundur jumeneng ratu manèh nganti tekan tahun 1428.Sajroning jumeneng sing kèri iki Sang Prabu nerusaké merangi santanané kang wus kabanjur ngraman nalika Sang Prabu jengkar saka kraton.Rèhning perang iki nganti suwé dadi nganakaké kapitunan akèh lan karusakan gedhé, awit teluk telukan ing tanah sabrang banjur padha wani mbangkang wus ora gelem kabawah Majapait.Tataning kawula iya banjur rusak. Prakara patèn pinatèn wis dadi lumrah.Akèh wong main lan adu jago totohané gedhéni.Ing tahun 1428 - 1447 kang jumeneng nata ratu putri jejuluk Retna Dewi Suhita, putrané Prabu Wikramawardhana saka garwa paminggir.Terusé banjur banjur Prabu Kertawijaya (1447 - 1452) lan manèh Prabu Bhra Hiyang Purwawisyesa (1456 - 1466), Pandan Salas (1446 - 1468), banjur Prabu Bhrawijaya V (1468 - 1478).Mungguh babade ratu ratu kang wekasan iki ora terang, mulané ora disebutaké.Ana ratu ing nagara Keling (salor wétané Kedhiri, sakidul kuloné Surabaya) jejuluk Prabu Ranawijaya Giridrawardhana ngelar jajahan nelukaké Jenggala, Kedhiri lan uga mbedhah Majapait (tahun 1478).Bedhahè Majapait iku kuthané ora dirusak, awit ing tahun 1521 lan 1541 nagara Majapait isih kecrita kutha kang gedhé.Suwé suwé kutha Majapait dadi rusak, awit wong wongé kang ora seneng kaerèh ing kraton liya, padha genti genti ninggal negarané, nglèrèg marang tanah Bali.Saiki Majapait mung kari patilasan baé, awujud pager bata tilas mubeng lan tilas gapura (Candhi Tikus, Bajang Ratu).Isih sajroning jaman Majapait, agama Islam wis mlebu saka sathithik, saya suwé saya bisa ngalahaké dayaning agama Indhu ana ing Jawa Wétan.Mungguh kaananing tanah Sundha ing wektu iku ora pati kasumurupan.Sawisé krajan Tarumanagara dhèk abad 4 lan 5, mung ana kang kacarita krajan Sundha ing tahun 1030 nagarané kira kira ing Cibadhak.Enggoné ora ana wong manca kang mlebu mrono, marga saka kèhing bajag kang padha nganggu gawé ing sauruting pasisir.Ing Priyangan sisih wétan ana krajané aran Galuh, kang ngadegaké ayaké ratu aran Pusaka, ratu liyané jejuluk Wastukencana lan Prabu Wang(g)i.ing tahun 1433 Sang Ratu Dewa iya Raja Purana, ngadegaké kutha anyar aran Pakuan (Batutulis).Karajan iki aran Pajajaran. Tulisan kang ana ing watu kono nerangaké manawa Sang Prabu yasa segaran.Pajajaran semuné krajan rada gedhé lan ngerèhaké Cirebon barang.Pérangan Kang Kaping PindhoBabad Tanah Jawa Wiwit
Ngurip-urip Basa Jawa: SESELAN UM LAN ATER-ATER MA SARTA ATER-ATER AM ING BASA JAWA KUNA LAN BASA JAWA ANYAR.
SESELAN UM LAN ATER-ATER MA SARTA ATER-ATER AM ING BASA JAWA KUNA LAN BASA JAWA ANYAR.
Gambar : Kawah gunung Kelud kang nalika jaman Majapait diarani gunung Kampud
Anyar iku minangka terusane (utawa asale) saka basa Jawa Kuna, mula
paramasastrane uga kaprebawan basa Jawa Kuna. Ora sethtithik tembung-tembung
basa Jawa Anyar kang padha utawa meh padha tegese karo basa Jawa Kuna, nanging
= kowe ; kita (J) = aku lan kowe
(JK) = mrentah, ngereh; muter (J) = ngubengake, ngelih
gada ; dhendha (J) = denda (BI).
ing basa Jawa Kuna gunane kanggo mangun tembung kriya tanduk (kata kerja
(konsonan) , mapane seselan UM ana ing saburine aksara kang kawitan, tuladha :
vokal) , seselan UM mapan ing sangareping aksara wiwitan, tuladha :
ing basa Jawa Anyar paugerane padha karo ing basa Jawa Kuna , kajaba sing angka
sing oleh ater-ater MA ing basa Jawa Anyar ora pati akeh :
kumayu > kemayu katandhingna karo kumaayu > kumayu > kemayu
hanuswara ing basa Jawa Anyar kanggo mangun tembung kriya tanduk. Tembung-tembung lingga
kang oleh ater-ater hanuswara AM yaiku tembung lingga kang kawiwitan aksara p, w
lan b. Tembung lingga kang apurwa vokal ora kena diwuwuhi ater-ater
sariratunggal,Sakehing musuh,Ngarep mburi kiwa tengan,Keblat papat padha kamigilan,Keprabawan ajiku si Balasrewu,Kang mbubul metu maewu-ewu tan kena pati,Temah padha giris
Hong, ingsun amatek ajiku si gelap ngampar,Gebyar-gebyar ana ing dadaku,Ula lanang guluku,Macan galak ana raiku,Surya kembar ana netraku,Durgadeglak ana pupuku,Gelap
angadeg katon kaya gunung sewu, yen lumaku kaya gunung sewu alelaku, metu wadung ing dedengkulku, metu
mulih maring bayu, asalira saking ora mulih maring ora, dadaku brajaku brajamusti, pupuku si paron tunggal, epek-epekku si braja keras,
nabi akancing Allah,pandhito jaya wali sanga,iku jenenging urip,
rokhiem...Niatingsun adus, amatek aji,Ajiku si panji anom, ngedusi sadulur papat,lima pancer, nem panuntun,Serut perkutut, gagak siwalan katumurunan cahyaku.Cahya
Ngurip-urip Basa Jawa: ASU LAN KUCING LANANG
ing bendarane. Bareng asu, dhasar kang rumeksa ing omah,
Dipethik saka : Layang Sato Kewan, CF
santak (nelakake orang seneng, muring)
2.	“Arep gawe apa, Mas Darman?”pitakone Andi.
3.	Rinda matur yen dheweke arep merusake sekolah menyang SMA .
4.	Ukara kang jejere di kenani pakaryan lesan diarani ukara …
5.	Ukara kang jejere nindakake pakaryan di arani ukara …
7.	Kucing (tubruk) tikus nang latar.
8.	Bu Diah numpak sepedha menyang pasar. Tembung numpak kudune …
11.	Andhi dedege dhuwur kencur. Tembung sing kacithak kandhel tegese …
12.	Kali cilik iku banyune bening leri. Tembung sing kacithak kandhel tegese …
13.	Ing crita Andhe – Andhe lumut, paraga wanita kang apik bebudhine yaiku …
Jaka Tingkir dadi salah sawijining tuladha para mudha ingkang gadah kaunggulan babagan kanoragan. Saka babagan iku mau, cekak critane Jaka Tingkir bisa kasil mujudake impene ing jero ati saka jaman biyen mula yaiku dadi narapraja ing kasultanan Demak Bintara. Kaunggulan kanoragan sing di duweni Tingkir kapirsa nalika tingkir diajak mbedhag pikat. Nalika bedhag pikat Tingkir kasil nyekel macan tanpa nganggo gegaman, malah macanipun dipun bopong menyang kasultanan. Kanjeng sultan dadi bungah manahipun nalika mireng kabar sakmenika. Merga saka rasa marem lan bungahing atine sultan sahingga kanthi sebab kasebut Jaka Tingkir angsal kanugrahan inggih menika diparingi kalungguhan dados lurahing Tamtama ana ing praja Demak .
Saka perangan carita kasebut sapa sing diarani Jaka Tingkir iku ….
a.	Para mudha kang kepenak uripe ing jaman biyene
15.	Tegese ukara mbedhag pikat ing duwur yaiku ….
16.	Nalika Jaka Tingkir isih cilik, deweke nduweni kapinginan yen gedhe mangke pengen dadi napa ….
17.	Babagan apa sing ndadekake Tingkir narima mandhat dados Lurah Tamtama ing praja Demak ….
b.	Amarga duweni tali paseduluran ingkang sae kalian Sultan Demak
kaunggulane Tingkir babagan olah kanoragane ….
19.	Kanthi cara kaya ngapa tingkir kasil gawa macan pinuju kasultanan ….
a.	Kanti cara di tumpakake ana ing sakdhuwure kereta
b.	Gunakake lumakune tingkir lan mbopong macan
20.	Miturut cerito ing duwur , tokoh sing kadapuk dadi tokoh protagnis yaiku ….
21.	Urut-urutane prastawa sakjeronng drama wiwit saka prolog, klimaks lan nganti tumekane pungkasan cerita diarani ….
22.	Panggonan lan wektu dumadine crita drama diaranai ….
23.	Ing ngisor iki sing kalebu “Purwaka” nalika pidato yaiku ….
a.	Mugi mugi panjenengan tansah pinaringan seger kawerasan dumugi mbenjang menika.
b.	Pujisyukur dumateng ngersanipun ALLAH SWT ingkang sampun maringi rahmat.
c.	Cekap semanten atur kawula , mbok bilih wonten lepatipun atur, kula nyuwun ngapunten.
d.	Minangka pungkasaning atur, kula sak kanca nyuwun lumunturing sih samudra pangaksami.
24.	Pakulinan ndongeng punika saged nuwuhaken rumaketipun sesambetan antawisipun tiyang sepuh kaliyan lare. Ukara kasebut nggunakake basa …
d.	Krama alus 25.	“Arep gawe apa, Mas Muhammad?”pitakone Andi nalika ketemu ing dalanan.
26.	Andhi dedege dhuwur kencur. Tembung sing kacithak kandhel tegese …
27.	Kali cilik iku banyune bening leri. Tembung sing kacithak kandhel tegese …
29.	Ana kedadean kucing (tubruk) tikus ing latar.
30.	Ukara ing ngisor iki sing nggunakake basa ngoko lugu yaiku …….
a.	Mas Hardi saiki ora kersa rawuh mrene.
31.	Bapak Ibu Guru ingkang dhahat kinurmatan, sedaya kanca ingkang tansah kula tresnani.
32.	Ing ngisor iki sing paling trep digunakake nalika wasana basa ing sajroning tanggap wacana yaiku ….
33.	Ing ngisor iki sing duweni kalungguhan paling asor yaiku ….
d.	Patih 34.	Dadi uwong aja sak kumuwat amarga sugihe.Kumuwat duweni teges pada karo ukara ing ngisor iki yaiku ….
35.	“Lha menika prajurit enggal lha kok mung mendel kemawon”.
37.	Manut geguritan ing ndhuwur, ana pira jenenge lelara iku….
40.	Nggunakake basa krama alus kudune digunakake marang ….
41.	Manut geguritan ing ndhuwur, ana pira dalan mlebune lelara iku….
42.	Ing ngisor kalebu carito rakyat, kejaba …
43.	Pralambange tumrap bocah sing durung dunung, utawa durung ngerti diwedharake ing tembang …
44.	Pralambange tumrap bocah kang tumapak ing wayah nom–noman (remaja) diwedharake ing tembang …
45.	Seneng tresna, grapyak, cocok kanggo aweh pitutur
48.	Sing ngatur lan mimpin lumakune drama diarani …
49.	Jroning maca naskah drama pirembugan kanthi kebak ekspresi dijumbuhake karo …
51.	Ukara kang jejere nindakake pakaryan di arani ukara …
53.	Kucing (tubruk) tikus nang latar.
54.	Bu Diah numpak sepedha menyang pasar. Tembung numpak kudune …
55.	Polahe kaya gabah den interi. Unen – unen iki kalebu …
56.	Sing kaya mutung wesi gligen yaiku …
57.	Andhi dedege dhuwur kencur. Tembung sing kacithak kandhel tegese …
58.	Kali cilik iku banyune bening leri. Tembung sing kacithak kandhel tegese …
59.	Ing crita Andhe – Andhe lumut, paraga wanita kang ala bebudhine yaiku …
60.	Seneng tresna, grapyak, cocok kanggo aweh pitutur rasa tresna mujudake wateke …
62.	Dhong – dhinge swara ing pungkasane gatra di arani …
63.	Sing ngatur lan mimpin lumakune drama diarani …
64.	Nalika maca naskah drama pirembugan kanthi kebak ekspresi dijumbuhake karo …
65.	Bapak kepala desa ingkang dahat kinurmatan.
66.	Sebutna 3 tuladhane cerita rakyat!
67.	Pralambange tumrap bocah sing durung dunung, utawa durung ngerti diwedharake ing tembang …
68.	Pralambange tumrap bocah kang tumapak ing wayah nom–noman (remaja) diwedharake ing tembang …
69.	1. Ngadeg jejeg kanthi kebag kapitayan
Nalika nindakake tanggap wacana, pratelan ing dhuwur sing kudu digatekake yaiku ing nomer….
jembar kaya tegalan, sawah lan sapanunggale. Nanging upama ora duwe lahan, mula isa nggunaake lahan pekarangan kanggo nandur sayuran nanging mawa cara sing diarani system vertikultura. Apa ta vertikultura iku? Yaiku nenandur kanthi cara tingkat utara undhag-undhagan. Kauntungan gawe cara iki yaiku isa gunakake lahan cupet, sakliyane iku uga jumlah tanduran isa luwih akeh tinimbang yen ditandur ing lemah ngono wae, .uwih endah disawang lan tumrape ibu-ibu rumah tangga bisa nyuda dhuwit blanja.
1.	Keuntungan nandur gawe mawa cara vertikultura kaya ing ngisor iki, kejaba …
2.	Tanduran iki bisa ditandur nganggo cara vertikultura, kejaba …
5.	Kanggo rembugan ing antarane sapadha-padha kang raket, nanging kanthi rasa ngajeni banget nggunakake basa …
6.	Kanggo rembugan marang wong kang luwih dhuwur drajade, prayogane nggunakake basa …
7.	Ing ngisor iki sing kalebu tembung sing gunakake basa ngoko alus yaiku …
a.	Tembung ngoko sing magepokake karo kewan, wit-witan, lan barang yen ana tembunge krama inggil kudu diganti nganggo tebung karma inggil.
b.	Tembung sing magepokan karo dhiri pribadi yen ana tembunge krama inggil kudu diganti nganggo tembung krama inggil.
c.	Tembung sing dienggo ngurmati wong sing diajak guneman yen ora ana tembunge krama inggil kudu diganti nganggo tembung krama lugu.
d.	Tembung sing magepokan karo dhiri pribadi senajan ana krama inggile tetep nggunakake tembung ngoko, ora oleh dikramakake inggil.
8.	Sakjane sing takkandhakake mau mung abang-abang lambe, ngono karo kancamu dianggep temenan! Unen-unen “abang-abang lambe” tegese …
9.	Karangan sing panulisane ora kaiket dening paugeran-paugeran kaya ing tembang macapat kang tansah nggunakake tembung-tembung kang mantes lan mantesi serta ngutamakake rasa kaendahan diarani …
10.	Kaendahane karangan kang awujud geguritan iku dumunung ana ing …
d.	Pilihan tembung kan mantes lan mantesi 11.	Bab sing kudu digatekake supaya bisa maca geguritan kanthi becik lan kepenak dirungokake yaiku …
b.	Iso kanthi cetho anggone njelasake isine geguritan
c.	Kudu bisa ngarang geguritan sing meh pada saka tuladhane
d.	Swarane landhung, pangucapane tembung kudu bener lan trep
Dinas Kebersihan kutha Surabaya nganakake program anyar yaiku ngresiki got lan kali-kali ing saindenging kutha Surabaya. Program reresik kali lan got iku di dhawuhake marang warga liwat lurah lan kepala desa sing disosialisasiake marang ketua RT. Para warga dianjurake nyengkuyung kegiatan kasebut kanti nganakake kerja bakti ing lingkungane. Kagiatan kasebut diutamaake gawe ngadepi mangsa rendheng, amarga dikawatirake got bakal banjir. Gawe ngakali kedadeyan mengkana mau sahingga warga dianjurake nguras linet sing ana ing njero got.
13.	Manut wacan ing dhuwur,gebrakan anyar sing ditindakake dening Dinas Kebersihan kutha Surabaya yaiku ngresiki ….
16.	Linet ing dhasare got utawa kali yen ora diangkat bakal nyebabake kedadeyan apa….
17.	Apa sing dadi gagasan baku kang kinandhut ing paragraph ing dhuwur ….
a.	Para warga diajak nyengkuyung program kasebut lewat kerja bakti ing lingkungan kelurahan
b.	Program ngresiki got iku didawuhake lewat lurah lan kepala desa supaya bisa di sengkuyung bebarengan
c.	Dinas Kebersihan kutha Surabaya gawe gebrakan anyar yaiku ngresiki kali lan got
d.	Akeh kali sing wes dadi mlumpuke linet sing dadekake banjir
18.	Tegese mangsa rendheng ing wacan ing duwur yaiku ….
19.	Tembung kang durung owah saka asline diarani tembung ….
20.	Tetembungan sing wis owah saka asale diarani tembung ….
21.	Tetembungan ing ngisor iki kalebu tuladhane tembung lingga yaiku ….
23.	Tembung ing ngisor iki kang kalebu tembung rimbag rangkep dwipurwa yaiku ….
24.	Tembung ing ngisor iki kang kalebu tembung rimbag rangkep dwilingga salin swara yaiku ….
25.	Tembung ing ngisor iki kang kalebu tembung rimbag rangkep dwiwasana yaiku ….
26.	Pangrimbage tembung andhahan kang karana kacambor tuladhane yaiku ….
27.	Ing ngisor iki kalebu tuladha pangrimbage tembung andhahan kang karana kawancah kajaba….
28.	Ing ngisor iki sing kalebu cara nyritakake pengalaman supaya bisa narik kawigatene wong sing ngrungakake yaiku…..
29.	Ing ngisor iku ukara sing gunakake basa krama alus yaiku ……
30.	Ukara-ukara ing ngisor iki sing nggunakake basa Jawa ngoko lugu yaiku….
a.	Penjenengan mengko arep tak ajak lunga menyang blitar
b.	Sapata sing nimbali aku esuk mau, aku ora pati krungu
c.	Kowe mengo apa sido menyang daleme Pak Marto, Mas?
31.	Ing ngisor iki sing kalebu ukara kanggo nyritakake pengalaman pribadhi yaiku ….
a.	Wah, kepriye seumpama aku mengko ora teko menyang ulang tahune Sita.
b.	He, kowe sesuk yen ono wektu dikongkon dolan menyang omahe Tanto
c.	Wah, wingenane jan kisinan tenan nalika aku tiba ing ngarepe bocah-bocah wadon
d.	Dhek Dina selasa, Santi katon seneng amarga ditukokake sepedha anyar
32.	Tembung ing ngisor iki sing nerangake kedadean mesti yaiku…
a.	Mbok Jamilah saben dino dodol ondhe-ondhe ing stasiun.
b.	Biasane yen minggu, alun-alun Kediri iku mesthi rame
c.	Tegalanmu yen ketiga ora ana tandurane kejaba suket alang-alang
d.	Desa-desa ing Blitar saiki wis katon rame tur saya maju
33.	(1) Pinter milih basa lan tetembungan sing trep.
(2) Tembung, basa, lan ukara miliha sing angel dingerteni
(3) Ukara sing diceritakake kudu runtut
(4) Nduweni pilihan basa sing nyenengne
(6) Nalika crita wong sing ngrungokake dikongkon meneng kabeh.
Adhedasar pratelan-pratelan ing ndhuwur carane supaya nyritakake pengalaman bisa narik wong sing ngrungokake dituduhake pratelan nomer ….
b.	2, 3, 4, 6
34.	Pitungan angka “1922” yen diucapake gawe basa jawa krama yaiku …
b.	Setunggalewu satus pitungdhasa sanga dhasa kaleh
35.	Prayogine yen guneman karo kanca sing wis akrab sanget yaiku tuladha ingkang …..
36.	Becik ketitik ala ketara, duweni teges yaiku …
a.	Sing elek bakal katon lan sing apik uga bakal katon
37.	Ukara iki,tumindkBecik yen ditulsi gawe aksara latin yaiku ….
38.	Tuladha tembung ayem tentrem, guyub rukun, njungkir malik lan sepi mamring kalebu tembung …
39.	Tembung sing durung owah saka asale nanging wis bisa madeg dhewe diarani tembung….
40.	Tembung sing uwes kena owahan saka tembung asale diarani tembung …
41.	Tambahan ukara sing manggon ana ngarepe tembung lingga diarani …
42.	Ing ngisor iki sing kalebu tuladhane tembung lingga yaiku …
43.	Ing ngisor iki sing kalebu tuladhane tembung andhahan yaiku …
44.	Yen arep … (sabrang) dalan gehde kudu … (toleh) ngiiwa lan … (tengen). Ukara kang trep gawe ngisi ceceg-ceceg ing duwur yaiku …
45.	Barang sing arep … marang … iki, awan mau tibake wis … dening Bu Lurah.Ukara sing trep kanggo ngisi ceceg-ceceg ing duwur yaiku ….
46.	Tembung loro utawa luwih sing panyebutane sarana nyuda wandane sing ngarep utawa sing mburi diarani …
47.	Tembung loro utawa luwih sing tegese padha utawa meh padha dienggo bebarengan kango mbangetake diarani tembung …
48.	Gunane pasangan ing aksara jawa yaiku gawe ….
d.	Kanggo gandeng wanda mati karo wanda teruse
49.	Tembung sing duweni teges nanging dudu salugune diarani …
51.	Lumrahe kanggo ngerteni isine pawarto sing jangkep iku kudu bisa jawab pitakon-pitakon kaya ing ngisor iki yaiku ….
a.	Pira, kepriye, sapa, kapan, kaya apa
b.	Ing ngendi, sapa, kepriye, sepira, apa
c.	Kapan, apa, sapa, geneya, ing ngendi
a.	Abdul Hadi Jamal iku mujudake anggota DPR kancane Darmawati Dareho pegawe dephub
wes kasil nangkep anggota DPR lan pegawe Dephub ing kasus suap
d.	Ing njero mobile Hadi lan Darmawati ditemokake duwik US 90$ ewu.
Miturut cerita pedhalangan dewi Sinta iku putrine Prabu Dasamuka karo dewi kanung. Dewi Sinta kuwi titisane bethari widawati. Dewi sinta kagarwa Ramawijaya, lajengipun gadhah putra loro kusa lan lawa. Sing akhire cerita iki ditulis dadi cerita Ramayana.
53.	Ing cerita ing dhuwur sing dadi garwane Dewi Sinta yaiku…
54.	Miturut cerita ing dhuwur sing dadi ramane Kusa yaiku…
55.	Ukara titisane ing wacan ing dhuwur , duweni arti …
56.	Nganti seprene kedadeyan mau isih nuwuhake tandha pitakon marang masyarakat Indonesia. Tembung nuwuhake jroning ukara ing dhuwur tegese….
57.	Isine prajanjen kontrak iku wis disarujuki dening wong-wong sing padha nyekseni. Tembung disarujuki jroning ukara ing dhuwur tegese….
58.	Ing ngisor iki sing kalebu jinise piranti kanggo mbiwarakake pawarta kang awujud medhiya elektronik yaiku….
59.	Ukara sing wasesane nggunakake ater-ater anuswara (m-, n-,ny-, ng-) diarani ukara….
4. Mas Hartoyo mbabati suket ing sawah
62.	(1) Pandu disumpah kidang lanang
(4) Para cantrik nyepakake daharan
(5) Kyai Jabad maringake sanjata pamungkas
63.	Ukara-ukara ing ngisor iki sing kalebu ukara tanduk tanpa lesan yaiku ….
64.	Ing ngisor iki sing kalebu wujud lan wewatone tembung basa ngoko lugu yaiku ….
65.	Ukara-ukara ing ngisor iki sing nggunakake basa Jawa ngoko lugu yaiku….
66.	Jenenge kidung sing diciptakake dening kartolo yaiku ….
67.	Ing ngisor iki tugase bocah wadon nalika mbiyantu Bu Siti, kajaba….
70.	Pak Karyadi kuwi sesepuh ing desaku kene iki. Tembung “sesepuh” ngemu teges….
Ngurip-urip Basa Jawa: TEMBUNG PANGGANDHENG, KATA PENGHUBUNG, KONJUNGSI (4)
1. Tembung panggandheng kang mratelakake wektu, kayata : sawise,
sadurunge, wiwit, nalika, duk nalika, sauntara, sasuwene, nganti.Tuladha :
1.2. Dheweke nduweni lara owah wiwit ditinggal mati bojone.
1.3. Pak Samin lagi nyambut gawe ana sawah nalika anake teka saka
1.4. Aku nunggu ana ngarep kantor sasuwene bapak njupuk bayaran.
1.5. Bapake isih tetep nesu nganti Amin nglakoni apa sing diprentahake.
2. Tembung panggandheng kang mratelakake sarat, kayata: yen, manawa.
2.1. Kowe isih tetep bodho yen kowe ora gelem sinau.
tingkah lakumu, bapakmu ora bakal aweh pangapura marang kowe.
mratelakake upama, kayata: saupamane, upama
3.2. Dheweke ora bakal kangelan saupamane gelem ngrungokake pituture
4.1. Wong-wong padha kerja bakti ngresiki kalen supaya omahe ora
4.2. Andri tansah nggawe lelucon kareben adhine meneng anggone nangis.
mratelakake surasa lelawanan utawa kosok balen (konsesif), kayata: sanajan, sanajana, nadyan, arepa.
5.2. Nganti saiki during bisa dadi PNS, sanajana wis melu tes
5.3. Apa kowe tetep tresna nadyan aku bocah gunung?
5.4. Arepa direwangi niba tangi yen durung kapareng dening Gusti mesthi ora kasil. 6. Tembung panggandheng kang
kaya-kaya, 6.1. Bandhane akeh banget kaya-kaya ora entek pitung turunan.
6.2. Tingkah lakune nganeh-anehi kaya kere munggah bale.
7.1. Amat ora sida mangkat menyang Jakarta jalaran ora diwenenhi sangu.
7.2. Sudar ora mlebu sekolah sebab mbahe wedok ninggal donya.
7.3. Wong-wong desa iku ora bisa liwat amarga kretege ambrol.
8.1. Papan ing kene iki gawat kaliwat-liwat,mula padha sing ngati-ati.
8.2. Olehe nyambut gawe ora ngetung wektu nganti kulawargane kapiran.
8.3. Panggawe iku bakal bali tumanduk marang awake dhewe mula aja
9.1. Sukamta kandha yen Sarjana ora bisa teka.
9.2. Saben wong ngerti yen dheweke kuwi sawijining wong kang digsura.
9.3. Kowe kudu weruh yen pakulinan muring-muring iku ora becik tumrap
slamet mongko sa’ba’dane niku langkung gampil malih mungguh tiyang niku. Nanging menawi tiyang mboten slamet mongko sa’ba’dane niku langkung
sedaya, ingkang ngupadi lan hambetahaken soal soal latihanTES PNS,
sumonggo saged ngunduh lan mriksani wonten ing link ingkang sampun kawulo damel meniko :
http://soalsoalcpns.com/Mugi mugi migunani dhumateng sanes.
ps: nyuwun pangapunten, wonten ing babagan meniko, dereng kawulo attach babagan jawabanipun TES TES meniko..
wis ra ono mendung ra ono angin…
langit katon padang sumilak ……rembulan alon-alon katon
ala yo katon ala yen soca sing nyawang
pahit yo kroso pahit yen ilat sing ngrasakno…
pepuji yo krungune pujian yen talingan sing ngrungokno…
sawangen rasakno ….rungokno nganggo mata batinmu…..
takono nang nuranimu…. opo pancen ala, opo pancen pahit….opo pancen pepuji…
yen durung yakin, sujud…. memuji marang sing kuoso…nyuwun pituduh…. yen ala
masiyo durung mesti reridhu bakal ilang soko uripmu
Agustus 24, 2016	0	Wilujeng Indonesia Merdeka
wis ojo takon artine “merdeka” iku opo
nek ono sing durung iso “ngrasakno” matur ae nang Gusti Allah….
Mugi Indonesia saget tentrem, saget murah sandang pangan
Jenenge ae reuni…. smp maneh, dadi guyone yo balik ke masa iku… gak ono sing
sampek dino sesuke, sesuke maneh…nganti lerem amergo nglakoni dapuk-dapuk urip patang puluhan…lerem amergo kasunyatan….
ehmmmm…saumpomo dapuk bocah welasan mau iso sak ben dino.. hehehehe, ndahneyo nikmate urip hehehehe
Sakdurunge guyon iku lerem….nikmati ae dhisik, ojo jaim… soale embuh kapan maneh iso guyon tanpo mikir status…tanpo mikir ruwete urip…tanpo mikir “dapuk”…… Juli 10, 2016	0	edisi kangen
Kanggo wong .... Njowo sing seneng karo budaya jowo: Aksara Murda
| Reply	| Trackback URL	One Comment	to “Botok Jamur Merang (Wonosobo)”
Tanto	13/10/2009 at 2:00 pm	Pingin njhajal tapi jamure golek neng endi?.aku cah wonosobo tua neng Riau.
Saking kuperipun Nuwun pangapunten kulo dereng/mboten tepang kaliyan Bapak, menawi dangan penggalih kerso ngaturi silsilahipun,
Soejarwo putronipun Bp Soedjadi Prayitno nuwun inggih garwonipun Ibu
Hadisumarto, lurah Desa Cilempuyang dugi th. 1970, teras liren niku dadi Penatus.
Sistem otot iku sistem organ ing kéwan lan manungsa sing ngidinaké makluk kasebut obah. Sistem otot ing vertebrata dikontrol déning sistem saraf, sanajan sapérangan otot (kaya otot jantung) bisa obah sacara otonom. Manungsa dhéwé duwé kurang luwih 650 jinis otot
limfatik | Sistem otot | Sistem saraf | Sistem réproduksi | Sistem ambegan | Sistem rangka | Sistem urin
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 04.18, 4 Maret 2016.
Katrangan :A nganti G iku upamane bocah-bocah padha ngadeg. G sing dadi ana ing tengah. A nganti F iku padha kagandhengan temu gelang sarta ngupengi G , banjur sing ngepung iku padha nembang lagu karo mubeng manengen. Bareng lagu tumeka : “semprat-semprit jamur apa”, anggone mubeng mandheg, apa maneh I kudu njawab pitakonan mau.Upamane G muni : jamur lot wong, A nganti F padha pethalan anggone gandhengan karo enggal – enggalan sarta padha rangkulan utawa sikep-sikepan . G banjur agahan nguwalake sawijining bocah endi sing disiri. Yen bisa uwal, yaiku kang nggenteni dadi. Dene yen ora bisa uwal G dadi maneh, banjur wiwitan kaya sing uwis, mangkono bola- bali.Yen G milih jamur “lot kayu”, bocah liyane padha nyikep kayu utawa cagak, G iya nguwalake bocah kaya ing dhuwur.Yen G milih jamur “kendhil” bocah liyane padha ndhodhok prenca-prenca, yen ndhodhoke bocah loro kena didhepani G teka, endi sing ana kiwane genti sing dadi. Yen ora ana sing teka didhepani, banjur dijunjung endi sing disiri. Yen bisa kangkat, yaiku sing dadi. Yen G milih jamur “emprit mabur” , bocah liyane padha mlayu, banjur dibledig G , endi sing kecekel, dadi. Nanging yen padha ndhodhok ora kena dicekel.Yen G milih
iku kosok baline karo jamur”emprit mabur. Mungguh akehe bocah kena sageleme.Kapethik saka : Serat Lagu Bocah –bocah, Prawirawinarta.
lan sengsara. Panjenengane ngedekake koperasi sing tujuane paring pambiyantu marang kasangsarane rakyat. Amarga iku pungkasane pak Dirman diangkat dadi anggota dewan perwakilan rakyat karasidenan Banyumas. Gagasan pokok ing paragraph dhuwur yaiku ….
2. Bapak lagi mboten bidal kantor amargi gerah. Tegese gerah yaiku….
3. Wong tuwa njaluk warah marang anak, disalokokake ….
4. Sawijine layang sing isine menehi weruh utawa ngabari samubarang sing kudu dingerteni dening wong akeh diarani layang…
5. Perangan kang nyethakake wektu lan papanpanulise layang jroning layang ganep diarani….
6. Nalika isih timur,Pak Agus Santoso dadi pemain basket
Sadurunge budhal, bengine mripatku angel diajak merem amarga aku kadung kasengsem diajak rekreasi lan ora sabar nunggu dina isuk. Rang dina sakdurunge budhal aku lan Ibu uga wes blanja. Ibuku dangu aku, “Fit awakmu miliha dewe opo sing kok senengi” Ibu nalika ndangu kula wektu blanja ing minimarket sacedhake omahku. Pungkasane aku tumbas jajan sing daksenengi lan adiku.
8. Miturut wacan ing dhuwur, sapa sing dadi paraga utama….
9. Miturut wacan ing dhuwur sapa sejatine jenenge paraga “aku” ing wacan kasebut ….
11. Plesiran menyang endhi paraga aku lan kaluwarga nindakake wisata ….
12. Ngendi sing ing ngisor iki sing kalebu unsur intrinsik ing sajroning crita yaiku, kajaba ….
13. Pawaatakan wantune para paraga ing sajroneng crita diarani ….
14. Wektu dumadine ing crita drama diarani ….
15. Nalika arep nindakake kagiatan wawancara, becike netepake bab-bab kaya ing ngisor iki yaiku, kajaba ….
16. Ing ngisor iki sing dudu tujuan nalika nganakake kagiatan wawancara yaiku ….
17. Nalika nindakake wawancara kudu kanti sopan lan andhap asor, tegese yaiku ….
b. Nindakake tansah kanti akrab kaya kanca dewe
Kutha surabaya kang sinebut kutha Indamardi sawijine kutha paling gedhe nomer loro ing Indonesia sawise Jakarta.Indamardi tegese kutha industri,dagang,maritim lan pendidikan.Minangka kutha industri nomer loro ing Indonesia,Surabaya ngadhepi mawarna warna masalah mligine masalah lingkungan saka akibat industrialisasi.
21. Bab-bab tartamtu sing kudu ditindakake sadurung wawancara ana piro?
22. Wawancara sing sawatara pitakon ora disusun luwih diarani…
24. Layang sing isine mung saperlune wae,cekak,ditulis ing dluwang sakecandake diarani layang…
25. Tembung sing mratelakake kepriye watak utawa sipat lan kahanan samubarang diarani….
26. Kasebut apa nasehat sing ana ing sakjeroning crita ……
27. Fadli tuku bakal clana ing pasar turi. Ukara sing di cetak kandel kudune ….
28. Ing ngendi dununge omahmu iku Muh ? Ukara sing dicetak kandhel tegese….
29. Tuladha budi pekerti kang becik nalika lagi kundur saka sekolah yaiku ….
a. Ngucapake salam, salim penganggo lan wisuh
c. Nggarap PR, maem lagi salim penganggo
d. Dolan dhisik, maem ing kancane, mulih
30. Mekaten ingkang saged kula aturaken ing pepanggihan menika. Menawi wonten atur ingkang boten nuju prana, kula nyuwun agung ing pengapunten”. Kutipan ing dhuwur kalebu pirangan ….. pidato
31. Wawancara kanthi pitakonan sing wis disiapake sadurunge lan responden kari njawab manut pitakonan sing wis sumadya, diarani ….
32. Tembung kowe, ndika, sampeyan, lan panjenengan, kalebu tembung sesulih….
33. Sapa sing duweni ada-ada ngresiki kali ing Surabaya?
35. Para ahli terus mbudidaya supaya bibit varietas unggul kasebut bisa ditangkarake. Tegese mbudidaya yaiku ….
36. Layang sing isine mung sakperlu wae lan ditulis ana ing dluwang sakecandhake diarani layang….
37. Dijenengake layang apa kang isine jangkep, kados aturan nulis layang kang becik diarani layang….
38. Perangan kang nyebutake marang sapa layang ditujokake, diarani ….
39. Perangan sakdurunge isi layang, lumrahe ana atur pembagya diarani ….
40. Perangan kang isine nyuwun pangapura menawa ana tetembungan sing kurang prayoga ing sakjeroning layang diarani ….
41. Basa sing digunakake nalika pacelaton marang uwong kang luwih sepuh, becike gunakake basa ….
42. Ing ngisor iki sing kalebu tuladha tembung aran yaiku kajaba….
43. Ing ngisor iki sing kalebu tuladha tembung kriya lingga yaiku ….
44. Sarupa tembung sing mratelakake penggaweyan, solah bawah, utawa obah mosik diarani tembung ….
45. Ing ngisor iki kalebu jenise tembung kriya andhahan yaiku kajaba ….
46. Menawi panjenengan ngersaaken, gadahan kula jenengan beta. Ukara ing samping gunakake basa jawa ….
49. Pakdhe nembe rawuh saking Jakarta. Ukara iki nganggo basa ….
50. (1) digunakake kanca padha kanca akrab
51. Tetembungan ing ngisor iki kalebu tuladhane tembung andhahan, kajaba ……
52. Tembung sing durung owah saka asale nanging bisa ngadeg dhewe diarani tembung ….
53. Buku sing …. (cekel) kuwi mengko arep …. (tuju) marang sapa?
54. Barang sing arep …. (tuku) kowe wingi, mau tak parani …. (gawa)uwong.
55. Anto dawa tangane, mulane duwete simbok digoleki kerep ora ana ?
57. 18. Watake tembang ing dhuwur yaiku..
58. Salah siji saka jenise aksara kang ana ing jagading tata tulis aksara Jawa diarani…
59. 20. Ana piro cacahe aksara swara iku?
60. mugbiskelkSnnHpsi=disuwun\ Ukara ing samping yen ditulis ing tulisan latin yaiku….
c. Muga bisa kelaksanan apa sng disuwun
Ngurip-urip Basa Jawa: NGELMU ANYAR: TEMBUNG CAMBORAN UTAWA KOMPOSISI (03).
NGELMU ANYAR: TEMBUNG CAMBORAN UTAWA KOMPOSISI (03).
utawa nyambor (nyampur) yaiku proses morfologis kang ngowahi gabungan leksem
dadi satembung yaiku tembung camboran. Upamane, leksem (lingga) lare karo leksem (lingga) angon bisa dirimbag dadi tembung camboran
Leksem (lingga) mara lan leksem (lingga)
camboran kanthi migunakake proses morfologis komposisi dadi maratuwa. Kanthi dhasar conto-conto
kasebut bisa dibedakake antarane kumpulane tembung (frasa), kaya jaka tuwa
lan tembung camboran maratuwa, frasa bocah angon karo tembung camboran lareangon.
morfologis komposisi (ngrimbag ndadekake tembung camboran) rimbagane bisa awujud
mardika (bebas, panulise dipedhot) nanging uga maujud manunggal (kaiket,
camboran kang wujud mardika (bebas) ing antarane anak bojo, antem krama, balung gajah, balung peking, bedhah bumi, cacah
galeng, saka guru, saur manuk, sisik melik,
telik sandi, tutup keyong, wedhak pupur,lsp.
saroja kaewokake tembung camboran. Ing kawruh kasusastran Jawa tembung saroja
yaiku tembung loro kang padha utawa meh padha tegese dianggo bebarengan. Ing
camboran kang nduweni surasa mbangetake, tuladhane kayata abang mbranang, adoh nglangut, ajur mumur, biru kecu, bunder kepleng, cedhak
nyangklek, cilik menthik, dawa nglawer, ijo royo-royo, ireng thuntheng, kecut
silu, legi anglek, munyer seser, padhang njingglang, pait nyethak, peteng
ndhedhet, putih memplak, remuk rempu, remuk bubuk, total jendral, lsp.
yaiku tembung kang nduweni teges dudu teges sawantahe, kayat gedhe
endhase, cupet nalare, lobok atine lsp. Nanging pangrimbaging tembung ing
antarane basa Jawa lan basa Indonesia beda. Yen ing basa Indonesia tuhu leksem,
Pondhoh ya iku perangan njero saka pucuk wit krambil (Cocos nucifera) kang isih empuk lan bisa dipangan. Ing [[basa Inggris diarani palm heart,
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Pondhoh&oldid=1013485"	Kategori: KlubanPalemKrambilKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
sufragan nang sekitare yaiku keuskupan Tanjung Selor, keuskupan Banjarmasin, lan Keuskupan Palangkaraya. Wilayah
(en) Data Keuskupan Agung Samarinda nang catholic-
RintisanKatolikKeuskupan AgungKeuskupan nang IndonesiaKategori sing diumpetna: Artikel sing perlu diterjemahna sekang basa Indonesia	Menu navigasi
Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 15.43, tanggal 18 Juli 2013.
yaiku tataraning basa Jawa manut penganggone, wondene unggah-ungguhing basa iku panataning basa miturut lungguhing ...
Purwa tegese wiwitan, kanthi tegese gandheng. Purwakanthi yaiku runtute swara ing
BALI - Tari Kecak Bali - CPM, G.F - Delcampe.net
LATIHAN UAS BASA JAWA KELAS 7 SEMESTER GASAL Th 2012-2013
SOAL-SOAL LATIHAN BAHASA JAWA SMP KELAS 7
Ing kraton Majapahit nalika kang ngasta pusaraning adil Prabu Hayam Wuruk, kanti patih kang moncer yaiku patih Gajah Mada ingkang sakti
kanthi kapingin nyawijikake nuswantara. Kanthi tekad mau akhire Majapahit kasil dadi kerajaan kang moncer ing nuswantara ing mangsane. Kanti swasana kang mengkana dadekake rakyate urip kanthi ayem tentrem.
1. Miturut wacan ing dhuwur, Majapahit dadi kerajaan kang moncer ing nuswantara, salah sawijine amarga ana mahapatih yaiku….
2. Majapahit dadi salah sawijineng kerajaan kang gemah ripah lohjinawi, kang duweni teges yaiku….
3. Dadi kerajaan kang kerta raharja majapahit nalika semana.
para kawula ing Majapahit nalika sing ngasta pusaraning adil Prabu Hayam Wuruk?
d. Para kawula ora tentrem atine 5. Tegese tembung moncer ing wacana kasebut yaiku ….
6. Tegese ngasta pusarane adil kaya ing wacana kasebut yaiku….
7. Apa sing dadi prasetyane Gajah Mada gawe nyawijekake nuswantara ….
8. Tegese tembung prasetyane ing wacan duweni teges podho karo ….
9. Tegese tembung nyawijekaje ing wacana, duweni ateges kang pada kaya ing ngisor iki kajaba….
PS. No.16-17, 17 lan 24 April 2011, kaca 8 lan 44)
Angger mlebu wulan April mligine tanggal 21, kita tansah dielingake karo asma R.A Kartini. Asma mau dikenal minangka Pahlawan Nasional, kawentar kanthi pahlawan emansipasi. Dene tanggal 21 April iku dina kelairane. Sabanjure kanggo atur pakurmatan marang panjenengane, dening pemerintah tanggal 21 April tansah dipengeti minangka “Hari Kartini”. Ora nggumunake yen sabanjure warga masyarakat ngadani Kartinian kanthi nggelar maneka warna kegiyatan.
Pahlawan Nasional RA Kartini sing miyos ing Desa Mayong, Jepara, 21 April 1879, seda sawetara dina sawise nglairake putrane RM Soesalit. Putrane mau sing sapisanan uga sing pungkasan, lair 13 September 1904. Bupati Rembnag kaping-6, KRMAA Singgih Djojo Adiningrat mujudake garwane RA Kartini.
Dadi RA Kartini surut ing kasedan jati nalika yuswane udakara 25 taun. Seda tanggal 17 September 1904, terus disarekake ing pasarean kulawarga ana Rembang. Persise, ing Desa Bulu, Kecamatan Bulu, udakara 22 kilometer sakidule kutha Rembang, Jawa Tengah. Panggonane ing pasarean kulawarga Bupati Rembang KRMAA Singgih Djojo Adiningrat, kang mapan ana gunung.
Sejatine RA Kartini isih turune ngaluhur. Padinane urip ing kulawarga kang sarwa kecukupan kena ingaran trahing “bangsawan”. Nanging “kebangsawanan” kang ana ing kulawargane ora duweni daya pengaruh tumrap jiwane. Ing kalbune RA Kartini wus thukul ngrembuyung rasa tresnane marang rakyat utawa wong-wong cilik.
RA Kartini mratelakake yen bangsawan iku cacahe ana loro. Siji Bangsawan pikiran, lan loro Bangsawan Budi. Sabanjure RA Kartini duwe panemu yen Bangsawan lan Bebuden iku mujudake tetembungan kang ora adoh werdine. Senajan mangkono RA Kartini luwih ngregani wong luhur budine, mulya atine, tinimbang wong kang tansah kamanungsan merga saka kebangsaane.
14. Papan panggonan laire RA kartini iku ana ing endhi?
15. RA Kartini mratelakake yen bangsawan iku cacahe ana loro, yaiku. . .
16. Babagan bangsawan, mungguhe RA Kartini kepriye?
a. Ngregani wong luhur budine, timbang wong kamanungsan kebangsawanane
b. Ngregani wong mulya atine, timbang wong kamanungsan kebangsawanane
c. Ngregani kebangsawanane tinimbang wong sing luhur budi/ mulya atine
17. Tembung-tembung sing durung owah saka asale lan bisa madeg dhewe diarani tembung ….
18. Tembung-tembung sing wis owah saka asale, jalaran oleh wuwuhan, pangrangkep, wancahan lan kacambor diarani tembung….
19. Tembung-tembung ing ngisor iki kalebu tuladhane tembung andhahan, kajaba….
20. Pangrimbage tembung andhahan kang karana karangkep kaya kang kasebut ing ngisor iki, kajaba ….
21. Tembung-tembung ing ngisor iki sing kalebu rimbag rangkep dwilingga salin swara yaiku ….
22. Pangrimbage tembung andhahan kang karana kacambor tuladhane yaiku ….
23. Ing ngisor kalebu tuladha pangrimbage tembung andhahan kang karana kawancah, kajaba….
24. Bab-bab sing kudu digatekake sajroning maca intensif,kaya kang kasebut ing ngisor iki, kajaba ….
d. Ora perlu pahami gagasan baku ing saben paragraph
25. Sing kudu digatekake sajroning maca ing njero batin iku kudu kebak kawigaten. Apa tujuwane….
26. Sakjroning maca ing njero batin becike ….
c. Kena ngetokake swara, nanging rengeng wae
27. Titikane kanggo nemtokake bakune gagasan ing sakjroning paragraf kaya kang kasebut ing ngisor iki, kajaba….
a. Lumrahe dumadi saka ukara kang umum kang dadi topik ing sakjroning paragraph
b. Gagasan baku lumrahe mapan ing awal paragraph utawa pungkasane paragraph
c. Saben paragraph lumrahe dumadi saka 1 gagasan baku lan ukara-ukara sing njlentrehake gagasan baku
28. Perangan wacan utawa karangan kang ngandhut siji gagasan baku lan njangkepi karo ukara-ukara panjangkep diarani ….
29. Paragraph deduktif yaiku paragraph sing gagasan bakune manggon ana ing ….
30. Paragraph induktif yaiku paragraf sing gagasan bakune manggon ana ing ….
Mayjen Soetomo nate njabat Combined staff utawa kepala staf gabungan TNI. Mayjen Soetomo utawa akrab diceluk Bung Tomo iku dilantik dadi Combined Staff dening Bung Karno ing Mabes TNI ndhek tanggal 3 Juni 1947 bebarengan karo Jenderal Sudirman sing dadi panglima besar TNI lan Amir Syarifudin sing dadi menteri pertahanan. Amarga Walanda lagi nganakake agresi militer lan swasana dharurat.
31. Miturut wacan ing dhuwur apa jabatan anyar sing disandang Bung Tomo wektu dilantik naliko tanggal 3 Juni 1947….
32. Ing tlatah endi Bung Tomo dilantik dadi pejabat TNI dening Presiden Soekarno….
dhasa namane tembung swasana ing wacana ing dhuwur ….
36. Gunane ater-ater anuswara yaiku kanggo ndhapuk tembung dadi rimbag ….
37. Tembung daktuku, asale saka tembung tuku antuk ater-ater (dak), kang kalebu ater-ater sesulihe ….
38. Tembung kokgunakake, asale saka tembung tulis antuk ater-ater (di) kang kalebu ater-ater sesulihe ….
39. Pakdhe nembe rawuh saking Jakarta. Ukara iki nganggo basa ….
42. Tembung-tembung ing ngisor iki kalebu tuladhane tembung lingga, kajaba ….
43. Tetembungan ing ngisor iki kalebu tuladhane tembung andhahan, kajaba ……
44. Tembung-tembung ing ngisor iki kang kalebu rimbag rangkep dwilingga salin swara yaiku ….
45. Tembung-tembung ing ngisor iki kang kalebu rimbag rangkap dwiwasana yaiku ….
46. Tembung-tembung ing ngisor iki kang kalebu rimbag rangkep dwilingga yaiku ….
47. Pangrimbage tembung andhahan kang karana kacambor tuladhane yaiku ….
48. Ing ngisor iki kalebu tuladha pangrimbage tembung andhahan kang karana kawancah, kajaba ….
49. Ater-ater sesulihe wong ka-1 uga diarani….
pangaksama 50. Miturut wujude tembung kaperang dadi loro yaiku ….
51. Wuwuhan ing basa Jawa kaperang dadi 3, yaiku ….
d. Rangkep, dwilingga, ln dwipurwa
52. Simbah kondur wingi sonten.Ukara iki nganggo basa apa?
54. Pakdhe nembe rawuh saking Jakarta. Ukara iki nganggo basa ….
55. Prayogine yen guneman karo kanca sing wis akrab sanget yaiku tuladha ingkang …..
56. Becik ketitik ala ketara, duweni teges yaiku …
a. Sing elek bakal katon lan sing apik uga bakal katon
b. Apik setitik gak katon alane amarga lakune
c. Lane sing titik ditutup becik ala tetep bakalan
57. Ukara-ukara ing ngisor iki sing nggunakake basa Jawa ngoko lugu yaiku….
58. Ing ngisor iki sing kalebu ukara kanggo nyritakake pengalaman pribadi yaiku ….
a. Wah, kepriye seumpama aku mengko ora teko menyang ulang tahune Sita.
b. Hen, kowe sesuk yen ono wektu dikongkon dolan menyang omahe Tanto
c. Wah, wingenane jan kisinan tenan nalika aku tiba ing ngarepe bocah-bocah wadon
d. Ndek dina selasa, Santi katon seneng amarga ditukokake sepedha anyar
c. Tegalanmu yen ketiga biasane ora ana tandurane kejaba suket alang-alang
d. Desa-desa ing Blitar saiki kira-kira wis katon rame tur saya maju
60. Wilangan angka “1922” yen diucapake gawe basa jawa krama yaiku …
b. Setunggalewu satus pitungdhasa sanga dhasa kaleh
CorelDraw ya iku editor grafik vektor kang dikembangake déning Corel, ing salah sawijining parusahaan pirangti lunak kang dumunung ana ing Ottawa, Kanada. Versi CorelDRAW X5 digawé ing tanggal 23 Februari 2008. CorelDRAW diwiwiti uga dikembangake tumuju ing sistem operasi Windows 2000 lan sajinisé. Versi CorelDRAW kanggo Linux lan Mac OS uga dikembangake, nanging nemui maslah banjur dimandegake karana ing pasaran ora nduwèni payu.
Versi CorelDRAW X5 nduwèni pamor anyar uga tambahan aplikasi anyar kang ora ana ing aplikasi ing CorelDRAW versi sadurungéé. Kawiwitan aplikasi kang paling anyar, ing antarané
Fasilitas Dasar CorelDRAW[besut | besut sumber]
Quick Start[besut | besut sumber]
Kapisanan piranti lunak CorelDRAW diaktifake sistem kang nampilake kotak dialog welcome. Jroning kotak dialog, metu lembar proses kang bisa diaktifake, antara liya:
quick start: aplikasi kang bisa biyantu minangka ngampangake lan nyiapake lembar kanggo ngerencanakake grafis anyar utawa ngubah rancangan grafis kang bisa uga kanggo mbukak garapan utawa disain sadurungé.
what’s new: aplikasi kang mbabarake utawa njelasake sakabehané fasilitas anyar kang ana ing jroning piranti lunak CorelDRAW.
updates: aplikasi kang digunakake kanggo ndolani situs resmi piranti lunak CorelDRAW minangka kaperluan kanggo disain. Salahsijiné ya iku, kanggo nganyarake modhel sistem CorelDRAW.
anggayuh jimat Yen tengah wengi,Pangrasaku koyo wis sumandhingAduh wong kuning…,Lirining netro kang wening Amung tansah tak lalekke,Nanging trus elingWekasan pepuntonku,Umpamane sekar ojo nganti layu Kanggo cecundhukmu,Amung ndhiko mustikaku reff :Yen tengah wengi,Pangrasaku koyo wis sumandhingAduh wong kuning…,Lirining netro kang wening Amung tansah tak lalekke,Nanging trus elingWekasan pepuntonku,Umpamane sekar ojo nganti layu Kanggo cecundhukmu,Amung ndhiko mustikaku sumber
punika ded, sajatosipun inggih pancen manungsa darah alit kemawon, griya ing dhusun Lemahbang.” [Adapun
wong jowo: BASA JAWA: Tuladhane basa krama alus
diproduksi sepisan, dirancang lan dibangun saka McLaren kat McLaren F1, sing kanggo wektu suwe nyekel rekor kanggo
ing taun 2011.[2] MP4-12C ameh ngetokake sasis serat karbon komposit, lan ameh didukung McLaren M838T 3.8 liter V8 twin-turbo mesin 592 bhp bisa ngembang nganti kira-kira (441 kW; 600 PS) lan kira-kira £ 443 · ft (601 N · m) saka torsi.[2] Mobil ameh nggunakake Formula 1-sumber tèknologi kaya rem ngarahke, ing ngendi roda mburi njero ya iku ngerem pas siyam punikang, kanggo ngurangi understeer.[2] Kakuwasan dikirim ning roda nglewati gearbox 7-speed dual-clutch Seamless Shift.[2] Ameh diuji ing Gear acara
Inggris Top, MP4-C ngrampungake pangkuan jalur tes ya iku 1:16.2 kanggo mobil sing paling banter kaloro ing papan lap, 1,1 detik luwih alon ketimbang Atom, Ariel 500 lan 3,1 detik luwih cepet ketimbang kerja saingane, Ferari 458 Italia.[2] Ananging luwih alon karo telu liyane: ing tes majalah EVO iku luwih telat saka ferrari sekitar Bedford Autodrome, iku uga luwih telat ing Gear kaping lima.[2] MP4-12C ameh didol ing
digunakake padatan kanggo ngurangi bobote. MP4-12C boboté mung 1.300 kg (£ 2866).[2]
tatacara panggon lungguh, ora kaya sing mbiyèn McLaren F1 sing ngetokake formasi telung kursi sing ora teratur (ngarep tengah, mburi loro).[2] Kanggo meke up iki, konsol tengah mburi mobil luwih sesak ketimbang mobil liyane, lungguhan sopir luwih cerak ning pusate.[2] Interior trim lan bahan bisa ditemtoaken ing konfigurasi asimetris - sing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.46, 4 Sèptèmber 2016.
leres panjenengan menawi kawula punika “kawula alit/wong cilik”
	Sejatinipun menawi wonten tiyang ingkang namung nyebut “Gothak-gathak-gathakan” punika lah… namung pengin menange dhewe omong-omongane, sajak-sajake, umpama-umpamane, tanpa dipun sinaoni premana ilmu sabab-musabab AL-QUR’AN gathuk kaliyan JAGAT LILLAHITA’ALA utawi ilmuning SEMESTA ALAM RAYA saget kaserat dados MUKJIZAT kagem sedaya umat manusia.
	Sekolahing Gusti ALLAH punika mboten mbayar… mang dipun cobi kemawon sekolah ATI-ATINING saJERO-JERONING saSUJUD-SUJUDING kawula ngadhep Gusti INGKANG MURBENG DUMADINING JAGAT ing ndalem SHALAT wajib… syukur kemalih kaliyan shalat sunah sekaliyan ngantos rinaos… PASRAH BONGKOKAN… SUWUNG.
	Menawi sekolah kamanungsan punika inggih mboten gratis lho…??? Kepripun…??? Mbayare larang…??? Punapa mirah…??? Wah malah dibayari…??? Wah… jan elok… temenan…???
	Wolak-waliking jaman ganjil dados GANEP nalikaning tiyang nyekel… cekelaning ngaurip utawi AL-QUR’AN dipun wolak-walik malih inggih dipun waos kanti sasmitaning panggalih ingkang ENENG… ENING… WENING… thing… lang…
September 15, 2008	687. K 5 SODO – Agustus 28, 2008
keturunan darah biru/ningrat (jagat kaweningan) tapi siapa saja bisa dan punya kesempatan, jadi ‘darah biru’ hanya istilah saja.
b36icu mangsudnye no..n, sensi nih yeeee..
April 20, 2009	mas2 ingkang pinter mugi2 kepinteran panjenengan mboten
II YOGASANAS, BANDHA AND KRIYA55(374)Yogasanas57(1)Bandha and Kriya57(372)PART III PRANAYAMA429(33)
memprovokasi kulo nulis ndamel boso Jowo.
Ndak ngiro enek sing ngeblog nggawe Java mengkene.
masdhenk says:	February 14, 2008 at 12:04 pm	hehe, sami sami mas,
Ngurip-urip Basa Jawa: ARANE WAYAH Ngurip-urip Basa Jawa
kluruk punika kaping tiga. (1) Kluruk sepisan, watawis jam 1 dalu.Nanging namung
setunggal kalih sawung ingkang kepireng kluruk. (2) Mekaten ugi kluruk ingkang
kaping kalih, namung setunggal kalih sawung ingkang nyuwanten. (3) Kluruk
pungkasan punika ingkang rame saut-sautan, wancinipun gagat enjang, jam 3
dikebaki wong kabeh.., malah ndok kene ana sing wong kerik ndemit barang..wis dadhi bubrah…, bhiyuuuuuhhhhh…,
mending lungguh sila methekel matek tempe penyet.. wedang jahe anget anget udud klembak menyan.., nyawang mbulan ndadari… wah.. malah nyang ati trentrem ayem jenjem…, ora gawe tingtrime wong sak jagad.., lungguh sambil ngantu ngantu saudaraku kangmas Gun dan Saudaraku Kangboed njedul.. ayoo ayooo wedhangan duluuurrr…, guyub rukun saeka praya.. mbangun praja kanggo wigatining bangsa…, salam
kasebut nyang omahku utowo lewat ATMku.
Dakpikir-pikir:opo tenan ono GHAIB iso ngisi ATM???
Akhire,aku tawar:piye yen 50:50, maksude menowo
jiwo suloyo kanthi maneko warno alesan: malah wanti-wanti,menowo dino iku ora bisa transfer mahar,GHAIB ngambek ora gelem
Nanging aku makin ora mantep,kok mahar iso ditawar-tawar,kok GHAIB ngambegan.
Pitakonku kanggo sedulur kang dUWE NGELMU GHAIB,opo bener ono gaib ngendum DANA HIBAH.Piye sabenere istilaj DANA GHAIB,DANA HIBAH lan sapanunggale iku????
Mei 21, 2010 @ 5:03 pm	Oh sabdo langit penipun toh…setan alas
Juni 25, 2010 @ 5:34 pm	jane iki padepokan opo yo…….alamate ngendi……kok isine mung serang menyerang………wah wah ayo podo
Pepindhan iku unèn-unèn jroning kang mindhakake barang, kahanan siji
karo barang utawa kahanan liyane, lumrahe nganggo tembung panggandheng : kaya,
lir, pindha, kadya, lir pendah. Pepindhan asring dipigunakaké ing
pacelathon padinan, panyandra jroning adicara penganten, pagelaran wayang utawa
barisan anglur selur pindha sela brakithi
pepati ing prang Baratayuda kaya babadan pacing
wadyabala Ngastina tinrajang prajurit Pandhawa kaya gabah diinteri
12. Cep klekep kaya orong-orong kepidak
24. Kagete kaya tinubruk ing mong lepat
36. Putih memplak kaya kapuk diwusoni
nulis Jawa. Suwun sanget, seratan panjenengan sanget migunani.
Sumangga kersa, mbak Rie Blora, nggih ?
SERAT DEWO RUCI | Uborampe SANGKAN PARANING DUMADI
ngapunten cekap samanten rumiyin menawi lepat nyuwun sihing samodra pangaksami. nuwun
Maret 2, 2015 @ 6:23 pm	Nyuwun gungipun pangapunten bilih kulo lancang badhe tumut nambahi punopo ingkang sampun kawedar, inggih puniko kawontenan falsafah jawi “SURO DIRO JAYONINGRAT LEBUR DENING PANGASTUTI” Ingkang dados jimatipun tiyang jawi. Antawisipun manungsa kedah saged nge nol aken hawa nafsunipun, supados saged anggegayuh kasampurnan utawi kamulyaning urip ndonya lan akhirat. Nuwun, rahayu. ® Eyank
Yen ono KAWULO, yo mesti ono GUSTI
Yen ora ono KAWULO, yo mesti ora ono GUSTI…
Mas… Maturnuwun, semoga bisa menambah wawasan saya di dalam mengarungi hidup….
Sedoyo meniko kulo namung nyobi ” NGURI-URI ” Kabudayan leluhur kemawon kok Mas.
Lah menawi wonten kaweruh ingkang sae diraosaken, sumonggo dipun pundhut. Menawi mboten sae nggih sumonggo dipun lewati kemawon.
September 7, 2008 @ 3:10 pm	aku pangandikan, ingsun sabdo
nuwun sasampunipun kawulo maos seseratan panjenengan puniko malah kados pikantuk pencerahan , amargi kawulo meniko kados sawontenipun awang2 seniki kados sampun
tepo sliro,unggah ungguh dll, wejang ku cari lah jati diri mu sendiri…trims
Mei 9, 2011 @ 10:52 pm	Assalamu’alaikum.Ra usah podo maedo,krono kuwi pengaweane nafsu,lek dilakoni podo karo nuduhne awak’e dewe.azoo
bagus,tp rumongso bener iku elek-elek’e manungso.akhire nyuwun pangapunten sedoyo lepat.mugo-mugo manfat.wassalam.
Mei 29, 2011 @ 4:19 am	naminipun piyantun ingkang mande buku mas njih sok kolo mongso ngepik e barange dewe
sedoyo meniko gumantung wonten ing kesadaran lan ilmune kiyambak2. mboten berarti kulo ngleresaken syech siti jenar. ananging menawi ningali menopo ingkang kaserat wonten ing nginggil kok kadose sanes tiyang jawi utawi malah mungkin sanes muslim.Piyayi njawi meniko gadah semboyan “Sugih Tanpo Bondho,Ngluruk tanpo Bolo,menang tanpo Ngasor ake” ewo dene ing nginggil kok tebeh sanget sakeng meniko ?? kulo pitados ingkang maos blog meniko sedoyo saget menilai kanthi wening ing ngati.
Kagem Mas a’i Mbok dados tiyang meniko biiso’o ngrumangsani, ojo rumongso biso. matur nuwun
wong sing ngrungokne.nekraiso ngrungokne dadio wong sing meneng.ora nglarani wong liyan.yo aq tak ngrungokne ae ngko nek enek sing apek tak temune.sugeng
Bom iku alat sing ngasilaké jeblugan sing ngetokaké ènèrgi gedhé lan cepet. Jeblugan sing diasilaké nyebabaké karusakan marang barang mati lan barang urip ing saubengé, sing diakibataké déning perobahan tekanan hawa lan obahé fragmèn-fragmèn sing ana ing sajroning bom, sarta serpihan fragmèn barang-barang ing saubengé. Saliyané iku, bom uga bisa mrejaya manungsa mung kanthi swarané. Bom wis dianggo sajroning maabad-abad ing paprangan konvensional lan non-konvensional.
Ing. Jorge García Ing. Santiago Blanco Ing. Fabián Pezet Vila Ing. Ariel Cassan 2005 Agenda # Tema
Hallaaaaaaaaaahhhhhhhhh………,mbok ra usah podho padu….!!!!!!!!!!! Ngurusi awake dhewe-dhewe podho ora jegos ngono kok ndadak ngurusi awake liyan……! Ngene kok jarene calon pemimpin,…podho kakehan cangkemmmm…….!!! Nek nganti ora leren nggone podho padu opo njaluk tak sadhuki sitok-sitok…..??!!??
Ngurip-urip Basa Jawa: TATA KRAMANE BOCAH MARANG GURU
Ana ing pamulangan, bocah-bocah saliyane diwulang kawruh liya-liya, becike iya diperdi bab tata krama . Upamane nalika teka mlebu sekolah ngadhep gurune , dilelatih matur : “Sugeng enjing, wilujeng enjing, sugeng sonten” lan sapanunggalane, apese iya manthuk tandha aweh hurmat. Nalika kasep mlebu kelas, kamangka wulangan wis lumaku kudu matur:”Nyuwun pangapunten, kula kasep jalaran jawah “.upamane. Ora kena mbludhus bae mlebu kelas terus lungguh bangkune.Nalikane nuju arep metu saka kelas marga arep menyang pakiwan, uapamane , ora kena ndadak metu mbludhus bae, nanging matur gurune dhisik: “Bu Guru, keparenga kula badhe dhateng wingking.”Yen sesuke arep ora mlebu, iya pamit. Dene yen ana keperluan dadakan nganti ora kober nyuwun pamit luwih dhidik, ing dina sesuke nalika mlebu maneh, enggal matur apa sebabe dene wingi ora mlebu.Ana guru kang nggresah, jare saiki iki, bocah-bocah angel wulang-wulangane bab tata krama. Kudune mung arep mbantah bae, awit kira-kira bae padha nduweni panemu yen tata krama iku kudu dibuwang marga tinggalane kaum feodal.Ana uga kang ngira, yen tindak tanduk kang sarwa alus iku dianggep tindake wong kang jirih. Kosok baline, tindak tanduk kang kasar dianggep patrape wong kang kendel.Bocah-bocah kang susila, ora ateges bocah kang jirih lan ora nduweni greget maju, nanging bocah kang bisa aweh pakurmatan marang sapa bae kang pantes dihurmati. Wedi sabarang tindak kang klebu larangan lan kang mitunani wong liya. Wani ngakoni kaluputane dhewe, nanging iya wani ngandhemi bebener lan tekade kang wis dadi keyakinane.Murid kang sopan lan ngerti marang tata
sarta asung kurmat kanthi manthuk.2. Yen ketemu gurune ana ing toko utawa panggonan liya, ora ndadak ndhelik amping-ampingan wong liya, nanging panggah tenang kaya ora ana sapa-sapa. Yen gurune mriksani , malah banjur asung kurmat.3. Yen ana sajrone kelas, arep nyuwun pirsa wulangan, ora ndadak enggone ngaturi sarana suwat-suwit utawa tangane ngetheki kaya yen ngundang pitik kae. Nanging sarana ngacungake tangane sarta matur :” kepareng nyuwun pirsa”.Bocah-bocah iku ing tembe kang dadi kekembanganing bangsa. Iya nom-noman kang saiki iki kang bakal gumanti para sepuh enggone mbanjurake dadi panuntune bangsa. Mula saka iku , bocah-bocah kudu nduweni rasa-pangrasa marang ajining dhiri, ajining bangsa, kudu nggegulang tata-krama kang laras karo jamane. Aja gampang kelud marang adat pakulinan manca (luar negeri) kang ora mesthi mathuk marang tata cara kabangsan kita.Bocah-bocah kita becike padha nduweni semboyan :” Putraning bangsa kudu ngerti tata krama”.Aja dumeh wis dadi wong gedhe mardika banjur ora gelem nindakake suba sita lan unggah – ungguh marang wong tuwa lan gurune.Aja dumeh pemudha wis nate labuh bangsa, banjur ora perlu ngurmati sapadha-padha.Aja dumeh wis rumangsa pinter banjur rumangsa kudu diajeni, nanging lumuh ngajeni.Aja dumeh duwe pangkat dhuwur , banjur lali marang kamardikaning liyan lan ora ngurmati wewenanging liyan.Lire : Para murid, kajaba sregep ngundhakake kawruh,. supaya pinter ing bab wulangan, wasis ing bab kagunan , uga wajib ngerti marang tata-krama. Srawunge bocah-bocah kudu cedhak karo gurune nanging aja ninggalake tata krama lan suba sita. Ora kena matur marang gurune mung nganggo basa ngoko bae, kaya caturan karo kancane dhewe. Disadhur saka : Tata Krama, Imam Supardi, 1953..
LAN Base vs. LAN Lite (SW-2960 hamdy_dc - - -
L lampus : mati langking : ireng lastri : bengi laya : panggon lebda : pinter lena : mati lir : kaya loh jinawi :
sing kondhang sa kecamatan. Saben wong mesthi weruh toko Sida Mampir. Sing tuku kemrubut, nganti bakule ora ketok bokonge. Sanajana wis blanja neng njero pasar , mesthi mampir menyang toko "Sida Mampir". Apa sebabe ora weruh. Ora ana toko liya sing madhani gedhene karo tokone pak Dira Omplong. Samubarang ana ing jero toko ana, arep takon barang apa wae ana, dadi ora nganti mbalekake wong tuku. Satemene regane mono meh padha wae karo rega toko-toko liyane . Kadhang ana barang sing luwih murah, nanging uga ana barang sing luwih larang saka toko liyane. Ning kondhange, kae lho tokone pak Dira regane kacek karo liyane, yen dibandhing karo toko liyane luwih murah. Sing blanja mrono, rumangsa luwih marem yen tuku menyang tokone pak Dira . Mula ora nggumunake yen toko-toko liyane padha sepi ora ana sing nukoni.Wong-wong padha gumun. Padha –padha tunggal toko kok milih mrono. Sing tuku paribasan antri. Kamangka toko liyane barange ya padha, olehe ngladeni ya ora ana bedane. Malah-malah toko sing jejere wae sing dagangane padha, ora ana sing tuku. Akeh sing ngarani pak Dira nduwe pesugihan,. Bab pesugihan, kuwi mung kari sing ngarani. Wong seneng ora kurang pengalem, wong gething ora kurang penacad. Kanggone wong sing ora seneng, ya mesthi wae sugih wong ngingu thuyul, ngingu pesugihan nyai Blorong, ngingu
ketepas ora ana sing nukoni. Balik tokone pak Dira sing tuku nganti antri, malah padha klesetan neng ngarep toko. Lha mbok tuku neng toko liyane tinimbang nganti direwangi turon-turon neng ngrep toko ngono. Ngono iku yen ora nduweni pesugihan ya ora kira. Mengkono guneme wong sing ora seneng.Yen diturut riwayate pak Dira jaman biyen,
wadhah mangsi, diresiki banjur digawe senthir. Dodolane ubarampene lampu, wiwit saka senthir, lampu teplok, lampu gandhul, semprong beling. Iku jaman biyen nalika durung ana listrik. Saking gematine, eling-eling rumangsa adoh saka ngomah,lunga bara saka desa asale, menyang paran golek pangan, mula pak Dira ya setiti banget. Bathine anggone pepayon disimpen kanthi premati. Ora bakal ngeculake dhuwit yen ora perlu banget. Kadhang yen sedina ora payon direwangi pasa,. ngempet ora mangan. Suwe-suwe dagangane ora mung senthir, nanging candhak kulak dagangan liyane, kayata beras, lenga, sarta barang-barang sing saben dina dadi kebutuhane wong.Saka anggone setiti mau pak Dira saiki sugih mblegedhu, mubra mubru blabur madu. Samubarang sing dikepengini klakon. Nanging ana cacade sethithik, uga amarga setitine, yen ana wong njaluk sumbangan -- cara kene serkileran --uga paling sethithik anggone nyumbang, isih nganggo ngundhamana,"Golek dhuwit kuwi angel, bola-bali njaluk sumbangan" .Pak Dira nduweni anak mung siji, metu lanang. Wiwit bayi procot saka kandhutan, ora saben wong oleh nggepok utawa nyenggol anake. Pancene anggone diparingi momongan wis rada kasep, mula katresnane kasok marang si jabang bayi. Ora saben wong oleh nggendhong, sing tukang momong wae yen arep nggendhong jabang bayi kudu wisuh nganggo karbol dhisik.“Aja dicemok, mengko mundhak lara,” kandhane pak Dira nalika ana wong arep ndemok bayi. Lumraha mono wong sing arep ndemok bayi, tangane kudu dicelupake banyu panas supaya kruma-kruma padha mati. Ngerti sampeyan kruma? Kruma kuwi kewan sing cilik banget sing marahi lelara, cara saikine bakteri utawa baksil. Yen wis nyata-nyata resik lagi diolehi nggendhong bayine.Bocah mung digendhong ngalor ngidul, ora oleh nganti mudhun menyang lemah, alesane sing reged, sing kotor, sing ora resikan, werna-werna lah. Apa maneh bab panganan, jan ... kikrik banget. Ora oleh si bocah nganti mangan pawewehing liyan. Alesane uga werna-werna, sing ora memenuhi syarat kesehatan, sing ora ana gizine, sing beracun lan liya-liyane. Pokoke pokok si bocah ora kena mangan panganan pawewehe wong liya. Mula tangga teparo ora ana sing wani menehi panganan marang anake pak Dira.Nalika bocah, diuja sabarang kekarepane,. wong dhasare wong sugih. Mula apa sapenjaluke anake mesthi dituruti. Wiwit isih bocah cilik, nalika kancane dolanan kebo-keboan sing digawe saka bongkoke klapa njur digeret, dheweke wis ditukokake montor-montoran weton toko. Nalika kancane dolanan bedhil-bedhilan saka pring , dheweke wis ditukokake pistol-pistolan saka batu batrei, sing bisa murub lan muni theret....thret.....thet. Samubarang dolanan duwe. Kaya ngono mau mung dadi kepenginane kanca-kancane. Kanca-kancane mung bisa ngulu idu. Sakdeg sak nyet apa kekarepane kudu dituruti lan mesthi keturutan. Saka anggone nguja marang anak, dadine bocah gedhe dadi bocah ugungan, cara saiki “anak mama”. Mogok ora gelem sekolah. Jarene yen mikir abot-abot sirahe ngelu. Mula yen wayahe wulangan Matematika utawa IPA dheweke wani mbolose tinimbang ora. Yen ana PR saka gurune sing nggarap PR mau dudu dheweke dhewe. PR e digarapake guru lese. Yen dikongkon nggarap PR dhewe, wani nangise tinimbang nggarap PR.Jan-jane mono wong tuwane ora kurang anggone usaha. Wong ya dilesake pirang-pirang enggon sejene les marang guru kelase. Jalaran asring mbolos, meh saben dina pak Dira oleh layang saka gurune anake jarene ora mlebu sekolah.Pak Dira dhewe uga bingung, saben kesuk pak Dira dhewe sing nyepakake kebutuhane anake. Wis genah budhal, ya wis nganggo seragam sekolah, wis sarapan barang, lan ya ketok budhal metu saka omah. Ning ora teka sekolahan. Embuh menyang endi parane.Saiki pegaweyane mung pit-pitan montor ngalor ngidul turut ndalan. Kadhang-kadhang balapan, totohan karo kanca-kancane. Dhek emben, tiba ndlosor nalika balapan neng kulon kali. Awake babak bundhas kabeh. Pit montore bengkung, pelege dadi angka wolu. Untung wae bocahe slamet. Nalika pak Dira dikandhani yen anake tiba, mung bisa ngelus dhadha, karo ndonga.”Gusti, nyuwun ngapura.”Bareng teka ngomah bocahe ditakoni, ora gelem semaur. Anane mung meneng wae. Pak Dira dhewe nganti judheg
Dira Omplong ?”“Enggih, wau dalu di massa”“Lha napa perkarane ?”“Njambret kalunge tiyang. Lha njambret enten gang. Tiyange bengok-bengok, terus dikepung. Digebugi nganti klenger.”“Njambret enten gang, nggih boten isa mlayu. Njambret niku mesthine enten ndalan gedhe, dadi mlayune gampang. Lha saniki enten pundi?”“Enten rumah sakit, duka urip duka mboten.”“Lha kok
empat kosong”.“Lha anake wong sugih kok ngaten, kok teksih njambret ? Lha mbok njaluk mawon teng bapake.”“Nggih duka. Kira-kira ajrih kalih bapake. Bapake jane ya ora kereng.”“Lha enggih, anake wong sugih mawon njambret. Napa malih anake wong mlarat?”kandhane Dirman karo nyetater pit montore arep budhal menyang
Ing ngisor iki araning bature pandhita sapanunggalane dalah kuwajibane
pêpangkatane dhuwur dhewe, yèn katarima unggahe dadi dewa.
8. Wiku, kang wêruh saliring kaanan kabèh, utawa pancèn
9. Wasi, utawa wawasi, kang dadi juru pangadilan
kang wis omah-omah nyagatpat, pagaweane ngusung-usung utawa mêmikul
Brahmana (= pandhita sabrang) dene têgêse: bèrbudi, wicaksana tansah ulah
kalêpasaning budi, ambabarake cipta mana, iya iku wêwulang
Ing ngisor iki araning endhang sapanunggalane sarta dalah kuwajibane
dhewe-dhewe, kaya ta: 1. Endhang, jaka
utawa: abêtan, juru pangangsu sarta rêramban, 4. Abêtan priksani no. 3, 5. Obatan, wong lagi mondhok anyar, pagaweane dadi bêgajagan, jaga kongkonan
wis pinunjul dhewe kawruhe, 8. Sontrang, jaga dadi dhukun, 9. Dhayang, juru têtêbah sarta nyêbari kêmbang ing sanggar palanggatan, 10. Mêntrik, juru rêrawat samubarang,
KULA MILIH KAOS SING NO 3 NANGING TULISANE “REUNION” AMPUN IJO TELEK, DADOS BOTEN KETINGAL TULISANIPUN… SING
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Ogan_Komering_Ulu_Kidul&oldid=1103080"	Kategori: Sumatra KidulRintisan topik geografi IndonésiaKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.02, 22 Oktober 2016.
tangguh Majapaitan. Bapak swargi nalika semana ora marisi bandha donya, ya jalaran ora duwe apa-apa, iya jalaran saka sekenge. Duwene mung keris iki siji ndhil ora ana tungggale. “Le, keris iki aja nganti ucul saka tanganmu,” ,mangkono welinge swargi bapak menehake keris marang aku, “Jalaran ya mung kowe sing dakanggep bisa utawa kuwat nyekel keris iki”. “Lha gunane kanggo apa, pak?” pitakonku marang bapak.“Kanggo kawibawan. Yen kowe kepingin ngerti apa sing ana sajerone keris iki tayuhen dhisik.”“Carane piye, pak?”“Ya wis mengko wae dakkandhani, saiki keris iki simpenen dhisik. Mung welingku rumaten sing becik”.Aku dhewe satemene ora pati ngerti ing bab-bab ngenani keris. Krunguku mung saka wong-wong sing nalika semana jagongan mertamu karo bapak, nalika aku isih cilik.Malem tanggal siji Sura aku kebeneran cangkruk ana ing cakruk cedhak omahku. Karepe mono ya arep melekan. Ing cakruk wis ana pak guru Darman, sing mulang neng SD nggonaku, Kang Katman lan Sutar.“Malem Sura nyang endi, Tar,” pitakonku marang
ngumbah keris”, kandhaku.“Ooorak ! Jaman kaya ngene kok isih ana wong ngingu keris. Keris nggo apa,”kandhane Sutar.“Lho ya aja ngono, Tar,”ngendikane pak Guru Darman.”Iku ngono ana sejarahe.”“Pripun, Lik ?” pitakone Katman uga ponakane pak guru Darman.“Ngene, rungokna,”pak guru Darman miwiti crita. “Keris iku keras. Digawe saka wesi werna-werna. Ana wesi Balitung, wesi Pulosrani, lan uga ana sing saka meteorit barang. Dadi bakale ora mung waja thok. Keris yen dikramakake tosan aji. Tosan saka tembung tos sing tegese atos, mangkono panemune mas Budi Palopo”, ngendikane pak guru Darman.“Budi Palopo sinten , Lik ?”“Iku lho, sastrawan Jawa Timur sing asli Gresik, iku.”“Napa sing mentas angsal hadhiah niku ?”“Lha iya.”“Turene, keris niku mengku piwulang sing dhuwur . Nggih napa, pak “ omongane Sutar nyela.“Lha iya , kanggone sing ngerti. Kanggone wong sing ora ngerti : La apa, jaman saiki rak jaman modern, jaman internet , isih ngingu keris. Takhayul. ”.“Lha tegese tos utawi tosan niku napa, pak?”“Tegese, wong iku kudu nduweni watak, jiwa utawa semangat sing keras. Ora bakal mundur yen gegayuhane durung kasembadan. Mula satemene aja pisan-pisan ngremehake wong Jawa. Wong Jawa iku yen wis kadhung nduweni gegayuhan mesthi tansah ngudi kaleksanane. Ketoke wong Jawa yen ngadeg ngapurancang, karo monthak-manthuk, injah-injih. Nanging yen duwe kekarapen, wooo .... aja pisan-pisan diremehake.”“Kados blangkon, nggih , Lik” pitakone Katman.“Karepmu ? ““Lurus ngarep, mbendhol buri.”“Ora ngono. Lha kuwi rak blangkone wong Yoja. Yen cara Sala rak trepes”“Ngoten niku mengku filsafat, napa boten, pak?” Sutar nyela.“Dingaren, Tar. Omonganmu kok rada dhuwur. Kaya wis tau mangan sekolahan wae. Kok nganggo tembung filsafat barang. Kaya ngerti-ngertia wae.”“Nggih boten. Kula niku rak namung ngrungak-ngrungokake tiyang ngomong mawon.”“ Ya yen digoleki mesthine ana. Aku dhewe durung ngerti. Ning yen omongan lurus ngarep mbendhol buri iku mung guyonane wong-wong wae.”“ Dadi ... niku boten temenan nggih ?”“ Dakkira ya ora. Coba delengen wae, blangkone wong Yoja, blangkone wong Sala, karo blangkone wong Banyumas. Rak beda ta ? Lha nek beda-beda kuwi tegese njur piye?”“ Tapi niku, Lik. Keris gadhahan kula niku tangguh Majapaitan, ibuke lare-lare bola-bali mblendhang-mblendhing mawon ““ Keris apa kuwi. Sakkrunguku kowe ki ra tau duwe keris ki. Apa hubungane keris karo bojomu ?”“Lha nggih keris kula sing siji niku.”“Waah, kowe ki guyon. Aja guyon ta ! Aku wiwit mau ngomong temenan mung koanggep guyon wae.”“Lha boten guyon dospundi. Mosok wiwit wau namung sepaneng mawon.”“Yen kerise bojomu kuwi, pancene kowe sing ora ndlomok. Mosok jamu nganggo endhog banyak pitu sakndhegan. Ya mesthi wae. Kok ya entek, gumun aku,” ngendikane pak guru.“Lha pripun, Lik. Wong hiburane nggih namung niku.”“Sing kebacut ki ya kowe kuwi ta. Jan ora mesak-mesakake bojone. Anak wis pitu barang , isih digenter wae. Mbok ya leren.”“Dospundi, bolak-balik hiburane nggih namung niku.”“Ya carane. Saiki rak ana KB, kowe ki ra gelem melu KB iku apa. Jarene pemrentah : Dua anak cukup, laki perempuan sama saja.”“Karep kula nggih ngoten, ning bojo kula boten purun. Turene boten penak.”“Pancene sing kebacut ki kowe kuwi, ta. Wong lanang kuwi pemimpin rumah tangga. Mung prekara ngono wae ra isa
Mangka nek ngangge filsafat keris mesthine saged tuntas. Kira-kira niki sebabe napa ?” pitakonku.“Lha nek iku, sing cetha wong Jawa wis ilang Jawane. Wis nglalekake pituture para sepuh. Kamangka pituture para sepuh iku akeh sing apik.
keris ning keras, tegese sanajan ora nduweni kapinteran nanging saged mrantasi damel. Nek nurut sampeyan pejabat sing sakniki niku dospundi?”“Lha nek aku ngarani, sanajan duwe keris ning ora keras. Apa sebabe? Sanajan duwe keris – iki upamane utawa diparibasakake wewenang – mesthine kanthi wewenang mau bisa kanggo mrantasi gawe. Ning ora keras, ya wusanane asile padha wae ora apa-apa. Keras iku gumantung marang mental. Yen pancene mentale lembek, diwenehana keris pirang-pirang, ya tetep lembek.”“Mbok menawi, kados tulisan Jawa niku. Yen dipangku njur mati.”“Ya isa uga. Lha saiki pikiren, saupamane pejabat mau wis akeh oleh-olehane, apa ya isa keras? Mulane, saiki iki jamane wong Jawa ilang jawane.”“Lha niku, Lik. Keris kok dilengkuk-lengkuk niku, karepe napa?” pitakone Kang Katman nyela omongane pak Darman.“Ngomong kawit mau kok ora enek kopine ta iki. Apa ra kecut?” pitakone Sukiman sing lagi teka nimbrung neng cakruk.”Dakrungokake kok sajake gayeng,”sambunge.“Ya jane ya kecut. Gayeng ki apa, mula ya ra krasa.”“Goleka kopi nyang warunge yu Tuminem, Man. Iki lho dhuwite”“Tiyang pinten, Lik” kandhane Katman.“Ya etungen kono. Karo goleka tempe-tempe gembus kono lho. Aja lali lomboke.”Katman klithih-klithih menyat saka lungguhe, menyang warunge Yu Tuminem sing ora adoh saka anggone cangkruk. Ora suwe
Katman menyang Sutar. Sutar gregah-gregah ngrewangi Katman. Sawise rampung banjur lungguhan maneh, katambahan Sukiman, mula sangsaya tambah gayeng.“Lha nek ngene rak gayeng. Mosok ngomong garingan thok. ““Kawit mau ya mung rokak-rokokan thok, nganti garing gorokanku”, kandhane Sutar.“Pun, ngga njenengan wiwiti malih,” ujare Sukiman miwiti omong.“Mau teka ngendi ? Teka lengkuk ya?” pitakone pak Darman. “Lengkuke keris kuwi diarani luk. Sanajanta atos nanging kena dielak-eluk, mula keris iku ana sing lurus ana sing luk. Keris-keris jaman Majapaitan lumrahe lurus. Dene keris jaman Mataram lumrahe nganggo luk. ““Contone ?” “Contone keris Nagasasra. Keris iki keris jaman Mataram, nganggo luk telulas. Naga kuwi tegese ula gedhe. Dene sasra tegese sewu. Nagasasra tegese naga sing cacahe sewu. Keris iki gambare kaya naga sing biuntute nglawer teka pucuk. Luke keris iku ana sing luk ana lima, pitu, sanga, sewelas, telulas lan sapiturute nganti luk sangalikur.Mula wong Jawa sejatine wong sing keras nanging senajana keras isih kena diluk, “ kandhane pak Darman karo nyruput kopine.“Kuwi tempene gembus iku panganen. Mengko ora ana sing mangan,” ngendikane pak Darman karo nerusake crita.“Sanajana luk, isih ana garis luruse, imbang antarane kiwa lan tengen. Dadi sanajanta lak-luk ning wong iku kudu tetep lurus. Iku minangka falsafahe wong Jawa bisaa nengenake marang keseimbangan, harmoni, utawa kaselarasan.” “Urip salaras karo alam. Salaras ing ngalam donya kalawan alam akhir, salaras antarane jagad cilik lan jagad gedhe, mikrokosmos lan makrokosmos.”“Makrokosmos niku napa, Lik?” pitakone Katman.“Mikrokosmos iku ya jagad cilik yaiku jagad sing ana sajeroning badan kita dhewe. Dene makrokosmos iku jagad gedhe yaiku jagad sing gumelar iki.”“Jane ngoten, tinggalane mbah-mbah riyin sae nggih, pak.”“Satemene tinggalane mbah-mbah biyen akeh sing mengku wasita sinandi, tegese pitutur sing ora dicethakake utawa digawe rahasia. Pitutur kang adiluhung. ““Njenengan niku kok pinter niku king pundi ta, pak?” pitakone Sukiman.“Lhah , aku iki jane ya padha wae karo kowe. Lha saiki rak ana alate, supaya wong ora bodho-bodho banget.”“Napa niku ?”“Lha iku .... internet”Jam rolas thet, kenthongan ditabuh dawa, nandhakake yen wis wayahe tengah wengi. Wong-wong sing ana ing cakruk padha bubar mulih menyang omahe dhewe-dhewe. Aku dhewe ora enggal-enggal mulih. Atiku sumpeg jalaran wis pirang-pirang sasi ora nyambut gawe. Mangka saiki aku nduweni kuwajiban ngingoni anake maratuwa. Dinane iki aku ora nyambut gawe. Golek gaweyan mrana –mrene durung oleh. Apa ora sumpeg ? Apa ya mung arep ngejibake maratuwa wae. Aku dadi wong lanang satemene rumangsa isin yen mung gumantung maratuwa.Krungu dongenge pak Darman mau aku njur kelingan marang welinge bapak nalika arep ninggale kae:” Le, keris iki rumaten, aja nganti pisah karo kowe “Aku banjur mlebu omah, keris warisane bapak dak jupuk saka lemari. Banjur dakunus alon-alon. Daksawang suwe tanpa kedhep. Rumangsaku ana swara dumeling ing kupingku: keris iku keras, keris iku keras. Kaya-kaya swara iku ora ilang-ilang saka kupingku. Sanalika aku eling.“Yen ngono, aku kudu usaha sing keras.... kudu usaha sing keras.....usaha sing keras”Esuke, kanthi ati madhep, karep kang mantep, lan ulat sumringah aku gegancangan budhal ...... golek pegaweyan.
Wong Jawa pancen keras ning isih bisa diluk. Semono uga wong
Kasultanan Ngajojakarta menika benteng terakhir kabudayan Jawi, mila kedah dipun pertahanaken.
Ndherek nyimak, Pak Ugeng, ugi ndherek nepangaken dhumateng para sedherek sedaya. Nyuwun samudraning pangapunten bilih basa Jawi kula kirang sae, amargi kula menika kalebet tiyang Jawi ingkang sampun tipis Jawinipun.Rahayu ...
Matur nuwun mas Darma Witjitra, sampun kersa rawuh ing rompok kula. Lumantar menika minangka nyambet tali silaturahmi tumraping kula kaliyan panjenengan sami. Lan mugi-mugi lantaran menika minangka ajang mekaring basa Jawi ingkang sampun ndungkap seraping surya. Rahayu
ing daily con.goods 43,38 43,37 ing dutch fund 50,28 50,19 ing duurzaamaandelen 17,66 17,75 ing dyn mix1 fd 24,88 24,85 ing dyn mix2 fd 23,49 23,49 ing dyn mix3 fd 21,82 21,84 ing dyn mix4 fd 20,58 20,61 ing dyn mix5 fd 18,28 18,33 ing euro obligatie 36,51 36,57 ing
ing lion fund 34,51 34,52 ing luxury con.goods 31,26 31,31 ing north america 20,59 20,64 ing premium dividend 17,37 17,37
kangen tuhhhh Baek mas,....Panjenengan pripun? Mugi sedoyo kewarasan.Sugeng riyadi, minal aidin walfaidzin.
Apa khabar pak bagyo, banyak yang kangen tuhhhh Baek mas,....Panjenengan pripun? Mugi sedoyo kewarasan.Sugeng riyadi,
Sajarah gawé bathik[besut | besut sumber]
Tèkstil bathik saka Niya (Cekungan Tarim), Tiongkok
Dhetil ukiran kain sing dianggo Prajnaparamita, reca seka Jawa Wétan ing abad ka-13. Ukiran kembang-kembang sing rumit iki mèmper karo bathik Jawa jaman saiki.
Ing Indonésia, bathik dipercaya wis ana wiwit jaman Majapahit, lan dadi populèr nalika pungkasané abad XVIII utawa wiwitané abad XIX. Bathik kang diasilké ya iku kabèh bathik tulis nganti wiwitané abad XX lan bathik cap nembé ditepungi sakwisé ana Perang Donya I utawa taun 1920-an.[2] Tembung "bathik" asalé saka basa Jawa, nanging bathik ana ing Jawa ora kacathet sajarah metuné. G.P. Rouffaer duwé pandhapat yèn tèknik bathik iki dimungkinaké ana lan ditepungaké saka India utawa Srilangka nalika abad kaping 6 utawa kaping 7. Sakliyané iku, J.L.A. Brandes (arkéolog saka Walanda) lan F.A. Sutjipto (arkéolog saka Indonésia) duwé kapercayan yèn tradhisi
prabawa saka Hindhuisme ananging bisa dingertèni yèn wewengkon mau duwé tradhisi kuna kanggo gawé bathik.[3]
Piranti kanggo gawé bathik ing Muséum Nasional Indonésia. Saka ndhuwur tengah: canthing, saka kiwa nengen: sikat kayu kanthi rambut serat klapa, kaliper wesi kanggo ngukur, uga kaliper, panjepit, palu, lan file.
Cara gawé bathik[besut | besut sumber]
Banji ya iku motif bathik kang isih dianggo déning bathik Banyumas kang digawé kanthi motif gedhé lan wernané soklat utawa ireng sarta digawé sacara bedésan.[5] Bedésan ya iku salah sijiné cara nggawé bathik tanpa ngilangi lilin bathik ing tengah-tengah prosèsé nggawé bathik kanthi prosès kang
Bathik&oldid=1081840"	Kategori: BathikSeniKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakKategori Commons mawa pranala lokal padha karo sing ana ing WikidataKategori Commons mawa pranala lokal béda karo sing ana ing Wikidata	Menu navigasi
sia&oldid=189071"	Kategori: Kaca-kaca sing duwe pranala berkas bodholIbu kota propinsi nang Indonesia	Menu navigasi
sekolah hing pati pinter… bondo yo hing ono…
yo gedigu arane wong orep kang..?
Sofyan Osing terimone yo dibalesi ambi ngguyu ngguyu … tapi ati iki nangis hing kewetu…
Sofyan Osing kadung nddeleng kok tukang rentenir uripe enaakk… tukang mabuk kok seneng biso mlaku2 numpak sepidah motor…pegawe dines..kok pdo biso kelenceran…. akhire sun madul nang ibuk isun… jawabe ibuk isun… Gusti Alloh mboten sare… Gusti Alloh mboten sare.. pesene ibuk isun ….
ndungone ibuk lan Bapak… arepe budal njaluk dilangkahi koyo mayit… ambi selawatan… tapi niat wis dadi tekad… nggolet
kerjoan abot yo abot picise(akeh)… hang hun karepaken wis keturutan … mulo Gusti Alloh mboten sare… Gusti Alloh mboten
Adipura teko pusat). Mugo iki heng didadekno alasan kanggo Pemkab
Using …isun yo kepingin nyawang Blambangan hang bersih lan beradab….
Helmi Rosyadi Kudune Bupati ngejaki dialog konco2 PKL. Ojo mung pas Pilkada (kampanye) baen. kadung wis dadi ojo lali
Bek cerito iki kok sing adoh ambi lakon urip isun yuh…. Cilik urip kedusang-kusang, kahanan laip mergo ono omo kresek ning Banyuwangi. Mangan sego campur jangung lan sawi, mergo regane
Konco-konco podo emuk daftar nang smp lan Tsanawiyah, isun sing duwe kepikiran arep nerusaken, malah
mampir nambah siji ki mesti sing ra mudheng ditambah kang HB Seven wes papat ra enek sing mudheng hahaha...
JL. Bumbak No. 27 Banjar Anyar Kelod
ing Dhukuh Candhi Pari Wetan, Desa Candhi Pari , Kecamatan Porong ,
Kabupaten Sidoarjo. Ora adoh saka Candhi Pari, kira-kira mung 100 meter.
Saka alun-alun kutha Sidoarjo dohe kira-kira 18 km, arahe kidul kulon.
saka bata, ukurane 8 x 8 meter, lan dhuwure 10 meter.madhep ngulon. Candhi iki
dumadi saka sikil candhi, awak, payon. Nanging wis ora wutuh maneh jalaran
jamur lan hawa kang ngandhut uyah. Ana ing awake candhi ana senthongan kosong,
sing mesthine isi Lingga – Yoni. Anane candhi iki ana sambung rapete karo
Candhi Pari sing dohe mung kira-kira 100 meter saelore Candhi Sumur iki. Ana
ing Candhi Pari ditemokake angka taun 1293 Çaka (1371
Adhedhasar wangun lan wujude mula dinuga Candhi Sumur iki didegake nalika abad
dislametake yaiku : Sikil candhi = 70 %, awake candhi = 40 % lan payon candhi =
ASAL-USULE CANDHI PARI LAN CANDHI SUMUR.
wong jenenge Kyai Gedhe Penanggungan sing urip ana gunung. Dheweke duwe adhi wadon wis warandha kang manggon
ing desa Ijingan. Kyai Gedhe Penanggungan duwe anak wadon loro , sing mbarep
Karo-karone manggon ing omahe Kyai Gedhe Penanggungan. Dene Nyai Randha Ijingan
duwe anak lanang karan : Jaka Walang Tinunu. Bareng wis dhiwasa Jaka Walang
Jaka Walang Tinunu takon marang mboke, sapa satemene bapake. Nanging Nyai
Randha Ijingan ora gelem blaka, mung kandha yen Kyai Gedhe Penanggungan iku
Tinunu kandha yen dheweke arep mbukak alas kanggo nggarap sawah. Panjaluke Jaka
Walang Tinunu diidini dening Nyai Randha Ijingan. Jaka Walang Tinunu banjur
budhal menyang alas dikancani dening Satim lan Sabalong, tumuju menyang
pedhukuhan Kedhungkras (desa Kesambi saiki ) . Jaka Walang Tinunu banjur lekas
mbabadi alas ing Kedhung Soka, saelore Kedhungkras, lan sisih kidule desa
Kedhungkras, ing sawijing wengi kancane Jaka Walang Tinunu yaiku Sabalong masang wuwu ing kali Kedhung Soka.
Esuke, wuwu sing dipasang Sabalong isi isi kutuk, sing diarani Dheleg. Sabalong
bungah banget, oleh-olehane mau dituduhake marang Jaka Walang Tinunu lan Satim.
jalma lan celathu, kaya lumrahe manungsa. Dheweke kandha yen biyen
iku sejatine manungsa dudu iwak kutuk, lan ngaku jeneng Sapu Angin. Sapu Angin ngaku dheweke biyen
ngawula marang sawijining pandhita saka Gunung Pamucangan. Dheweke kadosan
marang sang resi jalaran dheweke kepingin dadi ratu. Dheweke diparingi lilah
iwak, nganti dheweke klebu ing wuwu. Krungu kandhane iwak kutuk mau
Jaka Walang Tinunu rumangsa trenyuh atine, banjur kandha : “Sing sapa bakale
manungsa balia dadi manungsa”. Sanalika iku iwak kutuk mau malih wujud dadi
manungsa. Wujud jaka kang bagus rupane, meh padha baguse karo Jaka Walang
Tinunu. Jejaka malihane iwak kutuk mau banjur diwenehi jeneng : Jaka
Pendhelegan, lan diaku sedulur enom dening Jaka Walang Tinunu. Kekarone banjur
bingung mikirake bibit pari, jalaran dheweke ora duwe babar pisan. Dumadakan
dheweke eling kandhane mboke biyen yen mboke duwe dulur lanang yaiku Kyai Gedhe
Penanggungan. Jaka Walang Tinunu arep kandha marang Kyai Gedhe Penanggunga ora
wani, mula banjur kandha marang Nyai Gedhe, sabanjure diaturake marang Kyai
Gedhe Penanggungan. Nanging Kyai Gedhe Penanggungan ora ngolehi jalaran ora percaya
Gedhe Penanggungan – ya si Rara Walang Sangit lan Rara Walang Angin, bareng
weruh tekane jejaka loro kang bagus-bagus rupane lan ora nglalekake suba
Jaka Pandhelegan cuwa atine dene panjaluke ora ditampa mung diwenehi mendhang (kulit
pari yen ditandur ora bakal tuwuh). Kyai Gedhe Penanggungan bajur kongkon
marang Rara Walang Sangit lan Rara Walang Angin supaya njupakake mendhang.
njupukake mendhang njur dicampuri pari sing wos, sing isine bisa ditandur kanggo bibit. Mendhang sing
Pandhelegan. Kyai Gedhe banjur kandha :” Ya kuwi bibite. Wis saiki muliha”. Sawise
nampa mendhang sakarung Jaka Walang Tinunu lan Jaka Pandhelegan banjur mulih.
Kocapa, Rara Walang Sangit lan Rara Walang Angin njaluk lilah marang Kyai Gedhe
yen kepingin melu Jaka Walang Tinunu, nanging ora diidini dening Kyai Gedhe
Sangit pesen yen mengko wayahe tandur supaya ngabari marang Kyai Gedhe.
mendhang mau banjur disebar, ditampak (didhedher). Jaka Walang Tinunu lan Jaka
Pandhelagan digeguyu dening Satim lan Sabalong, jalaran mendhang mau ora bakal
thukul. Nanging Jaka Walang Tinunu ora ngrewes marang panyaruwene si Satim.
Pranyata mendhang mau bisa thukul kaya salumrahe bibit.
tampakan umur patang puluh lima dina , wis wayahe tandur. Jaka Walang Tinunu
banjur aweh kabar marang Kyai Gedhe Penanggungan yen dheweke arep miwiti tandur. Mula Jaka
nesu, lan uga kandha yen Rara Walang Sangit lan Rara Walang Angin wis dilamar
ratu Blambangan. Jaka Walang Tinunu lan Jaka Pandhelegan banjur mulih menyang
Kedhung Soka kanthi ati cuwa. Bareng ngerti yen anggone rewang tandur ora
Jaka Walang Tinunu oleh Rara Walang Sangit dene Jaka Pandhelegan oleh Rara
karo-karone ora ana omah. Dheweke banjur kandha marang Kyai Gedhe supaya nusul
lakune anake. Anggone nusul ketemu ana ing tengah dalan. Kyai Gedhe banjur
ngajak anake mulih menyang Penanggungan , nanging anake ora gelem. Wusane dadi
padudon. Rara Walang Sangit lan Rara Walang Angin puguh ora gelem bali. Jaka Walang Tinunu lan Jaka
Pandhelegan ora maelu apa sing ndadekake padudon jalaran prawan loro mau melu
saka karepe dhewe. Kyai Gedhe wusanane ngalah, bali menyang Penanggungan tanpa
Rara Walang Sangit lan Rara Walang Angin. Wong papat banjur nerusake laku menyang Kedhung Soka.
patangpuluh lima dina, sawahe kasatan banyu. Jaka Walang Tinunu banjur ngongkon
nesu , banjur arep mateni wong tuwa mau. Nalika arit arep
disabetake marang awake wong tuwa mau, Jaka Pandhelegan dumadakan semaput.
Sawise eling Jaka Pandhelegan rumangsa wedi banget marang kasektene wong lan
takon,”Sinten asma panjenengan Kyai ?.” Wong tuwa mau mangsuli,”Aku iki Nabi
Kilir sing ngratoni banyu .”. Nabi Kilir banjur
kandha,” Mangertenana Jaka Pandhelegan, wiwit dina iki jenengmu taksalini, kowe
nganggoa jeneng Dhukut Banyu. Mbesuk maneh yen wis rampung anggonmu tandur banjur gawea slametan supaya
duwe crita, nalika panen pari krana saka ambane sawah ,
Wong-wong sing padha derep ora mung saka tangga teparone wae, nanging uga saka
desa-desa sing adoh saka Kedhung Soka. Uga dicritakake sawise pari sing diadhep
dening wong-wong kang padha derep mau dieni, damen pari sing ana mburine wong
Dadi pari sing dieni ora ana entek-enteke. Asile panenan ditumpuk penangan
(lumbung) . Lan penangan iku manggon ing Candi Pari saiki-iki.
Majapait, Prabu Brawijaya lagi sekel penggalihe. Menggalih yen kraton Majapait
lagi ngalami paceklik. Tanduran pari padha puso., gabug ora isi. Lan akeh wong
tani sing padha lara. Lumbung Negara Majapait kothong. Mula akeh kawula
mireng kabar yen ing Kedhung Soka ana wong sing sugih sing duwe simpenan pari
akeh, banjur ngutus patihe supaya njaluk srah-srahan pari. Ing wektu iku uga
digawakake prau pisan liwat kidul wetane desa Kedhung Soka. Jaka Walang Tinunu sandika ing dhawuh. Pari-pari mau banjur dimot ing prau.
Sanajan wis kabeh prau dimoti pari wis kebak kabeh , nanging tumpukan pari ing
prau sing kanggo ngemot pari menyang Majapait saiki diarani DESA PAMOTAN. Prabu Brawijaya banget suka renaning penggalih,
banjur mundhut priksa sapa sing duwe pari mau. Sang Patih matur yen sing duwe
pari yaiku Jaka Walang Tinunu anake mbok Randha Ijingan. Sanalika Sang Prabu
eling lelakon dhek samana. Nalika mbebedhag ana ing alas banjur kewengen, nginep ing omahe mbok
dicritakake marang sapa-sapa, mung disidhem ing penggalih wae. Sang Prabu nuli
utusan nimbali Jaka Walang Tinunu lan bojone sakloron. Sawise ngadhep banjur
dipirsani kanthi tumemen. Sanalika iku uga percaya yen Jaka Walang Tinunu iku
utusan maneh supya nimbali Jaka Pandhelegan sakloron. Ing pangangkah arep
disengkakake ing ngaluhur. Yen ora gelem supaya dipeksa, nanging aja nganti
Pandhelegan wis krasa yen bakal ditimbali supaya sowan menyang Kutha raja
Majapait. Nanging dheweke ora gelem, pilih manggon ing desa wae. Bab iku
dirembug karo bojone. Sawise utusan saka kutha raja Majapait teka, dheweke
prentah supaya pra parjurit ngepung penangan. Sawise suwe dikepung ora
njedhul-njedhul banjur prentah ngosak-asik tumpukan pari. Pranyata Jaka
ilang lan ora bisa kacekel, para prajurit banjur nggoleki Rara Walang Angin,
arep digawa menyang kutha raja. Rara Walang Angin, nanging njaluk inah dhisik
arep njupuk banyu menyang sumur. Dheweke nggawa kendhi njupuk banyu menyang
sumur, “Prajurit, aku gelem kok gawa menyang kutha raja nanging tak njupuk
banjur tumuju menyang sumur, sawise teka ing wetane sumur, Rara Walang Angin
musna tanpa lari, ilang saragane. Para prajurit banjur bali menyang kutha raja,
matur yen Jaka Pandhelegan karo bojone muksa, ilang musna tanpa lari.
lelabuhan lan kasektene Jaka Pandhelegan ing papan kono banjur didegi candhi.
Papan panggonan ilange Jaka Pandhelegan didegi candhi sing gedhe sing saiki
karan CANDHI PARI. Dene papan ilange Rara Walang Angin didegi candhi luwih
Gambar : Pak Thain, juru kunci candhi Sumur sing kahanane kena stroke jalaran tiba nalika lagi ngresiki candhi.
= i. (kn): 1.watak; 2.awatak,
duwe bebuden; 3. umuk, duwe anggep luhur lsp; 4. engg. rewel (tumrap bocah);
diambegi: direngkuh kalawan ambeg (umuk). ii. ambegan: (kn). napas, mlebu
metune hawa ing irung (kebuk); 2. nyerot lan ngetokake hawa. ambeg darma (kw): welasan (seneng
tetulung); ambeg pati (br): ora wedi
utama =(s) 1. (kw). becik, linuwih; 2. n.
utami (k): luwih dening becik (tumrap
kang ngungkuli kodrat ginawe krenah (maeka)
ing liyan; gumuna (br): kuminter; nggunani: maeka (menggawe) ing liyan
sarana guna gawe, lsp; ngguna gawe (kn):
maeka, menggawe; maling aguna: maling
janmi = janma, jalma, manungsa, nara,
wong, amiguna = (kw): pinter; migunanni : maedahi; migunakake:
den = i (kw): 1. di- , upamane den
prajaya; 2. di- (pakon alus) upamane : den ngati-ati. ii. pacelathon:
suka = i (kn) bungah; suka-suka, suka pari suka, sukan-sukan: bungah-bungah,
seneng-seneng. ii (k): aweh, oleh (nglilani); dipunsukani (k): diwenehi, dipunsukakaken:
diwenehake; suka lila (rila) (kn): kanthi
senenging ati sarta lila; suka- nrima, suka-
sukur, suka-panarimah) (kn): matur nuwun.
ina = 1. (kw) nistha, asor; 2.
Bambang Irawan, Kumaladewa, Kumalasakti, Wisanggeni, Wilungangga, Endang Pregiwa, Endang Pregiwati, Prabukusuma, wijanarka, anantadewa dan Bambang Sumbada.ABIMANYU
Trowulan, Kabupaten Mojokerto. Wangunan Gapura Bajangratu awujud wangunan
“Paduraksa” yaiku gapura kang mawa payon. Gapura Bajangratu digawe saka bata,
saka watu andhesit. Ukuran Gapura Bajangratu 11,5 m X 10,5 m lan dhuwure 16,5
m. Jembare plawangan 1,40 m. Gapura Bajangratu nduweni swiwi ing kiwa tengene. Ana ing
sikile gapura ana relief kang nggambarake crita “Sri
Tanjung”. Payone awujud payon matundha-tundha sing ana reliefe awujud :
sirah kala kang diapit singa, relief srengenge, ula naga kang nduweni sikil,
yaiku ratu Jayanagara kang diwisuda dadi ratu nalika isih umur 15 taun. Ana ing
Gapura Bajangratu minangka lawang mlebu wewangunan suci (kang nganti saiki durung
ditemokake) kanggo ngurmati Prabu Jayanagara kang bali menyang Kahyangane
Wangunan Gapura Bajangratu kanggo mengeti (ngurmati) sedane
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Subali&oldid=1013270"	Menu navigasi
niku wit napa sing wonten foto kados nembe buah ngrembuyung?
3. Pamanggone aneng pangesthi rahayu,
tanggap.3. Pamanggone aneng pangesthi rahayu, Angayomi ing tyas wening, Eninging ati kang suwung, Nanging sejatining isi, Isine cipta
Parandene kabeh kang samya andulu, Ulap kalilipen wedhi, Akeh ingkang padha sujut,
ngesthi sawiji, Sabuk tebu lir majenum, Galibedan tudang tuding, Anacahken sakehing wong.(
Amung kurang wolung ari kang kadulu, Tamating pati patitis, Wus katon neng lokil makpul, Angumpul ing madya ari, Amerengi Sri Budha Pon.
menghadap Tuhan).19. Cinitra ri budha kaping wolulikur, Sawal ing tahun Jimakir, Candraning warsa pinetung, Sembah mekswa pejangga ji, Ki Pujangga pamit
Suweta Banjar Sambahan, Ubud 80571, Indonésie Location :
Citra Kirana miwiti karir kanthi dadi finalis ing pamilihan GADIS Sampul nalika taun 2007. Citra Kirana tau main dadi Atika ing sinetron Safa dan Marwah. Jeneng Citra Kirana iku misuwur sawisé main dadi tokoh Vina.[1] Vina iku bocah wadon kang ayu kang diperkosa Ronal kang diperanke karo Boy Hamzah ing sinetron Ketika Cinta Bertasbih Spesial Ramadan.[1] Nalia sasi pasa, Citra Kirana uga kerep main sinetron ing RCTI.[1] Sinetron liyane kang dibintangi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Citra_Kirana&oldid=964946"	Kategori: Aktris IndonésiaKategori ndhelik: Artikel nganggo infobox person mawa paramèter ora kajurungArtikel mawa hCardsRintisan biografi	Menu navigasi
Sing arep dakcritakake iki kedadean nalika taun 1974 kepungkur, kira-kira 40 an taun kepungkur. Nalika samana aku isih bujang, manggon ing omahe mbahku pinggir kuburan Asemjajar, Surabaya. Wektu samono kira-kira wis jam setengah sepuluh bengi. Aku kentekan rokok. Kamangka toko-toko sing cedhak omahku wis padha tutup. Sarehne cangkem rasane kecut aku meksa
lewat dalan kampung rada adoh jalaran dalane mubeng, yen lewat tengah kuburan cedhak ning sepi ( ing tengah kuburan ana dalane cilik saka plat beton). Nalika semana kuburan Asemjajar durung dipager kaya saiki. Sanajana ana pagere ning kari uger-ugere kang digawe saka beton. Lan wektu semana kahanane isih peteng, sanajana ana listrik ning ya adoh. Wusanane dakpungkasi wae liwat tengah kuburan, Golek dalan sing cedhak.Budhal mlangkah menyang kuburan , atiku wis senak-senik ora kepenak, gek sida gek ora. Aku njur nekat, ee mosok manungsa dititahake paling sampurna, kalah karo bangsane lelembut. Budhal slamet mulih slamet .Temenan tekan warung sing dodol rokok ora ana kedadean apa-apa.Mulih saka tuku rokok aku liwat dalan tengah kuburan maneh. Mlebu bleng, ora ana apa-apa. Bareng kira-kira wis teka tengah-tengah kuburan, ana swara : “Iiiih….iiiih….iiihh,” kaya swarane wong ngguyu. Sanalika tanpa pikir aku terus mencolot ngono wae, nyoloti pathokan- pathokan maesane wong mati. Untunge, aku ora nabraki maesan, saupama nabrak rak ya babras kabeh. Lan wektu iku aku lagi kelingan yen mentas wae ana wong mati dikubur ana kono, durung telung dinane.
nglanggar… sampai-sampai petuganya nyemprit-nyemprit sambil bengok-bengok <–hayyah, opo maneh iki, opo iso nyemprit karo bengak-bengok ndop??
Sangune wong tuwa mrentah utawa ngongkon marang anak kang wis diwasa iku “NGA TELU” yaiku, NGALAH, NGALIH, NGAMUK lire:
NGALAH, saupama wong tuwa prentah utawa ngongkon sepisan marang anak ora dilakoni, luwih becik wong tuwa ngalah. Anak kang wis gedhe utawa diwasa wis bisa mikir endi sing ala lan endi sing becik, endi sing
enggal kudu dilakoni lan endi sing kudu disumenekake. Bocah jaman saiki lumrahe ngendelake kapinterane, ngedirake ngelmu anggone ngangsu ana ing sekolahan, lan rumangsa bisa mrantasi gawe tanpa pambiyantune wong tuwa. NGALIH, prentah kaping pindho , si anak isih during gelem nglakoni sing
dadi kekarepane wong tuwa, luwih becik wong tuwa ngalih. Ing tataran iki lumrahe wong tuwa wis cepak nesune. Mula kanggo njaga supaya anggone
nesu ora kebanjur-banjur, luwih becik nyingkir saka papan kono. NGAMUK, yen prentah sing kaping telu isih durung gelem nglakoni, wong tuwa kena ngamuk. Si anak cetha wis nglirwakake apa kang dadi kekarepane
wong tuwa. Anak kena uga diarani wis ora ngajeni maneh marang wong tuwane maneh. Unen-unen jaman biyen, anak iku kudu manut miturut marang wong tuwa, nanging wong tuwa uga ora kena sakepenake dhewe mrentah marang anak, jer anak iku iku wis nduweni paugeran sing kadhang kala ora
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Gemarang,_Madhiun&oldid=1036627"	Kategori: Kabupatèn Madhiun	Menu navigasi
dahulu :”Urip iku kudu jujur, lembah manah lan enthengan; Jujur akeh sedulur, lembah manah akeh berkah, enthengan akeh pangan.” (
Walah yo iki jenenge ngeyel maneh.Dikandani karo sing enom, lek slametane wong mati kuwi dianakne mapak karo tibone. Maksute, yen mati tanggal 3 februari yo kudune slametane dianakne sak durunge tanggal 3. Lek tanggal 2 februari malem yo ora oleh to, kan kuwi jenenge mlebu tanggal 3.
Kok iso koyok ngono to wong luweh tuwo soko aku lek tak kandani. Tak omongi kok malah ngamuk. Jarene dhewe’e sing nggolekne wong pinter.Halah masio pinter tapi ora weroh ilmune terus arep dadi opo, yo malah salah kabeh. Isin
sawijining karya sastra ing basa Jawa Anyar. Karya sastra iki asalé saka tradhisi Islam-Jawa lan kalebu kelompok tèks Serat Ménak lan bisa digolongaké Sastra Jawa Pasisir. Carita iki naté populèr banget, ora mung ing Tanah Jawa nanging uga ing saubengé yaiku Tatar Sundha, Madura, Bali, lan Lombok. Rengganis iku arané sawijining putri sing ayu banget lan sawisé pacoban akèh wusanané dadi garwané putrané Amir Ambyah (utawa Amir Hamzah) sing diarani Iman Sumantri. Iman Sumantri uga diarani mawa dasanama Repatmaja, Pangéran Kélan utawa Bangjaran Sari.
Dèwi Rengganis diopèni ramané dhéwé anèng patapan. Labet putraning pandhita, sang dèwi cilik mula wis seneng tapa; sing
Bala Arab wis tumata manèh. Sang Umarmaya ngagem kopyah pusaka, ora katon wong, banjur nekani dunungé sang Majusi karo Dèwi Rengganis. Sang Majusi kédanan Dèwi Rengganis. Dèwi Rengganis gelem ngladèni yèn diwènèhi banyu panguripan sawadhahé. Wadhah banyu diwènèhaké nanging banjur dipecah déning sang Umarmaya, banyuné mowat-mawut. Kasaktèné sang
reca rusak babar pisan. Raja Mukadam lan prabu Nurséwan mlebu ing kutha, tutup kori.
Kocapa putri China, anama sang Widaninggar, seduluré putri China sang Adaninggar, sing séla perang kaliyan Dèwi Kélaswara. Sang Widaninggar sumedya males ukum sédané Dèwi Adaninggar teka Pangéran Kélan, putrané Dèwi Kélaswara. Sang Widaninggar, didhèrèkaké prajurit wadon, mangkat nglurug, arep ngwèhi bantu marang raja ing Mukadam. Sang Widaninggar kagungan guru, nama sang Widaningrum, putrané putri sang Ijajil. Sang Widaningrum wau, sing maringi praboté perang marang sang Widaninggar, kaya ta jaran sing bisa mabur, lan bala jim kapir.
Sailangé kasangé sang Umarmaya, wong Arab padha bingung. Dèwi Rengganis saguh nemoni kasang. Bareng wis campuh perang manèh, Dèwi Rengganis mungsuh sang
ing Pangéran. Dèwi Rengganis isin banget déné ora bisa ngentasi gawé; sang Dèwi mlayu marang patapané sang rama, banjur didhawuhi supaya nyuwun tulung marang Dèwi Kuraisin. Dèwi Rengganis mabur marang ing Ajrak.
Dèwi Rengganis tekan ing Ajrak, bareng ketemu Dèwi Kuraisin banjur cepet-cepetan mangkat ngréwangi didhèrèkaké bala
teka, lan perang. Mungsuhé ajur, sang Widaninggar séda; sang Widaningrum kabanda banjur dibuncang adoh. Prabu Nursèwan mlayu.
Mugo wae tresno iki ora bakal tau dadi kenangan Dek koe mbiyen janji karo aku
wes gawe cidro neng atiku Dek koe mbiyen janji karo aku
Balas Pak Sumono, nawi mampir teng Kang Juwono, kula dikabari nopo pak? Kersane saged salaman langsung. Maturnuwun.
kulo angsal nedi no. paguyuban utowo sanggar tarian banyuwangi sing enten
kathah tiyang ingkang supe/mboten sempat ngaos/ mujalasah kalian ulama’ amargi sibuk kalian urusan duniawi, padahal Alloh badhe nguripaken manah ingkang pejah
sampeyan tak bales ndek kene ae yo? Soale SBne panjenengan suwi.... metune. Iyo mbak iku Rendesvous emang album foto hehehe, kok iso podo ambek sampeyan? Gak
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Manggelewa,_Dompu&oldid=1035833"	Kategori: Kabupaten DompuKategori ndhelik: Artikel
langsung di larikan ke blog anda ini. terimakasih
May 18, 2011 at 5:54 pm wah kok tulisane podo karo sijine , opo isih sak tunggal blog yo , wah aku ora mudheng / ora ngerti .
Bahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 19.25, tanggal 2 April 2013.
Posted on 31 Maret 2012 by mutiaraqolbu	Tafakkur 1jam langkung sae tinimbang ibadah 1th, dawuhipun ba’dul ‘Arifin: tafakur niku dados lampune ati. Buahe tafakur: keba’e ati demen dateng Alloh lan
by Irwansyah Doankperaturan_kepegawaianby Irwansyah DoankMore from Irwansyah
lan gedhé ning Taiwan lan Kanada.[1] Dheweké nempuh pendidikan ing Ontario College jurusan seni lan désain, banjur dheweké miwiti karir nyanyiné sakwisé ditawari kontrak rekaman déning sawijining bar karaoké.[1]
Awit debuté ning taun 1998, dheweké wis ngrilis pitung album lan mbintangi 25 film lan serial televisi, kaya
If you, my boy, have any notion
tanpa wêkas kangelan tan nêmu hasil,
pan saking heb manusa tinitah luwih,
kena ingaran,wong golek sandhang pangan,baya enak adol apyun,tembunge yen sekolehan.39.Sing wis-uwis gelis sugih,sengga balorong balaka,tan susah mring
baya wis karsaning Pangeran = ayake wis karsaning Pangeran. 2. apa, sapa, ngendi baya = lah gek apa, sapa, ngendi. Baya kepriye =
rinengga) = rukun nganti tekan ing mati pisan. Kebaya-baya (basa rinengga)= tansah nadhang cilaka. IV. Baya (kw) = janji (ubaya). sekolehan = untung, mujur.sengga = saengga, kayabalorong = 1. Lorek ireng putih 2. Nyai Blorong (dongeng) = makhluk gaib sing bisa ndadekake sugih.balaka = blaka (kn), 1. waleh, kandha ing sabenere; 2. wantah, ora nganggo apa-apa. kongsi = 1. nganti; 2. pakumpulan dagang lumrahe bangsa Cinamata pita = pulisi sandi, intelijen.melang = sumelang, kuwatir.waris (warisan) = yen nindakake pegaweyan lsp. tansah sempulur lan slamet. Ndugal kewarisan = senadyan nindakake sing ora becik, ewadene tansah kebeneran.waris (Arab) = 1. wong sing wenang nampani tinggalane wong sing ajal ; 2. anak sing wenang nggenteni pangkate bapakne.warisan = barang-barang tinggalane wong ajal.wuruk (kn) = 1. tukang nglakokake kreta utawa grobag;wuruk (kw) = 1. kreta ; 2. pedhet.wuruk (kn) = piwulang, pituturwurukan = 1. wulangan; 2. tledhek blajaran.wuruk sudi gawe (kn) = gawe geger.sabeng = saba + ing.wayuh (kn) = duwe bojo (entar : guru, pegaweyan) luwih saka siji.mekuwon = manggon ing; masanggrah.trungku = kunjaranas = 1. ora sida laku; 2. wis dianggep kalah (marga nrajang wewatoning dolanan lsp).nas (kn) = tetembungan ing kitab.ben-aben = 1. saben; 2. kerep.kadang kadean = sanak sedulur.
KAWAT BALUNGKU WESI KULITKU TEMBOGO DAGINGKU WOJO KEP KAREKEP BARUKUT, KINEMULAN WOJO INTEN SAKABEHING BROJO ORA BISO NEDASI, MIMIS BEDHIL PODHO NGLUMPRUK KADYO KAPUK TAN TUMOMO ING BADANKU SAKING KERSANING GUSTI
Desember 1, 2007	“GEDONGKIWO KIWO (mpu) 1001 OMAHE PAK MANDURO (suwung) AYO PADHA PETAKUMPETAN KABEH (
nyuwun pangapunten kagem tiyang ingkang pados ratu surakarta hingkang ageng inggih namung wontenipun inggih “SELO BIN TANA(H)”
iku Ingsun. Ora ana pangeran anging Ingsun, dzat kang nglimputi kahanan jati.”
Konthol iku Pringsilan, kang ana ing antaraning Pringsilan iku Nutfah, yaiku mani, sajeroning mani iku madi, sajeroning madi iku wadi, sajeroning
wadi iku manikem, sajeroning manikem iku Rahsa, sajerone rahsa iku Ingsun. Ora ana pengeran nanging Ingsun Dzat kang nglimputi kahanan
jati, jumeneng sajeroning Nukat Ghaib tumurun dadi Johar awal ing kono wahananing alam
Golek panganan singora… adoh-adoh ora kurang-kurang waton enak, murah, sa’anane… maneh-maneh gaweane dhewe opo dulure opo tanggane opo… opo… opo… mangan bareng-bareng nyemedulur… akur tangga teparo… omong-omong ngudarasa… ngalor-ngidul
Lho kok mutere kuwalik mas? wong iki ngono soko kanane… kulakan neng ngarab kono kok… pancen koyo…
 Warung gotong-gotong udhu rukun opo? Rokoke akeh… dodolan wae nang
 Aji panglimunan kentara opo? Waswiswusweswos… clingilang! “rasah ngapusi… wong ketok kok” mantra ampuh
 Ono wong sugih kurang sandang opo? Nha ketok… mintip-mintip nha… rakathokan! klambine anake
iku artine wong sing anduweni akal limpat, wong sing sing cerdas, tur apik.
KIyai yo Kresno, Kresno yo kiyai
Prabu Kresno iku ora nduwe sifat sombong,tur Kumalungkung.
Condrodimuko. Prabu Kresno munggah Kayangan ngelingke…, Ojo dumeh dadi panguoso, nibakno marang gegono. Wong cilik Salahing sitik dipenjoro, wong gede2 podo ngguyu koyo ngono.Ngajeni bakal ta ajeni, nek
Ngurip-urip Basa Jawa: Candrasengkala (9)
Atur wangsulan dhumateng ibu Ana ingkang putranipun Insya Allah badhe lair Ing taun 2012 Masehi.Cara pangrakitipun sengkalan :2012 dipun walik 2102Tembung-tembung ingkang ngandhut angka taun 2102 inggih menika :2 = Kanthi, kinanthi; rena =seneng, kasmaran, asmara; dwi1 = Kenya; surya;
ngandhut sengkalan saged kula aturaken kados makaten :1. Dwi Putranta Jati Asmara.2. Dwi Surya Jati Asmara3. Dwi Putranta Luhur Asmara.4. Dwi Putranti Jati Asmarani.5. Renaningtyas Jati Asmarani .6. Renaningtyas Jati Asmaranti.7. Kinanthi Tyas Jati Asmarani.Katrangan :1. Angka 1 ngantos 3 menawi putra kakung 2. Angka 1 ngantos 4 menawi putra menika kaleres dhawah nomer kalih.3. Tembung Putranta, putranti tegesipun anakmu.4. Tamtunipun ukara ing sengkalan kaliyan kangge nami wonten bedanipun, menawi sengkalan tembungipun saged mardika dipunparingi ater-ater, seselan lan sanesipun, menawi name limrahipun cekap lingganipun.
Candhi Singasari (Singosari) mapan ing sukune gunung Arjuna,
mlebu dhukuh Tumapel, menggok ngalor, anjog ing
candhi Sangasari. Ya ing kene iki Tunggul Ametung makuwu, cikal-bakale kraton
Singasari. Panggonan candhi mau yen diukur saka lumahing segara kira-kira 512 m
Candhi Singasari digawe saka watu andhesit (watu item),
madhep mangulon. Ambane dhasare candhi 14 x 14 m pesagi lan dhuwure 15 m.
Cakriking candhi Singasari katon seje dhewe yen ditandhing karo cakrik
candhi-candhi ing Jawa Wetan. Candhi kaya-kaya tumumpang ing batur. Sikiling
candhi dumadi saka senthong kang isi reca. Ing awaking candhi katon ana legokan
kang ora pati jero (relung) kothong tanpa reca. Ukirane ngremit. Sirahing Kala
ing plawangan sisih dhuwur diukir kanthi ngremit, nanging sirah Kala ing dhuwur
lawang candhi sisih ngisor katon prasaja. Bab iki ndadekake pangira-ira yen
candhi Singasari digarap saka dhuwur mangisor. Saliyane iku ana sawenehing ahli
sejarah nduweni pangira-ira yen kahanan kaya mangkono iku nandhakake yen candhi
Singasari kalebu candhi kang ora (durung) rampung. Mlebu menyang candhi saka lawang regol sisih kidul banjur
munggah undhak-undhakan tumuju menyang baturing (pondhasi) candhi. Batur candhi
katon rada dhuwur awujud maju pat pesagi (bujur sangkar). Saka palataran batur ngarep
mlebu menyang senthongan kang madhep ngulon, ing kono senthongan kang paling
pokok, isi yoni. Ing kanan keringe senthongan kuwi ana senthong utawa legokan kang
ora pati jero (relung penampil) kang kosong ora ana recane. Ing iring kidul ana
senthong kang mapane rada luwih maju, ing jerone isi reca Batahara Siwah (Siwa)
Mahaguru utawa resi Agastya. Ing iring wetan ana senthongan kang kosong, kang
ana mung lapake reca. Ing senthong iki mesthine isi reca Ganesha,ing iring lor
uga padha, ora ana recane sing mung lapake reca. Ing kene mesthine isi reca
Bathari Durgamahisasuramardini. Ana katrangan yen reca-reca kang ora ana ing
candhi kono mau disimpen ing Museum Leiden, Walanda. Cakriking candhi Singasari saemper utawa minangka tetironing
gunung Mahameru kang dadi panggonan kahyangane para dewa. Bab iki diterangake
tegese : Menaraning candhi manggon ing tengah katon banget endahe dhuwur,
kadya gunung Meru kahyangane bathara Siwah, lan recane bathara Siwah manggon
Manut kapercayane wong Hindhu, Bathara Siwah (Siwa) manggon
ing pucaking gunung Kailasa. Gunung Kailasa mau dikupengi gunung-gunung kang
luwih cendhek, kayata: gunung Gandamana (Gandamadana ?) (sisih wetan), gunung
Mandara (sisih kidul ), gunung Vipula lan gunung Suparsya. Mula ing candhi
Singasari, gunung Kailasa digambarake awake candhi kanthi pucak kang dhuwur dhewe,
lan dikupengi wewangunan senthong candhi kanthi pucak kang luwih endhek miturut
arahing keblat papat. Mung wae yen disawang kahanan saiki, gegambaran pucak-pucak sing luwih endhek kang
ana lan mung katon rata. Payone candhi iki ilang apa pancen ora ana, nganti
saiki durung bisa dipesthekake. Adeging candhi Singasari iki gegandhengan karo Prabu
Kertanegara. Miturut kitab Negarakretagama 37 : 1, candhi iki arupa pandharman
Prabhu Kertanegara sing gugur ing taun 1214 Ç (1292 AD) jalaran diprejaya prajurit Kedhiri sing
dipandhegani Jayakatwang. Pararaton uga nyebutake “Çri
utawa kanggo nyimpen awuning jenazahe para ratu. Kaya ing prasasti Gajah Mada
mratelakake yen candhi Singasari iki minangka makame Prabhu Kertanegara,
Ing taun Çaka 1213 (1291 AD),wulan Jyesta,ing wektu iku sedane paduka Bathara (Kertanegara)
kang dipetak (dikubur) ing Śiwabuddha (Candhi Singasari).
mesthine senthongan ngisor kanggo mapanake reca-reca agama Hindhu (Siwah) dene
ing dhuwur (kang minangka awaking candhi) kanggo mapanake reca-reca kan asipat
agama Buddha. Mung wae nganti saiki reca-reca kang asipat agama Buddha durung
ditemokake. Para ahli sejarah nduweni panemu yen candhi Singasari iki manggon
(candi Negara), kang dadi panggonan kanggo nganakake upacara-upacara kraton. Katitik
saka anane alun-alun kuna kang manggone ana ing sisih kulone candhi, dohe saka
candhi kira-kira 200 meteran. Ing kono ana reca Dwarapala kang dhuwure kira
rong meteran punjul, nandakake yen candhi Singasari iku candhi sing istimewa.
Reca Dwarapala mau cacahe loro, sing siji madhep ngalor, dene sijine madhep
ngetan madhep menyang prenahe candhi. Wujuding reca Dwarapala kang ana candhi Singasari uga
nyleneh, beda karo reca Dwarapala kang ana papan liya. Lumrahe reca Dwarapala
iku mandhi gada utawa mangkul gada, nanging ing Singasari gadane Dwarapala
x 400 m lan dumadi saka candhi kang cacahe luwih saka siji. Ing bab iki
kteka kidul iɳ sudarmma ri dalm / pratista katilar, naɳ bhapra gopura padaruhur kkasugatan / bataɳ nika danu, ri jronya
tembok sarta gapura kasogatan isih ngadeg ing panggonan iku nalika biyene, ing jerone ambles mangisor sikile (batur) kari ing wetan, kulon wis ora ana
ing sanggar lan pamujan katon pinager bata abang dhuwur Nalika Mpu Prapanca ndherekake tindake Prabhu Hayam Wuruk
godhong cemara madhul madhul jalaran tansah kanginan
klapa gadhing lagi anglulur tapase wit pucang anglentrih sanalika alum ilang tapihe pring gadhing lagi anglokopi tan ana lerene
Singasari ora (dudu) kanggo makame utawa kanggo nyimpen awune Prabhu Kertanegara
kanthi dhasar candhi Singasari ora nduweni sumuran kanggo nyeleh pethi watu
(garbhapatra) kanggo nyimpen peripih. Sing kaping pindho Prabhu Kertanegara ing
wektu iku seda krana diperjaya dening mungsuh. Apa kira-kira mungsuhe
(Jayakatwang) nganakake upacara makamake Prabhu Kertanegara ing candhi negara? Candhi Singasari ditemokake Walanda ing taun 1803, kahanane
Layang utawa buku Wirawiyata dikarang dening KGPAA Mangkunagara kaping IV rampung nalika Dina Kemis tanggal 1 Saban 1788 . Irah-irahane wis buku nerangake yen isine piwulang kanggo para prajurit. Wira ateges prajurit, bala, balakoswa, utawa bala tantra. Dene wiyata atege piwulang. Maksud utawa isine buku minangka piwulang kanggo para para putra wayah trah Mangkunegaran kang dadi prajurit . Dene isine buku kasebut yaiku:Pawitan lakuning prajuritKudu mantep atine, sarta tansah netepi kuwajiban, saguh manut marang pranataning negara.Prajurit dudu pakaryan kang paling abot, samubarang pegaweyan padha abote, jalaran nduweni tanggung jawab dhewe-dhewe, kabeh mau mung suwita marang ratu..Tujuwane prajurit iku urip mulya, padha karo wong tapa , kang nepi ing guwa-guwa. Kaya mangkono iku mung minangka dalaning kamulyan. Tujuwan mau bakal kaleksanan yen nganggo sarana. Lan kudu tansah eling marang para leluhur, yen saiki jejer dadi prajurit iku jalaran saka lelabuhane para leluhur.Aja rumangsa yen anggone dadi prajurit iku marga saka upayane dhewe.Yen saiki wis kesinungan drajat, kudu dilestarekake, diopeni aja nganti sembrana.Perlu dimangerteni kuwajibane para prajurit. Baris, jaga, les, sepeksi iku dudu pegaweyan nanging gladhen, kaya dene santri diwulang sembahyang.Aturan utawa paugeran kudu ditindakake klawan adil, yen ngliwakaken wajib kudu diukum, yen manut bakal oleh opah murwat karo karyane, kaya dene yen isih melu wong tuwa lamun salah iya disrengeni.Jejering panembah kanggoning para prajurit.Tumrape para prajurit, ora mung panembah bae kang minangka pangabekti marang Gusti, dene panggawe becik kang linambaran ati kang suci lamun katrima uga kalebu panembah.Jejering pati ing ngatase pra prajurit.Urip lan pati iku mung gumantung karsaning Gusti, ora pilih-pilih dalane. Sanadyan ditamani panah sewu, yen Gusti durung marengake iya ora bakal mati. Kanggone para prajurit pati sing utama yaiku mati ing satengahing palagan. Lakuning prajurit ing palagan.Nalika prajurit ana tengahing palagan kudu manut miturut marang pakoning senapati, ibarate panah kang dilepasake saka jemparing. Ora kena sakarepe dhewe, jalaran yen kaya mangkono bakal ngribedi senapati sarta gawe gidhuhing kanca.Pengrengkuhe marang tawanan.Tawanan perang kang
ngreksa kaanane para prajurit. Pawongan kang pantes dadi prajurit.Pawongan kang bisa dadi prajurit kudu dicundhukake karo kaanane, sawijining prajurit mesthi bisa ngolahake sanjata, rikat, cukat lan trampil ing babagan ngelmu paprangan.Dene pamilihe kudu nyukupi sarat :Dudu trahing wong sudra, kalairane tunggal sanegara, tanpa cacad dhiri, otot balunge rosa, tanpa penyakit, dideleng kawujudane, lan ora duwe pekareman ala.Gegamane para prajurit kudu dicundhukake karo wandane :Prajurit kang nggawa gegaman panah kang pawakane sedheng, tandange cukat, trampil, gegaman tumbak kanggo prajurit sing pawakane lencir, mriyem sing pawakane dhepah, prajurit jejaranan kang pawakane gedhe dhuwur, sing sekti mandra guna minangka juru margi, bangun beteng, kuwu lsp.Pakaryan
maca buku-buku kuna kita bisa ngaweruhi kahanan, sejarah, politik , panguripan, basa lan sastra ing jaman kuna. Buku-buku kang isi pitutur kang becik sing isih cocok karo jaman saiki bisa dianggo, dene sing ora cocok disisihake.Yen panjenengan ngersakake maos Wirawiyata jangkep, panjenengan klik ana kene. .
munng siji, tak pundi sejroning ati
arXiv:0906.0977. Bibcode:2009ApJ...700.1349T. doi:10.1088/0004-637X/700/2/1349. Dijupuk 17 August 2012. Paramèter |month= sing ora kawruhan dikiwakaké (pitulung)
Winterburn, Emily (2009). The Stargazer's Guide: How to Read Our Night Sky. Harper Perennial. ISBN 978-0-06-178969-4. Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.
kramaKaca mawa sitiran nganggo paramèter ora kajurung	Menu navigasi
Wuwus Prabu Gajah Kulon (819 – 891) 9. Prabu Darmaraksa (adik ipar Rakeyan Wuwus, 891 – 895) 10. Windusakti Prabu Déwageng (895 – 913) 11. Rakeyan Kamuning Gading
Ngurip-urip Basa Jawa: CANDRASENGKALA (7)
Minangkani pamundhutipun Mas Utomo .Dhasar :Sengkalan punika tetengering angka taun ingkang sinandi sarana tetembungan (ukara), gambar utawi pepethan.Tiyang Jawi remen dhateng sengkalan punika jalaran sengkalan limrahipun awujud ukara saengga gampil anggenipun ngenget-enget. Sengkalan limrahipun dipun serat wonten lawanging gapura utawi regol, sanginggiling kori , sanginggiling cungkup lsp.Ingkang dipun sengkalani warni-warni :Upami kraton inggih adeging kraton, sirnaning reresah utawi kraman, sudaning pamor kraton, ratu seda, utawi pangriptaning serat-serat kapujanggan lan sanes-sanesipun. Upami sanesing kraton inggih adeging griya, lairing putra, palakrama, lairing wayah, dinten sedanipun sesepuh, ngarang buku, lan sanes-sanesipun.Wujudipun sengkalan :Sengkalan ingkang awujud tetembungan kawastanan sengkalan lamba.Sengkalan ingkang awujud gambar dipun wastani sengkalan memet.Wewatoning taun :Sengkalan ingkang manut lampahing rembulan dipun wastani candra sengkala.Sengkalan ingkang manut lampahing srengenge dipun wastani surya sengkala.Suraosipun sengkalan :Suraosipun sengkalan sageda salaras kaliyan bab (kadadosan) ingkang dipun sengkalani. Sampun ngantos ukara sengkalan namung awujud tembung ingkang dipun jejer-jejer. Saged ugi ngemu suraos : kekudangan, pangajeng-ajeng, pangalembana,pamuji, panyeda, panalangsaning manah, lsp. Mawa-mawa ingkang dipun sengkalani. Pokokipun ingkang mranani.Sengkalan Lamba.Cara pamaosipun :Tuladha :Kaya wulan putri iku.Kaya = 3, wulan = 1, putri = 3, iku = 1 , pinanggih angka 3131, lajeng pamaosipun dipun walik saking wingking dados 1313 Caka. Dipun dadosaken taun Masehi dipun tambah 78 taun dados taun 1391 M.Pinanggih ing pasareyanipun putri Campa ing Trowulan.Janma trus kaswareng jagad.Janma = 1, trus = 9, kaswareng = ka +swara + ing = 7 , jagad = 1, pinanggih angka 1971, lajeng pamaosipun dipun walik saking wingking dados 1791 taun Jawi. Jalaran taun jawi menawi badhe dipun titisaken sampun boten dipun tambah malih kaliyan 78. Jalaran saben taun gesehipun taun Jawi kaliyan taun Masehi saya dangu saya celak. Sapunika (taun 2010) kirang langkung gesehipun sampun 68 taun. Pinanggih ing serat Hidayat Jati, anggitanipun R. Ng. Ranggawarsita.Cara Panganggitipun :Jalaran sapunika ingkang kaprah kaangge taun Masehi mila (menawi kula) langkung prayogi menawi adhedhasar taun Masehi kemawon. Ateges ngangge wewaton surya sengkala. Tembung-tembungipun tetep sami namung dhasaripun mendhet taun ingkang beda. Caranipun ngapalaken :Lugunipun postingan kula wiwit angka nol ngantos pungkasan punika awujud sekar . Cobi panjenengan titi . namung postingan kula ingkang lami dhawah wonten ngandhap lan postingan ingkang enggal dhawah
wiji godhong lek kenya,wungkul buweng urip nekung,nyata sudira tyas putra.WATAK KALIH.KinanthiPenganten
suwung,sunya windu surud sat nis,sempal ngles gegana adoh.Panutup :Cobi panjenengan ngasta karangan sengkalan ingkang panjenengan kersakaken. Menawi kepareng kula dipun paringi seratanipun. Menawi kirang terang kula aturi maos postingan kula ingkang nomer 6 lan 7 sarta kula aturi maos ::1. Memetri Basa Jawi Jilid III karangan S. Padmosoekotjo babaran CV Citra Jaya 1982.2. Katrangan Candrasengkala karangan R. Bratakesawa babaran Bale Pustaka 1928Nuwun.
Sampul depan bertulis : SERAT BABONIPOEN, HIDHAYAT DJATI dhening R NG RONGGOWARSITO (Poedjonggo Ageng Ing
Sarehning serat Hidhyat Djati poenika babagan ngelmoe makrifat,ingggih kagolong serat soetji oetawi weda. Pramila manawi bade maos sasaged-saged prajogi ingkang soetji kanthi eninging
AJI PANJI ANOM SUMUNAR (Mantera
tindik wis ora karuan ono ing negoro iki, ora peduli enom tuwel, lanang po wedok. Jane lek nduwe konco pengin opo sejatine tujuane tatoan lan tindikan iki. Opo mergo ben luwih wah opo ngono yo.
Sing jelas, acara yang disiarkan secara nasional kudune sing apik tur sing iso dadi tulodhone arek-arek cilik lan arek enom.Yo ben ora ditiru tumendak sing olo lek pancene katon ngono.
Keputusan (decision Making), Alat-alat
Ir. Endang S Muliawati, MSi; Ir.
Igir magnet utawa Magnetic hill uga bisa Gravity hill yakuwé papan panggonan (biasané neng igir-igir) sing mandan miring ningén sawangan pinggirané kaya tetanduran, lemah lan
sebeneré mudhun ketoné dadi munggah. Mobil utawa kendaraan ketoné bisa laju dhéwék (kaya kesedhot magnet) munggah dalan sing
Ngurip-urip Basa Jawa: JURU AMEK IWAK LAN IWAK CILIK
Ana juru amek iwak mancing ing pinggir kali. Bareng nibakake pancinge ora antara suwe ana iwak cilik, saka kurang wiweka nyarap pancing, banjur kena. Saka getere marang gegantungane pepesthen, awit wis dicekel marang kang mancing, arep dilebokake ing kepis, nuli metu akale. Celathu angasih-asih marang kang mancing : “ Dhuh kyai sanak, kula mugi sampeyan eculaken malih, awit taksih alit, sepele ing atasipun sampeyan. Sampeyan mancing malih mangsa ngantos dangu mesthi pikantuk sadasa, ingkang agengipun ngungkuli kula. Kajengipun kula ageng rumiyin, benjing sampeyan wangsul, kula sampeyan pancing.Juru amek iwak mangsuli :”O, kanca cilik, rungokna celathuku. Kowe nedya mblilu aku. Yen kowe saiki dakculna, kaya-kaya salawase ora kena dakpancing maneh. Kowe ing mengko wis kacekel dening aku, iku wus mesthi katekem ing tanganku. Mulane kowe gentho cilik mengko bakal mlebu ing wajan, banjur rampung.Liding dongeng mangkene : samubarang kang wus mesthi, yen kolirokake karo kang durung mesthi, tartamtu kowe bakal kalorop. Tegese tembung :juru amek iwak = tukang golek iwak.wiweka = pangati-atigeter = obah kumitir, ndhrodhoggeter atine = ketir-ketir atine , sumelang semu wedikepis = wadhah iwak lumrahe digawe saka nam-naman pringangasih-
kewanDilatinake saka : Layang Dongeng Sato Kewan, Dr C.F. WinterDongeng sato kewan iku uga diarani fabel. Ing ngisor iki ana dongeng sato kewan sawetara yaiku :1. Kuwuk Lan Macan Tutul.2. Asu Ajag Lan Manuk Gagak.3. Asu Ajag, Cempe, Lan Wedhus Lanang.4. Laler lan Kreta Cilik.5. Manuk Merak Lan Sandhang Lawe.Yen kepingin maca, kliken ana kene!.
menawi mboten wonten alangan, kula badhe ndugi, ananging lha kula mboten wonten sing tepang e, dospundi menika? jam pinten acaranipun pakde? si nten mawon engkang rawuh?
Acarane jam 9.00 soal mboten kenal sami mawon kula nggih boten sing
ingsun adus banyu bumi suci sraga suci sukma suci nurkencono katonku nurmuhamad cahyoku lan ngedusi badan sedulur papat kalima pancerku. keturunan wijining awet enom. Allahhuakbar(
dhewe sing nalikane sun dumunung ing adam wiwit sesasi tumeka sangang sasi ,mboso sun lahir nangis jejeritan golek jimat
kang ngowahi leksem utawa gabungan leksem dadi cekakan.
Dadi, nyekak tembung (abreviasi) minangka salah sijine proses ngrimbag tembung,
yaiku nyekak tembung dadi aksara, perangane tembung , utawa gabungan engga
mujudake tembung. Ing basa Jawa ana kawruh kang arupa nyekak tembung arupa:
basa Jawa tembung garba ditegesi nggandheng tembung loro dadi siji lan salah
sijine wandane tembung luluh. Bab iki uga kaewokake nyekak tembung.
garba warga ha, tuladha ana + ing > aneng
plutan yaiku tembung kang dirangkep aksarane dadi sakecap (Poerwadarminta,
499). Gunane kanggo ngepasake guru wilangan ing tembang.
Pakboletus = tapak kebo lelene satus.
nuwun sewu badhe mendhet banner panjenengan punika kangge
pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 14.49, 14 Sèptèmber 2016.
Ngurip-urip Basa Jawa: KAPUSTAKAN JAWI (3)
thukul basa Jawi Tengahan. Basa Jawi tengahan menika miturut Poerbatjaraka basa
Jawi antawisipun basa Jawi Kina lan basa Jawi jaman samangke. Thukulipun nalika
antawisipun: 1. Tantu Panggelaran, gancar. Nyariyosaken Bathara
Guru nitahaken manungsa ing tanah Jawi. Nalika samanten pulo Jawi taksih
gonjang-ganjing dereng tetep trepipun. Bathara Guru lajeng dhawuh dhateng para
dewa supados ngusung redi Semeru saking tanah Indhu. Redi lajeng kapogog
pucakipun lajeng kausung dhateng tanah Jawi, dhumawah ing kilen, tanah Jawi
lajeng njomplang. Redi kausung mangetan samargi-
pucakipun dados redi Semeru. Wiwit menika tanah Jawi saweg tetep
2. Calon Arang, gancar. Boten kasumerepan ingkang
ngarang. Dongengipun makaten. Mbok Randha ing Girah (Calonarang) nggadhahi anak
estri namanipun Retna Manggali. Sareng sampun ngancik diwasa boten wonten
ingkang purun nglamar. Mbok Randha mangkel, tiyang sanegari dipuntenung, kawula
ing Kadiri kenging pageblug, sakit sonten pejah, sakit sonten enjing pejah.
supados ngrampungi mbok Randha kalawau, nanging boten mrantasi damel. Sang Prabu lajeng utusan Mpu Baradah. Mpu Baradah kagungan murid Mpu Bahula. Mpu Bahula dipunutus nglamar Retna
Manggali. Kedadosan, dipunramekaken pitung dinten pitung dalu. Lugunipun Mpu
Baradah nggadahi sedya bilih Mpu Bahula kapurih nyolong kitabipun mbok Randha.
Sareng sampun pikantuk, tumuli dipunaturaken dhateng Mpu Baradhah. Sasampunipun
nyumerepi kitab wau, Mpu Bahula supados mangsulaken kitab wau ing papanipun
sakawit. Mbok Randha ngertos lajeng nesu. Mpu Baradhah dipuntantang adu
katiyasan, wasana mbok Randha Calonarang pejah.
3. Tantri Kamandaka, gancar. Isinipun cariyos
dongeng kewan kados Serat Kancil, babonipun mendhet saking Pancatantra, basa
4. Korawaçrama, gancar. Isinipun, Korawa badhe
kadamel males ukum dhateng Pandhawa. Bagawan Abiyasa dipunaturi nggesangaken
Kurawa sakancanipun, sareng sami gesang malih, nanging dereng ngantos males
5. Pararaton, gancar. Nyariyosaken gesangipun Ken
Angrok wiwit lair dumugi ngajal, ngantos risakipun Majapait
Ingkang awujud sekar (kidung) antawisipun : 1. Dewa Ruci, mawi sekar. Isinipun nyariyosaken
Sang Bima mangkat dhateng seganten, anggebyur. Kapanggih naga nami sang Nabatmawa
lajeng perang, sang naga pejah. Sang Bima dumugi ing pulo dunungipun sang
Dewaruci, kapanggih. Bantah sawetawis, lajeng sang Bima kadhawuhan mlebet
dhateng badanipun sang Dewaruci, uninga warni-warni lajeng dipunwejang. Dumugi
2. Sudamala, mawi sekar. Ing ngriki sampun wiwit
wonten sekar macapat. Isinipun bathari Durga dipunruwat dening Sadewa.
Sasampunipun sampun karuwat, rupinipun santun ayu malih. Kangge atur panuwun
dhateng sang Sadewa, sang Sadewa dipun paring nami sang Sudamala, ingkang
3. Serat Kidung Subrata, mawi sekar macapat.
4. Panji Angreni, mawi sekar. Isininipun :
Bageyang angka satunggal, nyariyosaken Raden Panji mundhut garwa dewi Angreni
salajengipun ngantos dhaupipun sang Raden kaliyan dewi Candrakirana.
Baeyan angka kalih nyariyosaken ratu ing Nusa kencana remen dhateng dewi
Ngrenasara. Sang dewi purun anggeripun dipunmaru kaliyan dewi Candrakirana.
Ratu ing Nusa Kencana nglurug perang dhateng Kadhiri, pejah dening sang Panji.
Bageyan angka tiga nyariyosaken, wonten pandhita ing Atas-angin tapa wonten ing
arga Jambangan. Gadhah anak estri name Bikang Murdeya, saha anak jaler 13.
Ingkang pambajeng nama Bambang Swatama. Bambang Swatama kepingin rabi angsal dewi
Candra Kirana. Sasedherekipun malih dados raden Panji sakadang-kadeyanipun.
Bikang Murdeya memba-memba Ragil Kuning, lajeng sami mangkat dhateng Jenggala,
rebatan dewi Candra Kirana. Perang kembar-kembaran, ingkang mindha-mindha
badhar saha pejah ing paprangan. Bikang Murdeya ugi badhar , lajeng kapundhut
5. Serat Sri Tanjung, mawi sekar. Serat Sri Tanjung
nyariyosaken dumadosing name kitha Banyuwangi. wonten lajengipun ….
Penjelasan Redaksi Panjang Yaaa – Kulo Tiyang Sae
Manut dr. Nelwan cuweran peru duwe ph dhuwur kang disenengi dening salmonella typhii. Kahanan kaya mengkene iki mujudake papan
Dhokter mriksa bocah sing lara. Ing ukara kasebut sing dadi jejere yaiku…
Wonten 7 golongan ingkang badhe angsal pitulunge Alloh wonten dinten ingkang mboten wontenpitulungan kejawi pitulunganupun Alloh |
Wonten 7 golongan ingkang badhe angsal pitulunge Alloh wonten dinten ingkang mboten wontenpitulungan kejawi pitulunganupun Alloh
Posted on 23 April 2012 by mutiaraqolbu	Wonten 7 golongan ingkang badhe angsal pitulunge Alloh wonten dinten ingkang mboten wontenpitulungan kejawi pitulunganupun Alloh:
– Tiyang ingkang nggantungaken manahipun dateng Masjid (memakmurkan Masjid)
– Pemuda ingkang dipun ajak berzina nanging ia menolak
pangkur mesthi kabeh tembang pangkur isine tentang kasmaran,nepsu lan senengsemoga
Kuthuk nggendhong kemiri : manganggo kang sarwo apik/aji liwat dalan kang
prakara kang wus apik, bubrah marga ana sing ngrusuhi.
awujud gapura padhuraksa sing digawe saka watu andhesit lan bata. Miturut
laporan taun 1907 biyene ana gapura cacah telu, saiki mung kari loro sing isih katon
wutuh. Gapura kang ginawe saka bata mapane ana ing sisih lor sing saiki
mung kari tilase wae. Ing gapura bata mau tinemu tulisan kanthi angka
(1404 M). Dene gapura loro kang ginawe saka watu andhesit antarane siji lan
sijine dohe watara 80 meter. Nalika ndhudhuk (ekskavasi) ing kiwa tengene
wewangunan gapura ana struktur wangunan bata pager bata kang nyambung antarane
gapura siji lan sijine. Saliyane pager bata uga ditemokake lingga, reca Dwarapala,
Jaladara, kang digawe saka watu andhesit, lan gentha saka prunggu. Ing
lawanging gapura I, tinemu candrasengkala “Brahmana – Nora – Kaya – Bhumi kang ateges taun 1307 Ç (1385 M). Gunane
gapura iki minangka plawangan mlebu tumuju menyang wewengkon Perdikan (sima)
Wwatan. Gapura I nduweni ukuran ujure 12,51 m, alange 5,19 m, lan dhuwure 9,75
m. Adhepe lawang gapura iki ngetan – ngulon. Gapura II
wujude luwih cilik tinimbang gapura I kanthi ukuran ujure 6,86 m, alange 3,40 m
lan dhuwure 7,19 m. Digawe saka watu andhesit, ing gapura II ora tinemu angka taun, nanging ing sacedhake gapura II
tinemu tilase wewangunan kang ngemu angka taun 1378 Ç ( 1456 M). Kanthi
katrangan kasebut ateges nganti taun 1456 M gapura Jedhong isih digunakake. Negara
anggone ndandani utawa mbangun (pemugaran) candhi iki diwiwiti ing taun 1992 /
1993 nganti taun 2004. Pambangune candhi iku dilaksanakake dening Proyek Pembinaan
Peninggalan Sejarah dan Purbakala Jawa Timur. Katrangan bab Candhi
Jedhong diweruhi saka anane prasasti kang wis ditemokake. Prasasti iku minangka
bukti awujud tulisan (utawa gambar) saka jaman kuna sing bisa menehi katrangan
ngenani kedadean ing jaman kuna, asal-usul ratu utawa paraga utawa genealogi,
lan uga penanggalan. Prasasti kang ngemot Jedhong kang wis kasil diwaca dening
ahli epigrafi ana 12. Epigrafi yaiku sempalaning ngelmu arkeologi yang naliti
ngenani situs Jedhong dening sarjana sujana epigrafi diwenehi jeneng utawa diwenehi
kodhe Jedhong I – XII. 1. Prasasti Tulangan (Jedhong I), digawe saka
Kuna ditemokake ing wewengkon Jedhong (Brandes 1913, Naersen 1938). Situs
Jedhong wis ana wiwit taun 832 Ç (910 M) jalaran ing wektu iku Jedhong
wis dadi desa perdikan (sima) Tulangan. Jeneng Tulangan mujudake jeneng awal
saka Jedhong. Wektu kang dadi ratu yaiku Prabu Dyah Balitung (898 – 913 M) ing negara
2. Prasasti Kembang Sri (Jedhong II), nganggo
aksara lan basa Jawa Kuna, taun 848 Ç ( 926 M) kang isine ngandharake Prabu Rakai
Layang Dyah Tulodhong, kang mrentah Mataram Kuna, taun 920 – 928 M ngganti
jeneng Jedhong dadi Kambang Sri. 3. Prasasti Kembang Sri II (Jedhong III), digawe
saka watu, nganggo saksara lan basa Jawa Kuna, kang nduweni angka taun 850 Ç
(928 M)(Verbeek 1891). ing wektu iku bebarengan karo paprentahane ratu Prabu
Mpu Sendhok ing Jawa Wetan, taun 929 – 948 M.
Kraton Mataram Kuna wis ngalih saka Jawa Tengah menyang Jawa Wetan. Pepuntone saka prasasti loro mau : Prabu Tulodhong mrentah Mataram Kuna ing
Jawa Tengah, dene Prabu Mpu Sendhok mrentah Mataram Kuna ing Jawa Wetan.Ing
wektu iku situs Jedhong isih dijenengake Kambang Sri. Data liyane nerangake yen
situs Jedhong wis dadi desa perdikan kang didjenengake Tulangan, sateruse banjur
diowahi dadi Kambang Sri. 4. Prasasti Jedhong IV , digawe saka watu, aksara
lan basa Jawa Kuna, nganggo angka taun 1041 Ç ( 1119 M) (Knebel 1907) nalika paprentahane Ratu Prabu Bameswara ing Panjalu. 5. Prasasti Jedhong V lan Va kang ginawe saka watu,
nganggo aksara lan basa Jawa Kuna, kang nduweni angka taun 1161 Ç ( 1239
M) (Verbeek 1888) . Ing wektu iku ateges kang nyekel negara Anusapati saka
Singasari (Hasan Djafar 1978) wewengkon negara Singasari nganti tumeka ing kene. Prasasti Jedhong Va
nduweni angka taun 1169 Ç (1247 M), uga ing wektu paprentahane Anusapati ing
Singasari. 6. Prasasti Jedhong VI digawe saka bata, nganggo
aksara lan basa Jawa Kuna, nduweni angka taun 1198 Ç (1276 M) (Verbeek 1891)
ing wektu paprentahane Prabu Kertanegara (1268 – 1291 M ) saka Singasari.
7. Prasasti Jedhong VII lan VIII digawe saka watu,
nganggo aksara lan basa Jawa Kuna, nduweni angka taun 1237 Ç (1315 M)
(Bosch 1918) lan taun 1248 Ç (1326 M) (Knebel 1927) ing wektu paprentahane Ratu
8. Prasasati Jedhong (?) saka watu putih, nganggo
aksara lan basa Jawa Kuna, nduweni angka taun 1270 Ç (1348 M) sing diukir ana
aksara lan basa Jawa Kuna, karo-karone ngemot angka taun 1298 Ç (1376 M)
(Krom 1911) lan taun 1307 Ç ( 1385 M)(TBG XLVII, 1954) ateges nalika diprentah dening Prabu Hayam
Wuruk ing Majapait. Prasasti kasebut ditemokake sacedhake gapura I ngemot inskripsi
– Nora – Kaya – Bumi ( 1307 Ç (1385 M) (Brandes 1888).
10. Prasasti Jedhong XI lan XII, digawe saka watu,
loro-lorone ngemot angka taun 1350 Ç ( 1428 M) (Krom 1915) lan taun 1378 Ç (
1456 M) (Verbeek 1891) nalika paprentahane Bhre Hyang
Kuna nganti tekan Majapait. Saliyane prasasti-prasasti ing dhuwur iku Negarakretagama ngemot :
Tembung wotan saiki dadi arane desa kang dadi papane candhi Jedhong yaiku
menyang candhi Jedhong, gampang. Saka pratelon Gempol, Pasuruan tindak ngulon.
Ngliwati Pusdik Kapulisen Watukosek, ngulon. Banjur mlebu menyang Lingkungan
Industri Ngoro. Saka LIK (Lingkungan Industri) metu maneh tumuju menyang desa
sing umum wahe ora neko2 ora ole kui keto’ane belo sala siji calon kabeh wis ngerti panitia iku wong-
yo akeh sing ora iman. Mulo ayo diserahno nang sing Moho kaweruh (Gusti Allah), nek ono wong sing su’udzon terus ngarani panitia munafiq, mugo2 wong mou disepuro
Mengko la katon sopo sing nemen gelo e trus gawe tindakan aneh-aneh lan sopo sing nemen senenge trus nganeh-nganeh iku berarti wis ora wajar. Ayo biasa wae sak konco
disebu tolol wae wis ngamuk, dasar cah
Sing ape tak komentari ora ahmad danine tapi….. tulisan moe mas… wis gak iso tak komentari…. akoe wis moco seko cinta laura nganti Ahmad Dani lan liane… wis…. jempol tenan….. isok-isok saben dino mampir nang blokmoe.. ge moco tulisanmoe wae mas..🙂
tapi sitik wae yo komentar kanggo AD…. ” rudo iku muter terus kadang nang duwur kadang nang ngisor, dadi kudu eling
polah , dhasare ayu pisan. Dedege lencir pakulitane kuning nemu giring. Mula
uga anak – anak liyane uga mung tamat SMP, kalebu uga bojoku,
kabar sing ora ngepenakake ati, ujare bakul sinambewara, kabare radhio rusak, jarene
bapak nduweni bedhangan. Malah – malah ana sing kandha bapak wis duwe
mbacutne omonganku,”Sampeyan wau boten
terbaik. Tambah yuswakujenengku seven g. aku arep nyritakake pengalaman ulang tahunku. aku wektu iku umur 13. aku kelingan , pas iku aku sakdurunge ulang taun , ora weruh kenapa aku dinesoni mbi kaluargaku. aku sakbenere kesel banget juengkel. nanging aku tetep sabar. esuke pas ameh mangkat sekolah , aku tetep dinesoni padahal aku dewe ora reti masalahe. manganlah yo dienengi wae. bar mangan aku mangkat sekolah. pas istirahat. kanca cedakku padha wae nesoni aku menengi aku barang. aku dadi bingung lan linglung. jajan dewekan , gak ono sing dijak omongan , opo meneh dolanan. rasane urip iki ra adil. seneb banget. tapi aku weruh bar
kanca-kancaku mau lan wong tuaku , maringi kejutan kanggo aku. aku malah lagi nyadar nek aku ulang taun. tambahlah yuswaku. saiki aku soyo gedhe. seneng banget rasane. yo sendyan isih jengkel sithik. tapi iku pengalaman sing ora bakal tak lalekake.
"ing" = MakingPut + "ing" = Putting Lie + "ing" = LyingCut + "ing" = Cutting Die + "ing" = Dying
Kanggo sopo lek……..????
Ambi nutupi raine nganggo pucuke jarit hang dhi batik cemeng…………
Kelompok Kesenian Sri Rahayu Budoyo, Rejosari, Pranten
Atraksi Jaran Kepang Kelompok Kesenian Sri Rahayu Budoyo, Rejosari, Pranten
Atraksi Tari Lengger Kelompok Kesenian Sri Rahayu Budoyo, Rejosari, Pranten
November 17, 2013 @ 10:36 pm	klo bisa tembus ya di beli sendiri ojok ngajak soro koncoe le le
Maret 29, 2016 @ 10:33 pm	,tegel ndasmu, tembusen dewe ben sugih dewe koen
Januari 24, 2013 @ 8:50 pm	ngapunten mas leres snget ning kulo dereng paham sanget ingkang di
Februari 11, 2010 @ 11:09 am	DUMADINENG ILMU SARONO LAKU
Juni 12, 2012 @ 10:02 pm	pun d damel anggel urip kanton nglakoni mawon,(ss)santey tpsehati,,,,,nk kakean mkir mlah mboten ,laku mlaku he e e
Januari 18, 2008 @ 8:00 am	ngelmu kelakone jalaran saka kulina kanthi lelaku. yen ta wus ketemu, kok angele lagi metu… gandheng wus kaparingan weruh, trus kanggo apa ngelmu punika? tibake kok ya “mung” pituduh kanggo anglakoni urip kita sami. ya mbokmenawa ngana kuwi kaki… *halah*
halah…lah nggih mekaten to Kang mas Jenang, Jungkir walik oleh ngudi ILMU lan NGELMU mung kabeh kuwi persasat kanggo TEKEN lan penerangan supoyo lelakon urip orah Kesasar lan ora NABRAK sapodho padhane. Lah..lah…Jaman saiki okeh Menungso kang wis podho nyalahi PAKEM, ngudi ILMU lan NGELMU
MERANGKUL sapodho-padhane dengan Kasih Sayang, tetapi malah nek perlu DITABRAK, DIJOTOS dan DIUBER-UBER. gara-garane mung sepele wae Teken lan Lampune bedo RUPO…!!.
Desember 15, 2010 @ 11:06 pm	nek gak ono ngelmune mengko ndak mlakune nabrak mboten ngertos dalane, lah ngih ngoten
Oktober 25, 2008 @ 6:47 pm	Jian jos tenan,
November 18, 2008 @ 3:54 pm	assl,kulo nuwun,nuwun sewu badhe
April 20, 2010 @ 1:21 am	allah iko gk nok yo awake dewe ki
tumito (kawulo lan gusti) sejatine ingkang jemeneng iki mung Allah, sebalike alam sak isine termasuk kulo lan sampean ora ono. sing ono mung Allah. sebab kulo lan alam sak isine ngadai sifat Fana’ lan Hudus (rusak tur barang Anyar). ojo rumongso ngapunten ngeh….matur nuwun.
November 25, 2011 @ 2:40 pm	solat sing bener iku ati sing moco bacaane ,lambe sing ngunekne ,zikir iku ora bakal oleh opo ,ojo kepengen ora sadar iku kurang bener ,sing iso berbuat apik iku mung sing sadar ,yen kepingin tansah eling ,yen ndeleng ,krungu ajak atimu diskusi kaine karo allah terus ko ndang cepet paham yen gusti allah kui nunggal neng ora sawiji ,sepurone yo
Februari 14, 2012 @ 2:53 am	yen dawuhe mBah Woso “Sejatine Aku iki Allah …. jejekno solah niro kanggo eling Ingsun” mulo
Mei 18, 2012 @ 11:50 am	Pangeran,
padang meniko. kulo niku wong bodho mboten saget menapo2 sagete namung nyuwun pangapunten kaleh matur nuwun kaleh ingkang murbeng waseso
Desember 31, 2009 @ 11:46 am	Ass Wr Wb. Pangapunten bilih kawulo tiyang enggal. Nyuwun gonging pangapunteng bilih caos atur kawulo kamangkeh andadosaken serie ing manah. Tanggapan wau kawulo sanget sewujuk ugi pas kalih kawulo, malah langkung sae. Kawulo remen sanget wonteng situs ngawruh boso jawi. Kawulo tiyang jawi keiran Batanghari Sumatera, namung dereng nate wonten jawi amargi bapak kawulo dinesipun wontyeng luar jawi. Kawulo ngawruh boso jawi saking guru saking jepang ingkang nami Mr. Hiromici Takeuci. Kawulo isin amargi tiyang jawi kok mboten saget boso jawi. Pamilo kawulo tansah ngangsu kawruh saking ringgit purwo, ringgit tiyang, kethoprak mataram ingkang di pentas aken wonten TMII ugi rencang-rencang saking jawi (khususipun ngayokarto ugi surokarto), Sak meniko kawulo tesih wonteng merauke papua. Nuwun………………………………………….
Februari 28, 2009 @ 11:07 am	apane… uelek bozz
segi bahasa dan penulisan minim pengetahuan ya…… koq gak bisa bedain antarene /a/ karo IaI…
Desember 31, 2009 @ 12:02 pm	Pangapunten, bilih boso jawi meniko kathah sanget ilmu nyoto ugi mboteng nyoto. Pajenengan sampun vonis boso jawi kurang ilmu, malah gudangipun. Ajeng ngangsu kawruh ilmu dunia ugi akhirat. Dados panjenengan pandang
kasampurnaning dumadi,bakal oleh wejangan penyejuk hati
injih, menawi kepareng sakmangkeh kawula badhe
Kromo Inggil, dadi yoh pancen koyo mengkono metune asal NJEBROT..heeeee.
Nek lepat nyuwun pangapuro kawulo taksih ngudi. Rahayu
didampingi napsu lan sejati (ireng lan putih) dst. …..
Juni 5, 2013 @ 12:54 am	Nyuwun lewat malih,
Jumlahe howo songo+sewelas dadi rongpuluh niku sejatine manungso urip nok alam ndonyo supuyo ngremboko, manungso intuk tugas saking Gusti kang moho suci
Nuwun katranganipun. Mugi rahayu uga karaharjan.
yoiku wong sing iso jogo kaline dewe dewe soko iline banyu(pangrungu, peningal, pengambu, pangucap, pangroso), kang ngemot
andadekno banjire daratan (ragawi) Mulo kito kudu sinau lan mituhu njogo aliran (aturan/syariate)banyu mili lan
kalijogo tansah ngagem Klambi Ontokusumo, mergo tansah ngugemi libasutaqwa (Baju taqwa)yaiku kalimat taqwa Laa ilahaa Illalloh..
Subahanalloh mugi Gusti alloh paring rohmat sarto berkahing dumateng sedoyo umat ingkang tansah sami emut dumateng dirinipun piyambak ingkang lir ipun DUMATENG Gustinupun.mugi dadosno kawulo ugi titah ingkang tansah inget dumateng PANJENENGANIPUN ugi amiin
Nuwun wangsul Kadang Suket, teruslah hidup MENGHIJAUKAN Bumi Nuswantoro
iki sing diarani ” Kasampurnan Jati Kinantenan Sarwo Mijil “.
thok durung urip sampurno (manut manungsa).
Juli 30, 2009 @ 11:44 am	Ngapunten mas menopo wonten Roh engkang Kotor/mboten suci
Lah…lah…sing kotor niku lak RAGANE ( Ego, Nepsu, Akal, Pikiran ), mongko pangumbahing ROGO wonten 5 ( gansal ) perkawes : Sabar, Nrimo,
awak.e dewe2 yen gelem ngoncek.i pikirane,atine,lan tingkah lakune artine pikiran….wes jelas smean pasti ngerti lek pikiran gawe mikir seng apik2 iku opo ae lan sebalik.e, atine sepiroh keyakinane smean karo seng gawe urip, wes temen2 yakin opo gorong “iki sodok angel mas” biasane lek dikek.i enak manungsane lali.
Tingkah laku kuwi kudu seng apik contoh sembhayang lima waktu tutur lisan
Suguhin Beras Kencur…monggo dipun sruput kersane sekeco anggenipun Nyemak
Desember 4, 2010 @ 12:59 pm
April 22, 2012 @ 10:42 pm	kang bejo … punten sewu derek tepang dalen agus …lare tukang
simpulaken menawi ruh meniko manungso namung sekedik dipun paringi pangertosan dening Gusti ALLOH , saking sekedik meniko kawulo bade mangertosi menawi panggenan ruh meniko wonten sak iliniing rah. Dados sok sinteno kemawon menawi rah ipun tasih lancar iliinipun tentu kemawon ruh tasih nyawiji. dados menawi wonten kepinginan ruhipun tansah manunggal kalih jasat meniko kedah tansah njagi ilining rah. MENAWI DANGANG dumateng sinteno kemawon bade bancaraken ilining rah kerso rawuh
pm	Mas Bejo sampun nyumerapi Ghusti (tangeh lamun), jalmo ingkang urip dateng alam ndoyo meniko mboten wonten ingkang saget kepanggih kaliyan Ghusti (sak meniko Ghusti ingkang pundi rumiyin meniko). ampun di pun goleki mundak kesusar kesusur mangke ingkang sae tumindak
sing dhuwur kuwi asline yoh sampeyan. Soale sampeyan sing weruh…wes awak dhewe iki isih
Agustus 6, 2009 @ 12:38 am	wakakak….cak gundul iso wae to njenengan…iki lho awakku wis tak gosok nganggo braso nganti kencling ning gor iso separo, sing separo meneh isih ireng amargo brasone
September 9, 2009 @ 1:02 am	Mas aku njaluk nomer telphone sampean mas, aku arep ngangsu kaweruh mbok menowo di izinaken dening gusti Alloh.
pm	wah rasane koyo panas setaun terus entok udan sedino gundulku wes iso ngrasakne adem lapripun kulo sampun ninggalne tanah njowo 20 thn suwene sakniki
digendikakno, miren mergo di mirengno. Mung sak dermo nglakoni opo sing dikarepke Gusti…Nderek mawon ..
okeh. Arep nganggo dalan “Allah Allah” apa nganggo dalan Hyang maha agung,Hyang maha rahim,Hyang maha kuasa. Hyang maha suci….! Lan ana liyane.Ben ra kesasar luru ngelmu nganggo guru.Jarene sing diwedarake iku mung kulite wae.Isine disimpen rapet dikunci neng lemari ati.Mulo banjur disowani.Ngelmu iku jare kanti laku sabar. Yo yen lagi nesu iso ngatasi kanti sabar ora?La wong metune nesu itungane mung pirang menit.Tapi yen ra iso ngatasi iso dadi prahara.Ngelmu iku jare kanti laku narimo. La yen diapusi wong nganti jutaan iso nrimo ora?He.,he., lah melu urun rembug mas gundul. Nuwun sewu.
dateng Ki Santri, kulo kawulo ingkang tasik Reget sanget. Menawi wonten ingkang kerso mbimbing kulo madosi Pepadange ati, nuwun
mbok kulo niki diparingi teken, kersane saget lumampah kang bener., kulo cah ngelak luwe mergo simbok seh nyambut gawe. Mas gundul ngapunten basane kasar kados beras jagung heeeee
sewu bade nderek tangklet. wit siji ,pang telu, godong pitu,kembang patang puloh papat, woh’e satus patangang puloh .tiang niku sejatine ngagem ilmu nopo? terose sesepuh kulo wonten unen2 linteng sonder dingogoti bunder sonder dicitak , rahayu…. ttd fandy.
November 21, 2011 @ 1:25 am	nopo nggeh artine KANG
Desember 4, 2011 @ 9:25 pm	kulo pitados tetembung panjenengan serat ugi leres kito raosaken,seserawungan meniko mugi dados remaket dumateng kito sami mboten wonten ingkang bedhaaken nuwun.keparengo kulu pareng nyisipaken serat mbok bileh wonteng kirang manah ing raos kadang kadang gunge sepurane.”Samubarang opo wae sing disawang,dirungoake lan di cekel sak durunge dadi pangucap diroso disek”ugi”Wong
Januari 21, 2012 @ 3:47 pm	Sedulur kabeh Wong Alus ! Wong sing iso njawakno awake yo iku kang aran ” SATRIYO SEJATI ” Nek kenal karo awake dewe podo karo kenal Gustine ( Gusti =
Januari 29, 2012 @ 3:15 am	mksud ipon niki nopo injeh mas sepunten ingkang kathah kulo dereng ngertos amergi dereng jelas kulo tampi,
Januari 28, 2012 @ 8:55 am	Kasunyatan kaliyan nyemerapi dunungipun gesang menopo bedo mbah?
kasunyatan kale ningali dunungi gesang menopo bedo,mekaten soale babakan niki terose sampon pungkasan lek di damel keselamatan di dalam sedanten susah senang dumugi wonten ngalam donyo,mekaten,nopo engge? Sepuntene sakderenge…
Februari 1, 2012 @ 7:58 pm	Ngapunten mawon nggeh. Aku ki wong jowo tapi ra ngerti bahasa jowo alus dadi
Oktober 3, 2012 @ 2:53 am	mekaten mas..sing bener:wayah pingin medok yo medok’o…wayah kerjo yo kerjo’o…wayah sinau yo gatekno,lek ra mudeng minggato sing adoh
Februari 11, 2012 @ 11:58 am	wah sampun sami pinter sedaya ,Mugi kita sedaya saged wangsul ing Karahayon
Februari 19, 2012 @ 9:02 am	Salam…. asah_asih_asuh…
Februari 21, 2012 @ 12:35 pm	Rahayu kadhang mas kinasih Kariyan Santri Gundul, matur sembah nuwun sampun kersa paring wedharan bab URIP SEJATI dumateng kawula ugi tumrap para kadhang minulya ingkang sami sinau lakuning URIP. Mugi saget dadosa pepadang ing pagelaranipun URIP sak lebitipun jagad enggal puniko saha
nduwe kekarepan kudu wani ngenyangi Tuntutane,
April 2, 2012 @ 3:35 pm	Abot sanggane yen dilakoni ,tansoyo abot yen ora dilakoni…waduh ….alon2x mlakune jare kesuwen tekan enggon…..pripun niki..?
April 15, 2012 @ 5:46 am	Arep nggayuh kasampurnaning urip opo uwes duwe laku 5
KASUNYATAN menopo bedo,ngapunten sakderenge…,
Mei 8, 2012 @ 10:38 pm	Niki sanes pamejang neng kulo tanglet ngge, terose wonten,teng galih kangkung,kaliyan usu2ane angin,menopo engge mekaten,terose babakan niki KASUNYATAN lek mboten
ora ngerti jeneng asline mbah S. Soerjosandjojo ikilo tk dudohno ” ALIBASAH SENTOT PRAWIRODIRJO” Sing duweni wahyu
liyane mudun nanggone pinisepuh liyane. yen durung jelas SESUCIO BHATIN disik supoyo
maneh tobato sarto nelongso marang Dat ingsunmu dewe. ”’suro diro joyoningrat lebur dening pangastuti”’
Mei 9, 2012 @ 3:10 am	galihe kangkung iku sukmo sing iso lungo lan teko, nek dijabarno gk ono entek’e , iku
Ndik pundi kulo saget sinau ilmu jawi,
Juni 3, 2012 @ 11:55 pm	Kajinen elmu,ngelmu kanthi temen temben ketemu roso
konco2 sedoyo!ngelmu iku angele nek wis ketemu,sebab kito sedoyo nek iso kudu iso njalakne pangerten kito dadi
namung sititik nanging migunani tumrap kawruh kagem paugeraning gesang, mila kula namung saget ngaturaken sewu gunging panwun,
Juli 9, 2012 @ 9:00 pm	Kulo nuwon. Nyuwon sewu bade nyuwon tambahinng kaweroh.
Agustus 1, 2012 @ 11:51 pm	Sak sampunipun dipun waos lan dipun kaji, sumonggo sareng2 kito lampahi sedoyo lelampahanipun supados antuk nugrahanipun
dadi wong kalahan, senajan weruh nanging dadi wong goblok , amargo isine gur ngalah ngaleh nyoh mbok pateni popiye . pasrah ngalah pasrah marang gusti allah. ngilmu ki ra kenek di buru ra kenek di pikir keneke amung di rasakke sak temene urip ki ora angel
SUMONGGO SARENG” MEJANG AWAK’E DEWE” NGANTI TINEMU GUSTI KANG SEDJATI.
Desember 21, 2012 @ 2:08 am	matur nuwun salam kagem para sedulur
September 4, 2012 @ 11:26 am	Merdeka !! mardhika …..
Sugeng pinanggih … Wah apik tenan sarana media iki bisa ngelingake wong wong sing wis kebacut lali jawane, dhurung jawa, ora jawa, ngaku-aku jawa lsp …. Nuwun sewu mas
ananing dumadi banjur hanane PANGERAN SANYOTO. Banjur ono tembung kang aran A, I, U, tegese AKU, IKI, URIP. Ananing URIP ono sing NGURIPI. Ananing AKU ( Kawulo ) sebab ananing GUSTI, yen yo ora GUSTI wis mesti ora ono Kawulo. Sawise mengko banjur kawijil ” ROSO-PANGROSO, biso MUNO lan MUNI, terus kabeh mau diatur dening PONCO DRIYO.
September 20, 2012 @ 9:25 am	piye
engkang sak katah2epun kagem poro sedulur2 lanporo sesepuh kulo engkang sampun maringi
Januari 30, 2013 @ 9:38 pm	Manungso kuwi lek di paringi HOWO seng koyo mekaten,mesti iling marang gustine,banjur menongsane seng nyeter kelakonane mesti seng
sedoyo tansah pinaringan kamulyan,waras ,slamet,mboten kurang satunggal nopo-punopo ,,,kulo prihatin sanget dateng pemerintah/pejabat sakniki kok kathah engkang korupsi,,,meniko engkang klentu napanipon SEKOLAH nopo WONG TUWO kok sapon kebangete nemen
Februari 7, 2013 @ 12:44 am	Mekaten kuwi menongsane sing nyeter,banjur lali tumrap seng nyepeng UREP,ora iso nguripi menopo sing di paringi mulai lahir,utawi mboten balance, menopo engge, mekaten…
Februari 10, 2013 @ 12:59 am	Menopo, Sing pean gegem mulai lahir,menopo mekaten…?
Februari 11, 2013 @ 12:26 pm	Wonten ngajeng
salah dalan, cuma pedoman mau kudu tetep nyekel sing jenenge sedulur limo siji pancer duluur
Maret 1, 2013 @ 8:52 pm	wes seng enak dadi wayang ae opo jare dalange ora bengung rebut bener mek atase ora mangerteni dek endi pangkale lan
lan mecak ing jagad nuswant0r0 mb0ten sanes ing bumi pertiwi puniko.suwun suwun nuwun
Maret 17, 2013 @ 1:55 am	RAHAYU..
Maret 18, 2013 @ 3:34 am	wanci sak meniko katah tiang pinter, ngantos wantun nyalah aken lian lan rebut bener, bok yo o sami eleng marang bhineka tunggal ika, wong sedoyo pemahaman kalian keyakinan niku ngajaraken kebecikan mek coronipun boten sami tp tujuanya tetep setunggal dateng engkang maringi gesang, monggo kito sedoyo sageto ngaji / mengkaji diri kita pribadi . paling boten saget mangertosi tembung nopo istilah jawi geh meniko tulis tanpo papan tp iso diwoco, ojo mek iso ngarani tp boten ngertos seng diarani, monggo kito sedoyo seng taseh purun nguri uri tatanan jawi utawi kebudayaan jawi sageto guyup rukun kersane sageto langgeng , wong sejatine manungso niki namung wadah nopo seng saget dibangga aken wong sedoyo niku boten derek kagungan, [ roso rumongso, kemeroh , keminter ]. la lek menawi manungso saget nglampai nopo nopo la terus
1, (syahadat / sesuai keyakinan masing2 ) kulo…. , mangestokaken dawuhing allah/
wanci sakmeniko katah sederek sederek seng nglalekaken ajaran utawi tatanan seng nate diwedar kalean poro
wonten ing tanah jowo saget langgeng. wanci sak meniko katah tiang pinter tapi keblinger iso ngarani boten ngertos seng diarani / iso nyebut gak eroh seng disebut , sepuntene seng katah dulur bok menawi wonten
lan kabeh niku… jannn tenan wis iki isine dunyo… alhamdulilaaa manungso tasik
November 28, 2013 @ 10:11 am	Lelampahan meniko enteng dipun ucap aken wontenlesan, namung awrat
engkang;sampun angsal timbalaneng gusti kang moho kuaos lan waget mengaleh aken eng
nuwon wejangan nipon mugi2 kawulo tangsah eleng marang
Juni 17, 2014 @ 6:25 pm	Waspodo wong cilek kanggonan kapusan anaku loro tak gowo neng rmh saket lan nbeto jakarta sehat
gawene mek seneng di wenei seperak rong perak eo ues minggat lungo koyo ngene iki kang
kanggo panutan macen leres sakniki sampun kuatah dados manungso nak wingi niku taseh tupai sedaten tegese tupai bajing loncat niku alhamdullh sakniki sampon male dados manungso yg di manusiakan insyak alloh dumugi akhir jaman
dewe! Koe kan wis ngerti genah papan panggonanmu
Desember 21, 2014 @ 9:22 am	Kito sami gesang kitomba kolo wau kata angsale kawulo ngendiko menawi wonten ekang mboten berkenang imana ipon kawula nyuwon agunge samudro dumateng ki tomba kawulo nuwon ampun dumateng alloh kang moho kuoso wasalm ari toba,
ing sembarang jenis kangelan financial? Kowe kudu silihan kanggo mbusak utang Panjenengan? Apa sampeyan lanang utawa wadon sing dienggo kanggo nggedhekake bisnis? We offer silihan kabeh jinis kanggo wong, bisnis lan kerjo bareng badan sing ana ing mbetahaken silihan ing kapentingan tarif kurang saka 3% kontak kita dina etangan genuine liwat e-mail:
Balas	Sunari minggiran papar kediri.
Juni 23, 2015 @ 7:17 pm	Matur suwun sanget dumateng poro winasis ingkang sampun paring pitedah mugi2 saget dipun pundut manfaatipun.dumateng sinten ke mawon .
Oktober 2, 2015 @ 1:50 pm	semua kan indah
Oktober 5, 2015 @ 5:24 pm	Oh
Oktober 14, 2015 @ 11:10 pm	kulo saking solo..mbok menawi wonten sederek bade sinau olah roso monggo mang ten dalem pak tris
pm	Kabeh padha rebut bener, miturut angen-angen lan panganggite dhewe-dhewe. Mangka jatine mau kabeh tujuane mung marang Gusti (Tuhan YME). Beda cara lan ubarampene panembah pancen wis kinodrat dening Gusti. Basa lan tata cara iku miturut budaya lan adat saben kaum (umat), mula pancen beda lan ora ana sing ngepleki.
September 18, 2016 @ 12:12 am	S’intende ingkang medar kaweruh puniko dumateng panjenengan???
ing tengahe masyarakat, Kanjeng Sunan Kalijaga olehe dakwa nlasak padesan, malah sok mlebu – metu kutha luwih-luwih ing kalangane wong cilik, jalarang kanjeng Sunan pinter olehe nyedaki wong cilik nganggo mangewu cara, malah ora mung wong cilik kanjeng Sunan ugo pinter srawung marang pejabat negara. Kanjeng Sunan kejaba minangka politikus uga ahli ahli tasawuf lan filusuf mulane kaum ningrat lan sarjana pada hormat jalaran kanjeng Sunan pancen gedhe rasa toleransi-ne marang sapa wae.
Kanjeng Sunan Kalijaga ora mung mubaligh nanging uga budayawan kususe budaya jawa, ing antarane tinggalan yasan kang tekan jaman saiki isih lumaku lestari :
Ya Kanjeng Sunan Kalijaga kang ngawiti nyipta ageman (klambi) ”Taqwa” kang banjur disempurnakake nganggo aksesoris kayadene daster, nyamping lan keris dining Sultan Agung lan Sultan Hamengubuwono I
Jaman saiki kita mengerteni sapirang-pirang tembang jawa, ya kanjeng Sunan Kalijaga iku kang nyipta tembang Dhandhang gula Semarangan.
Bonang miturut kalawarti (surat kabar) Suara merdeka yen kang Nyipta Ilir-ilir iku Sunan Kalijaga.
Kanjeng Sunan Uga nyiptakake gamelan gong sekaten, kenong saron, kendang, lan kempul
Kanjeng Sunan uga nate paring dhawuh marang Kanjeng Sunan Pandanarang supaya gawe bedhug lan kenthongan kanggo nglumpukake wong supaja sholat berjamaah ing Masjid.
1.	Kanjeng Sunan Kalijaga miturut cerito ing dhuwurr dadi Mubaligh. Mubaligh artine ….
2.	Kanjeng Sunan Kalijaga terkenal ana ing tengahe masyarakat jalaran kanjeng Sunan duweni kaluwihan yaiku ….
Sakliyane wong cilik kanjeng Sunan Kalijaga uga srawung marang ….
11.	Sunan Kalijaga banget Terkenal.Terkenal iku basa liya, basa jawane yaiku ….
14.	Sakjroning wawanrembug, wong sing dadi punjering pitakon diarani ….
15.	(1) Bocah sing isih cilik kuwi balunge atos debog.
(2) Delengen adhikmu sing lemu kae, anggone mlayu benho lampah
Tembung atos debog lan banjo tampah jroning ukara ing dhuwur diarani
16.	Kanggo gandakake utawa nyanepani barang sing bobote entheng banget nggunakake sanepa …
17.	Antarane keluargaku lan keluargamu kuwi nganti saiki pasrawungane renggang gulo kumepyur.Tembung renggang gula kemepyur tegese ….
18.	Ukara-ukara ing ngisor iki sing gunakake sanepa yaiku ….
c.	Aku saiki wis mati rasa, wis ora bbisa ngrasakake
19.	Babagan sing kudu di gatekake nalika macakake wacan kanggo wong liya yaiku ….
20.	Desa Tanjungbuni kalebu wilayah pesisir sing dununge 45 Km saka punjere kuta Bangkalan.Tegese dununge yaiku ….
21.	Gara-gara industri batik dadekake daerah iku kawentar nganti tekan ngendi-ngendi, tegese kawentar yaiku …
22.	Maca kanthi swara seru lan cetha lumrahe katujokake kanggo ……
23.	Layang pribadi kapereang dadi loro yaiku ….
24.	Ing ngisor iki sing dudu jenise layang yaiku ….
25.	Layang sing digawe karo wong sing duweni gawe diarani layang …
26.	Layang sing isine ringkes sing mung ditulis ing sakduwuring dluwang diarani layang …
27.	Ing babagan gawe layang ana adangiyah sing tegese …
28.	Nalika nulis layang marang kanca prayogane gawe basa jawa …
29.	Jenise tembung ing basa jawa dibedakake dadi ….
30.	Ing ngisor iki sing kalebu tembung aran (kata benda) yaiku ….
32.	Ing ngisoir iki sing kalebu tembung pitakon yaiku …
a.	Ibu lagi masak rawon gawe maem tamu.
34.	Ibu tindak menyang pasar. Tembung kacetak miring diarani tembung …
36.	Sawetawis cekap semanten rumiyin ingkang saged kula aturaken ing serat punika, sanes wekdal saged dipun sambut malih. Bokbillih wonten kalepatan kulo nyuwun agunging pangaksami. Perangane layang ing ngarep diarani …
37.	Irah-irahan film sing lagi kondhang kaloka yaiku Tresno Sudra, tegese irah-irahan yaiku ….
38.	Inti utawa pokoke dhialog bisa di temtokake tanda ing ngisor iki kajaba ….
kanti tujuan mahami isi wacan kanthi setiti diarani maca …
41.	Ukara sing paling trep gawe mertamu yaiku …
42.	Aku punya keinginan menjadi Kapolri
Ukara ing dhuwur yen diowahi dadi ukara dadi kromo alus yaiku …
43.	Ing ngisor iki ukara sing paling trep digawe pacelaton karo wong sing wes dikenal yaiku …
44.	Ukara sing paling trep yen digawe ngakhiri pacelaton yaiku ….
45.	Yen awakedewe adus mangka bapak……ukara sing trep gawe ngisi ceeg-ceceg yaiku …
46.	Bocahn iku pawakane dhuwur kencur.tegese dhuwur kencur yaiku ….
49.	Paragane angka”1996” yen di ucapake gawe basa krama alus yaiku …
50.	Sakwise ditinggal ibune, bocah iku dadi mbisune. Tegese mbisuni yaiku
51.	Wesi iki abote abot kapuk. Tegese abot kapuk yaiku …
54.	Tembung ”mangewu cara” tegese …
55.	Isih lumaku lestari. Tembung ”lumaku” iku tembung linggane ….
56.	”Sapirang-pirang” basa kramane ….
57.	Tembung ”tumuju” iku wujude tembung andhahan sing entuk seselan arupa ….
58.	Ganti rugi duwet kontan. Kontan tegese ….
61.	”Trek-trek pada kandheg lakuke” Kandek lakune tegese ….
62.	Warga Tangulangin ngamuk kanti cara nutup dalan. Ukara iki nduweni jejer yaiku …
63.	Aku dikongkon ibu tuku tiket. Tembung sing dicap kandel kuwi ngoko lugu, yen diowahi dadi tembung ngoko andhap, yaiku ….
64.	Anak polah bapak kepradah. Tegesé paribasan iki, yaiku….
c.	wong tuo nemu reribet marga saka polahé anak
65.	Biyen ing Ssekolahan durung ana koperasiné, nanging … wis ana.
66.	”Ibu tuku gula abang” yen dikramakake dadi ….
68.	Amir nggujen ketingalan wajane” basa ngokone yaiku ….
69.	”Sapa sing mangan segaku” basa kramane yaiku …
70.	Panggone grajakan sewu kuwi dhuwur
thel ! Radikal.. Liberal, “dadi sak karep-kerepe le nggunting diploke nganti tengah ngono,
smkby Wulan DariFormat Orderby Wulan Daripembahasan ktr.docxby Wulan Darippt mengurangi rokokby Wulan
Saniskareng kawruh, mring jana kang wus nimpuna, ing surasa saraseng kamuksan kaki, kanggo ing kene kana.
nora montro-montro yen genaha, gunem ngelmu ngalih rame, balik rasaning ngelmu, nora kena sira kukuhi, endi ingkang andadr, iya iku suwung, yen wong anom mengkonora, rebut unggul guneme angalah isin, ngukuhi kawruhira.
pinikir, mung ngelmu garejegan, sasad nglurug padu, iku kang padha ginulang, wetara ku yen padha rerasan ngelmu, ing wekasan
Uripira sapa kang nguripi, lamun sira nora ngawruhana, siya-siya ing uripe,
punika, sanadyan bisa maknane, kapriye muradipun, nadyan sira bisa muradi, yen tan wruh rasanira, yekti nanjuk-nanjuk, lapal makna murad rasa, papat iku kasebut ing
iku kang luhur pribadi, nanging aja katungkul mring rasa, weruha kang ngrasakake, den bisa karya ukum, kukum iku kawan prakawis, sapisan hukum wenang, pindo wajibiku, kaping telu kukum ngadat, kaping pate kukum mokal iku
ingkang nebut Hyang Widhi, dene kang hukum ngadad, punika liripun, Nabi kita ngawruhana, mring adate Abubakar Ngumar Ngali, kapat Begendha Ngusman.
ing jenenge weruh Jeng Nabi, dene kang hukum mokal, punika liripun, mokal telu yen owaha, upamane ilanga salah sawiji, jumeneng lawan
wengi, jroning ngguyu dipun emut, den sukur marang Hyang
aji kuning, kasengsem mring wadon, mamilikan ing kana margane, ambebawur ing cipta kang becik, Malekat Mikail, nunggil karsanipun.
rumaos, rubedeng tyas kawruh ana kabeh, datan liyan mung catur prakawis, poma den nastiti, ywana salah surup.
Kapethik saking Serat Cipta Waskitho, Anggitanipun Ingkang
♬ ki manteb soedharsono - wahyu kalimosodo pagelaran wayang kulit bareng dalang terbaik indonesia
“Lha iki wis mulai nyrempet teko ngendi-ngendi ya
RAW ya iku salah sawijining acara gulat ingkang tayang ing tivi. RAW iku uga padha kaliyan Smack Down, uga sawijining acara ingkang didamel kaliyan World Wrestling Entertaintment. Iki uga salah sawijing program gulat ing tivi kanggo hiburan. Adégan-adégan gulak ingkang kawaruh iku namung kanggo hiburan. Ulah raga iku uga diprèdikat tayangan tiyang diwasa lan pinisepuh. Ing nagari Amerika Serikat, kaping pisan RAW iku tayng ing tivi nalika taun 1993. Ing nagari Indonesia, acara tivi gulat ingkang didamel karo World Wrestling Entertaintment kayata Smack Down lan RAW iku tayang miwiti taun 2006. Nanging déning wonten masalah kanggo rating tivi lan aksi kékérasan ing Indonesia amarga tayangan iku, ijin siarane banjur dicabut.
Dijupuk 02-02-2013. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung)
^ "WWE Germany Scheduling" (ing German). World Wrestling Entertainment. Dijupuk 02-02-2013. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung) CS1 maint: Basa ora kawruhan (link)
^ "WWE Magazine" (ing German). Sky Sport.
^ "Sport 1 Schedule" (ing Irsaeli). Sky Sport 1. Dijupuk 02-02-2013. Priksa gandra date ing: |access-date= (pitulung) CS1 maint: Basa ora
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 23.47, 5 Sèptèmber 2016.
SERAT KALATIDHO | Uborampe SANGKAN PARANING DUMADI
Nrimo !lakune Sepi ing Pramih Rame ing gawe ! Yo iku satriyo sing
sing kuwat nyekel ” Aji Soko “kanggo ngentasi rereget neng tanah JOWO !
marga adiling pangeran wus teka; ratune nyembah kawula; angagem trisula wedha; para pandhita hiya padha muja; hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging kondhang; genaha kacetha kanthi njingglang; nora ana wong ngresula kurang; hiya iku tandane kalabendu wis minger; centi wektu jejering kalamukti; andayani indering jagad raya; padha asung bhekti.
tatanan jagad raya; semuanya menaruh rasa hormat yang tinggi)Sabdapalon ature sêndhu: “Kula niki Ratu Dhang Hyang sing rumêksa tanah Jawa. Sintên ingkang jumênêng Nata, dados momongan kula. Wiwit saking lêluhur paduka rumiyin, Sang Wiku Manumanasa, Sakutrêm lan Bambang Sakri, run-tumurun ngantos dumugi sapriki, kula momong pikukuh lajêr Jawi, …..….., dumugi sapriki umur-kula sampun 2.000 langkung 3 taun, momong lajêr Jawi, botên wontên ingkang ewah agamanipun, …..” Terjemahannya (Sabdo Palon berkata sedih: “Hamba ini Ratu Dhang Hyang
ulat, Genggong: langgêng botên ewah. Dados wicantên-kula punika, kenging kangge pikêkah ulat pasêmoning tanah Jawi, langgêng salaminipun.
Paduka yêktos, manawi sampun santun agami Islam, nilar agami Buddha, turun paduka tamtu apês, Jawi kantun jawan, Jawinipun ical, rêmên nunut bangsa sanes. Benjing tamtu dipunprentah dening tiyang Jawi ingkang mangrêti.
Blangkejeren kuwe salah siji kecamatan nang kabupaten Gayo Lues, Aceh, Indonesia.
Cithakan:Blangkejeren, Gayo Lues Cithakan:Kabupaten Gayo Lues
nang Kabupaten Gayo LuesBlangkejeren, Gayo LuesKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
meilana	February 20, 2009 at 3:53 am	@Dhidik… maturnuwun sampun mampir wonten blog kulo. Adoh-adoh
Nuju sawijineng esuk Kancil mlaku-mlaku ana pinggir alas karo mesam-mesem. Sajake atine seneng banget. Dhasare hawane krasa seger, angine semilir. Srengenge durung patiya panas sumare krasa anget ing awak, nambahi bungahe atine Kancil. Bab iku ndadekake kurang pangati-atine anane bebaya kang ngincim.
”Hee…Kancil, kecekel saiki kowe, Cil. Kelakon tak mangsa tenan saiki!” pambengoke Macan karo nubruk Kancil.
Kancil kaget, gugup, nuli endha mencolot ngiwa sarosane. Untung slamet, uwal saka panubruke Macan. Kancil banjur mlayu ngetog sarosane tenaga, sabanter-bantere waton bisa uwal saka pambujunge Macan. Nganti ora sempat mikir kepriye carane ngapusi Macan. Sing dipikir mung kepriye bisane slamet.
Macan tiba krengkangan, banjur tangi, ngoyak Kancil. Tenagane ditog sarosane supaya bisa nyekel Kancil urip-urip. Jalaran kebrongot atine, Kancil sing tukang ngapusi.
Untung si Kancil luwih pinter, gesit, lan lincah nganti bisa lolos saka cengkremane Macan. Kancil mlayu mlebu nggrumbul sing kebak ri bebondhotan. Kancil slamet saka pangoyake Macan.
Macan nggereng sarosane, tandha jengkel getem-getem atine, kelangan lacak. Arep nasak mlebu grumbul ora wani, wedi ri rendhet bebondhotan. Mulane mung keklinter ing sacedhake, karo sadhela-sadhela nggereng ngumukake karosane.
Ana jroning grumbul lakune Kancil ndlosor, ngati-ati banget. Aja
napas sing isih krenggosan. Jantung isih dheg-dhegan ora karuan, lakune mbrangkang nurut sela-sela wit-witan sajroning grumbul ri bebondhotan. Jroning batin tansah ndedonga, slamet, slamet-slamet. Mengkono batine Kancil. Wusanane Kancil bisa metu saka jroning grumbul, wis adoh saka pinggiring alas.
Kancil unjal ambegan, rumangsa lega, noleh ngiwa noleh nengen mung bulak ngulak-ulak ambane. Kancil nuli lumaku lon-lonan lakune. Nganti sauntara lakune tanpa dirasakake ngerti-ngerti ing sangarepe ana Tlaga kang bening banyune kimplah-kimplah. Kancil mandheg karo mesem nyawang kaendahane Tlaga mau, ora krasa Kancil dadi ngulu idu. Gurunge sing garing krasa teles.
Sakwise mlayu Kancil tumuju Tlaga, ”Wadhuh ndah segere,” batine kancil sawise tekan pinggire Tlaga. Nanging Kancil ora nggrahita menawa setengahe Tlaga kang banyune bening iku sumimpun bebeya kang sawanci-wanci bisa ngincim jiwane. Durung nganti Kancil nyucup beningeng banyu Tlaga, dumadakan,…
”Hee…mati kowe Cil!” pambengoke Baya nubruk Kancil.
Kancil kaget lan gugup banjur mencolot endha, meh wae ketubruk. Kancil uwal saka panubruke Baya, banjur mlayu nggendring, Baya tiba krengkangan, lingak-linguk nggoleki Kancil. Kancil wis mlayu adoh. Baya bali nyemplung Tlaga karo nggresula, ”Sialan awas kowe Cil.”
Kancil playune ngos-ngosan, ambegane munggah mudhun, jantunge dheg-dhegan banter banget. Wusana leren sangisore wit randhualas karo ngusapi kringete sing dleweran.
Nanging durung nganti atus kringete, durung ilang kesele lan durung ajeg ambegane, dumadakan keprungu swara.
”Hee… kecekel kowe, Cil! Tukang apus-apus!” pambengoke Babi alas karo mlayu nyruduk Kancil.
Kancil mlayu tunggang langgang nganggo sisa tenaga sing isih, kanggo nylametake jiwane. Kancil mlayu terus, lan terus mlayu tanpa wani tolah-toleh. Semono Babi alas uga ora gelem ngalah, ngoyak terus lan terus ngoyak tanpa rasa kesel.
Wusanane anggone ngoyak Babi alas nganti tekan sawah tegale wong-wong karang pedesan. Babi alas isih tetep mbujung Kancil. Semono Kancil ora nyerah ngana wae. Kancil tetep mbudi daya amrih bisane slamet. Nyerah ateges mati, pikire Kancil. Dheweke emoh mati sia-sia.
Nalika anggone ngoyak, Babi alas nganti tekan tegal sawahe wong tani, banjur dadi tontonan para kadang tani sing padha
Ananging dumadakan nalika Kancil meh ngliwati dalan pinggir desa, mobile Pak
”Awaaaaaasssss…Kancil, Pak Mantri, awas Kancil!” pambengoke para among tani meruhi playune Kancil nyedhaki mobile Pak Mantri sing saya cedhak.
”Bres…,” Kancile mencelat ketabrak mobile Pak Mantri.
Mobil mandheg. Pak Mantri mudhun saka mobil ditutake Tina putrine sing isih TK.
”Mesake Kancil, nggih Pak,” nyumurupi Kancil wis ora ambegan.
”Iya…nanging Bapak ora sengaja kok, Ndhuk,” wangsulane Pak Kandar, Bapake Tina.
”Nanging, Pak, napa niku ukumane wong duraka, nggih Pak. Ngendikane Bu Guru Kancil niku rak tukang ngapusi, nggih Pak?” pitakone Tina.
”Iya…nggon dongeng kae pancen ngono!” wangsulane Pak Kandar. Wong-wong padesaan padha ngrubung.
”Pak, Pak…tulung Kancile dibeta wangsul nggih Pak!” panjaluke Pak Kandar marang salah sijine among tani.
”Inggih Pak Mantri, matur nuwun,”
mlebu mobil.Ora let sawentara mobil wis bablas ora katon. ***
kalen irigasi. Dumadakan lagi enak-enak lungguh weruh Keyong ngremet golek pangan ing njero kalen sing banyune bening.
”Yong, Keyong, kowe iki ngapa kok gremat-gremet ana kono?” pitakone Kancil.
”Aku iki mlaku luru pangan, ya saentuke,” Keyong wangsulan karo luru pangan.
”Mlaku gremet kaya ngono kok sabar tenan, aku sempelah namatke lakumu,” Kancil nyaruwe lakune Keyong sing pancen lelet.
Mesthi wae bab iku gawe runtik atine Keyong.
”Sanajan aku gremet yen wis matek aji aku bisa mlayu nggeblas, banter banget,” sumbare Keyong ora gelem kalah marang Kancil.
”Apa iya, ora ngandel aku.”
”Balapan apa piye?” Keyong kang panas atine nantang Kancil.
”Lo, kowe nantang balapan karo aku? Oke, dak layani panantangmu. Piye carane?”
”Carane, kowe mlayu ana pinggir kalen irigasi iku terus bablas nganti tekan hulu kalen irigasi iki. Dene aku mlayu ana jero banyu kalen iki ya bablas tekan hulu kalen.
”Aja kesusu, ngimpun kekuatan dhisik. Becike rong dina engkas wae. Diwiwiti jam wolu esuk. Stare ya ana kene iki,” pangucape Keyong.
”Oke, setuju aku. Wis ya, Yong, aku bali dhisik nang alas.”
Sabanjure Keyong wara-wara marang kanca-kancane bab anggone nantang balapan mlayu karo kancil si sombong. Kabeh kancane kanti gethok tular dikon siaga ana jero kalen irigasi, jejer kanti jarak kurang luwih setengah meter, nganti kemput tekan hulu kalen irigasi. Sing ana liya sawah diceluk supaya mlebu ana kalen kanggo jejer nandhingi playune si Kancil. Balapan diwiwiti dina Rebo, jam wolu esuk. Yen wis kawiwitan balapan mlayu, samangsa Kancil mandheg mlayune lan celuk-celuk, Keyong sapa bae sing ana ngarepe kancil kudu mangsuli semaur.
”Aja pisan-pisan sing mburine kancil mangsuli,” kandhane Keyong marang kanca-kancane.
Sajrone rong dina iku Keyong bikut wara-wara lan mranata awake dewe-dewe urut kacang kanti jarak kurang luwih setengah meter kemput kalen irigasi.
Bareng wis tekan dina perjanjene, si Kancil teka panggonan kang kanggo star balapan mlayu.
”Yong, Keyong, kowe ana ngendi. Iki lo aku wis siap,” ujare Kancil.
”Lah, genah aku ana ngisormu ngono, kok, ya nunggu kowe,” wangsulane Keyong.
”Wis siap pa durung?” pitakone Kancil maneh.
”Dak abani, ya. siji,
barang. Antara satus meter playune, kancil mandheg maneh. ”Yong…Keyong…” Kancil nyeluk maneh.
Wangsule Keyong sing ana ngarepe Kancil, Hih…”.
Wah kancil wiwit anyel, kok isih kalah. Banjur mlayu banter banget, antarane kurang luwih satus seket meter mandheg, nuli celuk-celuk maneh,”Yong…”. Wangsulane Keyong sing nggremet ana sangarepe Kancil,”Hih…”.
Kancil wis arep putus asa, rumangsa ora bisa ngasorake si Keyong. Mula jarak sing pungkasan sawetara kurang luwih rong atus meter, si kancil tancap gas, nggeblas mlayu sipat kuping kanthi pangajab bisa ngrasorake si Keyong. Mandheg greg ing
mberung tanpa petung. Ing donya iki ana sing asipat luwih, awit sing kagungan sifat luwih mung Gusti Kang akarya Jagad gumelar, sing nitahake makhluk, kewan, thetukulan, barang sakwernane, barang kang kemelip lan kang kependhem, angkasa jembar tanpa wates lan isi sawernane lintang lan planet, tirta, aweh panggesangan kekanthen kawalan hawa kang rumesep sajroning angga pribadine dewe-dewe. Wong pinter isih ana sing ngluwihi pintere, wong bodo ya isih ana sing ngungkuli bodone, wong sugih isih ana sing ngungkuli sugihe, wong mlarat isih ana sing ngungkuli mlarate. Mula marenana anggonmu darbe watak adigang, adigung, adiguna. Kurang bejane bisa akarya sengsarane diri pribadi mungah nyangkut kulawarga. Sing becik urip ana bebrayan agung iku,
Kancil ora bisa wangsulan, kajoba sarujuk karo pocapane Keyong.
”Ya, Yong, gawe mereme atiku, saran lan nasihatmu iku. Ayo pada sowang-sowang ngudi rahayu sajrone urip, ngupaya boga nir ing sambekala.”
Kancil banjur mlaku alon-alonan ninggalake Keyong kang isih gegremetan ana jerone kalen irigasi ngudi
Cithakan info dipigunakaké minangka cithakan dhasar kothak pesen.
Conto panggunaan standar (tanpa attribut ekstra) yakuwi : {{info|pesan=Isèkna pesen ing kéné}}
Kanggo ngganti werna, gunakna parameter "scheme". Default (yèn parameter "scheme" ora dispesifikasi) wernané klawu (kaya conto ing ndhuwur). Conto panggunaan:
{{Info|pesan=Isèkna pesen ing kéné}} (tanpa parameter scheme)
{{Info|scheme=beige|pesan=Isèkna pesen ing kéné}}
{{Info|scheme=blue|pesan=Isèkna pesen ing kéné}}
{{Info|scheme=green|pesan=Isèkna pesen ing kéné}}
{{Info|scheme=orange|pesan=Isèkna pesen ing kéné}}
{{Info|scheme=red|pesan=Isèkna pesen ing kéné}}
{{Info|scheme=yellow|pesan=Isèkna pesen ing kéné}}
{{Info|scheme=purple|pesan=Isèkna pesen ing kéné}}
{{Info|pesan=Isèkna pesen ing kéné|style=2}} (tanpa parameter scheme)
{{Info|scheme=beige|pesan=Isèkna pesen ing kéné|style=2}}
{{Info|scheme=blue|pesan=Isèkna pesen ing kéné|style=2}}
{{Info|scheme=green|pesan=Isèkna pesen ing kéné|style=2}}
{{Info|scheme=orange|pesan=Isèkna pesen ing kéné|style=2}}
{{Info|scheme=red|pesan=Isèkna pesen ing kéné|style=2}}
{{Info|scheme=yellow|pesan=Isèkna pesen ing kéné|style=2}}
{{Info|scheme=purple|pesan=Isèkna pesen ing kéné|style=2}}
Gunakna parameter "width" kanggo nemtokaké jembar kothak. Default 80%. Conto panggunaan:
{{Info|width=50%|pesan=Isèkna pesen ing kéné}}
{{Info|width=70%|pesan=Isèkna pesen ing kéné}}
Gunakna parameter "textalign" kanggo nemtokaké text alignment isi pesen. Default "center". Conto panggunaan:
{{Info|textalign=left|pesan=Isèkna pesen ing kéné}}
{{Info|textalign=right|pesan=Isèkna pesen ing kéné}}
Gunakna parameter "logotype" kanggo nambahaké logo. Default ora ana logo. Conto panggunaan:
{{Info|logotype=ok|pesan=Isèkna pesen ing kéné}}
Nganggo gambar dhéwé, ora gumantung marang logotype sing wis ana.
{{Info|image=[[Gambar:Password.svg|30px]]|pesan=Isèkna pesen ing kéné}}
Nambahaké pesan cilik ing ngisor {{{pesan}}}.
{{info|pesan='''Isèkna pesen ing kéné'''|pesankecil=Aja lali nambahaké pesen cilik.}}
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Info&oldid=275587"	Kategori: Cithakan mawa risiko dhuwurCithakan dhasarCithakan sing
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 21.48, 2 Oktober 2009.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Cithakan:Bengkulu&oldid=1019033"	Kategori: Cithakan Kabupatèn lan kutha ing IndonésiaKategori ndhelik: Kothak navigasi tanpa pratélan horizontal	Menu navigasi
MelayuNederlands	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.05, 10 Maret 2016.
sing digawe dening pemerintah utawa swasta gawe acara rembug kabudayan lan sajenise. Atusan wong, sing nduweni tata gelar budayawan, sastrawan, nganti ilmuwan padha ngumpul. Sing dirembug bab basa, sastra, utawa kabudayan.
Ing babagan rembug basa Jawa, ing antarane ana Kongres Bahasa Jawa (KBJ) kang nganti seprene wis mlaku nganti limang ubengan. Kang pungkasan, KBJ V taun 2011 mapan ana Surabaya. Acara limang taunan sing diwiwiti 1991 ing Semarang iku rutin dianakake lan dirawuhi dening para pinunjul.
Pancen ora bisa diselaki yen para peserta kongres sing rawuh kabeh ora ana sing ora penting. Kabeh uga nduweni semangat kang padha, yaiku jaga lan ngrembakake basa Jawa supaya supaya tetep lestari. Banjur, saka parepatan iku, bebrayan awam tansah ngenteni apa-apa kang kasil saka rembugan kang kabare ngentekake dana nganti Rp 4 miliar iku.
Ananging, kekarepan kang kaya mangkono kaya-kaya mung adoh kendhang saka penari. Saya suwe sawise rembugan rampung, ora ana tumindak nyata ngenani basa Jawa. Kamangka, kongres wis ngasilake papat rekomendasi sing kudu dilakokake dening pemerintah dhaerah Jawa Timur, Jawa Tengah, lan Yogyakarta.
Umpane, ing kasus paling anyar nalika basa Jawa ngadhepi Kurikulum 2013 kang kabare bakal diilangi, ora ana cawe-cawe saka forum kang gedhene mangkono. Pamikir lan pangandika kaya-kaya anane mung nalika ketemu ana forum. Sawise iku, ora ana gerakan apadene aksi kang luwih nyata kanggo nglakokake rekomendasi supaya bisa luwih manfaat lan ora mung kandheg ing cetakan kertas.
Kamangka, pamulangan basa Jawa ing sekolah kang digadhang-gadhang bisa dadi sarana nglestarekake lan ngrembakake, disawang kudu tansah ana lan aja nganti diilangi. Sanajan saiki wis ana babagan kang rada cetha ngenani nasibe, nanging embuh mengko yen ana owah-owahan kurikulum, sapa sing gelem urun bahu lan pikiran mbelani basa Jawa tetep diwulangake.
Kasunyatan sing kaya mangkono mbuktekake yen saka patemon kang digadhang-gadhang bisa ndadekake maju lan ngrembakane basa Jawa iku ora bisa akeh dikarepake. Asile, kongres ora liya mung dadi sarana ngumpulake makalah lan ora luwih saka sarana kanggo plesiran lan golek proyekan.
Nanging sanyatane isih ana pangangen-angen. Kanggo ‘’nandhingi’’ iku, para sastrawan lan pandhemen basa Jawa banjur gawe kongres tandhingan kang aran Kongres Sastra Jawa (KSJ). Sanajan ora gelem diarani ‘’kongres tandhingan’’, nanging wektune mesthi kok bebarengan karo KBJ.
uga luwih cetha, ing antarane yaiku gawe buku antologi geguritan lan cerkak. Liyane iku, uga ora sithik pengarang kang nerbitake karyane kanthi cara mandiri.
Kongres kang uga katone bakal gedhe bakal digelar dening Balai Bahasa Provinsi Jawa Tengah, wulan November ngarep, kanthi aran Kongres Kebudayaan Jawa 2014. Gedhene acara katon ing antarane saka rembugan kang temane ana pirang-pirang lan ‘’maremake’’: basa lan sastra, seni tradhisi, arsitektur, religi, karya budaya, adat lan tradhisi, kepemimpinan, lan budi pekerti.
Asil sing dikarepake uga ora sembarangan, yaiku bisa ngasilake pamikir kang aktual minangka sumbangan kanggo mangerteni hakekat kabudayan Jawa sajrone ngadhepi era global. Iku dianggep penting supaya kabudayan nduweni ketahanan ngadhepi ‘’budaya asing’’.
Nanging maneh-maneh kita wis ora gampang percaya marang apa kang bakal kasil. Aja-aja, saka acara kang mesthine uga ngentekake anggaran kang ora sithik iku mung mandheg ing tataran wacana. Amarga nganti seprene parepatan kang sajenis, kelebu sarasehan kabudayan, pungkasane mung kanggo nggedhekake rasane dhewe kanthi jargon Jawa kang ‘’adiluhung’’. Asile, ngrumangsani yen duwe posisi kang elit: luwih dhuwur tinimbang kabudayan liyane saindhenging jagad.
Lan apa bakal ana ‘’kongres tandhingan’’ – kaya sing dilakoni dening KSJ? Apa bakal ana patemon kang luwih prasaja nanging ana wujud nyata saka asil rembugan iku? Kita durung mangerteni.
Kaya dene seminar sing dianakake ing Mangkunegaran, minggu kepungkur. Seminar kanthi tema ‘’Reaktualisasi Nilai Luhur Karya Sri Mangkunagara IV’’ iku malah ora kecekel apa kang dikarepake. Para pamicara ora beda mung mindhah referensi saka internet. Ora ana andharan sing bener-bener bisa dadi rujukan lan ndadekake peserta mangerteni ‘’nilai’’ saka karya Mangkunagara sing kaya piye kang isih bisa digunakake ing jaman samengko.
Kang kedadeyan uga padha karo rembug liyane: peserta teka, pamicara menehi ‘’materi’’, tanya-jawab saperlune, banjur rampung sekabehane. Ora ana kang kasil lan bisa dadi cekelan kanggo mujudake upaya kang tenanan. Asile, forum kang niyate bisa ilmiah iku mung kandheg ing tataran wacana lan konseptual.
Pancen, para lembaga pemerintah lan swasta kudune bisa luwih maca kahanan. Rembug kabudayan lan sajenise sejatine ora luwih penting tinimbang tumindak nyata lan ana asile ora ketang sithika kaya ngapa. Iku yen kita tansah ngugemi lan percaya kahanan kabudayan bisa luwih kerumat lan ngrembaka. Uga yen kita tansah nyarujuki yen
ana ing papan kang ora bisa dijamah dening bebrayan kang urip ing pasrawungan global kaya saiki. Pungkasane, kita mung bakal kuwatir marang lunture kabudayan. Aja-aja kuwatir amarga pancen ora bisa srawung.
mdh2n panjenengan mboten kapok mbantu kulo?
Lha,, iku masalahe Pak. Durung ono’ sing gelem karo aku. Yo’opo iki? Panjenengan ono’ ta calon gawe aku sing muuanteb? Nek ono’, aku njaluk 4.
Reply	grubik says:	16 June 2009 at 09:01	lha piye, si bima dadi
swaraning arga, cleret miwah obar-abir, peteng ndhedhet nglimputi, geger sakehing lelembut, setan sami lumajar, banaspati sami ngili, ilu-ilu janggitan sami lumajar
lumajar, dhemit thethekan anggendring, sadaya samya ngili, tan kuwawa panasipun, sinigeg Sang Hyang Semar, Togog nguni kekalihe martapeng Rebabu Arga.
Sang Hyang Togog Sang Hyang Semar, lami martapa ing wukir, dhedhukuh sukuning arga, Rebabu kang
tunjang rebat ngarsi, sadayanya samya ngungsi mring samodra.
kekuwung lan obar-abir, pan gumludhug swarane kocak kang arga.
pandhita, Syekh Bakir ingkang wewangi, masang tumbal saking gunung tanah Jawa
Ndaweg ki raka lumampah, manggihi pandhita di
Sanghyang Togog tur sandika, lah ndaweg adhi pinanggih, anulya sami bidhalan, tumedhak tyang kekalih ing marga, tan winarni wus prapta ing ngarsanipun, Syekh Bakir sang
ing pundi, manira nembe tumingal, marang pakenira kalih, sira arsa punapi, duk prapta ngarsaningsun, sanghyang Semar lon turnya, inggih tanah Jawi mriki, prelunipun kawula pinanggih tuwan.
Angsal sangang ewu warsa, nunten hamba mudhun mriki, dhedhukuh ing redi Tidhar, saweg angsal sewu warsi, sataun langkungneki (4) Sang pandhita gawok ngrungu, sira iku wong
Yen jalmaa ora ana kang umur saleksa warsi, sang hyang Semar aturira, sayekti pulo puniki, sayekti dede jalmi, dhanyang tanah Jawa ulun, ingkang sepuh priyangga, putra Sanghyang Tunggal, nenggih kang jejuluk sang Bathara Manikmaya.
Sanghyang Semar nggih kawula, Sabdapalon inggih mami, peparab Ki Nayantaka, ratu dhanyang tanah Jawi, sejarah duk ing
rumuhun, nglunturken kamanira, binuwang pinupu dajil (5) Pan pinuja nurunken kang para dewa,
Sarupane para dewa, nggih punika turun mami, sarupane kabeh dhanyang ing sabrang lan tanah Jawi. Jim prayangan lan peri miwah sagung kang lelembut, inggih turun kawula, tumeksa kang wingit-wingit, ilu-ilu janggitan turun kawula.
Iya kinen ngisenana (6) jalma marang pulo Jawi, dimen padha gaga sawah, ambukak sakeh wanadri,ingkang sun
Hyang Semar aturira, sokur jumurung wak mami, yen karsanira njeng Sultan ing Ngerum, sri narapati
iya kaki sun jarahi, karsane sang Murbeng Jagad, lelakone tanah Jawi, mung winatesan benjing rongewu lan satus taun, iku pan nuli sirna, wiwit saking taun iki, satus tahun durung ana ratunira.
(7) Jalma durung duwe tata, wong iku pan kadya peksi, yen wus jangkep satus warsa, seket siji langkung neki, Hyang Suksma karya aji, aja sira
Medangkamulan nagari, ratu iku saking sabrang angejawa
(8) Nulya satus taun sirna, pana Hyang Suksma anitah ratu malih,
nulya sirna, Gusti Allah anitah ratu malih, Koripan kadatonipun, satus taun laminya, turun telu sirnane karatonipun,
emonga, ngawulaa mring titis Bathara Wisnu, sira angalihaa aran, juluk ki Prasanta kaki ,
(9) Satus taun nuli sirna, pan Hyang Suksma anitah ratu malih, Pajajaran kutanipun, saksirnane Janggala, satus taun Pajajaran sirna iku, kongsi turun kaping tiga, rusake kalawan siwi
luwih sangking prayogi, dene Togog iku besuk, dhukuha las Lodaya, anglurahi sakeh dhemit alas mriku, sasirnane Pajajaran, Hyang Sukma nitah narpati
Tiyang jawi kathah nilar, gama kuna nut agama Ngarabi, kutha Demak umuripun, suwidak taun sirna, turun tiga panjenenganira ratu, nulya karsaning pangeran, anitah narendra malih
Amengkoni tanah Jawa, wiwit iku dumugi ing Mantawis, sewu limangatus taun, sawarsa
binedhah wong Medura lan Bugis, mungsuh lan Kediri iku, kaleres mantu priyangga, pan malihe wus jangkep petungipun, nulya karsaning pangeran, Nangkoda Wlanda ngejawi.
saya lawas kang bebendu sami agung, maksiate tanah Jawa, arang manungsa kang eling
Kang anmgampil pangawasa, apan maksih Walanda kang mbakoni, satus taun laminipun, Hyang Suksma nulya nitah, atutulung marang tanah jawa besuk, maksiat kabeh binerat, sadaya wus sirna enthing
Hyang Suksma anitah raja, duk timure lahir neng tanah Jawi, tedhake Andika Rasul, kang ibu trah Mataeam, Padelongan iya iku wijilipun, angratoni tanah Jawa, pan jumeneng Ratu Adil
Kang mungsuh pan samya rusak, ingkang wani prasamya anemasi, tumpes tapis ingkang musuh, balane mung Sirullah, sawer klabang kalajengking
Wisnumurti, ana dene kuthanipun, ana alas Ketangga, pan lelembut yasakna kadatonipun, juluk Sultan Herucakra, enak atine wong cilik
Saloring redi Baita, ingkang siji kuthane iku benjing ana
Sasirnane Ringin Rebah, nulya ana ratu ingkang gumanti, ana dene kuthanipun, ana ing Balebaran, lawasira amung swidak taun gempur, nulya ana Srenggi prapta, angratoni tanah Jawi
Telung puluh sanga sirna, sampun jangkep umure tanah Jawi, Gunung Sumbing nuli guntur, Mrapi mubal dahana, pan merbabu swarane apan jumlegur, gunung Tidhar mubal toya, kelem ilang Tanah Jawi……………..
iku artine opo Jo???
sing misuh2 boso kulonan iku opo duwe kepanjangan artine dewe?? . . . . WTF tenan koq ancene . . . hehehe
NGLAKONI PASA LAN SESIRIK,AMRIH NGREMBAKANEURIP BEBARENGAN ING MASYARAKATNAWALA PRAPASKAH25/26 FEBRUARI 2006Para Ibu/Bapak, para sedulur lan putra-putra kabeh kang kinasih ing Sang Kristus,1. Kerep ana sedulur sing mundut priksa marang aku mengkene, “Rama, wekdal punika kathah papan-papan pangibadah enggal. Upacara-upacara agami ugi ketingal saya grengseng. Nanging kenging punapa kawontenaning masyarakat kok ketingalipun mboten saya tata lan tentrem? Malah raosipun ingkang kelampah inggih kosok wangsulipun”. Pitakonane cetha, ning wangsulane ora gampang. Salah sawijining wangsulan sing tak aturke biasane mengkene : akeh sing wis rumangsa cukup nindakake aturan-aturan upacara lan agama sacara lahir. Ning tanggung jawab kanggo mujudake pengandel sacara nyata ing tengah-tengahing urip sajroning masyarakat, ora ngono bae bisa ditindakake.2. Besok dina Rebo, iku dina Rebo Awu. Bebarengan karo Pasamuwan Suci saindhenging jagat aku-panjenengan kabeh miwiti mangsa Prapaskah, mangsa pasa lan sesirik. Panjenengan kabeh priksa, pasa lan sesirik bisa mung mandheg ing tumindak lahir, pokoke netepi aturan-aturan; nanging uga bisa dadi wujud jeroning pangandel kang urip. Perangane Injil kang diwaosake mau (Mrk 2:18) bisa aweh keterangan. Kanggone murid-murid Dalem Gusti Yesus, laku pasa dadi srana kanggo mesu dhiri. Pepinginan-pepinginaning urip ora dituruti, kanggo nuduhake bilih manungsa ora kena dikuwasani utawa dadi baturing pepinginan-pepinginan. Kosokbaline, manungsa kudune nguwasani pepinginan-pepinginan mau. Srana laku pasa kang bener, manungsa dadi sangsaya mateng lan diwasa pangendale, sangsaya merdika lan cerak karo Gusti. Wohe, ati lan urip kang bungah. Beda yen dibandingake karo wong-wong Farisi. Laku pasa dadi srana kanggo ngegung-gungake diri pribadi. Kanthi mengkono sedulur-sedulur mau dadi ora merdika, malah dikuwasani lan dadi batur pepinginan-pepinginane dhewe. Wohe iya urip kumalungkung lan drengki.Para Ibu/Bapak, para sedulur lan putra-putra kabeh kang kinasih ing Sang Kristus,3. Aku lan panjenengan kabeh kepingin
lan sapiturute. Nanging intining pasa lan sesirik iku laku pamartobat, ngenerake urip tumuju marang Gusti lan ngambah margi-margi Dalem. Muga-muga mangsa Prapaskah iki dadia mangsa kang kebak berkah. Uga dadi kesempatan kanggo nyantosakake pengandel, mbangun diri supaya dadi pribadi kang sangsaya mateng, diwasa, caket karo Gusti lan murakabi mungguhing urip bebarengan ing tengah-tengahing masyarakat. Kagem panjenengan sing ngasta ing pemerintahan, mangsa Prapaskah dadia kesempatan kanggo ngandelake lan mujudake keyakinan, bilih dadi punggawaning praja iku intine nyambut gawe kanggo kepentingane wong akeh, ngabdi masyarakat amrih tata-tentrem, karta lan raharjane. Kaya kang kesebut ing Pancasila, yaiku
kanggo nyadari lan nindakake dagang kang jujur, tulus lan ora apus-apus. Sing dioyak ora mung bathine dewe, nanging bisaa kabeh entuk bagiane dewe-dewe kang adil. Kejaba iku, aku lan panjenengan kabeh iku dadi bagianing masyarakat, kang werna-werna kahanan lan watake. Urip bebarengan ing tengah-tengahing masyarakat bakal tentrem lan rahayu yen aku lan panjenengan bisa urun-urun ngrembakakake semangat paseduluran kang sejati, pada urmat-kinurmatan lan pada dene bisa dipercaya.4. Kejaba ditanggapi sacara pribadi, mangsa Prapaskah iki uga perlu ditanggapi bebarengan, ing tengah-tengahing brayat, komunitas wihara, lingkungan, wilayah, stasi utawa paroki. Kanthi mengkono brayat, komunitas wihara, lingkungan, wilayah, stasi utawa paroki bisa ngrembaka dadi sing disebut minoritas kreatif – tegese kelompok cilik kang uripe dilandhesi habitus anyar (upamane cara mikir, tumindak, rasa pangrasa anyar) kang kabangun adhedhasar Injil (Ardas KAS al. 2). Yen mengkono, kaya kang sinerat dening Santo Paulus, brayat lan komunitas kita bisa dadi “layang kang sinerat ing Sang Kristus…tinulis nganggo Rohing Allah asipat gesang” (2 Kor 3:3). Utawa, kayadene watu kang diuncalake ana ing banyu nyebabake gelombang-gelombang cilik kang saya suwe saya amba, semono uga brayat lan komunitas kita bisaa nyebarake “kang adil lan bener … asrih tresna lan kawelasan” (Hos 2:18).Para Ibu/Bapak, para sedulur lan putra-putra kabeh kang kinasih ing Gusti,5. Kanggo mungkasi nawala iki, aku ngaturi panjenengan kabeh sabisa-bisa ngrawuhi pertemuan-pertemuan ing lingkungan utawa kelompok-kelompok liya, kanggo nggrengsengake mangsa Prapaskah iki. Muga-muga kanthi mengkono paseduluran ing lingkungan lan kelompok-kelompok mau keteguhake. Panjenengan sing merga kahanan ora bisa ngrawuhi pertemuan-pertemuan mau, bisaa mijekake wektu mirunggan ndadekake mangsa Prapaskah iki kebak berkah. Arah Dasar Keuskupan Agung Semarang 2006-2010 kang nembe bae diresmekake, - lan Nota Pastoral kang katulis kanggo nerangake Ardas mau - bisaa dadi cekelan kanggo
nuwun marang panjenengan kabeh, kang kanthi cara beda-beda lan werna-werna ngrembakakake Pasamuwan Suci ing Keuskupan Agung Semarang. Muga-muga berkat Dalem Gusti tansah luber-luber kagem panjenengan, brayat panjenengan lan komunitas panjenengan, lan muga-muga Gusti kersaa neguhake pakaryan lan pangabdi kita kabeh. Berkah Dalem!Semarang, Februari 2006+ I. SuharyoUskup Keuskupan Agung Semarang
2.	Maca kanti tujuan mahami isi wacan kanthi setiti diarani maca …
3.	Ukara sing paling trep gawe mertamu yaiku …
5.	Ing ngisor iki ukara sing paling trep digawe pacelaton karo wong sing wes dikenal yaiku …
6.	Ukara sing paling trep yen digawe ngakhiri pacelaton yaiku ….
7.	Yen awakedewe adus mangka bapak……ukara sing trep gawe ngisi ceeg-ceceg yaiku …
8.	Bocahn iku pawakane dhuwur kencur.tegese dhuwur kencur yaiku ….
9.	Utange ora wulu kucing, duweni teges yaiku …
11.	Paragane angka”1996” yen di ucapake gawe basa krama alus yaiku …
12.	Sakwise ditinggal ibune, bocah iku dadi mbisune. Tegese mbisuni yaiku
13.	Wesi iki abote abot kapuk. Tegese abot kapuk yaiku …
14.	Wedusku manak dadi lima. Dhasanamane manak yaiku …
15.	Panggone grajakan sewu kuwi dhuwur banget, kasak baleni dhuwur yaiku
Salah sawijineng lembaga swadaya masyarakat kanti aran ecoton kang tansah migatekake rencana pemerintah Provinsi Jawa Timur kang arep ndadekake kali Surabaya dadi kali mati utawa buwangan limbah industri. Luwih saka 6 yuta KK ing Surabaya gantungake urip saka kali Surabaya. Rencana iku mau bakal direalisasikake ing tahun 2015. Kanggo ngantisipasi kekurangane debit banyu PDAM, mula dinas PU bakal nambah saka kali Brantas.
Yen rencana ndadekake kali Surabaya dadi panggonan buwang limbah, akibate kerusakan lingkungan bakal saya ndadi lan limbah industri ora bakal iso dikendalekake. Gawe ngatasi
ing dhuwur apa jenenge lembaga swadaya masyarakat sing nolak kali Surabaya bakal didadekake kali mati ….
17.	Pirang yuta KK king kutha Surabaya sing nggantungake uripe marang kali Surabaya ….
19.	Kanggo nambah debit banyu PDAM kutha Surabaya bakal di suplai saka kali endi ….
20.	Apa sebabe yen kali Surabaya didadekake kali mati, rusake lingkungan bakal ora bisa dikendalekake ….
b.	Awit industri bahan kimia wae sing limbahe kudu diproses ing ipal sakdurunge dibuwang ing kali Surabaya
c.	Awit limbah industri rumah tangga wae sing oleh dibuwang ing kali Surabaya
d.	Awit limbah sing wis diproses lewat ipal wae sing bisa dibuwang ing kali Surabaya
21.	Apa wae sing dadi akar masalah ing kali Surabaya sing kudune sakcepete diatasi ….,
carane kanggo njaga debit banyu ing kali Surabaya tetep stabil….
d.	Limbah kudu diolah sakdurunge dibuwang ing kali Surabaya
23.	Wawancara sing sawantara pitakon ora disusun utawa disiyapake luwih dhisik diarani ….
Layang sing isine mung saperlu wae, cekak, ditulis ing dluwang/kertas sakcedhake diarani layang ….
27.	Layang sing isine jangkep, nggunakake unggah-ungguh sing trep, nganggo bebuka, isi lan panutup tanggal, prapernah, lan tandha tangan serta jenenge sing ngirim diarani laying ….
28.	Perangan layang kang nyebutake marang sapa layang ditujokake diarani ….
29.	Perangan sadurunge isine layang lumrahe isi atur pambagya wilujeng diarani ….
30.	Sing di karepake homonim yaiku ….
a.	Tembung loro sing padha pocapan lan panulise nanging bedha tegese
b.	Tembung loro sing padha pocapan lan panulise nanging padha tegese
d.	Panulisan loro ukara kang bedha teges lan pangucapane
31.	Hadi tuku bakal clana ing pasar turi. Ukara sing di cetak kandel kudune ….
32.	Ing ngendi dununge omahmu to Di? Ukara sing dicetak kandhel tegese….
33.	Budi pekerti kang becik nalika lagi kundur saka seekolah yaiku ….
a.	Ngucapake salam, salim penganggo lan wisuh
c.	Nggarap PR, maem lagi salim penganggo
d.	Dolan dhisik, maem ing kancane, mulih
34.	Mekaten ingkang saged kula aturaken ing pepanggihan menika. Menawi wonten atur ingkang boten nuju prana, kula nyuwun agung ing pengapunten”. Kutipan ing dhuwur kalebu pirangan ….. pidato
37.	Sakjroning wawanrembug, wong sing dadi punjering pitakon
39.	Website kutho Madiun nyuguhake berita sing wis kedaluwarsa. Tegese kedaluwarsa yaiku ….
40.	(1) Bocah sing isih cilik kuwi balunge atos debog.
Antarane keluargaku lan keluargamu kuwi nganti saiki pasrawungane renggang gulo kumepyur.Tembung renggang gula kemepyur tegese ….
43.	Ukara-ukara ing ngisor iki sing gunakake sanepa yaiku ….
44.	Babagan sing kudu di gatekake nalika macakake wacan kanggo wong liya yaiku ….
45.	Nalika jaman Jepang, amarga mirsani rakyat sing mlarat lan sengsara. Panjenengane ngedekake koperasi sing tujuane paring pambiyantu marang kasangsarane rakyat. Amarga iku pungkasane pak Dirman diangkat dadi anggota dewan perwakilan rakyat karasidenan Banyumas. Gagasan pokok pada ing dhuwur yaiku ….
46.	Bapak lagi mboten bidal kantor amargi gerah. Tegese gerah yaiku….
47.	Wong tuwa njaluk warah marang anak, disalokokake ….
48.	Menawi panjenengan ngersaaken, gadahan kula jenengan beta. Ukara ing samping gawe basa jawa ….
kang sampeyan wes tak lakoni kabeh tapi tetep ra konek ?apa si masalahe bang ? malah ana tulisa ngene
Kaya ingkang rama, Abimanyu kondhang kadidéné satriya utama sing kuat tapabratané, mula Abimanyu klakon kasinungan wahyu-wahyu kanaréndran, kayata Wahyu Cakraningrat, Wahyu Widhayat, wahyu Antatwulan, lan sapituruté. manut wecaning déwa sapa sing kadunungan wahyu kasebut bakal bisa dadi naréndra gung binatara. Nanging Abimanyu ora nganthi klakon madeg ratu, jalaran dhèwèké gugur ing paprangan ing Tegal Kurusetra kanthi dikrocok gegaman lan
isih bocah[besut | besut sumber]
Ing peperangan, Abimanyu wis tatu arang kranjang lan katon tanpa daya, nanging isih tetep maju. Lesmana Mandrakumara iya Raden Sarojakusuma (putrané Prabu Duryudana, nata Ngastina) kang kepingin mrejaya Abimanyu, banjur maju nyaketi karo nggawa keris ligan. Keris iku arep kanggo nyuduk Abimanyu, nanging kurang prayitna. Abimanyu tetéla isih nggagem keris Kyai Pulanggeni. Lesmana namaké kerisé marang Abimanyu kang njalari tumekèng pati. Nanging sadurungé sukmané oncat saka ragané, Abimanyu uga kasil nyuduk Lesmana Mandrakumara nganggo Pulanggeni nganti Lesmana tumekaning pati. Kekaroné mati sampyuh. Weruh Lesmana Mandrakumara mati, Jayadrata (bapa pamané Lesmana) ngepruk sirahé Abimanyu kang wis tanpa daya nganggo gada Kyai Glinggang saéngga musthakané ajur mumur. Abimanyu gugur ing madyaning rananggana. Para Kurawa surak ambata rubuh. Goteking wong akèh sing matèni Abimanyu iku Jayadrata iya Tirtanata.
Sawisé Abimanyu gugur[besut | besut sumber]
Udan tangis para pepundhén Pandhawa. Arjuna sumpah, yèn dina iku uga ora bisa matèni Jayadrata, dhèwèké luwung lampus dhiri. Déning para Kurawa Jayadrata diumpetaké ing gedhong waja. Dijaga rapet, pamrihé supaya aja nganti bisa dipatèni déning Arjuna lan Arjuna dhéwé supaya klakon "tata glondhong" lampus dhiri kanthi cara pati obong. Nanging bab iku diwuningani Prabu Kresna (botohé Pandhawa). Jayadrata dipancing murih ngungak kahanan njaba liwat jendhéla. Ya nalika Jayadrata anguk-anguk liwat jendhéla iku, Arjuna nglepasaké jemparingé Kyai Sarotama. Ngenani janggané jayadrata saéngga tugel thel lan sirna margalayu.
Saguguré Abimanyu, Dèwi Siti Sendari nedya bela pati, ambyur ing pancaka utawa tumangan. Déné Dèwi Utari sing nalika iku nembé mbobot sepuh wijining calon ratu tlatah Jawa isih bisa digondhéli déning para pepundhèn.
Serat kasusastran Jawa klasik[besut | besut sumber]
Serat Wirayawita[besut | besut sumber]
Salah sijining wohing kasusastran Jawa klasik kang nyritakaké guguré Abimanyu pengawak kusuma kang wedi wirang wani mati iki, ya iku serat Wirawiyata. Serat arupi tembang sinom puniki anggitané pujangga kaloka Mangkunagara IV.
Cuplikan tembang sinom iku mangkéné : "Déné kadi Sang Partasuta, Bimanyu kala tinuding, Mangrurah kang gelar
Liré lalabuhan triprakawis, guna bisa sanès kareng karya, binudi dadya unggulé, kaya sayektinipun duk bantu
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Abimanyu&oldid=989968"	Kategori: Paraga wayangParaga Mahabharata	Menu navigasi
"Serat Sabdajati" (Megatruh) bait ke-12 dan ke-13: Para janma sajroning jaman pakewuh / kasudranira andadi / daurune saya ndarung / keh tyas
Ngurip-urip Basa Jawa: LONGSOR ING TENJOLAYA
Kebon teh Dewata , desa Tenjolaya , Pasir Jambu Kabupaten Bandung, wis ana sadurunge Indonesia mardika. Mula bukane perkebunan iki didegake warga Negara Landa ing taun 1932 lan nalika taun 1956 dituku dening warga Negara Indonesia aran Badrudin. Kebon iki nembe ngalami longsor kang nggawa korban 44 , sewelas korban nganti saiki durung ditemokake. Para warga wis ngeklasake yen korban sing durung ditemokake , dikubur sacara masal ing panggonan kang kena longsor. Kebon teh Dewata iki mapan ing pegunungan, papan sing ditanduri teh arupa gunung-gunung cilik sing perenge rada lumayan jejege. Dene sing saiki ngalami longsor yaiku papan sing ora ditanduri teh,malah tandurane wit-witan gedhe. Sing nyebabake longsor lumrahe struktur lemahe, kemiringan, banyu kang kamot dening lemah kang ndadekake lemahe dadi lembek. Saupama udan nggrejih, pirang-pirang dina ana ing papan sing perenge rada jejeg kena dipesthekake yen lemah bakal longsor. Luwih-luwih yen mangsa ketiga sadurunge dawa banget banjur rendhenge rada ngeget . Lumrahe longsore cilik-cilik mung sa truck rong truck mung nutupi dalan, ora longsor gedhe kaya saiki iki. Sajege dadi perkebunan wiwit jaman Landa nganti saiki sing longsor nggawa kurban ya lagi pisan iki. Muga-muga kanggone para warga kang tinggal donya , arwahe ditampa dening Gusti Allah murwat karo ngamale, dene sing kaparingan slamet diparingi kuwat imane, lan tansah eling , tansah tekun anggone ngibadah marang ngarsane Gusti Kang Maha Kuwasa.Ing ngisor iki gambar-gambar ing kebon teh Dewata .Tendha-tendha kang katon kanggo nampung para korban longsoran.Gunung kang longsor katon mlewah, satemene dithukuli wit-witan kang gedhe.
pangan menyang afdeling Karangtengah.Sholat gaib kanggo memuji marang ngarsaning Gusti supaya arwahe antuk papan kang murwat.Calon dhokter saka tlatah Tenjolaya.Muga-muga kalakon apa sing digayuh.Korban longsor ing Tenjolaya wis wiwit golek ngelmu kanggo
“Saiki jaman ne jaman edan. Nek ora melu edan, mengko diarani wong edan dewe”
Ngurip-urip Basa Jawa: DENTA WYANJANA LAN PASANGAN (1)
Mulih, mas. Mung isih mikir-mikir tanggale. Mengko yen ana pertemuan Warga Pacitan tak aturi. Aku mung alamate wae. Kapan njenengan kondur ?
panjenengan nyerat asmanipun pak padmasoekatja, kula lajeng kemutan rikala taksih sekolah dados kancanipun mbak tri sasanti, putra putrinipun pak padma ingkang dalemipun sawetanipun rsu purworedjo majeng ngaler..kepareng nderek sinau malih pak.
Buku menika kababar taun 1984. Buku-bukunipun Pak Padma samenika sampun awis-awis wonten ing
bunder nguwung lir sunaring surya nrawung
Soale motorku sing nduwe Kapolseks Grogol biyen. Polisi sak-sukoharjo angger tak wenenhi copy-bpkp mung mesem trus aku kon bablas…
saiki wis nduwe SIM malah jarang nemoni operasi meneh…
ciwir menampilkan tulisan… Balada Mobil Kuna
Reply ↓	andymse on 26/04/2009 at 17:09 said:
Sawijining dina aku mlebu kelas wolu. Sawise aku nerangake wulangan sing wulangake. Aku banjur takon marang bocah-bocah.“Wis ngerti ….. ?”, pitakonku marang bocah-bocah.Kaya biasane bocah-bocah mangsuli bareng ,”Tiiiiiiii……”, Aku takon maneh,”Sapa sing durung ngerti ?.”Bocah-bocah siji wae ora ana sing ngacung.Tegese wis paham sing dak wulangake.Aku banjur kandha,” Ya wis, yen ora ana sing ngacung tegese wis ngerti kabeh. Saiki sing dak takoni maju !”.Bocah-bocah wis wiwit padha usreg. “Kowe, Mardi (jeneng singlon, nama samaran) majua !”pakonku marang Mardi.Mardi banjur maju menyang ngarep, banjur daktakoni.“Apa jenenge alat sing kanggo ndeleng barang sing cilik banget ?”“Mikroskop, pak “, wangsulane mantep.“Ya bener. Lha yen alat kanggo ngukur suhu ?”“Thermometer”, wangsulane.“Pinter,” wangsulanku. “Suhu iku tegese apa ?”Mardi katon thingak-thinguk ora ngerti. Mripate nyawang kanca-kancane, mbok menawa ana sing ngerti. Katon ana bocah siji mbisiki saka mburi.Aku banjur mbengok “Meneng, sapa sing ngandhani tak kongkon menyang ngarep. Yen ora bisa mengko dak kongkon ngubengi lapangan ping telu.”Bocah-bocah meneng cep klakep, ora ana sing cemuwit.“Suhu
pira, Di ?”, pitakonku.“Seratus, pak”.“Satus apa ?“Seratus derajat Celsius”Aku banjur nesu, banjur takon,”Sapa gurumu biologi ?”“Bu Ita (jeneng singlon)”, wangsulane bocah-bocah bareng.Mardi banjur metu klunuh-klunuh, nggoleki bu Ita. Bu Ita iku guru Biologi sing kondhang kereng.Ora antara suwe Mardi mlebu kelas maneh.“Bu Ita ndhak ada, pak , “kandhane Mardi sadurunge daktakoni.“Ana. Aku mau esuk ketemu .Ggolekana maneh !,” pakonku.“Ndhak ada, pak. “ Mardi ngengkel.Aku banjur ngongkon bocah loro,
orang sehat”.Ora suwe bocah mau banjur mlebu kelas maneh.“Kuwi njajal. Kandhanana Mardi "“37 atau 36 derajat, pak.”“Ya. Kelas loro SMP kok ora ngerti suhu badan
Iki ngono pelajaran SD ,” omelku.”Yen satus derajat, sirahmu mbledhos, ngerti ”Bocah-bocah ngguyu geeer.
Banten, sing ana nang sisi kulon. Sekiye lagi ana wacana nggo ngganti jeneng
Artikel utama kanggo bagian kiye yakuwe: Daftar panganan khas Jawa
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 02.20, tanggal 30 Mei 2016.
Ngurip-urip Basa Jawa: PERCAYA MARANG DHIRI PRIBADHI
Lumrahe yen wong mrangguli alangan nalika nindakake pegaweyane, adate nggoleki dununge pepalang mau : ing panggonan liya. Yen mrangguli ruwet renteng, sing ditliti utawa sing didakwa adate : wong liya. Mangka sanyatane ora sakehing alangan lan rintangan iku tekane saka njaba utawa saka wong liya. Malah kerep banget : asal mulane alangan mau saka kita dhewe, kang banjur gawe akibat nuwuhake kesalahan-kesalahan kang agawe rintangan.Wondene kang kerep nekakake
gajeg, cekake ora percaya marang awake dhewe. Tumrap wong urip , lumrahe kang dianggep bebaya utawa mungsuh iku anane penyakit utawa lelara. Ana maneh saweneh kang nganggep mungsuhing wong urip iku sanyatane anane peperangan, pembrontakan, perampogan, begalan, paceklik lan liya-liyane.Nanging sejatine mungsuh tumrap siji-sijine wong kang luwih mbebayani , ora adoh saka
sapanunggalane mau. Iya iki mungsuh kang ora katon, nanging kang tansah ngalang-alangi marang kekarepan utawa panggayuh kita, ngrintangi marang keleksanane pegaweyan kita, ngrintangi marang rahayu slameting urip kita.Anane bebaya pageblug utawa lelara tekane ora temtu. Malah yen rakyat wis ngerti temenan marang ajine kuwarasan langka anane pageblug mau. Balik mungsuh kang ana sajrone badan kita mau, saben dina tansah dumunung cedhak kita. Ing ngendi papan, yen kita ora bisa merangi mungsuh mau, iya kinthil bae. Pegaweyane ora liya, tansah ngalang-alangi laku arep maju.Kita nedya maju upamane, nenging rehne mamang utawa sumelang, satemah meneng utawa mundur. Arep mbeciki pegaweyan, nanging rehne kuwatir mengko gek tuna, gek jatuh, satemah mundur, ora sida. Arep ada-ada pegaweyan anyar utawa arep nggedhekake perusahaan kang wis ana, nanging wedi anane kongkirensi, sumelang yen ora kasil, satemah ya wurung bae, ora sida ada-ada.Wong kang kelangan kapercayan awake dhewe, ora bakal bisa ngrampungi pegaweyan kanthi becik. Luwih-luwih maneh yen arep nindakake pegaweyan kang gedhe lan abot. Suwalike , kapercayan marang awake dhewe
kanthi asil becik. tembunge saiki : sukses.Dhandhanggula ing ngisor iki wejangane Sri Ramawijaya marang Anoman :Kuneng lingnya Ramadayapati,angandika sang Ramawijaya,heh, bebakal sira kiye,gampang kalawan ewuh,apan ana ingkang akardi,yen wania ing gampang, wedia ing kewuh,sabarang ora tumeka, yen antepen gampang ewuh dadi siji,ing purwa nora nana.Terange mangkene:Sawise rampung ature Anoman, Sang Ramawijaya banjur ngendika, yen sanyatane Anoman iku isih bebakal, lire isih durung akeh pengalamane. Mungguh sanyatane : bab gampang angel iku, satemene gumantung ana sing nglakoni. Yen sing nglakoni mung golek gampange bae, wis mesthi ora bakal katekan sedyane. Suwalike yen mung mikir marang kangelane bae, iya ora bakal kelakon anggone ngrampungi gawe. Mula kang perlu kudu mantep. Gampang lan angel kudu diantepi dadi siji, mengko banjur percaya marang dhiri prinbadhi: ora ana rasa rumangsa wegah arep miwiti nindakake pegaweyan, ora bakal ngrasa abot maneh wusanane bisa kasil becik. Awit wis ora nduweni rasa-rumangsa kuwatir gagal, lan ora nduweni rasa-rumangsa gumampang kang njalari sembrananing lalu. Cekake yen percaya marang dhiri pribadhi tartamtu bisa mrantasi gawe.Disadhur saka : Pertjaja Diri Pribadi (Djimat Sedjati), Imam Supardi, 1953..
Ngurip-urip Basa Jawa: TATA KRAMANE BOCAH MARANG WONG TUWA.
Bangsa kang wis padha dhuwur kabudayane, ora mung wong-wonge kang wus diwasa bae kang padha ngenggoni tata krama, dalah bocah-bocahe iya padha ngerti marang subasita.Bocah-bocah ing omah lan ing pamulangan kudu diperdi marang tata krama , supaya ing tembene ora kidhung (kaku) lan bisa ngerti marang sopan santun.Bapa biyung iya kudu merdi supaya wewatakan lan budine bocah dadi luhur, marga alusing tata kramane. Saranane ora liya , wong tuwa kudu menehi tuladha sarana pakarti , yaiku nglakoni dhewe, kejabane iku kudu tansah tlaten menehi wulangan lesan.Nalikane bebarengan mangan karo wong tuwa , bocah-bocah dituladhani kepriye carane mangan kang mawa tata krama. Nalikane bocah-bocah dolanan karo kanca-kancane, nalikane diajak maradhayoh, kudu tansah diperdi murih ngerti marang tata krama kang becik.Upamane nalikane diwenehi apa-apa dening wong tuwane kudu diwulangi aweh panarima, klawan matur : “Matur sembah nuwun” apa “ terima kasih”. Luwih-luwih yen kang menehi iku mau wong liya, si bocah aja nganti lali nelakake atur panuwune.Yen pamit mulih , bocah iya diwulangi carane wong pamitan.Tata krama, kang ditindakake wong tuwa ing sadina-dina becik diwulangake marang bocah-bocah baka sethithik, supaya bisa kulina, satemah ing besuke banjur manjing dadi pakulinane dhewe.Yen bocah arep mangkat sekolah, becike diwajibake pamit :“Bu, kula badhe bidhal”“Mbah, keng wayah nyuwun pamit mangkat sekolah “Samono uga sawise mulih, becike iya kudu matur, apese ngetok marang wong tuwa.Mangkono yen lelungan menyang pasar utawa dolan menyang omahe kancane , kudu dikulinakake pamit dhisik, supaya ngerti marang pranatan, sarta iya ora bakal gawe bingunge sing ana ngomah.Bocah-bocah kudu dingertekake nganti manjing dadai pakulinane, yen :1. Wong memisuh iku ala, ora patut ditindakake dening bocah-bocah kang sopan.2. Wong menganggo ora dibenikake iku kurang apik, ora patut tumrape bocah-bocah kang ngerti tata krama.3. Bocah adus tanpa patelesan bebarengan karo wong akeh, karo wong akeh iku saru, ora pantes ditindakake dening bocah-bocah sekolahan.4. Wong mbebuwang ing papan kang katon dideleng wong liya iku ora sopan, ora pantes ditindakake dening bocah kang susila.5. Wong kang gawe geger ing pasamuwan utawa tontonan iku klebu ora apik, ora pantes ditindakake bocah-bocah pengajaran.Disadhur saka : Tata Krama, Imam Supardi, 1953..
panyuwunan < pa + nyuwun + an
GUNANE ATER-ATER PA, PA – AN.
TEGESE ATER-ATER PA, PA – AN (konfik PA –AN).
asline jane Banyak Cotro, dheweke kuwe salah siji putra Prabu Dewa Niskala, Raja
lan duwe pengaruh nganti daerah Jawa Tengah. Jeneng kerajaan kiye yakuwe Kerajaan Pajajaran. Raja Pajajaran kuwe nduwe putra loro sekang permaisuri pertama, sing mbarep jenenge Banyak Cotro, adine jenenge Banyak Ngampar, ningen putra mahkota kiye wis ditinggal ibune dong esih cilik-cilik.
jenenge Banyak Blabur karo putri sing jenenge Dyah Ayu Ratu Pamekas. Dong dipersunting dadi permaisuri, Dewi Kumudaningsih ngaweh persyaratan sing monine: ”Angger mengko nduwe putra lanang, sing ngganti dadi Raja Pajajaran yakuwe putra lanange kuwe”.
Sebagai Raja sing bijaksana, Prabu Dewa Niskala kepengin nek sing ngganteni dheweke dadi Raja mengko kudu diangkat sedurunge dheweke meninggal ben tahta kerajaan kuwe ora dadi rebutan putra-putri keturunane. Prabu Dewa Niskala pancen duwe akeh keturunan, salah sijine jenenge Dyah Ayu Ratu Pamekas utawa Ratna Ayu Kirana (
kelorone kanggo ngadep sang Prabu, maksude kuwe Raja arep ngangkat salah siji putra mbarepe kuwe nggo dadi Raja Pajajaran.
Ndilalah keloro putra-putrane kuwe langka sing gelem diangkat dadi raja, masing-masing ngerasa urung siap lan masing-masing ngaweh werna-werna alesan. Banyak Cotro mengajokna alesan-alesan antarane: Urung siap merentah Kerajaan merga dheweke ngerasa elmune urung cukup, alesan liyane jere dadi raja kuwe kudu nduwe permaisuri ndisit nggo dadi pendamping, mulane dheweke arep nggolet calon permaisuri ndisit sing cocog. Cocog kuwe maksude sing raine juga ayune kudu mirip karo raine ibune. Mengko angger wis kawin karo putri sing mirip ibune tembe dheweke gelem diangkat dadi Raja Pajajaran. Bar kuwe Banyak Cotro njaluk ijin lunga ming ramane nggo
Ajar Winarong, kiye Pendeta sing sekti mandraguna, nduwe ilmu Kanuragan sing duwur lan paham nek
ganti jeneng lan menyamar nganggo jeneng samaran Raden Kamandaka.
Raden Kamandaka terus mlaku ming arah wetan, akhire tekan ming wilayah Kadipaten Pasir Luhur.
Mbuh kepriwe critane akhire Raden Kamandaka bisa ketemu karo Patih Kadipaten Pasir Luhur sing jenenge Patih Reksonoto. Patih kiye mandan seneng karo perilaku Raden Kamandaka, kebeneran maning, dheweke ora nduwe putra. Akhire Raden Kamandaka diangkat dadi anak. Patih Reksonoto seneng pisan tur bangga, siki dheweke wis nduwe
sing ayu-ayu lan wis kawin kecuali sing bontot, sing jenenge Dewi Ciptoroso. Ndilalah putri bontot Adipati kiye nduwe rupa sing
banget karo ibune Raden Kamandaka. Sebagai putra Patih Reksonoto, Raden Kamandaka jelas wis melebu nang lingkaran Istana Kadipaten Pasir Luhur uga wis bola-bali ndeleng Dewi Ciptoroso. Raden
Kamandaka diarani maling sing arep nyolong nang Keputren, prajurit langsung lapor ming atasane, akhire laporan kiye tekan juga ming Adipati Kandandoho, Istana Kadipaten dadi geger. Adipati murka lan merentahaken kabeh prajurit nangkap maling kuwe.
Sedurunge tarung lawan pengawal-pengawal Istana, Raden Kamandaka wis berusaha ngandani nek dheweke dudu maling, dheweke kiye putra Patih Reksonoto. Kejujuran Raden Kamandaka kiye malah dadi kesalahane sebab ora patut dheweke ana nang Keputren Istana. Pimpinan prajurit langsung lapor ming Adipati nek maling kuwe jebule putrane Patih Kadipaten Pasir Luhur. Patih Reksonoto akhire depanggil Adipati lan diperentah nyerahaken putrane nggo nerima hukuman. Patih Reksonoto manut ningen atine abot banget, akhire Patih
Nganggo kesekten elmu kanuragane, Raden Kamandaka bisa luput sekang pengepungan prajurit.
melu nggolet. Akhire kumandan prajurit-prajurit bali ming Istana Kadipaten terus lapor maring Adipati nek Raden Kamandaka wis tewas nang kali. Adipati ngerasa lega ning putrine Dewi Ciptoroso sewalike, dheweke sedih ngrasa nelangsa pisan, jantung hatine wis ora nana.
Raden Kamandaka Mengembara[sunting | besut sumber]
Raden Kamandaka metu sekang kali. Dheweke terus mlaku ngetutna ilening kali nganti akhire ketemu karo wong lagi mancing, sing jenenge Rekajaya. Ringkesing crita, Rekajaya akhire dadi kancane Raden Kamandaka. Dheweke uga
Kamandaka mesthi menang, akhire dheweke dikenal sebagai botoh ayam.
Crita botoh ayam sekang desa Penagih kiye akhire keprungu tekan Istana Kadipaten Pasir Luhur, krungu nek botoh kuwe jenenge Kamandaka, Adipati murka, dheweke langsung aweh perentah ming prajurit
nyanggupi. Silihwarni jane dudu jeneng asline, jenenge asline dheweke Banyak Ngampar sekang Istana [Kerajaan Pajajaran], Banyak Ngampar kuwe
nrima prentah Adipati Kandandoho, Silihwarni mangkat nggawa prajurit karo anjing pelacak, araeh ialah ming desa Karanglewas. Desa kiye pancen dadi
Mercu (ayam nduweke Raden Kamandaka) seru pisan, ningen merga ketone akeh wong sing tampang lan rupane mandan asing lan ora biasa, penonton sing maune akeh siji-siji lunga, ndeyan wedhi mbokan mengko ana kedaden sing ora bener. Raden Kamandaka dhewek ora sadar nek dheweke siki wis dikepung prajurit Kadipaten. Tiba-tiba isyarat perentah nyerang sekang Silihwarni keton, prajurit-prajurit langsung nyerang Raden Kamandaka dipimpin Silihwarni. Adu Ilmu Kanuragan antara Silihwarni lawan Raden Kamandaka jane bisa seru ning
akhire tekan ming ujung dalan sing buntu, enggon kuwe
angger kowe ngerasa jago metu ngeneh !, arep tarung pirang jurus bae tek ladeni, apa perlu nyong sing mlebu heh !”
menggema nang endi-endi, prajurit-prajurit Kadipaten sing ngawasi sekang adoh juga krungu ning suarane wis ora utuh apamaning kabeh prajurit kuwe padha nutup kuping merga ora kuat nahan serangan Tenaga Dalam sing
dheweke langsung takon ”Apa ko sekang Pajajaran juga ?”, Raden Kamandaka njawab ”Iya, lha rika sapa ?”. Silihwarni ora langsung njawab, dheweke mbathin ”kiye meshti kakangku”. Lantes Silihwarni lumpat mlebu goa. Nang jero goa Silihwarni mbukak rahasia,
jaba prajurit-prajurit Kadipaten sing wis padha mandan budeg ora krungu apa-apa, kabeh mung ngenteni nganti
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 02.38, tanggal 27 Maret 2007.
guntur mranggen gubug tegowanu purwodadi grobogan pati rembang jepara
(kata depan, preposisi) yaiku tembung kang manggone ana sangarepe tembung aran (kata benda), tembung kahanan (kata keadaan), utawa tembung katrangan (kata keterangan).
Tembung ancer-ancer ngrakit tembung, utawa ngrakit ukara sing lumrahe
ganti, pronomina) ing saburine. Tembung ancer-ancer bisa awujud tembung lingga,
lan bisa uga awujud tembung saroja. upamane ing utawa nganti teka.
ancer-ancer minangka tetenger waktu, papan, arah kang dituju, asal: ing, menyang, dhateng, saka, saking.
Kakung ditemokake bulus kuning lan bulus sikil telu.
endi wae anggonmu lunga sedina iki mau?
ancer-ancer minangka tetenger arah kang dituju saliyane papan: marang, dhateng, dhumateng.
2.1. Aku takon marang Andi, apa sebabe dheweke ora
ancer-ancer minangka tetenger maksud utawa tujuan: kanggo, kangge, kagem
4.4. Apa sebabe kowe nganti dioyak-oyak prajurit kraton?
ancer-ancer minangka tetenger gegandhengan karo kang nandangi: dening,
ancer-ancer minangka tetenger gegandhengan karo alat utawa piranti: nganggo
(ibarat): kaya, kadya, lir, pindha.
wis tekan Semarang ojo lali ngirim khabar yo. Eling…, kowe bakale ning negorone uwong, ojo dianggep ning latare dewe?” (latar=
kuwi,,,uwong urip mengko bakalane mati,,, sing mati rogo /jasad badan sing balik mengko roh sejati sing mbok gowo urip nang alam ndonyo paringane yang moho kuwoso, makane sing ditokoni mengko ya roh kuwi mau, wong urip onok alam ndonyo uwis nglakoni opo wae sing diprintahno karo yang moho kowoso, enek paribasan urip sak jroning pati,,, tegese pak ,,, uwong urip kuwi kudu biso lelaku mati sak jeroning urip, orang mati itu ngak tau apa-apa, ora milik harta,opo wae sing disenengi di tinggalno, manungso urip mau iso opo ora ninggalno kesenengan
pitakon kuwi sak jane gene kang,… tigo gerak telon tahun golek ono tapak -e kuntul mabur, karo galeh-e kangkung, manungso urip sejatineng di konkon golek-i opo,,,? lak di nalar ora iso ,,,tapak kuntul mabur kok di golek-i,,, tegese,,, tigo gerak telon tahun,,, ( kemarau panjang ) manungso urip sing di golek-i mesti yo banyu,,,tapak-e kuntul mabur kuwi sejatine kalbu sing gumantung onok ati, galihe kangkung kuwi jasad / badan . mergo badan kuwi blonmblong,,,tegese ngene kang manungso urip golek-i banyu panguripan yo kuwi banyu purwitosari(roh) sing mangon ono samudro kalbu ono uripe manungso, dadi koro sing moho kuwoso kuwi manunggso diongkon golek-i roh e… nanging manungso sing di golek-i bondo donyo. dudu uripe koro sing gawe urip sing mangon onok manungso ( cerita wayang dewa ruci ) makane enek
cukup sak buku,,,, diroso dewe karo di golek-i dewe mengko lak di tuntun,,, eling den eling lali ora keno sing keno tansah eling sing moho kuwoso.
Desember 9, 2013 @ 10:13 pm	Pangapurane sakderena dulur,pitutur pean bener kabeh,
seng digoleki tapake.pitutur pean niku namung ilmu otak-atik mathok.agungnge pangapunten dulur kulo
Februari 24, 2014 @ 3:48 am	Sejatining sing di goleki iku mung sedulure dewe sing kembar rupane yoiku
pm	Lha inggih ta, manuk ing jero kurungan punika mracihnani raga ingkang taksih kadunungan nyawa, nunten badhe tumekeng janji nyawa badhe oncat saking
artinipun ampun ngantos komentar nopo malih sukur ngowoh
Januari 22, 2013 @ 7:14 pm	leres mas uraian panjenengan lek menawi kepingin mangertosi asal usule manungso kedah saget medar aksoro jowo
am	nggolek i sedulur tunggal banyu kakang masku kang kinasih…e e e jebule ono ning kene to…kakang mas kawulo ingkang sowan…salam rahayu sagung dumadi…..dumateng poro sepuh lan pinisepuh ingkang tansah lenggah ,sluku,
niku...lah,sinten niku?yo seng ana.
Oktober 26, 2010 @ 2:53 am	Yahoo
bade tangklet”” nopo se sejatine kawreruh niku ?? nuwn””rahayu.
Januari 14, 2013 @ 5:06 pm	sampayan wong sapto,darmo,yo,,,,sekar manyangkoro kabeh dianggep putih,,,lak ora ngerti skabenere ora usah di wedarno kuwi, ,,,pemakasaan kehendak,,,sing gawe urip ae ora iso jelasno ngono kok dadi sesepuh,,, isitlah iki wus ono ing poro lelehur
iso medarno pangerten jowo pakai iklan segala paguyuban sampayan,,,golek ono shadat peneteping urip samyan sing mbok gowo urip nang alam donyo bakalan ketemu sing gawe urip…
melayang” iku namung biso ketemu kalawan laku “welas lan asih “, mergo yo mung laku iku sing mapan ono ing roso jati kang ora kena pengaruhe poncodriyo. . mugo mugo penemuku iki ono pigunane kanggo sing
Agustus 30, 2012 @ 5:53 pm	sami mawon mbah sedoyo niku tunggal roso seng boten sami namung watak lan sifate manungso ok
saking pundi koq saget mejang kados ngoten….?
Maret 6, 2011 @ 4:01 am	urip sejati iku urip kang mulyo yo sejatining mulyo .suci lahir suci batin tan ono roso kang was was kejobo lebur marang uripe gusti alloh.
Februari 13, 2012 @ 1:06 pm	sip 1000x s7 bgt🙂
Agustus 30, 2012 @ 6:00 pm	leres niku pokoke boten owah gingser
ojo ngono…yen mbedah uripe manungso iku uripe abdi ojo langsung uripe al khayat [gusti] kang urip dewe , sebab ciptaan mbe sing gawe ono alur critane. sepuro sing gede yo mas.
April 11, 2011 @ 8:58 pm	tapak’e kuntul mlayang yaiku : artine angen – angene manungso sajati. yoiku angen- angen sing duweni sifat utomo utowo
roso sajati. yo neng kono manungso sajati biso weruh sejatine ilmu lan alame sangkan paraning dumadi. matur nuwun RAHAYU.
Mei 29, 2013 @ 2:49 pm	menurut pinanggih ipun kulo ,,engkang nami sjati puniko kejujuran lan keleresan,,tulodho ipun ;uyah mêniko kraose asin,lan gendis mêniko kraose legi,,,mêniko éngkang saget gamblang akên sjati ne raos,lan maleh umpami sjatine urip puniko kedahe percoyo amargo ono seng gawe urip,seng gawe urep yaiku dzat kang nguasani sekabehane opo wae,,,,seng nguasani opo wae yoiku sing urip,,,, lan sing gawe urip yoiku urep
pesating supeno, sumusuping roso jati. Sejatine kang mangkonowis kakenan nugrahaning hyang widi, bali alaming ngasuwung, tan karem karamean.ingkang sifat wiseso winiseso wis ,wis mulih mula mulaniro.mulane wong anom sami. RAHAYU poro kadang.
kadang sedoyo ingkang sami sami nyesep ngelmu kasunyatan utawi ilmu sangkan paran. utawi alusing tembung sambung rasa. Ilmu sangkan paran namung saget dipun bedah kalian ajaran naminipun “SAPTO SILO” ingkang dipun cipto dening Bopo Guru Diran Sastro Wijoyo. panggenan nipun wonten Madiun. SAPTO SILO inggih meniko : Tuntunan Ilmu Kebatinan Kanggo pathokan uger-ugering Ngaurip kang
tumanduk ojo kesusu lamun durung dipikir kang sak temen- temene
Tata-broyo.Lire:Guyup Rukun, Gotong Royong,mujudake sentoso.
Tata- silo.Lire : Ngerti marang anom Tuwo, cilik Gedhe, Asor madyo, Utomo Luhur.
Tata- Projo.Lire: Setyo tuhu marang Nagara mujudake
anggesehi batine dhewe, anggresah, angresulo,,nyokrobowo,ngentho-entho Gusti Allah.
Desember 9, 2013 @ 10:31 pm	Salam dulur,kulo nggeh nyepeng kejawen.tembang sejati. Saking jombang
Mei 26, 2011 @ 8:55 pm	SAPTO SILO milai rumiyen ngantos sakmeniko Paguyuban SPTO SILO wonten madiun sampun diakui kalian pemerintah yang sah, wonten serat saking NOTARIS wonten pengesahan kejaksaan dan Departemen Dalam Negri, wonten Ijin 3 bl
wonten wilayah masing masing cabang dan pusat. Saptosilo gadhah kitan piyambak ingkang kitabipun ada 9999 halaman. ingkang cinipto dening BOPO GURU DIRAN SASTRIWIJOYO. matur nuwun Rahayu.
Mei 26, 2011 @ 8:59 pm	SAPTO SILO pusatipun wonten madiun.
bali suwung, mbuh aku ora weruh, miturut pinemuku mungkin keliru, asale manungso iku soko roso, asale roso soko cahyo, asale cahyo soko atmo, asale atmo soko dzat , asale dzat soko kang murbengdumadi (yen nganggo akal pikiran
nalar supoyo ora ngrubedo neng dalane pati, dadi nek bali iku lakune kudu iso ngendih nalar sing ono lakune manungso koyo bayi lagi lair kae, wujude koyo mangkono sing iso muleh puleh neng asal mulo bukaniro. matur nuwun Rahayu.
Juni 23, 2011 @ 10:51 pm	menawi Ajaran Sapto Silo meniko mboten enten Guru Mboten Enten Murid, wontene ajaran sapto silo kedah dipun gali piyambak adedasar wewarah lan
kangge bahan sinau poro kadang sedoyo, takseh kathah kitab ingkang isinipun pitutur becik mboten kulo sebat taken , mekaten poro kadang. dados wonteni[pun podo belajaripun utawi podo nggarap dewe – dewe, thek e dewe – dewe la bahanipun kitab isine pitutur becik. matur nuwun RAHAYU
Juni 23, 2011 @ 10:49 pm	menawi Ajaran Sapto Silo meniko mboten enten Guru Mboten Enten Murid, wontene ajaran sapto silo kedah dipun gali piyambak adedasar wewarah lan pitutur becik, conto
Dipuro ke VII, Kitab Wedhorogo karangan Sunan kali jogo. kitab kitab ingkang kulo sebat nginggil meniko kangge bahan sinau poro kadang sedoyo, takseh kathah kitab ingkang isinipun pitutur becik mboten kulo sebat taken , mekaten poro kadang. dados wonteni[pun podo belajaripun utawi podo nggarap dewe – dewe, thek e dewe – dewe la bahanipun kitab isine pitutur becik. matur nuwun RAHAYU.
Juni 17, 2011 @ 2:14 am	SAIKI kok ono,,,,kayu opo lemah angker iku jare…ono sing nitis tp salah gk dituntun karo gustine…..ono sing ngerti gk artine ramalan joyoboyo….tanah jowo ketekan tenun putih.
bejo, nek artine ungkul jelas ora ono, artine paribasan iku ngono sing sampeyan sebutne yen wis ono kambange watu item lan keleme gabus, iku ngono artine yen ora kleru yoiku sing di arani watu item iku ono reno loro iso atine menungso iso ugo rasane menungso, yen gabus iku iso diarani badan wadag ke manungso, dadi artine manungso iku kudu iso mengikuti jaman kalakone, iku yen ora kleru mungguhe aku mas bejo.
Januari 14, 2013 @ 4:49 pm	aku sarujuk karo kang bejo,,, ilmu sing sejati kuwi pancen digolek-i ora di twak-tawakno lak arep senau ayo bareng -bareng kabeh tujuane apik ,,, golek kawerh sing becik ,koyok mas bejo wis ngerti karo sanepan sileme gabus kumambange watu item,,, ngaputen mas fufunng sampaian durung ngerti watu kok onok loro,,,,sing dimaksud kuwi ngene mas mengko jaman sing bakalane ngomong dadi manungso sing sak iki ngembor gemborene ajaranne agome paling bener sing duweni sifat asal ngomong lan ora ngerti sing sak benere mengko bakalane ilang mergo manungso wis ngerti endi sing bener lan sing kudu dilakoni boko setitik bakalani musna bareng karo ngertine manungso karo uripe lan sing gawe urip,,, akeh mengko manungso seng kecelik mergo seng selama ini di nyakini bener tibak e ora banjur manungso podo golek-i pangerten dewe- dewe sing sak durunge ora onok sing ngerti, banjur manungso mau podo golek-i dewe dewe, mergo manungso mau uwis ngerti marang barang sing bener karo sing bakalane jomprongne uripe nok alam kelanggengan sak uwis manungso mati,sing saiki akeh wong ngaku pinter,bener tapi urung ngerti sejatine urip,dununge urip ,sing gawe,agomo kanggo sandangan gebyare ndonyo, mengko bakalan silem dewe-dewe kuwi sing dimaksud mengko sileme gabus…sileme gabus bareng kumambange watu item tegese sing semono ngerti lan nglakoni barang sing bener tumprape wong urip dianggep nylenek,syirik,kafir,,,tibak -e ngerti marang tatanane urip,dununge urip,sing gawe urip karo sing moho kuwoso. ora tau medarno lewat umum ben podo ngerti dewe banjur podo golek-i dewe-dewe, mergo sing diangep nyelenek mau ngerti karo dununge urip,sing, gawe,urip karo sing moho kuwoso. mergo paugeran sing dilakoni bener tumprape sing sing moho kuwoso,,, mergo iso nuntun marang urip onok jaman kelanggenan sak uwise manungso mati.,,
mengko bakalane podo kecelik-dewe-dewe golek-i pangerten /kaweruh tumprap kanggo uripe,dununge urip,sing iso nuntu marang jaman kelanggengan,,,
golek-i ben podo gerti dewe -dewe mergo sak iki ijik dadi watu item,,,mergo sak iki ijik jaman kumambange gabus,,,sileme watu item..ben podo udur susur ora nemokne pankaal lan ujunge,,,wis semene wae ,,,welingku ojo ngributne pangerten sing mbok tompo kabeh kuwi bener nanging kudu dilakoni kanti weninge ati ben rosone mlaku,,,ditutun karo sing gawe urip sing uwis mangon onok diri pribadimu dewe-dewe,,,,
Juli 16, 2011 @ 8:12 pm	mas rahayu sing penting menungso meniko bukti lan seksi bilih manungso iku biso, tapi ora rumongso biso. yen biso iku kudu ono seksi lan bukti, yen ora ono iku berarti wong mau goroh utowo isone mung umok thok.
bilih manungso iku biso, tapi ora rumongso biso. yen biso iku kudu ono seksi lan bukti, yen ora ono bukti lan seksi iku berarti wong mau goroh utowo isone mung umok thok. suwun
Februari 13, 2012 @ 1:53 pm	wah solusi tepat buat smua🙂 smoga…
Januari 27, 2012 @ 10:13 pm	Kulo nyuwun ngapunten sakderenge,kulo bade tangglet kasunyatan kale nyemerapi dunungipun gesang menopo bedo mbah? Sepuntene sakderenge
Januari 30, 2012 @ 8:27 pm
ingkan kerso ugi purun,,dalem nyuwun kawigatosan langsung,,,meniko no dalem ingkang saget dipun hub..087758616411
ateges soko (ind; dari) paran iku tujuan. dadi kalimat iku keno digawe sangkaning dumadi lan paraning. iku podo karo Innalillahi wainna ilaihi roji’un… dari dan kembali ke Tuhan
Juli 3, 2012 @ 11:03 am	Panjenenganipun bpk fufung.
mbok menawi wonten lilone penggalih kulo nyuwun di paringi wejangan lan
Oktober 9, 2012 @ 7:37 am	Kagem konco-konco sedoyoke mawon, monggo kulo aturi
menika ngamal ingkang sae sanget lan pikantukipun lelintu ganjaran sadangunipun ngelmi ingkang
kumpule Roso) sak jerone Manikem yo niku Roso lan sak jerone Roso inggih puniko Ingsun sak jerone Ingsun inggih puniko Dzat Kang Murbeng Gesang .Jadi intinya Kulo wonten ing donyo niki saking Temune Roso Bopo lan Biyung,jadi sumber Roso niku wonten ing Teken (Batal Mukadas).Jadi kalau ingin
wadag. Yen wis tekan mangsane niku balik dadi lemah , Nah yen sing balik marang Kang Paring Gesang iku ruh.
Maret 3, 2013 @ 3:29 am	pon sumerap dalane tah
Maret 3, 2013 @ 4:26 am	leres mas pendapat panjenengan lek menawi
Maret 3, 2013 @ 4:37 am	lek menawi wonten tembung sakjane ora ono opo opo seng ono iku duduk /bukan niku dos pundi
Februari 26, 2013 @ 10:05 pm	Aslkum ,asalipun sakan paran meniko sejatine wonten 3
saking seratan ing inggil, mbokmenawi kula saged urun rembug … kula sanes ahli tata bahasa, mboten pinter krama alus, inggil, kasar … tiyang jawi kedah saged mbentenaken aksara “o” kaliyan “a” … nopo wancine napa, rumongso wancine rumangsa, roso wancine rasa …. lsp.
Nek uis ,lage lungguh bareng karo udud bareng..🙂
Juli 7, 2014 @ 12:18 am	Sugeng ndalu romo? Nuwon tabaeng pangestu dumateng romo monggo sami moco bismilah irahman irohim tigang nditen male menuju bumi nusantara jaya ampon ngantos sami
sepoh ingkang anem ing wonten blog punika,”ingkang sapisan disuwuni sawab idipangestune kaping kalihe sumonggo sam2i nenuwon tambaeng pangestu dumateng
ngantos halangan setunggal punopo,” engkang sak aturan meleh mbekteni dateng karong kolo beko kolo ing manggen salebete bumi Nusatra ing sak njabane Nusantara utowi kolo sakeng kawan perkawes bumi, banyu, geni, angin, milo dipon
mimpin Negoro bumi Nusantara puniko mugio tegoh rahayu slamet rinten kalawan ndalu nyowon tambaeng pangestu dumateng poro bpk poro rawoh ing blog punika sedayanipon. Kajawi sakdng punika lampah kulo setindak wiraos kulo seklima dipon sambut dateng bpk wido kolo kapure nglimaaken munopo kang dados hajat niat ipon bileh wonten kirang langkonge anggenipon kulo nglima aken kulo nyuwon agunge samudro pangak sami dumateng poro bpk poro rawoh sedoyo nipon lan nyuwon ampun dumateng
Desember 18, 2014 @ 12:32 pm	Alah! Arep di wolak walik, nganti ping satus ya pitik walik!, koe
ngerti dununge cara rin wingi ws ndalang lakone sabdo palon iki ndalang maneh
urip iku piye?pati sakjeroning urip,urip sakjeroning pati iku yg piye?tlng br pnjlsn matur suwun
kebejok karo urusan dunya sing sementara iki,kudu ngerti sopo sejatine kang urip iki.
Dadio manungso seng bener bener manungso seng manungaling kawulo gusti sangkan paraning urip ilmu peningalane leluhur seng d’arani islam sejati islam
Desember 16, 2015 @ 10:44 pm	…ojo rumongso tp ngrumangsanono…kabehsing ono donyo iki ono sbbpe tp sing duwe sbb punjere mung siji,ditafsirne sopo wae oleh sing penting ngerti tujuane sing mung siji,masalah dalan golek dewe”…mugo”manfaat,…maturnuwun…
Desember 30, 2015 @ 2:09 pm
ISO mbedarke Tembung kudu biso ngerti sejatining diri . Tembung sing di tulis neng dhuwur
kulo nggeh remen ulangan puniko, lajeng lampah2 menopo ingkang dipun lampai kangge nuju wontening
Sumawur Ing Jagad”	Ping-balik: Akibat Sumawur ing
lakon “KI AGENG PAKER, MBOK RANDHA MBODHON”. Kampung Dolahan dan Pendhapa Omah Dhuwur, Kampung mBodhon, Kotagede. [Minggu, 13 Juli 2008]
Acara pendukung : toktok galeri, produk kuliner pasar rakyat, musik host band. Pentas utama: Kethoprak
SPA? wis do kangen je? mampir nanggone bu sar yo? anakku wis meh loro. Dongakke yo kang kabeh lancar? aku arep nang kutai barat, merintis TK lan Playgroup Salsabila, nang kono.
uthuk-uthuk jam pitu nganti jam suwelasan aku muter-muter nyervis ono ing Suroboyo lan Sidoarjo.La pas aku liwat Pak Pulisi ono wong loro, awake guede tur dhuwur. Aku wae iso wedi dewe leh ndelok perawakane. La yo opo ora wedi, la wong dhuwur eram tur
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Selat_Bangka&oldid=1045212"	Kategori: Selat ing IndonésiaRintisan topik geografi Indonésia	Menu navigasi
punika pamimpin perusahaan Apple Computer lan tokoh utama ing indhustri komputer. Panjenenganipun (kaliyan Steve Wozniak) ngedegaken Apple Computer ing taun 1976, lan masarakataken konsèp komputer ing rumah tangga kanthi Apple II. Salajengipun, panjenenganipun dados salah satunggiling tiyang ingkang sepisanan ngawuningani poténsi kanggé ngomersialaken antarmuka panganggé grafis (graphical user interface) lan mouse kang dipunkembangaken ing Palo Alto Research Center perusahaan Xerox, lan tèknologi puniki salajengipun dipunterapaken ing Apple Macintosh. Jobs ugi mandhégani Pixar Animation Studios, setunggaling perusahaan komputer animasi misuwur ing donya layar wiyar.
Taun 1977, Jobs lan Wozniak ngenalaken Apple II, ingkang suksès ageng ing pasaran rumah tangga lan maringi Apple prabawa ageng ing indhustri komputer pribadi ingkang tasih anem. Taun 1980, Apple Computer nyathetaken naminipun ing bursa èfèk, lan penawaran saham awalipun ingkang suksès, misuwuring Jobs nambah. Taun punika ugi, Apple Computer ngluncuraken Apple III, éwadéné kasuksèsanipun boten sasaé sadèrèngipun.
Taun 1984 dados taun pangenalan Macintosh, komputer sepisanan ingkang saged dipunsadé ing pasaran kanthi ngadhiraken fitur antarmuka panganggé grafis. Pawiyaran Mac dipuncetusaken déning Jef Raskin lan tim kasebat ngginaaken tèknologi ingkang sampun dipunwiyaraken sanès déning Apple, kados ing Xerox's PARC, nanging
persuasif sangat lan karismatik dhumateng Apple, kathah ingkang nganggep panjenenganipun pamimpin ingkang gampil ngéwahi pikiran lan kagungan emosi inggil/gampang duka. Taun 1985, sasampunipun kathah njalari masalah kapemimpinan ing salebeting Apple, Sculley ngendhegaken Jobs saking jawatanipun lan ngusir saking Apple.
Sasampunipun medal saking Apple, Jobs ngedegaken setunggaling perusahaan komputer malih, NeXT Computer ingkang kados Lisa, NeXT kalebet majeng sanget ing perkawis tèknologi, nanging boten naté dados misuwur, kejawi ing saubenging risét sains. (Tim Berners-Lee miyaraken sistem World Wide Web ing CERN kanthi ngginaaken setunggaling NeXT workstation.). Nanging NeXT mbiyantu majengaken tèknologi-tèknologi kados program object-
Ing tembé wingking, Apple wiwit miyaraken swiwinipun. kanthi pangenalan iPod alat musik portabel, piranti empuk iTunes, lan iTunes Music Store, perusahaan kasebat ngajengaken gebrakan ing bidang alat-alat éléktronik pribadi lan musik online. Sinambi ngrangsang inovasi, Jobs ugi ngélingaken bawahanipun bilih, "artis tulen membuahkan hasil," (real artists ship) ingkang maksudipun inggih punika, ngasilaken karya-karya kanthi pas ing wekdal ingkang sampun dipuntemtoaken sami pentingipun kaliyan inovasi lan produk jitu.
Kathah tiyang rumaos éra,m sangat dhumateng Jobs amargi kaahlianipun damel yakin/pitados tiyang lan dados salesman unggul, panjenenganipun asring pikantuk julukan reality distortion field lan perkawis punika katon nyata ing wekdal panjenengaipun maringi keynote speeches ing Apple expos. Nanging, kegigihanipun ugi naté damel sial. Kaatosan sirahipun mungkin sampun njalari Apple kécalan kesempatan emas kanggé dados pamimpin ing bidang komputer pribadi. Keenganannya kanggé membiarkan perusahaan sanès damel komputer ingkang kompatible kaliyan Macintosh njalari Apple kedah ngalami kekalahan salebeting ngrebat panganggé komputer ingkang wonten. Perusahaan piranti atos lan empuk pungkasanipun mutusaken kanggé ngadhopsi platform IBM PC ingkang ngginaaken sistem operasi damelan Microsoft. Microsoft salajengipun ugi ngoyak ketinggalanipun saking Apple kanthi miyaraken antarmuka pangganggé grafis damelanipun
saking menapa ingkang kala rumiyinipun divisi grafik komputer kagunganipun Lucasfilm, ingkang Jobs pundhut saking pandhirinipun, George Lucas, kanthi regi AS$10 yuta. Setunggal dekade salajengipun, Pixar mekar dados misuwur lan suksès kanthi film terobosanipun Toy Story. Wiwit wekdal puniku Pixar sampun ngasilaken film-film ingkang saged menangaken Academy Award inggih punika Finding Nemo lan The Incredibles. Amargi kapamimpinanipun ing Pixar lan ugi kamapananipun ing Apple, Jobs dipunanggep déning kathah pangamat indhustri hiburan salah satunggiling calon panggantos Michael Eisner dados pamimpin saking The Walt Disney Company, ingkang ndhistribusiaken lan paring dana dhumateng film-film damelanipun Pixar.
Tanggal 31 Juli 2004 Jobs operasi ing griya sakit kanggé mbucal tumor ing pankreasipun. Piyambakipun ngidhap sakjenis kanker pankreas ingkang kalebet langka, dipunkenal kanthi sebutan islet cell neuroendocrine tumor, ingkang boten mbetahaken chemotherapy utawi radiation therapy. Salaminipun panjenenganipun ing mangsa pangobatan, Tim Cook, kepala sales internasional lan operasional ing Apple, nggantosaken tugasipun kanggé sauntawis wekdal.
^ Steve Jobs: A tribute to the cousin I never met Gulfnews, Diakses tanggal 12 Oktober 2011
^ a b Cacad sitiran: Tag <ref> ora absah; ora ditemokaké tèks kanggo ref mawa jeneng Smithsonian_1995
Fortune. Dijupuk July 21, 2008. Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Steve_Jobs&oldid=1099675"	Kategori: Kaca mawa
mawa tandha tanganArtikel mawa hCardsArtikel mawa basa krama	Menu navigasi
ndi. iki saiki wes tak ganti. sumbere tak gabung k2 tulisan dadine wes iso nongol.sepurane yo.
Nabi ingkang pejah utawi sakit, punika alamatipun badhe minggah kasisahan.”
“Upami ngimpi medal suwarga punika badhe manggih kasangsaran, inggih punika lalampahipun rumiyin boten duraka
punika satunggaling panggenan ingkang jembar sanget kados suwarga, nanging salebeting naraka
“Dene menawi mega punika abrit lan sanesipun, punika alamatipun kasisahan”.
Apabila awan itu berwarna merah dal lain-lain, itu artinga akan mendapatkan kesulitan.
“Jawah punika satunggaling barang ingkang dipun remeni manusa, inggih punika tiyang ingkang ahli tetanen lan nenanem, jalaran upami boten wonten mesti tanemanipun boten tukul, jawah punika dados nedahaken pitulung utawi kawelasan.”
“Toya anget punika asalipun tuking toya medal saking sela-selaning kawahipun radi
ngimpi sumerep lepen mili sanes toya, inggih punika mili latu, endhut, punika alamatipun badhe kasisahan sanget,
“Sinten-sinten tiyang ngimpi ngambah endhut, punika alamatipun badhe
“Baita punika satunggaling tumpangan ingkang ngremeni lan wilujengi tumrap manusa, nanging manawi ngambah ing toya punika nedahaken dados wilujeng”.
“Menawi wonten tiyang ngimpi ngangge sandhangan kadamel saking kapuk, punika alamatipun inggih kabingahan”
pak Harto Minggu, 27/01/2008 13:20 WIB Pak Harto Wafat Pukul 13.10 WIB
Kadose sak niki rupiah sampun kalih welas ewu per dollar,
Lare2x nem, kathah engkang korupsi ...
persis sing kulo wasiatken pas pejah 2008 kepungkur
mehaničar bacc. ing. mech. Damir Paladinbacc.ing.mech.bacc. ing. mechbacc. ing. mechuniv.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.mech.Univ. bacc. ing. mech.bacc. ing. mech.bacc.ing.mechsveučilišni prvostupnik inženjer...bacc.ing.mech.bacc.ing.mech.univ.bacc.ing.mech.bacc. ing. mech.univ. bacc. ing. mech.univ. bacc. ing. mech.bacc.ing.mech.univ. bacc. ing. mech.univ.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Karajan_Blambangan&oldid=1031991"	Kategori: Karajan ing Nuswantara	Menu navigasi
ing.dip. ing. prometadip. ing. i
ketentuan tambahan iku berlaku. Deleng Katentuan Panganggoan nggo lewih jelase.
“Ana kidung rumeksa ing wengi Teguh hayu luputa ing lara luputa bilahi kabeh Jim setan datan purun Paneluhan tan ana wani Miwah panggawe ala Gunaning wong luput Geni atemahan tirta Maling adoh tan ana ngarah ing mami
Apan sarira ayu Ing ngideran kang widadari Rineksa malaekat Lan sagung pra rasul Pinayungan ing Hyang
lha wong kok mbendino dikongkon jujur. Bondho? ah … njenengan iki wis unik kok, nganggo bondho po?
Dakon utawa congklak yakuwe salah sijine dolanan tradisional Jawa, umume bocah-bocah wadon kang mainke dolanan kiye. Nanging artine ora mesthi bocah lanang ora dolanan. Nanging pancen dolanan kiye ngutamakake ketelatenan lan dimainke ana nang sekitare omah dadi ora kaget yen bocah wadon sing seneng dolanan. Perangkat sing diguna aken yaitu papan dakon dan butiran biji atau watu cilik sing
||Wiwitane mung tinulis | ing dinten saptu punika | nuju pahing pekenane | ing sasi rabiulawal | ping tiga tanggalira | tahun edal punika
ana dene kang anerat | kiyahi agi ingkang
kang dadi furu | tersilane aneng denya||
||Padha ajiya tata lan titi | wekasane kang anurat | prayogane wong kanga nom | kang bakti maring wong tuwa | si biyang | kelawan bapak | ping tiga kelawan guru | kaping pat lawan mara tuwa||
||Anane ala lan becik | pan saking tata kerama | yen andhap asor tandhuke | kasebut maring wong kathah | kang becik aneng dunya | tata kerama ingkang
||Yen wis weruh tata lan titi | terusena kabangkiten nira | sibarang
gawe wong anom | kapintera aneng dunya | takona ing wong tuwa | aja tungkur mangan turu | yen sira
lan jatine tapa | kang katerima maring Yang Manon | ing dunya tepking akherat | iku sira kaweruhana | jatine tapa lan ilmu | pan iku tan kena pisah||
||Jenenge kalmia kalih | iku sira kaweruhana | iman kelawan taugid |
||Siti pinenda ning bumi | banyu kelem sajroning toya | perawan ayu rupane | tan pisah lawan wong lanang | randha during peputera | takokena
||Kang ngawas sabda puniki | sira kaliru tanpa | terusana sajatine |
sewu siji kang uninga | wong tuwa rasa puniki | pan akeh padha
sedaya pan sami sujud | wedi asih maring sira||
||Tur pinaringan mandi | maring pangeran kang mulya | tur iku gedhe walahe |
enak nemu mlarat | jatine kurang lakune | minta suwarga nemu neraka | sejatine kurang nedha | luhur dadi kejebur | nedha gesang saya ilang||
||Kiyahi kang anulis | padha sira rasa kena | kang tuwa lawan kanga nom | yen luput
bedha lan kang latha | winedharan ing nulis | papundhine wong dadi guru | wit panjer jatine rasa||
||Wonten kang kocapa malih | babate Ratu ing saberang | pan ning Ngerum negarane | pan Ratu dadi pusaka | marintah jagad ing rat | jejulukira Sang Prabu Raja Bait Al Mukodash||
||Ingkang kinariya pepate | dhumateng Sri Narapati | Ki Patih Peraja
tinangkil | wedal salung dalem pura | asareng umeyang upacarane | wau cendhek punakawan | busur pedhang serampang | towak
||Pan kathah kawula mami | data ana ingkang wenang | anampani ujaringwang | tan liyan ta
amemung marune | Gustimu ingkang tuwa | iku
||Yen lawan karep mami | sun pateni Gustimu kang tuwa | Ki Patih alon ature | adhuh angger Gustiningwang | kelangkung kawelas asra | yen istu karsa pakulun | singin sampun apeputra||
||Dereng kerantenan Gustimami | yen darbi kerama | ala sampe Nata angger |
||Akathah ature Ki Patih | kadi paksi nemu wawahan | kadi gareng ardi ature | Sang Nata asru ngandika | lah patih sira menenga | ora wurung jeneng ingsun | mateni Gustimu ingkang tuwa||
||Sang Nata nulya nimbali maring lurah kajineman | Arya Cengkiling wastane | sadhatengira ing ngarsa | Sang Nata angandika | lah Arya sira sun utus | patenana Gusti kang tuwa||
||Kawaneng maring wana edir | kang adoh maring
dalem pura | kelangkung kawelas ayun | pan sampun den wesiasat||
||Sarupane kang para cethi | pan padha welas sedaya | ningali maring
sang anom | anging wedi Sri Nalendra | yen peparinga dhahar | medhek angusapi
malebu dalem pungkuran | baya dinutus Sang Prabu | ingutapaken maringwang||
||Alon ature Arya Cengkiling | inggih leres karsa Paduka | kinen mejahi sampeyan
||Medal saking dalem pura | Dewi Sukarsi kelawan Arya Cengkiling | Massahut lawan Masserut | ingkang ngiring Gusnira | Arya Cengkiling pan dadi pangawalepun | dhasar nuju
ulatana warih | mapan ingsun arya nginum | wong roro sira lungaa | aja mulih lamun during oleh
ana uga wewakesira Yang Widi | utang pati nyahur lampus | utang wiring nyahur wiring | poma timbulena wekasingsun | ingsun aserah maring Yang Sukma | anglakoni pakoning laki||
||Anulya ungalaken dhadha | kekembene ingkang dipun bukani | Arya Cengkiling narik duwung | adhuh angger Gustiningwang | katon rupane kelangkung kawelas ayun | luputa ing ila | kawula ngelakoni||
||Abote tiyang ngawula | pasthi kawula ngelampahi | yen wonten karsaning Ratu | Sang Ayu aseru angucap | iya bener lekasana awakingsun |
aja suwe ingsun gesang | pan wis mathe awak mami||
||Arya Cemeng kewala | aningali dhumateng Dewi Sukarsi | semune tan tega nyudhuk | dhuwunge
Arya tan sida nyuduk | serantan lamon matiya | ponang keris depun wabenyugi||
tumingal | Arya Cengkiling tan suwe anulya mulih | sedalan ngusaping eluh | kagugu ing polahira | Arya
sarwi depun ambungi | adhuh anak Gustiningsun | wis nyawa sira kariya | wus pinasthi
banyu | bekta gumbeng roro sewing | dupi teka Massahut kaget
andulu | pikulan lajeng binuwang | sareng rangkul maring Gusthi||
Massahut Masserut angrangkul Gusti | Sang Ayu aseru amuwus | wis padha karya | Ki Masaahut ingsun titip
wonten tengahing wana | langkung aseru tangisira Masserut | sarwi ngemban Gustinira | ora pegat depun bersihi||
||Wonten malih kang winarna | dhedhukuhan ing wanaderi | Kaki Nambi wastanepun | kelangkung malaratira | Kaki Nambi laminira adhedhukuh | isin wiring tunggal wong kathah | sandhangane
ora | Kaki Nambi kelangkung melaratneki | nandur jagung padha wurung | sejatine kurang tapa | mulane mengkana kakeyan sega kelawan banyu | sugih utang ora adang | nandur uwis padha mati||
||Seksana bias miharsa | Kaki Nambi
||Ratu kang duwe garwa | mati atas karsa Sang Aji | pan kawula nedha
tulung | kiyahi dhateng dika | amber iki ing jisime Gustiningsun | Ki Nambi welas tumingal | yen mangkana
sebarang tinandur tulus | sato kewan datananan doyan | padhang rekasa rahina kelawan dalu | jagung kacang gubis kenthang | ketela temun seladhah seladeri||@@@
||Lajeng kathah wong | melu tetegal padha kerasan | kapecut sandhang
lan bukti | saking kanan kerinipun | sadine agung prapta | lama pan kantos tiyang sewu | kelangkung rejanira | saking murahe sandhang lan bukti||
||Pan sugih katemu tuwa | Nyahi Nambi tan kurang sandhang lan bukti |
bejane kepanggih sepuh | mas selaka kerikilan | Kaki Nambi sarta akeh
dhumateng pinggir segara | pancinge wodang wesi kuning | pan abot satus kati | pakane wedhus tetelu | kenure ebas kinarya |
kang simuruh toya jeladeri | ulami nedha pancing | jumegur suwaranepun | wus kena sang raja mina||
nulya ningali | pan wong kalangkung medati ika||
||Massahut aseru angucap | dhumateng wong medati | lajeng dika paman
kalang | dika gelem gentas pancing | andika kula buruhe | wong kaling malih amus | inggih purun kawula | yen gedhe buruhanneki | lajeng ginawa
amuwus | inggih purun kewala | anging nedha buruhan dhingin | Raden Mursada miharsa pan lajeng duka||
memisuh | si bangsat den gawe apa | nengguluk arta sakampil |
||Akathah celathunira | angsut maring puteraneki | tan kandhek Raden
Mursada | dupi perapta pinggir jeladeri | den wihaken wong medhati | lajeng tinampanan sampun | wong kalang kelangkung bungah | wus tata sekancaneki | kelawan dasa gunggunge ingkang miharsa||
pan suka sakehing tumingal | kang simurub toya jeladeri | cingak sedaya | wong kaling sira ningali||
warnanira | pan gawok sekehe tumingal | pan kathah weliya nekani | padha
||Kawula purun anebas kapal leksa | saweneh ngundhaki | kawula pitung leksa |
sedaya sampun perapta | tuwa anom jalu esteri | arsa numbas | dhumateng kawula gusti||
||Alon ngandika wau Raden Mursada | ora tega jeneng mami | amateni kelawan sira | wis
dados sudara tuwa | kawula ingkang rayi | menawi ing benjing manggih karya | pituwin nyebrang segara | kawula dika timbale | lah pama Raden tumekas mami||
||Sampeyan jejek bumi ping tiga | pathing kawula yen perapti | yen wonten karsa dika | Mursada alon angucap |
pan padha cingak sedaya | kocapa pan Nyahi Nambi | angrungu warta | mapan kathah kang aturi||
||Lawan Puterane yen oleh Ratune ulam | lkang sisik kencana adi | Nyahi Nambi
anut wuri | anggendhong sega | pan sarwi anyangking kendi||
||Sedalan denya ngalem putranira | bakal ingsun saya sugih | gegancangan lakunira | dupi perapta pinggir segara | kepanggih lan puteraneki | lajeng tetanya |
||Ki Massahut aseru denira angucapa | Nyahi Nambi tan weruh becik | wong ngerang kakiyan nujar | margane sugih ta sira | dene gustimami | wong ngerang edan | sun wedhung guluneki||
kalap | akathah sesambatira | Mursada datan gumingsir | weruh yen sapa coba | sekeca denira dzikir||
pelastera | yen sampun karsa Yang Widi | lajeng pan sirna | sawiji Tanana kari||
||Dupi sirna sekehing coba rencana | Massahut ingkang guwa |
wonten ning ngarsa | nira Raden Mursada | banaspati alon ature | adhuh angger gustiningwang | tetep bakti maring Yang Widi||
gumingsir | pasthi uga | sang puteri bakal nekani||
||Inggih punika Raden atur kawula | sampeyan lilani paminta | mantuk
denira aguling | Raden Mursada | dipun samber dhandhanggendhis||
pitung yuta | tur sidiq bias mawur | tur sidiq paningalira | gendera sekar | pan weruh sadurunge pinanggih | kang
kepincut kusuma ayu | lali anak lali bojonira | yen ta ningali kasmarga Gendrasari | sabuke udhar ora kerasa||
||Lajeng angrasuk busana adi | gendera sekar | tapihe gringsing wesi
wayang | jingga tinepi kembene | pan
kadi kilat barung lan thathit | nyata ayu utama||
||Pramilanipun winarni gendera sekar arsa angunggahana | maring Raden Mursda agi | kang jimat sampun kerasuk | nama kahwis | awan cumethi | kelambine ontokusuma | punika dala kantun | mari angrasuk ing busana | gendera sekar | lan
| lajeng nyandhak jerinjine | dipun gandheng Raden
baya ta sira puniki | kumawani | nangeni ingsun anendra | kurang tata keramane | apa manungsa apa lelembut | apa jim lan widadari |
||Inggih kula kang nama Gendrasari | puteranipun | njeng Nabi Sulaiman | punika gusti wiyose | pulo ngajerak negaraningsun | pramilane
kula prapti | semu semune nedhi tetamba | kasmaran maring wong bagus | wurung mati sida
dhateng Sang Prabu | rahina dalu api sakit |
tanpa dhahar tanpa nendra | dadi ature ginunggung | rama ndika lajeng duka | animbali maring kajiman Arya Cengkiling | kinen mejahi ibu ndika||
||Raden Mursada amuwus aris | sarwi
wangine ingkang ganda | pan mulek sajeroning irung | sampun aserah jiwa
raga | gendera sekar | tingkeb kang
sawung kena jalu | nyata lawan perawan suci | kantaka ing
kantaka gendera sekar | keringet awar kesturi | lesu lumpa sariranira||
||Dupi tutuk nggenya pulang resmi | gendera sekar | matur maring kang raka | nedha sepura semune | dhuh gusti panutanipun ngurip tumekyeng pati | menawa wonten luput kula | nedha sepura ingsun | lupute
tata kerama | sinten yagya angepura awak mami | lan liya karsa ndika||
||Raden Mursada amuwus aris | sarwi angrangkul | ngaras pipi lan payudara | apahit madu | pangerum erume | awar kuwasa jeneng
ature Sang Ayu Gendrasari | kakang bagus | kula ngaturi ing jimat | tetiga iku warnane | tetilare Sang Prabu | ingkang dhihin punika
cumethi | klambi antakusuma | lan kaose ping tiganipun | kasektene cumethi punika | ginawe aperang | sing
mangkin | sinabetaken gunung lebur | kasektene kaos puniki | sila ingkang ginawa | pasthi bias mawur | angambah
kang darbe tirta bulayat | gusti patuduh ingsun | poma wekas kula
| Raden Bagus | sun tedhakaken ning Yang Widi | muga
| sarwi ngerasa dadi ingsun arabi | among ndika kang dadi tuwa||
angrangkul | sarwi ngaras kang punang pipine | kapindho lan payudara | adhuh wong ayu | kaya ngapa jeneng ingsun | sira to tinggal | tan wurung kawula mati | wurung mati sira edan||
||Gendrasari amuwus aris pan kula | gusti boten alama | nyambangi ndika
bagus rupane | akathah kang ngedulu | tuwa enom jalu estri
| arantapan pinggir marga | kasmaran maring wong
kang arum | gumuruh suwarane | para wadon | Massahut ingkang winarni | lumampah nincing busana||
||Cinancang pan teka ing kuping | si mani sahwat | aninggal titen lan tata | raden kurang dedugine | anune katon gumandhul | para wadon sami ningali | pan padha migatosi sedaya | saweneh ana memisuh | baya iku wong kena walad | kurang tata deduga klawan pirantine | sembada
ngarga | tan ana kang tumanggap | sarupane bala Ngerum | tan ana ingkang kuwasa||
||Kumengan rekyana patih | sekana sira tumingal | ing wong bagus rupane | lajeng sira tinakonan | lah Raden ingsun Tanya | ing ngendi ta
biyang | saenggen kawula lungguh | anut kersaning manah||
||Ki Patih amuwus aris | ana dene lakuningwang | den utus sira sang
sanggup raden sira | anulya ginawa mengko | satekane dalem pura | wus katur maring sang nata | angandika Ratu | lah raden den paring ngarsa||
||Sira kang sanggup nambani | ing larane Sri Nelendra |
ngidul bener lakunira | anusup ngayam alas | Massahut lawan Masserut | sesambate sedalan||
||Adoh angger gusti mami | dhateng pundhi kersa ndika | lan kelar temen awakingong | lumampah tan panggih marga | sarta tan mawi dhahar | weteng ingsun asring madu |
mulya | sing sapa ngelakoni lara | winales maring Yang Ngagung | kang enak sinales lara||
sampeyan angresakake | sampeyan nitih geger kula | amrih enggal ing lampah | wawales kula wong bagus | inggih among
segara | agung alit melu ngiring | ulam bandeng lan tengiri | dhukang
angin | tan mawi obah lakune sang raja mina||
||Datan kawarna ing marga | perapta ing pulo putih | raja mina alon aturnya | adhuh ngger gusti mami | inggih pulo putih | punapa karsa wong
bagus | Mursada alon angucap | iya
wijinipun | anulya nerak petamanan | pathetan awarna warni | kang who anuju mateng sedaya||
||Anulya ngidering taman | methik sekar asesumpinng | lawan punakawanira | padha melu asesumping | sekar kathah warnaneki | ganda
winarni | samya dhadhar pelem madhu | sarupane kang who | sedaya dipun untali |
maksih perawan | Sang Ayu tan arsa krami | yen dereng ningali wong lanang | perjurit sekti linuwih | ngabahaken yudaneki | mangkana
dhumateng ing taman sarine | ingiring para emban | ing apit kanan pan kering | sarta nyangking
asru angucap | manungsa ngendi sira neki | wani sabeng taman ingwang | baya sira baling mulih | ora wurung sira mati | Mursada alon amuwus | Ngerum negari ningwang | tan weruh ta sira yayi | ariningsun Ki Jaka Raden Mursada||
||Pramilane ingsun perapta | ana kang sun jaluk gusti | tetamba
||Sang ayu angunus pedhang | anerajang Raden Dewi | sinabet ambal | Raden datan gumingsir | tanpa pasha pasha ingkang kulit | langkung tangguh timbulipun | Mursada alon angucap | wis menenga sira gusti | aja
||Wong guyon papan | yen ana ing jinem wangi | besuk
medhang | panyebete wanti | Raden Mursda pan kongsi kajengkang||
||Massahut asru angucap | adhuh gusti mami | dika wales nganti punapa | sampun gelem lara pribadi | suwawi kula batohi | amuwus lan Ratu Ayu | Mursada alon angucap | manawi mati | ingsun eman
ginawe becik | sun wales sira wong ayu | sesambata kang prayoga | pedhang nulya tinangkis | babar pisan pedhang tugel dadi
||Sesambate amelas arsa | wuwuse awor lan tangise | angur patenana pisan | aja suwe ingsung urip | si
||Mursada welas miharsa | sesambate sang raja putrid | pan lajeng rinangkul sira | wus menenga aja anangis | eman luh ndika mijil | ya ingsun kanmg dadi dhukun | Sang Ayu wus ingsun sapan | lajeng ilang kang
dene ngantos tekeng ngriki | Mursda alon nyauri | jaluk tetamba sedyaningsun | kang nama tirta bulayat | ingkang tutut Gendrasari | lamun dika kawarta duwe tetamba||
||Pan wis dadi garwaningwang | ingkang aran Gendrasari | sang putri alon angucap | sukur sewu ndika gusti | dados lakine Gendrasari | punika
pekik | dedhaharan sarwa gumelar | ulamipun warna warni | Massahut bungah tan sipi | ngiwa nengen
ingwang | ingsun arsa mulih | nora kena lawas | sang
putrid aseru nyauri | perkarane kang jejampi | pan wonten panumbasipun |
lajeng sira pinondhongan | bekta munggah aguling | Raden Mursada wanti | ngujiwat kusuma ayu | lir thathit ambarung kilat | dhasar wong ayu linuwih | kebyar wajanya ngelaring kambang||
||Tinangkep punang asmara | lir bremara
amuwus aris | dhuh ari mami | adhuh mas mirah jiwaningsun | wong ayu sinawang wulan |mung sira telenging ati | lan karya wong
sasi | perkarane jejampi | pan punika warnanipun | kang nama tirta bulayat | sajerone cecupu manic | sing kanggonan pesthine luput palastra||
||Nanging wonten atur kula | yen estu sampiyan lumaris | kepapak sura
sajarak sisih | remanya gimbal | yen dinulu ngajerihi||
||Buta putih swarane kadi gelap | manungsa endi sireki | wani
||Guluntungan sang buta tan bias obah | adhuh gusti nedha urip | pan
tiyang tumut ngawula | pejah gesang tumut ndika | Mursada
dene kawula punika | kang momong sang raja putrid | ingkang rumeksa | awon saene pulo putih||
wingi uni | sang sura denawa | lajeng nyembah pada kalih||
||Pejah gesang kawula tumut sampeyan | Mursada amuwus aris | lah iya
ingsun tarima | nanging ta sira kariya | tungguwa ing pulo putih | kang
||Wus kariyan sun mulih maring Negara | raden anulya lumaris | dupi prapta pinggir segara | kocapa sang raja mina | semana maksih ngenteni |
gumuruh kang segara | saking kathah ingkang ulam | wus lepas nggenya lumaris | ngambah lautan |
kajineman | ingkang nama Arya Cengkiling | anggawa bala | angadhang pinggir pasisir||
||Ratu wadon punika kang duwe ujar | kaduwung sanggup begari | dhumateng Raden Mursada | milane kinengken ngadhang |
Bupati | inggih pekantuk uga | kang nama tirta bulayat | yen sira tedhi inggih margi | pesthi kawula | inggih boten marengi||
||Bala Ngerum padha ngalokaken pejah | pira kedari
prakosanira | ngagem waos lawan wiring | prapteng rana | Massahut dipun karoni||
netranipun | yen dinulu angajrihi | tur adil agamanira | wong yaman | kabeh anut sakarsane sir nalendra | lanang
wadon kinen bekti maring Yang Widhi | ing ari katekan
| tungga ibu kalawan rama | dhumateng kusuma ayu | Sumina ingkang taruna | pan kacerita | Sang Ayu Dewi Suwarsi | anggumbel dhateng rama||
||Sesambate amelas asih | rahina dalu | kagugu denya supena | kang rama asru wuwuse | adhuh gusti anak ingsun | lah menenga aja anangis | apa kang
satunggal | Masserut satunggalira | jeng rama ndika laruh | tan wurung kawula pejah | yen tan wurung kawula pejah | yen tan panggiha | kang katon supena mami | sang nata aseru ngendika||
||Adhuh anak ingsun gusti | lah menenga lah nyawa akarya | Ki Jaka ingsun luruhe | wus tata sira Sang Prabu | angrasuk busana adi | sarta anggawa
||Wus lepas lampahe sang peksi | prapteng tawang angidering jagat | kelangkung panguwasane | lan karuan elor lan kidul | punang surya tan ana kaleksi | pangeasane Yang
||Dipun samber denira kang peksi | lir gelap tanpa udan | kang urip padha lumayu | kalangkung giris tumingal | sedayane | sawiji tan ana kari | among kari Raden Mursada||
||Wus mudhun sang raja Sejadi | maring ngandhap marani Raden Mursada
V dupi prapta ing ngarsane | sang nata aseru amuwus | sira iki bocah ing
raja Sejadi | amiharsa ature Raden Mursada | adhuh
anak ingsun ngger | iya sira kang sun luruh | jeneng ingsun Ratu Yamani
| ingsun darbe putra wanodya | warnane kelangkung ayu | supena katon lan sira | yen
Masserut amuwus | inggih ajeng kula gusti | kilap
karsa sampeyan | yen kawula pesthi ayun | kadi pundi sri nalendra putera ndika | punapa lanang punapa estri | kabejane manah kawula||
||Mesem raja Sejadi | amiharsa ature kang
manuk | alon ature Raden Mursada | kadi pundi kawula mangke nglampahi | utusane sri nalendra||
||Ratu Ngerum ingkang asakit | pan kawula pakantuk | kedah dipun tedhi ing margi | kawula boten suka | dereng katur Sang Prabu | mila kalawan banda yuda | kawula wani tumeka ing lelara pati | tan mawi ajrih
||Sang nata angandika aris | iya bener raden karsanira | wong kudu angamek gawek |
prapta | sri nalendra ngungkul ing negari | tumedhak sangking ngawiyat||
||Mapan nuju ing tengah wengi | sri nalendra anjujuk sajeroning pura
| wus kapanggih lawan garwane | tanapi putranipun | ingkang aran Dewi Sukarsi | Sang Ayu asemu miring |
||Sang nata angandika aris | lah ta padha mara tetabuhan | ana ing pendhapa gedhe | ingsun arsa mantu |
||Sang nata suka ningali | dhumateng wau
kang putera | dene sembada warnane | tansah dinama nama | prameswari semana | kelangkung ta sukanipun | tumingal maring kang putera||
||Dupi jangkep tingang wengi | pamitan dhateng kang rama | dhumateng Ngerum karsane | ngaturaken kang tetamba |
sang nata alon ngendika | adhuh gusti anakingsun | aja sira lawas||
amuwus aris | sokur sewu sira
prapta | kaya ngapa raden lakune | apa wus oleh tetamba | matur Raden Mursada | berkatipun njeng Sang Prabu | pekantuk
angandika njeng Sang Prabu | dhumateng rekyana patya||
||Lamun dhukun sampun prapti | mara sira
tambanana | ing larane sang katong | wong ndalem cingak sedaya | ningali Raden Mursada | dene langkung kuwasanipun | ngungkuli wong sanegara||
||Satekanira ing ngarsi | sang nata aseru ngandika | kaya ngapa raden sira mengko | apa katemu buyut ingwang
| kang ana sajeroning dahana | Mursada alon umatur | perkawis leluhur tuwan||
||Inggih gusti sampun kapanggih | kang wonten jeroning dahana | anging ta
dahana | ana karsane Yang Manon | iki bocah wani malebu dahana | pan ingsun jumeneng nata | mangsa mekana geni murub | sang nata anulya tata||
||Angrasuk busana adi | asareng lawan kang garwa | prameswari
||Samarine matek aji | pan lajeng malebu
dahana | asareng lawan garwane | sang nata sampun
malanga | mapan padha wedi kabeh | tuwa enom tan lengana |ki patih mangku praja | kalangkung ta sukanipun | ngembani Raden Mursada ||
||Dhuh angger gusti mami |baya sampun karsaning Yang | jengandika
sedaya neki | dhumateng rakriyan patiya | mentri padha eling angling kabeh | tetkalane jaman kuna | Mursada putrane nalendra | mapan sami amisuwun | dhumateng kawula
||Kocapa Arya Cengkiling | kang nora gelem ngawula | dhumateng Sang Prabu anom | magelaran sabalanira | datan
anut parentah | balane wong telungatus | den ajak bangga sedaya||
||Malah arsa amerangi | dhumateng Raden Mursada | lajeng siaga sabalane | ki patih emeng kang manah | sarupane
maring prabu anom | ngaturaken kawulanira | yen lamun bangga kang parentah | prabu anom alon amuwus | baya sampun
||Dipun utrus gusti mami | ngaturaken punang nawala | punika angger purwane | nulya serat tinampanan | winca
sumbar sinumbar | wus lepas denya lumaku | sang nata malebeng pura||
||Satekane dalem puri | sang nata asru ngandika | dhumateng
||Datan kawarna ing marga | sampun prapta lampahe raja Sejadi | ngungkuli Negara Ngerum | tan suwe nulya tumedhak | sri nalendra anjujuk
ing alun | pan cingak sakehing tumingal | lamun ana Ratu prapti||
||Massahut ingkang winarna | lan Masserut waspada sira ningali | yen
lamun Gustine rawuh | tumedha saking wang | kapanggih sang nata lajeng rinangkul | adhuh angger gustiningwang | sokur sewu sampeyan prapti||
||Putra sampeyan Raden Mursada | gusti prabu pan sampun jumeneng Aji
| lah suwawi Gusti malebu | sang nata
ngandika | anakingsun katerima maring Yang Widi | permilane ingsun rawuh | ngaturaken rabinira | ing Yamani lamun bakal | ana rawuh | ingkang aran raja Ikram | kang arsa bedhah negari||
||Sang nata asru ngendika | ingsun mulih maring Yamani | nora kena dangu | Sang Nata anulya medal | pan lumampah satekane alun | lajeng nrungu prajurit sesumbar | kanga ran Arya Cengkiling||
musuh lan sira | padha tuwuk wus tuwuk pedhes lan asin | sapa ingkang tiwas lampus | Ki Arya asru anumbak | langkung asru panumbake | maring Sang Prabu | tinumbak ambal ambalan | tinumbak tinitir titir||
||Wus nunggang peksi kudharpa | raja Sejadi anulya ndedel pertiwi | kang peksi
||Datan kawarna ing marga | sri nalendra wus prapta Negara Yamani | punang musuh sampun rawuh | bala kafir tanpa wilangan | masanggrahe saelore kutha pernahipun | raja Ikram namanira | angawaki Negara neki||
||Wus padha ayun ayunan | bala selam kalawan bala kapir | kang bendhe tinabuh ngungkung | tetek kaya butula | langkung rame surake bala
||Putra musuh pada putra | bala cilik musuh padha cilik | ana kang buru binuru | ana kang tumbak tinumbak | kang saweneh ana suduk sinuduk |
ana pedhang pinedhangan | saweneh bedhil binedhil||
||Arame denira yuda | prajurit kapir akeh kang meti | kasoran ing yudanipun | bebathang susun atumpang | gajah jaran katrajang kathah kang
lampus | kiyai patih lembusura | tan suwe
prakosanipun | pan genti gadha ginadha | langkung rame surake bala
gumuruh | kasoran ki lembu sora | ngemasi
||Dene tiwas temen sira | mumpung bala prajurit kathah mati | datanapi putranipun | menekang ati sira | nata bala gawanen baris tundha
pitu | byar padhang wangun rahina | wus tata kang punang baris||
||Sumaose balanira | Ratu kapir prajurit padha miranti | tan suwe anulya campuh | wong kapir kelawan selam | langkung rame surake bala
kukusing bedhil | gajah jaran kathah lampus | bebatang susun atumpang | wong kapir kasoran
yudanipun | ana tugel sukunira | bebathang susun atindhih||
asusun atumpang | teka ing rana segara getih | mapan kasoran | yudane wadya ing kapir||
amesanggrahan | wong selam lawan wong kapir||
||Raja Ikram langkung asru dukanira | balane akeh mati | kathahe bala sayuta | kejawi
batur ardhi | wus muluk maring amiyat | lampahe kadi kilat | wus awor lan mega putih | dat
batur ardha | wus prapta Ngerum negari||
||Bala Ngerum den sirepi saking awiyat | sartane awor gerimis | wong
ndalem turu sedaya | tanapi kang tunggu lawang | tuwa anom sarwi aguling | kepati sedaya | kena sirepe dat batur ardhi||
||Lan batur ardha wus mudhun saking awiyat | malebet sajroning puri |
Dewi Suwarsi ingkang winarna | kang munggeng kathik kencana | angapit para cethi | mapan gumawang | cahyane lir pendah sasi||
||Dat batur ardha pan lajeng cengen tumingal |
ngawiyat | sakenenge sarwi sesumbar | payo tututana
||Bala Ngerum pan padha kaget sedaya | tuwa anom sami atangi | pan jejer sajeroning pura | yen lamun sang putri ilang | dipun gawa dening maling | awurahan | para cethi padha anangis||
Sejadi | kelangkung gegetunira | sapa kang duta | prabu anom tan kena angling||
ing saberang tan ana madha | iya iku sedulur mami
| pantes ta uga | Sumila kalwan kaki||
kawatir malih | pan lajeng anulis gambar | gawe tenung paneluhan | den balangaken maring
Yamani | bubar sedaya | belis syetan padha prapti||
||Wong Yamani pan padha gering sedaya | lanang wadon akeh mati | pan
padha mencret sedaya | kena tujune kuru suwalka | gering esuk sorene cengking | geris sedaya | wong Yamani kathah mili silite||
||Dupi sirna lelarane kang Negara | masuk malih ingkang jurit | wong
kapir kelawan selam | arame denira yuda | surake awanti wanti | tengahing rana | sarwa segara getih||
| bala kapir | melayu rebut urip||
garwane | sami ngunjungi Ibu Rama | kang ibu ngusapi waspa | sesambate amelas ayu | abote wong duwe anak||
||Tuwa anom jalu estri | atur maring sang nata | pepanganan kathah warnane | demine wong duwe bendara | pan padha kedhep sedaya | wedi asih
Alfonsi saged misuwur amargi piyambakipun gadhah tigang dasa cariyos ingkang kaserat ing basa Latin ing purwakaning abad kaping 12. Karya punika inggih awujud kempalan cariyos oriental ingkang ngewrat karakter moral ingkang dipunalih aksarakaken saking basa Arab, Pèrsi, lan Sansekerta. Sapérangan cariyosipun ingkang saged narik kawigatosanipun para pamaos inggih asalipun saking Panchatantra lan Arabian Nights, kalebet bunderan cariyos "Sinbad the Sailor" lan "The Tale of Attaf". Cariyos punika dipunwedalaken kanthi saperangan model didaktik ingkang lajeng dipundadosaken conto déning pujangga sanèsipun ing tengahing abad kalih welas. Kathah kolektor ingkang remen kaliyan karyanipun Alfonsi ingkang populer lan kalebet bahan kajian studi ingkang narik kawigatosan minangka bahan kajian sastra komparatif. Karya punika inggih kanthi irah- irahan disciplina Clericalis. Karya punika inggih wigatos sanget kawontenanipun kanggé ngicalaken cahya wonten ing migrasi dongeng, lan wigatos sanget kangge bahan kajian folklor. Karya punika ugi dipunalihaksarakaken dhateng basa Prancis, Spanyol, Jerman, lan Inggris.
De Astronomia, ngewrat wontenipun garis- garis astronomi adhedhasar sistem kalender Arab, Pèrsi (Iran), lan Latin. Kanthi wontenipun sistem- sistem kalender kasebut lan dipunbiyantu kanthi wontenipun satunggaling astrolabe, punika ingkang saged damel mungking kangge ngetung kanthi pas kados pundi posisinipun srengéngé, bulan lan gangsal planet ingkang sampun misuwur ing wekdal
Serupa Creative Commons; mbok ana ketentuan tambahan iku berlaku. Deleng Katentuan Panganggoan nggo lewih
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Hell,_Nord-Trøndelag&oldid=874401"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
boten wonten u tube videonipun njih..?
lan marang klwarga lan shahabate #kang podo bagus sipat-sipate
isine donya nyleneh lan lucu # rakyate nyleneh pemimpin nglucu
sing sugih nyeneh sing pekir lucu # sing bodo nyleneh sing pinter nglucu
jarene doktor jare profesor # butak ing duwur tumeko ngisor
kok koyo bocah kang durung ndolor # rebutan sempak lan katok kolor
takcritakake kepala sekolah. Ana sawijining kepala sekolah SMP takjenengi wae
pak RD. Sekolahane ora susah takcritakake, nanging sing cetha ing Surabaya. Pak
jauh ke depan. Dhasar isih enom, tur pinter omong, keladuking kandha “kemlinthi”.
Mula yen wayahe apel esuk ana-ana wae bahan kanggo brifing . Andaharane nglawer
ora ana enteke, nganti sing ngrungokake kesel. Sanajan mangkono ora ana sing
wani cemuwit, jalaran pak RD landhep
pene, dhemen ngancam marang andhahane. Sethithik-sethithik laporan menyang sing
luwih dhuwur. Saliyane dadi kepala sekolah pak RD uga mulang PKn ana ing kelas
nalika sekolahan iki dicekel dheweke , sekolahan katon maju. Sarana lan
prasarana dijangkepi. Sekolahan bisa masang internet, saben kelas diwenehi
kabeh bisa dianggo kanthi normal. Saupamane arep nganggo internet, isih ana
kelas-kelas sing sinyal Wifi ne ora nyandhak. Yen arep nganggo projector, kahanan
kelas ora bisa peteng jalaran kanan kirine kelas isih nganggo cendhela kaca
prasarana dijangkepi tetep wae ora bisa dianggo lan lumaku kanthi sampurna. Dene
pigunane CCTV, yen ana kelas kosong sing ora ana gurune bisa dideleng saka
anggone mulang. Kanggone guru, anane CCTV mau ora nambah greget anggone mulang
nanging malah nduweni panyakrabawa sing ora kepenak , jalaran guru rumangsa ora
bisa bebas anggone mulang. Anehe maneh, papan panggonan sing rawan, upamane
parkiran sepedhah, kantin siswa, lawang regol ngarep malah ora ana kamerane
sing kanggo nyorot. Saupamane ana murid tangane nggrathil nggembosi ban
sepedhahe kancane utawa ana sing wani nyolong sepedhah ora bisa diawasi.
mangkono, sekolahan kudu luwih maju katimbang sekolah liyane, katittik saka
program kang dianakake Diknas. Ora kari sekolah kudu melu program Adiwiyata,
kamangka kahanan ing sekolahan isih kena diarani durung ana tandurane apa-apa.
Pak RD banjur prentah supaya tanduran kembang ing sakubenge sekolahan dipepaki.
Alat-alat kanggo gawe kompos ditukokake, ora mreduli pira ragade ditempuh. Malah-malah
uga nggawe gazebo sing isine kembang werna- werna kang ditandur ana ing pot. Sekolahan uga kudu nduweni program unggulan, ing antarane yaiku
budidaya “lidah buaya”, kayata nggawe shampoo “lidah buaya”,
guru sing kawogan supaya nyiapake apa-apa sing diperlokake kanggo pameran. Guru
nggawe nganti barang mau sing bisa dinikmati, kamangka tanduran “lidah buaya”
kang ditandur mau akeh sing ora gelem modot, lan akeh sing mati.
mata pelajarane. Semono uga kelas sanga. Ana salah sijine kelas sanga ing wektu
iku diawasi dening pak BR (jeneng singlon). Sawise bel mlebu diunekake
bocah-bocah padha mlebu kelas. Wiwit mlebu kelas, bocah-bocah enggal nyepakake
piranti sing kanggo nggarap. Kertas ulangan, potelot, setip, ballpoint. Piranti
mau disiyapake ing dhuwur meja. Pak BR enggal ngedum kertas soal, sawise
rampung banjur lungguh ing kursi pengawas. Bocah-bocah padha nggarap ulangane
dhewe-dhewe. Bareng kira-kira wektune wis seprapat jam , pak BR ngubengi kelas.
Pak BR rada gumun jalaran isih akeh jawaban sing durung digarap babar pisan.
Nuli pak BR kandha “Enggal garapen, cah! Wiwit
“Apa pak, hanya diberi tahu pelajari bab ini, pelajari bab itu”,
“Lha kowe salawase iki diwulang apa ?”
“Lho kok nyanyi?” Pancene ngomong karo
nang Jawa TengahKecamatan nang Kabupaten TemanggungTlogomulyo, TemanggungKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Bahasa IndonesiaBasa Jawa	Besut pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 12.23, tanggal 11 Maret 2013.
Ngurip-urip Basa Jawa: PEPALI KI AGENG SELA (3)
PEPALI KI AGENG SELA (3)
enom wedelanipun, babarane nora becik, ya iku poma kang yektos.3.Pan mangkana manawa bae ing mbesuk, oleh dhangane kang ati, nging aja mesthekken iku, manawa ana ingkang sih, antuk suwargadi kaot.4.Wruhanira wong ahli puniku, sarta tekat ingkang becik, cinadhang suwarga mbesuk, suwarga pepitu yekti, ana luhur ana asor.5.Pramilane den wruh ala becik iku, kang ala dipunsingkiri, kang becik wajib tiniru, Allah pasthi ngudaneni, ginadhang-gadhang kinaot.6.Ingkang ala pasthi cinadhang ing mbesuk, pinrenah aneng Yamani, dene ingkang becik iku, pasthi cinadhang ing mbenjing, aneng suwargadi kaot.7.Pan mangkana adiling Hyang Agung, pramila den ngati-ati, neng
rohmatullahi karibun, minal mukminina yekti, satuhune lapil iku, ingkang padha dipunesthi, den eling lair trus batos.11.Pan mangkana tegese lapal puniku, sagung rahmating Hyang Widhi, pinerakaken mring makluk, kang sami akarya becik, angesthi nedya rahayu.12.Aneng dunya dipunsregep anenandur, lan dipunsregep reresik, tegese sregep nenandur, agawe ngamaling dhiri, kang rila ing lair batos.13.De maknane kang bangsa resik puniki, karam makruh den semingkir, dohna ing
padha angesthi, iku marganing kinaot. Katrangane tembung-tembung:Wruhanira = weru + ana + ira , weruhana.Sambekala = kacilakan, alanganWali = 1. Bangsane pangot cilik pucuke lancip (kanggo ngukir, nulis ing lontar, lsp); 2. Wong kang nduweni hak ningkahake penganten wadon ; 3. Wong suci ing agama Islam.sadayeki = sadaya + iki , kabeh ikipirang bara = pirabara, pinten banggi, : 1. Pancene luwih prayoga yen…. ; 2. Mengkono kuwi wis jeneng lumayan , tinimbang ora …..wedelanipun = dicelup nganggo nila (tumrap bathik).babarane = 1. Nyoga bathikan; 2. Manak (duwe anak) ; 3. Diwetokake (tumrap buku,
meruhiginadhang –gadhang = digadhang – gadhang = diarep-arep, dicalonake ing tembe dadi ….Yamani = panggonane bathara Yama, nerakaKatungkul = nganti lali apa-apa dening mempeng nindakake pegawean lsp.Lampus = matiKadhuwung =getunBebendon = deduka, nepsu.Lapil = lapal, lafadzMbengkas = ngrampungi, nyirnakake.Esthi = 1. Karep, sedya, jangka ; 2. Gajah, liman, dwipangga.Samar = 1. Katon ramyang-ramyang, ora katon cetha ; 2. During ngerti kalawan terang ; 3. Mutawatiri, mbebayani ; 4. Sumelang,
dicedhakakeKaram = ora kena dilakoni yen dilakoni ndadekake dosaMakruh = ora pantes dilakoniAna candhake …
hlawankuMugya Gusti paring nugrahaSemana gedhene bektimuJiwa raga, bandha donyaTanpa sisaAmung siji pangajabmuMerdika
Purwa tegese wiwitan, kanthi tegese gandheng. Purwakanthi yaiku runtute swara ing ukara, wanda utawa tembung kang kapisan nggandheng wanda utawa tembung ing saburine. Tuladha :Kudu jujur yen kowe kepingin makmur.Ana dina ana upa, ana awan ana panganKala kula kelas kalih, kalung kula kolang-kaling keli ing kalen kilen kulaPak Kreta, nunggang kreta mudhun kreteg Kretasana.Ing ukara kasebut ana swara kang runtut saengga kepenak dirungokake yaiku swara “ur”. Ana ing ukara kapindho ana swara kang runtut yaiku swara “a” lan swara “ an”.Ing ukara nomer telu lan papat sing runtut aksarane (tulisane) utawa sastrane. (ka lan la )Purwakanthi ana werna telu yaiku :1. Purwakanthi guru swara: yaiku purwakanthi kang runtut swarane.2. Purwakanthi guru sastra : yaiku purwakanthi kang runtut sastrane utawa tulisane.3. Purwakanthi lumaksita utawa ana sing ngarani purwakanthi guru basa : yaiku purwakanthi sing tembunge ing ukara sadurunge dibaleni maneh ing ukara candhake. Tembung guru ing kene tegese paugeran utawa pathokan. Purwakanthi guru swara ateges purwakanthi kang nganggo pathokan swara. PURWAKANTHI GURU SWARA1. Ana catur mungkur, ana bapang nyimpang.2. Gliyak-gliyak tumindak, alon-alon waton kelakon. Aja
Keplok ora tombok.16. Kumenthus ora pecus (paribasan).17. Mengkak – mengkok ora
paribasan).22. Tunggak jarak mrajak, tunggak jati mati.23. Wastra bedhah kayu pokah (paribasan).24. Anut grubyug ora ngerti ing rembug (paribasan).25. Wong busuk ketekuk, wong pinter keblinger.(paribasan).26. gumarenggeng anggereng anggeng gumrunggung (Wedhatama)PURWAKANTHI GURU SASTRA1. Para mudha kudu nduweni watak tata titi tatag tutug lan tanggon.2. Dhasare wong jejodhoan yaiku bobot, bibit, bebed.3. Sing sapa salah bakale seleh.4. Durung acundhuk acandhak (paribasan).5. Garang nanging garing (paribasan).6. Sanajan ora keris yen keras (
longkanganipun, si wasis waskitha ngalah, ngalingi marang si pingging (Wedhatama).10. Kadi ta guwa kang sirung, sinerang ing maruta, (Wedhatama).PURWAKANTHI LUMAKSITA1. Lela lela linali saya kadriya, driyasmara marang risang kadi Ratih, Ratih ratu ratuning wong Cakrakembang,
dalan, katrangan jenenge desa lsp.Kepradhah = diukumOncong = urubing obor.Bandhol =
Słubice ([swuˈbiʦɛ], Jèrman: Dammvorstadt) iku sawijining kutha sing papané ana ing sisih kuloné Polen ing pinggiring kali Oder. Kutha iki nduwé padunung 25.000 jiwa. Nganti taun 1945, kutha iki bagéyan wétan kutha Frankfurt an der Oder (Dammvorstadt, Gartenstadt). Jeneng Słubice iku éjaan basa Polen modhèrn kanggo Zliwitz, sawijining désa sing disebut ing piagem kutha Frankfurt sing ditulis ing tahun 1253.
Sithik bab kutha iki[besut | besut sumber]
Saiki iki ing kutha Słubice ana pos pawatesan (pos perbatasan) sing wigati dhéwé antara Polen lan Jerman kanggo montor lan sepur (ing Kunowice, kutha cilik
Frankfurt an der Oder, kutha-kutha liyané ing Brandenburg, lan Berlin seneng marani Basar ("Pasar Polen") lan nukoni rokok sing luwih murah nèng kana (ing dalan ul. Jedności Robotniczej). Nanging para "wisatawan bènsin" uga faktor penunjang ékonomi lokal sing wigati. Saliyané iku prostitusi uga nunjang ékonomi lokal. Akèh bordhil ing kana sing diparani
luwih 185 km² lan padunungé ana 19.106 jiwa. Ing tlatah iki kalebu antara liya:
Basa Indonesia punika Gupi, ulam sewu, ulam céré, utawi suwadakar (Poelicia reticulata) inggih punika salah satunggaling spesies iwak hias ingkang paling kawéntar wonten ing donya. Amargi saking gampangé adaptasi lan makembang biak. Wonten ing papan-papan ing Indonesia ulam punika dados ulam ingkang liar ngebaki parit-parit.
Ulam hias Guppy ugi kawéntar kanthi nama millionfish gadhah warni ekor utawi buntut ingkang macem-macem. Menawi dipunparingaken wonten satunggal papan, ulam punika kados werni kluwung. Wonten ing laladan-laladan tertamtu ugi gadhah nama piyambak-piyambak kanggé nyebut ulam punika kadosta gepi (Betawi), bungkreung (Sunda), lan cethul utawi cithul (Jawa) [1].
poecilidae kanthi ukuran alit. Ulam jantan lan betina déwasa gampil anggènipun mbedakaken saking ukuran, wujuding awak, lan saking warnnipun (dimorfisme seksual). Dawaning awak ulam betina kirang ing antawisipun 4-6 cm, bilih ingkang jantan langkung alit kirang langkung 2,5 - 3,5 cm. Ulam guppy jantan kagungan warni ingkang cerah lan manéka warni, mliginipun ulam kanthi jinis hibrida. Ulam guppy ingkang liar warninipun langkung biasa ananging ingkang jantan tetep manéka warni kanthi 2 titik ireng kados mata wonten ing sisih awak ingkang setunggal wonteng ngandhaping sirip punggung bilih setunggal malih ing nginggiling sirip dubur. Ulam guppy betina ingkang liar kagungan awak tambun kanthi warni kuning radi coklat lan susunaning sisik maujud pola kados jala (reticulata = kanthi pola jaring utawi jala) lan wetengipun gendut kanthi warna putih [1].
Ulam guppy punika dipunpanggihaken déning Robert John Lechmere Guppy ing Trinidad nalika taun 1866 [1]. Albert C.L.G Gunther ing taun kasebut ugi maringi nama ulam kasebut kanthi sebutan Girardinus guppii kanggé paring pakurmatan dhateng sang panemu. Ananging kasunyatanipun ulam kasebut sampun dipundeskripsi langkung rumiyin kanthi nama sah Poecilia reticula déning Wilhelm Peters nalika taun 1859, saéngga nama Girardinus guppii namung pikantuk status minangka sinonim (junior syninym). Ananging nama ingkang kanggé umum lan sampun kawéntar inggih
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Iwak_Guppy&oldid=1083218"	Kategori: Iwak hiasIwakKategori ndhelik: Artikel sing prelu dirapèkaké Sèptèmber 2016Artikel ngandhut tulisan abasa LatinArtikel kanthi mikroformat spesies	Menu navigasi
(Dialihna sekang Daftar kabupaten lan kota nang Indonesia)
Kanggo ngawekani panemu kang ka¬ya mangkono, durung suwe iki manggon ing gedhong Korpri, Dinas Pendidikan Kabupaten Banyumas ngadani Sosialisasi Basa Jawa Masuk SMA. Sing dieloni dening sebageyan guru-guru
kemarinAku ngerti iki kabeh ra adil aku ngerti iki uwis kedaden rep ngomong opo aku wis ra iso luh moto iki wis ora iso netesalesane aku wis sering krungu alesane uwis sering mbok omong kwe ro dekne kyo aku ra weruh sandiworo opo sing mbok lakoni menyang aku.. jujuro wae aku ora popo ben kabehane ketok po
wkwkwk.. aku yo mung ngawur kok.. ndak mudeng... pokoke nulis copas :v
Wayang "SEMAR" Jin Ngaku Tokoh Wayang
nuwun pak guru…yen wonten malih, nyuwun tulung dipun bagi. Saged via email ybhendro@yahoo.com)
Ngurip-urip Basa Jawa: SERAT PEPALI KI AGENG SELA (2)
dahwen marang ing sasama, sama den arah harjane, harjane wong aneng dunya, dunya tekeng akhirat, akerate amrih lulus, lulus dennya mengku nikmat.2.Nikmat rasaning ati, ati pan ratuning badan, badan iku sajatine, pan iku ingaran kudrat, kudrat karsaning Allah, Allah ingkang Maha Agung, luhur tan ana pepindhan.3.Padha kawruhana yekti, yektine ngelmu sarengat, sarengat awit
neraka.9.Sagung wong nemu becik, kang samya anuwun rahmat, kang cukup iku pujine, poma den padha estokna, gelem nora gelema, kajaba kang nora sarju, mangsa borong karepira.10.Gusti Allah ngudaneni, marang makhluk sadayanya, kang ala tanapi sae, nadyan rambut para sapta, apan wus nora samar, ala becik mung jinurung, nora pegat ciptanira.Tegesing tembung : Poma = mratelakake pakon (piweling) kang
ing watak lsp) ; 3. Alam saisine lan sakaanane; dikodratake : ditakdirake, dipesthekake ing karsaning Allah.Pepindhan =
Rahayu = slamet, begja, luput ing kacilakan utawa kangsangsaran.Sarju = condhong atine, kalawan senenging atiNgudaneni = meruhiTanapi = 1. Lan (utawa) uga; 2. Ananging.Para = 1. Panerang kang mratelakake akeh, upamane : para bupati, para rawuh lsp; 2. Bage,
kekilapan, weruhPegat = 1. Pedhot; 2. Pepisahan, talak (tumrap wong bebojoan) ; ora pegat = tansah.
Wah... matursuwun diparingi tegesing tembung, Pak Ugeng. Menawi boten wonten tegesing tembung ing ngandhaping sekar, dalem boten ngertos artosipun sekar kanthi paripurna.
Bromo Tengger Semeru National Park, East JavaMount Semeru
Pemilu sabanjuré dianakaké taun 1971, persisé tanggal 5 Juli 1971. Pemilu iki Pemilu pisanan ing jaman
Pemilu 2004 minangka pemilu pisanan peserta bisa milih langsung presidhèn lan wakil presidhèn. Pamenang pilpres 2004 ya iku Susilo Bambang Yudhoyono. Pilpres iki dianakaké jroning rong puteran, amarga ora ana pasangan calon sing kasil bgéntukaké swara luwih saka 50%. Puteran kaloro milih presidhèn antara Yudhoyono
EnglishFrançaisBahasa IndonesiaBahasa Melayu	Besut pranala	Kaca iki pungkasan
Ngurip-urip Basa Jawa: RANDHA KUNING KEDHUNG PRING
Anggone ndhudha wis rada suwe, kira-kira wis wolung taunan. Sawise ditinggal bojone tinggal donya durung ana pepenginan arep kawin. Anake kabeh ana lima. Wis padha omah-omah dhewe-dhewe, dadi ana ngomah mung ijen ora ana rewange. Sadurunge anake wedok sing ragil omah-omah ya isih ana sing masakke. Paribasan dhudha kalung, dhudha sing diopeni anak wedok, ora repot karo prekara pangan, karo prekara adang. Bareng saiki anake wis omah-omah lan digawa bojone pak Jana mung ijen wae. Susahe yen wayahe mangan kudu isih mara menyang warung. Wayah esuk ora ana sing nggawekake wedang, umbah-umbah ditandangi dhewe, samubarang pegaweyan kabeh ditandangi dhewe. Ya yen awak isih waras-wiris ora dadi ngapa. Upamane pinuju ana lara ngelune, sapa sing dijaluki tulung ngeroki, sapa sing mijeti, sapa sing djaluki tulung adang. Sakjane mono ya nduwe krenteg arep kawin maneh. Nanging yen kelingan bojone sing ditresnani banjur kendho. Rumangsa durung bisa ngepenakake bojone, bojone wis ndhisiki, mula sanajana bojone wis ana ing alam kubur isih rumangsa ora mentala. Nalika isih urip rumangsa bojone dijak lara lapa, urip ngrekasa ngragadi bocah-bocah sekolah. Kamangka ngragadi anak-anak sing lagi mbutuhake beya kanggo sekolah ora sethithik. Saiki bareng anake wis padha mentas banjur ndhisiki tinggal donya. Satemene mono anak-anake , dulur-dulure kabeh padha , dalah tangga-tanggane pisan padha menehi pratikel supaya enggal-enggal kawin maneh. Jarene ora becik yen ndhudha suwe-suwe. Setemene ing jerone ati ya isih kepingin, nanging durung ana sing cocok karo karepe.Saiki, sajake wis ana sing diangen-angen. Embuh prawan endi utawa randha endi sing dadi angen-angen. Ana ing atine sajake pak Jana kecanthol randha. Wiwit tepung randha saben dina rengeng-rengeng lagune kidungan modhel Kartoloan:Pring gadhing manglung nyang kali,Sapa wonge gak kudu ngethok,Randha kuning merak ati ,Sapa wonge gak kudu melok.Kidungan iku dibolan-baleni, nganti -- yen ana sing krungu -- bosen. Kira-kira isane pak Jana mung selarik iku. Mula sanajana mung salarik tetep wae dikidungake. Yen ora kidungan, banjur rengeng-rengeng bawa tembang gedhe “Nguswaraga”. Sampeyan ngerti tegese bawa iki? Kae lho sing
kang sobeng rawa,Nguswaraganta wong ayu.Pak Jana lageyane kaya jaka lagi kasmaran. Jane mono wis ora jamane. Wong umure pak Jana ya wis seket luwih. Jarene pak Jana katresnan iku ora mawang umur, ora enom ora tuwa padha. Ora lanang ora wadon ora ana bedane. Jaka apa dhudha ya padha wae. Rasa pangrasa ing babagan katresnan –jarene bocah-bocah saiki – universal. Katresnan iku ora mung kanggo jaka karo prawan thok. Mula ora aneh yen ana wong bebojoan wis puluhan taun banjur ngiwa, slingkuh, jalaran yaiku mau “tresna iku wuta”. Banjur kadhangkala nabrak-nabrak, barang becik njur ditabrak, nabrak pager ayu. Jalaran wis ora eling kiwa tengen, ora eling anak bojo, malah ana sing ora eling yen putune wis gemrayah.Kanggone pak Jana, yen bisa ya golek sing prawan. Ning ora sing umur las-lasan, utawa kur-kuran. Umur-umur samono kanggone pak Jana malah dadi penyakit, kaya parikan “kodhoke kalung kopat, boyoke sing ora kuwat”. Yen ana ya prawan, ya sing wis umur patang puluh lima munggah. Umur samono iku yen isih prawan durung nate rabi, mesakake. Durung nate ngrasakake nikmating donya. Mula pak Jana tansah milang-miling endi ana
dhewekan, kena kanggo kanca jagongan. Nanging pak Jana ya ora gelem yen prawan mau wis umur wolung puluhan.Ana maneh kesenengane pak Jana saliyane bawa Nguswaraga yaiku nyetel lagu Inggris lagune Paul Anka. Lagu iki kira-kira lagu taun pitung puluhan. Lagune pak Jana nalika isih nom-noman, sing biyen wis dilalekake saiki diapalake maneh.
Saben teka ukara I don’t like to sleep alone’ iku anggone nembangake rada dibanterake, sateruse ora ngerti mung ha he ha he wae . Mbuh ping pira pak Jana anggone mbolan baleni lagu mau.-------------- 0000 -----------------Jumirah, randha teles. Kondhang randha sugih brewu, mblegedhu, mubra –mubru blabur madu. Montore pitu. Samubarang
ana busike. Paribasan yen ana laler mencok ing kulite, kepleset saking alus lan lumere. Yen disawang saka kadohan ora kalah karo bocah-bocah saiki sing umur patlikur taun. Dhasar pinter macak, samubarang sing dienggo pantes, lamun mesem, biyuuuuuh –carane kethoprak--- agawe brantaning kang lagya mulat. Dedege endhek ora, dhuwur ya ora, ketara sedheng. Lamun dicandra saka mandrawa kaya widadari tumurun saka kahyangan. Mung wae kahyangane randha Jumirah : Kedhung Pring.Aloking wong akeh, randha Jumirah iku bau laweyan, anggere nduwe bojo mesthi bojone mati. Pancene ketoke ya kaya mangkono . Jumirah wis rabi ping telu. Nanging nganti saiki durung duwe anak, mula kena diarani randha lanjar, sanajana wis rabi ping telu. Mula awake ya isih weweg singset padhet. Anehe angger bojone mati montore mesthi tambah.Kanggone pak Jana kabar sing kaya mangkono ora digatekake. Iku tembung ngayawara sing ora kena dipercaya, ora klebu nalar. Jaman saiki sing petungan iku kudu nganggo logika, ora gugon tuhon kaya penganggepe wong akeh. Tembung kaya mangkono iku tembunge wong sing ora seneng karo Jumirah. Wong seneng ora kurang pengalem, wong gething ora kurang penacad. Kamangka ngalam donya anane loro, lanang karo wadon, sugih mlarat, seneng lan gething, awan lan bengi. Montor tambah lan ora saka anggone nyambut gawe. Yen anggone nyambut wekel, sregep ora kakehan polah mesthi dadine. Sanajana wong pinter yen anggone nyambut gawe keset, lumuh, ora temenan ya ora bakal kasil. Jumirah anggone nyambut gawe ya temenan, paribasan sirah dianggo sikil, sikil dianggo sirah mula ya wis pantes yen bandha iku pukji , nglumpuk dadi siji.Wayahe wong turu nglepus Jumirah isih melek ngenteni montor sing durung teka. Jam siji utawa jam loro bengi lagi mapan turu. Mula anggone kepengin ngrabi Jumirah wis mantep temenan. Ulat madhep ati karep. Tekade ngrabi Jumirah wis ora kena dipalangi maneh.Sawijining dina ana wong tuwa teka menyang omahe pak Jana, banjur takon.“Mas Jana, kula mireng panjenengan badhe angsal Jumirah, leres ta?”, pitakone wong mau.“Leres mbah. Enten napa ta?”“Nggih boten enten napa-napa. Kula namung dhapur ngelikake mawon.”“Enten napa kok sajake gawat?”“Jumirah niku gadhah pesugihan Nyai Blorong. Lha mengke nek njenengan sida dadi bojone Jumirah mesthi kangge lebon,”“Anu mbah, sing penting kula empun ngrasakake Jumirah,” wangsulane pak Jana sakecandhake.
weruh ing rasarasa kang satuhurasaning rasa punikaupayanen darapon sampurna
SALATIGA REMBANG PEMALANG PURBALINGGA PURWOREJO KEBUMEN SRAGEN KENDAL BLORA BOYOLALI BREBES DEMAK JEPARA KARANGANYAR SUKOHARJO WONOGIRI BANJAR
tokusatsu Sisih ngisor ana Belt'e Kamen Rider OOO, ora ngerti versine apa sing genah dudu DX lan regane sekitar 150ewu. Jual Buku Langka,
Bocah bocah kae ngamen lan dodol Koran Esok tekan sore nganti koar sekolahe
Ngurip-urip Basa Jawa: SAPI LANANG LAN SINGABARONG
Ana sapi lanang papat , antara lawas padha ayem mangan nunggal sapangonan, sarta padha rukun nulak upayaning satrune kang luwih rosa, yaiku singabarong kang ngenggoni alas cedhak
isih padha ngumpul, dadi tansah klinteran, ngarep-arep pisahe, awit ora kelar nyembadani sapi papat.
Ananging pangarahe tanpa wekas , mitra papat kang rukun mau tansah angisab-isab marang pangigit - igiting singabarong.
Sarehning kerep kacuwan, meh nedya murungake karepe, ananging ora antara lawas, pangarahe salin salaga, awit sapi papat kang maune tansah rukun, andadekake ing kaslametane , wasana padha crah, amarga dening sulaya remeh, kang ora antara lawas nukulake ewa lan gething, dadi ora gelem kekumpulan maneh, mblayang dhewe-dhewe adoh parane.
Singabarong tumuli weruh yen prakarane wis salin salaga, rumangsa bungah karo ndilati brengose, sapi papat mau genti-genti dimangsa.
Eliding dongeng mangkene : dongeng iki kena dadi wewulang, nuduhake pakolehe wong rukun, sarta gempaling kaslametan kang marga dening ecrah.
satru = 1. arane panganan sing digawe saka glepung kacang ijo 2. Mungsuh
satru munggeng cangklakan = mungsuh sing cedhak (isih sanak sadulur)
satru ati (satru manah) = memungsuhan batin (butarepan, rebutan wong wadon lsp)
satru batin (satru batos) = satru sing ora ketara.
satru manengah = sabarang prakara sing nganggo memungsuhan.
kelar = 1. kuwawa, kuwat, bisa nindakake 2. rampung sembada = 1. sarwa kecukupan 2. cocog, patut, pantes 3. rada sugih,
ngisab – isab = ngisin – isinake, mirang-mirangake.
ngigit – igit = muring banget sarta ngincim – incim.
kacuwan = ora keturutan karepe, ora lega.
pakoleh = 1. oleh-olehane 2. ana gunane 3. mapan banget 4. oleh.
crah = 1. rengka, pecah 2. Pasulayan
wekas = 1. wasana, pungkasan 2. weling, welingan.
Yen kepingin maca dongeng kewan utawa fabel ing ngisor iki kliken ana kene kanthi irah-irahan :
1. WONG DESA LAN MANUK ALAP-ALAP2. KANCIL LAN BULUS.3. ULA BADHUDHAK LAN LANDHAK.4. MENJANGAN KANG NGILO ING BANYU..
ingkang ageng saged dados peredam,…(RIYADUS SHOLIHIN, hal:442-443)
assalamungalaikum wr,wb nuwun sewu sederengipun kawulo maturmbah nuwun sanget……kaleh hadist ingkang sapun di jabaraen gih?????????? pareng.
NGOKO TEMBUNG KRAMA TEMBUNG KRAMA INGGIL TEMBUNG KRAMA ANDHAP
21. ngabari nyukani sumerep ngaturi priksa nyaosi priksa
32. takon taken mundhut priksa nyuwun priksa
poro sedherek kulo sedoyo,Salam kesenian nggih..,puniko kawulo piyantun asli saking tlatah dusun kanigoro,engkang lagi makaryo wonten negari benten badhe nyuwun pirso(lek kepareng) punopo kemawon kegiatan Dewan Kesenian (utaminipun bab seni rupa) wekdal niki? (inggih to mbah Dien?).
Diam-diam sepertinya saya kepingin tahu perkembangan sedulurkulo wonten griyo bgmana kesenianipun?nuwun..kulo saking Melbourne sing lg kangen..
pasar adhine Eka ngrengek njaluk sandal anyar. Sandale adhine emang wis bodol
lan wis ora ana rupane. Adhine Eka jenenge Rina,sing umure 5 taun. Eka sayang
banget karo adhine, merga iku adhine siji-sijine. Eka saking keluarga sing ora
mampu, bapake mung kerja dadi buruh bangunan lan ibune dadi tukang
sandal sing werna pink iku loh, ketone apik temen,” njaluke Rina sing arep
Kiye duwite arep nggo tuku sayur tok,” jawabe Eka sing melas karo adhine.
ora ditukokke Rina tetep meneng nerima. Bocah cilik kuwe wis ngerti
rapi angger disawang, amarga Eka bocah sing sregepan lan manutan. Omahe saking
pring sing dianyam lan atepe wis pada rapuh dipangan rayap, nanging ngarep
Eka saking keluarga sing ora mampu, nanging bapake pingin Eka dadi
wong sukses lan pingin nyekolahke nganti perguruan tinggi. Bapake ora kecewa
amarga Eka termasuk siswa sing pinter ing sekolahane. Wengine pas Eka arep
sinau lan bapake sing nembe bali kerja mereki Eka.
dadi wong sing berguna lan ngelebihi bapak sing mung dadi buruh
sing atis banget Eka wis tangi lan nyiapake sepeda sing arep dienggo neng
sekolah. Eka nguja mangkat esuk merga Eka arep melu lomba Cerdas Cermat sing
dianakake SMA. Sewise siap Eka pamitan karo wong tuwane.
badhe manggat rumiyin. Moga-moga kula saged dados juara lomba lan saget mundut
sumringah ngerti angger arep ditukokke sandal anyar.
sekolahan Eka deg-degan amargi sekolahane wis rame lan ana peserta liya
sekolah. Ing sekolah uga dipasang umbul-umbul werna-werni, tembok sekolah wis
menyang omah karo sumringah gole ngonthel sepedane.
“Assalamualaikum. Bu,pak.”
“Wa’alaikum salam, ana
ganti klambi Eka ngajak Rina adhine menyang pasar tuku sandal anyar.
apa Rin?” pitakone Eka maring adhine.
“Sing werna pink mba!”
bae Eka tuku sandal sing dipingini adhine. Ing jero atine Eka lega merga wis
lelakon werna-werna, bungah lan susah nalika wong isih
Mati sandhang pangane = cupet dalane golek sandhang
Kidungan Puji Hayu Indonesia	Kidungan Puji Hayu Indonesia
anenun senteg pisan anigasi, kuda ngrap ing
LampungKecamatan nang Kabupaten Lampung WetanBandar Sribhawono, Lampung WetanKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
Jeneng Kebumen asale kuwe sekang kabumian sing artine panggonane Kyai Bumi bar
ning sing paling terkenal yakuwe lanthing sing digawe saka bodin
Wengi ing Pinggir Kali, Lagu kang Wekasan, Lingsir ing Pesisir, Jugrug, Gerimis, Ing Sunaring Rembulan, Ing Sawijining
Batik Gumelam ya iku warisan budaya bangsa kang ana ing wewengkon Kabupatèn Banjarnegara.[1] Batik tulis Gumelem dikembangna ing désa Gumelem, Kacamatan Susukan, Kabupatèn Banjarnegara.[2] Désa Gumelem nduwèni jarak sekitar 45 kilomèter saka Kutha Banjarnegara.[2] Batik Gumelem dadi salah siji kebanggaan kang isih ana nganti tekan saiki.[1] Warisan budaya iki diturunakè saka generasi marang generasi ngisorè.[1] Saiki ana sekitar 24 perajin batik asli Gumelem kang yandarakè uripè saka usahanè iku.[1] Warga kang nyandarakè uripè saka batik gumelem sing akèh ana ing Dusun Dagaran, Désa Gumelem Wétan, Kacamatan Susukan, Kabupatèn Banjarnegara.[1] Batik Gumelem potènsial dikembangkè saka kaca èkonomi, sosial, lan lingkunganè kanggo ndukung sèktor pariwisata lan bisa uga dadi salah siwijining tujuan wisata
dadinè motif batik Gumelem katon luwih luwes.[2] Kejaba saka iku werna dasar kain kang luwih enom saka werna motifè ndadèkake désain batik katon tembus utawa bisa didelok saka sisi kekaronè.[2] Motif-motif batik Gumelem tradisional kayata : Cèbong Kumpul (anak katak berkumpul), Kawung Beton, lan Parang Juanda.[4] Motif liyanè kang ana antaranè merak kembangan, ireng
Gumelem wis ana wiwitanè Gumelem isih dadi Kademangan.[4] Demang Gumelem nalika iku uga ngawa budaya batik Mataram ana ing Gumelem, Kabupatèn Banjarnegara.[4] Batik Gumelem luwih ngrembaka wiwit Pèmkab
Jumat pegawé Pemkab Banjarnegara uga diwajibake nganggo Batik Gumelem.[4] Ora mung pegawè pamaréntahan, saiki masarakat umum uga wis gelem lan bombong nganggo batik Gumelem kang motif lan warnanè disenengi masarakat Kabupatèn Banjarnegara.[4] Batik Gumelem saiki wis wiwit dikenalakè marang siswa-siswa SD-SD ing Désa Gumelem.[5] Cara ngawè batik Gumelem umumè ana 3 tahapan, pisanan mernani, kaping pindho mènèhi malam (lilin batik), lan kaping telu panyoplokan lilin saka kainé.[6] Cara ngawè batik urutané sing umumé ana nyungging, nganji, njaplak, Nglowong lan Ngisèni, Mopok lan nyolèt, Ngelir lan Nyoga, lan Nglorod.[6] Pungkasané kain kang wis dibatik diresiki banjur dipémé nganti garing.[6]
^ a b c d e (id)Copyright© 1996-2004 SUARA MERDEKA (Dipuntingali tanggal 28 Maret 2011)
^ a b c d e f (id)Copyright © 2009 Pamaréntah Kabupatèn Banjarnegara,
Batik_Gumelem&oldid=1014952"	Kategori: Budaya	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 10.02, 7 Maret 2016.
kangge pak sumono kulo bade tangled kata using atau sing niku asale sangking bahasa pundi??? soale kulo nate teng ambon kata sing
; Nggih niku buk, lare niki mboten kenging kulo tinggal. Kulo nate mboten diajak boss keluar negri, Grace dipokso tumut, nembe sedinten mpun sakit .
;Angger kulo ajeng wangsul, Grace sakit. Dos pundi kulo niki buk?
Bapak pun sepuh,kepingin kulo wangsul buk,tapi kulo mboten tega ninggal
byarang isun marek moco crita ikai,wis atin isun tambah semangat maning,matur nuwun ceritane kang.salam kenal kabyeh kanggo konco2 ring kene,isun kang ono ing perantauan.Mbok dewi.
Yo podo dik…..bayangno bulek riko , berjoang hing mikiri awake dewek…….muga gusti Alloh ,paring kekuatan, kesabaran, lan kang dimbadani yu kudu ngerti…..nang
Gum, mugi gusti kang maha asih tansah maringi karahayon dumateng panjenengan. amiin…
SERAT CENTHINI DANUNINGRATAN	Niyatingsun amiwiti,
dèn wastani nampik ugi boya nampik,
a) Wulang sunu kang kinarya gendhing, kang pinurwa tataning ngawula, suwita ing wong tuwane, poma padha mituhu, ing pitutur kang muni tulis, sapa kang
ing pitutur kang muni ing layang, pasti becik setemahe, bekti mring rama ibu duk purwa sira udani, karya becik lan
f) Lamun sira mangke anglampahi, nganiaya ing wong tuwanira, ingukum dening Hyang Manon, tembe yen lamun lampus, datan wurung pulang lan geni, yen wong durakeng rena, sanget siksanipun, mulane
kaki, tan becik temahira, donya keratipun, tan wurung kasurang-kasurang, tembe mati sinatru dening Hyang widhi, siniksa ing Malekat.
i) Kang wus kaprah nonoman samangke, anggulang polah, malang sumirang, ngisisaken ing wisese, andadar polah dlurung, mutingkrang polah mutingkring, matengkus polah tingkrak, kantara raganipun, lampahe same lelewa, yen gununggungsarirane anjenthit, ngorekken wong kathah.
j) Poma aja na nglakoni, ing
5) Dipun kumpul sira sami, aja gecul tekadira,
6) Yen kayaa pocung ugi, salawsiro neng donya, dadi wong pidhangan bae, dudu watek wong sujana, salawasira neng donya, lamun sujalma kang surup, nom kumpul tuwa tan pisah.
7) Poma den astiti, pitutur ing layang iki,
sujalma liyan, sadulur wis tega kabeh, sanajan silih kataha, kadhang mangsa belas, sajege sira tan atut, lawan sanak kadhangira.
10) Pan ana saloka maning, poma padha
jawi desane, wus prapto ing ingara-ara, sima sigra kinepung, kecandhak winaos sampun, yata ganti kawarnaha.
18) Wus prapta dhateng wanadri, kang wana nuli
Menawi panjenengan narsis saged dadhos menopo? :p
opo mas. sing dtakoni jg ora mudeng omong op cangkeme. wong jenengane Buawel kumpeni... wis blabar blas
Wawasan kapisan pandonganing tiyang dosa inggih punika pangertosan bilih kita sadaya tiyang dosa. Rum 3:10 nyuraosaken, “Iya kaya kang wus katulisan, wiraose: “Ora ana wong kang bener, siji bae ora ana.” Kitab Suci sampun medharaken kanthi cetha bilih kita sadaya dosa. Kita sadaya tiyang dosa ingkang perlu sih-rahmat lan pangapunten saking Gusti Allah (Titus 3:5-7). Karana dosa kita, kita pantes nampi paukuman langgeng (Matius 25:46). Pandonganing tiyang dosa punika nyuwun piwelas kangge gantosing pangadilan. Panyuwun sih-rahmat kangge gantosing duka.
saking seda supados mbuktekaken kamenanganipun tumprap dosa, pejah, sarta neraka (Kolose 2:15; 1 Korinta bab 15). Karana sadaya punika wau, kita saged nampeni pangapuntening dosa sarta kaparingan prajanji wisma langgeng ing Swarga – menawi kita sami purun masrahaken kapitadosan kita wonten ing Yesus Kristus. Kita sadaya kedah pitados bilih sedanipun sarta wungunipun Gusti Yesus saking seda kangge nggantosi kita (Rum 10:9-10). Kita saged kawilujengaken sarana sih-rahmat piyambak, lumantar kapitadosan piyambak, wonten ing Yesus Kristus piyambak. Efesus 2:8 nyuraosaken, “Sabab anggonmu padha kapitulungan rahayu iki saka sih-rahmat marga pracay; lan iku dudu wohing pambudidaya-mu, nanging peparinge Gusti Allah.”
Ngucapaken pandonganing tiyang dosa punika cara ingkang prasaja matur dhumateng Gusti Allah bilih panjenengan sumende wonten ing Yesus Kristus ingkang dados Juruwilujeng panjenengan. Mboten wonten tembung ingkang “gaib” ingkang dados dasaring kawilujengan. Namung kapitadosan dhumateng sedanipun Gusti Yesus sarta wungunipun ingkang saged milujengaken kita. Menawi panjenengan mangertos bilih panjenengan punika tiyang dosa lan perlu kawilujengaken lantaran Yesus Kristus, punika conto pandonganing tiyang dosa ingkang saged panjenengan aturaken dhumateng Gusti Allah: “Duh Gusti, kawula rumaos bilih kawula tiyang dosa. Kawula sumerep bilih kawula pantes nampeni paukumaning dosa kawula. Ewa samanten, kawula yakin bilih Yesus Kristus punika Juruwilujeng kawula. Kawula pitados bilih sedanipun lan wungunipun Gusti Yesus kaparingaken tumprap pangapuntening dosa kawula. Kawula pitados wonten ing Gusti Yesus sarta Yesus piyambak ingkang dados Gusti lan Juruwilujeng pribadi kawula. Matur-nuwun Gusti, dene milujengaken lan paring pangapunten dhumateng kawula. Amin!”
Ngurip-urip Basa Jawa: PADA LAN TETENGER LIYANE ING AKSARA JAWA (6)
« Cara Mudah Berdialog Dengan Sahabat Virtual
Posted 10 Mei 2012 by Mas Eddy Sugianto in NUSANTARA.
Bingung Bareng CS – Kulo Tiyang Sae
Ngurip-urip Basa Jawa: TAK KEREK, TAK DHUNAKE
Rupane mono ya ora pati ayu. Dedege ora endhek nanging ya ora dhuwur, mung tiba sedheng. Pakulitane ora kuning nanging uga ora ireng, lumrah pakulitane wong-wong liyane. Mung saiki wis akeh prawan-prawan sing wis ora gelem melu tandur, ora melu matun menyang sawah. Mula sanajana ora pati ayu pakulitane dadi resik. Beda karo bocah wadon rong puluh taun kepungkur. Rata-rata bocah wadon saiki wis padha mambu sekolahan. Akeh-akehe wis padha namatake sekolahe nganti tekan SMA. Saiki wis arang –arang -- kena diarani ora ana -- bocah wadon sing buta huruf ateges ora sekolah. Ditambahi maneh asring menyang salon, sanajana salon iku salon pucuk gunung. Ana salon kecantikan siji sakecamatan, ramene mung pendhak dina pasaran. Mbeneri pasaran ing kutha kecamatan kono, sing tiba dina Pon. Prawan-prawan sakiwa tengene kutha kecamatan padha menyang pasar melu mboke. Mula ora aneh sanajana bocah desa wis kulina karo tetembungan facial, creambath, rebonding lan sapanunggalane. Saben dina pasaran sing arep nyalon padha antri. Eling-eling, bisa menyang salon yen mung pendhak dina Pon. Saliyane dina pasaran Pon salon kecantikan mau tutup. Yaiku pasaran ing panggonanku.Aku, saben dina Pon ya mesthi leren ing sacedhake salon kono, karo nunggu penumpang mula ya ngerti lan apal sapa-sapa sing asring mara menyang salon kono. Kadhang-kadhang aku ya sok melu kanca-kanca nggodha bocah-bocah sing arep menyang salon kuwi.“Badhe tindak nyalon ta mbak?,” pitakonku marang sawijining bocah sing nganggo klambi cita kembang-kembang. Pitakonku mau satemene ya mung abang-abang lambe. Timbang nganggur karo ngenteni penumpang. “Inggih,mas” wangsulane bocah wadon mau karo mesem. Bareng weruh eseme bocah wadon mau , mak tratab... sakala atiku krasa dheg-dhegan. Katon untune sing putih miji timun, mripate blalak-blalak mbawang sabungkul, irunge ngrungih pindha kencana pinatar – iki panyandra jaman biyen -- Sakjane wis suwe bocah wadon mau angger dina pasaran Pon numpak montorku, nanging aku ora sepira nggatekake bocah wadon mau. Ora krasa mripatku tansah ngetutake lakune bocah wadon mau, mlebu menyang njero
jan-jane mono ora ayu ning piye ya ? Lamun mesem katon dhekik pipine. Esem iki sing marahi poyang-payingan. Ora krasa pikiranku nglambrang teka ngnedi-endi.“Man, “ bengoke kancaku karo nggablog gegerku. “ Nglamun wae. Apa se sing dilamunke ?” omonge kancaku kemerecek.Aku mung meneng wae. Ora mangsuli apa sing dadi pitakone kancaku mau. “Tak sawang saka kadohan kok sajakane kepencut karo bocah iku.” Aku isih tetep meneng wae. “Rokok , Ta ?”aku nawani rokok menyang Narta sawise rada suwe ora omong-omongan.“Wis. Lagi bar rokokan kok, “ Narta nampik pawewehku.“Sapa , Ta, bocah mau ?” pitakonku marang Narta. “Sing endi ? Klambi cita kembang-kembang mau, ta ?”“Iya”“Lha saben pasaran rak numpak montormu ““Iya. Nanging aku ora pati nggatekake,”“Jenenge Narti. Cah Sambong, omahe cedhake pak Lurah kono lho.”“Anake sapa, Ta?”“Anake pak Tama, bakul endhog”Ora krasa wong-wong sing menyang pasar wis padha mulih. Sing arep numpak montorku wis padha ngenteni. Kalebu si Narti. Bakul-nakul liyane sing dadi langganan siji loro isih katon durung teka. “Lik Samiyem mau wis numpak pa durung ?” pitakonku marang wong-wong sing arep padha numpak.
iki langganan lawas, mula aku ora wani ninggal. Penumpang banjur daktliti siji-siji. Bareng teka Narti sing pranyata wis lungguh ndhisiki, banjur tak kongkon lungguh neng ngarep cedhak sopir.“Mbak, njenengan lenggah enten ngajeng mawon lho,” pakonku.“Mboten mas, ngriki mawon sareng kaliyan tiyang tiyang mawon.”“Sekeca wonten ngajeng mbak.”“Sampun boten, wonten ngriki kemawon ,“ dheweke tetep puguh ora gelem lungguh ngarep.Asem, batinku misuh . Upama gelem lungguh ngarep bisa tak gendhing, bisa tak jak omong-omongan. Aku kok duwe karep ala, ya ora. Karepku mono dak gawe becik, kanggo rumah tangga sing apik, bakal tak enggo selawase.Dina, wis bola-bali ganti . yen wayah awan pikiranku bisa keslamur pegaweyan, golek penumpang mider-mider menyang pasar sing mbeneri pasaran dina iku , kayata menyang Tegalamba mbeneri pasaran Wage, menyang Parang mebeneri pasaran Paing lan sapiturute. Nanging yen mbeneri srengenge wis angslup... ora ana sing bisa nylamur ruweting pikir. Bisane mung ngetung usuk , pikiran nglambrang teka ngendi-endi. Gawang-gawang katon guwayane si Narti saklebatan . Lap katon ..... lap ilang. Lamat-lamat keprungu swarane radhio saka daleme pak Sastra, Mijil Kethoprakan ...Lali lali datan bisa lali,Lawas saya katon,Upamakna wit-witan sing gedhe,Tinutuhan datan bisa mati,Mrajak saya semi tresnaku ngrembuyung. Dina pasaran Pon candhake aku wis ancang-ancang, mengko yen Narti menyang pasar arep tak lungguhake ngarep. Mula lungguhan ngarep tak kosongake. Ora ana penumpang liya sing oleh numpak cedhak sopir. Arepa bakul langganan lawas, tetep ora oleh. Aku dina iki kudu bisa nyedhaki Narti. Kudu bisa .... kudu bisa ... kudu bisa....Temenan, dina Pon Narti katon wis ngadhang neng pinggir dalan karo mboke. Mboke Narti katon nggawa dagangan rada akeh, pirang-pirang senik – wong kene ngarani senik kanggo wadhah saka pring sing dienam -- .pedal rem langsung tak pidak, montor mandheg greg.“Mangga, mbak panjenengan wonten ngajeng kemawon.”“Lha simbok pripun, simbok wonten wingking.”“Simbok nggih kersane mawon, kersane nengga dagangan.”“Boten ah, mesakaken simbok.” Narti tetep ora gelem lungguh ngarep. Njur numpak montor lungguh jejer mboke. Aku wis ora wani meksa maneh. Nanging sing jenenge ati iki sing ora karu-karuwan. Kapan baya aku bisa omong-omongan karo si Narti. Sanajan wis sakmontor – aku sopir dheweke penumpang --- isih tetep ora bisa ngomong. Paribasan wis bisa lungguh jejer nanging isih durung bisa kandha . Kandha sing sabenere rasaning atiku. Kaya unen-unen ning parikane para sindhen kae : Bisa nggender, ra bisa ndemung. Bisa jejer, ra wani nembung. Kaping pindho aku wis golek rekadaya supaya aku bisa ngomong karo Narti nanging gagal. GAGAL TOTAAAAAAAAL ......Kari pisan , aku kudu nggawe sanjata pamungkas. Sanjata iki saiki kapeksa tak anggo. Yen pisan iki ora bisa klakon, ora ana gunane urip neng ngalam donya. Aku
dhukunake!!!---- 000 --- Malem Jemuah aku mara menyang omahe mbah Dhukun Sama, diwenehi mantra Jaran Goyang . Mantra dikongkon ngrapal
gunung jugrugTak sabetake segara asat,Marang si jabang bayine Narti,Lulut, lulut, lulut marang raganingsun , .... banjur nggedrug lemah ping telu.Seminggu, rong minggu, telung minggu nganti patang minggu. Lho kok ora ana bedane. Kok ya mung panggah wae. O, mbok menawa ora jodho. Mula aku banjur golek dhukun maneh sing luwih ampuh. Aku dikandhani kanca jarene ana ing Jember. Dak parani. Embuh desane . aku dhewe ya ora weruh, sing cetha saka kutha Jember isih telung puluh kilo. Padha karo sing sepisan, padha ora jodhone. Pungkasan, aku menyang Trenggalek pinggir segara kidul. Lumrahe papan pinggir segara iku akeh dhukun ampuh. Biasane mantrane kanggo mbayoni utawa nglemesake iwak gedhe yen mancing neng segara kidul. Yen iwak gedhe wae bisa lemes mosok jabang bayine si Narti ora bisa lulut.“Kula nuwun,”“Mangga, pinarak mas.”“Ngaturaken ulem.”“Saking pundi?” pitakonku.“Sambong. Kirman sopir rak panjenengan ta ?” “Leres,” ulem tak tampani. Tak waca saklebatan, saka pak Tama. Atiku wis krasa dheg-dhegan. Ulem tak bukak banjur tak waca kanthi
rak wis matur, dhukun iku adhuk-adhuke wong mlikun ya ngene iki kedadeyane.Walah-walah prawan ora mung sapa iku Narti,isih akeh Narti-Narti
Doc. Ing. Alois Kutscherauer, CSc. Ing. Jan Malinovský, Ph.D. Ing. Jan
Detik terus mlaku tan peduli sira sregep amal utawa ndeleya Jam terus mlaku tan peduli sira waspada utawa lena Dina terus mlaku tan
Dhah: swara iki metu saka sisi utawa pinggir bagéyan kendhang sing gedhé (kejaba kendhang ketipung), ditabuh nganggo kabèh driji lan sabagéyan tlapakan tangan sing langsung diculaké.
Tak: swara iki metu saka bagéyan kendhang sing cilik, ditabuh nganggo kabèh driji lan sabagéyan tlapakan tangan lan ora diculaké utawa tetep nempèl, déné tlapakan tangan tengen nempèl ing bagéyan kendhang sing gedhé. Swara iki nduwé nadha paling dhuwur.
Basa Sunda	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.45, 29 Agustus 2016.
Uncategorized Ditandai: | Pelatihan	« Menghapal Nama-nama Surat al-Qur’an Pelatihan guru RA,BA dan TA DEPAG Magelang »
kembangterarai@gmail.com, on Maret 25, 2009 at 5:46 pm said:	komenku siji wae, sehebat opopun spa ojo nganti ngapusi, sopo wae, abot sanggane, ojo rumongso gedhe, diguyu
diangkat dadi PNS kang mongko umure wis meh entek mula deweke rodo ora srontho kepengen ngaweruhi pp honorer kang bakal di sahake karo pemerintah amargo pp kuwi harapan siji-sijine urip kang arep teko yeng
ngayahi pakaryan ! anaming yen ora mlebu de e wis ora duwe pengareparep maneh bakal ketulungan . mula sak wene iki deweke tansah nganthi-anthi metune pp kuwi lan deweke ora gelem melu ubyang-ubyung amargo jaman tahun 2005 tekan 2007 deweke wis melu malah cuwo nang mburi tundhane deweke soyo bangkrut lan morat marit. la piye honore mung 250 ewu sesasi kudu di gawe butuhan sesasi sak kawulowargo wong 4 sampe seko endi ? nate kasdi nemoni pakar kang duwe titek sarjana ekonomi dheweke njaluk supoyo duwit 250 ewu kuwi sampe dicakke kanggo keluargane sesasi, tundane malah kudu mati kaliren kabeh sak omah amargo ora sampe. lha piye
durung sabune mbayar listrik,banyu,kontrak, mangan wah ….. pakare malah mumet dewe. ngono ceritane mas cipto. nyuwun ngapunten nggiih. maturnuwun.
Sing arep dakcritakake iki pengalamane kancaku guru matematika. Sawijining dina pak guru mau ndhawuhi muride supaya nggawa jangka. Bareng tekane dina candhake ing kelas iku pak guru mlebu kelas, dhawuh supaya bukune ditokake. "Ayo, bukumu ndang tokna !", mangkono pangandikane pak guru karo mubeng nliti sapa sing nggawa buku lan sapa sing ora.Bareng teka ngarepe salah sawijine bocah, bocah mau kandha, "Maaf, pak.
jangkar".Pak guru mau kaget, banjur ngendika,"Lho, kowe nggawa jangkar arep koanggo apa. Apa kowe dadi nakodha kapal kok nggawa jangkar ?"Bocah mau mangsuli,"Itu lho pak yang dipakai membuat lingkaran.""Oooo, iku ta. Iku jenenge jangka dudu jangkar".Pak guru banjur ngelus dhadha ing ngatase kelas IX SMP kok ora bisa mbedakake antarane jangkar karo jangka.Piye ca, murid sampeyan apa ya kaya ngono? Aku nyuwun komentar panjenengan.
lha menika pengalaman kulo nalika SD Pak De....koq njenengan sumerap njih..., hahahahaha..... lucu sanget menika Pak De...
Wah pak Ugeng wonten-wonten kemawon, inggih punika ingkang murukaken guru awet enom.Anak kula ingkang wonten paran, kula utus maca, mesam-mesem......wah pak Ugeng bakat pelawak......lucu.
Kagem Mas Antyo, Kang Sugeng, lan Pak Pur , matur nuwun sampun kersa rawuh.
Pakde... menawi kerso, kulo badhe nyuwun tanggabanipun, miturut panjenengan dospundi menawi Julia Perez sios kepilih dados
wus tumeka ing rasa jati, sembahyangipun tan mawas nalika, luwir banyu mili jatine…pujine lumintu, rahina wengi tan pegat. Puji iku rahina wengi sireki. Akeh dadi
weruh ing urip sejati, lir kurungan raraga sedaya, becik denweruhi manuke. Rusak yes sira tan weruh… yen sira yun weruh becikana kang sarira, awisma ing enggon punang sepi”.
iku siji, ana ing ngendi papan, langgeng, sing ngandadeake jagad iki sak isine, dadi sesembahane wong sealam kabeh nganggo carane dewe-dewe”.
swanten takbir medar ing angkoso, ngagungaken asmaning gusti Alloh ingkang MOHO RACHMAN LAN MOHO ROCHIM, mratela sampun rawuh Dinten Ingkang Agung;
Duh gusti ,lan saderek kulo sedoyo ‘ ngaturaken sugeng riyadi 1 syawal 1430 h, nyuwun agunging pangaksami sedoyo kelepatan.,kawulo lan
Dicawis’ake kanggo sopo wae,
Tiket suargo regane murah,Nanging anehe akeh seng wegah,Tumindak becik angel lakone,Akeh godane, lan rintangane,Yen kuat imane, slamet uripe.
Ngurip-urip Basa Jawa: UKARA PAKON (KALIMAT PERINTAH)
yaiku ukara kang isine supaya wong liya nindakake utawa tumandang apa kang dikandhakake utawa dikarepake.
1. Lumrahe wasesane nganggo panambang , -a, -na,
akna, -ana, -anana, -en
2. Nganggo tembung : aja, ampun, sampun, tulung,
nyuwun tulung, ayo, mangga, takjaluk, taksuwun, kula suwun, 3. Nganggo tembung : takaturi, kula aturi.
tandha panguwuh (!) ing pungkasane ukara.
panambang -a wantah wae, tegese uga mung
wantah wae, yaiku akon marang wong diajak guneman kaya kang kasebut ing tembung
2. Yen menyang sendhang mengko nggawaa timba kanggo wadhah banyu!
4. Kowe mlakua ngulon, aku takmlaku ngetan!
6. Mengko sore kowe mrenea takwenehi jajan!
7. Yen kowe melu kondangan mengko nganggoa klambi bathik wae!
mangkata dhisik, aku takmangkat keri-keri wae!
kawuwuhan panambang -na, -akna. Kanggo tembung kang nduweni wanda sigeg ing pungkasaning
tembung, tembung mau kawuwuhan panambang -na. Yen tembunge nduweni wanda menga ing pungkasaning tembung, tembung mau kawuwuhan panambang –akna. Tegese tembung pakon mau yaiku akon marang wong
sing diajak guneman kanggo keperluane wong sing diajak guneman. Ing basa
17. Yen kowe menyang pasar aku tukokna apem!
18. Yen kowe bisa nglakokake dhuwit, dhuwitku iki lakokna!
Panambang -ana dianggo nalika ketemu tembung kang nduweni wanda sigeg ing pungkasane
menga ing pungkasaning tembung. Tegese panambang -ana, -anana lumrahe nduweni teges wola-wali utawa ambal-ambalan.
19. Buku gambarku iki gambarana sakarepmu!
22. Bungkusan sing keri ana mau enggal balenana!
23. Tikus sing kena jiret kae enggal patenana!
24. Apa wae kang diprentahake marang kowe lakonana!
26. Buku sing ana meja kae, jupuken banjur gawanen
29. Nangka kuwi ambunen! Wis mateng apa
30. Lampu sing mati kae gantinen!
31. Gawanmu kuwi selehen ana ing dhuwur meja!
Panganggone tembung : aja, ampun, sampun.
Tembung aja, ampun, sampun , ngemu surasa nglarang utawa ngelikake supaya ora
nglakoni apa-apa kang kasebut ing larangan mau. Tembung aja dianggo
ing basa ngoko, tembung ampun dianggo ing basa krama, dene panganggone
tembung sampun ing basa krama kang nduweni teges luwih kurmat utawa luwih alus.
lunga-lunga saka kene yen aku durung bali!
35. Menawi tindak dhateng dalemipun pak Sam ampun dangu-dangu lho!
dipuntutup, tiyang-tiyang rak sami boten saged langkung!
Panganggone tembung: ayo, mangga, sumangga.
Tembung ayo, mangga, sumangga ngemu surasa ngajak yaiku akon melu (nindakake) apa-apa kang kasebut ing pangajak mau.
39. Man, ayo dolan menyang omahku!
kula dherekaken mirsani ringgit ingkang wonten wonten lebet!
41. Mangga pinarak wonten griya kula rumiyin!
42. Para rawuh dipunaturi jumeneng, sumangga!
kula aturi ngrahabi pasugatan ingkang sumadya wonten ing ngarsa panjenengan
tembung takjaluk, taksuwun, kula suwun.
Tembung takjaluk, taksuwun, kula suwun nduweni teges
panjaluk. Panganggone tembung takjaluk ana ing basa ngoko lugu, tembung taksuwun dianggo basa ngoko alus, dene
kowe gelem ngrewangi aku ngusung pari saka sawah menyang omah!
suwun panjenenga kersa rawuh ing griya kula dinten menika!
tembung takaturi, kula aturi. Tembung takaturi, kula aturi nduweni teges ngajak. Tembung takaturi dianggo ing basa ngoko
49. Yen kowe nyata lanang temenan, majua!
caweta sawonmu aku ora bakal mundur saka ngarepmu!
1. Ing basa Jawa pakon alus lan ora alus diwujudake ing unggah-ungguhing basa,
yaiku : ngoko lugu, ngoko alus, krama lugu lan krama alus.
2. Tembung-tembung kang nganggo panambang -a, -na, -akna, -na, -anana, -en, -nen, lan tembung aja, ayo, takjaluk dianggo ing basa ngoko lugu kang kalebu sing
3. Tembung-tembung taksuwun, takaturi, dianggo ing basa ngoko alus.
4. Tembung-tembung mangga, kula suwun, kula aturi dianggo ing basa krama alus.
panambang -a, -na, -akna, -na, -anana, -en, -nen.
Yaiku ukara pakon sing nganggo tembung aja, ampun, sampun.
Yaiku ukara pakon sing nganggo tembung ayo, mangga, sumangga.
Yaiku ukara pakon sing nganggo tembung takjaluk, kula suwun.
anyingkirana ing dina | Saptu Lêgi ...
21. Pangkur 1. Lah punika palanangan | ingkang ngadêg sipat grananya kyai | ingkang samya anunuwun | sawusing adudupa | nulya matur ...
Cangkriman Ê ndi Kang Tuwa Dalang Wayang K ê lir Balencong PUPUH III Sinom 1. Gatholoco nulya ngucap, Dhalang Wayang lawan Kêlir, B...
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Margatiga,_Lampung_Wétan&oldid=1036255"	Kategori: Kabupatèn Lampung TimurKategori ndhelik: Artikel pamukiman butuh didandaniKabèh kacamatan ing IndonésiaKabèh laladan tataran III ing Indonésia	Menu navigasi
Raras ingkang sarkara mintasih, mring sanggyaning kang samya punikas, lawan ingkang nyarsakake, menggah suraosipun, serat Wirid Kridhamaya di, den agung aksamanta,
Panringa pangapura yekti, jatosipun kasagedan kula, dereng sapintena kehe, teka gumagah purun, angrerakit basa gitadi, dahat dera tan ngrasa, lamun maksih kuthung, walaka niring weweka, sepen kawruh cubluk tuna ing pambudi, cupet mring panggraita.
Mboten sande kathah kang ngesemi, awit saking luputing panindak, datan pakoleh tanduke, tyas berung kadalarung, kebat kliwat nora nyukupi, sasar kurangan nalar, lalabete tan antuk, ing wuwulang prasarjana, kang wus putus mumpuni saliring kawrin, marma sanget kuciwa.
Lawan malih kula suwun ugi, jinampuwa dening Hyang Wisesa, paringa kanugrahaNe, amrih sageda lulus, anggen kula
bagus, supyantuk kanugrahan, dingapura sakehing dosa nireki, ingkang wus linakonan.
Kawuwusa kang warneng tulis, nenggih wonten sajuga pandhita, putus sampurna kawruhe, titis prastawa
angancik puncaking arda, sajejege tanana liya kang wani, saking sru gawatira.
Tarlen amung ri sang maha yogi,
lungguhe, Sang Wiku manah darum, marang cantrik ingkang
pun cantrik wus ngantu, maera rawuh andika, anyenyambi anata mangrasikani, bale kang kagem lenggah”.
tarlen sing berkahnya, pamuji ndika yektine, lan pangestu Sang Wiku, kang sumebar nyamati wiji, temah saged widada, thukulnya ngrembuyung, lulusa datanpa sangsaya, kang minangko dados rarabuking siti, tegal-tegal sedaya.
Nggih punika wawatek sang Yogi, dennya tansah ambek paramarta, mamayu amrih ayune, sadina-dina manggung,
sanityasa ing ngelmi, met susukaning liliyan.
tuwin, katelune Karsaya, mengke yen wus pangguh, tutura lamun sun duta, bocah telu mangko wanci
njunjug mring tegilipun, katon maksih sami ndhangiri, taneman palawija, samana dupi wus, perak nulya awawarta, ring kadang tri makaten denira angling, “Dhuh
Mengko yen wus wanci tengah wengi, jeneng sira padha didawuhana, mrih ngadhepa neng ngersane, mungguh ing parlunipun, aku tan wruh kurang mangerti, “ Citaya lan Budaya, Karsayatrinipun,
pamuji, paduka Sang Pandhita, duk wau amba wus, tiga pisan lagya dhedhangir neng tegil, nulya kawula undang”.
Dupi sampun sami anyelaki, kadya kula dawuhaken timbalan, dene mangke dalu, badhe sowan ngadhepi, ya ta sira Sang Pandhita, duk
anata dudunung, kang badhe kangge lungguhan, ngadhepi Ri Sang Wiku Yatnajati, away nganti kuciwa.
sadarum, ing samengko arsa sun wangsit, dimen padha mangertiya, lan supaya weruh, tindak becik miwah ala, awit kabeh manuswa tumitah urip, wajib nampik miliha.
cantrik tanggapen age, kabeh pituturing sun, away ana nganti kang cicir, manira yun wedharna, ngelmuning ngidhup, kang nuntun mring karaharjan, kang supaya raharja sajroning urip, lulus tanpa sangsaya.
Cacahana limang kawruh kaki, den anastiti panampanira, ywa nganti ana kang cewet, cantrik sareng umatur, “Dhuh Sang Dwija pupundhensih, amba amituhu jarwa, mung sumedya nungkul, ajrih lamun anglirwakna, sakathahing warsitaning Sang Yogi, tan pisan yen nyingkura”.
saiki ingsun amurwa, anglairake wawangsit”.
Makaten pamarsitanya, “Lah ta cantrik padha insun tuturi, wajibe manuswa iku, manembah mring
angelingi mulanira, purwanta nggenira urip.
Ana sembah catur swanta, yeku sembah kang konjuk mring Hyang Widhi, catur papat tegesipun, swanteku, kaweningan, aeit sapa sumedya nembah Hyang Agung, mrih bisa konjuk Hyang Sukma, kanggo budi suci.
aranipun, tri sembah jiwa ranira, kaping pat sembah ing dhiri.
Tegese sembah ing rasa, dina-dina netepna yeming ati,
jroning kalbu, kawawa asung papadhang, neng jroning pangraseng urip.
Iku wus dadi panembah, pikantuke kanggo manggayuh mamrih, katekana sedyanipun, sedya kang mrih utama, katekane sembah jiwa patrapipun, sadina-dina den
ing tembe praptaning layu, muga-muga amanggiya, rahsa sudibya ingkang ngakir.
Kaping pat sembah raga, de tegese sembah raga puniki, wekel kas sing badanipun, diajek ing panindak, kang saregep tindak kang jujur, iku wus
sasaminipun, kang kanggo jroning gesang, kabeh mau margane bisa pikantuk, mrih katekaning pajangka, kanthi nganggo watek kadwi.
Siji teman lan antepan, lamun biso nganggo watek kadyeki,
kapisan intiyar, mantep ingkang kaping kalih, telu temen dene kaping pat tetepa.
Kaliamne angapura, kenenem narima kaki, mangkene katranganira, wijange sawiji-wiji, den titi ing panampi, ywa nganti ana tumpang suh, tegese tembung istiyar, ngaurip iku wus wajib, angupaya apa kang dadi butuhnya.
sayogyane ing ngagesang, sabisa-bisa mangudi, ngegungna tapa kaki, tepa mring samining ngidhup, ywa dhemen tindak siya, aja nganggep lawan edir, nglegutakna asih tresna mring sasama.
Lima tembung ngapura, mangkene tegese kaki, ngaurip neng
Kaping nenem tembung narima, tegese mangkene kaki, ngaurip sayogyanira, darbeya narimang takdir, ywa nyerang ing pambudi, tan prayogya temahipun, kabeh tindak
nyerang, tangeh yen bisa lestari, marma welingku kaki, den abanget panganggepmu, away sira nyingkura, marang pitutur kang becik, sayektine bakal
bisa mukti, tanana sangsayanipun, mangkeneku wus dadya, pranatan adiling Widhi, sapa becik bakal antuk kabecikan.
sampun cumenthel mbokbilih, amung kantun kadang kula kang sakawan.
sami, sarehing sira wus, bisa anyakup pitutur, tutur kang kawahya, samangko ingsun aganti, sumedharnya saha ngalirake piwulang”.
Utamaning gegayuhan, kang pantes gagayuh dhingin, mung ana patang praka, anggapen ingkang nastiti, tancepna sanubari, cancangen kenceng ing kalbu, mrih ywa nganti katriwal, kanggowa salami-lami, pan cantrik
Mangkene katrangira, “Silahnya sawiji-wiji, panggayuh patang prakara, kang tumrap kanggoning ngaurip, supaya angindhaki, ngancik
lah padha wiyarsakna, wijanging panggayuh kaki, lakonana kalayan karsaning tyas.
A S M A RA DA N A
Matmanya den sami ngudi, mamrih kagema Sang Nata, kanggepa ing salawese, norane kagem Sang Nata, kagema pamarentah, kaparenga anggegaduhuh, nindakake panguwasa.
Mangkoneku pan keni, kinarya pakuwatira, uripe neng donya kiye,
sugih nanging wus mayar, bisa ajeg panganipun, lumintu sadina-dina.
Dene artawan kang dwi, mangkene mungguh terangnya, yogane ngaurip darbe, panggayuh mring kasaguhan, mrih bisa rawat bandha, ngungkuli sasaminipun, dadi aran urip mulya.
Wit manungswa kang wus ngeting, sakridhaning kasusastran, kawruh gaibe apadene, iku dadi pangungsenya, janma
apa sing dadi butuhe, kang supaya tinuduhan, barang kang durung wikan, kang wus dadi wajibipun, ingulat tan mrih pinanggya.
Kang mangkana iku kaki, manawa uga wus kena, kanggo pikuwat uripe, sanadyan
Lha ta cantrik rehning uwis, titi terange warsiteng wang, kita kira tanana kang cewet, saiki manira arsa, paring pitutur sira, nerangke sihing Hyang Ngagung, kang tumrap marang manuswa.
Rahsaya matur umaris, “Dhuh Sang Dwija
sajuganya, away nganti tuna kaki, dene yen wus kacakup slah sajuga.
Sira laju rina wengi den sujut, manembah Hyang Suksma, sajroning sujut sireka, nunuwuna wahyu nygrahaning Suksma.
tanana sangsayen ngidhup, awit kodrating Hyang, sapa manuswa kang bangkit, gayuh marang sastra jendra ayuningrat.
samangke wus padhang, datan wonten kang ngalingi, dupi sampun nampi warsita andika.
Uwitipun seger waluya tan alum, wus rumaos gesang, wit pantuk dayaning warih, kadya tangi garegah saking kantaka.
Nambung wuwus ri Sang Yatnajati Wiku, tujuninmg kang sabda, dhawuh mring Karsaya cantrik,
Mbok bilih wus kinodrat dening Hyang Ngagung, kula lan pra kadang,
makaten ngandikan malih, mring pra cantrik makaten andikanira.
Saiki wus lega rayaning tyasingsun, mung kari sajuga, pituturku mring sireki, miterangke jejering Gusti Kawula.
Siji iku tanggapen ywa kongsi kisruh, lah mara rungokna, dakterangne ing samangking, cantrik gangsal umatur nuwun sandika.
Sang Awiku malih ngandika arum, samengko sun murwa, nerangke Kawula Gusti, piyarsakna amrih timbuling wasana.
Kang kasebut Kawula iku ta kaki, panca driya gesang, raraketan lawan dhiri, cinancang sariningwanta.
Wahananane napas sira kang sajati, de sarining tirta,
titah donyeki, bisa nukseng malembat, cilik tan kena tinitik, cedhak tur nora singgolan.
Sageda awet lestantun, nggen kula ndherek Sang Yogi, neng
wardaya, wasana ngandika aris, “Lah cantrik lima sadaya, aturmu kang wus kawiji.
Banget panarimaning sun, de sira padha darbeni, tyas setya kaya mangkana, yekti bakal tak timbangi, asih tresna marang sira, timbange setyanireki.
Kajaba ta iku puthut, rehning wus antara lami, nggonmu ngadhep neng ngraseng wang, lahya yo bubaran sami, wis padha sira ngasoa sun arsa nungku samad.
Pra cantrik bubaran sampun, sosowangan samya mulih, wau ta Risang Pandhita, gya mangsa muja semadi, miminta sihing Bathara ywa
Lewih becik loro untu dari pada sirahe ngilu sakit cinta sakit rindu yen wengi ora bisa turu yen awan ora doyan mangan amarga tansah kelingan itulah penggalan lirik lagu sakit rindu yang di nyanyikan sang maestro campur sari manthous
besan menika majeng ngidul, dene griya kula majeng ngaler. Niku dospundi ? Angsal napa mboten ?” pitakone Partana menyang mbah Guna. Mbah Guna iku dhukun petung sing kondhang. Saben wong arep nduwe gawe, mantu apa nyunatake mesthi njaluk tulung marang mbah Guna supaya nggolekake dina sing becik. Petunge cespleng, mula ora aneh yen mbah Guna kesuwur. “Lha kaya ngono kuwi jenenge dhandhang ungak-ungak utawa dhandhang anguk-anguk. Ngerti sampeyan maknane ?” pitakone mbah Guna.“Nggih kula boten ngertos,” wangsulane Partana.“Dhandhang niku tegese manuk gagak. Ungak-ungak sampeyan ngerti. Dhandhang niku perlambange tiyang ajeng pejah. Sampeyan rak ngerti dongenge . Yen enten manuk gagak pating graok samber-samberan, mesthi..... kena dipesthekake ....yen badhe enten tiyang pejah. Napa melih yen adu cocor. ““Adu cocor niku sing pundi mbah ?”“Adu cocor niku omah sing adhep-adhepan mung keletan dalan. Ngoten niku boten becik”“Napa nggih saestu ta mbah.”“Lho, sampeyan kok boten percaya. Ngelmu kula niku ngelmu titen, tegese neniteni kedadean-kedadean sing empun klakon. Lha yen ngango rumus nggih boten enten. Niku empun kathah buktine. Nika si Warsini nalika rabi kalih Suman , rak boten jujur ta. Salah siji mesthi ana sing mati ndhisiki. Bardi kalih Sumarti nggih ngoten.”“O, enggih.” Partana ngiyani.“Sak jane empun kathah tiyang sing njaluk tulung dhateng kula niku, sedaya nggih sami nurut napa sing kula omongake. Lha kangge conto sing sae nika, Yu Waginah nalika ajeng besanan kaliyan Sumadi. Waune griyane yu Waginah madhep ngetan, dene Sumadi madhep ngulon. Bareng njaluk tulung teng kula, nggih kula kandhani .... ngoten niku boten becik. Omahe lajeng diputer ngoten lho.”“Diputer dospundi, mbah?”“Nggih dielih adhepe. Waune madhep ngetan, saniki madhep ngidul.”“Enggih, nggih mbah. Waune lawange madhep ngetan ngadhepake dalan saniki dalane rak enten ngiringane. Napa boten enten cara sanesipun ta mbah ?”“Cara sing dospundi ?”“Nggih upamane, mengke mantene mlebet saking kilen, napa saking pundi ngoten?”“Nggih boten saged. Barang ngoten kok sampeyang enyang. Nek boten saged nggih boten saged. ““Lha dospundi ta mbah. Wong bocahe niku empun padha senenge.”“Lha nek kula boten wani. Sampeyan wurungaken mawon. Kanggene kula sanajana liya kutha tetep kula boten wani. Upamane ngriki, kalih sampeyan gadhah mantu tiyang Jakarta. Kanggene kula tetep boten wani. Dene sampeyan meksa, akibate kula boten melok nanggung lho. Mengke ampun nyalahake kula.“Krungu krenahe mbah Guna sing kaya mangkono, atine Partana bingung, sebabe srawunge anake wedok karo calon mantune wis kaya-kaya ora kena dipisahake. Esuk sore, awan bengi bocah loro tansah runtang-runtung ngalor ngidul. Saben Partana kepethuk tangga mesthi di semantakake kapan olehe arep mantu ? Partana wis rada rikuh karo tangga teparo jalaran bola-bola disemoni. Yen suwe-suwe ora ndang dinikahake ora becik dadine. Mengko yen nganti mbobot gek kepriye. Mendah wirange. Lha saiki sing dadi ganjelan prekara omah. Omahe calon mantu ngulon, dene omahe Partana dhewe madhep ngetan. Njaluk tulung mbah Guna diaturi supaya metung, diwanti-wanti aja nganti diterak, jalaran gedhe balake. Jarene mbah Guna akeh kedadean sing kena kanggo conto, akeh-akehe ana kedadean yang ora kepenak. Apa arep klakon diwurungake ? Kok kaningaya temen. Wong bocah wis padha senenge, saben dina runtang-runtung. Yen nganti dipisahake apa ora mesakake ? Ya yen ora nglalu ? Menawa nganti nglalu sing rugi ya sapa , yen ora awake dhewe. Atine Partana jibeg. “Piye buke?,” pitakone marang bojone. “Lha ya embuh ta pak. Aku dhewe ya melu bingung. Mbok njajal menyang nggone besan. Coba dirembug sing apik. Mbok menawa nemu dalan liya”“Apa ya ngono ta apike ?”“Ya njajal ta. Kabeh mau dicoba .”Bakda Mahgrib Partana karo bojone sida menyang omahe calon besan . Ing dalan wong loro mung meneng-menengan wae. Padha ngenam gagasan dhewe-dhewe. Kepriye mengko tanggapane besan yen dheweke murungake nikahane anake? Apa besan ora nesu ? Ya yen nesune mung tata lair wae, ora dadi ngapa, bakal didhadhagi. Janji gelem njaluk ngapura, Partana yakin yen bakal diapura . Lha yen mlaku batin, gek kepriye dadine ? Ngerti-ngerti lakune wis teka omahe calon besane.Sawise bage-binage sawetara, nakokake kabar keslametan banjur miwiti apa sing dadi tujuwane.“Nyuwun ngapunten san, kok kula nolak menika boten. Nurut petangan, menika wonten sing geseh. Menika kados pundi ?” Partana ngandhakake wigatining rembug.“Geseh dospundi ?, “ pitakone calon besan.“Kula kalih penjenengan menika sagged dipun wastani dhandhang ungak-ungak utawi dhandhang anguk-anguk. Menawi dipun lajengaken mangke salah satunggal mesthi wonten ingkang pejah”“Lajeng kersane kados pundi ? “ pitakone calon besane ngangseg.“Rehdene kula boten wantun nerak pepacuh menika, kula suwun kanthi dhanganing penggalih, bab nikahipun ndhuk inggih anak kula kaliyan putra panjenengan dipun wurungaken kemawon.”“ Lha ....”, calon besane kaget. “Menika menapa sampun dipun galih ingkang saestu ?”“Inggih sampun. Miturut mbahipun ndhuk menika menawi dipun lajengaken mangke kirang prayogi.”“Menawi kersa penjenengan kados makaten, lan menika sampun dipun galih ingkang saestu, kula namung ndherek kemawon. Namung kula suwun panjenengan piyambak ingkang ngendikan kaliyan putranipun.”Blong, rasaning atine Partana , dene calon besane uga nyarujuki apa sing dadi kekarepane. Enggal –enggal Partana nyuwun pamit sawise rampung rembugane.Dina candhake, wayahe sore bubar wayah Ngasar, bocah sakloron diceluk dijak rembugan. Partana ngandhakake yen mau bengi wis rembugan karo calon besan, yen sesambungane antarane anake wedok karo bakal bojone ora perlu diterusake.“Aja dadi atimu sakloron, aku ora duwe niyat apa-apa, kejaba mung kanggo kabecikanmu sakloron, “ kandhane Partana menyang anake lan calon mantune .Anake wedok bareng krungu kandhane Partana banjur bradhat mlayu mlebu kamar, ungkeb-ungkeb nangis ana njero kamar. Nganti seminggu anake wedok isih nangis wae, ora gelem metu saka kamar, ora gelem tandang gawe. Sangsaya suwe awake sangsaya kuru, kuru, kuru .......---------000----------Sasi Besar, sasi becik, sasi wayahe akeh wong duwe gawe. Meh saben dina Partana nampa ulem-ulem manten. Sajroning sasi iki wis kira-kira ana undhangan sepuluh sing ditampa Partana. Bayaran sesasi entek kanggo nyumbang – cara Surabaya buwuh--- menyang nggone wong duwe gawe. Arep ora teka, rumangsa isin jalaran diundang, gek mangka tangga cedhak utawa kenal apik. Arep teka, kanthong rasane wis tipis banget. Mengko jagane pangan apa, kamangka tanggale isih dawa ?“Sampeyan dijak mbesani mbah Guna ora , Lik ?” pitakone Kadimun menyang Partana.“Mbesani menyang ngendi?”“Jarene menyang Nganjuk.”“Ya dijak ora dijak, aku tetep melu. Yen nganti ora melu aku rak isin. Kapan budhale?”“Sesuk esuk.”“Ya, yen ngono aku tak cepak-cepak.”“Arep nggawa apa ta, wong mbesani wae, rak cukup nggawa amplop.”“Lha apa ora nggawa salin , wong lunga adoh?”Esuke Partana sida budhal melu mbesani anake mbah Guna menyang Nganjuk. Neng dalan wong-wong sing melu mbesani ora ngrembug bab mbesani malah-malah sing dirembug bal-balan. Pancen Piala dunia nyedhot kawigatene wong akeh. Saben dina dadi bahan caturane wong-wong sadonya. Ora krasa rombongan besan wis teka ing nggone sing duwe gawe. Kabeh padha enggal-enggal mudhun saka montor, njujug menyang pondhokane penganten lanang. Ana sing perlu menyang buri, saperlu wisuh utawa raup. Sawise mambu banyu, rasane awak krasa seger. Sawise tata-tata upacarane penganten wis rampung, penganten lanang diirit menyang papan pahargyan. Satekane papan pahargyan Partana kaget,” Lho omahe besane mbah Guna ki rak madhep ngalor, kamangka omahe mbah Guna madhep ngidul.....”, Partana banjur nyedhaki mbah Guna banjur takon ,”Mbah, niki rak dhandhang ungak-ungak ?”“Aku lali, aku mrene kae wayahe bengi, dadi ora ngerti lor kidul.”“Ooooo, yen lali dhanyange ya melu lali ta ?,” Partana mesem
wonokromo Sugeng riyadi sedulur sederek njaluk sepuro seng akeh yoo 3. Suminten wonten pinggir margi sadean kupat bumbune santen Puniko dinten Riyadi
Tindakanku Marang Kowe. Muga2x Kabeh Dosaku Lan Dosamu Di Lebur Ing Dino Riyoyo. Minal Aidzin Wal Faidzin.. Selamat Hari Raya Idul Fitri 1431 H
Udan-udan ngeyup ngisor wit gedhang.Sugeng riyadi. donga-dinonga kita satya ning dalan bener
. Lebaran sungkem wongtuwo ojo lali kang ngrumat awakmu wiwit bayi
anggawa pangarep-arep. silaturahim kanggo lantaran rumakete ati. gawe gila nek ngguyu mringis. kanggo ndodomi sajadahe simbah Dudu salahmu sing gawe susah.
12. Salahku marang awakmu akeh banget dina riyadi nyuwun salahku diparingi halal
Mbok Setro bakul tempe gawe sehat wong sak erte
prayoga dicaosi pitulung Lebaran kula sowan eyang dosa kalangkung nyuwun diparingi ampun
22. mbiyen Pakdhe sing ngajari gawe nam-naman Lebaran kesempatan golek
simpen. langkung sekeca menawi kersa maringi pangapunten
Kulak klambi ning Beringharjo kanggo di sade meneh ning ndesa Lebaran kula tambah pametu artha amarga warung
menjangan. Dina lebaran kawula nyuwun hapus sedaya luput.
Naliko burung hantu pada dipulut. sudi maringi kula pangapura tumrap sadaya kalepatan.
26. Dina lebaran kula nyuwun kawelasan. sakwise pasa mugi-mugi amalan kita mboten surut. panjenengan ingkang kagungan ati jembar kaya
SERAT KIDUNGAN	Kidungan punika serat kina pralambangipun ngelmu Islam ingkang sajati, tuwin minangka wawarah pamujining kawula dateng Gusti, iketanipun Kanjeng Susuhunan Kalijaga Waliyullah; kasambet iketanipun Kyai Rangga Sutrasna pujangga.
Ono kidung rumekso ing wengi, teguh ayu luputa ing lara, luputa bilai kabeh, jim setan datan purun, paneluhan tan
ing toya, kinarya dus rara tuwa gelis laki, wong edan nuli waras.
Lawan rineksa dening Hyang Widi, sakarsane tinekan dening Hyang, rineksa ing jaman kabeh, kang maca kang angrungu, kang anurat myang kang nimpeni, yen ora bisa maca, simpenana iku, temah ayu kang sarira, yen linakon
nadyan tan weruh iku, lamun nedya muja semedi, sasaji ing sagara, dadya ngumbareku, dumadi sarira tunggal, tunggal jati swara awor
kene kana, ing wasananipun, ajejuluk Adi Suksma, cahya ening jumeneng aneng artati, anom tan kena tuwa.
Panunggale kawula lan Gusti, Nila-ening arane duk gesang, duk mati Nila arane, lan Suksma-ngumbareku, ing asmara Mong-raga yekti,
Ana pandita akarya wangsit, minda kombang angajap ing tawang, susuh angin ngendi nggone, lawan galihing kangkung, wekasan langit jaladri, isiningwuluh
Ngambil banyu apikulan warih, amet geni sarwi adadamar, kodok ngemuli elenge, miwah kang
Ana kayu apurwa sawiji, wit buwana epang keblat papat, agodong mega
jumeneng mung Artati, katon tengahing tawang.
Gunung Agung sagara Serandil, langit ingkang amengku buwana, kawruh ana ing
cinakreng budi, anging kang sampun prapta, angadeg tengahing jagad, wetan kulon lor kidul ngandap nyang nginggil, kapurba kawisesa.
Bumi sagara gunung myang kali, sagung ingkang sesining bawana, kasor ing Arta-dayane, sagara sat kang gunung, guntur sirna guwa
Siyang dalu rineksa ing Widi, dinulur saking karseng Hyang Suksma,
rineksa Malaekate, Nabi Wali angepung, sakeh lara pada sumingkir, ingkang sedya pitenah, marang awak ingsun, rinusak dening Pangeran, eblis lanat sato mara mara mati, tumpes tapis sadaya.
ingkang aran wesi ngalarik, nenggih Nabi Muhammad, kang wekasan iku, atunggu ratri lan siyang, kibedepan ing tumuwuh
Pepayune godong dukut langit, tali barat kumendung ing tawang, tinunda tan katon mangke, arajeg gunung sewu, jala sutra ing luhur mami, kabeh rumeksa, angadangi mungsuh,
dadya pager mami, katon murub kang samya tumingal, sakeh lara sirna kabeh, luput ing tuju teluh,
amimbuhi ing jagad iki, warnanipun sakawan, sikile wewolu, kulite iku sarengat, getihipun tarekat ingkang sajati, ototipun kakekat.
luamah waduke ika, manuk iku anyawa papat winilis, nenggih manuk punika.
Punang getih ing raina wengi, ngrerewangi Allah kang kuwasa, andadekaken karsane, puser kawasanipun, nguyu-uyu sabawa mami, nuruti ing paneda, kawasanireku, jangkep kadang ingsun papat, kalimane pancer wus dadi sawiji, tunggal sawujud ingwang.
kurang temenira, madep laku iku den awas den eling, tamat ingkang kidungan.
Apuranen sun angetang, lelembut ing tanah Jawi, kang
tunggu wong sakit, kayu aeng lemah sangar dadi tawa.
Kalakatung, Buta Kroda ing Rawa, Kalangbret si Sekargambir, Carub awor kang rumeksa ing Lamongan.
Genawati ing Siluman, Kemandang Waringin-putih, si Kareteg Pajajran, Sapuregol ing Batawi, waru Suli Waringin, ingkang aneng
Putri, kang rumeksa Parang Wedang, Raden Arya Jayengwesti, kabeh urut pasisir, kula warga Nyai Kidul, sampun pepak
Surakarta, ingkang pinurwa ing kawi, andana pangreksaning, kang ngripta wilapa kidung, Kyai Rangga timbalan Sang Aji, kang jumeneng Paku Buwana ping gangsal.
Yen anangis lare iku, lela-lelanen lan dikir, supaya
jabang bayi puniku, kekasihira Hyang Widi, rineksa ing Malaekat, den emong ing Widadari, pinayungan ing Hyang
prapta amarepeki, arsa nyuwuk kang lelara, ngalingi sarwi njampeni.
manginggil, yen wus ora katingalan, sira baliya den aglis, reksanen ingkang santosa, anak ingsun jabang bayi.
sakit, lan sira wacakena, ngulon-ulonipun, ngalamat ingkang alara, oleh tamba saking sabdaning Hyang Widi,
anggogrogken wetengane kang nggarbini, dadya wasaneng durma.
Yen wus tinitah wong agung, ywa sira gumunggung dhiri, aja nyelakaken wong
kelakuwane becik, utawa sugih cerita, kang dadi misil, yen pantes raketana, darapon mundhak kang budi.
Aja sira niru tindak kang tan becik, sanadyan wong liya, lamun pamuruke becik, miwah ing tindak
Sajatine rasa kang mencarke wiji, sembah kaping tiga, mring sadulur tuwa ugi, milane
Wong neng dunya wajib manuta mring Gusti, lawan para lurah, sapratingkahe den esthi, aja dumeh wis awirya.
Luwih ala alane ing wong ngurip, wong ngepluk sungkanan tan patut ngawuleng Gusti, ngengera sepadha-
Wani-wani nuturken wadining Gusti, den bisa rerawat, ing wewadi sang
Aprasasat batali karsa Hyang Agung, mulane babo wong urip, sapirsa suwiteng Ratu, kudu eklas lair batin, aja nganti nemu
wong ngabdi, wruh plataraning Sang Katong.
Bener luput ala becik lawan beja, cilaka mapan saking, ing badan priyangga, dudu saking wong liya,
Ngandhut rukun becike ngarep kewala, ing wuri angarsani,
Lawan padha den pakeling, teguhna lahir batos, aja ngalap randhaning sedulur, sanak miwah abdi, karsa rewang sapasang, miwah maring pasanakan.
Kabeh den padha nastiti, marang pitutur kang yektos, aja dumeh tutur tanpa dapur, yen bakale becik, den anggo weh manfaat,
prenah ing wicara, sadurunge den kaesthi, awasane semune rewang alenggah.
ana rewange wong nyeret iku, ingkang karujukan, crita cinrita pra gaib, para rasa sastrane ingkang rinasa.
Kang saregep kalawan ingkang malincur, iku kawruh ana, sira alema kang becik,
Den ajembar anggonira amangku, den pindho sageta, tyase amot ala becik, mapan
pamrihe den inaa, mring padha padhaning jalmi, suka bungah den ina sapadha-padha.
lelabetan kang abecik, miwah carita ugi, kang kajaba saking embuk, iku kang aran kojah, suprandene ingsun iki, teko nora nana undaking kabisan.
Lan aja nalimpang padha, mring leluhur dhingin dhingin, satindake den kawruhan, ngurangi dhahar lan guling, nggone ambanting dhiri, amasuh sariranipun, temene
Panembahan senopatya, kang jumeneng ing Matawis, iku barang masa dhawuh, inggih ingkang Hyang Widdhi, saturune lestari, saking berkahing leluhur, mrih tulusing nugraha, ingkang keri keri iki,
kuwatanira, sakuwatira nglakoni, cegah turu sathithik, lan nyudaa dhaharipun, paribara bisaa, kaya ingkang dingin dingin, aniruwa sapretelon saprapatan.
tembaga lan emas iku, linebur ing dahana, luluh awor dadi siji, mari nama tembaga tuwin kencana.
Yen aranana kencana, dene wus awor tembagi, yen aranana tembaga, wus kaworan
uga bosenan, kalamun arsa udani, apan ana dalile kang wus kalawan.
Punika laku utama, tumindak sarto kekaler, nora
Wiwitan ingkang prasapa, Ki Ageng Tarup memaling, ing satedhak
dhahar, daginge pan nora keni, anginguwa marang wong wadon tan kena.
Dene Ki ageng Sela, prasape ingkang tan keni, ing
tan kena dhahar, Panembahan Senopati, ingalaga punika ingkang prasapa.
surinipun, dhahar ngungkurken lawang, wuri tan ana nunggoni,
Sego Pecel Unite – Kulo Tiyang Sae
karo syareat iku ya kayadene sembahyang ngenggo sarung karo topong. Sembayang iku syareat, sarungan karo topongan iku adate wong Jawa. la priben kudu misahe ? Ya bener, wong sembahyang sih, bli sarungan karo topongan maning gan, asal nutup aurat ya sah. Tapi, sembahyang ngenggo sarung iku wis dadi siji, bli bertentangan karo syareat; malah munggu prangsane wong kene, luwih bagus sebab nuduhaken luwih ta’zhim ning
tapi kulo nyuwun ijol Gusti. kapan -kapan supados wonten gantosipun. amien
download video syaikhona-almubarok kudus disini download mp3 nya syaikhona – al mubarok qudsiyah (
biasane wong sing keno diabet itu banyak mangan jatahe wong liyo,
orang yang kena stroke iku disamping mangan jatahe wong liyo ditambah seneng nglarani liyan. (Wejangan Eyang Sastrotenoyo)
sing paling bener ya ngugemi penemuan ilmiah (wis diteliti wong-wong pinter lan kanthi ragad sing ora sethithik), uga nglakoni urip sing bener (ora nyaplok jatahe liyan lan ora seneng nglarani liyan)
nganti ke-pontal2 nututi isih kepeksa ora tekan nusul
Kekayaan Bangsa*	Palang Pintu ala Betawi	Sepi ing Pamrih Rame ing Gawe, Banter tan Mbancangi, Dhuwur tan Ngungkuli	Permainan
mbangetake, nanging nganggo tembung sing tegese kosok balek karo
mbok bilih bade pinarak wnten dalem kulo
Sepi ing Pamrih Rame ing Gawe, Banter tan Mbancangi, Dhuwur tan Ngungkuli |
Mbancangi, Dhuwur tan Ngungkuli”	Gyl says:	6 March 2010 at 09:09	Wow.. aku kok gak
character Cithakan:Planetbox discovery Cithakan:Planetbox reference Cithakan:Planetbox end
Kepler-22b ya iku planet njaba surya kaping pisanan kang dipastikaké ana ing zona layak huni. Planet iki ditemukaké déning teleskop angkasa Kepler duwéné NASA.[1] Penemu iki diumumaké nalika tanggal 5 Desember 2011.[1] Planet iki sebeneré ditemukaké ning dina kaping teluné nalika tembe dioperasikaké Kepler ning tengahing taun 2009. Transit kaping
saka darat. Jari-jari planet iki dikira-kira nganti 2,4 kali jari-jari Bumi. Jaraké 600 taun cahaya saka Bumi. Kepler-22 mubengi bintang tipe-G kang jenengé Kepler 22.[2][1]
Sasuwené iki, massa lan komposisi kulité durung dingerteni.[2][1] Menawa padeté kayata Bumi (5.515 g/cm3), mula massa Kepler-22b bakal kacathet nganti 13,8 kali massané Bumi,[calc 1] sewetara babagan gravitasi permukaanné bakal kecathet nganti 2,4 kali luwih gedhé saka Bumi.[calc 2] Menawa padeté kayata banyu (1 g/cm3), brarti massané bakal kacathet kira-kira 2,5 kali Bumi[calc 3] lan gravitasi permukaané 0,43 kaliné planet Bumi.[calc 4]
Jarak Kepler-22b karo bintangé dikira-kira nganti 15% luwih cilik tinimbang jaraké Matahari karo Bumi.[3] Anangning, padhangé Kepler-22 25% luwih remeng tinimbang Matahari.[1] Menawa ora duwéni atmosfir, rata-rata suhu planet iki bisa nganti -11°C. Menawa ning atmosferé ana efek rumah kaca kayata ning Bumi, rata-rata suhu Kepler-22b bakal kecathet nganti 22 °C (72°F).[2][1]
^ m ~ V ~ R3, mula 2,43 = 13,8 iku proporsiné
^ Gravitasi proporsional karo itungan m/r^2. Menawa m=13,4 dan r=2,4, bakal ditemuni G=13,4/(2,4^2)=2,4 . (13,4 ya iku
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kepler_22b&oldid=1101819"	Kategori:
ngelmune lamun ora ditangkarake lan ora digunakake, ngelmu iku tanpa guna. Sugeng
Dhihing ingkang aran tapa, iya ngeli lire pasrah ing Widi, apa karsane Hyang Agung, iya manut kewala, kadya sarah kang aneng tengahing laut, apa karsaning Pangeran, manungsa darma nglakoni.
dhadha punika, ana prang bratayudha, langkung rame aganti pupuh-pinupuh, iya lawan dhewekira, iku
Banyumas sing duwe motif khas lan dadi salah siji jenis utawa corak Batik Jawa. Pusat produksi Batik Banyumas ialah nang Sokaraja, Banyumas (Kosiankay).
bacc.ing.aedif.univ. bacc. ing. logist.univ.bacc.ing.mech.univ. bacc. ing. cgeming.univ.bacc.ing.logist.univ.bacc.ing.el.univ.bacc.ing.traffuniv. bacc. ing.
manggisan jarene wong mbah mas saleh iku wong alim kang urip sak jaman ambi Bupati Pringgokusumo yaiku bupati Banyuwangi sawise Mas Alit. Jalur turun mendhuwure Mbah Mas Saleh iku putrane Mas Mangunsastro, Mas Mangunsastro putrane Anrang Kusumo, Anrang Kusumo putrane I Made Banjar (kang mbangun pura Sakenan ring pulo Seragan
kawin ambi RA Sukowati. RA Sukowati duwe sulur yaiku Mas Ayu Atikah lan Raden Tumenggung Suronegoro.
sok linggih tengah lawang, linggih lumpang utawa alu, mangan disangga, iku dadi pangane Bethara Kala… ora kena mangan iwak kang angsare panas,
Kekayaan Bangsa*	Palang Pintu ala Betawi	Sepi ing Pamrih Rame ing Gawe, Banter tan Mbancangi, Dhuwur tan Ngungkuli	Permainan Konsentrasi: Kata
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Puṣpacalita&oldid=106060"	Kategori: Pupuh kakawin	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 11.10, 10 Februari 2008.
peduli sira sregep amal utawa ndeleya Jam terus mlaku tan peduli sira waspada utawa lena Dina terus mlaku
Ngurip-urip Basa Jawa: PEPALI KE AGENG SELA (1)
angucap ngarah-arah,yen alungguh nora pegat ngati-ati,nora gelem gumampang.3. Sapa-sapa wong kang agawe becik,nora wurung mbejang manggih arja, tekeng saturun-turune,yen sira dadi agung,amarentah marang wong cilik,aja sedaya-daya,mundhak ora tulus,nggonmu dadi pangauban,aja nacah mrentahe ingkang patitis,nganggoa
lelananging jagad,pambengkasing jagad kabeh,amung budi rahayu,setya tuhu marang hyang widhi, warastra pira-pira,kang anggung ginunggung,kasor dening tyas raharja,harjaning rat punika pakuning bumi,kabeh
iku nora dadi gedhe,wajib sinirik iku,pan wus
dhomas,wong bodho puniku,ingkang jero isi emas,ingkang nduwe bale kencana puniki,bola bali kinenca.10. Keh tepane mring sagunging ngaurip,pan uninga ati tengu gengnya,ingkang sasingkal gedhene,endhog bisa keluruk,miwah geni binakar warih,iku talining barat,kawruhana iku,manjing atos nora renggang,bisa mrojol ing kerep dipun kawruhi,kang cendhak kethokana.11. Aja watak sira sugih wani,aja watak sok ngajak
ing wong urip dipun titeni,aketareng basa,katandha ing semu,semu becik semu ala,sayektine ana tingkah solah muni,katon amawa cahya.13. Aja sira amadhakken jalmi,amarentah kaya sato kewan,kebo sapi miwah iwen,aja sira prih weruh,kaya uwong pan ora ngerti,aja kaya si soma,kebone pinukul,sababe sinau maca,yen bisaa nora beda padha urip,mulane awewuda.14. Ayam ginusah yen munggah panti,atanapi lamung mangan beras,kebo ingadhangan bae,iku wong olah semu,lamun sira tetanggan kaki,yen
during sisip,yen uwus katiwasan,aja sira tutuh,kelangan tambah duraka,yen wus tiwas sira umpah-umpah kaki,tur iku mundhak apa.16. Bumi geni banyu miwah angin,pan srengenge lintang lan rembulan,iku kabeh aneng kene,segara jurang gunung,padhang peteng padha sumandhing,adoh kalawan perak,wus aneng sireku, mulane ana wong ngucap,sapa bisa wong iku njaringi angin,jaba jalmu utama.17. Tama temen tumanem ing ati,atinira tan nganggo was-uwas,waspada marang ciptane,tan liya ananipun,muhung cipta harjaning ragi,miwah harjaning wuntat,ciptane nrus kalbu,nuhoni ingkang wawenang,wenangira kawula pasthi,sumangga ring kadarman.Ana candhake …
assalamu'alaikum.... priwe kabare sedulur ? inyong wong asli banyumas nggawe postingan yaiku tentang cangkriman.cangkriman yaiku rump...
“panganane” Mugo2 Gusti pengeran
wong asli lare osing sing sukses temenan lan ngerti karo sejarah banyuwangi….tinggal isun lan lare osing laine ngenteni gerakane pak Sumono kanggo mbangun kota banyuwangi…….
Tansah nemoni slamet sanajan ngambah papan sing wingit-wingit utawa papan sing angker. Kedadean iki wis ana seket taun kepungkur ing MojoagungAna bocah angon telu lagi Yadi, Saipul, karo Saleh padha angon sapine. Anggone angon ana ing sacedhake kuburan desa kono. Wis lumrahe kuburan ana Mojoagung , yen ing kono ana omah-omahan kanggo nyimpen bandhosa. Salah sijine bocah mau,
”Saipul karo Yadi alon-alon nyedhaki Saleh, banjur disikep arep dilebokake menyang bandhosa. Anehe, Saleh dhewe ora nolak, malah kandha,”Ora apa-apa, aku dakmlebu dhewe.”Temenan, bocah telu banjur mlebu menyang omah-omahane bandhosa. Saleh njur mlebu menyang bandhosa. Sikile dislonjorake kaya patrape wong mati. Tutupe banjur dikrukubake. Saleh banjur ditinggal mlayu. Ora suwe, Saleh bengok-bengok,”Tuluuuung, bukaken tutupe. Bukaken tutupe …”Saipul karo Yadi banjur gage-gage
pocongaaan. Ana pocongaaan.”Saipul karo Yadi padha bingung, njur golek kayu semboja mbukak tutup mau. Bareng dijugil nganggo kayu bandhosa kena dibukak. Ora sranta bocah telu banjur mlayu nggendring. Bareng wis rada adoh saka kuburan bocah telu mau banjur mandheg. Ambegane krenggosan. Sawise rada
awan kenthang-kenthang ana pocongan.”“Kowe ki ora percaya. Aku iki lho sing ndelok.”“Wis saiki ayo didelok maneh.”Bocah telu
kumpulGalake dimareniRewele ora dipindhoni Godha ning ndalanEman-eman yen mulih dheweBiso kelanganKatut setan sing ngganggu gawe Lumrahe kaulJarene dumeh wis disusulSolahe ngrangkul-ngrangkulPadune sumelang yen ucul REFF :kembali ke atas sumber
angendukur, kandhane nora kaprah, saya elok alangka longkangipun, si wasis waskitha ngalah, ngalingi marang sipingging.
gaib, iku boreh paminipun, tan rumasuk ing jasad, amung aneng sajabaning daging kulup, Yen kapengkok pancabaya,
Hyang Widi, bali alaming ngasuwung, tan karem karamean, ingkang sipat wisesa winisesa wus, mulih mula mulanira, mulane wong anom sami.
dadi, dumadya angratoni, nenggih Kanjeng Ratu Kidul, ndedel nggayuh nggegana, umara marak maripih, sor prabawa
pasaban saben sepi, sumanggem anjanggemi, ing karsa kang wus tinamtu, pamrihe mung aminta,
glis dumugi, iya ing sakarsanipun, wong agung Ngeksiganda, nugrahane prapteng mangkin, trah tumerah darahe pada wibawa.
Luwung kalamun tinimbang, ngaurip tanpa prihatin, Nanging ta ing jaman mangkya, pra
dhandhanggendhis, swara arum ngumandhang cengkok palaran.
Lamun sira paksa nulad, Tuladhaning Kangjeng Nabi, O, ngger kadohan panjangkah, wateke tak betah kaki, Rehne ta sira Jawi, satitik bae wus cukup, aja ngguru aleman, nelad kas ngepleki pekih, Lamun pungkuh pangangkah yekti karamat.
maksih taruna, sadhela wus anglakoni, aberag marang agama, maguru anggering kaji, sawadine tyas mami, banget wedine ing besuk, pranatan ngakir jaman, Tan tutug kaselak ngabdi, nora kober sembahyang gya tininggalan.
Marang ingkang asung pangan, yen kasuwen den
utama, tuman tumanem ing sepi, ing saben rikala mangsa,masah amemasuh budi, lahire den tetepi, ing reh kasatriyanipun, susila anor raga, wignya met tyasing sesame, yeku aran wong barek berag agama.
Taman limut, durgameng tyas kang weh limput, kereming karamat, karana karohaning sih, sihing Sukma ngreda sahardi gengira.
Yeku patut, tinulad-tulad tinurut, sapituduhira, aja kaya jaman mangkin, keh pramudha mundhi dhiri lapel
Basa ngelmu, mupakate lan panemu, pasahe lan tapa, yen satriya tanah Jawi,
Inguni-uni durung, sinarawung wulang kang sinerung, lagi iki bangsa kas ngetok-ken anggit, mintoken
pasisir, ewon wong kang padha nggugu, anggere guru nyalemong.
Kasusu arsa weruh, cahyaning Hyang kinira yen karuh, ngarep-arep
srengat tan winor lan laku batin, dadi ora gawe bingung, kang padha nembah Hyang Manon.
katri kang sayekti katur, mring Hyang Sukma sukmanen sehari-hari, arahen dipun kecakup, sembah ing Jiwa
ngangkah ngukut, ngiket ngrukut triloka kakukut, jagad agung gimulung lan jagad cilik, Den kandel kumandel
kayitnan kang mitayani, tarlen mung pribadinipun, kang katon tinonton kono.
kabukane kang wengku winengku, wewengkone wis kawengku neng sireki, nging sira uga kawengku, mring kang pindha kartika byor.
Ing batin tan keliru, kedhap kilap liniling ing kalbu, kang minangka colok
teka mangsul, dene nora mantra-mantra yen ing lair, bisa aliru wujud, kadadeyane ing kono.
wukir reksa muka, kekes srabedaning budi.
Aywa sembrana ing kalbu, wawasen wuwus sireki, ing
duwea kawruh sabodag, yen ta nartani ing kapti, dadi kawruhe kinarya, ngupaya kasil lan melik.
nugraha, saking heb kang Maha Suci, cinancang pucuking
Lirik Ilat Tanpo Balung JawaLirik Ilat Tanpo Balung Indonesia
Panas mongso ketigo, wawas sing tak krosoPanas musim kemarau, was was yang aku rasakan
Tiwas aku teko, mbok tinggal lungoSia sia
ngrungokake crita-critamu Tembang-tembang lan guyon padudonmu Kangen esem-esemmu Ning Kok Njur Sliramu mencep jiret atiku Tembang lan lelagonmu mitra Sajak-sajake wis keli katut Zamanne sing maju Mula aku arep nesu nyeneni mbok ayumu Ning Kok Njur Aku melu-melu sliramu
Kanthi itungan dina, awit saka kersane Gusti Kang Mahakawasa, kita bakal lumebu maneh ana wulan ramadan. Sawise nglakoni pirang-pirang kwajiban lan larangan ana wulan iku, umat Islam bakal pikantuk nugraha; suci saka sakehing dosa sing wis tau dilakoni.
Telung puluh dina suwene umat Islam sadonya bakal nglakoni pasa. Ora mung cegah dhahar lan ngunjuk, kabeh nduweni kwajiban kanggo meper hawa nepsu. Pirantine awak kudu dijaga. Netra mirsani sing becik, luwih-luwih bab solah-bawa. Nanging, apa mung nganggo cara sing mangkono, wahyu ramadan bisa digayuh? Apa ya mung cukup ing wulan pasa?
Kabeh wis mangerteni yen wulan ramadan iku wulan suci lan kebak ing rahmate Gusti. Umat Islam uga percaya yen sajrone ramadan, ana pirang-pirang kedadeyan penting tumrap sejarah Islam, ing antarane wiwit mudhune ayat-ayat ana ing kitab Alquran ana malem 17 ramadan. Apamaneh ing wengi-wengi pungkasan, yaiku Lailatul Qadar, Gusti uga bakal nikelake ganjaran wong-wong sing gelem dedonga lan nyeyuwun marang ngarsane.
Kanggo nyambut wulan sing istimewa iku, ora mokal yen akeh wong padha mapag ramadan kanthi cara kang semarak. Kaya ing Kutha Semarang ana tradisi Dugderan, ing Kudus ana Dandangan.
Ing desa, ana tradisi atur pakurmatan marang sedulur sing wis ndhisiki sowan marang ngarsane Gusti. Tradisi iku sinebut nyadran. Kaya dene diserat Sendang Mulyana ing papan iki, minggu wingi, nyadran minangka salah siji wujud akulturasi Islam lan Jawa. Bebarengan tindak menyang makam, asung pakurmatan lumantar dedonga, sinambi ngresiki papan pasareyan.
Cara sing kaya mangkono, ora liya kanggo sarana pangeling-eling tumrap lelabuhan lan gegayuhan sing durung kalakon dening sedulur kita.
Atusan taun sadurunge Islam teka, kabudayan Jawa wis ngajarake laku prihatin. Lumantar cara sing mangkono, wong Jawa ngolah kridhaning rasa-pangrasa marang sapadha-padha sajrone urip bebrayan. Wong Jawa sing njawani ora liya ya sing nduweni sikap empan-
Multikulturalisme Agama, Budaya, dan Sastra (2013). Miturut pamawase, filosofi Jawa sing wis tinemu benere iku dadi laku uripe wong Jawa. Kepercayaan lokal iku salah siji asil saka weninging cipta sing tansah diudi dening para leluhur Jawa.
Tumrap wong Jawa, upaya kanggo prihatin wis dilakoni malah sadurunge agama-agama teka ana tanah Jawa. Miturut Prof Mudjahirin, ngenani kapercayan, agama lokal luwih dhisik ana sadurunge ana agama “resmi”, kaya
Ana ing kabudayan Jawa wis dimangerteni pasa mutih, ngrowot, pati geni, ngalong, ngasrep, wungon, lan sapanunggalane. Kabeh iku dilakoni nganggo tata cara sing ora sembarangan. Tujuwane ora liya supaya duweni pribadi sing linuwih tanpa ngungkuli wong liya. Bebasan sekti tanpa aji, nglurug tanpa bala, menang tanpa ngasorake.
Nanging luwih saka iku, pasa mung salah siji cara kanggo nggayuh rahayuning agesang. Mbokmenawa pancen bener yen ana unen-unen sejatine kawruh ana sesrawungan, ana bebrayan. Pinter laku nanging ora bisa urip bebarengan ana tengahe bebrayan, kaya kebak ilmu nanging ora bisa ngecakake apa sing dimangerteni.
Prof Mudjahirin sing uga dadi dosen ing Universitas Diponegoro (Undip) iku nyerat, sajrone
wujud ngelmu yaiku kanggo sarana batin karo Kang Mahakawasa. Saliyane iku, ngelmu uga sinimpen ana basa awujud unen-unen, pituduh, utawa sanepa. Ing bab iki, tembang macapat akeh menehi tuladha bab laku, kelebu macapat Pocung iki. Ngelmu iku kalakone kanthi laku/lekase lawan kas/tegese kas nyantosani/setya budya pangekese dur angkara.
Pancen, ngelmu bisa kalakon yen dadi laku utawa dilakoni. Amarga, pancen sing dibutuhake dudu jalma linuwih yen kaluwihane mau mung kango ngungkul-ungkuli. Dudu manungsa linuwih, yen kaluwihane mung kanggo ngasorake lan nyengsarakake sapepadha-padhane tumitah. Pasa
menika, kanthi eklasing manah, keparenga ngaturaken, ikrar halal bi halal.
sepisan, dhumateng ngarsanipun, ingkang kaleres sepuh, saha ingkang
kasepuhaken, kula ngaturaken, sungkem pangabekti. Shumateng sesami-sami, kula
ngaturaken, salam ta’lim. Dhumateng ingkang kaleres enem, kula ngaturaken, sih
ingkang kasengaja, saha ingkang taksih kabatin, ingkang sedaya wau, boten
pikantuk, idining sarak agami, mugi-mugi panjenengan sedaya, kersa paring
mbok bilih panjenengan, kagungan kelepatan dhumateng kula, kula lega lila, caos
pangapunten, sedaya kelepatan panjenengan, ingkang tumanduk, dhumateng kula. Mugi-mugi
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Skjåk&oldid=1012281"	Kategori: Dhaptar desa ing Norwegia	Menu navigasi
Bân-lâm-gú	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 06.21, 6 Maret 2016.
Keris Mpu Gandring ialah sebilah keris pesenan Ken Angrok. Ken Arok pesen keris kiye merga kepengin dadi penggede, sebab dheweke wis dikandani Pandita Lohgawe nek sapa baen sing dadi pendamping Ken Dedes mesthi dadi wong gedhe trus keturunane juga mengko bakal dadi Raja-Raja gedhe tanah Jawa. Ken Arok wis nyiapna siasat nek keris sekti kuwe
ialah pandai besi sing wis kesohor pinter nggawe senjata sing ampuh lan sekti. Dheweke manggon
rampung cepet. Mpu Gandring jane njaluk wektu setaun, ning merga dipeksa Ken Arok, dheweke nyanggupi ngerampungna limang wulan. Mpu Gandring kerja keras, disambi tapa lan tirakat, ben keris kuwe ampuh lan bisa cepet rampung.
Bar limang wulan Ken Arok teka ming Lulumbang nagih kerise. Jebule keris kuwe urung rampung urung rapi, Ken Arok langsung meradang, lan
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 14.45, tanggal 4 Oktober 2016.
Maskapé iki mulai oprasi nalika 1 Januari 2007, gantèni pengarepé, BWIA West Indies Airways. Kantor pusaté ya iku ing
Titikanipun Jarak Pagar[besut | besut sumber]
Tanduran Perdu, dhuwuripun 1–7 m, nyabang boten tératur
Batang kayu slindris, menawi kabuka médhalaken rèh
Godong amba, béntukipun Jantung utawi bulat ndok ngelebar deneng dhawanipun 5–15 cm
Kémbang ingkang gadahi warni radi kuning keijeman utawi kuning campuran, arupa sekar menjemuk kabentuk malai.
Yuswa tanduran saghed nyapai 20 yuswa langkung.[1]
Pangembangan Tanduran Jarak dados Sumber Bahan Bakar Altérnatif[besut | besut sumber]
radosan kondisi lingkunganipun ingkang Ékstrim ing India. Bahan bakar kasebut saklajengipun dipun
lan munggahe rega BBM ing Indonesia, pamaréntah awit gali sumber-sumber energi alternatif. Lenga jarak punika mulai dipunperhatekake saking pamaréntah. Tanduran jarak gadahi potensi dados sumber bahan bakar alternatif inggih punika jarak pagar Jatropha curcas ing basa Inggris kasébat Physic Nut. Jarak pagar Jatropha curcas asring luput dipundefinisikaken kaliyan tanduran jarak kepyar Ricinus communis ing basa Inggris dipunsebat Castor Bean. Tanduran jarak Jatropha curcas Physic Nut lan Ricinus communis Castor Bean igi sami-sami katah dipuntémukake ing laladan Tropis kadas Indonesia, ugi saking kaleh tanduran punika saged kapulih ekstrak Lenga saking bijinipun. Ananging tanduran jarak Jatropha curcas ngasilaken racun Krusin ananging luwih katah kaliyan informasi Biodiesel utawi Biofuel. Sédaya tanduran punika benten kaliyan wujud morfologi tanduran utawi lénga ingkang dipunhasilaken. Jarak pagar Jatropha Curcas sampun lami dipuntepang déning braya ing laladan-laladan Indonesia, ya iku awit dipuntépang déning bangsa Jèpang tahun 1942, sakménika braya dipunpérintahaken kanggé
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Jarak_Pagar&oldid=1097541"	Kategori: Tumbuhan industriEuphorbiaceae	Menu navigasi
nggonku ra perlu dipotong mbak, lha wong ra duwe BB, hehehe….
Tuczno (Jerman ...) iku sawijining kutha ing Polen. Kutha iki nduwé padunung ... jiwa.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Tuczno&oldid=1090540"	Kategori: Kutha ing PolenKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusakRintisan Polandia	Menu navigasi
Balas kulo kresno .ndeleng nang. pengabdian njenengan teng kesenian banyuwangi lan karyane njenengan.wadoh salut kulo anang .mugo mugo
Banyuwangi ,panganan (kuliner) akeh macemeee | PADANGULAN
BLAMBaNGAN, ANDALAN SANG PRABU ( MAJAPAHIT ) ( Negara Krtagama)
Banyuwangi ,panganan (kuliner) akeh macemeee
ingkang makripati, den kasta pamentenging cipta, rupa ingkang sabenere, sinerger bawaneku, urip datan ana anguripi, datan ana rumangsa, ing kahananipun, uwis ana ing salira, tuhu tunggal sasana lawan sireki,
purnama sidi = rembulan wutuh tanggal 14, 15. , gunggung neptune dina lan pasaran iya 14, 15 upama jumat
dumipeng rat = dipa + um ing rat = sumorot ing jagad
tedhuh = 1. timbreng; 2. mendhung; 3. lerem tumrap prahara.
Kadang konang (pr) = seduluran sing diaku mung sing sugih.
Pripun kabaripun dunia persilatan,sudah makan belum.....hhhhh,gak nyambung....
nguyuh mboten nggih mas?la standart we wis 1:35 nek bore up sak mono kui dadi piro?ojo2
Alhamdulillah, puji lan pangalembana kito konjukaken dhumateng Allah swt ingkang sampun ngluberaken kanugrahan dhateng kita. Kesempatan sesarengan nindakaken shalat Idul Adlha ing enjang puniki mujudaken kanugrahanipun Allah swt. Shalawat saha salam mugi Allah sok aken dhateng panutan kito Nabi Agung Muhammad saw, saha garwa, putra, sahabat, tabiin saha sedaya umatipun ngantos dinten akhir, Aamin.
Enjang puniki kito sesarengan nindakaken shalat Idul Adlha 1437 H. Ing wulan kapengker kita mengeti Kamardikan NKRI ingkang kaping 71, saha hanyukuri kalisipun negari saking dahuru ageng ingkang badhe ngewahi dasaring negari kita, ingkang sinebat G30S/PKI.
Momentum Idul Adlha puniko monggo kita nyukuri kabikaipun kesadaran iman, bilih kita gesang puniki wonten ingkang nitahaken inggih punika Allah swt. Kesadaran puniko ingkang dipun padosi saha dipun tanemaken Nabi Ibrahim as. Nabi Muhammad kadawuhan supados nyepengi saha mucalaken ugi dateng umatipun:
“Wulangna (Muhammad), saktemene ingsun wus den paringi pituduh dening Pangeranku(supaya) mlaku ing dalan kang lempeng, yaiku agama kang bener, agamane Ibrahim kang lempeng atine.Lan Ibrahim iku dudu kalebu wong² musyrik.(QS. 6:161)
Kesadaran iman puniko nuwuhaken pengakenan bilih manungso gesang puniki kedah nyepengi tuntunan Allah inggih puniko agami, lan tumindak miturut piwucal Agami. Gesang mekaten puniko gesang ingkang ngumawula demateng gusti Allah swt.
Kesadaran imaan puniko tumbuh subur ing manahipun tokoh² kamardikan RI. Nalika bangsa manca ingih punika Walandi lan Jepun anjajah Nusantoro, tuwuh semangat kangge ambela bangsanipun kanthi swmangat berjuang kangge ambrastha penjajahan. Para pejuang santri
santri wiwit Pra kemedekaan, masa revolusi ngantos sak lebeting kamardikan puniki.
hayawaniyyah ing lebeting diri kita, supados pepengingan ingkang sae mawon ingkang konjem wonten sak lebeting manah. Mugi² sedaya amal kita dipun dadosaken peranganing ngamal ingkang pun tampi Gusti Alloh, dados sebab kito
Kelompok 9: Endang Asriyati Dessy Ariany Riyadi Solih 1."— Transcript presentasi:
27 Maret 2013 Kelompok 9: Endang Asriyati Dessy Ariany Riyadi Solih 1 2
Ngurip-urip Basa Jawa: PANDHAWA PUTER PUJA
Anggitan : KGPAA Mangkunagara VII1.Jejer ing negari Astina.Prabu Suyudana miyos ing pancaniti. Ingkang
praja . Dhahyang Drona dhinawuhan andherek, dene Patih Arya Sangkuni dalah para Korawa amung kalilan nguntapaken. Sasampuning dhawuh lajeng kondur angadhaton, Dhahyang Durna andherek srinata. Lajeng bibaran nangkil.2.Madeg ing gupit Mandragini. Sang padniwara Dewi Banowati lenggah ing pananggap prabasuyasa, ingadhep Dewi Lesmanawati
Dhahyang Drona, lajeng pinethuk ing garwa miwah putra. Kekanthen asta lajeng binekta lenggah satata tuwin Dhahyang Drona . Sang nata imbal wacana dhateng garwa tuwin putra kawontenanipun ing pasewakan, lajeng tindak pambojanan. Sasampuning bojana lajeng santun busana, lajeng mijil ing jawi, Dhahyang Drona
ing paseban njawi. Patih Arya Sakuni tuwin para Korawa, R Arya Dursasana, R Kartamarma, R Durmagati, R Citraksa, R Citraksi, R Arya Jayadrata. Ginem : Anggenipun badhe nguntapaken tindakipun sang nata dhateng wana Krendhayana, denira arsa puter puja. Patih Arya Sakuni lajeng dhawuh siyaga, para Korawa sampun
Prabu Jayabirawa miyos pandhapi, ingadhep Patih Siwanda tuwin para punggawa ditya sawatawis. Ginem : Sang Prabu miyarsa warta bilih para ratu ing tanah Jawi sami puter puja wonten ing wana Krendhayana . Sang Prabu kersa angresahi denira sami denira puter puja. Sang nata lajeng animbali punggawa siluman, sampun mangarsa ditya Jaramaya, Doramiya.
pratapan Wukir Ratawu. Sang Bagawan Abyasa lenggah ing pacrabakan, ingadhep ingkang wayah R Angkawijaya tuwin R Arya Gathutkaca miwah panakawan tiga Kyai Semar, Nalagareng, Petruk tuwin para cantrik. Ginem : Sang Begawan andangu dhateng kang wayah kekalih. Sami matur uninga lelampahanipun para Pandhawa anggenipun muter puja : Sang bagawan Abyasa dhawuh dhateng R Angkawijaya tuwin R Arya Gathutkaca kadhawuhan sami mantuk, amit rinilan pangkat ingiring panakawan repat tetiga. Sang Begawan lajeng tindak ing pamelengan.6.Madeg ing wana tarataban. Ditya Jaramaya, Sadumia, Doramiya. Ginem : Anggenipun kautus , gustinipun kadhawuhan angresahi para ratu tanah Jawi ingkang sami puter puja. Mangkana lampahira R Angkawijaa tuwin R Arya Gathutkaca ingiring Kai Semar, Nalagareng, Petruk saya celak lajeng kapapag ditya tetiga. Pasulayaning rembag dados prang rame. Ditya seluman boten saged pejah lajeng krodha anamakaken muksala. R Angkawijaa tuwin R Arya Gathutkaca sareng sami kenging kemayan lajeng dados reca. Kyai Semar, Nalagareng , Petruk sami sumerep bendaranipun dados reca lajeng sami mantuk dhateng Madukara nedya atur pariksa.7.Madeg ing wana Krendhayana. Sang Prabu Suyudana tuwin Dhahyang Drona , Patih
Patih Arya Sakuni lajeng wangsul mantuk dhateng ing nagari Astina tuwin para kadang Korawa lajeng sami pangkat.8.Madeg Sang Bagawan Lanowa, satriya atapa bisu. Lajeng kasaru rawuhipun Sang Prabu Suyudana tuwin Dhahyang Dorna. Sang begawan dinangu kendel datan mangsuli,. Sareng sinerapaken dening Dhahyang Drona matur menggah anggenipun tapa punika perlu napakaken mantu kula nama R Arjuna. Sang Prabu sareng miyarsa aturing sang begawan, Sang Prabu Suyudana langkung krodha. Sang Begawan pinejahan kuwanda muksa, tilar swara angancam benjing prang Bratayudha badhe males. Sang Prabu lajeng andumugekaken anggenipun puter puja.9. Madeg ing Madukara. Raden Arjuna lenggah kaliyan ingkang garwa dewi wara Sumbadra tuwin dewi wara Srikandhi. Kasaru dhatengipun Kyai Lurah Semar, Nalagareng, Petruk sarwi tawan-tawan tangis. Dinangu, matur tiwasing putra R Angkawijaya tuwin R Arya Gathutkaca, sami dados reca wonten wana tarataban. Awit perang kaliyan ditya seluman, lajeng kenging kemayanipun. R Arjuna sareng miyarsa turira Kyai Semar, Arjuna langkung duka arsa ngupadosi ingkang putra. Lajeng pangkat kadherekaken panakawan repat tiga Kyai Semar, Nalagareng, Petruk.10.Sigeg. Ing wana tarataban. Lampahipun R Arjuna kapethukaken dening Sang Hyang Bethari Durga amancala warni pawestri endah kang warni nama Dewi Talimendang. R Arjuna uninga Dewi Talimendang lajeng kasmaran. Sang Dewi dipun ngungrum malajeng, binujung. Sang Dewi babar Sang Hyang Bathari Durga, lajeng paring sabda dhateng R Arjuna kados bantheng. R Arjuna lajeng dados bantheng, nanging meksa ambujung kemawon, sareng enget sumerep wujudipun piyambak lajeng anjetung kendel. Kyai Semar, Nalagareng, Petruk ugi nangis bingung katilapan bendaranipun. Lajeng nedya mantuk, bantheng dhateng ing nagari Dwarawati.11.Madeg ing nagari Dwarawati. Sang Prabu Kresna miyos ing pandhapi ageng, ingadhep ingkang putra R Samba tuwin R Arya Setyaki. Sowanipun Patih Udawa atur uninga ing njawi wonten bantheng ngamuk. Lajeng kapapagaken sang Prabu Kresna. Bantheng lajeng angrungkebi padanipun ingkang raka Prabu Kresna sarwi akathah-kathah. Sang Prabu lajeng ambiyantu mancala warna dados rare bajang nama Jaka Sungkana, bantheng nama bantheng Andini lajeng tinumpakan. Lajeng pangkat dhateng praja Nungsakambang.12.Madeg ing nagari Amarta. Sang Prabu Puntadewa miyos ing pandhapi, ingadhep ingkang rayi R Arya Wrekodara , tuwin R Nakula, R Sadewa. Ginem : Sang Prabu arsa puter puja. Sang Prabu Puntadewa dhahwuh dhateng ingkang rayi R Arya Wrekodara tuwin R Nakula. R Sadewa sami dhinawuhan andherek dhateng ing wana Krendhayana, sampun sami samekta lajeng bidhal.13.Madeg ing wana Krendhayana. Sang Prabu Puntadewa tuwin ingkang rayi R Arya Wrekodara, R Nakula, R Sadewa. Wonten ing ngriku sami amanggih reca gajah pethak, ing nalika samanten patilasanipun R Gajahoya. Sri Puntadewa tuwin para rayi lajeng sami amatrap semadi. Boten antawis dangu rawuhipun Sang Hyang Narada tuwin Sang Hyang Endra amaringaken panetepipun agami, utawi tulus anggenipun angratoni ing nuswa Jawi. Tuwin ungguling Bratayuda ing benjing. Sasampuning dhawuh Sang Hyang Narada tuwin Sang Hyang Endra lajeng sami kondur ing kahyangan. Sang Prabu Puntadewa tuwin ingkang rayi sami kondur mring Amarta, lajeng bidhalan.14.Madeg ing nagari Nungsakambang. Sang Prabu Birawa miyos ing pandhapi , ingadhep Patih Siwanda. Kasaru rawuhipun Sang Hyang Bathari Durga, sampun lenggah satata. Ginem : Sang Hyang Bathari Durga paring uninga bilih raden Arjuna sirna. Sang Prabu Birawa suka panggalihipun, Sang Hyang Bathari Durga lajeng kondur
angamuk. Sang Prabu Birawa krodha lajeng medal ing njawi panggih ayun-ayunan prang rame. Patih Siwanda lajeng dados sima gembong, ingaben kaliyan bantheng Andini lajeng babar R Arjuna. Sang Prabu Kresna lajeng angayat cakra, sampun lumepas kenging Prabu Birawa lajeng babar Sang Hyang Kala. Sima gembong kenging lajeng babar Hyang Kalayuwana, lajeng sami muksa dhateng ing kahyangan.15.Madeg Prabu Kresna tuwin R Arjuna. Ginem : Sasirnaning Sang Hyang Kala lajeng ngupadosi para kadang Pandhawa. Sri Kresna tuwin R Arjuna dumugi ing wana tarataban uninga reca kekalih bagus warnanipun, lajeng pinarepekan. Sareng sampun celak lajeng rinuwat, reca kekalih babar R Arya Gathutkaca tuwin R Angkawijaya. Dinangu, matur purwa madya wasana katur ingkang uwa Sri Kresna tuwin rama R Arjuna. Kang putra kekalih lajeng kadhawuhan andherek kondur dhateng nagari Amarta, lajeng sami bidhal.Lampahipun Prabu Kresna, R Arjuna tuwin putra R Angkawijaya R Gathutkaca dumugi ing margi kapanggih ingkang rayi Prabu Puntadewa tuwin kang rayi R Arya Wrekodara, R Nakula, R Sadewa . Ginem : Sri Kresna warta-winartan lejeng ingaturan kondur dhateng nagari Amarta , sadaya lajeng bidhal.16.Madeg ing nagari Astina. Sang Prabu Suyudana miyos ingadhep dhahyang Drona tuwin Patih Arya Sakuni. Ginem : Anggenipun mentas lumampah puter puja tuwin anggenipun mejahi pandhita tapa ingkang boten dosa. Sang Prabu rumaos manggih sesikuning jawata. Sang Nata esmu kaduwung sarta amireng pawartos bilih kadang Pandhawa anggenipun sami lampah puter puja angsal damel. Sri Suyudana lajeng animbali para kadang Korawa. R Arya Dursasana, R Arya Jayadrata, R Kartamarma, R Durmagati, R Citraksa, R Citraksi sampun sowan, lajeng kinen mangarsa. Sang Prabu dhawuh dhateng R Arya Dursasana sakadangira dhinawuhan angrampit ing praja Amarta. Sami sandika lajeng bidhalan, sang nata lajeng kondur ngadhaton.17.Madeg ing nagari Amarta. Sang Prabu Puntadewa tuwin ingkang rayi Prabu Kresna ingadhep para rayi, R Arya Wrekodara, R Arjuna, R Nakula, R Sadewa tuwin para ;putra santana pepak. Ginem : sang Prabu Puntadewa ngaturaken anggenipun anglampah puter puja nalika wonten Krendhayana. Anggenipun semedi ing ngriku lajeng katurunan Sang Hyang Narada tuwin Sang Hyang Endra andhawuhaken timbalanipun Sang Hyang Girinata. Sri Kresna miyarsa langkung suka ing galih, sang Prabu Kresna ngantos ngaturaken lelampahinipun nalika wonten ing praja Nungsakambang, katur sadaya. Lajeng kasaru gegering njawi dhatengipun para Korawa sami angrampit praja. Sang Prabu Puntadewa dhawuh dhateng ingkang rayi R Arya Wrekodara dhinawuhan mapag. R Arya Wrekodara lajeng medal njawi, dumugi ing njawi lajeng prang sampak. Para Korawa sami kasor lumajar sar-saran, R Arya Wrekodara lajeng wangsul dhateng pasewakan.18.Madeg Sang Prabu Puntadewa, Prabu Kresna, R Arjuna, R Nakula, R Sadewa, R Angkawijaya, R Arya Gathutkaca para kadang Pandhawa pepak, tuwin para putra santana. Sowanipun R Arya Wrekodara ingkang mentas saking yuda, sampun lenggah satata. Lajeng mangun bojana andrawina. Tanceb kayon.
woh kates, dadine darmane saka banyu susu ibu.
ora beda karo cahya pancer sada lanang bathok bolu (
akeh kang apal…Quran haditse..seneng ngafirke marang liyane….
Panjenenganipun ingkang kinabekten, para pinisepuh, saha para sesepuh ingkang tansah anggung mestuti dhumateng pepoyaning kautamen, ingkang dhahat pinundhi. Langkung-langkung panjenenganipun Almukarrom .............................. ingkang dhahat kinurmatan.
miwah putri, saha para sanak kadang wredha mudha, ingkang tansah winantu ing suka rahayu. Langkung-langkung panjenenganipun Bp ......(duta pasrah).......... ingkang
pengombyong temanten saking .........(desa)............. ingkang pantes sinuba sagunging pakurmatan. Langkung rumiyin kula ngonjukaken raos syukur wonten ngarsa dalem Gusti purbaningrat, awit panjenengan sadaya dalasan kula tansah dipun keparengaken kempal manunggal saperlu netepi darmaning agesang wonten madyaning bebrayan ageng, kanthi pinaringan kawilujengan tuwin karaharjan mboten manggih alangan setunggal menapa mugi Gusti
hirobbil'alamin.' Shalawat lan salam mugi tansah lumintu lumintir dhumateng titah linangkung ingkang dados pepanutaning ummat sejagat
para rawuh para adilenggah ingkang tansah winengku ing suka rahayu, kakung miwah putri. Kula aminangkani Bp/Ibu .........(pemangkugati)............ keparenga tumanggap atur menggah atur pasrah panjenenganipun ...........(duta pasrah)............ ingkang sampun kepareng hamasrahaken putra temanten kakung.
. lan sak kosok-wangsulipun salam taklim saking Bp/Ibu ...(desa)....(pemangkugati).. Mugi-mugi rawuh panjenengan punika dadosa lantaranipun tambahing pasedherekan antawisipun warga ..... keplasing sedya panjenengan amasrahaken putra temanten
kakung/putri .. wiwit donya dumugi akhirat. nir-wikara...” Salajengipun.(pemangkugati)..... ngriki kaliyan .... sakulawarga nampi kanthi asta
kalih lan kanthi suka gumbiraning manah.. sakulawarga nampi rawuh panjenengan keparenga hangluberaken samodraning pangaksami... Panjenenganipun para pengombyong temanten ingkang satuhu kinurmatan...................(pemangkugati)..... kula namung saged ngaturaken sugeng kondur..
badhe kondur. Kaping kalihipun....... atas nami Bp/Ibu .........(pemangkugati)....... kula ngaturaken sugeng rawuh lan agunging panuwun ing sarawuh panjenengan sarombongan.... lan menawi pinuju wonten ........... ingkang mugi tansah pikantuk berkah.. saha menawi wonten
warohmah. enggal pinaringan momongan ingkang soleh solihah........ migunani dhateng sesami... keparenga andumugekaken anggenipun samya lelenggahan ngantos dumugi titiwanci purnaning pahargyan ing siang/dalu menika kanthi mardu mardikaning penggalih.. menggah salam taklimipun Bp/Ibu ..................(jeneng desa).(jeneng desa)........ mugi rahayu ingkang tansah pinanggih dumugi ing dalem.wb.....(besan).. mawantu-wantu panyuwunipun Bp/Ibu .............. inggih
dhateng agami lan negari saha tansah atul manembah mring Gusti... bagya mulya.. atut runtut....
Akhirulkalam.wb. Billahittaufiq walhidayah. kula pribadhi tansah nyuwun agunging sih samodra pangaksami. mboten andadosaken sarjuning penggalih.Ing wasana. kados kirang wicaksana menawi kula matur kathah-kathah. mbok bilih anggen kula matur. anggen kula nampi. Wassalamu'alaikum wr.
pakde, jembatan wis didandani tapi dalan iseh bubrah kabeh, salam kenal wae kangge pak fikri, pripun counter’e rame nopo mboten
mahfudh	Mei 2, 2009 pukul 10:48 am	Balas	pripun kabare poro sedulur2 kabeh khususu arek2 ngraho….
ngraho	Mei 6, 2009 pukul 2:36 pm	Balas
Assallamuallaikum poro sedulur…pripun kbare ngraho/luwihaji…aq cah
@xitalho, mbok dicoba maneh kadigdayane sampean kang Edy! wakakakakaka
Reply ↓	Andy MSE on 23/10/2009 at 11:43 said:
@suryaden, mental londo kumpeni yo ngono kuwi!
mawi khasiat obat ingkang kalebet ing suku Araliaceae. Ginsèng tuwuh ing wewengkon belahan bumi sisih lèr mliginipun wonten ing Siberia, Manchuria, Korea, lan Amerika Serikat. Jinis ginsèng tropis saged dipunpanggihaken wonten ing Vietnam, inggih punika Panax vietnamensis. Nama "ginsèng" dipunpendhet saking Basa Inggris ingkang dipunwaos ndhèrèk lafal Basa Kantonis, jên shên, wonten ing Basa Mandarin dipunwaos "ren shen",
duplikat manungsa), amargi wujuding oyot ingkang kados manungsa. Gingsèng dipunginakaken wonten ing pangobatan tradisional. Oyot saking tuwuhan punika saged nglancaraken aliran lan nginggilaken produksi sèl getih abrit sarta paring pambiyantu pamulihan saking penyakit. Ing Indonesia wonten ugi tuwuhan ingkang kagungan khasiat sami kalihan gingsèng inggih punika ginseng Jawa
pangobatan tradisional oyotipun dipuncampur kalihan manéka jinis obat lan ingkang paling kawéntar wonten ing wujud campuran anggur. Kajian babagan khasiat lan mupangatipun gingsèng sampun dipunwontenaken kanggé ndadosaken kolesom minangka ginsèng Indonesia.
Panax schinsen[besut | besut sumber]
Panax schinsen utawi ginsèng korea punika jinising gingsèng ingkang asalipun saking Korea.[1]
Tiyang Korea nyebat ginsèng minangka insam.[2] Ing Korea, Panax schinsen liar ingkang tuwuh wonten ing wana pagunungan dipunsebat sansam (ginsèng gunung). Sansam punika ginseng liar, déné insam punika ginsèng ingkang dipundamel budidaya.[2] Sanajan kapan kapisan ginsèng dipundamel budidaya wonten ing Korea boten dipunmangertosi ananging kualitasipun sampun dipunmangertosi dangu.[2] Salah satunggal produkipun dipunmangertosi kanthi nama goryeo insam (ginsèng goryeo/ginseng Korea).
Ginsèng korea punika gadhah kualitas ingkang saé amargi dipuntandur wonten ing lemah ingkang subur mawi iklim ingkang trep.[2] Sampun dangu tiyang Korea ngregani ginseng lan gadhah kekajengan kanggé nduwèni gingseng.[2] Tiyang ingkang madosi ginsèng ingkang tuwuh kanthi liar wonten ing gunung lajeng dipunsadé dipunwastani sinamani (penggali ginsèng liar).[2] Amargi mastani sansam minangka bebungah dewa gunung (sansin), sadèrèngipun ngedhuk ginseng kaawiwitan kanthi ndedonga rumiyin dhumateng dewa gunung lan ngatos-atos anggènipun ngendikan lan tumindak. Menawi manggihaken sansam lajeng mbengok "sim bwatda" (kula sampun manggihaken). Lajeng nglampahi ritual dhumateng dewa gunung sadèrèngipun ngedhuk kanthi ngatos-atos. Wonten ing mitologi Korea, sansam punika obat minangka bebungah saking dewa.[2] Piyambakipun saged urip lan micara.[2] Sapunika insam sampun dipundamel budi daya kanthi wiyar amargi khasiat lan mupangatipun kagem manungsa, antawisipun nglawan kanker lan penyakit, minangka tonik, bahan dhaharan, unjukan kanggé kasarasan lan sanèsipun.[2]
andhesit. Saliyane candhi Menakjingga digawe saka bata bang. Mapane ana ing sawetane
segaran kutha raja Majapait. Jalaran lagi dianakake pemugaran (restorasi) ing
candhi kang arupa pondhasi bata. Dene sisa kang arupa watu andhesit ditata ana
ing sangarepe pekarangan candhi. Sisa wewangunan liyane kang arupa reca disimpen
ana ing museum Majapait. Yaiku kang arupa relief cacah loro lan recane wong
wadon kang wujude kaya iwak lan raseksa kang nduweni lar lan swiwi. Sawetara miturut
pamriksane para ahli satleraman reca kang ana ing Museum Majapait, Trowulan,
iku arupa manuk Garudha . Ing kalangan masyarakat sakiwa tengene kono candhi
ditemokake ing candhi Menakjingga iku miturut dongenge warga kono disengguh
reca wewujudane Menakjingga. Miturut cathetane ahli sejarah bangsa Walanda reca
kang disengguh wewujudane Menakjingga mau diarani Mahakala utawa Bairawa. Bairawa
iku ciri-cirine: raine arupa rai raseksa, mripate mlolo, nganggo upawita arupa
ula, lan tangan tengen nyekel glathi. Dene ciri - ciri liyane kang ora
disebutake ing cathetane bangsa Walanda awake nduweni swiwi, sikile nduweni
jalu, lan cangkeme krowak. Pangirane para ahli cangkem kang krowak mau arupa
didhudhuk kanggo pacoban ing taun 1977, asile ditemokake arupa data pondhasi werna telu. Pondhasi sing paling dhuwur susunane ora
tumata. Alang ujure (arah) beda karo
pondhasi ngisore. Pondhasi sing paling ngisor arupa denah pesagi kanthi
penampil ing sisih kulon. Kanthi ditemokake larapan (lapisan) kasebut, dadi
rada mbingungake para ahli. Kepiye kahanane dhek jaman kunane sing sakmesthine
isih dadi panalitene para ahli purbakala ing Trowulan. Nganti saiki panaliten
11/02/10 : Rame Ing Gawe, originally uploaded by antobilang365.
Kabupatèn Bulèlèng katata jroning 9 kacamatan, 19 kalurahan lan 127 désa. Kacamatan-Kacamatan ing Kabupatèn Bulèlèng ya iku:
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kabupatèn_Bulèlèng&oldid=1103075"	Kategori: Daftar Laladan Tingkat IIKabupatèn BulèlèngBaliKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
Basa SundaSvenska	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.02, 22 Oktober 2016.
Dipl.-Ing. (FH) Lukas S&uuml;hnel
ing. matematikedipl.ing.matematikeDipl. ing. elektrotehnike. smjer elektronika...Dipl.ing matematikedipl.ing agronomije-
siji kecamatan nang kabupaten Brebes. Kecamatan kiye salah siji kecamatan sing rada unik ning kabupaten Brebes, jumlah desane ana 21 iji, tapi desa sing penduduke nuturna basa Jawa kur 9 desa, liyane basa Sunda.
Kegiatan ekonomine gen cukup hebat, menurut etungan kasar duit sing muter saben dinane
ana kira-kira 2 milyar, ndean tah karo pasar Brebes sar-ser.
TEMBUNG NGOKO TEMBUNG KRAMA KRAMA INGGIL
23. isin isin lingsem 24. jenat jenat swargi
39. lawang konten kori (?)
(nguy uh) toyan turas
Kecamatan nang IndonesiaKecamatan nang Jawa TengahKecamatan nang Kabupaten BoyolaliSimo, BoyolaliKategori sing diumpetna: Rintisan kecamatan nang Indonesia	Menu navigasi
urip nag Sby wae, aku pgn mlayu,urip karo anakku wae, aku ora iso pegatan, aku kesel...ndiasku wes ucul teko guluku...!". (LHARRR!!!) "Aduh! Yodhi
Ngurip-urip Basa Jawa: TEMBUNG PANGGANDHENG, KATA PENGHUBUNG, KONJUNGSI (3)
panggandheng ing sajroning ukara (konjungsi intrakalimat) yaiku tembung
panggandheng kang nggandheng tembung karo tembung, frasa karo frasa, utawa klausa
karo klausa. Tembung panggandheng iki diperang dadi telung werna, yaiku: 1. Tembung panggandheng koordinatif.
tembung karo tembung , frasa karo frasa, utawa kalusa karo klausa kang
panggandheng kang mratelakake muwuhi utawa nambah. Tuladha: lan, kaliyan, karo, sarta, kalawan, lawan
1.1. Aku lan kowe saiki kudu sowan menyang
1.3. Mardiyanti karo adhine mlaku-mlaku ing alun-alun.
1.4. Omah welit lan omah jogan lemah dibantu Negara.
“lawan” sejene ateges mungsuh uga ateges lan. Nanging tembung lawan saiki wis
ing tembang-tembang, basa rinengga, utawa ing buku sastra. Tuladhane: rina
lawan wengi, bapak lawan ibu, lsp.
panggandheng kang mratelakake teges kosok balen. Tuladha: nanging.
pangandheng kang mratelakake teges pilihan. Tuladha: apa, menapa, utawa, utawi.
Begawan Wisrawa lan Dèwi Sukesi sing kaping loro. Sedulure ana papat, ya iku Dasamuka (Rawana), Kumbakarna, Sarpakenaka, lan Gunawan Wibisana. Kasatriyané ing Panglebur Gangsa. Garwané widodari, bebisiké Dèwi Kiswani, lan duwé putra cacah loro, ya iku Kumba-Kumba lan Aswani Kumba. Nalika Alengka diamuk déning Anoman sawadya balane, Kumbakarna maju perang . Dhèwèké nduwèni niat ingsun maju perang mbela tanah kelairane iya bumi pertiwi kang nangis jalaran kanggo ajange pabaratan.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Kumbakarna&oldid=1079612"	Kategori: Paraga wayang	Menu navigasi
“GENOCIDA WONG BLAMBANGAN …AKHIR PERANG WONG AGUNG WILIS dan PUPUTAN BAYU”
wadu…waduh…tulisan iki kari apik temenan….saiki isun yoro weruh sejarah hang kawitane isun sing weruh….matur kesuwun kanggo hang nguweni tulisan sejarah iki…lanjut terus wis…
utawa kapur, mung ditata sarana digosok-gosokake. Semono uga Candhi Brahu uga
digawe saka bata. Candhi Brahu madhep ngulon. Ukuran candhi dhuwure 25,7 meter lan ambane 20,7 meter.
kapantha dadi telung bagean yaiku sikil, awak candhi, sarta payon. Bagean sikil
dumadi saka wengku (blengker, bingkai) ngisor, tengah, lan ndhuwur. Wengku
kasebut dumadi saka plipit rata, bagean iring gentha lan bagean bunderan sigar. Saka
panaliten para ahli purbakala, yen antarane tatanan bata sing sisih ngisor lan
ing dhuwure mujudakake tatanan kang seje. Para ahli nduweni panemu yen tatanan
bata mau mujudake tatanan candhi kang digawe ing jaman sadurunge. Ukuran candhi
sing lawas yaiku 17 x 17 meter. Kena dipesthekake tatanan sikil candhi sing
katon saiki mujudake tambahan saka wangunan candhi kang digawe sadurunge jaman Majapait. Sikile Candhi Brahu
dumadi saka rong tumpuk. Emperan (selasar) candhi lan undhak-undhakan candhi
x 10,5 meter, dhuwure 9,6 meter. Ing jerone candhi ana senthong kang ambane 4 x
4 meter. Nalika mbongkar senthongane candhi, ditemokake sisa areng, sing
sabanjure ditliti dening Pusat Penelitian Badan Tenaga Atom Nasional (BATAN)
Ngayojakarta. Asiling panaliten nuduhake yen miturut pertanggalan radio carbon
, areng ing Candhi Brahu nuduhake wektu antarane taun 1410 nganti 1646.
dhuwure kurang saka 6 meter. Ing sisih kidul wetan ana wujud sigaran bunderan kang dinuga wujud
stupa. Ndeleng wujud sing kaya mangkono kena dipesthekake yen candhi Brahu
kagolong Candhi Budha. Saliyane iku umure Candhi Brahu dinuga luwih tuwa
katandhing candhi-candhi kang ana ing situs Trowulan. Dhasar panduga kasebut
ora adoh saka Candhi Brahu. Prasasti kasebut saka dhawuh (prentah) Mpu Sindok
taun 861 C utawa 939 M. Salah siji isine prasasti kasebut ana sawijining jeneng
wewangunan suci yaiku waharu utawa warahu. Tembung warahu iku kang dinuga dadi
Dhoni Zustiyantoro	GUNUNGAN utawa kayon sajrone gelaran wayang kulit ora mung digunakake dhalang minangka piranti kanggo njangkepi crita supaya bisa lumaku kanthi samesthine. Nanging, luwih saka iku nduweni maksud lan kekarepan: tanpa gunungan, wayang kulit ora bisa diparagakake. Ora bakal ana kauripan, ora bakal ana crita wayang.
Dunya saisine nalika durung ana manungsa temtu isih wujud alam liar. Ora beda kaya digambarake sajrone gunungan, ana wit gedhe, kewan awujud ula, macan, bantheng, manuk, kethek. Saliyane iku uga ana buta sing cacahe loro lagi njaga gapura.
Sawise gendhing patalon rampung diungelake lan ki dhalang wus mapan, kayon dijabud saka gedebog. Nembe sawise iki, urip lan crita lagi diwiwiti dening ki dhalang sing ora liya diibaratake minangka “titahe Gusti”. Sawise dijabud, gunungan banjur ditancepake ana kiwa lan tengene ki dhalang. Nalika iku, urip lagi ana, crita lagi diwiwiti.
Ora mung kanggo dipajang, kayon uga bakal digunakake maneh kanggo misahake pathet sajrone crita wayang: ana pathet nem, sanga, lan manyura. Saliyane iku, kayon digunakake kanggo kabutuhan adegan khusus, kaya nggambarake segara, alas, utawa mbedakake adegan siji lan liyane.
Yen disawang saka wujude, kayon ora liya kajaba niru wujude gunung. Sacara filosofis, pucuk gunung sing lincip nggambarake sapa wae sing gelem ngupaya bakal nggayuh karaharjan sanajan pancen angel bisa nganti pucuke. Pancen ora gampang lan merlokake pangurbanan supaya bisa tekan pucuke.
Nyawang pucuke gunung, ora liya tansah eling marang tujuan sing wis dadi kekarepan sing kudu tansah diudi. Pancen ora gampang tekan kana amarga akeh godha lan rubeda. Nanging yen wis tekan pucuk bakal bisa nyawang ngisor kanthi rasa marem amarga wis nglakoni akehe panandhang.
Sajrone gunungan wayang kulit mesthi digambarake ana wit, manuk, lan ula. Iku ora liya kejaba manungsa gunung saisine tansah kepengin dijaga. Gunung minangka peparing saka Gusti kang ora
nyerat yen nalika bumi isih ana ing jaman es, wit-witan satemene dadi punjere urip.
Thukule wit mratandhani yen lemah subur. Saka wit, wektu iku manungsa bisa dhahar buah. Yen manuk lan ula, miturut Prof Stpehen, nyimbulake Sing Gawe Urip. Manuk iku sejatine
gada. Sing sapa wae kepengin munggah ana pucuke gunung, kudu ngadhepi buta sing wengis. Wujud yen pancen ora gampang bisa nggayuh kamulyan. Ana uga sato kewan kayata macan, bantheng, lan kethek. Kabeh bisa urip bebarengan ana sajrone gunung.
Saiki, gunung wis seseg dening manungsa, kelebu kabeh kekarepane. Wit lan kewan dadi kurban. Ora itungan maneh lan embuh nganti kapan kabeh mau dadi kurbane manungsa. Yen wis kaya mangkono, kita mung bisa nyawang tanpa bakal bisa tekan pucuke gunung. (Suara Merdeka, 1 Juni 2014)
nembe saged sowan malih… Maturnuwun Bu, informasi Dewi Tembi niki malah kula nembe ngertos, padahal griyane mbak nggih teng Bantul lho, hehe…
lebaran bahasa jawa nya : Ing dina fitri punikasampun lepas mantol kulasampun mengkup payung kulasampun ndaplang tangan kulasiap klebus diudani pangapurasaking ati andika ingkang sajembar samudrasudi
Menthok, menthok, tak kandani mung lakumu
mung lakukumu megal megol gawe guyu Macam dan beragam tembang dolanan anak-anak jaman
Kecamatan Karangreja, Kabupaten Purbalingga ndeleng ewonan lawa sing gawe sarang nang lobang gedhe nang salah siji bukit nang desa kuwe. Penduduk sing penasaran akhire brasil nemokna goa-goa gedhe nang bukit kuwe,
Nang goa Lawa kuwe ora mung siji thok goane ning mandan akeh antarane:
Kabupaten PurbalinggaGoa LawaPanganan lan Plesiran Purbalingga	Menu navigasi
Tambah pranala	Kaca kiye nembe diowahi dong jam 20.23, tanggal 29 Mei 2012.
Ngurip-urip Basa Jawa: KANCIL LAN BULUS
Ana bulus celathu marang kancil, tembunge : “
Aku ora maido, yen kowe pinunjul ing playu, kang ananging ayo ,padha balapan,
sapa kang ndhisiki tekan wekasaning ara-ara iki.”
padhane angecemong, ewadene pangajake mau di rasa aneh, mulane dituruti. Nuli bulus enggal miwit lumayu, kancil
ngenakake dhedhe, ciptane : “ si gumremet kareben mempis - mempis, aku wus mesthi ora rekasa bisa anjujul,
aku mencolot ping telu utawa ping pat bae, wus tamtu bisa nglancangi kewan
nglemer kuwi” saya adoh olehku ngaceki aya ndadekake kocapku.
tumandang arep anjujul , weruh yen meh kasep awit dening talompene, ewadene
isih anduweni pangarep – arep menang sarana cukating lumpate. Enggal lumayu rikate prasasat angin, ananging
tanpa gawe, awit bulus wus ndhisiki tekan wekasaning ara-ara, dadi kancil
terang budine, elingana, tuwin titis ing ciptane yen ora tengginas ing
samubarang gawe, mesthi kedhisikan ing liyan, iku kang amek kauntungane.
ewadene = sanadyanta ngenakake = ngenak-enak ,
TENTANG SAYA | Uborampe SANGKAN PARANING DUMADI
Ngelmu iku kelakone kanthi laku, senajan akeh ngelmune lamun ora ditangkarake lan ora digunakake, ngelmu iku tanpa guna. Sugeng midangetaken kalian Nyruput ” JAMU BERAS KENCUR ” masih
ing liyan, tulisen ing watu supaya ora ilang lan tansah kelingan. Yen sira gawe kebecikan marang liyan tulisen ing lemah supaya enggal ilang lan ora kelingan. (
Seng sopo gelem gawe ” seneng ” marang liyan, bakal oleh wales kang luwih gedhe
he…percoyo wae, sopo wong kang NYRUPUT Beras Kencur racikane Arek Malng iki, bakalan SEGER WARAS dadi lan BREGASE…heks..heks…makanya sering-sring mampir ke sini yah tak JAMONI Jamu Beras
embun sing iso ngademke ati lan mundakake aku weruh opo sing dadi dununge urip niku Kang Mas…. Nyuwun palilahe panjenengane kersa’a paring cipratan pangertene. Nuwun. Rahayu
Januari 3, 2008 @ 8:44 pm	Nggih…sampun Mas Jenang, mangke kolo badhe nyuwun KAWERUH lan PITUDUH dumateng panjenengan. Niku menawi njenengan mboten kewetan loh…he…matur nuwun sanget atensinya. salam ” dari Cah Kencur “
Januari 3, 2008 @ 11:48 pm	wualah kawruh menika kaparingan weruh. pituduh, pitutur kanggo duduh dalan. lha sumangga kersa. menawi gadhah weruh, mangke kula aturaken. menawi mboten manke tanglet pak gurunipun… he he he
soko Semarang sing dadak NJLENTREH ake babakan Kaweruh soko Guru Pamejang. Lah…sumonggo kerso den Mas Tomy. Inkang utami sejatosipun supados kito-kito saged MEMAHAMI mugi-mugi andadosaken TEKEN angsalipun ngauri Bebrayan wonten Alam Padhang puniko.
Jenang…tandane wong nek wis tekan maqom ” Tanggaping Sasmito “, ora dijaluk-i tulung, teko-teko
ngantos sak meniko mboten mangertos nopo-nopo je..??
Alias Gundhul….Tongong lan kosong mlompong. Wonten isine ning rupine mung ISI PERUT ke mawon…
Waduh dados radi minder meniko, amargi boso jawa kulo babar pisan mboten saget. Salut (boso jawanipun menopo nggih??), dumanteng panjenengan tetep imut kaleh boso aslinipun. Sukses terus kemawon…..
Wa’alaikum salam mbak Heni,
Njih sami kaliyan kulo mbak, wong kulo taksih blajar. Ngidep-idep NGURI-URI kabudayan leluhur kemawon kok.
Nggih Salam kenal wangsul Sam, ngapunten kulo taksih dereng saged
Asmanipun paman njenengan ingkang wonten Kutho Bedhah sinten nggih?? Kleresan kulo piyantun saking Kepanjen – Malang, ning sak meniko lagi nyawah wonten Kalimantan Timur. Mbok bilih panjenengan saged maringi keterangan mangke kulo nggadhah konco wonten Kedawung – Malang ingkang saged kulo kabari.
Maturnuwun / terimakasih atas perhatian Panjenengan. Ingkang wonten ing Kutho Bedhah menika sanes paman kula, nanging taksih wonten hubungan kerabat kaliyan Eyang kula saking garis Bapak kula (KM Romo Siddik / Mbah Romo) ingkang pesareyanipun wonten Glintung Gang IV kecamatan Blimbing. Mbah Romo menika kagungan kerabat wonten Kutho Bedhah kang asma Nyai Mujeni (sampun seda). Wayahipun Nyai Mujeni menika asmanipun Pak Pakeh/Pakih (sampun seda), inggih menika ingkang katitipan tinggalan leluhur kula.
Mekaten Saudaraku Santri Gundhul, dados sanes Paman kula ingkang nembe sedo wonten Bogor kados seratan kula kepengker. Menawi menika saking
Oktober 6, 2008 @ 8:02 pm	assalamu ‘alaikum
November 10, 2008 @ 10:57 am	Ass.Wr.Wb
Blog panjenengan sampun dangu kulo lebetaken wonten mrikili lho.
Mbok bilih panjenengan taksih jembar pemanahe, kados pundi menawi blog kulo dipun metungulaken wonten sidebar?
Bereeeeeessss…Slametan Jenang ABANG dhisik lan golek DINO
Sampeyan nang Handil-kah? Opo nang KPC?
Maret 12, 2009 @ 6:27 pm	Kulo nuwun Kang Gundul…
Kulu mampir nglemeske awak nggih…. rasane pegel kabeh, habis dlosar-dlosor…
sebabe kokeyan NGOMBE BANYU Pemandian MENDHIT…haks..haks..
Kang nek gelem Jamune Kencur, sampeyan kari NJUPUK dhewe sak geleme…wong iki
Oh iyo Kang aku iki cacing yaa… Lhhaallliii jhee
di pejeti maneh… lha mengko nek mecedel piye Kang…
nyambi nyruput lan nyiduki Beras Kencurrrr….
Wooooowwwww….Lah iki JENAR soko Blimbing, ngonoto ceritone???
April 20, 2009 @ 11:13 pm	…@ Kang Boed,
weeeeeelah….aku ra mudheng dolanan YM kuwi mangsrudne opo yoh???. Soal ngangsu kaweruh sing sak mesthine, aku seng perlu blajar NGAJI karo sampeyan. Kok arep sampeyan WOLAK~WALIK…lah..lak kutah kabeh
Gundul, Tembang Indah Mas Sabda Langit dan Guyonannya KangBoed
Wih…ayune si Dhenok~Dheblong iki rek..rek…
April 25, 2009 @ 5:07 pm	Kang gundul,
ingkang langkung winasis nembe padha kumpul wonten mriki…? nuwun guninging pangaksami .. , mbok bilih
dumatheng kangmas Lambang dan kangmas Santri Gundul ( kangmas kariyan ) kalo kangmas Sabdalangit sampun.. hehehe.., lha dolan teng pundi pundi.. ndilalah wonten mawon sederek sedaya.. , njedul mriki nggih wonten.. njedul mriko nggih wonten.. jan jagad iki cilik tenan.. hehehe… , nuwun..
monggo dipun lajengaken nedha gudeg ceker 2an cangkrukan gayeng … nanging bobot langkung sedalu natas… hehehe.., ngapunten kangmas santrigundul.. mlebet paseban panjenengan mboten kulonuwun.., salam sihkatresnan. rahayu..
Salam tetepangan mugi ketampi mawih bingahing manah.
Mei 1, 2009 @ 2:09 am	manungsone cuilik culik kangmas gun… lha wong kabeh manungsone wis podho warangka manjing curiga he…, digoleki angel tenan.. wis juan uediaaaann tenan…, godhong lumbu dijangan enak … lha nek godong rawe ..??? dikolak karo kangmas Tomy.. wuakaakaakakh…rujake
rekasane wong maguru.. hehehee.., sampun kangmas.., nuwun.. slam sihkatresnan
Oyi Sam ayas ilsa Ngalam, hamur neng Nenjap. Ning saiki ayas idreg golek upo di tanah sebrang. Oyi…oyi Sam langsung menuju TKP
Juni 3, 2009 @ 11:37 am	Mbah
Juni 30, 2009 @ 9:42 am	Asalamualaikum kagem kang gadah griyo lan sdoyo ingkang nglempak Nek ngeten meniko mboten rugi nggadahi ilmu komputer , opo maneh yen ketemu mas santri gundul ingkang rendah diri tapi isine yang gunung .
Mbokbilih sedulur sedulur nggadahi pengalaman spiritual kagem si jabang bayi ing jero kandungan , kulo nyuwon diparingi . matur nuwun
menjenguk blog panjenengan kok sekarang banyak artikel baru,
sugeng pinaringan gesang ingkang mulya kelawan sedulur sedoyo ingkang
menopo panjenengan wonten Bontang sak meniko.th 2003 -2008 pertengahan kulo wonten Sengata,lajeng pindah teng Banjarbaru setengah tahun,lajeng pindah malih,wonten tanjung adaro,ngantos sak meniko.kulo tenggo
niku malang pundi ? soale kulo niki nggeh warga kuto batu-malang alamatipun deso kabeneran kecamatan bumi aji……kapan kapan lek wonten waktu luang kulo tak dolan ten griyo panjenengan….mboten nopo2
November 2, 2009 @ 3:49 am	Wah apik tenan mas…ora koyo dek samono saiki
ora ana kaline. Lha sing tak lewati alas gung okeh kewan galak lan rawa. Apa ya slulup nyebur rawa? Sing isine endut ireng(lumpur hitam) lan cobra kewan mawa wisa. Aku ra iso slulup! .Banjur ketemu sampeyan teng mriki. Aku njaluk tulung warahno ya? Ben “mati sajroning urip yo urip sajroning pati”. Nang jroning omah aku mung nyawang langit langit kamar. Apa yo kudu metu njobo men weruh pepadanging roso. Karepe ngono tapi yen omahe ditinggal opo ra dileboni maling kang aran jin.Apa kudu dikunci? Aku nyuwun kuncine mas gundul.
ugi mboten dados penggalih nuwun saget mampir lenggah ing griyanipun
postingan panjenengan kinten2 ndugi pundi nggih?saumpami kados sastro jendro hayuningrat, niku njlentrehane ndugi pundi?ngapunten menawi kurang sopan dateng panjenengan.
saget replay teng email kulo mawon
Mei 4, 2012 @ 12:30 am	Yen jenengan ngucap mekaten, kulo kelingan kaliyan mbah sangking dusun lereng
panjenengan kepanjen pundi??? kulo tiang sumbermanjing kulon mas….
Juni 28, 2012 @ 7:35 am	Cekak aos…
jroning makartekake pakarti gawe gegayutan karo gayuh ;
Juli 23, 2012 @ 1:50 pm	urip kang sejati dudu sejatining urip.
maturnuwun,sampun dangu kulowaos ing fb,nembe niki kulo kepanggih blog panjenengan,,,,jiant
leres ingkang sampun kaaturan, tumprape tiyang menika ngudi kabecikan supados ing
Desember 31, 2012 @ 12:41 am	Aku ugo arep melu nyrunthul tetepangan dumateng poro winasis.
Badhe ndherek sinau. awit kulo LARE ingkang tasih CUBLUK.
Cah jowo ing monco, nanging isih nguri uri kabudayan jowo.
Januari 1, 2013 @ 2:17 pm	…….. . arep melu miber yo miber nyang ngendi,arep meneng yo meneng sing kepriye,,,, roso sejatine..? titik,koma opo garis?? opo ora kabeh kabehe utowo HIYO KABEH KABEHE…..? eeee lha kok malah nglantur sugeng tinepangan
Ayo ramekno cah! Nak koe podo rak gelem tuku Nomor.e kang sarwo tenanan rugi koe cah! Ojo koe pikEr ngapusi kang Sarwo rak gelem ngapusi lho cah!
amatek ajiku si jaran goyang Cemetiku sada lanang Sun sabetake segara asat Sun sabetake gunung jugrug Sun sabetake jabang bayine si ........ Teka welas teka asih marang aku Welas asih karsaning Alloh
Dhèwèké ngganti L.J.M. Beel dadi wakilé pamaréntah Walanda ing Hindhia-Walanda (Hoge Vertegenwoor
nds	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 09.07, 18 Oktober 2016.
Raden Nakula iku satriya kembar kemanikan. Sedulur kembare aran Raden Sadewa iya Sahadewa. Sekarone putrane nata ing Astina, Prabu Pandhudewanata, lan mijil saka garwa Dewi Madrim, kadang enome Raden narasoma iya Prabu Salya nata ing Mandaraka.Ing Mahabharata, Nakula artine ‘’bisa nguwasabi awake dhewe’’. Ing pedhalangan, nalika isih padha cilik-cilik, Nakula iku arane Pinten, lan kembarane Sadewa aran Tangsen. Pinten iku sejatine jeneng tandhuran kanmg godhonge bisa kanggo obat, Kaya jenenge, Nakula lan sadewa lantip ing babagan obat-obatan amraga satriya sakloron iku titise dewa kembar, Bathara Aswan lan Aswin, dewane tabib. Satriya sakembaran iku klebu sedulur nunggal rama seje ibu yèn karo Prabu Puntadewa, Werkudara lan Arjuna. Lan satriya lima kasebut kawentar kanthi aran Pandhawa. Kekarone setya lan bekti banget marang para kadhang sepuhe, senadyan seje ibu. Prabu Puntadewa, Werkudara, lan Arjuna mijil saka ibu Dewi Kunthi.
Nalika dumadine perang baratayuda, Prabu salya melu Kurawa. Siji mbaka siji senopati Kurawa padha gugur. Nganthi Prabu Salya piyambak sabanjure nyarirani pribadi dadi senopati agung. Jalaran Prabu salya iku iya isih marasepuhe Prabu Duryudana, nata Astina. Nalika mireng yèn kang madeg senopati agung Prabu salya, para Pandhawa padha bingung. nanging botohe Pandhawa sing sugih pratikel, Prabu Kresna banjur dhawuh marang Nakula lan Sadewa supaya marak ing ngarsane Prabu salya, api-api nyuwun dipateni wae. Mesthi wae Prabu Salya ora mentala mateni perunane iku. Malah banjur atine rumangsa keranta-ranta merga kelingan amarng adhine (Dewi Madrimm) kang wis sedha bela pati marang Pandhu lan ninggali bayi kembar kang isih abang, ya iku Pinten lan tangsen iku. Mung merga saka beciking pakartine Dewi Kunthi, bayi kembar iku nadyan dudu putrane dhéwé tetep digula wentah kanthi kebak rasa tresna asih tanprabedha karo anake dhewe.
Jroning bathine, satemene Prabu salya luwih tresna lan abot marang para Pandhawa iku ketimbang marang mantune. Lan saliyane trenyuh bareng ndeleng Nakula-Sadewa, Prabu Salya uga banjur kelingan marang marasepuhe, Begawan Bagaspati sing sedane merga saka pakartine Sang Prabu Salya duk isih enome. Sang Begawan nalika sedane ninggal suwara yèn babak nagih janji lumantar ratu kang kasinungan ludira seta, sing ora liya Prabu Puntadewa.
Mula Salya banjur paring dhawuh marang nakula-Sedewa supaya bali, lan meling supaya sing methuake yudane, Prabu Puntadewa. Temenan, bareng tempuking yuda, Prabu Salya nglilakae patine nalika adu arep karo Prabu Puntadewa. Aji-ajine aran Chandabirawa ora kuwan nyedhaki Prabu Puntadewa lan banjur ilang musna. Prabu Salya akhire sedha disawat pusaka Jamus Kalimasada. Kasatriyane Nakula iku ing Sawojajar, dene Sadewa ing Paweratalun. Garwane nakula kekasih Dewi Srengginiwati kang banjur peputra Dewi Sri Tanjung. Dene Sadewa nggarwa Dewi Srenggini kang sateruse peputra Bambang Widapeksa (Suwidapaksa). Dewi Srengganawati lan Srenggini iku putrane Sang Hyang Badawanganala, dewane bulus, ing Narmada Wailu. Ing lakon Sudamala utawa Durga Ruwat, dicaritakake yèn akhire sawise klakon ngruwat Bathari Durga, Nakula-Sadewa palakrama anthuk
peputra Raden Saluwita, Pramusinta lan Pramuwati. Yen pinuju pisowanan ing Amarta lungguhe Nakula Sadewa ngapit ingkang raka Prabu Puntadewa lan kekarone padha ngapurancang.
nto on Sepi ing Pamrih Rame ing Gawe,
jingglang purnamakelangan gumyak bocah gojeganO, ing kene wis maabad watu-watu gumlundhung sadawane
wujudabsurd!Bosnia! Bosnia!Ing endi papan kanggo ndhedher rasa asihmuji Allah
klanggo ndhedher tanduran mlathiPirengna, sepisan maneh, pirengnasumiyut angin ing mangsa
Mỹ Thủy iku sawijining kutha ing Provinsi Quang Binh, region Bac Trung Bo, Vietnam tengah.
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Mỹ_Thủy&oldid=998606"	Kategori: Kutha ing Vietnam	Menu navigasi
Tiếng ViệtVolapükWinaray	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 13.56, 3 Maret 2016.
Tiyang – tiyang jawi ngerata basakaken “ gedhe – gedhene sumber “ lajeng wulan Januari dipunkerata “ Hujan sehari- hari “. Tegesipun wulan – wulan menika kaleresan ing tengah – tengahipun mangsa rendheng. Saben dinten jawahipun nggrejeh, rinten dalu prasasat tanpa kendel. Kathah tiyang nggresula saking cingag lan kagoling pikajenganipun. Pangresah menika kula pireng nalika kula tumut ngeyup wonten griyanipun tiyang caket pasar Banyumas ingkang nembe kabenan. Panggenan menika kaleres ugi caket lepen Serayu. Critanipun sampun antawis tigang dinten tigang dalu jawah deres sanget tanpa mendha. Tiyang ing padhusunan Ki Kasan Ngali katinggal, tintrim sami ndongong wonten ing griya amargi saking asrep bengkeresen, aras – arasen kumrengkang.
1. Wulan Desember dening tiyang-tiyang dipunkerata basakaken “ Gedhe – gedhene sumber “menawi januari kerata basanipun ….
menika kula pireng nalika kula tumut ngeyup wonten griyanipun tiyang ingkang nembe kabenan. Tembung kabenan ingkang kagaris tegesipun ….
3. Kumrosak swaraning jawah wonten ketebihan binarung gumrojog benanipun lepen Serayu. Tembung binarung menika sami kaliyan ….
4. Sawetawis wonten tiyang ingkang ngengakaken kori. Tembung Kori tegese ….
5. Wontenipun jawah ndadosaken benanipun lepen Serayu, adamel kekesing manahipun
6. Unen-unen kang ajeg panggonane, mawa teges entar nanging ora ngemu surasa pepindhan diarani ….
8. Ibu … bareng krungu yen Kevina diladaki Alamsyah.
9. Tembang macapat kang guru gatrane paling akeh……
10. Timin … Pak Guru boten saged mangsuli.
11. 1) Sesampunipun supados mampir tumbas sepatu
2) Tika wangsul sekolah dipun utus bapak
3) Jalaran adhikipun kirang saras badanipun
4) Piyambakipun supados dhateng Purwokerto nganter adhik kursus
Ukara-ukara kasebut yen digawe paragraph urutane ….
12. Kalong tegese suda, lan kalong tegese lawa gedhe. Tembung loro mau tulisane lan pangucapane padha, nanging tegese beda. Tembung iku diarani ….
a.	10 – 4 – 6 -3 – 5 – 2 -1 – 7 -8 – 9
b.	1 – 3 – 6 – 8 – 10 – 7 – 2 – 5 – 9 – 4
c.	6 – 1 -3 – 5 – 7 – 2 – 4 -8 – 10 – 9
d.	4 – 2 – 6 – 8 – 10 – 1 – 5 – 7 – 9 -3
14. Bu … sampun kula … datheng simbah.
15. Kala wingi Bapak kula … amargi kula … sekolah sampun sonten.
16. Tembung loro kang digandheng dadi siji nuwuhake teges anyar ing aran tembung….
17. Tembang macapat kang guru gatrane paling akeh……
18. Tembang macapat kang nduweni watak sereng, kejem, mantep, diarani tembang ….
19. Tetembungan utawa unen-unen sing kudu dibatang kekarepane, amarga tetembungan mau nduweni teges ora sabenere, diarani ….
20. Tetembungan kang wis rusak utawa luput, nanging yen dibenerake dadi saya salah,diarani tembung ….
2.	Donga panutu	4. Ramah tamah
Rerantaman (urut-urutane) adicara sing bener yaiku ….
a.	1, 2, 3, lan 4
b.	1, 3, 5, 2, lan 4
d.	1, 3, 2, 5, lan 4
22. Ukara iki awujud urut-urutane teks adicara angka kapisan ….
a.	Bapak, ibu saha para rawuh pengetan Isra’ Mi’raj punika kita bade kanthi waosan “basmalah”
b.	Bapak, ibu saha para rawuh sedaya ingkang kinurmatan sumangga kita midhangetaken waosan ayat suci al-Quran
c.	Bapak, ibu saha para rawuh ingkang kinurmatan, sapunika bapak kepala sekolah maringi sambutan
d.	Bapak, ibu ingkang kinurmatan, mekaten kalawau adicara pengetan Isra’ Mi’raj sampun paripurna
23.	Perangane layang kang duweni isi bab wigatineng layang, diarani ….
25.	Panggunakane aksara murda iku kanggo nulis….
26.	Ati tentrem, urip dadi ayem. Tembung ati dasanamane yaiku ….
27.	Mekaten, bilih menggahing rerantaman adicara ingkang badhe kaaturaken, sagede ing pangajap mugi dhauping pinanganten kekaleh kalis saking lir ing sambikala. Rerakitan ukara iku trep kaaturake pranata adicara ing pahagyan ….
Panggenan	: Gedung Graha Bhakti Praja Jl.Pahlawan 15 Madion
Kawigaten	: Amirsani ringgit tiyang kagem mengeti dinten Kesaktian Pancasila
29.	Kanggo mangerteni bab alas mangrove, bacah-bocah dolan menyang pesisir Kenjeran Surabaya.
31.	Ing pasar Susi tuku gula rong kilo setengah Rp. 19.500,- Katrangan cacah ing ukara mau yaiku ….
d.	Rong kilo setengah Rp. 19.500,-
32.	Panggonan daerah wisata ingkang endah tur ngresepaken minangka salah satunggaling sumber pendapatan asli daerah. Ing ukara iku kang diarani katrangan kahanan yaiku ….
34.	Tembung “ kauntungan” menawa dirimbag dadi ….
d.	ka +puntungan+ an 35.	Bapakku guru SMP,jejer ing ukara kasebut………
36.	Tembung andhahan sing nduweni teges piranti kanggo manggon ing tembung …………
37.	Panambang – an sing nduweni teges kadunungan sifat ,ana ing tembung :
d.	kuplukan. 38.	Wong sing pegaweyane nglakokake sepur, diarani
39.	Tuladhane tembung andhahan mawa panambang-an sing tegase tetironing barang yaiku:
d.	kuplukan 40.	Saben minggu esuk Mardian mlaku-mlaku ing alun-alun.Ukara kasebut polane:
c.	kwayah – j – w – kpanggonan
41.	Kancane Banu seneng banget, marga suguhane mbanyu mili. Mbanyu mili tegese ;
42.	Swara ing pungkasaning gatra diarani …………………….
43.	Jinising tembang jawa yaiku kaya kang kasebut ing ngisor kajaba …………
44.	Tembang gundhul – gundhul pacul, ngunduh layangan kalebu jinising tembang ………
45.	Yen mangsa ketiga ing dalan akeh bledug. Tegese bledug
bebendu, Kelem negaranira, Kuwur tataning negari, Duk semana pametune wong ing ndesa.”
semune Pudhak kasungsang, Bumi Mekah dennya lair, Iku kang angratoni, Jagad kabeh ingkang
ngejawantah; apengawak manungsa; apasurya padha bethara Kresna; awatak Baladewa; agegaman trisula wedha; jinejer wolak-waliking zaman; …
Indra; agegaman trisula wedha; momongane padha dadi nayaka
wegig, waskita; ngerti sakdurunge winarah; bisa pirsa mbah-mbahira; angawuningani jantraning zaman Jawa; ngerti garise siji-sijining umat; Tan kewran sasuruping zaman
hadapan Begawan; bukan pendeta disebut pendeta; bukan dewa disebut dewa; namun manusia biasa; …
iki dalan kanggo sing eling lan waspada; ing zaman kalabendu Jawa; aja nglarang
nyembah kawula; angagem trisula wedha; para pandhita hiya padha muja; hiya iku momongane kaki Sabdopalon; sing wis adu wirang nanging kondhang; genaha kacetha kanthi njingglang; nora ana wong ngresula kurang; hiya iku tandane kalabendu wis minger; centi wektu jejering kalamukti; andayani indering jagad raya; padha asung bhekti
dhatêng bumi langit, wirang momong tiyang cabluk, kula badhe pados momongan ingkang mripat satunggal, botên rêmên momong paduka. … Manawi paduka botên pitados, kang kasêbut ing pikêkah Jawi, nama Manik Maya, punika kula, ingkang jasa kawah wedang sanginggiling rêdi rêdi Mahmeru punika
”….. Sang Prabu diaturi ngyêktosi, ing besuk yen ana wong
Jawa ajênêng tuwa, agêgaman kawruh, iya iku sing diêmong Sabdapalon, wong jawan arêp diwulang wêruha marang bênêr
kenging dipun singgahi, Wit ing donya puniki, Wonten ing sakwasanipun, Sedaya pra Jawata, Kinarya amertandhani, Jagad iki yekti ana kang
Wujud gambang iki amèh padha saron ning luwih gede lan wilahe digawé saka kayu sing atos banget. jaman mbiyèn ana gambang gangsa, sing wilahe digawé saka tosan utawa logam ning saiki wis ora ana manèh. Ukuran wilah gambang antara 29 Cm nganti 58 Cm, sing ukurane luwih gede iku nduwé nada swara luwih rendah, kabèh cacahe ana 19 utawa 20 wilah.
Gambang swarane tekan 2 oktaf. Nabuhe cara gembyangan (tabuh kiro tiba thuthukan bareng) tugase kanggo hiasan iringan lagu lan ritme. Ora saben gendhing utawa lagu bisa digambangi
Basa SundaTagalog	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 02.44, 4 Sèptèmber 2016.
video opo kowe nang kono? walah kowe ki selerane nang candi. mbok sing normal sithik…nek salah ngulum piye jal.
mbok kowe ki nek ngewehi bokep sing apik tok. mosok sing ora lumrah ngono kui sing mbok kek’e aku. liyo dino diwenehi
kulo mboten saget marak sowan, sinuwun ….
Kompetisi nulis Papat Limpad diluncuraké kaping 7 Mèi 2012 mapan ing kampus IKIP PGRI Semarang, dirawuhi déning luwih saka 200 mahasiswa lan dosèn pendhamping wakil-wakil saka pawiyatan luhur sing mèlu nyengkuyung proyèk iki ya iku Universitas Diponegoro, Universitas Gajah Mada, Universitas Indonésia, Universitas Negeri Semarang, Universitas Negeri Yogyakarta lan minangka sing amengku gati IKIP PGRI Semarang dhéwé[3]. Kompetisi sacara resmi dibuka déning Dirèktur
sing tumindak makili Mentri Komunikasi lan Informasi Républik Indonésia lan diseksèni déning Kepala Dinas Pendhidhikan Propinsi Jawa Tengah minangka sesulih saka Gubernur Jawa Tengah. Saka Jakarta saliyané para pangarsa Wikimedia Indonésia uga rawuh Dhuta Bébasna Kawruh Wikimedia Indonésia, Christian Sugiono.
Béda karo proyèk sadurungé ya iku Papat Limpad 2011 sing mung ngajak siji pawiyatan luhur ya iku Universitas Negeri Semarang, Papat Limpad 2012 ngrangkul luwih akèh pawiyatan luhur saka Jakarta, Semarang lan Yogyakarta. Sing mèlu anyengkuyung proyèk kompetisi nulis ing abasa Jawa Papat Limpad 2012 iki ya iku: IKIP PGRI Semarang, Universitas Diponegoro, Universitas Gajah Mada, Universitas Indonésia, Universitas
Sumber artikel punika saking kaca situs web: "https://jv.wikipedia.org/w/index.php?title=Papat_Limpad_2012&oldid=1053140"	Kategori: Papat Limpad 2012WMID-WMFRWMID-WMCHKategori ndhelik: Kaca mawa pranala barkas rusak	Menu navigasi
apa), ana desa kang arane desa Tak Dung-dung Tak dung-dung. Desa kuwi subur, makmur, gemah ripah loh jinawi. Ing desa kuwi, ana kulawarga kang isine simbok lan anak-anake, bapake ora ana, embuh ngilang mengendi, jare wis ninggal dicaplok baya. SCENE 1 (Panggung kosong, katon dekorasi kanthi swasana pradesan. Krungu lagu gendhing Jawa. Mbok Menah mlebu nggawa tampah isi beras, ngenalke awakke marang pamirsa.)
sing ayu-ayu, pinter-pinter, sehat-sehat, bekti marang wong tuwa. Pokoke ora ana tandingane ing desa iki. Wis akeh para pemudha kang padha nglamar. Eh, wis ya pamirsa. Aku arep masak dhisik, anak-anakku durung padha sarapan. Daaaaa….” (Mbok Menah
dhewe iki para klenting, anak-anake Mbok Menah. Aku sing ayu dhewe iki Klenting Abang, aku sing paling tuwa lho… Nanging paling oke dhewe..” K. Biru K. Ungu K. Ijo : ”Jenengku Klenting Biru. Body-ku sing paling yahud dhewe. Hehe..” : ”Nak aku Klenting Ungu” : ”Aku Klenting Ijo.”
K. Abang : ”Para pamirsa, dhewe iki tresna banget marang simbok. Simbokku kuwi wong kang paling apik sakdonya. Tetep bisa ngrumati anak-anake senadyan ora duwe wakil. Bapakku wis suwe ninggal, amarga dicaplok baya nalika nembe mancing.” K. Ungu : ”Iya, bener. Simbok ya maringi dhewe kebebasan kanggo ngapa wae. Kuwi berarti simbok percaya karo dhewe.” : ”Bener banget. Dhewe iki kan isih enom. Urip mung sepisan, dadi kudu bener-bener dimanfaatke, aja disia-siakake. Hi… hi… hi…” : ”Eh, wis-wis..! Ayo padha mlebu, ngrewangi simbok masak.”
SCENE 2 (Klenting-klenting arep metu saka panggung, nanging ujug-ujug teka Klenting Kuning). K. Kuning : ”Kulanuwun… Assalamu’alaikum…”
(Para klenting banjur noleh ing sumbere swara. Klenting Abang marani Klenting Kuning)
: (nada swara galak) ”Ana apa? Arep ketemu sapa?” : (keweden) ”A… Ak… Aku iki wis ngumbara tekan endi-endi. Aku ora duwe omah. Ora duwe wong tuwa. Dadi aku pengen bisa dadi sedulurmu kabeh. Moga wae mbak-mbak sing ayu-ayu iki gelem nampa aku dadi sedulur.. Mesakke aku mbakyu..” : (rupa ora seneng) ”Apa? Arep nunut nang kene??? Sorry..!! Wis ora ana panggon..” : ”Iya! Luwih apik Kowe golek panggonan liya wae. Ning kene wis seseg. Wis kana lunga..!!” : ” Nyuwun tulung… Mbakyu… Aku gelem dikongkon apa wae…” : (nyekeli roti) ”Ah, bentuke wae wis aneh. Wis kana lunga!”
K. Ijo K. Ungu K. Kuning K. Biru
(Klenting Kuning tetep Meksa. Amarga swarane rame banget, Mbok Menah metu saka jero omah.) Mbok Menah: (ngamuk) “Eh eh eh… Ana apa iki kok ribute pol… Ngganggu wong nonton gosip wae.. Ana apa?!” K. Ijo : (nyedaki Mbok Menah) “ Niki lho Mbok.. Ana cah aneh arep nunut nang omahe dhewe. Mbuh sapa kuwi.” : “Inggih Mbok… Mpun, mboten usah diladeni Mbok. Marakke sepet wae.”
Mbok Menah: “Kowe sapa? Ana prelu apa nang omahku” K. Kuning : (kanthi rupa dimesak-mesakke)“Ngeten Mbok.. Kula Klenting Kuning. Kula mboten gadhah omah.. badhe nunut ing mriki.. kula purun di utus napa mawon.”
Mbok Menah: “O.. Ngono.. Mengko dhisik, aku tak rembugan karo anak-anakku” (Mbok Menah lan para Klenting padha ngumpul adoh saka Klenting Kuning.) Mbok Menah: “Wis, cah kuwi ditampa wae ing omahe dhewe. Mengko bisa dikongkon-kongkon. Dadi dhewe kepenak. Piye?” Para Klenting: “Wah, inggih Mbok. Sarujuk.” (Mbok Menah lan para Klenting marani Klenting Kuning.) Mbok Menah : “Yo wis.. Kowe entuk manggon ing kene. Nanging kowe kudu nurut karo aku lan anakanakku.” K. Kuning : (mesam mesem seneng, ngambungi tangane Mbok Menah) ”Saestu Mbok.. Maturnuwun Mbok.”
Mbok Menah : (Ngipatke tangane) “Ya ya.. wis kana ndang ngresiki omah. Aku arep nutugge nonton gosip.” (Mbok menah mudhun panggung, ditutke para Klenting lan Klenting Kuning)
SCENE 3 (Ing sawijining dina, wektu Klenting Kuning lagi nyapu lan Mbok Menah lagi nonton gosip, ujug-ujug
saka kerajaan kang wigati buwanget.” Mbok Menah : “Lho… Kok kowe weruh nak aku sing nonton tipi? Iki penyiar kok aneh.” Penyiar tipi : “Lha piye maneh. Sutradara ngutuse ngene jal. Wis tah ora
isih single. Raden Andhe-andhe Imut nganakake sayembara kanggo golek wakil supaya bisa didadekake ketua PKK ndampingi Raden Andhe-andhe Imut kang nembe dilantik dadi raja anyar. Sing rumangsa cah wedok, ayo ndang cepet ndaftar.
tipi) “Sedhela Mbok.. Tak liwat dhisik.. Maturnuwun..”
Mbok Menah : (kaget lan bingung) “Lho.. Iki penyiar kok anehe pol.. Bingung aku…” Penyiar tipi : (rada kemayu) “Wis tah, senenge kok rewel. Sutradara ngutuse ngene. Nak ora manut mengko ora entuk konsumsi. Manut wae no piye… Wis ah… yuk da da bye bye…”
Mbok Menah : “Ah mbuh sembarang. Sing penting aku kudu ngandani anak-anakku dhisik” (bengok-bengok) “Para Klenting…!!! Cepet mrene… Ora nganggo suwe…!!!” (Para Klenting kesusu munggah panggung. Ana sing isih nganggo rol. Ana sing isih nggawa pakanan. Ana sing isih gawa anduk, lsp.) K. Ungu : “Wonten napa to Mbok? Kaget ki lho..”
Mbok Menah : “Iki mau ana sekilas inpo nak tipi. Raden Andhe-andhe Imut nembe golek calon wakil. Wis saiki padha siyap-siyap. Langsung ndang lunga menyang kerajaan. Cepet cepet cepet..!!!” K. Biru : “Wah… yahuuud ki… hahaa….”
Mbok Menah : “Wis cepet cepet…!!!!” (Mbok Menah lan para Klenting metu saka panggung)
isa dijak kompromi. Nyopat nyapit karepe dhewe.” (yuyu clingak clinguk) “Kok sepi ya.. Ora kaya biasane, ket sekisuk durung ana penglaris.”
(Para klenting mlebu panggung) K. Ijo K. Ungu : “Wah, kok sepi nemen ya. Endi praune?” : “Wah iya, piye carane nyabrang kali nak ngene. Manawa muter pinggir ya suwe banget.”
(Yuyu marani para klenting) Yuyu : “Eh eh, cah ayu-ayu arep padha mengendi iki? Nyabrang ya? Wis tak sabrangke wae. Murah kok.” (karo pringas-pringis) : “Bayare pira Yu?” : “Wis, ora usah larang-larang. Wong siji sejuta wae. Hehe…” : “Lho.. larange pol.. Ora bisa murah? Manawa bisa malah gratis. Hehe...” : “Woo.. Jaman saiki ora ana sing gratis. Ya wis, ora bayar ora
suwe, Klenting Kuning tekan ing panggonane Yuyu Kang Kang. Jebule, Klenting Kuning ya arep melu sayembara, ananging dheweke ora pamitan Mbok Menah. Wedi manawa diamuk. (Klenting Kuning mlebu panggung, Yuyu ngampiri.) Yuyu K. Kuning : “Wah, ana cah ayu maneh. Arep nyabrang cah ayu? Ayo tak sabrangke wae. Kapale ora ana.” : “Ah emoh.. kowe Yuyu Kang Kang mesti ana karepe nak gelem nulungi. Aku milih muter wae liwat pinggir.” (Klenting Kuning metu saka panggung) : “Woo… jual mahal… Ya wis karepmu Ndhuk..”
SCENE 5 Ing kerajaan lagi padha nyiapke sayembara. Raden Andhe-andhe Imut wis ora sabar weruh calon-calon sing bakal dipilih dadi wakilne. (Andhe-andhe Imut mlebu panggung, ditutke Mbok Randha lan asistene kang nggawa map lan potlot gedhe) Andhe-andhe : “Mbok, pripun? Sampun pinten ingkang ndaftar?” Mbok Randha: “Aduh Le, simbok ya ora weruh.. Coba takon karo asisten. Kuwi wis tak bayar larang-larang sejuta setengah mben semester, kudune weruh.” Asisten : “Mbok.. Ampun korupsi. Bayaran mung satus ewu kok diomong sejuta setengah. Supaya dikira sugih ya. Babagan pendaftar sampun wonten 999 Raden. Menika nengga rumiyin.”
(Mbok Randha mesam-mesem diuneni asisten.) (Para tumenggung mlebu panggung) Asisten : “Lha, niki Raden.. Para Tumenggung ingkang mangke nyeleksi calon wakile Raden.”
Andhe-andhe : “Wah… Apik nak ngono… Ya wis, kabeh tak pasrahke kuwe ten, aku percaya.” Asisten : “Ingging Raden… Siap…!!!”
melu sayembara ya?” : “Inggih Asisten. : “Oke.. nanging ana sarat-sarate.” : “Wah.. Napa kemawon sarate ten?” : “Sarate, 1. Kudu ayu lan lulus PPL siji, iki bakal di tes dening Tumenggung Kasep. 2. Swarane kudu apik lan bisa nyanyi, iki bakal di tes dening Tumenggung Trisno. 3. Kudu melu test kasarasan lan bisa mlayu maraton, iki bakal di tes dening Tumenggung Lambang. Piye? Sanggup?” Para Klenting: (bareng) “Sanggup..!!!” (Asisten, T. Trisno, T. Lambang metu saka panggung.) T. Kasep : “Ayo, saiki maju siji-siji”
Para Klenting maju siji-siji di tes Tumenggung Kasep. T. Kasep K. Biru : “Ya wis, bar iki ganti di tes Tumenggung Trisno. Kowe padha nang kono dhisik.” : “Siap Tumenggung.”
(T. Kasep metu saka panggung. T. Trisno mlebu panggung) T. Trisno K. Abang : “Piye? Wis padha siyap? Saiki maju siji-siji ya.” : (nembang campursari) “………………”
(Para Klenting banjur nembang siji-siji) T. Trisno : “Ya wis cukup, saiki ngenteni Tumenggung Lambang. Kuwi tes pungkasan kanggo kowe-kowe kabeh.”
(T. Trisno metu saka panggung. T. Lambang mlebu panggung) T. Lambang : “Kowe mau kabeh wis padha dites dening Tumenggung Kasep lan Tumenggung Trisno, saiki tes pungkasan. Tes kasarasan, utawa basa Indonesiane tes kesehatan. Saiki kabeh melu aku nang lapangan. Ayoo ayoo cah ayu…”
(T. Lambang metu panggung ditutke para Klenting)
SCENE 6 (Andhe-andhe Imut mlebu panggung, ditutke Mbok Randha, asisten lan para Tumenggung. Andhe-andhe Imut lan mbok Randha padha lenggah.) Andhe-andhe : “Kepriye ten asile?” Asisten T. Trisno : “Sampun wonten sekawan calon finalis Raden.” : “Inggih Raden. Asil pungkasan Raden ingkang milih.”
(T. Kasep ngundang para Klenting) T. Kasep : “Para finalis… ayo padha mlebu.”
(Para Klenting mlebu) T. Lambang : “Dhalem nyuwun pamit Raden”
(Para Tumenggung metu saka panggung ora antara suwe Klenting Kuning teka.) K. Kuning : “Kulonuwun…”
Mbok Randha : (menyat saka kursi) “Ana apa iki? Kowe sapa Nduk cah ayu? Arep ngapa? K. Kuning Asisten : “Kula Klenting Kuning Mbok. Kula badhe ndherek sayembara.” : “Nanging sayembarane wis rampung Nduk. Iki arep pengumuman. Pripun Raden?”
Andhe-andhe : “Ya wis ora apa-apa. Mrenea, aku kang bakal ngetes.” (ndelengi Klenting siji-siji) “Wah Simbok, aku emoh karo sing papat iki. Ambune ora enak, mesti tilase Yuyu Kang Kang. Aku milih sing iki wae Mbok.” Mbok Randha : “Kabeh asil kuwi pilihanmu Le, simbok mung bisa ngiyani.” (mesem) Andhe-andhe : “Nimas kang ayu, sapa mau aranmu? Apa kowe gelem dadi wakilku lan ketua PKK ing desa iki?” K. Kuning : “Inggih Raden. Kula Klenting Kuning.”
Akhire, Raden Andhe-andhe Imut bisa entuk wakil kang bakal didadekake ketua PKK kanggo mbimbing ibuibu lan para pemudhi ing desa Tak Dung-dung Tak Dung-dung supaya
Anggitan : KGPAA Mangkunagara VII1.Jejer ing negari Dwarawati. Sang
putra R Samba, santana R Wresniwira tuwin patih Udawa.Ingkang rinembag : Srinata sanget oneng dhateng para ari Pandhawa. Kasaru dhatengipun R Nakula, lajeng tumameng ngarsa. Sasampunipun lenggah satata , dinangu matur lamun dinuta ingkang raka nata Pandhawa, Prabu Yudhistira ngaturaken sembah pangabekti. Ingkang kaping kalih ngaturi pariksa menawi ing praja Amarta badhe
tinangkil. Srinata arsa tindak lajeng jengkar kondur ngedhaton .2.Madeg ing Gupit Mandragini. Sang Padniwara tetiga, Dewi Jembawati miyos ing pananggap prabasuyasa, kaleres ler-wetan ingadhep dening Dewi Rukmini
kawontenanipun ing pasewakan. Srinata lajeng kondur angedhaton, lajeng lenggah satata. Srinata lajeng tindak dhateng ing pambojanan. Sasampunipun rampung bojana, srinata ngrasuk busana kaprajuritan lejeng tindak anurut kukusing dupa, andedel ngayuh ing gegana.3.Madeg ing Paseban Jawi. R Nakula, R Samba, Wresniwira, Patih Udawa. Rembag siyaga ing dedamel. Rekyana Patih Udawa ngundangi para wadya, sasampinipun samekta lajeng bidhal kapalan, sami nusul tindake Srinata.4.Madeg ing negari Selaprewata. Parbu Dermabirawa miyos siniwi ing wadyabala. Ingkang munggwing ngarsa ingkang rayi ing Kadipaten R Jayabirawa. Ingkang rinembag negari Amarta badhe pinukul prang rumyin, ingkang minangka senapatining ngayuda R Jayabirawa tuwin Bogabirawa. Sasampunipun wineling, ari kalih lajeng sami lumengser saking ngarsa, srinata angadhaton.5.Madeg ing Paseban Jawi. R Jayabirawa, R Bogabirawa tuwin para punggawa ditya. Ingkang rinembag : denira arsa dhumateng Tanah Jawi nedya mukul prang ing Amarta. Lajeng angundangi para wadya ditya, sasampuning samapta lajeng bidhalan.6.Madeg ing wukir Ratawu. Sang Resi Abiyasa miyos ing pacrabakan, katamuwan ingkang wayah R Janaka tuwin repatira tetiga ingkang andherek. Rembag R Janaka ingutus ingkang raka Srinata ing Amarta Prabu Yudhisthira ngaturaken pangabekti tuwin ngaturaken uninga bilih praja Amarta badhe kedhatengan mengsah saking Selaprewata. Sang Resi dhawuh saliring kasujanan. R Janaka lajeng pamit wangsul, linilan. Parepat tiga Kyai Semar, Nalagareng, Petruk sami andherek. Lampahipun dumugi ing marga kakapag barisan danawa saking Selaprewata . Pasulayaning rembag dados prang, rota danawa ingkang ageng sami pejah. Sadaya ingkang alit sami lumajeng sapurug-purug. R Janaka lajeng malebet ing wana kendel ing sangandhaping mandera angasokaken sarira. Ing ngriku senapatining yuda R Jayabirawa ingkang munggeng gegana, sumerep para wadyanipun pancakara kathah ingkang tiwas sanalika boten mawi taken, R Janaka binekta ing gegana inguncalaken. Dereng dumugi , tinampen R Bogabirawa. R Janaka cinempala, lajeng binucal dhawah ing
saking kantaka, amusthi Pasopati. Sigra linepasaken angenani mengsah kekalih, sami sirna boten katingalan. Amung sasirnaning mengsah , wonten suwara kapiyarsa. Ing gegana gumaludhug , mendhung peteng lelimengan. Boten dangu ing gegana lajeng padhang. R Janaka boten sakeca ing galih, lajeng lampahipun angiring parepat tiga, Kyai Semar Nalagareng Petruk.7.Madeg ing ara-ara Gendhaga. Ratuning satowana awarni dwipangga nama
Selaprewata Prabu Dermabirawa nglurug dhateng nagari Amarta, punika raja dwipangga nedya mbiyantu, awit ing ara-ara Gendhaga taksih kabawah ing Selaprewata. Sasampuning siyaga, buron wana sadaya lajeng bidhalan.8.Madeg ing nagari Amarta. Prabu Yudhisthira miyos siniwi, mungging pandhapa ageng. Ingkang mungging ngarsa kadang nata R Arya Werkodara, R Arya Nakula, R Arya Sadewa. Ingkang rinembag anggenipun praja Amarta badhe kancikan mengsah, sanget denira angarsa-arsa ingkang rayi R Dananjaya denira dinuta ngaturi pariksa ingkang Eyang Resi Abiyasa ing patapan Wukir Ratawu. Dereng watawis dangu, rawuhipun Srinata ing Dwarawati Prabu Kresna, lajeng lenggah satata. Sasampuning lenggah satata Sri Yudhisthira, R Dananjaya matur sasolahira dinuta, miwiti dumugining wekasan sadaya. Dhawuhipun Sri Kresna lajeng pinurih siyaga ing yuda sarta lajeng ambidhalaken
mungging wuri sawadyanira kanthi putra R Arya Gathutkaca.9.Madeg ing negari Selaprewata. Prabu Dermabirawa nuju miyos ing pandhapi agung, siniwi para wadyabala. Ingkang mungging ngarsa Arya Birawa. Ingkang rinembag : Srinata angarsa-arsa ingkang rayi ing kadipaten R Arya Jayabirawa, tuwin R Arya Bogabirawa denira dinuta ngrumiyini ngepang praja Amarta. Punika sang Nata ing galih sampun karaos sumelang dene wantu-wantu sasmitaning jawata ing alun-alun katingal dhedhet pedhut lelimengan. Sasirnaning pedhut
Prabu sampun anyana tiwasing ari kekalih. Boten dangu dhatengipun wulucumbu ingkang
margi dereng ngantos dumugi ing nagari Amarta para punggawa ditya sami pejah dening satriya Madukara R Janaka. Wadya alit bibar sapurug-purug,
Jayabirawa tuwin ingkang rayi R Bogabirawa sirna kapanduk ing warastra, kawon lajeng musna boten katingal. Srinata titi pamiyarsanira sakalangkung duka yayah sinipi, amung anganta-anta satriya Madukara. Wasana lajeng dahwuh dhumateng patihira pinurih amepak wadyabala sadaya siyaga dedameling prang. Srinata sedhiya nyarirani piyambak rawuh ing Amarta. Sasampuning samapta lajeng bidhal wadyabalanira.10.Madeg ing pasanggrahan wates praja Amarta. Prabu Bathara Kresna , Prabu Puntadewa, R Arya Wrekodara, R Arya Dananjaya, R Arya Nakula, R Arya Sadewa tuwin para putra pepak sumiweng ngarsa. Ingkang
Danajaya majeng prang mapag yudanipun Prabu Dermabirawa,. Langkung rame mijilaken pengabaran. Dangu boten wonten ingkang kasoran, R Arya Wrekodara majeng analabung prang. Prabu Dermabirawa kenging kacepeng binanting nulya binucal tebih, dhawah ing siti ngadeg sesumbar. Lajeng malih warni pindha Arjuna, prang rame sami warni Arjuna. Kang pindha Arjuna kenging kacepeng dening sang Arjuna, binanting lajeng binucal dhawah siti. R Arya Gathutkaca lajeng anyandhak dhateng kang pindha Arjuna, ingidak-idak binucal tebih. Satanginipun, malih warni pindha Gathutkaca,
binucal. Sanalika santun warni pindha Werkodara, lajeng dadya prang kembar ing warna lawan R Arya Werkodara langkung rame, ngantos
Pandhawa R Arya Nakula, R Arya Sadewa sami sowan mangarsa. Dhinawuhan sowan dhateng ingkang uwa Narpati Salya, nata ing Mandaraka ngaturi pariksa kawontenanipun ing payudan tuwin kautus nyuwun usada boten ketang warni toya satetes tuwin ron salembar janji saking ingkang uwa Prabu Salya punika lajeng kenging kangge sarana ing payudan. Raden kekalih lajeng pangkat gegancangan. Sigeg.11.Madeg ing nagari Mandraka. Prabu Salya pinuju gerah benter sanalika lumpuh sadaya, tinengga sang Prameswari Dewi Setyawati tuwin para putra Dewi Erawati, Dewi Surtikanthi, R Arya Rukmarata. Sami muwun dene gerahipun ingkang rama Nata sangsaya ngranuhi. Kasaru dhatengipun R Arya Nakula , R Arya Sadewa lajeng tumameng pura. Sasampuning lenggah raden kekalih wau sami amuwun angres sesambatipun. Dene ingkang uwa gerah sawatawis dangu boten mireng sarta ningali risaking sarira. Ing ngriku Prabu Salya kersa ngandika andangu, pulunan kekalih matur bilih dinuta kang raka Prabu Kresna tuwin Prabu Yudhisthira ngaturaken purwa madya wasananing payudan tuwin nuwun sarana. Ing ngriku sadangunira sareyan Prabu Salya sareng mireng aturira pulunan kekalih, lajeng gumregah wungu. Sarira katingal entheng nedya tindak ing palagan, pinambeng boten kenging. Lajeng pangkat boten karsa anitih amung tindak dharat binayang-bayang para putra kairing Patih Tuhayata para wadyanira sawatawis. Ciptaning driya rehning trahing prajurit katimbang pejah denira roga, aluwung sirna wonten palagan.12.Madeg ing pasanggrahan paprangan. Prabu Kresna, Prabu Puntadewa. Rembag sami emeng ing panggalih, dene denira prang kang rayi R Arya Wrekodara maksih dedreg dereng sami kasoran. Kasaru rawuhira Prabu Salya binayang-bayang. Nata kekalih gurawalan methuk. Sasampunira lenggah satata srinata kekalih matur punapa ingkang dados raosing gerahipun benter, salira cape sadaya. Nanging kedah paripeksa ing payudan, ciptaning wardaya tinimbang seda jalaran sakit aluwung majenga ing rana. Para putra pinurih ambayang, lajeng linaksanan dumugi samadyaning rana. Para putra pinurih sumingkir tebih, Sri Salya lenggah sarwi gumeter ngasta warastra pinenthang. Ing ngriku katingal kang
pindha Arya Wrekodara kenging warastra jajanira dhawah kantaka ing bantala, babar warni Prabu Dermabirawa. R Arya Wrekodara dipunawe kang raka Prabu Kresna, lajeng mundur ing payudan. Linipur, racuta kanepsonira. Prabu Dermabirawa lajeng sesumbar nyelaki mengsah, dupi tumingal Sri Salya langkung gawoking driya dene mengsah sampun jompo sarwi barangkangan. Ing ngriku Sri Salya sesumbar memanas driyaning mengsah. Prabu Dermabirawa nyelak sarwi duka, Sri Salya dinugang. Sukunira Prabu Dermabirawa cinandhak binanting kanteb,
Salya boten kengguh , dangu-dangu Prabu Dermabirawa ngalumpruk tanpa bayu, sirna karosanira lajeng luluh. Sarira murca katingal dados rare alit sarwi celak Prabu Salya.Ing ngriku Prabu Salya boten pangling bilih punika Candhabirawa, lajeng pinurih buntun manjinga dhateng garbanipun Sri Salya binolehan tembung manuhara. Boten dangu rawuhira Sri Kresna, Prabu Puntadewa. Srinata kekalih tumut angreripih dhateng Candhabirawa. Candhabirawa mangsuli purun wangsul dhateng guwagarbanipun Sri Salya, nanging benjing Bratayuda lajeng kapapaga Prabu Puntadewa. Awit punika titising kang rama Bagawan Bagaspati rumiyin. Prabu Puntadewa nyagahi, Candhabirawa lajeng manjing guwagarbanipun Prabu Salya, saksana Prabu Salya waluya kadi ing nguni. Lajeng sami masanggrahan, kasaru dhatengipun buron soroh amuk, pinapag R Arya Wrekodara tuwin R Arya Gathutkaca, prang sampak. Madeg ing pasanggrahan. Prabu Salya, Prabu Kresna, Prabu Puntadewa,
(Serat Kalatidha, bab 8; Sumber : http://www.karatonsurakarta.com/ronggowarsito.html )
ingkang sae sanget nggih....taksih nem-nem nanging lagunipun mboten cengeng, mboten vulgar....malahan kathah nasehat, perenungan ingkang sae..mboten nggurui....mugi-mugi mas LETTO saget dados band ingkang tetep sederhana
građevinarstva...Bacc. ing. aedifbacc.ing.aedif.bacc. ing. aedif.univ.bacc.ing.aedif.univ.bacc.ing.aedifBacc.ing.
Cublak-cublak suweng Suwenge thing gelenter Mambu ketundhung gudel Pak empong lera–lere Sapa ngguyu ndhelikake Sir sir pong dhele kopong, sir sir pong dhele gosong…
Masih segar dalam ingatanku sepenggal tembang dolanan
SING TUA-TUA THOK, SING ENOM-ENOM UTAWA SING ISIH
Inulin ya iku jinis fruktan utawa polimer fruktosa (rante gabungan monomer fruktosa) kang akeh-akehe ngandhut sekitar 35 unit fruktosa kang diubungake siji lan sijine ing rante lurus déning pangiket
glikosida (karbon 2 saka salah siji fruktosa diubungake karo karbon 1 fruktosa sadurunge).[1] Saben inulin nduwèni glukosa ing pucuk wiwitan rante.[1] Struktur saka inulin ora tansah arupa rante lurus, nanging uga bisa ngepang kaya inulin kang asale saka oyot tanduran Chicorium intybus kang ngandhut sithik pangiket
ing rante utamane lan kala-kala pang-pang endhek.[2] Inulin akeh-akehe ana ing umbi dahlia lan articok Jerusalem lan uga ing pirang-pirang spesies liyane (nanging
1. Sedulur ilang kangene, wong lanang ninggal lanange, wong wadhon ilang wirange, saenggon-enggon akeh ratu apung gawane pating belasak, wong nonoman akeh kang dadi
2. Sajabane tanah Jawa ana perang gedhe, saenggon-enggon ana pailan, pageblug, rupa-rupa sangsarane, bebaya warna-warna, wong-wong padha mangan watu, mangan wedhi, omben-omben peresan blonthong, wong wadhon akeh kang kolu endhonge dhewe (incest, english), amarga saka rusuhe wong lanang wadon akeh kang ketaman lelara bubrah paribasane jaman edan. (Di
suwe bakal katon tanda-tandhane rawuhing ratunira ngagem kamulyan gedhe, rawuhe liar kilat kairingake bala “malekat” mayuta-yuta cacahe, ngadeg payunge kuning, tegese bang-bang wetan karepe, wus ndungkap paletheking papadhang. (
A teyeng mengacu maring hal-hal nang ngisor kiyé:
Kaca/Halaman kiyé disambiguasi — isiné navigasi kanggo nuju nang artikel liyané sing mèmper utawa bisa artikel sing mèh padha jenengé. Angger ana pranala
Aku opo-opo iseh ileng khe. Lha khe,
Kurban iki pancene sunnahe Kanjeng Nabi. Lek iso yo kurban ae tiap tahun, ora usah mikir ora nduwe nduwit
nyuwun pendungane supoyo sesuk iso lunas. Mergo aku wis ora weroh maneh nyandi oleh duit sesok. Nanging aku
kulon. Saka lumahing sagara dhuwure 525 meter. Manggon ana ing satengahe alas
Perhutani, mula hawane krasa adhem seger. Dalan
tumuju menyang Candhi Jalatundha gampang, bisa liwat Trawas terus mudhun
ngliwati alas Perhutani, bisa liwat Pungging banjur munggah, lan uga bisa liwat
Ngoro, Mojokerto. Dalane wis aspalan alus, bisa diliwati kanthi kepenak. Candhi
Jalatundha satemene dudu candhi nanging patirtan. Patirtan iki awangun pesagi kanthi ukuran 16 x 13 meter. Madhep ngulon.
Ing sisih kanan lan sisih kiwa, ana kolah cilik. Ing sadhuwure kolah cilik mau
ana wewangunan kang saya mendhuwur sangsaya cilik kaya wangunan candhi sing
Wewangunan iki satemene nduweni legokan (gowokan , relung) cacah loro sing ana
ing dhuwure legokan mau ana wewangunan rai Kala. Legokan ing dhuwur wis kosong,
sing bageyan sing ngisor ana reca naga kang kanggo ilen-ilene banyu saka tembok
kolah iki satemene matundha-tundha. Mula diarani Jalataundha kira-kira kolahe
matundha-tundha. Jala ateges banyu, tundha wis ngarani. Lan pucake ana ing
tengah-tengah minangka symbol kang nggambarake gunung Mahameru. Ing mitologi Hindhu
gunung Mahameru dianggep minangka gunung suci papane utawa kahyangane para
dewa. Anggepan kaya mangkono iku stemene wis ana ing jaman megalitikum kang nganggep
Jalatundha dianggep minangka lambange samodra kaya ing crita Amertamanthana.
Amertamanthana nyritakake dumadine donya saka pangebure samodra susu kanggo nggolek banyu suci tirta amerta utawa banyu panguripan.
Gunung Mahameru digubed dening naga Basuki, Adhedhasar crita iku kolah
Jalatundha dipadhakake karo segara. Dene tlundhakan pancuran kang awangun
bunder sing digubed naga nglambangake gunung Mahameru. Banyu kang metu saka
Van Stein Callenfels nduweni panemu yen patirtan Jalatundha minangka makam,
nanging uga ana ahli sing nduweni panemu yen patirtan Jalatundha dudu makam.
kuna kang awujud relief ing patirtan iki satemene wis akeh sing ilang lan akeh
sing rusak lan sebageyan wis akeh ora dimangerteni ing ngendi papane kang
sakawit. Relief-relief kang isih manggon ing papane kang sakawit mung kari telu
sumebar ing sawetara panggonan kayata ing Museum Pusat Jakarta cacahe ana lima,
lan ing plataran kantor BP3 Jatim ana siji. Bosch,
sawijining ahli sejarah wis kasil nata urutan panil relief ing panggonan kang
samesthine. Isine crita ing panil kasebut yen diwaca saka kiwa yaiku njupuk
saka crita Mahabharata lan Katasaritsagara. Crita Mahabhrata kang diukir ana
ing panil kasebut diwiwiti saka adegan Begawan Palasara nganti Prabhu
Janamejaya nalika nganakake kurban ula. Dene crita Kataritsagara nyritakake
Udayana lan ibune (Mrgawati) diselong (diasingkan) ing gunung Udayaparwa. Ing
crita kasebut nalika Mrgawati lagi mbobot Udayana dicolong dening manuk garudha digawa menyang
pucaking gunung. Ya ing gunung mau Udayana lair. Sawise pat belas taun diselong
wusanane Udayana bisa ketemu maneh karo bapake yaiku Prabhu Sahasranika. Saliyane
relief ing patirtan Jalatundha ana prasasti wujudw ukara mung cendhak nganggo
aksara Jawa Kuna cacah papat, yaiku : 1. Angka taun 899 Çaka ing tembok watu
2. Tembung “Gempeng” ing tembok watu ing
ahli sejarah sarujuk yen angka 899 Çaka iku angka kang nuduhake panggawene
patirtan Jalatundha. Yen pancen mangkono ateges ing wektu iku Udayana lagi umur
ngenani Mrgawati dicolong dening manuk garudha kira-kira nggambarake ngungsine
Udayana menyang tanah Jawa jalaran ing Bali lagi ngalami pralaya. Kedadean iku
bisa dideleng saka tulisan “gempeng” kang ateges lebur, rusak, dikubur, utawa
rasa sedhih. Dene tulisan Udayana lan Mregayawati kanggo njejegake kalungguhan
kanthi nyebut jenenge ibune. Udayana krama karo putri ratu tanah Jawa yaiku
utawa jarwa dhosok yaiku negesi sawenehing tembung kanthi adhedhasar wanda-wandane tembung mau. Menawa dideleng wujude tembung mau dadi kaya cekakan utawa singkatan, nanging sejatine dudu amarga tembunge karo tegese anane dhisik tembunge. Sing perlu dingerteni menawa tegese tembung dadi memper utawa cocok karo kahanane mula ora saben tembung bisa digawe jarwa dhosoke.Tuladha:tebu --- tegese : antebing kalbugarwa --- tegese : sigarane nyawagelas --- tegese : yen tugel ora kena dilaspiring --- tegese : sepine yen wis miringkodhok --- tegese : teka-teka ndhodhokkupluk --- tegese : kaku tur nyempluksirah --- tegese : isine rahcengkir --- tegese : kencenging
HASAN ALI PENGGIAT BUDAYA BANYUWANGI | PADANGULAN
digadhang-gadhang bisa dadi paugerane para pamangku praja nalika kudu gawe paugeran ngenani kabudayan Jawa.
lan DIY iku menehi pamanggih yen pamerintah kudu cepet-cepet ngrancang lan ngresmekake Undang-Undang Kebudayaan minangka payung hukum lakune kabudayan ing jaman samangke. Temtu, lumantar aturan kasebut, kabeh acara lan agenda kabudayan dikarepake bisa dicethakake sapa
ing mengko tetep ana kang nerusake lakuning kabudayan Jawa. Ora liya kajaba para generasi penerus bangsa. Kang kaloro, ing tataran institusional, kongres nduweni pamanggih yen pamerintah kudu gawe paguyuban kabudayan ing tataran kota, kabupaten, lan propinsi. Iku dadi bab kang penting tumrap warga masyarakat supaya bisa sacara mardika nggelar acara kabudayan.
Saliyane iku, paguyuban uga minangka wadhah kanggo merjuwangake “hak” ing bab kabudayan. Amarga, kaya dene sing diandharake dening ketua kongres, Prof Soetomo WE MPd, nglaksanakake acara kabudayan iku sejatine wis dadi hak bebrayan. Tegese, yen pamerintah ora menehi papan panggonan lan kawigaten, ujare, iku
dilaksanakake lan apa kang perlu diterusake. Publikasi lumantar media massa uga ditambah supaya sansaya akeh wong kang ngerteni kegiyatan lan rencana sing ana gegayutane karo kabudayan. Telung tataran rekomendasi iku, miturut Soetomo, diwenehake marang pamangku kepentingan, wiwit kementerian, propinsi, lan kabupaten. Kanthi cara mangkono, apa kang dikarepake saka kongres sing ngentekake prabeya kang ora sithik iku bisa kasembadan.
Ananging, sawise menehake asil kongres, apa kang kudu dilakoni supaya bisa enggal kagayuh kang dadi kekarepan? Yen mung thenguk-thenguk ngenteni asil, temtu ora cukup. Dibutuhake kerja nyata kanggo mujudake apa kang dadi gegayuhan bebarengan. Istilahe, padha-padha mlakune: antarane pamerintah, para pelaku, lan bebrayan umum.
Yen ndeleng kasunyatan nganti seprene, jan-jane sing diarani “arah kebijakan kabudayan” pancen ora tau cetha. Iku katitik saka ora cethane apa kang bakal digayuh, lembaga apa kang nduweni tanggung jawab, nganti rencana lan asil apa kang kudu
perlindungan marang para seniman lan pelaku kabudayan kang lagi makarya. Tuladhane, miturut Enthus, ing kutha Sukoharjo isih ana pawarta kang nyebutake yen saben ana pergelaran wayang kulit, bakal digerebek amarga dicap musyrik. Iku kedadeyan tenan. Isih ana wae dhalang kang lagi mbabar lakon, utawa isa diarani nyambutgawe,
berjuang dhewekan, tanpa cawe-cawe pihak kang dikarepake bisa njamin lan menehi dukungan sacara nyata. Ananging pancen ora akeh uga seniman kang gelem nyuwara lan bisa merjuangake awake dhewe lan kancane. Ing bab iki, Enthus paring pamanggih yen wis wektune para seniman kudu bisa nduweni pengaruh lan posisi kang
mudha supaya gelem seneng marang kasusastran Jawa. Tanpa pamrih, tanpa kepengin apa-apa, sanajan durung suwe iki diganjar dening Balai Bahasa Jateng minangka “Tokoh Pegiat Sastra Jawa”, dheweke ora banjur gumedhe. “Iku anugerah kanggo
sing digelar sajrone hotel lan ngentekake prabeya kang ora sithik malah ora katon asile. Miturute, ngomongke kabudayan ora bisa uwal saka bebrayan ing kang urip ing ngisor. Mulane, acara kabudayan dikarepake ora nglalekake bebrayan lan para pegiat kang wis mataun-taun menehi sumbangan kang ora sithik.
Priya kang asring ditimbali Babahe iku kepengin sansaya akeh bocah nom-noman padha sinau sastra Jawa kanthi seneng. “Carane ora liya kajaba kudu dikenalke lan dikulinakke lumantar menehi papan supaya wani muncul. Ora diseneni wae saben ana pangucap sing kleru,” ujare.
Sajroning kongres ing Solo, ana siji bab kang dilalekake lan dadi pitakonan: para peserta lan meh kabeh pamicara ora migunakake basa Jawi kanthi setiti. Banjur, yen bab kang “cilik” wae ora dilakoni, apa patut ngarepake kang luwih gedhe? Muga-muga
Kekayaan Bangsa*	Palang Pintu ala Betawi	Sepi ing Pamrih Rame ing Gawe, Banter tan Mbancangi, Dhuwur tan Ngungkuli	Permainan Konsentrasi: Kata Berkait
Ludruk iku seni panggung sing asalé saka Jawa Wétan. Pramila, Ludruk iki muncul saka kesenian rakyat jenengé Besutan, seni besutan iki biyèn dipéntaské ing ratan ditonton karo akèh wong.
Ludruk kasebar ing tlatah Jawa Wétan sing budayané budaya Arekan, wiwit saka Jombang nganti Jember.
Isi carita[besut | besut sumber]
Ludruk iki béda karo kethoprak, amarga ludruk caritané perkara panguripan sak dina-dina lan sok-sokan nyritakaké perkara kahanan anyar kaya ta kadadéyan ing nagara. Biasané ludruk dibukak karo tandhak lan kaya tari ngremo, utawa beskalan putri yèn ludruk cara Malangan. Pambukané ludruk biasané kawujud parikan (nembang/ngidung) sing isiné ana gandhèng cènèngé karo kahanan anyar.
Basa ludruk[besut | besut sumber]
Dhialog ing ludruk iki biasané nganggo dhialèk Surabayan, sawetara Ludruk ing tlatah Prabalingga, Lumajang lan Jember nganggo basa Madura.
EnglishEspañolBahasa Indonesia	Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 07.56, 23 Novèmber 2016.
Layar layar kumendung .Ombak umbul ring segoro
Emboh iso opo ora konsentrasi mergo lagi ono
Andrea Hirata Seman Said Harun, lair 24 Oktober utawa jeneng sadina-dina Ikal, iku sawijining panulis novel, putra klairan Belitong, lulusan Fakultas Ekonomi Universitas Indonesia Jakarta. Senajan studiné ana ing babagan ékonomi, nanging seneng nyinaoni bab liya ya iku sains, fisika, kimia, biologi, astronomi lan sastra. Novel kapisan kang dianggit langsung arupa tetralogi ya iku rangkeyan kang dumadi saka papat novel. Novel pisanan kanthi irah-irahan Laskar Pelangi wis misuwur, malan nganti tekan mancanagara. Kasenengané bab lelungan kayadéné geni kena ububan nalika Andrea éntuk béasiswa kanggo nempuh S2 ing Sorbornne Prancis lan Universitas Sheffield Hallam ing Inggris.
Ahmad Tohari, sastrawan: "Andrea iku jaminan kanggo sawijining karya sastra mawa gaya saintifik kanthi panyampaian kang cerdhas lan menyentuh".
Prof. Dr. Syafii Maarif: "Andrea langsung mbidhik pusat kasadharan".
(id) ACI Blog: Sastrawan dari kampung Belitong
Besut pranala	Kaca iki pungkasan diowah nalika 03.58, 21 Oktober 2016.
Desa Boyolangu, kecamatan Boyolangu, kabupaten Tulungagung. Candhi iki
ditemokake nalika taun 1914, kang nalika iku wis kurugan lemah. Digawe saka
bata. Ing tengah candhi gedhe kang gedhe dhewe ana recane Gayatri (Rajapatni, Sri
Sri Kertanegara ing Singhasari. Reca mau dipayoni cungkup. Saliyane iku ana
watu umpak saka cacah wolu, mubeng ing sakiwa tengene candhi. Ing umpake watu
mau ditemokake tulisan angka taun 1289 Ç (1367 A.D.) lan 1292 Ç (1369 A.D.). Miturut
pangira-ira umpak watu mau minangka ganjel utawa umpak saka cungkup. Kanggo
ngurmati surude Sri Rajapatni dianakake Upacara Srada ing kutha raja Majapahit
ing taun 1284 Ç (1362 A.D.) ing wulan Badrapada ( Agustus – September ). Upacara
Srada dianakake rolas taun sawise Sri Rajapatni surud. Mula candhi iki digawe
candhi gedhe (candi induk) lan candhi perwara kang cacahe loro yaiku ing sisih
lor lan sisih kidule. Adhepe candhi mangulon. Candhi gedhe ukurane 11,40 m x
11,40 m. ing kono iku kang ana recane Gayatri. Ing candhi perwara kang sisih
kidul ana recane Nandi, Dwarapala lan Nandini. Ing reca perwara sisih lor ana
yoni kang disangga dening naga, reca Ganesa lan Jaladwara.
ngenani Candhi Bayalangu utawa Candhi Gayatri ing Negarakretagama, ing antarane
Esuk angkate Sri Narendra teka ing Bayalangu nginep telung wengi, tindake saka
kono liwat Kedhung Dawa, Rame lan Janapada wus kaliwatan.
ukara ing dhuwur ing pupuh 69 : 1 nerangake panggaweneCandhi
pandarman, Prajnyaparamita wus binerkahan dening sang pandhita Jnyanawidi.
iki Mpu Prapanca nerangake papan –papan kayata candhi, asrama, sima swatantra, tanah perdikan ,
prajnaparamita puri, sarta ing Bayalangu lagi dibangun. Kanthi katrangan kasebut panggawene candhi
prajnaparamita puri nalika Prabhu Hayam Wuruk isih madeg dadi ratu ing
dimakamake (cinandhi, dhinarmeng) nganggo cara Hindhu Siwa nanging uga dimakamake (cinandhi, dhinarmeng)
Maharajapatni cinandhi miturut agama Budha awujud Bodhisattwadewi
Prajnyaparamita. Tegese tembung Prajnyaparamita yaiku “kasampurnaning
kawicaksanan” utawa “sampurna wicaksana”. Saliyane Gayatri, reca
wanita) Prajnaparamita sing kondhang yaiku recane Ken Dhedhes kang ditemokake
ing Cungkup Putri sacedhake candhi Singosari dening D. Monnereau nalika taun
1819 A.D. Dene reca Ken Dhedhes saiki
lungguh ana ing padmasana (padma = terate) muja semedi kanthi ulah
dharmacakramudra (mudra ngubengake jantraning dharma). Mung wae reca Gayatri
Ketok ane iyo ngono Cak, lawong wes kadong enak longgo kursi seng empuk ngene ora iso pindah-pindah......Ben koyok wong sugeh toh Cak, mosok dadi wong mlarat ae...gengsi donx?
Kata Si Ical : Oalah ngono toh Cak, Wes arep nyalon maneh opo wes mari urus banjir,
Nuwun sewu nembe saged paring kabar.. pinten-pinten dinten, pinten-pinten dalu mboten saged hanyengkuyung wontenipun blog esthi waluyo puniko.. (Edo, Risto coba diterjemahkan..) Hahahaha…. jangan sampai Bapak sare ing …Pawon lagi ya..
gaya wayang Kulit Purwa Jawa Ngayogyakarta Hadiningrat-Yogyakarta, gaya (gagrag) KasunananSurakarta, gagrag Jawatimuran, gagrag Banyumasan,
Gambar 1. 15 Wayang Gedog (Prabu Bromosekti, Raden Gunungsari, Ronggolawe, Prabu Klono Madukusumo)
tegesipun anglam-lami, Řamnya tegesipun endah, nengsemake, Çaçangka tegesipun rembulan, Kumênar tegesipun sumorot, sumunar, Mangrêngga rūm ning puri
Luwir murub ing langi tegesipu pepindhane kaya murub ing langit, Têkwan tegesipun sarta, lan maneh, apa maneh, Sarwa manik tegesipun sesotya manek warni, Tawing artinya tebing, srawing tegesipun aling-aling, Sinawung tegesipun dipun-salut, linapis, Suji tegesipun eri, sunduk,
97 Sāksāt sêkar ning suji tegesipun pepindhane kados reroncening sekar, kados sekar renonce, Unggwan Bhānuwatï tegesipun papan padununganipun banuwati, Yan āmrêm alangö mwang Duryyodana tegesipun manawi sari alelangen (sih-sinihan) kaliyan Prabu Duryyodana, Langö endah tegesipun kaendahan, klangenan, Alango tegesipun
tegesipun boten antawis dangu/ora antara suwe, Tegal Kuru tegesipun ara-ara Kuru, Narāryya tegesipun Nara / tiyang (orang) + arrya tegesipun minulya, Narāryya Kresna laku tegesipun tindakipun prabu Kresna / prabu Kresna olehe tindak, Kresna laku tegesipun Kresna / olehe / anggone - laku: tindakipun Kresna, Sirang Paraçurama, Kaņwa…: Panjenenganipun Paracurama, Kanwa.., Janakādulur Narada tegesipun Janaka lan adulur /sesarengan lan Narada / Janaka sesarengan kaliyan Narada, Karyya tegesipun ayahan, padamelan, Bhupati tegesipun Bhu /bumi lan pati / pengageng.
Ingsun miwiti andalang, Wayangingsun bambang paesan, Kelire jagad dumadi, Yana larapaningsun naga papasihan, Pracike tapele jagad gumelar,
101 Drojogku sanggabuwana, Gligen rajeging wesi, Yana blencong kencana murti, Kothake wayang
pujangga Jawi, Kinarya tepa tuladha, Karo dene
sunandhi, Kedhik janma ingkang udani, Manawa tan parameng kawi, Lungguh panggung nyawang gegambaran, Gegambaraning agesang, Manungsa kang ana madyapada,
munggwing ngayun Ngelik: Teja-teja, tejane wong kang Nembe kaeksi Sumunar pindha Sang Hyang Bagaskara
sing alami, Aywa sira raos, Yeku apan warana jatine, Marma singkirna aywa sira piker, Terusa lumaris, Nyenyandhang pitulung. Samangsane sira sinung luwih, Sing janma kinaot, Poma aywa kasengsem den angge, Nadyan katon solan-salin warni, Singkirana kaki, Ywa nganti
petikan tiga bait tembang Suluk Wujil, berupa sekar Dhandhang Gula: dipun weruh ing urip sejati, lir kurungan raraga sadaya, becik den wruhi manuke, rusak yen sira tan wruh,
109 hih ra wujil salakuneki, iku mangsa dadya, yen sira ‘yun weruh, becikana kang sarira, awismaa ing enggon
ngulati kawi, kawi iku nyata ing sarira, punang rat wus aneng kene, kang minangka pandulu, tresna jati sarira neki, siyang dalu tan awas, pandulunireku, punapa rekeh prayitna, kang nyateng sarira sakabehe iki,
suwung, ing suwunge iku ana, iang anane iku surasa sejati, wus tan ana rinasan. pan dudu rasa karaseng
nalika, lir banyu milih jatine, tan ana jatinipun, muni-muna turu atangi,
Kinanthi Nalikanira inga dalu Wong agung mangsah semedi Sirep kang bala
mangsa sawa (gagak), wong susila, lagake anujuprana, ancur kaca (banyurasa), kaca kocak mungging netra (tesmak), wong wruh rasa, tan mama ing tata
titining ngelmi, kang tumraping praja ‘di, yembang kawi asalipun, tan lyan titining sastra, paugeraning dumadi, nora nan kang liya tuduhing sastra.
purwa wiwitan. Sanadyan kathah titahing dewa, ingkang kasongan ing angkasa, kasangga pratiwi kapiting samodra, kathah ingkang sami anggana raras boten wonten kadi nagari Dwaraka ya Dwarawati. Mila kinarya bubuka, ngupayaa nagari satus tas antuk kalih, sanadyan sewu tan jangkep sadasa. Mila winanstan Dwarawati dados palawangane jagad, utawi wenganing rahsa, Dwaraka panggenan
katingal jejel riyel aben cukit tepung taritis, papan wiyar katingal rupak saking rejaning praja. Karta kawula ing padhusunan padha tentrem atine, mungkul pangolahing tetanen. Ingon-ingon kebo sapi, pitik iwen tuwin raja kaya tan ana kang cinancang, yen rahina aglar ing pangonan, yen bengi mulih marang kandhange dhewe-dhewe. Raharja tebih ing parangmuka. Para mantra
133 bupati padha kontap kautame, bijaksana limpad ing kawruh, putus marang pangrehing praja, tansah ambudidaya kaluhuraning nata. Dhasar nagari gedhe abore, padhang jagade, dhuwur kukuse, adhoh kuncarane. Boten namung ing tanah jawi kemawon ingkang sami sumujud, sanadyan para narendra ing mancanagari kathah ingkang sumawita tanpa karana ginebaging bandayuda, among kayungyun marang popoyaning kautaman. Bebasan ingkang celak manglung, ingkang tebih tumiyung. Saben antara mangsa sami asok bulubekti, glondhong pangareng-areng. Peni-peni reja peni guru bakal guru dadi mas picis rajabrana minangka panungkul. Sinten ta
ajejuluk Prabu Sri Batara Kresna, Harimurti, Padmanaba, Kesawa, Narayana, Wasudewa, Wisnumurti, Danardana, Janardana. Mila jejuluk Sri Batara Kresna, dene cemeng sarirane trus balung sungsum ludirane, yen ayama ayam cemani, kenging kinarya sarana. Nadyan Srinata dadi sarana ungguling prang Bharatayuda darah Pandhawa. Arimurti luwih padhang, dene wruh sadurunge winarah. contoh janturan: Ing pagelaran Jawi andher sowane para mantra bupati beg amber mbalapar ngantos dumugi sanjawining taratag kaya ndhoyong-
nyurem-nyuremna sorote Sang Hyang Pratanggapati. Dene ingkang anindhihi ing pagelaran inggih ta Rekyana patih Udawa, bagus
tansah angresepi saisining praja marma wong sapraja wedi asih lahir trus ing batin. Kacarita ing pagedhongan sri
Minangka sambunging carita, seje panggonane, nanging bareng angkate. Punika ta gelare
ginem: Kresna : Jagad dewa batara wayah batara jagad. Nganti sapandurat kalepyan yen den adhep para nayaka myang Santana . (Adangiyah). Kulup Samba apa baya ora dadi guguping atinira ingsun piji aneng ngarsaningsun (Pambuka) : Kawula nuwun-nuwun sareng kula tampi dhawuh timbalan paduka, dhahat guguping manah, nalika wonten jawi kados sinamber gelap tuna, tinubruk ing mong tuna, upami uninga gebyaring caleret tuhu mboten uninga dhawahing gelap, raosing manah
sakalangkung anggen kula kumejot kumitir carob wor lan maras, sareng dumugi ing ngarsa nata, asreping manah kula kados siniram toya ing wanci enjing, babar pisan datan darbe maras. Kawula nuwun-nuwun………………
kang padha nindakake pakaryan tarub-tarub makajangan ing para mantri bupati sarta pondhok-pondhok apa wus rumanti? : Kawula nuwun-nuwun kangjeng dewaji. An dangu badhe damelipun kanjeng bibi Bratajaya, namung kirang sacandra kalenggahan punika. Dene
bupati sampun sami paripurna sadayanipun. Dalah para among tamu sarta sapasren-pasrenipun sampun sami mirantos, malah sampun wiwit manguyu-uyu. Kawula nuwun-nuwun…….
Kaya lanang-lananga dhewe. Apa wis sacengkang kandele kulitmu. Hayo dak teter kaluwihanmu.
kena tak eman, hayo balia : ora gawar, ora ana kentheng sarta tan ana awer-awer kena apa ngalang-alangi laku? : Ndhas buta pating jenggeleg kang minangka gawar kentheng : Ndhas buta pating jenggeleg dak sampar dak sandhung rambute nggubed ana ing suku
dadi : We lha dala. Ora kena dieman. Wani kowe karo aku : Apa sing dak wedeni? : He…satriyaaaa…..dhuwurmu cendhek, gedhemu cilik. : Ora ana satriya Nempiling ndhase buta ndadak nganggo
sira, Ingsun ingkang mangsuli prakara iku, During tutug wong Astina, Nggone ngajak ora becik. Tekan si
Kakalih-kalihipun yen sinawang saking mandrawa candrane pindha Sang Hyang Bhathara Sambu miwah Bhathara Brahma angejawantah neng jagad sigra andum bagya. Prabu Baladewa rawuh
saking sitinggil solahe kaya seinamberan dhandhang. (Ki Dalang Cung Wartanu, Mojokerto-an 1979) Pocapan / Kandha Semedi Sri Batara Kresna dupi manjing kedhaton sarta sampun kapapag ingkang garwa tetiga nulya manjing sanggar pamujan sarwi ngagem busana sarwa seta, sigra nenuwun dhateng panguwasane batara srana semedi. Traping Semedi kanthi sedhakep asta, suku tunggal. Sedhakep wus ngarani,
cipta amung sawiji kang sinedya, sowan marang ngarsane Sang Hyang Pramesthi Guru, amung nyuwun pangayoman mrih wudharing
blekithi semut, kaya semut lumaku ana sak ndhuwure watu mujudake barisan kaya prajurit ngadhepi bebaya. (Ki Dalang Cung Wartanu 1979) Pocapan Kresna
tan dinulu ana ganda tan ingambu, ana swara tan rinungu. Hanapas hanupus pan yayah mati sajroning urip, amung warana ingkang taksih lumaris, campur kalayan layap liyeping aluyup, pindha pesating sukma sumusup ing rasa jati sejatine tumlawung. Jagad wus rinegem dadi sawiji amung kari samrica binubud. Dudu jagad kang gumelar, nanging jagade Sri Kresna kang wus datan kaendhih dening Sir-Budi-Cipta-Rasa, amung kari satata nedya hormat ingkang tanpa karana. Datan antara dangu wus antuk wewengan bakal kasembadan sasedyane nanging yaamung sinimpen ing driya, temahan amung nalangsa marang kang akarya jagad saisine. Dhasar Sri Batara Kresna narendra kang widagda ulah puja. (Kastana-Supriyono-Partakrama Pakeliran Gaya Surakarta 2003)
Laju lampahira wong bagus sang hamara tapa satriya ing Plangkawati kekasih Raden Angkawijaya ya Raden Abimanyu, kadherekaken
janma wani mlebu mring wana Tri Baya, sapa wani bebasan mulih kari aran. Nanging dupi katrajang marang lampahe sang abagus Raden Angkawijaya
kanca padha piyak sumingkira, aja wani-wani midak wayangane mesthi lebur tanpa dadi, sabab iki dudu wong lumrah nanging maksih turasing kusuma rembese madu, wijiling kang handanawa rih.” Sak-sak-sak-sak gropak gedebug sanalika kaya sinapon jumedhule para raseksa sigra ngamuk panggung marga liwung. Pocapan alas-alasan di
(Sumber: Buku Pratiwimba Adiluhung, Sejarah dan Perkembangan Wayang, hal 300, 1988).
Dewasana Prabu Heriy Begawan Wisanggeni Resi Dewatama
ing dina kang kapitu banjur kendel anggone karya samubarang kang wus kayasa iku” (Purwaning Dumadi 2:2).
Nanging Sang Hyang Wisesa, Kang kocap rumuhun, Meneng samadyaning jagad, Datan arsa masik jroning tyas maladi, Ening
ananingsun ingsun iki, Estu kahananira, Ingsun pracaya saklir-kalir, Saisine jagad pramudita, Sira wenang ndadekake…... Terjemahan: Dibimbing oleh tembang sarkara (
pihak Wiratha, diantaranya adalah Prabu Matsyapati, Raden Utara, Raden Wratsangka, Patih Nirbita, Dewi Utari, Kresna Raja Dwarawati, Resi Wiyasa, Gathutkaca, Dwijakangka, Endang Salindri, Jagal Abilawa,
pitik, Pucuk endhog, Rajek edom, Pucuk lombok abang, Tutu, Kendhit, Lugas, Sembur. - Kroso kalih sing siji sekul ulam digantung ing kelir sisih kiwa, sijine isi
wadon nangge sinjang pethak, kemben pethak, yen jales ngangge bebet pethak, iket pethak, yen sampun ki Dalang kang gadhah. - Pangot waja kalih (2 ) iji - Kropak sapakem - Sega wuduk lawuh lembaran ayam pethak mulus lan
lepet, Legondhoh, Pula gimbal, pula gringsing, dados sawadhah. - Woh-wohan saanane - Pangan remik-remikan - Pangan wungkus-wungkusan
238 - Tukon pasar sapepake lan dhuwit rong uwang - Rujak bakal sarwa mentah, rujak deplok, rujak crobo, rujak dulit, rujak legi,
sapepake dados sawadhah - Bumbu kang pepak - Wolak walik - Sega golong, pecel pitik, jangan menir - Bendho - Lading - Jungkat - Suri - Kaca, paying, lan tukon pasar sapepake kabeh, salawe uwang - Alang-alang, godhong dhadhap serep, godhong apa-apa - Lenga sundhul langit - Lawe saukel - Ungker siji - Sega asah-asahan
Dene tuwuhan pari cikal tebu, kayu walikukun, lele gesang, saking ingkang gadhah damel.
239 - Sabibaring ngruwat kayu walikukun sekaran iji dipun pathokaken ing njawi griya pojok sekawan lan kupat luwar 4 iji nunggil pathok ginantung. Utawi lawe wenang dipun gawaraken njawi griya ubeng ngiwa ubet tiga. - Toya tempuran kang wonteng pengaron anyar lan sekar setaman, dipun wor jembangan ageng, utawi ingkang dipun ruwat adus kaping pitu surame. Manawi anugelaken gandhik anggempalaken pipisan utawi angrebahaken dandang, wuwuh ingkang anyar, dandang gandhik pipisan (ingkang sampun cacad) padha
ijabipun nundhung Kala Lumur, slawate 5 ketheng, dongane Tulak bilahi wekasan slamet. - Lan patelesane
ingkang cikal bakal ruwatan, utawi sengkala, bedewan luwuring ratu sapengadhap sapenginggil, kang samara bumi, lan luwure piyambak, saking jaler, saking
tindhih yen tiyang satunggal 60 uwang, yen tiyang kalih utawi tiga 60 uang kaping kalih utawi kaping tiga, tebasan utawi boten tamtu tindhih saking ingkang gadhah
gombong,kebumen,wonosari,pemalang,pekalongan,pati,
Bêbaya ingkang tumêkaWarata sa Tanah JawiGinawe Kang Paring GêsangTan kenging dipun singgahiWit ing donya punikiWontên ing sakwasanipunSadaya pra JawataKinarya amêrtandhaniJagad iki yêkti ana kang
kathah ingkang ilangCinolong dening sujanmiPan risaknya nglangkungiKarana rêbut rinêbutRisak tataning janmaYen dalu grimis keh malingYen rina-wa kathah têtiyang ambegal.
galuruhKathah kang nandhang rogaWarna-warna ingkang sakitAwis waras akeh kang prapteng pralaya.
Gempa bumi sehari tujuh kali, Membuat ketakutan manusia, Tanah
16. Sabda Palon nulya mukswaSakêdhap botên kaeksiWangsul ing jaman limunanLangkung ngungun Sri BupatiNjêgrêg tan bisa anglingIng manah
tuwuh saka srawung seni saengga akeh masalah sosial lan ekonomi bisa antuk solusi. Regeng, gayeng, lan marem dadi refleksi esetika komunal lan indiviual sing kempel nyawiji. Konsep estetika iki ora ngemungake disengkuyung dening kaendahan nanging uga saka spirit guyup rukun. Lejar lan pajar mujudake titik kawicaksanan sing tuwuh
nggih kudu empan papan kula niku wong tuwek dianggep ngerti!
anyar, sing nganti saiki isih ditresnani masarakat, nyatané pancèn angèl dilacak sajarahé. Poerbatjarakamratélakaké yèn macapat lair bebarengan karo geguritan abasa jawa tengahan, nalika macapat wiwit dikenal, durung diweruhi sacara premana. Pigeaud duwèni panemu yèn tembang macapat dipigunakaké ing wiwitan periode Islam. Pratélan Pigeaud sing asipat informasi kira-kira iku isih perlu diupayakaké kacocogan tauné sing mesthi. Déné Karseno Saputra ngira-ira adhedhasar analisis marang sawetara panemu lan pratélan. Yèn nyata pola metrum sing dipigunakaké ing tembang macapat padha karo pola metrum tembang tengahan lan tembang macapat tuwuh ngrembaka sairing karo tembang tengahan, mula banjur dikira-kira yèn tembang macapat wis ana ing kalangan masarakat saora-orané taun 1541 masèhi. Pangira-ira iki adhedhasar angka taun sing ana ing kidung Subrata, Juga Rasa Dadi Jalma = 1643 J utawa 1541 masèhi. ( Saputra, 1992 : 14 ) Bab iki adhedhasar pola metrum macapat sing paling wiwitan sing ana ing kidung Subrata. Watara taun iku tuwuh geguritan abasa jawa kuno, jawa tengahan lan jawa anyar yaiku kekawin, kidung lan macapat. Taun pangira-ira kuwi cocog uga karo panemuné Zoetmulderluwih kurang ing abad XVI ing jawa urip bebarengan telu basa, yaiku jawa kuno, jawa tengahan lan jawa anyar. Jroning Mbombong manah I ( Tejdohadi Sumarto, 1958 : 5 ) disebutaké yèn tembang macapat ( sing nyakup 11 metrum ) diciptakaké déning Prabu Dewawasesa utawa Prabu Banjaransari saka Sigaluh ing taun Jawa 1191 utawa taun Masèhi 1279. Ananging miturut sumber liya, macapat ora mung diciptakaké déning sawiji uwong, nanging déning sawetara wali lan bangsawan. ( Laginem, 1996 : 27 ). Para pancipta iku yakuwi
miturut kajian ilmiah ana loro panemu sing duwèni prabédan ngenani lairé macapat. Panemu sepisan mratélakaké yèn tembang macapat iku luwih tuwa tinimbang tembang gedhé lan panemu kaloro suwaliké. Kajaba panemu iku isih ana panemu liya ngenani lairé macapat adhedahsar perkembangan basa:1. Tembang macapat luwih tuwa tinimbang tembang gedhé Panemu pisanan nganggep yèn tembang macapat luwih tuwa tinimbang tembang gedhé tanpa wretta utawa tembang gedhé kawi miring. Tembang macapat timbul ing zaman Majapahit pungkasan nalika pengaruh kabudayan Islam wiwit surut ( Danusuprapta, 1981 : 153-154 ). Diandaraké déning Purbatjaraka yèn lairé macapat bebarengan karo kidung, kanthi anggepan yèn tembang tengahan ora ana. ( Poerbatjaraka, 1952 : 72 ).2. Tembang macapat luwih anom tinimbang tembang gedhé Panemu kaloro nganggep yèn tembang macapat lair ing wektu pengaruh kabudayan Hindu sansaya tipis lan rasa kabangsan wiwit tuwuh, yaiku ing zaman Majapahit pungkasan. Lairé macapat urut-urutan karo kidung banjur muncul tembang gedhé abasa jawa pertengahan, sabanjuré muncul macapat abasa jawa anyar. Lan ing zaman Surakarta wiwitan muncul tembang gedhé kawi miring. Wangun gubahan abasa jawa anyar sing akèh disenengi yaiku kidung lan macapat. Prosès pamunculané wiwit nalika lair karya-karya abasa jawa pertengahan sing biasa disebut kitab-kitab kidung, banjur muncul karya-karya abasa jawa anyar arupa kitab-kitab suluk lan kitab-kitab niti. Kitab suluk lan kitab niti iku mènèhi sumbangan sing gedhé marang perkembangan macapat.3. Tembang macapat adhedhasar perkembangan basa Jroning hipotesis Zoetmulder ( 1983 : 35 ) disebutaké yèn sacara linguistik basa jawa pertengahan dudu arupa pangkal basa jawa anyar, nanging arupa rong cawang singkapisah lan divergen ing basa jawa kuna. Basa jawa kuna minangka basa umum sajroning periode Hindu – Jawa nganti runtuhé Majapahit. Wiwit tekané pengaruh Islam, basa jawa kuna tuwuh miturut rong arah sing béda siji lan sijiné lan nuwuhaké basa jawa pertengahan lan basa jawa anyar. Sabanjuré, basa jawa pertengahan lan kidungé berkembang ing Bali lan basa jawa anyar kanthi macapat-é tuwuh ing Jawa. Malah nganti saiki
Minangka Mubaligh, Kanjeng Sunan Kalijaga banget Terkenal ing tengahe masyarakat, Kanjeng Sunan Kalijaga olehe dakwa nlasak padesan, malah sok mlebu – metu kutha luwih-luwih ing kalangane wong cilik, jalarang kanjeng Sunan pinter olehe nyedaki wong cilik nganggo mangewu cara, malah ora mung wong cilik kanjeng Sunan ugo pinter srawung marang pejabat negara. Kanjeng Sunan kejaba minangka politikus uga ahli ahli tasawuf lan filusuf mulane kaum ningrat lan sarjana pada hormat jalaran kanjeng Sunan pancen gedhe rasa toleransi-ne marang sapa wae.
Ya Kanjeng Sunan Kalijaga kang ngawiti nyipta ageman (klambi) ”Taqwa” kang banjur
Jaman saiki kita mengerteni sapirang-pirang tembang jawa, ya kanjeng Sunan Kalijaga iku kang nyipta tembang
nyiptakake gamelan gong sekaten, kenong saron, kendang, lan kempul
Kanjeng Sunan Kalijaga miturut cerito ing dhuwurr dadi Mubaligh. Mubaligh artine ….
Kanjeng Sunan Kalijaga terkenal ana ing tengahe masyarakat jalaran kanjeng Sunan duweni kaluwihan yaiku ….
Tujuwane gawe bedhug lan kenthongan ing masjid yaiku kanggo …
Sakjroning wawanrembug, wong sing dadi punjering pitakon diarani ….
(1) Bocah sing isih cilik kuwi balunge atos debog.
(2) Delengen adhikmu sing lemu kae, anggone mlayu benho lampah Tembung atos debog lan banjo tampah jroning ukara ing dhuwur diarani
Kanggo gandakake utawa nyanepani barang sing bobote entheng banget nggunakake
nganti saiki pasrawungane renggang gulo kumepyur.Tembung renggang gula kemepyur tegese ….
Aku saiki wis mati rasa, wis ora bbisa ngrasakake
Babagan sing kudu di gatekake nalika macakake wacan kanggo wong liya yaiku ….
Gara-gara industri batik dadekake daerah iku kawentar nganti tekan ngendi-ngendi, tegese kawentar yaiku …
Maca kanthi swara seru lan cetha lumrahe katujokake kanggo ……
Layang sing digawe karo wong sing duweni gawe diarani layang …
Layang sing isine ringkes sing mung ditulis ing sakduwuring dluwang diarani layang …
Nalika nulis layang marang kanca prayogane gawe basa jawa …
Ing ngisor iki sing kalebu tembung aran (kata benda) yaiku ….
Ing ngisor iki sing ora kalebu ing tembung kaanan (kata sifat) yaiku …
Ibu lagi masak rawon gawe maem tamu.
Ibu tindak menyang pasar. Tembung kacetak miring diarani tembung …
Ing ngisor iki kang mujudtake adangiyah kang paling trep kanggo anak marang wong tuwa yaiku ….
Sawetawis cekap semanten rumiyin ingkang saged kula aturaken ing serat punika, sanes wekdal saged dipun sambut malih. Bokbillih wonten kalepatan kulo nyuwun agunging pangaksami. Perangane layang ing ngarep diarani …
Irah-irahan film sing lagi kondhang kaloka yaiku Tresno Sudra, tegese irah-irahan yaiku ….
Inti utawa pokoke dhialog bisa di temtokake tanda ing ngisor iki kajaba ….
Seni kentrung tansah kudu di uri-uri kaanane. Diuru-uri tegese …
Maca kanti tujuan mahami isi wacan kanthi setiti diarani maca …
Ing ngisor iki ukara sing paling trep digawe pacelaton karo wong sing wes dikenal yaiku …
Ukara sing paling trep yen digawe ngakhiri pacelaton yaiku ….
Yen awakedewe adus mangka bapak……ukara sing trep gawe ngisi ceeg-ceceg yaiku …
Bocahn iku pawakane dhuwur kencur.tegese dhuwur kencur yaiku ….
Utange ora wulu kucing, duweni teges yaiku …
Paragane angka”1996” yen di ucapake gawe basa krama alus yaiku …
Sakwise ditinggal ibune, bocah iku dadi mbisune. Tegese mbisuni yaiku
Wesi iki abote abot kapuk. Tegese abot kapuk yaiku …
Wedusku manak dadi lima. Dhasanamane manak yaiku …
Tembung ”nlasak padesan” tegese …
Isih lumaku lestari. Tembung ”lumaku” iku tembung linggane ….
Tembung ”tumuju” iku wujude tembung andhahan sing entuk seselan arupa ….
Ganti rugi duwet kontan. Kontan tegese ….
”Pangungsen” tegese panggonan ….
ngamuk kanti cara nutup dalan. Ukara iki nduweni jejer yaiku …
Aku dikongkon ibu tuku tiket. Tembung sing dicap kandel kuwi ngoko lugu, yen diowahi dadi tembung ngoko andhap, yaiku ….
Anak polah bapak kepradah. Tegesé paribasan iki, yaiku….
wong tuo nemu reribet marga saka polahé anak
Biyen ing Ssekolahan durung ana koperasiné, nanging … wis ana.
”Ibu tuku gula abang” yen dikramakake dadi ….
Amir nggujen ketingalan wajane” basa ngokone yaiku ….
”Sapa sing mangan segaku” basa kramane yaiku …
Rodeway Inn & Suites of Nampa130 Shannon Drive, Nampa,
